open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εκτροχιασμός συρμού στο Ζάγκρεμπ

Ο **εκτροχιασμός συρμού στο Ζάγκρεμπ** συνέβη στις 30 Αυγούστου 1974 όταν η ταχεία (αριθμός 10410)  που ταξίδευε από το Βελιγράδι, Γιουγκοσλαβία, προς το Ντόρτμουντ, Δυτική Γερμανία, (προερχόμενη από την Αθήνα) εκτροχιάστηκε πριν μπει στον κεντρικό σταθμό του Ζάγκρεμπ (σημερινή Κροατία ), σκοτώνοντας 153 άτομα. Ήταν το χειρότερο σιδηροδρομικό ατύχημα στην ιστορία της Γιουγκοσλαβίας μέχρι εκείνη την ημερομηνία  και παραμένει ένα από τα χειρότερα στην ιστορία της Ευρώπης.

## Το δυστύχημα
Το δυστύχημα σημειώθηκε όταν και τα εννέα βαγόνια της επιβατικής ταχείας εκτροχιάστηκαν και ανετράπησαν στην είσοδο του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού του Ζάγκρεμπ, 719 μέτρα από την είσοδο της γραμμής IIa. Στις 22:33 η μηχανή εισήλθε στον σταθμό μέσω της γραμμής ΙΙα χωρίς κανένα από τα βαγόνια της.

Πολλοί από τους επιβάτες πέθαναν αμέσως. 41 από αυτούς δεν έγινε δυνατό να αναγνωριστούν και τάφηκαν σε κοινό τάφο στο νεκροταφείο Mirogoj .

Οι επιζώντες επιβάτες ανέφεραν ότι το τρένο δεν είχε επιβραδύνει καθώς περνούσε από τους σταθμούς Λούντινα (Ludina) και Νοβοσέλετς (Novoselec), περίπου μία ώρα πριν φτάσει στον κεντρικό σταθμό του Ζάγκρεμπ, και ότι έγερνε επικίνδυνα.

Οι επιβάτες ήταν κυρίως gastarbeiters (γκασταρμπάιτερ) που εργάζονταν στη Δυτική Γερμανία και οι οικογένειές τους, μεταξύ των οποίων και πολλά παιδιά. Ο μηχανοδηγός και ο βοηθός του δεν τραυματίστηκαν και η μηχανή έλξης παρέμεινε άθικτη. Η μηχανή εκτίθεται σήμερα στο Κροατικό Μουσείο Σιδηροδρόμων .

Το τρένο ήταν προγραμματισμένο να φτάσει στο Ζάγκρεμπ από το Βινκόβτσι (Vinkovci) στις 19:45΄ τοπική ώρα. Ο μηχανοδηγός, Nikola Knežević, και ο βοηθός του, Stjepan Varga, ήταν και οι δύο εξαντλημένοι, έχοντας εργαστεί συνεχόμενα επί δύο ολόκληρες ημέρες.
μικρογραφία|Άποψη προς τα ανατολικά από την υπερυψωμένη διάβαση της οδού Strojarska, κατεύθυνση από την οποία ήρθε το τρένο.
μικρογραφία|Άποψη προς τα δυτικά από την υπερυψωμένη διάβαση της οδού Strojarska. Το σημείο της συντριβής βρίσκεται περίπου 300 μ. μακριά, 150 μ. πίσω από τα βαγόνια στο κέντρο της εικόνας.
Μεταγενέστερη έρευνα για το ατύχημα έδειξε ότι το τρένο ξεπέρασε το όριο ταχύτητας κατά σχεδόν  σε πολλά σημεία, έτσι ώστε αντί να μπαίνεις στο σταθμό με το όριο ταχύτητας των , το τρένο ταξίδευε με ταχύτητα  . Το πλήρωμα έβαλε επίσης πολύ αργά τα φρένα, με αποτέλεσμα το τρένο να εκτροχιαστεί γρήγορα σε ένα αγνώριστα συντρίμμια.

## Συνέπειες
Ο μηχανοδηγός καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση και ο βοηθός του σε 8 χρόνια. Το δικαστήριο αναγνώρισε την κόπωσή τους λόγω 52 συνεχόμενων ωρών εργασίας ως ελαφρυντικό.> 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* This Day in History 1974: Τρένο πέφτει σε σταθμό στη Γιουγκοσλαβία (History Channel)
* Κίνδυνος Μπροστά! Ζάγκρεμπ 1974
* Η αναζήτηση για πτώματα συνεχίζεται μετά τη χειρότερη σιδηροδρομική καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας . (31 Αυγούστου 1974, British Pathé TV )

Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Κατηγορία:Ζάγκρεμπ
Κοσμοπόλιταν (κοκτέιλ)

thumb|Κοσμοπόλιταν γαρνιρισμένο με φλούδα λεμονιά
Το **κοσμοπόλιταν** είναι κοκτέιλ που παρασκευάζεται με βότκα, λικέρ πορτοκάλι, χυμό κράνμπερι και φρεσκοστυμμένο ή ζαχαρούχο χυμό λάιμ. Η συνταγή της International Bartenders Association βασίζεται σε βότκα κίτρο, βότκα με γεύση λεμόνι. Αν και συχνά παρουσιάζεται πολύ διαφορετικά, το κοσμοπόλιταν έχει επίσης ομοιότητα στη σύνθεση με το κοκτέιλ καμικάζι.

## Ιστορία
Η καταγωγή του κοσμοπόλιταν αμφισβητείται. Ενώ το κοκτέιλ θεωρείται ευρέως ως μια πιο μοντέρνα δημιουργία, υπάρχει μια συνταγή για μια κοσμοπολίτικη μαργαρίτα που εμφανίζεται στο *Pioneers of Mixing at Elite Bars 1903–1933*, που δημοσιεύτηκε το 1934, με τζιν και σιρόπι ράσπερι.

Μια εκδοχή της δημιουργίας αυτού του δημοφιλούς ποτού πιστώνει το επίτευγμα στην ομοφυλοφιλική κοινότητα στο Πρόβινσταουν της Μασαχουσέτης.

Ο μπάρμαν Νιλ Μάρεϊ λέει ότι δημιούργησε το κοσμοπόλιταν το 1975 στο ψητοπωλείο Cork & Cleaver στη Μινεάπολη. Σύμφωνα με τον Μάρεϊ, πρόσθεσε μια σταγόνα χυμού ράσμπερι σε ένα καμικάζι και ο πρώτος δοκιμαστής δήλωσε: «Πόσο κοσμοπολίτικο». Αυτό το γεγονός υποτίθεται ότι οδήγησε στην ονομασία του νέου ποτού.

Ο Τζον Κέιν είναι ιδιοκτήτης πολλών δημοφιλών μπαρ στο Σαν Φρανσίσκο και ειδικός στο κοσμοπόλιταν. Ο ίδιος πιστώνει εν μέρει την άνοδο των κοκτέιλ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 στον κόσμο που σέρβιραν ακριβά μπαρ.

Υπάρχουν πολλοί άλλοι ισχυρισμοί σχετικά με την προέλευση του κοσμοπόλιταν. Ο ιστορικός κοκτέιλ Γκάρι Ρίγκαν πιστώνει στην μπάρμαν Σέριλ Κουκ του εστιατορίου Strand στο Σάουθ Μπιτς της Φλόριντα την αρχική δημιουργία. Σε μια επιστολή προς τη Ρίγκαν, η Κουκ αφηγήθηκε την ιστορία τού πώς δημιούργησε το ποτό το 1985 ή το 1986.

Το κοσμοπόλιταν κέρδισε δημοτικότητα τη δεκαετία του 1990. Έγινε περαιτέρω δημοφιλές στις νεαρές γυναίκες από τη συχνή αναφορά του στο τηλεοπτικό πρόγραμμα *[[Sex and the City]]*, όπου ο χαρακτήρας της Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, Κάρι Μπράντσο, παρήγγειλε συνήθως το ποτό όταν ήταν έξω με τις φίλες της.

## Προετοιμασία και σερβίρισμα
Το κοσμοπόλιταν σερβίρεται συνήθως σε μεγάλο ποτήρι κοκτέιλ, που λέγεται και *ποτήρι μαρτίνι*. Για το λόγο αυτό, το ποτό μερικές φορές λανθασμένα κατηγοριοποιείται ως είδος μαρτίνι.

Η χρήση βότκας με γεύση εσπεριδοειδών ως βάση για αυτό το κοκτέιλ φαίνεται να έχει γίνει ευρέως δημοφιλής στα μέσα της δεκαετίας του 1990 από τον Ντέιλ ΝτεΓκροφ και χρησιμοποιείται στην εγκεκριμένη από το IBA συνταγή. Ωστόσο, πολλοί μπάρμαν συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τυπική βότκα χωρίς γεύση και αυτή η εναλλακτική θα ήταν αναμφίβολα ιστορικά συνεπής με οποιονδήποτε από τους υποτιθέμενους προκατόχους αυτού του ποτού που ήταν δημοφιλές στο Οχάιο, στην Προβινστάουν ή στη Μινεάπολη κατά τη δεκαετία του 1970 ή στο Σαν Φρανσίσκο τη δεκαετία του 1980. Μερικές φορές χρησιμοποιείται φλούδα λεμονιού για γαρνίρισμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοκτέιλ
Διπλασιαστής τάσης Villard

## Εισαγωγή
μικρογραφία|Paul Ulrich Villard (1860-1934)
Ένας πολλαπλασιαστής τάσης είναι ένα ηλεκτρικό κύκλωμα που μετατρέπει την ηλεκτρική τάση AC από χαμηλότερη τάση σε υψηλότερη τάση συνεχούς ρεύματος  χρησιμοποιώντας συνήθως ένα δίκτυο '''πυκνωτών''' και '''διόδων'''. Οι πολλαπλασιαστές τάσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία λίγων **[[βολτ]]** για ηλεκτρονικές συσκευές, ή  εκατομμύρια βολτ για σκοπούς όπως πειράματα φυσικής υψηλής ενέργειας και δοκιμές ασφάλειας κεραυνών. Ο πιο κοινός τύπος πολλαπλασιαστή τάσης είναι ο πολλαπλασιαστής σειράς μισού κύματος, που ονομάζεται επίσης κύκλωμα Villard (αλλά στην πραγματικότητα εφευρέθηκε από τον Heinrich Greinacher). Η αρχική μορφή του κυκλώματος με μία βαθμίδα επινοήθηκε αρχικά από τον Γάλλο χημικό και φυσικό **[[Paul Ulrich Villard.]]** Προκαλούσε διπλασιασμό της εισερχόμενης τάσης και γι' αυτό ονομάστηκε Διπλασιαστής τάσης Villard (**Εικ.1**). Το μεγάλο μειονέκτημα αυτού του κυκλώματος είναι ότι ο κυματισμός κορυφής σε κορυφή είναι τεράστιος 2Vpk και δεν μπορεί να εξομαλυνθεί εκτός εάν το κύκλωμα μετατραπεί αποτελεσματικά σε μία από τις πιο εξελιγμένες μορφές.

## Περιγραφή κυκλώματος
μικρογραφία|358x358εσ|1. Διπλασιαστή τάσεως Villard|αριστερά
μικρογραφία|256x256εσ|2. Κυματομορφή εξόδου από το κύκλωμα Villard
Το κύκλωμα Villard αποτελείται μόνο από έναν πυκνωτή και μια δίοδο. Τα πλεονεκτήματά του είναι η μεγάλη του απλότητα και το χαμηλό επίπεδο αρμονικών του.  Ο πυκνωτής φορτίζεται κατά την αρνητική εναλλαγή (ημιπερίοδος) στο μέγιστο πλάτος της εναλλασσόμενης τάσης (Vpk). Η τάση εξόδου είναι ίση με την τάση εισόδου AC συν τη σταθερή τάση του πυκνωτή. Το κύκλωμα αλλάζει τη συνιστώσα DC του σήματος από μηδέν σε Vpk, το ελάχιστο της γίνεται μηδέν βολτ, παραβλέποντας την τάση κατωφλίου της διόδου, επομένως η μέγιστη τάση εξόδου γίνεται 2*Vpk. Η τάση εξόδου είναι πάντα θετική, αλλά ταλαντώνεται με το ρυθμό της τάσης εισόδου AC. Εάν η δίοδος αντιστραφεί, η τάση εξόδου γίνεται πάντα αρνητική. Αυτό είναι το κύκλωμα που χρησιμοποιείται γενικά, μαζί με το κύκλωμα ανεστραμμένης διόδου, για την παροχή αρνητικής τάσης στο magnetron ενός '''φούρνου μικροκυμάτων'''.
μικρογραφία|252x252εσ|U<sub>E</sub> τάση εισόδου, U<sub>A</sub> τάση εξόδου (χωρίς αρνητική τάση)

## Αναλυτική περιγραφή λειτουργίας
αριστερά|μικρογραφία|363x363εσ|Πρώτο στάδιο λειτουργίας-Φόρτιση πυκνωτή
Για να αναλύσουμε τη λειτουργία θα πρέπει πρώτα να εξηγήσουμε τη συμπεριφορά της διόδου και του πυκνωτή. Ας υποθέσουμε ότι τη στιγμή που αρχίζει η λειτουργία η πολικότητα είναι αυτή που φαίνεται στο σχήμα. Τότε η δίοδος θα είναι αγώγιμη κι έτσι ο πυκνωτής θα φορτίζεται μέχρι μια τάση ίση με την τάση κορυφής του σήματος εισόδου Vp. Η φόρτιση αυτή είναι ταχύτατη, επειδή η αντίσταση ορθής φοράς rf της διόδου είναι πολύ μικρή (άρα θα έχουμε μικρή σταθερά χρόνου φόρτισης rf C1).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηλεκτρικά κυκλώματα
Κοινότητα Ζίρου

Η **Κοινότητα Ζίρου** είναι κοινότητα του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Ζήρος που το 1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Ζίρος. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Ειρήνη, Αγριλιά, Καλό Χωριό, Λαμνώνι, Ξερόκαμπο και Χαμαίτουλο. 

## Πληθυσμός

μικρογραφία|567x567px

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ζίρου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σητείας

Κατηγορία:Επαρχία Σητείας
Λονγκ Άιλαντ άις τι

thumb|Λονγκ Άιλαντ άις τι σερβιρισμένο σε μπαρ
Ένα **παγωμένο τσάι Λονγκ Άιλαντ** ή **Long Island ice tea** είναι είδος κοκτέιλ που συνήθως παρασκευάζεται με βότκα, τεκίλα, ελαφρύ ρούμι, λικέρ πορτοκάλι, τζιν και λίγη κόλα, που δίνει στο ποτό την ίδια κεχριμπαρένια απόχρωση με το παγωμένο τσάι. 

Το ποτό έχει πολύ υψηλότερη συγκέντρωση αλκοόλ (περίπου 22 τοις εκατό) από τα περισσότερα κοκτέιλ λόγω της σχετικά μικρής ποσότητας μη αλκοολούχων συστατικών.

## Προέλευση
Υπάρχουν δύο ανταγωνιστικές ιστορίες προέλευσης για το παγωμένο τσάι του Λονγκ Άιλαντ, μία από το Λονγκ Άιλαντ του Τενεσί και μία από το Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης.

Ο Ρόμπερτ «Ρόουζμπαντ» Μπατ ισχυρίζεται ότι εφηύρε το Λονγκ Άιλαντ άις τι ως συμμετοχή σε έναν διαγωνισμό για τη δημιουργία ενός νέου μικτού ποτού με λικέρ πορτοκάλι το 1972 ενώ εργαζόταν στο Oak Beach Inn στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης.

Ένα ελαφρώς διαφορετικό ποτό υποστηρίζεται ότι εφευρέθηκε τη δεκαετία του 1920 κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες από έναν «Γέρο Επίσκοπο» σε μια τοπική κοινότητα που ονομάζεται Λονγκ Άιλαντ στο Κίνγκσπορτ του Τενεσί. Στη συνέχεια, το ποτό τροποποιήθηκε από τον Ράνσομ Μπίσοπ, τον γιο του, προσθέτοντας κόλα, λεμόνι και λάιμ. Η εκδοχή του  περιελάμβανε ουίσκι, σιρόπι σφενδάμου, ποικίλες ποσότητες από τα πέντε ποτά αλλά όχι λικέρ πορτοκάλι, αντί το σύγχρονο με κόλα και πέντε ίσες μερίδες από τα πέντε ποτά.

Ενώ ορισμένες πηγές λένε ότι υπήρχε μια συνταγή για το παγωμένο τσάι του Λονγκ Άιλαντ στην έκδοση του 1961 του *New Picture Cook Book της Betty Crocker*, δεν μπορεί πραγματικά να βρεθεί τέτοια συνταγή εκεί.

## Ανάλυση
Το κοκτέιλ έχει επικριθεί για τον μεγάλο αριθμό συστατικών του, γεγονός που καθιστά δύσκολη την προετοιμασία του σε πολυσύχναστα μπαρ. Θεωρείται το αγαπημένο των φοιτητών πανεπιστημίου στις Ηνωμένες Πολιτείες και, ως εκ τούτου, έχει δημιουργήσει αρνητικούς συνειρμούς ως «μια πράξη μιξολογικής θηριωδίας που ευνοείται από φοιτητές», σύμφωνα με τα λόγια ενός κριτικού τροφίμων.

Το ποτό έχει ανάμεικτη υποδοχή από τους μπάρμαν, με κάποιους να προτιμούν το ποτό και άλλους να το αντιπαθούν. Ωστόσο, η ποικιλία των οινοπνευματωδών ποτών που απαιτούνται για την προετοιμασία του ποτού σημαίνει επίσης ότι μπορεί κανείς να προετοιμάσει πολλά άλλα είδη κοκτέιλ αν έχει ήδη τα συστατικά για ένα Λονγκ Άιλαντ.

## Συνταγή
Η συνταγή της International Bartenders Association (IBA) απαιτεί ίσα μέρη βότκα, τεκίλα, λευκό ρούμι, κουαντρώ, τζιν, 2 μέρη χυμό λεμονιού, σιρόπι με κόλα. Αφού ανακατευτεί απαλά, το ρόφημα μπορεί επίσης να διακοσμηθεί με μια φέτα λεμονιού.  Η συνταγή του Ρόμπερτ Μπατ χρησιμοποιεί ξινό μείγμα αντί για χυμό λεμονιού και απλό σιρόπι και έχει δηλώσει ότι χρησιμοποιείται μόνο μικρή ποσότητα κόλα, για να δώσει χρώμα. Μια πιο περίπλοκη συνταγή που δημοσιεύτηκε από τους *[[The New York Times|New York Times]]* διαφέρει από τη συνταγή IBA στο ότι χρησιμοποιεί σιρόπι σφενδάμου αντί για απλό σιρόπι, χρησιμοποιεί χυμό λεμονιού και λάιμ και προσθέτει αλάτι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοκτέιλ
Μάι Τάι

:*Να μην συγχέεται με την πολεμική τέχνη [[Μουάι Τάι]]*
thumb|Μάι Τάι
Το **Μάι Τάι** είναι ένα κοκτέιλ από ρούμι, λικέρ Κουρασάο, σουμάδα και χυμό λάιμ. Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά κοκτέιλ στην κουλτούρα του Τίκι.

## Ιστορία
Ο Βίκτορ Μπέρτζερον ισχυρίστηκε ότι εφηύρε το Μάι Τάι το 1944 στο εστιατόριό του, Trader Vic's, στο Όκλαντ της Καλιφόρνια των ΗΠΑ.  Ο πρόδρομος του Trader Vic, Donn Beach, ισχυρίστηκε ότι το δημιούργησε για πρώτη φορά το 1933, αν και ένας επί σειρά ετών συνάδελφος είπε ότι το Beach στην πραγματικότητα ισχυριζόταν απλώς ότι το Μάι Τάι βασίστηκε στο κοκτέιλ QB Cooler που είχε δημιουργήσει. Η συνταγή του Don the Beachcomber είναι πιο περίπλοκη από αυτή του Vic και ορισμένοι πιστεύουν ότι έχει αρκετά διαφορετική γεύση. Άλλοι πιστεύουν ότι, παρά τη διαφορά στα συστατικά, έχουν αρκετά παρόμοια γεύση.

Το όνομα φέρεται να προήλθε από το *maitaʻi*, την ταϊτική λέξη για «καλό» ή «αριστεία», αν και το ποτό γράφεται συνήθως ως δύο λέξεις, μερικές φορές με παύλα ή κεφαλαία.

## Συνταγή
Οι περισσότερες τρέχουσες συνταγές για το Μάι Τάι που βασίζονται στη συνταγή του Trader Vic του 1944 περιλαμβάνουν ρούμι, χυμό λάιμ, σουμάδα και λικέρ πορτοκάλι (συνήθως κουρασάο). Οι παραλλαγές μπορεί να περιλαμβάνουν την προσθήκη χυμού αμαρέτο, μπίτερ, γρεναδίνης, πορτοκαλιού, ανανά και γκρέιπφρουτ και ούτω καθεξής. Αυτή η μεγάλη ποικιλία στα συστατικά που χρησιμοποιούνται υπάρχει επειδή η Trader Vic's κράτησε μυστική τη συνταγή για σχεδόν 30 χρόνια, αναγκάζοντας τους ανταγωνιστές να μαντέψουν τα συστατικά για να ικανοποιήσουν τους πελάτες. Διάφορα βιβλία από τον Βίκτορ Μπέρτζερον περιγράφουν τη χρήση ρούμι από την Τζαμάικα καθώς και από τη Μαρτινίκα. Μερικές φορές προστίθενται υπερβολικά βαριά ρούμια για να γίνουν πιο δυνατές εκδόσεις. 

## Πολιτισμός
Το Μάι Τάι έγινε πολύ δημοφιλές τη δεκαετία του 1950-1960 και πολλά εστιατόρια, ιδιαίτερα εστιατόρια ή μπαρ με θέμα την πολυνησία (τίκι), το σέρβιραν. Το Μάι Τάι εμφανίστηκε επίσης στην ταινία του 1961 του Έλβις Πρίσλεϊ *Blue Hawaii*.

## Δείτε επίσης
* Ζόμπι (κοκτέιλ)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοκτέιλ
Φουρνούδια Σερρών

Τα **Φουρνούδια** ή **Δωδεκάσπιτα** είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Εμμανουήλ Παππά  της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν σε απόσταση 500 μέτρων ανατολικά του χωριού Χρυσό Σερρών, σε δρόμο που οδηγούσε στον παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό Χρυσού.

Στον οικισμό εγκαταστάθηκαν οικογένειες προσφύγων της Μικράς Ασίας και το 1928 αριθμούσε πληθυσμό 48 κατοίκων. Όπως προκύπτει από τις ονομασίες του οικισμού, καθώς και από αεροφωτογραφίες της περιόδου 1946-1960, αποτελούνταν από 12 σπίτια, που επειδή ήταν πολύ χαμηλά, έμοιαζαν με φούρνους.

Ο οικισμός καταργήθηκε το 1940 και σήμερα δεν σώζονται ορατά ερείπια.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Φουρνούδια Σερρών 2022.jpg|alt=|Η τοποθεσία του οικισμού Φουρνούδια (Μάιος 2022).
Αρχείο:Πεντάπολη από Φουρνούδια.jpg|Θέα προς το χωριό Πεντάπολη.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Κοινότητα Καβουσίου

565x565px|δεξιά|πλαίσιο|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.Η **Κοινότητα Καβουσίου** είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Καβούσι. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους ορεινούς οικισμούς Δρακαλεύρι και Τσαμάντης στα όρη της Θρυπτής και τους οικισμούς Μέλισσες και Παναγία στην κοιλάδα της Αύγου.   

Η κοινότητα εκτείνεται από την παραλία του Θόλου μέσω της Μαλαύρας, του Πλατάνου, του όρους Καψά, του όρους Κλήρος, περαιτέρω προς το όρος Αφέντη, στη συνέχεια μέσω του βορειοδυτικού άκρου της κοιλάδος της Θρυπτής (Σαλονίκιας) και σε ένα τμήμα του φαραγγιού Χα, εν συνεχεία στήν θέση Καμίνια και αργότερα ακολουθώντας και πάλι το ρέμα σχεδόν μέχρι το αλιευτικό λιμάνι ανατολικά της Παχείας Άμμου. Στην Κοινότητα Καβουσίου υπάγεται και η νησίδα Κονίδα, πού βρίσκεται στα βόρεια της Παχείας Άμμου.

Η Κοινότητα Καβουσίου συνορεύει (δεξιόστροφα από τα βόρεια) με τις Κοινότητες Λάστρου και Χρυσοπηγής (Επαρχία και Δήμος Σητείας), με την Κοινότητα Ορεινού (Επαρχία Σητείας, Δήμος Ιεράπετρας) και με τις Κοινότητες Κάτω Χωρίου και Παχείας Άμμου (Επαρχία και Δήμος Ιεράπετρας).

## Πληθυσμός

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καβουσίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Επαρχία Ιεράπετρας
Γκινισιά

δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Μία διαμπερής ''εγκοπή'' (αριστερά) και μία μη διαμπερής ''εγκοπή'' (δεξιά) πάνω σε ξύλινη επιφάνεια.
Στην ξυλουργική τέχνη, ο όρος ***γκινισιά*** (αγγλ. *groove joint*), επίσης γνωστός ως ***κινησιά***, ***γκινησιά*** ή ***εγκοπή***, αναφέρεται στην -εκ προθέσεως υλοποιούμενη- σχισμή ή αυλάκωση που δημιουργείται σε ένα ξύλινο μέλος -αξονικά (κατά μήκος των ινών)- με στόχο την συνένωση ξύλων ή μελών του για την παραγωγή ενός τμήματος επίπλου ή ξυλουργικού στοιχείου. Η αυλάκωση είναι μικρού βάθους και συνήθως έχει πλάτος 4 χιλ. έως 6 χιλ. 

Η χάραξη της εγκοπής αυτής γίνεται με μηχανικά κοπτικά εργαλεία ή με χειροκίνητο εργαλείο -όπως παλιότερα- που λέγονταν *[[γκινίσι]].* Η γκινισιά χρησιμοποιείται σαν ένας από τους πολλούς τρόπους συνένωσης ξύλινων μασίφ στοιχείων ή ξύλινων πλακών (λ.χ. μοριόπλακες, ινόπλακες, αντικολλητά) από την πλευρά του πάχους τους. Συνήθως έχουμε και επάλειψη με συγκολλητική ουσία ώστε να επιτευχθεί καλύτερη ένωση των ξύλων.

Οι αυλακώσεις χρησιμοποιούνται για διάφορους σκοπούς στην κατασκευή ντουλαπιών και σε άλλους τομείς της επεξεργασίας ξύλου. Συνήθως, οι γκινησιές χρησιμοποιούνται για να *συγχωνεύσουν* τα πάνελ στην κατασκευή πλαισίου και πάνελ και στο κάτω μέρος των συρταριών. Για άλλες κατασκευές, δημιουργούνται αυλακώσεις κατά μήκος των πλευρών και/ή των άκρων των πάνελ, όπως λ.χ. στην κατασκευή *γλώσσας* και *αυλακιού*. Οι εφαρμογές περιλαμβάνουν στέγες, επενδύσεις και δάπεδα.

Μια τέτοια εγκοπή μπορεί να είναι *διαμπερής*, που σημαίνει ότι περνάει μέχρι τέρμα μέσα από την επιφάνεια και τα άκρα της να είναι ανοιχτά, που σημαίνει ότι το ένα ή και τα δύο άκρα τελειώνουν πριν το αυλάκι συναντήσει την άκρη της επιφάνειας.

## Μέθοδοι
Η γκινισιά μπορεί να χαραχθεί με τις ακόλουθες μεθόδους:
* με ηλεκτρικό ρούτερ, που χρησιμοποιεί ίσιο ή εκπτωτικό μιτ
* με δισκοπρίονο με πολλαπλά περάσματα (ανάλογα με το πλάτος και το βάθος)
* με dado σετ σε ένα μόνο πέρασμα
* με μορφοποιητή ξύλου
* με πριόνι χειρός και σμίλη
* με ρούτερ τύπου πλάνης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ξυλουργική
Κατηγορία:Ξύλο
3366 Γκέντελ

Ο **Γκέντελ (Godel)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1985 από τον Ελβετό αστρονόμο Τόμας Σίλντκνεχτ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του σημαντικού Αυστριακού μαθηματικού Κουρτ Γκέντελ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκέντελ εκτιμάται σε 16,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,11. Ο Γκέντελ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 έως 5 ώρες περίπου.

## Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιακές παράμετροι, τροχιά κ.ά. από το JPL

Γκεντελ
Χάρολντ Λ. Ίκες

Ο **Χάρολντ Λεκλαίρ Ίκες** (*Harold LeClair Ickes*, 15 Μαρτίου 1874 – 3 Φεβρουαρίου 1952) ήταν Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην κωμόπολη Χόλιντεϊσμπεργκ της Πενσυλβάνια, αλλά σπούδασε και ανδρώθηκε πολιτικά στο Σικάγο. Διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ επί σχεδόν 13 έτη, υπό δύο Προέδρους (Φραγκλίνο Ρούζβελτ και Χάρυ Τρούμαν), από το 1933 μέχρι το 1946. Αυτή ήταν η μακρότερη θητεία στη συγκεκριμένη υπουργική θέση των ΗΠΑ μέχρι σήμερα, και η δεύτερη μακρότερη οποιουδήποτε υπουργού στην ιστορία των ΗΠΑ μετά από τη 16ετή θητεία του υπουργού Γεωργίας Τζέιμς Γουίλσον. Ο Ίκες και η υπουργός Εργασίας Φράνσις Πέρκινς ήταν τα μοναδικά αρχικά μέλη της κυβερνήσεως Ρούζβελτ που παρέμειναν στη θέση τους σε ολόκληρη τη διάρκεια της προεδρίας του Ρούζβελτ.

Ο Ίκες ήταν υπεύθυνος για την εφαρμογή μεγάλου μέρους των οικονομικών μέτρων του «New Deal», αλλά και επικεφαλής των ενεργειών της ομοσπονδιακής κυβερνήσεως για το φυσικό περιβάλλον.

Την εποχή του θεωρείτο εξέχων εκπρόσωπος του *κοινωνικού* φιλελευθερισμού, ένας ικανός ρήτορας και αξιοσημείωτος υποστηρικτής πολλών ζητημάτων των Αφροαμερικανών, παρά το ότι κατά καιρούς ενέδιδε στην πολιτική πίεση όταν το θέμα αφορούσε φυλετικό διαχωρισμό σε επίπεδο πολιτειών. Προτού εκκινήσει τη σταδιοδρομία του στην κεντρική πολιτική σκηνή είχε διατελέσει πρόεδρος του παραρτήματος Σικάγου της NAACP.

Ο Χ.Λ. Ίκες είχε νυμφευθεί δύο φορές: αρχικώς, από το 1911, με την πολιτικό και ακτιβίστρια Άννα Γ. Τόμσον και μετά τον θάνατό της το 1935 σε τροχαίο, με την Τζέιν Ντάλμαν, από το 1938. Είχε συνολικώς 4 τέκνα, μεταξύ των οποίων τον Χάρολντ Μ. Ίκιζ (γενν. 1939), που διετέλεσε αντιπροσωπάρχης του Λευκού Οίκου επί προεδρίας Μπιλ Κλίντον.
## Πηγές
* Το λήμμα «Άικς, Χάρολντ Λε Κλαίρ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 2, σελ. 725
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Obituary: Harold L. Ickes Dead at 77; Colorful Figure in New Deal; Self-Styled 'Curmudgeon' Was Secretary of Interior in Long, Stormy Career, ''The New York Times'', February 4, 1952
* Harold L. Ickes Papers: A Finding Aid to the Collection in the Library of Congress
## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπουργοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Αιμαφιμπρίτης

Ο **αιμαφιμπρίτης** ή **συναδελφίτης** είναι ορυκτό, που από χημική άποψη αποτελείται από βασικό αρσενικικό μαγγάνιο, με μοριακό χημικό τύπο, το οποίο είναι και ένυδρο:

:: *'AsO<sub>4</sub> [Mn·OH]<sub>3</sub>·H<sub>2</sub>O

Ο συναδελφίτης συναντάται στη φύση υπό τη μορφή συσσωματωμάτων από μικρούς κρυστάλλους, του [[Ορθορομβικό σύστημα|ρομβικού κρυσταλλικού συστήματος]]. Το χρώμα του χαρακτηρίζεται ως καστανοκόκκινο και κυριότερη περιοχή της Γης όπου ανευρίσκεται είναι η νότια [[Σουηδία]].


==Πηγές==
* Βετούλης, Δομένικος Γ.: Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια'' «Χάρη Πάτση», τόμ. 2, σελ. 752

Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού
Κατηγορία:Ορυκτά του μαγγανίου
3368 Ντάνκομπ

Ο **Ντάνκομπ (Duncombe)** είναι αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή (την προς τον πλανήτη Δία) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1985 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ). Ο αστεροειδής πήρε το όνομά του στη μνήμη του Αμερικανού αστρονόμου Ρέυνορ Λόκγουντ Ντάνκομπ (*Raynor Lockwood Duncombe*). Ο Ντάνκομπ ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Κυβέλης.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ντάνκομπ εκτιμάται σε 33,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,087. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Ντάνκομπ γύρω από τον εαυτό του.

## Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιακές παράμετροι, τροχιά κ.ά. από το JPL

Ντανκομπ
Κοινότητα Αγίου Ιωάννου Ιεράπετρας

Η **Κοινότητα Αγίου Ιωάννου** είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Έχει έκταση 32,807 km<sup>2</sup>. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Άγιο Ιωάννη. Το 1984 με το ΦΕΚ 22Α - 28/02/1984 η έδρα μεταφέρθηκε στον οικισμό Κουτσουνάρι. Εκτός από την ιστορική έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς Αγία Φωτιά, Κουτσουνάρι, Ξηροκαμάρα και Φέρμα. Η Κοινότητα Αγίου Ιωάννου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 32,807 χλμ². Το κοινοτικό γραφείο βρίσκεται στο Κουτσουνάρι.

## Πληθυσμός
μικρογραφία|538x538px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγίου Ιωάννου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Επαρχία Ιεράπετρας
Φράνκλιν Καρμάικλ

Ο **Φράνκλιν Καρμάικλ** (*Franklin Carmichael*, 4 Μαΐου 1890 – 24 Οκτωβρίου 1945) ήταν Καναδός ιμπρεσιονιστής ζωγράφος, μέλος της λεγόμενης «Ομάδας των Επτά». Γεννήθηκε και πέθανε στην πόλη Ορίλια του Οντάριο.

Είχε ταλέντο στις τέχνες από μικρή ηλικία, οπότε ταξίδεψε και άρχισε να σπουδάζει ζωγραφική στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών στην Αμβέρσα του Βελγίου από το 1913. Αλλά εξαιτίας του ξεσπάσματος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, διέκοψε τις εκεί σπουδές του και επέστρεψε στον Καναδά τον Σεπτέμβριο του 1914.

Αν και γνωστός κυρίως για τις υδατογραφίες του, δημιούργησε και ελαιογραφίες, καθώς και άλλα είδη έργων, προκειμένου να αποτυπώσει τα τοπία του Οντάριο, τα οποία αγαπούσε. Εκτός από τη ζωγραφική, ο Καρμάικλ εργάσθηκε ως σχεδιαστής και εικονογράφος, φιλοτεχνώντας μπροσούρες, διαφημίσεις σε εφημερίδες και περιοδικά, καθώς και εικόνες βιβλίων. Μερικά χρόνια πριν τον πρόωρο θάνατό του, δίδαξε στο τμήμα γραφιστικής και εμπορικών τεχνών στο Κολέγιο Καλών Τεχνών του Οντάριο, το σημερινό «Ontario College of Art & Design University» (OCAD University).

## Πηγές
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καναδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι τοπίων
Πιερ Νταρτού

Ο **Πιερ Νταρτού** (γαλλικά: *Pierre Dartout*, γεννημένος στις 9 Απριλίου 1954) είναι Γάλλος πολιτικός, που υπηρέτησε ως Υπουργός Επικρατείας του Μονακό από τον Σεπτέμβριο του 2020 έως τις 2 Σεπτεμβρίου 2024. Έχει διατελέσει Νομάρχης του Μπους-ντυ-Ρον, των Ατλαντικών Πυρηναίων, της Ζιρόντ, της Μαρν και αλλού.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πιερ Νταρτού γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1954 στην πόλη Λιμόζ της Γαλλίας. Αφού απέκτησε ένα πρώτο πτυχίο στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού, υπηρέτησε στις Γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις. Από το 1977 έως το 1980 σπούδαζε στην Εθνική Σχολή Διοίκησης της Γαλλίας και μετέπειτα ξεκίνησε την καριέρα του στην δημόσια διοίκηση της χώρας.

Διατέλεσε Νομάρχης της Γαλλικής Γουιάνας από το 1995 έως το 1997, των Ανατολικών Πυρηναίων από το 1998 έως το 2000, της Ντρομ από το 2000 έως το 2002, των Ατλαντικών Πυρηναίων από το 2002 έως το 2004, του Βαρ από το 2004 έως το 2007, του Βαλ-ντε-Μαρν από το 2010 έως το 2013, της Μαρν από το 2013 έως το 2015, της Ζιρόντ από το 2015 έως το 2017 και του Μπους-ντυ-Ρον από το 2017 έως το 2020. Στις 24 Αυγούστου 2020, παραιτήθηκε από τη θέση του Νομάρχη του Μπους-ντυ-Ρον, αφού ανακοινώθηκε επίσημα ότι θα διοριστεί ως Υπουργός Επικρατείας του Μονακό.

Η επιλογή του έγινε στις 15 Μαΐου 2020 από τον Πρίγκιπα Αλβέρτο Β΄ του Μονακό. Ο Πιερ Νταρτού ορκίστηκε και ανέλαβε τα καθήκοντά του την 1η Σεπτεμβρίου 2020, διαδεχόμενος τον Σερζ Τελ. Η ορκωμοσία πραγματοποιήθηκε ενώπιον του Πρίγκιπα Αλβέρτου στο Παλάτι του Μονακό.

Τον Μάρτιο του 2022, ο Πιερ Νταρτού δήλωσε σε συνέδριο ότι επιθυμεί να καταπολεμήσει το φαινόμενο του «ξεπλύματος» χρήματος προκειμένου να προστατευθεί η εικόνα του κράτους. Παράλληλα σημείωσε: *«Εξακολουθούμε σήμερα να εξαρτόμαστε από εξωτερικούς πόρους. Έχουμε τα μέσα να οικοδομήσουμε ένα περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη εταιρειών και νεοφυών επιχειρήσεων, που αποτελούν μέρος μιας βιώσιμης ανάπτυξης. Το Μονακό κατέχει μοναδική θέση στον τομέα του περιβάλλοντος και το γεγονός ότι η χώρα είναι προσεκτική στην καινοτομία δείχνει ότι πρέπει και μπορούμε να προσελκύσουμε καινοτόμους ανθρώπους σε αυτόν τον τομέα».*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπουργοί Επικρατείας του Μονακό
Κατηγορία:Γάλλοι δημόσιοι υπάλληλοι
Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Ο **Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης** (*κατά κόσμον *'Αλέξανδρος Βαφείδης**', Νίκαια Αττικής, 5 Οκτωβρίου 1934 - Μονή Ορμύλιας, 9 Μαΐου 2019) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης μοναχός, θεολόγος και συγγραφέας, ο οποίος διετέλεσε καθηγούμενος στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους κατά τα έτη 1973-2000.

## Βιογραφία
μικρογραφία|αριστερά|Η Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας.
Ο κατά κόσμον Αλέξανδρος Βαφείδης γεννήθηκε το 1934 στη Νίκαια Αττικής από γονείς μικρασιατικής καταγωγής. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Το 1960, μετά από πρόσκληση του συμπατριώτη του Μικρασιάτη Μητροπολίτη Τρίκκης Διονύσιου Χαραλάμπους, εντάχθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης. Εκάρη μοναχός, χειροτονήθηκε διάκονος και κατόπιν ιερέας. Στα τέλη του επόμενου έτους (1961) ο Μητροπολίτης Διονύσιος τον όρισε καθηγούμενο της Μονής Μεταμορφώσεως Μετεώρων. Η αδελφότητα σταδιακά μεγάλωνε ενώ το 1970 ο Μητροπολίτης Διονύσιος εκοιμήθη. Το 1973 η αδελφότητα κλήθηκε να επανδρώσει την Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους. Στην κενή θέση του ηγουμένου εξελέγη ο Γέροντας Αιμιλιανός. Διετέλεσε Καθηγούμενος από το 1973 έως το 2000. Έκτοτε εφησύχαζε στο Ιερό Μετόχιο της Μονής στην Ορμύλια της Χαλκιδικής, όπου και απεβίωσε στις 9 Μαΐου 2019. Εντάφιαστηκε την επόμενη ημέρα στους χώρους του μετοχίου.

## Παραπομπές


Αιμιλιανος
Κατηγορία:Αγιορείτες
3369 Φρόυχεν

Ο **Φρόυχεν (Freuchen)** είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,9. Ανακαλύφθηκε το 1985 από τους Δανούς αστρονόμους Πόουλ Γιένσεν και Καρλ Αουγκούστεσεν, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Μπρορφέλντε, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Δανού εξερευνητή και συγγραφέα Πέτερ Φρόυχεν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Φρόυχεν εκτιμάται σε 23 έως 24 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,050. Ο Φρόυχεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 35 έως 50 ώρες περίπου, μια πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιακές παράμετροι, τροχιά κ.ά. από το JPL

Φρουχεν
3370 Κοσάι

Ο **Κοσάι (Kohsai)** είναι μικρός αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (την προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,0. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμη του Ιάπωνα αστρονόμου Χιρόκι Κοσάι, που ανεκάλυψε πολλούς αστεροειδείς.

Η μέση διάμετρος του Κοσάι εκτιμάται σε 5,4 ± 0,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,29. Ο Κοσάι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 54 λεπτά.

## Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιακές παράμετροι, τροχιά κ.ά. από το JPL

Κοσαι
3371 Τζιακόνι

Ο **Τζιακόνι (Giacconi)** είναι αστεροειδής, που περιφέρεται στην κεντρική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,4. Ανακαλύφθηκε το 1955 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιταλού αστροφυσικού Ρικάρντο Τζιακόνι.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τζιακόνι εκτιμάται σε 11 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι **Sq** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,26. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Τζιακόνι γύρω από τον εαυτό του.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιακά κ.ά. στοιχεία από το JPL

Τζιακονι
Κρίστιαν Έικμαν

Ο **Κρίστιαν Έικμαν** (ολλανδ. *Christiaan Eijkman*, 11 Αυγούστου 1858 – 5 Νοεμβρίου 1930) ήταν Ολλανδός ιατρός και καθηγητής της φυσιολογίας, του οποίου η απόδειξη ότι η ασθένεια μπέρι-μπέρι οφείλεται σε αβιταμίνωση οδήγησε στην ανακάλυψη της θειαμίνης. Μαζί με τον Φρέντερικ Χόπκινς, ο Έικμαν βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής του 1929 για την ανακάλυψη βιταμινών.

Γεννήθηκε στην πόλη Νέικερκ της Ολλανδίας. Σπούδασε στη Στρατιωτική Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ και ως στρατιωτικός ιατρός υπηρέτησε στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες. Αργότερα έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης, πόλη στην οποία απεβίωσε σε ηλικία 72 ετών.

## Πηγές
* Το λήμμα «Άικμαν, Χριστιανος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 725

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδοί ιατροί
Κατηγορία:Φυσιολόγοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών της Ολλανδίας
Αϊμουρές

Το **Αϊμουρές** (πορτογ. *Aimorés*, παλαιότερη ορθογραφία *Aymorés*) είναι πόλη και δήμος στην πολιτεία Minas Gerais της Βραζιλίας, με πληθυσμό 25.141 κατοίκους το έτος 2020. Το Αϊμουρές είναι κτισμένο στην κοιλάδα του Ρίου Ντόσε, 440 χιλιόμετρα ανατολικώς από την πρωτεύουσα της πολιτείας, τη μεγαλούπολη Μπέλο Οριζόντε. Ο δήμος έχει έκταση 1.348,91 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία μόλις τα 8,2 τετρ. χιλιόμετρα αντιστοιχούν στην αστική έκταση της πόλεως.

Η πόλη ιδρύθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1925. Στο Αϊμουρές γεννήθηκε ο φωτογράφος Σεμπαστιάο Σαλγκάδο. Η ονομασία προέρχεται, όπως και της γειτονικής χαμηλής οροσειράς Σέρα ντος Αϊμουρές, από την παλαιά τοπική φυλή Ινδιάνων, τους Αϊμόρους ή Μποτοκούντος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άιμορές/Αϊμουρές» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 774

Αιμουρες
Τακτικά

Ο όρος **Τακτικά** μπορεί να αναφέρεται σε:

Δύο Βυζαντινές στρατιωτικές πραγματείες για την τακτική και τη στρατηγική:
* τα Τακτικά του Λέοντα ΣΤ΄, που γράφτηκε στις αρχές του 10ου αι. και αποδίδονται στον Αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ' τον Σοφό.
* τα Τακτικά του Νικηφόρου Ουρανού, που γράφτηκε στις αρχές του 11ου αι. από τον Νικηφόρο Ουρανό, Βυζαντινό στρατηγό.

Οι πραγματείες για τη διοικητική δομή, το αυλικό πρωτόκολλο και το προβάδισμα αξιωμάτων που γράφτηκαν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ονομάζονται συλλογικά «*Τακτικά*». Αυτές ήταν:
* το *[[Τακτικόν Ουσπένσκυ|Tακτικόν του Ουσπένσκυ]]*, γραμμένο περί το 842
* το *[[Κλητορολόγιον]]* του Φιλοθέου, που γράφτηκε το 899
* το *Tακτικόν του Μπενεσέβιτς*, γραμμένο το 934–944
* το *[[Τακτικόν του Εσκοριάλ]]* ή *Τακτικόν του Οικονομίδη* μετά του πρώτου εκδότη του, γραμμένο περί το 971–975
* το «Βιβλίο των Αξιωμάτων» (*Τακτικόν*) του ψευδο-Κωδινού, που γράφτηκε στα μέσα του 14ου αι.

## Πυροβόλα όπλα
* Σάιγκα Τάκτικα, ένα ρωσικό κυνηγετικό όπλο

## Όχημα
* Έιλβις Τάκτικα, στρατιωτικό όχημα βρετανικής παραγωγής
Σάμιουελ Αλίτο

Ο **Σάμιουελ Άντονι Αλίτο** (αγγλικά: *Samuel Anthony Alito Jr.*, 1 Απριλίου 1950), είναι Αμερικανός δικαστικός, νομικός και πρώην δικηγόρος, που υπηρετεί ως Ανώτατος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών, από τον Ιανουάριο του 2006. Είχε προταθεί από τον πρόεδρο Τζορτζ Ο. Μπους, στις 31 Οκτωβρίου 2005, προκειμένου να αντικαταστήσει την δικαστή Σάντρα Ντέι Ο΄Κόνορ. Ο Αλίτο, θεωρείται "συντηρητικός" δικαστής. 

Πριν από τον διορισμό του στο Ανώτατο Δικαστήριο, ο Αλίτο, υπηρέτησε ως Δικαστής στο ομοσπονδιακό Εφετείο των Ηνωμένων Πολιτειών της 3ης δικαστικής περιφέρειας, από το 1990 έως το 2006. Επιπλέον, υπηρέτησε και ως ομοσπονδιακός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Νιου Τζέρσεϊ από το 1987 έως το 1990. 

Είναι ο δεύτερος Ιταλοαμερικανός δικαστής, που υπηρετεί στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, μετά τον Άντονιν Σκαλία, καθώς και ο 11ος Ρωμαιοκαθολικός. 

Δίδαξε Συνταγματικό Δίκαιο, ως επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σίτον Χολ στο Νιούαρκ, από το 1999 έως το 2004. Επίσης, ήταν επισκέπτης καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Ντιουκ από το 2011 έως το 2012. 

## Βιογραφία
Ο Σάμιουελ Αλίτο, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1950 στο Τρέντον του Νιου Τζέρσεϊ, όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας του ήταν Ιταλός μετανάστης, και η μητέρα του Ιταλοαμερικανίδα με καταγωγή από την νότια Ιταλία. Αποφοίτησε το Λύκειο "Steinert High School" στο Τρέντον το 1968. Σπούδασε Ιστορία και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1972, με διάκριση. Στη συνέχεια, φοίτησε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Γέιλ, και έλαβε πτυχίο Νομικής (JD) το 1975. 

Από το 1972 έως το 1980, υπηρέτησε στις εφεδρείες του Στρατού Ξηράς των Ηνωμένων Πολιτειών. 

### Προσωπική ζωή
Ο Σάμιουελ Αλίτο, είναι παντρεμένος από το 1985 με την Μάρθα Αν Μπομγκάρντερ, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά. Έως το 2006, διέμεναν στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϊ. Από το 2006, διαμένουν μόνιμα στην Ουάσινγκτον Π.Κ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί δικαστές
Κατηγορία:Αμερικανοί νομικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί εισαγγελείς
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Δικαστικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Πρίνστον
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Γέιλ
Κάστρο της Κρέβα

Το **Κάστρο** **Κρέβα** ( , , ) είναι τα ερείπια μιας σημαντικής οχυρωμένης κατοικίας των Μεγάλων Δούκων της Λιθουανίας (Γκεντιμίνας και Αλγκίρντας) στο χωριό Κρέβα της Λευκορωσίας. Το χωριό βρίσκεται 220 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Ο αδελφός του Αλγκίρντας, Κεστούτις, φυλακίστηκε και δολοφονήθηκε στο Κάστρο Κρέβα το 1382. Η Ένωση της Κρέβας (Πράξη της Κρέβας), το πρώτο βήμα προς την Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, υπογράφηκε στο κάστρο τρία χρόνια αργότερα. Το κάστρο λεηλατήθηκε από τους Τάταρους της Κριμαίας στις αρχές του 16ου αιώνα και έμεινε ακατοίκητο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μέχρι τον 19ο αιώνα, πολλά από τα τείχη είχαν καταρρεύσει. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος έδωσε το τελευταίο χτύπημα στην αποσυντεθειμένη δομή, αφού το κάστρο βρισκόταν στην πρώτη γραμμή μεταξύ των ρωσικών και των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων. Τον 19ο και τον 20ο αιώνα, τα ερείπια συντηρήθηκαν εν μέρει, ιδιαίτερα από την Πολωνία το 1929. Ωστόσο, το μνημείο από τότε παρακμάζει.
κέντρο|μικρογραφία|1000x1000εσ| Τα σημερινά ερείπια του Κάστρου Κρέβα

## Αρχιτεκτονική
Το κάστρο είναι σε κάτοψη ένα ακανόνιστο τετράγωνο, που περιβάλλεται από πέτρινους τοίχους. Ο βόρειος τοίχος έχει μήκος 85 μ., ο ανατολικός 108,5 μ., ο νότιος 71,5 μ., ο δυτικός 97,2 μ. Το πάχος των τοίχων είναι 2,5-3 μ., το ύψος είναι περίπου 10-13 μ. από πέτρα αγρού, σε ύψος περίπου 7 μ. από την επιφάνεια κατά μήκος της εξωτερικής περιμέτρου, και επενδύονται με ζώνη 2 μ. περίπου από τούβλα μεγάλου μεγέθους. Το κάστρο είχε 2 πύργους στις γωνίες. Ο βόρειος Πριγκιπικός πύργος, σχεδόν τετράγωνος σε κάτοψη (18,65 × 17 μ.) προεξέχει πέρα από την περίμετρο των αμυντικών τειχών. Ο πύργος είχε τουλάχιστον 4 ορόφους και ένα κελάρι-φυλακή στη βάση του, οι μεταβάσεις μεταξύ τους υπήρχαν στο πάχος των τοίχων. Ένας μικρός πύργος διαστάσεων 11 × 10,65 μ. προστέθηκε διαγώνια από τον Πριγκιπικό πύργο μέσα από τα τείχη του κάστρου. Οι τοίχοι ήταν κτισμένοι από πέτρα μέχρι το επίπεδο των 3 μ και πιο πάνω από τούβλα. Η πύλη εισόδου βρισκόταν στη νοτιοανατολική πλευρά. Στην αυλή του κάστρου στεγαζόταν ένα σιδηρουργείο, κτίρια κατοικιών και υπήρχε μια λιμνούλα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κάστρο Κρέβα  στον επίσημο ιστότοπο της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας 
* Κάστρο Κρέβα στο globustut.by 
* Ιστορία του Κάστρου Κρέβα  
* Το φιλανθρωπικό ταμείο Κάστρου Κρέβα  

Κατηγορία:Κάστρα στη Λευκορωσία
Σύγκρουση συρμών στο Ναϊμέχεν

Η **σύγκρουση συρμών στο [[Ναϊμέχεν]]** ήταν σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ολλανδία κατά το οποίο δύο επιβατικές αμαξοστοιχίες —εκ των οποίων η μία ήταν άδεια από επιβάτες— συγκρούστηκαν μετωπικά. Το ατύχημα συνέβη στις 28 Αυγούστου 1979 μεταξύ Βάιχεν (Wijchen) και Ναϊμέχεν κοντά στη γειτονιά *Kolpingbuurt* στο Ναϊμέχεν στη σιδηροδρομική γραμμή Τίλμπουρχ προς Ναϊμέχεν. Οκτώ άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο δυστύχημα,  επτά επιβάτες και ο οδηγός του τρένου 4365. Τραυματίστηκαν 36 άτομα, μεταξύ των οποίων ο προϊστάμενος και ο μηχανοδηγός του τρένου 74363.

## Οι συρμοί
Στο δυστύχημα ενεπλάκησαν δύο συρμοί. Ο πρώτος ήταν το άδειο τρένο 74363 με προορισμό τον σιδηροδρομικό σταθμό του Ναϊμέχεν. Αυτό το τρένο αποτελούνταν από μια πολλαπλή μονάδα του τύπου *Mat '64 Plan V 936* . Το δεύτερο ήταν το τρένο 4365 αποτελούμενο από δύο πολλαπλές μονάδες δύο βαγονιών τύπου *Mat '46*, μονάδες 256 και 244. Το τρένο 74363 ταξίδευε περίπου με 5&nbsp;km/h, το επιβατικό τρένο 4365 με 90 περίπου&nbsp;km/h.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* (Ολλανδικά) Spoorwegongevallen in Nederland, 1839-1993; writer: R.T. Jongerius, Published by: Schuyt & Co, 1993. Part 22 in the book range of the *Nederlandse Vereniging van Belangstellenden in het Spoor- en tramwegwezen* (NVBS), .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Κοινότητα Ρεθύμνης

Η **Κοινότητα Ρεθύμνης** είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1924 με το ΦΕΚ 184Α - 06/08/1924, μαζί με τη σύσταση του ομώνυμου δήμου, με έδρα το Ρέθυμνο. Εκτός από τον έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς Αγία Ειρήνη, Ανώγεια, Γάλλος, Γιαννούδι, Μεγάλο και Μικρό Μετόχι, Ξηρό Χωριό και Τρία Μοναστήρια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αγία Ειρήνη, η (75)
* Ανώγεια, τα (131)
* Γάλλος, ο (992)
* Γιαννούδι, το (116)
* Μεγάλο Μετόχι, το (46)
* Μικρό Μετόχι, το (149)
* Ξηρό Χωριό το (221)
* Ρέθυμνο, το (32.468)
* Τρία Μοναστήρια, τα (172)

Συνολικά η κοινότητα έχει 34.300 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από εντεκαμελές συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κ. Μαρία Βουρβαχάκη.

## Δήμαρχοι/Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Δήμαρχοι (έως 1997) ή Πρόεδροι (από το 2010) Ρεθύμνης.

## Παραπομπές
Εθνική Βιβλιοθήκη του Λεσότο

Από το 2013, το Λεσότο διαθέτει τρεις κύριες βιβλιοθήκες: την **Εθνική Βιβλιοθήκη**, τη **Βιβλιοθήκη Τόμας Μοφόλο** και τα **Εθνικά Αρχεία του Πανεπιστημίου του Λεσότο**, και το **Μουσείο και Αρχεία Morija**, αν και υπάρχει μια σειρά από "Πανεπιστημιακές και  ερευνητικές βιβλιοθήκες, κέντρα τεκμηρίωσης, σχολικές βιβλιοθήκες, ειδικές βιβλιοθήκες, δημόσιες βιβλιοθήκες και ένα σύστημα εθνικών υπηρεσιών βιβλιοθηκών".

## Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λεσότο βρίσκεται στην πρωτεύουσα Μαζέρου, και το 2007 διέθετε μια συλλογή περίπου 88.000 τόμων. Η Βιβλιοθήκη Τόμας Μοφόλο, που βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο του Λεσότο, στο χωριό Roma, περίπου 34 χιλιόμετρα από το Μαζέρου , ήταν ακόμα μεγαλύτερη με μία συλλογή 170.000 τόμων το 2007.  Διαθέτει ένα ευρύ φάσμα υλικού, συμπεριλαμβανομένων εφημερίδων από τις αρχές του 20ού αιώνα και μια σχεδόν πλήρη συλλογή των ετήσιων εκθέσεων της αποικιακής Μπασουτόλανδης. Οι συλλογές της Εθνικής Βιβλιοθήκης και του Εθνικού Αρχείου ενισχύθηκαν το 2005, όταν οι Κινέζοι επένδυσαν σε αυτές. Αν και πολλά επίσημα δικαστικά αρχεία έχουν χαθεί, υπάρχει ακόμη σημαντικό υλικό από την αποικιακή περίοδο. Η Ένωση Βιβλιοθηκών του Λεσότο πρότεινε τη νόμιμη κατάθεση από το 1987, αλλά μέχρι το 1999 δεν είχε καθιερωθεί.

## Συλλογή
Η συλλογή Μορίγια διαθέτει μια σειρά από αποικιακά έντυπα και εφημερίδες από την Μπασουτολαντ, συμπεριλαμβανομένων των πρώτων εκδόσεων της εφημερίδας Naledi, καθώς και έντυπα από τα Πρακτικά του Εθνικού Συμβουλίου της Μπασουτολαντ και αποικιακές ετήσιες εκθέσεις. και αρχεία από την Ευαγγελική Αποστολική Εταιρεία Παρισίων. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Λεσότο
*Μαζέρου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Λεσότο
Λε
Μωρία (θεατρικό είδος)

μικρογραφία|291x291εσ|Ο Πιέρ Γκρενγκουάρ σε παράσταση μωρίας στις αρχές του 16ου αιώνα
***Μωρία*** (γαλλικά: sotie ή sottie) ήταν σύντομο σατιρικό κωμικό θεατρικό έργο πολύ δημοφιλές στη Γαλλία τον 15ο και τον 16ο αιώνα. Ο όρος προέρχεται από τους *Μωρούς* (sots=τρελοί, ανόητοι), που εμφανίζονταν ως κύριοι χαρακτήρες στο έργο. 

## Χαρακτηριστικά
Οι διάφορες αδελφότητες Μωρών που εμφανίσθηκαν μετά από το 1300 βάσιζαν το σύστημα σάτιρας τους στην υπόθεση ότι όλη η κοινωνία αποτελείται από τρελούς. Ο σκοπός αυτών των παραστάσεων ήταν να σατιρίσουν τα κακώς κείμενα στα ήθη, τη θρησκεία, την πολιτική κλ, παρουσιάζοντας έναν κόσμο ανεστραμμένο, κυρίως με τους τρελούς ως φορείς σοφίας και γνώσης. Οι Μωροί ήταν ντυμένοι με γκρίζες φορεσιές και φορούσαν κουκούλα με αυτιά γαϊδάρου.

Στα έργα, οι Μωροί πρωταγωνιστές σχολίαζαν και αντάλλασσαν σκέψεις για γεγονότα και άτομα που απασχολούσαν την εποχή τους, έχοντας κατά κάποιο τρόπο το ακαταλόγιστο. Τα μικρότερα έργα, που μερικές φορές αναφέρονται ως παράτες, δεν είχαν πλοκή, αλλά βασίζονταν σε μεμονωμένους διαλόγους. Το είδος έχει την προέλευσή του από τη Γιορτή των Τρελών και από άλλες γιορτές που σχετίζονται με το Καρναβάλι. 

Μαζί με τις Φάρσες αποτελούσαν το κοσμικό μεσαιωνικό θέατρο, απαλλαγμένα από τον θρησκευτικό χαρακτήρα των Μυστηρίων και των Ηθικών αλληγοριών. Η μωρία θεωρείται ξεχωριστό είδος από τη φάρσα ή την ηθική αλληγορία, καθώς είχε αναπτύξει ορισμένα μοναδικά χαρακτηριστικά. Ενώ οι χαρακτήρες στις φάρσες ήταν συγκεκριμένα πρόσωπα με ονόματα, οι χαρακτήρες στις μωρίες ήταν καθαρά αλληγορικοί και είχαν ονόματα όπως Πρώτος τρελός και Δεύτερος τρελός, ή Κάποιος, Προσκυνητής κ.λπ. με έναν αρχηγό, που ονομαζόταν *Μάνα των τρελών* (Mère Sotte). Παραπλήσιοι αλληγορικοί πρωταγωνιστές υπήρχαν επίσης στις και ηθικές αλληγορίες, αλλά σε αντίθεση με αυτό το είδος που είχε ηθικό δίδαγμα, οι μωρίες προορίζονταν καθαρά για την ψυχαγωγία. Τα έργα είχαν επίσης εξαιρετικά πολύπλοκα σχήματα ομοιοκαταληξίας και περίπλοκες δομές στίχων.

Ο πιο γνωστός θεατρικός συγγραφέας μωριών είναι ο Πιέρ Γκρενγκουάρ με το *Έργο του πρίγκιπα των τρελών* (*Jeu du prince des sots*) θεατρικό έργο του 1511. Σ' αυτό το έργο, η *Μάνα των τρελών* αντιπροσωπεύει τον παπισμό και γι' αυτό η σάτιρα έγινε ανεκτή από τον Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄. Αργότερα τον 16ο αιώνα, οι μωρίες, έχοντας ξεπεράσει τα επιτρεπτά όρια πολιτικής σάτιρας και αμφισβήτησης, απαγορεύτηκαν.

Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί και για σύγχρονα έργα. Ο συγγραφέας του 20ου αιώνα Αντρέ Ζιντ αναφέρθηκε στο μυθιστόρημά του *[[Τα υπόγεια του Βατικανού]]* του 1914 ως μωρία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσαιωνικός πολιτισμός
Κατηγορία:Θεατρικά είδη
Φράνκο Μπαζάλια

Ο **Φράνκο Μπαζάλια** (Ιταλικά: *Franco Basaglia*, Βενετία, 11 Μαρτίου 1924 - Βενετία, 29 Αυγούστου 1980) ήταν ένας Ιταλός ψυχίατρος, νευρολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου, πρωτοπόρος στο πεδίο της ψυχικής υγείας, αναμορφωτής της ιταλικής ψυχιατρκής, ιδρυτής της Δημοκρατικής Ψυχιατρικής και εμπνευστής του νόμου 180/1978 (που πήρε το όνομά του), ο οποίος εισήγαγε τη ριζική αναδιοργάνωση των ψυχιατρικών νοσοκομείων στην Ιταλία. Υποστηρικτής της φαινομενολογικής ψυχιατρικής, θεωρείται ο πλέον επιδραστικός Ιταλός ψυχίατρος του 20ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ψυχίατροι
Κατηγορία:Ιταλοί νευροεπιστήμονες
3373 Κοκτεμπελία

Η **Κοκτεμπελία (Turgenev)** είναι μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (την προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 13,6. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Ρώσο και Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναούτσνι της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την κωμόπολη και γνωστό παραλιακό θέρετρο Κοκτεμπέλ της Κριμαίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κοκτεμπελίας εκτιμάται σε μόλις 4,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,321 ± 0,057. Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Κοκτεμπελία γύρω από τον εαυτό της.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιακά κ.ά. στοιχεία από το JPL

Κοκτεμπελια
3374 Ναμύρ

Ο **Ναμύρ (Namur)** είναι μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,0. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Βέλγο αστρονόμο Ανρί Ντεμπεόν, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών `Ανδεων, και πήρε το όνομά του προς τιμή της πόλεως Ναμύρ του Βελγίου.

Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς του Ναμύρ, δηλαδή η τροχιά του είναι σχεδόν κυκλική.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ναμύρ εκτιμάται σε 7,8 ± 0,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,18 ± 0,03. Ο Ναμύρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ώρες 51 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα, μια μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιακά κ.ά. στοιχεία από το JPL

Ναμυρ