open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λέων Σγουρός

Ο **Λέων Σγουρός** (... - 1208) ήταν Βυζαντινός άρχοντας του Ναυπλίου στις αρχές του 13ου αιώνα. Μεταξύ 1201 και 1208 έλεγχε ως ουσιαστικά *[[de facto]]* ανεξάρτητες τις περιοχές της Ναυπλίας (ευρύτερη περιοχή Ναυπλίου), το Άργος, την Κόρινθο, την Αττική και τη Βοιωτία, περιοχές οι οποίες κατόπιν περιήλθαν στους Φράγκους της Δ΄ Σταυροφορίας.

## Ιστορικό

Κληρονόμησε την ηγεμονία από τον πατέρα του Θεόδωρο πριν το 1200. Επαναστάτησε το 1201 ενάντια στον αυτοκράτορα Αλέξιο Γ' και αυτονακηρύχθηκε άρχοντας. Όταν ο Ορθόδοξος κλήρος αντέδρασε, ο Λέων έλαβε δραστικά μέτρα και φυλάκισε τον αρχιεπίσκοπο Ναυπλίας. Στη συνέχεια κατέλαβε το Άργος και την Κόρινθο, ενώ θανάτωσε τον εκεί αρχιεπίσκοπο γκρεμίζοντάς τον από τον Ακροκόρινθο, αφού προηγουμένως τον τύφλωσε. Κατόπιν εκστράτευσε εναντίον της Αθήνας και την κατέστρεψε, αποκρούστηκε όμως στην Ακρόπολη από τον εκεί μητροπολίτη Μιχαήλ Χωνιάτη. Ο Λέων πολιόρκησε την Αθήνα, έκανε αποκλεισμό του λιμανιού από τη θάλασσα και διέκοψε τον θαλάσσιο δρόμο προς την Κωνσταντινούπολη. Ενώ ακόμα διαρκούσε η πολιορκία, εκστράτευσε με επιτυχία εναντίον της Θήβας και την κατέλαβε. Το 1203 το βασίλειο του Σγουρού έφτανε από το Ναύπλιο μέχρι τη Βοιωτία. Τον επόμενο χρόνο, 1204, όταν οι Φράγκοι έκαναν την Δ' Σταυροφορία και κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη, ο Αλέξιος Γ' ζήτησε καταφύγιο στη Λάρισα, και έδωσε στον Σγουρό την κόρη του Ευδοκία ως σύζυγο και τον τίτλο του Δεσπότη. Ο Σγουρός προσπάθησε να αντιμετωπίσει τους Φράγκους στις Θερμοπύλες, αλλά ο ελληνικός πληθυσμός τον εγκατέλειψε μην αντέχοντας την τυραννική και βάναυση δεσποτεία του. Κατέφυγε με λίγους άνδρες στο φρούριο του Ακροκορίνθου, όπου και οχυρώθηκε. Οι Φράγκοι κατέλαβαν τη Βοιωτία και την Αττική και μετά τη νικηφόρα μάχη του Κούντουρα, το 1205, κατευθύνθηκαν προς το Ναύπλιο και τον Ακροκόρινθο. Ο Σγουρός έμεινε πολιορκημένος για πολλά χρόνια, εξερχόμενος όμως σε τακτικά χρονικά διαστήματα προκαλούσε μεγάλες ζημιές στους Φράγκους. Τελικά κάποια μέρα του 1208, απελπισμένος από την κατάληψη της υπόλοιπης Πελοποννήσου από τους Φράγκους, αυτοκτόνησε πέφτοντας έφιππος από τις επάλξεις του Ακροκορίνθου στα βράχια. Ένα χρόνο αργότερα, το 1209, ο Ακροκόρινθος παραδόθηκε στους Φράγκους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 16ος, σελ,.901.
*Κώστας Σαρδελλής, «Λέων Σγουρός. Μια μεγάλη φυσιογνωμία του Μεσαιωνικού Ελληνισμού»,Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.73 (Ιούλιος 1974), σελ.12-18

## Βιβλιογραφία
* P. E. Niavi: *Leon Sgouros: patriotes e tyrannos*, in: *Byzantinai Meletai. Diethnes Epistemonike Hepeteris Byzantines kai Metabyzantines Ereunes* 4 (1993), S. 333-357
* Alexis G. C. Savvides: *A Note on the Death of Leo Sgurus an A.D. 1208*, in: *Byzantine and Modern Greek Studies (BMGS)* 12 (1988), S. 289-295
*Αλέξιος Σαββίδης, «Ο Λέων Σγουρός στη Λάρισα το 1204 μ.Χ.», Πρακτικά Α΄ Συνεδρίου Λαρισαϊκών Σπουδών, Λάρισα 1992,σελ. 55-72

Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες
Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας)
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Κατηγορία:Ναύπλιο
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Λεων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Ο Γολγοθάς

***Ο Γολγοθάς*** (γαλλ. *Le Calvaire*) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου δημοσιογράφου, μυθιστοριογράφου και θεατρικού συγγραφέα Οκτάβ Μιρμπώ με θέμα το πάθος ενός εραστή που δημοσιεύτηκε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Ollendorf το Νοέμβριο του 1886.

## Περίληψη πλοκών
thumb|200px| Georges Jeanniot, 1902
*Ο Γολγοθάς* είναι ένα μυθιστόρημα-εξομολόγηση. Ο ήρωας Jean-François-Marie Mintié διηγείται την απογοητευτική παιδική ηλικία και τη μοναχική εφηβεία του, την πικρή εμπειρία του πολέμου του 1870, στις μονάδες του στρατού του Λίγηρα, ύστερα το «μαρτύριο» στο οποίο τον υπέβαλλε η ερωμένη του, Juliette Roux, γυναίκα ελευθέρων ηθών με την οποία τον συνδέει μια καταστροφική αγάπη με αποτέλεσμα να στερηθεί την αντικειμενικότητά του. Όπως στα μυθιστορήματά του που εμφανίζονται με ψευδώνυμο, ο Οκτάβ Μιρμπώ αναδεικνύει την τραγικότητα της αγάπης, ένα ανεξέλεγκτο, παράλογο και καταστροφικό συναίσθημα, από το οποίο υπέφερε φοβερά τα τρία χρόνια της σύνδεσής του με μια γυναίκα χαμηλής ηθικής, τη Judith Vimmer, και την οποία εξορκίζει με τη συγγραφή. Την τοποθετεί στο πλαίσιο μιας ιστορίας, διήγημα με δύο κύρια πρόσωπα, ως απόγονος της *Μανόν Λεσκό*, του αβά Πρεβό (Prévost). 

Επίσης της δίνει μια κοινωνική σημασία και μια ιστορική διάσταση: ο άβουλος Jean Mintié ενσαρκώνει μια γενιά ευνουχισμένη από την ήττα. Το δεύτερο κεφάλαιο, όπου διηγείται χωρίς περιστροφές όπως ο Λέων Τολστόι στο *Πόλεμος και Ειρήνη* την κατατρόπωση του στρατού του Λίγηρα, που τον σημάδεψε για πάντα, βάζει τους «πατριώτες» να ουρλιάξουν: Εκεί ο Μιρμπώ πράγματι παραδίνεται σε ένα αποφενακισμό κατά κανόνα του στρατού και του πολέμου και αγγίζει την ίδια την ιδέα της πατρίδας, η οποία προκαλεί τερατώδεις και άχρηστες σφαγές. Και έτσι η Juliette Adam θα αρνηθεί να δημοσιεύσει αυτό το κεφάλαιο, από το οποίο το σκάνδαλο δε θα παρέλειπε να ξεσπάσει, κατά την προέκδοση του μυθιστορήματος στη *Nouvelle revue*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οκτάβ Μιρμπώ, ''Le Calvaire'' .

Γολγοθας
940 Κορντούλα

Η **Κορντούλα (Kordula)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,193. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κορντούλας εκτιμάται σε 87,20 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,055. Η Κορντούλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 34 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κορντουλα
941 Μάρρεϋ

Ο **Μάρρεϋ (Murray)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,385. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού διανοούμενου Τζίλμπερτ Μάρρεϋ (George Gilbert Aimé Murray, 1866-1957).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Μάρρεϋ είναι **X**. τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μαρρευ
942 Ρομίλντα

Η **Ρομίλντα (Romilda)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,85. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ρομίλντας εκτιμάται σε 32 χιλιόμετρα περίπου. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ρομιλντα
945 Βαρκελώνη

Η **Βαρκελώνη (Barcelona)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,015. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Ισπανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, που παρατηρούσε από τη Βαρκελώνη, και πήρε το όνομά της από την πόλη αυτή, η οποία ήταν και η γενέτειρα του Κόμας Σολά. Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη κλίση της τροχιάς της Βαρκελώνης ως προς την εκλειπτική, σχεδόν 33 μοίρες.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βαρκελώνης εκτιμάται σε 25,46 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **Sq** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,242. Η Βαρκελώνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 22 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βαρκελωνη
Κατηγορία:Βαρκελώνη
Μέσα στον ουρανό

Το ***Μέσα στον ουρανό*** (*Dans le ciel*) είναι ένα γαλλικό μυθιστόρημα εκπληκτικού νεωτερισμού του Οκτάβ Μιρμπώ. Είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στην εφημερίδα *L'Écho de Paris* από τον Σεπτέμβριο του 1892 μέχρι τον Μάιο του 1893, αλλά η πρώτη έκδοσή του ως αυτοτελούς βιβλίου πραγματοποιήθηκε μόλις το 1989. Τα κυριότερα γνωρίσματά του είναι:

right|thumb|285px|Βίνσεντ βαν Γκογκ: ''Έναστρη Νύχτα'' (1889), Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης
* Πρόκειται για μυθιστόρημα *en abyme* (διηγήματα που συναρμολογούνται, υπάρχουν τρία εγώ διαφορετικά), που εγκαταλείπει κάθε έννοια ρεαλισμού (η διακόσμηση της κορυφής, κυρίως, πλήττεται λοξά από το συμβολισμό) και που εκδηλώνει μια ολική περιφρόνηση των συνηθισμένων κανόνων σύνθεσης: το διήγημα δεν υπακούει σε καμία λογική ή χρονολογική σειρά και φαίνεται ανολοκλήρωτο (δεν υπάρχει επιστροφή στον πρώτο αφηγητή).
* Μαρτυρεί μια προ-υπαρξιακή θεώρηση της ανθρώπινης κατάστασης: ο άνθρωπος, «vil fétu», χάνεται σε έναν κόσμο χωρίς καμιά λογική ή αλληλουχία, που δεν είναι στα μέτρα του. Είναι καταδικασμένος σε μια παράλογη ζωή, στην υπαρξιακή αγωνία, στη μοναξιά και στο αμεταβίβαστο.
* Πραγματεύεται την τραγωδία του καλλιτέχνη και σκηνοθετεί κυρίως έναν ζωγράφο, τον Λυσιέν, εμπνευσμένο από τον Βίνσεντ βαν Γκογκ. 
Ο απαιτητικός καλλιτέχνης και ο οποίος βλέπει τον κόσμο με τα δικά του μάτια, αντί να αρκεσθεί στην ακαδημαïκή ρουτίνα ή να παράγει για την αγορά, είναι καταδικασμένος να τρέχει αδιάκοπα πίσω από ένα ιδανικό το οποίο συνεχώς ξεφεύγει, γιατί τα μέσα που διαθέτει, ο εγκέφαλός του και το χέρι του, δεν φθάνουν ποτέ στο ύψος του ιδανικού που φαντάζεται. Η αρρώστια του πάντα καλύτερα τον καταδικάζει στην οδύνη και στη ματαίωση, ακόμα και στην τρέλα και τον θάνατο. Είναι πολύ διαφορετικός από «τις λιμνάζουσες νύμφες» που είναι οι απλοί άνθρωποι, οι «καθώς πρέπει», εκφυλισμένοι νοητικά από την πατριαρχική οικογένεια και από το σχολείο, οπότε είναι ακατανόητος και γελοιοποιημένος.

## Εισαγωγή
Μια κριτική έκδοση του *Μέσα στον Ουρανό* πραγματοποιήθηκε από τον Pierre Michel, στον 2ο τόμο του *Œuvre romanesque* του Μιρμπώ (Société Octave Mirbeau, 2000).

Το κείμενο του μυθιστορήματος, που προλογίζεται από τον Pierre Michel, είναι προσβάσιμο στο διαδίκτυο στις εκδόσεις du Boucher, καθώς και μια συνέντευξη του συγγραφέα του προλόγου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Dans le ciel''

Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Οκτάβ Μιρμπώ
Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα
Αριστοκλής Ι. Αιγίδης

Ο **Αριστοκλής Αιγίδης** του Ιωάννου ήταν Μικρασιάτης λόγιος, πολιτικός και συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1890 στην Μαλακοπή Ικονίου Μικράς Ασίας.

Αποφοίτησε από την αστική σχολή της γενέτειράς του και το Ελληνογαλλικό Λύκειο Χατζηχρήστου στην Κωνσταντινούπολη. Υπηρέτησε 2 έτη ως διδάσκαλος σε δύο κοινότητες της Μικράς Ασίας και επανήλθε το 1908 στην Κωνσταντινούπολη, όταν ανακηρύχθηκε το Σύνταγμα των Νεοτούρκων. Εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου της Κωνσταντινουπόλεως. Προσλήφθηκε ταυτόχρονα ως συντάκτης (αργότερα αρχισυντάκτης) και αρθογράφος (με το ψευδώνυμο ΑΙΑΣ από τα αρχικά του ονοματεπώνυμου και πατρώνυμού του) του «Νεολόγου» του Σταύρου Βουτυρά. Μετά τον θάνατο του Βουτυρά (1921) ανέλαβε καθήκοντα συνδιευθυντή μαζί με τον Κ. Γ. Μακρίδη με ιδιοκτήτες τους 2 υιούς Βουτυρά, Αλέξανδρο και Κωνσταντίνο. Θεωρείτο άριστος τουρκιστής (καθηγητής Τουρκικών, διαδεχθείς τον Αλ. Χαρακτίδη στο Ζωγράφειο Λύκειο). Συνεργάστηκε στενά με την ύπατη αρμοστεία της Κωνσταντινουπόλεως και κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου φυγαδεύτηκε με πολεμικό πλοίο του Ελληνικού Ναυτικού στην Ελλάδα.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, χρημάτισε έπαρχος Καστοριάς και μέλος της Ελληνοβουλγαρικής Επιτροπής Ανταλλαγής. Στην συνέχεια εργάστηκε στην Αθήνα ως έκτακτος υπάλληλος της Προσφυγικής Υπηρεσίας της Εθνικής Τράπεζας.

Συνέγραψε και εκδόθηκαν δύο βιβλία του:
*«Η Ελληνικότης της Μικράς Ασίας και το Μύθευμα των Τουρκορθοδόξων» το 1922 από τις εκδόσεις Δημητριάδη στην Αθήνα. Αφορά διάλεξη που είχε δώσει στις 6 Μαρτίου 1922 στην Φιλόπτωχο Αδελφότητα Ταταούλων.
* «Η Ελλάς χωρίς τους Πρόσφυγας» το 1934 στην Αθήνα από τις εκδόσεις Ι.Λ. Αλευρόπουλου & ΣΙΑ. Πρόκειται για το σημαντικότερο εκδοθέν έργο του. Αποτελεί ιστορική, δημοσιονομική, οικονομική και κοινωνική μελέτη του προσφυγικού ζητήματος, για την οποία ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα και απήντησε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Ο Αριστοκλής Αιγίδης έζησε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στη Νέα Σμύρνη, στην οδό Προσκόπων Αϊδινίου 12 μετά της συζύγου του Μαρίας και των παιδιών του, Μάρθας, Ιωσήφ και Αρίστης. Πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 1936 σε ηλικία μόλις 46 ετών από την καρδιά του. Δεν πρόλαβε έτσι να ολοκληρώσει το επόμενο του βιβλίο με τίτλο «Η Ελλάς με τους πρόσφυγας», το οποίο έτσι παρέμεινε ανέκδοτο.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ελευθεροτυπία, Ιός της Κυριακής, φύλλο 1.668, περίοδος Β΄, άρθρο με τίτλο «Σμυρνιέ δεν θα γίνεις Έλληνας Ποτέ», 24 Ιανουαρίου 2010, σελ. 42-43.
*Χρυσοστόμου Α. Θεοδωρίδου, «Διακριθέντες του Ξερριζωμένου Ελληνισμού Μικράς Ασίας - Πόντου - Αν. Θράκης - Κωνσταντινουπόλεως», σελίδα 173, Τόμος Β΄ Έκδοση Προσφυγικής Οργανώσεως Εθνική Μνημοσύνη, Αθήνα 1976

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Έπαρχοι Καστοριάς
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
Ένας κύριος

Το μυθιστόρημα ***Ένας κύριος*** είναι ένα ατελές έργο του Οκτάβ Μιρμπώ, από το οποίο απομένουν μόνο τα τρία πρώτα κεφάλαια. Ο Μιρμπώ ξεκίνησε να το γράφει κατά τα έτη 1900-1902, αλλά γρήγορα το εγκατέλειψε. Τα βιβλίο εκδόθηκε το 1920, μετά το θάνατό του, από τη χήρα σύζυγό του.

Ενώ ο Μιρμπώ σκόπευε να αναδείξει την πολιτική και κοινωνική ζωή της Γαλλίας κατά το τέταρτο του αιώνα που ακολούθησε το πραξικόπημα της 16ης Μαïου 1877 διέκοψε την αφήγηση την παραμονή της 16ης Μαΐου. Πρέπει να δούμε ένα είδος χλευασμού όπως στο έργο *Tristram Shandy* του Στερν που θαύμαζε; Ή η μη ολοκλήρωση του έργου οφείλεται στην ανικανότητα του μυθιστοριογράφου να καλύψει μια τόσο τεράστια ύλη σύμφωνα με το μοντέλο του «Πόλεμος και Ειρήνη»; Αυτό το σύντομο διήγημα δεν είναι λιγότερο συναρπαστικό για την κατανόηση που μας προσφέρει του ντεμπούτου του «προλετάριου των γραμμάτων» μας, που έπρεπε όπως ο χλωμός ήρωάς του να εκπορνεύσει την πένα του για χρόνια, ως ιδιαίτερος γραμματέας, ως «εκείνος που γράφει έργα τα οποία υπογράφει γνωστός συγγραφέας», ως δημοσιογράφος που πληρώνεται για να κάνει τα πάντα, πριν να μπορέσει τελικά να πετάξει με τα δικά του φτερά και να υπερασπιστεί τις δικές του αξίες.

Επιστρέφοντας στο ξεκίνημα του, για χάρη της μυθοπλασίας, ο μυθιστοριογράφος αναπτύσσει μια τυπικά αναρχική ανάλυση της πορνείας και θεωρεί ότι αυτή του πνεύματος είναι πολύ πιο βρώμικη από τη σωματική πορνεία.

Μια κριτική έκδοση του «Κυρίου» πραγματοποιήθηκε από τον Πιερ Μισέλ στον 3ο τόμο του *Œuvre romanesque* του Mirbeau, εκδόσεις Buchet/Chastel / Société Octave Mirbeau, 2001.
Το κείμενο του μυθιστορήματος που προλογίζει ο Πιερ Μισέλ είναι διαθέσιμο δωρεάν στη σελίδα του διαδικτύου éditions du Boucher.

## Εξωτερικοί δεσμοί
* ''Un gentilhomme''.

Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Οκτάβ Μιρμπώ
Κατηγορία:Πολιτικά μυθιστορήματα
Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Νοτενών Αχαΐας

Η **Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Νοτενών** είναι ανδρώα κοινοβιακή μονή που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Πατρών. Η «Παναγία των Νοτενών» ή «Παναγία Νοτενιώτισσα» γιορτάζει στις 23 Αυγούστου.

## Τοποθεσία
Είχε την ονομασία «Μονή Νοτενών» μέχρι την έως και τις 16 Οκτωβρίου 1940, ημερομηνία κατά την οποία και διορθώθηκε σε «Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Νοτενών» Βρίσκεται κοντά στο χωριό Σκιαδάς της Δημοτικής Ενότητας Τριταίας, στην Τοπική Κοινότητα του οποίου υπάγεται διοικητικά, στο όρος Ερύμανθος, και συγκεκριμένα στη νότια προέκτασή του και παραφυάδα του που ονομάζεται Σκιαδοβούνι ή "Κακοταραίικο", σε υψόμετρο 879 μέτρων. Οδηγεί εκεί μη ασφαλτοστρωμένος δρόμος τόσο από το χωριό Σκιαδάς όσο και από το χωριό Κακοτάρι της Δημοτικής Ενότητας Λασίωνος του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας από την μεριά της Ηλείας. Το μοναστήρι έχει θέα προς το το δρυοδάσος της Κάπελης.

## Ιστορικά στοιχεία
Κτίστηκε το 1530 στην αρχική της θέση, η οποία θέση ονομάζεται "Πάνω Παναγιά", και πάνω στα ερείπια αρχαίου Δωρικού ναού, πιθανόν του Απόλλωνα, η οποία έχει εγκαταλειφθεί από της αρχές του 19ου αιώνα, αν και σώζονται ακόμα ο παλιός ναός και οι τοιχογραφίες του από τον 17ο αιώνα. Τα εγκαταλελειμμένα κελιά της "Πάνω Παναγιάς" είχαν φτιαχτεί από τα υλικά του αρχαίου ναού. Μεταφέρθηκε κατόπιν, στις αρχές του 19ου αιώνα, σε χαμηλότερο σημείο αλλά λόγω κατολισθήσεων και κακής συντήρησης ο ναός και τα κελιά του μοναστηριού καταστράφηκαν και το μόνο που σώζεται είναι το καμπαναριό που κτίστηκε αργότερα, το 1833. Στις αρχές του 20ου αιώνα κτίστηκε νέος ναός όπου τοποθετήθηκε η εικόνα της "Παναγίας της Νοτενιώτισσας". Τις δεκαετίες '60, '70 και '90 έγιναν έργα συντήρησης, ανακαίνισης και επέκτασης τόσο στην παλιά όσο και στη νέα θέση.

Πιο πάνω από τον περίβολο του μοναστηριού βρίσκεται το σπήλαιο στο οποίο αγίασε και ασκήτεψε ο Άγιος Ιωακείμ από το χωριό Σκιαδάς Τριταίας. Στο χώρο του σπηλαίου χτίστηκε ναός προς τιμή του Αγίου Ιωακείμ.

Τον Απρίλιο 1821 οι Τούρκοι σύλησαν το μοναστήρι· αυτήν την πράξη εκδικήθηκε ο Δεληγιώργης Γιαννιάς, που πολέμησε τους Τουρκαλβανούς από το Λάλα Ηλείας και σκοτώθηκε στα **Στενά του Κατσαρού** στην ομώνυμη μάχη.

Στα 1885 αναφέρεται ότι το μοναστήρι απείχε τότε δυόμισι ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα, την έδρα του τότε Δήμου Τριταίας στον οποίο ανήκε διοικητικά.

## Ονομασία
Κατά μια εκδοχή, η οικογένεια των Νότηδων βοήθησε στην ανέγερσή της και έτσι η παλιά ονομασία "Νοτενά" προέρχεται από την Αλβανική μορφή του ονόματος Παναγιώτης, δηλ. Νότης. Άλλη άποψη υποστηρίζει ότι η ονομασία έχει γεωγραφικό προσδιορισμό, δηλ. από τη θέση του μοναστηριού, στη νότια άκρη του Ερύμανθου, που είναι εκτεθειμένη στους νοτιάδες.
 
## Λοιπά στοιχεία
Απογράφεται ανελλιπώς από τα μέσα του 19ου αιώνα. Κατά την απογραφή 2001 βρέθηκε να έχει 3 μοναχούς ενώ σε αυτήν του 2011 είχε έναν.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 
* 

Νοτενων
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας
Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Οι κακοί ποιμένες

***Οι κακοί ποιμένες*** (***Les Mauvais bergers***) είναι μια τραγωδία του Οκτάβιου Μιρμπό που δημοσιεύτηκε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Fasquelle το 1898. Το βιβλίο αριθμεί 468 σελίδες. Η 1η θεατρική παράσταση πραγματοποιήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1897 στο Θέατρο Renaissance.
thumb|220px| Louis Malteste, 1897.

## Μια τραγωδία προλετάριων
Το θέμα είναι παραπλήσιο αυτού της *Germinal* : είναι η ιστορία μιας μακράς εργατικής απεργίας και της καταστολής της από το στρατό πού κλήθηκε σε βοήθεια από μια εργοδοσία θεïκού δικαίου. Ο Mirbeau εκεί διακηρύσσει το δίκαιο των εργατών, όχι μόνο στο ψωμί και στην εργασία, αλλά επίσης στην υγεία, στην παιδεία και στην ομορφιά. Στιγματίζει ακόμη όλους τους αρχηγούς των ανθρώπων, όλους τους «κακούς ποιμένες», οι οποίοι χειραγωγούν τις μάζες, συμπεριλαμβανομένων των σοσιαλιστών βουλευτών και των αναρχικών οδηγών. Όμως δεν ήταν ικανοποιημένος από το έργο του: πράγματι αναβιώνει τη θεωρία της τελεολογίας, συνυφασμένης με την τραγωδία, όπως στα «νέγρικα» μυθιστορήματά του; βρίσκουμε πάρα πολλούς μονολόγους και μεγαλόστομες φράσεις, που προστέθηκαν κατά την απαίτηση της Sarah Bernhardt ; η λύση, εξαιρετικά αιματηρή, αγγίζει την επιφανειακή ευαισθησία των θεατών, χωρίς όμως να τους μορφώνει. Γι’αυτό ο Mirbeau θα οχυρωθεί από τότε κι ύστερα στην κωμωδία και στη φάρσα, που επιτρέπουν να αποστασιοποιήσεις το θεατή και, κατά συνέπεια, να αφυπνίσεις την 
κριτική του συνείδηση.

## Εξωτερικοί δεσμοί
* Οκτάβ Μιρμπώ, ''Les Mauvais bergers''.

Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Οκτάβ Μιρμπώ
Διάδημα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 144)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 144 το εξής κόσμημα, που βρέθηκε σε τάφο κοντά σε στην Κλαυδιά, κοντά στην Λάρνακα της Κύπρου. Αγοράστηκε το 1899.

## Περιγραφή
Αποτελείται από λεπτό φύλλο χρυσού με στρογγυλευμένες άκρες, κάθε μια από τις οποίες φέρει μια οπή, προφανώς για κορδόνι. Έχει έκτυπες ανάγλυφες παραστάσεις. Διακρίνονται από τα άκρα προς το κέντρο ανθοί με οκτώ πέταλα, άλλοι ανθοί λοτού που ξεπετάγονται μέσα από σπείρες, αγριοκάτσικα που καλπάζουν ενώ φέρουν μικρότερο ανθό μπροστά στο κεφάλι τους, και πάλι, στο κέντρο ένας ανθός λοτού όπως και προηγουμένως. Στην επάνω ζώνη είναι έκτυπες από αριστερά προς τα δεξιά τρεις λιονταροκεφαλές, ένας βωμός, άλλες δύο λιονταροκεφαλές, ένα μοσχαράκι καθιστό με το κεφάλι γερμένο προς τα πίσω, μια ανθρώπινη μάσκα τοποθετημένη πλαγιαστά, προφανώς με νέγρικα χαρακτηριστικά, άλλο ένα μοσχαράκι όπως πιο πριν, αλλά αναποδογυρισμένο, δύο λιονταροκεφαλές, και τέλος μια χάντρα ωοειδής με αυλάκι κατά μήκος.

## Ιστορική τοποθέτηση
Το διάδημα είναι της εποχής του χαλκού. 
## Βιβλιογραφία
* Das Kupfergrab bei Menidi, pl. v, Nos. 9 and 34
* Schliemann, Tiryns, pl. xxi. c.
## Πηγές

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του Διαδήματος από το Βρετανικό Μουσείο

Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Κοσμήματα (τέχνεργα)
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα από την Κύπρο
Τολούκα

thumb|right|300px|Τολούκα: Το Θέατρο Μορέλος
Η **Τολούκα** () είναι πόλη του κεντρικού Μεξικού, 67 χλμ. νοτιοδυτικά από την Πόλη του Μεξικού.
Από το 1830 είναι πρωτεύουσα της Πολιτείας Μεξικό. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2.640 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και αποτελεί μία από τις υψηλότερες πόλεις της Βόρειας Αμερικής. Οι κάτοικοί της ανέρχονται σε 747.512 (2010). Η Τολούκα είναι σημαντικό εμπορικό και συγκοινωνιακό κέντρο, με εξαιρετικά ανεπτυγμένη γεωργία και κτηνοτροφία. Η βιομηχανία της παράγει υφάσματα, μπίρα, αλκοολούχα ποτά και είδη τροφίμων, κυρίως αλλαντικά. 

Η Τολούκα ιδρύθηκε το 1522. Κατά την εποχή του εκχριστιανισμού στο Μεξικό, οι κάτοικοί της δέχθηκαν το 1524 τη νέα θρησκεία από φραγκισκανούς ιεραπόστολους, με επικεφαλής τους το μοναχό από το Μπούργος της Ισπανίας Andres de Castro. Ένα μνημείο προς τιμήν του έχει ανεγερθεί στην ομώνυμη πλατεία της πόλης,
ανατολικά του καθεδρικού ναού της Τολούκα.

Στην κεντρική πλατεία της πόλης, την Πλατεία των Μαρτύρων (Plaza de los Martires), βρίσκεται η έδρα της πολιτικής και διοικητικής εξουσίας: Το Κυβερνητικό Μέγαρο, τα Δικαστήρια, η Βουλή των Αντιπροσώπων και το Δημοτικό Μέγαρο. Είναι όλα κτίσματα που ξεχωρίζουν για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική τους, κατασκευασμένα από ηφαιστειακή πέτρα, αλλά και τη χρωματική σε κόκκινο και άσπρο πρωτοτυπία.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει, κοντά στην κεντρική επίσης πλατεία της πόλης, το Κοσμοβιτράλ (Cosmovitral), που ξεχωρίζει ως κτήριο για τα εξαιρετικής τέχνης πολύχρωμα βιτρώ του, φιλοτεχνημένα από το Μεξικανό ζωγράφο Λεοπόλδο Φλόρες (Leopoldo Flores), καθώς και το βοτανικό κήπο του με τα σπάνια φυτά από όλα τα μέρη του κόσμου.
Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Τολούκα, που ιδρύθηκε το 1945, στεγάζει αξιόλογα ζωγραφικά έργα και γλυπτά Μεξικανών καλλιτεχνών από το 16ο έως το 19ο αιώνα. Στις "Πορτάλες" (Portales), στοές με διαδοχικές αψίδες που φτιάχτηκαν το 1832, χτυπά η καρδιά της κοινωνικής και εμπορικής ζωής στην Τολούκα. 

Η θρησκευτική αρχιτεκτονική της Τολούκα, σε ποικίλες μορφολογικές τεχνοτροπίες, αντιπροσωπεύεται από τον Καθεδρικό Ναό της πόλης (1867), αλλά κυρίως από τις πιο παλιές εκκλησίες: Santa Veracruz, El Carmen, Santa Maria de Guadalupe και La Merced. Η κοινωνική ζωή της πόλης επικεντρώνεται στο Θέατρο Μορέλος (Teatro Morelos),
που ιδρύθηκε το 1969 και είναι από τις πιο αξιόλογες θεατρικές σκηνές στο Μεξικό. Μπροστά στο θέατρο έχει ανεγερθεί ο χάλκινος έφιππος ανδριάντας του Μεξικανού επαναστάτη Χοσέ Μαρία Μορέλος (Jose Maria Morelos, 1765 - 1815), που ηγήθηκε του Μεξικανικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας.

## Δείτε επίσης
* Κοσμοβιτράλ, Τολούκα 

## Παραπομπές


## Πηγές
* «State of Mexico» (Tourist Atlas), Government of the State of Mexico, Ministry of Economic Development, General Tourism Department, 2nd edition, 1993.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Μεξικού
Νέο Δημαρχείο (Μόναχο)

Το **Νέο Δημαρχείο** (γερμανικά: *Neues Rathaus*) του Μονάχου βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της Πλατείας της Παρθένου Μαρίας (Μαρίενπλατς) και φιλοξενεί το Δημοτικό Συμβούλιο, τα γραφεία του Δημάρχου και διοικητικές υπηρεσίες της πόλης του Μονάχου, στη Βαυαρία της Γερμανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* muenchen.de: Neues Rathaus (γερμανικά)
* πληροφορίες και φωτογραφίες του Νέου Δημαρχείου (αγγλικά)

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γερμανία
Κατηγορία:Δημαρχεία
Κατηγορία:Μόναχο
Γρύπας (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 904)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 904 το εξής αντικείμενο.
## Περιγραφή
Πρόκειται για χρυσή πλάκα, στρογγυλού σχήματος, εξαιρετικά λεπτεπίλεπτη. Σώζεται το μεγαλύτερο μέρος. Φέρει έκτυπο ανάγλυφο που αναπαριστά τον μυθικό Γρύφωνα, ενώ βαδίζει από δεξιά προς αριστερά, με το κεφάλι του στραμμένο πίσω. Το έδαφος είναι χαραγμένο σε σχήμα διαγώνιο χιαστί. Δίπλα ακριβώς από το ανοικτό ράμφος του βρίσκεται ένα άνθος. Η κεφαλή του Γρύφωνα είναι στολισμένη με πλούσια χαίτη, η οποία καταλήγει σε μακριές μπούκλες πλεγμένες με άνθη. Η πλάκα είναι περιφερειακά διακοσμημένη με κύκλους και τελείες και φέρει δύο οπές, από τις οποίες προφανώς στηρίζονταν.

## Βιβλιογραφία
* Hogarth, Ephesus, pi. viii., 3.
* For the curl and flower
* Schuchhardt, Sehlicinaiin's Excavations, p.&nbsp;79, fig. 87
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Εκμαγείο (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 609)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 609 το εξής αντικείμενο, που βρέθηκε  σε άγνωστο τάφο.

## Περιγραφή
Πρόκειται για το εν τρίτο λίθινου εκμαγείου, ίσως από στεατίτη. Χρησιμοποιείτο μάλλον στην χρυσοχοΐα για την κατασκευή δακτυλιδιών, χαρακτηριστικού μυκηναϊκού τύπου. Στο επάνω μέρος φέρει οπή για την έκχυση υγροποιημένου μετάλλου. Φέρει επίσης τέσσερις οπές, στις οποίες προσάρμοζαν αντίστοιχα τέσσερις εξοχές των αντίκρυ άλλων δύο τεμαχίων, τα οποία έκλειναν ερμητικά. Στο εσωτερικό διακρίνεται κοίλο ανάγλυφο, που αντιπροσώπευε λιονταροκεφαλή. 
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Τέχνεργα
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Σπυρίδων Δούκης

Ο **Σπυρίδων Δούκης** (Καστοριά ; - Άγιος Γεώργιος 1906) ήταν σημαντικός οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από την Καστοριά.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σπυρίδων Δούκης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αίωνα στην Καστοριά. Ήταν αδερφός του Χρυσού Δούκη. Αρχικά εντάχθηκε στα αντάρτικα σώματα των περιοχών Καστοριάς, Κοζάνης, Γρεβενών και Φλώρινας, ως οπλίτης προκειμένου να πολεμήσει τους Βούλγαρους κομιτατζήδες αλλά και τα Οθωμανικά στρατιωτικά αποσπάσματα. Σύντομα διακρίθηκε για τις ικανότητές του. Εντάχθηκε στο σώμα του Γεώργιου Λεπιντάτου (''καπετάν Αρκούδα''). Ο Γεώργιος Λεπιντάτος τον εμπιστεύτηκε ως πρωτοπαλίκαρό του και του ανέθεσε την ηγεσία αντάρτικου σώματος. Έδρασε με το σώμα του στην περιοχή Καστανοχωρίων και Βοΐου (Ανασελίτσας). Την άνοιξη του 1906, συμμετείχε στη μάχη της Ανασελίτσας (Νεάπολης), όπου τα ενωμένα Ελληνικά σώματα του Γεώργιου Λεπιντάτου και Σπυρίδωνα Δούκη αντιμετώπισαν ισχυρό Οθωμανικό στράτευμα. Έχασε τη ζωή του στη *Μάχη του [[Άγιος Γεώργιος Γρεβενών|Τσουρχλίου]]*, εναντίον Οθωμανικού στρατού, στις 29 Ιουνίου του 1906.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Ιστορία της Καστοριάς
Θεά με λέοντες (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 908)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 908 το εξής αντικείμενο.
## Περιγραφή
Πρόκειται για χρυσό μεταλλικό έλασμα, λεπτεπίλεπτο. Είναι εκτυπωμένο με ανάγλυφο γυμνής θεάς, που εικονίζεται σε προφίλ προς τα δεξιά. Δεξιά και αριστερά στέκουν δύο λεοντόμορφοι δαίμονες που την φυλάν. Ακουμπάν το πόδι τους επάνω στον ώμο της. Η απεικόνιση είναι κορνιζαρισμένη.
## Βιβλιογραφία
* Hogarth, Ephesus, pk. iii., 10 ; viii., 4.
* Furtwangler, Ant. Gemm., pl. ii., 34. 
* Olympia, IV., pl. xxxix. No. 695.

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
938 Χλοζίνδη

Η **Χλοζίνδη (Chlosinde)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,298. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χλοζίνδης εκτιμάται σε 26,80 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι αβέβαιος (πιθανώς **C**), ενώ το άλβεδό της είναι 0,188. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Χλοζίνδη γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χλοζινδη
939 Ιζβέργη

Η **Ιζβέργη (Isberga)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,783. Ανακαλύφθηκε το 1920 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Η Ιζβέργη ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιζβέργης εκτιμάται σε 17 χιλιόμετρα περίπου, αλλά έχει υποστηριχθεί ότι είναι διπλός αστεροειδής εξαιτίας της παρουσίας μιας δευτερεύουσας περιοδικότητας στην καμπύλη φωτός της (26,8 ώρες) που ανακαλύφθηκε από παρατηρήσεις που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 24 Φεβρουαρίου και 4 Μαρτίου 2006. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης). Η Ιζβέργη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες 55 λεπτά και 2 δευτερόλεπτα, δηλαδή αρκετά γρήγορα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιζβεργη
947 Μοντερόζα

Η **Μοντερόζα (Monterosa)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,627. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Φρήντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά της προς τιμή του πλοίου *Monte Rosa*, το οποίο είχε μισθωθεί από το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου για επιστημονικές αποστολές στη Βόρεια Θάλασσα. Η ονοματοδοσία έγινε στις 21 Φεβρουαρίου 1934.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μοντερόζα εκτιμάται σε 26,90 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,294. Η Μοντερόζα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 10 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μοντεροζα
Γρύπας (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 907)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 907 το εξής αντικείμενο.
## Περιγραφή
Πρόκειται για χρυσό έλασμα, εξαιρετικά λεπτεπίλεπτα επεξεργασμένο, ενώ μέρος του έχει χαθεί. Είναι εκτυπωμένο με ανάγλυφη αναπαράσταση του μυθικού Γρύφωνα, που συνοδεύεται από φτερωτή θεά που βαδίζει προς τα δεξιά. Η απεικόνιση είναι πλαισιωμένη με κάδρο κάθετων γραμμών, από το οποίο μέρος του έχει χαθεί. Ήταν ραμμένο σε ύφασμα ή ρούχο.
## Βιβλιογραφία
* Hogarth, Epliesiis, pi. iii., 6, και viii., 9. 
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Σφίγγα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 905)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 905 το εξής αντικείμενο.
## Περιγραφή
Πρόκειται για έλασμα τετράγωνου σχήματος, εξαιρετικά λεπτεπίλεπτου. Είναι εκτυπωμένο με ανάγλυφη παράσταση σφίγγας, καθούμενης προς τα δεξιά. Η κεφαλή της είναι στολισμένη με χαίτη μπουκλωτή. Η απεικόνιση είναι κορνιζαρισμένη με  κάδρο σε σχήμα καδοπλεξίας. Μια από τις γωνίες φέρει οπή που διατηρεί υπολείμματα χρυσής επικάλυψης, και η οποία χρησίμευε για το πέρασμα κλωστής που συγκρατούσε το έλασμα σε ύφασμα ή ρούχο.

## Βιβλιογραφία
* Hogarth, Eplicsus, pl. viii., 2.
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Σφίγγες
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
948 Γιουκούντα

Η **Γιουκούντα (Jucunda)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,294. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Αγίας Ιουκούνδης της Νικομηδείας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Γιουκούντας είναι άγνωστα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γιουκουντα
Γιώργος Καλοζώης

thumb|right|150px|Γιώργος Καλοζώης
Ο **Γιώργος Καλοζώης** είναι Κύπριος φιλόλογος και ποιητής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1963. Σπούδασε ελληνική φιλολογία στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάζεται ως φιλόλογος στη Δημόσια Εκπαίδευση της Κύπρου.

Η συλλογή του "Ανάποδος κόσμος" (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2000) τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου. Το Φεβρουάριο του 2011 απονεμήθηκε για δεύτερη φορά στον Καλοζώη από το Υ.Π.Π της Κύπρου το Κρατικό Βραβείο Ποίησης (για εκδόσεις του έτους 2009) για τη συλλογή του «Η κλίση του ρήματος» .

Την ποίησή του χαρακτηρίζει έντονη, σχεδόν κινηματογραφική, εικονοποιία. Η ροή του λόγου υπονομεύει τη στίξη και τα συντακτικά σχήματα σε μια συνειδητή προσπάθεια του ποιητή να ξεπεράσει τα όρια-σύνορα της γλώσσας. Έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές.

## Εργογραφία
*« Μεταμορφώσεις », Λευκωσία 1992, Β΄ Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου
*« Πρώτη δολοφονική απόπειρα κατά του Μακαρίου », Λευκωσία 1998
*« Ο ανάποδος κόσμος », Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2000, Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2000 Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου
*« Η μετατόπιση της γης », Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2005
*«Η κλίση του ρήματος», Εκδόσεις Φαρφουλάς, Αθήνα 2009, Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2000 Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου
*« Το μάθημα της περίληψης», Εκδόσεις Φαρφουλάς, Αθήνα 2011
*« ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΤΟΥ ΚΟΚΟΡΑ», Εκδόσεις Φαρφουλάς, Αθήνα 2013

## Βιβλιογραφία
*Ανθολογία της Σύγχρονης Κυπριακής Ποίησης, Εισ: Αλ. Ζήρας, Επ: Β.Λοϊζίδης , Εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα,2011, σς. 17, 70-74, 147.
*Γ. Κεχαγιόγλου-Λ. Παπαλεοντίου, Ιστορία της Νεότερης Κυπριακής Λογοτεχνίας, Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου, Λευκωσία 2010, σς. 577,727-728, 730-732,812.
*Ευτυχία Παναγιώτου, Όπως τα ζώα φέρσου όπως τα ζώα γίνου..., περ. Poetix, τχ. 3. (Άνοιξη 2010)
*Αλ. Ζήρας, Λ. Κουζέλη κ.ά., Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2007, Σς. 1000-1001
*Λ. Γαλάζης, Η μετατόπιση της γης, περ. Άνευ, τχ.17(2005), σς.90-91
*Περ. Παρέμβαση,τχ.129(2005),σς. 26-28, 75
*Λ. Παπαλεοντίου, Τρεις νέοι ποιητές, περ. Άνευ, τχ.3(2002), σς.46-49

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εκδήλωση για την "Κλίση του ρήματος" από το Σπίτι της Κύπρου 
* Δελτίο Τύπου για το "Μάθημα της Περίληψης"
* Δελτίο Τύπου για την Εκδήλωση στο Σπίτι της Κύπρου
* Μιχ. Παπαντωνόπουλος, Η μεταμόρφωση ως οντολογία του ποιητικού κειμένου.
* Ποιήματα και σχόλια
* Γιώργος Καλοζώης, Προδημοσίευση από τη συλλογή «Τα νύχια του κόκορα»
* «Τα νύχια του κόκορα»,εκδ. Φαρφουλάς,2013

Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές
Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά

Το **Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά** (τουρκ. *Lala Mustafa Paşa Camii*) είναι γοτθικής αρχιτεκτονικής ναός στην Αμμόχωστο τον οποίο μετέτρεψαν σε τζαμί οι Οθωμανοί αμέσως μετά την κατάληψη της πόλης το 1571. 

## Ιστορία και γεωγραφική θέση
Ο ναός κτίστηκε στα τέλη του δεύτερου μισού του 13ου αιώνα από τους Φράγκους βασιλείς της Κύπρου Οίκο ντε Λουζινιάν ως ο καθεδρικός ναός των καθολικών χριστιανών της Αμμοχώστου και πιστεύεται ότι η κατασκευή του διήρκεσε ως τα 1400. Σήμερα θεωρείται ως ο πιο μεγαλοπρεπής κι όμορφος γοτθικός ναός που σώζεται στην Εγγύς και Μέση Ανατολή. Ο ναός ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο (Γαλλικά:cathédrale Saint-Nicolas). Από το 1290 και ως το 1373 γινόταν σε αυτόν η στέψη των Λουζινιανών ηγεμόνων ως βασιλέων της Ιερουσαλήμ, αφού πρώτα είχαν στεφθεί ως βασιλείς της Κύπρου στον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας (σήμερα Τέμενος Σελιμιγιέ (Λευκωσία)) στην Λευκωσία. 

## Αρχιτεκτονική
Ο ναός χωρίζεται σε τρία κλίτη, έχει μήκος 55 μέτρα, πλάτος 23 και ύψος 25. Γάλλοι μελετητές θεωρούν ότι ο ναός αντλεί στοιχεία κι έχει αρκετές ομοιότητες με το καθεδρικό ναό της Ρενς (cathédrale Notre-Dame de Reims) και ανήκει στη γοτθική τεχνοτροπία Rayonnant (Rayonnant Gothic style).

Αν και δέχθηκε αρκετά πλήγματα πυροβολικού κατά την πολιορκία της Αμμοχώστου (1570-71), διατήρησε σε μεγάλο βαθμό την αρχική του μορφή. Μετά την κατάληψη Οθωμανοί τεχνίτες αφαίρεσαν τα κωδωνοστάσια, τις ανθρώπινες μορφές από το γλυπτό διάκοσμο, αλλά και από τα βιτρώ (υαλογραφίες), και πρόσθεσαν μιναρέ και μιχράμπ. Αρκετές ζημιές στο ναό σημειώθηκαν επίσης από το μεγάλο σεισμό του 1735. Εντούτοις ακόμα και σήμερα διατηρούνται σε καλή κατάσταση οι τρεις περίτεχνα διακοσμημένες είσοδοι που φέρουν θαυμάσια αετώματα και πάνω από την κεντρική πύλη σώζεται μια μεγάλη ροζέτα διακοσμημένη με γεωμετρικά σχέδια βιτρώ. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Camille Enlart, Gothic Art and the Renaissance in Cyprus, (Αγγλική μτφ. D. Hunt), London: Trigraph/A. G. Leventis Foundation, 1987. 
* Αθηνά Ταρσούλη, ΚΥΠΡΟΣ, Αθήναι: Εκδόσεις ΑΛΦΑ, 1955. (Κεφ. Εκκλησίες της Αμμοχώστου)
* Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια. Υπεύθυνος έκδοσης Αντρος Παυλίδης, Λευκωσία: Εκδ. Φιλόκυπρος, 1984.
* Οδοιπορική Ξενάγηση της Αμμοχώστου, Έκδοση SAVE (χρηματοδότηση USAID), 2010
* http://www.gothic-architecture.com/node/188

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://web.archive.org/web/20160304231927/http://www.famagusta.org.cy/default.asp?id=303#1
* http://www.cyprus44.com/famagusta/lala-mustafa-pasa-mosque.asp
* http://www.cypnet.co.uk/ncyprus/city/famagusta/lala/index.html
* http://www.whatson-northcyprus.com/interest/famagusta/famagusta/lala_mustafa_pasha.htm
* http://www.sacred-destinations.com/cyprus/famagusta-st-nicholas-cathedral-lala-mustafa-camii.htm

Κατηγορία:Αμμόχωστος
Λαλα Μουσταφα Τεμενος
Βεβιασμένη γενίκευση

**Βεβιασμένη γενίκευση** ονομάζεται η λογική πλάνη που υφίσταται όταν εξάγεται ένα γενικό συμπέρασμα το οποίο, ωστόσο, βασίζεται σε ανεπαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Συνήθως αφορά στατιστικά αποτελέσματα τα οποία εξάγονται από μια μικρή ομάδα ατόμων που δεν αντιπροσωπεύει επαρκώς το σύνολο του πληθυσμού. Η αντίθετη πλάνη καλείται *ράθυμη επαγωγή* όπου το λογικό συμπέρασμα ενός επαγωγικού επιχειρήματος γίνεται μη αποδεκτό, συνήθως σαν μια σύμπτωση.

## Παραδείγματα

*Ένα άτομο περνώντας με το αυτοκίνητο του από μια μικρή πόλη Χ βλέπει 10 άτομα τα οποία είναι όλα παιδιά. Γυρνώντας στην πόλη του αναφέρει ότι στην πόλη Χ δεν μένουν ενήλικες.
*Τουρίστας στην Ελλάδα υπερχρεώνεται από έναν εστιάτορα σε τουριστικό μέρος και συμπεραίνει ότι όλοι οι έλληνες είναι κλέφτες. 

Στη θεωρία αριθμών, η υπόθεση του Pólya (από τον Ούγγρο μαθηματικό George Pólya), που τέθηκε το 1919 , ισχύει για τους πρώτους 906.150.257 αριθμούς αλλά αποδεικνύεται λανθασμένη για αυτόν τον αριθμό και αρκετούς άλλους μεγαλύτερους αυτού.  Το να υποθέσει κάποιος ότι ένας ισχυρισμός είναι σωστός εφόσον ισχύει για τα πρώτα 906 εκατομμύρια αριθμούς που ερεύνησε, δεν είναι στην ουσία βεβιασμένη γενίκευση αλλά στα μαθηματικά ένας ισχυρισμός παραμένει υπόθεση μέχρι να αποδειχτεί καθολικά σωστός. 

Η βεβιασμένη γενίκευση στην καθημερινότητα λειτουργεί αόρατα και εξάγονται βιαστικά συμπεράσματα από γεγονότα πλήρως άσχετα μεταξύ τους. Παράδειγμα: ένας κουστουμαρισμένος άντρας έχει για τους περισσότερους καλλίτερη μόρφωση από έναν άντρα που φοράει πέτσινο μπουφάν, σκουλαρίκια και μερικά δακτυλίδια. Αντίστοιχα εάν κτυπήσει το κουδούνι του σπιτιού οι πιθανότητες να ανοίξει η πόρτα στον άγνωστο άνδρα της πρώτης περίπτωσης είναι σαφώς μεγαλύτερες.

Το αντίθετο της βεβιασμένης γενίκευσης είναι όταν 8 στις 10 φορές τρακάρεις το αυτοκίνητο σου στο παρκάρισμα και είναι όλα μια σύμπτωση και όχι αδεξιότητα.

## Δείτε επίσης
Η λογική αυτή πλάνη σε συνδυασμό με μια πληθώρα παρομοίων πλανών που λειτουργούν στο υποσυνείδητο μπορεί να οδηγήσει σε πλάνες μεγάλου βεληνεκούς.

* Επιχείρημα ad baculum
* Ad hominem
* Επιβεβαίωση του επομένου
* Προσφυγή στην αυθεντία
* Προσφυγή στην πιθανότητα
* Προσφυγή στην πλειοψηφία
* Cum hoc ergo propter hoc
* Η πλάνη του τζογαδόρου
* Το σύνδρομο της αγέλης
* Προσφυγή στην άγνοια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λογική πλάνη
Έπαυλη Στουκ

Η **Έπαυλη Στουκ** (ή **Βίλα Στουκ**) (γερμανικά: Villa Stuck) βρίσκεται στο Μόναχο και αποτελούσε το σπίτι του ζωγράφου Φραντς φον Στουκ. Ο ζωγράφος Φραντς φον Στουκ σχεδίασε ο ίδιος την κατοικία του και ασχολήθηκε με την εσωτερική διακόσμηση του κτιρίου. Στους εξαίσια διακοσμημένους χώρους υποδοχής και εργασίας συνδύασε στοιχεία από την Αρ Νουβό, τον Συμβολισμό και τον Νεοκλασικισμό.

## Αρχιτεκτονική
Ο Φραντς φον Στουκ (1863-1928), γιος μυλωνά από την Κάτω Βαυαρία, έζησε στο Μόναχο, όπου όχι μόνο γνώρισε μεγάλη επιτυχία ως ζωγράφος, γλύπτης και γραφίστας, αλλά έγινε και καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, έλαβε τίτλο ευγενείας και αυτοαποκαλούνταν "πρίγκιπας της τέχνης".

Την περίοδο 1897-1898, ο Στουκ έχτισε για τον εαυτό του ένα εντυπωσιακό μέγαρο, στο οποίο το 1913-1914 πρόσθεσε και ένα μεγάλο εργαστήριο. Η αρχιτεκτονική σύλληψη και η εσωτερική διακόσμηση του μεγάρου, που ήταν επίσης δικό του έργο, συνδύαζε νεοκλασικά και συμβολιστικά στοιχεία, τονίζοντας τη στενή σχέση ζωής και τέχνης.

Η έπαυλη διαθέτει κομψά διακοσμημένους χώρους υποδοχής, οι οποίοι μετά το θάνατο του καλλιτέχνη χρησιμοποιήθηκαν για συναντήσεις της υψηλής κοινωνίας του Μονάχου. Οι τοίχοι των δωματίων όπου ζωγράφιζε είναι καλυμμένοι με ψηφιδωτά και πίνακες στο στιλ της Πομπηίας. Εκτός από την εντυπωσιακή επίπλωση, υπάρχουν και θαυμάσια δείγματα των αρετών του Στουκ ως γλύπτη.

## Εκθέσεις
Στην Έπαυλη Στουκ έχουν εκτεθεί, μεταξύ άλλων, έργα του Luigi Ontani, του Karl Wilhelm Diefenbach καθώς και έργα της συλλογής του Γιώργου Οικονόμου.  

## Λογοτεχνία
* Enno Burmeister: *Villa und Atelier Franz von Stuck in München-Bogenhausen. Baudokumentation.* Arbeitshefte zur Denkmalpflege; 38. Μόναχο: Burmeister 1990.
* Enno Burmeister: *Villa und Atelier Franz von Stuck in München-Bogenhausen. Restaurierungskonzept, Kostenberechnung.* Arbeitshefte zur Denkmalpflege; 39. Μόναχο: Burmeister 1994.
* Eva Heilmann: *Der Künstler und seine Villa. Künstlerisches Programm und Gesamtkunstwerk.* Franz-von-Stuck-Geburtshaus Tettenweis; 29. Tettenweis: Förderkreis Franz-von-Stuck-Geburtshaus 1990.
* Birgit Jooss: Ateliers als Weihestätten der Kunst. Der „Künstleraltar“ um 1900. Μόναχο 2002
* Fritz von Ostini: *Villa Franz von Stuck München. Sonderdruck der Innendekoration.* Darmstadt: A. Koch um 1900.
* *Die Villa Stuck in München. Inszenierung eines Künstlerlebens.* Μόναχο 1992.
* Nicolette Baumeister: *Architektur neues München - Münchner Baukultur 1994 - 2004*, S. 102, Verlagshaus Braun, Βερολίνο 2004. ISBN 3-935455-50-X
* Jo-Anne Birnie Danzker: *Die Villa Stuck.* Hatje Cantz, 2007. ISBN 978-3-7757-1897-4.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του Μουσείου της Έπαυλης Στουκ

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γερμανία
Κατηγορία:Μόναχο
Βασίλης Αντωνιάδης

Ο **Βασίλης Αντωνιάδης** είναι γεννημένος στις 4 Φεβρουαρίου 1960. Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιο. Σαν ποδοσφαιριστής έπαιξε στις θέσεις του αμυντικού μέσου και του λίμπερο.

Στη συνέχεια σταμάτησε το ποδόσφαιρο και ξεκίνησε το επάγγελμα του προπονητή. Φοίτησε στη σχολή προπονητών στην Καλαμάτα και ολοκλήρωσε τα μαθήματα για να αποκτήσει το δίπλωμα
προπονητού Α΄ Εθνικής κατηγορίας. Στις 27 Νοεμβρίου 2014 έκανε προπονητικό ντεμπούτο ξανά με τον Οδυσσέα Κορδελιού μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κιλκισιακού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Σ. Καλαμάτας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανσερραϊκού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναιτωλικού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Καστοριάς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Καλαμαριάς
Περιδέραιο (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 578)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθενται με αριθμό καταλόγου 578 χρυσό περιδέραιο, που βρέθηκε σε τάφο στην Κύπρο.
## Περιγραφή
Το κόσμημα αποτελείται από τέσσερα επί μέρους στοιχεία:
* Το κόσμημα του περιδεραίου είναι στρογγυλό διάδημα, διακοσμημένο με έξι διπλές σπειροειδής έλικες που το περιβάλουν. Οι επίπεδες επιφάνειες είναι πλαισιωμένες με τρία απλά και ένα στριφτό νήμα από χρυσό. Το κέντρο του διαδήματος είναι κενό, ενώ φέρει υπολείμματα κάποιας παλιάς διακόσμησης που έχει χαθεί. Φέρει διαμετρική οπή, μέσα από την οποία περνάει μετάξινο νήμα που το συγκρατεί με την αλυσίδα.
* Η αλυσίδα είναι σύνθετη και αποτελείται συνολικά δεκαπέντε οβάλ χάνδρες από χρυσό, οι οποίες είναι αραδιασμένες από 7 και οκτώ στο αριστερό και δεξιό σκέλος αντίστοιχα. 
* Τις χονδρές οβάλ χάνδρες διαδέχονται άλλες δεκαπέντε μικρότερες, επίσης χρυσές χάνδρες, στρογγυλού αλλά κοίλου σχήματος. Οι χάνδρες αυτές φέρουν ραβδωτή διακόσμηση. 
* Τριανταμία ακόμα πιο μικρές, χρυσές χάνδρες είναι αραδιασμένες κατά τρόπο τέτοιο, ώστε να σχηματίζουν ομάδες από τρεις χάνδρες, με την μεγαλύτερη στην μέση.
Όλες οι χάνδρες είναι τρύπιες διαμετρικά, και συγκρατούνται από μετάξινο νήμα. 
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Κοσμήματα (τέχνεργα)
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα από την Κύπρο
Περιδέραιο (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 580)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθενται με αριθμό καταλόγου 580 χρυσό περιδέραιο, που βρέθηκε σε τάφο στην Κύπρο.
## Περιγραφή
Αποτελείται από χρυσές χάνδρες, αραδιασμένες σε τρεις σειρές. Οι χάνδρες είναι τρύπιες διαμετρικά και συγκρατούνται από μετάξινο νήμα. 
## Βιβλιογραφία
* Excavations in Cyprus, p. 41, pl. vi. 604
* Reichel, Horn. Waffen, p. 3, fig. 8.
* Vernier, Cat. du Mus. du Caire, Bijoux, No. 52.067, pl. vi.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση στο Βρετανικό Μουσείο
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Κοσμήματα (τέχνεργα)
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Αρχαία Κύπρος
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα από την Κύπρο
Περιδέραιο (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 579)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθενται με αριθμό καταλόγου 579 χρυσό περιδέραιο, που βρέθηκε σε τάφο στην Κύπρο.
## Περιγραφή
Το κόσμημα αποτελείται από πέντε επί μέρους στοιχεία:
* Το κόσμημα του περιδεραίου είναι στρογγυλό διάδημα, διακοσμημένο με μια σειρά από χρυσές χάνδρες, τις οποίες πλαισιώνει ένα διπλό στιφογυρισμένο χρυσό νήμα. Οι επίπεδες επιφάνειες είναι πλαισιωμένες με τέσσερις σειρές από στριφτό χρυσό νήμα. Το κέντρο του διαδήματος είναι κενό, ενώ φέρει υπολείμματα κίτρινης πορσελάνης που το διακοσμούσε και έχει χαθεί. Φέρει διαμετρική οπή, μέσα από την οποία περνάει μετάξινο νήμα που το συγκρατεί με την αλυσίδα.
* Η αλυσίδα είναι σύνθετη και αποτελείται συνολικά από τριανταοκτώ μικρές χάνδρες από χρυσό, στρογγυλού σχήματος. 
* Τις χάνδρες διαδέχονται εναλλάξ δέκα έξι κύλινδροι σχηματισμένοι από χρυσό νήμα στριφτό, και σπειροειδώς περιτυλιγμένο.
* Επτά χάνδρες ημικύκλιου σχήματος 
* και δύο στενόμακρες χάνδρες
Όλες οι χάνδρες είναι τρύπιες διαμετρικά, και συγκρατούνται από μετάξινο νήμα. 
## Βιβλιογραφία
* Excavations in Cyprus, pl. xii., 395.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση στο Βρετανικό Μουσείο
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Κοσμήματα (τέχνεργα)
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα από την Κύπρο
Αιγίς (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 761)

Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθενται με αριθμό καταλόγου 761 χρυσό κόσμημα που βρέθηκε στην Αίγινα.
## Περιγραφή
Πρόκειται για κρεμαστό κόσμημα, που το φορούσαν πιθανώς στο στήθος. Έχει σχήμα φαρδιάς καμπύλης ζώνης με αδρό πλαίσιο. Τα δύο άκρα της φέρουν νεανικές ανδρικές κεφαλές σε αριστερό και δεξί προφίλ. Η  κόμη είναι λεπτεπίλεπτα επεξεργασμένη, και καταλήγει σε δύο μπούκλες, ριγμένες πίσω. Μάτια και φρύδια είναι μακρόστενα, το μέταλλο είναι κομμένο και ήταν αντικατεστημένο με γαλάζιο γυαλί, από το οποίο διατηρούνται ίχνη. Το κόσμημα συμπληρώνουν δέκα χρυσά φλουριά, που κρέμονται σε χρυσό νήμα. 
## Βιβλιογραφία
* Evans., loc. cit., pp. 206, 207 (E), fig. 8
* Tsountas-Manatt, The Mycenaean Age, p. 391, fig. 167
* Perrot et Chipiez, loc. cit., pp. 241, 242, fig. 109
* Walters, Art of the Greeks, pl. cii.
* Reinach, La sculpture en Europe, p. 96. 
## Πηγές

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση της Αιγίδας από το Βρετανικό Μουσείο

Κατηγορία:Κοσμήματα (τέχνεργα)
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Θησαυρός της Αίγινας
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική