Καλαμιές Σερρών

Οι **Καλαμιές**, έως το 1923 γνωστές ως **Τσαΐρ Μαχαλέ**, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν στην υπολεκάνη της Κερκίνης, μεταξύ των οροσειρών Κρούσσια όρη και Μπέλλες, σε απόσταση 2,5 χλμ. νοτιοδυτικά από τη Λιβαδιά Σερρών και 4 χλμ. βορειοδυτικά από την Κερκίνη Σερρών.**'

== Ιστορία ==

=== Οθωμανική περίοδος ===
Κατά την περίοδο της [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανικής Αυτοκρατορίας]], ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του [[Σαντζάκι των Σερρών|Σαντζακίου των Σερρών]] του [[Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης|Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης]]. Η ονομασία ''Τσαΐρ'' στην [[τουρκική γλώσσα]] σημαίνει λιβάδι. Στη δημογραφική μελέτη ''«[[Le Courrier d'Orient (εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης)|Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης]]»'' που εκδόθηκε το 1878 στην [[Κωνσταντινούπολη]], εκτιμάται ότι το 1873 αποτελούνταν από 50 σπίτια και 128 [[Μουσουλμάνος|μουσουλμάνους]] κατοίκους. Το 1889, ο Στέφαν Βέρκοβιτς στο έργο ''«Τοπογραφικό-Εθνογραφικό Σκίτσο της Μακεδονίας»'', με στατιστικά στοιχεία της περιόδου 1857-1883, σημείωσε το ''Τσαΐρ'' ως ένα χωριό με 50 σπίτια και 183 [[Τούρκος|Τούρκους]] κατοίκους. Το 1891 ο Γκεόργκι Στρέζοφ σημείωσε το ''Τσαΐρ-Μαχαλά'' ως ένα χωριό με 40 τουρκικά σπίτια, σε απόσταση μισής ώρας από το χωριό [[Σταυροδρόμι Σερρών|Σταυροδρόμι]].**' Η στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, *«Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική»*, εκτιμά ότι το 1900 ο οικισμός είχε 200 Τούρκους κατοίκους, ενώ η στατιστική μελέτη *«La Macédoine et sa Population Chrétienne»* του Βούλγαρου Ντίμιταρ Μπρανκόφ, αναφέρει ότι το 1904 ζούσαν εκεί 384 κάτοικοι. Στην *«Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου»* του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, αναφέρεται ότι ο οικισμός είχε 100 μουσουλμάνους κατοίκους. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε το έτος 1919 η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 65 «*Βούλγαροι Σχισματικοί Διαμαρτυρόμενοι κ.λπ.*».

### Σύγχρονη ιστορία
Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 224 κατοίκων. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Επιτελικής Υπηρεσίας του Ελληνικού Στρατού, έως τον Αύγουστο του 1915 ο πληθυσμός είχε μειωθεί σε μόλις 35 κατοίκους. Σε βρετανικό χάρτη χαρακωμάτων του 1918, ο οποίος βασίστηκε σε αεροφωτογραφίες, στο Τσαΐρ Μαχαλέ αποτυπώθηκαν 44 κτίρια.

Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Μπουτκόβου (Κερκίνη) της Υποδιοίκησης Σιδηροκάστρου του νομού Σερρών, μαζί με τα χωριά Κεσιντζή Τσιφλίκ (Σιδηροχώρι), Ντελή Χασάν (Μοναστηράκι), Τζουμά Μαχαλέ (Λιβαδιά) και Σταυρός (Σταυροδρόμι).****** Το 1923 μετονομάστηκε σε *Καλαμιές*. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, στις Καλαμιές εγκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1920 τουλάχιστον 20 οικογένειες προσφύγων. Το 1928 ο οικισμός αποσπάστηκε από την προηγούμενη κοινότητα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λιβαδίων (Λιβαδιά).

Εξαιτίας της έλλειψης ευνοϊκών συνθηκών διαβίωσης, όπως η απουσία σχολείου, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τον οικισμό μετά το 1935 και εγκαταστάθηκαν στη Λιβαδιά Σερρών. Ο οικισμός καταργήθηκε τυπικά το 1940, καθώς έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές.

Σήμερα, δεν σώζονται ερείπια ή ίχνη του οικισμού και στην περιοχή υπάρχουν αγροκτήματα. Σε απόσταση περίπου 1 χλμ. προς τα νότια, ρέει ο χείμαρρος *Κερκινίτης* ή *Αμμουδοπόταμος*.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σιντικής