Φρειδερίκος Β΄ της Σικελίας

Ο **Φρειδερίκος Β΄** (ή λανθασμένα *Φρειδερίκος Γ΄*) (ισπανικά*: Federico II de Sicilia*, 13 Δεκεμβρίου 1272 - 25 Ιουνίου 1337) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν αντιβασιλιάς από το 1291, και στη συνέχεια βασιλιάς της Σικελίας από το 1295, μέχρι το τέλος του.

Ήταν ο τρίτος γιός του Πέτρου Γ´ της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας και της Κωνσταντίας των  Χοενστάουφεν βασίλισσας της Σικελίας.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη. Η μητέρα του ήταν διεκδικήτρια τού βασιλείου της Σικελίας, και ο πατέρας του το 1282 κατέλαβε το νησί από τον Κάρολο Α' των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Σικελίας-Νάπολης, ο οποίος περιορίστηκε στο Βασίλειο της Νεαπόλεως. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1285, άφησε στον πρώτο γιό του Αλφόνσο Γ' το Στέμμα της Αραγωνίας και στον δεύτερο γιό του Ιάκωβο Β' το βασίλειο της Σικελίας. Το 1291 απεβίωσε ο Αλφόνσος Γ' και έτσι ο Ιάκωβος Β' έγινε βασιλιάς και της Αραγωνίας, αφήνοντας τον Φρειδερίκο ως αντιβασιλιά της Σικελίας.

Ο γιός του Καρόλου Σ' του Ανδεγαυού, ο Κάρολος Β΄ της Νάπολης προσπαθούσε να πάρει πίσω τη νήσο, και ο Ιάκωβος Β΄, που είχε εσωτερικά προβλήματα στην Αραγωνία, συμφώνησε να τη δώσει, με αντάλλαγμα να τον αφήσει να κατακτήσει τη Σαρδηνία και την Κορσική (*"Συνθήκη του Αγκνάνι"*, 1295). Οι Σικελοί όμως, που είχαν το 1282 σφαγιάσει του Γάλλους του Καρόλου Α' του Ανδεγαυού (Σικελικός Εσπερινός) δεν ήθελαν την επιστροφή των Καπετιδών-Ανζού, και έκαναν βασιλιά τους τον Φρειδερίκο Β΄. Εις μάτην ο πάπας Βονιφάτιος Η΄ προσπάθησε να τον μεταπείσει με υποσχέσεις και αξιώματα: οι ευγενείς τον έστεψαν στο Παλέρμο το 1296. Νέος, θαρραλέος και όμορφος, απέκτησε την αγάπη και την αφοσίωση των Σικελών, και στις δυσκολίες και πιέσεις που πέρασε το νησί, ο Φρειδερίκος Β' τους οδήγησε με ικανότητα και σοφία.

Όταν άκουσε ότι ο Ιάκωβος Β΄ ετοίμαζε πόλεμο εναντίον του, ο Φρειδερίκος Β΄ έστειλε τον Μουντάινερ Πέρεζ ντε Σόσα το 1298 στην Αραγωνία, με σκοπό να εξεγείρει τους βαρόνους και τις πόλεις εναντίον του. Ωστόσο του απάντησαν ότι αν και εκτιμούν τον Φρειδερίκο Β΄, δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τον Ιάκωβο Β΄.

## Οικογένεια

Στις 17 Μαΐου 1302, νυμφεύτηκε την Ελεονώρα του Ανζού Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Καρόλου Β' βασιλιά της Νάπολης. Είχαν τέκνα:
* Πέτρος Β΄ 1304-1342, διαδέχθηκε τον πατέρα του.
* Ρογήρος γενν.1305, απεβ. νωρίς.
* Μανφρέδος 1306-1317 δούκας των Αθηνών και των Νέων Πατρών (Υπάτης).
* Κωνσταντία, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Β' Πουατιέ-Λουζινιάν βασιλιά της Κύπρου, έπειτα τον Λέοντα Δ' Χετουμιδών βασιλιά της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) και τέλος τον Ιωάννη των Λουζινιάν αντιβασιλιά της Κύπρου.
* Ελισάβετ 1310-1349, παντρεύτηκε τον Στέφανο Β' Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας.
* Γουλιέλμος Β΄ 1312-1338, πρίγκιπας του Τάραντος, διαδέχθηκε τον Μανφρέδο ως δούκας των Αθηνών και των Νέων Πατρών.
* Ιωάννης 1317-1348, δούκας του Ραντάτζο, διαδέχθηκε τον Γουλιέλμο ως δούκας των Αθηνών και των Νέων Πατρών.
* Αικατερίνη 1320-1342, ηγουμένη στη Σάντα Κιάρα της Μεσσίνας.
* Μαργαρίτα 1331-1360, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Β΄ των Βίττελσμπαχ παλατινό κόμη του Ρήνου.

Από την εκτός γάμου σχέση του με την Σίβυλλα ντι Σορμέλλα, είχε τέκνα:
* Αλφόνσο Φαδρίκ 1294-1334, αντιβασιλιάς των Δουκάτων των Αθηνών και των Νέων Πατρών. Ο εγγονός του Λουδοβίκος Φαδρίκ νυμφεύτηκε την Ελένη Καντακουζηνή.
* Ορλάνδος 1296-1361, κυβερνήτης τού Παλέρμο, στρατηγός της Μεσσήνης.
* Ελισάβετ 1297-1341, παντρεύτηκε πρώτα τον Πονς Μωγκαλίν κόμη τού Αμπούριας και μετά τον Ραμόν δε Περάλτα κόμη της Καλταμπελλότα.
* Ελεονώρα γενν. 1298, παντρεύτηκε τον Χουάν ντε Κιαρομόντε κόμη της Μοντίκα.
* Σάντσο 1300-1334, βαρόνος τού Μιλιτέλλο. Νυμφεύτηκε τη Λουτσία Παλίτσι και είχε τέκνα:
** Βιντσιγκουέρρα μεγάλος Καγκελάριος της Σικελίας. Γιος του ήταν ο Βαρθολομαίος.
* Σαντσιόλο· γιος του ήταν ο Ματτιότο.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Backman, Clifford R. (1995). The Decline and Fall of Medieval Sicily: Politics, Religion, and Economy in the reign of Frederick III, 1296-1337. Cambridge University Press.
*Bozzo, S.V. Note storiche siciliano del secolo XIV. Palermo, 1882.
*Chisholm, Hugh, ed. (1911). "article name needed". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
*Riquer, Martín de. Los trovadores: historia literaria y textos. 3 vol. Barcelona: Planeta, 1975.

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας