open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πένι Ζαβίχα

Η **Πένι Ζαβίχα** (γεν. 1938, Penny Zavichas) είναι ελληνοαμερικανίδα παλαίμαχη παίκτρια και μια από τις παλιότερες δασκάλες του γκολφ στις ΗΠΑ.

## Βιογραφικό

Η Πένι Ζαβίχα γεννήθηκε στο Κολοράντο το 1938. Μυήθηκε στα μυστικά του γκολφ σε ηλικία οκτώ ετών από τη θεία της, την υπεραθλήτρια Μπέιμπ Ντίντρικσον, η οποία ήταν τριπλή ολυμπιονίκης του στίβου στην Ολυμπιάδα του 1932 στο Λος Άντζελες.

Η Ντίντρικσον ασχολήθηκε με το γκολφ από το 1935 και υπήρξε η πρώτη γυναίκα που αγωνίστηκε σε ανδρικό τουρνουά το 1938 στο Λος Άντζελες. Εκεί γνώρισε τον ελληνοαμερικανό παλαιστή του κατς Τζορτζ Ζαχαρία (ή Θεόδωρου Βετογιάννη, όπως ονομαζόταν στην πραγματικότητα) με τον οποίο παντρεύτηκαν το επόμενο έτος. Η Πένι ήταν ανιψιά του Ζαχαρία και κοντά στη διάσημη θεία της μυήθηκε στα μυστικά του γκολφ.

Το 1951, σε ηλικία 23 ετών, έλαβε μέρος για πρώτη φορά σε εθνικό τουρνουά, τερματίζοντας στην 11η θέση. Παράλληλα εργαζόταν σε γήπεδο γκολφ στην Αριζόνα. Σύντομα αντιλήφθηκε ότι προτιμούσε να διδάσκει γκολφ, παρά να αγωνίζεται. Έτσι άρχισε να διδάσκει σε γυναίκες, κάτι πρωτοποριακό, μιας και το γυναικείο γκολφ ήταν ακόμα άγνωστο.

Το 1973 αποφάσισε να δημιουργήσει δική της σχολή με τη συνάδελφό της Λίντα Κραφτ. Τα επόμενα χρόνια τα καλοκαίρια γύριζαν την Αμερική με μια παλιά Όλτσμομπιλ διδάσκοντας γκολφ και το χειμώνα δούλευαν στην Αριζόνα.

Η σχολή τους απέκτησε μεγάλη φήμη και έπειτα από οκτώ σεζόν αποφάσισαν να εργαστούν μόνιμα στην Αριζόνα. Από το 1992, που η Κραφτ πέθανε από καρκίνο, η Ζαβίχα συνεχίζει μόνη της στο Κολοράντο.
Πρόσφατα, η κ. Ζαβίχα έγινε η 12η γυναίκα που λαμβάνει τιμητική διάκριση από τη γυναικεία ομοσπονδία γκολφ της Αμερικής για τη συμβολή της στη διάδοση του αθλήματος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://web.archive.org/web/20090701112043/http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2
* https://web.archive.org/web/20091102201548/http://www.sport.gr/default.asp?pid=52

Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του γκολφ
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές
Βιταλάδες Κέρκυρας

Απλωμένο στούς πρόποδες ενός μικρού λόφου το καθαρό, γραφικό και πανέμορφο χωριό καλωσορίζει τον επισκέπτη. Το όνομα του το χωριό το πήρε μάλλον από το επώνυμο "Βιτάλης" (Βενετός φεουδάρχης της περιοχής τον 15ο αι. μ.Χ.). Το επίθετο αυτό σήμερα δεν συναντάται στην περιοχή. Σήμερα επικρατεί το επώνυμο Βάρελης. Άλλα επώνυμα κατοίκων είναι: Βούλγαρης, Ζερβός, Κουλούρης, Μοιρισκλάβος, Βλάσσης, Παπαβλασσόπουλος, Ράντος, Ρήγος, Σμοϊλης,Καστρινός).

Μικρά καφενεία,παντοπωλεία, και ταβερνάκια πλαισιώνουν την μικρή πλακόστρωτη πλατεία του χωριού. Πολλά από τα σπίτια διατηρούν τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα, πολύχρωμα και περιποιημένα με αρκετά λουλούδια να τα στολίζουν.Ένα πηγάδι και η βρύση του παλιού υδραγωγείου συμπληρώνουν το μοτίβο.Ανηφορίζοντας τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο προς το βουνό μπορούμε να επισκεφτούμε το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονος με το παλιό του μοναστήρι, μέσα στον καταπράσινο ελαιώνα (συνεχίζοντας τον δρόμο αυτό, περίπου 2,5 χιλιόμετρα από το χωριό, θα οδηγηθούμε στην απέραντη και πανέμορφη αμμώδη παραλία του "Αγ. Σάββα". Πρόκειται για παραλία που γνωρίζουν μόνο οι εντόπιοι και ελάχιστοι απαιτητικοί τουρίστες, αφού η πρόσβαση στα τελευταία 500 περίπου μέτρα είναι προβληματική για τα επιβατικά αυτοκίνητα).

Αν προτιμάτε όμως μια αρκετά οργανωμένη παραλία με τουριστική ανάπτυξη, κατηφορίζετε από την πλατεία του χωριού, προς την παραλία που λέγεται Γαρδένος. Η καταπράσινη φύση της περιοχής κάνει τη  διαδρομή εκπληκτική. Εκεί θα βρείτε πεντακάθαρα νερά και ψιλή άμμο. Υπάρχουν διάσπαρτα, κατά μήκος ενός μικρού ποταμού που καταλήγει στη θάλασσα, μικρά ξενοδοχεία, εστιατόρια και μπαράκια ήρεμης διασκέδασης. Στο μικρό λιμανάκι βρίσκονται δεμένα τα καραβάκια των κατοίκων του χωριού που ασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό,την καλλιέργεια της γης, το μάζεμα της ελιάς και το ψάρεμα.

Οι κάτοικοι των Βιταλάδων είναι φιλήσυχοι, ευγενικοί, εργατικοί  και με αυξημένη την αίσθηση του χιούμορ. Ζουν τη σύγχρονη ζωή, αλλά ταυτόχρονα διατηρούν την παράδοση της περιοχής οργανωμένοι σε Πολιτιστικό και Χορευτικό Σύλλογο. Συχνά ο επισκέπτης θα έχει την τύχη - κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες- να παρακολουθήσει μουσικές και χορευτικές εκδηλώσεις, από παιδιά, νέους και νέες, που όλοι  φορούν τις πολύχρωμες παραδοσιακές ενδυμασίες τους. Η θρησκευτικότητα των κατοίκων είναι έκδηλη. Κάνοντας μια βόλτα περιμετρικά του χωριού Βιταλάδες, συναντάμε παλιά και νεόκτιστα εκκλησάκια (της Αγίας Άννας, του Αγίου Βασιλείου, του Αγίου Νικολάου,της Παναγίας,του Αγίου Ιωάννη, του Αγίου Γεωργίου και Αγίων Αποστόλων ) που είναι πολιούχος και γιορτάζει τις 29 Ιουνίου. Ιστορικά μνημεία παραμένουν μέχρι σήμερα τα ερείπια των 5 εκκλησιών (παλαιοκκλησιές) που πλαισίωναν την παλιά Λευκίμμη (Άγιοι Θεόδωροι σήμερα) και ιστορικά βιβλία αναφέρουν ότι καταστράφηκε τον 500 μ.Χ. από τους πειρατές.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
Δημήτριος ο Καλλατιανός

Ο **Δημήτριος ο Καλλατιανός** ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός και γεωγράφος που άκμασε περί το 216 π.Χ.. Καταγόταν από την αρχαία πόλη Καλλατίδα (ευρισκόμενη στη σημερινή Ρουμανία), εξ ου και η προσωνυμία του.

Κατά μαρτυρία του Διογένη του Λαέρτιου ο Δημήτριος ο Καλλατιανός υπήρξε σπουδαίος γεωγράφος. Φέρεται να συνέγραψε 20 βιβλία «Περί Ασίας και Ευρώπης».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Μαλιάγκα

Η **Μαλιάγκα** ήταν ένα από τα οχυρά της οχυρωμένης τοποθεσίας παράλληλα των ελληνοβουλγαρικών συνόρων που είναι γνωστή με το όνομα Γραμμή Μεταξά. Βρισκόταν στα βόρεια αντειρείσματα του ομώνυμου υψώματος, βόρεια της κωμόπολης του Περιθωρίου.

## Περιγραφή
Οι οχυρώσεις του αποτελούνταν από τρία συγκροτήματα και ενός μεμονωμένου πολυβολείου στο ύψωμα 940 μεταξύ του οχυρού και του οχυρού Περιθώρι.
	
Οι υπόγειες στοές έφταναν τα 1227 μέτρα. Τα επιφανειακά του έργα ήταν, 12 απλά και 13 διπλά πολυβολεία, 1 σύνθετο πολυβολείο-παρατηρητήριο, 1 σύνθετο πολυβολείο-οπτικό, 1 αντιαρματικό πυροβολείο, 2 ολμοβολεία, 7 παρατηρητήρια, 1 πυροβολείο, 5 απλές εξόδους, 1 έξοδο με παρατηρητήριο και 2 εξόδους με πολυβόλα.
	
Ο οπλισμός του αποτελείτο από 2 πυροβόλα, 2 όλμους των 81mm, 42 πολυβόλα, 8 οπλοπολυβόλα, 26 βομβιδοβόλα και επανδρώνονταν από 19 αξιωματικούς και 587 υπαξιωματικούς και οπλίτες.

## Ιστορία
Διοικητής του κατά την περίοδο της γερμανικής επίθεσης διατέλεσε ο Λοχαγός Θεοδωρόπουλος Ευστάθιος.
	
Η επίθεση των Γερμανών στο οχυρό ξεκίνησε στις 6 Απριλίου του 1941 στις 05:00 τα χαράματα. Πριν από μερικές ημέρες, 200 με 250 άντρες είχαν σταλεί στο αλβανικό μέτωπο όπου σημειωνόταν η ισχυρή ιταλική επίθεση του Μαρτίου του 1941. 
	
Στρατεύματα του 125ου συντάγματος του γερμανικού στρατού πολεμούσαν επί πέντε ημέρες για την κατάκτηση του οχυρού, ανεπιτυχώς. Το οχυρό δεν έπεσε ποτέ. Το βράδυ  της πέμπτης ημέρας οι Έλληνες έφυγαν από το οχυρό χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τους εχθρούς, καθώς έτσι διατάχθηκαν από τη Διοίκηση του Ελληνικού Στρατού. 
	
Στο κατάμαυρο από τις εκρήξεις και τα φλογοβόλα οχυρό, ένας Έλληνας στρατιώτης έγραψε με ασβέστη στον τοίχο *Μολών λαβέ*.
	
Την 4η ημέρα, [όπως μαρτυρά ο 97χρονος πλέον Στρατηγός (ΕΑ) Θεοδωρόπουλος Ευστάθιος στην τελευταία του συνέντευξη], γερμανικό απόσπασμα πλησίασε κρατώντας λευκή σημαία. Ο Διοικητής του οχυρού διέταξε παύση των πυρών και πλησίασε με 2-3 άλλους άντρες ένας εκ των οποίων μιλούσε γερμανικά. Όταν ρώτησε τι ήθελαν, οι Γερμανοί αγγελιοφόροι ζήτησαν την παράδοση του οχυρού. Ο Έλληνας Διοικητής απάντησε ότι δέχεται διαταγές μόνο από Έλληνες και δεν έχει δεχθεί κάποια τέτοια εντολή και τους προειδοποίησε να απομακρυνθούν γιατί η μάχη θα συνεχιζόταν. 

Κατηγορία:Ελληνικά Οχυρά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Δράμας
Κυριάκος Μαυρονικόλας

Ο **Κυριάκος Μαυρονικόλας** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Άμυνας και ευρωβουλευτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την περίοδο 2009-2012.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Κυριάκος Μαυρονικόλας γεννήθηκε στο Χωριο Δρουσια ( Επαρχιας Παφου ) στις 25 Ιανουαρίου 1955. Σπούδασε ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθως ειδικεύτηκε στην οφθαλμολογία στο Ηνωμένο Βασίλειο παίρνοντας τον τίτλο Fellowship of the Royal College of Surgeons (FRCS). Είναι οφθαλμίατρος

Είναι νυμφευμένος με τη Ρούλα Μαυρονικόλα και έχει δύο υιούς.

## Πολιτική διαδρομή
Ο Κυριάκος Μαυρονικόλας διετέλεσε γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης της ΕΔΕΚ Αθήνας, επαρχιακός γραμματέας της ΕΔΕΚ Λευκωσίας, αντιπρόεδρος της ΕΔΕΚ και αναπληρωτής πρόεδρος του κόμματος.

Την 1η Μαρτίου 2003 διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 13 Ιουνίου 2006.

Στις Ευρωεκλογές του 2009 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με την ΕΔΕΚ για την περίοδο 2009-2014. Συμμετείχε στην Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών. Στις 31 Αυγούστου 2012 παραιτήθηκε από τη θέση του λόγω της επαναδιεκδίκησης της θέσης του αναπληρωτή προέδρου της ΕΔΕΚ. Ως ευρωβουλευτής διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, αντιπρόεδρος της υποεπιτροπής ασφάλειας και άμυνας και επικεφαλής της Κυπριακής Σοσιαλιστικής Αντιπροσωπείας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΕΚ
Κατηγορία:Υπουργοί Άμυνας (Κύπρος)
Κατηγορία:Κύπριοι οφθαλμίατροι
Κατηγορία:Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου 2003
Βδέλλα

right|thumb|220px|Είδος βδέλλας
Η **βδέλλα** (Hirudinea) είναι είδος σκουληκιού, το οποίο ζει σε έλη, σε λίμνες και στο νερό. Ανήκει στην οικογένεια των γναθοβδελλιδών και έχει σώμα πλατύ και ευέλικτο. 

Το στόμα της διαθέτει τρεις σειρές από δόντια με τα οποία κολλά στο δέρμα του ανθρώπου ή του ζώου και ρουφά αίμα, με το οποίο και τρέφεται. Το αίμα που ρουφάει μπορεί να είναι και 5 φορές περισσότερο από τον όγκο του σώματός της.

Το πιο γνωστό της είδος είναι η *βδέλλα η κοινή* (ή *βδέλλα η ιατρική*) η οποία στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε για τοπικές αφαιμάξεις. Για να χρησιμοποιηθεί η βδέλλα στην αφαίμαξη, καθαρίζεται πρώτα με χλιαρό νερό και μετά τοποθετείται στο επιλεγμένο σημείο του σώματος. Για την απομάκρυνσή της χρησιμοποιείται αλατόνερο. 

Για την κτηνοτροφία η βδέλλα θεωρείται επιζήμια, καθώς η αφαίμαξη των ζώων τα κάνει να αδυνατίσουν ή ακόμα και να χάσουν τη ζωή τους. Πολλαπλασιάζεται με αυγά, περίπου 10 με 15, τα οποία τυλίγει σε λεπτή μεμβράνη και τα τοποθετεί στην άκρη του νερού ώστε να εκκολαφθούν μόνα τους.

## Πηγή
Εγκυκλοπαίδεια «Επιστήμη και Ζωή», 3ος τόμος, σελίδα 188

Κατηγορία:Ασπόνδυλα
Τζουρελάνγκ Ζεντκάια

Ο **Τζουρελάνγκ Ζεντκάια** (*Jurelang Zedkaia*,  1950-2015) ήταν ο πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ από το φθινόπωρο του 2009 ως τις 10 Ιανουαρίου 2012. Παραδοσιακός αρχηγός (Iroij) και πολιτικός, εξελέγη ο 5ος πρόεδρος της χώρας του στις 26 Οκτωβρίου 2009.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1950. Είναι παραδοσιακός αρχηγός της ατόλλης Ματζούρο, όπου βρίσκεται και η πρωτεύουσα της χώρας. Υπηρέτησε επί πέντε θητείες ως γερουσιαστής (εκλεγμένος) στη βουλή (Νιτιτζέλα). Έγινε αντιπρόεδρος της βουλής και πρόεδρός της τον Ιανουάριο του 2008.

Στις 21 Οκτωβρίου 2009 ο προκάτοχος του Ζεντκάια, πρόεδρος Λιτόκουα Τομέινγκ ήρθε αντιμέτωπος με πρόταση μομφής στο κοινοβούλιο, που για πρώτη φορά στην ιστορία των νησιών, ήταν επιτυχής. Έτσι, η κυβέρνηση κατέρρευσε και ο Τομέινγκ αντικαταστάθηκε από τον υπηρεσιακό πρόεδρο Ρούμπεν Ζάκρας.

Στις 26 Οκτωβρίου 2009 το κοινοβούλιο εξέλεξε νέο πρόεδρο τον Ζεντκάια , με 17 ψήφους υπέρ έναντι 15 για τον πρώην πρόεδρο Κεσάι Νότε.  Διόρισε ως νέο πρόεδρο της βουλής τον Άλβιν Τζάκλικ, ο οποίος εγκρίθηκε χωρίς καμιά αρνητική ψήφο.  Η ορκωμοσία του Ζεντκάια έγινε στις 2 Νοεμβρίου 2009.
 
Πέθανε στις 7 Οκτωβρίου 2015 σε ηλικία 65 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Islands Business: Jurelang Zedkaia becomes new Marshall Islands President

Ζε
Ρούμπεν Ζάκρας

Ο **Ρούμπεν Ζάκρας** (*Ruben R. Zackhras*, 4 Δεκεμβρίου 1947 - 1 Ιανουαρίου 2019) ήταν ο υπηρεσιακός Πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ από τον Οκτώβριο του 2009 ως τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών από το 1989 ως το 1997.

## Σταδιοδρομία
Ο Ζάκρας αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Γκουάμ το 1971  και απέκτησε διδακτορικό στη Δημόσια Διοίκηση. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Nitijela το 1979. Το 2007 εξελέγη αντιπρόσωπος της ατόλλης Αϊλινγκλάπλαπ. Η αρχική πολιτική του σταδιοδρομία συνέπεσε με την επαγγελματική του δραστηριότητα ως εκπαιδευτικού. Υπηρέτησε ως υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών το 1979. Το 1982 ο Ζάκρας διορίστηκε υπουργός Μεταφορών, Επικοινωνιών, Εσωτερικών και Ζητημάτων Απώτερων Νήσων, Δικαιοσύνης και Υγείας-Περιβάλλοντος ως τον διορισμό του το 1989 ως υπουργού Οικονομικών. Το 2000 εκλέχθηκε αντιπρόεδρος της βουλής υπηρετώντας ως το 2007. 

Ο Ζάκρας ήταν βοηθός υπουργός επί προεδρίας Τομέινγκ. Ο Τομέινγκ ανατράπηκε με πρόταση μομφής για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας στις 21 Οκτωβρίου 2009. Ο πρόεδρος της Nitijela, Τζουρελάνγκ Ζεντκάια, διόρισε τον Ζάκρας ως υπηρεσιακό πρόεδρο των Νήσων Μάρσαλ μέχρι τη διεξαγωγή νέων προεδρικών εκλογών. Ο Ζάκρας παρέμεινε πρόεδρος υπηρεσιακά ως τις 26 Οκτωβρίου 2009,όταν εξελέγη πρόεδρος ο Ζεντκάια από την Nitijela.

Ο Ζάκρας διορίστηκε ως πρεσβευτής στα Φίτζι και απεβίωσε εν ενεργεία στη Χαβάη την 1η Ιανουαρίου 2019.

## Παραπομπές


Ζακρας
Προτιάων

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Προτιάων** (**Προτιάονας**) είναι γνωστός ένας Τρώας που έζησε κατά την εποχή του Τρωικού Πολέμου. Ο γιος του Προτιάονος, ο Αστύνοος, πολέμησε στον πόλεμο αυτό. Ο Προτιάων αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ο, στίχος 455).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 775

Προτιαων
Πρύτανις (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πρύτανις** είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Λυκία. Ο Πρύτανις έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Οδυσσέα μαζί με άλλους έξι συμπολεμιστές του. Ο Πρύτανις αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ε, στίχος 678), μόνο στη σκηνή του θανάτου του.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 779

Πρυτανις
Πρυμνεύς

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πρυμνεύς** (εναλλακτικά: **Πρυμνέας**), δηλαδή ουσιαστικά ο ναυτικός του οποίου η θέση είναι στην πρύμνη του πλοίου και συνεκδοχικά πηδαλιούχος, είναι γνωστός ένας από τους νεαρούς ευγενείς Φαίακες που πήγαν στους αγώνες τους οποίους διοργάνωσε ο βασιλιάς των Φαιάκων Αλκίνοος προς τιμή του Οδυσσέα. Ο Πρυμνεύς αναφέρεται στο ηρωικό έπος της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας *[[Οδύσσεια]]* του Ομήρου και συγκεκριμένα στον Στίχο 112 της Ραψωδίας Θ (ως «Πρυμνιάς» στη μετάφραση του Ζ. Σίδερη).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 778.

Πρυμνευς
Πτελεός (αρχαία πόλη)

μικρογραφία|Δημοτική Ενότητα Πτελεού. Ανήκει στο νομό Μαγνησίας.
Η **Πτελεός** ήταν μία αρχαία αχαϊκή πόλη της ανατολικής Θεσσαλίας,(στην δυτική πλευρά του σημερινού νομού Μαγνησίας 25 χιλιόμετρα νότια του Αλμυρού) κοντά στην Πύρασο, τη Φυλάκη, την Ίτωνα και στην Αντρώνα σύμφωνα με την Ιλιάδα
. Το όνομά της προέρχεται από το δέντρο *πτελέα*, στη δημοτική φτελιά. Η Πτελεός είχε και λιμάνι, πράγμα που την τοποθετεί ασφαλώς πλησιέστερα στη θάλασσα από ό,τι το σημερινό ομώνυμο χωριό.

Η Πτελεός απέστειλε στρατό στον Τρωικό Πόλεμο και για τον λόγο αυτό αναφέρεται στη ραψωδία Β της *[[Ιλιάδα|Ιλιάδας]]*, στον λεγόμενο «Νεών κατάλογο» (Β 697), όπου και χαρακτηρίζεται «λεχεποίην» («χλοώδης»). Η πόλη αναφέρεται και από τον γεωγράφο Στράβωνα (9, 5, 8).
## Ομώνυμη αποικία

Η Πτελεός είχε γνωρίσει (τουλάχιστον σε κάποια περίοδο της ιστορίας της) κάποια οικονομική ή δημογραφική ακμή, καθώς είχε ιδρύσει μία μικρή αποικία στην Ήλιδα, στη δυτική Πελοπόννησο, επίσης αναφερόμενη στον «Νεών κατάλογο» (Β 594) με το ίδιο όνομα: **η Πτελεός**. Αυτός ο οικισμός επίσης μνημονεύεται από τον Στράβωνα (8, 3, 25), αλλά στο ουδέτερο: ***το Πτελεόν***. Στα χρόνια του Στράβωνα το Πτελεόν είχε ήδη ερημωθεί.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 781

Πτελεος
123 Βρουνχίλδη

Η **Βρουνχίλδη (Brunhild)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,89. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομα μιας από τις Βαλκυρίες στη σκανδιναβική μυθολογία. Το φαινόμενο μέγεθός της όπως φαίνεται από τη Γη κυμαίνεται από 11,77 έως 14,88.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βρουνχίλδης είναι 48,0 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 120 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Βρουνχίλδης εκτιμάται σε 1,34&nbsp;cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 731 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 25,4 m/sec (91,4 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Βρουνχίλδης είναι **S** (λιθώδης). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,213 ± 0,026. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε περίπου 103 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Βρουνχίλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 2 ή 3 λεπτά περίπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βρουνχιλδη
Επακμάζων άνεμος

Στη Μετεωρολογία με τον όρο **επακμάζων άνεμος** χαρακτηρίζεται ο οποιοσδήποτε άνεμος, κατά διεύθυνση, που η έντασή του συνεχώς αυξάνει, ο κοινώς λεγόμενος άνεμος που "φρεσκάρει". Σήμερα χρησιμοποιείται ευρύτερα ο όρος "ενισχυόμενος", (πληθ. ενισχυόμενοι άνεμοι).

Ο χαρακτηρισμός επακμάζων προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα *επακμάζω*, (αόριστος: *επήκμασα*) που σημαίνει βρίσκομαι σε ακμή. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν ταυτόσημα τον όρο "άνεμος επιδίδου", εκ του ρήματος επιδίδομαι.

Αντίθετος όρος είναι "**απακμάζων άνεμος**", που αντ΄  αυτού σήμερα χρησιμοποιείται ευρύτερα ο όρος "εξασθενών άνεμος", (πληθ. εξασθενούντες άνεμοι).

 

Κατηγορία:Άνεμοι
Πτελεός

Το όνομα **Πτελεός** φέρουν:

* Η Πτελεός (αρχαία πόλη), στην ανατολική Θεσσαλία
* Το σημερινό χωριό Πτελεός
* Ο Δήμος Πτελεού του Νομού Μαγνησίας
* Ο Όρμος Πτελεού
126 Βελέδα

Η **Βελέδα (Velleda)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,27. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τους Γάλλους οπτικούς και αστρονόμους αδελφούς Πωλ και Προσπέρ Ανρί, που παρατηρούσαν από το Παρίσι. Πήρε το όνομά της από την ιέρεια και προφήτιδα Βελέντα της αρχαίας γερμανικής φυλής των Βρουκτέρων ή Βουσακτέρων.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βελέδας είναι 44,82 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 94 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της εκτιμάται σε 1,25&nbsp;cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 783 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 23,1 m/sec (85,3 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Βελέδας είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,172. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Βελέδα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ημέρες, 8 ώρες και 44 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Σε κάθε περιστροφή της το φαινόμενο μέγεθός της μεταβάλλεται κατά 0,22 μέγεθος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
* Ερευνητική εργασία του 1992 για τη Βελέδα

Βελεδα
127 Ιωάννα

Η **Ιωάννα (Johanna)** είναι ένας μεγάλος και πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τους Γάλλους οπτικούς και αστρονόμους αδελφούς Πωλ και Προσπέρ Ανρί, που παρατηρούσαν από το Παρίσι, και πιστεύεται ότι πήρε το όνομά της από την Ιωάννα της Λωραίνης.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιωάννας ήταν γνωστή ως 122 χλμ. Κατά το 2001 ο αστεροειδής παρατηρήθηκε με τη μέθοδο ραντάρ από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο και το αποτέλεσμα έδειξε ισοδύναμη διάμετρο 117 ± 21 χλμ. Μία μελέτη του 2012 έδωσε μία επεξεργασμένη τιμή για τη μέση διάμετρο ίση με 116,14 ± 3,93 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 2 ως 4 τετράκις εκατομμύρια τόνους, ενώ ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), για την ακρίβεια **CX** ή **Ch**, με τον πρώτο υπότυπο να υποδεικνύει και παρουσία μετάλλων. Το άλβεδό της είναι 0,056, οπότε η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε –105 βαθμούς C.

Η Ιωάννα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 48 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιωαννα
Νέωνες

Οι **Νέωνες**, ή **Νέων**, ή **Νεών**, ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Φωκίδας που βρισκόταν στους ανατολικούς πρόποδες της Τιθορέας μιας από τις κορυφές του Παρνασσού. 

Οι Νέωνες καταστράφηκαν από τον Ξέρξη και ανοικοδομήθηκαν αργότερα παραπλήσια της προηγουμένης θέσης τους όπου έλαβαν το όνομα Τιθορέα. Τα ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται κοντά στη σημερινή Τιθορέα πρώην Βελίτσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Φωκίδας
125 Ελευθερώτρια

Η **Ελευθερώτρια (Liberatrix)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,04. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τους Γάλλους οπτικούς και αστρονόμους αδελφούς Πωλ και Προσπέρ Ανρύ, που παρατηρούσαν από το Παρίσι. Το όνομα του αστεροειδούς πιστεύεται ότι επιλέχθηκε για να μνημονεύσει την απελευθέρωση της Γαλλίας κατά την κατάρρευση της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας το 1870. Μπορεί επίσης να τιμά τον πρώτο πρόεδρο της νέας Γαλλικής Δημοκρατίας, που εξασφάλισε τη σύναψη δανείου για την εξασφάλιση της αποχωρήσεως των πρωσικών στρατευμάτων από τη Γαλλία.

Τρεις επιπροσθήσεις αστέρων από την Ελευθερώτρια έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα, με την τελευταία στις 11 Δεκεμβρίου 2014, όταν ένας αστέρας 9ου μεγέθους αποκρύφθηκε όπως φαινόταν από μέρος της νότιας Καλιφόρνιας και του Μεξικού.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η καμπύλη φωτός της Ελευθερώτριας εμφανίζει μεγάλη διακύμανση, κάτι που υποδεικνύει ότι το σχήμα της είναι επίμηκες ή πολύ ακανόνιστο. Η μέση διάμετρός της είναι 43,6 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 87 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2,0 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ελευθερώτριας εκτιμάται σε 1,22&nbsp;cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 802 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 23,1 m/sec (83,2 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Ελευθερώτριας είναι **M** (με πιθανή αφθονία σε μέταλλα — σίδηρο και νικέλιο). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,225 ± 0,026 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Ελευθερώτρια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 58 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ελευθερωτρια
Μαγκέν

Το **Μαγκέν** (εβραϊκά: מָגֵן, σημ.: *ασπίδα*) είναι κοινότητα του Ισραήλ που βρίσκεται στη βορειοδυτική έρημο Νεγκέβ και καλύπτει 8.500 σκάλες, (11.371.300 τετραγωνικά μέτρα). Υπάγεται στην αρμοδιότητα του Τοπικού Συμβουλίου του Εσκόλ. Το 2019 είχε πληθυσμό 532 κατοίκους.

Το Κιμπούτζ ιδρύθηκε από μετανάστες με καταγωγή από τη Ρουμανία στις 16 Αυγούστου 1949.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Official website

Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1983)

To 1983 διοργανώθηκε το **34ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα** της Φόρμουλα 1. Τα δεκαπέντε γκραν-πρι της σαιζόν ξεκίνησαν στις 13 Μαρτίου στη Βραζιλία και ολοκληρώθηκαν στις 16 Οκτωβρίου στη Νότια Αφρική.

Έως και το 12ο γκραν-πρι ο Αλαίν Προστ της Renault φάνταζε ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί στους οδηγούς, έχοντας εξασφαλίσει μεγάλη διαφορά από τους διώκτες του, όμως στους τελευταίους τρεις αγώνες είχε δύο εγκαταλείψεις. Κερδισμένος αποδείχθηκε ο Νέλσον Πικέ της Μπράμπαμ, ο οποίος στο ίδιο διάστημα μάζεψε 22 βαθμούς και στέφθηκε πρωταθλητής. Όποιος απ' τους δύο κι αν νικούσε στο τέλος, θα γινόταν ο πρώτος οδηγός που κατέκτησε τον τίτλο οδηγώντας μονοθέσιο με κινητήρα τούρμπο.

Στους κατασκευαστές νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Φερράρι με τους Ρενέ Αρνού και Πατρίκ Ταμπέ.

## Βαθμολογία οδηγών
Για το σύστημα βαθμολόγησης, βλ. Βαθμολόγηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1.

Στον κατάλογο δεν συμπεριλαμβάνονται 15 οδηγοί που δεν έλαβαν ούτε ένα βαθμό.

## Βαθμολογία κατασκευαστών
Τέσσερις κατασκευαστές άλλαξαν κινητήρα κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος. Κάθε συνδυασμός θεωρήθηκε χωριστή ομάδα για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών.

***Ελαστικά''': '''Μ'''ichelin, '''G'''oodyear, '''P'''irelli''<br />***Βαθ**: Βαθμοί, από το άθροισμα βαθμολογίας των δύο μονοθεσίων της ομάδας''<br />***Νικ*': Νίκες*<br />***Πον**: Πόντιουμ, φορές που οδηγός της τερμάτισε στην πρώτη τριάδα*<br />***Pole**: Pole-positions, φορές που οδηγός της εκκίνησε απ' την πρώτη θέση της αφετηρίας''

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1983
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1983
Γοργόνωψ

right|thumb|250px|Κεφάλι γοργόνοπα

Ο **γοργόνωψ** είναι ένα εξαφανισμένο είδος θηριαψιδωτού της οικογένειας των γοργονόψιδων που έζησε 255-250 εκατομμύρια χρόνια πριν, στο τέλος της πέρμιας περίοδου. Είχε μήκος από 2 μέχρι τέσσερα μέτρα και κυνόδοντες μήκους 12 εκατοστών, όπως και άλλα χαρακτηριαστικά των θηλαστικών. Ήταν το κυρίαρχο σαρκοφάγο της εποχής του.

Ο γοργόνωψ είχε κρανίο μήκους 20 με 35 εκατοστά ανάλογα με το είδος και μήκος από την ουρά μέχρι τη μύτη 2 με 2,5 μέτρα. Είχε ευθεία, μακρία πόδια που το κρατούσαν ψηλά και του έδιναν ταχύτητα. Οι κυνόδοντες του είχαν μήκος 12 εκατοστά. Χάρη στους δυνατούς μύες και τα γερά κόκκαλα ήταν ένα δυνατό αρπακτικό.

Τα πρώτα απολιθώματα του βρέθηκαν το 1876.

Κατηγορία:Συναψιδωτά
Γοργονόψια

Τα **γοργονόψια** είναι μία υπόταξη των θηριαψιδωτών συναψίδιων. Έχουν πολλά γνωρίσματα των θηλαστικών, όπως τα δύο ειδών διαφορετικά δόντια. Έζησαν στο τέλος της πέρμιας περιόδου, όταν και ήταν τα κορυφαία αρπακτικά. Το μεγαλύτερο γνωστό είδος, η Ινοστρανσέβια, έχει το μέγεθος αρκούδας, το κρανίο της έχει μήκος 45 εκατοστά και τα δόντια της 12 εκατοστά.

Όλα τα γοργονόψια έχουν περίπου τα ίδια χαρακτηριστικά: έχουν μακρόστενο σώμα, κοντόχοντρα πόδια και μεγάλο κεφάλι με μακριούς κυνόδοντες (όπως οι μαχαιρόδοντες).

Αρχικά ήταν μικρά σε μέγεθος, αλλά έφτασαν την ακμή τους μετά την εξαφάνιση των δινοκεφάλιων. Εξαφανίστηκαν το τέλος της πέρμιας περιόδου.

## Ταξινόμηση
[thumb|''[Λυκαίνοπας*]]
[[Αρχείο:Arctognathus BW.jpg|thumb|*Αρκτόγναθος*]]
[[Αρχείο:Arctops watsoni.jpg|thumb|*Άρκτωψ*]]
[[Αρχείο:Inostrancevia 4DB.jpg|thumb|*Ινοστρανσέβια* που επιτήθεται σε ένα [[Σκουτόσαυρος|σκουτόσαυρο]]]]

* *'Τάξη θηριαψιδωτά**
* **ΥΠΟΤΑΞΗ ΓΟΡΓΟΝΟΨΙΔΑ**
** **Οικογένεια γοργονοψίδες**
*** ''[[Αελουρόγναθος]]''
*** ''[[Αελουρόσαυρος]]''
*** ''[[Αλοπόσαυρος]]''
*** ''[[Αρκτόγναθος]]''
*** ''[[Άρκτωψ]]''
*** ''[[Βιατκογόργων]]''
*** ''[[Γκαλέσουχος]]''
*** ''[[Γοργόνωψ]]''
*** ''[[Δινογόργων]]''
*** ''[[Εωάρκτωψ]]'' 
*** ''[[Κερδόρινος]]''
*** ''[[Κεφαλικουστριόδοντας]]''
*** ''[[Κλελαντίνα]]''
*** ''[[Κυανόσαυρος]]''
*** ''[[Λεοντοκέφαλος]]''
*** ''[[Λυκαίνοπας]]''
*** ''[[Μπροουμίσαυρος]]''
*** ''[[Παραγκαλέρινος]]''
*** ''[[Σκυλακόγναθος]]''
*** ''[[Συκόσαυρος]]''
*** **Υποοικογένεια Γοργονοψίνες**
**** ''[[Σαυροκτόνος]]''
**** ''[[Σκυλάκωψ]]''
*** **Υποοικογένεια Ρουμπιντγκεΐνες**
**** ''[[Μπροουμικέφαλος]]''
**** ''[[Νιουξενίτια]]''
**** ''[[Προρουμπίντγκεα]]''
**** ''[[Ρουμπίντγκεα]]''
*** **Υποοικογένεια Ινοστρανσεβιίνες*'
**** *Ινοστρανσέβια*
**** *Πραβοσλαβλέρια''

Κατηγορία:Συναψιδωτά
Ινοστρανσέβια

Η ***Ινοστρανσέβια*** είναι εξαφανισμένο γένος σαρκοφάγων θηριαψιδωτών, που περιέχει τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειας των γοργονόψιδων, θηρευτών που χρακτηρίζονται από μακρείς, ξιφοειδείς κυνόδοντες. Τα διάφορα είδη του έζησαν στη βόρεια Ρωσία κατά την άνω Τατάρια (Βιάτσκια),, τοπική ρώσικη φάση της ύστερης Πέρμιας αντίστοιχη της Βουτζιαπινγκιανής, η οποία χρονολογείται στα 260 έως 254 mya. Το γένος είναι γνωστό από αρκετά κρανία και δύο σχεδόν πλήρεις σκελετούς.

## Περιγραφή

Τα είδη της Ινοστρανσέβιας ήταν τα μεγαλύτερα γνωστά γοργονόψιδα, με το μήκος σώματος κάποιων γνωστών ατόμων να φτάνει στα 3.5 μέτρα, και με στενόμακρα κρανία που έφταναν τα 60 εκατοστά σε μήκος. Όπως διάφορα άλλα γοργονόψιδα, η Ινοστρανσέβια χαρακτιρίζονται από έντονα αναπτυγμένους κυνόδοντες, με αυτούς της άνω γνάθου να φτάνουν στα 15 εκατοστά, και τη ρίζα να αντιστοιχεί στο μισό τους μήκος. Τα σώματά τους ήταν λεπτοκαμωμένα με σχετικά κοντά πόδια. Η Ινοστρανσέβια είχε το ίδιο ενδιαίτημα με τον *[[Σκουτόσαυρος|Σκουτόσαυρο]]* τον οποίο και πιθανότατα θήρευε.

## Ετυμολογία
Η Ινοστρανσέβια ονομάστηκε από τον ρώσο παλαιοντολόγο Βλάντιμιρ Προχόροβιτς Αμαλίτσκι προς τιμήν του ρώσου γεωλόγου Αλεκσάντρ Ινοστράντσεφ.

## Ανακάλυψη
 
Τα πρώτα απολιθώματα βρέθηκαν στην Περιφέρεια Αρχάγγελσκ στα πλαίσια των ανασκαφών στον Βόρειο Ντβίνα από τον Αμαλίτσκι στα τέλη του 19ου αιώνα. Βρέθηκαν δύο σχεδόν πλήρεις σκελετοί μαζί με άλλα σκελετικά κατάλοιπα, ένας από τους οποίους συναρμολογήθηκε και εκτίθονταν στην Αγία Πετρούπολη από το 1900 ενώ ο άλλος ακολούθησε λίγα χρόνια αργότερα. Οι κανονικές περιγραφές των ευρημάτων δημοσιεύτηκαν μετά θάνατον το 1922.

## Ταξινόμηση
Ακολουθεί κλαδόγραμμα από τη φυλογενετική ανάλυση του Gebauer (2007):

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ταξινομικές πληροφορίες  
*Ανατομικές πληροφορίες  

Κατηγορία:Συναψιδωτά
Τζόνι Τσεκότο

Ο **Αλμπέρτο Τσεκότο** (*Alberto Cecotto*), γνωστός με το ψευδώνυμο **Τζόνι**, είναι παλαίμαχος οδηγός αγώνων από τη Βενεζουέλα. Γεννήθηκε στο Καράκας στις 25 Ιανουαρίου 1956 και έχει ιταλικές ρίζες. Είναι ένας από τους λίγους οδηγούς που έχουν αγωνισθεί σε κορυφαίο επίπεδο τόσο στους δύο όσο και τους τέσσερις τροχούς.

Οδηγώντας για τη Γιαμάχα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, κατέκτησε τον τίτλο 350 κ.εκ. (1975) και 750 κ.εκ. (1978). Το 1980 πέρασε στα μονοθέσια της Φόρμουλα 2 για λογαριασμό της Μινάρντι.

Στη Φόρμουλα 1 ντεμπουτάρισε τη σαιζόν 1983 οδηγώντας για τη Θίοντορ Ρέισινγκ - αν και κατάφερε να μπει στη βαθμολογούμενη εξάδα κατά το δεύτερο μόλις αγώνα του, η συνέχεια δεν υπήρξε ανάλογη αφού η ομάδα διαλύθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων πριν τελειώσει η χρονιά. Το 1984 υπέγραψε στην Τόλμαν μαζί με το νεομφανιζόμενο Άιρτον Σένα αλλά υπήρξε ακόμα πιο άτυχος: τραυματίσθηκε πολύ σοβαρά στα δοκιμαστικά του γκραν-πρι της Μεγάλης Βρετανίας, έσπασε τα πόδια του και αποσύρθηκε απ' τη Φόρμουλα 1.

Μετά το ατύχημα αφοσιώθηκε σε διοργανώσεις χαμηλότερων απαιτήσεων. Συνέχισε την αγωνιστική οδήγηση έως τα πενήντα του, έχοντας αρκετές διακρίσεις σε ράλι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βενεζουελανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Χαλδήνη (δορυφόρος)

Η **Χαλδήνη** () ή **Δίας XXI** είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μία ερευνητική ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2000. Πήρε το όνομά του τον Οκτώβριο του 2002 από τη Χαλδήνη, η οποία ήταν ερωμένη του Δία και απέκτησε και έναν γιο από αυτόν σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν **S/2000 J 10**.

Έχει διάμετρο περίπου 3,8 χλμ. και περιφέρεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 22.713.000 χλμ. σε 699,327 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 167° με την εκλειπτική (169° προς τον Ισημερινό του Δία), σε ανάδρομη φορά και με εκκεντρότητα 0,2916.

Η Χαλδήνη ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Κάρμης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 23 και 24 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς γύρω στις 165°.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χαλδήνη  από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Χαλδηνη
Ντανιγιάρ Ουσένοφ

Ο **Ντανιγιάρ Ουσένοφ** (Daniyar Üsönov, και Ντανιάρ Ουσένοφ) είναι πολιτικός από την Κιργιζία και τραπεζίτης. Από τον Οκτώβριο του 2009 ως την ανατροπή του προέδρου Κουρμανμπέκ Μπακίγιεφ το 2010 ήταν επίσης πρωθυπουργός του κράτους. Προτού γίνει πρωθυπουργός ήταν δήμαρχος του Μπισκέκ.

## Προσωπική ζωή και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Μπισκέκ το 1960 και αποφοίτησε από το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Φρούνζε το 1982. Έπειτα από την ολοκλήρωση της διετούς στρατιωτικής του θητείας, εργάστηκε ως μηχανικός σε ορυχεία έως το 1990, οπότε άρχισε να ασχολείται με τα κοινά.

## Πολιτική καριέρα
Ανέλαβε διοικητικές θέσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση, στο Καρά-Μπαλτά στην περιφέρεια Τσούι και στην εθνική συνέλευση το 1995-2000. Στις αρχές του 1999 τάχθηκε εναντίον της πολιτικής του προέδρου Ασκάρ Ακάγιεφ. Ο Ουσένοφ αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση έπειτα από φορολογικούς ελέγχους που του επέβαλε η εταιρεία του *Eridan*. Επίσης, του απαγορεύτηκε να ασκήσει πολιτική δραστηριότητα το 2000. Επί προεδρίας του Κουρμανμπέκ Μπακίγιεφ στις 10 Μαΐου του 2006 έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επί οικονομικών θεμάτων. Στις αρχές του 2007 διορίστηκε πρόεδρος της μεγάλης τράπεζας Ineximbank, η οποία αναπτύσσει ένα μεγάλο εργοστάσιο τσιμέντου και πολλά έργα στο Καζακστάν και στην Κιργιζία. Στις 10 Οκτωβρίου του 2007 διορίστηκε από τον πρόεδρο Μπακίγιεφ στο αξίωμα του δημάρχου του Μπισκέκ, σε αντικατάσταση του Αρνστανμπέκ Νογκόεφ. Δυο χρόνια μετά διορίστηκε πρωθυπουργός μετά την παραίτηση της κυβέρνησης του Ιγκόρ Τσουντίνοφ στις 20 Οκτωβρίου και η κυβέρνησή του εγκρίθηκε από τον Μπακίγιεφ στις 22 Οκτωβρίου του 2009.

## Ταραχές 2010
Έπειτα από τις ταραχές που ξέσπασαν τον Απρίλιο του 2010, η αντιπολίτευση με επικεφαλής το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κιργιζίας κατέλαβε την πρωτεύουσα Μπισκέκ και ο πρόεδρος Μπακίγιεφ έφυγε αεροπορικώς από τη χώρα. Εν συνεχεία ανακοινώθηκε η παραίτηση του πρωθυπουργού Ουσένοφ μετά τις διαπραγματεύσεις με τους ηγέτες του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ως επικεφαλής προσωρινής κυβέρνησης η Ρόζα Οτουνμπάγιεβα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κιργιζίας
Κατηγορία:Τραπεζίτες
Κοντόσταυλος

Ένα από τα σπουδαιότερα στρατιωτικά αξιώματα στην ύστερη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν ο **κοντόσταβλος**, ή **κοντόσταυλος**, που κατείχε ιεραρχικά την τρίτη θέση μετά από εκείνες του Πρωτοστράτορα και του μεγάλου Στρατοπεδάρχη. Στα βυζαντινά κείμενα βρίσκεται με διάφορες παραλλαγές όπως «κοντόσταβλος» και «κοντόσταυλος». 

Ετυμολογικά το αξίωμα αυτό προέρχονταν από το λατινικό *comes stabuli*, τον κόμη του στάβλου, ένα αξίωμα που επιβίωσε στη βυζαντινή αυλή. Το αξίωμα αυτό υιοθετήθηκε και από τους Φράγκους, από όπου ο όρος «κονόσταυλος» (γαλλ. *connétable*) εισήχθη στο Βυζάντιο ως αντιδάνειο τον 11ο αιώνα. Κατά τους 11ο-12ο αιώνες φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε ως τιμητικό αξίωμα, ή πιθανώς αντικατέστησε τον κόμη του στάβλου. Στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας περί το 1250 δημιουργήθηκε το αξίωμα του **μεγάλου κονόσταυλου** για το μετέπειτα αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο, που τοποθετήθηκε ως διοικητής όλων των Φράγκων μισθοφόρων.

Κατά την Παλαιολόγεια Αναγέννηση το αξίωμα έπαψε να συνδέεται αποκλειστικά με τη διοίκηση μισθοφορικών σωμάτων. Ως τιμητικό αξίωμα, κατείχε την ένατη θέση στην αυλική ιεραρχία, αμέσως μετά τον μεγάλο πριμμικήριο. Επίσης ο τίτλος αυτός απαντάται και στο Δεσποτάτο του Μορέως με ακαθόριστα καθήκοντα. 

Αντίστοιχο αξίωμα στη Δύση υπήρχε μόνο στις Βασιλικές Αυλές και στις Φεουδαρχικές Αυλές όπως οι «κονετάμπλοι» (*connétables*) της Γαλλίας, οι αντίστοιχοι *constables* της Αγγλίας και οι «κοντεστάμπιλοι» (*contestabili*) της Ιταλίας. Οι Γάλλοι κοντόσταυλοι ακολουθούσαν ιεραρχικά αμέσως μετά τον Βασιλέα, η δε προσβολή του προσώπου τους που θεωρούταν ιερό, ενείχε την προσβολή προς τον ίδιο τον Βασιλέα, ιδιότητα που περιήλθε αργότερα στους Πρέσβεις.

Στη Δύση το αξίωμα αυτό το κατήργησε ο Βασιλεύς της Γαλλίας Λουδοβίκος ΙΓ΄.

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Βαλδουίνος Α΄ της Φλάνδρας

thumb|250px|left|Ο Βαλδουίνος Α΄ της Φλάνδρας σε μικρογραφία του 15ου αιώνα
Ο **Βαλδουίνος Α΄ της Φλάνδρας** (Γαλλική γλώσσα : *Baudouin Ier de Flandre*, περί το 830 – 879), γνωστός και ως **Βαλδουίνος ο Σιδεροχέρης** (*Bras de Fer*, το επίθετο καταγράφτηκε για πρώτη φορά τον 12ο αιώνα), ήταν ο πρώτος κόμης της Φλάνδρας. Ήταν γιος κάποιου άσημου με το όνομα **Οντασέρ**, για τον οποίον τίποτε δεν είναι γνωστό, όπως επίσης δεν είναι τίποτε γνωστό για την παιδική ηλικία του Βαλδουίνου. Έγινε γνωστός με τον γάμο του με την Ιουδήθ της Φλάνδρας, κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Β΄ του *Φαλακρού*, παρά τη θέληση του πατέρα της. 
Η Ιουδήθ είχε παντρευτεί στους δύο προηγούμενους γάμους της τους βασιλείς του Ουέσσεξ Εθελγούλφ και τον γιό του Εθελμπάλντ, αλλά μετά τον θάνατο του τελευταίου επέστρεψε στη Γαλλία (860). Ο Κάρολος ο Φαλακρός δεν συμφωνούσε με τον γάμο, αλλά η Ιουδήθ κατάφερε να δραπετεύσει στην Αγγλία με τον Βαλδουίνο Α΄ με τη βοήθεια του αδελφού της Λουδοβίκου Β΄ του ''Τραυλού''. Ο Κάρολος Β΄ τους καταδίωξε, αλλά δεν κατάφερε να τους συλλάβει και έβαλε τους επισκόπους του να αφορίσουν το ζευγάρι. Ο Βαλδουίνος Α΄ και ο Ιουδήθ δραπέτευσαν στη Ρώμη, όπου κατάφεραν να πάρουν τη συγκατάθεση του πάπα Νικολάου Α΄ για τον γάμο τους, κάτι που έκανε τον Κάρολο Β΄ να υποκύψει και να τους δεχτεί (23 Νοεμβρίου 862). Ο γάμος τους έγινε στην Οσέρ στις 13 Δεκεμβρίου 863, όπου τού παραχωρήθηκε τότε από τον πεθερό του η διοίκηση της Φλάνδρας, με καθήκον να τον προστατεύει από τις επιδρομές των Βίκινγκς. Ο Βαλδουίνος Α΄ κατάφερε να κυβερνήσει επιτυχώς την περιοχή και να εδραιώσει την κυριαρχία του.

## Οικογένεια

Ο Βαλδουίνος Α΄ νυμφεύτηκε την Ιουδήθ της Φλάνδρας, κόρη τού Καρόλου Β΄ των Φράγκων και είχε τέκνα:

*Κάρολος, απεβ. πρόωρα.
*Βαλδουίνος Β΄ π.866-918, κόμης της Φλάνδρας.
*Ραούλ/Ράντουλφ 869–896, κόμης του Καμπραί.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Heidecker, Karl (2010). The Divorce of Lothar II: Christian Marriage and Political Power in the Carolingian World. Translated by Guest, Tanis M. Cornell University Press.
*Nicholas, David M (2013). Medieval Flanders. Routledge

Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας
Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Μπρούνο Τζακομέλι

Ο **Μπρούνο Τζακομέλι** () είναι Ιταλός παλαίμαχος οδηγός αγώνων αυτοκινήτου, γεννημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1952 στο Πονκαράλε της Λομβαρδίας. Συμμετείχε για λίγες χρονιές στη Φόρμουλα 1 με συνολικό απολογισμό 82 αγώνες, 18 βαθμούς, 1 πόντιουμ και 1 pole position.

Αγωνίσθηκε στις κατηγορίες υποδομής κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970, με μεγαλύτερη διάκριση τον τίτλο της Φόρμουλα 2 το 1978. Την ίδια περίοδο, συμμετείχε ως ανερχόμενο ταλέντο σε λίγα γκραν-πρι της Φόρμουλα 1 με τη Μακλάρεν (1 το 1977 και 5 το 1978) έχοντας ως καλύτερη επίδοση μια 7η θέση. 

Το 1979 αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη Φόρμουλα 1 υπογράφοντας για την Άλφα Ρομέο, η οποία επέστρεφε στο κορυφαίο μηχανοκίνητο πρωτάθλημα ως κατασκευάστρια μετά από μακρόχρονη απουσία. Έμεινε για 4 σαιζόν και κινήθηκε στη μετριότητα, καταδικασμένος από την αναξιοπιστία των μονοθεσίων της ομάδας. Μοναδικές αναλαμπές υπήρξαν η pole position στο γκραν-πρι της Νέας Υόρκης το 1980 και η τρίτη θέση (το μοναδικό πόντιουμ της καριέρας του) στο Λας Βέγκας το 1981.

Τη σαιζόν 1983 εντάχθηκε στη βρετανική Τόλμαν αλλά και πάλι τα αποτελέσματά του ήταν άσχημα, έχοντας μόνο έναν τερματισμό στη βαθμολογούμενη εξάδα. Την επόμενη χρονιά η Τόλμαν τον αντικατέστησε με ένα νεαρό Βραζιλιάνο, τον Άιρτον Σένα, και ο Τζακομέλι επέστρεψε στις λιγότερο ανταγωνιστικές κατηγορίες. 

Παρ' όλα αυτά το 1990 στρατολογήθηκε από ένα νεοεμφανιζόμενο στη Φόρμουλα 1 ιταλό κατασκευαστή, τη Λάιφ. Η χρονιά υπήρξε καταστροφική: τα μονοθέσια της Λάιφ ήταν με διαφορά τα χειρότερα του πρωταθλήματος και ο Τζιακομέλι δεν πέτυχε σε κανέναν προκριματικό γύρο να τερματίσει με διαφορά μικρότερη των 20 δευτερολέπτων απ' τον πρώτο, απαραίτητη προϋπόθεση για να συμμετάσχει στον κανονικό αγώνα της επόμενης μέρας. Η Λάιφ διαλύθηκε πριν τη λήξη της σαιζόν και ο ιταλός οδηγός έμεινε με την αρνητική στατιστική, ότι κόπηκε στα προκριματικά σε όλα τα γκραν-πρι (12) που συμμετείχε.

## Κατάταξη στο πρωτάθλημα οδηγών Φόρμουλα 1

¹ ΔΚ: Δεν κατατάχθηκε, διότι η συγκομιδή του ήταν 0 βαθμοί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Κατηγορία:Ιταλοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Άαρον Άπελφελντ

Ο **Άαρον Άπελφελντ** (1932-2018) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους Ισραηλινούς συγγραφείς.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 1932 στο χωριό Zhadova κοντά στο Τσέρνοβιτς, το οποίο ανήκε τότε στην αυστροουγγρική αυτοκρατορία ενώ σήμερα ανήκει στην Ουκρανία. Το 1940 οι Ναζί κατέλαβαν την περιοχή και εκτέλεσαν πολλούς Εβραίους κατοίκους, μεταξύ των οποίων και την μητέρα του. Στο αυτοβιογραφικό έργο του *Ιστορία μιας ζωής* ο Άπελφελντ αναφέρει ότι το τελευταίο πράγμα που θυμάται από τη μητέρα του ήταν την κραυγή της, τη στιγμή που την εκτελούσαν. Ο ίδιος και ο πατέρας του, στάλθηκαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ουκρανία. Λίγους μήνες αργότερα ο Άπελφελντ κατάφερε να δραπετεύσει και αφού περιπλανήθηκε για τρία χρόνια στα δάση της Ουκρανίας, τρώγοντας ότι έβρισκε, κατέληξε μάγειρας στον Κόκκινο Στρατό. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έζησε ένα διάστημα σε στρατόπεδο εκτοπισμένων στην Ιταλία και τελικά εγκαταστάθηκε στην Παλαιστίνη το 1946. Εκεί, στις αρχές της δεκαετίας του εξήντα, βρήκε τον πατέρα του, για τον οποίο πίστευε ότι ήταν νεκρός, σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στο Be'er Tuvia. Η συνάντηση ήταν τόσο πολύ συναισθηματικά φορτισμένη, που ο Απελφελντ δεν τόλμησε ποτέ να αναφερθεί σε αυτή στο έργο του.

Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Εβραϊκό πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. Ξεκίνησε να γράφει μικρές ιστορίες, σταδιακά όμως πέρασε στο μυθιστόρημα. Όλα τα έργα του είναι γραμμένα στα Εβραϊκά μολονότι όταν μετανάστευε στην Παλαιστίνη δε γνώριζε την εβραϊκή γλώσσα. Επειδή όμως δεν ήθελε να γράφει στα γερμανικά, που ήταν η γλώσσα των δολοφόνων της μητέρας του ούτε στα γίντις που θεωρούνταν υποτιμητικό τότε να τα μιλάει κάποιος, έμαθε τα Εβραϊκά. Εκτός από τα Εβραϊκά ο Άαρον Άπελφελντ μιλούσε Γίντις, Γερμανικά, Ουκρανικά, Ρωσικά, Αγγλικά και Ιταλικά. 

Έζησε ένα προάστιο της Ιερουσαλήμ και δίδαξε λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Μπεν Γκουριόν του Νεγκέβ.

## Το έργο του
Σε αντίθεση με άλλους συγγραφείς που επέζησαν του Ολοκαυτώματος, ο Άπελφελντ στα έργα του δεν καταγράφει τις προσωπικές του εμπειρίες από το Ολοκαύτωμα αλλά αναφέρεται σε αυτό με ένα τρόπο έμμεσο. 

Μερικά από τα έργα του που έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά είναι:

# Απρόσμενη αγάπη
# Ιστορία μιας ζωής
# Μπαντενχάιμ 1939 (Βραβείο *Prix Médicis*, Γαλλία)
# Ξαφνικός έρωτας

Άλλα έργα του:

The Immortal Bartfuss(Εθνικό βραβείο εβραϊκού βιβλίου-1989), The Age of Wonders,  Tzili, To the Land of the Cattails, Katerina, Iron Tracks, The Conversion. 

Το 1979, έλαβε (μαζί με τον Avot Yeshurun) το βραβείο Bialik για τη λογοτεχνία και το 1983 του απονεμήθηκε το βραβείο Ισραήλ για την λογοτεχνία.

Η πόλη του Ντόρτμουντ απένειμε στον Άπελφελντ το Nelly Sachs Prize το 2005.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://web.archive.org/web/20120119124313/http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_30/04/2009_312706

*http://iolcos.gr/content/view/81/44/lang,el/

*https://web.archive.org/web/20090502232952/http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=4&artId=255917&dt=30%2F04%2F2009

Κατηγορία:Ισραηλινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Εβραίοι λογοτέχνες
Κομμένο Άρτας

Το **Κομμένο** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και ιστορική έδρα του Δήμου Νικολάου Σκουφά.

## Γενικά στοιχεία
Το Κομμένο βρίσκεται στην άκρη της θάλασσας του Αμβρακικού κόλπου, δίπλα στις όχθες του ποταμού Άραχθου λίγο πριν εκβάλλει στον κόλπο, σε υψόμετρο 6 μέτρα. Είναι σχεδόν παραθαλάσσιο χωριό της άλλοτε επαρχίας Άρτας και Τζουμέρκων στο νομό Άρτας, βόρεια του όρμου της (Αλυκής) Κοπραίνης ενώ απέχει 16 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Άρτα και 20 χλμ. Ν. από το Πέτα (έδρα του δήμου). 

Μαζί με τον οικισμό Νέο Συνοικισμό Κομμένου αποτελούν την Κοινότητα Κομμένου. Με βάση το Πρόγραμμα Καλλικράτης, από την 1η Ιανουαρίου 2011 η Κοινότητα Κομμένου αποτελεί τμήμα του δήμου Νικολάου Σκουφά. Το Κομμένο είναι η ιστορική έδρα του δήμου. 

Το 1928 αριθμούσε 669 κατοίκους, διέθετε δημοτικό σχολείο, τηλεγραφείο, αστυνομικό σταθμό και τελωνείο γ΄ τάξης. Το 1952 είχε 778 κατοίκους και στην απογραφή του 2001 είχε 760 κατοίκους. Οι κάτοικοι της κοινότητας ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται το 1696, μαζί με τα γειτονικά Συκιές, Κόπραινα, Αλήμπεη (σημερινό Ψαθοτόπι), καθώς και με τα χωριά Ηλιάσπεη, Βρύση και Σκάλωμα που έχουν καταργηθεί να πληρώνουν, εκτός από τη δεκάτη προς τους Οθωμανούς, επιπλέον και φόρο υποτελείας στους Ενετούς (60 ρεάλια το χρόνο). Ο φόρος αυτός δινόταν από τους κατοίκους του Κομμένου, για να τους προστατεύουν οι Ενετοί από τους πειρατές, οι επιδρομές των οποίων στη γύρω από την Άρτα περιοχή, έφθαναν μέχρι και τα πιο ορεινά. 

### Γεγονότα της Κατοχής
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής το 1943 και ειδικότερα το πρωί της επομένης της εορτής της κοιμήσεως της Θεοτόκου, στις 16 Αυγούστου, το χωριό αυτό υπέστη μια ολοκληρωτική καταστροφή από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις κατά την οποία σφαγιάσθηκε σχεδόν ο μισός πληθυσμός, 317 άμαχοι, εκ των οποίων οι 97 ήταν μικρά παιδιά,119 ήταν γυναίκες και 2 ιερείς. Στη συνέχεια ακολούθησε πυρπόληση όλων των οικιών από την οποία σώθηκαν μόνο δύο. Στη προσπάθεια να διαφύγουν τον όλεθρο οι υπόλοιποι κάτοικοι, 17 ακόμη εξ εκείνων πνίγηκαν στον ποταμό Άραχθο από ανατροπή υπερφορτωμένης λέμβου.

Το γεγονός εκείνο που προστέθηκε στις θηριωδίες του πολέμου, φέρεται στην νεότερη ελληνική ιστορία ως Σφαγή του Κομμένου.

## Αθλητισμός
Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος "Διαγόρας Κομμένου 1943".

## Πληθυσμός
Οι απογραφές πληθυσμού (του οικισμού) μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Άη Κομμένο - Της Άσβεστης Μνήμης
* Νομαρχία Άρτας - Κομμένο 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Νικολάου Σκουφά
Κατηγορία:Δήμος Κομποτίου
Κατηγορία:Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας
Ντάνι Σάλιβαν

Ο **Ντάνι Σάλιβαν** (πλήρες όνομα:* Daniel John Sullivan III*, 9 Μαρτίου 1950 - ...) είναι Αμερικανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων αυτοκινήτου. 

Γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1950 στο Λούισβιλ (Κεντάκι). Σχεδόν ολόκληρη την καριέρα του (δεκαετία '80 και αρχές '90) την πέρασε οδηγώντας για διάφορες ομάδες του αμερικανικού πρωταθλήματος μονοθεσίων, με μεγαλύτερη διάκριση τη νίκη στο *[[Indy 500]]* της Ινδιανάπολης (1985).

Αγωνίσθηκε επίσης για μία χρονιά στη Φόρμουλα 1 (σαιζόν 1983) με τη βρετανική Τίρελ. Η επιλογή του είχε γίνει με εμπορικά κριτήρια - τον επέβαλε ο βασικός χορηγός της Τίρελ, η βιομηχανία Μπένετον, πιστεύοντας ότι τα προϊόντα της θα αποκτούσαν μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα στις ΗΠΑ, εάν με την ομάδα αγωνιζόταν κάποιος γνωστός Αμερικανός οδηγός. Στα 15 γκραν-πρι που συμμετείχε, καλύτερη επίδοσή του ήταν η 5η θέση στο Μονακό.

Επισήμως η καριέρα του έληξε το 1993, αλλά συνέχισε να συμμετέχει περιστασιακά σε αγώνες χαμηλότερων απαιτήσεων για μια δεκαετία. Ζει μόνιμα στη Γαλλία και ασχολείται με την ανεύρεση νέων ταλέντων για τους αγώνες αυτοκινήτου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βιογραφία από το Grandprix.com

Κατηγορία:Αμερικανοί οδηγοί Φόρμουλα 1