open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γκουίντο Παλαβιτσίνι

Ο **Γκουίντο** (**Guido Pallavicini**) (ή **Γουίδων** με την ελληνική απόδοση) από τον Οίκο των Παλαβιτσίνι ήταν σταυροφόρος της Δ' Σταυροφορίας, ο οποίος μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης ανέλαβε μαρκήσιος της Βοδονίτσας, στην περιοχή της Φθιώτιδας. Οι Έλληνες τον ονόμαζαν «μαρκιζόπουλο».

Ο Γκουίντο ήταν ο νεώτερος γιος ενός ευγενή από την Πάρμα της Ιταλίας, με δυναμική προσωπικότητα και συμπατριώτης του Βονιφάτιου του Μομφερρατικού, ηγέτη της Δ΄ Σταυροφορίας.

Πιθανότατα ο αδελφός του ονομαζόταν Ρουμπίνο (Rubino) και το 1209 πήραν και οι δυο τους μέρος στο αποτυχημένο Λομβαρδικό κίνημα των ευγενών της Θεσσαλονίκης εναντίον του Ερρίκου Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης.

Από το κάστρο της Βοδονίτσας, κοντά στη σημερινή Μενδενίτσα, μπορούσε να εποπτεύει την είσοδο του Μαλιακού Κόλπου και τη Στυλίδα. Με ρητές εντολές του Λατίνου αυτοκράτορα, ήταν υποτελής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας.

Πέθανε πιθανότατα μετά το 1237 (η διαθήκη του είχε ημερομηνία 2 Μαΐου 1237). Το Μαρκιζάτο ανέλαβε μετά το θάνατό του ο γιος του Ουμπερτίνο.

## Οικογένεια
Ο Γκουίντο είχε παντρευτεί μια ευγενή από τη Βουργουνδία, τη Σιβύλλα, εξαδέλφη του Γκυ Α΄ ντε λα Ρος, Δούκα των Αθηνών. Με τη Σιβύλλα, έκαναν τρία παιδιά, δυο κόρες και έναν γιο:
* Ουμπερτίνο Παλαβιτσίνι.

## Αναφορές


Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Βοδονίτσας
Κατηγορία:Ιταλοί Σταυροφόροι
Γκουιντο
Μαρία νταλλε Κάρτσερι

Η **Μαρία νταλλε Κάρτσερι** (Maria dalle Carceri) (; - 1323) ήταν από τον πατέρα της εκτημόρια της Εύβοιας ως κυρία του ημίσεος της Καρύστου. Ως κληρονόμος του συζύγου της Αλβέρτου Παλαβιτσίνι ήταν μαρκησία του ημίσεως της Βοδονίτσας από το 1311 ως το 1323. Για να αποφύγει την κατάκτηση του μαρκιζάτου από τους Καταλανούς, αναγκάστηκε να τους πληρώνει ετήσιο φόρο. 

Η οικογένεια της Μαρίας καταγόταν από τη Βερόνα της Λομβαρδίας και είχε έρθει στην Ελλάδα κατά τη Δ΄ Σταυροφορία. Ήταν κόρη του Γκαετάνο νταλε Κάρτσερι από τον οποίο κληρονόμησε το ήμισυ της Καρύστου (το 1/6 της Εύβοιας). Μητέρα της ήταν η Αγνή ή Ανιέζα Ναβιγαγιόζο (Agnesie Navigajoso) κόρη του διοικητή της Λήμνου και *μεγάλου δούκα* (ναυάρχου) της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης. Παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Παλαβιτσίνι, μαρκήσιο της Βοδονίτσας και όταν εκείνος απεβίωσε το 1311, το μαρκηζάτο μοιράστηκε στη Μαρία και την κόρη τους Γουλιέλμα. 

Λαμβάνοντας υπόψη την πρόσφατη νίκη της Καταλανικής Εταιρείας κατά των ενωμένων δυνάμεων του Δουκάτου των Αθηνών στην Μάχη του Αλμυρού, η Μαρία επιθυμούσε να παντρευτεί και πάλι γρήγορα με έναν άνθρωπο ο οποίος θα προστατεύσει τη μαρκιωνία της Βοδονίτσας. Έτσι παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Αντρέα Κορνάρο. Μετά τον θάνατό της η κόρη της Γουλιέλμα  κληρονόμησε και το υπόλοιπο της μαρκιωνίας, καθώς και το ήμισυ της Καρύστου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο Παλαβιτσίνι μαρκήσιο της Βοδονίτσας και κόρη της ήταν η:
* Γουλιέλμα Παλαβιτσίνι μαρκησία της Βοδονίτσας και εκτημόρια της Εύβοιας ως κυρία του ημίσεως της Καρύστου. Παντρεύτηκε τον Βαρθολομαίο Ζαχαρία.
Όταν χήρεψε παντρεύτηκε τον Αντρέα Κορνάρο βαρόνο της Καρπάθου (Scarpanto), υποτελή του βασιλείου της Κρήτης.

## Πηγές
*Setton, Kenneth M. (general editor) *A History of the Crusades: Volume III &mdash; The Fourteenth and Fifteenth Centuries*. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975.
*Miller, W. "[The Marquisate of Boudonitza (1204-1414)](http://links.jstor.org/sici?sici=0075-4269(1908)28%3C234%3ATMOB(%3E2.0.CO%3B2-W)." *Journal of Hellenic Studies*, Vol. 28, 1908, pp 234–249.
*Latin Lordships of Greece: Boudonitza., ανακτήθηκε 24 Μαρτίου 2013

Κατηγορία:Μαρκησίες της Βοδονίτσας
Κατηγορία:Τριτημόριοι της Καρύστου
Κατηγορία:Οικογένεια νταλλε Κάρτσερι
Αντουάν λε Φλαμέν

Ο **Αντουάν λε Φλαμέν** (Antoine le Flamenc) ήταν Βαρώνος της Βοιωτικής Καρδίτσας την περίοδο 1303 – 1313 και μαρκήσιος της Βοδονίτσας την περίοδο 1278 – 1286, όπου συγκυβέρνησε μαζί με την γυναίκα του Ισαβέλλα. Ήταν γαλλικής καταγωγής, από φλαμανδική οικογένεια που είχε εγκατασταθεί στους Άγιους τόπους· εκεί γεννήθηκε ο Αντουάν και ήρθε στην Ελλάδα μετά την κατάκτησή της από τους Φράγκους. 

## Βιογραφία
Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Παλαβιτσίνι μαρκησία της Βοδονίτσας, αλλά μετά τον θάνατό της διεκδίκησε τη μαρκιωνία ως σύζυγός της, από τον εξάδελφό της Θωμά Παλαβιτσίνι, χωρίς να καταφέρει να αποκτήσει δικαιώματα στη μαρκιωνία. Το 1303 στάλθηκε από τον δούκα της Αθήνας Γκυ Β΄ ντε λα Ρος στη Θεσσαλία, για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των επιδρομών εκεί.

Ήταν ένθερμος υποστηρικτής της Ματθίλδης του Αινώ πριγκίπισσας της Αχαΐας και παρευρέθηκε στον αρραβώνα της στη Θήβα με τον Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού πρίγκιπα του Τάραντα στις 2 Απριλίου 1309. 

Στις 15 Μαρτίου 1311, ο Φλαμέν πολέμησε εναντίον των μισθοφόρων της Καταλανικής Εταιρείας στην Μάχη του Αλμυρού και ήταν ένας από τους λίγους επιζώντες, καθώς αιχμαλωτίστηκε και κρατήθηκε για λύτρα. Στον ναό του Αγίου Γεωργίου (παλαιότερα καθολικό μοναστηριού), ο οποίος βρίσκεται κοντά στον σημερινό οικισμό του Ακραίφνιου (πρώην Καρδίτσα) Βοιωτίας, σώζεται γραπτή κτητορική επιγραφή επάνω στο τύμπανο αρκοσολίου του νότιου τοίχου του οικοδομήματος, που χρονολογεί την ανέγερση του ναού κατά το έτος 1311 και κατονομάζει τον Φλαμέν ως κτήτορα. Η σαρκοφάγος στο αρκοσόλιο χρησιμοποιήθηκε πιθανώς ως θέση ταφής του ίδιου του Φλαμέν. Πιθανολογείται ότι κίνητρο του Φράγκου αριστοκράτη υπήρξε η εκπλήρωση ευχαριστήριου όρκου για τη σωτηρία του, μετά την μοιραία για τους υπόλοιπους Φράγκους μάχη.

## Πηγές
* Hopf, Carl. *Chroniques gréco-romanes*. 
* Miller, William. "The Frankish Inscription at Karditza." *The Journal of Hellenic Studies*, Vol. 29. (1909), pp.&nbsp;198–201. 
* Setton, Kenneth M. *Catalan Domination of Athens 1311&ndash;1380*. Revised edition. Variorum: London, 1975.

Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Βοδονίτσας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Δουκάτου των Αθηνών
Νικόλαος Α΄ Ζόρζι

Ο **Νικόλαος Α΄** (*Niccolò Zorzi ή Giorgi*) από τη Βενετική Οικογένεια Ζόρζι ήταν ο δεύτερος σύζυγος της Γουλιέλμας Παλαβιτσίνι μαρκησίας της Βοδονίτσας, έτσι ο ίδιος έγινε μαρκήσιος της Βοδονίτσας από το 1335 έως το 1345. Με τον γάμο του το μαρκιζάτο περιήλθε από τον Οίκο των Παλαβιτσίνι στον Οίκο των Ζόρζι.

## Βιογραφία
Ήταν υποτελής της Καταλανικής Εταιρείας, που διοικούσε το Δουκάτο των Αθηνών, αλλά αντίθετος με τον ετήσιο φόρο που έδινε. Οι απόγονοί του συνέχισαν να διοικούν τη μαρκιονία μέχρι την Οθωμανική κατάκτηση και ήταν το τελευταίο φραγκικό κράτος που έπεσε στα χέρια τους. Παιδιά του ήταν οι:
* Φραγκίσκος, μαρκήσιος της Βοδονίτσας.
* Ιάκωβος.
* Νικόλαος Γ΄, τριτημόριος της Καρύστου.

## Πηγές
* Setton, Kenneth M. (general editor) *A History of the Crusades: Volume III &mdash; The Fourteenth and Fifteenth Centuries*. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975. 
* Setton, Kenneth M. *Catalan Domination of Athens 1311&ndash;1380*. Revised edition. Variorum: London, 1975. 
* Latin Lordships of Greece: Boudonitza. ανακτήθηκε 14 Μαρτίου 2013

Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Βοδονίτσας
Νικόλαος Μαύρος

Ο **Νικόλαος Μαύρος** (Nicolas le Maure) ήταν Ανδεγαυός ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, βαρώνος της Αρκαδίας και βάιλος από το 1313 έως το 1317. Η οικογένειά του ήταν κάτοχος φέουδων στην Μεσσηνία άγνωστο πού, και κατείχε, άγνωστο σήμερα, κάστρο στα Κοντοβούνια που το είχαν ονομάσει "Σαιν-Σωβέρ" (Saint-Sauveur, Άγιος Σωτήρ). Ο τίτλος τους ήταν "Κύριοι του Σαιν-Σωβέρ".

Διορίσθηκε βάιλος του Πριγκιπάτου, δηλαδή επίτροπος-διοικητής, από την πριγκίπισσα Ματθίλδη του Αινώ, στη θέση της πριγκίπισσας που δεν έμενε εκεί. Ήταν αυτός που μαζί με τον Λατίνο επίσκοπο και βαρώνο Ωλένης Ιάκωβο συνέλαβαν την Μαργαρίτα Βιλλεαρδουίνου και τη φυλάκισαν στη Γλαρέντζα, όπου και πέθανε το 1315.

Το 1315 μαζί με τον Νικολό Ορσίνη προσπάθησαν να εμποδίσουν τον Φερδινάνδο της Μαγιόρκας να αποβιβαστεί στο Πριγκιπάτο χωρίς να τα καταφέρουν. Έπειτα ο Νικόλαος Μαύρος υποχώρησε στην Καλαμάτα, όπου προσπάθησε από εκεί να οργανώσει την άμυνα. Συναντήθηκε με τον στρατό του Φερδινάνδου στο Κάστρο Μποβουάρ ή Μπελβεντέρε (το σημερινό Ποντικόκαστρο του Κατάκωλου) και στην Μάχη που ακολούθησε, ο Μαύρος υπέστη μεγάλη ήττα. Μετά την ήττα του αναγνώρισε τον Φερδινάνδο πρίγκιπα της Αχαΐας και υπέβαλε σε αυτόν την παραίτησή του, πράγματα που αργότερα αποδείχθηκαν κινήσεις τακτικής: όταν το 1316 έφτασε στο Πριγκιπάτο η νόμιμη πριγκίπισσα Ματθίλδη του Αινώ, ο Μαύρος την υποδέχτηκε δημόσια, αναγνωρίζοντάς την σαν νόμιμη πριγκίπισσα.

Γιος του ήταν ο Στέφανος Μαύρος (Étienne le Maure), μετέπειτα βαρώνος της Αρκαδίας μέσω της συζύγου του Αγνής ντ'Ωλναί .

## Πηγές
* Treccani, L' enciclopedia Italiana, [FERDINANDO (Ferrán) di Maiorca](http://www.treccani.it/enciclopedia/ferdinando-di-maiorca_(Dizionario-Biografico)/), ανακτήθηκε 24 Μαρτίου 2013

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρωνία της Αρκαδίας
Κατηγορία:Οικογένεια Λε Νουάρ
Ο Γυμνός Ήλιος

Ο ***Γυμνός ήλιος*** είναι το δεύτερο βιβλίο μετά το *[[Σπηλιές από ατσάλι]]* της σειράς **Ρομπότ** του Ισαάκ Ασίμωφ. Στον πλανήτη Σολάρια δολοφονείται ένας επιστήμονας. Είναι το πρώτο έγκλημα που γίνεται στον πλανήτη μετά από διακόσια χρόνια. Ο Σολάρια είναι ένας από τους πενήντα κατοικημένους κόσμους μακριά από τη Γη. Ένας πλανήτης τύπου Γης που κατοικείται από δέκα χιλιάδες περίπου Διαστημικούς και έναν τεράστιο αριθμό ρομπότ. Οι Σολαριανοί έχουν αναπτύξει έναν προηγμένο πολιτισμό βασισμένο στα ρομπότ με αποτέλεσμα να ζουν πολύ μακριά ο ένας από τον άλλο απεχθανόμενοι την προσωπική επαφή και υπηρετούμενοι από χιλιάδες ρομπότ ο κάθε ένας. Σε αυτόν τον κόσμο καλείται ο Ελάιζα Μπέηλυ ένας μυστικός αστυνομικός από τη Γη για να διαλευκάνει την υπόθεση. Ο Μπέηλυ μαζί με τον Ρ. Ντανιήλ Ολιβόου, ένα πολύ εξελιγμένο ρομπότ, τόσο που δεν ξεχωρίζει από τον άνθρωπο, με τον οποίον είχαν συνεργαστεί λίγο καιρό πριν σε μία άλλη υπόθεση στη Γη, φτάνουν στον Σολάρια. Με τη βοήθεια του Ντανιήλ, ο Μπέηλυ καταφέρνει να βρει τον δολοφόνο παρά τις δυσκολίες που του δημιουργούν οι Σολαριανοί με την απέχθειά τους για την προσωπική επαφή.

## Παραπομπές

Γυμνος Ηλιος
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1956
Ιωάννης ντε Σωντερόν

Ο **Ιωάννης Σωντερόν**, γαλλ.: *Jean de Chauderon*, (απεβ. 1294), ήταν Γαλλικής καταγωγής ευγενής του πριγκιπάτου της Αχαΐας, βαρόνος της Εσταμίρας και μεγάλος Κοντόσταυλος του πριγκιπάτου. Είναι ένα από τα ηρωικά πρόσωπα που αναφέρονται στο μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη "Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ".

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Σωντερόν πρώτου βαρόνου της Εσταμίρας και μεγάλου Κοντοσταύλου του πριγκιπάτου της Αχαΐας. Ο Γοδεφρείδος καταγόταν από την Καμπανία και η βαρονία του αποτελείτο από 12 φέουδα.

Όπως πολλοί ευγενείς της Αχαΐας, πέρασε πολύ καιρό στην Αυλή του Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Σικελίας, ενεργώντας ως ένας σημαντικός σύνδεσμος μεταξύ της Αχαΐας και της Νάπολης. έλαβε γαίες στην Ιταλία από τον βασιλιά, που του εμπιστεύθηκε σημαντικές διπλωματικές αποστολές. Όταν ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος επρόκειτο να αποβιώσει, τον διόρισε ως βάιλο, ώσπου ο Κάρολος Α΄ να αποφασίσει. Είχε διορισθεί το 1278 για έναν χρόνο βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας από τον Καρολο Α΄. Κατείχε και το στρατιωτικό αξίωμα του Μεγάλου Κοντόσταυλου της Ρωμανίας και του Πρωτοστράτορα. 

Το 1292 ή 1293 μετέβη σε διπλωματική αποστολή στη Βυζαντινή Αυλή της Κωνσταντινούπολης μαζί με τον Γοδεφρείδο του Ωλναί με σκοπό να λάβει πίσω το κάστρο της Καλαμάτας, το οποίο λίγο πριν είχε καταληφθεί από τοπικούς Σλάβους και είχε παραδοθεί στον Βυζαντινό κυβερνήτη του Μυστρά. Η πρεσβεία έλαβε (μόνο) προφορική υπόσχεση, χάρη στη μεσολάβηση του πρέσβη των Καπετιδών-Ανζού στην Κωνσταντινούπολη. Όμως ο Αυτοκράτορας έστειλε εντολές στον κυβερνήτη του Μυστρά να μην παραδώσει το κάστρο. Τελικά με την παρέμβαση τοπικών Ελλήνων αρχόντων, η Καλαμάτα παραδόθηκε στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. 

Σύμφωνα με την Αραγωνική έκδοση του χρονικού κατάκτησης του Μορέως, (η Ελληνική και η Γαλλική έκδοση τον αγνοούν) ο Σωντερόν είχε 22 τιμάρια και μία βαρωνία στα σημερινά σύνορα των νομών Αχαΐας και Ηλείας και κάστρο που το έχτισε ο ίδιος το σημερινό Στάμιρον. Ήταν νυμφευμένος με τη Γουλιέλμα Ορσίνι, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά και το κάστρο αναφέρεται ότι πέρασε στα χέρια της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας. Ο Ένγκιλμπερτ Λήντερκερκε, σύζυγος της αδελφής του, τον διαδέχθηκε ως μέγας Κοντόσταυλος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γουλιέλμα Ορσίνι, κόρη του Ριχάρδου Α΄ παλατινού κόμη της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Juan Fernández de Heredia, Alfred Morel -Fatio, Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea compilado por comandamiento de Don, Imprimerie Jules -Guillaume Fick 1885, (Αραγωνικό Χρονικό)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Γαλερανός του Ιβρί

Ο **Γαλερανός του Ιβρί** (γαλλικά: *Galeran d'Ivry*) ήταν Γάλλος ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και του Βασιλείου της Σικελίας. Ήταν φεουδάρχης  και είχε οριστεί από τον Κάρολο του Ανζού αρχιοικονόμος του Βασιλείου της Σικελίας. Εκεί δεν ήταν δημοφιλής γιατί επιδείκνυε μεροληψία και αλαζονεία.

Το 1278 μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου και την Συνθήκη του Βιτέρμπο (1267) το πριγκιπάτο πέρασε στον Κάρολο βασιλιά της Σικελίας. Ο Γαλερανός τότε στάλθηκε στο Πριγκιπάτο σαν βάιλος-επίτροπος του Καρόλου. Η διάρκεια της θητείας του δεν ήταν πετυχημένη, αντιμετώπισε προβλήματα με τους βαρώνους και είχε δυσκολία στην διατήρηση σωστά τα στρατεύματα και τον εξοπλισμό των φρουρίων της Αχαΐας, λόγω του διαφορετικού φεουδαρχικού συστήματος του Πριγκιπάτου. Το 1280 αντιπροσωπεία των βαρώνων μετέβη στο βασίλειο της Σικελίας και τον Κάρολο και απαίτησε την ανάκλησή του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βασίλειο της Σικελίας
Τρικούπη (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Τρικούπη** μπορεί να αναφέρονται:

## Πρόσωπα
* Αικατερίνη Τρικούπη (1800-1871), σύζυγος του Έλληνα πρωθυπουργού Σπυρίδωνα Τρικούπη.
* Ελένη Τρικούπη, Ελληνίδα νοσηλεύτρια.
* Μαρία Τρικούπη, Ελληνίδα νοσηλεύτρια, ποιήτρια και διηγηματογράφος.
* Σοφία Τρικούπη, Ελληνίδα σημαίνουσα προσωπικότητα.

## Δείτε επίσης
* Οικογένεια Τρικούπη
* Τρικούπης (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Γκουατιμάκ

Το **Γκουατιμάκ** (ισπανικά: *Guatimac*) είναι προϊστορικό γλυπτό που σχετίζεται με τον πολιτισμό Γουάντσε. Το μικρό πήλινο ειδώλιο μεγέθους 6,4 εκ. βρέθηκε το 1885, τυλιγμένο σε κατσικίσιο δέρμα, σε μια σπηλιά στα νοτιοανατολικά του νησιού της Τενερίφης, των (Κανάριων Νήσων της Ισπανίας).

Δεν είναι γνωστό τι συμβολίζει, αλλά φαίνεται να σχετίζεται με τον θρησκευτικό κόσμο των Αβοριγίνων. Πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει έναν ηγέτη της εποχής, κάποια ιδιοφυΐα ή κάποιο πνεύμα, αν και άλλες ερμηνείες υποστηρίζουν ότι συμβολίζει ένα ιερό ζώο τοτέμ ή, ενδεχομένως, μια κουκουβάγια. Το φορούσαν στο λαιμό με σχοινάκι για φυλαχτό.

Σήμερα το ειδώλιο εκτίθεται σε μια από τις αίθουσες του Αρχαιολογικού Μουσείου του Πουέρτο ντε λα Κρουθ, στο βόρειο τμήμα της Τενερίφης. Είναι σπάνιο προϊστορικό εύρημα με σημαντική ανθρωπολογική σημασία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αρχαιολογικού Μουσείου του Πουέρτο ντε λα Κρουθ, Επίσημη ιστοσελίδα
*Las manifestaciones artísticas prehispánicas y su huella

Κατηγορία:Ειδώλια
Κατηγορία:Αρχαία τέχνη
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι
Κατηγορία:Γουάντσε
Ερατώ (αποσαφήνιση)

Όταν αναφερόμαστε στη Ερατώ μπορεί να εννοούμε:
*Ερατώ μία από τις εννέα Μούσες, η Μούσα της λυρικής ποίησης και των ύμνων.
*Ερατώ (Δρυάδες) μία από τις Δρυάδες.
*Ερατώ (Ωκεανίδες) μία από Ωκεανίδες.
*Ερατώ (Μελέαγρος) Αδελφή του Καλυδώνιου ήρωα Μελέαγρου.   
*Ερατώ (Θεσπίας) μία από τις πενήντα κόρες του Θεσπία.
*Ερατώ (Δαναός) Κόρη του Δαναού από τη νύμφη Πολυξώ.
*Ερατώ (Τιγράνης)  αδελφή και σύζυγος του Βασιλιά της Μεγάλης Αρμενίας Τιγράνη Γ΄
*Ερατώ (Αστρονομία) Αστεροειδής που επισημάνθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1860.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Λίθος Θανάτα

Ο **Λίθος Θανάτα** (ισπανικά: *Piedra Zanata*) είναι μικρό πέτρινο αντικείμενο με επιγραφές που πιθανώς προέρχονται από τους   αυτόχθονες κατοίκους των Κανάριων νησιών, Γουάντσε. Η πέτρα βρέθηκε το 1992 κοντά στο βουνό Μοντάνια ντε λας Φλόρες (Montaña de las Flores), στην πόλη Ελ Τάνκε (El Tanque), βορειοδυτικά του νησιού της Τενερίφης.  

Τα γράμματα φαίνεται να ανήκουν στη γραφή  Τιφινάγ (Tifinagh), και από ό,τι φαίνεται η επιγραφή πρέπει να να έχει σχέση με τον κόσμο της μαγείας και της θρησκείας των Γουάντσε. Στις ημέρες μας φυλάσσεται στο Μουσείο της Φύσης και του Ανθρώπου στη Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Artículo publicado en el Diario de Avisos, el día 17 de noviembre de 1996

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Επιγραφές
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι
Κατηγορία:Γουάντσε
Μούμιες Γουάντσε

[250px|thumb|Μούμια [Γκουάχες|Γκουάχε, Μουσείο της Φύσης και του Ανθρώπου, Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε]]
**Μούμιες Γουάντσε**, (ισπανικά *Momias guanches*) η Γκουάχε είναι μούμιοποιημένα σώματα αρχαίων κατοίκων του νησιού της Τενερίφης στα Κανάρια Νησιά (Ισπανία), οι οποίοι συνήθιζαν να μουμιοποιούν τους νεκρούς τους.

Το έθιμο αυτό είχε ως στόχο να διατηρήσει το σώμα του νεκρού με ταρίχευση με τεχνικές παρόμοιες με εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν από άλλους αρχαίους πολιτισμούς. Ο σκοπός του, που συνδέεται με θρησκευτικές πεποιθήσεις, ήταν να προστατεύσει το σώμα και να διακρίνει την κοινωνική σημασία του. Υπήρχαν διάφορες μορφές ταρίχευσης. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη με τη μέθοδο του άνθρακα-14, οι ταφές ανάγονται σε χρονικά διαστήματα που καλύπτουν την περίοδο από τον τρίτο αιώνα μ.Χ. μέχρι τη στιγμή της κατάκτησης των Καναρίων Νήσων κατά τον δέκατο πέμπτο αιώνα μ.Χ.

Στο Μουσείο της Φύσης και του Ανθρώπου, στη Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε, εκτίθενται οι περισσότερες από αυτές τις μούμιες. Ορισμένες βρίσκονται σε άλλα μουσεία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Las momias guanches, en la Página Web Oficial de Turismo de Tenerife 
* Mundo funerario - Museo Arqueológico de Tenerife, en Youtube
* El enigma de las momias. Autor David E. Sentinella.
* Documentos, expolio y destrucción de momias canarias en los siglos XVIII, XIV y XX 

Γουαντσε
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι
Κατηγορία:Ταφικά έθιμα
Κατηγορία:Γουάντσε
Αναρχία στη Σαμάρα

thumb|right|450px|Το οικογενειακό δέντρο της δυναστείας των Αββασιδών στα μέσα και τέλη του 9ου αιώνα
Η λεγόμενη **«Αναρχία στη Σαμάρα»** είναι η περίοδος 861–870 μ.Χ. της ιστορίας του Χαλιφάτου των Αββασιδών, η οποία σημαδεύτηκε από εσωτερική αναρχία και τη βίαιη διαδοχή τεσσάρων χαλίφηδων, που έγιναν μαριονέτες στα χέρια ισχυρών αντίπαλων στρατιωτικών φατριών. Ο όρος προέρχεται από την τότε πρωτεύουσα της χαλιφικής αυλής, πόλη Σαμάρα του Ιράκ.

Η περίοδος της αναρχίας ξεκίνησε το 861, με τη δολοφονία του χαλίφη Αλ-Μουταβάκιλ από την τουρκική φρουρά του. Ο διάδοχός του, αλ-Μουντασίρ, κυβέρνησε για έξι μήνες πριν πεθάνει και αυτός, πιθανώς δηλητηριασμένος από τους Τούρκους στρατιωτικούς διοικητές. Τον διαδέχθηκε ο αλ-Μουσταΐν. Οι διαμάχες μεταξύ των Τούρκων στρατιωτικών ηγετών επέτρεψαν στον αλ-Μουσταΐν, σε μια προσπάθεια να ξεφύγει του ελέγχου τους, να καταφύγει στη Βαγδάτη το 865 με την υποστήριξη κάποιων Τούρκων διοικητών και των Ταχιριδών, αλλά ο υπόλοιπος τουρκικός στρατός ανακήρυξε ως χαλίφη τον αλ-Μουτάζ και πολιόρκησε τη Βαγδάτη, εξαναγκάζοντας την πόλη σε συνθηκολόγηση το 866. Ο αλ-Μουσταΐν  εξορίστηκε και εκτελέστηκε. 

Ο αλ-Μουτάζ ήταν ικανός και δραστήριος ηγέτης, και προσπάθησε να ελέγξει τους αρχηγούς του στρατού και να διαχωρίσει την πολιτική από τη στρατιωτική διοίκηση. Οι πολιτικές του συνάντησαν αντίσταση, και τον Ιούλιο του 869 ανατράπηκε και δολοφονήθηκε. Ο διάδοχός του, αλ-Μουχταντί, επίσης προσπάθησε να επαναφέρει και ενισχύσει την ισχύ του χαλίφη, αλλά και αυτός δολοφονήθηκε τον Ιούνιο του 870. Με το θάνατο του αλ-Μουχταντί και την ανάρρηση στο αξίωμα του χαλίφη τού αλ-Μουταμίντ, η τουρκική φατρία γύρω από τον Μουσά ιμπν Μπουγά, στενά συνδεδεμένη με τον αδελφό τού αλ-Μουταμίντ και ουσιαστικό αντιβασιλιά αλ-Μουαφάκ, έγινε κυρίαρχη στη χαλιφική αυλή, τερματίζοντας την περίοδο της αναρχίας. Παρόλο που το Αββασιδικό Χαλιφάτο επέτυχε να ανακάμψει ως ένα σημείο τις επόμενες δεκαετίες, τα προβλήματα από την περίοδο της αναρχίας δημιούργησαν μεγάλη και επί μακρόν ζημιά στις δομές και το γόητρο της αββασιδικής κεντρικής κυβέρνησης, ενθαρρύνοντας και διευκολύνοντας αποσχιστικές τάσεις και εξεγέρσεις στις επαρχίες του χαλιφάτου.

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Χαλιφάτο των Αββασιδών
Κατηγορία:9ος αιώνας
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράκ
Κατηγορία:Πόλεμοι διαδοχής
2616 Λέσυα

Η **Λέσυα (Lesya)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1970 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή της Ουκρανής ποιήτριας και συγγραφέως Λέσυα Ουκραΐνκα (λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Λαρίσα Πέτριβνα Κόσατς-Κβίτκα).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Λέσυα είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λεσυα
2617 Τσιανγκσί

Ο **Τσιανγκσί (Jiangxi)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,584. Ανακαλύφθηκε το 1975 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την κινεζική επαρχία Τσιανγκσί.

* Στο αφήλιο της τροχιάς του ο Τσιανγκσί κινείται στα εξώτατα (προς τον Δία) όρια της Κύριας Ζώνης.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τσιανγκσί εκτιμάται σε 52,65 ± 4,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0441. Ο Τσιανγκσί περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 11 ώρες και 46 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τσιανγκσι
2615 Σάιτο

Ο **Σάιτο (Saito)** είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,20. Ανακαλύφθηκε το 1951 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιάπωνα αστρονόμου Κέιτζι Σάιτο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σάιτο εκτιμάται σε 24,44 ± 3,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,039 ± 0,015.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σαιτο
2619 Σκαλνάτε Πλέζο

Ο **Σκαλνάτε Πλέζο (Skalnate Pleso)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Έλινορ Χέλιν και Σελτ Μπας, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Σάιντινγκ Σπρινγκ της Αυστραλίας, και πήρε το όνομά του από το αστεροσκοπείο Σκαλνάτε Πλέζο, που βρίσκεται στα όρη Υψηλά Τάτρα της Σλοβακίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σκαλνάτε Πλέζο είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σκαλνατε Πλεζο
Μανσούρα (Σινδική)

Η **Μανσούρα** ήταν η πρώτη πρωτεύουσα των μουσουλμάνων της Σινδικής, από το έτος 711 μ.Χ. μέχρι το 1006. Η πόλη ιδρύθηκε για να αποτελέσει βάση κεντρικής στρατιωτικής φρουράς, από τις δυνάμεις των Ομεϋαδών στη Σινδική, και κατά τη διάρκεια της Αρχής των Αββασιδών μεταμορφώθηκε σε μια σφύζουσα από ζωή μητρόπολη, ξεπερνώντας τον πλούτο της Μουλτάν στο Βορρά και της Ντεμπάλ στο Νότο.

Η πόλη χτίστηκε στις όχθες του Ινδού ποταμού, γύρω από γόνιμες εκτάσεις κατάλληλες για γεωργικές δραστηριότητες, με σπίτια φτιαγμένα από άργιλο, ψημένα τούβλα και γύψο. Η Μανσούρα εξήγαγε βότανα, μπαχαρικά, υφαντά, ελεφαντόδοντο, μέταλλα και καθρέφτες στη Βαγδάτη, κέντρο τότε της μουσουλμανικής ισχύος.
Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ
Κατηγορία:Χαλιφάτο των Αββασιδών
Κατηγορία:Χαλιφάτο των Ομεϋαδών
2620 Σαντάνα

Ο **Σαντάνα (Santana)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1980 από την Τσέχα αστρονόμο Ζντένκα Βάβροβα, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ της Τσεχίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Μεξικανού μουσικού Κάρλος Σαντάνα.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σαντάνα είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σαντανα
Κατηγορία:Αστεροειδείς της Οικογένειας της Κορωνίδος
2621 Γκότο

Ο **Γκότο (Goto)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,70. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Τσουτόμου Σέκι, που παρατηρούσε από το Γκεϊσέι, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιάπωνα οπτικού και επιχειρηματία Σέιζο Γκότο, ιδρυτή ομώνυμης εταιρείας κατασκευής πλανηταρίων. Ο Γκότο δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 1049 Γοτθώ (Gotho).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκότο εκτιμάται σε 46,53 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0428. Ο Γκότο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 22 ώρες και 22 δευτερόλεπτα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γκοτο
2624 Σαμίτσελ

Ο **Σαμίτσελ (Samitchell)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,7. Ανακαλύφθηκε το 1962 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Καναδού αστρονόμου Σάμουελ Α. Μίτσελ (* Samuel Alfred Mitchell*, 1874-1960), που εργάσθηκε στις ΗΠΑ.

Ο Σαμίτσελ κινείται κατά το μεγαλύτερο διάστημα έξω από τα εξωτερικά όρια της Κύριας Ζώνης (δηλαδή προς την πλευρά του πλανήτη Δία).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Σαμίτσελ είναι άγνωστα. Ο Σαμίτσελ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 12 ώρες και 25 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σαμιτσελ
Σαλαρίδες

Οι **Σαλαρίδες** (γνωστοί και ως **Μουσαφιρίδες**, **Λανγκαρίδες** ή **Κανγκαρίδες**) ήταν ιρανική μουσουλμανική δυναστεία που κυβέρνησε στο Ταρόμ (περιοχή της σημερινής επαρχίας Ζαντζάν του Ιράν), Σαμιράν (τοποθεσία στον Καύκασο, παλαιότερα βρισκόταν εκεί κοινότητα Χαζάρων), Νταϋλάμ και επακόλουθα στο Αζερμπαϊτζάν, Αλβανία του Καυκάσου και κάποιες περιοχές της Ανατολικής Αρμενίας, κατά το δεύτερο μισό του 10ου αιώνα μ.Χ. Συναπαρτίζουν μια περίοδο της ιστορίας που ονομάστηκε *Ιρανικό Ιντερμέτζο* και χαρακτηρίστηκε από την εμφάνιση γηγενών ιρανικών δυναστειών μεταξύ 9ου και 11ου αιώνα.

Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Φούλντα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Φούλντα** είναι γνωστά τα:

## Τοπωνύμια
### Γερμανία
* Φούλντα (γερμ. Fulda), πόλη της Γερμανίας
* Φούλντα (ποταμός)
* Φούλντα (νομός)

### ΗΠΑ
* Φούλντα, Καλιφόρνια
* Φούλντα, Μινεσότα
* Φούλντα, Ιντιάνα

## Πρόσωπα
* Άνταμ φον Φούλντα, Γερμανός συνθέτης της Αναγέννησης

## Άλλες έννοιες
* Φούλντα (ελαστικά), γερμανική εταιρία κατασκευής ελαστικών αυτοκινήτων, θυγατρική της Goodyear

Κατηγορία:Φούλντα
Αναγνώστης Κορδής

Ο **Αναγνώστης Κορδής** ήταν αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από το χωριό Περιθώρι της Αχαΐας. Στις 16 Μαρτίου 1821, μαζί με τον Νικόλαο Σολιώτη και άλλους κλέφτες, έστησαν ενέδρα και χτύπησαν στην τοποθεσία *«Πόρτες»* κοντά στο χωριό Αγρίδι της Αχαΐας τρεις γυφτοχαρατζήδες και τρεις ταχυδρόμους που μετέφεραν επιστολές του καϊμακάμη της Τριπολιτσάς Μεχμέτ Σαλίχ στον Χουρσίτ πασά στα Ιωάννινα, κατόπιν παρότρυνσης του Σωτήρη Χαραλάμπη. Αυτή ήταν μια από τις πρώτες ένοπλες συγκρούσεις της επανάστασης. Αναφέρεται ότι στην ορκωμοσία των αγωνιστών στις 17 Μαρτίου 1821 στην Αγία Λαύρα, ήταν σημαιοφόρος του Αναγνώστη Στριφτόμπολα. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, συμμετείχε σε διάφορες μάχες και πολιορκίες όπως των Καλαβρύτων, του Λεβιδίου, της Τριπολιτσάς  και άλλες. Για την προσφορά του στον Αγώνα τιμήθηκε με τον βαθμό του Χιλιάρχου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αφριγίδες

Οι **Αφριγίδες** (περσικά: آفریغیان-آل آفریغ) ήταν γηγενής ιρανική δυναστεία της Χωρεσμίας, που κυβέρνησε το αρχαίο βασίλειο της Χωρεσμίας από το 305 έως το 995 μ.Χ. Κατά καιρούς, βρέθηκαν υπό την επικυριαρχία των Σασσανιδών, των Εφθαλιτών Ούννων, του Χανάτου των Γκιοκτούρκων, του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών και της αυτοκρατορίας των Σαμανιδών.

Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν
Κατηγορία:Βασιλικές οικογένειες
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ασίας
Ισραήλ Μπεϊτινού

Το **Ισραήλ Μπεϊτινού** (εβραϊκά: **ישראל ביתנו**, μτφ: *Το Ισραήλ είναι το Σπίτι μας*) είναι εθνικιστικό κοσμικιστικό πολιτικό κόμμα στο Ισραήλ, που υποστηρίζει λύση δύο κρατών στο ισραηλινο-παλαιστινιακό ζήτημα, με ταυτόχρονη όμως στήριξη σε πολιτικές εποικισμών. Παραδοσιακά, η εκλογική του βάση αποτελούνταν από δεξιούς κοσμικούς, ρωσόφωνους και δρούζους ψηφοφόρους.

Το κόμμα αυτοχαρακτηρίζεται ως «ένα εθνικό κίνημα με ένα καθαρό όραμα να ακολουθήσει τον γενναίο δρόμο του Ζεβ Γιαμποτίνσκι», του ιδρυτή του ρεβιζιονιστικού Σιωνισμού. Παρ'όλο που αντιπροσωπεύει Εβραίους από την πρώην Σοβιετική Ένωση, έχει διευρύνει την επιρροή του και στο ευρύτερο ισραηλινό κοινό. Έχει διατηρήσει σκληρή στάση απέναντι στην ενσωμάτωση των Ισραηλινών Αράβων, όπως φαίνεται και από το σλόγκαν στις εκλογές του 2009 «Όχι αφοσίωση, όχι ιθαγένεια». Οι θέσεις του κόμματος περιλαμβάνουν την αναγνώριση της λύσης των δύο κρατών, τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους με την ανταλλαγή περιοχών της Δυτικής Όχθης που αποτελούνται κυρίως από Εβραίους με περιοχές του Ισραήλ που αποτελούνται κυρίως από Άραβες. Το κόμμα διατηρεί αντικληρική στάση και ενθαρρύνει τις κοινωνικο-οικονομικές ευκαιρίες για νέους μετανάστες σε συνάρτηση με τις προσπάθειες να αυξηθεί η εβραϊκή μετανάστευση. Στις εκλογές του 2009, το κόμμα κέρδισε το 11,70% των ψήφων και 15 από τις συνολικά 120 έδρες, το μεγαλύτερο αποτέλεσμα που έχει σημειώσει το κόμμα, ενώ στις εκλογές του 2013 συνεργάστηκε με το Λικούντ, συγκεντρώνοντας 11 από τις συνολικά 31 έδρες που κατέλαβε ο συνασπισμός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισραηλινά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα
Κατηγορία:Σεκουλαριστικά κόμματα
2623 Τσεχ

Ο **Τσεχ (Zech)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,1. Ανακαλύφθηκε το 1919 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή ενός Γερμανού αστρονόμου, είτε του Γιούλιους Άουγκουστ Κριστόφ Τσεχ (*Julius August Christoph Zech*, 1821–1864), είτε του σύγχρονου Γκερτ Τσεχ (*Gert Zech*).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τσεχ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τσεχ
Λίβια

Η **Λίβια** (καταλανικά, *Llívia* (ΔΦΑ: ˈʎiβiə)) είναι χωριό της φυσικής επαρχίας της Σερδάνια, της επαρχίας της Ζιρόνα, στην Κοινότητα της Καταλωνίας στην Ισπανία. Πρόκειται για εξκλάβιο της Ισπανίας εντός του γαλλικού νομού των Ανατολικών Πυρηναίων, με συνολικό πληθυσμό περί τους 1.589 κατοίκους (2009).

Από την κυρίως ειπείν Ισπανία τη χωρίζει ένα πέρασμα φάρδους περίπου 2 χμ2, το οποίο περιλαμβάνει τις γαλλικές κοινότητες της Υρ και Μπουρ-Μαντάμ.

Στα αξιοθέατα της Λίβιας περιλαμβάνεται ένα από τα παλαιότερα φαρμακεία της Ευρώπης, το οποίο χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Το φαρμακείο Εστέβε, όπως είναι γνωστό, διαθέτει τα λεγόμενα αλμπαρέλλι (μεσαιωνικά κεραμικά για φαρμακευτική χρήση), καθώς και μια από τις αρχαιότερες συλλογές φαρμακευτικών συνταγολογίων στην Ευρώπη.  

## Ιστορικά στοιχεία
Η Λίβια κατοικούνταν από τους ρωμαϊκούς χρόνους, στη θέση της οποίας υπήρχε οικισμός (*oppidum*) των Ιβήρων με το τοπωνύμιο *Julia Libica*. Στην κλασική εποχή αποτέλεσε την αρχαία πρωτεύουσα της Σερδάνια, ενώ κατά τον Μεσαίωνα αντικαταστάθηκε από το Χιξ (τη σημερινή Μπουρ-Μαντάμ). Το 672 μ.Χ., επί Βησιγότθων η ακρόπολή της –το *castrum Libiae*– καταλήφθηκε από τον Φλάβιο Παύλο έναντι του Βάμβα, ενώ περί τον 8ο αιώνα η πόλη της Σερδάνια υπήρξε πιθανότατα πεδίο μάχης ανάμεσα στον Ανδαλουσιανό Αμπντούλ Ραμάν αλ Γκαφίκι και τον Μαυριτανό επαναστάτη Μουνούζα, η συμμαχία του οποίου με τον Εύδη της Ακουιτανίας δεν τού απέφερε τη νίκη.

Το 1659, με τη Συνθήκη των Πυρηναίων αποδόθηκαν στο Γαλλικό Στέμμα διάφορες περιοχές, μεταξύ των οποίων και η Σερδάνια· η Λίβια ωστόσο διατήρησε την καταλανική της ταυτότητα, αφού η συνθήκη προέβλεπε την παράδοση χωριών και όχι πόλεων, ιδιότητα που διατηρούσε ως αρχαία πρωτεύουσα της Σερδάνια.

Με το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου το 1939, η Λίβια προτάθηκε να αποδοθεί στους ηττημένους Δημοκρατικούς, χωρίς ωστόσο κάτι τέτοιο να πραγματοποιηθεί.

Στις μέρες μας αποτελεί επίσημα έδαφος της Ισπανίας, ενώ οι κάτοικοί της ομιλούν τα καστιλιάνικα, τα καταλανικά και σε μικρότερο βαθμό τα γαλλικά.

## Παραπομπές


* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας
Κατηγορία:Ενκλάβια
Κατηγορία:Εξκλάβια
Φίλιππος ντε Λαγκονές

Ο **Φίλιππος ντε Λαγκονές** (*[[Γαλλική γλώσσα|γαλλικά :]] Philippe de Lagonesse*) ήταν Γαλλικής καταγωγής ευγενής του Βασιλείου της Σικελίας, κύριος του Ρόκα και του Γκουλιέλμα. Ο πατέρας του Γουλιέλμος ντε Λαγκονές ήταν ιππότης που είχε βοηθήσει τους Ανζού στην κατάκτηση της Σικελίας, καταγόταν από το χωριό "Gonesse" ή "La Gonesse" 17 χλμ. από το Παρίσι.

Ήταν αρχιοικονόμος του φεουδάρχη του Πιεμόντε και αναγκάστηκε όμως το 1275 να υποχωρήσει στην Προβηγκία. Όταν ο Κάρολος του Ανζού έγινε πρίγκιπας στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας τον διόρισε βάιλο-επίτροπο του από το 1280 έως το 1282. Συντήρησε τα φρούρια του πριγκιπάτου κι εξόφλησε τα στρατεύματα με χρήματα από το νομισματοκοπείο της Γλαρέντζας. Παντρεύτηκε με την Αλτρούντα ντε Απολίτα και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Γουλιέλμο, τον Τζιοβάνι, την Γκουλιέλμα και την Μαριότα.

## Πηγές
*  
* 
* 

Κατηγορία:Βασίλειο της Σικελίας
Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
2625 Τζακ Λόντον

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 2625 Τζακ Λόντον
Ο **Τζακ Λόντον (Jack London)** είναι ένας αστεροειδής  που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,1. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού συγγραφέα Τζακ Λόντον.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τζακ Λόντον είναι **S** (λιθώδης). Ο Τζακ Λόντον περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες και 59 λεπτά (Polishook 2010), μία πολύ γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τζακ Λοντον
Αλέξανδρος Σακελλαρίου

[thumb|250px|Ο Α. Σακελλαρίου επιθεωρώντας το πλήρωμα του [Γεώργιος Αβέρωφ (θωρηκτό)|Ευάγγελος Αβέρωφ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Παλέμου.]]
Ο **Αλέξανδρος Σακελλαρίου** (1 Ιανουαρίου 1887 – 7 Ιουλίου 1982) ήταν Έλληνας ναύαρχος και πολιτικός, αρχηγός του Βασιλικού Ναυτικού την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Την 1η Ιουλίου 1947 του απονεμήθηκε το ανώτατο ελληνικό πολεμικό παράσημο, ο Σταυρός Ταξιαρχών του Αριστείου Ανδρείας, σε ένδειξη αναγνώρισης του ρόλου του κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στη Μάνδρα Αττικής. Εισήχθη στη Ναυτική Ακαδημία το 1902 και αποφοίτησε από εκεί το 1906. Υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1918 εκδιώχθηκε από το Ναυτικό εξαιτίας της αρνητικής του στάσης απέναντι στους βενιζελικούς κατά τον Εθνικό Διχασμό. Όπως έγινε με πολλούς άλλους βασιλόφρονες αξιωματικούς, κατατάχθηκε ξανά στο Ναυτικό τη δεκαετία του 1920.

Τον Μάρτιο του 1935, έχοντας φτάσει πλέον στον βαθμό του Αντιναυάρχου, ήταν διοικητής των ναυτικών δυνάμεων που εστάλησαν με σκοπό την καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος από βενιζελικούς αξιωματικούς. Μετά την καταστολή του πραξικοπήματος, υπηρέτησε ως πρόεδρος του Στρατοδικείου που δίκασε τους στασιαστές αξιωματικούς και εν συνεχεία προήχθη σε αρχηγό της Διοίκησης του Στόλου. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά το κίνημα του Κονδύλη τον Οκτώβριο του 1935, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ο Σακελλαρίου παρέμεινε στο αξίωμά του.

Έπειτα από την αυτοκτονία του πρωθυπουργού Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Σακελλαρίου διορίστηκε από τον Βασιλιά Γεώργιο Β΄ ως υπουργός Ναυτικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, με τον Εμμανουήλ Τσουδερό να αναλαμβάνει καθήκοντα πρωθυπουργού (στις 20 Απριλίου). Συνετέλεσε στη διαφυγή του ελληνικού στόλου στην Αίγυπτο στον απόηχο της γερμανικής προέλασης και των ηττών του ελληνικού στόλου. Στο Κάιρο σχηματίστηκε κυβέρνηση σε εξορία που παρέμεινε ως το 1944. Ο Σακελλαρίου παραιτήθηκε από τις κυβερνητικές του θέσεις στις 2 Μαΐου 1942, ωστόσο παρέμεινε επικεφαλής του Ελληνικού Ναυτικού κατά τον πόλεμο.

Έπειτα από την απελευθέρωση, το 1946 ο Σακελλαρίου κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και κέρδισε την έδρα της Αττικοβοιωτίας. Στις 29 Ιουλίου 1947 διορίστηκε υπουργός Ανεφοδιασμού και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Στην επόμενη κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε ξανά υπουργός Ναυτικών (ως τις 18 Νοεμβρίου 1948). 

Στην κυβέρνηση του Πλαστήρα, ο Σακελλαρίου διορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας το 1951. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως την παραίτησή του, στις 31 Μαρτίου 1952. Απεβίωσε πλήρης ημερών, το 1982.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας
Κατηγορία:Έλληνες ναύαρχοι
Κατηγορία:Ταξιάρχης Αριστείου Ανδρείας
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα)
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
2626 Μπέλνικα

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 2626 Μπέλνικα
Ο **Μπέλνικα (Belnika)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου αστρονόμου Νικολάι Α. Μπελυάεφ (Николай Алексеевич Беляев, το όνομα του αστεροειδή σχηματίζεται από τα πρώτα γράμματα του επωνύμου ακολουθούμενα από τα πρώτα του βαφτιστικού και την κατάληξη -α).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπέλνικα είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μπελνικα
2627 Τσουριούμοφ

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 2627 Τσουριούμοφ
Ο **Τσουριούμοφ (Churyumov)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου αστρονόμου Κλιμ Ιβάνοβιτς Τσουριούμοφ (Клим Иванович Чурюмов), γνωστού και από τον Κομήτη Τσουριούμοφ-Γερασιμένκο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τσουριούμοφ εκτιμάται σε ..,.. χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,..... Ο Τσουριούμοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε .. ώρες και .. λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τσουριουμοφ
2628 Κοπάλ

Ο **Κοπάλ (Kopal)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Έλινορ Χέλιν και Σελτ Μπας, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Σάιντινγκ Σπρινγκ της Αυστραλίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Τσέχου αστρονόμου Ζντένεκ Κοπάλ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κοπάλ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κοπαλ
Γουλιέλμος ντε Λα Ρος

Ο **Γουλιέλμος Α΄ ντε Λα Ρος** (*Guillaume de La Roche*, πέθανε το 1287) μέλος του Οίκο ντε Λα Ρος ήταν Βουργουνδός Δούκας των Αθηνών (1280 - 1287) και  Ανδεγαυός Βάϊλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας (1285 - 1287). Ο Γουλιέλμος Α΄ ήταν δεύτερος γιος του Γκυ Α΄ ντε Λα Ρος και της Αγνής. Διαδέχθηκε στο Δουκάτο των Αθηνών τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α' ντε λα Ρος (1280).

## Δούκας των Αθηνών

Ο Γουλιέλμος Α΄ ανέκτησε επιτυχώς όλες τις περιοχές που είχε χάσει ο αδελφός του επεκτείνοντας την κυριαρχία του δουκάτου από τη Λαμία μέχρι το Γαρδίκι Τρικάλων. Παντρεύτηκε την Ελένη Αγγελίνα Κομνηνή κόρη του ηγεμόνα της Θεσσαλίας Ιωάννη Α΄ Δούκα δημιουργώντας μια ισχυρή συμμαχία με τον πεθερό του στην κεντρική Ελλάδα.

## Βάϊλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας

Ο Κάρολος Β΄ της Νάπολης, νόμιμος πρίγκιπας της Αχαΐας, συνελήφθη από τον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας (1283) και παρέμεινε αιχμάλωτος στην Αυλή της Αραγωνίας μέχρι το 1288. Την περίοδο αυτή ο αντιβασιλιάς του πριγκιπάτου, και δεύτερος γιος του Λουδοβίκου Η΄ της Γαλλίας, ο Ροβέρτος Α΄ του Αρτουά διόρισε τον Γουλιέλμο Α΄ ντε Λα Ρος *"βάϊλο του Πριγκιπάτου της Αχαΐας"* (1285). Ο Γουλιέλμος έκτισε το *κάστρο του Δημητρά* για να υπερασπιστεί τη Μεσσηνία από τη Ρωμανία· έγινε στην εποχή του ο ισχυρότερος ηγεμόνας κατά την περίοδο της Λατινοκρατίας. Όταν πέθανε η Ισαβέλλα Παλαβιτσίνι ξέσπασε σκληρή σύγκρουση ανάμεσα στον χήρο της Αντουάν λε Φλαμέν και τον εξάδελφό της Θωμά Παλαβιτσίνι σχετικά με τη διαδοχή στο Μαρκιωνία της Βοδονίτσας. Ο Γουλιέλμος έγινε διαιτητής και επέλεξε τον Θωμά.

## Θάνατος

Η ηγεμονία του Γουλιέλμου ήταν ισχυρή αλλά σύντομη, πέθανε δυο χρόνια μετά τον υψηλό διορισμό του στη θέση του βάϊλος της Αχαΐας. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γκυ Β΄ ντε Λα Ρος που ήταν μόλις επτά ετών υπό την κηδεμονία της μητέρας του Ελένης Αγγελίνας Κομνηνής.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Jean Girard, *La Roche ou l'Epopée Comtoise de Grèce*, L'Atelier du Grand Tetras, Besançon, 1998.
*Longnon, Jean (1969). "The Frankish States in Greece, 1204–1311". In Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311
*Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London: The Athlone Press.
*Setton, Kenneth M. (general editor), *A History of the Crusades: Volume II — The Later Crusades, 1189 – 1311.* Robert Lee Wolff and Harry W. Hazard, editors. University of Wisconsin Press: Miliwaukee, 1969.
*The Latins in Greece and the Aegean from the Fourth Crusade to the End of the Middle Ages, K. M. Setton, The Cambridge Medieval History:Vol IV, The Byzantine Empire, ed. J.M Hussey, D.M. Nicol and G. Cowan, (Cambridge University Press, 1966), 410.
*Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit (2001). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit. Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften.

|-

|-

Κατηγορία:Δούκες των Αθηνών
Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:13ος αιώνας
Κατηγορία:Αυθέντες Άργους και Ναυπλίας
Κατηγορία:Οικογένεια ντε Λα Ρος
Φαριγουνίδες

Οι **Φαριγουνίδες** ήταν ιρανική δυναστεία του Γκουζγκάν (σημερινό βόρειο Αφγανιστάν) στα τέλη του 9ου, 10ου και αρχές του 11ου αιώνα μ.Χ.

Ο πρώτος εμίρης των Φαριγουνιδών που αναφέρεται στην ιστορία ήταν ο Αχμάντ ιμπν Φαριγούν. Ο Αχμάντ, μαζί με τον εμίρη των Μπανιτζουριδών, Αμπού Νταούντ Μουχάμμαντ ιμπν Αχμάντ, υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει ως επικυρίαρχό του τον ηγέτη των Σαφαριδών, Αμρ ιμπν Λαΐθ. Μετά όμως από σύντομο χρονικό διάστημα, ο Αμρ ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε από τους Σαμανίδες. Οι Φαριγουνίδες έγιναν τότε και παρέμειναν υποτελείς και σύμμαχοι των Σαμανιδών μέχρι την ανατροπή των τελευταίων στα τέλη του 10ου αιώνα. Τον Αχμάντ ιμπν Φαριγούν διαδέχθηκε ο γιος του, Αμπούλ Χαρίθ Μουχάμμαντ, ο οποίος επέκτεινε την επιρροή των Φαριγουνιδών, συλλέγοντας φόρους από συγκεκριμένα τμήματα της περιοχής της Γκουρ.

Ο Αμπούλ Χαρίθ Μουχάμμαντ πέθανε πιθανώς λίγο μετά το 982, και ο γιος του, Αμπούλ Χαρίθ Αχμάντ, σύρθηκε σε εμφύλιους πολέμους που έλαβαν χώρα στο εμιράτο των Σαμανιδών κατά τα χρόνια της παρακμής του. Συγκεκριμένα, κατόπιν διαταγής του Σαμανίδη εμίρη Νουχ ιμπν Μανσούρ, επιτέθηκε στον ηγέτη των ανταρτών, Φαΐκ, αλλά ηττήθηκε. Οι Φαριγουνίδες σύμπηξαν συμμαχίες και μέσω γάμων με τους Γαζναβίδες. Η κόρη του Αμπούλ Χαρίθ Αχμάντ παντρεύτηκε το γιο του Σεμπούκ Τιγκίν, Μαχμούντ, ενώ η αδελφή του Μαχμούντ παντρεύτηκε τον γιο του Αμπούλ Χαρίθ Αχμάντ, Νασρ Μουχάμμαντ. Ο Αμπούλ Χαρίθ Αχμάντ συνέδραμε τις δυνάμεις του Σεμπούκ Τιγκίν στη Χεράτ εναντίον του Φαΐκ και του εμίρη των Σιμτζουριδών, Αμπού Αλί, στη μάχη όπου οι Γαζναβίδες και οι Φαριγουνίδες επικράτησαν. Οι Γαζναβίδες αμέσως μετά υποσκέλισαν τους Σαμανίδες στο Χορασάν και οι Φαριγουνίδες έγιναν υποτελείς τους.

Ο Αμπούλ Χαρίθ πέθανε το έτος 1000 περίπου, και τον διαδέχθηκε ο Αμπού Νασρ Μουχάμμαντ. Ο Αμπού Νασρ Μουχάμμαντ απολάμβανε της εμπιστοσύνης του Μαχμούντ της Γκάζνας. Το 1008 πολέμησε στο κέντρο της παράταξης των Γαζναβιδών εναντίον των Καραχανιδών έξω από την πόλη Μπαλχ της Βακτριανής και τον επόμενο χρόνο συνόδευσε τον Μαχμούντ της Γκάζνας στην εκστρατεία του στην Ινδία. Επιπλέον πάντρεψε μια κόρη του με τον γιο του Μαχμούντ, Μουχάμμαντ της Γκάζνας. Όταν ο Αμπού Νασρ Μουχάμμαντ πέθανε, το 1010 περίπου, ο γαμπρός του, Μουχάμμαντ της Γκάζνας, πήρε την εξουσία στο Γκουζγκάν, παρόλο που ο Αμπού Νασρ Μουχάμμαντ είχε ένα γιο, τον Χασάν. Το γεγονός αυτό τερμάτισε την εξουσία και συνακόλουθα τη δυναστεία των Φαριγουνιδών.

Κατηγορία:Μουσουλμανικές δυναστείες
Κατηγορία:Ιστορία του Αφγανιστάν
Φαριγουνιδες
2629 Ρούντρα

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 2629 Ρούντρα
Ο **Ρούντρα (Rudra)** είναι ένας αστεροειδής της εσωτερικής περιοχής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,5. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τσαρλς Κόουαλ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο θεό του Ινδουισμού, που αργότερα ταυτίσθηκε με τον Σίβα.

Κατά το μισό περίπου της τροχιάς του, ο Ρούντρα βρίσκεται εκτός της Κύριας Ζώνης, ενώ διασχίζει και την τροχιά του πλανήτη `Αρη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ρούντρα είναι **B**. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ρουντρα
2630 Χέρμοντ

Ο **Χέρμοντ (Hermod)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1980 από το προσωπικό του αστεροσκοπείου Ωτ Προβάνς της Γαλλίας, και πήρε το όνομά του από τον θεό Χέρμοντ της σκανδιναβικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Χέρμοντ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χερμοντ
2632 Κουεϊτσόου

Ο **Κουεϊτσόου (Guizhou)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,481. Ανακαλύφθηκε το 1980 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την κινεζική επαρχία Κουεϊτσόου.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κουεϊτσόου εκτιμάται σε 29,07 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0576.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κουιτσου
2633 Μπίσοπ

Ο **Μπίσοπ (Bishop)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,1. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού οινοποιού Τζωρτζ Μπίσοπ, ευεργέτη της αστρονομίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπίσοπ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μπισοπ