Ιουδήθ του Εβρέ

Η **Ιουδήθ του Εβρέ**, γαλλ.: *Judith d'Évreux* (απεβ. το 1076) ήταν Νορμανδή ευγενής και κόμισσα της Σικελίας.

Η Ιουδήθ ήταν κόρη του Γουλιέλμου του Εβρέ και της Χαβίζ ντε Ζιρουά, χήρας του Ροβέρτου Α' του Γκραντμεσνίλ.  Ήταν 2η εξαδέλφη του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή . Ο πατέρας της ήταν γιος του Ροβέρτου Β' αρχιεπισκόπου της Ρουέν, ενώ η μητέρα της ήταν κόρη του Ζιρουά κυρίου του Εσωφούρ, ενός πλούσιου Νορμανδού βαρόνου.

Ο ετεροθαλής αδελφός της , Ροβέρτος ντε Γκραντμεσνίλ, ηγούμενος της Νορμανδικής μονής του Σεντ-Εβρούλ, ήταν ο κηδεμόνας της.  Αφού διαφώνησε με τον δούκα Γουλιέλμο τον Ιανουάριο του 1061, ο Ροβέρτος έφυγε από τη Νορμανδία με την Ιουδήθ, τον αδελφό και την αδελφή του, στη Ρώμη.  Τελικά στράφηκε στον Ροβέρτο ''Γυισκάρδο'' δούκα της Καλαβρίας, ο οποίος αντιμετώπισε τον ηγούμενο με μεγάλο σεβασμό, και τον κάλεσε μαζί με τους μοναχούς του να εγκατασταθούν στην Καλαβρία.  Ο αδελφός του δούκα, Ρογήρος Α΄ κόμης της Σικελίας, γνώριζε την Ιουδήθ από τη Νορμανδία, και η κατάσταση και η τύχη του είχαν πλέον αλλάξει σημαντικά.  Δεν ήταν πλέον ο φτωχός γιος μίας κατώτερης νορμανδικής οικογένειας, όταν ο κόμης Ρογήρος. Όταν άκουσε ότι η Ιουδήθ βρισκόταν στην Καλαβρία, πήγε να τη συναντήσει.  Παντρεύτηκαν αμέσως, και πήρε τη νύφη του στο Μίλετο, όπου εορτάστηκε ο γάμος. 

Ο Ρογήρος Α΄ σύντομα άφησε την Ιουδήθ στη Μίλετο, και επέστρεψε στις εκστρατείες του στη Σικελία.  Το επόμενο καλοκαίρι συνάντησε την Ιουδήθ και την έφερε μαζί του στη Σικελία, όπου αυτός και ο τριακοσίων ανδρών στρατός του πήγαν στην Τροΐνα. Αφήνοντας την Ιουδήθ στη φροντίδα τής φρουράς του, συνέχισε την εκστρατεία του.  Οι Έλληνες κάτοικοι επιτέθηκαν στη συνέχεια στις οχυρώσεις του, προσπαθώντας να συλλάβουν την κόμισσα Ιουδήθ αιχμάλωτη, και να την εξαγοράσουν με αντάλλαγμα την αποχώρηση των Νορμανδών από την Τροΐα.  Η φρουρά άντεξε μέχρι που επέστρεψε ο Ρογήρος, και έσωσε την Ιουδήθ και τα στρατεύματα που τη φρουρούσαν.  Για τέσσερις ακόμη μήνες οι Νορμανδοί πολέμησαν τους Έλληνες που είχαν πλέον ενώσει τις δυνάμεις τους με τους Άραβες.  Η Ιουδήθ μοιράστηκε τις δυσκολίες με τον σύζυγό της και τα Νορμανδικά στρατεύματα, που ζούσαν στο κρύο με λίγο φαγητό. Τελικά ο Ρογήρος κατάφερε να νικήσει τους Άραβες, και να ανακτήσει τον έλεγχο της Τροΐνας.  Ο Ρογήρος χρειάστηκε να επιστρέψει στην ηπειρωτική χώρα για να ανεφοδιαστεί με τα άλογα και τις προμήθειές τους, και άφησε ξανά την Ιουδήθ.  Αυτή τη φορά η Ιουδήθ ανέλαβε η ίδια τη διοίκηση της ακρόπολης, μέχρι να επιστρέψει ο Ρογήρος. 

Η Ιουδήθ απεβίωσε σε νεαρή ηλικία ακόμα,  στη Σικελία το 1076. 

Η Ιουδήθ γέννησε στον Ρογήρο μία κόρη, η οποία παντρεύτηκε τον Ούγο του Ζαρζέ (απεβ. 1076).  Άλλα παιδιά τής Ιουδήθ ήταν:
* Ματθίλδη (1062–πριν από το 1094), παντρεύτηκε πρώτα (αποκηρύχθηκε πριν από το 1080) τον Ροβέρτο, κόμη του Ε· παντρεύτηκε μετά (1080) τον Ραϋμόνδο Δ΄ κόμη της Τουλούζης .
* Αδελίζα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο κόμη του Μόντε Σαντ' Άντζελο .
* Έμμα ( –μετά το 1119), σύζυγος του Ροδόλφου, κόμη του Μοντεσκαλιόζο 

## Σημειώσεις
Ο τόμος 1 της Εκκλησιαστικής Ιστορίας της Αγγλίας και της Νορμανδίας του Orderic Vitalis αναφέρει ότι η Έμμα ήταν θεία της Ιουδήθ (αδελφή τής μητέρας της). Στη γενιά τής μητέρας της Ιουδήθ, οι κόρες ήταν η Χέρεμπουργκ (1), η Χαβίζ (2) και η Έμμα (3). Η Ιουδήθ ήταν κόρη της Χαβίζ.: Η Ιουδήθ είχε τρία αδέλφια: τον Ούγο (1), τον Ρόμπερτ (2) και τον Άρνολντ (3) - και τρεις ετεροθαλείς αδελφές (δυστυχώς όλες ανώνυμες), όλες από τον πρώτο γάμο τής μητέρας της με τον Ροβέρτο ντε Γκραντμεσνίλ. Σε αυτό το τμήμα, ο Όντερικ δεν αναφέρει κάποιο αμφιθαλές αδέλφι. Ωστόσο, αργότερα, αφού περιγράφει τη διαμάχη μεταξύ του ετεροθαλούς αδελφού τής Ιουδήθ, Ρόμπερτ, και του δούκα Γουλιέλμου, ο Oρντέρικ αναφέρει ότι η Ιουδήθ είχε μία αδελφή, εναλλακτικά ονομαζόμενη Άννα και Έμμα (σελ. 439, τόμος 1). Ωστόσο, δεν είναι σαφές εάν η Έμμα ήταν Γκραντμεσνίλ ή ντ'Εβρέ. Πηγή: Μετάφραση από τον Thomas Forester, 1853.

## Αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας