open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αντιπρόεδρος της Βουλγαρίας

Ο/Η αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας είναι θέση, θεσπισμένη από το Σύνταγμα της Βουλγαρίας, και το μοναδικό ενεργό αξίωμα αντιπροέδρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Ένα άλλο κράτος μέλος της ΕΕ, η Κύπρος, έχει επίσης τη θέση του Αντιπροέδρου, αν και από το 1974 η θέση αυτή παραμένει κενή.

Ο αντιπρόεδρος εκλέγεται με λαϊκή ψήφο, μαζί με τον πρόεδρο. Οι υποψήφιοι για πρόεδρο και αντιπρόεδρο κατεβαίνουν με το κομματικό τους ψηφοδέλτιο και απαγορεύεται να υπηρετούν σε οποιαδήποτε άλλη θέση μετά την εκλογή τους.

Σύμφωνα με το σύνταγμα, ο αντιπρόεδρος είναι ο κύριος βοηθός του προέδρου στα επίσημα καθήκοντά του/της.

Την περίοδο 1971–1990, οι Πρόεδροι του Κρατικού Συμβουλίου — ο Τόντορ Ζίβκοφ (1971–1989) και ο Πέταρ Μλαντένοφ (1989–1990) — ήταν οι αρχηγοί κράτους της Βουλγαρίας. Οι Πρώτοι Αντιπρόεδροι του Κρατικού Συμβουλίου ήταν οι αναπληρωτές αρχηγοί κράτους. Το Κρατικό Συμβούλιο καταργήθηκε στις 3 Απριλίου 1990.

Ακολουθεί ένας κατάλογος των πρώτων αντιπροέδρων του Κρατικού Συμβουλίου και των αντιπροέδρων της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας:

## Πρώτοι Αντιπρόεδροι του Κρατικού Συμβουλίου της Βουλγαρίας, 1971–1990

## Αντιπρόεδροι, 1990–σήμερα
### Εκλεγμένοι από το Κοινοβούλιο, 1990–1992
Οι ακόλουθοι αντιπρόεδροι εξελέγησαν από το κοινοβούλιο.

### Άμεσα εκλεγμένοι, 1992–σήμερα
Οι ακόλουθοι αντιπρόεδροι εξελέγησαν από το λαό.

## Παραπομπές


Βουλγαρια
Αντιπρο
Βενζαζουρίνη

Με την ονομασία **βενζαζουρίνη** είναι γνωστά δύο αζωχρώματα, οργανικές χημικές ενώσεις: Η **βενζαζουρίνη G** είναι η περισσότερο χρησιμοποιούμενη ουσία και παρασκευάζεται με διαζώτωση ο-ανισιδίνης και σύζευξη με δύο μόρια «οξέος Νέβιλ-Γουίντερ» (1-ναφθολο-4-σουλφοξύ). Είναι κυανόμαυρη σκόνη ευδιάλυτη στο νερό, στο οποίο προσδίδει κυανοϊώδη χροιά, και βάφει το βαμβάκι με λίγο πιο ανοικτό μπλε χρώμα, ωστόσο δεν έχει καθόλου ανθεκτικότητα. Η **βενζαζουρίνη 3R** παρασκευάζεται με διαζώτωση ο-τολιδίνης και σύζευξη με ένα μόριο οξέος Νέβιλ-Γουίντερ και ένα μόριο οξέος «J» (1-ναφθολο-6-αμινο-3-σουλφοξύ). Είναι καστανόμαυρη σκόνη ευδιάλυτη στο νερό, στο οποίο προσδίδει ιώδες (βιολετί) χρώμα, και βάφει το βαμβάκι κυανοϊώδες. Και αυτή η μορφή δεν έχει καθόλου ανθεκτικότητα. Οι βενζαζουρίνες ανήκουν από βαφική άποψη στην κατηγορία των χρωμάτων αμέσου βαφής.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 256

Κατηγορία:Βαφές
Αγκοστίνο Βενετσιάνο

Ο **Αγκοστίνο Βενετσιάνο**, με πραγματικό όνομα ** Αγκοστίνο ντεΐ Μούζι** (, περ. 1490 – περ. 1540) ήταν Ιταλός χαράκτης από τη Βενετία της εποχής της Αναγεννήσεως με σημαντικό έργο σε ποίοτητα και ποσότητα.

Ο Βενετσιάνο γεννήθηκε στη Βενετία, όπου και μαθήτευσε στην τέχνη, αλλά ο δάσκαλός του είναι άγνωστος. Αρχικώς αντέγραφε χαρακτικά των Άλμπρεχτ Ντύρερ και Τζούλιο Καμπανιόλα (από το 1512-1514) και μετά δημιούργησε δικά του πρωτότυπα έργα, παρόμοια στο ύφος με εκείνα του δεύτερου. Μετά από λίγο καιρό στη Φλωρεντία (περ. 1515), εγκαταστάθηκε στη Ρώμη και το 1516 είχε ήδη ενταχθεί στο εργαστήριο χαρακτικής του Μαρκαντόνιο Ραϊμόντι, καθιστάμενος ένα από τα επιφανέστερα μέλη του, μέχρι που δηώθηκε κατά την άλωση της Ρώμης το 1527. Αντίθετα με πολλά δημιουργήματα του εργαστηρίου, οι περισσότερες από τις χαρακτικές χάλκινες πλάκες του Αγκοστίνο σώθηκαν από το να κατασχεθούν και να ξαναχυτευθούν από τους στρατιώτες του Καρόλου Ε΄, οπότε συνέχισαν να εκτυπώνονται σε μεταγενέστερες χρονολογίες. Ο Βενετσιάνο επέστρεψε στη Βενετία μετά την άλωση της Ρώμης. Αργότερα επισκέφθηκε τη Μάντοβα και τη Φλωρεντία, επιστρέφοντας τελικώς στη Ρώμη το 1531, όπου παρέμενε έως τουλάχιστον το 1536 και πιστεύεται ότι πέθανε εκεί. Μερικά σημαντικά έργα του είναι: «Οι Ισραηλίτες συλλέγουν το μάννα», «Οι 4 Ευαγγελιστές», «Η Γέννηση», «Η σφαγή των αθώων», «Η Κλεοπάτρα», «Ο Μυστικός Δείπνος» και άλλα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βενετσιάνο Αυγουστίνος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 256
* David Landau & Peter Parshall: *The Renaissance Print*, Yale, 1996, ISBN 0-300-06883-2

Κατηγορία:Ιταλοί χαράκτες
Κατηγορία:Χαράκτες της Αναγέννησης
Βενζαμίδιο

Το **βενζαμίδιο** είναι οργανική χημική ένωση με μοριακό χημικό τύπο **C<sub>7</sub>H<sub>7</sub>NO**. Από χημικής απόψεως είναι το (απλούστερο) αμίδιο του βενζοϊκού οξέος. Από φυσικής απόψεως, είναι κρυσταλλικό στερεό σώμα με άχρωμους κρυστάλλους, ενώ σε μορφή σκόνης εμφανίζεται λευκό. Είναι διαλυτό στο νερό, ιδίως το θερμό, και ακόμη περισσότερο σε πολλούς οργανικούς διαλύτες. Αποτελεί φυσικό αλκαλοειδές, που ανιχνεύεται στο είδος φυτού *[[Berberis]] pruinosa*.

Παρασκευάζεται με επίδραση ανθρακικού αμμωνίου σε βενζοϋλοχλωρίδιο. Με αντίδραση αφυδατώσεως δίνει βενζονιτρόλιο, ενώ με επίδραση βρωμίου και καυστικού νατρίου δίνει ανιλίνη.

Μια μεγάλη ομάδα χημικών ενώσεων προκύπτει από το βενζαμίδιο με αντιδράσεις υποκαταστάσεως και αποκαλούνται επίσης **βενζαμίδια**. Αρκετά από αυτά είναι εμπορικές φαρμακευτικές δραστικές ουσίες, όπως οι εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «βενζαμίδιον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 256

 
Κατηγορία:Καρβοξαμίδια
Κατηγορία:Φάρμακα
Αντόνιο Βενετσιάνο

: * *Το λήμμα αυτό αναφέρεται στον ζωγράφο. Για τον ομώνυμο Σικελό ποιητή δείτε [[Αντόνιο Βενετσιάνο (ποιητής)]].*

Ο **Αντόνιο Βενετσιάνο** (, 14ος αιώνας) ήταν Ιταλός ζωγράφος από τη Βενετία, μαθητής του Φλωρεντινού Ταντέο Γκάντι.

Το μόνο έργο που γνωρίζουμε ότι ανατέθηκε στον Βενετσιάνο στη Βενετία ήταν η διακόσμηση της μιας πλευράς της αίθουσας συνεδριάσεων του Συμβουλίου των Δέκα. Ο καλλιτέχνης δημιούργησε κυρίως στη Φλωρεντία και την Πίζα. Στην Πίζα ολοκλήρωσε τις τρεις Νωπογραφίες του Αγίου Ρανιέρου που είχε αρχίσει να ζωγραφίζει ο Αντρέα ντι Μποναϊούτο στο Καμποσάντο Μονουμεντάλε (και έπαθαν μεγάλες ζημιές από βομβαρδισμό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο). Επίσης εργάσθηκε μαζί με τον Αντρέα Βάννι στην οροφή του καθεδρικού ναού της πόλεως το 1370. Στη Φλωρεντία ο Βενετσιάνο ζωγράφισε μόνος του την οροφή του Παρεκκλησίου των Ισπανών (*Capellone degli Spagnuoli*) στη Σάντα Μαρία Νοβέλλα, τη διακόσμηση της Μονής του Αγίου Πνεύματος και τρία έργα για έναν πύργο: την «Προσκύνηση των Μάγων», τον «Θάνατο του Χριστού» και την «Εσχάτη Κρίση». Σε ώριμη ηλικία εγκατέλειψε τη ζωγραφική και έγινε γιατρός στη Φλωρεντία, όπου και απεβίωσε. Είχε μαθητές, από τους οποίους σημαντικότερος ήταν ο Γκεράρντο Σταρνίνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βενετσιάνο Αντώνιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 256

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Κατηγορία:Βενετοί του 14ου αιώνα
Βενζανθρόνη

Η **βενζανθρόνη** (γνωστή και με τη συντομογραφία **BZA**) είναι πολυκυκλική αρωματική ένωση. Σε κανονικές συνθήκες είναι κίτρινο στερεό σώμα. Οι παράγωγες ενώσεις του χρησιμεύουν ως ενδιάμεσες ουσίες για την παραγωγή βαφών ανθρακινόνης. Αφυδρογονωτική σύζευξη δίνει τη βιολανθρόνη. Η ίδια η βενζανθρόνη παρασκευάζεται με αναγωγή της ανθρακινόνης σε ανθρόνη, που ακολουθείται από αλκυλίωση με μείγμα γλυκερίνης και θειικού οξέος.

Η βενζανθρόνη είναι φθορίζουσα και φωταυγής ουσία. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 256

Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες
Τόρρε ντι Μόστο

Το **Τόρρε ντι Μόστο** (, ) είναι ιταλικός δήμος στη Μητροπολιτική Πόλη της Βενετίας, στην περιφέρεια του Βένετου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Βενετίας
Άγγελος με χειροπέδες

Το ***Άγγελος με χειροπέδες*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική δραματική του 1952, σε παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία του Τώνη Παπαδαντωνάκη. Πρωταγωνιστούν οι Λάμπρος Κωνσταντάρας, Μαλβίνα Καβουνοπούλου, Σίμος Τσαπνίδης, Μίμης Φωτόπουλος και Κούλης Στολίγκας.

Η υπόθεση επικεντρώνεται στον νεαρό Πέτρο, ο οποίος στην προσπάθεια του να στηρίξει
οικονομικά την αγαπημένη του Δάφνη, αναγκάζεται να καταχραστεί ένα σημαντικό χρηματικό ποσό από τη δουλειά του. Όταν η υπεξαίρεση ανακαλυφθεί ο Πέτρος θα καταλήξει στη φυλακή.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 11 Φεβρουαρίου 1962 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Αστυ» και «Πάνθεον» της Αθήνας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1952
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φυλακές
Νύχτες στο Μιραμάρε

Το ***Νύχτες στο Μιραμάρε*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική αισθηματική κωμική ταινία του 1961, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου και σενάριο του Νέστορα Μάτσα. Πρωταγωνιστούν οι Σμαρούλα Γιούλη, Ντέπη Μαρτίνη, Κώστας Κούρτης, Ζωζώ Σαπουντζάκη, με τους Βαγγέλη Βουλγαρίδη και Κώστα Πρέκα στο κινηματογραφικό ντεμπούτο τους.

Η υπόθεση επικεντρώνεται στις αδελφές ενός άραβα εμίρη που μεταβαίνουν στη Ρόδο για διακοπές όπου θα βρεθούν αντιμέτωπες σε ερωτικές καταστάσεις και παρεξηγήσεις.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 23 Ιανουαρίου 1961 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Άντζελα», «Κοτοπούλη» και «Κυψελάκι» της Αθήνας καθώς και στον «Κάπιτολ» του Πειραιά.
Έκοψε 29.712 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 17η θέση ανάμεσα σε 58 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1960–61.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1961
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Μπαόνε

Το **Μπαόνε** (,  ή ) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάδοβας, στην περιφέρεια του Βένετου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάδοβας
Φιντέλ Σάντσες Ερνάντες

Ο **Φιντέλ Σάντσες Ερνάντες** (, 7 Ιουλίου 1917 – 28 Φεβρουαρίου 2003) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός από το Ελ Σαλβαδόρ, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ από το 1967 έως το 1972. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, ο Σάντσες Ερνάντες αντιμετώπισε πόλεμο και οικονομική αναταραχή.
## Βιογραφία
### Στρατιωτική καριέρα
Πριν γίνει πρόεδρος, ο Σάντσες Ερνάντες ήταν στρατηγός του στρατού στο Ελ Σαλβαδόρ και είχε σύντομες θητείες ως στρατιωτικός ακόλουθος στην Ουάσινγκτον (μετά τη συμμετοχή του στην ανατροπή του Χοσέ Μαρία Λέμους το 1960) και στο Παρίσι. Ο Πρόεδρος Χούλιο Ανταλμπέρτο Ριβέρα τον προήγαγε σε Υπουργό Εσωτερικών το 1962, και υπηρέτησε σε αυτό το αξίωμα μέχρι το 1967, όταν διαδέχθηκε τον Ριβέρα στη θέση του προέδρου.

Τον Ιούλιο του 1969, ο Σάντσες Ερνάντες ηγήθηκε του στρατού του Ελ Σαλβαδόρ στον σύντομο αλλά βίαιο πόλεμο του Ποδοσφαίρου εναντίον της Ονδούρας. Είχε μεγάλη επιτυχία, καταλαμβάνοντας ένα μεγάλο μέρος της χώρας. Ωστόσο, βάσει συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός που είχε συναφθεί από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών, ο Σάντσες Ερνάντες συμφώνησε να αποσύρει τα στρατεύματά του, παρά την αντίθεση πολλών από τους στρατιωτικούς ηγέτες του.

Ο Σάντσες Ερνάντες παρέμεινε πρόεδρος μέχρι το 1972 και τον διαδέχθηκε ο Συνταγματάρχης Αρτούρο Αρμάντο Μολίνα.

### Θάνατος
Τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2003, ο Σάντσες Ερνάντες, σε ηλικία 85 ετών, πέθανε από καρδιακή προσβολή ενώ μεταφέρθηκε σε στρατιωτικό νοσοκομείο στο Ελ Σαλβαδόρ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Ελ Σαλβαδόρ
Χουάν Μαρία Μπορδαμπερί

Ο **Χουάν Μαρία Μπορδαμπερί** (,
17 Ιουνίου 1928 – 17 Ιουλίου 2011), ήταν Ουρουγουανός πολιτικός και κτηνοτρόφος, ο οποίος διετέλεσε 34ος Πρόεδρος της Ουρουγουάης από το 1972 μέχρι την εκδίωξή του το 1976. Για τα τελευταία τρία χρόνια της θητείας του, ήταν ο πρώτος Πρόεδρος της Πολιτικο-Στρατιωτικής Δικτατορίας. Προηγουμένως, ήταν Υπουργός Γεωργίας από το 1969 έως το 1972. Ανέλαβε τα καθήκοντά του μετά τις προεδρικές εκλογές στα τέλη του 1971. Το 1973, ο Μπορνταμπέρι οργάνωσε ένα αυτοπραξικόπημα, όπου διέλυσε τη Γενική Συνέλευση και μετέφερε τις εξουσίες της σε ένα Συμβούλιο της Επικρατείας που επηρεαζόταν από τον στρατό. Στη συνέχεια κυβέρνησε με διατάγματα ως στρατιωτικά, μέχρι που οι διαφωνίες με τον στρατό οδήγησαν στην ανατροπή του πριν λήξει η αρχική θητεία του.
 
## Βιογραφία
Στις 17 Νοεμβρίου 2006, μετά από εντολή του δικαστή Ρομπέρτο Τίμπαλ, ο Μπορνταμπέρι συνελήφθη μαζί με τον πρώην υπουργό Εξωτερικών του, Χουάν Κάρλος Μπλάνκο Εστράντε. Συνελήφθη σε σχέση με τη δολοφονία το 1976 δύο νομοθετών, του γερουσιαστή Ζέλμαρ Μικελίνι του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος και του αρχηγού της Βουλής, Έκτορ Γκουτιέρες, του Εθνικού Κόμματος. Οι δολοφονίες έλαβαν χώρα στο Μπουένος Άιρες, αλλά η εισαγγελία υποστήριξε ότι ήταν μέρος της Επιχείρησης Κόνδωρ, στην οποία τα στρατιωτικά καθεστώτα της Ουρουγουάης και της Αργεντινής συντόνισαν δράσεις εναντίον αντιφρονούντων. Ο Τίμπαλ έκρινε ότι, εφόσον οι δολοφονίες έλαβαν χώρα εκτός Ουρουγουάης, δεν καλύπτονταν από αμνηστία που θεσπίστηκε μετά την επιστροφή της πολιτικής διακυβέρνησης το 1985.

Στις 23 Ιανουαρίου 2007, νοσηλεύτηκε στο Μοντεβιδέο με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα. Λόγω των προβλημάτων υγείας του, ο δικαστής διέταξε τη μεταφορά του σε κατ' οίκον περιορισμό. Από τις 27 Ιανουαρίου εξέτισε την ποινή φυλάκισης του στο σπίτι ενός από τους γιους του στο Μοντεβιδέο. Την 1η Ιουνίου 2007, ένα Εφετείο επιβεβαίωσε τη συνέχιση της υπόθεσης των δολοφονιών των Μικελίνι και Γκουτιέρες. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2007, ένα άλλο Εφετείο άνοιξε νέα υπόθεση προς εκδίκαση για 10 ανθρωποκτονίες, για παραβιάσεις του συντάγματος.

Στις 5 Μαρτίου 2010, ο Μπορδαμπερί καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλάκισης (η μέγιστη επιτρεπόμενη ποινή βάσει της νομοθεσίας της Ουρουγουάης) για φόνο και ως ηθικός αυτουργός απαγωγών και εξαφανίσεων πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος, καθιστώντας τον ως τον δεύτερο πρώην δικτάτορα της Ουρουγουάης που καταδικάστηκε σε μακροχρόνια φυλάκιση. Τον Οκτώβριο του 2009, ο Γκρεγκόριο Κονράδο Άλβαρες καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκισης. Είχε επίσης δικαστεί ανεπιτυχώς για παραβίαση του συντάγματος στο πραξικόπημα του 1973.

Στις 17 Ιουλίου 2011, ο Μπορδαμπερί πέθανε στο σπίτι του, σε ηλικία 83 ετών. Έπασχε από αναπνευστικά προβλήματα και άλλες ασθένειες. Τα λείψανά του είναι θαμμένα στο Πάρκο Μαρτινέλι ντε Καράσκο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Ουρουγουάης
Κατάλογος αρχηγών κράτους της Τανζανίας

Αυτός είναι ένας κατάλογος με τους αρχηγούς κρατών της Τανζανίας, από την ανεξαρτησία της Τανγκανίκας το 1961 έως σήμερα.

Από το 1961 έως το 1962 η αρχηγός κράτους βάσει του Συντάγματος του 1961 ήταν η Βασίλισσα της Τανγκανίκας, η Ελισάβετ Β΄, η οποία ήταν επίσης μονάρχης άλλων Βασιλείων της Κοινοπολιτείας. Η μονάρχης εκπροσωπούνταν στην Τανγκανίκα από έναν γενικό κυβερνήτη. Η Τανγκανίκα έγινε δημοκρατία εντός της Κοινοπολιτείας βάσει του Συντάγματος του 1962 και η μονάρχης και ο γενικός κυβερνήτης αντικαταστάθηκαν από έναν εκτελεστικό πρόεδρο. Μετά την Επανάσταση της Ζανζιβάρης, η οποία ανέτρεψε το Σουλτανάτο της Ζανζιβάρης τον Ιανουάριο του 1964, η Λαϊκή Δημοκρατία της Ζανζιβάρης ενώθηκε με την ηπειρωτική Τανγκανίκα για να σχηματίσουν την Ηνωμένη Δημοκρατία της Τανγκανίκας και της Ζανζιβάρης, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Ηνωμένη Δημοκρατία της Τανζανίας.

## Μονάρχης (1961–1962)
Η διαδοχή στο θρόνο ήταν η ίδια με τη διαδοχή στον Βρετανικό θρόνο.

### Γενικός Κυβερνήτης
Ο γενικός κυβερνήτης ήταν ο εκπρόσωπος του μονάρχη στην Τανγκανίκα και ασκούσε τις περισσότερες από τις εξουσίες του μονάρχη. Ο γενικός κυβερνήτης διοριζόταν για αόριστη θητεία, υπηρετώντας κατά την ευχαρίστηση του μονάρχη. Δεδομένου ότι η Τανγκανίκα έλαβε την ανεξαρτησία της μέσω του Νόμου Ανεξαρτησίας της Τανγκανίκας 1961 (10 & 11 Ελισ. 2. κ. 1), αντί να καθιερωθεί πρώτα ως ημιαυτόνομο κυρίαρχο κράτος και αργότερα να προαχθεί σε ανεξαρτησία όπως ορίζεται από το Καταστατικό του Γουέστμινστερ 1931, ο γενικός κυβερνήτης επρόκειτο να διορίζεται πάντα αποκλειστικά κατόπιν συμβουλής του Υπουργικού Συμβουλίου της Τανγκανίκας χωρίς τη συμμετοχή της βρετανικής κυβέρνησης. Καθώς η Τανγκανίκα έγινε δημοκρατία πριν αντικατασταθεί ο Ρίτσαρντ Τέρνμπουλ, ο πρώην αποικιακός κυβερνήτης, αυτό δεν συνέβη ποτέ. Σε περίπτωση κενής θέσης, ο ανώτατος δικαστής θα υπηρετούσε ως υπεύθυνος διοίκησης της κυβέρνησης.

## Δημοκρατία (1962–σήμερα)
;Πολιτικά κόμματα

;Σύμβολα
 Εξελέγη χωρίς αντίπαλο

 Απεβίωσε εν ενεργεία

### Πρόεδρος της Τανγκανίκας
Υπό το Σύνταγμα του 1962, το πρώτο σύνταγμα της Δημοκρατίας της Τανγκανίκας, ο πρόεδρος αντικατέστησε τον μονάρχη ως εκτελεστικός αρχηγός κράτους. Σε περίπτωση κενής θέσης, ο Αντιπρόεδρος της Τανγκανίκας υπηρετούσε ως αναπληρωτής πρόεδρος.

### Πρόεδρος της Τανζανίας
Υπό το Σύνταγμα του 1964, το πρώτο σύνταγμα της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας, ο πρόεδρος αντικατέστησε τον πρόεδρο της Τανγκανίκας και τον πρόεδρο της Ζανζιβάρης ως εκτελεστικό αρχηγό κράτους. Ο πρόεδρος εκλεγόταν με δημοψήφισμα επιβεβαίωσης «ναι ή όχι» για πενταετή θητεία αφού προταθεί από ένα εκλογικό σώμα των TANU/CCM. Μετά την αποκατάσταση ενός πολυκομματικού συστήματος το 1992, εισήχθησαν εκλογές με πολλαπλούς υποψηφίους το 1995, με τον πρόεδρο να εκλέγεται μέσω πλειοψηφικού συστήματος ενός γύρου. Σε περίπτωση κενής θέσης, ο αντιπρόεδρος υπηρετεί ως πρόεδρος για το υπόλοιπο της προεδρικής θητείας. Ο πρώην πρόεδρος Τζον Μαγκουφούλι λάμβανε μηνιαίο μισθό 9 εκατομμυρίων σελινίων Τανζανίας (περίπου 4.000 δολάρια ΗΠΑ).

## Ιστορική γραμμή από το 1962

## Παραπομπές


Πρόεδροι της Τανζανίας
Μπαντέρικ των Θουριγγίων

Ο **Μπαντέρικ**, Μπαντέριχ, Μπαλντέριχ ή Μποντέριχ ( 480 &#x2013; 529), γιος τού Μπισίνου και τής Μενίας των Λομβαρδών, ήταν συμβασιλιάς των Θουριγγίων. Αυτός και οι αδελφοί του Ερμαναφρίδος και Μπερτάχαρ διαδέχτηκαν τον πατέρα τους Μπισίνο. Αφού ο Ερμανφρίντ νίκησε τον Μπερτάχαρ στη μάχη, κάλεσε τον βασιλιά Θευδέριχο Α΄ τού Μετς να τον βοηθήσει να νικήσει τον Μπαντέρικ με αντάλλαγμα το μισό βασίλειο. Ο Θευδέριχος Α΄ συμφώνησε, αλλά ο Μπαντέρικ ηττήθηκε και σκοτώθηκε το 529. Έτσι ο Ερμαναφρίδος έγινε ο μοναδικός βασιλιάς.

## Σημειώσεις
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θουριγγία
Δούκισσα του Γκλόστερ

Η **Δούκισσα του Γκλόστερ** (Αγγλικά: *Duchess of Gloucester*) είναι βρετανικός βασιλικός τίτλος, που συχνά απονέμεται στη σύζυγο του Δούκα του Γκλόστερ. 

## Δούκισσες του Γκλόστερ
*Ελεονόρα του Μπόουιν (1385-1397)
*Ιακωβίνη της Βαυαρίας (1422-1428)
*Ελεονώρα Κόμπαμ (1248-1441)
*Άννα Νέβιλ (1472-1483)
*Μαρία Ουόλπολ (1766-1805)
*Μαρία του Ηνωμένου Βασιλείου (1816-1834)
*Αλίκη Μόνταγκιου Ντάγκλας Σκοτ (1928-1974)
*Μπιργκίτα βαν Ντουρς Χένρικσεν (1974-σήμερα)

## Παραποπμπές


Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Ραϊκούνδα των Θουριγγίων

Η **Ραϊκούνδα** (απεβ. 512), γνωστή και ως *Ραδικούνδα, Ραδεγούνδα ή Ρανικούνδα* ήταν σύζυγος τού βασιλιά τής Λομβαρδίας.

Ήταν κόρη τού βασιλιά τής Θουριγγίας Μπισίνου και τής Λομβαρδής συζύγου του, Μενίας. Είχε τρία αδέλφια που κατονομάζονται στις πηγές, τον Ερμαναφρίδο, τον Μπερτάχαρ και τον Μπαντέριχ, οι οποίοι χώρισαν το βασίλειο τής Θουριγγίας μετά το τέλος τού πατέρα τους. Η Ραϊκούνδα πήγε με τη μητέρα της στο βασίλειο των Λομβαρδών. Παντρεύτηκε τον βασιλιά τής Λομβαρδίας Βάχο, αλλά απεβίωσε το 512 χωρίς να έχει παιδιά εν ζωή (δεν είναι σαφές αν είχε παιδιά, που είχαν αποβιώσει προηγουμένως).

## Πηγές
* Michael Kirchschlager: Runibergun. Vom Königreich der Thüringer. Verlag Kirchschlager, Arnstadt 2009, , Σ. 23
* Helmut Castritius, Dieter Geuenich, Matthias Werner (Hrsg.): Die Frühzeit der Thüringer. Archäologie, Sprache, Geschichte (= Reallexikon der Germanischen Altertumskunde. Ergänzungsband Nr. 63). Walter de Gruyter, Βερολίνο/Νέα Υόρκη 2009.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασίλισσες της Λομβαρδίας
Γουνδέρικ των Γεπιδών

Ο **Γουνδέρικ**, *Guntheric* (5ος αι.) ήταν ο ηγεμόνας ή ο ηγέτης μίας ομάδας Γεπιδών, σε συμμαχία με μία άλλη ομάδα υπό τον Θρασάρικ.

Το 489, μετά το τέλος τού Θραυστίλα στη Μάχη του Σιρμίου εναντίον των Οστρογότθων, το βασίλειο των Γεπιδών ουσιαστικά χωρίστηκε σε δύο: ο νότος συνέχισε να κυβερνάται από τον Θρασάρικ υπό την κυριαρχία των Οστρογότθων, ενώ ο Γουνδέρικ ανέλαβε τον έλεγχο των εδαφών βόρεια τού Δούναβη.  Μετά την Οστρογοτθική εκστρατεία τού 504, ο Γουνδέρικ εξαφανίζεται από τις πηγές, και χάνεται στην αφάνεια.

Οι Γεπίδες επανενώθηκαν υπό μία ενιαία πολιτική οντότητα υπό τον διάδοχο τού Γουνδέρικ, τον Ελεμούνδο, ο οποίος ανέβηκε στον θρόνο στις αρχές τού 6ου αιώνα. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Πρώιμοι γερμανικοί λαοί
Ελεμούνδος των Γεπιδών

Ο **Ελεμούνδος**, ή Έλεμουντ λατιν.: *Elemundus* (απεβ. το 548) ήταν βασιλιάς των Γεπιδών, ενός ανατολικο-γερμανικού λαού, κατά το πρώτο μισό τού 6ου αι.. Πιθανώς ήταν γιος του Γουνδέριτου, ο οποίος και ο ίδιος ήταν γιος τού Αρδάριχου, που ανέβηκε στον θρόνο ανατρέποντας έναν αντίπαλο κλάδο των Αρδαριδών. Με βάση αρχαιολογικά ευρήματα, ο Ιστβάν Μπόνα πιστεύει ότι τη δεκαετία τού 520 ή τού 530 ο Ελεμούνδος πρέπει να εδραίωσε την εξουσία του στην Τρανσυλβανία, υποτάσσοντας ή απομακρύνοντας τούς δευτερεύοντες Γεπίδες ηγεμόνες.  

Ο Ελεμούνδος είχε έναν γιο και μία κόρη, τον Οστρογόθα και την Αυστριγούσα, αντίστοιχα. Η τελευταία παντρεύτηκε τον Βάχο, τον βασιλιά των Λομβαρδών, το 512. Οι λόγοι πίσω από τον γάμο ήταν πολλαπλοί: αφενός, προστάτευε τούς δύο βασιλείς από την απειλή που αντιπροσώπευε το βασίλειο των Οστρογότθων, ενώ αφετέρου μείωνε τον κίνδυνο που αντιπροσώπευε για τον Λομβαρδό βασιλιά Ιλδέχις, έναν διεκδικητή τού Λομβαρδικού θρόνου. Ο Βάχο τελικά ξανανυμφεύτηκε μετά το τέλος τής Αυστριγούσας, αλλά αυτό δεν έθεσε σε κίνδυνο τις καλές σχέσεις που υπήρχαν μεταξύ Λομβαρδών και Γεπιδών. Ο Ελεμούνδος απεβίωσε από ασθένεια το 548, και τον διαδέχθηκε ο Θουρισίνδος, ενώ ο νόμιμος κληρονόμος αναγκάστηκε να εξοριστεί.   

Ο Οστρογόθας βρήκε φιλοξενία ανάμεσα στούς Λομβαρδούς, αλλά σκοτώθηκε το 552 από τον οικοδεσπότη του, τον βασιλιά Αυδοΐνο, ως μέρος ενός σχεδίου για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Γεπιδών και Λομβαρδών. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* Άμορι, Πάτρικ . *Άνθρωποι και Ταυτότητα στην Οστρογοτθική Ιταλία, &#x2013;* . Κέιμπριτζ : Cambridge University Press, 2003.  .
* Boná, István. «Από τη Δακία στο Erdöelve: Η Τρανσυλβανία κατά την περίοδο των μεγάλων μεταναστεύσεων (271-896)», *Ιστορία της Τρανσυλβανίας* . Béla Képeczi (επιμ.). τ. 1, Highland Lakes : Atlantic Research and Publications, 2001, σσ.&nbsp;137 &#x2013; 331,  .
*  Boná, István. *A l'aube du Moyen Age: Gépides et Lombards dans le bassin des Carpates* . Budapest : Corvina Press, 1974 [1976],  .
* Martindale, John R. (επιμ.), *Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας - Τόμος III: 527  641 μ.Χ.*, Cambridge: Cambridge University Press, 1992,  .
* Wolfram, Herwig . *Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και οι Γερμανικοί Λαοί της* . Μπέρκλεϋ : University of California Press, 1990 [1997],  .

Κατηγορία:Πρώιμοι γερμανικοί λαοί
Βεντούρα (Καλιφόρνια)

Η **Βεντούρα** (αγγλικά: *Ventura*) είναι πόλη και έδρα της κομητείας Βεντούρα στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι μια παράκτια πόλη που βρίσκεται βορειοδυτικά του Λος Άντζελες. Ο πληθυσμός ήταν 110.763 κατά την απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών το 2020. Η Βεντούρα είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός, λόγω των ιστορικών αξιοθέατων, των παραλιών και των θέρετρων της.

Η Βεντούρα κατοικείται από διαφορετικούς λαούς, συμπεριλαμβανομένης της ιθαγενούς αμερικανικής φυλής Τσουμάς, για τουλάχιστον 10.000 χρόνια. Με την άφιξη Ισπανών ιεραποστόλων το 1782, η Ιεραποστολή Σαν Μπουεναβεντούρα ιδρύθηκε από τον Χουνίπερο Σέρα, δίνοντας στην πόλη το όνομά της. Μετά την αμερικανική κατάκτηση της Καλιφόρνια, η πόλη ενσωματώθηκε το 1866. Η δεκαετία του 1920 έφερε μια σημαντική άνθηση στην αγορά πετρελαίου, η οποία ανέπτυξε και επέκτεινε σημαντικά τη Βεντούρα, μια ανάπτυξη που συνεχίστηκε με την οικονομική επέκταση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Καλιφόρνια
Κινδαζούνδα των Σουηβών

Η **Κινδαζούνδα**, *Cindazunda*, ήταν κόρη του Ερμέρικ βασιλιά των Σουηβών, στην περιοχή που θα γινόταν η Γαλικία τής Ισπανίας και η *Βόρεια Περιοχή* όσο και η *Κεντρική Περιοχή* τής Πορτογαλίας. Παντρεύτηκε τον Αττάκη βασιλιά των Αλανών, στις αρχές τού 5ου αι. Αυτή η πριγκίπισσα των Σουηβών έχει απαθανατιστεί στην ιστορία ως σύμβολο τής πόλης τής Κοΐμπρα στην Πορτογαλία, και το πρόσωπό της εμφανίζεται στον επίσημο θυρεό τής Κοΐμπρα.

## Ο θρύλος
[δεξιά|μικρογραφία|276x276εσ|Ο θυρεός τής [Κοΐμπρα λέγεται ότι είναι εμπνευσμένος από την Κινδαζούνδα (επάνω), κόρη τού Ερμέρικ. Ο θρυλικός συμβολισμός τού λέοντος (δεξιά) συνδέεται με τον Αττάκη ηγεμόνα των Αλανών, και αυτός τού πτερωτού όφεως (δράκου, αριστερά) συνδέεται με τον Ερμέρικ ηγεμόνα των Σουηβών.]]

Στις αρχές του 5ου αι. ο Αττάκης βασιλιάς των Αλανών, αφού κατέκτησε το Αιμίνιον (Aeminium, σύγχρονη Κοΐμπρα), κοντά στην ήδη παρακμάζουσα πόλη Κονιμπρίγα (ο πρώην κύριος οικισμός τής περιοχής κατά τούς Ρωμαϊκούς χρόνους), η οποία επίσης κατακτήθηκε από τον ίδιο, και αργότερα καταστράφηκε ολοσχερώς από τούς Σουηβούς μεταξύ 465 και 468, αποφάσισε να ιδρύσει ή να αποκαταστήσει μία άλλη με το ίδιο όνομα στη δεξιά όχθη τού Μονδέγο στη θέση του Αιμινίου. Όταν ο Αττάκης διηύθυνε την κατασκευή αυτής τής νέας πόλης, που την ονόμασε Κολιμπρία προς τιμήν της αρχαίας Κονιμπρίγα, ο βασιλιάς των Σουηβών Ερμέρικ και ο στρατός του εμφανίστηκαν για να καταλάβουν την πόλη, και να πάρουν εκδίκηση για τις ήττες που είχαν υποστεί. Η μάχη μεταξύ των δύο παρατάξεων ήταν τόσο αιματηρή, που τα νερά του Μονδέγο βάφτηκαν κόκκινα. Ο Ερμέρικ υποχώρησε προς τα βόρεια, αλλά ο Αττάκης τον κατεδίωξε, και ο Σουηβός βασιλιάς αναγκάστηκε να ζητήσει ειρήνη. Για τον σκοπό αυτό, πρόσφερε στον νικητή το χέρι τής κόρης του πριγκίπισσας Κινδαζούνδας. Όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, ο θρύλος λέει ότι η Κινδαζούνδα ήταν εξαιρετικά όμορφη, και ότι ο Αττάκης σύντομα την ερωτεύτηκε. Το βασιλικό ζεύγος έφθασε στον δρόμο του για την Κοΐμπρα, συνοδευόμενο από τον πατέρα και τον πεθερό τους, και σύντομα οι αρραβώνες και ο γάμος έλαβαν χώρα, με κάθε δέουσα μεγαλοπρέπεια. Για να τιμήσει ένα τόσο εξαιρετικό γεγονός, ο Αττάκης απένειμε στην πόλη της Κοΐμπρα το έμβλημα που εξακολουθεί να είναι ο θυρεός τής σύγχρονης Κοΐμπρας. Σε αυτό το έμβλημα η εστεμμένη κόρη είναι η Κινδαζούνδα. το κύπελλο αντιπροσωπεύει τον γάμο της με τον Αττάκη, ο λέων είναι η σφραγίδα τού Αττάκη, και ο δράκος (πτερωτός όφις) η σφραγίδα τού Ερμέρικ.  

## Αναφορές

Κατηγορία:Σουηβοί
Αττάκης των Αλανών

Ο *Aδδάκ* ή **Aττάκης** (απεβ. το 418) ήταν βασιλιάς των δυτικών Αλανών στην Ισπανία (Ιβηρική Χερσόνησος, σύγχρονη Ισπανία και Πορτογαλία). Το 409 οι Αλανοί εγκαταστάθηκαν στις επαρχίες Λουζιτανία και Καρχηδονιακή: *Alani Lusitaniam et Carthaginiensem provincias, et Wandali cognomine Silingi Baeticam sortiuntur*.  Κάποιοι αμφιβάλλουν για το αν οι Αλανοί κατείχαν ολόκληρο ή μόνο μέρος τής Καρχηδονιακής (Carthaginiensis). 

Ήταν ο διάδοχος τού Ρεσπενδίαλου, ο οποίος ηγήθηκε των Αλανών, μαζί με τούς Βανδάλους και τούς Σουηβούς, σε μία εισβολή στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που ξεκίνησε το 406. Το 418 ο Αττάκης ηττήθηκε, και σκοτώθηκε σε μάχη κατά τη διάρκεια τού Γοτθικού πολέμου στην Ισπανία με τον Βησιγότθο βασιλιά Βάλλια, ο οποίος είχε επιτεθεί στις εισβάλλουσες φυλές εκ μέρους τού Αυτοκράτορα Ονωρίου, σε «Ταρτησσιανά» εδάφη, πιθανώς κοντά στο Γιβραλτάρ. Οι υπόλοιποι δυτικοί Αλανοί στην Ιβηρία ζήτησαν από τον βασιλιά Γουνδέριχο των Βανδάλων να αποδεχτεί το στέμμα των Αλανών. Αργότερα, Βάνδαλοι βασιλείς στη Βόρεια Αφρική αυτοαποκαλούνταν *rex Wandalorum et Alanorum* (βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών).

## Δείτε επίσης
* Σινταζούντα

## Πηγές
* Bury, JB *Ιστορία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας* . Macmillan & Co. Ltd., 1923.
* Υδάτιος . *Continuatio Chroniorum Hieronymianorum* .

## Αναφορές

Κατηγορία:Αλανοί
Ρεσπενδίαλ των Αλανών

Ο **Ρεσπενδίαλ** ή **Ρεσπινδάλ** ήταν ηγεμόνας μίας ομάδας Αλανών στη δυτική Ευρώπη στις αρχές τού 5ου αι. Μετά τη διάβαση τού Ρήνου το 405 ή 406, οι Αλανοί τού Ρεσπενδίαλ εισέβαλαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η άλλη ομάδα Αλανών είχε επικεφαλής τον Γκόαρ, ο οποίος ενώθηκε με τούς Ρωμαίους.

## Βιογραφία

### Βανδαλο-Φραγικός πόλεμος
Ο Ρεσπενδίαλ αναφέρεται στο απόσπασμα τού Φριγερίδου, [Σημ. 1] ενσωματωμένο στο έργο τού Γρηγορίου τής Τουρ, που περιγράφει τον Βανδαλο-Φραγκικό πόλεμο που προηγήθηκε τής διάβασης τού Ρήνου (η διάβαση χρονολογείται στις 31 Δεκεμβρίου 406 από τον Πρόσπερο τής Ακουιτανίας).  Σύμφωνα με τον Φριγέριδο, οι σύμμαχοι των Ρωμαίων Φράγκοι προκαλούσαν βαριές απώλειες στούς Βανδάλους κατά τη διάρκεια πιθανώς αρκετών μαχών, σκοτώνοντας 20.000 Βανδάλους πολεμιστές και τον βασιλιά τους Γκοδίγιζελ. Ήταν στα πρόθυρα τής εξόντωσης τής φυλής.  Σε εκείνο το σημείο -σύμφωνα με τον MacDowall (2016) πιθανώς το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο τού 406- ένας άλλος Αλανός βασιλιάς, ο Ρεσπενδίαλ, έσπευσε να σώσει τούς Βανδάλους και νίκησε τούς Φράγκους,  "αν και ο Γκόαρ είχε περάσει στούς Ρωμαίους". 

### Στη Γαλατία και την Ισπανία
Μετά από αυτό, οι Βάνδαλοι και οι Αλανοί τού Ρεσπενδίαλ διέσχισαν τον Ρήνο. Δεν είναι σαφές από την αφήγηση τού Φριγερίδου τι συνέβη στούς Αλανούς τού Γκόαρ, αλλά άλλες πηγές διευκρινίζουν, ότι τελικά εγκαταστάθηκαν στη Γαλατία κοντά στην Αρελάτη (Ορλεάνη) από τούς Ρωμαίους. Ταυτόχρονα, οι Βάνδαλοι, οι Σουηβοί και οι Αλανοί τού Ρεσπενδίαλ προχώρισαν στην Ισπανία.  Σύμφωνα με το χρονικό τού επισκόπου Υδάτιου, οι Βάνδαλοι (Σίλινγκ και Άσντινγκ) ήταν οι πρώτοι, που έφτασαν στην Ισπανία τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο του 409,  ενώ ο Γρηγόριος σημειώνει ότι οι Σουηβοί και οι Αλανοί (πιθανώς εκείνοι με επικεφαλής τον Ρεσπενδίαλ ) τούς ακολούθησαν αργότερα. 

Η μοίρα τού Ρεσπενδίαλ είναι άγνωστη. Το 418 δεν ήταν πλέον βασιλιάς.  Τον διαδέχθηκε ο Αττάκης, ο οποίος σκοτώθηκε όταν οι Βησιγότθοι εισέβαλαν στην Ισπανία. Αυτή η ομάδα Αλανών στη συνέχεια ενώθηκε με τούς Βανδάλους Άσντινγκ, με τούς οποίους πέρασαν στην Αφρική, και ίδρυσαν ένα ανεξάρτητο βασίλειο.

## Σημείωμα

Σημ. 1: Ο Ρενάτος Προφουτούρος Φριγέριδος, τον οποίο έχουμε ήδη αναφέρει, στην *Ιστορία* του για την κατάληψη και καταστροφή της Ρώμης από τους Γότθους, λέει: «Εν τω μεταξύ, όταν ο Γκόαρε είχε περάσει στους Ρωμαίους, ο Ρεσπεντίαλ, βασιλιάς των Αλαμανών, απέτρεψε τον στρατό του λαού του από τον Ρήνο, καθώς οι Βάνδαλοι χειροτέρευαν στον πόλεμο με τους Φράγκους, έχοντας χάσει τον βασιλιά τους Γοδέγισιλ, και περίπου 20.000 από τον στρατό, και όλοι οι Βάνδαλοι θα είχαν εξοντωθεί, αν ο στρατός των Αλαμανών [Αλανών] δεν είχε έρθει σε βοήθειά τους εγκαίρως». Μας εκπλήσσει το γεγονός ότι όταν αυτός [ο Φριγέριδος] κατονομάζει τους βασιλείς των άλλων εθνών, δεν κατονομάζει και τον βασιλιά των Φράγκων» – Γρηγόριος της Τουρ, παραθέτοντας τον Φριγέριδο (το απόσπασμα του Φριγέριδου) στην *Ιστορία των Φράγκων* (Βιβλίο II, Κεφάλαιο 9).

## Αναφορές

Κατηγορία:Αλανοί
Ρενάτος Προφουτούρος Φριγέριδος

Ο **Ρενάτος Προφουτούρος Φριγκερίδος** ήταν ιστορικός τού 5ου αιώνα. Έγραψε ένα ιστορικό έργο δώδεκα τόμων. Σήμερα υπάρχει μόνο σε σύντομα αποσπάσματα, με μερικά αποσπάσματα να έχουν διασωθεί στα κεφάλαια οκτώ και εννέα τού δεύτερου βιβλίου τού Γρηγορίου τής Τουρ «*Decem libri historiarum»* (Δέκα Βιβλία Ιστορίας). Ο Γρηγόριος τής Τουρ διασώζει επίσης κάποιο υλικό από τον ιστορικό τού τέλους τού 4ου αιώνα, Σουλπίκιου Αλεξάνδρου.

## Αναφορές
* Γρηγόριος της Τουρ: *Η Ιστορία των Φράγκων* . Μετάφραση από τον Lewis Thorpe, Harmondsworth 1974.
* Otto Seeck : *Frigeridus 2* . Στο: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Τομ. VII,1, Stuttgart 1910, col. 102.

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 5ου αιώνα
Σουλπίκιος Αλέξανδρος

Ο **Σουλπίκιος Αλέξανδρος** , λατιν.: Sulpicius Alexandrus (τέλη 4ου αιώba) ήταν Ρωμαίος ιστορικός των γερμανικών φυλών. Το έργο του έχει χαθεί, αλλά το έργο του *Historia* σε τουλάχιστον τέσσερα βιβλία παρατίθεται από τον Γρηγόριο τής Τουρ.  Ήταν ίσως συνέχεια του *Res gestae* τού Αμμιανού Μαρκελλίνου (το οποίο έληγε το 378 μ.Χ.) και ασχολήθηκε με γεγονότα τουλάχιστον μέχρι το τέλος τού Βαλεντινιανού Β' (392 μ.Χ.). Το έργο του Σουλπίκιου Αλέξανδρου, ως αποσπάσματα στο *Decem Libri Historiarum* (II 9) τού Γρηγορίου τής Τουρ, θεωρείται σημαντική πηγή σε κάθε συζήτηση για την προέλευση των φραγκικών φυλών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Φρεδέβαλ των Βανδάλων

Ο **Φρεδέβαλ**, *Fredebal*, που γράφεται επίσης ως **Φρεδβάλ** ή **Φρεδβάλος**, ήταν βασιλιάς των Βανδάλων κατά τον 5ο αιώνα.

Ως βασιλιάς των Βανδάλων Σιλινγών, συνελήφθη αιχμάλωτος χωρίς κάποια σύγκρουση στη *[[Βαιτική]]* (416) με τέχνασμα τού Βάλλια, βασιλιά των Βησιγότθων, στον Γοτθικό Πόλεμο στην Ισπανία. Ο Φρεδέβαλ στάλθηκε στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ονώριο στη Ραβέννα.  

## Αναφορές


## Πηγές
* Υδάτιος
* Χρονικό του Φρεδέγαρ

Κατηγορία:Βάνδαλοι
Α.Σ. Ίωνας Βόλου

Ο **Αθλητικός Σύλλογος Βόλου ο Ίωνας** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη του Βόλου, στη Μαγνησία, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του. Επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το μπλε. 

Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1985. Διαθέτει τημήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών. Επίσημη έδρα του αποτελεί το Κλειστό Βάκης Παρασκευόπουλος, χωρητικότητας 500 θεατών. 

## Ιστορία
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε την πορεία του από το πρωτάθλημα της Β΄ ΕΣΚΑΘ την σεζόν 1985-86. Σύντομα κέρδισε την άνοδο και το 1989 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ ΕΣΚΑΘ και την άνοδο στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Το 2001 κατέκτησε τον τίτλο για δεύτερη φορά στην ιστορία του. Το 2008 υποβιβάστηκε από την Γ΄ Εθνική. Τον Μάϊο του ίδιου έτους με πρόεδρο τον Νίκο Φαρμάκη, συγχωνεύτηκε με τον Ολυμπιακό Βόλου και συνέχισε ως **Ολυμπιακός-Ίωνας Βόλου** με χρώματα το κόκκινο και το μπλε. Ο Ολυμπιακός είχε υποβιβαστεί τότε από την Β΄ Εθνική και έτσι ο νέος σύλλογος συνέχισε στη Γ΄ Εθνική και όχι την Α1 ΕΣΚΑΘ.

Το 2011 ο σύλλογος επανασυστάθηκε με πρόεδρο τον Νίκο Φαρμάκη (αντιπρόεδρος επί σειρά ετών της ΕΣΚΑΘ). Τα επόμενα 5 χρόνια πέτυχε δύο ανόδους, από τη Β΄ ΕΣΚΑΘ στην Α1. 

Ο Ίωνας έχει παρουσία και τρεις ανόδους στη Γ΄ Εθνική. 

### Αξιομνημόνευτοι προπονητές
*  Στέλιος Τσαβές 
*  Παναγιώτης Νάνης  
*  Παναγιώτης Τύμπας
*  Λάμπρος Πρέκας 
*  Γιώργος Βλιώρας 
*  Λευτέρης Κατσαλής 
*  Άγης Τζούμας

### Αξιομνημόνευτοι αθλητές
*  Χρήστος Δροσόπουλος
*  Γιώργος Μαστέλλος
*   Στέλιος Μαναρίδης 
*  Λάμπρος Πρέκας

### Τίτλοι
*Πρωτάθλημα Ε.Σ.ΚΑ.Θ. (2): 1988-89, 2000-01

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μαγνησίας
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ.
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1985
Αρένα Roig

Η **Αρένα Roig** (Βαλενθιανικά: [ˈrɔdʒ aˈɾena]), που είχε προταθεί αρχικά ως **Αρένα Κασάλ Εσπάνια** ή **Αρένα Βαλένθια**, είναι μια πολυχώρητη κλειστή αρένα στη Βαλένθια της Ισπανίας, η οποία άνοιξε τον Σεπτέμβριο του 2025.

## Ιστορία
Το οικόπεδο βρίσκεται μεταξύ των οδών Άνχελ Βιγιένα, Μπομπέρ Ραμόν Ντουάρτ και Αντόνιο Φεραντίς, δίπλα στη Λα Φοντέτα, η οποία στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν ως χώρος στάθμευσης για τους επισκέπτες του πρώην γηπέδου και της Λ’Αλκερία. Η αρένα χρηματοδοτείται από τον Χουάν Ρόιγκ, ο οποίος ίδρυσε την εταιρεία Λικάμπα 1617 Ες.Λ. για την υλοποίηση του έργου. Μετά από παραχώρηση πενήντα ετών, οι εγκαταστάσεις θα περιέλθουν στον δήμο. Η αρένα θα φιλοξενήσει αγώνες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανδρών Χειροσφαίρισης 2028.

Ο χώρος έχει χωρητικότητα 15.600 θεατών για αγώνες καλαθοσφαίρισης, 18.600 για συναυλίες 180° και 20.000 για παραστάσεις 360°. Διαθέτει επίσης περίπου 1.300 θέσεις στάθμευσης. 

Οι οικοδομικές εργασίες ξεκίνησαν στις 29 Ιουνίου 2020 και ολοκληρώθηκαν στις 5 Σεπτεμβρίου 2025.

Το 2020 η αρένα αναμενόταν να ανοίξει το 2023, όμως αργότερα η ολοκλήρωση μετατέθηκε για το 2025 και τελικά εγκαινιάστηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2025. Αναμένεται να αντικαταστήσει τη Λα Φοντέταως την κύρια έδρα της Βαλένθια Μπάσκετ.

## Παραπομπές


## Eξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ισπανία
Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ισπανία
Πανονία Σαβία

Η **Παννονία Σαβία** ή απλά **Σαβία**, λατιν.: Pannonia Savia, γνωστή και ως **Παννονία Παρόχθια**, λατιν.: *Pannonia Ripariensis*, ήταν μία ύστερη ρωμαϊκή επαρχία. Ιδρύθηκε το έτος 295, κατά τη διάρκεια τής μεταρρύθμισης τής Τετραρχίας τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Διοκλητιανού, και υπήχθη στην πολιτική επισκοπή τής Παννονίας, η οποία τον 4ο αι. προσαρτήθηκε στην πραιτοριανή επαρχία τού Ιλλυρικού και αργότερα στην πραιτοριανή επαρχία τής Ιταλίας.

Κατά τον 4ο και 5ο αι. η επαρχία δέχθηκε αρκετές επιδρομές από μετανάστες λαούς, συμπεριλαμβανομένων των Ούννων και των Γότθων. Τη δεκαετία τού 490, έγινε μέρος τού βασιλείου των Οστρογότθων. 

Η πρωτεύουσα τής επαρχίας ήταν η Σίσκια (σημερινό Σίσακ). Η Παννονία Σαβία περιελάμβανε τμήματα τής σημερινής Κροατίας, τής Σλοβενίας και τής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

## Δείτε επίσης
[μικρογραφία|200εσ|Χρυσός [σόλιδος τού Κωνσταντίνου Α΄ (306-337), που κόπηκε στη Σίσκια (οπίσθια όψη). Επιγρ.: VICTORIA CONSTANTINI AVG. SIS.]]

* Παννονία
* Ρωμαϊκές επαρχίες
* Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χάρτης του δυτικού Ιλλυρικού

Κατηγορία:Ρωμαϊκή Κροατία
Κατηγορία:Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες
Σανγίβαν των Αλανών

Ο **Σανγίβαν**, *Sangiban*, ήταν βασιλιάς των Αλανών τού 5ου αι. κατά την εισβολή τού Αττίλα στη Γαλατία (451). Ήταν διάδοχος τού Γκόαρ ως βασιλιάς των Αλανών *[[Φοιδεράτοι|φοιδεράτων]],* που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή γύρω από το Αυρηλιανόν (Aurelianum, σημερινή Ορλεάνη). Σύμφωνα με τον Ιορδάνη, ο Σανγίβαν είχε υποσχεθεί στον Αττίλα πριν από τη Μάχη τού Σαλόν να ανοίξει τις πύλες τής πόλης, και να παραδώσει το Αυρηλιανόν στούς Ούννους. Υποψιαζόμενοι αυτό, οι Ρωμαίοι και οι Βησιγότθοι τοποθέτησαν τον Σανγίβαν στο κέντρο τής γραμμής που ήταν απέναντι των Ούννων, όπου θα μπορούσαν να τον εμποδίσουν να αυτομολήσει. Έτσι, οι Αλανοί υπέστησαν το κύριο βάρος τής επίθεσης των Ούννων, ενώ οι Γότθοι κατάφεραν να πλαγιοκοπήσουν τούς Ούννους, και τελικά να τούς απωθήσουν.

Ο Ιορδάνης δεν καταγράφει αν ο Σανγίβαν επέζησε τής μάχης. Σε κάθε περίπτωση, όμως, οι Αλανοί τού Αυρηλιανού κατακτήθηκαν από τούς Βησιγότθους λίγα χρόνια αργότερα, και ενσωματώθηκαν στο Γοτθικό βασίλειο τής Τουλούζης.

## Δείτε επίσης
* Μάχη του Σαλόν
* Φλ. Αέτιος

## Αναφορές
* Sangiban Archived  
* Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΓΟΤΘΩΝ

Κατηγορία:Αλανοί
Παννονία Πρώτη

Η **Παννονία** **Πρώτη**, λατιν.: *Pannonia Prima*, ήταν μία αρχαία ρωμαϊκή επαρχία. Ιδρύθηκε το έτος 296, κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Προηγουμένως, ήταν μέρος τής επαρχίας τής Άνω Παννονίας, η οποία, μαζί με την Κάτω Παννονία, διαιρέθηκε σταδιακά σε τέσσερις διοικητικές μονάδες: Παννονία Πρώτη, Παννονία Δευτέρα, Π. Βαλερία και Π. Σαβία. Αυτή η μετάβαση ολοκληρώθηκε την εποχή τού Κωνσταντίνου. Σύμφωνα με το Notitia Dignitatum, η Παννονία Πρώτη κυβερνιόταν από έναν praeses.

## Γεωγραφία
Η Παννονία Πρώτη περιελάμβανε τμήματα τής σημερινής Ουγγαρίας, Αυστρίας, Κροατίας, Σλοβενίας και Σλοβακίας. Η πρωτεύουσά της ήταν η Σαβαρία (σύγχρονη Σζομπαθέλυ), μία πόλη που κτίστηκε κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Κλαύδιου. Αυτή η πόλη βρισκόταν σε μία σημαντική διασταύρωση μεταξύ τού Δρόμου τού Κεχριμπαριού που συνέδεε την Ιταλία με την Ουγγαρία, και τού δρόμου μεταξύ Τρεβέρις και Σιρμίου. Άλλες σημαντικές πόλεις ήταν η Βιντομπόνα (σύγχρονη Βιέννη, γερμαν.: ), και Σκαρβάντια (σύγχρονο Σόπρον). Η πόλη Σίρμιο στην Παννονία Δευτέρα είχε διοικητική εποπτεία σε όλη τη νεοσύστατη επισκοπή τής Παννονίας, μαζί με τη Δαλματία και το Νορικόν. 

Η Παννονία Πρώτη ήταν το βορειοδυτικό τεταρτημόριο των τεσσάρων υποδιαιρέσεων τής Παννονίας. Συνορεύει δυτικά με τις Άλπεις, οι οποίες εκτείνονται από τον ποταμό Δούναβη μέχρι την Αδριατική Θάλασσα, και ανήκε στις επαρχίες τού Νορικού. Συνορεύει βόρεια με τον Δούναβη και νότια με τον ποταμό Δράβο. Στα ανατολικά, χωρίζεται από τη Βαλερία από ένα αυθαίρετο σύνορο βορρά-νότου, που εφάπτεται στο ανατολικό άκρο τής λίμνης Πέλσο (λίμνη Μπάλατον). Από την άλλη πλευρά, βρισκόταν το φρούριο τού Βάλκουμ (σύγχρονο Φενέκπουστα), κοντά στον δρόμο Σίρμιο-Σαβάρια. Αυτό το φρούριο χρονολογείται στην εποχή τού Κωνσταντίνου Α΄, και ήταν κέντρο αυτοκρατορικών λατιφουντίων. Το μόνο Παννονικό μεθοριακό σύνορο ήταν αυτό τού Δούναβη, και ήταν εύκολα αμυντικό. Έτσι, υπήρχαν λίγα φρούρια που περιέβαλλαν αυτά τα σύνορα. 

## Παρακμή και Πτώση
Ο Αυτοκράτορας Γρατιανός (367-383) άρχισε να εγκαθιστά τούς Ούννους ως φοιδεράτους στην Παννονία.  Τα ρωμαϊκά χρήματα είχαν σταματήσει να κυκλοφορούν σε όλη την Παννονία βόρεια τού Δράβου (συμπεριλαμβανομένης τής Παννονίας Πρώτης) μέχρι το 375, υποδεικνύοντας ότι μικρή ρωμαϊκή επιρροή παρέμενε στην περιοχή. Οι φοιδεράτοι και οι Βησιγότθοι και Ούννοι βάρβαροι προκάλεσαν προβλήματα, και η κατάσταση στην Παννονία περιγράφηκε από τον Κλ. Κλαυδιανό ως «συνεχής πολιορκία» το 399. Η Παννονία Πρώτη άντεξε υπό τον Γενέριδο, αλλά τελικά αφομοιώθηκε στην επικράτεια των Ούννων μέχρι το 427. Η Ρώμη δεν θα ανακτούσε ποτέ τον αποτελεσματικό έλεγχο αυτής τής περιοχής, αλλά ονομαστικά παρέμεινε ρωμαϊκή επαρχία, μέχρι την πτώση τού βασιλείου των Οστρογότθων το 553. 

## Δείτε επίσης
* Μαρκιωνία της Παννονίας

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
 
Κατηγορία:Ρωμαϊκή Κροατία
Κατηγορία:Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες
Μαζερά ντι Πάντοβα

Το **Μαζερά ντι Πάντοβα** (,  ή ) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Πάδοβας, στην περιφέρεια του Βένετου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάδοβας
Λομβαρδο-Γεπιδικός Πόλεμος (567)

Το 566 ο Λομβαρδός βασιλιάς Αλβοΐνος συνήψε συνθήκη με τούς Αβάρους τής Παννονίας, στούς οποίους υποσχέθηκε τη γη των Γεπιδών, αν τούς νικούσαν.  Οι Γεπίδες καταστράφηκαν από τούς Αβάρους και τούς Λομβαρδούς το 567.   Ο βασιλιάς των Γεπιδών Κουνιμούνδος σκοτώθηκε από τον ίδιο τον Αλβοΐνο.  Οι Άβαροι (με επικεφαλής τον χαγάνο τους Μπαγιάν Α') κατέλαβαν στη συνέχεια τη «Γεπιδία», σχηματίζοντας το χαγανάτο των Αβάρων.  Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας παρενέβη, και ανέλαβε τον έλεγχο τού Σιρμίου (σημερινή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα, Σερβία), δίνοντας επίσης καταφύγιο στον ηγέτη των Γεπιδών Ουσδιβάδ, αν και η υπόλοιπη Γεπιδία καταλήφθηκε από τούς Αβάρους.  Η στρατιωτική δύναμη των Γεπιδών μειώθηκε σημαντικά.  Σύμφωνα με τον H. Schutz (2001), πολλοί από αυτούς εντάχθηκαν στις τάξεις των Λομβαρδών, ενώ οι υπόλοιποι πήγαν στην Κωνσταντινούπολη (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία).  Σύμφωνα με τον R. Collins (2010) τα υπολείμματα απορροφήθηκαν είτε από τούς Αβάρους, είτε από τούς Λομβαρδούς.  Αν και μεταγενέστερες Λομβαρδικές πηγές ισχυρίζονται ότι έπαιξαν κεντρικό ρόλο σε αυτόν τον πόλεμο, είναι σαφές από τις σύγχρονες Ρωμαϊκέές πηγές, ότι οι Άβαροι έπαιξαν τον κύριο ρόλο.  Οι Γεπίδες εξαφανίστηκαν, και οι Άβαροι πήραν τη θέση τους ως Ρωμαϊκή απειλή.  Οι Λομβαρδοί αντιπαθούσαν τούς νέους γείτονές τους, και αποφάσισαν να φύγουν για την Ιταλία, σχηματίζοντας εκεί το βασίλειο των Λομβαρδών. 

Σύμφωνα με τον Λομβαρδό Βενεδικτίνο γραμματέα Παύλο τον Διάκονο (δεκαετία τού 720 – 799), η κόρη τού Κουνιμούνδου, Ροζαμούνδη, η οποία πιάστηκε ως όμηρος από τούς Λομβαρδούς και έγινε σύζυγος τού Αλβοΐνου, υπέφερε από τη σκληρότητά του. Την ανάγκασε να πιει από το κρανίο τού νεκρού πατέρα της (το οποίο κουβαλούσε στη ζώνη του), προσκαλώντας την «να πιει χαρούμενα με τον πατέρα της». 

## Δείτε επίσης
* Μάχη του Άσφελντ (552)

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεμοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Γήπαιδες
Κατηγορία:Άβαροι
Κατηγορία:Λομβαρδοί
Ουσδιβάδ των Γεπιδών

Ο **Ουσδιβάδ**, λατιν.: *Usdibad*  (άκμασε το 566–567) ήταν στρατιωτικός διοικητής (*[[δουξ]]*) των Γεπιδών και φυγάς, που έλαβε καταφύγιο από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ιουστίνο Β΄ (βασ. 565–574) κατά τη διάρκεια τού Λομβαρδο-Γεπιδικού Πολέμου (567).

Το 566 ο Λομβαρδός βασιλιάς Αλβοΐνος συνήψε συνθήκη με τούς Αβάρους τής Παννονίας, στούς οποίους υποσχέθηκε τη γη των Γεπιδών, σε περίπτωση που τούς κέρδιζαν.  Οι Γεπίδες καταστράφηκαν από τούς Αβάρους και τούς Λομβαρδούς το 567.   Ο βασιλιάς των Γεπιδών Κουνιμούνδος σκοτώθηκε από τον ίδιο τον Αλβοΐνο.  Οι Άβαροι κατέλαβαν τώρα τη «Γεπιδία», σχηματίζοντας το χαγανάτο των Αβάρων.  Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας παρενέβη, και ανέκτησε τον έλεγχο τού Σιρμίου (σημερινή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα, Σερβία), δίνοντας επίσης καταφύγιο στον ηγέτη των Γεπιδών Ουσδιβάδ, αλλά η υπόλοιπη Γεπιδία καταλήφθηκε από τούς Αβάρους.  Σύμφωνα με τον Ιστβάν Μπόνα, ο Ουσδιβάδ ήταν πιθανώς κρυφός αντίπαλος τού Κουνιμούνδου, και διέσχισε τον ποταμό Σάβο προς τούς Ρωμαίους μετά την ήττα. 

## Σημειώσεις
* Το όνομα είναι ένα γερμανικό διθεματικό όνομα, που σχηματίζεται από τα *uzda- και *-badwō (-badus). Η δεύτερη ρίζα βρίσκεται στα ονόματα άλλων ανατολικών γερμανικών στρατιωτικών ηγετών, όπως ο Γεπίδης Asbadus και ο Βουργουνδός Gundibadus, και σημαίνει «μάχη».

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γήπαιδες
Α.Ο. Περσέας Λάρισας

Ο **Αθλητικός Όμιλος Περσεύς Λάρισας** ήταν ελληνικό αθλητικό σωματείο στη Λάρισα, στον ομώνυμο νομό, όπου και βρισκόταν η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Αλκαζάρ. Ιδρύθηκε το 1987 και αγωνιζόταν με χρώματα το μπλε και το κίτρινο. Διατηρούσε τμήματα ανδρικής καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών βαθμίδων. Από την ομάδα αναδείχθηκαν παίκτες της Εθικής ομάδας, όπως ο Δήμος Ντικούδης και ο Νέστορας Κόμματος. Σταμάτησε τη λειτουργία του το 2011.

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
### Ιστορική αναδρομή
Ο Περσεύς Λάρισας ιδρύθηκε το 1987 απο τον Δημοσθένη Ζαμπούλη. Αρχικός σκοπός του Ζαμπούλη ήταν να ενταχθούν τα παιδιά του σε ένα σύλλογο καλαθοσφαίρισης, αλλά σύντομα ο Περσέας δημιούργησε μια ισχυρή ακαδημία. Τη δεκαετία του 1990 ανέδειξε μεγάλα ταλέντα συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της ΕΣΚΑΘ, ενώ οικονομικος αγωγός ήταν και ο Στέλιος Καντώνιας της Βιοκαρπέτ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο σύλλογος ανήλθε στην Α1 ΕΣΚΑΘ.

Το 1994 πελέχθηκαν για την Μικτή ΕΣΚΑΘ οι Νέστορας Κόμματος, και Δήμος Ντικούδης, και έπαιξαν στη μικτή για το πανελλήνιο πρωτάθλημα στη Ρόδο και αναδείχθηκαν πρωταθλητές Ελλάδος (ο Ντικούδης ψηφίστηκε ο πολυτιμότερος). Το 1995 μέλος της μικτής ΕΣΚΑΘ που κατέκτησε την 3η θέση στο πανελλήνιο Μικτών ήταν ο Σωτήρης Καραποστόλου του Περσέα. 

Στο ρόστερ της ομάδας το 1994-95 ήταν οι Νέστορας Κόμματος, ο Δήμος Ντικούδης, Σωτήρης Καραποστόλου και Άρης Γκαμπέτας. Το εφηβικό τμήμα επίσης διακρίθηκε καθώς έφτσσε στα τελικά του πανελληνίου πρωταθλήματος εφήβων την σεζόν 2002-03 με προπονητή το Γρηγόρη Γιασσάρη.

Η σεζόν 2010-11 ήταν η τελευταία του στα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΘ. Αγωνίστηκε στην Β' Κατηγορία στον 2ο ομιλο, αλλά εγκατέλειψε στα μισά του πρωταθλήματος λόγω οικονομικών προβλημάτων. Είχε συγκεντρώσει 16 βαθμούς.

### Αξιομνημόνευτοι αθλητές
*  Νέστορας Κόμματος 
*  Δήμος Ντικούδης 
*  Θοδωρής Μάμμος 
*  Σωτήρης Καραποστόλου
*  Άρης Γκαμπέτας 
*  Δημήτρης Λόλας
*  Δημήτρης Ζαχαρακόπουλος
*  Παναγιώτης Γλυκόπουλος 
*  Βασίλης Κωνστάντος
*  Κώστας Αργυρόπουλος
*  Βάιος Θεοδωρόπουλος 
*  Γιάννης Ζεστός 
*  Χρήστος Μηλιώνης 
*  Αποστόλης Σαριμπαλίδης 
*  Δημήτριος Νασίκας 

### Αξιομνημόνευτοι προπονητές
*  Κώστας Μπαζάκης
*  Γιώργος Βαγιόπουλος 
*  Αποστόλης Σαριμπαλίδης 
*  Δημήτρης Ζαχαρακόπουλος
*  Αντώνης Μυριτζής
*  Βάιος Θεοδωρόπουλος 

### Πρόεδροι
*  Δημοσθένης Ζαμπούλης

## Έδρα
Έδρα του συλλόγου ήταν το Κλειστό Γυμναστήριο Αλκαζάρ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η ιστορία της basket city του Θεσσαλικού κάμπου
* Οι Λαρισαίοι παίρνουν… ριμπάουντ 

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ.
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1987
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1987
Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα

Το **Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα** (FFP) αποτελεί ένα προϊόν αίματος που κατασκευάζεται από το υγρό τμήμα του ολικού αίματος. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία παθήσεων στις οποίες υπάρχουν χαμηλά επίπεδαπαραγόντων πήξης αίματος (INR> 1.5) ή χαμηλά επίπεδα άλλων πρωτεϊνών του αίματος. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως υγρό αντικατάστασης στη πλασμαφαίρεση. Αν και δεν είναι απαραίτητη η χρήση συμβατούς πλάσματος ABO, ωστόσο, μπορεί να συνιστάται. Δε συνίσταται η χρήση ως επεκτατικό όγκου. Χορηγείται με αργή ενδοφλέβια έγχυση.

Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία και φαγούρα. Σπάνια μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις, θρόμβους στο αίμα ή λοιμώξεις. Παραμένει ασαφές αν η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του θηλασμού θεωρούνται ασφαλής για την υγεία του βρέφους. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε άτομα με έλλειψη πρωτεΐνης S, έλλειμμα IgA ή καρδιακή ανεπάρκεια. Το φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα αποτελείται από ένα σύνθετο μείγμα νερού, πρωτεϊνών, υδατανθράκων, λιπιδίων και βιταμινών. Όταν καταψύχεται, έχει διάρκεια περίπου ενός χρόνου.

Το πλάσμα εμφανίστηκε στην ιατρική κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ανήκει στον Κατάλογο των απαραίτητων φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο κοστίζει περίπου 30 λίρες ανά μονάδα. Υπάρχουν επίσης πολλές άλλες μορφές, συμπεριλαμβανομένου του πλάσματος που έχει καταψυγεί εντός 24 ωρών μετά τη φλεβοτομία, του πλάσματος με μειωμένη κρυοκαθίζηση, του αποψυγμένου πλάσματος και του πλάσματος με κατεργασία δυαλίτη- απορρυπαντικού.

## Αναφορές