open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γιολάντα της Φλάνδρας

Η **Γιολάντα ή Ιολάνδη της Φλάνδρας** (*Yolande van Henegouwen*, 1175 – 1219) από τον Οίκο της Φλάνδρας ήταν Μαρκησία του Ναμύρ (1212 - 1217) και Λατίνη Αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης (1217 - 1219) στο όνομα του μεγαλύτερου γιου της Φιλίππου του Ναμύρ την διετία που ο σύζυγος της Πέτρο του Κουρτεναί αιχμαλωτίστηκε προκειμένου να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη για να αναλάβει τον θρόνο του.

## Λατίνη Αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης

Ήταν κόρη του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη της Φλάνδρας και της κόμισσας Μαργαρίτας της Αλσατίας, δυο από τους αδελφούς της ο Βαλδουίνος Α' και στην συνέχεια ο Ερρίκος της Φλάνδρας στέφθηκαν Λατίνοι αυτοκράτορες της Κωνσταντινουπόλεως. Μετά τον θάνατο του δεύτερου (1216) μεσολάβησε μία σύντομη περίοδος ενός έτους που ο θρόνος έμεινε κενός μέχρι την εκλογή του συζύγου της Πέτρου των Καπετιδών του Κουρτεναί.
Ο Πέτρος έστειλε τη Γιολάντα στην Κωνσταντινούπολη αφού ο ίδιος βρισκόταν σε πόλεμο με το Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Δούκα Άγγελο, από τον οποίο ο Πέτρος αιχμαλωτίστηκε. Εξ αιτίας της αβέβαιης τύχης του (αν και πιθανότατα είχε σκοτωθεί) η Γιολάντα κυβέρνησε ως αντιβασίλισσα. Συμμάχησε με τους Βουλγάρους ενάντια των διαφόρων επιγόνων της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κρατών και ήταν έτοιμη να κάνει ειρήνη με τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη της αυτοκρατορίας της Νικαίας ο οποίος είχε παντρευτεί την κόρη της Μαρία. 
Πέθανε αιφνίδια (1219) την ίδια χρονιά που φημολογείται οτι πέθανε και ο σύζυγος της στην αιχμαλωσία, την διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος της Ροβέρτος του Κουρτεναί λόγω της άρνησης του μεγαλύτερου αδελφού του Φιλίππου να αναλάβει τον θρόνο. Ο Ροβέρτος βρισκόταν εκείνη την εποχή ακόμα στη Γαλλία και ουσιαστικά ο θρόνος παρέμεινε κενός έως την άφιξή (1221).

## Οικογένεια

Με τον σύζυγο της Πέτρο του Κουρτεναί παιδιά της ήταν:
*Μαργαρίτα, παντρεύτηκε πρώτα τον Ραούλ κύριο του Ισσοντάν και έπειτα τον Ερρίκο Α΄ κόμη του Βιαντέν. 
*Φίλιππος Β΄ μαρκήσιος (μαργράβος) του Ναμύρ.
*Ελισάβετ, παντρεύτηκε πρώτα τον Βάλτερ κόμη του Μπαρ-συρ-Σεν και έπειτα τον Εύδη Α' κύριο του Μοντανί.
*Γιολάντα, παντρεύτηκε τον Ανδρέα Β΄ Άρπαντ της Ουγγαρίας.
*Ροβέρτος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης.
*Αγνή (1202 - 1247), παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Β' Βιλλεαρδουΐνο πρίγκιπα της Αχαΐας.
*Μαρία, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
*Ερρίκος Β΄ μαρκήσιος (μαργράβος) του Ναμύρ.
*Ελεονόρα του Κουρτεναί (1208 - 1230).
*Βαλδουίνος Β΄ Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης.

## Πρόγονοι

## Γενεαλογικό δέντρο Λατίνων αυτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Donald M. Nicol, The Last Centuries of Byzantium, 1261-1453, (Cambridge University Press, 2002)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΙΝΩ

|-

Κατηγορία:Σύζυγοι αυτοκρατόρων της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Κατηγορία:Οίκος των Κουρτεναί
Κατηγορία:Κυβερνώσες αυτοκράτειρες της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης
Θεοδώρητος

* Θεοδώρητος ο Κύρου, εκκλησιαστικός συγγραφέας και επίσκοπος (393 – περ. 457)
* Θεοδώρητος Βρεσθένης, επίσκοπος Βρεσθένης (1787-1843)
* Θεοδώρητος Βασματζίδης, Μητροπολίτης Νευροκοπίου (1867-1907)
* Θεοδώρητος Πολυζωγόπουλος, Μητροπολίτης Λαοδικείας (1948- )

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Γεώργιος Καντακουζηνός-Γκρανιτσέρουλ

Ο **Γεώργιος Καντακουζηνός-Γκρανιτσέρουλ** (*Gheorghe Cantacuzino-Grănicerul*) γνωστός σαν *Ζίζι* («*Zizi*»), ήταν Ρουμάνος στρατιωτικός και πολιτικός.

Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 25 Δεκεμβρίου 1869 και απεβίωσε στις 9 Οκτωβρίου 1937. Καταγόταν από τον Ρουμάνικο κλάδο της ελληνικής οικογένειας των Καντακουζηνών με καταγωγή από την Σμύρνη. Το 1883 μπήκε στην στρατιωτική ακαδημία της Κραϊόβας , πολέμησε στους Βαλκανικού πολέμους και έφτασε μέχρι τον βαθμό του στρατηγού. Το 1910 ήταν μέλος της κυβέρνησης του Νικολάε Φιλιπέσκου ενω ήταν μέλος του Ρουμανικού φασιστικού κόμματος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Υπουργοί της Ρουμανίας
Γεωργιος
Σημαία της Λιθουανίας

thumb|Σημαία της Λιθουανίας. Λόγος σημαίας: 3:5.

Η **[[σημαία]] της [[Λιθουανία|Λιθουανίας]]** είναι τρίχρωμη με οριζόντιες ισοπαχείς λωρίδες. Τα χρώματα της είναι το κίτρινο, το πράσινο και το κόκκινο. Η σημαία καθιερώθηκε στις 20 Μαρτίου του 1989 έπειτα από την επανίδρυση του κράτους. Πριν επαναφερθεί, η σημαία ήταν σε χρήση από το 1918 μέχρι το 1940, οπότε η Λιθουανία ήταν υπό σοβιετική κατοχή και προσαρτημένη στη Σοβιετική Ένωση (Ε.Σ.Σ.Δ.). Έπειτα από βραχύχρονη Ναζιστική Κατοχή (1941–1945), από το 1945 μέχρι το 1989, η Λιθουανία είχε σημαία στο πλαίσιο του σοβιετικού προτύπου. Έπειτα, η σημαία άλλαξε και έγινε κόκκινη με άσπρο και πράσινο. Η τελευταία αλλαγή στη σημαία έλαβε χώρα το 2004 όταν ο λόγος της σημαίας άλλαξε από 1:2 σε 3:5.

## Παλαιότερες σημαίες

Image:Flag of Lithuania Minor.svg|Σημαία της Μικράς Λιθουανίας. 
Image:Banner of the Gediminas Family.svg|Πολεμική σημαία των Γκεντίμινας.
Image:Flag of Lithuania 1918-1940.svg|Εθνική σημαία (1918–1940).
Image:Flag of Lithuanian SSR.svg|Σημαία της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λιθουανίας (1953–1988). 
Image:Flag of Lithuania 1989-2004.svg|Εθνική σημαία (1988–2004, λόγος 1:2). 


## Δείτε επίσης
* Λιθουανία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Seimas της Λιθουανίας - Ιστορία της εθνικής σημαίας
* Mirror (στα λιθουανικά)

Λιθουανία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λιθουανίας
Εθνόσημο της Λιθουανίας

thumb|right|220px|Εθνόσημο της Λιθουανίας (1991)
Το **[[εθνόσημο]] της [[Λιθουανία|Λιθουανίας]]** ονομάζεται **Βύτις** (Vytis, σημαίνει «ο Ιππότης») ή **Ράιτελις** (Raitelis, «Καβαλάρης»). Αποτελεί ένα από τα παλαιότερα εθνόσημα στην Ευρώπη. Με το άρθρο 15 του Λιθουανικού Συντάγματος, το οποίο εγκρίθηκε με δημοψήφισμα το 1992, ορίζεται ρητά ότι «το Εθνόσημο του Κράτους πρέπει να είναι ένας άσπρος Ιππότης σε κόκκινο φόντο».

Ο σύγχρονος θυρεός καθιερώθηκε το 1991 και δείχνει έναν καβαλάρη σε άλογο, ο οποίος βρίσκεται σε ερυθρό φόντο. Ο Ιππότης κρατάει στο δεξί του χέρι ένα σπαθί, πάνω από το κεφάλι του. Από τον αριστερό ώμο του ιππέα κρέμεται μια ασπίδα που έχει πάνω της έναν διπλό σταυρό, χρώματος χρυσού. Το χρυσό είναι το χρώμα που επικρατεί σε όλα τα υπόλοιπα στοιχεία, όπως στα πέταλα, στα ηνία κλπ.

## Παραπομπές

* Rimša, Edmundas (2005). Heraldry: past to present. Versus aureus. pp. 58. ISBN 9955-601-73-6. 
* Rimša, Edmundas (2004) (στα λιθουανικά). Heraldika. Iš praeities į dabartį. Vilnius: Versus aureus. pp. 61–63. ISBN 9955-601-07-8. "Neturėjo jis ir vyčio vardo, kaip neretai rašoma mūsų literatūroje." 
* Jonas Palionis. Kieno sukurtas Lietuvos herbas (Vytis). Liteartūra ir menas, 2002
* Gimtoji istorija, Nuo 7 iki 12 klasės (Lietuvos istorijos vadovėlis), CD, 2002, ISBN 9986-9216-7-8
* Simas Sužiedėlis and Antanas Vasaitis (ed.), Encyclopedia Lithuanica, Boston: 1978, Vol. VI, pages 223-225.
* Gintaras Beresnevičius, Lietuvių religija ir mitologija, Tyto alba, Vilnius: 2004. Pages 66–69. ISBN 9986-16-389-7

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λιθουανίας
Λιθουανία
Αλμπέρτο Φερνάντες

Ο **Αλμπέρτο Φερνάντες** (ισπαν.:*Alberto Ángel Fernández*, 1959-) είναι Αργεντινός πολιτικός, που διετέλεσε ως Πρόεδρος της Αργεντινής από το 2019 έως το 2023. Έγινε πρόεδρος μετά τη νίκη του στις  εκλογές τον Οκτώβριο του 2019. Νωρίτερα ήταν επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου της Αργεντινής (όπως ο Πρωθυπουργός), την περίοδο από το 2003 ως το 2008.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες στις 2 Απριλίου του 1959 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της γενέτειράς του. Σταδιοδρόμησε ως καθηγητής Ποινικού Δικαίου. Επίσης, διέπρεψε στον ασφαλιστικό και στον ιδιωτικό τομέα, αποσπώντας βραβεία, μεταξύ των οποίων και εκείνο της χιλιετίας.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 7 Ιουνίου του 2000 εξελέγη βουλευτής με το μικρό κόμμα Δράση για τη Δημοκρατία, που είχε αρχηγό τον τότε υπουργό Οικονομίας, Ντομίνγκο Καβάγιο. 

Στις 25 Μαΐου 2003 διορίστηκε από τον πρόεδρο Νέστορ Κίρχνερ επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου, αφήνοντας την βουλευτική του έδρα. Παραιτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2008 και τον διαδέχθηκε ο Σέρχιο Μάσα.

### Πρόεδρος της Αργεντινής
Στις 18 Μαΐου 2019 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για την προεδρία της χώρας, από την υποψήφια αντιπρόεδρο, Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ. Ο Φερνάντες κέρδισε τις προκριματικές εκλογές με ποσοστό 47% στις 11 Αυγούστου έναντι 32% για τον πρόεδρο Μαουρίσιο Μάκρι.

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Οκτωβρίου 2019, ο Φερνάντες εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό γύρω στο 46% έναντι 40,5 για τον Μάκρι. Η ορκωμοσία του έγινε στις 10 Δεκεμβρίου.

Η θητεία του έληξε στις 10 Δεκεμβρίου 2023. Τον διαδέχθηκε ο λιμπερταριανός οικονομολόγος και πολιτικός, Χαβιέρ Μιλέι. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής
Κατηγορία:Επικεφαλής του συμβουλίου υπουργών της Αργεντινής
Νέα Χράνη Πιερίας

Η **Νέα Χράνη** είναι χωριό του νομού Πιερίας και υπάγεται διοικητικά στη Δημοτική Κοινότητα Κατερίνης του Δήμου Κατερίνης. Απέχει 4 χιλιόμετρα από την Κατερίνη.

## Υποδομή
Ο οικισμός έχει 467 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία (καπνά) και είναι Βλάχοι, Πόντιοι, πρόσφυγες και γενικότερα αποτελούν ένα κράμα πληθυσμών που εγκαταστάθηκαν στο χωριό το 1970. Το χωριό έχει διθέσιο Δημοτικό σχολείο, μονοθέσιο νηπιαγωγείο και αγροτικό ιατρείο.  Ο κεντρικός ναός της είναι αυτός της Αγίας Ειρήνης. 
## Πολιτισμός
Στον τομέα του αθλητισμού, στο χωριό υπάρχει ο Γυμναστικός Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος "Ο Ηρακλής Χράνης", που αγωνίζεται στην Γ΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας.  Υπάρχει πολιτιστικός σύλλογος, με την ονομασία "Το Αθάνατο", ο οποίος έχει, ανάμεσα στα άλλα και θεατρική ομάδα. Επίσης, δημοφιλές ήταν το μουσικό κονσέρτο Destroy Chrani που πραγματοποιήθηκε δύο χρονιές (2015-2016) τόσο με τοπικά συγκροτήματα αλλά και συγκροτήματα από τις διπλανές περιοχές. 

## Ιστορικά στοιχεία

Η Παλιά Χράνη βρίσκεται στο κέντρο του Νομού Πιερίας βορειανατολικά της Κατερίνης. Το όνομά της σύμφωνα με μια εκδοχή προήλθε από το ρήμα *χραίνω* που σημαίνει αλείφω, επειδή στην περιοχή έφτιαχναν ένα υγρό για τη θεραπεία της ψώρας των αιγοπροβάτων, ενώ κατά μια άλλη εκδοχή το όνομα Χράνη προέρχεται από σλαβική λέξη, που σημαίνει "σοδειά". Σήμερα η Παλιά Χράνη δεν κατοικείται γιατί μετά το 1974 λόγω συχνών και σοβαρών κατολισθήσεων που σημειώνονταν στη γύρω περιοχή, οι Χρανιώτες μετοίκησαν στη Νέα Χράνη, στη θέση Κουμάντζα. Η Χράνη είχε 71 κατοίκους το 1913.

## Βιβλιογραφία
**Μπέγκος Γιώργος , Χράνη - ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο*, 2006.
**Καλογήρου Ν., Ο Οικισμός "Νέα Χράνη*.

## Παραπομπές


Νέα Χράνη
Νέα Χράνη
Κάτω Άγιος Ιωάννης Πιερίας

Ο **Κάτω Άγιος Ιωάννης**, γνωστότερος στην περιοχή ως Κάτω Αγιάννης, είναι χωριό του νομού Πιερίας που υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης. Ο πληθυσμός του είναι 603 κάτοικοι, με βάση την απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και καλλιεργούν βερίκοκα, καπνά και ροδάκινα. Η απόσταση του οικισμού από την Κατερίνη είναι 9 χιλιόμετρα.

## Υποδομή
Ο κεντρικός ναός του οικισμού είναι αφιερωμένος στον Ιωάννη τον Πρόδρομο, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (1990 ή 1991) κάηκε και από την παλιά εκκλησία έμεινε το καμπαναριό. Με τη βοήθεια των χωριανών και πολλών παραγόντων η εκκλησία ξαναχτίστηκε με τη σημερινή της μορφή. Έχει ένα μονοθέσιο νηπιαγωγείο, διθέσιο Δημοτικό σχολείο και αγροτικό ιατρείο. Το φερώνυμο Δημοτικό Διαμέρισμα έχει έναν οικισμό με 702 κατοίκους. Από πολιτιστική άποψη σημαντικό είναι το θέατρο που έχει, όπου γίνονται εκδηλώσεις. Στο χωριό υπάρχει ο Γυμναστικός Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος "Ο Πιερικός Αστήρ", ο οποίος από την περίοδο 2007-08 αγωνίζεται στο ποδόσφαιρο, στη Β΄ ερασιτεχνική. Επίσης στο χωριό την περίοδο του 2012 ο Σύλλογος έπαψε να λειτουργεί, στα τέλη όμως του 2013 άρχισε πάλι με τη συνδρομή πολλών χωριανών.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται σε κείμενα του 19ου και 20ου αιώνα απλώς με την ονομασία *Αγιάννης*. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι και ανήκε στην οικογένεια Μπίτσιου, όπως και το Κίτρος. Έτσι, με το όνομα "Αγιάννης Παλαιός Συνοικισμός" αναφέρεται σε πίνακα των σχολείων της 5ης Περιφέρειας Πιερίας, το 1934. Το χωριό είχε τότε 1 σχολείο με 1 δάσκαλο και 99 μαθητές. Το 1913 ο Αγιάννης είχε 45 οικίες και 267 Ορθοδόξους κατοίκους (289 κατοίκους σύμφωνα με άλλη πηγή). Ταυτόχρονα, αναφέρονται και "παραχειμάζουσι βλαχοποιμένες".

## Βιβλιογραφία
* Γιάννης Καζταρίδης, *Κατερίνη- Από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη*, Κατερίνη.

## Παραπομπές


Κάτω Άγιος Ιωάννης
Κάτω Άγιος Ιωάννης
Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορινού
Ντιλέιτα Μοχάμεντ Ντιλέιτα

Ο **Ντιλέιτα Μοχάμεντ Ντιλέιτα** (12 Μαρτίου 1959-) είναι πολιτικός από το Τζιμπουτί, που διετέλεσε πρωθυπουργός από τις 4 Μαρτίου 2001 ως την 1η Απριλίου 2013. Ανήκει στον Λαϊκό Συναγερμό  για την Πρόοδο (PRP), ο οποίος κυβερνά τη χώρα μαζί με το Μέτωπο για την Αποκατάσταση της Ενότητας και της Δημοκρατίας (FRUD).

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην Ταζουρά στις 12 Μαρτίου 1959 Σπούδασε στο Κάιρο και στη Ρενς . Εν συνεχεία πήγε στο Κέντρο Φωνητικής Εκπαίδευσης, από όπου αποφοίτησε το 1981. Μετά εργάστηκε στην Προεδρία της Δημοκρατίας, στη γενική διεύθυνση του Πρωτοκόλλου.  

## Διπλωματική καριέρα
Στις αρχές του 1990 έγινε ο δεύτερος στην ιεραρχία στην πρεσβεία του Τζιμπουτί στη Γαλλία και έπειτα πρεσβευτής στην Αιθιοπία το 1997. Επίσης εκπροσώπησε τη χώρα του στον Οργανισμό Αφρικανικής Ενότητας και ενθάρρυνε τις ειρηνευτικές συνομιλίες που είχαν ως αποτέλεσμα να τερματιστεί ο πόλεμος του 1998-2000 μεταξύ Αιθιοπίας και Ερυθραίας.

Τον Δεκέμβριο του 1999 διηύθυνε τις συνομιλίες και πέτυχε ειρηνευτική συμφωνία με τη φατρία του Μετώπου για την Αποκατάσταση της Ενότητας και της Δημοκρατίας (FRUD). Αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων ήταν η υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας, τον Φεβρουάριο του 2000. Στα μέσα του 2000 έγινε πρεσβευτής στην Ουγκάντα. 

## Πρωθυπουργία
Τον Φεβρουάριο του 2001 παραιτήθηκε για λόγους υγείας ο βετεράνος πρωθυπουργός Μπαρκάτ Γκουράντ Αμαντού  και ο πρόεδρος Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ διόρισε στην πρωθυπουργία τον Ντιλέιτα στις 4 Μαρτίου 2001 Ο Ντιλέιτα ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Μαρτίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν είχε υπουργοποιηθεί.. 

Εξελέγη αντιπρόεδρος του RPP στις 3 Ιουλίου του 2003, διαδεχόμενος τον Αμαντού σε αυτή τη θέση. Στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθησαν τον Ιανουάριο του 2003 ο Ντιλέιτα ηγήθηκε του κυβερνώντος συνασπισμού, Ένωση για την Προεδρική Πλειοψηφία (UMP), και κατήλθε υποψήφιος στην επαρχία της πόλης του Τζιμπουτί.

Επαναδιορίστηκε πρωθυπουργός στις 21 Μαΐου του 2005, μετά την επανεκλογή του προέδρου Γκουέλεχ και στις 22 Μαΐου διορίστηκε νέα κυβέρνηση.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2008 ηγήθηκε της λίστας του UMP στην επαρχία του Τζιμπουτί. Στις εκλογές εκείνες το UMP κέρδισε όλες τις έδρες, καθώς η αντιπολίτευση δε συμμετείχε σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Ο Ντιλέιτα παραιτήθηκε στις 25 Μαρτίου του 2008 και ο πρόεδρος αμέσως τον διόρισε ξανά πρωθυπουργό λίγες ημέρες αργότερα.Μια νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ντιλέιτα σχηματίστηκε στις 27 Μαρτίου.

Έπειτα από τις προεδρικές εκλογές του 2011, κατά τις οποίες επανεξελέγη ο Γκουέλεχ, ο Ντιλέιτα υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του στις 10 Μαΐου 2011. Την επόμενη ημέρα έλαβε εκ νέου εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης ανακοινώθηκε στις 12 Μαΐου.

Ο Ντιλέιτα αντικαταστάθηκε στην αντιπροεδρία του RPP από τον Αμπντουλκαντέρ Καμίλ Μοχάμεντ τον Σεπτέμβριο του 2012, στα πλαίσια αλλαγών στο κόμμα.

Στις 31 Μαρτίου 2013 ο Καμίλ διαδέχτηκε τον Ντιλέιτα και στην πρωθυπουργία.

Μετά τις εκλογές του 2023, ο Ντιλέιτα εξελέγη νέος πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης και ανέλαβε καθήκοντα στις 5 Μαρτίου 2023.

## Παραπομπές


Ντιλειτα
Τζορτζ Μάξγουελ Ρίτσαρντς

Ο **Μάξγουελ Ρίτσαρντς** (*George Maxwell Richards*, 1 Δεκεμβρίου 1931 - 8 Ιανουαρίου 2018) ήταν ο πρόεδρος του Τρινιντάντ και Τομπάγκο από το 2003 ως το 2013.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1931. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός. Ήταν παντρεμένος, με 2 παιδιά.

Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 17 Μαρτίου του 2003 για πενταετή θητεία. Έγινε ο πρώτος αρχηγός κράτους με ρίζες από τους Ινδιάνους της Αμερικής.

## Επανεκλογή 2008

Η εκλογή του Προέδρου γίνεται από ειδικό Εκλεκτορικό Κολέγιο (*Electoral College*). Στις 4 Φεβρουαρίου 2008 ο Πρόεδρος Μάξγουελ Ρίτσαρντς εγκρίθηκε ως μοναδικός υποψήφιος από 15 βουλευτές. Η εκλογή προέδρου έγινε από Επιτροπή αποτελούμενη και από τα δύο σώματα του Νομοθετικού Σώματος και ο Ρίτσαρντς επανεξελέγη στις 11 Φεβρουαρίου, όπως άλλωστε αναμενόταν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρινιντιανοί χημικοί μηχανικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Φίλιππος Α΄ του Κουρτεναί

Ο **Φίλιππος του Κουρτεναί** (1243 – Βιτέρμπο  15 Δεκεμβρίου 1283) ήταν Τιτλούχος Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης (1273 - 1283), αφού η Κωνσταντινούπολη είχε επανέλθει από το 1261 στους Βυζαντινούς. Ο Φίλιππος του Κουρτεναί ήταν γιος και διάδοχος του τελευταίου Λατίνου Αυτοκράτορα Βαλδουίνου Β΄ και της Μαρίας των Μπριέν κόρης του στρατηγού Ιωάννη του Μπριέν. Στη νεότητά του ο πατέρας του τον παρέδωσε όμηρο σε Βενετούς εμπόρους, διότι είχε τεράστια ανάγκη από χρήματα για να ανακτήσει την Λατινική αυτοκρατορία, η οποία τελικά καταλήφθηκε από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας (1261).

## Οικογένεια
Με την Συνθήκη του Βιτέρμπο (1267) συμφωνήθηκε να παντρευτεί ο ίδιος ο Φίλιππος με την Βεατρίκη της Σικελίας δεύτερη κόρη του Καρόλου του Ανδεγαυού και της Βεατρίκης της Προβηγκίας. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στην Φότζα τον Οκτώβριο του 1273· αμέσως μετά ο πατέρας του Βαλδουίνος Β΄ απεβίωσε και ο Φίλιππος κληρονόμησε τα δικαιώματά του για την Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης.
Παιδί τους ήταν η:
* Αικατερίνη Α΄ του Κουρτεναί 1274-1307, τιτουλάρια Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης, παντρεύτηκε τον Κάρολο του Βαλουά, μικρότερο αδελφό του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας. Κόρη της ήταν η:
** Αικατερίνη του Βαλουά-Κουρτεναί 1303-1346, τιτουλάρια Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*Peter Lock, The Franks in the Aegean: 1204-1500, (Routledge, 2013)
*Wolff, Robert L. (1954). "Mortgage and Redemption of an Emperor's Son: Castile and the Latin Empire of Constantinople". Speculum. 29.

Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Οίκος των Κουρτεναί
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Ευγενία της Ελλάδας (1910-1988)

Η **Ευγενία της Ελλάδας και της Δανίας** (10 Φεβρουαρίου 1910 - 15 Οκτωβρίου 1988) ήταν η μοναδική κόρη του Πρίγκιπα Γεωργίου της Ελλάδας και της Μαρίας Βοναπάρτη.

## Βιογραφία
Είναι συγγραφέας του βιβλίου *Τσάρεβιτς, ο Μικρός Μάρτυρας* (Γαλλικά: *Le Tsarevitch, Enfant Martyr*), μια βιογραφία του Αλεξίου Νικολάγιεβιτς, Τσάρεβιτς της Ρωσίας, γραμμένη στα γαλλικά, η οποία δημοσιεύθηκε το 1990.

Η Πριγκίπισσα Ευγενία, παντρεύτηκε στις 30 Μαΐου 1938, τον Πολωνό Πρίγκιπα Δομίνικο Ραντζίβιου (Radziwiłł), γιο της Ρενάτας της Αυστρίας, στο Παρίσι και χώρισαν το 1946. Απέκτησαν μια κόρη και ένα γιο:
* *[[Τατιάνα Ραντζίβιου|Τατιάνα]]* Μαρία Ρενάτα Ευγενία Ελισάβετ Μαργαρίτα (1939 - 2025), παντρεύτηκε τον Ζαν-Ανρί Φρυσώ και έχει δύο τέκνα:
** Φαμπιόλα Φρυσώ (γενν. 7 Φεβρουαρίου 1967), παντρεύτηκε τον Τιερύ Χέρμαν και έχουν μία κόρη.
** Αλέξης Φρυσώ (γενν. 25 Νοεμβρίου 1969), νυμφεύτηκε την Ναταλί Τσάντλερ.
* *Γεώργιος* Ανδρέας Δομίνικος Ιερώνυμος Πέτρος Λέων (1947 - 2001).

Η Ευγενία ξαναπαντρεύτηκε στις 28 Νοεμβρίου 1949 τον Ραϊμόνδο των Τουρν & Τάξις, πρίγκιπα του Τόρε & Τάσσο, 2ο δούκα του Καστέλο Ντουίνο, τον οποίο επίσης χώρισε το 1965. Απέκτησαν έναν γιο:
* Κάρολος Αλέξανδρος (γενν. 10 Φεβρουαρίου 1952), νυμφεύτηκε το 1976 την Βερόνικα Λαντς. Απέκτησαν δύο γιους και μια κόρη:
** Δημήτριος γενν. 1977, πρίγκιπας του Τουρν & Τάξις.
** Μαξιμιλιανός γενν. 1979, πρίγκιπας του Τουρν & Τάξις.
** Κωνσταντία γενν. 1989, πρίγκιπας του Τουρν & Τάξις.

## Τίτλοι
*10 Φεβρουαρίου 1910 - 28 Νοεμβρίου 1949: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ευγενία της Ελλάδας και της Δανίας
*28 Νοεμβρίου 1949 - 11 Μαΐου 1965: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ευγενία, Δούκισσα του Καστέλο Ντουίνο
*11 Μαΐου 1965 - 13 Φεβρουαρίου 1989: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ευγενία της Ελλάδας και της Δανίας

### Τιμητικές διακρίσεις
**Ελληνικές**
*  Οίκος του Γκλύξμπουργκ-Ελλάδα: Ντάμα Μεγαλόσταυρος του Βασιλικού Τάγματος των Αγίων Όλγας και Σοφίας, 1ης Τάξης
*  Οίκος του Γκλύξμπουργκ-Ελλάδα: Ντάμα Διοικητής του Βασιλικού Τάγματος της Ευποιΐας
*  Οίκος του Γκλύξμπουργκ-Ελλάδα: Ιππότης της Βασιλικής Παρασημοφόρησης του Ελληνικού Βασιλικού Οίκου, 2ης τάξης

**Ξένες**
* : Παραλήπτρια Μεταλλίου από την Στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ελλάδας και της Δανίας
Ευγενία
Ελλαδα Ευγενια
Ευγενια
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τουρν και Τάξις
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Δημώνασσα

Το όνομα **Δημώνασσα** μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω μυθολογικά πρόσωπα:

* Στη σύζυγο του Ίρου, μητέρα των Αργοναυτών Ευρυδάμαντα και Ευρυτίωνα.
* Στη σύζυγο του Θέρσανδρου.
* Στη μητέρα του Γλαύκου από τον Ιππόλοχο, αναφερόμενη στην *Ιλιάδα* (Ζ 106).
* Στη μητέρα του Φιλοκτήτη.
* Επίσης με το όνομα αυτό φέρονταν στην αρχαιότητα και μια εταίρα της Κορίνθου.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Δημώνασσα του Θέρσανδρου

Η σύζυγος του Θέρσανδρου **Δημώνασσα** ήταν κόρη του Αμφιαράου και της Εριφύλης, ενώ υπήρξε η μητέρα του Τισαμενού, όπως αναφέρει ο Παυσανίας (Γ 15, 8 και Θ 5, 15). Η μορφή της Δημώνασσας είχε λαξευθεί επάνω στη Λάρνακα του Κυψέλου, στην Ολυμπία, όπου απεικονιζόταν ως μικρό κορίτσι.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Δημωνασσσα του Θερσανδρου
Σκαδό Νάξου

Το **Σκαδό**, επισήμως γνωστό ως **Σκαδόν**, είναι χωριό της ορεινής βορειοανατολικής Νάξου σε υψόμετρο 560-590 μέτρων, με 83 κατοίκους (απογραφή 2011). Διοικητικά υπάγεται στο δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων της Περιφερειακής Ενότητας Νάξου της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου (κατά το Σχέδιο Καλλικράτης).

Παλαιότερα  ανήκε  στην άλλοτε επαρχία Νάξου του νομού Κυκλάδων. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμου Δρυμαλίας. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί ιδία έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Δρυμαλίας, του Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων.

Πρόκειται για ένα μικρό παραδοσιακό χωριό που βρίσκεται στην ΒΑ. ορεινή Νάξο. Είναι κτισμένο στις ανατολικές πλαγιές του όρους Κόρωνος και απέχει περίπου 34 χλμ από τη Χώρα Νάξου. Είναι το αμέσως επόμενο χωριό από τη Κόρωνο Νάξου και επί του ανατολικού οδικού άξονα Σταυρός Κεραμωτής-Απόλλωνας Νάξου και περιλαμβάνεται στα σμυριδοχώρια της Νάξου.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1835, με 149 κατοίκους (48 οικογένειες), προσαρτάται στον νεοϊδρυθέντα *δήμο Κορωνίδος* της επαρχίας *Νάξου*, με έδρα τον *[[Κωμιακή Νάξου|οικισμό της Κωμιακής]]*.
* Το 1840, οι δήμοι της επαρχίας Νάξου μειώθηκαν από 10 σε 7. Ο *δήμος Κορωνίδος* καταργείται και ο *οικισμός του Σκαδού* προσαρτάται στο *δήμο Απειράνθου*.
* Το 1858, ο *δήμος Κορωνίδος* επανασχηματίζεται και ο οικισμός του *Σκαδού* προσαρτάται πάλι στο *δήμο Κορωνίδας*.
* Το 1912, αποφασίζεται οι οικισμοί που έχουν πάνω από 300 κατοίκους και σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης, να αποτελέσουν αυτοτελείς κοινότητες. Δημιουργείται η *κοινότητα του Σκαδού* με έδρα τον οικισμό.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97), η *κοινότητα Σκαδού* καταργείται και ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Δρυμαλίας'' με έδρα *τον* οικισμό *[[Χαλκί Νάξου|Χαλκείο]]*. Συγκεκριμένα, με το *πρόγραμμα Καποδίστριας* αποτελούσε το *Δημοτικό Διαμέρισμα Σκαδού*, του *Δήμου Δρυμαλίας*, του ''νομού Κυκλάδων'', στο γεωγραφικό διαμέρισμα ''Νήσων Αιγαίου Πελάγους''.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), καταργείται ο δήμος *Δρυμαλίας* και ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), αποτελεί *την Τοπική Κοινότητα Σκαδού,* που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του *δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων*, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

## Φωτοθήκη

Koronos and Skado, Naxos, 115101.jpg|Άποψη του χωριού Σκαδό από Κόρωνο.
Skado, Naxos, 119473.jpg|Το χωριό Σκαδό. Στα αριστερά το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου.
Naxos Skado.JPG|Νοτιοανατολική άποψη του χωριού Σκαδό πλησιάζοντας στο δρόμο από τη Κόρωνο


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νάξου
Κατηγορία:Απείρανθος
Νίκος Αλιάγας

Ο **Νίκος Αλιάγας** (, Παρίσι, 13 Μαΐου 1969) είναι Έλληνας και Γάλλος παρουσιαστής. Γεννήθηκε στη Γαλλία και κατάγεται από τη Σταμνά Αιτωλοακαρνανίας από την πλευρά του πατέρα του και από το Μεσολόγγι από την πλευρά της μητέρας του. Έχει διαγράψει σημαντική πορεία στη γαλλική τηλεόραση με την παρουσίαση του γαλλικού ριάλιτι *[[Star Academy (Γαλλία)|Star Academy]]*, το οποίο σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία. Επίσης, έχει κατά καιρούς συνεργαστεί με διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς στην Ελλάδα. Έχει τιμηθεί με σημαντικά βραβεία τόσο στη Γαλλία όσο και στην Ελλάδα.

Μέχρι το 2005 ο παρουσιαστής είχε συμβόλαιο με το Mega, όπου παρουσίαζε ειδικά προγράμματα. Από τον Απρίλιο του 2007 ανήκει στο δυναμικό του Alpha ως ειδικός σύμβουλος προγράμματος.

Ο Αλιάγας παρουσιάζει τα Βραβεία NRJ Music Awards από το 2009 μέχρι και σήμερα. Στην εκπομπή του Alpha που παρουσίαζε με τίτλο *Gros Plan* είχε καλεσμένους μεταξύ των οποίων οι Σιλβέστερ Σταλόνε, Ζαν-Πολ Γκοτιέ, Σελίν Ντιόν και Έλενα Παπαρίζου.

Από το 2012 μέχρι και σήμερα, είναι παρουσιαστής του γαλλικού *The Voice*.

Το 2013 τα Ελληνικά Ταχυδρομεία παρουσίασαν γραμματόσημα τα οποία τον απεικόνιζαν.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Γάλλοι τηλεπαρουσιαστές
Κατηγορία:Γάλλοι ραδιοπαρουσιαστές
Ίον Φιλότι Καντακουζηνός

Ο **Ίον Καντακουζηνός** ήταν Ρουμάνος ηθοποιός.

Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1908 και απεβίωσε στις 27 Αυγούστου 1975. Καταγόταν από τον ρουμανικό κλάδο της ελληνικής  οικογένειας πριγκίπων και βυζαντινών αυτοκρατόρων, των Καντακουζηνών, με απώτερη καταγωγή από τη Σμύρνη.

Ήταν πατέρας του επίσης ηθοποιού Σερμπάν και γιος της ηθοποιού Μαρία Φιλότι. Είχε διατελέσει διευθυντής της *Cinematogry* και της  *Cineromit* 

## Φιλμογραφία
**România* (1934) 
**Castelul Peles* (1941)
**Romania in lupta contra bolsevismului (1941)*
**Castelul Peles* (1941)
**Razboiul nostru sfant* (1942) 
**Noi* (1942)
**Datini din strabuni* (1942)
**Noapte furtunoasa*  (1943) 
**Visul unei nopti de iarna* (1946)
*''Padurea nebuna (1982)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*IMDb

Κατηγορία:Ρουμάνοι ηθοποιοί
Ιον
Κατηγορία:Ρουμάνοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ίον Καντακουζηνός

μικρογραφία|Ο Ίον Καντακουζηνός
Ο ** Ίον Καντακουζηνός** (*Ion Cantacuzino*, 25 Νοεμβρίου 1863 - 14 Ιανουαρίου 1934) ήταν διάσημος Ρουμάνος παθολόγος, μετέπειτα καθηγητής στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου και μέλος της Ρουμανικής ακαδημίας. Ήταν επίσης ο ιδρυτής του ιδρύματος *Ίον Καντακουζηνός*.

Γεννήθηκε στο Βουκουρέστι και καταγόταν από τον ρουμάνικο κλάδο της ελληνικής οικογένειας των Καντακουζηνών με καταγωγή από το Βυζάντιο. Σπούδασε στο Παρίσι ιατρική και εργάστηκε σε διάφορα νοσοκομεία στο Παρίσι. Το 1894 έλαβε το διδακτορικό του και ανέλαβε αναπληρωτής καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Ιασίου στη Ρουμανία. Μετά από δύο χρόνια όμως επέστρεψε στο Παρίσι και εργάστηκε στο ίδρυμα Παστέρ. Το 1901 επέστρεψε στη Ρουμανία και στο Βουκουρέστι όπου και έλαβε θέση καθηγητή. Έκανε πολλές έρευνες και ανακάλυψε μια νέα θεραπεία για τη χολέρα, τη φυματίωση και τον ερυθρό πυρετό. 

Κατά τον Β΄ Βαλκανικό πόλεμο διορίστηκε επικεφαλής ιατρικής ομάδας για την καταπολέμηση της χολέρας στις τάξεις του ρουμανικού στρατού. Την ίδια θέση είχε και κατά τη διάρκεια του Α΄παγκοσμίου πολέμου. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ίδρυμα Ίον Καντακουζηνός

Κατηγορία:Ρουμάνοι ιατροί
Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών Ρουμανίας
Σερμπάν Καντακουζηνός

Το όνομα **Σερμπάν Καντακουζηνός** αναφέρεται στους παρακάτω, μέλη του ρουμάνικου κλάδου της οικογένειας Καντακουζηνών με καταγωγή από τη Σμύρνη.

*Σερμπάν Καντακουζηνός, πρίγκιπας της Βλαχίας, 1678-1688
*Σερμπάν Καντακουζηνός, Ρουμάνος ηθοποιός
Σερμπάν Καντακουζηνός (ηθοποιός)

Ο **Σερμπάν Καντακουζηνός** (4 Φεβρουαρίου 1941 - 4 Ιουλίου 2011) ήταν Ρουμάνος ηθοποιός. 

Γεννήθηκε στο Βουκουρέστι  Κατάγεται από τον ρουμάνικο κλάδο της ελληνικής οικογένειας , πριγκίπων και βυζαντινών αυτοκρατόρων , των Καντακουζηνών με καταγωγή από την Σμύρνη. Ο πατέρας του Ίον και η γιαγιά του Μαρία Φιλότι ήταν επίσης ηθοποιοί. Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 70 ετών.

## Φιλμογραφία

**Strainul* (1964)
**Gaudeamus igitur* (1965)
**Sapte baieti si o strengarita* (1966)
**Razboiul independentei* (1977)
**Muschetarii in vacanta* (1984)
**Secretul armei… secrete* (1988)
**Cei care platesc cu viata* (1991)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο Σερμπάν στο IMDb 
*Βιογραφικό του στο Cinemagia 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρουμάνοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Ρουμάνοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών Ρουμανίας
Κατηγορία:Ηθοποιοί ραδιοφώνου
Αλέξανδρος Παπαδόγγονας

Ο **Αλέξανδρος Παπαδόγγονας** (Τρίπολη Αρκαδίας, 12 Ιουλίου 1931 - Αθήνα, 16 Ιανουαρίου 2026) ήταν αντιναύαρχος εν αποστρατεία του Πολεμικού Ναυτικού και πολιτικός. Διατέλεσε βουλευτής της Α΄ Αθηνών με την Νέα Δημοκρατία και υπουργός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν γιος του υποστράτηγου Διονυσίου Παπαδόγγονα, αρχηγού των Ταγμάτων Ασφαλείας Πελοποννήσου. Σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στη Ναυτική Σχολή Πολέμου και στη Σχολή Άμυνας του ΝΑΤΟ. Μετεκπαιδεύτηκε στις Σχολές Υποβρυχίων τόσο της Ελλάδος όσο και των ΗΠΑ καθώς επίσης και στη Σχολή Ναρκοπολέμου και στη Σχολή Οικονομικών του Ναυτικού. 

Υπηρέτησε σε πολλά πολεμικά πλοία και υποβρύχια καθώς και σε επιτελικές θέσεις του Πολεμικού Ναυτικού. Έλαβε ενεργό μέρος στο αντιδικτατορικό κίνημα του Ναυτικού το 1973 όπου για τη δραστηριότητά του εκείνη συνελήφθη και φυλακίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Μετά τη Μεταπολίτευση το 1974 επανήλθε στο Πολεμικό Ναυτικό, απ' όπου και αποχώρησε το ίδιο έτος προκειμένου ν' ασχοληθεί με τη πολιτική και να λάβει μέρος στις εκλογές.

## Πολιτική καριέρα
Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Αθηνών με τη παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και ανέλαβε το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας (1974-77). Επανεκλέχθηκε βουλευτής το 1977 και ορίστηκε υπουργός Συγκοινωνιών (1977-80). Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τοποθετήθηκε αρχικά αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας (Απρίλιος 1990 - Αύγουστος 1991) και στη συνέχεια (για δεύτερη φορά στην καριέρα του) υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας (Δεκέμβριος 1992 - Οκτώβριος 1993) με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ επανήλθε στην κυβέρνηση.

Στη δεύτερη θητεία του ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, ήρθε σε έντονη αντιπαράθεση με τον εφοπλιστή Γεράσιμο Αγούδημο, ο οποίος τότε κυριαρχούσε στα δρομολόγια της «άγονης γραμμής», ενώ ως αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας συγκρούστηκε με τον προϊστάμενό του υπουργό Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, κυρίως για θέματα αμυντικής πολιτικής. Μετά την ήττα της ΝΔ το 1993, ο Παπαδόγγονας υποστήριξε ένθερμα το «Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου» (ΔΕΑΧ) Ελλάδας-Κύπρου το οποίο εφάρμοσαν οι Ανδρέας Παπανδρέου και Γλαύκος Κληρίδης, σε αντίθεση με τον Βαρβιτσιώτη.

Τιμήθηκε από τον τέως Βασιλιά Κωνσταντίνο με τον Ταξιάρχη του Φοίνικος, τον Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου και με το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας. Επίσης τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη  του Τάγματος Αξίας (Γαλλίας) και τον Ταξιάρχη του Τάγματος Βλαδιμηρέσκου (Ρουμανίας). Ως πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος τιμήθηκε από τον Πρίγκιπα Αλβέρτο του Μονακό.

Απεβίωσε στις 16 Ιανουαρίου 2026, σε ηλικία 94 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Who's Who 1979" σελ.513.
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας
Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Σημαία των Νήσων Μάρσαλ

[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 110110.svg|23px Λόγος σημαίας: 10:19]]
Η **[[σημαία]] των [[Νήσοι Μάρσαλ|Νήσων Μάρσαλ]]**, υιοθετήθηκε την 1η Μαΐου 1979, όταν η νησιωτική χώρα απέκτησε αυτοδιοίκηση. 

Όπως και οι σημαίες άλλων χωρών του Ειρηνικού, το γαλάζιο της σημαίας συμβολίζει τον ωκεανό. Η αναδυόμενη διαγώνια λωρίδα αποτελεί σύμβολο του ισημερινού και το επάνω αστέρι συμβολίζει το αρχιπέλαγος στο Βόρειο Ημισφαίριο. Οι λευκές και πορτοκαλί πλευρές της σημαίας, συμβολίζουν αντίστοιχα την ανατολή του και τη δύση του ηλίου, όπως επίσης την ειρήνη και το θάρρος. Το αστέρι έχει 24 ακτίνες, όσες ακριβώς είναι και οι εκλογικές περιφέρειες ενώ τα τέσσερα μακρά σημεία συμβολίζουν τα τέσσερα πολιτιστικά κέντρα των Ματζούρο, Τζαλουίτ, Γουότζε και Εμπέγιε.

Η σημαία σχεδιάστηκε από την Πρώτη Κυρία της χώρας, την Εμλέν Καμπούα.

## Πηγές

* Μάρσαλ Νήσοι- στις *Σημαίες του Κόσμου*.

Μαρσαλ
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Νήσων Μάρσαλ
Εθνόσημο των Νήσων Μάρσαλ

Το **Εθνόσημο των [[Νήσοι Μάρσαλ|Νήσων Μάρσαλ]]** αποτελείται από ένα γαλάζιο φόντο, σύμβολο της θάλασσας, με έναν άγγελο που έχει ανοικτές τις φτερούγες του πάνω στο φόντο. Ο άγγελος συμβολίζει την ειρήνη. Πίσω από αυτόν βρίσκονται δύο νησιά , με ένα πλεούμενο κανό και ένα φοινικόδεντρο. Στο πάνω μέρος εκατέρωθεν του θυρεού βρίσκεται μία ερυθρόλευκη γραμμή. Πίσω από το θυρεό υπάρχει ένας ναυτικός χάρτης, καλλιτεχνικά σχεδιασμένος. Στο δακτύλιο , πάνω από το θυρεό, διαβάζουμε τη φράση *Government of the Marshall Islands* (Κυβέρνηση των Νήσων Μάρσαλ) και από κάτω, το ρητό *Jepilpin ke Ejukaan* (στη γλώσσα των κατοίκων των νησιών Μάρσαλ, "Με την κοινή Προσπάθεια, Πετυχαίνουμε".

## Πηγές

* Μάρσαλ Νήσοι- στις *Σημαίες του Κόσμου*.

Μάρσαλ
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Νήσων Μάρσαλ
Φιλίπ Μασονί

Ο **Φιλίπ Μασονί** (*Philippe Massoni*, 13 Ιανουαρίου 1936 - 14 Φεβρουαρίου 2015) ήταν ο ειδικός αντιπρόσωπος του προέδρου της Γαλλίας στην Ανδόρρα, για το διάστημα 2002-2007. Νωρίτερα ήταν αρχηγός της αστυνομίας στο Παρίσι.

## Προφίλ
Γεννήθηκε το 1936 και ανέλαβε στη θέση αυτή στις 26 Ιουλίου του 2002 αντικαθιστώντας τον Φρεντερίκ ντε Σεν Σερνάν.. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως το 2007. Ο εκάστοτε Πρόεδρος της Γαλλίας είναι συνηγεμόνας της Ανδόρρας, μαζί με τον Ισπανό Επίσκοπο του Ουρζέλ. Το Μασονί διαδέχθηκε η Εμανουέλ Μινιόν (Emmanuelle Mignon) στις 6 Ιουνίου του 2007. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2015.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Μπαμίρ Τόπι

Ο **Μπαμίρ Μυρτέζα Τόπι** (, γενν. 24 Απριλίου 1957) είναι Αλβανός πολιτικός ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Αλβανικής Δημοκρατίας, από το 2007 έως το 2012.

## Καριέρα
Γεννήθηκε το 1957 στα Τίρανα. Σπούδασε Βιολογία και τέθηκε επικεφαλής του Ινστιτούτου Κτηνιατρικής στα Τίρανα. Εξελέγη 3 φορές βουλευτής με το Δημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας, του οποίου υπήρξε και αντιπρόεδρος. Από το 1996 μέχρι το 1997 χρημάτισε Υπουργός Γεωργίας. 

Την άνοιξη του 2007 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το ύπατο αξίωμα του κράτους. Στην πρώτη ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο, στις 8 Ιουλίου, ο Τόπι περιορίστηκε στις 75 ψήφους και χρειάστηκε και άλλη ψηφοφορία. Στην πρώτη ψηφοφορία δεν έλαβε μέρος η αντιπολίτευση.. Ο δεύτερος γύρος ήταν εξίσου χωρίς αποτέλεσμα, με τον Τόπι να λαμβάνει 74 ψήφους στις 10 Ιουλίου, ενώ και η ψηφοφορία στις 14 Ιουλίου απέβη άκαρπη. Στην ψηφοφορία εκείνη ο Τόπι πήρε μόνο 50 ψήφους ενώ ο Νεριτάν Τσέκα έλαβε 32. 

Τελικά, στον τέταρτο γύρο, στις 20 Ιουλίου, ο Τόπι υποστηρίχθηκε μερικώς από την qντιπολίτευση και εξελέγη Πρόεδρος με 85 ψήφους. Ανέλαβε καθήκοντα στις 24 Ιουλίου 2007. Υποστήριξε σθεναρά την ανεξαρτησία του Κοσόβου.

Τον Ιούλιο του 2012 τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Μπουγιάρ Νισάνι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλβανίας
Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ

Ο **Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ** (*Ahmet Necdet Sezer* ()  , 13 Σεπτεμβρίου 1941) είναι Τούρκος πολιτικός, που χρημάτισε  10ος Πρόεδρος της Τουρκίας.

Ο Σεζέρ προτάθηκε για Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τον Μπουλέντ Ετζεβίτ, πρόταση την οποία αποδέχτηκε και υπερψήφισε η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση στις 5 Μαΐου του 2000. Κατά την ομιλία της ανάληψης των καθηκόντων του, δήλωσε ότι σκόπευε να προστατεύσει το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα, τερματίζοντας την αστυνομοκρατία. 

Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1941 στο Αφιόν Καραχισάρ και σπούδασε Νομικά στην Άγκυρα. Το 1988 διορίστηκε μέλος του Συνταγματικού Δικαστηρίου της χώρας. Το 1998, εξελέγη ανώτατος δικαστής του εν λόγω δικαστηρίου. 

Ορκίστηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις 16 Μαΐου 2000 και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως το 2007. Τον διαδέχθηκε ο Αμπντουλάχ Γκιούλ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Τουρκικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου της Άγκυρας
Κατηγορία:Τούρκοι δικαστικοί
Ιβάν Στέφαν

Ο **Ιβάν-Στέφαν** ήταν τσάρος της Βουλγαρίας (1330-1331).

Ήταν γιος και διάδοχος του τσάρου Μιχαήλ-Ασέν και της σερβίδας πριγκίπισσας Άννας-Νέδας Νεμάνια. Ο πατέρας του τον όρισε συγκυβερνήτη το 1323, αλλά όταν χώρισε τη μητέρα του το 1324 τον εξόρισε μαζί της και με τα αδέλφια του στη Σερβία. Μετά τον θάνατο του πατέρα του στο Βελμπάζντ ακολούθησε περίοδος αναρχίας και η αποτυχημένη προσπάθεια του Σέρβου βασιλιά Στέφανου-Ούρου Γ΄ (και αδελφού της Άννας-Νέδας) να κυριεύσει τη Βουλγαρία. Τότε η αριστοκρατία πρότεινε στον Σέρβο βασιλιά να εγκαταστήσει στον Βουλγαρικό θρόνο τον Ιβάν-Στέφαν. 

Έτσι το 1330 ο Ιβάν-Στέφαν έγινε τσάρος. Αν και ήταν σε ηλικία κοντά στην ωριμότητα, η επιρροή της μητέρας του Άννας-Νέδας ήταν ακόμη καθοριστική. Οι σχέσεις του με το Βυζάντιο χειροτέρεψαν, προκαλώντας κρίση στο βασίλειο. Ο ίδιος, η αδελφή του Θεοδώρα και οι γιοι της εκδιώχθηκαν από την πρωτεύουσα Τάρνοβο από τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο, ο οποίος κυρίευσε το 1331 το μεγαλύτερο μέρος της Θράκης. Μετά την αποτυχία της επανάκτησης των χαμένων εδαφών, προκλήθηκε μεγάλη δυσφορία στη Βουλγαρία, με αποτέλεσμα να γίνει πραξικόπημα. Ο Ιβάν-Στέφαν, η μητέρα του και τα αδέλφια αναγκάστηκαν του να εγκαταλείψουν το Τάρνοβο, ενώ οι πραξικοπηματίες έκαναν τσάρο τον εξάδελφό του Ιβάν Αλεξάνταρ(1331 - 1371).

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Μονή Φανερωμένης Νάξου

Η **Ιερά** **Μονή Φανερωμένης Νάξου**, σχεδόν παραθαλάσσια, βρίσκεται βορειοδυτικά του χωριού Εγγαρές Νάξου και δυτικά του χωριού Κεραμωτή Νάξου με την οποία συνδέεται με μονοπάτι. Απέχει περίπου 10 χλμ. βόρεια από τη Χώρα Νάξου επί του δυτικού οδικού άξονα Χώρα Νάξου - Απόλλωνας. Η Μονή αυτή χρονολογείται από τον 14ο αιώνα. Στα τέλη του 16ου αιώνα η Μονή Φανερωμένης κατέστη σταυροπηγιακή Μονή μετά από σχετική απόφαση του Οικουμενικού Πατριάρχη Θεολήπτου του Α΄ με συνέπεια να τύχει ειδικών προνομίων επί Τουρκοκρατίας.

Κατά τη θρησκευτική παράδοση η ίδρυσή της, έχει ταυτιστεί με ανεύρεση εικόνας της Παναγίας από πλήρωμα πλοίου που κινδύνεψε στη περιοχή, παρά ταύτα η ακριβής χρονολογία ίδρυσης είναι άγνωστη. Είναι κτισμένη σε μορφή ενετικού πύργου σε ύψωμα και ακριβώς έναντι του ομώνυμου όρμου Φανερωμένης απ΄ όπου και δεσπόζει της όλης γύρω ΒΔ. ακτής της νήσου. Η Μονή ήκμασε ιδιαίτερα στις αρχές του 19ου αιώνα. Σημαντικοί ηγούμενοι της Μονής Φανερωμένης ήταν ο Δωρόθεος (Τζιώτης) που το 1826 δημιουργεί δύο από τα πρώτα διδακτήρια της Νάξου, ο Ηλίας Γεωργιάδης, καθώς επίσης και ο μετέπειτα, Άγιος Αρσένιος ο εν Πάρω. Παλαιότερα στη Μονή Φανερωμένης υπάγονταν και πολλά μετόχια της Νάξου.

Η Ιερά Μονή Φανερωμένης Νάξου είναι ανδρώα μονή. Το καθολικό της είναι αφιερωμένο στη Κοίμηση της Θεοτόκου και η ετήσια πανήγυρη της είναι στις 15 Αυγούστου έκαστου έτους.

Φανερωμένης
Γεώργιος Τέρτερ Β΄

Ο **Γεώργιος Τέρτερ Β΄** (βουλγ. *Георги II Тертер*, ... - 1323) από τον Οίκο των Τέρτερ ήταν τσάρος της Βουλγαρίας κατά τα έτη 1322-1323.

Ήταν γιος και διάδοχος του τσάρου Θεοδώρου-Σβετοσλάβ από την πρώτη σύζυγό του Ευφροσύνη. Ο νεαρότατος τσάρος εγκατέλειψε τη φιλειρηνική πολιτική του πατέρα του και αποφάσισε να επέμβει δυναμικά, εκμεταλλευόμενος το πλεονέκτημά του από τον εμφύλιο στην Κωνσταντινούπολη.

Επιτέθηκε στη Θράκη και συναντώντας ελάχιστη αντίσταση κυρίευσε τη Φιλιππούπολη το 1322. Εγκατέστησε εκεί φρουρά υπό τον στρατηγό Ιβάν τον Ρώσο, ενώ ένας γραφέας της Αυλής του τον εξύμνησε ως "κάτοχο του βουλγαρικού και ελληνικού στέμματος". Με νέα εκστρατεία κυρίευσε φρούρια γύρω από την Αδριανούπολη, αλλά οι Βούλγαροι απωθήθηκαν ηττώμενοι από τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο. Ο Ανδρόνικος Γ΄ προετοίμασε εισβολή στη Βουλγαρία, όταν έφθασε η είδηση ότι ο Γεώργιος Β' πέθανε, μάλλον από φυσικά αίτια.

Τον άτεκνο νεαρό τσάρο τον διαδέχθηκε ο μακρινός ξάδελφός του Μιχαήλ Σισμάν.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Τέρτερ
Φαράγγι της Αγίας Ειρήνης

thumb|250px|Το Φαράγγι της Αγίας Ειρήνης.
Στη ∆υτική πλευρά των Λευκών Ορέων, στην Επαρχία Σελίνου (Δήμος Ανατολικού Σελίνου) του Νοµού Χανίων βρίσκεται το μοναδικό σε οµορφιά και βλάστηση Φαράγγι της Αγίας Ειρήνης. Το φαράγγι έχει πάρει το όνομά του από το ομώνυμο χωριό που βρίσκεται κοντά στη βόρεια είσοδό του. Το φαράγγι αποτελεί τµήµα του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4, έχει µήκος 7,5 χιλιόμετρα και η διάβαση του διαρκεί περίπου τρεις ώρες. Η Νότια είσοδος απέχει 5 χιλιόµετρα από το παραθαλάσσιο χωριό της Σούγιας. Αποτελεί τµήµα της περιοχής NATURA 2000 µε Κωδικό GR 4340008 και έχει επίσης χαρακτηριστεί ως Καταφύγιο Άγριας Ζωής από το Υπουργείο Γεωργίας. Το φαράγγι αποτελεί τµήµα του βιοτόπου του Κρητικού Αίγαγρου και χαρακτηρίζεται από ποικίλα µικροπεριβάλλοντα που αποτελούν καταφύγιο και ενδιαίτηµα για πολλά είδη πανίδας. Χαρακτηριστικός είναι και ο πλούτος της δασικής βλάστησης τόσο από άποψη δένδρων (Κυπαρίσσι, Τραχεία πεύκη, Σφενδάµι , Πλάτανος, Πουρνάρι, Αριά) αλλά και των θάµνων, φρυγάνων καθώς και των αρωµατικών φυτών µε κυριότερο τον δίκταμο.
 
Η σπουδαιότητα όµως του φαραγγιού δεν περιορίζεται στην υψηλή του βιοποικιλότητα ή στην αισθητική του αξία αλλά και στην ιστορική και πολιτιστική του ταυτότητα. Στη θέση «Πολλά Σπιτάκια» µέσα στο Φαράγγι κατέφευγαν οι επαναστάτες την εποχή της Τουρκοκρατίας και από εκεί ξεκινά και το µονοπάτι της «Φυγού» που ήταν και η έξοδος διαφυγής από το Φαράγγι προς την περιοχή του Οµαλού. Στην περιοχή βρίσκεται η βυζαντινή εκκλησία του Χριστού (1358µ.Χ.) και ο ερειπωµένος ναός του Αγ. Γεωργίου(1460 µ.Χ.). Νοτιότερα υπάρχουν οι αρχαίες πόλεις της Ελύρου, της Υρτακίνας της Συίας, της Λισσού και της Ποικιλασσού. Το Αγιερηνιώτικο φαράγγι είναι το δεύτερο σε επισκεψιµότητα φαράγγι του Νοµού Χανίων µετά την Σαµαριά. Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι είναι επισκέψιµο για µεγαλύτερη χρονική περίοδο (σε σχέση µε την Σαµαριά) και ότι αποτελεί έναν αναπτυσσόµενο φυσικό πόρο.

Α
Φαραγγι της Αγιας Ειρηνης
Γιάννης Κορίδης

Ο **Γιάννης Κορίδης** (Μολόχα Κοζάνης, 7 Ιανουαρίου 1936 - Αθήνα, 7 Ιουνίου 2025)  ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και λογοτέχνης.

## Βίος
Γεννήθηκε στη Μολόχα της Κοζάνης από γονείς Μικρασιάτες. Σπούδασε νομικά και φιλολογία, αλλά τον κέρδισε η δημοσιογραφία. Εργάστηκε σε πολλές αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά (Ελευθερία, Βήμα, Νέα, Ακρόπολις, Βραδυνή, Ημέρα, Ανένδοτος, Ελεύθερος Τύπος, Κέρδος, Ειδήσεις, Ταχυδρόμος, Οικονομικός Ταχυδρόμος, Εποχές, Ελληνίδα, Slim, Ελλάδα) ως ρεπόρτερ, διορθωτής, αρθρογράφος, χρονογράφος, κριτικός βιβλίου κ.λπ.

Παρουσιάστηκε στα γράμματα με τη συλλογή «Με την ανατολή του ήλιου» το 1952, όπου ξάφνιασε την κριτική για το νεαρό της ηλικίας του και για τον καλοδουλεμένο στίχο του. Από το 1995 ανθολογούσε και εξέδιδε το ετήσιο «Ποιητικό Ημερολόγιο».

Διετέλεσε διευθυντής του «Υγειονομικού Βήματος», της «Πολιτικής και Οικονομικής Έρευνας» και του «Άλεφ». Ήταν εκδότης των περιοδικών «Ιωλκός» (όργανο του ομώνυμου εκδοτικού οίκου που ίδρυσε ο ίδιος το 1961), «Συμπόσιο», «Βαλκάνια», «Δίοδος» και «΄Ερευνα».

Ήταν μέλος της ΕΣΗΕΑ, της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Λαογραφικής Εταιρίας, ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σμυρναίων και διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Πολιτιστικών Συντακτών. Συνεργάστηκε με τα κυριότερα λογοτεχνικά περιοδικά και επί πολλά χρόνια έγραφε την κριτική βιβλίου στην οικονομική εφημερίδα «Κέρδος». 

Έργα του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, ιταλικά, αγγλικά, βουλγαρικά, αλβανικά και σλοβένικα.

Απεβίωσε στις 7 Ιουνίου 2025, σε ηλικία 89 ετών.

## Συγγραφικό έργο

; Ποίηση
* Με την ανατολή του ήλιου, 1952
* Κραυγές στη θύελλα, 1955
* Το πρόσωπο της Γης, 1957
* Διεισδύσεις, 1962
* Αφιέρωση, 1970
* Κύπρος, 1974
* Χρονολόγιο, 1978
* Η νύχτα της Θάλασσας, 1994
* Ποιήματα 1952-2002. Περιλαμβάνονται οι οκτώ παραπάνω συλλογές μαζί με την ανέκδοτη «Φωνές από το χτες και το σήμερα», 2002
* Κλειστός χώρος, 2009
* Σημείο αναφοράς, 2013

; Ανθολογίες
* Ποιητική Ανθολογία 1930-1965, 1965 
* Ανθολογία Βαλκανικής Ποίησης, 1984
* Τα Ωραιότερα Δημοτικά Τραγούδια 
Α΄ τόμος: Ακριτικά-Ιστορικά
Β΄ τόμος: Κλέφτικα-Της Εθνικής Αντίστασης
Γ΄ τόμος: Της Αγάπης και του Έρωτα
Δ΄ τόμος: Μοιρολόγια - Της Ξενιτιάς - Παραλογές

; Μελέτες - Δοκίμια - Ταξιδιωτικά
* Οι μεγάλες δίκες των αιώνων, τόμοι 3,  1968
* Οι μεγάλοι εραστές, 1971
* Βουλγαρία, ένα ταξίδι μια γνωριμία, 1978
* Βαλκάνια, απύραυλη ζώνη, α΄ και β΄ έκδοση, 1985
* Βαλκάνια, απύραυλη ζώνη, στην αγγλική, 1985 
* Μορατόριουμ, η αλήθεια για τα πυρηνικά, 1988 
* Τα γεράκια και οι λύκοι, 1989
* Πέτρος Μωραΐτης - ο γλύπτης, ο άνθρωπος, 1994
* Υπόθεση Οτζαλάν, 1999
* Νικηφόρος Μανδηλαράς - Η δολοφονία ενός αγωνιστή, 2002
* Το Αλβανικό Έπος (Λεύκωμα μεγάλου σχήματος), 2003
* Nέα Ιωνία 1923-2003. 80 χρόνια (Λεύκωμα μεγάλου σχήματος), 2004
*Το δημοτικό τραγούδι από το χθες στο σήμερα, 2018

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Φανερωμένη

Γενικά η ονομασία **Φανερωμένη** και ειδικότερα για τον ελλαδικό χώρο,  είναι συνυφασμένη με ευσεβείς παραδόσεις του ελληνικού λαού τις οποίες και επικύρωσε η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία στο διάβα των τελευταίων αιώνων. Συνήθως αφορούν τόπους όπου κατά καιρούς «φανερώθηκαν» ιερές εικόνες, συνηθέστερα της Παναγίας, κατά θαυμαστό τρόπο, που η προηγούμενη απόκρυψή τους ανάγεται στη περίοδο της εικονομαχίας στο Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Έτσι η ονομασία «Φανερωμένη» δίνονταν σε ανάμνηση παρόμοιου τρόπου εύρεσης εικόνας σε περιοχές, ναούς και μοναστήρια τα οποία κτίζονταν στη συνέχεια στους τόπους εύρεσης αυτών των εικόνων. Κυριότερα τέτοια μοναστήρια και τόποι είναι:

*η Ιερά Μονή Φανερωμένης Κυζίκου, σταυροπηγιακό μοναστήρι, το αρχαιότερο όλων.

*η Ιερά Μονή Φανερωμένης Νάξου, σταυροπηγιακό μοναστήρι, το αρχαιότερο στον ελλαδικό χώρο.
*η Ιερά Μονή Φανερωμένης Κορινθίας
*η Ιερά Μονή Φανερωμένης Κρήτης 
*η Ιερά Μονή Φανερωμένης Λασιθίου
*η Ιερά Μονή Φανερωμένης Λακωνίας
*η Ιερά Μονή Φανερωμένης Λευκάδας και
*η Ιερά Μονή Φανερωμένης Σαλαμίνας

Επίσης με το όνομα Φανερωμένη φέρονται τα ακόλουθα χωριά της Ελλάδας καθώς και διάφορα ακρωτήρια και νησίδες.

*Φανερωμένη Άρτας
*Φανερωμένη Θεσπρωτίας
*Παναγία Φανερωμένη Λασιθίου
*Φανερωμένη Μεσσηνίας
*Φανερωμένη Ηρακλείου
*Αγία Φανερωμένη Πρέβεζας και
*Φανερωμένη Τρικάλων  

Το όνομα Φανερωμένη έχει και μία συνοικία στην Κύπρο:
*Φανερωμένη (συνοικία Λευκωσίας)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λόρενς Ρόμπερτς

Ο **Λόρενς Ρόμπερτς** (*Lawrence Edward Roberts III*, 20 Οκτωβρίου 1982) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής. 

Έχει ύψος 2.06 μ. και αγωνίζεται στη θέση του πάουερ φόργουορντ. Κύρια προσόντα του είναι το εκπληκτικό του άλμα και η μεγάλη του ταχύτητα.

## Καριέρα
Το 2005 αποφοίτησε από το κολλέγιο του Μισσισίπι με μέσο όρο 16,9 πόντους και 11 ριμπάουντ. Στη συνέχεια, επιλέχθηκε στο νούμερο 55 του ντραφτ από τους Σιάτλ Σούπερσονικς, με τους οποίους, όμως, δεν αγωνίστηκε ποτέ.

Η ομάδα με την οποία αγωνίστηκε για δύο χρόνια στο NBA ήταν οι Μέμφις Γκρίζιλς. Την πρώτη χρονιά είχε 1,5 πόντους και 1,5 ριμπάουντ κατά μέσο όρο σε 33 αγώνες. Τη δεύτερη χρονιά είχε μέσο όρο 5,2 πόντους και 4,8 ριμπάουντ σε 54 παιχνίδια, καθώς προς το τέλος της σεζόν έχασε κάποια παιχνίδια, αντιμετωπίζοντας πρόβλημα με τα γόνατά του.

Στις 12 Ιουλίου 2007 ο Ρόμπερτς υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα του Ολυμπιακού, ως αντικαταστάτης του Άντρια Ζίζιτς, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος. Ύστερα από 3 μήνες, και χωρίς να έχει αγωνιστεί ούτε σε ένα επίσημο παιχνίδι με τη φανέλα του Ολυμπιακού, ο παίκτης αποδεσμεύτηκε και στη θέση του αποκτήθηκε ο Μαρκ Τζάκσον.

## Διακρίσεις
Τη σεζόν 2003/04 ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της νοτιοανατολικής περιφέρειας των ΗΠΑ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Πληροφορίες για τον Λόρενς Ρόμπερτς στο NBA.com

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέμφις Γκρίζλις
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιέτουβος Ρίτας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νταρουσάφακα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αρκάνσας ΡιμΡόκερς