open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Al-Aqsa TV

Ο τηλεοπτικός σταθμός **Al-Aqsa TV** (αραβικά: قناة الأقصى) είναι το επίσημο τηλεοπτικό κανάλι της Χαμάς. Το όνομά του προέρχεται από το Τέμενος Αλ-Άκσα στην Ιερουσαλήμ. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει ειδήσεις και προπαγάνδα που προωθεί τη Χαμάς, παιδικές εκπομπές (όπως οι *[[Πρωτοπόροι του Αύριο]]*) και θρησκευτικά εμπνευσμένες ψυχαγωγικές εκπομπές. Σήμερα διοικείται από το μέλος του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου, Φαθί Χαμάντ.

## Ιστορία
Ο σταθμός άρχισε να εκπέμπει στη Λωρίδα της Γάζας στις 9 Ιανουαρίου 2006 αφού η Χαμάς κέρδισε μια σαρωτική νίκη στις παλαιστινιακές βουλευτικές εκλογές. Στις 22 Ιανουαρίου 2006, ο Παλαιστίνιος εισαγγελέας Αχμέντ Μαγκνί αποφάσισε να κλείσει τον τηλεοπτικό σταθμό επειδή δεν είχε την απαραίτητη άδεια εκπομπής, αλλά η απόφαση δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Στις 29 Δεκεμβρίου 2008, κατά τη διάρκεια της Επίθεσης στη Λωρίδα της Γάζας του 2008-2009, ισραηλινά αεροσκάφη βομβάρδισαν επανειλημμένα την έδρα του τηλεοπτικού σταθμού Al-Aqsa στην πόλη της Γάζας. Το κτίριο καταστράφηκε ολοσχερώς, αλλά ο σταθμός συνέχισε να μεταδίδει από μια μονάδα κινητής τηλεόρασης.

Στις 29 Ιουλίου 2014, κατά τη διάρκεια της Ισραηλινής επίθεσης στη Λωρίδα της Γάζας του 2014, μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή έπληξε το κτίριο μέσων μαζικής ενημέρωσης που στέγαζε το κανάλι Al-Aqsa TV και το ραδιόφωνο Al-Aqsa στο κέντρο της πόλης της Γάζας νωρίς το πρωί. Ο τηλεοπτικός σταθμός συνέχισε να μεταδίδει, αλλά ο ραδιοφωνικός σταθμός σιωπούσε. Ο ραδιοσταθμός έχει επιστρέψει από τότε στον αέρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλαιστινιακοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Χαμάς
Θεωρία των δύο άκρων

[μικρογραφία|Η θεωρία του πετάλου υποστηρίζει ότι η [άκρα αριστερά και η άκρα δεξιά είναι πιο κοντά η μία στην άλλη παρά στο πολιτικό κέντρο.]]
H **θεωρία των δύο άκρων** ισχυρίζεται ότι η ακροαριστερά και η ακροδεξιά έχουν αρκετά κοινά στοιχεία και ομοιότητες, σε αντίθεση με την πιο διαδεδομένη αντίληψη ότι βρίσκονται στα αντίθετα άκρα ενός γραμμικού πολιτικού συνεχούς, όπως υπονοεί και η παραδοσιακή ορολογία που παραπέμπει σε μία αντίθετη «δεξιά» και «αριστερά». Οι υποστηρικτές της θεωρίας υποστηρίζουν πως η ακροαριστερά και η ακροδεξιά έχουν ως κοινά σημεία την τάσης τους να βαρύνουν τον αυταρχισμό, τον κρατισμό ή τον ολοκληρωτισμό, ενώ περιφρονούν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και περιορίζουν την ελευθερία του λόγου στην ελευθερία του δικού τους λόγου. Η θεωρία ισχυρίζεται ότι σε κάποιες περιπτώσεις μοιράζονται και τον αντισημιτισμό, αν και με διαφορετικά επιχειρήματα. Η πρωιμότερη χρήση του όρου φαίνεται να είναι από το βιβλίο *Le Siècle des idologiques* του Ζαν-Πιέρ Φαγιέ του 2002. Άλλοι έχουν αποδώσει τη θεωρία στο Σέιμουρ Μάρτιν Λίπσετ, τον Ντέιβιντ Μπελ και το «πλουραλιστικό σχολείο».

## Κριτική
Η θεωρία των δύο άκρων χαρακτηρίζεται συχνά ως μια υπεραπλούστευση των πολιτικών ιδεολογιών, αγνοώντας θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ τους. Η θεωρία των δύο άκρων δεν χαίρει υποστήριξης από τους ακαδημαϊκούς κύκλους.

## Πηγές


Κατηγορία:πολιτικές θεωρίες
Κατηγορία:Διχοτομίες
Μάγκνους Β΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Μάγκνους Β΄** (γερμ.: *Magnus II*, 1441 - 20 Νοεμβρίου 1503) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1477-79) και μετά του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1479-1503).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Δωροθέας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Βρανδεμβούργου.

Το 1503 απεβίωσε στο Βίσμαρ σε ηλικία 62 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1478 τη Σοφία, κόρη του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Ε΄ 1479-1552, δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Δωροθέα 1480-1537, ηγουμένη στο αββαείο του Ρίμπνιτς.
* Σοφία 1481-1503, παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας.
* Έρικ Β΄ 1483-1508, δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Άννα 1485-1525, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο Β΄ λάντγραβο της Έσσης και έπειτα τον Όθωνα κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ.
* Αικατερίνη 1487-1561, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας.
* Αλβέρτος Ζ΄ 1486-1547, δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ludwig Schultz (1884), "Magnus II., Herzog von Mecklenburg", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 20, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 68–69
* Henning Unverhau (1987), "Magnus II., Herzog von Mecklenburg", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 15, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 664–665
* Helge Bei der Wieden (1990), "Stammtafel und Familienartikel Mecklenburg", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 16, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 590–592
* Rudloff: Mecklenburgische Geschichte, vol 2, parts 3 and 4
* v. Lützow: Geschichte Mecklenburgs, vol. 2.
* Schröder: Papist. Mecklenburg, vol. II.

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Αλβέρτος Ζ΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Αλβέρτος Ζ΄** (*Albrecht VII.*, 25 Ιουλίου 1486 - 7 Ιανουαρίου 1547) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1503-20) και μετά του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ (1520-47).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Σοφίας, κόρης του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας.

Το 1547 απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1524 την Άννα των Χόεντσολερν, κόρη του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Αλβέρτος Α΄ 1525-1576, δούκας του Μεκλεμβούργου, πρώτα του Γκύστροβ και έπειτα του Σβερίν.
* Ούλριχ 1527-1603, δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ και επίσκοπος του Σβερίν.
* Γεώργιος 1529-1587.
* Άννα 1533-1602, παντρεύτηκε τον Γκότχαρντ Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης.
* Χριστόφορος 1537-1592, δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκάντεμπους και επίσκοπος του Ράτσεμπουρκ.
* Κάρολος Α΄ 1540-1610, δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ και επίσκοπος του Ράτσεμπουρκ.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Wolf Karge, Hartmut Schmied, Ernst Munch: The History of Mecklenburg, Rostock, Hinstorff, 1993. [Reprinted several times, currently available in the 4th edition (2004). ISBN 978-3-356-01039-8] p. 203
* Helge Bei der Wieden (1990), "Stammtafel und Familienartikel Mecklenburg", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 16, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 590–592

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ιωάννης Αλβέρτος Α΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ιωάννης-Αλβέρτος Α΄** (γερμ.: *Johann-Albrecht I*, 23 Δεκεμβρίου 1525 - 12 Φεβρουαρίου 1576) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ (1547-56) και μετά του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1556-76).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Το 1576 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 51 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1555 την Άννα-Σοφία των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου δούκα της Πρωσίας και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Ζ΄ 1558-1592, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Σιγισμούνδος-Αύγουστος 1560-1600, πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Friedrich Wilhelm Schirrmacher: Johann Albrecht I. Herzog von Mecklenburg, 2 vols., Wismar, 1885
* L. Schultz (1881), "Johann Albrecht I.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 14, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 239–243
* Hildegard Thierfelder (1974), "Johann Albrecht I.", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 10, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 499–499

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ιωάννης Ζ΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ιωάννης Ζ΄**,  γερμ. Johann VII (7 Μαρτίου 1558 - 22 Μαρτίου 1592) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Ιωάννη-Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ & Σβερίν και της Άννας-Σοφίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου δούκα της Πρωσίας.

Το 1592 απεβίωσε στο Στάργκαρτ σε ηλικία 34 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1588 τη Σοφία, κόρη του Αδόλφου δούκα του Σ.Χ.Γκόττορπ και είχε τέκνα:
* Αδόλφος Φρειδερίκος Α΄ 1588-1658, δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και επίσκοπος του Σβερίν.
* Ιωάννης Αλβέρτος Β΄ 1590-1636, δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ.
* Άννα-Σοφία 1591-1648.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Friedrich Wigger (1885) (in German). "Stammtafeln des Großherzoglichen Hauses von Meklenburg" In: Verein für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde: Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde. - Band 50, p. 292.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Λιβ Ούλμαν

Η **Λιβ Ούλμαν** (*Liv Ullmann*, 16 Δεκεμβρίου 1938) είναι ηθοποιός και σκηνοθέτρια από τη Νορβηγία.
## Βιογραφία
Ξεκίνησε την καριέρα της τη δεκαετία του '50 και ήταν η μούσα του σκηνοθέτη και συντρόφου της Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Έπαιξε στις ταινίες: *[[Περσόνα (ταινία)|Περσόνα]]*, *[[Σκηνές από έναν γάμο]]*, *[[Πρόσωπο με πρόσωπο (ταινία, 1976)|Πρόσωπο με Πρόσωπο]]*, *[[Το αυγό του φιδιού (ταινία)|Το αυγό του φιδιού]]* και *The Emigrants*. Για την ερμηνεία της στην τελευταία κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου. 

Έχει λάβει δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για τις ταινίες *The Emigrants* και *Πρόσωπο με Πρόσωπο* και δύο υποψηφιότητες για BAFTA για το *Σκηνές από έναν γάμο* και το *Πρόσωπο με Πρόσωπο*. Το 2000 σκηνοθέτησε την ταινία *Faithless* και προτάθηκε για Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών.

Επίσης, το 2004 τιμήθηκε από τα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου με το βραβείο Επιτεύγματος στον Παγκόσμιο Κινηματογράφο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νορβηγοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Δράμα)
Κατηγορία:Αυτοβιογράφοι
Κατηγορία:Νορβηγοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Πρέσβεις Καλής Θέλησης της UNICEF
Κίνημα Γιαζίντι για τη Μεταρρύθμιση και την Πρόοδο

Το **Κίνημα Γιαζίντι για τη Μεταρρύθμιση και την Πρόοδο** (αραβικά: الحركة الايزيدية من اجل الاصلاح والتقدم) είναι πολιτικό κόμμα των Γιαζίντι στο Ιράκ. Το κόμμα εκπροσωπεί το λαό των Γιαζίντι στις πεδιάδες της Νινευή. Μετείχε στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 2005 και κέρδισε το 0,2% της λαϊκής ψηφοφορίας, λαμβάνοντας έτσι μια θέση στο ιρακινό κοινοβούλιο (που κρατείται από τον Αμίν Φαρχάν Τζέτζο). Το κόμμα κέρδισε μια τοπική έδρα κυβερνήτη στη Νινευή στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2005 και στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2009.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Ιράκ
Αδόλφος Φρειδερίκος Α΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Αδόλφος-Φρειδερίκος Α΄**, γερμ. Adolf-Friedrich I (15 Δεκεμβρίου 1588 - 27 Φεβρουαρίου 1658) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1592-1628, 1631-1658) και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν (1634-48).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Σοφίας, κόρης του Αδόλφου δούκα του Σ.Χ.Γκόττορπ.

Το 1658 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 70 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1622 την Άννα-Μαρία των Σίρκσενα, κόρη του Έννο Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και είχε τέκνα:
* Χριστιανός Λουδοβίκος Α΄ 1623-1692, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Σοφία Αγνή 1625-1694, ηγουμένη στο αβαείο του Ρυν.
* Κάρολος 1626-1670, δούκας του Μεκλεμβούργου-Μίρο.
* Άννα Μαρία 1627-1669, παντρεύτηκε τον Αύγουστο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς.
* Ιωάννης Γεώργιος 1629-1675, δούκας του Μεκλεμβούργου-Μίρο.
* Γουσταύος Ροδόλφος 1632-1670, πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου.

Το 1634 απεβίωσε η Άννα-Μαρία και ο Αδόλφος-Φρειδερίκος έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία-Αικατερίνη των Γουέλφων, κόρη του Ιουλίου-Ερνέστου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάννενμπερκ και είχε τέκνα:
* Γιουλιάνα Σίβυλλα 1636-1701, ηγουμένη στο αβαείο του Ρυν.
* Φρειδερίκος 1638-1688, δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκράμπο.
* Χριστίνα 1639-1693, ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ.
* Μαρία Ελισάβετ 1646-1713, ηγουμένη στο αβαείο του Ρυν και του Γκάντερσχαϊμ.
* Άννα Σοφία 1647-1723, παντρεύτηκε τον Ιούλιο-Ζίγκμουντ δούκα της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουργκ.
* Αδόλφος Φρειδερίκος Β΄ 1658-1708, δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, ιδρυτής του κλάδου αυτού.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Wolf Karge, Hartmut Schmied, Ernst Munch: The History of Mecklenburg, Rostock, Hinstorff, 1993. [Reprinted several times, currently available in the 4th edition (2004). ISBN 978-3-356-01039-8] p. 203
* Helge Bei der Wieden (1990), "Stammtafel und Familienartikel Mecklenburg", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 16, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 590–592
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Φρειδερίκος του Μεκλεμβούργου-Γκράμπο

Ο **Φρειδερίκος**, γερμ. Friedrich (13 Φεβρουαρίου 1638 - 28 Απριλίου 1688) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Γκράμποβ.

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Μαρίας-Αικατερίνης των Γουέλφων, κόρης του Ιουλίου-Ερνέστου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάννενμπερκ.

Το 1688 απεβίωσε στο Γράμποβ σε ηλικία 50 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1671 τη Χριστίνα Βιλελμίνη, κόρη του Γουλιέλμου Χριστοφόρου λαντγκράβου της Έσσης-Χόμπουρκ και είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ 1675-1713, δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Κάρολος Λεοπόλδος 1678-1747, δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Χριστιανός Λουδοβίκος Β΄ 1683-1756, δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Σοφία Λουίζα 1685-1735, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοεντσόλερν της Πρωσίας.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Wolf Karge, Hartmut Schmied, Ernst Munch: The History of Mecklenburg, Rostock, Hinstorff, 1993. [Reprinted several times, currently available in the 4th edition (2004). ISBN 978-3-356-01039-8] p. 203
* Helge Bei der Wieden (1990), "Stammtafel und Familienartikel Mecklenburg", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 16, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 590–592

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* * Literature about Frederick, Duke of Mecklenburg-Grabow in the State Bibliography of Mecklenburg-Vorpommern
* Frederick at www.emecklenburg.de
* Stammtafel of the House of Mecklenburg

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Στέργιος Συμεωνίδης

Ο **Στυλιανός (**αναφέρεται ως **Στέργιος** λόγω λάθους στα μητρώα της Εληνικής Πολεμικής Αεροπορίας**) Συμεωνίδης** (Σέρρες, 1933 - Λευκωσία, 22 Ιουλίου 1974) ήταν αξιωματικός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.    

## Βίος
Ο Στυλιανός Συμεωνίδης ήταν πιλότος μαχητικών αεροσκαφών και έφερε τον βαθμό του Επισμηναγού. Έλαβε μέρος στη Στρατιωτική Επιχείρηση Νίκη (21η προς 22η Ιουλίου 1974) ως συγκυβερνήτης του αεροσκάφους Noraltas ΝΙΚΗ 4. Κατά την προσγείωση στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας τα ξημερώματα της 22ης Ιουλίου 1974, το αεροσκάφος καταρρίφθηκε από φίλια πυρά (Κυπριακά). Η σορός του δεν βρέθηκε, καθώς το βλήμα χτύπησε το πιλοτήριο. Ο Στυλιανός Συμεωνίδης ήταν παντρεμένος με την Αναστασία Μαρούλη (†2019), καταγόμενη από τη Λάρισα, και είχε δύο τέκνα, τον Γεώργιος και τον Νικόλαο, οι οποίοι το 1974 ήταν αντιστοίχως 14 και 11 ετών.    

## Αναγνώριση

Το 2007, η Κυπριακή Δημοκρατία, ο Δήμος Σερρών, η Νομαρχία Σερρών και η ένωση Κυπρίων νομού Σερρών, ανήγειραν προς τιμήν του Στυλιανού Συμεωνίδη ανδριάντα του στην κοιλάδα των Αγίων Αναργύρων, στην πόλη των Σερρών. Το όνομά του δόθηκε σε οδό της γενέτειράς του. 

Η Ελληνική πολιτεία, τον τίμησε μετά θάνατον με τον βαθμό του Αντισμηνάρχου.

## Πηγές


Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας
Ηλέκτρα (Στράους)

Η "**Ηλέκτρα**" (*Elektra*) είναι τραγωδία του Ρίχαρντ Στράους σε μία πράξη.

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Όπερα της Αυλής της Δρέσδης στις 25 Ιανουαρίου 1909. Το λιμπρέτο γράφτηκε από τον Ούγκο φον Χόφμανσταλ, ο οποίος στηρίχθηκε στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή, αλλά επικεντρώθηκε κυρίως στην εμμονή της Ηλέκτρας για εκδίκηση του φόνου του Αγαμέμνονα και στα συναισθήματα και την ψυχολογία της καθώς συνομιλεί με τα υπόλοιπα πρόσωπα της τραγωδίας, την αδελφή της Χρυσοθέμιδα, τον αδελφό της Ορέστη και τη μητέρα της Κλυταιμνήστρα.

Ανήκει στο είδος Literaturoper, δηλαδή όπερα που βασίζεται σε λογοτεχνικό κείμενο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Όπερες του Ρίχαρντ Στράους
Κατηγορία:Όπερες στη γερμανική γλώσσα
Μονάδες Προστασίας του Εζιντχάν

Οι **Μονάδες Προστασίας του Εζιντχάν** (αραβικά: قوة حماية ايزيدخان, κουρδικά: *Hêza Parastina Êzîdxan*, HPÊ) είναι πολιτοφυλακή των Γιαζίντι που ιδρύθηκε από τον Χαϊντάρ Σέσο το καλοκαίρι του 2014 σε απάντηση στη γενοκτονία των Γιαζίντι από το Ισλαμικό Κράτος. Είναι μεγαλύτερη από την άλλη κύρια πολιτοφυλακή των Γιαζίντι, τις Μονάδες Αντίστασης του Σιντζάρ. Ωστόσο, είναι λιγότερο ενεργές και οπλισμένος από τις Μονάδες Αντίστασης του Σιντζάρ, που αγωνίζονται ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε από το 2014.

Η πολιτοφυλακή ήταν γνωστή ως *Μονάδες Προστασίας του Σιντζάρ* (κουρδικά: *Hêza Parastina Şingal*, HPŞ) μέχρι το Νοέμβριο του 2015, όταν η πολιτοφυλακή μετονομάστηκε σε *Μονάδες Προστασίας του Εζιντχάν*. Οι HPŞ ισχυρίζονται ότι είναι η μόνη αυτοδιάκριτη ανεξάρτητη δύναμη στην περιοχή, ενώ τα μέλη της λαμβάνουν μισθούς από την ιρακινή κυβέρνηση. Άλλες πολιτοφυλακές Γιαζίντι συνδέονται με διάφορα κουρδικά κόμματα. «Αγωνιζόμαστε μόνο για τους Γιαζίντι, όχι για κάποιο κόμμα», υποστήριξε ο Χαϊντάρ. Ο Χαϊντάρ Σέσο συνελήφθη στις 5 Απριλίου 2015 από την περιφερειακή κυβέρνηση του Κουρδιστάν για τη δημιουργία παράνομης πολιτοφυλακής. Απελευθερώθηκε μια εβδομάδα αργότερα.

Τον Οκτώβριο του 2015, οι HPŞ συμμετείχαν στην ίδρυση της Συμμαχίας του Σιντζάρ ως μια κοινή δομή προστασίας όλων των Γιαζίντι με τις αντίπαλες Μονάδες Αντίστασης του Σιντζάρ (YBŞ), το γυναικείο παρακλάδι της, τις Μονάδες Γυναικών του Εζιντχάν (YJÊ) και άλλες ανεξάρτητες μονάδες Γιαζίντι που προσχώρησαν στο ενωμένο μέτωπο των Γιαζίντι.

Κάτω από την κοινή διοίκηση της νεοσυσταθείσας Συμμαχίας του Σιντζάρ, οι Μονάδες Προστασίας του Σιντζάρ έλαβαν μέρος στην επίθεση στο Σιντζάρ το Νοέμβριο του 2015. Το Μάρτιο του 2017, οι Μονάδες Προστασίας του Εζιντχάν ανακοίνωσαν ότι θα προσχωρήσουν στην Πεσμέργα και θα λάβουν εντολές από τον Πρόεδρο του Ιρακινού Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιράκ
Κατηγορία:Κουρδιστάν
Sanabel TV

Η **Sanabel TV** ήταν τηλεοπτικός σταθμός της Δυτικής Όχθης στο Κράτος της Παλαιστίνης, με έδρα τη Ναμπλούς. Σύμφωνα με τη ραδιοφωνική εκπομπή του CBC *As it Happens*:    

"Η Sanabel TV είναι ο πιο δημοφιλής τοπικός τηλεοπτικός σταθμός στην πόλη Ναμπλούς της Δυτικής Όχθης. Στην πραγματικότητα είναι ο μόνος τοπικός τηλεοπτικός σταθμός στη Ναμπλούς. Και οι ισραηλινές δυνάμεις τον έκλεισαν". 

Έκλεισε στα τέλη του Φεβρουαρίου 2007.

## Αναφορές


Κατηγορία:Παλαιστινιακοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Χριστιανός Λουδοβίκος Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο **Χριστιανός-Λουδοβίκος Β΄**, γερμ. Christian-Ludwig II (15 Μαΐου 1683 - 30 Μαΐου 1756) ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1747-1756).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκράμπο και της Χριστίνας-Βιλελμίνης, κόρης του Γουλιέλμου-Χριστοφόρου λαντγκράβου της Έσσης-Χόμπουρκ.

Το 1756 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 73 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1714 την εξαδέλφη του Γουσταύα-Καρολίνα, κόρη του Αδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος Β΄ 1717-1785, δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Ουλρίκα-Σοφία 1723-1813.
* Λουδοβίκος 1725-1778, δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Αμαλία 1732-1775.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Wolf Karge, Hartmut Schmied, Ernst Munch: The History of Mecklenburg, Rostock, Hinstorff, 1993. [Reprinted several times, currently available in the 4th edition (2004). ISBN 978-3-356-01039-8] p. 203
* Helge Bei der Wieden (1990), "Stammtafel und Familienartikel Mecklenburg", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 16, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 590–592
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Χερσόνησος Μανγκισλάκ

Το **Μανγκισλάκ** ή **Χερσόνησος Μανγκισλάκ** (; ) είναι μια μεγάλη χερσόνησος που βρίσκεται στο δυτικό Καζακστάν. Συνορεύει με την Κασπία Θάλασσα στα δυτικά και με τη χερσόνησο Μπουζάτσι, ένα ελώδες υποχαρακτηριστικό της κεντρικής χερσονήσου, στα βορειοανατολικά. Το αρχιπέλαγος Τιουλένιι βρίσκεται στα βόρεια της χερσονήσου.

Η περιοχή βρίσκεται ανάμεσα στην έρημο και την ημιέρημο με ένα σκληρό ηπειρωτικό ξηρό κλίμα. Δεν υπάρχουν ποτάμια και πηγές γλυκού νερού. Γεωλογικά η χερσόνησος του Μανγκισλάκ αποτελεί μέρος του οροπεδίου Ουστγιούρτ. Στα βόρεια, υπάρχουν τρεις οροσειρές που εκτείνονται σε όλο το μήκος της χερσονήσου, της Βόρειας και Νότιας Οροσειράς Ακτάου και της οροσειράς Μανγκιστάου, με το υψηλότερο σημείο να φτάνει τα 555 μέτρα. Διοικητικά η χερσόνησος βρίσκεται στην περιφέρεια Μανγκιστάου του Καζακστάν. Η μεγαλύτερη πόλη και η πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι ο Ακτάου (πρώην Σεφτσένκο).

Αυτή η χερσόνησος ήταν παλαιότερα γνωστή και ως Σιαχκούχ (περσικά: سیاهکوه) που σημαίνει «Μαύρο βουνό» στα Περσικά. Η χερσόνησος Μανγκισλάκ καταλήφθηκε το 1639 από τους Καλμίκους.

## Χαρτογραφία
Η περιοχή χαρτογραφήθηκε από τον Φέντορ Ιβάνοβιτς Σοϊμόνοφ κατά τη διάρκεια της Αποστολής της Κασπίας, η οποία ερεύνησε την Κασπία Θάλασσα από το 1719 έως το 1727.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η άγρια ζωή του Μανγκισλάκ 
* Kazakhstan Nuclear Facilities: Mangyshlak Atomic Energy Combine at the site of the Nuclear Threat Initiative.

Κατηγορία:Γεωγραφία του Καζακστάν
Σαραπίων ο Αλεξανδρινός (δρομέας)

Ο **Σαραπίων ο Αλεξανδρινός** ο δρομέας (1ος αιώνας μ.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο *[[Παντοδαπή ιστορία]]* ότι στέφθηκε Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 204ους (37 μ.Χ.) Ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

Με το ίδιο όνομα υπήρξε και άλλος ολυμπιονίκης τον ίδιο αιώνα, ο Σαραπίων ο Αλεξανδρινός ο οποίος ήταν πυγμάχος και ο οποίος είχε κερδίσει στην πυγμαχία παίδων κατά τους 217ους (89 μ.Χ.) Ολυμπιακούς αγώνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Λουδοβίκος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο **Λουδοβίκος**, γερμ. Ludwig (6 Αυγούστου 1725 - 12 Σεπτεμβρίου 1778) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν διάδοχος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού-Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Γουσταύας-Καρολίνας, κόρης του Αδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1755 την Καρλόττα-Σοφία των Βέττιν, κόρη του Φραγκίσκου-Ιωσία δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Α΄ 1756-1837, μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Σοφία-Φρειδερίκη 1758-1794, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο των Όλντενμπουρκ διάδοχο της Δανίας.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Genealogics - Leo van de Pas - Ludwig, Herzog von Mecklenburg-Schwerin[permanent dead link]
* thePeerage.com - Ludwig Herzog von Mecklenburg-Schwerin
* Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, Reference: 1956
* Het Groothertogelijk Huis Mecklenburg, Bergen-op-Zoom, 1901–1902, Juten, W. J. F., Reference: 106

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Φρειδερίκος Φραγκίσκος Α΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο **Φρειδερίκος Φραγκίσκος Α΄** (γερμ. *Friedrich Franz Ι*, 10 Δεκεμβρίου 1756 - 1 Φεβρουαρίου 1837) του Οίκου του Μεκλεμβούργου ήταν μεγάλος δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1785-1837).

## Βιογραφία
Ήταν το πρώτο παιδί και ο μόνος γιος του Λουδοβίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Καρλόττας Σοφίας των Βέττιν, κόρης του Φραγκίσκου Ιωσία της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ.

Το 1837 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 81 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1775 τη Λουίζα των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη Αυγούστου της Σαξονίας-Γόθας-Αλτεμβούργου, και είχε οκτώ τέκνα:
* θνησιγενής κόρη (1776).
* θνησιγενής γιος (1777).
* Φρειδερίκος Λουδοβίκος (1778 - 1819), Διάδοχος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Λουίζα Καρλόττα (1779 - 1801), παντρεύτηκε τον Αύγουστο της Σαξονίας-Γόθας-Αλτεμβούργου.
* *Γουσταύος* Γουλιέλμος (1781 - 1851).
* *Κάρολος* Αύγουστος Χριστιανός (1782 - 1833).
* Καρλόττα Φρειδερίκη (1784 - 1840), παντρεύτηκε το Χριστιανό Η΄ της Δανίας.
* *Αδόλφος* Φρειδερίκος (1785 - 1821).
Είχε, επίσης, τουλάχιστον 15 νόθα παιδιά.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Haydn, Joseph (1855). *History of the Wars of the French Revolution*. Bangs. p. 555.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ερρίκος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο **Ερρίκος** (γερμ. *Heinrich*, 19 Απριλίου 1876 - 3 Ιουλίου 1934) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και σύζυγος της Βιλελμίνης της Ολλανδίας.

## Βιογραφία
Ο *Ερρίκος Βλαδίμηρος Αλβέρτος Ερνέστος* ήταν ο έκτος γιος του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Μαρίας, κόρης του Αδόλφου του Σβάρτσμπουρκ-Ρούντολστατ.

Το 1934 απεβίωσε στο ανάκτορο Κνόουτερνταϊκ (*Kneuterdijk*) της Χάγης σε ηλικία 58 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1901 τη Βιλελμίνη της Ολλανδίας, κόρη του Γουλιέλμου Γ΄ των Κάτω Χωρών, και είχε τέκνο:
* Ιουλιανή (1909 - 2004), Βασίλισσα της Ολλανδίας. Παντρεύτηκε τον Βερνάρδο του Λίππε-Μπήστερφελτ.

Από μία μη νόμιμη σχέση του με τη Μάιν Λίαρ-Βέννεκερ είχε φυσικά τέκνα, μεταξύ των οποίων:
* (νόθος) Άλμπρεχτ Βίλεμ "Πιμ" Λίαρ (1918 - 2015), δικηγόρος και δικαστικός.

## Πρόγονοι




## Πηγές
*  "Koninklijke Scouts 1. Nederland", Piet J. Kroonenberg.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Μουσείο Ολοκαυτώματος Ελλάδος

thumb|400px|Η περιοχή ανέγερσης του Μουσείου Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη στην οδό Παλαιού Σταθμού και ο πολυχώρος πολιτισμού ''Μύλος''.
Το **Μουσείο Ολοκαυτώματος Ελλάδος** είναι υπό κατασκευή μουσείο με θέμα το Ολοκαύτωμα στη Θεσσαλονίκη της Ελλάδας, στην περιοχή Μπεχτσινάρι του λιμανιού της πόλης. Η ανέγερσή του προτάθηκε το 2016 και χρηματοδοτείται εν μέρει από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (), έχοντας, ταυτόχρονα, την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης και του τότε δημάρχου, Γιάννη Μπουτάρη. Το συνολικό κόστος της κατασκευής εκτιμάται στα €25 εκατομμύρια. Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2018.

Η Θεσσαλονίκη επελέγη αντί της Αθήνας, λόγω του βαθμού στον οποίον η πόλη υπέφερε κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Θεσσαλονίκη ήταν εξαρχής υπό γερμανική κατοχή, σε αντίθεση με το μεγαλύτερο τμήμα της Ελλάδας, το οποίο βρισκόταν υπό την κατοχή της Ιταλίας ή της Βουλγαρίας. Ο Αδόλφος Χίτλερ σχεδίαζε την ενσωμάτωση της πόλης εντός του Γ΄ Ράιχ ως αντίποινα για την εμπλοκή της στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (Μακεδονικό Μέτωπο). 

Το 1942, οι γερμανικές δυνάμεις ξεκίνησαν την εφαρμογή των Νόμων της Νυρεμβέργης στην πόλη και διέταξαν τους άρρενες Εβραίους να παρουσιαστούν στην Πλατεία Ελευθερίας, όπου και βασανίστηκαν και εξευτελίστηκαν δημοσίως προτού υποχρεωθούν σε καταναγκαστική εργασία. Ένα εβραϊκό γκέτο δημιουργήθηκε πλησίον του σιδηροδρομικού σταθμού. Το 1943, οι 56.000 Εβραίοι της πόλης μεταφέρθηκαν, μέσω 19 τρένων, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Άουσβιτς και του Μπέργκεν-Μπέλζεν, όπου 43.00049.000 εξ αυτών θανατώθηκαν. Η διαδρομή των τρένων από την Θεσσαλονίκη προς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν η μεγαλύτερη σε απόσταση στο σύνολο των τρένων του Ολοκαυτώματος, ενώ οι Εβραίοι ήσαν υποχρεωμένοι να αγοράσουν εισιτήριο.

Από τον 15ο και έως τις αρχές του 20ού αιώνα, η Θεσσαλονίκη ήταν η μοναδική πόλη στην Ευρώπη, όπου οι Εβραίοι αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Ωστόσο, μόνον 2.000 Εβραίοι επέστρεψαν μετά τον πόλεμο και λιγότεροι από 1.000 έχουν απομείνει σήμερα. Συνολικά, 80.000 Έλληνες Εβραίοι, δηλαδή ποσοστό της τάξεως του 85% επί του συνόλου του εβραϊκού πληθυσμού, αφανίστηκαν κατά την διάρκεια του Ολοκαυτώματος.

## Επιστροφή αρχείων

Το υπό ανέγερση μουσείο πρόκειται να στεγάσει τα αρχεία, τα βιβλία και λοιπά αντικείμενα που υφάρπαξαν οι γερμανικές αρχές κατοχής στις 11 Ιουλίου 1942 από 30 συναγωγές και εβραϊκά ιδρύματα τής Θεσσαλονίκης και τα μετέφεραν αργότερα στο Βερολίνο. Το υλικό αυτό κατέληξε στη Μόσχα το 1945 μετά την κατάληψη του Βερολίνου από τον σοβιετικό στρατό· ωστόσο, τον Δεκέμβριο του 2021 η ρωσική κυβέρνηση ανακοίνωσε την απόφασή της να το επιστρέψει στην Ελλάδα, ώστε να εναποτεθεί στο υπό ανέγερση Μουσείο Ολοκαυτώματος.

## Δείτε επίσης
*Ιστορία των Εβραίων στην Ελλάδα
*Ιστορία των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη
*Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης (Κέντρο Ιστορικής Διαδρομής Εβραϊσμού Θεσσαλονίκης)

## Παραπομπές

Ολοκαυτωματος
Κατηγορία:Εβραίοι και Ιουδαϊσμός στη Θεσσαλονίκη
Κατηγορία:Εβραϊκή κοινότητα Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Εβραϊκά μουσεία
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μουσεία ολοκαυτώματος
Φρειδερίκος Λουδοβίκος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο **Φρειδερίκος Λουδοβίκος** (γερμ. *Friedrich Ludwig*, 13 Ιουνίου 1778 - 29 Νοεμβρίου 1819) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν διάδοχος στο μεγάλο δουκάτο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Α΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Λουίζας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Αυγούστου της Σαξονίας-Γόθας-Αλτεμβούργου.

Το 1819 απεβίωσε στο Λούντβιγκσλουστ σε ηλικία 41 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1799 την Έλενα Πάβλοβνα, κόρη του Παύλου της Ρωσίας, και είχε τέκνα:
* Παύλος Φρειδερίκος (1800 - 1842), Μέγας Δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Μαρία Λουίζα (1803 - 1862), παντρεύτηκε τον Γεώργιο της Σαξονίας-Αλτεμβούργου.

Το 1803 απεβίωσε η Έλενα Πάβλοβνα και το 1810 ο Φρειδερίκος Λουδοβίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Καρολίνα Λουίζα των Βέττιν, κόρη του Καρόλου Αυγούστου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ, και είχε τέκνα:
* Αλβέρτος (1812 - 1834).
* Ελένη (1814 - 1858), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Φίλιππο, Δούκα της Ορλεάνης.
* Μάγνος (1815 - 1816).

Το 1816 απεβίωσε η Καρολίνα Λουίζα και ο Φρειδερίκος Λουδοβίκος έκανε το 1818 έκανε τρίτο γάμο με την Αυγούστα, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* (in French) Hélène de Mecklembourg-Schwerin; Madame la duchesse d'Orléans; Nouvelle édition. Paris: Michel Lévy, 1859. DC 269 .O7 M34 1859

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Σεμιγαλλία

thumb|250x250px|Ιστορικές περιοχές της Λετονίας, η Σεμιγαλλία με κίτρινο
thumb|150x150px|Το έμβλημα της Σεμιγαλλίας
thumb|350x350px|Ιστορικές περιοχές της Λετονίας, η Σεμιγαλλία με πράσινο
Η **Σεμιγαλλία** (λετονικά: Zemgale, γερμανικά: Semgallen, λιθουανικά: Žiemgala) είναι μία από τις τέσσερις ιστορικές και πολιτιστικές περιοχές της Λετονίας που αναγνωρίζονται στο Σύνταγμα της Λετονικής Δημοκρατίας. Βρίσκεται στη μέση του νοτίου τμήματος της Λετονίας.

Η Σεμιγαλλία αναγνωρίζεται μαζί με τη Σελονία ως μία περιοχή, αν και μερικές φορές η Σελονία θεωρείται χωριστή πέμπτη περιοχή. Επίσης, στο οικόσημο της Λετονίας, η Σεμιγαλλία εκπροσωπείται μαζί με την Κουρλάνδη, λόγω της ιστορικής σχέσης μεταξύ των δύο περιοχών. Η Σεμιγαλλία συνορεύει με άλλες ιστορικές περιοχές της Βαλτικής, όπως το Βίντζεμε (νότιο τμήμα της πρώην Λιβονίας) προς τα βορειοανατολικά, τη λιθουανική Σαμογιτία προς νότο, την Κουρλάνδη προς τα δυτικά και τη Λατγαλία προς τα ανατολικά, καθώς και τον κόλπο της Ρίγας προς τα βόρεια. Η γεωγραφία της Σεμιγαλλίας αποτελείται κυρίως από πεδιάδες και μερικούς λόφους. Ο Λιέλουπε είναι ο σημαντικότερος ποταμός μετά τον Νταουγκάβα. Η μεγαλύτερη πόλη είναι η Γιέλγκαβα, η πρώην πρωτεύουσα του Δουκάτου της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας.

## Ιστορία
Η Σεμιγαλλία θεωρείται μια από τις τέσσερις ιστορικές και πολιτιστικές περιοχές της Λετονίας. H περιοχή παίρνει το όνομά της από τον Βαλτικό λαό, γνωστό ως Σεμιγάλλιοι. Από τον 13ο αιώνα η Σελόνια έχει συμπεριληφθεί ως τμήμα της Σεμιγαλλίας και περιλαμβάνει το ανατολικό τμήμα της. Ενώ παίρνει το όνομά της από τη βαλτική φυλή των Σελόνων. Η παραδοσιακή Σελόνια περιλαμβάνει επίσης τμήμα της βορειοανατολικής Λιθουανίας. Τα Σεμιγαλλικά, η γλώσσα της Σεμιγαλλίας, μιλιόταν στην περιοχή μέχρι τον 16ο αιώνα. Το Δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας ήταν ένα ημιανεξάρτητο δουκάτο που υπήρξε από το 1561 έως το 1795, και περιλάμβανε τις περιοχές της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας. Αν και τυπικά υποτελές στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, οι δούκες του λειτουργούσαν αυτόνομα. Μετά την προσάρτηση του Δουκάτου από τη Ρωσική Αυτοκρατορία, από το 1795 έως το 1918, το Δουκάτο αποτέλεσε το Κυβερνείο της Κουρλάνδης, στο οποίο συμπεριλήφθηκε και η Σεμιγαλλία. Τέλος δόθηκε μαζί με την Κουρλάνδη στην ανεξάρτητη Λετονία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* The Semigallian cultural area 


Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Λετονίας
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Λιθουανίας
Στρώμη Φωκίδας

Η **Στρώμη** ή **Στρόμη** είναι ορεινό χωριό της Παρνασσίδας στον νομό Φωκίδας σε υψόμετρο 900 μέτρων.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Στρώμη είναι κτισμένη σε βαθιά ρεματιά των βόρειων παρυφών της Γκιώνας, στις όχθες του χείμαρρου Βουρλόρεμμα που καταλήγει στον Μόρνο και ανάμεσα σε πυκνό δάσος από έλατα. Το χωριό βρίσκεται βόρεια του Λιδωρικίου σε απόσταση 29 χιλιόμετρα από αυτό και δυτικά του Μπράλου (31 χιλιόμετρα). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί την τοπική κοινότητα Στρώμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καλλιέων του Δήμο Δελφών και έχει πληθυσμό 119 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή 2021. Ο οικισμός παλαιότερα και μέχρι το 1940 ονομαζόταν **Στρώμνη** η οποία το 1912 είχε οριστεί έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Στην είσοδο του χωριού υπάρχει πέτρινο μονότοξο γεφύρι που το συνδέει με το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην ευρύτερη περιοχή έχουν βρεθεί ίχνη αρχαίας κατοίκησης. Ο φιλέλληνας Ιωάννης Πετρώφ αναφέρει την Στρώμη με το όνομα Στρώον καθώς και περίγραμμα αρχαίου οικισμού που σημαίνει οχύρωση. Στις παρυφές του λόφου Τσούκα, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων, έχει βρεθεί καμαροσκεπής τάφος της ρωμαϊκής περιόδου (1ος αι. π.Χ. με 1ο αι.). Το φθινόπωρο του 1942, την περίοδο της κατοχής από τους Γερμανούς και για ένα μήνα μέσα σε μια μικρή σπηλιά, πάνω από τη Στρώμη, Εγγλέζοι σαμποτέρ μαζί με τις ενωμένες αντιστασιακές δυνάμεις του ΕΔΕΣ και του ΕΛΑΣ κατάστρωσαν τα σχέδια της ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοποτάμου.  Το Μάη του 1943, στο χωρίο αυτό το τάγμα 5/42 του Ψαρρού αφοπλίστηκε για πρώτη φορά, αναίμακτα, από τον ΕΛΑΣ.

## Πληθυσμιακά στοιχεία
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα για τη Στρώμη
* Στρώμη-Πύργος-Συκιά
* ΦΩΚΙΔΑ-ΣΤΡΩΜΗ... Αρχαίος θαλαμωτός τάφος σε υψόμετρο 1.000 μέτρων
* Παραδοσιακοί τρόποι διαχείρισης του νερού στο χωριό Στρώμη της Γκιώνας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Στρομη
Πράσινο βιβλίο (Μουαμάρ Καντάφι)

Το **Πράσινο Βιβλίο** ( Αραβικά : الكتاب الأخضر al -Kitāb al-Aḫḍar ) είναι ένα σύντομο βιβλίο που εκθέτει την πολιτική φιλοσοφία του ηγέτη της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι. Το βιβλίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1975. Εμπνεύστηκε εν μέρει από το Κόκκινο Βιβλίο του Μάο. Μια αγγλική μετάφραση εκδόθηκε από την Λαϊκή Επιτροπή της Λιβύης και μια δίγλωσση αγγλο - αραβική έκδοση εκδόθηκε στο Λονδίνο από τον Martin, Brian & O'Keeffe το 1976.

## Περιγραφή
Το πράσινο βιβλίο αποτελείται από τρία μέρη και έχει 110 σελίδες:

*Η λύση του προβλήματος της δημοκρατίας: Η αρχή του λαού (που δημοσιεύθηκε στα τέλη του 1975) 
*Η λύση του οικονομικού προβλήματος: ο σοσιαλισμός (που δημοσιεύθηκε στις αρχές του 1977) 
*Η Κοινωνική Βάση της Τρίτης Διεθνούς Θεωρίας (που δημοσιεύθηκε το Σεπτέμβριο του 1981) 

Στο Πράσινο Βιβλίο, ο Καντάφι απορρίπτει τόσο τον Καπιταλισμό όσο και την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Αντ 'αυτού, προτείνει ένα είδος άμεσης δημοκρατίας που επιβλέπει η Γενική Λαϊκή Επιτροπή, η οποία επιτρέπει την άμεση πολιτική συμμετοχή όλων των ενηλίκων πολιτών. 
Το βιβλίο αναφέρει ότι η ελευθερία της έκφρασης* είναι το φυσικό δικαίωμα του ατόμου, ακόμα κι αν επιλέγει να συμπεριφέρεται παράλογα. Το πράσινο βιβλίο αναφέρει ότι η ελευθερία του λόγου βασίζεται στην κρατική ιδιοκτησία εκδοτών, βιβλίων, εφημερίδων, τηλεόρασης και ραδιοφωνικών σταθμών, με το σκεπτικό ότι η ιδιωτική ιδιοκτησία θα ήταν αντιδημοκρατική.  
Μια ακόμη παράγραφο στο βιβλίο αναφέρεται στην κατάργηση των χρημάτων που είναι παρόμοια με μια παράγραφο στο βιβλίο *Αρχές του κομμουνισμού* του [[Φρίντριχ Ένγκελς]]. Ο Καντάφι έγραψε: *Το τελευταίο στάδιο εμφανίζεται όταν η νέα σοσιαλιστική κοινωνία φτάνει σε αυτό το στάδιο όπου τα κέρδη και τα χρήματα εξαφανίζονται''. Μετατρέποντας την κοινωνία σε μια πλήρως παραγωγική κοινωνία και φτάνοντας στην παραγωγή που οι υλικές ανάγκες των ατόμων της κοινωνίας είναι ικανοποιητικές. Σε αυτό το τελικό στάδιο, το κέρδος θα εξαφανιστεί αυτόματα και δεν θα χρειάζονται τα χρήματα. 

## Δείτε επίσης
*Αποφθέγματα του Προέδρου Μάο
*Κοσμική θρησκεία
*Ρουχνάμα

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Green Book 

Κατηγορία:Πολιτικά βιβλία
Άγιος Γεώργιος Γαλαξιδίου Φωκίδας

*Για τον οικισμό Άγιος Γεώργιος στην Άμφισσα δείτε το λήμμα: [[Άγιος Γεώργιος Αμφίσσης Φωκίδας]]<br />*
*Για άλλα λήμματα με το ίδιο όνομα, δείτε: [[Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)]]*

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι νησάκι το οποίο βρίσκεται στον Κορινθιακό κόλπο και τον κόλπο της Ιτέας στην Φωκίδα, απέναντι (νοτιοανατολικά) από το Γαλαξίδι με ψηλότερο σημείο στα 24 μέτρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι μη κατοικίσιμο και μαζί με το Γαλαξίδι και τη νησίδα Αψηφιά, αποτελούν την Κοινότητα Γαλαξιδίου που ανήκει στης Δημοτική Ενότητα Γαλαξειδίου του Δήμου Δελφών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Κρισσαίου κόλπου
Κατηγορία:Νησιά της Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Αλέξανδρος Παπαφίγκος

Ο **Απόστολος Παπαφίγκος** (Αλεξάνδρεια 1901 - 11 Ιουνίου 1980), ήταν Έλληνας, Αιγυπτιώτης, πρωταθλητής του στίβου. Ήταν αθλητής του συλλόγου Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξάνδρειας.

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1924 ήταν πρώτος στα 100 μέτρα , πρώτος στα 200 μέτρα και πρώτος στα 4Χ100. Στο Πανελλήνιο του 1925 ήταν δεύτερος στα 100, 200 μέτρα και πρώτος στα 4Χ100. 

Συμμετείχε ανελλιπώς σε όλες τις διοργανώσεις στην Αίγυπτο, όπου διέμενε μόνιμα, σημειώνοντας πολλές επιτυχίες. Το 1926 στους αγώνες της Παλαίστρα Ιταλιάνα στην Αλεξάνδρεια ήταν πρώτος στα 100 και 200 μέτρα, στους τοπικούς του Καίρου επίσης πρώτος στα 100 και 200 μέτρα, και στους τοπικούς αγώνες της Αλεξάνδρειας επίσης πρώτος στα 100 και 200 μέτρα. 

Το 1927 στους προκριματικούς αγώνες για την συγκρότηση της εθνικής ομάδας για την συνάντηση στίβου μεταξύ Ελλάδας και Αγγλίας, ήταν πρώτος πρώτος στα 100 και 200 μέτρα. Στους διεθνείς αγώνες στα 100 μέτρα ήταν τρίτος ίσω από τους δύο πρώτους άγγλους αθλητές και στα 200 μέτρα (192 αναφέρονται από τον τύπο) ήταν επίσης τρίτος.

Είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι όπου είχε πάρει μέρος στα 100 μέτρα, στα 200 μέτρα και στα 4Χ100 μέτρα. Το 1928 ο πρόεδρος της Αθλητικής ένωσης Ελλήνων Αλεξάνδρειας διαμαρτυρήθηκε, και μέσω του τύπου, στον ΣΕΓΑΣ που δεν συμπεριέλαβε τον Παπαφίγκο στην ελληνική ολυμπιακή αποστολή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξάνδρειας
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Βιοζώνη

Η **βιοζώνη** αποτελεί τη θεμελιώδη ενότητα της βιοστρωματογραφίας, που είναι κλάδος της στρωματογραφίας (επιστήμη της Γεωλογίας). Αναφέρεται στην ύπαρξη συγκεκριμένων απολιθωμάτων ενός βιοτόπου μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Πιο απλά, είναι η σειρά στρωμάτων η οποία περιέχει το χαρακτηριστικό για τη βιοζώνη απολίθωμα (χαρακτηριστικά απολιθώματα).

Κατηγορία:Στρωματογραφία
Λιβανέζικο Δημοκρατικό Κόμμα

Το **Λιβανέζικο Δημοκρατικό Κόμμα** (αραβικά: الحزب الديمقراطي اللبناني) είναι πολιτικό κόμμα στο Λίβανο που ίδρυσε ο εμίρης Ταλάτ Αρσλάν το 2001. Ο εμίρης Ταλάτ είναι γιος του ηγέτη του Λιβανέζου Δρούζου εμίρη Ματζίντ Αρσλάν και έχει προεδρεύσει του κόμματος από την ίδρυσή του. Το Δημοκρατικό Κόμμα του Λιβάνου είναι επίσημα κοσμικό και έχει μέλη από όλες τις λιβανικές σέκτες, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της υποστήριξής του προέρχεται από τους Δρούζους, οι οποίοι υποστηρίζουν την οικογένεια Αρσλάν. Το αντίπαλο δρουζικό κόμμα είναι το Προοδευτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Το Δημοκρατικό Κόμμα του Λιβάνου αποτελεί μέρος της συμμαχίας της 8ης Μαρτίου.

## Ιστορία
Το κόμμα εκπροσωπήθηκε στο κοινοβούλιο του Λιβάνου το 2000 και το 2009. Ο εμίρης Ταλάτ Αρσλάν κέρδισε έδρα στο Κοινοβούλιο που εκπροσωπεί την περιοχή Αλεΐ και ένας άλλος εκπροσωπώντας την περιοχή Μπααμπντά. Τον Ιούλιο του 2011, ο πρίγκιπας Ταλάλ διόρισε τον υπουργό κ. Μαρουάν Χαϊρεντίν να εκπροσωπεί τον εαυτό του και την οικογένειά του στη νεοσυσταθείσα κυβέρνηση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Δ
Άγιος Γεώργιος Αμφίσσης Φωκίδας

*Για την νησίδα Άγιος Γεώργιος στην Φωκίδα το λήμμα: [[Άγιος Γεώργιος Γαλαξιδίου Φωκίδας|Άγιος Γεώργιος Γαλαξιδίου]]<br />*
*Για άλλα λήμματα με το ίδιο όνομα, δείτε: [[Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)]]*

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι ημιορεινός οικισμός της Παρνασσίδας στο νομό Φωκίδας σε υψόμετρο 260 μέτρων. Το χωριό βρίσκεται νότια της Άμφισσας σε απόσταση μόλις 2,5 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης, δίπλα στην ΕΟ Ιτέας - Άμφισσας και μέσα στις δυτικές εκτάσεις του Ελαιώνα της Άμφισσας, που είναι ο αρχαιότερος ελαιώνας της ελληνικής επικράτειας με περισσότερες από ένα εκατομμύριο ελιές. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί την κοινότητα Αγίου Γεωργίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμφίσσης του Δήμου Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 108 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγίου Γεωργίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 2,712 χμ² (2011). Επίσης στο χωριό είχε ζήσει για μερικά χρόνια ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης, του οποίου εικόνα βρίσκεται και στον κεντρικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Αγιος Γεωργιος
Ιωάννης Ψύχας

Ο **Ιωάννης Ψύχας** ήταν Έλληνας αθλητής, από τους πρωτοπόρους στην σύγχρονη Ελλάδα, που συμμετείχε στις Ζάππειες Ολυμπιάδες. 

Ο Ψύχας ήταν από την Κύμη και υπηρετούσε σαν εργάτης του αρτοποιείου στον Ελληνικό στρατό. Το 1870 πήρε μέρος στα Β΄Ολύμπια που έγιναν στο Παναθηναϊκό στάδιο. Εκεί ήταν πρώτος στην διελκυστίνδα και τρίτος στην δισκοβολία και στον Ακοντισμός επί σκοπόν.

Ο Ψύχας τιμήθηκε το 2009 σε συνέδριο ο με θέμα *Η Ελλάδα και η ομογένεια των Α’ και Β’ Ολυμπίων* στο Ζάππειο μέγαρο της Αθήνας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της διελκυστίνδας
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του ακοντισμού
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας
Γκρέγκορ Γκίζι

Ο **Γκρέγκορ Φλόριαν Γκίζι** (γερμανικά: *Gregor Florian Gysi*, 16 Ιανουαρίου 1948 - ) είναι Γερμανός νομικός, δικηγόρος και πολιτικός (ΕΣΚΓ, ΚΔΣ, Η Αριστερά). Από το 2005 είναι μέλος της Μπούντεσταγκ, στην οποία ήταν μέλος και μεταξύ 1990 και 2002. Από το 2005 ως το 2015 ήταν αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος της Αριστεράς στη γερμανική Βουλή. Με την ανάληψη των καθηκόντων της Κυβέρνησης της Άνγκελα Μέρκελ το 2013, ο Γκίζι έγινε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στην Μπούντεσταγκ. Στις 17 Δεκεμβρίου του 2016, σε ένα συνέδριο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς ο Γκίζι εξελέγη πρόεδρος.

Από το τέλος του 1989 μέχρι το 1993 ο Γκίζι ήταν ο τελευταίος πρόεδρος του ΕΣΚΓ-ΚΔΣ και του κόμματος που το διαδέχτηκε, του ΚΔΣ. Μετά τις πρώτες ελεύθερες εκλογές του 1990, ηγήθηκε της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος στη Βουλή της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Από το 1990 ως το 1998 ήταν αρχηγός της ομάδας του ΚΔΣ στη Βουλή και από το 1998 ως το 2000 αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΔΣ. Το 2002 διετέλεσε για πέντε μήνες αντιδήμαρχος και γερουσιαστής Οικονομίας, Εργασίας και Γυναικείων Θεμάτων στο ομόσπονδο κρατίδιο του Βερολίνου.

Ο Γκίζι ήταν και είναι κεντρικό και δημοφιλές πρόσωπο του ΚΔΣ και του κόμματος της Αριστεράς και επέδρασε αποφασιστικά στο πολιτικό γίγνεσθαι της Γερμανίας από το 1990. Στις πολιτικές του επιτυχίες προσμετράται η διαδικασία μετασχηματισμού του ΕΣΚΓ, στο οποίο ανήκε από το 1967, σε ΚΔΣ και στη δημιουργία ενός αριστερού κοινοβουλευτικού κόμματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Κατηγορία:Πολιτικοί του Die Linke
Αδόλφος Φρειδερίκος Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

O **Αδόλφος-Φρειδερίκος Β΄**, γερμ. Adolf-Friedrich II (19 Οκτωβρίου 1658 - 12 Μαΐου 1708) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (1701-1708).

## Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Μαρίας-Αικατερίνης των Γουέλφων, κόρης του Ιουλίου-Ερνέστου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάννενμπερκ.

Το 1708 απεβίωσε στο Γράμποβ σε ηλικία 50 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1684 τη Μαρία, κόρη του Γουσταύου Αδόλφου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ και είχε τέκνα:
* Αδόλφος Φρειδερίκος Γ΄ 1686-1752, δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
* Γουσταύα Καρολίνα 1694-1748, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Λουδοβίκο Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

Το 1701 απεβίωσε η Μαρία και ο Αδόλφος-Φρειδερίκος Β΄ έκανε το 1702 δεύτερο γάμο με την Ιωάννα των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Γόθας-Αλτεμβούργου· δεν απέκτησαν τέκνα.

Το 1704 απεβίωσε η Ιωάννα και το 1705 ο Αδόλφος Φρειδερίκος Α΄ έκανε τρίτο γάμο με τη Χριστιανή Αιμιλία, κόρη του Χριστιανού-Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα του Σβάρτσμπουρκ-Ζόνντερσχάουζεν και είχε τέκνο:
* Κάρολος Λουδοβίκος Φρειδερίκος 1708-1752, πρίγκιπας του Μίροβ. Η κόρη του:
** Καρλόττα, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γ΄ των Γουέλφων-Αννοβέρου βασιλιά της Βρετανίας.

## Πρόγονοι

## Πηγές
*  Ungewitter, Franz Heinrich (1850). Europe, Past and Present. Putnam. p. 411.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κάρολος Λουδοβίκος Φρειδερίκος του Μεκλεμβούργου

Ο **Κάρολος Λουδοβίκος Φρειδερίκος**, γερμ. Karl-Ludwig-Friedrich (23 Φεβρουαρίου 1708 - 5 Ιουνίου 1752) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Μίροβ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Χριστιανής Αιμιλίας, κόρης του Χριστιανού Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα του Σβάρτσμπουρκ-Ζόνντερσχαουζεν.

Το 1753 απεβίωσε στο Μίροβ (Mirow) σε ηλικία 44 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1735 την Ελισάβετ Αλμπερτίνα των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν και είχε τέκνα:
* Χριστιανή 1735-1794, άγαμη.
* Αδόλφος Φρειδερίκος Δ΄ 1738-1794, δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
* Κάρολος Β΄ 1741-1816, μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
* Ερνέστος Γκόττλομπ 1742-1814, πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
* Καρλόττα 1744-1818, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γ΄ των Γουέλφων-Αννοβέρου βασιλιά της Βρετανίας.
* Γεώργιος Αύγουστος 1748-1785, πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
* Καρολίνα 1736, Ελισάβετ Χριστίνα 1739-1741, Σοφία Λουίζα 1740-1742, Γκόττχελφ 1745, απεβίωσαν το πολύ 2 ετών.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Carlyle, Thomas (1866). History of Friedrich the Second Called Frederick the Great. Harper & Brothers. pp. 477, 478.

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Γεώργιος Αύγουστος του Μεκλεμβούργου

Ο **Γεώργιος Αύγουστος** (γερμ. *Georg August*, 16 Απριλίου 1748 - 14 Νοεμβρίου 1785) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Καρόλου Λουδοβίκου Φρειδερίκου του Μεκλεμβούργου Πρίγκιπα του Μίρο, και της Ελισάβετ Αλβερτίνας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.

Ακολούθησε την αδελφή του, Καρλόττα στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά το γάμο της με τον Γεώργιο Γ΄ (1761), και κατατάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό. Έμεινε εκεί 2 χρόνια και αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω ασθένειας, που του προκάλεσε η ζωή και το κλίμα στη θάλασσα. Το ίδιο διάστημα πήρε πτυχίο νομικής.

Έπειτα σπούδασε για λίγο στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, πριν λάβει πρόσκληση να εισέλθει στην υπηρεσία της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας. Αρχικά είχε το βαθμό του αντισυνταγματάρχη, αλλά σύντομα προήχθη σε συνταγματάρχη. Η ανοδική πορεία του στο στρατό συνεχίστηκε, και το 1780 έγινε ταξίαρχος και είχε υπό την εποπτεία του δύο συντάγματα καραμπινιέρων. Έλαβε τον *έπαινο του Βαρόνου φον Λάουντον* μετά από στρατιωτικές μανούβρες, που οργάνωσε στην Πράγα με πενήντα χιλιάδες στρατιώτες πεζικού και ιππικού.

Το 1785 απεβίωσε στο Τύρναου (τώρα *Τρνάβα* της Σλοβακίας) σε ηλικία 37 ετών, άγαμος. Αρχικά τάφηκε στο Μπάισινγκ (νυν *Πέζινοκ* της Σλοβακίας). Το 1852 η σορός του μεταφέρθηκε στην Πριγκιπική Κρύπτη του Μίρο.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Huberty, Michel; Alain Giraud; F. et B. Magdelaine. *L'Allemagne Dynastique, Tome VI: Bade-Mecklembourg*. p. 211. ISBN 978-2-901138-06-8.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου