open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ποστόινια

Η **Ποστόνια** (σλοβενικά:*Postojna*, γερμανικά: *Adelsberg*, ιταλικά: *Postumia*) είναι πόλη στην περιοχή της Εσωτερικής Καρνιόλα, 35 χιλιόμετρα από την Τεργέστη, στη νοτιοδυτική Σλοβενία. Είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου Δήμου. Επιπλέον, στην περιοχή βρίσκεται το ομώνυμο σπήλαιο που αποτελεί παγκόσμιο πόλο έλξης.

## Ιστορία
Η περιοχή είναι γνωστό ότι κατοικήθηκε από την παλαιολιθική εποχή λόγω της ανακάλυψης ενός οικισμού σπηλαίων κοντά στην πόλη που ονομάζεται Betalov spodmol. Γραπτές πηγές αναφέρουν για πρώτη φορά τον οικισμό από τον 13ο αιώνα. Αναγνωρίστηκε ως πόλη το 1909.

Κατά τον ύστερο Μεσαίωνα, ήταν μέρος του Δουκάτο της Καρνιόλας και ως εκ τούτου της Μοναρχίας των Αψβούργων. Ήταν υπό ιταλική κυριαρχία μεταξύ 1918 και 1943 (τυπικά έως το 1947) και ήταν μέρος της επαρχίας της Τεργέστης ως Ποστούμια.

Στη Ποστόνια βρίσκεται ένας ομαδικός τάφος που σχετίζεται με τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο ομαδικός τάφος βρίσκεται νοτιοανατολικά της κωμόπολης, μεταξύ του Mali Trebevnik και του Veliki Trebevnik. Πρόκειται για μια απότομη καταβόθρα που περιέχει τα λείψανα αγνώστων θυμάτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβενίας
Νιου Χέιβεν (Κονέκτικατ)

Το **Νιου Χέιβεν** (αγγλικά: **New Haven, Connecticut**), είναι μία παράκτια πόλη των ΗΠΑ στην πολιτεία του Κονέκτικατ, και βρίσκεται στο νότιοκεντρικό μέρος της πολιτείας. Με πληθυσμό 134.023 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2020), αποτελεί την 2η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στο Κονέκτικατ, μετά το Μπρίτζπορτ. Η ευρύτερη περιοχή του Νιου Χέιβεν, έχει πληθυσμό 864.835 κατοίκους, και είναι μέρος της τριπολιτειακής μητροπολιτικής περιοχής της Νέας Υόρκης. 

Το Νιου Χέιβεν αποτελεί μία από τις πρώτες πόλεις που δημιουργήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδρύθηκε το 1638 από Άγγλους πουριτανούς, ως Κουίνιπακ, και το 1640 μετονομάστηκε ως Νιου Χέιβεν.

Η πόλη του Νιου Χέιβεν, είναι γνωστή για τα εκπαιδευτικά της ιδρύματα. Είναι έδρα του Πανεπιστημίου Γέιλ, του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Νότιου Κονέκτικατ, και του Κολλεγίου Αλμπέρτους Μάγκνους.

## Δείτε επίσης
*Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Γέιλ

## Φωτοθήκη

Αρχείο:New Haven from above, 2009-12-10.jpg|Το λιμάνι του Νιου Χέιβεν.
Αρχείο:New Haven Union Station from Union Avenue, December 2016.JPG
Αρχείο:Yalenewhavenstructure1.jpg
Αρχείο:New Haven City Hall, October 17, 2008.jpg
Αρχείο:Old campus.jpg
Αρχείο:Yale Law School in the Sterling Law Building.jpg


## Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Κονέκτικατ
Διεθνές Αεροδρόμιο του Φουζούλι

μικρογραφία|Η είσοδος του αεροδρομίου
μικρογραφία|Το εσωτερικό του αεροδρομίου
Το **Διεθνές Αεροδρόμιο του Φουζούλι** () είναι αεροδρόμιο στην πόλη Φουζούλι του Αζερμπαϊτζάν. Πρόκειται για ένα από τα επτά διεθνή αεροδρόμια της χώρας. Το αεροδρόμιο χτίστηκε πάνω σε ένα αεροδρόμιο που είχε ήταν εγκαταλελειμμένο επί σχεδόν 30 χρόνια και ήταν περιτριγυρισμένο από πρώην ναρκοπέδια. Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Φουζούλι κατασκευάστηκε με κόστος 75 εκατομμύρια μανάτ (ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 44 εκατομμύρια δολάρια).

## Ιστορία
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η πόλη Φουζούλι είχε περίπου 17.000 κατοίκους. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Ναγκόρνο Καραμπάχ, στις 24 Αυγούστου 1993, οι Ένοπλες Δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από το Φουζούλι. Ο οικισμός τότε μετατράπηκε σε πόλη-φάντασμα λίγο πριν από την κατάληψή του από τις ένοπλες δυνάμεις της Δημοκρατίας του Αρτσάχ και της Αρμενίας. Είκοσι οκτώ χρόνια αργότερα, στις 17 Οκτωβρίου 2020, το Φουζούλι ανακαταλήφθηκε από τις ένοπλες δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν και, στη συνέχεια, η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν ξεκίνησε μια διαδικασία εκκαθάρισης της πόλης και των γύρω περιοχών από τις νάρκες ξηράς.

Στις 26 Νοεμβρίου 2020, το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Υψηλών Τεχνολογιών του Αζερμπαϊτζάν ανέφερε ότι ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) είχε αποδεχθεί την έκκληση της Κρατικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας να συμπεριλάβει έξι αεροδρόμια, συμπεριλαμβανομένου και του αεροδρομίου του Φουζούλι, στον κατάλογό του κωδικών διεθνών αεροδρομίων. Τον Ιανουάριο του 2021, ο πρόεδρος Ιλχάμ Αλίγιεφ εξέδωσε διάταγμα για την κατασκευή διεθνούς αεροδρομίου στο Φουζούλι. Στις 14 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η τελετή έναρξης της λειτουργίας του μελλοντικού αεροδρομίου. Στο έργο της κατασκευής του αεροδρομίου συμμετείχαν εταιρείες οι οποίες έχουν έδρα την Τουρκία. Ο ολοκληρωμένος αεροδιάδρομος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στις 5 Σεπτεμβρίου 2021, όταν ένα αεροσκάφος Airbus A340-500 που εκμεταλλεύονταν οι Αζερικές Αερογραμμές και ένα εμπορικό αεροσκάφος Boeing 747-400 της Silk Way Airlines, προσγειώθηκαν στο νέο αεροδρόμιο.

Αναφέρεται ότι ο χώρος στάθμευσης αεροσκαφών του αεροδρομίου καλύπτει μια έκταση 60.000 τ.μ., επιτρέποντας τη στάθμευση έως και οκτώ αεροσκαφών. Ο αεροδιάδρομος έχει μήκος 3.000 μέτρα και πλάτος 60 μέτρα. Ο τερματικός σταθμός του αεροδρομίου έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετεί 200 επιβάτες την ώρα.

Το αεροδρόμιο εγκαινιάστηκε στις 26 Οκτωβρίου 2021 από τους προέδρους του Αζερμπαϊτζάν (Ιλχάμ Αλίεφ) και της Τουρκίας (Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βίντεο από το αεροδρόμιο του Φουζούλι

Φουζουλι
Κατηγορία:Επαρχία Φιζουλί
Αυτοφωτογραφία

**Αυτοφωτογραφία** ή και **σέλφι** (αγγλ.: *selfie*) είναι η φωτογράφιση του παρουσιαστικού μας από εμάς τους ίδιους, μέσω κινητών τηλεφώνων ή ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών.
Οι σέλφι κοινοποιούνται συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, το Twitter, το Snapchat και το Instagram.

Εφαρμογές μέσων κοινωνικής δικτύωσης όπως το Instagram και το Snapchat ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να τραβούν σέλφι με λειτουργίες όπως *geofilters*, σύνδεση με *hashtag* σχετικών θεμάτων και *stories*. Τα *geofilters* επιτρέπουν στους χρήστες να βγάζουν σέλφι με επικαλύψεις που μπορεί να είναι κωμικές, αλλάζοντας την εικόνα της σέλφι με τη δυνατότητα να δείχνουν πού βρίσκεται ο εικονιζόμενος. Τον Σεπτέμβριο του 2017, το Instagram είχε 500 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες καθημερινά στην εφαρμογή αυτοπροβολής, κοινής χρήσης σέλφι και 800 εκατομμύρια μηνιαίους ενεργούς χρήστες. Το Snapchat αναφέρει 178 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες καθημερινά. Οι selfies είναι δημοφιλείς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Μια έρευνα του 2015 από την Erie Insurance Group διαπίστωσε ότι το 4% όλων των οδηγών παραδέχθηκαν ότι έβγαλαν σέλφι ενώ οδηγούσαν.

Η εμμονική λήψη σέλφι και η ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει βρεθεί ότι συνδέονται με πολλά συμπτώματα κοινά σε ψυχικές διαταραχές. Αυτά περιλαμβάνουν ναρκισσισμό, χαμηλή αυτοεκτίμηση, μοναξιά, εγωκεντρισμό και συμπεριφορές αναζήτησης προσοχής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πολιτισμός του Διαδικτύου
Κατηγορία:Ναρκισσισμός
Κατηγορία:Φωτογραφία
Σκούγια Μπρέιντεν

Το **Σκούγια** **Μπρέιντεν** είναι μια διεθνής συνεργασία καλλιτεχνών μεταξύ της Ινγκούνα Σκούγια και της Μελίσσα Μπρέιντεν. Δημιουργούν ζωγραφισμένα γλυπτά σε πορσελάνη.

## Βιογραφίες και εκπαίδευση
Η Ινγκούνα Σκούγια (γενν. 1965) και η Μελίσσα Μπρέιντεν (γεν. 1968) συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο σχολείο το 1994 στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Χούμπολτ.   Η Σκούγια είναι από τη Λετονία και η Μπρέιντεν από το Σακραμέντο της Καλιφόρνια.   Η Σκούγια παρακολούθησε το Κολλέγιο Εφαρμοσμένων Τεχνών και τη Λετονική Ακαδημία Τέχνης, τα οποία βρίσκονται  και τα δύο στη Ρίγα της Λετονίας, κερδίζοντας το πτυχίο της στην κεραμική το 1992, προτού παρακολουθήσει το Κρατικό Πανεπιστήμιο Χούμπολτ για ένα χρόνο σε ένα ειδικό πρόγραμμα ανταλλαγής, που δημιουργήθηκε από τον Λετονό Αμερικανό Γλύπτη καθηγητή Μαρίς Ν. Μπένσον. Η Σκούγια έλαβε το μεταπτυχιακό της το 2011 από τη Λετονική Ακαδημία Τέχνης.  Η Μπρέιντεν έλαβε δύο πτυχία A.A. από το Κολέγιο Σιέρρα το 1992 και δύο πτυχία B.A. το 1997 από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Χούμπολτ, σπουδάζοντας ζωγραφική, γλυπτική και ιστορία της τέχνης. Σπούδαζε για μεταπτυχιακό στην Παραγωγή Κινηματογράφου, όταν ταξίδεψε στη Λετονία για να παρακολουθήσει τη Λετονική Ακαδημία Τέχνης το 1999. Η Ινγκούνα Σκούγια και η Μελίσσα Μπρέιντεν επανασυνδέθηκαν στη Λετονία το 1999 και άρχισαν να εργάζονται συλλογικά κατά τη διάρκεια της παραγωγής της εκπομπής τους, "Here Kitty, Kitty!" που πραγματοποιήθηκε στη γκαλερί *Τσίρις* στη Ρίγα. L w .  Και οι δύο καλλιτέχνες είχαν ξεχωριστή καριέρα πριν ξεκινήσουν τη συνεργασία τους. Αυτή τη στιγμή διαμένουν στη Λετονία.  

## Έργα τέχνης
Όλη τους η δουλειά είναι ένας συνδυασμός ζωγραφικής και κεραμικής και ολοκληρώνουν όλα τα βήματα της διαδικασίας συνεργασίας τους για τη δημιουργία της τέχνης τους μαζί.   Ξεκινούν τη διαδικασία τους με σκίτσα και εργάζονται μαζί στις λεπτομέρειες αυτών των σχεδίων πριν ενσωματώσουν πηλό στο έργο.  Παρόλο που η Σκούγια Μπρέιντεν χρησιμοποιεί καλούπια κατά καιρούς στη διαδικασία της, δεν χρησιμοποιεί ποτέ εμπορικά καλούπια, αλλά δουλεύει με βάση δικά της χειροποίητα κομμάτια.  Και οι δύο εργάζονται στο σχέδιο, τη μορφή και την τελική διακόσμηση των κομματιών τους.  Η Σκούγια Μπρέιντεν έχει δημιουργήσει επίσης υπαίθριες εγκαταστάσεις. 

Το έργο τους αναφέρεται σε ποικίλα θέματα, όπως ανθρώπινες μορφές και πρόσωπα, ζώα και παραμύθια. Το έργο και η καλλιτεχνική τους φιλοσοφία καλύπτει πολλά θέματα όπως ο φεμινισμός, ο βουδισμός και η πολιτική.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λετονοί γλύπτες
Κατηγορία:Καλλιτέχνιδες του 20ού αιώνα
Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ

Το **Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ** (αγγλικά: ***Vanderbilt University***), είναι ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο που εδρεύει στο Νάσβιλ του Τενεσί των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 1873 και έλαβε το όνομά του, προς τιμήν του Αμερικανού μεγιστάνα Κορνηλίου Βάντερμπιλτ, ο οποίος είχε παράσχει δωρεά άνω του 1 εκατομμυρίου δολαρίων, προκείμενου το πανεπιστήμιο να συμβάλλει μέσω του έργου του, στην μεταπολεμική εποχή του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. 

Το Βάντερμπιλτ είναι μέλος της Ένωσης Αμερικανικών Πανεπιστημίων. Αποτελεί ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια στον Νότο των Ηνωμένων Πολιτειών και συνολικά ένα από τα καλύτερα ιδιωτικά πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2022, κατατάχθηκε ως το 14ο καλύτερο πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ, σύμφωνα με U.S. News & World Report.

Η εισαγωγή νέων φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ, κρίνεται γενικά αρκετά δύσκολη και απαιτητική. Για το 2022 , το ποσοστό αποδοχής φοιτητών ανέρχεται σε 12%. Για το έτος 2021-2022, το Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ, έχει 7.111 προπτυχιακούς φοιτητές και 6.685 μεταπτυχιακούς και διδακτορικές φοιτητές από τις Ηνωμένες Πολιτείες και από πάνω από 100 διαφορετικές χώρες.

## Αξιολόγηση και κατάταξη
Σε παγκόσμια κατάταξη το Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ, σύμφωνα με την Wall Street Journal/Times Higher Education, βρίσκεται στην 113η θέση. Το πρακτορείο Reuters κατέταξε το Βάντερμπιλτ στα 20 πιο καινοτόμα πανεπιστήμια στον κόσμο.

## Προσωπικότητες που συνδέονται με το Βάντερμπιλτ
Στους επιφανείς αποφοίτους, καθηγητές και προσωπικό του Πανεπιστημίου Βάντερμπιλτ, συμπεριλαμβάνονται 54 ενεργά και πρώην μέλη του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών, 2 Αντιπρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών, 4 ηγέτες άλλων κρατών, 2 Ανώτατοι Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου, 13 Κυβερνήτες, 18 Πρεσβευτές, 11 δισεκατομμυριούχοι, 7 βραβευμένοι με Βραβείο Νόμπελ, 3 βραβευμένοι με Βραβείο Πούλιτζερ, 2 βραβευμένοι με Βραβείο Όσκαρ, 1 βραβευμένος με Βραβείο Γκράμι και 5 Ολυμπιονίκες.

Μερικοί σημαντικοί απόφοιτοι του Βάντερμπιλτ είναι οι εξής: 

* **[[Αλ Γκορ]]**, 45ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (1993-2001), πρώην Γερουσιαστής των ΗΠΑ (1985-1993), κάτοχος βραβείου Νόμπελ (2007). 
* **[[Τζον Νανς Γκάρνερ]]**, 32ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (1933-1941), πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ (1931-1933).
* **[[Γκρεγκ Άμποτ]]**, 48ος Κυβερνήτης του Τέξας (2015-*εν ενεργεία*)
* **[[Άντι Μπεσίρ]]**, 63ος Κυβερνήτης του Κεντάκι (2019-*εν ενεργεία*) 
* **[[Μπιλ Χάγκερτι]]**, Γερουσιαστής των ΗΠΑ για το Τενεσί (2017-*εν ενεργεία*) 
* **[[Μοχάμεντ Γιουνούς]]**, οικονομολόγος, τραπεζίτης, κάτοχος βραβείου Νόμπελ (2006)
* **[[Έντουαρντ Έμερσον Μπάρναρντ]]**, Αμερικανός αστρονόμος

## Παραπομπές


Βαντερμπιλτ
Κατηγορία:Τενεσί
Γιουτζήν Πάρκερ

Ο **Γιουτζήν Νιούμαν Πάρκερ** (*Eugene Newman Parker*, 10 Ιουνίου 1927 – 15 Μαρτίου 2022) ήταν Αμερικανός ηλιακός φυσικός και φυσικός πλάσματος. Τη δεκαετία του 1950 ο Πάρκερ προέβλεψε θεωρητικώς την ύπαρξη του ηλιακού ανέμου και ότι το μαγνητικό πεδίο στο εξωτερικό Ηλιακό Σύστημα θα είχε το σχήμα μιας «σπείρας Πάρκερ», δύο προβλέψεις που επαληθεύθηκαν αμφότερες αργότερα από μετρήσεις που έγιναν από τις πρώτες διαστημικές αποστολές. Υπέθεσε επίσης, το 1987, ότι το ηλιακό στέμμα πιθανώς να θερμαίνεται από μυριάδες μικρές «νανοεκλάμψεις» παρόμοιες με τις ορατές από τη Γη ηλιακές εκλάμψεις, οι οποίες θα συνέβαιναν σε όλη την επιφάνεια του Ήλιου. Αυτό παραμένει μία από τις κυριότερες πιθανές ερμηνείες του προβλήματος της θερμάνσεως του ηλιακού στέμματος.

Ο Πάρκερ πήρε το διδακτορικό του από το Caltech και κατόπιν πέρασε τέσσερα χρόνια ως μεταδιδάκτορας ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα. Το 1955 προσλήφθηκε από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου και πέρασε εκεί όλη την υπόλοιπη σταδιοδρομία του, με θέσεις στο Τμήμα Φυσικής, στο Τμήμα Αστρονομίας και Αστροφυσικής, και στο Ινστιτούτο Ενρίκο Φέρμι. Εκλέχθηκε μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ το 1967. Το 2017 η NASA ονόμασε το *[[Parker Solar Probe]]* προς τιμή του και αυτή ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που η NASA ονόμαζε ένα διαστημικό σκάφος με το όνομα ενός προσώπου που βρισκόταν ακόμα στη ζωή.

Ο Πάρκερ ήταν έγγαμος με τη Νίστζε (*Niesje*) Πάρκερ επί 67 έτη. Απεβίωσε στο Σικάγο σε ηλικία 94 ετών.

## Συγγραφικό έργο
* *Cosmical Magnetic Fields: Their Origin and their Activity*, Oxford University Press, 1979, ISBN 978-0-19-851290-5
* *Spontaneous Current Sheets in Magnetic Fields: With Applications to Stellar X-rays*, Oxford University Press, 1994, ISBN 978-0-19-507371-3
* *Conversations on Electric and Magnetic Fields in the Cosmos*, Princeton University Press, 2007, ISBN 978-0-691-12841-2

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι
Άλαν Ντέιλ

Ο **Άλαν Ντέιλ** (*Alan Dale*, γενν. 6 Μαΐου 1947) είναι Νεοζηλανδός ηθοποιός.

Γεννήθηκε στην πόλη Ντουνίντιν και ως παιδί αγαπούσε το θέατρο και το ράγκμπι. Αφού αποσύρθηκε από το άθλημα αυτό, δοκίμασε διάφορες ασχολίες προτού αποφασίσει να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός σε ηλικία 27 ετών. Κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Αυστραλία, όπου έπαιξε τον ρόλο του δρ. Τζων Φόρεστ στην τηλεοπτική σειρά *The Young Doctors* (1979-1982). Αργότερα έπαιζε επί οκτώ χρόνια τον Τζιμ Ρόμπινσον στη σειρά *[[Neighbours]]*, από το 1985 έως το 1993. Εγκατέλειψε τη σειρά όταν διεφώνησε με τους παραγωγούς για την πληρωμή του ίδιου και των άλλων ηθοποιών. Είχε όμως ταυτισθεί τόσο στο μυαλό του κοινού με τον ρόλο αυτόν, ώστε δυσκολεύθηκε να βρει εργασία.

Η σταδιοδρομία του αναζωογονήθηκε αφότου εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ το έτος 2000. Από τότε έπαιξε σε πολλές αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές, με μεγαλύτερους ρόλους στις σειρές *The O.C.* (ως Κάλεμπ Νίκολ) και *[[Ugly Betty]]* (ως Μπράντφορντ Μηντ), και περιοδικές και «γκεστ» εμφανίσεις στις *[[NCIS (τηλεοπτική σειρά)|NCIS]]*, *[[Στην Εντατική]]*, *[[Η δυτική πτέρυγα]]*, *[[The X-Files]]* και *[[Once Upon a Time (τηλεοπτική σειρά)|Once Upon a Time]]*. Στον κινηματογράφο ο Ντέιλ έπαιξε μικρότερους ρόλους σε ταινίες όπως οι *[[Star Trek: Nemesis]]*, *[[Οι μπάτσοι του Χόλιγουντ]]*, *[[Ο Ιντιάνα Τζόουνς και το βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου]]*, *[[Το κορίτσι με το τατουάζ (ταινία, 2011)|Το Κορίτσι με το Τατουάζ]]* και *[[Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα]]*.

Ο Ντέιλ έχει στο ενεργητικό του δύο γάμους, τον δεύτερο και μακροβιότερο με την πρώην «Μις Αυστραλία» Τρέισυ Πήρσον (από το 1990), και τέσσερα παιδιά συνολικά (δύο από κάθε γάμο).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ο 

Κατηγορία:Νεοζηλανδοί ηθοποιοί
Αδενοπάθεια

[thumb|right|275px|[Αξονική τομογραφία αδενοπάθειας σε 57χρονο άνδρα με πολλαπλούν μυέλωμα]]
Με τον όρο **αδενοπάθεια** ή **λεμφαδενοπάθεια** στην ιατρική ονομάζονται γενικώς οι λεμφογαγγλιακές παθήσεις, δηλαδή οι παθήσεις των λεμφαδένων. Ειδικότερα, με τον γενικό αυτόν όρο εννοείται πολλές φορές η *τραχειοβρογχική* αδενοπάθεια. Αυτή προσβάλλει τα γάγγλια που βρίσκονται γύρω από την τραχεία και τους μεγάλους βρόγχους. Μπορεί να προκληθεί από μόλυνση του αναπνευστικού συστήματος (συχνή αιτία της είναι η φυματίωση), αυτοάνοσες ασθένειες και καρκίνο. Συχνά ωστόσο η αδενοπάθεια είναι ιδιοπαθής και αυτοπεριορίζεται. Η μολυσματικής προελεύσεως αδενοπάθεια συναντάται κυρίως στην παιδική ηλικία. Στην τραχειοβρογχική αδενοπάθεια διογκώνονται τα παρατραχειακά, μεσοπνευμόνια και πυλαία λεμφογάγγλια.

Η τραχειοβρογχική αδενοπάθεια δεν πρέπει να συγχέεται με την απλή αδενίτιδα, η οποία προκαλείται από ερεθισμό των αμυγδαλών ή του στόματος. Αποκαλύπτεται πολλές φορές με την ακτινογράφηση του θώρακα. Αιτίες της μπορούν να είναι ενδοθωρακικές παθήσεις, οξείες και χρόνιες.

Η σύγχρονη ιατρική διαθέτει πολλά μέσα για τη θεραπεία της αδενοπάθειας, κυρίως τα αντιβιοτικά φάρμακα. Ωστόσο για την προστασία, ιδίως των παιδιών στις φτωχές χώρες, από την αδενοπάθεια χρειάζονται και άλλα μέσα, που σχετίζονται με τη βελτίωση των όρων διαβιώσεως των φτωχότερων τάξεων. Ο υποσιτισμός, η ανθυγιεινή κατοικία και οι ανθυγιεινές συνθήκες και όροι εργασίας συντελούν στην ανάπτυξη της φυματίωσης, που μεταδίδεται από τους ενήλικες στα παιδιά ως αδενοπάθεια. Στις ανεπτυγμένες χώρες, όπου οι συνθήκες διαβιώσεως είναι καλύτερες, η παιδική αδενοπάθεια είναι πολύ περιορισμένη και η μορφή της κατά πολύ ελαφρότερη.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 74

Κατηγορία:Παθήσεις
Κατηγορία:Ιστοπαθολογία
Τουρκμενικές προεδρικές εκλογές 2022

Στις 12 Μαρτίου 2022 διεξήχθησαν **πρόωρες προεδρικές εκλογές στο [[Τουρκμενιστάν]]**.

Οι εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα επειδή ο Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ, ο οποίος ήταν Πρόεδρος του Τουρκμενιστάν από το 2006, ανακοίνωσε την παραίτησή του. Στις προεδρικές εκλογές συμμετείχαν 9 υποψήφιοι. Οι κάλπες άνοιξαν από τις 7.00 μέχρι τις 19.00 για τους 3.460.080 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της χώρας. Ο 40χρονος Σερντάρ Μπερντιμουχαμέντοφ, ο γιος του Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ, εξελέγη Πρόεδρος με το 73% των ψήφων. Οι διεθνείς παρατηρητές είπαν ότι οι εκλογές δεν ήταν ελεύθερες και δίκαιες.

## Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Τουρκμενιστάν, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για επταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίον συμμετέχουν μόνο οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες του Τουρκμενιστάν, ηλικίας άνω των 40 ετών, υπό την προϋπόθεση να μιλούν την Τουρκμενική γλώσσα και να έχουν τουλάχιστον 15 συνεχόμενα έτη διαμονής στο Τουρκμενιστάν. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Τουρκμενιστάν, ηλικίας άνω των 18 ετών.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογές στο Τουρκμενιστάν
Κατηγορία:Εκλογές του 2022
Χόλασοβιτσε

Το **Χόλασοβιτσε** (τσέχικα: Holašovice, ) είναι μικρό ιστορικό χωριό που βρίσκεται στα νότια της Τσεχίας, 16 χιλιόμετρα δυτικά του Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε. Το χωριό ανήκει στον δήμο Γιάνκοφ. Στα νότια βρίσκεται η προστατευόμενη περιοχή τοπίου του δάσους Μπλάνσκι Το χωριό ερήμωσε μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιτρέποντας στο μεσαιωνικό του σχέδιο και στα παραδοσιακά κτίρια του λαϊκού ή αγροτικού μπαρόκ της Νότιας Βοημίας να παραμείνουν ανέπαφα. Αποκαταστάθηκε και επανακατοικήθηκε από το 1990 και χαρακτηρίστηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1998 λόγω της εξαιρετικής διατήρησης ενός παραδοσιακού χωριού της εποχής του μπαρόκ.

## Ιστορία
Το Χόλασοβιτσε αναφέρεται για πρώτη φορά το 1263. Το 1292, ο Βασιλιάς Βεγκέσλαος Β΄ της Βοημίας έδωσε το χωριό και πολλά άλλα στο Κιστερκιανό μοναστήρι του Βίσι Μπροτ. Παρέμεινε ιδιοκτησία της μονής μέχρι το 1848.

Μεταξύ 1520 και 1525, το Χόλασοβιτσε σχεδόν εξαφανίστηκε από τη βουβωνική πανώλη. Μόνο δύο από τους κατοίκους του επέζησαν. Μια στήλη που χτίστηκε πάνω από τον τάφο της πανώλης στο βόρειο άκρο του χωριού τιμά αυτό το γεγονός. Το μοναστήρι σταδιακά επανοικοδόμησε το χωριό με αποίκους από τη Βαυαρία και την Αυστρία. Μέχρι το 1530, ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε 17, σύμφωνα με τα αρχεία του μοναστηριού, και είχε γίνει ένας κυρίως γερμανόφωνος θύλακας στην τσεχική περιοχή. Μέχρι το 1900, υπήρχαν 163 κάτοικοι γερμανικής εθνοτικής καταγωγής και 1 τσέχικης καταγωγής.

Μετά τον εκτοπισμό των Γερμανών κατοίκων στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πολλά αγροκτήματα στο χωριό ερήμωσαν. Το Χόλασοβιτσε έγινε ένα έρημο και εγκαταλελειμμένο μέρος υπό το μεταπολεμικό κομμουνιστικό καθεστώς της Τσεχίας.

Από το 1990, το χωριό αναπαλαιώθηκε πλουσιοπάροχα και κατοικήθηκε ξανά. Τώρα έχει πληθυσμό γύρω στους 140 κατοίκους.

## Κτίρια και αρχιτεκτονική
Το Χόλασοβιτσε είναι ένα τυπικό χωριό της Βοημίας για την περιοχή Χλούμποτσκα Μπλάτα γύρω από το Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε. Αποτελείται από 23 αγροκτήματα από τούβλα που περιέχουν 120 κτίρια, με λιμνούλα με ψάρια, σιδεράδικο και παρεκκλήσι. Τα αγροκτήματα κατασκευάστηκαν σε στιλ λαϊκού μπαρόκ της Νότιας Βοημίας, σε σχήματα «U» με αυλή στη μέση και με τα αετώματα με γυψωμένες άκρες στραμμένα προς ένα κεντρικό ευρύχωρο πράσινο χωριό. Τα κτίρια χρονολογούνται από τον 18ο έως τον 20ο αιώνα, με τα περισσότερα από αυτά να χτίζονται στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Νεπόμουκ στο πράσινο χωριό χτίστηκε το 1755.

## Εικόνες

Αρχείο:Holašovice Historic Village-112776.jpg|Σπίτια του χωριού
Αρχείο:Holašovice Historic Village-112757.jpg|Ρέμα στο χωριό
Αρχείο:Holašovice Historic Village-112759.jpg|Δέντρο στο χωριό
Αρχείο:Holašovice Historic Village-112761.jpg|Άποψη του καμπαναριού
Αρχείο:Holašovice Historic Village-112755.jpg|Προσόψεις σπιτιών


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Pruvodce.com
* Καταχώρηση στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO
* Holasovice.eu (τσέχικα)
* Εικονική παράσταση

Κατηγορία:Χωριά της Τσεχίας
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τσεχία
Κλίαργουοτερ

Το **Κλίαργουοτερ**, ή **Κλιαργουότερ**, (αγγλικά: Clearwater) είναι πόλη η οποία βρίσκεται στην κομητεία Πινέλλας της Φλόριντα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, βορειοδυτικά της Τάμπα και της Αγίας Πετρούπολης. Στα δυτικά του Κλίαργουοτερ βρίσκεται ο κόλπος του Μεξικού και στα νοτιοανατολικά ο κόλπος της Τάμπα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 107.685 κατοίκους. Το Κλίαργουοτερ είναι η έδρα της κομητείας Πινέλλας και είναι η μικρότερη από τις τρεις κύριες πόλεις στην μητροπολιτική περιοχή Τάμπα-Σεντ Πίτερσμπεργκ-Κλίαργουοτερ, η οποία συνήθως αναφέρεται ως Περιοχή του Κόλπου της Τάμπα.

Η Οδός Κλίβελαντ είναι μια από τις ιστορικές λεωφόρους της πόλης, και η πόλη περιλαμβάνει το στάδιο μπέιζμπολ BayCare Ballpark και το Πάρκο Coachman. Το Ενδοπαράκτιο Υδατόρρευμα χωρίζει την πόλη από την παραλία Κλίαργουοτερ.

Η πόλη είναι η τοποθεσία του Θαλάσσιου Ενυδρείου του Κλίαργουοτερ, ενώ η παγκόσμια έδρα της Εκκλησίας της Σαηεντολογίας βρίσκεται εδώ.

## Αδελφοποιήσεις
Το Κλίαργουοτερ είναι αδελφοποιημένο με τις ακόλουθες πόλεις:

*  Ναγκάνο, Ιαπωνία
*  Καλαμαριά, Ελλάδα
*  Γουάιονγκ, Αυστραλία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Φλόριντα
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Φλόριντα
Χρήστος Κακούρης

Ο **Χρήστος Κακούρης** (1952-2008) ήταν Έλληνας πυγμάχος πρωταθλητής του Παναθηναϊκού με σημαντικές εγχώριες και διεθνείς διακρίσεις.

## Βιογραφικά στοιχεία
Μπήκε στον Παναθηναϊκό το 1968 και σε δύο χρόνια ανέβηκε 3 κατηγορίες (1968 αργυρός Πρωτάθλημα Εφήβων, χάλκινος Πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1969, αργυρός πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1969).  Υπηρέτησε την Εθνική ομάδα πυγμαχίας 14 συναπτά έτη συμμετέχοντας σε 102 διεθνείς αγώνες. Το 1982 αγωνίστηκε τελευταία φορά στην Εθνική Ομάδα ως αρχηγός της και σημαιοφόρος στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο στο Διεθνές Κύπελλο Ακρόπολις κατακτώντας το τελευταίο  διεθνές μετάλλιο. Το 1986 ίδρυσε το Τμήμα Πυγμαχίας "Δόξα Βύρωνα" και διετέλεσε προπονητής του.

## Διακρίσεις
* Στέφθηκε 8 φορές χρυσός Πρωταθλητής Ελλάδας Πυγμαχίας (1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1980, 1981), 2 αργυρός (1971, 1972) και 2 χάλκινος (1970, 1983)
* Χρυσός στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων (1971, Κρεμόνα Ιταλία).
* 4ος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Πυγμαχίας (1978,Βελιγράδι Γιουγκοσλαβία).
* Χάλκινος Μεσογειονίκης στους 11ους Μεσογειακούς αγώνες (1971, Τουρκία).
* Αργυρός Βαλκανιονίκης στο 20o Βαλκανικό Πρωτάθλημα (1982, Τουρκία) και 4 φορές χάλκινος Βαλκανιονίκης (1975 στο 13ο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Βουλγαρία, 1977 στο 15ο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Τουρκία, 1978 στο 16ο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Αθήνα, 1979 βαλκανικοί αγώνες Πέρνικ Βουλγαρία).
* Χρυσός στο Διεθνές Κύπελλο Ακρόπολις (1975), αργυρός (1980) και 4 φορές χάλκινος (1976,1978,1979,1982).
* 3 φορές αργυρός σε διεθνή τουρνουά και μιτινγκ (1977 Λοτζ Πολωνίας, "Centura di Aur" Βουκουρέστι,  "Citta di Roma" 1980 Ιταλία) και 2 φορές χάλκινος (1978 Ρίμινι, Ιταλία, 1979 Λα Κορούνια Ισπανία).
* 5 φορές χρυσός σε στρατιωτικούς αγώνες (1972, 1973, 1978, 1979, 1986), 6 αργυρός (1983, 1984, 1985, 1987, 1989, 1990) και 1 χάλκινος (1977).

## Βραβεύσεις
* Το 1978 η Παγκόσμια Ομοσπονδία Πυγμαχίας τον κατέταξε ανάμεσα στους 10 καλύτερους πυγμάχους του κόσμου.
* Το 1990 βραβεύτηκε από τον Δήμο Βύρωνα για την προσφορά του.
* Το 2019, στο πλαίσιο των 111 ετών από την ίδρυση του Παναθηναϊκού, τιμήθηκε με την 8η θέση στην λίστα των καλύτερων αθλητών του Παναθηναϊκού όλων των εποχών όλων των ατομικών αθλημάτων με βάση τις επιδόσεις τους και φέτος (2022) βρίσκεται στην τιμητική 10η θέση σε σύνολο 114 αθλητών των "Green Legends".
* Το 2021 η αίθουσα πυγμαχίας Βύρωνα ονομάστηκε "Χρήστος Κακούρης" προς τιμήν του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές πυγμαχίας
Κατηγορία:Πυγμάχοι ΠΑΟ
Ακτή Αγάπης Τροιζήνας

Η **Ακτή Αγάπης** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Τακτικούπολης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τροιζήνος του δήμου Τροιζηνίας-Μεθάνων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια (τέως νομό) Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και τις μεταβολές μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Τροιζηνίας του νομού Αττικής, στο διοικητικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδος. 

## Γεωγραφία
Η Ακτή Αγάπης είναι παραθαλάσσιος οικισμός στην Τροιζηνία της Πελοποννήσου. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Παλαιάς Επιδαύρου-Μεθάνων, λίγο ανατολικότερα της Τακτικούπολης, προς την πλευρά του Πόρου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 25.

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε κοινότητα Τακτικουπόλεως του νομού Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Τακτικουπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζήνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από  τον δήμο Τροιζήνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Τροιζηνίας. Με το ΦΕΚ 23Α - 29/01/2014 ο δήμος Τροιζηνίας, όπου ανήκει, μετονομάστηκε σε δήμο Τροιζηνίας-Μεθάνων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Google Earth
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Αμπελά Ηρακλείου

Τα  **Αμπελά** είναι πολύ μικρό χωριό του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, το οποίο βρίσκεται σε  απόσταση περίπου 10 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το κέντρο του Ηρακλείου και 6 χλμ. Β.-ΒΑ. από τις Επάνω Αρχάνες (έδρα δήμου). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Κάτω Αρχανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τις Κάτω Αρχάνες την Κερά Ελαιούσα και τις Πατσίδες, αποτελούν την κοινότητα Κάτω Αρχανών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχανών του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 23 κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Αμύγδαλος Ηρακλείου

O **Αμύγδαλος** είναι μικρό ορεινό χωριό του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης σε υψόμετρο 595 μέτρα. Βρίσκεται σε  απόσταση περίπου 50 χλμ. Ν. από το Ηρακλείου και 37 χλμ. Ν. από τις Επάνω Αρχάνες (έδρα δήμου). Ως οικισμός αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πύργου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Παράνυμφους, τον Πλατανιά και τις Τρεις Εκκλησιές, αποτελούν την κοινότητα Παρανύμφων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Θάνατος κάποιου

Το ***Θάνατος κάποιου*** (γαλλικός τίτλος: *Mort de quelqu'un*) είναι μυθιστόρημα του Ζυλ Ρομαίν που εκδόθηκε το 1911.

## Παρουσίαση
Μια ανοιξιάτικη μέρα, ο Ζακ Γκοντάρ, άτεκνος χήρος και συνταξιούχος μηχανικός των Γαλλικών σιδηροδρόμων που ζούσε απομονωμένος και μοναχικός, είχε την ιδέα να ανέβει στην κορυφή του Πάνθεον. Η έκπληξη που νιώθει με την απροσδόκητη ποικιλομορφία του Παρισιού τον κάνει να αγνοήσει τον δυνατό άνεμο που φυσάει. Έτσι, κρυώνει, αρρωσταίνει βαριά και δέκα μέρες αργότερα ο θυρωρός του κτιρίου του τον βρίσκει νεκρό. Πέθανε όπως έζησε τα τελευταία του χρόνια: μόνος.

Η είδηση του θανάτου του διαδίδεται μεταξύ των ενοίκων του κτιρίου, στη γειτονιά, στο χωριό του Βελαί, όπου ζουν ακόμη οι υπερήλικες γονείς του... Έτσι, σχηματίζεται μια ομάδα γύρω του, μια ομόφωνη (ουνανιμιστική) ομάδα. Σαν να μαγνήτισε τις σκέψεις όσων τον γνώριζαν και για τους οποίους, ζωντανός, έμοιαζε να μην υπάρχει, αυτές τις λίγες μέρες, μεταξύ του θανάτου του και της κηδείας, ο Γκοντάρ φαίνεται να υπάρχει περισσότερο από όταν ζούσε, μέσα από όλους αυτούς τους ανθρώπους που στιγμιαία βγαίνουν από την αδιαφορία τους και τον σκέφτονται.

## Σχόλια
«Μια ευρηματικά συνηθισμένη ιστορία με έναν ανθρωπισμό που δεν μπορεί να χαθεί». Ο *Θάνατος κάποιου* είναι ένα μυθιστόρημα χωρίς πλοκή: είναι μάλλον η περιγραφή της γέννησης μιας ομάδας που αγνοούσε την ύπαρξή της. Είναι μια τέλεια απεικόνιση του ρεύματος του ουνανιμισμού, του οποίου ο Ζυλ Ρομαίν ήταν ο ιδρυτής και κύριος εκπρόσωπος, ένα βασικό έργο του συγγραφέα, που επαινέθηκε ιδιαίτερα από τον Στέφαν Τσβάιχ. Μπορεί επίσης να δει κανείς σε αυτό έναν προβληματισμό για την ανάπτυξη των όντων.

Ο Ζυλ Ρομαίν ήταν περήφανος για αυτό το πρώιμο έργο, που έγραψε σε ηλικία 25 ετών: «Το έργο εκπέμπει ένα σχεδόν θρησκευτικό συναίσθημα παρόμοιο με αυτά που δίνουν ορισμένες συμφωνίες».

Τα επτά κεφάλαια του μυθιστορήματος παρουσιάζουν την καθημερινή ζωή της εποχής στην απομακρυσμένη επαρχία της Ωβέρνης καθώς και μιας λαϊκής συνοικίας του Παρισιού και προσφέρουν την ευκαιρία για σκέψεις γύρω από τον θάνατο, τη ζωή και γενικότερα την ανθρώπινη ύπαρξη.

Το μυθιστόρημα *Θάνατος κάποιου* θεωρείται ένα από τα έργα που επηρέασε το Νέο μυθιστόρημα στα μέσα της δεκαετίας του 1950.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Οι σιωπές του συνταγματάρχη Μπραμπλ

***Οι σιωπές του συνταγματάρχη Μπραμπλ*** (γαλλικός τίτλος: *Les Silences du colonel Bramble*) είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Αντρέ Μωρουά και εκδόθηκε το 1918. Αναφέρεται στη ζωή και στις πνευματώδεις συζητήσεις μιας ομάδας Βρετανών αξιωματικών στα χαρακώματα στη βόρεια Γαλλία κατά τη διάρκεια του A΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Ιστορικό
Ο  Αντρέ Μωρουά δημοσίευσε αυτό το πρώτο του μυθιστόρημα το 1918 ενώ υπηρετούσε ως στρατιωτικός διερμηνέας και αξιωματικός σύνδεσμος για αξιωματικούς των βρετανικών στρατευμάτων στο βόρειο μέτωπο, στη Γαλλία και τη Φλάνδρα, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το βιβλίο επιλέχθηκε από την Ακαδημία Γκονκούρ το 1918, χωρίς όμως να λάβει το βραβείο. Είχε, ωστόσο, μεγάλη επιτυχία, τόσο στη Γαλλία όσο και στην Αγγλία. Το 1920, ο Μωρουά δημοσίευσε το *Ξαναβρίσκοντας τον στρατηγό Μπραμπλ,* όπου ο ήρωάς του είχε προαχθεί σε στρατηγό*.*

## Υπόθεση
Εμπνευσμένος από τη στρατιωτική του θητεία κατά τη διάρκεια του A΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Αντρέ Μωρουά αφηγείται διασκεδαστικά, με φαινομενικά ανάλαφρο και ειρωνικό τόνο, στιγμές από τη ζωή στα χαρακώματα μιας μικρής ομάδας τεσσάρων Βρετανών αξιωματικών και ενός Γάλλου: τον φλεγματικό και σιωπηλό συνταγματάρχη Μπραμπλ, Σκωτσέζο λάτρη της μουσικής που δεν αφήνει ποτέ το γραμμόφωνό του, τον ταγματάρχη Πάρκερ, άκαμπτο Άγγλο, τον γιατρό Ο'Γκράντι, Ιρλανδό σοσιαλιστή με καρτεσιανό και πραγματιστικό πνεύμα, τον αιδεσιμότατο Μακ Άιβορ, Σκωτσέζο με το παρατσούκλι Πάντρε και τέλος, τον Ωρέλ (ψευδώνυμο του συγγραφέα), Γάλλο που γράφει στίχους στον ελεύθερο χρόνο του, αξιωματικό-σύνδεσμο μεταξύ Γαλλίας και Μεγάλης Βρετανίας.

Ενώ μαίνονται οι μάχες και τα στρατεύματα προχωρούν στη βόρεια Γαλλία, το βράδυ μέσα στο χάος, όταν τα όπλα και οι βόμβες έχουν σιγάσει, οι πέντε άντρες, αδιαφορώντας όσο το δυνατόν περισσότερο για την κατάσταση, συγκεντρώνονται και περνούν το βράδυ τους. Συζητήσεις μεταξύ κυρίων γύρω από ένα μπουκάλι μέσα στα χαρακώματα, όπου τηρείται η ευπρέπεια, σε φιλικό και πολλές φορές χιουμοριστικό τόνο που τους κάνει να ξεχνούν ότι τα κανόνια βροντούν εκεί κοντά και ότι κατά τη διάρκεια της ημέρας βρίσκονται αντιμέτωποι με το θάνατο. Τα θέματα των συζητήσεων είναι πολλά, ο πόλεμος φυσικά, συγκρίσεις της αγαπημένης τους Αγγλίας με τη φίλη Γαλλία, τρόποι διακυβέρνησης, ιστορία, λογοτεχνία, φιλοσοφία, θρησκεία αλλά μερικές φορές πιο ελαφρά, όπως  ένα κυνήγι, ένας αγώνας κρίκετ, ο έρωτας ή οι παραλογισμοί της στρατιωτικής διοίκησης. 

## Μετάφραση στα ελληνικά

* *Μπραμπλ ο αμίλητος, Ο'Γκράντυ ο ομιλητικός*, σε μετάφραση Παντελή Πρεβελάκη, εκδόσεις Ηχώ της Ελλάδος, 1935

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κοινότητα Κάτω Αρχανών

Η **Κοινότητα Κάτω Αρχανών** είναι κοινότητα του δήμου Αρχανών - Αστερουσίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 σύμφωνα με την οποία ο οικισμός Κάτω Αρχάνες αποσπάστηκε από την Κοινότητα Επάνω Αρχανών και ορίστηκε ως έδρα της κοινότητας.

## Οικισμοί της κοινότητας
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Κάτω Αρχανών περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αμπελά, Κερά Ελαιούσα και Πατσίδες. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αμπελά, τα (23)
* **[[Κάτω Αρχάνες]]**, οι (610)
* Κερά Ελαιούσα, η (22)
* Πατσίδες, οι (391)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.046 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. .

## Πληθυσμός

## Κοινοτάρχες Κάτω Αρχανών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Κάτω Αρχανών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Μπιτόντο

Το **Μπιτόντο** () είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπάρι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 53.226 κατοίκους. Βρίσκεται περίπου 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Μπάρι. Είναι έδρα ρωμαϊοκαθολικής επισκοπής.

Κατά την αρχαιότητα ήταν πόλη των Πευκετίων, η οποία τον 3ο αιώνα π.Χ. έκοβε δικό της νόμισμα με την επιγραφή BYTON TINΩN. Ήταν δήμος κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, επί της Τραϊανής οδού. Μετά την πτώση της Ρώμης το 476 μ.Χ. κατακτήθηκε από τους Βυζαντινούς, υπό την κυριαρχία των οποίων παρέμεινε μέχρι τον 11ο αιώνα, όταν κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς. Ο Φρειδερίκος Β΄ έδωσε στην πόλη ειδικό καθεστώς και υπαγόταν απευθείας στο στέμμα. Η πόλη άκμασε χάρις στο εμπόριο ελαιολάδου. Το 1412 έγινε φέουδο του δούκα του Μπάρι. Απέκτησε πάλι το προηγούμενο καθεστώς της το 1551. Τις 25 Μαΐου 1734, στην πόλη δόθηκε μάχη μετά των Αυστριακών και των Βουρβόνων, η οποία οδήγησε στη δημιουργία του βασιλείου της Νάπολης ως ανεξάρτητο κράτος.

Είναι έδρα της πρώτης εθνικής πινακοθήκης στην Απουλία, ενώ ο καθεδρικός της αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα ρωμανικής αρχιτεκτονικής της Απουλίας, καθώς δεν φέρει μεταγενέστερες προσθήκες. Επίσης διαθέτει το μεγαλύτερο εκκλησιαστικό μουσείο στην περιοχή. Αναγνωρίστηκε ως πόλη των τεχνών το 2004. Το παλάτι των Σύλος-Λαμπίνι διαθέτει αναγεννησιακή αυλή του 1502.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του δήμου

κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Κυτταροκαλλιέργεια

[μικρογραφία|Κυτταροκαλλιέργεια σε [τρυβλίο Πέτρι.]]
[μικρογραφία|200x200εσ|[Επιθηλιακός ιστός|Επιθηλιακά κύτταρα σε καλλιέργεια, με κόκκινη χρώση για κερατίνη και πράσινη για DNA.]]
**Κυτταροκαλλιέργεια** είναι η αφαίρεση κυττάρων από ένα ζώο ή φυτό και η επακόλουθη ανάπτυξή τους σε ένα ευνοϊκό τεχνητό περιβάλλον. Τα κύτταρα μπορούν να αφαιρεθούν απευθείας από τον ιστό και να αποσυντεθούν με ενζυμικά ή μηχανικά μέσα πριν από την καλλιέργεια, ή μπορεί να προέρχονται από μια κυτταρική σειρά ή κυτταρικό στέλεχος που έχει ήδη καθιερωθεί.

Αφού τα κύτταρα που μας ενδιαφέρουν έχουν απομονωθεί από ζωντανό ιστό, μπορούν στη συνέχεια να διατηρηθούν υπό προσεκτικά ελεγχόμενες συνθήκες. Αυτές οι συνθήκες ποικίλλουν για κάθε τύπο κυττάρου, αλλά γενικά αποτελούνται από ένα κατάλληλο δοχείο με υπόστρωμα ή μέσο που παρέχει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά (αμινοξέα, υδατάνθρακες, βιταμίνες, μέταλλα), αυξητικούς παράγοντες, ορμόνες και αέρια (CO2, O2) και ρυθμίζει το φυσικοχημικό περιβάλλον (ρυθμιστικό pH, ωσμωτική πίεση, θερμοκρασία). Η διάρκεια ζωής των περισσότερων κυττάρων καθορίζεται γενετικά και είναι πεπερασμένη, αλλά ορισμένα κύτταρα κυτταροκαλλιέργειας μπορούν να «μετατραπούν» σε αθάνατα κύτταρα τα οποία να αναπαράγονται επ' αόριστον εάν παρέχονται οι βέλτιστες συνθήκες (μέσω διαδικασίας που ονομάζεται μεταμόρφωση).

Η κυτταροκαλλιέργεια είναι ένα από τα κύρια εργαλεία που χρησιμοποιούνται στην κυτταρική και μοριακή βιολογία, για τη μελέτη της φυσιολογίας και της βιοχημείας των κυττάρων (π.χ. μεταβολισμός, γήρανση), τη μελέτη των επιδράσεων φαρμάκων και τοξικών ενώσεων στα κύτταρα, και τη μελέτη μεταλλαξογένεσης και καρκινογένεσης. Χρησιμοποιείται επίσης στον έλεγχο και στην ανάπτυξη φαρμάκων, καθώς και στη μεγάλης κλίμακας παρασκευή βιολογικών ενώσεων (π.χ. εμβόλια, θεραπευτικές πρωτεΐνες).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυτταρολογία
Κατηγορία:Βιοτεχνολογία
Κατηγορία:Εργαστηριακές τεχνικές
Αικατερίνα Σούλμαν

Η **Αικατερίνα Μιχαήλοβνα Σούλμαν,** το γένος **Ζασλάβσκαγια** (, ; γεννημένη στις 19 Αυγούστου 1978, Τούλα, Ρωσία) είναι Ρωσίδα πολιτικός επιστήμονας με ειδίκευση στις μελέτες της νομοθεσίας, Αναπληρωτής Καθηγητής του RANEPA και του MSSES. Έχει πολλούς ακόλουθους στο YouTube, όπου δημοσιεύει τακτικά βίντεο με πολιτικά θέματα.

## Βιογραφία
Η Σούλμαν γεννήθηκε στην Τούλα και αποφοίτησε από το γυμνάσιο εκεί. Ο πατέρας της (Μιχαήλ Πέτροβιτς Ζασλάφσκι) υπηρέτησε ως αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου της Τούλα (TIEI). Η Σούλμαν σπούδασε πολιτικές επιστήμες στη Ρωσική Ακαδημία Εθνικής Οικονομίας και Δημόσιας Διοίκησης. Μετά την αποφοίτησή της, εργάστηκε στην Κρατική Δούμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στη συνέχεια σε μια εταιρεία συμβούλων. Εργάστηκε στη δημόσια διοίκηση  στο Τμήμα Γενικής Πολιτικής της πόλης της Τούλα από το 1996. Το 1999 μετακόμισε στη Μόσχα. Από τον Μάρτιο έως τον Σεπτέμβριο του 1999 εργάστηκε στο πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti.  

Από το 1999 έως το 2006, κατείχε τις θέσεις βοηθού του βουλευτή του κόμματος Yabloko, Γιούρι Νεστέροφ, τότε υπάλληλος του μηχανισμού του κόμματος Πατρίδα-Όλη η Ρωσία.Το 2005 αποφοίτησε από τη Ρωσική Ακαδημία Δημόσιας Διοίκησης υπό τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας , όπου σπούδασε νομικά.

Από το 2007 έως το 2011, ήταν διευθύντρια νομικής έρευνας στην εταιρεία συμβούλων PBN Company. 

Από το 2013 έως το 2018 ήταν αρθρογράφος στην εφημερίδα Vedomosti.

Το 2013 απέκτησε πτυχίο Υποψήφιων Επιστημών στις πολιτικές επιστήμες και προσλήφθηκε στην Ακαδημία. Το ερευνητικό της ενδιαφέρον είναι η νομοθεσία, ειδικότερα, στη Ρωσία.

Το 2014 έγινε αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Επιστημών του RANEPA υπό τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Από το 2016 διατηρεί κανάλι στο YouTube, όπου δημοσιεύει τις δημόσιες διαλέξεις της στον τομέα της πολιτικής επιστήμης.

Είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια της Ρωσικής Προεδρικής Ακαδημίας Εθνικής Οικονομίας και Δημόσιας Διοίκησης.  Το 2018 έγινε μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου για την Κοινωνία των Πολιτών και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.  Στις 21 Οκτωβρίου 2019 παύθηκε από το Συμβούλιο. 

Η Σούλμαν είναι δημοφιλής στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης και συχνά προσκαλείται ως αρθρογράφος ή σχολιαστής. Συγκεκριμένα, γράφει στήλες για *Vedomosti*, *The New Times* και σχολιάζει κάθε εβδομάδα στο *Echo of Moscow*.

Τον Μάρτιο του 2022, αντιτάχθηκε στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.  

### Οικογένεια
Είναι παντρεμένη με τον Μιχαήλ Σούλμαν, κριτικό λογοτεχνίας και ειδικό στη ζωή και το έργο του Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ. Η οικογένεια Σούλμαν έχουν μαζί τρία παιδιά (δύο κόρες και έναν γιο). Η  Όλγα έχει γεννηθεί το 2008, ο Γιούρι το  2012, και η Μαρία το 2015. 

## Δημοσιεύσεις

### Βιβλία

* *Законотворчество как политический процесс* (Η νομοθεσία ως πολιτική διαδικασία, 2014) 
* *Πρακτική* πολιτική επιστήμη: πρακτικές πολιτικές επιστήμες: Ένα εγχειρίδιο για μια επαφή με την πραγματικότητα, 2015)

### Ερευνητικά άρθρα

; Στα Αγγλικά

* 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι επιστήμονες
Βιτζέβανο

Το **Βιτζέβανο** (, λομβαρδικά: *Avgevan*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Είναι κτισμένο στη δεξιά όχθη του ποταμού Τιτσίνο, περίπου 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μιλάνου. Η πόλη είναι γνωστή για τη βιομηχανία υποδημάτων.

## Ιστορία
Η παλαιότερη αναφορά στο Βιτζέβανο χρονολογείται από το 963, όπου αναφέρεται ότι διέθετε οχύρωση. Οι οχυρώσεις ενισχύθηκαν τον 12ο αιώνα. Το Βιτζέβανο υπήρξε αντικείμενο διαμάχης μεταξύ Παβίας και Μιλάνου. Το 1154 δόθηκε στην Παβία από τον Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα, όμως κατακτήθηκε από το Μιλάνο την περίοδο 1201-1212. Ως ελεύθερος δήμος συμμετείχε στη δεύτερη Λίγκα της Λομβαρδίας το 1227. 

Τον 14ο αιώνα έγινε φέουδο των Ντέλλα Τόρε και στη συνέχεια των Βισκόντι και το 1449 κατακτήθηκε από τους Σφόρτσα. Ο Λουδοβίκος Σφόρτσα προχώρησε στην κατασκευή νέων κτιρίων στην πόλη, όπως της πιάτσα Ντουκάλε και του πύργου του Μπραμάντε. Το 1532 ορίστηκε πρωτεύουσα της επαρχίας Βιτζεβάνασκο του Δουκάτου του Μιλάνου. Το 1748 πέρασε στην κατοχή του οίκου της Σαβοΐας και του βασιλείου της Σαρδηνίας. Το 1866 λειτούργησε στο Βιτζέβανο το πρώτο εργοστάσιο παπουτσιών στην Ιταλία, με την υποδηματοποιία να παρουσιάζει μεγάλη ανάπτυξη τις επόμενες δεκαετίες.

## Αξιοθέατα
Το κεντρικό αξιοθέατο του Βιτζέβανο είναι Πιάτσα Ντουκάλε, μια επιμήκης πλατεία που κτίστηκε το 1492-93 από τον Λουντοβίκο Σφόρτσα, η οποία περιβάλλεται από στοές. Στο ένα άκρο της βρίσκεται ο καθεδρικός ναός (ντουόμο) του Βιτζέβανο, του οποίου η κατασκευή ξεκίνησε το 1532 και τον 17ο αιώνα κτίστηκε η μπαρόκ πρόσοψή του. Στην κορυφή της πόλης βρίσκεται το κάστρο των Σφόρτσα, με τον πύργο του Μπραμάντε. Στην πόλη λειτουργεί μουσείο υποδημάτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Σιδηροδρομικό δυστύχημα του Ίλφορντ (1944)

Το **σιδηροδρομικό δυστύχημα του Ίλφορντ  το 1944** συνέβη στις 16 Ιανουαρίου 1944 όταν, μέσα στο σκοτάδι και την πυκνή ομίχλη, μια επιβατική αμαξοστοιχία εξπρές πέρασε σήμα που καταδείκνυε κίνδυνο και συγκρούστηκε με μια άλλη επιβατική αμαξοστοιχία που είχε σταματήσει στον σιδηροδρομικό σταθμό του Ίλφορντ στο Έσσεξ της Αγγλίας.

Στη σύγκρουση σκοτώθηκαν εννέα άτομα, συμπεριλαμβανομένων τριών μελών του προσωπικού του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών και του Φρανκ Χέιλγκερς (Frank Heilgers), βουλευτή του Μπέρι Σεντ Έντμουντς (Bury St. Edmunds). Τριάντα οκτώ άνθρωποι τραυματίστηκαν.
## Η σύγκρουση
Περίπου στις 19:20΄ στις 16 Ιανουαρίου 1944, μέσα σε πυκνή ομίχλη και συνθήκες πολέμου, το τρένο εξπρές στις 14:38 από το Γιάρμουθ σταμάτησε στο Ίλφορντ καθ' οδόν προς τον λονδρέζικο σταθμό Λίβερπουλ Στριτ. Λόγω κακής ορατότητας, ο οδηγός δεν είχε δει αρκετά προειδοποιητικά σήματα και στη συνέχεια σταμάτησε  μετά από ένα σήμα σε κίνδυνο. Ο οδηγός περπάτησε προς το κτίσμα σηματοδότησης και μετά από σύντομη αναμονή του δόθηκε «καθαρή γραμμή» από τον σηματωρό.

Καθώς ο οδηγός επέστρεφε στο τρένο του, ο σηματωρός έλαβε τηλεφώνημα από έναν συνάδελφο στο διπλανό κτίσμα που ανέφερε ότι το επόμενο τρένο, το εξπρές των 14:40΄ από το Νόριτς Θορπ είχε επίσης περάσει σήματα σε κίνδυνο. Ο υπεύθυνος του σταθμού του Ίλφορντ, ο οποίος είχε φτάσει στο κτίσμα σηματοδότησης  για να μάθει γιατί το εξπρές του Γιάρμουθ είχε σταματήσει, στάλθηκε να τοποθετήσει πυροκροτητές σήμανσης στο πίσω μέρος του τρένου,  ωστόσο, πριν προλάβει να κάνει οποιαδήποτε ενέργεια, το τρένο του Νόριτς επέπεσε στο πίσω μέρος του άλλου τρένου με ταχύτητα 20–25 μιλίων/ώρα. 

Το τρένο από το Γιάρμουθ περιελάμβανε μηχανή 4-6-0 που μετέφερε εννέα βαγόνια και ένα αρθρωτό σετ δύο βαγονιών. Το τρένο του Νόριτς αποτελούνταν από μηχανή 4-6-0, μια LNER B17 Νο. 2868 *Μπράντφορντ Σίτι*, που μετέφερε δέκα βαγόνια και ένα αρθρωτό σετ δύο βαγονιών. Και οι δύο συρμοί μετέφεραν επιβάτες. Υπήρξαν εννέα θάνατοι ως συνέπεια της σύγκρουσης, συμπεριλαμβανομένου του βουλευτή Φρανκ Χέιλγκερς. Είκοσι οκτώ άτομα νοσηλεύτηκαν και άλλα δέκα υπέστησαν σοκ ή ελαφρά τραύματα. 

## Μετά το δυστύχημα
Οι πρώτες βοήθειες ήταν διαθέσιμες αμέσως καθώς ένας Αμερικανός γιατρός και μια  νοσοκόμα ταξίδευαν με το τρένο. Επίσης ένα μέλος του προσωπικού είχε εκπαιδευτεί σε ασθενοφόρο. Το προσωπικό της πολιτικής άμυνας του Ίλφορντ έφθασε στις 19:36 και ασθενοφόρα και η ομάδα πολιτικής διάσωσης ακολούθησαν γύρω στις 19:50. Μια τοπική αποθήκη του αμερικανικού στρατού έστειλε ιατρικό απόσπασμα. Λόγω της έλλειψης φωτός και της ομίχλης, τα τελευταία θύματα ανασύρθηκαν μόλις στις 21:20.

Η σύγκρουση προκάλεσε το κλείσιμο στις δύο διαμπερείς γραμμές από και προς το Λονδίνο μέχρι τις 14:30΄ της επόμενης ημέρας, αλλά οι δύο τοπικές γραμμές δεν επηρεάστηκαν καθώς η εγκατάσταση παράκαμψης είχε ως αποτέλεσμα οι επιπτώσεις στη σιδηροδρομική κυκλοφορία να είναι ελάχιστες. 
## Δείτε επίσης
* Σιδηροδρομικό δυστύχημα του Ίλφορντ (1915)

## Παραπομπές


### Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα