open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στα παιδιά

Η **κλιματική αλλαγή** έχει άμεση και έμμεση επίπτωση στα παιδιά, τα οποία είναι πιο ευάλωτα στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής από τους ενήλικες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι το 88% τωνασθενειών που σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή επηρεάζει τα παιδιά κάτω των 5 ετών. Η έκθεση του Lancet παραθέτει τα παιδιά ως τα πιο ευάλωτα άτομα από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα φυσικά από οποιαδήποτε ηλικιακή κατηγορία στην κλιματική αλλαγή σε όλες τις μορφές της. Η κλιματική επηρεάζει τα παιδιά τόσο ως προς την φυσική τους υγεία όσο και την ευημερία τους. Οι ανισότητες που κυριαρχούν, τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο, καθορίζουν το πως θα επηρεάσει η κλιματική αλλαγή τα παιδιά. Τα παιδιά μέχρι το 2018 δεν είχαν φωνή ή δεν λαμβάνονταν υπόψη στις παγκόσμιες απαντήσεις για την κλιματική αλλαγή.

Οι άνθρωποι που ζουν σε χώρες χαμηλότερου εισοδήματος επωμίζονται ένα μεγαλύτερο βάρος ασθενειών και είναι λιγότερο ικανοί να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή.

## Παραπομπές

Παιδια
Αμβούλιοι Διόσκουροι

Το επίθετο **Αμβούλιοι** ήταν αρχαία ελληνική θρησκευτική επίκληση, και συγκεκριμένα μία ονομασία των Διοσκούρων στην αρχαία Σπάρτη.

Καθώς γράφει ο Παυσανίας στο έργο του *[[Ελλάδος περιήγησις]]*, μέσα στην πόλη της Σπάρτης υπήρχαν βωμοί των Αμβουλίων Διοσκούρων προς τιμή των δίδυμων αυτών αδελφών, κοντά στον ναό του θεού Απόλλωνα. Είναι πολύ πιθανό η επίκληση αυτή να αποδόθηκε για τις ικανότητες που απέδιδαν οι αρχαίοι Λακεδαιμόνιοι στους Διοσκούρους να συντομεύουν ή να παρατείνουν τη ζωή των ανθρώπων. Από την άλλη, η λέξη *αμβουλία* σήμαινε «αναβολή περί την εκτέλεσιν» και, αν και εφόσον επρόκειτο για την εκτέλεση θανατικής καταδίκης, την παράταση του βίου και την αναβολή του θανάτου.

Με την ίδια επίκληση λατρεύονταν επίσης ο Δίας και η θεά Αθηνά στη Λακεδαίμονα και σε άλλα μέρη, ως Αμβούλιος Ζευς και Αμβουλία Αθηνά, αντιστοίχως.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 700
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 129

Αμβουλιοι Διοσκουροι
Αστεροδία

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αστεροδία** ή **Αστερόδεια** είναι γνωστά τα παρακάτω τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα:

# Νύμφη της Καυκασίας, θυγατέρα του Ωκεανού και της Τηθύος, μητέρα του Αψύρτου από τη σχέση της με τον Αιήτη.
# Πριγκίπισσα στη Φωκίδα, θυγατέρα του βασιλέα Δηίονα και της Διομήδης, και αδελφή των των ηρώων της Αττικής Κεφάλου, Φυλάκου, Αινετού και Άκτορα. Αυτή η Αστεροδία αποκαλείτο και *Αστερία*, και αναφέρεται ότι γέννησε τον Κρίσο και τον Πανοπέα, οι οποίοι ήσαν δίδυμοι και λέγεται ότι είχαν μαλώσει όταν ακόμα βρίσκονταν μέσα στην κοιλιά της Αστεροδείας. Πατέρας τους ήταν ο Φώκος, ο γιος του Αιακού.
# Μία από τις πιθανές συζύγους του Ενδυμίωνα.
# Θυγατέρα του Ευρυπύλου, γιου του Τελέστορα, και μία από τις πιθανές συζύγους του Ικαρίου του Λακεδαιμονίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Απολλωνίου του Ροδίου: *Apollonius Rhodius: the Argonautica*, αγγλ. μετάφρ. Robert Cooper Seaton, έκδ. W. Heinemann 1912. Internet Archive.
* Brunck, Richard François Philippe: *Apollonii Rhodii Argonautica Volume 2: Scholia vetera in Apollonium Rhodium*, β΄ έκδοση G.H. Schäfer, Fleischer 1813Internet Archive
* Conti, Natale, John Mulryan, Steven Brown: *Natale Conti's Mythologiae*, ACMRS, 2006
* Hard, Robin: *The Routledge Handbook of Greek Mythology: Based on H.J. Rose's "Handbook of Greek Mythology"*, Psychology Press, 2004, ISBN 9780415186360
* Ησιόδου ''Ηοίαι'' ή ''Γυναικών κατάλογος'', από το *Homeric Hymns, Epic Cycle, Homerica*, μετάφρ. Evelyn-White, H.G. Loeb Classical Library, τόμος 57, έκδ. William Heinemann, Λονδίνο 1914 (Online στο theio.com)
* Παυσανίου: *Description of Greece* με αγγλ. μετάφραση των W.H.S. Jones και H.A. Ormerod σε 4 τόμους, Harvard University Press και William Heinemann Ltd., Λονδίνο 1918Online στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη «Perseus»
* *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*: *The Library* αγγλ. μετάφραση του Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S., σε 2 τόμους, Harvard University Press και William Heinemann Ltd., Λονδίνο 1921Online στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη «Perseus» και το ελληνικό πρωτότυπο κείμενο στον ίδιο ιστότοπο
* Smith, William: *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας]]*, Λονδίνο 1873

Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Αμαρυγκέας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αμαρυγκέας** (αρχ. ελλ. *Αμαρυγκεύς*, που ετυμολογείται από το ρήμα *αμαρύσσω* = γυαλίζω στον ήλιο, αστράφτω ως λεία επιφάνεια) ήταν κατά τον Ευστάθιο γιος του Αλέκτορα και της Διογενείας, εγγονός του Φόρβαντα του Θεσσαλού. Σύμφωνα όμως με τον Παυσανία ο Αμαρυγκέας ήταν γιος του Πιττύου από τη Θεσσαλία, ενώ σύμφωνα με άλλες δύο παραδόσεις ήταν γιος του Φυκτέα ή του Ονησιμάχου από τις Μυκήνες, και πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο με 19 πλοία.

Ο Αμαρυγκέας, κατά την παράδοση που διασώζει ο Παυσανίας, έφθασε μαζί με τον πατέρα του Πίττυο στην Ήλιδα. Εκεί ο βασιλιάς της χώρας Αυγείας, γνωρίζοντας τη φήμη του Αμαρυγκέως ως τρανού και γενναίου πολεμιστή, τον δέχθηκε να εγκατασταθεί εκεί και του παρεχώρησε ένα μέρος της χώρας του, προκειμένου να τον έχει σύμμαχό του εναντίον του Ηρακλή (όπως και έγινε). Ο Αμαρυγκέας έγινε έτσι βασιλιάς τμήματος της Ήλιδας, στη Βουπρασία, κοντά στη σημερινή Μανωλάδα, και αρχηγέτης των Επειών. Σε ανάμνηση του ευχάριστου αυτού γεγονότος, οι γιοι του τέλεσαν αθλητικούς αγώνες κατά την ταφή του στη Βουπρασία, στους οποίους κατά την *Ιλιάδα* έλαβε μέρος και ο ομηρικός Νέστωρ, που τότε ήταν ακόμα νεαρός στην ηλικία. Συγκεκριμένα ο Νέστωρ αναθυμάται στον Αχιλλέα τη συμμετοχή του ως εξής: *«Πού είναι η νιότη μου κι η ανδρειά που στο Βουπράσι εφάνη / σαν έθαπταν οι Επειοί τον μέγα πολεμάρχον / Αμαρυγκέα, κι έθεσαν αγώνα τα παιδιά του»* (*Ιλιάς*, Ψ 629-631, μετάφραση Ι. Πολυλά).

Αντιθέτως, σύμφωνα με τον Εκαταίο, οι Επειοί και ο Αμαρυγκέας πολέμησαν μαζί με τον Ηρακλή και εναντίον του Αυγείου.

Ο Αμαρυγκέας απέκτησε δύο γιους, τον Διώρη και (κατά τον Απολλόδωρο) και τον Ιππόστρατο. Ωστόσο ο Ησίοδος υποστηρίζει ότι ο Ιππόστρατος ήταν εγγονός του Αμαρυγκέως και όχι γιος του. Ο Διώρης έγινε αρχηγός των Επειών στην εκστρατεία κατά της Τροίας, όπου ο Όμηρος στην *Ιλιάδα* τον αποκαλεί από τον πατέρα του **«Αμαρυγκείδη»** σε δύο διαφορετικά χωρία (Β 622, Δ 517). Εκεί όμως ο Διώρης σκοτώθηκε από τον Πείροο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σσ. 667-668
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 128
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 59

Αμαρυγκεας
Αμβουλία Αθηνά

Το επίθετο **Αμβουλία** ήταν μία αρχαία ελληνική θρησκευτική επίκληση, και συγκεκριμένα μία ονομασία της θεάς Αθηνάς. Με το επίθετο αυτό λατρευόταν η Αθηνά κυρίως στη Λακεδαίμονα.

Είναι πολύ πιθανό η επίκληση αυτή να αποδόθηκε για τις ικανότητες που είχε η θεά να συντομεύει ή να παρατείνει τη ζωή των ανθρώπων, όπως πίστευαν οι αρχαίοι Λακεδαιμόνιοι. Από την άλλη, η λέξη *αμβουλία* στα αρχαία ελληνικά σήμαινε «αναβολή περί την εκτέλεσιν» και, αν και εφόσον επρόκειτο για την εκτέλεση θανατικής καταδίκης, την παράταση του βίου και την αναβολή του θανάτου.

Με την ίδια επίκληση λατρεύονταν επίσης ο «πατέρας των θεών» Δίας και οι Διόσκουροι στην αρχαία Σπάρτη, ως Αμβούλιος Ζευς και Αμβούλιοι Διόσκουροι αντιστοίχως.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 700
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 129

Αμβουλια Αθηνα
Αμβουλια
Εθνικισμός των πόρων

**Εθνικισμός των πόρων** είναι η τάση ανθρώπων και κυβερνήσεων να ασκούν έλεγχο πάνω στους φυσικούς πόρους που βρίσκονται στην επικράτειά τους, απαιτώντας αυξημένο μερίδιο στα κέρδη από την εκμετάλλευσή τους.  Ως αποτέλεσμα, ο εθνικισμός των πόρων έρχεται σε σύγκρουση με τα οικονομικά συμφέροντα των πολυεθνικών εταιρειών αλλά και αυτά ισχυρότερων κρατών. Εξάλλου, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναγνωρίσει τον κλονισμό της εξάρτησης της βιομηχανίας της από "τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού" λόγω αυτού του φαινομένου. 

Η προσέγγιση της κούφωσης παραγωγής πετρελαίου έχει οδηγήσει πολλές κυβερνήσεις να αναλάβουν την κυριότητα ή τον έλεγχο των αποθεμάτων ορυκτών καυσίμων για στρατηγικούς και οικονομικούς λόγους, αν και ο εθνικισμός πόρων ισχύει για άλλους πόρους, όπως είναι τα μέταλλα.

Ο εθνικισμός των πόρων επιβάλλεται κυρίως ως οικονομική πολιτική (συνήθως από λαϊκιστικές κυβερνήσεις) που βασίζεται στην κρατική ιδιοκτησία ή τον έλεγχο των φυσικών πόρων οι οποίοι βρίσκονται στην επικράτειά τους για την προώθηση πολιτικών, κοινωνικών ή βιομηχανικών στόχων. Αυτή η πολιτική υπογραμμίζει το ότι οι πόροι ανήκουν στον λαό της εν λόγω χώρας πρώτα απ' όλα και ότι η κρατική εκμετάλλευση οδηγεί σε καλύτερη διαχείριση των πόρων σε σχέση με την ιδιωτικοποίηση.

Μια σχετικά πρόσφατη τάση εθνικισμού των πόρων εμφανίστηκε κατά την περίοδο της οικονομικής απελευθέρωσης στη Λατινική Αμερική τη δεκαετία του 1990.  Εκείνη την περίοδο, τόσο πληθυσμοί όσο και κυβερνήσεις αναζητούσαν την ανεξαρτησία της χώρας τους σε σχέση με τις εξαγωγές και την εκμετέλλευση των φυσικών πόρων. Ένα παράδειγμα περιλαμβάνει τον λεγόμενο "Πόλεμο του Νερού", μια σειρά διαμαρτυριών κατά της ιδιωτικοποίησης της παροχής νερού της πόλης που πραγματοποιήθηκε στην Κοτσαμπάμπα της Βολιβίας. Ως αποτέλεσμα, μέσα σε διάστημα μικρότερο των έξι μηνών, η κυβέρνηση ακύρωσε τη σύμβαση.  

Εκτός από τη Βολιβία υπό τον Έβο Μοράλες, κάποιες άλλες κυβερνήσεις που έχουν υιοθετήσει στοιχεία εθνικισμού των πόρων είναι η Αργεντινή υπό την Κριστίνα Φερνάντεζ ντε Κίρχνερ και η Βενεζουέλα υπό τον Ούγκο Τσάβες. 

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Εθνικισμός
Κατηγορία:Φυσικοί πόροι
Κατηγορία:Περιβάλλον
Μπιλ Μπράντλεϊ

Ο **Ουίλιαμ Ουόρεν "Μπιλ" Μπράντλεϊ** (αγγλικά: **William Warren "Bill" Brandley**, γενν. 28 Ιουλίου 1943) είναι Αμερικανός πολιτικός και πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Διετέλεσε Γερουσιαστής από το Νιου Τζέρσεϊ από το 1979 έως το 1997. Σήμερα, ο Μπράντλεϊ έχει αναλάβει την διαχείριση της βιβλιοθήκης και του μουσείου που φέρουν το όνομα του Λύντον Μπέινς Τζόνσον. 

Γεννήθηκε στο Μισούρι, αλλά μεγάλωσε στο Νιου Τζέρσεϊ και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.

Ο Μπράντλεϊ διετέλεσε Γερουσιαστής από το Νιου Τζέρσεϊ ως μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος από το 1979 έως το 1997.

Ήταν υποψήφιος για το προεδρικο χρίσμα του κόμματος στις εσωκομματικές εκλογές, αλλά ηττήθηκε από τον Αλ Γκορ.

## Βιογραφία

Ο Ουίλιαμ Ουόρεν Μπράντλεϊ γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1943 σε μια μικρή πόλη του Μισούρι. Ήταν πολύ καλός στο μπάσκετ και αυτό φάνηκε από νεαρή ηλικία. Ήταν επίσης πολύ καλός μαθητής και αναδείχθηκε σε πολιτειακό επίπεδο μέσα από τις συμμετοχές σε μαθητικούς διαγωνισμούς και σε αθλήματα. Του πρόσφεραν 75 πανεπιστημιακές υποτροφίες στην Αμερική και στο εξωτερικό, αλλά ο ίδιος της απέρριψε για να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο ως μέλος της Αμερικανικής ομάδας μπάσκετ στο τουρνουά καλαθοσφαίρισης των θερινών ολυμπιακών αγώνων του 1964. Όταν το Πρίνστον τελείωσε τρίτο στο τουρνουά NCAA το 1965, ο Μπράντλεϊ ήταν ο παίκτης της χρονιάς για την NCAA. Μετά την αποφοίτησή του, ο Μπράντλεϊ φοίτησε με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και αρχικά απέρριψε πρόταση για το αν θα έπαιζε στην Εθνική Καλαθοσφαιρική Ομοσπονδία (NBA).

Ενώ φοιτούσε στην Οξφόρδη, ο Μπράντλεϊ συνέχιζε να παίζει μπάσκετ. Μόλις τελείωσε τις σπουδές του, ο Μπράντλεϊ γύρισε στο Νιου Τζέρσεϊ και έγινε μέλος των Νιου Γιορκ Νικς. Πέρασε ολόκληρη την αθλητική του σταδιοδρομία με τους Νικς και κέρδισε τίτλους του NBA το 1970 και το 1973. Παράλληλα, ο Μπράντλεϊ ξεκίνησε να ασχολείται και με την πολιτική. Το 1977, ο Μπράντλεϊ εξελέγη στην Γερουσία με το Δημοκρατικό Κόμμα από την πολιτεία του Νιου Τζέρσεϊ. Επανεξελέγη το 1984 και το 1990. Άφησε την Γερουσία το 1997 και ήταν υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα το 2000, αλλά ηττήθηκε από τον Αλ Γκορ. 

Τα τελευταία χρόνια, ο Μπράντλεϊ έχει ασχοληθεί και με την συγγραφή βιβλίων, συμπεριλαμβανομένου του *We Can All Do Better*. Είναι διευθυντής των Starbucks και κατέχει αρκετές εταιρείες στην περιοχή της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσεϊ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
IPadOS 14

Το **iPadOS 14** είναι η τρέχουσα μεγάλη έκδοση του λειτουργικού συστήματος iPadOS που αναπτύχθηκε από την Apple για τη σειρά

υπολογιστών tablet iPad. Ανακοινώθηκε στις 22 Ιουνίου 2020 στο Worldwide Developers Conference (WWDC) της εταιρείας ως διάδοχος του iPadOS 13 και κυκλοφόρησε στο κοινό στις 16 Σεπτεμβρίου 2020.

Το iPadOS 14 θα αντικατασταθεί από το iPadOS 15 από το επερχόμενο φθινόπωρο. Η πρώτη έκδοση beta του iPadOS 15 κυκλοφόρησε στις 7 Ιουνίου 2021, με μια δημόσια έκδοση beta τον Ιούλιο.

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__

Κατηγορία:IPadOS
Ροδιά Λάρισας

Η **Ροδιά** (μέχρι το 1927 ***Μουσαλάρ***) είναι χωριού του δήμου Τυρνάβου του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 732 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 70 μέτρων.

## Γεωγραφικά στοιχεία
thumb|left|Ο Πηνειός στα στενά της Ροδιάς
Η Ροδιά απέχει 20 χιλιόμετρα από τη Λάρισα και 7 χιλιόμετρα από τον Αμπελώνα. Είναι κτισμένη κοντά στη συμβολή των ποταμών Μάτι και Τιταρήσιου με τον Πηνειό. και κοντά στο σημείο όπου ο Πηνείος εξέρχεται από τη Θεσσαλική πεδιάδα και διέρχεται από τα στενά της Ροδιάς και έπειτα από την κοιλάδα των Τεμπών. Στην περιοχή υπάρχει το ενεργό ρήγμα της Ροδιάς, με βορειοδυτική-νοτιοανατολική κατεύθυνση. Το ρήγμα προκαλεί καταβύθιση στην περιοχή της θεσσαλικής πεδιάδας και έτσι όταν ενεργοποιείται, μπορεί να εμποδίσει προσωρινά τη ροή του Πηνειού. Το δημοτικό διαμέρισμα Ροδιάς έχει έκταση 66,886 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιλαμβάνει πέρα από τη Ροδιά τον οικισμό Κόρδεσι.

## Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στη Ροδιά, σε πλάτωμα δυτικά των στενών εντοπίστηκε αριθμός παλαιολιθικών λίθινων εργαλείων και απολεπίσματα, τα οποία δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια κατασκευής των εργαλείων. Τα ευρήματα χρονολογήθηκαν ότι φτιάχτηκαν 200.000 με 400.000 χρόνια πριν. Πιθανόν στην περιοχή να υπήρχε εργαστήριο παραγωγής τέτοιων εργαλείων. Στην περιοχή της Ροδιάς κατά την αρχαιότητα βρισκόταν η πόλη Κονδαία. Από εκεί προέρχεται μια επιτύμβια στήλη του 425 π.Χ., η οποία δείχνει μια γυναίκα να θηλάζει. Η πόλη ανήκε στην Πελασγιώτιδα.

Κατά τους οθωμανικούς χρόνους, το χωριό ήταν γνωστό ως «Μουσαλάρ», το οποίο σημαίνει τόπος συνάντησης. Στο χωριό εγκαταστάθηκαν Αρβανίτες, Βλάχοι και Σαρακατσάνοι. Σήμερα η οικονομία του χωριού βασίζεται στη γεωργία και στην κτηνοτροφία, και διαθέτει επίσης χώρους εστίασης. Η Ροδιά προσαρτήθηκε το 1883 στον δήμο Τυρνάβου. Το 1912, με την κατάργηση του δήμου, ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμπελώνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 στον δήμο Τυρνάβου.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό. Στο χωριό ανήκει επίσης το παρεκκλήσι του Αγίου Αθανασίου. Στις όχθες του Πηνείου βρίσκεται δάσος, γνωστό ως  άλσος του Μπογιατζί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τυρνάβου
Ελισάβετ του Άνχαλτ-Τσερμπστ, ηγουμένη

Η **Ελισάβετ**, γερμ.: Elisabeth von Anhalt (15 Οκτωβρίου 1545, Ντέσαου - 26 Σεπτεμβρίου 1574, Μπάρμπυ ) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν ηγουμένη των κοσμικών μονών στο Γκέρνροντε και στο Φρόζε ως *Ελισάβετ Γ΄ του Άνχαλτ*. Αφού έφυγε από το μοναστήρι, έγινε με τον γάμο της κόμισσα του Μπάρμπυ.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Ιωάννη Β΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ (1504-1551) από το γάμο του με τη Μαργαρίτα των Χόεντσολερν (1511–1577), κόρη του Ιωακείμ Α΄ εκλέκτορα του Βραδεμβούργου.

Το 1565 η Ελισάβετ εξελέγη ηγουμένη της αυτοκρατορικής μονής του Αγίου Σύριακ (Cyriac, Κυριακού) στο Γκέρνροντε. Οι προσπάθειές της για βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των βαριά χρεωμένων είχαν λίγη επιτυχία. Το 1570 παραιτήθηκε από τη θέση της ως μοναχής και παντρεύτηκε. Τη διαδέχτηκε ως ηγουμένη η ανιψιά της Άννα Μαρία του Άνχαλτ.

Παντρεύτηκε στις 19 Ιουλίου 1570 στο Μπέρνμπουργκ με τον Βόλφγκανγκ Β΄ κόμη του Μπάρμπυ και Mύλινγκεν (1531–1615). Μεταξύ της Ελισάβετ και του αδελφού της Ιωακείμ-Ερνέστου προέκυψε διαφωνία σχετικά με το αβαείο και τη διεκδίκησή της επί του Άνχαλτ. Η διαφορά λύθηκε λίγο πριν από το τέλος της και αυτή αντισταθμίστηκε με το ποσό των 76.000 ταλήρων. 

Από τον γάμο της με τον Βόλφγκανγκ, η Ελισάβετ είχε έναν γιο με το όνομα Κρίστοφερ, που απεβίωσε νέος. Η Ελισάβετ απεβίωσε από «φυματίωση» το 1574 και τάφηκε στο Μπάρμπυ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1570 τον Βόλφγκανγκ Β΄ κόμη του Μπάρμπυ και Mύλινγκεν και είχε τέκνο:
* Κρίστοφερ, απεβ. νέος.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Philipp Ernst Bertram, Johann C. Krause: *Geschichte des Hauses und Fürstenthums Anhalt: Fortsetzung*, τόμος. 2, Curt, 1782, σελ.&nbsp;207
* Johann Samuel Ersch: *Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste στο alphabetischer Folge*, J. f. Gleditsch, 1842, σελ.&nbsp;367 ( Διαδικτυακά )

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Αικατερίνη Μπίργιερσντοτερ του Μπγιέλμπο

Η **Αικατερίνη** κόρη του Μπίργιερ, σουηδ.: Catherine Birgersdotter του Bjelbo (άκμασε 1245–89) από τον Οίκο του Μπγιέλμπο (*Folkung aätten*) ήταν κόρη του jarl (αντιβασιλιά) της Σουηδίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Τσερμπστ.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Μπίργιερ Μάγκνουσον αντιβασιλιά (jarl) της Σουηδίας και της Ίνγκεμποργκ Έρικσντοτερ, κόρης του Ερρίκου Ι΄ της Σουηδίας.

Ο μεγαλύτερος αδελφός της Βάλντεμαρ έγινε βασιλιάς της Σουηδίας από το 1250 έως το 1275.

## Οικογένεια
Στις 17 Οκτωβρίου 1259 η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ζήγκφρηντ Α΄ των Ασκάνια πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ (π. 1230 - 1298) επιτρόπου στο πριγκιπάτο της Άνχαλτ.
Είχαν παιδιά:
* Αλβέρτος Α΄ (απεβ. 17 Αυγούστου 1316), πρίγκιπας του Άνχαλτ-Τσερμπστ.
* Ερρίκος (απεβ. 13 Δεκεμβρίου 1340/28 Μαρτίου 1341), κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού του Χάλμπερστατ.
* Ζήγκφρηντ (απεβ.  25 Φεβρουαρίου 1317), μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού στο Mαγδεβούργο.
* Χέρμαν (απεβ. μετά τις μετά τις 24 Ιουνίου 1328), ιππότης του Τευτονικού Τάγματος, διοικητής (comtur) στο Ντέσαου το 1327.
* Άγκνες (απεβ. μετά τις 17 Αυγούστου 1316), ηγουμένη στο Κόσβιχ.
* Χέντβιχ (απεβ. μετά τις 24 Φεβρουαρίου 1319), ηγουμένη στο Κόσβιχ.
* Η πριγκίπισσα Ελισάβετ (απεβ. μετά τις 17 Αυγούστου 1316), μοναχή στο Κόσβιχ.
* Ιουδήθ (απεβ. μετά τις 17 Αυγούστου 1316), μοναχή στο Λόσβιχ.
* Κονστάντσε (απεβ. μετά τις  17 Αυγούστου 1316), μοναχή στο Κόσβιχ.
* Σοφία (π. 1260 - 9 Ιανουαρίου 1290) παντρεύτηκε τον Λούντβιχ του Χάκεμπορν (π. 1235 - 5 Οκτωβρίου 1298), γιο του Άλμπρεχτ ΙΙΙ κόμη του Χάκεμπορν.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Σουζάνα Μαργαρίτα του Άνχαλτ-Ντέσαου

Η **Σουζάνα-Μαργαρίτα**, γερμ.: Susanna-Margarete von Anhalt-Dessau (Dessau, 23 Αυγούστου 1610 - Babenhausen, 13 Οκτωβρίου 1663) του Οίκου των Ασκάνια ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

## Βιογραφία
Ήταν η όγδοη κόρη (5η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της δεύτερης συζύγου του Δωροθέας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Παλατινάτου-Ζίμμερν.

Το 1641, σε ηλικία 31 ετών, η Σουζάνα-Μαργαρίτα μνηστεύθηκε με τον Ιωάννη-Ερνέστο κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ-Σβάρτσενφελς, τον τελευταίο άρρενα του κλάδου του Χάναου-Μύνσενμπεργκ. Ωστόσο, αυτός απεβίωσε από ευλογιά λίγο πριν από τον γάμο το 1642.

## Οικογένεια
Στο Μπούσβαϊλερ στις 16 Φεβρουαρίου 1651 η Σουζάνα-Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Φίλιππο του Χάναου-Λίχτενμπεργκ, μικρότερο αδελφό του κυβερνώντος κόμη Φρειδερίκου-Κάζιμιρ, σύζυγο της μεγαλύτερης αδελφής της, Σίβυλλας-Χριστίνας. 

Πιθανώς λόγω της σημαντικής ηλικιακής διαφοράς μεταξύ των συζύγων (η Σουζάνα-Μαργαρίτα ήταν 16 έτη μεγαλύτερη από τον Ιωάννη-Φίλιππο), ο γάμος ήταν άτεκνος.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ηλιακή ενέργεια στην Ελλάδα

Η ανάπτυξη της **ηλιακής ενέργειας στην [[Ελλάδα]]** ξεκίνησε το 2006, ενώ οι εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών συστημάτων ανέβηκαν στα ύψη από το 2009 λόγω των ελκυστικών τιμολογίων τροφοδοσίας που άρχισαν να ισχύουν αλλά και των αντίστοιχων κανονισμών για οικιακές εφαρμογές ηλιακών φωτοβολταϊκών. Ωστόσο, το συγκεκριμένο πρόγραμμα χρηματοδότησης δημιούργησε ένα απαράδεκτο έλλειμμα άνω των 500 εκατομμυρίων ευρώ στο ταμείο του ελληνικού Διαχειριστή Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας. Ο παραπάνω φορέας (ΑΔΜΗΕ) λειτουργεί στη χώρα από το 2011 και "πιστοποιήθηκε από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) τον Δεκέμβριο του 2012".  Για να μειωθεί αυτό το έλλειμμα, εισήχθησαν νέοι κανονισμοί τον Αύγουστο του 2012, μεταξύ των οποίων ήταν και η αναδρομική μείωση των τιμολογίων,  με περαιτέρω μειώσεις με την πάροδο του χρόνου.  Αυτά τα μέτρα επέτρεψαν να γίνει η διαγραφή του ελλείμματος έως το 2017. 

Οι δημοπρασίες έχουν αντικαταστήσει τις ταρίφες και μετά από μια περίοδο στασιμότητας από το 2013, η Ελλάδα από το 2019 άρχισε να εγκαθιστά εκ νέου εκατοντάδες MWp τον χρόνο. 

Μέχρι τον Απρίλιο του 2015, η συνολική εγκατεστημένη φωτοβολταϊκή ισχύς στην Ελλάδα είχε φτάσει τα 2.442,6&nbsp;MW p από τα οποία τα 350,5&nbsp;MW p εγκαταστάθηκαν πάνω σε στέγες, ενώ τα υπόλοιπα ήταν επίγεια.  Η Ελλάδα έχει την πέμπτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη σε σχέση με την εγκατεστημένη φωτοβολταϊκή ισχύ, ενώ η φωτοβολταϊκή ισχύς κάλυπτε το 7% της ζήτησης για ηλεκτρική ενέργεια στη χώρα το 2019. 

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με μια έρευνα που εκπονήθηκε από τον ερευνητικό φορέα Bloomberg NEF (BNEF) σε σχέση με το μέλλον του κλάδου της ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα, την οποία έκανε γνωστή η ΔΕΗ σε σχετική της ανακοίνωση, η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα "να αναδειχθεί σε μία από τις χώρες που θα ηγηθούν του ενεργειακού μετασχηματισμού στην Ευρώπη έως το 2030 καθώς η φθηνή ηλιακή και αιολική ενέργεια, οι μπαταρίες και οι αυξανόμενες τιμές του διοξειδίου του άνθρακα μετασχηματίζουν ριζικά το ηλεκτρικό σύστημα της χώρας". 

## Φωτοβολταϊκά

### Παρόν

### Μέλλον

[μικρογραφία|400x400εσ| Παγκόσμια εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε [βατ κατά κεφαλή ανά χώρα]]
[μικρογραφία|400x400εσ| Φωτοβολταϊκή συστοιχία στο [Ληξούρι της Κεφαλονιάς]]

## Δείτε επίσης

* Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ελλάδα
* Αιολική ενέργεια στην Ελλάδα

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Ηλιακή ενέργεια
Άννα Λουίζα Φέζε

μικρογραφία|200x200εσ|Ο Λεοπόλδος Α΄ και η Άννα-Μαρία.
Η **Άννα-Λουίζα Φόζε**, πριγκίπισσα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, γερμ.: Anna Louise Föhse (22 Μαρτίου 1677 στο Ντεσάου - 5 Φεβρουαρίου 1745) ήταν μία Γερμανή αυτοκρατορική πριγκίπισσα. Γεννήθηκε ως απλή πολίτης, κόρη του Ροδόλφου Φέζε (απεβ. 1698), φαρμακοποιού στο Ντέσαου και της Aγνής Όμε (1707). Παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και αργότερα έγινε ευγενής από τον Λεοπόλδο Α΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας.

## Βιογραφία
Η Άννα-Λουίζα Φόζε ήταν η αγαπημένη της παιδικής του ηλικίας και αργότερα μοργανατική σύζυγος του Λεοπόλδου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου. Παρά τη μεγάλη αντίσταση εκ μέρους του πατέρα της και της πεθεράς της Ερριέττας-Αικατερίνης των Νάσσαου, κόρης του Φρειδερίκου-Ερρίκου πρίγκιπα της Οράγγης, τον παντρεύτηκε το 1698 σε ηλικία 22 ετών. Μετά την καταβολή 92.000 τάλερ στο αυτοκρατορικό θησαυροφυλάκιο, αναβιβάστηκε σε αυτοκρατορική πριγκίπισσα από τον Λεοπόλδο Α΄ της Γερμανίας τρία χρόνια αργότερα, ο οποίος της έδωσε μία κατάταξη υψηλότερη από τον σύζυγό της. 

Το ίδιο έτος 1698 ανέλαβε τη διακυβέρνηση. Η Άννα-Λουίζα και ο Λεοπόλδος Α΄ είχαν δέκα παιδιά μαζί. Ο Λεοπόλδος Α΄ επίσης γέννησε δύο νόθα παιδιά το 1733 και το 1735.

Οι σχέσεις μεταξύ της Άννας-Λουίζας και της πεθεράς της βελτιώθηκαν αργότερα. Είχε επίσης καλή σχέση με τη βασιλική οικογένεια της Πρωσίας. Η άνοδός της ήταν το θέμα των εφημερίδων της εποχής και πολλών θεατρικών έργων. Απεβίωσε το 1745. Απογοητευμένος από την απώλεια της, ο Λεοπόλδος Α΄ απεβίωσε μόλις δύο χρόνια αργότερα.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1698 τον Λεοπόλδο Α΄ των Άνχαλτ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και είχε τέκνα:
* Γουλιέλμος-Γουσταύος (1699-1737), πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντέσαου.
* Λεοπόλδος Β΄ (1700-1751), πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντέσαου και στρατάρχης στην Πρωσία.
* Ντήτριχ (1702-1769), πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντέσαου και επίσης στρατάρχης στην Πρωσία.
* Φρειδερίκος-Ερρίκος-Ευγένιος (1705-1781), πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντέσαου.
* Ερριέττα-Μαρια-Λουίζα (1707) απεβ. νήπιο.
* Λουίζα (1709-1732), παντρεύτηκε τον Βίκτωρα-Φρειδερίκο των Ασκάνια πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
* Μαυρίκιος (1712-1760), επίσης ένας Πρώσος στρατάρχης.
* Άννα-Βιλελμίνη (1715-1780).
* Λεοπολδίνη-Μαρία (1716-1782), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Ερρίκο των Χόεντσολερν μάργραβο του Bρανδεμβούγου-Σβετ (1709-1788).
* Ερριέττα-Αμαλία (1720-1793).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης

Η **Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης** είναι Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, μέχρι το 2019 του Υπουργείου Οικονομικών. Φιλοξενεί τα πληροφοριακά συστήματα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Οικονομικών, ΑΑΔΕ καθώς και των περισσοτέρων υπηρεσιών του δημοσίου. Απασχολεί περί τους 320 εργαζομένους.

## Ιστορία
Συστήνεται αρχικά ως Μηχανογραφικό Κέντρο του Υπουργείου Οικονομικών έπειτα από τη συνένωση των αντίστοιχων υπηρεσιών της Τελωνειακής Υπηρεσίας, των ΔΟΥ και του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους στις 29 Ιανουαρίου 1979. 

Μετά από εννέα χρόνια, στις 14 Ιουνίου 1988 εξελίσσεται σε Κέντρο Πληροφορικής του Υπουργείου Οικονομικών, αποτελούμενο από τρεις διευθύνσεις. 

Το 1997, με το Π.Δ. 61/1997, ιδρύεται η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων. Αμέσως αναπτύσσονται τα πληροφοριακά συστήματα TAXISnet, το πόρταλ της Τελωνειακής Υπηρεσίας ICISnet και το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Ελεγκτικών Υπηρεσιών ELENXIS. 

Το 2017 η ΓΓΠΣ αναδιαρθρώνεται πλήρως βάσει του Π.Δ. 142/2017 - ΦΕΚ 181/Α/23-11-2017 και πλέον αποτελείται από δύο Γενικές Διευθύνσεις, πέντε διευθύνσεις δεκαέξι τμήματα και δύο αυτοτελή τμήματα. 

Το 2019 μετονομάζεται σε Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης και υπάγεται στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. 

Το 2023 λαμβάνει την παρούσα ονομασία μετά την συγχώνευση της με την Γενική γραμματεία Ψηφιακής Διακυβέρνησης. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνική Κυβέρνηση
Σίβυλλα Χριστίνα του Άνχαλτ-Ντέσαου

Η **Σίβυλλα-Χριστίνα**, γερμ.: Sibylle Christine von Anhalt-Dessau (11 Ιουλίου 1603 στο Ντέσαου - 21 Φεβρουαρίου 1686 στο Χάναου), από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Χάναου-Μύνσενμπεργκ και μετά κόμισσα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

## Βιογραφία
Ήταν η έκτη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της δεύτερης συζύγου του Δωροθέας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Παλατινάτου-Ζίμμερν.

## Βιογραφία
Πρώτα στο Ντέσαου, στις 26 Δεκεμβρίου 1627, η Σίβυλλα-Χριστίνα παντρεύτηκε τον Φίλιππο-Μαυρίκιο κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ. Είχαν πέντε παιδιά, 2 γιους και 3 κόρες, αλλά όλα τους, εκτός από τον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο Φίλιππο-Λουδοβίκο Γ΄, απεβίωσαν πριν από το πρώτο έτος τους. 

Μετά το τέλος του συζύγου της το 1638, ενήργησε ως επίτροπος για λογαριασμό τού γιου της Φιλίππου-Λουδοβίκου Γ΄. Μετά το πρόωρο τέλος του γιου της το 1641, η Σίβυλλα-Χριστίνα μετακόμισε στην επίσημη κατοικία τού Οίκου του Χάναου, στο κάστρο Στάιναου στο Στάιναου αν ντερ Στράσε.

Τον Φίλιππο-Λουδοβίκο Γ΄ διαδέχτηκε ο εξάδελφος τού πατέρα του Ιωάννης-Ερνέστος (τελευταίο άρρεν μέλος του κλάδου Χάναου-Μύντσενμπεργκ). Ωστόσο αυτός απεβίωσε το 1642 άγαμος. Διάδοχός του έγινε ο Φρειδερίκος-Κάζιμιρ, επικεφαλής του Λουθηρανικού κλάδου της οικογένειας Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

Η διαδοχή του Φρειδερίκου-Κάζιμιρ πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, ο οποίος τον άφησε σε μία οικονομικά άβολη κατάσταση. Από την άλλη, ως χήρα κόμισσα η Σίβυλλα-Χριστίνα έβαλε σημαντικές φορολογικές πιέσεις στην κομητεία Χάναου-Μύντσενμπεργκ για τη συντήρησή της. Για να αποφύγει ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος την απαιτούμενη οικονομική υποστήριξη για μία νέα σύζυγο, παντρεύτηκε τη Σίβυλλα-Χριστίνα στις 13 Μαΐου 1647. Αυτή η ένωση με τη χήρα κόμισσα είχε ως αποτέλεσμα να ηρεμήσει τους Μεταρρυθμισμένους υπηκόους τού Φρειδερίκου-Κάζιμιρ στο Χάναου-Μύντσνμπεργκ, που έβλεπαν με καχυποψία τον νέο Λουθηρανό κόμη. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος, πιθανώς λόγω της μεγάλης διαφοράς ηλικίας μεταξύ των συζύγων: η Σίβυλλα-Χριστίνα ήταν 20 χρόνια μεγαλύτερη από τον Φρειδερίκο-Κάζιμιρ. Η ένωση χαρακτηριζόταν και από άλλες διαφορές, όπως το ότι ο Φρειδερίκος-Κάζιμιρ βασίστηκε στην περιουσία τής συζύγου του για να επιδοτήσει τις δαπάνες του.

Μετά το τέλος και τού δεύτερου συζύγου της το 1685, η Σίβυλλα-Χριστίνα αποσύρθηκε και πάλι στο σπίτι της, το κάστρο Στάιναου. Απεβίωσε εκεί έναν χρόνο αργότερα και τάφηκε στις 25 Μαρτίου 1686 στην οικογενειακή κρύπτη του Mάριενκιρχ στο Χάναου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1627 τον Φίλιππο-Μαυρίκιο κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και είχε τέκνο:
* Φίλιππος-Λουδοβίκος Γ΄ 1632-1641, κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ από το 1638, απεβ. 9 ετών.

Το 1638 απεβίωσε ο Φίλιππος-Μαυρίκιος και η Σίβυλλα-Χριστίνα έκανε δεύτερο γάμο το 1647 με τον Φρειδερίκο-Κάζιμιρ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο κόμης απεβίωσε το 1685, ένα έτος πριν τη σύζυγό του.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Άνχαλτ-Ντέσαου
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής Ενόπλων 1960

Το **Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής Ενόπλων 1960** ήταν η 4η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Σκοποβολής Ενόπλων, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα μεταξύ 10 και 20 Νοεμβρίου του 1960.

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 5 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος 84 αθλητές από 9 χώρες-μέλη του ΣΙΣΜ.

Στον πίνακα των μεταλλίων στην πρώτη θέση κυριάρχησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 5 χρυσά μετάλλια και 8 συνολικά. Η Ελλάδα κέρδισε τη δεύτερη θέση με 2 αργυρά μετάλλια και 5 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Σουηδία με 1 αργυρό μετάλλιο και 3 συνολικά.

## Αποτελέσματα

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


1960
Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1960
Συνδικάτο

**Συνδικαλιστική οργάνωση** είναι ένωση εργαζομένων κοινού ενδιαφέροντος. Κύριος σκοπός του αποτελεί η προάσπιση της ακεραιότητας της εργασίας τους, η βελτίωση των συνθηκών εργασίας, η επίτευξη υψηλότερων αποδοχών, ή διατήρησής τους σε περίπτωση μείωσης, παροχών (όπως άδειες μετ' αποδοχών, υγειονομική περίθαλψη και συνταξιοδότηση) και αύξηση της διαπραγματευτικής δύναμης που ασκείται από την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων. Οι εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι εθελοντές από τον χώρο εργασίας και εκλέγονται. Κατάγονται από τη Μεγάλη Βρετανία την εποχή της Βιομηχανικής επανάστασης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνδικαλιστικές οργανώσεις
Κατηγορία:Συνδικαλισμός
Ελισάβετ του Άνχαλτ

Η **Ελισάβετ** (γερμ. *Elisabeth von Anhalt*, 7 Σεπτεμβρίου 1857 - 20 Ιουλίου 1933) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Δούκα του Άνχαλτ και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς από το 1904 έως το 1914.

## Βιογραφία
Η *Ελισάβετ Μαρία Φρειδερίκη Αμαλία Αγνή* γεννήθηκε στο Βαίρλιτς, ως το τρίτο παιδί και η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ του Άνχαλτ και της Αντωνίας  των Βέττιν, κόρης του Εδουάρδου της Σαξονίας-Αλτεμβούργου. Το χαϊδευτικό της όνομα μέσα στην οικογένεια ήταν "*Έλλυ*".αριστερά|μικρογραφία|Ο Αδόλφος Φρειδερίκος Ε΄, σύζυγος της Ελισάβετ.

Στις 17 Απριλίου 1877 η Ελισάβετ έγινε η διάδοχος μεγάλη δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, όταν παντρεύτηκε τον, τότε διάδοχο, Αδόλφο Φρειδερίκο, στο Ντέσσαου. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά.

### Μετέπειτα ζωή
Μετά το τέλος του πεθερού της στις 30 Μαΐου 1904, έγινε η *μεγάλη δούκισσα του [[Μεγάλο Δουκάτο του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς|Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς]]* μετά την αναβίβαση τού συζύγου της στη θέση. Μετά το τέλος του συζύγου της το 1914, πήρε τον τίτλο *μεγάλη δούκισσα Ελισάβετ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς*, καθώς η πεθερά της ήταν ακόμα ζωντανή. Μόνο μετά το τέλος εκείνης το 1916, η Ελίζαμπεθ έγινε επίσημα η *Χήρα Μεγάλη Δούκισσα της Μεκλεμβούργου-Στρέλις*.

Μετά το τέλος του μεγαλύτερου γιου της, Aδόλφου Φρειδερίκου, το 1918, κληρονόμησε το «κάστρο κυνηγίου» στο Πρίλβιτς. Απεβίωσε στο Nόιστρελιτς στις 20 Ιουλίου 1933. Μετά το τέλος της, το Κάστρο του Πρίλβιτς κληροδοτήθηκε στα επιζόντα παιδιά της, τα οποία ήταν οι δύο ενήλικες κόρες της. Μόνο η Mαρία, η μεγαλύτερη από αυτές, έχει απογόνους που είναι μέλη του Οίκου του Λίππε.

## Οικογένεια
Η Ελισάβετ και ο Αδόλφος Φρειδερίκος απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
* Μαρία (1878 - 1948) παντρεύτηκε 1) τον κόμη Ζορζ Ζαμετέλ (1859 - 1944), χώρισαν το 1908, 2) τον Ιούλιο Ερνέστο του Λίππε (1873-1952).
* Ιουδήθ (1880 - 1946), παντρεύτηκε το Δανιήλ Γ΄ του Μαυροβουνίου.
* Aδόλφος Φρειδερίκος ΣΤ΄ (1882 - 1918), Μέγας Δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
* *Κάρολος Μπόρβιν* Χριστιανός Αλέξανδρος Αρθούρος (1888 - 1908), Μέγας Δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς· σκοτώθηκε σε μονομαχία με τον κουνιάδο του, κόμη Ζαμετέλ, υπερασπιζόμενος την τιμή της αδελφής του.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Elisabeth, Grand Duchess of Mecklenburg-Strelitz 

Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ιουδήθ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Η **Ιουδήθ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς** (, 24 Ιανουαρίου 1880 - 17 Φεβρουαρίου 1946) από τον Οίκο του Mεκλεμβούργου-Στρέλιτς ήταν κόρη του μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου. Όταν ήταν παντρεμένη, ήταν γνωστή ως *Mιλίτσα*.

## Νεανικά χρόνια και γάμος
Η *Αυγούστα Καρλόττα Ιουδήθ Αλεξάνδρα Γεωργίνα Αδολφίνη* γεννήθηκε στο Nόιστρελιτς, ως η δεύτερη κόρη του Aδόλφου Φρειδερίκου Ε΄, τότε διαδόχου, του Mεκλεμβούργου-Στρέλιτς, και της Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ του Άνχαλτ. Μαζί με την αδελφή της Μαρία, η Ιουδήθ μεγάλωσε από γκουβερνάντες και είχε μικρή επαφή με τους γονείς της. Η ατμόσφαιρα του Καρολίνενπαλαϊς φημιζόταν για την αυστηρότητα και την συνέπεια στην εθιμοτυπία. Ένα σκάνδαλο ξέσπασε, όταν η 19χρονη αδερφή της έμεινε έγκυος από έναν υπηρέτη του παλατιού.

Με την επιρροή του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, οργανώθηκε ο γάμος της με τον Ντανίλο, Διάδοχο Πρίγκιπα του Μαυροβουνίου. Λίγες ώρες μετά την άφιξή της στο Αντιβάρι στο Μαυροβούνιο, μεταστράφηκε στην Ορθόδοξη πίστη. Συνοδευόταν από τον μελλοντικό κουνιάδο της, τον Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄ καθώς πήγαινε στο Τσέτινγιε για τον γάμο της. Παντρεύτηκε τον Ντανίλο στις 27 Ιουλίου 1899. Μετά το γάμο της και την μετατροπή της στην Ορθοδοξία, πήρε το όνομα *Μιλίτσα*.

## Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και μεταγενέστερη ζωή
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το Μαυροβούνιο πολέμησε ενάντια στις Δυνάμεις του Άξονα, που περιλάμβαναν τη χώρα γέννησής της, τη Γερμανική αυτοκρατορία. Αυτοί οι σύνδεσμοι δεν την εμπόδισαν να γίνει στόχος: η βίλα στο Aντίβαρι όπου έμενε, βομβαρδίστηκε από Αυστριακά αεροσκάφη. Μετά τον πόλεμο, η βασιλική οικογένεια συνέστησε κυβέρνηση στην εξορία, αφού το Μαυροβούνιο ενσωματώθηκε στο νέο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Ο πεθερός της Νικόλαος Α΄ απεβίωσε την 1η Μαρτίου 1921 και ο σύζυγός της τον διαδέχθηκε τον τιτουλάριος Βασιλιάς του Μαυροβουνίου. Κράτησε τη θέση μόνο για μία εβδομάδα, πριν παραιτηθεί υπέρ του ανιψιού του Μιχαήλ.

Η Ιουδήθ πέρασε την υπόλοιπη ζωή της στην εξορία. Αυτή και ο σύζυγός της ζούσαν στη Γαλλία. Ο Ντανίλο απεβίωσε στη Βιέννη το 1939. Η Ιουδήθ απεβίωσε στη Ρώμη, όπου βασίλευε ο κουνιάδος της Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1899 τον Ντανίλο Γ΄ των Πετρόβιτς-Νιέγκος, Διάδοχο και μετά τιτουλάριο Βασιλιά του Μαυροβουνίου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Τίτλοι και τιμές
* **24 Ιανουαρίου 1880 - 27 Ιουλίου 1899**: *Η Αυτής Υψηλότης* Δούκισσα Ιουδήθ του Μεκλεμβούργου-Στρολίτς
* **27 Ιουλίου 1899 - 28 Αυγούστου 1910**: *Η Αυτής Υψηλότης* Κληρονομική Πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου
* **28 Αυγούστου 1910 - 1 Μαρτίου 1921**: *Η Αυτής Βασιλική Υψηλότης* Πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου
** *Με προσποίηση:* **1 - 7 Μαρτίου 1921**: *Η Αυτού Μεγαλειότης* Η Βασίλισσα του Μαυροβουνίου
* **7 Μαρτίου 1921 - 17 Φεβρουαρίου 1946**: *Η Αυτής Βασιλική Υψηλότης* Πριγκίπισσα Ντανίλο του Μαυροβουνίου

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Πάπα

Η **Πάπα** είναι μια ιστορική πόλη στο νομό Βέσπρεμ της Ουγγαρίας, που βρίσκεται κοντά στο βόρειο άκρο των λόφων Μπακόνι, και φημίζεται για την μπαρόκ αρχιτεκτονική του. Με 32.473 κατοίκους (2011), είναι το πολιτιστικό, οικονομικό και τουριστικό κέντρο της περιοχής.

Η Πάπα είναι ένα από τα κέντρα της Μεταρρύθμισης στην Υπερδουναβία, όπως υποδηλώνει η ύπαρξη πολλών τόπων και μουσείων εκκλησιαστικής κληρονομιάς. Λόγω του πλήθους των κτηρίων πολιτιστικής κληρονομιάς, το κέντρο της πόλης είναι σήμερα υπό προστασία.

Η Πάπα διαθέτει ένα μεγάλο ιστορικό κέντρο, με ανακαινισμένα παλιά σπίτια, καφετέριες και μουσεία, συμπεριλαμβανομένου του Μουσείου Κυανής Ζωγραφικής (*Kékfestő Múzeum*), που ιδρύθηκε σε ένα πρώην εργοστάσιο που παρήγαγε ρούχα και άλλα υφάσματα βαμμένα με μπλε ιντίγκο με μια μοναδική μέθοδο.

Η πόλη είναι επίσης γνωστή για τα ιαματικά λουτρά της, ιδιαίτερα για ένα νεόκτιστο συγκρότημα κολύμβησης, το παλάτι της οικογένειας Εστερχάζι, τη μεγάλη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία και το γυμνάσιο Καλβινιστών. Η πόλη είναι ένα σημαντικό θρησκευτικό κέντρο. Διαθέτει επίσης ένα μεγάλο πάρκο κοντά στο κέντρο της πόλης.

Η πόλη υπήρξε το κύριο κέντρο εμπορίου των κρασιών της περιοχής κρασιού Σόμλο. Η Πάπα ήταν διοικητική περιφερειακή πρωτεύουσα από το 1945 έως το 1983.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Στετλ
Κατηγορία:Πόλεις της Ουγγαρίας
Android 4

Το **Android 4** μπορεί να αναφέρεται:
*Android Ice Cream Sandwich (4.0-4.0.4)
*Android Jelly Bean (4.1-4.3.1)
*Android KitKat (4.4-4.4.4)
Εκλεκτοράτο της Βυρτεμβέργης

Το **Εκλεκτοράτο της Βυρτεμβέργης** (γερμανικά: *Kurfürstentum Württemberg*) ήταν ένα προσωρινό κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στη δεξιά όχθη του Ρήνου. 

Το 1803, ο Ναπολέων Α΄ προήγαγε το Δουκάτο της Βυρτεμβέργης σε Εκλεκτοράτο της Βυρτεμβέργης, την υψηλότερη μορφή πριγκιπάτου στην Ιερή Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ωστόσο, λίγο αργότερα, την 1η Ιανουαρίου 1806 ο τελευταίος εκλέκτορας πήρε τον τίτλο του Βασιλιά της Βυρτεμβέργης. Αργότερα, ο τελευταίος αυτοκράτορας, ο Φραγκίσκος Β´, κατάργησε την de facto αυτοκρατορία στις 6 Αυγούστου 1806.

Κατηγορία:Ιστορία της Βυρτεμβέργης
Επαρχία του Νάσσαου

Η **Επαρχία του Νάσσαου** (γερμανικά: *Provinz Nassau*) ήταν επαρχία της Πρωσίας από το 1944 έως το 1945.

Αν και όλα τα γερμανικά κράτη (συμπεριλαμβανομένης της Πρωσίας) διαλύθηκαν εκ των πραγμάτων από το 1933, καθώς η ναζιστική κυβέρνηση χώρισε επίσημα την πρωσική επαρχία Έσση-Νάσσαου σε δύο επαρχίες με διάταγμα που εκδόθηκε την 1η Απριλίου 1944 και άρχισε να ισχύει την 1η Ιουλίου 1944. Οι δύο νέες επαρχίες ήταν η επαρχία Έσσης και η επαρχία Νάσσαου.

Το όνομα προέρχεται από το πρώην Δουκάτο του Νάσσαου (1806-1866), το οποίο η Πρωσία προσαρτήθηκε μετά τον Αυστρο-Πρωσικό πόλεμο για να αποτελέσει μέρος της επαρχίας της Έσσης-Νάσσαου.

Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η επαρχία του Νάσσαου ανήκε στην αμερικανική κυβέρνηση Η επαρχία Νάσσαου διαλύθηκε από τις δυνάμεις κατοχής των ΗΠΑ στις 19 Σεπτεμβρίου 1945, αποτελώντας μέρος της διοικητικής ζώνης της Μεγάλης Έσσης. Λίγο περισσότερο από ένα χρόνο αργότερα, η Μεγάλη Έσση έγινε η σύγχρονη γερμανική πολιτεία της Έσσης. Μικρά μέρη της επαρχίας Νάσσαου έγιναν επίσης μέρος της Ρηνανίας-Παλατινάτου.

Κατηγορία:Επαρχίες της Πρωσίας
Κατηγορία:Νάσσαου (κρατίδιο)
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Δασική πυρκαγιά στη Χίο 2012

Η **δασική πυρκαγιά στη Χίο το 2012** ξέσπασε στο νότιο τμήμα της Χίου, λίγο μετά τις 2 π.μ., το Σάββατο 18 Αυγούστου 2012.

Η πυρκαγιά είχε δεκάδες μέτωπα και απείλησε μεγάλες εκτάσεις από το Λιθί μέχρι και τον Δαφνώνα. Μέχρι το απόγευμα της 20ής Αυγούστου εννέα χωριά είχαν εκκενωθεί καθώς η φωτιά συνέχιζε να μαίνεται   ενώ είχαν καεί 16.000 στρέμματα δασικών και γεωργικών εκτάσεων.

Επίσημες εκθέσεις από τις 20 Αυγούστου πρόσθεσαν ότι είχαν καεί πολλά μαστιχόδεντρα στην περιοχή Μαστιχοχώρια. Η περιοχή αυτή είναι η μοναδική στον κόσμο  πηγή μαστίχας, η οποία χρησιμοποιείται σε τρόφιμα, καλλυντικά και φάρμακα. Παράλληλα, οι μελισσοκόμοι της Χίου έχασαν 3.000 περίπου κυψέλες και λογω της καταστροφής μεγάλης έκτασης πευκοδάσους στην κεντρική Χίο δημιουργήθηκε πρόβλημα για το που θα τοποθετηθούν τα μελίσσια".

Περίπου 360 πυροσβέστες, στρατιώτες και εθελοντές προσπαθούσαν να ελέγξουν και να σβήσουν τις εστίες με τη χρήση πυροσβεστικών αεροπλάνων και ελικοπτέρων και 50 πυροσβεστικών οχημάτων. Η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε τη βοήθεια αεροσκαφών από την Ιταλία και την Ισπανία για να βοηθήσει όχι μόνο στην περιοχή, αλλά και  σε έξι ακόμη δασικές πυρκαγιές που μαίνονταν σε άλλες περιοχές της Ελλάδας στις 19 Αυγούστου και πέντε ακόμη στις 20 Αυγούστου. 

Ήδη στις 18 Αυγούστου ο καπνός από τη φωτιά ήταν ορατός μέχρι την Κρήτη, 350 χιλιόμετρα νοτιότερα από τη Χίο.

Σύμφωνα με την περιβαλλοντική οργάνωση Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση, "οι άμεσες επιπτώσεις της πυρκαγιάς στη χλωρίδα και την πανίδα της Χίου είναι σημαντικές. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα η ανάκαμψή τους εξαρτάται από τη φυσική αναγέννηση στις καμένες περιοχές, τη διατήρηση των υφιστάμενων χρήσεων γης, την ορθή διαχείριση των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, καθώς και τις δράσεις αποκατάστασης".

## Δείτε επίσης
* 2007 Ελληνικές δασικές πυρκαγιές
* 2009 Ελληνικές δασικές πυρκαγιές

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Χίος
Κατηγορία:Πυρκαγιές στην Ελλάδα
Ντάγκλας Έμχοφ

Ο **Ντάγκλας Κρεγκ Έμχοφ** (αγγλικά: *Douglas Craig Emhoff*, 13 Οκτωβρίου 1964), είναι Αμερικανός δικηγόρος και πανεπιστημιακός, που υπηρέτησε ως  Δεύτερος Κύριος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2021 έως το 2025.

Είναι παντρεμένος με την Κάμαλα Χάρις, την 49η Αντιπρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ήταν ο πρώτος Δεύτερος Κύριος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και ο πρώτος Εβραϊκής καταγωγής σύζυγος Αντιπροέδρου στις ΗΠΑ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δεύτεροι Κύριοι των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί νομικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Άδεια μετ' αποδοχών

**Άδεια μετ΄αποδοχών** ονομάζεται το διάστημα κατά το οποίο ο εργαζόμενος απουσιάζει από τον χώρο εργασίας του, για οποιονδήποτε λόγο, και λαμβάνει τις συμφωνημένες αποδοχές. Οι ημέρες αδείας έχουν προεγκριθεί και συμφωνηθεί από τον εργοδότη στις συμβάσεις εργασίας τους. Στην Ελλάδα, ετησίως, είναι είκοσι μία ημέρες για την πενθήμερη εργασία και είκοσι τέσσερεις για την εξαήμερη.

Υπάρχουν πολλές αδείας μετ' αποδοχών, συνήθως εξαρτώμενες από τους λόγους για τους οποίους λαμβάνεται η άδεια. Η αναρρωτική, με τις αποδοχές να καταβάλλονται κανονικά στο 100%. Ένα άλλο είδος αδείας είναι η άδεια μητρότητας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εμπορικό Δίκαιο
Κατηγορία:Οικογενειακό Δίκαιο
Κατηγορία:Εργατικό Δίκαιο
Δημοκρατία της Φλωρεντίας

H **Δημοκρατία της Φλωρεντίας** (ιταλικά: *Repubblica Fiorentina*) ήταν ένα μεσαιωνικό και πρώιμο σύγχρονο κράτος που επικεντρώθηκε στην ιταλική πόλη της Φλωρεντίας στην Τοσκάνη.

Η δημοκρατία ξεκίνησε το 1115, όταν ο λαός της Φλωρεντίας εξεγέρθηκε ενάντια στο Μαργραβινάτο της Τοσκάνης μετά το θάνατο της Ματθίλδης της Τοσκάνης, η οποία έλεγχε τεράστιες περιοχές που περιλάμβαναν και τη Φλωρεντία. Οι Φλωρεντίνοι δημιούργησαν μια κοινότητα στη θέση των διαδόχων. Η δημοκρατία κυβερνήθηκε από ένα συμβούλιο γνωστό ως Άρχοντας της Φλωρεντίας. Οι άρχοντες επιλέχτηκαν από τον Γονφαλονιέρα (κυρίαρχος ηγέτης της πόλης), ο οποίος εκλέγεται κάθε δύο μήνες από μέλη της συντεχνίας της Φλωρεντίας.

## Παραπομπές

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Pbs.org: Medicis and the Republic of Florence
* The Florentine school of the Renaissance 

Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Κατηγορία:Ιστορία της Φλωρεντίας
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Κατηγορία:Ιταλικές πόλεις-κράτη
Κατηγορία:Ιταλική Αναγέννηση
Κατηγορία:Δουκάτο της Φλωρεντίας
Υπερδουναβία

[thumb|right|300x300εσ|Περιφέρειες στην [Ουγγαρία. Οι τρεις περιοχές της Υπερδουναβίας στα δυτικά εμφανίζονται με κόκκινο, πορτοκαλί και μωβ.]]
H **Υπερδουναβία** (, , ,  ή **, , ) είναι μια ιστορική περιοχή της Ουγγαρίας. Αναφέρεται επίσης ως Ουγγρική Παννονία.

## Διοικητικά τμήματα
### Παραδοσιακή ερμηνεία
Τα σύνορα της Υπερδουναβίας είναι ο ποταμός Δούναβης (βόρεια και ανατολικά), οι ποταμοί Δράβος και Μουρ (νότια) και οι πρόποδες των Άλπεων κατά μήκος των συνόρων μεταξύ Ουγγαρίας και Αυστρίας (δυτικά).

Η Υπερδουναβία περιλαμβάνει τις κομητείες Γκιερ-Μόσον-Σόπρον, Κομάρομ-Έστεργκομ, Φέγιερ, Βέσπρεμ, Βας, Ζάλα, Σόμογκι, Τόλνα, Μπαράνια και το τμήμα του Πεστ που βρίσκεται δυτικά του Δούναβη (Κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα, το τελευταίο ήταν γνωστό ως Πίλις).

### Εδαφικές αλλαγές
Ενώ τα βόρεια, ανατολικά και νότια σύνορα της περιοχής χαρακτηρίζονται σαφώς από τους ποταμούς Δούναβη και Δράβο, τα δυτικά σύνορα ήταν πάντα ίδια με το πολιτικό όριο της Ουγγαρίας, επομένως επηρεάστηκαν από τις εδαφικές αλλαγές του 20ού αιώνα. Πριν από τη Συνθήκη του Τριανόν το 1920, οι σημερινές περιοχές του Μπούργκενλαντ, Πρεκμούριε και Μετζιμούριε ήταν αναπόσπαστα μέρη της Υπερδουναβίας. Τα τρία χωριά Ρούσοφτσε, Γιάροφτσε και Τσούνοβο ανήκα επίσης στην Υπερδουναβία πριν από τη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού το 1947. Η Υπερδουναβία είναι ουσιαστικά μια ουγγρική γεωγραφική έννοια, οπότε αυτές οι περιοχές έπαψαν να αποτελούν μέρος αυτής όταν προσαρτήθηκαν σε γειτονικές χώρες.

### Περιφέρειες της ΕΕ
Η Υπερδουναβία είναι μια εδαφική μονάδα NUTS στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που αποτελείται από την Κεντρική Υπερδουναβία, τη Δυτική Υπερδουναβία και τη Νότια Υπερδουναβία. Η κομητεία της Πέστης και η Βουδαπέστη ανήκουν στην περιοχή της Κεντρικής Ουγγαρίας. Έχει έκταση 37.000&nbsp;km2 και πληθυσμό περίπου 3,1 εκατομμύρια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Πρώτο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Κατηγορία:Υποδιαιρέσεις της Ουγγαρίας