open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γιώργος Προβόπουλος

Ο **Γιώργος Προβόπουλος** (Πειραιάς, 20 Απριλίου 1950 - Αθήνα, 28 Μαΐου 2024) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, πανεπιστημιακός και τραπεζίτης. Υπήρξε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος από τις 20 Ιουνίου 2008 έως τις 20 Ιουνίου 2014.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1950 στον Πειραιά. Αποφοίτησε από το Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στη Βρετανία, όπου και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Έσσεξ μετά από υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.

Από το 1979 έως το 2007 δίδαξε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1990 συμμετείχε μαζί με τον Άγγελο Αγγελόπουλο σε επιτροπή που σύστησε η Κυβέρνηση Ζολώτα για την σταθεροποίηση της οικονομίας. Ανήκει πολιτικά στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας και επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (1990-1993) διετέλεσε υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος καθώς και πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων. Όταν το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε στην εξουσία το 1993, ο Γιώργος Προβόπουλος μεταπήδησε στον ιδιωτικό τομέα, και εργάστηκε ως οικονομικός σύμβουλος στην Alpha Bank. Το 2004 είχε πολύ σημαντικό ρόλο στη συγγραφή του κυβερνητικού προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας στον τομέα της οικονομίας. Την ίδια χρονιά τοποθετήθηκε στη διοίκηση της Εμπορικής Τράπεζας από τον Κώστα Καραμανλή και στη συνέχεια επέβλεψε την πώλησή της στους Γάλλους της Credit Αgricole, πράξη για την οποία δέχθηκε κριτική. Μεταξύ 2006 και 2008 υπήρξε αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς.

Τον Ιούνιο του 2008 έληξε η εξαετής θητεία του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Νίκου Γκαργκάνα, που είχε επιλεγεί το 2002 από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και ο Γιώργος Προβόπουλος διορίστηκε διοικητής της ΤτΕ με απόφαση της κυβέρνησης Καραμανλή. Η θητεία του έληξε το 2014 και τον διαδέχθηκε ο Γιάννης Στουρνάρας. Μετά το τέλος της θητείας του εκλήθη ως ύποπτος από την εισαγγελία για την πώληση της Proton Bank στον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ενώ από το 2015 ανήκει στο συμβούλιο της Eurobank διαχειριζόμενος τα καταστήματα της τράπεζας στη Βουλγαρία.

Μεταξύ άλλων είχε συμμετάσχει ως αντιπρόεδρος στο συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, μέλος της Νομισματικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Αναπληρωτής Διοικητής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την Ελλάδα, αντιπρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, μέλος της εταιρείας ΤΙΤΑΝ και του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ).

Το 2003 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο Τάξης των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών για το βιβλίο του *Η Δυναμική του Χρηματοοικονομικού Συστήματος*.

Απεβίωσε από καρκίνο στις 28 Μαΐου 2024, σε ηλικία 74 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος
Σπυρίδων Δοξιάδης

Ο **Σπυρίδων Δοξιάδης** (1917 - 6 Μαΐου 1991) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, ιδρυτής του κέντρου Βρεφών "Μητέρα" και πρωτοπόρος της κοινωνικής παιδιατρικής στην Ελλάδα. Χρημάτισε βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία από το 1977 ως το 1981 και υπουργός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1917 και σπούδασε Ιατρική στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και στο πανεπιστήμιο του Ντάραμ. Ειδικεύτηκε στην παιδιατρική. Διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σέφιλντ σε ηλικία 32 ετών και εν συνεχεία υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το 1952. Ανέλαβε τη διεύθυνση του μαιευτηρίου "Αλεξάνδρα". Ίδρυσε επίσης το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού το 1965, του οποίου ήταν διευθυντής ως το 1982, και υπήρξε σύμβουλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε το "Ίδρυμα Μελετών για το Παιδί", το 1982. Ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών (1972).

Έγραψε πολλά επιστημονικά έργα.

Πέθανε στο νοσοκομείο "Υγεία", όπου νοσηλευόταν από την Πρωτομαγιά του 1991, συνεπεία οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου. Κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, το Μάιο του 1991.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Δοξιάδης συμμετείχε στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας ως υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών από τις 9 Οκτωβρίου 1974 ως τις 21 Νοεμβρίου 1974 και ξανά στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή από τις 28 Νοεμβρίου 1977 ως τις 10 Μαΐου 1980. Στις εκλογές του 1977 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία.

Όταν ανέλαβε υπουργός ο Δοξιάδης έκανε την πρώτη απόπειρα για εφαρμογή ενός εθνικού συστήματος υγείας, παρεμποδίστηκε όμως από διάφορους κύκλους, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα το προσχέδιο για την Υγεία να εγκαταλειφθεί. Ως υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών κατάργησε το προγαμιαίο πιστοποιητικό και το αντικατέστησε με τα Κέντρα Ενημέρωσης.  

Επίσης, ως υπουργός ξεκίνησε (1978) την πρώτη εκστρατεία κατά του καπνίσματος στην Ελλάδα και ίδρυσε την Ελληνική Εταιρεία Ιατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας, όπως επίσης την Ελληνική Αντικαπνιστική Εταιρεία.

## Έργα
*"Παιδιατρική θεραπευτική", εκδότης Παρισιάνου Α.Ε. 1990, ISBN 9780003405125

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Διαγνωστική και θεραπευτική μονάδα για το παιδί Σπύρος Δοξιάδης»
* Σπύρος Δοξιάδης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες παιδίατροι
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικών Υπηρεσιών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013

Το **14ο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου** έλαβε χώρα από το διάστημα μεταξύ 10 και 18 Αυγούστου 2013 στη Μόσχα της Ρωσίας. Η επίσημη ονομασία της διοργάνωσης, στα αγγλικά, είναι «*2013 IAAF World Championships*».

Η Ρωσία φιλοξένησε για πρώτη φορά την αθλητική αυτή διοργάνωση, η οποία λαμβάνει χώρα από το 1983 υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κλασικού Αθλητισμού (IAAF) και, γι'αυτή της την έκδοση, από τη Ρωσική Ομοσπονδία Στίβου (LAR). Τα αθλήματα σε πίστα τελέστηκαν εντός του Σταδίου Λουζνικί, ενώ τα αγωνίσματα δρόμου (μαραθώνιος και βάδην) διεξήχθησαν υπό τη μορφή γύρων, κατά μήκος του Μόσκοβα, μεταξύ του σταδίου και του Κρεμλίνου, καθώς και στο πάρκο Λουζνικί για το αγώνισμα του βάδην.

Συνολικά  αθλητές ( άνδρες και 868 γυναίκες), προερχόμενοι από 206 ομοσπονδίες επί των συνολικά 212 μελών της IAAF, ήσαν εγγεγραμμένοι στη λίστα των συμμετεχόντων. Σαράντα επτά, συνολικά, αγωνίσματα περιλαμβάνονταν στο πρόγραμμα αυτής της διοργάνωσης (24 ανδρικά και 23 γυναικεία), είναι ο ίδιος αριθμός με αυτόν της προηγούμενης διοργάνωσης, η οποία είχε διεξαχθεί στην Νταεγού της Ν. Κορέας.

Οι Τζαμαϊκανοί Γιουσέιν Μπολτ και Σέλι-Αν Φρέιζερ-Πράις κατάφεραν να καταταγούν πρώτοι στα 100 μ., τα 200 μ. και τα 4 × 100 μ., με τον Μπολτ να γίνεται με τα οκτώ χρυσά μετάλλια που έχει κατακτήσει συνολικά στη διοργάνωση αυτή, ο αθλητής με τις περισσότερες πρωτιές σε αυτή τη διοργάνωση μαζί με τους Αμερικανούς Καρλ Λιούις, Μάικλ Τζόνσον και Άλισον Φίλιξ. Ο Βρετανός Μοχάμεντ Φαρά κατάφερε να επιβληθεί στα 5.000 μ. και 10.000 μ., διπλή επιτυχία που ο Αμερικανός Λασών Μέριτ πέτυχε στα 400 μ. και 4 × 400 μ.. Δύο ηπειρωτικά ρεκόρ, τρία ρεκόρ των παγκοσμίων πρωταθλημάτων στίβου και είκοσι δύο καλύτερες επιδόσεις της χρονιάς σε παγκόσμιο επίπεδο ξεπεράστηκαν στη διάρκεια του παγκοσμίου πρωταθλήματος αυτού. Κανένα παγκόσμιο ρεκόρ, ωστόσο, δεν καταρρίφθηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στίβος το 2013
2013
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα
Νικόλαος Φωτιάς

Ο **Νικόλαος Φωτιάς** (1904 – 24 Ιανουαρίου 1987) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πανεπιστημιακός. Υπηρέτησε ως υπουργός στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του 1974.

## Σταδιοδρομία
Καταγόταν από την Κόρινθο. Δίδαξε Οικονομικές Επιστήμες ως καθηγητής. Υπήρξε πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1952 ως το 1953.  Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Καραμανλή από τις 9 Οκτωβρίου 1974 ως τις 21 Νοεμβρίου 1974. Πέθανε το 1987.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων
Θείελπις Λευκίας

Ο **Θείελπις Λευκίας** (ο ίδιος το έγραφε και ως Θείελπης Λεφκίας, 25 Φεβρουαρίου 1898 - 21 Ιανουαρίου 1958) γεννημένος στη Μυτιλήνη, ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής , ο οποίος υπηρέτησε και ως βουλευτής το 1936 και το 1950. Θεωρείται ένας από τους εκπροσώπους της "Λεσβιακής Άνοιξης", στους οποίους ανήκει και ο Στρατής Μυριβήλης, με τον οποίο ήταν συνεργάτες σε εφημερίδες.

## Δημοσιογραφία και λογοτεχνία
Ήταν γιος γιατρού, του αρχαιολάτρη Προκόπη Μπεγιάζη από την Αγιάσο της Λέσβου (μπεγιάζ στα τούρκικα είναι το άσπρο), που όταν ήρθε στην Αθήνα να σπουδάσει άλλαξε το επίθετό του σε Λευκίας (δηλ. εξελλήνισε το όνομά του). Ο Θείελπης που ήταν δημοτικιστής, κράτησε σαν ψευδεπίθετο το επώνυμο Λευκίας ενώ είχε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Βρανάς Μπεγιάζης. Πάντως στους επίσημους καταλόγους ήταν γραμμένος ως "Θείελπης Λευκίας" και μ' αυτό το όνομα εκλέχτηκε βουλευτής. Εργάστηκε σε οικονομικές υπηρεσίες και ασχολήθηκε επίσης με τη δημοσιογραφία. Ήταν εκδότης της εφημερίδας "Ταχυδρόμος", μαζί με το Μυριβήλη.

Ο ίδιος έγραφε στη δημοτική γλώσσα. Ο Βρανάς Μπεγιάζης έγραψε ποιήματα, από τα οποία το πιο γνωστό είναι η "Βαγγελιώ". Στη λογοτεχνία, εκτός από το Λεφκίας εμφανίζεται και με το ψευδώνυμο "Γ. Μοριάς".

## Βουλευτής
Εξελέγη βουλευτής δύο φορές, στις εκλογές του 1936 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και στις εκλογές του 1950 με το Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας (ΣΚΕΛΔ). Για την πολιτική του δράση  συνελήφθη από το καθεστώς του Μεταξά, φυλακίστηκε και εν συνεχεία εκτοπίστηκε.

Πέθανε στα γραφεία της επανεκδοθείσης εφημερίδας "Ταχυδρόμος" όπου εργαζόταν ενώ στοι­χειοθετούσε ένα δικό του κείμενο και το όνομα του έχει δοθεί σε οδό της Μυτιλήνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας
Παναγιώτης Αμπατζής

Ο **Παναγιώτης-Τάκης Αμπατζής** (Μυτιλήνη, 1914 – 2005) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από τη Λέσβο. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, όπου και ολοκλήρωσε τα εγκύκλια γράμματα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος στην Μυτιλήνη.  Στο μεσοπόλεμο αγωνίστηκε για την εγκαθίδρυση της αβασίλευτης δημοκρατίας ενώ συνέβαλε στην έκδοση της βραχύβιας εβδομαδιάιας εφημερίδας *Δημοκρατική Νεολαία* (πρώτη έκδοση 4 Αυγούστου 1935 συνολικά εκδόθηκαν πέντε φύλλα) Στη Γερμανική Κατοχή συμμετείχε στις τάξεις του ΕΑΜ ενώ διέφυγε στην Τουρκία καταζητούμενος από τους Γερμανούς. Ταξίδεψε σε Χαλέπι, Τρίπολη Συρίας, Γάζα και στη Χάιφα. Επέστρεψε στη Μυτιλήνη μαζί με τον Γ. Μπουρδάρα και την επίσημη κυβερνητική επιτροπή που θα αναλάμβανε την Γενική Διοίκηση  των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Ανέλαβε την οργάνωση των *Λαϊκών Δικαστηρίων Μυτιλήνης* του ΕΑΜ. Εξορίστηκε στην Ικαρία. Πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου.

Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, η οποία μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ το 1976. Στις εκλογές του 1974 συγκέντρωσε  4.176 ψήφους αλλά στις επόμενες εκλογές δεν εξελέγη βουλευτής (είχε πολιτευτεί με την ΕΔΗΚ), συγκεντρώνοντας 2.026 ψήφους, πρώτος στο συνδυασμό της ΕΔΗΚ. Στις εκλογές τις 18 Οκτωβρίου 1981 για το Ευρωκοινοβούλιο συμμετείχε στη δέκατη μη εκλόγιμη θέση με το ψηφοδέλτιο ΚΟΔΗΣΟ-ΚΑΕ. Πέθανε στις 24 Οκτωβρίου 2005.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Χρυσοπέλεια

Στην Ελληνική μυθολογία, η **Χρυσοπέλεια** ήταν Αμαδρυάδα νύμφη.

Η πιο παρατεταμένη έκθεσή της δίνεται στα σχόλια του Ιωάννη Τζέτζη για το Λυκόφρονα, και έχει ως εξής. Το δέντρο στο οποίο κατοικούσε η Χρυσοπέλεια τέθηκε σε κίνδυνο από τα νερά της πλημμύρας ενός ποταμού. Διασώθηκε από τον Αρκά, που έτυχε να είναι για κυνήγι στην περιοχή: αναδρομολόγησε το ποτάμι και ασφάλισε το δέντρο με ένα φράγμα. Η Χρυσοπέλεια έγινε ερωμένη του και του χάρισε δύο γιους, τους Αφείδα και Έλατο.

Η Χρυσοπέλεια αναφέρεται επίσης στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου|Βιβλιοθήκη]]* ως μία από τις πιθανές συζύγους του Αρκά.
## Δείτε επίσης
*Κατάλογος Ελληνικών μυθολογικών προσώπων
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Θεοί Πρότζεκτ - Χρυσοπέλεια

Κατηγορία:Νύμφες
Κατάλογος μετρό του κόσμου

thumb|right|Παγκόσμιος χάρτης των κρατών με Μετρό:
<br />
<br />
<br />
<br />
<br />

Το **Μετρό** ή **Μητροπολιτικός Σιδηρόδρομος** είναι ένα σιδηροδρομικό σύστημα μαζικής μεταφοράς των μεγαλουπόλεων. Η λέξη είναι ελληνικής προέλευσης (αντιδάνειο: μετρό 

Κατηγορία:Μεταφορές ανά χώρα
*
Ντράγκομιρ Γιοβάνοβιτς

Ο **Ντράγκομιρ "Ντράγκι" Γιοβάνοβιτς** (*[[Σερβική γλώσσα|σερβικά]]: Драгомир Јовановић*) (Ποζάρεβατς 27 Ιουλίου 1902 - Βελιγράδι 17 Ιουλίου 1946), ήταν Σέρβος διευθυντής της αστυνομίας και δήμαρχος Βελιγραδίου στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο. Ήταν πιόνι των στρατευμάτων κατοχής και καταδικάστηκε σαν εγκληματίας πολέμου μετά τον πόλεμο.

Γεννήθηκε στο Ποζάρεβατς το 1902 από τον σέρβο Λούμπομιρ και τη γερμανίδα Βίλμα. Σπούδασε στο Βελιγράδι και προσλήφθηκε σαν αξιωματικός της αστυνομίας στην πόλη. Κατά τη γερμανική κατοχή συνεργάστηκε με τους Γερμανούς αναλαμβάνοντας διάφορες θέσεις όπως αρχηγός της χωροφυλακής σε όλη τη Σερβία, κυβερνητικός επίτροπος, και δήμαρχος του Βελιγραδίου. Κατά τη θητεία του ανάμεσα σε άλλα συνέλαβε ανέκρινε και οδήγησε στο εκτελεστικό απόσπασμα 1500 σέρβους κομμουνιστές. Μαζί με τους συνεργάτες του υπέβαλε σε βασανιστήρια τους κρατούμενους του με μεθόδους που είχε υιοθετήσει από την Γκεστάπο. 

Το 1944 λίγες μέρες πριν την απελευθέρωση της Σερβίας κατέφυγε στην Αυστρία όπου συνελήφθη από Γάλλους στρατιώτες την 1 Μαΐου 1945. Κρατήθηκε στην Καρλσρούη όπου στις 12 Ιουλίου εκδόθηκε στις Γιουγκοσλαβικές αρχές. Κατά τη διάρκεια της σύλληψής του προσπάθησε να αυτοκτονήσει με κάψουλα που περιείχε δηλητήριο χωρίς να τα καταφέρει. 

Το 1946 δικάστηκε για προδοσία και συνεργασία με τον Γερμανικό στρατό κατοχής. Κρίθηκε ένοχος, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 17 Ιουλίου 1946 στο Βελιγράδι.

## Αναφορές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* „Досије Драги Јовановић“, Вељко Лалић и Угљеша Крстић, *Вечерње новости*, фељтон, октобар 2006.
* „Српски Хувер“ , Вељко Лалић, *Пресс магазин*, 21. септембар 2008.

Κατηγορία:Δήμαρχοι Βελιγραδίου
Κατηγορία:Σέρβοι εγκληματίες
Κατηγορία:Σέρβοι αστυνομικοί
Στοιχεία μηχανών

**Στοιχεία μηχανών** ονομάζονται τα τεμάχια που χρησιμοποιούνται κατ' επανάληψη, στην ίδια ή παραπλήσια μορφή, για τη συγκρότηση μηχανών, συσκευών και οργάνων.

Τα στοιχεία μηχανών μπορούν να ταξινομηθούν βάσει του ρόλου τους σε:
* στοιχεία σύνδεσης (ήλοι, κοχλίες, σφήνες, πολύσφηνα, πείροι, κολλήσεις)
* στοιχεία έδρασης και μετάδοσης κίνησης (έδρανα, άξονες, άτρακτοι, συμπλέκτες, οδοντωτοί τροχοί, ιμάντες, αλυσίδες)
* στοιχεία για τη μεταφορά ρευστών (σωληνώσεις, βαλβίδες, κρουνοί, κλπ.)

Ακόμη, βάσει του του προορισμού τους, τα στοιχεία μηχανών διακρίνονται σε:
* στοιχεία γενικού προορισμού (επιτελούν τον ίδιο πάντα σκοπό σε οποιαδήποτε μηχανή, π.χ. κοχλίες σύνδεσης)
* στοιχεία ειδικού προορισμού (χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένους τύπους μηχανών, π.χ. έμβολα)

## Συνδέσεις
Οι συνδέσεις χωρίζονται σε λυόμενες και μη λυόμενες. Λυόμενες συνδέσεις είναι οι συνδέσεις που γίνονται με κοχλίες. Στις μη λυόμενες συνδέσεις χρησιμοποιούνται μόνιμα μέσα σύνδεσης, όπως ήλοι, ηλεκτροσυγκόλληση τόξου, συγκόλληση με οξυακετυλενική φλόγα, συγκόλληση με τριβή κλπ.

## Άξονες άτρακτοι και πείροι
Άξονας είναι το στοιχείο μηχανής που δύναται να εκτελεί περιστροφική κίνηση, στηριζόμενο σε δύο ή περισσότερες θέσεις επί κατάλληλων εδράνων. Οι άξονες δεν είναι απαραίτητο να έχουν κυκλικό σχήμα, αντιθέτως σε ορισμένες περιπτώσεις -όπως στην περίπτωση του στροφαλοφόρου άξονα- το σχήμα τους είναι ιδιαίτερα περίπλοκο. Τα τμήματα ενός άξονα που έρχονται σε επαφή με τα έδρανα ονομάζονται στροφείς.

* Στην μηχανολογική ορολογία άξονες ονομάζονται τα στοιχεία που παρέχουν στήριξη στα στρεφόμενα μέρη μίας μηχανής, χωρίς όμως να μεταβιβάζουν ροπή. Επομένως οι άξονες δεν μεταδίδουν ισχύ.
* Όταν ένα περιστρεφόμενο στοιχείο μεταδίδει ισχύ (επομένως καταπονείται και σε ροπή στρέψης) ονομάζεται άτρακτος.
* Πείροι ονομάζονται οι -συνήθως κοντοί- άξονες στους οποίους η κύρια καταπόνηση είναι διατμητική και όχι καμπτική.

## Στοιχεία μετάδοσης κίνησης
Στοιχεία μετάδοσης κίνησης είναι οι οδοντωτοί τροχοί, τα συστήματα ιμάντα - τροχαλίας, οι αλυσίδες κλπ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μηχανές
Μετρό Κουανγκτσόου

Το **Μετρό της Κουανγκτσόου** (ή Μετρό Καντώνας) είναι ένα σύστημα μετρό στην Κουανγκτσόου της Κίνας. Έχει 14 γραμμές που καλύπτουν 514,8 χιλιόμετρα και έχει 271 σταθμούς. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε φάση ταχείας ανάπτυξης.

## Γραμμές και σταθμοί

Κουανγκτσου
Μετρο Κουανγκτσου
Μετρό Πεκίνου

Το **Μετρό του Πεκίνου** (στα κινέζικα: 北京地铁, pinyin, Běijīng Dìtiě) είναι το σύστημα του Μητροπολιτικών μεταφορών, υπόγεια, επίγεια και υπέργεια (εναέρια), στην πόλη του Πεκίνου, την πρωτεύουσα της Κίνας. Εγκαινιάστηκε στις 15 Ιανουαρίου 1971 και για δύο δεκαετίες αποτελείτο από 2 γραμμές, αλλά το 2002 ξεκίνησε μια ραγδαία επέκταση του δικτύου, με ταυτόχρονη κατασκευή ενός εξαιρετικά μεγάλου αριθμού νέων γραμμών. Σήμερα, το συνολικό μήκος του δικτύου φτάνει τα 909 χιλιόμετρα και αποτελείται από 30 γραμμές συνολικά (οι 2 από αυτές ταξινομούνται ως ελαφρύ μετρό), καθώς και 524 σταθμούς, καθιστώντας το έτσι το μεγαλύτερο Μετρό παγκοσμίως, καθώς τον Δεκέμβριο του 2023 ξεπέρασε σε μήκος το Μετρό της Σανγκάης. Εξυπηρετεί 10,55 εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά (ο μέσος όρος για ολόκληρο το 2018) και το διαχειρίζεται η *Δημόσια Επιχείρηση Μετρό Πόλης του Πεκίνου*.

Από το 2002, το Μετρό του Πεκίνου έχει γίνει ένα από τα ταχύτατης ανάπτυξης συστήματα μετρό στον κόσμο. Καθώς το υπάρχον δίκτυο εξακολουθεί να μην μπορεί να καλύψει επαρκώς τις ανάγκες μαζικής μεταφοράς της πόλης, ακόμα και σήμερα πολλές επεκτάσεις γραμμών ακόμα υπό κατασκευή, και το συνολικό του μήκος το 2026 αναμένεται να φτάσει τα 1.000 χιλιόμετρα. of lines serving a projected 18.5 million trips every day upon the completion of the Phase 2 Construction Plan.

## Γραμμές και σταθμοί

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official Beijing Subway website. Detailed information only for the lines operated by Beijing Subway.
* Official Beijing MTR Website  (Chinese). For the 5 lines operated by MTR Beijing.
* Official Beijing MTR Website (English)
* Official Beijing Metro Operation Administration (BJMOA) Website For Line 19, Yanfang line, Daxing Airport Express operated by Beijing Metro Operation Administration (BJMOA).
* Beijing Subway Information on UrbanRail.net

Μετρο
Πεκινο
Μετρο Πεκινου
Αρτέμης (Αποσαφήνιση)

Αρσενικό όνομα βασιζόμενο στη θεά Άρτεμη.

Αναφέρεται στους:
* Αρτέμης Μάτσας.
* Αρτέμης Ευθύμης.
* Αρτέμης Φάουλ.

και 

* στο θαλάσσιο πτηνό Αρτέμης.

Σχετικό 

* Άγιος Αρτέμιος

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κώστας Κουμανούδης

Ο **Κώστας Κουμανούδης** ήταν Ελληνικής καταγωγής Σέρβος πολιτικός. Αρχικά πολιτευόταν με το Δημοκρατικό  κόμμα κι έπειτα με το Αγροτικό κόμμα, προάγγελο του Γιουγκοσλαβικού εθνικού κόμματος.

Από το 1921-1922 ο Κουμανούδης  ήταν υπουργός Οικονομικών του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και υπουργός Εσωτερικών για μικρό χρονικό διάστημα το 1922. Διετέλεσε Δήμαρχος του Βελιγραδίου την περίοδο 1926-1929, ήταν μάλιστα ο τελευταίος αιρετός δήμαρχος εφόσον οι επόμενοι διορίζονταν. Κατά την δημαρχία του βελτίωσε τις δημόσιες μεταφορές και την οδική ασφάλεια των πολιτών, μεγάλο πρόβλημα στις πόλεις της εποχής, κι αγωνίστηκε για την βελτίωση της ζωής των δημοτών του.

Το 1941 ο Κουμανούδης συμμετείχε στην αναγνώριση της κατοχικής κυβέρνησης και μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου φυλακίστηκε για ένα χρόνο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμαρχοι Βελιγραδίου
Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Σέρβοι ελληνικής καταγωγής
Φλοράν Μπαλμόν

Ο **Φλοράν Μπαλμόν**, γεννημένος στις 2 Φεβρουαρίου 1980 στην Σαιντ-Φουά-λε-Λυών, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του μέσου για λογαριασμό της Λιλ.

## Βιογραφία

Ο Φλοράν Μπαλμόν ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο στην ηλικία των πέντε ετών από την ΚΣ Οζόν, ομάδα της πόλης του Σαιν-Συμφοριάν-ντ'Οζόν απ'όπου κατάγεται, ενώ, τότε, αγωνιζόταν ως επιθετικός. Σε ηλικία δώδεκα ετών, εντάχθηκε στην ΚΑΣΚΟΛ του Ουλέν, προτού ενταχθεί στην ηλικία των δεκαεπτά ετών στα τμήματα υποδομής της Ολιμπίκ Λυών. Κατέκτησε με την ομάδα νέων της Λυών το Κύπελλο Γκαμπαρντελά του 1997.

Ο Φλοράν Μπαλμόν αποκαλύφθηκε στο γαλλικό ποδοσφαιρικό κοινό στη διάρκεια της σεζόν που πέρασε ως δανεικός στην Τουλούζ ΦΚ. Στη συνέχεια, μεταγράφηκε στην ΟΖΚ Νις το 2004, αφότου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας του 2003 και το Γαλλικό Σούπερ Καπ του 2004. 

Ο Γάλλος μέσος υπέγραψε για λογαριασμό της Λιλ ΟΣΚ τον Ιούνιο του 2008. Δίπλα στους Ρίο Μαβούμπα και Γιοάν Καμπάιγ, αποτέλεσε έναν από τους σταθερότερους σε απόδοση μέσους της Λιγκ 1, βοηθώντας την ΛΟΣΚ να πετύχει το νταμπλ Κύπελλο-Πρωτάθλημα το 2011. Τραυματίας, ωστόσο, απέτυχε να συμμετάσχει στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας εκείνης της σεζόν.

Ευρισκόμενος δεσμευμένος με συμβόλαιο με την ΛΟΣΚ ως τον Ιούνιο του 2013, ο Μπαλμόν ανανέωσε το συμβόλαιό του για δύο πρόσθετα έτη, στις 8 Ιουνίου 2012.

Στην Λιλ, υπάρχει ένα τραγούδι που του είναι αφιερωμένο από τους * Y'est d'dins *, μία λέσχη οπαδών της ομάδας.
Ο τίτλος του είναι, απλώς, *Florent Balmont*, ενώ αποτελεί το σημαντικότερο τραγούδι του *Album* τους, το οποίο κυκλοφόρησε το 2011 : * Y'est d'dins, leurs meilleurs chansons (VOL.1)*.

## Τίτλοι
*  **[[Ολιμπίκ Λυών]]**
** Πρωταθλητής Γαλλίας το 2003 και το 2005
** Νικητής του Γαλλικού Σούπερ Καπ το 2004.
*  **[[ΟΖΚ Νις]]**
** Φιναλίστ του Λιγκ Καπ το 2006
*  **[[Λιλ ΟΣΚ]]**
** Πρωταθλητής Γαλλίας το 2011.

## Παραπομπές


## Εξωτερικός Σύνδεσμος
* Στατιστικά του Μπαλμόν  στο *lfp.fr*

Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ματιέ Σαλμέ

Ο **Ματιέ Σαλμέ** (γεννημένος στις 7 Οκτωβρίου 1980 στην Μπρυζ) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται αυτό τον καιρό ως δεξιός αμυντικός για λογαριασμό της Μπορντό.

## Καριέρα

Ο Σαλμέ ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος στα τμήματα υποδομών της ΦΚ Λιμπούρν-Σαιν-Σεράν. Ενώ αγωνιζόταν στα τμήματα νέων του συλλόγου, πέρασε μια περίοδο δοκιμαστικών στην αγγλική Γκρίμσμπι Τάουν, όμως δεν αποκτήθηκε από τον σύλλογο. Στην ηλικία των 21 ετών, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα της Λιγκ 1 Λιλ ΟΣΚ. Αγωνίστηκε με την ομάδα για χρονικό διάστημα πέντε ετών και συγκεκριμένα την περίοδο 2002–2007. Έπειτα από συνεχόμενες "γεμάτες" σεζόν και με συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ο Σαλμέ αποκτήθηκε από την Ζιροντέν Μπορντό το καλοκαίρι του 2007. Πραγματοποίησε συνολικά 128 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα με τα χρώματα της Λιλ. Ο Σαλμέ κατάφερε σύντομα να γίνει βασικό στέλεχος της πρώτης ομάδας, με σταθερή παρουσία ως βασικού στην αμυντική γραμμή του συλλόγου. Στη διάρκεια της δεύτερης σεζόν του με την Μπορντό, κατέκτησε τον πρώτο του σημαντικό τίτλο και συγκεκριμένα το Σούπερ Καπ Γαλλίας στις αρχές της σεζόν απέναντι στην, τότε, μεγάλη δύναμη της Λιγκ 1, Ολιμπίκ Λυών. Η σεζόν βρήκε, στο τέλος της, τον Σαλμέ να έχει κατακτήσει ακόμα περισσότερα τρόπαια, καθώς οι Γιρονδίνοι κατέκτησαν τόσο την Λιγκ 1 όσο και το Λιγκ Καπ Γαλλίας. Η επόμενη σεζόν αποδείχτηκε απογοητευτική τόσο για την ομάδα της Μπορντό όσο και για τον ίδιο τον Σαλμέ. Αν και η Μπορντό κατάφερε να κατακτήσει το Σούπερ Καπ Γαλλίας απέναντι στην Γκανγκάμπ τον Ιούλιο, ωστόσο, η πορεία της στο πρωτάθλημα ήταν λιγότερο πετυχημένη. Ο Σαλμέ και η ομάδα του είχαν σχετικά καλή πορεία στη Λιγκ 1, μέχρις ότου μια απότομη και μεγάλη πτώση στην απόδοσή της την οδήγησε στο να τερματίσει στην έκτη θέση, χάνοντας, αυτομάτως, την δυνατότητα της εξόδου στην Ευρώπη για την αμέσως επόμενη σεζόν. Ο δεξιός οπισθοφύλακας την βοήθησε, επίσης, να φτάσει στον τελικό του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2010, όπου όμως ηττήθηκε με σκορ 3-1 από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, με τον Σαλμέ να πετυχαίνει αυτογκόλ, σφραγίζοντας, έτσι, τη νίκη των Μασσαλών.

## Τίτλοι
**[[Ζιροντέν Μπορντό|Μπορντό]]**
***[[Λιγκ 1]]:** 2008-09
***[[Λιγκ Καπ Γαλλίας]]:** 2009
***[[Σούπερ Καπ Γαλλίας]]:** 2008, 2009

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Στατιστικά Καριέρας

Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λιμπούρν-Σαιν-Σεράν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αζαξιό
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ασκληπιείο Κω

Το **ασκληπιείο Κω** είναι κτισμένο στις πλαγιές ενός λοφίσκου με πλούσια βλάστηση και θέα στη θάλασσα και τις μικρασιάτικες ακτές. Αποτελεί το σπουδαιότερο αρχαιολογικό μνημείο του νησιού, αλλά και ένα από τα πιο φημισμένα ασκληπιεία της αρχαιότητας. Στους αρχαίους χρόνους αποτελούσε χώρο λατρείας του θεού Ασκληπιού και χώρο θεραπείας αλλά και διδασκαλίας της ιατρικής. Εκεί δίδαξε ο Ιπποκράτης, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ιατρικής κατά την αρχαιότητα, στη σχολή που είχε ιδρύσει ο ίδιος στον χώρο του Ασκληπιείου. Σε αντίθεση με το ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο, στην Κω αναπτύχθηκε ιδιαίτερα η επιστημονική ιατρική.

## Ιστορία
300px|μικρογραφία|αριστερά|Το ασκληπιείο στην Κω

Τα ασκληπιείο της Κω, του οποίου τα σωζόμενα ερείπια χρονολογούνται μετά τον 4ο αιώνα π.Χ, βρίσκεται νοτιοδυτικά της σημερινής πόλης της Κω σε απόσταση περίπου 3,4 χιλιομέτρων. Χρονολογείται στην ελληνιστική εποχή, άποψη που ενισχύεται από την εκμετάλλευση του χώρου που παρουσιάζουν τα τρία αλλεπάλληλα επίπεδα - στοιχείο ανατολίτικης αρχιτεκτονικής που εισχώρησε στην ελληνική αρχιτεκτονική με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ένα καθοριστικό γεγονός που συνέβη στην Κω κατά την περίοδο της βασιλείας των Πτολεμαίων, το 260 π.Χ. ήταν η πανελλήνια αναγνώριση του δικαιώματος της ασυλίας του ιερού χώρου του Ασκληπιού για την καθιέρωση του πανηγυρικού εορτασμού την Μεγάλων Ασκληπιείων. Η επιδίωξη από τους Κείους της παραχώρησης ασύλου σε κάθε καταδιωγμένο που ζήταγε προστασία στο Ασκληπιείο φανερώνει πόσο περήφανοι ένοιωθαν οι Κείοι για την ύπαρξή του, θεωρώντας συνάμα τον ναό κέντρο της πόλης τους.

Η ανακάλυψη του ασκληπιείου έγινε το 1902 από τον Γερμανό αρχαιολόγο Ρούντολφ Χέρζογκ και τον Κώο ιστοριοδίφη Ιάκωβο Ζαρράφτη, ο οποίος μάλιστα υπολόγισε και υπέδειξε την ορθή θέση του ιερού. Αφορμή για να να εντατικοποιηθούν οι έρευνες για την ανεύρεσή του ήταν ο τέταρτος μίμος του Ηρώνδα «Γυναίκες με τάματα και θυσίες στο Ασκληπιείο», στον οποίο ο συγγραφέας αφήνει να φανούν ο θαυμασμός και η λατρεία του προς την Κω, αλλά και περιγράφει τις εικόνες και τα αγάλματα από το ασκληπιείο. Οι ανασκαφές συνεχίστηκαν από τους Λουτσιάνο Λαουρέντζι (1930) και Λουίτζι Μορικόνε (1937-38), μαζί με εργασίες αναστήλωσης και αποκατάστασης. Αξίζει να αναφερθεί πως πολλά αντικείμενα από τις ανασκαφές φυγαδεύτηκαν στη Ρώμη και την Κωνσταντινούπολη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία Κως
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κω
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική ιατρική
Ρωμαϊκό ωδείο Κω

thumb|250px|Πανοραμική άποψη του Ωδείου Κω
Το **Ρωμαϊκό Ωδείο** θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά δημόσια οικοδομήματα της αρχαίας Κως. Βρέθηκε από τον Ιταλό αρχαιολόγο Laurenzi σε ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε το 1929. 

Κατασκευάστηκε το 2ο αι. μ.Χ. και πιστεύεται ότι κατέλαβε τη θέση προγενέστερου δημόσιου κτηρίου που ίσως ήταν το Βουλευτήριο της πόλης. 

Παρότι το ωδείο κατασκευάστηκε για τη διεξαγωγή μουσικών αγώνων, χρησιμοποιούνταν ταυτόχρονα και ως έδρα της Γερουσίας, η οποία προσέδιδε τιμές σε διακεκριμένους πολίτες του νησιού. 

Το οικοδόμημα ήταν αρχικά στεγασμένο και η χωρητικότητά του υπολογίζεται σε περίπου 750 άτομα. Το κοίλο του, προσανατολισμένο προς το βορρά, στηριζόταν σε θολωτές κατασκευές, τις οποίες έφεραν κτιστοί πεσσοί χυτής τοιχοποιίας. Διέθετε δεκατέσσερις σειρές μαρμάρινων εδωλίων, από τις οποίες έχουν αναστηλωθεί οι εννέα, και χωριζόταν με διάδρομο σε δύο διαζώματα, από τα οποία το κατώτερο χωριζόταν σε κερκίδες με τέσσερις κλίμακες. Κάτω από το κοίλο διαμορφώθηκαν δύο ημικυκλικές στοές και μια σειρά δωματίων που χρησίμευαν είτε ως καταστήματα είτε ως εργαστήρια. Η σκηνή είχε την ασυνήθιστη μορφή ακανόνιστου πενταγώνου και αποτελείτο από δύο μέρη, το προσκήνιο και το παρασκήνιο, τα οποία επικοινωνούσαν μεταξύ τους με τρεις εισόδους. Στις δύο πλευρές της σκηνής υπήρχαν ακόμη δύο θύρες που οδηγούσαν στις παρόδους. Η ορχήστρα ήταν κυκλική και το δάπεδό της ήταν διακοσμημένο με μαρμαροθέτημα. Δύο ακόμη ψηφιδωτά δάπεδα κοσμούσαν τις παρόδους. Βρέθηκαν κρυμμένα γύρω στα 18 μαρμάρινα αγάλματα, εκ των οποίων το σημαντικότερο είναι αυτό του Ιπποκράτη που σήμερα εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Κω. 

Σήμερα στο ωδείο φιλοξενούνται ποικίλα πολιτιστικά δρώμενα, κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης, στο εσωτερικό του Ωδείου φιλοξενείται έκθεση φωτογραφίας του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αιγαιακών Σπουδών, χρηματοδοτούμενη από το Γ’ Κ.Π.Σ.

Κατηγορία:Αρχαία Κως
Κατηγορία:Ωδεία
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κω
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ελλάδα
Ρωμαϊκή οικία Κω

Η **Ρωμαϊκή οικία** ή **Casa Romana** είναι μια ρωμαϊκή έπαυλη Πομπηϊανού τύπου του τέλους του 2 αι και των αρχών του 3 αι μ.Χ., κτισμένη στα ερείπια μιας Ελληνιστικής οικίας με θαυμάσιο αποχετευτικό σύστημα που βρίσκεται στην Κω. Αποτελείται από 36 δωμάτια και 3 υπαίθριους χώρους, τα αίθρια ή άτρια (από το λατινικό atrium). Η οικία έχει αναστηλωθεί.

Το 1933, ο μεγάλος σεισμός κατέστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικά την Κω. Οι Ιταλοί, που τότε κατείχαν το νησί, βρήκαν την ευκαιρία να προχωρήσουν σε πολεοδομικό ανασχεδιασμό και πραγματοποίησαν εκτενείς ανασκαφές, καθώς γνώριζαν πως κάτω από τα ισοπεδωμένα κτίρια κρύβονταν αρχαία μνημεία. Ο Ιταλός αρχαιολόγος Laurenzi ανέλαβε την ανασκαφή και έπειτα η Ιταλική Διοίκηση προχώρησε στην πλήρη αναστήλωση της οικίας, η οποία και ολοκληρώθηκε ως το 1940. 

## Περιγραφή
Η κεντρική είσοδος του κτιρίου βρίσκεται στην ανατολική πλευρά. Εκεί συναντάμε βάση αγάλματος ή στήλης με την επιγραφή «ΑΠΕΛΕΞΙΚΑΚΟΣ» (αυτός που διώχνει το κακό). Στο πρώτο άτριο βρίσκεται μια μικρή δεξαμενή και στο δάπεδο ένα εντυπωσιακό και καλοδιατηρημένο ψηφιδωτό με παράσταση πάνθηρα που κατασπαράζει ελάφι. Σχεδόν σε όλα τα δωμάτια της οικίας έχουν πανέμορφα ψηφιδωτά αλλά και πλούσιο διάκοσμο. Στο κεντρικό δωμάτιο της οικίας (ανδρώνας) αλλά και σε άλλα υπάρχουν ίχνη ορθομαρμάρωσης και ψηφιδωτά δάπεδα με γεωμετρικά κοσμήματα, παραστάσεις τίγρης, πάνθηρα κ.ά. Οι βοηθητικοί χώροι βρίσκονται στη βορειοδυτική πλευρά, κοντά στη σκάλα που οδηγεί στον όροφο. Σε κάθε αίθριο υπάρχουν μικρές ή μεγάλες δεξαμενές και ψηφιδωτά διαφόρων τύπων με πλούσια θεματολογία από Νηριήδες ως δελφίνια. Στο κτίριο βρέθηκαν και αγάλματα Νυμφών, της Αθηνάς, καθώς και ψηφιδωτό με αναπαράσταση βυθού, που αποδεικνύουν ότι η ζωή της οικίας ξεκίνησε στο τέλος της Ελληνιστικής εποχής. 

Κατηγορία:Αρχαία Κως
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κω
Κω
Αρχαιολογικό Μουσείο Κω

Το διώροφο κτίριο στην πλατεία Ελευθερίας στο οποίο στεγάζεται το σημερινό **αρχαιολογικό Μουσείο της [[Κως|Κω]]**, είναι διατηρητέο μνημείο της εποχής της Ιταλοκρατίας (1912-1943), κτισμένο το 1936, όταν Γενικός Διευθυντής Δωδεκανήσου ήταν ο Mario Lago

Χαρακτηρίζεται από τους περισσότερους σαν δείγμα του διεθνούς στυλ που άφησε η ιταλοκρατία στην αρχιτεκτονική στα Δωδεκάνησα. Κατ' άλλους είναι χαρακτηριστικό αρχιτεκτονικό δείγμα της φασιστικής μνημειακής αρχιτεκτονικής.

## Συλλογές

Στο μουσείο θα δείτε μια πλούσια συλλογή από τα αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν στο νησί και καλύπτουν μια μεγάλη περίοδο από την αρχαιότητα μέχρι τα υστερορωμαϊκά χρόνια.

Στον ισόγειο χώρο του αρχαιολογικού μουσείου και στο αίθριο εκτίθενται τα σημαντικότερα έργα γλυπτικής, καθώς και ψηφιδωτά. Στη δυτική αίθουσα εκτίθενται αγάλματα ελληνιστικής εποχής, τα περισσότερα από τα οποία βρέθηκαν φυλαγμένα στις στοές του Ωδείου. Στη βορειοδυτική αίθουσα εκτίθεται το επιβλητικό άγαλμα του Ιπποκράτη (4ος αι. π .Χ.), ενώ στους τοίχους παρουσιάζεται ανάγλυφο με παράσταση συμποσίου υστεροαρχαϊκής τέχνης, καθώς και επιτύμβια γλυπτά της υστεροαρχαϊκής και κλασικής περιόδου.

Στη βόρεια αίθουσα βρίσκονται αγάλματα Δήμητρας, Κόρης και Αθηνάς (μέσα 4ου - μέσα 3ου αι. π.Χ.). Στην ίδια αίθουσα εκτίθενται ελληνιστικά αγάλματα της Αφροδίτης, των Νυμφών, Τύχης, (1ος αι. π.χ) κ.α. Στην ανατολική αίθουσα εκτίθενται αγάλματα της ρωμαϊκής περιόδου, ανάμεσά τους ένας καθιστός Ερμής (αρ. 91) και η Δήμητρα. Τέλος ένα ακόμη ψηφιδωτό, ελληνιστικής εποχής, με παράσταση θαλάσσιου βυθού, κοσμεί το βόρειο τοίχο του περιστυλίου και προέρχεται από την αναστηλωμένη Ρωμαϊκή Οικία (Casa Romana).

Το Μουσείο είναι κλειστό λόγω συντήρησης. Τον Ιούνιο του 2011 ανακοινώθηκε η ένταξη στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Κρήτης & Νήσων Αιγαίου 2007-2013, του έργου «Αποκατάσταση-επανέκθεση Αρχαιολογικού Μουσείου Κω». Είναι άγνωστο πότε θα δεχθεί και πάλι επισκέπτες

## Έκθεση φωτογραφιών
Η έκθεση του Μουσείο περιλαμβάνει μια συλλογή αντικειμένων από ανασκαφές στο νησί, καθώς και από αρχαία δημόσια κτίρια. 


File:HSAsclepiusKos retouched.jpg|
File:HSAsclepiusKos-2.jpg|
File:HSAsclepiusKos.jpg|
File:Kos museum mos01.JPG| 
File:Kos museum Artemis01.JPG|
File:Kos museum Demeter01a.JPG|
File:Kos museum Dionysos01.JPG|
File:Kos museum Hades01a.JPG|
File:Kos museum Hermes01b.JPG|
File:Kos museum fem02a.JPG|
File:Kos museum gryf01.JPG|



## Σημειώσεις-παραπομπές


Κατηγορία:Μουσεία στην Κω
Κω
Νίκολα Χρίστιτς

Ο **Νίκολα Χρίστιτς** (*[[Σερβική γλώσσα|σερβικά]]: Никола Христић*) (Σρέμσκα Μιτρόβιτσα 10 Αυγούστου 1818 - Βελιγράδι 26 Νοεμβρίου 1911), ήταν Σέρβος συγγραφέας, πολιτικός, υπουργός και τέσσερις φορές πρωθυπουργός του Βασιλείου της Σερβίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σρέμσκα Μιτρόβιτσα της τότε Αυστροουγγαρίας από οικογένεια με ελληνικές ρίζες. Πήγε στη Σερβία το 1840 όπου έγινε δικαστικός υπάλληλος κι έπειτα διευθυντής της αστυνομίας στο Βελιγράδι. 

Ήταν παντρεμένος με την Τζούλιαν Πέρισιτς και απέκτησαν 12 παιδιά. Γιος του ήταν ο μετέπειτα πολιτικός Κόστα Χρίστιτς (1852-1927) κι εγγονός του ο συνθέτης Στέβαν Χρίστιτς(1885-1958). 

Ο Χρίστιτς έγραψε πολλά άρθρα στο λογοτεχνικό ημερολόγιο *"Avala"*. Δημοσίευσε τη μετάφραση του Lermontov, μία από τις πρώτες στη λογοτεχνία της Σερβίας. Δημοσίευσε τις αναμνήσεις του από την περίοδο 1840-1860 σε βιβλίο.

Πέθανε στο Βελιγράδι στις 26 Νοεμβρίου 1911, η κηδεία του έγινε στις 28 Νοεμβρίου.

## Πολιτικός του Βίος
Το 1856 εκλέχτηκε δήμαρχος του Βελιγραδίου, κατά τη δημαρχία του η πόλη είχε μόλις δύο φανάρια για νυχτερινό φωτισμό των δρόμων και με το τέλος της θητείας του είχε 360. Το 1860 διορίσθηκε υπουργός εσωτερικών και το 1867 - 1868 για πρώτη φορά πρωθυπουργός. Την περίοδο 1883 - 1884 αναλαμβάνει πάλι πρωθυπουργός και υπουργός Εσωτερικών, και από το 1884 διορίστηκε αντιπρόεδρος του συμβουλίου της Επικρατείας. Για τρίτη φορά έγινε πρωθυπουργός την περίοδο 1888 - 1889 και τελευταία φορά το 1894 - 1895. Το 1901 αποσύρθηκε από την πολιτική. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Δήμαρχοι Βελιγραδίου
Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι λογοτέχνες
Κατηγορία:Σέρβοι μεταφραστές
Αρχαίο στάδιο Κω

Το **αρχαίο στάδιο της Κω** βρίσκεται εντός της σύγχρονης πόλης της Κω, στη διασταύρωση των οδών 31ης Μαρτίου και Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το στάδιο βρίσκεται μπροστά στο παρεκκλήσι της Αγίας Άννας (ΝΔ των ερειπίων των βόρειων Θερμών) και ανήκει στο πρώτο μισό του 2ου π.Χ αιώνα. Το 1900, ο Herzog ανακάλυψε αρχικά τη λεγόμενη "άφεσι" του σταδίου, τα υπολείμματα δηλαδή, επτά τουλάχιστον υποστυλωμάτων, ενώ αργότερα ο Laurenzi βρήκε στα δυτικά καθίσματα από τραβερτίνη, τοποθετημένα σε διάφορες σειρές, γεγονός που επιβεβαίωσε την ταύτιση των ευρημάτων με το Στάδιο. Κατά τις ανασκαφές του Morricone (1939-1940) δε βρέθηκε κανένα κάθισμα στην αρχική του θέση, βρέθηκαν όμως χωμένες οι μεγάλες πλάκες του στυλοβάτη από μαυρογάλανο μάρμαρο, στο οποίο στηρίζονται οι βάσεις των κιόνων.

Διαπιστώθηκε τότε ότι το μήκος του στίβου του Σταδίου δεν μπορούσε να είναι μεγαλύτερο των 180 μέτρων, ενώ το πλάτος του ήταν  περίπου 30 μέτρα, σύμφωνα με τις διαστάσεις της "αφέσεως". Η αρχιτεκτονική του Σταδίου συνδυάζει δωρικά και ιωνικά στοιχεία, ενώ η κατασκευή του σίγουρα άρχισε κατά την πρώτη οικοδομική περίοδο (4ος-3ος αι. π.Χ).

Βόρεια της άφεσης του αρχαίου Σταδίου, ο Laurenzi είχε ανακαλύψει αρχιτεκτονικά μέλη δωρικού ρυθμού -θραύσματα από κίονες, επιστύλια και κιονόκρανα από λευκό μάρμαρο. 

Μια ενδιαφέρουσα επιγραφή βρέθηκε στο χώρο του Αρχαίου Σταδίου, κοντά στην Αγία Άννα. Αναφέρεται στο {Χαι}ρύλο που ως "παιδονόμος" φρόντιζε την υγεία και την καλή διαγωγή των νέων. Η επιγραφή ήταν προς το Δία Άλσειο και την Αθηνά Αλσεία σε βάση αναθηματικού αγάλματος.

*{Χαι}ρύλος Νικομάχου νεώ(τερος) {παιδο}νομών υπέρ τας των {παίδων} υγείας και ευταξίας {Διί Αλσεί}ωι και Αθάνα Αλσεία*

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κω
Κατηγορία:Αρχαία Κως
Κάστρο της Νεραντζιάς Κω

thumb|250px|Μέσα στο Κάστρο της Κω
Το **κάστρο της Κω**, γνωστότερο ως **κάστρο της Νεραντζιάς**, αποτελεί το πιο σημαντικό σκέλος της ιπποτικής οχύρωσης που κατασκεύασαν οι Ιωαννίτες Ιππότες στα τέλη του 14ου αιώνα. Στα τέλη του 14ου και αρχές του 15ου αιώνα η Κως πυκνοφυτεύτηκε με νεραντζιές και λεμονιές γι αυτό και ονομάστηκε «Νεραντζιά» και το κάστρο της. 
 
Το κάστρο αποτελείται από δύο οχυρωμένους περιβόλους, ο εσωτερικός είναι προγενέστερος. Έχει ορθογώνιο σχήμα και στις γωνίες του πλαισιώνεται από 4 ψηλούς πύργους. Μία φαρδιά τάφρος χωρίζει τους δυο περιβόλους και μόνο στην ανατολική πλευρά ενώνονται με ένα λοξό κατηφορικό δρόμο.
 
Το κάστρο της Νεραντζιάς μαζί με το κάστρο του Αγίου Πέτρου στην απέναντι ακτή της Αρχαίας Αλικαρνασσού (Πετρούμι – Μποντρούμ) έλεγχαν το θαλάσσιο πέρασμα προς τους Άγιους Τόπους κατά την διάρκεια των Σταυροφοριών. Για το χτίσιμο του κάστρου έχουν χρησιμοποιηθεί πολλά αρχιτεκτονικά μέλη από την αρχαία πόλη της Κω και το Ασκληπιείο τα οποία είναι ορατά μέχρι και σήμερα εντοιχισμένα σε διάφορα σημεία του κάστρου. 
 
Το 19ο αιώνα το Κάστρο της Νεραντζιάς χρησιμοποιήθηκε σαν στρατώνας της τουρκικής φρουράς και κατοικία του Τούρκου διοικητή. Στις 17 Μαρτίου 1816 εξερράγη από ατύχημα μια πυριτιδαποθήκη και κατέστρεψε μεγάλο μέρος του κάστρου.
 
Η σημερινή του μορφή οφείλεται στην Ιταλική Αρχαιολογική Υπηρεσία η οποία κατά την διάρκεια της Ιταλικής κατοχής κατεδάφισε τις τουρκικές προσθήκες και προχώρησε σε εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης του κάστρου στην αρχική του μορφή.
 
Κατά τη Γερμανική κατοχή στο κάστρο στρατωνίσθηκε η φρουρά και λειτούργησε ως φυλακή. Κηρύχθηκε ιστορικά διατηρητέο το 1948.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κω
Κατηγορία:Κάστρα των Δωδεκανήσων
Κατηγορία:Φυλακές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κάστρα και οχυρώσεις των Οσπιταλίων Ιπποτών
Μετρό Σανγκάης

thumb|right|300px|Ιστορία του Μετρό της Σανγκάης.

Το **Μετρό της Σανγκάης** είναι το σύστημα μετρό στην πόλη της Σανγκάης, στην Κίνα. Το σύστημα ενσωματώνει τόσο γραμμές μετρό, υπόγεια, επίγεια και υπέργεια (εναέρια), όσο και γραμμές με ελαφρύ μετρό (light metro, δηλαδή τραμ-μετρό). Η πρώτη γραμμή του, άνοιξε το 1993, καθιστώντας τη Σανγκάη την τρίτη πόλη στην ηπειρωτική Κίνα, μετά το Πεκίνο και το Τιαντζίν, που αποκτούσε σύστημα Μετρό. Ωστόσο, η αρχική επίσημη πρόταση για κατασκευή Μετρό στη Σανγκάη είχε διατυπωθεί ήδη από το 1950 και η τελική έγκριση σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης έλαβε χώρα μόλις το 1986. Το 2015, το συνολικό μήκος του δικτύου έφτασε τα 588 χιλιόμετρα, λαμβάνοντας τον τίτλο του μεγαλύτερου σε μήκος Μετρό παγκοσμίως, έχοντας τότε επίσης 14 γραμμές και 364 σταθμούς.

Σήμερα, το συνολικό μήκος του δικτύου είναι 802 χιλιόμετρα, με 19 γραμμές και 506 σταθμούς ή 408 σταθμούς αν οι κομβικοί σταθμοί μετρηθούν ως ενιαίοι, και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο μετρό παγκοσμίως, πίσω μόνο από το Μετρό του Πεκίνου (909 χιλιόμετρα, το ξεπέρασε τον Δεκέμβριο του 2023). Το Μετρό της Σανγκάης έχει γίνει ένα από τα ταχύτατης ανάπτυξης συστήματα μετρό στον κόσμο, με πολλές επεκτάσεις γραμμών ακόμα υπό κατασκευή, και το συνολικό το μήκος έως το 2026 αναμένεται να ξεπεράσει τα 1.000 χιλιόμετρα.

## Εύρος

Σε όλο το δίκτυο χρησιμοποιείται κανονικό εύρος (1.435&nbsp;mm), επιτρέποντας νέο σιδηροδρομικό εξοπλισμό να μεταφέρεται από το κινεζικό σιδηροδρομικό δίκτυο, που χρησιμοποιεί το ίδιο εύρος.

## Σταθμοί

Πολλοί σταθμοί στις γραμμές 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 χρησιμοποιούν συστήματα αυτόματων θυρών με κυλιόμενο ακρυλικό γυαλί στις άκρες των αποβάθρων. Οι συρμοί σταματάνε αφού οι πόρτες τους έρθουν στην ίδια ευθεία με τις αυτόματες θύρες της αποβάθρας. Οι αυτόματες θύρες ανοίγουν και κλείνουν μαζί με τις πόρτες των συρμών. Σε διάφορες άλλες γραμμές (π.χ. Γραμμή 2) χρησιμοποιούνται και εκεί αυτόματες θύρες, αλλά αντί να καλύπτουν όλο το ύψος του σταθμού καλύπτουν το μισό.

## Συρμοί

Το Μετρό της Σανγκάης χρησιμοποιεί τους παρακάτω συρμούς:

* 89 εξάδυμα Movia Bombardier 456 (Γραμμές 7 και 9)
* 37 οχτάδυμα German Shanghai Metro Group (GSMG) (Γραμμές 1 και 2)
* 40 οχτάδυμα Alstom Metropolis (Γραμμές 1 και 2)
* 28 εξάδυμα Alstom Metropolis (Γραμμή 3)
* 42 τετράδυμα Changchun Railway Vehicles (CNR) (Γραμμή 6)
* 41 εξάδυμα Shanghai Electric-Alstom - AC15 (Γραμμή 10)

Οι περισσότερες γραμμές χρησιμοποιούν εξάδυμους συρμούς, με τις παρακάτω εξαιρέσεις:

* Οι γραμμές 5, 6 και ένα τμήμα της γραμμής 2 χρησιμοποιούν τετράδυμους συρμούς
* Ορισμένοι συρμοί της γραμμής 8 είναι επτάδυμοι

## Ηλεκτροδότηση

Σε αντίθεση με τα περισσότερα δίκτυα μετρό στον κόσμο, το μετρό της Σανγκάης χρησιμοποιεί εναέρια καλώδια, πιθανόν από την χρήση ρεύματος 1,5 kV, που είναι το διπλάσιο από το ρεύμα τρίτης τροχιάς (750 V). Οι συρμοί παίρνουν το ρεύμα μέσω παντογράφων, που βρίσκονται πάνω από τους συρμούς.

## Γραμμές
κέντρο|μικρογραφία|800x800εσ|Μετρό Σανγκάης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Σαγκαη
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Κίνα
Κατηγορία:Σαγκάη
Ανάκτορο του Λούντβιχσμπουρκ

Το **Ανάκτορο του Λούντβιχσμπουρκ** (γερμανικά: Schloss Ludwigsburg) είναι ιστορικό κτήριο που βρίσκεται στην πόλη Λούντβιχσμπουρκ της Γερμανίας, 12 χιλιόμετρα βόρεια από το κέντρο της Στουτγάρδης. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα μπαρόκ παλάτια της Γερμανίας και διαθέτει έναν μεγάλο κήπο αυτού του ρυθμού. 

## Ιστορία
Η ανέγερση του ανακτόρου ξεκίνησε στις 17 Μαΐου 1704 από τον Εβεράρδο Λουδοβίκο, δούκα της Βυρτεμβέργης, σε μια εποχή που η αρχιτεκτονική μπαρόκ επικρατούσε στη Γερμανία. Ένα χρόνο αργότερα, η περιοχή ονομάστηκε Λούντβιχσμπουρκ (πύργος του Λουδοβίκου). Στις 17 Αυγούστου 1709, ο δούκας ίδρυσε την πόλη του Λούντβιχσμπουρκ, ακριβώς δίπλα στο παλάτι, αντιγράφοντας την εγγύτητα του Ανακτόρου των Βερσαλλιών με το Παρίσι. Προηγουμένως, δουκικό παλατι ήταν το μικρό και απηρχαιωμένο Παλαιό Ανάκτορο, στην καρδιά της Στουτγάρδης. 

Η κατασκευή του ανακτόρου ολοκληρώθηκε το 1733 και από τότε έως το 1918 αποτέλεσε το επίσημο ανάκτορο των δουκών, εκλεκτόρων και βασιλέων της Βυρτεμβέργης. Οι διάδοχοι του Εβεράρδου Λουδοβίκου τροποποίησαν το αρχικό σχέδιο του παλατιού, ειδικά ο δούκας Κάρολος Ευγένιος και ο βασιλιάς Φρειδερίκος, με αποτέλεσμα σήμερα να κυριαρχούν τρία αρχιτεκτονικά στυλ στο κτίριο—το μπαρόκ, το ροκοκό κα το αυτοκρατορικό.

Το 1740 κατασκευάστηκε ένα νέο ανάκτορο στη Στουτγάρδη και πολλοί δούκες και βασιλείς το προτίμησαν για κύρια κατοικία τους. Το Λούντβιχσμπουρκ παρέμεινε επίσης σε χρήση, όμως υπό τον βασιλιά Γουλιέλμο Α' το παλάτι και οι κήποι του παρήκμασαν επειδή ο μονάρχης, αντίθετα με τους προκατόχους του, δεν έδειξε ενδιαφέρον για το Λούντβιχσμπουρκ.

Το κτίριο παρέμεινε ακέραιο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη δεκαετία του 1950 επισκευάστηκε και ανακαινίστηκε. Από το 1953, το ανάκτορο και οι κήποι του είναι ανοιχτοί στο κοινό και φιλοξενούν την έκθεση "Ανθισμένο μπαρόκ" (Blühendes Barock), η οποία προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο.

Το θέατρο του παλατιού είναι ένα από τα παλαιότερα στην Ευρώπη και ο μηχανικός εξοπλισμός του είναι ακόμα σε λειτουργία από το 1758.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Ludwigsburg Palace (επίσημη ιστοσελίδα του παλατιού)

Κατηγορία:Ανάκτορα στη Γερμανία
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στη Γερμανία
Λουντβιγκσμπουργκ
Λαγούδι - Ζια Κω

Το **Λαγούδι - Ζια** είναι ημιορεινό χωριό της νήσου Κω στα Δωδεκάνησα, αποτελεί το ψηλότερο κατοικημένο σημείο της σε υψόμετρο 240 μέτρα και στην πραγματικότητα είναι 2 οικισμοί μαζί.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
To Λαγούδι - Ζια βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού, στην πλαγιά του όρους Δίκαιος (Ωρομέδων) και απέχει περίπου 14 χλμ. ΝΔ. από την πόλη της Κω. Είναι περικυκλωμένο από δάση κυπαρισσιού και πεύκων, ελαιώνες και διάσπαρτες βελανιδιές αλλά και αρκετές πηγές νερού που αναβλύζουν από το βουνό.

Το χωριό αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Ασφενδίου, ενώ από το 1997 μέχρι το 2010 ανήκε στο δήμο Δικαίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη Δημοτική Κοινότητα Δικαίου του Δήμου Κω και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 151 κατοίκους.
 
## Αξιοθέατα
Από τη Ζία είναι ορατό ολόκληρο το νησί της Κω, η Κάλυμνος και οι μικρασιατικές ακτές, που αποτελούν πόλο έλξης για τους Έλληνες και ξένους τουρίστες του νησιού. Ο οικισμός ακολουθεί την κλασσική νησιώτικη ρυμοτομία και αρχιτεκτονική. Στον κεντρικό δρόμο του χωριού υπάρχουν αρκετά καταστήματα με παραδοσιακά και χειροποίητα προϊόντα, από κλασσικά σουβενίρ ως καρυκεύματα και παραδοσιακά γλυκίσματα.

Ενδιαφέροντα αξιοθέατα της περιοχής είναι η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου η οποία είναι κτισμένη μέσα στα βράχια και το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στην κορυφή κοντινού μικρού λόφου. Ακόμα υπάρχουν ο νερόμυλος του Ιωάννη Χατζηαντώνη (πηγαίνοντας προς τη Ζιά) και ο νερόμυλος του Κάσσιου (στη Ζια), οι οποίοι έχουν χαρακτηριστεί ως "ιστορικά διατηρητέα μνημεία".

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το ταφικό έθιμο του Αγίου Νικολάου στο Λαγούδι της Κω

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Κω
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κω