open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νάσος Γαλακτερός

Ο **Νάσος Γαλακτερός** (Κορυδαλλός Αττικής, 10 Μαρτίου 1969) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ.

## Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αμύντα και γρήγορα επισημάνθηκε ως ένα από τα ανερχόμενα ταλέντα του ελληνικού μπάσκετ. Αποκτήθηκε από την ΑΕΚ της διοίκησης του Μάκη Ψωμιάδη αντί του ποσου των 170 εκατομμυρίων δραχμών. Mε την ΑΕΚ έγινε γνωστός και αγαπήθηκε από τους φίλους της ομάδας. Ήταν φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδος το 1992. Η μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ το 1993 προκάλεσε διαμαρτυρίες από μερίδα των οπαδών.

Τη σεζόν 1993-1994 αγωνίζεται στον ΠΑΟΚ και κατακτά το Κύπελλο Κόρατς μέσα στην Τεργέστη, σε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της ομάδας. Το 1995 κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος και πάλι με τον ΠΑΟΚ.

Την επόμενη χρονιά μετακομίζει στον Πειραιά και τον Ολυμπιακό με τον οποίο κατακτά 2 πρωταθλήματα (1996, 1997), 1 κύπελλο (1997) αλλά και την Ευρωλίγκα το 1997. Αυτά, σε συνδυασμό με τα άλλα 2 τρόπαια που κατέκτησε την ίδια χρονιά τον έκαναν κάτοχο του τριπλ κράουν.

Στη συνέχεια αποκτήθηκε από τον Άρη με τον οποίο και κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος το 1998.

## Εθνική Ελλάδας
Αξιόλογη ήταν η προσφορά του στην Εθνική Ελλάδας καθώς συμμετείχε σε 73 αγώνες σημειώνοντας 768 πόντους (10,5 μ.ο.). Συμμετείχε στο Μουντομπάσκετ της Αργεντινής το 1990 (6η θέση), στο Ευρωμπάσκετ του 1993 στην Καρλσρούη (4η θέση) και στο Μουντομπάσκετ του Τορόντο το 1994 (4η θέση).

## Προσωπική ζωή
Από τον πρώτο του γάμο έχει αποκτήσει ένα γιο, τον Παύλο  (γενν. 1997). Ο δεύτερος γάμος του (2000-2007) ήταν με την τηλεπαρουσιάστρια Ρούλα Κορομηλά. Σήμερα είναι παντρεμένος, για τρίτη φορά, με τη δημοσιογράφο Νάνσυ Ζαμπέτογλου και έχουν αποκτήσει μια κόρη, τη Σοφία  (γενν. 2014).

Ασχολείται με τη μουσική γράφοντας στίχους και συνθέσεις. Το 2011 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τετράγωνο, το πρώτο του βιβλίο, ένα μυθιστόρημα με τίτλο "Τελευταίος αγώνας". Μια ερωτική ιστορία, με έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία.

## Τίτλοι-Διακρίσεις

### Συλλογικοί

#### [[Π.Α.Ο.Κ. (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Π.Α.Ο.Κ.]]

* Κύπελλο Κόρατς: (1994)
* Κύπελλο Ελλάδας: (1995)

#### [[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Ολυμπιακός]]

* Ευρωλίγκα: (1997)
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: (1996, 1997)
* Κύπελλο Ελλάδας: (1997)

#### ΑΡΗΣ

* Κύπελλο Ελλάδας: (1998)

### Ατομικοί

* 3x Ελληνικό All-Star Game: (1991, 1994, 1997)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Νάσος Γαλακτερός, στατιστικά στην επίσημη ιστοσελίδα της FIBA Europe.
* Συνθέσεις του Νάσου Γαλακτερού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993
Τζορτζ Παπαδάκος

Ο **Γιώργος Παπαδάκος** (αγγλικά: *George Papadakos*), (Τορόντο, 27 Αυγούστου 1965), είναι Ελληνοκαναδός πρώην καλαθοσφαιριστής και πρώην προπονητής. Διαθέτοντας ύψος 2,14 μέτρα, αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.

## Σταδιοδρομία
Αγωνίστηκε στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ (NCAA) με τα πανεπιστήμια Συράκιους και Μίσιγκαν. Αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό το 1988 και ήταν από τους στυλοβάτες της ομάδας στα δύσκολα χρόνια έως την ανάκαμψη με το Γιάννη Ιωαννίδη.
Κατέκτησε με τον Ολυμπιακό 4 πρωταθλήματα (1993,1994,1995,1996) και 1 κύπελλο (1994). 

Συμμετείχε σε 2 τελικούς φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα στο Τελ Αβίβ (1994) και στη Σαραγόσα (1995). Μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του ήταν απέναντι στο Άρβιντας Σαμπόνις και τη Ρεάλ το 1993 στο ΣΕΦ που οδήγησε και στη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή νίκη της μέχρι τότε ιστορίας του Ολυμπιακού. Η μεγάλη του ευστοχία στις βολές αλλά και τα σημαντικά ποσοστά στα κοντινά σουτ ήταν το μεγάλο του πλεονέκτημα.

Οι πολλοί τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να αγωνιστεί σύμφωνα με τις δυνατότητές και τη σωματοδομή και ο Τζορτζ Παπαδάκoς τη σεζόν 96-97 αγωνίστηκε στον Πειραϊκό, έκλεισε την καριέρα του στην ομάδα του Πανιωνίου την επόμενη χρονιά και στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική. Είναι αδερφός της πρώην μπασκετμπολίστριας Ορθούλας Παπαδάκου.

## Εθνική Ελλάδος
Ο Τζορτζ Παπαδάκoς αγωνίστηκε στην εθνική Ελλάδος ως ομογενής και έχασε αρκετά χρόνια παρουσιών σκοντάφτοντας σε διαδικαστικές δυσλειτουργίες και στην αυστηρή νομοθεσία του μπάσκετ της εποχής του.

Συμμετείχε σε 22 αγώνες και σημείωσε 162 (μ.ο. 7,36). Αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 1991 στη Ρώμη και κατέκτησε την 5η θέση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καναδοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καναδοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καναδοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παπάγου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παγχιακού
Γυμνάσιο Διανέλλου και Θεοδότου

## Ίδρυση και λειτουργία ως ορφανοτροφείο

Το **Γυμνάσιο Διανέλλου και Θεοδότου** βρίσκεται στην Λευκωσία, στον Στρόβολο στην Κύπρο. Το κτίριο χτίστηκε πιθανόν, μεταξύ 1930 – 1935 για ορφανοτροφείο με δωρεά της *Αθηνάς Διανέλλου* για τα ορφανά, για να ζουν σ΄ ένα καλύτερο υγιεινό περιβάλλον, διότι το προηγούμενο οίκημα του ορφανοτροφείου ήταν πολύ πιο παλιό, μέσα στην παλαιά Λευκωσία, στον ΄Αγιο Ιάκωβο.  Το 1950 ήταν κτισμένη μόνο η βόρεια πτέρυγα (στην οποία είναι η κύρια είσοδος) και είχε την προτομή της δωρήτριας, στον περίβολο.

Οι αδελφές Ευγενία Θεοδότου και Αθηνά Διανέλλου δώρισαν το κτίριο (ορφανοτροφείο) στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου για να στεγάσει το εκθετοτροφείο του Αγίου Κασσιανού.  Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Β΄ το μετονόμασε σε ορφανοτροφείο.  Κατ΄ αρχή λειτουργούσε με 35 παιδιά και ήταν σε άσχημη οικονομική κατάσταση.

Το 1952 περίπου από το κληροδότημα της Στοάς Ταρσή με καταστήματα στη Λευκωσία έδωσε στο ορφανοτροφείο την ευκαιρία επέκτασης του οικήματος με τη δυτική πτέρυγα που βλέπει προς την Αγία Παρασκευή.

Για να γίνει δεκτό ένα παιδί στο ορφανοτροφείο έπρεπε να είναι ορφανό ή άπορο.  Φιλοξενούσε παιδιά από 5 χρονών  μέχρι 18.  Κάποτε φιλοξενήθηκαν και παιδιά που έφερε ο Μακάριος από τη Γκάνα. 

Για την κάλυψη των εξόδων του ορφανοτροφείου εισέφεραν διάφορες φιλανθρωπικές οργανώσεις, εύποροι ιδιώτες και η Αρχιεπισκοπή. Το 1953 η Ευγενία Θεοδότου είχε παραχωρήσει κτηματική περιουσία για ενίσχυση του ορφανοτροφείου.

## Χρήση από τους πρόσφυγες

Μετά το 1974 το κτίριο φιλοξένησε πρόσφυγες. Λόγω των προσφύγων αναγκάστηκαν τα παιδιά να μεταφερθούν σ΄ ένα σπίτι με ενοίκιο.  Εν τω μεταξύ τα παιδιά έμειναν πολύ λίγα  και έτσι διαλύθηκε το Ορφανοτροφείο.  

## Γυμνάσιο Διανέλλου και Θεοδότου
 

Μετά που έφυγαν οι πρόσφυγες και πήγαν σε δικά τους σπίτια, χρησιμοποιήθηκε από το δημοτικό σχολείο της Ακρόπολης και από το 1983 λειτουργεί ως  γυμνάσιο Διανέλλου και Θεοδότου. Όταν το κτίριο θα γινόταν σχολείο έγιναν κάποιες επεκτάσεις και διαρρυθμίσεις στο χώρο.

Το σχολείο ανήκει στην εκπαιδευτική περιφέρεια Λευκωσίας.  Το όνομα του σχολείου δόθηκε προς τιμή και αιώνια μνήμη των μεγάλων ευεργετών Αθηνάς Διανέλλου και Ευγενίας Θεοδότου που έκτισαν το ορφανοτροφείο. Έμβλημα του σχολείου είναι (σφραγίδα και λάβαρο)  ένα κλαδί δάφνης και στάχυα.

Την πρώτη χρονιά λειτουργίας του σχολείου εκδόθηκε "επετηρίδα" και από την επόμενη σχολική χρονιά εκδίδεται το περιοδικό  "Πορεία προς τη Μάθηση ".  Για τα 20χρονα λειτουργίας του σχολείου εκδόθηκε το 2003 Λεύκωμα.  Σήμερα το σχολείο αριθμεί 430 μαθητές/τριες και 40 καθηγητές με πλήρη και μερική απασχόληση.

Κατηγορία:Λευκωσία
Κατηγορία:Σχολεία της Κύπρου
Διανελλου και Θεοδοτου
Δήμος Αλιάρτου (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο **Δήμος Αλιάρτου** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Αλιάρτου. Καταλάμβανε έκταση 146.335 στρεμμάτων. Ανήκε στην επαρχία Λιβαδειάς. Τα ανατολικά όριά του προσδιορίζονται από τα όρια των επαρχιών Θήβας-Λιβαδειάς (όρια με το δήμο Θεσπιών). Βόρεια εκτεινόταν ως το μέσο της πεδιάδας της Κωπαΐδας και νότια ως την κορυφή του όρους Ελικώνα, καταλαμβάνοντας μεγάλη έκταση. Δυτικά οριζόταν από το δήμο της Κορώνειας. Πρωτεύουσα του δήμου ήταν η Αλίαρτος. Στον δήμο Αλιάρτου ανήκουν ακόμα οι οικισμοί Μάζι, Ευαγγελίστρια, Πέτρα, Σωληνάρι και Υψηλάντης 

## Διαίρεση
Αναλυτικά τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του δήμου:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αλιάρτου Βοιωτίας|Δ.δ. Αλιάρτου]] ** [4743]
::* η Αλίαρτος [4207]
::* το Μάζι [536]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ευαγγελιστρίας Βοιωτίας|Δ.δ. Ευαγγελιστρίας]] ** [267]
::* η Ευαγγελίστρια [241]
::* η Μονή Ευαγγελιστρίας [26]
: ** Δ.δ. Πέτρας  ** -- η Πέτρα [422]
: ** Δ.δ. Σωληναρίου  ** -- το Σωληνάρι [444]
: ** Δ.δ. Υψηλάντου  ** -- ο Υψηλάντης [475]

## Δήμαρχοι Αλιάρτου
### Πριν τη Μεταπολίτευση
...
*1967-197?  Ιωάννης Δημ. Γρίβας, με αναπληρωτή το Λουκά Βασ. Βαλμά.
### 1975-2014
Αιρετοί δήμαρχοι διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής: 

## Παραπομπές


Αλιαρτου
Σταυρός Αττικής

Ο **Σταυρός** είναι γνωστή περιοχή που κατοικήθηκε γύρω από τον Ιερό Ναό Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στη Λεωφόρο Λαυρίου επί της ανατολικής εξόδου του λεκανοπεδίου Αττικής, μεταξύ της Αγίας Παρασκευής και της Παιανίας. Όταν άρχισαν να αναπτύσσονται οι κοινότητες Γέρακα και Γλυκών Νερών στην περιοχή στο 2ο μισό του 20ου αιώνα και η Αγία Παρασκευή να αποκτά λόγο μέλους της αθηναϊκής οικογένειας, διαχωρίστηκαν τα σύνορα μεταξύ των των τριών Δήμων (Αγίας Παρασκευής-Γέρακα-Γλυκών Νερών). Ο Ναός είναι οικοδομημένος σε αδιευκρίνιστα διοικητικά όρια σε περιοχή την οποία διεκδικούν η Αγία Παρασκευή και τα Γλυκά Νερά (στο βορειοανατολικό άκρο του Υμηττού), και έχει επικρατήσει να αποκαλείται η περιοχή Σταυρός Αγίας Παρασκευής. Σηματοδοτεί το τέρμα των Αθηνών και τη μετάβαση στην Ανατολική Αττική, ενώ στα διοικητικά όρια του Γέρακα εντοπίζεται ο Λόφος Σταυρού (περιοχή Κεραίες). Με απόφαση διοικητικού δικαστηρίου η περιοχή βορείως της Λ. Λαυρίου, από τη διασταύρωση με τη Λ. Μεσογείων και σε απόσταση 1.300 περίπου μέτρων έως την οδό Αγίου Ιωάννου, η οποία είναι κάθετη της Λαυρίου στα Νταμάρια, η περιοχή αυτή δίδεται στο Δήμο Αγίας Παρασκευής. 

Κατηγορία:Αγία Παρασκευή Αττικής
Σάλομον Νήσοι

Οι **Σάλομον Νήσοι** () είναι μια μικρή ατόλλη στο Τσάγκος Αρχιπέλαγος που απαρτίζει το Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του αρχιπελάγους, μεταξύ του Υφάλου Μπλανχάιμ και της ατόλλης Πέρος Μπάνηος. Τα κύρια νησιά της ομάδας είναι το Ιλ Μπόνταμ, με τον πρώην οικισμό, και έκταση 1,08 χλμ², και το Ιλ Ανγκλαίζ, που είναι ελαφρώς μικρότερο, και τα δύο βρίσκονται στον δυτικό δακτύλιο του υφάλου. Υπήρχαν μικρότεροι οικισμοί των Τσαγκόσσιων στα νησιά Φουκέ και Τακαμάκα. Η συνολική χερσαία έκταση της ατόλλης είναι 5 χλμ².

Υπάρχει ένα πέρασμα προς τη λιμνοθάλασσα, που ονομάζεται *Μπαΐε ντε Σάλομον*, στη βόρεια πλευρά, μεταξύ των νησιών Ιλ Ανγκλαίζ και Ιλ ντε λα Πας. Οι Σάλομον Νήσοι είναι ένα από τα αγαπημένα σημεία αγκυροβόλησης για περιοδεύοντες κατόχους γιοτ που περνούν μέσα από τα Τσάγκος. Τώρα τα νησιά είναι ακατοίκητα, και καλύπτονται με χαμηλή ζούγκλα μεταξύ των κοκκοφοινίκων και των πρώην οικισμών, που είναι δύσκολο να βρεθούν τα ίχνη τους.

## Ιστορικά στοιχεία

Αυτή η ατόλλη αποικήθηκε το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα από εργάτες στις φυτείες καρύδας από τον Μαυρίκιο (τότε γνωστό ως Ιλ ντε Φρανς). Λίγα είναι γνωστά για τις συνθήκες των εργαζομένων που ήταν στο μεγαλύτερο τους μέρος Αφρικανικής προέλευσης και πιθανότατα ζούσαν υπό συνθήκες που πλησίαζαν τη δουλεία. Η εταιρεία που εκμεταλλευόταν τις φυτείες ονομαζόταν Εταιρεία Τσάγκος Αγκαλέγκα.

Οι Σάλομον Νήσοι ερευνήθηκαν το 1837 από τον Πλοίαρχο Ρόμπερτ Μόρεσμπυ του Ινδικού Πολεμικού Ναυτικού με το πλοίο HMS Μπενάρες. Η παρατήρηση του Μόρεσμπυ είχε ως αποτέλεσμα τον πρώτο λεπτομερή χάρτη της ατόλλης. Ερευνήθηκαν πάλι το 1905 από τον Πλοίαρχο Σόμμερβιλ με το HMS Σήλαρκ, που έφτιαξε έναν πιο ακριβή χάρτη. Κάποια από τα νησιά κατοικούνταν από τους Τσαγκόσσιους, αλλά την εποχή που η Βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε να εκκενώσει το αρχιπέλαγος Τσάγκος από τον ντόπιο πληθυσμό, μόνο το Ιλ Μπόνταμ κατοικείτο.

Οι κάτοικοι των Νήσων Σάλομον, περίπου 400 άτομα, εκδιώχθηκαν δια της βίας και μεταφέρθηκαν στον Μαυρίκιο. Το Ιλ Μπόνταμ διέθετε ένα τζέττυ, μαγαζιά, γραφεία, ένα σχολείο, μια εκκλησία και μια έπαυλη όπου ζούσε ο διαχειριστής της φυτείας. Όλα αυτά τα κτήρια τώρα είναι κρυμμένα από την πυκνή ζούγκλα. Οι δεξαμενές ακόμα συλλέγουν νερό που χρησιμοποιείται από τους κατόχους γιοτ για να γεμίσουν τις προμήθειες τους. Τα οικόσιτα κοτόπουλα έχουν γίνει άγρια.

Οι νησίδες της ατόλλης ξεκινώντας από τον βορρά, σύμφωνα με τη φορά των δεικτών του ρολογιού είναι:
# Ιλ ντε λα Πας
# Ιλ Μαπού
# Ιλ Τακαμακά
# Ιλ Φουκέ
# Ιλ Σεπυλτύρ
# Ιλ Ζακομπέν
# Ιλ Πουλ
# Ιλ Μποντάμ
# Ιλ Ντιάμπλ
# Ιλ Ανγκλέ
# Ιλ ντυ Σελ

Κατηγορία:Τσάγκος Αρχιπέλαγος
Γ.Α.Μ.Σ. Εθνικός Κατερίνης

Ο **Γυμναστικός Αθλητικός και Μορφωτικός Σύλλογος Εθνικός Κατερίνης** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο στην Κατερίνη του νομού Πιερίας. Ο σύλλογος δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Έδρα της ομάδας αποτελεί το γήπεδο «Ιωάννης Καλλιανίδης», χωρητικότητας 1.000 θεατών.

## Ιστορία
Ο Εθνικός Κατερίνης ιδρύθηκε το 1973. Το 1996 κατέκτησε το Κύπελλο Ερασιτεχνών με προπονητη τον Γιάννη Κωνσταντινίδη. Τις αγωνιστικές περιόδους 1999-00, 2007-08 και 2008-09 ο Εθνικός αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική κατηγορία, την υψηλότερη που έχει αγωνιστεί. Στη διοργάνωση του κυπέλλου την περίοδο 2007-08 έχει την καλύτερη πορεία στην ιστορία του, έχοντας αποκλείσει κατά σειρά την Κέρκυρα και τον Λεβαδειακό.

## Επιτυχίες
* **[[Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών|Δ΄ Εθνική]]**
::Πρωταθλητής (2): 1999, 2006
* **[[Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών ποδοσφαίρου|Κύπελλο Ερασιτεχνών]]**
::Κυπελλούχος (1): 1996
***[[Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας|Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πιερίας]]** 
::Πρωταθλητής (3): 1981, 1992, 2003
* **[[Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας|Κύπελλο Ε.Π.Σ. Πιερίας]]** : 
::Κυπελλούχος (9): 1981, 1983, 1986, 1989, 1990, 1993, 1995, 1996, 1997

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πιερίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1973
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1973
Ζωφόροι Ηρακλείου

Οι **Ζωφόροι** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.  Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας στο Νομό Ηρακλείου. Βρίσκεται σε πεδινή περιοχή στην οποία άλλοτε υπήρχαν έλη σε απόσταση 27 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από την πρωτεύουσα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία (παράγεται ελαιόλαδο, σταφίδα). Από πολιτιστική και λαογραφική άποψη ενδιαφέρον έχει το έθιμο του ραντίσματος των αμπελιών με αγιασμό  την ημέρα του Αγίου Τρύφωνος (την 1η Φεβρουαρίου). Στον οικισμό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο.

Στις 29 Αυγούστου εορτάζεται στο  ναό του Αγίου Ιωάννου η αποτομή της κεφαλής του Ιωάννου του Προδρόμου. Ο ναός αυτός οικοδομήθηκε το 1870. Παλιός ναός είναι και αυτός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος έμεινε ανέπαφος κατά θαυμαστό τρόπο από τους Τούρκους, ενώ σύγχρονος είναι αυτός της Αναλήψεως. Τέλος, στα δυτικά του χωριού υπάρχει και η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό ήταν φέουδο του Ανδρέα Κορνάρου και το δώρισε στην ανιψιά του, κόρη του Βιτσέντζου Κορνάρου, ο οποίος πιστεύεται ότι έγραψε τον "Ερωτόκριτο". Στην απογραφή του Καστροφύλακα οι Ζωφόροι αναφέρονται με την ονομασία *Sofforus* με 109 κατοίκους. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας στο χωριό κατοικούσαν κυρίως Τούρκοι, στην περιοχή που σήμερα λέγεται *Αρχοντικά*.

Η ονομασία του χωριού προέρχεται πιθανότατα από το "ζωή +φέρω" και υποδηλώνει ότι οι κάτοικοι του χωριού με το να κατοικήσουν εκεί το γέμισαν ζωή.

Στη διάρκεια της ναζιστικής επέλασης, στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί προσπάθησαν να βομβαρδίσουν από αέρος τον τόπο αυτό, όμως κατά θαυμαστό τρόπο ένα σύννεφο καπνού τους εμπόδισε και έτσι οι Ζωφόροι δε βομβαρδίστηκαν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οι Ζωφόροι  στην ιστοσελίδα του Δήμου Θραψανού.

Ζωφοροι
Ζ
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Μεγάλο Τσάγκος Μπάγκος

Το **Μεγάλο Τσάγκος Μπάγκος**, στο Τσάγκος Αρχιπέλαγος, περίπου 500 χλμ. νότια από τις Μαλδίβες, είναι η μεγαλύτερη δομή ατόλλης στον κόσμο, με συνολική έκταση 12.642 χλμ². Υπάρχουν 7 ή 8 νησιά στον δακτύλιο της ατόλλης, ένα στα βόρεια (Νέλσονς Νήσος) και τα υπόλοιπα στον ανατολικό δακτύλιο. Η συνολική χερσαία έκταση των νησιών είναι περίπου 4,5 χλμ². Η ατόλλη διοικείται από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Τα νησιά, ξεκινώντας από τα νότια και σύμφωνα με τη φορά των δεικτών του ρολογιού, είναι:
* Επικίνδυνη Νήσος (*Danger Island*), λίγο περισσότερο από 2 χλμ. σε μήκος από βορρά προς νότο, 1 χλμ. πλάτος, χερσαία έκταση 0,66 χλμ², καλύπτεται με κοκοφοίνικες, Αποκλειστικό Φυσικό Καταφύγιο από το 1998.
* Αετού Νήσοι
** Ιλ Αιγκλ (Αετού Νήσος), καλύπτεται με ψηλούς κοκοφοίνικες, χερσαία έκταση 2,45 χλμ².
** Ιλ ω Βάσες (Νήσος των Αγελάδων), καλύπτεται με δέντρα, χερσαία έκταση 0,18 χλμ², Αποκλειστικό Φυσικό Καταφύγιο από το 1998.
* Τρεις Αδερφοί Νήσοι (Τρουά Φρερς) και Ρησέρτζεντ Νήσοι (καλύπτεται με ψηλούς κοκοφοίνικες, χερσαία έκταση 0,4 χλμ², Αποκλειστικό Φυσικό Καταφύγιο από το 1998)
** Ιλ ντου Σουντ (Νότια Νήσος, η μεγαλύτερη της ομάδας), 0,23 χλμ²
** Ιλ ντου Μιλώ (Μέση Νήσος), 0,08 χλμ²
** ανώνυμη βραχονησίδα, 0,01 χλμ²
** Ιλ ντου Νορντ (Βόρεια Νήσος), 0,06 χλμ² 
* Νέλσονς Νήσος (2 χλμ. μήκος από Ανατολή προς Δύση, 1 χλμ. πλάτος, χερσαία έκταση 0,81 χλμ², υψόμετρο 3 μέτρα, θαμνώδης βλάστηση, Αποκλειστικό Φυσικό Καταφύγιο από το 1998)

## Χαρτογράφηση των βυθισμένων υφάλων

Το Μεγάλο Τσάγκος Μπάγκος ερευνήθηκε για πρώτη φορά από τον Πλοίαρχο Ρόμπερτ Μόρεσμπυ του Ινδικού Πολεμικού Ναυτικού το 1837. Αν και οι χάρτες των «φυσιολογικών» ατολλών όπως η Πέρος Μπάνηος και η Ντιέγκο Γκαρσία ήταν σχετικά ακριβείς, η χαρτογράφηση των τεράστιων βυθισμένων υφάλων του Μεγάλου Τσάγκος Μπάγκος αποδείχθηκε μεγάλη πρόκληση. Το πραγματικό σχήμα αυτών των βυθισμένων υφάλων έγινε γνωστό με την δορυφορική φωτογράφηση στα τέλη του 20ου αιώνα.

Τα αρχικά υδρογραφικά σχέδια του Μόρεσμπυ διέφεραν από το πραγματικό σχήμα των βυθισμένων υφάλων, ειδικά στις περιοχές που δεν υπήρχαν αναδυόμενα νησιά κοντά, όπως είναι το νοτιοανατολικό τμήμα του μπάγκος. Το περίγραμμα των πρώτων υδρογραφικών παρατηρήσεων ακόμα σημειώνεται στους σημερινούς ναυτικούς χάρτες του Τσάγκος με μια διακεκομμένη γραμμή και την λεζάντα «αμφίβολη ύπαρξη».

Κατηγορία:Τσάγκος Αρχιπέλαγος
Κατηγορία:Φυσικά καταφύγια
Μάρκος Φίλιππος Ζαλλώνης

Ο **Μάρκος Φίλιππος Ζαλλώνης** (1782-;) ήταν γιατρός και συγγραφέας.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου του 1782 στην Τήνο στο χωριό Κρόκος (από το ομώνυμο φυτό) και ήταν γιος του επίσης γιατρού Νατάλλη Ζαλλώνη, καθολικού στο δόγμα. Έφυγε σε νεαρή ηλικία από την Τήνο και εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη. Αργότερα πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε ιατρική. Με τη μελέτη του *Ταξίδιον εις την Τήνον* αναγορεύτηκε διδάκτορας. Το 1810 εγκατέλειψε το Παρίσι και πήγε στο στρατόπεδο της Σούμλας ως επικεφαλής ιατρός του Μεγάλου Βεζίρη Γιουσούφ. Μετά την αντικατάσταση του Μεγάλου Βεζίρη εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κωνσταντινούπολη όπου ιδιώτευσε ως γιατρός.

Ο Ζαλλώνης είχε παντρευτεί την κόρη ενός πλούσιου Φαναριώτη, όμως λόγω του καθολικού του δόγματος οι γονείς της κοπέλας δημιουργούσαν προβλήματα. Σε μια ύστατη προσπάθεια να σώσει τον γάμο του μετακομίζει μαζί με τον γιο του και τη γυναίκα του στη Θεσσαλονίκη. Λίγο αργότερα όμως επέστρεψε στη Κωνσταντινούπολη, όπου εν τω μεταξύ οι γονείς της κοπέλας είχαν καταφέρει να πείσουν τον Πατριάρχη να επέμβει. Πράγματι, με επέμβαση του ίδιου του Πατριάρχη, πέτυχαν να τους χωρίσουν.

Στην υπόθεσή του γάμου του δεν είχαν μείνει αμέτοχοι οι φαναριώτες:«Οἱ Φαναριῶται ὀργισθέντες διὰ τὴν εἴσαξιν εἰς τὴν φυλήν των, ἀνθρώπου γεννημένου εἰς τὸ Ἁρχιπέλαγος (σ.σ. Αἰγαῖο), καὶ μάλιστα ἐναντίου εἰς τὸ σύστημά των, διαφόρου δὲ θρησκείας, ἐκίνησε πάντα λίθον διὰ νὰ τὸν ὑποχρεώσωσι νὰ χωρισθῇ τὴν σύζυγόν του» (από το βιβλίο του στο «προειδοποίησις του μεταφραστού» σελ. 10).

Ύστερα από αυτό το περιστατικό ο Ζαλλώνης έφυγε για τη Μασσαλία της Γαλλίας μαζί με τον γιο του. Εγκαταστάθηκε σε ένα αγρόκτημα και ασχολήθηκε με τη συγγραφή. Ήταν μέλος του Φιλελληνικού Κομιτάτου της Μασσαλίας και ιππότης της λεγεώνας της τιμής.

Με αφορμή την εμπειρία του από τον γάμο του ο Ζαλλώνης έγραψε έναν λίβελο για τους Φαναριώτες με τίτλο *Πραγματεία περί των πριγκήπων της Βλαχίας και της Μολδαβίας προερχομένων εκ Κωνσταντινουπόλεως γνωστών υπό την προσωνυμίαν Φαναριώται ή περί της εν τη Οθωμανική Αυτοκρατορία επιρροής αυτών κατά των Ελλήνων, και της επικινδύνου παραδοχής αυτών εις την κυβέρνησιν της Αναγγενηθείσης Ελλάδος*. Το έργο αυτό εκδόθηκε από τον Βλάσση Βαλτινό, αξιωματικό του στρατού το 1855. Επίσης είχε γράψει μια πραγματεία *Περί της ασθένειας του άσθματος*.

Απεβίωσε στη Γαλλία και είχε ενα γιο.

## Συγγράμματα
* 
* 
## Πηγές
* Κριτική -Συμπληρωματικά στοιχεία

*Ζαλλώνης Μαρκάκης. "Ταξίδι στην Τήνο. Ένα από τα Νησιά του Ελληνικού Αρχιπελάγους". Μτφρ. Π. Δημητρίου, εισαγωγή-επιμέλεια Κ. Δανούση. Εταιρεία Τηνιακών Μελετών Η Τήνος Μέσα από τα Κείμενα. Έκδοση Συλλόγου "Οι Φίλοι του Κρόκου". Τήνος, 1998.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Γκαρεγκίν Τερ-Χαρουτιουνιάν

Ο Γκαρεγκίν Τερ-Χαρουτιουνιάν (*Գարեգին Տէր-Յարութիւնեան*, 1 Ιανουαρίου 1886 - 21 Δεκεμβρίου 1955), γνωστός επίσης ως Γκαρεγκίν Νζντεχ (*Գարեգին Նժդեհ*) ήταν σημαντική φυσιογνωμία του Αρμενικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος, πολεμικός ήρωας και διοικητής, πολιτικός, συγγραφέας και φιλόσοφος. Εντάχθηκε από νέος στο επαναστατικό κόμμα Ντασνάκ και συμμετείχε ενεργά στον αγώνα κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οργάνωσε μαζί με τον Αντρανίκ την *Αρμενική Λεγεώνα* που πολέμησε εθελοντικά στους Βαλκανικούς Πολέμους κατά των Τούρκων. Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο βοήθησε στην οργάνωση της άμυνας στα Αρμενικά χωριά εναντίον των Τούρκων και συμμετείχε σε πληθώρα μαχών κατά του Τούρκικου στρατού.

Πολέμησε, τραυματίστηκε,και παρασημοφορήθηκε κατ'επανάληψη τόσο από τον Ρωσικό Στρατό όσο και από την νεοσυγκροτηθείσα Αρμενική Δημοκρατία. Ως αντικομμουνιστής, προέβαλε άμυνα κατά του Κόκκινου Στρατού. Στα επόμενα χρόνια συνέγραψε πλήθος βιβλίων με τις πολιτικές του σκέψεις. Φυλακίστηκε και πέθανε το 1944 στη φυλακή λόγω των αντικομμουνιστικών του φρονημάτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρμένιοι πολιτικοί
Κατηγορία:Αρμένιοι επαναστάτες
Κατηγορία:Αρμένιοι στρατιωτικοί
Σημαία του Σαιν-Πιερ και Μικελόν

thumb|right|200px
Η ανεπίσημη **τοπική [[σημαία]] των [[Νήσοι Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ|Νήσων Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ]]** πιθανότατα σχεδιάστηκε από τον Αντρέ Πατουρέλ, ντόπιο επιχειρηματία.

Η σημαία είναι μπλε με ένα κίτρινο πλοίο, το οποίο φέρεται να συμβολίζει το *Γκραντ Εερμίν*, το οποίο έφερε το Ζακ Καρτιέ στον Άγιο Πέτρο στις 15 Ιουνίου 1536. Σε τρία τετράγωνα στην αριστερή πλευρά του ιστού απεικονίζονται από πάνω προς τα κάτω οι καταγωγές των περισσότερων από τους κατοίκους των νησιών: Βάσκοι, Βρετόνοι και Νορμανδοί.

Η πάνω αριστερά σημαία είναι η σημαία των Βάσκων, γνωστή ως «Ικουρίνια».

Η επίσημη σημαία στα νησιά είναι η σημαία της Γαλλίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άγιος Πέτρος και Μικελόν
* Ιστοσελίδα της Κοινότητας των νησιών

Σαιν Πιερ και Μικελον
Κατηγορία:Σαιν-Πιερ και Μικελόν
Εθνόσημο του Σαιν-Πιερ και Μικελόν

right|220px

To **[[εθνόσημο]] των [[Νήσοι Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ|Νήσων Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ]]** είναι παρόμοιο με την ανεπίσημη σημαία του και γράφει το ρητό «*A mare labor*» στα λατινικά (αναφέρεται στην εργασία και στη θάλασσα). Ο θυρεός σχεδιάστηκε από το Λεόν Ζονέρ πριν από τη σημαία. Το κύριο μέρος του θυρεού είναι μπλε με ένα κίτρινο καράβι. Αυτό το πλοίο φέρεται να συμβολίζει το *Grande Hermine*, το οποίο έφερε το Ζακ Καρτιέ στον Άγιο Πέτρο στις 15 Ιουνίου 1536. Τρεις τετράγωνες σημαίες τοποθετημένες κατά μήκος της κορυφής θυμίζουν την καταγωγή των περισσότερων κατοίκων των νησιών, από αριστερά προς τα δεξιά: Βάσκοι, Βρετόνοι και Νορμανδοί.

Σαιν Πιερ και Μικελον
Κατηγορία:Σαιν-Πιερ και Μικελόν
Πλωτό ναυπήγημα

Ως **πλωτά ναυπηγήματα** ή *πλωτά κατασκευάσματα* (floating costructions) ή *βοηθητικά ναυπηγήματα* χαρακτηρίζονται σύμφωνα με την ελληνική ναυτική νομοθεσία (άρθρο 4 παραγρ. 1 του Κ.Δ.Ν.Δ.) κάθε πλωτή κατασκευή, ανεξαρτήτου χωρητικότητας ή επάνδρωσης, που προορίζεται όμως να χρησιμοποιηθεί περισσότερο σε σταθερή παραμονή, κυρίως εντός λιμένων, όρμων, πλησίον παράλιων εγκαταστάσεων προς παροχή γενικά βοηθητικών υπηρεσιών στη Ναυτιλία. Ως παράδειγμα τέτοιων κατασκευών είναι οι Πλωτές Δεξαμενές, οι Πλωτοί γερανοί, οι Βυθοκόροι, οι Φορτηγίδες, οι πλωτές αποβάθρες, οι πλωτοί φάροι, κ.ά.

Σημειώνεται επίσης ότι και οι κατά τον Κ.Ι.Ν.Δ. σχετικές διατάξεις του 3ου τίτλου "Περί Πλοιάρχου", του 4ου "Περί πληρώματος", του 7ου "Περί μεταβίβασης, κυριότητας και εξασφάλισης απαίτησης", του 12ου "Περί σύγκρουσης πλοίων", του 13ου "Περί εξ επιθαλάσσιας αρωγής απαιτήσεων" και του 14ου "Περί θαλάσσιας ασφάλισης" εφαρμόζονται αντίστοιχα και σε κάθε πλωτό ναυπήγημα.

Κατηγορία:Ναυτιλιακή υποδομή
Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Αλεχάντρο Μαρία Αγουάδο

Ο **Αλέξανδρος Μάριος Αγουάδο** ή *Αγκουάδο* (*Alejandro María Aguado*, 29 Ιουνίου 1784 - 14 Απριλίου 1842), Μαρκήσιος ντε Λας Μαρίσμας του Γουαδαλκιβίρ και υποκόμης του Μόντε Ρίκο ήταν διάσημος Ισπανός τραπεζίτης. 

Γεννήθηκε στη Σεβίλλη το 1784 και πέθανε στη Χιχόν των Αστουριών (Ισπανία) το 1842. Ξεκίνησε τη ζωή του ως στρατιώτης στο πόλεμο ανεξαρτησίας της Ισπανίας, στο πλευρό του Ιωσήφ Βοναπάρτη. Μετά τη μάχη του Μπελέν το 1808 κατατάχθηκε στο γαλλικό στρατό. Για τη δράση του όμως εκεί εξορίστηκε και άρχισε ν΄ ασχολείται με τις τραπεζικές εργασίες της οικογενείας του όπου και γρήγορα αναδείχθηκε σε επιτυχημένο χρηματιστή. Αργότερα τον προσέλαβε η ισπανική κυβέρνηση για διαπραγματεύσεις δανείων και ο Βασιλιάς Φερδινάνδος Ζ' του απένειμε κάποιους τίτλους. Από το 1828 στον Αγουάδο που διατηρούσε τη γαλλική υπηκοότητα είχαν περιέλθει μεγάλες εκτάσεις της Γαλλίας μεταξύ των οποίων και ο περίφημος πύργος Μαργκό με τους φημισμένους αμπελώνες της Γαλλίας.

Ο Αγουάδο ενεπλάκη στην ελληνική ιστορία ως διαπραγματευτής στη περίοδο της αντιβασιλείας του Βαυαρού Άρμανσπεργκ (1834) για τη χορήγηση δανείου 80 εκατομμυρίων (τότε) δραχμών στην Ελλάδα, υπό την εγγύηση των τριών προστάτιδων δυνάμεων (Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας). Η δε εξυπηρέτηση εκείνου του δανείου ανατέθηκε στη συνέχεια με ειδική σύμβαση στον τραπεζικό οίκο Ρότσιλντ.

Όταν πέθανε ο Αγουάδο άφησε πολλή μεγάλη περιουσία που μόνο σε μετρητά έφθανε τα 60.000.000 χρυσά φράγκα, πολύ μεγαλύτερο ποσό από εκείνο που είχε λάβει η Ελλάδα ως δάνειο. Επίσης κληροδότησε μια περίφημη πινακοθήκη στη γαλλική κυβέρνηση. Τα δε χρεόγραφα που εξέδωσε ο οίκος του ονομάζονταν εκ του ονόματός του «αγουάδος».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ισπανίας
Α
Θέστορας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Θέστορας** ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της Λαοθόης ή της Αγλαΐας. Ο Θέστορας υπήρξε πατέρας της Θεονόης και της Λευκίππης, αλλά και του περίφημου από την Τρωική Εκστρατεία μάντη Κάλχαντα, ο οποίος για τον λόγο αυτό απεκαλείτο και «Θεστορίδης». Ο ίδιος ο Θέστορας έλαβε μέρος σε μια άλλη γνωστή εκστρατεία, την Αργοναυτική. Σύμφωνα με μία σχετική παράδοση ονομαζόταν και *[[Ίδμων]]* (*Σχολ.Απολλ.Ροδ.* Α 139). Ο Υγίνος φαντάστηκε μια μυθιστορία στην οποία οι κόρες του, η Θεονόη και η Λευκίππη, απάγονται από ληστές.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Παιδιά του Απόλλωνα
Μόψος

Με το όνομα **Μόψος** αναφέρονται δύο διαφορετικά πρόσωπα στην ελληνική μυθολογία:

* Ο Μόψος ο Λαπίθης, επώνυμος ήρωας του Μοψίου, μικρής αρχαίας πόλης στους δυτικούς πρόποδες της Όσσας
* Ο Μόψος ο Κλάριος, γιος της Μαντούς, κόρης του Τειρεσία, μαζί με την οποία ίδρυσε τον ναό του Απόλλωνα στην Κλάρο κοντά στην Κολοφώνα της Ιωνίας

η πόλη
*  Μοψουεστία, γνωστή και με το όνομα Μόψος

και το  γένος αράχνης
* μόψος (αράχνη), με μοναδικό είδος το *Mopsus mormon*

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αγουρέλαιο

Με το όνομα **αγουρέλαιο** ονομάζουμε το φυσικό λάδι που προέρχεται από τη σύνθλιψη από ελιές, που δεν έχουν ακόμη ρυτιδωθεί και διατηρούν το πράσινο χρώμα τους. 

Αγουρέλαιο δεν ονομάζονται όλα τα φρέσκα ελαιόλαδα, παρά μόνο αυτό που παράγεται από άγουρο ελαιόκαρπο.

## Ονομασία
Το ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες *ωμοτριβές* ή *ομφάκιο*.

## Παραγωγή
Το αγουρέλαιο είναι λάδι που παράγεται σχετικά πρώιμα, πριν ωριμάσει ο ελαιόκαρπος, ο οποίος είναι άγουρος και πράσινος. Οι ελιές συλλέγονται στα μέσα Οκτώβρη χειρωνακτικά και η επεξεργασία τους γίνεται την ίδια ή το πολύ την επομένη ημέρα. 

## Ιδιότητες
Έχει λαμπερό πράσινο χρώμα, που οφείλεται στις χλωροφύλλες του άγουρου ελαιοκάρπου, οι οποίες προσδίδουν στο αγουρέλαιο μεγαλύτερες αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Διαφέρει στην γεύση από το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, καθώς είναι έντονα πικρό και κάπως πικάντικο με έντονα φρουτώδη γεύση από αρώματα της φρεσκοκομμένης άγουρης ελιάς.

Το αγουρέλαιο διατηρεί για λίγους μήνες τις ιδιότητες του, για αυτό και δεν είναι διαθέσιμο όλο τον χρόνο. Τα εντονότερα του χαρακτηριστικά είναι φανερά από την παραγωγή του, τον Νοέμβριο και μέχρι τον Μάρτιο. Όσο περνάει ο χρόνος το αγουρέλαιο χάνει την έντονη γεύση τουν αλλά όχι τα θρεπτικά του συστατικά. Το αγνό αγουρέλαιο, που δεν έχει περάσει καμία επεξεργασία ή φιλτράρισμα, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα θα εμφανίσει ένα ίζημα (μούργα) στον πάτο του δοχείου, το οποίο είναι φυσικό κατάλοιπο του ελαιολάδου και δηλώνει την αγνότητα του αγουρέλαιου.

Περιέχει όλες τις βιταμίνες και προβιταμίνες του ελαιολάδου, μέταλλα και πολυφαινόλες, που προστατεύουν τα κύτταρα από το οξειδωτικό στρες, το ενεργό οξυγόνο και τις ελεύθερες ρίζες.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου

Κατηγορία:Φυτικά έλαια
Κατηγορία:Μαγειρικά έλαια
Μωρίς Φαρμάν

Ο **Μωρίς Αλέν Φαρμάν** (*Maurice Alain Farman*, 21 Μαρτίου 1877 – 25 Φεβρουαρίου 1964) ήταν Γάλλος πρωταθλητής αγώνων ταχύτητας, αεροπόρος, κατασκευαστής και σχεδιαστής αεροσκαφών. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παρίσι από Άγγλους γονείς, αυτός και οι αδελφοί του Ρίτσαρντ και Ανρί Φαρμάν υπήρξαν πρωτοπόροι στην ανάπτυξη της αεροπορίας στην Ευρώπη.

Πρωταθλητής της παράλληλης ποδηλασίας με τον αδερφό του Ανρί, ο Μωρίς Φαρμάν ξεκίνησε να αγωνίζεται με αυτοκίνητα Panhard και το 1901 κέρδισε το *[[Grand Prix de Pau]]*, τον πρώτο αγώνα στην ιστορία που ονομάστηκε Γκραν Πρι. Τον Μάιο του 1902 κέρδισε τον αγώνα *Circuit du Nord*, αγώνα από το Παρίσι στο Αράς μετ’ επιστροφής. Επίσης συμμετείχε στον αγώνα Παρίσι – Βιέννη εκείνης της χρονιάς, τον οποίο κέρδισε ο Μαρσέλ Ρενώ (*Marcel Renault*). Παρόλα αυτά το ενδιαφέρον του Μωρίς στράφηκε γρήγορα στις πτήσεις και  το 1908 αγόρασε ένα διπλάνο Voisin Model 4. Το 1909 έθεσε αρκετά παγκόσμια ρεκόρ αντοχής και ταχύτητας. Σύντομα άρχισε να κατασκευάζει αεροπλάνα και το 1912 συγχώνευσε την επιχείρησή του με την επιχείρηση αεροσκαφών του αδελφού του, για να δημιουργηθεί η εταιρία Φαρμάν (*Farman Aviation Works*).  Του απονεμήθηκε το Πιστοποιητικό Αεροπόρου (Brevet) νο. 6 από την Αερολέσχη της Γαλλίας, το οποίο εκδόθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1909.

Ο Μωρίς Φαρμάν πέθανε στο Παρίσι το 1964.
 

## Αναφορές


Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Γεωργία Αμπατζίδου

Η **Γεωργία Αμπατζίδου** είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου.

Γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1969 στα Σέρβια Κοζάνης.
 
Ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα του Στίβου το 1982, από πολύ μικρή ηλικία,  στην Α' Γυμνασίου με προπονητή τον καθηγητή Φυσικής Αγωγής του σχολείου κ. *Θεμελίδη Ιωάννη*, με τον οποίο εξακολουθεί να γυμνάζεται μέχρι και σήμερα. 

Το 1987 τελείωσε το Λύκειο και εισήχθη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Φυσικής αγωγής και Αθλητισμού από το οποίο αποφοίτησε το 1991. Την ίδια χρονιά έγινε μέλος της Εθνικής Ομάδας Στίβου, συμμετέχοντας στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αθήνας στο αγώνισμα των 3000 m όπου κατέλαβε την 4η θέση.

Έχει λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1997 στην Αθήνα στο αγώνισμα του Μαραθωνίου.
Η καλύτερή της επίδοση στο Μαραθώνιο ήτανε το 2003 στο Διεθνή Μαραθώνιο του Βερολίνου, όπου και πέτυχε την επίδοση 2:36:57 καταλαμβάνοντας τη 13η θέση. Με την επίδοση αυτή έπιασε το υψηλό όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Κατά τη συμμετοχή της στους Αγώνες αυτούς κατέλαβε τη 50ή θέση με επίδοση 2:50:00.

## Παραπομπές


Αμπαντζίδου Γεωργία
Α
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1991
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Τόμι Τζόνσον

Ο **Τόμι Τζόνσον** (*Tommy Johnson*, Ιανουάριος 1896 - 1 Νοεμβρίου 1956) ήταν Αμερικανός μπλουζ μουσικός, τραγουδιστής και κιθαρίστας με σημαντική συμβολή στα μπλουζ του Δέλτα και για περισσότερο από μία εικοσαετία, ένας από τους σπουδαιότερους μπλουζ συνθέτες του Μισισιπή.

Γεννήθηκε στην επαρχία Χιντς και μεγάλωσε στη μικρή πόλη Κρίσταλ Σπρινγκς όπου εκπαιδεύτηκε στην κιθάρα από τον μεγαλύτερο αδελφό του. Σε νεαρή ηλικία εγκατέλειψε το σπίτι του προκειμένου να παίξει μουσική στην ευρύτερη περιοχή του Δέλτα, γνωρίζοντας άλλους διακεκριμένους μπλουζ συνθέτες, όπως τον Τσάρλι Πάτον και τον Γουίλι Μπράουν. Ο Τζόνσον υπήρξε από νωρίς επιρρεπής σε καταχρήσεις και ο αλκοολισμός του - που τελικά τον οδήγησε στο θάνατο το 1956 - αποτυπώθηκε στο αυτοβιογραφικό τραγούδι *Canned Heat Blues*. Σύμφωνα με τους θρύλους που περιβάλλουν τη φυσιογνωμία του Τόμι Τζόνσον, ήταν ικανός να παίζει κρατώντας την κιθάρα του πίσω από το λαιμό, μιμούμενος την τεχνική του Πάτον, τραγουδώντας με ένταση για αρκετές ώρες χωρίς διακοπή. Όπως και στην περίπτωση του Ρόμπερτ Τζόνσον και σύμφωνα με έναν κοινό μύθο, οι αρετές του Τόμι Τζόνσον οφείλονταν σε συμφωνία του με το διάβολο. Αυτό ομολογούσε συχνά ο ίδιος, προκειμένου να εντυπωσιάσει το κοινό του.

Στη μουσική του συναντώνται πολλά από τα χαρακτηριστικά των μπλουζ του Δέλτα, όπως η δραματική ένταση της φωνής - συχνά φαλτσέτο - και το αλληγορικό περιεχόμενο των συνθέσεων. Ολοκλήρωσε μόνο δύο σειρές ηχογραφήσεων, το 1928 και το 1930 αντίστοιχα, που περιλαμβάνουν συνολικά 14 συνθέσεις που άσκησαν σημαντική επιρροή και διασκευάστηκαν από πολυάριθμους μπλουζ μουσικούς.

## Ενδεικτική δισκογραφία

**Complete Recorded Works (1928-1929)* (1990, Document)
**Tommy Johnson (1928 - 1930)* (1998, Wolf)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*David Evans, *Tommy Johnson*, Studio Vista, 1971
*Vladimir Bogdanov (εκδ.), *All Music Guide to the Blues: The Definitive Guide to the Blues*, Backbeat Books, 2003

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Tommy Johnson Foundation

Τζονσον
Κρητικός γάμος

Ο γάμος στα χωριά της Κρήτης ήταν παλιά, αλλά και σήμερα μεγάλο γεγονός. Οι προετοιμασίες άρχιζαν πολλές μέρες πριν. 
Στο σπίτι της νύφης μαζεύονται οι κοπελιές την Παρασκευή και καταστένουν (δηλαδή ετοιμάζουν όπως λέγεται στην Κρητική διάλεκτο) τα προικιά ή προυκιά της και λένε μαντινάδες για κάθε είδος χωριστά.

:::**Ένα ανέφαλο  περνά κι έχει νερό και στούπα** 
:::**και ας είναι καλορίζικη τση νύφης μας η προύκα.**:::

Τα προυκιά μεταφερόταν με πομπή στο σπίτι του ανδρόγυνου, με συνοδεία της λύρας και του λαούτου και τραγουδιών. Οι καλεσμένοι του γαμπρού παίρνουν ο καθένας ένα προυκί. Όλοι μαζί φτάνουν στο σπίτι του γαμπρού και οι ανύπαντρες κοπέλες στρώνουν το νυφικό κρεβάτι, αφού ρίχνουν πάνω ρύζι και χρήματα.
Βάζουν ακόμη να ξαπλώσει πάνω ένα αγόρι για ν'αποκτήσει το ανδρόγυνο αγόρια.
Κατά το στόλισμα λέγονται μαντινάδες. Το βράδυ μαζεύονται οι συγγενείς της νύφης για να την αποχαιρετήσουν λέγοντας:

:::**Σήκω κι αποχαιρέτησε την εδικολογιά σου** 
::: **δώσε τα κλειδιά τση μάνα σου** 
:::**και άμε να βρεις δικά σου.**:::

Το απόγευμα της Κυριακής οι νέοι στόλιζαν το γαμπρό και τα κορίτσια τη νύφη και όταν όλα ήταν έτοιμα, ξεκινούσαν για τη στεφάνωση.
Πρώτος πηγαίνει ο γαμπρός που τον συνοδεύουν δυο νεαροί, ενώ στην πομπή μπροστά πηγαίνουν ο λυράρης και ο λαουτιέρης. Όταν φτάσουν στο σπίτι της νύφης οι καλεσμένοι του γαμπρού λένε:

:::**Ανοίξετε την πόρτα σας να δείτε το γαμπρό μας**,  ::: **τέτοιο σγουρό βασιλικό δεν έχει το χωριό μας**::: κ.ά.

Οι συγγενείς της νύφης απαντούν:

:::**Σιγά σιγά μη βιάζεστε κι η πόρτα μας θ'ανοίξει,** :::**γιατί έχει αδέρφια και δικούς να τσ' αποχαιρετήσει.**:::
κ.ά.

Μετά μπαίνει ο γαμπρός μέσα στο σπίτι, χαιρετά και φιλά τους γονείς της, παίρνει την ευχή τους, προσφέρει λουλούδια και φιλεί τη νύφη.
Την ίδια στιγμή ακούονται οι πυροβολισμοί ή μπαλωθιές της χαράς.
Ξεκινούν για την εκκλησία και πριν μπουν μέσα ο λυράρης τραγουδεί:

:::**Άνοιξε πόρτα τσ' εκκλησάς, πόρτα του παραδείσου** 
:::**να κατεβούν οι άγγελοι τη νύφη να βλοήσουν.** :::

Μετά την τελετή του γάμου χορεύουν έξω στον περίβολο της εκκλησίας το χορό της νύφης και όταν τελειώσει ο χορός ο τελευταίος παίρνει το γουρλίδικο μαντίλι της. Στη συνέχεια ξεκινούν όλοι για το σπίτι του γαμπρού, απ'όπου περνούν τους πετούν ρύζι και άνθη.

:::**Πρόβαλε μάνα του γαμπρού και πεθερά τση νύφης** 
:::**να δεις τον όμορφό σου γιο μια κόρη σου τη φέρνει.** :::

Όταν φτάσουν στην πόρτα, η νύφη παίρνει μέλι από την πεθερά της και κάνει ένα σταυρό πάνω από την πόρτα, για να είναι η ζωή τους γλυκιά. Ύστερα πετά ένα ρόδι με δύναμη μέσα στο σπίτι, για να σκορπίσει όπως το ρόδι η ευτυχία στο σπίτι. 
Μπαίνει μέσα πρώτα η νύφη και μετά ο γαμπρός και συγχρόνως λέγονται μαντινάδες. Μετά απ'όλα αυτά ακολουθεί το γαμήλιο τραπέζι με το πιλάφι (γαμοπίλαφο) ή τα μακαρόνια με τον αθότυρο και το βραστό και το γλέντι κρατεί μέχρι και μία εβδομάδα.
Το δίσεκτο χρόνο και το Μάιο δεν κάνουν γάμους. Την ίδια μέρα, στην ίδια εκκλησία δε πρέπει να γίνονται δύο γάμοι, όπως και στο ίδιο σπίτι δυο γάμοι τον ίδιο χρόνο. Έτσι πιστεύουν και το έχουν κακό παρατήρημα στην Κρήτη.

Κατηγορία:Πολιτισμός της Κρήτης
Κατηγορία:Λαογραφία
Νικήτας Λιοναράκης

Ο **Νικήτας Λιοναράκης** ήταν δημοσιογράφος, πατέρας της δημοσιογράφου Μυρσίνης Λιοναράκη αδερφός του Αντώνη Λιοναράκη. Γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου. Αγωνίστηκε κατά της Χούντας, υπέστη βασανιστήρια και φυλακίστηκε. Εργάστηκε πολλά χρόνια ως δημοσιογράφος δηλώνοντας ότι το ειδικό επιστημονικό του ενδιαφέρον εστιάζεται στα ζητήματα των ΜΜΕ και των σχέσεων κράτους - Κοινωνίας των Πολιτών. 

Η πρώτη του συνεργασία ήταν η εφημερίδα *[[Η Αυγή|Αυγή]]* ενώ ακολούθησαν η *Νέα Μεσημβρινή* και το *[[Έθνος (εφημερίδα)|Έθνος]]*. Μεγάλη του αγάπη ήταν το ραδιόφωνο. Για περισσότερα από 15 χρόνια παρουσίαζε στην Ελληνική Ραδιοφωνία την εκπομπή «Στις γειτονιές της Ελλάδας», που ήταν μια από τις πρώτες που ασχολήθηκαν με την ελληνική περιφέρεια. Στη συνέχεια διατέλεσε διευθυντής, αρχικά των 19 Περιφερειακών Ραδιοφωνικών Σταθμών της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και στη συνέχεια της ΕΡΑ-1 και της ΕΡΑ-2.
 
Από το 1999 έως το 2004 υπήρξε συνεργάτης του τότε ΥΠΕΞ Γιώργου Παπανδρέου και διατέλεσε Πρόεδρος της «Επιτροπής για τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ)» στο Υπουργείο Εξωτερικών έχοντας την ευθύνη για τη συνεργασία μαζί τους. Αποτέλεσμα της συνεργασίας ήταν η έρευνα που ολοκληρώθηκε την εποχή και που κατέληξε στην καταγραφή των 31.585 ελληνικών ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στο χώρο των διεθνών σχέσεων.

Το βιβλίο του «Οι συνέπειες του Γατόσκυλου. Κοινωνική πολυπλοκότητα και ΜΜΕ» (εκδ. Παπαζήση 2002) διδάσκεται σήμερα σε σχολές δημοσιογραφίας της Ελλάδας. Τα τελευταία χρόνια δίδασκε στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης το μάθημα «Εταιρικές σχέσεις μεταξύ κράτους και κοινωνίας των πολιτών» ενώ είχε και την ευθύνη για τον συντονισμό διαφόρων ερευνητικών ομάδων. 

Ήταν από τους ιδρυτές του επιστημονικού περιοδικού Σύγχρονα Θέματα και μέλος της Συντακτικής Ομάδας. Υπήρξε πρωτεργάτης της ανάδειξης και υποστήριξης του κινήματος των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και της Κοινωνίας των Πολιτών στην Ελλάδα και τα τελευταία χρόνια συντονιστής της "Καμπάνιας των 800 ΜΚΟ για το Σύνταγμα". Επίσης ήταν αντιπρόεδρος της οργάνωσης Greenpeace. 

Λίγο πριν πεθάνει στις 10 Οκτωβρίου του 2007, είχε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για το Νόμο περί αστικής ευθύνης των δημοσιογράφων, το οποίο με ομόφωνη απόφαση του αμφισβήτησε το Νόμο αυτό και καταδίκασε την Ελλάδα για την εφαρμογή του. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ για το θάνατό του

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Σβερίν

left|130px|thumb|εναέρια όψη του παλαιού κέντρου
Το **Σβερίν** (γερμ. *Schwerin*) είναι η πρωτεύουσα του κρατίδιου του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας στη Γερμανία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 97.045 κατοίκους.

## Ιστορία
Το 1358 η πόλη έγινε ένα μέρος του δουκάτου του Μεκλεμβούργου. Όταν το κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία επανιδρύθηκε το 1990, το Σβερίν έγινε πρωτεύουσα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Schwerin.de

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Πόλεις του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Σβεριν
Βίλχελμ Γκούστλοφ

Ο **Βίλχελμ Γκούστλοφ** (30 Ιανουαρίου 1895 - 4 Φεβρουαρίου 1936) ήταν Γερμανός, ο οποίος ίδρυσε το ελβετικό ναζιστικό κόμμα.

Αρχικά εργάστηκε ως μετεωρολόγος στην Ελβετία. Το 1929 εντάχθηκε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP). Το 1932 ίδρυσε τον ελβετικό κλάδο του ναζιστικού κόμματος στο Νταβός. Προώθησε τον αντισημιτισμό στην Ελβετία σε τέτοιο σημείο, ώστε να μηνυθεί για λιβελλογράφημα από την Εβραϊκή Κοινότητα Ελβετίας.

Ο Βίλχελμ Γκούστλοφ δολοφονήθηκε από τον Νταβίντ Φράνκφουρτερ (David Frankfurter), έναν Εβραίο φοιτητή. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη στην πατρίδα του το Σβερίν του Μεκλεμβούργου στη Γερμανία και της δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα. Το φέρετρό του μεταφέρθηκε με τρένο από το Νταβός στο Σβερίν, με πολλές ενδιάμεσες στάσεις. Στην κηδεία του παρέστη αυτοπροσώπως ο Αδόλφος Χίτλερ, καθώς επίσης και ο Γιόζεφ Γκέμπελς, ο Χέρμαν Γκέρινγκ, ο Χάινριχ Χίμλερ, ο Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ και χιλιάδες μέλη της ναζιστικής νεολαίας.

Αναδείχθηκε κάτι σαν «μάρτυρας του ναζισμού». Η δολοφονία του χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην αντισημιτική προπαγάνδα που προηγήθηκε του πογκρόμ της «Νύχτας των Κρυστάλλων». Το όνομά του δόθηκε τιμητικά σε γερμανικό κρουαζιεροπλοιο (το οποίο βυθίστηκε το 1945 με απώλεια εικαζεται 10.000 ατόμων), καθώς επίσης σε Ίδρυμα στη Γερμανία και σε μικρή βιομηχανία όπλων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μελέτη για ναζιστικές ομάδες στην Ελβετία, 1930-1945  (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Γερμανοί Ναζιστές πολιτικοί
Θραψανό Ηρακλείου

Το **Θραψανό** (επίσημο: **Θραψανόν**) είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδος. Η θέση του είναι περί τα 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ηρακλείου. Το Θραψανό αποτελεί το μητροπολιτικό κέντρο της αγγειοπλαστικής στην Κρήτη και ένα από τα δύο-τρία σ' ολόκληρη την Ελλάδα. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους είναι αγγειοπλάστες, κληρονομικό επάγγελμα, διδασκόμενο από τους γονείς στα τέκνα. Εκτός από την αγγειοπλαστική, οι Θραψανιώτες ασχολούνται και με τη γεωργία (αμπέλια, ελιές) και λιγότερο με την κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα του χωριού σύμφωνα με μία εκδοχή προήλθε από τα *θράψαλα*, τα όστρακα δηλαδή των σπασμένων αγγείων που αφθονούν γύρω από τα καμίνια. Εξάλλου, η ονομασία που είχε κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν Τζομλεκτζή Κιόι (=χωριό αγγειοπλαστών), με 206 χαράτσα.

Ο Θραψανιώτης ταυτίζεται με τον αγγειοπλάστη, όπως πιστοποιεί και το δίστιχο, το οποίο τραγουδούσαν παλαιότερα οι κοπέλες, που μετέφεραν νερό σε μακρινές αποστάσεις: *Διάλε τσ' αποθαμένους του, του παλιοθραψανιώτη που κάνει τα σταμνιά βαριά και καταλεί τη νιότη*.

Η αρχαιότερη γραπτή αναφορά στο χωριό είναι σε έγγραφα του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα, *Trapsiano* και *Thrapsiano* το 1379.

Στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα το Θραψανό αναφέρεται ως *Trapsano*, με 468 κατοίκους.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται με τη σημερινή του ονομασία και τότε υπαγόταν στον δήμο Καστελίου. Είχε 854 Χριστιανούς κατοίκους. Αργότερα γράφεται και με αρσενικό: ο Θραψανός (το 1920), όπως και με απλή γενική (Θραψανών).

## Υποδομή και αξιοθέατα
μικρογραφία|Το δημοτικό σχολείο Θραψανού.
Το Δημοτικό σχολείο του, ιδρυθέν το 1870 είναι ένα από τα παλιότερα σχολεία στον νομό Ηρακλείου.

Εξάλλου, στο Θραψανό, εκτός από Δημοτικό σχολείο υπάρχει μονοθέσιο νηπιαγωγείο και Γυμνάσιο, περιφερειακό ιατρείο, ΚΕΠ και ανθοκομικός συνεταιρισμός.

Υπάρχουν 13 συνολικά ναοί, με κυριότερους αυτούς της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και της Κοίμησης της Θεοτόκου.

## Αθλητισμός
Ο *Αθλητικός Όμιλος Θραψανού «ο Ανθεστίων»* ιδρύθηκε το 1983 και εκπροσωπεί το χωριό στο ποδόσφαιρο, συμμετέχοντας στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Έδρα του αποτελεί το ποδοσφαιρικό γήπεδο του χωριού, το Δημοτικό Γήπεδο Θραψανού.

## Δείτε επίσης
* Κοινότητα Θραψανού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Θραψανό με λόγια και εικόνες.

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Θραψανού
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Ντόμπρα

Το **ντόμπρα** (*dobra*) είναι η νομισματική μονάδα του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Η συντομογραφία του είναι Db και υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (ενικός *céntimo*, πληθ. *cêntimos*), παρά το γεγονός ότι ο πληθωρισμός έχει καταστήσει το σέντιμο απαρχαιωμένο. Το ντόμπρα εισήχθη το 1977, αντικαθιστώντας το εσκούδο του Αγίου Θωμά και Πρίγκιπα, με το οποίο έχει την ίδια αξία.

Τον Ιούλιο του 2009 η κυβέρνηση του Σάο Τομέ υπέγραψε συμφωνία για χορήγηση δανείου ύψους έως 25 εκατ. ευρώ από την Πορτογαλία, με σκοπό το ντόμπρα να αποκτήσει ίση αξία με το ευρώ. Στα πλαίσια της συμφωνίας, τα δύο νομίσματα συνδέονται, γεγονός, το οποίο, κατά την κυβέρνηση του αφρικανικού κράτους, θα συντελέσει στο να υπάρχει μεγαλύτερη σταθερότητα στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Η συμφωνία θα τεθεί επίσημα σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2010. Παρόμοια συμφωνία είχε υπογράψει η Πορτογαλία δέκα χρόνια πριν με το Πράσινο Ακρωτήριο.

## Κέρματα
Το 1977 εισήχθησαν κέρματα των 50 cêntimos και των 1, 2, 5, 10 και 20 dobras. Εκτός από τον ορείχαλκο, που ήταν στα κέρματα των 50 cêntimos και του 1 dobra, τα κέρματα αυτά κατασκευάστηκαν και με χαλκονικέλιο, όπως ήταν τα 50 dobras που είχαν εισαχθεί το 1990. Το 1997 κυκλοφόρησαν ντόμπρα μεγαλύτερης ονομαστικής αξίας και συγκεκριμένα των 100, 250, 500, 1000 και 2000 dobras. Από αυτά, τα κέρματα των 100 και των  250 dobras είναι στρόγγυλα , ενώ τα υπόλοιπα είναι επταγωνικά.

Στην εμπρόσθια όψη τους, όλα τα κέρματα φέρουν το εθνόσημο της χώρας, με την επιγραφή  «*Aumentemos a Produção*» στην πίσω πλευρά.

## Τραπεζογραμμάτια
Το 1977 κυκλοφόρησαν χαρτονομίσματα των 50, 100, 500 και 1000 dobras από την Εθνική Τράπεζα της χώρας (*Banco Nacional de São Tomé e Príncipe*). Το 1996 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 5.000, 10.000, 20.000 και 50.000 dobras με τη μικρότερη ονομαστική αξία να αντικαθίσταται από κέρματα το 1997. Το 2006 τυπώθηκε μία νεότερη και ασφαλέστερη σειρά από ντόμπρα.

Όλα τα χαρτονομίσματα φέρουν στην πίσω πλευρά τους το πορτρέτο του *Rei Amador*.

## Ισοτιμίες τα τελευταία 12 χρόνια

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Τράπεζα του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομίσματα
Κατηγορία:Σάο Τομέ και Πρίνσιπε