open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πλατεία Ηλείας

Η **Πλατεία** είναι ορεινό χωριό της Πελοποννήσου στην Ηλεία.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Πλατεία βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας. Το χωριό είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές του όρους Μίνθη, σε υψόμετρο 587 μέτρων. Απέχει 62 χιλιόμετρα ΝΑ. από τα Κρέστενα και 23 χιλιόμετρα ΝΔ. από την Ανδρίτσαινα. Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821, με την ονομασία *Μποϊκά* ή *Μποϊκάς* να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Φαναρίου. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα γραμμένη ως *Μποϊκά* το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φιγαλείας. Το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Πλατεία. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Δραγώγιο και την Καστρούγκαινα αποτελούν την τοπική κοινότητα Δραγωγίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανδριτσαίνης  του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 6 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Μαρία Τσαρτορύσκα

Η **Μαρία Τσαρτορύσκα της Βυρτεμβέργης**, πολων.: Maria Czartoryska Wirtemberska (15 Μαρτίου 1768, Βαρσοβία - 21 Οκτωβρίου 1854, Παρίσι), ήταν Πολωνή σλάχτα (ευγενής), συγγραφέας, μουσικός και φιλάνθρωπος. 

## Βιογραφία
Η Μαρία-Άννα ήταν κόρη του Αδάμ Καζίμιερς πρίγκιπα Τσαρτορύσκι και της Ιζαμπέλας, κόρης του Γκέοργκ-Ντέτλεφ κόμη του Φλέμινγκ. Πέρασε την παιδική της ηλικία στο *Mπλέ Ανάκτορο* της Βαρσοβίας και στο Ποβόνσκι Το 1782 μετακόμισε με τους γονείς της στο Πουλάβυ.

Από το 1784 έως το 1793 η Μαρία παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο δούκα της Βυρτεμβέργης, ο οποίος έγινε χετμάνος (στρατάρχης) του Λιθουανικού Στρατού στον πόλεμο του 1792 κατά της Ρωσίας. Η Μαρία τον χώρισε, όταν αυτός πρόδωσε την Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Ο μοναδικός γιος της Μαρίας, ο Αδάμ της Βυρτεμβέργης, παρέμεινε με τον πατέρα του και μεγάλωσε σε μία ατμόσφαιρα προκατειλημμένη κατά της μητέρας του και της Πολωνίας.

Μετά το διαζύγιό της η Μαρία ζούσε κυρίως στη Βαρσοβία και από το 1798 έως το 1804 περνούσε τους χειμώνες στη Βιέννη και τα καλοκαίρια στο Πουλάβυ. Μεταξύ 1808-1816 φιλοξένησε το λογοτεχνικό της σαλόνι στη Βαρσοβία (*Μπλε Σάββατα*). Οι προσκεκλημένοι της περιλάμβαναν τον Γιούλιαν Ούρσυν Νιεμτσέβιτς. Παρακολούθησε συναντήσεις της *Εταιρείας των X* (πολων.: Τοβαζίστφο Ίκσουφ). Το 1816 δημοσίευσε τη *Μαλβίνα, ή η διαίσθηση της καρδιάς*, που θεωρείται το πρώτο ψυχολογικό μυθιστόρημα της Πολωνίας.

Γοητευμένη με το γραφικό χωριό Πιλίτσα, το αγόρασε και αναδιαμόρφωσε τον κήπο του τοπίου. Έκτισε ένα παλάτι και μία καθολική εκκλησία. Το πάρκο στην Πιλίτσα εθεωρείτο από τα πιο όμορφα της Ευρώπης και συναγωνιζόταν άλλα πάρκα στην Πολωνία: το Ποβόνσκι (που φτιάχτηκε από τη μητέρα της Μαρίας) και την *Αρκαδία* (της Χελένα Ρατζίβιου). Η Μαρία προσέλαβε τον Φραντσίσεκ Λέσελ ως κτηματομεσίτη της.

Η Mαρία Βυρτεμπέρσκα ήταν ενεργή φιλάνθρωπος. Παρείχε εκπαίδευση και δημοσίευσε ημερολόγια για τους αγρότες.

Μετά την Εξέγερση του Νοεμβρίου, η Μαρία μετακόμισε στη Σιενιάβα και μετά στη Γκαλίσια. Το 1837 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έζησε με τον αδελφό της Άνταμ-Γιέρζυ Τσαρτορύσκι.

## Οικογένεια
Περί το 1788 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο δούκα της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνο:
* Αδάμ 1792-1847, δούκας της Βυρτεμβέργης.

## Έργα

### Βιβλίο
* *Μαλβίνα, ή το αισθητήριο της καρδιάς*, 1816 (Αγγλική μετάφραση από την Ούρσουλα Φίλιπς, που εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Πανεπιστημίου Βορείου Ιλινόις, 2012,  )

### Μουσική δωματίου
* κομμάτια για πιάνο (δημοσιεύθηκε από τον Αντόνι Κοτσιπίνσκι) 

### Φωνητική μουσική
* Σέφαν Πολότσκι (εκδόθηκε από τον Ρογκότσυ) 

## Εκθεσιακός χώρος

Αρχείο:Pulawy palac marynki.jpg|Το ανάκτορο *Μαρύνκα* στο Πουλάβυ κτίστηκε για τη Μαρία από τους γονείς της.
Αρχείο:Alexander_Roslin_003.png|Η Ιζαμπέλα του Φλέμινγκ, μητέρα της Μαρίας Τσαρτορύσκας.
Αρχείο:Louis von Württemberg (1756-1817).jpg|Ο Λουδοβίκος δούκας της Βυτεμβέργης, σύζυγος της Μαρίας, το 1800.
Αρχείο:Adam of Wurttemberg by D.Bossi.jpg|Ο Αδάμ δούκας της Βυρτεμβέργης, γιος της Μαρίας. Πορτρέτο του Γιόχαν-Ντόμινικ Μπόσι, 1805.


## Βιβλιογραφικές αναφορές


 

Κατηγορία:Πολωνοί γερμανικής καταγωγής
Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς
Μπάμπες Ηλείας

Οι **Μπάμπες** είναι πολύ μικρός οικισμός των Μακρισίων του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων στην  Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας. Στον λοφίσκο "Αρνοκατάρραχο", κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’50, ανασκάφηκε  ένας σχετικά μικρός (8,36 χ 4,55 μ.) δωρικός ναός από ντόπιο κογχυλιάτη λίθο, ο οποίος θεωρείται σε συχνότητα ευρημάτων ανάγλυφης κεραμικής δεύτερος χώρος μετά την Αρχαία Ολυμπία και χρονολογείται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στο δήμο με 2 μόνο κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Ναός του Διός στις Μπάμπες Μακρυσίων  από τον ιστότοπο Αριστομένης ο Μεσσήνιος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Αμαλία του Τεκ

Η **Αμαλία** (γερμ. *Αmalie von Teck* , 12 Νοεμβρίου 1838 - 20 Ιουλίου 1893) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του δούκα της Βυρτεμβέργης. Επειδή ο γάμος των γονιών της θεωρήθηκε μοργανατικός, είχε τον τίτλο της *Κόμισσας του Χόενσταϊν*, μετά της *Πριγκίπισσας του Τεκ*. Με τον γάμο της έγινε *Κόμισσα του Χύγκελ*. Η κόρη του αδελφού της Φραγκίσκου, Μαρία του Τεκ, ήταν σύζυγος του Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

## Βιογραφία
Η *Αμαλία Ιωσηφίνα Ερριέττα Αγνή Σουζάνα* ήταν η δεύτερη κόρη του Αλέξανδρου της Βυρτεμβέργης και της Κλάουντιν Ρίντεϋ, κόρης του Λάζλο, Κόμη του Κις-Ρίντε. Καθώς η Κλάουντιν δεν ανήκε σε κάποιον βασιλικό ή άμεσα υπαγόμενο στον αυτοκράτορα Οίκο, ο γάμος θεωρήθηκε μοργανατικός και στη μητέρα της απονεμήθηκε ο τίτλος της *κόμισσας του Χόενσταϊν* από τον Φερδινάνδο Α΄ της Αυστρίας.  Αυτόν τον τίτλο έφερε η Aμαλία και τα αδέλφια της από τη γέννησή τους. Αδέλφια της ήταν η Κλαυδίνη (1836 - 1894) και ο Φραγκίσκος, Κόμης του Χόενσταϊν, μετά Πρίγκιπας (και έπειτα Δούκας) του Τεκ (1837 - 1900), που νυμφεύτηκε τη Μαρία Αδελαΐδα, κόρη του Δούκα του Κέιμπριτζ.

Έμεινε ορφανή το 1841, όταν η μητέρα της απεβίωσε ως αποτέλεσμα ατυχήματος ιππασίας. Πέρασε τα παιδικά και νεανικά της χρόνια στη Βιέννη με τον πατέρα και τα αδέλφια της. Στις 13 Οκτωβρίου 1863 παντρεύτηκε τον Παύλο, Κόμη του Χύγκελ, έναν Αυστριακό αξιωματικό.

Μετά τον γάμο, μετακόμισαν στο Κάστρο Ράινταλ, κοντά στο Γκρατς, που ανήκει στην οικογένεια του συζύγου της. Η αδελφή της Κλαυδίνη μετακόμισε σε ένα σαλέ ελβετικού στυλ κοντά στο κάστρο. Η Αμαλία είχε μία ήσυχη και επαρχιακή ζωή με την οικογένειά της με περιστασιακές επισκέψεις από τον αδελφό της Φραγκίσκο και τη σύζυγό του Μαρία Αδελαΐδα (εξαδέλφη της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου), καθώς και τα παιδιά του, μεταξύ των οποίων ήταν η Μαρία του Τεκ, μελλοντική Βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου.  Στις 16 Δεκεμβρίου 1871 ο εξάδελφός της Κάρολος Α΄ της Βυρτεμβέργης την αναβίβασε σε *Πριγκίπισσα του Τεκ*,  όπως ακριβώς και ο πατέρας του Γουλιέλμος Α΄ της Βυρτεμβέργης είχε κάνει με τα αδέλφια της την 1η Δεκεμβρίου 1863.  

Απεβίωσε το 1893 ως αποτέλεσμα καρκίνου. Τάφηκε στο κοιμητήριο του Αγίου Πέτρου στο Γκρατς. 

## Τίτλοι και στυλ
* 28 Αυγούστου 1837 - 16 Δεκεμβρίου 1871: Η Κόμισα Αμαλία του Χόενσταϊν 
* 16 Δεκεμβρίου 1871 - 20 Ιουλίου 1893: *Η Γαλήνια Πριγκίπισσα* Αμαλία του Τεκ 

## Πρόγονοι

## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Familienarchiv von Hügel". Hauptstaatsarchiv Stuttgart. Landesarchiv Baden-Württemberg. 

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Κατηγορία:Κόμισσες της Αυστρίας
Μπαρακίτικα Ηλείας

Τα **Μπαρακίτικα** είναι ημιορεινό χωριό της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Μπαρακίτικα βρίσκονται στους βόρειους πρόποδες του όρους Μίνθη σε υψόμετρο 220 μέτρα. Απέχει 22 χλμ. ΝΑ. από τα Κρέστενα και 21 χλμ. ΒΔ. από την Ανδρίτσαινα. Ανατολικά και νότια του χωριού, μέχρι την Καλλιθέα (Α.) και τον Ράπτη, Λιβαδάκι (ΝΑ.) εκτείνεται το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Ζαχοβούνι-Πρεσκαβίτα συνολικής έκτασης 13.000 στρεμμάτων. 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ζάχας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Καλλιθέα  και τα Μελίσσια αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλιθέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αλιφείρας του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 89 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Μυρώνια Ηλείας

Τα **Μυρώνια** είναι ορεινό χωριό της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Τα Μυρώνια βρίσκονται προς τα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, στους βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Μίνθη με υψόμετρο 637 μέτρα σε περιοχή κατάφυτη από καρυδιές, ελιές και μουριές. Στο χωριό υπάρχουν δύο παραδοσιακοί νερόμυλοι, αρκετές φυσικές πηγές με άφθονα νερά. Απέχουν 39 χλμ. ΝΑ. από τα Κρέστενα (μέσω Πλατιάνας) και 18 χλμ. Δ. από την Ανδρίτσαινα, ανάμεσα στο Ράμα (ΒΔ.), το Κεραμίδι (ΒΑ.) και τον Άγιο Βλάση (ΝΔ.). Το κτήριο ιδιοκτησίας Γ. Zαφειράκη έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο *"διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής, διατηρεί όλα τα αρχιτεκτονικά και μορφολογικά του στοιχεία αναλλοίωτα και είναι αξιόλογο για την μελέτη της ιστορίας της τοπικής αρχιτεκτονικής.*

## Ιστορικά στοιχεία
Αναφορές για τον οικισμό καθώς και του γειτονικού Σιλήμνα υπάρχουν από τις αρχές του 17ου αιώνα ενώ την περίοδο της Επανάστασης του 1821 με την ονομασία *Μπάρτζελη* ή *Μπάρτζελι* ή *Μπαρτζέλη* καταγράφεται να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Αρκαδίας. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα, με την ονομασία *Μπάρτζελη*, το 1835 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Τυπαναίων. Το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Μυρωνία και το 1940 διορθώθηκε σε Μυρώνια. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Βλάση, το Κλήμα το Ράμα και τη Σιλήμνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Μυρωνίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αλιφείρας του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό ως κοινότητα 280 κατοίκους ενώ ως οικισμός 150.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο ιστότοπος της Μυρώνιας Ηλείας
* H ιστορία του χωριού Μυρώνια της ορεινής Ηλείας από τον ιστότοπο https://www.iliaoikonomia.gr/
* Γνωρίστε το χωριό Μυρώνια της ορεινής Ηλείας στο https://www.youtube.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Ελισάβετ του Ούραχ

Η **Ελισάβετ** (γερμ. *Elizabeth gräfin von Württemberg, prinzessin von Urach*, 23 Αυγούστου 1894, Κάστρο του Λιχτενστάιν, Βυρτεμβέργη - 13 Οκτωβρίου 1962, Κάστρο Φράουενταλ, Στυρία) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα του Ούραχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Λίχτενσταϊν.

## Βιογραφία
Η *Ελισάβετ Αυγούστα Μαρία Φλορεστίνη Λουίζα* ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Καρόλου του Ούραχ (1864 - 1928) και της Αμαλίας των Βίττελσμπαχ (1865 - 1912), κόρης του Καρόλου Θεοδώρου εν Βαυαρία. Μετά το τέλος της μητέρας της τον Μάιο του 1912, κατάφερνε να μεριμνά για το σπίτι τού πατέρα της και να φροντίζει την εκπαίδευση των νεότερων αδελφών της. 

Ο Ιωακείμ της Πρωσίας, νεότερος γιος του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, τη φλέρταρε μάταια: η Ελισάβετ και ο πατέρας της τον απέρριψαν, επειδή ήταν Προτεστάντης και επέμεναν να εκπαιδεύσουν τα παιδιά σύμφωνα με το Καθολικό δόγμα.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελισάβετ αλληλογραφούσε με τον πατέρα της, ο οποίος είχε το αξίωμα του υποστράτηγου και ήταν διοικητής του 26ου τμήματος στη Γαλλία, τη Ρωσία και τη Σερβία. Οι επιστολές τους βρίσκονται τώρα στο κύριο κυβερνητικό αρχείο στη Στουτγάρδη.

Την άνοιξη του 1921 παντρεύτηκε τον Κάρολο Αλοΰσιο του Λίχτενσταϊν (1878 - 1955), γιο του Aλφρέδου του Λίχτενσταϊν και της (εξαδέλφης εκείνου) Ερριέττας του Λίχτενσταϊν. Ο Kάρολος Αλοΰσιος ήταν αυτοκρατορικός και βασιλικός ίλαρχος του ιππικού (*rittmeister*) μέχρι το τέλος της Αυστροουγγαρικής μοναρχίας και από τις 13 Δεκεμβρίου 1918 έως τις 15 Σεπτεμβρίου 1920 προσωρινά πρωθυπουργός (*Landesverweser*) του πριγκιπάτου του Λίχτενσταϊν. 

Απεβίωσε το 1962 σε ηλικία 68 ετών. Αναπαύεται στην ταφική κρύπτη του Καθεδρικού Ναού του Βαντούζ. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Κάρολο Αλοΰσιο του Λίχτενσταϊν. Είχαν τέσσερα παιδιά:
* *Γουλιέλμος* Αλφρέδος Ερρίκος Κάρολος Θεόδωρος Γκέρο Μαρία Ιωσήφ (1922 - 2006).
* Μαρία Ιωσηφίνα Ερριέττα Αμαλία Φλορεστίνη Ζίτα Φραγκίσκη Θηρεσία Καρόλα Βαλερία Ελισάβετ Λουδοβίκα (1923 - 2005).
* *Φραγκίσκη* ντε Πάουλα Ερριέττα Μαρία Αμαλία Ματθίλδη Βενεδίκτη Πέτρα ντε Αλκάνταρα (1930 - 2006).
* *Βόλφγκανγκ* Ιωάννης Βαπτιστής Ιωάννης Ευαγγελιστής Ιλδεφόνσος Φραγκίσκος ντε Πάουλα Ιωσήφ Μαρία (γενν. 1934).

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφία
* Wolfgang Schmierer: Άρθρο για την *Elisabeth, Prinzessin von und zu Liechtenstein* [nee Fürstin von Urach]. Σε: *Das Haus Württemberg.* *Ein βιογραφίες Lexikon*, συντάκτης: Sönke Lorenz, Dieter Mertens und Volker Press, Kohlhammer Verlag, Στουτγκάρδη 1997,, S. 391.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Κόμισσες της Βυρτεμβέργης
Πάουλα Σέλινγκ

H **Πάουλα Σέλινγκ** (ρουμανικά: *Paula Seling*, 25 Δεκεμβρίου 1978) είναι Ρουμάνα τραγουδίστρια, στιχουργός, παραγωγός δίσκων, DJ και τηλεοπτική προσωπικότητα. 

Εκπροσώπησε τη Ρουμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2010, μαζί με τον Όβι, και το τραγούδι "Playing with Fire", τερματίζοντας στη 3η θέση στο τελικό.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Μπάια Μάρε, παρακολούθησε το Εθνικό Κολλέγιο Gheorghe Șincai και αργότερα μετακόμισε στο Βουκουρέστι για να ακολουθήσει καριέρα στη μουσική.

Έχει κυκλοφορήσει περισσότερα από δεκατρία άλμπουμ (συμπεριλαμβανομένων τριών Χριστουγεννιάτικων άλμπουμ) και πάνω από είκοσι single, συμπεριλαμβανομένων δύο κορυφαίων δέκα επιτυχιών στα Top 100 της Ρουμανίας, μια μικρή ευρωπαϊκή επιτυχία που μπήκε στα charts στη Φινλανδία και τη Νορβηγία, καθώς και το Βρετανικό Singles Chart, και κατείχε καλή θέση στο Starcount στο παγκόσμιο chart δημοτικότητας.

Η Πάουλα είναι δίγλωσση και μιλά, γράφει και εκτελεί στα Γαλλικά, Αγγλικά και Ρουμανικά. Επιπλέον, μιλάει και τα ιταλικά. Επίσης δάνεισε τη φωνή της, στην ταινία κινουμένων σχεδίων στο *[[Αυτοκίνητα 2|Cars 2]]*. Είναι υποστηρίκτρια της προσωπικής ελευθερίας, των ατομικών δικαιωμάτων και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Συμμετείχε στη δέκατη σεζόν της ρουμανικής έκδοσης του *[[:en:Dancing with the Stars|Dancing with the Stars]]*, (Dansez Pentru Tine) όπου τερμάτισε τρίτη.

Το 2012, επιλέχθηκε από την Walt Disney για την ηχογράφηση του τραγουδιού "My Spirit Flies" ("Chiar pot zbura"), για το οσκαρικό κινούμενο σχέδιο της Pixar *[[Brave]]*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρουμάνοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρουμανία
Φαρίντ Μαμάντοφ

Ο **Φαρίντ Μαμάντοφ** (, γεννηθείς στις 30 Αυγούστου 1991 στο Μπακού) είναι Αζέρος τραγουδιστής. Εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν στο διαγωνισμό τραγουδιού Γιουροβίζιον 2013 στο Μάλμε με το τραγούδι "Hold Me" και ήρθε δεύτερος μετά τη Δανία.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια και καριέρα
Ο Μαμάντοφ γεννήθηκε στο Μπακού, γιος του Ασίφ Μαμάντοφ, ενός ερασιτέχνη τζουντόκα και μουσικού της ροκ, και της Μάγιας Μαμάντοβα, μια σοβιετική γυμνάστρια. Σπούδασε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Πολιτισμού και Τεχνών του Αζερμπαϊτζάν.

Από την παιδική του ηλικία, ο Μαμάντοφ τραγουδούσε στο συγκρότημα Μπουλμπούλ που διαχειρίζεται η Αϊμπανίζ Χασίμοβα. Για πολύ καιρό ήταν σολίστ αυτού του συνόλου. Ενδιαφέρεται για την μουσική σόουλ και τζαζ από την ηλικία των 8 ετών θεωρέι τον Στίβι Γουόντερ ως σημαντική επιρροή.

Ο Μαμάντοφ είναι ο συγγραφέας του *Gal yanima* (Ελάτε σε μένα), ένα από τα τραγούδια που ερμήνευσε κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού επιλογής τραγουδιού για την Γιουροβίζιον του Αζερμπαϊτζάν.

Εκτός από τη μουσική, ασκεί επίσης ελληνορωμαϊκή πάλη και καποέιρα.

Το 2013, συμμετείχε στην τελετή έναρξης του διεθνούς τουρνουά πάλης "Γκολντ Γκραν Πρι".

Το 2015, συμμετείχε στην τελετή λήξης των 1ων Ευρωπαϊκών Αγώνων όπου τραγούδησε τον εθνικό ύμνο του Αζερμπαϊτζάν με την Σαμπίνα Μπαμπάγιεβα.

### Γιουροβίζιον
μικρογραφία|Ο Φαρίντ Μαμάντοφ στη Γιουροβίζιον του 2013
Τον Μάρτιο του 2013 ο Μαμάντοφ κέρδισε τον εθνικό τελικό του Αζερμπαϊτζάν για τον 58ο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον 2013 που έλαβε χώρα στο Μάλμε της Σουηδίας τον Μάιο του 2013. Ο Μαμάντοφ ήταν ο πρώτος άνδρας σόλο τραγουδιστής που εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν στο διαγωνισμό. Την παρουσίαση σκηνοθέτησε ο Φωκάς Ευαγγελινός, ο Έλληνας χορογράφος που σκηνοθέτησε τις παρουσιάσεις του Σάκη Ρουβά και της Άνι Λοράκ. Το Αζερμπαϊτζάν κατέλαβε τη 2η θέση στον διαγωνισμό του 2013, λαμβάνοντας δέκα δωδεκάρια και 234 πόντους.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της συμμετοχής του Αζερμπαϊτζάν στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον, του απονεμήθηκε το καλλιτεχνικό βραβείο Μαρσέλ Μπεζανσόν.

## Μετά την Γιουροβίζιον
Τον Απρίλιο του 2016, ο Μαμάντοφ παντρεύτηκε μια γυναίκα που ονομάζεται Νιγκάρ σε ιδιωτική τελετή. Το ζευγάρι σύντομα μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας, όπου γεννήθηκε ο γιος τους τον Ιανουάριο του 2019.

## Δισκογραφία
### Σινγκλ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημα στοιχεία γι'αυτόν και για την οικογένειά του (στα αζερικά)

Κατηγορία:Αζέροι τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Αλίφειρα Ηλείας

Η **Αλίφειρα** ή **Αλιφείρα** είναι ημιορεινό χωριό της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Αλίφειρα βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Μίνθη σε υψόμετρο 405 μέτρα. Το χωριό απέχει 36 χλμ. Α.-ΝΑ. από τα Κρέστενα και 15 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Ανδρίτσαινα. Ανατολικά περνάει το Φαναρίτικο ρέμα ενώ δυτικά προς το Τσελεχοβίτικο ρέμα (αρχαίος Τρίτωνας) είναι η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σεπετού έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο που χρήζει ειδικής κρατικής προστασίας και είναι κτισμένη σε βραχώδη πλαγιά πάνω από τον ποταμό Τρίτωνα, ιδρύθηκε την περίοδο 1150-1200, το καθολικό του χρονολογείται το 1920 και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην περιοχή τα χρόνια του Βυζαντίου, της Φραγκοκρατίας και της Τουρκοκρατίας.

Νότια του χωριού στο βουνό Νεροσίτσα (υψόμετρο 681 μέτρα) βρίσκεται το ομώνυμο κάστρο με τα εκτεταμένα ερείπια αρχαίας πόλης *"που ταυτίζεται με την [[Αλίφειρα (αρχαία πόλη)|αρχαία αρκαδική Aλίφειρα]] για την οποία μιλούν πολλές αρχαίες πηγές ([[Πολύβιος]] IV, 78, 5, [[Παυσανίας]] VIII 26,7κ.α.) με οχυρωματικό περίβολο που σώζεται σε πολλά σημεία, ξεχωριστή οχυρωμένη ακρόπολη, πλήθος οικοδομικών λειψάνων, με σημαντικά ιερά του Aσκληπιού και της Aθηνάς των αρχών του [[5ος αιώνας π.Χ.|5ου αι]]. Που ανακάλυψαν οι ανασκαφές του [[Αναστάσιος Ορλάνδος|A. Oρλάνδου]] στα 1932 και 1933, νεκρόπολη με δείγματα ναόσχημων μνημειωδών τάφων, μοναδικών στη Πελοπόννησο, καθώς και εκκλησία μισοερειπωμένη (Άγιος Nικόλαος) του 17ου αι."*.

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Αναφορές για τον οικισμό με την ονομασία υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821, με την ονομασία *Ρογγοζιό* ή *Ρογανοζιό* να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Φαναρίου. Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα με την ονομασία *Ρογγοζιό* το 1927 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αλιφείρας. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και 1927 με το  ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Αλιφείρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το γειτονικό (βόρεια) Πευκί αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αλιφείρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αλιφείρας του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 96 κατοίκους ενώ ως οικισμός 82. Με την απογραφή του 2001 είχε 313. Η τοπική κοινότητα Αλιφείρας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 10,970 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του Δήμου Αλιφείρας στο https://www.youtube.com/
* Αλίφειρα: Μια τειχισμένη αρχαία πόλη από τον ιστότοπο της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηλείας
* Τοπογραφικός χάρτης της Αλίφειρας, αρχαία πόλη της Ηλείας από το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Εκλεκτοράτο του Ανόβερου

Το **Εκλεκτοράτο του Ανόβερου** (γερμανικά: *Kurfürstentum Hannover*) ήταν εκλεκτοράτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που βρισκόταν στη βορειοδυτική Γερμανία και πήρε το όνομά του από την πρωτεύουσα του Ανόβερου. Ήταν επίσημα γνωστό ως **Εκλεκτοράτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ**. Για το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του, το εκλεκτοράτο κυβερνήθηκε σε προσωπική ένωση με τη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία μετά τη διαδοχή του Ανόβερου.

Το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ είχε χωριστεί το 1269 μεταξύ διαφορετικών κλάδων του Οίκου των Γουέλφων. Το Πριγκιπάτο του Κάλενμπεργκ, που κυβερνήθηκε από έναν δόκιμο κλάδο, αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο και ισχυρότερο από τα κράτη Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Το 1692, Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αναβάθμισε τον Πρίγκιπα του Κάλενμπεργκ στο Κολλέγιο των Εκλογών, δημιουργώντας το νέο Εκλεκτοράτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Οι περιουσίες του εκλεκτοράτου συνδέθηκαν με εκείνες της Μεγάλης Βρετανίας από τον Nόμο διακανονισμού 1701 και τον Nόμο της Ένωσης 1707, οι οποίοι διευθέτησαν τη διαδοχή του βρετανικού θρόνου στον πλησιέστερο προτεστάντη συγγενή της βασίλισσας Άννας, την Εκλέκτειρα Σοφία του Ανόβερου και τους απογόνους της.

Ο Πρίγκιπας-Εκλέκτορας του Ανόβερου έγινε Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας το 1714. Κατά συνέπεια, μια απρόθυμη Βρετανία αναγκάστηκε ξανά και ξανά να υπερασπιστεί τα γερμανικά υπάρχοντα του Βασιλιά και η χώρα έπρεπε να υπογράψει μια συνθήκη με τη Μεγάλη Βρετανία κάθε φορά που τα στρατεύματα του Ανόβερου πολέμησαν στη βρετανική πλευρά ενός πολέμου. Συγχωνεύτηκε από Ναπολέοντα Βασίλειο της Βεστφαλίας το 1807, ιδρύθηκε ξανά ως Βασίλειο του Ανόβερου το 1814 και η προσωπική ένωση με το βρετανικό στέμμα κράτησε μέχρι το 1837.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Κάτω Σαξονίας
Κατηγορία:Αννόβερο
Τζοβάννι Αντρέα Ανζάλντο

μικρογραφία|320x320εσ| Ο θόλος των Annunziata, Γένοβα.
Ο **Τζοβάννι Αντρέα Ανζάλντο** (ιταλ. *Giovanni Andrea Ansaldo*, 1584 - 18 Αυγούστου 1638) ήταν Ιταλός ζωγράφος που δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη Γένοβα .

## Βίος
Ο Ανζάλντο γεννήθηκε στο Βόλτρι, σήμερα τμήμα του Δήμου της Γένοβας, γιος εμπόρου. Εκπαιδεύτηκε από τον Οράτσιο Καμπιάζι (Orazio Cambiasi) και πιθανώς συνεργάστηκε με τον Μπερνάρντο Στρότσι (Bernardo Strozzi).

Δύο από τους μαθητές του ήταν ο Τζουζέππε Μπαντάρακκο (Giuseppe Badaracco) και ο Μπαρτολομέο Μπάσσι (Bartolomeo Bassi). Ένας από τους απογόνους του ήταν ο Ιννοτσέντσο Ανζάλντο Innocenzo Ansaldo) της Πέσια (12 Φεβρουαρίου 1734 - 16 Φεβρουαρίου 1816).  

Απεβίωσε στη Γένοβα και πιθανώς τάφηκε στην εκκλησία Annunziata, της οποίας είχε εικονογραφήσει τον θόλο.

## Έργο
μικρογραφία|390x390εσ|Η αποκαθήλωση
Μόνο μερικά από τα έργα του Ανζάλντο είναι χρονολογημένα ή τεκμηριωμένα, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς τους πίνακες αναφέρονται στη δημοσίευση του πρώτου ιστορικού τέχνης Ραφφαέλλο Σοπράνι (Raffaello Soprani) το 1768 σχετικά με καλλιτέχνες στη Γένοβα *Le vite de 'pittori, scultori, ed architetti genovesi* .   Καλύπτουν βιογραφίες καλλιτεχνών χρονικού διαστήματος 20 ετών.

Τα έργα του Ανζάλντο είναι τυπικά του γενουατικού εκλεκτισμού στις αρχές του 17ου αιώνα, επηρεασμένα από Φλαμανδούς καλλιτέχνες όπως ο Ρούμπενς και ο Άντονι βαν Ντάικ και Μιλανέζων όπως οι Τζοβάννι Μπαττίστα Κρέσπι (Giovanni Battista Crespi), Τζούλιο Τσέζαρε Προκατσίνι (Giulio Cesare Procaccini) και *il Morazzone* .

Ο Ανσάλντο ήταν υπεύθυνος για την τοιχογραφία του τρούλου της Βασιλικής della Santissima Annunziata del Vastato της Γένοβας, που ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια του 1635-1638, λίγο πριν από τον θάνατό του. Η *τοιχογραφία του Ευαγγελισμού* θεωρείται η πρώτη πραγματικά μπαρόκ ζωγραφική στην πόλη. Μέσα από μια περίπλοκη προβολή *trompe-l'œil (οφθαλμαπάτη)*, αναπαράγει το εσωτερικό μιας εκκλησίας σε σχήμα Ελληνικού Σταυρού, με την Παναγία να αναμένεται από τον Θεό να αναληφθεί στον ουρανό στο κέντρο του θόλου.

Εικόνες Αγίας Τράπεζας από ανατέθηκαν στον Ανζάλντο από τον καθεδρικό ναό της Σεγκόβια . Μια *εκθρόνιση* στεγάζεται επί του παρόντος στην Accademia Linguistica της Γένοβας.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*    
* 
* 
* Camillo Manzitti, "Andrea Ansaldo", στο "Paragone" n. 267, Maggio 1972
* Franco Boggero (a cura di), Un pittore genovese del Seicento, Andrea Ansaldo, 1584–1638, restauro e confronti, catalogo della mostra Genova, Commenda di San Giovanni di Pré - 25 gennaio / 3 marzo 1985, Genova, 1985.

 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 17ου αιώνα
Σέλμα Μπιερνσντάτερ

Η **Σέλμα Μπιέρνσντατερ** (13 Ιουνίου 1974), επίσης γνωστή ως **Σέλμα**, είναι Ισλανδή ηθοποιός και τραγουδίστρια, γνωστή διεθνώς για την εκπροσώπηση της χώρας της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1999 και το 2005.

## Σταδιοδρομία

### Áfram Latibær
Το 1996, υποδύθηκε την "Solla Stirða" στο ισλανδικό θεατρικό έργο Áfram Latibær. Αυτός ο χαρακτήρας αργότερα εξελίχθηκε στην Στεφανία του παιδικού προγράμματος LazyTown. Επίσης χορογράφησε επεισόδια του LazyTown.

### Γιουροβίζιον
Η πρώτη εμπειρία της στη Γιουροβίζιον ήταν στον Διαγωνισμό 1999 στην Ιερουσαλήμ με το τραγούδι All Out of Luck, τοποθετώντας την Ισλανδία στην ασυνήθιστη θέση να είναι το φαβορί στα στοιχήματα. Μετά από μια ζωντανή φωνητική και οπτική απεικόνιση τη νύχτα—με τη χορογραφία να επηρεάζεται κάπως από αυτή της Καρόλας οχτώ χρόνια νωρίτερα- η Σέλμα είχε ένα πρόσκαιρο προβάδισμα στην ψηφοφορία, αλλά σταδιακά έμεινε πίσω από τη Σουηδία που εκπροσωπούσε η Σαρλότ Νίλσον. Παρά το γεγονός ότι η διαφορά Νίλσον και Σέλμας ήταν εξαιρετικά χαμηλή, όταν η Βοσνία-Ερζεγοβίνη έδωσε δωδεκάρι στη Σουηδία και τίποτα στην Ισλανδία. Ωστόσο, η δεύτερη θέση της Σέλμας στην Ιερουσαλήμ εξακολουθεί να κατατάσσεται ως η καλύτερη εμφάνιση της Ισλανδίας στον διαγωνισμό μέχρι σήμερα. Το 2009, η Γιοχάνα κατάφερε να φέρει την Ισλανδία στη δεύτερη θέση και πάλι.

Η πολύ καλή βαθμολογική εικόνα που είχε δώσει το 1999 την έκανε μια πολύ δημοφιλή επιλογή για να εκπροσωπήσει την Ισλανδία στο διαγωνισμό του 2005, που έλαβε χώρα στο Κίεβο. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι ήταν ένα από τα φαβορί του διαγωνισμού, το τραγούδι της If I Had Your Love δεν πέρασε στον τελικό. Αυτό ήταν το χειρότερο αποτέλεσμα της χώρας στον διαγωνισμό.

Η Σέλμα ήταν επίσης ένα από τα κύρια αξιοθέατα στο γκαλά της Γιουροβίζιον κατά το Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Υπερηφάνειας 2005 στο Όσλο, εκτελώντας και τις δύο συμμετοχές της στη Γιουροβίζιον. Άλλοι τραγουδιστές που παρευρέθηκαν ήταν οι Μπακάρα, Νάνε, Bobbysocks και Νόρα Μπρόκστεντ. Αργότερα το ίδιο βράδυ πραγματοποίησε μια συναυλία στο δημοφιλές κοντινό νυχτερινό κέντρο Smuget, όπου εκεί ήταν και ο Πάουλ Όσκαρ, ένας άλλος τραγουδιστής που εκπροσώπησε την Ισλανδία, αλλά και ο Γιόστεϊν Πέτερσεν, νορβηγός σχολιαστής της Γιουροβίζιον.

### Άλλες εργασίες
Το 2009, η Σέλμα έγινε μέλος της κριτικής επιτροπής του Idol Stjörnuleit, την Ισλανδική έκδοση του Pop Idol.

## Δείτε επίσης

* Συμμετοχή της Ισλανδίας στη Γιουροβίζιον
* Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Υπερηφάνειας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισλανδοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ισλανδία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1999
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Ισλανδοί μουσικοί
Αλίν Λαχούντ

Η **Αλίν Λαχούντ** (, γεννημένη στις 2 Μαρτίου 1981) είναι Λιβανέζα τραγουδίστρια.

## Βιογραφία
Οι γονείς της Λαχούντ είναι οι Σάλουα αλ Κατρίμπ και Ναχί Λαχούντ, παραγωγός. Σπούδασε τραγούδι και δραματική τέχνη από το 1997 μέχρι το 1999. Το 2002, έλαβε μπάτσελορ τεχνών πτυχίο στις επικοινωνιακές τέχνες, με ειδίκευση στις σπουδές σεναρίου και σκηνοθεσίας.

## Σταδιοδρομία
Μετά τη νίκη του Διεθνούς Βραβείου στον Διεθνή Μεσογειακό Διαγωνισμό Τραγουδιού Μέγκαχιτ στην Τουρκία, η Λαχούντ επελέγη από την Télé Liban να εκπροσωπήσει τη χώρα της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον 2005, με το τραγούδι "Quand tout s'enfuit". Ωστόσο, ο Λίβανος αποσύρθηκε από τον διαγωνισμό λόγω της εναντίωσης με το Ισραήλ.

Το 2014, ο Λαχούντ συμμετείχε στη τρίτη σεζόν του The Voice: la plus belle voix εκπομπή στο γαλλικό τηλεοπτικό κανάλι TF1. Ωστόσο, μετά τον αρχικό γύρο μάχης, ο Λαχούντ αποκλείστηκε από το πρόγραμμα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λιβανέζοι μουσικοί
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βόλτρι

μικρογραφία|250x250εσ| Αρχαίο εθνόσημο του Βόλτρι
μικρογραφία|250x250εσ| Ιερό της Nostra Signora di Acquasanta
Το **Βόλτρι** (Voltri) είναι συνοικία της ιταλικής πόλης Γένοβα, που βρίσκεται 17 χλμ. δυτικά του κέντρου της πόλης. Ήταν προηγουμένως ανεξάρτητη κοινότητα .

Το 2015, το Βόλτρι και τα κοντινά χωριουδάκια που περιλαμβάνονται στο δημοτικό διαμέρισμα της Γένοβας (Crevari, Acquasanta, Vesima, Fabbriche) είχαν συνολικό πληθυσμό 12.402 κατοίκων. Το Βόλτρι είναι ένας από τους τρεις πρώην δήμους (οι άλλοι είναι οι   Πρα' (Pra') και Πέλι (Pegli )), που ανήκουν στο διαμέρισμα VII της πόλης της Γένοβας.

## Ιστορία
Η περιοχή του Βόλτρι κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους, και ήταν το κέντρο των Λιγύρων,  φυλής του Βεϊτούρι, από την οποία ίσως πήρε το όνομά του. Κατά τον Μεσαίωνα ήταν χωριουδάκι της Δημοκρατίας της Γένοβας, με κύρια δραστηριότητα την παραγωγή χαρτιού.

Το 1796 ήταν πεδίο μάχης μεταξύ των γαλλικών στρατευμάτων του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και της Αυστριακής Αυτοκρατορίας που συμμάχησαν με το Βασίλειο της Σαρδηνίας - Πεδεμοντίου. Μετά την πτώση της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, έγινε αυτόνομη κοινότητα στα εδάφη της Σαρδηνίας, κατάσταση που διατηρήθηκε μέχρι το 1926, όταν η φασιστική κυβέρνηση την ενώνει με τη Γένοβα.

## Κύρια αξιοθέατα

* Ιερό της Madonna delle Grazie, μοναστήρι Καπουτσίνων
* Το ιερό της Nostra Signora dell'Acquasanta (χτίστηκε το 1683-1718), μπαρόκ ιερό στεγαστικό, έργο των Lazzaro Tavarone, Anton Maria Maragliano, Antonio Brilla και Domenico Fiasella .
* Εκκλησία του Αγίου Αμβροσίου (Sant'Ambrogio)
* Βίλα Brignole Sale Duchessa di Galliera

## Μεταφορές
Το Βόλτρι εξυπηρετείται από σταθμό της σιδηροδρομικής γραμμής Genoa-Ventimiglia. Ένας άλλος σιδηροδρομικός σταθμός βρίσκεται στην Acquasanta κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής Genoa-Acqui Terme, 6 χλμ. από το Βόλτρι. Διασχίζεται επίσης από την εθνική οδό SS1 *Via Aurelia* και από τους αυτοκινητόδρομους Α10 και Α26. Η έξοδος του αυτοκινητόδρομου βρίσκεται στην Πρα', 1χλμ. από το Βόλτρι. Από το Βόλτρι μπορεί κανείς να διασχίσει τα Απέννινα όρη της Λιγυρίας ταξιδεύοντας μέσω του περάσματος del Turchino.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γένοβα
Μπαλαίικα Ηλείας

Τα **Μπαλαίικα** ή **Μπαλέϊκα** είναι ημιορεινός οικισμός της Πελοποννήσου στα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας σε υψόμετρο 200 μέτρων ενώ απέχει 35 χλμ. Α.-ΝΑ. από τα Κρέστενα και 11 χλμ. Β. από την Ανδρίτσαινα. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο Τοπικό Διαμέρισμα Σέκουλα του δήμου Ανδριτσαίνης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Σέκουλα την τοπική κοινότητα Σέκουλα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανδριτσαίνης του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 58 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κλειδί Ηλείας

Το **Κλειδί** είναι μικρός πεδινός οικισμός του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας. 

## Γενικά στοιχεία
Το Κλειδί βρίσκεται κοντά στα παράλια του Κυπαρισσιακού κόλπου σε υψόμετρο 4 μέτρων ενώ απέχει 9 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από τα Κρέστενα (έδρα δήμου), 9 χιλιόμετρα  ΒΔ. από τη Ζαχάρω και 25 χιλιόμετρα ΝΑ. από τον Πύργο. Μέσα από τον οικισμό διέρχεται η ΕΟ Πύργου - Κυπαρισσίας, νότια είναι η λίμνη Καϊάφα και ανατολικά ξεκινά το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Κάτω Σαμικό - Ξηροχώρι - Σμέρνα - Γραίκα - Βρίνα έκτασης 18.000 στρεμμάτων. 

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Κάτω Σαμικού του δήμου Σκιλλούντος. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κάτω Σαμικό και τη Φραγκοκκλησιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάτω Σαμικού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Επαρχία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Η **Επαρχία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν** (γερμανικά, *Provinz Schleswig-Holstein*) ήταν μια επαρχία του Βασιλείου της Πρωσίας και του Ελεύθερου Κράτους της Πρωσίας από το 1868 έως το 1946. Δημιουργήθηκε από τα Δουκάτα του Σλέσβιχ και του Χόλσταϊν, τα οποία είχαν κατακτηθεί από τη Πρωσία και την Αυστριακή Αυτοκρατορία στη Δανία στον δεύτερο πόλεμο του Σλέσβιχ το 1864. Μετά τον Αυστρο-Πρωσικό πόλεμο το 1866, που κατέληξε στην ήττα της Αυστρίας, το Σλέσβιχ και το Χόλσταϊν προσαρτήθηκαν στην Πρωσία. Η επαρχία δημιουργήθηκε το 1868 και περιελάβανε επίσης το Δουκάτο του Λάουενμπουργκ από το 1875.

Μετά την ήττα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Συμμαχικές δυνάμεις οργάνωσαν δύο δημοψηφίσματα στο βόρειο και στο κεντρικό Σλέσβιχ στις 10 Φεβρουαρίου και στις 14 Μαρτίου 1920, αντίστοιχα. Στο βόρειο Σλέσβιχ το 75% ψήφισε υπέρ της επανένωσης με τη Δανία και το 25% για διαμονή στη Γερμανία. Στο κεντρικό Σλέσβιχ η κατάσταση αντιστράφηκε, με 80% υπέρ της Γερμανίας και 20% της Δανίας. Δεν πραγματοποιήθηκε ψηφοφορία στο νότιο τρίτο Σλέσβιχ. Στις 15 Ιουνίου 1920, το βόρειο Σλέσβιχ επανενώθηκε επίσημα με τη Δανία (Νότια Γιουτλάνδη). Το υπόλοιπο Σλέσβιχ παρέμεινε ως μέρος του Σλέσβιχ-Χολστάιν, τωρινή επαρχία του Ελεύθερου Κράτους της Πρωσίας.

Με τον Νόμο του Μεγάλου Αμβούργου του 1937, η Χανσεατική Πόλη του Λύμπεκ και ο αποκλεισμός της περιοχής του Λύμπεκ, του Ελεύθερου Κράτους του Όλντενμπουργκ ενσωματώθηκαν στην επαρχία Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, ενώ αρκετοί γειτονικοί δήμοι, συμπεριλαμβανομένων των συνοικιών Άλτονα και Βάντσμπεκ, ενσωματώθηκαν στην Χανσεατική Πόλη του Αμβούργου. Αυτό με τη σειρά του έδωσε τον αποκλεισμός στο Γκίσταχτ και Γκροβνχάνσντορφ στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, το Σλέσβιχ-Χολστάιν ήταν μέρος της βρετανικής ζώνης κατοχής, αν και ορισμένοι δήμοι του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν ανατολικά του Ράτσεμπουργκ ανταλλάχθηκαν με δήμους του Μεκλεμβούργου της σοβιετικής ζώνης κατοχής (Συμφωνία Μπάρμπερ Λιάσενκο) Η βρετανική ζώνη κατοχής έγινε το νέο γερμανικό κράτος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν το 1949.

## Παραπομπές
*Gemeindeverzeichnis Deutschland 1900  
*Deutsche-Schutzgebiete.de 


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επαρχίες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Κράνα Ηλείας

H **Κράνα** είναι ορεινός οικισμός της Ηλείας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Κράνα βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Μίνθη σε υψόμετρο 800 μέτρα. Απέχει περίπου 38 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τα Κρέστενα (έδρα του δήμου) και 57 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τον Πύργο.

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τις Αμυγδαλιές, τον Άγιο Ηλία, το Κεραμίδι, τις Κάτω Αμυγδαλιές και το Παλαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμυγδαλεών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αλιφείρας του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 141 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Φρειδερίκη της Βυρτεμβέργης (1699-1781)

Η **Φρειδερίκη**, γερμ.: Frederica von Württemberg (1699 – 1781) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του δούκα της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ. Έγινε ευνοούμενη της Σοφίας-Μαγδαληνής του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ, συζύγου του Χριστιανού ΣΤ΄ της Δανίας. Αυτή την όρισε ηγουμένη στο αβαείο του Δανικού προτεσταντικού μοναστηριού στην Βάλο το διάστημα 1738–1743.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου-Αυγούστου δούκα της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ και της Αλμπερτίνας-Σοφίας-Έστερ (1661-1728), κόρης του κόμη του Έμπερσταϊν.

Δεν παντρεύτηκε ποτέ, και μετά το τέλος του πατέρα της το 1716 έζησε με τη μητέρα της στο κάστρο Γκόσχαϊμ μέχρι το τέλος εκείνης το 1728. Μετά από αυτό, ήταν για κάποιο διάστημα κυρία επί των τιμών για την Ιωάννα-Ελισάβετ του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Η Φρειδερίκη ήταν ευνοουμένη της Σοφίας-Μαγδαληνής του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ, συζύγου του Χριστιανού ΣΤ΄ της Δανίας, της οποίας η εύνοια προς τους Γερμανούς δεν άρεσε. Με διαταγή της Σοφίας-Μαγδαληνής της απονεμήθηκε η προσοδοφόρα θέση της ηγουμένης. Δεν ήταν δημοφιλής στη βασιλική αυλή της Δανίας, όπου δεν τη συμπαθούσαν λόγω της αιχμηρής γλώσσας της· συμμετείχε σε μία έριδα με την αδελφή της βασίλισσας, τη Σοφία-Καρολίνα του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ. Το 1743 άφησε τη Δανία και επέστρεψε στο κάστρο του Nόιενστατ.

Ήταν μία κυρία του *Τάγματος της Τελείας Ενώσεως*.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Frederikke, Hertuginde af Württemberg i Carl Frederik Bricka, Dansk biografisk Lexikon (första utgåvan, 1891)
* Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (Hrsg. ): Das Haus Württemberg. Ο Ein βιογραφεί Lexikon. Kohlhammer Verlag, Στουτγκάρδη 1997,, S. 230, αρ. 4.4.12: Friederike

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Αθανάσιος Μπεκιάρης

Ο **Αθανάσιος Μπεκιάρης** (1904 - 1953) ήταν Έλληνας δρομέας και βαλκανιονίκης.

## Βιογραφία
Καταγόταν από τη Βέργη Σερρών.
Από μικρός έδειξε ικανότητες στον αθλητισμό και κυρίως στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Εντάχθηκε στο αθλητικό τμήμα του Ορφέα Σερρών.

Ασχολούνταν με αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες ως απλός εργάτης. Λόγω φημολογούμενου κατορθώματός του στο τρέξιμο, ενημερώθηκαν στην κοινότητα της Νιγρίτας για την διεξαγωγή του Μαραθωνίου στην Αθήνα και τον έστειλαν να πάρει μέρος. Ο Μπεκιάρης αρνήθηκε φοβούμενος ότι θα χανόταν, καθότι αγράμματος, οπότε τον συνόδευσε ο εργοδότης του, μαζί με έναν ακόμη συγχωριανό του. Την ημέρα του αγώνα ο Μπεκιάρης μπήκε πρώτος στο Καλλιμάρμαρο και ολοκλήρωσε τον αγώνα.

Αναδείχθηκε Βαλκανιονίκης στους δρόμους 10.000 μέτρων και 5.000 μέτρων. Πήρε μέρος σε πολλούς ελληνικούς και διεθνείς αγώνες. Τα μετάλλια που κατέκτησε για τις νίκες του στους αγώνες ανέρχονται σε 55 και εκτίθενται στον Ορφέα Σερρών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Φρειδερίκη (όνομα)

Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα εξής πρόσωπα:

## Ευγενείς
* Φρειδερίκη της Βυρτεμβέργης, μεγάλη δούκισσα του Όλντενμπουργκ
* Φρειδερίκη της Βυρτεμβέργης (1699-1781)
* Φρειδερίκη της Ελλάδας, σύζυγος του Παύλου Α΄ της Ελλάδας.
* Φρειδερίκη της Έσσης-Ντάρμστατ
* Φρειδερίκη της Σαξονίας-Γόθας-Αλτεμβούργου (1715-1775)
* Φρειδερίκη του Αννοβέρου, βαρόνη του Πάβελ-Ράμινγκεν
* Φρειδερίκη του Αννοβέρου, κα Συρ
* Φρειδερίκη του Βρανδεμβούργου-Σβετ
* Φρειδερίκη του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς
* Φρειδερίκη της Βάδης
* Φρειδερίκη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
* Φρειδερίκη του Σλίμπεν
* Φρειδερίκη Αμαλία της Δανίας
* Φρειδερίκη Βιλελμίνη της Πρωσίας
* Φρειδερίκη Ελισάβετ της Σαξονίας-Άιζεναχ
* Φρειδερίκη Καρλόττα της Έσσης-Ντάρμστατ
* Φρειδερίκη Καρλότα της Πρωσίας
* Φρειδερίκη Λουίζα της Έσσης-Ντάρμστατ

## Ιστορικά πρόσωπα
* Φρειδερίκη Δαρεμά
* Φρειδερίκη Κρικέλα
* Φρειδερίκη Φος
Αντονέλλο ντε Σαλίμπα

Ο **Αντονέλλο ντε Σαλίμπα**  (ιταλ.:*Antonello de Saliba* ή Antonio de Saliba ή  Resaliba, περ. 1466- περ.1535) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγεννησιακής περιόδου, ενεργός κυρίως στη Σικελία και στην Καλαβρία.
## Βιογραφία
Γεννημένος γύρω στο 1466, ο Αντονέλλο ντε Σαλίμπα ήταν γιος του Τζοβάννι Ρεζαλίμπα (Resaliba), ξυλογλύπτη, πιθανώς καταγωγής από τη Μάλτα , ο οποίος ήταν νυμφευμένος με την αδελφή του Αντονέλλο ντα Μεσσίνα, της οποίας  το όνομα δεν είναι γνωστό. Μαθήτευσε  στον εξάδελφό του, Γιακομπέλλο ντα Μεσσίνα (Jacobello da Messina), επί τέσσερα χρόνια το 1480, με τον οποίο ταξίδεψε πιθανώς στη Βενετία, όπου ο Αντόνιο έμεινε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1490, όπου παρέμεινε για άγνωστη χρονική περίοδο, πιθανότατα ως βοηθός στο εργαστήριο του Τζοβάνι Μπελίνι μαζί με τον αδελφό του Πιέτρο ντε Σαλίμπα. Μετά από αυτήν την παραμονή στη Βενετία, ο Αντόνιο επέστρεψε στη Μεσσήνη, όπου δημιούργησε το εργαστήριό του όπου ζωγράφισε εικόνες Αγίας Τράπεζας, *gonfaloni* (λάβαρα), Εσταυρωμένους και άλλους πίνακες για τους υποστηρικτές του της Ανατολικής Σικελίας, της Καλαβρίας και της Μάλτας. Πίνακες που διασώθηκαν και μεταγραφόμενα και δημοσιευμένα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι το εργαστήριο του ντε Σαλίμπα ήταν ενεργό από το 1497 έως το 1534.

Οι πίνακές του σήμερα βρίσκονται μέσα και γύρω από το Βένετο, την Ανατολική Σικελία, τη Μάλτα, την Καλαβρία, αλλά και σε σημαντικές συλλογές σε μεγάλα μουσεία, όπως το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη, η Πινακοθήκη της Ακαδημίας στη Βενετία και το Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου στο Λονδίνο.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Italian Paintings, Venetian School'', ένας κατάλογος συλλογής που περιέχει πληροφορίες σχετικά με τον καλλιτέχνη και τα έργα του (βλ. Ευρετήριο, πινακίδα 3).

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 16ου αιώνα
Νατάσα Λάκο

Η **Νατάσα Λάκο** (γεννημένη στις 13 Μαΐου 1948) είναι Αλβανή ποιήτρια και μυθιστοριογράφος. Ανήκει στην πρώτη γενιά γυναικών συγγραφέων της χώρας.  Γεννήθηκε στην Κορυτσά.

Η Λάκο σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο των Τιράνων, ειδικευμένη στη δημοσιογραφία. Έχει επίσης εργαστεί στα New Albania Film Studios στα Τίρανα.  Μαζί με την Ντιάνα Τσούλι και την Έλενα Κανταρέ, ήταν μια από τις λίγες γυναίκες συγγραφείς κατά τη διάρκεια του αλβανικού κομμουνιστικού καθεστώτος. Από το 1991 έως το 1993, εξελέγη μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος στην κυβέρνηση συνασπισμού. Το 1997, έγινε η πρώτη σκηνοθέτης των Αλβανικών Κινηματογραφικών Αρχείων, που εργάστηκε εκεί για αρκετά χρόνια. 

Η Νατάσα Λάκο, η οποία έχει επίσης εργαστεί ως σεναριογράφος, είναι παντρεμένη με τον Αλβανό ηθοποιό και σκηνοθέτη Μεβλάν Σανάι. Έχουν δύο παιδιά, την Ήρα και την Τζόνι. 

## Έργα

; Ποίηση

* 1972: *Marsi brenda nesh* (Μάρτιος μέσα μας)
* 1979: *E para fjalë e botës (Η πρώτη λέξη στον κόσμο)*
* 1984: *Këmisha e pranverës* (Το ανοιξιάτικο πουκάμισο)
* 1986: *Yllësia e fjalëve* (Αστερισμός λέξεων)
* 1990: *Natyrë e qetë* (Ήσυχη φύση)
* 1995: *Thesi me pëllumba* (Η τσάντα με τα περιστέρια) Μεταφράστηκε από τον Τόμας Τρανστρόμερ (δύο ανατυπώσεις) Qielli pergjysem dhe Perandoria e barit Lekura e ujit - Ποιητική περίληψη.

; Μυθιστορήματα

* 1977: *Stinët e jetës* (Οι εποχές της ζωής). Esse Energjia κινηματογραφικό σενάριο 15 ταινιών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Αλβανοί λογοτέχνες
Τουρνουά των Υποψηφίων

Το **Τουρνουά των Υποψηφίων** (*FIDE Candidates Tournament*) είναι ένα σκακιστικό τουρνουά που διοργανώνεται από τη FIDE για την ανάδειξη του Διεκδικητή του τίτλου του Παγκόσμιου Πρωταθλητή. Ο νικητής του τουρνουά εξασφαλίζει τη συμμετοχή του στον τελικό του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος όπου αγωνίζεται απέναντι στον υπερασπιστή του τίτλου. Είναι ένα από τα σημαντικότερα τουρνουά στο σκάκι, καθώς συμμετέχουν αρκετοί από τους καλύτερους σκακιστές στον κόσμο. Πραγματοποιείται σε δεκατέσσερις γύρους, με μικρό χρονικό διάστημα ανάμεσα στους γύρους (περίπου 1-2 μέρες). Ο θεσμός έλαβε χώρα για πρώτη φορά το 1950. Από το 2014 πραγματοποιείται κάθε 2 χρόνια.

## Πρόσφατα Τουρνουά
### 2020-21
Το Τουρνουά των Υποψηφίων του 2020-21 επρόκειτο να λάβει χώρα στο Γεκατερινμπούργκ της Ρωσίας την Άνοιξη του 2020, όμως διεκόπη στις 28 Μαρτίου λόγω της πανδημίας COVID-19 και ενώ η διοργάνωση βρισκόταν στον 7ο γύρο. Τελικά, ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2021, 13 μήνες μετά την έναρξή του και γι' αυτό θεωρείται το μακρύτερο σε διάρκεια σκακιστικό τουρνουά στην ιστορία.

Νικητής αναδείχθηκε ο Ρώσος γκρανμαίτρ Ίαν Νεπομνιάτσι, που με αυτόν τον τρόπο προκρίθηκε στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο Ντουμπάι τον Νοέμβριο του 2021 όπου ηττήθηκε από τον, επί 8 συναπτά έτη, παγκόσμιο πρωταθλητή Μάγκνους Κάρλσεν 

### 2018
Το Τουρνουά των Υποψηφίων του 2018 έλαβε χώρα στο Βερολίνο της Γερμανίας από τις 10 έως τις 28 Μαρτίου. Νικητής αναδείχθηκε ο Αμερικανός Φαμπιάνο Καρουάνα, που κέρδισε το δικαίωμα να διεκδικήσει τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή από τον επί 5 συναπτά έτη κάτοχο του, τον Νορβηγό Μάγκνους Κάρλσεν. Ο Καρουάνα έγινε ο πρώτος Αμερικανός που προκρίνεται στον τελικό μετά από τον Μπόμπι Φίσερ, 46 χρόνια νωρίτερα, το 1972.

## Πίνακας νικητών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκακιστικές διοργανώσεις
Ελεονώρα Καρλόττα της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ

Η **Ελεονώρα-Καρλόττα** (γερμ.: *Eleonore-Charlotte von Württemberg-Montbéliard*, 20 Νοεμβρίου 1656 στο Χόμπουργκ - Απρίλιος 1743 στο Βρότσλαβ) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης, ήταν κόρη του δούκα της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Βυρτεμβέργης-Ελς.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Γεωργίου Β΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ (1626-1699) και της Άννας (1624-1680), κόρης του Γκασπάρ Γ΄ κόμη (μετά δούκα) του Κολινύ, στρατάρχη της Γαλλίας.

Στις 7 Μαΐου 1672 παντρεύτηκε στην Ολεσνίτσα με τον Σίλβιο Β΄ Φρειδερίκο δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος.

Το 1676 η Καρλόττα-Ελεονώρα απέκτησε την κυριότητα στην πόλη της Τφαρντογκούρα και μετέφερε την κατοικία της εκεί. Επέκτεινε εκτενώς την πόλη με δικά της έξοδα και υποστήριξε νέους κατοίκους. Το 1688 αντικατέστησε την εκκλησία από μία μεγαλύτερη. Έλαβε φορολογική απαλλαγή για τους κατοίκους της πόλης για 100 χρόνια από τον Λεοπόλδο Α΄ της Γερμανίας.

Το 1712 είχε μία νομική διαμάχη με την Άννα-Σοφία του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1647-1726), τη χήρα δούκισσα της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουργκ. Έχασε την υπόθεση και έπρεπε να αποδώσει την Tφαρνταγκούρα στην Άννα-Σοφία.

## Οικογένεια
Στις 7 Μαΐου 1672 παντρεύτηκε στην Ολεσνίτσα με τον Σίλβιο Β΄ Φρειδερίκο δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Friedrich-Albert Zimmermann: ''Beyträge zur Beschreibung von Schlesien'', σελ. 122

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.gross-wartenberg.de/sukgw/s209.html
* http://www.powiat-olesnicki.pl/index.php?kat=218

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Δουκάτο του Μαγδεμβούργου

Το **Δουκάτο του Μαγδεμβούργου** (γερμανικά: *Herzogtum Magdeburg*) ήταν επαρχία του Μαργραβινάτου του Βρανδεμβούργου από το 1680 έως το 1701 και επαρχία του Γερμανικού Βασιλείου της Πρωσίας από το 1701 έως το 1807. 

Αντικατέστησε την Αρχιεπισκοπή του Μαγδεμβούργου μετά την εκκοσμίκευση του από το Βραδεμβούργο. Οι πρωτεύουσες του Δουκάτου ήταν το Μαγδεμβούργο και το Χάλλε, ενώ το Μπέργκ ήταν μια άλλη σημαντική πόλη. Διαλύθηκε κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντων Πολέμων το 1807, το έδαφός του έγινε μέρος της επαρχίας της Σαξονίας το 1815.

## Παραπομπές
*
*
*
*
*
* Map of the Duchy of Magdeburg in 1789

Κατηγορία:Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας