open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νήσος Φουέρτε

[thumb|Το ''El arbol que camina'' (= «το δέντρο που περπατάει») είναι ένα φημισμένο δέντρο του είδους ''[Ficus benghalensis* στη Νήσο Φουέρτε.]]
Η *'Νήσος Φουέρτε*' ([[Ισπανική γλώσσα|ισπαν.]] *Isla Fuerte*) είναι μικρό [[κοραλλιογενές νησί]] της [[Κολομβία]]ς στην [[Καραϊβική Θάλασσα]]. Απέχει περί τα 11&nbsp;χιλιόμετρα από την ηπειρωτική ακτή της Κολομβίας (πλησιέστερη πόλη το [[Σαν Μπερνάρδο δελ Βιέντο]]) και έχει έκταση 3,25 [[Τετραγωνικό χιλιόμετρο|τετραγωνικά χιλιόμετρα]].

==Γεωγραφία==
Το νησί έχει μήκος 2,4 χιλιόμετρα στη διεύθυνση βορρά-νότου, ενώ το μέγιστο [[υψόμετρο]] του εδάφους του είναι 12 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η Φουέρτε περιβάλλεται από [[Ύφαλος|υφάλους]] και μερικούς διάσπαρτους [[Σκόπελοι|σκοπέλους]]. Φέρει πλούσια βλάστηση, που αναφέρεται ότι ανήκει στα «τροπικά και υποτροπικά ξηρά δάση».

Ο πληθυσμός του νησιού εμφανίζει σημαντική αύξηση, καθώς το 1995 υπήρχαν 1.084 μόνιμοι κάτοικοι, ενώ το 2020 είχαν αυξηθεί σε περίπου 2.000, με 570 οικογένειες. Ιστορικώς η οικονομία του Φουέρτε βασιζόταν στην αλιεία μικρής κλίμακας με φθηνά μέσα, αλλά σήμερα πλέον ο τουρισμός αποτελεί την κυρίαρχη οικονομική δραστηριότητα.

==Πανίδα==
Περισσότερα από 80 διαφορετικά είδη πτηνών έχουν καταγραφεί πάνω στο μικρό αυτό νησί, με θαλασσοπούλια όπως η [[σούλα η λευκογάστωρ]] και η [[μεγαλόπρεπη φρεγάτα]], αλλά και παπαγάλους όπως τα είδη *Eupsittula pertina*, *Ara severus* και *Amazona amazonica*. Επίσης υπάρχουν [[Χαλικοκυλιστής|χαλικοκυλιστές]], το αγριοπερίστερο *Patagioenas leucocephala* και το αρπακτικό [[κιτρινοκέφαλο καρακάρα]] (*Milvago chimachima*).

Από τα θηλαστικά ξεχωρίζουν το είδος [[Βραδύπους|βραδύποδα]] *Bradypus variegatus*, διάφορα είδη [[Νυχτερίδα|νυχτερίδων]] και τα [[Γάιδαρος|γαϊδουράκια]] που εισήγαγε ο άνθρωπος.

Στα νερά γύρω από το νησί έχουν καταγραφεί τα 16 από τα 24 είδη καρχαριών που συναντώνται στα χωρικά ύδατα της Κολομβίας, ωστόσο τα συνηθισμένα είναι ο *Carcharhinus limbatus*, ο *Rhizoprionodon lalandii* και ο *Rhizoprionodon porosus* (και λιγότερο ο [[καρχαρίας τίγρης]] και η [[μεγαλοζύγαινα]]).

==Χλωρίδα==
Ο «βασιλικός φοίνικας» (*Roystonea regia*) είναι διαδεδομένος στο νησί. Μικρά [[Μαγκρόβιο δάσος|μαγκρόβια δάση]] υπάρχουν σε διαφορετικά μέρη των ακτών του Φουέρτε, ενώ άλλα συχνά συναντώμενα φυτά είναι η *Coccoloba uvifera* και το καλλιεργούμενο είδος *Mangifera indica'', που δίνει το γνωστό φρούτο μάνγκο.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Νησιά της Κολομβίας
Κατηγορία:Νησιά της Καραϊβικής
Κίρστι Κόβεντρι

Η **Κίρστι Κόβεντρι** (Χαράρε, 16 Σεπτεμβρίου 1983) είναι κολυμβήτρια και Ολυμπιονίκης από τη Ζιμπάμπουε, διακεκριμένη αθλητική παράγοντας, η οποία από τις 23 Ιουνίου 2025 υπηρετεί ως Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ).

## Αθλητική καριέρα
Φοίτησε και αγωνίστηκε ως κολυμβήτρια για το Πανεπιστήμιο Όμπερν στην Αλαμπάμα, στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Κέρδισε επτά από τα οκτώ Ολυμπιακά μετάλλια που έχει η Ζιμπάμπουε, καθιστώντας την κορυφαία αθλήτρια της χώρας της. Συμμετείχε σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες (2000, 2004, 2008, 2012, 2016), όπου κατέκτησε συνολικά δύο χρυσά, τέσσερα αργυρά και ένα χάλκινο μετάλλιο. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα, η Κόβεντρι κέρδισε τρία Ολυμπιακά μετάλλια: ένα χρυσό, ένα ασημένιο και ένα χάλκινο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 στο Πεκίνο, κατέκτησε τέσσερα μετάλλια: ένα χρυσό και τρία ασημένια. 

Ο Πολ Τσινγκόκα, επικεφαλής της Ολυμπιακής Επιτροπής της Ζιμπάμπουε, την περιέγραψε ως "εθνικό μας θησαυρό". Ο Πρόεδρος της Ζιμπάμπουε, Ρόμπερτ Μουγκάμπε, την αποκάλεσε "χρυσό κορίτσι" και της απένειμε προσωπικά 100.000 δολάρια ΗΠΑ ως χρηματικό έπαθλο για την επίδοσή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. 

Το 2016, η Κόβεντρι αποσύρθηκε από την κολύμβηση μετά την πέμπτη συμμετοχή της σε Ολυμπιακούς Αγώνες, έχοντας κατακτήσει τις περισσότερες ατομικές Ολυμπιακές διακρίσεις στην ιστορία της γυναικείας κολύμβησης. Είναι μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (IOC) και το 2018 εξελέγη Πρόεδρος της Επιτροπής Αθλητών της ΔΟΕ, του οργάνου που εκπροσωπεί όλους τους Ολυμπιακούς αθλητές παγκοσμίως.

## Διοικητική καριέρα και εκλογή στη ΔΟΕ
Μετά την αποχώρησή της από την ενεργό δράση, η Κόβεντρι ασχολήθηκε με την αθλητική διοίκηση και την πολιτική. Διετέλεσε υπουργός Αθλητισμού της Ζιμπάμπουε, ενώ το 2018 εξελέγη μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ).

Στις 20 Μαρτίου 2025, εξελέγη πρόεδρος της ΔΟΕ, καθιστώντας την πρώτη γυναίκα και την πρώτη Αφρικανή που αναλαμβάνει αυτή τη θέση στην 130χρονη ιστορία του οργανισμού. Η εκλογή της αποτελεί σημαντικό ορόσημο, καθώς είναι η πρώτη φορά που ο πρόεδρος του οργανισμού δεν προέρχεται από την Ευρώπη ή τις ΗΠΑ.

Η θητεία της ως πρόεδρος της ΔΟΕ θα έχει διάρκεια οκτώ χρόνια, με δυνατότητα επανεκλογής για ακόμη μία τετραετία. Στην πρώτη της δήλωση μετά την εκλογή της, η Κόβεντρι εξέφρασε την τιμή και τη συγκίνησή της, υποσχόμενη να ηγηθεί του οργανισμού με τις αξίες του Ολυμπιακού κινήματος στο επίκεντρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
Κατηγορία:Πρόεδροι της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
Στοιχειώδης αντίδραση

Μια **στοιχειώδης αντίδραση** (elementary reaction) είναι μια χημική αντίδραση στην οποία ένα ή περισσότερα χημικά είδη αντιδρούν απευθείας για να σχηματίσουν προϊόντα σε ένα μόνο βήμα αντίδρασης (reaction step) και με μία μοναδική μεταβατική κατάσταση. Στην πράξη, μια αντίδραση θεωρείται ότι είναι στοιχειώδης εάν δεν έχουν ανιχνευθεί ενδιάμεσα της αντίδρασης (reaction intermediates) ή δεν χρειάζεται να υποτεθεί για την περιγραφή της αντίδρασης σε μοριακή κλίμακα. Μια φαινομενικά στοιχειώδης αντίδραση μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μια σταδιακή αντίδραση (stepwise reaction), δηλ. μια περίπλοκη ακολουθία χημικών αντιδράσεων, με ενδιάμεσα αντιδράσεων μεταβλητής διάρκειας ζωής.
Σε μια μονομοριακή στοιχειώδη αντίδραση, ένα μόριο  διίσταται ή ισομεριώνεται για να σχηματιστεί τα προϊόντα.
:\mbox{A} \rightarrow \mbox{προϊόντα.}
Σε σταθερή θερμοκρασία, η ταχύτητα μιας τέτοιας αντίδρασης είναι ανάλογη με τη συγκέντρωση του είδους .
:\frac{d[\mbox{A}]}{dt}=-k[\mbox{A}].
Σε μια διμοριακή στοιχειώδη αντίδραση, δύο άτομα, μόρια, ιόντα ή ρίζες,  και , αντιδρούν μαζί για να σχηματίσουν τα προϊόντα.
:\mbox{A + B} \rightarrow \mbox{προϊόντα.}
Η ταχύτητα μιας τέτοιας αντίδρασης, σε σταθερή θερμοκρασία, είναι ανάλογημε το γινόμενο των συγκεντρώσεων των ειδών  και .
:\frac{d[\mbox{A}]}{dt}=\frac{d[\mbox{B}]}{dt}=-k[\mbox{A}][\mbox{B}].
Η έκφραση της ταχύτητας για μια στοιχειώδη διμοριακή αντίδραση μερικές φορές αναφέρεται ως νόμος της δράσης των μαζών (law of mass action) όπως προτάθηκε για πρώτη φορά από τους Cato Maximilian Guldberg και Peter Waage το 1864. Ένα παράδειγμα αυτού του τύπου αντίδρασης είναι μια αντίδραση κυκλοπροσθήκης.
Αυτή η έκφραση της ταχύτητας (του ρυθμού) μπορεί να προέλθει από τις πρώτες αρχές χρησιμοποιώντας τη θεωρία συγκρούσεων για τα ιδανικά αέρια. Για την περίπτωση των αραιωμένων ρευστών, έχουν ληφθεί ισοδύναμα αποτελέσματα από απλά πιθανολογικά επιχειρήματα.
Σύμφωνα με τη θεωρία των συγκρούσεων, η πιθανότητα τριών χημικών ειδών να αντιδρούν ταυτόχρονα μεταξύ τους σε μια στοιχειώδη τριμοριακή αντίδραση είναι αμελητέα. Ως εκ τούτου, τέτοιες τριμομοριακές αντιδράσεις αναφέρονται συνήθως ως μη στοιχειώδεις αντιδράσεις και μπορούν να αναλυθούν σε ένα πιο θεμελιώδες σύνολο διμοριακών αντιδράσεων, σε συμφωνία με το νόμο της δράσης των μαζών. Δεν είναι πάντα δυνατό να εξαχθούν συνολικά σχήματα αντίδρασης, αλλά λύσεις που βασίζονται σε εξισώσεις ταχύτητας είναι συχνά δυνατές με όρους σταθερής κατάστασης ή κινητικών προσεγγίσεων Michaelis-Menten.
## Notes

Κατηγορία:Χημική κινητική
Κατηγορία:Φυσικοχημεία
Φσίνος Τήνου

Ο **Φσίνος** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Τήνου στις Κυκλάδες. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού και τα παράλιά της, δίπλα και δυτικά από τον Άγιο Ρωμανό. Απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2011 και σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτη ανήκει στην κοινότητα Κάμπου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Εξωμβούργου του Δήμου Τήνου. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 10 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 4.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Σπύρος Μεταξάς

Ο **Σπύρος Μεταξάς** (1848-1909) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, γνωστός ως ο ιδρυτής του ποτού, *[[Μεταξά|ΜΕΤΑΞΑ]]*.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1848, με καταγωγή από τα Ψαρά. Η οικογένειά του, αρχικά με το επώνυμο *Βρούλος*, ασχολούνταν με το εμπόριο μεταξιού, γεγονός που οδήγησε στην υιοθέτηση του επωνύμου "Μεταξάς".

Στις αρχές της δεκαετίας του 1870, ο Σπύρος Μεταξάς εγκατέλειψε την οικογενειακή επιχείρηση στη Χαλκίδα και εγκαταστάθηκε στον Πειραιά, έναν ανερχόμενο εμπορικό και βιομηχανικό κόμβο της εποχής.

Το 1885, μαζί με τον αδελφό του Ηλία Μεταξά, επένδυσε 100.000 δραχμές για την αγορά ενός παλιού αποστακτηρίου στον Πειραιά, ιδρύοντας την κονιακοποιία-ποτοποιία Μεταξά στην οδό Αριστείδου 7, κοντά στην πλατεία Καραϊσκάκη.

Το εργοστάσιο ξεκίνησε την παραγωγή το 1888, με το έμβλημα της εταιρείας, τον "Σαλαμινομάχο", να είναι εμπνευσμένο από ένα αρχαίο νόμισμα που βρέθηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών θεμελίωσης του πρώτου εργοστασίου.

## Ανάπτυξη και διεθνής αναγνώριση

Οι πρώτες εξαγωγές του ΜΕΤΑΧΑ ξεκίνησαν το 1892 προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Αίγυπτο. Το 1895, το ΜΕΤΑΧΑ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη Διεθνή Έκθεση της Βρέμης, κατακτώντας την πρώτη του διεθνή διάκριση.

Το 1900, το ποτό εισήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έγινε γνωστό ως το «ιπτάμενο μπράντι».

Μετά τον θάνατο του Σπύρου Μεταξά το 1909, η σύζυγός του Δέσποινα και οι γιοι τους, Άγγελος, Ανδρέας και Γιώργος, ανέλαβαν τη διαχείριση της εταιρείας, συνεχίζοντας την κληρονομιά του.

Η εταιρεία κατάφερε να επιβιώσει παρά τις αντιξοότητες, όπως η ποτοαπαγόρευση και οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι. Το 1968, το εργοστάσιο μεταφέρθηκε στην Κηφισιά, όπου παραμένει μέχρι σήμερα. Το 1989, η εταιρεία πωλήθηκε σε βρετανικό όμιλο ποτών και αργότερα πέρασε στην ιδιοκτησία του ομίλου Rémy Cointreau.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κομπομούνε

Το **Κομπομούνε** (πορτογαλ. *Combomune*) είναι κωμόπολη στη νότια Μοζαμβίκη, στην Αφρική, κτισμένη στην αριστερή όχθη του μεγάλου ποταμού Λιμπόπο. Εκεί υπάρχει και σημαντικός υδρομετρικός σταθμός για το ποτάμι. Η κωμόπολη εξυπηρετείται από τη νότια σιδηροδρομική γραμμή της κρατικής Εταιρείας Λιμένων και Σιδηροδρόμων της Μοζαμβίκης με μικρό σταθμό.

## Παραπομπές


Κομπομουνε
Άντονυ (Ουγγαρία)

Το **Άντονυ**, πρώην **Ντούνα-Άντονυ** (ουγγρ. *Adony*, γερμ. *Adam*), το **Βέτους Σαλίνα** ή **Βετούσαλλο** των αρχαίων Ρωμαίων (λατ. *Vetus Salina*, *Vetusallum*), είναι κωμόπολη της Ουγγαρίας, στην Κομητεία Φέγιερ. Ο πληθυσμός της ήταν 3.679 κάτοικοι το 2015.

Η ονομασία της προέρχεται από το παλαιό ουγγρικό ανθρωπωνύμιο Όντουν (*Odun*) και αναφέρεται με αυτό το έτος 1332. Το ίδιο το «Όντουν» πιθανώς προήλθε από το ρήμα *ad* = δίνω. Αργότερα ήταν γνωστή ως εβραϊκός οικισμός: στο Άντονυ γεννήθηκε η παλαιά Ουγγροεβραία ηθοποιός του θεάτρου Τέρεζ Τσίλαγκ.

## «Αδελφές πόλεις»
Το Άντονυ είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής τρεις κωμοπόλεις:

*  Όμπερβεζερ της Γερμανίας (από το 1995)
*  Στσεκοτσίνι της Πολωνίας (από το 2001)
*  Τσέχου Σιλβανιέι της Ρουμανίας (από το 2009)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος (στην ουγγρική γλώσσα)

Αντονυ
Χάμπτον (Τζόρτζια)

Το **Χάμπτον** () είναι πόλη στην πολιτεία της Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών. Διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Χένρι και σύμφωνα με την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 8,368 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, το Χάμπτον έχει συνολική έκταση 5,7 τετραγωνικά μίλια (14,7 km2), εκ των οποίων τα 5,6 τετραγωνικά μίλια (14,5 km2) είναι ξηρά και τα 0,04 τετραγωνικά μίλια (0,1 km2), είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια
Χάρλεμ (Τζόρτζια)

Το **Χάρλεμ** () είναι πόλη στην πολιτεία της Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών. Διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Κολούμπια και σύμφωνα με την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 3,571 κατοίκους.

Η πόλη πήρε το όνομά της από τη γειτονιά στο δήμο του Μανχάταν. Το Χάρλεμ είναι η γενέτειρα του κωμικού Όλιβερ Χάρντι, όπου το ετήσιο Φεστιβάλ Χάρλεμ Όλιβερ Χάρντι πραγματοποιείται το πρώτο Σάββατο κάθε Οκτωβρίου προς τιμήν του.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, το Χάρλεμ έχει συνολική έκταση 4,5 τετραγωνικά μίλια (11,7 km2), εκ των οποίων τα 0,02 τετραγωνικά μίλια (0,04 km2), είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια
Χόλλι Σπρινγκς (Τζόρτζια)

Το **Χόλι Σπρινγκς** () είναι πόλη στην πολιτεία της Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών. Διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Τσερόκι και σύμφωνα με την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 16,213 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, το Χόλλι Σπρινγκς έχει συνολική έκταση 6,7 τετραγωνικά μίλια (17,3 km2), από τα οποία 6,6 τετραγωνικά μίλια (17,0 km2) είναι ξηρά και 0,12 τετραγωνικά μίλια (0,3 km2),  είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια
Ιζέ (Σομ)

Το **Ιζέ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Χάγκαν (Τζόρτζια)

Το **Χάγκαν** () είναι πόλη στην πολιτεία της Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών. Διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Έβανς και σύμφωνα με την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 959 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη έχει συνολική έκταση 2,2 τετραγωνικά μίλια (5,7 km2), εκ των οποίων 2,1 τετραγωνικά μίλια (5,4 km2) είναι ξηρά και 0,1 τετραγωνικά μίλια (0,26 km2) είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια
Λεύκιος Σέστιος Αλβανιανός Κυρινάλις

[μικρογραφία|300εσ|Αργυρό δηνάριο του 42 π.Χ. Στρατιωτική κοπή των (δολοφόνων του Ι. Καίσαρα) Μ. Ι. Βρούτου (ie Κουίνκτου Καιπίωνα Βρούτου) και Γ. Κάσσιου Λ. στην Ανατολή. Εμπρός όψη: κεφάλι Ελευθερίας (Libertas, από τη δικτατορία), επιγρ.: L. SESTIUS Q. P[ROQUAESTOR]. Πίσω όψη: τρίπους, πέλεκυς και κουτάλα (simpulum), ιερατικά εμβλήματα των [Αδελφοί Αρβάλοι|αδελφών των αγρών· επιγρ.: Q. CAΕPIO BRUTUS PROCO[N]S[UL].]]

Ο **Λεύκιος Σέστιος Αλβανιανός Κυρινάλις**, λατινικά: *Lucius Sestius Albanianus Quirinalis*  (άκμασε 43–23 π.Χ.) ήταν αριστοκράτης της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Παρόλο που είχε δημοκρατικές τάσεις, ο Αύγουστος τον διόρισε ύπατο το 23 π.Χ. για να καλύψει τη θέση του. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Πόπλιου Σέστιου και μίας κόρης του Γάιου Αλβάνιου.  Αν και ο Οράτιος τον έκανε θέμα μίας από τις ωδές του (I.4), ο Ρόναλντ Ράυμ εξηγεί, ότι ήταν απλώς για να «υποδείξει το έτος έκδοσης των τριών πρώτων βιβλίων» των Ωδών του.  Ο Σάυμ σημειώνει πως αν και ο Σέστιος υπηρέτησε ως αντιταμίας (proquaestor) του Mάρκου Ιούνιου Βρούτου, «δεν επέδειξε κάποιο ίχνος ούτε από την τάξη του, ούτε την ικανότητα για ένα ανώτερο αξίωμα» , και πιστεύει ότι «ο Σέστιος μπορεί να έκανε μια ήρεμη ζωή αναψυχής».  Εάν ναι, τότε αυτό μπορεί να υποδηλώνει, ότι ο Σέστιος είχε μια αποστροφή για τη δημόσια ζωή, ένα από τα χαρακτηριστικά ενός επικούρειου.  Αυτή η απέχθεια για τη δημόσια ζωή, θα τον καθιστούσε ασφαλή επιλογή να υπηρετήσει ως ύπατος. Τον επόμενο χρόνο ο Λεύκιος Λικίνιος Βάρρων Μουρένα, (αδελφός του Aύλου Τερέντιου Βάρωνα Μουρένα, ο οποίος επιλέχθηκε ύπατος για το 23 π.Χ., αλλά την τελευταία στιγμή αντικαταστάθηκε από τον Καλπούρνιο Πίσωνα), κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον τού Αυγούστου, και δολοφονήθηκε κατά τη σύλληψή του. 

## Άλλες δραστηριότητες
Κατά τις ανασκαφές της βίλας στο Σετεφινέστρε, που ανήκε στους γονείς του Σέστιου Κυρινάλι, βρέθηκαν αγγεία με τα γράμματα LS ("Lucius Sestius"). 

Λογοτεχνικές πηγές τού αποδίδουν την αφιέρωση τριών βωμών (arae) της αυτοκρατορικής λατρείας στη βορειοδυτική Ισπανία, κάποια στιγμή γύρω στο 19 π.Χ. 

## Δείτε επίσης
* γένος Σεστίων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
NGC 7777

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7777** είναι φακοειδής γαλαξίας που απέχει περίπου 320 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Πήγασο. Ανακαλύφθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1876 από τον Γάλλο αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν.

## Δείτε επίσης
* Φακοειδής γαλαξίας
* Κατάλογος αντικειμένων NGC (7000-7840)

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Πήγασος (αστερισμός)
7777
72744
12829
[+05-56-018
Αύλος Τερέντιος Βάρρων Μουρένα

Ο **Αύλος Τερέντιος Βάρρων Μουρένα**, λατινικά: *Aulus Terentius Varro Murena* (απεβ. το 24 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός του 1ου αι. π.Χ.

## Βιογραφία
Ήταν ο φυσικός (νόθος) γιος του Aύλου Τερέντιου Βάρρωνα,  και εξ υιοθεσίας αδελφός του Λεύκιου Λικίνιου Βάρρωνα Μουρένα. Ήταν καλά συνδεδεμένος με το καθεστώς του Αυγούστου,  μέσω της αδελφής του Τερεντίας, παντρεμένης με τον Γάιο Μαικήνα, τον εξέχοντα σύμβουλο και φίλο του Αυγούστου και προστάτη των τεχνών,  ενώ ο ετεροθαλής αδελφός του, Γάιος Προκούλειος, ήταν στενός φίλος του Αυγούστου κατά την άνοδό του στην εξουσία. 

Ο Αύγουστος έστειλε τον Mουρένα για να ηγηθεί μίας αποστολής εναντίον της φυλής Σαλασών στην περιοχή της κοιλάδας της Αόστα στις βορειοδυτικές Άλπεις το 25 π.Χ.  Οι Σαλασοί είχε αποδειχτεί ενοχλητικοί, για τους ρωμαϊκούς στρατούς που χρησιμοποιούσαν το μεγάλο πέρασμα του Αγίου Βερνάρδου, το οποίο, ως η συντομότερη διαδρομή από την Ιταλία προς τον ποταμό Άνω Ρήνο, είχε γίνει στρατηγικά ζωτικής σημασίας για τους Ρωμαίους, από την ολοκλήρωση της κατάκτησης της Γαλατίας από τον Ιούλιο Καίσαρα το 51 π.Χ. Οι Σαλασοί ηττήθηκαν ολοκληρωτικά, και, σύμφωνα με τον Στράβωνα, ο Mουρένα απέλασε και πώλησε ως σκλάβους 44.000 ανθρώπους της φυλής. Σύμφωνα με τον Δίωνα Κάσσιο, πώλησε μόνο άνδρες στρατιωτικής ηλικίας, και μόνο για συμβόλαιο 20 ετών.  Το 24 π.Χ. ο Mουρένα ίδρυσε μια ρωμαϊκή αποικία 3.000 αποίκων στην καρδιά της χώρας των Σαλασών, την *Augusta Praetoria Salassorum* (στην Αόστα της Ιταλίας). 

Ο Mουρένα ψηφίστηκε ως ύπατος, με τον Αύγουστο, για το έτος 23 π.Χ., αλλά απεβίωσε λίγο πριν ξεκινήσει η θητεία του.  Ο αντικαταστάτης του ήταν ο Γναίος Καλπούρνιος Πίσων.  Λίγο μετά το τέλος του Mουρένα, ο εξ υιοθεσίας αδελφός του με υιοθεσία, Λεύκιος Λικίνιος Βάρρων Μουρένα, κατηγορήθηκε για συνωμοσία με τον Φάννιο Καιπίωνα εναντίον του Aυγούστου.

## Πηγές

### Αρχαίες
* Dio Cassius *Roman History* (περίπου 130 μ.Χ.)
* Strabo *[[Γεωγραφικά|Geographica]]* (περίπου 10 μ.Χ.)

### Σύγχρονος
* Ando, Clifford, *Imperial ideology and provincial loyalty in the Roman Empire*, University of California Press, 2000
* Davies, Mark; Swain, Hilary; Davies, Mark Everson, *Aspects of Roman history, 82 BC-AD 14: a source-based approach*, Taylor & Francis e-Library, 2010
* Raaflaub, Kurt A.; Toher, Mark, *Between republic and empire: interpretations of Augustus and his principate*, University of California Press, 1993
* Smith's Dictionary of Roman Biography and Mythology (1873)
* Swan, Michael, *The Consular Fasti of 23 BC and the Conspiracy of Varro Murena*, Harvard Studies in Classical Philology, Τόμος 71, σελ. 235 – 247, Harvard University Press, 1967
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution*, Clarendon Press, Οξφόρδη, 1939
* Wells, Colin Michael, *The Roman Empire*, Harvard University Press, 2004

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Ίκαρος (κρατήρας)

Ο **Ίκαρος** (*Icarus*) είναι μεγάλος κρατήρας στην αόρατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Η διάμετρός του είναι 96 χιλιόμετρα και βρίσκεται σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 5,3° νότιο πλάτος και 173,2° δυτικό μήκος, στα δυτικά της τεράστιας περίτειχης πεδιάδας Κορόλεφ και στα ανατολικά του σχεδόν ισομεγέθους κρατήρα Δαιδάλου. Στα νότια του Ικάρου κείται ο μικρότερος κρατήρας Αμίτσι.

Ο Ίκαρος έχει διαβρωμένο χείλος και σχετικώς ευρύ εσωτερικό τοίχωμα, με έναν μικρό κρατήρα πάνω στο νότιο μέρος του χείλους. Κοντά στο κέντρο υπάρχει μια δυσαναλόγως υψηλή κεντρική κορυφή, η οποία είναι υψηλότερη από το εξωτερικό χείλος, πράγμα ασυνήθιστο (οι περισσότερες κεντρικές κορυφές κρατήρων έχουν ύψος ίσο με το ήμισυ περίπου του βάθους του κρατήρα τους). Ο υπόλοιπος πυθμένας του Ικάρου είναι σχετικώς επίπεδος στο ανατολικό μέρος και ελαφρώς ακανόνιστος στο δυτικό μέρος.

## Δευτερεύοντες κρατήρες
Ο Ίκαρος περιβάλλεται από ένα σύστημα μικρότερων κρατήρων. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι «κρατήρες-δορυφόροι» ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες :

## Δείτε επίσης
* 1566 Ίκαρος, ένας γεωπλήσιος αστεροειδής που πλησιάζει πολύ τον Ήλιο
* Δαίδαλος (κρατήρας), ο κοντινός κρατήρας, με το όνομα του πατέρα τού μυθικού Ικάρου

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Ικαρος
Υπατία (κρατήρας)

**Υπατία** (*Hypatia*) είναι η επίσημη ονομασία ενός κρατήρα στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Το σχήμα της Υπατίας διαφέρει πολύ από το συνηθισμένο κυκλικό και θυμίζει το σχήμα καρδιάς. Οι διαστάσεις του κρατήρα είναι 41 × 28 χιλιόμετρα.

## Τοποθεσία και περιγραφή
Ο κρατήρας Υπατία βρίσκεται κοντά στον ισημερινό της Σελήνης, στο βορειοδυτικό άκρο του *[[Sinus Asperitatis]]*, μιας εκκολπώσεως της νοτιοδυτικής «ακτής» της Θάλασσας της Γαλήνης. Πήρε την ονομασία της από το όνομα της Αλεξανδρινής φιλοσόφου, μαθηματικού και αστρονόμου Υπατίας. Ο πλησιέστερος κρατήρας που φέρει ονομασία είναι ο Αλφραγκάνους, στα δυτικά-νοτιοδυτικά της Υπατίας, ενώ λίγο μακρύτερα στα νότια-νοτιοανατολικά βρίσκεται ο ευδιάκριτος από τη Γη κρατήρας Θεόφιλος.

Το εξωτερικό μέρος του τοιχώματος της Υπατίας είναι επίσης ακανόνιστο, τραχύ και διακοπτόμενο σε αρκετές θέσεις από στενά φαράγγια. Η μακρύτερη διάσταση του κρατήρα είναι κατά μήκος ενός άξονα με βόρεια-βορειοδυτική διεύθυνση, με ένα ευρύ εξόγκωμα προς τα έξω στη δυτική πλευρά στα βόρεια. Η Υπατία προσομοιάζει με ένα σύμπλεγμα αρκετών κρατήρων με έναν κοινό εσωτερικό πυθμένα. Επάνω στο εξωτερικό τοίχωμα στα νοτιοδυτικά βρίσκεται ο ευδιάκριτος «δορυφορικός» κρατήρας Υπατία A, που είναι συμμετρικός και μοιάζει με γαβάθα.
[thumb|left|Οι δυτικές Αύλακες της Υπατίας σε φωτογραφία από την αποστολή ''[Απόλλων 10*]]
[[Αρχείο:Hypatia crater AS16-M-0827.jpg|thumb|right|Πλάγια όψη της Υπατίας σε φωτογραφία της αποστολής *Απόλλων 16*]]

== Οι Αύλακες της Υπατίας ==
Περί τα 70 χιλιόμετρα βορείως της Υπατίας υπάρχει μια ομάδα από γραμμικά χαρακτηριστικά που ονομάζονται Αύλακες της Υπατίας (διεθνώς στη λατινική *Rimae Hypatia*). Αυτές διατρέχουν περί τα 180 χιλιόμετρα την επιφάνεια της Θάλασσας της Γαλήνης, με γενική κατεύθυνση προς τα νότια-νοτιοανατολικά. Το τμήμα τους που είναι πλησιέστερα στον κρατήρα Μόλτκε αποκλήθηκε ανεπίσημα «U.S. Highway 1» (= «Αυτοκινητόδρομος 1 των ΗΠΑ») από τους αστροναύτες των αποστολών *Απόλλων 10* και *Απόλλων 11''.

## Δευτερεύοντες κρατήρες
Η Υπατία περιβάλλεται από ένα σύστημα μικρότερων κρατήρων. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι «κρατήρες-δορυφόροι» ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:

## Δείτε επίσης
* 238 Υπατία, μεγάλος αστεροειδής που έλαβε επίσης το όνομα της Υπατίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Υπατια
Ιούλιος Βερν (κρατήρας)

Ο **Ιούλιος Βερν** (διεθνώς *Jules Verne*) είναι μεγάλος κρατήρας στην αόρατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης και στο νότιο ημισφαίριό της. Η διάμετρός του είναι 143 χιλιόμετρα και βρίσκεται σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 35,0° νότιο πλάτος και 147,0° δυτικό μήκος. Ο κρατήρας πήρε την ονομασία του προς τιμή του Γάλλου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Ιουλίου Βερν. Στα ανατολικά-βορειοανατολικά του απλώνεται η Θάλασσα της Ευφυΐας, μία από τις δύο-τρεις «θάλασσες» της αόρατης πλευράς της Σελήνης. Στα νοτιοανατολικά του Ιουλίου Βερν βρίσκεται ο κρατήρας Λούντμαρκ και στα νότια-νοτιοανατολικά ο κρατήρας Κοχ. Στην αντίθετη, βορειοδυτική κατεύθυνση απλώνεται η μεγάλη περίτειχη πεδιάδα Πάβλοφ.

Το μεγαλύτερο μέρος του πυθμένα του Ιουλίου Βερν είχε πλημμυρίσει με βασαλτική λάβα στο μακρινό παρελθόν, αφήνοντας μια σκούρα και σχετικώς επίπεδη επιφάνεια. Είναι μάλλον ασυνήθιστο ένας κρατήρας στην αόρατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης να έχει πυθμένα στερεοποιημένης λάβας, καθώς ο σεληνιακός φλοιός είναι εκεί γενικώς παχύτερος από όσο στην ορατή πλευρά. Ο κρατήρας βρίσκεται κοντά στο εξωτερικό χείλος της τεράστιας Λεκάνης Νότιου Πόλου-Άιτκεν. Το εξωτερικό μέρος του τοιχώματος του Ιουλίου Βερν είναι διαβρωμένο, με αρκετούς μικρότερους κρατήρες να έχουν δημιουργηθεί επάνω του.

Ο Ιούλιος Βερν είναι ένας από τους λίγους σεληνιακούς κρατήρες που φέρουν ως ονομασία το πλήρες ονοματεπώνυμο ενός ανθρώπου αντί του ενός μόνο ονόματος, και ένας από τους λίγους που φέρουν το όνομα ενός συγγραφέα αντί ενός επιφανούς επιστήμονα ή εξερευνητή, όπως συνηθίζεται (μια άλλη τέτοια εξαίρεση είναι ο κρατήρας Χ. Τζ. Γουέλς).

## Δευτερεύοντες κρατήρες
Ο Ιούλιος Βερν περιβάλλεται από ένα σύστημα μικρότερων κρατήρων. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι «κρατήρες-δορυφόροι» ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:

Ο κρατήρας «Ιούλιος Βερν G» βρίσκεται στο ανατολικό χείλος του κυρίως Ιουλίου Βερν, ενώ ο Ιούλιος Βερν C διακόπτει το βορειοανατολικό χείλος και ο Ιούλιος Βερν Z το βόρειο. Στο νότιο χείλος βρίσκεται ένας άλλος μικρός κρατήρας, ενώ ο Ιούλιος Βερν P εγγίζει το εξωτερικό τοίχωμα του μεγάλου κρατήρα στα νότια-νοτιοδυτικά.

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Ιουλιος Βερν
Οινοπίδης (κρατήρας)

Ο **Οινοπίδης** (διεθνώς *Oenopides*) είναι κρατήρας στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης, αλλά κοντά στο άκρο (χείλος) της, ώστε να φαίνεται πλαγίως όταν παρατηρείται από τη Γη. Η διάμετρός του είναι 67 χιλιόμετρα και πήρε την ονομασία του προς τιμή του αρχαίου Έλληνα μαθηματικού και αστρονόμου Οινοπίδη του Χίου.

Ο κρατήρας βρίσκεται σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 57,0° βόρειο πλάτος και 64,1° δυτικό μήκος, ακριβώς στα νότια του ευδιάκριτου κρατήρα Πυθαγόρα, ενώ εφάπτεται στο νοτιοδυτικό χείλος του κρατήρα Μπάμπατζ E. Το νοτιοδυτικό τοίχωμα του ίδιου του Οινοπίδη βρίσκεται στο βόρειο άκρο του Ωκεανού των Καταιγίδων.

Ο Οινοπίδης είναι πολύ παλαιός κρατήρας και ως εκ τούτου έχει υποστεί μεγάλη διάβρωση από μεταγενέστερες προσκρούσεις. Το εξωτερικό του τοίχωμα είναι χαμηλό και σχηματίζει λόφους και λίγες ρωγμές. Στο νοτιοανατολικό χείλος υπάρχει ένα χάσμα και ο επίπεδος πυθμένας συνδέεται έτσι με τη σεληνιακή θάλασσα στα νότια. Υπάρχουν αρκετοί μικροί κρατήρες κοντά στο ανατολικό τοίχωμα του Οινοπίδη, ενώ και ο πυθμένας είναι κατάστικτος από πολύ μικρούς κρατήρες.

## Δευτερεύοντες κρατήρες
Ο Οινοπίδης περιβάλλεται από ένα σύστημα μικρότερων κρατήρων. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι «κρατήρες-δορυφόροι» ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:

Ο Οινοπίδης R, στα νοτιοδυτικά του κυρίως κρατήρα, εμφανίζεται μεν ως ο μεγαλύτερος του πίνακα, όμως αποτελεί ουσιαστικώς υπόλειμμα κρατήρα, του οποίου μόνο μέρη του χείλους εξέχουν πάνω από την επιφάνεια του εδάφους, ενώ το νότιο χείλος/τοίχωμα απουσιάζει εντελώς.

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Οινοπιδης
Μπαλανί-συρ-Τεραίν

Το **Μπαλανί-συρ-Τεραίν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Σέρβιος Σουλπίκιος Ρούφος

Ο **Σέρβιος Σουλπίκιος Ρούφος**, λατιν.: *Servius Sulpicius Rufus* (π. 105 π.Χ. – 43 π.Χ.), ήταν Ρωμαίος ρήτορας και νομικός. Υπήρξε ύπατος το 51 π.Χ. 

## Βιογραφία

### Πρώιμη ζωή
Σπούδασε ρητορική με τον Κικέρωνα, συνοδεύοντάς τον στη Ρόδο το 78 π.Χ., αν και ο Σουλπίκιος αποφάσισε στη συνέχεια να ακολουθήσει νομικές σπουδές με τον Λεύκιο Λουκίλιο Βάλβο. Στον μεταγενέστερο διάλογο *[[Μάρκος Ιούνιος Βρούτος|Βρούτος]]*, ο Κικέρων επαίνεσε την καλλιτεχνία της νομικής του μάθησης, καθώς και την ευγλωττία του. 

### Σταδιοδρομία
Το 63 π.Χ. ο Σουλπίκιος ήταν υποψήφιος για την υπατεία, αλλά ηττήθηκε από τον Λεύκιο Λικίνιο Μουρένα, τον οποίο στη συνέχεια κατηγόρησε για δωροδοκία.  Στην επιτυχημένη ομιλία του Κικέρωνα για την υπεράσπιση του Mουρένα ενάντια στις κατηγορίες, ο Κικέρων χλεύασε τη νομική εμπειρογνωμοσύνη του Σουλπίκιου, παρά τη φιλία τους. Παρόλα αυτά, το 52 π.Χ. ο Σουλπίκιος ήταν επιτυχής για να εκλεγεί ύπατος το 51 π.Χ. 

Στον Εμφύλιο Πόλεμο του Καίσαρα, ο Σουλπίκιος ήταν υποστηρικτής του Πομπήιου, ενώ ο γιος του προσχώρησε στον Ιούλιο Καίσαρα.  Ο Καίσαρας τον έκανε ανθύπατο της Αχαΐας το 46 π.Χ.  Απεβίωσε το 43 π.Χ., ενώ βρισκόταν *σε αποστολή* (in legatione) από τη Σύγκλητο στον Μάρκο Αντώνιο στη Μουτίνα (νυν Μοντένα). Επαινέθηκε στον 9ο Φιλιππικό του Κικέρωνα.  Για τον Σουλπίκιο έγινε δημόσια κηδεία, και ο λαός έστησε άγαλμα στη μνήμη του μπροστά στα Ρόστρα του Αυγούστου. 

Στις επιστολές του Κικέρωνα σώζονται δύο εξαιρετικά δείγματα του ύφους του Σουλπίκιου.  Ένα από αυτά είναι μία συλλυπητήρια επιστολή προς τον Κικέρωνα, μετά το τέλος της κόρης του Τουλλίας. Είναι μία επιστολή, που οι μεταγενέστεροι θαύμασαν πολύ, γεμάτη λεπτούς, μελαγχολικούς προβληματισμούς για την παροδικότητα όλων των πραγμάτων. Ο Μπάυρον παραθέτει από αυτή την επιστολή στο *[[Το προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ|Προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ]]*.  Το άλλο είναι μία εξαιρετικά σαφής αφήγηση τής δολοφονίας τού πρώην συναδέλφου του Μάρκου Κλαύδιου Μάρκελλου (υπάτου το 51 π.Χ.) στον Πειραιά (το λιμάνι της Αθήνας) το 45 π.Χ. Ο Κουιντιλιανός  κάνει λόγο για τρεις ομιλίες του Σουλπίκιου, που υπήρχαν ακόμη. Μία από αυτές ήταν η ομιλία εναντίον του Mουρένα, μία άλλη ήταν η *Pro* ή *Contra Aufidium*, για τις οποίες τίποτε δεν είναι γνωστό.

Ωστόσο ο Σουλπίκιος διακρίθηκε κυρίως ως νομικός. Άφησε πίσω του μεγάλο αριθμό πραγματειών, και αναφέρεται συχνά στους *[[Πανδέκτης|Πανδέκτες]]*, αν και δεν υπάρχουν άμεσα αποσπάσματα.  Τα κύρια χαρακτηριστικά του ήταν η διαύγεια, η οικεία γνωριμία με τις αρχές του αστικού και φυσικού δικαίου, και η ασυναγώνιστη δύναμη έκφρασης.

## Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος με την Ποστουμία και είχαν τουλάχιστον ένα παιδί, τον Σέρβιο Σουλπίκιο Ρούγο (μέλος του νομισματοκοπείου).  Ο γιος ήταν πιθανότατα ο πατέρας της Σουλπικίας, που είναι η μόνη αναγνωρισμένη Ρωμαϊκή γυναίκα ποιήτρια, της οποίας η ποίηση είναι γνωστό ότι έχει διασωθεί.

## Δείτε επίσης
* γένος Σουλπικίων

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* R. Schneider, *De Servio Sulpicio Rufo* (Leipzig, 1834); O. Karlowa, *Römische Rechtsgeschichte*, vol. i. (Leipzig, 1885).
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι κυβερνήτες της Αχαΐας
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Ποστουμία (σύζυγος Σέρβιου Σουλπίκιου Ρούφου)

Η **Ποστουμία**, λατιν.: *Postumia* ήταν μια αρχαία Ρωμαϊκή γυναίκα της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Έγινε σύζυγος του Ρωμαίου δικηγόρου Σέρβιου Σουλπίκιου Ρούφου, και ερωμένη του Γ. Ιουλίου Καίσαρα.

## Βιογραφία

### Νεανικά χρόνια
Πιθανότατα γεννήθηκε γύρω στο 100 π.Χ. σε οικογένεια πατρικίων.  Εικάζεται μεταξύ ορισμένων ιστορικών, μεταξύ των οποίων και ο Ρόναλντ Σάυμ, ότι πιθανότατα ήταν αδελφή του Aύλου Ποστούμιου Αλβίνου και της Ποστουμίας, μητέρας του Δέκιμου Ιούνιου Βρούτου Αλβίνου.

### Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Σέρβιο Σουλπίκιο Ρούφο, διάσημο δικηγόρο.  Το ζευγάρι απέκτησε μαζί έναν γιο με το όνομα Σέρβιος Σουλπίκιος Ρούφος (ο οποίος έγινε ο πατέρας της Σουλπικίας). Ο Κικέρων από νωρίς την αναγνώρισε ως πιστή σύζυγο, και μιλά γι' αυτήν με ευγένεια σε μερικές από τις επιστολές του.  Ωστόσο ο Σουετόνιος την αναφέρει ως μία από τις πολλές ερωμένες του Καίσαρα. Ο Κικέρων κάνει πιθανώς έναν υπαινιγμό για την υπόθεση, σε μία από τις επιστολές του.  Οι ιστορικοί Tύρελ και Πάρσερ έχουν προτείνει, ότι η Ποστουμία μπορεί να ήταν αυτή, που ενθάρρυνε τον γιο της να ενταχθεί στον στρατό του Καίσαρα κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου του Καίσαρα, όταν ο πατέρας του είχε ταχθεί με τον Πομπήιο Μάγνο.  Το 49 π.Χ. συνόδευσε τον γιο της σε μια διάσκεψη με τον Κικέρωνα, για το πολιτικό μέλλον τού συζύγου της.  

## Το ποίημα του Κάτουλλου
Η Ποστουμία είναι πιθανό να είναι η Ποστουμία που σατιρίζεται στο 27ο ποίημα του Κάτουλλου, όπου απεικονίζεται ως μεθυσμένη οικοδέσποινα ενός συμποσίου. Είναι πιθανό ότι ο Κάτουλλος τη μάλωσε, ως έναν τρόπο να προσεγγίσει τους άνδρες συγγενείς της, ή επειδή ήξερε ότι ήταν μία από τις ερωμένες του Καίσαρα.  

## Πολιτιστικές απεικονίσεις
Ο Ποστουμία εμφανίζεται ως ένας συχνός χαρακτήρας στην τριλογία των μυθιστορημάτων του Ρόμπερ Χάρις *Κικέρων*. Ο γάμος της με τον Ρούφο και η σχέση με τον Καίσαρα παρουσιάζονται στα μυθιστορήματα σε διαφορετικό βαθμό.  Εμφανίζεται επίσης στη σειρά *Κύριοι της Ρώμης* της Κολήν ΜακΚούλοκ: στο βιβλίο *Οι Γυναίκες του Καίσαρα* ανατρέφεται ως πιθανή υποψήφια για γάμο με τον Καίσαρα, αλλά η μητέρα του και άλλες γυναίκες συγγενείς την απορρίπτουν, δηλώνοντας ότι είναι μέθυση, και ότι η οικογένειά της δεν είναι αρκετά εξέχουσα για να τη νυμφευτεί εκείνος. 

## Δείτε επίσης
* Γυναίκες στην αρχαία Ρώμη

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
Λεύκιος Λουκίλιος Βάλβος

Ο **Λεύκιος Λουκίλιος Βάλβος**, λατινικά: *Lucius Lucilius Balbus* ήταν νομικός του γένους των Λουκιλίων της αρχαίας Ρώμης, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Bάλβος ήταν ένας από τους τέσσερις αξιόλογους μαθητές του νομικού Κόιντου Μούκιου Σκαιβόλα Ποντίφηκα και ένας από τους νομικούς εκπαιδευτές του Σέρβιου Σουλπίκιου Ρούφου, του διαπρεπούς δικηγόρου και διακεκριμένου φίλου του συγγραφέα Μ. Τ. Κικέρωνα, ο οποίος λέγεται ότι ξεπέρασε σαφώς τον διδάσκαλό του. 

Ήταν πιθανώς πατέρας του Λουκίλιου που ήταν σύντροφος του Αππίου Κλαυδίου Πούλχερ στην Κιλικία, και αδελφός του Κόιντου Λουκίλιου Βάλβου, του στωικού φιλοσόφου. Ο Κικέρων μιλά και για τους δύο Bάλβοι ως Στωικούς. Ο νομικός του 18ου αι. Γιόχαν Γκότλημπ Χαϊνέκιος, μεταξύ άλλων, πρότεινε ότι για τον νομικό Λεύκιο έχει γίνει σύγχυση με τον Κόιντο, τον στωικό φιλόσοφο, και ότι ο Κόιντος ήταν ο στωικός φιλόσοφος, και όχι ο Λεύκιος. 

Ο νομικός περιστασιακά αναφέρθηκε στα έργα του Σουλπίκιου. Και, την εποχή του νομικού του 2ου αι., Σέξτου Πομπόνιου, τα γραπτά του ήταν στα πρόθυρα να χαθούν, και είτε δεν υπήρχαν σε ξεχωριστά αντίγραφα, είτε, τουλάχιστον, ήταν στα χέρια λίγων.  Στο να δίνει συμβουλές και να παρακαλεί αιτίες, ο τρόπος του ήταν αργός και σκόπιμος.

## Αναφορές

## Πηγές
* Graves, John Thomas (1870). "Balbus, L. Lucilius". In Smith, William (ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 1.

Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Υδροηλεκτρικός Σταθμός Shiroro

Ο υδροηλεκτρικός σταθμός Shiroro είναι υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στον ποταμό Καντούνα στην Πολιτεία του Νίγηρα, στην Νιγηρία .   Παράγει ενέργεια έως και , αρκετά για να καλύψει την κατανάλωση ρεύματος 404.000 σπιτιών. 

Έκθεση αναφέρει ότι το 2019, ο υδροηλεκτρικός σταθμός, έλαβε επένδυση ύψους N8,5 δισεκατομμυρίων καθώς ο ιδιοκτήτης του, η North South Power Company Limited (NSP) δημοσίευσε Πράσινο Ομόλογο με σκοπό την βελτίωση της παραγωγής του. 
## See also

*
Κόιντος Λουκίλιος Βάλβος

Ο **Κόιντος Λουκίλιος Βάλβος**, λατιν.: *Quintus Lucilius Balbus* (άκμασε. 100 π.Χ.) ήταν στωικός φιλόσοφος, και μαθητής του Παναίτιου.

## Βιογραφία
Ο Βάλβος εμφανίζεται στο έργο του Κικέρωνα ως συγκρίσιμος με τους καλύτερους Έλληνες φιλοσόφους.  Παρουσιάζεται από τον Κικέρωνα στον διάλογό του *[[Περί της Φύσεως των Θεών]],* ως ο εκθέτης των απόψεων των Στωικών γι' αυτό το θέμα, και τα επιχειρήματά του παρουσιάζονται με μεγάλη βαρύτητα.  Το όνομά του εμφανίζεται στα σωζόμενα αποσπάσματα του *Ορτένσιου* του Κικέρωνα, αλλά δεν θεωρείται πλέον ότι ο Βάλβος ήταν ομιλητής στον διάλογο. 

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Ρωμαίοι φιλόσοφοι
Σέξτος Πομπώνιος

Ο **Σέξτος Πομπώνιος**, λατιν.: *Sextus Pomponius* (άκμασε τον 2ο αι.) ήταν Ρωμαίος νομικός, που έζησε κατά τη διάρκεια των βασιλειών του Αδριανού, του Αντωνίνου Πίου και του Μάρκου Αυρήλιου. 

## Όνομα
Ο Σέξτος ήταν ένα αρκετά κοινό ρωμαϊκό όνομα (), ενώ το επώνυμό του (nomen) φαίνεται να υποδηλώνει, ότι ανήκε στo γένος των Πομπονίων. Άλλοι συγγραφείς έχουν εκφράσει την άποψη, ότι το όνομα Σέξτος Πομπώνιος μοιραζόταν και άλλος νομικός, αν και ο Πούχτα πρότεινε, ότι η υπόθεση δύο Πομπονίων δεν υποστηρίζεται από στοιχεία. 

## Έργα
Ο Σ. Πομπόνιος έγραψε ένα βιβλίο για το νόμο μέχρι την εποχή του Αδριανού, γνωστό ως *[[Enchiridion (Pomponius)|Εγχειρίδιον]]* (Enchiridion).   Ένα εκτενές απόσπασμα του έργου αποτελεί μέρος του Πανδέκτη (Digest) του Ιουστινιανού Α΄, και ασχολείται με την προέλευση του Ρωμαϊκού Συντάγματος και διάφορα αξιώματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ρωμαίοι νομομαθείς
Αντράσφα

Το **Αντράσφα** (ουγγρ. *Andrásfa*) είναι χωριό της δυτικής Ουγγαρίας στην Κομητεία Βας. Το Αντράσφα είναι κτισμένο στη νότια όχθη του ποταμού Ζάλα, σε απόσταση περίπου 10 χιλιομέτρων από την παλαιά έδρα της κομητείας, το Βασβάρ.
Ο πληθυσμός του ήταν 220 κάτοικοι στην απογραφή του 2022, έναντι 299 κατοίκων σε εκείνη του 2001, ενώ στην απογραφή του 1990 είχε 364 κατοίκους.

* Αξιοσημείωτης τέχνης είναι το τέμπλο του ενοριακού ρωμαιοκαθολικού ναού του χωριού, το οποίο χρονολογείται από το 1732 (μπαρόκ). 

## Παραπομπές


Αντρασφ
Lost in the Echo

Το «**Lost in the Echo**» είναι τραγούδι του Αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Linkin Park. Κυκλοφόρησε στις 5 Οκτωβρίου 2012 ως το δεύτερο single και το πρώτο κομμάτι του πέμπτου στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, του *[[Living Things (άλμπουμ)|Living Things]]*. Οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν από το συγκρότημα και η παραγωγή έγινε από τους Μάικ Σινόντα και Ρικ Ρούμπιν. Έλαβε μικτά προς θετικά σχόλια από τους κριτικούς.

## Λίστα κομματιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημο μουσικό βίντεο στο YouTube

Κατηγορία:Τραγούδια των Linkin Park
Κατηγορία:Singles του 2012
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Μάικ Σινόντα
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Κατηγορία:Τραγούδια του 2012
Εγκερβέλγκυ

Το **Εγκερβέλγκυ** (ουγγρ. *Egervölgy*, γερμ. *Deutschdorf*) είναι χωριό της δυτικής Ουγγαρίας, στην Κομητεία Βας. Ο πληθυσμός του ήταν 342 κάτοικοι τον Ιανουάριο του 2024, έναντι 400 κατοίκων στην απογραφή του 2001, ενώ στην απογραφή του 1990 είχε 465 κατοίκους. Το χωριό βρίσκεται σε απόσταση (σε ευθεία γραμμή) 25 χιλιομέτρων ανατολικά-νοτιοανατολικά από το κέντρο της πόλεως Σόμπατχεϊ, της έδρας της κομητείας.

## Παραπομπές


Εγκερβελγκυ
Γιάνοσχάζα

Το **Γιάνοσχάζα** (ουγγρ. *Jánosháza*, γερμ. *Ernesburg*) είναι μικρή κωμόπολη της δυτικής Ουγγαρίας, στην Κομητεία Βας. Ο πληθυσμός της ήταν 2.276 κάτοικοι τον Ιανουάριο του 2024, έναντι 2.548 κατοίκων στην απογραφή του 2011, ενώ στην απογραφή του 1990 είχε 2.883 κατοίκους. Ο οικισμός βρίσκεται σε απόσταση (σε ευθεία γραμμή) 43 χιλιομέτρων ανατολικά-νοτιοανατολικά από το κέντρο της πόλεως Σόμπατχεϊ, της έδρας της κομητείας (και 40 χιλιόμετρα σε ευθεία από τη Λίμνη Μπάλατον, τη μεγαλύτερη λίμνη της Κεντρικής Ευρώπης). Το Γιάνοσχάζα ήταν γνωστό ως εβραϊκός οικισμός: στην κωμόπολη γεννήθηκε (το 1817) ο Μάβρο Σαχς, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ, ο πρώτος Εβραίος στην ιστορία που έγινε δημότης του Ζάγκρεμπ, ο οποίος θεωρείται ως ο θεμελιωτής της ιατροδικαστικής στην Κροατία. Το 1944 ο επικεφαλής της εβραϊκής κοινότητας ραββίνος Σαμουήλ Μναχέμ θανατώθηκε από τους ναζιστές.

## Παραπομπές


Γιανοσχαζα
Καρακό

Το **Καρακό** (ουγγρ. *Karakó*) είναι χωριό της δυτικής Ουγγαρίας στην Κομητεία Βας. Ο πληθυσμός του ήταν 205 κάτοικοι στην απογραφή του 2022, έναντι 238 κατοίκων σε εκείνη του 2001, ενώ στην απογραφή του 1990 είχε 244 κατοίκους. Ο οικισμός βρίσκεται σε απόσταση (σε ευθεία γραμμή) 45 χιλιομέτρων ανατολικά-νοτιοανατολικά από το κέντρο της πόλεως Σόμπατχεϊ, της έδρας της κομητείας, κτισμένος στο ανατολικό σύνορο της κομητείας

Η ονομασία του χωριού είναι μία από τις λίγες στην Ουγγαρία που έχει σλαβική προέλευση, όντας πιθανώς ομόρριζη της ονομασίας της Κρακοβίας. 

## Παραπομπές


Καρακο
Πρόδρομη ουσία (χημεία)

Στη χημεία, **πρόδρομη ουσία** ή **πρόδρομη ένωση** ή **πρόδρομο(ς)** (precursor) είναι μια ένωση που συμμετέχει σε μια χημική αντίδραση που παράγει μια άλλη ένωση.
Στη βιοχημεία, ο όρος "πρόδρομος" αναφέρεται συχνά πιο συγκεκριμένα σε μια χημική ένωση που προηγείται μιας άλλης σε μια μεταβολική οδό, όπως ένας πρόδρομος πρωτεΐνης (protein precursor).
## Πρόδρομες ουσίες παράνομων ναρκωτικών
Το 1988, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών εισήγαγε λεπτομερείς διατάξεις και απαιτήσεις σχετικά με τον έλεγχο των πρόδρομων ουσιών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή εθιστικών ουσιών.
Στην Ευρώπη ο Κανονισμός (EC) με αριθ. 273/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις πρόδρομες ουσίες ναρκωτικών εκδόθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2004. (Ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις πρόδρομες ουσίες ναρκωτικών)
## Παράνομες πρόδρομες ουσίες εκρηκτικών
Στις 15 Ιανουαρίου 2013, εγκρίθηκε ο Κανονισμός (EU) με αριθ. 98/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εμπορία και τη χρήση πρόδρομων ουσιών εκρηκτικών.
Ο κανονισμός εναρμονίζει τους κανόνες σε όλη την Ευρώπη σχετικά με τη διάθεση, την εισαγωγή, την κατοχή και τη χρήση ορισμένων ουσιών ή μειγμάτων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν καταχρηστικά για την παράνομη κατασκευή εκρηκτικών.
## Ανίχνευση
Ένας φορητός, προηγμένος αισθητήρας που βασίζεται στη φασματοσκοπία υπερύθρου σε μια κοίλη ίνα που ταιριάζει με μια στήλη γρήγορης αέριας χρωματογραφίας με μικρομηχανή πυριτίου μπορεί να αναλύσει παράνομα διεγερτικά και πρόδρομες ουσίες με ευαισθησία σε επίπεδο νανογραμμαρίων.
Η φασματοσκοπία Ράμαν έχει δοκιμαστεί με επιτυχία για την ανίχνευση εκρηκτικών και των πρόδρομων ουσιών τους. 
Τεχνολογίες που μπορούν να ανιχνεύουν πρόδρομες ουσίες στο περιβάλλον θα μπορούσαν να συμβάλουν στον έγκαιρο εντοπισμό τοποθεσιών όπου παράγονται παράνομες ουσίες (εκρηκτικά και ναρκωτικά εθισμού).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βιοχημικές αντιδράσεις
Κατηγορία:Χημική σύνθεση
Κατηγορία:Μεταβολισμός
Βέλεμ

Το **Βέλεμ** (ουγγρ. *Velem*) είναι παραμεθόριο χωριό της δυτικής Ουγγαρίας, στην Κομητεία Βας. Ο πληθυσμός του ήταν 363 κάτοικοι στην απογραφή του 2022, έναντι 317 κατοίκων σε κείνη του 2001, ενώ στην απογραφή του 1990 είχε 280 κατοίκους. Το Βέλεμ είναι κτισμένο στην πλαγιά των χαμηλών βουνών Κέσεγκ, σε απόσταση (σε ευθεία γραμμή) περίπου 2,5 χιλιομέτρων από τα σύνορα Ουγγαρίας-Αυστρίας και 16 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλεως Σόμπατχεϊ, έδρας της κομητείας.

## Αρχαιολογία και ιστορία
Υπάρχουν σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στον λόφο του Αγίου Βιντ πάνω από το χωριό, καθώς η θέση αυτή και η περιοχή της ήταν ήδη κατοικημένες από τον άνθρωπο από τη Νεολιθική εποχή. Ανασκαφές έχουν γίνει σε εοχυρωμένο οικισμό του 16ου αιώνα π.Χ. (Εποχή του Χαλκού). Ο οικισμός αυτός έλεγχε μια σημαντική εμπορική οδό που διέσχιζε τα βουνά Κέσεγκ. Υπήρξε επίσης κέντρο μεταλλουργίας εξαιρετικής σημασίας, χάρη στα κοντινά κοιτάσματα χαλκού και αντιμονίου. Από τα πλέον εντυπωσιακά τέχνεργα που βρέθηκαν στις ανασκαφές είναι ένα χρυσό διάδημα που υπολογίσθηκε ότι κατασκευάσθηκε μεταξύ του 14ου και του 9ου αιώνα π.Χ., κατά την εποχή του λεγόμενου Πολιτισμού των Τεφροδόχων. Περαιτέρω ανασκαφές διεξάχθηκαν από το 1973 από αρχαιολόγους του Μουσείου της Σαβαρίας (Σόμπατχεϊ), οι οποίες εκτός από την ακρόπολη του οικισμού πάνω στον λόφο, επεκτάθηκαν σε αρχαίες οικίες στην ανατολική και τη νότια πλαγιά του.

Το Βέλεμ αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτή πηγή το έτος 1279 μ.Χ.. Ο χριστιανικός ναός του Αγίου Βιντ δεσπόζει σήμερα πάνω στον λόφο και είναι ορατός από απόσταση αρκετών χιλιομέτρων. Από τον 19ο αιώνα το χωριό αναπτύχθηκε και έγινε γνωστό ως τόπος διακοπών, χάρη και στο γραφικό τοπίο, καθώς και το υγιεινό κλίμα. Στα τέλη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου η φασιστική κυβέρνηση του Φέρεντς Σάλασι κατέστησε έδρα της ένα μεγαλόπρεπο αρχοντικό του Βέλεμ, και ως αποτέλεσμα το Ιερό Στέμμα της Ουγγαρίας φυλάχθηκε στο χωριό από τις 29 Δεκεμβρίου 1944 μέχρι τις 19 Μαρτίου 1945. Σήμερα στην ιστορική αυτή έπαυλη διεξάγονται συνέδρια και σεμινάρια, ενώ στον διπλανό «Οίκο των τεχνημάτων» παραδοσιακές και σχεδόν ξεχασμένες τέχνες επιδεικνύονται από έμπειρους τεχνίτες.

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της Ουγγαρίας πριν από την Ουγγρική κατάκτηση

## Παραπομπές


Βελεμ
Βήμα αντίδρασης

Στη χημεία, **βήμα αντίδρασης** ή **στάδιο αντίδρασης** (reaction step) μιας χημικής αντίδρασης ορίζεται ως: Μια στοιχειώδης αντίδραση, που συνιστά ένα από τα στάδια μιας βηματικής αντίδρασης (stepwise reaction) στο οποίο ένα ενδιάμεσο αντίδρασης (reaction intermediate) (ή, για το πρώτο βήμα, τα αντιδρώντα) μετατρέπεται στο επόμενο ενδιάμεσο της αντίδρασης (ή, για το τελευταίο βήμα, στα προϊόντα) στην αλληλουχία των ενδιάμεσων μεταξύ αντιδρώντων και προϊόντων. Ή απλά, είναι μια στοιχειώδης αντίδραση που πηγαίνει από το ένα ενδιάμεσο αντίδρασης στο άλλο ή στο τελικό προϊόν.
## Notes

Κατηγορία:Χημική κινητική
Λεύκιος Αυρήλιος Ορέστης (ύπατος το 126 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Αυρήλιος Ορέστης**, λατινικά: *Lucius Aurelius Orestes* ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που υπηρέτησε ως ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 126 π.Χ. με τον Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο.  

## Βιογραφία
Είχε υπηρετήσει ως πραίτωρ λίγο πριν το 129 π.Χ.  Μετά την υπατεία του, διορίστηκε ανθύπατος (proconsul) στη Σαρδηνία, με υφισταμένους του τον Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο και τον Γάιο Γράκχο.  Η διοίκηση του στη Σαρδηνία αναβλήθηκε το 124 π.Χ., στην οποία ο ταμίας (quaestor) και υποδιοικητής του Γάιος Γράκχος ανταποκρίθηκε εγκαταλείποντας, για να πάει στην πατρίδα του και να υποστηρίξει την εκλογή του ως τριβούνου των πληβείων.  Αφού κέρδισε τη νίκη επί των εντοπίων, τέλεσε θρίαμβο το 122 π.Χ. 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Αντράς Τόμα

Ο **Αντράς Τόμα** (, 5 Δεκεμβρίου 1925 - 30 Μαρτίου 2004) ήταν Ούγγρος στρατιώτης, ο οποίος συνελήφθη ως αιχμάλωτος πολέμου από τον Κόκκινο Στρατό το 1944, και στη συνέχεια ανακαλύφθηκε να ζει σε ρωσικό ψυχιατρείο το 2000. Ήταν πιθανότατα ο τελευταίος αιχμάλωτος πολέμου από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που επαναπατρίστηκε.

Επειδή ο Τόμα δεν έμαθε ποτέ τη ρωσική γλώσσα και κανείς στο νοσοκομείο δεν μιλούσε ουγγρικά, προφανώς δεν έκανε ποτέ κάποια συνομιλία για πάνω από 50 χρόνια, μια κατάσταση μεγάλου ενδιαφέροντος για τους τομείς της ψυχιατρικής και της ψυχογλωσσολογίας.

## Πρώτα χρόνια
Ο Τόμα γεννήθηκε το 1925, στο χωριό Ουιφεχέρτο, στην Ουγγαρία. Έζησε στο χωριό Σουλιάνμποκορ, κοντά στη Νίρεγκχαζα, όπου δούλευε ως ασκούμενος σιδηρουργός. Είχε δύο μικρότερα ετεροθαλή αδέρφια από τον πατέρα του, έναν αδελφό με το όνομα Γιάνος και μια αδελφή με το όνομα Άννα, οι οποίοι ήταν 12 και 18 χρόνια νεότεροι από αυτόν, αντίστοιχα.

## Στρατιωτική υπηρεσία
Κατατάχθηκε στον Βασιλικό Ουγγρικό Στρατό τον Οκτώβριο του 1944, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και υπηρέτησε σε ένα τάγμα πυροβολικού. Αργότερα εκείνο το έτος, ενώ πολεμούσε κοντά στο Άουσβιτς, ο Τόμα συνελήφθη από τις σοβιετικές δυνάμεις, και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο κρατουμένων ανατολικά του Λένινγκραντ. Μετά το κλείσιμο του στρατοπέδου το 1947, μεταφέρθηκε σε ψυχιατρείο στο Κοτέλνιτς, όπου διαγνώστηκε με ψυχονεύρωση. Δεδομένου ότι εκείνοι που βρίσκονταν σε νοσοκομεία αφαιρούνταν από τους καταλόγου των αιχμαλώτων πολέμου, ο Τόμα χάθηκε από τις ουγγρικές αρχές. Ο ίδιος κηρύχθηκε νεκρός το 1954.

Ο Τόμα έζησε στο νοσοκομείο για τα επόμενα 53 χρόνια με το όνομα Αντράς Ταμάς, όπου δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με τους άλλους λόγω της αδυναμίας του να μιλήσει ρωσικά. Το 1997, ένας Σλοβακός ιατρός που μιλούσε ουγγρικά επισκέφθηκε το νοσοκομείο και τον αναγνώρισε ως Ούγγρο. Στις 11 Αυγούστου 2000, ο Τόμα επέστρεψε στην Ουγγαρία, όπου οι αρχές προσπάθησαν να τον αναγνωρίσουν. 82 οικογένειες ήρθαν, νομίζοντας ότι ήταν ο αγνοούμενος συγγενής τους. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2000, επέστρεψε στην πατρίδα του, στο Σουλιάνμποκορ, όπου επανενώθηκε με τα αδέλφια του. Δεδομένου ότι δεν αποτάχθηκε ποτέ, ο Τόμα προβιβάστηκε σε επιλοχία από τον Υπουργό Άμυνας, και δεδομένου ότι η στρατιωτική του υπηρεσία ήταν συνεχής, οι δεκαετίες του συσσωρευμένου αμειβόμενου μισθού του πληρώθηκαν πλήρως. Ο Τόμα, 74 ετών τότε, μετακόμισε με την ετεροθαλή αδελφή του, Άννα, η οποία τον φρόντισε μέχρι το θάνατό του το 2004. Θάφτηκε με στρατιωτικές τιμές.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Ούγγροι στρατιώτες
Κατηγορία:Στρατιωτικό προσωπικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Αιχμάλωτοι πολέμου