open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Προς Θεοδόσιον τον βασιλέα υπέρ των ιερών

**Προς Θεοδόσιον τον βασιλέα υπέρ των ιερών** είναι λόγος του Λιβανίου.

## Περιεχόμενο
Ο Λιβάνιος ξεκινά τον λόγο του επισημαίνοντας την εγκυρότητα της εθνικής θρησκείας επειδή οι πρώτοι άνθρωποι κατασκεύασαν ιερά στους θεούς. Η πίστη αυτή τους βοήθησε σε πολλούς τομείς της ζωής τους, κυρίως όμως στη γεωργία. Κάνει μια αναδρομή στη θρησκευτική πολιτική όσων κυβέρνησαν πριν από τον Θεοδόσιο. Επικρίνει τους χριστιανούς αυτοκράτορες ως *ιερόσυλους* και τους μέμφεται επειδή θέλουν έτσι να ιδιοποιηθούν τις περιουσίες των ειδωλολατρικών ναών. Προβαίνει σε μια δραματική περιγραφή των αγροτικών ιερών από τους μοναχούς. Κάτι τέτοιο πρέπει να προσέξει ο αυτοκράτορας επειδή έτσι ζημιώνεται η γεωργία και κατ'επέκταση η αυτοκρατορική οικονομία. Οι χριστιανοί είναι αυτοί που καταλύουν το νόμο, ενώ οι ειδωλολάτρες σέβονται τους νόμους μην κάνοντας θυσίες. Οι ειδωλολάτρες φοβούμενοι δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να κρύβουν την πίστη τους.
Τονίζει τη θετική συμβολή των θεών κάνοντας αναδρομή στις στιγμές δόξας των Ελλήνων και Ρωμαίων,λόγω της συμβολής των θεών όπως στον Τρωικό πόλεμο, ή στη Σαλαμίνα ή τον Μαραθώνα. Αλλά και στην ειρηνική περίοδο βοήθησαν οι θεοί. Απόδειξη της θείας τιμωρίας είναι η συμφορά που έπληξε την οικογένεια του Μέγα Κωνσταντίνου, ενώ ο Ιουλιανός πέθανε τιμημένος. Αν ο Θεοδόσιος δεν μετριάσει την πολιτική του απέναντι στους εθνικούς και δεν ελέγξει τους κρατικούς αξιωματούχους του μεγάλες συμφορές θα πλήξουν τη χώρα και τον ίδιο

## Χρονολόγηση ομιλίας
Η ακριβής χρονολόγηση του λόγου αποτελεί δύσκολο ζήτημα για τη σύγχρονη έρευνα. Όμως οι αναφορές σε πρόσωπα,όπως ο Φλαβιανός,που χρίστηκε επίσκοπος Αντιόχειας το 382 ή ο βάναυσος αξιωματούχος που ενίσχυσε το καταστροφικό έργο των χριστιανών, ο Μάτερνος Κυνήγιος, ή η αναφορά στο στο Σεραπείο της Αλεξανδρείας,που από τα συμφραζόμενα ότι υπήρχε ακόμα την εποχή που γράφτηκε ο λόγος, ενώ γνωρίζουμε ότι καταστράφηκε το 391, μας δίνουν τα γενικά χρονικά πλαίσια: δεν μπορεί να έχει γραφτεί πριν από το 384 και μετά το 391..

## Ιστορικές συνθήκες
Αφορμή για τη συγγραφή του λόγου είναι οι βανδαλισμοί κατά των ειδωλολατρικών ιερών στην περιοχή της Αντιόχειας από ορδές χριστιανών μοναχών. Από τα μέσα του 4ου αιώνα η ύπαιθρος της Αντιόχειας συνιστούσε τόπο άσκησης πολλών ασκητών. Σε αρκετές περιπτώσεις εγκαθίσταντο σε ερείπια ειδωλολατρικών ναών, πράξη με συμβολική αλλά και πρακτική σημασία: και ήθελαν να εμποδίσουν τις θεότητες να μπουν στους ναούς τους και εμπόδιζαν τους εθνικούς να προσεγγίσουν τα ιερά..
Όσον αφορά τους ναούς στους οποίους αναφέρεται ο Λιβάνιος είναι διάφορα αγροτικά ιερά όπως του Διός Βωμού στο Μπούργκ Μπακίχρα,στην κορυφή του Τζαμπέλ Μπαρίσα και του Διός Τουρβαράχου στο Τζαμπέλ Σριρ. Τέλος ο ναός του Διός Μαδβάχου και του Σελαμάνη,γηγενή θεού στο Σέιχ Μπαρακάτ. Στα βορειοανατοικά της πεδιάδας Ντάνα υπήρχε ένας άλλος ναός του Καλάτ Καλότα που καταστράφηε στην Υστερορωμαϊκή περίοδο και σήμερα είναι στη θέση του παλαιοχριστιανική εκκλησία..

## Παραπομπές

## Πηγές
* Λιβάνιος. Προς Θεοδόσιον τον βασιλέα υπέρ των ιερών,εισαγωγή-μετάφραση Αφροδίτη Καμάρα, εκδ. Κατάρτι,Αθήνα, 1998,σελ.13-47

Κατηγορία:Λιβάνιος
Μουρ (ποταμός)

μικρογραφία|Ο Μουρ στο Γκρατς
Ο **Μουρ** ή **Μούρα** (*[[γερμανικά]]: Mur, [[κροατικά]] & [[ουγγρικά]] & [[σλοβένικα]]: Mura*) είναι ποταμός της κεντρικής Ευρώπης, παραπόταμος του Δράβου. Πηγάζει στην Αυστρία και στο εθνικό πάρκο της οροσειράς Χόε Τάουερν (Υψηλά Τάουερν) των κεντρικών Άλπεων και η πηγή του βρίσκεται σε υψόμετρο 1.898 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το συνολικό μήκος του Μουρ είναι περίπου 480 χιλιόμ., εκ των οποίων περίπου τα 330 βρίσκονται στην Αυστρία, επί 95 χλμ. ρέει μέσα και γύρω από τη Σλοβενία (67 χλμ. κατά μήκος των συνόρων με την Αυστρία και την Κροατία και 28 χιλιόμ. στο εσωτερικό της Σλοβενίας), και το υπόλοιπο αποτελεί το σύνορο μεταξύ της Κροατίας και της Ουγγαρίας. Η μεγαλύτερη πόλη στις όχθες του ποταμού είναι το Γκρατς της Αυστρίας. Η λεκάνη απορροής του καλύπτει έκταση 13.800 τετραγωνικά χλμ.

Οι σημαντικότεροι παραπόταμοι του Μουρ είναι οι Μυρτς, Σουλμ, Στσάβνιτσα, ο Λεντάβα και ο Τρνάβα. Στο πέρασμα του από τη Σλοβενία δίνει το όνομα στην περιοχή Πρεκμούριε αλλά και στην Κροατία στην περιοχή Μετζιμούριε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Αυστρίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβενίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Κροατίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Ουγγαρίας
Σαβίνια

μικρογραφία|Ο Σαβίνια
Ο **Σαβίνια** (*[[σλοβένικα]]: Savinja*) είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός που ρέει εξ΄ ολοκλήρου στη Σλοβενία. Ρέει στη βορειοανατολική Σλοβενία και κυρίως στην κοιλάδα του Άνω Σαβίνια και κάτω Σαβίνια (σλοβενικά : Zgornja ή Spodnja Savinjska dolina) και μέσα από τις πόλεις του Τσέλιε και Λάσκο. Ο Σαβίνια είναι ο κύριος ποταμός των Σαβίνια Άλπεων (σλοβενικά: Savinjske Alpe). Εκβάλλει στον ποταμό Σάβο στην πόλη Ζιντάνι. Πλημμυρίσει συχνά όπως το 1960, 1990, και το 1995. Ο Σαβίνια έχει μήκος 102 χιλιόμετρα .

Ο Σαβίνια προέρχεται από την ένωση του Ρίνκα και ρέει κατά μήκος της κοιλάδας Λογκάρ κι εκβάλλει στον Γερέκα, από αυτό το σημείο δημιουργείται ο ποταμός Σαβίνια. Έχει ανακηρυχθεί μνημείο φυσικής κληρονομιάς και ο καταρράκτης-πηγή του Ρίνκα είναι ένα από τους πιο όμορφους και τα πιο γνωστούς καταρράκτες στη Σλοβενία. 

Οι κύριοι παραπόταμοι του Σαβίνια είναι οι Γιουσέφ, Κλόμπασα, Σολτσάβα, Λουτσνίκα, Λούτσε, Λιούμπνιτσα, Ντρέτα, Πάκα, και ο Λοζνίτσα. Το όνομα του πιστεύεται ότι προέρχεται από το όνομα του ποταμού Σάβα κι έχει προ-σλαβική καταγωγή. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Condition of Savinja at several locations (proceeding from its upper strem to its lower stream):
** Nazarje - graphs, in the following order, of water level and flow data for the past 30 days (taken in Nazarje by Slovenian Environment Agency)
** Letuš - graphs, in the following order, of water level, flow and temperature data for the past 30 days (taken in Letuš by Slovenian Environment Agency)
** Medlog - graphs, in the following order, of water level and temperature data for the past 30 days (taken in Medlog by Slovenian Environment Agency)
** Laško - graphs, in the following order, of water level, flow and temperature data for the past 30 days (taken in Laško by Slovenian Environment Agency)
** Veliko Širje - graphs, in the following order, of water level, flow and temperature data for the past 30 days (taken in Veliko Širje by Slovenian Environment Agency)

Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβενίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σάβου
Κοιλάδα του Κάτω Σάβα

μικρογραφία|Η Κοιλάδα του Κάτω Σάβα
Η **Κοιλάδα του Κάτω Σάβα** (*[[σλοβένικα]] : Posavje ή Spodnje Posavje ή Posavska regija*) είναι κοιλάδα στη νοτιοανατολική Σλοβενία στα σύνορα με την Κροατία. Έχει τρία μεγάλα αστικά κέντρα: Μπρεζίτσε, Κρσκο και την Σεβνίτσα. Τα σύνορά της είναι σχεδόν ταυτόσημα με εκείνα της στατιστικής περιοχή του Κάτω Σάβα.

Εκτείνεται κατά μήκος του κάτω μέρος του ποταμού Σάβα στα σύνορα με την Κροατία. Από την άποψη της έκτασης της, είναι η δεύτερη μικρότερη περιοχή στη Σλοβενία, επειδή έχει μόνο 885 τετραγωνικά χλμ και καλύπτει 4,4 τοις εκατό του εδάφους της Σλοβενίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Σλοβενίας
Κατηγορία:Σάβος
Ρίνζα

μικρογραφία|Ο Ρίνζα στην Κοτσέβιε
Ο **Ρίνζα** (*[[σλοβένικα]] : Rinža*) είναι ποταμός της Σλοβενίας. Έχει μήκος 14 χιλιόμετρα (8,7 μίλια) και ρέει μέσα από την Κοτσέβιε. Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω από την Κοτσέβιε χάνονται τα νερά του και πηγαίνει υπόγεια. Προκύπτει και πάλι ως Μπίλμπα, παραπόταμο του Κόλπα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβενίας
Κοιλάδα του Άνω Σάβα

μικρογραφία|Η Κοιλάδα του Άνω Σάβα
Η **Κοιλάδα του Άνω Σάβα** (*[[σλοβένικα]] : Zgornjesavska dolina*) είναι αλπική  κοιλάδα η οποία εκτείνεται κατά μήκος του ποταμού  Σάβα Ντολίνκα. 

Η κοιλάδα αρχίζει στη καμπή της Ρατέτσε σε 870 μέτρα υψόμετρο και καταλήγει στο Μόστε στα 560 μέτρα υψόμετρο. Είναι ένα φυσικό γεωγραφικό όριο ανάμεσα στις Ιουλιανές Άλπεις και το Καραβάνκε. 

Οι μεγαλύτεροι οικισμοί στην κοιλάδα είναι η Γεσενίτσα και η Κράνισκα Γκόρα.

## Πηγές
* Karel Natek in Marjeta Natek: *Slovenija: Geografska, zgoodovinska, pravna, politična, ekonomska in kulturna podoba Slovenije*, Založba Mladinska knjiga.

Κατηγορία:Γεωγραφία της Σλοβενίας
Κατηγορία:Σάβος
Αντιοχικός

**Αντιοχικός** είναι ομιλία του Λιβάνιου.

## Περιεχόμενο
Ξεκινά με μια απολογία του ο ρήτορας επειδή άργησε να εκφωνήσει αυτόν τον επαινετικό λόγο προς τη γενέθλια πόλη του. Εγκωμιάζεται η θέση της πόλης οι κλιματολογικές συνθήκες και η γεωμορφολογία της περιοχής της. Αναφέρεται στους μύθους τους σχετικούς με την ίδρυση της πόλης. Αναφέρει πως στη σημερινή θέση της προϋπήρχε πόλισμα χτισμένο από τους Αργείους. Αναφέρει την έλευση του Μέγα Αλέξανδρου, τους διαδόχους και την ίδρυση της Αντιγόνειας από τον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο, την ίδρυση της Αντιόχειας από το νικητή του Αντίγονου, τον Σέλευκο Α' προς τιμήν του πατέρα του Αντιόχου. Δεν παραλείπει να απαριθμήσει τους Σελευκίδες βασιλείς που διοίκησαν την περιοχή έχοντας ως έδρα την πόλη. Αναφέρεται στον πληθυσμό και τους θεσμούς της. Πολυεθνική στην πληθυσμιακή σύνθεσή της δημοκρατικά διοικούμενη και με πλούσιες δωρεές και δημόσια έργα. Ντόπιοι και ξένοι ζουν αρμονικά. Αυτή η πόλη είναι σίγουρα η ωραιότερη όλων.

## Ιστορικές συνθήκες
Τον συνέγραψε και εκφώνησε το 360 μ.Χ. με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες της πόλης
## Φιλολογικές-ιστορικές παρατηρήσεις
Το ύφος του λόγου είναι ρητορικό και η περιγραφή της πόλης υπερβολική και μακροσκελής. Ο Λιβάνιος δίνει έμφαση όχι στην παρουσία του αυτοκράτορα ή των αξιωματούχων του αλλά στη βουλευτική τάξη και τους άρχοντες της πόλης και τις δωρεές τους,δηλαδή σε θεσμούς από το παρελθόν. Επίσης αποφεύγει να αναφέρει πως η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι οι Σύριοι ή οι Εβραίοι της πόλης. Αποσιωπά την παρουσία των χριστιανών και του χριστιανισμού στην πόλη και μοιάζει να επιβιώνει ακόμα η δωδεκαθεϊστική θρησκεία. Η *Αντιόχεια* του Λιβάνιου μοιάζει με μια πόλη «χωρίς προβλήματα»

## Παραπομπές


## Πηγές
* Λιβάνιος. Αντιοχικός,εισαγωγή-μετάφραση Αφροδίτη Καμάρα, εκδ. Κατάρτι,Αθήνα, 1999,σελ.13-33

Κατηγορία:Λιβάνιος
Αγία Μαρίνα Ηγουμενίτσης Θεσπρωτίας

Η **Αγία Μαρίνα** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Ηγουμενίτσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Θυάμιδος του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
*Μέχρι το 1953, η Αγία Μαρίνα ονομαζόταν *Κουσοβίτσα*.

## Γεωγραφία
Η  Αγία Μαρίνα είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές απολήξεις των Ορέων της Πάργας και δίπλα στην Εγνατία Οδό (Α2), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Aπέχει περίπου 7 χλμ. ΝΑ. της Ηγουμενίτσας.

## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αγίας Μαρίνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 17,319 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Βασιλικός και Μύλοι.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως *Κουσοβίτσα*και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Ιωαννίνων. Το 1937 υπήχθη στον νομό Θεσπρωτίας και το 1953 μετονομάστηκε σε *Αγία Μαρίνα*. Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Μαρίνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηγουμενίτσας.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας
*Ο ναός Κοίμησης της Θεοτόκου

## Εκδηλώσεις
*Η γιορτή και το πανηγύρι της Αγίας Μαρίνας, στις 17 Ιουλίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.facebook.com/groups/1644741572437844/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Λοντρίνα

Η **Λοντρίνα** (πορτογαλικά: *Londrina*, ΔΦΑ lõˈdɾĩnɐ) είναι πόλη της Βραζιλίας που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πολιτείας Παρανά, στη Νότια Περιοχή και απέχει 369 χλμ. από την πρωτεύουσα Κουριτίμπα. Έχει πληθυσμό 506.645 (IBGE Census 2010) και 1.087.815 στη μητροπολιτική περιοχή. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας μετά την πρωτεύουσα. Επίσης, φέρεται ως σημαντικό οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο. Η Λοντρίνα ιδρύθηκε από Άγγλους μετανάστες, από τους οποίους και έλαβε το όνομά της σε ενθύμιση του Λονδίνου. Είναι περιφερειακό κέντρο που παρέχει Ανώτατη Εκπαίδευση σε πανεπιστημιακά ιδρύματα, ανάμεσά τους το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Λοντρίνα και το Ομοσπονδιακό Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Παρανά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Ιεροκλής ο Αλεξανδρινός

Ο **Ιεροκλής ο Αλεξανδρινός** () ήταν Έλληνας Νεοπλατωνικός φιλόσοφος.  Δίδαξε στην Αλεξάνδρεια από το 420 μέχρι και το 450 μ.Χ. Ήταν μαθητής του Νεοπλατωνικού Πλούταρχου και δάσκαλος του Αινεία από τη Γάζα και του Θεοσεβίου.

Οι θεωρίες του είναι βασισμένες στον πλατωνισμό, ενώ έχει κι εμφανείς επιρροές από τον Αριστοτέλη, τους στωικούς και το χριστιανισμό. Μεγάλο του σύγγραμμα  θεωρείται το *« περὶ προνοίας καὶ εἱμαρμένης καὶ τῆς τοῦ ἐφ´ ἡμῖν πρὸς τὴν θείαν ἡγεμονίαν συντάξεως»*. Στο οποίο προσπαθεί, να συμβιβάσει τις αντιφάσεις  που είχαν, κατ' άλλους, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης. Αν και δεν αναφέρει τους χριστιανούς ούτε μια φορά στα συγγράματά του, έχει θεωρηθεί πως τα γραπτά του αποτελούν μια προσπάθεια να εναρμονιστεί η αρχαία φιλοσοφία, και συγκεκριμένα ο νεοπλατωνισμός, με τη χριστιανική σκέψη που θα είχε συναντήσει στην Κωνσταντινούπολη της εποχής του. Έγραψε επίσης, υπομνήματα στον Γοργία και στα Χρυσά Έπη του Πυθαγόρα.

Όταν ο Ιεροκλής επισκέφθηκε το Βυζάντιο, οι χριστιανοί τον μαστίγωσαν, επειδή αρνήθηκε να αποκηρύξει τις ειδωλολατρικές του θεωρίες.

Μεταξύ των ψυχικών δυνάμεων (λογικό, θυμικό, επιθυμητό), θεωρεί αθάνατο μόνο το λογικό και βάσει τις θεωρίες του νεοπλατωνισμού, διακρίνει τρεις κατηγορίες των ονομάτων: θεούς, δαίμονες και ανθρώπους. Στην περίπτωση της ηθικής, την αρετή θεωρεί το ύψιστο εφόδιο για την προσέγγιση της αλήθειας.

## Εργογραφία
*Περί προνοίας και ειμαρμένης και του της εφ'ημίν προς την θείαν ηγεμονίαν συντάξεως
*Υπόμνημα στον Γοργία
*Υπόμνημα στα Χρυσά Έπη του Πυθαγόρα

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν "ΗΛΙΟΥ" - Τόμος το Αρχαίον Ελληνικόν Πνεύμα* (σελ, 531) (1975)
* *Βασική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια "ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ"* - Τόμος 5 (σελ, 406) (1967)
* Ιεροκλής, Η Εγκυκλοπαίδεια του Πλάτωνα - Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Φρανς Έμιλ Σίλανπαα

Ο **Φρανς Έμιλ Σίλανπαα** (φινλανδικά *Frans Eemil Sillanpää*, , 16 Σεπτεμβρίου 1888 - 3 Ιουνίου 1964) ήταν Φινλανδός συγγραφέας, ο πρώτος από την χώρα του που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας (1939).

## Πρώτα χρόνια
Ο Σίλανπαα γεννήθηκε σε αγροτική οικογένεια στο Χάμενκιρο, έναν μικρό δήμο στο νότο της Φινλανδίας. Οι γονείς του, αν και φτωχοί, κατάφεραν να τον στείλουν σχολείο στο Τάμπερε. Το 1908 μετακόμισε στο Ελσίνκι για να σπουδάσει ιατρική. Εδώ γνώρισε σημαντικούς Φινλανδούς δημιουργούς, μεταξύ άλλων τους ζωγράφους Έρο Γιάνερφελτ και Πέκκα Χάλονεν, το συνθέτη Γιαν Σιμπέλιους και το συγγραφέα Γιουχάνι Άχο.

## Καριέρα
Το 1913 επέστρεψε στο χωριό του, παντρεύτηκε και αφοσιώθηκε στο γράψιμο. Έγινε διεθνώς γνωστός με το μυθιστόρημα *Nuorena nukkunut* το 1931. Το 1939 βραβεύθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας "για τη βαθιά κατανόηση των αγροτών της χώρας του και τον αριστοτεχνικό τρόπο με τον οποίο παρουσίασε τον τρόπο ζωής τους και τη σχέση τους με τη Φύση".

Ο Σίλανπαα πέθανε στις 3 Ιουνίου 1964 στο Ελσίνκι. Ο αστεροειδής 1446 Σίλανπαα ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του συγγραφέα.

## Έργα
* *Elämä ja aurinko* (1916)
* *Ihmislapsia elämän saatossa* (1917)
* *Hurskas kurjuus* (1919)
* *Rakas isänmaani* (1919)
* *Hiltu ja Ragnar* (1923)
* *Enkelten suojatit* (1923)
* *Omistani ja omilleni* (1924)
* *Maan tasalta* (1924)
* *Töllinmäki* (1925)
* *Rippi* (1928)
* *Kiitos hetkistä, Herra...* (1930)
* *Nuorena nukkunut* (1931)
* *Miehen tie* (1932)
* *Virranpohjalta* (1933)
* *Ihmiset suviyössä*(1934)
* *Viidestoista* (1936)
* *Elokuu* (1941)
* *Ihmiselon ihanuus ja kurjuus* (1945)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εταιρεία Σίλανπαα  (φινλανδικά)
* Παρουσίαση στη σελίδα των Βραβείων Νόμπελ. 
* Λήμμα στην Encyclpedia Brittannica 

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Φινλανδοί λογοτέχνες
Κατηγορία:Φινλανδοί μυθιστοριογράφοι
Κόρκα

μικρογραφία|Ο Κόρκα στην πόλη Νόβο Μέστο
Ο **Κόρκα** (*[[σλοβένικα]] : Krka, [[γερμανικά]]: Gurk, [[λατινικά]] : Corcoras*) είναι ποταμός της νοτιοανατολικής Σλοβενίας στην περιοχή της κάτω Καρνιόλας ένας από τους παραποτάμους του Σάβου. Με μήκος 95 χλμ (59 μίλια), είναι το δεύτερο μακρύτερο ποτάμι που ρέει στο σύνολό του στη Σλοβενία μετά τον Σαβίνια.

Οι πηγές του βρίσκονται στο Γκράντιτσεκ κοντά στο χωριό Κόρκα περίπου 10 χλμ. (6 μίλια) νοτιοδυτικά της Ιβάντσα Γκορίτσα και περίπου 25 χιλιόμετρα (16 μίλια) νοτιοανατολικά της Λιουμπλιάνα. Ρέει νοτιοανατολικά και περνάει από την πόλη Ζούζεμπεργκ, την Ντολενίσκε Τόπλιτς, την πόλη της Νόβο Μέστο κι εκβάλει στον Σάβα κοντά στο Μπρεζίτσε κοντά στα κροατικά σύνορα. Μεγαλύτερος παραπόταμος του είναι ο Πρέτσνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβενίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σάβου
Ματθαίος Γαλατιανός

Ο **Ματθαίος Γαλατιανός** ήταν Κύπριος ιερομόναχος που έζησε μεταξύ 16ου και 17ου αιώνα.

## Βίος
Σχετικά με τη ζωή του **Ματθαίου Γαλατιανού** δεν έχουμε πολλές πληροφορίες. Βρέθηκε στα 1603 στη Βενετία όπου επιμελήθηκε την έκδοση του *Μηναίου* του Ιανουαρίου
Διετέλεσε στα 1602 ηγούμενος της Μονής Αγίου Ιωάννου του Πίπη

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.403

Γαλατιανός Ματθαίος
Αγάπιος Λεονάρδος

Ο **Αγάπιος Λεονάρδος**(περ. 1741 – 1815) ήταν Έλληνας δάσκαλος, κανονολόγος και όσιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. 
## Βίος
Ο **Αγάπιος Λεονάρδος** γεννήθηκε περί το 1741 στη Δημητσάνα και το κοσμικό του όνομα ήταν Ασημάκης. Τη στοιχειώδη παιδεία ολοκλήρωσε στην γεννέτειρά του και στην Τρίπολη κοντά στον Παρθένιο. Το 1759 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη για σπουδές θεολογικές ευρύτερες κι από εκεί στο Άγιο Όρος κι από εκεί στη Σμύρνη κοντά στον Γεράσιμο ιερομόναχο Γούνα. Τον έβαλε υπότροφο στη Σχολή της Σμύρνης μέχρι το 1764. Την ίδια περίοδο εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το όνομα *Αγάπιος*. Μαζί με τον ιερομόναχο Γεράσιμο ήλθε στη Δημητσάνα και σύστησε σχολείο όπου δίδασκε αμισθί σε πάνω από σαράντα μαθητές.Μετά τα Ορλωφικά και τα αντίποινα που ξέσπασαν από τους Τούρκους, ο Αγάπιος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Σχολή της Δημητσάνας και κατέφυγε στη Ζάκυνθο και μετά από λίγο καιρό στην Πάργα όπου δίδαξε και στη συνέχει επέστρεψε στη Δημητσάνα για να συνεχίσει το διδακτικό του έργο. Το 1781 προσκλήθηκε από τον συμπατριώτη του Αντώνιο Αντωνόπουλο στη Σμύρνη, για να αναλάβει διδακτικό έργο και τη διεύθυνση της εκεί  Σχολής.. Πέθανε στις 14 Φεβρουαρίου 1815 στο Άργος.
Συνεργάστηκε με τον Νικόδημο τον Αγιορείτη στην έκδοση του Πηδαλίου
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει ανακηρύξει όσιο και η μνήμη του εορτάζεται στις 6 Νοεμβρίου.
## Συγγράμματα
**Συλλογή πάντων των ιερών και θείων κανόνων των τε αγίων αποστόλων, και οικουμενικών συνόδων, άμα δε και τοπικών συν τούτοις και των λοιπών αγίων πατέρων των κατ'ιδίαν οροθετησάντων,και υπό συνόδων οικουμενικών ή τοπικών θεωρηθέντων*.
**Ασματικοί ύμνοι εν Τεργέστη*
**Ευχαί διάφοροι*
## Παραπομπές

## Πηγές
*Κωνσταντίνος Σάθας: *Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας, 1453-1821*, εκδ. Κουλτούρα, 1990, σσ. 626-629
* Ορθόδοξος συναξαριστής: «Όσιος Αγάπιος ο πρεσβύτερος» (http://www.saint.gr/2927/saint.aspx)

Αγαπιος Λεοναρδος
Αγία Μαρίνα Δελβινακίου Ιωαννίνων

Η **Αγία Μαρίνα** είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Δελβινακίου, του δήμου Πωγωνίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Πωγωνίου του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
*Μέχρι το 1922, η Αγία Μαρίνα ονομαζόταν *Κουσοβίτσα* και από το 1922 μέχρι το 1926, ονομαζόταν *Βατσουνιά*.

## Γεωγραφία
Η Αγία Μαρίνα είναι οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές απολήξεις των Ορέων Τσαμαντά (Μουργκάνα), πολύ κοντά στα σύνορα με την Αλβανία και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 650. Aπέχει περίπου 71 χλμ. ΒΔ. των Ιωαννίνων (μέσω Λευκοθέας). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 21,656 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919, ως *Κουσοβίτσα* και μετονομάστηκε σε *Βουτσουνιά*, το 1922, μέχρι το 1926, οπότε πήρε τη σημερινή του ονομασία, *Αγία Μαρίνα*. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Μαρίνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Δελβινακίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Δελβινακίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πωγωνίου.

## Αξιοθέατα
*Η Μονή Μακραλέξη, εξαιρετικό κτίσμα του 11ου αιώνα από πέτρα της περιοχής, ΝΑ του οικισμού, στο δρόμο προς Κάτω Λάβδανη. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, η οποία όμως δεν επιβεβαιώνεται ιστορικά, χτίστη¬κε τον 7ο αιώνα επί Κωνσταντίνου Πωγωνάτου, ή τον 11ο αιώνα (1068) από κάποιον Αλέξη ή Μακραλέξη. Στη νότια πλευρά της σώζεται επιγραφή, η οποία φέρει τη χρονολογία 1585. Ίσως πρόκειται για το έτος ιδρύσεως της Μονής. Το καθολικό είναι ένας απλός τετρακίονος ναός με στενό νάρθηκα και πεσσοστήρικτο χαγιάτι στην ίδια πλευρά. Ο τρούλος είναι οκτάπλευρος με αντί-στοιχα μικρά ανοίγματα. Εσωτερικά ο ναός έχει πολλές τοιχογραφίες. Η μονή είχε, κάποτε, 20 κελιά και 70 μοναχούς. Σήμερα από τη μονή σώζεται το καθολικό και τμήμα κελιών. Ανήκει στη δικαιοδοσία της Ιεράς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης.
*Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων ΒΔ. του χωριού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://nepirusonline.blogspot.gr/2010/12/blog-post_7034.html
*http://ipeirotika.gr/ioannina/item/2518-reportaz-alpha-sto-eleos-diarrikton-ta-xoria-tou-pogoniou-ioanninon 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Πωγωνίου
Κατηγορία:Χωριά της Ελλάδας-επέκταση
Αγία Μαρίνα Κρύας Ιωαννίνων

Η **Αγία Μαρίνα** είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Κρύας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Περάματος, του δήμου Ιωαννιτών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
*Μέχρι το 1927, ο οικισμός ονομαζόταν *Ντίσπερη* και, από το 1927 μέχρι το 1981, ονομαζόταν *Λυκοτρίχι*.

## Γεωγραφία
Η Αγία Μαρίνα είναι χωριό στο κέντρο του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή στους νοτιοκεντρικούς πρόποδες του όρους Μιτσικέλι, πολύ κοντά στο αεροδρόμιο Ιωαννίνων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 520. Aπέχει περίπου 10 χλμ. Β. ΒΑ. των Ιωαννίνων.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως *Ντίσπερη* και, το 1927, μετονομάστηκε σε *Λυκοτρίχι* μέχρι το 1981, οπότε πήρε τη σημερινή του ονομασία, *Αγία Μαρίνα*. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κρύας και προσαρτήθηκε στον δήμο Περάματος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Περάματος και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιωαννιτών.

## Αξιοθέατα
*Η Μονή **Αγίου Ιωάννη Προδρόμου** (*Λυκοτριχίου* ή *Μύρκου*) που, σήμερα, λειτουργεί ως ενοριακός ναός. Κατά τον ιστοριοδίφη Αραβαντινό η μονή κτίστηκε το 1508 από τους αδερφούς μοναχούς Αψαράδες, ενώ κατά τον ιστοριοδίφη Σούλη, το 1454. Το εσωτερικό του κυρίως ναού είναι κατάγραφο με τοιχογραφίες που, φαίνεται ότι ανήκουν σε δύο εποχές, με τις παλιότερες να χρονολογούνται γύρω στον 17ο αιώνα. Αξιόλογο είναι και το ξυλόγλυπτο τέμπλο του μοναστηριού το οποίο κοσμούν δύο μεταβυζαντινές δεσποτικές εικόνες 
*Ο ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στη βόρεια είσοδο του χωριού. Σύμφωνα με αναγραφόμενη πλάκα στο επάνω μέρος του, είναι κτισμένος το 1872 πάνω σε προϋπάρχοντα αρχαίο ναό. Το εσωτερικό κοσμούν μεταγενέστερες αγιογραφίες, καθώς ανακαινίστηκε το 1988. 
*Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στα ΒΑ. του χωριού, στό δρόμο που οδηγεί στη θέση «Καλουτά», με πανοραμική θέα στη Λίμνη Ιωαννίνων 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://www.travelioannina.com/moni_prodromou_likotrixi.php 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Κάστρο του Κοσκινά

Το **Κάστρο του Κοσκινά** ή **Κάστρο της Μεσαριάς** ή **Κάστρο της Νικαριάς**, βρίσκεται στην Ικαρία, στην κορφή του όρους Κοσκινάς, βόρεια του νησιού, στο χωριό Κοσοίκια του Ευδήλου.  Αποτέλεσε το ισχυρότερο οχυρό του νησιού κατά τη Βυζαντινά χρόνια κι αργότερα επί Φραγκοκρατίας.
## Ιστορία
Κατασκευάστηκε από  Βυζαντινούς στην κορυφή ενός  κωνικού λόφου τον 10ο αι. και, λόγω καλής ορατότητας,  προοριζόταν για την εγκατάσταση μικρής στρατιωτικής μονάδας που παρατηρούσε από την προνομιακή του  θέση ολόκληρη την περιοχή και τους θαλάσσιους δρόμους. Το Κάστρο ενισχύθηκε όταν  η Ικαρία περιήλθε στην κατοχή των Γενουατών (1362-1481), ερημώθηκε όμως, όταν οι Γενουάτες  εγκατέλειψαν το νησί και αποσύρθηκαν  στη Χίο.  Η Ικαρία, στη συνέχεια,  περιήλθε  στην εξουσία των Ιωαννιτών Ιπποτών της Ρόδου έως τα μέσα του 16ου, όταν, πλέον,  κυριάρχησαν  οι Τούρκοι.
## Μορφολογία/Γνωρίσματα
Σώζεται σε  κατάσταση  αποσπασματική. Το τείχος που περιβάλλει την κορυφή του λόφου έχει είσοδο στη βόρεια πλευρά του, ενώ στο εσωτερικό του λόφου, ο ναός του Αγίου Γεωργίου του Δοργανά διατηρείται ακόμα, στο εσωτερικό του οποίου υπάρχουν ακόμα κίονες αρχαίων κτισμάτων. Στη βορειοδυτική, ομαλή, πλευρά του λόφου, κάτω από το κάστρο, διατηρούνται υπολείμματα οικισμού.

## Παράδοση
Η ιστορία του Κάστρου είναι αποτυπωμένη  σε θρύλους και μεσαιωνικά δημοτικά τραγούδια που μέχρι  και σήμερα διατηρούνται στην Ικαρία, με γνωστότερη  τη «ρίβα του Κάστρου της Νικαριάς», στην οποία  περιγράφεται η άλωση των κάστρων του νησιού από τους Γενουάτες.

### Τοπικοί μύθοι
Η παράδοση λέει, πως το κάστρο ήταν απόρθητο, εκτός από μια φορά, όπου κατακτήθηκε από προδοσία.

### Το Κάστρο σήμερα
Το Κάστρο δεν έχει πολλούς επισκέπτες λόγω της θέσης του, αν και, πλέον, υπάρχει μονοπάτι και  γίνεται προσβάσιμο. Στη γιορτή, όμως,  του Αγίου Γεωργίου, της εκκλησίας του, η οποία λειτουργεί εκείνη τη μέρα,  μαζεύονται οι ντόπιοι για να τιμήσουν τον Άγιο και να θαυμάσουν την υπέροχη θέα.

## Παραπομπές


## Πηγές
# Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού 
# Nikaria.gr
# Ikariamag.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Kastra.eu - Φωτογραφικό υλικό
*Ikariada.com - Φωτογραφικό υλικό

Κατηγορία:Ικαρία
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα στην Ελλάδα
Ρεντίνα Θεσσαλονίκης

Η **Ρεντίνα** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης.

## Γενικά στοιχεία
[thumb|left|198x198px|Το [Κάστρο της Ρεντίνας που περιβάλλει τον βυζαντινό οικισμό.]]
Η Ρεντίνα βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του νομού Θεσσαλονίκης και διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Βόλβης. Αποτελεί οικισμό της τοπικής κοινότητας Βόλβης με έδρα τη Μικρή Βόλβη.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 504 κατοίκους.

Η Ρεντίνα με τα στενά της αποτελεί πέρασμα από την κεντρική, στην ανατολική Μακεδονία. Στο νότιο τμήμα των στενών δεσπόζει το ομώνυμο βυζαντινό Κάστρο της Ρεντίνας.

Στα Στενά της Ρεντίνας, στις 15 Ιουνίου 1821, έλαβε χώρα μεταξύ των Μακεδόνων Επαναστατών και του Οθωμανικού Στρατού, η Μάχη της Ρεντίνας.

Στη Ρεντίνα εδρεύει το Κέντρο Εκπαίδευσης Ανορθόδοξου Πολέμου των Λ.Ο.Κ..
[thumb|right|250px|Το Λάβαρο των Μακεδόνων στη [Μάχη της Ρεντίνας το 1821.]]
εναλλ.=Ρεντίνα|μικρογραφία|Αγία Μαρίνα

## Διαβάστε επίσης
*Κάστρο της Ρεντίνας
*Μάχη της Ρεντίνας
*Στενά της Ρεντίνας
*Ιερά Μητρόπολις Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΡΕΝΤΙΝΑ , Παγκύπριος Σύνδεσμος Εφέδρων Καταδρομέων.
*volvinews - Ρεντίνα, volvinews.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Γιάννης Σταμούλης (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Γιάννης (Ιωάννης) Σταμούλης** μπορεί να αφορά τα παρακάτω πρόσωπα:

*Γιάννης Σταμούλης: Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
*Γιάννης Σταμούλης (τραγουδιστής): Έλληνας ρεμπέτης, γνωστός και με το προσωνύμιο *Μπιρ Αλλάχ*.
Θεοφάνης ο Βυζάντιος

Ο **Θεοφάνης ο Βυζάντιος** (fl. 6ος αιώνας) ήταν Βυζαντινός ιστορικός.  

Έγραψε σε δέκα βιβλία την ιστορία της Ανατολικής Αυτοκρατορίας κατά την περίοδο του πολέμου με την Περσία, 572-591 υπό τον Ιουστίνο Β', αρχίζοντας από το δεύτερο χρόνο της βασιλείας του (567), όταν και έσπασε η ανακωχή που είχε γίνει μεταξύ των Ιουστινιανού Α΄ και του Χοσρόη Α΄, και συνεχίζοντας μέχρι το τέλος του πολέμου. Το έργο του δεν διασώθηκε, αλλά ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄ δίνει μια αναφορά στο έργο του Θεοφάνη και επαναλαμβάνει τη θέση του συγγραφέα ότι, εκτός που είχε προσθέσει και άλλα βιβλία στα αρχικά δέκα, είχε γράψει και ένα άλλο έργο για την ιστορία του Ιουστινιανού. Ανάμεσα σε αυτά που ο Φώτιος διαφύλαξε από το έργο του Θεοφάνη, είναι η ανακάλυψη κατά τη βασιλεία του Ιουστινιανού ότι το μετάξι ήταν προϊόν ενός σκώληκα, κάτι που δεν ήταν πριν γνωστό στον κόσμο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ένας κάποιος Πέρσης, μας αναφέρει, ερχόμενος από Σιρική έφερε μαζί του στην Κωνσταντινούπολη "το σπόρο" (δηλαδή τα αβγά) του μεταξοσκώληκα και αυτοί οι "σπόροι", έχοντας εκκολαφτεί την άνοιξη και τα σκουλήκια έχοντας τραφεί με φύλλα μουριάς, έδωσαν το μετάξι τους και μεταμορφώθηκαν.    

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Αγία Μαρίνα Λεπτοκαρυάς Θεσπρωτίας

Η **Αγία Μαρίνα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λεπτοκαρυάς, της δημοτικής ενότητας και δήμου Φιλιατών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η  Αγία Μαρίνα είναι οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας. Βρίσκεται στις νότιες απολήξεις των Ορέων Τσαμαντά, λίγο ψηλότερα από τις όχθες του Κουσοβίτικου, κοντά στη συμβολή του με τον Καλαμά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90 μέτρα. Aπέχει περίπου 46 χλμ. ΒΑ. της Ηγουμενίτσας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λεπτοκαρυάς του νομού Θεσπρωτίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λεπτοκαρυάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Φιλιατών.

## Αξιοθέατα
*Το πετρόκτιστο μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας (Λύκου), ΒΔ. του οικισμού. Σύμφωνα με επιγραφή κτίστηκε το 1827, αλλά πιθανότατα πάνω σε προγενέστερο ναό, καθώς ανάμεσα στα κειμήλια σώζεται σφραγίδα από το 1731. Το ευρύχωρο, μονόκλιτο καθολικό και το ξυλόγλυπτο τέμπλο διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση, αλλά τα γύρω κτίσματα είναι ερειπωμένα. Εορτάζει στις 17 Ιουλίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Ιππόλυτος Θηβών

Ο **Ιππόλυτος Θηβών** ήταν Βυζαντινός συγγραφέας του 7ου ή 8ου αιώνα. Το *Χρονικό* του, που έχει σωθεί μόνο μερικώς, είναι ιδιαίτερα πολύτιμη πηγή για τις χρονολογίες στην Καινή Διαθήκη.

Ισχυρίστηκε ότι η Παναγία έζησε ακόμα έντεκα χρόνια μετά το θάνατο του γιου της Ιησού, έως το 41 μ.Χ..

Τα έργα του εκδόθηκαν στο έργο του Αββά Μιν *[[Patrologia Graeca]]* (Ελληνική Πατρολογία) (PG 117).

## Παραπομπές


## Πηγές
*Franz Diekamp, *Hippolytos von Theben*, 1898.

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Πάπυρος Έντγουιν Σμιθ

Ο **Πάπυρος Έντγουιν Σμιθ** είναι αρχαίο αιγυπτιακό ιατρικό κείμενο-εγχειρίδιο, που φέρει το όνομα του αιγυπτιολόγου ιδιώτη που το αγόρασε το 1862, του Έντγουιν Σμιθ. Πρόκειται για την αρχαιότερη γνωστή χειρουργική πραγματεία για το τραύμα. Το χειρόγραφο ήταν πιθανώς, εγχειρίδιο στρατιωτικής ιατρικής και περιγράφει 48 περιπτώσεις τραυματισμών, καταγμάτων, πληγών, εξαρθρώσεων και όγκων. Χρονολογείται στην 16η-17η Δυναστεία της ενδιάμεσης περιόδου στην αρχαία Αίγυπτο, περί το 1500 π.Χ. Ο πάπυρος θεωρείται μοναδικός ανάμεσα στους τέσσερεις υπάρχοντες ιατρικούς παπύρους που επιβιώνουν έως σήμερα. Ενώ άλλοι πάπυροι όπως ο Πάπυρος Έμπερς και ο Ιατρικός πάπυρος του Λονδίνου, είναι ιατρικά κείμενα στηριγμένα στη μαγεία, ο εν λόγω πάπυρος παρουσιάζει μια ορθολογιστική και επιστημονική προσέγγιση στην ιατρική της αρχαίας Αιγύπτου στην οποία δεν συγκρούονται η ιατρική και η μαγεία. Η μαγεία φαίνεται πως εμπλέκεται σε περιπτώσεις ασθένειας εσωτερικών οργάνων.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*''Turning the Pages'': εικονική αναδόμηση του παπύρου Edwin Smith . Από την αμερικανική εθνική ιατρική βιβλιοθήκη. (αγγλ.)
*''Ιατρική στην αρχαία Αίγυπτο'' (αγγλ.)
*Κυβερνομουσείο νευροχειρουργικής  (αγγλ.)
*Ιστορία της Ιατρικής : κατάλογοι άλλων παπύρων. (αγγλ.)
*Βοτανική ιατρική στην αρχαία Αίγυπτο(αγγλ.)

Κατηγορία:Παπυρολογία
Κατηγορία:Ιστορία της ιατρικής
Κώστας Ρήγας

Ο **Κώστας Ρήγας** (γεννήθηκε Αθήνα, 29 Μαρτίου 1944) είναι Έλληνας πρώην διεθνής διαιτητής καλαθόσφαιρας και παίκτης.

Με ύψος 1,93 μ., αρκετά υψηλό για την εποχή του, ξεκίνησε τον αθλητισμό από το σύλλογο του Αμύντα, αλλά ένας τραυματισμός τον ανάγκασε να διακόψει την καριέρα του και να στραφεί, εν συνεχεία, στη διαιτησία, στην οποία διέπρεψε.

Έχει διαιτητεύσει πάρα πολλούς αγώνες διεθνών διοργανώσεων καλαθόσφαιρας από το 1977 όταν έλαβε το σχετικό σήμα της FIBA, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων 23 τελικούς.

Διετέλεσε μέλος της τεχνικής επιτροπής της FIBA και υπεύθυνος διαιτησίας στην Ευρωλίγκα.

Το 2008 συμπεριλήφθηκε στους 50 σπουδαιότερους συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα. 
Από το 2013 αποτελεί μέλος του Hall of Fame του αθλήματος.

## Κορυφαίες συμμετοχές

* Ολυμπιακοί Αγώνες 1984
* Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1986
* Ολυμπιακοί Αγώνες 1992
* Τελικοί Κυπέλλου Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης 1984, 1985, 1986 και 1991.
* Τελικός Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης 1989

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Εισαχθέντες  στο Hall of Fame της FIBA
Κατηγορία:Διαιτητές καλαθοσφαίρισης ΦΙΜΠΑ
Σπυρίδων Βλαντής

Ο **Σπυρίδων Βλαντής** (Βενετία 1765 – Βενετία 1830) ήταν λόγιος, μεταφραστής και επιμελητής βιβλίων, δημόσιος και ιδιωτικός δάσκαλος.

## Βίος
Ο **Σπυρίδων Βλαντής** γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1765 στη Βενετία από  Κυθήριους γονείς: τον Φραγκίσκο Βλαντή και την Ελένη Στάθη. Σπούδασε στην Φλαγγίνειο Σχολή από τις 30 Αυγούστου 1776 έως τις 5 Αυγούστου 1782 με δάσκαλο τον Αγάπιο Λοβέρδο , ενώ παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στην Ακαδημία των Ιησουιτών ενώ παράλληλα σπούδασε και Αστικό Δίκαιο. Λόγω οικονομικών δυσχερειών παρέμεινε στη Βενετία, εργαζόμενος ως λογιστής στον εμπορικό οίκο Χομοτζόγλου.Στις 7 Φεβρουαρίου 1794 εξελέγη προσωρινός δάσκαλος και διευθυντής της Φλαγγινείου Σχολής και στις 16 Σεπτεμβρίου 1796 διορίστηκε μόνιμος σχολάρχης Στα 1800 κλήθηκε να γίνει αντεπιστέλλον μέλος της Ιονίου Ακαδημίας. Επίσης το 1811 έγινε μέλος της Γραικοδακικής Φιλολογικής Εταιρείας και ο ορθόδοξος επίσκοπος Δαλματίας και Αλβανίας Βενέδικτος Κράλιεβιτς του πρότεινε να γίνει σχολάρχης στο Σεμπενίκο της Δαλματίας

## Οικογενειακή κατάσταση
Είχε παντρευτεί την Αικατερίνη Δαλφόρνου και είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά: την Ελένη (1789), τη Ρεγγίνα (1790), τη Μαρία (1794), τον Παύλο (1796) και τον Ανδρέα (1811). Πέθανε στις 6 Ιανουαρίου 1830. Άφησε τη σύζυγό του τυφλή και μια κόρη για τις οποίες μερίμνησε η Ελληνική Αδελφότητα της Βενετίας και δύο γιους..

## Συγγραφικό έργο
* *Νέον λεξικόν ιταλικό - γραικικόν*, Ενετιήσι : Νικολάω Γλυκεί τω εξ Ιωαννίνων, 1792http://medusa.libver.gr/handle/123456789/4927 
* *Πρώτος τόμος του Τριγλώσσου λεξικού*, Ενετίησι 1816
* *Ελληνικόν επίτομον λεξικό*, Εν Βενετία 1821
* *Λόγοι εν τω Φλαγγινιανώ ελληνομουσείω εκφωνηθέντες (ανέκδοτοι)
Επίσης μετέφρασε τα:
* *Μεταμορφωσεις Οβιδίου* Ενετίησι 1801
* *Αποθήκη των παίδων*, Ενετίησι 1793, τομ. 4
* *22 εκλεκτά διηγήματα Βοκκακίου*
* *Το καφενείον κωμωδία Γολδόνη* Βενετία,1791
* *Βραχεία είδησις περί των Ενετία συμβάντων 1797-1799*


==Παραπομπές==
<references />

==Πηγές==
* [[Κωνσταντίνος Σάθας]]: *Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821*, εκδ. Κουλτούρα,1990, σσ. 688-690
* Τριαντάφυλλος Σκλαβενίτης: “Ο Σπυρίδων Βλαντής και η ιδιωτική διδασκαλία Piano di Studi: Έκθεσις μαθημάτων: Βενετία 1794,” Θησαυρίσματα, τόμ. 34, (2004), σελ. 421-446[http://helios-eie.ekt.gr/EIE/bitstream/10442/7694/2/INR_Sklavenitis_a57.pdf]

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
* [http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/65166 Βλαντής (ο Κυθήριος) Σπυρίδων στον *Πανδέκτη''], του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Ποσάβινα

μικρογραφία|Χάρτης της Ποσάβινα (με ανοιχτό χρώμμα)
Η **Ποσάβινα** (μτφ: περιοχή παρά τον Σάβα) (*[[σερβικά]]: Посавина, [[βοσνιακά]], [[κροατικά]], [[σλοβένικα]]: Posavina*), είναι γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει τη λεκάνη απορροής του ποταμού Σάβα ή τις περιοχές δίπλα και κοντά σε αυτόν. Η περιοχή σήμερα είναι μοιρασμένη ανάμεσα στη Σερβία, Κροατία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Σλοβενία και το Μαυροβούνιο. Ήταν η μεγαλύτερη γεωγραφική περιοχή και κοιλάδα της Γιουγκοσλαβίας.

Σήμερα δύο διοικητικές περιφέρειες φέρουν το όνομα της Ποσάβινα:
* Το Καντόνι Ποσάβινα, το μικρότερο από τα δέκα καντόνια της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. 
* Η Κομητεία Μπροντ Ποσάβινα, μια διοικητική περιοχή στο νότιο τμήμα της κροατικής περιφέρειας της Σλαβονίας.

## Αναφορές
* Ivan Crkvenčić, „The Posavina Border Region of Croatia and Bosnia-Herzegovina: Development up to 1918 (with special reference to change in ethnic composition),“ in *Društvena istraživanja - Časopis za opća društvena pitanja,* No. 1-2, 2004, Institut društvenih znanosti Ivo Pilar, Zagreb, S. 293-314 
* Ivan Crkvenčić, „The Posavina Border Region of Croatia and Bosnia-Herzegovina: Development up to 1918 (with special reference to change in ethnic composition),“ in *Društvena istraživanja - Časopis za opća društvena pitanja,* No. 3, 2004, Institut društvenih znanosti Ivo Pilar, Zagreb, S. 579-595

Κατηγορία:Σάβος
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σερβίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σλοβενίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κροατίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μαυροβουνίου
Μάχη της Αμφιλοχίας

Η **Μάχη της Αμφιλοχίας** ξεκίνησε το βράδυ της 12ης Ιουλίου του 1944, διήρκησε τουλάχιστον 14 ώρες, συμμετείχαν περίπου 1400 άνδρες της 8ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ ενάντια σε 1200 καλά οχυρωμένους Γερμανούς της 104ης Μεραρχίας Ορεινών Κυνηγών και δυνάμεις της τοπικής Χωροφυλακής, και αποτέλεσε τη μεγαλύτερη τακτική επιχείρηση του ΕΛΑΣ σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής, τόσο από πλευράς δυναμικού όσο και από αυτής των επιτευγμάτων.

## Η μάχη
Περίπου 340 αντάρτες του 3ου τάγματος του 2/39 συντάγματος του ΕΛΑΣ, με περίπου 1000 άνδρες υποστηρικτικές εφεδρείες τοποθετημένους στους συνδετήριους δρόμους προς Άρτα, Αγρίνιο και Βόνιτσα ξεκίνησαν την επιχείρηση στις 20:00 το βράδυ καταλαμβάνοντας τα Γερμανικά φυλάκια στα όρια της πόλης, ενώ τα μεσάνυχτα ξεκινά η επίθεση για την ολοκληρωτική κατάληψη της πόλης. Οι μάχες κράτησαν μέχρι την άλλη μέρα το μεσημέρι, και διεξαγόνταν κυρίως γύρω από τα κτίρια που είχαν επιτάξει οι Γερμανοί, αφού είχαν αιφνιδιαστεί και δεν είχαν προλάβει να διασκορπιστούν. Τα χαράματα, οι επιτεθέμενοι πυρπόλησαν το κτίριο Χωροφυλακής με το περιεχόμενό του αφότου δέχτηκαν πυροβολισμούς από αυτό, παρότι η Χωροφυλακή είχε συμφωνήσει με τον ΕΛΑΣ να μη συμμετάσχει στη μάχη. Η πλάστιγγα άρχισε να γέρνει υπέρ του ΕΛΑΣ τα ξημερώματα, όταν άρχισαν να εμπλέκονται στη μάχη και οι εφεδρείες. Ο αντάρτες αποχώρησαν χωρίς να έχουν εκκαθαρίσει πλήρως όλους τους θύλακες, επειδή κατά τις 18:00 άρχισαν να συρρέουν Γερμανικές ενισχύσεις, τρία πλοιάρια μέσω θαλάσσης, και τανκ από το Αγρίνιο. Οι απώλειες του ΕΛΑΣ ήταν περίπου το 1/3 της αρχικής δύναμης πυρός.

## Έκβαση
Η νίκη αυτής της μάχης για τους Έλληνες αντιστασιακούς είχε τελικά ως αποτέλεσμα να προστατευτεί η άλλη μεγάλη αντιστασιακή οργάνωση ο ΕΔΕΣ και να μην πραγματοποιηθούν οι σχεδιαζόμενες επίθεσεις εναντίον της. Ως απάντηση οι Γερμανοί σχεδιάσαν τη μεγάλη εκκαθαριστική επιχείρηση Eχίδνα (5 με 31 Αυγούστου) εναντίον της βάσης των ανταρτών του ΕΛΑΣ στον ορεινό όγκο της Ρούμελης, η οποία αν και απέτυχε στον κύριο στόχο της, ευθύνεται για τη θανάτωση περίπου 170 αμάχων και τη μερική ή πλήρη καταστροφή δεκάδων χωριών και κωμοπόλεων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Μάχες του ΕΛΑΣ
Κατηγορία:1944
Κατηγορία:Μάχες γερμανικού στρατού
Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας
Τίμις

Ο **Τίμις** ή **Τάμις** ή **Τέμες** (, , , , , αρχαία ελληνικά: *Θίβισις*), είναι ποταμός της Κεντρικής Ευρώπης. Έχει μήκος 339 χιλιόμετρα που πηγάζει από Όρη Ταρτσού (2.190 μέτρα) στα νότια Καρπάθια όρη στη Ρουμανία. Ρέει μέσα από την περιοχή του Βανάτου και εκβάλλει στον Δούναβη κοντά στο Πάντσεβο στο βόρειο τμήμα της Σερβίας.
 
Η Ρουμανική πόλη Τιμισοάρα έχει το πάρει όνομά της από τον ποταμό Τίμις, το όνομα της σημαίνει το "φρούριο του Τίμις". Ωστόσο η πόλη παρά το όνομά της δεν είναι οικισμός στις όχθες του ποταμού, αλλά σε άλλο ποτάμι τον Μπέγκα.

Η λεκάνη απορροής του καλύπτει έκταση 13.085 τετραγωνικά χλμ. (στη Ρουμανία 8.085 τ. χλμ., στη Σερβία 5.000 τ. χλμ.). Μαζί με τον Δούναβη ανήκει στη λεκάνη απορροής της Μαύρης Θάλασσας. Ο ποταμός ρέει μέσα από τη Ρουμανία για 241 χιλιόμετρα, και 118 χιλιόμετρα από τη Σερβία.

Ο ποταμός ξεκινά από τη διασταύρωση των ρους των Μπρεντού, Γραντιστέα και Σέμενικ στη λίμνη Τρέι άπε. Μετά την είσοδό του στο Βανάτο το ποτάμι γίνεται αργό και με μαιάνδρους. Στην κάτω πορεία του ο ποταμός ρυθμίζεται και για την τελευταία 53 χιλιόμετρα να είναι πλωτός. Το σημαντικότερο λιμάνι είναι η βαριά βιομηχανοποιημένη Πάντσεβο.

## Παραπομπές

* *Mala Prosvetina Enciklopedija*, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
* Administrația Națională Apelor Române – Cadastrul Apelor – București
* Institutul de Meteorologie și Hidrologie – Rîurile României – București 1971
* Trasee turistice – județul Timiș https://web.archive.org/web/20170308072758/http://www.e-calauza.ro/index.php?afiseaza=trasee-turistice-timis

Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρουμανίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας
Living Wreck

250px|thumb|Το "''Living Wreck''" κυκλοφόρησε στην δεύτερη πλευρά του σινγκλ του "''Black Night''"
Το **Living Wreck** είναι τραγούδι του βρετανικού hard rock συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο τέταρτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "*[[Deep Purple in Rock]]*" και αποτέλεσε το έκτο κομμάτι του δίσκου.

## Σύνθεση και ηχογράφηση
Η ηχογράφηση του τραγουδιού πραγματοποιήθηκε από τις 14 μέχρι τις 21 Οκτωβρίου 1969 στο "Hanwell Community Center", διάστημα κατά το οποίο οι Deep Purple ηχογράφησαν και την πιάνο εκτέλεση του "*[[Speed King]]*".

Το "*Living Wreck*" είναι ένα μέσου ρυθμού κομμάτι με έντονα πλήκτρα από τον Τζον Λορντ, το οποίο ξεκινάει με τα τύμπανα του Ίαν Πέις να δίνουν τον ρυθμό. Μετά από δύο στροφές ο Ρίτσι Μπλάκμορ παίζει ένα ήρεμο σόλο κιθάρας, ενώ στο τέλος του τραγουδιού ο Λορντ παίζει ένα έντονο σόλο πλήκτρων. Οι στίχοι του Ίαν Γκίλαν είναι χιουμοριστικοί και μιλούν για ένα άτομο με αποκρουστική εμφάνιση.

## Κυκλοφορίες σινγκλ
Το "*Living Wreck*" συμπεριλήφθηκε στις εξής σινγκλ κυκλοφορίες:

* "*[[Black Night]]*" που κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 5 Ιουνίου 1970.
* "*[[Child in Time]]*" που κυκλοφόρησε το 1972 στη Βολιβία με τα "*Living Wreck*" και "*[[Hard Lovin' Man]]*" στη δεύτερη του πλευρά.
* Σε ΕΡ με τα "*[[Black Night]]*", "*[[Into the Fire]]*" και "*[[Speed King]]*" το οποίο κυκλοφόρησε στο Μεξικό το 1979.
* Σε ΕΡ με τα "*[[Smoke on the Water]]*" και "*[[No No No]]*" το οποίο κυκλοφόρησε στη Γερμανία το 1985.

## Ζωντανές εκτελέσεις
Ζωντανή εκτέλεση του "*Living Wreck*" υπάρχει στη συλλογή έξι CD με τίτλο "*[[Listen, Learn, Read On]]*" και το διπλό "*[[BBC Sessions 1968–1970]]*", ηχογραφημένη από το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο "BBC" στις 21 Απριλίου του 1970. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα δεν το συμπεριέλαβε στο set list των ζωντανών του εμφανίσεων κατά την περιοδεία του δίσκου και επανήλθε σε κάποιες συναυλίες των Deep Purple το 2006 στην περιοδεία για το "*[[Rapture of the Deep]]*".

## Τα μέλη του συγκροτήματος
Το **Living Wreck** ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:

* **[[Ίαν Γκίλαν]]** - *φωνητικά*
* **[[Ρίτσι Μπλάκμορ]]** - *κιθάρα*
* **[[Ρότζερ Γκλόβερ]]** - *μπάσο*
* **[[Ίαν Πέις]]** - *τύμπανα*
* **[[Τζον Λορντ]]** - *πλήκτρα*

## Παραπομπές

## Πηγές
* Deep Purple 25th Anniversary CD Booklet *1995 EMI Records*
* The Complete Deep Purple, Michael Heatley, *Reynolds & Hearn*, 2005
* Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, *Blake Publishing*, 1998

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στίχοι του Living Wreck
* Guitar Tabs 1
* Guitar Tabs 2
* Chords
* Bass Tabs

Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple
Κατηγορία:Τραγούδια του 1970
High Voltage (διεθνής έκδοση)

**High Voltage** είναι ο τίτλος του πρώτου διεθνούς στούντιο δίσκου του Αυστραλιανού Hard Rock συγκροτήματος AC/DC, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1976 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records". Η συγκεκριμένη κυκλοφορία περιλαμβάνει τραγούδια από τα δύο πρώτα άλμπουμ του συγκροτήματος τα οποία είχαν κυκλοφορήσει μόνο στην Αυστραλία.

Το συγκρότημα οδηγήθηκε στην Μεγάλη Βρετανία τον Απρίλιο του 1976 μετά την συμφωνία με την "Atlantic". Ο βρετανικός Τύπος του αντιμετώπισε με θετικές ανταποκρίσεις, με εξαίρεση το περιοδικό "Sounds" το οποίο υπήρξε αρνητικό απέναντι τους. Η πρώτη τους περιοδεία στην Γηραιά Αλβιόνα ξεκίνησε στις 11 Μαΐου 1976, με πρώτη εμφάνιση σαν πρώτο όνομα δύο εβδομάδες αργότερα στο κλαμπ "Marquee".

Στις 16 Ιουλίου έπαιξαν στο Φάλκενμπεργκ της Σουηδίας πραγματοποιώντας το ευρωπαϊκό τους ντεμπούτο εκτός Μεγάλης Βρετανίας. Στις 29 Αυγούστου έπαιξαν στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο την δημοτικότητα τους.

Το "*High Voltage*" σκαρφάλωσε στο Billboard 200 το 1982 και έχει βραβευθεί ως τριπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Τραγούδια
1. **It's a Long Way to the Top (If You Wanna Rock 'n' Roll)** *(A. Young, M. Young, Scott)* - 5:01
2. **Rock 'n' Roll Singer** *(A. Young, M. Young, Scott)* - 5:04
3. **[[The Jack]]** *(A. Young, M. Young, Scott)* - 5:52
4. **Live Wire** *(A. Young, M. Young, Scott)* - 5:49
5. **[[T.N.T. (τραγούδι)|T.N.T.]]** *(A. Young, M. Young, Scott)* - 3:34
6. **[[Can I Sit Next to You, Girl|Can I Sit Next to You Girl]]** *(A. Young, M. Young)* - 4:12
7. **Little Lover** *(A. Young, M. Young, Scott)* - 5:37
8. **She's Got Balls** *(A. Young, M. Young, Scott)* - 4:51
9. **High Voltage** *(A. Young, M. Young, Scott)* - 4:03

## Θέσεις τσαρτ
***High Voltage*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[14 Μαΐου]] [[1976]]***

## Βραβεία
***High Voltage*** *(άλμπουμ)*
Ηνωμένες Πολιτείες (*RIAA Certification*)  : 3 x πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (*BPI Certification*)  : Ασημένιος
Γερμανία (*BVMI Certification*)  : Χρυσός
Γαλλία (*SNEP Certification*)  : Χρυσός

## Μέλη των AC/DC
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "***High Voltage***" είχε την εξής μορφή:

* Μπον Σκοτ - κύρια φωνητικά, πίπιζα
* Άνγκους Γιανγκ - κιθάρα, φωνητικά
* Μάλκολμ Γιανγκ - κιθάρα, φωνητικά
* Μαρκ Έβανς - μπάσο
* Φιλ Ραντ - τύμπανα

## Παραπομπές


## Πηγές
* High Voltage - AC/DC | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Prindle Record Reviews - ACDC - Mark's Record Reviews
* 1976 AC/DC Tour Dates
* Αυστραλιανές βραβεύσεις

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1976
Κατηγορία:Άλμπουμ των AC/DC