open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κωπηλασία στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η **κωπηλασία** αποτελεί ένα από τα βασικά ολυμπιακά αθλήματα. Περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων της Α΄ Ολυμπιάδας το 1896 στην Αθήνα αλλά τα αγωνίσματα τελικά δεν διεξήχθησαν λόγω κακοκαιρίας. Έτσι το άθλημα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1900 στο Παρίσι.
Γυναικεία αγωνίσματα μπήκαν στους αγώνες από το 1976 στο Μόντρεαλ. Από το 1996 υπάρχουν και αγωνίσματα ελαφρών βαρών για αθλητές μικρού βάρους.

Αγώνες κωπηλασίας διεξήχθησαν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα.

## Αγωνίσματα

Τα αγωνίσματα που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα έχουν αλλάξει αρκετές φορές. Σήμερα υπάρχουν έξι τύποι λέμβων και τελούνται 14 αγωνίσματα:
* **Ανδρών**: 
** μονοθέσιο σκιφ, διπλό σκιφ, τετραπλό σκιφ, δίκωπος χωρίς πηδαλιούχο, τετράκωπος χωρίς πηδαλιούχο, οκτάκωπος.
** ελαφρών βαρών: τετράκωπος χωρίς πηδαλιούχο, διπλό σκιφ
* **Γυναικών**:
** μονοθέσιο σκιφ, διπλό σκιφ, τετραπλό σκιφ, δίκωπος χωρίς πηδαλιούχο, οκτάκωπος.
** ελαφρών βαρών: διπλό σκιφ

Τα αγωνίσματα των ελαφρών βαρών έχουν τεθεί σε αμφισβήτηση από την ΔΟΕ από το 2002, διότι θεωρήθηκε ότι μόνο τα δυναμικά αθλήματα δικαιολογούν κατηγορίες σωματικού βάρους. Όμως, συνεχίζουν να τελούνται.

Στις πρώτες Ολυμπιάδες (1900, 1904) και το 1906 υπήρχαν και διάφορες άλλες κατηγορίες αγωνισμάτων (νέων, αρχαρίων, συλλόγων, ενδιάμεσα). Επίσης, κατά καιρούς αγωνίσματα με διάφορους τύπους λέμβων έχουν πραγματοποιηθεί, που σήμερα έχουν αποσυρθεί. Είναι:

* **Ανδρών**: 
** Δίκωπος με πηδαλιούχο (1900 ως 1992)
** Τετράκωπος με πηδαλιούχο (1900 ως 1992)
** Τετράκωπος με πηδαλιούχο και ξάρτια (1912)
** Εξαθέσια ναυτών (1906)
** 17θέσια ναυτών (1906)

* **Γυναικών**:
** Τετράκωπος με πηδαλιούχο (1976 ως 1988)
** Τετραπλό σκιφ με πηδαλιούχο (1976 ως 1984)
** Τετράκωπος χωρίς πηδαλιούχο (1992)

**Σημείωση**: **σκιφ** ονομάζεται το σκάφος που ο κάθε κωπηλάτης έχει δύο κουπιά. Αναφέρεται και ως **σκαλς**.

## Αποστάσεις

**Άνδρες**: 2.000 μ.
* Εξαιρέσεις:
** 1900: 1.750 μ.
** 1904: 1,5 μίλι (2.414 μ.)
** 1906: διάφορες αποστάσεις
** 1908: 1,5 μίλι (2.414 μ.)
** 1948: 1.880 μ.

**Γυναίκες**:
* 1976 ως 1984: 1000 μ.
* 1988 ως σήμερα: 2000 μ.

## Αγωνίσματα ανά Ολυμπιάδα

### Άνδρες

### Γυναίκες

## Φυσιογνωμίες

Στην κωπηλασία υπήρξαν ορισμένοι ολυμπιονίκες με πολλά μετάλλια σε διαδοχικές ολυμπιάδες. Σημαντικότεροι ήταν:

* **Γυναίκες**:
**  Ελισαμπέτα Λίπα (8): 5 χρ.-2 ασημ.-1 χάλκινο (1984 ως 2004)
* **Άνδρες**:
**  Στιβ Ρεντγκρέιβ (6): 5-0-1 (1984 ως 2000)

## Ελληνική παρουσία

Η Ελλάδα έχει τρία μετάλλια στην κωπηλασία: ένα ασημένιο κι δύο χάλκινο.

**Ολυμπιακοί Αγώνες Πεκίνο 2008**

*  **Ασημένιο** 
** Βασίλης Πολύμερος – Δημήτρης Μούγιος: 2008 διπλό σκιφ ελαφρών βαρών.
**Ολυμπιακοί Αγώνες Αθήνα 2004**
*  **Χάλκινο** 
** Βασίλης Πολύμερος – Νίκος Σκιαθίτης: 2004 διπλό σκιφ ελαφρών βαρών.
**Ολυμπιακοί Αγώνες Λονδινο 2012**
*  **Χάλκινο** 
** Αλεξάνδρα Τσιάβου- Χριστίνα Γιαζιτζίδου: 2012 διπλό σκιφ ελαφρών.
**Ολυμπιακοί Αγώνες Παρίσι 2024**

*  **Χάλκινο**
** Αντώνης Παπακωνσταντίνου - Πέτρος Γκαϊδατζής 2024 διπλό σκίφ ελαφρών βαρών.

*  **Χάλκινο**

* Ζωή Φίτσιου -Μιλένα Κοντού 2024  διπλό σκίφ ελαφρών βαρών.


Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Σίμος Μενάρδος

Ο **Σίμος Μενάρδος** (Μυτιλήνη, 1871 - Αθήνα, 1933) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, συγγραφέας, ποιητής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε νομικά και φιλολογία στην Αθήνα και διετέλεσε Σχολάρχης της Ελληνικής Σχολής Λάρνακας μέχρι το 1898, οπότε και παραιτήθηκε και άσκησε την δικηγορία στην Κύπρο. Το 1907 διορίστηκε επόπτης της Παιδείας της Κύπρου και ήταν από τους ιδρυτές του Κυπριακού Μουσείου στη Λευκωσία. Έκτακτος καθηγητής (λέκτορας της Μεσαιωνικής και Νέας Ελληνικής Φιλολογίας) στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης από το 1908 και μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1911 έως το 1933, το 1925 - 1926 ήταν και πρύτανης του πανεπιστημίου. Δίδαξε επίσης νεώτερη ελληνική ποίηση το 1919 στο King's College του Λονδίνου, καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Από το 1926 ήταν μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Στις 25 Μαρτίου 1929, εκφώνησε λόγο στην συνεδρία της Ακαδημίας για την βράβευση απ᾿αυτήν με αργυρά μετάλλια του έργου του ζεύγους Σικελιανού για την Δελφική Προσπάθεια του.

Μετέφρασε πολλά έργα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, έγραψε ποιήματα και μελέτες σχετικά με την Κυπριακή διάλεκτο και τα τοπωνύμια της Κύπρου και μετέφρασε την Ιστορία της Ελληνικής λογοτεχνίας του Gilbert Murray.

Ο Κωστής Παλαμάς του αφιέρωσε ένα ποίημά του με τίτλο «Στον Σίμο Μενάρδο» από την συλλογή του *Δειλοί καί Σκληροί Στίχοι*.

## Έργα του
*Η Ρήγαινα, 1901
*Τοπωνυμικαί και λαογραφικαί μελέται
*Περί των ονομάτων των Κυπρίων, 1904
*Θρήνος της Κύπρου, 1906
*Τοπωνυμικόν της Κύπρου, 1907 
*The value of byzantine and modern greek in hellenic studies: an inaugural lecture delivered before the university, 1908 (1909)
*Δύο Ζακυνθηνοί ποιηταί, 1910
*Επιτύμβιοι επιγραφαί εκ Κύπρου, 1910
*Η εν Κύπρω Ιερά Μονή της Παναγίας του Μαχαιρά, 1914
*Πανηγυρικός εις την προέλασιν του ελληνικού στρατού : εκφωνηθείς τη 13 Μαίου 1920 / Μενάρδος, Σίμος, ; Πολέμης, Ιωάννης, 1920
*1821-1921 : Τρεις λόγοι / Σίμου Μενάρδου, 1921
*Ο κριτής των κριτών : απάντησις, 1923
*Στέφανος : Εκλογαί αρχαίων ποιημάτων / κατά μετάφρασιν Σίμου Μενάρδου, 1924
*Περί των αρκτικών φωνηέντων, 1925
*Περί της διαθέσεως των κυπριακών ρημάτων, 1925
*Λόγος εκφωνηθείς εν τη μεγάλη αιθούση του Πανεπιστημίου τη 28 Φεβρουαρίου 1926 κατά την ανάληψιν της πρυτανείας του Πανεπιστημιακού έτους 1925-1926, 1926
*Περί των τοπικών επιθέτων της νεωτέρας ελληνικής, 1927
*Επιγράμματα, 1930
*Περί τοπωνυμίων της νήσου Τήνου, Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών
*Ενας χαρακτηρισμός: ο Ψυχάρης, η δημοτική, η εποχή του
*Γλωσσικαί μελέται
*Εμμανουήλ Ροΐδης
*Ποιοι ήσαν ο Τσάκωνες
*Εξέλιξις και προφορά της ελληνικής: τέσσερα οξφορδιανά μαθήματα

## Παραπομπές


## Πηγές

* Σίμος Μενάρδος, "Εξέλιξις και προφορά της ελληνικής - Τέσσερα oξφορδιανά μαθήματα", Εκδόσεις Πανεπιστημίου Πατρών, Πάτρα 1998.
* Peter Mackridge, "Οι Νεοελληνικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης" , Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών.
* Λεύκωμα της εκατονταετηρίδος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, 1837-1937, Αθήνα.

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Πλούταρχος

Ο **Πλούταρχος** διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου περί τα έτη 620-625.

Στο *Χρονικόν* του Λεοντίου Μαχαιρά συγκαταλέγεται μεταξύ των αγίων της Εκκλησίας της Κύπρου και αναφέρεται ως έκτος επίσκοπός της. Νεότερες έρευνες τον τοποθετούν δέκατο έκτο στη σειρά. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 5 Ιουνίου.

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 43, σελ. 29

Πλουταρχος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Κωπηλασία στην Ολυμπιάδα 1906

Στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα διεξήχθησαν έξι αγωνίσματα κωπηλασίας: μονοθέσιο σκιφ 1000 μ., δίκωπος με πηδαλιούχο 1000 μ., δίκωπος με πηδαλιούχο ενός μιλίου, τετράκωπος με πηδαλιούχο 2000 μ., εξαθέσια με πηδαλιούχο ναυτών 2000 μ., 16θέσια με πηδαλιούχο ναυτών 3000 μ.

## Αγωνίσματα
[thumb|right|350px|Ναυτικά αγωνίσματα. Καρτ ποστάλ του 1906 εκδόσεως [Ασπιώτης (εκδότης)|Ασπιώτη.]]

* **Μονοθέσιο σκιφ 1000 μ.**
**   Γκαστόν Ντελαπλάν
**   Ζοζέφ Λαράν 
**  Δεν δόθηκε 

**Σημείωση**: συμμετείχαν μόνο δύο λέμβοι.

* **Δίκωπος με πηδαλιούχο 1000 μ.**
**    
**    
**   

* **Δίκωπος με πηδαλιούχο ενός μιλίου**
**    
**  / 
**  

**Σημείωση**: το ασημένιο μετάλλιο το πήρε λέμβος με Βέλγους κωπηλάτες και Έλληνα πηδαλιούχο.

* **Τετράκωπος με πηδαλιούχο 2000 μ.**
**   
**   
**   

* **Εξαθέσια με πηδαλιούχο ναυτών 2000 μ.**
**    **Λέμβος πλοίου «Βαρέζε»**
**   **Λέμβος πλοίου «Σπέτσαι»**
**   **Λέμβος πλοίου «Ύδρα»**

* **16θέσια με πηδαλιούχο ναυτών 3000 μ.**
**    **Προγυμναστήριον Πόρου**'
**   **Λέμβος πλοίου «Ύδρα»**
**   **Λέμβος πλοίου «Βαρέζε»**

## Μετάλλια ανά χώρα

## Έλληνες ολυμπιονίκες
thumb|right|250px|Ο Κελευστής Βελλιώτης
Οι Έλληνες ολυμπιονίκες του 1906 στην κωπηλασία ήταν οι εξής: 

*  Χρυσό
** **16θέσια με πηδαλιούχο ναυτών 3000 μ.:** Προγυμναστήριον Πόρου: Ισίδωρος Μίχας, Ιωάννης Γεωργιάς, Μιχαήλ Σόκος, Ιωάννης Αγρίμης, Άργος Μυλωνάς, Δημήτριος Κακούσης, Ιωάννης Λουκάς, Παύλος Καγκιότζης, Ιωάννης Λαφιώτης, Π. Μουράτης, Χρήστος Τσιριγωτάκης, Άγγελος Δρίβας, Κωνσταντίνος Κεφάλας, Ιωάννης Καισαρεύς, Ιωάννης Πηλιούρης, Δημήτριος Πιαδίτης, Πέτρος Βελιώτης (πηδαλιούχος).

*  **Ασημένια**
** **Εξαθέσια με πηδαλιούχο ναυτών 2000 μ.:** Λέμβος πλοίου «Σπέτσαι»: Δημήτριος Νταής, Παύλος Κυπραίος, Δημήτριος Βαλούρδος, Νικόλαος Δεκαβάλας, Νικόλαος Καρσούμπας, Σπύρος Βεσάλας, Κωνσταντίνος Μισοκοκκίνης (πηδαλιούχος).
** **16θέσια με πηδαλιούχο ναυτών 3000 μ.:** Λέμβος πλοίου «Ύδρα»: Ιωάννης Τσιράκης, Μιχαήλ Κατσούλης, Κωνσταντίνος Νιώτης, Ν. Στεργίου, Ιωάννης Παπαπαναγιώτου, Ιωάννης Δόλας, Πέτρος Πτερνέας, Γεώργιος Νικολούτσος, Ιωάννης Γρυπαίος, Σταμάτιος Διοματάρας, Ευάγγελος Χαλδαίος, Ιωάννης Φασίλης, Κωνσταντίνος Παπαγιαννούλης, Σ. Λεμονής, Ευάγγελος Κανακάρης, Ξενοφών Στέλλας, Ιωάννης Μηλάκας (πηδαλιούχος).
** **Δίκωπος με πηδαλιούχο ενός μιλίου:** Θεόφιλος Ψιλιάκος (πηδαλιούχος στη βελγική λέμβο).

*  **Χάλκινο**
** **Εξαθέσια με πηδαλιούχο ναυτών 2000 μ.:** Λέμβος πλοίου «Ύδρα»: Διονύσιος Χρηστέας, Δημήτριος Γκρους, Γεώργιος Μαρούλης, Νικόλαος Φωτεινάκης, Π. Λομβάρδος, Δημήτριος Σουράνης, Πέτρος Μέξης (πηδαλιούχος).

1906
Κατηγορία:Μεσοολυμπιακοί Αγώνες 1906
Ξιφασκία στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η ξιφασκία αποτελεί ένα από τα βασικά ολυμπιακά αθλήματα. Περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων από την Α΄ Ολυμπιάδα το 1896 στην Αθήνα.
Γυναικεία αγωνίσματα μπήκαν στους αγώνες από το 1924 στο Παρίσι.

Αγώνες ξιφασκίας διεξήχθησαν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα.

## Αγωνίσματα

Τα αγωνίσματα περιλαμβάνουν τρεις τύπους ξίφους: 
* **Ξίφος ασκήσεως (φλερέ)**
* **Ξίφος μονομαχίας (επέ)**
* **Σπάθη (σαμπρ)**

Διεξάγονται ατομικά και ομαδικά αγωνίσματα και στους τρεις τύπους, άλλα από αυτά στους άνδρες και άλλα στις γυναίκες. Στις πρώτες τρεις Ολυμπιάδες υπήρξαν και κάποιες άλλες κατηγορίες αγωνισμάτων που εγκαταλείφθηκαν.

### Ανδρών

### Γυναικών

## Ελληνικά μετάλλια

Η Ελλάδα έχει τέσσερα ολυμπιακά μετάλλια στην ξιφασκία, όλα στην Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 στην Αθήνα. Είναι δύο χρυσά, ένα ασημένιο κι ένα χάλκινο.

*  **Χρυσά**
** Ξίφος ασκήσεως (φλερέ): Ιωάννης Γεωργιάδης
** Ξίφος ασκήσεως (φλερέ) διδασκάλων: Λεωνίδας Πύργος

*  **Ασημένιο**
** Σπάθη: Τηλέμαχος Καράκαλος

*  **Χάλκινο**
** Ξίφος ασκήσεως (φλερέ): Περικλής Πιερράκος Μαυρομιχάλης
**Ξίφος ασκήσεως (φλερέ): Αλέξανδρος Τσιρώνης 

Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Λουκρητία (μυθολογία)

Η **Λουκρητία** είναι ένα θρυλικό πρόσωπο της ιστορίας της Αρχαίας Ρώμης. Σύμφωνα με την παράδοση, ο βιασμός και ο συνακόλουθος θάνατός της ξεκίνησαν μία σειρά από γεγονότα, που οδήγησαν στην πτώση της βασιλείας και την εγκαθίδρυση του δημοκρατικού πολυτεύματος.

## Μύθος
Σύζυγός της ήταν ο Λεύκιος Ταρκύνιος Κολλατίνος και αδελφός της ο Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος. Ο ιστορικός Τίτος Λίβιος αφηγείται ότι ο Λεύκιος Ταρκύνιος ο *Υπερήφανος* (Superbus), ο τελευταίος βασιλιάς της Ρώμης, είχε έναν άξεστο και βίαιο γιο, το Σέξτο Ταρκύνιο. Ο τελευταίος το 509 π.Χ. βίασε μία Ρωμαία αριστοκράτισσα με το όνομα Λουκρητία . Τότε εκείνη για να περισώσει την τιμή της, κάλεσε τους συγγενείς της, και αφού τους αφηγήθηκε τι είχε συμβεί, πήρε την ίδια της τη ζωή με ένα εγχειρίδιο, που κρατούσε κρυμμένο .

Τότε ο θείος της, Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος, ξεσήκωσε τον λαό της Ρώμης κατά της βασιλικής οικογένειας, θέτοντας σε κοινή θέα το σώμα της. Ξεκίνησε εξέγερση με αρχηγό τον ίδιο, με αποτέλεσμα την εκδίωξη των Ταρκυνίων από την πόλη, οι οποίοι βρήκαν καταφύγιο στην Ετρουρία. Έτσι έλαβε τέλος η περίοδος της βασιλείας, η οποία αντικαταστάθηκε με τη δημοκρατία. Ο θείος και ο σύζυγος τής Λουκρητίας αποτέλεσαν τους πρώτους δύο υπάτους της Ρώμης .

Η αυτοκτονία της Λουκρητίας ενέπνευσε μία πληθώρα από σπουδαίους καλλιτέχνες, ανάμεσα στους οποίους βρίσκουμε τους Τιτσιάνο, Ρέμπραντ, Ντύρερ, Ραφαήλ, Μποτιτσέλι και άλλους.

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις του βιασμού και της αυτοκτονίας της Λουκρητίας.

Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία
Ξιφασκία στην Ολυμπιάδα 1906

Στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα διεξήχθησαν οκτώ αγωνίσματα ξιφασκίας.

## Αγωνίσματα
thumb|right|350px|Αγώνας ξιφασκίας στο Ζάππειο.
* Ξίφος μονομαχίας (επέ) ατομικό
* Ξίφος μονομαχίας (επέ) διδασκάλων
* Ξίφος μονομαχίας (επέ) ομαδικό
* Ξίφος ασκήσεως (φλερέ) ατομικό
* Σπάθη ατομικό
* Σπάθη διδασκάλων
* Σπάθη (τρία χτυπήματα)
* Σπάθη ομαδικό

## Νικητές
[thumb|right|350px|Οπλομαχία. Καρτ ποστάλ του 1906 εκδόσεως [Ασπιώτης (εκδότης)|Ασπιώτη.]]
[thumb|right|350px|Οπλομαχία. Καρτ ποστάλ του 1906 εκδόσεως [Ασπιώτης (εκδότης)|Ασπιώτη.]]

* Ξίφος μονομαχίας (επέ) ατομικό
**   Ζωρζ ντε λα Φαλέζ
**   Ζωρζ Γκιγιόν-Καβανάγκ 
**   Αλεξάντερ Βαν Μπλάιενμπουργκ

* Ξίφος μονομαχίας (επέ) διδασκάλων
**    Σίριλ Βερμπρούγκε
**    Κάρλο Γκαντίνι
**   Ιωάννης Ραΐσης

* Ξίφος μονομαχίας (επέ) ομαδικό
**    
**   Μεγάλη Βρετανία
**  

* Ξίφος ασκήσεως (φλερέ) ατομικό
**    Ζωρζ Γκιγιόν-Καβανάγκ
**   Γκούσταβ Κάσμιρ
**   Πιερ-Ζωρζ Λουί ντ'Υγκ

* Σπάθη ατομικό
**    Ιωάννης Γεωργιάδης
**   Γκούσταβ Κάσμιρ
**   Φρεντερίκο Τσεζαράνο

* Σπάθη διδασκάλων
**    Σίριλ Βερμπρούγκε
**   Ιωάννης Ραΐσης
**  Δεν δόθηκε

**Σημείωση**: Μόνο δύο αθλητές πήραν μέρος.

* Σπάθη (τρία χτυπήματα)
**    Γκούσταβ Κάσμιρ
**   Γκεόργκε Βαν Ρόσεμ
**   Πέτερ Τοτ

* Σπάθη ομαδικό
**   
**   
**   Ολλανδία

**Σημείωση**: Την ελληνική ομάδα αποτελούσαν οι: Ιωάννης Γεωργιάδης, Τριαντάφυλλος Κορδογιάννης, Μενέλαος Σακοράφος, Τσατράν Ζορμπάς

## Μετάλλια ανά χώρα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πλήρης δημοσιογραφική κάλυψη: 

Κατηγορία:Μεσοολυμπιακοί Αγώνες 1906
Κατηγορία:Ξιφασκία στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Υδρόλυση

Γενικά με το όρο **υδρόλυση** χαρακτηρίζεται η διαδικασία κατά την οποία διασπώνται οι χημικοί δεσμοί με την προσθήκη νερού. Συνήθως με αυτή τη διαδικασία ελευθερώνονται ιόντα υδρογόνου. Ο νεολατινικός όρος *hydrolysis* δημιουργήθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα από τις ρίζες *hydro-* και lysis (από τις αρχαίες ελληνικές ρίζες  και ).

## Βιοχημεία
Στη Βιολογία και ειδικότερα στη Βιοχημεία υδρόλυση παρατηρείται κυρίως κατά την πέψη όπου μια πολύπλοκη ένωση, που περιέχεται στην τροφή διασπάται στα συστατικά της μέρη, απελευθερώνοντας θερμότητα. Για παράδειγμα με την υδρόλυση οι πρωτεΐνες διασπώνται σε αμινοξέα, τα διπεπτίδια σε δύο αμινοξέα, τα λίπη και έλαια σε λιπαρά οξέα και γλυκερόλη, οι πολυσακχαρίτες γλυκογόνο, άμυλο καθώς και η μαλτόζη σε γλυκόζη και σε απλά σάκχαρα, κ.λπ.

Οι βιοχημικές υδρολυτικές αντιδράσεις συνήθως είναι αντιστρεπτές και ενεργοποιούνται κατά την πέψη συνήθως από ένζυμα που εκκρίνονται στη στοματική κοιλότητα, τον στόμαχο, το έντερο, το πάγκρεας και το ήπαρ. Τα ένζυμα αυτά λέγονται υδρολάσες και είναι οι λιπάσες, οι αμυλάσες και οι πρωτεϊνάσες οι οποίες καταλύουν την υδρόλυση στα λίπη, στους υδατάνθρακες και στις πρωτεΐνες αντίστοιχα. Η υδρόλυση θεωρείται από τις σημαντικότερες και συχνότερες βιο-χημικές αντιδράσεις στο φαινόμενο της ζωής του έμβιου κόσμου.

## Χημεία
Ειδικότερα στη Χημεία αν ληφθούν με τα γράμματα ΑΒ ένα αντιδρών σώμα που αναφέρεται και ως "υπόστρωμα" καθώς και τα προϊόντα αντίδρασης με τα γράμματα ΑΗ και ΒΟΗ, που μπορεί να είναι ιόντα, (περίπτωση υδρόλυσης οξέων, βάσεων ή αλάτων), ή ακέραια μόρια, (περίπτωση υδρόλυσης οργανικών ενώσεων), τότε η γενική μορφή μιας υδρολυτικής αντίδρασης θα μπορούσε να παραστεί με την ακόλουθη εξίσωση:
:::::**ΑΒ + ΗΟΗ → HB + AΟΗ''

Σε συνάρτηση των παραπάνω δύο περιπτώσεων προϊόντων διακρίνονται δύο τύποι υδρόλυσης: ''υδρόλυση δια μεταφοράς πρωτονίου'' και ''υδρόλυση δι΄ αλληλεπίδρασης οξυγόνου''.

* <u>Υδρόλυση δια μεταφοράς πρωτονίου</u>: Πρόκειται για ταχύτατη αντίδραση που συμβαίνει σε υδατικά [[διάλυμα|διαλύματα]] όπου και διακρίνεται επιμέρους σε "''πλήρη''" σε ισχυρά οξέα και βάσεις και σε "''μερική''" σε ασθενή τοιαύτα, προσδίδοντας στο διάλυμα όξινο ή βασικό χαρακτήρα με ανάλογο σχηματισμό ιόντων υδροξωνίου (H<sub>3</sub>O<sup>+</sup>) ή υδροξυλίου (OH<sup>-</sup>). Για παράδειγμα το [[υδροξείδιο του νατρίου]] (NaOH), που αποτελεί ισχυρή βάση υδρολύεται πλήρως σύμφωνα με την αντίδραση: **Na+ + HO- + H-OH → Na+ + HO-Η + OH-'''

## Σημειώσεις


 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Είδη χημικών αντιδράσεων
Τύχη (μυθολογία)

Η **Τύχη** είναι θεότητα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας,  προσωποποίηση της ευμάρειας και  του πλούτου μιας πόλης. Παριστάνονταν ως γυναίκα που κρατούσε συνήθως  ένα μικρό παιδί, ένα στάχυ ή το κέρας της Αμαλθείας ως ένδειξη του πλούτου.

Θεωρείται είτε κόρη του Ερμή και της Αφροδίτης, είτε μια από τις Ωκεανίδες, κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος, ενώ ο Πίνδαρος την αναφέρει ως κόρη του Δία.

Ιδιαίτερα στην Ελληνιστική εποχή, οι πόλεις είχαν ως προστάτιδα τη δική τους Τύχη, η οποία απεικονιζόταν συχνά σε νομίσματα, με κορώνα τα τείχη της πόλης.

Η αντίστοιχη Ρωμαϊκή θεότητα ήταν η Φορτούνα. Στην ελληνοβουδιστική τέχνη της Γκαντάρα, η Βουδιστική θεότητα Χάριτι σχετίζεται με την Τύχη και παρουσιάζεται να κρατά το κέρας της Αμάλθειας και να φορά ελληνικές ενδυμασίες.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[258 Τύχη]]**, που ανακαλύφθηκε το 1886, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή θεότητα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Φωτοθήκη

Αρχείο:F0478 Louvre Trois Tyches Ma590 rwk.jpg|*Οι Τρεις Τύχες*. Ανάγλυφο, περί το έτος 160 (Μουσείο του Λούβρου).
Αρχείο:Bronze-Gordian III and Tranquillina-l1parthica-singara AE33 BMC 7.jpg|Ο Γορδιανός Γ΄ με τη σύζυγό του Τρανκουιλλίνα, ΑΥΤΟΚ[ΡΑΤΩΡ] Κ[ΑΙΣΑΡ] Μ[ΑΡΚΟΣ] ΑΝΤ[ΩΝΙΟΣ] ΓΟΡΔΙΑΝΟΣ ΣΕΒ[ΑΣΤΟΣ] ΤΡΑΝΚΥΛΛΙΝΑ ΣΕΒ[ΑΣΤΗ]. Στην άλλη όψη η Τύχη της πόλης, ΑΥΡ[ΗΛΙΑ] ΣΕΠ[ΤΗ] ΚΟΛ[ΟΝΙΑ] ΣΙΝΓΑΡΑ. Χάλκινο νόμισμα, π. 238-244.
Αρχείο:Tyche of Rome - Esquiline Treasure.jpg|Η Τύχη της Ρώμης (από τον Θησαυρό του Εσκουιλίνου, Βρετανικό Μουσείο).
Αρχείο:Tyche of Constantinople - Esquiline Treasure.jpg|Η Τύχη της Κωνσταντινούπολης (από τον Θησαυρό του Εσκουιλίνου, Βρετανικό Μουσείο).
Αρχείο:Tyche of Alexandria - Esquiline Treasure.jpg|Η Τύχη της Αλεξάνδρειας (από τον Θησαυρό του Εσκουιλίνου, Βρετανικό Μουσείο).
Αρχείο:Glittica romana, costantino e la tyche di costantinopoli, sardonice IV sec.JPG|Ο Μέγας Κωνσταντίνος στέφεται από την Τύχη της Κωνσταντινούπολης (περ. 4ος αιώνας).


Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Παιδιά του Ερμή
Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Κατηγορία:Παιδιά της Αφροδίτης
Κατηγορία:Θεότητες της τύχης
Κατηγορία:Θεότητες του χρόνου και της μοίρας
Υδρομετρία

Η **Υδρομετρία**, (*Hydrometry*) αποτελεί ιδιαίτερο επιστημονικό κλάδο της Υδρολογίας που κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης είναι η μέτρηση των φυσικών ιδιοτήτων του νερού και ειδικότερα της παροχής των επιφανειακών και υπόγειων νερών μιας γεωγραφικής περιοχής.

Η μέτρηση της παροχής του νερού γίνεται είτε παρακολουθώντας τη στάθμη του νερού είτε με ειδικά όργανα, τα υδρόμετρα.

Κατηγορία:Υδρολογία
Αντισφαίριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η αντισφαίριση ή **τένις**, όπως είναι γνωστό το άθλημα, υπήρξε αποτελεί ένα από τα πρώτα ολυμπιακά αθλήματα. 

## Αξιοσημείωτα

Η αντισφαίριση περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 στην Αθήνα ως το 1924. Μάλιστα, το 1900 στο Παρίσι υπήρξε ένα από τα πρώτα αθλήματα, στα οποία μετείχαν γυναίκες σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Μετά το 1924 αποσύρθηκε, αφού οι περισσότεροι καλοί τενίστες ήταν επαγγελματίες. Στις Ολυμπιάδες επέστρεψε το 1988 στη Σεούλ. Προηγουμένως είχε ενταχθεί ως άθλημα επίδειξης το 1984 στο Λος Άντζελες και το 1968 στο Μεξικό. 

Στους αγώνες του 1896, 1900, 1904, 1988, 1992 δόθηκαν δύο χάλκινα μετάλλια, διότι δεν έγινε αγώνας για την τρίτη θέση. Το 1908 και το 1912 διεξήχθησαν δύο τουρνουά, ένα σε ανοιχτό κι ένα σε κλειστό γήπεδο.

Αγώνες τένις διεξήχθησαν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα.

## Πρώτες γυναίκες ολυμπιονίκες

Το 1900 στο Παρίσι διεξήχθησαν δύο αγωνίσματα τένις με γυναικεία συμμετοχή και αναδείχθηκε η πρώτη γυναίκα ολυμπιονίκης. Ήταν η Σαρλότ Κούπερ από τη Μεγάλη Βρετανία, νικήτρια του απλού και του μικτού με συμπαίκτη το συμπατριώτη της Ρέτζιναλντ Ντόχερτι. Η Κούπερ ήταν ήδη νικήτρια του Γουίμπλεντον τρεις φορές (1895, 1896, 1898) και θα το κέρδιζε άλλες δύο φορές αργότερα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο διπλό μικτό όλες οι νικήτριες είχαν για συμπαίκτες τενίστες από τη Μεγάλη Βρετανία.

Τα πρώτα γυναικεία μετάλλια κατέκτησαν:

* Απλό γυναικών: 
**   **[[Σαρλότ Κούπερ]]**
**   Ελέν Πρεβό
**   Μάριον Τζόουνς
**   Γιάντβιγκα Ροζενμπαούμοβα

* Διπλό μικτό: 
**   **[[Σαρλότ Κούπερ]]**, Ρέτζιναλντ Ντόχερτι
**   Ελέν Πρεβό,  Χάρολντ Μαχόνι 
**   Μάριον Τζόουνς,  Λόρενς Ντόχερτι
**   Γιάντβιγκα Ροζενμπαούμοβα,  Άρτσιμπαλντ Γουόρντεν

## Αγωνίσματα

*(ε) = άθλημα επίδειξης*

## Ελληνικά μετάλλια

Η Ελλάδα κατέκτησε τρία ολυμπιακά μετάλλια στην αντισφαίριση στην  Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 στην Αθήνα. Είναι δύο ασημένια κι ένα χάλκινο.

*   **Ασημένια**
** Απλό ανδρών: Διονύσιος Κάσδαγλης
** Διπλό ανδρών: Διονύσιος Κάσδαγλης, Δημήτριος Πετροκόκκινος

*  **Χάλκινο**
** Απλό ανδρών: Κωνσταντίνος Πασπάτης

**Σημείωση**: Στις επίσημες λίστες της ΔΟΕ η ομάδα του διπλού ανδρών που πήρε το ασημένιο μετάλλιο αναφέρεται ως Μικτή, δηλαδή ότι αποτελείτο από τενίστες διαφορετικής εθνικότητας. Αυτό συνέβη μάλλον, διότι ο Πετροκόκκινος ήταν Έλληνας της Αιγύπτου και έχει καταγραφεί ως Αιγύπτιος.

Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 - 100 μέτρα Ανδρών

μικρογραφία|Ο Μπολτ μετά τον τελικό.
Το αγώνισμα των **[[100 μέτρα|100 μέτρων]]** στους άνδρες στο πρόγραμμα του στίβου των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου γίνεται στις 15 και 16 Αυγούστου 2008. Διεξάγεται σε τέσσερεις γύρους λόγω της μεγάλης συμμετοχής αθλητών.

## Προκριματικά
Ο πρώτος γύρος διεξήχθη το πρωί της 15ης Αυγούστου. Πήραν μέρος 80 αθλητές που έτρεξαν σε 10 σειρές των 8. Στον επόμενο γύρο προκρίθηκαν οι 3 πρώτοι κάθε σειράς και οι 10 με την καλύτερη επίδοση από τους υπόλοιπους. Ο δεύτερος γύρος (προημιτελικοί) έγινε το απόγευμα της ίδιας μέρας. Οι 40 αθλητές έτρεξαν σε 5 σειρές από τις οποίες προκρίθηκαν 16, οι 3 πρώτοι κάθε σειράς κι αυτός με τον καλύτερο χρόνο από τους υπόλοιπους.

## Ημιτελικοί
Οι δύο ημιτελικοί έγιναν το απόγευμα της 16ης Αυγούστου. Προκρίθηκαν οι 4 πρώτοι από την κάθε σειρά.

## Τελικός
Ο τελικός ήταν το τελευταίο αγώνισμα που έγινε το βράδυ της 16ης Αυγούστου.

Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Τεχνογρανίτης

Ο **Τεχνογρανίτης** ή Τεχνητός γρανίτης είναι συνθετικό χαλαζιακό πέτρωμα που χρησιμοποιείται σαν διακοσμητικό υλικό σε οικοδομές.

Ο τεχνογρανίτης κατασκευάζεται με τα ίδια υλικά με το τεχνομάρμαρο, δηλαδή είναι εμφανές έγχρωμο κονίαμα ενισχυμένο με πολυεστερικές ίνες. Έχει μεγάλη σκληρότητα και είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός, με ελάχιστη απορροφητικότητα, ενώ δεν χρειάζεται την συντήρηση ενός φυσικού υλικού. Σε σχέση με το τεχνητό μάρμαρο παράγεται σε πλάκες συγκεκριμένων διαστάσεων, όχι σε όγκους και σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων. 

Χρησιμοποιείται σε οικοδομές κυρίως σε επένδυση τοίχων, σε κουζίνες, τζάκια και σπανίως επίστρωση δαπέδων. 

## Δείτε επίσης
*Τεχνητό μάρμαρο
*Γρανίτης
*Μάρμαρο

## Αναφορές
*dionyssomarble

Κατηγορία:Τεχνητά πετρώματα
Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά
Αντώνιος Κεραμόπουλος

Ο **Αντώνιος Κεραμόπουλος** (Βλάστη Κοζάνης 1870 - Αθήνα, 13 Μαΐου 1960), ήταν Έλληνας ακαδημαϊκός, συγγραφέας και αρχαιολόγος.
## Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε στη φιλοσοφική σχολή Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακά στη Γερμανία, Ιταλία και Αυστρία. Αφού υπηρέτησε για ένα διάστημα στη Μέση Εκπαίδευση πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία. Δίδαξε επανειλημμένα ιστορία της Τέχνης στη Σχολή Καλών Τεχνών.
Διετέλεσε καθηγητής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και από το 1904 έφορος αρχαιοτήτων με ειδικότητα τα αρχαία νομίσματα. Μέλος της ακαδημίας Αθηνών από το 1926 (πρόεδρός της το 1938) και μέλος σε πολλά επιστημονικά ιδρύματα, συμμετείχε επίσης στη διάσκεψη για την ειρήνη που έγινε στο Παρίσι μετά το τέλος του Β΄παγκοσμίου πολέμου σαν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπίας.

Ως αρχαιολόγος συμμετείχε σε πολλές ανασκαφές όπως στην αρχαία Σαλαμίνα, στη Φλώρινα  στη Καστοριά, στο Ζάκρο και αλλού. Το 1932 ανακάλυψε τον λιμναίο οικισμό στο Δισπηλιό της Καστοριάς εντελώς τυχαία αφού είχε πέσει η στάθμη της λίμνης και διέκρινε υπολείμματα πασσάλων, και με νέα έρευνα το 1940 επιβεβαίωσε την ακριβή του θέση .

Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στις 14 Μαΐου 1960.

## Έργα του (ενδεικτικά)
* *Οι βόρειοι Έλληνες και το Εικοσιένα*, Αθήνα 1938
* *Η εθνική μας μουσική και οι χοροί* (Ημερολόγιον της Μεγάλης Ελλάδος, 1925)
* *Σχολεία τής Τουρκοκρατούμενης Καστοριάς*, Αθήνα 1953
* * Οι βάρβαροι Μακεδόνες του Δημοσθένους», Επιτροπή εκδόσεων καταλοίπων Σπυρίδωνος Λάμπρου, Αθήνα 1935, 
* *Οι Έλληνες και οι Βόρειοι Γείτονες*, Σύλλογος προς Διάδοσιν των Ελληνικών Γραμμάτων, Αθήνα, 1945
* *Σμυρνιάδης Βίων*, Κεραμόπουλος, Αντώνιος Δ. 1870-1961, Εκδόσεις Αγγ. Αθ. Κλεισιούνης, 1945.
* *Θηβαικά*
* *Τι είναι οι Κουτσοβλάχοι*, Αθήνα 1939 [http://ebooks.serrelib.gr/serrelib/handle/10812/18106]
* *Μακεδονία και Μακεδόνες*
* *Επίτομος ιστορία του Φιλίππου*
Πολλές μελέτες του έχουν δημοσιευτεί σε αρχαιολογικά και φιλολογικά περιοδικά, ελληνικά και ξένα, ενώ ανάμεσα στα αυτοτελή συγγράμματά του ξεχωριστή θέση κατέχουν τα *Θηβαϊκά* που καταλαμβάνουν ολόκληρο τον τρίτο τόμο (1917) του Αρχαιολογικού Δελτίου.
Άλλα εργά του:
* Ορεστικόν Άργος - Διοκλητιανούπολις - Καστορία (Βυζαντινά και Νεοελληνικά Χρονικά),Αθήνα 1932
* Έρευναι εν Δυτική Μακεδονία, Αθήνα 1939
* Ανασκαφαί και έρευναι εν τη Άνω Μακεδονία, Αρχαιολογική Εφημερίς 1932 σελ. 48-133
* Μακεδονία και Μακεδόνες, εν Αθήναις 1930.

== Παραπομπές ==
<references />

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
* [http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/65171 Αντώνιος Κεραμόπουλος στον *Πανδέκτη''], του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
* Βιογραφικό του  

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Νομισματολόγοι
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Διευθυντές Γενικών Αρχείων του Κράτους
Αντισφαίριση στην Ολυμπιάδα 1906

Στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα διεξάχθηκαν τέσσερα αγωνίσματα τένις. Ήταν το μόνο άθλημα των αγώνων, όπου μετείχαν και γυναίκες.
[thumb|right|350px|Αγώνας απλού γυναικών. Καρτ ποστάλ του 1906 εκδόσεως [Ασπιώτης (εκδότης)|Ασπιώτη.]]

## Αγωνίσματα
* Απλό ανδρών
* Διπλό ανδρών
* Απλό γυναικών
* Διπλό μικτό

## Νικητές
* Απλό ανδρών
**   Μαξ Ντεκουζί
**   Μορίς Ζερμό 
**   Ζντένεκ Ζέμλα

* Διπλό ανδρών
**    Μαξ Ντεκουζί, Μορίς Ζερμό
**    Ιωάννης Μπαλλής, Ξενοφών Κάσδαγλης
**   Ζντένεκ Ζέμλα, Λάντισλαβ Ζέμλα

* Απλό γυναικών
**     Εσμέ Σημηριώτου
**    Σοφία Μαρίνου
**    Ευφροσύνη Πασπάτη

* Διπλό μικτό
**    Μαρί Ντεκουζί, Μαξ Ντεκουζί
**   Σοφία Μαρίνου, Γεώργιος Σημηριώτης
**   Ασπασία Μάτσα, Ξενοφών Κάσδαγλης

## Μετάλλια ανά χώρα

Κατηγορία:Μεσοολυμπιακοί Αγώνες 1906
Κατηγορία:Αντισφαίριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Ομοιογενής

Στη Χημεία, και τη Βιοχημεία με τον όρο **ομοιογενής (ο ομοιογενής, η ομοιογενής, το ομοιογενές) αγγλιστί homogeneous** (ή λανθασμένα, ομογενής, homogenous), χαρακτηρίζεται οτιδήποτε σχηματίζεται από παρόμοια, ή ομοιόμορφα κατανεμημένα συνθετικά μέρη, σε όλη του την έκταση.

Ιδιαίτερη εφαρμογή έχει ο όρος αυτός στα διαλύματα, στα μίγματα κ.λπ. Κατ΄επέκταση ο όρος αυτός χρησιμοποιείται και από άλλες επιστήμες επί της έννοιας κυρίως του *παρόμοιου*.
*Αντίθετος όρος, σε πολλές των περιπτώσεων, είναι *ανόμοιος* ή *ανομοιογενής* ή *ετερογενής*, ή *άνισος*, όπου γενικά στη διεθνή βιβλιογραφία σημαίνεται με το πρόθεμα *hetero-*.

Κατηγορία:Βιολογικοί όροι
Τίμαρχος

**Τίμαρχος** είναι ένα αρχαίο ελληνικό όνομα. Σε πηγές της ελληνικής ιστορίας αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα που έφεραν το όνομα αυτό:

*Τίμαρχος ο Μαντίνειος, ολυμπιονίκης στο πένταθλο κατά το 296 π.Χ.
*Τίμαρχος της Μιλήτου, τύραννος της Μιλήτου κατά τον 3ο αιώνα π.Χ.
*Τίμαρχος της Μηδίας, διεκδικητής του θρόνου των Σελευκιδών την περίοδο 163 - 160 π.Χ.
*Τίμαρχος της Πάφου, βασιλιάς της Πάφου.
*Τίμαρχος (πολιτικός), Αθηναίος πολιτικός ενάντια στον οποίο έγραψε λόγο ο Αισχίνης.
*Τίμαρχος (γλύπτης), Αθηναίος γλύπτης, αδελφός του Κηφισόδοτου του Νεότερου.
Τίμαρχος της Μιλήτου

Ο **Τίμαρχος** ήταν ένας τύραννος της αρχαίας ελληνικής πόλης της Μιλήτου κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. Από κοινού με τον αντιβασιλέα της Αιγύπτου, έναν πρίγκιπα με το όνομα Πτολεμαίος Νιος, ηγήθηκε επανάστασης κατά του φαραώ Πτολεμαίου Β' του Φιλάδελφου το 259 π.Χ. Αν και η εξέγερση απέτυχε, ο Τίμαρχος έγινε κύριος της Μιλήτου λίγο αργότερα. Τον απομάκρυνε από την εξουσία ο βασιλιάς των Σελευκιδών, Αντίοχος Β', την επόμενη χρονιά. Για το λόγο αυτό ο Αντίοχος έλαβε από τους κατοίκους της πόλης την επωνυμία «*ο Θεός*».

## Αναφορές
*Πτολεμαίος Νιος, από τον Christopher Bennett. 
*Second Syrian War, 260-255 BC, Rickard, J (6 Ιουνίου 2007)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι
Σαρανταποδαρούσα

Η **σαρανταποδαρούσα** είναι η κοινή ονομασία της σκολόπενδρας, που αποτελεί γένος σαρκοφάγων Μυριάποδων που ανήκουν στην οικογένεια Σκολοπενδρίδες και στην ομοταξία Χειλόποδα. Το μήκος του σώματός της κυμαίνεται από 5 ως 30 εκατοστά. Συλλαμβάνει τη λεία της με το δηλητήριο που εκκρίνει. Το δάγκωμά της προκαλεί πόνο στον άνθρωπο και μπορεί να επιφέρει το θάνατο στα ζώα.
μικρογραφία

## Περιγραφή
300px|thumb|Σαρανταποδαρούσα.
Το σώμα της σαρανταποδαρούσας είναι μεγάλο σε μήκος και ευκίνητο. Έχει 21 ίδιες ζώνες, εκ των οποίων ξεκινούν ισάριθμα ζεύγη αρθρωτών ποδιών.  Το πρώτο ζεύγος έχει μεταμορφωθεί σε άγκιστρα, τα οποία έχουν μορφή σαγονιού. Από αυτά εκχέεται δηλητήριο. Στα πλάγια του κεφαλιού έχει τέσσερα μάτια και  στο πάνω μέρος ένα ζευγάρι κεραίες, οι οποίες είναι μικρές. Οι σαρανταποδαρούσες ζουν κάτω από πέτρες στις περιοχές της Μεσογείου και τρέφονται με έντομα και νύμφες εντόμων.

## Είδη
Τα πλέον γνωστά είδη είναι η γιγάντια σκολόπενδρα των Ινδιών και η σκολόπενδρα η ζωνωτή.

### Διαίρεση
Τα Χειλόποδα διακρίνονται σε τέσσερις κύριες τάξεις: τα Γεωφιλόμορφα, τα Σκολοπενδρόμορφα, τα Λιθοβιόμορφα και τα Σκουτιγκερόμορφα.

## Βιβλιογραφία
* *Εγκυκλοπαίδεια 2002*, εκδ. 1984, τ. 18, σελ. 213.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες
* Debunking of some centipede myths, by American Tarantula Society 
* Σαρανταποδαρούσες της Αυστραλίας
* Tree of Life Project  – Chilopoda
* What do you call a centipede?
* Φωτογραφίες αυστραλιανής σαρανταποδαρούσας- ''Scolopendra morsitans''
* Scolopendra.be
* Chilobase 
* Myriapoda.org
* Σαρανταποδαρούσες της Τασμανίας
* Millipedes and Centipedes, Kansas State University

Κατηγορία:Μυριάποδα
Μητροφάνης Κριτόπουλος

Ο **Μητροφάνης Κριτόπουλος** ήταν μια σπουδαία πνευματική προσωπικότητα του 17ου αιώνα, ο οποίος διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας κατά τα έτη 1636-1639.

## Βίος
Γεννήθηκε στη Βέροια το 1589. Εκάρη μοναχός στο Άγιο Όρος και κατόπιν εντάχθηκε στον κλήρο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Ο Πατριάρχης Κύριλλος Λούκαρις τον έστειλε για σπουδές στην Αγγλία και στη Γερμανία. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης επί επτά έτη (1617-1624) ως υπότροφος του βασιλιά της Αγγλίας Ιακώβου Α΄. Κατά την παραμονή του στη Δύση γνώρισε τον αγγλικανισμό και τις διάφορες τάσεις του προτεσταντισμού, ενώ έκανε εκεί γνωστή την Ορθοδοξία. Στην επιστροφή του παρέμεινε για ένα χρόνο στη Βενετία, όπου παρέδωσε μαθήματα σε ελληνόπουλα της εκεί Ελληνικής παροικίας.
Επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια το 1630 μέσω Κωνσταντινούπολης και τρία χρόνια αργότερα χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Μέμφεως και Αιγύπτου από τον Πατριάρχη Γεράσιμο Σπαρταλώτη. Μετά το θάνατό του, το 1636, εξελέγη Πατριάρχης.

Πέθανε το 1639. Άφησε πλούσιο συγγραφικό έργο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 36, σελ. 186
*Κωνσταντίνος Δημαράς, « Ο Μητροφάνης Κριτόπουλος», στο: Κ.Θ.Δημαράς, Σύμμικτα Α' Από την παιδεία στην λογοτεχνία, (επιμ.Αλέξης Πολίτης), Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού, Αθήνα, 2000, σελ.38-40
*Κωνσταντίνος Δημαράς, «Μια βιβλιοθήκη», στο: Κ.Θ.Δημαράς, Σύμμικτα Α' Από την παιδεία στην λογοτεχνία, (επιμ.Αλέξης Πολίτης), Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού, Αθήνα, 2000, σελ.36-38

## Βιβλιογραφία
* Davey, Colin, «Ἡ ἀλληλογραφία τοῦ Μητροφάνους Κριτοπούλου κατὰ τὴν ἐν Ἀγγλίᾳ διαμονὴν αὐτοῦ » , Θεολογία, 41 (1970), σσ. 116-136
* Davey, Colin, «Metrophanes Kritopoulos, pioneer for unity » , Θεολογία, 38 (1967), σσ. 459-486
* Δυοβουνιώτης Κ.Δ., *Μητροφάνους Κριτόπουλου ανέκδοτος Γραμματική της απλής Ελληνικής εκδιδομένη*, Επ.Επ.Θεολ.Σχολ.Πανεπ.Αθηνών, τομ.1 (1924), σελ.97-123 http://www.imdlibrary.gr/index.php?option=com_flippingbook&view=book&id=686:-----1926--1&catid=2:2010-05-31-05-04-09&tmpl=component
*Ιωάννης Αναστασίου, «Η μικρή νεοελληνική γραμματική του Μητροφάνη Κριτόπουλου» Ελληνική Ιστορική Εταιρεία, Δ' Πανελλήνιο Ιστορικό Συνέδριο-Πρακτικά, Αθήνα, 1983, σελ.9-16
*Moennig U., «Ο Μητροφάνης Κριτόπουλος μεταφραστής ελληνικών δημωδών στίχων (Στρασβούργο 1627)», Θησαυρίσματα / Thesaurismata, τομ. 22 (1992),σελ. 361-371
*Ι. Κουρεμπελὲς,Τίποτα ἐνάντια στὴ συνείδηση. Ὁ Μητροφάνης Κριτόπουλος σὲ θεολογικὸ διάλογο καὶ ἡ δογματικὴ σημασία τῆς Ὁμολογίας του, εκδΘεσσαλονίκη: Δέσποινα Κυριακίδη, 2015

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 - 10.000 μέτρα Γυναικών

Η κούρσα των **[[10.000 μέτρα|10.000 μέτρων]]** γυναικών στο πρόγραμμα του στίβου των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008 διεξήχθη την Παρασκευή 15 Αυγούστου στο Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου και συμμετείχαν 31 αθλήτριες από 18 χώρες. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε η Τιρουνές Ντιμπάμπα από την Αιθιοπία σημειώντας ολυμπιακό ρεκόρ, ενώ στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Ελβάν Αμπεϊλεγκέσε εκπροσωπώντας την Τουρκία και την τρίτη η Αμερικανή Σαλέιν Φλάναγκαν.

Η κούρσα ήταν μία από τις ταχύτερες όλων των εποχών, καθώς οι τρεις πρώτες δρομείς σημείωσαν ρεκόρ για την ήπειρό της ενώ η τέταρτη, η Κενυάτισα Λινέτ Μασάι πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ νεανίδων και εθνικό ρεκόρ. Η Ντιμπάμπα και Αμπεϊλεγκέσε έγιναν μόλις η δεύτερη και η τρίτη αντίστοιχα δρομέας με επίδοση κάτω από 30 λεπτά στην απόσταση των 10.000 μέτρων.

## Τελικός
Στο αγώνισμα των 10.000 μέτρων δεν υπήρξαν προκριματικοί γύροι. Όσες αθλήτριες είχαν πιάσει τα όρια πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες αγωνίστηκαν απευθείας στον τελικό. Η Αμπεϊλεγκέσε και η εκπρόσωπος της Ολλανδίας Λόρνα Κίπλαγκατ, αιθιοπικής καταγωγής, έδωσαν από την αρχή γρήγορο ρυθμό στην κούρσα με σκοπό να αποσπαστούν από την πρώην συμπατριώτισσα τους Ντιμπάμπα, η οποία φημίζεται για το δυνατό της φίνις και ήταν το φαβορί για τη νίκη. Ώστοσο η Ντιμπάμπα έμεινε κοντά τους και πήρε το προβάδισμα στον τελευταίο γύρο κρατώντας το έως το τέλος. Αντίθετα η Κίπλαγκατ δεν άντεξε τελικά στο γρήγορο ρυθμό και τερμάτισε μόλις όγδοη. Ήταν το τρίτο χρυσό και έβδομο συνολικά ολυμπιακό μετάλλιο για την Αιθιοπία στην απόσταση αυτή.

## Παραπομπές
* Επίσημα αποτελέσματα τελικού, IAAF
* Women's 10,000m FINAL, αναφορά για τον τελικό στην ιστοσελίδα της IAAF

Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Γεώργιος Ζήβας

Ο **Γεώργιος Ζήβας** (Πάτρα 1911 - Πάτρα 4 Νοεμβρίου 1983) ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στην ελεύθερη δισκοβολία και σφαιροβολία. Ήταν αθλητής της Παναχαϊκής και μέλος της εθνικής ομάδας.

Ο Ζήβας Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1925 σε ηλικία 14 ετών όταν και γράφτηκε στην Παναχαϊκή, συμμετείχε στους πρώτους του αγώνες που ήταν οι τοπικοί προκριματικοί για τους ολυμπιακούς αγώνες του Άμστερνταμ όπου δεν κατάφερε να διακριθεί. Πρώτη του νίκη το 1927 στους Β' πανελλήνιους εφηβικούς αγώνες που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην ελεύθερη δισκοβολία.

Κατέρριψε δύο φορές το πανελλήνιο ρεκόρ στην ελεύθερη δισκοβολία, τον Οκτώβριο του 1927 το πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων με 34.38 και το πανελλήνιο ρεκόρ ανδρών το 1929 με 43.38, το ρεκόρ αυτό διατηρούνταν από το 1909. Ήταν επίσης πρώτος στους Ελληνο-Ελβετικούς αγώνες του 1929 στην ελεύθερη δισκοβολία με επίδοση 38,93. Πρώτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1932 με επίδοση 12,55. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1933 ήταν 1ος στην σφαιροβολία με 13,60 και 4ος στην ελεύθερη δισκοβολία με 37,11. Είχε κατακτήσει την πρώτη θέση στη σφαιροβολία και τη δεύτερη στη δισκοβολία στο Παγκύπριο πρωτάθλημα στίβου το 1929. Σημείωση: τότε συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Κύπρου και ελληνικοί σύλλογοι. 

Στους Βαλκανικούς αγώνες ήταν τρίτος στην σφαιροβολία το 1931 με επίδοση 13,16, και τέταρτος το 1932 με επίδοση 12,74,5.

## Νίκες

**Ελεύθερη δισκοβολία**
*Πανελλήνιο εφήβων 
::Χρυσό : 1927 (Πανελλήνιο Ρεκόρ)
*Πανελλήνιο ανδρών
::Χρυσό : 1929 (Πανελλήνιο Ρεκόρ)
::χάλκινο: 1933
*Παγκύπριοι αγώνες
::Αργυρό : 1929 

**Σφαιροβολία**
*Πανελλήνιο αντρών
::χρυσό: 1932, 1933
*Παγκύπριοι αγώνες
::Χρυσό : 1929 
*Αχαϊκοί αγώνες
::Χρυσό : 1933
*Βαλκανικοί αγώνες
::χάλκινο: 1931

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σφαιροβολίας
Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Μουλάγιε Ουλντ Μοχάμεντ Λαγκντάφ

Ο **Μουλάγιε Ουλντ Μοχάμεντ Λαγκντάφ** (Moulaye Ould Mohamed Laghdaf, αραβικά: مولاي ولد محمد لغظف)) είναι Μαυριτανός πολιτικός, πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από τις 14 Αυγούστου 2008 ως τις 20 Αυγούστου 2014.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1957 στη Νέμα και είναι μηχανικός, μέλος της φυλής Ταζακάν.. Υπηρέτησε ως πρεσβευτής της χώρας του στο Βέλγιο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2006 ως το 2008. Στη συνέχεια διορίστηκε από τη χούντα στην πρωθυπουργία, έπειτα από το πραξικόπημα του 2008. Τον διορισμό του τον έκανε ο ίδιος ο αρχηγός της χούντας, Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ στις 14 Αυγούστου του 2008. 

Στις 26 Αυγούστου του 2008 ο Συναγερμός των Δημοκρατικών Δυνάμεων (RFD), ο Συνασπισμός για τη Δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία - Κίνημα για Ανανέωση (AJD-MR) και το Κίνημα για Άμεση Δημοκρατία (MDD) ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να μη συμμετάσχουν στην κυβέρνηση του Λαγκντάφ επειδή η χούντα δεν είχε αποσαφηνίσει αν θα επιτρεπόταν σε κάποιο μέλος της να κατέλθει ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές. Επίσης, ζήτησαν από το καθεστώς να καταστήσει σαφές για πόσο καιρό θα έμενε στην εξουσία. Η νέα κυβέρνηση υπό τον Λαγκντάφ διορίστηκε στις 31 Αυγούστου και η σύνθεσή της ανακοινώθηκε στην τηλεόραση την 1η Σεπτεμβρίου. Εκτός από τον Λαγκντάφ, η κυβέρνηση αριθμούσε 28 μέλη. Τα μέλη της νέας κυβέρνησης θεωρούνταν γενικά τεχνοκράτες. Στην κυβέρνηση συμπεριελήφθησαν αρκετά μέλη του RFD, παρά την άρνηση του κόμματος να μετάσχει. Το RFD απάντησε ότι τα μέλη του RFD που είχαν δεχθεί θέσεις στην κυβέρνηση είχαν αυτομάτως παραιτηθεί από το κόμμα με την ενέργειά τους εκείνη.
Ο Λαγκντάφ ανακοίνωσε στις 6 Σεπτεμβρίου του 2008 τη διεξαγωγή  "ανοικτού και εποικοδομητικού διαλόγου"  με σκοπό να οριστεί ένα χρονοδιάγραμμα για τη διεξαγωγή εκλογών και συνταγματικές τροποποιήσεις. Στον διάλογο αυτό θα μπορούσαν να λάβουν μέρος μέλη της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, οργανώσεις, κόμματα και άλλοι φορείς. 

### Κυβέρνηση εθνικής ενότητας 2009
Στις 4 Ιουνίου του 2009 συμφωνήθηκε ανάμεσα στους στρατιωτικούς και στην αντιπολίτευση να μεταφερθούν οι εκλογές από τον Ιούνιο για τον Ιούλιο και να σταματήσει την εκστρατεία του ο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ. Επίσης, με βάση την ίδια συμφωνία ο ανατραπείς πρόεδρος Αμπνταλαχί διόρισε νέο υπουργικό συμβούλιο με πρωθυπουργό ξανά τον Λαγκντάφ.  Ο προσωρινός πρόεδρος, Μπα Μαμαντού Μπαρέ, παρέμεινε ως την ορκωμοσία του νικητή των προεδρικών εκλογών, οι οποίες διεξήχθησαν στις 18 Ιουλίου.

### Μετέπειτα χρόνια
Ο Λαγκντάφ παρέμεινε πρωθυπουργός και μετά το 2009. Στις 3 Φεβρουαρίου 2014 σχημάτισε νέα κυβέρνηση, η σύνθεση της οποίας ανακοινώθηκε στις 12 Φεβρουαρίου, με αμετάβλητο σχήμα.
Τον Αύγουστο του 2014 τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Γιαχία Ουλντ Χαντεμίν.

## Παραπομπές


Λαγκνταφ
Αδενοσίνη

Η **αδενοσίνη** (αγγλ.: *adenosine*) είναι μια βιοχημική ένωση που περιέχει άζωτο και ανήκει στους νουκλεοζίτες. Πιο συγκεκριμένα, ανήκει στους ριβονουκλεοζίτες, δηλ. αποτελείται από μια βάση αδενίνης που έχει προσκολληθεί σε ένα μόριο ριβόζης.

Η αδενοσίνη αποτελεί τμήμα των νουκλεοτιδίων που συνθέτουν τα νουκλεϊκά οξέα και ATP. Συγκεκριμένα αποτελεί ένα από τα προϊόντα μερικής υδρολυτικής διάσπασης των ριβονουκλεϊκών οξέων RNA όπου στα μόρια των τελευταίων συμμετέχει με τη μορφή της φωσφορικής αδενοσίνης, ή ορθότερα ως αδενυλικό οξύ.
Με την ίδια μορφή περιέχεται επίσης και στα μόρια των σημαντικοτέρων  υδατοδιαλυτών συνενζύμων, όπως π.χ. στο ADP, NAD, NADP και FAD.
Ειδικότερα η αδενοσίνη με τη μορφή της τριφωσφορικής αδενοσίνης ή *αδενοσινοτριφωσφορικού οξέος* ή ATP, αποτελεί τον σημαντικότερο φορέα βιολογικής ενέργειας με ιδιαίτερο αποφασιστικό ρόλο στο μεταβολισμό.

## Δείτε επίσης
*Φωσφορυλίωση

Κατηγορία:Βιοχημεία
Κατηγορία:Νουκλεοζίτες
Κατηγορία:Κυτταρολογία
Κατηγορία:Πουρίνες
Διόδοτος

**Διόδοτος** είναι ένα αρχαίο ελληνικό ανδρικό όνομα. Σε πηγές της ελληνικής ιστορίας αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα που έφεραν το όνομα αυτό:

*Διόδοτος Α', ηγεμόνας του ελληνιστικού βασιλείου της Βακτρίας.
*Διόδοτος Β', ηγεμόνας του ελληνιστικού βασιλείου της Βακτρίας.
*Διόδοτος Τρύφων, ηγεμόνας του κράτους των Σελευκίδων.
*Διόδοτος, στωικός φιλόσοφος του 1ου αιώνα π.Χ.
*Διόδοτος, Αθηναίος πολιτικός που εναντιώθηκε στον Κλέονα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Βιολογικός πόλεμος

Γενικά ως **βιολογικός πόλεμος** (αγγλικά: *biological warfare*), ή *μικροβιολογικός πόλεμος*, χαρακτηρίζεται ο πόλεμος εκείνος κατά τον οποίο γίνεται χρήση ζώντων οργανισμών και ειδικότερα παθογόνων μικροοργανισμών ή παραγώγων αυτών όπως π.χ. έντομα, μικρόβια, καλλιέργειες με φονικούς ιούς και βακτήρια, προκειμένου να προκαλέσουν ασθένεια ή θάνατο ανυπεράσπιστων αμάχων πληθυσμών. Τα **βιολογικά όπλα** κατατάσσονται, μαζί με τα πυρηνικά και τα χημικά, στα όπλα μαζικής καταστροφής και στα **μη συμβατικά** μέσα πολέμου.
## Οι τύποι βιολογικού πολέμου
Ο Βιολογικός πόλεμος διακρίνεται σε τρία επίπεδα. Το πρώτο είναι όταν μία πλευρά χρησιμοποιεί παθογόνους οργανισμούς, που δεν έχουν ως βασικό σκοπό το θάνατο, αλλά την εξασθένηση των γραμμών του αντιπάλου. Το δεύτερο επίπεδο είναι όταν χρησιμοποιούνται σε ένα ολόκληρο θέατρο επιχειρήσεων, π.χ. για γενοκτονία, όπως όταν οι Άγγλοι άποικοι στις ΗΠΑ έδωσαν κουβέρτες με ευλογιά στους Ινδιάνους. Εδώ χρησιμοποιούνται θανατηφόρες ασθένειες, αλλά υπάρχει τρόπος θεραπείας. Στο τρίτο επίπεδο εξαπολύονται μεταλλαγμένοι (οπλοποιημένοι) ιοί με συμβατά μέσα, όπως διηπειρωτικοί πύραυλοι, βόμβες..., που προκαλούν ασθένειες που δεν έχει ξαναντιμετωπίσει το ανθρώπινο είδος, και συνεπώς δεν υπάρχει άμεση θεραπεία.
## Οι χώρες που πιθανόν εμπλέκονται
Οι χώρες που φέρονται να είχαν καταρτίσει προγράμματα ανάπτυξης βιολογικών όπλων ήταν η Ιαπωνία, η οποία τα χρησιμοποίησε, κατά τον Σινοϊαπωνικό πόλεμο(1931-1945), οι ΗΠΑ, οι οποίες χρησιμοποίησαν την τεχνολογία των Ιαπώνων και η Σοβιετική Ένωση, που είχε και τα πιο εξελιγμένα. Αν και μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ μεγάλες ποσότητες βιολογικών όπλων καταστράφηκαν, υπάρχουν θεωρίες που ισχυρίζονται ότι υπάρχουν ακόμα κάποια αποθέματα. Και οι τρεις παραπάνω ανέπτυξαν ιδιαίτερα μεταλλάξεις στο μικρόβιο της πανώλης, που προκάλεσε τα περισσότερα θύματα στην ανθρωπότητα και κατάφεραν να επιτύχουν ιδιαίτερα μεγάλα ποσοστά θνησιμότητας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βιοηθική
Κατηγορία:Πόλεμος
Βιογεωγραφική περιοχή

Με τον όρο **βιογεωγραφική περιοχή** (αλλιώς και **βιογεωγραφικά βασίλεια**), κατά τη Βιογεωγραφία, χαρακτηρίζεται επιφάνεια της Γης που περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες οργανισμών και ιδιαίτερα φυτών και ζώων που εμποδίζονται ν΄ απομακρυνθούν από την περιοχή αυτή εξαιτίας διαφόρων φυσικών εμποδίων.

Έτσι οι βιογεωγραφικές περιοχές, ως υποδιαιρέσεις της επιφάνειας της Γης, εμφανίζουν διαφορετική σύσταση της πανίδας και χλωρίδας δημιουργώντας κατά συνέπεια και διαφορετικές φυτογεωγραφικές και ζωογεωγραφικές περιοχές. Αυτός ο βιοκαταμερισμός της επιφάνειας της Γης ήταν και η αφετηρία της δημιουργίας της ιδιαίτερης επιστήμης της Βιογεωγραφίας.

Τα βιογεωγραφικά βασίλεια, όπως καθιερώθηκαν από τον Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας, είναι η Παλαιοαρκτική (Βόρεια Ευρώπη, Μεσόγειος, Σιβηρία, Μαντζουρία), η Αιθιοπική (Ανατολική, Δυτική και Νότια Αφρική, Μαδαγασκάρη), η Ανατολική (κεντρική Ινδία, Σρι Λάνκα, Ινδοκίνα, Βορειοανατολική Ασία), η Αυστραλιανή (Αυστρο-Μαλαισία, Αυστραλία, Πολυνησία, Νέα Ζηλανδία), η Νεαρκτική (Καλιφόρνια, Βραχώδη Όρη, οροσειρά Allegheny, Καναδάς) και η Νεοτροπική περιοχή (Χιλή, Βραζιλία, Μεξικό, Αντίλες). Αν και οι περιοχές αυτές είναι ευρέως αποδεκτές ως σήμερα, ορισμένοι ερευνητές υιοθετούν επίσης πιο λεπτομερείς υποδιαιρέσεις. Τα βασίλεια δεν αντιστοιχούν ακριβώς σε ηπειρωτικά όρια. Παρατηρούνται πολλές αποκλίσεις ως προς την ταξινόμηση των φυτογεωγραφικών και ζωογεωγραφικών περιοχών που δεν ταυτίζονται π.χ. κατ΄ αριθμό περιοχών και των φυσικών ορίων τους. Σημαντικότερες τέτοιες ταξινομήσεις είναι η ταξινόμηση κατά Γκουντ (φυτογεωγραφική), και η ταξινόμηση κατά Ντάρλιγκτον (ζωογεωγραφική).

## Βιβλιογραφία
* Huggett, Richard. *Fundamentals of Biogeography*, Routledge, 2005


Κατηγορία:Βιογεωγραφία
Κατηγορία:Ενδιαίτημα
Όσρεντ της Νορθουμβρίας

Ο **Όσρεντ Α' της Νορθουμβρίας** (*Osred*, 697 - 716) βασιλιάς της Νορθουμβρίας (705 - 716) ήταν γιος του Άλντφριθ της Νορθουμβρίας και της Κάθμπουρ, διάδοχος του σφετεριστή βασιλιά Ίντγουλφ της Νορθουμβρίας. Παρά το γεγονός ότι η Κάθμπουρ ήταν η μοναδική σύζυγος του πατέρα του ο ίδιος ο Όσρεντ δεν καταγράφεται πουθενά ως γιος της, δεν διαδέχτηκε αμέσως τον πατέρα του όταν πέθανε, για λίγους μήνες εμφανίζεται βασιλιάς ο σφετεριστής Ίντγουλφ.
Την εποχή που ανέβηκε ο Όσρεντ στον θρόνο ήταν ακόμα μικρό παιδί, την πραγματική εξουσία είχαν στην Νορθουμβρία δυο ισχυροτατοι άντρες ο κόμης Μπέρτφριθ και ο αντίπαλος του πατέρα του επίσκοπος Ουίλφριντ ο οποίος τον λάτρεψε σαν δικό του γιο. Ο θάνατος του Ουίλφριντ (709) δεν φαίνεται να προκάλεσε καμιά πολιτική αστάθεια, η περίπτωση της πτώσης του Ίντγουλφ έδειξε ότι η σταθερότητα στην διαδοχή από τον Οίκο της Βερνικίας ήταν εγγυημένη αλλά η κατάσταση θα κρατήσει μέχρι τον θάνατο του Όσρεντ.

Το 711 ο κόμης Μπέρτφριθ συνέτριψε τους Πίκτες στα βόρεια του ποταμού Φόρθ αλλά παρόλα αυτά η βασιλεία του Όσρεντ ήταν παραμελημένη ιστορικά. Μια σειρά από πηγές παρουσιάζουν τον Όσρεντ σαν άτακτο νέο άντρα που παρενοχλούσε συνεχώς τους μοναχούς, ο Βέδας αντίθετα γράφει πολύ καλά λόγια για τον πρόσωπο του και τον παρουσιάζει σαν νέο Ιωσία. Ο συγγραφέας Έθελγουλφ σε ένα ποίημα του 9ου αιώνα τον εμφανίζει σαν εξαιρετικά δυναμικό και ενεργητικό βασιλιά με απολυταρχικές τάσεις, επιπλέον ο Έθελγουλφ γράφει ότι ήταν τρελός, ανίκανος να ελέγξει τις επιθυμίες του και ανάγκασε τους πολιτικούς του αντιπάλους να αποσυρθούν σε μοναστήρια.
Ο Όσρεντ ενηλικιώθηκε (716) αλλά αμέσως μετά δολοφονήθηκε για άγνωστους λόγους, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι η δολοφονία του έγινε *"νότια από τα σύνορα"*. Οι συγγραφείς Ντέιβιντ Ρόλλασον και Χιγκάμ αναφέρουν ότι η περιοχή βρισκόταν στα όρια του βασιλείου των Πίκτων, συνεπώς εκείνοι τον δολοφόνησαν, τον διαδέχτηκε ο Κοένρεντ της Νορθουμβρίας.
 
## Πηγές

*Higham, N.J., The Kingdom of Northumbria AD 350–1100. Stroud: Sutton, 1993. 
*Rollason, David (2004). "Osred I (696x8–716)". Oxford Dictionary of National Biography,. Oxford University Press. Retrieved 2007-08-20.
*Campbell, Alistair. De abbatibus. Oxford: Clarendon Press, 1967.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Όσρεντ 

Οσρεντ
Κατηγορία:Βασιλικός Οίκος της Νορθουμβρίας