open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κορράδος του Ούρσλινγκεν

Ο **Κορράδος του Ούρσλινγκεν**, γερμ.: *Conrad von Urslingen* (απεβ. 1202) ήταν δούκας του Σπολέτο σε δύο περιπτώσεις: πρώτα από το 1183 έως το 1190 και στη συνέχεια από το 1195 έως το 1198.

## Βιογραφία
Ο Κορράδος Α΄ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως κόμης της Ασίζης, η οποία του δόθηκε μετά την κατάκτησή του το 1174 από τον Χριστιανό αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Ο βασιλιάς Φρειδερίκος Α΄ της Γερμανίας, έκανε τον Κορράδο κόμη και του παραχώρησε τη Ρόκκα ως έδρα της εξουσίας του. Κατά τη διάρκεια της θητείας του Κορράδου Α΄, ο Άγιος Φραγκίσκος γεννήθηκε στην Ασίζη.

Το 1183 ο Φρειδερίκος Α΄ τοποθέτησε τον Κορράδο Α΄ ως δούκα του Σπολέτο. Το 1190 κυνηγήθηκε από το Σπολέτo από τις ανερχόμενες δυνάμεις των Γουέλφων, αλλά ανέκτησε το δουκάτο του το 1195. Προστάτευσε για λίγο τον νεαρό βασιλιά Φρειδερίκο Β΄ στη Ρόκα και ενήργησε ως τοποτηρητής (vicarius) του βασιλείου της Σικελίας, αλλά το 1198 διατάχθηκε να αποδώσει το Σπολέτο στον πάπα και κατά τη διάρκεια της απουσίας του, η Ασίζη επαναστάτησε και δήλωσε κοινότητα.

Γιος του ήταν ο Ραϊνάλδος του Ούρσλινγκεν, δούκας του Σπολέτο από το 1223 έως το 1230.

Η στρατιωτική βασιλική σταδιοδρομία του Κορράδου Α΄ ταυτίζεται σημαντικά με την αρχόμενη και επιθετική διεκδίκηση της εξουσίας από τις «κοινότητες» της Ιταλίας (και γενικά των ευρωπαϊκών εδαφών) και την με αναστατώσεις βιογραφία του ως βασιλικού εκπροσώπου (vicar), που συμβολίζει την παρακμή τού *επάνω σε πολλά έθνη* βασιλείου στο εσωτερικό της Ιταλίας και στην Ευρώπη συνολικά. Ορισμένες κοινότητες αυτοδιορίζονταν με «πολιτοφυλακές» σε ολόκληρο τον Χριστιανικό κόσμο, για να ανατρέψουν τους πιστούς τοπικούς υποστηρικτές της ιδέας του *Sacrum Imperium,* ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τα σύγχρονα εθνικά κράτη έμμεσα.

## Οικογένεια
Είχε τέκνο:
* Ράιναλντ άκμασε 1223-30, δούκας του Σπολέτο.

## Πηγές
* Jordan, E. *Les origines de la domination Angevine en Italie* . Παρίσι, 1909.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Samsung Internet

Το **Samsung Internet Browser** (ή απλά **Samsung Internet** ή ***S Browser***  ) είναι ένα πρόγραμμα περιήγησης ιστού  για έξυπνα τηλέφωνα και tablet που αναπτύχθηκε από τη Samsung Electronics . Βασίζεται στο έργο ανοιχτού κώδικα Chromium . Έρχεται προεγκατεστημένο στις συσκευές Samsung Galaxy. Η Samsung υπολόγισε ότι είχε περίπου 400 εκατομμύρια μηνιαίους ενεργούς χρήστες το 2016. Σύμφωνα με το StatCounter, το μερίδιο αγοράς του ήταν περίπου 4,98% (μεταξύ 53,26% για όλες τις παραλλαγές του Chrome ) γύρω στον Μάιο του 2018. 

## Ιστορία
Το Samsung Internet αντικατέστησε το πρόγραμμα περιήγησης Android που ήταν προεπιλεγμένο στις συσκευές Samsung Galaxy το 2012.  Γύρω στις αρχές του 2013, αποφάσισε να βασίσει το πρόγραμμα περιήγησης στο Chromium και η πρώτη έκδοση που βασίζεται στο Chromium κυκλοφόρησε με ένα μοντέλο S4 αργότερα εκείνο το έτος. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φυλλομετρητές
Θεοβάλδος Β΄ του Σπολέτου

Ο **Θεοβάλδος Β΄** (923/925 - Ιούλιος 957/961 ή 964) ήταν δούκας του Σπολέτo και μάργραβος του Καμερίνο από το 953. Ήταν γιος του Βονιφάτιου Β΄ του Σπολέτο και της Βαλντράντα.

## Βιογραφία
Το 959 ο Bερεγκάριος Β΄ μάργραβος της Ιβρέα με τον γιο του Γκυ της Ιβρέα ηγήθηκαν μίας αποστολής εναντίον του Θεοβάλδου Β΄. Τον νίκησαν και κατέλαβαν το Σπολέτο και το Καμερίνο. Ο δούκας Θεοβάλδος Β΄ καθαιρέθηκε από τον βασιλιά Όθωνα Α΄ της Γερμανίας γύρω στο έτος 964, λόγω της υποστήριξής του στον έκπτωτο πάπα Ιωάννη ΙΒ΄. Τα *Χρονικά της Φάρφα* υποδηλώνουν, ότι τον διαδέχθηκε ο Θρασαμούνδος κόμης του Καμερίνο, αλλά δεν υπάρχουν έγγραφα, που να πιστοποιούν αυτή τη διαδοχή. Αντίθετα, φαίνεται πιθανό ότι τον Θεοβάλδο Β΄ διαδέχθηκε ο πιστός υποστηρικτής του Όθωνα Α΄, Πάντουλφ Α΄ ο Σιδηροκέφαλος, ως πρίγκιπας.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Edoardo Manarini, I due volti del potere. Una parentela atipica di ufficiali e signori nel regno italico, Milano, Ledizioni, 2019, ηλεκτρονική έκδοση στις https://www.academia.edu/29909548/I_due_volti_del_potere._Una_parentela_atipica_di_ufficiali_e_signori_nel_regno_italico_Ledizioni_Milano_2016_Studi_storici_12_395_pp Academia.edu και https://books.openedition.org/ledizioni/4762 Leedizioni

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Θρασαμούνδος Γ΄ του Σπολέτου

Ο **Θρασιμούνδος Γ΄**, γερμ.: *Transamund III*, *Transmund* ή *Trasmund* (άκμασε 982 - 989) ήταν δούκας του Σπολέτo και μαρκήσιος του Καμερίνo από το 982 μέχρι το τέλος του το 989. 

## Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν ο κόμης Άττο Α΄ του Κιέτι (Tεάτε) και η Πέννε. Οι ακριβείς ημερομηνίες της δουκικής του εξουσίας στο Σπολέτo είναι αμφισβητούμενες και η εξουσία του φαίνεται να είχε διακοπεί τουλάχιστον μία φορά. Αυτή η διακοπή έχει προκαλέσει σύγχυση ως προς το πόσα άτομα με το όνομα Θρασαμούνδος κυβερνούσαν πραγματικά το Σπολέτo σε αυτή την εποχή. Τα *Χρονικά της Φάρφα* ισχυρίζονται, ότι ένας Θρασιμούνδος διαδέχθηκε τον Θεοβάλδο Β΄ γύρω στο 964, αλλά αυτό φαίνεται να είναι μία εσφαλμένη δήλωση της χρονολογίας. Τα *Χρονικά του Αγίου Στεφάνου στο Ρίβο Μαρίς* αναφέρονται σε έναν δούκα Θρασιμούνδο ήδη από το 971, αλλά αυτή η πηγή έχει απαξιωθεί ως ψευδής. Φαίνεται ότι υπήρχε ένας μόνο δούκας Θρασιμούνδος, που κυβέρνησε τον Σπολέτο τουλάχιστον δύο φορές και ότι θα έπρεπε να αναφέρεται ως Θρασιμούνδος Γ΄. Φαίνεται ότι απεβίωσε κάπου γύρω στο 989 και τον διαδέχθηκε ο Ούγος των Μποζονιδών μάργραβος της Τοσκάνης.

Υπάρχουν διάφορες πηγές που αναφέρονται σε έναν δούκα Θρασιμούνδο Γ΄ και έναν Θρασιμούνδο Δ΄. Αν και είναι πιθανό ότι και οι δύο είναι στην πραγματικότητα ο Θρασιμούνδος Γ΄ γιος του κόμη Άττο Β΄, δεν μπορεί να αποκλειστεί, ότι στην πραγματικότητα υπήρχαν δύο άτομα με το όνομα Θρασαμούνδος, που κατείχαν τη δουκική εξουσία.

## Οικογένεια
Ο Θρασαμούνδος Γ΄ νυμφεύτηκε τη Σιχελγκάρντα και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά: 
* Γκίμπουργκα.
* Χίλντεμπραντ, κόμης.
* Τράσμουντ Β΄, κόμης.
* Άττο Γ΄, κόμης.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Rivera, Cesare. I Conti de'Marsi e la loro discendenza. 1915.
* McGrath, Felim. Aristocratic society in Abruzzo, c.950–1140. PhD diss. University of Dublin, 1914.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Δημήτριος Αναγνωστόπουλος

Ο **Δημήτριος Αναγνωστόπουλος**, *μέχρι το 1996 *'Δημήτριος Αγνός**' (γενν. 11 Ιουνίου 1970) είναι Έλληνας σκακιστής. Μέχρι το 1996 εκπροσωπούσε την Αγγλία, και κατά το ίδιο έτος απέσπασε και τον ανώτατο τίτλο του Γκρανμαίτρ.

## Σκακιστική καριέρα
Το 1987 (στο Σαν Χουάν) και το 1988 (στην Αγκουαδίγια), κέρδισε δύο φορές ασημένια μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων, στην κατηγορία κάτω των 18 ετών, ενώ το 1990 μοιράστηκε την 4η θέση (μαζί με τον μετέπειτα παγκόσμιο πρωταθλητή Βεσελίν Τοπάλοφ) στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων, στην κατηγορία κάτω των 20 ετών στο Άρνεμ. Το 1994 κέρδισε το ανοικτό τουρνουά στη Μπέργα και το 1997 στα Άνω Λιόσια.

Μετά την αλλαγή της υπηκοότητας εξαρτιόταν από τους κορυφαίους Έλληνες σκακιστές. Το 1996 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ελληνικό ατομικό πρωτάθλημα σκακιού ανδρών, ενώ την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα στη σκακιστική Ολυμπιάδα στο Ερεβάν και την επόμενη χρονιά έπαιξε στο ευρωπαϊκό ομαδικό πρωτάθλημα στην Πούλα. Το 2001, μοιράστηκε την 4η θέση στο Λονδίνο.

Την υψηλότερη κατάταξη στην καριέρα του πέτυχε την 1η Ιουλίου 1996, με 2515 βαθμούς, ήταν τότε 4ος (πίσω από τον Βασίλειο Κοτρωνιά, τον Ιωάνη Νικολαΐδη και τον Ιγκόρ Μιλαντίνοβιτς) μεταξύ των Ελλήνων σκακιστών. Από το 2003, παίζει πολύ σπάνια σε τουρνουά που διοργανώνονται από τη Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία.

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Κατηγορία:Έλληνες Γκραντ Μετρ
Σάρλιο του Σπολέτο

Ο **Σάρλιο** , Sarlio ήταν δούκας του Σπολέτο από το 940 έως το 943. Καταγόταν από την Προβηγκία και υπηρέτησε ως κόμης του παλατιού υπό τον Ούγο των Μποζονιδών βασιλιά της Λομβαρδίας. 

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Λιούτπραντ της Κρεμόνα ο βασιλιάς έδωσε χρήματα στον Σάρλιo, για να εξεγερθεί εναντίον του Άνσκαρ δούκα του Σπολέτο. Ο Σάρλιo νυμφεύτηκε τη χήρα του προηγούμενου δούκα, Θεοβάλδου Α΄, έναν ανιψιό (*nepos*) του Ούγου και απέκτησε πληροφορίες και οπαδούς στο Σπολέτo.   Σε μία απροσδιόριστη ημερομηνία, ο Σάρλιο ξεσήκωσε μία εξέγερση εναντίον του Άνσκαρ, ο οποίος εγκατέλειψε την πόλη Σπολέτo, για να τον συναντήσει στη μάχη του Σπολέτo. Αν και ο Σάρλιo δεν μπήκε στη μάχη προσωπικά, τα στρατεύματά του ήταν νικητές και ο Άνσκαρ σκοτώθηκε. 

Το 941 ο Ούγος πήρε πολλά μοναστήρια στη μαρκιωνία της Τοσκάνης και τη μαρκιωνία του Φέρμo, συμπεριλαμβανομένου του αβαείου της Φάρφα, και τα έδωσε στον Σάρλιo,  ο οποίος πήρε τον τίτλο «πρύτανης της Σαμπίνα» σύμφωνα με το Χρονικό της Φάρφα (*[[Chronicon Farfense]])*. Το 943 ο Ούγος ανάγκασε τον Σάρλιo να αποσυρθεί σε ένα μοναστήρι, κατηγορώντας τον για τη δολοφονία του Άνσκαρ, και τοποθέτησε τον νόθο γιο του Ουμβέρτο των Μποζονιδών, που ήδη κυβερνούσε την Τοσκάνη, ως επικεφαλής του Σπολέτo. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Πηγές

*
*
*
*
*
*

Κατηγορία:Χριστιανοί μοναχοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Νακούρου

Το **Νακούρου** (*Nakuru*) είναι μεγάλη πόλη της Κένυας. Σήμερα είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης Κομητείας Νακούρου, ενώ μέχρι το 2010 ήταν η πρωτεύουσα της Επαρχίας της Κοιλάδας Ριφτ. Το 2019 το Νακούρου είχε πληθυσμό 570.674 κατοίκους, γεγονός που την καθιστά την τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στην Κένυα σε πληθυσμό, μετά την πρωτεύουσα Ναϊρόμπι, τη Μομπάσα και το Κισούμου. Το Νακούρου είναι γνωστό και με τα προσωνύμια «Ναξ» ή «Ναξάρ».

## Γεωγραφία
Η πόλη είναι κτισμένη στα υψίπεδα της Κένυας, σε υψόμετρο 1.850 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην εθνική οδό Ναϊρόμπι-Νακούρου, σε απόσταση 107,7 χιλιόμετρα από το Ναϊρόμπι. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του Νακούρου είναι 0°18΄ Νότιο πλάτος και 36°04΄ Ανατολικό μήκος.

## Ιστορία
thumb|left|Το Νακούρου το 1913
Η ιστορία του Νακούρου ακολουθεί μια προϊστορική περίοδο κατοικήσεως, όπως υποδεικνύουν τα αρχαιολογικά ευρήματα περίπου 8 χιλιόμετρα από το σημερινό κέντρο της πόλης, στον Λόφο του Ύρακος (*Hyrax Hill*). Ωστόσο η σημερινή πόλη ιδρύθηκε επισήμως από τους Βρετανούς μόλις στις 28 Ιανουαρίου 1904. Τότε η έκταση εντός κύκλου με ακτίνα ένα μίλι (1.609 μέτρα) και κέντρο σημείο της σιδηροδρομικής γραμμής στο οποίο θα κτιζόταν ο σιδηροδρομικός σταθμός, κηρύχθηκε οικισμός.

Η ονομασία της πόλεως, όπως και πολλές άλλες στην Κένυα, προέρχεται από τη γλώσσα των Μασσάι. Μετά την ίδρυσή της συνεχώς μεγάλωνε και έγινε δήμος το 1952.

Οι δύο πρώτοι πρόεδροι της ανεξάρτητης Κένυας (οι Τζόμο Κενυάτα και Ντάνιελ Αράπ Μόι) διατηρούσαν ημιεπίσημη κατοικία στην πόλη. Το Νακούρου υπήρξε για πολλά χρόνια κέντρο ζυμώσεων της κενυατικής πολιτικής σκηνής. Η μετεκλογική βία του 2007 στοίχισε και στο Νακούρου, καθώς δεκάδες κτήρια κάηκαν ολοσχερώς από διάφορες φατρίες.

* Η πόλη είναι «αδελφοποιημένη» με την πόλη Ηστ Όραντζ του Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Για το Νακούρου
* Εικόνες από το Νακούρου

Νακουρου
Τζέισον Κάνλιφ

Ο **Τζέισον Κάνλιφ** (*Jason Cunliffe*, γεννήθηκε 23 Οκτωβρίου 1983) είναι ποδοσφαιριστής από το Γκουάμ που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 22 γκολ σε 63 αγώνες.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Γκουάμ 
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Θεοβάλδος Α΄ του Σπολέτου

Ο **Θεοβάλδος Α΄**, *Theobald I* (απεβ. το 936) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 928 έως το τέλος του. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Βονιφάτιου Β΄, πρώην δούκα, και μέλος της γραμμής των Χουκπολντιδών, ενός οίκου με καταγωγή από τους Ριπουάριους Φράγκους· ο Οίκος έφτιαξε τις περιουσίες του στην Ιταλία από τον 9ο αι. Ο Θεοβάλδος Α΄ ήταν ένας αδίστακτος πρίγκιπας, ακόμα και για την ηλικία του, και η καριέρα του ήταν μία διαρκώς μεταβαλλόμενη συμμαχία, καθώς οι πολιτικοί άνεμοι της κεντρικής και νότιας Ιταλίας άλλαζαν κατεύθυνση.

Το 929 ο Θεοβάλδος ενώθηκε με τον Λανδούλφος Α΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντo και τον Γουαϊμάρος Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo σε μία σειρά κοινών επιθέσεων κατά της Βυζαντινής Καμπανίας, της Απουλίας και της Καλαβρίας. Ο Θεοβάλδος Α΄ ήταν επιζήμιος για τη συνεργασία των άλλων και οι τρεις ήταν ανεπιτυχείς. Ο Γουαϊμάρος Β΄ επέστρεψε στην προηγούμενη Βυζαντική υποταγή του.

Ο Θεοβάλδος Α΄ συμμάχησε επίσης με τον Ντοσίμπιλις Β΄ κυβερνήτη της Γκαέτα κατά των Βυζαντινών.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Φάχεντ Άταλ

Ο **Φάχεντ Άταλ** (αραβικά: فهد عتال , γεννήθηκε 1 Ιανουαρίου 1985) είναι Παλαιστίνιος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της Παλαιστίνης με 16 γκολ.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*
*Προφίλ στο Goal.com 

Κατηγορία:Παλαιστίνιοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Παλαιστίνης
Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 2006
Φαροάλδος Α΄ του Σπολέτο

Ο **Φαροάλδος Α΄**, *Faroald I, Faruald*, (απεβ. 591/592) ήταν ο πρώτος δούκας του Σπολέτo. 

Ίδρυσε το δουκάτο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας της μεσοβασιλείας, που ακολούθησε το τέλος του διαδόχου του Aλβοΐνου βασιλιά των Λομβαρδών (574 ή 575).  Οδήγησε τους Λομβαρδούς στο κέντρο της ιταλικής χερσονήσου, ενώ ο Ζότο τους οδήγησε στον νότο.

Το 579, λεηλάτησε την Κλάση, το λιμάνι της Ραβέννας. Μεταξύ 584 και 588, η Κλάση ανακαταλήφθηκε από τον Βτρόκτουλφ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Παύλος ο Διάκονος . ''Historia Langobardorum'' . Διαθέσιμο στο Northvegr.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Εμίλιο Νσούε

Ο **Εμίλιο Νσούε Λόπεζ** (*Emilio Nsue López*, γεννήθηκε 30 Σεπτεμβρίου 1989) είναι  ποδοσφαιριστής από την Ισημερινή Γουινέα που αγωνίζεται ως μέσος. Ευέλικτος παίκτης, με ευχέρεια να αγωνιστεί και σε άλλες θέσεις όπως ακραίος επιθετικός, συμμετείχε στις ομάδες νέων της Ισπανίας. Είναι πρώτος σκόρερ στην  ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 23 γκολ.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από την Ισημερινή Γουινέα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινής Γουινέας
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ντεπορτίβο Καστεγιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σοσιεδάδ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίντλεσμπρο Φ.Κ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρμιγχαμ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σλομπόντα Τούζλα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2023
Αρίουλφος του Σπολέτου

Ο **Αρίουλφος**, *Ariulf* (απεβ. 602) ήταν ο δεύτερος δούκας του Σπολέτo, από το 592 (έτος τού τέλους τού Φαροάλδος Α΄  ) μέχρι το δικό του τέλος. 

## Βιογραφία
Το 592 ο Αρίουλφος, του οποίου η θέση στο Σπολέτο του επέτρεπε να ελέγχει τα βασικά σημεία κατά μήκος της Βία Φλαμίνια, της βασικής επικοινωνίας μεταξύ Ραβέννας και Ρώμης, έκοψε την εναλλακτική της, την οχυρωμένη Βία Αμερίνα, και κατέλαβε αρκετές Βυζαντινές πόλεις. Κατέλαβε πολλά οχυρά στο Λάτιο και απείλησε τη Ρώμη, όπου ο πάπας Γρηγόριος Α΄, αποκομμένος από το Εξαρχάτο της Ραβέννας, αναγκάστηκε να συνάψει χωριστή ειρήνη μαζί του, προς έντονη δυσαρέσκεια του Ρωμανού εξάρχου της Ραβέννας, που ήταν ο Αυτοκρατορικός (Bυζαντινός) εκπρόσωπος στην Ιταλία και προϊστάμενος των παπών. Οι επιτυχίες του Αρίουλφος ήταν σύντομες: οι δυνάμεις του Ρωμανού ανακατέλαβαν τις Ρωμαϊκές οχυρώσεις και την πόλη Περούτζια και καθάρισαν τους δρόμους για την περίοδο αυτή.

Στη συνέχεια βοήθησε τον Αρέχις Α΄ δούκα του Μπενεβέντο να πολιορκήσει τη Νάπολη, μία άλλη σημαντική πόλη της Ιταλίας του Αυτοκράτορα Μαυρικίου. Κέρδισε μία μεγάλη νίκη στο Καμερίνο (Camerinum), όπου σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο, ισχυρίστηκε ότι είδε τον Άγιο Σαβίνο, τον μάρτυρα-ήρωα του Σπολέτο, να τον βοηθάει και έτσι οδηγήθηκε να προσηλυτιστεί στον Καθολικό Χριστιανισμό.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Παύλος ο Διάκονος . (northvegr.org) ''Historia Langobardorum''.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Θεοδελάπιος του Σπολέτου

Ο **Θεοδελάπιος**, *Theodelap* ή *Theudelapius*  (άκμασε 601/602) ήταν ένας από τους γιους του Φαροάλδου Α΄, του πρώτου δούκα του Σπολέτo.  

## Βιογραφία
Μετά το τέλος του Αριούλφος το 601 ή το 602, ο Θεοδελάπιος και ο αδελφός του πολέμησαν για τον θρόνο. Ο Θεοδέλαπιος κέρδισε και στέφθηκε δούκας. Διατήρησε το δουκάτο για περισσότερο από μισό αιώνα, μέχρι το τέλος του.  Ωστόσο, η βασιλεία του ήταν ομαλή και φαίνεται ότι ήταν σε μεγάλο βαθμό -ή εντελώς- ανεξάρτητος από τη βασιλική εξουσία καθ' όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησής του. Τον διαδέχθηκε ο Άττο .

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Παύλος ο Διάκονος . ''Historia Langobardorum'' .

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Ατούλφος του Σπολέτου

Ο **Ατούλφος**, *Atto* ή *Hatto*, (άκμασε 653 - 663) ήταν δούκας του Σπολέτo από το 653 έως το 663, ο διάδοχος του Θεοδελάπιου.

Τίποτε δεν είναι γνωστό για τη βασιλεία του, εκτός από το ότι αντικαταστάθηκε από τον Θρασιμούνδο Α΄, κόμη της Κάπουα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Παύλος ο Διάκονος . ''Historia Langobardorum'' .
* Χότζκιν, Τόμας. *Η Ιταλία και οι εισβολείς της* . Τόμος VI.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Θρασαμούνδος Β΄ του Σπολέτου

Ο **Θρασιμούνδος Β΄**  ήταν ο Λομβαρδός δούκας του Σπολέτο από το 724 έως το 745,  αν και εκδιώχθηκε δύο φορές από την εξουσία από τον βασιλιά Λιουτπράνδο των Λομβαρδών. Ο Θρασιμούνδος Β΄ ανέβηκε στην εξουσία καθαιρώντας τον πατέρα του Φαροάλδο Β΄ και κείροντάς τον μοναχό τον έκλεισε σε ένα μοναστήρι.

## Βιογραφία
Το 737/738 ο Θρασιμούνδος Β΄ κατέλαβε τη Γκαλέζε και έτσι διέκοψε την επικοινωνία μεταξύ Ρώμης και Ραβέννας. Ο πάπας Γρηγόριος Γ΄ προσφέρθηκε να πληρώσει για την επιστροφή της Γκαλέζε σε αντάλλαγμα μία συνθήκη ειρήνης με τον Θρασιμούνδο Β΄. Η συνθήκη περιελάμβανε τον Γρηγόριο δούκα του Μπενεβέντο. Ο Λιουτπράνδος απέρριψε τη συνθήκη, ως αντίθετη με τα συμφέροντά του και επιτέθηκε στον Θρασιμούνδο Β΄ ως προδότη. Είχε πάρει το Σπολέτo μέχρι τις 16 Ιουνίου 739 και διόρισε τον Χίλντερικ ως αντικαταστάτη του.  Ο Θρασιμούνδος Β΄ κατέφυγε στη Ρώμη, όπου ο Λιουτπράνδος τον πολιόρκησε. Ο βασιλιάς πήρε τις πόλεις Aμελία, Όρτε, Μπομάρτσο και Μπιέντα, αλλά και πάλι ο πάπας αρνήθηκε να απελευθερώσει τον πρόσφυγά του. Μάλιστα ο Γρηγόριος έγραψε για να ζητήσει βοήθεια από τον Κάρολο Μαρτέλο δούκα των Φράγκων. Ωστόσο ο Κάρολος αρνήθηκε. 

Τον Δεκέμβριο του 740 ο Θρασιμούνδος Β΄ ανέκτησε το δουκάτο του και σκότωσε τον Χίλντερικ με την παπική-Μπενεβεντιανή βοήθεια,  αλλά δεν επέστρεψε τις κατασχεμένες παπικές πόλεις και η συμμαχία του με τον πάπα έσπασε. Ο Λιουτπράνδος δεν αναγνώρισε την εκ νέου κατάκτηση του Θρασιμούνδου Β΄ και ξεκίνησε να τον απομακρύνει για δεύτερη φορά. Αυτή τη φορά ο Λιουτπράνδος συναντήθηκε με τον διάδοχο του Γρηγορίου, τον Ζαχαρία, το 742 και υποσχόμενος να αποκαταστήσει τις τέσσερις πόλεις, συμμάχησε με τους Ρωμαίους και ανάγκασε τον Θρασιμούνδο Β΄ να φύγει ξανά.  Ο Θρασιμούνδος Β΄ πιάστηκε και τέθηκε σε ένα μοναστήρι. Στη θέση του τοποθετήθηκε ο Άγκιπραντ, ο ανιψιός τού Λιουτπράνδου. Ο νέος δούκας του Μπενεβέντο, ο Γκόντεσκαλκ, ο οποίος είχε διαδεχτεί τον Γρηγόριο χωρίς βασιλική συναίνεση και συνέχισε να υποστηρίζει τον Θρασιμούνδο Β΄, ήταν το επόμενο αντικείμενο της βασιλικής οργής.

Με το τέλος του Λιουτπράνδου το 744, ο Θρασιμούνδος Β΄ κατάφερε να ανακτήσει την εξουσία στο Σπολέτο. Έμεινε άλλον ένα χρόνο υπό τον αδύναμο βασιλιά Χιλντεπράνδο τον *Ανωφελή* μέχρι που απεβίωσε.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Θεοδίκιος του Σπολέτου

Ο **Θεοδίκιος** (*Theodicius*, άκμασε 763-773) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 763 έως το 773  &#x5D; Αν και συχνά λέγεται ότι απεβίωσε στην πολιορκία της Παβίας (774), ήταν ακόμη ζωντανός στις 9 Ιουνίου 776, όταν ο Καρλομάγνος επιβεβαίωσε τις ιδιοκτησίες του μοναστηριού της Φάρφα και του ηγούμενου Ίνγκοαλντ κατά τη βασιλεία του διαδόχου του Χιλδεβράνδος.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Χότζκιν, Τόμας . *Η Ιταλία και οι εισβολείς της* . Clarendon Press: 1895.
* Costambeys, Μάριος. *Power and Patronage in the Early Medieval Italy: Local Society, Italian Politics, and the Abbey of Farfa,* c *.700–900* . Cambridge University Press: 2007.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Χέλντον Ράμος

Ο **Χέλντον Αουγκούστο Αλμέιδα Ράμος** (*Héldon Augusto Almeida Ramos*, γεννήθηκε 14 Νοεμβρίου 1988) είναι  ποδοσφαιριστής από το Πράσινο Ακρωτήριο που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος. Το μεγαλύτερο κομμάτι της καριέρας του ήταν στην Πορτογαλία με τα τρία τελευταία χρόνια να παίζει σε ομάδες της Μέσης Ανατολής, όπου κέρδισε και τους δύο συλλογικούς τίτλους της καριέρας του: το Κύπελλο της Σαουδικής Αραβίας το 2019 και το πρωτάθλημα των ΗΑΕ το 2021. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 15 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καποβερντιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πράσινου Ακρωτηρίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Φάτιμα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μαρίτιμο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κόρδοβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίο Άβε ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Γκιμαράες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπάμπ Αλ Αχλί Ντουμπάι
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2013
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2015
Βιβλιοθήκη Τζον Ντέιβινσον Ροκφέλερ

Η **Βιβλιοθήκη Τζον Ντέιβινσον Ροκφέλερ, τζούνιορ** (αγγλικά: John D. Rockefeller Jr. Library), με το παρατσούκλι **"the Rock"**, είναι η κύρια βιβλιοθήκη διδασκαλίας και έρευνας για τις ανθρωπιστικές επιστήμες, τις κοινωνικές επιστήμες και τις καλές τέχνες στο Πανεπιστήμιο Μπράουν στο Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ. Είναι μία από τις πέντε ιδιωτικές βιβλιοθήκες που αποτελούν τη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Μπράουν.

## Ιστορία
Η βιβλιοθήκη πήρε το όνομά της από τον Τζον Ντέιβινσον Ροκφέλερ, τζούνιορ, ο οποίος αποφοίτησε με το πτυχίο Bachelor το 1897. Το κτίριο κατασκευάστηκε μεταξύ 1962 και 1964 και σχεδιάστηκε από τον Danforth Toan. Η αρχιτεκτονική του  τράβηξε την προσοχή και θεωρείται ότι πρόκειται για το  πρώτο κτίριο της περιοχής που κατασκευάστηκε σε μπρουταλιστικό στυλ.  Επιπλέον  μαζί με τη Βιβλιοθήκη Επιστημών, το Κέντρο Μεταπτυχιακών Σπουδών και το Κτίριο Τέχνης List, είναι ένα από τα τέσσερα σημαντικά παραδείγματα της μπρουταλιστικής αρχιτεκτονικής της πανεπιστημιούπολης.

Η βιβλιοθήκη στεγάζει τη Συλλογή Ανατολικής Ασίας του Πανεπιστημίου Μπράουν, η οποία ξεκίνησε το 1961 όταν ο Τσαρλς Σίντνεϊ Γκάρντνερ δώρισε περίπου 30.000 τόμους βιβλίων, τα περισσότεροι από αυτά είναι στα κινέζικα. Το 1965, μια ομοσπονδιακή επιχορήγηση οδήγησε στην επίσημη ίδρυση του Κέντρου Γλωσσών και Περιοχών της Ανατολικής Ασίας, το οποίο έκτοτε έγινε Τμήμα Σπουδών Ανατολικής Ασίας. Το Πανεπιστήμιο άρχισε να αποκτά ιαπωνικά έργα μετά τη λήψη επιχορήγησης το 1980. Η ίδια η συλλογή περιλαμβάνει τώρα μια κορεατική συλλογή.

Οι πιο πρόσφατες ανακαινίσεις στη "Rock" περιλαμβάνουν τη δημιουργία του Αναγνωστηρίου Ντέιβιντ και Λόρα Φιν (2009), του Patrick Ma Digital Scholarship (2012) και του αναγνωστηρίου του ισογείου (2014).

Η Βιβλιοθήκη Τζον Ντέιβινσον Ροκφέλερ, τζούνιορ δεν πρέπει να συγχέεται με τη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, η οποία κτίστηκε με χρηματοδότηση του Τζον Ντ. Ροκφέλερ και είναι γνωστή στην καθομιλουμένη ως Βιβλιοθήκη Ροκφέλερ.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Η.Π.Α.
* Πρόβιντενς (Ρόουντ Άιλαντ)
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official website

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες του Πανεπιστημίου Μπράουν
Κατηγορία:Εταίροι της Παγκόσμιας Ψηφιακής Βιβλιοθήκης
Σωτήρης Σταθάκης

Ο **Σωτήρης Σταθάκης** (15 Απριλίου 1953) είναι Έλληνας ολυμπιονίκης, πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής ένας από τους κορυφαίους που έχουν αναδειχθεί εγχώρια, που συμμετείχε στις Ολυμπιάδες του 1980 στη Μόσχα και του 1984 στο Λος Άντζελες με την Εθνική Ελλάδος.. Διετέλεσε αρχηγός της Εθνικής ομάδας από το 1980 μέχρι και το 1986 που τερμάτισε τη διεθνή του καριέρα κατά τη διάρκεια της οποίας υπήρξε σημαιοφόρος της ελληνικής ολυμπιακής αποστολής (Λος Άντζελες 1984). Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε από το 1970 έως το 1986 στον Εθνικό Πειραιώς κερδίζοντας δεκαπέντε φορές το Πρωτάθλημα Ελλάδος και δύο Κύπελλα Ελλάδος. Με τον Εθνικό αγωνίστηκε στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1980. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ανέλαβε τα καθήκοντα του εφόρου εθνικών ομάδων υδατοσφαίρισης ως μέλος της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Ελλάδος. Έχει ακόμη να επιδείξει πολλαπλές συμμετοχές στα πρωταθλήματα του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού στα οποία έχει κατακτήσει πέντε χρυσά μετάλλια με την Εθνική Ενόπλων Δυνάμεων από το 1976 έως και το 1994 ως υπαξιωματικός του Λιμενικού Σώματος.

## Τίτλοι
'''Πρωτάθλημα Ελλάδος''' (15)

* 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985

'''Κύπελλο Ελλάδος''' (2)

* 1984, 1985

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Σον Γκόουτερ

Ο **Σον Λέοναρντ Γκόουτερ** (*Shaun Leonard Goater*, γεννήθηκε 25 Φεβρουαρίου 1970) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τις Βερμούδες που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 20 γκολ.

## Καριέρα

Ο πρώτος επαγγελματικός σύλλογος του Γκόουτερ ήταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά δεν έφτασε στην πρώτη ομάδα, κάνοντας το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα το 1989 αφού μετακόμισε στη Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ. Έπαιξε εκεί για επτά χρόνια πριν μετακομίσει στην Μπρίστολ Σίτι το 1996. Δύο χρόνια αργότερα μετακόμισε στη Μάντσεστερ Σίτι.

Είναι πιο γνωστός από αυτό το κομμάτι της καριέρα του, όπου σημείωσε 103 γκολ σε 211 επίσημους αγώνες μεταξύ 1998 και 2003, τερματίζοντας ως πρώτος σκόρερ του συλλόγου για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν. Το 2002 ήταν πρώτος σκόρερ της δεύτερης κατηγορίας της Αγγλίας με 28 γκολ κερδίζοντας και την επάνοδο της ομάδας στην Πρέμιερ Λιγκ. Μετά την αποχώρησή του από τη Σίτι, αγωνίστηκε με τις Ρέντινγκ, Κόβεντρι Σίτι και Σάουθεντ Γιουνάιτεντ, πριν αποσυρθεί τον Μάιο του 2006 και επιστρέψει στην πατρίδα του.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Βερμούδες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βερμούδων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νοτς Κάουντι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάουθεντ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέντινγκ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Εζεκιέλ Εντουασέλ

Ο **Εζεκιέλ Αλιαντζίμ Εντουασέλ** (Αραβικά: إيزيكييل ندواسل , γεννήθηκε 22 Απριλίου 1988) είναι ποδοσφαιριστής από το Τσαντ που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 14 γκολ και 45 εμφανίσεις.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Τσαντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσαντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μουλουντιά Κλαμπ ντ'Αλζέ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τέρεκ Γκρόζνι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόνιασπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Σφαξιέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Ιρόνι Κιριάτ Σμόνα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Τελ Αβίβ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας 
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ζόμπα

Η **Ζόμπα** (*Zomba*) είναι πόλη στο νότιο Μαλάουι της Αφρικής. Ως πρωτεύουσα αρχικώς της «Βρετανικής Κεντρικής Αφρικής» και μετέπειτα της Νυασαλάνδης, η Ζόμπα έγινε φυσιολογικά η πρώτη πρωτεύουσα του ανεξάρτητου κράτους του Μαλάουι, μέχρι το 1974, οπότε έγινε πρωτεύουσα η Λιλόνγκουε. Ωστόσο το κοινοβούλιο παρέμεινε στη Ζόμπα μέχρι και το 1994. Με πληθυσμό 105.013 κατοίκους στην απογραφή του 2018, η πόλη διακρίνεται για την παραδοσιακή βρετανική αποικιακή αρχιτεκτονική της και το γύρω ορεινό τοπίο, με τον ομώνυμο επιβλητικό ορεινό όγκο (Υψίπεδο ή όρη Ζόμπα) να υψώνεται στα βόρειά της.

## Γεωγραφία
Η πόλη είναι κτισμένη στις νότιες υπώρειες του ορεινού όγκου Ζόμπα, που αποτελεί το γνωστότερο γεωγραφικό χαρακτηριστικό της περιοχής της και τον βασικότερο πόλο έλξεως τουριστών. Σε ορισμένα μέρη αυτός ο όγκος φθάνει σε υψόμετρο 1.800 μέτρων (έναντι περίπου 900 μ. της πόλεως) και είναι καλυμμένος με μεγάλες εκτάσεις αφρικανικής αρκεύθου και του κυπαρισσοειδούς *[[Widdringtonia]]*, καθώς και άλλης, ανάμικτης βλαστήσεως. Το υψίπεδο διασχίζεται από πολλά ρυάκια και έχει αρκετούς καταρράκτες και μικρές λίμνες. Η πεζοπορία μέχρι τα υψηλότερα μέρη του αποτελεί συνήθη τουριστική δραστηριότητα.

Ο ποταμός Μουλουνγκούζι που πηγάζει από το υψίπεδο διαρρέει την πόλη, οιγεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της οποίας είναι 15°24΄ Νότιο πλάτος και 35°20΄ Ανατολικό μήκος. Το κέντρο της απέχει 23 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από την κοντινότερη όχθη της μεγάλης λίμνης Τσίλγουα.

### Κλίμα
Το κλίμα είναι τροπικό-υποτροπικό, με θερμότερο μήνα τον Νοέμβριο και ψυχρότερους τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, ωστόσο το μεγάλο υψόμετρο εξασφαλίζει μια ευχάριστη δροσιά όλο το έτος. Η μέση ετήσια βροχόπτωση ανέρχεται σε 1.340&nbsp;χιλιοστόμετρα, με βροχερότερο μήνα τον Ιανουάριο.

## Διάφορα
* Ο αστεροειδής **[[1468 Ζόμπα]]** (Zomba), που ανακαλύφθηκε το 1938, πήρε το όνομά του από την πόλη αυτή.
* Η Ζόμπα είναι από το 2008 «αδελφοποιημένη» με την πόλη Ουρμπάνα του Ιλινόι (ΗΠΑ).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Ζόμπα στα Βικιταξίδια
* Το Υψίπεδο της Ζόμπα

Ζομπα
Μπερναμπέ δε Αγιάλα

Ο **Μπερναμπέ δε Αγιάλα** (ισπαν. *Bernabé de Ayala*, 1625-1689) ήταν Ισπανός ζωγράφος.

Γεννήθηκε στην πόλη Χερέθ ντε λα Φροντέρα ή στη Σεβίλλη. Στη ζωγραφική υπήρξε μαθητευόμενος του Θουρβαράν και μιμήθηκε το έργο του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί από τους πίνακες του δε Αγιάλα θεωρούνται σήμερα λανθασμένα ως έργα του δασκάλου του. Ο Μπερναμπέ δε Αγιάλα ήταν ένας από τους ιδρυτές της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Σεβίλλης το 1660 και απετέλεσε μέλος της μέχρι το 1671. Επειδή το όνομά του δεν εμφανίζεται σε εκείνα των υπογραψάντων το καταστατικό της Ακαδημίας αυτής το 1673, μερικοί υποθέτουν ότι πέθανε το 1672 ή το 1673, σε ηλικία μόλις 47 ετών.

Το πιο αξιόλογο έργο του Μπερναμπέ δε Αγιάλα θεωρείται παραδοσιακά «Η Κοίμηση της Θεοτόκου», που βρίσκεται στη Σεβίλλη. Συνολικά, το Μουσείο Καλών Τεχνών της Σεβίλλης έχει 6 έργα του καλλιτέχνη, ενώ άλλα έργα του βρίσκονται στους ναούς της πόλεως και στη Μαδρίτη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Kinkead, Duncan T.: *Pintores y doradores en Sevilla 1650-1699, Documentos, AuthorHouse, Bloomington (Ιντιάνα) 2006, ISBN 1-4259-7205-5
* Pérez Sánchez, Alfonso E.: *Pintura barroca en España 1600-1750*, Ediciones Cátedra, Μαδρίτη 1992, ISBN 84-376-0994-1
* Το λήμμα «Αγιαλά, Βαρνάβας ντε-» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1, σελ. 333
* Bryan, Michael: Το λήμμα «Ayala, Bernabé» στο [https://archive.org/details/cu31924092716962/page/n4/mode/1up?view=theater *Bryan's Dictionary of Painters and Engravers'', Τόμος I], 3η έκδ., George Bell & Sons, Λονδίνο 1886

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί ζωγράφοι
Ενρίκε Σιμονέ

Ο **Ενρίκε Σιμονέ Λομπάρντο** (ισπαν. *Enrique Simonet Lombardo*, 2 Φεβρουαρίου 1866 – 20 Απριλίου 1927) ήταν Ισπανός ζωγράφος.

## Σπουδές
Ο ζωγράφος γεννήθηκε στη Βαλένθια. Η πρώτη του επιθυμία, από την παιδική ηλικία, ήταν να σπουδάσει θεολογία, αλλά την εγκατέλειψε προκειμένου να αφιερωθεί στη ζωγραφική. Παρά το ότι γεννήθηκε, μεγάλωσε και σπούδασε στη Βαλένθια (στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών Σαν Κάρλος της Βαλένθια), εντάχθηκε σε έναν κύκλο καλλιτεχνών στην πόλη Μάλαγα. Επίσης παρακολούθησε το εργαστήριο του Μπερνάρδο Φεράντιθ Μπαδένες (*Bernardo Ferrándiz Bádenes*, 1835-1885), εκπροσώπου της σχολής ζωγραφικής της Μάλαγα.

## Ζωγραφίζοντας και ταξιδεύοντας
Το 1887 ο Σιμονέ πήρε μια υποτροφία για να σπουδάσει ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης. Εκεί το 1890 ζωγράφισε τον πίνακα «Ανατομία της καρδιάς», που του απέφερε τη διεθνή αναγνώριση και κέρδισε αρκετά βραβεία. Εκμεταλλευόμενος την παραμονή του στη Ρώμη, ο Σιμονέ ταξίδεψε σε όλη την Ιταλία, ενώ επισκέφθηκε το Παρίσι αρκετές φορές και το 1890 πραγματοποίησε έναν γύρο της Μεσογείου. Επίσης ταξίδεψε στους Αγίους Τόπους, όπου ζωγράφισε το μνημειώδες έργο του «Flevit super illam» (1892), για το οποίο τιμήθηκε με πολλά μετάλλια, όπως στη Μαδρίτη το 1892, στη Διεθνή Έκθεση του Σικάγου το 1893, στη Βαρκελώνη το 1896 και στην Παγκόσμια έκθεση του Παρισιού το 1900. Το 1893 και το 1894 ο ζωγράφος ταξίδεψε στο Μαρόκο ως πολεμικός ανταποκριτής για λογαριασμό του περιοδικού *La Ilustración Española y Americana*.

## Διδάσκοντας
Το 1901 ο Σιμονέ έγινε καθηγητής «Μελετών και μορφών της φύσεως και της Τέχνης» στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης. Το 1911 έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Σαν Φερνάντο στη Μαδρίτη. Το 1921 και το 1922 διετέλεσε διευθυντής ιδιωτικής σχολής για αρχιτέκτονες τοπίου. Απεβίωσε 5 χρόνια αργότερα στη Μαδρίτη, σε ηλικία 61 ετών.

## Το έργο του
Πίνακες του Ενρίκε Σιμονέ υπάρχουν στο Μουσείο του Πράδο και στο Μουσείο της Μάλαγα. Το έργο του «Ο αποκεφαλισμός του Αγίου Παύλου» είναι τοποθετημένο σε περίοπτη θέση στον Καθεδρικό Ναό της Μάλαγα. Καθώς ο ζωγράφος ήταν αφιερωμένος και στη διακοσμητική ζωγραφική, μεταξύ των σωζόμενων έργων του που ξεχωρίζουν είναι οι 4 μεγάλοι καμβάδες με θέμα «Αλληγορίες του Νόμου» στο δικαστικό μέγαρο της Βαρκελώνης και οι «Αλληγορίες των Οκτώ Επαρχιών» στο δικαστικό μέγαρο της Μαδρίτης.

### Πίνακές του

Αρχείο:Decapitación de San Pablo - Simonet - 1887.jpg|«Ο αποκεφαλισμός του Αγίου Παύλου», 1887 (Καθεδρικός Ναός της Μάλαγα)
Αρχείο:Enrique Simonet - La autopsia 1890.jpg|«Ανατομία της καρδιάς». («Tenia corazon»), 177 x 291&nbsp;cm, 1890 (Μουσείο της Μάλαγα)
Αρχείο:Enrique Simonet - Flevit super illam 1892.jpg|«Flevit super illam», 305 x 555&nbsp;cm 1892 (Μουσείο του Πράδο)
Αρχείο:Enrique Simonet - El Juicio de Paris - 1904.jpg|«Η Κρίση του Πάρη», 215 x 331&nbsp;cm, 1904 (Μουσείο της Μάλαγα)


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί ζωγράφοι
Νήσος Αγία Μαργαρίτα

thumb|Η βόρεια πλευρά της νήσου. Διακρίνονται το Φορ Ρουαγιάλ και το χωριό της Αγίας Μαργαρίτας.
thumbnail|Η θέση της Αγίας Μαργαρίτας στη συστάδα των Λερίνων νήσων
Η **Νήσος Αγία Μαργαρίτα** () είναι το μεγαλύτερο από τις 5 Λερίνες νήσους, συστάδα νησιών της Γαλλίας στη Μεσόγειο Θάλασσα. Η Αγία Μαργαρίτα απέχει μόλις ένα χιλιόμετρο από την πόλη των Καννών. Το νησί έχει επίμηκες σχήμα, με μήκος περίπου 3 χιλιόμετρα (διεύθυνση ανατολή-δύση) και πλάτος 900 μέτρα.

Η νήσος είναι γνωστή για τη φυλακή-φρούριο που είναι κτισμένη επάνω της (το Φορ Ρουαγιάλ, *Fort Royal*), στην οποία ήταν φυλακισμένος ο «Άνδρας με το Σιδηρούν προσωπείον» τον 17ο αιώνα.

## Πηγές
* Το λήμμα «Αγία Μαργαρίτα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1, σελ. 337

Κατηγορία:Νησιά της Γαλλίας
Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου
Σάντα Μαρία δε Χεσούς

Το **Σάντα Μαρία δε Χεσούς** () είναι ορεινή πόλη της νότιας Γουατεμάλας, με πληθυσμό 21.795 κατοίκους στην απογραφή του 2018. Είναι έδρα ομώνυμου δήμου, που υπάγεται στο διαμέρισμα Σακατεπέκες. Απέχει μόλις δέκα χιλιόμετρα περίπου από την Αντίγουα Γουατεμάλα. Η Σάντα Μαρία δε Χεσούς είναι κτισμένη σε υψόμετρο 2.070 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στους πρόποδες του Ηφαιστείου δε Άγουα. Η κεντρική πλατεία της έχει έναν ναό του 17ου αιώνα με σκαλιστή αψίδα στην είσοδο. Στην πόλη ομιλείται, εκτός από την ισπανική, και η γλώσσα κακτσίκελ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αγία Μαρία του Ιησού» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1, σελ. 337
* ]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Σαντα Μαρια δε Χεσους
Ακαδημία Γκονκούρ

[μικρογραφία|Οκτώ από τα αρχικά μέλη της Ακαδημίας Γκονκούρ το 1896. [L'Illustration, Σάββατο 1 Αυγούστου 1896]]
Η **Ακαδημία Γκονκούρ** (), επίσης γνωστή ως **Λογοτεχνική Εταιρεία Γκονκούρ** (), είναι γαλλικός λογοτεχνικός οργανισμός με έδρα το Παρίσι. Ιδρύθηκε το 1900 από τον Γάλλο συγγραφέα και εκδότη Εντμόν ντε Γκονκούρ, με σκοπό την προώθηση της λογοτεχνίας στη Γαλλία. Η Ακαδημία απονέμει το λογοτεχνικό Βραβείο Γκονκούρ, ένα από τα πιο περιζήτητα στη Γαλλία.

## Διαμόρφωση και οργάνωση
Θέλοντας να τιμήσει τον αποθανόντα αδελφό του Ζυλ (1830–1870), ο Γκονκούρ κληροδότησε την περιουσία του, με διαθήκη που συντάχθηκε από το 1892, για την ίδρυση οργανισμού για την προώθηση της λογοτεχνίας στη Γαλλία. Η Ακαδημία συγκροτήθηκε επίσημα το 1902 και από το 1903 αναγνωρίσθηκε επίσημα η προσφορά της. Αποτελείται από δέκα μέλη. Αυτό το δεκαμελές συμβούλιο, κάθε Δεκέμβριο, μετά από ένα καθιερωμένο συμπόσιο, απονέμει το Βραβείο Γκονκούρ για το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς.

Η ιδιότητα μέλους προορίζεται για συγγραφείς που έχουν δημιουργήσει έργα στη γαλλική γλώσσα, αλλά δεν περιορίζεται σε πολίτες της Γαλλίας. Το 1996, ο Ισπανός μυθιστοριογράφος και σεναριογράφος Χόρχε Σεμπρούν εξελέγη ως ο πρώτος ξένος που έγινε μέλος της ακαδημίας.

Εκτός από το Βραβείο Γκονκούρ, το οποίο συνοδεύεται από συμβολική επιταγή 10 ευρώ, η Ακαδημία Γκονκούρ απονέμει διακρίσεις για τη συγγραφή νουβέλας, πρωτοεμφανιζόμενου μυθιστορήματος, διηγήματος, ποίησης και βιογραφίας.

Από το 1998, σε σύμπραξη με τα Γαλλικά Ινστιτούτα χωρών, η Ακαδημία θεσμοθέτησε το Βραβείο Γκονκούρ για το εξωτερικό σε είκοσι χώρες. Στην Ελλάδα καθιερώθηκε από το 2019 με τη συνεργασία του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης.

Τα δέκα μέλη της Ακαδημίας συναντιούνται την πρώτη Τρίτη κάθε μήνα, εκτός από το καλοκαίρι, στο σαλόνι Γκονκούρ στον δεύτερο όροφο του εστιατορίου Ντρουάν, στο κέντρο του Παρισιού.

## Τρέχοντα μέλη
[μικρογραφία|250x250εσ|Μέλη της Ακαδημίας Γκονκούρ το 2013. Από αριστερά προς τα δεξιά: Φιλίπ Κλωντέλ, [Ταχάρ μπεν Ζελούν|Ταχάρ Μπεν Ζελούν, Ντιντιέ Ντεκουέν, Πωλ Κονστάν, Πατρίκ Ραμπώ, Μπερνάρ Πιβό.]]
Από το 2020, τα μέλη της Ακαδημίας Γκονκούρ είναι:

* Ντιντιέ Ντεκουέν, εξελέγη το 1995. Πρόεδρος
* Φρανσουάζ Σαντερναγκόρ, εξελέγη το 1995. Αντιπρόεδρος
* Ταχάρ Μπεν Ζελούν, εξελέγη το 2008
* Πατρίκ Ραμπώ, εξελέγη το 2008
* Φιλίπ Κλωντέλ, εξελέγη το 2012. Γενικός γραμματέας
* Πιέρ Ασουλίν, εξελέγη το 2012
* Πωλ Κονστάν, εξελέγη το 2013
* Ερίκ-Εμμανυέλ Σμιτ, εξελέγη το 2016
* Πασκάλ Μπρυκνέρ, εξελέγη το 2020
* Καμίγ Λωράνς, εξελέγη το 2020

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Ακαδημαϊκή κοινότητα στη Γαλλία
Κατηγορία:Γαλλική λογοτεχνία
Ακάκιος Μελιτηνής

Ο **Άγιος Ακάκιος**, γνωστός και ως **Ακάθιος** ή **Αχάτης**, ήταν επίσκοπος της Μελιτηνής (σημερινή Μαλάτεια της Τουρκίας) κατά τον 3<sup>ο</sup> αιώνα μ.Χ. , μολονότι κάποιες φορές θεωρείται ως επίσκοπος Αντιοχείας. Η Μελιτηνή ήταν πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Αρμενίας Δευτέρας. Δεν πρέπει να συγχέεται με έναν μεταγενέστερο Ακάκιο, ο οποίος ήταν επίσης επίσκοπος Μελιτηνής κατά τον 5ο αιώνα.

## Βίος
Έζησε την εποχή του διωγμού των Χριστιανών από τον Αυτοκράτορα Δέκιο και παρόλο που είναι βέβαιο ότι παραπέμφθηκε στο δικαστήριο του Μαρκιανού για να δώσει εξηγήσεις για την πίστη του, δεν είναι βέβαιο ότι πέθανε για αυτόν τον λόγο. Πράγματι καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά η σύνεση και η σταθερότητα του χαρακτήρα του εντυπωσίασαν τον Αυτοκράτορα που τον απελευθέρωσε αν και είχε υποστεί σημαντικά βάσανα.

Ο Ακάκιος έγινε διάσημος τόσο για τη λαμπρότητα της δογματικής διδασκαλίας του όσο και για τα θαύματα που έκανε. Η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία εορτάζουν τη μνήμη του στις 31 Μαρτίου, ενώ η Ορθόδοξη τιμά την μνήμη του και στις 15 Σεπτεμβρίου, ημέρα μετακομιδής των λειψάνων του. Η Αρμενική Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 22 Μαρτίου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 3ου αιώνα
Φαροάλδος Β΄ του Σπολέτο

Ο **Φαροάλδος / Φαροάλδος Β΄**, *Faroald*. *Faruald* II (άκμασε 703 - 724) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 703, όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του Θρασιμούνδο Α΄ δούκα του Σπολέτο.

## Βιογραφία
Ο Φαροάλδος Β΄ κυβέρνησε μαζί με τη μητέρα του Βάχιλαπ. Επιτέθηκε και κατέλαβε την Κλάση, το λιμάνι της Ραβέννας, αλλά του δόθηκε εντολή να το επιστρέψει από τον βασιλιά Λιουτπράνδο των Λομβαρδών. Ο Φάροαντ Β΄ ίδρυσε επίσης και προίκισε το μοναστήρι του Σαν Πιέτρο ιν Βάλε στο Φερεντίλο. Το 724 ο γιος τού Φαροάλδου, ο Θρασαμούνδος Β΄, επαναστάτησε εναντίον τού πατέρα του και τον έκλεισε σε ένα μοναστήρι.

## Bιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Παύλος ο Διάκονος . ''Historia Langobardorum'' . Μετάφραση William Dudley Foulke. Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια: 1907.
* Έβερετ, Νίκολας. *Γραμματισμός στη Λομβαρδική Ιταλία, γ. 568 &#x2013; 774* . Cambridge: Cambridge University Press, 2003. .
* Χάρτμαν, Λούντο Μόριτζ. *Geschichte Italiens im Mittelalter* . Γκόθα, 1903.
* Χότζκιν, Τόμας . *Η Ιταλία και οι εισβολείς της* . Clarendon Press: 1895.
* Pabst, H. "Geschichte des langobardischen Herzogthums." *Forschungen zur deutschen Geschichte* Vol. II, σελ.&nbsp;405. Γκέτινγκεν, 1862.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Χιλδέριχος του Σπολέτου

Ο **Χίλντερικ**, Hilderic (άκμασε 739 - 740) ήταν ο Λομβαρδός δούκας του Σπολέτο για λίγο, από το 739 έως το 740.  Ήταν ο πρώτος που διόρισε ο Λιουτπράνδος βασιλιάς των Λομβαρδών, ενάντια στον επαναστατημένο Θρασιμούδο Β΄.

## Βιογραφία
Ο Λιουτπράνδος πήρε τον Σπολέτο στις 16 Ιουνίου 739 και διόρισε τον Χίλντερικ ως αντικαταστάτη του δούκα.  Ο Θρασιμούντδος Β΄ κατέφυγε στη Ρώμη, όπου ο Λιουτπράνδος τον πολιόρκησε. Σύντομα μεσολάβησε η ειρήνη μεταξύ βασιλιά και πάπα από τους απεσταλμένους του Κάρολου Μαρτέλου δούκα των Φράγκων. Στο μεταξύ ο Θρασαμούνδος Β΄ εκμεταλλεύτηκε και ενώθηκε με έναν παπικό στρατό και τις δυνάμεις του Γκόντεσκαλκ του Μπενεβέντο και ανέλαβε το δουκάτο του τον Δεκέμβριο του 740. Σκότωσε τον Χίλντερικ. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* Παύλος ο Διάκονος . ''Historia Langobardorum'' . Διαθέσιμο στο Northvegr.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Αγιπράνδος του Σπολέτο

Ο **Αγιπράνδος του Σπολέτο** (, , ) ήταν για λίγο δούκας του Σπολέτο μεταξύ 742 και 744.

## Βιογραφία
Στα τέλη του 741 ο Θρασιμούδος Β΄ αρνήθηκε να επιστρέψει στον πάπα Γρηγόριο Γ΄ εκείνες τις πόλεις, που τού είχε υποσχεθεί και ο διάδοχος του Γρηγορίου Γ΄, ο Ζαχαρίας, στράφηκε για υποστήριξη στον βασιλιά Λιουτπράνδο. Ο Ζαχαρίας διέθεσε έναν Ρωμαϊκό στρατό για να υποστηρίξει τους Λομβαρδούς και μαζί πήραν τον Σπολέτο· ο Λιουτπράνδος εγκατέστησε τον ανιψιό του, τον Άγκιιπραντ, ως δούκα.

Ο Αγιπράνδος ήταν ήδη δούκας του Κλούσιου, όταν του δόθηκε το δουκάτο του Σπολέτο. Ο Αγιπράνδος συνόδευσε τον Ζαχαρία πίσω στη Ρώμη από την Iντεράμνα και απέδωσε τις πόλεις που ζήτησε.

Η βασιλεία του Αγιπράνδος δεν επέζησε του τέλους του Λιουτπράνδου, καθώς απομακρύνθηκε από την εξουσία από τον Θρασιμούνδο Β΄.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές

* Παύλος ο Διάκονος . ''Historia Langobardorum'' . Μετάφραση William Dudley Foulke. Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια: 1907.
* Χάρτμαν, Λούντο Μόριτζ. *Geschichte Italiens im Mittelalter* . Γκόθα, 1903.
* Χότζκιν, Τόμας . *Η Ιταλία και οι εισβολείς της* . Clarendon Press: 1895.
* Pabst, H. "Geschichte des langobardischen Herzogthums." *Forschungen zur deutschen Geschichte* Vol. II, σελ.&nbsp;405. Γκέτινγκεν, 1862.

Κατηγορία:Λομβαρδοί ευγενείς
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Ουνούλφος του Σπολέτου

Ο **Ούνουλφ / Ούννολφ**, *Unulf / Unnolf* (άκμασε 752) ήταν πιθανώς δούκας του Σπολέτo για λίγο, το 752. 

## Βιογραφία
Έχει καταγραφεί ότι εξουσίασε για μερικά χρόνια, αλλά αυτό είναι αβέβαιο. Ο βασιλιάς Αϊστούλφος των Λομβαρδών πήρε το δουκάτο στα χέρια του κάποια στιγμή (είτε αμέσως, είτε μετά από μία σύντομη περίοδο που αντιστοιχεί στη βασιλεία του Ούνουλφ) μετά το τέλος του Λούπου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Χότζκιν, Τόμας . *Η Ιταλία και οι εισβολείς της* . Clarendon Press: 1895.
* Sansi, A. *I Duchi di Spoleto* .

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Λούπος του Σπολέτου

Ο **Λούπος / Λούπος**, *Lupus* (άκμασε 745 - 751) κυβέρνησε το Δουκάτο του Σπολέτου από το 745 έως το 751.  Ήταν σχετικά ανεξάρτητος από τη βασιλική εξουσία των Λομβαρδών.

## Βιογραφία
Έκανε πολλές δωρεές στο αβαείο της Φάρφα και είχε στενή σχέση με τον ηγούμενο Φούλκοαλντ. Μετά το τέλος του, το δουκάτο πιθανότατα καταλήφθηκε από τον Αϊστούλφο και στη συνέχεια παραχωρήθηκε σε έναν Ούνουλφ για ένα σύντομο διάστημα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Χότζκιν, Τόμας . *Η Ιταλία και οι εισβολείς της* . Clarendon Press: 1895.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Γιζούλφος του Σπολέτου

Ο **Γιζούλφος**, *Gisulf*' (άκμασε 758 - 763) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 759 έως το 761. 

## Βιογραφία
Το 758 ο Δεσιδέριος βασιλιάς των Λομβαρδών, αφού κατέστειλε μία εξέγερση του Aλμπόιν δούκα του Σπολέτο, ανέλαβε τον έλεγχο του δουκάτου του Σπολέτo μέχρι τον Απρίλιο τού επόμενου έτους, οπότε διόρισε τον Γιζούλφος να κυβερνήσει το δουκάτο στο όνομά του. Ο Γιζούλφος βασίλευσε μέχρι το 761, όταν απεβίωσε ή εκτοπίστηκε. Αντικαταστάθηκε κάποια στιγμή μεταξύ Σεπτεμβρίου 762 και Μαρτίου 763 από τον Θεοδίκιο, έναν άλλο οπαδό του Δεσιδέριου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Χότζκιν, Τόμας . *Η Ιταλία και οι εισβολείς της* . Clarendon Press: 1895.
* Έργο Medieval Lands: Βόρεια Ιταλία &#x2014; Spoleto.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Αλβοΐνος του Σπολέτου

Ο **Αλβοΐνος**, *Alboin* (άκμασε 757 - 758) ήταν Λομβαρδός δούκας του Σπολέτο από το 757 έως το 758. Επιλέχθηκε να γίνει δούκας από τους Σπολετιανούς ευγενείς, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του βασιλιά.

## Βιογραφία
Ενώ ο πάπας Στέφανος Β΄ εργαζόταν για να δώσει το βασίλειο στα χέρια τού Δεσιδέριου, ετοιμαζόταν επίσης να δηλώσει υποτέλεια (homage) για τα δουκάτα του Μπενεβέντo και του Σπολέτo στον Πεπίνο τον *Βραχύ*, βασιλιά των Φράγκων. Ο Aλμπόιν και ο Λιουτπρανδος του Μπενεβέντο πρόσφεραν για επικύρωση τα δουκάτα τους στον Φράγκο βασιλιά, ο οποίος δεν τη ζήτησε. Ο Δεσιδέριος προήλασε και κατέστρεψε το Σπολέτο και το Μπενεβέντο και ο Aλμόιν αιχμαλωτίστηκε. Ο Λιούτπραντ τράπηκε σε φυγή. Έτσι ο ίδιος ο Δεσιδέριος ανέλαβε την άσκηση της δουκικής εξουσίας στο Σπολέτo.

## Πηγές
* Hallenbeck, Jan T. «Pavia and Rome: The Lombard Monarchy and the Papacy in the Eighth Century». *Transactions of the American Philosophical Society*, New Ser., Vol. 72, Νο. 4. (1982), ρρ.&nbsp;1–186.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου
Χιλδεπράνδος του Σπολέτου

Ο **Χιλδεβράνδος** (*Hildeprand*, άκμασε 774 - 789) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 774 έως το 789.

## Βιογραφία
Όταν ο Θεοδίκιος δούκας του Σπολέτο απεβίωσε πολεμώντας στην πολιορκία της Παβίας το 774, οι Λομβαρδοί του δουκάτου του Σπολέτο εξέλεξαν τον Χιλδεβράνδος δούκα τους και γρήγορα υποτάχθηκαν στους Φράγκους. Ο Χιλδεβράνδος κατέφυγε στη Ρώμη ενώπιον του Φράγκου οικοδεσπότη και προσκύνησε τον πάπα Αδριανό Α΄. Ωστόσο, η διαμάχη μεταξύ του Καρλομάγνου και του Αδριανού Α΄ σχετικά με το ποιος είχε την κατάλληλη κυριαρχία επί του Σπολέτο, λύθηκε υπέρ του Φράγκου τα επόμενα χρόνια. Τον Ιανουάριο του 776, *ο Χιλδεβράνδος ο ένδοξος και ανώτατος δούκας του δουκάτου του Σπολέτο (Hildeprandus gloriosus et summus dux ducatus Spoletani)* έκανε μία δωρεά στο αβαείο της Φάρφα που χρονολογείται το έτος της βασιλείας του Καρόλου. Αυτή η εκφώνηση συνεχίστηκε το 777 με τη διατύπωση να αποκλείει σιωπηρά την παπική επικυριαρχία.

Το 775 ο Αδριανός Α΄ ισχυρίστηκε ότι ο Χιλδεβράνδος είχε συμμετάσχει σε μία συνωμοσία του Χρόντγκαουντ του Φρίουλι και του Άρεχις Β΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντo, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία για ανάμειξη του Χιλδεβράνδος. Έτσι ο Χιλδεβράνδος έγινε ένθερμος αντίπαλος του πάπα στη συνέχεια.

Το 779 ο Χιλδεβράνδος ταξίδεψε στο *Virciniacum* (σήμερα Βερζεναί ), πιθανότατα κοντά στην Κομπιέν, για να δηλώσει πίστη στον Καρλομάγνο. Έφερε μαζί του δώρα και έφυγε με υποσχέσεις, ότι ο βασιλιάς θα προστάτευε τα συμφέροντά του από αυτά του πάπα.

Το 788 ο Χιλδεβράνδος ενώθηκε με τα Φραγκικά και Λομβαρδικά στρατεύματα, για να αντισταθεί σε μια Βυζαντινή επίθεση ανάκτησης του Σπολέτο. Απεβίωσε τον επόμενο χρόνο και τον διαδέχθηκε ένας διορισμένος από τον βασιλιά, ένας Φράγκος ονόματι Βίνιγκες.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Χότζκιν, Τόμας . *Η Ιταλία και οι εισβολείς της* . Clarendon Press: 1895.

Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτου