Τάκης Δημόπουλος

Ο **Τάκης Δημόπουλος** (Πύργος Ηλείας, 1898 – Αθήνα, 1981) ήταν Έλληνας φιλόλογος, δοκιμιογράφος και πεζογράφος. 
## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1898 στον Πύργο Ηλείας. Σπούδασε κλασική φιλολογία, φιλοσοφία και παιδαγωγικά (Φιλοσοφική Σχολή) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ παράλληλα μελέτησε γαλλική και γερμανική λογοτεχνία. Εργάστηκε ως φιλόλογος μέσης εκπαίδευσης σε γυμνάσια της Κρήτης, της Ηλείας και της Αθήνας. Ήταν μέλος του *Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών* και είχε συνεργασίες με τα περιοδικά *Αγγλοελληνική Επιθεώρηση*, *[[Νέα Εστία]]*, *Νέα Σκέψη* και *Παρνασσός*, καθώς και με τις εφημερίδες *Αυγή του Πύργου*, *Η Καθημερινή*, *[[Νεολόγος των Πατρών|Νεολόγος]]* και *Πατρίς*. Συγγραφικά καταπιάστηκε με το δοκίμιο, την πεζογραφία και την ποίηση. Στις μελέτες του ασχολήθηκε με ζητήματα αισθητικής και φιλοσοφίας στην λογοτεχνία, ιδίως ως προς την ποίηση του Άγγελου Σικελιανού, με τον οποίο συνδεόταν με προσωπική και οικογενειακή φιλία. Απεβίωσε το 1981 στην Αθήνα.

## Μελέτη του έργου του Άγγελου Σικελιανού
Ο Δημόπουλος συγκαταλέγεται τους μελετητές που προσπάθησαν, κατά τον Μεσοπόλεμο, να προχωρήσουν σε μια συστηματικότερη μελέτη και ερμηνεία του έργου του Σικελιανού. Ασχολήθηκε τόσο με το ερωτικό στοιχείο στην ποίηση του Σικελιανού όσο και με την «Δελφική Ιδέα» του Σικελιανού και το περιεχόμενο αυτής. 

Η σχέση του με το σικελιανικό έργο υπήρξε μια διαρκής απόπειρα ανάλυσης, ερμηνείας και εξήγησης των αρχών που διέπουν το έργο, των αιτιών (της αξεδιάλυτης, δηλαδή, ενότητας πνεύματος και σώματος του ανθρώπου Σικελιανού και τις εξ αυτής της ενότητας απορρέουσες ιδιοσυγκρασιακές τάσεις και διαθέσεις) που δημιούργησαν τις συγκεκριμένες αισθητικές και κοσμοθεωρητικές αντιλήψεις του ποιητή, των μορφών και ειδών με τα οποία εκφράστηκε ο Σικελιανός.

Με τις μελέτες του, ο Δημόπουλος καταδεικνύει την συνάντηση κι ένταξη της Δελφικής Ιδέας στο κύριο σικελιανικό ποιητικό σώμα ως ένα ακόμη μέλος του οργανισμού, ως μια ιδέα συνθετική που περικλείει και συντέμνει πολλές φαινομενικά αντίθετες μεταξύ τους οντότητες κι έννοιες σε μια ενιαία και πολυπρισματική θεώρηση των πραγμάτων. 
Το αρχαίο-μυθικό, το διονυσιακό-βακχικό, το ορφικό-μυστικό, το φυσιομορφικό-αναγεννητικό, το χριστιανικό, το ερωτικό και μητρικό, το εθνικό κι αγωνιστικό, το οικουμενικό, το ειρηνικό-συμφιλιωτικό στοιχείο αποτέλεσαν τα ποιητικά θέματα του Σικελιανού που έγιναν αντικείμενα έρευνας κι ερμηνευτικής προσπάθειας του Τάκη Δημόπουλου, υπό την μορφή εντοπισμού κι επισημάνσεων πάνω σε θεμελιακούς «άξονες» της σικελιανικής ποίησης.

## Ενδεικτική  εργογραφία
**Ο Διθύραμβος του Ρόδου* (1934, κριτική έκδοση της σικελιανικής τραγωδίας)
**Σικελιανός. Η διαλεκτική ενός λυρικού βίου* (1971, μελέτη)
**Σικελιανός, ο ορφικός* (1981, μελέτη)
**Στοχασμοί* (1985, αδημοσίευτες διαλέξεις, σελίδες ημερολογίου και λογοτεχνικά αποσπάσματα)
**Άγγελος Σικελιανός. Ο ποιητής και μύστης* (1988, δίτομη έκδοση του συνολικού, σχετικού με τον Σικελιανό έργου του Τάκη Δημόπουλου)

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*Άννα Σικελιανού, Η ζωή μου με τον Άγγελο, εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», Αθήνα, χ.χ., σ. 130, 143.
*Τάκης Δημόπουλος, «Ο άνθρωπος», περιοδικό Νέα Εστία, τ. 42, τχ. 611, Χριστούγεννα 1952, σ. 17-21.
*Τάκης Δημόπουλος, Σικελιανός, ο ορφικός, εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 1981.
*«Δημόπουλος, Τάκης». Στο: Μιχάλης Γ. Μερακλής, Κάρολος Μητσάκης, Βάλτερ Πούχνερ, Αλέξης Ζήρας, Λαμπρινή Κουζέλη (επιμ.), Λεξικό νεοελληνικής λογοτεχνίας: πρόσωπα, έργα, ρεύματα, όροι, Πατάκης, 2007, σ. 494.

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα