open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φέρεντς Μολνάρ

Ο **Φέρεντς Μολνάρ** (*Ferenc Molnár*, 12 Ιανουαρίου 1878 - 1 Απριλίου 1952) ήταν Ούγγρος θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος, γεννημένος στη Βουδαπέστη το 1878. Ήταν γιος πλούσιας οικογένειας και απολάμβανε τις ανέσεις της ζωής και το γόητρο της ανώτερης κοινωνίας. Με πλούσια μόρφωση, γοητευτικός και πνευματώδης, έγινε σύντομα γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους της Βουδαπέστης, όταν, εγκαταλείποντας τις σπουδές του στα νομικά, στράφηκε στη δημοσιογραφία και στο μυθιστόρημα.

## Συγγραφικό έργο
Το πρώτο μυθιστόρημά του, "Τα Αγόρια της Οδού Πωλ" (The Paul Street Boys, 1907), είναι μια μελέτη της εφηβείας στο περιβάλλον της Βουδαπέστης. Από τα 42 θεατρικά έργα του, τα πιο πετυχημένα είναι "Ο Διάβολος" (1907), "Λίλιομ" (1907), "Ο Φρουρός" (1910), "Ο Κύκνος" (1920), "Ο κόκκινος μύλος" (1923), "Η γυάλινη παντούφλα" (1924) και "Η παράσταση στον πύργο" (1925). 

Το *Λίλιομ* (*Liliom*, 1907) είναι μια ρομαντική φαντασία, όπου βασίζεται η διεθνής φήμη του. Το δράμα αυτό εκτυλίσσεται στον ουρανό, αλλά σκηνικά σ' ένα λουναπάρκ στα προάστια της Βουδαπέστης. Ο ήρωας του έργου, ο Λίλιομ, που είχε αυτοκτονήσει, όταν ζούσε στη γη, δικάζεται τώρα στο ανώτερο δικαστήριο του ουρανού. 

Ο Μολνάρ συνδύαζε στο θέατρό του, όπως έχει ειπωθεί, ρομαντισμό, φαντασία και συναίσθημα, που υπήρχε άπλετα στο βρετανικό θέατρο του Νόελ Κάουαρντ (*Noel Coward*, 1899 - 1973) και του Τζέιμς Μ. Μπάρρι (*James M. Barrie*, 1860 - 1937). 

Κάποια από τα θεατρικά του έργα διασκευάστηκαν με μεγάλη επιτυχία για τον κινηματογράφο, όπως το *Λίλιομ* στο μιούζικαλ με τον τίτλο *Καρουζέλ* (*Carousel*, 1945) των Ρότζερς και Χάμερστην (Rodgers & Hammerstein), το έργο του *Ολυμπία* (*Olympia*) με τον τίτλο *A Breath of Scandal* (1960) με τη Σοφία Λόρεν, καθώς και *Ο Κύκνος* το 1956 με πρωταγωνίστρια την Γκρέις Κέλι.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του μετανάστευσε στις ΗΠΑ για να ξεφύγει από τις διώξεις των Ουγγρο-Εβραίων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Πέθανε την Πρωταπριλιά του 1952 στη Νέα Υόρκη.

## Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων έργων του Φ. Μολνάρ

## Παραπομπές


## Πηγές
* John Gassner (edit.): "A Treasury of the Theatre", Ferenc Molnar: "Liliom", Volume Two, Simon and Schuster, New York, 1951.
* Sixteen Famous European Plays: "Liliom" by Ferenc Molnar, The Modern Library, Random House Inc, New York, 1943.
* Αλλαρντάις Νίκολ: "Παγκόσμια Ιστορία του Θεάτρου", τόμ. Γ', σελ. 530 - 532, Εκδόσεις "ΠΝΟΗ" (χ.χρ.)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ούγγροι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Ούγγροι θεατρικοί συγγραφείς
Ειδογένεση

Με τον όρο **ειδογένεση** περιγράφεται η εξελικτική διαδικασία με την οποία  νέα βιολογικά είδη δημιουργούνται από ένα μοναδικό πατρικό είδος. Κατά την ειδογένεση, στα ευκαριωτικά είδη, πραγματοποιείται διαχωρισμός μιας γενετικής δεξαμενής σε δύο ή περισσότερες (βλ. γενετική απομόνωση), καθώς και διαφοροποίηση ενός φαινότυπου σε περισσότερους. Εν γένει μπορεί να ταξινομηθεί σε πολλές κατηγορίες. Με βάση το βαθμό της γεωγραφικής απομόνωσης ενός είδους, διακρίνονται διαφορετικοί τύποι βαθμιαίας ειδογένεσης: αλλοπάτρια, παραπάτρια και συμπάτρια. 

Η αλλοπάτρια ειδογένεση, που είναι ο μοναδικός τύπος που εμφανίζεται στα θηλαστικά και στα πτηνά, βασίζεται στο γεγονός πως όλοι οι πληθυσμοί μιας τάξης δεν βρίσκονται σε επαφή μεταξύ τους αλλά ενδέχεται να είναι γεωγραφικά απομονωμένοι, όπως λόγω φραγμών που οφείλονται στην ιδιαίτερη μορφολογία του εδάφους. Κατά αυτό τον τρόπο, εμποδίζεται η γονιδιακή ροή και επιτρέπεται σε ένα είδος να εξελίσσεται ανεξάρτητα από το πατρικό είδος ώστε βαθμιαία να καταστεί γενετικά διαφοροποιημένο, τόσο ώστε να θεωρηθεί τελικά διαφορετικό είδος. Η διαδικασία αυτή διαφέρει από τη φυλετική εξέλιξη, κατά την οποία δεν έχουμε αύξηση του αριθμού των ειδών. Διακρίνονται δύο τύποι αλλοπάτριας ειδογένεσης: η διχοπάτρια (ή δευτερογενής), κατά την οποία υφίσταται απομόνωση λόγω ενός γεωγραφικού φραγμού μεταξύ όμορων τμημάτων του είδους, και η περιπάτρια, στην οποία η απομόνωση οφείλεται στην εδραίωση ενός ιδρυτικού πληθυσμού πέρα από τα όρια εξάπλωσης του είδους. 

Η ειδογένεση χαρακτηρίζεται συμπάτρια όταν ο μηχανισμός της αναπαραγωγικής απομόνωσης προκύπτει μέσα σε έναν παμμικτικό πληθυσμό χωρίς τοπικό φραγμό μεταξύ των εν τη γενέσει ειδών. Οι προϋποθέσεις για συμπάτρια ειδογένεση δεν είναι συνηθισμένες καταστάσεις στη φύση, ενώ τα περισσότερα μοντέλα αυτού του τύπου αμφισβητούνται. Υπάρχουν ωστόσο ενδείξεις υπέρ της συμπάτριας ειδογένεσης σε φυτά ή σε περιπτώσεις ιχθύων του γλυκού νερού. 

Σύμφωνα με τη θεωρία της παραπάτριας ειδογένεσης, που απορρίπτεται από αρκετούς ερευνητές, μπορεί επίσης να προκύψει σημαντική γενετική διαφοροποίηση παρακείμενων πληθυσμών, παρά την παρατηρούμενη γονιδιακή ροή μεταξύ τους. Άλλοι τύποι ειδογένεσης είναι ακόμα η ειδογένεση με υβριδισμό που τεκμηριώνεται από μικρό αριθμό περιπτώσεων περιφερειακών πληθυσμών, καθώς και η αμφισβητούμενη ειδογένεση με απόσταση, κατά την οποία τα άκρα μιας μακράς αλυσίδας πληθυσμών διαφέρουν γενετικά τόσο ώστε σε περίπτωση επικάλυψής τους να μην διασταυρώνονται. 

## Βιβλιογραφία
*Futuyma, Douglas (1991). *Εξελικτική βιολογία*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία
Κατηγορία:Οικολογία
Έλιο ντε Άντζελις

Ο **Έλιο ντε Άντζελις** () ήταν Ιταλός οδηγός αγώνων. 

Γεννήθηκε στη Ρώμη στις 26 Μαρτίου 1958 και όταν πρωτοεμφανίσθηκε στη Φόρμουλα 1, ήταν ένας από τους νεότερους οδηγούς. Αν και ποτέ δεν αναδείχθηκε σε κορυφαίο οδηγό, ήταν εξαιρετικά δημοφιλής για την καλλιέργειά του - έπαιζε πιάνο σε επίπεδο επαγγελματία πιανίστα και γενικά περιγράφεται ως *ο τελευταίος τζέντλεμαν του πρωταθλήματος*. Πέθανε στις 15 Μαΐου 1986, σε ηλικία 28 ετών, μετά από ανάφλεξη του μονοθεσίου του κατά τη διάρκεια δοκιμών.

## Καριέρα
Ξεκίνησε σε εφηβική ηλικία από τα χαμηλά μηχανοκίνητα πρωταθλήματα. Στη Φόρμουλα 1 μεταπήδησε το 1979 ως οδηγός της Σάντοου, ενώ κέρδισε τους πρώτους του βαθμούς στο τελευταίο γκραν-πρι της σαιζόν στη Νέα Υόρκη, καταλαμβάνοντας την 4η θέση.  

Το 1980 εντάχθηκε στη Λότους, όπου έμεινε έξι χρόνια και κέρδισε δύο κούρσες. Με την 3η θέση του στη Βραζιλία το 1980, έγινε ο νεότερος οδηγός που ανέβηκε στο πόντιουμ στην ιστορία του παγκόσμιου πρωταθλήματος - το ρεκόρ θα κρατούσε έως το 1997, όταν το έσπασε ο Ραλφ Σουμάχερ. Συνολικά καλύτερη σαιζόν του ήταν το 1984, όταν τελείωσε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος οδηγών με σταθερή παρουσία στις βαθμολογούμενες εξάδες και 4 πόντιουμ.

Το 1986 η Μπράμπαμ αναζητούσε τον αντικαταστάτη του δις παγκόσμιου πρωταθλητή Νέλσον Πικέ, ο οποίος είχε φύγει για την Γουίλιαμς, και πρότεινε συμβόλαιο στον Ντε Άντζελις. Αυτός δέχθηκε, εκτιμώντας πως στη Λότους οι προοπτικές του ήταν περιορισμένες, αφού η ομάδα ενδιαφερόταν περισσότερο για την εξέλιξη του Άιρτον Σένα.

## Θάνατος
Με τη Μπράμπαμ πρόλαβε να τρέξει μόλις τέσσερις αγώνες. Στις 14 Μαΐου 1986, ενώ πραγματοποιούσε δοκιμές σε πίστα της νότιας Γαλλίας, έσπασε η οπίσθια πτέρυγα του μονοθεσίου του. Το όχημα εκτοξεύθηκε στον αέρα και προσέκρουσε με ταχύτητα στο έδαφος πιάνοντας φωτιά. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Μασσαλίας, όπου ξεψύχησε την επόμενη μέρα.

Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έρευνα, αιτία θανάτου δεν ήταν τα τραύματα ή τα εγκαύματα, αλλά το γεγονός ότι παρέμεινε εγκλωβισμένος στο μονοθέσιο για αρκετά λεπτά μετά το ατύχημα, με αποτέλεσμα να καταστραφούν οι πνεύμονές του απ' τις αναθυμιάσεις. 

## Κατάταξη στο πρωτάθλημα οδηγών Φόρμουλα 1

¹ ΔΚ: Δεν κατατάχθηκε, διότι η συγκομιδή του ήταν 0 βαθμοί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία από το Grandprix.com

Κατηγορία:Ιταλοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Κατηγορία:Ιταλοί οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Μεγέθη ρούχων

μικρογραφία|Σιλουέτα γυναίκας με τα σημεία μέτρησης για κατασκευή ρούχων
Μέγεθος ρούχου ονομάζεται η αριθμιτική κατάταξη της κάθε περιοχής ως προς τη διευκόλυνση αγορά ρούχων στο κατάλληλο μέγεθος. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά συστήματα εδυμάτων ανά τον κόσμο. Συνήθως το κάθε σύστημα καθιερώνεται κατά τις συνήθειες του λαού.

## Τύποι μετρήσεων σε τυποποιημένα μεγέθη
* **Οριζόντια μέτρηση κορμού**: καθορίζεται από την περιφέρεια του λαιμού, το πλάτος των ώμων, την περιφέρεια της προτομής, την περιφέρεια της μέσης, την περιφέρεια του ισχίου.
* **Κάθετη μέτρηση κορμού**: περιλαμβάνει το μήκος του κορμού, το μήκος του αυχένα και την ωμοπλάτη.
* **Μέτρηση μανικιού**: περιλαμβάνει τον βραχίονα, την περιφέρεια του καρπού και του δικέφαλου.

## Γυναίκες

## Άνδρες
'''

## Πηγές
Shoe Size Conversion

Κατηγορία:Ένδυση
Κατηγορία:Τυποποίηση
Κατηγορία:Σχέδιο μόδας
Αστύνοος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αστύνοος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Τρώας που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Αστύνοος σκοτώθηκε σε αυτό τον πόλεμο μαζί τον συμπατριώτη του Υπείρονα από τον ήρωα Διομήδη, όπως αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ε, στίχος 144). Ο Διομήδης σκότωσε τον Αστύνοο με ακόντιο, ενώ τον Υπείρονα με σπαθί.
# Κι άλλος Τρώας της εποχής του Τρωικού Πολέμου. Αυτός ήταν γιος του Προτιάονος και δεν είναι γνωστό αν σκοτώθηκε στον πόλεμο, απλώς αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (Ο 455) ότι ο Πολυδάμας του έδωσε τα ηνία των αλόγων του άρματος του Κλείτου μετά τον θάνατο του τελευταίου για να τα συγκρατήσει.
## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Αστυνοος
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1984)

To 1984 διοργανώθηκε το **35ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα** της Φόρμουλα 1, το οποίο περιελάμβανε δεκαέξι γκραν-πρι. Ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου στη Βραζιλία και ολοκληρώθηκε στις 21 Οκτωβρίου στην Πορτογαλία.

Η Μπράμπαμ διέθετε και πάλι τα γρηγορότερα μονοθέσια, όπως φαίνεται από τις 9 pole positions του Νέλσον Πικέ, αλλά ο κινητήρας της BMW αποδείχθηκε εξαιρετικά ασταθής σε συνθήκες πραγματικού αγώνα, κοστίζοντας στο Βραζιλιάνο τις περισσότερες απ' τις 9 εγκαταλείψεις του. Έτσι το πρωτάθλημα μεταβλήθηκε σε μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή ανάμεσα στις Μακλάρεν των Νίκι Λάουντα και Αλαίν Προστ. Νικητής βγήκε ο πρώτος για μισό βαθμό, ενώ η ομάδα τους αναδείχθηκε πολύ εύκολα πρωταθλήτρια με 86 βαθμούς διαφοράς από τη δεύτερη Φερράρι. Παράλληλα εμφανίσθηκε ένας νέος οδηγός που θα εξελισσόταν στον απόλυτο σταρ των επόμενων χρόνων, ο Άιρτον Σένα.

Το 1984 σημαδεύθηκε από την αποβολή της Τίρελ, για την οποία ανακαλύφθηκε προς το τέλος της σαιζόν ότι συστηματικά παρέβαινε τους κανονισμούς για το επιτρεπόμενο βάρος των μονοθεσίων. Στους λίγους αγώνες που οι οδηγοί της είχαν μπει στη βαθμολογούμενη εξάδα, η βαθμολογία «ξαναγράφτηκε».

## Βαθμολογία οδηγών
Για το σύστημα βαθμολόγησης, βλ. Βαθμολόγηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1.

Στο γκραν-πρι του Μονακό απονεμήθηκαν οι μισοί βαθμοί, διότι έληξε λόγω επικίνδυνων καιρικών συνθηκών πριν ολοκληρωθούν τα 3/4 των προβλεπόμενων γύρων .

Στον κατάλογο δεν συμπεριλαμβάνονται 13 οδηγοί που δεν έλαβαν ούτε ένα βαθμό, καθώς και οι Στεφάν Μπέλοφ - Μάρτιν Μπραντλ της Τίρελ. Για το Γιόχανσον, ο οποίος έτρεξε λίγους αγώνες με την Τίρελ αντί του Μπραντλ και μετά το σκάνδαλο εντάχθηκε στην Τόλμαν, αναγράφονται μόνο τα αποτελέσματα με τη δεύτερη.

Τα έντονα γράμματα δείχνουν τον οδηγό που εκκίνησε απ' την pole position.

## Βαθμολογία κατασκευαστών
Οι Άροους και Σπίριτ άλλαξαν κινητήρα κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος. Κάθε συνδυασμός θεωρήθηκε χωριστή ομάδα για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών.

Η Τίρελ ακυρώθηκε και της αφαιρέθηκαν όλοι οι βαθμοί.

***Ελαστικά''': '''Μ'''ichelin, '''G'''oodyear, '''P'''irelli''<br />***Βαθ**: Βαθμοί, από το άθροισμα βαθμολογίας των δύο μονοθεσίων της ομάδας''<br />***Νικ*': Νίκες*<br />***Πον**: Πόντιουμ, φορές που οδηγός της τερμάτισε στην πρώτη τριάδα*<br />***Pole**: Pole-positions, φορές που οδηγός της εκκίνησε απ' την πρώτη θέση της αφετηρίας''

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1984
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1984
Πτολεμαίος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πτολεμαίος** (από το *πτολεμίζω*-*πολεμίζω* = αγωνίζομαι, πολεμώ) είναι γνωστός ο πατέρας του Ευρυμέδοντα, του ηνιόχου του Αγαμέμνονα κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Πτολεμαίος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Δ, στίχος 228), όπου χαρακτηρίζεται ως ***«Πειραΐδης»***, δηλαδή γιος του Πειραίου.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 782

Πτολεμαιος
Μουργόλυκοι

Οι **Μουργόλυκοι** (στα αγγλικά: Beagle Boys) είναι μια ομάδα χαρακτήρων κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϋ. Είναι μια συμμορία ατζαμήδων κακοποιών που έχουν βάλει στόχο να ληστέψουν την αμύθητη περιουσία του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Έχουν προσπαθήσει αρκετές φορές να τον ληστέψουν, αλλά όπως πάντα χωρίς καθόλου επιτυχία. Ξέρουν πολύ καλά ότι ο Σκρουτζ είναι σκληρό καρύδι και δύσκολος αντίπαλος, αλλά δεν θα τα βάλουν κάτω μέχρι να τα καταφέρουν.  Είναι δημιουργήματα του Καρλ Μπαρκς, του σπουδαιότερου σχεδιαστή κόμικς στην ιστορία της Ντίσνεϋ. Οι Μουργόλυκοι έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση τον Νοέμβριο του 1951 στον τρόμο των Μουργόλυκων. Η ελληνική έκδοση της ιστορίας δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο του 1996 στο ΚΟΜΙΞ #100.

## Ονομασία
Παλαιότερα είχε γίνει συζήτηση για το αν οι Μουργόλυκοι θα ονομάζονταν Λύκοι ή Μούργοι. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Μίκυ Μάους μια αίτηση για να ψηφίσουν οι αναγνώστες. Το όνομα τους όμως κατέληξε να ήταν Μουργόλυκοι.

## Χαρακτηριστικά
Η συμμορία των Μουργόλυκων αποτελείται από τον Μόργκαν Μουργόλυκο (τον παππού τον Μουργόλυκων) που είναι μόνο κλεφτοκοτάς και τους εφτά μουργόλυκους εγγονούς του. Οι Μουργόλυκοι φοράνε ενδυμασίες με αριθμό κρατουμένου στο στήθος τους. Οι πιο συνηθισμένοι αριθμοί τους είναι 176-176, 176-167 και 176-761, οι περισσότεροι σύγχρονοι σχεδιαστές χρησιμοποιούν συνήθως τρεις Μουργόλυκους.

Ο μεγαλύτερος εχθρός των Μουργόλυκων είναι κυρίως ο Σκρουτζ Μακ Ντακ και τα ανίψια του, με τους οποίους μονομάχησαν πολλές φορές, μα ποτέ δεν κέρδισαν. Όμως μερικές φορές έρχονται αντιμέτωποι και με τον Μίκυ Μάους,τον Σούπερ Γκούφυ και την παρέα τους. Έχουν συμμαχήσει αρκετές φορές με κακούς. Με κλασσικούς κακούς όπως ο Κακός Λύκος, ο Μαύρος Πητ και ο Κάπτεν Χουκ, το Μαύρο Φάντασμα, ο Σκληρόκαρδος Χρυσοκούκης και η Μάτζικα Ντε Σπελ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φανταστικοί σκύλοι
Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς)
Σούρτουρ (δορυφόρος)

Ο **Σούρτουρ** () ή **Κρόνος XLVIII** (Saturn XLVIII) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ και Τζαν Κλίνα στις 26 Ιουνίου του 2006, ύστερα από παρατηρήσεις στο διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου 2006 και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία **S/2006 S 7**.

Έχει περίπου 6 χιλιόμετρα διάμετρο και περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε μέση απόσταση 22.243.600 χλμ. σε 1.238,575 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 166,9° προς την εκλειπτική (148,9° προς τον Ισημερινό του Κρόνου), με ανάδρομη φορά και εκκεντρότητα 0,3680.

Πήρε το όνομά του, τον Απρίλιο του 2007 από τον Σουρτρ, τον αρχηγό των γιγάντων της φωτιάς, της Σκανδιναβικής μυθολογίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σούρτουρ από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Κρόνου από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Ρηξήνωρ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ρηξήνωρ** (**Ρηξήνορας**) είναι γνωστός ο αδελφός του Αλκίνοου, που σκοτώθηκε όμως από τον Απόλλωνα όταν ήταν νιόπαντρος ακόμα, οπότε μετά τον θάνατο του πατέρα τους, βασιλιά Ναυσίθοου, ο Αλκίνοος ανέβηκε στον θρόνο των Φαιάκων και πήρε ως σύζυγό του τη μονάκριβη κόρη του αδελφού του, την Αρήτη. Ο Ρηξήνωρ, που δεν είχε άλλο παιδί εκτός από την Αρήτη, αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (ραψωδία η, στίχος 63).

* Η λέξη *ρηξήνωρ* αναφέρεται επίσης τόσο στην *Οδύσσεια* (δ 5) όσο και στην *[[Ιλιάδα]]* (Η 228, Ν 324 κ.α.) ως επίθετο του Αχιλλέα, προερχόμενο από τις λέξεις *ρήγνυμι* και *ανήρ*, δηλ. με την έννοια αυτού που διασπά τους άνδρες (τις φάλαγγες ή τα στίφη των ανδρών του εχθρού).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 795

Ρηξηνωρ
Ρίγμος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ρίγμος** είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Θράκη, γιος του Πείροου. 

Ο Ρίγμος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Αχιλλέα, ο οποίος τον χτύπησε με το ακόντιο στην κοιλιά και ο Ρίγμος έπεσε από το άρμα στο οποίο επέβαινε. 

Ο Ρίγμος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]**,* όπου χαρακτηρίζεται ως *«μαχητής εξαίσιος»* (μετάφρ. Ι. Πολυλά).

## Αστρονομία
Ο 5907 Ρίγμος, αστεροειδής του Δία στην Τρωική ομάδα, που ανακλύφθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1989 στο αστρονομικό παρατηρητήριο Πάλομαρ, από τον Σέλτε Μπας, πήρε το όνομά του από τον πολεμιστή Ρίγμο.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 796

Ριγμος
Σάτνιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σάτνιος** είναι γνωστός ο γιος του Τρωαδίτη βουκόλου `Ηνοπα και μιας Ναϊάδας Νύμφης. Ο Σάτνιος ονομάσθηκε έτσι από τον ποταμό Σατνιόεντα, στην ακροποταμιά του οποίου γεννήθηκε. Πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και τραυματίσθηκε θανάσιμα σε αυτόν από τον Αίαντα τον Λοκρό, ο οποίος τον χτύπησε από κοντά με ακόντιο στην κοιλιακή χώρα. Ο Σάτνιος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ξ, στίχος 443 κ.ε.), μόνο στη σκηνή του θανάτου του: *«ο νέος έπεσε νεκρός τ' ανάσκελα και μάχην / επάνω του έσμιξαν κακήν οι Δαναοί και οι Τρώες. / `Ηλθεν εκείνου εκδικητής ο ανδρείος Πολυδάμας...»* (Ξ 447-449, μετάφρ. Ι. Πολυλά)

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 805

Σατνιος
S/2003 J 4

Ο **S/2003 J 4** είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης, με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2003.

Ο S/2003 J 4 έχει διάμετρο 2 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 23.571.000 χιλιομέτρων, σε 739,294 ημέρες, με κλίση 147 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,3003.

Ο S/2003 J 4 ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Πασιφάης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 22,8 και 24,1 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 144,5° έως 158,3°.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Μάρκελος - Μιχαήλ Κοντοπίδης

Ο **Μάρκελος - Μιχαήλ Κοντοπίδης** (1651-1716) ήταν Έλληνας ιατροφιλόσοφος που γεννήθηκε στη Νάξο. Υπήρξε μαθητής της Σχολής Καπουτσίνων της Νάξου και στη συνέχεια σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία στη Πάδοβα στην Ιταλία στο Πανεπιστήμιο της οποίας ανέλαβε στη συνέχεια καθηγητής. Υπήρξε δε πολλές φορές συνοδικός σύμβουλος και πρύτανης. 

. 
Στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, όπου είχε αναρτηθεί το πορτραίτο του, παρέμεινε μέχρι το 1697 όταν μετέβη στη Κωνσταντινούπολη και εργάσθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα ως ιατρός. Από την Κωνσταντινούπολη τελικά επέστρεψε στη Νάξο συγγράφοντας ιατρικές μελέτες μέχρι τον θάνατό του.



## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.11ος σελ.185

Κατηγορία:Έλληνες ιατροφιλόσοφοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 18ου αιώνα
Θηριαψιδωτά

250px|right|thumb|θηριαψιδωτό
Τα **Θηριαψιδωτά** είναι μια ομοταξία των Συναψιδωτών που περιλαμβάνει τα θηλαστικά και τους άμεσους προγόνους τους. Τα θηλαστικά είναι ο μόνος κλάδος που επειζεί σήμερα, ενώ τα τελευταία θηριαψιδωτά εξαφανίστηκαν 100 εκατομμύρια χρόνια πριν, στην αρχή της Κρητιδικής περιόδου.

To άνοιγμα πίσω από τα μάτια τους είναι μεγαλύτερο από αυτό των πελυκόσαυρων. Τα σαγόνια τους είναι σύνθετα με κοπτήρες, κυνόδοντες και τους γομφίους. Τα πόδια τους είναι πιο κάθετα από αυτά των ερπετών.

## Ταξινόμηση
* **Ομοταξία [[Συναψιδωτά]] (Synapsida)**
* **Τάξη Θηριαψιδωτά (Therapsida)** 
** **Υπόταξη [[Μπιαρμοσούχια]]** 
*** Οικογένεια Μπιαρμοσουχίδες
**** *[[Μπιαρμόσουχος]]*
*** Οικογένεια Ηωτιτανοσουχίδες
**** *[[Εοτιτανόσουχος]]*
*** Νιαφτασούχια
**** ?Οικογένεια Μικροουρανιίδες
***** *[[Μικροουρανία]]*
**** Οικογένεια Νιαφτασουχίδες
***** *[[Νιαφτάσουχος]]*
** **Ευθηριαψιδωτά (Eutherapsida)**
*** **Υπόταξη [[Δινοκεφάλια]]** 
**** Οικογένεια Εστεμμενοσουχίδες
***** *[[Εστεμμενόσουχος]]*
**** **[[Αντεοσαύρια]]**
***** Οικογένεια Συοδοντίδες
***** Οικογένεια Βριθοποδίδες
***** Οικογένεια Αντεοσαυρίδες
**** **[[Ταπινοκεφάλια]]**
***** Οικογένεια Τιτανοσουχίδες
***** Οικογένεια Ταπινοκεφαλίδες
** **Νεοθηριαψιδωτά (Eutherapsida)**
*** **Υπόταξη [[Ανομοδόντια]]** 
**** Υπεροικογένεια Βενιουκοβιάμορφα
***** Οικογένεια Βενιουκοβιίδες
****** *[[Σουμίνια]]
**** *' Δικυνόδοντες 
*** **[[Θηριοδόντια]]** 
**** **Υπόταξη [[Γοργονόψια]]**
***** Οικογένεια Γοργονοψίδες
*** **Ευθηριοδόντια**
**** **Υπόταξη [[Θηροκεφάλια]]**
**** **Υπόταξη [[Κυνοδόντια]]** 
***** **[[Θηλαστικόμορφα]]**
****** **Ομοταξία [[Θηλαστικά]]**

Κατηγορία:Συναψιδωτά
Τούλα Σταθοπούλου

Η **Τούλα Σταθοπούλου** (1932 - 19 Ιουλίου 2006) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

## Καριέρα
Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1970 στην ταινία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου *«Αναπαράσταση»*, σε ηλικία 38 ετών. Για το ρόλο της στην ταινία, απέσπασε το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης εκείνης της χρονιάς.

Μετά την *«Αναπαράσταση»*, εμφανίστηκε στην *«Τιμή της αγάπης»* της Τώνιας Μαρκετάκη το 1984 και στα *«Παιδιά του Κρόνου»* των Γ. Κόρα - Χρ. Βούπουρα. Η Σταθοπούλου διακρίθηκε και πάλι με βραβείο Β' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία *«Λιποτάκτης»* (1988) των ίδιων δημιουργών.

Έπαιξε και σε άλλες κινηματογραφικές ταινίες όπως "Τα παιδιά του Κρόνου", "Τοπίο στην ομίχλη", "Το λιβάδι που δακρύζει". Έπαιξε επίσης σε μια τηλεοπτική σειρά (1987, "Μπουρίνι") και στο θέατρο, όπως στην παράσταση του Εθνικού «Αόρατος θίασος» του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Πέθανε στις 19 Ιουλίου 2006, σε ηλικία 74 ετών. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Τούλα Σταθοπούλου - Imdb
*"Κατευόδιο σκηνοθετών στην Τούλα Σταθοπούλου" - Καθημερινή, 25-7-2006
*"Στα 70 της «έφυγε» η Τούλα Σταθοπούλου", Ελευθεροτυπία, 24-7-2006

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Σουχμπααταρίν Μπάτμπολντ

Ο **Σουχμπααταρίν Μπάτμπολντ** (Sukhbaataryn Batbold, στα μογγολικά Сүхбаатарын Батболд) είναι πολιτικός από τη Μογγολία. Διετέλεσε πρωθυπουργός από τις 29 Οκτωβρίου 2009 ως τις 10 Αυγούστου 2012 και νωρίτερα υπηρέτησε ως υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση του προκατόχου του, Σαντζίν Μπαγιάρ.

## Προσωπική ζωή και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Ουλάν Μπατόρ το 1963 και εκεί ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στη συνέχεια σπούδασε στο Κρατικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων στη Μόσχα, από το 1980 ως το 1986. Το 1991 έκανε σπουδές και στο London Business School και το 2002 στην Ακαδημία Διπλωματών του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών στη Μόσχα. Από την δεύτερη σύζυγό του, την οποία παντρεύτηκε έπειτα από διαζύγιο από την πρώτη του σύζυγο, έχει 5 παιδιά.

## Πολιτική καριέρα
Εξελέγη δύο φορές βουλευτής και ανέλαβε υφυπουργός εξωτερικών από το 2000 ως το 2004 και έπειτα υπουργός βιομηχανίας και εμπορίου το 2004-2006. Από το 2008 ως το διορισμό του στην πρωθυπουργία χρημάτισε υπουργός εξωτερικών.

Κατά τη θητεία του στο υπουργείο εξωτερικών φιλοξένησε τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι-μουν στο Ουλάν Μπατόρ, για συνομιλίες σχετικές με τις κλιματικές αλλαγές στη Μογγολία. Ο Μπάτμπολντ αντικατέστησε επίσης τον πρωθυπουργό Μπαγιάρ στη διάρκεια της συνάντησης του Οργανισμού για τη Συνεργασία της Σαγκάης. Στις 29 Οκτωβρίου του 2009 διορίστηκε νέος πρωθυπουργός, έπειτα από την παραίτηση, για λόγους υγείας, του Σαντζίν Μπαγιάρ.

## Παραλειπόμενα
Υπάρχουν φήμες ότι ο Μπάτμπολντ είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στη Μογγολία , καθώς είναι ιδιοκτήτης πολλών εταιρειών, όπως η *Altai Holdings LLC* και η *Altai Trading LLC*.

Εκτός αυτού, ο Μπάτμπολντ πιστεύεται ότι έχει σημαντικά συμφέροντα σε διάφορες επιχειρήσεις για εξόρυξη μετάλλων. Έχει κατηγορηθεί ότι χρησιμοποίησε τη θέση του ως υπουργού εμπορίου για ίδιον όφελος με την πώληση του χρυσωρυχείου Μπορού στην Σεντέρα Γκολντ.

Το 2012 ο Μπάτμπολντ αντικαταστάθηκε από τον Νοροβίν Αλτανχουγιάγκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μογγολίας
Έμπεδο

Με την ονομασία **έμπεδα** προσδιορίζονταν παλαιότερα μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι συγκροτούμενες σύμφωνα με τα υφιστάμενα τότε σχέδια επιστράτευσης υπηρεσίες ή μονάδες με στόχο την αναπλήρωση αντίστοιχης οργανικής υπηρεσίας ή μονάδας που είχε απομακρυνθεί από την έδρα της. Τα σχέδια επιστράτευσης καθόριζαν τον αριθμό τους, το είδος τους και το πού θα βρίσκονταν.

## Σκοποί των εμπέδων
α) η εξασφάλιση της συνέχειας της λειτουργίας μιας στρατιωτικής υπηρεσίας στο εσωτερικό της χώρας,
β) ο ανεφοδιασμός του στρατού εκστρατείας με άνδρες και πολεμικό υλικό,
γ) η υποδοχή των στρατιωτών που επέστρεφαν στα μετόπισθεν για οποιοδήποτε λόγο (τραυματίες και ασθενείς στο στάδιο της ανάρρωσης, αδειούχοι κ.λπ.).
Ήταν άρα τα έμπεδα είτε διοικήσεις που υποκαθιστούσαν όσες είχαν κινητοποιηθεί και μεταβεί στο μέτωπο, κάνοντας και τη δουλειά τους, είτε μονάδες συγκέντρωσης και εκπαίδευσης του προσωπικού που βρισκόταν στα μετόπισθεν, εκείνων που αργότερα κατατάσσονταν ή εκείνων που γύριζαν από τη ζώνη επιχειρήσεων. Αντικείμενό τους ακόμη η συντήρηση του υλικού, η κάλυψη των απωλειών του στρατού εκστρατείας ή η ενίσχυσή του με νέες δυνάμεις, και η φρούρηση στρατηγικής σημασίας περιοχών των μετόπισθεν.
Έμπεδα λειτουργούσαν όχι μόνο στα μετόπισθεν αλλά και στη ζώνη επιχειρήσεων, τα αποκαλούμενα κινητά έμπεδα, προκειμένου να καλύπτονται αμέσως οι απώλειες των μαχομένων μονάδων.
Τα κινητά έμπεδα ακολουθούσαν τις μονάδες στις οποίες ανήκαν, και αποτελούσαν κέντρα υποδοχής των ανδρών που στέλνονταν από τα μετόπισθεν, στα οποία συνεχιζόταν η εκπαίδευσή τους πριν πάνε στο μέτωπο. Κινητά έμπεδα είχαμε για πρώτη φορά στον ελληνικό στρατό το 1917 κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

## Ιστορία
Η οργάνωση των εμπέδων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων ξεκίνησε αρχικά με εισήγηση το 1907 του τότε διαδόχου Κωνσταντίνου κατά τα πρότυπα του αυτοκρατορικού γερμανικού πεζικού. Τότε εκπονήθηκαν και τα πρώτα σχέδια επιστράτευσης.
Τελικά ο όρος «έμπεδα» καταργήθηκε, έναντι του σύγχρονου όρου «κέντρο εκπαίδευσης» που διατηρούν μόνιμα όλα τα Όπλα και τα Σώματα Ασφαλείας, π.χ. Κέντρο Εκπαίδευσης Παλάσκας του ναυτικού, κέντρο εκπαίδευσης καταδρομών, κέντρο εκπαίδευσης διαβιβάσεων κ.λπ.

## Πηγές
* Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία, τόμος 3, σελ. 304

Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί
Κατηγορία:Στρατιωτική τακτική
Μονόκερως (μυθολογία)

[thumb|right|''Κορίτσι με Μονόκερω'', [φρέσκο του Ντομενικίνο, περίπου 1602]]
Ο **Μονόκερως** είναι μυθικό ον, συνήθως άγριο ζώο αδύνατο να πιαστεί, με τη μορφή αλόγου με ένα κέρατο στο μέτωπο. Αναφέρεται από τον Έλληνα ιατρό και ιστορικό Κτησία στο έργο του Περσικά. Έχει ταυτιστεί με την αγνότητα ενώ στον Μεσαίωνα συμβόλιζε το Άγιο Πνεύμα αλλά και τον Διάβολο. Στον μεσαιωνικό Ελληνικό Φυσιολόγο αναφέρονται  συμβουλές πως μπορεί να συλληφθεί και αυτό γίνεται  γιατί πέφτει στην παγίδα της λαγνείας. Μια κοπέλα στέκεται στο ξέφωτο και τραγουδά . Το πλάσμα μαγεύεται από την μελωδία και οδηγείται στην αγκαλιά της.  

Οι αναφορές για την μορφή του πολλές: Ζώο με σώμα αλόγου, κεφάλι ελαφιού, ουρά αρκούδας και πόδια ελέφαντα. Στο κέντρο του μετώπου έχει ένα μεγάλο κέρατο. Πολλές φορές τον συναντάμε και με φτερά. Άλλοτε είχε γενειάδα όπως του τράγου και στριφογυριστό κέρατο, από τη μέση και πίσω άλογο και τα μπροστινά πόδια αντιλόπης. Το κέρατο του είχε μαντικές ικανότητες με ένα μόνο κτύπημα του μπορούσε να σκοτώσει ελέφαντα. Επίσης αν σπάσει το κέρας του μπορεί να σχηματίσει στον αέρα εικόνες. Εχθρός του μονόκερω αναφέρεται ο πάνθηρας, ο οποίος με την μυρωδιά του προσελκύει τα πλάσματα. Ο μονόκερως επιτίθεται με το κέρας του αλλά ο πάνθηρας με άλμα τον αποφεύγει με σάλτο. Το θήραμα του καρφώνει το κέρας του σε ένα δέντρο και παγιδεύεται.
Στην περιοχή της Ινδίας είχε τη μορφή γαϊδάρου είχε άσπρο τρίχωμα γαλανά μάτια και πορφυρό κεφάλι, το κέρας στο κέντρο του μετώπου είχε στη βάση άσπρο χρώμα, μαύρο στη μέση και κόκκινο στην άκρη. Στην ίδια περιοχή αναφέρεται και με πράσινο τρίχωμα ανθρώπινη ομιλία που όταν μιλούσε έδινε χρησμούς.

Στην Κινεζική μυθολογία ήταν ένα από τα τέσσερα ζώα που έφερναν καλό και το σπουδαιότερο από όλα τα ζώα ενώ ζούσε χίλια χρόνια. Είχε το σώμα ελαφιού ουρά βοδιού και οπλές αλόγου, το τρίχωμα στην πλάτη του ήταν πολύχρωμο και η κοιλιά του κίτρινη ή καφέ. Ήταν ήρεμο ζώο και τόσο καλοκάγαθο που περπατούσε έτσι ώστε να μην πατήσει κάποιο ζωντανό πλάσμα. Τρεφόταν με πτώματα ζώων και όχι με χορτάρι. 

Ο μονόκερως ήταν το ον που έφεραν τα πνεύματα πέντε πλανητών στη μητέρα του Κομφούκιου λίγο πριν τον γεννήσει. Ο μονόκερως αυτός είχε την μορφή αγελάδας με άκρα δράκοντα, 70 χρόνια μετά τον μονόκερω αυτόν τον σκότωσαν κυνηγοί και στο κέρατο του ακόμα είχε τη κορδέλα που του είχε δέσει η μητέρα του Κομφούκιου.

## Πηγές

* Χόρχε Λουίς Μπόρχες, *Το βιβλίο των Φανταστικών όντων*, μετάφραση Γιώργος Βέης, εκδόσεις LIBRO, Αθήνα 1983

Κατηγορία:Μυθολογικά πλάσματα
Κατηγορία:Ινδική μυθολογία
Κατηγορία:Κρυπτοζωολογία
Κατηγορία:Μεσαιωνική τέχνη
Εμπειρική σχολή

Στην ιστορία της Ιατρικής με την ονομασία **Εμπειρική σχολή**, ή **Τηρητική σχολή**, ή **Μνημονευτική σχολή**, κλήθηκε μία από τις αρχαίες ελληνικές σχολές περί της Ιατρικής, σε αντίθεση με τη "δογματική ιατρική".

Οι οπαδοί της εμπειρικής σχολής πρέσβευαν ότι βάση της ιατρικής ως επιστήμη πρέπει να είναι αντί του λόγου και του δόγματος μόνο η εμπειρία που βασίζεται στον λεγόμενο «τρίποδα των εμπειρικών» (ιατρών)
Ο τρίποδας των εμπειρικών βασίζονταν στις ακόλουθες τρεις αρχές εξ ού και τρίποδας:
* Στην «τήρηση», δηλαδή στη προσωπική παρατήρηση του ιατρού, εξ ου και «Τηρητική Σχολή».
* Στην «ιστορία», δηλαδή στο ιστορικό των παρατηρήσεων, εξ ου και «Μνημονευτική σχολή», και
* Στην «από του ομοίου μετάβαση», δηλαδή στην αναλογία των περιπτώσεων.

Ιδρυτής της εμπειρικής σχολής φέρεται ο Φιλίνος ο Κώος (περί το 260 π.Χ.) που υπήρξε μαθητής του Ηροφίλου. Άλλοι όμως οπαδοί της αυτής σχολής θεωρούσαν ιδρυτή τον παλαιότερο, Άκρωνα τον Ακραγαντινό, και άλλοι τον Ιπποκράτη.

Κυριότεροι αρχαίοι ιατροί διάδοχοι του Φιλίνου ήταν οι Σεραπίων ο Αλεξανδρεύς, Γλαυκίων ο Ταραντίνος, Ζεύξις ο Ταραντίνος, Ηρακλείδης ο Ταραντίνος, Απολλώνιος ο Κιτιεύς, και άλλοι.

Κατηγορία:Αρχαία ελληνική ιατρική
Άντριου Ντάλμπυ

Ο **Άντριου Ντάλμπυ** (Andrew Dalby, 13 Ιουνίου 1947) είναι συγγραφέας και ακαδημαϊκός, ο οποίος γεννήθηκε στην Αγγλία.  Είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, στο οποίο και δίδαξε φιλολογία.  Έχει συγγράψει πλήθος βιβλίων σε θέματα ιστορίας τροφίμων και γλωσσολογίας. Ο Ντάλμπυ μένει στη Γαλλία και φτιάχνει μηλίτη.

Το θέμα του νέου του βιβλίου είναι η Βικιπαίδεια, στην οποία είναι τακτικός συντάκτης: :en:User:Andrew Dalby

## Έργα
*1995: *Σειρήνεια δείπνα*
*1996: (με Sally Grainger) *Η μαγειρική της αρχαιότητας*
*1998: *Dictionary of Languages*
*2000: *Empire of Pleasures: Luxury and Indulgence in the Roman World*
*2000: *Dangerous Tastes: the story of spices*
*2002: *Language in Danger; The Loss of Linguistic Diversity and the Threat to Our Future*
*2003: *Flavours of Byzantium*
*2003: *Food in the ancient world from A to Z*
*2005: *Bacchus: a biography*
*2005: *Venus: a biography*
*2006: *Rediscovering Homer*
*2009: *Cheese: a global history*
*2009: *The World and Wikipedia*
*2010 : *Eleftherios Venizelos: Greece*
*2010 : *South East Asia in 1919*
*2011 : *[[Γεωπονικά|Geoponika]]: farm work*
*2012 : *The Treatise of Walter of Bibbesworth*
*2013 (με Maureen Dalby) : *The Shakespeare Cookbook*
*2013 : *The Breakfast Book*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* σελίδα του Άντριου Ντάλμπυ (academia.edu)

Κατηγορία:Άγγλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Άγγλοι γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς βιβλίων μαγειρικής
Κατηγορία:Άγγλοι πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Βικιπαιδιστές από το Ηνωμένο Βασίλειο
Σοδομισμός

μικρογραφία|Πίνακας ανδρών που κάνουν πρωκτικό σεξ.
**Σοδομισμός** (μερικές φορές απαντάται και ως *σοδομία*) είναι ένας νομικός όρος ο οποίος περιγράφει ανθρώπινες σεξουαλικές πράξεις οι οποίες δεν αποσκοπούν στην τεκνοποίηση. Ο όρος είναι γνωστός και ως *παρά φύσιν ασέλγεια*.

Σ' αυτές περιλαμβάνονται κυρίως το πρωκτικό σεξ και δευτερευόντως το στοματικό σεξ, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και η κτηνοβασία. Ο σοδομισμός αφορά και τα δύο φύλα, καθώς δεν γίνεται διάκριση σε ενεργητική ή παθητική σεξουαλική πράξη. Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από τη πόλη Σόδομα, την οποία ο Θεός στο βιβλίο της Γένεσης κατέστρεψε εξαιτίας της ακολασίας των κατοίκων της.
 
Οι νόμοι κατά του σοδομισμού άρχισαν να καθιερώνονται στους μεταγενέστερους χρόνους, επικράτησαν κυρίως κατά τον μεσαίωνα, ενώ σε αρκετά σημεία της γης φτάνουν ως τις μέρες μας. Στο Βυζάντιο καταδικάστηκε ως παρά φύση οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη που δεν αποσκοπούσε στην αναπαραγωγή, ενώ στην Δύση με την φυσική θεολογία του Αγίου Θωμά Ακινάτη, είχαν ενταθεί οι καταδίκες για σοδομισμό, και ανάμεσα σ' αυτούς που απαγγέλθηκαν κατηγορίες υπήρξαν ο Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας, ο ζωγράφος Σάντρο Μποτιτσέλι για την αναπαράσταση της Θείας Κωμωδίας καθώς και ο Πάπας Βονιφάτιος Θ΄, ο οποίος καταδικάστηκε για το παράπτωμα μετά θάνατον. 

Την ίδια εποχή, ο σοδομισμός επεκτείνεται ώστε να περιγράψει και να καταδικάσει την ομοφυλοφιλία, ενώ ο όρος έφτασε να είναι συνώνυμος της θρησκευτικής αίρεσης και οι κατηγορίες σε βάρος των «σοδομιστών» έφτασαν να χρησιμοποιούνται ακόμη και για πολιτικούς εκβιασμούς. Σήμερα, ο όρος χρησιμοποιείται κυρίως ως προσβολή για άτομα που πράττουν πρωκτικό σεξ, και θεωρείται από πολλούς ομοφοβικός.

Σε πολλά σημεία της γης ο σοδομισμός είναι καταδικαστέος ως τις μέρες μας. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει η πρόθεση να τεθούν εκτός νόμου οι σεξουαλικές πράξεις μεταξύ των ομοφυλόφιλων, όμως σε αρκετές περιπτώσεις πολλοί ορισμοί του νόμου είναι αρκετά ευρείς, ώστε να επεκτείνονται και στις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις. Ανάμεσα στις χώρες που κατάργησαν τους νόμους περί σοδομισμού μόλις τα τελευταία χρόνια, ήταν η Κύπρος (1998) και οι ΗΠΑ (2003).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Κατηγορία:Νομικοί όροι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία
Κατηγορία:Σεξουαλικά εγκλήματα
Κατηγορία:Πρωκτικός ερωτισμός
Ζακ Πρεβέρ

Ο **Ζακ Πρεβέρ** (*Jacques Prévert*, 4 Φεβρουαρίου 1900 - 11 Απριλίου 1977) ήταν Γάλλος ποιητής και σεναριογράφος. Υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα των γαλλικών γραμμάτων, με ιδιαίτερη συνεισφορά στο χώρο της ποίησης και του θεάτρου. Κατά τη διάρκεια των σχολικών του χρόνων στο Παρίσι έδειξε ιδιαίτερη αγάπη για το θέατρο, μια αγάπη που καλλιέργησε και ο πατέρας του που υπήρξε κριτικός θεάτρου. Ολοκλήρωσε μόνο την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και εγκατέλειψε το σχολείο μόλις έλαβε το *Certificat d'études*. Εργάστηκε στο παρισινό πολυκατάστημα *Le Bon Marché* μέχρι το 1918, οπότε κατετάγη στο στρατό για την εκπλήρωση της υποχρεωτικής θητείας του. 

## Ποίηση
Οι ποιητικές του συλλογές που έχουν εκδοθεί στη Γαλλία είναι: 
* Paroles (Διάλογοι, 1946)
* Histoires (Ιστορίες, 1963)
* Spectacle (1951)
* La Pluie et le beau temps (Η βροχή και ο καλός καιρός, 1955)
* Fatras (1971)
* Choses et autres (Αυτά και άλλα, 1973)

## Το ποίημα «Το Παρίσι τη νύχτα»

## Εργογραφία

* Paroles (Διάλογοι, 1950)
* Contes pour enfants pas sages (Ιστορίες για άτακτα παιδιά, 1947)
* Le Petit Lion (1947, 1984)
* Des Bêtes (1950, 1984)
* Spectacle (1951)
* Grand bal du printemps (1951)
* Lettre des îles Baladar (1952)
* Tour de chant (1953)
* La pluie et le beau temps (1955)
* Histoires (1963) 
* Le Cirque d'Izis (1965, με καλλιτεχνική επιμέλεια της έκδοσης από τον Marc Chagall)
* Fatras (1966)
* Charmes de Londres (1999)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατάλογος Επισκόπων, Μητροπολιτών και Αρχιεπισκόπων Αθηνών

Αυτός είναι ένας **κατάλογος των Επισκόπων, Μητροπολιτών και Αρχιεπισκόπων Αθηνών**.

Η Εκκλησία των Αθηνών ιδρύθηκε από τον Απόστολο Παύλο, περί το 51 μ.Χ.. Ως Εκκλησία της Ελλάδος, ανακήρυξε μονομερώς την Αυτοκεφαλία της στις 4 Αυγούστου 1833, η οποία αναγνωρίστηκε επισήμως από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 11 Ιουλίου 1850. Ανυψώθηκε σε Αρχιεπισκοπή στις 31 Δεκεμβρίου 1923. Ως πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών φέρει τον πλήρη τίτλο «*Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος*».

## Από την ανακήρυξη Αυτοκεφαλίας (1833)

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

αρχιεπισκοπων ελλαδας
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν τη Θρησκεία
*
*
*
Κατηγορία:Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών
Κατάλογος μεταποσειδώνιων αντικειμένων

Ο κατάλογος περιλαμβάνει αντικείμενα με απόλυτο μέγεθος μικρότερο από 5,7, αντικείμενα με αφήλιο μεγαλύτερο από 320 ΑΜ και αντικείμενα που έχουν δορυφόρους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* List of known Trans-Neptunian Objects Ανανεώθηκε 20 Αυγούστου 2011
* Minor Planet Center: List of Transneptunian Objects
* List Of Transneptunian Objects
* Minor Planet Center: List of Centaurs and Scattered-Disk Objects
* List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects

*
μεταποσειδωνιων αντικειμενων
Φιλοφροσύνη (δορυφόρος)

Η **Φιλοφροσύνη** () ή **Δίας LVIII**) είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης, με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2003. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν **S/2003 J 15**.

Η Φιλοφροσύνη έχει διάμετρο 2 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 22.721.000 χιλιομέτρων, σε 699,676 ημέρες, με κλίση 142 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,0932.

Η Φιλοφροσύνη ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Πασιφάης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 23 και 24 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς γύρω στις 165°.

Ο δορυφόρος ανακαλύφθηκε το 2003, όμως χάθηκε και επανεντοπίστηκε το 2017. Πήρε το όνομά του το 2019, από τη Φιλοφροσύνη, η οποία, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ήταν το πνεύμα του καλωσορίσματος, της φιλίας και της ευγένειας. Ήταν κόρη του Ηφαίστου και της Αγλαΐας, καθώς και εγγονή του Δία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Δόλοπες

295px|right|thumb|Η περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας κατά την αρχαιότητα
Οι **Δόλοπες** ήταν αρχαίο πρωτοελληνικό φύλο εγκατεστημένο γύρω από την οροσειρά των Αγράφων στην κεντρική Ελλάδα. Η περιοχή εγκαταστάσεώς τους ονομαζόταν Δολοπία και περιελάμβανε μία σημαντική έκταση με κέντρο το νοτιοανατολικό τμήμα του σημερινού νομού Καρδίτσας και το βόρειο τμήμα του νομού Ευρυτανίας. Κύρια πόλη τους ήταν η Κτιμένη, που βρισκόταν στη θέση του σημερινού χωριού Κτιμένη Καρδίτσας.  

Οι Δόλοπες ήταν συγγενικό φύλο των Αιτωλών, με τους οποίους συνόρευαν στα νότια. Παρακλάδι τους ήταν οι Δρύοπες οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι λίγο νοτιότερα, στην περιοχή της μετέπειτα Δωρίδας και διασκορπίστηκαν μετά την κάθοδο των Δωριέων. Άλλα συγγενικά φύλα των Δολόπων με τα οποία είχαν κοινή ιστορία ήταν οι Αγραίοι, οι Απεραντοί και οι Αθαμάνες οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι στα βόρεια του σημερινού νομού Αιτωλοακαρνανίας. Συχνά αναφέρονται και αυτοί ως Δόλοπες.

## Ιστορία
Οι Δόλοπες φαίνεται πως μέχρι και τον 6ο αιώνα π.Χ. παρέμεναν αυτόνομοι. Ανήκαν στην Δελφική Αμφικτυονία και εκπροσωπούνταν στο αμφικτυονικό συνέδριο με δύο ψήφους. Από τον 6ο αιώνα βρίσκονταν για μεγάλες περιόδους υπό την εξουσία των ισχυρότερων γειτόνων τους, αρχικά των Θεσσαλών και αργότερα των Αιτωλών. Το 374 π.Χ. υποτάχθηκαν στον τύραννο των Φερών Ιάσονα. Τα χρόνια που ακολούθησαν υποτάχθηκαν στους Μακεδόνες και στη συνέχεια έγιναν μέρος της Αιτωλικής Συμπολιτείας μέχρι τη Ρωμαϊκή κατάκτηση το 168 π.Χ.. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας οι Δόλοπες είχαν εξαφανιστεί ως λαός κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ.

## Παραπομπές

Δολοπες
S/2003 J 16

Ο **S/2003 J 16** είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Μπρετ Γκλάντμαν, το 2003.

Ο S/2003 J 16 έχει διάμετρο 2 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 20.744.000 χιλιομέτρων, σε 610,362 ημέρες, με κλίση 151 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,3185.

Ο S/2003 J 16 ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Ανάγκης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 19,3 και 22,7 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς από 145,7° έως 154,8°.

Ο δορυφόρος θεωρούταν χαμένος από την ανακάλυψή του έως τον Σεπτέμβριο του 2020, όταν και βρέθηκε σε ανάλυση φωτογραφιών του τηλεσκοπίου Καναδά-Γαλλίας-Χαβάης που είχαν ληφθεί το 2010. Ο δορυφόρος επανεντοπίστηκε σε μελέτες που διήρκησαν ως τον Μάιο του 2018. Ο επαντοπισμός του ανακοινώθηκε επίσημα στις 4 Νοεμβρίου του 2020, από το κέντρο μικρών πλανητών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Οσμάν Σαΐτ Ιμπραήμ Χακή Βέης

Ο **Οσμάν Σαΐτ Ιμπραήμ Χακή Βέης** ήταν δήμαρχος Θεσσαλονίκης κατά τις περιόδους 1912-1916 και 1920-1922. Ήταν και ο τελευταίος μουσουλμάνος δήμαρχος της Θεσσαλονίκης αφού μετά την ανταλλαγή πληθυσμών που όριζε η συνθήκη της Λωζάνης το 1923, ο πληθυσμός της πόλης έγινε σε συντριπτικό ποσοστό χριστιανικός. Πεθανε στην Τουρκία το 1934.

Κατηγορία:Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης
Αθηνά Μερτύρη

Η **Αθηνά Μερτύρη** (1931 - 24 Νοεμβρίου 2007) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου.

## Βιογραφία

Έπαιξε μικρούς ρόλους σε κωμωδίες. Πολύ γνωστός είναι ο ρόλος της ως άσχημης με υποψήφιο παρτενέρ τον Θανάση Βέγγο, όπως στην ταινία του 1963 *[[Τύφλα να 'χει ο Μάρλον Μπράντο]]*, όπου η ίδια απαγγέλλει στον... ποιητή Βέγγο ανεβασμένη σε δέντρο. Την τελευταία δεκαετία έπαιξε και σε θεατρικές παραστάσεις. Το 1999 έκανε την τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία *[[Safe Sex|Safe sex]]*, στης οποίας το τραγούδι τίτλων επίσης τραγούδησε. Η κόρη της, Βαρβάρα Μερτύρη (απεβ. 22/3/2024), ήταν επίσης ηθοποιός και χορεύτρια του μουσικού θεατρου. Πέθανε στις 24 Νοεμβρίου 2007 από ανακοπή καρδιάς στην αφάνεια, αφού η ίδια δεν ήθελε να μαθευτεί ο θανατός της δημόσια.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φιλμογραφία  στο 90lepta.com.
* «Αθηνά Μερτύρη. Η κατά συνθήκη άσχημη του ελληνικού κινηματογράφου μαζί με τη Βασιλειάδου και την Ταϋγέτη Μπασούρη», αφιέρωμα από τη «Μηχανή του Χρόνου»

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αινιάνες

200px|right|thumb|Τα κράτη της κοιλάδας του Σπερχειού κατά την αρχαιότητα
Οι **Αινιάνες** ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο εγκατεστημένο στην δυτική πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού. Μοιράζονταν την κοιλάδα του Σπερχειού με τους Μαλιείς, οι οποίοι κατείχαν την ανατολική πλευρά της κοιλάδας. Βόρεια συνόρευαν με τους Δόλοπες και νότια με τους Οιταίους, με τους οποίους βρίσκονταν συχνά σε συμμαχία. Οι Αινιάνες προέρχονταν από την περιοχή της Θεσσαλίας απ' όπου εκτοπίστηκαν τον 11ο αιώνα π.Χ. από τους Θεσσαλούς και εγκαταστάθηκαν νοτιότερα, στην κοιλάδα του Σπερχειού. Η κύρια πόλη τους ήταν η Υπάτη, κτισμένη στους πρόποδες της Οίτης. 

Οι Αινιάνες συμμετείχαν στο Αμφικτυονικό Συνέδριο των Δελφών με δύο ψήφους. Στα τέλη του 7ου αιώνα ήταν στενοί σύμμαχοι των Θεσσαλών. Στους Περσικούς πολέμους οι Αινιάνες κράτησαν κοινή στάση με τους Θεσσαλούς και δεν πρόβαλλαν αντίσταση στους Πέρσες. Στον Λαμιακό πόλεμο φαίνεται να συμμετείχαν στην ομοσπονδία των ελληνικών πόλεων κατά των Μακεδόνων.

Ο Στράβων κατέγραψε πως άκουσε να λέγεται ότι οι Αινιάνες έκτισαν τειχισμένη πόλη ονόματι *Αινιάνα* στην περιοχή της Ατροπατηνής - ευρύτερης Αρμενίας, όπου -όπως πάλι λεγόταν- διασώζονταν ελληνικά όπλα, χάλκινα σκεύη και ταφικά μνημεία.. Η αναφορά του αρχαίου ιστορικού, η μοναδική για την πόλη, συσχετίστηκε λανθασμένα με τη Θεσσαλία και τους Θεσσαλούς. Παραβλέφθηκε ότι υπήρχαν στην Αρμενία και ΝΔ της λίμνης Ούρμια (στο σημερινό Ιράν) δυο τοποθεσίες με το όνομα «Χάνι» και άλλη μια ονόματι «Άνι» στο άνω τμήμα του ποταμού Αράξη. Πρόκειται για τοπικές, αρχαίες ονομασίες και όχι ελληνικές. Λανθασμένη είναι, επίσης, και η συσχέτιση της φυλής των *Οὐιτίων* και της *Οὐιτίας*, στην περισχή του Αράξη,  με την *Οἰταία* και την *Οἴτη*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά φύλα
Οιταίοι

200px|right|thumb|Τα κράτη της κοιλάδας του Σπερχειού κατά την αρχαιότητα
Οι **Οιταίοι** ή **Οιταιείς** ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο εγκατεστημένο στην ορεινή περιοχή της Οίτης. Συνόρευαν με τους Μαλιείς και τους Αινιάνες στα βόρεια και με τους Δωριείς της Δωρίδας στα νότια. Οι Οιταίοι σύμφωνα με τις αρχαίες αναφορές ήταν το αρχαιότερο φύλο στην ευρύτερη περιοχή της κοιλάδας του Σπερχειού και περιορίστηκαν στα ορεινά μετά την κάθοδο των υπολοίπων φύλων στην περιοχή. 

Συμμετείχαν στο Αμφικτυονικό συνέδρειο των Δελφών με δύο ψήφους. Ήταν στενοί σύμμαχοι με τους βόρειους γειτονές τους Αινιάνες. Το 426 π.Χ. συγκρούστηκαν με τους γείτονες τους Μαλιείς. Οι Μαλιείς ζήτησαν την βοήθεια της Σπάρτης, η οποία έσπευσε σε βοήθεια και κατανίκησε τους Οιταίους. Σχεδόν στα σύνορα των δύο κρατών, των Οιταίων και των Μαλιέων η Σπάρτη ίδρυσε μία νέα πόλη την Ηράκλεια Τραχίνα, η οποία κυριάρχησε στην περιοχή τα επόμενα χρόνια. Τον επόμενο αιώνα οι Οιταίοι απέσπασαν από τους Μαλιείς την περιοχή της παλιάς τους πρωτεύουσας της Τραχίνας. Στην συνέχεια υποτάχτηκαν στους Αιτωλούς όπως και οι γειτονές τους Αινιάνες και έγιναν μέρος της Αιτωλικής Συμπολιτείας μέχρι την Ρωμαϊκή κατάκτηση το 168 π.Χ.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Δήμος Γοργοποτάμου, Ιστορία της Οίτης

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά φύλα
Έρση (δορυφόρος)

Η **Έρση** () ή **Δίας L** είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Μπρετ Γκλάντμαν, το 2003. Πήρε το όνομά του από την Έρση, στις 11 Νοεμβρίου του 2009, η οποία θεωρείται η προσωποποίηση της πρωινής δροσιάς, και ήταν μία από τις τρεις κόρες του Δία και της Σελήνης σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν **S/2003 J 17**

Η Έρση έχει διάμετρο 2 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 22.134.000 χιλιομέτρων, σε 672,752 ημέρες, με κλίση 162 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,2379.

Η Έρση ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Κάρμης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 23 και 24 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς γύρω στις 165°.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Έρση από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Ερση
Νόμος του Βολφ

Ο **νόμος του Βολφ ** είναι θεωρία που αναπτύχθηκε από τον Γερμανό ανατόμο και χειρουργό Γιούλιους Βολφ (*Julius Wolff*) (1836-1902) τον 19ο αιώνα και δηλώνει ότι το οστό σε έναν υγιή άνθρωπο ή ζώο προσαρμόζεται στα φορτία τα οποία φέρει. Εάν η φόρτιση σε ένα συγκεκριμένο οστό αυξηθεί, το οστό θα αναδιοργανωθεί (*remodelling*) με την πάροδο του χρόνου για να γίνει πιο ισχυρό και να αντισταθεί στη φόρτιση αυτή. Η εσωτερική αρχιτεκτονική του σπογγώδους ιστού υφίσταται προσαρμοστικές αλλαγές, που ακολουθούνται από δευτερογενείς αλλαγές του εξωτερικού φλοιώδους οστού  που ως αποτέλεσμα πιθανώς να γίνεται περισσότερο παχύ. Επίσης ισχύει και το αντίθετο: εάν η φόρτιση σε ένα οστό μειωθεί, το οστό θα αποδυναμωθεί μιας και έτσι θα έχει μικρότερο μεταβολικό κόστος συντήρησης και από τη στιγμή που δεν υπάρχει ερέθισμα για συνεχή αναδιοργάνωση που απαιτείται για τη διατήρηση της οστικής μάζας.

## Σχετικοί Νόμοι
* Σε σχέση με τα μαλακά μόρια - νόμος του Ντέιβις (Davis's Law)
* Βελτίωση του νόμου του Βολφ  - Θεώρημα Mechanostat από τον Χάρολντ Φροστ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανατομία ζώων
Νόμος του Βολφ