open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Απαμίνωση

Με τον όρο **απαμίνωση** χαρακτηρίζεται γενικά, στη Βιοχημεία, η αφαίρεση μιας αμινικής ομάδας (-ΝΗ2) από ένα μόριο οργανικής αμινοένωσης μετατρεπόμενη σε αμμωνία. Πρόκειται για μια σειρά αντιδράσεων μεταβολισμού όπου αποικοδομούνται τα αμινοξέα από τους οργανισμούς.

Η απαμίνωση είναι απαραίτητη τόσο στο μεταβολισμό των αμινοξέων, όσο και στην αποβολή των τοξικών αμινοενώσεων από τον οργανισμό που συντελείται κυρίως στα νεφρά, το συκώτι και στο έντερο. Δια της χημικής διάσπασης αυτής επιτυγχάνεται η «οξεοβασική ισορροπία» του οργανισμού.

Τη λειτουργία της απαμίνωσης επιτυγχάνουν τα ένζυμα απομινάσες. Ανάλογα δε του τρόπου της αποικοδόμησης, που συντελούν, είτε δηλαδή με οξείδωση, είτε με υδρόλυση οι απομινάσες χαρακτηρίζονται ανάλογα ως «οξειδάσες» ή «αφυδατάσες» αντίστοιχα.
Και στις δύο περιπτώσεις, της οξειδωτικής ή υδρολυτικής απαμίνωσης τα αμινοξέα ή υδροξυαμινοξέα αντίστοιχα μετατρέπονται σε α-κετονοξέα και κετονοξέα ομοίως αντίστοιχα. Τα δε ένζυμα οξειδάσες στη πρώτη περίπτωση μπορεί να συμπεριφερθούν με προσθετικές ομάδες σε αφυδρογονάσες. 

Σημειώνεται ότι τα ένζυμα αφυδατάσες καθώς και οι αφυδρογονάσες συντελούν, ελλείψει οξυγόνου, περισσότερο στις αναερόβιες απαμινώσεις.

Κατηγορία:Αμινοξέα
Κατηγορία:Ένζυμα
Κατηγορία:Βιοχημεία
Κατηγορία:Μεταβολισμός
Αεροδρόμιο Λαμίας

Το **Αεροδρόμιο [[Λαμία|Λαμίας]]** βρίσκεται στο 2ο χιλιόμετρο της Παλαιάς Εθνικής Οδού Λαμίας-Άμφισσας και συγκεκριμένα δίπλα από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. 

Το αεροδρόμιο ανήκει στην Πολεμική Αεροπορία και δεν έχει καμία εμπορική ή επιβατική κίνηση.

Το Αεροδρόμιο Λαμίας δημιουργήθηκε το 1922 για την μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας από Αγγλία και Γαλλία προς τους άρτι αφιχθέντες πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής. 

Το αεροδρόμιο κατασκευάστηκε ως φιλανθρωπικό έργο από τον τοπικό άρχοντα, βιομήχανο & τραπεζίτη Κωνσταντίνο Κρόκο, με την βοήθεια των φίλων του Ιωάννη κ'  Αθανάσιου Ευταξία, με τους οποίους είχε ήδη συνδράμει σε άλλα έργα κοινής ωφελείας, όπως στην κατασκευή του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Φθιώτιδος, καθώς και του Πολιτικού Νοσοκομείου Λαμίας στην περιοχή Νέας Άμπλιανης που ιδρύθηκε ως φιλανθρωπική βοήθεια από τον Κωνσταντίνο Παπαθανασίου Ελασσώνα το 1911 και ονομάστηκε Ελασσόνιο Νοσοκομείο Λαμίας, και το οποίο βοήθησε τα μέγιστα τους πρόσφυγες καθώς και τους ντόπιους τα δύσκολα αυτά χρόνια πριν και μετά την καταστροφή του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας. Τότε το νέο αεροδρόμιο Ευρωπαϊκών προδιαγραφών στήθηκε το 1922 ως μεταφορικός αερολιμένας για τις ανάγκες των προσφύγων της Ιωνίας, που είχαν φθάσει απελπισμένοι στην κοιλάδα του Σπερχειού ποταμού δίπλα στην πόλη της Λαμίας, και έχρηζαν κάθε μορφής ανθρωπιστικής βοήθειας. 

Σήμερα το αεροδρόμιο χρησιμοποιείται από την Αερολέσχη Λάμιας Φθιώτιδος ως έδρα της, και για όλες τις δραστηριότητές της. Σε ότι αφορά τη στρατιωτική χρήση του αεροδρομίου, υπάγεται στην 359 Μοίρα Αεροπορικής Εξυπηρέτησης Δημοσίων Υπηρεσιών και φιλοξενεί πυροσβεστικά αεροσκάφη τύπου PZL-Mielec M-18 Dromader κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου.

## Παραπομπές


Λαμία
Αεροδρόμιο
Πέδρο ντε Βαλδίβια

Ο **Πέδρο ντε Βαλδίβια** (ισπανικά: *Pedro de Valdivia*, 17 Απριλίου 1497 – 25 Δεκεμβρίου 1553) ήταν Ισπανός στρατιωτικός και εξερευνητής (κονκισταδόρος), καθώς και κατακτητής και πρώτος κυβερνήτης της σημερινής Χιλής.

Ο Βαλδίβια υπηρέτησε στον ισπανικό στρατό αρχικά σε περιοχές της, υπό ισπανικής κατοχής τότε, Ιταλίας και Φλάνδρας. Το 1532 έλαβε μέρος στις εξερευνητικές επιχειρήσεις στο σημερινό Περού της Νότιας Αμερικής, υπό τις διαταγές του Φρανσίσκο Πισάρρο και ονομάστηκε από τον Ισπανό βασιλιά Κάρολο Α΄ γενικός κυβερνήτης της περιοχής αυτής, όπως και κάθε περιοχής που θα κυρίευε νοτιότερα.

Το 1538 συνέβαλε στη συντριβή της εξέγερσης του Ισπανού Ντιέγο ντε Αλμάγρο και το 1540 κατέλαβε τη σημερινή Χιλή. Επίσης διεξήγαγε συστηματικές εξερευνητικές επιχειρήσεις στις περιοχές της Παταγονίας και των Άνδεων, και υπέταξε τις ιθαγενείς φυλές των Αραουκάνων (1546). Στη Χιλή ίδρυσε αρκετές πόλεις, όπως τη σημερινή πρωτεύουσα της χώρας, Σαντιάγο (1541).

Ο Βαλδίβια ήταν ιδιαίτερα σκληρός με τους ιθαγενείς πληθυσμούς, κάτι που επέτεινε την αντίδρασή τους. Σε συμπλοκή με τοπικές φυλές είχε οικτρό τέλος. Σύμφωνα με μια παράδοση, οι Ινδιάνοι κατασκεύασαν αυλούς με τα κόκκαλά του και κάθε χρονιά γιόρταζαν την επέτειο του θανάτου του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό*, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1987, τόμ. 2, σελ. 162.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί εξερευνητές
Κατηγορία:Ιστορία του Περού
Κατηγορία:Ιστορία της Χιλής
Μάχη της σοδειάς

Η επονομαζόμενη **Μάχη της σοδειάς** πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουλίου 1944, στον δρόμο Βόλου-Ν. Αγχιάλου περί τη θέση "Καντήραγας" (16ο χλμ., σημερινή ονομασία: "Χρυσή Ακτή Παναγίας").

## Ιστορικό πλαίσιο
Από τον χειμώνα των αρχών του 1944, ο Γερμανικός στρατός που έδρευε κοντά στον Βόλο Μαγνησίας στην Κεντρική Ελλάδα άρχισε να αισθάνεται έντονα την έλλειψη σοβαρής και αποτελεσματικής επιμελητείας λόγω της συνεχούς κατάρρευσης των σοβαρότερων μετώπων: του ανατολικού στη Ρωσία, του δυτικού στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες, αλλά και του νοτίου πλέον, καθώς είχε πραγματοποιηθεί ήδη η απόβαση στην Ιταλία και η συνθηκολόγησή της στους Συμμάχους.

Από τις αρχές του Αυγούστου του 1944, η Ελληνική Αντίσταση είχε βάσιμες πληροφορίες ότι θα γινόταν απόπειρες ιδιοποιήσεων των καρπών και των τροφίμων που οι τοπικοί αγροτικοί πληθυσμοί μετέφεραν από τα χωράφια στις αποθήκες τους στα χωριά της περιοχής.

Η τοπική οργάνωση του ΕΛΑΣ είχε ήδη ειδοποιήσει και υπήρχαν πλέον "σκοπιές", αλλά και καλά ενεργοποιημένη κατασκοπεία στο Βόλο και μέσω των συνεργαζομένων με το Στρατό Κατοχής Ελλήνων. Μεγάλος ήταν και ο κίνδυνος και από τα μέλη της Κατοχικής Πολιτοφυλακής που αποτελείτο από Φιλογερμανούς ντόπιους.

## Η συμπλοκή
Από το καλοκαίρι του 1944 και μετά, έγιναν διάφορες μικροαπόπειρες Γερμανών ενόπλων με μοτοσυκλέτες και με στρατιωτικά οχήματα, οι οποίες απωθήθηκαν σε μικρές αψιμαχίες. Η πιο ενδεικτική ήταν αυτή της 20ής Ιουλίου, οπότε οι Γερμανοί θα επέστρεφαν με το κύριο μέρος του τάγματος ευθύνης της διατήρησης τάξης με ελαφριά και βαρύτερα όπλα.

Η παρεμβαλλομένη μεταξύ Βόλου-Αλμυρού Νέα Αγχίαλος, ήδη καμένη από τους Ιταλούς, στέγαζε σημαντικό κλιμάκιο αντίστασης και όλοι περίμεναν τον τελικό εξανδραποδισμό. Ωστόσο, εκείνη την ημέρα έφθασαν τα νέα για την απόπειρα κατά του Χίτλερ, πράγμα που ακύρωσε αφενός τις επιχειρήσεις κατά των χωριών της περιοχής, αλλά και επιτάχυνε δραστικά τις ετοιμασίες για την οπισθοχώρηση του Γερμανικού Στρατού Κατοχής προς τη Γερμανία.

Συγκροτήθηκαν ειδικά τμήματα για την προστασία της σοδειάς, από τα οποία αναχαιτίστηκαν οι γερμανικές δυνάμεις.

Η αντίσταση του ντόπιου πληθυσμού στα γερμανικά στρατεύματα υπενθυμίζεται πλέον από μνημείο που υπάρχει στην περιοχή και έγινε γνωστή ως Μάχη της Σοδειάς, λόγω της προσπάθειας των κατοίκων να διασώσουν τις σοδειές και τα χωράφια τους. 

## Βιβλιογραφία
* Γριβέλλας Λ., Καραφύλλης Ν. & Β. Μαγόπουλος, Εγχειρίδιο Τοπικής Ιστορίας, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Καρδίτσας, Καρδίτσα 1997

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ριζοσπάστης, η "Μάχη της Σοδειάς", 29/7/2006
*Ρεντίνα, Μουσείο Εθνικής Αντίστασης - Πίνακας ζωγραφικής "Η Μάχη της Σοδειάς"

Σ
Ντιέγο ντε Αλμάγρο

Ο **Ντιέγο ντε Αλμάγρο** (*Diego de Almagro*, 1475 - 8 Ιουλίου 1538) ήταν Ισπανός εξερευνητής και κατακτητής (κονκισταδόρος). Έλαβε μέρος υπό τις διαταγές του Φρανθίσκο Πιθάρρο σε εξερευνητικές επιχειρήσεις στην Νότια Αμερική και ιδιαίτερα στο σημερινό Περού και στην κατάλυση της Αυτοκρατορίας της Ίνκας. 

Το 1534 ο Αλμάγρο με υπόδειξη του βασιλιά της Ισπανίας ξεκίνησε να εξερευνήσει την περιοχή στα βόρεια της Βολιβίας καθώς και την σημερινή Χιλή. Η αποστολή όμως απέτυχε γιατί στην πορεία αντιμετώπιζε αδιάκοπες επιθέσεις ιθαγενών φυλών και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην βάση του στο Περού. Εκεί αντιμετώπισε εξέγερση τοπικών ιθαγενών φυλών, που είχαν επαναστατήσει κατά τη διάρκεια της απουσίας του, την οποία κατέπνιξε. Στην συνέχεια ήρθε σε σύγκρουση με τον ίδιο τον Πιθάρρο  διεκδικώντας τα ίδια αξιώματα με αυτόν (1537). Ένα χρόνο αργότερα δολοφονήθηκε από τον Ερνάντο Πιθάρρο αδελφό του Φρανθίσκο. Το 1541 ο γιος του Ντιέγο "ελ Μόθο" για να εκδικηθεί σκότωσε τον Φρανθίσκο Πιθάρρο και έγινε ο ίδιος διοικητής του Περού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Εκδοτική Αθηνών. Αθήνα, 1987. Τόμος 1, σελ. 188.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί εξερευνητές
Κατηγορία:Ιστορία του Περού
Κατηγορία:Ιστορία της Χιλής
Κοχλίας

Ο **κοχλίας** (κοινώς *βίδα, *από το βενετσιάνικο* vida*) είναι στοιχείο μηχανής που χρησιμεύει (i)ως συνδετικό στοιχείο με τη δυνατότητα λύσης και επανασύνδεσης (ii)ως μετατροπέας ροπής σε αξονική δύναμη και αντίστροφα, (iii) ως μετατροπέας περιστροφικής κίνησης σε γραμμική κίνηση και αντίστροφα, (iv)ως μέσο για δημιουργία προέντασης σε  μηχανικά συστήματα για διάφορους σκοπούς (π.χ. στεγανοποίηση φλαντζών).

## Γενικά

Ο τυπικός κοχλίας αποτελείται από δύο μέρη: την  κεφαλή και τον κορμό. Ο κορμός με τη σειρά του μπορεί να αποτελείται μόνο από ελικοειδές σπείρωμα, ή από το ελικοειδές σπείρωμα και τον αυχένα (μέρος του κορμού χωρίς ). Υπάρχουν βέβαια και κοχλίες χωρίς κεφαλή, που ο κορμός τους είναι έχει μόνο σπείρωμα ή συνδυασμό σπειρώματος και αυχένα. 

Υπάρχει μεγάλη ποικιλία πολλών διαφορετικών σπειρωμάτων, αλλά και διαφορετικές παραλλαγές στη διαμόρφωση της κεφαλής και του κορμού. Λόγω της εξαιρετικά μεγάλης τους διάδοσης και χρησιμότητας κάποιοι μη σχετικοί έχουν την εσφαλμένη εντύπωση ότι τα συνδετικά στοιχεία με σπείρωμα (βίδες, κοχλίες, παξιμάδια) είναι τετριμμένα στοιχεία χωρίς ενδιαφέρον ως προς τον τρόπο λειτουργίας, σχεδιασμού, υπολογισμού αντοχής και ασφάλειας στις κατασκευές κ.ο.κ.. Στην πραγματικότητα το εντελώς αντίθετο είναι ακριβές, ενώ και οι οικονομικές επιπτώσεις του σχεδιασμού και χρήσης κοχλιών στις κατασκευές είναι αξιοσημείωτες. Αρκεί να αναφερθεί για παράδειγμα ότι η άτρακτος ενός μεγάλου αεριωθούμενου αεροσκάφους έχει περίπου 2,4×106 συνδετικά στοιχεία συνολικού κόστους περίπου 750.000 $.

## Σπείρωμα

## Κοχλίες κίνησης
Τόσο στους κοχλίες κίνησης όσο και στους κοχλίες σύνδεσης μπορούμε να αναλύσουμε την ισορροπία δυνάμεων και ροπών στο σύστημα κοχλίας-περικόχλιο.

Οι κοχλίες κίνησης χρησιμεύουν για μετατροπή ροπών σε αξονικές όπως σε μία μηχανική πρέσα (πιο κοινές σήμερα οι υδραυλικές), αλλά και για μετατροπή περιστροφικής κίνησης σε γραμμική. Αυτό έχει ποικιλία εφαρμογών, όπως για παράδειγμα πολύ μεγάλης ακρίβειας έλεγχο της μετατόπισης σε μηχανικές διατάξεις, μετρητικές συσκευές (π.χ. μικρόμετρο) κ.ο.κ..

## Κοχλίας στην αρχαιότητα

Με τον κοχλία μπορούσαν να μεταφέρουν το νερό από ένα ποτάμι ή λίμνη και να το αποθηκεύσουν σε μεγάλα δοχεία για ποιο εύκολη χρήση του νερού. Ακόμη ένας γνωστός κοχλιας ηταν του Αρχιμήδη.Κοχλίας του Αρχιμήδη

## Κοχλίες σύσφιξης (σύνδεσης)

## παραπομπές



## βιβλιογραφία
*R.C. Juvinall, 1991, *Fundamentals of Machine Components Design*
*Α. Μακρής, *Στοιχεία Μηχανών Ι*, 1996
*Ε. Δ. Παπαδανιήλ, *Μηχανολογικό Σχέδιο*, 1994

Κατηγορία:Μηχανολογία
Κατηγορία:Ξυλουργική
Καταρράκτες του Νιαγάρα

Οι **Καταρράκτες του Νιαγάρα** () είναι σύμπλεγμα καταρρακτών του ποταμού Νιαγάρα, στα  σύνορα μεταξύ της Καναδικής επαρχίας του Οντάριο και της Αμερικανικής πολιτείας της Νέας Υόρκης. Βρίσκονται 17 μίλια (27 χλμ) βόρεια-βορειοδυτικά του Μπάφαλο και 75 μίλια (120 χλμ) Νότιο-νοτιοανατολικά του Τορόντο, μεταξύ των δύο πόλεων με το ίδιο όνομα, Ναϊάγκρα Φολς του Οντάριο και Ναϊάγκρα Φολς της Νέας Υόρκης.

Οι καταρράκτες του Νιαγάρα αποτελούνται από δύο μεγάλα τμήματα που χωρίζονται από το νησί Goat : οι καταρράκτες Horseshoe, η πλειονότητα των οποίων βρίσκεται στην Καναδική πλευρά των συνόρων, και των Americans Falls στην Αμερικανική πλευρά. Οι μικρότεροι Bridal Veil Falls βρίσκονται επίσης στην αμερικανική πλευρά, αλλά διαχωρίζονται από τους άλλους με το νησί Luna.

Οι καταρράκτες του Νιαγάρα σχηματίστηκαν όταν υποχώρησαν οι παγετώνες στο τέλος της περιόδου Wisconsin (τελευταία εποχή των πάγων), και το νερό από τις νεοσυσταθείσες Μεγάλες Λίμνες δημιούργησε ένα δρόμο μέσα από τους κρημνούς της περιοχής προς τον Ατλαντικό Ωκεανό. Ενώ δεν είναι εξαιρετικά μεγάλοι σε ύψος, οι καταρράκτες του Νιαγάρα έχουν μεγάλο πλάτος. Περισσότερο από 6 εκατομμύρια κυβικά πόδια (168.000 m³) νερού πέφτουν κάθε λεπτό κατά την περίοδο της  υψηλής ροής, και σχεδόν 4 εκατομμύρια κυβικά πόδια (110.000 m³) κατά μέσο όρο. Είναι οι πιο ισχυροί καταρράκτες στη Βόρεια Αμερική..

Είναι φημισμένοι τόσο για την ομορφιά τους όσο και ως πολύτιμη πηγή υδροηλεκτρικής ενέργειας.

## Δείτε επίσης
* Καταρράκτες Ιγκουασού

## Παραπομπές



Κατηγορία:Καταρράκτες
Κατηγορία:Γεωγραφία των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Γεωγραφία του Καναδά
Κατηγορία:Τουρισμός στον Καναδά
Κατηγορία:Αξιοθέατα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ipernity

Το **Ipernity** είναι ιστότοπος που προσφέρει δωρεάν υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης, πολυμέσων και ανταλλαγής φωτογραφιών. Διαθέτει επίσης υπηρεσίες για τις οποίες πρέπει κάποιος να πληρώσει, π.χ. τις υπηρεσίες για επαγγελματίες (Pro). Η ιστοσελίδα είναι σχεδιασμένη τόσο για συγγραφείς/καλλιτέχνες όσο και για οικογένειες/φίλους, και επιτρέπει την δημοσίευση και την ανταλλαγή μέσα στον ίδιο χώρο διαφόρων ειδών ψηφιακό υλικό όπως: μπλογκς, φωτογραφίες και αρχεία βίντεο και ήχου. Το Ιpernity συχνά συγκρίνεται με ένα άλλο ιστότοπο ανταλλαγής φωτογραφιών, το Flickr, αλλά με περισσότερα χαρακτηριστικά. 

Το Ipernity κέρδισε το 2ο βραβείο στο διαγωνισμό Open Web Awards στην κατηγορία Photo Sharing (διαμοίρασης φωτογραφιών) τον Δεκέμβριο του 2008.
## Ιδρυτές
Το **Ipernity** είναι ένα εγχείρημα που δημιουργήθηκε το 2005 από δύο Γάλλους προγραμματιστές:
* Τον Κριστόφ Ρυέλ (Christophe Ruelle), συν-ιδρυτή του *Voila*, μιας μηχανής αναζήτησης που αγοράστηκε από την France Telecom το 1998 και του *eStat*, μιας ιστοσελίδας - κεντρικού συστήματος μέτρησης της επισκεψιμότητας
* Τον Κριστιάν Κοντί (Christian Conti), συν-ιδρυτή της *Respublica*, μιας γαλλόφωνης online κοινότητας, που αγοράστηκε από την *Tiscali* το 2000.

Το εγχείρημα δημιουργήθηκε με την βοήθεια της τεχνολογίας πληροφορικής ώστε να επιτρέπει στον οποιονδήποτε να διατηρεί το υλικό από την ψηφιακή του ζωή μόνιμα σε έναν τόπο.

Το Ipernity αναπτύχθηκε στο τεχνολογικό πάρκο Σοφία-Αντίπολις (Sophia-Antipolis) στην Κυανή Ακτή της Γαλλίας και χρειάστηκε δύο χρόνια προγραμματισμού και δοκιμών. Τον Μάϊο του 2006 βγήκε onlineμια πρώτη έκδοση του ιστοτόπου. Το Ιpernity επικαιροποιήθηκε σε Beta έκδοση τον Απρίλιο του 2007.

Το Ipernity περιλαμβάνει άδειες Creative Commons.

## Κοινό
Το Ipernity σχεδιάστηκε για:
* συγγραφείς/καλλιτέχνες που επιθυμούν να προωθήσουν την ψηφιακή τους δουλειά σε όλους τους χρήστες στο ίντερνετ
* οικογένειες/φίλους για ιδιωτική χρήση του ψηφιακού τους περιεχομένου 

Το μπλογκ του ipernity χρησιμοποιείται ευρέως από την Εσπεραντική κοινότητα. Χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από την κοινότητα των φωτογράφων.

Το Ιpernity έγινε επίσης χώρος υποδοχής για μια ομάδα χρηστών του Flickr, που το εγκατέλειψαν ύστερα από μια διαμάχη σχετικά με την λογοκρισία, αν και, εν τω μεταξύ, αντιμετώπισε τα ίδια προβλήματα.

## Λειτουργικότητα
Το Ipernity επιτρέπει την δημοσίευση και την ανταλλαγή σε:
* Μπλογκ
* Φωτογραφίες
* Βίντεο
* Ήχο
* Άλλες μορφές ψηφιακού περιεχομένου.

Το περιεχόμενο αυτό μπορεί να οργανωθεί σε άλμπουμ πολυμέσων.

Είναι διαθέσιμες πολλές μέθοδοι για το ανέβασμα των αρχείων.

## Κοινωνική δικτύωση
Το Ipernity δίνει την δυνατότητα διαδραστική επικοινωνίας μεταξύ του περιεχομένου, των συγγραφέων και των επισκεπτών. Σύστημα ανάδρασης και σχολίων, δίκτυα επαφών, άμεση ανταλλαγή μηνυμάτων, και το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο διευκολύνουν την κοινωνική δικτύωση των χρηστών του.

## Τεχνολογία
Το **Ipernity** έχει δομηθεί κυρίως με τεχνολογία λογισμικού ελεύθερου και ανοιχτού κώδικα:
* PHP
* Perl
* AJAX
* MySQL

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ιστοσελίδες διαμοιρασμού εικόνων
Πρετόρια

Η **Πρετόρια** (παλαιότερα **Πραιτώρια**) () είναι πόλη στη Νότια Αφρική, στην επαρχία Γκάουτενγκ στην περιοχή Τράνσβααλ. Αποτελεί μια από τις τρεις πρωτεύουσες της Ν. Αφρικής και συγκεκριμένα την εκτελεστική και de facto πρωτεύουσα της χώρας. 

Η Πρετόρια ανήκει διοικητικά στον μητροπολιτικό δήμο Τσουάνε. Ιδρύθηκε το 1855 από τον Μαρτίνους Πρετόριους και το αρχικό της όνομα ήταν **Πρετοριάνα Φιλαδέλφεια**. Η πόλη έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια του πολέμου των Μπόερς. Στην πόλη υπογράφηκε η πρώτη συνθήκη ειρήνης μεταξύ των πλευρών, με την οποία έληξε ο πρώτος από τους δύο αυτούς πολέμους, στις 3 Αυγούστου 1881, αλλά και η ειρήνη του Βερινέγκενγκ στις 31 Μαΐου 1902, με την οποία έληξε ο δεύτερος. 

Σήμερα η πόλη έχει 2.345.908 κατοίκους (2007). Ανάμεσα στις διάσημες προσωπικότητες που κατάγονται από την Πρετόρια είναι και ο Ίλον Μασκ, επιχειρηματίας και μηχανικός διαστημικών τεχνολογιών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

## Φωτοθήκη


Αρχείο:Uniegebou.jpg|Κτίρια Ένωσης
Αρχείο:CentralPretoria.jpg|Πρετόρια
Αρχείο:South Africa-Pretoria-National Botanical Gardens03.jpg|Εθνικό Βοτανικό Κήπο
Αρχείο:Old Arts Faculty Building, University of Pretoria.jpg|Πανεπιστήμιο της Πρετόρια



## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Εθνική Βιβλιοθήκη της Νότιας Αφρικής
*Υπηρεσίες Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου της Πρετόρια

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 


Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
180 Γκαρούμνα

Η **Γκαρούμνα (Garumna)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,31. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Γάλλο αστρονόμο Ανρί Ζοζέφ Αναστάζ Περοτέν, που παρατηρούσε από την Τουλούζη, και πήρε το όνομά της από τη λατινική ονομασία του ποταμού Γαρούνα (Γκαρόν), ο οποίος διαρρέει την Τουλούζη. Χαρακτηριστικό της Γκαρούμνα είναι η μικρή κλίση της τροχιάς της ως προς την εκλειπτική, μόλις 52΄ 14΄΄, πράγμα που θα καθιστούσε σχετικώς εύκολη μια διαστημική αποστολή προς αυτό τον αστεροειδή.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γκαρούμνας υπολογίσθηκε σε 32,7 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γκαρουμνα
Dragster

400px|μικρογραφία|Στιγμιότυπο από αγώνα Dragster
Το **Dragster** είναι αγώνες επιτάχυνσης από στάση σε μια ίσια διαδρομή με μήκος 402,336 μέτρα (1/4 του μιλίου). Οι αγώνες αυτοί είναι για αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες.

## Πίστες
Οι πίστες των αγώνων dragster πρέπει να έχουν μήκος τουλάχιστον 1000 μέτρα, 400 για την επιτάχυνση και 600 μέτρα για να σταματούν τα οχήματα και επιπλέον χώμα για περίπτωση ζημιάς κάποιου οχήματος. Από τις καλύτερες πίστες του κόσμου μπορούν να θεωρηθούν η Pomona Raceway, το zMax Dragway ή και η Αγγλική Santa Pod Raceway.

Στην Ελλάδα, η πλέον γνωστή πίστα είναι αυτή του Αεροδρομίου Πολυκάστρου, όπου πραγματοποιήθηκε και το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 2012, όπως και η πίστα στο Τυμπάκι και της Κωπαΐδας Θηβών.

## Κατηγορίες
Οι επίσημες κατηγορίες για το dragster είναι οι εξής:

* **Top Fuel** Dragster (TF/D): Είναι η ανώτερη κατηγορία Dragster για τα αυτοκίνητα. Εκεί, τα αυτοκίνητα έχουν 8000 άλογα και κάνουν χρόνους κάτω από 4 δευτερόλεπτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγώνες αυτοκινήτου
181 Εύχαρις

Η **Εύχαρις (Eucharis)** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,84. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Γάλλο αστρονόμο Παμπλό Κοττενό, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη Νύμφη της ελληνικής μυθολογίας. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του αστεροειδή αυτού υπολογίσθηκε σε 106 χλμ. Η μάζα του εκτιμάται σε 1,2 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό του εκτιμάται σε 2,96&nbsp;cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 330 περίπου φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 56 m/sec (202 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός του τύπος είναι **K**, ενώ το άλβεδό του είναι 0,115. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια είναι 117 βαθμοί C υπό το μηδέν. Η Εύχαρις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της λιγότερο από μία φορά κάθε 24 ώρες, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ευχαρις
182 Έλσα

Η **Έλσα (Elsa)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,12. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε πιθανώς το όνομά της από το ομώνυμο πρόσωπο του γερμανικού μύθου των Λόενγκριν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Έλσας εκτιμάται σε 43,68 χλμ, αλλά το σχήμα της είναι πολύ ακανόνιστο και/ή επίμηκες. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,208. Η Έλσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 80,0 ώρες, μια πολύ μεγάλη περίοδος περιστροφής για αστεροειδή (3 γήινες ημέρες και 8 ώρες). Για τον λόγο αυτό, επιλέχθηκε μαζί με άλλους 4 αστεροειδείς για να παρατηρηθεί με τον Φασματογράφο Αμυδρών Αντικειμένων (FOS) από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ προκειμένου να ανιχνευθεί στο υπεριώδες φάσμα του η ρίζα υδροξύλιο σε αυτόν. Κάτι τέτοιο θα στήριζε την άποψη ότι αυτοί οι αργά περιστρεφόμενοι αστεροειδείς είναι πυρήνες παλαιών κομητών. Ωστόσο, κανένα ίχνος εκπομπής υδροξυλίου δεν ανιχνεύθηκε από τις παρατηρήσεις αυτές, που έγιναν το 1993 στο πλαίσιο ενός προγράμματος χρήσεως του «Χαμπλ» από ερασιτέχνες αστρονόμους. Εναλλακτικά, η ύπαρξη ενός δορυφόρου έχει προταθεί για να ερμηνεύσει την αργή περιστροφή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ελσα
183 Ίστρια

Η **Ίστρια (Istria)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,68. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από τη χερσόνησο της Ίστρια, πάνω στην οποία βρίσκεται χτισμένη η Πούλα. Η τροχιά της Ίστριας είναι ιδιόμορφη, με πολύ μεγάλη εκκεντρότητα και μεγάλη κλίση ως προς την εκλειπτική, 26,4 μοίρες. Το δεύτερο θα καθιστούσε σχετικώς δύσκολη μια διαστημική αποστολή προς αυτό τον αστεροειδή.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ίστριας είναι 35,43 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,189. Η Ίστρια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 46 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιστρια
Κατηγορία:Ίστρια
185 Ευνίκη

Η **Ευνίκη (Eunike)** είναι πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,62. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομά της από την Ευνίκη, μία από τις Νηρηίδες στην ελληνική μυθολογία, αλλά εξαιτίας της σημασίας του, «ευ + νίκη», προς ανάμνηση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (3 Μαρτίου 1878).

Τρεις επιπροσθήσεις αστέρων από την Ευνίκη έχουν παρατηρηθεί.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ευνίκης εκτιμάται σε 157,51 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,064. Η Ευνίκη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 50 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ευνικη
186 Σελούτα

Η **Σελούτα (Celuta)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης  με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,91. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Γάλλο αστρονόμο Προσπέρ Ανρί, που παρατηρούσε από το Παρίσι.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σελούτας υπολογίσθηκε σε 50 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,193. Η Σελούτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19 ώρες και 36 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σελουτα
184 Δηιόπη

Η **Δηιόπη (Dejopeja)** είναι σχετικά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,31. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από την ομώνυμη Νύμφη της ελληνικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Δηιόπης είναι 66,47 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **M** (με πιθανή κυριαρχία των μετάλλων σιδήρου και νικελίου). Το άλβεδό της είναι 0,190. Η Δηιόπη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 27 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Δηιοπη
187 Λαμπέρτα

Η **Λαμπέρτα (Lamberta)** είναι πολύ μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,16. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Ζερόμ Κοτζιά, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομά της από τον Ελβετό μαθηματικό, αστρονόμο και φυσικό Γιόχαν Χάινριχ Λάμπερτ (1728–1777).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λαμπέρτας υπολογίσθηκε σε 130,4 χλμ. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), με άλβεδο 0,057. Η Λαμπέρτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 40 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λαμπερτα
190 Ισμήνη

Η **Ισμήνη (Ismene)** είναι πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής στα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,59. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομά της από την αδελφή της Αντιγόνης στην ελληνική μυθολογία. Η Ισμήνη ανήκει στην «Ομάδα της Χίλντας», μία κατηγορία αστεροειδών των οποίων οι τροχιές είναι «κλειδωμένες» σε τροχιακό συντονισμό 2:3 με τον πλανήτη Δία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ισμήνης υπολογίσθηκε σε 159 ως 164,4 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **P** (πυριτοανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,058 ή 0,066. Η Ισμήνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 31 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ισμηνη
191 Κόλγκα

Η **Κόλγκα (Kolga)** είναι μεγάλος αστεροειδής στα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,07. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομά της από τη μία από τις 9 κόρες του Έγκιρ στη σκανδιναβική μυθολογία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κόλγκα υπολογίσθηκε σε 101 ως 105 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,041. Η Κόλγκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 27 ώρες και 48 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κολγκα
Κυβικό χιλιόμετρο

Το **κυβικό χιλιόμετρο** (διεθνές σύμβολο: **km<sup>3</sup>**) είναι μονάδα μέτρησης όγκου. Ορίζεται ως όγκος ενός κύβου, του οποίου η ακμή έχει μήκος χίλια μέτρα.  Χρησιμοποιείται συνήθως για μέτρηση μεγάλων όγκων, συνηθέστερα σε αποθέματα ορυκτών και πετρωμάτων, σε υπολογισμό ηφαιστειακών νεφών και της ποσότητα της ηφαιστειακής τέφρας, καθώς και για την ολική ποσότητα νερού φυσικών ή τεχνητών λιμνών υδροδότησης. Η αντιστοιχία του σε κυβικά μέτρα είναι 1 km3 = 109 m3.

Η συντομογραφία του στα ελληνικά είναι **κ.χλμ**.

## Δείτε επίσης
*Κυβικό μέτρο
*Κυβικό εκατοστό

Κατηγορία:Μονάδες όγκου
Κατηγορία:Παραγόμενες μονάδες του SI
Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Ένταση ήχου

Ως **ένταση ήχου** ορίζεται η ισχύς του ηχητικού κύματος  ανά μονάδα επιφανείας ή αλλιώς η ενέργεια που μεταφέρει το ηχητικό κύμα ανά μονάδα επιφανείας και ανά μονάδα χρόνου. 

## Μαθηματική έκφραση
Αν είναι γνωστή η μεταβολή της πίεσης του αερίου στο οποίο διαδίδεται ένα ηχητικό κύμα  και η  εγκάρσια ταχύτητα των μορίων του αερίου  η μέση ένταση δίνεται από την παρακάτω σχέση:
:
I = \frac{1}{T} \int_{0}^{T}P(t) v(t)\,dt

(*όπου P η ακουστική/ηχητική πίεση και υ η εγκάρσια ταχύτητα των μορίων του αέρα*)

Στην περίπτωση σφαιρικής διάδοσης του ήχου, η ένταση του ήχου σε απόσταση r από την πηγή δίνεται από την παρακάτω σχέση
:
I_r =  \frac{W}{A} = \frac{W}{4 \pi r^2}
 
(*όπου W η ισχύς της ηχητικής πηγής και r η απόσταση από την πηγή*)

## Μονάδες έντασης ήχου
Η ένταση μετριέται στο S.I. σε W/m2 (Βατ ανά τετραγωνικό μέτρο). Η ελάχιστη ένταση που γίνεται αντιληπτή στο ανθρώπινο αυτί αντιστοιχεί σε 10-12 W/m2 . Η ένταση αυτή αντιστοιχεί σε ηχητική πίεση 20 μPa (η οποία αναφέρεται στην βιβλιογραφία και ως κατώφλι ακουστότητας).

Η στάθμη της έντασης του ήχου μετριέται σε Ντεσιμπέλ (decibel). Η μονάδα Ντεσιμπέλ εκφράζει την διαφορά στάθμης ενός ήχου έντασης Ι προς την ένταση του κατωφλίου ακουστότητας (10-12 W/m2). Ως στάθμη έντασης σε dB ορίζεται το δεκαπλάσιο του δεκαδικού λογάριθμού της έντασης του ήχου προς την ένταση του κατωφλίου ακουστότητας, και περιγράφεται μαθηματικά από την σχέση:
:
L_\mathrm{I}=10\, \log_{10}\left(\frac{I_1}{I_0}\right)\ \mathrm{dB} \,


Η στάθμη έντασης του ήχου είναι σχεδόν ίση με την στάθμη ηχητικής πίεσης.

## Επιπτώσεις της έντασης του ήχου στην ανθρώπινη ακοή
Το όριο πόνου του ανθρώπινου αυτιού λόγω έντασης ήχου είναι τα 120dB. Εκθεση σε ήχους πάνω από 120dB είναι επικίνδυνη και μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα ακοής ή και κώφωση. Επίσης παρατεταμένη και συνεχής έκθεση σε ήχους άνω των 90dB δημιουργεί προβλήματα στην ακοή.

### Στάθμη έντασης χαρακτηριστικών ήχων

## Δείτε επίσης
* Ένταση
* Ηχορύπανση
* Ντεσιμπέλ

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Physics - Raymond A. Serway, τόμος ΙΙΙ*

Κατηγορία:Ακουστική
Μίνθη (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Μίνθη** αναφέρεται:
* Στην Μίνθη, βουνό στα σύνορα των νομών Ηλείας και Μεσσηνίας
* Στην Μίνθη, χωριό του νομού Ηλείας
* Στο φυτό μίνθη, κοινώς μέντα.
* Στη νύμφη Μίνθη, κόρη του Κωκυτού

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Πάστρα

Με το όνομα **Πάστρα** αναφέρονται:
*Όρος Πάστρα, βουνό στα όρια της Αττικής με τη Βοιωτία
*Πάστρα Κεφαλονιάς, χωριό της Κεφαλονιάς
Μίνθη Ηλείας

Η **Μίνθη** (παλαιότερη ονομασία Άλβαινα ή Άλβενα) είναι ορεινό χωρίο του νομού Ηλείας του δήμου Ζαχάρως. Βρίσκεται στις πλαγιές του ομώνυμου βουνού σε υψόμετρο 751 μέτρων κι είναι ένα από τα πιο παλιά χωριά της πρώην επαρχίας Ολυμπίας.  Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 144 κάτοικοι. Απέχει οδικά 21 χιλιόμετρα από την έδρα του Δήμου, τη Ζαχάρω. Η κτηματική περιφέρεια του χωριού ανέρχεται σε 16.500 στρέμματα και συνορεύει με 12 χωριά.

Η Μίνθη είχε πλούσια βλάστηση, τα δάση της οποίας όμως έπαθαν μεγάλες καταστροφές στις μεγάλες πυρκαγιές της Πελοποννήσου το καλοκαίρι του 2007.

## Ιστορία
Το παλαιότερο όνομα ήταν Άλβενα και το 1927 με το Β.Δ. 4.11.1927 (ΦΕΚ 306/1927) μετονομάστηκε σε Μίνθη από το ομώνυμο βουνό.

Η πιο παλιά μαρτυρία για το χωριό είναι αυτή που αναφέρεται στη συμμετοχή των Αλβενέων στον Τουρκο-Βενετικό πόλεμο 1463-1479 υπό τους αρχηγούς Μήτρο Αλβενιώτη και Γιάννη Άγριο. Η δεύτερη μαρτυρία είναι εκείνη που δείχνει η χορογραφική καταγραφή από τους Ενετούς το 1689 και το 1700. Τότε είχε 42 και 149 κατοίκους αντίστοιχα.

Η Άλβενα (ή Άλβαινα) μνημονεύεται στο δημοτικό τραγούδι "*Του Κοντοβουνήσιου*" (και σε παραλλαγή αυτού):
"''Τρία Πουλάκια κάθονται στο Κάστρο της Πλατιάνας.
Τό 'να τηρά την Άλβαινα και τ' άλλο την Παλούμπα, 
το τρίτο το καλύτερο μοιρολογάει και λέει:
-Σαν ήθελες να παντρευτείς, να πάρεις την Ελένη,
τα πρόβατα τί τά 'θελες, τα γίδια που μαζώνεις;..."

Η Μίνθη είναι γενέτειρα του Εθνομάρτυρα και Φιλικού επισκόπου Μεθώνης Γρηγορίου Παπαθεοδώρου για τον οποίο ο ιστορικός Κόκκινος αναφέρει ότι ήταν ο τρίτος κατά σειράν ιεράρχης του 1821 μετά τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και τον Βρεσθένης Θεοδώρητο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μίνθη 
*Άλβαινα Ολυμπίας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Πάπας Φήλιξ Γ΄

Ο **Φήλιξ Γ**'  διετέλεσε Πάπας Ρώμης από τις 13 Μαρτίου 483 μέχρι το 492.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε σε μια οικογένεια γερουσιαστών της Ρώμης και λέγεται ότι ήταν προ-πρόπαππος του αγίου Γρηγορίου του Μεγάλου. Ουδέν βέβαιον είναι γνωστό για τον Φήλικα, μέχρι που διαδέχθηκε τον Άγιο Σιμπλίκιο.

Η πρώτη του πράξη ήταν να  αποκηρύξει το Ενωτικόν, ένα έργο ένωσης που επινοήθηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ακάκιο  και εκδόθηκε από τον αυτοκράτορα Ζήνωνα, με την προοπτική να καταπραΰνει τη διαμάχη μεταξύ Μονοφυσιτών και Χαλκηδονίων χριστιανών. Επίσης απέστειλε ένα γράμμα διαμαρτυρίας στον Ακάκιο. Ο τελευταίος επέδειξε πείσμα και στον Ακάκιο επιβλήθηκε ποινή καθαίρεσης.

Το 484 ο Φήλιξ αφόρισε τον Πέτρο Μόνγκους, ο οποίος είχε καταλάβει την πατριαρχική έδρα της Αλεξανδρείας—πράξη που επέφερε σχίσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, το οποίο ήρθη 519.

## Οικογένεια

Λέγεται ότι ο Φήλιξ εμφανίσθηκε σε έναν από τους απογόνους του, τη δισεγγονή του Τρασίλλα (θεία του Αγίου Γρηγορίου του Μεγάλου) και της ζήτησε να έλθει στον Παράδεισο μέσω του θανάτου, και την ημέρα των Χριστουγέννων η Τρασίλλα πέθανε, βλέποντας τον Ιησού Χριστό να της γνέφει. 

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 5ου αιώνα
Φήλιξ Γ΄
Πάπυλος

Ο **Πάπυλος** ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης που άκμασε περί τον 4ο αιώνα π.Χ..

Σύμφωνα με μαρτυρία του Πλινίου ο γλύπτης αυτός υπήρξε μαθητής του σπουδαίου Πραξιτέλη. Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Παπύλου, κατά ίδια μαρτυρία ήταν ο "Ξένιος Ζευς", ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του Ασινίου Πολίου.

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΙΘ΄, σελ.586.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Πλοίο ψυγείο

thumb|280px|Το Πλοίο-ψυγείο '''Σαλίκα Φρίγκο'''
Μία από τις υποκατηγορίες τύπων φορτηγών πλοίων είναι και το λεγόμενο **πλοίο ψυγείο**.

Η αύξηση της εμπορίας ορισμένων αγαθών οδήγησε πλοιοκτήτες και ναυπηγούς σε εξειδικευμένες ναυπηγήσεις τόσο των ελεύθερων φορτηγών πλοίων όσο και των δρομολογημένων σε νεότερους εξειδικευμένους ναυπηγικούς τύπους για ειδικά φορτία. Με το σκεπτικό αυτό γεννήθηκε και η ιδέα του πλοίου ψυγείου προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες μεταφορών ευπαθών φορτίων.

Τα πλοία ψυγεία είναι σύγχρονα πλοία, ιδιαίτερης ναυπήγησης τα οποία διαθέτουν αντί κύτη (κοινώς αμπάρια), μεγάλους ψυκτικούς χώρους (τεράστιους θαλάμους), για τη συντήρηση και ασφαλή μεταφορά των ευπαθών φορτίων.

Τα πλοία αυτά παρουσιάζουν συνηθέστερα εποχιακή απασχόληση και δεν εκτελούν τακτικά δρομολόγια. Υπάρχουν πλοία ψυγεία για ένα μόνο συγκεκριμένο φορτίο, καθώς και πλοία ψυγεία για μεταφορά πολλαπλών ευπαθών φορτίων, κοινώς "τζενεραλάδικα ψυγεία".

Συνηθέστερα ευπαθή φορτία που μεταφέρονται σε μεγάλες ποσότητες με πλοία ψυγεία είναι: φρούτα, λαχανικά, ψάρια, κρέατα, διάφορα κτηνοτροφικά προϊόντα κ.λπ. Εκ του φορτίου αυτών όταν είναι ενιαίο τα πλοία αυτά στη δημώδη ναυτική γλώσσα λαμβάνουν επιμέρους ονομασίες όπως, φρουτάδικα, λαχανάδικα, κρεατάδικα, ψαράδικα κ.λπ. χωρίς άλλο χαρακτηρισμό.

Τα μόνα πλοία ψυγεία στα οποία παρατηρείται συνεχή χρονοναύλωση είναι τα "ψαράδικα", τα οποία συνοδεύουν τους αλιευτικούς στόλους, συγκεντρώνουν και φορτώνουν εν πλω τα αλιεύματα, στους ψυκτικούς θαλάμους, και στη συνέχεια τα μεταφέρουν ασφαλώς σε λιμένες προώθησης αυτών, χωρίς έτσι να διακόπτεται η αλιευτική δραστηριότητα του στόλου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φορτηγά πλοία
Κατηγορία:Συντήρηση τροφίμων
Λαιμαργία

**Λαιμαργία** είναι η τάση κάποιου να καταναλώνει υπερβολικές ποσότητες φαγητού ή ποτού. Δαίμονας-εκπρόσωπος ήταν ο Βελζεβούλ. Από κάποια χριστιανικά δόγματα θεωρείται ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα.

Η λαιμαργία δεν θεωρείται παντού αμαρτία. Ανάλογα με την παράδοση της κάθε χώρας, μπορεί να θεωρηθεί είτε ελάττωμα, είτε δείγμα κύρους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Διατροφή
Κατηγορία:Χριστιανική ηθική
Κατηγορία:Παχυσαρκία
Κατηγορία:Αμαρτία
Θηροκεφάλια

[thumb|250px|Η [Μπαούρια, ένα εξελιγμένο θηροκεφάλιο]]
Τα **θηροκεφάλια** είναι μια εξαφανισμένη υπόταξη σαρκοφάγων θηριαψιδωτών που έζησε από το μέσο και το τέλος της πέρμιας περιόδου ως την Τριασική περίοδο (265 – 245 εκατομμύρια χρόνια πριν).

Τα θηροκεφάλια έχουν ονομαστεί έτσι εξαιτίας των μεγάλων κρανίων τους, τα οποία, μαζί με τη δομή των δοντιών τους, δείχνουν ότι ήταν επιτυχημένα σαρκοφάγα. Όπως και άλλα μη θηλαστικά συνάψιδα χαρακτηρίζονται ως θηλαστικόμορφα ερπετά, αν και στην πραγματικότα τα θηροκεφάλια είναι η ομάδα που είναι πιο συγγενική με τα κυνοδόντια, από τα οποία εξελίχθηκαν τα θηλαστικά. Αυτή η σχέση προκύπτει από μια ποικιλία ανατομικών χαρακτηριαστικών, που μπορεί να συμπεριλαμβάνει μουστάκια και γούνα. Υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τη φυλογενία, την ανατομία και τη φυσιολογία των θηροκεφάλιων.

Τα απολιθώματα των θηροκεφάλιων είναι πολυάριθμα στη Νότια Αφρική, αλλά έχουν επίσης βρεθεί και στη Ρωσία, την Κίνα και την Ανταρκτική. Τα πρώτα θηροκεφάλια ανακαλύφθηκαν στο μέσο της Πέρμιας περιόδου στη Νότια Αφρική που υποστηρίζουν την ιδέα ότι η ομάδα προέρχεται από την Γκοντβάνα, απ’όπου και επεκτάθηκαν γρήγορα. Αν και σχεδόν κάθε εξελικτική γραμμή των θηροκεφάλιων σταμάτησε στο συμβάν εξαφάνισης στο τέλος της Πέρμιας περιόδου, κάποιοι αντιπρόσωποι της υπομάδας, που ονομάζεται Ευθηροκεφάλια επέζησαν και άεχισαν να διαφοροποιούνται. Όμως τα τελευταία θηροκεφάλια εξαφανίστηκαν στο μέσο της τριασικής περιόδου, κυρίως εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και τον ανταγωνισμό με τα κυνοδόντια και διάφορες ομάδες ερπετών.

## Ταξινόμηση
[thumb|right|200px|[Ρεγκίσαυρος]]
Τάξη **[[θηριαψιδωτό|θηριαψιδωτά]]**
* Υπόταξη **Θηροκεφάλια**
* *[[Θηριόδεσμος]]*
** Οικογένεια Λυκοσουχίδες
** Σκυλακοσαύρια
*** Οικογένεια Σκυλακοσαυρίδες
*** Ενδόταξη **[[Ευθηροκεφάλια]] **
**** Οικογένεια Ακιδνογναθίδες(ή Ανναθηραψιδίδες,Μοσχορινίδες,Ευχαμπέρσιδες)
**** Οικογένεια Χοφμεγιεριίδες
**** Οικογένεια Γουαϊτσιίδες
**** Υπεροικογένεια Μπαουριείδες
***** Οικογένεια Μπαουριίδες
****** Υποοικογένεια Νοθογομφοδοντίνες
****** Υποοικογένεια Μπαουριίνες
***** Οικογένεια Ερισιολασερτίδες
***** Οικογένεια Ικτιδοσουχοίδες
***** Οικογένεια Ρεγκισαυρίδες
****** *[[Ρεγκίσαυρος]]*

Κατηγορία:Συναψιδωτά
Κυνόγναθος

Ο ***Κυνόγναθος*** ήταν ένα σαρκοφάγο κυνοδόντιο μήκους ενός μέτρου του κατώτερου τριασικού. Ήταν ένα από τα πιο θηλαστικόμορφα Συναψιδωτό, μέλος της ομάδας των ευκυνοδόντιων. Απολιθώματά του, που βρέθηκαν στην Ανταρκτική, την Κίνα, τη Νότια Αμερική και τη Νότια Αφρική.

## Περιγραφή

Ο *κυνόγναθος* ήταν ένα στιβαρό ζώο με μήκος περίπου ένα μέτρο. Είχε ένα ιδιαιτέρως μεγάλο κεφάλι με μήκος 30 εκατοστά, με πλατιά σαγόνια και μυτερά δόντια. Τα πίσω πόδια ήταν κάτω από το σώμα όπως στα θηλαστικά, αλλά τα μπροστινά εκτείνονταν στο πλάι, όπως στα ερπετά.

Η οδοντοστοιχία ήταν εξοπλισμένη με διαφοροποιημένα δόντια, που δείχνουν ότι ο κυνόγναθος μπορούσε να επεξεργαστεί την τροφή του πριν την καταπιεί. Επιπλέον, μπορούσε να αναπνέει και να καταπίνει ταυτόχρονα.

Είναι πιθανό να διέθετε μουστάκια.

## Παραπομπές

* Seeley (1895), "Researches on the structure, organization, and classification of the fossil Reptilia. Part IX., Section 5. On the skeleton in new Cynodontia from the Karroo rocks". *Phil. Transactions of the Roy. Soc. of London*, series B 186, p. 59–148.

Κατηγορία:Συναψιδωτά
Σκουτόσαυρος

thumb|right|275px|Σκουτόσαυρος
Ο ***Σκουτόσαυρος*** ("Σαύρα ασπίδα") είναι ένα γένος παρειάσαυρου που έζησε περίπου 252-248 εκατομμύρια χρόνια στη Ρωσία, στο τέλος της πέρμιας περιόδου. Το όνομά του αναφέρεται στην θωράκιση που είναι διασκορπισμένη στο σώμα του. Ήταν ένα μεγάλο ανάψιδο ερπετό, αλλά, σε αντίθεση με τα περισσότερα ερπετά, έχει τα πόδια του κάτω από το σώμα του για να υποστηρίζει το μεγάλο βάρος του.

## Παραπομπές

* Haines, Tim, and Paul Chambers. The Complete Guide to Prehistoric Life. Pg. 46-47. Canada: Firefly Books Ltd., 2006

Κατηγορία:Παρειασαυρίδες
Κατηγορία:Προϊστορικά ερπετά
Καμάρα Αρκαδίας

Η **Καμάρα** είναι οικισμός της Αρκαδίας και του Δήμου Μεγαλόπολης. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα νότια της Μεγαλόπολης, σε υψόμετρο περίπου 580 μέτρα και έχει πληθυσμό 121 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

## Ιστορικά - γεωγραφικά στοιχεία
Το όνομα του χωριού εμφανίστηκε πρώτη φορά σε ενετική απογραφή του 1700 (απογραφή Γκριμάνι) και οφείλεται στο σχήμα του λόφου του Αϊ-Θανάση, πάνω από το χωριό, στο οποίο υπήρχε μικρό μεσαιωνικό κάστρο. Λίγο έξω από το χωριό βρίσκεται το μικρό καθολικό ενός κατεστραμμένου τώρα μοναστηριού (Παλιομονάστηρο), κοντά σε τοξωτό πέτρινο γεφύρι. Σήμερα σώζεται μόνο ο ναός της Παναγίας, κατά την παράδοση εκεί ήταν κτισμένο δίπλα στον ποταμό Καρνίωνα μεγάλο μοναστήρι που καταστράφηκε κατά την τουρκοκρατία. Κοντά στον ναό υπάρχει το κεφαλάρι με το τρεχούμενο νερό και ένα πέτρινο γεφύρι που χτίστηκε το 1922 από Ακοβίτες τεχνίτες για να διευκολύνει τη διέλευση του ποταμού.
μικρογραφία|αριστερά|Ο Καρνίωνας στο Παλαιομανάστηρο.

Ο επαρχιακός δρόμος συνεχίζει νότια για τα χωριά Γιανναίοι (3 χλμ.), Δυρράχι (13 χλμ.) και καταλήγει στην Καλαμάτα (40 χλμ.).

Στη πλαγιά του βουνού κοντά στο χωριό στην Άνω Καμάρα, ερειπωμένο σήμερα, βρίσκονται τα ίχνη του Κάστρου μέσα κι έξω από αυτό, υπήρχαν πολλές εκκλησίες, έχουν εντοπιστεί δώδεκα, με πολιούχο και προστάτη τον Αγιοθανάση , ερείπια του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα. Η επιλογή της θέσης του κάστρου δεν ήταν τυχαία γιατί από το υψόμετρο των 1.013 μέτρων που ήταν χτισμένο , μπορούσε κάποιος να ελέγχει ολόκληρη σχεδόν την κοιλάδα, σήμερα σώζονται πολύ μικρά τμήματα του κάστρου , που με παρεμβάσεις πρέπει να αναδειχθούν.

Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μεγάλη πλατεία και η εκκλησία του Αϊ-Γιώργη που είναι και ο πολιούχος. Στο ίδιο σημείο βρίσκεται και το πνευματικό κέντρο, έδρα του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου, που κάθε Δεκαπενταύγουστο διοργανώνει στον χώρο αυτό πολιτιστικές εκδηλώσεις.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κώπες

200px|right|thumb|Χάρτης της αρχαίας Βοιωτίας
Οι **Κώπες** (Κῶπαι) ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη, χτισμένη στα βορειοανατολικά της Βοιωτίας, κοντά στο σημερινό χωριό Κάστρο. Κοντά στις Κώπες βρίσκονταν οι αρχαίες πόλεις Όλμωνες και Ύηττος. Την εποχή του Παυσανία στην πόλη υπήρχε ιερό της Δήμητρας του Διονύσου και ενός τοπικού θεού, του Σάραπη. Η πόλη όπως αναφέρει ο Όμηρος στον κατάλογο των Νεών ήταν μία από τις Βοιωτικές πόλεις που συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο Στην αρχαία αυτή πόλη οφείλει την ονομασία της η λίμνη Κωπαΐδα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Μονή Ευαγγελιστρίας Βοιωτίας

Η **Μονή Ευαγγελιστρίας** είναι χτισμένη το 12ο αιώνα, στην ανατολική πλαγιά του Ελικώνα, είναι οικισμός της Δημοτικής Ενότητας Αλιάρτου του δήμου Αλιάρτου - Θεσπιέων στο νομό Βοιωτίας, βρίσκεται 12 χλμ. δυτικά της Αλίαρτου και από το 1959 είναι γυναικείο μοναστήρι. 

Η μονή σήμερα έχει δέκα έξι μοναχές σύμφωνα με την απογραφή του 2011, που εκτός από τα λατρευτικά τους καθήκοντα, ασχολούνται και με πολλές άλλες διακονίες. Η μονή πανηγυρίζει εκτός από την 25 Μαρτίου, Εορτή του Ευαγγελισμού, κι όλες τις εορτές Της Υπεραγίας Θεοτόκου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδειάς
*Το καθολικό της Μονής Ευαγγελίστριας Αλιάρτου Βοιωτίας - Ιωάννης Α. Καρατζόγλου

## Παραπομπές


Ευαγγελιστριας
Μανάους

Η **Μανάους** (πορτογαλ. *Manaus*) είναι πόλη της Βραζιλίας και πρωτεύουσα της πολιτείας του Αμαζόνας. Με 1.982.179 κατοίκους (υπολογισμοί 2013), είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη της Βραζιλίας και το σημαντικότερο οικονομικό κέντρο τoυ Αμαζονικού Δάσους.

Ιδρύθηκε το 1669 με το φρούριο του Αγίου Ιωσήφ του Μαύρου Ποταμού (Ρίο Νέγκρο) και έγινε διάσημη στις αρχές του 20ου αιώνα λόγω της παραγωγής καουτσούκ. Η οικονομική ευημερία και η ανάπτυξη της εποχής αυτής έκαναν την πόλη γνωστή ως το "Παρίσι των Τροπικών". Σήμερα η πόλη είναι μεγάλο βιομηχανικό και τουριστικό κέντρο, διαθέτοντας το έβδομο μεγαλύτερο ΑΕΠ της χώρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Κοχλίας (αποσαφήνιση)

Ο όρος **κοχλίας**  αναφέρεται:

*Κοχλίας: Συνδετικό στοιχείο (η κοινή βίδα).
*Κοχλίας: Όργανο στο εσωτερικό του αυτιού.
*Κοχλίας  κοινή ονομασία των πνευμονοφόρων γαστερόποδων μαλακίων, ιδιαίτερα αυτών που ανήκουν στην οικογένεια των ελικιδών. Γένος οστρακόδερμων μαλακίων, γνωστότερο ως "σαλιγκάρι" ή, στην κρητική διάλεκτο, *χοχλιός*.
*Κοχλίας (περ.), φιλολογικό περιοδικό που εκδιδόταν στη Θεσσαλονίκη από το 1946 σε συνεργασία των Γαβριήλ Πεντζίκη, Τάκη Ιατρού, Γιώργου Κιτσόπουλου.
## Δείτε επίσης
*έλικα
*σπείρα
Πουέρτο Μονττ

thumb|Τμήμα του εμπορικού κέντρου στο Πουέρτο Μοντ.
Το **Πουέρτο Μοντ** (ισπανικά: Puerto Montt) είναι παράκτια πόλη της Χιλής, 175.938 κατοίκων (2002) και πρωτεύουσα της περιφέρειας Λος Λάγος.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1853 με σκοπό να φιλοξενήσει αριθμό μεταναστών από τη Γερμανία και ονομάστηκε έτσι από τον τότε πρόεδρο της χώρας Μανουέλ Μοντ. Το 1969 πραγματοποιήθηκαν βίαιες συγκρούσεις μεταξύ αστυνομικών και ακτημόνων, πριν την περίοδο διακυβέρνησης Σαλβαδόρ Αγιέντε.

Το Πουέρτο Μοντ διαθέτει αεροδρόμιο, και απέχει αεροπορικώς 2 ώρες από την πρωτεύουσα Σαντιάγο. 

Εδώ γεννήθηκε ο γνωστός Χιλιανός σκηνοθέτης Ραούλ Ρουίς.

## Ιστορία
Πριν την ίδρυση της πόλης, η περιοχή καλυπτόταν από πυκνό δάσος και ήταν γνωστή με την ονομασία Μελιπούλλι ή Μελιπούγι όπως προφέρεται στα ισπανικά (σημ. τετράλοφος, στην τοπική ινδιάνικη διάλεκτο). Επιλέχθηκε ως το σημείο πρόσβασης στην παράκτια λίμνη Γιανκίουε, λόγω της κοντινής απόστασης μεταξύ της λίμνης και της θάλασσας, ενώ το καλοκαίρι του 1851 μία αποστολή έφτασε εκεί από το γειτονικό νησί της Τσιλοέ, με στόχο τη σταδιακή αποψίλωση της περιοχής και την κατασκευή οικισμού για τους επερχόμενους έποικους. Η πόλη τελικά ιδρύθηκε επίσημα στις 12 Φεβρουαρίου του 1853 μετά από απόφαση της κεντρικής κυβέρνησης να κατευθύνει εκεί το ρεύμα Γερμανών μεταναστών που ξεκίνησε προς τη Χιλή το 1848. Στόχος ήταν ο εποικισμός της περιοχής και η πολιτική ενσωμάτωσή της στην υπόλοιπη κοινωνία. Η πόλη ονομάστηκε προς τιμήν του Μανουέλ Μοντ, πρόεδρου της Χιλής μεταξύ του 1851 και του 1861, ο οποίος και υποστήριξε τη μετανάστευση των Γερμανών.

Στις 4 Μαρτίου του 1969, εκτάσεις ενός γαιοκτήμονα της περιοχής καταλήφθηκαν από περίπου 90 ακτήμονες, χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας ή καταβολή ενοικιοστασίων, μετά από συμβουλή του Σοσιαλιστή βουλευτή Λουίς Εσπινόσα και καθώς η τοπική διοίκηση δεν εξέδωσε ποτέ άδειες στους ακτήμονες για χώρο διαμονής και οίκησης. Πέντε ημέρες αργότερα, ο τοπικός αρχηγός της αστυνομίας Ρολάντο Ροδρίγκες Μαρμπάν διαβεβαίωσε τους καταληψίες ότι μπορούσαν να προχωρήσουν ανενόχλητοι στην κατασκευή των σπιτιών τους. Όμως νέες διαταγές από το υπουργείο εσωτερικών την επόμενη ημέρα επέφεραν αλλαγές στα σχέδια και τα μεσάνυχτα της 9ης Μαρτίου ο Εσπινόσα κατηγορήθηκε για παράνομη πράξη, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην πόλη Βαλδίβια. Με το ξημέρωμα της επόμενης ημέρας, 250 αστυνομικοί επιτέθηκαν στους ακτήμονες μετά από απευθείας διαταγές του υπουργείου, με αποτέλεσμα το θάνατο 11 ακτημόνων και την καταστροφή των σπιτιών τους.

Αυτό το μακάβριο επεισόδιο του Πουέρτο Μοντ και η μετέπειτα λαϊκή κατακραυγή οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης του Εδουάρδο Φρέι, την οποία διαδέχθηκε η Λαϊκή Ένωση του Σαλβαδόρ Αγιέντε στις εκλογές της επόμενης χρονιάς. Τα γεγονότα αυτά περιγράφονται επίσης και στο τραγούδι του Βίκτορ Χάρα, *Πρεγούντας πορ Πουέρτο Μοντ* (*Ερωτήσεις για το Πουέρτο Μοντ*).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νέα Γεωγραφική Εγκυκλοπαίδεια: Νότια Αμερική, τόμος 4. Σκάι βιβλίο. ISBN 978-960-482-011-5.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Χιλής
Κατηγορία:Κοινότητες της Χιλής
Ανάληψη Βοιωτίας

Η **Ανάληψη** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Ανάληψη βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Ελικώνα, σε υψόμετρο 350 μέτρων και απέχει περίπου 6 χλμ. ΝΔ. από τη Λιβαδειά. Έχει πληθυσμό 169 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Μέχρι το 1955 ονομαζόταν *Σούρπη*, οπότε μετονομάστηκε σε Ανάληψη

Ο οικισμός βρίσκονταν πάντα διοικητικά συνδεδεμένος με τη γειτονική Λιβαδειά. Εξαίρεση αποτελεί ένα μικρό διάστημα, την περίοδο 1929-1932, οπότε η Ανάληψη αποτέλεσε έδρα κοινότητας. Ο πληθυσμός της έφτασε στο μέγιστο τη δεκαετία του 1950 και από τότε μειώνεται ελαφρά.

## Δημογραφικά στοιχεία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων