open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δέσμευση (πολιτικός συνασπισμός)

Ο **Δέσμευση** (καταλανικά: Compromís [kom.pro.'mis]) είναι πολιτικός συνασπισμός στην Βαλενθιανική Χώρα της Ισπανίας. Αποτελείται από το Βαλενθιανικό Εθνικιστικό Μπλοκ, την Πρωτοβουλία του Βαλενθιανικού Λαού και τoυς Πράσινους-Equo. Ιδρύθηκε το 2010 και έκτοτε έχει συμμετάσχει σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Εκπρόσωποι τύπου του συνασπισμού είναι η Μόνικα Όλτρα (Πρωτοβουλία) και ο Ενρίκ Μορέρα (Μπλοκ).

Πολιτικά ταυτίζεται με τις ιδέες του προοδευτισμού, του βαλενθιανικού εθνικισμού και της οικολογίας, υποστηρίζοντας ιδιαίτερα τα ιδιαίτερα στοιχεία ταυτότητας της Βαλενθιανικής Χώρας όπως την καταλανική γλώσσα.

Από τη στιγμή εμφάνισής του στο πολιτικό σκηνικό αποτέλεσε μια ισχυρή εναλλακτική στην παραδοσιακή παντοδυναμία του Λαϊκού Κόμματος στην περιφέρεια. Στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές του 2015 υποστήριξε την προεδρία του σοσιαλιστή Τσίμο Πουτς ενώ ο υποψήφιός του, Ζοάν Ριβό, εξελέγη δήμαρχος της Βαλένθια, με την υποστήριξη των Σοσιαλιστών και του Μπορούμε. Η ίδια πολιτική φόρμουλα επαναλήφθηκε και μετά τις περιφερειακές εκλογές του 2019 οπότε και ο Πουτς επανεκλέχθηκε πρόεδρος της περιφέρειας. Με τις εθνικές εκλογές του 2019 κατέχει από ένα έδρανο στο Κοινοβούλιο της Ισπανίας και τη Γερουσία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Κοινότητα της Βαλένθια
Κατηγορία:Αριστερά (πολιτική)
Μπικτόρια Κεντ

Η **Μπικτόρια Κεντ** (, , Μάλαγα, 6 Μαρτίου 1892 - Νέα Υόρκη, 25 Σεπτεμβρίου 1987) ήταν Ισπανίδα δικηγόρος και πολιτικός κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας. Αποτέλεσε μία εκ των πρωτοπόρων γυναικών της εποχής της σε θέματα εκπαίδευσης και πολιτικών δικαιωμάτων στην Ισπανία και μία από τις τρεις πρώτες που εκλέχθηκαν βουλευτίνες μαζί με την Κλάρα Κανποαμόρ και τη Μαργαρίτα Νέλκεν.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη γειτονία Μπικτόρια της Μάλαγα σε μια μικροαστική οικογένεια με αλλοδαπές ρίζες: ο πατέρας της ήταν πιθανότατα ιρλανδικής καταγωγής και η μητέρα της, που ονομαζόταν Τσάνο, ιταλικής. Το φιλελεύθερο κλίμα του οίκου της σε συνδυασμό με την υποστήριξη που έλαβε από τη μητέρα της την ώθησαν να επιδιώξει ανώτατες σπουδές, κάτι αρκετά δύσκολο για τις γυναίκες της εποχής της δεδομένων των εμποδίων που έθεταν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην παρακολούθηση μαθημάτων. Μετακόμισε στη Μαδρίτη και εντάχθηκε στον φιλελεύθερο κύκλο της Εστίας για Δεσποινίδες που προωθούσε, υπό την καθοδήγηση του Ελεύθερου Μορφωτικού Ιδρύματος, προοδευτικές τεχνικές μόρφωσης. Εκεί είχε ως καθηγητές τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, τον Ραφαέλ Αλβέρτι και τον Ραμόν Γκόμεθ ντε λα Σέρνα. Έλαβε το διδακτορικό στη Νομική σχολή όσο παράλληλα είχε ενταχθεί στους προοδευτικούς κύκλους της Μαδρίτης. Πρωτοπώρησε, αναλαμβάνοντας την θέση της δικηγόρου των καταδικασμένων δημοκρατικών πολιτικών που πρωταγωνίστησαν μια αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος και έξωσης του μονάρχη Αλφόνσου ΙΓ΄. Ως αποτέλεσμα, με την κήρυξη της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, ο πρόεδρος Νιθέτο Αλκαλά Θαμόρα την όρισε υπεύθυνη των σωφρονιστικών ιδρυμάτων της χώρας υπό τον υπουργό Δικαιοσύνης Φερνάντο ντε λος Ρίος. Διατηρήθηκε έναν χρόνο στη θέση, βελτιώνοντας ιδιαίτερα την κατάσταση των φυλακών της χώρας. Ωστόσο το φιλόδοξο πρόγραμμά της προκάλεσε αντιδράσεις και ως αποτέλεσμα απομακρύνθηκε από το υπουργείο. Συνέχισε την πολιτική δράση στα πλαίσια του αστικού Ριζοσπαστικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, υποστηρίζοντας ότι η γυναικεία ψήφος θα ήταν επικίνδυνη για τη δημοκρατία εάν δεν προηγείο η βελτίωση της εκπαίδευσης των γυναικών, σε αντίθεση με την Κλάρα Κανποαμόρ που κατάφερε να πείσει το Κοινοβούλιο να ψηφίσει υπέρ της το 1931. 

Mε την ήττα των δημοκρατικών στον Ισπανικό Εμφύλιο εξορίστηκε στη Γαλλία όπου παρέμεινε καθόλη τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ζώντας υπό την κάλυψη ψευδώνυμου με τη βοήθεια του Ερυθρού Σταυρού. Μετανάστευσε στο Μεξικό το 1948 όπου εργάστηκε ως καθηγήτρια δικαίου και ως εκπαιδευτής υπαλλήλων σοφρωνιστικών καταστημάτων της χώρας. Συνέχισε να ασχολείται με τις φυλακές και από τη θέση της στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη από το 1950 κι έπειτα. Στις ΗΠΑ γνώρισε την ισπανίστρια Λουίζ Κρέιν, με την οποία διατήρησε ερωτικές σχέσεις. Επέστρεψε στην Ισπανία δύο φορές μετά το τέλος της δικτατορίας χωρίς ωστόσο να εγκαθίσταται μόνιμα. Απεβίωσε στη Νέα Υόρκη. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ισπανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Ισπανοί φεμινιστές
Νικόλ Κυπριτίδου

Η **Νικολέτα "Νικόλ" Κυπριτίδου**, γεννημένη στις 9 Σεμπτεβρίου 1985, είναι ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, αθλήτρια του  Ε.Φ.Τ. Αιολική.

Γεννήθηκε στην Τσεχία απο έλληνες γονείς και το 1998  ήρθε στην Ελλάδα. Το 1999 στο πανελλήνιο πρωτάθλημα σημείωσε την πρώτη της μεγάλη νίκη, στα προημιτελικά απέκλεισε την Εύα Ρούσση. Ήταν πρώτη στο μόνο γυναικών το 2002 και το 2004 και δεύτερη το 2001 και 2003. Το 1999 ήταν δεύτερη στο διπλό γυναικών του κυπέλλου Ελλάδος με συμπαίκτρια την Κατερίνα Βόσιου. Πολλές φορές πανελληνιονίκης στα πρωταθλήματα νεανίδων και σε διεθνή τουρνουά νεανίδων, και μέλος της εθνικής νεανίδων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Μάικλ Μπ. Τζόρνταν

Ο **Μάικλ Μπακάρι Τζόρνταν** (αγγλικά: *Michael Bakari Jordan*, 9 Φεβρουαρίου 1987) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Δραστηριοποιείται στην μεγάλη και μικρή οθόνη από το 1999 και έχει παίξει σε κινηματογραφικές ταινίες όπως τις Fantastic Four, Black Panther και Κριντ. Έχει μπει υποψήφιος σε διακρίσεις αλλά έχει επίσης διακριθεί από τους αμερικάνικους κινηματογραφικούς θεσμούς αρκετές φορές.

## Προσωπική ζωή
O Μάικλ γεννήθηκε στην περιοχή Σάντα Άνα της Καλιφόρνιας. Είναι ο δεύτερος από τα τρία αδέρφια του οι οποίοι είναι η μεγαλύτερη αδερφή του, Τζαμίλα και δραστηριοποιείται επαγγελματικά ως παραγωγός και ο μικρότερος αδερφός του, Χαλίντ ο οποίος ήταν παίκτης ράγκμπι στο πανεπιστήμιο του Χάουγουαρντ. Η οικογένεια του Μάικλ είχε μείνει δυο χρόνια στο Λος Άντζελες ακολουθώντας μετά την μετακόμιση τους στο Νιού Τζέρσει. Σπούδασε στο Γυμνάσιο Τεχνών του Νιού Τζέρσει όπου δουλεύει η μητέρα του, ενώ ήταν και μπασκετμπολίστας. 
Τέλος, από το 2006 κατοικεί στην παλιά του περιοχή και είναι βαθιά θρησκευόμενος, επηρεασμένος από την οικογένεια του. 

## Καριέρα
O Μάικλ Μπ. Τζόρνταν έχει κάνει τις παρακάτω εμφανίσεις τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στην τηλεόραση:

### Κινηματογράφος

#### Τηλεόραση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Cameleon (λογισμικό)

Το **Cameleon** είναι ένα λογισμικό του iOS που επιτρέπει στον χρήστη να μεταδίδει βίντεο ζωντανά σε διάφορες πλατφόρμες κοινωνικών δικτύων, συμπεριλαμβανομένου του Facebook και του Youtube. Οι χρήστες συνδέονται στην υπηρεσία που είναι διαθέσιμη στο κοινό με ψηφιακή κάμερα και ένα υπολογιστή με πλατφόρμες όπως οι YouTube Live, Facebook Live, Tumblr, RTSP, RTMP, Wowza Streaming Engine, Adobe Flash Media Server και διάφορα media server.

## Λογισμικό επιφάνειας εργασίας
Το Cameleon for Mac (macOS) είναι το λογισμικό της εταιρείας για ζωντανή μετάδοση βίντεο για τα Windows και iOS. Το λογισμικό υποστηρίζει ενσωματωμένες ή και συνδεδεμένες κάμερες αλλα και wired και wireless κάμερες, HD ποιότητας streaming και μέχρι και 6 συνδεδεμένες κάμερες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λογισμικό Android
Κατηγορία:Λογισμικό iOS
Κατηγορία:Λογισμικό Windows
Κατηγορία:Λογισμικό πολυμέσων
Κατηγορία:Λογισμικό macOS
Κυριάκος Τρούλιαλης

Ο **Κυριάκος Τρούλιαλης**, γεννημένος στην Θεσσαλονίκη στις 11 Νοεμβρίου του 1980, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,80 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.

## Καριέρα
Ο Τρούλιαλης ξεκίνησε να αγωνίζεται από τα τμήματα υποδομής του Άρη και την σεζόν 1997-98 ο προπονητής Χρήστος Μαγκώτσιος του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, όταν λόγω της οικονομικής κρίσης που αντιμετώπισε ο Άρης απέμεινε με έξι επαγγελματίες αθλητές. Παρά τα μεγάλα προβλήματα του, ο σύλλογος κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Ελλάδας κερδίζοντας την ΑΕΚ με 71-68.

Ο Τρούλιαλης συνέχισε να αγωνίζεται σε χαμηλότερες κατηγορίες στο υπόλοιπο της καριέρας του. Αφού φόρεσε την φανέλα του Ερμή Λαγκαδά ως το 2008, κερδίζοντας την άνοδο του από την Β' Εθνική στην Α2.

Το 2008, μεταγράφηκε στην ομάδα του Γ.Α.Σ. Κομοτηνής, όπου παρέμεινε για δύο σεζόν. Το 2010, επέστρεψε στον Ερμή Λαγκαδά αγωνιζόμενος για δύο χρόνια στην Α2 εθνική κατηγορία, όταν και σταμάτησε να παίζει σε επαγγελματικό επίπεδο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *"Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)"*, Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση *συνδέσμου οπαδών «SUPER-3»* (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004
* *"Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004"*, συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση *Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης*, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερμή Λαγκαδά
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Χάρτμουτ Όρτμαν

Ο **Χαρτμούτ Όρτμαν**, γεννημένος την 1 Ιανουαρίου 1965 στο Μπρέμερχαβεν της Γερμανίας, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,08 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.

## Καριέρα
Ο Όρτμαν φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Γουέικ Φόρεστ το 1984 και αφού αγωνίστηκε για έναν χρόνο με τους Demon Deacons, φόρεσε για πρώτη και μοναδική φορά τη φανέλα της εθνικής ομάδας της πατρίδας του το 1985. Μετά από έναν χρόνο αποχής από την αγωνιστική δράση, μεταγράφηκε στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, όπου έπαιξε στους Golden Bears μέχρι το 1989.

Αφού επέστρεψε στη Γερμανία, έπαιξε για την ομάδα της Οσναμπρίκερ και το 1993 μεταγράφηκε στην Μπράμσε/Όσναμπρικ, με την οποία αγωνίστηκε στην προημιτελική φάση του γερμανικού πρωταθλήματος το 1993-94 και κέρδισε το δικαίωμα να παίξει στο κύπελλο Κόρατς της επόμενης σεζόν. Το 1994-95, η Όσναμπρικ αντιμετώπισε μεγάλα οικονομικά προβλήματα, αν και ο Όρτμαν στα δύο ευρωπαϊκά παιχνίδια είχε μέσους όρους 21,0 πόντων και 6,5 ριμπάουντ, με αποτέλεσμα μετά το τέλος της χρονιάς να υπογράψει στην ομάδα της Τρίερ. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 1997, κατακτώντας την τρίτη θέση στη Γερμανία στη δεύτερη του χρονιά, με αποτέλεσμα να μεταγραφεί στην ομάδα του Άρη για το 1997-98. Με τους "κίτρινους" κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Ελλάδας, κερδίζοντας την ΑΕΚ στον τελικό του Αλεξανδρείου με 71-68. Επίσης, έφθασε ως την προημιτελική φάση του κυπέλλου Κόρατς, αγωνιζόμενος σε εννέα παιχνίδια με 5,1 πόντους και 3,1 ριμπάουντ, ενώ έπαιξε και σε 17 αγώνες πρωταθλήματος με 4,0 πόντους ανά αγώνα.

Το καλοκαίρι του 1998, συμφώνησε με τη Νήαρ Ηστ για τη σεζόν 1998-99, βοηθώντας τον σύλλογο της Καισαριανής να κατακτήσει την έβδομη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά, επέστρεψε στην Τρίερ, παίζοντας σε 34 αγώνες του γερμανικού πρωταθλήματος και οκτώ αγώνες του κυπέλλου Κόρατς, με μέσους όρους 7,6 πόντων και 4,8 ριμπάουντ.

Από το 2000 ως το 2002 επέστρεψε στη γενέτειρα του, αγωνιζόμενος για την ομάδα της Μπρέμερχαβεν πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση στην ηλικία των 37 ετών. Μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική, δουλεύοντας σε συλλόγους του Λουξεμβούργου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *"Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)"*, Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση *συνδέσμου οπαδών «SUPER-3»* (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004
* *"Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004"*, συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση *Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης*, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7

Κατηγορία:Γερμανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Κατηγορία:Σέντερ
Άγιος Πορφύριος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Άγιος Πορφύριος** αναφέρονται τα παρακάτω.

## Πρόσωπα
* Άγιος Πορφύριος (Επίσκοπος Γάζας), Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας του 4ου αιώνα
* Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας του 20ού αιώνα

## Ναοί

* Άγιος Πορφύριος (Γάζα)
Φιλοζωία

[μικρογραφία|Περίθαλψη θηλυκού [Περιστέρι|περιστεριού στην Αθήνα (2019). Το εν λόγω πτηνό βρέθηκε τραυματισμένο στο ένα φτερό, κοντά σε στύλο της Δ.Ε.Η., στις 20 Μαΐου του 2019. Έπειτα από 10 ημέρες, περίπου, θεραπεύτηκε και ξεκίνησε εκ νέου τις πτήσεις της πάνω από την πόλη.]]
**Φιλοζωία** νοείται γενικά ως η αμέριστη και αδιάκριτη αγάπη προς όλα ανεξαιρέτως τα ζώα αυτού του πλανήτη, ανεξαρτήτως του αν είναι ανεπιθύμητα ή επιβλαβή ή επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία, ασφάλεια και ζωή. Αντιπροσωπεύει την ποιότητα και το επίπεδο του πολιτισμού ενός λαού και μιας χώρας.
## Ορισμός - Ετυμολογία

Φιλόζωος, -η, -ο [αρχ.] (λόγ.-σπάν.)

1. αυτός που αγαπά υπέρμετρα τη ζωή, που νοιάζεται υπερβολικά γι' αυτήν 2. (κατ' επέκτ.) αυτός που χαρακτηρίζεται από μαλθακότητα και δειλία, επειδή αγαπά και προσέχει υπερβολικά τον εαυτό του ΣΥΝ. μαλθακός, δειλός. — φιλοζωία (η) [μτγν.]
φιλόζωος

2, -η, -ο [αρχ.] αυτός που αγαπά τα ζώα, που νοιάζεται για αυτά: η ~ κυρία ταΐζει τα αδέσποτα τής γειτονιάς ΣΥΝ. ζωόφιλος. — φιλοζωία (η), φιλοζωικός, -ή, -ό.
φιλόζωος ή ζωόφιλος; Τα ζωόφιλος | φιλόζωος ανήκουν σε έναν μικρό αριθμό συνθέτων που εμφανίζουν διπλή μορφή: Θεόφιλος -Φιλόθεος, Θεόδωρος -Δωρόθεος κ.ά. Ωστόσο, κρίνοντας από τη σημασία τού συνθέτου («αυτός που αγαπά τα ζώα») και από παρόμοια σύνθετα, κανονικός είναι ο τ. φιλόζωος (

Κατηγορία:Καλή διαβίωση των ζώων
Στρατιωτικό Ελικοδρόμιο Μπράιαντ

Το **Στρατιωτικό Ελικοδρόμιο Μπράιαντ** (IATA: *FRN*, ICAO: *PAFR*, FAA LID: *FRN*), γνωστό και ως **Αεροπορική Βάση Μπράιαντ**, είναι στρατιωτική εγκατάσταση των Ηνωμένων Πολιτειών, που τοποθετείται στο Φόρτ Ρίτσαρντσον της Αλάσκας και κοντά στην πόλη Άνκορεϊτζ. Διαθέτει ένα ασφάλτινο διάδρομο διαστάσεων 1.273 x 30 μέτρα.

Η εγκατάσταση βρίσκεται σε υψόμετρο 115 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σε αυτήν έχουν βάση 70 αεροσκάφη, εκ των οποίων τα 52 είναι στρατιωτικά, τα 15 ειναι μονοκινητήρια και τα 3 ειναι πολυκινητήρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* FAA Alaska airport diagram (GIF)

Κατηγορία:Αλάσκα
Κατηγορία:Μεταφορές στις Ηνωμένες Πολιτείες
Αεροδρόμιο του Μπέρτσγουντ

Το **αεροδρόμιο του Μπέρτσγουντ** (ICAO: *PABV*, FAA LID: *BCV*) είναι ένα κρατικό αεροδρόμιο για δημόσια χρήση, που τοποθετείται 4 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του κέντρου της κοινότητας του Μπέρτσγουντ (γνωστού και ως Τσούγκιακ) στο Δήμο του Άνκορεϊτζ της Αλάσκας.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Διοίκησης Αεροπορίας, το αεροδρόμιο είχε 450 επιβιβάσεις το ημερολογιακό έτος 2010, σημειώνοντας αύξηση 20% από τις 375 επιβιβάσεις του 2009. Περιλαμβάνεται στο Εθνικό Σχέδιο Ολοκληρωμένων Αεροπορικών Συστημάτων, μέσα στο οποίο κατηγορειοποιείται ως αεροδρόμιο γενικής αεροπορίας.

## Εγκαταστάσεις και αεροσκάφη
Το αεροδρόμιο του Μπέρτσγουντ καλύπτει μια έκταση 196 στρεμμάτων σε υψόμετρο 25 μέτρα επάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει δύο διαδρόμους προσγείωσης-απογείωσης, από τους οποίους ο 1L/19R είναι μήκους 1.222 μέτρων με ασφάλτινη επιφάνεια και ο 1R/19L είναι μήκους 549 μέτρων με επιφάνεια από άσφαλτο και χαλίκι. 

292 αεροσκάφη έχουν ως βάση τον αερολιμένα (94% μονοκινητήρια, 2% πολυκινητήρια, 1% ελικόπτερα, 1% ανεμόπτερα και 2% υπερελαφρά αεροσκάφη).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* FAA Alaska airport diagram (GIF)
* Aerial image as of 4-09-1996 from USGS *[[The National Map]]*

Κατηγορία:Αλάσκα
Επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη

Η **τουρκική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία**, με κωδική όνομασια (από την Τουρκία) ***Ασπίδα του Ευφράτη ***(), ήταν στρατιωτική διασυνοριακή επιχείρηση από τον τουρκικό στρατό, και συμμαχικές ομάδες του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου, η οποία έλαβε χώρα το 2016-2017. Η επιχείρηση έλαβε χώρα στη Βορειο-δυτική Συρία μεταξύ του Ευφράτη ποταμού, προς τα ανατολικά, και της πόλης Αζάζ, προς τα δυτικά. Ο τουρκικός στρατός υποστηρίχθηκε από τις Συριακές ανταρτικές ομάδες, (μερικές από τις οποίες χρησιμοποιούν την ονομασία Ελεύθερος Συριακός Στρατός), ξεκίνησε την επιχείρηση στις 24 Αυγούστου 2016 ενάντια στις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIL), καθώς και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF). Ο τουρκικός στρατός ανακοίνωσε τη λήξη της επιχείρησης τις 29 Μαρτίου 2017, χαρακτηρίζοντάς την ως επιτυχημένη.

## Φόντο
Βόρεια του Χαλεπίου είναι μια περιοχή που θεωρείται μεγάλης στρατηγικής σημασίας στο Συριακό εμφύλιο πόλεμο. Στα πρώτα χρόνια της σύρραξης ως επί το πλείστον που κατεχόταν από το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIL) και ήταν η κύρια πύλη πρόσβασης του ISIL σε διεθνή σύνορα. Για τις Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας, η περιοχή Shahba μεταξύ του Ευφράτη ποταμού προς την ανατολή και των βουνών που κατοικούνται απο Κουρδικούς πληθυσμούς προς τα δυτικά είναι το εδαφικό κομμάτι που λείπει για συνδέσει τα καντόνια της Ομοσπονδίας της Βόρειας Συρίας – Rojava. Για την Τουρκία είναι το κομμάτι απο το οποίο μπορεί να ασκήσει επιρροή στη Συρίακη διένεξη και να ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσης εναντίων του ISIL και του Κουρδικού YPG, που έχει ανακηρυχθεί στην Τουρκία Τρομοκρατική οργάνωση.

## Απώλειες Τουρκικού Στρατού
Ο τουρκικός στρατός δεν ανακοινώνει τις απώλειες σε υλικό και ανθρώπινό δυναμικό συστηματικά ωστόσο δημοσιογραφικές και άλλες πηγές αναφέρουν πως τουλάχιστόν 8 άρματα μάχης Leopard 2A4, ένα M60T, και 4 οχήματα μεταφοράς προσωπικού έχουν καταστραφεί από νάρκες και αντιαρματικούς πυράυλούς. Παράλληλα, οι ανθρώπινες απώλειες του ανέρχονται σε 30 μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 2017.

## Αναφορές


Κατηγορία:Πολεμικές επιχειρήσεις
Κατηγορία:Μάχες τουρκικού στρατού
Κατηγορία:Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος
Μιχαήλ Σκαλιστήρης

Ο **Μιχαήλ Σκαλιστήρης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Δημητρίου Σκαλιστήρη. Υπήρξε διπλωματούχος μηχανικός. Εξελέγη βουλευτής Μαντινείας στις εκλογές του 1856 και διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη.

Γιος του ήταν ο Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Βουλευτές Μαντινείας
Γουλιέλμος Α΄ Σανούδος

Ο **Γουλιέλμος Α΄ Σανούδος** (ιταλικά: *Guglielmo I Sanudo*, αποβιώσας το 1323), 4ος Δούκας του Αρχιπελάγους (1303 - 1323) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Μάρκου Β΄ Σανούδου.΄. Ο πατέρας του, αντί για την επικυριαρχία της Βενετίας, έδωσε όρκο υποτέλειας στον Βασιλιά της Νεαπόλεως Κάρολο Β΄ τον Χωλό. Έτσι όταν οι υποτελείς του προσπάθησαν να αυτονομηθούν, η Δημοκρατία της Βενετίας τους υποστήριξε. Οι βίαιες προσπάθειες του Γουλιέλμου Α΄ για να αποκαταστήσει την ενότητα του Δουκάτου απέτυχαν και η παρακμή του συνεχίσθηκε.

## Οικογένεια
Με την άγνωστη σύζυγο του απέκτησαν τα παιδιάː
*Νικόλαος Α΄ Σανούδος
*Ιωάννης Α΄ Σανούδος
*Μάρκος Σανούδος, κύριος της Μήλου

## Παραπομπές


## Πηγές
* Mihail-Dimitri Sturdza, Dictionnaire Historique et Généalogique des Grandes Familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople, Paris: Sturdza, 1983
* W. Miller *Η Φραγκοκρατία στην Ελλάδα 1204-1566* , Γ' έκδοση 1997

Γουλιέλμος Α
Γουλιέλμος Α
Μάρκος Β΄ Σανούδος

Ο **Μάρκος Β΄ Σανούδος** (Ιταλικά : *Marco II Sanudo*, πέθανε το 1303), 3ος Δούκας του Αρχιπελάγους (1262 - 1303) ήταν γιος και διάδοχος του Άγγελου Α΄ Σανούδου. Ο ιστορικός Ουίλιαμ Μίλερ στο έργο του *Οι Λατίνοι στην Ανατολή, μια ιστορία της Φραγκοκρατούμενης Ελλάδας (1204 - 1566)* περιγράφει τη μητέρα του σαν "Γαλλίδα κυρία υψηλής καταγωγής" πιθανότατα κόρη του Μακαίρ του Σαιν-Μενεούλ. Η μητέρα του δέχτηκε θερμά τον Βαλδουίνο Β΄ της Κωνσταντινούπολης, την εποχή που έκανε σκληρές προσπάθειες να ανακτήσει τη Λατινική Αυτοκρατορία. Ο εκ πατρός πάππος ήταν ο Μάρκος Α΄ Σανούδος, ιδρυτής και πρώτος κυβερνήτης στο Δουκάτο του Αρχιπελάγους με έδρα τη Νάξο. Η εκ πατρός μάμμη του, σύμφωνα με τον Ουίλιαμ Μίλερ, ο οποίος βασίστηκε στα *Ιταλικά Χρονικά*, ανήκε στη Δυναστεία των Λασκαριδών: ήταν αδελφή του Θεοδώρου Α΄ Λάσκαρη και του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Λάσκαρη. Το *"Ιστορικό Λεξικό των μεγάλων Οικογενειών της Ελλάδας, της Αλβανίας και της Κωνσταντινούπολης"* του Μιχαήλ Στούρτζα (1983), που βασίστηκε στις πρωτογενείς Βυζαντινές πηγές, απορρίπτει αυτή τη θεωρία.

## Κυβέρνηση

Την περίοδο της εξουσίας του οι Βυζαντινοί, με τη βοήθεια του τυχοδιώκτη Λικαρίου, ανέκτησαν πολλά νησιά του Αιγαίου· ο Μάρκος Β΄ περιορίσθηκε στη Νάξο και την Άνδρο. Με πλεονέκτημα τη διένεξη των Βυζαντινών με τους Βενετούς, ο Μάρκος Β΄ Σανούδος ανέκτησε ορισμένα νησιά, ωστόσο η παρακμή του Δουκάτου είχε αρχίσει. Ο Μάρκος Β΄ Σανούδος απαρνήθηκε την ψιλή υποτέλεια, που έδιναν μέχρι τότε οι Δούκες του Αρχιπελάγους στη Δημοκρατία της Βενετίας και έδωσε όρκο υποτέλειας στον Βασιλιά της Νεαπόλεως Κάρολο Β΄ τον Χωλό.

## Οικογένεια

Το όνομα της συζύγου του δεν είναι γνωστό· μαζί της απέκτησε :

*Γουλιέλμος Α΄ Σανούδος δούκας της Νάξου και
*Μάρκος Σανούδος, κύριος της Γκρίφα. Από τον γιο του Γουλιέλμο κύριο της Γκρίφα είχε εγγονό τον Νικόλαο Β΄ τον λεγόμενο *εξολοθρευτή*, κύριο της Γκρίφα και σύζυγο της Φιορέντσας Σανούδου δούκισσας της Νάξου.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Mihail-Dimitri Sturdza, Dictionnaire Historique et Généalogique des Grandes Familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople, Paris: Sturdza, 1983
*Setton, Kenneth M. (general editor) A History of the Crusades: Volume II — The Later Crusades, 1189 – 1311. Robert Lee Wolff and Harry W. Hazard, editors. University of Wisconsin Press: Milwaukee, 1969.
*William Miller, "The Latins in the Levant. A History of Frankish Greece (1204-1566)" (1908)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Λατίνοι ηγεμόνες στην Ελλάδα
*Λατίνοι ηγεμόνες στην Ελλάδα
*ΝΙΚΑΙΑ

Μάρκος Β
Μαρκος Β
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Νικόλαος Α΄ Σανούδος

Ο **Νικόλαος Α΄ Σανούδος** (Ιταλικά : *Niccolo*, πέθανε το 1341) μέλος του Οίκου των Σανούδων και 5ος Δούκας του Αρχιπελάγους (1323 - 1341) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Α΄ Σανούδου. Πολέμησε στην καταστροφική Μάχη του Αλμυρού (15 Μαρτίου 1311) στο πλευρό του Δούκα των Αθηνών Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν που ήταν κουνιάδος του, ήταν ένας από τους ελάχιστους ευγενείς που δραπέτευσαν κερδίζοντας την ζωή και την ελευθερία του.

## Υπηρεσίες στον πρίγκιπα της Αχαΐας

Ο Πρίγκιπας της Αχαΐας Ιωάννης της Γραβίνας έφτασε στην Πελοπόννησο (1325) με σκοπό να ανακτήσει τα εδάφη που είχε χάσει από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ο Νικόλαος Σανούδος σαν υποτελής του πριγκιπάτου ήρθε να τον υποστηρίξει. Ο Ιωάννης της Γραβίνας πολιόρκησε το κάστρο στην Καρύταινα με τον Νικόλαο δίπλα του, την άνοιξη του 1326 ο Ιωάννης της Γραβίνας εγκατέλειψε τον Μοριά αφήνοντας την διοίκηση του στρατού του στον Νικόλαο. Είχε σημαντικές επιτυχίες απέναντι στον υπεράριθμο Βυζαντινό στρατό που λεηλατούσε το πριγκιπάτο, στην συνέχεια εγκατέλειψε τον Μοριά. Ο Νικόλαος Σανούδος ήταν ο τελευταίος Δούκας του Αρχιπελάγους που διετέλεσε Φράγκος στρατηγός σε επιχειρήσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Οι ληστρικές επιδρομές των Τούρκων πειρατών τον ανάγκασαν να κλείσει ειρήνη με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο (1329), αργότερα έκανε ανακωχή και με τους Τούρκους (1332)

## Οικογένεια

Ο Νικόλαος Α΄ Σανούδος παντρεύτηκε την Ιωάννα του Οίκου της Μπριέν, θυγατέρα του Ούγου της Μπριέν και της δεύτερης συζύγου του Ελένης Αγγελίνας Κομνηνής. Η Ιωάννα ήταν μικρότερη ετεροθαλής αδελφή του δούκα των Αθηνών Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν και θεία του Γκωτιέ ΣΤ΄ του Μπριέν τελευταίου δούκα των Αθηνών από τον Οίκο της Μπριέν. Δεν απέκτησαν παιδιά και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Ιωάννης. Ο μικρότερος αδελφός του Μάρκος έγινε Άρχοντας της Μήλου.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d’Achaïe (in French). Paris: De Boccard.
*Frazee, Charles A. (1988). The Island Princes of Greece. The Dukes of the Archipelago. Amsterdam: Adolf M. Hakkert.
*Loenertz, Raymond-Joseph (1975). Les Ghisi, dynastes vénitiens dans l'Archipel (1207-1390) (in French). Florence: Olschki.
*Setton, Kenneth M. (1976). The Papacy and the Levant (1204–1571), Volume I: The Thirteenth and Fourteenth Centuries. Philadelphia: The American Philosophical Society. 
*Topping, Peter (1975). "The Morea, 1311–1364". In Hazard, Harry W. A History of the Crusades, Volume III: The fourteenth and fifteenth centuries. University of Wisconsin Press.

Νικόλαος Α
Νικολαος Α
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Στρατιωτικά Συμβούλια των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων

Κατά την διάρκεια του 2016, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις έχουν δημιουργήσει 3 ξεχωριστά στρατιωτικά συμβούλια στην περιοχή Shahba, προκειμένου να διευκολύνουν την οργάνωση και την διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων στην περιοχή. Από τα τέλη του 2016, τα τρία στρατιωτικά συμβούλια είναι το στρατιωτικό συμβούλιο της Μανμπίτζ, το στρατιωτικό συμβούλιο της Αλ Μπαμπ, και το στρατιωτικό συμβούλιο της Τζαραμπλούς. 

## Στρατιωτικά συμβούλια ανά περιοχή
### Μανμπίτζ
Το στρατιωτικό συμβούλιο της Μανμπίτζ είναι ένας συνασπισμός που δημιουργήθηκε από επτά μονάδες του SDF που ανήκουν στη μονάδα "Στρατος των Επαναστατών" στις 2 Απριλίου 2016 κοντά στο φράγμα Tishrin του Ευφράτη. Το στρατιωτικό συμβούλιο είχε ως στόχο να ανακαταλάβει την πόλη Manbij δυτικά του ποτάμιου από το ISIL και πολλά από τα μέλη του συμβουλίου είναι μαχητές από τις γύρω περιοχές.

### Αλ Μπαμπ
Το Στρατιωτικό Συμβούλιο της Αλ Μπαμπ ιδρύθηκε στις 14 Αυγούστου του 2016 από επτά μικρές παρατάξεις συνδεδεμένες με το SD με στόχο την ανακατάληψη της πόλης al-Bab, δυτικά της Manbij. 

Στις 31 Οκτωβρίου του 2016, ένα τάγμα αποτελούμενο αποκλειστικά από γυναίκες μαχητές ιδρύθηκε εντός του Στρατιωτικού Συμβουλίου της al-Bab.

### Τζαραμπλούς
Το** Στρατιωτικό Συμβούλιο της** Τζαραμπλούς είναι ένας συνασπισμός του SDF στην περιοχή Shaba που απαρτίζεται μαχητές καταγόμενους από την πόλη Jarabulus και τις γύρω περιοχές που έφυγαν όταν το ISIL τις κατέλαβε.

Ο Abdel Sattar al-Jader, αρχικός ηγέτης του Στρατιωτικού Συμβουλίου και διοικητής των ταξιαρχιών του Ευφράτη-Jarabulus, δολοφονήθηκε λίγο πριν την τουρκική στρατιωτική επέμβαση στο Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο, και το SDF, κατηγορεί την τουρκική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών για την οργάνωση της δολοφονίας.

## Αναφορές


Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Συρίας
Κατηγορία:Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος
Κατηγορία:Ροζάβα
Ιωάννης Α΄ Σανούδος

Ο **Ιωάννης Α' Σανούδος** (Ιταλικά : *Giovanni I Sanudo*, πέθανε το 1361) μέλος του Οίκου των Σανούδων και 6ος Δούκας του Αρχιπελάγους (1341 - 1361) ήταν δεύτερος γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Α΄ Σανούδου. Διαδέχτηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Νικόλαο Α΄ Σανούδος που πέθανε άτεκνος (1341), ο τρίτος αδελφός τους Μάρκος Σανούδος, κύριος της Μήλου έγινε άρχοντας της Μήλου.

## Στρατιωτικές αποτυχίες

Στάθηκε ένας από τους πιο ανίκανους δούκες, η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέλαβε μεγάλο τμήμα της Νάξου αιχμαλωτίζοντας 6.000 κατοίκους (1344). Υποστήριξε την Δημοκρατία της Βενετίας στον πόλεμο που είχε τότε με την Δημοκρατία της Γένοβας, οι Γενοβέζοι κατέλαβαν πολλά νησιά στο δουκάτο του και συνέλαβαν τον ίδιο αιχμάλωτο (1354), απελευθερώθηκε την επόμενη χρονιά με την ειρήνη που έκλεισαν οι δυο πόλεις (1355).

## Οικογένεια

Με τη σύζυγό του Μαρία απέκτησε :

*Φιορέντσα Σανούντο, διάδοχος του στο Δουκάτο του Αρχιπελάγους (1361- 1371). Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Τζοβάννι νταλλε Κάρτσερι, Τριτημορίο της Ευβοίας και Κύριο της Χαλκίδας. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον δεύτερο ξάδελφο της Νικόλαος Β΄ Σανούδος Σπετσαμπάντα, μέλος του πλάγιου κλάδου της Οικογένειας των Σανούδων που κυβερνούσε την Γκρίφα της Άνδρου.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Mihail-Dimitri Sturdza, Dictionnaire Historique et Généalogique des Grandes Familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople, Paris: Sturdza, 1983
*Miller, William. The Latins in the Levant: A History of Frankish Greece (1204–1566). London: 1908.

Ιωάννης Α
Ιωάννης Α
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Αεροδρόμιο του Άνιακ

Το **αεροδρόμιο του Άνιακ** (IATA: *ANI*, ICAO: *PANI*, FAA LID: *ANI*) είναι ένα κρατικό αεροδρόμιο για δημόσια χρήση, που βρίσκεται στο Άνιακ, μια πόλη της περιοχής απογραφής Μπέθελ, στην πολιτεία της Αλάσκας. Η τοποθεσία του στον ποταμό Κάσκοκουιμ επιτρέπει την προσγείωση και απογείωση υδροπλάνων.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Διοίκησης Αεροπορίας, το αεροδρόμιο είχε 18.526 επιβιβάσεις το ημερολογιακό έτος 2008, 16.255 το 2009, και 16.394 το 2010. Περιλαμβάνεται στο Εθνικό Σχέδιο Ολοκληρωμένων Αεροπορικών Συστημάτων, στο οποίο κατηγοριοποιείται ως ένα αεροδρόμιο με πρωταρχικούς εμπορικούς σκοπούς.

## Εγκαταστάσεις και αεροσκάφη
Το αεροδρόμιο του Άνιακ καλύπτει μια έκταση 1.722 στρεμμάτων σε υψόμετρο 27 μέτρων επάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Έχει ένα διάδρομο με επιφάνεια από άσφαλτο, τον 10/28, και μια ζώνη προσγείωσης και απογείωσης υδροπλάνων, την 5W/23W. 19 αεροσκάφη έχουν ως μόνιμη βάση τους το αεροδρόμιο, εκ των οποίων το 89,5% είναι μονοκινητήρια και το 10,5% πολυκινητήρια.

## Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
### Επιβατικές
Οι ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες προσφέρουν τακτικά επιβατικά δρομολόγια σε αυτό το αεροδρόμιο:

### Εμπορευμάτων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Topographic map from USGS *[[The National Map]]*
* FAA Alaska airport diagram (GIF)

Κατηγορία:Αλάσκα
Άγιος Σαβινιανός

O **Άγιος Σαβινιανός** ήταν Σαμιακής καταγωγής άγιος του 3ου αιώνα μ.Χ.
## Βίος
Ο **Άγιος Σαβινιανός** γεννήθηκε στη Σάμο τον 3ο αι. μ.Χ. Λόγω του ηθικής διαφθοράς του ειδωλολατρικού κόσμου, ταξίδεψε μέχρι τη Γαλατία. Εκεί συνδέθηκε με τον άγιο Πάτροκλο της Τρουά, o οποίος τον βάπτισε χριστιανό. Όταν πέθανε ο Πρόκλος περί τα 259 μ.Χ ανέλαβε να συνεχίσει το διδακτικό και βαπτισματικό έργο του στην περιοχή του άνω Σηκουάνα. Στους διωγμούς που διενήργησε ο Μάρκος Αυρήλιος αποκεφαλίστηκε στα 275 στην περιοχή Ριγί της Τρουά, στη Γαλλία.

## Τιμές
Η μνήμη του εορτάζεται από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 29 Ιανουαρίου. Θεωρείται και εορτάζεται ως απόστολος και φωτιστής της Troyes.
## O Άγιος Σαβινιανός στην τέχνη
Στη δυτική εικονογραφία απεικονίζεται με ένα ξίφος να του έχει διαπεράσει τον λαιμό.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Μανώλης Βαρβούνης, «Άγιος Σαβινιανός: ένας άγνωστος Σάμιος μάρτυρας», Δελτίο Σαμιακών Σπουδών, τομ.1 (2011-2012), σελ.144-145

Σαβινιανός
Αεροδρόμιο Γουάιλι Ποστ-Γουίλ Ρότζερς Μεμόριαλ

Το **αεροδρόμιο Γουάιλι Ποστ-Γουίλ Ρότζερς Μεμόριαλ** (IATA: *BRW*, ICAO: *PABR*, FAA LID: *BRW*) είναι ένα διεθνές κρατικό αεροδρόμιο εξυπηρετει το Μπάροου, μια πόλη του Βόρειου Σλόουπ της Αλάσκας. Βρίσκεται πλησίον της Θάλασσας Τσούκτσι και με γεωγραφικό πλάτος 71.29° Β είναι το βορειότερο αεροδρόμιο στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών. Το αεροδρόμιο πήρε το όνομά του από τον Αμερικανό χιουμορίστα Γουίλ Ρότζερς και τον αεροπόρο Γουάιλι Ποστ, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους περίπου 14 χιλιόμετρα μακριά στη Θέση Μπάροου εξαιτίας της συντριβής του αεροσκάφους στο οποίο επέβαιναν το 1935.

## Εγκαταστάσεις και αεροσκάφη
Το αεροδρόμιο Γουάιλι Ποστ-Γουίλ Ρότζερς Μεμόριαλ διαθέτει ένα ασφάλτινο διάδρομο (7/25), μήκους 2.164 μέτρων.

Για την δωδεκάμηνη περίοδο που έληξε στις 11 Ιανουαρίου 2011, ο αερολιμένας είχε καταγράψει 12.010 κινήσεις αεροσκαφών, με κατά μέσο όρο 33 πτήσεις ανά ημέρα. Από αυτές τις κινήσεις το 50% αφορούσε αεροταξί, το 37% γενική αεροπορία, το 12% τακτικές εμπορικές πτήσεις και λιγότερο από 1% αφορούσε στρατιωτικές. 8 αεροσκάφη είχαν ως βάση τον αερολιμένα εκείνη την ημερομηνία (1 αεριωθούμενο, 3 ελικόπτερα, 1 πολυκινητήριο και 3 μονοκινητήρια αεροσκάφη).

## Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
### Επιβάτες

## Στατιστικά
### Στατιστικά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* FAA Alaska airport diagram (GIF)
* National Weather Service Barrow, Alaska

Κατηγορία:Αλάσκα
Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης

Ο **Δημήτριος Σκαλιστήρης** (1897-1967) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας που δραστηριοποιήθηκε στον τομέα των μεταλλείων. Υπήρξε σημαντική μορφή της ελληνικής εξορυκτικής και μεταλλευτικής βιομηχανίας κατά το Μεσοπόλεμο, όπως και οι οικογένειες Μπάρλου και Ηλιοπούλου, που με δικές τους πρωτοβουλίες, αναξάρτητα από τους ξένους επενδυτές, εισήλθαν στο συγκεκριμένο χώρο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ήταν γιος του Μιχαήλ Σκαλιστήρη, καθώς και εγγονός του Δημητρίου Σκαλιστήρη (1815-1883). Σπούδασε στην *[[CentraleSupélec|École centrale des arts et manufactures]]* στο Παρίσι, από όπου πήρε το πτυχίο του το 1921. Αρχικά άσκησε το επάγγελμα του μηχανικού σε ανθρακωρυχείο στη Βορεία Γαλλία και στη συνέχεια πήγε στη Γερμανία. Εργάστηκε για λογαρισμό της AEG στο Βερολίνο και κατόπιν στην Αθήνα, μέχρι το 1924 ή το 1929, που άνοιξε ιδιωτικό γραφείο τεχνικών έργων. Το 1932 ανακάλυψε κοιτάσματα βωξίτη στη Μάνδρα Ελευσίνας και τον επόμενο χρόνο άρχισε την εκμετάλλευσή τους, με την οικονομική στήριξη της Τράπεζας Αθηνών.  Παράλληλα δραστηριοποιήθηκε στη Νάξο και τη Λέσβο. Το 1947 εξαγόρασε την πλειοψηφία των μετοχών της «Ανώνυμης Εταιρείας Επιχειρήσεων εν Ελλάδι», η οποία κατείχε μεταλλεία λευκόλιθου και λιγνίτη στην Εύβοια. Σύντομα η εταιρεία αυτή μετεξελίχθηκε στο «Συγκρότημα Σκαλιστήρη», με μεταλλευτικές εγκαταστάσεις σε όλη την Ελλάδα.

Τη δεκαετία του 1950 προχώρησε σε σημαντικές επενδύσεις, εκμεταλλευόμενος την Αμερικανική Βοήθεια και με οικονομική ενίσχυση από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά και επεκτάσεις των επιχειρήσεών του σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως σε Παρνασσό, Κύμη, Δράμα, Μυτιλήνη και στη Γκιώνα. Το 1951 ίδρυσε την «Α.Ε. Μεταλλεία Βωξίτου Ελευσίνος», την οποία αναβάθμισε με σύγχρονα μηχανήματα φτάνοντας να εξάγει 300.000 τόνους ετησίως, σε σύνολο ελληνικών εξαγωγών 330.000 τόνων. Το 1964 εγκαινίασε ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια εμπλουτισμού μαγνησίτη στην Ευρώπη. Υπήρξε επίσης μέλος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων.

Απεβίωσε το 1967. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο γιους, τον Αλέξανδρο και τον Μιχάλη Σκαλιστήρη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Καπροϊκό οξύ

Το **εξανικό οξύ** ή **καπροϊκό οξύ** (από τη λέξη *κάπρος* = τράγος) είναι οργανική χημική ένωση με μοριακό χημικό τύπο **C<sub>6</sub>H<sub>12</sub>O<sub>2</sub>**. Πιο συγκεκριμένα, το εξανικό οξύ είναι κορεσμένο καρβοξυλικό οξύ «ευθείας αλυσίδας» (ανήκει στα λεγόμενα αλκανικά οξέα). Είναι άχρωμο ελαιώδες υγρό με χαρακτηριστική οσμή που θυμίζει τράγο, τυρί και κερί. Είναι πράγματι ένα λιπαρό οξύ που βρίσκεται στη φύση σε διάφορα ζωικά λίπη και έλαια, και αποτελεί μία από τις ουσίες που δίνουν στο αποσυντιθέμενο σαρκώδες κάλυμμα του σπόρου του γκίγκο τη χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή. Εξανικό οξύ περιέχεται επίσης στη βανίλια. Η κυριότερη χρήση του οξέος είναι για την παρασκευή των εστέρων του, που χρησιμοποιούνται ως τεχνητά προσθετικά για άρωμα και γεύση, καθώς και στην παραγωγή άλλων παραγώγων του, όπως οι αλκυλφαινόλες.

Τα άλατα και οι εστέρες του εξανικού οξέος είναι γνωστά ως εξανικά/εξανοϊκά ή ως καπροϊκά (αγγλ. *hexanoates* ή *caproates*).

Δύο άλλα οξέα έχουν ονομαστεί από τη λέξη «κάπρος»: το καπρυλικό οξύ (με οκτώ άτομα άνθρακα στο μόριό του) και το καπρικό οξύ (με δέκα άτομα άνθρακα). Μαζί με το εξανικό οξύ, αυτά τα τρία αποτελούν το 15% του βάρους του βουτύρου (λίπους) του κατσικίσιου γάλακτος.

Το καπροϊκό, το καπρυλικό και το καπρικό οξύ (το καπρικό είναι στερεό, ενώ τα δύο πρώτα είναι λεπτόρρευστα υγρά) δεν χρησιμοποιούνται μόνο για τον σχηματισμό εστέρων, αλλά και αυτούσια ως προσθήκες στο βούτυρο, στο γάλα, στην κρέμα γάλακτος, στο ψωμί, στη μπύρα και σε άλλα τρόφιμα ως βελτιωτικά γεύσεως.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Το εξανικό οξύ στην GESTIS Substance Database 

Κατηγορία:C6
Κατηγορία:Αλκανικά οξέα
Κατηγορία:Λιπαρά οξέα
Οπλομαχία

Η **οπλομαχία** ή **μονομαχία** ήταν η ονομασία που είχε δοθεί από τους Αρχαίους Έλληνες στην ξιφασκία με βαρύ οπλισμό, ως αντιπαράθεση προς τους αγώνες γυμνής πάλης (πάλη, πυγμή και παγκράτιο).

Η οπλομαχία έκανε την εμφάνισή της από την εποχή του Ομήρου, ο οποίος περιέγραφε μονομαχία μεταξύ του Διομήδη και του Αίαντα. 

Η ξιφασκία είχε ιδιαίτερη πέραση στους Έλληνες από τον 5ο αιώνα π.Χ. Ο Πλάτων αναφέρθηκε στο έργο του υπό τον τίτλο *[[Λάχης]]* τα αδέρφια Ευθύδημο και Διονυσόδωρο, τα οποία και παρουσίασε ως ιδιαιτέρως εγνωσμένης αξίας εκπαιδευτές στην χρήση όπλων. Παράλληλα, ενέταξε το συγκεκριμένο άθλημα στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της ιδανικής, σύμφωνα με τον ίδιο, πόλης. Τον 4ο αιώνα π.Χ., ο συγκεκριμένος τύπος επαγγελματία εκπαιδευτικού έλαβε την ονομασία του οπλομάχου, ενώ είχε ως ρόλο την εκμάθηση των βασικών επί της ξιφασκίας στους νέους στην διάρκεια της εφηβείας τους, αντίστοιχης της σύγχρονης στρατιωτικής υπηρεσίας.

Η οπλομαχία ήταν μέρος του προγράμματος ορισμένων αγώνων, ιδιαίτερα στη Σάμο και τα *Θησεία* της Αθήνας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  Brian F. Cook, « Footwork in Ancient Greek Swordsmanship », *Metropolitan Museum Journal*, vol.&nbsp;24 (1989), p.&nbsp;57-64.
* Edmond Saglio, « Hoplomachia » dans Charles Victor Daremberg et Edmond Saglio (éd.), *Dictionnaire des Antiquités grecques et romaines*, Hachette, Paris, 1877-1919 

Κατηγορία:Αθλητισμός στην αρχαία Ελλάδα
Βάρβογλης

Το ελληνικό επώνυμο **Βάρβογλης** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:

* Γεώργιος Γ. Βάρβογλης (1770-1826), αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821

* Παναγιώτης Γ. Βάρβογλης (1799-1870), υιός του ανωτέρω, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
* Φίλιππος Π. Βάρβογλης (1835-1907), υιός του Παναγιώτη, υπουργός
* Νικόλαος Π. Βάρβογλης, υιός του Παναγιώτη, υποστράτηγος, καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων και πατέρας του παρακάτω
* Μάριος Ν. Βάρβογλης (1883-1967), εγγονός του Παναγιώτη, μουσικοσυνθέτης και πιανίστας
* Αναστάσιος Π. Βάρβογλης, υιός του Παναγιώτη, διπλωμάτης, πατέρας του παρακάτω
* Γεώργιος Α. Βάρβογλης (1907-1981), εγγονός του Παναγιώτη, χημικός
* Αναστάσιος Γ. Βάρβογλης, υιός του ανωτέρω, χημικός
Κατάλογος έργων του Φιλίππο Λίππι

Ακολουθεί κατάλογος με έργα του Φιλίππο Λίππι.

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Κωνσταντίνος Θ. Νέγρης

Ο **Κωνσταντίνος Νέγρης** ήταν Έλληνας μεταλλειολόγος μηχανικός και βιομήχανος, από τους πρωτεργάτες της ελληνικής βιομηχανίας και ιδιαίτερα της εκμετάλλευσης λιγνίτη στην ελληνική επικράτεια.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Θεοδώρου Νέγρη, καθηγητή Πανεπιστημίου και γόνου της φαναριώτικης οικογένειας Νέγρη, και της Αγλαΐας Στρατηγοπούλου. Η αδελφή της, Μαρία Στρατηγοπούλου, υπήρξε η μητέρα των αδελφών Ζάννου, οικογένειας που δραστηριοποιήθηκε ενεργά στον βιομηχανικό τομέα. Σπούδασε μεταλλειολόγος - μηχανικός στη Λιέγη.

Εργάστηκε για κάποιο διάστημα στα μεταλλεία Λαυρίου, στα οποία προΐστατο ο θείος του, Φωκίων Νέγρης. Μαζί με τον Νικόλαο Κανελλόπουλο συμμετείχε στην ίδρυση της τσιμεντοβιομηχανίας ΤΙΤΑΝ, της «Α.Ε. Εκμεταλλεύσεως Μεταλλείων Κασσάνδρας» και των Μεταλλείων Ερμιόνης.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, του οποίου διετέλεσε αντιπρόεδρος και πρόεδρος (1934 - 1945), καθώς και πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων κατά τις περιόδους 1925 - 1927 και 1931 - 1932.

Απεβίωσε στις 6 Φεβρουαρίου 1948 και δεν είχε απογόνους. Ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Έλληνες μεταλλειολόγοι
Κατηγορία:Οικογένεια Νέγρη
Ισμηνίας (4ος αιώνας π.Χ.)

Ο **Ισμηνίας** ήταν Αρχαίος Θηβαίος πολιτικός του 4ου αιώνα π.Χ., ηγέτης της θηβαϊκής δημοκρατικής εταιρίας.

Ανήλθε στην εξουσία το 403 π.Χ., δηλαδή έναν χρόνο μετά το πέρας του Πελοποννησιακού Πολέμου και συνέχισε μια κατά της Σπάρτης πολιτική, υποδεχόμενος, μεταξύ άλλων, Αθηναίους εξορισθέντες από τους Τριάκοντα Τυράννους. Το 382 π.Χ., οι Σπαρτιάτες και οι σύμμαχοί τους κατέλαβαν την Θήβα, συνέλαβαν αιχμάλωτο τον Ισμηνία και τον εκτέλεσαν για μηδισμό. Ο Πλάτων αναφέρει εντός του έργου του υπό τον τίτλο *[[Μένων (διάλογος)|Μένων]]* πως ο Ισμηνίας απέκτησε την περιουσία του μέσω περσικής δωρεάς. Το 2008, η Μονίκ Καντό-Σπερμπέρ ανέφερε πως επρόκειτο για χρήματα προερχόμενα από την Περσία με σκοπό την εξασθένηση της Σπάρτης. Στο έργο του υπό τον τίτλο *[[Πολιτεία του Πλάτωνα|Πολιτεία]]*, ο Πλάτων αναφέρει πως από τον Ισμηνία προήλθε το παρακάτω γνωμικό, σύμφωνα με το οποίο « είναι δίκαιο να κάνεις καλό στους φίλους σου και κακό στους εχθρούς σου ».

## Παραπομπές


## Πηγές
* Robert J. Buck, *Thrasybulus and the Athenian Democracy: the Life of an Athenian Statesman*, Franz Steiner Verlag, 1998 ISBN 3-515-07221-7
*Jacques Cazeaux, *Ménon*, 1998 ISBN 978-2-251-79997-1
* Platon, *Œuvres complètes*, Flammarion, sous la direction de Luc Brisson, Paris, 2008 (p. 2163)

Κατηγορία:Αρχαίοι Θηβαίοι
Αυρηλιανή Δακία

Η **Αυρηλιανή Δακία** ήταν πρώην επαρχία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ιδρυθείσα από τον Αυτοκράτορα Αυρηλιανό στον οποίον και όφειλε το όνομά της, έπειτα από την απόσυρση της ρωμαϊκής διοικήσεως και των στρατευμάτων από τη Ρωμαϊκή Δακία το 271. Μεταξύ του 271/275 και του 285, η Αυρηλιανή Δακία κατελάμβανε το μεγαλύτερο τμήμα της σημερινής Ανατολικής Σερβίας και της Βουλγαρίας. Πρωτεύουσά της ήταν η *[[Σερδική]]* (σημερινή Σόφια). Ο Αυτοκράτορας Διοκλητιανός διαίρεσε την Αυρηλιανή Δακία σε δύο επαρχίες: τη Μεσόγεια Δακία με επίκεντρο τη *Σερδική* και την Παραποτάμια Δακία (επρόκειτο για τον Δούναβη) με επίκεντρο τη *Ρατιαρία* (σημερινό Άρτσαρ στη Βουλγαρία, σε κοντινή απόσταση από την πόλη Λομ: η γλωσσολογική εξέλιξη του *Ρατιαρία* σε *Άρτσαρ* καταδεικνύει φωνολογική ιδιαιτερότητα των αρωμανικών: το "a" το οποίο προηγείται του "r"). Στη συνέχεια, οι δύο αυτές “Δακίες” αποτέλεσαν, μαζί με τις επαρχίες της Δαρδανίας, της Κάτω Μοισίας και της Πρεβαλιτανίας, την *Επισκοπή της Δακίας*, η οποία αφανίστηκε τον 7ο αιώνα με τη μαζική εγκατάσταση Σλάβων και Βουλγάρων, οι οποίοι πήραν τη θέση της αυτοκρατορικής εξουσίας στην περιοχή και υπερίσχυσαν των τοπικών ρωμαιοποιημένων Θρακών, προγόνων των Βλάχων.

## Σχετικά Λήμματα
;Ρωμαϊκή αρχαιότητα
* Ρωμαϊκή επαρχία, Ρωμαίος κυβερνήτης, 
* Κατάλογος ρωμαϊκών οδών,
* Ύστερη Αρχαιότητα, Notitia dignitatum, 
* Κατάλογος επισκοπών της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Κατάλογος επαρχιών της Κάτω Αυτοκρατορίας

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Victor Chapot, *La Dacie dans Le Monde Romain*, Albin Michel, Paris, 1951
* Yann Le Bohec : ''La Dacie des Romains : des provinces éphémères''
*  Ion Grumeza : *Dacie, pierre angulaire de l'Europe orientale antique*, éd. Hamilton, 2009, Lanham and Plymouth; ISBN 978-0-7618-4465-5

Κατηγορία:Δακία
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες
Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Αρχαία ιστορία της Ρουμανίας
Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας
Πόλεμοι των Μπόερς

Υπάρχουν δύο πόλεμοι μεταξύ Βρετανών και Μπόερς:
*Πρώτος Πόλεμος των Μπόερς (20 Δεκεμβρίου 1880–23 Μαρτίου 1881)
*Δεύτερος Πόλεμος των Μπόερς (11 Οκτωβρίου 1899–31 Μαΐου 1902)
Ρόννυ

Ο **Ρόννυ**, (γερμ. Ronny, γενν. *Βόλφγκανγκ Ρόλοφφ*, γερμ. *Wolfgang Roloff*, 1930 - 2011), ήταν Γερμανός τραγουδιστής, συνθέτης και παραγωγός που γνώρισε τις μεγαλύτερες επιτυχίες του κατά τη δεκαετία του 1960.

## Πηγές


Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες
Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί παραγωγοί
Ασημένιο Έβρου

Το **Ασημένιο** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Διδυμοτείχου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Έβρου, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην Επαρχία Διδυμοτείχου του νομό Έβρου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θράκης.
## Γεωγραφία
Το Ασημένιο είναι χωριό στο Β. ΒΑ. τμήμα του νομού Έβρου. Βρίσκεται στην πεδινή περιοχή του Διδυμοτείχου και στη βόρεια όχθη του Γουρουνορέματος (παραπόταμου του Έβρου), ανάμεσα στην επαρχιακή οδό Πυθίου-Ορεστιάδας και την εθνική οδό ΕΟ 51, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50 μέτρων. Απέχει 8 χιλιόμετρα περίπου βορειοανατολικά του  Διδυμοτείχου και 104 χιλιόμετρα περίπου βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,437 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1924 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πυθίου του νομού Έβρου. Το 1934 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ριζίου και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασημένιου και προσαρτήθηκε στον δήμο Διδυμοτείχου.
## Γενικά στοιχεία
Το χωριό ονομαζόταν *Σουϊμέν Τσιφλίκ*, πριν την επίσημη αναγνώρισή του. Οι κάτοικοι προέρχονται κυρίως από την Ανατολική Θράκη και το Πέρα, ενώ υπάρχουν και οικογένεις με αρβανιτική καταγωγή. Το πρώτο δημοτικό σχολείο λειτούργησε το 1926. Κύρια ασχολία υπήρξε, ανέκαθεν, η παραγωγή σιταριού και καλαμοκιού, ενώ προστέθηκε και καλλιέργεια κριθαριού και τριφυλλιού για ζωοτροφές.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο βόρειο τμήμα του οικισμού.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.inevros.gr/2017/02/26/gennithika-sto-asimenio/ 
*https://www.youtube.com/watch?v=rhslGrz_9zc

Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Ρόκο Γκρανάτα

Ο **Ρόκο Γκρανάτα** (ιταλ. *Rocco Granata*, γενν. το 1938) είναι ιταλός τραγουδιστής, συνθέτης και ακορντεονίστας.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καλαβρία της νότιας Ιταλίας. Οι γονείς του μετανάστευσαν στο Βέλγιο, όταν ήταν δέκα ετών, αναζητώντας μια ανθρώπινη ζωή. Ο πατέρας του έλιωσε στα ανθρακωρυχεία. Ο μικρός Ρόκο έμαθε ακορντεόν και περιόδευσε το Βέλγιο με την μπάντα του. Κυκλοφόρησε τα τραγούδια "Μανουέλα" και "Μαρίνα"που έγιναν επιτυχίες στο Βέλγιο και στη Γερμανία. Πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα στη Γερμανία, όπου και του απονεμήθηκε χρυσός δίσκος.

## Αναφορές


Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Marina (τραγούδι)

Το **"Μαρίνα"** είναι τραγούδι σε στίχους και ερμηνία του Ρόκο Γκρανάτα. Κυκλοφόρησε το 1959 και πούλησε εκκατομμύρια δίσκους.

## Ιστορία
Ήταν το 1957, όταν ο Ρόκο δούλευσε σε αυτοκινητάδικο. Μετά το απόγευμα μάζευε τους δικούς του και ξέδιναν στα μπαράκια παίζοντας μουσική. Ο Ρόκο στα φωνητικά και στο ακορντεόν, ενώ οι άλλοι σιγοντάριζαν. Εκείνη την εποχή μια Μαρίνα έκανε διαφήμιση για τσιγάρα, και ο Ρόκο εμπνεύστηκε να την κάνει τραγούδι. Αλλά οι δισκογραφικές δεν τον δέχονταν. Ο Ρόκο έκανε την Μαρίνα πειρατικό δίσκο και η τύχη έμελε να τον τον διαλεξει η Κολούμπια και να τον ζητήσει για ηχογράφηση. Έτσι και έγινε. Η Μαρίνα κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1959 και μεσα σε ένα μήνα ανέβηκε στα τσαρτ στη Γερμανία κι έμεινε για ενιά βδομάδες στο νούμερο ένα. Στο Βέλγιο έκατσε πέντε μήνες στη πρώτη θέση. Και στη Σουηδία και στην Ιταλία, τα ίδια. Στη Γαλλία κυκλοφόρησε στα αγγλικά, και στην Αμερική έγινε επίσης επιτυχία.

Κατηγορία:Τραγούδια του 1959
Κατηγορία:Ιταλικά τραγούδια
Κατηγορία:Singles του 1959
Bésame Mucho

Το ***Bésame Mucho*** (Μπέσαμε Μούτσο, μτφρ.: *Φίλα με πολύ*) είναι ισπανικό τραγούδι που γράφτηκε το 1940 από την μεξικάνα Κονσουέλο Βελάσκες. Από το 1944 και τα επόμενα χρόνια είναι ένα από τα περισσότερο εκτελεσμένα τραγούδια τον 20 αιώνα σε όλο τον κόσμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του 1940
Κατηγορία:Singles της RCA Records
Κατηγορία:Τραγούδια των The Coasters
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Τραγούδια των The Beatles