open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καρδάμαινα Κω

Η **Καρδάμαινα** είναι παραλιακό χωριό της Κω περίπου 30 χιλιόμετρα από την πόλη της Κω και 6 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 2.132 κατοίκους.

## Ιστορία
Η αρχαία Αλασάρνα, ένας από τους 6 αρχαίους δήμους του νησιού, υπήρξε σημαντικό θρησκευτικό κέντρο της εποχής, όπως μαρτυρούν ο ναός του Απόλλωνα και άλλοι, μικρότεροι ναοί, της αρχαιότητας και των βυζαντινών χρόνων. Κάθε καλοκαίρι εδώ και 30 χρόνια περίπου πραγματοποιούνται συστηματικές ανασκαφές από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Νεολιθικά, γεωμετρικά και κλασικά κατάλοιπα υποδεικνύουν τη συνέχεια της κατοίκησης στην αρχαία πόλη της Αλασάρνας, η οποία άκμασε κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους και διατήρησε το σφρίγος της στη Ρωμαϊκή και Παλαιοχριστιανική εποχή. Ο οικισμός, το νεκροταφείο και οι τέσσερις βασιλικές των πρώτων χριστιανικών αιώνων, σε συνδυασμό με τα πλούσια ευρήματα, μαρτυρούν μια ακμάζουσα πόλη με εργαστηριακές, βιοτεχνικές εγκαταστάσεις και ζωηρή εμπορική δραστηριότητα. 

Το τοπωνύμιο Καρδάμαινα σχετίζεται με το αρχαίο ποτάμι. Η Καρδάμαινα ήταν γυναίκα κάποιου Καρδάμη ή Κάρδαμου, είχε στην ιδιοκτησία της κάποια χωράφια στην θέση της σημερινής Παλαιάς Καρδάμ(αι)ενας, ίσως σε αυτήν οφείλεται το όνομα της. 

Οι σύγχρονοι κάτοικοι μετοίκησαν στο σημείο που βρίσκεται σήμερα το χωριό το 1865, γι' αυτό η Καρδάμαινα θεωρείται ο νεότερος οικισμός του νησιού. Η Καρδάμαινα ήταν για χρόνια ένα ψαροχώρι αλλά σήμερα έχει εξελιχθεί σε κοσμοπολίτικο θέρετρο και είναι πόλος έλξης χιλιάδων τουριστών κάθε καλοκαίρι.

## Περιγραφή
Το τοπίο συνθέτουν από τη μία πλευρά καλλιέργειες και δέντρα και από την άλλη 6 χλμ. ακτογραμμής με αμμουδιά. Σε όλο το μήκος της ακτής υπάρχουν οργανωμένες και μη παραλίες, με βαθιά, παγωμένα νερά και βότσαλα αλλά και ρηχά, ζεστά νερά με χρυσή άμμο. Σε αρκετές από τις οργανωμένες παραλίες υπάρχουν εγκαταστάσεις για μπιτς βόλεϊ και πλήθος θαλάσσιων σπορ, όπως καταδύσεις και ψάρεμα. 

Η αγορά περιλαμβάνει τα πάντα -από παραδοσιακά προϊόντα έως τις πιο σύγχρονες επιλογές. Στην Καρδάμαινα υπάρχουν παραδοσιακά καφενεία και ουζερί, εστιατόρια με γεύσεις από την Ελλάδα αλλά και όλο τον κόσμο, μοντέρνες καφετέριες και μπαράκια αλλά και νυχτερινά κέντρα. 

Στο κτίριο του Δημαρχείου φιλοξενούνται δύο μόνιμες εκθέσεις και αφορούν τη Λαογραφία και το Παραδοσιακό Καρδαμιώτικο Σπίτι και τη Ναυτική Παράδοση του τόπου αντίστοιχα. 

Τους καλοκαιρινούς μήνες, τα "Αλασάρνεια" περιλαμβάνουν πλήθος πολιτιστικών και ψυχαγωγικών εκδηλώσεων, όπως θεατρικές παραστάσεις, εικαστικές εκθέσεις, μουσικές εκδηλώσεις, αθλοπαιδιές κ. ά., ενώ προς το τέλος του καλοκαιριού, στις 8 Σεπτεμβρίου, γιορτάζονται τα Γενέθλια της Θεοτόκου με ένα λαμπρό πανηγύρι. 

Από το λιμάνι της Καρδάμαινας μπορεί κανείς να επισκεφθεί καθημερινά την γειτονική Νίσυρο με το ηφαίστειο ή να οργανώσει εκδρομές στην παραλία της Αγίας Ειρήνης και άλλους κοντινούς προορισμούς.

Κατηγορία:Χωριά της Κω
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κω
Αγία Σοφία (ναός, Μερόπειο Ίδρυμα)

Ο ναός της **Αγίας Σοφίας**, ρυθμού μονόκλιτης βασιλικής, βρίσκεται στην Αθήνα, επί της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου 45 και ανήκει στο Μερόπειο Ίδρυμα.

## Ιστορικό
Είναι αφιερωμένος στην Αγία Σοφία και στις τρεις κόρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη που βρήκαν μαρτυρικό θάνατο στη Ρώμη, στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού. Ο ναός γιορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου. Αποστολή του Μεροπείου Ιδρύματος ήταν η μόρφωση φτωχών κοριτσιών. Γι' αυτό και το πρώτο συμβούλιο του Ιδρύματος το 1914 αποφάσισε να ανεγείρει ναό εντός των εγκαταστάσεών του επ' ονόματι της Αγίας Σοφίας.

Τα θεμέλιά του τέθηκαν το 1919 από τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Α΄. Τα εγκαίνια έγιναν το 1926. Χτίστηκε σε σημείο όπου βρίσκονταν τα ερείπια ιερού της Αθηνάς. Το ιερό υπήρχε στη νότια πλευρά του σπιτιού όπου κατοικούσε ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πρόκλος, διευθυντής της πλατωνικής Ακαδημίας. Κατά τη διάρκεια των εργασιών για να μπουν τα θεμέλια του ναού, ανακαλύφθηκαν μωσαϊκά, άγαλμα της θεάς Αθηνάς και άλλα αντικείμενα. Σημειωτέον ότι για να κατασκευαστεί η τοιχοδομή του ναού χρησιμοποιήθηκαν τμήματα προϋπαρχόντων εκεί κλασικών και ελληνιστικών κτισμάτων.

## Πηγές
* Θ. Γιοχάλας - Τ. Καφετζάκη, *«Αθήνα ιχνηλατώντας την πόλη με οδηγό την ιστορία και τη λογοτεχνία»* (έκδοση Βιβλιοπωλείον της Εστίας, σελ. 165).

Σοφια Μεροπειο Ιδρυμα
Μαρμάρι Κω

Το **Μαρμάρι** είναι τουριστικός παραθαλάσσιος οικισμός στη βόρεια ακτή του νησιού Κως, σε υψόμετρο 7 μέτρα ενώ απέχει 13 χιλιόμετρα περίπου από την πόλη της Κω και 9 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο. Το χωριό αποτελεί θερινό προορισμό πολλών Ευρωπαίων τουριστών. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 528 κατοίκους. 

Η παραλία του εκτείνεται σε μήκος σχεδόν 2 χιλιόμετρα και είναι γνωστή για την καλή οργάνωση της και τη δυνατότητα που παρέχει για θαλάσσια σπορ. Στο Μαρμάρι υπάρχει μεγάλη ποικιλία εστιατοριών και η νυχτερινή ζωή είναι αρκετά έντονη, με πολλές επιλογές για καφέ, ποτό και χορό μέχρι το πρωί. 

Πολύ κοντά στο Μαρμάρι, βρίσκεται ένας από τους πιο σημαντικούς υγροβιότοπους της Δωδεκανήσου, οι Αλυκές, που ανήκουν στις προστατευόμενες περιοχές του δικτύου NATURA 2000.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Κω
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κω
Ματέια Νενάντοβιτς

Ο **Ματέια Νενάντοβιτς** (*[[Σερβική γλώσσα|σερβικά]]: Матија Ненадовић*) (Μπρανκοβίνα, 26 Φεβρουαρίου 1777 - Βάλιεβο, 11 Δεκεμβρίου 1854). Ήταν ιερέας και αγωνιστής της σερβικής ανεξαρτησίας, ο πρώτος πρωθυπουργός της Σερβίας και διπλωμάτης.

Γεννήθηκε στην Μπρακοβίνα της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ήταν γιος του πρίγκιπα Αλέξα Νενάντοβιτς. Έγραψε τα απομνημονεύματα του στη σερβική γλώσσα.

Ήταν από τους ηγέτες της πρώτης σερβικής εξέγερσης στο Βάλιεβο (1804 -1813). Ταξίδεψε στη Ρωσία για βοήθεια στην εξέγερση και κατ 'επανάληψη ταξίδεψε στην Αυστρία για να προμηθευτεί όπλα και πυρομαχικά. Ηγέτης στρατιωτικού σώματος απελευθέρωσε το Βάλιεβο και το Σάμπατς το 1804, το Κράλιεβο και το Ούζιτσε το 1805. Το 1805 ίδρυσε το Διοικητικό συμβούλιο των Σέρβων κι έκανε την πρώτη του συνεδρίαση στο μοναστήρι Βολιάβτσα όπου όρισε τον Νενάντοβιτς πρόεδρο του ουσιαστικά πρώτο πρωθυπουργό. Από το 1805 μέχρι το 1807 ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της Σερβίας, όσων εδαφών είχαν απελευθερωθεί, καθώς και από το 1807 μέχρι το 1811.

Μετά την πτώση της Σερβίας την περίοδο 1814-1815 μετακόμισε στην Αυστρία όπου προσπάθησε να πείσει τις μεγάλες δυνάμεις για τη βοήθεια τους στην εκ νέου απελευθέρωση της Σερβίας. Μετά το ξέσπασμα της δεύτερης Σερβικής επανάστασης γύρισε στη Σερβία και στο Βάλιεβο όπου ασχολήθηκε με την πολιτική. Λόγω των διαφωνιών με τον πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς αποσύρθηκε το 1832, το 1840 εγκατάλειψε τη Σερβία λόγω διαφωνίας με τον πρίγκιπα Μιχαΐλο Ομπρένοβιτς γιο του Μίλος. Μετά την άφιξη του Αλέξανδρου Καρατζόρτζεβιτς πρίγκιπα της Σερβίας το 1842 επέστρεψε και αναμίχθηκε εκ νέου με την πολιτική έως το 1852 που αποσύρθηκε οριστικά. Πέθανε στο Βάλιεβο στις 11 Δεκεμβρίου 1854 (Στις 29 Νοεμβρίου το 1854 σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο).

Έγραψε ένα βιβλίο με τις αναμνήσεις του, «Απομνημονεύματα», που εκτός από τις λογοτεχνική του αξία αποτελεί ένα πολύτιμο έγγραφο της σερβικής ιστορίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Бранковина - родно место Ненадовића
* Биографија на сајту САНУ

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Σέρβοι κληρικοί
Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων
Κατηγορία:Σέρβοι ελευθεροτέκτονες
Ζηπάρι Κω

Το **Ζηπάρι** είναι οικισμός της νήσου Κω στα Δωδεκάνησα.

## Γενικά στοιχεία
Το Ζηπάρι βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, σε πεδινή έκταση βόρεια του Ασφενδιού, έχει υψόμετρο 30 μέτρα και διασχίζεται από τον επαρχιακό δρόμο Κω – Κεφάλου. Σε απόσταση 11 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Κω και έχει πληθυσμό 2.329 κατοίκους (απογραφή 2021).μικρογραφία|Δημοτικό Σχολείο Ζηπαρίου.|αριστερά|235x235εσΤο Ζιπάρι είναι μια μοντέρνα πόλη με καταστήματα μόδας, σούπερ μάρκετ στον κεντρικό δρόμο, τα οποία συνυπάρχουν με απλές ταβέρνες και καφετέριες. Οι παράδρομοι είναι γεμάτοι με βίλες και χαμηλά διαμερίσματα. 

Στο χωριό υπάρχει ποδοσφαιρικό γήπεδο όπου είναι η έδρα της Αναγέννησης Ασφενδίου.   

## Ναοί
Το Ζηπάρι διαθέτει δύο ορθόδοξους ναούς.

Την Ανάληψη του Σωτήρος και τον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. 

Μπορεί κανείς βέβαια να συναντήσει και πολλά ξωκλήσια όπως τον Άγιο Γεώργιο του Μπέη ή τον Άγιο Γεώργιο της Τσουκαλαριάς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Κω
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κω
Μαστιχάρι Κω

Το **Μαστιχάρι** είναι οικισμός στη νήσο Κω της Δωδεκανήσου, αποτελεί το επίνειο της Αντιμάχειας και βρίσκεται περίπου 3 χιλιόμετρα στα βόρειά της και 22 χιλιόμετρα από την πόλη της Κω. σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 479 κατοίκους, ενώ με αυτήν του 2011 είχε 470. Ιδρύθηκε από τον Εμμανουήλ Γκίκα το 1926. Διαθέτει πλήθος καταλυμάτων και τουριστικών υποδομών. Λίγο έξω από το χωριό υπάρχει υδάτινο πάρκο αναψυχής (waterpark).thumb|250px|Άποψη του Μαστιχαρίου.|αριστεράΠολύ κοντά στη θάλασσα βρίσκονται τα ερείπια Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής με ξεχωριστό ψηφιδωτό δάπεδο.

Το καλοκαίρι στο Μαστιχάρι γίνεται η Γιορτή του Κρασιού (Γιορτή Καλοκαιριού), που όπως φανερώνει το όνομά της, προσφέρει άφθονο κρασί, τοπικούς μεζέδες, μουσική και χορό. 

Το λιμάνι του Μαστιχαριού συνδέει την Κω με τη γειτονική Κάλυμνο και τη Ψέριμο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Κω
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κω
Σιδηροδρομικός Σταθμός Σανγκάης Χονγκτσιάο

Ο **σιδηροδρομικός σταθμός Χονγκτσιάο της Σαγκάης** (κινέζικα: 上海虹橋站; πινγίν: Shànghǎi Hóngqiáo Zhàn) είναι ένας από τους τέσσερις μεγάλους σιδηροδρομικούς σταθμούς στη Σαγκάη της Κίνας, (οι υπόλοιποι: Κεντρικός Σιδ. Σταθμός Σανγκάης, Νότιος Σιδ. Σταθμός Σανγκάης και Δυτικός Σιδ. Σταθμός Σανγκάης). Με συνολική έκταση 1,3 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα, είναι ο μεγαλύτερος σιδηροδρομικός σταθμός στην Ασία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Κίνα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κίνα
Κατηγορία:Σαγκάη
Σαγκαης Χονγκτσιαο
Ευστάθιος Λαγάκος

Ο **Ευστάθιος Λαγάκος** (Ξηροκάμπι Λακωνίας, 4 Ιουνίου 1921  - 2 Μαρτίου 2004) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός. Διετέλεσε ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία την περίοδο 1989-94.

## Διπλωματική σταδιοδρομία
Υπηρέτησε σε διάφορες διπλωματικές θέσεις (Παρίσι, Κωνσταντινούπολη, Βρυξέλλες και αλλού) και ως πρεσβευτής στην Κύπρο, το Ηνωμένο Βασίλειο και μόνιμος αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ. Παρέμεινε στο υπουργείο Εξωτερικών ως την παραίτησή του το 1983.

## Ευρωβουλευτής
Μετά την αποχώρησή του από το υπουργείο Εξωτερικών, ο Ευστάθιος Λαγάκος ανέλαβε υπεύθυνος του τομέα διεθνών σχέσεων στη Νέα Δημοκρατία. Δύο χρόνια μετά έγινε σύμβουλος επί διπλωματικών θεμάτων του τότε προέδρου της ΝΔ.

Στις ευρωεκλογές του 1989 εξελέγη ευρωβουλευτής με το κόμμα της ΝΔ. Λίγο αργότερα εξελέγη αντιπρόεδρος της Διακοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί των σχέσεων της ΕΟΚ με την Κύπρο.

Πέθανε σε ηλικία 82 ετών το 2004.

## Έργα
*"Το Κυπριακό, 1950- 1974: μία ενδοσκόπηση", Ελληνική Ευρωεκδοτική 1987 (από κοινού με τους Μεν. Αλεξανδράκη και Βύρ. Θεοδωρόπουλο)
*"Ο λαϊκισμός στα εθνικά μας θέματα. Ανασκόπηση", Σιδέρης 1996. ISBN 9789600800746
*"Σκέψεις και προβληματισμοί για την εξωτερική μας πολιτική" ,Σιδέρης/ΕΛΙΑΜΕΠ 1996 (από κοινού με τους Β. Θεοδωρόπουλο, Γ. Παπούλια και Ι. Τζούνη). ISBN 9789600800487
*"Ο Σεφέρης και η Κύπρος" (κριτική) Ίκαρος 1984.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1989-1994
Ο Άγιος Γεώργιος και ο δράκος (Ραφαήλ)

Ο **Άγιος Γεώργιος και ο δράκος** (*San Giorgio e il drago*) είναι πίνακας του Ραφαήλ. Πρόκειται για ελαιογραφία σε ξύλο με διαστάσεις 31 x 27 εκατοστά, του 1504. Ο πίνακας βρίσκεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου.

## Λεπτομέρειες
Ο Άγιος Γεώργιος παρουσιάζεται να δίνει το καίριο χτύπημα στον δράκο, πάνω σε άσπρο άλογο ανασηκωμένο στα δυο πόδια, κάτι που, όπως και ο ανασηκωμένος από τον άνεμο μανδύας, υπογραμμίζει την ένταση της στιγμής. Πίσω, σ' ένα τοπίο με μεγάλο βάθος, τυπικό τοπίο της Ούμπρια, η πριγκίπισσα φεύγει γεμάτη φόβο. Είναι ευδιάκριτη η επιρροή από τον ντα Βίντσι που τότε βρισκόταν στη Φλωρεντία. Κατά τους ειδικούς πιθανώς ο Ραφαήλ ζωγράφισε τον πίνακα για τον Γκουϊντομπάλντο ντα Μοντεφέλτρο, ισχυρό άρχοντα, τον οποίο είχε τιμήσει το Τάγμα της Περικνημίδας το 1504. Το έργο αποτελεί δίπτυχο μαζί με τον Άγιο Μιχαήλ και το δράκο, που βρίσκεται επίσης στο Λούβρο. Τον Άγιο Μιχαήλ είχε παραγγείλει στον Ραφαήλ η Giovanna Feltria το 1503, επειδή ο σύζυγός της Τζιοβάνι ντέλα Ρόβερε και ο γιος της Φραντσέσκο Μαρία έλαβαν τιμητική διάκριση από το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ. Υπάρχει ένα σονέτο του Lomazzo, το 1587, το οποίο μιλά για κάποιον κάτοικο του Μιλάνου, χωρίς καλλιέργεια και φιλοχρήματο, ο οποίος πούλησε τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιο Μιχαήλ στον κόμη Ασκάνιο Σφόρτσα, δούκα της Πιατσέντζα. Είναι η πρώτη πηγή που γίνεται γνωστό ότι αναφέρεται στα έργα αυτά, τα οποία αργότερα περιήλθαν στην κατοχή του καρδινάλιου Μαζαρέν. Επόμενος ιδιοκτήτης τους ήταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄, ο οποίος τα είχε στο Φονταινεμπλώ.

## Πηγές

* Web Gallery of Art-Raffaello Sanzio

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ραφαήλ
Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής
Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου του Λούβρου
Κατηγορία:Πίνακες του 1504
Μλάντεν Μιλοβάνοβιτς

Ο **Μλάντεν Μιλοβάνοβιτς** (*[[Σερβική γλώσσα|σερβικά :]] Младен Миловановић*), (Μποτιούνε 1760 - Ζλάτιμπορ 1823) ήταν Σέρβος ένας από τους ηγέτες της Α΄ Σερβικής επανάστασης και πρωθυπουργός της χώρας το 1807-1810 και 1813-1814 και ο πρώτος Σέρβος Υπουργός Άμυνας (1811-1813).

Πριν από την επανάσταση του 1804 ήταν έμπορος βοοειδών και πολύ πλούσιος και μορφωμένος. Αργότερα κατά την επανάσταση φυλακίστηκε και έπειτα συντάχτηκε με τους εξεγερμένους και στο πλευρό του Καραγιώργη. Σταδιακά λόγω και του ότι ήταν μορφωμένος, σπάνιο χαρακτηριστικό της εποχής, ανέβηκε σταδιακά στα αξιώματα ανάμεσα στους εξεγερμένους για να γίνει τέλος υπουργός άμυνας και πρωθυπουργός. Του πιστώνεται η απελευθέρωση του Κρούσεβατς το 1806 αλλά και η ήττα στο ανατολικό μέτωπο το 1809 που συνέβαλε στην κατάρρευση της εξέγερσης το 1813. 

Μετά την αποτυχία της επανάστασης το 1814 πήγε στο Σρεμ της τότε Αυστροουγγαρίας και έπειτα στη Βεσσαραβία όπου παρέμεινε μέχρι το 1821. Στο Ιάσιο γνώρισε τον Δημήτριο Υψηλάντη και τον υπηρέτησε ως οπλαρχηγός. Το 1822 Βρέθηκε κρυφά στο Κρούσεβατς όπου έγινε αντιληπτός από τον Οθωμανό πασά, προσπαθώντας να διαφύγει στο Μαυροβούνιο σκοτώθηκε στο Ζλάτιμπορ το 1823.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας της Σερβίας
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων
Κατηγορία:Σέρβοι αγωνιστές του 1821
Πίροτ

Το **Πίροτ** (σερβικά: *Пирот*) είναι πόλη στη Σερβία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει πληθυσμό 38.785 κατοίκους, ενώ ο δήμος 57.928 κατοίκους.
Η πόλη έχει πλούσια πολιτιστική κληρονομιά και κυρίως αξιοσημείωτες Ορθόδοξες εκκλησίες, όπως την εκκλησία της Αγίας Πέτκας (Αγίας Παρασκευής) και το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου και Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου χτισμένο στα τέλη του 14ου αιώνα. Και τα δύο κτίσματα είναι αντιπροσωπευτικά παραδείγματα της μεσαιωνικής Σερβικής αρχιτεκτονικής. Το Πίροτ είναι επίσης γνωστό και για τα παραδοσιακά χαλιά του, τα κιλίμια Πίροτ (Pirotski ćilim).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Στέφανος Πετρίτσης

Ο **Στέφανος Πετρίτσης** (Σάμος 14 Σεπτεμβρίου 1924 – 27 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου.

## Σταδιοδρομία ποδοσφαιριστή
Ως ποδοσφαιριστής διακρίθηκε τη δεκαετία του 1950 με τη φανέλα των Α.Ο. Πεύκης (τότε λεγόταν Α.Ο. Μαγκουφάνας) και Α.Ο. Νέας Ιωνίας (πρώην Όμιλος Φιλάθλων Νέας Ιωνίας).

## Σταδιοδρομία προπονητή
Εργάστηκε ως προπονητής σε αρκετούς συλλόγους στην Ελλάδα όπως Απόλλων Αθηνών (1969), Δόξα Δράμας, Νίκη Βόλου, Ολυμπιακό Κοζάνης, Α.Γ.Σ. Καστοριά, Α.Ο. Τρίκαλα, Α.Ο. Καβάλα και ΟΦΗ μεταξύ άλλων, ενώ εργάστηκε και στην Κύπρο, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Ανόρθωσης.

Επίσης, υπήρξε για πολλά χρόνια στην τεχνική ηγεσία των τμημάτων υποδομής της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Ήταν ο προπονητής της μεσογειακής ομάδας της Ελλάδας όταν το 1991 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο νικώντας στον τελικό 3-1 την Τουρκία.

Το 1992 βρέθηκε στον πάγκο της Εθνικής Ανδρών για έναν αγώνα. Συγκεκριμένα, στις 29 Ιανουαρίου 1992 αντικατέστησε τον Αντώνη Γεωργιάδη στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Αλβανίας, όμως στους αγώνες που ακολούθησαν και εν όψει της προκριματικής φάσης για το Μουντιάλ 1994 αποφασίστηκε όπως επανέλθει ο Αντώνης Γεωργιάδης, ο οποίος και αντικαταστάθηκε τελικά οριστικά τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους με την έλευση του Αλκέτα Παναγούλια (για την τρίτη και τελευταία του θητεία στην τεχνική ηγεσία της Ελλάδας).

Ο Στέφανος Πετρίτσης απεβίωσε το 2007, σε ηλικία 82 ετών.

## Πηγές
* Ο αθλητισμός στη Νέα Ιωνία. ΙΜΣ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας ανδρών U19
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Δράμας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Καστοριάς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Τρικάλων
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης
Αντώνης Γεωργιάδης

Ο **Αντώνης Γεωργιάδης** (12 Φεβρουαρίου 1935 - 16 Νοεμβρίου 2020) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής. Παράλληλα με το ποδόσφαιρο, αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, αλλά δεν άσκησε ποτέ το επάγγελμα του δικηγόρου. 

## Καριέρα ποδοσφαιριστή
Ο Γεωργιάδης αγωνίστηκε τη δεκαετία του 1950 στη Δόξα Δράμας. Κορυφαίες του στιγμές στην ποδοσφαιρική του καριέρα υπήρξαν οι δύο συμμετοχές στους τελικούς του Κυπέλλου Ελλάδας τις περιόδους 1957–58 και 1958–59. Στον δεύτερο τελικό σημείωσε το μοναδικό τέρμα της ομάδας του, όμως οι "μαυραετοί" δεν απέφυγαν τελικά την ήττα από τον Ολυμπιακό (2-1). Συμπαίκτης του στη σπουδαία δραμινή ομάδα εκείνης της εποχής υπήρξε μεταξύ άλλων ο Τάκης Λουκανίδης.

## Καριέρα προπονητή
Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 1961 από την Ελπίδα Δράμας και το 1963 συνέχισε στον Ηρακλή Σερρών. Την επόμενη χρονιά έγινε προπονητής του Πανσερραϊκού, καθώς ήταν η ομάδα που προέκυψε από τη συγχώνευση του Ηρακλή και του Απόλλωνα Σερρών. Με τον Αντώνη Γεωργιάδη στον πάγκο, ο Πανσερραϊκός τη σεζόν 1964-65 ανέβηκε στην Α’ Εθνική. Ως προπονητής ανέλαβε την τεχνική ηγεσία αρκετών συλλόγων Α' Εθνικής, με κυριότερους σταθμούς τον Άρη Θεσσαλονίκης (1982-84) , την ΑΕΚ (1984-85) και τον Ολυμπιακό (1985-86, 1993).

Η σημαντικότερη περίοδος της προπονητικής του καριέρας υπήρξε το διάστημα 1989-1992, όταν διατέλεσε ομοσπονδιακός προπονητής της Ελλάδας σε 30 συνολικά αγώνες με απολογισμό 11 νίκες, 9 ισοπαλίες και 10 ήττες.

Στις 12 Μαρτίου 1996 ο Αντώνης Γεωργιάδης, προπονητής τότε του Πανηλειακού, έπεσε θύμα σοβαρού τροχαίου, από το οποίο αποκόμισε βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, καθώς και πολλαπλές κακώσεις στο υπόλοιπο σώμα. Αυτός ο σοβαρότατος τραυματισμός κράτησε τον Γεωργιάδη στο νοσοκομείο για τέσσερις μήνες, τους δύο εξ αυτών στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του κληροδότησε μόνιμα προβλήματα υγείας. .

Απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών στις 16 Νοεμβρίου 2020.

## Παραπομπές


## Πηγές
* To προφίλ του Αντώνη Γεωργιάδη στο transfermarkt
* Η καριέρα του Αντώνη Γεωργιάδη στο soccerway
* Δόξα Δράμας με όνομα βαρύ σαν ιστορία

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ελπίδας Δράμας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ηρακλή Σερρών
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανσερραϊκού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Δράμας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Βόλου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Καλαμαριάς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανηλειακού
Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ζάγετσαρ

Το **Ζάγετσαρ** (σερβικά: *Зајечар*) είναι πόλη στη Σερβία. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει πληθυσμό 38.165 κατοίκους, ενώ ο δήμος 59.461 κατοίκους. 

Δίπλα στην πόλη βρίσκεται και η αρχαία Ρωμαϊκή πόλη Φέλιξ Ρομουλιάνα στο Γκάμζιγκραντ.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Το όνειρο του ιππότη (Ραφαήλ)

δεξιά|μικρογραφία|300 px|Το όνειρο του ιππότη

**Το όνειρο του ιππότη** (*Il sogno del cavaliere*) είναι πίνακας του Ραφαήλ, τον οποίο φιλοτέχνησε το 1504.

Πρόκειται για ελαιογραφία σε ξύλο διαστάσεων 17 x 17 εκατοστών, η οποία βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου από το 1847.

Ο νεαρός ιππότης κοιμάται κάτω από ένα δέντρο δάφνης, το οποίο χωρίζει τον πίνακα σε δύο τμήματα. Οι δυο γυναίκες που έρχονται στο όνειρό του είναι:

αριστερά, η Αρετή με σεμνή ενδυμασία, που κρατά το βιβλίο και το σπαθί, τα οποία συμβολίζουν τον στοχασμό (vita contemplativa) και τη δράση (vita activa),

δεξιά, η Ηδονή, με περισσότερο προκλητική και ανάλαφρη περιβολή, που φαίνεται να του δίνει ένα ανθισμένο κλαδί, το οποίο παραπέμπει σε μια ζωή απολαύσεων.

Ο τρόπος με τον οποίο απεικονίζονται οι δύο γυναικείες μορφές μεταφράζεται σε παραίνεση προς τον ιππότη να ζήσει με στοχασμό και δράση, αλλά να μην γυρίσει την πλάτη και στις απολαύσεις του βίου.

Το έργο περιλαμβάνεται στον κατάλογο της συλλογής Μποργκέζε (1650,1693). Αργότερα, τελειώνοντας ο 18ος αιώνας, τον πίνακα αγόρασε κάποιος άγνωστος. Πουλήθηκε κατόπιν στο Λονδίνο και τελικά κατέληξε στην Εθνική Πινακοθήκη.

Οι λεπτομέρειες των προσώπων και η απλή σύνθεση των σχημάτων παραπέμπουν στον Περουτζίνο, ενώ το αρμονικό ταίριασμα των χρωμάτων και το μαλακό πλάσιμο των μορφών παραπέμπουν στον ντα Βίντσι.

Επισημαίνεται ότι η προοπτική δίνει με σαφήνεια την αίσθηση της απόστασης όταν υπάρχουν σημεία αναφοράς: εδώ είναι ο δρόμος, το πλάτωμα, ο γοτθικός πύργος, τα νερά και σε μεγαλύτερο βάθος τα βουνά.

Ο πίνακας φιλοτεχνήθηκε:

ή για τον Σκιπίωνα Μποργκέζε -στον κατάλογο έργων της οικογένειας Μποργκέζε περιλαμβάνεται άλλωστε,

ή για τον Φραντσέσκο Μαρία ντέλα Ρόβερε, του οποίου η μητέρα Giovanna Feltria είχε κάνει και άλλες παραγγελίες στον Ραφαήλ.

## Πηγές
* Web Gallery of Art-Raffaello Sanzio
* Οι Μεγάλοι Ζωγράφοι (εκδόσεις Μέλισσα, τόμος 2ος, σελ. 48)

Ονειρο
Κατηγορία:Πίνακες της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου
Κίκιντα

Η **Κίκιντα** (σερβικά: *Кикинда*) είναι πόλη στη Σερβία και ειδικότερα της αυτόνομης επαρχίας της Βοϊβοντίνας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει πληθυσμό 38.065 κατοίκους, ενώ ο δήμος 59.453 κατοίκους. Η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα ενώ το 1893 χορηγήθηκε σε αυτήν το καθεστώς της πόλης. Η πόλη έγινε μέρος του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων το 1918. Μέχρι τη δεκαετία του 1990 η Κίκιντα ήταν ένα πολύ ισχυρό οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας. Επί του παρόντος, η βιομηχανία της Κίκιντα είναι στη μέση της μεταβατικής οικονομικής διαδικασίας.
Το 1996, στα περίχωρα της πόλης ανασκάφηκαν τα καλοδιατηρημένα απομεινάρια ενός μαμούθ ηλικίας μισού εκατομμυρίου. Το μαμούθ που ονομάζεται "Κίκα" έχει γίνει ένα από τα σύμβολα της πόλης και σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Κίκιντα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Κατηγορία:Βοϊβοντίνα
Μετρό Δελχί

Το **μετρό του Δελχί** (Χίντι: दिल्ली मेट्रो) είναι ένα σιδηροδρομικό μέσο μαζικής μεταφοράς που εξυπηρετεί την πόλη Δελχί, στη Βόρεια Ινδία. Το δίκτυο αποτελείται από 12 γραμμές μετρό, που έχουν μήκος 389 χιλιόμετρα. Οι σταθμοί του μετρό είναι 285, εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι υπόγειοι. Το δίκτυο επεκτείνεται συνεχώς, ενώ κατά το πρώτο εξάμηνο του 2010 χρησιμοποιήθηκε από 1,2 εκατομμύρια επιβάτες.

## Γραμμές

## Παραπομπές

Δελχι
Μετρο Δελχι
Κατηγορία:Δελχί
Γιάγκοντινα

Η **Γιάγκοντινα** (Σερβικά: *Јагодина*) είναι πόλη στη Σερβία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει πληθυσμό 36.092 κατοίκους, ενώ ο δήμος 71.195 κατοίκους.
Η πόλη βρίσκεται 136 χιλιόμετρα νότια του Βελιγραδίου, στις όχθες του ποταμού Μπέλιτσα, ενός παραποτάμου του Μεγάλου Μοράβα. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τη σέρβικη λέξη για τη φράουλα.
## Ιστορική εξέλιξη
Στο β μισό του 15ου αι. ήταν ένα μεγάλο χωριό. Εκεί πραγματοποιείτο κάθε εβδομάδα μια αγορά και ένα πανηγύρι, όπου συγκεντρώνονταν τεχνίτες και έμποροι των γύρω περιοχών. Στα 1476-1478 είχε 155 οικογένειες εκ των οποίων οι 105 ήταν χριστιανικές και οι άλλες 50 βλάχικες. Στη συνεχεια εγκαταστάθηκαν διάφοροι τιμαριούχοι σπαχήδες. Ο μεγαλοφεουδάρχης Ντερβίς αγάς, κατά την υποχώρησή του από το Σέγκεντιν της Ουγγαρίας, επέλεξε για να μείνει εκεί. Αρχικά έκτισε ένα τζαμί, ένα πύργο, με ρολόι και ένα σεράι, ενώ εγκατέστησε πενήντα ουγγρικές οικογένειες στα περίχωρα της Γιάγκοντινα. Στη δεκαετία του 1560 ο οικισμός είχε 172 νοικοκυριά εκ των οποίων τα 110 μουσουλμανικά και τα 62 χριστιανικά. Απέκτησε καθεστώς καζαμπά.. Στη δεκαετία του 1580 τα μουσουλμανικά νοικοκυριά απέμειναν σε 27 και τα χριστιανικά αυξήθηκαν σε 77.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Νικολάϊ Τοντόροφ, Η βαλκανική πόλη. 15ος-19ος αιώνας, τομ. Α, εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα, 1986

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Some Nights

***Some Nights ***είναι το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος Fun., κυκλοφόρησε στις 21 Φεβρουαρίου 2012 από την Fueled by Ramen και ο παραγωγός του ήταν ο

Jeff Bhasker.  Μετά την υπογραφή σε μια νέα δισκογραφική εταιρία, το συγκρότημα άρχισε να εργάζεται σ'αυτό το άλμπουμ για 9 μήνες στο 2011. Σε ορισμένες χώρες, το άλμπουμ έλαβε ένα αυτοκόλλητο της Parental Advisory, λόγω της χρήσης της λέξης  στο ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ. 

To We Are Young  κυκλοφόρησε ως το πρώτο single από το άλμπουμ για να ενισχυθεί το συγκρότημα στην mainstream επιτυχία με τη βοήθεια της τηλεόρασης και κέρδισε ένα Grammy. Το δεύτερο single έχει μπει τρίτο στα τοπ 100 του Billiboard για έξι εβδομάδες με έξι εκατομμύρια downloads.

## Τραγούδια

Κατηγορία:Δισκογραφία των Fun.
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012
Μετρό του Τόκιο

Το **Μετρό του Τόκυο** ( Tōkyō no chikatetsu?) είναι εκτεταμένο σύστημα μετρό στην περιοχή του Τόκυο της Ιαπωνίας. Αποτελείται από δύο επιμέρους δίκτυα: το Tōkyō Metro και το μητροπολιτικό γραφείο μεταφορών Τόκυο (Toei). Καθώς το ίδιο το σύστημα του μετρό είναι σε μεγάλο βαθμό στο κέντρο της πόλης, οι γραμμές επεκτείνονται μακριά από την πόλη μέσω υπηρεσιών σε γραμμές του προαστιακού σιδηροδρόμου.

## Γραμμές και σταθμοί
### Tokyo Metro

### Toei

## Συμβάντα
Στις 20 Μαρτίου 1995, μερικοί τρομοκράτες της ομάδας Aum Shinrikyo, επιτέθηκαν σε διάφορους σταθμούς του μετρό του Τόκιο με αέριο σαρίν και οδήγησαν σε εκκένωση ολόκληρου του δικτύου. Η επίθεση είχε αποτέλεσμα τον θάνατο 13 ανθρώπων.

Τοκιο
Μετρο Τοκιο
Μετρο
Ευάγγελος Πέτσος

Ο **Ευάγγελος Πέτσος** του Γεωργίου (Έδεσσα, 25 Ιανουαρίου 1907 ή 1909 - Αθήνα, 1η Σεπτεμβρίου 1965) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με την Ένωση Κέντρου και πέθανε όντας εν ενεργεία βουλευτής Πέλλας. Ο γιος του, Γιώργος Πέτσος, έγινε επίσης βουλευτής και υπουργός. Μετά την αποστασία του 1965, ήταν ανάμεσα στους 134 συνολικά βουλευτές που παρέμειναν πιστοί στην Ένωση Κέντρου και στον αρχηγό της.

## Σταδιοδρομία
Καταγόταν από παλαιά οικογένεια πολιτικών και αγωνιστών, από τη Μακεδονία. Σπούδασε Νομικά και Οικονομικές Επιστήμες.

Εξελέγη για πρώτη φορά στις εκλογές του 1951 με την ΕΠΕΚ του Πλαστήρα και επανεξελέγη (βουλευτής Εδέσσης) στις εκλογές του 1952 με το ίδιο κόμμα.  Στις εκλογές του 1956 εξελέγη ξανά βουλευτής Πέλλας με τη Δημοκρατική Ένωση (πρώτος στο νομό με 9.947 σταυρούς) και αργότερα εντάχθηκε στην Ένωση Κέντρου, με την οποία εξελέγη βουλευτής Πέλλας, δύο φορές, στις εκλογές του 1963 και σε εκείνες του 1964.

Πέθανε από αιφνίδια καρδιακή προσβολή (την οποία είχε υποστεί τη νύχτα, ενώ αναπαυόταν στο σπίτι του) στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" στην Αθήνα, όπου είχε μεταφερθεί από τους δικούς του. Κηδεύτηκε στις 2 Σεπτεμβρίου  στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών παρουσία πλήθους κόσμου, ανάμεσα στους οποίους και ο αρχηγός της Ένωσης Κέντρου, Γεώργιος Παπανδρέου. Την έδρα του κατέλαβε ο τότε Δήμαρχος Γιαννιτσών, Ιωάννης Ιγνατιάδης, ο οποίος όμως εξέφρασε την πρόθεσή του να μην παραιτηθεί από το δημαρχιακό αξίωμα. Συνεπεία αυτού, η έδρα του Ευάγγελου Πέτσου στην Πέλλα περιήλθε στον αντιστράτηγο (γενικό διευθυντή του ΟΛΠ), Γεώργιο Πετρόπουλο.

Ήταν παντρεμένος με τη Στέλλα Κολύβα και απέκτησαν 3 παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Βουλευτές Έδεσσας
Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Σπικάτο

Το **Σπικάτο** είναι τεχνική παιξίματος του δοξαριού των έγχορδων μουσικών οργάνων, όπως του κοντραμπάσου και όλων των υπόλοιπων οργάνων της οικογένειας του βιολιού, οι χορδές των οποίων παίζονται με το δοξάρι.

Σπικάτο θα πει «Χωριστά» δηλαδή τα παραπάνω όργανα μπορούν να παιχτούν με αυτήν την τεχνική παραγωγής φθόγγων που ακούγονται χωριστά, πράγμα που επιτυγχάνεται με σκιρτήματα του δοξαριού πάνω στις χορδές του οργάνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Γιάκοβ Νενάντοβιτς

Ο **Γιάκοβ Νενάντοβιτς** (*[[Σερβική γλώσσα|σερβικά :]] Јаков Ненадовић*) (Μπρανκοβίνα 1765 - Βελιγράδι 1836) ήταν Σέρβος ηγέτης της πρώτης Σερβικής επανάστασης, τρίτος πρωθυπουργός της Σερβίας και πρώτος υπουργός των εσωτερικών. Σαν στρατιωτικός διοικητής-Βοηδεβάς έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επανάσταση και ήταν ανάμεσα στους τρεις σημαντικότερους ηγέτες της.

Ήταν αδελφός του Αλέξα Νενάντοβιτς κι θείος του Ματέια Νενάντοβιτς, ο αδελφός του σκοτώθηκε το 1804 κατά την Η Σφαγή των Κνέζων στο Βάλιεβο. Από την αρχή της επανάστασης πήρε μέρος σε αυτή και αναδείχτηκε από τους πιο διακεκριμένους διοικητές και πρόσωπα της δυτικής Σερβίας. Εξοπλίστηκε με οπλισμό που αγόρασε από την Σρεμ της τότε Αυστροουγγαρίας και τον Μάρτιο του 1804 επιτέθηκε στο Σάμπατς. Ήταν από τους πρωτεργάτες δημιουργίας του Διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων (πρώτη σερβική κυβέρνηση) και πρόεδρος του (πρωθυπουργός) το 1810-1811 κι έπειτα υπουργός εσωτερικών. 

Στο Σάμπατς έχτισε τον πύργο Νενάντοβιτς που διασώζεται και σήμερα. Μετα την αποτυχία της επανάστασης το 1814 πήγε στην Βερασαβία και το 1816 στην Αγία Πετρούπολη. Το 1836 εγκαταστάθηκε στο Βάλιεβο κι αργότερα στο Βελιγράδι όπου και πέθανε το 1836. Γιος του ήταν ο:
* Γεβρέμ Νενάντοβιτς, πατέρας της:
** Περσίντα Νενάντοβιτς, σύζυγος του Αλέξανδρου Καραγιώργεβιτς πρίγκιπα της Σερβίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Владимир Кривошејев, *Војвода Јаков Ненадовић – скице за биографију*, Ваљево – Београд, Министарство унутрашњих послова, 2001

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Σερβίας
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων
Μετρό Χονγκ Κονγκ

Το **μετρό του Χονγκ Κονγκ** είναι το σύστημα μετρό στο Χονγκ Κονγκ. Είναι ένα από τα πιο κερδοφόρα τέτοια συστήματα στον κόσμο, με μια υψηλή farebox αναλογία 186%. Πρωτολειτούργησε το 1979 και το σύστημα περιλαμβάνει τώρα 240,6 χιλιόμετρα με 171 σταθμούς, σε 10 γραμμές. Το σύστημα λειτουργεί επί του παρόντος από τη δημόσια εταιρεία Mass Transit Railway Corporation Limited (MTRCL).

Στο πλαίσιο της πολιτικής μεταφορών με σιδηροδρομικού υπό την ηγεσία της κυβέρνησης, το σύστημα είναι μια κοινή λειτουργία των δημοσίων μεταφορών στο Χονγκ Κονγκ, προσφέροντας δημοπρασιών, με πάνω από πέντε εκατομμύρια διαδρομές που έκανε σε μια μέση ημέρα της εβδομάδας. Από το έτος 2012, την ενδιάμεση επανεξέταση έχει 46,4% μερίδιο της αγοράς δικαιόχρησης συγκοινωνιακές, καθιστώντας την πιο δημοφιλή επιλογή για μεταφορές στο Χονγκ Κονγκ. Η ενσωμάτωση της τεχνολογίας χταπόδι έξυπνων καρτών πληρωμής ναύλων στο σύστημα τον Σεπτέμβριο του 1997, ενίσχυσε περαιτέρω την ευκολία της μετακίνησης της ενδιάμεσης αναθεώρησης.

Επειδή κατάφερε να εξελιχθεί σε ένα επιτυχημένο σύστημα σε λειτουργία των σιδηροδρόμων, το μετρό αυτό έχει δημιουργήσει ένα μοντέλο για άλλα συστήματα μετρό στον κόσμο, νεότερης και σύγχρονης κατασκευής, ιδιαίτερα στην ηπειρωτική Κίνα.

## Γραμμές και σταθμοί
μικρογραφία|Σταθμός του μετρό του Χονγκ Κονγκ

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μετρό του κόσμου

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Χονγκ Κονγκ
Μετρο
Παναγιώτης Κλης (πολιτικός)

Ο **Παναγιώτης Θ. Κλης** (Ρωμανός Μεσσηνίας, 1912 - 19 Δεκεμβρίου 2005) ήταν Έλληνας γιατρός και βουλευτής Έβρου με την ΕΡΕ και αργότερα με τη Νέα Δημοκρατία. Διετέλεσε υφυπουργός Συγκοινωνιών.

## Σταδιοδρομία
Σπούδασε Ιατρική και ειδικεύτηκε στην παιδιατρική. Αδερφός του ήταν ο Γεώργιος Κλής.

Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1958, του 1961, του 1963 και στις εκλογές του 1964 με 7.757 ψήφους

Υπηρέτησε ως υφυπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου από τις 3 Απριλίου ως τις 21 Απριλίου 1967.

Συνελήφθη από τη χούντα μετά το πραξικόπημα του 1967.

Μετά τη Μεταπολίτευση επανήλθε στον εκλογικό στίβο και κατήλθε υποψήφιος με τη ΝΔ συγκεντρώνοντας 7.695 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί βουλευτής.  Αργότερα όμως επέστρεψε στη Βουλή καταλαμβάνοντας την έδρα του αποβιώσαντος βουλευτή της ΝΔ Αθανασίου Κωνσταντινίδη. Στις επόμενες εκλογές, το Νοέμβριο του 1977 εξελέγη βουλευτής με 10.059 ψήφους και στις εκλογές του 1981 πήρε 3.915 ψήφους και αντικατέστησε ως βουλευτής τον Ιωάννη Καβαρατζή, λόγω έκπτωσης από το βουλευτικό αξίωμα.

Απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 2005 σε ηλικία 93 ετών και κηδεύτηκε στις 20 Δεκεμβρίου, από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στη γενέτειρά του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

 
Κατηγορία:Έλληνες παιδίατροι
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου
Νικόλαος Νίκας

Ο **Νικόλαος Νίκας** (Σποδιάνα Αχαΐας, 1802 - ?), γνωστός και ως **Καπετάν Νίκας**, ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, λόγιος και ιατρός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1802 στο χωριό Σποδιάνα (σήμερα Χρυσοπηγή) της ιστορικής περιοχής των Νεζερών, ευρισκόμενο στο όρος Ερύμανθος στην Πελοπόννησο.   

Κατά μία άποψη έλκει την απώτερη καταγωγή του, από την πλευρά του πατέρα του, από την Αρτοτίνα της Δωρίδας, στα Βαρδούσια Όρη.

Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στον τόπο γέννησης του την Σποδιάνα και έπειτα μετέβη στο Ιάσιο, την πρωτεύουσα της Μολδοβλαχίας, όπου σπούδασε ιατρική, σταλμένος από το μητροπολίτη θείο του, αδελφό του πατέρα του.  

Στις αρχές του 1821, όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση στην Μολδοβλαχία με πολιτικό και στρατιωτικό ηγέτη τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, έσπευσε όπως και άλλοι Έλληνες που σπούδαζαν εκεί, να καταταγεί στον Ιερό Λόχο. 

Το 1823 επέστρεψε στην Ελλάδα ως εκατόνταρχος στα Νεζερά. Συμμετείχε ενεργά στον αγώνα και έδειξε μεγάλη γενναιότητα και ζήλο για την ελευθερία. Πολέμησε στην Πολιορκία της Πάτρας, στην Μάχη της Ακράτας, στην Έξοδο του Μεσολογγίου και στην Μάχη της Καυκαριάς, όπου στην τελευταία ο Ιμπραήμ υπέστη πανωλεθρία. 

Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο πως ο Νίκας κάποια στιγμή απέκτησε και τον τίτλο του χιλίαρχου, συγκεντρώνοντας στρατιωτικό σώμα περίπου 1.000 ανδρών, χωρίς αυτό ωστόσο να είναι βέβαιο. 

Μετά την Απελευθέρωση, εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μάνεσι Καλαβρύτων και παντρεύτηκε με την Φωτεινή, κόρη του επίσης οπλαρχηγού Ιωάννη Κοντογεωργάκη, με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους. Τρία από τα παιδιά του έγιναν νομικοί και ένας γιατρός, ο οποίος αργότερα εξελέγη και διετέλεσε δήμαρχος Λαπαθών της Επαρχίας Καλαβρύτων. 

Ο Νίκας κάποια χρόνια έπειτα από την λήξη της Επαναστάσεως, έλαβε το τιμητικό μετάλλιο *[[Αριστείο του Αγώνα]]* που θεσπίστηκε από το Βασίλειο της Ελλάδας, με Β.Δ. της 20ης Μαΐου του 1834, και του απονεμήθηκε η ανώτερη τάξη του, το *Αργυρούν Αριστείο* το οποίο απονεμόταν σε αξιωματικούς για την προσφορά τους στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Γεώργιος Α. Παπανδρέου, ''Καλαβρυτινή Επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας'' , εκδ. Βιβλιοπωλείων Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρου, Εν Αθήναις 1906.
*Αθανάσιος Δ. Τζώρτζης, *Ιστορικό Λεξικό της Επαρχίας Καλαβρύτων: Χωριά, οικισμοί, τοπωνύμια, ιστορία, λαογραφία*. Αθήνα 2016. ISBN 978-618-81562-7-2.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αθανάσιος Τζώρτζης, Μία άποψη και μία συμβολή για τον Νικόλαο Νίκα… . Ιστολόγιο για το Γκέρμπεσι (Προφήτης Ηλίας) Αχαΐας, καθώς και για την ευρύτερη περιοχή. 16 Σεπτεμβρίου 2012.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Μπορ (Σερβία)

Το **Μπορ** (Σερβικά: *Бор*) είναι πόλη, δήμος και διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας της ανατολικής Σερβίας. Έχει ένα από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά ορυχεία χαλκού - το RTB Bor. Είναι μεταλλευτικό κέντρο από το 1904, όταν άρχισε να δραστηριοπειείται εκεί μια γαλλική εταιρεία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει πληθυσμό 34.160 κατοίκους, ενώ ο δήμος 48.615 κατοίκους. Το όνομα της πόλης προέρχεται από την σερβική λέξη Бор που σημαίνει «πεύκο». 

## Γεωγραφία
Το Μπορ περιβάλλεται από πολλά όμορφα μέρη όπως το Μπάνισκο Πόλιε, η λουτρόπολη Μπρεστόβατσκα Μπάνια, η Λίμνη Μπορ και το βουνό Στολ και είναι πολύ κοντά στο βουνο Τσρνι Βρχ.

## Οικισμοί
Εκτός από την πολη του Μπορ ο δήμος περιλαμβάνει τους οικισμούς Μπρέστοβατς, Μπούτσγε, Γκόρνιανε, Ντόνια Μπέλα Ρέκα, Ζλοτ, Κρίβελ, Λούκα, Μετόβνιτσα, Οστρελ, Σλάτινα, Τάντα, Τόπλα και Σαρμπάνοβατς.

## Ιστορία
Στο Κρίβελ βρέθηκαν νεολιθικά κεραμικά του πολιτισμού Μπούμπαν-Σάλκουτσα και ανθρωπόμορφα-ζωόμορφα ειδώλια .

Το 1903 άνοιξε το ορυχείο του Μπορ, γεγονός σημαντικό για την ανάπτυξη της πόλης. 

Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα ορυχεία χαλκού ήταν υπό γερμανική διοίκηση και στην περιοχή δημιουργήθηκε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης και  καταναγκαστικής εργασίας. Την περίοδο αυτή περίπου 6.000 άνθρωποι φυλακίστηκαν στο στρατόπεδο και εργάστηκαν στα ορυχεία χαλκού. Ο ποιητής Μίκλος Ράντνοτι έγραψε εδώ μερικά από τα ωραιότερα ποιήματα που γράφτηκαν στα ουγγρικά κατά τη διάρκεια της καταναγκαστικής εργασίας του (1944) στα μεταλλεία χαλκού. Οι κρατούμενοι ήταν κυρίως εβραϊκής καταγωγής, καθώς και Μάρτυρες του Ιεχωβά. Αργότερα, λίγο πριν τελειώσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, τα μεταλλεία εκκενώθηκαν και οι περισσότεροι από τους φυλακισμένους εκτελέστηκαν.

Το 1947 το Μπορ είχε επισήμως καθεστώς πόλης - τότε ο πληθυσμός του ήταν 11.000.

## Δημογραφικά

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του δήμου του Μπορ είχε 48.615 κατοίκους, ενώ η πόλη είχε 34.160 κατοίκους. Ο αριθμός των κατοίκων έχει μειωθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, δεδομένου ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση από το RTB Bor έχει κάνει πολλούς ανθρώπους να εγκαταλείψουν την πόλη. 

### Εθνοτικές ομάδες
Με το σύνολο των 32 διαφορετικών εθνοτικών ομάδων που εκπροσωπούνται στον πληθυσμό, το Μπορ είναι μία από τις πιο μικτές εθνικά  πόλεις της Σερβίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 οι οικισμοί του δήμου με σερβική εθνοτική πλειοψηφία ήταν οι: Μπορ, Μπρέστοβατς, Ντόνια Μπέλα Ρέκα και Oστρελ. Οι οικισμοί με πλειοψηφία Βλάχων ήταν:  Μπούτσγε, Γκόρνιανε, Κρίβελ, Λούκα, Μετόβνιτσα, Τάντα, Τόπλα και Σαρμπάνοβατς. Εθνικώς μικτοί οικισμοί ήταν: Ζλοτ (σχετική Σερβική πλειοψηφία) και Σλάτινα(σχετική πλειοψηφία των Βλάχων).

Εθνοτική σύνθεση του δήμου:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Ρούμα

Η **Ρούμα** (Σερβικά: *Рума*) είναι πόλη στη Σερβία και ειδικότερα της αυτόνομης επαρχίας της Βοϊβοντίνας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη έχει πληθυσμό 30.076 κατοίκους, ενώ ο δήμος 54.339 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Κατηγορία:Βοϊβοντίνα
Η Μνηστεία της Παναγίας (Ραφαήλ)

δεξιά|μικρογραφία|250 px|Η μνηστεία της Παναγίας

Η **Μνηστεία της Παναγίας** (*Lo Sposalizio*) είναι πίνακας του Ραφαήλ. Πρόκειται για ελαιογραφία σε ξύλο διαστάσεων 174 x 121 εκατοστών φιλοτεχνημένη το 1504, η οποία βρίσκεται στην Πινακοθήκη Μπρέρα του Μιλάνου.

Εικονίζεται στο βάθος ένας ναός κυκλικού σχήματος με δεκαέξι πλευρές, μπροστά από τον οποίο υπάρχει λιθόστρωτη πλατεία. Σε πρώτο πλάνο εμφανίζεται ο Ιωσήφ να δίνει το δαχτυλίδι στην Παναγία, ενώ στο κέντρο βρίσκεται ένας ιερέας. Οι γυναίκες δίπλα στην Παναγία αποτελούν τη συνοδεία της, ενώ πίσω από τον Ιωσήφ βρίσκονται οι μνηστήρες, την πρόταση των οποίων η Μαρία είχε αρνηθεί. Στο επιστύλιο της κιονοστοιχίας του ναού υπάρχει η υπογραφή RAPHAEL URBINAS. Στα λοφία της κεντρικής αψίδας η χρονολογία MDIIII.

Στις αρχές του 16ου αιώνα οι προστάτες της Città di Castello έκαναν τρεις παραγγελίες στον Περουτζίνο, τον δάσκαλο του Ραφαήλ. Λόγω απουσίας του Περουτζίνο, τις εκτέλεσε ο Ραφαήλ. Η τρίτη ήταν ο πίνακας αυτός για το παρεκκλήσιο Albizzi, που ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Ιωσήφ, και που ανήκε στον ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Città di Castello. Ο ναός ανήκε στους Φραγκισκανούς. Ο πίνακας βρισκόταν στο παρεκκλήσιο αυτό μέχρι τον Ιούνιο του 1789, οπότε τον απέκτησε ο στρατηγός Giuseppe Lechi ο οποίος είχε απαλλάξει την Città di Castello από την αυστριακή κατοχή. Ο Lechi τον πούλησε αργότερα, το 1803, στον Jacopo Sannazari. Ο Sannazari με τη σειρά του τον πούλησε το 1804 στο Νοσοκομείο του Μιλάνου, από όπου τον αγόρασε το 1806 ο αντιβασιλιάς Ευγένιος Μπωαρναί για να τον δωρίσει στην Πινακοθήκη Μπρέρα. Όλες αυτές οι μετακινήσεις είχαν ως αποτέλεσμα ο πίνακας να υποστεί αρκετές φθορές, έγινε δε εκτεταμένη εργασία για να συντηρηθεί.

Ο Ραφαήλ έχει εμπνευστεί εδώ από τον Περουτζίνο, αλλά σχεδόν τον ξεπερνά: υπάρχει απόλυτη αρμονία ανάμεσα στις μορφές, τον ναό και τον ευρύτερο χώρο.

Εμπνευσμένος από τον πίνακα αυτό ο Λιστ περιέλαβε μια σύνθεση με τίτλο «Sposalizio» στο έργο του «Années de pèlerinage (Deuxieme année: Italie)».

## Πηγές
* Web Gallery of Art-Raffaello Sanzio
* Οι Μεγάλοι Ζωγράφοι - Ραφαήλ (έκδοση «Καθημερινής» σελ. 82)

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ραφαήλ
Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής
Κατηγορία:Εκθέματα της Πινακοθήκης Μπρέρα (Μιλάνο)
Μετρό Σεούλ

Το **μετρό της Σεούλ** (Χάνγκουλ: 수도권 전철, Sudogwon Jeoncheol); είναι ένα από το πιο εκτεταμένα μετρό στον κόσμο και εκτείνεται στη Σεούλ, πρωτεύουσα της Νότιας Κορέας, και συνδέει αυτήν την πόλη με το γειτονικό προάστιο Ίντσον. Έχει μήκος 455,7 χιλιόμετρα διαδρομής, που διανέμονται σε εννέα γραμμές με 728 σταθμούς, και εκτιμάται ότι οκτώ εκατομμύρια ταξίδια ημερησίως γίνονται σε αυτό.

## Ιστορία

Η γραμμή 1 χτίστηκε μεταξύ 1971 και 1974, και εγκαινιάστηκε στις 15 Αυγούστου 1974.

Το τμήμα μεταξύ των σταθμών *Σόνγκσου* (Seongsu) και *Σίνσολ-ντονγκ* (Sinseol-dong) της γραμμής 2 χτίστηκε μεταξύ του 1978 και 1984, και στη συνέχεια προστέθηκε το τμήμα μεταξύ των σταθμών *Σίντοριμ* (Sindorim) και *Κάτσισαν* (Kkachisan), το 1993.

Η γραμμή 3 κατασκευάστηκε από το 1980 έως το 1993.

Η γραμμή 4 χτίστηκε από το 1980 έως το 1994.

Η γραμμή 5 κτίστηκε μεταξύ 1990 και 1996.

Στην γραμμή 6, οι σταθμοί *Μπόγχουασαν* (Bonghwasan) και *Σάνγουολγκοκ* (Sangwolgok), άνοιξαν τις πύλες τους τον Αύγουστο του 2000. Τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους προστέθηκαν για την περιοδεία περισσότεροι σταθμοί.

Η γραμμή 7 κτίστηκε μεταξύ 1990 και 1996 και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2000.

Η γραμμή 8 κτίστηκε μεταξύ 1990 και 1999

Η Γραμμή 9 τέθηκε σε λειτουργία το Σεπτέμβριο του 2009.

## Γραμμές

### Μετρό

### Προαστιακός Σιδηρόδρομος

Σεουλ
Σεουλ
Μετρο
Η Σφαγή των Κνέζων

thumb|right|200px|Αναμνηστική πλάκα στο στρατιωτικό μουσείο του Βελιγραδίου
Η **Σφαγή των Κνέζων**, (*[[Σερβική γλώσσα|Σερβικά :]] Сеча кнезова / Seča knezova*), αναφέρεται σε μια σφαγή που διαπράχθηκε τον Ιανουάριο του 1804 στην κεντρική πλατεία της πόλης Βάλιεβο της σημερινής Σερβίας. Θύματα ήταν οι πλέον εξέχοντες ευγενείς της Σερβίας, με τον τίτλο Κνέζες (Knezes) («τοπικοί άρχοντες»), του Πασαλικίου του Βελιγραδίου. Εκτελέστηκαν από τους Γενίτσαρους που κυβέρνησαν τη Σερβία εκείνη την εποχή.

Οι Γενίτσαροι είχαν καταλάβει την εξουσία στο πασαλίκι του Βελιγραδίου κατά παράβαση του Σουλτάνου και φοβούνταν ότι ο Σουλτάνος θα χρησιμοποίηση τούς Σέρβους για να τους εκδιώξουν. Για να αποφευχθεί αυτό, αποφάσισαν να εκτελέσουν όλους τους ευγενείς Σέρβους σε όλη τη Σερβία. Αξιοσημείωτα θύματα ήταν ο Αλέξα Νενάντοβιτς και ο Ίλια Μπιρκάνιν. Το γεγονός πυροδότησε μια εκτεταμένη εξέγερση η οποία τελικά εξελίχθηκε στη πρώτης σερβικής επανάσταση, με στόχο να θέσει τέρμα στα 300 χρόνια της Τουρκοκρατίας. Σύμφωνα με τις σύγχρονες πηγές στο Βάλιεβο , τα αποκεφαλισμένα κεφάλια των δολοφονημένων ανδρών τέθηκαν σε δημόσια εμφάνιση στην κεντρική πλατεία για να χρησιμεύσουν ως παραδειγματισμό για όποιον σκεφτόταν να τους πολεμήσει.

Οι Κνεζες ήταν οι αντίστοιχοι με τον ελλαδικό χώρο προύχοντες ή προεστοί κάθε χωριού που συνήθως ήταν ντόπιοι. Το πασαλίκι του Βελιγραδίου είχε λίγο μουσουλμανικό πληθυσμό που δεν έφτανε για να τον χρησιμοποιήση ο Πασάς, είχε την επιλογή είτε να προσλάβει μισθοφόρους ή από τον Ορθόδοξο χριστιανικό πληθυσμό. Το 1797 ο Πασάς είχε προγραμματίσει να αυξήσει τους φόρους, αλλά οι Κνέζοι είχαν διαμαρτυρηθεί και τον έπεισαν να στηριχθεί πάνω τους για να οργανώσουν τον τοπικό πληθυσμό. Οι Κνέζες ήταν ικανοί να μαζέψουν στρατιωτική δύναμη πάνω από 10.000 άνδρες. Στη περίπτωση αυτή οι αρχές στην Κωνσταντινούπολη ήταν πολύ αδύναμες για την αντιμετώπιση των Γενιτσάρων και οι ντόπιοι Κνέζες ήταν το προφανές μέσο για την Κωνσταντινούπολη για την εκδίωξη των Γενιτσάρων. 

Οι Κνέζοι που αποκεφαλίστηκαν ήταν πάνω από εκατό ανάμεσά τους και αρκετοί κληρικοί. Πολλοί Κνέζοι κατάφεραν να ξεφύγουν και ήταν οι μετέπειτα ηγέτες της εξέργεσης.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Prilike u Beogradskom Pašaluku 1790-1804. godine i pocetak Prvog srpskog ustanka 
*The slaughter of the knezes: the Serbian Uprisings and the Ottoman Empire, 1804-30 from "The Balkans: The Balkans Nationalism, War and the Great Powers, 1804-1999 " by Misha Glenny
*Jovan Janićijević , [url=http://books.google.com/books?id=rHYMAQAAMAAJThe cultural treasury of Serbia (2 ed.)], (1998).

Κατηγορία:Πρώτη Σερβική εξέγερση
Κατηγορία:Σφαγές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Σφαγές στη Σερβία
Σβεντάιν

Ο **Σβεντάιν** (γερμ.: *Schwentine*) είναι ποταμός στο ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας Σλέσβιχ Χόλσταιν. Έχει μήκος περίπου 62 χιλιόμετρα και πηγάζει από το λόφο του Μπούνγκσμπεργκ, το υψηλότερο σημείο της πολιτείας, κοντά στο χωριό Κάζεντορφ στο Όστθολσταιν. Μετά ρέει προς την πόλη Κίελο και εκβάλλει στο φιόρδ του Κιέλου, που αποτελεί κόλπο της Βαλτικής θάλασσας. Περνάει μέσα από αρκετές λίμνες, ανάμεσα στις οποίες η μεγάλη λίμνη Πλον, που είναι η μεγαλύτερη λίμνη στο Χόλσταιν. Επίσης, ρέει μέσα από τις πόλεις Έουτιν, Μαλέντε, Πλον, Πριτζ και Κίελο.

## Διαχείριση υδάτων
Ο ποταμός είναι πολύ σημαντικός στην προμήθεια πόσιμου νερού. Επίσης, είναι στενά συνδεδεμένος με τη βιομηχανοποίηση της περιοχής του Κιέλου. Επάνω του είναι χτισμένα επίσης δύο υδροηλεκτρικά φράγματα, σχεδιασμένα από τον Μπέρναρτ Χόβαλντ, ιδιοκτήτη του τοπικού ναυπηγείου, τα οποία είναι ακόμα σε λειτουργία και σήμερα θεωρούνται πολιτισμικά μνημεία.

## Ιστορία
Το όνομα *Σβένταιν* προέρχεται από τη σλάβικη λέξη *Σβεντάνα* (*Sventana*) που σημαίνει "ιερός". Η πηγή του ποταμού αρχικά δεν βρισκόταν στο Μπούνγκσμπεργκ αλλά κοντά στο Μπόρνχόβντ. Η πηγή στο σημερινό παλιό Σβένταιν (*Alte Schwentine*) σύμφωνα με ιστορικούς, φυσικούς επιστήμονες και γλωσσικούς ερευνητές θεωρείται η αρχική πηγή του ποταμού. Κατά τη διάρκεια των πρώτων μεσαιωνικών χρόνων και έπειτα ο μικρός ποταμός ήταν το σύνορο ανάμεσα στη Γερμανική ή Σαξωνική περιοχή, που επεκτείνονταν μέχρι τη Βαλτική Θάλασσα και τις Σλάβικες περιοχές στο σημερινό Όστθολσταιν.

Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Κατηγορία:Ποταμοί που εκβάλλουν στη Βαλτική
Τράβε

μικρογραφία|Οι εκβολές του ποταμού Τράβε
**Ο Τράβε** (γερμ.: *Trave*) είναι ποταμός στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν της Γερμανίας. Έχει μήκος περίπου 124 χιλιόμετρα. Ρέει από τις πηγές του κοντά στο χωριό Γκίσελραντε προς τις πόλεις Όστθολσταιν και Τράβεμουντε και μετά εκβάλλει στη Βαλτική θάλασσα. Διαρρέει τις πόλεις Σέγκεμπεργκ, Όλντεσλοε και Λίμπεκ. Από το Λίμπεκ συνδέεται με το κανάλι Έλβα-Λίμπεκ (ή κανάλι Έλβα-Τράβε). Είναι πλωτός ακόμα και για υπερωκεάνια από τη Βαλτική έως το Λίμπεκ. Εκτός από τις πολυάριθμες γέφυρες,το τούνελ Χέρεν περνάει κάτω από τον Τράβε και ένα φέρι μποτ συνδέει το Τράβεμουντε με την πόλη Πριβάλ. 
Στους παραποτάμους του Τράβε συμπεριλαμβάνονται οι ποταμοί Βάκενιτζ και Στέπενιτζ.

Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Κατηγορία:Ποταμοί που εκβάλλουν στη Βαλτική