open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φράγκο Μπουρούντι

μικρογραφία|Πρόσθια όψη του χαρτονομίσματος 10 φράγκων.
To  **[[Φράγκο (νόμισμα)|φράγκο]]** (κωδικός ISO 4217: BIF) είναι το νόμισμα του Μπουρούντι. Υποδιαιρείται σε 100 σαντίμ (*centimes*), παρότι ποτέ δεν έχουν κυκλοφορήσει κέρματα από τότε που το Μπουρούντι ξεκίνησε να εκδίδει το δικό του νόμισμα. Η μόνη περίοδος που χρησιμοποιήθηκαν κέρματα σαντίμ ήταν κατά την αποικιοκρατία, οπότε η χώρα χρησιμοποιούσε το Φράγκο του Βελγικού Κονγκό.

## Ιστορία
Το φράγκο έγινε νόμισμα του Μπουρούντι το 1916, όταν το Βέλγιο κατέλαβε την πρώην γερμανική αποικία και αντικατέστησε τη Ρουπία Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής με το Φράγκο του Βελγικού Κονγκό. Το Μπουρούντι χρησιμοποιούσε το νόμισμα του Βελγικού Κονγκό ως το 1960, οπότε εισήχθη το Φράγκο της Ρουάντα και του Μπουρούντι. Το 1964 το Μπουρούντι άρχισε να εκδίδει τα δικά του φράγκα.
Υπάρχουν σχέδια για την εισαγωγή ενός κοινού νομίσματος, ενός νέου Σελινιού Ανατολικής Αφρικής, για τα πέντε κράτη μέλη της Κοινότητας των Χωρών της Ανατολικής Αφρικής ως το τέλος του 2009.

## Κέρματα
Το 1965 κόπηκαν από την Τράπεζα του Βασιλείου του Μπουρούντι κέρματα του 1 φράγκου από ορείχαλκο. Το 1968 η Τράπεζα της Δημοκρατίας του Μπουρούντι ανέλαβε την κοπή των κερμάτων και εισήγαγε τα νομίσματα του 1 και των 5 φράγκων από αλουμίνιο και εκείνα των 10 φράγκων από χαλκονικέλιο.  Το 1976 εισήχθη δεύτερη σειρά των κερμάτων του 1 και των 5 φράγκων, έχοντας επάνω τους το εθνόσημο.

## Τραπεζογραμμάτια
Το 1964 εισήχθησαν από την Τράπεζα Ρουάντας-Μπουρούντι χαρτονομίσματα σε ονομαστικές αξίες των 5, 10, 20, 50, 100, 500 και των 1000 φράγκων. Αυτά είχαν ανατυπωθεί με τη λέξη "Burundi" για χρήση στη χώρα. Ακολούθησαν το 1964 και το 1965 τακτικές σειρές της ίδιας ονομαστικής αξίας από την Τράπεζα του Βασιλείου του Μπουρούντι.

Στη συνέχεια (1966) ανατυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 20 φράγκων και άνω, από την Τράπεζα της Δημοκρατίας του Μπουρούντι. Σε αυτά αντικαταστάθηκε η λέξη "Βασίλειο"  με τη λέξη "Δημοκρατία". Κυκλοφόρησαν τακτικές σειρές τραπεζογραμματίων από την ίδια τράπεζα σε ονομαστικές αξίες των 10, 20, 50, 100, 500, 1000 και των 5.000 φράγκων. Τα 10 φράγκα αντικαταστάθηκαν από κέρματα το 1968. Το 2001 εισήχθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 2.000 φράγκων και ακολούθησαν τα 10.000 φράγκα το 2004. Στην πίσω όψη του χαρτονομίσματος των 10.000 φράγκων χρησιμοποιήθηκε η φωτογραφία της Κέλι Φάτζακ με παιδιά σχολείου στο Μπουρούντι.

## Ισοτιμίες
Στις 3 Ιανουαρίου του 2006 η αξία του φράγκου έναντι του δολαρίου ΗΠΑ ήταν 925 φράγκα προς 1 δολάριο ΗΠΑ. Την 1η Ιανουαρίου του 2008 η αξία του φράγκου ήταν  1.129,40 προς 1 δολάριο ΗΠΑ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μετατροπή του νομίσματος σε άλλα νομίσματα

Κατηγορία:Μπουρούντι
Φραγκο Μπουρουντι
Σολφατάρα

thumb|Σολφατάρα στο Μοντράνο της Ιταλίας
Με τον διεθνή όρο, εκ της ιταλικής, **Σολφατάρα**, και στην επίσημη ελληνική **Θειών** (ο Θειών, του Θειώνος), ή Θειώνας, κοινώς **Θειωνιά**, ονομάζεται η ηφαιστειογενής περιοχή που περιλαμβάνει έναν αριθμό ηφαιστειακών ατμίδων από τις οποίες εξέρχονται στην ατμόσφαιρα θερμά και υπέρθερμα αέρια από τα έγκατα της Γης.

Ανάμεσα στα αέρια αυτά περιέχονται, εκτός των άλλων, υδρόθειο (H2S) και καθαρό θειάφι σε ατμούς, διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και υδρατμοί. Από την οξείδωση του υδροθείου και του θείου παράγεται διοξείδιο του θείου, το οποίο διαλύεται στους υδρατμούς και δημιουργεί θειώδες οξύ (H2SO3). Το θειώδες οξύ μαζί με τους υδρατμούς διαποτίζει το έδαφος γύρω από το σημείο των αναθυμιάσεων, αποσαθρώνει και εξαλλοιώνει τα περιβάλλοντα πετρώματα, σχηματίζοντας λασπώδεις λάκκους που κοχλάζουν, καθώς εξέρχονται από αυτούς τα αέρια.

Η ονομασία *σολφατάρα* προέρχεται από την ιταλική λέξη solfo (διάλεκτος Σικελίας = θειάφι), ακριβώς λόγω της φύσεως των εκπεμπόμενων αερίων.

Στην Ελλάδα τέτοιες θειωνιές υπάρχουν στις Κυκλάδες, συγκεκριμένα στις νήσους Μήλο, και Σαντορίνη, στη Νίσυρο, καθώς επίσης στη Μεσσηνία, στα όρια με το νομό Λακωνίας, στη θέση "Καλάθι", και στη θέση Σουσάκι Κορινθίας κοντά στους Αγίους Θεοδώρους.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Γεωθερμία

Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Φουμαρόλη

[thumb|250px|Φουμαρόλη στη [Νίσυρος|Νίσυρο.]]
[thumb|250px|Φουμαρόλη κοντά στην κορυφή του όρους [Νταμαβάντ στο Ιράν.]]
Η **φουμαρόλη** είναι ηφαιστειογενής περιοχή από την οποία εξέρχονται υδρατμοί και διάφορα άλλα αέρια ηφαιστειακής προέλευσης.

Οι φουμαρόλες σχηματίζονται σε ηφαιστειογενείς περιοχές με σχεδόν άνυδρο υπέδαφος. Το λιγοστό νερό εξατμίζεται αμέσως και εξέρχεται από το έδαφος με θερμοκρασία από 200° C ως 800° C (βαθμοί Κελσίου). Σπάνια οι υδρατμοί περιέχουν και άλλα αέρια, τα οποία κατακάθονται στο σημείο της πηγής και οξειδώνονται ή δίνουν τροφή σε βακτήρια σχηματίζοντας χαρακτηριστικές πολύχρωμες αποχρώσεις. 

Ειδική κατηγορία φουμαρολών είναι οι σολφατάρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Φουμαρολ
Χρήστος Κέφαλος

Ο **Χρήστος Κέφαλος** (Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ, 12 Αυγούστου 1945 - 4 Ιουλίου 2022) ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Ο πατέρας του καταγόταν από τον Ξυλοσύρτη Ικαρίας και η μητέρα του από την Ιταλία. Αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ και υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες καλαθοσφαιριστές στη θέση αυτή.

## Καριέρα
Αγωνίστηκε στην ομάδα του γυμνασίου Τζον Μπάρτρμν και στα νεανικά του χρόνια αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ λόγω ύψους. Υπήρξε συμπαίκτης του Ερλ Μονρόε και αγωνίστηκε στον τελικό της Φιλαδέλφεια. Παράλληλα υπήρξε παίκτης του μπέιζμπολ και αγωνίστηκε είσης στον τελικό της Φιλαδέλφεια στη θέση του πίτσερ. Ήταν ικανότατος αθλητής και στα δυο αθλήματα. Στην καλαθοσφαίριση αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης της Φιλαδέλφεια ως τελειόφοιτος και στο μπέιζμπολ αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης του τελικού της Φιλαδέλφεια.

Στη συνέχεια φοίτησε στο Πανέπιστημιο του Τεμπλ ενώ είχε πληθώρα προτάσεων. Ο προπονητής του Χάρι Λίτβακ τον χρησιμοποίησε στη θέση του πλέι μέικερ με επιτυχία και όλα έδειχναν ότι είχε σπουδαία σταδιοδρομία. Εμπόδιο στάθηκε ο τραυματισμός του ο οποίος ήταν συντριπτικό κάταγμα δίσκου στην σπονδυλική στήλη με συνέπεια να αγωνίζεται με ορθοπεδική ζώνη για το υπόλοιπο της καριέρας του. 

Ο τραυματισμός του δε σταθηκε εμπόδιο στις ομάδες του ΝΒΑ να τον εντάξουν στις τάξεις τους με τους Σιάτλ Σούπερσονικς να προσφέρουν συμβόλαιο. Όμως ο Χρήστος Κέφαλος προτίμησε να εργαστεί ως δάσκαλος επικαλούμενος τον τραυματισμό του έτσι ώστε να αποφύγει την υποχρέωση να πολεμήσει στο Βιετνάμ εξασφαλίζοντας αναβολές. Όταν ο πόλεμος τελείωσε επέστρεψε στο μπάσκετ και αγωνίστηκε στους Ουίμλιγκτον Μπλού Μπάμπερς στην ανταγωνιστική λίγκα του ΝΒΑ. 

Σε τουρνουά στη Βοστώνη παράγοντες του Παναθηναϊκού τον έπεισαν να αγωνιστεί στην Ελλάδα. Για να γίνει αυτό ο Κώστας Μουρούζης προπονητής του ΠΑΟ έπεισε τον Φαίδωνα Ματθαίου να τον καλέσει στην εθνική και να το χρίσει διεθνή. Στον Παναθηναϊκό κατέκτησε 6 πρωταθλήματα (1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977) εκ των οποίων τα 5 ήταν συνεχόμενα, ενώ σημαντική επιτυχία ήταν η συμμετοχή του στην τετράδα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1972.

## Καριέρα προπονητή
Από τη θέση του προπονητή με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος το 1983, ενώ ως προπονητής του Ηλυσιακού εξασφάλισε τον προβιβασμό της ομάδας στη Β εθνική κατηγορία.

## Διακρίσεις
### Ως αθλητής
* 6 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977
* Ημιτελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών: 1972

### Ως προπονητής
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1983

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Αφιέρωμα του ΕΣΑΚΕ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1973
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηλυσιακού
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του μπέιζμπολ
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Πλατανοειδή

Τα **Πλατανοειδή** ή **Πλατανίδες** (Platanaceae) είναι μια οικογένεια αγγειόσπερμων φυτών. Έχει αναγνωριστεί από σχεδόν όλους τους επιστήμονες και συχνά αναφέρεται ως «οικογένεια των πλατάνων».
Το όνομα «πλάτανος» αναφέρεται σε μία επιστολή του Πλίνιου του Νεότερου προς Δομίτιο Απολλινάριο για την περιγραφή της Tuscan Villa, που βρισκόταν κοντά στην Τοσκάνη κατά τον 1ο μ.Χ. αιώνα.

[thumb|left|49 [mya (unit)|mya Απολιθωμένο φύλλο του είδους *[[Macginitiea|Maginitiea gracilis]]* από το όρος Κλοντάικ στην Ουάσινγκτον.]]
Το μοναδικό γένος της οικογένειας αυτής είναι ο *[[Πλάτανος]]*, που περιλαμβάνει έντεκα είδη ψηλών δέντρων, που βρίσκονται στις εύκρατες και υποτροπικές περιοχές του βορείου ημισφαιρίου. Το υβρικικό είδος πλάτανος του Λονδίνου καλλιεργείται σε πολλές πόλεις του κόσμου.

## Ταξινόμηση
Το Σύστημα APG II του 2003 δίνει τη δυνατότητα κατάταξης της οικογένειας αυτής στη μεγαλύτερη οικογένεια των Πρωτεοειδών (Proteaceae), ή ως ανεξάρτητης οικογένειας. Κατά το APG II, η οικογένεια αυτή τοποθετείται στην τάξη των Πρωτεωδών (Proteales), στην ομοταξία των ευδικότυλων (eudicots), διαφέροντας σε λίγα σημεία από το Σύστημα APG του 1998.

Το Σύστημα Cronquist του 1981 τοποθετούσε την οικογένεια στην τάξη Αμαμηλιδώδη (Hamamelidales), στην υφομοταξία Αμαμηλιδίδες (Hamamelididae), στην ομοταξία Δικοτυλήδονα (Magnoliopsida).

Τα συστήματα Dahlgren και Θορν (1992) αναγνώριζαν επίσης την οικογένεια αυτή και την τοποθετούσαν στην τάξη Αμαμηλιδώδη (Hamamelidales), στην υπερτάξη Rosanae, στην υφομοταξία Δικοτυλήδονα (Magnoliidae).

Το Σύστημα Έγγλερ, στην ενημέρωσή του το 1964, αναγνώριζε επίσης την οικογένεια, τοποθετώντας την στην τάξη Ροδώδη (Rosales), στην υφομοταξία Αρχιχλαμύδες (Archichlamydeae) της ομοταξίας Δικοτυλήδονα.

Το Σύστημα Βέτσταιν, με την τελευταία ενημέρωσή του το 1935, αναγνώριζε την οικογένεια και την τοποθετούσε στην τάξη Αμαμηλιδώδη (Hamamelidales), στις Μονοχλαμύδες (Monochlamydeae), στην υφομοταξίας Χωριστοπέταλα (Choripetalae) της ομοταξίας Δικοτυλήδονα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα Πλατανοειδή στον L. Watson και τον M.J. Dallwitz (1992 και έπειτα), Οι οικογένειες των ανθοφόρων φυτών .
* ''Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής'': Πλατανοειδή
* ''Χλωρίδα της Κίνας'': Πλατανίδες
* NCBI Taxonomy Browser
* για τις πλατανίδες στο CSDL
Έγχορδο

μικρογραφία|Ορισμένα έγχορδα όργανα
**Έγχορδα** ονομάζονται τα μουσικά όργανα τα οποία διαθέτουν χορδές για την παραγωγή του ήχου. Τέτοια όργανα είναι: η κιθάρα, το μπάσο, το βιολί, το βιολοντσέλο, η βιόλα, το μαντολίνο, το σαντούρι, το κανονάκι, το μπουζούκι, η άρπα, η λύρα, ο μπαγλαμάς, η μπαλαλάικα, το σιτάρ, το κοντραμπάσο κ.α.

## Έγχορδα νυκτά
**Έγχορδα νυκτά** (από τό νύχι) ονομάζονται τα έγχορδα μουσικά όργανα από τα οποία ο ήχος παράγεται με τη νύξη των χορδών του (δηλ. το τράβηγμά τους) που γίνεται είτε με τα δάχτυλα είτε με πένα. Τέτοια όργανα είναι: η κιθάρα (κλασσική κιθάρα, ακουστική κιθάρα, ισπανική κιθάρα, ηλεκτρική κιθάρα), το μαντολίνο, το μπάσο, το κανονάκι, το μπουζούκι, το τσέμπαλο, το «πιάνο» κ.α.

## Έγχορδα τοξωτά
**Έγχορδα τοξωτά** ονομάζονται τα έγχορδα μουσικά όργανα από τα οποία ο ήχος παράγεται με τη χρήση δοξαριού, το οποίο θέτει σε παλμική κίνηση τις χορδές. Τέτοια όργανα είναι: το βιολί, το βιολοντσέλο, η βιόλα, το κοντραμπάσο, οι λύρες κ.α. Όλα τα τοξωτά μπορούν να παιχθούν και σαν τα νυκτά όταν το απαιτεί ο συνθέτης, συνήθως με τη χρήση των δακτύλων, που στην μουσική ορολογία λέγεται *pizzicato*.

## Δείτε επίσης
* Χορδόφωνα 

*
Κατηγορία:Χορδόφωνα
Τζακ Νικολαΐδης

Ο **Ιάκωβος (Τζακ) Νικολαΐδης** (1925 - 2 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής και αθλητικός παράγοντας, ανηψιός του ιστορικού παράγοντα του ΠΑΟ Απόστολου Νικολαΐδη.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο MC Gill στο Μόντρεαλ. Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Νικολαΐδης, διοικητικό στέλεχος του Παναθηναϊκού.

Αγωνίστηκε στην ομάδα καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού και υπήρξε βασικός συντελεστής στην κατάκτηση των δυο πρώτων πρωταθλημάτων του Παναθηναϊκού το 1946 και το 1947. Συμμετείχε σε δυο αγώνες της Εθνικής Ελλάδος εναντίον της Τουρκίας οι οποίοι ήταν από τους πρώτους στην ιστορία του εθνικού συγκροτήματος.

Υπήρξε μέλος της Γενικής Συνέλευσης της Ομοσπονδίας Αθλοπαιδιών από την πρώτη διοικούσα επιτροπή, το 1965 και γενικός αρχηγός της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Παναθηναϊκού.

Το 1974 ο θείος του Απόστολος Νικολαΐδης ανέλαβε την προεδρία του Παναθηναϊκού όντας βαριά άρρωστος, και τα επόμενα χρόνια ο Τζακ ενεργούσε αντ' αυτού στα διοικητικά του ΠΑΟ. Το καλοκαίρι του 1979 ήταν εκείνος ο οποίος παρέδωσε την προεδρία του ποδοσφαιρικού τμήματος στον Γιώργο Βαρδινογιάννη, αντί του Παύλου Γιαννακόπουλου.

Πέθανε σε ηλικία 90 ετών, τον Σεπτέμβριο του 2015.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΟ
Βλαδίμηρος Βάλλας

Ο **Βλαδίμηρος Βάλλας** υπήρξε Έλληνας προπονητής καλαθοσφαίρισης και παράγοντας αθλητισμού γεννημένος το 1912.

Σε ηλικία 15 ετών το 1929 ασχολήθηκε με το βόλεϊ και αγωνίστηκε στην Πέρα Κλουμπ Κωνσταντινούπολης με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Τουρκίας το 1932. Το 1935 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Σπόρτιγκ. Υπήρξε επίσης παίκτης και προπονητής της ομάδας. Ήταν ο τρίτος προπονητής στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδος Καλαθοσφαίρισης και ο πρώτος με συνεχόμενες συμμετοχές στο τιμόνι της ομάδας, καθώς οι δυο πρώτοι προπονητές, Μάικ Στεργιάδης και Κώστας Νιάτας, είχαν από μια συμμετοχή (25 Ιουνίου 1936 και 20 Απριλίου 1940 αντίστοιχα). Οδήγησε την Εθνική Ελλάδος στο Ευρωμπάσκετ 1951, στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1951 και στην Ολυμπιάδα του 1952 που ήταν και η πρώτη ολυμπιακή συμμετοχή στην καλαθοσφαίριση για την Ελλάδα. 

Συμμετείχε στην Ομοσπονδία Αθλοπαιδιών από την ίδρυσή της το 1966 η οποία εντάχθηκε στη FIBA. Το 1970 όταν διαχωρίστηκε το Μπάσκετ από τις Αθλοπαιδιές προσχώρησε στην νεοσύστστη Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της ΕΟΚ από το Δεκέμβριο του 1975 μέχρι τον Ιούλιο του 1977.

Πέθανε στις 26 Ιανουαρίου 1988.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η σελίδα του στην ΕΟΚ
* Η ιστορία του ελληνικού μπάσκετ

Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών Ομοσπονδιών
Μαστοροχώρια Κόνιτσας

**Μαστοροχώρια** ονομάζονται είκοσι επτά οικισμοί στο βορειοανατολικό άκρο του νομού Ιωαννίνων, βορειοανατολικώς της Κόνιτσας. Τα χωριά που αποτελούν τα Μαστοροχώρια βρίσκονται κυρίως στη λεκάνη που σχηματίζει ο ποταμός Σαραντάπορος και περιβάλλεται από την οροσειρά του Γράμμου, του Σμόλικα, της Τύμφη (Γκαμήλα) και της Νεμέρτσικας (Δούσκο) Διοικητικά, υπάγονται στον Δήμο Κόνιτσας, ενώ πριν από την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», δώδεκα από τους οικισμούς αυτούς, συγκροτούσαν τον Δήμο Μαστοροχωρίων. 

Οι ντόπιοι μάστορες, γνωστοί και ως «κουδαραίοι», έκτιζαν κυρίως πέτρινα γεφύρια, εκκλησίες, δημόσια κτήρια, κατοικίες σε ολόκληρη την Ελλάδα, τη Βαλκανική αλλά και κάποιες μακρινές χώρες όπως η Αιθιοπία, το Ιράν και η Αμερική. Εργάζονταν σε ομάδες, τις επονομαζόμενες «παρέες» ή «μπουλούκια», ως επί το πλείστον μακριά από τον τόπο τους, απουσιάζοντας για πολλούς μήνες κάθε χρόνο από τα χωριά τους. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους ήταν η συντεχνιακή τους διάλεκτος, τα λεγόμενα «κουδαρίτικα», την οποία μόνο αυτοί γνώριζαν και με την οποία συνεννοούνταν ελεύθερα χωρίς να τους καταλαβαίνουν οι εκάστοτε εργοδότες. Γνωστό ήταν το ντέρτι, μέρος απ' όπου αποχαιρετούσαν τους μάστορες.

Ιστορικά, η περιοχή των Μαστοροχωρίων απελευθερώθηκε από την Οθωμανική κυριαρχία το 1913, κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο. Αργότερα υπήρξε ένα από τα κυριότερα θέατρα των μαχών της Μάχης της Πίνδου κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 αλλά και του Ελληνικού Εμφυλίου '46-'49.

## Κατάλογος οικισμών

Ο οικισμός Φούρκα, αν και δεν συγκαταλέγεται στον κατάλογο των μαστοροχωρίων, συνεισέφερε με αρκετά εργατικά χέρια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η ιστοσελίδα του Δήμου Μαστοροχωρίων
*e-konitsa.gr
*Οι μυστικές γλώσσες - τα κουδαρίτικα από τον ιστότοπο http://panusis.blogspot.com

## Παραπομπές


## Πηγές
;Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας
Χρυσός Φοίνικας

Ο **Χρυσός Φοίνικας** (γαλλικά: **Palme d'or**) είναι το υψηλότερο βραβείο που απονέμεται σε ταινίες που διαγωνίζονται στο Φεστιβάλ των Καννών. Παρουσιάστηκε το 1955 από την οργανωτική επιτροπή. 

Από το 1939 ως το 1954, το υψηλότερο βραβείο ήταν το **Μεγάλο Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών**.

Την περίοδο από το 1964 έως το 1974 είχε και πάλι μετονομαστεί σε **Γκραν Πρι (Μεγάλο Βραβείο) του Διεθνούς Φεστιβάλ Καννών**, για να του ξαναδοθεί η ονομασία **Χρυσός Φοίνικας** από το 1975 και μέχρι σήμερα.

## Ο κατάλογος των βραβευθέντων
### 1939 - 1954

### 1955-1963

### 1964 - 1974

### 1975-σήμερα

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στη Γαλλία
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Καννών
Μάρτι Αχτισάαρι

Ο **Μάρτι Όιβα Κάλεβι Αχτισάαρι** (προφορά: ) (23 Ιουνίου 1937 – 16 Οκτωβρίου 2023) ήταν πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Φινλανδίας (1994-2000) και επίσης κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης (2008). Υπήρξε διπλωμάτης των Ηνωμένων Εθνών και μεσολαβητής, γνωστός για την διεθνή εργασία του στην ειρήνη.

Απεβίωσε στις 16 Οκτωβρίου 2023 σε ηλικία 86 ετών.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πρόεδροι της Φινλανδίας
Κατηγορία:Διπλωμάτες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σωτήρος
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2008-2009

Η πρώτη φάση της διοργάνωσης **Α2 Ανδρών 2008-2009** διήρκεσε από τις 11 Οκτωβρίου 2008 έως τις 24 Ιανουαρίου 2009. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 31 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 23 Μαΐου 2008. Πρωταθλήτρια της κατηγορίας αναδείχτηκε η ομάδα του Περιστερίου για δεύτερη φορά στην ιστορία της.

Πρωταθλητής της χρονιάς αναδείχτηκε η ομάδα του Γ.Σ. Περιστερίου, επαναλαμβάνοντας το επίτευγμα που είχε πετύχει πριν από είκοσι χρόνια. Παράλληλα σφράγισε την άνοδό της στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος μετά από πέντε χρόνια απουσίας, καθώς η τελευταία σεζόν που το Περιστέρι αγωνίστηκε στην Α1 Εθνική Κατηγορία ήταν το 2003-04.

Την άνοδο του στην Α1 Κατηγορία εξασφάλισε επίσης η ομάδα του Ηλυσιακού.

Τον υποβιβασμό στη Β' Εθνική Κατηγορία γνώρισαν οι ομάδες: Μ.Ε.Ν.Τ., Πανερυθραϊκός και ο άτυχος τετραπλής ισοβαθμίας Κεραυνός Αιγίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βαθμολογία Α2 Ανδρών 2008-09 στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.
*Αποτελέσματα Α2 Ανδρών 2008-09 στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.

Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 2008 2009
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 2008 2009
Γιαροσίτης

Ο **Γιαροσίτης** (αγγλ. jarosite) είναι ορυκτό ένυδρο θειικό άλας του καλίου και του (τρισθενούς) σιδήρου. Το όνομά του το οφείλει στην περιοχή *Barranco del Jaroso* της Ισπανίας, απ' όπου ελήφθησαν τα πρώτα δείγματά του που μελετήθηκαν επιστημονικά.

Είναι δευτερογενές ορυκτό, εμφανιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης θειούχων ορυκτών, τυπικά προκύπτοντας από εξαλλοίωση του σιδηροπυρίτη. Λιγότερο συχνά εμφανίζεται ως πρωτογενές υδροθερμικό ορυκτό, κυρίως σε αποθέσεις πέριξ θερμών πηγών. Σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον **νατριοϊαροσίτη** (NaFe3+3 (SO4)2(OH)6).

Σχετίζεται με αλουνίτη, σιδηροπυρίτη, βαρύτη, γαληνίτη, λειμωνίτη, αιματίτη και τυρκουάζ. Δεν έχει πρακτικές χρήσεις, παρά μόνον ως αντικείμενο συλλογής από συλλέκτες ορυκτών.

Απαντά σε πολλές περιοχές του κόσμου. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του, σχετικά με το μέγεθος των κρυστάλλων του, είναι στην Ισπανία, (περιοχές *Barranco del Jaroso* και *Sierra Almagrera*), τη Γερμανία (κυρίως στη Σαξωνία), τη Γαλλία, το Μεξικό (ορυχείο * La Domitila*, περιοχή της Τσιουάουα, πολύ μεγάλοι κρύσταλλοι), την Αντοφαγάστα της Χιλής, σε ηφαιστειογενείς περιοχές της χερσονήσου Καμτσάτκα και τη χερσόνησο Κόλα της Ρωσίας, τις Πολιτείες Αριζόνα, Οχάιο, Νεβάδα και Γιούτα των ΗΠΑ, την περιοχή Minas Gerais στη Βραζιλία, την Κολομβία, το ορυχείο Tsumeb της Ναμίμπια και την Αυστραλία.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα, Σουρέζα, Σπιθαροπούσι, Χάος), στο ορυχείο της Ολυμπιάδας του Νομού Χαλκιδικής και την περιοχή "Χοντρό Βουνό" της νήσου Μήλου, καθώς επίσης και στο ορυχείο "Σκουριώτισσα" της Κύπρου.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com
*Webmineral.com
*Mineralienatlas

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X

## Σημειώσεις


Ιαροσιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του καλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Κατηγορία:Άλατα
Βραβείο Ίψεν

Το **Βραβείο Ίψεν** απονέμεται μόνο σε θεατρικούς συγγραφείς και έχει σκοπό την προώθηση του νορβηγικού δράματος. Η απονομή γίνεται από το δήμο Σκίεν (Skien), πατρίδα του συγγραφέα Ερρίκου Ίψεν, προς τιμήν του οποίου ονομάστηκε. Απονέμεται ανελλιπώς κάθε χρόνο από το 1986. 

## Όροι
Για το βραβείο είναι υποψήφιοι Νορβηγοί αλλά και θεατρικοί συγγραφείς από άλλες χώρες, που έχουν δημοσιεύσει ένα νέο έργο εντός του περασμένου χρόνου και που έχει αποτελέσει θεατρική παραγωγή σε επαγγελματικό θέατρο ή έχει παρουσιαστεί στο ραδιόφωνο ή στην τηλεόραση. Επίσης, το βραβείο μπορεί να απονεμηθεί για το σύνολο της προσφοράς στο χώρο των θεατρικών έργων,

Κανονικά η απονομή του Ίψεν γίνεται στο Σκίεν κάθε χρόνο στις 20 Μαρτίου, κατά την επέτειο των γενεθλίων του Νορβηγού δραματουργού. Το 2008 η απονομή καθυστέρησε ως την 1η Σεπτεμβρίου, για να συμπέσει με τη Διεθνή Διάσκεψη για τον Ίψεν στο Σκίεν.
Το βραβείο έγινε διεθνές. Η απονομή του 2009 γίνεται στις 10 Σεπτεμβρίου.Από το 2005 το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό ποσό (150.000 κορόνες ) και από ένα αγαλματάκι του ίψεν , έργο της Νίνας Σάντμπαϊ (Nina Sundby). 

Η κριτική επιτροπή απαρτίζεται από 6 μέλη, ένα για καθέναν από τους παρακάτω οργανισμούς: 
* Νορβηγική Ένωση Κριτικών 
* Norsk Dramaturgforum 
* Norsk Sceneinstruktørforening 
* Norsk Teaterleder-Forening 
* Εθνική Ακαδημία Τεχνών του Όσλο / Πανεπιστήμιο του Όσλο 
* Δήμος Σκίεν από κοινού με το Θέατρο Ίψεν

## Βραβευθέντες και βραβευθείσες
* 1986 - Άρνε Σκούεν για το σύνολο της θεατρικής προσφοράς του 
* 1987 - Πέντερ Κάπελεν για το *Eufemianatten* 
* 1988 - Όντ Σέλμερ για το *På egne ben* 
* 1989 - Τζούλιαν Γκάρνερ για το *Svarte okser* 
* 1990 - Έντβαρντ Ρένινγκ για το *Himmelplaneten* 
* 1991 - Μάριτ Τούσβικ για το *Mugg *
* 1992 - Μπγιέργκ Βικ για το *Møte i Venezia* 
* 1993 - Νόρβαλτ Τβέιτ για το σύνολο της θεατρικής προσφοράς του 
* 1994 - Εύα Σέβαλτσον για το *Framtida er avlyst* 
* 1995 - Τέργιε Νόρτμπι για το *Isblomst *
* 1996 - Γιον Φόσε για το *Namnet *
* 1997 - Γιέσπερ Χάλε για το *Dagenes lys *
* 1998 - Πέτερ Σ. Ρόσενλουτ για το *En umulig gutt* 
* 1999 - Σεσίλιε Λέβεϊντ για το *Østerrike* και για το σύνολο της θεατρικής προσφοράς της
* 2000 - Τορ Όγκε Μπρίνγκσβερτ (Åge Bringsværd) για το σύνολο της θεατρικής προσφοράς του
* 2001 - Νίνα Βάλσο για το *Ubuden gjest* 
* 2002 - Νιλς Φρέντρικ Νταλ για το *Som torden* 
* 2003 - Βέτλε Χόλταν για το *De som lever *
* 2004 - Περ Σράινερ για το *Den brysomme mannen *
* 2005 - Μαρία Τρίτι Βένερετ για το *Dama i luka *
* 2006 - Λιβ Χέλιε (Liv Heløe) για το *Finn Iunker* 
* 2007 - Κρίστοφερ Γκρένταλ για το *Tundra* & για το *Οι Βουβοί Άνεμοι του Μπλάκπουλ* (Silent Winds of Blackpool)
* 2008 – Έντβαρτ Χόεμ για το *Mikal Hetles siste ord* 
* 2009 - Κρίστοφερ Νίλσεν για το έργο * Verdiløse menn*
* 2010 – Κέιτ Πέντρι για το έργο *Erasmus Tyrannus Rex*
* 2011 – Λέναρτ Λίντστρεμ για το έργο *Pingviner i Sahara*
* 2012 - Φρέντρικ Μράττμπεργκ για το έργο *Tilbakekomstene*
* 2013 - Άρνε Λιγκρ για το έργο *Jeg forsvinner*
* 2014 - Γιόχαν Χάρσταντ για το έργο *OSV.*

## Δείτε επίσης
* Διεθνές βραβείο Ίψεν

## Παραπομπές


Ιψεν Βραβείο
Δολάριο Τρινιδάδ και Τομπάγκο

Το **δολάριο** είναι το νόμισμα του Τρινιδάδ και Τομπάγκο . Ο κωδικός του (ISO 4217) είναι: *TTD* και κανονικά γράφεται συντομογραφημένα με το σύμβολο του δολαρίου (*$* ) ή εναλλακτικά με το *TT$* με σκοπό να διακρίνεται από δολάρια άλλων χωρών. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς (*cents*). Η ισοτιμία του είναι "κλειδωμένη" ως προς το αμερικανικό δολάριο.

## Ιστορία
Το δολάριο εισήχθη στο 1898. Κυκλοφορούσε μαζί με τη Βρετανική λίρα με το 1 δολάριο να είναι ίσο με 4 σελίνια και 2 πένες. Από το 1935 το νόμισμα ήταν ισότιμο με το  Δολάριο Βρετανικών Δυτικών Ινδιών. Το 1951 εισήχθησαν χαρτονομίσματα σε βρετανικά εδάφη στην Καραϊβική και έτσι αντικαταστάθηκαν τα χαρτονομίσματα που χρησιμοποιούσε ως τότε το Τρινιδάδ και Τομπάγκο. Τα κέρματα κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά το 1955 και το 1964 το Τρινιδάδ και Τομπάγκο εισήγαγε το δικό του δολάριο, αντικαθιστώντας το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής, σε ίση αξία. Το δολάριο του Τρινιδάδ και Τομπάγκο και το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής είναι τα τελευταία δύο νομίσματα στον κόσμο που διατηρούν το  παλαιό σύστημα ισοτιμίας του μία λίρα ισούται με 4 δολάρια και 8 σεντς. Το 1976 και τα δύο νομίσματα σταμάτησαν να έχουν σχέση.

## Κέρματα
Το 1966 εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 5, 10, 25 και 50 σεντς. Αρχικά κυκλοφόρησε ένα μεγάλο σε μέγεθος κέρμα του 1 δολαρίου το 1969 και ξανά το 1979, για να αντικατασταθεί με ένα μικρότερου μεγέθους το 1995 . Τα 1 και 5 cents είναι κατασκευασμένα από χαλκό, ενώ οι άλλες αξίες είναι από χαλκονικέλιο. Οι εμπρόσθιες όψεις σε όλα τα κέρματα περιλαμβάνουν το εθνόσημο του Τρινιδάδ και Τομπάγκο, ενώ από το 1976 η πίσω όψη εικονίζει το εθνικό πτηνό ή λουλούδι μαζί με την ονομαστική αξία μετά την ανακήρυξη της δημοκρατίας. Τα κέρματα των 50 cent και του 1 δολαρίου σπάνια κυκλοφορούν.

## Τραπεζογραμμάτια
Το 1898 εισήχθησαν από την Αποικιακή Τράπεζα τραπεζογραμμάτια των 20  δολαρίων και ακολούθησαν εκείνα των 5 δολαρίων το 1901. Επίσης, τυπώθηκαν εκατοδόλαρα το 1926 και στη συνέχεια τον έλεγχο της αποικιακής τράπεζας ανέλαβε η Τράπεζα  Barclays Bank, η οποία τύπωσε χαρτονομίσματα των 5, 20 και των 100 δολαρίων ως το1941.

Το 1964 εισήχθησαν από την Κεντρική Τράπεζα του Τρινιδάδ και Τομπάγκο χαρτονομίσματα των 1, 5, 10 και των 20 δολαρίων, μετά των 50 και των 100 δολαρίων (1977) και το 2002 εισήχθησαν νέα τραπεζογραμμάτια του 1 και των 20 δολαρίων. Στη συνέχεια, το 2003 κυκλοφόρησαν νέα δολάρια σε αξίες 1, 5, 10 και 100 . Τα τελευταία χρόνια τα χαρτονομίσματα έχουν ενισχυθεί με χαρακτηριστικά ασφαλείας.

Τα τραπεζογραμμάτια που κυκλοφορούν σήμερα είναι:
* $1   (κόκκινο)
* $5   (πράσινο)
* $10  (γκρι)
* $20  (μοβ)
* $50  (κίτρινος)
* $100 (μπλε)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χαρτονόμισμα του Τρινιδάδ και Τομπάγκο του 1920  (εμπρόσθια όψη)
* Χαρτονόμισμα του Τρινιδάδ και Τομπάγκο του 1920  (πίσω όψη)
*  Μετατροπή σε άλλα νομίσματα

Κατηγορία:Τρινιντάντ και Τομπάγκο
Κατηγορία:Νομίσματα
Ριάλ Υεμένης

Το **ριάλ (rial)** ή **riyal** είναι το νόμισμα της Υεμένης. Για τεχνικούς λόγους διαιρείται σε 100 φιλς (fils), παρότι τα κέρματα σε αξίες φιλς δεν παράγονται πλέον από την εποχή της ενοποίησης της Υεμένης. Αποκλειστικά την αρμοδιότητα για την έκδοση του ριάλ έχει η Κεντρική Τράπεζα της Υεμένης.

## Ιστορία
Μετά την ένωση της Αραβικής Δημοκρατίας της Υεμένης (Βόρεια) και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Υεμένης (Νότια) το 1990 παρέμειναν ως νόμιμα για τις συναλλαγές το Ριάλ Βόρειας Υεμένης και το Δηνάριο της Νότιας Υεμένης για μεταβατική περίοδο, με 1 δηνάριο να ανταλλάσσεται με 26 ριάλ. Στις 11 Ιουνίου του 1996 το δηνάριο αποσύρθηκε από την κυκλοφορία ενώ ήδη από το 1993 άρχισαν να κυκλοφορούν τα πρώτα κέρματα για τη Δημοκρατία της Υεμένης. Η αξία του ριάλ επί του αμερικανικού δολαρίου έχει πέσει σημαντικά σε σύγκριση με τα 12,01 ριάλ προς 1 δολάριο που ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

## Κέρματα
Όταν ενώθηκε η Υεμένη, κυκλοφόρησαν κέρματα στη Βόρεια Υεμένη σε αξίες του 1 και των 5, 10, 25 και των 50 φιλς και επίσης του 1 ριάλ. Ωστόσο, όλα τα κέρματα σε αξίες φιλς αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία. Το 1993 εισήχθησαν νέα κέρματα από την Κεντρική Τράπεζα της Υεμένης σε αξίες του 1 και των 5 ριάλ. Ακολούθησαν τα 10 ριάλ το 1995 και τα κέρματα των 20 ριάλ το 2004.

## Χαρτονομίσματα
Την περίοδο της ένωσης, κυκλοφορούσαν από την Κεντρική Τράπεζα της Υεμένης χαρτονομίσματα σε αξίες του 1 και επίσης των 5, 10, 20, 50 και των 100 ριάλ. Το 1993 τα τραπεζογραμμάτια του 1 και των 5 ριάλ αντικαταστάθηκαν από κέρματα. Το ίδιο έγινε και με τα χαρτονομίσματα των 10 ριάλ το 1995. Τραπεζογραμμάτια των 200 ριάλ εισήχθησαν το 1996 και ακολουθήθηκαν από τα 500 ριάλ το 1997 και τα 1000 ριάλ το 1998. Τα 20 ριάλ αντικαταστάθηκαν από κέρματα το  2004.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μετατροπή σε άλλα νομίσματα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υεμένη
Κατηγορία:Νομίσματα
Γαβίνειος Νόμος

Ο **Γαβίνειος Νόμος** (λατινικά: Lex Gabinia) είναι ένα νομοθέτημα της ύστερης περιόδου της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας (67 π.Χ.), του οποίου εισηγητής ήταν ο δήμαρχος (τριβούνος) Γαβίνιος (εξ ου και το όνομά του). Προέβλεπε την παραχώρηση έκτακτων εξουσιών στον απερχόμενο ύπατο Γνάιο Πομπήιο, ώστε αυτός να προχωρήσει στην καταστολή της πειρατείας.

Αρχικά ο Γαβίνιος παρουσίασε προς ψήφιση ένα σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο για τα τρία επόμενα έτη ο Πομπήιος θα οριζόταν ανθύπατος και θα του παραχωρούνταν (α) απόλυτη δικαιοδοσία σε όλες τις θάλασσες μέχρι τις Ηράκλειες στήλες (δηλ. ολόκληρη τη Μεσόγειο), καθώς και στην ξηρά μέχρι την απόσταση των 400 σταδίων από την ακτή, (β) δικαίωμα να χρησιμοποιήσει το δημόσιο ταμείο και τις περιουσίες των γαιοκτημόνων κατά βούληση, (γ) 15 συγκλητικοί ως βοηθοί του και 200 πλοία, τα οποία μπορούσε να επανδρώσει με υποχρεωτική στρατολόγηση οποιουδήποτε έκρινε ικανό.

Η πρόταση προκάλεσε μεγάλη αναταραχή στους πατρικίους (ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο μόνος που την στήριξε δημοσίως ήταν ο Ιούλιος Καίσαρας), αφού ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας που ένας μόνο άνδρας θα συγκέντρωνε τόση εξουσία. Επιπλέον ήταν νωπές οι αναμνήσεις από το φιάσκο του Μάρκου Αντώνιου Κρητικού, ο οποίος είχε σταλεί με αντίστοιχες δικαιοδοσίες κατά των πειρατών λίγα χρόνια νωρίτερα, για να καταλήξει στο τέλος σχεδόν όμοιος με αυτούς που καταδίωκε.

Ο Γαβίνιος εισήγαγε την πρότασή του προς ψήφιση και έγινε αυτή αποδεκτή λόγω της έντονης λαϊκής πίεσης και της συνηγορίας του Καίσαρα. στο κατώτερο νομοθετικό σώμα, το Συμβούλιο των Πληβείων. Ψηφίστηκε μάλιστα  υπερδιπλασιασμός των διαθέσιμων δυνάμεων: 500 πλοία, 120.000 πεζικάριοι, 5.000 ιππείς. Επίσης 24 συγκλητικοί και 2 κυέστορες (θησαυροφύλακες) θα έμπαιναν υποχρεωτικά υπό τις διαταγές του.

Κατ΄εφαρμογήν του νόμου, ο Πομπήιος κατάφερε να εξαφανίσει την πειρατεία από τη Μεσόγειο σε κάτι παραπάνω από τρεις μήνες, δηλ. σχεδόν στο 1/10 του προβλεπόμενου χρόνου.

## Σχετικά άρθρα
* Ρωμαϊκή Δημοκρατία
* Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο

## Πηγές
* Πλουτάρχου [Πομπήιος](http://en.wikisource.org/wiki/Lives_(Dryden_translation)/Pompey), κεφ. 25-26.
* Angus Konstam, A Complete History of Piracy, σελ. 20-22. Εκδότης Osprey Publishing, 2008, ISBN 9781846032400.

Κατηγορία:Ρωμαϊκό δίκαιο
Φράγκο (νόμισμα)

[thumb|310px|Νόμισμα 5 φράγκων, 1850, τύπου "Κέρες" - [Δεύτερη Γαλλική Δημοκρατία. Ασημί 900.]]
**Φράγκο** είναι η ονομασία διάφορων νομισματικών μονάδων, πιο σημαντικό εκ των οποίων ήταν το Γαλλικό φράγκο, το νόμισμα της Γαλλίας πριν από την υιοθέτηση του ευρώ το 1999 (με νόμο, από το 2002 de facto), και το Ελβετικό φράγκο, που είναι ακόμα ένα από τα κύρια νομίσματα παγκοσμίως, εξαιτίας κυρίως του ελβετικού τραπεζικού συστήματος. Ένα φράγκο συνήθως υποδιαιρείται σε 100 σαντίμ (centimes, ελλ. *λεπτά*). Το σύμβολο του γαλλικού φράγκου ήταν ένα F με μία επιπλέον γραμμή (₣).

## Χρήση
Οι χώρες που χρησιμοποιούν το φράγκο ως νόμισμα περιλαμβάνουν την Ελβετία, το Λίχτενσταϊν και τις περισσότερες από τις γαλλόφωνες χώρες της Αφρικής. Πριν την εισαγωγή του ευρώ, το φράγκο χρησιμοποιούνταν και στη Γαλλία, στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, ενώ η Ανδόρρα και το Μονακό δέχονταν το Γαλλικό φράγκο ως επίσημο νόμισμα. Το φράγκο χρησιμοποιούνταν και στις αποικίες της Γαλλικής Αυτοκρατορίας, όπως η Αλγερία και η Καμπότζη.

## Προέλευση ονομασίας και ιστορία
μικρογραφία|Χρυσά φράγκα του 1360.
Το Φράγκο έχει ιστορία από τον 14ο αιώνα. Δημιουργήθηκε το 1360 στη Γαλλία για να πληρωθούν τα λύτρα για την απελευθέρωση του βασιλιά Ιωάννη Β΄ που είχε αιχμαλωτισθεί στη μάχη του Πουατιέ. Διατηρήθηκε, με μια μικρή διακοπή, μεταξύ 1641 και 1795 μέχρι το 2002, όταν αντικαταστάθηκε από το ευρώ. Το όνομα θεωρείται ότι προέρχεται από τη λατινική επιγραφή *francorum rex* (βασιλιάς των Φράγκων) στα πρώιμα γαλλικά νομίσματα, ή από τη γαλλική λέξη *franc*, που σημαίνει «ελεύθερος» (και ειλικρινής).

To 1795 η Γαλλία υιοθέτησε το δεκαδικό σύστημα, στο οποίο εντάχθηκε και το φράγκο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομίσματα
Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Το αμάρτημα της μητρός μου

***Το αμάρτημα της μητρός μου*** είναι διήγημα του συγγραφέα Γεωργίου Βιζυηνού. Είναι το πρώτο διήγημα του συγγραφέα και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1883 στο περιοδικό ''Εστία'' (έτος Η΄, τόμος ΙΕ΄).

Η ιστορία είναι γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο. Πρόκειται για αυτοβιογραφικό οικογενειακό δράμα και τα κύρια πρόσωπα είναι δύο, ο αφηγητής και η μητέρα του. Ο χώρος που εκτυλίσσεται είναι η Βιζύη της Ανατολικής Θράκης, ενώ τα γεγονότα συνέβησαν κατά την παιδική ηλικία του συγγραφέα. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι η αρχαΐζουσα στην αφήγηση και η δημοτική στους διαλόγους, διανθισμένη με ιδιωματικές λέξεις της ιδιαίτερης πατρίδας του.

Χαρακτηρίστηκε ως ένα καινοτόμο για την εποχή του διήγημα, από τα σημαντικότερα της ελληνικής πεζογραφίας. Επηρεασμένο από τα λογοτεχνικά ρεύματα της Δυτικής Ευρώπης, είναι το πρώτο νεοελληνικό διήγημα που αναφέρεται στο ψυχικό μαρτύριο και τη βαριά συνείδηση, διεισδύοντας σε βάθος στην ανθρώπινη ψυχή. Ο συγγραφέας αφηγείται την ιστορία με ζεστά συναισθήματα, ανθρωπιά και αμεσότητα. Τα τελευταία χρόνια το διήγημα έχει μεταφερθεί και στη σκηνή ως θεατρική παράσταση.

## Πλοκή
Αρχικά ο συγγραφέας μας παρουσιάζει τα κύρια πρόσωπα του έργου, την Αννιώ, τη μοναδική αδελφή που ο ίδιος γνωρίζει, η οποία είναι άρρωστη, και τη χήρα μητέρα τους, η οποία είναι προσηλωμένη σ' αυτήν και παραμελεί τα τρία αγόρια της. Η αρρώστια της Αννιώς επιδεινώνεται και τελικά πεθαίνει και η μητέρα υιοθετεί μια ψυχοκόρη, που τη μεγαλώνει με υπερβολική στοργή και την παντρεύει, για να υιοθετήσει στη συνέχεια ένα άλλο, πολύ μικρό κοριτσάκι, κάτι που προξενεί την έντονη αντίδραση των αγοριών.

Στις αντιδράσεις των γιων της, η μητέρα αποφασίζει να τους αποκαλύψει το τρομερό μυστικό της: Η εμμονή της με τις υιοθεσίες κοριτσιών οφείλεται σε ένα τραγικό γεγονός, για το οποίο νιώθει τύψεις εδώ και χρόνια. Οι ενοχές που τη βασάνιζαν ήταν επειδή η ίδια είχε καταπλακώσει άθελά της στον ύπνο της ένα από τα παιδιά της (το μοναδικό τότε κοριτσάκι της, που ήταν βρέφος) και οι υιοθεσίες είχαν ως στόχο την εξιλέωσή της και την αναπλήρωση του τραγικού κενού.

Οι τύψεις της δεν μπόρεσαν να απαλυνθούν ούτε και μετά τη συγχώρεση του Πατριάρχη Ιωακείμ στην Κωνσταντινούπολη, όπου και την οδήγησε ο γιος της για να εξομολογηθεί, με την ελπίδα να γαληνέψει η ψυχή της. Όπως χαρακτηριστικά λέει στον γιο της μετά τη συγχώρεση:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γεώργιος Βιζυηνός, *Το αμάρτημα της μητρός μου*, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1996, ISBN 960-360-629-4.
* Κώστας Π. Μιχαηλίδης, «Γεωργίου Βιζυηνού: Το αμάρτημα της μητρός μου και άλλα διηγήματα». Βιβλιοπωλείον της *Εστίας* Ι. Δ. Κολλάρου, Αθήνα 1982», *Ευθύνη* 172 (Απρίλιος 1986), 208.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το αμάρτημα της μητρός μου στο Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού

Κατηγορία:Γεώργιος Βιζυηνός
Κατηγορία:Ελληνικά διηγήματα
Καρτέρι

Με την ονομασία **Καρτέρι** υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
* το Καρτέρι Κορινθίας και 
* το Καρτέρι Θεσπρωτίας 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λίμνη Έυρ

thumb|Νότια άποψη της λίμνης Έυρ
Η **Λίμνη Έυρ** (αγγλικά: Lake Eyre) (γνωστή και ως **Λίμνη Ερ**) είναι λίμνη της Αυστραλίας και το χαμηλότερο σημείο της χώρας, ευρισκόμενη σε υψόμετρο 15 μ. χαμηλότερα απο τη στάθμη της θάλασσας. Στις σπάνιες περιπτώσεις που γεμίζει με νερό σε όλη της την έκταση, αποτελεί τη μεγαλύτερη λίμνη της Αυστραλίας. Βρίσκεται στην πολιτεία της Νότιας Αυστραλίας, περίπου 700 χλμ. βόρεια της Αδελαΐδας, στο κέντρο της μεγάλης Λεκάνης της Λίμνης Έυρ.

Η λίμνη Έυρ χωρίζεται σε δυο μέρη που ενώνονται με το κανάλι Γκόυντερ. Αυτά τα μέρη είναι γνωστά ως Βόρεια λίμνη Έυρ που είναι 144 χλμ. σε μήκος και 65 χλμ πλάτος και ως Νότια λίμνη Έυρ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λίμνες της Αυστραλίας
Κατηγορία:Νότια Αυστραλία
Ύμνος Σερβικής Δημοκρατίας (Moja Republika)

**Moja Republika** (στα σερβικά: Моја Република, στα βοσνιακά: Moja Republika, στα κροατικά: Moja Republika, στα ελληνικά: Η Δημοκρατία μου) είναι ο εθνικός ύμνος της Σερβικής Δημοκρατίας,μιας οντότητας στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Στις 16 Ιουλίου του 2008 αντικατέστησε τον προηγούμενο ύμνο Bože pravde, ο οποίος κηρύχθηκε μη συνταγματικός με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης το 2006.
Τον ύμνο έγραψε ο Μλάντεν Μάτοβιτς (Mladen Matović).

## Στίχοι

## Παραπομπές


Υμνος
Υμνος Σερβικής Δημοκρατίας
Σερβική Δημοκρατία
Ράικο Κουζμάνοβιτς

Ο **Ράικο Κουζμάνοβιτς** (*Рајко Кузмановић*, 1 Δεκεμβρίου 1931 - ...) είναι Σέρβος πολιτικός στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Διετέλεσε  πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας από το 2007 έως τις 15 Νοέμβριου του 2010, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Μίλοραντ Ντόντικ. Ανήκει στο συνασπισμό των Ανεξάρτητων Σοσιαλδημοκρατών (SNSD).

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στο Τσέλινακ, την 1η Δεκεμβρίου του 1931. Διαδέχθηκε τον προσωρινό πρόεδρο Ιγκόρ Ραντόγισιτς. Το 2007 αναδείχθηκε νικητής στις προεδρικές εκλογές της Σερβικής Δημοκρατίας, οι οποίες διεξήχθησαν στις 9 Δεκεμβρίου του 2007, κερδίζοντας με 41,33% των ψήφων τον Ογκνιέν Τάντιτς (34,77%) από το Σερβικό Δημοκρατικό Κόμμα. Ο Κουζμάνοβιτς θεωρούνταν ο επικρατέστερος πριν τη διεξαγωγή των εκλογών για το προεδρικό αξίωμα.

Ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Δεκεμβρίου του 2007.

## Παραπομπές


Κουζμανοβιτς
Λίρα Φώκλαντ

Η **λίρα** (πένα)είναι το νόμισμα των Νήσων Φώκλαντ, που αποτελούν Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος στον Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό. Το σύμβολο του νομίσματος είναι το *£* ή εναλλακτικά το *FK£*, ώστε να ξεχωρίζει από άλλα νομίσματα με την ονομασία λίρα. Ο κωδικός ISO 4217 του νομίσματος είναι *FKP*.
Είναι *κλειδωμένη* σε ισοτιμία με τη Λίρα Αγγλίας. Τα χαρτονομίσματα και των δύο λιρών χρησιμοποιούνται στα νησιά.

## Ιστορία
Η λίρα εισήχθη μετά την κατάληψη των Νησιών Φώκλαντ από τους Βρετανούς, το 1833. Στη διάρκεια της κατοχής από την Αργεντινή, χρησιμοποιούνταν το Πέσος. Αρχικά, χρησιμοποιούνταν η βρετανική λίρα και υποδιαιρούνταν σε 20 σελίνια, ενώ το 1 σελίνι ήταν ίσο με 12 πένες.

Από το 1899 άρχισαν να τυπώνονται συγκεκριμένες σειρές χαρτονομισμάτων. Το 1971 η λίρα έγινε δεκαδικό νόμισμα και υποδιαιρέθηκε σε 100 πένες. Από το 1974 άρχισε και η παραγωγή κερμάτων στα Φώκλαντ.

## Κέρματα
Το 1974 εισήχθησαν κέρματα των ½, 1, 2, 5 και των 10 πενών, το 1980 κυκλοφόρησαν οι 50 πένες, το 1982 οι 20 πένες, η 1 λίρα το 1987 και τα κέρματα των 2 λιρών το 2004. Το κέρμα της ½ πένας κυκλοφόρησε για τελευταία φορά το 1983 και αποσύρθηκε από την κυκλοφορία. Η σύνθεση και το μέγεθος όλων των κερμάτων είναι ίδια με τα αντίστοιχα βρετανικά κέρματα.

## Τραπεζογραμμάτια
Από το 1899 ως το 1901 η κυβέρνηση εισήγαγε χαρτονομίσματα των 5 και των 10 σελινιών, και επίσης της 1 και των 5 λιρών. Ως το 1916 τυπώνονταν χαρτονομίσματα των 5 σελινιών. Το 1969 το τραπεζογραμμάτιο των 10 σελινιών αντικαταστάθηκε από ένα χαρτονόμισμα των 50 πενών. Οι 10 λίρες εισήχθησαν το 1975, οι 20 λίρες το 1984 και τα χαρτονομίσματα των 50 λιρών το 1990. Σήμερα κυκλοφορούν τα εξής τραπεζογραμμάτια:
* 5 λίρες (κόκκινο)
* 10 λίρες (πράσινο)
* 20 λίρες (γκρι)
* 50 λίρες (μπλε, πράσινο και κόκκινο-συνδυασμός)
Στην εμπρόσθια όψη όλα τα χαρτονομίσματα φέρουν το πορτρέτο της Ελισάβετ Β΄, το εθνόσημο των Νήσων Φώκλαντ, έναν μικρό χάρτη των νησιών, πιγκουίνους και θαλάσσιους λέοντες. Στην πίσω όψη υπάρχουν εικόνες, όπως ο ναός της Εκκλησίας του Χριστού στο Στάνλεϊ και την επίσημη κατοικία του Κυβερνήτη.

## Παραπομπές

# Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801-1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-150-1.
# Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

Κατηγορία:Νομίσματα
Κατηγορία:Νήσοι Φώκλαντ
Πάουλ Ρένερ

Ο **Πάουλ Ρένερ** (γερμ, *Paul Renner*, 9 Αυγούστου 1878 - 25 Απριλίου 1956) ήταν Γερμανός σχεδιαστής γραμματοσειρών, εκ των οποίων η πιο γνωστή είναι η Futura.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πρωσία και είχε μια αυστηρή προτεσταντική εκπαίδευση. Ο Ρένερ μπορεί να θεωρηθεί ως γέφυρα μεταξύ των παραδοσιακών (19ος αιώνας) και των σύγχρονων (20ου αιώνας) τεχνών. Ήταν μέλος της Deutscher Werkbund (Γερμανική Ομοσπονδία τεχνικής εργασίας). Δίδαξε γραφιστική από 1925 το έως το 1926 στην Φρανκφούρτη και μετέπειτα στο Μόναχο. Οι Ναζί τον απόλυσαν το 1933.

## Γραμματοσειρές
* Futura (1927)
* Plak (1928)
* Futura Black (1929)
* Futura light (1932)
* Ballade (1938)
* Renner Antiqua (1939)

## Βιβλιογραφία
**Typographie als Kunst*, München 1922
**Mechanisierte Grafik. Schrift, Typo, Foto, Film, Farbe*, Berlin 1930 
**Kulturbolschewismus?*, Zürich 1932, 
**Die Kunst der Typographie*, Berlin 1939, Nachdruck Augsburg 2003; ISBN 3875124146,
**Das moderne Buch*, Lindau 1946, 
**Ordnung und Harmonie der Farben. Eine Farbenlehre für Künstler und Handwerker*, Ravensburg 1947
**Vom Geheimnis der Darstellung*, Frankfurt 1955

## Αναφορές


Κατηγορία:Γραφίστες
Βαλεντίν Ίντσκο

Ο **Βαλεντίν Ίντσκο** (γερμανικά: *Valentin Inzko*) είναι Αυστριακός διπλωμάτης με καταγωγή από την Σλοβενική Καρινθία. Από το 2009 είναι Ύπατος Αρμοστής για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Ομιλεί σλοβενικά, γερμανικά, ρωσικά, σερβοκροατικά και τσεχικά, απταίστως Μεταξύ άλλων, μετέφρασε τα δοκίμια του Βάτσλαβ Χάβελ *Ζώντας την αλήθεια* και *Η δύναμη των ανίσχυρων* στα σλοβενικά.

## Προσωπική ζωή και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Κλάγκενφουρτ της Καρινθίας στις 22 Μαΐου του 1949. Από οικογένεια σλοβενόφωνη, ο πατέρας του ήταν πολιτικός ακτιβιστής της σλοβενικής μειονότητας. Παρακολούθησε δίγλωσσο σχολείο (γερμανικό και σλοβενικό) στο Σούτσαχ (Suetschach , σλοβενικά: Sveče) στο δήμο Φάιστριτς ιμ Ρόζενταλ (Feistritz im Rosental, σλοβενικά: Μπίστριτσα β Ρόζου - Bistrica v Rožu). Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη γενέτειρά του, εγγράφηκε στο πανεπιστήμιο του Γκρατς, όπου σπούδασε Νομικά και σλαβική φιλολογία. Την περίοδο από το 1972 ως το 1974 φοίτησε στη Διπλωματική Ακαδημία της Βιέννης. Παντρεύτηκε την Αργεντινή-Σλοβενή τραγουδίστρια της όπερας, Μπερνάρντα Φινκ Ίντσκο.

## Διπλωματική καριέρα
Το 1974 εισήλθε στο αυστριακό διπλωματικό σώμα. Από το 1982 ως το 1986 εργάστηκε ως ακόλουθος Τύπου στην αυστριακή πρεσβεία στο Βελιγράδι. Εν συνεχεία εργάστηκε στην αυστριακή αποστολή στα Ηνωμένα Έθνη. Το 1990 έγινε πολιτιστικός ακόλουθος στην αυστριακή πρεσβεία της Τσεχίας, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1996. Από το 1996 ως το 1999 υπηρέτησε ως πρεσβευτής της Αυστρίας στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Τον Οκτώβριο του 1992 και επί δύο μήνες ήταν μέλος της αποστολής του ΟΑΣΕ στην περιοχή Σαντζάκ της Σερβίας. Το 2005 διορίστηκε πρεσβευτής της Αυστρίας στη Σλοβενία.

Έγινε ο 7ος ύπατος αρμοστής για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στις 26 Μαρτίου του 2009.
Αντικατέστησε το Σλοβάκο διπλωμάτη Μίροσλαβ Λάιτσακ. Ο Ίντσκο έγινε ο δεύτερος Σλοβένος της Καρινθίας που κατέλαβε την εν λόγω θέση  μετά τον Βόλφγκαγκ Πέτριτς, ο οποίος υπηρέτησε ως Ύπατος Αρμοστής την περίοδο από το 1999 ως το 2002.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Αυστριακοί μεταφραστές
Κατηγορία:Σλοβένοι μεταφραστές
Έλλα Μπέργκμαν-Μίχελ

Η **Έλλα Μπέργκμαν-Μίχελ** (γερμανικά: *Ella Bergmann-Michel*, γενν. 1895 στο Παντερμπόρν, απεβ. 1971 στο Έπσταϊν της Φρανκφούρτης) ήταν γερμανίδα ζωγράφος, φωτογράφος και φωτορεπόρτερ, που επηρεάστηκε από τον Ντανταισμό, τον Σουρεαλισμό και το Μπάουχάους. Θεωρείται πρωτοπόρος της κλασικής μοντέρνας τέχνης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1895 στο Παντερμπόρν της Βόρειας Ρηνανία-Βεστφαλίας και σπούδασε τέχνη και σχέδιο στην Βαϊμάρη. Εκεί γνώρισε τον Ρόμπερτ Μίχελ, που το 1919 έγινε σύζυγός της. Από το 1920 άρχισε να εργάζεται στο Έπσταϊν, ένα δημοφιλές στέκι καλλιτεχνών (Κουρτ Σβίτερς, Λάζλο Μοχόλυ-Νάγκυ, Γιάν Τσίχολντ κ.α.) κοντά στην Φρανκφούρτη. 

Το 1931, επηρεασμένη από το αρχιτεκτονικό ανακαινιστικό κίνημα «Das Neue Frankfurt» (*Νέα Φρανκφούρτη*), ίδρυσε την *Ομάδα Ανεξάρτητης Κινηματογράφησης* (γερμ. *Liga für unabhängigen Film*) για την προώθηση του έργου πρωτοποριακών (*αβανγκάρντ*) διεθνών κινηματογραφιστών. 

Το καλλιτεχνικό της στυλ κατατάσσεται στην Νέα όραση, αφού οι φωτογραφικές και ντοκουμενταριστικές της εργασίες είναι καταγραφές σημείων επαφής μεταξύ κοινωνικής και ιδιωτικής ύπαρξης σε κοινά, εργατικά ή και οικιακά περιβάλλοντα της Φρανκφούρτης. Την ίδια εποχή (1931-1933) δημιουργεί πέντε ντοκιμαντέρ, από τα οποία ένα έχει για θέμα την προεκλογική εκστρατεία των Ναζί του 1933, και γίνεται αιτία να συλληφθεί και να της απαγορευτεί η εξάσκηση του επαγγέλματός της. Η καριέρα της, ως φωτογράφου, τερματίζεται. Μετά τον πόλεμο ασχολήθηκε μόνο με την ζωγραφική και το σχέδιο.

## Φιλμογραφία
* *Wo wohnen alte Leute.* (1931) 
* *Erwerbslose kochen für Erwerbslose.* (1932)
* *Fliegende Händler in Frankfurt am Main.* (1932)
* *Fischfang in der Rhön.* (1932)
* *Wahlkampf 1932.* (1932/33)
## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* Eskildsen, Ute (Hgs.): *Ella Bergmann-Michel. Fotografien und Filme 1927-1935.* Steidl, Frankfurt am Main 2005

Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί φωτογράφοι
Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Γερμανοί μοντέρ
Κώστας Μπατής

Ο **Κώστας Μπατής** (8 Ιανουαρίου 1959 - 18 Οκτωβρίου 2020) ήταν Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και αθλητικός δημοσιογράφος.

## Σταδιοδρομία
Αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό από το 1974 έως το 1982 και αναδείχθηκε 4 φορές πρωταθλητής Ελλάδος (1975, 1977, 1980, 1982) ενώ κατέκτησε και 2 κύπελλα Ελλάδος (1979, 1982). Με την ομάδα του Παναθηναϊκού συμμετείχε στο Φάιναλ 6 του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1982 ενώ αγωνίστηκε 3 φορές στους 8 του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (1978, 1980, 1981).

Το 1982 ο Μπατής, μαζί με τους Ανδρέα Παπαντωνίου και Γιώργο Κατσίνη, μεταπήδησε από τον Παναθηναϊκό στον Έσπερο στα πλαίσια της μεταγραφής του. Για έξι χρόνια, μέχρι το τέλος της περιόδου 1987-88 στην Α2′ Εθνική κατηγορία, ο Μπατής υπήρξε, ο πρώτος σκόρερ της ομάδας.

## Εθνική Ελλάδας
Συμμετείχε στις Εθνικές ομάδες παίδων και εφήβων με αξιόλογη συγκομιδή πόντων (8,2 μ.ο. και 8 μ.ο. αντίστοιχα). Με την Εθνική Παίδων κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Παίδων του 1975, χάνοντας στον τελικό από τη Σοβιετική Ένωση με 61-64.

## Δημοσιογράφος
Μετά την αθλητική του καριέρα ασχολήθηκε με την αθλητική δημοσιογραφία. Εργάστηκε ως αθλητικός συντάκτης με πλούσια παρουσία σε περιοδικά εφημερίδες και τηλεοπτικές εκπομπές που αφορούσαν την καλαθοσφαίριση, καθώς επίσης έκανε και τη μετάδοση αγώνων μπάσκετ. Πέρασε από τις εφημερίδες Αθλητική Ηχώ, Πράσινη και από τα τηλεοπτικά κανάλια Mega, ANT1, ΣΚΑΙ. Μάλιστα χαρακτηριστική ήταν η ατάκα του «κοντό σουτ», που αναφερόταν στα σουτ που έφταναν ίσα-ίσα στη στεφάνη της μπασκέτας.

## Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε το 1996, την Σταρ Ελλάς του 1995, Ελένη Παπαιωάννου. Απέκτησαν μαζί δυο παιδιά, αλλά τελικά χώρισαν μετά από 14 χρόνια γάμου. Είχε αποφοιτήσει από την ΕΑΣΑ παίρνοντας το πτυχίο του καθηγητή σωματικής αγωγής.

## Θάνατος
Απεβίωσε αιφνίδια στις 18 Οκτωβρίου 2020 από ανακοπή καρδιάς, ενώ βρισκόταν σε διακοπές στη Δημητσάνα Αρκαδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μίλωνα