open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Θρασύβουλος Μάνος

Ο **Θρασύβουλος Μάνος** (Ναύπλιο, 1835 - Αθήνα, 1922)  ήταν Έλληνας συνταγματάρχης Πυροβολικού, απόγονος της μεγάλης φαναριώτικης οικογένειας των Μάνων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Θρασύβουλος Μάνος, όπως και όλοι οι απόγονοι της οικογένειας έλκει την καταγωγή του από την Καστοριά. Γεννήθηκε στο Ναύπλιο, το 1835 από τους Κωνσταντίνου Μάνου και της Σεβαστείας Ιακώβου Αργυροπούλου. 
Σπούδασε στην Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού του Πυροβολικού.
Το 1862 συμμετείχε, μαζί με άλλους αξιωματικούς στο κίνημα για την ανατροπή του βασιλιά Όθωνα, που ξέσπασε αρχές Φεβρουαρίου στην Φρουρά του Ναυπλίου όπου και υπηρετούσε, και μάλιστα συμμετείχε στην μάχη που δόθηκε με τα κυβερνητικά στρατεύματα στις 8 Φεβρουαρίου.. Από τους τελευταίους κινηματίες που παραδόθηκαν, εξαιρέθηκε της αμνηστίας που δόθηκε στους υπόλοιπους συμμετέχοντες, και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα.
Το 1866 πήρε μέρος στην Κρητική Επανάσταση. Τραυματίστηκε κατά την διάρκεια της μάχης στο Βαφέ, αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους, και φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη για δυο χρόνια.

Κατά την διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, συνταγματάρχης πλέον, ήταν ο  αρχηγός της Στρατιάς Ηπείρου. (ανέλαβε την αρχηγία στις 6 Μαρτίου 1897) 
Τα περισσότερα χρόνια της στρατιωτικής του καριέρας υπηρέτησε ως διοικητής της Σχολής Ευελπίδων 
Επίσης, ήταν μέλος -μαζί με τον γιό του, Πέτρο Μάνο- της μυστικής οργάνωσης «Εθνική Εταιρεία», όπως επίσης και μέλος της Επιτροπής για την τέλεση των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα.

## Οικογένεια
Σύζυγός του υπήρξε η Ρωξάνη Μαυρομιχάλη, κόρη του Πέτρου Μαυρομιχάλη (γιου του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη αγωνιστή του 1821). Γιοί του ήταν:
* Κωνσταντίνος Μάνος 1869-1913, ποιητής και πολιτικός. 
* Πέτρος Μάνος 1871-1918, στρατιωτικός, νυμφεύτηκε πρώτα τη (2η εξαδέλφη του) Μαρία Αργυροπούλου, κόρη του Ιακώβου Αργυροπούλου προξένου της Ελλάδας στη Σμύρνη και πρέσβη της Ελλάδας στο Βελιγράδι, και είχε τέκνο:
* Ασπασία Μάνου 1896-1972, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο βασιλιά της Ελλάδας.

Ο Πέτρος μετά έκανε δεύτερο γάμο, με τη Σοφία Τομπάζη, κόρη του Γεωργίου Τομπάζη αξιωματικού του Ναυτικού και είχε τέκνο:

* Ραλλού Μάνου 1915-1988, χορογράφος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Μανος Θρασύβουλος
Μανος Θρασύβουλος
Κατηγορία:Οικογένεια Μάνου
Στίγμα

Το **στίγμα** (**Ϛ ϛ**) είναι σύμπλεγμα των χαρακτήρων **σ** και **τ**, που χρησιμοποιείται στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης ως σύμβολο του αριθμού έξι (6) και, παλαιότερα, στη θέση του ζεύγους **στ** για τη γραφή λέξεων όπως π.χ. στρατός (ϛρατός), στύλος (ϛύλος), αντίστασις (αντίϛασις) κ.λπ. 

Σήμερα χρησιμοποιείται σπάνια —σε κλασικά κείμενα για παράδειγμα— και τη θέση του στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει πάρει το **στ΄.** 

## Ιστορία
Τον Μεσαίωνα, αφού το δίγαμμα είχε πλέον εκπέσει σε αχρηστία ως γράμμα στην *[[Ελληνιστική Κοινή γλώσσα|Ελληνιστική Κοινή]]* και η χρήση του είχε περιοριστεί στην αναπαράσταση του αριθμού 6, το στίγμα ταυτίστηκε με το δίγαμμα λόγω σχεδιαστικής ομοιότητας (στην καλλιγραφία). Έτσι, σταδιακά το αντικατέστησε ως σύμβολο του αριθμού έξι. 

Ιστορικά το στίγμα δεν έχει κεφαλαία μορφή, διότι ως σύμπλεγμα δεν χρησιμοποιήθηκε στη θέση του **Στ** αλλά μόνο του **στ**, ενώ ως αριθμητικό ήταν πάντα πεζό. Σήμερα όμως, για να καλυφθεί η πιθανή μετατροπή σε κεφαλαία μιας λέξης ή φράσης που το περιλαμβάνει, σχεδιάστηκε και η κεφαλαία του μορφή, η οποία βασίστηκε στο **[[Ϲ]]** (μηνοειδές σίγμα). 

Στο σύστημα κωδικοποίησης Unicode είναι καταχωρισμένο ως εξής:

## Διαβάστε επίσης
* Δίγαμμα
* Ελληνικό σύστημα αρίθμησης
* Ελληνικά τυπογραφικά συμπλέγματα

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Stigma ligature
* Stigma του Νίκου Νικολάου (Nick Nicholas)
* Greek Letter Stigma - A clarification of its use as a number
* ΟΡΟΓΡΑΜΜΑ Αρ.92 (σελ. 4) της ΕΛΕΤΟ

## Παραπομπές - σημειώσεις


Κατηγορία:Γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου
Σαμάρα

Η ονομασία Σαμάρα αναφέρεται:
*Στη Σαμάρα (Ρωσία), ρωσική πόλη 
*Στη Σαμάρα (Ιράκ), ιρακινή πόλη
*Στο Σαμάρα (παραπόταμος Βόλγα) στη Ρωσία
*Στο Σαμάρα (παραπόταμος Δνείπερου) στην Ουκρανία
*στο τύπο καρπού: Σαμάρα (καρπός)
Χριστιανή Θήρας

Η **Χριστιανή** είναι μικρή ακατοίκητη ηφαιστειογενής νησίδα νοτιοδυτικά της Σαντορίνης, η οποία ανήκει στο σύμπλεγμα των νησιών Χριστιανά, τα οποία διοικητικά ανήκουν στο Δημοτικό Διαμέρισμα Θήρας.  Το υψηλότερο σημείο της είναι 283 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.  Στην  νησίδα αυτή υπάρχουν υπολείμματα ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως παλιές ξερολιθιές, αλώνια, κτίσματα και παλιές καλλιέργειες που δείχνουν ότι η νησίδα αυτή παλαιότερα ήταν κατοικημένη. Επίσης, έχουν εντοπιστεί λείψανα από τους προϊστορικούς χρόνους (τέλη 3ης χιλιετίας π.Χ.). Στο βόρειο τμήμα του νησιού είναι χτισμένο μικρό εκκλησάκι, ο Άγιος Βασίλειος.

## Εικόνες από την Χριστιανή


Αρχείο:Christiani.jpg|Η νησίδα Χριστιανή.
Αρχείο:Christiani 3.jpg|Η νησίδα Χριστιανή.
Αρχείο:Christiani 4.jpg|Η νησίδα Χριστιανή.
Αρχείο:Christiani 5.jpg|Η νησίδα Χριστιανή.
Αρχείο:Christiani 2.jpg|Ο βυθός μπροστά από την νησίδα Χριστιανή.
Αρχείο:Askania002.jpg|Η Χριστιανή (το μεγαλύτερο νησί) 
Αρχείο:Prohoi from Christiani.jpg|Πρόχοι από την νησίδα Χριστιανή.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Θήρας
Θέμης Βάγγης

Ο **Θέμης Βάγγης** (γεν. 1 Αυγούστου 1956) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή.

Αγωνίσθηκε επί σειρά ετών στις ομάδες του Π.Α.Ο. Ρουφ, του Παναθηναϊκού, του Ατρομήτου Αθηνών, του Α.Ο. Αιγάλεω, του Άρη Θεσσαλονίκης (26 συμμετοχές/ 1 γκολ) , του Βύζαντα Μεγάρων κ.α.. 

Ήταν ταλαντούχος ντριμπλέρ και διεμβολιστής, ενώ ξεχώριζε για το ιδιαίτερό του αγωνιστικό στυλ κάτι που τον καθιέρωσε στη συνείδηση των Ελλήνων φιλάθλων ως έναν από τους πιο χαρισματικούς παίκτες που πέρασαν τόσο από τα Ελληνικά όσο και τα Ευρωπαϊκά γήπεδα, αφού φορώντας τη φανέλα του Άρη συμμετείχε σε αγώνες του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1979-80, με ξεχωριστή επιτυχία. Τα τελευταία χρόνια μένει μόνιμα στη Σύρο .
## Παραπομπές


Βαγγης Θεμης
Βαγγης Θεμης
Βαγγης Θεμης
Βαγγης Θεμης
Βαγγης Θεμης
Βαγγης Θεμης
Βαγγης Θεμης
Εσχάτη Θήρας

Η **Εσχάτη** ή *Μέρμηγκας* είναι μικρή ακατοίκητη ηφαιστειογενής βραχονησίδα, ύψους 23 μέτρων περίπου, νοτιοδυτικά της Σαντορίνης, η νοτιότερη του συμπλέγματος των νησίδων Χριστιανά, τα οποία διοικητικά ανήκουν στο τοπικό διαμέρισμα Θήρας του δήμου Θήρας. 

Το νοτιοδυτικό και βορειοανατολικό άκρο της περικλείονται από ξέρες. Σε απόσταση όμως ασφαλείας, περί των 185 μέτρων, γύρω από τη νησίδα τα νερά είναι αρκετά βαθιά. Επί της Εσχάτης υπάρχει φάρος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Θήρας
Κοσμοκρατορία

Η **κοσμοκρατορία** είναι ένας ορισμός που βρίσκεται πολύ κοντα στο νόημα της Αυτοκρατορίας και είναι ανοιχτός προς συζήτηση. Βασικά όμως σημαίνει ένα κράτος παγκόσμιας ακτινοβολίας το οποίο είναι και εξουσιαστής μεγάλου μέρους εδαφών ενός πλανήτη, και εννοείται πως έχει τεράστια δύναμη (στρατιωτική, οικονομική, πολιτική κ.α.). Η θέση ενός τέτοιου κράτους καθίσταται ανώτερη από τον θεωρητικό ορισμό του πλανητάρχη (π.χ.Αμερικής). 

Ο προσδιορισμός αυτός έχει αποδοθεί για τελευταία φορά στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, επίσης έχει δοθεί πάρα πολλές φορές στην Ελληνική Αυτοκρατορία του Μέγα Αλέξανδρου. Επομένως ο ορισμός της κοσμοκρατορίας δεν προέκυψε στις μέρες μας. Έχει αποδοθεί επίσης και σε αφηρημένες έννοιες όπως *"κοσμοκρατορία του φόβου"* ή *"κοσμοκρατορία του χρήματος"* με σκοπό να αναδείξει την παγκόσμια και καθολική αποδοχή τους από τους ανθρώπους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική
Φρύνι Λευκάδας

thumb|right|200px|Η παραλία του Αγίου Ιωάννη
Το **Φρύνι** είναι ένας οικισμός αμφιθεατρικά χτισμένος 3 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Λευκάδας.

Έχει πληθυσμό 444 μόνιμους κατοίκους(απογραφή  2011) και μαζί με τη Λευκάδα και το Καλλιγόνι αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Λευκάδας, της δημοτικής ενότητας Λευκάδας του δήμου Λευκάδας.

Στο χωριό σώζονται ερείπια από παλιά πηγάδια που έχτισαν οι Τούρκοι κατά την περίοδο 1478-1684.
Σε λίγο μεγαλύτερο υψόμετρο από τον οικισμό βρίσκεται η Μονή Φανερωμένης Λευκάδας, αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου, που είναι παράλληλα και η προστάτιδα και πολιούχος του νησιού. Ανοικοδομήθηκε τον 19ο αιώνα. Η περιοχή που βρίσκεται το μοναστήρι φιλοξενούσε στην αρχαιότητα καλλιμάρμαρο ιερό της θεάς Αρτέμιδος. Στο χωριό επίσης βρίσκονται οι εκκλησίες των Αγίων Αποστόλων, της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Χαραλάμπους. Η κοντινότερη παραλία είναι του Αγίου Ιωάννη.

Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το σπήλαιο της Ασβοσπηλιάς ή Χοιρότρυπας, στο οποίο έχουν ανακαλυφθεί ευρήματα της ύστερης φάσης της Νεολιθικής εποχής (4500-3200 π.Χ. περίπου), που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λευκάδας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
## Πηγές
*Ιστοχώρος για την Ιερά Μονή Φανερωμένης Λευκάδος
*

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας
Λάκης Σημαιοφορίδης

Ο **Θεόφιλος (Λάκης) Σημαιοφορίδης** είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν δικηγόρος, γεννημένος στις 27 Ιανουαρίου 1959.

Προερχόμενος από γνωστή ποδοσφαιρική οικογένεια, αγωνίσθηκε στον Κιλκισιακό, την Καστοριά (1979-1980), τον Παναθηναϊκό (1980-1983), τον Α.Ο. Αιγάλεω (1983-1987) και τον Πανσερραϊκό (1987-1988). 

Ως παίκτης διακρίθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού ή του ανασταλτικού μέσου και άφησε εποχή για την ικανότητά του να εκτελεί ισχυρότατα *[[Επαναφορά από την πλάγια γραμμή (Πλάγιο άουτ)|πλάγια άουτ]]*, τα οποία δημιουργούσαν σύγχυση στην αντίπαλη περιοχή. Είναι κυπελλούχος Ελλάδας με την Καστοριά το 1980 εναντίον του Ηρακλή, όπου η ομάδα του ισοφάρισε σε 1-1 μέσω αυτογκόλ προερχόμενο από μία τέτοια δική του εκτέλεση και επικρατώντας τελικά 5-2, αποτέλεσε την πρώτη επαρχιακή νικήτρια στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, έπειτα από 38 διοργανώσεις του θεσμού.

Μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας ασχολήθηκε με το συνδικαλισμό και διατέλεσε επί σειρά ετών αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμοιβομένων Ποδοσφαιριστών ΠΣΑΠ. Από το Σεπτέμβριο του 2008 και για διετή θητεία, αντικατέστησε στην προεδρία του Συνδέσμου τον Αντώνη Αντωνιάδη, που ανέλαβε διοικητική θέση στον ΠΑΟ.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καστοριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Φωκάς (αποσαφήνιση)

Φωκάς (θηλ. Φωκά) είναι ελληνικό επώνυμο.

Μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:

**Άντρες**

*  Αλέξης Φωκάς - καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του ποιητή Ηλία Λάγιου
*Αντώνης Φωκάς - ενδυματολόγος
*Βάρδας Φωκάς - ακρίτας
*Ευγένιος Φωκάς - ιατρός
*Ιωάννης Φωκάς - θαλασσοπόρος
*Νικηφόρος Β' Φωκάς - βυζαντινός αυτοκράτορας
*Νίκος Φωκάς - ποιητής
*Οδυσσέας Φωκάς - ζωγράφος
*Πέτρος Φωκάς - ανιψιός του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά
*Σπύρος Φωκάς - ηθοποιός
*Φωκάς - βυζαντινός αυτοκράτορας

**Γυναίκες**
*Μαρία Φωκά - ηθοποιός
*Ιωάννα Φωκά - Μεταξά - συγγραφέας
Όρμος Φηρών Θήρας

μικρογραφία|Ο Όρμος Φηρών και το τελεφερίκ|αριστερά|216x216εσ
Ο **Όρμος Φηρών** ή ***Γιαλός*** για τους ντόπιους, είναι το επίνειο της πρωτεύουσας της Σαντορίνης, Φηρά. Η μετάβαση στον όρμο μπορεί να γίνει από τα 587 πλακόστρωτα σκαλοπάτια - είτε με τα πόδια είτε με γαϊδουράκι - και με τελεφερίκ. Από τον Όρμο Φηρών, το καλοκαίρι, ξεκινάνε καΐκια για την Παλαιά και τη Νέα Καμένη και για τη Θηρασιά. Στον όρμο υπάρχουν τέσσερα ναύδετα για την πρόσδεση κρουαζιερόπλοιων. 

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Θήρας. Με βάση την απογραφή του 2021 δεν έχει μόνιμους κατοίκους. 

## Εικόνες

Αρχείο:Ormos Firon.jpg|Ο Όρμος Φηρών.
Αρχείο:Stairs leading to Ormos Firon.jpg|Τα σκαλοπάτια για τον Όρμο Φηρών.
Αρχείο:Funicular in Fira at night.jpg|Το τελεφερίκ τη νύχτα, Φηρά.


## Παραπομπές


Ορμος
Φηρων Θηρας
Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Σαμάρα (Ρωσία)

thumb|200px|Σαμάρα
Η **Σαμάρα** (ρωσικά: *Сама́ра*) είναι μια πόλη της Ρωσίας χτισμένη στην αριστερή όχθη του ποταμού Βόλγα, στα νοτιοανατολικά του ευρωπαϊκού τμήματος της χώρας. Από το 1935 έως το 1991, ονομάζονταν **Κούιμπισεφ** (Куйбышев) προς τιμήν του σοβιετικού κρατικού αξιωματούχου Βαλέριου Κούιμπισεφ. Έχει πληθυσμό 1.164.685 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2010 και είναι σημαντικό οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο, διαθέτοντας μεταλλουργικές βιομηχανίες, βιομηχανίες οχημάτων και μηχανοκατασκευών, σιδηροδρομικού εξοπλισμού, χημικών, διύλισης πετρελαίου καθώς και αεροδιαστημική βιομηχανία η οποία κατασκευάζει τους πυραύλους Σογιούζ για το διαστημικό πρόγραμμα της Ρωσίας.

Η Σαμάρα πρωτοαναφέρεται στα επίσημα έγγραφα το 1586, όταν, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τσάρου Φιοντόρ Α' και με εντολή του τότε επιτρόπου Μπαρίς Γκοντουνόφ, κατασκευάστηκε στην περιοχή της συμβολής του ποταμού Σαμάρα με τον Βόλγα, οχυρό το οποίο σκοπό είχε την προστασία από τις επιθέσεις νομάδων και τη διαφύλαξη της υδάτινης οδού από το Καζάν στο Αστραχάν. Το οχυρό αυτό προστατεύονταν από πυκνό, αδιαπέραστο δάσος από τα βόρεια και από τα ανατολικά, από τον ποταμό Σαμάρα στα νότια και από το Βόλγα στα δυτικά. Ήδη το 1636 το μήκος της ξύλινης οχύρωσης έφτανε τα 1.700 μ. ενώ το πλάτος τα 350 μ. Το 1689, το οχυρό ανακηρύχθηκε επίσημα σε πόλη με την ονομασία που έχει και σήμερα.

Στο χρονικό αυτό σημείο, η Σαμάρα δεν είναι πλέον μόνο ένα φυλάκιο στρατιωτικής σημασίας άλλα σημαντικός εμπορικός κόμβος και διαμετακομιστικό κέντρο στο εμπόριο με την Ανατολή. Το 1708 ήταν η ένατη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας του Καζάν ενώ λίγο αργότερα, το 1719, έγινε τμήμα της επαρχίας του Αστραχάν. Το 1851, η πόλη αριθμούσε 15.000 κατοίκους και ήταν το σημαντικότερο κέντρο παραγωγής σιταριού ολόκληρης της ρωσικής αυτοκρατορίας. Το 19ο αιώνα άρχισε η ανάπτυξη και κατασκευή αλευρόμυλων και ήδη στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν το μεγαλύτερο κέντρο επεξεργασίας σιτηρών της Ρωσίας. Την εποχή αυτή, υπάρχουν 46 εργοστάσια και επιχειρήσεις που απασχολούν 2.500 εργαζόμενους.

Η εγγύτητα με τις πλούσιες σε μεταλλεύματα περιοχές των Ουραλίων και της λεκάνης του Ντόνετς βοήθησε ώστε να αναπτυχθεί ταχύτατα η βιομηχανία επεξεργασίας μετάλλων και μηχανοκατασκευών. Από το 1941 έως το 1943, κατά την επίθεση των Ναζί στη Σοβιετική Ένωση, η πόλη απέκτησε ιδιαίτερη πολιτική και στρατηγική σημασία, όταν, εν όψει της απειλής κατάληψης της Μόσχας από τα γερμανικά στρατεύματα, πολλές κρατικές υπηρεσίες και υπουργεία καθώς και πολλές βιομηχανικές μονάδες μετακόμισαν για λόγους ασφαλείας στην περιοχή της Σαμάρα.

Το κλίμα είναι τυπικά ηπειρωτικό με μακρείς ψυχρούς χειμώνες, σύντομα ζεστά και ξηρά καλοκαίρια με μεγάλες θερμοκρασιακές διακυμάνσεις και έντονη αστάθεια. Η μέση θερμοκρασία τον Ιούλιο είναι +21οC και τον Ιανουάριο -13οC, ενώ το μέσο ύψος βροχόπτωσης ανέρχεται σε 400 mm.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη σελίδα της πόλης  

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ της Σαμάρα
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1958

Οι **βουλευτικές εκλογές της 11ης Μαΐου 1958** διεξήχθησαν από την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Γεωργακοπούλου. Πέντε πολιτικοί σχηματισμοί συμμετείχαν (τρία κόμματα και δύο συνασπισμοί). Η δεξιά παράταξη που βρισκόταν στην εξουσία από το Νοέμβριο του 1952, αρχικά ως Ελληνικός Συναγερμός υπό τον στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο και έπειτα ως Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις (Ε.Ρ.Ε.) υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή κερδίζει ξανά τις εκλογές με ποσοστό 41,16%, σχηματίζοντας αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Τη μεγάλη όμως έκπληξη στις εκλογές του 1958 κάνει η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ε.Δ.Α.) που καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση με ποσοστό 24,42% και, ενισχυόμενη από την δεύτερη κατανομή ψήφων, φτάνει τις 79 έδρες. Είναι η πρώτη φορά στην ελληνική κοινοβουλευτική ιστορία που η Αριστερά γίνεται Αξιωματική Αντιπολίτευση. 

Το Κόμμα Φιλελευθέρων καταποντίστηκε, λαμβάνοντας ποσοστό 20,67%, πληρώνοντας την ενδοπαραταξιακή διαμάχη Σοφοκλή Βενιζέλου και Γεωργίου Παπανδρέου.

Οι εκλογές έγιναν με νέο εκλογικό νόμο, που είχε ψηφιστεί επί υπηρεσιακής κυβέρνησης και προέβλεπε ενισχυμένη αναλογική. Το εκλογικό σύστημα πριμοδοτούσε με βουλευτικές έδρες τα δύο πρώτα κόμματα εις βάρος των υπολοίπων και σκοπό είχε, πλην της πριμοδότησης του νικητή, τη μείωση της δύναμης της αριστερής Ε.Δ.Α., η οποία προβλεπόταν να έρθει τρίτη. Στο σύστημα αυτό είχαν συμφωνήσει και τα δύο μεγάλα κόμματα της εποχής, Ε.Ρ.Ε. και Κόμμα Φιλελευθέρων. Πλην όμως η Ε.Δ.Α. τελικά πήρε τη δεύτερη θέση σε ψήφους και έλαβε λόγω της πριμοδότησης τις περισσότερες έδρες στην ιστορία της. Το Κόμμα Φιλελευθέρων ήρθε τρίτο και ο αριθμός των εδρών του ελαχιστοποιήθηκε.

Στις 17 Μαΐου 1958, ορκίσθηκε η νέα κυβέρνηση Καραμανλή.

## Αποτελέσματα
* **Εκλογικό Σύστημα** : Ενισχυμένη Αναλογική
* **Εκλογικός νόμος** : Ν.3822/1958 (ΦΕΚ 45/31-3-1958)
* **Εκλογικές περιφέρειες** : 55
* **Σύνολο υποψηφίων** : 1,483
* **Νόμιμος πληθυσμός** : 7.395.219
* **Ψήφισαν** : 3.863.982

## Αποτελέσματα ανά εκλογική περιφέρεια

## Πηγές
*"Τα αποτελέσματα των εκλογών εις ψήφους και έδρας καθ' όλην την χώραν", Ελευθερία, φύλλο 13/5/1958, σελ. 1
*Η αριστερή εκλογική έκπληξη του 1958 , Καθημερινή (ηλεκτρονική έκδοση), 6-4-2008, ανάκτηση 28-8-2013.
*Πώς κάλυψε η «Αυγή» τις εκλογές του 1958 και τη μεγάλη νίκη της ΕΔΑ , η Αυγή, ηλεκτρονική έκδοση, 17-6-2012, ανάκτηση 28-8-2013.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (1958)

Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1963

Στην **[[Ελλάδα]] εκλογές έγιναν στις [[3 Νοεμβρίου]] [[1963]]** από την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλιανού Μαυρομιχάλη. Ο Μαυρομιχάλης ήταν αποφασισμένος να οργανώσει εκλογές όσο το δυνατό περισσότερο αδιάβλητες. Για πρώτη φορά δεν γίνονται βάσει των εκλογικών καταλόγων του 1940, αλλά βάσει της απογραφής του 1961. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επιστρέφει από το Παρίσι για τις εκλογές. Μετά την ήττα του αναχώρησε ξανά στο εξωτερικό, αφήνοντας την αρχηγία, του κόμματός του, στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο.

Το εκλογικό σύστημα ευνοεί τους δύο επικεφαλής συνασπισμούς, που μαζί κερδίζουν το 90% των εδρών με κάτι περισσότερο από το 80% των ψήφων. 

Στις 8 Νοεμβρίου 1963 ορκίζεται η κυβέρνηση μειοψηφίας του Γεωργίου Παπανδρέου. Μη θέλοντας να κυβερνήσει με τις ψήφους της Ε.Δ.Α., η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου παραιτείται στις 30 Δεκεμβρίου 1963. Ο Βασιλιάς Παύλος διορίζει υπηρεσιακή κυβέρνηση, με επικεφαλής τον υποδιοικητή της Εθνικής Τράπεζας Ιωάννη Παρασκευόπουλο, η οποία θα διενεργήσει τις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964. 

## Αποτελέσματα
Το Δεκέμβριο του 1963 η Ανωτάτη Εφορευτική Επιτροπή κατένειμε τις έδρες από τη β΄ και την γ΄ κατανομή ως εξής: στη Μεσσηνία εξελέγη ο Γ. Σαμαράς (ΕΡΕ) αντί του Μπόμπολα (ΕΚ), στη Λακωνία εκλέχθηκε ο Λαγάκος (ΕΚ) αντί του Σκανδαλάκη (ΕΡΕ) και στην Αργολίδα από την γ΄ κατανομή η έδρα περιήλθε στην ΕΡΕ. Η ΕΚ έλαβε και δύο έδρες ως δώρο από την δ΄ κατανομή (Ζακύνθου, Χίου).

***Εκλογικό Σύστημα** : Ενισχυμένη Αναλογική
***Εκλογικός νόμος** : Ν.4173/1961 και Ν.4322/63 (ΦΕΚ 140/11-9-1963)
***Εκλογικές περιφέρειες** : 55
***Σύνολο υποψηφίων** : 1.263
***Νόμιμος πληθυσμός** : 8.404.080
***Ψήφισαν** : 4.708.791

## Πηγές
*Εφημ. Μακεδονία, 7/11/1963, σελ. 8.
*Αποτελέσματα εκλογών του 1963 από την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη "Πέργαμος" του ΕΚΠΑ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
### Αρχείο ΕΡΤ
* 

## Σημειώσεις και παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Οικογένεια Ρέντη

Το επώνυμο **Ρέντης**  αναφέρεται σε μέλη παλιάς ιστορικής οικογενείας της Κορίνθου που εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα.

*Θεοχάρης Ρέντης ή Θεοχαράκης Ρέντης (1778-1825), προεστός της Πελοποννήσου, Φιλικός και γερουσιαστής
** Σοφία Ρέντη (1803-1893), σύζυγος σε α΄ γάμο με τον Ιωάννη Σ. Νοταρά και σε β΄ με τον στρατηγό Δημήτριο Καλλέργη
*** Μανώλης Καλλέργης, αξιωματικός του στρατού και γιος του Δημητρίου Καλλέργη
**Αριστείδης Ρέντης (1815-1858), στρατιωτικός και πολιτικός
**Θεοχάρης Θ. Ρέντης (1825 - 1895), πολιτικός
** Θεοφάνης Ρέντης (1819 - 1897), αξιωματικός του στρατού (μηχανικού) και σύζυγος της Σοφίας Ράδου
*** Κωνσταντίνος Ρέντης, βουλευτής, υπουργός και στρατιωτικός
**** Θεοχάρης Κ. Ρέντης, βουλευτής και πολιτικός

## Δείτε επίσης
* Άγιος Ιωάννης Ρέντη, Δήμος της νομαρχίας Πειραιά.


Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Κουλουρτζής

thumb|right|250 px|Κουλουράς με προθήκη

Ο **Κουλουρτζής** ή **κουλουράς** ή **σιμιτζής** είναι ένας υπαίθριος μικροπωλητής ο οποίος πουλάει κουλούρια (στα Τούρκικα «σιμίτ»).  

Στην Ελλάδα και στην Τουρκία, οι κουλουρτζήδες συχνάζουν σε μέρη όπου περνά πολύς κόσμος, συνήθως σε κεντρικά σημεία πόλεων, για να πουλήσουν τα κουλούρια τους.  Μεταφέρουν τα κουλούρια είτε σε μεγάλα καλάθια, είτε σε τάβλες πάνω στις οποίες είναι τακτοποιημένα τα κουλούρια και τα πωλούν είτε κατευθείαν από αυτά είτε από γυάλινες, τροχήλατες προθήκες, όπως φαίνεται στις εικόνες. 

Ο κουλουρτζής, όπως και ο καστανάς, είναι ένας από τους λίγους πλανόδιους που δεν έχουν εκλείψει σήμερα, όπως ο λούστρος, ο στραγαλατζής, ο παγοπώλης, ο παγωτατζής, ο εφημεριδοπώλης, ο λεμοναδοπώλης κλπ , που αν ήδη δεν έχουν εκλείψει, τείνουν να εκλείψουν. 

Το κύριο εμπόρευμά τους είναι το κουλούρι Θεσσαλονίκης, με δακτυλιοειδές σχήμα και πολύ σουσάμι. Χαρακτηριστική είναι η προτροπή των κουλουρτζήδων («Φρέσκα ξεροψημένα κουλούρια») για να αγοράσει κανείς το προϊόν τους, καθώς και η μεταφορά με το κεφάλι, όταν έχουν τα κουλούρια σε τάβλα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ένας κόσμος που έφυγε: Κουλουρτζής. 
* Ξεχασμένα επαγγέλματα που αντέχουν στον χρόνο .
* Μιλούν οι βιοπαλαιστές: Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία….
* Μικρός κουλουρτζής μπροστά σε πινακίδα της SOCONY/ΠΗΓΑΣΟΣ το 1947 .
Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα
Κατηγορία:Πλανόδιοι μικροπωλητές
Κατηγορία:Υπαίθριοι μικροπωλητές
Θεοχάρης Ρέντης (βουλευτής)

Ο **Θεοχάρης Ρέντης** (1925 - 28 Σεπτεμβρίου 1996), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Διατέλεσε μέλος διαφόρων κυβερνήσεων.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μελίσσι Κορινθίας το 1925 και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Ρέντη. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός και εργάστηκε κατά περιόδους σε μεγάλες εταιρείες μελετών και κατασκευών. Εξελέγη βουλευτής Κορινθίας με την Ένωση Κέντρου τις περιόδους  1961-1963, 1963-1964, 1964-1967 και με τη Νέα Δημοκρατία την περίοδο 1974-1981. Διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας (1965), υφυπουργός Εξωτερικών (1966), υφυπουργός Δημοσίων Έργων (1977) και υφυπουργός Εξωτερικών (1980).
Πέθανε το 1996 σε ηλικία 71 ετών. Κηδεύτηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1996 από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Ριζαρείου και η ταφή του έγινε στο Μελίσσι Κορινθίας. Ήταν παντρεμένος με την Τούλα Ρέντη και είχαν τρία παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προεδρίας
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Δημοσίων Έργων
Θεοχαρης
Ινστιτούτο Θερβάντες

Το **Ινστιτούτο Θερβάντες** (ισπανικά: *Instituto Cervantes*) είναι ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός ο οποίος δημιουργήθηκε από την ισπανική κυβέρνηση το 1991 με σκοπό τη διδασκαλία της ισπανικής γλώσσας, καθώς και για την προώθηση του ισπανικού πολιτισμού σε μη ισπανόφωνες χώρες. Τα κεντρικά της γραφεία στεγάζονται στη Μαδρίτη και στην Αλκαλά ντε Ενάρες, τον τόπο γέννησης του Μιγκέλ ντε Θερβάντες, του συγγραφέα του Δον Κιχώτη.

## Τοποθεσίες
Το Ινστιτούτο Θερβάντες έχει *Centros Cervantes* (πλήρη μορφωτικά κέντρα) και *Aulas Cervantes* (μικρότερα κέντρα - αίθουσες ομιλιών) καθώς και ένα δίκτυο συνεργαζόμενων οργανισμών σε πάνω από τριάντα χώρες του κόσμου.

## Το όνομα του Ινστιτούτου
Το Ινστιτούτο Θερβάντες ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Μιγκέλ ντε Θερβάντες, (Miguel de Cervantes) (1547&ndash;1616), του συγγραφέα του Δον Κιχώτη (Don Quijote), πιθανότατα της πιο σημαντικής μορφής της Ιστορίας της Ισπανικής λογοτεχνίας.

## Εικόνες

 Banco Español del Río de la Plata (Madrid) 05.jpg|Η έδρα του ιδρύματος στη Μαδρίτη της Ισπανίας
 InstitutoCervantes.JPG|Είσοδος της έδρας του ιδρύματος στη Μαδρίτη
 Instituto Cervantes - Paris.jpg|Παράρτημα του ιδρύματος στο Παρίσι
 Instituto Cervantes 213 E49 jeh.jpg|Παράρτημα του ιδρύματος στη Νέα Υόρκη
 Instituto-cervantes-ffm003.jpg|Παράρτημα του ιδρύματος στη Φρανκφούρτη


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Instituto Cervantes website (στα Ισπανικά)
* Centro Virtual Cervantes (στα Ισπανικά)
* Hispanismo site (στα Ισπανικά)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μαδρίτη
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Ισπανία
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Κατηγορία:Ισπανική γλώσσα
Νέα κριτική

Η **Νέα Κριτική** (New Criticism) είναι μία θεωρία της λογοτεχνίας που αναπτύχθηκε στις Η.Π.Α. μετά την δεκαετία του 1930. Είναι μία ενδοκειμενική θεωρία, σύμφωνα με την οποία το κείμενο αποτελεί μια αυτοτελή δημιουργία, η οποία χαρακτηρίζεται για την οργανική της ενότητα. Η αυτονομία αυτή σημαίνει το λογοτεχνικό έργο είναι ένα σύστημα, η ερμηνεία του οποίου δεν επιδέχεται εξωτερικές επεμβάσεις, όπως συνεξέταση της βιογραφίας του συγγραφέα ή των ιστορικών και κοινωνικών συνθηκών της εποχής παραγωγής του έργου. Σύμφωνα με την Νέα Κριτική ο αναγνώστης επιδιώκει να ερμηνεύσει το κείμενο, αναδεικνύοντας τη λειτουργία της αμφισημίας, των συνυποδηλώσεων, των αντιθέσεων, των μεταφορών, του εικονοποιητικού συστήματος κ.ά. 

Οι θεωρητικοί της Νέας Κριτικής απέρριπταν την θετικιστική εξέταση των κειμένων ως *γενετικό λάθος* (genetic fallacy), την προσπάθεια ανακάλυψης της προθετικότητας του συγγραφέα ως *πλάνη των προθέσεων* (intentional fallacy) και την ερμηνεία μέσω των συναισθημάτων του αναγνώστη ως *συναισθηματική πλάνη* (affective fallacy). Αντί για αυτές τις προσεγγίσεις, ανέπτυξαν έναν τρόπο μελέτης που ονόμασαν **«close reading»**, ο οποίος βασίζεται αποκλειστικά στα δεδομένα που δίνει το ίδιο το κείμενο, χωρίς να χρειάζεται συμπληρωματικές «εξωτερικές» πληροφορίες.

Πρώτος θεμελιωτής των αρχών στις οποίες στηρίχτηκε η νεοκριτική θεωρία ήταν ο Άγγλος I.A. Richards με τα έργα του *Principles of Literary Criticism* (1924) και *Practical Criticism* (1929), στα οποία έδινε προτεραιότητα στην εξέταση των μορφικών χαρακτηριστικών αντί για τα θεματικά στοιχεία, εναντιωνόταν στην ερμηνεία των λογοτεχνικών έργων ως κειμένων που έχουν στόχο να εκφράσουν κάποιο μήνυμα και αντί αυτής προέκρινε την αξιολόγηση των έργων ως προς την αισθητική συγκίνηση που προκαλούν. Στις απόψεις του Richards βασίστηκαν οι μελετητές από τις Η.Π.Α. J.C. Ransom, C.Brooks, A. Tate, W.K. Wimsatt κ.α. και ανέπτυξαν εκτενώς την θεωρία και τις μεθόδους που επικράτησαν για μεγάλο διάστημα στις Η.Π.Α., διαφοροποιούμενοι από εκείνον ως προς το γεγονός ότι απέκλεισαν από τη  μελέτη του κειμένου την αναζήτηση των αντιδράσεων του αναγνώστη. 

## Βιβλιογραφία
*Α. Τζούμα, *Εισαγωγή στην Αφηγηματολογία*, Συμμετρία, Αθήνα 1997.
*"Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ", ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΡΗΤΗΣ 

Κατηγορία:Θεωρία της λογοτεχνίας
Νικόλαος Μακρής (στρατιωτικός)

Ο **Νικόλαος Μακρής** (1827 - 13 Ιανουαρίου 1911) ήταν Έλληνας υποστράτηγος και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
### Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ήταν γιος του Δημητρίου Μακρή, οπλαρχηγού του 1821. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1827. Κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό και με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού εστάλη για εκπαίδευση στη Γαλλία. Μετά την επιστροφή του ανέλαβε διάφορες επιτελικές και διοικητικές θέσεις στρατού μέχρι που αποσπάστηκε στη Βασιλική Χωροφυλακή και κατά την εκεί εξέλιξη ανέλαβε διευθυντής της Αστυνομίας Αθηνών και Αρχηγός της Χωροφυλακής.

Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 επανήλθε στο στρατό αναλαμβάνοντας αρχικά τη στρατηγία της Θεσσαλίας όπου και παρέδωσε στον αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο, διοριζόμενος στη συνέχεια διοικητής της 1ης Μεραρχίας. Στη συνέχεια του πολέμου, διακρίθηκε στην περιοχή του οικισμού Ταράτσα (σήμερα συνοικία της Λαμίας) διασώζοντας τη Λαμία από βεβαία κατάληψη .

### Πολιτική πορεία
Μετά τον πόλεμο εκείνο, αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του υποστράτηγου. Εκλέχθηκε επίσης πολλές φορές βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας, καθώς και πρόεδρος της αναθεωρητικής Βουλής το 1911, κατά το χρόνο τον οποίον και πέθανε. Η σορός του μεταφέρθηκε και ετάφη με τιμές στο Μεσολόγγι.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.12ος, σελ.864.
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" (ΜΕΕ) τομ.ΙΣΤ΄, σελ.548.
* Σπ. Μαρκεζίνης "Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Μ
Κατηγορία:Αρχηγοί Ελληνικής χωροφυλακής
Κατάλογος Προέδρων της Δημοκρατίας της Ισπανίας

## Αρχηγός Κράτους (Υπηρεσιακή Κυβέρνηση)
*Φραγκίσκος Σερράνο ,1868-1871

## Α΄Δημοκρατία
*Ενστανισλάο Φιγκέρας, 11-2-1873 έως 11-6-1873
*Φρανθίσκο Πι ι Μαργάλ, 11-6-1873 έως 18-8-1873
*Νικολάς Σαλμερόν, 18-8-1873 έως 7-9-1873
*Εμίλιο Καστελάρ, 7-9-1873 έως 3-1-1874

## Β΄Δημοκρατία

*Νιτσέτο Αλκαλά Θαμόρα, 1931-1936
*Μανουέλ Αθάνια, 1936-1939

## Αρχηγός Κράτους
*Φρανθίσκο Φράνκο, 1936-1975

Πρόεδροι
*
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ισπανία
Επίνειο

Με τον όρο **Επίνειο** χαρακτηρίζεται παράλια πόλη ή οικισμός με λιμάνι ή όρμο που εξυπηρετεί την εγγύτερη ηπειρωτική, συνήθως μεγαλύτερη, πόλη. Για παράδειγμα, το επίνειο της Λαμίας είναι η Στυλίδα, του Πύργου Ηλείας είναι το Κατάκολο, της Σπάρτης είναι το Γύθειο και ο Πειραιάς είναι της Αθήνας.

Υπάρχουν περιπτώσεις που μια παράλια πόλη μπορεί να εξυπηρετεί ακόμη και μια ή περισσότερες ηπειρωτικές χώρες όπως η Τεργέστη για την Αυστρία κ.λπ. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνάπτονται σχετικές συνθήκες ελεύθερης διακίνησης προϊόντων (τράνζιτ), ή δημιουργούνται και ειδικές υπηρεσίες εξυπηρέτησης  εμπορικού ναυτικού των ηπειρωτικών Χωρών (όπως π.χ. Νηολόγιο, επιθεώρησης πλοίων κ.λπ.).

Επίσης με τον ίδιο όρο "επίνειο" χαρακτηρίζονται οι παρόχθιες πόλεις ποταμών και λιμνών απ΄ όπου εκτελούνται αντίστοιχες συγκοινωνίες εξυπηρετώντας ενδότερες περιοχές.

## Δείτε επίσης
* Διαμετακόμιση
* Ελεύθερη ζώνη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Λιμένες
Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ Χόουπ

Το **Πανεπιστήμιο Χόουπ** (*Αγγλ. Liverpool Hope University*) βρίσκεται στο Λίβερπουλ της Αγγλίας. Ιδρύθηκε το 1844 και είναι το μόνο οικουμενικό πανεπιστήμιο της Αγγλίας. Οι σπουδαστές του ανέρχονται στους 8.200 και το προσωπικό που διαθέτει στα 800 άτομα.

Το πανεπιστήμιο είναι ένα από τα παλαιότερα όργανα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στα βορειοδυτικά της Αγγλίας. Προσελκύει σπουδαστές από περίπου 60 διαφορετικές χώρες παγκοσμίως.



Λίβερπουλ Χόουπ
Κατηγορία:Λίβερπουλ
Τζωρτζ Χάρισον

Ο **Τζωρτζ Χάρισον** (αγγλικά: *George Harrison*, 25 Φεβρουαρίου 1943 - 29 Νοεμβρίου 2001) ήταν Άγγλος μουσικοσυνθέτης, όπου έγινε γνωστός λόγω της θέσης του ως κιθαρίστας και τραγουδιστής του μουσικού συγκροτήματος The Beatles.Ο Χάρισον ασπάστηκε την ινδική κουλτούρα και βοήθησε να διευρυνθεί το εύρος της δημοφιλούς μουσικής μέσω της ενσωμάτωσης ινδικών οργάνων και της ινδουιστικής πνευματικότητας στη μουσική των Beatles. Αν και τα περισσότερα τραγούδια του συγκροτήματος γράφτηκαν από τους Τζον Λένον και Πολ ΜακΚάρτνεϊ, σε όλα τα άλμπουμ από το 1965 και μετά, υπήρχαν τουλάχιστον δυο συνθέσεις του Χάρισον.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
* Επίσημη ιστοσελίδα των Beatles
* Τζορτζ Χάρισον

Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Κατηγορία:Ποπ μουσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής
Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
Κατηγορία:The Beatles
Κατηγορία:Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Άγγλοι αυτοβιογράφοι
Γεώργιος Κοσμαδόπουλος

right|275px|thumb|Γ. Κοσμαδόπουλος, ''Περιστερώνας'' (χωρίς χρονολογία;). Ελαιογραφία σε καμβά κολλημένο σε πεπιεσμένο ξύλο, 21 εκ. x 28 εκ. Ιδιωτική συλλογή.
Ο **Γεώργιος Δ. Κοσμαδόπουλος** (Βόλος, 1895 - Αθήνα, 1967) ήταν Έλληνας ιμπρεσιονιστής ζωγράφος του 20ού αιώνα. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1895 στον Βόλο και σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών της Λειψίας (Γερμανία) και στην *Grande Chaumière* του Παρισιού. Συμμετείχε από το 1926 σε αρκετές εκθέσεις της Ελλάδας και του εξωτερικού και το 1936 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το Αργυρό Μετάλλιο της Διεθνούς Εκθέσεως του Παρισιού. Συμμετείχε μεταξύ άλλων στην Μπιενάλε της Βενετίας (1934 και 1936) και σε πολλές Πανελλήνιες Εκθέσεις (1938-1940, 1948, 1952, 1957, 1960, 1963 και 1967).

Οι πίνακές του περιλαμβάνουν πορτρέτα, ηθογραφικές συνθέσεις και τοπιογραφίες. Το ύφος του κινείται ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον ιμπρεσιονισμό. Ειδικά στις τοπιογραφίες του, χρησιμοποίησε τις μικρές κοφτές πινελιές των ιμπρεσιονιστών με τις χρωματικές αντιθέσεις των εξπρεσιονιστών. Υπέγραφε τα έργα του με το ακρώνυμο «Cosm.». Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).

Πέθανε το 1967 στην Αθήνα. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, στην Πινακοθήκη του Δήμου Ροδίων και σε πολλές άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.
## Παραπομπές

## Ενδεικτική βιβλιογραφία
# Γ. Βουτσινάς, *56 έλληνες ζωγράφοι μιλούν για την τέχνη τους*, Γκοβόστης, Αθήνα 2000, σσ. 73&ndash;77. ISBN 960-270-848-4.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Παραπήγματα

Τα **παραπήγματα** ήταν τα πρώτα μετεωρολογικά ημερολόγια, που κυκλοφορούσαν στην αρχαία Ελλάδα από τον 5ο π.Χ. αιώνα. Αναφέρονται στο έργο του Θεόφραστου, ενώ λιγα από αυτά διασώθηκαν στο έργο του Γέμινου *Εισαγωγή στα φαινόμενα*.

Τα παραπήγματα συντάσσονταν συχνά από φιλόσοφους, μετά από παρατηρήσεις που έκαναν σε ψηλά σημεία, όπως η Μήθυμνα και το βουνό Ίδη. Το όνομά τους το οφείλουν στον τρόπο με τον οποίο σημειωνόταν η προς παρατήρηση ημέρα· δίπλα σε κάθε ημέρα υπήρχε μια τρύπα όπου έμπαινε ένας μικρός πάσσαλος (παράπηγμα σημαίνει *βαλμένο στο πλάι*). Τα παραπήγματα γράφονταν σε πέτρα ή περγαμηνή και κυκλοφορούσαν στην αγορά, ενημερώνοντας τους πολίτες με τις μετεωρολογικές και αστρονομικές προβλέψεις που περιείχαν. Μεταξύ αυτών που συνέταξαν παραπήγματα αναφέρονται ο Δημόκριτος και ο Κόνωνας.

Κατηγορία:Μετεωρολογία
Κατηγορία:Αρχαία Ελλάδα
Πάνος Σπηλιόπουλος

αριστερά|200 px|μικρογραφία|Ο Πάνος Σπηλιόπουλος το 2013, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Αιγάλεω.Ο **Πάνος Σπηλιόπουλος**, (Αρχαία Ολυμπία Ηλείας, 6 Δεκεμβρίου 1939 - Αθήνα, 28 Αυγούστου 2023) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Είχε διατελέσει νομάρχης Λακωνίας και τρεις τετραετίες δήμαρχος Αιγάλεω.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Άσπρα Σπίτια Ηλείας. Εγκαταστάθηκε στο Αιγάλεω το 1959 και σπούδασε στη Νομική Σχολή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1967. Στη διάρκεια των σπουδών του, ασχολήθηκε με την πολιτική και χρημάτισε αναπληρωτής γραμματέας της *Ένωσης Δημοκρατικής Νεολαίας Αιγάλεω*.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας εντάχθηκε στον αντιδικτατορικό αγώνα και στην οργάνωση «Δέκα». Το 1974 έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ και ήταν υποψήφιος βουλευτής της Β΄ εκλογικής περιφέρειας Αθηνών στις εκλογές του ίδιου έτους. Πήρε μέρος στις δημοτικές εκλογές του 1978 και σε ηλικία 38 ετών εκλέχθηκε για πρώτη φορά δήμαρχος Αιγάλεω, αξίωμα το οποίο υπηρέτησε επί συνολικά δώδεκα έτη, και συγκεκριμένα στις περιόδους από 1979 έως το 1982, από το 1983 έως το 1986 και από το 1991 έως το 1994. Από το 1987 έως το 1989 διετέλεσε νομάρχης Λακωνίας.

Θεωρείται από τους αναβαθμιστές της πόλης του Αιγάλεω, καθώς επί των ημερών του συντελέσθηκαν σημαντικά αποχετευτικά και αντιπλημμυρικά έργα. Επίσης, διαμορφώθηκαν πλατείες, άρχισε η αξιοποίηση του Άλσους Αιγάλεω και η κατασκευή του Πολιτιστικού Κέντρου και του νέου Δημαρχείου επί της Ιεράς Οδού. Στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2010, έλαβε μέρος ως «αριστείνδην» υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος και εκλέχθηκε με την παράταξη *Αιγάλεω-Νέα εποχή* του Χρήστου Καρδαρά. Είχε, επίσης, διατελέσει πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Αιγάλεω.

## Πηγές
* Ευγενία Μπουρνόβα «Από τις Νέες Κυδωνίες στο Δήμο Αιγάλεω», 2002

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγάλεω
Κατηγορία:Νομάρχες Λακωνίας
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Ιβηρική θάλασσα

Η **Ιβηρική θάλασσα** είναι η δυτικότερη θάλασσα της Μεσογείου. Αρχίζει από τις Ηράκλειες στήλες γεωγραφόντας τις νότιες και νοτιοανατολικές ακτές της Ιβηρικής ή Πυρηναϊκής Χεσονήσου και απολήγει στις αρχαίες «Γυμνησίας νήσους» ή «Πυτιούσες νήσους» όπως τις αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, που δεν είναι άλλες από τις σημερινές Βαλεαρίδες, όπου και συνδέεται με την Βαλεαρική θάλασσα.

Σήμερα η Ιβηρική θάλασσα ονομάζεται Ισπανική θάλασσα όπου και εκτείνονται τα χωρικά ύδατα της Ισπανίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θάλασσες και πελάγη της Μεσογείου
Θάλασσα
Γιάννης Μυστακόπουλος

Ο **Γιάννης Γ. Μυστακόπουλος** (γεν. Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 1946) είναι Έλληνας πολιτικός. Έχει διατελέσει τρεις φορές δήμαρχος Αιγάλεω, με την υποστήριξη των δυνάμεων της Αριστεράς και ιδιαίτερα του Συνασπισμού, ως επικεφαλής του ανεξάρτητου συνδυασμού "Ανάπλαση Αιγάλεω".

Για πρώτη φορά εκλέχθηκε το 1986 σε ηλικία μόλις 40 ετών, για δεύτερη το 1994 και για τελευταία το 1998. Στις εκλογές του 2002 ηττήθηκε από τον Δημήτρη Καλογερόπουλο που υποστηρίχθηκε από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ το 2006 ήταν για τελευταία φορά υποψήφιος και μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων αποσύρθηκε από την ηγεσία του συνδυασμού του και αποχώρησε από το Δημοτικό Συμβούλιο, ανοίγοντας το δρόμο σε νεώτερα στελέχη. 

Επί των ημερών του αναπτύχθηκαν στην πόλη σημαντικές υποδομές στους τομείς πρόνοιας και πολιτισμού.

Έχει επίσης ασχοληθεί ενεργά με το χώρο του αθλητισμού αφού σε πολύ νεαρή ηλικία κατείχε διοικητικές θέσεις στην ομάδα του Α.Ο. Αιγάλεω, ενώ το 1979 ήταν επικεφαλής της συντονιστικής επιτροπής αγώνα των ομάδων Β' Εθνικής, κατά τη διάρκεια της απεργιακής τους κινητοποίησης με θεσμικά και οικονομικά αιτήματα. Ακόμη, το 1995 ανέλαβε σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης για τα διοικητικά της ομάδας του Αιγάλεω.  

Ως δήμαρχος της πόλης, χρεώθηκε με μια ημιτελή προσπάθεια ανακαίνισης του Δημοτικού Σταδίου στα τέλη της τρίτης θητείας του, την οποία χρησιμοποίησαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι για να τον εμφανίσουν σαν υπόλογο. 

Τελευταία του δημαρχιακή θητεία ήταν την περίοδο 1999-2002 αφού γνώρισε την ήττα στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2002. Το 2006 είχε ανακοινώσει ότι δε θα ήταν υποψήφιος για την αρχηγία του συνδυασμού του, ωστόσο στη συνέχεια συμμετείχε στη διαδικασία εκλογής και επανεξελέγη. Στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου του ίδιου έτους όμως ηττήθηκε κατά τον πρώτο γύρο, όταν και βρέθηκε πίσω από τους κ.κ. Καλογερόπουλο (μετέπειτα δήμαρχο) και Καρδαρά, τότε υποψήφιο δήμαρχο με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ. 

Ο Γιάννης Μυστακόπουλος παραμένει ενεργός πολίτης με άποψη και συμμετοχή σε δημόσιες εκδηλώσεις, ενώ παράλληλα συνεχίζει την επαγγελματική του δραστηριότητα ως φαρμακοποιός. Όπως δήλωσε για αυτόν ο Γιώργος Καφετζής, εκδότης της τοπικής εφημερίδας Αιγάλεω:

*«Ο Γιάννης Μυστακόπουλος, που σφράγισε θετικά και αρνητικά τα συμβαίνοντα στο Αιγάλεω κυρίως από το 1982 και μετά, ένας άνθρωπος που τον αποκαλούσαμε δήμαρχο από πολύ παλιά και μας έλεγε τότε “Μη λες τέτοια, θα με πάρουν στο ψιλό, πού θα αφήσω το φαρμακείο;”, φαίνεται ότι ολοκλήρωσε τον κύκλο του. Σίγουρα, από άλλα λεγόμενά του, φαίνεται καθαρά ότι πιστεύει πως έκανε μεγάλο έργο στο Αιγάλεω και είναι πάρα πολύ απογοητευμένος από την κρίση τού Αιγαλιώτικου λαού που τον αποδοκίμασε με την ψήφο του τρεις φορές, το 1990, το 2002 και το 2006 (το τελευταίο για μας δεν σημαίνει τίποτα, γιατί είναι δεδομένη η παρακμή, ηθική, πολιτική και πνευματική, της πλειοψηφίας των Αιγαλιωτών).»*

Κατηγορία:Δήμαρχοι Αιγάλεω
Κατηγορία:Έλληνες φαρμακοποιοί
Κατάλογος μοναρχών της Καστίλης

Ακολουθεί ο κατάλογος των μοναρχών που κυβέρνησαν το Βασίλειο της Καστίλης μέχρι την κατάλυση του και τη ένωση με την Ισπανία (1700):

Η αρίθμηση είναι ενιαία με αυτή των βασιλέων των Αστουριών και του Λεόν:
:από τον Οίκο των Αστουριών-Λεόν είναι οι Αλφόνσος Α΄, Αλφόνσος Β΄, Αλφόνσος Γ΄, Αλφόνσος Δ΄, Αλφόνσος Ε΄ και ο Σάντσο Α΄.
:από τον Οίκο της Ιβρέας-Καστίλης είναι ο Φερδινάνδος Β΄ και ο γιος του Αλφόνσος Θ΄.

Επίσης συνεχίζεται με τους βασιλείς της Ισπανίας:
:από τον Οίκο των Βουρβόνων είναι οι Ισαβέλλα Β΄, Αλφόνσος ΙΒ΄ και Αλφόνσος ΙΓ΄.

## [[Δυναστεία των Χιμένεθ]]

## [[Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας]]

## [[Οίκος της Τραστάμαρα]]

## [[Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας]]

Με τον θάνατο του Πέτρου ξέσπασε στην Καστίλη δυναστική κρίση διαδοχής, αντίπαλοι ήταν ο νόθος αδελφός του Πέτρου Ερρίκος της Τραστάμαρα που θα τον διαδεχτεί τελικά ως Ερρίκος Β΄ της Καστίλης και ο Άγγλος πρίγκιπας Ιωάννης της Γάνδης τρίτος γιος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και της Φιλίππης του Αινώ. Ο Ιωάννης της Γάνδης παντρεύτηκε την Κωνσταντία της Καστίλης, δούκισσα του Λάνκαστερ κόρη του Πέτρου της Καστίλης. Ο Ερρίκος της Τραστάμαρα πήρε βίαια το βασίλειο με στρατό αφού συμμάχησε με τον βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη τον Μέγα τοποθετώντας την δική του δυναστεία, τον Οίκο της Τραστάμαρα στον θρόνο της Καστίλης.

## [[Οίκος της Τραστάμαρα]]

## [[Οίκος των Αψβούργων]]

Ο Οίκος των Βουρβόνων προκάλεσε τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής, το βασίλειο της Καστίλης ενώθηκε με το βασίλειο της Ισπανίας.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος βασιλέων της Μαγιόρκας
*Κατάλογος μοναρχών της Αραγωνίας
*Κατάλογος μοναρχών της Ισπανίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

01
Κατηγορία:Κατάλογοι μοναρχών
.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 1982

Το **9ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης** διοργανώθηκε στην Κολομβία το 1982 και, πιο συγκεκριμένα, οι αγώνες διεξήχθησαν από τις 15 Αυγούστου ως τις 28 Αυγούστου στις πόλεις Κάλι, Μπογκοτά, Μεδεγίν, Μπουκαραμάνγκα και Κούκουτα, παρόλο που η Κολομβία δεν είχε καμία συμμετοχή στο παρελθόν σε ανάλογες διοργανώσεις. Συνολικά συμμετείχαν 13 ομάδες.

## Αγώνες
Οι Η.Π.Α. αποφάσισαν αυτή τη φορά να κατεβάσουν μια πιο δυναμική ομάδα, αποτελούμενη από παίκτες όπως οι Glen «Doc» Rivers, Antoine Carr και Jim Thomas, που ο τελευταίος βρίσκονταν στο όριο να γίνει επαγγελματίας. Πάντως, τα βρήκανε σκούρα απέναντι στους Ισπανούς του εντυπωσιακού παίκτη Χουάν Αντόνιο Σαν Επιφάνιο, οι οποίοι τους κέρδισαν, με 99-109. Η δεύτερη ήττα των ΗΠΑ ήταν στον τελικό με 95-94 από τους Σοβιετικούς, που είχαν μεταξύ άλλων και τον γίγαντα (2,21 μ.) Βλαντίμιρ Τκατσένκο στη σύνθεσή τους. Για το χάλκινο μετάλλιο η Γιουγκοσλαβία δυσκολεύτηκε, αλλά τελικώς κέρδισε την ομάδα της Ισπανίας, με 119-117, σε έναν εξαιρετικά παραγωγικό μικρό τελικό και για τις δύο ομάδες (ημίχρονο 60-47, συνολικό τελικό σκορ 236 πόντοι). Ιδιαίτερη αίσθηση, ωστόσο, προκάλεσαν τα σκορ 137-84 και 143-76 που πέτυχαν η Ισπανία και η Σοβιετική Ένωση, αντίστοιχα, αμφότερα εναντίον της διοργανώτριας Κολομβίας στις 19 και 21 Αυγούστου 1982, αντίστοιχα, στον ημιτελικό γύρο. Μάλιστα οι 137 και οι 143 πόντοι ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακοί αν συνυπολογιστεί ότι στη διοργάνωση αυτή δεν είχε θεσμοθετηθεί ακόμα το τρίποντο, καθώς καθιερώθηκε στο NBA το 1979 και διεθνώς το 1984. 

## Τελική Κατάταξη

## Βραβεία

**Κορυφαίοι Σκόρερ**:

## Συνθέσεις Ομάδων
***Σοβιετική Ένωση**: Eremin, Tarakanov, Sabonis, Enden, Deriouguine, Lopatov,Valters, Mychkine, Tkatchenko, Jovaiša, Chomicius, Belosteny.

1982
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Κολομβία
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1982
Αυτοκρατορία

**Αυτοκρατορία** είναι μια γεωγραφικά εκτεταμένη ομάδα κρατών και ανθρώπων (εθνοτήτων), ενωμένων κάτω από την κυριαρχία του αυτοκράτορα ή μιας ολιγαρχίας, οι οποίοι ασκούν απόλυτο εξωτερικό και εσωτερικό έλεγχο σ' αυτή.

Συνήθως, ο αυτοκράτορας για να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα την αυτοκρατορία, αναθέτει κάποιες εξουσίες σε «τοπικούς» κυβερνήτες (έπαρχους), που ασκούν εσωτερική διοίκηση στις επαρχίες, ή σε αντιβασιλείς και βασιλείς που ασκούν διοίκηση σε ομόσπονδα κράτη, χωρίς τα κράτη αυτά να αμφισβητούν την κυριαρχία του αυτοκράτορα και να παύουν να υπόκεινται εδαφικά και διοικητικά στην αυτοκρατορία.

Επίσης, μια αυτοκρατορία είναι συνήθως ένα πολυεθνικό κράτος, δηλαδή στην επικράτεια της ζουν διάφοροι λαοί και πολιτισμοί. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτοκρατοριών στην ιστορία είναι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και η συνέχεια της, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η Βρετανική Αυτοκρατορία, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Γαλλική αυτοκρατορία, η Ρωσική Αυτοκρατορία, ή ακόμα και η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου κ.α. Κατά το τέλος του 19ου αιώνα, οι περισσότερες αυτοκρατορίες είχαν παρακμάσει ή κατακτηθεί/αλλάξει πολίτευμα. Σήμερα δεν υπάρχουν άλλες αυτοκρατορίες. Οι αυτοκρατορίες μπορούν να διοικούνται από έναν αυτοκράτορα ή έναν σουλτάνο κ.ο.κ. Σήμερα η Ιαπωνία είναι αυτοκρατορία μόνο κατ'όνομα, καθώς ο αυτοκράτορας είναι καθαρά διακοσμητικός και η χώρα είναι πλήρως εκδημοκρατισμένη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

*
Κατηγορία:Γεωπολιτική
Λόχος Ορεινών Καταδρομών

Η κατάταξη και εκπαίδευση των Ελλήνων Καταδρομέων (ΛΟΚατζήδων, όπως ονομάζονται από το ακρωνύμιο Λ.Ο.Κ. που σημαίνει Λόχος Ορεινών Καταδρομών) γίνεται στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ειδικών Δυνάμεων (Κ.Ε.Ε.Δ.) που εδρεύει στη Νέα Πέραμο Αττικής. Τα τελευταία χρόνια η εκπαίδευση γίνεται και στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ανορθόδοξου Πολέμου (Κ.Ε.Α.Π.) που εδρεύει στη Ρεντίνα Θεσσαλονίκης.

Στεγάζουν σε διάφορες μοίρες καταδρομών:
* Β΄ μοίρα με έδρα τη Νάουσα Ημαθίας.
* Ε΄ μοίρα με έδρα τη Δράμα.
* Λ΄ μοίρα με έδρα το Σταυροβούνι στην Κύπρο.

Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Ελλάδας
Ιβηρική τέχνη

[thumb|right|290px|Ντάμα δε έλτσε, [Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Μαδρίτης.]]
Με τον όρο **Ιβηρική τέχνη** χαρακτηρίζεται γενικά η τέχνη που αναπτύχθηκε από τους αρχαίους κατοίκους της Ισπανίας τους Ιβήρους.

Η Ιβηρική τέχνη παρουσιάζει τρεις χαρακτηριστικές περιόδους: Την πρώτη (αμιγώς ιθαγενή), την δεύτερη με επίδραση της μυκηναϊκής τέχνης και την τρίτη καλούμενη και **Ιβηροελληνική** τέχνη.

## Πρώτη περίοδος Ιβηρικής τέχνης
Η πρώτη και αρχαιότερη αυτή τέχνη γεννήθηκε από την επιθυμία των αρχαίων κατοίκων της Ιβηρικής χερσονήσου να διακοσμήσουν προπαντός τα ιερά τους, να δώσουν μορφή στους θεούς τους καθώς και να εξωραΐσουν αντικείμενα καθημερινής χρήσης περιλαμβάνοντας έτσι σχεδόν άτεχνα απομιμήσεις ζώων, πραγματικών και φανταστικών, κακότεχνα ομοιώματα πολεμιστών και ζωγραφισμένα αγγεία.

## Δεύτερη περίοδος Ιβηρικής τέχνης
Η δεύτερη περίοδος αρχίζει με μία επίδραση της μυκηναϊκής τέχνης. Στην αρχή στα αγγεία όπου παρατηρούνται διακοσμημένα με γεωμετρικά σχήματα και αργότερα με θέματα από το φυτικό βασίλειο, καθώς και σε αγάλματα ανθρώπων και ζώων λιγότερο άκομψα της πρώτης περιόδου. Σ΄ αυτή την περίοδο διακρίνονται και εκδηλώσεις κατασκευής  μικρών αντικειμένων.

## Τρίτη περίοδος Ιβηρικής τέχνης
Η τέχνη που παρατηρείται στη τρίτη περίοδο λέγεται και Ιβηροελληνική τέχνη επειδή παρουσιάζει εμφανή επίδραση της αρχαίας ελληνικής τέχνης σε όλες τις μορφές της, αν και όπως λέγεται το ελληνικό πνεύμα δεν κατόρθωσε ν΄ απελευθερώσει τον εγχώριο αρχαίο καλλιτέχνη από την υπερβολικό φόρτο των διακοσμήσεων. Εκτός από τις διάφορες παραστάσεις σε μικρά αγάλματα ανάγλυφα και αγγειογραφίες της περιόδου αυτής σημαντικότατο και αντιπροσωπευτικό έργο της περιόδου αυτής θεωρείται η περίφημη προτομή στο Μουσείο του Λούβρου γνωστή ως: η "Κυρία του Έλτσε" που εκτός του φόρτου των κοσμημάτων έχει απόλυτα σαφή τον αρχαϊκό ελληνικό τύπο του 5ου αιώνα π.Χ.
Μακρής (αποσαφήνιση)

Με το επώνυμο **Μακρής** μπορεί να αναφέρονται:

*Ανδρέας Μακρής (1930-2005), Ελληνοαμερικανός συνθέτης και βιολιστής
*Βασίλης Μακρής (γενν. 1958), Έλληνας φωτογράφος
*Βησσαρίων Μακρής, Έλληνας κληρικός και λόγιος του 17ου αιώνα
*Γεώργιος Δ. Μακρής (18??-1903), Έλληνας πολιτικός, δήμαρχος Μεσολογγίου
*Γιώργος Μακρής (γενν. 1984), Έλληνας ποδοσφαιριστής
*Δημήτρης Μακρής (παλαιστής) ή *Κουταλιανός* (1915-1999)  Έλληνας παλαιστής
*Δημήτρης Μακρής (πολιτικός), Έλληνας πολιτικός και υπουργός Εσωτερικών
*Δημήτριος Μακρής (στρατιωτικός) (1772-1841), Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821
*Γεώργιος Δικώνυμος-Μακρής (1887-1939), Έλληνας μακεδονομάχος
*Διονύσης Μακρής (γενν. 1982), Έλληνας τραγουδιστής
*Θεόδωρος Μακρής, Έλληνας ολυμπιονίκης στο άλμα επί κοντώ
*Θωμάς Μακρής (γενν. 1978), Έλληνας ποδοσφαιριστής
*Κίτσος Μακρής (1917-1988), Έλληνας λαογράφος
*Κωνσταντίνος Μακρής, Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821
*Κώστας Μακρής (γενν. 1949), Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας
*Κώστας Μακρής (καραγκιοζοπαίχτης) (γενν. 1961), Έλληνας καραγκιοζοπαίχτης
*Μακάριος Μακρής (πεθ. 1431), Βυζαντινός κληρικός και λόγιος του 15ου αιώνα
*Μέμος Μακρής (1913-1993), Έλληνας γλύπτης
*Νικόλαος Μακρής (λογοτέχνης) (1849-1881), Έλληνας πεζογράφος
*Νικόλαος Μακρής (στρατιωτικός) (1827-1911), Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός
*Νικόλαος Μακρής (ευεργέτης) (; -1854), Έλληνας ευεργέτης
*Νικόλαος Μακρής (συγγραφέας) (1947 - ), Έλληνας συγγραφέας
*Ορέστης Μακρής (1898-1975), Έλληνας ηθοποιός και τενόρος
*Παναγιώτης Μακρής (συγγραφέας), Έλληνας συγγραφέας του 19ου αιώνα
*Παναγιώτης Μακρής (πολιτικός), Έλληνας πολιτικός και δήμαρχος Καισαριανής
*Ράσο Μακρής ή * Ράσο Νεστέροβιτς* (γενν. 1976), Ελληνοσλοβένος καλαθοσφαιριστής
*Σπυρίδων Μακρής (1926–1978) Έλληνας ιατρός
*Σταύρος Μακρής (γενν. 1940), Έλληνας ποδοσφαιριστής και προπονητής
*Φαίδων Μακρής, Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής

## Διάφορα
*Παναγιώτης Μακρύς, Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821
**Μακρής* ή Αθανάσιος Χατζόπουλος, Έλληνας μακεδονομάχος
**Μακρής* ή Γεώργιος Αλεξίου, Έλληνας μακεδονομάχος