open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ηλεκτρικό οξύ

Το **ηλεκτρικό οξύ** (αγγλ.: *succinic acid*) είναι ένα φυσικό οργανικό δικαρβοξυλικό οξύ με τέσσερα άτομα άνθρακα. Απαντά σε πολλά φυτικά είδη, στα περισσότερα φρούτα και λαχανικά αλλά και στο ήλεκτρο (κεχριμπάρι) από όπου πήρε και το όνομά του. Χρησιμοποιείται ως πρόσθετο στα τρόφιμα (Ε363), κυρίως ως βελτιωτικό γεύσης και ως ρυθμιστής οξύτητας. Είναι ενδιάμεσο ενός κύκλου μεταβολισμού σακχάρων σε ζώντες οργανισμούς μεγάλης βιολογικής σημασίας (κύκλος κιτρικού οξέος – κύκλος του Krebs), μέρος της διαδικασίας κατά την οποία οι ζωντανοί οργανισμοί μετατρέπουν την τροφή σε ενέργεια.

## Ιδιότητες
Σε ΚΣ είναι σε μορφή άχρωμης κρυσταλλικής σκόνης με σημείο τήξης τους 187 - 189°C. Είναι ευδιάλυτο στο νερό αλλά ελάχιστα διαλυτό στην αιθανόλη, τον αιθέρα και την ακετόνη. Είναι ουσιαστικά αδιάλυτο στο βενζόλιο και τον τετραχλωράνθρακα.

Αποτελεί περίπου το 8% του ήλεκτρου, ενώ πέρα από το φυτικό βασίλειο ανευρίσκεται σε ζωικούς ιστούς και στο αίμα. Έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Το ηλεκτρικό οξύ, όπως τα περισσότερα δικαρβοξυλικά οξέα, σχηματίζει εύκολα ανυδρίτη κατά την θέρμανση. Κατά την θέρμανση του αμμωνιακού του άλατος ή του διαμιδίου του σχηματίζεται σουκκινιμίδιο (ετεροκυκλικό ιμίδιο).

## Ιστορία
Το ηλεκτρικό οξύ χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα στην Ευρώπη ως φυσικό αντιβιοτικό για πολλούς αιώνες και ιδιαίτερα την περίοδο του Μεσαίωνα χρησιμοποιήθηκε ως όπλο εναντίον των λοιμών που μάστιζαν την περιοχή.

Τις δεκαετίες του 1930 και 1940, Ευρωπαίοι βιοχημικοί ανακάλυψαν ότι το ηλεκτρικό οξύ παράγεται στα κύτταρα του σώματος και συμμετέχει ως ενδιάμεσο προϊόν στο κύκλο του κιτρικού οξέος κατά τον οποίο οι ζωντανοί οργανισμοί μετατρέπουν την τροφή σε ενέργεια.

## Παραγωγή
Το ηλεκτρικό οξύ παράγεται συνήθως με απόσταξη του ήλεκτρου ή με τη ζύμωση του τρυγικού αμμωνίου ή του μηλικού ασβεστίου.

Συνθετικά μπορεί να παρασκευαστεί από την ένωση με νάτριο του μηλονικού διαιθυλεστέρα, σύμφωνα με την παρακάτω πορεία:

Αρχείο:Succinic acid production.png

Επίσης μπορεί να παρασκευαστεί με την καταλυτική υδρογόνωση του μαλεϊκού οξέος ή του ανυδρίτη αυτού, και σε μικρές ποσότητες από την οξείδωση του οξικού οξέος με υπερθειϊκό κάλιο.

## Χρήσεις
Το ηλεκτρικό οξύ χρησιμοποιείται ως πρόσθετο στα τρόφιμα (Ε363), κυρίως ως βελτιωτικό γεύσης και ως ρυθμιστής οξύτητας.

Επίσης χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για την παρασκευή ενδιάμεσων προϊόντων για χρώματα, αρώματα, φωτογραφικά χημικά, αλκυδικές ρητίνες και πλαστικοποιητές, ενώ τα τελευταία χρόνια αυξάνεται η χρήση του για θεραπευτικούς σκοπούς, ως αντιβιοτικό και αντιοξειδωτικό για την καταπολέμηση των τοξικών ελεύθερων ριζών.

## Κίνδυνοι για την υγεία
Το ηλεκτρικό οξύ γενικά δεν παρουσιάζει κανένα σημαντικό κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων. Είναι φυσικό συστατικό των κυττάρων του σώματος και έτσι μεταβολίζεται από το σώμα. Δεν έχει καθοριστεί ανώτατο όριο καθημερινής λήψης, ούτε έχουν παρατηρηθεί παρενέργειες από τη λήψη του.

## Βιβλιογραφία
* Παπαγεωργίου, Β.Π.: *Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία: Άκυκλες Ενώσεις*, εκδόσεις «Παρατηρητής», Θεσσαλονίκη 1986
* Chemicalland21.com
* Σελίδα με πληροφορίες για τα πρόσθετα τροφίμων
* Σελίδα για τις θεραπευτικές ιδιότητες του ηλεκτρικού οξέος

Ηλεκτρικο
Ειδωλόθυτα

**Ειδωλόθυτο** (*<span lang="grc" dir="ltr">εἰδωλόθυτον</span>*), σύμφωνα με τον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό, ονομάζεται το κρέας που προσφέρθηκε ως θυσία σε ένα είδωλο. Οι παγανιστές χρησιμοποιούσαν αντίστοιχα τον όρο *<span lang="grc" dir="ltr">ἱερόθυτον</span>*.

Κατά τους Βιβλικούς χρόνους, ο όρος αναφερόταν στο κρέας της θυσίας που προσφερόταν στους παγανιστικούς ναούς, ένα μέρος του οποίου καιγόταν στο θυσιαστήριο, ένα άλλο μέρος τρωγόταν ως ιερό γεύμα στον ναό και το υπόλοιπο μέρος το οποίο πουλιόταν στην αγορά για κατ' ιδίαν κατανάλωση.

Για τους Ιουδαίους, τέτοιου είδους κρέας θεωρούνταν τελετουργικά ακάθαρτο και κατά συνέπεια απαγορευμένο. Για τους Χριστιανούς, η αναγκαιότητα να απέχουν από τα ειδωλόθυτα επιβεβαιώθηκε με απόφαση των αποστόλων και πρεσβυτέρων της Ιερουσαλήμ τον 1ο αιώνα Κ.Χ., ως εξής: «Να απέχετε από τα κρέατα που έχουν προσφερθή εις τα είδωλα, από το αίμα, από ό,τι έχει στραγγαλισθή και από την πορνείαν». Ένα μεταγενέστερο χριστιανικό σύγγραμμα, η Διδαχή των Αποστόλων, αναφέρει: «Ἀπὸ δὲ τοῦ εἰδωλοθύτου λίαν πρόσεχε· λατρεία γάρ ἐστιν θεῶν νεκρῶν». Επίσης, ο Β' κανόνας της Εν Γάγγρα Τοπικής Συνόδου επαναλαμβάνει την ανάγκη το κρέας προς βρώση να είναι «χωρὶς αἵματος, καὶ εἰδωλοθύτου, καὶ πνικτού».

Μεταξύ των δοκιμασιών που υφίσταντο οι Χριστιανοί των πρώτων αιώνων με σκοπό την αποκήρυξη της πίστης τους ήταν η βρώση ειδωλοθύτων. Η άρνησή τους να συμβιβασθούν σήμαινε μαρτυρικό θάνατο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature*, W. Arndt & F.W. Gingrich, 1963, Cambridge University Press.
* *[[Ενόραση στις Γραφές]]*, Τόμος 1, 1989, Β. & Φ. Ε. Σκοπιά, στην αγγλική.
* *Εκκλησιαστική Ιστορία*, 6η έκδ., Β. Στεφανίδη, 1959/1998, Εκδ. Παπαδημητρίου.

Κατηγορία:Θρησκευτικές πρακτικές
Σκορπιός

Ο όρος **Σκορπιός** μπορεί να αναφέρεται στα εξής:

## Πρόσωπα
* Σκορπιός (μυθολογία): ακόλουθος της Άρτεμης
* Σκορπιός Α΄: βασιλιάς της Αρχαίας Αιγύπτου
* Σκορπιός Β΄: βασιλιάς της Αρχαίας Αιγύπτου

## Ζωολογία
* Σκορπιός (αρθρόποδο)
* Σκορπιός (ψάρι) 

## Τέχνες

* ''Ο σκορπιός'' (ταινία)
* Σκορπιός (τηλεοπτική σειρά)

## Άλλες χρήσεις
* Σκορπιός (αστερισμός)
* Σκορπιός (ζώδιο)
* Σκορπιός (μηχανή)
* Σκορπιός Λευκάδας: νησίδα
Αριθμός E

Υπάρχουν δύο αριθμοί e:

*Για την κωδικοποίηση των συντηρητικών.
*Για τη σταθερά του Όιλερ.
Καρκίνος (αποσαφήνιση)

Η λέξη **καρκίνος**, που σημαίνει κάβουρας στην αρχαία ελληνική, μπορεί να σημαίνει:

*Καρκίνος, κατηγορία ασθενειών

## Αστρονομία
*Καρκίνος (αστερισμός), αστερισμός
*Νεφέλωμα του Καρκίνου, στον αστερισμό Ταύρο

## Άλλες χρήσεις
*Καρκίνος (αστρολογία), αστρολογικό ζώδιο
*Καρκίνος (γένος), γένος καβουριών
*Καρκίνος (ποιητής): Αρχαίος Έλληνας ποιητής καταγόμενος από τη Ναύπακτο

## Δείτε επίσης
* Καρκινική γραφή
Κατάλογος των αστερισμών

Παρακάτω είναι ο κατάλογος των αστερισμών που δημιουργήθηκε το 1922 από την Διεθνή Αστρονομική Ένωση.
Στέφανος Χρήστου

-->
}}

Ο **Στέφανος Χρήστου** (Οινούσσες, 1954) είναι Έλληνας πολιτικός. Υπήρξε ο μακροβιότερος δήμαρχος του δήμου Κορυδαλλού.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1954 στις νήσους Οινούσσες του νομού Χίου και ζει στον Κορυδαλλό από την ηλικία των 7 ετών. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών το 1978 και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ναυτιλιακό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Ασκεί το δικηγορικό λειτούργημα έχοντας γραφείο στον Πειραιά. Είναι παντρεμένος, με δύο παιδιά.

Υπηρέτησε το θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης επί 16 από τα οποία  12 χρόνια ως δήμαρχος Κορυδαλλού και 4 ως αντιπεριφερειάρχης Πειραιά  Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της διαδημοτικής επιχείρησης *Αναπτυξιακή Δήμων Πειραιά*, στην οποία μετέχουν έξι δήμοι της ευρύτερης περιφέρειας του Πειραιά, όπως οι δήμοι Πειραιά, Νίκαιας, Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Κορυδαλλού, Περάματος.

Είναι επίσης αντιπρόεδρος στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Δημοτικών Κινηματογράφων, όπου μετέχουν οκτώ χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

## Παραπομπές
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ - ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπική ιστοσελίδα

Κατηγορία:Δήμαρχοι Κορυδαλλού
Προπανόλη

**Προπανόλη** ή **προπυλική αλκοόλη**, είναι ενιαίο όνομα για δύο συντακτικά ισομερείς αλκοόλες της ομόλογης σειράς των κορεσμένων μονοσθενών αλκοολών :
***[[1-προπανόλη]]** ή ** πρωτοταγής προπυλική αλκοόλη**, ή **κανονική προπυλική αλκοόλη** CH3-CH2-CH2-OH
***[[2-προπανόλη]]**  ή **ισοπροπυλική αλκοόλη**, ή **δευτεροταγής προπυλική αλκοόλη** CH3-CH(OH)-CH3
Λάβδακος

Ο **Λάβδακος** ήταν μυθικός βασιλιάς της Θήβας. Γιος του Πολύδωρου και της Νυκτηίδας , συγγενούς με τη Νύκτα. Η λέξη Λάβδακος σημαίνει *χωλός* (αδέξιος ή ηγεμών). Εγγονός του ιδρυτή των Θηβών, Κάδμου. Ιδρυτής της γενιάς των Λαβδακιδών. Πατέρας τού Λάιου και παππούς τού Οιδίποδα. Πατέρας τού Οιδίποδα υπήρξε ο Λάιος και μητέρα του η Ιοκάστη, δισεγγονή του Εχίονα, ενός εκ των πέντε σπαρτών.

Μετά το πρώτο έτος της γέννησης τού γιου του, σκοτώθηκε σε μάχη από τον Πανδίονα, βασιλιά της Αθήνας.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


Λαβδακος
Λαβδακος
Πολύδωρος (γιος του Κάδμου)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Πολύδωρος** ήταν βασιλιάς της Θήβας, γιος του Κάδμου και της Αρμονίας, και αδελφός της Σεμέλης, της Αγαύης, της Ινώς και της Αυτονόης. Ονομάστηκε «Πολύδωρος», επειδή στον γάμο του δέχτηκε πολλά δώρα από τους θεούς. Ο γιος και διάδοχος του ήταν ο Λάβδακος από την  Νυκτηίδα, κόρη του Νυκτέα. O Πολύδωρος γεννήθηκε μετά τις αδελφές του, αυτό έκανε τον Κάδμο πολύ χαρούμενο επειδή επιθυμούσε να αποκτήσει διάδοχο.

Την εποχή που οι γονείς του αναχώρησαν στην μετέπειτα Ιλλυρία παρέδωσαν τον θρόνο στον Πολύδωρο, ο Πενθέας γιος του Εχίονα ενός από τους 5 Σπαρτούς και της αδελφής του Αγαύης σφετερίστηκε τον θρόνο και τον έστειλε εξορία. Ο Διόνυσος γιος της Σεμέλης έπεισε την Αγαύη και τις Μαινάδες να δολοφονήσουν τον Πενθέα. Ο Πολύδωρος επέστρεψε στον θρόνο των Θηβών και παντρεύτηκε την κόρη του Νυκτέα Νυκτηίδα. Την εποχή που ο γιος του Λάβδακος ήταν ακόμα μικρός ο Πολύδωρος πέθανε πρόωρα από άγνωστο λόγο, άφησε διάδοχο του τον μικρό Λάβδακο υπό την κηδεμονία του πεθερού του Νυκτέα. Ο Παυσανίας γράφει ότι ο Πολύδωρος διαδέχθηκε τους γονείς του στον θρόνο την εποχή που μετανάστευσαν βόρεια στην περιοχή που ζούσαν οι Ιλλυριοί Εγχέλιοι, αυτή είναι ωστόσο η μοναδική πηγή στην εποχή της. Την ώρα που ο Δίας έριξε από τον ουρανό έναν κεραυνό με τον οποίο σκοτώθηκε η Σεμέλη έπεσε και ένα κομμάτι ξύλου, ο Πολύδωρος το στόλισε με μπρούτζο και το λάτρεψε ως *"Απόλλωνα Κάδμειο"*.

## Γενεαλογικό δένδρο

## Παραπομπές

## Πηγές

*Apollodorus. The Library, with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921.
*Arrian. The Anabasis of Alexander, translated by Edward James Chinnock (d. 1920), from the Hodder and Stoughton edition of 1884.
*Diodorus Siculus. The Library of History translated by Charles Henry Oldfather (1887–1954), from the Loeb Classical Library edition of 1933.
*Euripides. The Phoenissae, translated by E. P. Coleridge. New York. Random House. 1938.
*Herodotus. The Histories with an English translation by A. D. Godley. Cambridge. Harvard University Press. 1920.
*Hesiod. The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation by Hugh G. Evelyn-White. Theogony. Cambridge, MA.,Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1914.
*Hyginus. Fabulae from The Myths of Hyginus, translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies, no. 34.
*Pausanias. Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918.
*Sophocles. The Oedipus Tyrannus of Sophocles. Edited with introduction and notes by Sir Richard Jebb. Sir Richard Jebb. Cambridge. Cambridge University Press. 1887.
*William Smith. A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology vs Polydorus. London. John Murray: printed by Spottiswoode and Co., New-Street Square and Parliament Street. 1849.

Πολυδωρος
Πολυδωρος
Ιχθυοκένταυρος

[thumb|[Νηρηίδες|Νηρηίδα πάνω σε **ιχθυοκένταυρο** (200 π.Χ.)]]
Μυθολογικό τέρας στην ελληνική μυθολογία που προσομοιάζει με θαλάσσιο κένταυρο, δηλαδή με το άνω μέρος σώμα ανθρώπινο και το κάτω μέρος, το μισό σώμα ίππου και το άλλο να καταλήγει σε ουρά ιχθύος. Οι ιχθυοκένταυροι εικονίζονται σε έργα τέχνης της μετακλασικής περιόδου. Από τις σωζόμενες παραστάσεις η αρχαιότερη θεωρείται εκείνη στο μεγάλο βωμό της Περγάμου.

Ωραίες παραστάσεις ιχθυοκένταυρου που απάγει Νηρηίδα συνοδευόμενος από δύο ερωτιδείς είναι εκείνη σε ανάγλυφο του Βατικανού και του Εθνικού Μουσείου Αθηνών καθώς και σε αντίστοιχο του Μονάχου.

Μύθοι ή παραδόσεις σχετιζόμενες με ιχθυοκένταυρο δεν υπάρχουν. Συνεπώς μέχρι σήμερα θεωρείται δημιούργημα της καλλιτεχνικής μόνο μυθοπλασίας ως ιδεατή τερατόμορφη απεικόνιση του παράκτιου αναδιπλούμενου κύματος, που μετά την προσβολή του στις ακτές, όταν αποσύρεται τραβάει μέσα στη θάλασσα ό,τι βρει και μπορεί έτσι να καταστεί επικίνδυνο για παιδιά ή ηλικιωμένους, όχι όμως για νέους ανθρώπους που χαίρονται να το απολαμβάνουν.

Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Ιφίς και Αναξαρέτη

Κατά τον ομώνυμο αυτό μύθο, που αναφέρεται από τον Οβίδιο στις

 *«Μεταμορφώσεις»*, ο Ιφίς ή Ίφις ή Ίφιος ήταν ένας ωραίος νεανίας Κύπριος από τη Σαλαμίνα (της Κύπρου) που αγάπησε σφόδρα την πανέμορφη Αναξαρέτη. Μη ανταποκρινόμενη όμως εκείνη και αποκρούοντας τον έρωτά του, τον ανάγκασε να απαγχονιστεί  μπροστά στη πόρτα του σπιτιού της κι όταν εκείνη τον αντελήφθη ήταν πλέον αργά.

Τότε η θεά Αφροδίτη τιμώρησε την Αναξαρέτη μεταβάλλοντάς την σε λίθο.

Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Ίρις (μυθολογία)

Η **Ίρις** ήταν κατά την ελληνική μυθολογία δευτερεύουσα θεότητα του Ολύμπου, αναφερόμενη και ως μία από τις Άρπυιες. Ανήκε στην ακολουθία των θεών με καθήκοντα αγγελιαφόρου.

## Σύμφωνα με τη μυθολογία
Ήταν κόρη του Θαύμαντα και της Ωκεανίδας Ηλέκτρας, κατά τον Ησίοδο, και αδελφή των Αρπυιών Ωκυπέτης και της Αελλούς ή κατ΄ άλλη εκδοχή της Άρκης, την οποία τιμώρησε ο Δίας διότι κατά την Τιτανομαχία βοήθησε τους Τιτάνες.

Οι αρχαίοι Έλληνες φαντάζονταν την Ίριδα ακριβώς όπως αγιογραφούνται σήμερα από τους Χριστιανούς οι Αρχάγγελοι: Νέα, με πλούσιο βραχύ χιτώνα, με μεγάλες πτέρυγες στους ώμους και χρυσά φτερωτά σανδάλια, φέροντας στο χέρι το κηρύκειο, όπως ο Ερμής. Ήταν φτερωτή και ορμητική σαν θύελλα, γνωστή ως πιστή και γοργοπόδαρη αγγελιαφόρος των θεών.

Ο δρόμος που ακολουθούσε στον ουρανό για να μεταφέρει από τη Στύγα σε χρυσή υδροχόη, το για τον όρκο των θεών «ιερό ύδωρ» χαρασσόταν επτάχρωμος. Με την ορμή της βροχής έφθανε από τον Όλυμπο στη γη ή στη θάλασσα προκειμένου να παρακολουθήσει και να βοηθήσει την επίτοκο Λητώ όταν κατ΄ επιταγή της ζηλότυπης Ήρας «ουδείς τόπος φωτιζόμενος από τον Ήλιο» τη δεχόταν, ή όταν έσπευσε να παραλάβει τη Θέτιδα και να τη φέρει στον Πηλέα.

Είχε όμως και άλλες υπηρεσίες ιδίως κοντά στη θεά Ήρα. Αυτή έστρωνε το κρεβάτι της, βοηθούσε στον καλλωπισμό της ή άλειφε με «ιερά μύρα» τα θεία μέλη της. Αυτή κατά διαταγή της Ήρας έσπευδε στις μελλοθάνατες γυναίκες όταν βασανίζονταν επί μακρού και επιτάχυνε το τέλος των βασάνων τους με την κοπή των μετωπιαίων τριχών.
[thumb|[Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης, Βιέννη|αριστερά]]
Δεν απαξιούσε όμως να εκτελέσει παραγγελίες και θνητών, όπως την παρουσιάζει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, όπου σπεύδει κατά παράκληση του Αχιλλέα να ζητήσει από τον Βορρέα και τον Ζέφυρο να δυναμώσουν την πυρά του Πατρόκλου. Επίσης στην Ιλιάδα πείθει για λογαριασμό της τον Αχιλλέα να ξαναμπεί στη μάχη, μόλις σκοτώνεται ο φίλος του Πάτροκλος κι ο Έκτορας θέλει να πάρει το πτώμα του ήρωα.

Γενικά από όλες τις μυθολογικές ιστορίες διαφαίνεται καθαρά πως η Ίρις ήταν η ιδεατή ανθρωπόμορφη ιπτάμενη θεότητα (αλληγορική) της έννοιας του ατμοσφαιρικού φαινομένου του ουράνιου τόξου, προς τούτο και η στενή σχέση με την Ήρα, θεότητα του αέρα και των καιρικών φαινομένων.

Από τις γνωστές παραστάσεις της γνωστότερη είναι η επί του δυτικού αετώματος του Παρθενώνα, όπου μαζί με τον Ερμή περιμένει το αποτέλεσμα του αγώνα μεταξύ θεάς Αθηνάς και θεού Ποσειδώνα. Περίφημη επίσης είναι εκείνη επί του αγγείου Φρανσουά, όπου με τον Χείρωνα προηγείται της πομπής στην παραλαβή της Θέτιδας προκειμένου να την οδηγήσει στον από τους θεούς ορισθέντα Πηλέα.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 7 Ίρις, που ανακαλύφθηκε το 1847, πήρε το όνομά του από την παραπάνω δευτερεύουσα θεά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες αγγελιοφόροι
Αθανάσιος Αγγελόπουλος

Ο **Αθανάσιος Αγγελόπουλος**  (γενν. Κατερίνη, 1939) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και θεολόγος. Σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος του Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού (Καρίπειο Μέλαθρο στη Θεσσαλονίκη). 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κατερίνη το Νοέμβριο του 1939 και σπούδασε στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Βελιγραδίου, όπου και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές. Από το 1973 έως το 1981, διετέλεσε υφηγητής της Θεολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Το 1982, κατέλαβε θέση αναπληρωτή καθηγητή και το 1984 έγινε τακτικός καθηγητής εκκλησιαστικής ιστορίας στο Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ιδίου πανεπιστημίου. Συνταξιοδοτήθηκε το 2006. Είναι εξωτερικός συνεργάτης και περιστασιακά αρθρογράφος της εφημερίδας *«[[Το Παρόν]]»*.

Είναι ιδρυτής και επί τιμή Πρόεδρος του *Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού* που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Μέσω του Ιδρύματος, είναι συνδιοργανωτής, μαζί με τον Αθηναίο εκδότη Σταύρο Πανουσόπουλο της *Ελληνικής Εθνικής Γραμμής*, του προγράμματος *«Οικουμενικός Ελληνισμός»* που εφαρμόζει προγράμματα πάνω στον απόδημο Ελληνισμό, την Ορθοδοξίας, την διάδοση του ελληνικού πολιτισμού. Ο οργανισμός τελεί υπό την αιγίδα της Προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και έχει την υποστήριξη δήμων, μητροπόλεων και επιχειρηματιών από την Ελλάδα και την ομογένεια.

Έχει τιμηθεί με το οφφίκιο του *Άρχοντος Ακτουαρίου* του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1980), καθώς και με άλλες διακρίσεις και παρασημοφορήσεις από εκκλησίες, κράτη και ιδρύματα.

Έχει διατελέσει στο παρελθόν γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων το 1974, σύμβουλος της Επιτροπής Ορθοδοξίας της Βουλής των Ελλήνων και ειδικός σύμβουλος του υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης. Είχε αναπτύξει προσωπική φιλία με τον Αρχιεπίσκοπο Βορείου και Νοτίου Αμερικής Ιάκωβο. Ο Έλληνας ιεράρχης τον είχε επιλέξει για την επιστημονική επιμέλεια και της έκδοση της ανέκδοτης αλληλογραφίας του. Έχει τιμηθεί και διοριστεί από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως Ειδικός Επιστημονικός της Σύμβουλος επί Ιστορικοκανονικών ζητημάτων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πρόγραμμα Οικουμενικός Ελληνισμός

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 04/2013
Κήρες

Οι **Κήρες** (ενικός *κηρ*) κατά την ελληνική μυθολογία ήταν δαίμονες του βίαιου θανάτου, κόρες της Νύκτας. Κατά τον Ησίοδο στη *[[Θεογονία]]* ήταν πτερωτά πνεύματα του θανάτου και της εκδίκησης. Έφεραν μαύρες πτέρυγες, ερυθρά ενδύματα, μεγάλους κυνόδοντες και γαμψά νύχια. 

## Μυθολογικές αναφορές
Κατά την περιγραφή του Ησιόδου, «οι μαύρες Κήρες, τρίζοντας τα άσπρα δόντια τους, με μάτια τρομερά, ματωμένες, αχόρταγες, μάλωναν ποια θα πάρει αυτούς που έπεφταν στις μάχες και στις ένοπλες συμπλοκές. Όλες λαχταρούσαν να πιουν το μαύρο αίμα. Όταν κρατούσαν έναν πολεμιστή που είχε πέσει νεκρός ή τραυματίας, βύθιζαν τα μεγάλα νύχια τους στη σάρκα του και η ψυχή του πήγαινε στον Άδη και στον παγωμένο Τάρταρο, (*κρυόεντα Τάρταρον*). Αφού ρουφούσαν το αίμα του, πετούσαν το κουφάρι του πίσω τους και έτρεχαν, μέσα στο σάλαγο και τη σφαγή, να πέσουν πάνω σε καινούργια λεία» (βλ. Βικιθήκη, *"Ἀσπὶς Ἡρακλέους"*, 248 - 263). 

Ο μανδύας τους ήταν κατακόκκινος από το αίμα των πολεμιστών, που έπεφταν στο πεδίο της μάχης. Χτυπούσαν παντού τον άνθρωπο, τόσο στο κρεβάτι του, όσο και πάνω στα κύματα της θάλασσας. Μερικές φορές τις ονόμαζαν σκύλες και κόρες του Άδη. Συνεπώς, οι Κήρες αποτελούσαν, αλληγορικά, τις ανθρωπόμορφες εκείνες δυνάμεις που επιφέρουν το μοιραίο τέλος των βαριά τραυματισμένων καθώς και την τελευταία όψη αυτών, όπως π.χ. οι ανοικτές πληγές, η ακατάσχετη αιμορραγία, ο ιδρώτας, ο βογγυτός κ,λπ. Κατ΄ έννοια οι Κήρες αποτελούν το αυτό που λέγεται σήμερα «κακιά μοίρα» που κατά τη λαϊκή αντίληψη συνοδεύει τον κάθε άνθρωπο σε όλη του τη ζωή μέχρι να της δοθεί η ευκαιρία να προσδιορίσει τον βίαιο θάνατό του.

Κατά τον Όμηρο στην *[[Ιλιάδα]]*, οι Κήρες μοιάζουν με τις Μοίρες, του πεπρωμένου που θα επιλέξει ο θνητός μια για πάντα. Έτσι ο Αχιλλέας είχε να διαλέξει ανάμεσα στη καλή μοίρα και στη κακή μοίρα. Η μια θα του εξασφάλιζε μακρά ζωή με άδοξο τέλος αν δεν έφευγε από τον τόπο της γέννησής του και δεν εκτίθετο σε κινδύνους, ενώ η άλλη του πρόσφερε σύντομη ζωή με ένδοξο τέλος, και εξ αυτού αθανασία, αν πήγαινε να πολεμήσει κάτω από τα τείχη της Τροίας.

## Ιστορικές αναφορές
Ο Παυσανίας αναφέρει γυναίκα με το όνομα Κήρα και με «δόντια άγριου θηρίου και γαμψα νύχια» να στέκεται πίσω από τον Πολυνείκη στη μονομαχία του με τον Ετεοκλή.

Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ονομάζει τις Κήρες «γρήγορες σκύλες του Άδη, που από τις ομίχλες όπου περιστρέφονται, ρίχνονται πάνω στους ζωντανούς», ήταν δαίμονες που τις φοβόνταν όλοι κι ήταν πάντοτε έτοιμες να ορμήσουν. Κανένας θνητός δεν μπορούσε να γλιτώσει από τις Κήρες. Διέτρεχαν τα πεδία των μαχών μαζί με τους γύπες και σκόρπιζαν προς κάθε κατεύθυνση την καταστροφή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Άδης
Τόνι Λιούνγκ Τσίου Γουάι

Ο **Τόνι Λιούνγκ Τσίου-Γουάι** ή **Τόνυ Λενγκ** (*梁朝偉*, 27 Ιουνίου 1962) είναι ηθοποιός από το Χονγκ Κονγκ. 

Έγινε γνωστός μέσα από τους ρόλους που ενσάρκωσε σε ταινίες από το Χονγκ Κονγκ ή από την Ανατολική Ασία, οι οποίες προβλήθηκαν διεθνώς όπως οι *[[Α City of Sadness]]* (του Χου Χσιάο-Χσιεν, 1989), *[[Ο Τιμωρός του Χονγκ Κονγκ]]* (*Hard Boiled*, του Τζον Γου, 1992), *[[Cyclo]]* (του Τραν Ανχ Χανγκ, 1995), *[[Ήρωας (ταινία)|Ήρωας]]* (*Hero*, του Ζανγκ Γιμού, 2002), *[[Ο Άνθρωπος Του Νόμου]]* (*Infernal Affairs*, 2002), *[[Έρευνα Δολοφονίας]]* (*Infernal Affairs III*, 2003), *[[Lust, Caution]]* (του Ανγκ Λι, 2007), καθώς και από την αμερικανική παραγωγή της Marvel *[[Ο Shang-Chi και ο Θρύλος των Δέκα Δαχτυλιδιών]]* (2021). Επίσης, απέκτησε διεθνή φήμη μέσω των συνεργασιών του με τον σκηνοθέτη Γουόνγκ Καρ-Γουάι, καθώς έχει πρωταγωνιστήσει σε επτά ταινίες του σκηνοθέτη, στις *[[Days of Being Wild]]* (1990), *[[Chungking Express (ταινία)|Chungking Express]]* (1994), *[[Ashes of Time]]* (1994), *[[Happy Together]]* (1997) *[[Ερωτική επιθυμία]]* (*In the Mood for Love*, 2000), *[[2046 (ταινία)|2046]]* (2004) και *[[The Grandmaster]]* (2013).

Η μητρική του γλώσσα είναι η Καντονεζική, ωστόσο έχει ενσαρκώσει ρόλους σε Μανδαρινικά και Βιετναμέζικα και έχει παίξει δίπλα σε ηθοποιούς που ερμήνευαν σε Ιαπωνικά και Κορεάτικα. Ωστόσο, παρόλο που έχει παίξει σε πάνω από 100 παραγωγές από διάφορες χώρες και που μιλάει άπταιστα αγγλικά, δεν έχει ακόμη ερμηνεύσει στην αγγλική γλώσσα.

Για την ταινία *[[Ερωτική Επιθυμία|Ερωτική επιθυμία]]* απέσπασε το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2000 και το 2023 του απονεμήθηκε Χρυσός Λέοντας στο 80ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας αναφορικά με το σύνολο της καριέρας του. Το 2023 ανακοινώθηκε ότι θα πρωταγωνιστήσει στη νέα ταινία της, ουγγρικής καταγωγής σκηνοθέτη, Ίλντικο Ενιέντι. Πρόκειται για την πρώτη του ευρωπαϊκή συνεργασία και τα γυρίσματα αναμένεται να ξεκινήσουν εντός του 2024.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* O Τόνι Λιούνγκ Τσίου Γουάι στο IMDB
* Συνέντευξη του Τόνι Λιούνγκ
* Συνέντευξή του για την ταινία '''''2046'''''
* Ο Τόνι Λιούνγκ στο Rotten Tomatoes 

Κατηγορία:Ηθοποιοί από το Χονγκ Κονγκ
Γίγαντες (μυθολογία)

[thumb|Ο [Διόνυσος μάχεται με Τιτάνα κατά την διάρκεια της Τιτανομαχίας.|385x385εσ]]
Κατά την Ελληνική Μυθολογία οι αναφερόμενοι **Τιτάνες** φέρονται να γεννήθηκαν από το σώμα της Γης όταν έσταξε πάνω του αίμα από την πληγή του Ουρανού μετά τον ακρωτηριασμό που υπέστη από τον Κρόνο (βλ. Ησ. *[[Θεογονία|Θεογ.]]* 178-186). Με τον ίδιο τρόπο γεννήθηκαν και οι Ερινύες και οι Μέλιες Νύμφες (βλ. ό.π. 178-187).
## Σύμφωνα με τη μυθολογία
Οι Τιτάνες ήταν όντα τρομακτικά και υπερφυσικά. Είχαν μορφή ανθρώπου αλλά ήταν τρομεροί στην όψη, πελώριοι στο ανάστημα και ακαταμάχητοι στη δύναμη. Το σώμα τους ήταν φολιδωτό και κατέληγε σε ουρά σαύρας. Είχαν πυκνά μαλλιά και μακριά γένια. Στα τριχωτά χέρια τους κρατούσαν μακριά και λαμπερά ακόντια. Μολονότι είχαν θεϊκή καταγωγή ήταν θνητοί ή τουλάχιστον για να σκοτωθούν έπρεπε να χτυπηθούν ταυτόχρονα από ένα θεό και ένα θνητό. Άλλες παραδόσεις έλεγαν ότι κάποιοι από τους Τιτάνες ήταν αθάνατοι όσο πατούσαν στο έδαφος όπου είχαν γεννηθεί. Επικρατέστερο μέρος για τη γέννησή τους είναι η Παλλήνη της Χαλκιδικής, μια περιοχή εξαιρετικά άγρια. 

Οι Γίγαντες ήταν πολύ περισσότεροι από τους Τιτάνες, τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες. Υπολογίζονται γύρω στους εκατό. Κατοικούσαν στις δυτικές ακτές του Ωκεανού όπου συχνά τους επισκέπτονταν οι θεοί και έπαιρναν μέρος στα συμπόσιά τους. Αυτό γινόταν στις γιορτές όταν οι Γίγαντες πρόσφεραν εκατόμβες. Ακόμα και στο δρόμο, όταν τους συναντούσαν οι θεοί, πήγαιναν μαζί τους. Παρ' όλα αυτά, κάποτε ήρθαν σε σύγκρουση μαζί τους, την περίφημη Τιτανομαχία. Η δύναμη των Γιγάντων ήταν αφάνταστη. Μπορούσαν να ξεκολλούν με ευκολία βράχους ολόκληρους και να τους εκσφενδονίζουν μακριά.

## Τα ονόματα των Γιγάντων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Σαπωνοποίηση

**Σαπωνοποίηση** ονομάζεται η διαδικασία της υδρόλυσης ενός εστέρα ανώτερων λιπαρών οξέων, με αλκαλική βάση NaOH ή KOH για να σχηματίσει μία αλκοόλη και το άλας ενός οξέος. Ο όρος είναι γνωστός για την περιγραφή της αντίδρασης μίας αλκαλικής βάσης και λίπους, για τον τελικό σχηματισμό του σαπουνιού. Με την χρήση NaOH παρασκευάζονται κυρίως σκληρά σαπούνια, ενώ με τη χρήση KOH παρασκευάζονται κυρίως τα υγρά σαπούνια.

Η σαπωνοποίηση είναι κατά βάση αυθόρμητη αντίδραση. Κάθε "σούπα" που περιέχει νερό, NaOH και λάδια μπορεί να παραγάγει στερεό σαπούνι.

## Οι αντιδράσεις

Το ΝaOH είναι βάση, που σημαίνει ότι διασπάται σε ιόντα όταν βρίσκεται σε υδατικά διαλύματα. Τα μόρια του νερού, ως πολικά, υπερνικούν την ελκτική δύναμη μεταξύ του ατόμου Na και του υδροξυλίου. Κατά συνέπεια, τα άτομα Na και τα υδροξύλια κυκλοφορούν ελεύθερα ως φορτισμένα αντικείμενα (ιόντα), περιτρυγιρισμένα από μόρια νερού. Παράλληλα, απελευθερώνεται θερμότητα (εξώθερμη αντίδραση) και αέριο υδρογόνο. 

Αν στο παραπάνω διάλυμα προστεθεί ένα οξύ, ακόμα και ασθενές όπως το λάδι, το πολύ επιθετικό και αντιδραστικό ιόν του νατρίου θα αρχίσει να κολλάει πάνω στη μοριακή αλυσίδα του οξέος. Τελικά θα ενωθούν και θα δημιουργήσουν νερό και ένα νέο ουδέτερο μόριο, το αλάτι (σαπούνι).

Η αντίδραση σαπωνοποίησης συνεχίζεται αυθόρμητα μετά τη μίξη των υλικών και μπορεί να διαρκέσει από αρκετές ώρες μέχρι λίγους μήνες. Το μείγμα σιγά σιγά στερεοποιείται ενώ ταυτόχρονα χάνει νερό μέσω εξάτμισης. 

Τα τελικά προϊόντα της σαπωνοποίησης είναι το στερεό σαπούνι και μια παχύρρευστη ουσιά, η γλυκερίνη ή γλυκερόλη. Κατά τη βιομηχανική σαπωνοποίηση, η γλυκερόλη συνήθως αφαιρείται με βρασμό του μείγματος για να μεταπωληθεί ή για να χρησιμοποιηθεί σε άλλες εφαρμογές.
 

Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Καρλ φον Πιλότυ

Ο **Καρλ φον Πιλότυ** (*Karl Theodor von Piloty*, Μόναχο, 1 Οκτωβρίου 1826 – Μόναχο, 21 Ιουλίου 1886) ήταν Γερμανός ζωγράφος κοντά στον οποίο μαθήτευσαν μερικοί από τους σπουδαιότερους Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα. 
## Βιογραφία
Ο πατέρας του Πιλότυ, Φερδινάνδος, ήταν διακεκριμένος λιθογράφος. Το 1840 ο Καρλ έγινε δεκτός στην Ακαδημία του Μονάχου για να σπουδάσει ζωγραφική με δασκάλους τον Schorn και τον Schnorr. Με το τέλος των σπουδών του, ταξίδεψε για ένα σύντομο διάστημα στο Βέλγιο, τη Γαλλία και την Αγγλία. Επέστρεψε στο Μόναχο και άρχισε να ζωγραφίζει ιστορικά θέματα με επικό και εθνικιστικό χαρακτήρα. Το 1854 παρουσίασε τον πίνακα *Η άνοδος του βασιλιά Μαξιμιλιανού Α΄ στην Καθολική Συμμαχία* και το επόμενο έτος (1855) παρουσίασε τον πίνακα *Ο Σένι εμπρός στο πτώμα του Βαλλενστάιν*, έργο που του εξασφάλισε την έδρα ζωγραφικής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. 

Συνέχισε να ζωγραφίζει ιστορικά θέματα από την αρχαιότητα, τον Μεσαίωνα και τα νεότερα χρόνια. Πέθανε το 1886 αφήνοντας ημιτελές το έργο *Θάνατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου*. 
Θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος του γερμανικού ρεαλισμού (ή γερμανικού ακαδημαϊσμού) του 19ου αι. Μεταξύ των μαθητών συγκαταλέγονται και μερικοί πολύ γνωστοί Έλληνες ζωγράφοι όπως ο Νικηφόρος Λύτρας, ο Νικόλαος Γύζης και ο Κωνσταντίνος Βολανάκης.


Αρχείο:Karl Theodor von Piloty 001.jpg|*Ο αστρολόγος Σένι εμπρός στο πτώμα του Βαλλενστάιν*, 1855. Νέα Πινακοθήκη του Μονάχου. Η σκηνή έχει πολλές ομοιότητες με τον πίνακα *Η Αντιγόνη εμπρός στο νεκρό Πολυνείκη*, που ζωγράφισε ο Νικηφόρος Λύτρας δέκα χρόνια αργότερα (1865)
File:Karl_Theodor_von_Piloty_Murder_of_Caesar_1865.jpg|*Η δολοφονία του Καίσαρα*, 1865, Αννόβερο, Niedersächsisches Landesmuseum
File:Carl_Theodor_von_Piloty_-_Thusnelda_Led_in_Germanicus'_Triumph_-_WGA17766.jpg|* Η Thusnelda κοσμεί τον θρίαμβο του Γερμανικού*, 1873, Μόναχο, Νέα Πινακοθήκη
File:Muepilotymonachia2015c99.png|*Monachia, η ιστορία του Μονάχου*, 1873-79, Μόναχο, Νέο Δημαρχείο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Λιθογράφοι
Διονύσιος Τσόκος

Ο **Διονύσιος Τσόκος** (Ζάκυνθος, 1814 ή 1820 &ndash; Αθήνα, 1862) ήταν ένας από τους πρώτους εθνικούς ζωγράφους της ελεύθερης Ελλάδας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο γύρω στα 1820. Φέρεται να έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής στη Ζάκυνθο υπό την εποπτεία του Νικόλαου Καντούνη. Αργότερα εγκαταστάθηκε λόγω σπουδών στη Βενετία όπου σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της πόλης με καθηγητή τον Ιταλό Λουδοβίκο Λιππαρίνι (Ludovico Lipparini). Μάλιστα κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην ιταλική πόλη συμμετείχε δύο φορές σε εκθέσεις ζωγραφικής . Το 1847 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και το 1856 τοποθετήθηκε στη θέση του καθηγητή σχεδίου στο Αρσάκειο Αθηνών. Επηρεασμένος από τον καθηγητή του και εμπνευσμένος από υψηλό πατριωτικό φρόνημα ζωγράφισε μια σειρά από έργα σχετιζόμενα με την Ελληνική Επανάσταση του 1821 όπως η *Φυγή από την Πάργα* (1849), *Ο όρκος των Φιλικών* (1849), *Η δολοφονία του Καποδίστρια* (1850), κ.ά. Από το 1850 έως το 1860 εκτέλεσε κατά παραγγελία πολλές προσωπογραφίες ιστορικών προσώπων της εποχής καθώς και προσωπογραφίες  καθηγητών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Λίγο χρόνια πριν από το θάνατό του, ανέλαβε έπειτα από παραγγελία της ελληνικής κυβέρνησης να ζωγραφίσει πορτραίτα των αγωνιστών της Επανάστασης, όμως ο θάνατος του το 1862 δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει το έργο του.

## Τεχνοτροπία
Το έργο του - κυρίως θέματα από την Επανάσταση του 1821, προσωπογραφίες και αγιογραφίες - συνδυάζει στοιχεία ακαδημαϊσμού χωρίς να απουσιάζουν στοιχεία της Επτανησιακής Σχολής ενώ είναι εμφανής η τάση εξιδανίκευσης. Στα έργα του που αφορούν την Επανάσταση παρατηρούνται σκηνές μικρού μεγέθους, σχετιζόμενες κατά κύριο λόγο με τα Επτάνησα ενώ σε αυτά είναι έντονη περισσότερο η προσωπική συγκίνηση ενώ παρά την ύπαρξή της, η ηρωική διάθεση υπάρχει σε μικρότερη κλίμακα.  


File:Dame_by_Tsokos.jpg|*Προσωπογραφία κυρίας*, 1851, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη
File:Flucht_aus_Parga_by_Tsokos.jpg|*Η φυγή των Παργινών*, 1855, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη
File:Taufe_in_Zakynthos_by_Tsokos.jpg|*Βαφτίσια σε Ζακυνθινή εκκλησία*, 1855, Αθήνα, Εθνική Πινακοθήκη
Εικόνα:Tsokos - Theoklitos Farmakidis.jpg|*Προσωπογραφία του Θεόκλητου Φαρμακίδη*, 1858,  Αθήνα, Συλλογή της Βουλής των Ελλήνων


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *Ζωγραφίζοντας στην Κέρκυρα*. Παράρτημα Κέρκυρας: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου - Υπουργείο Πολιτισμού
* *Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια Τέσσερις αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής - Από τις Συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και του Ιδρύματος Ευριπίδη Κουτλίδη*. Αθήνα: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου. 1999.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Προσωπογράφοι
Γεσίλ Ιρμάκ

Ο **Γεσίλ Ιρμάκ** *(Yesilirmak)* είναι ποταμός της Μικράς Ασίας, στη σημερινή Τουρκία, ο οποίος εκβάλλει στον Εύξεινο Πόντο. Το αρχαίο όνομά του ήταν **Ίρις**. Το σύγχρονό του όνομα στα τουρκικά σημαίνει «πράσινος ποταμός».

Έχει μήκος 519 χλμ και η ταχύτητα ροής του είναι 5 χλμ την ώρα. Πηγάζει από την περιοχή της Σεβάστειας και το όρος Köse, στην πορεία του περνάει από την Αμάσεια, την οποία χωρίζει στα δύο, και εκβάλλει στην Σαμψούντα. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Φωτογραφία του Γεσίλ Ιρμάκ στην Αμάσεια
* Φωτογραφία του Γεσίλ Ιρμάκ στην Αμάσεια 

Ιρις
Γεσιλ Ιρμακ
7 Ίρις

Η **Ίρις** (λατινικά και διεθνώς: **Iris**) είναι αστεροειδής που φέρεται με αύξοντα αριθμό 7. Ως ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης, είναι περίπου εβδόμου μεγέθους (6,7) κατά τη μέση αντίθεσή της.
Ανακαλύφθηκε στις 13 Αυγούστου 1847 από τον Άγγλο αστρονόμο Τζον Ράσελ Χιντ, που παρατηρούσε από το Λονδίνο. Η Ίρις περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλο ημιάξονα της τροχιάς της) 2,3858 αστρονομικών μονάδων ή 356,9 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η εκκεντρότητα της τροχιάς της είναι e = 0,2302.

Η Ίρις εμφανίζει περιοδικές μεταβολές λαμπρότητας, που οφείλονται στην περιστροφή της περί τον άξονά της μία φορά κάθε 7 ώρες και 8 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet)

Ιρις
Ίριος

**Ίριος** νήσος (και όχι Ίρις ή Ίριδος νήσος) ονομάζεται χαμηλού υψόμετρου (χθαμαλή), τριγωνική νήσος που βρίσκεται στο «δέλτα» του ποταμού Ίριδα της Καππαδοκίας στον «κόλπο του Αγκώνος» (Σαμψούντα) όπως την αναφέρει και ο Αρριανός στο *[[Περίπλους του Ευξείνου Πόντου|Περίπλους Ευξείνου]]* σύγγραμμά του.

Κατηγορία:Πόντος
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Κατηγορία:Καππαδοκία
Ίρις (οφθαλμού)

thumb|right|Μπλε ίριδα ματιού.
Η **ίρις**, κοινώς **ίριδα**, ονομάζεται στην ανατομία του οφθαλμού το δισκοειδές διάτρητο διάφραγμα στην πρόσθια μοίρα του οφθαλμού που βρίσκεται μεταξύ του κερατοειδή χιτώνα και του φακού και στο μέσον της οποίας βρίσκεται το άνοιγμα της κόρης. Ο ρόλος της είναι να ρυθμίζει την ποσότητα του φωτός που μπαίνει στο μάτι και φτάνει στον αμφιβληστροειδή, συστελλόμενη όταν το φως είναι άφθονο και διαστελλόμενη όταν είναι λίγο, βοηθώντας έτσι την όραση και την αίσθηση βάθους. Αυτό είναι εφικτό λόγω του ότι η ίριδα αποτελείται από μυικό ιστό. Αποτελεί τμήμα του ραγοειδή χιτώνα του ματιού.

thumb|Ανοιχτή καστανή ίριδα ματιού.
Η ίριδα μπορεί να έχει διάφορα χρώματα, όπως μαύρο, καφέ, γαλάζιο ή πράσινο. Σε μερικούς ανθρώπους η ίριδα του ενός ματιού έχει διαφορετικό χρώμα από του άλλου, μια κατάσταση που ονομάζεται ετεροχρωμία. Το χρώμα της ίριδας οφείλεται ουσιαστικά στην μελανίνη, την ουσία που χρωματίζει τα μαλλιά και το δέρμα. Στον αλμπινισμό, παθολογική κατάσταση κατά την οποία η μελανίνη εκλείπει από τον οργανισμό, η ίριδα έχει ένα κόκκινο-ροζ χρώμα.

Η όποια φλεγμονή της ίριδας που μπορεί να προέρχεται από ποικίλες αιτίες ονομάζεται «ιρίτις» (ή και «ιρίτιδα»). Σήμερα η Ιατρική οφθαλμολογική έχει φθάσει στο σημείο της διάγνωσης πολλών ασθενειών με ιριδοσκόπηση.

Η συστολή (μύση) και διαστολή (μυδρίαση) της κόρης είναι το πιο κλασικό και χειροπιαστό παράδειγμα της αλληλεπίδρασης νευρικού συστήματος και ερεθισμάτων στο ανθρώπινο σώμα. Η λειτουργία αυτή ρυθμίζεται μέσω της ισορροπίας ανάμεσα στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα που νευρώνει το διαστολέα της κόρης και το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, που νευρώνει το σφιγκτήρα της κόρης που δρουν ανταγωνιστικά μεταξύ τους (η διαστολή της κόρης ελέγχεται από το συμπαθητικό, ενώ η συστολή από το παρασυμπαθητικό).

Σε κατάσταση ηρεμίας, η κόρη παρουσιάζει αδιάκοπα ανεπαίσθητες μεταβολές της διαμέτρου της (φυσιολογικός ίππος) λόγω της ανταγωνιστικής δράσης συμπαθητικού και παρασυμπαθητικού. Η μέση διάμετρός της είναι στον ενήλικο 3 έως 4 χιλιοστόμετρα, ελαττώνεται όταν η κόρη συστέλλεται (μύση) και αυξάνεται όταν διαστέλλεται (μυδρίαση). Η κόρη το καλοκαίρι είναι σε μύση, κατά τη λιποθυμία σε ελαφρά μυδρίαση, στην προθανάτια αγωνία σε μύση και αμέσως μετά τον θάνατο σε απότομη μυδρίαση.

Το διάφραγμα της ίριδας είναι πολύ χαρακτηριστικό σε πολλά ζώα όπως στις γάτες αλλά κυρίως στα φίδια όπου εξ αυτής και του σχήματος της κόρης (κάθετο ή οριζόντιο) διακρίνονται εύκολα τα ιοβόλα (αυτά που φέρουν δηλητήριο) από τα άγλυφα (μη δηλητηριώδη). Στην κατσίκα και άλλα μηρυκαστικά το άνοιγμα της ίριδας είναι οριζόντιο, επειδή κάτι τέτοιο βοηθά την όραση στο κάθετο επίπεδο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μάτι
Ίρις (ζωολογία)

Η **Ίρις** (**Iris**) είναι γένος από την τάξη Μαντώδη, και την οικογένεια *Mantidae*. Κατατάσσεται στα πτερωτά έντομα. Στην Ευρώπη συναντούμε δυο είδη, την *Iris polystictica* (Fischer de Waldheim 1846) 
και την Iris oratoria (Linnaeus 1758).  Την τελευταία συναντούμε και στην Ελλάδα.
Παγκοσμίως αναφέρονται 14 έιδη του γένους.

Οι ίριδες είναι από τα ωραιότερα του είδους, μικρά πράσινα ή κιτρινωπά ή φαιόχρωμα, μεγαλύτερα από τα κουνούπια, με οπίσθιες μάλλον πτέρυγες κοσμούμενες από τόξα που ιριδίζουν, κυανά, ιώδη κλπ, εξ ου και το όνομά τους.

Το ανάστημά τους είναι μέτριο και είναι αποκλειστικά εντομοφάγα. Ζουν κυρίως σε ξηρές τοποθεσίες.
## Αναφορές


Κατηγορία:Μαντώδη
Κόλπος της Ίριδας

thumb|250px|Φωτογραφία του Κόλπου της Ίριδος από το διαστημικό όχημα Clementine.
Ο **Κόλπος της Ίριδος (Sinus Iridum)** είναι επίπεδο εκκόλπωμα που βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Θάλασσας των Βροχών της Σελήνης. Ο κόλπος έχει διάμετρο 235 χιλιόμετρα. Ο κόλπος της Ίριδας σχηματίστηκε από τη σύγκρουση ενός αστεροειδή με τη Σελήνη. Η σύγκρουση δημιούργησε έναν κρατήρα ο οποίος στη συνέχεια γέμισε με βασάλτη σχηματίζοντας μια σεληνιακή θάλασσα, πριν 3,4 με 3 δισεκατομμύρια χρόνια. Ο κόλπος περιβάλλεται από τα όρη Ιούρας, τα οποία σχηματίζουν το χείλος του κρατήρα. Μέσα στον κόλπο υπάρχουν ρυτιδώδεις ράχες. Ο κόλπος της Ίριδας είχε προταθεί ως υποψήφιο σημείο προσελήνωσης της κινεζικής αποστολής Τσανγκέ 3, αλλά τελικά προσεληνώθηκε λίγο ανατολικότερα, στη Θάλασσα των Βροχών.

## Παραπομπές


Ιρις
Ίρις (οπτική)

Στην οπτική **Ίριδα** ονομάζεται το διάφραγμα οποιουδήποτε οπτικού οργάνου που προσομοιάζει την ίριδα του οφθαλμού. Έχει δύο κύριες λειτουργίες, τον έλεγχο της ισχύος της εισερχόμενης ακτινοβολίας στο όργανο και την μεταβολή του βάθους πεδίου του οργάνου. Ο έλεγχος της ισχύος επιτυγχάνεται με τη μεταβολή της ενεργούς διατομής της ίριδας-διαφράγματος. Με αυτό τον τρόπο η διατομή της δέσμης της εισερχόμενης ακτινοβολίας περιορίζεται από την διατομή της ίριδας. Το τελικό αποτέλεσμα είναι π.χ. να μην υπερεκτεθεί το φιλμ της φωτογραφικής μηχανής. 

Κατά δεύτερον η ελάττωση της διατομής της ίριδας αυξάνει το βάθος πεδίου του οργάνου. Έτσι είδωλα δύο αντικειμένων που βρίσκονται σε διαφορετικές αποστάσεις μεταξύ τους στον τρισδιάστατο χώρο, αποτυπώνονται με την ίδια ευκρίνεια στο πέτασμα του ειδώλου. Δηλαδή το οπτικό σύστημα είναι εστιασμένο ταυτόχρονα και στις δύο αποστάσεις των αντικειμένων. 

Η ελάττωση όμως της διατομής της ίριδας ελαττώνει την εισερχόμενη ισχύ της δέσμης, συνεπώς θα πρέπει να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο για την λήψη του ειδώλου.

Κατηγορία:Φωτογραφικός εξοπλισμός
Κατηγορία:Οπτικά όργανα
Beagle

Το όνομα **Beagle** μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
* Το Μπιγκλ, μια διάσημη αγγλική ράτσα κυνηγόσκυλου
* HMS Beagle, πλοίο με το οποίο ταξίδεψε ο Κάρολος Δαρβίνος.
* Beagle 2, ευρωπαϊκή διαστημική συσκευή με προορισμό τον πλανήτη Άρη.
* Beagle (λογισμικό), εργαλείο αναζήτησης δεδομένων του Linux.
Έντουαρντ Μπάρνετ Τάιλορ

Ο **Έντουαρντ Μπάρνετ Τάιλορ** (Edward Burnett Tylor, 2 Οκτωβρίου 1832 - 2 Ιανουαρίου 1917) ήταν Άγγλος ανθρωπολόγος, ο οποίος επινόησε τον όρο *[[ανιμισμός]]* (η πίστη στην ατομική ψυχή ή *anima* όλων των πραγμάτων, ακόμη και των δέντρων και των βουνών), τον οποίο θεώρησε ως πρώτη φάση της εξέλιξης των θρησκειών.

Οι θέσεις του Βρετανού στην καταγωγή Ε. Μπ. Τέιλορ θεωρούνται η πεμπτουσία του πολιτισμικού εξελικτικισμού. Σε έργα του όπως το *Πρωτόγονος πολιτισμός* και το *Ανθρωπολογία* ο Τέιλορ άρχισε να δημιουργεί το εννοιολογικό πλαίσιο της επιστημονικής σπουδής της ανθρωπολογίας, στηριζόμενος -και αναπτύσοντας ταυτόχρονα- στις εξελικτικές θεωρίες του Δαρβίνου. Πίστευε ότι η κοινωνία και η θρησκεία, αναπτύχθηκαν για μια λειτουργική αιτία και ότι αυτή η αιτία ήταν καθολική. Πέρασε το μεγαλύτερο τμήμα της επαγγελμaτικής του σταδιοδρομίας διδάσκοντας στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

## Έργα
* *Anahuac* (1861) 
* *Researches into the Early History of Mankind* (1865) - (Έρευνες στην πρώιμη ιστορία της ανθρωπότητας)
* *Primitive Culture* (1871) - (Πρωτόγονος πολιτισμός)
* *Anthropology* (1881) - (Ανθρωπολογία)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ανθρωπολόγοι
Κριθομαντεία

Η **κριθομαντεία** αποτελεί πανάρχαιο τρόπο μαντικής τέχνης προς εξαγωγή μελλοντικών προβλέψεων (μαντευμάτων) και ειδικά από τη παρατήρηση των κόκκων  της κριθής (κριθαριού) που κατά τη τέλεση των θυσιών χρησιμοποιούνταν ως «προθύματα», καθιστάμενα έτσι «ιερά», όπως και οτιδήποτε που ερχόταν σε επαφή με το βωμό.

Η «κριθομαντεία» ήταν ο πρόγονος αλλά και το πρότυπο των  νεώτερων στην αρχαία λαογραφία τεχνικών της μαντικής τέχνης, όπως της αλευρομαντείας   και της αλφιτομαντείας.

## Πηγές
"Εγκυκλοπαιδικό λεξικό Ηλίου" τόμος 11ος  σ.553

Κατηγορία:Αρχαία μαντική
Ιχθυομαντεία

Η **ιχθυομαντεία** αποτελούσε μαντικό τρόπο πρόβλεψης των μελλοντικών γεγονότων με την εξέταση της κίνησης των ψαριών. Ήταν διαδεδομένη κυρίως στα Σούρα της Λυκίας.

Ελάχιστες πληροφορίες υπάρχουν για αυτόν τον τρόπο πρόβλεψης οι οποίες προέρχονται κυρίως από τον Αιλιανό (Ιστορία των Ζώων Η,5) και τον Αθήναιο (333,δ).

Σύμφωνα μ΄ αυτές, τοποθετούνταν μέσα στη θάλασσα και κοντά στις ακτές ξύλινοι οβελίσκοι, ως πλωτά παρατηρητήρια, και από εκεί ο ιερέας (*ιχθυομάντης*) έριχνε μικρά κομμάτια ψωμιού και κρέατος. Παρακολουθούσε τον αριθμό των ψαριών που πλησίαζαν, τις κινήσεις τους και το είδος τους και διατύπωνε έτσι το χρησμό.

Κατηγορία:Αρχαία μαντική
Ιχθύας

Ο **Ιχθύας** ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος των αρχών του 4ου αιώνα  π.Χ. που ανήκε στη Μεγαρική σχολή. Ήταν γιος του Μετάλλου και μαθητής του Ευκλείδη του Μεγαρικού τον οποίον και διαδέχθηκε στη διεύθυνση της Μεγαρικής σχολής.
	
Προς τον Ιχθύα απηύθυνε φιλοσοφικό διάλογο ο Διογένης ο Κυνικός.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Μεγαρικοί φιλόσοφοι
Ανάφλεξη

**Ανάφλεξη** ή έναυση είναι η έναρξη της καύσης, δηλαδή της χημικής αντίδρασης που λαβαίνει χώρα κατά την ένωση ενός καυσίμου με κάποιον οξειδωτικό παράγοντα, ο οποίος συνηθέστερα είναι το οξυγόνο.

Για να συμβεί η ανάφλεξη του καυσίμου, απαιτούνται τρεις παράγοντες:

* καύσιμο,
* οξειδωτικός παράγων, στην απαραίτητη αναλογία με το καύσιμο,
* πηγή ανάφλεξης (πηγή εναύσεως), που συνήθως είναι σπινθήρας ή φλόγα ή μια πυρωμένη επιφάνεια.

Η ποσότητα του οξυγόνου (αέρα) που απαιτείται για να συμβεί ανάφλεξη για μια δεδομένη ποσότητα καυσίμου, πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ κάποιων ορίων. Τα όρια της απαιτούμενης αναλογίας καυσίμου/αέρα για να συμβεί ανάφλεξη είναι γνωστά σαν **όρια αναφλεξιμότητας** και διαφέρουν από καύσιμο σε καύσιμο.

Αν η περιεκτικότητα σε καύσιμο ενός μείγματος καυσίμου / αέρα είναι μικρότερη από το κατώτερο όριο αναφλεξιμότητας, τότε το μείγμα δεν αναφλέγεται (ανεπάρκεια καυσίμου) και λέγεται *φτωχό σε καύσιμο*. Αντίθετα, αν η περιεκτικότητα σε καύσιμο είναι μεγαλύτερη από το ανώτερο όριο αναφλεξιμότητας, τότε το μείγμα δεν αναφλέγεται (ανεπάρκεια αέρα) και λέγεται *πλούσιο σε καύσιμο*.

Ένα παράδειγμα πλούσιου ή φτωχού σε καύσιμο μείγματος δίνουν οι βενζινοκινητήρες των αυτοκινήτων που λειτουργούν με εξαέρωση της βενζίνης (καρπυρατέρ): Το χειμώνα, σε χαμηλές θερμοκρασίες, η εξαέρωση είναι δυσκολότερη, το μείγμα που φτάνει στους κυλίνδρους είναι φτωχό σε καύσιμο και η ανάφλεξη δυσκολότερη. Στις περιπτώσεις που η εξαέρωση της βενζίνης είναι περισσότερη από το κανονικό (π.χ. υπερβολική χρήση της μίζας στο ξεκίνημα ή υπερθέρμανση του κινητήρα λόγω φορτίου), σχηματίζεται και φτάνει στους κυλίνδρους μίγμα πλούσιο σε καύσιμο, οπότε παρατηρείται συχνά το γνωστό "μπούκωμα" και σβήσιμο ή δυσκολία στο ξεκίνημα της μηχανής.

Τα όρια αναφλεξιμότητας ενός μίγματος καυσίμου αέρα επηρεάζονται από διάφορους παράγοντες. Μερικοί από αυτούς είναι:
* Πίεση του μίγματος: Αν η πίεση του μίγματος αυξηθεί, συνήθως τα όρια αναφλεξιμότητας διευρύνονται, ενώ αντίθετα με μείωση της πίεσης τα όρια αναφλεξιμότητας περιορίζονται.
* Θερμοκρασία του μίγματος: Με την αύξηση της θερμοκρασίας του μίγματος παρατηρείται διεύρυνση των ορίων αναφλεξιμότητας.

## Δείτε επίσης
* Φωτιά
* Αυτανάφλεξη

Κατηγορία:Μηχανολογία
Κατηγορία:Καύση
Ιφιμέδεια

Στην Ελληνική μυθολογία η **Ιφιμέδεια** ή **Ιφιμέδη** φέρεται ως θυγατέρα του Τρίοπα, βασιλιά της Θεσσαλίας, και σύζυγος του Αλωέος. Κατά την Ομηρική και Ησιοδική γενεαλογία ήταν μητέρα (εκ του Ποσειδώνα) των Γιγάντων Εφιάλτη και Ώτου, των γνωστών Αλωάδων εκ του κατά τεκμήριο πατέρα τους Αλωέα.

Οι μεταγενέστεροι συγγραφείς την Ιφιμέδεια την θεωρούν τροφό μόνο των Γιγάντων αυτών.

Μια μέρα που η Ιφιμέδεια και η κόρη της Παγκράτις λάτρευαν τον θεό Διόνυσο, εμφανίσθηκαν δύο Θράκες πειρατές της Νάξου, ο Σκέλλις και ο Κασσαμενός ή Σικελός. Ερωτεύθηκαν ακαριαία τις δύο γυναίκες, αλλά, αφού τις απήγαγαν, ο Διόνυσος τους ενεφύσησε μανία και αλληλοσκοτώθηκαν. Ο Αγασσαμενός, βασιλιάς της Νάξου, κράτησε για τον εαυτό του την Παγκράτιδα και έδωσε την Ιφιμέδεια σε κάποιο φίλο του. Ο Αλωεύς έστειλε τους γιούς του στη Νάξο για να βρουν τη μητέρα και την αδελφή τους. Οι Αλωάδες απάλλαξαν τη Νάξο από τους Θράκες πειρατές και ανέλαβαν τη βασιλεία της νήσου.

Η Ιφιμέδεια λατρευόταν κυρίως στα Μύλασα της Καρίας, ενώ το όνομά της συνδεόταν με την προϊστορική περίοδο της Νάξου. Ο τάφος της ήταν γνωστός μέχρι του 150 π.Χ. στο Ανθηδόνι της Βοιωτίας.

Κατηγορία:Καρία

Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί

Ιφιμεδεια
Ιφινόη

Με το όνομα Ιφινόη στην Ελληνική Μυθολογία φέρονται τρία πρόσωπα:

* Ιφινόη (του Προίτου): Κόρη του βασιλιά του Άργους Προίτου.
* Ιφινόη (του Αλκαίου): Κόρη του Αλκαίου
* Ιφινόη (του Νίσου): Κόρη του βασιλιά των Μεγάρων Νίσου.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αυτανάφλεξη

Η **αυτανάφλεξη** είναι μια ειδική περίπτωση αιφνίδιας ανάφλεξης καύσιμου υλικού, χωρίς εξωτερικό αίτιο. Δηλαδή που δεν απαιτείται φλόγα ή σπινθήρας για την ανάφλεξη του μίγματος καυσίμου / αέρα.

Στην περίπτωση της αυτανάφλεξης η θερμοκρασία του υλικού  φτάνει σε μια ειδική τιμή που λέγεται **θερμοκρασία αυτανάφλεξης**, πάνω από την οποία το μείγμα αναφλέγεται αυτόματα (χωρίς την ανάγκη φλόγας ή σπινθήρα).

Υπάρχουν υλικά που όσο κι αν φαίνονται "αθώα" είναι δυνατόν να προκαλέσουν φωτιά με αυτανάφλεξη, όπως για παράδειγμα ο υγρός σανός, που μπορεί ν΄ αναπτύξει μεγάλη θερμοκρασία και ν΄ αναφλεγεί. Επίσης το στουπί καθαρισμού της βέργας της στάθμης λαδιού των κινητήρων αυτοκινήτων όταν τοποθετείται κοντά στον κινητήρα, σφουγγάρια καθαρισμού μαγειρείων που φέρουν λίπη όταν τοποθετούνται κοντά σε εστίες θερμότητας κ.λπ.

Το φαινόμενο έχει ιδιαίτερη σημασία και βρίσκει εφαρμογή στους κινητήρες ντίζελ, στους οποίους η ανάφλεξη του καυσίμου (πετρελαίου) γίνεται με αυτανάφλεξη (δεν υπάρχουν  σπινθηριστές (μπουζί)). Για να γίνει αυτό δυνατό, γίνεται πολύ ψηλή συμπίεση του αέρα (λόγος συμπίεσης 15:1 και πάνω) στον κύλινδρο, με αποτέλεσμα την άνοδο της θερμοκρασίας του, η οποία με τη σειρά της εξασφαλίζει την αυτανάφλεξη του πετρελαίου που ψεκάζεται στο τέλος της συμπίεσης.

Η θερμοκρασία αυτανάφλεξης επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες, όπως η πίεση. Αύξηση της πίεσης προκαλεί μείωση της θερμοκρασίας αυτανάφλεξης.

Η αυτανάφλεξη των καυσίμων έχει ιδιαίτερη σημασία για την αποθήκευσή τους σε δεξαμενές και μπορεί να γίνει αιτία σοβαρών ατυχημάτων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ενεργειακή τεχνολογία
Κατηγορία:Καύση
Ιφικλής

Στην Ελληνική μυθολογία ο **Ιφικλής** (στα αρχ. ελλ. **Ἰφικλῆς**) ήταν γιος του Αμφιτρύωνα και της Αλκμήνης, δίδυμος ετεροθαλής αδελφός του Ηρακλή, πατέρας του Ιόλαου και, κατά μια εκδοχή, της Ιόπης, η οποία δόθηκε ως σύζυγος στον Θησέα. 

Ακολούθησε τον Ηρακλή σε πολλούς από τους αγώνες του όπως και στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου. Κατά την εκστρατεία όμως του αδελφού του κατά των Μολιονιδών τραυματίσθηκε και πέθανε στη Φενεό της Αρκαδίας.

Στη τελευταία αυτή λεπτομέρεια προσκρούει η άλλη εκδοχή ότι έπεσε στη μάχη κατά του Λαομέδοντα φονευθείς από έναν από τους γιους αυτού.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηρακλής