Μετανάστευση στον Καναδά

[thumb|upright=1.4|Χώρα γεννήσεως μεταναστών και προσωρινών κατοίκων στον [Καναδάς|Καναδά κατά την απογραφή του 2001]]
Η **μετανάστευση στον Καναδά** είναι η διαδικασία με την οποία άτομα μετακινούνται στον Καναδά με σκοπό τη διαμονή τους εκεί—και όπου η πλειοψηφία στη συνέχεια αποκτάει καναδική ιθαγένεια. Από το 2019, ο Καναδάς έχει τον 8ο μεγαλύτερο πληθυσμό μεταναστών στον κόσμο, καθώς οι ξένοι-γεννημένοι αποτελούν περίπου το ένα πέμπτο (21% το 2019) του πληθυσμού του Καναδά—έναν από τους υψηλότερους δείκτες για τις εκβιομηχανισμένες δυτικές χώρες.

Στην ισχύουσα καναδική νομοθεσία, οι μετανάστες διακρίνονται σε τέσσερεις κατηγορίες:
# Οικογενειακοί: άτομα που συνδέονται στενά με έναν ή περισσότερους κατοίκους του Καναδά που ζουν στον Καναδά.
# Οικονομικοί: ειδικευμένοι εργαζόμενοι, φροντιστές ή επιχειρηματίες.
# Προστατευόμενο άτομο ή πρόσφυγας: άτομα που διαφεύγουν από δίωξη, βασανιστήρια ή/και σκληρή και ασυνήθιστη τιμωρία.
# Ανθρωπιστικοί ή άλλο: άτομα αποδεκτά ως μετανάστες για ανθρωπιστικούς ή συμπονετικούς λόγους.
Μετά τη συνομοσπονδία του Καναδά το 1867, η μετανάστευση διαδραμάτισε αναπόσπαστο ρόλο στην ανάπτυξη τεράστιων εκτάσεων. Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής, η καναδική κυβέρνηση χρηματοδοτούσε ενημερωτικές εκστρατείες και προσλήψεις για να ενθαρρύνει την εγκατάσταση σε αγροτικές περιοχές· ωστόσο, αυτό ήταν πρωτίστως προς τα άτομα ευρωπαϊκής και χριστιανικής καταγωγής, ενώ οι άλλοι—ιδίως οι Βουδιστές, οι Σιντοϊστές, οι Σιχιστές, οι Μουσουλμάνοι και οι Εβραίοι μετανάστες—καθώς και οι φτωχοί, οι άρρωστοι και τα άτομα με ειδικές ανάγκες, ήταν λιγότερο ευπρόσδεκτα. Μετά το 1947, κατά την περίοδο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο καναδικός νόμος και πολιτική εσωτερικής μετανάστευσης υπέστη σημαντικές αλλαγές, πιο αξιοσημείωτα με τον *Νόμο Περί Μετανάστευσης του 1976*, και τον ισχύοντα *Νόμο Περί Προστασίας των Μεταναστών και Προσφύγων* (IRPA) από το 2002.

## Εθνοτικές καταγωγές του καναδικού πληθυσμού

## Στάση απέναντι στη μετανάστευση
Η κοινή γνώμη σχετικά με τη μετανάστευση έχει αλλάξει σημαντικά από τα μέσα του 20ού αιώνα, αντανακλώντας μεταβολές στη δημογραφική κατάσταση της χώρας, στις οικονομικές ανάγκες και στο πολιτικό κλίμα. Ιστορικά διαμορφωμένη από την πολιτική του πολυπολιτισμού της δεκαετίας του 1970, η στάση των Καναδών απέναντι στη μετανάστευση γενικά ήταν πιο θετική απ’ ό,τι σε πολλές δυτικές περιοχές, αν και το επίπεδο ανησυχίας κυμαινόταν ανάλογα με τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες. Μια ασφαλής και συμπεριληπτική κοινωνία προάγει τον πολυπολιτισμό και την ποικιλομορφία, δημιουργώντας ευνοϊκό περιβάλλον για τους μετανάστες.

Το 2014 το συντριπτικό ποσοστό του καναδικού κοινού, καθώς και τα κύρια πολιτικά κόμματα, υποστήριζαν τη μετανάστευση. Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια αυτή η υποστήριξη μειώθηκε, καθώς η κοινή γνώμη για τη μετανάστευση μεταβλήθηκε και πολλοί πολίτες εξέφρασαν την άποψη ότι το επίπεδο της μετανάστευσης είναι υπερβολικά υψηλό. Έρευνες, όπως αυτή του Ινστιτούτου Environics (2024), έδειξαν ότι το 58% των Καναδών θεωρεί ότι η χώρα δέχεται υπερβολικό αριθμό μεταναστών, σε σύγκριση με 14% το 2023. Ομοίως, ορισμένες έρευνες, όπως του Ledger, έδειξαν ότι το 75% των Καναδών πιστεύει ότι η υψηλότερη μετανάστευση επιδεινώνει την κρίση στέγασης και ασκεί πρόσθετη πίεση σε δημόσιες υπηρεσίες, όπως η υγεία και η εκπαίδευση.

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που συζητείται δημόσια είναι η ανησυχία σχετικά με την ένταξη των μεταναστών, με διάφορες έρευνες να εντοπίζουν προβλήματα στην ενσωμάτωση με τον γενικό πληθυσμό και την έλλειψη «καναδικών αξιών». Αυτό έχει οδηγήσει σε άδικη ρητορική κατά των μεταναστών, παράλληλα με αύξηση των εγκλημάτων μίσους, του ρατσισμού, και έχει προκαλέσει ανησυχία σε διάφορα στρώματα του πληθυσμού. Στα περιθώρια, υπερ-εθνικιστικές, αντι-μεταναστευτικές και νεοναζιστικές ομάδες άρχισαν να εκφράζονται πιο ενεργά, αξιοποιώντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Για παράδειγμα, η «Storm Alliance» οργάνωσε διάφορες διαμαρτυρίες κατά των αιτούντων άσυλο σε σημεία ελέγχου στα σύνορα, κυρίως στο Κεμπέκ. 

Ενώ οι περισσότεροι αναλυτές και εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών υποστηρίζουν ότι οι μετανάστες γίνονται εξιλαστήρια θύματα για βαθύτερα δομικά προβλήματα, οι επικριτές αναφέρουν ότι η κατηγορία των νεοαφιχθέντων για την έλλειψη στέγης, την υπερφόρτωση του συστήματος υγείας ή τον πληθωρισμό συχνά παραβλέπει παράγοντες όπως η ανεπαρκής προσφορά κατοικιών, οι κανονισμοί χρήσης γης, η υποεπένδυση στις δημόσιες υπηρεσίες και η γενική αναποτελεσματικότητα και ανεπάρκεια της κυβερνητικής πολιτικής.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Δημογραφία του Καναδά