open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γαληνίτης

thumb|right|Αυτοσχέδιος ραδιοφωνικός δέκτης με κρύσταλλο γαληνίτη, κατασκευασμένος στην Ελλάδα το 1940. Συλλογή Γ. Παναγιωτίδη.
Ο **Γαληνίτης** () είναι ορυκτό και το κυριότερο μετάλλευμα του μολύβδου. Έχει χημικό τύπο PbS (θειούχος μόλυβδος).

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Απαντά σε μεγάλη ευρύτητα γεωλογικών περιβαλλόντων, όπως σε υδροθερμικές φλέβες, σε αποθέσεις μεταμόρφωσης επαφής, σε πηγματίτες (σπάνια) και σε ασβεστολιθικούς - δολομιτικούς σχηματισμούς. Συνηθέστερα απαντά μαζί με μαρκασίτη, χαλκοπυρίτη, χαλαζία, ασβεστόλιθο, δολομίτη, βαρύτη και ορυκτά του αργύρου, του οποίου επίσης αποτελεί ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματα. Γαληνίτες με υψηλή περιεκτικότητα σε άργυρο παρουσιάζουν έντονο λεπιοειδή σχισμό με ελαφρά κάμψη, ενώ με υψηλή περιεκτικότητα σε βισμούθιο παρουσιάζουν οκταγωνικό σχισμό.

Ανευρίσκεται σε εκμεταλλεύσιμες ποσότητες στις ΗΠΑ (κυρίως στις πολιτείες Άινταχο και Κολοράντο), στην Τσεχία, στη Σαξονία της Γερμανίας. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται όπου υπάρχουν μικτά θειούχα (μεταλλεία Λαυρίου, Στρατώνι Χαλκιδικής (αργυρομιγής), Ανατολική Μακεδονία και Θράκη).

Συνηθέστερες προσμίξεις του είναι με άργυρο, χαλκό, βισμούθιο και σίδηρο. Ο γαληνίτης εξαλλοιώνεται σε κερουσίτη και αγγλεσίτη (δευτερογενή ορυκτά του μολύβδου).

## Χρήσεις
Ο γαληνίτης είναι ημιαγωγός και μπορεί να χρησιμοποιηθεί, σε συνδυασμό με ένα λεπτό σύρμα, για να σχηματιστεί μια δίοδος επαφής σημείου. Η ιδιότητά του αυτή είναι χρήσιμη για τη φώραση των ραδιοφωνικών κυμάτων και την κατασκευή απλών ραδιοφωνικών δεκτών, των λεγόμενων ραδιοφώνων κρυστάλλου. Πρόκειται για πολύ απλά κυκλώματα, τόσο στον σχεδιασμό όσο και στην υλοποίηση, που επιτρέπουν, ωστόσο, ακρόαση ραδιοφωνικών σταθμών στις περισσότερες κυματικές ζώνες (bands), και μάλιστα χωρίς τη χρήση ηλεκτρικού ρεύματος, καθώς ο δέκτης αντλεί την ενέργεια που χρειάζεται από τα ραδιοφωνικά κύματα. Τέτοιοι δέκτες κατασκευάστηκαν ευρέως στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, ενώ συνεχίζουν να κατασκευάζονται ως σήμερα από ραδιοερασιτέχνες. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αποτέλεσαν, λόγω της απλότητας της κατασκευής τους και της δυνατότητας χρήσης τους οπουδήποτε, τρόπο ακρόασης ραδιοφωνικών σταθμών σε περιοχές ή περιστάσεις που η χρήση άλλων ραδιοφώνων ήταν απαγορευμένη ή αδύνατη.

## Πηγές
* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Minerals.net
* Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2
* S. S. Augustithis, *Atlas of the textural patterns of ore minerals and metallogenic proccesses*, Walter de Gruyter, ISBN 3-11-013639-2

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κατηγορία:Σύμβολα του Ουισκόνσιν
Κατηγορία:Πολιτισμός του Μιζούρι
Κατηγορία:Πολιτισμός του Ουισκόνσιν
Αναστάσειο Τείχος

Το **Αναστάσειο Τείχος** ή τα **Μακρά Τείχη της Θράκης** (τούρκ. *ουζούν ντουβάρ*) είναι αρχαίο οχυρό οικοδόμημα από λίθους και πλίνθους τύρφης που βρίσκεται 64 χλμ δυτικά της Κωνσταντινούπολης.
Κατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς στο τέλος του 5ου αιώνα μ.Χ.
Αρχικά είχε μήκος περίπου 56 χλμ και εκτεινόταν στην ανατολική Θράκη από την ακτή της Μαύρης Θάλασσας ως την Σηλυβρία στη Θάλασσα του Μαρμαρά. 
Το τείχος ήταν τμήμα ενός αμυντικού συστήματος της Κωνσταντινούπολης, της τότε πρωτεύουσας της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και πιθανώς ήταν σε λειτουργία μέχρι και τον 7ο αιώνα.

## Ιστορική αναδρομή
Η κατασκευή του οχυρού ανέρχεται ήδη στο 469 μ.Χ. την εποχή που αυτοκράτορας ήταν ο Λέων Α' (457 - 474 μ.Χ.) καθώς και στο 478 την εποχή του Ζήνωνα (476 - 491 μ.Χ.).
Το όνομα του όμως προέρχεται από τον αυτοκράτορα Αναστάσιο Α΄ (491 - 518 μ.Χ.), ο οποίος το συντήρησε και το ανοικοδόμησε τα έτη 507 - 512 μ.Χ. Σκοπός του ήταν η προστασία της Κωνσταντινούπολης από τις απειλές της Δύσης, ιδιαίτερα από τους Ούννους, τους Σλάβους και τους Βουλγάρους. Λόγω του μεγάλου μήκους του, η υπεράσπισή του απαιτούσε πολύ στρατό, και γι' αυτό οι επιδρομείς το διαπέρασαν πολλές φορές.
Εγκαταλείφθηκε μετά τον 7ο αι. και κατέρρευσε, ενώ λεηλατήθηκε για τα οικοδομικά του υλικά, που χρησιμοποιήθηκαν με τη σειρά τους για άλλα οικοδομήματα. Σήμερα διατηρείται μέρος του, κυρίως στις δύσβατες δασώδεις περιοχές του βορρά.

## Αρχιτεκτονική δομή
Το τείχος είχε πάχος 3,30 μ και ύψος άνω των 5 μ.
Ήταν πλήρως εξοπλισμένο με οχυρούς πύργους, πύλες, οχυρά φρούρια και τάφρους, ενώ η πρόσβασή του από την Κωνσταντινούπολη γίνονταν από έναν ιδιαίτερο δρόμο, ο οποίος χρησιμοιούνταν ειδικά για στρατιωτικούς σκοπούς. Στο μέσο του τείχους ήταν χτισμένο ένα κάστρο διαστάσεων 250 επί 300 μ. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Schuchhardt, C. *Die Anastasius-Mauer bei Constantinopel und die Dobrudcha-Wälle*, Jahrbuch des Kaiserlich Deutschen Arhäologischen Instituts, XVI (1901), 107-127
* Crow, J. G. *The Long Walls of Thrace*, in C. Mango and G. Dagron, *Constantinople and Its Hinterland*, (Aldershot, 1995)
* Crow, J. & Ricci, A. *Investigating the hinterland of Constantinople: interim report on the Anastasian Long Wall*. Journal of Roman Archaeology 10 (1997), 253-288

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Παρουσίαση του Αναστάσειου Τείχους από το πανεπιστήμιο του Newcastle Upon Tyne της Αγγλίας

Κατηγορία:Τείχη
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Βυζαντινή στρατιωτική αρχιτεκτονική
Αγγελόκαστρο Κέρκυρας

Το **Αγγελόκαστρο** είναι ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά κάστρα της Ελλάδας. Βρίσκεται στο νησί της Κέρκυρας στην κορυφή της υψηλότερης αιχμής της ακτής του νησιού στη βορειοδυτική ακτή κοντά στην Παλαιοκαστρίτσα και πάνω στην άκρη της κορυφής της απότομης πλαγιάς.

Η προέλευση του ονόματός του δεν είναι απολύτως σαφής, μερικοί ιστορικοί αναφέρουν ότι το 1214 ο Μιχαήλ Α΄ ο Κομνηνός, δεσπότης της Ηπείρου κατέλαβε την Κέρκυρα και μετά από το θάνατό του, ο Μιχαήλ Β' ο Κομνηνός, οχύρωσε την περιοχή χτίζοντας το κάστρο και του έδωσε το όνομα του πατέρα του: Αγγελόκαστρο.Σήμερα το κάστρο, αν και εσφαλμένα, ονομάζεται και *Κάστρο του Αρχάγγελου Μιχαήλ*.

## Προέλευση και στρατηγική σημασία
thumb|250px|Θέα από τις πολεμίστρες
Επειδή η τοποθεσία του κάστρου βρίσκεται σε σημαντική στρατηγική θέση, το Αγγελόκαστρο έπαιξε σημαντικό ρόλο για την τύχη του νησιού για πολλούς αιώνες. Σε εποχές ειρήνης ήταν επίσης κέντρο εμπορίου και ανάπτυξης. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών το 1997 από την Εταιρεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων της Κέρκυρας, δύο αρχαίοι χριστιανικοί τάφοι ανακαλύφτηκαν στην άκρη της ακρόπολης, επιδεικνύοντας ότι η περιοχή κατοικείτο από την πρώιμη βυζαντινή περίοδο (5ος-7ος αι. μ.Χ.).
## Ανδηγαυοί
Στο 1272 ο Giordano di San Felice πήρε την κυριότητα του φρουρίου για λογαριασμό του Καρόλου Α ' της Νάπολης βασιλιά των Ανδηγαυών.  Οι Ανδηγαυοί κατέλαβαν την Κέρκυρα 1267-1386 και ένα έγγραφο που σχετίζονται με την εξαγορά τους από το φρούριο είναι η πρώτη γραπτή απόδειξη που βεβαιώνουν την ύπαρξη του κάστρου.
Το 1386, μετά το βίαιο θάνατο του βασιλιά Καρόλου ΙΙΙ της Νάπολης, οι επιβαίνοντες του κάστρου, ακόμα και οι πιστοί στον διάδοχο βασιλιά Ladislaus της Νάπολης, αντιστάθηκαν για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην ενετική εξαγορά.

## Βενετοί

## Αρχιτεκτονικά Αξιοθέατα
Το Αγγελόκαστρο θεωρείται ένα από τα πιο επιβλητικά αρχιτεκτονικά λείψανα των Ιονίων Νήσων, μαζί με τέσσερις άλλες οχυρώσεις της Κέρκυρας, όπως το Γαρδίκι, το Κάστρο Κασσιώπης που χτίστηκε από Ανδηγαυούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα της Κέρκυρας
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αξιοθέατα στις Ιόνιες Νήσους
Κατηγορία:Δεσποτάτο της Ηπείρου
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Βενετικής Δημοκρατίας
Σερραίπολις

Η **Σερραίπολις** ήταν αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας, βρισκόταν στην παραλιακή Κιλικία, στον κάτω ρου του Πυράμου ποταμού. Ήταν επίσης γνωστή και με τις ονομασίες **Σερρέτιλις**, **Σερ(ρ)όπολις**, **Σέρραι κώμη** και **Σίρις**, και **Κασσίπολις** από τον Πλίνιο.  

Η Σερραίπολις της Κιλικίας απείχε 150 στάδια από τις Αιγές (και αυτή μακεδονική αποικία) και 250 από τη Ρωσσό. Μολονότι είναι αβέβαιη η χρονολογία ίδρυσης της πόλεως, εικάζεται ότι ιδρύθηκε από Σιροπαίονες πρόσφυγες που τους μετοίκησε δια της βίας ο Πέρσης στρατηγός Μεγάβαζος το 486 π.Χ., ή ότι την ίδρυσαν Σερραίοι άποικοι κατά την ελληνιστική περίοδο. 

Στην θέση της αρχαίας ελληνικής πόλης υπάρχει η σημερινή *Σιριντιλινίν Τσιφλίκ* (Sirintilinin Çiftlik) της νοτιοανατολικής Τουρκίας. 
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Κιλικίας
Βουλή των Γερόντων (Κύπρος)

Η **Βουλή των Γερόντων** είναι θεσμός της Κυπριακής Δημοκρατίας που λειτουργεί από το 1999 υπό την αιγίδα του προέδρου της βουλής των αντιπροσώπων. 

Η βουλή των γερόντων αποτελείται από 56 μέλη και συνεδριάζει κάθε χρόνο στην αίθουσα της βουλής των αντιπροσώπων.  Ασχολείται αποκλειστικά με θέματα και προβλήματα που αφορούν την τρίτη ηλικία και σκοπός της είναι η προώθησή τους. Πρόεδρος των ετήσιων συνόδων είναι ο εκάστοτε πρόεδρος της βουλής των αντιπροσώπων, ενώ η οργάνωση των συνόδων είναι ευθύνη του Παγκύπριου Συμβουλίου Ευημερίας.

## Πηγές
* Βουλή των Αντιπροσώπων, σελίδα για τη Βουλή των Γερόντων
* Παγκύπριος διαβητικός σύνδεσμος Οργανισμοί της Κύπρου

Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Κύπρου
Αλεξάνδρειο Τείχος

Το **Αλεξάνδρειο Τείχος** (περσικά: *سد اسکندر*) ήταν τείχος που ήταν κτισμένο κάθετα στην ανατολική όχθη της Κασπίας θάλασσας και σημάδευε τα σύνορα μεταξύ των εύφορων εδαφών και των νομαδικών στεπών, στην σημερινή τοποθεσία μεταξύ του βορειοανατολικού Ιράν και της Τουρκμενίας.

Κτίστηκε αρχικά από τους Πέρσες, και επεκτάθηκε αργότερα από τον Μέγα Αλέξανδρο και από τον διάδοχό του, τον Σέλευκο Α'. Σήμερα διασώζονται μερικά αρχαιολογικά υπολείμματα, των οποίων η ακριβής ιστορική προέλευση δεν είναι εξακριβωμένη. 

Υπολείμματά του βρίσκονται κοντά στην πόλη Gonbad-e-Kavus και εκτείνονται σε μήκος περίπου 180 χιλ., αρχίζοντας από την παλαιά ακτή της Κασπίας Θάλασσας (σήμερα περίπου 5 χιλ. μέσα στην ενδοχώρα) και φτάνουν μέχρι σε ένα βόρειο πρόποδα της οροσειράς Ελμπρούς

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jean Paul Roux, *L'Asie Centrale, Histoire et Civilization*, Fayard, 1997, ISBN 978-2-213-59894-9

Κατηγορία:Τείχη
Σηστός

Η **Σηστός** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Χερσονήσου της Καλλίπολης κοντά στο στενότερο σημείο του Ελλησπόντου, ακριβώς απέναντι από την ασιατική πόλη Άβυδο. Στην αρχαιότητα αποτελούσε σημαντικό εμπορικό κέντρο (λιμένας) διακινουμένων προϊόντων από Μεσογειακές χώρες προς τον Εύξεινο Πόντο και αντίστροφα αλλά και ως βασικό πέρασμα (Πέραμα) από την ευρωπαϊκή ακτή στην ασιατική και αντίστροφα.

## Ιστορία
Η Σηστός ήταν αποικία των Αιολέων την οποία και αναφέρει ο Όμηρος στην Ιλιάδα (Β-836). Ο δε Ηρόδοτος αναφέρει πως όταν ο Δαρείος επέστρεφε από την εκστρατεία του κατά των Σκυθών, πέρασε απ΄ αυτή την πόλη (513 π.Χ.). Επίσης ο ίδιος ιστορικός αναφέρει πως όταν ο Ξέρξης εκστράτευσε κατά των Ελλήνων στους Περσικούς Πολέμους, διερχόμενος και αυτός από την πόλη δημιούργησε ζεύξη με πλωτή γέφυρα "αλυσσοδένοντας και μαστιγώνοντας" τον πορθμό.

Το 478 π.Χ. μετά το τέλος των Περσικών πολέμων, εμφανίσθηκαν οι Αθηναίοι οι οποίοι την κατέλαβαν και την υποχρέωσαν σε φόρου υποτελή τους, μέχρι το 404 π.Χ. που περιήλθε στους Σπαρτιάτες. Τελικά τον ίδιο χρόνο προσέτρεξαν προς βοήθειά της οι Πέρσες οι οποίοι και την ελευθέρωσαν, την περιέλαβαν στο κράτος τους πλην όμως της επέτρεψαν να διατηρεί αυτονομία μέχρι το 387 π.Χ.. Μετά όμως από νέα επέμβαση το 353 π.Χ. κατελήφθη εκ νέου από τους Αθηναίους από τους οποίους και απελευθερώθηκε από τον Βασιλέα της Μακεδονίας Φίλιππο Β΄.

Στην πόλη αυτή λίγα χρόνια αργότερα το 334 π.Χ., ο Μέγας Αλέξανδρος συγκέντρωσε το στρατό του για την εκστρατεία του στην Ασία. Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου η Σηστός περιήλθε στους διαδόχους του, εξ αυτών στους Ροδίους και εξ αυτών στο Βασίλειο της Περγάμου. Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο φαίνεται να περιέπεσε σε παρακμή.

Το 550 μ.Χ. ο Ιουστινιανός ανήγειρε στη Σηστό ένα πολύ ισχυρό φρούριο. Στη μετέπειτα Φραγκοκρατία περιήλθε στους Φράγκους και κατόπιν στον Αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Δούκα Βατάτση (1222-1254). Το 1353 καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς.

Η Σηστός έγινε περισσότερο γνωστή στην ιστορία και την ποίηση από τους έρωτες της Ηρούς και του Λέανδρου. Κοντά στην αρχαία θέση της Σηστού (ΝΔ) βρίσκεται σήμερα η τουρκική πόλη Εσεάμπατ όπου υφίσταται η πορθμειακή σύνδεση με την έναντι επί της ασιατικής ακτής πόλη Τσανάκκαλε

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.972

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Θρακική Χερσόνησο
Κατηγορία:Αιολικές αποικίες
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Κατηγορία:Γεωγραφία της Επαρχίας του Τσανάκκαλε
Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας του Τσανάκκαλε
Κατηγορία:Μέλη της Συμμαχίας της Δήλου
Κατηγορία:Αχαιμενιδικοί λιμένες
Κατηγορία:Τοποθεσίες της Ιλιάδας
Κατηγορία:Οικισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία
Φάρτιδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φάρτιδα** (***Φάρτις***) αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες. 

Μητέρα της Φάρτιδας ήταν μία ανώνυμη γυναίκα από την Αιθιοπία, ίσως η ίδια με τη μητέρα των αδελφών της Αναξιβίης, Ευίππης, Κερκέτιδας, Μνήστρας, Νηλούς και Πειρήνης. 

Η Φάρτιδα παντρεύτηκε τον Ευρυδάμαντα, γιο του Αιγύπτου, και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* Otto Höfer: *Phartis*. In: Wilhelm Heinrich Roscher (Hrsg.): *Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie*. Band 3,2, Leipzig 1909, Sp. 2287.
* Ernst Wüst: *Pharte, Phartis.* In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE). Band XIX,2, Stuttgart 1938, Sp. 1870.

Φαρτιδα
Συνοικισμός Ανθούπολης

Ο **Συνοικισμός Ανθούπολης** είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.

## Ιστορία
Ο Συνοικισμός Ανθούπολης δημιουργήθηκε το 1976 για τη στέγαση Ελληνοκύπριων προσφύγων της τουρκικής εισβολής.

Πριν το 1974 η περιοχή ήταν ακατοίκητη και υπήρχε μόνο η μονή του Αρχαγγέλου. Σήμερα η Ανθούπολη έχει επεκταθεί εκτός του κυβερνητικού συνοικισμού και εκεί σήμερα ζει το 75% των Μαρωνιτών της Κύπρου. 

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.




## Αθλητισμός
Η Ανθούπολη έχει να επιδείξει μεγάλη παράδοση στο άθλημα της χειροσφαίρισης όπου το Κέντρο Νεότητας Ανθούπολης, που σήμερα είναι ανενεργό, στη δεκαετία του 80' είχε κατακτήσει αρκετές φορές το πρωτάθλημα και το κύπελλο Κύπρου. Σήμερα με τη χειροσφαίριση δραστηριοποιείται το σωματείο Αθλητικός Όμιλος Ανθούπολης. Στο ποδόσφαιρο υπάρχει η Ένωση Μαρωνιτών Ανθούπολης (ΕΜΑ) που αγωνιζόταν στην ΕΠΟΠΛ.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Γιώργος Μπάρκογλου

Ο **Γιώργος Μπάρκογλου** (γεν. 8 Ιουλίου 1978) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που πλέον αγωνίζεται με το Σύνδεσμο βετεράνων παικτών του Αιγάλεω Α.Ο. Υπήρξε επιθετικός χαφ και έπαιζε κυρίως στο κέντρο της επίθεσης, ενώ διέθετε μεγάλη ευχέρεια στο σκοράρισμα.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γιώργος Μπάρκογλου είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Δημήτρη Μπάρκογλου, ο οποίος αγωνίσθηκε σε Δάφνη Δαφνίου, Αιγάλεω, Πανελευσινιακό και Χαϊδάρι τις δεκαετίες του '70 και του '80. Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικό ποδόσφαιρο στο Χαϊδάρι το 1994 στη Γ΄ Εθνική. Έπαιξε για δύο σεζόν και στη συνέχεια άλλαξε πολλές ομάδες, ανά δύο σεζόν κατά μέσο όρο, ανεβαίνοντας συνεχώς σε μεγαλύτερες κατηγορίες. 

Έπαιξε από δυο χρόνια με τον Πανελευσινιακό και τον Παναιτωλικό στη Β΄ Εθνική και έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής στις 21 Ιανουαρίου 2001 με τον Άρη Θεσσαλονίκης.

Αγωνίστηκε ακόμα στον Ακράτητο, στο Αιγάλεω (με το οποίο συμμετείχε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2004-05), στην Ξάνθη και στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, προτού αγωνισθεί στον Πανιώνιο τη σεζόν 2008-09.

Κατά τη θητεία του στον Απόλλων Καλαμαριάς, σημείωσε ένα ιστορικής σημασίας τέρμα κόντρα στον Ολυμπιακό στις 3 Φεβρουαρίου 2008. Πιο συγκεκριμένα, μπήκε ως αλλαγή στο 76ο λεπτό της αναμέτρησης στη θέση του Αυστριακού Βάλνερ η συμμετοχή του οποίου κρίθηκε αργότερα από την δικαιοσύνη αντικανονική, με αποτέλεσμα να κερδίσει ο Ολυμπιακός στο αθλητικό δικαστήριο ό,τι δεν μπόρεσε μέσα στον αγωνιστικό χώρο κι έτσι να πάρει το πρωτάθλημα, δύο βαθμούς μπροστά από την δεύτερη ΑΕΚ), και στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Αντώνη Νικοπολίδη, χαρίζοντας τη δίκαιη νίκη στην ομάδα του.

Την περίοδο 2009-10 αγωνίσθηκε στο Λεβαδειακό, ενώ έκλεισε την καριέρα του στον Απόλλωνα. Σε χαμηλότερο επίπεδο, για σύντομο διάστημα, αγωνίσθηκε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής μαζί με τον πρώην συμπαίκτη του στο Αιγάλεω, Γιάννη Χλωρό με τα χρώματα του Α.Ο. Νέας Ιωνίας, όπου είχαν ρόλο παικτών-προπονητών (2015).

Στις 25 Ιουλίου 2024, αποδέχθηκε τη πρόταση του Αιγάλεω και ανέλαβε το πόστο του γενικού διευθυντής της ομάδας.

## Καριέρα

## Παραπομπές


## Πηγές

* Αφιέρωμα στη Σούπερ Λιγκ 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανελευσινιακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Χαϊδαρίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Γουίγκαν Αθλέτικ

Η **Γουίγκαν Αθλέτικ** (αγγλικά: *Wigan Athletic*, ορθή προφορά **Ουίγκαν**) είναι αγγλικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Γουίγκαν, στο Μείζον Μάντσεστερ. Αγωνίζεται στις κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο DW Stadium, χωρητικότητας 25.138 θεατών.

Η Γουίγκαν Αθλέτικ ιδρύθηκε το 1932. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες της ομάδας είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας το 2013 κερδίζοντας στον τελικό με 1–0 τη Μάντσεστερ Σίτι και η πορεία της ομάδας μέχρι τον τελικό του Λιγκ Καπ Αγγλίας την περίοδο 2005–06, όπου όμως ηττήθηκε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 4–0, η κατάκτηση της δεύτερης θέσης την περίοδο 2004–05 στη δευτέρου επιπέδου αγγλική κατηγορία την Τσάμπιονσιπ και η άνοδος στην κορυφαία κατηγορία, την Πρέμιερ Λιγκ.

## Επιτυχίες
.

### Πρωτάθλημα
***[[Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ]]** (δευτέρου επιπέδου κατηγορία)
::Δεύτερη θέση (1): 2004–05

***Φούτμπολ Λιγκ Σέκοντ Ντιβιζιόν/[[Φούτμπολ Λιγκ Ουάν|Λιγκ Ουάν]]** (τρίτου επιπέδου κατηγορία)
::Νικήτρια (3): 2002–03, 2015–16, 2017–18

***Φούτμπολ Λιγκ Θερντ Ντιβιζιόν** (τέταρτου επιπέδου κατηγορία)
::Νικήτρια (1): 1996–97
::3η, Άνοδος (1): 1981–82

### Κύπελλο
***[[Κύπελλο Αγγλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Κύπελλο Αγγλίας]]**
::Κυπελλούχος (1): 2012–13

***[[Λιγκ Καπ Αγγλίας]]**
::Φιναλίστ (1): 2005–06

***[[Φούτμπολ Λιγκ Τρόφι|Λιγκ Τρόφι]]**
::Νικήτρια (2): 1984–85, 1998–99

## Ρεκόρς
* Υψηλότερη κατάταξη σε πρωτάθλημα:10η στην Πρέμιερ Λιγκ (2006)
* Μεγαλύτερη νίκη σε πρωτάθλημα: 7-1 επί της Σκάρμπορο (11 Μαρτίου 1997)
* Μεγαλύτερη ήττα σε πρωτάθλημα: 1-9 από την Τότεναμ Χότσπερ (22 Νοεμβρίου 2009)
* Περισσότερα λεφτά που ξοδεύτηκαν για μεταγραφή: Μάουρο Μποσέλλι, έναντι ποσού ύψους 6,5 εκατομμυρίων λιρών από την Εστουντιάντες τον Αύγουστο του 2010
* Περισσότερα λεφτά που δέχτηκε για μεταγραφή: Βαλένσια, πώληση έναντι 16 εκατομμυρίων λιρών στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα Γουίγκαν Αθλέτικ

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1932
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1932
Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ

Η **Μπορούσια Μενχενγκλαντμπαχ** (γερμανικά: Borussia Mönchengladbach) ή **Γκλάντμπαχ**, είναι γερμανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Μενχενγκλάντμπαχ. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1900 και έδρα της είναι το στάδιο Μπορούσια-Παρκ, 54.067 θέσεων. *Μπορούσια* είναι η λατινική μορφή του ονόματος της Πρωσίας.

Από τη 1 Ιανουαρίου 2003, τη διαχείριση της ομάδας σε επίπεδο επαγγελματικού ποδοσφαίρου, έχει αναλάβει η εταιρία Borussia VfL 1900 Mönchengladbach GmbH.

## Τίτλοι
Η Γκλάντμπαχ είναι μια ιστορική ομάδα. Έχει κατακτήσει 5 φορές το Γερμανικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, 3 φορές το Κύπελλο Γερμανίας και 2 φορές το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στις μεγάλες επιτυχίες της ομάδας είναι και η παρουσία στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης το 1977 στην Ρώμη όπου όμως ηττήθηκε με 3-1 από τη Λίβερπουλ. 
Αναλυτικά όλοι οι τίτλοι της Μπορούσια.

**[[Μπουντεσλίγκα|Γερμανικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου]]**
* 1969-70
* 1970-71
* 1974-75
* 1975-76
* 1976-77

**[[Κύπελλο Γερμανίας]]**

* 1960 Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - Καρλσρούη ΣΚ   3-2
* 1973 Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - ΦΚ Κολονία   2-1    
* 1995 Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - Βόλφσμπουργκ   3-0

**[[Κύπελλο ΟΥΕΦΑ]]**

* 1975 Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - Τβέντε  0-0 5-1
* 1979 Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ - Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 1-0 1-1

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1900
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1900
Έγκουκα

Το **Έγκουκα** (Aegukga, Κορεατικά: 애국가, Χάντσα: 愛國歌) είναι ο εθνικός ύμνος της Νότιας Κορέας, παρότι δεν αναγνωρίζεται έτσι διά νόμου. Ο τίτλος σημαίνει στην κυριολεξία «Το Τραγούδι της Αγάπης για τη Χώρα» ή «Το Πατριωτικό Τραγούδι».

Οι στίχοι πιστεύεται ότι γράφηκαν στη διάρκεια τελετής στην Πύλη της Ανεξαρτησίας της Σεούλ το 1896 από τον πολιτικό Γιουν Τσι-χο (윤치호, Yun Chiho) ή από τον Αν Τσανγκ-χο (안창호, An Chang-ho), ηγέτη της ανεξαρτησίας και παιδαγωγό. Αρχικά ψαλλόταν όπως το λαϊκό τραγούδι της Σκωτίας "Auld Lang Syne" , που το είχαν διδάξει οι Αμερικανοί ιεραπόστολοι. Η προσωρινή κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κορέας (1919-1945) στη Σαγκάη της Κίνας, υιοθέτησε το τραγούδι ως εθνικό ύμνο. Στη διάρκεια τελετής για την ίδρυση της Νότιας Κορέας, στις 15 Αυγούστου του 1948, ακριβώς τρία χρόνια μετά την απελευθέρωση από την ιαπωνική Κατοχή, ο σκοτσέζικος ρυθμός αντικαταστάθηκε από το τέλος της Φαντασίας της Κορέας, που είχε συνθέσει ο Αν Ικ-Τε το 1935. Το νέο Έγκουκα καθιερώθηκε με Προεδρικό Διάταγμα το 1948 από τον τότε πρόεδρο Ρι Σουνγκ-μαν.

## Στίχοι

## Ζητήματα πνευματικών δικαιωμάτων
Καθώς ο συνθέτης του ύμνου, Αν Ικ-τε πέθανε το 1965, τα πνευματικά δικαιώματα για τη μουσική ισχύουν ως το 2015. Δύο επαγγελματικές ποδοσφαιρικές ομάδες της Κορέας μηνύθηκαν για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων επειδή χρησιμοποίησαν το τραγούδι και το έπαιξαν δημόσια το Δεκέμβριο του 2003. Η χήρα του συνθέτη, Λίλα Αν και η οικογένειά της παραχώρησαν όλα τα δικαιώματα για το *Έγκουκα* στην κορεατική κυβέρνηση στις 16 Μαρτίου του 2005. Οι στίχοι γράφτηκαν το 19ο αιώνα και η χρήση τους είναι ελεύθερη στο Διαδίκτυο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* MP3 애국가(Aegukga) 1~4절 (중학교(Γυμνάσειο), 고등학교(Λύκειο),대학부용(Πανεπιστήμιο, Κολέγιο)) (Κορεατικά)
* Άρθρο - Γραφείο Προέδρου Ν. Κορέας
* Άρθρο - Γραφείο πρωθυπουργού Ν. Κορέας
* Ιστορία του ''Aegukga'' , που περιλαμβάνει και παρτιτούρες 

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νότιας Κορέας
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα μείζονα
Σκαραμαγκάς (όρμος)

Ο **Όρμος Σκαραμαγκάς** ή **Όρμος του Σκαραμαγκά** είναι βορειοδυτικός εσωτερικός όρμος του Σαρωνικού, επί της Αττικής και συγκεκριμένα ο νότιο-νοτιοανατολικός μυχός του Κόλπου της Ελευσίνας.

Κατ΄ επέκταση ονομάζεται και ολόκληρη η παραλία από τη Λίμνη Κουμουνδούρου μέχρι το Πέραμα, αν και περιορίζεται στη χρήση από τις εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού. Το όνομά του οφείλεται σε παλιό γόνο της ιστορικής οικογένειας Σκαραμαγκάδων στην ιδιοκτησία του οποίου είχε περιέλθει η περιοχή.

Στο χερσαίο τμήμα του όρμου Σκαραμαγκά αναπτύχθηκαν τα πρώτα μεγαλύτερα Ναυπηγεία της Ελλάδας από τον Έλληνα εφοπλιστή Σταύρο Νιάρχο, όπου τα σημερινά Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Επίσης στην ίδια περιοχή υφίταται η ομώνυμη πόλη Σκαραμαγκάς Αττικής καθώς και η Ναυτική Ακαδημία Σκαραμαγκά, Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.1063

Κατηγορία:Όρμοι της Αττικής
Κατηγορία:Σαρωνικός κόλπος
Σύλβα Κοσκινά

Η **Σύλβα Κοσκινά** (22 Αυγούστου 1933, Ζάγκρεμπ - 26 Δεκεμβρίου 1994, Ρώμη) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός.
 
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ της Γιουγκοσλαβίας και είχε ελληνική και πολωνική καταγωγή. Το επώνυμό της αρχικά ήταν Κοσκινού.

Μετανάστευσε στη Ιταλία σε εφηβική ηλικία κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, όπου σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης, ενώ δούλευε ως φωτομοντέλο. Άρχισε να παίζει στον κινηματογράφο το 1955. Η δεύτερη παρουσία της ήταν στο έργο *Il Ferroviere* στο στυλ του ιταλο-νεορεαλισμού του Πιέτρο Τζέρμι και σημείωσε  κάποια επιτυχία.

Πήρε μέρος σε πολλά έργα ελαφρού και ιστορικού περιεχομένου, μεταξύ άλλων και στο πλευρό του Λίνο Βεντούρα, του Χορστ Μπούχολτς. Είχε επιτυχία στον ρόλο της *Ιόλης*, στο πλευρό του *Ηρακλή* (Στηβ Ρηβς) στα δύο ομώνυμα έργα (*Hercules*) του 1958 και 1960. Είχε μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία, παίρνοντας μέρος σε σχεδόν δέκα κινηματογραφικά έργα ετησίως. Το 1965 συνεργάστηκε με τον Φεντερίκο Φελλίνι, ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 άρχισε να αποτραβιέται από την σκηνή.

Πέθανε στη Ρώμη το 1994 από καρκίνο του μαστού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* https://web.archive.org/web/20080421194758/http://koscina.hp.infoseek.co.jp/sylva103e.htm

Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλίδες μοντέλα
Κατηγορία:Ιταλοί ελληνικής καταγωγής
Δρήσος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δρήσος** είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Δρήσος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό, μαζί με τον Οφέλτη τον Τρώα, από τον Ευρύαλο, τον γιο του Μηκιστέως, ο οποίος τους πήρε και την αρματωσιά. Ο Δρήσος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ζ, στίχος 20).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 226

Δρησος
Δυναμένη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δυναμένη**, που σημαίνει «η ισχυρή», είναι γνωστή μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας. Μαζί με τη Φέρουσα πρέπει να συνδεόταν με τη δύναμη των μεγάλων «βουβών» κυμάτων της ανοικτής θάλασσας. Η Δυναμένη είναι μία από τις 32 Νηρηίδες που αναφέρονται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Σ, στίχος 42), ότι ήρθαν να θρηνήσουν μαζί με τη Θέτιδα από βάθη της θάλασσας στην ακτή της Τρωάδας για τον μελλοντικό θάνατο του γιου της Αχιλλέα. Η Δυναμένη μνημονεύεται και στη *[[Θεογονία]]* του Ησιόδου.

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 227

Δυναμενη
Ειδοθέα η Ωκεανίδα

Στην ελληνική μυθολογία η Ωκεανίδα με το όνομα **Ειδοθέα** αναφέρεται ως κόρη του Ωκεανού, αλλά όχι και της Τηθύος. Μνημονεύεται ως αδελφή της Αμάλθειας και της Αδράστειας, οπότε, σύμφωνα με κάποιες από αυτές τις πηγές, η Ειδοθέα αυτή ήταν θυγατέρα του Μελισσέως, του βασιλιά της Κρήτης.
## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη-Πάτση», τόμος 11, σελ. 657

Ειδοθεα
Πάπας Σέργιος Β΄

Ο **Πάπας Σέργιος Δ΄** (πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 847) ήταν Πάπας της Ρώμης και κυβερνήτης στα Παπικά Κράτη (844 - 27 Ιανουαρίου 847), στην εποχή του επιτέθηκαν οι Άραβες στην Ρώμη αλλά ο ίδιος ανέπτυξε αρχιτεκτονικά την πόλη. Γεννημένος στην Ρώμη από αριστοκρατική οικογένεια δέχτηκε εκκλησιαστική εκπαίδευση, ο Πάπας Πασχάλης Α΄
τον διόρισε Καρδινάλιο-Ιερέα στην εκκλησία των Αγίων Μαρτίνου και Σιλβέστρου και ο Πάπας Γρηγόριος Δ΄ τον διόρισε αρχιερέα. Στην Σύνοδο που ακολούθησε μετά τον θάνατο του Πασχάλη Α΄ τον Ιανουάριο 844 ο Σέργιος νομιμοποιήθηκε διάδοχος του από την αριστοκρατία αλλά ο λαός της Ρώμης ανακήρυξε νέο Πάπα τον Διάκονο Ιωάννη. Η αντίδραση του λαού κατεστάλη εύκολα και ο Σέργιος έσωσε με προσωπική παρέμβαση την ζωή του ίδιου του Ιωάννη. Ο Ιωάννης κλείστηκε κατόπιν σε μοναστήρι και ο Σέργιος Δ΄ ορκίστηκε νέος πάπας αλλά χωρίς αυτοκρατορική επικύρωση.

Ο αυτοκράτορας Λοθάριος Α΄ έντονα δυσαρεστημένος επειδή παραβιάστηκε η συμφωνία η οποία απαιτούσε αυτοκρατορική επικύρωση (824) έστειλε στρατό υπό τον μεγαλύτερο γιο του Λουδοβίκο να επιβάλει την τάξη. Ο αυτοκράτορας και ο πάπας ήρθαν τελικά σε συμφωνία, ο Σέργιος Δ΄ έστεψε τον Λουδοβίκο Β΄ βασιλιά της Ιταλίας αλλά δεν συναίνεσε με όλες τις αυτοκρατορικές απαιτήσεις. Ο Σέργιος Δ΄ συμμετείχε σε έντονη οικοδομική δραστηριότητα οικοδομώντας εκκλησίες, υδραγωγεία και την Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού. Μαζί με τον αδελφό του Βενέδικτο χρηματοδότησαν τα έργα πουλώντας εκκλησιαστικά αξιώματα στους αρχιτέκτονες των μνημείων. Την εποχή της παποσύνης του τα περίχωρα της Ρώμης όπως και η εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου λεηλατήθηκαν από τους Άραβες, τον Αύγουστο του 846 έφτασαν μέχρι την Πόρτο και την Όστια. Ο λαός της πόλης όπως και ο ίδιος ο πάπας κλείστηκαν έντρομοι στα Αυρηλιανά Τείχη. Παρά το γεγονός ότι ο Σέργιος Δ΄ είχε προειδοποιήσει τον λαό της Ρώμης για την επίθεση κατηγορήθηκε ότι δεν είχε προετοιμαστεί επαρκώς. Ο Σέργιος Δ΄ πέθανε την εποχή που διαπραγματευόταν με τους πατριάρχες της Ακυληίας και του Γκράντο, τον διαδέχθηκε ο Πάπας Λέων Δ΄.

## Παραπομπές



## Πηγές

*«Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ. 16ος, σελ. 952.
*Cheetham, Nicolas, Keepers of the Keys, New York: Charles Scribner's Sons, 1983. 
*Davis, Raymond (1995). The Lives of the Ninth-century Popes (Liber Pontificalis): The Ancient Biographies of Ten Popes from A.D. 817–891. Liverpool University Press. σσ. 71–98. 
*Mann, Horace Kinder (1906). The Lives of the Popes in the Early Middle Ages. Vol. II. London: Kegan Paul, Trench, Trübner. σσ. 232–257.

        

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα
Πάπας Σέργιος Δ΄

Ο Πάπας **Σέργιος Δ΄** (... - 12 Μαΐου 1012) ανήλθε στον παπικό Θρόνο το 1009 μετά το θάνατο του προκατόχου του Πάπα Ιωάννη ΙΗ΄. Παρέμεινε στο παπικό θρόνο για τρία χρόνια μέχρι το θάνατό του. Γενικά θεωρείται ένα από τους πλέον ενάρετους Πάπες της Ρώμης.

Το 1009 προσέθεσε στο Σύμβολο της Πίστεως το filioque, με αποτέλεσμα να διαγραφεί από τα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.

Ο Πάπας Σέργιος Δ΄ πέθανε στις 12 Μαΐου του 1012 και τον διαδέχθηκε ο Πάπας Βενέδικτος Η΄. 

## Παραπομπές

## Πηγές

* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ. 16ος, σελ. 953.

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 11ου αιώνα
Έλασος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **`Ελασος** είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο `Ελασος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό, μαζί με άλλους οκτώ Τρώες, από τον Πάτροκλο, λίγες ώρες πριν από τον θάνατο του τελευταίου. Ο `Ελασος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου, μόνο στο χωρίο όπου μνημονεύεται ο θάνατός του (ραψωδία Π, στίχος 696).

## Δείτε επίσης
* Άλωση της Τροίας (Πολύγνωτος), αναπαράσταση πανοραμικής τοιχογραφίας μεγαλογραφίας του φημισμένου αρχαίου έλληνα ζωγράφου Πολυγνώτου.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 265

Ελασος
Ειδοθέα του Ευρύτου

Στην ελληνική μυθολογία η κόρη του βασιλιά της Καρίας Ευρύτου με το όνομα **Ειδοθέα** αναφέρεται σε απόσπασμα του Νικάνδρου που παραθέτει ο Αντωνίνος Λιμπεράλις (Λ΄). Σύμφωνα με αυτό, η Ειδοθέα παντρεύτηκε τον Μίλητο, τον ιδρυτή της ομώνυμης πόλεως, και απέκτησαν μαζί δύο δίδυμα παιδιά: τον Καύνο και τη Βυβλίδα ή Βιβλίδα, που όταν μεγάλωσαν ερωτεύθηκαν μεταξύ τους. Σε άλλες πηγές όμως ως μητέρα της Βυβλίδος αναφέρεται η Αρεία ή η Κυανέη (κόρες του Μαιάνδρου), ή η Τραγασία (κόρη του Κελαινού).

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη-Πάτση», τόμος 11, σελ. 657

Ειδοθεα
Συκιά Βούλας

Η **Συκιά Βούλας** ή **Θρακιά Συκιάς** είναι μια μικρή δολίνη που παίρνει το όνομά της από το ομώνυμο δέντρο που βρίσκεται στην κορυφή του κώνου που σχηματίζει τον πάτο της δολίνης. Οι δολίνες είναι γεωλογικοί σχηματισμοί που δημιουργούνται συνήθως σε ασβεστόλιθο από την κατακρήμνιση της οροφής σπηλαίου. 

Η Συκιά βρίσκεται κοντά στο νεκροταφείο Βούλας, στη θέση Κρεμαστός Λαγός, στον δρόμο για το γνωστό Σπήλαιο του Νυμφόληπτου. Το σπήλαιο βρίσκεται 25 μέτρα νότια του δρόμου, σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρων. Στο παρελθόν το σπήλαιο ήταν κλειστό, αλλά στη συνέχεια η οροφή του κατέρρευσε. Οι διαστάσεις του ανοίγματος της οροφής είναι 28 επί 21 μέτρα και έχει βάθος περίπου 20 μέτρα. Ο πυθμένας έχει διαστάσεις 54 επί 24 μέτρα και καταλήγει σε μια μικρή απόφυση η οποία σήμερα έχει επιχωματωθεί. Στην οροφή είναι ορατοί σταλακτίτες. Στον πυθμένα του σπηλαίου έχει φυτρώσει μια μεγάλη άγρια συκιά, η οποία λόγω των ευνοϊκών συνθηκών έχει αποκτήσει μεγάλο μέγεθος. Από αυτήν πήρε το όνομά του το σπήλαιο. Το όνομα Θρακιά είναι το όνομα που χρησιμοποιείται για τα βάραθρα που βρίσκονται στον Υμηττό και τη Λαυρεωτική.

Το σπήλαιο το ανακάλυψε ένας Βρετανός πιλότος λίγο μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος πετούσε στη περιοχή της Βάρης όταν είδε μια στρογγυλή σπηλιά στο βουνό. Την επόμενη μέρα τελικά το βρήκε κατά τη διάρκεια επιτόπιας έρευνας και στις 6 Φεβρουαρίου 1946 το ερεύνησε η σπηλαιολογική ομάδα.

Στο βάραθρο κατέπεσε τις 15 Ιουλίου 1999 ένα πυροσβεστικό όχημα το οποίο εξετράπη της πορείας του ενώ έσπευε για την κατάσβεση μιας πυρκαγιάς στη περιοχή, με αποτέλεσμα το θάνατο δύο πυροσβεστών και το σοβαρό τραυματισμό ενός τρίτου. Στις 14 Απριλίου 2013, ως δράση για την Παγκόσμια ημέρα καθαρισμού «Let's Do It! World», από το βάραθρο απομακρύνθηκαν με τη βοήθεια γερανών μέταλλα συνολικού βάρους 2,5 τόνων, λάστιχα, πλαστικά και άλλα σκουπίδια. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους καθαρισμούς βαράθρων που έχουν πραγματοποιηθεί παγκοσμίως.

Χρησιμοποιείται ως πεδίο εκπαίδευσης και προπόνησης από σπηλαιολόγους της Αθήνας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αττική
Κατηγορία:Σπήλαια της Ελλάδας
Επαναστόχευση φαρμάκων

Ο όρος **επαναστόχευση φαρμάκων** (*drug repositioning*, *drug repurposing*, *drug re-profiling* ή *drug retasking*) αναφέρεται στην ανεύρεση νέων ασθενειών στις οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ήδη υπάρχοντα φάρμακα, με διαφορετικές αρχικές ενδείξεις.

Η σημασία της επαναστόχευσης φαρμάκων αυξάνει με την πάροδο των ετών, καθώς όλο και περισσότερες φαρμακευτικές εταιρείες αναγνωρίζουν ότι βιολογικές ανακαλύψεις και τεχνολογίες στις οποίες είχαν στηριχθεί μέχρι πρόσφατα πολλές ελπίδες, τελικά αποτυγχάνουν στην επίτευξη των στόχων τους.

Η επαναστόχευση φαρμάκων έχει ήδη οδηγήσει σε ορισμένες σημαντικές επιτυχίες, όπως είναι το γνωστό Viagra (Pfizer), που αναπτύχθηκε αρχικά για την αντιμετώπιση της πνευμονικής υπέρτασης, ενώ πλέον χρησιμοποιείται κατά κόρον στη στυτική δυσλειτουργία. Άλλο παράδειγμα είναι η θαλιδομίδη, η οποία προκάλεσε τρομακτικές βλάβες σε έμβρυα, όταν, την δεκαετία του '60, χορηγήθηκε ως "ενισχυτικό" σε εγκύους και τώρα χρησιμοποιείται στο οζώδες ερύθημα. Εξάλλου, μικρότερες εταιρείες όπως η Biovista, ασχολούνται σε συστηματική βάση με την επαναστόχευση φαρμάκων. Οι εταιρείες αυτές χρησιμοποιούν ένα συνδυασμό τεχνολογιών, όπως είναι η Βιολογία “in silico” και πειράματα “in vitro ή in vivo” προκειμένου να επιλέξουν φάρμακα και στη συνέχεια να αναπτύξουν και να ελέγξουν επιστημονικές υποθέσεις σχετικές με νέες χρήσεις τους.

Ένα σημαντικό πλεονέκτημα της επαναστόχευσης φαρμάκων σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους ανάπτυξής τους είναι ότι τα επιλεγόμενα φάρμακα ήδη χρησιμοποιούνται, και, επομένως, έχουν περάσει ένα σημαντικό αριθμό ελέγχων τοξικότητας. Έτσι μία εταιρεία μπορεί να παρακάμψει σημαντικά έξοδα και να κερδίσει χρόνο, οδηγώντας γρηγορότερα το φάρμακό της στην αγορά. Από την άλλη, εγείρονται ορισμένα ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας, καθότι ένα φάρμακο που επαναστοχεύεται σε άλλη ένδειξη, ενδέχεται να καλύπτεται από ευρεσιτεχνίες που καθιστούν εμπορικά ασύμφορη την προώθησή του στην αγορά.

Η επαναστόχευση φαρμάκων μεγιστοποιεί τη χρήση της υπάρχουσας γνώσης και δημιουργεί ελπίδες ότι θα αποτελέσει ένα σημαντικό συμπλήρωμα στις τρέχουσες τεχνικές ανάπτυξης φαρμάκων και αντιμετώπισης ασθενειών.

## Βιβλιογραφία
* Chong CR, Sullivan DJ (August 2007). "New uses for old drugs". Nature 448 (7154): 645–6. doi:10.1038/448645a. PMID 17687303
* Tartaglia LA (November 2006). "Complementary new approaches enable repositioning of failed drug candidates". Expert opinion on investigational drugs 15 (11): 1295–8. doi:10.1517/13543784.15.11.1295. PMID 17040191
* Aronson JK (November 2007). "Old drugs--new uses". British journal of clinical pharmacology 64 (5): 563–5. doi:10.1111/j.1365-2125.2007.03058.x. PMID 17935601
* Hughes B (February 2008). "2007 FDA drug approvals: a year of flux". Nature reviews. Drug discovery 7 (2): 107–9. doi:10.1038/nrd2514. PMID 18246607

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* U.S. Food and Drug Administration (FDA)

Κατηγορία:Φαρμακευτική
Κατηγορία:Φαρμακευτική βιομηχανία
Ανθεμουσιάς

Η **Ανθεμουσιάς** ήταν ελληνιστική πόλη στην επαρχία της Οσροηνής, της βορειοδυτικής Μεσοποταμίας. Λεγόταν αλλιώς και *«Ανθεμούς»* ή *«Ανθεμουσία»*. 

Εκείτο σε απόσταση 24 χλμ. από την Έδεσσα και διαρρεόταν από τον ποταμό Αράξη. Το παλαιότερο όνομα της ήταν *«Χάραξ Σίδου»*, αλλά είτε άποικοι από την Ανθεμούντα της Χαλκιδικής (σημ. Γαλάτιστα), είτε οι Εταίροι της ανθεμούντος ίλης του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την επανίδρυσαν σε *«Ανθεμουσιάδα»*. Από την πόλη περνούσε ο εμπορικός δρόμος που συνέδεε τη Συρία με τη Βαβυλωνία. 

Κατά το 35 μ.Χ. κατά τον εμφύλιο παρθικό πόλεμο μεταξύ του Τιριδάτη Γ΄ και του Αρταβάνου Β', η Ανθεμουσιάς, όπως και το γειτονικό Νικηφόριον προτίμησαν να ταχθούν με την πλευρά του πρώτου, γνωστού για την ευγενική ανατροφή του. Στη ρωμαϊκή εποχή μετονομάστηκε σε *«Μαρκούπολη»*, αλλά η ονομασία δεν είναι σίγουρο εάν επέζησε σε βάρος της μακεδονικής. 

Σώζονται νομίσματα των ρωμαϊκών αυτοκρατορικών χρόνων της εποχής του Καλιγούλα και του Καρακάλα, με την επιγραφή ΑΝΘΕΜΟΥCIΩΝ ή ΑΝΘΕΜΟΥCIA με μορφή ανθρώπου που φέρει πύργο για στέμμα.

## Πηγές
* Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόιζεν *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*.
* https://web.archive.org/web/20100621004138/http://www.press.uchicago.edu/Images/Chicago/hewsen62.gif
* Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις
Κατηγορία:Σελευκιδικές αποικίες
Κωστήτσι Ιωαννίνων

Το **Κωστήτσι** είναι ορεινό χωριό στη περιοχή των Βορείων Τζουμέρκων (Αθαμανικά Όρη) του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 870 μέτρα.

## Γενικά στοιχεία
Το Κωστήτσι απέχει περίπου 25 χλμ. ΝΑ. από τα Ιωάννινα και 31 χλμ. Δ. από τα Πράμαντα (έδρα του δήμου). Το χωριό παραμένει παραδοσιακό, με τα καλντερίμια του, τα αλώνια και φυσικά τα απαράμιλλης αρχιτεκτονικής και ομορφιάς πέτρινα σπίτια, τα οποία κατασκευάστηκαν από περίφημους Τζουμερκιώτες μαστόρους της πέτρας. Ανήκει στο Δήμο Βόρειων Τζουμέρκων ενώ μέχρι το 2010 ανήκε διοικητικά στο Δήμο Κατσανοχωρίων, με έδρα το Καλέντζι ενώ παλαιότερα, αποτελούσε οικισμό της κοινότητας Φορτοσίου, η οποία αποτελούνταν από τους οικισμούς Κωστήτσι, Νίστορα, Πάτερο και Φορτόσι.

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι: 

## Ιστορικά στοιχεία
Το Κωστήτσι, πρωτοκατοικήθηκε κάπου τον 17ο αιώνα. Ο θρύλος λέει, πως λίγο πιο έξω από το χωριό, στην τοποθεσία Λάτη, υπήρχε ένας μεγάλος οικισμός, το Λάτιο, ο οποίος μαστίζονταν από λοιμό. Από αυτόν τον λοιμό, επέζησαν μόνο τέσσερα αδέλφια που ονομάζονταν Κώστας, Νέστορας, Πέτρος και Φώτης. Τα τέσσερα αυτά αδέλφια έχτισαν τα χωριά που φέρουν ακόμα και σήμερα το όνομά τους, με διάφορες παραφθορές βέβαια, δηλαδή «Κωστήτσι» (Κώστας), «Νίστορα» (Νέστορας), «Πάτερο» (Πέτρος) και «Φορτόσι» (Φώτης). Το χωριό, κράτησε μέχρι και σήμερα το όνομα του ιδρυτή του, με μια μικρή παρένθεση κατά την οποία ονομάστηκε και Καλλιθέα.
Το όνομα αυτό δεν του δόθηκε τυχαία, μιας και σε μικρή απόσταση από τον οικισμό, βρίσκεται το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, με όμορφη θέα προς την χαράδρα του Αράχθου, τα Τζουμέρκα και την σε σχήμα πυραμίδα κορυφή της Στρογκούλας (2.100 μ.).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* GTP - Greek Travel Pages

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Κώστας Τζαβάρας

Ο **Κώστας Τζαβάρας** (γεν. 15 Αυγούστου 1955) είναι Έλληνας νομικός, δικηγόρος και πολιτικός. 

Χρημάτισε αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού (2012 - 2013) και βουλευτής Ηλείας με τη Νέα Δημοκρατία (2007-2023).

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας τον Αύγουστο του 1955. 

Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι. Εργάσθηκε ως δικηγόρος στον Πύργο και χρημάτισε πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Πύργου για δύο συνεχόμενες θητείες μέχρι το 2004. Κατά καιρούς έχει αρθρογραφήσει σε αρκετές τοπικές εφημερίδες.

Το 1998 έθεσε υποψηφιότητα ως δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του Γαβρίλη Λιατσή εκλεγόμενος πρώτος σε ψήφους, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του 2004 ήταν υποψήφιος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας συγκεντρώνοντας 13.119 σταυρούς. Στις επόμενες εκλογές, του 2007, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας. Στις εκλογές του 2009 επανεξελέγη βουλευτής Ηλείας, δεύτερος σε ψήφους. Μετά την ήττα της Νέας Δημοκρατίας, στήριξε για την προεδρία τον Αντώνη Σαμαρά και μετά την εκλογή του πρώτου τοποθετήθηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Υπήρξε μέλος της εξεταστικής επιτροπής για το Βατοπέδι και τη Siemens. 

Τον Ιανουάριο του 2011 ορίστηκε υπεύθυνος του Τομέα Δικαιοσύνης. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2012 επανεξελέγη πρώτος σε ψήφους στην περιφέρεια Ηλείας. Στις εκλογές που ακολούθησαν (Ιουνίου) επανεξελέγη. Στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά διορίστηκε από τον Ιούνιο του 2012 έως τον Ιούνιο του 2013 αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού (αρμόδιος για θέματα Πολιτισμού).

Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Στις 18 Νοεμβρίου 2016, με απόφαση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκου Μητσοτάκη, ανέλαβε καθήκοντα κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στις εκλογές του 2019 ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 δεν έθεσε υποψηφιότητα.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπική ιστοσελίδα του Κώστα Τζαβάρα

Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Λάκης Κομνηνός

Ο **Λάκης Κομνηνός** (Άγρα Λέσβου, 4 Ιουνίου 1944) είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Το πραγματικό του όνομα είναι **Απόστολος Πάστος**. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λέσβο, αλλά η απώτερη καταγωγή της οικογένειάς του είναι από την Κεφαλλονιά. Φοίτησε για δύο χρόνια στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη και στη συνέχεια αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Κ. Μιχαηλίδη. Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα Κινηματογράφου και Θεάτρου στην Ακαδημία Τεχνών του Ιλινόις στις ΗΠΑ.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο στην τραγωδία *[[Αντιγόνη (Σοφοκλή)|Αντιγόνη]]* και στον κινηματογράφο στην ταινία *[[Εγωισμός (ταινία)|Εγωισμός]]* (με το όνομα *Λάκης Πάστος*). Διακρίθηκε στον κινηματογράφο σε ρόλους ωραίου και μοιραίου άντρα, «αρχηγού των κακών», κατασκόπου - πράκτορα, ξένου (Γερμανού ή Άγγλου) ή νεαρού με πλούσια καταγωγή.

Τη δεκαετία του 1970 πρωταγωνίστησε σε κοσμοπολίτικες ταινίες, κάποιες από τις οποίες είχαν διεθνές καστ και υψηλό για τα ελληνικά δεδομένα μπάτζετ, ενώ κυκλοφόρησαν και σε άλλες χώρες εκτός της Ελλάδας.

Στο ραδιόφωνο, ο Κομνηνός συμμετείχε σε εκπομπές και ως αφηγητής σε πολυάριθμα ντοκιμαντέρ.

Το 1975 ίδρυσε τη δική του εταιρία παραγωγής, την Πανθέαμα, η οποία από το 1996 συνέχισε τη δραστηριότητά της με το νέο τίτλο Media Team. Έχει ασχοληθεί και με τη σκηνοθεσία.

Μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, το 1981, έγινε διευθυντής στην ΥΕΝΕΔ μέχρι την κατάργησή της λίγο αργότερα, τον Νοέμβριο του 1982. Υπήρξε ο πρώτος και μοναδικός διευθυντής της ΥΕΝΕΔ που δεν ήταν αξιωματικός του Στρατού.

## Προσωπική ζωή
Σύζυγός του υπήρξε η ηθοποιός Ντίνα Τριάντη με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Γιώργο και τον Γιάννη. Με τη μετέπειτα σύζυγό του, δημοσιογράφο Τζώρτζια Κοντράρου, απέκτησε έναν τρίτο γιο, τον Δημήτρη. Ανιψιός (γιος της αδελφής του) είναι ο γνωστός σκηνοθέτης Βασίλης Μαζωμένος και πρώτη του ξαδέλφη η τραγουδίστρια και συγγραφέας Ντόρα Γιαννακοπούλου.

## Κινηματογράφος

## Βιντεοταινίες

## Τηλεόραση

## Τηλεοπτικό θέατρο

## Θέατρο

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Εκπομπές

## Πηγές
* Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες Ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες", Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Ο ηθοποιός στο cine.gr 
*Βιογραφικό σημείωμα του ηθοποιού
*Συνέντευξη του ηθοποιού στην Ελευθεροτυπία

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σουλινάς

Ο **Σουλινάς** (, ) είναι παραποτάμια πόλη και λιμένας της Ρουμανίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικότερο άκρο της χώρας  στην περιοχή του Δέλτα του Δούναβη, επί της δεξιάς όχθης, λίγο πριν τις εκβολές του στον Εύξεινο, καταλαμβάνοντας έκταση περίπου 14 τ.χλμ.. Το όνομά της πιθανόν να προέρχεται από τη λατινοσλαβική λέξη *sol* (= αλάτι) και την ελληνική κατάληξη -ινάς.

Η πόλη και λιμένας Σουλινάς κτίσθηκε το 1848 από Έλληνες, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν τη σημαντική γεωγραφική θέση της, από την οποία και γνώρισε πολύ μεγάλη ανάπτυξη, ακόμα και στη ναυπηγική. Παλαιότερα ο μισός πληθυσμός της πόλης ήταν Έλληνες με συνέπεια η ελληνική γλώσσα τότε να είναι και η επικρατέστερη . Υπήρχαν δε πολλά ελληνικά σχολεία και εκκλησίες. Μετά την επικράτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Ρουμανία αποχώρησαν και οι τελευταίοι Έλληνες που είχαν απομείνει, πλην ελαχίστων που έχουν αφομοιωθεί.

Στον Σουλινά είχαν εγκαταστήσει πολλοί Έλληνες τις επιχειρήσεις τους, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν ο σπουδαίος Όθων Σταθάτος (Μέγαρο Σταθάτου), οι ναυλομεσίτες και εφοπλιστές Γεώργιος, Κωνσταντίνος και Στέφανος Μπέζης κ.ά.

Το 1912 ο πληθυσμός της πόλης έφθανε περί τις 8.000 κατοίκους, ενώ σήμερα αριθμεί περί τους 4.500 κατοίκους.

## Κλίμα




## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τομ. 16ος, σελ.111.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Κατηγορία:Λιμένες της Ρουμανίας
Κατηγορία:Ρουμάνοι ελληνικής καταγωγής
Ελατρέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ελατρέας** (***Ελατρεύς***) είναι γνωστό ένα μέλος της αριστοκρατίας των Φαιάκων. Αυτός ο Φαίακας ευγενής αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (ραψωδία θ, στ. 111, 129) ως ο καλύτερος στη δισκοβολία από όλους: *«δίσκω δ' αυ πάντων πολύ φέρτατος ήεν Ελατρεύς»* (θ 129). Συμμετέσχε στους αγώνες που έγιναν προς τιμή του Οδυσσέα όταν αυτός φιλοξενήθηκε ως ναυαγός στο νησί των Φαιάκων.

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 265

Ελατρεας