open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιχνοαπολίθωμα

[thumb| Ιχνοαπολίθωμα [Χειροθήριο|χειροθηρίου σε Τριαδικό ψαμμίτη]]

**Ιχνοαπολιθώματα** ή **βιοδηλωτικά ίχνη** λέγονται τα απολιθωμένα ίχνη ζωντανών οργανισμών όπως αποτυπώματα, εκκρίσεις ή φωλιές. Είναι ενδείξεις ζωής οργανισμών που δίνουν στοιχεία για αυτούς. Τη μελέτη των ιχνών αναλαμβάνει ένας ιδιαίτερος κλάδος της γεωλογίας, η ιχνολογία, η οποία διακρίνεται στην παλαιοϊχνολογία και στη νεοϊχνολογία, τη μελέτη των ιχνοαπολιθωμάτων και των σύγχρονων ιχνών αντίστοιχα.

Ο όρος περιλαμβάνει επίσης τα απολιθωμένα λείψανα οργανικών υλικών που παράγονται από έναν οργανισμό, όπως τους κοπρόλιθους (απολιθωμένα κόπρανα), ή ιζηματολογικές δομές που παράγονται με βιολογικές διαδικασίες όπως τους στρωματόλιθους. Τα ιχνοαπολιθώματα διατηρούνται καλύτερα σε ψαμμίτη, το μέγεθος του κόκκου και τα χαρακτηριστικά αποθέσεων του συμβάλλουν σε αυτό. Μπορούν επίσης να βρεθούν σε σχιστόλιθους και ασβεστόλιθους.

## Κατηγοριοποίηση

Είναι από δύσκολο ως αδύνατο να αποδοθεί κάποιο ιχνοαπολίθωμα σε έναν συγκεκριμένο οργανισμό, καθώς τα περισσότερα ίχνη αντανακλούν τη συμπεριφορά και όχι τη βιολογική συγγένεια των δημιουργών τους. Περαιτέρω, εντελώς διαφορετικοί οργανισμοί μπορούν να παράγουν όμοια ίχνη. Ως εκ τούτου η συμβατική ταξινόμηση δεν έχει εφαρμογή, αλλά κατηγοριοποιούνται μορφοτυπικά, με βάση το σχήμα και την εμφάνισή τους, στα εξής ιχνοαπολιθώματα:

* **ακινησίας** (π.χ. εσωτερικά ή εξωτερικά),
* **κινήσεως** (π.χ. ερπυσμός, βάδιση),
* **διατροφής** (π.χ. κοπρόλιθοι),
* **κατοικίας** (π.χ. σωλήνες σκωλήκων, φωλιές),
* **βιοαντίδρασης** (π.χ. συμβίωση, παρασιτισμός), και
* **αναπαραγωγής και ανάπτυξης** (π.χ. αυγά, προνυμφικές μορφές, σπόρια, κόκκοι γύρεως)

Image:FaringdonCobble.JPG|*Gastrochaenolites*
Image:BoredEncrustedShell.JPG|*Entobia*
Image:Helminthopsis01.JPG|*Helminthopsis*
Image:Gigandipus.JPG|*Gigandipus*
Image:CretaceousLockeia121911.jpg|*Lockeia*
Image:DevonianLockeia121911.jpg|*Lockeia*

## Δείτε επίσης

* Απολίθωμα

Κατηγορία:Παλαιοντολογία
Κατηγορία:Απολιθώματα
Σίπε Τότεκ

thumb|right|Ο Σίπε Τότεκ κρατάει ένα ματωμένο τελετουργικό μαχαίρι, ενώ φοράει το δέρμα ενός θύματος θυσίας
Στη Μυθολογία των Αζτέκων, ο **Σίπε Τότεκ** (ισπ. Xipe Tótec) είναι ο θεός της γεωργίας, της άνοιξης και των εποχών. Είναι θεότητα που σχετίζεται με τον κύκλο της ζωής, του θανάτου και της αναγέννησης. Αφαιρούσε το ίδιο του το δέρμα για να δώσει τροφή στους ανθρώπους, όπως το καλαμπόκι έχανε την εξωτερική του φλούδα κατά τη βλάστηση. Χωρίς το δέρμα του, ο Σίπε Τότεκ απεικονίζεται συνήθως έχοντας χρυσό χρώμα.

Κάθε χρόνο, κάποιοι σκλάβοι επιλέγονταν για να θυσιαστούν προς τιμήν του Σίπε Τότεκ. Αφαιρούσαν το δέρμα τους προσεκτικά και το χρησιμοποιούσαν ως μανδύα οι ίδιοι ιερείς στις τελετές γονιμότητας που ακολουθούσαν τις θυσίες.

Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Ουεουετέοτλ

Στη μυθολογία των Αζτέκων, ο **Σιουτεκούτλι** (ισπ. *Xiuhtecuhtli*) ή **Ουεουετέοτλ** (ισπ. *Huehuetéotl*)  (*"παλαιός θεός*") ήταν η προσωποποίηση της ζωής μετά το θάνατο, της ζέστης μέσα στο κρύο, του φωτός μες στο σκοτάδι και της τροφής κατά περιόδους πείνας. Σύζυγός του ήταν η Τσαλτσιουτλίκουε. 

Στο τέλος κάθε αιώνα (52 χρόνια), οι Αζτέκοι πίστευαν ότι οι θεοί απαλλάσσονταν από τη συμφωνία τους με την ανθρωπότητα. Πραγματοποιούνταν εορτές προς τιμήν του Σιουτεκούτλι για να ικανοποιήσουν τις χάρες του και γίνονταν ανθρωποθυσίες, όπου πρόσφεραν στο θεό την καρδιά του θύματος.

Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Αιώρημα

**Αιώρημα** (ή εναιώρημα) στη Χημεία καλείται το ανομοιογενές μίγμα στερεών σωματιδίων που αιωρούνται μέσα σε υγρό ή αέριο.
Συνηθίζεται, επίσης, να καλείται αιώρημα το συστατικό του μίγματος που αιωρείται.

Τα αιωρούμενα σωματίδια είναι μεγαλύτερα (> 1000 nm) από εκείνα που απαντώνται στα διαλύματα και στα κολλοειδή.

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα, και η διαφορά με το διάλυμα, είναι ότι όταν το υγρό ισορροπήσει (μείνει ακίνητο) τα σωματίδια στο αιώρημα, λόγω γήινης βαρύτητας, κατακάθονται ως ίζημα.

Παράδειγμα αιωρήματος είναι το ανακάτεμα χώματος με νερό. Αρκετά γνωστό είναι και το "γάλα μαγνησίας". 

Τα συνηθέστερα αιωρήματα είναι τα συστήματα διασποράς στερεού σε υγρό (s/l), ενώ υπάρχουν και οι υπόλοιποι συνδυασμοί αδρομερών συστημάτων διασποράς . Στην περίπτωση που η εξωτερική φάση είναι αέρια (s/g και l/g) ονομάζονται **αεροζολ**, ενώ αν η εσωτερική φάση είναι αέρια (g/s και g/l) ονομάζονται **αφροί**.

Στην φαρμακευτική τα αιωρήματα χαρακτηρίζονται ως φυσικώς σταθερά, όταν τα τεμαχίδια δεν συσσωματώνονται και κατανέμονται ομοιόμορφα στο μέσο διασποράς. Επειδή αυτή είναι μια ιδανική κατάσταση που σπάνια συμβαίνει, κρίνεται απαραίτητο τα τεμαχιδια που επικάθονται να μπορούν να επαναιωρούνται εύκολα με απλή ανατάραξη.

Κατηγορία:Μίγματα
Κετζαλκόατλ

Με το όνομα **Κετζαλκόατλ**, ή **Κετσαλκόατλ** (ισπ. *Quetzalcóatl*), που στη γλώσσα Νάουατλ σημαίνει "*φτερωτό φίδι*", είναι γνωστή μια από τις κυρίαρχες θεότητες των πολιτισμών του Μεξικού και της Κεντρικής Αμερικής γενικότερα. Οι Μάγια τον αποκαλούν **Κουκουλκάν**.

## Μυθολογία
Ο Κετζαλκόατλ είναι ο θεός του ουρανού κι ο σοφός δημιουργός των νόμων. Συμμετείχε στη δημιουργία και την καταστροφή του κόσμου τις Τέσσερις πρώτες Εποχές, ενώ ήταν άρχοντας και δημιουργός της Πέμπτης Εποχής του κόσμου. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Κετζαλκόατλ πήγε στον κόσμο των Νεκρών και μάζεψε τα οστά των ανθρώπων από τις προηγούμενες εποχές του κόσμου. Χύνοντας το ίδιο του το αίμα πάνω από αυτά τα οστά, κατάφερε να δημιουργήσει τους ανθρώπους της νέας εποχής. 

Θεωρείται γιος της θεάς Κοατλίκουε και δίδυμος αδερφός του Σόλοτλ. Ο Κετζαλκόατλ έμαθε στους ανθρώπους τη γεωργία και τη χρήση του ημερολογίου, ενώ ταυτόχρονα είναι προστάτης των τεχνών.
Είναι επίσης θεός του ανέμου, των υδάτων και της γονιμότητας.

Σύμφωνα με ένα μύθο, ο Κετζαλκόατλ επέτρεψε στον εαυτό του να υποκύψει στις γητείες του Τεζκατλιπόκα, αλλά από τύψεις έπεσε σε μια μεγάλη πυρά. Μετά τον θάνατό του, η καρδιά του έγινε ο Αυγερινός. Συχνά πάντως αναφέρεται στους μύθους είτε απεικονίζεται μαζί με τον Τεζκατλιπόκα, τον θεό του σκότους, σαν αντίθετες θεότητες. Πάντοτε ο Τεζκατλιπόκα τον έστελνε μακριά, αλλά ο Κετζαλκόατλ γύριζε κάποτε. Γι' αυτό το λόγο, ο βασιλιάς των Αζτέκων Μοντεζούμα Β΄ πείστηκε εύκολα από τον Ισπανό κατακτητή Ερνάν Κορτές ότι ήταν προσωποποίηση του θεού Κετζαλκόατλ.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 1915 Κετζαλκόατλ, που ανακαλύφθηκε το 1953, πήρε το όνομά του από τον θεό αυτό.

## Πηγές


Κατηγορία:Δράκοι
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Τσαντίκο

Στη μυθολογία των Αζτέκων, η **Τσαντίκο** (ισπ. *Chantico*), της οποίας το όνομα σημαίνει *"αυτή που μένει στο σπίτι*", ήταν η θεά της φωτιάς, των ηφαιστείων και της οικογενειακής εστίας. 

Κάποτε, η Τσαντίκο παραβίασε την περίοδο νηστείας κι έφαγε ψάρι με πάπρικα, μπαχαρικό απαγορευμένο στη διάρκεια αυτής της περιόδου. Για την πράξη της αυτή την τιμώρησε ο θεός Τονακατεκούτλι, μεταμορφώνοντάς την σε σκύλο.

Φοράει ένα στέμμα από δηλητηριώδη αγκάθια κάκτου και παίρνει τη μορφή κόκκινου ερπετού. Η Τσαντίκο είναι παράλληλα και θεά των πολύτιμων πραγμάτων, τα οποία πάντα φυλάει με ζήλο. Υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικά με την εκδίκησή της σε θεούς ή ανθρώπους, οι οποίοι παίρνουν τα υπάρχοντά της.

Κατηγορία:Θεότητες της οικίας και της εστίας
Κατηγορία:Θεότητες της φωτιάς
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Τλοκεναουάκε

Στη μυθολογία των Αζτέκων, ο **Τλοκεναουάκε** (ισπ. *Tloquenahuaque)* ήταν ο δημιουργός θεός. 

Αυτός δημιούργησε το πρώτο ζευγάρι ανθρώπων και εξουσίαζε την πλάση στις τέσσερις πρώτες Εποχές του κόσμου. Πρόκειται για μια παράξενη και μάλλον άγνωστη θεότητα των Αζτέκων. Δεν υφίστανται γνωστές απεικονίσεις του.

Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Μονή Προφήτη Ηλία Φωκίδος

Η **Μονή Προφήτη Ηλία** βρίσκεται Α - ΝΑ. της Άμφισσας σε απόσταση 17 χιλιόμετρα και ΒΔ. του Χρισσού (6,5 χιλιόμ.) στον νομό Φωκίδας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 400 μέτρων, με θέα τον ελαιώνα της Άμφισσας, τον Κορινθιακό κόλπο, το Γαλαξίδι και τα απέναντι βουνά της Πελοποννήσου.

## Ιστορία
Από οθωμανικά έγγραφα που σώζονται στη βιβλιοθήκη της μονής, όπως ένα «Χοντζέτι» του 1572, ένα πατριαρχικό «Σιγίλλιον» του 1593 και ένα χειρόγραφο του 1834, υπολογίζεται ότι η μονή κτίσθηκε το 1019.

Λόγω της στρατηγικής της θέσεως, η μονή έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821 ως ορμητήριο των Ελλήνων αγωνιστών, μέχρι τον Αύγουστο του 1825 οπότε και καταστράφηκε από τους Τούρκους. Στο καθολικό της μονής, στις 24 Μαρτίου 1821, ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας, ο οπλαρχηγός Πανουργιάς και οι προεστοί της Άμφισσας (Σάλωνα) κήρυξαν την επανάσταση (βλ. Η επανάσταση Σαλώνων 1821).

Το μοναστήρι κάηκε ξανά το 1834, για να πυρποληθεί από τους Ιταλούς, την περίοδο της κατοχής, τον Φεβρουάριο του 1943. Μετά το 1961 άρχισε εκ νέου η ανοικοδόμησή του. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού της το οποίο έχει φιλοτεχνηθεί από τον Μετσοβίτη γλύπτη Αναστάσιο Μόσχο που αποτελείται από ατόφιο ξύλο καθώς και η βιβλιοθήκη του, όπου σώζονται, μεταξύ άλλων, έγγραφα από την περίοδο της Επανάστασης.

Κοντά στην είσοδο της Μονής, στον πέτρινο φράχτη δίπλα στο δεντράκι στην άκρη του γκρεμού, κάθονταν παλιότερα οι γέροντες και αγνάντευαν. Η θέα από το σημείο αυτό είναι εξαιρετική και συνιστάται ιδιαίτερα κατά την ανατολή του ήλιου.

## Διοικητικά
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Χρυσού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Χρισσό συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Χρισσού που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Δελφών του Δήμου Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 8 κάτοικους.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ι.Μ. Προφήτης Ηλίας Χρισσό  από τον ιστότοπο www.greece-panorama.com

## Παραπομπές


Μονη Προφητη Ηλια
Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Μικτλαντεκούτλι

thumb|right|Άγαλμα που απεικονίζει τον Μικτλαντεκούτλι

Στη μυθολογία των Αζτέκων, ο **Μικτλαντεκούτλι** (ισπ. *Mictlantecuhtli*) είναι ο θεός των Νεκρών και ο Άρχοντας της Μικτλάν, του κατώτερου επιπέδου του Κάτω Κόσμου. 

Απεικονίζεται σαν ένας σκελετός γεμάτος αίμα ή σαν άνθρωπος με γυμνό κρανίο. Στο κεφάλι του φοράει φτερά από κουκουβάγια ενώ στο λαιμό του έχει περασμένο ένα περιδέραιο από ανθρώπινα μάτια. 

Σύζυγός του είναι η Μικτεκασίουατλ. Μαζί διαμένουν σε ένα σπίτι δίχως παράθυρα στη Μικτλάν και εξουσιάζουν τους νεκρούς.

## Δείτε επίσης
* Μικτεκασίουατλ

## Πηγές


Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Μικτεκασίουατλ

Στη μυθολογία των Αζτέκων, η **Μικτεκασίουατλ** (ισπ. *Mictecacíhuatl*) είναι η βασίλισσα της Μικτλάν, του Κάτω Κόσμου, και σύζυγος του Μικτλαντεκούτλι. Σύμφωνα με το μύθο, η Μικτεκακιχουάτλ πέθανε στη γέννα κι έτσι είναι γνωστή σαν Κυρά των Νεκρών. Καθήκον της είναι να φρουρεί τα οστά των νεκρών.

Μαζί με τον Μικτλαντεκούτλι ζουν σε ένα σπίτι δίχως παράθυρα στη Μικτλάν. Επίσης, η Μικτεκασίουατλ συσχετίζεται με τις αράχνες, τις κουκουβάγιες και τις νυχτερίδες.

## Δείτε επίσης
* Μικτλαντεκούτλι
* Ιζτακσίουατλ

Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Μικτλάν

Στη μυθολογία των Αζτέκων, η **Μικτλάν** ήταν το ένατο και τελευταίο επίπεδο του Κάτω Κόσμου, μακριά προς το Βορρά. Στη Μικτλάν πήγαιναν οι πολεμιστές που πέθαιναν στη μάχη, καθώς κι όσοι είχαν χτυπηθεί από κεραυνό κι όσες γυναίκες είχαν πεθάνει στη γέννα. Το ταξίδι ήταν δύσκολο και διαρκούσε τέσσερα χρόνια, αλλά οι νεκροί συνοδεύονταν από τον ψυχοπομπό Σόλοτλ. 

Άρχοντες της Μικτλάν ήταν ο Μικτλαντεκούτλι και η Μικτεκασίουατλ.

Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Σόλοτλ

Στη μυθολογία των Αζτέκων και των Τολτέκων, ο **Σόλοτλ** (ισπ. Xólotl) ήταν θεός του κεραυνού και ψυχοπομπός, συνόδευε δηλαδή τους νεκρούς κατά το ταξίδι τους στη Μικτλάν.

## Μύθοι και λειτουργία

Ο Σόλοτλ ήταν επίσης θεός της φωτιάς και της κακοτυχίας. Ήταν δίδυμος αδερφός του Κετζαλκόατλ, γιος της Κοατλίκουε. Φρουρούσε τον ήλιο, όταν περνούσε τον Κάτω Κόσμο το βράδυ, ενώ δημιούργησε την ανθρωπότητα κι έφερε τη φωτιά από τον κόσμο των νεκρών.

Ο Σόλοτλ συνήθως απεικονίζεται σαν σκελετός ή σαν άνθρωπος με κεφάλι σκύλου, καθώς το όνομά του στη γλώσσα Νάουατλ μπορεί να σημαίνει και *σκύλος*.

Οι άλλοι θεοί αποφάσισαν μια φορά να θυσιάσουν τον Σόλοτλ, και για να το αποφύγει αυτός μετατράπηκε σε σαλαμάνδρα Αξολότλ (*Ambystoma mexicanum*). Οι Ισπανοί προσάρμοσαν το όνομα σε *ajolote* (αχολότε).

Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Κατηγορία:Θεότητες του κεραυνού
Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Κατηγορία:Θεότητες της φωτιάς
Κατηγορία:Μυθολογικά κυνοειδή
Κατηγορία:Μυθολογικοί σκύλοι
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Τσικομεκόατλ

Στη μυθολογία των Αζτέκων, η **Τσικομεκόατλ** (ισπ. Chicomecóatl) ή **Σιλόνεν** (ισπ. Xilonen), της οποίας το όνομα σημαίνει "εφτά φίδια", ήταν θεά της τροφής και του αραβόσιτου και, κατ' επέκτασιν, θεά της γονιμότητας.

Η Τσικομεκόατλ συχνά υιοθετεί ιδιότητες της θεάς Τσαλτσιουτλίκουε και εμφανίζεται με τρεις διαφορετικές μορφές: 
* Σαν νεαρό κορίτσι που μαζεύει λουλούδια
* Σαν γυναίκα που φέρνει το θάνατο σε όποιον αγκαλιάζει
* Σαν μητέρα που χρησιμοποιεί σαν ασπίδα τον Ήλιο

## Τελετές
Κάθε Σεπτέμβριο, οι Αζτέκοι θυσίαζαν προς τιμήν της θεάς Τσικομεκόατλ ένα νεαρό κορίτσι. Το αποκεφάλιζαν και το αίμα το έχυναν στο άγαλμα της θεάς, ενώ το δέρμα το αφαιρούσαν προσεχτικά και ο ιερέας το φορούσε σαν μανδύα. 

## Δείτε επίσης
*Μάγια

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*Aguilar-Moreno, Manuel (2006). *Handbook to life in the Aztec world*. New York, NY: Facts on File. pp. 197–8
*Gregg, Susan. *The encyclopedia of angels: spirit guides & ascended masters: a guide to 200 celestial beings to help, heal, and assist you in everyday life*. Beverly, Mass.: Fair Winds Press. p. 239
*Coulter, Charles Russell; Turner, Patricia (2000). *Encyclopedia of ancient deities*. Jefferson, N.C.: McFarland
*Coulter, Charles Russell; Turner, Patricia (2000). *Encyclopedia of ancient deities*. Jefferson, N.C.: McFarland. p. 508
*Bernardino de Sahagún, *Florentine Codex: General History of the Things of New Spain* (Translation of and Introduction to Historia General de Las Cosas de La Nueva España; 12 Volumes in 13 Books ), trans. Charles E. Dibble and Arthur J. Ο Anderson (Salt Lake City: University of Utah Press, 1950-1982), p.4

Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Ουιτζιλοπότστλι

thumb|200px|Ο θεός Ουιτζιλοπότστλι
Στη μυθολογία των Αζτέκων, ο **Ουιτζιλοπότστλι**, **Ουιτσιλοπότστλι** (ισπ. *Huitzilopochtli*) ή **Βιτσιλοπότστλι** ήταν θεός του πολέμου και του ήλιου και ο προστάτης της πόλης Τενοτστιτλάν. Ήταν ο εθνικός θεός των Αζτέκων κι ήταν επίσης θεός του θανάτου, των πολεμιστών, των καταιγίδων και οδηγός για μεγάλα ταξίδια.

Μητέρα του ήταν η Κοατλίκουε, που τον συνέλαβε από ένα θύσανο αιωρούμενων φτερών που κατάφερε ν΄ αρπάξει και να κρύψει στο κόλπο της. Λίγο χρόνο μετά το γεγονός αυτό γεννήθηκε ο τρομερός θεός έχοντας κοσμημένη τη κεφαλή του με δέσμη φτερών κρατώντας από δεξιά ρομφαία και από αριστερά ασπίδα ακριβώς τότε που η κόρη της, Κογιολξάουκι, προσπάθησε να τη σκοτώσει, γιατί έμεινε έγκυος με ντροπιαστικό τρόπο. Τότε ο Ουιτζιλοπότστλι πετάχτηκε από την κοιλιά της Κοατλίκουε, πλήρως ανεπτυγμένος, πλήρως οπλισμένος, με ασπίδα και λόγχη, σκότωσε την Κογιολξάουκι και τα άλλα 400 προηγούμενα παιδιά της μητέρας του Κοατλίκουε που είχαν στραφεί εναντίον της. Την αδερφή του την έστειλε στον ουρανό κι έγινε η Σελήνη, ώστε η μητέρα του να αισθάνεται όμορφα που θα έβλεπε την κόρη της κάθε μέρα στον ουρανό.
Το είδωλό του, τον παριστά με μεγάλο πρόσωπο και φοβερούς οφθαλμούς, ενώ και το αριστερό του πόδι ήταν κοσμημένο με φτερά κολυβρίου εξ ου και το όνομά του (ουιτζι=κολύβρι, και πότστλι=αριστερός). Επίσης έφερε χρυσή ζώνη που παρίστανε ιοβόλο φίδι και στο λαιμό του έφερε λουρί από το οποίο κρεμόνταν χρυσά και ασημένια αφιερώματα (κεφαλές και καρδιές).

Επίσης και οι ναοί οι αφιερωμένοι στον θεό αυτόν ήταν περίλαμπρα διακοσμημένοι και με εξέχουσα αρχιτεκτονική. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θεόττες του θανάτου
Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Κογιολσάουκι

Στη μυθολογία των Αζτέκων, η **Κογιολξάουκι**  ή **Κογιολσάουκι** (ισπ. *Coyolxauhqui*) ήταν θεότητα της σελήνης. Ήταν κόρη της Κοατλίκουε και εξουσίαζε τους θεούς των αστεριών. Ήταν πανίσχυρη μάγισσα κι οδήγησε τα αδέρφια της εναντίον της μητέρας τους, Κοατλίκουε, επειδή έμεινε έγκυος από ένα θύσανο φτερών. Από την κοιλιά όμως της Κοατλίκουε ξεπήδησε πλήρως ανεπτυγμένος και οπλισμένος ο Ουιτζιλοπότστλι, θεός του ήλιου και του πολέμου, και τη σκότωσε. Έπειτα, προκειμένου να ανακουφίσει τη μητέρα του, που ήθελε να βλέπει την κόρη της κάθε μέρα, έστειλε την Κογιολξάουκι στον ουρανό και έγινε η Σελήνη.

## Πηγές
 

Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας
Κατηγορία:Θεότητες της σελήνης
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Αλμπέρτο Κόρντα

Ο **Αλμπέρτο Ντίας Γκουτιέρρες** (Alberto Díaz Gutiérrez, 14 Σεπτεμβρίου 1928 - 25 Μαΐου 2001), γνωστός περισσότερο με το όνομα **Αλμπέρτο Κόρντα** (Alberto Korda) ήταν Κουβανός φωτογράφος. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους «χρονικογράφους» της κουβανικής επανάστασης, διάσημος για τη δημοφιλέστερη ίσως φωτογραφία του Τσε Γκεβάρα και μία από τις πιο διάσημες στην ιστορία της φωτογραφίας.

Ο Κόρντα γεννήθηκε στην Αβάνα, γιος ενός εργάτη των σιδηροδρόμων. Εργάστηκε σε πολλές διαφορετικές δουλειές πριν την οριστική ενασχόλησή του με τη φωτογραφία, αρχικά ως βοηθός φωτογράφου. Στην αρχή της σταδιοδρομίας του διακρίθηκε ως φωτογράφος μόδας ενώ αργότερα εγκατέλειψε την εμπορική φωτογραφία ασχολούμενος με τη φωτοδημοσιογραφία. Από το 1959 εργάστηκε στην κουβανική εφημερίδα *Revolución* (*Επανάσταση*) και υπήρξε προσωπικός φωτογράφος του Τσε Γκεβάρα για δέκα χρόνια. Την περίοδο από το 1968 μέχρι το 1978, αφοσιώθηκε στο είδος της υποβρύχιας φωτογραφίας ενώ αργότερα το φωτογραφικό του έργο περιορίστηκε.  

Πέθανε το 2001 στο Παρίσι, από καρδιακή προσβολή και ενώ προετοίμαζε μία έκθεση φωτογραφιών του.  
## Βιβλιογραφία
*Αλμπέρτο Κόρντα (μφ. Εύη Γεροκώστα), *Κούβα όπως τη φωτογράφισε ο Κόρντα*, Μεταίχμιο 2003

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Korda por siempre - Βιογραφικά στοιχεία και φωτογραφίες (ισπανικά)
*La página de Alberto Korda (ισπανικά)
*Βιογραφία
*BBC News - Η είδηση του θανάτου του
*Άρθρο του Bill Lasarow

Κατηγορία:Κουβανοί φωτογράφοι
Λουκανία

Η **Λευκανία** ή **Λουκανία** (, **Λουκάνια**) ήταν ιστορικο-γεωγραφική περιοχή της νότιας Ιταλίας, που σχεδόν ταυτίζεται με τη σύγχρονη περιφέρεια Μπαζιλικάτα. Περιλαμβανόταν στην ευρύτερη περιοχή της Οινωτρίας και πήρε το όνομά της από τους Λευκανούς, οι οποίοι κατέλαβαν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή τον 5ο αιώνα π.Χ.. Κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκαν στις ακτές της περιοχής οι πρώτες ελληνικές αποικίες. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Internet Movie Database

Η **Internet Movie Database** (), πιο γνωστή με τη συντομογραφία **IMDb**,  είναι διαδικτυακή βάση δεδομένων με πληροφορίες για ηθοποιούς, ταινίες, τηλεοπτικά προγράμματα, παρουσιαστές της τηλεόρασης, βιντεοπαιχνίδια και συντελεστές παραγωγής.

## Ιστορία
Η IMDb δημιουργήθηκε το 1990, όταν δεν υπήρχε ακόμη ο Παγκόσμιος Ιστός. Στα πρώτα χρόνια λειτουργούσε μέσω e-mail. Ο ενδιαφερόμενος έστελνε μήνυμα στη διεύθυνση της IMDb με τα στοιχεία που ζητούσε για κάθε ταινία και έπαιρνε μια αυτόματη απάντηση. Μετά την εμφάνιση και διάδοση του Παγκόσμιου Ιστού, η IMDb μετατράπηκε σε ιστοσελίδα, που ξεκίνησε να λειτουργεί, αρχικά, με την εργασία 20 εθελοντών. Από το 1998 ανήκει στην εταιρεία Amazon.

Η IMDb παρουσίασε το 2002 μια υπηρεσία που ονομάζεται IMDbPro. Μέσω αυτής της υπηρεσίας οι ηθοποιοί και οι υπόλοιποι συντελεστές μιας ταινίας μπορούν να αναρτήσουν το βιογραφικό τους και τη φωτογραφία τους, πληρώνοντας ετήσια συνδρομή.

Μέχρι το Σεπτέμβριο του 2017, η IMDb περιείχε πληροφορίες για 4,5 εκατομμύρια τίτλους, συμπεριλαμβανομένων επεισοδίων, καθώς και 8,1 εκατομμύρια προσωπικότητες, και 80 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διαδικτυακές βάσεις δεδομένων
Κατηγορία:Εξαγορές της Amazon (εταιρία)
Κατηγορία:Ιστότοποι για φιλμ
Κατηγορία:Νικητές Webby Award
Μέξτλι

Στη μυθολογία των Αζτέκων, ο **Μέξτλι** (ή και **Mέξιτλ** ή **[[Τεκσιζτέκατλ]]**) (ισπ. *Mextli*) ήταν θεός του πολέμου, των θυελλών και των ουρανίων φαινομένων, πιθανώς ταυτισμένος σε ορισμένες παραδόσεις με την πρώιμη μορφή του θεού Ουιτζιλοπότστλι (Huitzilopochtli), κύριας πολεμικής θεότητας των Αζτέκων.

Θεωρείται επίσης πολιούχος των Μεξίκας (Mexica), της κυρίαρχης ομάδας του Αζτεκικού Τριπλού Συνασπισμού. Ο Μέξτλι περιγράφεται σε χειρόγραφα όπως το *Codex Chimalpopoca* και το *Codex Boturini* ως θεότητα που **γεννήθηκε πλήρως ανεπτυγμένος και αρματωμένος πολεμιστής**, σύμβολο της δύναμης, της πολεμικής ανδρείας και του θείου πεπρωμένου.

Στο πλαίσιο της θεοκρατικής κοινωνίας των Αζτέκων, ο Μέξτλι τιμούνταν με τελετουργικές ανθρωποθυσίες. Κάθε χρόνο του προσφέρονταν εκατοντάδες θυσίες, κυρίως αιχμάλωτοι πολέμου, σε τελετές που συνδύαζαν στοιχεία αστρονομίας, γεωργικού κύκλου και πολεμικού κύρους.

Η ετυμολογία του ονόματός του σχετίζεται πιθανώς με τη λέξη *metztli* (φεγγάρι) στη γλώσσα Νάουατλ, αν και υπάρχουν και θεωρίες που συνδέουν το όνομά του με τη φράση *Mēxihco* (= ο τόπος του Μέξτλι). Θεωρείται ότι το όνομα **Μεξικό** (*México*) προέρχεται από αυτόν ή από την ονομασία της πρωτεύουσας των Αζτέκων *Méxihco-Tenochtitlan*.

Ορισμένες πηγές παρουσιάζουν τον Μέξτλι όχι μόνο ως θεότητα αλλά και ως ιδρυτικό ημίθεο και προφητικό αρχηγό που καθοδήγησε τους Αζτέκους κατά την αναζήτησή τους για την Τενοτστιτλάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Διάχυση

μικρογραφία|Παράδειγμα διάχυσης
Γενικά, στη Φυσικοχημεία **διάχυση**, ή *παθητική μεταφορά*, χαρακτηρίζεται η τάση των μορίων μιας ουσίας να διασπείρονται από περιοχές υψηλότερης συγκέντρωσης προς τις περιοχές μικρότερης συγκέντρωσης. Η τάση αυτή εκδηλώνεται με αντίστοιχη μετακίνηση των μορίων. Αυτό σημαίνει πως η μετακίνηση των μορίων γίνεται και προς τις δύο κατευθύνσεις, με μεγαλύτερο ρυθμό από τη περιοχή της υψηλότερης συγκέντρωσης. Κάποια στιγμή οι συγκεντρώσεις εξισώνονται, που όμως δεν εμποδίζει την μετακίνηση των μορίων που συνεχίζεται, αυτή τη φορά, με σταθερό ρυθμό.

Επίσης με τον ίδιο όρο **διάχυση**, ονομάζεται το φαινόμενο της αυθόρμητης ανάμιξης δύο ή περισσοτέρων χημικών ουσιών, που βρίσκονται σε επαφή και που σχηματίζουν (με τη πάροδο του χρόνου) μίγμα ή διάλυμα. 
* Ιδιαίτερη σημασία αποκτά το φαινόμενο αυτό στα κύτταρα που πολλές διεργασίες τους οφείλονται στη διάχυση, (δείτε κυτταρική μεμβράνη).

Όταν έρχονται σ΄ επαφή δύο αέρια διασπείρονται μεταξύ τους, γιατί τα κινούμενα μόρια κάθε αερίου αναμιγνύονται με τα μόρια του άλλου. Αυτό συμβαίνει και με υγρά ή στερεά που διαλύονται με διάχυση. Τά ιόντα ή τα μόρια της διαλυμένης ουσίας διαχέονται σιγά σιγά στα αντίστοιχα του διαλύτη, δημιουργώντας τελικά ένα διάλυμα με μια ομοιόμορφη συγκέντρωση.

## Ιστορία
Το φαινόμενο της διάχυσης είναι πολύ εμφανές στα αέρια. Ο Τζον Ντάλτον (Άγγλος χημικός 1766-1844), ήταν από τους πρώτους που μελέτησε αυτό το φαινόμενο. Για το σκοπό αυτό γέμισε δύο φιάλες, τη μια με Υδρογόνο και την άλλη με διοξείδιο του άνθρακα και τις ένωσε με ένα μακρύ κάθετο σωλήνα έτσι ώστε το **Η** (ελαφρύτερο) να είναι προς τα πάνω και το **CO<sub>2</sub>** να είναι προς τα κάτω. Μετά τη πάροδο αρκετών ωρών τα δύο αέρια αναμίχθηκαν πλήρως, γεγονός που αντίκειται στους νόμους της βαρύτητας.

## Νόμος διάχυσης αερίων
Την διάχυση στα αέρια μελέτησε πληρέστερα ο Γκράχαμ στον οποίο και οφείλεται ο νόμος αυτής (1823)
* ***Η ταχύτητα διάχυσης ενός αερίου είναι αντιστρόφως ανάλογη με τη τετραγωνική ρίζα της πυκνότητας του αερίου***.

## Σημειώσεις
* Η διάχυση θεωρείται ένα από τα γενικότερα φυσικά φαινόμενα.
* Η διάχυση των υγρών απαιτεί περισσότερο χρόνο από τη συντελούμενη στα αέρια.
* Τα αέρια διαχέονται αναμιγνυόμενα σε όλες τις αναλογίες. Επομένως ετερογενή συστήματα δύο αερίων αναμιγνύονται μεταβατικά σε λίγο χρονικό διάστημα.
* Όταν διαλύεται ένα στερεό εντός υγρού, τότε λαμβάνει χώρα διάχυση όταν το σχηματιζόμενο πυκνό διάλυμα που γειτνιάζει άμεσα του στερεού διαχύνεται στο υπόλοιπο υγρό που περιβάλλει αυτό. Το αυτό συμβαίνει και με τη διάλυση ενός αερίου εντός ενός υγρού. Άρα μέρος της χημικής διάλυσης, (δηλαδή της διεργασίας παραγωγής διαλύματος) είναι η διάχυση.

## Δείτε επίσης
* Ώσμωση
* Διάχυση φωτός, που αφορά διασπορά φωτός.
* Διάχυση θερμότητας, που αφορά επίσης διασπορά θερμότητας.

Κατηγορία:Φαινόμενα μεταφοράς

Κατηγορία:Στατιστική μηχανική
Κατηγορία:Φυσικοχημεία
ΕΚΑΜ

Το **ΕΚΑΜ** μπορεί να παραπέμψει σε:

* Την Ειδική Κατασταλτική Αντιτρομοκρατική Μονάδα (ΕΚΑΜ), ειδική μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας
* Τον Ενιαίο Κωδικό Αριθμό Μητρώου (ΕΚΑΜ), παλαιά (1986) προτεινόμενο 13-ψήφιο κωδικό ταυτοποίησης πολίτη, αποτελούμενο από αριθμούς και σύμβολα, ο οποίος παρουσιάστηκε με τον νόμο 1599, Άρθρ. 2. 
::Βλέπε (ΦΕΚ Α-75/11-6-1986, Άρθρο 2, «*Σχέσεις κράτους-πολίτη, καθιέρωση νέου τύπου δελτίου ταυτότητας και άλλες διατάξεις*»)
Μαντζαβιναίικα Πάτρας

Τα **Μαντζαβιναίικα** ήταν παλιά μικρή συνοικία των Πατρών.

Η συγκεκριμένη συνοικία βρισκόταν στη βορειοανατολική πλευρά του Αρχαίου Ωδείου, στη λεγόμενη *Άνω Πόλη*. Η ονομασία της συνοικίας προήλθε από την οικογένεια των προκρίτων της Πάτρας «Μαντζαβίνoς», η οποία διατηρούσε οικία στη γωνία των οδών Σωτηριάδη και Παντοκράτορος. Η οικογένεια των Μαντζαβίνων προέρχεται από τα Επτάνησα και συγκεκριμένα από το χωριό Μαντζαβινάτα, που βρίσκεται στη δυτική Κεφαλλονιά.

Το τοπωνύμιο έχει πάψει να ακούγεται ήδη από τον 20ό αιώνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα «Μαντζαβίνος».

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Ουμβέρτος Αργυρός

εναλλ.=Το Ατελιέ του ζωγράφου, Ελαιογραφία σε μουσαμά, 48Χ60εκ. Ιδιωτική Συλλογή.|μικρογραφία|Το Ατελιέ του ζωγράφου, Ελαιογραφία σε μουσαμά, 48Χ60εκ. Ιδιωτική Συλλογή.
Ο **Ουμβέρτος Σ. Αργυρός** (Καβάλα,Νιγρίτα, 1882 ή 1884 &ndash; Αθήνα, 1963) ήταν Έλληνας ιμπρεσιονιστής ζωγράφος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καβάλα ενώ η οικογένεια του καταγόταν από τη Νιγρίτα. Σπούδασε από το 1900 ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με δάσκαλους τους Νικηφόρο Λύτρα και Γεώργιο Ροϊλό και αποφοίτησε με άριστα το 1904. Αργότερα έλαβε υποτροφία και συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου από το 1907 ως το 1911. Παρέμεινε στη Γερμανία μέχρι το 1929 πραγματοποιώντας ταυτόχρονα μεγάλο ταξίδι εκπαιδευτικού χαρακτήρα στην Ευρώπη, την Ελλάδα και τη Μέση Ανατολή. Το 1929 επέστρεψε στην Ελλάδα και εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, ενώ αργότερα διετέλεσε υποδιευθυντής και τρεις φορές διευθυντής της. 

left|thumb|
Ουμβ. Αργυρός, ''Χαϊδελβέργη'' (αχρονολόγητο;). Λάδι σε καμβά, 61 εκ. x 81 εκ. Συλλογή της Βουλής των Ελλήνων.Στο εργαστήριό του, μαθήτευσαν πολλοί μετέπειτα σημαντικοί Έλληνες καλλιτέχνες, όπως οι Στέφανος Αλμαλιώτης, Βλάσης Κανιάρης, Φώτης Ζαχαρίου, Τηλέμαχος Κάνθος, Χρήστος Καπράλος, Γιώργος Μανουσάκης, Γιάννης Μόραλης, Νίκη Καραγάτση, Νίκος Νικολάου, Θωμάς Φανουράκης, Γιάννης Σπυρόπουλος, Πάρις Πρέκας, Χρήστος Χρηστίδης κ.ά.

Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, έλαβε εντολή από την κυβέρνηση Μεταξά να πάει στο μέτωπο ως επίσημος πολεμικός εικονογράφος, μαζί με τον γλύπτη Φωκίωνα Ρωκ. Από την επίσκεψή του στο μέτωπο, δημιούργησε 32 πίνακες που απεικονίζουν το Έπος του 1940 και που σήμερα στολίζουν το Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας. Το 1952, η Ακαδημία Αθηνών τού απένειμε το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών και το 1959 τον εξέλεξε τακτικό της μέλος.

Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του διαδρομής έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Γερμανία, Μπιενάλε της Βενετίας τα έτη 1934 και 1936, κλπ) ενώ το 1925 παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση στην αίθουσα του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσού. Πέθανε στην Αθήνα το 1963. Προτομή του υπάρχει στο Δημοτικό Πάρκο της Καβάλας ενώ η διώροφη οικία του αγόρασε στις Σέρρες λίγα χρόνια πριν το θάνατο του, αποτελεί αξιοθέατο της πόλης. Έργα του βρίσκονται σε διάφορα μουσεία και ιδρύματα όπως η Εθνική Πινακοθήκη, η Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας κλπ. 
εναλλ.=Τοπίο στο Μόναχο, Ελαιογραφία σε μουσαμά,70x100 εκ. Ιδιωτική Συλλογή. |μικρογραφία|Τοπίο στο Μόναχο, Ελαιογραφία σε μουσαμά,70x100 εκ. Ιδιωτική Συλλογή.

## Τεχνοτροπία
Ο Αργυρός ανήκει στη σχολή των ιμπρεσιονιστών. Κατά τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του καταπιάστηκε με θέματα μυθολογικού και συμβολικού περιεχομένου ενώ τα επόμενα χρόνια δημιούργησε έργα με προσωπογραφίες, εικόνες της καθημερινότητας, γυμνά και εσωτερικούς χώρους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Τέχνες-επέκταση
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Τσάμικος

thumb|260px|Τσάμικος από παραδοσιακά ντυμένους χορευτές.
Ο **Τσάμικος** είναι παραδοσιακός ελληνικός χορός. Χορεύεται σε κύκλο με ρυθμό 3/4. Παλιότερα ο τσάμικος χορευόταν μόνο από άνδρες, αλλά στη σύγχρονη εποχή παίρνουν μέρος και γυναίκες. Ονομάζεται επίσης και **Κλέφτικος**, καθώς χορεύονταν από τους Κλέφτες την εποχή της Τουρκοκρατίας.

## Περιγραφή χορού
Ο χορός έχει τα ίδια βήματα καθ' όλη τη διάρκεια της μουσικής και δεν αλλάζουν τα βήματα κάποια στιγμή ενώ χορεύεται. Το άτομο που χορεύει στη μία άκρη και οδηγεί τους άλλους, συνηθίζει να κάνει φιγούρες. Έτσι ο χορός επικεντρώνεται κυρίως στον «πρώτο» - π.χ. μπορεί να σταματάει το χορό και να αρχίζει να κάνει φιγούρες, και τότε οι άλλοι μένουν στάσιμοι και παρακολουθούν το άτομο αυτό, και μετά μπορεί να συνεχίσει το χορό με τα κανονικά βήματα, χωρίς να χορεύει μόνο ο πρώτος αλλά όλοι μαζί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οδηγίες χορού στα ελληνικά 
*Μουσική του χορού Τσάμικος (μορφές αρχείων:mp3 και real audio) 
*Οδηγίες χορού για το Τσάμικο στα αγγλικά (4η πηγή)

Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Συρτάκι

Το **συρτάκι** είναι δημοφιλής ελληνικός χορός ο οποίος χορογραφήθηκε από τον Γιώργο Προβιά το 1964 για την κινηματογραφική ταινία *[[Ζορμπάς ο Έλληνας]]* (*Zorba the Greek*) από αργές και γρήγορες κινήσεις του χασάπικου.

Η μουσική για το συρτάκι γράφτηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη. Κύριο χαρακτηριστικό του χορού αυτού και της μουσικής του είναι η επιτάχυνση στο ρυθμό. Το όνομα συρτάκι προέρχεται από την λέξη συρτός, ένα κοινό όνομα για μια ομάδα παραδοσιακών ελληνικών χορών στους οποίους οι χορευτές "σέρνουν" τα πόδια τους σε αντιδιαστολή με τους πηδηχτούς χορούς. Το όνομα συρτάκι ενσωματώνει και τον συρτό (στο πιο αργό μέρος του) και στοιχεία πηδηχτού (στο γρηγορότερο μέρος του). 

Σήμερα το συρτάκι είναι ένα από τους πιο γνωστούς χορούς και στην Ελλάδα και στις ελληνικές ταβέρνες σε όλο τον κόσμο.

Ο συρτός έγινε γνωστός παγκοσμίως από τον Μίκη Θεοδωράκη σαν συρτάκι του Ζορμπά.

Ο Γιώργης Κουτσουρέλης εν έτει 1949-1950 κυκλοφόρησε τον « Αρμενοχωριανό Συρτό » με σόλο λαούτο, στον οποίο τραγουδιστής ήταν ο Χρήστος Κορονιωτάκης. Ο  « Αρμενοχωριανός Συρτός » χρησιμοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη για την σύνθεση του "Zorba the Greek", κάτι που ήταν αιτία δικαστικής διαμάχης ανάμεσα στους δύο συνθέτες.

## Χορογραφία
Το συρτάκι χορεύεται με σχηματισμό γραμμών ή κύκλων από τους χορευτές, οι οποίοι κρατιούνται με τα χέρια από τους ώμους των διπλανών τους. Ο σχηματισμός γραμμών είναι πιο συνηθισμένος. Το μέτρο είναι 4/4, αυξάνεται σταδιακά και φτάνει στα 2/4 στο γρηγορότερο μέρος. Συνεπώς, ο χορός αρχίζει με πιο αργές, ομαλότερες κινήσεις οι οποίες βαθμιαία γίνονται γρηγορότερες, ζωηρές, συμπεριλαμβάνοντας συχνά και μικρά πηδήματα. 

## Ρεκόρ Guinness
Στις 31 Αυγούστου του 2012, το παγκόσμιο ρεκόρ Guinness για το συρτάκι έσπασε από **5.614** ανθρώπους οι οποίοι χόρεψαν συρτάκι για πέντε λεπτά δίπλα στη θάλασσα, στην παραλία της πόλης του Βόλου στην Ελλάδα. Η ΕΚΠΟΛ (Εταιρεία Κοινωνικής Παρέμβασης & Πολιτισμού της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μαγνησίας) στο Δήμο Βόλου, διοργάνωσε την εκδήλωση στην κεντρική παραλία της πόλης του Βόλου κάτω από το φως της δεύτερης πανσέληνου του μήνα, στις 31 Αυγούστου. Τότε 5.614 άνθρωποι ηλικίας από 14 έως 89 χόρεψαν με τη μουσική του Ζορμπά του Μίκη Θεοδωράκη, γεμίζοντας την παραλία της πόλης. Μέρος πήραν άνθρωποι από το Βόλο, τη Λάρισα, την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τα Τρίκαλα, ακόμη και από τα νησιά της χώρας όπως και επίσης μέρος πήρε και η εθνική ομάδα συγχρονισμένης κολύμβησης.

Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Δικάσιμος

Η **δικάσιμος** είναι η ημερομηνία διεξαγωγής δίκης που ορίζεται από τον αρμόδιο δικαστικό γραμματέα ή από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου ή και από αυτό ακόμη το Δικαστήριο στη περίπτωση της αναβολής εκδίκασης της υπόθεσης.

Κατηγορία:Δικονομικό Δίκαιο
Γλαράκη Πάτρας

Η **Γλαράκη** είναι συνοικία της Πάτρας, κοντά στο κέντρο της πόλης.

Εκτείνεται στο τέρμα της οδού Γερμανού. Η ονομασία της προήλθε από τον έπαρχο (1832) και  Νομάρχη Αχαΐας και Ηλείας το 1833-1836, Γεώργιο Γλαράκη, ο οποίος διατηρούσε μεγάλες εκτάσεις στη συγκεκριμένη περιοχή. Σήμερα στην περιοχή βρίσκεται συγκρότημα δημόσιων εκπαιδευτηρίων, τα οποία φέρουν το όνομα *[[Σχολικό συγκρότημα Γλαράκη|Γλαράκη]]*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα "Γλαράκης".

Γ
Ανελκυστήρας Σαββάτου

thumb|200 px|right|Ανελκυστήρας Σαββάτου.
thumb|200 px|right|Διακόπτες για λειτουργία ανελκυστήρα Σαββάτου.
Ο **ανελκυστήρας Σαββάτου** είναι όρος που αναφέρεται στον τρόπο λειτουργίας ανελκυστήρων, κατά τον οποίο ο θάλαμος του ανελκυστήρα σταματά αυτόματα και διαδοχικά σε όλους τους ορόφους του κτιρίου επιτρέποντας στους χρήστες να τον χρησιμοποιήσουν χωρίς να χρειαστεί να πατήσουν κανένα κουμπί. Σύμφωνα με τον εβραϊκό νόμο, το Σάββατο απαγορεύεται να κάνει κανείς μια σειρά από συγκεκριμένες εργασίες, κάτι που περιλαμβάνει στην περίπτωση αυτή και το πάτημα κουμπιών του ανελκυστήρα.

Ανελκυστήρες Σαββάτου χρησιμοποιούνται στο Ισραήλ ή σε μέρη με πολλούς Εβραίους στο θρήσκευμα, όπως σε περιοχές των ΗΠΑ, ιδιαίτερα σε μεγάλα ξενοδοχεία.

Επιγραφή έξω από ανελκυστήρα Σαββάτου:

: ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ
: ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΟΡΤΕΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΑ  ΣΕ ΚΑΘΕ ΟΡΟΦΟ

Με αυτό τον τρόπο λειτουργίας, ο ανελκυστήρας σταματά αυτόματα σε κάθε όροφο, ώστε όσοι τον χρησιμοποιούν να μη χρειαστεί να πατήσουν κανένα κουμπί, δεδομένου ότι το άναμμα και το σβήσιμο ηλεκτρικών συσκευών, απαγορεύεται κατά τη διάρκεια του Σαββάτου, σύμφωνα με τους Ορθόδοξους Εβραίους και ορισμένους συντηρητικούς ραβίνους.

Το φρενάρισμα του ανελκυστήρα με ανάκτηση ενέργειας απενεργοποιείται σε λειτουργία Σαββάτου για να μην γίνει παράβαση του κανόνα της απαγόρευσης χρήσιμης εργασίας κατά το Σάββατο. Όση ενέργεια ανακτάται οδηγείται σε κύκλωμα με αντίσταση, όπου και μετατρέπεται σε θερμική ενέργεια χωρίς να χρησιμοποιηθεί.

Η χρήση ανελκυστήρα Σαββάτου είναι παράδειγμα παράκαμψης του Νόμου, σύμφωνα με το οποίο, πράξεις που μοιάζουν απαγορευμένες, μπορούν να υλοποιηθούν με τη χρήση τεχνολογίας, με τρόπο ώστε να μην γίνεται παράβαση του Νόμου. Η χρήση τέτοιων ανελκυστήρων την ημέρα του Σάββατου από όσους μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις σκάλες θεωρείται από αρκετούς ραβίνους παράβαση του Νόμου και έτσι πολλοί Ορθόδοξοι Εβραίοι προτιμούν να χρησιμοποιούν τις σκάλες. Παρόλα αυτά, η χρήση των ανελκυστήρων Σαββάτου είναι σημαντική ευκολία για ηλικιωμένους Εβραίους που ακολουθούν αυτή την εξήγηση του Νόμου, αλλά και για όλες τις ηλικίες, ιδιαίτερα σε ψηλά και πολυόροφα κτίρια.

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
*D.R. Bannett, The Sabbath Elevator Question, Elevators and Shabbat, The Institute for Science and Halacha.
*Rabbi L.Y. Halperin, Shabbat and Electricity, The Institute for Science and Halacha.
*Alan Dundes, Shabbat Elevator and Other Sabbath Subterfuges: An Unorthodox Essay on Circumventing Custom and Jewish Character, Rowman & Littlefield Pub Inc., February 2002, ISDN:0742516717

Κατηγορία:Πολιτισμός του Ισραήλ
Κατηγορία:Ιουδαϊσμός
Πάπας Μαρκελλίνος

Ο **Πάπας Μαρκελλίνος** (*Papa Marcellino*, ... - 1 Απριλίου 305) ήταν επίσκοπος Ρώμης (30 Ιουνίου 296 - 25 Οκτωβρίου 304), προκάτοχός του ήταν ο Πάπας Γάιος. Μια κατηγορία έχει απαγγελθεί εναντίον του ότι απαρνήθηκε τον χριστιανισμό την εποχή που ο Διοκλητιανός ξεκίνησε τους διωγμούς κατόπιν επανήλθε, πιθανότατα για αυτό δεν καταγράφεται το όνομα του στον κατάλογο των Μαρτύρων. Την κατηγορία αυτή απέρριψαν πολλοί ανάμεσα τους και ο Αυγουστίνος Ιππώνος. Ο Πάπας Μαρκελλίνος Αγιοποιήθηκε τόσο από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία όσο και από την Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία.

## Βιογραφία

Ο Πάπας Μαρκελλίνος καταγόταν από την Ρώμη, διαδέχθηκε στην επισκοπή της Ρώμης τον Κάιους (30 Ιουνίου 296). Η παποσύνη του Μαρκελλίνου ξεκίνησε την εποχή που ο Διοκλητιανός δεν είχε ακόμα ξεκινήσει τους διωγμούς εναντίον των χριστιανών, η θέση του συνεπώς βελτιώθηκε. Ο Καίσαρας Γαλέριος έπεισε τον Διοκλητιανό να ξεκινήσει τους διωγμούς (302), οι χριστιανοί εκδιώχθηκαν από τον στρατό, κατασχέθηκε η περιουσία τους και καταστράφηκαν τα βιβλία τους. Μετά από δύο πυρκαγιές στα ανάκτορα του Διοκλητιανού ο αυτοκράτορας πήρε σκληρότερα μέτρα, οι χριστιανοί θα έπρεπε ή να αποστατήσουν ή να καταδικαστούν σε θάνατο. Το όνομα του δεν καταγράφεται στο Martyrologium hieronymianum ή στο Depositio episcoporum, ούτε στο Depositio martyrus. Το Liber Pontificalis με βάση τις «Πράξεις του Αγίου Μαρκελλίνου» κείμενο που σήμερα δεν σώζεται, λέει ότι κατά την διάρκεια των διωγμών, ζητήθηκε από τον Μαρκελλίνο να κάνει θυσίες και θυμιάματα προς τιμήν των ειδώλων. Εκείνος αν και αρχικά, φοβούμενος την ζωή του, φάνηκε πρόθυμος αμέσως μετά μετάνιωσε και μαρτύρησε πίστη στον Χριστό με αποτέλεσμα να θανατωθεί μαζί με άλλους Χριστιανούς. Αργότερα, Δονατιστές επισκόποι ζήτησαν από μια Σύνοδο να καταδικάσει τον Πάπα Μαρκελλίνο, με την κατηγορία ότι παρέδωσε τα ιερά βιβλία σε παγανιστές και πρόσφερε θυσία σε ψεύτικους θεούς. Ο Αυγουστίνος Ιππώνος αρνήθηκε ωστόσο την κατηγορία εις βάρος του Μαρκελλίνου. Η Σύνοδος αρνήθηκε απαντώντας: *prima Sedes a nemine iudicatur* δηλαδή *την Έδρα Κεφαλή (της Εκκλησίας, δηλ. την Ρώμη) κανείς δεν είναι άξιος να την δικάσει*. Σύμφωνα με το Liber Pontificalis, ο Μαρκελλίνος θάφτηκε στις 26 Απριλίου, 304 μ.Χ., στο νεκροταφείο του Priscilla, στη Via Salaria, 25 μέρες μετά τον μαρτυρικό θάνατό του. Το Liberian Catalogue μας δίνει ως ημερομηνία ταφής του τις 25 Οκτωβρίου. Επίσης, κάποιοι αμφισβήτησαν τον θάνατό του Πάπα (και αργότερα Άγιου) Μαρκελλίνου, αφού ο διάδοχός του ονομαζόταν Πάπας Μάρκελλος Α΄, με τον οποίο πολλοί μπερδεύτηκαν και νόμιζαν ότι ήταν το ίδιο πρόσωπο. Κατά το ποντιφικάτο του, η Αρμενία έγινε το πρώτο Χριστιανικό έθνος το 301 μ.Χ.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Kirsch, Johann Peter. "Pope Saint Marcellinus." The Catholic Encyclopedia Vol. 9. New York

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 3ου αιώνα
Μαρκελλίνος
Οργανισμός των Δικαστηρίων

Ο **Οργανισμός των Δικαστηρίων** αποτελεί το σύνολο όλων εκείνων των διατάξεων που ρυθμίζουν τη λειτουργία των δικαστηρίων όπως την έκταση των ορίων της δικαστικής λειτουργίας, το πλαίσιο των καθηκόντων και ευθυνών των δικαστικών προσώπων, τις μεταξύ των δικαστικών αρχών σχέσεις κλπ.

Ο Οργανισμός των Δικαστηρίων εκδόθηκε ως νόμος το 1834 και άρχισε η ισχύς του από 25 Ιανουαρίου 1835. Από τότε και μέχρι σήμερα ο εν λόγω οργανισμός έχει υποστεί πολλές συμπληρώσεις ή και τροποποιήσεις με νεότερους νόμους οι οποίοι και έχουν προσαρμόσει αυτόν στις σύγχρονες ανάγκες απονομής της δικαιοσύνης.

Κατηγορία:Δικαστικές αρχές
Χόπι

thumb|right|200px|Γυναίκα της φυλής Χόπι φτιάχνει τα μαλλιά μιας ανύπαντρης κοπέλας.

Οι **Χόπι** είναι μια φυλή ιθαγενών της Αμερικής που ζουν κυρίως σε μια δημόσια έκταση που τους έχει παραχωρηθεί στη βορειοανατολική Αριζόνα. Η έκταση αυτή περιβάλλεται από την περιοχή των Ναβάχο. Ορισμένοι Χόπι ζουν σε ανάλογη έκταση στον ποταμό Κολοράντο.

## Ονομασία

Η ονομασία *Χόπι* είναι συντομευμένη μορφή του τίτλου που χρησιμοποιούν για τους ίδιους: **Hopituh Sinom**, «ο λαός των Χόπι». Η αντίληψη των Χόπι είναι βαθιά ριζωμένη στους κανόνες ηθικής, τη θρησκεία και την πνευματικότητα της φυλής. Η αντίληψη αυτή αντικατοπτρίζει μια γενική ευλάβεια και σεβασμό για όλα τα πράγματα, καθώς και την ειρηνική συμβίωση μαζί τους.

Οι Χόπι είναι οργανωμένοι σε μητριαρχικές φυλές. Όταν ένας άντρας παντρεύεται, τα παιδιά από τη σχέση αυτή ανήκουν στη φυλή της συζύγου του. Μια από τις εξέχουσες φυλές των Χόπι είναι η Φυλή της Αρκούδας.

Σε σύγκριση με τις περισσότερες φυλές ερυθρόδερμων της Αμερικής, οι Χόπι διατηρούν και συνεχίζουν τις παραδόσεις του πολιτισμού τους, αν και σίγουρα επηρεάζονται από το σύγχρονο πολιτισμό. Μετά τον ηλεκτρισμό και τα μεταφορικά μέσα που ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν, οι Χόπι μετεξελίσσονται μέσα στη σύγχρονη κοινωνία, καθώς πολλοί από αυτούς αναζητούν εξωτερικά επαγγέλματα ή κερδίζουν χρήματα από το εμπόριο αντικειμένων λαϊκής τέχνης, όπως χαρακτικά, πήλινα αγγεία και αργυρά σκεύη.

## Κινηματογράφος
Βασισμένη σε αντιλήψεις της φυλής Χόπι είναι η τριλογία των ταινιών:
* **Koyaanisqatsi**:*Life out of balance*
* **Powaqqatsi**: *Life in Transformation*
* **Naqoyqatsi**: *Life as war*

## Δείτε επίσης
* Μυθολογία Χόπι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Φυλής Χόπι

Κατηγορία:Ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής
Μυθολογία Χόπι

Οι Χόπι είναι φυλή ιθαγενών της Αμερικής που ζουν στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες.

## Οι Θεοί

Ο **Κοκοπέλλι** είναι ένας θεός που λατρεύεται από πολλές φυλές στα νοτιοδυτικά. Είναι καμπούρης και παίζει φλογέρα. Οι Χόπι πίστευαν ότι αυτός έφερνε τα μωρά στις εγκύους, ενώ έχει σχέση με πολλές τελετές που σχετίζονται με το γάμο.

Ο **Μουγίνγκουα** είναι *καχίνα*, πνεύμα που αναπαρίσταται με μια κούκλα από τους Χόπι. Είναι ο θεός της βλάστησης των καρπών.

Ο **Ταϊόβα** είναι ο θεός-δημιουργός. Δημιούργησε τον πρώτο άνθρωπο, τον **Σοτουκνάγκ**, και τον διέταξε να δημιουργήσει το σύμπαν. Ο πρώτος κόσμος ονομάστηκε Τοκπέλα και περιελάμβανε γη, νερό και αέρα, καθώς και την **Κογιανγκβούτι**, τη Γυναίκα Αράχνη, που έκανε τους δίδυμους Παλονγκαχόγια και **Ποκανγκχόγια**, αρχηγό της αρχαίας φυλής των Ανασάζι. Αυτοί δημιούργησαν τους ποταμούς, τα βουνά και τους ωκεανούς. Η Κογιανγκβούτι ύστερα δημιούργησε όλα τα ζωντανά πλάσματα, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν υπάκουαν τους θεούς κι έτσι ο Σοτουκνάγκ τους σκότωσε με έναν κατακλυσμό. Άλλοι δυο "κακοί" κόσμοι δημιουργήθηκαν και καταστράφηκαν, ενώ τώρα βρισκόμαστε στον τέταρτο κόσμο, τον Tuwaqachi.

Οι **καχίνα** είναι κούκλες με μάσκες, οι οποίες συμβολίζουν τα πνεύματα των νεκρών. 

## Η Μέρα του Εξαγνισμού

Οι Χόπι πιστεύουν ότι ένας μεγάλος πνευματικός δάσκαλος, γνωστός ως "Γηραιός Αδελφός" ή "Αληθινός Λευκός Αδελφός", θα έρθει ως "Ανατέλλων Ήλιος" και θα ενώσει τα δυο κομμάτια του κόσμου που είχαν χωριστεί στο μακρινό παρελθόν. Ο Γηραιός Αδελφός θα έρθει μετά τους δυο μεγάλους πολέμους για να εγκαινιάσει τη μελλοντική εποχή: τη Μέρα του Εξαγνισμού. 

Κατηγορία:Μυθολογίες της Βόρειας Αμερικής
Μοϊκανοί

Οι **Μοϊκανοί** είναι φυλή ερυθρόδερμων  που ζούσαν στην περιοχή της Κοιλάδας Χάντσον την περίοδο που ήρθαν σε πρώτη επαφή με τους Ευρωπαίους το 1609. Κατά τα επόμενα εκατό χρόνια, επικρατούσαν εντάσεις μεταξύ των Μοϊκανών και των Μοχόκ, ενώ κι οι Ευρωπαίοι ανάγκασαν τη φυλή των Μοϊκανών να μεταναστεύσει προς τα ανατολικά κι έτσι πολλοί εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που αργότερα έγινε η πόλη Στόκμπριτζ στη Μασαχουσέτη. 

Οι Ινδιάνοι του Στόκμπριτζ επέτρεψαν στους Προτεστάντες ιεραπόστολους να ζήσουν ανάμεσά τους και προσηλυτίστηκαν στο Χριστιανισμό το 18ο αιώνα. Αν και πολέμησαν με το μέρος των Αμερικανών αποίκων τόσο στον πόλεμο μεταξύ Γάλλων και Ινδιάνων όσο και στην Αμερικανική Επανάσταση, οι Μοϊκανοί έχασαν τη γη που κατείχαν και αναγκάστηκαν να μετακινηθούν προς τα δυτικά, αρχικά στο Στόκμπριτζ της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 1780 κι έπειτα στην κομητεία Σαβάνο του Ουϊσκόνσιν στις δεκαετίες του 1820 και 1830. 

Σήμερα, η περιοχή που τους έχει παραχωρηθεί από το κράτος είναι γνωστή ως Κοινότητα των Ινδιάνων του Στόκμπριτζ και του Μάνσι. 

## «Ο τελευταίος των Μοϊκανών»
Το διάσημο μυθιστόρημα του Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ βασίζεται στη φυλή των Μοϊκανών, αλλά περιλαμβάνει και κάποια στοιχεία από τον πολιτισμό των Μοχίγκαν, μιας διαφορετικής, αλλά συγγενικής φυλής που ζούσε στο ανατολικό Κονέκτικατ. Το μυθιστόρημα λαμβάνει χώρα στην Κοιλάδα Χάντσον, τόπο διαμονής των Μοϊκανών. Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Κούπερ είναι η ταινία του 1992 *[[Ο τελευταίος των Μοϊκανών]]*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής
Αμπενάκι

μικρογραφία|Ζευγάρι Αμπενάκι.
Οι **Αμπενάκι**, που σημαίνει «*λαός της χαραυγής*», είναι μια φυλή ερυθρόδερμων της  Αμερικής. Οι Αμπενάκι διέμεναν παραδοσιακά σε περιοχές κοντά στο Νιου Χάμσαϊρ και το Βερμόντ, αλλά και σε περιοχές του Κεμπέκ και του δυτικού Μέιν.

## Ιστορία

Οι Αμπενάκι τάχθηκαν με το μέρος των Γάλλων και αντιμετώπιζαν με αυξανόμενη εχθρότητα τις καταπατήσεις των περιουσιών τους από τους Άγγλους. Όταν κατελήφθη η μεγαλύτερη πόλη τους, το Νόριτζβοκ, και σκοτώθηκε ο ιεραπόστολος της φυλής τους, το μεγαλύτερο μέρος της φυλής μετακινήθηκε προς την επαρχία του Κεμπέκ, όπου είχαν καταφτάσει πριν από αυτούς κι άλλοι πρόσφυγες από τη Νέα Αγγλία.

Η ονομασία τους διαφέρει ανάλογα με την περιοχή (π.χ. Abenaquiois, Abakivis, Quabenakionek, Wabenakies, κλπ.). Περιγράφονται σαν μη κανίβαλοι και γενικά πειθήνιοι, εφευρετικοί, εγκρατείς στο αλκοόλ και όχι βλάσφημοι.

Οι Αμπενάκι, αντίθετα με τις υπόλοιπες ανατολικές ινδιάνικες φυλές, δεν είναι αναγνωρισμένη πολιτειακά φυλή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο πληθυσμός των Αμπενάκι ξεκίνησε να τοποθετείται σχετικά νωρίς σε περιοχές υπό περιορισμό, σχεδόν αμέσως μετά τον πόλεμο μεταξύ Γάλλων και Ινδιάνων, κι έτσι σχεδόν αφομειώθηκαν προτού η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ξεκινήσει τη διαδικασία αναγνώρισης της εξουσίας των ιθαγενών φυλών στις αρχές του 20ού αιώνα.

## Δείτε επίσης

* Μυθολογία Αμπενάκι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η φυλή Αμπενάκι (στα Αγγλικά)
* Αμπενάκι ποίημα

Κατηγορία:Ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής
Μαγγανεία

Γενικά με τον όρο **Μαγγανεία** χαρακτηρίζεται η απάτη με κάθε είδους ιατρικά ή κάθε μορφής "μαγικά φίλτρα".

Στον αποκρυφισμό η Μαγγανεία αποτελεί κλάδο της μαύρης μαγείας με την οποία επιδιώκεται η πρόσκληση και βοήθεια κακοποιών και κατωτέρων όντων (πνευμάτων) του αόρατου κόσμου.

Δια της μαγγανείας είναι δυνατό να συντελεσθεί το αδίκημα της απάτης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Μ
Κατηγορία:Μαγεία
Μυθολογία Αμπενάκι

Οι Αμπενάκι είναι φυλή Ινδιάνων που ζουν στα βορειοανατολικά των Ηνωμένων Πολιτειών, κοντά στο Βερμόντ και στο Νιου Χάμπσαϊρ, αλλά και στο Κεμπέκ του Καναδά. 

Η μυθολογία τους χωρίζει την ιστορία του λαού τους σε τρεις περιόδους. 
* Η πρώτη περίοδος είναι η Αρχαία Εποχή. Κατά την περίοδο αυτή όλα τα πλάσματα, ζώα και άνθρωποι, δεν παρουσιάζουν καμία απολύτως καμία διαφορά, έχουν την ίδια μορφή.Η δεύτερη περίοδος ονομάζεται Χρυσή Εποχή: τα ζώα έχουν ακόμα ανθρώπινη μορφή, αλλά έχουν αυξηθεί αριθμητικά. 
* Η τελευταία περίοδος είναι η Τωρινή Εποχή, όπου ζώα και άνθρωποι είναι εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους.

Κατηγορία:Μυθολογίες της Βόρειας Αμερικής
Νάουα

μικρογραφία|Παιδί της ιθαγενής φυλής Νάουα.
Οι **Νάουα** είναι μια ιθαγενής φυλή του Μεξικού. Μιλούν τη Νάουατλ γλώσσα, η οποία ανήκει στις Ουτοαζτεκικές γλώσσες. Η Νάουατλ αποτελείται από πολλές μικρότερες διαλέκτους, που έχουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους.

Οι Νάουα φαίνεται ότι προέρχονται από τη νοτιοδυτική περιοχή των σημερινών Ηνωμένων Πολιτειών και θα πρέπει να μετανάστευσαν στο κεντρικό Μεξικό γύρω στο 2.000 π.Χ. Εκεί εγκαταστάθηκαν και επεκτάθηκαν στην ευρύτερη περιοχή κι έτσι έγιναν ο κυρίαρχος λαός στο κεντρικό Μεξικό. Ορισμένοι πολιτισμοί της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής φαίνεται να προήλθαν από πληθυσμούς Νάουα, όπως οι Αζτέκοι, για παράδειγμα, ενώ θεωρείται ότι φυλές Νάουα υφίσταντο στην αρχαία πόλη της Τεοτιουακάν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιθαγενείς της Βόρειας Αμερικής