open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γεράρδος Α΄ του Βωντεμόν

Ο **Γεράρδος Α΄**, γαλλ.: *Gérard I d'Alsace, compte de Vaudémont* (π. 1057 - 1108) από τον Οίκο της Λωρραίνης/Αλσατίας, ήταν ο πρώτος κόμης του Βωντεμόν, από το 1070 έως το 1108.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Γεράρδου Δ΄ της Αλσατίας, δούκα της Λωρραίνης, και της Χέντβιχ του Ναμύρ, κόρης του Αλβέρτου Β΄ του Ναμύρ (βλ. την καταγωγή του αδελφού του Θεοδώριχου Β΄ δούκα της Λωρραίνης).

Με το τέλος τού πατέρα του το 1070, διεκδίκησε μέρος των εδαφών τού πατέρα του και συμπεριφέρθηκε σαν ληστής, λεηλατώντας τα εδάφη νότια της Λωρραίνης. Ο Θεοδώριχος Β΄ δούκας της Λωρραίνης, ήδη σε ανταγωνισμό με τον Λουδοβίκο κόμη του Μονμπελιάρ & Μπαρ για τη διαδοχή του δουκάτου, τού έδωσε μέρος του Σαιντουά, του pagus (λατιν.: χωριού) που βρίσκεται γύρω από το Βωντεμόν, και ο βασιλιάς Ερρίκος Δ΄ της Γερμανίας του απένειμε το αξίωμα του κόμη.

Μάλιστα μετά από αυτή την περιβολή του αξιώματος, συνεργάστηκε στενά με τον αδελφό του πολεμώντας τους κόμητες του Μονμπελιάρ, και φρουρώντας έτσι τα νότια σύνορα τού δουκάτου της Λωρραίνης.

Πολέμησε έναν δούκα της Βουργουνδίας και πιάστηκε αιχμάλωτος γύρω στο 1080, αλλά εκτός από τον Ζαν ντε Μπαγιόν -που αφηγείται την ιστορία λίγους αιώνες αργότερα με κάποια λάθη (το πρώτο όνομα του δούκα της Βουργουνδίας είναι άγνωστο μεταξύ αυτών)- κανένα άλλο έγγραφο δεν αναφέρει επεισόδιο. Ωστόσο η επικυριαρχία τού δούκα της Βουργουνδίας επί των κυρίων των Σαρμ και Ραμπερ, κτήσεων των Βωντεμόν, επιβεβαιώνεται, και το προαναφερθέν επεισόδιο θα μπορούσε να εξηγήσει την προέλευση αυτής της επικυριαρχίας.

Ο Γεράρδος Α΄ αναφέρεται σε πολυάριθμες πράξεις που αφορούν διαφορετικά αβαεία, ως συνδρομητής ή μάρτυρας, με εξαίρεση την περίοδο μεταξύ 1097 και 1101. Αυτή η απουσία μπορούσε να εξηγηθεί από τη συμμετοχή στην Α΄ Σταυροφορία, αλλά κανένας από τους χρονικογράφους αυτής της Σταυροφορίας δεν αναφέρει την παρουσία του.

## Οικογένεια
Γύρω στο 1080 νυμφεύτηκε τη Χέντβιχ του Εγκισάιμ (απεβ. π. 1126), κόρη του Ζεράρ κόμη του Εγκισάιμ & Ντάγκσμπουργκ, που ήταν μικρανιψός του πάπα Λέοντα Θ΄. Είχαν τέκνα:
* Ούγος Α΄ απεβ. 1155, κόμης του Βωντεμόν.
* Oλρί, κόμης του Εγκισάιμ & Ντάγκσμπουργκ.
* Ζιζέλ/Γκιζέλα 1090 - 1141, παντρεύτηκε πρώτα τον Ρενάρδο Γ΄ κόμη του Τουλ και μετά τον Ρενώ Α΄ του Μπορν (απεβ. 1149), κόμη του Μπαρ.
* Eτιενέτ απεβ. 1160/88, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ κόμη του Φερέτ (απεβ. 1160).
* Ζυντίτ/Ιουδήθ απεβ. π. 1163, ηγουμένη πρώτα του Ρεμιρεμόν και μετά του Σαιν-Πιέρ στο Μετς.

## Πρόγονοι





### Βιβλιογραφία
* .

### Σχετικά άρθρα
* Κατάλογος κομήτων του Βωντεμόν
* Μύλος του Πορτιέ

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Γεράρδος Β΄ του Βωντεμόν

Ο **Γεράρδος Β΄**, γαλλ.: Gérard ΙΙ de Vaudémont (απεβ. το 1188) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Βωντεμόν από το 1155 έως το 1188. Ήταν γιος του Ούγου Α΄ κόμη του Βωντεμόν και της Aιζελίν της Βουργουνδίας.

## Βιογραφία
Ο πατέρας του έφυγε για τη Β΄ Σταυροφορία το 1145, εμπιστεύοντάς του την κομητεία. Μετά από μερικά χρόνια, ο Γεράρδος Β΄ ονόμασε τον εαυτό του κόμη του Βωντεμόν, πιστεύοντας ότι ο πατέρας του απεβίωσε στους Αγίους Τόπους,, καθώς δεν είχε νέα του. Όμως ο Ούγος Α΄ επέστρεψε το 1153, αλλά απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα.

Είναι περισσότερο γνωστός για τις πράξεις που αφορούν τα αβαεία της Λωρραίνης, όπου εμφανίζεται ως μάρτυρας ή συνδρομητής. Τίποτε δεν είναι γνωστό για τον τρόπο, με τον οποίο διοικούσε την κομητεία του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά το 1158 τη Γερτρούδη του Ζουανβίλ, κόρη του Γοδεφρείδου Γ΄ κυρίου του Ζουανβίλ, και της Φελισιτέ ντε Μπριέν, και είχε:
* Ούγος Β΄ (απεβ. 1242), κόμης του Βωντεμόν.
* Γοδεφρείδος (απεβ. πριν το 1240), κύριος του Ντεγύ & Κλεμόν, καταγράφεται το 1189 και το 1239.
* Γεράρδος Β΄ (απεβ. 1219), επίσκοπος της Τουλ.
* μία κόρη, καταγράφεται το 1182.

Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά το 1187 την Ουμπελίν του Βαντέβρ, χήρα του Μπαρτελεμύ Β΄ κυρίου του Νοζέ και είχε:
* Oλρύ, κύριος του Mανύ-Φουσάρ.

## Πρόγονοι





## Πηγή
* Michel François, Histoire des comtes et du comté de Vaudémont des origines à 1473, Nancy, Imprimeries A. Humblot et Cie, 1935, 459 p. [détail des éditions].

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Ούγος Α΄ του Βωντεμόν

Ο **Ούγος Α΄**, γαλλ.: *Hugues I compte de Vaudémont* (απεβ. το 1155 ), ήταν κόμης του Bωντεμόν από το 1108 έως το 1155. Ήταν γιος του Γεράρδου Α΄ κόμη του Βωντεμόν, και της Χέντβιχ του Eγκισάιμ & Ντάγκσμπουργκ.

## Βιογραφία
Είναι περισσότερο γνωστός για τις πράξεις που αφορούν τα αβαεία της Λωρραίνης, όπου εμφανίζεται ως μάρτυρας ή δωρητής. Τίποτε δεν είναι γνωστό για τον τρόπο με τον οποίο διοικούσε την κομητεία του. Συνόδευσε τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Ζ΄ κατά τη διάρκεια της Β΄ Σταυροφορίας, αναθέτοντας την κομητεία στον μεγαλύτερο γιο του Γεράρδο Β΄. Παρέμεινε στους Αγίους Τόπους για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπου έμεινε αιχμάλωτος για 16 έτη , τόσο που πίστευαν ότι ήταν νεκρός, και δεν επέστρεψε παρά το 1153. Απεβίωσε δύο χρόνια μετά την επιστροφή του.

## Οικογένεια
Το 1130 νυμφεύτηκε την Αιζελίν (ή Άννα) της Βουργουνδίας (1116 - 1163), κόρη του Ούγου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας και της Ματθίλδης του Μαγιέν. Είχαν τέκνα:
* Γεράρδος Β΄ (απεβ. 1188), κόμης του Βωντεμόν.
* Ούλρικ (απεβ. 1166), κύριος του Ντεγύ.
* Eύδης (απεβ. 1197), επίσκοπος του Τουλ.
* Ούγος, μέλος του συλλόγου (chanoine) του καθεδρικού της Τουλ.
* Ρενώ 1καταγράφεται το 1150 και π. το 1180.

## Άγαλμα
Οι Ούγος Α΄ και Αιζελίν αναπαριστώνται περνώντας ο ένας το χέρι γύρω από τον άλλο, και έτσι δίνουν μια εικόνα ένωσης. Ο Ούγος Α΄ είναι γενειοφόρος, φέρει μύστακα και έχει πλεγμένη κόμη, φοράει σταυρό στο στήθος, κρατά ραβδί προσκυνητή στο δεξί του χέρι, ενώ το αριστερό είναι γύρω από τον ώμο της Αιζελίν. Κουβαλάει σπαθί και poygk;i (aumonière). Η Aizel;in έχει μια μακριά πλεξούδα στην αριστερή της πλευρά, και κρατά τον Oύγo A΄  με τα δύο της χέρια. Αυτό το άγαλμα προέρχεται από το πρώην κοινόβιο του Μπελβάλ στα Βοσγκ.
"Αλλά το πιο συγκινητικό πρόσωπο μιας γυναίκας που μας δίνει η ιστορία των Σταυροφοριών, δεν μας έρχεται από τους χρονικογράφους, αλλα είναι αυτό που μας δίνει μια ταφόπλακα -αναμφίβολα το πιο αξιολύπητο γλυπτό που μας έχει απομείνει από όλα τα αγάλματα του 12ου αι. Υπάρχει ακόμη στην εποχή μας, στην εκκλησία Κορντελιέρ στο Νανσύ: είναι αυτή που αντιπροσωπεύει τον Ούγο Α΄ και την Άννα και συμβολίζει για αιώνες την «επιστροφή του σταυροφόρου». Βλέπουμε, στενά αγκαλιασμένους, έναν σταυροφόρο με κουρέλια και τη γυναίκα του που τον υποδέχεται. Αυτό το γλυπτό παραπέμπει στην ιστορία μιας αναμονής, που γεμίζει μια ολόκληρη ζωή, αφού, αν πιστέψουμε την παράδοση, ο Ούγος Α΄ του Βωντεμόν, κρατούμενος για 16 χρόνια στους Αγίους Τόπους, θα είχε θεωρηθεί ότι απεβίωσε και η σύζυγός του Άννα, σε μια βιασύνη να είχε ξαναπαντρευτεί, αλλά αυτή είχε αρνηθεί πεισματικά. Μια ημέρα επέστρεψε αυτός που περίμενε. Είναι αυτή η στιγμή, που ο γλύπτης αναπαρέστησε στον τάφο, όπου λίγα χρόνια αργότερα ο ιππότης και η κυρία που είχαν ζήσει με την αμοιβαία πίστη τους, τάφηκαν ο ένας δίπλα στον άλλο". Ρεζίν Περνού, *Οι άνδρες της Σταυροφορίας*.

## Πρόγονοι





## Βιβλιογραφία
* .
* Régine Pernoud, *Les Hommes de la Croisade*, .

## Σημειώσεις και παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Εκδόσεις Κάκτος

Οι **Εκδόσεις Κάκτος** είναι εκδοτικός οίκος που ιδρύθηκε το 1974 με σημαντική προσφορά στα ελληνικά γράμματα.

## Ιστορικό
Οι Εκδόσεις Κάκτος ιδρύθηκαν το 1974 από τον Οδυσσέα Χατζόπουλο. Τη δεκαετία του 1980 οι Εκδόσεις Κάκτος έφεραν στην Ελλάδα μεγάλα ονόματα της επιστημονικής φαντασίας και της δυστοπικής λογοτεχνίας, όπως οι Ισαάκ Ασίμωφ, Άρθουρ Κλαρκ, Άλντους Χάξλεϋ και Τζωρτζ Όργουελ. Παράλληλα εξέδωσαν σπουδαία ιστορικά μυθιστορήματα από συγγραφείς όπως η Μαίρη Ρενώ, ο Μίκα Βάλταρι και ο Μισέλ ντε Γκρες, αλλά και βιβλία Ελλήνων συγγραφέων και δημοσιογράφων, όπως οι Φρέντυ Γερμανός, Έλενα Ακρίτα, Γιάννης Σκαρίμπας και Γιάννης Κυριακόπουλος (ΚΥΡ) μεταξύ πολλών άλλων.

Το 1992 οι Εκδόσεις Κάκτος ξεκίνησαν το μοναδικό στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως, εκδοτικό εγχείρημα της έκδοσης του συνόλου της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας με την επιμέλεια σπουδαίων Ελλήνων διανοούμενων όπως οι Κώστας Γεωργουσόπουλος και Τάσος Ρούσσος. Μια πολυμελής φιλολογική ομάδα εργάστηκε και συνεχίζει να εργάζεται για να γίνει το έργο πραγματικότητα. Αποτέλεσμα η σειρά βιβλίων Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες». 817 τόμοι γνώσης που καλύπτουν ολόκληρη την αρχαιότητα ώς και τα ρωμαϊκά και πρώτα βυζαντινά χρόνια. Η συλλογή περιλαμβάνει όχι μόνο τα γνωστά έργα, αλλά και έργα σωζόμενα αποσπασματικά, λιγότερο γνωστά, ακόμη και σπάνια ή που αποδίδονται στα νέα ελληνικά για πρώτη φορά. Η έκδοση της συλλογής, που έχει βραβευτεί δύο φορές με διεθνή βραβεία, συνεχίζεται.

Μεταξύ των έργων που έχουν εκδοθεί από τις Εκδόσεις Κάκτος είναι και τα δύο εξαιρετικά πολύπλοκα και δύσκολα έργα του Τζέιμς Τζόις, Οδυσσέας και Η αγρύπνια των Φίννεγκαν, σε μετάφραση του Ελευθέριου Ανευλαβή.

Γύρω στο 2020, κάτω από την καθοδήγηση πλέον του Γιάννη και της Χριστίνας Λεβέντη, οι Εκδόσεις Κάκτος ξεκίνησαν να εκδίδουν σημαντικά βιβλία εκλαϊκευμένης γνώσης, ενώ το 2022 ξεκίνησε η σειρά παιδικών βιβλίων «Τα παιδιά διαβάζουν αρχαίους». Αντλώντας θέματα από τους 817 τόμους της συλλογής «Οι Έλληνες», γνωστοί ηθοποιοί, εκπαιδευτικοί και συγγραφείς αποδίδουν αρχαία κείμενα σε μια μορφή συναρπαστική για τα παιδιά ηλικίας 5+.

Τον Δεκέμβριο του 2023, δημιουργήθηκε το Bookbar, το νέο καφέ - βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων Κάκτος, στη γωνία Αιόλου 39 και Βορέως στην Αθήνα, όπου στεγάζονται και τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εκδόσεις Κάκτος

Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι
Κατηγορία:Ελληνικές εκδοτικές επιχειρήσεις
Ούγος Β΄ του Βωντεμόν

O **Oύγος Β΄**, γαλλ.: *Hugues II de Vaudémont* (απεβ. το 1242) ήταν κόμης του Βωντεμόν από το 1188 έως το 1242. Ήταν γιος του Γεράρδου Β΄ κόμη του Βωντεμόν και της Γερτρούδης του Ζουανβίλ.

## Βιογραφία
Στην αρχή της βασιλείας του, ήταν περισσότερο γνωστός για τις δωρεές του σε αβαεία. Αναφέρεται το 1202, σε συνθήκη ειρήνης μεταξύ του Σίμωνα Β΄ δούκα της Λωρραίνης και του Θεοβάλδου Α΄ κόμη του Μπαρ. Είκοσι πέντε χρόνια νωρίτερα, ο Σίμων Β΄ και ο αδελφός του Φρειδερίκος Α΄ ήταν αντίθετος στη διαδοχή της Λωρραίνης, η οποία οδήγησε σε μια κοινή χρήση του δουκάτου. Επειδή ήταν χωρίς παιδιά, είχε ορίσει να τον διαδεχθεί ο ανιψιός του Φρειδερίκος Β΄, γιος του Φρειδερίκου Α΄. Για να λάβει την υποστήριξη τού κόμη τού Μπαρ, τού παραχώρησε με τη συνθήκη τού 1202, την επικυριαρχία της κομητείας του Βωντεμόν. Έτσι το 1205, με το τέλος τού Σίμωνα Β΄, ο Ούγος Β΄ έγινε υποτελής τού κόμη τού Μπαρ.

Αυτό δεν τον εμπόδισε να ακολουθήσει τη δική του πολιτική. Έτσι κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης μεταξύ τού Εράρδου του Μπριέν και του Tιμπώ Δ΄ για τη διαδοχή της κομητείας της Καμπανίας, τάχθηκε στο πλευρό του Eράρδου, ενώ ο κόμης του Μπαρ επέλεξε τον Tιμπώ Δ΄.

Έκανε τη διαθήκη του την ημέρα της Πεντηκοστής τού 1235 (αυτή είναι ένα από τα πιο ακριβή έγγραφα σχετικά με την έκταση της κομητείας Βωντεμόν) και έτσι μοίρασε τις ιδιοκτησίες του:
* στον Ούγο Γ΄, αφήνει το μεγαλύτερο μέρος της πατρικής κληρονομιάς, δηλαδή την κομητεία Βωντεμόν και τα εδάφη Σατέλ-συρ-Μοζέλ, Βιτρύ και Βαντελεβίλ,
* στον Γοδεφρείδο, αφήνει μέρος της μητρικής κληρονομιάς, κυρίως τη γη του Κοντρεκούρ,
* στον Γεράρδο, την υπόλοιπη μητρική κληρονομιά, δηλαδή το Υρύφλ, το Σαιν Κριστόφ, τον Σενιέβρ και το Aρύ, καθώς και ορισμένα εδάφη που ανήκουν στην κομητεία της Βουργουνδίας.

## Οικογένεια
Το 1189 νυμφεύτηκε τη Χέντβιχ του Ρεϋνέλ κυρία του Γκοντρεκούρ, κόρη του Βιάρντ κυρίου του Ρέυνελ, και της Εμελίν ντε Γκοντρεκούρ. Είχε τέκνα:
* Ούγος Γ΄ (απεβ. 1244), κόμης του Βωντεμόν.
* Γοδεφρείδος, κύριος του Γκοντρεκούρ.
* Γεράρδος.
* Γκωτιέ, μάλλον απεβίωσε πριν το 1235.
* Tιεμπώ, μέλος του συλλόγου (chanoine) του καθεδρικού της Τουλ.
* Κόμισσα.
* μία κόρη, μοναχή στο Ετάνς.

## Πρόγονοι





## Πηγή
* Michel François, Histoire des comtes et du comté de Vaudémont des origines à 1473, Nancy, Imprimeries A. Humblot et Cie, 1935, 459 p. [détail des éditions]

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής 2024–25

Για την **περίοδο 2024–25**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην Ανατολική Αττική.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής είναι η εξής:

* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία
* Γ΄ Κατηγορία

### Α΄ Κατηγορία

### Β΄ Κατηγορία
Την άνοδο πήραν ο Α.Ο. Άρτεμις και ο Α.Π.Ο. Κρυονερίου ενώ υποβιβάστηκαν ο Π.Α.Ο. Καλυβίων και ο Α.Ο. Σταμάτας.

### Γ΄ Κατηγορία
Την άνοδο πήραν ο Νικηφόρος Γέρακα και ο Πανβορειακός.

Σημειώσεις:


## Κύπελλο

Αναλυτικά τα αποτελέσματα από τα ημιτελικά και έπειτα :

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2024–2025
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2024-2025
Ούγος Γ΄ του Βωντεμόν

Ο **Ούγος Γ΄**, γαλλ.: *Hugues Ο III de Vaudémont* (απεβ. 20 Απριλίου ή 4 Μαΐου 1243) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Βωντεμόν ήταν κόμης του Βωντεμόν από το 1242 έως το 1243. Ήταν γιος του Ούγου Β΄ κόμη του Βωντεμόν και της Εντβίζ/Χέντβιγκε του Παϋνέλ.

## Βιογραφία
Πριν από το 1231 νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα του Μπαρ, κόρη του Θεοβάλδου Α΄ κόμη του Μπαρ, και της Ερμεσίνδης των Ναμύρ κόμισσας του Λουξεμβούργου. Είχαν τέκνα:
* Ερρίκος Α΄ (απεβ. 1278), κόμης του Βωντεμόν & Αριάνο.
* Aγνή (απεβ. 1282), παντρεύτηκε τον Βάλραμ Α΄ κόμη του Ντε-Πουάν.
* Mαρία, παντρεύτηκε τον Τιερύ, κύριο του Σένμπεργκ (απεβ. 1290).
* Mαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο του Γκρανπρέ, κύριο του Χαν.

Ανέλαβε τον σταυρό και έφυγε τον Ιούνιο του 1239, συνοδευόμενος από τον Θεοβάλδο Δ΄ κόμη της Καμπανίας, και επέστρεψε από τους Αγίους Τόπους τον Σεπτέμβριο του 1240, όπως αποδεικνύεται από μια δωρεά που έκανε εκείνη την ημερομηνία. Διαδέχτηκε τον πατέρα του λίγο μετά, αλλά απεβίωσε λίγο αργότερα.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής 2024–25

Για την **περίοδο 2024–25**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Αττικής είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην νομαρχία Δυτικής Αττικής.

Η πρωταθλήτρια της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής έχει τη δυνατότητα να συμμετέχει στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου. 

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής είναι η εξής:

* Α΄ κατηγορία
* Β΄ κατηγορία
### Α΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του **Ασπρόπυργου**. Ο 14ος θα υποβιβασθεί μόνο αν δεν ανέβει ο πρωταθλητής στην Γ΄ Εθνική από τα μπαράζ ανόδου.
 

Πηγή: ΕΠΣΔΑ
Σημειώσεις:


### Β΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο **Ειδυλλιακός** και δευτεραθλήτρια ο Αίας Παραλίας Ασπροπύργου, οι οποίοι ανέβηκαν στην Α΄ Κατηγορία.

Πηγή : ΕΠΣΔΑ
Σημειώσεις:


## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία μέλη της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. 

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2024-2025
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2024–2025
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής
Ερρίκος Α΄ του Βωντεμόν

Ο **Ερρίκος Α΄**, γαλλ.: *Henri I de Vaudémont*,(π. 1232 - 1278) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Βωντεμόν από το 1244 έως το 1278 και κόμης του Aριάνo από το 1271 έως το 1278. Ήταν γιος του Ούγου Γ΄ κόμη του Βωντεμόν και της Μαργαρίτας του Μπαρ.

## Βιογραφία
Όντας ανήλικος μετά το τέλος τού πατέρα του, ο Ερρίκος Α΄ εξασφάλισε την επιτροπεία του ιππότη Ερρίκου κυρίου του Μπουά, ο οποίος είχε νυμφευτεί τη Mαργαρίτα του Μπαρ, τη μητέρα του. Κηρύχθηκε ενήλικος τον Ιούλιο του 1247.

Το 1251 ο επίσκοπος της Τουλ, απειλούμενος από τους αστούς της πόλης του, κάλεσε τον Θεοβάλδο Β΄ κόμη του Μπαρ να έλθει σε βοήθειά του. Τον Θεοβάλδο Β΄ συνόδευσε ο Ερρίκος Α΄, ο εξάδελφος και υποτελής του, και πολιόρκησαν την Τουλ.

Στη συνέχεια, ο Ερρίκος Α΄ συνόδευσε τον Θεοβάλδο Β΄ που υποστήριξε τον Γκυ των Νταμπιέρ στη σύγκρουση για τη διαδοχή των κομητειών του Αινώ και της Φλάνδρας, αλλά ηττήθηκαν στο Γουέστ-Καπέλ στις 4 Ιουλίου 1253 από τον Φλώρις Ε΄ κόμη της Ολλανδίας και τον Ιωάννη Β΄ των Αβέν.

Το 1260 απεβίωσε ο Ιάκωβος της Λωρραίνης επίσκοπος του Μετς. Ο Θεοβάλδος Β΄ και ο Φρειδερίκος Γ΄ δούκας της Λωρραίνης είχαν ο καθένας τον δικό του υποψήφιο· εκλέχθηκε αυτός του Ερρίκου Γ΄, ο Φιλίπ ντε Φλοράνζ. Σε αντίποινα, ο Θεοβάλδος Β΄ λεηλάτησε τη Mεσέν και ο Φρειδερίκος Γ΄ επιτέθηκε στον Ερρίκο Α΄ του Βωντεμόν, που τον νίκησε στο Βαξονκούρ. Ακολούθησαν και άλλες συγκρούσεις, όπου απέκτησε τη φήμη του γενναίου και επιδέξιου άνδρα του πολέμου.

Χάρη σε αυτή τη φήμη συνόδευσε τον Κάρολο τον Ανδεγαυό στην κατάκτηση του βασιλείου της Σικελίας το 1265. Επέστρεψε στη Σικελία το 1270, και έλαβε την κομητεία του Aριάνo στις 16 Φεβρουαρίου 1271, και στη συνέχεια στις 13 Μαρτίου 1271 το αξίωμα του γενικού *εκπροσώπου* (vicar) της Τοσκάνης. Εκτέλεσε επίσης διπλωματικές αποστολές στην Ελλάδα (στο πριγκιπάτο Αχαΐας και στο δουκάτο των Αθηνών).

## Οικογένεια
Γύρω στο 1251 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα ντε Λα Ρος, κόρη του Γκυ ντε Λα Ρος, δούκα της Αθήνας , και είχε τέκνα:
* Ρενώ (απεβ. 1279), κόμης του Βωντεμόν & του Αριάνο.
* Ερρίκος Β΄ (απεβ. 1299), κόμης του Βωντεμόν & του Αριάνο.
* Ιάκωβος (απεβ. 1299), κύριος του Blainville και του Bettingen, παντρεύτηκε τη Jeanne, κόρη του Σάιμον IV του Saarbrücken-Commercy ;
* Γκυ (απεβ. 1299), μέλος του συλλόγου (chanoine) του καθεδρικού της Τουλ.
* Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Κάρολο του Λαγκονές, στρατάρχη της Σικελίας.
* Aλίκη, παντρεύτηκε με τον Λουί ντε Ροεριί.
* Mαργαρίτα, παντρεύτηκε το 1271 με τον Tομά ντε Σαιν-Σεβερίν, κόμη του Mαρσίσκο.

## Πρόγονοι





## Αναφορές


## Πηγές
* Michel François, Histoire des comtes et du comté de Vaudémont des origines à 1473, Nancy, Imprimeries A. Humblot et Cie, 1935, 459 p. [détail des éditions].

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Οθωμανικός εκλογικός νόμος

Ο **Οθωμανικός Εκλογικός Νόμος** εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 1876 παράλληλα με το οθωμανικό σύνταγμα. Ο νόμος υπέστη ελάχιστες τροποποιήσεις στη Δεύτερη Συνταγματική Περίοδο και διατηρήθηκε από τη Δημοκρατία της Τουρκίας με μικρές μόνο αναθεωρήσεις μέχρι το 1946. Ο νόμος ήταν λεπτομερής και κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα εκλογικών θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων των εκλογικών περιφερειών, των κοινοβουλευτικών έκτακτων περιστατικών, της προετοιμασίας των μητρώων, του τρόπου εκλογής και των καθηκόντων των εκλογικών επιτροπών επιθεώρησης, των απαιτήσεων ψηφοφορίας και της γενικής διεξαγωγής των εκλογών. Ο νόμος περιλάμβανε και ποινικές ρήτρες.

Ο Επαρχιακός Νόμος ψηφίστηκε το 1860. Πριν από τον Οθωμανικό Εκλογικό Νόμο, ο Επαρχιακός Νόμος περιλάμβανε εκλογές για τους αρχηγούς της γειτονιάς. Είναι επομένως αμφισβητήσιμο ότι οι εκλογές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ξεκίνησαν το 1860 και όχι το 1876. Η εγγραφή ήταν καθήκον των αρχηγών των χωριών και των γειτονιών και των θρησκευτικών ηγετών, μια πρακτική που διατηρήθηκε από τον Οθωμανικό Εκλογικό Νόμο. Από αυτή την άποψη, οι εκλογές σε θεμελιώδες, τοπικό επίπεδο, δεν άλλαξαν με την εισαγωγή του Εκλογικού Νόμου.

Δικαίωμα ψήφου είχαν όλοι οι άνδρες άνω των 25 ετών που ήταν εγγεγραμμένοι στην εφορία. Υπήρχαν εξαιρέσεις, όπως προστατευόμενοι ξένης κυβέρνησης, άτομα που είχαν καταθέσει αίτηση πτώχευσης και εκείνοι που είχαν διαθέσει την περιουσία τους. Οι κρατούμενοι ήταν επίσης επιλέξιμοι εκτός εάν στερούνταν των πολιτικών τους δικαιωμάτων.

Η εκλογική διαδικασία ήταν έμμεση και περιλάμβανε δύο στάδια. Ένας βουλευτής στην Βουλή των Αντιπροσώπων αντιπροσώπευε 50.000 άνδρες κατοίκους. Επαρχιακή υποδιαίρεση ήταν το σαντζάκι. Μονάδες επιθεώρησης ήταν ο καζάς. Η υποψηφιότητα για βουλευτής ήταν επαρχιακή. Οι επιλέξιμοι ψηφοφόροι εξέλεξαν δευτερεύοντες υποψηφίους (δηλαδή ψηφοφορία σε δύο στάδια): ένας για κάθε 500 πρωτοβάθμιους υποψηφίους. Το σύστημα των δύο σταδίων ενίσχυσε τις σχέσεις πατρωνίας και απέκλεισε την εκλογή υποψηφίων πραγματικά αντιπροσωπευτικών του απλού λαού.

Οι εκλογές ήταν μια κλιμακωτή και χρονοβόρα διαδικασία που δεν ήταν συντονισμένη σε όλη την αυτοκρατορία ή ακόμα και στην επαρχία. Η ψηφοφορία βασίστηκε στο σύστημα πολυμελούς πλουραλισμού. Οι ψηφοφόροι έγραψαν με τόσα ονόματα, όσα και οι υποψήφιοι. Ένας υποψήφιος θα μπορούσε να είναι υποψήφιος είτε στην επαρχία κατοικίας του είτε στην επαρχία καταγωγής του. Υπήρχαν κανόνες για το απόρρητο της ψηφοφορίας και την ασφάλεια της καταμέτρησης και της καταμέτρησης.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Πολιτική της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανικό δίκαιο
Φάλαινα των 52 χερτζ

Η **[[φάλαινα]] των 52 [[χερτζ]]**, γνωστή και ως *52 Blue*, είναι μια φάλαινα αγνώστου είδους που καλεί με την ασυνήθιστη συχνότητα των 52&nbsp;χερτζ. Η συχνότητα της κλήσης της είναι υψηλότερη από εκείνη των άλλων φαλαινών και τα πρότυπα μετανάστευσης που μοιάζουν περισσότερο με αυτά της φάλαινας των 52 χερτζ είναι της γαλάζιας φάλαινας (10 με 39 Hz) και της πτεροφάλαινας (20 Hz). Η κλήση της ανιχνεύεται τακτικά σε πολλές τοποθεσίες από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και φαίνεται να είναι η μόνη που την εκπέμπει σε αυτή τη συχνότητα. Ωστόσο, η ίδια η φάλαινα δεν έχει φανεί ποτέ· έχει ακουστεί μόνο μέσω υδροφώνων. Χαρακτηρίζεται ως «η πιο μοναχική φάλαινα του κόσμου», αν και πιθανές ηχογραφήσεις μιας δεύτερης φάλαινας των 52 χερτζ, που ακούστηκε αλλού την ίδια εποχή, έχουν βρεθεί σποραδικά από το 2010.  

Τα 52 χερτζ είναι κατά προσέγγιση ισοδύναμα με τη μουσική νότα G#1, η οποία είναι το 12ο χαμηλότερο πλήκτρο σε ένα συμβατικό πιάνο 88 πλήκτρων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ειρηνικός Ωκεανός
Κατηγορία:Ακουστική
Κατηγορία:Κητώδη
Numb/Encore

Το «**Numb/Encore**» είναι τραγούδι του Αμερικανού ράπερ Jay-Z και του ροκ συγκροτήματος Linkin Park από το EP τους *[[Collision Course (EP)|Collision Course]]* (2004). Κυκλοφόρησε ως το μοναδικό single του EP στις 13 Δεκεμβρίου 2004 από τις Warner Bros., Machine Shop, Def Jam και Roc-A-Fella Records. Το τραγούδι συνδυάζει στίχους από το «Numb» των Linkin Park και το «Encore» του Jay-Z, τα οποία κυκλοφόρησαν το 2003.

Το τραγούδι έφτασε την 20η θέση στο *Billboard* Hot 100. Το *Billboard* επίσης κατέταξε το τραγούδι στη 93η θέση στα *Billboard* Year-End Hot 100 single του 2005. Εκτός των ΗΠΑ, το τραγούδι έφτασε τη 14η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο, την πέμπτη στη Γαλλία και στην Ολλανδία και την πρώτη στην Ιρλανδία. Το «Numb/Encore» κέρδισε Καλύτερη Συνεργασία Ραπ με Τραγούδι στα Βραβεία Γκράμι του 2006.

Τον Ιούνιο του 2024, το «Numb/Encore» έγινε το τρίτο τραγούδι και των δύο καλλιτεχνών που ξεπέρασε τις αναπαραγωγές 1ος δισεκατομμυρίου στο Spotify.

## Λίστα κομματιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημο μουσικό βίντεο στο YouTube

Κατηγορία:Τραγούδια του 2004
Κατηγορία:Singles του 2004
Κατηγορία:Τραγούδια των Linkin Park
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Μάικ Σινόντα
Ρενώ του Βωντεμόν

Ο **Ρενώ του Βωντεμόν**, γαλλ.: *Renaud de Vaudémont (π.* 1252 - 1279) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Βωντεμόν και του Aριάνο από το 1278 έως το 1279 . Ήταν γιος του Ερρίκου Α΄ κόμη του Βωντεμόν και της Mαργαρίτας ντε Λα Ρος.

## Βιογραφία
Το 1265 συνόδευσε τον πατέρα του που συμμετείχε στην εκστρατεία του Καρόλου του Ανδεγαυού για να κατακτήσει το βασίλειο της Σικελίας, στη συνέχεια πήγε στην Ελλάδα, για να επισκεφτεί την οικογένεια της μητέρας του, τους δούκες της Αθήνας. Το 1278 κληρονόμησε τις κομητείες τού πατέρα του, αλλά απεβίωσε λίγο αργότερα, μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου 1279.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Michel François, Histoire des comtes et du comté de Vaudémont des origines à 1473, Nancy, Imprimeries A. Humblot et Cie, 1935, 459 p. [détail des éditions]
* Georges Poull, La Maison ducale de Lorraine, Nancy, Presses universitaires de Nancy, 1991, 575 p. [détail de l’édition] (ISBN 2-86480-517-0)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Ματθαίος της Λωρραίνης της Τουλ

Ο **Ματθαίος**, γαλλ.: *Mathieu de Lorraine*, κόμης του Τουλ, 1180, κύριος του Φοντενουά, του Σαρμ, του Mιρεκούρ, του Κουσέ και του Μπλερβίλ (1146 - πριν από το 1208, στο κάστρο του Φοντεναουά) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν αρχηγέτης του κλάδου της Λωρραίνης-Τουλ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Ματθαίου Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Ιουδήθ Βέρθας των Χοενστάουφεν (1123-1195), αποκαλούμενης επίσης Bέρθας.

## Οικογένεια
Το 1180 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του  Βεατρίκη του Νταμπιέρ, την πρώτη του ξαδέρφη, κόρη του Ρενάρ Α΄ κόμη του Νταμπιέρ-αν-Αστενουά. Είχαν παιδιά:
*  Φρειδερίκος Ε΄, γαλλ.: Ferry V (απεβ. 1250), κόμης της Τουλ.
* Ράινχαρτ (απεβ. 1259), κύριος του Κουσέ & του Σαιν-Ρεμύ.
* Ερρίκος (;).
* Mατθίλδη (;).

## Σημειώσεις και παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Ιάκωβος της Λωρραίνης

Ο **Ιάκωβος**, γαλλ.: *Jacques de Lorraine* (απεβ. 24 Οκτωβρίου 1260) ήταν επίσκοπος του Μετς από το 1239 έως το τέλος του. Ήταν γιος του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Λωρραίνης και της Αγνής του Μπαρ. Ήταν ο μικρότερος αδελφός των δουκών Θεοβάλδου Α΄ και Ματθαίου Β΄.

## Βιογραφία
Το 1223 ήταν αρχιδιάκονος του Τρηρ, τότε πρωθυπουργός του Μετς. Το 1230 ήταν πριμικήριος του Βερντέν, αξίωμα από το οποίο παραιτήθηκε το 1238, και κοσμήτωρ του Σαιν Λαμπέρ στη Λιέγη. Εξελέγη επίσκοπος του Μετς από τον Σύλλογο του καθεδρικού πριν από τις 29 Μαρτίου. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 17 Απριλίου 1239.

Ίδρυσε τις με Σύλλογο εκκλησίες του Βικ-συρ-Σέιγ, του Ομπούρ-Ω και του Σαρμπούρ.

Έκτισε πολλά κάστρα και οχυρωμένα τείχη γύρω από το Επινάλ και το Ραμπερβιλέρ.

Στον Ιάκωβο οφείλουμε επίσης το εξαιρετικό ύψος του καθεδρικού ναού του Μετς. Υποστηρίζοντας το γοτθικό στυλ και την ενσωμάτωση της -με Σύλλογο- εκκλησίας της Nοτρ-Νταμ, συνέβαλε στο σημαντικό ύψος των αψίδων του ναού σε σχέση με τα κλίτη.

Κατά τη διάρκεια της επισκοπής του, διατηρούσε εγκάρδιες σχέσεις με την Αγία Έδρα, αλλά οι σχέσεις του με τον βασιλιά της Γερμανίας ήταν μερικές φορές τεταμένες. Επεδίωξε επίσης να εμπλουτίσει την επισκοπή του με κάθε μέσο.

Τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Μετς στο παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου. Το σώμα του βρέθηκε κατά τη διάρκεια εργασιών στις 5 Δεκεμβρίου 1521.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος επισκόπων του Μετς
* Μητρόπολη του Μετς

## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Poull, La Maison ducale de Lorraine, Nancy, Presses universitaires de Nancy, 1991, 575 p. [détail de l’édition] (ISBN 2-86480-517-0).

## Βιβλιογραφία
* Michel Parisse, Arnaud Hari, *Ιστορικός κατάλογος των επισκόπων του Μετς.* *The Middle Ages*, LAMOP, Παρίσι, 2015,  ( ''διαβάστε διαδικτυακά'' )  .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Jacques de Lorraine sur Saarländische Biografien 

Κατηγορία:Επίσκοποι του Μετς
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Ερρίκος Β΄ του Βωντεμόν

Ο **Ερρίκος Β΄**, γαλλ.: *Henri II de Vaudmont* (1255 - 1299), ήταν κόμης του Bωντεμόν από το 1279 έως το 1299 και του Aριάνo από το 1282 έως το 1299. Ήταν γιος του Ερρίκου Α΄ κόμη του Βωντεμόν και της Mαργαρίτας ντε Λα Ρος-συρ-Ονόν.

## Βιογραφία
Το 1277 συμμετείχε παράλληλα με τον Φρειδερίκο Γ΄ δούκα της Λωρραίνης κατά του επισκόπου του Μετς. Με το τέλος τού αδελφού του Ρενώ, κληρονόμησε την κομητεία Βωντεμόν, αλλά ο Κάρολος ο Ανδεγαυός, βασιλιάς της Σικελίας, διατήρησε την κομητεία του Aριάνo. Δεν ταξίδεψε στο βασίλειο της Νάπολης παρά μόνο το 1282, μετά τον Σικελικό Εσπερινό, και έλαβε τον Αριάνο ως αντάλλαγμα για τη στρατιωτική βοήθεια που παρείχε στον βασιλιά της Σικελίας. Μοίρασε τη ζωή του μεταξύ των δύο επαρχιών του. Το 1299 πήρε μέρος σε ναυτική εμπλοκή κατά των στρατευμάτων του βασιλιά της Σικελίας Φρειδερίκου Α΄ κοντά στις ακτές της Σικελίας. Σκοτώθηκε σε συμπλοκή.

Γύρω στο 1280 νυμφεύτηκε την Ελιζέντε ντε Βερζύ, κόρη του Ιωάννη Α΄ του Βερζύ και της Μαργαρίτας ντε Νουαγιέ, και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Γ΄ (απεβ. 1346), κόμης του Βωντεμόν.
* Mαργαρίτα (απεβ. 1336), παντρεύτηκε το 1301 τον Ιωάννη του Ζουανβίλ, γιο του χρονικογράφου Ζαν ντε Ζουανβίλ, μετά τον Εράρ, κύριο του Ναντέγ-λα-Φος.
* Ιωάννα (απεβ. 1347), ηγουμένη στο αβαείο του Ρεμιρεμόν το 1324.
* Iσαβέλλα, μοναχή στο Σουασόν.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
* Michel François, Histoire des comtes et du comté de Vaudémont des origines à 1473, Nancy, Imprimeries A. Humblot et Cie, 1935, 459 p. [détail des éditions]

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Σουλφαδοξίνη

Η **σουλφαδοξίνη** είναι μια πολύ σταθερή χημική ένωση που ανήκει στις σουλφοναμίδες. Χρησιμοποιείται, συχνά σε συνδυασμό με την πυριμεθαμίνη, για τη θεραπεία της ελονοσίας. Επιπλέον, ο συνδυασμός σουλφαδοξίνης με πυριμεθαμίνη ως διαλείπουσα προληπτική θεραπεία κατά την εγκυμοσύνη αποτελεί μια από τις πιο αποτελεσματικές προσεγγίσεις για τη μείωση του φορτίου της ελονοσίας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στην Αφρική. Ωστόσο, η εφαρμογή της δεν είναι η βέλτιστη, εν μέρει λόγω ανησυχιών για πιθανές τοξικότητες των φαρμάκων.

## Φαρμακοκινητική
Η σουλφαδοξίνη απορροφάται από τον γαστρεντερικό σωλήνα και εντός 4 ωρών εμφανίζει υψηλές συγκεντρώσεις στο αίμα. Έχει σχετικά μεγάλο χρόνο ημιζωής (4-9 ημέρες). Η σουλφαδοξίνη κατανέμεται ευρέως στους ιστούς και τα υγρά του σώματος και απεκκρίνεται πολύ αργά μέσω των ούρων.

## Μηχανισμός δράσης
Η φαρμακοδυναμική της σουλφαδοξίνης είναι η εξής: Η σουλφαδοξίνη συμβάλλει στην αναστολή του ενζύμου διυδροπτεροϊκή συνθετάση, το οποίο είναι ένα ένζυμο απαραίτητο για τη μετατροπή του PABA σε φολικό οξύ. Καθώς το φολικό οξύ είναι ζωτικής σημασίας για τη σύνθεση, την επισκευή και τη μεθυλίωση του DNA, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη των κυττάρων στο Plasmodium falciparum. Με την έλλειψη αυτού του ζωτικού θρεπτικού συστατικού, το παράσιτο δυσκολεύεται να αναπαραχθεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουλφοναμίδες
Κατηγορία:Αντιμολυσματικοί παράγοντες
Κατηγορία:Πυριμιδίνες
Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες
Γέφυρα της Δρίστας

Η **Γέφυρα της Δρίστας** ή **Ντρίστας**, είναι παλιά πέτρινη γέφυρα που βρίσκεται νοτιοδυτικά του Αηδονοχωρίου και νοτιοανατολικά του Καστανοχωρίου Σερρών, στο όρος Κερδύλιο στον δήμο Βισαλτίας.

Διασχίζει τον χείμαρρο Καστρόλακκα, ενώ σήμερα δεν χρησιμοποιείται, καθώς βρίσκεται απομονωμένη από το οδικό δίκτυο μέσα σε ορεινό πυκνό δάσος, και προσεγγίζεται μέσω χωματόδρομου. Κατά το παρελθόν, χρησίμευε και ως υδραγωγείο για την γύρω περιοχή. Έχει 3 καμάρες, μία κύρια και δύο υποστηριγματικές. Το 2005, χαρακτηρίστηκε μνημείο εντασσόμενη στον Διαρκή Κατάλογο Κηρυγμένων Αρχαιολογικών Χώρων και Μνημείων της Ελλάδος. Η εγγραφή στον κατάλογο, έγινε από κοινού με την επίσης, παλιά πέτρινη γειτονική γέφυρα του Γερούξαλη, και *διότι αποτελούν ιδιαίτερα έργα της τεχνικής παράδοσης, αρμονικά ενταγμένα στο φυσικό τοπίο της περιοχής*.

## Παραπομπές


Δρίστας
Δρίστας
Δρίστας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας 2024–25

Για την **περίοδο 2024–25**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αιτωλοακαρνανίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Αιτωλοακαρνανίας.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας είναι η εξής:

* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία
**1ος Όμιλος
**2ος Όμιλος
* Γ΄ Κατηγορία

### Α΄ Κατηγορία
#### Βαθμολογία

#### Play off

#### Play out

### Β΄ Κατηγορία
#### Βαθμολογίες

#### Play off

### Γ΄ Κατηγορία

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας.

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2024-2025
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2024–2025
ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ 2024–25

Το **ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ 2024-25** είναι η τέταρτη σεζόν του ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ, της ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης ποδοσφαίρου που διοργανώνεται από την ΟΥΕΦΑ.

Από αυτή τη σεζόν, η διοργάνωση μετονομάστηκε από ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ σε ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ. Αυτή ήταν επίσης η πρώτη διοργάνωση του τουρνουά που διεξήχθη με τη νέα μορφή του πρωταθλήματος με 36 ομάδες. Αυτό αύξησε τον συνολικό αριθμό των αγώνων που διεξήχθησαν στην κανονική διοργάνωση από 141 σε 153. Η νέα μορφή δεν επέτρεπε επίσης στις ομάδες να μεταφερθούν από τη φάση πρωταθλήματος ή νοκ-άουτ του Europa League στη φάση νοκ-άουτ του Conference League, και έτσι οι νικητές του Conference League (Ολυμπιακός στη σεζόν 2023-24) δεν μπορούσαν πλέον να υπερασπιστούν τον τίτλο τους, καθώς ο νικητής του Κόνφερενς Λιγκ προκρινόταν αυτόματα στη φάση πρωταθλήματος του Γιουρόπα Λιγκ.

Στον τελικό στο Βρότσλαβ, πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Τσέλσι κερδίζοντας τη Ρεάλ Μπέτις με σκορ 4-1 και έγινε η πρώτη ομάδα που έχει τίτλους από όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

## Δείτε επίσης

* ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2024–25
* ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2024–25
* ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2025
* Πρωτάθλημα Νέων ΟΥΕΦΑ 2024–25

## Παραπομπές


2024-25
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2024
ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2024–25

Το **ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2024–25** είναι η 54η σεζόν του δευτερεύοντος Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που διοργανώνεται από την ΟΥΕΦΑ και η 16η σεζόν από την μετονομασία του από Κύπελλο ΟΥΕΦΑ σε ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.

## Δείτε επίσης

* ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2024–25
* ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ 2024–25
* ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2025
* Πρωτάθλημα Νέων ΟΥΕΦΑ 2024–25

## Παραπομπές


2024-25
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2024
Διεθνές Ισλαμικό Πανεπιστήμιο Μαλαισίας

Το **Διεθνές Ισλαμικό Πανεπιστήμιο Μαλαισίας** (στη μαλαϊκή γλώσσα *Universiti Islam Antarabangsa Malaysia*, συντομογραφικώς *IIUM*) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στη Μαλαισία. Η έδρα του βρίσκεται στο Διαμέρισμα Γκόμπακ του Σελάνγκορ, αλλά έχει 6 ακόμα πανεπιστημιοπόλεις σε διαφορετικά μέρη της χώρας: δύο σε Σχολές για τις ιατροβιολογικές επιστήμες, το Κέντρο Θεμελιωδών Σπουδών στο Γκάμπανγκ του Παχάνγκ, δύο αστικές πανεπιστημιοπόλεις στην πρωτεύουσα της χώρας Κουάλα Λουμπούρ, και μια Σχολή Γλώσσας με καταυλισμό αναψυχής στο Παγκόχ του Τζοχόρ.

thumb|left|Η κεντρική πύλη του Διεθνούς Ισλαμικού Πανεπιστημίου Μαλαισίας
Το IIUM χρηματοδοτείται από οκτώ κυβερνήσεις και από τον Οργανισμό Ισλαμικής Διασκέψεως (OIC). Το Διεθνές Ισλαμικό Πανεπιστήμιο Μαλαισίας δεν πρέπει να συγχέεται με το Διεθνές Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Ινδονησίας, ούτε με το Διεθνές Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Τσιταγκόνγκ στο Μπανγκλαντές.

Το Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στις 23 Μαΐου 1983 με βάση τις ισλαμικές αρχές. Οι ισλαμικές αξίες διέπουν όλα τα τμήματα του ιδρύματος, που έχει προγράμματα για πτυχία, μεταπτυχιακά διπλώματα (master) και διδακτορικά και στις 14 Σχολές του.

Από το 1987 μέχρι σήμερα έχουν αποφοιτήσει από το IIUM περισσότεροι από εβδομήντα χιλιάδες προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές και φοιτήτριες, που προέρχονταν από πάνω από εκατό διαφορετικά κράτη, ωστόσο η πλειονότητά τους ήταν Μαλαίσιοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος του Πανεπιστημίου

Διεθνες Ισλαμικο Πανεπιστη
Σαντακάν

Το **Σαντακάν** (, τζάουι: سنداکن), γνωστό παλαιότερα ως **Ελοπούρα** (), είναι πόλη και λιμάνι της Μαλαισίας στη νήσο Βόρνεο, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο ομόσπονδο κρατίδιο (πολιτεία) Σαμπάχ μετά την πρωτεύουσα Κότα Κιναμπάλου. Η πόλη είναι κτισμένη στην ομώνυμη χερσόνησο και είναι πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος. Το 2010 ο πληθυσμός της πόλεως εκτιμήθηκε σε 157.330 κατοίκους, ενώ του δήμου της σε 396.290 κατοίκους., που αυξήθηκε κατά την απογραφή του 2020 σε 439.050 κατοίκους.

Πριν από την ίδρυση του Σαντακάν, το Αρχιπέλαγος Σούλου ήταν πηγή διενέξεων μεταξύ της Ισπανίας και του Σουλτανάτου του Σούλου για την οικονομική κυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή. Το 1864 η Ισπανία είχε δεσμεύσει τις κτήσεις του Σουλτανάτου στο αρχιπέλαγος. Τότε ο σουλτάνος έδωσε σε ένα πρώην υπάλληλο του προξενείου της Γερμανίας ένα τμήμα γης εντός του όρμου του Σαντακάν, προκειμένου να εξασφαλίσει την προστασία της Γερμανίας. Επιπλέον, το 1878 το Σουλτανάτο πώλησε το βορειοανατολικό Βόρνεο σε έναν πρόξενο της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, ο οποίος αργότερα το κληροδότησε σε έναν Βρετανό έμπορο των αποικιών. Η γερμανική παρουσία στην περιοχή ανησύχησε τους Βρετανούς. Υπογράφηκε έτσι ένα σύμφωνο, το Πρωτόκολλο της Μαδρίτης του 1885, από τους Βρετανούς, τους Γερμανούς και τους Ισπανούς, το οποίο ανεγνώριζε την ισπανική κυριαρχία στο Αρχιπέλαγος του Σούλου, υπό τον όρο να μην επεμβαίνουν οι Ισπανοί στις βρετανικές υποθέσεις στο βόρειο Βόρνεο.

Η πόλη του Σαντακάν ουσιαστικώς δημιουργήθηκε και άρχισε να ευημερεί ότον η Βρετανική Εταιρεία του Βορείου Βόρνεο (BNBC) άρχισε να εποικίζει την περιοχή το 1879, αναπτύσσοντάς την σε ένα δραστήριο εμπορικό διαμετακομιστικό κέντρο, αλλά και καθιστώντας την το βασικό διοικητικό κέντρο για το Βρετανικό Βόρειο Βόρνεο. Επιπλέον, οι Βρετανοί ενεθάρρυναν τη μετανάστευση Κινέζων από το Βρετανικό Χονγκ Κονγκ, ώστε να αναπτύξουν την οικονομία του Σαντακάν. Ωστόσο, η περίοδος της ακμής διακόπηκε όταν η περιοχή κατακτήθηκε από τους Ιάπωνες κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Καθώς ο πόλεμος συνεχιζόταν και οι Σύμμαχοι άρχισαν να βομβαρδίζουν την περιοχή το 1944, η πόλη του Σαντακάν καταστράφηκε εντελώς από τους βομβαρδισμούς αυτούς. Ανήμπορη να χρηματοδοτήσει το κόστος της ανοικοδομήσεως, η βρετανική αποικία του Βορείου Βόρνεο μετακίνησε τη διοικητική της πρωτεύουσα στο Τζέσελτον, τη σημερινή Κότα Κιναμπάλου. Σε συμφωνία με το επταετές σχέδιο 1948-1955 του Γραφείου Αποικιών, η αποικιακή διοίκηση άρχισε να αναπτύσσει την αλιευτική βιομηχανία στο Σαντακάν.

Σήμερα το Σαντακάν είναι ένας από τους κυριότερους λιμένες της Μαλαισίας για εξαγωγές πετρελαίου, καπνού, καφέ, σάγκο και ξυλείας. Ο πληθυσμός της πόλεως ασχολείται επίσης με την αλιεία, τη ναυπηγική, τον οικολογικό τουρισμό και τη μεταποίηση. Μεταξύ των τουριστικών αξιοθέατων στην πόλη και τα περίχωρα συγκαταλέγονται το Μουσείο Κληρονομιάς του Σαντακάν, το Πολιτιστικό Φεστιβάλ του Σαντακάν, το Μνημείο πολέμου, το Κέντρο για την επανένταξη ουρακοτάγκων του Σεπιλόκ, τα Σπήλαια Γκομαντόνγκ και  το Εθνικό Πάρκο των Νήσων των Χελωνών (στα ομώνυμα πολύ κοντινά νησιά).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο επίσημος ιστότοπος του δήμου
* Το Σαντακάν στα «Βικιταξίδια»

Σαντακαν
Μαλαϊκό Πανεπιστήμιο

Το **Μαλαϊκό Πανεπιστήμιο** (, συντομογραφικά *UM*) είναι το παλαιότερο και το καλύτερο σύμφωνα με τις κατατάξεις πανεπιστήμιο της Μαλαισίας και έχει έδρα την πρωτεύουσα Κουάλα Λουμπούρ. Είναι δημόσιο Α.Ε.Ι. και όταν η Μαλαισία απέκτησε την ανεξαρτησία της ήταν το μοναδικό πανεπιστήμιο που υπήρχε σε όλη τη χώρα. Από αυτό έχουν αποφοιτήσει πέντε πρωθυπουργοί της Μαλαισίας και άλλες σημαντικές προσωπικότητες της χώρας.

Το πρόδρομο ίδρυμα του Πανεπιστημίου ήταν το «Κολέγιο Ιατρικής Βασιλέως Εδουάρδου Ζ΄» (*King Edward VII College of Medicine*), που ιδρύθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1905 στη Σιγκαπούρη, η οποία τότε ήταν έδαφος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Τον Οκτώβριο του 1949 η συγχώνευση του Κολεγίου αυτού με το Κολέγιο Ράφλες (*Raffles College*) δημιούργησε το Μαλαϊκό Πανεπιστήμιο. Η ταχεία ανάπτυξή του κατά την πρώτη δεκαετία που ακολούθησε οδήγησε στην οργάνωσή του σε δύο αυτόνομα μέρη από τις αρχές του 1959: το ένα είχε έδρα τη Σιγκαπούρη και το άλλο την Κουάλα Λουμπούρ. Το 1960 οι κυβερνήσεις της Μαλαϊκής Ομοσπονδίας και της Σιγκαπούρης υπέδειξαν ότι αυτά τα δύο μέρη θα έπρεπε να μετεξελιχθούν σε αυτόνομα και ξεχωριστά εθνικά πανεπιστήμια. Το μέρος που βρισκόταν στη Σιγκαπούρη έγινε τότε το Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης («Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης» από το 1980) μετά την ανεξαρτησία της Σιγκαπούρης από τη Μαλαισία, ενώ το άλλο μέρος, στην Κουάλα Λουμπούρ, διετήρησε την ονομασία *Universiti Malaya*. Το 1961 «πέρασε» σχετική νομοθεσία και το Μαλαϊκό Πανεπιστήμιο επανιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1962. Το 2012 απέκτησε πλήρη αυτονομία με απόφαση του Υπουργείου Ανώτατης Παιδείας της Μαλαισίας. Το 2013 το Πανεπιστήμιο συνεργάσθηκε με το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας και ίδρυσαν από κοινού το *ιδιωτικό* Διεθνές «Πανεπιστήμιο Malaya-Wales» (IUMW) στη Μαλαισία.

Σήμερα το Μαλαϊκό Πανεπιστήμιο έχει περισσότερα από 2.300 μέλη διδακτικού-ερευνητικού προσωπικού και υποδιαιρείται σε 14 Σχολές, δύο «ακαδημίες» τρία ινστιτούτα και δύο «ακαδημαϊκά κέντρα». Ως προς τις άλλες υποδομές, το πανεπιστήμιο διαθέτει 13 φοιτητικούς κοιτώνες (11 εντός της πανεπιστημιόπολης και 2 εκτός αυτής), κολυμβητική δεξαμενή (πισίνα) ολυμπιακών διαστάσεων, τον Βοτανικό Κήπο Ρίμπα Ίλμου (η φράση σημαίνει «δάσος της γνώσεως»), κανονικών διαστάσεων στίβο και άλλα αθλητικά γήπεδα (αντισφαιρίσεως κλπ.), ειδικευμένα μουσεία και το πανεπιστημιακό του νοσοκομείο με την ονομασία «Ιατρικό Κέντρο του Μαλαϊκού Πανεπιστημίου» (*Pusat Perubatan Universiti Malaya, PPUM*).

Στην κατάταξη του 2025 από την QS World University Rankings το Μαλαϊκό Πανεπιστήμιο κατατάχθηκε ως το εξηκοστό καλύτερο στον κόσμο, το 11ο καλύτερο της Ασίας, το τρίτο καλύτερο της Νοτιοανατολικής Ασίας και το κορυφαίο σε όλη τη Μαλαισία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος του Πανεπιστημίου

Μαλαικο
Γεράρδος Δ΄ του Μετς

Ο **Γεράρδος Δ΄**, γαλλ.: *Gérard IV de Metz de Bouzonville* ήταν κόμης του Μετς και κόμης του Μπουζονβίλ (π. 993 - 1045).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Aδαλβέρτου Β΄ του Μετς και της Ιουδήθ του Ένινγκεν (Judith von Öhningen, τρισεγγονή του Λιουδόλφος της Σαξονίας) . Έγινε ο πατέρας του Aδαλβέρτου της Αλσατίας και του Γεράρδου Δ΄ της Αλσατίας, ιδρυτή του Οίκου της Λωρραίνης που έγινε τον 18ο αι. ο Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης.

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Παραρτήματα

### Βιβλιογραφία
* Benedictine monks, *History of Metz*, by Jean-Baptiste Collignon, Metz, 1775, τόμος 2,  ( ''διαβάστε διαδικτυακά'' ).

Κατηγορία:Μεσαιωνική Λωρραίνη
Τσονγκ Γι-Βουν

Η **Τσονγκ Γι-Βουν** (κινεζ. 鍾怡雯, πινγίν *Zhōng Yíwén*, μαλαϊκά *Chong Yee-Voon* / *Chûng Yì-vùn*, γενν. 13 Φεβρουαρίου 1969) είναι Μαλαισιανή συγγραφέας και ποιήτρια, που γράφει στην κινεζική γλώσσα. Είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Κινεζικής γλώσσας και φιλολογίας του Πανεπιστημίου Γιουάν Τζε της Ταϊβάν.

Η Τσονγκ γεννήθηκε στο Κάμπαρ (*Kampar*) του Περάκ, αλλά σπούδασε στο Εθνικό Πρότυπο Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν. Ο σύζυγός της, ο επίσης Μαλαισιανός πανεπιστημιακός και ποιητής Τσαν Ταχ Γουέι (*Chan Tah Wei*, γενν. 1969), ήταν συμφοιτητής της εκεί.

## Επιλεγμένη εργογραφία
* *河宴*, 1995
* *垂釣睡眠*, 1998
* *聽說*, 2000
* *我和我豢養的宇宙*, 2002
* *飄浮書房*, 2005
* *野半島*, 2007
* *陽光如此明媚*, 2008
* *陳義芝編選*, 2010
* *麻雀樹*, 2014

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαλαισιανοί
Κατηγορία:Ασιάτες συγγραφείς
Κατηγορία:Κινέζοι συγγραφείς
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αχαΐας 2024–25

Για την **περίοδο 2024–25**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αχαΐας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο Νομό Αχαΐας. 

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αχαΐας είναι η εξής:

* Α΄ Κατηγορία
**1ος Όμιλος
**2ος Όμιλος 
* Β΄ Κατηγορία
**1ος Όμιλος
**2ος Όμιλος
* Γ΄ Κατηγορία
**1ος Όμιλος
**2ος Όμιλος

### Α΄ Κατηγορία
#### 1η Φάση

Σημειώσεις:


#### 2η φάση
##### Play off
Οι ομάδες μπήκαν στα play off με την εξής βαθμολογία:

##### Play out
Οι ομάδες μπήκαν στα play out με την εξής βαθμολογία: 

### Β΄ Κατηγορία
Από τον 1ο όμιλο την άνοδο πήρε ο **Αστέρας Τσουκαλεΐκων** και από τον 2ο όμιλο πήρε την άνοδο ο **Αστέρας Τέμενης**. Λόγω της ανόδου της Θύελλας Πατρών στην Γ΄ Εθνική μέσω των μπαράζ ανόδου των πρωταθλητών Ε.Π.Σ. άνοιξε άλλη μια θέση για την Α΄ Κατηγορία και έγινε μπαράζ μεταξύ της Δόξας Παραλίας και του Απόλλωνα Εγλυκάδας στο οποίο κέρδισε με 3-0 η Δόξα. Υποβιβάσθηκε ο Ίκαρος Πετρωτού και ο Φοίνικας Ζήριας. 

### Γ΄ Κατηγορία
Από τον 1ο όμιλο την άνοδο πήρε ο **Παναχαϊκός** ενώ από τον 2ο όμιλο ανέβηκε η **Β΄ ομάδα της [[Παναχαϊκή Γ.Ε. (ποδόσφαιρο)|Παναχαϊκής]]**. Λόγω της ανόδου της Δόξας Παραλίας στην Α΄ Κατηγορία άνοιξε άλλη μια θέση για την Β΄ Κατηγορία και για αυτό έγινε μπαράζ μεταξύ του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού Πατρών. Στο παιχνίδι επικράτησε με 1-0 ο Παναθηναϊκός Πατρών και πήρε την άνοδο.

## Κύπελλο

Το Κύπελλο της Ε.Π.Σ. Αχαΐας για την σεζόν 2024-25 κέρδισε ο Άρης Πατρών καθώς επικράτησε στο Γήπεδο "Ανδρέας Κάνιστρας" με 1-0 του Παναιγιαλείου που αγωνιζόταν στην Γ΄ Εθνική, δηλαδή μια κατηγορία πάνω του. Πάντως ο τελικός στιγματίστηκε από επεισόδια μεταξύ οπαδών του Παναιγιαλείου και δυνάμεων της  Αστυνομίας.  

Ακολουθούν τα αποτελέσματα από την Φάση των 16 και έπειτα.

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2024-2025
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2024–2025
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αχαΐας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αργολίδας 2024–25

Για την **περίοδο 2024–25**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αργολίδας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Αργολίδας. 

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αργολίδας είναι η εξής:

* Α1 Κατηγορία
* Α2 Κατηγορία
**1ος όμιλος
**2ος όμιλος
* Β΄ Κατηγορία
**1ος όμιλος
**2ος όμιλος

### Α1 Κατηγορία

Σημειώσεις:


### Α2 Κατηγορία
Από την Α2 Κατηγορία ανέβηκαν ο Νέος Αχιλλέας Φιχτίου και ο Μυκηναϊκός ενώ έπεσαν ο Α.Γ.Ο. Ναυπλίου, ο Α.Ο. Προσύμνης, η Νίκη Ναυπλίου και ο Α.Ο. Νέας Κίου. 

Σημειώσεις:


### Β΄ Κατηγορία
Από την Β΄ Κατηγορία ανέβηκαν ο Α.Ο. Μίδας Μάνεση 2024, η Ακαδημία Ποδοσφαίρου Άργους, ο Ηρακλής Άργους και ο Προίτος Νέας Τίρυνθας. 

Σημειώσεις:


## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αργολίδας.

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αργολίδας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2024-2025
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2024–2025
Γέροντας Επιφάνιος Μυλοποταμινός

Ο **Γέροντας Επιφάνιος Μυλοποταμινός** (Νικήσιανη Καβάλας, 1956 - Κάθισμα Μυλοποτάμου, 11 Δεκεμβρίου 2020) ήταν Έλληνας Ορθόδοξος μοναχός και σεφ.  Κατέστη ευρύτερα γνωστός για την ανάδειξη και την προβολή, σε διεθνές επίπεδο, της τοπικής γαστρονομίας και αμπελουργίας του Αγίου Όρους.

## Βίος
Γιος οινοποιού, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νικήσιανη Καβάλας το 1956, όπου ο πατέρας του είχε μεγάλο αμπελώνα σε μια περιοχή που φημίζεται για την οινοπαραγωγή του από τα αρχαία χρόνια.  Εκάρη μοναχός στο Άγιον Όρος το 1973. Αρχικά, εγκαταβίωσε στη Μονή Αγίου Παύλου.  Κατά τη δεκαετία του 1980, εγκαταστάθηκε για λίγο στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά,  στην Αίγυπτο. Επιστρέφοντας στο Άγιο Όρος το 1990, συνέχισε τη μοναστική του ζωή στο Ιερό Κάθισμα του Αγίου Ευσταθίου (Μυλοπόταμος), μετόχι της Μονής Μεγίστης Λαύρας, της οποίας η ιστορία ξεκινά τον 10ο αιώνα. Εκεί, απέκτησε την ισόβια ιδιοκτησία του από την Μονή, έναντι 2 εκατομμυρίων δραχμών (περίπου 6.000 ευρώ). Του επετράπη όχι μόνο να χτίζει επί τόπου, αλλά και να είναι υπεύθυνος για την αποκατάσταση και τη συντήρησή του.

Ο Γέροντας Επιφάνιος ανέλαβε την αναστήλωση του ιστορικού μοναστηριού της περιοχής και παράλληλα, με απόλυτο σεβασμό στη μακραίωνη παράδοση, φύτεψε αμπέλια και έκτισε οινοποιείο. Παρήγαγε τα βιολογικά κρασιά Μυλοπόταμος, τα οποία έχουν βραβευτεί πολλές φορές σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς βιολογικής γευσιγνωσίας. Επίσης, διδάχτηκε Βυζαντινή ιστορία και τέχνη από παλαιότερους μοναχούς της Μονής Αγίου Παύλου και κατά τη διάρκεια της μοναχικής του ζωής, ο Γέροντας Επιφάνιος ήταν ψάλτης της βυζαντινής μουσικής.

Πέθανε από καρκίνο στις 11 Δεκεμβρίου 2020, σε ηλικία 64 ετών.

## Φήμη
Η φήμη του έγινε γνωστή, ανά τον κόσμο, μέσα από τα βιβλία του και τις τηλεοπτικές παρουσίες του. Το βιβλίο του *"Μαγειρική του Αγίου Όρους"* έγινε Best seller και μεταφράστηκε στα γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ρουμανικά, βουλγαρικά και ισπανικά. Το 2017 παρουσίασε την τηλεοπτική εκπομπή με αγιορείτικες συνταγές *"Όψον και Ψαλμός"* στην ΕΡΤ με ιδιαίτερη επιτυχία. Αυτές τις συνταγές ταξίδεψε σε όλες τις γωνιές του πλανήτη, ενώ πολλές φορές τον συνόδευαν διεθνούς φήμης σεφ, όπως ο Τζέιμι Όλιβερ. Στο Κάθισμα Μυλοποτάμου φιλοξενήθηκαν προσωπικότητες του πολιτικού, πνευματικού και επιχειρηματικού κόσμου, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με τακτικό επισκέπτη τον Ιταλό φιλόσοφο και συγγραφέα, Ουμπέρτο Έκο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί
Κατηγορία:Έλληνες μάγειρες