open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ο φωτογράφος του χωριού

**Ο φωτογράφος του χωριού** είναι λαογραφική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από την ΕΡΤ το 1977 και έκανε πρεμιέρα στις 11 Ιανουαρίου 1977, δύο ακριβώς έτη πριν την εισαγωγή της έγχρωμης τηλεόρασης στην Ελλάδα. Προβλήθηκε σε 16 αυτοτελή επεισόδια των 30 λεπτών και ήταν παραγωγή του Γιάννη Παναγιωτόπουλου. Η σειρά βασιζόταν στη σειρά ομώνυμων διηγημάτων του Γιώργου Καραμάνου και θεωρείται η πρώτη τηλεοπτική σειρά του είδους της επαρχιακής ηθογραφίας. 

Το σίριαλ θεωρείται πολύ επιτυχημένο και μάλιστα η σειρά θεωρείται η μεγαλύτερη επιτυχία του Νάσου Κεδράκα, ο οποίος ενσάρκωνε τον φωτογράφο, αν και είχε παίξει σε περισσότερες από 200 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Μάλιστα η σειρά αυτή είχε γυριστεί σε φιλμ, που είναι το μέσο εγγραφής των κινηματογραφικών ταινιών, αντί σε τηλεοπτική βιντεοταινία. Επίσης, είναι από τις παλαιότερες σειρές που διασώζονται στο Αρχείο της ΕΡΤ, ενώ είναι διαθέσιμη για προβολή μέσω του site του Ψηφιακού Αρχείου της ΕΡΤ.

Η σκηνοθεσία είναι του Αντώνη Βογιάζου ο οποίος ήταν ένας εκ των 6 συντελεστών της πρώτης επιτυχημένης  αεροπειρατείας στον κόσμο το 1948.

## Υπόθεση σειράς
Η υπόθεση της σειράς εκτυλίσσεται σε ένα ερημωμένο από τη μετανάστευση ελληνικό χωριό του Παρνασσού, τη Βάργιανη. Ο φωτογράφος του χωριού είχε ξενιτευτεί στην Αμερική με τον πατέρα του, αλλά σύντομα επέστρεψε στον τόπο του, αφού δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στους ρυθμούς δουλειάς εκεί. Στο χωριό ασχολείται με το μεράκι του, ως φωτογράφος, αλλά και ως καπνοκαλλιεργητής προκειμένου να τα βγάλει πέρα. Πολλοί από τους συγχωριανούς του, αλλά και άλλοι από τα γειτονικά χωριά, τον επισκέπτονται για φωτογράφηση, ενώ η προσωπική τους ιστορία γίνεται το θέμα κάθε επεισοδίου.

## Συντελεστές της σειράς
**Σκηνοθεσια:** Αντώνης  Βογιάζος

***Σενάριο**: Γιώργος Καραμάνος
***Φωτογραφία**: Σάκης Μανιάτης
***Ηχοληψία**: Νίκος Αχλάδης, Σπύρος Δρόσος
***Σόλο κλαρίνο**: Μανικόγιαννος
***Μοντάζ**: Σάκης Μανιάτης
***Σκηνοθεσία**: Αντώνης Βογιάζος

**Παίζουν**:

*Νάσος Κεδράκας - *Φωτογράφος*
*Χριστίνα Κουτσουδάκη - *Γυναίκα φωτογράφου*
*Γιώργος Μανανάς - *Λάμπης - Γιος φωτογράφου*
*Τάσος Λέρτας - *παπα τσιάφης*
*Λάζος Τερζάς - *ενωμοτάρχης*
*Τάσος Παπαδάκης - *πρόεδρος*
*Πάνος Νικολαΐδης - *Μουρλογιάννης*
*Θανάσης Αδάμης - *μπαρμπα-Αντώνης*
*Πάνος Αναστασόπουλος - *Ρίκος*
*Γιώργος Κατινιώτης - *Μαγκλάρας*
*Κάτοικοι του χωριού Βάργιανη Παρνασσίδος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βίντεο με επεισόδια της σειράς από το Επίσημο Αρχείο της ΕΡΤ

Φωτογραφος του
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία
Κατηγορία:Ηθογραφία
Τάρταρος

Ο **Τάρταρος** σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία είναι δευτερεύουσα θεότητα του κάτω κόσμου, γιος του Πλούτωνα ή του Αιθέρα ή του Χάους και της Γαίας. Γενικότερα όμως φέρεται ως μυθικός τόπος λεγόμενος και *Τάρταρα* όπου κατά τις αρχαίες δοξασίες βασανίζονται οι κακοί μετά το θάνατό τους.

## Ο Μύθος
Ο Όμηρος αναφέρει πολλά πρόσωπα να βασανίζονται σ΄ αυτόν το τόπο για τα «εν ζωή» εγκλήματά τους όπως τους Τιτυόνα, Τάνταλο και Σίσυφο.

Κατά τον Ησίοδο ο Τάρταρος είναι η «ειρκτή» του Κρόνου και άλλων Τιτάνων που ως τόπος προσδιορίζεται στα έγκατα της Γης. Σημειώνει δε πως «χαλκούς άκμων» που ρίφθηκε από τη Γη έφθασε στον Τάρταρο μετά από 9 ημέρες και 9 νύκτες, αριθμός που λήφθηκε υπ΄ όψη από την αρχαιότητα σε ταφικά έθιμα και που πέρασαν στη συνέχεια στα χριστιανικά.
Μεταγενέστερα η λαϊκή φαντασία έπλασε τον Τάρταρο ως φυλακή και τόπο μαρτυρίου όλων των κακών ανθρώπων.

Ο Αριστοφάνης στο έργο του «Βάτραχοι» περιγράφει τον Τάρταρο ως τόπο βασανιστηρίων επί συγκεκριμένων εγκληματιών, πατροκτόνων, επιόρκων, προδοτών της πατρίδας καθώς κι εκείνων που παραβίασαν το άσυλο της Ξενίας. Ο Πλούταρχος και ο Λουκιανός αναφέρουν πλείστα είδη τιμωρίας που συνέβαιναν στον Τάρταρο. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει και η περιγραφή του Ταρτάρου από τον Βιργίλιο στην «Αινειάδα» του, όπου και αναφέρει πως περιβάλλεται από τριπλά χάλκινα τείχη με σιδερένιο σφυρήλατο πύργο που τον είχαν κατασκευάσει οι Κύκλωπες ως ειρκτές στα «τρίσβαθα» της Γης, την είσοδο του οποίου φύλαγαν ο Κέρβερος και η Αληκτώ (μία από τις Ερινύες).

Ως είσοδο του Ταρτάρου οι αρχαίοι πίστευαν τα διάφορα ορύγματα και κυρίως σπήλαια μεγάλα και επικίνδυνα, σημαντικότερα των οποίων ήταν κάποιο σπήλαιο στην Κιλικία ενώ οι περισσότεροι την τοποθετούσαν σε σπηλιά κοντά στο Ακρωτήριο Ταίναρο στην Πελοπόννησο.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 17ος, σ. 592

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χθόνιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Κατηγορία:Τοποθεσίες της Ελληνικής Μυθολογίας
Πάβελ Τσερενκόφ

Ο **Πάβελ Αλεξέγιεβιτς Τσερενκόφ** (ρωσικά: *Па́вел Алексе́евич Черенко́в*, 28 Ιουλίου 1904 – 6 Ιανουαρίου 1990) ήταν Σοβιετικός φυσικός ρωσικής καταγωγής, που τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1958. Είναι γνωστός κυρίως από το ομώνυμο φαινόμενο που ανακάλυψε το 1934.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τσερενκόφ γεννήθηκε στο μικρό χωριό Νόβαγια Τσιγκλά στην Περιφέρεια Βορόνεζ της Ρωσίας. Οι γονείς του ήταν ο Αλεξέι και η Μαρία Τσερενκόφ.

Απεφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής και Μαθηματικών του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Βορόνεζ το 1928, και το 1930 ανέλαβε μία θέση ερευνητή στο Ινστιτούτο Φυσικής Λέμπεντεφ. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τη Μαρία Πουτίντσεβα, κόρη του καθηγητή Ρωσικής Φιλολογίας Α.Μ. Πουτίντσεφ. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Αλεξέι και την Έλενα.

Το 1940 ο Τσερενκόφ πήρε τον τίτλο του διδάκτορα των Φυσικομαθηματικών Επιστημών. Το 1953 διορίσθηκε καθηγητής της Πειραματικής Φυσικής. Από το 1959 ήταν επικεφαλής του εργαστηρίου αντιδράσεων φωτονίων-μεσονίων του Ινστιτούτου Φυσικής Λέμπεντεφ. Παρέμεινε καθηγητής επί 14 χρόνια. Το 1970 έγινε Ακαδημαϊκός στην Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ.

Ο Τσερενκόφ πέθανε στη Μόσχα σε ηλικία 86 ετών και τάφηκε στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι.

## Ανακαλύψεις στη φυσική
Το 1934, εργαζόμενος υπό τον Σ.Ι. Βαβίλοφ, ο Τσερενκόφ παρετήρησε την εκπομπή γαλάζιου φωτός από ένα μπουκάλι με νερό που δεχόταν ραδιενεργό ακτινοβολία. Αυτό το φαινόμενο, που συνδέεται με φορτισμένα υποατομικά σωματίδια τα οποία κινούνται με μεγαλύτερη ταχύτητα από ό,τι το φως μέσα στο συγκεκριμένο υλικό μέσο, αποδείχθηκε πολύ χρήσιμο στα πειράματα Πυρηνικής Φυσικής και στη μελέτη των κοσμικών ακτίνων. Πήρε το όνομα του ερευνητή και είναι σήμερα γνωστό ως **Φαινόμενο Τσερενκόφ** ή (συνηθέστερα) **[[Ακτινοβολία Τσερενκόφ]]**. Οι ανιχνευτές της ακτινοβολίας αυτής αποκαλούνται επίσης «ανιχνευτές Τσερενκόφ» και αποτελούν τον πιο συνηθισμένο εξοπλισμό στην έρευνα των σωματιδίων υψηλής ταχύτητας. Μια τέτοια συσκευή τοποθετήθηκε σε έναν από τους πρώτους τεχνητούς δορυφόρους: τον *[[Σπούτνικ 3]]*. 

Ο Πάβελ Τσερενκόφ έλαβε επίσης μέρος στη σχεδίαση και κατασκευή επιταχυντών ηλεκτρονίων, καθώς και στην έρευνα των αντιδράσεων φωτονίων-μεσονίων και φωτονίων-πυρήνων.

## Τιμητικές διακρίσεις
Ο Τσερενκόφ τιμήθηκε για πρώτη φορά το 1946 από κοινού με τους Σεργκέι Βαβίλοφ, Ιλιά Φρανκ και Ίγκορ Ταμ, με κρατικό βραβείο της ΕΣΣΔ, και δύο φορές ακόμα, το 1952 και το 1977 για καθαρά δικές του έρευνες. Το 1958 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής για την ανακάλυψη του φαινομένου Τσερενκόφ. Επίσης βραβεύθηκε με τον τίτλο του «Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας» το 1984.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφία του Τσερενκόφ από τη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών

Κατηγορία:Σοβιετικοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Ρώσοι νομπελίστες
Ευάγγελος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευάγγελος** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Θεότητα ή ήρωας στην Έφεσο, ταυτιζόμενος με την αρχαιότατη λατρεία του Πιξωδάρου. Ο Πιξώδαρος ήταν ένας βοσκός που ανακοίνωσε ότι είχε ανακαλύψει μια φλέβα μαρμάρου από το οποίο τελικώς χτίστηκε ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο, ένα από τα «Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου». Από τότε ο Πιξώδαρος λατρεύθηκε ως θεός και πήρε και το όνομα «Ευάγγελος» επειδή είχε φέρει την «καλή είδηση» (*ευ* + *αγγελία*) και έγινε αιτία να χτιστεί ο ναός.
# Ο διάδοχος του Βράγχου στη διεύθυνση του «Μαντείου των Βραγχιδών» στην αρχαία Μίλητο. Πιστευόταν ότι ήταν γιος ενός αιχμαλώτου από την Κάρυστο, που ανατράφηκε από τον Βράγχο στο ιερό των Βραγχιδών και χρησιμοποιήθηκε ως αγγελιαφόρος των χρησμών. Τελικώς ο Ευάγγελος αυτός έγινε γενάρχης δικού του γένους, των **«Ευαγγελιδών»**.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευαγγελος
Κατηγορία:Μίλητος
Κατηγορία:Ιωνία
Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Πέρι Ηρακλείου

Το **Πέρι** (επίσημα: *Πέριον*) είναι πεδινό χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σε απόσταση 52 χλμ. ΝΔ. από το Ηράκλειο και 5,5 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τις Μοίρες, σε γήλοφο (υψ. 100 μέτρα) με πανοραμική θέα, στα ανατολικά του χωριού Πόμπια. Η πρόσβαση στον οικισμό μπορεί να γίνει από διακλάδωση αριστερά στο 45ο χλμ. της οδικής αρτηρίας προς Τυμπάκι (Μητρόπολη - Χουστουλιανά - Πλάτανος - Πέρι).

Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία. Καλλιεργούνται επίσης δημητριακά. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πλατάνου. Το 1931 με το ΦΕΚ 3Α - 08/01/1931 ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Περίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μοιρών του Δήμου Φαιστού και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 71 κατοίκους. Το 2001 αποτελούσε Δημοτικό διαμέρισμα στον ομώνυμο Δήμο του νομού Ηρακλείου και είχε πληθυσμό 81 κατοίκους.

Δείτε επίσης: ***[[Κοινότητα Περίου]]***

## Ιστορικά στοιχεία
Το   χωριό   αναφέρεται   στον Καστροφύλακα με 145 κατοίκους και με την ονομασία *Peri*. Υπάρχει ναός αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Ο πληθυσμός στο χωριό μειώθηκε σταδιακά. Το 1961 είχε 192 κατοίκους και το 1971 135 κατοίκους.

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Περι
Περι
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Ευάδνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευάδνη** αναφέρονται τα ακόλουθα έξι πρόσωπα:

# Κόρη του θεού Ποσειδώνα και της Πιτάνης, η οποία ήταν σύζυγος του Αιπύτου. Την Ευάδνη την αγάπησε ο θεός Απόλλων, που απέκτησε μαζί της ένα γιο, τον Ίαμο, που έγινε ο γενάρχης του μαντικού γένους των Ιαμιδών της Ολυμπίας.
# Κόρη του Ίφυος, η οποία για τον λόγο αυτό λεγόταν και *«Ιφιάς»*. Σύμφωνα με άλλη παράδοση όμως ήταν κόρη του Φυλάκου και σύζυγος του Καπανέως, ενός από τους «Επτά επί Θήβας». Αυτή η Ευάδνη είναι γνωστή και με το όνομα **Ιάνειρα**, και αναφέρεται από πολλούς αρχαίους Έλληνες και Λατίνους ποιητές. Σύμφωνα με τη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, όταν έκαιγαν τη σορό του Καπανέως, έπεσε και η Ευάδνη στη νεκρική πυρά και κάηκε μαζί του, πράξη που την ανύψωσε σε σύμβολο συζυγικής αφοσιώσεως. Γιος της Ευάδνης ήταν ο Σθένελος, ένας από τους Επιγόνους και φίλος του Διομήδη.
# Κόρη του Στρυμόνα και της Νεαίρας (*Στρυμονίς*). Αυτή η Ευάδνη ήταν σύζυγος του Άργου (κατά μία παράδοση) και μαζί είχαν αρκετά παιδιά. Σχεδόν ομόφωνα αποδεκτά από τις πηγές είναι τα εξής οκτώ: ο Κρίασος, ο Έκβασος, ο Πείρασος, η Επίδαυρος, η Τίρυνθα, ο Φόρβαντας, ο Ίασος και ο συνώνυμος του πατέρα του Άργος (Ησιόδου *[[Κατάλογος Γυναικών|Ηοίαι]]*, απόσπ. 155, Φερεκύδη απ. 22, Σχόλια στον *Ορέστη* του Ευριπίδη 932, 1244, Παυσανίας Β 1, 2,1, Υγίνου *Fabulae* 145).
# Κόρη του Πελία, σύζυγος του Κάνου, βασιλιά των Φυλακέων. Ο ήρωας Κέφαλος ήταν πεθερός αυτής της Ευάδνης (Διόδωρος, Δ΄ 53, 2).
# Κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού, η οποία έγινε ερωμένη του ποταμού Νείλου.
# Κόρη του Ποσειδώνα και της Κλεώνης ή Λένης, θυγατέρας του Λευκίππου.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευαδν
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Ευαρέτη

Η **Ευαρέτη** στην ελληνική μυθολογία ήταν θυγατέρα του Ακρισίου, βασιλιά του Άργους, και ανεψιά του Προίτου. Σύμφωνα με μία παράδοση, η Ευαρέτη έγινε η σύζυγος του Οινομάου, βασιλιά της Πίσας, και επομένως η μητέρα της Ιπποδάμειας, την οποία παντρεύτηκε ο Πέλοπας. Αλλά σύμφωνα με κάποιες πηγές σύζυγος του Οινομάου ήταν η Στερόπη ή η Ευρυθόη, κόρη του Δαναού. Η ίδια η Ευαρέτη ήταν τρισέγγονη του Δαναού (από τον πατέρα της).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ευαρετη
Έσπερος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Έσπερος** ήταν η προσωποποίηση του φωτεινού αστέρα που βγαίνει τα βράδια («εσπέρες»), του Αποσπερίτη. Τον θεωρούσαν γιο ή και αδελφό του Άτλαντα.

Ο Έσπερος ανέβηκε πρώτος στο όρος Άτλας, για να παρατηρήσει τα άστρα. Εκεί όμως τον άρπαξε μια θύελλα και ο Έσπερος εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ίχνη. Οι άνθρωποι, που τον αγαπούσαν εξαιτίας της καλοσύνης του, φαντάσθηκαν ότι μεταμορφώθηκε σε αστέρι. Σύμφωνα με τους ευημεριστές, κόρη του Εσπέρου ήταν η Εσπερίδα, η μητέρα των Εσπερίδων.

Στην *[[Ιλιάδα]]* (Χ 318) ο Έσπερος χαρακτηρίζεται με το επίθετο *κάλλιστος*, δηλαδή ο ωραιότερος από όλους τους αστέρες του ουρανού, ενώ στην *[[Οδύσσεια]]* με το επίθετο *φαάντατος*, δηλαδή ο φωτεινότερος. Ο Ησίοδος θεωρεί τον Έσπερο γιο της Ηούς και του Κεφάλου, όπως γράφει και ο Παυσανίας (Α΄ 3, 1). Ο ίδιος ωστόσο ποιητής τον παρουσιάζει και ως γιο της Ηριγενείας και του Αστραίου, οπότε τον ονομάζει Εωσφόρο, προάγγελο της αυγής. Διαφαίνεται έτσι ότι ήδη από τη μυθική εποχή υπήρχε η υπόνοια ότι ο Αυγερινός (Εωσφόρος) και ο Αποσπερίτης ήταν το ίδιο άστρο, όπως και είναι στην πραγματικότητα (είναι ο πλανήτης Αφροδίτη).

Λατρεία του Εσπέρου μνημονεύεται στην περιοχή της Οίτης. Στον Παρνασσό, ο Έσπερος λατρευόταν ως πατέρας της Στίλβης ή της Τηλαύγης και παππούς του Αυτολύκου, ενώ σε άλλα μέρη τον θεωρούσαν πατέρα του Εωσφόρου. Ο Έσπερος αναφέρεται και από τον Διόδωρο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin, *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Εσπερος
Ευβουλέας

Το όνομα **Ευβουλέας** (***Ευβουλεύς***) μπορεί να αναφέρεται σε δύο πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα οποία ταυτίζονται μερικώς, τα εξής:

* Στον αδελφό του Τριπτολέμου.
* Σε χοιροβοσκό στον οποίο προσφέρονταν θυσίες στα Θεσμοφόρια.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ευβουλέας ο Ελευσίνιος

Ο Ευβουλεύς που συνδέεται με την Ελευσίνα ήταν γιος του Τροχίλου, ιερέας της θεάς Δήμητρας, και αδελφός του Τριπτολέμου. Η οικογένεια διώχθηκε από το Άργος και κατέφυγε στην Αττική. Σε άλλη παράδοση ο Ευβουλεύς και ο Τριπτόλεμος είναι παιδιά του Δυσαύλη.

Ο Ευβουλεύς λατρευόταν στην Ελευσίνα ως θεότητα, όπως μαρτυρεί επιγραφή με το όνομά του μαζί με τα ονόματα της Δήμητρας και της Περσεφόνης. Μία από τις παλαιότερες παραδόσεις αναφέρει ότι ο Ευβουλέας ήταν γηγενής Ελευσίνιος και βοήθησε τη Δήμητρα στην αναζήτηση της κόρης της. Η άποψη αυτή υπάρχει και στις ορφικές παραδόσεις, όπου αναφέρεται ότι η θεά βρήκε στην Ελευσίνα τη Βαυβώ, τον Δυσαύλη, τον Τριπτόλεμο, τον Εύμολπο και τον Ευβουλέα, οι οποίοι ήταν όλοι τους «γηγενείς». Σε άλλη παράδοση ο Ευβουλεύς και ο Τριπτόλεμος παρουσιάζονται να δίνουν χρήσιμες πληροφορίες στη Δήμητρα σχετικώς με την αρπαγή της κόρης της. Κατά τον Παυσανία (Α΄ 14, 3), η θεά για να τους ανταμείψει τους δίδαξε τη σπορά των χωραφιών. Οι Αργείοι πίστευαν ότι ο Ευβουλεύς και ο Τριπτόλεμος ήταν παιδιά του Τροχίλου, ο οποίος πήρε σύζυγο από την Ελευσίνα.

Η διαρκής παρουσία του Ευβουλέως στο πλευρό της Δήμητρας οδήγησε πολλούς στο συμπέρασμα ότι οι δυο τους αποτελούσαν ζευγάρι θεϊκό, ενώ άλλοι δέχονται ότι «Ευβουλεύς» είναι ένα όνομα του θεού των Ορφικών που εμφανίζεται και ως Άδης, Ζαγρεύς ή Φάνης.

Ωραιότατο γλυπτό κεφάλι εφήβου, που ανακαλύφθηκε το 1885 στην Ελευσίνα και θεωρείται έργο του Πραξιτέλους, παριστάνει τον Ευβουλέα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευβουλεας ο Ελευ
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Ευβουλέας ο χοιροβοσκός

Ο **Ευβουλέας ο χοιροβοσκός** αναφέρεται στον Σχολιαστή του Λουκιανού (*«Εταιρικοί διάλογοι»*) ότι βρέθηκε με τα κοπάδια του στο μέρος όπου ο Άδης τράβηξε την Περσεφόνη στον Κάτω Κόσμο. Δεν διευκρινίζεται αν ο ίδιος ο Ευβουλεύς παρέμεινε στην επιφάνεια της γης ή αν πήγε κάτω μαζί τους, συνοδευόμενος και από ένα μέρος από τα κοπάδια του. Με τον μύθο αυτό προσπάθησαν οι αρχαίοι να ερμηνεύσουν το έθιμο της θυσίας χοίρων στον Ευβουλέα κατά τη διάρκεια της εορτής των Θεσμοφορίων.

Παραστάσεις του Ευβουλέως υποτίθεται ότι υπάρχουν στις ρωμαϊκές σαρκοφάγους όπου εικονίζεται η αρπαγή της Περσεφόνης.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Ευίππη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευίππη** αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Κόρη του Τυρίμμα, βασιλιά της Ηπείρου. Ο Οδυσσέας μετά την εξολόθρευση των μνηστήρων πήγε στην Ήπειρο για να συμβουλευθεί το Μαντείο της Δωδώνης και για άλλες υποθέσεις. Ο Τυρίμμας τον φιλοξένησε με μεγάλη εγκαρδιότητα. Ο Οδυσσέας εκεί δημιούργησε ερωτικό δεσμό με την Ευίππη, η οποία γέννησε ένα παιδί τους, τον Ευρύαλο. Η Πηνελόπη το έμαθε και θύμωσε πολύ, περίμενε όμως να μεγαλώσει ο Ευρύαλος. Τότε πληροφόρησε τον Οδυσσέα ότι ο γιος του αυτός τον επιβουλευόταν, και ο Οδυσσέας τον σκότωσε. Σε άλλες εκδοχές, ο Ευρύαλος αυτός ονομάζεται Λεοντόφρων.
# Θυγατέρα του Λεύκωνα, εγγονή του Αθάμαντα. Η Ευίππη αυτή ήταν η μητέρα του Ετεόκλου, αλλά αμφισβητείται η ταυτότητα του πατέρα του: αν δηλαδή ήταν ο Ανδρεύς ή ο ποτάμιος θεός Κηφισός (του Βοιωτικού Κηφισού) (Παυσανίας Θ΄ 34, 9).
# Σύζυγος του Πίερου από την Πέλλα, μητέρα των Πιερίδων Νυμφών.
# Κόρη του Δαναού και σύζυγος του Αγήνορος (του γιου του Αιγύπτου), που σκότωσε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, κατά παραγγελία του πατέρα της.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευιππη
Εύιππος

Κατά την ελληνική μυθολογία, με το όνομα **Εύιππος** αναφέρονται τα ακόλουθα 4 διαφορετικά πρόσωπα:

# Υιός του Θεστίου και της Ευρυθέμιδας, ο οποίος έλαβε μέρος στο κυνήγι του Καλυδωνίου Κάπρου και σκοτώθηκε τελικώς από τον Μελέαγρο (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Α΄ 7, 10). Αυτός ο Εύιππος αναφέρεται και ως **Τοξέας**. Αδέλφια του ήταν οι Ίφικλος, Πλήξιππος, Ευρύπυλος, Αλθαία, Λήδα και Υπερμνήστρα.
# Πελοποννήσιος ήρωας που αφιέρωσε την ασπίδα του στη θεά Αθηνά. Ο σχολιαστής του Στατίου γράφει ότι ο Εύιππος αυτός ήταν βασιλιάς των Αργείων. Οποιοσδήποτε από τους πολίτες του Άργους έκανε κάποιο εξαιρετικό κατόρθωμα, είχε το δικαίωμα να πάρει την ασπίδα του Ευίππου από τον ναό της Αθηνάς όπου φυλασσόταν και να την περιφέρει θριαμβευτικά σε όλη την πόλη.
# Υιός του Μεγαρέως που σκοτώθηκε από τον λέοντα του Κιθαιρώνα. Αυτό το θηρίο το σκότωσε τελικώς ο Αλκάθοος. Ο Παυσανίας γράφει (Α΄ 41, 3 και 43, 2) ότι ο τάφος του Ευίππου ήταν στο πρυτανείο των Μεγάρων.
# Τρωαδίτης που πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Εύιππος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Πάτροκλο, την ημέρα του θανάτου του τελευταίου, και αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Π, στίχος 417).

## Πηγές

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 344

Ευιππος
Ευιππος
Ευιππος
Ευμήδης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευμήδης** αναφέρονται τα ακόλουθα επτά διαφορετικά πρόσωπα:
# Ο ένας από τους 12 γιούς του Ιπποκόωντα, τους Ιπποκοωντίδες, ο οποίος είχε μνημείο στη Σπάρτη (Παυσανίας, Γ΄ 14, 6).
# Γιος του Ηρακλή και της Λύσης, κόρης του Θεσπίου (βλ.λ. Θεσπιάδες). Αναφέρεται στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Β΄ 7, 8).
# Ο Ευμήδης ή Ευμήλης ήταν γνωστός αγγελιαφόρος της Τροίας, πατέρας του Δόλωνα και 5 θυγατέρων. Αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Κ 313).
# Γιος του Δόλωνα και ένας από τους συντρόφους του Αινεία (Αινειάδες). Σκοτώθηκε από τον Τούρνο.
# Ιερέας της Αθηνάς. Κατά την εισβολή των Ηρακλειδών ο Ευμήδης πήρε το Παλλάδιον και το έκρυψε σε λόφο.
# Γιος του Μέλαντα που σκοτώθηκε μαζί με τους αδελφούς του κατηγορούμενος για συνωμοσία κατά του Οινέως. 
# Πεθερός του Τρώα.
## Πηγές
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia.
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Τρώες

Κατηγορία:Ηρακλείδες
Εύνοστος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Εύνοστος** ήταν γιος του Ελιέα και της Σκιάδης, που ανατράφηκε όμως από μία Νύμφη. Η Νύμφη αυτή ονομαζόταν Ευνόστη και από αυτή πήρε ο Εύνοστος το όνομά του. 

Ο Εύνοστος ήταν νέος ωραίος αλλά και δίκαιος, μυαλωμένος και αυστηρός, που έγινε το αντικείμενο του έρωτα της Όχνης, κόρης του Κολωνού και εξαδέλφης του. Απέκρουσε τον έρωτά της και τότε η Όχνη τον συκοφάντησε στα αδέλφια του, τον Έχεμο, τον Λέοντα και τον Βουκόλο, παροτρύνοντάς τους να τον σκοτώσουν. Οι τρεις αδελφοί σκότωσαν πράγματι τον Εύνοστο στήνοντάς του ενέδρα, αλλά μετά από αυτό η Όχνη καταλήφθηκε από τύψεις, μετάνιωσε και θέλησε να αποκαταστήσει το δίκαιο, πολύ περισσότερο αφού είχαν συλληφθεί τα αδέλφια του Ευνόστου. Ομολόγησε τότε την αλήθεια στον Ελιέα και εκείνος με τη σειρά του τα είπε στον πατέρα της Όχνης. Στη συνέχεια η Όχνη αυτοκτόνησε και τα αδέλφια του Ευνόστου εξορίσθηκαν. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι τη διήγηση αυτή τη δίνει η ποιήτρια Μυρτίς από την Ανθηδόνα.

Οι κάτοικοι της Τανάγρας ίδρυσαν άλσος και ηρώο προς τιμή του αδικοχαμένου Ευνόστου. Στο μνημείο αυτό δεν επιτρεπόταν να μπαίνουν γυναίκες. Αν καμιά φορά συνέβαινε συμφορά, σεισμός ή ξηρασία, ερευνούσαν το ενδεχόμενο να είχε εισχωρήσει γυναίκα στο ηρώο του Ευνόστου. Υπήρχε και θρύλος, κατά τον οποίο πολλοί είχαν δει το φάντασμα του Ευνόστου να πηγαίνει προς τη θάλασσα για να εξαγνισθεί, επειδή κάποια γυναίκα είχε πατήσει τον χώρο του ηρώου.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευνοστος
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Ευπάλαμος

Ο **Ευπάλαμος** ή **Παλαμάων** στην ελληνική μυθολογία ήταν Αθηναίος πρίγκηπας, ένα από τα πολλά παιδιά του βασιλιά Ερεχθέα και της Πραξιθέας. Αδέλφια του Ευπαλάμου ήταν οι Κέκροπας Β΄, Άλκωνας, Ορνέας, Θέσπιος, Πάνδωρος, Μητίονας, Μερόπη, Κρέουσα, Ορείθυια, Πρόκρις, Πρωτογένεια, Πανδώρα και Χθονία. Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Γ΄), πατέρας του Ευπαλάμου ήταν ο Μητίωνας, δηλαδή ο Ευπάλαμος ήταν *εγγονός* του Ερεχθέα ή Ερεχθέως.

Ο ίδιος ο Ευπάλαμος πήρε ως σύζυγό του την Αλκίππη ή τη Φρασιμήδη ή την Ιφινόη και έγινε πατέρας του περίφημου τεχνίτη Δαιδάλου, προσωποποιήσεως της τεχνικής προόδου στους αρχαιότατους χρόνους και δημιουργού του Λαβυρίνθου. Σύμφωνα με την άλλη εκδοχή, η Αλκίππη ήταν η μητέρα του Ευπαλάμου και γιαγιά του Δαιδάλου.

## Γενεαλογία

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ευπαλαμο
Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς

Η **Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς** ήταν ελληνική κινηματογραφική εταιρεία. Ιδρύθηκε το 1959 από τους αδελφούς Ρουσσόπουλους, τον Γιώργο Λαζαρίδη, τον Δημήτρη Σαρρή και τον Κώστα Ψαρρά. Η πρώτη ταινία της εταιρείας ήταν το *[[Λαός και Κολωνάκι]]*. Η εταιρεία υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής και διανομής ταινιών στη δεκαετία του ’60. Μέχρι το 1967, έτος διάλυσής της, η εταιρεία παρήγαγε 40 ταινίες, μερικές από τις οποίες, όπως *[[Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος]]* του Γιάννη Δαλιανίδη, υπήρξαν μεγάλες εμπορικές ή καλλιτεχνικές επιτυχίες.

Η ταινία της εταιρείας με τα περισσότερα εισιτήρια ήταν το *[[Ο εμίρης και ο κακομοίρης]]* (1964 - 1965) 395.654 (8η στις 93 ταινίες της χρονιάς).

## Ενδεικτικές ταινίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής
Κατηγορία:Ελληνικές εταιρίες παραγωγής ταινιών
Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις της Ελλάδας
Εύθυμος

Ο **Εύθυμος** ήταν ένα υπαρκτό πρόσωπο του οποίου θρυλικοί άθλοι αποτελούν μέρος της ελληνικής μυθολογίας. Συγκεκριμένα, ήταν γιος του Αστυκλέους, από το γένος των Λοκρών που κατοικούσαν στην Ιταλία. Ο Εύθυμος υπήρξε περίφημος πυγμάχος και νίκησε στους 74ους, στους 76ους και στους 77ους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπως βεβαιώνει ο Παυσανίας (ΣΤ΄ 6, 4 κ.ε.). Ο περίφημος στην αρχαιότητα Σάμιος γλύπτης Πυθαγόρας είχε σμιλέψει ανδριάντα του, που ήταν τοποθετημένος στην Ολυμπία.

Επιστρέφοντας περί το 470 π.Χ. στην Κάτω Ιταλία ο Εύθυμος έμαθε για το βάσανο των κατοίκων της Τέμεσας με το φάντασμα-δαίμονα Αλύβα. Πήγε στην Τέμεσα και κατά τον θρύλο κατόρθωσε να εξοντώσει τον δαίμονα παλεύοντας μαζί του, νικώντας τον και ρίχνοντάς τον στη θάλασσα, ενώ ερωτεύθηκε και πήρε ως σύζυγό του την παρθένο που προσέφεραν κάθε χρόνο οι κάτοικοι στον Αλύβα. Ο Εύθυμος μετά τον θάνατό του λατρεύτηκε ως θεός και θεωρήθηκε γιος του ποτάμιου θεού Καικίνου. Ο Παυσανίας (*[[Ελλάδος περιήγησις]]*, 6,10) γράφει επίσης ότι είχε δει μία εικόνα του Ευθύμου και του δαίμονα, η οποία παρίστανε τον δεύτερο μαύρο, φοβερό και ντυμένο με δέρμα λύκου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin, *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα, 1969.
* Παπαχατζή, Νικολάου (1979), *Παυσανίου, Ελλάδος περιήγησις*, Εκδοτική Αθηνών, 2002, σελ. 340.

Ευθυμος
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Οπούντιοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Εύηνος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Εύηνος** αναφέρεται κυρίως ο ποτάμιος θεός του ποταμού Ευήνου της δυτικής Στερεάς Ελλάδας. Ο θεός αυτός όμως, γιος του θεού Άρη και της Δημονίκης, ήταν αρχικώς βασιλιάς της Αιτωλίας.

Κόρη του Ευήνου ήταν η Μάρπησσα ή Ευηνίνη, ενώ εγγονή του ήταν η Κλεοπάτρα (Σχόλια εις Ιλιάδα, Ι 556). Αδέρφια του Ευήνου ήταν ο Μώλος και ο Θέστιος. Ο Εύηνος βασίλεψε στις περιοχές της Καλυδώνας και της Πλευρώνας. Είχε τη συνήθεια να σκοτώνει όλους όσους παρουσιάζονταν για να ζητήσουν ως σύζυγο την κόρη του. Τους έκοβε μετά το κεφάλι και το τοποθετούσε ως στολίδι στον ναό του Ποσειδώνα, πράγμα που θυμίζει τον Οινόμαο και τον μύθο του. Τελικώς τη Μάρπησσα την απήγαγε ο Ίδας. Ο Εύηνος κατεδίωξε το φτερωτό του άρμα και έφθασε στον ποταμό Λυκόρμα. Επειδή όμως δεν μπορούσε να πιάσει τον Ίδα, έσφαξε τα άλογά του και ρίχτηκε στον ποταμό, ο οποίος από τότε ονομάσθηκε Εύηνος.

* Με το όνομα Εύηνος αναφέρεται από τον Όμηρο στην *[[Ιλιάδα]]* (Ι 693) ένα διαφορετικό πρόσωπο, βασιλιάς της Λυρνησσού και πατέρας του Μύνητα και του Επιστρόφου.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ευηνο
Ευηνο
Πίο Τουία

Ο **Πίο Τουία** (*Pio Tuia*, 1943) είναι πολιτικός από το Τοκελάου.

Γεννήθηκε το 1943 και κατείχε το αξίωμα του *Ulu ο Tokelau*, δηλαδή του Αρχηγού Κυβερνήσεως του Τοκελάου. Η θέση εναλλάσσεται ετησίως ανάμεσα στους τρεις *faipule* (έναν για καθεμία από τις τρεις ατόλλες). Το 2006 υποστήριξε το δημοψήφισμα για το καθεστώς της χώρας. Οι άρχοντες αυτοί εκλέγονται για τριετή θητεία. Ο Τουία ξεκίνησε την πέμπτη θητεία του στην πολιτική του καριέρα τον Φεβρουάριο του 2008. Η θητεία αυτή τερματίστηκε το 2009 και τον διαδέχθηκε ο Φούα Τολόα στις 21 Φεβρουαρίου του 2009.

## Θητείες
* 1996–1997
* 1999–2000
* 2002–2003
* 2005–2006
* 2008-2009

## Παραπομπές και σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.nukunonu.tk/images/person001.jpg - Φωτογραφία του Τουία.
Τουια
Σίβηρη Χαλκιδικής

Η **Σίβηρη** είναι παραθαλάσσιος οικισμός, τουριστικά αναπτυγμένος, στη Χαλκιδική. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 η Σίβηρη είχε 230 κατοίκους. Ανήκει στο δήμο Κασσάνδρας.

Στη Σίβηρη υπάρχει το ανοικτό θέατρο Κασσάνδρας, το οποίο φιλοξενεί κάθε χρόνο ποικίλες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Κασσάνδρας.

Σιβηρη
Κατηγορία:Δήμος Κασσάνδρας
Παρατροπίδιο

**Παρατροπίδιο**, (bilge keels), ονομάζεται μεταλλικό κατασκεύασμα μικρού πλάτους υπό μορφή λωρίδας που φέρεται κάθετα στα ύφαλα του πλοίου σε μορφή μόνιμου πτερυγίου, στη καμπύλη της στροφής της γάστρας. Επειδή αυτά είναι δύο, που φέρονται συμμετρικά ως προς την τρόπιδα (καρένα), ένα από κάθε πλευρά, συνηθίζεται ν΄ αναφέρεται στο πληθυντικό "παρατροπίδια".

Τα παρατροπίδια  συνδέονται στερεά με το σκάφος άλλοτε με κάρφωση και σήμερα με ηλεκτροσυγκόλληση, σχηματίζοντας γωνία 90° με το περίβλημα των υφάλων στα σημεία σύνδεσης. Συνηθέστερα φέρονται ως ενιαίο ανά πλευρά καταμήκος του σκάφους και πολύ σπάνια από 2 ή 3 τεμάχια ανά πλευρά. Τα παρατροπίδια δεν θα πρέπει αφενός να προεξέχουν της πλευράς του πλοίου (αυτό θα εμπόδιζε την παραβολή του πλοίου), αλλά και ούτε του πυθμένα του πλοίου, (που θα κινδύνευαν έτσι να καταστραφούν σε περίπτωση δεξαμενισμού του).

Όπως έχει αποδειχθεί με πειραματικές μεθόδους τα παρατροπίδια παρουσιάζουν τ΄ ακόλουθα φαινόμενα:
# Αισθητή ελάττωση του διατοιχισμού.
# Ελάττωση του μέγιστου εύρους της διατοίχισης.
# Μικρή παράλληλα αύξηση της περιόδου του διατοιχισμού, και
# Αύξηση της αντίστασης προχώρησης του σκάφους, που αυτό έχει βέβαια ως συνέπεια τη μείωση της ταχύτητας και κατ΄ επέκταση την αύξηση της κατανάλωσης.

Γενικά η απόδοση των παρατροπιδίων είναι ανάλογη προς την επιφάνειά τους, της απόστασης αυτών από τον άξονα περιστροφής του σκάφους κατά τον διατοιχισμό και αντιστρόφως ανάλογη προς την περίοδο διατοίχισης. Κατά τις μεγάλες γωνίες ταλάντωσης τα παρατροπίδια δρουν πολύ καλλίτερα. Συνεπώς είναι αποτελεσματικότερα στις μεγάλες ταχύτητες. Αυτός είναι και ο λόγος που παρατηρούνται τελευταία και σε μεγάλα ταχύπλοα σκάφη αναψυχής.

Η αναλογία της επιφάνειας των παρατοπιδίων ως προς το εμβαδόν της ισάλου πλεύσης κυμαίνεται μεταξύ του 0,10 και 0,15. Το δε μήκος των παρατροπιδίων προσδιορίζεται μεταξύ του 1/3 μέχρι και 2/3 του ολικού μήκους του σκάφους, ενώ το πλάτος τους μεταξύ 0,40 εκ. μέχρι και 1 μέτρο (φθάνει να μη προεξέχουν της πλευράς του σκάφους).

Τέλος σημειώνεται πως τα παρατροπίδια είναι τα φθηνότερα μέσα ελάττωσης διατοιχισμού και επειδή προσφέρουν αποτελέσματα αρκετά θετικά, θεωρούνται ως τα πλέον διαδεδομένα μέσα σχεδόν σε όλους τους τύπους των πλοίων, ακόμη και πολεμικών, εκτός των κρουαζιεροπλοίων και μεγάλων πορθμείων, όπου επειδή η άνεση του επιβάτη σ΄ αυτά κυριαρχεί, εφοδιάζονται με υδραυλικούς σταθερωτήρες.
## Παραπομπές σημειώσεις

## Περαιτέρω βιβλιογαφία
* *Principles of Naval Architecture* Vol. III, page 80. SNAME, 1988.

Κατηγορία:Ναυπηγική
Κατηγορία:Πλοίο
Κουσές Ηρακλείου

Ο **Κουσές** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Η θέση του είναι σε υψόμετρο 130 μέτρα στους βόρειους πρόποδες του υψώματος Πύργος (υψόμετρο 228 μέτρα) των Αστερουσίων. Από εκεί η θέα είναι πανοραμική προς την πεδιάδα της Κάτω Μεσσαράς. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι περίπου  61 χλμ. ενώ πολύ κοντά στο χωριό βρίσκεται και η Φαιστός.

Κύρια ασχολία των κατοίκων του χωριού είναι η γεωργία. Πανηγυρίζει στις 25 Ιουλίου, ημέρα εορτασμού της Κοιμήσεως της Αγίας Άννας. Το χωριό έχει ιστορικό ενδιαφέρον, καθώς κατά την Τουρκοκρατία υπήρξε φέουδο της μεγάλης οικογένειας των Κουρμούληδων, οι οποίοι υπήρξαν κρυπτοχριστιανοί. Σύμφωνα με την παράδοση στον Κουσέ λειτούργησε Κρυφό Σχολείο, με δάσκαλο κάποιον Σπάγο. Το όνομά του δόθηκε στη συνοικία Σπαγουλιανά.

## Ιστορικά στοιχεία

### Μινωικοί Χρόνοι
Στη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας υπό τη διεύθυνση του Σπυρίδωνα Μαρινάτου εντοπίστηκαν στη θέση ″*του Βραχνού ο Λάκκος*″ δύο οικίες των Μινωικών χρόνων, εκ των οποίων μόνο η μία βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Η καλύτερα διατηρημένη οικία χρονολογείται στη ΜΜΙΙ περίοδο και διαθέτει 5 χώρους. Ο πιο σημαντικός είναι ο κεντρικός τετράγωνος χώρος Α (το ″Μέγαρον″ σύμφωνα με τον Μαρινάτο) γύρω από τον οποίο διαρθρώνονται οι υπόλοιποι χώροι υποδοχής ή αποθηκευτικού χαρακτήρα. Η δυτική πτέρυγα φαίνεται ότι ήταν προσβάσιμη μέσω καταπακτής ή από τον άνω όροφο, αν αυτός υπήρχε. Η οικία φαίνεται να ήταν σε χρήση μέχρι τις αρχές της ΥΜΙ περιόδου.

### Ενετοκρατία
Αναφορά στον οικισμό έχουμε στον Μπαρότσι (1577) με την ονομασία *Cussé*. Το χωριό αναφέρεται επίσης στον Καστροφύλακα με 76 κατοίκους.

### Τουρκοκρατία
thumb|250px|Ο πύργος των Κουρμούληδων.
Οι κρυπτοχριστιανοί Κουρμούληδες υπήρξαν διάσημη οικογένεια που τιμωρούσαν αυτούς που κακομεταχειρίζονταν τους Χριστιανούς αγάδες της Μεσαράς. Κατά την Επανάσταση του 1821 πολέμησαν μαζί με τους Χριστιανούς με σκοπό να απελευθερώσουν την Κρήτη από τον τουρκικό ζυγό. Η οικογένεια έδωσε στον αγώνα 80 πολεμιστές, εκ των οποίων μόνο οι 4 είδαν το τέλος της Επανάστασης. Σημαντικότερο μέλος της οικογένειας ήταν ο Φιλικός και αρχηγός της Επαναστάσεως στην Ανατολική Κρήτη, Μιχάλης Κουρμούλης, που πέθανε από τα τραυματά του στην Ύδρα το 1824.

### Μνημεία
Στον Κουσέ σώζονται δύο πύργοι των Κουρμούληδων, με πολεμίστρες. Σε έναν από αυτούς βρίσκεται η εκκλησία (κατακόμβη) της Αγίας Πελαγίας, όπου μαζεύονταν κρυφά και λάτρευαν το Χριστό οι κρυπτοχριστιανοί. Άλλες εκκλησίες στο χωριό είναι του Αγίου Αντωνίου, των Αγίων Πάντων και του Αγίου Γεωργίου. Υπάρχει επίσης ο ναός της Κοιμήσεως της Αγίας Άννας.

Δείτε επίσης: ***[[Κοινότητα Κουσέ]]***

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στοιχεία για το χωριό
*Το Βότανο - Κατάστημα στο χωριό

## Παραπομπές


Κουσε
Κουσες
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Ηλίας Κυριαζής

Ο **Ηλίας Κυριαζής** (1978) είναι Έλληνας δημιουργός κόμικς.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ασχολήθηκε με το σχέδιο από μικρή ηλικία και το 2001 κέρδισε το 1ο βραβείο στην κατηγορίες «νέων καλλιτεχνών» στον 1ο πανελλήνιο διαγωνισμό κόμικς του ένθετου "9" της Ελευθεροτυπίας. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε η συνεργασία του με το περιοδικό, με τη σειρά *Σε Βλέπω* σε σενάριο Λέανδρου.

Το 2002 μαζί με τον Κων Χρυσούλη, το Βασίλη Μπίμπα, τον Αντρέα Παναγιωτόπουλο και τον Τάσο Παπαϊωάννου ίδρυσε την εκδοτική ομάδα Subart Comics που κυκλοφόρησε το φανζίν *Subart*. Κέρδισε το 1ο βραβείο σεναρίου στο διαγωνισμό κόμικς του Βελιγραδίου (το 2003). Από το 2004 συμμετέχει στο Διεθνές φεστιβάλ κόμικς της Βαβέλ.

Στο ένθετο "9" έχει εμφανιστεί επίσης με τις σειρές "Blood Opera" και  "Manifesto". Το "Blood Opera" ολοκληρώθηκε σε τρία συνεχόμενα τεύχη (# 134- 136). Εκδόθηκε, μαζί με προσχέδια, το 2004 από την «Συλλογή Εννέα» της «Ελευθεροτυπίας». Το "Manifesto" κυκλοφόρησε σε άλμπουμ το 2005, επίσης από την «Συλλογή Εννέα». Από το 2006 κρατά μαζί με τον Τάσο Παπαϊωάννου το μονοσέλιδο «Ένα τσιγάρο χρόνος», ενώ νωρίτερα δημιούργησε και τη σειρά "Blockbuster".

Το 2004 ως μέλος της ομάδας Subart συμμετείχε στην επιμέλεια της παράστασης «φανζίν» των Φοίβου Δεληβοριά και Ζακ Στεφάνου. Το φθινόπωρο του 2005 κυκλοφόρησε με το Βασίλη Λώλο και τον Βασίλη Μπίμπα το τεύχος #0 "Gin 747" (αυτοέκδοση) με κόμικς στην αγγλική γλώσσα, και το 2006, μαζί με τον Τάσο Παπαϊωάννου, το μινι-άλμπουμ «Τούρτα» (giganto books).

Από το 2004 έως το 2010 συνεργάστηκε με το περιοδικό 10percent στο κόμικ *Στη μέση ο Μανώλης*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Προσωπική ιστοσελίδα

Κατηγορία:Έλληνες δημιουργοί κόμικς
Αρχαία Βέργη

[thumb|240px|Το αρχαίο [Μακεδονικό βασίλειο.]]
[thumb|Μαρμάρινο αναθηματικό ανάγλυφο βοός και αετού, αφιερωμένου στον Δία. Εύρημα από την αρχαία Βέργη, που εκτίθεται στο [Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών.]]
Η **Βέργη**, ή **Βέργα**, ή **Βεργαίο**, ή **Βέρτα**, ήταν αρχαία πόλη στον σημερινό νομό Σερρών κοντά στον σημερινό οικισμό του Νέου Σκοπού. Μαζί με την Άργιλο, τη Βισαλτία, το Κερδύλιο, την Τράγιλο και την Όσσα, ήταν μια από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας Βισαλτίας. 

Η Βέργα ήταν γνωστή στην αρχαιότητα και από τον κωμικό ποιητή της Αντιφάνη με καταγωγή από τη Θράκη και ο οποίος ποτέ δεν έλεγε την αλήθεια. 

## Αρχαίες μαρτυρίες
Οι σχετικές με τη Βέργη φιλολογικές μαρτυρίες χρονολογούνται στους ελληνιστικούς χρόνους, όταν αναφέρεται η Βέργη ως πατρίδα του συγγραφέα τερατολογιών Αντιφάνους, στους ρωμαϊκούς (Κλαύδιος Πτολεμαίος, Στράβων) και στους παλαιοχριστιανικούς χρόνους (Ιεροκλής, Στέφανος Βυζάντιος).
	
Η αναφορά της Βέργης ως πόλης από τον Πτολεμαίο και η εμφάνισή της ως πόλης στον "Συνέκδημο" του Ιεροκλέους και στον Στέφανο Βυζάντιο αφήνει μετέωρη την πληροφορία του Στράβωνα, ο οποίος την αναφέρει ως κώμη που απείχε 200 στάδια από την Αμφίπολη.

## Ανασκαφές
Το 1938, όταν ανοιγόταν ο δρόμος του Μεταξά, οι εργάτες που δούλευαν εκεί, βρήκαν μια σειρά από τάφους, στην τοποθεσία Πλάγια, ένας εκ των οποίων, εκτός από τα αγγεία και τα ξίφη, περιείχε και χάλκινες περικνημίδες, που αγνοώντας οι κάτοικοι το τι είναι, νομίζανε ότι ήταν σιδερένιες μπότες.   

Το 1976 ένας εκσκαφέας, που άνοιγε μια τάφρο στη θέση "Μανιούσι", έφερε στο φως μερικούς τάφους, ένας από τους οποίους ήταν πλούσιος και περιείχε μελανόμορφο κρατήρα.  Το 1983 αρχαιολόγοι έκαναν δοκιμαστικές ανασκαφές σε λόφους δυτικά του χωριού στις περιοχές "Παλιοχώρα" και "Τασλίκι", με ευρήματα προϊστορικής εποχής καθώς και ερείπια κλασσικής και ρωμαϊκής εποχής. 

## Αναφορές


Β

Κατηγορία:Αρχαία Βισαλτία
Ζωή σαν Τριαντάφυλλο

Το **Ζωή σαν Τριαντάφυλλο** (La Vie En Rose / La Môme) είναι  βραβευμένη με Όσκαρ Γαλλική ταινία του 2007, σε σκηνοθεσία Ολιβιέρ Νταχάν. Στην ταινία ξεδιπλώνεται η ζωή της θρυλικής Εντίτ Πιάφ (την οποία ερμηνεύει η Μαριόν Κοτιγιάρ), μία ζωή γεμάτη πόνο, έρωτα, δόξα. Ζωντανεύουν οι πόθοι και τα όνειρα της τραγουδίστριας που σημάδεψε με την εύθραυστη φωνή της τον αιώνα. Στην ταινία ακούγονται τα γνωστά τραγούδια της Πιάφ, "Heaven Have Mercy", "Milord", "Rien de rien", "La foule", "Cri du cœur", "La vie en rose" (English version), "Mon Dieu", "Hymne à l'amour", "Mon manège à moi", "Non, je ne regrette rien", ερμηνευμένα από την ίδια, καθώς ο Ντάχαν πίστευε ότι ήταν αδύνατο να αντικαταστήσει κάποιος την μοναδική φωνή της γαλλίδας ερμηνεύτριας. Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου.

## Διανομή ρόλων
* Μαριόν Κοτιγιάρ – Εντίτ Πιάφ
* Ζεράρ Ντεπαρντιέ – Louis Leplée
* Σιλβί Τεστούντ - Mômone (Simone Bertaud)
* Ζαν-Πιερ Μαρτίνς - Marcel Cerdan
* Εμανουέλ Σέιγκνερ - Titine
* Πασκάλ Γκρέγκορι - Λουί Μπαριέ

## Εισπράξεις
Στους κινηματογράφους, η ταινία κέρδισε παγκοσμίως 81,945,871 δολλάρια — 10,072,300 δολλάρια στις Η.Π.Α. και στον Καναδά και τα υπόλοιπα 71,873,571 στον υπόλοιπο πλανήτη. Στη Γαλλία, στην Αλγερία, στο Μαρόκο και στην Τυνησία κέρδισε συνολικά 42,014,775 δολλάρια.

## Βραβεία και Υποψηφιότητες
Η Μαριόν Κοτιγιάρ κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα για Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ. Για την ερμηνεία της αυτή βραβεύτηκε επίσης με το BAFTA, το Σεζάρ, το Independent Spirit Award και το εν τέλει και με το Όσκαρ Καλύτερης Α' Γυναικείας Ερμηνείας. Στην ίδια κατηγορία ήταν υποψήφια και στα Screen Actors Guild Awards.

Το "Ζωή σαν Τριαντάφυλλο" βραβεύτηκε επίσης με το Όσκαρ Μακιγιάζ ενώ ήταν υποψήφιο και στην κατηγορία του Καλύτερων Κουστουμιών. Εκτός από το BAFTA Α' Γυναικείας Ερμηνείας κέρδισε και τα άλλα 3 BAFTA στις κατηγορίες του Μακιγιάζ, της Μουσικής και των Κουστουμιών, ενώ ήταν υποψήφια και για BAFTA Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, Σκηνικών και Ήχου.

Στα Βραβεία Σεζάρ ήταν υποψήφια σε 11 κατηγορίες και βραβεύτηκε σε 5 κατηγορίες (Α' Γυναικεία Ερμηνεία, Φωτογραφία, Ήχο, Κοστούμια και Σκηνικά).

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
* Επίσημο Αμερικάνικο Σάιτ 
* Επίσημη Σελίδα
* Φωτογραφίες από την ταινία

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2007
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Μακιγιάζ και Κομμώσεων
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Icon Productions
Κατηγορία:Τσεχικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές μουσικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τσεχία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Κατηγορία:Γαλλικές βιογραφικές ταινίες
Λουκάς Καραλίβανος

Ο **Λουκάς Καραλίβανος** (1816 - 1898) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Γαλαξείδι και ήταν γιος του αγωνιστή του ΄21 Ιωάννου Καραλίβανου. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Ναυπλίου και συνέχισε τις σπουδές του στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1838. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Γοτίγγης της Γερμανίας.

Το 1856 εξελέγη δήμαρχος Γαλαξειδίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1861. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Παρνασσίδος στις εκλογές του 1862 και επανεξελέγη σε αυτές του 1865, του 1868, του 1869, του 1872, του 1873, του 1874, του 1875, του 1879, του 1881, του 1885, του 1890 (συγκεκριμένα στις αναπληρωματικές του 1891) και του 1895. 

Απεβίωσε στην Αθήνα, εν ενεργεία βουλευτής, και ενταφιάστηκε στο μνήμα της οικογένειας Καραλιβάνου, το οποίο είναι θαυμαστό για την τεχνοτροπία του, στο νεκροταφείο Γαλαξειδίου. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Παναγιώτου (θαν: 1868) και είχε δύο κόρες.

## Αναφορές


Καραλιβανος
Καραλιβανος
Ευθύμιος Βλάμης

Ο **Ευθύμιος Βλάμης** (1851 - 8 Φεβρουαρίου 1937) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος Γαλαξειδίου.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Γαλαξείδι. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γερμανία, όπου έμεινε τέσσερα χρόνια. Παρά τις αξιόλογες σπουδές του, αρνήθηκε να εγκατασταθεί στην Αθήνα και παρέμεινε στο Γαλαξείδι.

Ασχολήθηκε με τα κοινά και το 1903 εξελέγη δήμαρχος Γαλαξειδίου. Τις περιόδους 1914 - 1921 και 1929 - 1933 διετέλεσε κοινοτάρχης. Ήταν φανατικός με την δενδροκαλλιέργεια ενώ υπήρξε από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης της Ναυτικής Πινακοθήκης και του Μουσείου Γαλαξειδίου.

Απεβίωσε στο Γαλαξείδι στις 8 Φεβρουαρίου 1937. Γιος του ήταν ο Νικόλαος Βλάμης (1900 - 1989), νομικός και γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Γαλαξιδίου
Κατηγορία:Έλληνες Κοινοτάρχες
Νικόλαος Γουργουρής

Ο **Νικόλαος Γουργουρής** (1879 - 1946) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιατρός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Γαλαξείδι. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο Αμφίσσης, σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην μαιευτική. Ιδιώτευσε ως ιατρός και ασχολήθηκε με τα κοινά.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Παρνασσίδος στις εκλογές του 1923 και επανεξελέγη βουλευτής, με την υποστήριξη του Κόμματος των Φιλελευθέρων, στις εκλογές του 1928. Στις εκλογές του 1926 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής. Κατα τη διάρκεια της βουλευτικής του θητείας πέτυχε τη δημιουργία δημοτικού σχολείου, την εκβάθυνση του λιμανιού και την ολοκλήρωση της αμαξιτής οδού Γαλαξειδίου-Λιδωρικίου.

Ήταν παντρεμένος με την Καλομοίρα Βλασσοπούλου και απέκτησαν δύο γιους, τον Ευθύμιο, δικηγόρο και συγγραφέα του βιβλίου "Το Γαλαξείδι στον καιρό των καραβιών", και τον Μανώλη, γιατρό και αξιωματικό του Πολεμικού ναυτικού που υπηρετούσε στο καταδρομικό Έλλη, όταν αυτό χτυπήθηκε από τους Ιταλούς. Εγγονός του είναι ο Νικόλαος Ευθ. Γουργουρής, δήμαρχος Γαλαξειδίου την περίοδο 1994 - 1998.

## Αναφορές


Κατηγορία:Γαλαξίδι
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Παρνασσίδος
Δήμος Πιερέων

Ο **Δήμος Πιερέων** ήταν ένας από τους 11 Δήμους του νομού Καβάλας, με 5.002 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Μουσθένη. Αποτελείτο από παραδοσιακούς οικισμούς. Αντιδήμαρχος ΔΕ Πιερέων είναι ο Κώστας Γάκης.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο δήμος έλαβε την ονομασία του από την Πιερία, πρώτη πατρίδα των σημερινών κατοίκων του, που ονομάζονταν *Πίερες* γενική *Πιερέων*, (προέρχονταν από τους Πίερες Θράκες). Προήλθε από τη συνένωση των Κοινοτήτων Μουσθένης, Αυλής, Δωματίων, Μελισσοκομείου, Μεσίας, Μεσορόπης, Πλατανοτόπου, Σιδηροχωρίου από το Σχέδιο «Καποδίστριας». Ο δήμος ήταν αδελφοποιημένος με τον Δήμο Δίου, με κοινή ιστορική αναφορά την καταγωγή των κατοίκων από την Κονταριώτισσα, η οποία ήταν η αρχαία πόλη Πιερίς.. Μάλιστα, στην περιοχή του Δήμου Πιερέων υπάρχει και κοιλάδα που ονομάζεται Πιερία.

## Δημοτικά Διαμερίσματα
Στον Δήμο περιλαμβάνονταν:
: ** Δ.δ. Μουσθένης ** -- η Μουσθένη [ 1.075 ]
: ** Δ.δ. Αυλής ** -- η Αυλή [ 556 ]
: ** Δ.δ. Δωματίων ** -- τα Δωμάτια [ 590 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μελισσοκομείου Καβάλας|Δ.δ. Μελισσοκομείου]]** [ 512 ]  
::* το Μελισσοκομείο [ 365 ]  
::* το Πυργοχώρι [ 147 ]  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μεσιάς Καβάλας|Δ.δ. Μεσιάς]]** [ 412 ]  
::* η Μεσιά [ 191 ]  
::* η Μέλισσα [ 221 ]  
: ** Δ.δ. Μεσορόπης ** -- η Μεσορόπη [ 610 ]
: ** Δ.δ. Πλατανοτόπου ** -- ο Πλατανότοπος [ 631 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σιδηροχωρίου Καβάλας|Δ.δ. Σιδηροχωρίου]]** [ 616 ]  
::* ο Καραβαγγέλης [ 395 ]  
::* το Σιδηροχώρι [ 221 ]

## Εξωτερικές συνδέσεις
*Ταυτότητα του Δήμου
*Ιστορικά και άλλα στοιχεία για το Δήμο 

## Σημειώσεις και παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Μαξ Βιέρι

Ο **Μαξ Βιέρι** (*Massimiliano "Max" Vieri*) είναι Αυστραλός διεθνής ποδοσφαιριστής ιταλικής καταγωγής, γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Ρομπέρτο Βιέρι και μικρός αδελφός του φημισμένου Ιταλού επιθετικού Κριστιάν Βιέρι.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε την 1 Σεπτεμβρίου του 1978 στο Σίδνεϊ έχει ύψος 183 εκατοστά και αγωνίζεται στο κέντρο της επίθεσης. Αν και ανήκε για 6 χρόνια στο ρόστερ της Γιουβέντους δεν αγωνίστηκε ποτέ στην *Μεγάλη Κυρία* του ιταλικού πρωταθλήματος και παραχωρείτο δανεικός σε μικρότερες ομάδες. Αυτή τη σαιζόν βρίσκεται στην Πράτο, ομάδα τέταρτης κατηγορίας της Ιταλίας. Την διετία 2004-05 είχε 6 συμμετοχές με την εθνική Αυστραλίας χωρίς να πετύχει κάποιο τέρμα.

## Στατιστικά

## Παραπομπές


## Πηγές

* Oz Football profile

Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Λέκκο 1912
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ανκόνα 1905
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουνιόνε Τριεστίνα 2012 ΣΣΝ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερνάνα Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Πράτο
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Αυστραλοί ιταλικής καταγωγής
Κρις Καλαντζής

Ο **Κρις Καλαντζής** είναι παλαίμαχος Ελληνοαυστραλός ποδοσφαιριστής, πρώην διεθνής με την εθνική Αυστραλίας και νυν βοηθός προπονητή στη Σίδνεϊ Ολύμπικ. 

Ο Κρις Καλαντζής γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1967 και ξεκίνησε την καριέρα του από την Σίδνεϊ Ολύμπικ το 1982. Το 1987 τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός μέσα από τα χέρια του Ολυμπιακού. Στον Παναθηναϊκό έμεινε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1992 όταν και τελικά μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό όπου και παρέμεινε για 5 χρόνια, σκοράροντας μάλιστα το 1994 με εκπληκτικό τρόπο κατά της πρώην ομάδας του. Το 1997 έφυγε στα μισά της σαιζόν για να επιστρέψει στην Σίδνεϊ Ολύμπικ. Έκλεισε την καριέρα του το 2001 στην Σαιν Τζορτζ Σαιντς. Αγωνίστηκε από το 1985 έως το 1987 15 φορές με την εθνική Αυστραλίας, πετυχαίνοντας 1 τέρμα σε φιλικό αγώνα με την Κίνα το 1986. Το 2000 σε γκάλοπ μεταξύ των Αυστραλών φιλάθλων αναδείχθηκε 8ος καλύτερος όλων των εποχών στη θέση του δεύτερου επιθετικού. Ο 17χρονος γιος του Τζέιμς, θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του αυστραλιανού ποδοσφαίρου.

## Καριέρα

## Πηγές

* http://www.ozfootball.net/ark/Players/K/KA.html
* https://web.archive.org/web/20070823183301/http://www.sportnet.gr/showreport.asp?Sport=1&CountryID=34&ChampID=237&ReportID=131510

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπίκ Σίντνεϊ