open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου

Το **Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου** λειτουργεί από το 2013 και στεγάζεται εντός του Βιομηχανικού Πάρκου της Τεχνόπολης. Σκοπός του είναι να διαφυλάξει τη βιομηχανική κληρονομιά και να προάγει τον διάλογο, τη συμπερίληψη και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα.  
μικρογραφία|Οι φούρνοι του εργοστασίου φωταερίου


## Τα κτίρια
Το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου στεγάζεται στο πρώην εργοστασιακό συγκρότημα της ΔΕΦΑ (Δημοτική Επιχείρηση Φωταερίου Αθηνών). Αποτελείται από 13 κτίρια, ενώ ο μηχανολογικός εξοπλισμός του παλιού εργοστασίου έχει διατηρηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κτίρια του μουσείου είναι οι Παλαιοί Φούρνοι, στο οποίο εκτός από ξεναγήσεις γίνονται και παραστάσεις και εργαστήρια.

## Ιστορία
Το εργοστάσιο Φωταερίου ιδρύεται το 1857 από τον François Théophile Feraldi, ενώ το Το 1938, η επιχείρηση περιέρχεται στο δήμο Αθηναίων. Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου το φωταέριο γίνεται σταδιακά μια από τις κυρίαρχες μορφές οικιακής ενέργειας, όμως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αρχίζει να χάνει έδαφος σε σχέση με τον ηλεκτρισμό.

Το 1984, το εργοστάσιο κλείνει και το 1986, ο χώρος χαρακτηρίζεται διατηρητέο ιστορικό μνημείο, ως τυπικό δείγμα βιομηχανικού συγκροτήματος σε μορφή μικρής πόλης και αναπόσπαστο τμήμα της δημόσιας μνήμης των κατοίκων της Αθήνας από την τότε Υπουργό Πολιτισμού, Μελίνα Μερκούρη.

Το 1999, ο Δήμος; Αθηναίων αναθέτει στην Τεχνόπολη τη διαχείριση του συγκροτήματος του παλαιού εργοστασίου φωταερίου και τη διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Το 2011, ξεκινούν οι εργασίες μετατροπής του παλαιού εργοστασίου φωταερίου σε μουσειακό χώρο.

Το 2013, εγκαινιάζεται το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα
Κατηγορία:Βιομηχανικά μουσεία στην Ελλάδα
Μέγαρο Νάτσινα

μικρογραφία|Μέγαρο Νάτσινα
μικρογραφία|Ανάγλυφη γυναικεία μορφή, τύπου χαμογελαστής καρυάτιδας
μικρογραφία|Κεφαλή λέοντος
Το Μέγαρο Νάτσινα (Εμνιέτ Χαν) βρίσκεται στη συμβολή της οδού Εδέσσης 3 με την πάροδο Εδέσσης, στον Φραγκομαχαλά της Θεσσαλονίκης. Κατασκευάστηκε το 1896 και είναι ένα από τα ελάχιστα κτίρια που σώθηκαν από την μεγάλη πυρκαγιά του 1917. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα εκλεκτικισμού με κύρια γνωρίσματα την γωνιακή διαμόρφωση του κτίσματος που προβάλλει ελαφρά προς τα έξω και στηρίζεται σε κεφαλή λέοντος, καθώς επίσης και τις κατακόρυφες ραβδώσεις που καταλήγουν σε δύο ανάγλυφες γυναικείες μορφές, τύπου χαμογελαστής καρυάτιδας, που υποβαστάζουν το γείσο της στέγης στην όψη της οδού Εδέσσης .

## Πηγές
* ΥΑ ΥΠΠΕ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1725/33407/19-7-1983 - ΦΕΚ 527/Β/8-9-1983
* 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Motorola

Η **Motorola, Inc** ήταν αμερικανική πολυεθνική εταιρεία τηλεπικοινωνιών με έδρα το Σάουμπουργκ στο Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1928, και στις 4 Ιανουαρίου 2011 διχοτομήθηκε στις εταιρείες Motorola Mobility και Motorola Solutions καθώς την περίοδο 2007 με 2009 ήταν ιδιαίτερα ζημιογόνα εταιρεία, καταγράφοντας συνολική ζημιά 4.3 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Motorola Solutions είναι στα χαρτιά ο διάδοχος της Motorola, Inc., καθώς η Motorola Mobility αποτελεί μια νέα εταιρεία που προήλθε από την διάσπαση της σε δύο. Η Motorola Mobility εξαγοράστηκε από τη κινεζική Lenovo το 2014.

Η Motorola σχεδίαζε και εμπορευόταν εξοπλισμούς τεχνολογιών του ασύρματου δικτύου, όπως σταθμούς βάσους και ενισχυτές σήματος. Η εταιρεία παρήγαγε ακόμη αποκωδικοποιητές, ψηφιακές συσκευές εγγραφής βίντεο και λοιπό μηχανολογικό εξοπλισμό που χρησιμοποιούνται για τις εκπομπές υψηλής ευκρίνειας, τις μεταδόσεις βίντεο και τις τηλεδιασκέψεις. Η εταιρεία πουλούσε σε κυβερνήσεις και επιχειρήσεις κυρίως διάφορα ασύρματα και ευρυζωνικά συστήματα (που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ιδιωτικών δικτύων) και συστήματα επικοινωνιών δημόσιας ασφάλειας όπως το Astro και το Dimetra. Σήμερα την εμπορία όλης της παλέτας των προϊόντων της παλιάς Motorola, εκτός των αποκωδικοποιητών και των μόντεμ, έχει αναλάβει η διάδοχος εταιρεία Motorola Solutions. Η Google πούλησε την θυγατρική της Motorola Home στον όμιλο Arris τον Δεκέμβριο του 2012 για 2.35 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. 

Το τμήμα ασύρματης τηλεφωνίας της Motorola πρωτοστάτησε στην δημιουργία των κινητών τηλεφώνων. Η Motorola μεταξύ άλλων κυκλοφόρησε το 1983 το πρώτο κινητό τηλέφωνο, το DynaTAC, όπως επίσης και το MicroTAC το 1989 αλλά και ένα από τα πρώτα πτυσσόμενα κινητά τηλέφωνα, το StarTAC, τον Ιανουάριο του 1996. Πάντως, η εταιρεία μετά τη δεκαετία του 2000, είχε χάσει το μερίδιο αγοράς που είχε παλαιότερα στην αγορά κινητών τηλεφώνων. Αργότερα η εταιρεία κυκλοφόρησε μια νέα σειρά από κινητά τηλέφωνα που έτρεχαν στο λειτουργικό σύστημα Android της Google. Τον Νοέμβριο του 2009 η εταιρεία κυκλοφόρησε το Motorola Droid, ένα έξυπνο τηλέφωνο με λογισμικό Android, το οποίο είχε αξιόλογες γενικά πωλήσεις, και συνέβαλε στην εξάπλωση του λειτουργικού Android.

Το τμήμα χειροσυσκευών (μαζί με το τμήμα που ήταν υπεύθυνο για τους καλωδιακούς αποκωδικοποιητές και τα καλωδιακά μόντεμ) χωρίστηκε από την εταιρεία και μεταφέρθηκε στην δικαιοδοσία της νέας εταιρείας Motorola Mobility. Στις 22 Μαΐου 2012, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Google, Λάρι Πέιτζ, ανακοίνωσε ότι η Google εξαγόρασε τη Motorola Mobility. Στις 29 Ιανουαρίου 2014, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Google, Λάρι Πέιτζ, ανακοίνωσε την εξαγορά της Motorola Mobility από την κινεζική εταιρεία τεχνολογίας Lenovo έναντι 2,91 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Στις 30 Οκτωβρίου 2014, η Lenovo οριστικοποίησε την εξαγορά της Motorola Mobility από την Google.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Άποφις

Ο **Άποφις** ή **Απέπι** ήταν Υξώς βασιλιάς της Αιγύπτου της 15ης Δυναστείας στα τέλη της Αρχαίας Αιγύπτου. Ο Κανόνας του Τορίνο γράφει ότι βασίλευσε στο βόρειο τμήμα της Αιγύπτου που ονομαζόταν στην αρχαιότητα Κάτω Αίγυπτος για 40 χρόνια το πρώτο μισό του 16ου αιώνα. Αν και επίσημα ήταν βασιλιάς μόνο της Κάτω Αιγύπτου κατείχε το μεγαλύτερο τμήμα της Αιγύπτου, η δυναστεία του μπόρεσε να διατηρηθεί όσο κυβερνούσε την Άνω Αίγυπτο ο Κάμωθις αλλά ανατράπηκε από τον διάδοχο και αδελφό του Άμωσις Α΄. Ο Άποφις κυριάρχησε ειρηνικά και είχε συχνές εμπορικές σχέσεις με την 17η Δυναστεία που κυβερνούσε στα νότια τις Θήβαι Αιγύπτου. Η δυναστεία των Υξώς εκδιώχθηκε περίπου 15 χρόνια μετά τον θάνατο του.

## Ονοματολόγια

Κάποιοι μελετητές πιστεύουν ότι υπήρχαν δύο βασιλιάδες με το όνομα Απέπι, οι Απέπι Α΄και Απέπι Β΄, αλλά αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω του ότι υπάρχουν δύο γνωστά Ονόματα Θρόνου για αυτόν τον βασιλιά: Αουοσερέ και Ακενενρέ. Όμως, ο Δανός αιγυπτιολόγος Κιμ Ράιχολτ στη μελέτη του για τη Δεύτερη μεταβατική περίοδο υποστηρίζει ότι αυτά τα ονόματα αναφέρονται σε ένα άτομο, τον Απέπι, που βασίλευσε για 40 ή παραπάνω χρόνια . Το παραπάνω έχει στήριξη επιπλέον από το γεγονός ότι αυτός ο βασιλιάς χρησιμοποίησε και τρίτο Όνομα Θρόνου κατά τη βασιλεία του, το Νεμπκεπεσχρέ. Ο Απέπι πιθανόν χρησιμοποίησε αρκετά ονόματα θρόνου κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, γεγονός που δεν είναι χωρίς προηγούμενο, καθώς και γνωστοί φαραώ των τελευταίων περιόδων, όπως ο Ραμσής Β΄ και Σετί Β΄ έκαναν το ίδιο.

## Η λατρεία του Σετ

Ο Άποφις δεν ίδρυσε δικά του μνημεία αλλά σφετερίστηκε τα μνημεία προηγούμενων Φαραώ για να γράψει το όνομα του, όπως δύο Σφίγγες του Φαραώ Αμενεμχέτ Β΄. Ο Απεπί πιθανότατα σφετερίστηκε τον θρόνο από τον προκάτοχο του Στάαν που είχε ορίσει διάδοχο τον γιο του Γανασσί. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Κάμωθις ο τελευταίος Υξώς κυβερνήτης, ο Άμωσις Α΄ εκδίωξε τους Υξώς από την Αίγυπτο και ίδρυσε τη Δέκατη όγδοη δυναστεία Φαραώ. Στη Δέκατη ένατη δυναστεία Φαραώ ο Άποφις καταγράφεται να λατρεύει τον θεό Σετ με έναν μοναδικό τρόπο *"Επέλεξε σαν Κύριο του τον θεό Σετ, δεν λάτρευε κανέναν άλλον θεό εκτός από αυτόν"*. Οι Αιγύπτιοι εκμεταλλεύτηκαν τη λατρεία του στον θεό Σετ ώστε να τον παρουσιάσουν σαν θεό του Σατανά. Πολλοί ιστορικοί αναφέρουν ότι οι διωγμοί στον μετέπειτα Φαραώ Ακενατόν που προσπάθησε να επιβάλει τον Μονοθεϊσμό μέσω του Ατόν σχετίζονται με την καταδίκη του Σετ που λάτρευε ο Άποφις.
Ο Ντέιβιντ Ρολ ταυτίζει τον Φαραώ Άποφις με τον ήρωα στην Αρχαία ελληνική μυθολογία Έπαφο.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Nicolas Grimal, A History of Ancient Egypt. Librairie Arthéme Fayard, 1988.
*Ryholt, K. S. B.; Bülow-Jacobsen, Adam (1997). The Political Situation in Egypt During the Second Intermediate Period, C. 1800-1550 B.C.
*O'Connor, David (2009). "Egypt, the Levant, and the Aegean: From the Hyksos Period to the Rise of the New Kingdom". In Aruz, Joan; Benzel, Kim; Evans, Jean M. (eds.). Beyond Babylon : art, trade, and diplomacy in the second millennium B.C

Κατηγορία:Φαραώ της 15ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στη Σαουδική Αραβία

Τα **[[ΛΟΑΤ|δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ]] στη [[Σαουδική Αραβία]]** δεν αναγνωρίζονται από την κυβέρνηση και το κράτος. Ο ποινικός κώδικας της Σαουδικής Αραβίας προέρχεται από την Ισλαμική Σαρία, από το Κοράνι, που χρονολογείται από τον 7ο αιώνα και τις προφητικές διδασκαλίες του Λουτ και του Μωάμεθ που έχουν διατηρηθεί σχολαστικά στη Σούνα. Η ομοφυλοφιλία και το να είναι κανένας τρανς θεωρούνται ευρέως ως ανήθικες και άσεμνες δραστηριότητες και ο νόμος τιμωρεί τις πράξεις ομοφυλοφιλίας με θανατική ποινή, ισόβια κάθειρξη, πρόστιμα, απέλαση και μαστίγωμα. Έχει χρησιμοποιηθεί και «χημικός ευνουχισμός». Ξυλοδαρμοί και βασανιστήρια έχουν αναφερθεί ότι χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων και των φυλακίσεων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δικαιώματα ΛΟΑΤ ανά χώρα
Τουρκικές βουλευτικές εκλογές 1954

Οι **βουλευτικές εκλογές** **του 1954 στην Τουρκία** διεξήχθησαν στις 2 Μαΐου για την ανάδειξη των μελών της 10ης κοινοβουλευτικής περίοδου της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. Με έμμεσες εκλογές αναδείχθηκε και ο Τζελάλ Μπαγιάρ στην δεύτερη θητεία του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με την αναθεώρηση του εκλογικού νόμου 5545 που έγινε τον Φεβρουάριο του 1954, οι εκλογικοί κατάλογοι τακτοποιήθηκαν και ανανεώθηκαν, όλα τα κόμματα απέκτησαν αντίγραφα των εκλογικών καταλόγων, συγκροτήθηκε Ανωτάτη Εκλογική Επιτροπή για την εξέταση ενστάσεων και γενικά η διαδικασία εκσυγχρονίστηκε κατά τον τρόπο των δυτικών κρατών. Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ζήτησε την αλλαγή του εκλογικού νόμου σε αναλογικότερο σύστημα, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ενεκρίθη από τη πλειοψηφία της Εθνοσυνέλευσης. Το ΡΛΚ εξάλλου ήταν εκείνο που είχε εισάγει το πλειοψηφικό σύστημα στις εκλογές του 1946, υπολογίζοντας στην κατάκτηση της νίκης.

Η άνοδος στο βιοτικό επίπεδο του μέσου πολίτη, οι διακοπές μετ'αποδοχών για τους μισθωτούς, η αύξηση της αγροτικής παραγωγής, η χρηματοδότηση της υγείας και της εκπαίδευσης, η κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής, η άνοδος των εγχώριων βιομηχανιών ζάχαρης και τσιμέντου, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν αποτέλεσμα της οικονομικής βοήθειας των ΗΠΑ μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ, είχαν τον αντίκτυπό τους στην κάλπη, δίνοντας στο κόμμα πρωτοφανή εκλογικά ποσοστά. Το κόμμα νίκησε με 58,42%, ποσοστό που δεν έχει πάρει κανένα άλλο κόμμα μέχρι σήμερα.

## Παραπομπές


## Σημειώσεις


1954
Κατηγορία:Εκλογές του 1954
Κοινότητα Χριστού

με την ονομασία **κοινότητα Χριστού **αναφέρονται:

* η Κοινότητα Χριστού Λασιθίου
* η Κοινότητα Χριστού Σερρών
Γιώργος Μπαλάφας

Ο **Γιώργος Μπαλάφας** είναι Έλληνας πολιτικός 

Γεννήθηκε το 1978 στο Μαρούσι Αττικής και μεγάλωσε στο Γαλάτσι. Αποφοίτησε από το 39οΛύκειο Αθηνών και σπούδασε Τεχνολόγος Πολιτικός Μηχανικός στο AΤΕΙ Αθήνας. Το 2016 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό MSc Management in Construction του Kingston University. Έχει παρακολουθήσει προγράμματα εξειδίκευσης όπως “Project Management” και «Διοίκηση για Μηχανικούς». Μιλάει Αγγλικά και Γαλλικά.

Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα σε κατασκευαστικά έργα όπως ξενοδοχειακές μονάδες, έργα υποδομής και κατοικίες.

Από το 2012 έως το 2015 ήταν συνεργάτης του τομέα Εξωτερικών και Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ενώ από το 2015 έως το 2019 διατέλεσε διευθυντής στο γραφείο του Υφυπουργού Εσωτερικών, Υφυπουργού Μεταναστευτικής πολιτικής και του Αναπληρωτή Υπουργού Άμυνας.

Από τα φοιτητικά του χρόνια ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση. Στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ  το 2016 εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής.

Επανεκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ το 2022. Με απόφαση της ΚΕ ορίστηκε συντονιστής του τμήματος Άμυνας.

Στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 εκλέχθηκε περιφερειακός σύμβουλος στον Βόρειο Τομέα Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του είχε εκλεγεί μέλος της οικονομικής επιτροπής της Περιφέρειας Αττικής ενώ ήταν και μέλος του ΔΣ του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης της Περιφέρεια Αττικής και της Γενικής Συνέλευσης της Ένωσης Περιφερειών.

Στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 εκλέχθηκε εκ νέου Περιφερειακός Σύμβουλος στο Βόρειο Τομέα Αθηνών και επανεκλέχθηκε μέλος της οικονομικής επιτροπής και της Γενικής Συνέλευσης της Ένωσης Περιφερειών.

Αρθρογραφεί συχνά στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο. Κατοικεί στη Νέα Ερυθραία και έχει μια κόρη.
## Παραπομπές

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__

Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Στέφανος Αλεξιάδης

Ο **Στέφανος Αλεξιάδης** είναι Έλληνας συγγραφέας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε από παλιννοστούντες Πόντιους γονείς στις 18 Οκτωβρίου 1993 στη Θεσσαλονίκη. Για το βιβλίο του με τίτλο «Τα φτερωτά σανδάλια» έλαβε το 2022 το Βραβείο Κοινού για το Καλύτερο Βιβλίο Ελληνικής Εφηβικής Λογοτεχνίας

Εισήχθη το 2011 στην *Ελληνική Φιλολογία* στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και ακολούθησε τη Νεοελληνική και Βυζαντινή Κατεύθυνση, από όπου αποφοίτησε το 2015. Λίγο καιρό μετά προχώρησε στις μεταπτυχιακές του σπουδές, τις οποίες παρακολούθησε και ολοκλήρωσε επιτυχώς (2019-2021) στο *Τμήμα Ειδικής Αγωγής,* το πρόγραμμα *Προβλήματα Προφορικού και Γραπτού Λόγου* στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Παράλληλα, παρακολούθησε και επέτυχε να αποκτήσει το Πτυχίο Γραφής και Ανάγνωσης Τυφλών, Braille. Οι σπουδές του συνεχίζουν μέχρι και σήμερα, αφού φοιτά στο Τμήμα *Αγωγής και Φροντίδας Πρώιμης Παιδικής Ηλικίας* στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος.

Το 2022 υπήρξε κεντρικός ομιλητής στο 9ο Συνέδριο TEDx που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Μεσογειακοί Αγώνες 2022

Οι **19οι [[Μεσογειακοί Αγώνες]],** γνωστοί ως Μεσογειακοί Αγώνες 2022, ήταν μια διεθνής αθλητική διοργάνωση που διεξήχθη από τις 25 Ιουνίου έως την 6 Ιουλίου 2022 στην Οράν της Αλγερίας. Αρχικά είχαν προγραμματιστεί να διεξαχθούν το 2021, αλλά λόγω της πανδημίας του COVID-19 αναβλήθηκαν για το 2022.

## Διαδικασία Επιλογής

## Τελετή έναρξης
Με την τελετή έναρξης, που έγινε στο νέο γήπεδο του Οράν, ξεκίνησαν και επίσημα οι 19οι Μεσογειακοί Αγώνες που φιλοξενεί η Οράν.

Η ελληνική ομάδα μπήκε πρώτη στον αγωνιστικό χώρο, όπως πάντα. Οι υπόλοιπες χώρες που συμμετείχαν ακολούθησαν με αλφαβητική σειρά στα ισπανικά. Η τελευταία που εισήλθε ήταν η διοργανώτρια χώρα, Αλγερία, η οποία έκλεισε το σόου στην τελετή.

## Χώρες
Η Πορτογαλία αγωνίστηκε ως προσκεκλημένη χώρα, και όχι ως μέλος της ICMG.

* 
* 
* 
*  **(διοργανώτρια χώρα)**
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Πίνακας μεταλλίων
*Από τον επίσημο ιστότοπο των αγώνων*.

## Μετάδοση

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Site du Comité international des Jeux méditerranéens
* Site officiel de la compétition 

2022

Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 2022
Ματέο Μεσίνα Ντενάρο

Ο **Ματέο Μεσίνα Ντενάρο** () (προφέρεται στα ιταλικά: [matˈtɛːo mesˈsiːna deˈnaːro] ;  26 Απριλίου 1962 - 25 Σεπτεμβρίου 2023), γνωστός και ως *Διαβολικός* (από έναν ιταλικό χαρακτήρα κόμικς), ήταν αφεντικό της Σικελικής Μαφίας από το Καστελβετράνο. Θεωρήθηκε ως ένας από τους νέους ηγέτες του υποκόσμου της Σικελίας μετά τις συλλήψεις του Μπερνάρντο Προβεντσάνο στις 11 Απριλίου 2006 και του Σαλαβατόρε Λο Πίκολο τον Νοέμβριο του 2007. Γιος ενός αφεντικού της Μαφίας, ο Ντενάρο έγινε γνωστός σε διεθνές επίπεδο στις 12 Απριλίου 2001 όταν το περιοδικό *L'Espresso* τον έβαλε στο εξώφυλλο με τον τίτλο: *Ecco il nuovo capo della Mafia* ("Αυτός είναι το νέο αφεντικό της Μαφίας"). 

Ο Μεσίνα Ντενάρο ήταν στη λίστα των πιο καταζητούμενων εγκληματίων το 1993. Σύμφωνα με το περιδικό *[[Forbes]]* το 2010, ήταν ένας από τους δέκα πιο καταζητούμενους και ισχυρούς εγκληματίες στον κόσμο.   Με τους θανάτους του Προβεντσάνο το 2016 και του Τότο Ρίινα το 2017, ο Ντενάρο θεωρήθηκε το αδιαμφισβήτητο αφεντικό όλων των αφεντικών της Μαφίας. 

Μετά από 30 χρόνια φυγής, συνελήφθη στις 16 Ιανουαρίου 2023 στη Σικελία από την ιταλική αστυνομία. Η σύλληψή του έγινε σχεδόν 30 χρόνια μετά από εκείνη του Ριίνα, ο οποίος τέθηκε υπό κράτηση στις 15 Ιανουαρίου 1993, επίσης στο Παλέρμο. 

Πάνω από 100 μέλη των ενόπλων δυνάμεων συμμετείχαν στη σύλληψη του Μεσίνα Ντενάρο, ο οποίος κρατήθηκε στο Παλέρμο σε ιδιωτική κλινική όπου λάμβανε θεραπεία για καρκίνο. Τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Μεσίνα Ντενάρο συνελήφθη λίγο πριν τις 10:00 και μεταφέρθηκε σε μυστική τοποθεσία από τους Καραμπινιέροι. Κατά τη σύλληψή του, τα περιουσιακά στοιχεία του Μεσίνα Ντενάρο εκτιμήθηκαν σε τουλάχιστον 4 δισεκατομμύρια ευρώ. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, μεταφέρθηκε με μυστική στρατιωτική πτήση στη φυλακή της Λ' Άκουιλα βάσει του καθεστώτος της φυλακής. Η φυλακή διαθέτει ογκολογικό τμήμα και είναι το πλησιέστερο μέρος στη Ρώμη όπου επρόκειτο να ανακριθεί από τους Ιταλούς δικαστές.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2023, ο Μεσίνα Ντενάρο εισήχθη σε νοσοκομείο αφού έπεσε σε μη αναστρέψιμο κώμα και πέθανε νωρίς το πρωί στις 25 Σεπτεμβρίου 2023 από καρκίνο του παχέος εντέρου σε ηλικία 61 ετών.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* (στα ιταλικά) Il "papa" della nuova mafia, by Rino Giacalone, *Libera Informazione*, 3 December 2008
* The World's 10 Most Wanted Fugitives, *Forbes*
* (στα ιταλικά) Ecco il nuovo capo della mafia  Archived 6 October 2019 at the Wayback Machine, di Peter Gomez e Marco Lillo, *L'Espresso*, 12 April 2001.

Κατηγορία:Αφεντικά της Μαφίας
Κατηγορία:Σικελική μαφία
Γρηγόριος Χρυσοστόμου

εναλλ.=Γρηγόριος Χρυσοστόμου με Χρυσούλα Ζαφειριάδου |μικρογραφία|Γρηγόριος Χρυσοστόμου με Χρυσούλα Ζαφειριάδου
Ο **Γρηγόριος Χρυσοστόμου** (1900-1950) ήταν Έλληνας πολιτικός και Νομικος ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας από το 1948 έως το 1949 στην κυβέρνηση Σοφούλη. Επιπροσθέτως  πρόεδρος των φιλελευθέρων για κάποια χρόνια . Υπήρξε μια τρομερή επιβλητική  προσωπικότητα  για την πολη της Αλεξανδρούπολης καθώς του ανήκε ενα από τα πιο ιστορικά κτήρια σε ολη την πόλη το οποίο κληρονόμησε η Ρούλα  (Ζαφειρία) Παπαθανασίου ( η κορη του ) και τώρα βρίσκεται στην κατοχή των δυο παιδιών της Μαριας παπαθανασίου και Γεώργιου παπαθανασίου .

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1900 στη Σαμοθράκη και πέθανε το 1950 στην Αλεξανδρούπολη.  Ξεκίνησε από το νησί του για τον δρόμο που εκείνος ήθελε πραγματικά να ακολουθήσει, την Νομική. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών και εργαζόταν σκληρά για να καλύψει τα έξοδα των σπουδών του. Πολιτεύτηκε στον Έβρο και εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων (την πρώτη φορά στα χρόνια του Ελευθερίου Βενιζέλου). Διατέλεσε υπουργός των Φιλελεύθερων και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας.  Σε ηλικία 36 ετών παντρεύτηκε την Χρυσούλα Ζαφειριάδου ή Μάγγου και εγκαταστάθηκαν στην πρώην κατοικία του Μιλτιάδη Αλτιναλμάζη, ένα κτήριο νεογοτθικού - κλασικιστικού ρυθμού, προίκα της Χρυσούλας από τον παππού της, στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης. Εκεί ο Γρηγόρης έζησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του σε ηλικία 59 ετών. Με τη Χρυσούλα απέκτησαν δύο παιδιά, το 1939 τη Ρούλα (Ζαφειρία) που το 1967 παντρεύτηκε τον Αλεξανδρουπολίτη πολιτικό  μηχανικό Νίκο Παπαθανάση . 
μικρογραφία|Οικία Χρυσοστόμου , Παπαθανασίου

## Παραπομπές


Χρυσοστομου
Ηλιάνα Τριανταφύλλου

Η **Ηλιάνα Τριανταφύλλου** (22 Μαΐου 2005) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου. Κατάγεται από την Κερκίνη Σερρών.

Αγωνίζεται στο άλμα επι κοντώ. Είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης, τίτλο τον οποίο κέρδισε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ18 στην Ιερουσαλήμ . Έχει αγωνιστεί στο παγκόσμιο Κ20 στο Κάλι της Κολομβίας κατακτώντας την 12η θέση και έχει συμμετάσχει και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στο Ναϊρόμπι το 2021.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος επί κοντώ
Λίμνη Γαλά

Η **λίμνη Γαλά** (τουρκικά: Gala Gölü ή Yala Gölü) είναι λίμνη γλυκού νερού στην περιοχή του Δέλτα του Έβρου, στην επαρχία Αδριανούπολης, περίπου 7 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου του Αίνου, δίπλα από τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Η παλαιότερα μεγαλύτερη επιφάνειά της έχει συρρικνωθεί λόγω των εργασιών αποξήρανσης. Τα οικοσυστήματα των υγροτόπων, της λίμνης και του δάσους, περιλαμβάνουν διάφορα είδη άγριας ζωής και ειδικότερα 111 κρισίμως κινδυνεύοντα ή σπάνια είδη πτηνών, κυρίως ο Δαλματικός Πελεκάνος (Pelecanus crispus), η Ευρασιατική Χαλκόκοτα (Plegadis falcinellus) και η Λαγγόνα (Mycrocarbo pygmeus). Η λίμνη βρίσκεται εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου της λίμνης Γαλάς.


A Day in Gala Lake National Park.jpg|
Flamingo dansı.jpg|Φοινικόπτεροι στη λίμνη Γαλά (Οκτώβριος 2019)


## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Τουρκίας
Κατηγορία:Αίνος
Κοινότητα Γδοχίων

Η **Κοινότητα Γδοχίων** είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Συστάθηκε το 1933 με το ΦΕΚ 390Α - 16/12/1933 με την εκ νέου απόσπαση του οικισμού Γδόχια από την Κοινότητα Μύρτου και τον ορισμό του ως έδρα της. Από την 1932 ανήκε στην Επαρχία Ιεράπετρας, ενώ προηγουμένως ανήκε στην Επαρχία Βιάννου. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμό Βάτος. 

## Πληθυσμός
μικρογραφία|487x487px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γδοχίων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Επαρχία Ιεράπετρας
Κοινότητα Αγίου Στέφανου Λασιθίου

Η **Κοινότητα Αγίου Στέφανου** Λασιθίου είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και ως έδρα ορίστηκε ο Άγιος Στέφανος. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τον παραθαλάσσιο οικισμό Μακρυγιαλός.
## Πληθυσμός

μικρογραφία|526x526px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τριμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Τσαμπανάκη.

### Κοινοτάρχες Αγίου Στεφάνου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αγίου Στεφάνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας

Κατηγορία:Επαρχία Σητείας
Πέπε (Ζοζέ Μασία)

Ο **Ζοζέ Μασία** (πορτογαλικά: *José Macia*, γεννήθηκε 25 Φεβρουαρίου 1935), γνωστός ως **Πέπε** (*Pepe*) ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του που κέρδισε τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958 και του 1962.

## Καριέρα

Ο Πέπε αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος επιθετικός και πέρασε όλη την καριέρα του με τη Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε. Είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της με 403 γκολ σε 741 επίσημους και φιλικούς αγώνες, από τα οποία τα 180 στο Πρωτάθλημα Παουλίστα. Ήταν μέλος της επιθετικής τριάδας της ομάδας μαζί με τους Πελέ και Κουτίνιο, μια από τις καλύτερες όλων των εποχών συμμετέχοντας σε όλες τις μεγάλες επιτυχίες του συλλόγου.  

Αγωνίστηκε για την εθνική ομάδα της Βραζιλίας το διάστημα 1956–63, χωρίς όμως να καταφέρει να καθιερωθεί με το Μάριο Ζαγκάλο να αγωνίζεται στην ίδια θέση. Σημείωσε 16 γκολ σε 34 εμφανίσεις.

Ο Πέπε είχε ένα από τα πιο δυνατά αριστερά πόδια στην ιστορία του ποδοσφαίρου, παρά το γεγονός ότι ήταν αδύνατα σαν δύο οδοντογλυφίδες. Τα ελεύθερα χτυπήματα του Πέπε έχουν γίνει θρυλικά: η μπάλα ταξίδευε με τρελή ταχύτητα, χωρίς ελπίδα να αναχαιτιστεί. Ένα γεγονός είναι ενδεικτικό των εκτελέσεων πέναλτι: σε παιχνίδι με αντίπαλο την Άντερλεχτ σούταρε τόσο δυνατά, που η μπάλα αναπήδησε στο πίσω μέρος του φιλέ του τέρματος και επέστρεψε στα χέρια του.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση εργάστηκε ως προπονητής για περισσότερο από τρεις δεκαετίες σε πολυάριθμες ομάδες της χώρας του έχοντας πέντε θητείες στη Σάντος, ενώ υπήρξε προπονητής για ολιγόμηνο διάστημα και της Εθνικής ομάδας του Περού.

## Τίτλοι

**Παίκτης Σάντος**

* Πρωτάθλημα Παουλίστα (10) : 1955, 1956, 1958, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1967, 1968
* Τουρνουά Ρίο – Σάο Πάολο (4) : 1959, 1963, 1964, 1966
* Πρωτάθλημα Βραζιλίας (6) : (*Taça Brazil*) 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, (*Torneio Roberto Gomes Pedrosa*) : 1968
* Κόπα Λιμπερταδόρες (2) : 1962, 1963
* Διηπειρωτικό Κύπελλο (2) : 1962 , 1963
* Σούπερ Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1968

**Εθνική Βραζιλίας**

* Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου (2) : 1958, 1962
* Κύπελλο Roca (2) : 1957, 1963
* Κύπελλο Ατλαντικού (2) : 1956 και 1960
* Κύπελλο Bernardo O'Higgins : 1961
* Κύπελλο Oswaldo Cruz (2) : 1961, 1962 

**Προπονητής**

* Σάντος : Πρωτάθλημα Παουλίστα 1973 
* Φορταλέζα Εσπόρτε Κλούμπε : Καμπεονάτο Σεραένσε 1985
* Ασοσιασάο Ατλέτικα Ιντερνασιονάλ : Καμπεονάτο Παουλίστα 1986, Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας Βραζιλίας 1988 
* Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε : Πρωτάθλημα Βραζιλίας 1986
* Τόκιο Βέρντι : Πρωτάθλημα Ιαπωνίας 1991–92 
* Ατλέτικο Παραναένσε : Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας Βραζιλίας 1995

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  
 

Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA 
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Λιμπερταδόρες
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Περού
Λιανοβρόχι Ημαθίας

Το **Λιανοβρόχι** είναι μικρός οικισμός του Δήμου Βέροιας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας και την Κεντρική Μακεδονία, σε απόσταση περίπου 4 χλμ. βορειοδυτικά από την Βέροια. Βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες της οροσειράς του Βερμίου σε υψόμετρο 160 μέτρα, επάνω στον δρόμο προς την ιστορική Μονή Παναγίας Δοβρά.

Aναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός, το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Φυτείας του τότε Δήμου Δοβρά. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Άγιο Νικόλαο, το Κουτσοχώρι και την Φυτεία αποτελούν την κοινότητα Φυτείας η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Δοβρά του Δήμου Βέροιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 22 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 24.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Ενγκελμπέργκα της Προβηγκίας

Η **Ενγκελμπέργκα της Προβηγκίας**, γαλλ. *Engelberge / Ingilberge de Provence / de Vienne*, (877 - 917) από τον Οίκο των Μπιβινιδών  ήταν ευγενής του 8ου-9ου αι., που με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Ακουιτανίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Μπόζο της Προβηγκίας (βασ. 879–887) και της Eρμενγάρδης των Καρολιδών. Μνηστεύθηκε με τον Καρλομάν Β΄, γιο του Λουδοβίκου Β΄ του Τραυλού, αλλά ο Καρλομάν Β΄ απεβίωσε σε ηλικία περίπου 18 ετών, το 884. Στη συνέχεια η Ενγκελμπέργκα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Γουλιελμιδών, δούκα της Ακουιτανίας.

Η ίδρυση του αβαείου του Κλυνύ από τον Γουλιέλμο Α΄ και την Eνγκελμπέργκα το 910, μπορεί να θεωρηθεί ως παράδειγμα των προσπαθειών του 10ου αι. "για τη διαιώνιση της ένωσης δύο Οίκων μέσω ενός θρησκευτικού ιδρύματος".

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Γουλιελμιδών τον *Ευσεβή*, δούκα της Ακουιτανίας και είχε τέκνο:
* Γκέρμπεργκα, κόμισσα του Ανζού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκισσες της Ακουιτανίας
Γιλβέρτος Α΄ του Ζεβωντάν

Ο **Γιλβέρτος Α΄**, γαλλ.: *Gilbert I de Gévaudan*, ή *Gilbert  I de Millau*, γεννημένος γύρω στο 1055, που δολοφονήθηκε το 1111 από τον Οίκο του Μιγιώ, ήταν υποκόμης του Mιγιώ και του Λοντέβ (Lodève), μετά κόμης του Ζεβωντάν και, με τον γάμο του έγινε κόμης της Προβηγκίας. Ήταν γιος του Βερεγκάριου υποκόμη του Μιγιώ και του Ροντέ, και της Αντέλ ντε Καρλά, υποκόμισσας του Καρλά και του Λοντέβ.

## Βιογραφία
Μοιράστηκε τους τίτλους των γονιών του με τον αδελφό του Ριχάρδο: έλαβε τον Mιγιώ και το Λοντέβ, ενώ ο αδελφός του είχε το Ροντέ και το Καρλά. Διαθέτοντας διάφορα εδάφη στο Ζεβωντάν, βρήκε την ευκαιρία να αναβιβαστεί στον τίτλο του *κόμη του Ζεβωντάν*, ο οποίος είχε πέσει σε αχρηστία για λιγότερο από έναν αιώνα.

Το 1073 νυμφεύτηκε τη Γκερμπέργκα των Μπιβινιδών (1060 - 1115) κόμισσα της Προβηγκίας, κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη της Προβηγκίας. Είχαν τουλάχιστον τρεις κόρες:
* Ντους (1090 -1130), παντρεύτηκε το 1112 με τον Ραϋμόνδο-Βερεγκάριο Γ΄ (1082 - 1131), κόμη της Βαρκελώνης.
* Στεφανία/Étiennette (απεβ. μετά το 1160), παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο (απεβ. 1150), κύριο του Λε Μπω. Ο γιος τους θα διεκδικήσει την κομητεία της Προβηγκίας, ξεκινώντας έτσι τους πολέμους Μπωσένκ (Baussenque).
* Σίβυλλα, παντρεύτηκε τον Γκυ Γ΄ του Σεβεράκ.

Το 1096, με αφορμή την επανίδρυση της εκκλησίας του Τουλόν, ο Γιλβέρτος σχεδίασε τη δημιουργία ενός μοναστηριού στα νησιά Στοιχάδες (Stoechades), τα τρία αυτά νησιά που βρίσκονται νότια του Υέρ (Hyères). Πολεμώντας, όπως και οι προκάτοχοί του, την παλαιά Προβηγκιανή αριστοκρατία, δολοφονήθηκε από μέλη της οικογένειας Μπρυσάν-Παλιόλ (Brussans-Palliol). Μετά το τέλος του, τον διαδέχθηκαν η κόρη του Ντους (Douce) και ο γαμπρός του Ραϋμόνδος-Βερεγκάριος Γ΄ στην κομητεία της Προβηγκίας.

## Σημειώσεις και παραπομπές

### Σχετικά Άρθρα
* Ιστορία της Αρλ στους μεσαιωνικούς χρόνους

Κατηγορία:Κόμητες της Προβηγκίας
Κατηγορία:Λήμματα Επιχείρησης Γαλλία
Κοινότητα Μύρτου

Η **Κοινότητα Μύρτου** είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Από την 1932 ανήκε στην Επαρχία Ιεράπετρας, ενώ προηγουμένως ανήκε στην Επαρχία Βιάννου. Συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 121Α - 18/06/1927 με την απόσπαση του οικισμού Μύρτος από την Κοινότητα Μουρνιών και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Γαβρίλης, Καλλιθέα, Κοπάνες και Νέος Μύρτος. 

## Πληθυσμός

## Κοινοτάρχες Μύρτου
μικρογραφία|608x608px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Επαρχία Ιεράπετρας
Ρότμπολντ της Προβηγκίας

Ο **Ρότμπολντ** ο λεγόμενος *Πρεσβύτερος*, ιταλ.: *Rotboldo, detto il Vecchio* (απεβ. π. 950) από τον Οίκο των Μποζονιδών, ήταν κόμης της Προβηγκίας (και ίσως κόμης του Αβινιόν).

## Καταγωγή
Πρεσβύτερος γιος και μοναδικό άρρεν τέκνο του Μπόζο κόμη της Αρλ, κόμη της Αβινιόν, κυβερνήτη της Προβηγκίας και μαργράβου της Τοσκάνης, και της πρώτης του συζύγου, της οποίας το όνομα ή η καταγωγή είναι άγνωστα.

Ο Μπόζο της Αρλ ήταν ο δεύτερος γιος του Θεοβάλδου κόμη του Αρλ, (π. 860 - 895) και της Μπέρτας των Καρολιδών (863-925), τρίτης κόρης του Λοθάριου Β΄ βασιλιά της Λοθαριγγίας και της δεύτερης συζύγου του Βαλντράντας  (η Βαλντράντα αφορίστηκε, καθώς εθεωρείτο παλλακίδα, από τον πάπα Νικόλαο Α'). Ήταν ανιψιάς του Λοθάριου Α' των Φράγκων.

Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, οι πρόγονοι του Ρότμπολντ είναι άγνωστοι, καθώς ο Μπόζο του Αρλ είχε μόνο μία σύζυγο, τη Βίλλα της Βουργουνδίας, κόρη του Ροδόλφου Α΄ βασιλιά της Βουργουνδίας από τη Γκουίλα της Προβηγκίας· από τη Βίλλα της Βουργουνδίας είχε μόνο τέσσερις κόρες.

## Βιογραφία
Δεδομένου ότι ο πατέρας του, Μπόζο κόμης του Αρλ, νυμφεύτηκε για 2η φορά το 912, είναι πιθανό ότι ο Ρότμπολντ έχασε τη μητέρα του σε νεαρή ηλικία.

Λίγα είναι γνωστά για τον Ρότμπολντ: τον βρίσκουμε να αναφέρεται σε ένα έγγραφο δωρεάς από τον γιο του Μπόζο Β΄, τον αριθμό 29 του *Cartoulaire de Marseille Saint-Victor Tome I*, με ημερομηνία Μαρτίου του 965, στο οποίο αναφέρεται ως ο πατέρας του Μπόζο [Β΄ της Προβηγκίας] .

Πιθανότατα δεν ακολούθησε τον πατέρα του, Μπόζο του Αρλ, στην Ιταλία, όταν εκείνος έγινε μαρκήσιος της Τοσκάνης το 931, όπως δεν τον βρίσκουμε ποτέ να αναφέρεται σε κάποιο έγγραφο.

Δεν γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία του τέλους του Ρότμπολντ, που έλαβε χώρα γύρω στο 950 .

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μια γυναίκα, της οποίας το όνομα ή οι πρόγονοί της είναι άγνωστοι, αλλά σύμφωνα με ορισμένους ήταν η Ερμενγάρδη της Ακουιτανίας , κόρη του Γουλιέλμου Α΄ του Ευσεβούς δούκα της Ακουιτανίας και της Ενγκελμπέργκας της Προβηγκίας. Με αυτήν απέκτησε δύο παιδιά :
* Μπόζο Β΄  (απεβ. π. 966), κόμης του Αρλ.
* Γουλιέλμος  (απεβ. μετά τον Μάρτιο του 965), κόμης του Αβινιόν.

## Σημείωση


## Βιβλιογραφία

### Πρωταρχικές πηγές
*  Annales Bertiniani.
*  Monumenta Germaniae Historica, Scriptores, tomus III.
*  Cartoulaire de Marseille Saint-Victor Tome I.

### ιστοριογραφική λογοτεχνία

* CW Previté-Orton, «Italy in the Tenth Century», κεφ. XXI, τόμ. II ( *Η ισλαμική επέκταση και η γέννηση της φεουδαρχικής Ευρώπης* ) του *History of the Medieval World*, 1999, σσ.&nbsp;662–701.

## Σχετικά Αντικείμενα
* Βασιλιάς της Βουργουνδίας
* Βασιλιάς της Αρλ
* Κυρίαρχοι της Προβηγκίας
* Μαρκήσιες της Τοσκάνης
* Βασιλιάς της Ιταλίας
* Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών
Κατηγορία:Κόμητες της Προβηγκίας
Σημαία του Μπέλγκοροντ

μικρογραφία|Σημαία του Μπέλγκοροντ
Η σημαία του Μπέλγκοροντ είναι ένα από τα επίσημα σύμβολα (μαζί με τον θυρεό) της πόλης Μπέλγκοροντ στην περιοχή Μπέλγκοροντ της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η σημαία αποτελεί σύμβολο της ενότητας και της συνεργασίας των κατοίκων της πόλης.

Η σημερινή σημαία εγκρίθηκε στις 22 Ιουλίου 1999 με την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του Μπέλγκοροντ αριθ. 321 και συμπεριλήφθηκε στο κρατικό εραλδικό μητρώο της Ρωσικής Ομοσπονδίας με τον αριθμό καταχώρισης 978 το 2002.

## Περιγραφή
Η σημαία της πόλης του Μπέλγκοροντ (μπλε καμβάς με λευκή λωρίδα στο κάτω μέρος) απεικονίζει ένα κίτρινο λιοντάρι που στέκεται στα πίσω πόδια του, με έναν λευκό αετό να υψώνεται από πάνω του. Ο συμβολισμός της πόλης έχει ηλικία μεγαλύτερη από 300 χρόνια και χρονολογείται από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου. Ο Ρώσος τσάρος έδωσε το οικόσημο στους πολίτες του Μπέλγκοροντ σε ανάμνηση της νίκης επί των Σουηδών στη μάχη της Πολτάβα (1709). Το 1712 το έμβλημα αυτό εμφανίστηκε σε ένα λάβαρο του συντάγματος του Μπέλγκοροντ που είχε νικήσει τον εχθρό και το 1727 έγινε σύμβολο της νεοσύστατης επαρχίας.

## Ιστορία
Για πρώτη φορά το έμβλημα του Μπέλγκοροντ που απεικονίζει ένα χρυσό λιοντάρι και έναν αετό από πάνω του εμφανίστηκε στα χρώματα του λόχου του συντάγματος πεζικού του στρατού του Μπέλγκοροντ, που κατασκευάστηκε στην αίθουσα οπλισμού το 1712, και λίγο αργότερα στα χρώματα του συντάγματος της φρουράς του Μπέλγκοροντ.

Η τοποθέτηση στην εραλδική ασπίδα του όπλου ενός χρυσού λιονταριού και από πάνω του ενός μονοκέφαλου αετού συνδέεται με ένα συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός: την άξια συμμετοχή των Βελγοροδιτών στο σύνταγμα πεδίου του στρατού του Μπέλγκοροντ στον Βόρειο Πόλεμο του 1700-1721 και την ιδιαίτερα επιδεικνυόμενη ανδρεία και γενναιότητα των Βελγοροδιτών πεζικάριων (φουζέλιερ και γρεναδιέρων) στη μάχη της Πολτάβα στις 27 Ιουνίου (8 Ιουλίου) 1709, η οποία κατέληξε σε πλήρη ήττα των Σουηδών.

Το λιοντάρι στο οικόσημο του Μπέλγκοροντ ενσαρκώνει την ηττημένη Σουηδία - η εικόνα του λιονταριού βρισκόταν στο βασιλικό λάβαρο του Καρόλου ΧΙΙΙ και ο αετός απεικονιζόταν στο λάβαρο του αρχηγού των ρωσικών στρατευμάτων - του τσάρου Πέτρου Α'.

Ο Δανός απεσταλμένος στην αυλή του Πέτρου Α', Justus Juul, περιγράφοντας στις "Σημειώσεις" του μια μεγάλη επίδειξη πυροτεχνημάτων, που διοργανώθηκε στην πρωτεύουσα την 1η Ιανουαρίου 1710 με την ευκαιρία της νίκης στη μάχη της Πολτάβας, ανάμεσα στα πολλά χαρακτηριστικά των εορταστικών εκδηλώσεων αναφέρει ένα μακρύ λάβαρο με τις ακόλουθες επιγραφές κάτω από τα σχέδια: "A. Β. Το λιοντάρι που φεύγει πίσω από αυτό το βουνό ήταν το οπλοστάσιο των Σουηδών... ...Ένας πυλώνας με στέμμα, που αναπαριστούσε το ρωσικό κράτος, στον οποίο πλησίαζε το λιοντάρι... F. Τότε ένας αετός εμφανίστηκε για να προστατεύσει αυτόν τον πυλώνα, δείχνοντας τον στρατό της Ρωσίας και το λιοντάρι της Περούν (ή τα πύρινα βέλη) με μεγάλη βροντή ..." 

## Παραπομπές


Σημαια
Τσόου Λινγκτσάο

Ο **Τσόου Λινγκτσάο** (Κινεζικά: 周令钊, Αγγλικά: Zhou Lingzhao) 2 Μαΐου 1919 – 3 Ιανουαρίου 2023) ήταν Κινέζος ζωγράφος.

Την 1η Οκτωβρίου 1949, ο Zhou Lingzhao ζωγράφισε το πορτρέτο του Μάο Τσε Τουνγκ στην πλατεία Τιενανμέν για την ανακήρυξη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας . Στις πρώτες μέρες της ίδρυσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, συνέβαλε διαδοχικά στο σχεδιασμό της σημαίας του Κομμουνιστικού Συνδέσμου Νέων της Κίνας (1950), της σημαίας των Νέων Πρωτοπόρους της Κίνας (σχεδιασμένο από τον Liu Yiyan το 1950 και τροποποιήθηκε από τον Zhou Lingzhao), και συνέβαλε στο Εθνικό Έμβλημα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1950). 

Από το 1950, ο Zhou Lingzhao υπηρετούσε ετησίως ως σχεδιαστής τέχνης για την κινεζική ομάδα τέχνης στην παρέλαση στην πλατεία Τιενανμέν της Παγκόσμιας Ημέρας των Εργαζομένων (1η Μαΐου) και της Εθνικής Ημέρας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1η Οκτωβρίου). Συνέβαλε στο σχεδιασμό του Μεταλλίου της 1ης Αυγούστου (1955), του Τάγματος της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας και του Τάγματος της Απελευθέρωσης . Από το 1950, ήταν υπεύθυνος για τον καλλιτεχνικό σχεδιασμό του δεύτερου, του τρίτου και του τέταρτου σετ τραπεζογραμματίων Renminbi. 

Ο Τσόου απεβίωσε στο Πεκίνο στις 3 Ιανουαρίου 2023, σε ηλικία 103 ετών. 

## Αξιόλογα έργα

Chinese People's Political Consultative Conference logo.svg|
National Emblem of the People's Republic of China (2).svg|
Flag of the Communist Youth League of China.svg|
中国少年先锋队队旗 (大队旗).svg|
自由独立勋章图案.JPG|


## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Κινέζοι ζωγράφοι
Επιτροπή Ένωσης και Προόδου

Η **Οθωμανική Επιτροπή Ένωσης και Προόδου** (οθωμανικά τουρκικά: اتحاد و ترقى جمعيتی) ήταν επαναστατική ομάδα, μυστική οργάνωση και πολιτικό κόμμα, που δραστηριοποιήθηκε μεταξύ 1889 και 1926 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και στην Τουρκία. Η κύρια φράξια του κινήματος των Νεότουρκων, η ΕΕΠ, υποκίνησε την Επανάσταση των Νεότουρκων του 1908, η οποία έθεσε τέλος στην απόλυτη μοναρχία και σηματοδότησε την αρχή για τη Δεύτερη Συνταγματική Εποχή. Μετά από έναν ιδεολογικό μετασχηματισμό, από το 1913 έως το 1918, η ΕΕΠ κυβέρνησε την αυτοκρατορία ως δικτατορία και διέπραξε γενοκτονίες εναντίον των αρμενίων, Ελλήνων και ασσυρίων ως μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής εθνοτικής εξάλειψης κατά τα τέλη της οθωμανικής περιόδου. Η ΕΕΠ και τα μέλη της συχνά αναφέρονται ως «Νεότουρκοι», αν και το κίνημα των Νεότουρκων παρήγαγε και άλλα πολιτικά κόμματα. Εντός της Τουρκίας, τα μέλη της ήταν γνωστά ως İttihadcılar («Ενωτικοί») ή Komiteciler («Επιτροπείς»).

Η οργάνωση ξεκίνησε ως ένα φιλελεύθερο μεταρρυθμιστικό κίνημα. Τα περισσότερα μέλη της εξορίστηκαν και συνελήφθησαν μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος το 1896, η οποία ξεκίνησε μια περίοδο εσωτερικών διαμαχών μεταξύ των κοινοτήτων των Νεότουρκων μεταναστών στην Ευρώπη. Αναβίωσε το 1906 με ένα νέο «μακεδονικό» κλιμάκιο γραφειοκρατών και οθωμανικών στρατιωτικών αποσπασμάτων με έδρα την Οθωμανική Μακεδονία, τα οποία πολεμούσαν αντάρτες στον Μακεδονικό Αγώνα. Το 1908 επαναστάτησαν στην και ανάγκασαν τον Αμπντούλ Χαμίτ να επαναφέρει το Σύνταγμα του 1876, εγκαινιάζοντας μια εποχή πολιτικού πλουραλισμού. Κατά τη Δεύτερη Συνταγματική Περίοδο, αρχικά επηρέασε την πολιτική από το παρασκήνιο και εισήγαγε σημαντικές μεταρρυθμίσεις για να συνεχίσει τον εκσυγχρονισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κύριος αντίπαλος ήταν το Κόμμα Ελευθερίας και Συμφωνίας, ένα συντηρητικό κόμμα που ζητούσε την αποκέντρωση της αυτοκρατορίας, σε αντίθεση με την επιθυμία του ΚΕΠ για ένα συγκεντρωτικό και ενιαίο κράτος υπό την κυριαρχία της Τουρκίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρκικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Κόμματα μονοκομματικών συστημάτων
Κατηγορία:Τουρκικός εθνικισμός
Κατηγορία:Γενοκτονία των Αρμενίων
Τευτμπέργκα της Αρλ

Η **Τευτμπέργκα**, γαλλ.: *Teutberge d'Arles*, που ονομάζεται επίσης *Theutberge* ή *Thiberge*, (γενν. γύρω στο 887 - απεβ. πριν τον Σεπτέμβριο του 948), ήταν κόρη του Θεοβάλδου κόμης της Αρλ και της Μπέρτας, νόθης κόρης του βασιλιά Λοθαρίου Β΄. Ήταν αδερφή του Ούγου (π. 882-†947), κόμη της Aρλ και του Βιέν, μετά μαρκήσιου της Προβηγκίας και βασιλιά της Λομβαρδίας ("Ιταλίας"), και του Μπόζο (885-†936) κόμη της Αρλ και κόμη της Προβηγκίας.

## Βιογραφία
Παντρεύτηκε το 908  τον Γκαρνιέ (Garnier ή *Warnarius*), (γενν. π. 885- απεβ. 6 Δεκεμβρίου 924 πολεμώντας τους Βίκινγκς στη μάχη του *Calaus mons* (Chaumont ή ίσως Chalmont, μεταξύ Milly-la-Forêt και Barbizon , ή Chalaux, στον ομώνυμο ποταμό, στο Nièvre, ή στο στόμιο του Arconce κοντά στο μέρος που ονομάζεται Caro, το οποίο από τότε έγινε Carrouges ), κόμη (ή υποκόμη) του Σαν (Sens), και κόμη (υποκόμη) του Τρουά (Troyes).

Το ζευγάρι έχει παιδιά  , :

* Μανασσής (απεβ.  962), επίσκοπος του Τρέντο (932/933-957), αρχιεπίσκοπος της Αρλ (914-962), στη συνέχεια του Μιλάνου (948), από το οποίο είναι γνωστός  , .
* Μπέρτα του Μακόν (Mâcon) (γενν. 915).
* Μπόζον.
* Τευτμπέργκα (κόρη ή η εγγονή τους) (909 - μετά το 962), παντρεύτηκε τον Κάρολο-Κωνσταντίνο των Μπιβινιδών, κόμη του Βιέν.
* Ριχάρδος, κόμης του Τρουά π. το 926.
* Ούγος (απεβ. π. το 948), παλατινός κόμης του βασιλείου της Βουργουνδίας, κόμης του Βιέν, κόμης στη Λυών και τη Μπεζανσόν, πιστός ανιψιός του Ούγου της Αρλ. Νυμφεύτηκε τη Βίλλα (Willa) (από το Tούργκαου), πιθανώς κόρη του κόμη Λουδοβίκου Γουέλφ στο Tούργκαου, γιου του βασιλιά Ροδόλφου Α΄ της Βουργουνδίας και της Γκουίλας της Προβηγκίας, κόρης του βασιλιά Μπόζο, ή κόρη του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Γ΄ του Τυφλού, γιου του βασιλιά Μπόζο). Αποδίδουμε παιδιά σε αυτό το ζευγάρι:
** Μπόζο,
** Γκαρνιέ-Ουμβέρτος του Tρουά / Βιέν: μια υπόθεση που ανάγεται στον Ζορζ ντε Μαντεγιέ , καθιστά αυτόν τον Ουμβέρτο πρόγονο τού Ουμβέρτου Α΄ με τα Λευκά Χέρια, και επομένως μέλος του Οίκου της Σαβοΐας ,
** Tιμπώ, άγιος, αρχιεπίσκοπος της Βιέννης (957-1001).
** Αδελαΐδα, η οποία είχε τουλάχιστον δύο συζύγους, τον  Λαμπέρ του Σαλόν (Chalon) και στη συνέχεια τον Γοδεφρείδο Α΄ με τον Μακρύ Μανδύα κόμη του Ανζού.

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Οίκος των Μποζονιδών

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* comtes de Provence

Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών
Κωνσταντία της Προβηγκίας

Η **Κωνσταντία** γνωστή και ως «**Κωνσταντία του Βιεν**», γαλλ.: *Constance  de Provence / de Vienne* (γενν. γύρω στο έτος 920 - απεβ. μεταξύ 963 και 966) ήταν κόμισσα της Αρλ.

## Βασιλική καταγωγή;
Ο ηγούμενος Μωρίς Σωμ (Maurice Chaume) ήταν ο πρώτος, που έδειξε ότι το μικρό όνομα της τελευταία΄ αναφερόταν στον κόμη της Βιέννης Κάρολο-Κωνσταντίνο, γιος της Άννας των Μακεδόνων και του Λουδοβίκου Γ΄ του Τυφλού, βασιλιά της Προβηγκίας (887-928), βασιλιά της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") (900-905) και βασιλιά της Γερμανίας ("Ρωμαίου αυτοκράτορα της Δύσης") (901-905).

Έτσι έχουν προταθεί δύο θεωρίες σχετικά με τον οικογενειακό δεσμό, που διατηρούν η Κωνσταντία της Προβηγκίας και ο Κάρολος-Κωνσταντίνος κόμης του Βιεν:
* Ο Σωμ προτείνει ότι ήταν κόρη του Καρόλου-Κωνσταντίνου  . Ωστόσο, το ονομαστικό επιχείρημα πάσχει από την παρουσία αρκετών «Κωνσταντιών» στα καταστατικά του Κλουνύ μεταξύ 891 και 946  και πολλών «Κωνσταντίνων», των οποίων η παρουσία μένει να εξηγηθεί.
* Ο Ζαν-Πιέρ Πολύ (Jean-Pierre Poly) προτείνει ότι είναι η αδελφή του Καρόλου-Κωνσταντίνου, αλλά ο γιος της Γουλιέλμος Α΄ ο Ελευθερωτής γεννήθηκε γύρω στο 950-955 και η ίδια δεν θα μπορούσε να είχε γεννηθεί πριν από το 910-915.

Επομένως, η χρονολογία δεν αντιτίθεται στην Κωνσταντία της Προβηγκίας, ότι ήταν κόρη του Καρόλου-Κωνσταντίνου και της Τιμπέρζ ντε Σανς (Thieberge de Sens), έτσι η πρώτη πρόταση είναι η πιο κοινά αποδεκτή  .

Θα μπορούσε να είναι και ανιψιά του Καρόλου-Κωνσταντίνου, αλλά είναι πολύ απίθανο ο τελευταίος να είχε αδελφή ή αμφιθαλή αδελφό (καθώς ο γάμος των γονιών ήταν σύντομος και αυτή δεν αναφέρεται στις πηγές).

## Οικογένεια
μικρογραφία|Μπόζον Β΄ της Αρλ.

Παντρεύτηκε πριν από το 942, αλλά πιθανότατα γύρω στο 945 - 948 (λόγω της πολύ νεαρής ηλικίας του Μπόζον), τον Μπόζον Β' (928 † 968), κόμη της Αρλ και απέκτησε δύο γιους :
* Ρότμπολντ Α΄ (Rotbald, Roubaud) (απεβ. 1008).
* Γουλιέλμος Α΄ (Guillaume), γνωστός ως ο *Απελευθερωτής* (γενν. γύρω στο 950 - απεβ. μετά τις 29 Αυγούστου 993), κόμης της Αρλ και της Προβηγκίας και στη συνέχεια μαρκήσιος της Προβηγκίας το 975. Είναι ο πατέρας τηςQ
** Κωνσταντίας της Αρλ, συζύγου του βασιλιά Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας.

## Πηγές
* Christian Settipani, Nos ancêtres de l'Antiquité : étude des possibilités de liens généalogiques entre les familles de l'Antiquité et celles du haut Moyen-Âge européen, Paris, Christian, 1991, 263 p. (ISBN 2864960508).
* Christian Settipani, La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, vol. 1), Villeneuve-d'Ascq, éd. Patrick van Kerrebrouck, 1993, 545 p. (ISBN 978-2-95015-093-6).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών
Κατηγορία:Προβηγκία
Κατηγορία:Ευγενείς του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Λήμματα Επιχείρησης Γαλλία
Κουτίνιο

Ο **Αντόνιο Ουίλσον Βιέρα Ονόριο** (πορτογαλικά: *Antônio Wilson Vieira Honório*, 11 Ιουνίου 1943 – 11 Μαρτίου 2019), γνωστός ως **Κουτίνιο**  (*Coutinho*), ήταν Βραζιλιάνος  ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της Βραζιλίας που κατάκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στην περιφέρεια της Πιρασικάμπα, και πολύ γρήγορα ανέπτυξε το ταλέντο του στην ομάδα νέων της Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε στην οποία εντάχθηκε το 1957. Σε ηλικία 14 ετών, 11 μηνών και 6 ημερών, έπαιξε σε επαγγελματικό αγώνα για την ομάδα ανδρών του συλλόγου, ο νεότερος παίκτης που φόρεσε τη φανέλα της πρώτης ομάδας σε επίσημο αγώνα συλλόγου.

Αγωνιζόμενος ως κεντρικός επιθετικός καθιερώθηκε ήδη στα 16 του χρόνια στην πολλά υποσχόμενη ομάδα της Σάντος και συνέθεσε ένα από τα καλύτερα τρία στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου μαζί με τους Πελέ και Πέπε. Οι κύριες αρετές του ήταν η ψυχραιμία και η ακρίβεια στο τελείωμα των φάσεων, η ικανότητα να ντριμπλάρει σε μικρούς χώρους και η σοβαρή επίγνωση του ομαδικού παιχνιδιού, κάτι που του επέτρεπε να κάνει πολλές πάσες ένα-δύο με τον Πελέ στη μέση των αντιπάλων αμυνών. Στη Βραζιλία κατά τη διάρκεια του χρόνου του ως παίκτης, έλαβε το παρατσούκλι "ιδιοφυΐα της μικρής περιοχής". Ιδιαίτερα παραγωγικός, ήταν πρώτος σκόρερ του Κόπα Λιμπερταδόρες το 1962 και του Πρωταθλήματος Βραζιλίας (*Taça Brazil*) της ίδιας χρονιάς. Αγωνίστηκε στη Σάντος για δέκα συνεχή χρόνια και για λίγο το 1970 σημειώνοντας 368 γκολ σε 450 αγώνες συμμετέχοντας σε όλες τις μεγάλες επιτυχίες του συλλόγου τη δεκαετία του 1960. Ήταν 15 φορές διεθνής και σημείωσε 6 γκολ, συχνά βρισκόταν στον πάγκο όπως στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962. Οι τραυματισμοί τελειώσαν πρόωρα την καριέρα του σε ηλικία 30 ετών.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε σταδιοδρομία προπονητή χωρίς αξιοσημείωτη επιτυχία. Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών πάσχοντας χρόνια από σακχαρώδη διαβήτη.

## Τίτλοι και διακρίσεις

**Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε**
* Καμπεονάτο Παουλίστα (6) : 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1967 
* Πρωτάθλημα Βραζιλίας (5) : 1961, 1962, 1963, 1964, 1965 
* Κόπα Λιμπερταδόρες (2) : 1962 , 1963 
* Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1962, 1963
* Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο (4) : 1959, 1963, 1964, 1966 
**Βραζιλία**
* Παγκόσμιο Κύπελλο : 1962 
* Κύπελλο Roca : 1963
* Κύπελλο Bernardo O'Higgins: 1961
* Κύπελλο Oswaldo Cruz (2)  : 1961, 1962

**Ατομικές διακρίσεις**
* Κορυφαίος σκόρερ Κόπα Λιμπερταδόρες : 1962 
* Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Βραζιλίας : 1962 (7 γκολ)
* Πρώτος σκόρερ τουρνουά Ρίο- Σάο Πάολο (2) : 1964, (11 γκολ), 1961 (9 γκολ)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
*  

 

 
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA 
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Λιμπερταδόρες
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κοινότητα Μεσελέρων

Η **Κοινότητα Μεσελέρων** είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Μεσελέροι. Η κοινότητα περιλαμβάνει μόνο την έδρα της και έχει 396 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Πληθυσμός

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
μικρογραφία|464x464px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Επαρχία Ιεράπετρας