open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μεσίν Γκαν Κέλι (μουσικός)

**Ο Κόλσον Μπέικερ** (αγγλικά**: Colson Baker**) (γεννημένος στις 22 Απριλίου 1990), γνωστός επαγγελματικά ως **MGK** (στυλιζαρισμένο με πεζά γράμματα) και ολόκληρο **Machine Gun Kelly**, είναι Αμερικανός ράπερ, τραγουδιστής, στιχουργός, παραγωγός και ηθοποιός. Το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Machine Gun Kelly» το εμπνεύστηκε από το ψευδώνυμο του γκάνγκστερ της εποχής της ποτοαπαγόρευσης, George Kelly Barnes .

Ο MGK κυκλοφόρησε τέσσερα mixtapes από το 2007 έως το 2010 πριν υπογράψει συμβόλαιο με την Puff Daddy 's Bad Boy Records, μια δισκογραφική εταιρεία της Interscope Records, το 2011. Μπήκε δυναμικά με το πρώτο του άλμπουμ, *Lace Up* (2012), έφτασε στο νούμερο τέσσερα στο αμερικανικό ''Billboard'' 200 και στην κορυφή ήταν το single " Wild Boy " (με τη συμμετοχή του Waka Flocka Flame ), το οποίο σηματοδότησε την πρώτη του είσοδο στο ''Billboard'' Hot 100 και έλαβε τριπλή πλατινένια πιστοποίηση από την Ένωση Βιομηχανίας Ηχογραφήσεων της Αμερικής (RIAA). Έγινε ευρέως γνωστός με το δεύτερο άλμπουμ του, *General Admission* (2015) και με το τρίτο το *Bloom* (2017), τα οποία έλαβαν και τα δύο επαίνους από τους κριτικούς και παρόμοια εμπορική επιτυχία. Το τελευταίο υποστηρίχθηκε από το single " Bad Things " (με την Camila Cabello ), το οποίο έφτασε στο νούμερο τέσσερα στο *Billboard* Hot 100. Το single του 2018, " Rap Devil ", ήταν ένα diss κομμάτι που απευθυνόταν στον ράπερ Eminem και έφτασε στο νούμερο 13 του chart. Αυτό ήταν και το κομμάτι που τον έκανε παγκοσμίως γνωστό μιας και ο Έμινεμ απάντησε με το δικό του diss ως απάντηση στον MGK. Με το τέταρτο άλμπουμ του, *Hotel Diablo* (2019), πειραματίστηκε με τη ραπ ροκ και σημείωσε μεγάλη επιτυχία.

Το πέμπτο άλμπουμ του MGK, *Tickets to My Downfall* (2020), είδε μια πλήρη απομάκρυνση από το hip-hop υπέρ ενός pop-punk ήχου και αισθητικής, με την παραγωγή του να διευθύνεται εξ ολοκλήρου από τον ντράμερ των Blink-182, Travis Barker . Επίσης γνώρισε μεγάλη επιτυχία και ήταν στην κορυφή πολλών charts. Έκανε ντεμπούτο στην κορυφή του *Billboard* 200, καθιστώντας το μόνο ροκ άλμπουμ που το κατάφερε εκείνη τη χρονιά — και συνοδεύτηκε από το single " My Ex's Best Friend " (με τη συμμετοχή του Blackbear ), το οποίο έφτασε στο κορυφαίο 20 του *Billboard* Hot 100. Στην συνέχεια το *Mainstream Sellout* (2022), αποτέλεσε το έκτο άλμπουμ του και ισοφάρισε την εμπορική του επιτυχία, αν και οι κριτικές ήταν ανάμεικτες. Το 2024, κυκλοφόρησε το συνεργατικό EP *Genre: Sadboy* με τον επίσης ράπερ Trippie Redd από το Οχάιο. Το 2025, στράφηκε περισσότερο προς την ποπ-ροκ μουσική με το έβδομο άλμπουμ του, *Lost Americana* .

Ο MGK είχε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στο ρομαντικό δράμα *Beyond the Lights* (2014) και έκτοτε εμφανίστηκε στο techno-θρίλερ *Nerve* (2016), στο τρόμου *Bird Box* (2018), στην κωμωδία *Big Time Adolescence* και υποδύθηκε τον Tommy Lee στην βιογραφική ταινία των Mötley Crüe, *The Dirt* (και οι δύο το 2019). Το 2022, αυτός και ο Mod Sun έκαναν το σκηνοθετικό τους ντεμπούτο με την κωμωδία Good *Mourning*, την οποία επίσης έγραψαν, παρήγαγαν και πρωταγωνίστησαν.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ
Δούκισσα της Αόστης

Η **Δούκισσα της Αόστης** (Ιταλικά: *Duchessa d'Aosta*) είναι η σύζυγος του Δούκα της Αόστα. Ο τίτλος δημιουργήθηκε από τον Φρειδερίκο Β΄, Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον 13ο αιώνα. 

Το Δουκάτο της Αόστα είχε ήδη κυβερνηθεί από τον Οίκο της Σαβοΐας για κάποιο χρονικό διάστημα. Είναι περιοχή των Ιταλικών Άλπεων και συνορεύει με τη Γαλλία, την Ελβετία, και με την Κοιλάδα της Αόστης. Ο τίτλος του δούκα έτεινε να δινόταν στον δεύτερο γιο του εκάστοτε ηγεμόνα.

## Δούκισσες της Αόστα
*Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας-Έστε (1789-1802)
*Μαρία Βικτώρια νταλ Πότσο (1863-1876)
*Μαρία Λετίτσια Βοναπάρτη (1888-1890)
*Ελένη της Ορλεάνης (1895-1931)
*Άννα της Ορλεάνης (1931-1942)
*Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας (1942-1946)

## Τιτουλάριες Δούκισσες της Αόστα
*Ειρήνη της Ελλάδας και της Δανίας (1946-1948)
*Κλαυδία της Ορλεάνης (1964-1987)
*Σίλβια Πατερνό ντι Σπενταλόττο (1987-2021)
*Όλγα της Ελλάδας και της Δανίας (2021-σήμερα)

Κατηγορία:Δούκισσες της Αόστης
Πριγκίπισσα του Καρινιάνο

Η **Πριγκίπισσα του Καρινιάνο** ήταν η σύζυγος του Πρίγκιπα του Καρινιάνο του Οίκου της Σαβοΐας. Το φέουδο του Καρινιάνο ανήκε στους κόμητες της Σαβοΐας από το 1418.

## Πριγκίπισσες του Καρινιάνο
### ''de facto''
*Μαρία της Βουρβόνης (1625-1656)
*Μαρία Άντζελα Αικατερίνη των Έστε (1684-1709)
*Μαρία Βικτωρία της Σαβοΐας (1714-1741)
*Χριστίνα της Έσσης-Ρότενμπουργκ (1741-1778)
*Ιωσηφίνα της Λωρραίνης (1778-1780)
*Μαρία Χριστίνα της Σαξονίας (1797-1800)
*Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας (1817-1831)

### ''de jure''
*Μαρία Θηρεσία Φηλικίτη των Έστε (1751-1754)
*Λουίζα Μαρία Αδελαΐδα των Βουρβόνων (1793)

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος συζύγων της Σαβοΐας
*Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Ιταλίας

Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Καρινιάνο
Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο

Ο **Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο** (, 18 Ιουνίου 1931), είναι Βραζιλιάνος κοινωνιολόγος, καθηγητής και πολιτικός  ο οποίος διετέλεσε 34ος πρόεδρος της Βραζιλίας από την 1η Ιανουαρίου 1995 έως την 1η Ιανουαρίου 2003. Ήταν ο πρώτος Βραζιλιάνος πρόεδρος που επανεξελέγη για συνεχόμενη θητεία. Καταξιωμένος μελετητής της θεωρίας της εξάρτησης, γνωστός για την έρευνά του σχετικά με τη δουλεία και την πολιτική θεωρία, ο Καρντόσο έχει κερδίσει πολλές τιμητικές διακρίσεις, όπως το Βραβείο Πρίγκιπα της Αστούριας για Διεθνή Συνεργασία (2000)  και το Βραβείο Κλούγκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ (2012).

Ο Καρντόσο ορκίστηκε πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 1995. Συνέχισε τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που είχαν ξεκινήσει από την προηγούμενη κυβέρνηση, ο πληθωρισμός παρέμεινε χαμηλός, αρκετές κρατικές εταιρείες ιδιωτικοποιήθηκαν και η απελευθέρωση της αγοράς αύξησε την προβολή της χώρας στη διεθνή αγορά. Η κυβέρνηση κατάφερε να ψηφίσει οικονομικούς και διοικητικούς νόμους, συμπεριλαμβανομένου ενός που επέτρεψε την επανεκλογή εκτελεστικών αξιωμάτων. Το 1998, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στον πρώτο γύρο, καθιστώντας τον τον πρώτο πρόεδρο που επανεξελέγη εκείνη την εποχή. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του, οι διεθνείς κρίσεις, μια σημαντική υποτίμηση του Ρεάλ, η ενεργειακή κρίση και άλλα γεγονότα οδήγησαν σε σημαντική πτώση της δημοτικότητάς του. Επί του παρόντος, ηγείται του Ιδρύματος Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο, το οποίο ίδρυσε το 2004, και συμμετέχει σε διάφορες συμβουλευτικές επιτροπές για διάφορους οργανισμούς στο εξωτερικό, όπως η Παγκόσμια Πρωτοβουλία Κλίντον, το Πανεπιστήμιο Μπράουνν και το Ίδρυμα Ηνωμένων Εθνών. Είναι επίσης μέλος των Πρεσβυτέρων, της Βραζιλιάνικης Ακαδημίας Γραμμάτων και επίτιμος πρόεδρος του PSDB (Βραζιλιάνικο Κόμμα Σοσιαλδημοκρατίας).

Ο Καρντόσο ήταν επίσης ο 10ος πρόεδρος της Διεθνούς Κοινωνιολογικής Εταιρείας (1982–1986).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Αστέρα της Ρουμανίας
Κατηγορία:Καθηγητές του Κολλεγίου της Γαλλίας
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βραζιλίας
Ρικάρδο Λάγος

Ο **Ρικάρδο Λάγος** (, 2 Μαρτίου 1938)  είναι Χιλιανός δικηγόρος, οικονομολόγος και σοσιαλδημοκράτης πολιτικός που διετέλεσε πρόεδρος της Χιλής από το 2000 έως το 2006. Κατά τη δεκαετία του 1980 ήταν γνωστός αντίπαλος της χιλιανής στρατιωτικής δικτατορίας και άφησε άναυδους τους συγχρόνους του το 1988 καταγγέλλοντας ανοιχτά τον δικτάτορα Αουγούστο Πινοσέτ σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας από το 1990 έως το 1992 και Υπουργός Δημοσίων Έργων από το 1994 έως το 1998 υπό τον Πρόεδρο Εντουάρντο Φρέι Ρουίθ-Τάγκλε, πριν κερδίσει οριακά τις προεδρικές εκλογές του 1999–2000 σε επαναληπτικό γύρο εναντίον του υποψηφίου της Ανεξάρτητης Δημοκρατικής Ένωσης (UDI), Χοακίν Λαβίν. Ο Λάγος ήταν ο τρίτος πρόεδρος από τον κεντροαριστερό Συνασπισμό Κομμάτων για τη Δημοκρατία που κυβέρνησε τη Χιλή από το 1990. Τον διαδέχθηκε στις 11 Μαρτίου 2006 η Σοσιαλίστρια η Μιτσέλ Μπατσελέ, από τον ίδιο συνασπισμό. Από το 2007 έως το 2010 διετέλεσε Ειδικός Απεσταλμένος για την Κλιματική Αλλαγή του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν. 

Ο Λάγος έκανε μια ανεπιτυχή προσπάθεια να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος στις γενικές εκλογές της Χιλής το 2017. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Αστέρα της Ρουμανίας
Κατηγορία:Πρόεδροι της Χιλής
Εδουάρδο Φρέι Ρουίς-Τάγκλε

Ο **Εδουάρδο Φρέι Ρουίς-Τάγκλε**  (, 24 Ιουνίου 1942) είναι Χιλιανός πολιτικός και πολιτικός μηχανικός που διετέλεσε πρόεδρος της Χιλής από το 1994 έως το 2000. Ήταν επίσης γερουσιαστής, εκπληρώνοντας την θέση του Προέδρου της Γερουσίας από το 2006 έως το 2008. Επιχείρησε να επιστρέψει ως υποψήφιος του κυβερνώντος συνασπισμού Concertación για τις προεδρικές εκλογές του 2009, αλλά ηττήθηκε οριακά. Ο πατέρας του ήταν Εδουάρδο Φρέι Μοντάλβα, πρόεδρος της Χιλής από το 1964 έως το 1970.

Η προεδρία του σημαδεύτηκε από την εδραίωση της μετάβασης της Χιλής στη δημοκρατία, αν και η απαγγελία κατηγοριών και η σύλληψη του Αουγκούστο Πινοσέτ κατά το τελευταίο έτος της διακυβέρνησής του προκάλεσε ένταση στην εθνική πολιτική σκηνή. Από οικονομικής άποψης, επέβλεψε μια περίοδο ταχείας οικονομικής ανάπτυξης που ανακόπηκε μόνο προσωρινά από την ασιατική χρηματοπιστωτική κρίση του 1997.

Τη δεκαετία του 2020 υιοθέτησε πολιτικές θέσεις διαφορετικές από εκείνες του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, ευθυγραμμιζόμενος περισσότερο με τις απόψεις των κεντρώων και δεξιών κομμάτων στα συνταγματικά δημοψηφίσματα του 2022 και του 2023.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Κατηγορία:Πρόεδροι της Χιλής
Βουλευτικές εκλογές 2025 στη Βενεζουέλα

Bουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βενεζουέλα στις 25 Μαΐου 2025 για την εκλογή των 285 βουλευτών της Εθνοσυνέλευσης. Οι εκλογές διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης πολιτικής κρίσης στη χώρα και δεν αναμενόταν να είναι ελεύθερες ή δίκαιες. Τα επίσημα αποτελέσματα έδειξαν ότι το κυβερνών Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας (PSUV) του προέδρου Νικολάς Μαδούρο διατήρησε την πλειοψηφία του στην Εθνοσυνέλευση και κέρδισε 23 από τις 24 εκλογές κυβερνητών πολιτειών. Αυτές οι εκλογές ήταν οι πρώτες που διεξήχθησαν από τη Βενεζουέλα σε έδαφος της Γουιάνας το οποίο διεκδικεί.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 285 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν χρησιμοποιώντας ένα σύστημα παράλληλης ψηφοφορίας, με 149 έδρες να εκλέγονται μέσω κλειστής λίστας αναλογικής εκπροσώπησης (με την κατανομή των εδρών να γίνεται με τη μέθοδο ντ'Οντ) και 136 έδρες να εκλέγονται μέσω πλειοψηφικής μπλοκ ψήφου σε 87 εκλογικές περιφέρειες.

Οι εκλογές είχαν αρχικά προγραμματιστεί να διεξαχθούν στις 27 Απριλίου. Ωστόσο, στις 19 Φεβρουαρίου 2025, το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο μετέφερε την ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών για τις 25 Μαΐου, αναφέροντας ότι αυτό ήταν απαραίτητο για να «διευκολυνθεί και να προωθηθεί η συμμετοχή διαφορετικών παραγόντων» στη εκλογική διαδικασία.

## Ιστορικό
Πολλοί πολιτικοί της αντιπολίτευσης κάλεσαν σε μποϊκοτάζ των εκλογών. Η Μαρία Κορίνα Ματσάδο δήλωσε ότι η συμμετοχή σε «μια φάρσα που επιβάλλεται από τον Μαδούρο ισοδυναμεί με αγνόηση της εντολής» που δόθηκε από τους ψηφοφόρους στην αντιπολίτευση μετά τις αμφισβητούμενες προεδρικές εκλογές του 2024. Ο Εντμούντο Γκονσάλες Ουρουτία, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, είπε ότι η διεξαγωγή των εκλογών ήταν «ανέφικτη» και «αντιβαίνει στην εντολή που εξέφρασαν οι Βενεζουελάνοι στις κάλπες» τον προηγούμενο χρόνο. Τον Απρίλιο του 2025 ο πρώην υποψήφιος για την προεδρία Ενρίκε Καπρίλες αποστασιοποιήθηκε από τη γραμμή αποχής που ακολουθούσαν άλλα κόμματα, συμπεριλαμβανομένου του Πρώτα η Δικαιοσύνη, και καταχωρίστηκε ως υποψήφιος.

## Αποτελέσματα
Το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο (CNE) ανακοίνωσε ότι η συμμετοχή στις εκλογές ανήλθε στο 42,66%. Δήλωσε επίσης ότι το PSUV διατήρησε την πλειοψηφία του στην Εθνική Συνέλευση και κέρδισε 23 από τις 24 εκλογές κυβερνητών πολιτειών. Ο Ενρίκε Καπρίλες εξελέγη βουλευτής με το ψηφοδέλτιο του Un Nuevo Tiempo.

## Παραπομπές


2025
Βενεζουελα
Gotha Go 147

Το **Gotha Go 147** ήταν γερμανικό πειραματικό μονοκινητήριο διθέσιο αεροσκάφος χωρίς ουραίο. Σχεδιάστηκε το 1936 από την Gothaer Waggonfabrik υπό την καθοδήγηση του Δρ. Α. Κούπερ (A. Kupper). Κατασκευάστηκαν και πέταξαν δύο πρωτότυπα όμως το εγχείρημα εγκαταλείφθηκε πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Αρχικός στόχος ήταν η δημιουργία ενός διθέσιου μαχητικού χωρίς ουραίο, γεγονός που θα έδινε στον οπίσθιο πολυβολητή εξαιρετικό πεδίο βολής. Επρόκειτο για ένα υψηλοπτέρυγο αεροσκάφος με οπισθοκλινή πτέρυγα τύπου «γλάρου». Το κεντρικό τμήμα της πτέρυγας είχε ευθύ χείλος προσβολής, ενώ στα ακροπτερύγια ήταν τοποθετημένα κάθετα πτερύγια και ουραία πηδάλια. Τα δύο μέλη του πληρώματος κάθονταν ο ένας πίσω από τον άλλο σε ανοικτά κόκπιτ.

Το αρχικό πρωτότυπο ονομάστηκε **Go 147a**. Είχε μήκος 6,27 m και προωθούνταν από αερόψυκτο αστεροειδή κινητήρα Siemens Sh 14A που απέδιδε έως και 140 hp.

Οι δοκιμαστικές πτήσεις αποκάλυψαν προβλήματα ευστάθειας, όμως η όλη σχεδίαση έδειχνε αρκετά υποσχόμενο και έτσι αποφασίστηκε να κατασκευαστεί ένα πρωτότυπο της έκδοσης παραγωγής, **το Go 147b**. Εξετάστηκαν αρκετοί πιθανοί ρόλοι για το αεροσκάφος, όπως η εκπαίδευση πολυβολητών, η ανάπτυξη ενός δικινητήριου μαχητικού με δεύτερο, ωστικό κινητήρα στο πίσω μέρος της ατράκτου, καθώς και η χρήση του ως αεροσκάφος παρατήρησης. Η νέα σχεδίαση διέθετε πτέρυγα ενισχυμένη με στηρίγματα τύπου «Ν» και πηδάλια τύπου «slotted flaperons» σε όλο το χείλος εκφυγής, ενώ το σύστημα προσγείωσης ήταν σταθερό. Η κατασκευή ήταν συμβατική, με άτρακτο από συγκολλημένους χαλύβδινους σωλήνες και ξύλινη πτέρυγα. Ο κινητήρας αντικαταστάθηκε από ισχυρότερο Argus των 240 hp. Παρόλο που είχε προβλεφθεί, δεν εγκαταστάθηκε ποτέ οπλισμός. Παρά τις εκτεταμένες δοκιμές, τα προβληματικά πτητικά χαρακτηριστικά του δεν κατέστη δυνατό να διορθωθούν και το πρόγραμμα τερματίστηκε στα 1938 ή 1939.

## Δείτε επίσης
* Westland-Hill Pterodactyl
* Horten Ho 229 (Gotha Go 229)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Go 147
Βιτρί-λε-Ρενς

Το **Βιτρί-λε-Ρενς** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μαρν, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μαρν
Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1977–78

Η **Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1977-78** ήταν η 12η έκδοση της Α΄ κατηγορίας καλαθοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε o ΑΕΛ για 2η φορά στην ιστορία της με προπονητή τον Μιχάλη Νικολαϊδη.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1977-78 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.

Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.

### Σύστημα βαθμολόγησης
Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.

## Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:

* Η AEΛ έγινε η πρώτη κυπριακή ομάδα που αγωνίστηκε σε διοργάνωση της ΦΙΜΠΑ, το 1978-79.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

## Βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1978
Κυπαρίσσι Σπάρτης Λακωνίας

Το **Κυπαρίσσι** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Σπάρτης στη Λακωνία και την Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Το Κυπαρίσσι βρίσκεται στα βορειοδυτικά όρια με την Αρκαδία σε υψόμετρο 525 μέτρων ενώ απέχει περίπου ... χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σπάρτης και ...χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Μεγαλόπολη. 

Αναφέρεται επίσημα, επίσημα μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε Δήμο Βελεμίνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί τον Λογκανίκο, τα Βεργαδαίικα, τα Γιακουμαίϊκα και την Κοτίτσα αποτελούν την Κοινότητα Λογκανίκου, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελλάνας του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 49 κάτοικοι. 

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Λακωνίας) αλλά στον Δήμο Μονεμβασιάς υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Κυπαρίσσι.

## Παραπομπές


Κυπαρίσσι Σπάρτης
Κυπαρίσσι Σπάρτης
Περιστέρι Σπάρτης Λακωνίας

Το **Περιστέρι** είναι οικισμός της Λακωνίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Το Περιστέρι βρίσκεται στην κοιλάδα του Ευρώτα, δυτικά του ποταμού και σε υψόμετρο 200 μέτρων ενώ απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από το κέντρο της Σπάρτης και 1 χιλιόμετρο ΒΑ. από τις Αμύκλες. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, με την παλιά του ονομασία *Γόδαινα* ή *Γίδενα*, να προσαρτάται στον τότε Δήμο Αμυκλών και το 1908 να σταματά να απογράφεται. Άρχισε να απογράφεται ξανά το 1928 και το 1955 μετονομάστηκε σε Περιστέριον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τις Αμύκλες, το Βαφειό, τον Κατσαρό και την Ρίζα αποτελούν την Κοινότητα Αμυκλών, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σπαρτιατών του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 45 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

 *απογράφηκε ως Γόδαινα*

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Λακωνίας) αλλά τον Δήμο Ευρώτα είναι ο συνώνυμος οικισμός Περιστέρι.

## Παραπομπές


Περιστέρι
Περιστέρι
Ντρου Παύλου

Ο **Ντρου Παύλου** (αγγλικά: Drew Pavlou· γεννηθείς στις 4 Ιουνίου 1999) είναι Αυστραλός πολιτικός ακτιβιστής με καταγωγή από τη Λάρνακα, γνωστός κυρίως για την κριτική του προς την κινεζική κυβέρνηση και το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας, καθώς και την επιρροή τους στην Αυστραλία. Ο Παύλου είναι επίσης γνωστός για τη διοργάνωση διαδηλώσεων εντός του πανεπιστημίου υπέρ των διαδηλώσεων του Χονγκ Κονγκ το 2019–2020 και για μεταγενέστερες ακτιβιστικές δράσεις κατά της κινεζικής κυβέρνησης.

Τον Μάιο του 2020, αποβλήθηκε για δύο χρόνια από το Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ (UQ), το οποίο επικαλέστηκε 11 περιπτώσεις παράβασης κανόνων. Η ενέργεια αυτή προκάλεσε εθνική προσοχή στην Αυστραλία, συμπεριλαμβανομένου του πρώην πρωθυπουργού Κέβιν Ραντ. Η έφεση της υπόθεσής του από την Επιτροπή Εφέσεων Πειθαρχικών Θεμάτων της Συγκλήτου του UQ επικύρωσε δύο από τις αρχικές κατηγορίες και μείωσε την αποβολή του σε ένα εξάμηνο. Ο Παύλου επέστρεψε στο UQ στις αρχές του 2021.

Τον Δεκέμβριο του 2021, ο Παύλου ίδρυσε ένα πολιτικό κόμμα με την ονομασία Drew Pavlou Democratic Alliance, δηλαδή Δημοκρατική Συμμαχία του Ντρου Παύλου. Κατέβηκε υποψήφιος για τη Γερουσία της Αυστραλίας στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2022, μαζί με πέντε ακόμη υποψηφίους, αλλά δεν εξελέγη. Το κόμμα διαγράφηκε οικειοθελώς τον Νοέμβριο του 2023.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί
Κατηγορία:Αυστραλοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Κύπριοι ακτιβιστές
Περιστέρι Ευρώτα Λακωνίας

Το **Περιστέρι** είναι οικισμός της Λακωνίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Το Περιστέρι βρίσκεται προς τον Λακωνικό κόλπο, ανατολικά του Ευρώτα και σε υψόμετρο περίπου 30 μέτρων. Το χωριό απέχει 40 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Σπάρτη και 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Σκάλα (έδρα του δήμου). Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη αρχαίας κατοίκησης με σημαντικότερο εύρημα θαλαμωτό τάφο της μυκηναϊκής περιόδου, ο οποίος περιείχε ενταφιασμούς και ανακομιδές από την υστεροελλαδική IIA έως την πρώιμη πρωτογεωμετρική εποχή. 

Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Ληκ το αναφέρει ως *Tzasi* (*Morea I,* *19*5*, 198)*. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Gramisa* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*) → Τμήμα Έλος (*Hélos*), με αριθμό οικογενειών 18 και συνολικό πληθυσμό 70 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Τσιάσι* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με ίδιο αριθμό οικογενειών και συνολικό πληθυσμό (άνδρες: 33, γυναίκες: 37). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, με την παλιά του ονομασία *Τσάσι*, να προσαρτάται στον τότε Δήμο Έλους και το 1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1957 μετονομάστηκε σε Περιστέριον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και το Φιλήσιο αποτελούν την Κοινότητα Περιστερίου, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σκάλας του Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 340 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

 *απογράφηκε ως Τσάτι*

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Λακωνίας) αλλά τον Δήμο Σπάρτης είναι ο συνώνυμος οικισμός Περιστέρι.

## Παραπομπές


Περιστέρι Ευρώτα
Περιστέρι Ευρώτα
Τρίνησα Λακωνίας

Τα **Τρίνησα** είναι παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία του Δήμου Ευρώτα στην Λακωνία και την Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Τα Τρίνησα βρίσκονται στον μυχό του Λακωνικού κόλπου, σε απόσταση περίπου 1 χιλιομέτρου ΝΔ. από την Σκάλα (έδρα του δήμου), 40 χιλιόμετρων Ν.-ΝΑ. από την Σπάρτη και 11 χιλιομέτρων ΒΑ. από το Γύθειο. Είναι γνωστά για την ενιαία παραλία Τρίνησα-Λεήμονας μήκους πάνω από τα 7 χιλιόμετρα. Είναι αμμώδης, με πεντακάθαρα νερά ενώ σε ορισμένα σημεία της είναι οργανωμένη και διαθέτει εγκαταστάσεις για θαλάσσια σπορ. 

Αναφέρονται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, να προσαρτώνται στον τότε Δήμο Τρινάσου μέχρι το 1889, οπότε σταμάτησαν να απογράφονται. Άρχισαν να απογράφονται ξανά το 1991 στην κοινότητα Σκάλας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Σκάλα αποτελούν την Κοινότητα Σκάλας, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σκάλας του Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 86 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού  είναι:

## Σημείωση
Με την ονομασία Τρινησά ή Τρινήσια αναφέρονται 3 νησίδες/βραχονησίδες στον Λακωνικό κόλπο νοτιοδυτικά του οικισμού και δυτικά της παραθαλάσσιας Γλώσσας. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η θέα από ψηλά στην παραλία Τρίνησα κοντά στο Γύθειο στο youtube.com.

## Παραπομπές


Τρίνησα
Τρίνησα
Βαυαρικός Ποινικός Κώδικας

Με την ονομασία **Βαυαρικός Ποινικός Κώδικας** είναι γνωστός ο Ποινικός Κώδικας του τότε Βασιλείου της Βαυαρίας που τέθηκε σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 1813 και απετέλεσε μία από τις σημαντικότερες ποινικές νομοθεσίες του 19ου αιώνα. Ο κώδικας αυτός συντάχθηκε από τον διακεκριμένο νομομαθή και ποινικολόγο Γιόχαν Άνσελμ Φόιερμπαχ και υποβλήθηκε σε σειρά επεξεργασιών προτού τεθεί σε ισχύ. Υπήρξε η πρώτη απόπειρα να μεταφερθούν σε μια συμπεριληπτική κωδικοποίηση οι ιδέες των φιλοσοφικά μορφωμένων ποινικολόγων της εποχής για ένα έλλογο και φιλελεύθερο ποινικό δίκαιο. Ο Βαυαρικός Ποινικός Κώδικας, χάρη στη σαφήνεια των ορισμών του, απετέλεσε πρότυπο για τους μεταγενέστερους ποινικούς κώδικες και σταθμό στην ποινική επιστήμη.

Με βάση τον Βαυαρικό Ποινικό Κώδικα συντάχθηκε και ο ελληνικός Ποινικός Νόμος, που ίσχυσε από το 1834 μέχρι το 1951 (περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο ποινικό νομοθέτημα της εποχής του). Αλλά και στον πρώτο αντίστοιχο κώδικά της νεότερης Ελλάδας, που είχε τον τίτλο «Απάνθισμα των εγκληματικών» και εισάχθηκε το 1823, ανιχνεύεται έντονη η επίδραση του Βαυαρικού Ποινικού Κώδικα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βαυαρικός Ποινικός Κώδιξ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 154

Κατηγορία:Ποινικό Δίκαιο
Κατηγορία:Ιστορία του Δικαίου
Κατηγορία:19ος αιώνας στο δίκαιο
Ποινικος Κω
Γιόζεφ Βέυσενχοφ

Ο **Γιόζεφ Βέυσενχοφ** (, 8 Απριλίου 1860 – 6 Ιουλίου 1932) ήταν Πολωνός μυθιστοριογράφος, ποιητής, εκδότης και κριτικός της λογοτεχνίας. Στο έργο του υπεστήριξε συντηρητικές πολιτικές απόψεις, όντας μέλος του κινήματος «Εθνική Δημοκρατία».

Γεννήθηκε στο οικογενειακό κτήμα στο χωριό Κολάνο της Ποντλαχίας. Οι προγόνοι του κατάγονταν από τη Σαμογιτία, που τότε ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, και ήταν μια εκπολωνισμένη γενιά με ρίζες από τον 14ο αιώνα ως *Weyss*. Ο πατέρας του πέθανε όταν ο Γιόζεφ ήταν 6 ετών (και ο ίδιος 38 ετών), αφήνοντας στη χηρα του, τη Βάντα, όλο το βάρος της ανατροφής των παιδιών τους. Ο Γιόζεφ πέρασε την παιδική του ηλικία στο Βίλνιους και της Σαμογιτία, και μετά εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία για να πάει στο γυμνάσιο.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου, όπου έγινε μέλος της πολωνικής φοιτητικής ενώσεως «Konwent Polonia», που είχε ιδρυθεί το 1828 και υπάρχει ακόμα. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βαυαρικός Ποινικός Κώδιξ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 154

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Σέργιος Βαφειάδης

Ο **Σέργιος Βαφειάδης** (1926-2005) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης της όπερας, που γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Βαφειάδης σπούδασε στο Παρίσι, συγκεκριμένα στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών και στο Κονσερβατόριο του Παρισιού (Τμήμα της Δραματικής Σχολής «Ρενέ Σιμόν»). Κατόπιν εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Ελλάδα και από σχετικώς νεαρή ηλικία (32 ετών), συνεργάσθηκε με την Εθνική Λυρική Σκηνή, μια συνεργασία που διάρκεσε σχεδόν 40 χρόνια. . Σκηνοθέτησε πολλές όπερες, όπως τις *[[Τραβιάτα]]*, *[[Κάρμεν]]*, *[[Μαντάμα Μπατερφλάι]]* (επανειλημμένα) και *[[Μανόν]]*. Παράλληλα προσκλήθηκε από μεγάλους οργανισμούς όπερας στο εξωτερικό, με πιο αξιόλογη τη συνεισφορά του σε παραγωγές σε λυρικά θέατρα της Γιουγκοσλαβίας (Βελιγράδι, Νόβι Σαντ, Λιουμπλιάνα): το 1967 «ανέβασε» σε πρώτη εκτέλεση στην Κρατική Όπερα του Βελιγραδίου τη ''Μανόν Λεσκώ''. Για την εικοσαετία καλλιτεχνικής προσφοράς στα θέατρα της Γιουγκοσλαβίας και τη συνεισφορά στην ελληνογιουγκοσλαβική φιλία τού απονεμήθηκε το παράσημο «Ασημένιο Αστέρι του Τάγματος της γιουγκοσλαβικής σημαίας» (1987).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάσος Ν. Πετρής: το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σσ. 155-156

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες όπερας
Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1997–98

Η **Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1997-98** ήταν η 32η έκδοση της Α΄ κατηγορίας καλαθοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε o ΑΠΟΕΛ για 5η φορά στην ιστορία του με προπονητή τον Μέμο Ιαωάννου.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1997-98 συμμετείχαν 12 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. 

Η τελευταία ομαδα υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.

### Σύστημα βαθμολόγησης
Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.

## Ξένοι των ομάδων

## Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος στην κανονική διάρκεια ήταν:

## Πλέι οφ
### Τελικοί

*Από την Β' Κατηγορία ανήλθε ο Αχιλλέας Αγρού για το πρωτάθλημα της επόμενης περιόδου 1998-99.

## Παραπομπές

## Πηγές
*

## Βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1998
Αντόνιο Κανεβάρι

Ο **Αντόνιο Κανεβάρι** (, 1681-1764) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας της τεχνοτροπίας του Ροκοκό και του νεοκλασικισμού.

Ο Κανεβάρι γεννήθηκε στη Ρώμη, όπου μαθήτευσε σε έναν αρχιτέκτονα ονόματι Αντόνιο Καλέρι και άρχισε να εργάζεται. Σε ηλικία 22 ετών κέρδισε έναν διαγωνισμό σχεδίου της Ακαδημία του Αγίου Λουκά. Συμμετέσχε στον σχεδιασμό του Ναού των Αγίων Στιγμάτων και ανακατασκεύασε τον ναό Σάντι Τζιοβάννι ε Πάολο αλ Τσέλιο. Εξεπόνησε κάποια σχέδια (που δεν χρησιμοποιήθηκαν) για την αναδόμηση του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού και ανταγωνίσθηκε με τους Φιλίπο Γιουβάρα, Νικόλα Μικέττι και άλλους για την αναμόρφωση του ιερού της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου. Κατόπιν μετοίκησε στη Λισαβόνα, όπου βοήθησε στη σχεδίαση του Υδραγωγείου Άγουες Λίβρες και σχεδίασε τους πύργους του Πανεπιστημίου της Κοΐμπρα και του Βασιλικού Ανακτόρου. Μεγάλο μέρος του έργου του εκεί όμως καταστράφηκε από τον μέγα Σεισμό της Λισαβόνας του 1755. Τέλος εγκαταστάθηκε στη Νάπολη, όπου εργάσθηκε στο Ανάκτορο του Καποντιμόντε και το Ανάκτορο του Πόρτιτσι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες
Γοράνοι Λακωνίας

Οι **Γοράνοι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Γοράνοι βρίσκονται στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου, σε υψόμετρο 720 μέτρων και απέχουν περίπου 26 χιλιόμετρα νότια της Σπάρτης.  

Στην περιοχή υπάρχουν ενδείξεις κατοίκησής της από τη μυκηναϊκή εποχή - έχει βρεθεί συλημένος μυκηναϊκός θολωτός τάφος στη γειτονική Αρκίνα. Την περίοδο του Βυζαντίου και τον 6ο αιώνα, όπως και σε άλλα ορεινά μέρη του Ταϋγέτου, εγκαταστάθηκαν Σλάβοι οι οποίοι κατέλαβαν την περιοχή μέχρι την ήττα τους από τον Βυζαντινό στρατό και τον εξελληνισμό τους. Το χωριό υπήρχε τουλάχιστον από τον 17ο αιώνα αφού καταγράφεται ως *Goranus* στην ενετική απογραφή Grimani του 1700 να ανήκει στην ομάδα των οικισμών που ανήκαν στο Territorio di Mistrà. 

Την περίοδο της δεύτερης Τουρκοκρατίας (1715 - 1821), εξ' αιτίας της οχυρής τοποθεσίας όπου ήταν κτισμένο το κάστρο τους, υπήρξε η πρωτεύουσα των Αρβανιτών Τουρκομπαρδουνιωτών, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν από τους Οθωμανούς για να ελέγχουν τους Έλληνες χριστιανούς. 

Βορειοανατολικά, προς τις ψηλότερες κορυφές του Ταΰγετου, είναι το Μοναστήρι της Γόλας, η οποία ιδρύθηκε το 1632 και διαλύθηκε μετά την Επανάσταση του 1821. 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Ληκ τους αναφέρει ως *Goranús* (*Morea I,* *265*). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφονται με την ονομασία *Gorani* να υπάγονται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*) → Τμήμα Μπαρδουνοχώρια *(Bardounia-Khoria)*, με αριθμό οικογενειών 58 και συνολικό πληθυσμό 281 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Γοράνοι* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με ίδιο αριθμό οικογενειών και συνολικό πληθυσμό (άνδρες: 149, γυναίκες: 132). 

Απογράφονται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτώνται στον τότε Δήμο Φελλίας. Το 1912 ορίστηκαν έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Γόλα αποτελούν την κοινότητα Γοράνων, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φάριδος του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 137 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γοράνοι Ταϋγέτου στην ορεινή Λακωνία στο youtube.com.
* Φωτογραφίες από τους Γοράνους Λακωνίας στο greece.com. 

## Παραπομπές


Γολάνοι
Γολάνοι
Βουτιάνοι Λακωνίας

Οι **Βουτιάνοι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Οι Βουτιάνοι βρίσκονται κοντά στα βόρεια όρια με την Αρκαδία, στους βορειοανατολικούς πρόποδες του Ταϋγέτου και την κοιλάδα του Ευρώτα σε υψόμετρο 520 μέτρων. Απέχουν περίπου 10 χιλιόμετρα βόρεια της Σπάρτης και 48 χιλιόμετρα νότια από τη Μεγαλόπολη ενώ δυτικά του περνάει η ΕΟ Τρίπολης - Σπάρτης. Ενοριακός ναός του χωριού είναι οι Άγιοι Ταξιάρχες της ΙΒ' Αρχιερατικής Περιφέρεια της Μητρόπολης Μονεμβασιάς και Σπάρτης. 

## Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή έχει εντοπιστεί οικιστική εγκατάσταση και χώρος χριστιανικής νεκρικής λατρείας, που χρονολογείται στα τέλη του 5ου με αρχές 6ου αιώνα και ο ο οποίος "*συνιστά το μοναδικό μέχρι σήμερα γνωστό παράδειγμα στη Λακωνία. Το σύνολο συνδέεται με την παρουσία μιας μικρής χριστιανικής κοινότητας στην εγγύς περιφέρεια της Σπάρτης. Στα μέσα περίπου του 6ου αιώνα η εγκατάσταση αναπτύχθηκε με την ανέγερση νέων κτηρίων και την αλλαγή χρήσης υφιστάμενων, τα οποία εξυπηρετούσαν αγροτοβιοτεχνικές δραστηριότητες"*. Ο οικισμός καταστράφηκε από πυρκαγιά και εγκατάλειψη, που πιθανόν οφείλεται στις σλαβικές επιδρομές της εποχής εκείνης. 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ τους αναφέρει ως *Boutiana* στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» *(Voyage* *V, 525)*. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Voutianoi* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών 32 και συνολικό πληθυσμό 138 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Βουτιάνοι* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 32 και συνολικό πληθυσμό 138 άτομα (άνδρες: 70, γυναίκες: 68). 

Απογράφεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτώνται στον τότε δήμο Σελλασίας. Το 1912 ορίστηκαν έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθήσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελούν κοινότητα, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Οινούντος του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 143 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οι Βουτιάνοι από τα μάτια των πουλιών στο youtube.com.
* Γέφυρα στον ποταμό Ευρώτα κοντά στους Βουτιάνους Λακωνίας (Κοπανογεφύρι) στον ιστότοπο Ίδρυμα Αικ. Λασκαρίδη.
* Σελλασία (Βρουλιάς) - Βουτιάνοι - Θεολόγος και ο περίγυρος τους. Διαδρομές στο χώρο και το χρόνο.
* Ο Χριστόφορος Βούλγαρης και η εφημερίδα «Οι Βουτιάνοι» από τον ιστότοπο Σπάρτη 2034.

## Παραπομπές


Βουτιάνοι
Βουτιάνοι
Ολόγλυκες Αφροδίτες

Το ***Ολόγλυκες Αφροδίτες*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Le dolci signore*) είναι ιταλική κωμική ταινία του 1968 σε σκηνοθεσία του Λουίτζι Ζάμπα. Πρωταγωνιστούν οι Ουρσούλα Άντρες, Βίρνα Λίζι και Κλοντίν Οζέ.

Η υπόθεση της ταινίες επικεντρώνεται σε τρεις νεαρές γυναίκες προσπαθούν να διαχειριστούν τη σεξουαλική τους απογοήτευση στην πόλη της Ρώμης. 

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 28 Ιουνίου 1968 στην Ιταλία, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου 1968 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Αθηναίον», «Κυψελάκι» και «Άλφα» της Αθήνας. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1968
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λουίτζι Ζάμπα
Ο τυχεράκιας

***Ο τυχεράκιας*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1968 σε σκηνοθεσία Ερρίκου Θαλασσινού και σενάριο του Λάκη Μιχαηλίδη. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Χατζηχρήστος, Μιράντα Ζαφειροπούλου, Νίκος Ρίζος και Έλσα Ρίζου.

## Σύνοψη
Η υπόθεση επικεντρώνεται στον Θύμιο, έναν επαρχιώτη, που πάει στην Αθήνα και πιάνει δουλειά στο σουβλατζίδικο ενός συγχωριανού του. Όταν όμως κερδίσει στο ΠΡΟ-ΠΟ ένα αξιοσέβαστο πόσο, τότε θα γίνει στόχος ενός ζευγαριού, το οποίο θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να τον εκμεταλευτεί.

## Διανομή ρόλων

*Κώστας Χατζηχρήστος  - Θύμιος
*Μιράντα Ζαφειροπούλου-Σουζανα
*Νίκος Ρίζος - Σταύρος
*Έλσα Ρίζου - Ανθούλα
*Νίκος Φέρμας
*Χρήστος Καλαβρούζος
*Σπύρος Κωνσταντόπουλος
*Απόστολος Σουγκλάκος
*Γιώργος Τζιφός

## Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 11 Νοεμβρίου 1968 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Τιτάνια» και «Πιγκάλ» της Αθήνας καθώς και στον «Σπλέντιτ» του Πειραιά.
Έκοψε 134.000 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 47ή θέση ανάμεσα σε 108 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1968-69.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1968
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ερρίκου Θαλασσινού
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη
Εκλογές στη Νήσο Αναλήψεως

Εκλογές στη Νήσο Αναλήψεως διεξάγονται για την εκλογή των μελών του Νησιωτικού Συμβουλίου.

Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι τουλάχιστον 21 ετών, Βρετανοί πολίτες ή πολίτες υπερπόντιων εδαφών του Ηνωμένου Βασιλείου και θα πρέπει να είναι κάτοικοι του νησιού για 12 μήνες πριν την ανακοίνωση της υποψηφιότητας.

Το σημερινό Νησιωτικό Συμβούλιο απαρτίζεται από 5 μέλη που είναι γνωστά ως σύμβουλοι (Councillors). 

## Πρόσφατες εκλογές (2025)
Oι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Ιουλίου 2025. για την εκλογή μελών στο Συμβούλιο Νήσου Αναλήψεως.

Το Συμβούλιο της Νήσου αποτελείται από πέντε ή επτά εκλεγμένα μέλη, ανάλογα με τον αριθμό των υποψηφίων. Εάν υπάρχουν οκτώ ή περισσότεροι υποψήφιοι, εκλέγονται επτά μέλη· εάν υπάρχουν λιγότεροι από οκτώ, εκλέγονται μόνο πέντε.

Οι πέντε έδρες εκλέγονται για τριετή θητεία μέσω του συστήματος πλειοψηφικής ψηφοφορίας πολλαπλών εδρών. Οι ψηφοφόροι μπορούσαν να ρίξουν έως και πέντε ψήφους.

## Αποτελέσματα εκλογών του 2025

*Πηγή: Government of Ascension Island

## Προηγούμενες εκλογές
### 2002-2008
Οι πρώτες εκλογές στη Νήσο διενεργήθηκαν τα έτη 2002, 2005 και 2008.

### 2011-12
Πέντε μέλη εξελέγησαν στο Νησιωτικό Συμβούλιο τον Φεβρουάριο του 2011 εκτός από το Σίριλ Λίο που εξελέγη σε επαναληπτική εκλογή το 2012.

Τα μέλη του συμβουλίου είναι οι:
*Νιλ Λόρενς
*Τόνι Μπέντολ
*Φέιθ Τόμας
*Κάθριν Κράνφιλντ
*Σίριλ Λίο

### 2013
Γενικές εκλογές για το 5ο Νησιωτικό Συμβούλιο διεξήχθησαν στις 31 Οκτωβρίου 2013. 

### 2016
Στις εκλογές που έγιναν την 1η Σεπτεμβρίου 2016, με τη συμμετοχή έξι υποψηφίων για τις 5 έδρες.

### 2019

### 2022
Οι εκλογές είχαν οριστεί αρχικά για τις 22 Σεπτεμβρίου 2022, αναβλήθηκαν όμως για τις 20 Οκτωβρίου λόγω της έλλειψης στον αριθμό υποψηφίων που χρειάζονταν προκειμένου να σχηματιστεί ένα 5μελές συμβούλιο.  Στο Νησιωτικό Συμβούλιο εξελέγησαν 5 μέλη, επειδή οι υποψήφιοι ήταν λιγότεροι από 8. 
Στο Συμβούλιο εξελέγησαν τα ακόλουθα μέλη με τον αριθμό ψήφων που έλαβαν σε παρένθεση μετά το όνομα: 

* Λόρα Μαρία Σίρερ (90) 
* Κέρι Αν Μπέντζαμιν (73)
* Άλαν Χέρμπερτ Νίκολς (62) (επανεκλογή)
* Κάιλα Μπέντζαμιν (55)
* Ντάγκλας Γκόρντον Μίλερ (46)

## Παραπομπές


Εκλογες
Χουάν Εστέμπαν Μοντέρο

Ο **Χουάν Εστέμπαν Μοντέρο Ροντρίγκες**  (, 12 Φεβρουαρίου 1879 – 25 Φεβρουαρίου 1948) ήταν Χιλιανός πολιτικός. Διετέλεσε δύο φορές πρόεδρος της Χιλής μεταξύ 1931 και 1932. 

Ανατράπηκε όταν στις 4 Ιουνίου 1932, ο συνταγματάρχης Μαρμαντούκ Γκρόουβ πραγματοποίησε πραξικόπημα καταλαμβάνοντας την αεροπορική βάση Ελ Μπόσκε, στο Σαντιάγο, και απαιτώντας την παραίτηση του Προέδρου Μοντέρο. Ο Μοντέρο αρνήθηκε να καλέσει τον στρατό να καταστείλει το πραξικόπημα και αντ' αυτού επέλεξε να παραιτηθεί. Την ίδια νύχτα, οι νικηφόροι επαναστάτες οργάνωσαν μια κυβερνητική χούντα αποτελούμενη από τον απόστρατο στρατηγό Αρτούρο Πούγκα, τον Εουτζένιο Μάτε και τον Κάρλος Ντάβιλα, με τον συνταγματάρχη Γκρόουβ ως υπουργό Άμυνας. Μετά από αυτό το επεισόδιο, ο Μοντέρο αποσύρθηκε εντελώς από την πολιτική και επέστρεψε στην ιδιωτική ζωή και στις επιχειρήσεις. 

Πέθανε στο Σαντιάγο, στις 25 Φεβρουαρίου 1948, σε ηλικία 69 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Χιλής
Κατηγορία:Χιλιανοί πολιτικοί
Ωραίος...σκληρός κι αδίστακτος

Το ***Ωραίος...σκληρός κι αδίστακτος*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Mort d'un pourri*) είναι γαλλικό πολιτικό θρίλερ του 1977 σε σκηνοθεσία Ζωρζ Λοτνέρ. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τους Ζαν Λαμπόρντ, Μισέλ Οντιάρ, το οποίο είναι βασισμένο σε μυθιστόρημα του Ραφ Βαλέ. Πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Μορίς Ρονέ, Ορνέλλα Μούτι και Κλάους Κίνσκι.

## Πλοκή
Ο Ξαβιέ Μαρεσάλ, παρά τους δεσμούς του με τον βοηθό Φιλίπ Ντουμπάγιε, είναι ένας έντιμος άνθρωπος. Μια μέρα, όμως, όταν ο Φιλίπ του ομολογεί ότι σκότωσε τον συνάδελφό του Σεράνο, από φιλία προσφέρεται να του δώσει άλλοθι για εκείνη την ημέρα. Αλλά το πραγματικό κίνητρο για το έγκλημα του Φιλίπ είναι το σημειωματάριο στο οποίο ο διεφθαρμένος Σεράνο έχει καταγράψει όλες τις παρανομίες στις οποίες είχε εμπλακεί και τα ονόματα των εμπλεκομένων. Το κυνήγι του σημειωματάριου γίνεται ολοένα και πιο ξέφρενο και κοστίζει τη ζωή πρώτα στον Φιλίπ, στη συνέχεια στη σύζυγό του Κριστιάν και στον εραστή της, τον δικηγόρο Λακόρ. Ο Ξαβιέ προσεγγίζεται από τη Βαλερί Αγκοστινέλι, την κοπέλα του Ντουμπάγιε, και καταλήγει ανάμεσα σε μια ομάδα, μεταξύ αυτών έναν μυστηριώδη πρόεδρο μιας εξτρεμιστικής οργάνωσης, τον Νικόλα Τόμσκι, τον σκιώδη επικεφαλής μιας ισχυρής πολυεθνικής, τον κυνικό μπράβο Φοντάρι). Βρισκόμενος σε μια δύσκολη θέση, ο Μαρεσάλ έχει να αντιμετωπίσει και τους αστυνομικούς επιθεωρητές Αντριάν Μορό και Περνέ, που συνεχίζουν να τον παρακολουθούν. Του προσφέρονται μεγάλα χρηματικά ποσά και γίνεται απόπειρα δολοφονίας του. Η ίδια η Βαλερί δολοφονείται. Αποφασισμένος να ρίξει φως στον θάνατο του φίλου του Φιλίπ, ο Μαρεσάλ αναγνωρίζει τον δολοφόνο και συνειδητοποιεί ότι το σημειωματάριο πρέπει να παραδωθεί στη δικαιοσύνη πάση θυσία.

## Διανομή ρόλων
*Αλέν Ντελόν - Ξαβιέ Μαρεσάλ
*Ορνέλλα Μούτι - Βαλερί
*Μιρέιγ Νταρκ - Φρανσουάζ
*Στεφάν Οντράν - Κριστιάν
*Κλάους Κίνσκι - Νικόλας Τόμσκι
*Μορίς Ρονέ - Φιλίπ
*Ζαν Μπουίζ - επιθεωρητής Περνέ
*Μισέλ Ομόν - επιθεωρητής Μορώ

## Κυκλοφορία

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 7 Δεκεμβρίου 1977 στην Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 31 Δεκεμβρίου 1977 και προβλήθηκε σε αρκετές κινηματογραφικές αίθουσες μεταξύ άλλων στον «Ιντεάλ» και τον «Άστορ» της Αθήνας, καθώς και στο «Σπλέντιτ» του Πειραιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1977
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Γαλλικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζωρζ Λοτνέρ
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Μισέλ Οντιάρ
Ballerina (ταινία, 2025)

Το ***Ballerina*** (εναλλακτικός τίτλος: ***Από τον Κόσμο του John Wick: Ballerina***) είναι Αμερικανική ταινία δράσης του 2025, σε σκηνοθεσία του Λεν Γουάιζμαν και σενάριο του Σέι Χάτεν. Αποτελεί spin-off της σειράς ταινιών *[[John Wick]]* και τα γεγονότα της ταινίας διαδραματίζονται ανάμεσα στα γεγονότα του *[[John Wick: Κεφάλαιο 3]]* (2019) και του *[[John Wick: Κεφάλαιο 4]]* (2023). Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Άνα ντε Άρμας ως μία μπαλαρίνα και εκτελέστρια Ιβ Μακάρο, που στρέφεται εναντίον ενός στρατού δολοφόνων για να εκδικηθεί για τον θάνατο του πατέρα της. Το υπόλοιπο καστ περιλαμβάνει τους Αντζέλικα Χιούστον, Γκάμπριελ Μπερν, Λανς Ρέντικ (στην τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση), Νόρμαν Ρίντους, Ίαν Μακ Σέιν και Κιάνου Ριβς.

Η ανάπτυξη μίας πέμπτης ταινία *John Wick* ξεκίνησε το 2017, αφού ο Χάτεν, ο οποίος συνέβαλε στην τρίτη και την τέταρτη ταινία, έγραψε ένα πρόχειρο σενάριο που προοριζόταν για ένα spin-off. Ο Γουάιζμαν ορίστηκε ως σκηνοθέτης τον Οκτώβριο του 2019, με τον Τσαντ Σταχέλσκι, τον σκηνοθέτη της σειράς ταινιών, να επιστρέφει ως παραγωγός. Το κάστινγκ για το *Ballerina* ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2022 και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο, με τους ντε Άρμας, Μπερν και Ρίντους να γίνονται μέλη του καστ και τους Χιούστον, Ρέντικ, Μακ Σέιν και Ριβς να επιστρέφουν. Ο συνθέτης του *John Wick* Τάιλερ Μπέιτς επέστρεψε, επίσης, για να γράψει την μουσική του *Ballerina*. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2022 και κράτησαν μέχρι τον Ιανουάριο του 2023, κυρίως στην Πράγα και την Βουδαπέστη. Ακολούθησαν συμπληρωματικά γυρίσματα τον Φεβρουάριο του 2024.

Το *Ballerina* κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Lionsgate στις 6 Ιουνίου 2025, έναν χρόνο μετά τον αρχικό προγραμματισμό του. Η ταινία έλαβε γενικά θετικά σχόλια από τους κριτικούς και συγκέντρωσε $137.2 εκατομμύρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό $90 εκατομμυρίων.

## Ηθοποιοί και χαρακτήρες
* Άνα ντε Άρμας ως Ιβ Μακάρο
** Βικτόρια Κόμτε ως μικρή Ιβ
* Αντζέλικα Χιούστον ως η Αρχηγός
* Γκάμπριελ Μπερν ως ο Καγκελάριος
* Λανς Ρέντικ ως Σάρον
* Νόρμαν Ρίντους ωε Ντάνιελ Πάιν
* Καταλίνα Σαντίνο Μορένο ως Λένα
* Αν Παριλόντ ως Θυρωρός της Πράγας
* Ίαν Μακ Σέιν ως Γουίνστον Σκοτ
* Κιάνου Ριβς ως Τζον Γουίκ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2025
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες spin-offs
Κατηγορία:Ταινίες ιντέρκουελ
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βουδαπέστη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment
Κατηγορία:John Wick
Χοσέ Χοακίν Πέρες

Ο **Χοσέ Χοακίν Πέρες** (,
6 Μαΐου 1801 – 1 Ιουλίου 1889) ήταν Χιλιανός δικηγόρος, διπλωμάτης και πολιτικός που διετέλεσε Πρόεδρος της Χιλής από το 1861 έως το 1871.
## Βιογραφία
Γεννημένος στο Σαντιάγο από αριστοκρατική οικογένεια, ο Πέρες σπούδασε ανθρωπιστικές επιστήμες στο Real Colegio Carolino και στο Instituto Nacional πριν αποκτήσει πτυχίο νομικής από το Βασιλικό Πανεπιστήμιο του Σαν Φελίπε. Τα πρώτα του βήματα στην καριέρα επικεντρώθηκαν στη διπλωματία, υπηρετώντας ως γραμματέας της χιλιανής πρεσβείας στην Ουάσινγκτον το 1826, επιτετραμμένος στη Γαλλία το 1829 και αντιπρόσωπος στο Μπουένος Άιρες το 1830.

Ο Πέρες εισήλθε στην πολιτική ως Βουλευτής της επαρχίας Ακονκάγκουα το 1826 και αργότερα κατείχε έδρες για τις επαρχίες Πουτσακάι, Κουρίκο και Σαντιάγο. Διετέλεσε επίσης Υπουργός Εσωτερικών και Υπουργός Εξωτερικών Σχέσεων υπό τον Πρόεδρο Μανουέλ Μπούλνες. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Γερουσιαστής και Κρατικός Σύμβουλος υπό τον Μανουέλ Μοντ, ο Πέρες παρέμεινε ουδέτερος στις πολιτικές συγκρούσεις, τοποθετώντας τον ως ενωτικό υποψήφιο για την προεδρία το 1861.
## Προεδρία
Ως πρόεδρος, η κυβέρνηση του Πέρες προώθησε τη συμφιλίωση και τις μεταρρυθμίσεις. Θέσπισε νόμο περί αμνηστίας για πολιτικές διαμάχες από το 1851 έως το 1861, επέτρεψε μεγαλύτερη ελευθερία του τύπου και ψήφισε τον Νόμο περί Ελευθερίας της Λατρείας το 1865. Η κυβέρνησή του επέβλεψε βασικά έργα υποδομής, συμπεριλαμβανομένης της ολοκλήρωσης του σιδηροδρόμου Βαλπαραΐσο-Σαντιάγο, και ασχολήθηκε με σημαντικά εθνικά γεγονότα, όπως η πυρκαγιά στην Εκκλησία της Εταιρείας του Ιησού το 1863, η οποία οδήγησε στην ίδρυση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας του Σαντιάγο. Ο Πέρες υπέγραψε επίσης τη συνοριακή συνθήκη του 1866 με τη Βολιβία και διεξήγαγε εθνική απογραφή, καταγράφοντας πληθυσμό άνω των 1,8 εκατομμυρίων.

Επανεκλεγείς το 1866, ο Πέρες αντιμετώπισε οικονομικές προκλήσεις λόγω χρεών που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Νήσων Τσίντσα (1865–1866) εναντίον της Ισπανίας . Η δεύτερη θητεία του περιελάμβανε συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, όπως η απαγόρευση της άμεσης προεδρικής επανεκλογής, που θεσπίστηκαν λίγο πριν αποχωρήσει από το αξίωμά του το 1871.

Μετά την προεδρία του, ο Πέρες συνέχισε να υπηρετεί σε πολιτικούς ρόλους, συμπεριλαμβανομένης της θέσης του Γερουσιαστή. 

Πέθανε στο Σαντιάγο το 1889 σε ηλικία 88 ετών 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Χιλής
Κατηγορία:Χιλιανοί πολιτικοί
Γιουσέφ Ουαχμπί

Ο **Γιουσέφ Αμπνταλλάχ Ουαχμπί Κοτμπ** (, 14 Ιουλίου 1898 – 17 Οκτωβρίου 1982) ήταν Αιγύπτιος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, καθώς και σκηνοθέτης, ένας από τους επιφανέστερους Αιγύπτιους θεατρικούς ηθοποιούς στην ιστορία.

Γεννήθηκε στην οικογένεια ενός ανώτατου αξιωματούχου υπουργείου στην περιοχή του Αλ Φαγιούμ. Περιφρόνησε ωστόσο τον πλούτο της οικογένειάς του και πήγε στη Ρώμη το 1919 για να σπουδάσει θέατρο, γεγονός που σχετίζεται με τον γάμο του με την Ιταλίδα ηθοποιό Έλενα Λούντα. Στον κινηματογράφο εμφανίσθηκε σε περίπου 50 ταινίες και υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 1946.

## Δείτε επίσης
* Κινηματογράφος στην Αίγυπτο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάσος Ν. Πετρής: το λήμμα «Βάχμπυ Γιουσσέφ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 161

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αιγύπτιοι ηθοποιοί
Τέοντορ Βάχτελ

Ο **Τέοντορ Βάχτελ** (1696-1784) ήταν Γερμανός τραγουδιστής της όπερας, συγκεκριμένα τενόρος. Γεννήθηκε στο Αμβούργο και ήταν γιος ενός αμαξά. Εργάσθηκε και ο ίδιος σε συμβόλαια μεταφορών, ώσπου διαπιστώθηκε ότι είχε ωραία φωνή, οπότε στράφηκε στο κλασικό τραγούδι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μπουκουβάλα, Ιόλη: το λήμμα «Βάχτελ Θεόδωρος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 162

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί τενόροι
Γιάνους Λεβαντόφσκι

Ο **Γιάνους Άντονι Λεβαντόφσκι** (, γενν. 13 Ιουνίου 1951) είναι Πολωνός πολιτικός και οικονομολόγος. Διετέλεσε βουλευτής, «Υπουργός Ιδιωτικοποιήσεων» της Πολωνίας (δύο θητείες), μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου («Ευρωβουλευτής», από το 2004), όπου ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμών, και τέλος, από τις 9 Φεβρουαρίου 2010 μέχρι την 1η Ιουλίου 2014, Επίτροπος Προϋπολογισμού και Οικονομικού Προγραμματισμού. Είναι ενταγμένος στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (EPP).

Ο Λεβαντόφσκι γεννήθηκε στο Λούμπλιν και απεφοίτησε με πτυχίο Οικονομικών από το Πανεπιστήμιο του Γκντάνσκ, από όπου πήρε και διδακτορικό και ήταν λέκτορας εκεί έως το 1984. Αργότερα εργάσθηκε στον ιδιωτικό τομέα (Polskie Linie Oceaniczne). Δίδαξε επίσης στο Χάρβαρντ, ενώ ίδρυσε το Ινστιτούτο Ερευνών για την Οικονομία της Αγοράς στο Γκντανσκ (*Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową w Gdańsku*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι
Κατηγορία:Πολωνοί οικονομολόγοι
Αϊρίνι Βένμπρα

Η **Αϊρίνι Βένμπρα** (), με πραγματικό όνομα **Αϊρίνι Μπουσικώ** το γένος **Μπαρνς** (, 2 Δεκεμβρίου 1872 – 30 Νοεμβρίου 1949), ήταν Αγγλίδα ηθοποιός, κυρίως του θεάτρου.

Γεννήθηκε στο Έξετερ και ήταν το πέμπτο από τα 6 τέκνα του αιδεσιμότατου Ρέτζιναλντ Χένρυ Μπαρνς (*Reginald Henry Barnes*) και της συζύγου του, της Φράνσις Μαίρυ Έμιλυ, κόρης δικηγόρου. Από νεαρή ηλικία άρχισε να εμφανίζεται σε μεγάλους ρόλους και ερμήνευσε εκείνον της Γκουέντολεν στην παγκόσμια πρεμιέρα του έργου *[[Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός]]*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου