Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση

Η **Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση** (, συντ.: EBU· , συντ.: UER) είναι μια συμμαχία δημοσίων ραδιοτηλεοράσεων σε χώρες εντός της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Περιοχής ή του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Μέχρι το 2024, αποτελείται από 113 οργανισμούς-μέλη από 56 χώρες, και 31 συνδεδεμένα μέλη από άλλες 20 χώρες. Ιδρύθηκε το 1950 και έχει τη διοικητική του έδρα στη Γενεύη.

Η EBU κατέχει και διαχειρίζεται τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών Eurovision και Euroradio στα οποία διανέμονται ζωντανά στα μέλη της σημαντικές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Λειτουργεί επίσης το καθημερινό ανταλλακτήριο ειδήσεων της Eurovision στο οποίο τα μέλη μοιράζονται βίντεο έκτακτων ειδήσεων. Το 2017, η EBU ξεκίνησε το Eurovision Social Newswire, μια υπηρεσία αυτόπτων μαρτύρων και επαλήθευσης βίντεο. Με επικεφαλής τον Επικεφαλής του Social Newswire, Derek Bowler, η υπηρεσία παρέχει στα μέλη της EBU επαληθευμένα και καθαρά για χρήση μέσα αυτόπτων μαρτύρων που αναδύονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η EBU, σε συνεργασία με τα μέλη της, παράγει προγράμματα και διοργανώνει εκδηλώσεις με συμμετοχή των μελών τους, όπως ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision, η πιο γνωστή παραγωγή της ή τα Ντιμπέϊτ της μεταξύ υποψηφίων προέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014, του 2019 και του 2024. Ο Νόελ Κάραν είναι γενικός διευθυντής από το 2017.

## Γενική περιγραφή
Τα μέλη της EBU είναι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς που έχουν ιδρυθεί με νόμο, αλλά είναι ακομμάτιστοι και ανεξάρτητοι λειτουργώντας προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

Τα μέλη της ένωσης προέρχονται από το βορρά (Ισλανδία), από το νότο (Αλγερία), από τη δύση (Πορτογαλία), από την ανατολή (Αζερμπαϊτζάν) και σχεδόν από κάθε άλλη χώρα της γεωγραφικής Ευρώπης. Συνεργαζόμενα μέλη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αποτελούν τα ABC, CBS, NBC, CPB, NPR, APM και ο ανεξάρτητος ραδιοφωνικός σταθμός WFMT που εδρεύει στο Σικάγο και μεταδίδει κλασική μουσική.

Η ιδιότητα του κάθε μέλους αφορά τις οργανώσεις των μέσων ενημέρωσης, στα κράτη εντός της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Περιοχής όπως ορίζεται από τη ITU είτε από το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Τα μέλη επωφελούνται από:
*Πλήρη πρόσβαση σε παγκόσμιας εμβέλειας περιεχόμενο από αποκλειστικά αθλητικά δικαιώματα έως ανταλλαγές για ειδήσεις, μουσική και προγράμματα για παιδιά.
*Εκπροσώπους στην περιοχή των Βρυξελλών και σε άλλες διεθνείς αρένες που ασκούν πιέσεις για τα δημόσια μέσα και εξασφαλίζουν το βέλτιστο νομικό και τεχνικό πλαίσιο.
*Ευκαιρίες για ανταλλαγή, μάθηση και συνεργασία μέσω διασκέψεων, ομάδων εργασίας, κατάρτισης και ειδικών συμβουλών και καθοδήγησης.
*Κέντρα εκμάθησης και ανταλλαγής νέων τεχνολογιών και καινοτομίας με μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που παρέχουν στρατηγικές συμβουλές και καθοδήγηση.

Η μεγαλύτερη παραγωγή της EBU είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Η EBU διοργανώνει επίσης τους ομότιτλους διαγωνισμούς παιδικού τραγουδιού, νέων μουσικών και πολλούς παρόμοιους.

Στις ραδιοφωνικές συνεργασίες περιλαμβάνεται το Euroclassic Notturno που αποτελεί μια εξάωρη ακολουθία κλασικής μουσικής του BBC Radio 3 και μεταδίδεται από το Ηνωμένο Βασίλειο με τον τίτλο "Through the Night" και επίσης διάφορα θεματικά προγράμματα, όπως οι ετήσιες Χριστουγεννιάτικες μουσικές εκδηλώσεις από όλη την Ευρώπη. Η EBU αποτελεί μέλος του Διεθνούς Μουσικού Συμβουλίου με έδρα το Παρίσι.

Οι περισσότεροι φορείς-μέλη της EBU έχουν κάνει συμφωνία για τη διεξαγωγή μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και τα εναρκτήρια Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ένα άλλο επαναλαμβανόμενο γεγονός, που μεταδίδεται σε όλη την Ευρώπη είναι η Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης.

Η *Eurovision Media Services* είναι το επιχειρηματικό σκέλος της EBU παρέχοντας τις πρώτες υπηρεσίες μέσων μαζικής ενημέρωσης για πολλούς οργανισμούς και αθλητικές ομοσπονδίες σε όλο τον κόσμο.

### Μουσικό θέμα
Το *Πρελούδιο στο [[Te Deum]]* του Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ είναι ο ύμνος που παίζεται πριν και μετά τις μεταδόσεις που διοργανώνονται στο πλαίσιο του δικτύου της Eurovision, συμπεριλαμβανομένου του ομότιτλου διαγωνισμού τραγουδιού.

## Ιστορία
Η EBU είναι διάδοχος της Διεθνούς Ραδιοφωνικής Ένωσης *(IBU-UIR)* η οποία ιδρύθηκε την 4η Απριλίου 1925, με έδρα τη Γενεύη και παράρτημα στις Βρυξέλλες. Ενέτεινε τις ανταλλαγές ραδιοφωνικών προγραμμάτων και τις διαμεσολαβητικές τεχνικές διαμάχες μεταξύ των μελών που ασχολήθηκαν κυρίως με τα θέματα συχνοτήτων και παρεμβολών τους. Αναλήφθηκε ουσιαστικά από τη Ναζιστική Γερμανία κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και όταν η σύγκρουση τερμάτισε στα μάτια των συμμαχικών δυνάμεων ήταν μια συμβιβασμένη οργάνωση που δεν μπορούσαν να εμπιστευτούν.

Την άνοιξη του 1946, εκπρόσωποι της Σοβιετικής ραδιοφωνικής επιτροπής πρότειναν τη δημιουργία μιας νέας οργάνωσης. Ωστόσο, ταυτόχρονα, προετοιμάστηκαν για τη διακυβερνητική "Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Διάσκεψη" η οποία διεξήχθη στην Κοπεγχάγη δύο χρόνια αργότερα, καταρτώντας ένα νέο σχέδιο για τη χρήση συχνοτήτων στην περιοχή των Ευρωπαϊκών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Θεωρήθηκε αναγκαία η ύπαρξη ενός οργανισμού ο οποίος θα μπορούσε να εφαρμόσει το "Σχέδιο μήκους κύματος της Κοπεγχάγης" αλλά υπήρξε διαφωνία μεταξύ των ραδιοτηλεοπτικών φορέων και ιδιαίτερα ο φόβος που εξέφρασε το BBC ότι μια νέα ένωση θα μπορούσε να κυριαρχείται από την ΕΣΣΔ παρόλο που πρότεινε να δώσει σε καθένα από τα τότε κράτη-μέλη μία ψήφο. Η Γαλλία πρότεινε τέσσερις ψήφους λόγω της ένταξης των βορειοαφρικανικών αποικιών στο κράτος, ενώ η Μεγάλη Βρετανία θεώρησε ότι θα είχε μια μικρή επιρροή με μία μόνο ψήφο.

Στις 27 Ιουνίου 1946 ιδρύθηκε ο εναλλακτικός Διεθνής Ραδιοτηλεοπτικός Οργανισμός (IBO) με 26 μέλη χωρίς τη συμμετοχή της Βρετανίας. Την επόμενη μέρα, η IBU είχε Γενική Συνέλευση με θέμα την προσπάθεια διάλυσής της, που απέτυχε, παρόλο που τα 18 από τα 28 μέλη της έφυγαν από την IBU για να ενταχθούν στον IBO.

Για μια χρονική περίοδο στα τέλη της δεκαετίας του 1940 τόσο η IBU όσο και ο IBO διακρίθηκαν για το ρόλο της οργάνωσης των συχνοτήτων τους, αλλά η Βρετανία αποφάσισε να μην συμμετάσχει σε καμία από τις δύο. Το BBC προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να βρει κατάλληλες ρυθμίσεις εργασίας. Ωστόσο, για πρακτικούς σκοπούς, ο IBO μισθώνει το τεχνικό τμήμα της IBU στις Βρυξέλλες και απασχολεί το προσωπικό της.

Το BBC πρότεινε μια λύση βασισμένη στη λειτουργία του IBO αλλάζοντας τον κανονισμό της, ώστε να υπάρχει μόνο ένα μέλος ανά χώρα που συμμετέχει στην ITU, εξασφαλίζοντας μια δυτική πλειοψηφία έναντι της ΕΣΣΔ και των δορυφορικών κρατών της. Τον Αύγουστο του 1949 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στη Στρέζα της Ιταλίας, αλλά κατέληξε σε διαφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων σχετικά με τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων. Μια πρόταση ήταν να αντικατασταθεί η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Περιοχή από μια περιοχή που θα απέκλειε την Ανατολική Ευρώπη, τον Λεβάντε και τη Βόρεια Αφρική.

Μετά τη συνάντηση στη Στρέζα, προέκυψε συναίνεση μεταξύ των δυτικοευρωπαίων για τη δημιουργία ενός νέου οργανισμού και το BBC πρότεινε την έδρα της στο Λονδίνο. Οι συναντήσεις στο Παρίσι στις 31 Οκτωβρίου και 1η Νοεμβρίου 1949 σφράγισαν τη μοίρα της IBU και του IBO, αλλά αποφασίστηκε να μην επιτραπεί σε κανένα ραδιοτηλεοπτικό φορέα στη Δυτική Γερμανία να ιδρύσει το νέο οργανισμό. Στις 12 Φεβρουαρίου 1950, η νεοσυσταθείσα EBU είχε την πρώτη της συνάντηση με 23 μέλη από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Περιοχή, στο ξενοδοχείο Imperial στην παραθαλάσσια πόλη της Torquay, στην κομητεία του Ντέβον, στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Ίαν Τζέικομπ από το BBC, ο οποίος παρέμεινε για δέκα χρόνια, ενώ η λειτουργία του κυριαρχούσε σε μεγάλο βαθμό από το BBC, λόγω των οικονομικών, τεχνικών και προσωπικών του στοιχείων. Η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ της EBU και των προκατόχων της ήταν ότι η συμμετοχή της EBU ήταν για ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και όχι για κυβερνήσεις.

Οι πρώτοι εκπρόσωποι δήλωσαν, ότι οι συναντήσεις της EBU ήταν εγκάρδιες, επαγγελματικές και πολύ διαφορετικές από τον απότομο τόνο των προκατόχων της. Οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς από τη Δυτική Γερμανία έγιναν δεκτοί το 1951 και δημιουργήθηκαν εργασιακές σχέσεις με τον Σοβιετικό Διεθνή Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό που υπήρχε παράλληλα με την EBU μέχρι την συγχώνευση δια της απορρόφησης της πρώτης από τη δεύτερη, την 1η Ιανουαρίου 1993, δύο χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Το 1967, η πρώτη συναυλία κατά την διεθνή περίοδο της EBU μεταδόθηκε από το Queen Elizabeth Hall στο Λονδίνο.

## Τεχνικές δραστηριότητες
Ο στόχος των τεχνικών δραστηριοτήτων της EBU είναι να βοηθήσει τα μέλη της στις τεχνολογικές εξελίξεις, παρέχοντας τεχνικές πληροφορίες μέσω διασκέψεων και σεμιναρίων, καθώς και σε γραπτή μορφή (όπως η Τεχνική Επισκόπηση και το περιοδικό tech-''i''). Η EBU επίσης ενθαρρύνει την ενεργό συνεργασία μεταξύ των μελών της, με βάση το ότι μπορούν να μοιραστούν ελεύθερα τη γνώση και την εμπειρία τους, επιτυγχάνοντας έτσι πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πετύχουν τα μέλη από μόνα τους.

Μεγάλο μέρος αυτής της συνεργασίας επιτυγχάνεται μέσω των Εργατικών Ομάδων που μελετούν συγκεκριμένα τεχνικά θέματα κοινού ενδιαφέροντος: για παράδειγμα, τα μέλη της EBU προετοιμάζονται από καιρό για την αναθεώρηση του σχεδίου της Στοκχόλμης του 1961.

Η EBU δίνει μεγάλη έμφαση στη χρήση ανοικτών προτύπων. Η ευρεία χρήση τους (όπως το MPEG-2, DAB, DVB κ.λπ.) εξασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ προϊόντων από διάφορους προμηθευτές, και διευκολύνει την ανταλλαγή υλικού προγραμμάτων μεταξύ των μελών της ένωσης και την προώθηση ενός ευρέος βιομηχανικού φάσματος των "οριζόντιων αγορών" προς όφελος όλων των καταναλωτών.

Τα μέλη και το τεχνικό τμήμα της EBU διαδραμάτισαν εδώ και πολύ καιρό σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη πολλών συστημάτων που χρησιμοποιούνται σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, όπως:
*Η διεπαφή ψηφιακού ήχου AES/EBU, επισήμως γνωστό ως AES3.
*Σειριακές και παράλληλες διεπαφές για ψηφιακό βίντεο (Συστάσεις ITU-R 601 και 656).
*RDS: Ραδιοφωνικό Σύστημα Δεδομένων που χρησιμοποιείται στην εκπομπή των FM.
*Σύσταση Loudness R128 και μετρητές EBU Mode (EBU Tech 3341).

Η EBU ενθάρρυνε επίσης ενεργά την ανάπτυξη και εφαρμογή:
*του ψηφιακού ραδιοφώνου (DAB) μέσω Eureka Project 147 και WorldDAB Forum.
*του Digital Video Broadcasting μέσω DVB Project και DigiTAG.
*του ψηφιακού ραδιοφώνου στις ζώνες συχνοτήτων που χρησιμοποιούνται σήμερα για την εκπομπή των AM μέσω της DRM.
*της τυποποίησης των ψηφιακών συστημάτων εγγραφής βίντεο μέσω του TV-Anytime Forum.
*της ανάπτυξης άλλων δικτύων διανομής περιεχομένου στο διαδίκτυο μέσω P2PTV; EBU Project Group D/P2P, από το Νοέμβριο του 2007 έως τον Απρίλιο του 2008, με δοκιμή επιλεγμένων καναλιών-μελών, χάρη στην πλατφόρμα διανομής της Octoshape. Η EBU είναι επίσης μέρος του Ευρωπαϊκού Project *P2P-Next*.

## Αντιπαραθέσεις
### Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση (2013)
Στις 11 Ιουνίου 2013 η Ελληνική κυβέρνηση, έκλεισε με «δικτατορικό τρόπο» την ΕΡΤ σε σύντομο χρονικό διάστημα, επικαλούμενη ανησυχίες των κυβερνητικών δαπανών που σχετίζονται με την Κρίση της Ευρωζώνης, κάτι που δεν ίσχυε. Σε απάντηση, η EBU ίδρυσε ένα αυτοσχέδιο στούντιο την ίδια μέρα, κοντά στα πρώην γραφεία του φορέα στην Αθήνα, προκειμένου να συνεχίσει να παρέχει στα μέλη της υπηρεσίες συλλογής ειδήσεων και αναμετάδοσης που παρείχε η ΕΡΤ ενώ έβγαλε ανακοίνωση εκφράζοντας τη βαθιά απογοήτευσή της για το αιφνίδιο κλείσιμό της και παρότρυνε τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά να χρησιμοποιήσει όλες τις δυνάμεις του για να ανακαλέσει αμέσως την απόφαση και προσέφερε τις συμβουλές, τη βοήθεια και την τεχνογνωσία που απαιτούνται για να διατηρηθεί σε λειτουργία η ΕΡΤ.

Στις 4 Μαΐου του 2014, η ΝΕΡΙΤ, ο νέος προσωρινός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας ξεκίνησε την πανελλαδική μετάδοσή του και μετά από ένα επτάμηνο (4 Δεκεμβρίου) έγινε νέο ενεργό μέλος της ένωσης με επιφυλάξεις, επειδή η ΝΕΡΙΤ παρουσίαζε μεγάλα προβλήματα, όπως έλλειψη ανεξαρτησίας και προγράμματος, και πολύ χαμηλό προσωπικό εργαζομένων, ενώ ακόμη δεν διέθετε ποτέ παγκόσμιο κανάλι, για τους Έλληνες του Εξωτερικού.

Αποτέλεσμα, αντ' αυτού η Κυβέρνηση Τσίπρα, να ψηφίσει νομοσχέδιο για την πλήρη και υποχρεωτική επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιουνίου 2015 με ολοκληρωμένο πρόγραμμα, δύο χρόνια μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, καθώς η ΝΕΡΙΤ Α.Ε. αντικαταστάθηκε από τη νέα ΕΡΤ Α.Ε., η οποία το 2016, επαναλειτούργησε και την ERT World, ενώ το 2020 αναβάθμισε και το εμπορικό της σήμα, και άρχισε να εκπέμπει σε High Definition, τα τηλεοπτικά της προγράμματα, δημιουργώντας μια νέα εποχή για την Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση.

### Λευκορωσικές και ρωσικές κρατικές ραδιοτηλεοράσεις (2021-2022)
Η κρατική ραδιοτηλεόραση της Λευκορωσίας (BTRC) κατηγορήθηκε για καταστολή των εργαζόμενων της, έχοντας απολύσει παραπάνω από 100 μετά το κύμα διαδηλώσεων για φερόμενη εκλογική νοθεία. Πολλοί από αυτούς ήταν κατά της συμμετοχής του BTRC εκπροσωπώντας τη Λευκορωσία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2021, με το επιχείρημα ότι η EBU θα έκανε πολιτική δήλωση εάν υποστήριζε το BTRC λέγοντας ουσιαστικά και σιωπηλά, ότι η δημοκρατία δεν είναι σημαντική, καταπατώντας βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ελευθερία του λόγου.

Στις 28 Μαΐου 2021, η EBU ανέστειλε τη συμμετοχή του BTRC λόγω ιδιαίτερης ανησυχίας από τη μετάδοση συνεντεύξεων που προφανώς έγιναν υπό πίεση όπως του Ρομάν Προτάσεβιτς. Το BTRC έλαβε δυο εβδομάδες προθεσμία για να απαντήσει για την αναστολή, χωρίς να το κάνει και η οποία τέθηκε σε ισχύ μετά από σχεδόν ένα μήνα (1η Ιουλίου). Αν και οι αρχικές αναφορές έλεγαν για τριετή αναστολή, τον Απρίλιο του 2024 η EBU έβγαλε ανακοίνωση για επ' αόριστον αναστολή.

Και τα 3 μέλη της EBU, το Channel One Russia, το VGTRK και το Radio Dom Ostankino ελέγχονται από τη Ρωσική κυβέρνηση, η οποία στις 21 Φεβρουαρίου 2022 αναγνώρισε το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ ως ανεξάρτητα κράτη παρότι υπάρχει αμφισβήτηση καθώς είναι αναγνωρισμένα διεθνώς ως Ουκρανικά εδάφη. Το  κάλεσε την EBU να τερματίσει τη συμμετοχή των δύο εκ των τριών μελών (Channel One και VGTRK) και να εξετάσει το ενδεχόμενο αποκλεισμού της χώρας από τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2022, επικαλούμενη τη χρήση των δύο μέσων από την κυβέρνηση για την προπαγάνδα που δημιουργείται σχετικά με τον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο και τον οποίον αποκλεισμό ζήτησαν και άλλοι κρατικοί φορείς, όπως η Yle και η ERR οι οποίες δήλωσαν ότι δε θα έστελναν εκπρόσωπο. Αφού αρχικά δήλωσε ότι τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ουκρανία θα επιτραπεί να διαγωνιστούν, η EBU ανακοίνωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2022 την απαγόρευση της συμμετοχής της Ρωσίας στον Διαγωνισμό.

Και οι 3 φορείς ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από την EBU την επόμενη μέρα, επικαλούμενοι την αυξημένη πολιτικοποίηση της ένωσης δηλώνοντας ότι ήταν ενήμερη για τις εξελίξεις, χωρίς όμως να την ενημερώσουν και επίσημα. Την 1η Μαρτίου, η EBU ανακοίνωσε ότι είχε αναστείλει τα Ρωσικά μέλη της από τις δομές διακυβέρνησής της. Στις 26 Μαΐου, η EBU έθεσε σε ισχύ την επ' αόριστον αναστολή των ρωσικών μελών της.

Το 2023, μια εκτεταμένη έρευνα του δικτύου ερευνητικής δημοσιογραφίας της EBU αποκάλυψε στοιχεία μιας πρωτοβουλίας υπό την αιγίδα του Κρεμλίνου για τη μεταφορά παιδιών από την κατεστραμμένη από τον πόλεμο Ουκρανία στη Ρωσία, ένα έγκλημα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

### Το Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision
Ο πόλεμος της Γάζας οδήγησε σε εκκλήσεις προς την EBU να αποκλείσει το Ισραήλ και τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό του φορέα από το διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision, και διαδηλώσεις κατά της συμμετοχής πραγματοποιήθηκαν το 2024 και το 2025.

## Μέλη
thumb|351x351px|Ο χάρτης με τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς ως ενεργά μέλη της EBU χρωματισμένα με πράσινο σε χρονική σειρά από το 1950.

Ο κατάλογος των ενεργών μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Ιούνιο του 2024) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 75 ραδιοτηλεοπτικούς φορείς από 56 χώρες.

### Ενεργά μέλη
#### Οι πέντε μεγαλύτεροι χρηματοοικονομικοί συντελεστές
* Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς όπως: η ARD και το ZDF (Γερμανία), το BBC (Ηνωμένο Βασίλειο), η France Télévisions (Γαλλία), η RAI (Ιταλία) και η RTVE (Ισπανία), που αποτελούν πλήρη μέλη της EBU, είναι οι Κύριοι χρηματοδότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, στον οποίο συμμετέχουν απευθείας με αυτόματη πρόκριση στον μεγάλο τελικό του Σαββάτου, μαζί με την νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονιάς, και όπου συνήθως οι χώρες που συμμετέχουν συνολικά είναι 25 (αν παράδειγμα νικήτρια χώρα δεν είναι κάποια από αυτές και είναι κάποια άλλη όπως παράδειγμα η Αυστρία ή η Σουηδία, οι χώρες που συμμετέχουν συνολικά είναι 26, ενώ σε επετειακές εκδόσεις, όπως αυτήν του 2015, μπορεί να είναι και 27, επειδή η Αυστραλία ήταν επίσημη καλεσμένη).
* Οι συγκεκριμένοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς των συγκεκριμένων χωρών έχουν φιλοξενήσει και διαγωνισμούς της Eurovision, άλλων χωρών οι οποίοι δεν μπορούσαν να φιλοξενήσουν κυρίως για οικονομικούς λόγους (παράδειγμα το Ηνωμένο Βασίλειο φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2023 προς όφελος της Ουκρανίας, η οποία δεν μπορούσε να φιλοξένησει ως νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονίας, λόγω πολέμου).
* Το ARD και η ZDF της Γερμανίας, συνεισφέρουν οικονομικά περισσότερο από κάθε άλλη χώρα στο Δίκτυο της Eurovision, προκειμένου να διατηρηθούν όλοι οι διαγωνισμοί του Δικτύου (Ενήλικη Eurovision, Παιδική Eurovision, Διαγωνισμός Χορού Eurovision, Μουσικά Σύνολα Eurovision και πολλοί άλλοι).

#### Χώρες-μέλη, που ανήκουν γεωγραφικά εξ ολοκλήρου στην [[Ευρώπη]]
Σημαντικοί Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς είναι κυρίως από χώρες του πρώην Δυτικού Μπλοκ, οι οποίες συνεισφέρουν κατά κάποιον τρόπο οικονομικά το Δίκτυο της Eurovision, όπως: το RTS (Ελβετία), το SVT (Σουηδία), η ORF (Αυστρία), οι RTBF και VRT (Βέλγιο), η RTP (Πορτογαλία), το RTL (Λουξεμβούργο), το AVROTROS (Ολλανδία), η ΕΡΤ (Ελλάδα), η DR (Δανία), το NRK (Νορβηγία) και η YLE (Φινλανδία), που είναι χώρες που έχουν κερδίσει τουλάχιστον μία φορά τον Διαγωνισμό, αλλά και επενδύουν σημαντικά στο project του Διαγωνισμού, ενώ μεταδίδουν και τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά τα Μουσικά Σύνολα Eurovision.

#### Διηπειρωτικές χώρες-μέλη ([[Ευρώπη]]-[[Ασία]])
* Οι συγκεκριμένες χώρες, που αποτελούν πλήρη μέλη της EBU, ανήκουν γεωγραφικά κατά το ήμισυ και στην Ευρώπη και στην Ασία (όπως η Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν) ή εξ ολοκλήρου στην Ασία (όπως η Κύπρος και η Αρμενία, που πολιτικά και πολιτισμικά θεωρούνται Ευρωπαϊκές χώρες). Το Ισραήλ, ανήκει γεωγραφικά στην Ασία, αλλά επειδή αποτελεί απομονωμένο κράτος, από τα κράτη της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής, έχει και αυτό πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με την Ευρώπη.
* Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς όπως: το ITV (Αζερμπαϊτζάν), η GPB (Γεωργία), το ΚΑΝ (Ισραήλ) και η TRT (Τουρκία), έχουν επικριθεί πολλές φορές για ανθρώπινα δικαιώματα, για τον Πόλεμο Ισράηλ-Χαμάς και για έλλειψη σεβασμού από την EBU, ενώ κάποιοι φορείς έχουν υποστεί και οικονομικές κυρώσεις.

#### Χώρες-μέλη, που ανήκουν γεωγραφικά στην [[Αφρική]] και την [[Ασία]], και απαρτίζουν την [[Ευρύτερη Μέση Ανατολή]]
Οι συγκεκριμένες χώρες, αποτελούν πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης, αλλά δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision (με εξαίρεση το Μαρόκο, το οποίο συμμετείχε για μια και μοναδική φορά το 1980, και έκτοτε δεν ξανασυμμετείχε ποτέ ξανά), είτε σε άλλα προγράμματα της EBU.

### Μέλη σε αναστολή

### Παλαιότερα ενεργά μέλη

### Κράτη που δεν υφίστανται πλέον

### Συνεργαζόμενα μέλη
thumb|351px|Ο χάρτης των χωρών ως συνεργαζόμενα μέλη της EBU.

Οποιοσδήποτε όμιλος ή οργανισμός από ένα κράτος-μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών, που παρέχει υπηρεσίες εκτός Ευρώπης, μπορεί να υποβάλλει αίτηση ένταξης στην EBU ως συνεργαζόμενο μέλος.

Οποιασδήποτε φορέας όντας συνεργαζόμενο μέλος της ένωσης δεν αποκτά πρόσβαση στα προγράμματα της Eurovision με αξιοσημείωτες εξαιρέσεις της Αυστραλίας στους διαγωνισμούς τραγουδιού Eurovision, τον ενήλικο από το 2015 και τον παιδικό την περίοδο 2015-2019, του Καναδά στο διαγωνισμό νέων χορευτών το 1987 και το 1989 και του Καζακστάν στον παιδικό διαγωνισμό τραγουδιού την περίοδο 2018-2022, και οι οποίες προσκλήθηκαν ξεχωριστά.

Ο κατάλογος των συνεργαζόμενων μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Ιούνιο του 2024) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 30 φορείς - οργανισμούς από 20 χώρες.

### Παλαιότερα συνεργαζόμενα μέλη

### Εγκεκριμένοι Συνεργάτες

Τα ακόλουθα μέλη είχαν προηγουμένως την ιδιότητα Εγκεκριμένων Συμμετεχόντων.

### Χώρες και περιοχές που είχαν εκφράσει στο παρελθόν ή πρόσφατα την ένταξη τους

### Κράτος-μέλος που παραβιάζει ρητά διεθνείς κανόνες

## Λογότυπα

## Δείτε Επίσης
*Διαγωνισμός Χορού Eurovision
*Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
*Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision
*Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
*Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης

Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση