open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δημήτρης Γιαννουκάκης

Ο **Δημήτρης Γιαννουκάκης** (1899–1974) ήταν Έλληνας χρονογράφος, συγγραφέας και μεταφραστής. Ασχολήθηκε επίσης με τη συγγραφή θεατρικών έργων και τη δημοσιογραφία.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1899 στην Αθήνα και ήταν γιος του επίσης θεατρικού συγγραφέα Μιχαήλ Γιαννουκάκη. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από τη δεκαετία του 1930 άρχισε να συνεργάζεται με εφημερίδες της Αθήνας ως χρονογράφος, σχολιογράφος σατιρικού περιεχομένου, ενώ δημοσίευε και ποιήματά του. Έγραψε περίπου 240 έργα, εκ των οποίων 60 μυθιστορήματα τα οποία δημοσίευσε στις εφημερίδες με τις οποίες συνεργαζόταν. Όταν ήταν 21 ετών, το 1920, έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο με τίτλο *Ζητείται δεσποινίς*, και έκτοτε έγραψε πολλά έργα, ενώ υπήρξε και μεταφραστής έργων των Σαίξπηρ, Μολιέρου και Ροστάν στα ελληνικά. Επίσης μετέφρασε ελληνικά ποιήματα στα γαλλικά. Η μεγάλη ποσότητα των έργων που δημιούργησε είχε ως αποτέλεσμα τη χαμηλότερη ποιότητα τους, ωστόσο αυτό δεν κατέστη αρκετό για να του στερήσει τις επιτυχίες. Η ευρηματικότητα των κειμένων του, αλλά και η έλξη τους προς το κοινό, τον έκαναν κυρίαρχο στη σκηνή του ελαφρού θεάτρου για αρκετά χρόνια. Επίσης συνέβαλε στη διαμόρφωση της νεοελληνικής θεατρικής τεχνικής και γλώσσας. Μιλούσε τρεις ξένες γλώσσες, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά, ενώ κατείχε θέσεις στο συμβούλιο της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1974 στην Αθήνα και τάφηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

## Παραστασιογραφία
Ελληνικές θεατρικές παραστάσεις που βασίστηκαν σε έργα του Δ. Γιαννουκάκη. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δημήτρης Γιαννουκάκης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Τζέσυ Παπουτσή

Η **Τζέσυ (Γεσθημανή) Παπουτσή** (Αθήνα, 11 Δεκεμβρίου 1950 - 1 Ιουλίου 2018) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Έγινε για πρώτη φορά γνωστή από την θεατρική παράσταση Βάτραχοι του Αριστοφάνη που ανέβηκε το 1973 στο Εθνικό Θέατρο. Μία από τις σημαντικότερες συνεργασίες της, ήταν αυτή με το Εθνικό Θέατρο, στο οποίο μάλιστα εργάστηκε για 20 χρόνια.

## Βιογραφία
Η Τζέσυ Παπουτσή γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1950 στην Αθήνα από τον Ευάγγελο και την Ξανθούλα Παπουτσή. Σπούδασε υποκριτική. Από τον Ιούνιο του 2008 ήταν παντρεμένη με το συνάδελφό της και στιχουργό Γιάννη Μανιό, με τον οποίο γνωρίζονταν από το 1995. Υπήρξε παντρεμένη και με τον επίσης ηθοποιό Θάνο Καληώρα (1979 - 1989) με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον σκηνοθέτη Γιώργο Καληώρα.

Απεβίωσε την 1η Ιουλίου του 2018 από όγκο στον εγκέφαλο, σε ηλικία 67 ετών, μετά από 62 ημέρες νοσηλείας στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γιώργος Γεννηματάς» Κηδεύτηκε στο Τρίτο Νεκροταφείο Αθηνών σε οικογενειακό τάφο.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κολούζουνι

Το **Κολούζουνι** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.

## Δημογραφία

### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

### Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου
Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Πάνθεον του Κομιτάς

Το **Πάνθεον του Κομίτας** είναι νεκροταφείο και πάρκο που βρίσκεται στο Γερεβάν, την πρωτεύουσα της Αρμενίας. Σε αυτό βρίσκονται θαμμένα αρκετά επιφανή πρόσωπα της νεότερης και σύγχρονης αρμενικής Ιστορίας. 

## Περιγραφή
Συστάθηκε το 1936 στην περιοχή Σενγκαβίτ, μετά τη διάλυση του προηγούμενου νεκροταφείου Μλερ και του αντίστοιχου παρεκκλησίου. Έλαβε την ονομασία του προς τιμήν του σημαντικού ιερέα και θεμελιωτή της αρμενικής μουσικής Σολομών Σολομωνιάν, γνωστού ως Κομιτάς (1869-1935), ο οποίος θάφτηκε εκεί. 

Ο χώρος περιλαμβάνει 60 τάφους, στους οποίους συγκαταλέγονται και εκείνοι προσωπικοτήτων όπως ο συνθέτης Αράμ Χατσατουριάν, ο σκηνοθέτης Σεργκέι Παρατζάνωφ, ο λογοτέχνης Χνκο Απέρ, η ποιήτρια και ακτιβίστρια Σίλβα Καπουτικιάν, η τραγουδίστρια Γκοάρ Γκασπαριάν κ.ά. Το 2005 πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες εργασίες ανακατασκευής στον χώρο.

## Εικόνες

Αρχείο:Komitas Grave, Komitas Pantheon, Yerevan 01.jpg|Το ταφικό μνημείο του ιερέα και μουσικού Κομίτας.
Αρχείο:Sergei Parajanov's tombstone at Komitas Pantheon.jpg|Ο τάφος του Σεργκέι Παρατζάνωφ.
Αρχείο:William Saroyan Memorial.jpg|Ταφικό μνημείο του Γουίλιαμ Σαρογιάν.
Αρχείο:Komitas Pantheon, Yerevan, Silva Kaputikyan Grave (1).JPG|Ο τάφος της Σίλβα Καπουτικιάν.


## Παραπομπές

Κατηγορία:Νεκροταφεία στην Ευρώπη
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Γερεβάν
Νίτρα (ποταμός)

Ο **Νίτρα** (σλοβακ.: *Nitra*, γερμαν. *Neutra*, ουγγρ. *Nyitra*) είναι ποταμός της δυτικής Σλοβακίας, αριστερός παραπόταμος του Βαχ κοντά στη συμβολή του τελευταίου με τον Δούναβη. Ο Νίτρα έχει μήκος 197 χιλιόμετρα. Πηγάζει σε υψόμετρο 910 μέτρα στα Καρπάθια Όρη και συγκεκριμένα στα όρη Χαμηλά Φάτρα, βορείως της Πριέβιτζα, και περνά από τις πόλεις Μπόινιτσε, Τόπολτσανι, Νίτρα και Νόβε Ζάμκυ.

Η Λεκάνη απορροής του Νίτρα έχει έκταση 4.499 τ.χλμ.. Κυριότερος και μακρύτερος παραπόταμός του είναι ο Ζίταβα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Νιτρα
Μάστι (Λευκορωσία)

Το **Μάστι** (λευκορωσικά: Масты, λιθουανικά: Mastai) ή **Μόστι** (ρωσικά: Мосты́, πολωνικά: Mosty) είναι πόλη στην Περιφέρεια Χρόντνο της Λευκορωσίας. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μάστι. Σύμφωνα με στοιχεία του 2004, η πόλη είχε πληθυσμό 17.400 κατοίκων. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε στις 22 Ιουλίου 1955.

Το 1970 η πόλη είχε πληθυσμό 11.600 κατοίκων. Το 1998 ο πληθυσμός είχε αυξηθεί στις 18.500.

## Υγεία
Στην επικράτεια της πόλης υπάρχει ένα επαρχιακό νοσοκομείο και μια πολυκλινική.

## Εκπαίδευση
Στην πόλη υπάρχουν τρία γενικά σχολεία και ένα γυμνάσιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λευκορωσίας γεωγραφία-επέκταση
Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
Βιέντσεσλαβ Νόβακ

Ο **Βιέντσεσλαβ Νόβακ** (Novak Vjencelav, Σένι 1859 - Ζάγκρεμπ 1905) είναι Κροάτης συγγραφέας, από τους γονιμότερους εκπροσώπους του ρεαλισμού.

Έγραψε έργα με θέμα την φτώχεια, για την οποία επέρριπτε την ευθύνη στο κοινωνικό καθεστώς.

Έγραψε νουβέλες [Κάτω από το Νεχάι (1892), Οι τελευταίοι Στυπάντσικ (1899)], καθώς και το μυθιστόρημα *Τίτο Ντόρτσικ* (1906), όπου αποτύπωσε την ζωή των απλών ανθρώπων του Ζάγκρεμπ και της φτωχής περιοχής του Ποντγκόργιε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κροάτες συγγραφείς
Βιαλίκαγια Μπιεραστάβιτσα

Η **Βιαλίκαγια Μπιεραστάβιτσα** (λευκορωσικά: Вялікая Бераставіца, ρωσικά: Большая Берестовица, πολωνικά: Brzostowica Wielka, λιθουανικά: Vileika Berastavica, γίντις: וויאַליקייַאַ ביעראַסטאַוויצאַ) είναι πόλη στη Λευκορωσία, στην επαρχία Μπιεραστάβιτσα της περιφέρειας Χρόντνο. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Μπιεραστάβιτσα. Βρίσκεται κοντά στην πόλη του Χρόντνο. Το 2016 είχε πληθυσμό 5.545 κατοίκων.

Έχει υψόμετρο 161 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και είναι οικισμός αστικού τύπου από το 1947. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι 231778.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
Απόστολοι Πέτρος και Παύλος (Λεμεσός)

Οι **Απόστολοι Πέτρος και Παύλος** είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.

## Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με την Αγία Φύλα, στα ανατολικά με τον Κάψαλο, στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Νεκτάριο, στα νότια με την Καθολική και στα δυτικά με τον Άγιο Γεώργιο.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου παρουσιάζει αύξηση στην πορεία των χρόνων. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.





## Ναός
Ο ιερός ναός της συνοικίας είναι ο ναός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και Αγίου Αρτεμίου. Αρχικά, στον χώρο του ναού βρισκόταν ένας μικρός ναός. Η γη άνηκε στον Πέτρο Ι. Τσίρο, ο οποίος στη συνέχεια την παραχώρησε. Στην θέση του μικρού ναού ξεκίνησε να κτίζεται μεγαλύτερος το 1972. Ολοκληρώθηκε το 1974 και εγκαινιάστηκε το 1976. Ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε μερικές δεκαετίες αργότερα.

## Διάφορα
Στην ενορία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου βρίσκεται το Τσίρειο Στάδιο, κύριο ποδοσφαιρικό στάδιο της Λεμεσού.

## Χάρτης περιοχής




## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Κυριάκος Ροδουσάκης

Ο **Κυριάκος Ροδουσάκης** (1945) είναι Έλληνας διπλωμάτης. Μεταξύ άλλων διατέλεσε διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, πρέσβης της Ελλάδας στη Ρωσία, την Κύπρο και την Ιαπωνία, και διευθυντής της Διπλωματικής Ακαδημίας του Υπουργείου Εξωτερικών. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1945 στην Κίσσαμο Χανίων και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1972 εισήλθε στη Διπλωματική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών και αρχικά τοποθετήθηκε στην πρεσβεία της Τεχεράνης, στο Ιράν.Επίσης υπηρέτησε στη Νότια Αφρική, τη Γερμανία και την Ιταλία.

Από το 1984 έως το 1987 υπηρέτησε στο γραφείο του υφυπουργού Εξωτερικών Γιάννη (Ιωάννη) Καψή, και στη συνέχεια, από το 1987 μέχρι το 1989, ήταν διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Η τοποθέτησή του σε αυτή τη θέση έγινε μετά την αποπομπή του προκατόχου του, Χρήστου Μαχαιρίτσα, που είχε έρθει πολλές φορές σε σύγκρουση με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών και προσωπικά με τον υπουργό Κάρολο Παπούλια, με τον οποίο ο Ροδουσάκης είχε πολύ πιο αρμονικές σχέσεις.

Υπηρέτησε ως πρέσβης της Ελλάδας στη Μόσχα (1994-97), τη Λευκωσία (1997-2000) και το Τόκιο (2002-06). Το 2006 ανέλαβε διευθυντής της Διπλωματικής Ακαδημίας του Υπουργείου Εξωτερικών και την επόμενη χρονιά συνταξιοδοτήθηκε.
Από το 2010 μέχρι το 2014 διατέλεσε πρόεδρος του Ελληνο-Ρωσικού Συνδέσμου.

Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά και είναι έγγαμος με τη Ζαφειρία (Ζέττα) Μαρκοζάννες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Παβάο Τιγιάν

Ο **Παβάο Τιγιάν** (κροατικά: Pavao Tijan, γεννήθηκε στο Σένι το 1908, πέθανε στη Μαδρίτη το 1997) ήταν Κροάτης εγκυκλοπαιδιστής που πέρασε το δεύτερο μισό της ζωής του στην Ισπανία.

Ο Τιγιάν γεννήθηκε στο Σένι το 1908. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ, όπου και τελείωσε το πτυχίο Κροατιστικής και Σλαβιστικής το 1930. Στη συνέχεια ήταν καθηγητής ενός γυμνασίου. Έχει επιμεληθεί το *Hrvatski jezik* και ήταν μέρος του έργου της Κροατικής Εγκυκλοπαίδειας. Ήταν μέλος του Κροατικού Εκδοτικού και Βιβλιογραφικού Ινστιτούτου και να επεξεργάστηκε τη δημοσίευσή του *Književni tjednik*. Με την πτώση του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας το 1945 έφυγε από τον επερχόμενο Γιουγκοσλαβικό Παρτιζανικό στρατό λόγο των φόβων για αντίποινα. Εκείνος και μέλη της οικογένειάς του, ταξίδευσαν μέσα από την Αυστρία και εγκαταστάθηκε στη Ρώμη, όπου ο Τιγιάν παρέμεινε μέχρι το 1947. Από εκεί ταξίδεψε στη Μαδρίτη, η οποία έγινε το σπίτι του για το υπόλοιπο της ζωής του.

Το 1993, ο Τιγιάν επέστρεψε στο Ζάγκρεμπ και το Σένι για την πρώτη του επίσκεψη στην Κροατία σε 48 χρόνια. Ο Τιγιάν έγινε επίτιμος πολίτης του Σένι. Πέθανε στη Μαδρίτη το 1997. Το 2007, η Κυβέρνηση της Κροατίας είχε φέρει γραπτά έργα του στο Ζάγκρεμπ από τη Μαδρίτη.

## Δείτε επίσης
* Κροατικό Εκδοτικό και Βιβλιογραφικό Ινστιτούτο

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Francisco Javier Juez y Gálvez, *[http://hrcak.srce.hr/file/12150 Croatian Emigrants in Spain on Marko Marulić]*.

Κατηγορία:Κροάτες συγγραφείς
Νταβίντ Σβιατοσλάβιτς

Ο **Νταβίντ Σβιατοσλάβιτς**, ρωσικά: Давид Святославич (απεβ. 1123) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Μούρομ και τού Τσέρνιγοβ (1097-1123).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σβιατοσλάβ Β΄ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ & μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Κιλικίγιας (Καικιλίας).

Ο πατέρας του τον όρισε πρίγκιπα τού Περεγιασλάβ και το 1076 μετακινήθηκε στο Μούρομ, το πιο απομεμακρυσμένο πριγκιπάτο. Το 1093 έγινε πρίγκιπας τού Σμολένσκ. Κατά τον πόλεμο τού αδελφού του Ολέγκ Α΄ του Τσέρνιγοβ εναντίον των εξαδέλφων του Σβιατοπόλκ Β΄ του Κιέβου και Βλαδίμηρου Β΄ Μονομάχου, ο Νταβίντ στράφηκε εναντίον τού Ιζιασλάβ τού Μούρομ (γιού τού Βλαντίμιρ Β΄). Οι δύο αδελφοί Σβιατοσλάβιτσι κατάφεραν να ανακτήσουν το Σμολένσκ και νίκησαν τον Ιζιασλάβ στο Μούρομ, όπου και ο τελευταίος σκοτώθηκε.

Ο Νταβίντ, μερικές φορές μαζί με τον αδελφό του, αλλά συχνότερα με τον Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχο, λεηλατούσαν τις περιοχές των Κουμάνων από το 1103 ως το 1111. Μεταξύ των πολλών μαχών, η πιο αξιοσημείωτη ήταν στον ποταμό Σουτένι και τον Σαλνίτσα το 1111. Κατά την εκστρατεία αυτή κατάφεραν να καταλάβουν τις Κουμανικές πόλεις Σαρουκάν (πιστεύεται ότι βρίσκεται μεταξύ των Τσούχιβ και Ζμίιν) και Σουγκόβ. Ο Νταβίντ συνέδραμε σπουδαία τον Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχο στον πόλεμο εναντίον του πρίγκιπα τού Πολότσκ και τού πρίγκιπα τού Βολίν το 1115-18· ταυτόχρονα οι γιοί τους συνέχισαν να επιδράμουν τη χώρα των Κουμάνων.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Φεντόσια (Θεοδοσία) και είχε τέκνα:
* Βλαντίμιρ.
* Ιζιασλάβ Γ΄ 1115-1162, πρίγκιπας των Τσέρνιγοβ, Κιέβου.
* Βσέβολοντ.
* Ροστισλάβ.
* Σβιατοσλάβ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dimnik, Martin (December 1992), "Sviatoslav and the Eparchy of Chernigov", Canadian Slavonic Papers, 34. (4): 373–390

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Σβιατοσλάβ Ολεγκόβιτς

Ο **Σβιατοσλάβ Ολεγκόβιτς**, ρωσικά: Святослав Ольгович (απεβ. 14 Φεβρουαρίου 1164) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ-Σεβέρσκι (1139), τού Μπέλγκοροντ Κιέβσκι (1141-54) και τού Τσέρνιγοβ (1154-64).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ολέγκ Α΄ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ και μίας κόρης τού Ασαντούκ χαν των Κουμάνων.

Όταν απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Βσέβολοντ Β΄ μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου, ο Σβιατοσλάβ και ο αδελφός του Ιγκόρ Β΄ εκδιώχθηκαν από το Κίεβο από τον Ιζιασλάβ Β΄ (γιο τού 2ου εξαδέλφου τους). Ο Ιγκόρ Β΄ συνελήφθη και τελικά σκοτώθηκε  το 1147, ενώ ο Σβιατοσλάβ απέδρασε. Διέφυγε στο Τσέρνιγοβ, αλλά διατάχθηκε να παραιτηθεί από το Νόβγκοροντ-Σεβέρσκι, που ήταν πρίγκιπας και να το παραδώσει στα εξαδέλφια του, τους αδελφούς Ιζιασλάβ Γ΄ και Βλαντίμιρ Νταβίντοβιτς. Με τη βοήθεια τού συμμάχου του Γιούρι Α΄ του *μακρόχειρος* (dolgoruki) και τού πεθερού του Αγιόρα χαν, ο Σβιατοσλάβος ξεκίνησε πόλεμο εναντίον των δύο εξαδέλφων του, όμως αναγκάστηκε να διαφύγει στο Κάρατσεβ. Εκεί στις 16 Ιανουαρίου 1147 νίκησε τελικά τους αδελφούς Νταβίντοβιτς.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1108 την Αγιόροβνα, κόρη τού Αγιόρα χαν των Κουμάνων και είχε τέκνα:
* Ολέγκ.
* μία κόρη.

Το 1136 ο Σβιατοσλάβ έκανε δεύτερο γάμο με μία γυναίκα από το Νόβγκοροντ και είχε τέκνο:
* Ιγκόρ πρίγκιπας τού Πούτιβλβ, Νόβγκοροντ-Σεβέρσκ, Τσέρνιγοβ. Είναι ο περίφημος πρωταγωνιστής της *Διήγησης της εκστρατείας τού Ιγκόρ*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dimnik, Martin. The Dynasty of Chernigov, 1146-1246, 2000

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ιζιασλάβ Γ΄ του Κιέβου

Ο **Ιζιασλάβ Γ΄ Νταβίντοβιτς**, ρωσικά: Изяслав III Давидович (1115; - 1162) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Τσέρνιγοβ (1152-54, 55-57) και μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1154-55, 57-58, 62).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Νταβίντ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ και της Φεντόσια (Θεοδοσίας).

Έγινε πρίγκιπας τού Τσέρνιγοβ (1152-54, 55-57) και μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1154-55, 57-58, 62).

## Πηγές
* The Russian Primary Chronicle: Laurentian Text (Translated and edited by Samuel Hazzard Cross and Olgerd P. Sherbowitz-Wetzor) (1953). Medieval Academy of America. ISBN 978-0-915651-32-0.
* "The Narrative, Passion, and Encomium of Boris and Gleb" In Kantor, Marvin (1983). Medieval Slavic Lives of Saints and Princes. University of Michigan. ISBN 0-930042-44-1.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ιγκόρ Β΄ του Κιέβου

Ο **Ιγκόρ Β΄ Ολεγκόβιτς**. ρωσικά: Игорь II Ольгович (απεβ. 19 Σεπτεμβρίου 1147) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Τσέρνιγοβ και μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1146).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ολέγκ Α΄ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ.

Διαδέχθηκε τον αδελφό του Βσέβολοντ Β΄ του Κιέβου. Αν και ο αδελφός του είχε αποσπάσει υποσχέσεις από τους υποτελείς του στο Κίεβο, ότι θα είναι πιστοί στον Ιγκόρ Β΄, αυτός δεν ήταν δημοφιλής και συνάντησε αντίσταση κατά τη διαδοχή. Οι χρονικογράφοι τον κατηγορούν ότι ήταν ανέντιμος, άπληστος, μηχανορράφος και βίαιος: δύο εβδομάδες μετά οι κάτοικοι τού Κιέβου κάλεσαν τον γιο τού 2ου εξαδέλφου του Ιζιασλάβ Β΄ να γίνει πρίγκιπάς τους. Ο Ιζιασλάβ Β΄ επιτέθηκε στον Ιγκόρ Β΄ και τον αδελφό του Σβιατοσλάβ  και τους νίκησε.

## Πηγές
* Dimnik, Martin. The Dynasty of Chernigov, 1146-1246, 2003


Κατηγορία:Ρουρικίδες
Λιεσέβιτσι

Το **Λιεσέβιτσι** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.

## Δημογραφία

### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

### Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου
Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Ιγκόρ Σβιατοσλάβιτς

Ο **Ιγκόρ Σβιατοσλάβιτς**, ρωσικά: Игорь Святославич (3/10 Απριλίου 1151 - άνοιξη τού 1201) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Πουτίβλ (1164-80), Νόβγκοροντ-Σεβέρσκ (1180-98) και τού Τσέρνιγοβ (1198-1101/2). Είναι ο ήρωας της *Διήγησης της εκστρατείας τού Ιγκόρ*.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σβιατοσλάβ πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ-Σεβέρσκ, Τσέρνιγοβ και της Αγιόροβνας, κόρης τού Αγιόρα χαν των Κουμάνων. Βαπτίστηκε Γιούρι.

Οι χρονικογράφοι αναφέρουν ότι είχε αξιοζήλευτα επιτυχή στρατιωτική σταδιοδρομία: οδήγησε πολλές εκστρατείες εναντίον των Κουμάνων, στις οποίες ηττήθηκε μόνο μία φορά. Αυτή ήταν στον ποταμό Καγιάλα (δεν έχει εξακριβωθεί η θέση του) και τον έκανε αθάνατο με το λογοτεχνικό έργο *Η διήγηση της εκστρατείας του Ιγκόρ*, τού πιο διάσημου έπους της Ρωσίας:

 "Ας ξεκινήσουμε αδελφοί την αφήγηση από τους 
 χρόνους τού Βλαντίμιρ ως τον σημερινό Ιγκόρ,
 που ενίσχυσε τον νου του με θάρρος,
 που έδωσε στην καρδιά του αντοχή
 και έτσι διαποτισμένος με πολεμικό πνεύμα
 οδήγησε τον γενναίο στρατό του κατά των
 Κουμάνων, για την άμυνα της Ρωσικής γης.

Όταν ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ-Σερεβίνσκι (στη σημερινή Ουκρανία), η πόλη του ήταν η δεύτερη σε ισχύ στη χώρα του Τσέρνιχιβ. Ορισμένοι ερευνητές, βασισμένοι σε αρχαιολογικά ευρήματα, προτείνουν τον Ιγκόρ ως κτήτορα του καθεδρικού ναού του Σωτήρος στη μονή της Μεταμορφώσεως έξω από την πόλη. Επίσης προτάθηκε ως ο ιδρυτής τού λίθινου ναού στο Πουτίβλ.

Από τα υπάρχοντα στοιχεία η διακυβέρνησή του στο Τσέρνιχιβ ήταν ομαλή. Συνέχισε το χρονικό της οικογένειας, που ο πατέρας και ο αδελφός του είχαν αναθέσει τη συγγραφή.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1170 την Ευφροσύνη (;), κόρη τού Γιαροσλάβ τού *νουνεχούς* πρίγκιπα της Γαλικίας (γιου του 3ου εξαδέλφου του) και είχε τέκνα:
* Βλαντίμιρ Γ΄ 1170-1211, πρίγκιπας τού Πουτίβλ & της Γαλικίας.
* (κόρη) Ιγκόρεβνα π. 1172-μετά το 1196, παντρεύτηκε τον Νταβίντ Ολεγκόβιτς.
* Σβιατοσλάβ Γ΄ 1176-1211, πρίγκιπας τού Περεμίσλ.
* Ρόμαν Β΄ 1178-121, πρίγκιπας τού Ζβενίγκοροντ & της Γαλικίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dimnik, Martin: The Dynasty of Chernigov - 1146-1246; Cambridge University Press, 2003, Cambridge; ISBN 978-0-521-03981-9.
* Jellinek, George: History through the Opera Glass: From the Rise of Caesar to the Fall of Napoleon; Proscenium Publishers Inc., 2000, New York; ISBN 0-87910-284-5.
* Vernadsky, George: Kievan Russia; Yale University Press, 1948, New Haven and London; ISBN 0-300-01647-6.
* Zenkovsky, Serge A.: Medieval Russia’s Epics, Chronicles and Tales; Penguin Group, 1974; ISBN 978-0-452-01086-4.
* Dimnik, Martin. Battle of Kayala River (1185).The Encyclopedia of War 2011
* Anatoly Vorony. In Search of the River Kayala. Day, Kiev. 12 December, 2000
* Alexander IlYIN. SECRET OF THE BATTLE ON THE KAYALA RIVER. «VREMYA», Tuesday March 13 2001

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Βλαντίμιρ Γ΄ Ιγκόρεβιτς

Ο **Βλαντίμιρ Γ΄ Ιγκόρεβιτς**, ρωσικά: Владимир III Игоревич (8 Οκτωβρίου 1170 - 1211 ή αργότερα) από τον Οίκο ων Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Πουτίβλ (1180-1211) και της Γαλικίας (1206-08, 10-11).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιγκόρ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ (ήρωα του έπους *Διήγηση της εκστρατείας τού Ιγκόρ*) και της Ευφροσύνης (;) των Ρουρικιδών, κόρης τού Γιαροσλάβ τού *νουνεχούς* πρίγκιπα της Γαλικίας.

Ήταν μαζί με τον πατέρα του κατά την εκστρατεία εναντίον των Κουμάνων το 1185 και απαθανατίστηκε στο έπος *Διήγηση της εκστρατείας τού Ιγκόρ*. Συμμετείχε στην πρώτη επίθεση μαζί με τον Σβιατοσλάβ Ολεγκόβιτς τού Ρυλσκ και νίκησε τις δυνάμεις των Κουμάνων. Στη δεύτερη όμως επίθεση αιχμαλωτίστηκε από τους Γκζακ και Κοντσάκ χάνους. Η *Διήγηση* περιγράφει πως, όταν ο Ιγκόρ δραπέτευσε από την αιχμαλωσία, οι δύο χάνοι σκεπτόταν να σκοτώσουν τον Βλαντίμιρ ή να τον παντρέψουν με μία κόρη των Κουμάνων:
 Είπε ο Γκζακ στον Κοντσάκ:
 *αν το γεράκι (ο Ιγκόρ) πέταξε στη φωλιά του,
 ας σκοτώσουμε το γερακόπουλο 
 με τα επίχρυσα βέλη μας".

 Είπε ο Κοντσάκ στον Γκζάκ:
 "αν το γεράκι πέταξε στη φωλιά του,
 ας δεσμεύσουμε το γερακόπουλο
 με μία όμορφη κόρη".

 Είπε ο Γκζακ στον Κοντσάκ:
 "Αν τον δεσμεύσουμε με μία όμορφη κόρη,
 δεν θα έχουμε το γερακόπουλο,
 ούτε την όμορφη κόρη,
 και τα πουλιά που θα κάνουν, θα μας
 χτυπήσουν στο πεδίο των Κουμάνων".

Η *Διήγηση'' τελειώνει με τον Βλαντίμιρ ακόμη αιχμάλωτο των Κουμάνων. Το φθινόπωρο τού 1188 επέστρεψε σπίτι με την Σβομπόντα, κόρη τού Κοντσάκ χαν. Σύντομα ο Ρούρικ Ροστισλάβιτς οργάνωσε εκδηλώσεις για τον εορτασμό του γάμου του Βλαδίμιρου με τη Σβόμποντα, που τις παρακολούθησε η υπόλοιπη οικογένεια αυτού.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1188 με τη Σβόμποντα, κόρη τού Κοντσάκ χαν των Κουμάνων και είχε τέκνα:
* Ιζιασλάβ 1188 ή αργότερα-1255 ή αργότερα, πρίγκιπας τού Πουτίβλ.
* Βσέβολοντ μετά το 1188-1210 ή αργότερα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Benda, Kálmán (General Editor): Magyarország történeti kronológiája - I. kötet: A kezdetektől 1526-ig /A Historical Chronology of Hungary - Volume I: From the Beginnings to 1526/; Akadémiai Kiadó, 1981, Budapest; ISBN 963-05-2661-1 (the part of the book which describes the events of the period from 1197 to 1309 was written by László Solymosi).
* Dimnik, Martin: The Dynasty of Chernigov - 1146-1246; Cambridge University Press, 2003, Cambridge; ISBN 978-0521-03981-9.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ρόμαν Β΄ Ιγκόρεβιτς

Ο **Ρόμαν Β΄ Ιγκόρεβιτς**, ρωσικά: Роман ΙΙ Ігорович (1177/9 - Σεπτέμβριος 1211) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Ζβενίγκοροντ (1206-08, 10-11) και της Γαλικίας (1208, 08-09).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιγκόρ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ (ήρωα της *Διήγησης της εκστρατείας τού Ιγκόρ*) και της Ευφροσύνης (;), κόρης τού Γιαροσλάβ τού *νουνεχούς* πρίγκιπα της Γαλικίας.

Αδελφοί του ήταν ο Βλαντίμιρ Γ΄ πρίγκιπας τού Πουτίβλ & της Γαλικίας και ο Σβιατοσλάβ Β΄ πρίγκιπας τού Περεμίσλ & τού Βολοντιμίρ-Βολίνσκι.

Έγινε πρίγκιπας του Ζβενίγκοροντ (1206-08, 10-11) και της Γαλικίας (1208, 08-09). Απεβίωσε 33 ετών.

## Πηγές
* Benda, Kálmán (General Editor): Magyarország történeti kronológiája - A kezdetektől 1526-ig /A Historical Chronology of Hungary - From the Beginnings to 1526/; Akadémiai Kiadó, 1981, Budapest; ISBN 963-05-2661-1 (the part of the book which describes the events of the period from 1197 to 1309 was written by László Solymosi).
* Dimnik, Martin: The Dynasty of Chernigov - 1146-1246; Cambridge University Press, 2003, Cambridge; ISBN 978-0-521-03981-9.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Πουργκάζ

Ο **Πουργκάζ** ή **Ινιάζορ Πουργκάζ** (έρζυα: Пургаз (Инязор Пургаз), ρωσικά: Пургас, *Purgas*) ήταν ηγέτης των Έρζυα στο πρώτο μισό του 13ου αιώνα. Ήταν  Μεγάλος Δούκας (*ινιάζορ*) του Ερζιανικού Πριγκιπάτου του Πουργκάζ. Ήταν σύμμαχος της Βουλγαρίας του Βόλγα, και αντιστάθηκε στην επέκταση της Ρωσίας του Σούζνταλ στην περιοχή. Αργότερα, έγινε σύμβολο της Ερζιανικής ανεξαρτησίας και θρυλικό άτομο.

## Ζωή
Το όνομα Πουργκάζ αναφέρθηκε στα ρωσικά χρονικά αρκετές φορές. Τον Ιανουάριο του 1229 ο στρατός απώθησε μια επιδρομή των ρώσων πριγκίπων Γιαροσλάβ Βσεβολόντοβιτς, Βασίλι Κονσταντίνοβιτς και Βσεβολόντ Κονσταντίνοβιτς. Στη συνέχεια, ο Πουργκάζ νίκησε τον πρίγκιπα των Μόκσα, τον Πουρές. Τον Απρίλιο του 1229 προσπάθησε να ανακτήσει το Νίζνι Νόβγκοροντ από τους Ρώσους, το οποίο παλαιότερα ήταν ο οικισμός των Έρζυα Ομπράν Ος. Τα στρατεύματά έκαψαν τον οικισμό, αλλά η ακρόπολη παρέμεινε ασφαλής. Αρκετούς μήνες αργότερα νικήθηκε από τον Πουρές. Είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια της βασίλειας του Πουργκάζ Ρώσοι αγρότες κατέφυγαν στο πριγκιπάτο του.

Το καλοκαίρι του 1237 αντιστάθηκε με επιτυχία στην προέλαση των Μογγόλων, αλλά το φθινόπωρο-χειμώνα του 1238-1239 νικήθηκε.

## Ύστερη αντίληψη
Από τον 13ο αιώνα, ο Πουργκάζ είχε θεοποιηθεί ως  μυθικός ήρωας και άρχισε να αποκαλείται Βασιλιάς της Μορδοβίας. Στους επόμενους αιώνες, ο Πουργκάζ συνέχισε να θεωρείται ως ήρωας των Έρζυα.

## Δείτε επίσης
* Γλώσσα Έρζυα
* Μορδβίνοι

Κατηγορία:Μορδβίνοι
Κάψαλος

Ο **Κάψαλος** είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.

## Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με την Αγία Φύλα, στα δυτικά με τη συνοικία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, στα νότια με τον Άγιο Νεκτάριο, στα ανατολικά με τα Κοντοβάθκια (Δήμος Μέσα Γειτονιάς) και στα βορειοανατολικά με την Πάνθεα (Δήμος Μέσα Γειτονιάς).

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του Καψάλου παρουσιάζει αύξηση στην πορεία των χρόνων. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Καψάλου, όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.





## Χάρτης περιοχής




## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Αμασία (ήπειρος)

Η **Αμασία** είναι μια πιθανή, μελλοντική υπερήπειρος η οποία θα μπορούσε να προέλθει από τη συγχώνευση της Ασίας με τη Βόρεια Αμερική. Η πρόβλεψη αυτή στηρίζεται κυρίως στο γεγονός ότι η Πλάκα του Ειρηνικού βυθίζεται ήδη κάτω από την Ευρασία και τη Βόρεια Αμερική, μια διαδικασία η οποία, εάν συνεχιστεί, τελικά θα προκαλέσει το κλείσιμο του Ειρηνικού. 
Παράλληλα, λόγω της μεσοωκεάνιας ράχης του Ατλαντικού Ωκεανού, η Βόρεια Αμερική θα πρέπει να ωθηθεί προς τα δυτικά. Έτσι, ο Ατλαντικός κάποια στιγμή στο μέλλον θα είναι μεγαλύτερος από τον Ειρηνικό. Στη Σιβηρία, το όριο μεταξύ της Ευρασιατικής και της Βορειοαμερικανικής Πλάκας είναι σταθερό εδώ και εκατομμύρια χρόνια. 

Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων θα μπορούσε να οδηγήσει στην ένωση της Βόρειας Αμερικής με την Ασία, σχηματίζοντας έτσι μια υπερήπειρο. Μια μελέτη το Φεβρουάριο του 2012 προβλέπει ότι η Αμασία θα σχηματιστεί πάνω από το Βόρειο Πόλο, σε περίπου 50 με 200 εκατομμύρια χρόνια.

## Εναλλακτικά σενάρια
Ο παλαιογεωλόγος Ρόναλντ Μπλέικι περιέγραψε τα επόμενα 15 έως 100 εκατομμύρια χρόνια τεκτονικής ανάπτυξης ως αρκετά σταθερά και προβλέψιμα, αλλά δεν θα σχηματιστεί υπερήπειρος σε αυτό το χρονικό πλαίσιο. Πέρα από αυτό, προειδοποιεί ότι το γεωλογικό αρχείο είναι γεμάτο από απροσδόκητες αλλαγές στην τεκτονική δραστηριότητα που καθιστά περαιτέρω προβλέψεις "πολύ, πολύ θεωρητικές". Εκτός από την Αμασία, δύο άλλες υποθετικές υπερήπειροι &#x2014;η Ύστατη Παγγαία του Κρίστοφερ Σκότιζ και η Νέα Παγγαία του Ρόι Λίβερμορ&#x2014;απεικονίστηκαν σε ένα άρθρο του *New Scientist* τον Οκτώβριο του 2007.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Νιλντ, Τεντ, *Supercontinent: Ten Billion Years in the Life of Our Planet*, Harvard University Press, 2009, 

Κατηγορία:Γεωλογικές διεργασίες
Κατηγορία:Τεκτονικές πλάκες
Κατηγορία:Θεωρητικές ήπειροι
Ράνγελ Ρανγέλοφ

Ο **Ράνγελ Ρανγέλοφ** (βουλγαρικά: Рангел Рангелов), γεννημένος στις 13 Φεβρουαρίου 1937 στη Πλόβντιβ, είναι Βούλγαρος παλαίμαχος πρωταθλητής της αντισφαίρισης και ποδοσφαιριστής. Γνωστός με το παρατσούκλι Μπάτε Ρέινιο (Бате Реньо).

Ξεκίνησε τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και τη Λοκομοτίβ Πλόβντιβ κι αργότερα την Μπότεφ Πλόβντιφ παίζοντας ποδόσφαιρο αλλά ταυτόχρονα και αντισφαίριση. Στο ποδόσφαιρο έπαιξε σε δύο τελικούς κυπέλλου Βουλγαρίας το 1956 με τη Μπότεφ και το 1960 με τη Λοκομοτίβ χάνοντας και τους δύο. Ήταν διεθνής με την εθνική νέων της Βουλγαρίας. Μετά από έναν τραυματισμό στον αστράγαλο το 1963 εγκατέλειψε οριστικά το ποδόσφαιρο.

Στην αντισφαίριση ήταν πρωταθλητής εφήβων το 1954 και το 1955, Νο 1 στη χώρα το 1964, 1965 και το 1966. Με το τέλος της καριέρας του μαζί με τον αδελφό του Ζντράβκο Ρανγέλοφ ανέλαβαν την ακαδημία αντισφαίρισης της Λοκομοτίβ και από το 1970 έως το 1990 προπονούσε την ακαδημία της Λέφσκι και της Σπάρτακ Σόφιας κερδίζοντας με τους αθλητές του 340 τίτλους. 

Στο κύπελλο Ντέιβις έχει αγωνιστεί για τη Βουλγαρία το 1964 κι το 1967 με ρεκόρ 3 νίκες και 5 ήττες, έχει επίσης αγωνιστεί σε βαλκανικά κύπελλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βούλγαροι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Βούλγαροι προπονητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΦΚ Μπότεφ Πλόβντιφ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Πλόβντιβ
Γιαροσλάβ Β΄ Βσεβολόντοβιτς

O **Γιαροσλάβ Β΄ Βσεβολόντοβιτς**, ρωσικά: Ярослав II Всеволодович (1139 - 1198) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Ροπέσκ (π. 1146-66), τού Σταρόμπουντ (1166-76) και τού Τσέρνιγοβ (1176-98).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βσέβολοντ Β΄ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ & μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Μαρίας των Ρουρικιδών, κόρης τού Μστισλάβ Α΄ του Κιέβου.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1146 και μάλλον έγινε πρίγκιπας τού Ροπέσκ (πόλης νοτιοδυτικά τού Σταρόντουμπ, επί του Ίρπα, παραποτάμου τού Σνοβ). Το 1158 ο εξάδελφός του Ιζιασλάβ Γ΄ του Κιέβου εκτοπίστηκε από τον Γιαροσλάβ τον *νουνεχή* πρίγκιπα της Γαλικίας· όταν η σύζυγος τού εκτοπισθέντος ήρθε στο Ροπέσκ, ο Γιαροσλάβ Β΄ τη δέχθηκε με κάθε ευγένεια, αν και ο Ιζιασλάβ Γ΄ είχε κηρύξει τον πόλεμο στους απογόνους τού Ολέγκ Α΄ (πατέρα τού Βσέβολοντ Β΄).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 1171 την Ειρήνη και είχε τέκνα:
* Ροστισλάβ 1171-1223, πρίγκιπας τού Σνοβσκ.
* Γιαροπόλκ Γ΄ μετά το 1174-μεταξύ 1212-23, πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ.

## Πηγές
* Dimnik, Martin: The Dynasty of Chernigov - 1146-1246; Cambridge University Press, 2003, Cambridge; ISBN 978-0-521-03981-9.
* Vernadsky, George: Kievan Russia; Yale University Press, 1948, New Haven and London; ISBN 0-300-01647-6.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Ροστισλάβ Γιαροσλάβιτς

Ο **Ροστισλάβ Γιαροσλάβιτς**, ρωσικά: Ростислав Ярославич (24 Ιουνίου 1171 - μεταξύ 1212-23) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Σνοβσκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γιαροσλάβ Β΄ πρίγκιπα τού Στάροντουμπ (εγγονού τού Ολέγκ Α΄ του Τσέρνιγοβ) και της Ειρήνης.

Το 1192 ο πατέρας του τον έστειλε μαζί με τους άλλους Ολεγκόβιτσι εναντίον των Κουμάνων σε εκστρατεία με σκοπό τη λεηλασία της γης αυτών. Τη διηύθυνε ο Ιγκόρ (εξάδελφος τού Ροστισλάβ), ο ήρωας τού έπους *Διήγηση της εκστρατείας τού Ιγκόρ*. Οι Ολεγκόβιτσι προχώρησαν πολύ μέσα στη στέπα, αλλά οι νομάδες είχαν συγκεντρωθεί σε μεγάλο αριθμό και περίμεναν τους πρίγκιπες. Όταν ο πρίγκιπας Ιγκόρ είδε ότι Κουμάνοι ήταν αριθμητικά υπέρτεροι, διέταξε τα στρατεύματά του να αποχωρήσουν τη νύκτα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1186 τη Βσεσλάβα των Ρουρικιδών, κόρη τού Βσέβολοντ Γ΄ τού *πολύτεκνου* πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ-Σούζνταλ.

## Πηγές
* Dimnik, Martin: The Dynasty of Chernigov - 1146-1246; Cambridge University Press, 2003, Cambridge; ISBN 978-0-521-03981-9.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Μαστοράβα

Η **Μαστοράβα** () είναι Μορδβινικό επικό ποίημα που καταρτίζεται με βάση τη Μορδβινική μυθολογία και λαογραφία από τον Αλεξάντρ Σαρόνοφ, που δημοσιεύθηκε το 1994 στην γλώσσα Έρζυα, ενώ έχει ανακοινωθεί μια έκδοση στη γλώσσα Μόκσα.

Το ποίημα αποτελείται από πέντε μέρη, με τίτλο "Το Σύμπαν", "Αρχαιότητα", "Εποχή του Βασιλιά Τιούστια", "Η Ηρωική Εποχή" και "Η Νέα Εποχή". Η Μαστοράβα είναι μια θεά της Γης στην Μορδβινική μυθολογία. Το όνομα *μάστορ-αβά *κυριολεκτικά σημαίνει "γυναίκα της γης", ενώ* μάστορ* στα Μορδβινικά σημαίνει "γη".

Στο έπος Μαστοράβα, ο Τιούστια είναι ένας χωρικός που εκλέγεται από τους ανθρώπους ως βασιλιάς και ηγέτης της συμμαχίας των φυλών Μόκσα και Έρζυα και ως πολέμαρχος των συμμαχικών στρατευμάτων. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η Μορδβινία εκτεινόταν από το Βόλγα έως το Δνείπερο και από τον Οκά έως τη Μαύρη Θάλασσα.

Στη μυθολογία των Μορδβίνων, ο Τιούστια είναι θεός της σελήνης, υιός του θεού της βροντής και της θνητής κοπέλας Λίτοβα. Αλλάζει την ηλικία του κάθε μήνα, ακολουθώντας τις φάσεις της Σελήνης.

## Δείτε επίσης

* Μορδβινική μητρική θρησκεία

## Παραπομπές

* А.М. Шаронов, *Масторава* (1994).
* Tatiana Deviatkina, *Some Aspects of Mordvin Mythology*, Folklore 17 (2001).http://www.folklore.ee/folklore/vol17/mordmyth.pdf

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://web.archive.org/web/20190428223541/http://www.suri.ee/inf/litmoen.html
* etext

Κατηγορία:Έπη
Κατηγορία:Μυθολογία-επέκταση
Αρζνί

Το **Αρζνί** (αρμενικά: Արզնի, συριακά: ܐܪܙܢܝ) είναι χωριό θέρετρο στην επαρχία Κοτάικ της Αρμενίας, που βρίσκεται στο φαράγγι Χραζντάν. Ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα από Ασσύριους Χριστιανούς που μετανάστευσαν στην Ανατολική Αρμενία από το Ιράν. Το χωριό κατοικείται κυρίως από Ασσύριους. Το 2008 είχε πληθυσμό 2.451 κατοίκων.

## Συλλογή

Αρχείο:Arzni S. Kiraki Church 6th c.2.jpg|Η εκκλησία του Αγίου Κιράκι, που χρονολογείται από τον 6ο αιώνα


## Δείτε επίσης
* Επαρχία Κοτάικ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* World Gazeteer: Αρμενία &#x2013; World-Gazetteer.com

Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Μορίς Έβανς

Το όνομα **Μορίς Έβανς** (αγγλικά: **Maurice Evans**) μπορεί να αναφέρεται σε:

* Μορίς Έβανς (ηθοποιός)
* Μορίς Έβανς (καλαθοσφαιριστής)
Σαντζάκι της Πρέβεζας

Το **Σαντζάκι της Πρέβεζας** () ήταν δευτεροβάθμια οθωμανική επαρχία («σαντζάκι» ή «λιβάς»), της οποίας πρωτεύουσα ήταν η πόλη της Πρέβεζας, ευρισκόμενη στο νότιο τμήμα της Ηπείρου, το οποίο, σήμερα, αποτελεί τμήμα της Ελλάδας.

Η Πρέβεζα αποτέλεσε βενετική κτήση, ως Ηπειρωτικό εξάρτημα των Ιονίων Νήσων, από το 1717 έως το 1797, όταν και περιήλθε στους Γάλλους. Το διάστημα 1684-1701 ήταν και πάλι υπό βενετική *[[de facto]]* κατοχή. Ο Αλή πασάς κατέλαβε αρχικά την πόλη το 1798, καθιστώντας την τμήμα της ημιαυτόνομης ηγεμονίας του, αναγκάστηκε, όμως, να αποχωρήσει από αυτή λόγω της Ρωσσοτουρικής Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης (1800). Επανήλθε σε αυτήν στα τέλη Νοεμβρίου του 1806 και η πόλη παρέμεινε στην κυριαρχία του μέχρι το 1820, όταν εκτοπίστηκε από αυτήν από σουλτανικά στρατεύματα.

Η Πρέβεζα παρέμεινε, στη συνέχεια, τμήμα του Σαντζακιού των Ιωαννίνων. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στον «σαλναμέ» (επαρχιακή επετηρίδα) του 1863 ως ξεχωριστό σαντζάκι εντός του Εγιαλετιού των Ιωαννίνων, παρά το γεγονός πως την αμέσως επόμενη χρονιά είναι καταγεγραμμένο ως επαρχία των Τρικάλων. Το 1867, κατόπιν συγχωνεύσεώς του με το σαντζάκι της Άρτας, το νέο Σαντζάκι της Πρέβεζας κατέστη τμήμα του Βιλαετιού των Ιωαννίνων. Η περιοχή της Άρτας παραχωρήθηκε στην Ελλάδα το 1881, ενώ η υπόλοιπη επαρχία παρέμεινε ανέπαφη έως την κατάληψή της από τον Ελληνικό Στρατό κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου (1912-1913).

Το 1912, περιελάμβανε δύο καζάδες, εκείνον της ίδιας της Πρέβεζας και εκείνον του Λούρου. Ο Ελληνικός Στρατός κατέλαβε την περιοχή κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, ωστόσο η διοίκηση, καθώς και οι τοπικοί αξιωματούχοι παρέμειναν ως είχαν για ορισμένο διάστημα, έως τη δημιουργία του Νομού Πρέβεζας με την έκδοση βασιλικού διατάγματος της 3/16 Μαρτίου 1915. Οι καζάδες μετονομάστηκαν σε «υποδιοικήσεις», ευρισκόμενες υπό την εποπτεία διοικητικών επιτρόπων, οι οποίοι ορίζονταν από τον Γενικό Διοικητή Ηπείρου με έδρα τα Ιωάννινα. Ο καζάς του Μαργαριτίου συγχωνεύτηκε με τον καζά της Πρέβεζας κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  
*  

Πρεβεζα
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Ελλάδας
Κατηγορία:Βιλαέτι των Ιωαννίνων
Πρεβεζας
Κατηγορία:Ιστορία της Πρέβεζας
Γιαροπόλκ Γ΄ Γιαροσλάβιτς

Ο **Γιαροπόλκ Γ΄ Γιαροσλάβιτς**, ρωσικά: Ярополк III Ярославич (μετά το1174 - μεταξύ 1212-23) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1197).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γιαροσλάβ Β΄ πρίγκιπα τού Στάροντουμπ & Τσέρνιγοβ (εγγονού τού Ολέγκ Α΄ του Τσέρνιγοβ) και της Ειρήνης.

Το 1196 οι πολίτες τού Νόβγκοροντ ζήτησαν από τον πρίγκιπά τους Βσέβολοντ Γ΄ να αντικαταστήσει τον Γιαροσλάβ Βλαντιμίροβιτς -που είχε διορίσει- με έναν γιο του ή άλλον πρίγκιπα, αλλά ο Βσέβολοντ Γ΄ αρνήθηκε. Τότε χρησιμοποίησαν το πρόσφατα επικυρωμένο δικαίωμά τους να καλέσουν έναν πρίγκιπα της επιλογής του. Εκδίωξαν τον Γιαροσλάβ Βλαντιμίροβιτς και έστειλαν αντιπροσωπεία στον Γιαροσλάβ Β΄ στο Τσέρνιγοβ, ο οποίος τους υποσχέθηκε να τους στείλει τον γιο του Γιαροπόλκ Γ΄.

Σύμφωνα με μεταγενέστερα χρονικά, ο Γιαροσλάβ Β΄ δεν μπορούσε να στείλει τον γιο του, διότι οι Ολεγκόβιτσι είχαν εμπλακεί σε πόλεμο με τους εγγονούς τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου, τους Βσέβολοντ Γ΄ και Ροστισλάβ Α΄ του Κιέβου. Ο Γιαροσλάβ Β΄ συμφιλιώθηκε με τον πρώτο και έμειναν οι δύο γιοί τού δεύτερου, που τού εναντιωνόταν. Όταν ο Γιαροπόλκ Γ΄ έφτασε τελικά στο Νόβγκοροντ, συμφιλιώθηκαν και αυτοί.

## Πηγές
* Dimnik, Martin: The Dynasty of Chernigov - 1146-1246; Cambridge University Press, 2003, Cambridge; ISBN 978-0-521-03981-9.

Κατηγορία:Ρουρικίδες
Grégoire (τραγουδιστής)

Ο **Γκρεγκουάρ Μπουασνό**, γεννημένος στις 3 Απριλίου 1979 στο Σανλίς, είναι Γάλλος συνθέτης, τραγουδιστής και συγγραφέας τον οποίο ανέδειξε η διαδικτυακή ιστοσελίδα *My Major Company*.

Ο πρώτος του δίσκος *Toi + moi* περιλαμβάνει 12 τραγούδια, από τα οποία τα τέσσερα είναι *singles* (*Toi + moi*, *Rue des Étoiles*, *Ta main*, *Nuages*). Ο δίσκος αυτός πούλησε περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντίτυπα, έγινε χρυσός και κατέταξε τον Γκρεγκουάρ στην πρώτη θέση των περισσότερων πωλήσεων δίσκων στη Γαλλία για το 2009.

## Βιογραφία
Σε ηλικία 8 ετών, ο μεγαλύτερος αδερφός του, Λουντοβίκ, του μαθαίνει πιάνο, χρησιμοποιώντας τα τραγούδια *Let It Be*, *Imagine* και *Your Song*.

Είναι το τέταρτο παιδί μιας οικογένειας αγοριών, από τους οποίους ο μεγαλύτερος γιος πέθανε μετά από ατύχημα σε ηλικία 33 ετών στις 4 Δεκεμβρίου 2002 και ο τρίτος σε ηλικία γιος αυτοκτόνησε σε ηλικία 32 ετών στις 29 Ιανουαρίου 2007.

Ο Γκρεγκουάρ έχει πτυχίο στις εφαρμοσμένες ξένες γλώσσες (LEA), στα αγγλικά και γερμανικά. Φοίτησε στο λύκειο Σαιν-Βενσάν, στο Σανλίς.

## Προσωπική ζωή
Ο Γκρεγκουάρ παντρεύτηκε στις 25 Αυγούστου 2012 την Ελεονόρ ντε Γκαλάρ. Έχουν αποκτήσει δυο παιδιά, τον Πολ (19 Νοεμβρίου 2012) και τη Λεοπολντίν (17 Σεπτεμβρίου 2014).

## Πολιτική
Ο Γκρεγκουάρ ήταν υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές στο Σανλίς το 2014 με τον συνδυασμό της Πασκάλ Λουαζλέρ (δεξιά). Δεν εξελέγη στο δημοτικό συμβούλιο, καθώς κατέλαβε την 28η θέση από ένα σύνολο 33 υποψηφιοτήτων.

Τελικά, έγινε δημοτικός σύμβουλος στο Σανλίς μετά την απομάκρυνση ενός δημοτικού συμβούλου (του Μαρτέν Μπαταγκλιά) το 2017 και συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της πόλης του Σανλίς στις 27 Ιανουαρίου 2017.

## Δισκογραφία

### Δίσκοι

* 2008 : *Toi + moi*
* 2010 : *Le même soleil*
* 2013 : *Les roses de mon silence*
* 2015 : *Poésie de notre enfance*
* 2017 : *À écouter d'urgence*

### ''Singles''

* 2008 : *Toi + moi*
* 2009 : *Rue des étoiles*
* 2009 : *Ta main*
* 2009 : *Nuages*
* 2010 : *Danse*
* 2011 : *Le même soleil*
* 2011 : *La promesse* (ντουέτο με τον Jean-Jacques Goldman)
* 2011 : *On s'envolera*
* 2013 : *Si tu me voyais*
* 2013 : *Coup du sort*
* 2015 : *Les points sur les i*
* 2015 : *Liberté*
* 2017 : *C'est quand*
* 2017 : *Si tu m'emmènes*
* 2017 : *Une lettre*
* 2017 : *Mes enfants*

## Βραβεία και υποψηφιότητες

### Μουσικά Βραβεία NRJ

### Βραβεία Victoires de la musique

### Άλλα βραβεία

Κατηγορία:Γάλλοι τραγουδιστές
Εγιαλέτι της Θεσσαλονίκης

Το **Εγιαλέτι της Θεσσαλονίκης** () ήταν εγιαλέτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Σαντζάκια υπαγόμενα στο Εγιαλέτι της Θεσσαλονίκης στα μέσα του 19ου αιώνα:
# Σαντζάκι των Τρικάλων
# Σαντζάκι της Θεσσαλονίκης
# Σαντζάκι των Σερρών
# Σαντζάκι της Δράμας

## Κυβερνήτες
Κυβερνήτες του εγιαλετίου:

* Μεχμέτ Χασίμπ Πασάς (Σεπτέμβριος 1839 - Φεβρουάριος 1840)
* Μεχμέτ Εμίν Πασάς (Φεβρουάριος 1840 - Ιούλιος 1840)
* Κιζιλχισαρλί Ομέρ Πασάς (Ιούλιος 1840 - Ιούλιος 1843)
* Σιροζλού Ιμπραΐμ Πασάς (Ιούλιος 1843 - Οκτώβριος 1843)
* Γκουρτσού Μεχμέτ Βασίφ Πασάς (Οκτώβριος 1843 - Σεπτέμβριος 1845)
* Γκουμρουκτσού Μεχμέτ Σαλίχ Πασάς (Σεπτέμβριος 1845 - Απρίλιος 1846)
* Καρά Οσμανζαντέ Γιακούμπ Πασάς (Απρίλιος 1846 - Μάιος 1847)
* Ντεντέ Μουσταφά Χιφζί Πασάς (Μάιος 1847 - Σεπτέμβριος 1848)
* Εγριμποζλού Εμπουμπεκίρ Σαμί Πασάς (Σεπτέμβριος 1848 - Αύγουστος 1849)
* Τζιχάν Σερασκερί Χασάν Ριζά Πασάς (Αύγουστος 1849 - Ιούλιος 1850)
* Καρά Οσμανζαντέ Γιακούμπ Πασάς (Ιούλιος 1850 - Νοέμβριος 1851)
* Τζελαλατζαντέ/Εβρενοσζαντέ Γιουσούφ Σιντίκ Μεχμέτ Πασάς (Νοέμβριος 1851 - Μάιος 1853)
* Γκουμρουκτζού Μεχμέτ Σαλίχ Πασάς (Μάιος 1853 - Ιούλιος 1853)
* Εμπουμπεκίρ Ρουστέμ Πασάς (Αύγουστος 1853 - Φεβρουάριος 1854)
* Μποσνακζαντέ Μεχμέτ Ρεσίντ Πασάς (Φεβρουάριος 1854 - Ιούλιος 1854)
* Αρναβούντ Μαζάρ Οσμάν Πασάς (Ιούλιος 1854 - Σεπτέμβριος 1855)
* Σιρκατιμπί Μουσταφά Νουρί Πασάς (Σεπτέμβριος 1855 - Μάιος 1856)
* Αχμέτ Ναζίρ Πασάς (Μάιος 1856 - Μάιος 1857)
* Αμπντί Πασάς (1857)
* Γιοζγκατλί Μεχμέτ Βετζιχί Πασάς (Οκτώβριος 1857 - Σεπτέμβριος 1858)
* Μιρζά/Τατάρ Μεχμέτ Σαΐντ Πασάς (Νοέμβριος 1858 - Αύγουστος 1859)
* Τεπεντελενλιζαντέ Ισμαΐλ Ραχμί Πασάς (Αύγουστος 1859 - Ιανουάριος 1860)
* Αρναβούντ Μεχμέτ Ακίφ Πασάς (1η θητεία) (Ιανουάριος 1860 - Ιανουάριος 1865)
* Χουσεΐν Χουσνού Πασάς (Ιανουάριος 1865 - Δεκέμβριος 1866)
* Αχμέτ Αλά Μπέης (1867)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανική Θεσσαλονίκη
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Ελλάδας
Θεσσαλονικης
Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Καρυδιά Ροδόπης

Η **Καρυδιά** (πρώην *Κουζλούκιοϊ*) είναι χωριό του δήμου Κομοτηνής του νομού Ροδόπης στη Θράκη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2021 ο πληθυσμός της Καρυδιάς ανέρχεται στους 338 κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός βρίσκεται 6 χλμ. βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του νομού, Κομοτηνής. Κατά την ύστερη περίοδο της Τουρκοκρατίας κατοικείτο κυρίως από Βούλγαρους και ήταν γνωστός ως Κουζλούκιοϊ ή Κουζλουκιά, ενώ μετά τις ανταλλαγές πληθυσμών που πραγματοποιήθηκαν κατά τις δεκαετίες του 1910 και του 1920, εγκαταστάθηκαν στον οικισμό αρκετοί Έλληνες πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία. Παράλληλα, στην Καρυδιά παρέμειναν περίπου 10 οικογένειες Βουλγάρων.

Οι σχέσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων της Καρυδιάς, αν και θεωρούνταν καλές κατά τον Μεσοπόλεμο, διαταράχθηκαν κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Κατοχής. Την συγκεκριμένη περίοδο αρκετοί Έλληνες κάτοικοι της Καρυδιάς μετακινήθηκαν προς τη δυτική πλευρά του Στρυμόνα εξαιτίας της πολιτικής των αρχών Κατοχής, ενώ μετά την Απελευθέρωση, αποχώρησαν από το χωριό οι ντόπιοι Βούλγαροι. Τα επόμενα χρόνια, ο Εμφύλιος είχε ως αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν την Καρυδιά αρκετοί από τους κατοίκους της, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν είτε στη γειτονική Κομοτηνή είτε στις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ ως πολιτικοί πρόσφυγες. Τη δεκαετία του 1960 παρουσιάστηκε νέο μεταναστευτικό κύμα με προορισμό τη Δυτική Γερμανία.

Πριν το 1922 η Καρυδιά ήταν καθαρά κτηνοτροφικός οικισμός, ενώ στη συνέχεια η γεωργία αναδείχτηκε σε κύρια ασχολία των κατοίκων, με έμφαση στην καλλιέργεια καπνών και δημητριακών. Στο χωριό υπάρχουν τρεις εκκλησίες: η παλαιότερη, αλλά και κύρια εκκλησία, είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και κτίστηκε το 1868 με τη συνδρομή του μητροπολίτη Μαρωνείας Άνθιμου, ενώ οι άλλες δύο είναι αφιερωμένες στον Άγιο Αθανάσιο και τον Άγιο Λάζαρο

Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος, η Καρυδιά υπήχθη στην επαρχία Κομοτηνής, ενώ από το 1997 ανήκει στον δήμο Κομοτηνής.

## Απογραφές πληθυσμού

## Βιβλιογραφία
*Μ. Γ. Βαρβούνης, Αναστασία Ιωαννίδου, *Λαογραφική και δημογραφική φυσιογνωμία των θρακικών οικισμών. Η περίπτωση της Καρυδιάς του νομού Ροδόπης*, εκδόσεις αδελφών Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 1997.
*Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, *Επίτομο Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδος*, Ερμής, Αθήνα 2001.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Κατάλογος στρατιωτικών ζωνών ώρας

Αυτός είναι ένας **κατάλογος των στρατιωτικών [[Ζώνη ώρας|ζωνών ώρας]]**, όπως ορίζεται στο πρότυπο ACP 121(I). Χρησιμοποιείται από τον στρατό των ΗΠΑ, καθώς και τα άλλα μέλη των Συμβουλίου Συνδυασμένων Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών. Τα ονόματα είναι πανομοιότυπα με το φωνητικό αλφάβητο του ΝΑΤΟ, αλλά το "A" προφέρεται ως "Alfa", αντί για το "Alpha".

Πηγαίνει ανατολικά από τον πρώτο μεσημβρινό  Γκρίνουιτς, με τα γράμματα "Alfa" μέχρι το "Mike" (παρακάμπτοντας το "J", δείτε παρακάτω) και χρησιμοποιούνται για την 12 ζώνες ώρας με θετικές μετατοπίσεις UTC μέχρι να φταστεί η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας. Πηγαίνοντας δυτικά από το Γκρίνουιτς, χρησιμοποιούνται τα γράμματα "November" μέχρι το "Yankee" για ζώνες με αρνητικές μετατοπίσεις.

Το σύστημα προφανώς προέρχεται από το βιβλίο *American Practical Navigator* του Ναθάνιελ Μπόουντιτς το 1802, όπου οι ζώνες ώρας ονομάζονταν με γράμματα και το "J" παραλειπόταν για να αποφεύγεται η σύγχυση με το "I" και επειδή κάποια αλφάβητα, συμπεριλαμβανομένου του Κυριλλικού,[''εκκρεμεί&nbsp;παραπομπή'']
δεν έχουν τέτοιο γράμμα.

Το γράμμα "J" ("Juliet"), αρχικά παραλείφθηκε αλλά τώρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δείξει την τοπική ώρα του παρατηρητή. Η πρακτική αυτή δεν είναι τυποποιημένη. Το γράμμα "L" συχνά συγχέεται με τη λέξη "τοπική".

Το γράμμα "Z" ("Zulu") δηλώνει τη Συντονισμένη παγκόσμια Ώρα (UTC).

Χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με την στρατιωτική ώρα: για παράδειγμα, η 6:00 π.μ. στη ζώνη ώρας UTC−5 γράφεται "0600R" και εκφωνείται ως "μηδέν έξι εκατό Romeo".

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος ζωνών ώρας

## Παραπομπές


* Military/NATO/Letter time zones 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* "Στρατιωτικές" ζώνες ώρας στη λίστα συζήτησης της λίστας tz

Κατηγορία:Ζώνες ώρας
Βάση δεδομένων ζωνών ώρας

μικρογραφία|Τα όρια βάσης δεδομένων ζωνών ώρας ανά τον κόσμο σε περιοχές όπου τα τοπικά ρολόγια είναι όλα τα ίδια από το 1970. Αυτός ο χάρτης, που λαμβάνεται από την έκδοση 2017a της βάσης δεδομένων, περιέχει καταχωρίσεις για όλες τις περιφέρειες εκτός από την Ανταρκτική.Η **βάση δεδομένων ζώνης ώρας** είναι μια συνεργατική συλλογή πληροφοριών για τις ζώνες ώρας του κόσμου, και προορίζεται κυρίως για χρήση στα προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών και λειτουργικά συστήματα. Ο Πωλ Έγκερτ είναι ο τρέχων επεξεργαστής και συντηρητής, με την οργανωτική υποστήριξη της ICANN. Η βάση δεδομένων ζώνης ώρας είναι επίσης γνωστό ως **tzdata**, **βάση δεδομένων zoneinfo** ή **βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA**, και περιστασιακά ως **βάση δεδομένων Όλσον**, αναφερόμενος στο ιδρυτικό συνεισφέροντα Άρθουρ Ντέιβιντ Όλσον.

Η ενιαία σύμβαση ονομασίας για ζώνες ώρας, όπως οι *America/New_York* και *Europe/Paris*, σχεδιάστηκε από τον Πωλ Έγκερτ. Η βάση δεδομένων επιχειρεί να καταγράψει τις ιστορικές χρονικές ζώνες και όλες τις αστικές αλλαγές από το 1970, την εποχή ώρας του Unix. Επίσης, περιλαμβάνει μεταβάσεις όπως η θερινή ώρα και καταγράφει, επίσης, δίσεκτα δευτερόλεπτα.

Η βάση δεδομένων, καθώς και μερικός πηγαίος κώδικας αναφοράς, είναι κοινό κτήμα. Οι νέες εκδόσεις της βάσης δεδομένων και του κώδικα δημοσιεύονται ως ένταλμα αλλαγών, συνήθως αρκετές φορές ανά έτος.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος των ζωνών ώρας της βάσης δεδομένων
* Ζώνη ώρας
* Θερινή ώρα

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

### Γενικά

* .
*  (deprecated, see Official IANA sources below)
* .
* .
* tz mailing list at ICANN 
* “A literary appreciation of the Olson/Zoneinfo/tz database” by Jon Udell

### Επίσημη IANA πηγές

* Αρχική σελίδα
* [ftp://ftp.iana.org/tz FTP]
* rsync, στο rsync://rsync.iana.org/tz

### Σελίδες Man

* `[https://linux.die.net/man/8/zic zic(8)]`{Εγχειρίδιο (δίνει την σύνταξη των αρχείων προέλευσης για την βάση δεδομένων tz)
* `[https://linux.die.net/man/5/tzfile tzfile(5)]`Εγχειρίδιο (δίνει τη μορφή που καταρτίζονται tz αρχεία βάσης δεδομένων)

Κατηγορία:Ζώνες ώρας
Κατηγορία:Αναγνωριστικά ζωνών ώρας
Κατάλογος ζωνών ώρας

Διεθνείς:

* Κατάλογος ζωνών ώρας ανά χώρα – ταξινομημένες με βάση τον αριθμό των τρέχουσων ζωνών ώρας στον κόσμο
* Κατάλογος ζωνών ώρας ανά μετατόπιση UTC – τρέχουσες μετατοπίσεις UTC
* Κατάλογος συντομογραφιών ζωνών ώρας – συντομογραφίες
* Κατάλογος ζωνών ώρας της βάσης δεδομένων – ζώνες, που χρησιμοποιούνται από πολλά συστήματα υπολογιστών, όπως ορίζεται από την IANA
* Κατάλογος στρατιωτικών ζωνών ώρας

Για συγκεκριμένες χώρες:

* Κατάλογος ζωνών ώρας ανά αμερικανική πολιτεία
## Δείτε επίσης
* :Κατηγορία:Ώρα ανά χώρα

Κατηγορία:Ζώνες ώρας
Σπανοχώρι Λευκάδας

Το **Σπανοχώρι** είναι ημιορεινό χωριό της της Λευκάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Λευκάδας, το οποίο βρίσκεται προς τη βόρεια πλευρά του νησιού σε υψόμετρο 440 μέτρα και απέχει 13 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη της Λευκάδας. Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση των Επτανήσων (1864), το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 ως *Κομιλιό* να προσαρτάται στον τότε δήμο Σφακιωτών ενώ το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, αποτελεί την τοπική κοινότητα Σπανοχωρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Σφακιωτών του Δήμου Λευκάδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 161 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας