open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φαμπιάν Μπαρτέζ

Ο **Φαμπιάν Αλέν Μπαρτέζ** (γαλλικά: *Fabien Alain Barthez*, [γαλλική προφορά:  *[[ΔΦΑ|​fa.bjɛ̃ baʁ.tɛz]]*], γεννήθηκε 28 Ιουνίου 1971) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Διακρίθηκε με Μαρσέιγ, της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της Εθνικής Γαλλίας. Με τη Εθνική Γαλλίας, συμμετείχε σε δύο μεγάλες επιτυχίες της, καθώς κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και το Ευρωπαϊκό  Πρωτάθλημα του 2000. Συνολικά αγωνίστηκε σε 87 αγώνες της και συχνά θεωρείται ως ο καλύτερος Γάλλος στη θέση του όλων των εποχών.

Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε σχεδόν μόνο σε γαλλικούς συλλόγους, αν εξαιρεθεί μία τετραετία στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Αγγλίας, τη σεζόν 2000-01 και τη σεζόν 2002-03. Στη Γαλλία, μεταξύ άλλων αγωνίστηκε πολλά χρόνια στη Μονακό και στη Μαρσέιγ. Με την πρώτη κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Γαλλίας, ενώ με τη δεύτερη συμμετείχε σε μία από τις πιο επιτυχημένες σεζόν του συλλόγου, το 1992-93, που κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ.

Με είχε σημαντική συνεισφορά στην κατάκτηση του τροπαίου του 1998 διατηρώντας ανέπαφη την εστία του σε πέντε αγώνες, ενώ ήταν ο πρώτος από τους τρεις τερματοφύλακες πρωταθλήτριας ομάδας που έχει δεχθεί μόνο δύο γκολ σε τελική φάση της διοργάνωσης. Το ίδιο αξιοσημείωτη ήταν και η συμβολή του και στη διοργάνωση του 2006  όπου η Γαλλία έφτασε στον τελικό και ο ίδιος δε δέχθηκε γκολ σε τέσσερις αγώνες. Με 10 αγώνες Παγκοσμίων Κύπελλων χωρίς να δεχθεί γκολ, ισοφάρισε το ρεκόρ του Πίτερ Σίλτον που πέτυχε το ίδιο στις τρεις διοργανώσεις, 1982, 1986 και 1990.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
* Fabien Barthez on soccerway 

Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ναντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Πεζογέφυρα Σολφερίνο

Η **Σολφερίνο** (γαλλ. προφ. Σολφερινό) είναι πεζογέφυρα στον ποταμό Σηκουάνα στο 7ο διαμέρισμα του Παρισιού και συνδέει το μουσείο Ορσέ με τους κήπους του παλατιού του Κεραμικού. Από τον Οκτώβριο του 2006 η πεζογέφυρα μετονομάστηκε σε πεζογέφυρα "Λεοπόλντ Σεντάρ Σανγκόρ".

## Ιστορία

Η πρώτη γέφυρα στο ίδιο σημείο του ποταμού εγκαινιάζεται  το 1861 από τον  Ναπολέοντα Γ΄.  Επρόκειτο   για μια γέφυρα με τρία ανοίγματα από χυτοσίδηρο  η οποία  διευκόλυνε  την κίνηση των οχημάτων της εποχής.  Ονομάστηκε Σολφερίνο  προς τιμή της νίκης των στρατευμάτων το 1859 στην  ομώνυμη μάχη. Εξαιτίας της φθοράς του χρόνου και των συχνών συγκρούσεων των φορτηγίδων κατεδαφίζεται το 1961 και αντικαθίσταται με μια απλή προσωρινή πεζογέφυρα. Αυτή με την σειρά της κατεδαφίζεται το 1992.

## Η τωρινή γέφυρα
μικρογραφία | λουκέτα αγάπης στη γέφυρα
Η νέα γέφυρα άρχισε να χτίζεται το  1997 από τον αρχιτέκτονα Μαρκ Μίμραμ και τελείωσε το 1999. Πρόκειται για απλή τοξωτή  ατσάλινη  πεζογέφυρα με άνοιγμα 106 μέτρα  και πλάτος 15 μέτρα.  Η κάλυψη του μεταλλικού σκελετού του διαδρόμου από τροπικό ξύλο από δένδρο της Βραζιλίας, η διακόσμηση, η θέα του ποταμού και τα παγκάκια  κάνουν την γέφυρα φιλική στους  περιπατητές.
Δεν είναι τυχαίο ότι θεωρείται  στο Παρίσι "η γέφυρα της αγάπης", εξαιτίας του εθίμου των κλειστών λουκέτων που αφήνουν οι περιπατητές κλειδωμένα στα πλαϊνά κάγκελα της γέφυρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η ιστοσελίδα της γέφυρας

Σολφερινο
Κατηγορία:Πεζογέφυρες
Καρπερή Σερρών

Η **Καρπερή** ή παλαιότερα Έλσιανη είναι χωριό του Δήμου Ηράκλειας στον Νομό Σερρών. Απέχει 27 χλμ από την πόλη των Σερρών και πρωτεύουσα του νομού. Επίσης, συνορεύει με τα χωριά Ψωμοτόπι στα βόρεια, Αμμουδιά στα ανατολικά, και Αναγέννηση στα νότια. Βρίσκεται σε υψόμετρο 30 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό αριθμούσε 837 μόνιμους κατοίκους. Επίσης, κοντά στο χωριό βρίσκεται η Λίμνη Κερκίνη. Η σύνδεση της Καρπερής με τα άλλα χωριά καθώς και με την πόλη των Σερρών αλλά και τη Θεσσαλονίκη γίνεται με υπεραστικό λεωφορείο τουλάχιστον δύο φορές τη μέρα, το πρωί και το απόγευμα. Επιπλέον, η Καρπερή διαθέτει γήπεδο στο οποίο κάνει προπονήσεις η τοπική ομάδα του χωριού Μέγας Αλέξανδρος Καρπερής. Στο χωριό, λειτουργούν δύο ιεροί ναοί: ο πρώτος του Αγίου Γεωργίου στο κέντρο του χωριού, και ο δεύτερος της Αγίας Παρασκευής η οποία εορτάζεται πανηγυρικά στις 26 Ιουλίου. Κατά τη διάρκεια της γιορτής της Αγίας Παρασκευής, διεξάγεται πανήγυρη, διάρκειας συνήθως επτά ημερών μαζί με την παραμονή και ανήμερα της γιορτής της Αγίας.

## Πολιτιστικός Σύλλογος
Το 2008, συστάθηκε εκ νέου ο Πολιτιστικός και Φιλανθρωπικός Σύλλογος Καρπερής με πολλές και σημαντικές δράσεις. Στα πλαίσια του συλλόγου λειτουργεί και μουσικοχορευτικό συγκρότημα ενηλίκων και μικρότερων παιδιών. Ο σύλλογος διοργανώνει καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου εκδηλώσεις.

## Προσωπικότητες
**Γεννήθηκαν στην Καρπερή**
* Χρήστος Αντωνίου, Έλληνας βουλευτής
* Νίκος Ηλιάδης, Έλληνας βουλευτής

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κυβερνείο Φαγιούμ

To **Κυβερνείο του Φαγιούμ** (*[[αραβικά]] :  محافظة الفيوم Muḥāfaẓat al Fayyūm*) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου. Το 2014 είχε πληθυσμό 3.072.181 κατοίκους , έκταση 1.827 τ.χλμ. και πρωτεύουσα την πόλη Φαγιούμ. Το κυβερνείο συνορεύει στα βόρειοδυτικά με το Κυβερνείο Γκίζας και στα νότιοανατολικά με το Κυβερνείο Μπένι Σουέφ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβερνεία της Αιγύπτου
Βουτάδης ο Σικυώνιος

Ο **Βουτάδης ο Σικυώνιος** (7ος αιώνας π.Χ.) ή και **Διβουτάδης** σε νεότερες παραφθορές του ονόματος, ήταν Έλληνας κεραμοποιός με καταγωγή από τη Σικυώνα στον οποίο αποδίδεται πως ήταν ο πρώτος αγγειοπλάστης που έκανε χρήση πηλού. Οι πληροφορίες για τη ζωή του διασώζονται από τον Αθηναγόρα τον Αθηναίο και Πλίνιο τον Πρεσβύτερο. 

## Η σκιά
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της αρχαιότητας η κόρη του η οποία ονομάζονταν *Κόρα* -σε άλλες πηγές και *Καλλιρρόη*-, ήταν ερωτευμένη με έναν νεαρό στην Κόρινθο όπου διέμενε με τον πατέρα της, ζωγράφισε στον τοίχο του σπιτιού της το περίγραμμα της σκιάς του αγοριού, και βάσει του σχήματος του προσώπου στο σχέδιο αυτό ο πατέρας της ο Βουτάδης δημιούργησε το πήλινο γλυπτό με το πρόσωπο του νέου. Αναφέρεται πως το έργο αυτό σωζόταν στο Νυμφαίον της Κορίνθου έως ότου ο Ρωμαίους ύπατος Λεύκιος Μόμμιος κατέστρεψε την πόλη το 146 π.Χ. μετά τη μάχη της Λευκόπετρας.

## Άλλα
Κατά τη διήγηση του ιστορικού του 2ου αιώνα μ.Χ. Πλίνιου του Πρεσβύτερου, ο Βουτάδης συνέχισε να δημιουργεί καλλιτεχνήματα με ανθρώπινα πρόσωπα, τα οποία και τοποθετούσε στα κεραμίδια που βρίσκονταν στις άκρες των στεγών των οικιών -γνωστά ως *πρόστυπα* ή και *ἔκτυπα*-, μια πρακτική η οποία γνώρισε ευρεία αποδοχή μετέπειτα. Αναφέρεται πως χρησιμοποιούσε ένα μείγμα πηλού και ερυθράς όχρας, και πως εισήγαγε τη χρήση ενός ειδικού είδους κόκκινου πηλού.

## Νεότερη εποχή
Η διήγηση του Πλινίου σχετικά με την κόρη του Βουτάδη και την σκιά του αγοριού, ενέπνευσε αρκετά έργα ζωγραφικής κατά την Αναγέννηση έως και την σύγχρονη εποχή, τα οποία αποτύπωσαν την ιστορία ως ορόσημο περιστατικό της ζωγραφικής τέχνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Αντήνωρ (γλύπτης)

Ο **Αντήνωρ ο Αθηναίος** (γιος του Ευμάρου, 540 - 500 π.Χ.) ήταν Έλληνας γλύπτης με καταγωγή από την Αθήνα, και θεωρείται ο δημιουργός της σύνθεσης των Τυραννοκτόνων όπου αναπαρίστανται οι Αρμόδιος και Αριστογείτονας οι οποίοι ανέτρεψαν την τυραννία του Ιππία στην Αθήνα. Το έργο αυτό κοσμούσε την αγορά των Αθηνών μέχρι που αφαιρέθηκε από τις δυνάμεις του Ξέρξη Α´ με την περσική λεηλασία της Αθήνας και στάλθηκε στην Περσία, και επέστρεψε πίσω στην πόλη μετά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Του αποδίδονται επίσης και το άγαλμα κόρης με την κοινή ονομασία κόρη του Αντήνορος το οποίο διασώζεται στο μουσείο της Ακρόπολης και φέρει την υπογραφή του, καθώς επίσης και τα αετώματα στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς και την παράσταση της Γιγαντομαχίας στο μουσείο της Ακρόπολης.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Σμίλις ο Αιγινίτης

Ο **Σμίλις ο Αιγινίτης** (πολυτονικό:*Σμῖλις,* γιος του Ευκλείδη) ήταν μυθικός Έλληνας γλύπτης με καταγωγή από την Αίγινα, και σύγχρονος του Δαιδάλου. Το όνομα του προκύπτει από το εξάρτημα της *[[σμίλη]]ς* που χρησιμοποιείται για την λάξευση  των γλυπτών. Αποτελούσε επίσης μέρος της λατρείας των ακολούθων της θεάς Ήρας στο νησί της Σάμου, το άγαλμα της οποίας είχε δημιουργήσει εκεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Ναός του Χυμένου Αίματος

Ο **ναός του Σωτήρα του Χυμένου Αίματος** (ρωσικά: Церковь Спаса на Крови), γνωστός και ως **ναός του Χυμένου Αίματος**, είναι χριστιανικός ναός στην Αγία Πετρούπολη, Ρωσία. Ο ναός χτίστηκε στο σημείο όπου ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄ τραυματίστηκε θανάσιμα τον Μάρτιο του 1881. Η εκκλησία κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1883 και το 1907. Η κατασκευή του χρηματοδοτήθηκε από τη βασιλική οικογένεια. Ο ναός αποτελεί ένα από τα κύρια αξιοθέατα της Αγίας Πετρούπολης. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κτίρια της πόλης, τα οποία είναι είτε μπαρόκ είτε νεοκλασικά, ο ναός του Χυμένου Αίματος θυμίζει τη μεσαιωνική ρωσική αρχιτεκτονική, στο πνεύμα του ρομαντικού εθνικισμού. Ο ναός σχεδιάστηκε από τον Άλφρεντ Πάρλαντ. Καλύπτεται με πολύχρωμα μωσαϊκά.

Ο ναός χρησιμοποιήθηκε μόνο για μνημόσυνα για τον Αλέξανδρο Β΄ και δεν απέκτησε πλήρως λειτουργικό ρόλο. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, αν και έγινε ο επίσημος καθεδρικός το 1923, ο ναός λεηλατήθηκε και υπέστη καταστροφές κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Λένινγκραντ. Μετά τον πόλεμο, ο ναός χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη της μικρής όπερας. Το 1970, ο ναός υπάχθηκε στο μουσείο του καθεδρικού του αγίου Ισαάκιου, και άρχισε η ανακαίνιση του ναού, η οποία διήρκησε πάνω από 30 χρόνια. Ο ναός επαναλειτούργησε το 1997.

## Παραπομπές


κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αγία Πετρούπολη
κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στη Ρωσία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρωσία
Κατηγορία:Εκκλησίες στη Ρωσία
Κατηγορία:Αλέξανδρος Β΄ της Ρωσίας
Όμιλος Α΄ Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο

Ο **Όμιλος Α΄ [[Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο]]** αποτελείται από τη διοργανώτρια ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών, την Κολομβία, την Κόστα Ρίκα και την Παραγουάη. Τα παιχνίδια ξεκίνησαν στις 3 Ιουνίου και ολοκληρώνονται στις 11 Ιουνίου του 2016. Όλες οι ώρες είναι EDT (UTC-4).

## Ομάδες

;Σημειώσεις

## Βαθμολογία


## Αγώνες

### Ηνωμένες Πολιτείες - Κολομβία



### Κόστα Ρίκα - Παραγουάη



### Ηνωμένες Πολιτείες - Κόστα Ρίκα



### Κολομβία - Παραγουάη



### Ηνωμένες Πολιτείες - Παραγουάη



### Κόστα Ρίκα - Κολομβία



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* CA2016 Local Organizing Committee LLC - Επίσημη ιστοσελίδα
* CONCACAF - Επίσημη ιστοσελίδα
* CONMEBOL - Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Κυβερνείο Ερυθράς Θάλασσας

To **Κυβερνείο της Ερυθράς Θάλασσας** (*[[αραβικά]] : البحر الأحمر , Muhāfazat El Bahr El Ahmar*) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου με πρωτεύουσα την πόλη Χουργκάντα. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Αιγύπτου κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας και της δεξιάς όχθης του Νείλου. Έχει πληθυσμό 288.233 κατοίκους και καταλαμβάνει έκταση 203.685 τ.χλμ..

Συνορεύει στα βόρεια με το Κυβερνείο Σουέζ, στα ανατολικά με την Ερυθρά Θάλασσα, στα δυτικά από το Κυβερνείο Ασουάν, το Κυβερνείο Λούξορ, το Κυβερνείο Κένα, το Κυβερνείο Σοχάγκ, το Κυβερνείο Ασιούτ, το Κυβερνείο Μίνια και το Κυβερνείο Μπένι Σουέφ. Στα νότια συνορεύει με το Σουδάν και την ομώνυμη επαρχία της Ερυθράς θάλασσας, στα σύνορα βρίσκεται και το Τρίγωνο Χαλάιμπ, εδαφική διαφωνία μεταξύ του Σουδάν και Αιγύπτου. 

## Διοικητική διαίρεση
Το Κυβερνείο Ερυθράς Θάλασσας διαιρείται, συμπεριλαμβανομένου του αμφιλεγόμενου τρίγωνου Χαλάιμπ, σε οκτώ υποκυβερνεία ( marākiz, στον ενικό Markaz ), από βορρά προς νότο: 

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός ήταν το 2006 288.233 κάτοικοι, από τους οποίους οι 275.000 ζούσαν στις λίγες πόλεις στις ακτές της. Ιστορικά, ο πληθυσμός από το 1937:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κυβερνεία της Αιγύπτου
Ρεμίχιους φαν Λέιμπουτ

Ο **Ρεμίχιους φαν Λέιμπουτ** ή **Ρεμί φαν Λέιμπουτ** (Remigeus Leemput ή Remi van Leemput, βάπτιση Αμβέρσα, 19 Δεκεμβρίου 1607, ταφή Λονδίνο, 9 Νοεμβρίου 1675) ήταν Φλαμανδός ή πιθανώς Γάλλος ζωγράφος και συλλέκτης που δραστηροποιήθηκε κατά κύριο λόγο στo Λονδίνο και για πολύ μικρότερο διάστημα στην Αμβέρσα. Εξελίχθηκε σε εξέχουσα μορφή ανάμεσα στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Λονδίνου και κατάφερε να δημιουργήσει μια εντυπωσιακή συλλογή από έργα ζωγραφικής που περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, πίνακες του Τιτσιάνο, του Τζορτζόνε, του Κορρέτζο και του Αντρέα ντελ Σάρτο. 

Έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά στην Αμβέρσα το 1628-29. Ως ζωγράφος απέκτησε φήμη πρωτίστως ως απομιμητής και είναι κυρίως γνωστός για τα μικρής κλίμακας αντίγραφα έργων του Άντονι βαν Ντάικ και άλλων καλλιτεχνών. Σημαντικό είναι επίσης ένα αντίγραφο τοιχογραφίας του Χόλμπαϊν του νεότερου που αναπαριστά τον Ερρίκο Ζ’, την Ελισάβετ της Υόρκης, τον Ερρίκο Η’ της Αγγλίας και την Τζέην Σέημουρ. Το αντίγραφο του Λέιμπουτ, κατά παραγγελία του Καρόλου Β’, καθώς και ένα ακόμα που φιλοτέχνησε το 1669, είναι τα μοναδικά τεκμήρια για την πρωτότυπη δημιουργία του Χόλμπαϊν, η οποία καταστράφηκε το 1698 από πυρκαγιά. 

Η συλλογή του πωλήθηκε στις 14 Μαΐου 1677 στον οίκο Σόμερσετ. Από τα παιδιά του, ο γιος του, Τζοβάννι Ρεμίτζο, απέκτησε επίσης φήμη ως απομιμητής έργων στην Ιταλία, ενώ και η κόρη του, Μαίρη, έδειξε ταλέντο στη ζωγραφική.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές-σημειώσεις


## Πηγές
*Richard Jeffree. "Leemput, Remi van." *Grove Art Online. Oxford Art Online.* Oxford University Press. Web. 3 Jun. 2016.
*L. H. Cust, ‘Leemput, Remigius van (1607–1675)’, rev. Ann Sumner, *Oxford Dictionary of National Biography,* Oxford University Press, 2004; online edn, Jan 2008

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Γεώργιος Ρωμοσιός

Ο **Γεώργιος Ρωμοσιός** (23 Φεβρουαρίου 1929 - 31 Μαΐου 2016) ήταν ο πρώτος αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, με την μορφή που αυτή έχει σήμερα, μετά την ενοποίηση της Αστυνομίας Πόλεων με την Χωροφυλακή.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Μεσοχώρα του Δήμου Πύλης Τρικάλων στις 23 Φεβρουαρίου 1929. Γονείς του ήταν η Παναγιώτα Ρωμοσιού και ο Κωνσταντίνος Ρωμοσιός.

Καταλαμβάνοντας τον βαθμό του Αντιστράτηγου, διετέλεσε αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ από τις 6 Φεβρουαρίου 1985 έως τις 28 Απριλίου 1986. Ήταν ο άνθρωπος που ενοποίησε την Αστυνομία Πόλεων με τη Χωροφυλακή, προσδίδοντας στην ΕΛ.ΑΣ τη σημερινή της μορφή, και συντελώντας αποφασιστικά στην θεαματική βελτίωση των οργανωτικών και λειτουργικών δομών της.  

Θεωρούνταν ένας από τους πιο μορφωμένους αξιωματικούς της Ελληνικής Αστυνομίας, με εξειδικευμένες και πολύπλευρες γνώσεις πάνω σε θέματα που άπτονταν του κλάδου του, ενώ ήταν από τους πιο αγαπητούς ανθρώπους στους κόλπους της Αστυνομίας, γεγονός που οδήγησε και στην ανάδειξή του, με κοινή πρόταση τόσο της Αστυνομίας Πόλεων όσο και της Χωροφυλακής, ως ο πρώτος Αρχηγός της ενοποιημένης ΕΛ.ΑΣ.

Kατά την θητεία του στην Αστυνομία, και ενόσω ήταν καθηγητής στην Σχολή Αξιωματικών, συνέγραψε το βιβλίο "Οργάνωση - Διοίκηση - Ηγεσία", με σκοπό να συμπεριλάβει στο βιβλίο όλες τις βασικές αρχές, με τις οποίες θα πρέπει να λειτουργεί κάθε αστυνομικός. Το βιβλίο του εξεδόθη από την Τυπογραφική Υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας και διδάσκεται ακόμα και σήμερα στην Σχολή Αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ.

Επί θητείας του ως Αρχηγός, βοήθησε εκατοντάδες ανθρώπους και προσπάθησε να μεταλαμπαδέψει τις αρχές, τις αξίες και το ήθος του σε όλα τα μέλη της Ελληνικής Αστυνομίας, και όχι μόνο, αφήνοντας το στίγμα του στην ΕΛ.ΑΣ.

Μετά την συνταξιοδότησή του, αφοσιώθηκε αποκλειστικά στην φροντίδα της οικογένειάς του.

Έφυγε από την ζωή στις 31 Μαΐου του 2016, σε ηλικία 87 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχηγοί ελληνικής αστυνομίας
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας
Πεζογραφία

Η **πεζογραφία** αποτελεί είδος γραφής του πεζού λόγου κατά το οποίο ο συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία την οποία παρουσιάζει σε πρώτο ή σε τρίτο πρόσωπο, χρησιμοποιώντας τον διάλογο ή συνδυάζοντας τα προηγούμενα. Σκοπός της είναι να εξυπηρετήσει την κοινή ανάγκη του ανθρώπου για συνεννόηση (επικοινωνία). Οι συνηθέστερες μορφές της πεζογραφίας είναι το μυθιστόρημα και το διήγημα. Ο λογοτέχνης - συγγραφέας πεζογραφίας ονομάζεται **πεζογράφος** και οι τεχνικές αφήγησης (τρόποι) που χρησιμοποιεί "αφηγηματικός τρόπος".

μικρογραφία|Σελίδα τίτλου από το "Further Nonsense Verse and Prose" του Lewis Carroll - Εικονογράφηση από τον Henry Mayo Batemanμικρογραφία|Ένα δείγμα κειμένου που δείχνει τη διαφορά μεταξύ πεζού και στίχου· το πρόσθεσα για χρήση σε λεξικά.

## Ιστορική εξέλιξη της πεζογραφίας

Από την περίοδο των κλασικών χρόνων οι αρχαίοι Έλληνες ασχολήθηκαν με τον αφηγηματικό τρόπο, με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη να είναι οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν τους όρους "διήγησις" και "μίμησις" τόσο στην ποίηση όσο και στην πεζογραφία. Στη διήγηση ο **πεζογράφος** έχει τον ρόλο του αφηγητή και παρουσιάζει ο ίδιος την ιστορία του έργου που πραγματεύεται. Στη μίμηση ο αφηγητής παίρνει τη θέση των προσώπων που πρωταγωνιστούν στον μύθο είτε μιλώντας με τη δική τους φωνή είτε διηγούμενος ο ίδιος το έργο με ταυτόχρονη παρεμβολή τρίτων προσώπων (μικτός τρόπος).

### Νεοελληνική πεζογραφία

Ο όρος νεοελληνική πεζογραφία αναφέρεται στην πεζογραφία που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα από τον 11ο αιώνα και μετά, εντάσσεται στη νεοελληνική λογοτεχνία και χωρίζεται αντίστοιχα σε τρείς μεγάλες περιόδους:

* την υστεροβυζαντινή, δηλαδή μέχρι την άλωση της Κωνσταντινούπολης,
* την περίοδο 1453-1821, μέχρι την επανάσταση του '21, 
* τη νεότερη, από το 1821 έως σήμερα.

### Μοντερνιστική πεζογραφία

Η μοντερνιστική πεζογραφία χαρακτηρίζεται για την ανοικτή και ελεύθερη πλοκή της, διαφέροντας έτσι από τις παραδοσιακές μορφές της ρεαλιστικής πεζογραφίας. Το μοντερνιστικό μυθιστόρημα δίνει έμφαση στον εσωτερικό κόσμο και την υποκειμενικότητα του ατόμου και όχι στην εξωτερική και κοινωνική πραγματικότητα, καλλιεργώντας κυρίως τη ροή της συνείδησης, ένα είδος εσωτερικού μονολόγου, τους ελεύθερους συνειρμούς και την ενδοσκόπηση. Η ψυχολογική ανάλυση και ο στοχασμός έχουν το προβάδισμα έναντι της αναπαράστασης της εξωτερικής πραγματικότητας.

### Πεζογραφία του κλειστού χώρου

Η πεζογραφία του κλειστού χώρου αφηγείται κυρίως δράματα δωματίου, επικεντρώνει την πλοκή της σε εσωτερικούς χώρους και δεν εκφράζει κοινωνικά οράματα.

## Τα είδη της πεζογραφίας

Η πεζογραφία χωρίζεται στην αφηγηματική πεζογραφία, τη διδακτική πεζογραφία και τη δημοσιογραφία.

### Διηγηματική πεζογραφία

* Το μυθιστόρημα
* Το διήγημα
* Ο μύθος
* Το παραμύθι
* Η νουβέλα
* Η περιγραφή
* Η ιστορία
* Το χρονογράφημα
* Η βιογραφία
* Τα απομνημονεύματα
* Η επιστολογραφία

### Διδακτική πεζογραφία

* Το δοκίμιο
* Η διατριβή – μελέτη
* Η πραγματεία
* Η μονογραφία
* Η συγγραφή

## Παραπομπές



## Εξωτερικές πηγές

* ''Πολιτιστικός θησαυρός της Ελληνικής γλώσσας'', Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου - ΙΕΛ 
* ''Λογοτεχνία και Ρητορική'', Α.Γ. Κρασανάκη

Κατηγορία:Λογοτεχνία
Εντολή αγοράς

Μία **παραγγελία** ή **εντολή αγοράς** είναι ένα εμπορικό έγγραφο και η πρώτη επίσημη προσφορά που εκδίδεται από έναν αγοραστή προς έναν πωλητή, αναφέροντας τα είδη, τις ποσότητες και τις συμφωνηθείσες τιμές για προϊόντα ή υπηρεσίες. Χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της αγοράς προϊόντων και υπηρεσιών από εξωτερικούς προμηθευτές. Η δημιουργία μια παραγγελίας αποτελεί συνήθως το πρώτο βήμα για την purchase-to-pay διαδικασία σε ένα ERP σύστημα.

## Πλαίσιο
Οι εταιρείες χρησιμοποιούν παραγγελίες για διάφορους λόγους:

* Οι παραγγελίες επιτρέπουν στους αγοραστές να επικοινωνούν σαφώς και ρητά τις προθέσεις τους στους πωλητές
* Οι πωλητές προστατεύονται σε περίπτωση άρνησης ενός αγοραστή να πληρώσει για αγαθά ή υπηρεσίες
* Οι παραγγελίες βοηθούν τον εκπρόσωπο να διαχειριστεί τις εισερχόμενες και σε εκκρεμότητα εντολές αγοράς
* Οι παραγγελίες συμβάλλουν στην οικονομία στο ότι εξορθολογίζουν την διαδικασία αγορας σε μία τυπική διαδικασία
* Εμπορικοί δανειοδότες και  χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μπορούν να παρέχουν χρηματοδοτική βοήθεια με βάση την παραγγελία. 

Οι παραγγελίες χρησιμοποιούνται:
# Για την προμήθεια υλικών για την άμεση κατανάλωση ή για το απόθεμα
# Για την παροχή υπηρεσιών
# Για την κάλυψη των απαιτήσεων των πελατών που χρησιμοποιούν εξωτερικούς πόρους
# Για την προμήθεια ενός προϊόντος that is needed in plants from an internal source ( Long distance intra-plant stock transfers )
# Άπαξ συμβάσεις συναλλαγών
# Βελτιστοποιημένη αγορά : Για να επωφεληθούν πλήρως των διαπραγματευθεισών συνθηκών ή για τη βέλτιστη χρήση των υπαρχουσών δυνατοτήτων μεταφοράς

## Ηλεκτρονικές Παραγγελίες
Πολλές παραγγελίες δεν γίνονται πλέον έντυπα, αλλά διαβιβάζονται ηλεκτρονικά μέσω του διαδικτύου. Είναι σύνηθες οι ηλεκτρονικές παραγγελίες να χρησιμοποιούνται για τη διαδικτυακή αγορά υπηρεσιών ή φυσικών προϊόντων κάθε είδους.

## Δείτε Επίσης
* Τιμολόγιο (Ελλάδα)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επιχειρήσεις
Δάσκαλος της Προσκύνησης της Αμβέρσας

Με το συμβατικό όνομα **Δάσκαλος της Προσκύνησης της Αμβέρσας** (*[[fl.]]* 1520) φέρεται ζωγράφος της νότιας Ολλανδίας που ανήκει στους λεγόμενους Μανιεριστές της Αμβέρσας. Το έργο του περιλαμβάνει κυρίως λατρευτικά τρίπτυχα, μεταξύ των οποίων *Η προσκύνηση των μάγων* που εκτίθεται στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αμβέρσας και ένα ακόμα ομώνυμο τρίπτυχο στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου στις Βρυξέλλες. Το τρίπτυχο των Βρυξελλών φέρει κατά μία αμφιλεγόμενη εκτίμηση τo μονόγραμμα G που σε συνδυασμό με μία πιθανή αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη έχει οδηγήσει σε διάφορες εικασίες σχετικά με την πραγματική ταυτότητα του ζωγράφου. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Δάσκαλος του Χοοχστράτεν

[thumb|260px|Δάσκαλος του Χοοχστράτεν, Παναγία Βρεφοκρατούσα με τις Αγίες Αικατερίνη και Βαρβάρα. [Πινακοθήκη Ουφίτσι, Φλωρεντία]]
Με το συμβατικό όνομα **Δάσκαλος του Χοοχστράτεν** (φλαμανδικά *De Meester van Hoogstraten*, κατά προσέγγιση 1475 – 1530) αναφέρεται Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα κατά την περίοδο 1520 - 1530. Είναι πιθανό να ταυτίζεται με τον Πασκιέρ φαν ντερ Μερς, μαθητή του Χανς Μέμλινγκ το 1483 και είναι γνωστός για τα έργα θρησκευτικού περιεχομένου. 

Ο καλλιτέχνης έλαβε το συμβατικό αυτό όνομα από ένα πολύπτυχο, το οποίο αρχικά βρισκόταν στην εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης στο Χοοχστράτεν και σήμερα βρίσκεται στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας. Ο καλλιτέχνης πιθανότατα καταγόταν από τη βόρεια Ολλανδία, αλλά μπορεί να θεωρηθεί ως μανιεριστής της Αμβέρσας.

Ο καλλιτέχνης είχε, εν πολλοίς, μεγάλες υφολογικές ομοιότητες με τον Κουέντιν Μασσάις και, αν και είναι εμφανώς σχετιζόμενο με το ύφος του μανιερισμού της Αμβέρσας, σε ορισμένες περιπτώσεις θυμίζει τα έργα των αρχών του 16ου αιώνα που δημιουργήθηκαν στη Μπρυζ. Ορισμένοι ιστορικοί τέχνης τον τοποθετούν στο περιβάλλον του Γκέραρντ Ντάβιντ, ο οποίος προς το τέλος της σταδιοδρομίας του είχε δραστηριοποιηθεί στην Αμβέρσα.

Έργα του βρίσκονται στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου (*Παναγία Βρεφοκρατούσα* και *Θρήνος για τον Ιησού*), στο Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης, στο Μουσείο Πούσκιν και στην Πινακοθήκη Ουφίτσι της Φλωρεντίας.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Master of Hoogstraeten  στο Artnet
* Paintings by Master of Hoogstraeten στον ιστότοπο Art UK

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Διεθνές Αεροδρόμιο Μαδρίτης Μπαράχας

thumb|right|Αεροφωτογραφία του αεροδρομίου.
Το **Διεθνές Αεροδρόμιο Μαδρίτης - Μπαράχας** (ισπανικά: *Aeropuerto Adolfo Suárez, Madrid-Barajas*) (IATA: **MAD**, ICAO: **LEMD**) είναι το μεγαλύτερο διεθνές αεροδρόμιο της Ισπανίας και ένα από τα κύρια αστικά κέντρα της αεροπορίας του κόσμου. Από τις 24 Μαρτίου 2014 φέρει το όνομα του Αδόλφο Σουάρες. Το αεροδρόμιο λειτουργεί ως κύριος κόμβος για την Ισπανικές Αερογραμμές Iberia.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Adolfo Suárez Madrid-Barajas Airport 
* Διεθνές Αεροδρόμιο Μαδρίτης 'Barajas' 

Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ισπανία
Κατηγορία:Διεθνή αεροδρόμια
Κατηγορία:Μεταφορές στη Μαδρίτη
Κατηγορία:Μπαράχας
Στιβ Μπάκναλ

Ο **Στιβ Μπάκναλ**, είναι Άγγλος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης, ο οποίος αγωνιζόταν επαγγελματικά στη θέση του σούτινγκ γκαρντ από το 1983 ως το 2006.

## Καριέρα
Ο Μπάκναλ ξεκίνησε να αγωνίζεται σε ηλικία δεκαεπτά ετών στην ομάδα του Κρίσταλ Πάλας και το 1985 εγγράφηκε στο πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, όπου έπαιξε μέχρι το 1989 σε 130 αγώνες, με μέσους όρους 7,5 πόντων και 3,0 ριμπάουντ.

Τη σεζόν 1989-90, υπέγραψε στους Λος Άντζελες Λέικερς, με τους οποίους αγωνίστηκε σε 18 παιχνίδια με μέσους όρους 1,3 πόντων και 0,6 ασίστ. Την επόμενη χρονιά, συμφώνησε με την αγγλική Σάντερλαντ, με την οποία κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της Μεγάλης Βρετανίας.

Το 1991-92, φόρεσε τη φανέλα της Στουτγάρδης από τη Γερμανία, συνεχίζοντας στη Βιλερμπάν και τη Λε Μαν, πριν επιστρέψει στην πατρίδα του για τη διετία 1994-1996, αγωνιζόμενος με τις ομάδες των Τέιμς Βάλεϊ Τάιγκερς και των Λόντον Τάουερς.

Το καλοκαίρι του 1996, υπέγραψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με τον οποίο έφθασε ως την ημιτελική φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων, αλλά πραγματοποίησε μέτρια πορεία στις δύο χρονιές που παρέμεινε στην Ελλάδα.

Το 1998-99, μεταγράφηκε στη Ρέτζιο Εμίλια από την Ιταλία, αλλά μετά από μόλις επτά εμφανίσεις υπέγραψε στη Φαμπριάνο για το υπόλοιπο της σεζόν. Επέστρεψε στην πατρίδα του και τους Λόντον Τάουερς για την επόμενη διετία, πριν συμφωνήσει με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης για τη σεζόν 2001-02. Με τους "κίτρινους", αγωνίστηκε σε 26 αγώνες της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος και δύο ακόμη των πλέι-οφ, πετυχαίνοντας συνολικά 218 πόντους.

Επέστρεψε στην Αγγλία και τους Μπέρμιγχαμ Μπούλετς, ενώ τις σεζόν 2002-03 και 2003-04 έπαιξε και πάλι στον Ηρακλή, πραγματοποιώντας εξαιρετική πορεία στη δεύτερη χρονιά, όταν αναδείχθηκε τριταθλητής Ελλάδος.

Ολοκλήρωσε την αγωνιστική του καριέρα στην Ολιμπίκ Αντίμπ και τους Λέστερ Ράιντερς, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε την τεχνική ηγεσία των Λόντον Κάπιταλ και της εθνικής ομάδας εφήβων της Αγγλίας. Παράλληλα με την αγωνιστική του καριέρα, είχε πραγματοποιήσει 22 συμμετοχές στην εθνική ανδρών της Μεγάλης Βρετανίας.

## Τίτλοι – Διακρίσεις
* Πρωταθλητής Ηνωμένου Βασιλείου: 1995-96
* Δευτεραθλητής Ηνωμένου Βασιλείου: 1990-91, 1994-95
* Κυπελλούχος Ηνωμένου Βασιλείου: 1994-95, 1995-96, 1999-00

## Παραπομπές


## Πηγές
* Steve Bucknall NBA Stats | Basketball-Reference.com
* Steve Bucknall Stats | College Basketball at Sports-Reference.com
* NBA Players: Steve Bucknall Profile and Basic Stats

Κατηγορία:Άγγλοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Βρετανοί καλαθοσφαιριστές‎
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βρετανικών συλλόγων‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολιμπίκ Αντίμπ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς‎
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κυβερνείο Ματρούχ

To **Κυβερνείο της Ματρούχ** (*[[αραβικά]] : محافظة مطروح Muḥāfaẓat Maţrūḩ *) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου
με πρωτεύουσα την πόλη Μάρσα Ματρούχ. Έχει 408.634 κατοίκους κι έκταση 166.563 τ.χλμ.

Βρίσκεται στο βόρειοδυτικό τμήμα της χώρας, συνορεύει στα δυτικά με τη Λιβύη, στα βόρεια με την Μεσόγειος Θάλασσα, στα ανατολικά με το Κυβερνείο Αλεξάνδρειας, το Κυβερνείο Μπεχέιρα και το Κυβερνείο Γκίζα, και στα νότια με το Κυβερνείο Νέας Κοιλάδας.

## Ιστορία
Το κυβερνείο δημιουργήθηκε το 1961 κι αρχικά ονομάστηκε *Κυνερνείο της Μάρσα Ματρούχ*, το 1987 μετενομάστηκε σε κυβερνείο Ματρούχ. Το έδαφος του κυβερνείου αποτέλεσε πεδίο μαζών κατά τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο, σήμερα στα εδάφη αυτά βρίσκονται ακόμα διάσπαρτες 16.000.000 νάρκες.

## Διοικητική διαίρεση
Το κυβερνείο χωρίζεται σε οκτώ υποκυβερνεία ( marākiz, Markaz ), τα οποία όλα βρίσκονται στα παράλια της Μεσογείου εκτός από αυτό της όασης Σίβα. Τα υποκυβερνεία από τα δυτικά προς τα ανατολικά είναι τα :

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβερνεία της Αιγύπτου
Δάσκαλος της Βίβλου του Λίμπεκ

Με το συμβατικό όνομα **Δάσκαλος της Βίβλου του Λίμπεκ** (fl. 1489-94) φέρεται ξυλογράφος, γνωστός για τις εικονογραφήσεις του σε ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα γερμανικών τυπωμένων βιβλίων του μεσαίωνα (γνωστά και ως αρχέτυπα, λατ. *incunabula*), τη Βίβλο που εκτύπωσε ο Stephan Arndes στην πόλη του Λίμπεκ το 1494. Δικές του δημιουργίες είναι οι περισσότερες ξυλογραφίες που εμφανίζονται στην Πεντάτευχο.  Άλλα έργα που αποδίδονται με σχετική βεβαιότητα στον ίδιο καλλιτέχνη είναι το βιβλίο «Χορός του Θανάτου» (1489) που τυπώθηκε επίσης στο Λίμπεκ και ένα βιβλίο που περιέχει έργα του Τερέντιου, τυπωμένο στη Λυόν το 1493.

Το ύφος των ξυλογραφιών του, που διακρίνονται για την εκλεπτυσμένη απόδοση των τοπογραφιών, παραπέμπει μάλλον στο ολλανδικό στυλ και δεν συναντάται γενικά στα πλαίσια της καλλιτεχνικής παραγωγής στην περιοχή του Λίμπεκ. Γι’ αυτό το λόγο εικάζεται πως επρόκειτο για περιπλανώμενο καλλιτέχνη. Ξυλογραφίες που πιθανολογείται πως φιλοτέχνησε εμφανίζονται κυρίως στη Γερμανία και στη Γαλλία, ωστόσο δεν υπάρχουν ισχυρά τεκμήρια για τον εντοπισμό του γεωγραφικού χώρου στον οποίο δραστηριοποιήθηκε. Πιθανότερο θεωρείται να ήταν φλαμανδικής καταγωγής ή να εκπαιδεύτηκε στη Φλάνδρα.

Οι φιγούρες του απεικονίζονται συχνά με παραμορφωμένα ή αφύσικα επιμηκυμένα πρόσωπα και με μια κλίση του κεφαλιού προς τα πίσω. Το βάδισμά τους δίνει επίσης την αίσθηση ότι είναι ασταθές, λόγω του αφύσικου ανοίγματος μεταξύ των ποδιών τους. Αρκετές ομοιότητες έχουν επισημανθεί σε σύγκριση με το έργο του Δασκάλου του Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στη Γάνδη. Έχει επίσης χαρακτηριστεί ως πρόδρομος ενός νέου ύφους που φέρει ομοιότητες με το πρώιμο έργο των Γιάκομπ Κορνέλις φαν Οοστσάνεν και Λούκας φαν Λέιντεν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εικονογράφοι χειρογράφων
Εμμανυέλ Πετί

Ο **Εμμανυέλ Λωράν "Μανύ" Πετί** (γαλλικά: *Emmanuel Laurent "Manu" Petit*, [γαλλική προφορά:  *[[ΔΦΑ|ɛmanɥɛl pəˈti]]*], 22 Σεπτεμβρίου 1970 - ) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής. Ήταν μέλος και της Εθνικής Γαλλίας, με την οποία κατέκτησε ένα Μουντιάλ το 1998 κι ένα Euro το 2000, πετυχαίνοντας και γκολ στο τελικό του πρώτου, εναντίον της Βραζιλίας, σε έναν αγώνα που έληξε 3-0. Συνολικά αγωνίστηκε 63 φορές με την εθνική του, πετυχαίνοντας 6 γκολ.

Σε συλλογικό επίπεδο ο Πετί αγωνίστηκε τέσσερις ομάδες στη Μονακό, στην Άρσεναλ, στην Μπαρτσελόνα και στην Τσέλσι. Στην πρώτη πέρασε τη μεγαλύτερη περίοδο της καριέρας του, αγγίζοντας σχεδόν μία δεκαετία εκεί, ενώ πανηγύρισε ένα πρωτάθλημα Γαλλίας κι ένα Κύπελλο Γαλλίας. Διακρίσεις, επίσης, υπήρξαν και με την Άρσεναλ, με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα, τη σεζόν 1997-98, ένα κύπελλο την ίδια σεζόν (νταμπλ). Με την Άρσεναλ κατέκτησε και δύο Κομιούνιτι Σιλντ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
* Homeless World Cup Ambassador Profile

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία 
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία 
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία 
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό 
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας

μικρογραφία
**Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας** (ΣΒΑΚ) είναι το στρατηγικό σχέδιο που καταρτίζεται με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στις αστικές περιοχές και τα περίχωρά τους και την ικανοποίηση των αναγκών για την κινητικότητα των ανθρώπων και τη μεταφορά αγαθών στις περιοχές αυτές. Το ΣΒΑΚ στηρίζεται στις υφιστάμενες πρακτικές πολεοδομικού και κυκλοφοριακού σχεδιασμού, στα εγκεκριμένα πολεοδομικά σχέδια όλων των βαθμίδων (Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια, Τοπικά Χωρικά Σχέδια, ΓΠΣ/ΤΧΣ) και Πολεοδομικές Μελέτες Επέκτασης Αναθεώρησης ή Τοπικά Σχέδια Εφαρμογής (ΠΜΕΑ/ΤΣΕ), καθώς και όλες τις στρατηγικές μελέτες που συσχετίζονται με αυτά (Επιχειρησιακό Σχέδιο Ο.Τ.Α., ΣΒΑΑ, ΣΟΑΠ, ΟΧΕ, ΣΔΑΕ, Τοπικά Σχέδια Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή, ΣΔΑΕΚ, ΣΔΑ, Αναπτυξιακές μελέτες) και ενσωματώνει επιμέρους τομεακές πολιτικές, αναπτύσσει και προωθεί συμμετοχικές διαδικασίες για την επιλογή των μέτρων παρέμβασης και περιλαμβάνει μεθόδους παρακολούθησης και αξιολόγησής τους. 

Το ΣΒΑΚ σχεδιάζεται και καταρτίζεται με ορίζοντα δεκαετίας στο πλαίσιο σχεδιασμού και ανάπτυξης της βιωσιμότητας του αστικού χώρου, με κριτήρια κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά και καλύπτει όλους τους τρόπους και τα μέσα μεταφοράς στην περιοχή παρέμβασης, ώστε η κινητικότητα των πολιτών και οι αστικές μεταφορές να καθίστανται λειτουργικές και βιώσιμες για το σύνολο των χρηστών. 

Κατά την κατάρτιση του ΣΒΑΚ εξετάζονται, ιδίως, θέματα που αφορούν δημόσιες μεταφορές, μη μηχανοκίνητα μέσα (πεζή μετακίνηση, ποδήλατο), συνδυασμένες μεταφορές, οδική ασφάλεια, διαχείριση κυκλοφορίας και στάθμευσης, αστική εφοδιαστική αλυσίδα, διαχείριση κινητικότητας και ευφυή συστήματα μεταφορών, κίνητρα και αντικίνητρα για τους πολίτες, πρόσβαση στις θαλάσσιες και εναέριες μεταφορές, προώθηση της ηλεκτροκίνησης, βιοκλιματικό σχεδιασμό του δημόσιου χώρου, και δίδεται έμφαση στη διεύρυνση των δικτύων ήπιας κυκλοφορίας σε συνδυασμό με την αντίστοιχη διεύρυνση των δικτύων των ελεύθερων, κοινόχρηστων - κοινωφελών, αστικών χώρων, συνδυάζοντας την πεζή κινητικότητα με δίκτυα πράσινων υποδομών, των δικτύων νερού (ρέματα, ποτάμια, παράκτιες ζώνες) και διαδρομών και την ολοκληρωμένη διαχείριση του δημόσιου χώρου. Στο ΣΒΑΚ συνεκτιμώνται στρατηγικά κείμενα και εθνικές πολιτικές που αφορούν, ιδίως, την ανάπτυξη των μεταφορών, την προώθηση της βιώσιμης κινητικότητας, την οδική ασφάλεια και την επίτευξη των στόχων βιώσιμης ανάπτυξης, τις στρατηγικές και κατευθύνσεις του ολοκληρωμένου χωρικού σχεδιασμού και αστικής αναζωογόνησης, καθώς και της συνεργατικής και κυκλικής οικονομίας για τα θέματα μεταφορών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιώσιμη κινητικότητα
Διαμάντω Μανωλάκου

Η **Διαμάντω Μανωλάκου** (Πειραιάς, 1η Μαρτίου 1959) είναι Ελληνίδα πολιτικός. Εξελέγη Ευρωβουλευτής με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στις ευρωεκλογές του 2004, και υπήρξε μέλος της ομάδας του Ευρωκοινοβουλίου Ευρωπαϊκή ενωτική Αριστερά–βόρεια Πράσινη Αριστερά. Παραιτήθηκε στις 5 Ιουνίου του 2008, υπέρ του Κώστα Δρούτσα προκειμένου να αναλάβει θέση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2009, στις εκλογές Μαΐου και Ιουνίου του 2012, Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου 2015.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί συνδέσμοι
* Η θητεία του ''Διαμάντω Μανωλάκου'' στο Ελληνικό Κοινοβούλιο
* Προσωπικό προφίλ του ''Διαμάντω Μανωλάκου'' στην ιστοσελίδα του Ευρωκοινοβουλίου

Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009
Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Όμιλος Β΄ Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο

Ο **Όμιλος Β΄ [[Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο]]** αποτελείται από τη Βραζιλία, τον Ισημερινό, την Αϊτή και το Περού. Τα παιχνίδια ξεκινούν στις 4 Ιουνίου και ολοκληρώνονται στις 12 Ιουνίου του 2016. Όλες οι ώρες είναι EDT (UTC-4).

## Ομάδες

;Σημειώσεις

## Βαθμολογία


## Αγώνες

### Αϊτή - Περού



### Βραζιλία - Ισημερινός



### Βραζιλία - Αϊτή



### Ισημερινός - Περού



### Ισημερινός - Αϊτή



### Βραζιλία - Περού



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* CA2016 Local Organizing Committee LLC - Επίσημη ιστοσελίδα
* CONCACAF - Επίσημη ιστοσελίδα
* CONMEBOL - Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄ (Παρίσι)

Είναι τοξωτή χαλύβδινη γέφυρα, επιβλητικά διακοσμημένη και ενώνει τις δύο όχθες του ποταμού Σηκουάνα στο 8ο διαμερίσμα του Παρισιού, συνδέοντας την περιοχή των Ηλυσίων Πεδίων με το ιστορικό συγκρότημα κτηρίων όπου δεσπόζει το «Μέγαρο των Απομάχων» ( γαλλ. *Les Invalides*). Θεωρείται ιστορικό μνημείο της Γαλλίας.

## Ιστορία
Το 1896 αποφασίστηκε να χτιστεί η γέφυρα για να ανακουφίσει το Παρίσι από την κυκλοφοριακή συμφόρηση της εποχής και ταυτόχρονα θεωρήθηκε έργο υποδομής για την αναμενόμενη παγκόσμια έκθεση του 1900 που θα γινόταν στο Παρίσι. Τον θεμέλιο λίθο τον θέτει ο Τσάρος Νικόλαος Β΄ και η γέφυρα ονομάζεται «Γέφυρα Αλεξάνδρου Γ΄» για να τιμηθεί το όνομα του Τσάρου Αλεξάνδρου Γ΄ (πατέρα του Νικολάου Β΄), διότι είχε υπογράψει τη Γαλλορωσική συμμαχία του 1892. Την κατασκευή του έργου αναλαμβάνουν οι αρχιτέκτονες Μπερνάρ Κασιέ και Γκαστό Κουζίν καθώς και οι μηχανικοί Ζαν Ρεζάλ και Αμεντά Αλμπί, οι οποίοι παρουσιάζουν ένα σχέδιο της γέφυρας κατάλληλα κατασκευασμένης και διακοσμημένης ώστε να συμβολίζει τη Γαλλορωσική φιλία αλλά και ταυτόχρονα να αναδεικνύει τη θέα των ιστορικών κτηρίων της περιοχής. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1897 και τελείωσε έγκαιρα το 1900 πριν από την έναρξη της παγκόσμιας έκθεσης του Παρισιού.

## Διακόσμηση
Στις εισόδους της γέφυρας βρίσκονται τέσσερα αγάλματα λιονταριών και αμέσως μετά υψώνονται 4 υποστηρικτικοί πυλώνες 17 μέτρων, στην κορυφή των οποίων υπάρχουν τα επιχρυσωμένα χάλκινα αγάλματα φτερωτών Πηγάσων και της θεάς Φήμης.
Στους πρόποδες των πυλώνων της δεξιάς όχθης βρίσκονται πέτρινα αγάλματα με αλληγορικές παραστάσεις που αναφέρονται στις περιόδους της γαλλικής ιστορίας, και συγκεκριμένα στην εποχή του Καρλομάγνου και της σύγχρονης Γαλλίας. Παρόμοια, στους πυλώνες της αριστερής όχθης οι παραστάσεις των αγαλμάτων αναφέρονται στην εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, καθώς και στην εποχή της γαλλικής αναγέννησης.
Τέσσερις περίτεχνοι πολυέλαιοι στα άκρα της γέφυρας και τριάντα δύο κηροπήγια κατά μήκος σε στυλ Αρ Νουβό φωτίζουν τη γέφυρα.
Στο κέντρο της γέφυρας στις δύο πλευρές υπάρχουν χάλκινα αγάλματα των νυμφών. Η μία πλευρά με τις «Νύμφες του Σηκουάνα» και η άλλη με τις «Νύμφες του Νέβα» σε ένδειξη τιμής στη γαλλορωσική συμμαχία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αλεξανδρου Α
Όμιλος Γ΄ Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο

Ο **Όμιλος Γ΄ [[Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο]]** αποτελείται από το Μεξικό, την Ουρουγουάη, την Τζαμάικα και τη Βενεζουέλα. Τα παιχνίδια ξεκινούν στις 5 Ιουνίου και ολοκληρώνονται στις 13 Ιουνίου του 2016. Όλες οι ώρες είναι EDT (UTC-4).

## Ομάδες

;Σημειώσεις

## Βαθμολογία


## Αγώνες

### Τζαμάικα - Βενεζουέλα



### Μεξικό - Ουρουγουάη



### Ουρουγουάη - Βενεζουέλα



### Μεξικό - Τζαμάικα



### Μεξικό - Βενεζουέλα



### Ουρουγουάη - Τζαμάικα



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* CA2016 Local Organizing Committee LLC - Επίσημη ιστοσελίδα
* CONCACAF - Επίσημη ιστοσελίδα
* CONMEBOL - Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Όμιλος Δ΄ Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο

Ο **Όμιλος Δ΄ [[Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο]]** αποτελείται από την Αργεντινή, την κάτοχο του τίτλου Χιλή, τον Παναμά και τη Βολιβία. Τα παιχνίδια ξεκινούν στις 6 Ιουνίου και ολοκληρώνονται στις 14 Ιουνίου του 2016. Όλες οι ώρες είναι EDT (UTC-4).

## Ομάδες

;Σημειώσεις

## Βαθμολογία


## Αγώνες

### Παναμάς - Βολιβία



### Αργεντινή - Χιλή



### Χιλή - Βολιβία



### Αργεντινή - Παναμάς



### Χιλή - Παναμάς



### Αργεντινή - Βολιβία



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* CA2016 Local Organizing Committee LLC - Επίσημη ιστοσελίδα
* CONCACAF - Επίσημη ιστοσελίδα
* CONMEBOL - Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Δάσκαλος της Μαγδαληνής του Μάνσι

Με το συμβατικό όνομα **Δάσκαλος της Μαγδαληνής του Μάνσι** (fl. Αμβέρσα, περ. 1515-25) φέρεται Φλαμανδός ζωγράφος, γνωστός ως δημιουργός του πίνακα *Μαγδαληνή* (Πινακοθήκη του Βερολίνου), ο οποίος ανήκε στη συλλογή του Μαρκήσιου Μπαττίστα Μάνσι στη Λούκκα. Παλαιότερα το έργο είχε λανθασμένα αποδοθεί στον Κουέντιν Μασσάις, καθώς ορισμένα χαρακτηριστικά του, όπως το φαρδύ πρόσωπο και τα μακριά δάκτυλα της Μαγδαληνής παραπέμπουν στο στυλ του Μασσάις. Δενδροχρονολογική ανάλυση του πίνακα, υποδεικνύει πως φιλοτεχνήθηκε περίπου το 1500. Την ίδια περίπου περίοδο τοποθετείται χρονικά και ένα ακόμα γνωστό έργο του, η *Ταφή* (Μουσείο Καλών Τεχνών, Γάνδη), το οποίο ενδεχομένως αντλεί στοιχεία από το ομώνυμο χαρακτικό και μέρος της σειράς του «Μικρού Πάθους» του Ντύρερ. Στο έργο του *Σωτήρας* (Μουσείο Τέχνης, Φιλαδέλφεια), το τοπίο πίσω από τη μορφή του Χριστού προέρχεται επίσης από έργο του Ντύρερ, και συγκεκριμένα από το *Όραμα του Αγίου Ευσταχίου*. 

Σύμφωνα με τον ιστορικό Μαξ Γιάκομπ Φριντλέντερ, είναι πιθανό ο Δάσκαλος της Μαγδαληνής του Μάνσι να ταυτίζεται με τον ζωγράφο Willem Muelenbroec, ο οποίος ήταν μέλος της συντεχνίας των ζωγράφων της Αμβέρσας και μαθητής του Κουέντιν Μασσάις. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
* Πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ναός του Αγίου Τίτου (Ηράκλειο)

Ο **ναός του Αγίου Τίτου** είναι ορθόδοξη εκκλησία στο Ηράκλειο, Κρήτη, αφιερωμένη στον Άγιο Τίτο. Ο σημερινός ναός κατασκευάστηκε το 1869 ως Γενί Τζαμί και το 1925 αποδόθηκε στη χριστιανική λατρεία. Ο ναός ανακηρύχθηκε το 2013 καθεδρικός ναός της αρχιεπισκοπής Κρήτης. Το κτίριο είναι εκλεκτικού ρυθμού τετρακιόνιος ναός με τρούλο. Στην εξωτερική πλευρά του ναού κυριαρχούν τα κατακόρυφα στοιχεία, ενώ στην κορυφή του υπάρχει λιθόγλυπτη επίστεψη. 

## Ιστορία
Μετά την ανακατάληψη της Κρήτης από τους Βυζαντινούς το 961, η έδρα της επισκοπής μεταφέρθηκε από τη Γόρτυνα στον Χάνδακα (σημερινό Ηράκλειο), ο οποίος έγινε η πρωτεύουσα του νησιού. Τότε κατασκευάστηκε στον Χάνδακα ο νέος μητροπολιτικός ναός, αφιερωμένος στον απόστολο Τίτο, τον πρώτο επίσκοπο Κρήτης. Ο ναός ήταν μονόχωρος δρομικός. Στο ναό μεταφέρθηκαν διάφορα κειμήλια, ανάμεσα στα οποία η Τιμία Κάρα του Τίτου και η εικόνα της Παναγιάς της Μεσοπαντίτισσας. Το 1210, η Κρήτη πέρασε στην κατοχή των Ενετών και στον ναό εγκαταστάθηκε ο λατίνος αρχιεπίσκοπος. Ο ναός υπέστη ορισμένες τροποποιήσεις, όπως τη διάνοιξη κυκλικού φεγγίτη και την κατασκευή κωδωνοστασίου. Αυτός ο πρώτος ναός καταστράφηκε πριν τα μέσα του 15ου αιώνα.

Ο ναός ξαναχτίστηκε σε ρυθμό τρίκλιτης βασιλικής και εγκαινιάστηκε από τον αρχιεπίσκοπο Κρήτης Φαντίνο Ντάντολο στις 3 Ιανουαρίου 1446. Αν και υπέστη ελαφρές ζημιές από τον σεισμό του 1508, καταστράφηκε από πυρκαγιά στις 3 Απριλίου 1544, από την οποία όμως διασώθηκαν τα κειμήλια και λείψανα του ναού. Ο ναός επανακατασκευάστηκε στον ίδιο ρυθμό το 1557. Μετά την κατάκτηση του Χάνδακα από τους Τούρκους το 1669, τα κειμήλιά του φυγαδεύτηκαν στην Βενετία και ο ναός μετατράπει σε μουσουλμανικό τέμενος, αφιερωμένο στον Ζαδέ Φαζίλ Αχμέτ Κιοπρουλή, πορθητή του Χάνδακα. Το τέμενος ήταν γνωστό ως Βεζίρ Τζαμί. Το κτίριο καταστράφηκε από τον σεισμό του 1856.

Το σημερινό κτίριο άρχισε να κατασκευάζεται το 1869 σε σχέδιο Αθανασίου Μούση, ο οποίος έχει σχεδιάσει μεταξύ άλλων τον μητροπολιτικό ναό του αγίου Μηνά. Το νέο τέμενος έγινε γνωστό ως Γενί Τζαμί, αν και διατηρούσε το παλιό του όνομα. Μετά την ένταξη της Κρήτης στην Ελλάδα και την ανταλλαγή των πληθυσμών, το κτίριο επισκευάστηκε από την Εκκλησία της Κρήτης και αποδόθηκε στην ορθόδοξη χριστιανική λατρεία στις 3 Μαΐου 1925. Ο μιναρές του τεμένους κατεδαφίστηκε. Στις 15 Μαΐου 1966 επεστράφη στο ναό η κάρα του Αγίου Τίτου από τη Βενετία.

Από το 1974 μέχρι το 1988 πραγματοποιήθηκαν εργασίες στερέωσης και αποκατάστασης του ναού.

Το 2013, ο ναός του αγίου Τίτου ανακηρύχθηκε από τον αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ειρηναίο καθεδρικός ναός της αρχιεπισκοπής Κρήτης.

## Παραπομπές


Τιτος
Καντονίστ

μικρογραφία|δεξιά|255px|<center> Καντονίστ </center>

**Καντονίστ** ηταν οι στρατιώτες που υπηρετούσαν την θητεία τους τον 19ο αιώνα. Ξεχώριζαν από τους εθελοντές και από τους μισθοφόρους υπηρετώντας κανονικά την θητεία τους. Ο θεσμός των καντονιστών ξεκίνησε το 1713 του τότε πολωνού συνταγματάρχη Παστέτσκι. Η υποχρεωτική θητεια των καντονίστ καθιερώθηκε με διάταγμα του αυτοκράτορα της Πρωσίας Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ το 1733.
## Πηγές
* Christhardt Henschel: *Kantonisten*, in: Dan Diner (Hrsg.): *Enzyklopädie jüdischer Geschichte und Kultur* (EJGK). Band 3, Metzler, Stuttgart/Weimar 2012, S. 316–318

Κατηγορία:Ρωσική Αυτοκρατορία
Κριστιάν Μουντζίου

Ο **Κριστιάν Μουντζίου** (*Cristian Mungiu*, 27 Απριλίου 1968) είναι Ρουμάνος σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1968 στο Ιάσιο της Ρουμανίας, όπου και σπούδασε αγγλική και αμερικανική φιλολογία και εργάστηκε ως καθηγητής και δημοσιογράφος. Στη συνέχεια, σπούδασε σκηνοθεσία στην Πανεπιστημιακή Σχολή Κινηματογράφου του Βουκουρεστίου. Στις ταινίες του ασχολείται κυρίως με το ολοκληρωτικό καθεστώς του Τσαουσέσκου, αλλά και με τις δυσκολίες της ζωής στη Ρουμανία μετά την πτώση του καθεστώτος.

Το 2007 βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα για την ταινία *[[4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες]]* και το 2016 με το βραβείο του καλύτερου σκηνοθέτη στο φεστιβάλ των Καννών για την ταινία *[[Η Αποφοίτηση (ταινία)|Η Αποφοίτηση]]* (από κοινού με τον Ολιβιέ Ασαγιάς).

## Φιλμογραφία
*1997 *Μαριάνα* (μικρού μήκους) 
*1998 *Το χέρι του Παουλίστα* (μικρού μήκους) 
*1999 *Τίποτα στην τύχη* (μικρού μήκους) 
*2000 *Η χορωδία των πυροσβεστών* (μικρού μήκους)  
*2000 *Ζάπινγκ* (μικρού μήκους) 
*2002 *Δύση* 
*2005 *Το κορίτσι με τη γαλοπούλα*  (επεισόδιο από την ταινία Lost and Found) 
*2007 *[[4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες]]* 
*2009 *Ιστορίες από τη Χρυσή Εποχή* 
*2012 *[[Πίσω από τους λόφους]]*
*2016 *[[Η Αποφοίτηση (ταινία)|Η Αποφοίτηση]]*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρουμάνοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Καθεδρικός Ναός Αγίου Ιακώβου (Ιερουσαλήμ)

Ο **Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιακώβου Ιεροσολύμων** () ευρίσκεται εντός της Μονής Αγίου Ιακώβου, στην αρμενική συνοικία της παλαιάς πόλης της Ιερουσαλήμ. Είναι αφιερωμένος στον Ιάκωβο τον Δίκαιο, «αδελφό» του Μεσσία και πρώτο επίσκοπο της Ιερουσαλήμ, καθώς και τον Άγιο Ιάκωβο τον Μέγα, Απόστολο. Η παράδοση αναφέρει πως ανεγέρθηκε επί της τοποθεσίας στην οποία ευρισκόταν η οικία, όπου έζησε ο Ιάκωβος. Το τρίτο παρεκκλήσι στα αριστερά είναι η ακριβής τοποθεσία, όπου φέρεται να ετάφη η κεφαλή του Αποστόλου Ιακώβου, έπειτα από την εκτέλεσή του από τον Βασιλέα Ηρώδη, στην διάρκεια του 1ου αιώνα μ.Χ. Κοντά στο ιερό, ένας κενός θρόνος ευρίσκεται τοποθετημένος επάνω από τα λείψανα του Ιακώβου, τα οποία μεταφέρθηκαν εκεί από την κοιλάδα των Κέδρων.

Ο συγκεκριμένος Καθεδρικός Ναός αποτελεί έδρα του Αρμενικού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

## Ιστορία
Ο πρώτος Καθεδρικός Ναός κατεστράφη κατά την εισβολή των Περσών το 614. Η σημερινή τρίκλιτη κατασκευή, την οποία δεσπόζει τρούλος, χρονολογείται από τον 12ο αιώνα. Δύο ακόμη σημαντικοί τάφοι ευρίσκονται εντός του μοναστηριού: αυτός του 94ου Πατριάρχη, Γκουρέγκ (20ός αιώνας), καθώς κι εκείνος ενός άλλου Πατριάρχη, του Αβραάμ, ο οποίος έζησε την εποχή του Σαλαντίν. 

Στην διάρκεια του Ισραηλοαραβικού Πολέμου του 1948, ο Καθεδρικός Ναός χρησίμευσε ως αντιαεροπορικό καταφύγιο στους Αρμένιους της Ιερουσαλήμ, καθώς οι τοίχοι του είχαν πάχος ένα μέτρο.


Image:AQ IMG 4908.JPG|Είσοδος του Καθεδρικού Ναού.
Image:Entrance to the Cathedral of Saint James in the Armenian Quarter of Jerusalem.jpg|Αρμενικός Σταυρός στην είσοδο.
Image:AQ IMG 4909.JPG|Επιτάφιος του μνήματος του Πατριάρχη Αβραάμ, ο οποίος χρονολογείται από το 1192.
Image:Stonework at the Cathedral of Saint James in the Armenian Quarter of Jerusalem 2.jpg|Λεπτομέρεια ενός λίθινου αρμενικού σταυρού (*[[khatchkar]]*).


## Δείτε επίσης

* Κατάλογος Αρμένιων Πατριαρχών Ιεροσολύμων
* Οστεοθήκη του Ιακώβου

## Σημειώσεις


## Πηγή
* Επίσημη ιστοσελίδα Αρμενικού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων

Ιακωβου, Καθεδρικος
Ιακωβου, Καθεδρικος
Κατηγορία:Αρμενικό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων
Κατηγορία:Αρμενική αρχιτεκτονική