Γουλιέλμος Δ΄ του Νεβέρ

Ο **Γουλιέλμος Δ΄, κόμης του Νέβερ**, (Γαλλική γλώσσα : *Guillaume IV*, περί το 1130 - 24 Οκτωβρίου 1168) αό τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμης του Νεβέρ, του Ωσέρ & του Τοννέρ (1161 - 1168). Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Γ΄, κόμη του Νεβέρ και της Ίντας του Σπόνχαϊμ, κόρης του Ένγκελμπερτ δούκα της Καρινθίας. Νεότερα αδέλφια του ήταν ο Γκυ, που τον διαδέχθηκε, ο Ρενώ που συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία και απεβίωσε στην Άκρα (5 Αυγούστου 1191), η Αδελαΐδα που παντρεύτηκε τον Ρενώ Δ΄ κόμη του Ζουανύ και η Ερμενγάρδη, που αναφέρεται μόνο σε έγγραφα δωρεών της στη μονή Βενεδικτίνων του Μολέμ. Οι πατρικοί του παππούδες ήταν ο Γουλιέλμος Β΄ του Νεβέρ και η σύζυγος του Αδελαΐδα, οι μητρικοί του παππούδες ήταν ο Ένγκελμπερτ, δούκας της Καρινθίας και η σύζυγος του Ούτα του Πασσάου.

## Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Δ΄ νυμφεύτηκε την Ελεονώρα του Βερμαντουά (1164) κόρη του Ραούλ Α΄ του Βερμαντουά και της δεύτερης συζύγου του Πετρονίλλας της Ακουιτανίας. Οι γονείς της Πετρονίλλας ήταν ο Γουλιέλμος Ι΄ της Ακουιτανίας και η Άενορ του Σατελλερώ, η Ελεονώρα της Ακουιτανίας ήταν συνεπώς θεία της Ελεονώρας του Βερμαντουά.
Η σύζυγός του είχε παντρευτεί πριν (1162) τον έφηβο Γοδεφρείδο του Αινώ, κόμη του Όστερβαντ, δεύτερο γιο του κόμη του Αινώ Βαλδουίνου του Κτίστη και της συζύγου του Αλίκης του Ναμύρ, ο οποίος πέθανε πολύ πρόωρα (7 Απριλίου 1163) ενώ προετοίμαζε ταξίδι στην Παλαιστίνη. Οι επόμενοι σύζυγοι της Ελεονώρας ήταν ο Ματθαίος της Αλσατίας, ο Ματθαίος Γ΄ κόμη του Μπωμόν και πιθανότατα ο Ετιέν Β΄ του Μπλουά. 

Δεν απέκτησε παιδί με κανέναν γάμο, την κληρονόμησε ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας που ήταν δεύτερος ξάδελφος της από πατέρα.
Ο Γουλιέλμος Δ΄ στέφτηκε ιππότης μόλις δυο χρόνια πριν από τον θάνατο του πατέρα του (1159), ο ίδιος και οι αδελφοί του ήταν μικροί ακόμα σε ηλικία όταν πέθανε ο Γουλιέλμος Γ΄, ο μικρότερος Γκυ του Νεβέρ καταγράφεται σαν έφηβος (1164). Ο Γουλιέλμος Δ΄ διέμενε στους πύργους του Νέβερ και του Κλαμεσί που βρίσκεται στο σημερινό διαμέρισμα του Νιέβρ στην Βουργουνδία. Η πιο κοντινή πόλη στα ανατολικά του Κλαμεσί ήταν το Βεζλαί το οποίο σε ολόκληρο τον Μεσαίωνα ήταν στρατηγικό σημείο συγκέντρωσης στρατού για την αναχώρηση σε Σταυροφορία. Σύμφωνα με την *Καθολική Εγκυκλοπαίδεια* το αββαείο του Βεζελαί ήταν συχνά σε σύγκρουση με τους κόμητες του Νεβέρ. Ο Γουλιέλμος Δ΄ έβαλε τον κοσμήτορα Λετάρ να πιέσει τους μοναχούς να φύγουν, εγκαταλείποντας το αββαείο. Το 1166 ο Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας κανόνισε τη συμφιλίωση του κόμη με τον ηγούμενο του Βεζελαί, Γκυγιώμ ντε Μελό. Την ημέρα των Θεοφανίων του 1167 ο βασιλιάς παρακολούθησε την εορτή της συμφιλίωσης. Για να εξιλεωθεί από το υποτιθέμενο κρίμα του εναντίον της Εκκλησίας, ο Γουλιέλμος Δ΄ ξεκίνησε για τα Σταυροφορικά κράτη. Το 1168 ο Γουλιέλμος της Τύρου καταγράφει την άφιξη του κόμη στην Ιερουσαλήμ, όμως ο κόμης απεβίωσε σύντομα μετά και τάφηκε στη Βηθλεέμ.
Το 1168, πριν το τέλος του, υποσχέθηκε στον επίσκοπο της Βηθλεέμ, ότι αν η πόλη έπεφτε ποτέ στα χέρια των Μουσουλμάνων, θα τον περίμενε στο Κλαμεσί. Το 1187 η Βηθλεέμ κατελήφθη από τον Σαλαντίν και ο επίσκοπός της -κατά την υπόσχεση του αποβιώσαντος κόμη- μετέβη στο Κλαμεσί, όπου εγκαταστάθηκε στο νοσοκομείο του Παντενόρ. Ο επίσκοπος έμεινε εκεί ως *τιτουλάριος (in partibus infidelium)* επίσκοπος της Βηθλεέμ συνεχώς ως τη Γαλλική Επανάσταση (1789).

## Οικογένεια
Ο Γουλιέλμος Δ΄ νυμφεύτηκε την Ελεονώρα του Βερμαντουά (1164) κόρη του Ραούλ Α΄ του Βερμαντουά.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister:Nobility and the Church in Burgundy, 980-1198, (Cornell University Press, 1987)
*Francis Christopher Oakley, The Western Church in the Later Middle Ages (1979)
*Hugonis Pictavini Libro de Libertate Monasterii Vizeliacensis
*Patrick van Kerrebrouck, "Les Capétiens" (2000)
*Willelmi Tyrensis Archiepiscopi Chronicon, ed. R.B.C. Huygens (Brepols, Corpus Christianorum Continuatio Medievalis 63A, 1986)

Κατηγορία:Οίκος του Νεβέρ