open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
6-φωσφορική φρουκτόζη

Η **6-φωσφορική φρουκτόζη** (μερικές φορές ονομάζεται **εστέρας Neuberg**) είναι ένα παράγωγο της φρουκτόζης, η οποία έχει φωσφορυλιωθεί στην 6-υδροξυομάδα. Είναι μία από τις πολλές πιθανές φωσφορικές φρουκτόζες. Η β-D-μορφή αυτής της ένωσης είναι πολύ κοινή στα κύτταρα. Η μεγάλη πλειοψηφία της γλυκόζης μετατρέπεται σε 6-φωσφορική φρουκτόζη κατά την είσοδο σε ένα κύτταρο. Η φρουκτόζη μετατρέπεται κυρίως σε 1-φωσφορική φρουκτόζη από τη φρουκτοκινάση μετά από κυτταρική εισαγωγή.
## Ιστορικό
Το όνομα *εστέρας Neuberg* προέρχεται από τον Γερμανό βιοχημικό Carl Neuberg. Το 1918, διαπίστωσε ότι η ένωση (αργότερα ταυτοποιήθηκε ως 6-φωσφορική φρουκτόζη) παρήχθη με ήπια όξινη υδρόλυση της 2,6-διφωσφορικής φρουκτόζης.
## Στη γλυκόλυση
Η 6-φωσφορική φρουκτόζη βρίσκεται μέσα στη  μεταβολική οδό της γλυκόλυσης και παράγεται με ισομερίωση της 6-φωσφορικής γλυκόζης. Με τη σειρά της φωσφορυλιώνεται περαιτέρω σε 1,6-διφωσφορική φρουκτόζη.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οργανοφωσφορικά
Κατηγορία:Φωσφορικοί εστέρες
Κατηγορία:Γλυκόλυση
Ανυδρίτης οξέος

Ένας **ανυδρίτης οξέος** είναι ένας τύπος χημικής ένωσης που προέρχεται από την αφαίρεση μορίων νερού από ένα οξύ.

Στην οργανική χημεία, οι ανυδρίτης οργανικών οξέων περιέχουν τη χαρακτηριστική ομάδα . Ανυδρίτες οργανικών οξέων σχηματίζονται συχνά όταν ένα ισοδύναμο νερού αφαιρείται από δύο ισοδύναμα ενός οργανικού οξέος σε μια αντίδραση αφυδάτωσης.

Στην ανόργανη χημεία, ένας ανυδρίτης οξέος αναφέρεται σε ένα όξινο οξείδιο, ένα οξείδιο που αντιδρά με το νερό για να σχηματίσει ένα οξυοξύ (ένα ανόργανο οξύ που περιέχει οξυγόνο ή ανθρακικό οξύ, ή με βάση για να σχηματιστεί ένα άλας.
## Παραπομπές
Σίμων του Ποντιέ

Ο **Σίμων**, γαλλ.: *Simon de Dammartin de Pontieu* (1180 – 21 Σεπτεμβρίου 1239) από τον Οίκο των Νταμαρτέν, ήταν κόμης του Ποντιέ. Το 1214 πολέμησε εναντίον του Φίλιππου Β΄ στη μάχη του Μπουβέν. Με τη νίκη των Καπετιδών στο Μπουβέν, εξορίστηκε. Μέσω των διαπραγματεύσεων της συζύγου του Μαρίας, του επετράπη να επιστρέψει στο Ποντιέ και συμφώνησε να μην επιτρέψει στις κόρες του να παντρευτούν χωρίς βασιλική συναίνεση.

## Βιογραφία
Ο Σίμων ήταν γιος του Aλμπερίκ Γ΄ κόμη του Νταμαρτέν (Ωμπρύ ντε Νταμαρτέν) και της συζύγου του Mατθίλδης του Κλερμόν, κληρονόμου της κομητείας του Κλερμόν και κόρης του Ρενώ Β΄ κόμη του Κλερμόν.  Ο αδελφός του, Ρενώ κόμης του Νταμαρτέν, ο οποίος είχε απαγάγει την κληρονόμο του Μπουλόν και την ανάγκασε να τον παντρευτεί. Το 1206 ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ ''Αύγουστος'' του έδωσε το κάστρο του Αγίου Ιωάννη.  Προκειμένου να ενισχύσει τη συμμαχία με τους Νταμαρτέν, ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας επέτρεψε στον Σίμωνα να νυμφευτεί τη Μαρία κόμισσα του Ποντιέ, κόρη του Γουλιέλμου Δ' κόμη του Ποντιέ, το 1208   Ο Ρενώ και ο Σίμων του Νταμαρτέν συμμάχησαν τελικά με τον Ιωάννη, βασιλιά της Αγγλίας. Το 1214 τα αδέλφια στάθηκαν ενάντια στον Φίλιππο Β΄ στη μάχη του Μπουβέν.  Οι Γάλλοι κέρδισαν τη μάχη, και ο Ρενώ φυλακίστηκε, ενώ ο Σίμων εξορίστηκε. 

Ο πεθερός του Σίμωνα, Γουλιέλμος Δ' κόμης του Ποντιέ είχε παραμείνει πιστός στον Φίλιππο Β΄.  Όταν ο Γουλιέλμος Δ΄ απεβίωσε το 1221, ο Φίλιππος Β΄ αρνήθηκε την κληρονομιά της συζύγου του Σίμωνα και έδωσε το Ποντιέ με συνοδεία στον εξάδελφό του Ροβέρτο Γ' κόμη του Ντρέ.  Μετά το τέλος τού Φίλιππου Β΄ το 1225, η Μαρία κατάφερε να συνάψει συμφωνία με τον κληρονόμο του Λουδοβίκο Η'.  Ο Σίμων δεν θα μπορούσε να εισέλθει σε αυτό το φέουδο ή σε οποιοδήποτε άλλο χωρίς βασιλική άδεια, καθώς το Ποντιέ θα κρατούνταν από τον βασιλιά.  Ο Σίμων αποδέχτηκε τους όρους το 1231, και πρόσθεσε ότι δεν θα διαπραγματευόταν τους γάμους των κορών του χωρίς την έγκριση του βασιλιά. 

## Οικογένεια
Ο Σίμων νυμφεύτηκε τη Μαρία κόμισσα του Ποντιέ,  κόρη του Γουλιέλμου Δ' κόμη του Ποντιέ και της Αλίκης των Καπετιδών κόμισσας του Βεξέν. Η Μαρία έγινε κόμισσα του Ποντιέ το 1225. 

Ο Σίμων και η Μαρία είχαν:
* Ιωάννα κόμισσα του Ποντιέ (1220–1278), παντρεύτηκε 1. τον Φερδινάνδο Γ΄ της Καστίλλης .  Έγινε η μητέρα τής Ελεονώρας της Καστίλλης, της συζύγου του Εδουάρδου Α' της Αγγλίας. 2. τον Ιωάννη του Νεσλ, κύριο του Φαλβύ και του Λα Ερέγ. 
* Ματίλντα (απεβ. 1279), παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Σατελερώ.
* Φιλίππη (απεβ. 1280), παντρεύτηκε 1. Ραουλ Β΄ των Λουζινιάν,  2. Ραούλ Β΄ κύριο του Κουσύ,  3. Όθων Β΄ κόμης του Χέλρε (Guelders). 
* Μαρία, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β' κόμη του Ρουσύ 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος του Νταμαρτέν
Ιωσήφ Φουσέ

Ο **Ιωσήφ Φουσέ, Ά Δούκας του [[Οτράντο]], Ά Δούκας του Φουσέ** (Λε Πελερίν: 21 Μαΐου 1759 – Τεργέστη: 25 Δεκεμβρίου 1820) ήταν Γάλλος πολιτικός, επαναστάτης και υπουργός της αστυνομίας υπό τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ο οποίος αργότερα. Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για την αγριότητα με την οποία κατέστειλε την εξέγερση της Λυών κατά τη διάρκεια της Επανάστασης το 1793, στις οποίες αντέδρασε ακόμη και ο Ροβεσπιέρος και για το ότι ήταν εξαιρετικά ικανός υπουργός της αστυνομίας. Το 1815, υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής, η οποία ήταν η προσωρινή κυβέρνηση της Γαλλίας που επεβλήθη μετά την παραίτηση του Ναπολέοντα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ελευθεροτέκτονες
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Αντώνιος Ράλλης

Ο **Αντώνιος Α. Ράλλης** γεννήθηκε στη Χίο το 1812. Ήταν Έλληνας επιχειρηματίας του Λονδίνου και σημαίνον μέλος της ελληνικής κοινότητας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντώνιος Ράλλης γεννήθηκε στη Χίο το 1812, ήταν γιος του Αλέξανδρου Ράλλη και της Πολύμνιας Στεφάνου Ράλλη. Παντρεύτηκε τη Μινούσκα Ταμβάκου (1817-1845) στο Λονδίνο το 1838 και απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Ο γιος Πανδιάς Ράλλης (1841-1862) παντρεύτηκε την Ευγενία Στ. Ροδοκανάκη και η κόρη Πολύμνια Ράλλη (1844-1922) παντρεύτηκε στο Λονδίνο το 1863 τον Πέτρο Π. Σκαραμαγκά (1837-1907).

Μετά το θάνατο της συζύγου του Μινούσκα, παντρεύτηκε το 1849 τη Νίνα Μαυροκορδάτου (1827-1878) κόρη του Παύλου Λ. Μαυροκορδάτου και της Φ. Πετροκόκκινου και απέκτησαν εννιά παιδιά. Η κόρη τους Φάννη Ράλλη (1850-1923) παντρεύτηκε στο Λονδίνο (1872) τον Θεόδωρο Σκυλίτση (1840-1887), η Ιουλία Ράλλη τον Περικλή Σπ. Βαλαωρίτη (1851-1926), η Βιργινία (1859-1935) παντρεύτηκε στο Λονδίνο τον Δημήτριο Σπαρτάλη (1851-1894) και η Αντωνία Ράλλη (1866-1941) παντρεύτηκε στο Λονδίνο (1885) τον Κωστή Ράλλη (1860-1910), γύρω στα 1890 χώρισαν και το 1895 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Στ. Φραγκόπουλο (1860-1927).

## Επιχειρήσεις
Η οικογένεια Ράλλη του Λονδίνου ασχολήθηκε από τον 18ο αιώνα με το εμπόριο μεταξύ της Μεσογείου, της Ευρώπης και της Μαύρης Θάλασσας με βάσεις σε πολλά ευρωπαϊκά και μεσογειακά λιμάνια. Ο Στέφανος Ράλλης (1755-1827) είχε αναδειχτεί σε σημαντικό έμπορο της εποχής. Στις αρχές του 19ου αιώνα, δύο αδέρφια, ο Ζαννής (Ιωάννης) (1785-1859) πρωτότοκος γιος του Στέφανου Ράλλη και ο Στρατής (1800-1884), ίδρυσαν ένα σκέλος της εμπορικής τους επιχείρησης στο Λονδίνο. Η "*Eustratio Ralli and Company, merchants*" εμφανίζεται στους καταλόγους του Λονδίνου, αλλά από το 1826 η έδρα είναι κυρίως στο 25 *Finsbury Circus* του Λονδίνου, όπου η εταιρεία παρέμεινε για σχεδόν 150 χρόνια, έως το 1961. Τρία άλλα αδέρφια βρίσκονταν στο εξωτερικό, ο Αυγουστής (1792-1878) στη Μασσαλία, ο Τομαζής (Θωμάς) (1799-1858) στην Κωνσταντινούπολη και ο Παντιάς (1793-1865), ο οποίος το 1826 ήρθε στο Λονδίνο, λίγο πριν ο Ζαννής φύγει από το Λονδίνο για να αναλάβει την επιχειρηματική δραστηριότητα στην Οδησσό το 1827. Ο Παντιάς ήταν ο ιθύνων νους της Ralli Bros και οι ηγετικές του ικανότητες του έδωσαν την επωνυμία «Ζεύς» στην ελληνική κοινότητα του Λονδίνου και τον έκαναν πατριάρχη της. Από το 1851, η "Ralli Brothers" ξεκίνησε τις δραστηριότητές της στην Ινδία με γραφεία στην Καλκούτα, τη Βομβάη και το Καράτσι. Το 1860 συμπεριλήφθηκε στη λίστα των μεγαλύτερων εταιρειών του Λονδίνου, με εκτιμώμενο πλούτο ενός εκατομμυρίου λιρών στερλίνας.

## Παραπομπές
Μαξ Βίλεν

Ο **Μαξ Ερνστ Γκούσταφ Φρίντριχ Βίλεν** (γερμανικά: *Max Ernst Gustav Friedrich Wielen*, γενν. 3 Μαρτίου 1883) ήταν ο αρχηγός αστυνομίας των Κρίμιναλπολιτσαϊ και Γκεστάπο στο Μπρέσλαου. Κατείχε τον βαθμό του *[[Obergruppenführer]]*. Μετά τον πόλεμο, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη από βρετανικό στρατοδικείο για τη συνέργεια του στις δολοφονίες στο στρατόπεδο Stalag Luft III. Ωστόσο, η ποινή του Βίλεν μειώθηκε αργότερα σε 15 χρόνια και αφέθηκε ελεύθερος στις 24 Οκτωβρίου 1952, αφού είχε εκτίσει περίπου 7,5 χρόνια κράτησης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκληματίες πολέμου
Σμυρνέικο τραγούδι

[thumb|Ο [Δημήτρης Σέμσης, ο Αγάπιος Τομπούλης και η Ρόζα Εσκενάζυ στην Αθήνα το  1932]]
Το **σμυρνέικο τραγούδι** ή **σμυρναίικο** είναι μουσικό είδος με καταγωγή από την Σμύρνη. Γεννήθηκε τον 19ο αιώνα και έφτασε στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922.

Οι επιρροές του σμυρνέικου τραγουδιού είναι πολλαπλές. Το είδος αντικατοπτρίζει τις κοινότητες που ζούσαν στην πόλη, Έλληνες, Τούρκοι, Εβραίοι, Αρμένιοι, αλλά και Γάλλοι και Άγγλοι.

Το σμυρνέικο τραγούδι ακολουθεί, τις περισσότερες φορές, στο σύστημα των ανατολίτικων μακάμ (αραβικό σύστημα μουσικής) ή των αντίστοιχων ήχων της βυζαντινής μουσικής.

Τα όργανα του σμυρνέικου τραγουδιού είναι το ούτι, το κανονάκι, το σαντούρι, το βιολί ή ο περσικός κεμεντσέ, ωστόσο, συναντάμε δυτικά σύνολα σε ορισμένες συνθέσεις. Σε αντίθεση με ό,τι φαίνεται στην ταινία Ρεμπέτικο του Κώστα Φέρρη, το μπουζούκι δεν χρησιμοποιείται στο σμυρνέικο τραγούδι. 

Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες σμυρνέικης μουσικής: οι *[[Αμανές|αμανέδες]]* κοντά στο αραβοπερσικό και τουρκικό γκαζάλ, τα *[[Ταξίμι|ταξίμια]]* (μουσικοί αυτοσχεδιασμοί εμπνευσμένοι από την οθωμανική μουσική), οι *πατινάδες,* είδη σερενάδων. 

Οι συνθέτες και οι τραγουδιστές του σμυρνέικου τραγουδιού είναι συχνά οι ίδιοι με του ρεμπέτικου: Παναγιώτης Τούντας, Ρόζα Εσκενάζυ, Αντώνης Διαμαντίδης (Νταλγκάς) κ.ά. Η γέννηση του ρεμπέτικου ύφους είναι τόσο στενά συνδεδεμένη με *το* σμυρνέικο που, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '30, ήταν δύσκολο να τα ξεχωρίσεις. Το σμυρνέικο αποκαλείται μερικές φορές και ως *ανατολίτικο ρεμπέτικο*. Το 1933 έγινε η πρώτη ηχογράφηση με μπουζούκι, του Μάρκου Βαμβακάρη, όταν οι δύο τάσεις χώρισαν πραγματικά. Έτσι, ο Βαμβακάρης γίνεται τότε ο «πατριάρχης» ενός νέου, αυτόνομου στυλ, του ρεμπέτικου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αρχείο ΕΡΤ Τα ρεμπέτικα της Σμύρνης (1ο μέρος) (1 h 00 min 41 s)
*Αρχείο ΕΡΤ Τα ρεμπέτικα της Σμύρνης (2ο μέρος)  (0 h 59 min 22 s)
*Αρχείο ΕΡΤ Τα ρεμπέτικα της Σμύρνης (3ο μέρος)  (1 h 01 min 05 s)

Κατηγορία:Τέχνες στη Σμύρνη
Κατηγορία:Παραδοσιακή μουσική
Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Βερνάρδος Β΄ του Μπιγκόρ

Ο **Βερνάρδος Β΄**, γαλλ.: *Bernard II de Bigorre* (π. 1014 - 1077) από τον Οίκο της Φουά, ήταν κόμης του Μπιγκόρ από το 1038 έως το 1077, και γιος του Bερνάρδου Ρογήρου κόμη της Φουά & του Κουζεράν, και της Γκερσέντε κόμισσας του Μπιγκόρ, κόρης του Γκαρσία Αρνώ κόμη του Μπιγκόρ.

## Βιογραφία
Ο πατέρας του είχε αρχίσει να γράφει τα *fors του Bigorre*, δηλαδή ένα σύνολο εθίμων που διέπουν τη ζωή στην κομητεία, και ολοκλήρωσε το έργο γύρω στο 1060. Αυτά τα fors καθόριζαν τα αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις του κόμη, των ευγενών και των υπηκόων. Ένα νέο φρούριο δεν θα μπορούσε να κτιστεί χωρίς τη συμφωνία του κόμη, και οι κάτοικοι έπρεπε να επιλέξουν έναν υποτελή του κόμη ως κύριό τους. Επιβεβαιώνεται επίσης η αυτονομία των κοιλάδων Λαβεντάν και Μπαρέζ.

Το 1062 έκανε ένα προσκύνημα με τη σύζυγό του στο Πουί-αν-Νελαί και έθεσε την κομητεία του υπό την προστασία της Noτρ-Νταμ ντυ Πουί-αν-Βελαί. Αυτή η σχετικά αβλαβής ενέργεια, επειδή ο Βερνάρδος Β΄ θα κάνει το ίδιο θέτοντας το Aρμανιάκ υπό την προστασία της Νοτρ-Νταμ ντ'Ως, θα ερμηνευτεί δύο αιώνες αργότερα ως δωρεά. Κατά τη διαμάχη διαδοχής για την κομητεία του Μπιγκόρ τον 13π αι., ο Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας και κύριος του Βελαί, εν τω μεταξύ προσκολλημένου στη βασιλική επικράτεια, χρησιμοποίησε αυτά τα λεγόμενα δικαιώματα επί του Μπιγκόρ για να το προσαρτήσει στο βασίλειό του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά κάποια Κλημεντία (απεβ. 1062), που γέννησε τα εξής τέκνα:
* Ραϋμόνδος Β΄ (απεβ. 1080), κόμης του Μπιγκόρ.
* Κλημεντία (απεβ. πριν το 1065), παντρεύτηκε π. το 1055 τον Ερμενγκόλ Γ΄ κόμη του Ουρζέλ.

Από αυτόν τον γάμο ίσως γεννήθηκαν και τα εξής:
* Στεφανία, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ κόμης της Βουργουνδίας.
* Eρμενσίνδη, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ζ΄ δούκα της Ακουιτανίας και κόμη του Πουατιέ, και έγινε μητέρα της:
** Κλημεντία, παντρεύτηκε τον Κορράδο Α΄ των Αρντέν κόμη του Λουξεμβούργου.

Όταν έμεινε χήρος, ο Βερνάρδος νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά στα τέλη του 1063 με την Ετιενέτ Ντούς της Μασσαλίας , κόρη του Γουλιέλμου Β΄ υποκόμη της Μασσαλίας και της Ετιενέτ ντε Μπω, χήρας του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη της Προβηγκίας . Από αυτόν τον γάμο γεννήθηκε:

* Bεατρίκη (1064 - 1095), κόμισσα του Μπιγκόρ μετά το τέλος τού ετεροθαλούς αδελφού της. Παντρεύτηκε το 1079 τον Σαντύλ Ε΄ υποκόμη του Μπεάρν.

## Σημειώσεις και παραπομπές

## Παραρτήματα

### Βιβλιογραφία
* .
* Foundation for Medieval Genealogy : Comtes de Bigorre.
* Biographies médiévales : Bernard II de Bigorre.
* origine et histoire du département de Hautes-Pyrénées.

### Σχετικά άρθρα
* Κατάλογος με τις μετρήσεις του Bigorre
* Κομητεία του Bigorre

Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Lost (τραγούδι, Linkin Park)

Το «**Lost**» είναι τραγούδι του Αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Linkin Park. Αν και αρχικά ηχογραφήθηκε για το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους, *[[Meteora (άλμπουμ)|Meteora]]* (2003), αργότερα κυκλοφόρησε επίσημα στις 10 Φεβρουαρίου 2023 ως το κύριο single της επανακυκλοφορίας 20ης επετείου. Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο From Zero World Tour του συγκροτήματος το 2024.

## Λίστα κομματιών

## Προσωπικό

* Τσέστερ Μπένινγκτον – κύρια φωνητικά
* Μάικ Σινόντα – φωνητικά, πλήκτρα, δείγματα
* Μπραντ Ντέλσον – κιθάρα
* Τζο Χαν – δοκιμαστής, turntables
* Ρομπ Μπούρντον – ντραμς
* Ντέιβ «Phoenix» Φάρελ – κιθάρα μπάσου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημο μουσικό βίντεο στο YouTube

Κατηγορία:Τραγούδια του 2002
Κατηγορία:Singles του 2023
Κατηγορία:Τραγούδια των Linkin Park
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Τσέστερ Μπένινγκτον
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Μάικ Σινόντα
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Μπραντ Ντέλσον
Σιδηροδρομικός Σταθμός Τριλόφου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Τριλόφου** αποτελούσε σιδηροδρομική στάση που εξυπηρετούσε τον γειτονικό οικισμό του Τριλόφου στο Νομό Ημαθίας. Η στάση κατασκευάστηκε επί της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Φλώρινας η οποία εγκαινιάστηκε το 1894 επί Τουρκοκρατίας. 

Οι υποδομές της στάσης βρίσκονται ανατολικά του οικισμού εκ των οποίων οι ράγες εκτείνονται βόρεια προς τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Νάουσας με κατεύθυνση την Φλώρινα και νότια προς τον Σιδηροδρομικό σταθμό της Βέροιας με κατεύθυνση την Θεσσαλονίκη.

## Ιστορικό

### 19ος - 20ος Αιώνας

#### Χάραξη και Κατασκευή
Από τα μέσα του 19ου αιώνα υπήρχαν τα σχέδια για την δημιουργία ενός ενιαίου σιδηροδρομικού δικτύου που θα διαπερνούσε το σύνολο των περιφερειών της ευρύτερης Μακεδονίας, ενώ το 1859 υπογράφτηκε μνημόνιο για την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής που θα ένωνε την Θεσσαλονίκη με το Μοναστήρι, η οποία εγκαινιάστηκε το 1894. 

Η σιδηροδρομική στάση Τριλόφου κατασκευάστηκε ως υποστηρικτική υποδομή της νέας σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης-Μοναστηρίου και εξυπηρετούσε την μετακίνηση επιβατών προς Φλώρινα και Θεσσαλονίκη.

### 21ος Αιώνας

#### Εκσυγχρονισμός του 2003
Την περίοδο του 2003-2006 η σιδηροδρομική γραμμή που διαπερνάει την στάση εκσυγχρονίστηκε και συντηρήθηκε με συνέπεια την δυνατότητα υποδοχής περισσότερων δρομολογίων με τις υψηλότερες δικλείδες ασφαλείας, γεγονός το οποίο οδήγησε στην κατάργηση του σταθμού λόγω της υψηλής εγγύτητας με αντίστοιχους άλλους.

## Δομή σταθμού
Δεν διασώζεται η τοπογραφική απεικόνιση του συγκεκριμένου σιδηροδρομικού σταθμού.
## Υπηρεσίες
Ο σταθμός του Τριλόφου δεν εξυπηρετείται από επιβατικά δρομολόγια.

## Παραπομπές

Τρίλοφο
Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στην Ημαθία
Τυφέκιο Φιλιππίδη

Το **Τυφέκιο Φιλιππίδη** είναι τυφεκιο κινητου ουραιου βασισμένο στο Μάνλιχερ-Σεναουερ, σχεδιασμένο από τον εφευρέτη Φίλιππο Α.Φιλιππίδη το 1905.

## Ιστορία
Το όπλο επιλέχθηκε αντί του ελληνικού σχεδιασμού Όπλον Φιλιππίδου, που βασίστηκε σε ένα προηγούμενο μοντέλο του ίδιου Αυστριακού κατασκευαστή, μετά από έντονη πίεση κατά του ελληνικού σχεδιασμό το 1905. Αυτό προκάλεσε μια σοβαρή πολιτική κρίση, με κατηγορίες για "εθνική προδοσία" να ακούγονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Το όπλο Φιλιππίδη εγκρίθηκε επίσημα για παραγωγή το 1925, αλλά και πάλι, το Μάνλιχερ-Σεναουερ κατασκευάστηκε (από την Breda στην Ιταλία), λόγω (όπως αναφέρετε) καθυστέρησης υποβολής των ελληνικών σχεδίων στον ιταλικό κατασκευαστή και/ή τους παράγοντες κόστους.
μικρογραφία|Δύο διαφορετικά πρωτότυπα του Τυφέκιου Φιλιππίδη.

## Δείτε επίσης

*Τυφέκιο Ρηγόπουλου
*Πολυβόλο ΕΠΚ
*ΕΥΠ Χότσκις (Τροποποιημένο πολυβόλο Χότσκις)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτικός εξοπλισμός της Ελλάδας
Γρηγοριόπολη

Η **Γρηγοριόπολη** (ρουμανικά: Grigoriopol) είναι πόλη στις Διοικητικές-Εδαφικές Μονάδες της Αριστερής Όχθης του Δνείστερου της Μολδαβίας. Είναι η έδρα της Επαρχίας Γρηγοριόπολης της αυτόνομης εδαφικής ενότητας της Υπερδνειστερίας. Η πόλη βρίσκεται στην αριστερή (ανατολική) όχθη του ποταμού Δνείστερου, στην κεντρική Υπερδνειστερία και είναι χτισμένη σε υψόμετρο 15 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2004, η πόλη είχε πληθυσμό 11,473 κατοίκους, από τους οποίους 5.570 ήταν Μολδαβοί (48.55%), 3.275 Ρώσοι (28.55%), 2.248 Ουκρανοί (19.59%), 83 Γερμανοί, 67 Λευκορώσοι, 63 Βούλγαροι, 46 Αρμένιοι, 39 Πολωνοί, 26 Γκαγκαούζοι, 14 Εβραίοι και 42 άλλοι και μη δηλώσαντες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Μολδαβίας
Κατηγορία:Πόλεις της Υπερδνειστερίας
Τυφέκιο εφόδου Χρωπεί

Το **Τυφέκιο εφόδου Χρωπεί** κατασκευάστηκε από την ΧΡΩΠΕΙ, μια ελληνική εταιρεία χημικών προϊόντων, η οποία χρησιμοποίησε την ορθογραφία "Χρόπι" στα όπλα της. Σχεδιάστηκε από μια ομάδα υπό την ηγεσία του Σωτήρη Σοφιανόπουλου και προτάθηκε στον Ελληνικό Στρατό το 1975. Πρόκειται για έναν απλό και ενδεχομένως πεπαλαιωμένο σχεδιασμό, σαφώς κατώτερο από το Heckler & Koch G3, το οποίο υιοθετήθηκε και κατασκευάστηκε από την κρατική εταιρεία ΕΒΟ. Το όπλο απορρίφθηκε μετά από μια σειρά δοκιμών του στρατού, που έδειξαν ότι το ίδιο το όπλο δεν πληρούσε όλα τα επιθυμητά κριτήρια. Η εταιρεία, ωστόσο, είχε κατασκευάσει όλες τις απαραίτητες υποδομές για την παραγωγή του, με ένα μικρό αριθμό να κατασκευάζεται και να παραδίδεται στον στρατό. Τελικά ο αριθμός αυτός όπλων, φαίνεται να αποθηκεύτηκε σε εγκαταστάσεις του στρατού.

## Παραλλαγές όπλου

Αρχείο:Chropi rifle (5.56x45mm variant 20 round magazine).jpg|Τυφέκιο ΧΡΩΠΕΙ (παραλλαγή 5.56x45mm, γεμιστήρας 20 σφαιρών)  
Αρχείο:Chropi rifle (7.62x39mm variant 30 round magazine).jpg|Τυφέκιο ΧΡΩΠΕΙ (παραλλαγή 7.62x39mm, γεμιστήρας 30 σφαιρών)


## Βιβλιογραφία

* 
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ανυδρίτης βάσης

Ο **ανυδρίτης βάσης** (base anhydride) είναι οξείδιο ενός χημικού στοιχείου από την ομάδα 1 ή 2 (τα αλκάλια και τις αλκαλικές γαίες, αντίστοιχα). Λαμβάνονται αφαιρώντας το νερό από την αντίστοιχη βάση υδροξειδίου. Εάν προστεθεί νερό σε έναν ανυδρίτη βάσης, μπορεί να σχηματιστεί/επανασχηματιστεί ένα αντίστοιχο άλας υδροξειδίου. Οι ανυδρίτες βάσης δεν είναι βάσεις Μπρόνστεντ-Λόρι επειδή δεν είναι δέκτες πρωτονίων. Ωστόσο, είναι Οξέα και βάσεις κατά Λιούις#Βάσεις Λιούις, επειδή θα μοιράζονται ένα ζεύγος ηλεκτρονίων με μερικά Οξέα και βάσεις κατά Λιούις#οξέα Λιούις, κυρίως όξινα οξείδια. Είναι ισχυρά αλκάλια και θα προκαλέσουν αλκαλικά εγκαύματα στο δέρμα, επειδή η συγγένειά τους με το νερό (δηλαδή η συγγένειά τους με το να είναι σβησμένα) τα κάνει αντιδρούν με το νερό του σώματος.
## Παραδείγματα
* Ο άσβεστος (οξείδιο του ασβεστίου) είναι ένας ανυδρίτης βάσης. Αντιδρά με το νερό για να γίνει ένυδρος ασβέστης (υδροξείδιο του ασβεστίου), που είναι μια ισχυρή βάση, χημικά παρόμοια με την αλισίβα. Αυτή η αντίδραση είναι εξώθερμη.
::CaO + H2O → Ca(OH)2  (ΔHr = −63,7kJ/mol από CaO)
* Το οξείδιο του νατρίου αντιδρά εύκολα και μη αναστρέψιμα με το νερό για να δώσει υδροξείδιο του νατρίου:
:: Na2O + H2O → 2 NaOH

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χημεία οξέων - βάσεων
Σαντζάκι της Μπίγκας

Το **Σαντζάκι της Μπίγκας** (οθωμανικά τουρκικά: *Sancak-i/Liva-i Biga*) ήταν δευτέρας τάξεως οθωμανική επαρχία (*[[σαντζάκι]]* ή *[[λιβάς]]*), που αντιστοιχεί περίπου στη σύγχρονη επαρχία Τσανάκκαλε της Τουρκίας.

## Ιστορία
Η περιοχή του σαντζακιού κατακτήθηκε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1363 και έγινε μέρος του, με την ίδρυση του εγιαλέτι της Ανατολίας. Το 1533 μεταφέρθηκε στο νεοσύστατο εγιαλέτι του Αρχιπελάγους. Το 1841, μεταφέρθηκε στο εγιαλέτι της Προύσας, όπου παρέμεινε μέχρι το 1867, όταν έγινε η πρωτεύουσα (πασά-σαντζάκι) του βιλαέτι του Αρχιπελάγους (που σχηματίστηκε από το πρώην ομώνυμο εγιαλέτι). Ωστόσο, η έδρα του κυβερνήτη δεν ήταν στη Μπίγκα, αλλά στο Καλέ-ι Σουλτανιγιέ.

Το 1877, το σαντζάκι μεταφέρθηκε στο βιλαέτι της Κωνσταντινούπολης, πριν γίνει μέρος του βραχύβιου Βιλαέτι Καράσι (1881–88). Μετά τη διάλυση του τελευταίου, ο Μπίγκα έγινε ανεξάρτητο *σαντζάκι*, περίπου ισοδύναμο με τη σύγχρονη επαρχία Τσανάκκαλε, εκτός από τη χερσόνησο της Καλλίπολης, που ήταν ξεχωριστό σαντζάκι. Τις τελευταίες δεκαετίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ονομαζόταν συχνά από την πρωτεύουσά της ως Καλέ-ι Σουλτανιγιέ (σημερινό Τσανάκκαλε).

## Παραπομπές


Μπιγκας
Ασύμμετρος άνθρακας

Στη στερεοχημεία, ένας **ασύμμετρος άνθρακας** είναι ένα άτομο άνθρακα που είναι συνδεδεμένο σε τέσσερις διαφορετικούς τύπους ατόμων ή ομάδες ατόμων . Τα τέσσερα άτομα ή/και ομάδες που συνδέονται με το άτομο άνθρακα μπορούν να διαταχθούν στο χώρο με δύο διαφορετικούς τρόπους που είναι κατοπτρικές εικόνες μεταξύ τους και που οδηγούν στις λεγόμενες *αριστερόχειρες* και *δεξιόχειρες*. εκδόσεις (στερεοϊσομερή) του ίδιου μορίου. Τα μόρια που δεν μπορούν να τοποθετηθούν στο δικό τους κατοπτρικό είδωλο λέγεται ότι είναι χειρόμορφα. Καθώς ο ασύμμετρος άνθρακας είναι το κέντρο αυτής της χειρομορφίας, είναι επίσης γνωστός ως **χειρόμορφος άνθρακας**.
Για παράδειγμα, το μηλικό οξύ () έχει 4 άτομα άνθρακα, αλλά μόνο ένα από αυτά είναι ασύμμετρο. Το ασύμμετρο άτομο άνθρακα, με έντονη γραφή στον τύπο, είναι αυτό που συνδέεται με δύο άτομα άνθρακα, ένα άτομο οξυγόνου και ένα άτομο υδρογόνου. Κάποιος μπορεί αρχικά να έχει την τάση να πιστεύει ότι αυτό το άτομο δεν είναι ασύμμετρο επειδή είναι συνδεδεμένο με δύο άτομα άνθρακα, αλλά επειδή αυτά τα δύο άτομα άνθρακα δεν συνδέονται ακριβώς με τα ίδια πράγματα, υπάρχουν δύο διαφορετικές *ομάδες* ατόμων με τις οποίες ο εξεταζόμενος άνθρακας συνδέεται, καθιστώντας τον επομένως ασύμμετρο άτομο άνθρακα:

Γνωρίζοντας τον αριθμό των ασύμμετρων ατόμων άνθρακα, μπορεί κανείς να υπολογίσει τον μέγιστο δυνατό αριθμό στερεοϊσομερών για οποιοδήποτε δεδομένο μόριο ως εξής:
: Εάν  είναι ο αριθμός των ασύμμετρων ατόμων άνθρακα, τότε ο μέγιστος αριθμός ισομερών είναι&nbsp;=&nbsp;  (κανόνας των Le Bel-van't Hoff)
Αυτό είναι μία συνέπεια των συμπερασμάτων του Joseph Achille Le Bel και του Βαν'τ Χόφ που ανακοινώθηκαν ταυτόχρονα, το 1874, ότι ο πιο πιθανός προσανατολισμός των δεσμών ενός ατόμου άνθρακα που συνδέεται με τέσσερις ομάδες ή άτομα είναι προς τις κορυφές ενός τετραέδρου, και ότι αυτό αντιπροσώπευε όλα τα τότε γνωστά φαινόμενα της μοριακής ασυμμετρίας (το οποίο αφορούσε ένα άτομο άνθρακα που φέρει τέσσερα διαφορετικά άτομα ή ομάδες).
Μια τετρόζη με 2 ασύμμετρα άτομα άνθρακα έχει 22&nbsp;=&nbsp; 4 στερεοϊσομερή:

Μια αλδοπεντόζη με 3 ασύμμετρα άτομα άνθρακα έχει 23&nbsp;=&nbsp; 8 στερεοϊσομερή:

Μια αλδοεξόζη με 4 ασύμμετρα άτομα άνθρακα έχει 24&nbsp;=&nbsp; 16 στερεοϊσομερή:

## Παραπομπές

Κατηγορία:Στερεοχημεία
Σαντζάκι της Τσατάλτζας

Το **Σαντζάκι της Τσατάλτζας** (οθωμανικά τουρκικά: *Sancak-i/Liva-i Çatalca*) ήταν δευτέρας τάξεως οθωμανική επαρχία (*[[σαντζάκι]]* ή *[[λιβάς]]*), έγινε ανεξάρτητο σαντζάκι το 1877 και συνδέθηκε με την Κωνσταντινούπολη. Οι συνοικίες της ήταν: Τσατάλτζα, Μπούγιουκτσεκμετζε και Σηλυβρία.

## Ιστορία
Η Τσατάλτζα αφαιρέθηκε από τους Βυζαντινούς την εποχή του Μουράτ Α΄. Συνέχισε ως ένα από τα δικαστήρια που συνδέονται με το Χαβασί Χιουμαγιούν μέχρι το 1865. Το 1876, το κέντρο της Τσατάλτζα μετατράπηκε σε σαντζάκι που περιλάμβανε τις επαρχίες Σιλυβρία και Μπούγιουκτσεκμετζε και την υποπεριφέρεια Τέρκος που συνδέεται με το κέντρο και 82 χωριά. Η οικονομική και πολιτική διαχείριση των σαντζακιών δόθηκε στην πόλη της Κωνσταντινούπολης. Ένα χρόνο μετά από αυτή τη διοίκηση, το 1877, η Τσατάλτζα έγινε ανεξάρτητο σαντζάκι. Έγινε το κέντρο της επαρχίας Τσατάλτζα, η οποία ιδρύθηκε προσωρινά κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με την Οθωμανική απογραφή, ο συνολικός πληθυσμός το 1914 ήταν 59.756. Από αυτούς 20.048 μουσουλμάνοι, 36.797 Ελληνορθόδοξοι, 842 Αρμένιοι, 1.480 Εβραίοι και 338 Βούλγαροι.

## Παραπομπές


Τσαταλτζας
Κ. Σ. Μανίλαλ

Ο **Κ. Σ. Μανίλαλ** (Kattungal Subramaniam Manilal, Malayalam: കാട്ടുങ്ങൽ സുബ്രഹ്മണ്യം മണിലാൽ, 17 Σεπτεμβρίου 1938 - 1 Ιανουαρίου 2025) ήταν Ινδός βοτανολόγος και ταξινομολόγος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του Καλικούτ, ο οποίος αφιέρωσε πάνω από 35 χρόνια της ζωής του στην έρευνα, τη μετάφραση και το έργο σχολιασμού της λατινικής βοτανικής πραγματείας *Hortus Malabaricus*.  Αυτή η επική προσπάθεια έφερε στο φως τα κύρια περιεχόμενα του βιβλίου, έναν πλούτο βοτανικών πληροφοριών για το Μαλαμπάρ που παρέμενε σε μεγάλο βαθμό απρόσιτος για τους αγγλόφωνους μελετητές, επειδή ολόκληρο το κείμενο ήταν στη λατινική γλώσσα.

Τον Ιανουάριο του 2020 ο Μανίλαλ τιμήθηκε με το βραβείο Πάντμα Σρι, την τέταρτη υψηλότερη πολιτική τιμή στην Ινδία, για τη συμβολή του στον τομέα της επιστήμης και της μηχανικής.

Παρά την ύπαρξη του Hortus Malabaricus του Χέντρικ φαν Ρίντε (Hendrik van Rheede) κατά τους τελευταίους τρεις αιώνες, η σωστή ταξινομική ταυτότητα πολλών φυτών που αναφέρονται στο *Hortus Malabaricus*, οι φαρμακευτικές τους ιδιότητες, οι μέθοδοι χρήσης τους κ.λπ. όπως περιγράφονται και κωδικοποιούνται από τις γνωστές παραδοσιακές ιατρικές αρχές της Ινδίας του 17ου αιώνα παρέμειναν απρόσιτες για τους μελετητές που βασίζονται στην αγγλική γλώσσα, μέχρι που ο Μανίλαλ ξεκίνησε τη δημοσίευση ερευνητικών εργασιών και βιβλίων σχετικά με το *Hortus Malabaricus*.

Οι προσπάθειες του Μανίλαλ οδήγησαν τελικά σε μια αγγλική έκδοση του Hortus Malabaricus, για πρώτη φορά, 325 χρόνια μετά την αρχική έκδοσή του από το Άμστερνταμ. Η αγγλική έκδοση περιέχει μια λέξη προς λέξη μετάφραση και των δώδεκα τόμων του βιβλίου, διατηρώντας το αρχικό γλωσσικό ύφος. Οι φαρμακευτικές ιδιότητες των φυτών μεταφράζονται και ερμηνεύονται, με σχολιασμό των ονομάτων τους στα Malayalam από τον φαν Ρίντε. Επιπλέον, παρατίθεται η σωστή επιστημονική ταυτότητα όλων των φυτών, αποδεκτών σύμφωνα με το ICBN, καθώς και τα σημαντικά συνώνυμα και τα βασίλειά τους.
Ενώ το πεδίο της συμβολής του Μανιλάλ στη βοτανική εκτείνεται πολύ πέρα από την έρευνα και τις δημοσιεύσεις γύρω από το Hortus Malabaricus, το ερευνητικό του έργο μόνο για το Hortus Malabaricus είναι βοτανικής και κοινωνικοϊστορικής σημασίας και μπορεί να ταξινομηθεί σε γενικές γραμμές σε δύο κατηγορίες:
Βοτανικές και φαρμακευτικές πτυχές του Hortus Malabaricus και
Ιστορικές, πολιτικές, κοινωνικές και γλωσσικές πτυχές του Hortus Malabaricus.

Ο Μανίλαλ είχε πάνω από 198 δημοσιευμένες ερευνητικές εργασίες και 15 βιβλία στο ενεργητικό του ως συγγραφέας και βοηθός συγγραφέας.  Ο ίδιος και οι συνεργάτες του είναι υπεύθυνοι για την ανακάλυψη πάνω από 14 ειδών ανθοφόρων φυτών, ποικιλιών και συνδυασμών νέων για την επιστήμη. Ο Δρ Μανίλαλ ήταν ο ιδρυτικός πρόεδρος της Ινδικής Ένωσης για την Ταξινομία των Αγγειόσπερμων (IAAT).

## Παραπομπές


Μανιλαλ
Μανίλαλ
Καρέν Κέλερ-Σούτερ

Η **Καρέν Κέλερ-Σούτερ** (*Karin Keller-Sutter*, (, γενν. στις 22 Δεκεμβρίου 1963) είναι Ελβετή πολιτικός, πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας το 2025. Είναι μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου και μέλος του από το 2019. Είναι μέλος του FDP. Οι Φιλελεύθεροι και επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Τμήματος Οικονομικών. Προηγουμένως υπηρέτησε ως πρόεδρος του Συμβουλίου των Κρατών για την περίοδο 2017–2018  και ως αντιπρόεδρος της Ελβετίας για το 2024.

## Βιογραφία
### Πρώιμη καριέρα
Η Κέλερ-Σούτερ έζησε τα παιδικά της χρόνια στο Βιλ πριν μετακομίσει στο Νεσατέλ.
Σπούδασε διερμηνεία γλωσσών στο Dolmetscherschule Zurich στη Ζυρίχη (σήμερα Σχολή Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών της Ζυρίχης). Στη συνέχεια εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα, ενώ παράλληλα σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Λονδίνο και το Μόντρεαλ. Απέκτησε επίσης μεταπτυχιακό δίπλωμα παιδαγωγικής από το Πανεπιστήμιο του Φρίμπουργκ και εργάστηκε ως καθηγήτρια σε επαγγελματικό σχολείο. Η Κέλερ-Σούτερ είναι πρώην αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος Διεθνών Σπουδών του Αγίου Γάλλου.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Η Κέλερ-Σούτερ έκανε πολιτική καριέρα ως δημοτική σύμβουλος στο Wil μεταξύ 1992 και 2000. Ήταν πρόεδρος της δημοτικής συνέλευσης το 1997. Από το 1996 έως το 2000 ήταν βουλευτής της Kantonsrat του καντονιού του Σεν Γκάλεν, ενώ προήδρευε του τοπικού βραχίονα του FDP.

Στις 12 Μαρτίου 2000 η Κέλερ-Σούτερ εξελέγη στο *Regierungsrat* του καντονιού του Σεν Γκάλεν όπου διορίστηκε στο τμήμα ασφάλειας και δικαιοσύνης. Ήταν επίσης αντιπρόεδρος της διάσκεψης των διευθυντών των καντονίων για τη δικαιοσύνη και την αστυνομία. Ήταν πρόεδρος της κυβέρνησης το 2006-2007.

Στις 22 Σεπτεμβρίου 2010 η Κέλερ-Σούτερ ήταν υποψήφια για το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο για να διαδεχθεί τον Χανς-Ρούντολφ Μερτς, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές- ο Γιόχαν Σνάιντερ-Άμαν, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου για το καντόνι της Βέρνης από το 1999, κερδίζοντας την έδρα αντ' αυτού. Στις 23 Οκτωβρίου 2011 εξελέγη με ποσοστό 65% των ψήφων για να εκπροσωπήσει το καντόνι του Σεν Γκάλεν στο Συμβούλιο των Κρατών. Διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου των Κρατών το 2017-2018.

Στις 8 Οκτωβρίου 2018 η Κέλερ-Σούτερ ανακοίνωσε και πάλι την υποψηφιότητά της για το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, αυτή τη φορά για τη θέση του πρόσφατα συνταξιούχου Σνάιντερ-Άμαν, ο οποίος την είχε νικήσει οκτώ χρόνια πριν. Στις 5 Δεκεμβρίου 2018 εξελέγη  στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο με 154 ψήφους σε σύνολο 237, μαζί με την Βιόλα Άμχερτ από το Χριστιανοδημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα (CVP/PDC). 

Την 1η Ιανουαρίου 2025 η Κέλερ-Σούτερ ορκίστηκε πρόεδρος με τον Γκι Παρμελάν να αναλαμβάνει υπηρεσιακός αντιπρόεδρος.

### Προσωπική ζωή
Η Κέλερ-Σούτερ είναι παντρεμένη με το Μόρτον Κέλερ, γιατρό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ελβετικής Συνομοσπονδίας
Νέγκερι Σεμπιλάν

Το **Νέγκερι Σεμπιλάν** (, μαλαϊκά του Νέγκερι Σεμπιλάν: *Nogoghi Sombilan, Nismilan*, τζάουι: نݢري سمبيلن‎‎), γνωστό παλαιότερα ως Νέγκρι Σεμπιλάν (), είναι κρατίδιο της Μαλαισίας. Βρίσκεται στη δυτική ακτή της χερσονήσου της Μαλαισίας και συνορεύει βόρεια με το Σελάνγκορ, ανατολικά με το Παχάνγκ και τη Μαλάκκα και νότια με το Τζοχόρ. Το Νέγκερι Σεμπιλάν έχει τροπικά δάση και ισημερινό τροπικό κλίμα. Οι οροσειρές του κρατιδίου ανήκουν στα όρη Titiwangsa, μια νότια υποομάδα των λόφων Τενασέριμ που εκτείνονται σε όλη τη νότια Μιανμάρ, τη νότια Ταϊλάνδη και τη χερσόνησο της Μαλαισίας, με το όρος Besar Hantu ως το υψηλότερο σημείο. Πρωτεύουσα του Νέγκερι Σεμπιλάν είναι το Σερεμπάν ενώ βασιλική πρωτεύουσα είναι το Σερί Μενάντι. Η οικονομία του Νέγκερι Σεμπιλάν βασίζεται κυρίως στη γεωργία, τη μεταποίηση και τις υπηρεσίες. Σε αντίθεση με τους κληρονομικούς μονάρχες των άλλων βασιλικών κρατιδίων της Μαλαισίας, ο ηγεμόνας του Νέγκερι Σεμπιλάν εκλέγεται και είναι γνωστός με τον τίτλο Γιανγκ ντι-Περτουάν Μπεσάρ () αντί του τίτλου του Σουλτάνου.

## Ετυμολογία
Το όνομα του Νέγκερι Σεμπιλάν κυριολεκτικά μεταφράζεται ως «Πολιτεία (των) Εννέα». Πιστεύεται ότι προήλθε από τα εννέα χωριά που ιδρύθηκαν από τους Minangkabau, και είναι γνωστό ως Nogoghi στη μαλαϊκή διάλεκτο του Νέγκερι Σεμπιλάν, καθώς γνωστό και ως luak (Minangkabau: luak, luhak). Το μέγεθος του σύγχρονου Νέγκερι Σεμπιλάν είναι μικρότερο από την ιστορική του έκταση.

## Γεωγραφία
Το Νέγκερι Σεμπιλάν είναι ένα από τα κρατίδια της δυτικής ακτής της χερσονήσου της Μαλαισίας και βρέχεται από τον πορθμό της Μαλάκκας. Είναι συγκεκριμένα μέρος της νότιας περιοχής, μαζί με τη Μαλάκκα και το Τζοχόρ. Ωστόσο, ορισμένες πηγές ορίζουν το Νέγκερι Σεμπιλάν ως κρατίδιο της κεντρικής περιοχής με το Σελάνγκορ και τις ομοσπονδιακές επικράτειες της Κουάλα Λουμπούρ και της Πουτρατζάγια. Το κρατίδιο είναι ελαφρώς μικρότερο από το Σελάνγκορ, με συνολική έκταση 6.686 τ. χλμ.. Είναι το τέταρτο μικρότερο κρατίδιο στη Μαλαισία σε έκταση και το σχήμα του είναι περίπου πενταγωνικό.

### Κλίμα
Το Νέγκερι Σεμπιλάν έχει ισημερινό τροπικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Af), το οποίο είναι ζεστό και υγρό όλο τον χρόνο. Δύο φορές τον χρόνο κατά την περίοδο των μουσώνων επικρατούν κυρίως καταιγίδες. Η ξηρή εποχή συνήθως ξεκινάει λίγο μετά την πρώτη περίοδο των μουσώνων και διαρκεί από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο, καθώς η υγρασία που φέρνει ο νοτιοδυτικός μουσώνας εμποδίζεται από τα βουνά Barisan της Σουμάτρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κρατίδια και Ομοσπονδιακές Επικράτειες της Μαλαισίας
Κατάλογος χωρών κατά δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (2022)

thumb|Παγκόσμιος χάρτης της κατάταξης των χωρών με βάση τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης  (βασισμένος σε δεδομένα του 2021, δημοσιεύτηκε το 2022).
|455x430px

Παρατίθεται ένας **κατάλογος χωρών του κόσμου με βάση τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης** όπως συμπεριλήφθηκε στην έκθεση για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών. Δημοσιοποιήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 2022 και δημιουργήθηκε με βάση τις εκτιμήσεις για το έτος 2021. Καλύπτει 189 χώρες που είναι μέλη των Ηνωμένων Εθνών (επί συνόλου 193), μαζί με το Χονγκ Κονγκ (της Κίνας) και τα Παλαιστινιακά Εδάφη. Εξαιτίας της έλλειψης δεδομένων, δεν συμπεριλαμβάνονται 4 κράτη-μέλη του ΟΗΕ (Βόρεια Κορέα, Μονακό, Ναουρού και Σομαλία). 

Ο Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης (ΔΑΑ), (αγγλ.: Human Development Index, HDI) αποτελεί μέτρο σύγκρισης του προσδόκιμου ηλικίας, του αλφαβητισμού, της εκπαίδευσης και της ποιότητας ζωής ανά τον κόσμο. Με βάση αυτόν το Δείκτη, γίνεται χαρακτηρισμός μιας χώρας σε υπανάπτυκτη ή αναπτυσσόμενη ή αναπτυγμένη και επίσης για να μετρήσει την επίδραση των οικονομικών πολιτικών στην ποιότητα ζωής.

Οι χώρες κατατάσσονται ανά τέσσερις κατηγορίες (με πολύ υψηλή - αναπτυγμένες χώρες-, υψηλή, μεσαία και χαμηλή ανάπτυξη). 
## Κατάταξη
* Ο αριθμός στις παρενθέσεις αφορά το νούμερο των θέσεων που η χώρα έχει ανεβεί ή κατεβεί σε σχέση με τους αναθεωρημένους υπολογισμούς για το προηγούμενο έτος.

## Πλήρης κατάλογος χωρών κατά ΔΑΑ
alt=World map|thumb|upright=1.9|Μέση ετήσια ανάπτυξη ΔΑΑ το 2010-2021 (δημοσιεύτηκε το 2022).
*  = αύξηση
*  = σταθερότητα
*  = μείωση

### Μη μέλη του ΟΗΕ (δεν υπολογίζονται από το UNDP)

### Χώρες που δεν είναι μέλη του ΟΗΕ (τελευταίες πληροφορίες από το UNDP)

### Μη μέλη του ΟΗΕ (δεν υπολογίζονται από το UNDP)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Έκθεση για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη 2011 
* Προηγούμενες παγκόσμιες εκθέσεις (αρχείο)
* Δείκτης του 2011 (η πρώτη στήλη του πίνακα)
* Data challenges in estimating the HDI: The cases of Cuba, Palau and the Occupied Palestinian Territory

Δεικτης Ανθρωπινης Αναπτυξης 2022
Οσάνιτσι

Το **Οσάνιτσι** (βοσν. *Ošanjići*, κυριλλ. Ошањићи) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο του Στόλατς, του Καντονίου Ερζεγοβίνης-Νερέτβα, στη νότια Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 252 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει λιγότερο από δύο περίπου χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή βορειοδυτικά από την πόλη Στόλατς.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Οσάνιτσι ήταν 1.004 κάτοικοι. Από αυτούς οι 749 (ποσοστό 74,6%) δήλωσαν Μποσνιάκοι, το 21,7% Κροάτες, οι 11 (ποσοστό 1,1%) δήλωσαν Σέρβοι και το 3,8% δήλωσαν άλλες εθνότητες ή δεν απάντησαν.

## Παραπομπές


Οσανιτσι
Τολού

Η **Τολού** (ισπανικά: Tolú) είναι μικρή παραλιακή πόλη στην Κολομβία, που βρίσκεται στο Διαμέρισμα Σούκρε, στις ακτές της Καραϊβικής. Γνωστή για τη φυσική της ομορφιά και τις γραφικές παραλίες, η Τολού προσελκύει τουρίστες που επιθυμούν να απολαύσουν την ηρεμία και την πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής. Η πόλη αποτελεί επίσης σημείο πρόσβασης για τα κοντινά νησιά Σαν Μπερνάρντο, ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο.

Η περιοχή της Τολού συνδέεται με την παραγωγή ρητίνης, γνωστής ως *βάλσαμο της Τολού*, που εξάγεται από δέντρα της οικογένειας των κυαμοειδών (*Fabaceae*). Η ρητίνη αυτή χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά για αρωματικούς, ιατρικούς και βιομηχανικούς σκοπούς. Το όνομα «Τολού» κατέληξε να δώσει την ονομασία του στην ένωση τολουόλιο (toluene), ένα παράγωγο της ρητίνης που άρχισε να παρασκευάζεται για χημικές εφαρμογές.

Το τολουόλιο είναι το βασικό συστατικό για την παρασκευή της τρινιτροτολουόλης (TNT), μιας ισχυρής εκρηκτικής ύλης. Παρόλο που η Τολού ως πόλη δεν έχει άμεση σχέση με την παραγωγή ή χρήση της τρινιτροτολουόλης, η ετυμολογική προέλευση του ονόματος δείχνει μια ιστορική σύνδεση μέσω της ρητίνης της Τολού.

## Δείτε επίσης
* Σάντα Κρους ντελ Ισλότε
* 

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πόλεις της Κολομβίας
Προτομή του Πιοτρ Βισότσκι (Βαρσοβία)

Η **Προτομή του Πιοτρ Βισότσκι** () είναι γλυπτό στο Πάρκο Γουαζιένκι της Βαρσοβίας, στην Πολωνία. Το γλυπτό αποτελείται από μπρούντζινη προτομή που απεικονίζει τον Πιοτρ Βισότσκι, στρατιωτικό αξιωματικό του 19ου αιώνα, συνταγματάρχη του Στρατού της Πολωνίας του Συνεδρίου και έναν από τους οργανωτές και διοικητές της Νοεμβριανής Εξέγερσης.

Κατασκευάστηκε το 1926 από τον Αλεξάντερ Ζουρακόφσκι και αποκαλύφθηκε το 1930 στην πόλη Όστρουφ Μαζοβιέτσκα. Έμεινε εκεί μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια του οποίου εξαφανίστηκε. Ανακαλύφθηκε το 1978 και τοποθετήθηκε στο Πάρκο του Πρίγκιπα (*Na Książęcem* *Park*). Μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση το 1980.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πάρκο Γουαζιένκι
Κατηγορία:Μνημεία στη Βαρσοβία
Κατηγορία:Υπαίθρια γλυπτά στην Πολωνία
Κατηγορία:Χάλκινα γλυπτά
Κατηγορία:Προτομές
Καμποτζιανή Πρωτοχρονιά

[thumb|275px|Γυναίκες Χμερ σε παραδοσιακή παράσταση εορτασμού του Καμποτζιανού Νέου Έτους στην [Τζόρτζια των ΗΠΑ το 2010]]
Η **Καμποτζιανή Πρωτοχρονιά** ή **Νέο Έτος των Χμερ** (បុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ στα χμερ) γνωστή και ως **Τσουλ Τσναμ Θμέυ** (ចូលឆ្នាំថ្មី, κατά λέξη μετάφραση «Μπαίνει το Νέο Έτος), ή **[Μόχα] Σάνγκκραν** (មហាសង្ក្រាន្ត) είναι ο παραδοσιακός εορτασμός του ηλιακού νέου έτους στην Καμπότζη. Είναι τριήμερη δημόσια αργία, που ξεκινά συνήθως στις 13 Απριλίου ή στις 14 Απριλίου, ημερομηνίες που συμπίπτουν με το τέλος της εποχής της συγκομιδής, όταν οι γεωργοί απολαμβάνουν τους «καρπούς των κόπων τους», προτού ξεκινήσει η εποχή των βροχών. Οι Χμερ (Καμποτζιανοί) που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό επιλέγουν κάποιες φορές όταν η εορτή «πέφτει» μεσοβδόμαδα να την εορτάσουν για πρακτικούς λόγους κατά το πλησιέστερο Σαββατοκύριακο αντί συγκεκριμένα στις 13 έως 16 Απριλίου. Η Καμποτζιανή Πρωτοχρονιά συμπίπτει με το παραδοσιακό νέο Ηλιακό έτος της νότιας και νοτιοανατολικής Ασίας, που εορτάζεται σε αρκετά μέρη της Ινδίας, στο Μπανγκλαντές, το Νεπάλ, τη Σρι Λάνκα, τη Μιανμάρ, το Λάος και την Ταϊλάνδη.

## Οι τρεις ημέρες του Νέου Έτους
### ''Μόχα Σάνγκραντ''
Το *Μόχα Σάνγκραντ* (មហាសង្រ្កាន្ត), είναι η ονομασία της πρώτης ημέρας των εορτασμών του νέου έτους. Σε αυτή οι Καμποτζιανοί φορούν τα καλά τους ρούχα, ανάβουν κεριά και καίνε ραβδάκια θυμιάματος στους βουδιστικούς ναούς, όπου μέλη από κάθε οικογένεια αποτίουν τιμή και ευχαριστία για τις διδασκαλίες του ιστορικού Βούδα, υποκλινόμενοι, γονατίζοντες και κάνοντας μετάνοιες τρεις φορές μπροστά από το άγαλμά του. Για να έχουν καλοτυχία το νέο έτος οι πιστοί πλένουν το πρόσωπό τους με αγιασμό το πρωί, τον κορμό τους το μεσημέρι και τα πόδια τους το βράδυ, προτού πάνε στο κρεβάτι.

### ''Βεαρέακ Βαναμπάτ''
*Βεαρέακ Βαναμπάτ* (វារៈវ័នបត) είναι η ονομασία της δεύτερης ημέρας των εορτασμών του νέου έτους. Σε αυτή οι άνθρωποι προβαίνουν σε πράξεις φιλανθρωπίας προς εκείνους που στάθηκαν λιγότερο τυχεροί στη ζωή τους, βοηθώντας τους φτωχούς, τους υπηρέτες, τους άστεγους και τις φτωχές οικογένειες. Επίσης οι οικογένειες παρακολουθούν μια τελετή αφιερωμένη στους προγόνους τους σε μοναστήρια.
 
### ''Βεαρέακ Λαέουνγκ Σακ''
*Βεαρέακ Λαέουνγκ Σακ* (វារៈឡើងស័ក),είναι η ονομασία της τρίτης ημέρας των εορτασμών του νέου καμποτζιανού έτους. Σε αυτή οι Βουδιστές πλένουν τα αγάλματα του Βούδα και τους γέροντες με αρωματισμένο νερό. Η πλύση αυτή ενέχει τη συμβολική σημασία του ξεπλύματος των κακών δράσεων. Πιστεύεται επίσης ότι είναι μια ευγενική πράξη που θα φέρει μακροβιότητα και καλή τύχη στη ζωή. Πλένοντας τους γονείς τους και τους γονείς των γονέων τους, τα τέκνα μπορούν να πάρουν από εκείνους τις καλύτερες ευχές τους, αλλά και καλές συμβουλές για το νέο έτος.

## Δείτε επίσης
* Κινεζικός ζωδιακός κύκλος

## Παραπομπές


Νεο ετος
Καμποτζιανη πρωτοχρονια
Πλατεία Μπρονίσουαφ Σαουατσίνσκι (Λοτζ)

Η **Πλατεία Μπρονίσουαφ Σαουατσίνσκι** () είναι πλατεία στο κέντρο του Λοτζ της Πολωνίας, μπροστά από το σιδηροδρομικό σταθμό Λοτζ Φαμπρίτσνα.

## Ιστορία
Αρχικά, βρισκόταν στη βόρεια πλευρά του παλιού κτιρίου του σταθμού Λοτζ Φαμπρίτσνα, στη διασταύρωση των οδών Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης (*Polskiej Organizacji Wojskowej*) και Σκουαντόβα. Η πλατεία ονομάστηκε έτσι από το Δημοτικό Συμβούλιο του Λοτζ το 1993, κατόπιν αιτήματος του Λούτσιαν Μουσίνσκι - ενός από τους συμβούλους. Το όνομα της πλατείας μνημονεύει τον Μπρονίσουαφ Σαουατσίνσκι - έναν 19χρονο κάτοικο του Λοτζ, ο οποίος πέθανε κατά τη διάρκεια της επίθεσης της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης στους Γερμανούς που είχαν καταλάβει τον σταθμό Φαμπρίτσνα στις 11 Νοεμβρίου 1918. Περίπου στις 8 μ.μ., ο Σαουατσίνσκι πυροβολήθηκε στο πόδι και αμέσως μετά οι Γερμανοί τον μαχαίρωσαν με ξιφολόγχη. Ο Σαουατσίνσκι ενταφιάστηκε στο Παλαιό Νεκροταφείο, στην Οδό Ογκροντόβα. Ο θάνατός του μνημονεύεται με μια πλάκα ενσωματωμένη στον τοίχο του σταθμού, η οποία μεταφέρθηκε στον νέο σταθμό.

Η Πλατεία Μπρονίσουαφ Σαουατσίνσκι υπήρχε μέχρι τον Ιούνιο του 2012, όταν έκλεισε λόγω του γκρεμίσματος του παλιού σταθμού και της έναρξης κατασκευής ενός νέου. Πριν από το κλείσιμό του, υπήρχε κεντρικός σταθμός λεωφορείων στην πλατεία.

Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του νέου σταθμού Λοτζ Φαμπρίτσνα - το Δεκέμβριο του 2016 – η Πλατεία Μπρονίσουαφ Σαουατσίνσκι βρίσκεται μπροστά από τη δυτική είσοδο του σταθμού, δίπλα στη Λεωφόρο Οικογένειας Ποζνάνσκι, η οποία δημιουργήθηκε μετά την ανακατασκευή.

## Παραπομπές


Μπρονισουαφ Σαουατσινσκι
Κατηγορία:Σρουντμιέστσιε (Λοτζ)
Τόμας Πάρτεϊ

Ο **Τόμας Τέιε Πάρτεϊ** (13 Ιουνίου 1993) είναι Γκανέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος ή δεξιός αμυντικός για την Άρσεναλ και την εθνική ομάδα της Γκάνας. 

Ο Παρτέι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην ισπανική Ατλέτικο Μαδρίτης το 2013, δόθηκε δανεικός σε Μαγιόρκα και Αλμερία και επέστρεψε στην Ατλέτικο το 2015, με την οποία κέρδισε το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ το 2018, καθώς και αγωνίστηκε το 2016 στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2020, εντάχθηκε στην Άρσεναλ με μια μεταγραφή αξίας 45 εκατομμυρίων λιρών (50 εκατομμύρια ευρώ), και έγινε ο πιο ακριβός Γκανέζος παίκτης όλων των εποχών.

Είναι διεθνής με την εθνική ομάδα της Γκάνας, ο Πάρτεϊ εκπροσώπησε το έθνος του σε τρία Κύπελλα Εθνών Αφρικής (2017, 2019 και 2021) και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2022. Ονομάστηκε στην ομάδα της χρονιάς ΚΑΦ το 2018 και κέρδισε το Βραβείο του Γκανέζου Παίκτη της Χρονιάς το 2018 και το 2019.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γκανέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Αλμερία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Φίλιππος Α΄ του Σάουμπουργκ-Λίππε

Ο **Φίλιππος Α΄**, γερμ.: *Philipp I. graf zur Schaumburg-Lippe-Alverdissen* (18 Ιουλίου 1601 – 10 Απριλίου 1681) από τον Οίκο του Λίππε ήταν ο γενάρχης του κλάδου Σάουμπουργκ-Λίπε.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λέμγκo ως γιος του Σίμωνα ΣΤ΄ κόμη του Λίππε (1555–1613) και της δεύτερης συζύγου του Eλισάβετ κόμισσας του Χόλσταϊν-Σάουμπουργκ (1566–1638).

Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1613, κληρονόμησε το Λίππε-Αλβέρντισεν, το οποίο κυβέρνησε μέχρι τη δημιουργία τού Σάουμπουργκ-Λίππε το 1640.

Το Σάουμπουργκ-Λίππε ιδρύθηκε μετά τον Τριακονταετή Πόλεμο, όταν ο Όθωνας Ε' κόμης του Σάουμπουργκ απεβίωσε χωρίς παιδιά. Μετά το τέλος του, η κομητεία του Σάουμπουργκ πήγε στη μητέρα του, την Ελισάβετ κόμισσα του Λίππε ως νόμιμη κληρονόμο. Το 1640 μεταβίβασε τα δικαιώματά της στον αδελφό της Φίλιππο, ο οποίος στη συνέχεια έγινε ο 1ος **κόμης του Σάουμπουργκ-Λίππε**. Κυβέρνησε ως κόμης μέχρι το τέλος του, όταν τον διαδέχθηκε ο γιος του Φρειδερίκος Χριστιανός. Ο δεύτερος γιος του Φίλιππος Ερνέστος  έλαβε το Λίππε-Αλβέρντισεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στις 13 Οκτωβρίου 1644 στο Στάτχαγκεν με τη Σοφία της Έσσης-Κάσσελ (1615–1670), και οι δύο τους απέκτησαν δέκα παιδιά:
* Ελισάβετ (1646), απεβ. νήπιο.
* Σοφία (1648-1671), απεβ. 23 ετών.
* Ιωάννα Δωροθέα (1649–1696).
* Λουίζα (1650-1731).
* Βίλχελμ Μπέρναρντ (1651), απεβ. νήπιο.
* Ελισάβετ Φιλιππίνη (1652-1703).
* Καρλόττα Γιουλιάνα (1658-1684), απεβ. 26 ετών.
* Φρειδερίκος Χριστιανός (1655-1728), κόμης του Σάουμπουργκ-Λίππε.
* Καρλ Χέρμαν (1656-1657), απεβ. μικρός.
* Φίλιππος Ερνέστος (1659–1753), ιδρυτής του κλάδου Σάουμπουργκ-Λίππε-Αλβέρντισεν.
** Φρειδερίκος Ερνέστος του Λίππε-Αλφέρντισεν.
*** Φίλιππος Β΄ του Σάουμπουργκ-Αλφέρντισεν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Schaumburg-Lippe Nobility

Κατηγορία:Οίκος του Λίππε
Μπρονίσουαφ Σαουατσίνσκι

Ο **Μπρονίσουαφ Σαουατσίνσκι** (, 15 Αυγούστου;/27 Αυγούστου 1899 - 11 Νοεμβρίου 1918) ήταν δεκανέας της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης και των Πολωνικών Λεγεώνων, ακτιβιστής του Εθνικού Σωματείου Εργαζομένων και της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης. Του απονεμήθηκε ο Σταυρός της Ανεξαρτησίας.

## Βιογραφία
Ο Σαουατσίνσκι γεννήθηκε στο Λοτζ. Οι γονείς του ήταν ο Γιούζεφ Σαουατσίνσκι και η Ντορότα (το γένος Τφαρντόφσκα).Είχε μια αδερφή, την Καζιμιέρα Καρπίνσκα Σαουατσίνσκα (γενν. 28 Απριλίου 1909) και έναν αδελφό, τον Γιούζεφ (γενν. 11 Ιανουαρίου 1892). Το 1915 διέφυγε στο Πιότρκουφ Τριμπουνάλσκι, όπου εντάχθηκε στο 4ο Σύνταγμα Πεζικού των Πολωνικών Λεγεώνων, λαμβάνοντας τον βαθμό του δεκανέα. Μετά την κρίση του όρκου, φυλακίστηκε στο στρατόπεδο εγκλεισμού στο Στσιπιόρνο. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Λοτζ, όπου δραστηριοποιήθηκε στο Εθνικό Σωματείο Εργαζομένων και στην Πολωνική Στρατιωτική Οργάνωση.

Ο Σαουατσίνσκι πέθανε μετά την επίθεση της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης στους Γερμανούς που είχαν καταλάβει τον Σταθμό Φαμπρίτσνα στις 11 Νοεμβρίου 1918. Περίπου στις 8 μ.μ., ο  Σαουατσίνσκι πυροβολήθηκε στο πόδι και αμέσως μετά οι Γερμανοί τον μαχαίρωσαν με ξιφολόγχη στις ράγες μπροστά από τον σταθμό στην Οδό Σκφερόβα (*Skwerowa*, αργότερα Οδός Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης). Σύμφωνα με αρχεία της Ρωμαιοκαθολικής Ενορίας της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Λοτζ, ο Σαουατσίνσκι πέθανε γύρω στις 10 μ.μ. στο Μπαουούτι. Ενταφιάστηκε στο Παλαιό Νεκροταφείο του Λοτζ. Στην κηδεία του και άλλων ανθρώπων που πέθαναν κατά τον αφοπλισμό των Γερμανών, συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου και ο δήμαρχος Λεόπολντ Σκούλσκι έδωσε μια ομιλία.

## Τιμές
* Σταυρός της Ανεξαρτησίας

## Μνημόνευση
Η μνήμη του Μπρονίσουαφ Σαουατσίνσκι τιμήθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο του Λοτζ το 1993, κατόπιν αιτήματος του Λούτσιαν Μουσίνσκι - ενός από τους δημοτικούς συμβούλους. Η πλατεία μπροστά από το σιδηροδρομικό σταθμό Λοτζ Φαμπρίτσνα πήρε το όνομά της από τον Σαουατσίνσκι.Ο θάνατός του μνημονεύεται με μια πλάκα ενσωματωμένη στον τοίχο του σταθμού. Μετά την ανακατασκευή του μεταφέρθηκε εντός του κτιρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης
Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας (Πολωνία)
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Παλαιό Νεκροταφείο του Λοτζ