open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σοφιστές

Με τον όρο **σοφιστές** εννοούνται οι εκπρόσωποι της Σοφιστικής κίνησης στην αρχαιότητα, δηλαδή οι επ’ αμοιβή διδάσκαλοι της ρητορικής, της εριστικής και της πολιτικής τέχνης, καθώς επίσης της φιλοσοφίας, της λογικής και των επιστημών. Οι πρώτοι που κατηύθυναν τη φιλοσοφία στον ανθρωποκεντρισμό και στη γνωσιολογία, εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο τη δυνατότητα του ανθρώπου να γνωρίσει τον υλικό κόσμο μέσω της σύγκρισης, της παρατήρησης και της επαγωγής, απαλλαγμένο από την επέμβαση υπερφυσικών παραγόντων.

Έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στη μελέτη του κόσμου βάσει των αισθήσεων, δίνοντας έμφαση στη διαδικασία του «σκεπτικισμού», διαμορφώνοντας παράλληλα την άποψη ότι η γνώση, η αλήθεια και οι αξίες είναι έννοιες σχετικές. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη επιδόθηκαν προοδευτικά στη διατύπωση σοφισμάτων, μέσω των οποίων υποστήριζαν παράδοξες απόψεις, παραβιάζοντας συγκαλυμμένα τους νόμους της λογικής. Ιδιαίτερη ανταπόκριση βρήκε η Σοφιστική ανάμεσα στους οπαδούς της εριστικής τέχνης, μέλη της Μεγαρικής σχολής. 

## Σημαντικοί σοφιστές
Οι πλέον περίφημοι σοφιστές της αρχαιότητας ήταν οι:
* Αντιφών ο ρήτωρ
* Γοργίας
* Θρασύμαχος
* Ιππίας
* Καλλικλής
* Κρατύλος
* Λυκόφρων
* Πρόδικος
* Πρωταγόρας
* Αλκιδάμας
* Κριτίας

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
**Αλατζόγλου-Θέμελη, Γραμματική: «Γνωσιολογικές απόψεις των Σοφιστών». Φιλοσοφία 10-11 (1980-81), 241-262.*
**Τσεκουράκης, Δαμιανός: «Η στάση των σοφιστών απέναντι στο λεγόμενο ‘δίκαιο του ισχυρότερου’». Επιστημονική επετηρίδα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 22 (1984), 637-685*
**Παπανοῦτσος, Εὐάγγελος Π., «Σοφιστὲς καὶ Σωκράτης . Τὸ ἠθικὸ πρόβλημα στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ φιλοσοφία» , Νέα Ἑστία, 33, 383 (1943), σσ. 585-589*
* *Classen, Carl Joachim, «Σοφιστικὴ καὶ σοφιστὲς στὸν Ἀριστοτέλη » , Παλίμψηστον, 9-10 (1989-1990), σσ. 69-92*
* *Guthrie, William Keith Chambers, Οἱ σοφιστές, μτφρ. Τσεκουράκης Δαμιανός,  Ἀθήνα, Μορφωτικὸ Ἵδρυμα Ἐθνικῆς Τραπέζης, 1991*
**Kerferd, G. B., Ἡ Σοφιστικὴ Κίνηση, Ἀθήνα, Καρδαμίτσα, 1996*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ομερτά

Ο όρος **ομερτά** (ιταλ. *Omertà*) είναι πιθανώς λατινικής προελεύσεως. Απαντάται στις περιοχές Σικελίας, Καλαβρίας και Απουλίας, όπου υπάρχει ισχυρή παρουσία παρανόμων οργανώσεων (Μαφία). Ο όρος αποδίδεται με την έννοια της συνεργασίας εφόσον και αν προηγηθεί συνεννόηση με τις αρχές. Στην πραγματικότητα είναι ο Νόμος της σιωπής, η παραβίασή του οποίου πρέπει να τιμωρηθεί με θάνατο. Σε συνάρτηση με τον νόμο της σιωπής είναι και η σικελική παροιμία «όποιος δεν ακούει, δε βλέπει και δε μιλάει, ζει εκατό χρόνια».

Επίσης ο όρος αυτός χρησιμοποιείται και στις παράνομες επιχειρήσεις στους δρόμους (ναρκωτικά, δολοφονίες, απαγωγές κτλ.). Τότε σημαίνει ότι όποιος είναι σε ανάκριση από την αστυνομία «δεν μιλάει, δεν έχει ακούσει και δεν έχει δει τίποτα».

Παρόλα αυτά, πολλοί μαφιόζοι και εγκληματίες έχουν παραβεί αυτό τον νόμο και έχουν μετανιώσει για αυτό που συμφώνησαν.

Κατηγορία:Μαφία
Κατηγορία:Μυστικότητα
Κατηγορία:Έγκλημα στην Ιταλία
Κατηγορία:Σιωπή
Κατηγορία:Κώδικες δεοντολογίας
Βασίλειος Μυστακίδης

Ο **Βασίλειος Μυστακίδης** (1859 - 1933) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες βυζαντινολόγους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Υπηρέτησε ως γυμνασιάρχης στην Καισάρεια και τη Θεσσαλονίκη, καθώς και ως καθηγητής στη Μεγάλη του Γένους Σχολή  στην Κωνσταντινούπολη για 30 χρόνια. Δημοσίευσε μεγάλο αριθμό άρθρων και μελετών σχετικές με το Βυζαντινή αυτοκρατορία, την Εκκλησιαστική Ιστορία και την Καππαδοκία. Μετά τον θάνατό του η πλούσια βιβλιοθήκη του δωρήθηκε στην Εταιρεία Βυζαντινών Σπουδών, στην οποία υπάρχει το ανεξάρτητο τμήμα της *Μυστακιδείου Βιβλιοθήκης*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Φρανκ Φλέτσερ

Ο **Φράνκ Τζακ Φλέτσερ** (*Frank Jack Fletcher*, 29 Απριλίου 1885 - 25 Απριλίου 1973) ήταν Αμερικανός ναύαρχος.

Σπούδασε στη Ναυτική Ακαδημία της Αννάπολης και μετείχε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1931 διορίσθηκε Επιτελάρχης των αμερικανικών δυνάμεων της Ασίας και στη περίοδο 1933-1935 άμεσος βοηθός και συνεργάτης του Υπουργού των Ναυτικών Σουάνσον. Το 1939 ανέλαβε την αρχηγία της 3ης και αργότερα της 6ης μοίρας καταδρομικών μέχρι της επίθεσης των Ιαπώνων στο Περλ Χάρμπορ.
Το 1942 μετείχε των επιχειρήσεων στις νήσους Μάρσαλ και Τζίλμπερτ ενώ διακρίθηκε στις ναυμαχίες στη Θάλασσα των Κοραλλίων και τη Νήσο Μιντγουαίη καθώς και στην απόβαση του Γκουαλντακανάλ.

Το 1943 ανέλαβε αρχηγός των Ναυτικών δυνάμεων του Βορείου Ειρηνικού και το 1944 ηγήθηκε των επιχειρήσεων στη Θάλασσα των Κοραλλίων, ενώ το 1945 βοήθησε αποτελεσματικά στις κατά της Βορείου Ιαπωνίας αποβατικές επιχειρήσεις. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους διετέλεσε μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου του Αμερικανικού Ναυτικού και το 1946 Πρόεδρος αυτού μέχρι την αποστρατεία του, το 1947.

Προς τιμή του Φρανκ Φλέτσερ ονομάσθηκε ειδικός τύπος σύγχρονου αμερικανικού αντιτορπιλικού του οποίου διάφορα χαρακτηριστικά όπως τη δύναμη πυρός, ταχύτητα κ.λπ είχε ο ίδιος παλαιότερα επεξεργασθεί ως ανάγκη ναυπήγησης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Δημήτρης Πουλικάκος

Ο **Δημήτρης Πουλικάκος** (Αθήνα, 21 Ιανουαρίου 1943) είναι Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης, ηθοποιός, ραδιοφωνικός παραγωγός, εκφωνητής διαφημιστικών, συγγραφέας, αλλά και μεταφραστής υπερρεαλιστικής ποίησης και λογοτεχνίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου του 1943, επί της οδού Πατησίων, από σχετικά εύπορη αστική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν φημισμένος καρδιολόγος της εποχής και η μητέρα του επίσης γιατρός (μικροβιολόγος-βιοχημικός). Η αδελφή του πατέρα του ήταν σύζυγος του πολιτικού Παναγιώτη Κανελλόπουλου.

Ο Δημήτρης Πουλικάκος συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού *[[Πάλι (περιοδικό)|Πάλι]]* μαζί με τους Νάνο Βαλαωρίτη, Παναγιώτη Κουτρουμπούση, Μαντώ Αραβαντινού, Κώστα Ταχτσή, Ανδρέα Εμπειρίκο, Γιώργο Μακρή κ.ά., με δικά του κείμενα, καθώς και μεταφράσεις. Για πολλά χρόνια έκανε ραδιοφωνικές εκπομπές, αυτοαποκαλούμενος "Θείος Νώντας" (έτσι συνήθιζε να τον αποκαλεί και ο Παύλος Σιδηρόπουλος, τον οποίο ο ίδιος προτιμούσε να αποκαλεί ανιψιό), σε διάφορους σταθμούς (ποτέ δεν χρησιμοποίησε το πραγματικό του όνομα σαν ραδιοφωνικός παραγωγός).

Υπήρξε μέλος του συγκροτήματος MGC, το οποίο οφείλει το όνομά του στον ηθοποιό Ντίνο Ηλιόπουλο, και αρχηγός του ροκ συγκροτήματος Εξαδάκτυλος και των Αχ-Βαχ (στους οποίους έπαιζαν εκτός των άλλων, μπάσο-φωνητικά ο Σταμάτης Σπανουδάκης και πλήκτρα ο Άλεξ Σπυρόπουλος, γνωστός από το αγγλικό συγκρότημα των δεκαετιών του 1960 και του 1970 Nirvana). Συνεργάστηκε ως συνθέτης, εκτελεστής, παραγωγός και μουσικός με πολλούς άλλους Έλληνες rockers και συγκροτήματα (Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Βλάσσης Μπονάτσος, Σταύρος Λογαρίδης, κ.ά.).
 
Έγινε γνωστός με τις εμφανίσεις του σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές από τη δεκαετία του 1970 έως και τη δεκαετία του 1990. Κυριότερες εμφανίσεις: *[[Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας]]* (1978), *Άρπα κόλλα* (1982), *[[Ο δράκουλας των Εξαρχείων]]* (1983), *[[BIOS + πολιτεία]]* (1987), *Made In Greece* (1987), *[[Το μετέωρο βήμα του πελαργού]]* (1991),  *Θηλυκή εταιρεία* (1999), *Σαπουνόπετρα* (1995) κ.ά.. Οι κυριότερες τηλεοπτικές του εμφανίσεις είναι στις σειρές *[[Οι αυθαίρετοι|Οι Αυθαίρετοι]]* (1989 - 1991), *[[Οι Μεν Και Οι Δεν|Οι Μεν και οι Δεν]]* στο επεισόδιο *«Εις το όνομα του ανδρός»* της δεύτερης σεζόν (1994-1995) όπου παριστάνει τον επικεφαλής κρατούμενο στις φυλακές, *[[Δύο Ξένοι|Δύο ξένοι]]* (1997), *[[Επτά Θανάσιμες Πεθερές|Επτά θανάσιμες πεθερές]]* (2008) κ.ά..

## Συνεισφορά
Θεωρείται ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του ελληνικού ροκ. Ο δίσκος του *Μεταφοραί Εκδρομαί Ο Μήτσος* αποτελεί τον πρόδρομο της ελληνικής rock 'n roll δισκογραφίας. Η συναυλία του στα τέλη της δεκαετίας του 1970 στου Ζωγράφου αποτελεί σταθμό στην ελληνική ροκ μουσική ιστορία.

## Δισκογραφία

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Νόρμαν Φόστερ

[200px|thumb|Έδρα της HSBC (Hong Kong and Shanghai Bank) στο [Χονγκ Κονγκ]]
[200px|thumb|Έδρα της Commerzbank στη     [Φρανκφούρτη]]

Ο **Νόρμαν Φόστερ, (''Norman Robert Foster'', Βαρώνος Φόστερ της Όχθης του Τάμεση,** γεννημένος την 1 Ιουνίου 1935), Μέλος του Τάγματος της Αξίας (Order Of Merit) είναι Άγγλος αρχιτέκτονας. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Reddish, Στόκπορτ, σε μια οικογένεια της εργατικής τάξης. Ήταν φυσικά ταλαντούχος, με καλές αποδόσεις στο σχολείο, και έδειξε ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική, ιδιαίτερα στις εργασίες του Φρανκ Λόιντ Ράιτ και του Λε Κορμπυζιέ. Εγκαταλείποντας το σχολείο στα 16, εργάστηκε στο γραφείο πόλης Treasurer's του Μάντσεστερ πριν καταταγεί στην βασιλική Πολεμική Αεροπορία. Αφότου απολύθηκε το 1961, ενθαρρύνεται να παρακολουθήσει την πανεπιστημιακή σχολή αρχιτεκτονικής του Μάντσεστερ. Αργότερα, κέρδισε το *Henry Fellowship* της αρχιτεκτονικής σχολής του Γιέιλ, όπου συνάντησε τον συνεργάτη του Ρίτσαρτ Ρότζερς και έκανε το Μάστερ του. Ταξίδεψε έπειτα στην Αμερική για ένα έτος και επέστρεψε στην Αγγλία το 1962.

## Foster and Partners
thumb|right|200px|Το λεγόμενο κτήριο "Γκέρκιν" στο Λονδίνο, το διασημότερο έργο του Νόρμαν Φόστερ
Αφότου διαλύθηκε η Team 4, ίδρυσε το 1967 με την συνεταίρο του Wendy Cheeseman την *Foster Associates*. Το 1968 άρχισε τη συνεργασία με τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μπάκμινστερ Φούλερ, που κράτησε μέχρι το θάνατο του Φούλερ το 1983, με διάφορα προγράμματα που έγιναν καταλύτες για την ανάπτυξη μιας περιβαλλοντικής αρχιτεκτονικής (π.χ. το έργο *Samuel Beckett Theatre*).

Το πιο σημαντικό του κτήριο στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν η έδρα της Willis Faber & Dumas στο Ίπσουιτς το 1974. Ο πελάτης ήταν μια οικογενειακή ασφαλιστική εταιρεία που θέλησε να αποκαταστήσει μια αίσθηση κοινότητας στον εργασιακό χώρο. Ο Φόστερ δημιούργησε ανοικτά πατώματα γραφείων, πολύ πριν το ανοικτό σχέδιο γίνει κανόνας. Σε μια μικρή πόλη με λίγες δημόσιες εγκαταστάσεις, κατασκευάστηκαν κήποι, ολυμπιακών διαστάσεων πισίνα και γυμναστήριο, αυξάνοντας κατά πολύ την ποιότητα ζωής των υπαλλήλων της εταιρίας των μόλις 1.200 υπαλλήλων. Το κτήριο έχει γυάλινη πρόσοψη και σήμερα είναι διατηρητέο.

Το γραφείο Foster+Partners αποτελεί σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά γραφεία στον κόσμο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Foster and Partners

Κατηγορία:Άγγλοι αρχιτέκτονες
Pacta sunt servanda

Η λατινική φράση **πάκτα σουντ σερβάντα** «pacta sunt servanda» (στην πρακτική πολλές φορές απλώς «*pacta servanda*»), σήμερα έχει καταστεί διεθνής όρος που σημαίνει "οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται*"*.

Αποτελεί αξίωμα που διέπει τις διεθνείς Συμφωνίες - Συνθήκες εκ των οποίων οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνονται εκ μέρους των συμβαλλομένων θα πρέπει να τηρούνται.

Σπέρμα - αρχή νομοθεσίας περί της υποχρεώσεως αυτών τήρησης των συμφωνημένων συμβάσεων βρίσκονται στους «Νόμους» του Πλάτωνα (920 B-D).

## Δείτε επίσης
*Συμβατικό Δίκαιο

Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
*
Δήμος Ευπαλίου

Ο **Δήμος Ευπαλίου** ήταν δήμος του νομού Φωκίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δωρίδας. Είχε πληθυσμό 6.507 κατοίκους. Ο Δήμος Ευπαλίου ήταν ο δυτικότερος δήμος του νομού και συνόρευε με τους δήμους, Βαρδουσίων, Λιδωρικίου, Τολοφώνας και με τον δήμο Ναυπάκτου του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ο δήμος περιλάμβανε 16 δημοτικά διαμερίσματα. Πρωτεύουσα του δήμου ήταν το Ευπάλιο. 

## Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

: **Δ.δ. Ευπαλίου** [762]
::* το Ευπάλιο [682]
::* τα Γρηγορίτικα [80]
: **Δ.δ. Δροσάτου** [232]
::* το Δροσάτο [62]
::* το Πευκάκι [170]
: **Δ.δ. Κάμπου** [264]
::* ο Κάμπος [206]
::* ο Παλαιόμυλος [58]
: ** Δ.δ. Καστρακίου ** -- το Καστράκι [782]  
: **Δ.δ. Κλήματος Ευπαλίου** [418]
::* το Κλήμα [122]
::* η Πηγή [296]
: **Δ.δ. Μαλαμάτων** [500]
::* τα Μαλάματα [233]
::* ο Άγιος Πολύκαρπος [267]
: **Δ.δ. Μαναγούλης** [589]
::* η Μαναγούλη [347]
::* ο Λόγγος [173]
::* η Χιλιαδού [69]
: ** Δ.δ. Μαραθιά ** -- ο Μαραθιάς [492]
: **Δ.δ. Μοναστηρακίου** [442]
::* το Μοναστηράκι [328]
::* η Μαγούλα [43]
::* το Σκάλωμα (τ.Κάτω Μαραθιάς) [71]
: ** Δ.δ. Παλαιοξαρίου ** -- το Παλαιοξάρι [195]
: ** Δ.δ. Ποτιδάνειας ** (τ.Ποτιδανίας) -- η Ποτιδάνεια (τ.Ποτιδανία) [309]
: ** Δ.δ. Πύργου ** -- ο Πύργος [20]
: **Δ.δ. Σεργούλας** [368]
::* η Σεργούλα [78]
::* το Παλαιοχώρι [4]
::* η Παραλία Σεργούλας [286]
: **Δ.δ. Τειχίου** [235]
::* το Τείχιο [222]
::* η Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Βαρνακόβης [13]
: ** Δ.δ. Τρικόρφου ** -- το Τρίκορφο [557]
: ** Δ.δ. Φιλοθέης ** -- η Φιλοθέη [342]

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Δήμος Ευπαλίου

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Καισάρεια (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Καισάρεια** καταγράφονται στην Ιστορία αρκετές πόλεις που, είτε δημιουργήθηκαν είτε μετονομάστηκαν έτσι από τους Ρωμαίους, προς τιμή των αυτοκρατόρων τους, των καισάρων. Επίσης, υπήρχαν ομώνυμοι αθλητικοί αγώνες.
 
* Η Παράλιος Καισάρεια (Λατ. *Caesarea Maritima*), η σημερινή Κεσαρίγια στο Ισραήλ
* Η Καισάρεια της Καππαδοκίας, το σημερινό Καϊσερί στην Τουρκία
* Η Καισάρεια του Φιλίππου (η αρχαία Πανειάς, η σημερινή Μπανιάς)
* Η Αντιόχεια (της Πισιδίας), η οποία ονομαζόταν και *Καισάρεια Αντιόχεια* (Λατ. *Caesaria Antiochia*)

* Τα Καισάρεια (αθλητικοί αγώνες), αγώνες που γίνονταν κατά την ρωμαϊκή περίοδο στην Πάτρα.
Ρεμ Κούλχαας

Ο **Ρεμ Κούλχαας** (*Remment Koolhaas*) είναι Ολλανδός αρχιτέκτονας και καθηγητής Αρχιτεκτονικού και Αστικού Σχεδιασμού  στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ των ΗΠΑ.

Γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1944 στο Ρότερνταμ. Σπούδασε αρχικά στην ολλανδική ακαδημία κινηματογράφου και έπειτα διετέλεσε δημοσιογράφος για το Haagse Post πριν αρχίσει το 1968 να σπουδάζει αρχιτεκτονική στο Λονδίνο, από όπου αποφοίτησε το 1972. Κατόπιν έκανε περαιτέρω σπουδές στο πανεπιστήμιο του Cornell στη Νέα Υόρκη. Ο Κούλχαας είναι πρόεδρος του γραφείου για τη μητροπολιτική αρχιτεκτονική *OMA*, που είχε ιδρύσει μαζί με τον Ηλία Ζεγγέλη, ο οποίος αργότερα αποχώρησε.

thumb|left|250px|Η πρόταση του Κούλχαας για τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
## Πρόταση για μια νέα Ευρωπαϊκή σημαία
Η πρόταση του Κούλχαας για τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έγινε το λογότυπο της αυστριακής προεδρίας στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2006. Μετά από την υπογραφή της Συνθηκης της Νίκαιας τον Μάιο του 2001, που έκαναν τις Βρυξέλλες την επίσημη πρωτεύουσα της Ευρώπης, ο τότε Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ρομάνο Πρόντι και ο Βελγος πρωθυπουργός Γκι Φερχόφστατ κάλεσαν τον Κούλχαας για να συζητήσουν τις ανάγκες και απαιτήσεις μιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας. Κατά τη διάρκεια αυτών των συζητήσεων και ως ώθηση για την περαιτέρω συζήτηση, ο Κούλχαας και το think-tank του ΑΜΟ - ένα ανεξάρτητο τμήμα της OMA - πρότειναν την ανάπτυξη μιας οπτικής γλώσσας. Αυτή η ιδέα ενέπνευσε μια σειρά σχεδίων, συμπεριλαμβανομένου του Barcode. Οι γραμμές επιδιώκουν να ενώσουν τις σημαίες των χωρών μελών της ΕΕ σε ένα ενιαίο, ζωηρόχρωμο σύμβολο. Στην τρέχουσα ευρωπαϊκή σημαία, υπάρχει ένας σταθερός αριθμός αστεριών. Στον κώδικα αυτό, τα νέα κράτη μέλη της ΕΕ μπορούν να προστεθούν χωρίς περιορισμούς. Αρχικά, ο κώδικας επέδειξε 15 χώρες της ΕΕ. Το 2004, το σύμβολο προσαρμόστηκε για να περιλάβει τα δέκα νέα κράτη μέλη. Από το χρόνο των πρώτων σχεδίων του κώδικα ποτέ δεν έχει χρησιμοποιηθεί επίσημα από τα εμπορικά ή πολιτικά ιδρύματα. Κατά τη διάρκεια της αυστριακής προεδρίας το 2006 της ΕΕ χρησιμοποιήθηκε επίσημα για πρώτη φορά. Το λογότυπο έχει χρησιμοποιηθεί ήδη για την εκστρατεία πληροφόρησης της ΕΕ που θα συνεχιστεί επίσης κατά τη διάρκεια της αυστριακής προεδρίας της ΕΕ.

thumb|250px|Η Πρεσβεία της Ολλανδίας στο Βερολίνο, έργο του Κούλχαας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Office for Metropolitan Architecture 
* Harvard Design School Faculty Profile

Κατηγορία:Ολλανδοί αρχιτέκτονες
Ίδη (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Ίδη** μπορεί να αναφέρεται:

*Στο Όρος Ίδη στην Κρήτη: Ψηλορείτης
*Στο Όρος Ίδη (Τρωάδα) βουνό στην περιοχή της Τροίας, τουρκική ονομασία: Kazdağı, Kaz Dağları, ή Karataş Tepesi
*Σε δύο μυθολογικά πρόσωπα με το όνομα Ίδη.
*Στον αστεροειδή 243 Ίδη.
Αορτή

thumb|200px|Αορτή

Η **αορτή** είναι πρώτη και κυριότερη αρτηρία του σώματος. Αποτελεί το βασικό κορμό από όπου ξεκινούν όλες οι αρτηρίες της μεγάλης κυκλοφορίας. Το ερυθρό, πλούσιο σε οξυγόνο αίμα, διοχετεύεται από την καρδιά σε ολόκληρο τον οργανισμό διαμέσου της αορτής.

Η αορτή εκφύεται από το αρτηριακό στόμιο της αριστερής κοιλίας της καρδιάς. Χωρίζεται από την αριστερή κοιλία με τις βαλβίδες, με τη βοήθεια των οποίων το αίμα, όταν εξακοντιστεί από την καρδιά στην αορτή, δεν μπορεί να επιστρέψει πίσω. Μετά την έκφυσή της, η αορτή στρέφεται προς τα άνω. Το τμήμα αυτό λέγεται ανιούσα αορτή. Όταν φτάσει πίσω από το δεύτερο δεξιό πλευρικό χόνδρο, τότε κάμπτεται σε σχήμα τόξου. Το τμήμα αυτό λέγεται αορτικό τόξο. Μετά η αορτή κατέρχεται και σχηματίζει την κατιούσα αορτή. Κατευθύνεται προς τη μπροστινή επιφάνεια των σπονδύλων, οπότε το τμήμα αυτό λέγεται θωρακική αορτή. Τέλος, φτάνει στην κοιλία (κοιλιακή αορτή). Η ανιούσα αορτή μαζί με την πνευμονική αρτηρία βρίσκονται κλεισμένες στο περικάρδιο. Από την ανιούσα αορτή εκφύονται οι δυο στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς.

Συνηθισμένες παθήσεις της είναι: η αορτίτιδα, σοβαρή πάθηση της αορτής που οφείλεται συνήθως σε σύφιλη, η στένωση της αορτικής βαλβίδας, το ανεύρυσμα αορτής, η ανεπάρκεια της αορτικής βαλβίδας κ.ά. Κατά την ανεπάρκεια, η αορτική βαλβίδα δεν κλείνει καλά, με αποτέλεσμα το αίμα να επιστρέφει στην αριστερή κοιλία.

Κατηγορία:Ανατομία της καρδιάς
Κατηγορία:Αρτηρίες του θώρακα
Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Β΄

Ο **Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Β΄** (κατά κόσμον *Αδάμ Θέμελης του Ζαφειρίου*) ήταν Έλληνας ιεράρχης και Μητροπολίτης Μεσσηνίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1918 στην Ιστιαία Εύβοιας. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησε με βαθμό πτυχίου «άριστα» το 1944. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1944, ιερέας - αρχιμανδρίτης το 1945 και επίσκοπος το 1957. Διετέλεσε Γραμματέας (1950-1952) και Αρχιγραμματέας (1952-1957) της Ιεράς Συνόδου, οπότε και επελέγη βοηθός επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Θεοκλήτου το 1957. Διετέλεσε επίσης το 1945 Πρωτοσύγγελος και Ιεροκήρυκας της Μητρόπολης Γυθείου και Οιτύλου και από το 1945 μέχρι 1950 πρωτοσύγγελος, ιεροκήρυκας, κατηχητής και εξομολόγος της Μητρόπολης Μεσσηνίας. Από το 1950 μέχρι το 1957 ήταν γραμματέας και αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου, και ιερατικός προϊστάμενος της εκκλησίας του Προφήτη Ηλία Καστέλας (Πειραιά) αρχικά και του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών αργότερα. Παράλληλα μέχρι την εκλογή του υπηρέτησε ως Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών με τον τίτλο του Επισκόπου της Πάλαι Ποτέ Διαλαμψάσης Επισκοπής Θαυμακού Εν συνέχεια ήταν Αρχιερατικός επίτροπος του Πειραιά και το 1965 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας.

Ήταν επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Ως Μητροπολίτης Μεσσηνίας φρόντισε για την λειτουργία και αναδιοργάνωση των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων, ανοικοδόμησε το Άσυλο Ανιάτων, ανακαίνισε όλες τις Μονές, θεμελίωσε και εγκαινίασε πολλούς Ναούς. Συνέγραψε πολλά βιβλία ιστορικού, λαογραφικού και εκκλησιαστικού περιεχομένου πολλά των οποίων έχουν ανατυπωθεί όπως:
:«Η Ιερά Μητρόπολις Ευρίπου δια μέσου των αιώνων», 1952.
:«Ποιμαντικαί ενασχολήσεις», 1952
:«Γάμος και Διαζύγιον», 1953
:«Λόγος εις τον Άγιον Απόστολον Παύλον και εις το έργο του εν Ελλάδι», 1963
:«Εκκλησιαστικοί Κανονισμοί», 1963
:«Ο Μέγας Αθανάσιος στην Υμνογραφία», 1973 κ.ά.

Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της Εταιρίας Προστασίας Ανηλίκων (Καλαμάτα 1947), τακτικός εταίρος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρίας Ελλάδος, τακτικό μέλος της Εταιρίας Ιστορικών Νεωτέρου Ελληνισμού και αντιπρόεδρος της Εταιρίας Ευβοϊκών Σπουδών (1978). Τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Μητρός των Εκκλησιών, με τον Ταξιάρχη Γεωργίου Α΄ (από τον Βασιλέα Παύλο), καθώς επίσης και με το Χρυσό Σταυρό των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου και με διεθνές παράσημο Φίλων του Προσκοπισμού.
To 1998 διετέλεσε Τοποτηρητής της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και του χηρεύοντος Αρχιεπισκοπικού θρόνου, μετά το θάνατο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Σεραφείμ.

Πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 2007 σε ηλικία 89 ετών. Κατά την ημερομηνία της κοιμησεώς του ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος και ο αρχαιότερος κατά τα πρεσβεία χειροτονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Χρυσόστομος
Κατηγορία:Επίσκοποι Θαυμακού
Χένρυ Μουρ

Ο **Χένρυ Μουρ** (*Henry Moore*, 30 Ιουλίου 1898 – 1986), Μέλος του Τάγματος της Αξίας, Σύντροφος της Τιμής, Μέλος της Συνομοσπονδίας Βρετανών Καλλιτεχνών ήταν Άγγλος γλύπτης του εικοστού αιώνα. Ο Μουρ είναι γνωστός για τις μεγάλες αφηρημένες ανθρώπινες φιγούρες του.

Στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο πολέμησε στη Γαλλία και το 1919 μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Ληντς. Στο Βασιλικό Κολέγιο Τέχνης του Λονδίνου όπου συνέχισε τις σπουδές του μέχρι το 1925, ενδιαφέρθηκε κυρίως για την αρχαϊκή και την πρωτόγονη τέχνη. Μετά τις σπουδές του, το 1925 έζησε επί έξι μήνες στην Ιταλία. Στη δεκαετία του 1920 τα έργα του χαρακτηρίζονται από τις επιδράσεις των καλλιτεχνών της Αναγέννησης Μαζάτσο, Πιζάνο και του Μικελάντζελο αλλά και άλλων όπως του Ρουμάνου γλύπτη που εργαζόταν στη Γαλλία Κονσταντίν Μπρανκούζι. Δέχτηκε επίσης έμπνευση από την προκολομβιανή τέχνη της Αμερικής του Μεξικού (Ίνκας). Άρχισε να γίνεται γνωστός μετά τον πόλεμο.

Στη δεκαετία του 1930 δέχτηκε επιδράσεις από τον Πικάσο και τα γλυπτά του εκείνης της περιόδου είναι κυρίως από ξύλο, με απλές μορφές και γραμμές με τρύπες και με οδοντώσεις και με καλύμματα λεπτά σιδερένια.

Η μεγαλύτερη επίδραση στο έργο του προέρχεται όμως από την παρατήρηση των μορφών που υπάρχουν στη φύση, όπως ομολογεί και ο ίδιος.
Στα ώριμα έργα του ο Μουρ αναπαριστά μορφές που καθρεφτίζονται από μορφές που υπάρχουν στην φύση, κυρίως με σχήματα που έχουν καμπύλες.

Τα αγαπημένα του θέματα είναι μητέρες με μωρά στην αγκαλιά, οικογένειες, πεσμένοι στρατιώτες και κυρίως μια φιγούρα ανθρώπου πλαγιαστού, που την έφτιαξε σε ξύλο, πέτρα και μπρούντζο και στο τέλος με μάρμαρο. Τα έργα του είναι από ρεαλιστικά μέχρι αφηρημένα.

Εκτός από τα γλυπτά ο Μουρ έφτιαξε και σχέδια, κυρίως ανθρώπων σε καταφύγια στη διάρκεια του β' παγκοσμίου πολέμου. Στα σχέδια αυτά φαίνεται η επίδραση του πολέμου στα αθώα και ανυπεράσπιστα πρόσωπα των ηρώων του.

Μεταξύ των μεγαλύτερων συμπλεγμάτων του είναι εκείνο στο κτίριο της UNESCO στο Παρίσι, εκείνο στο Μουσείο Μοντέρνας τέχνης του κέντρου Λίνκολν στη Νέα Υόρκη και εκείνο στο δημαρχείο του Τορόντο.

Παρόλο που στα ύστατα χρόνια της ζωής του ήταν από τους πιο πλούσιους Βρετανούς, συνέχισε να ζει λιτά, απλά και παρέμεινε πιστός στις απλές αρχές που τον διακατείχαν σε όλη του τη ζωή.

Το 2000 διοργανώθηκε στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Άνδρου η έκθεση «Χένρυ Μουρ υπό το φως της Ελλάδος».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι γλύπτες
Κατηγορία:Αποδέκτες του βραβείου Erasmus
Milli Tarāna

To **Milli Tarāna** (Παστού: ملي تـﺮانه *Εθνικός ύμνος*) είναι ο εθνικός ύμνος του Αφγανιστάν. Υιοθετήθηκε το 2006 και είναι γραμμένο στη γλώσσα *Παστού*. Σύμφωνα με το σύνταγμα του Αφγανιστάν πρέπει να περιέχει τη φράση **Allah ο Akbar** (Ο Θεός είναι μεγάλος) καθώς επίσης και τα ονόματα των μεγαλύτερων εθνικών και φυλετικών ομάδων της χώρας. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον *Abdul Bari Jahani* και η μουσική από τον *Babrak Wassa*.

## Στίχοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Afghan National Anthem - Quicktime Version 
* Afghan National Anthem - Windows Media Version Ο ύμνος του Αφγανιστάν από την επίσημη ιστοσελίδα του προέδρου της χώρας.

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Αφγανιστάν
Κονσταντίν Μπρανκούζι

Ο **Κονσταντίν Μπρανκούζι** (*Constantin Brâncuși*, 19 Φεβρουαρίου 1876 - 16 Μαρτίου 1957) ήταν Ρουμάνος γλύπτης, ζωγράφος και φωτογράφος που έκανε καριέρα στη Γαλλία.

## Βιογραφία
Σε ηλικία επτά χρονών ήταν βοσκός στα Καρπάθια Όρη. Στα δεκαοκτώ χρόνια του δούλευε ως βοηθός σε ξυλουργείο και εκεί άρχισε να μαθαίνει ανάγνωση και γραφή. Το 1904 πήγε στο Παρίσι. Σκοπός του ήταν να ανακαλύψει "την ουσία των πραγμάτων και όχι την εξωτερική τους φόρμα". Τα γλυπτά του τα επεξεργαζόταν πολλά χρόνια για να βρει τις γραμμές που θα τους έδιναν τη μεγαλύτερη δύναμη διαμορφώνοντας μία φόρμα ελεύθερη από κάθε γήινη βαρύτητα. Τα έργα του είναι φτιαγμένα από ξύλο η από πέτρα. Άσκησε επιρροή στους γλύπτες της γενιάς του αλλά και μεταγενέστερους, όπως τον Χένρυ Μουρ.

## ''Bird in Space''
Ο Μπρανκούζι παρήγαγε μια σειρά γλυπτών αποκαλούμενα «Bird in Space» (*Πουλί στο διάστημα*). Ο φωτογράφος Edward Steichen αγόρασε ένα από αυτά τα έργα το 1926 και προσπάθησε να το φέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εντούτοις, οι ανώτεροι υπάλληλοι του τελωνείου δεν δέχτηκαν το "πουλί" ως έργο τέχνης και επέβαλαν ένα δασμό για την εισαγωγή του ως βιομηχανικό προϊόν και επέβαλαν υψηλούς δασμούς. Ο Μπρανκούζι, αγανακτισμένος και με τη βοήθεια των φίλων του στην Αμερική, αντέκρουσε την απόφαση του τελωνείου και ενήγαγε το Αμερικανικό Δημόσιο. Αυτοί χρέωσαν τον υψηλότερο φόρο που αφορούσε τα ακατέργαστα μέταλλα, αντί του φόρου για έργα τέχνης.

Ο Μπρανκούζι όμως κέρδισε τη δίκη κι έγινε μεμιάς διασημότητα. Τα έργα του βρήκαν θερμή ανταπόκριση από τους συλλέκτες στις ΗΠΑ, όταν στην Ευρώπη η κριτική ήταν αυστηρή μαζί του. Οι εκθέσεις με έργα του διαδεχόταν η μία την άλλη.

Τελικά έγινε διάσημος και στη Γαλλία και πέρασε στην αιωνιότητα στις 16 Μαρτίου 1957. Εντούτοις, με τη διαθήκη του κληροδότησε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού περισσότερα από 80 γλυπτά, με τον όρο να μεταφερθεί ολόκληρο το εργαστήριό του στο μουσείο, όπως ήταν στην αρχική του μορφή.

Πλέον, το εργαστήριο του έχει ανακατασκευαστεί στον ακάλυπτο χώρο του Κέντρου Ζωρζ Πομπιντού και λειτουργεί ως μουσείο. Συλλογές με έργα του Μπρανκούζι βρίσκονται ακόμη στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας και το Εθνικό Μουσείο του Βουκουρεστίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρουμάνοι γλύπτες
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς
Μαξ Μπέκμαν

Ο **Μαξ Μπέκμαν** (*Max Carl Friedrich Beckmann*, 12 Φεβρουαρίου 1884 - 27 Δεκεμβρίου 1950) ήταν Γερμανός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας.
## Εκπαίδευση και Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αποφοίτησε το 1903 από την Ακαδημία Τέχνης της Βαϊμάρης. Τότε τον θεωρούσαν ως το σημαντικότερο νέο ζωγράφο της Γερμανίας. Η επιλογή των θεμάτων του γινόταν από τα σύγχρονα γεγονότα, όπως το ναυάγιο του «Τιτανικού» και ο σεισμός που έγινε στη Μεσσήνη. Το 1914 κατατάχτηκε εθελοντικά στο Στρατό, πιστεύοντας ότι από αυτόν θα αποκόμιζε εμπειρίες οι οποίες θα ήταν χρήσιμες για τη ζωγραφική του. Επίσης υπηρέτησε ως νοσοκομειακός στρατιωτικός στη Φλάνδρα και επηρεάστηκε έντονα από την ωμότητα και τη βιαιότητα του πολέμου. Το έργο του η «Νύχτα» που χρονολογείται από το 1919 παρουσιάζει ακριβώς αυτή τη σκληρότητα. Μετά από δύο χρόνια, το 1921, ολοκλήρωσε ένα άλλο έργο με τίτλο «Αναχώρηση», το οποίο ήταν ένα αλληγορικό τρίπτυχο. Με τα αλληγορικά τρίπτυχα ασχολήθηκε ως το τέλος της ζωής του. Ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος τον επηρεάζει βαθιά και εγκαταλείπει το στρατό με σοβαρές ψυχολογικές διαταραχές. Μετά την τραυματική του εμπειρία στον πόλεμο, το ζωγραφικό του ήφος θα αλλάξει δραματικά. Επιλέγοντας θρησκευτικά, μυθολογικά και θεατρικά θέματα ασκεί έντονη κριτική στην κοινωνία της εποχής του. Το 1932 οι ναζιστές χαρακτηρίζουν την τέχνη του «εκφυλισμένη» και τον αναγκάζουν να παραιτηθεί από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Φραγκφούρτης, ενώ παράλληλα απομακρύνονται τα έργα του από τα μουσεία**.** Μέχρι το 1937 κατάσχονται συνολικά πάνω από 500 πίνακες. 

Το 1937 πήγε στο Άμστερνταμ, όπου παγιδεύτηκε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Το 1947 έφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Εξπρεσιονισμού
Μικελάντζελο Αντονιόνι

Ο **Μικελάντζελο Αντονιόνι** (ιταλικά:*Michelangelo Antonioni*), (29 Σεπτεμβρίου 1912 - 30 Ιουλίου 2007) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και παραγωγός του κινηματογράφου. Οι ταινίες του διακρίνονται για την ιδιαίτερη αισθητική τους προσέγγιση, δίνοντας έμφαση στους χαρακτήρες. Ανήκε ιδεολογικά στο χώρο της Αριστεράς, χωρίς όμως να είναι στρατευμένος, κρίνοντας αντικειμενικά κάθε κατάσταση, κάτι που φανερώνει ένα ειλικρινές (χωρίς ωραιοποιήσεις) ντοκιμαντέρ του για τον Μάο Τσετούνγκ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φεράρα, στις 29 Σεπτεμβρίου 1912. Σπούδασε οικονομικά και αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Το 1939 ξεκίνησε σπουδές κινηματογράφου στη Ρώμη, στο Centro Sperimentale Di Cinematografia της Σινετσιτά. Εκεί συνάντησε μερικούς από τους καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάστηκε αργότερα, όπως τον Ρομπέρτο Ροσελίνι. Από το 1942 μέχρι και το 1952 συνεργάστηκε σε πέντε ταινίες ως σεναριογράφος, μαζί με τον Ρομπέρτο Ροσελίνι, τον Σάντις, τον Φελίνι και άλλους.

Πέθανε στις 30 Ιουλίου 2007.

## Επιλεγμένες ταινίες
* *Χρονικό μιας αγάπης* (1950)
* *[[Κραυγή (ταινία)|Κραυγή]]* (1957)
* *[[Η περιπέτεια (ταινία, 1960)|Η περιπέτεια]] (L'Avventura*, 1960) 
* *[[Η Νύχτα (ταινία, 1961)|Η νύχτα]] (La Notte*, 1961). *"Ποτέ έως σήμερα στον κινηματογράφο δεν διερευνήθηκε η ψυχολογία ενός ζευγαριού με μεγαλύτερη σχολαστικότητα και εντιμότητα"*, έγραψαν οι κριτικοί για τη *Νύχτα*, ταινία-σταθμό στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο, που τιμήθηκε με τη Χρυσή Άρκτο του Φεστιβάλ Βερολίνου. Η Ζαν Μορό και ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι σε ρεσιτάλ ερμηνείας.
* *[[Η Έκλειψη|Η έκλειψη]]* (1962). Στο Φεστιβάλ των Καννών του 1962 κέρδισε το Βραβείο της Επιτροπής, ωστόσο αποδοκιμάστηκε από το κοινό.
* *[[Κόκκινη Έρημος|Κόκκινη έρημος]]* (1964)
* *[[Blow-Up|Blowup]]* (1966). Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ των Καννών.
* *[[Ζαμπρίσκι Πόιντ]]* (1970)
* *[[Επάγγελμα ρεπόρτερ]]* (1975)
* *Η ταυτότητα μιας γυναίκας* (1982)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* James Brown, "Michelangelo Antonioni", Senses of Cinema
* Internet Movie Database
* Άρθρο του Α. Παγουλάτου στο περιοδικό "Ουτοπία", με θέμα τη "διαμόρφωση της κινηματογραφικής ποιητικής του Μικελάντζελο Αντονιόνι"

Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Ιταλοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Ιταλοί άθεοι
Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες)
Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αλεξάντρ Καζντάν

Ο **Αλεξάντρ Πετρόβιτς Καζντάν** (· 3 Σεπτεμβρίου 1922 - 29 Μαΐου 1997) ήταν Ρώσος βυζαντινολόγος, ένας από τους διασημότερους του 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1922 στη Μόσχα. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Ούφα και στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Εξειδικεύτηκε στη Βυζαντινή ιστορία και το πρώτο του έργο αφορούσε την αγροτική κοινωνία κατά την υστεροβυζαντινή περίοδο. Λόγω της εβραϊκής του καταγωγής αντιμετωπίστηκε αρνητικά από το ακαδημαϊκό κατεστημένο, μέχρι το θάνατο του Στάλιν το 1953. Το 1954 προσελήφθη στο Κολέγιο του Βέλικι Λούκι και το 1956 διορίστηκε στη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών. Για τις επόμενες 3 δεκαετίες εργάστηκε στην Ακαδημία, δημοσιεύοντας πάνω από 500 μελέτες, έργο για το οποίο απέκτησε παγκόσμια φήμη και αναγνώριση.

Το 1976 ο γιος του Δαυίδ δραπέτευσε στις Η.Π.Α., αποδεχόμενος θέση καθηγητή μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Τότε οι σοβιετικές αρχές ξέσπασαν την οργή τους πάνω στον Αλέξανδρο και τη σύζυγό του, επιτιθέμενοι σ’ αυτόν και το έργο του. Κάτω από τις συνεχείς πιέσεις των Σοβιετικών δραπέτευσε και αυτός στις Η.Π.Α. τον Οκτώβριο του 1978 και από τον Φεβρουάριο του 1979 άρχισε να εργάζεται ως επιστημονικός ερευνητής, και αργότερα ως διευθυντής, του κέντρου βυζαντινών σπουδών Ντάμπαρτον Όουξ (Dumbarton Oaks) στην Ουάσινγκτον. Γρήγορα άρχισε τις δημοσιεύσεις έργων στα Αγγλικά, με σημαντικότερο το τρίτομο Βυζαντινό Λεξικό της Οξφόρδης (Oxford Dictionary of Byzantium). 

Πέθανε στις 29 Μαΐου 1997 στην Ουάσινγκτον. Ο αιφνίδιος θάνατός του δεν τον άφησε να ολοκληρώσει πολλές μελέτες, τις οποίες βρήκαν σε ημιτελή κατάσταση, η κυριότερη από αυτές, η Ιστορία της Βυζαντινής Λογοτεχνίας δημοσιεύτηκε το 1999, αφορώντας όμως μόνο την περίοδο 650-850.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί ιστορικοί
Ακαρνανικά όρη

Τα **Ακαρνανικά [[βουνό|όρη]]** είναι οροσειρά της Δυτικής Ελλάδας. Καταλαμβάνουν την περιοχή της Ακαρνανίας και έχουν μέγιστο υψόμετρο 1.589 μέτρα (Ψηλή Κορυφή).

## Περιβάλλον
### Χλωρίδα
Σε χαμηλό υψόμετρο φυτρώνουν βελανιδιές και σε ψηλότερο υψόμετρο υπάρχουν βοσκοτόπια και σημεία όπου φυτρώνει η κεφαλληνιακή ελάτη (*Abies cephalonica*). Οι μεμονωμένες βελανιδιές είναι απομεινάρια των βελανιδοδασών που κάποτε κάλυπταν ολόκληρη την Ακαρνανία. Το πιο αντιπροσωπευτικό δάσος ήμερης βελανιδιάς (*Quercus ithaburensis Decaisne subsp. macrolepis (Kotschy) Hedge & Yalt., Quercus aegilops L.*) βρίσκεται στο Ξηρόμερο, στις νοτιοανατολικές απολήξεις των Ακαρνανικών ορέων. Η περιοχή είναι τοποθετημένη μεταξύ της λίμνης Οζερού, του ποταμού Αχελώου και των ακτών του Ιονίου, κοντά στον Αστακό. Ο πυρήνας της περιοχής του δάσους είναι μια γραμμή από λόφους άμεσα δυτικά και νότια της λίμνης Οζερού και λέγεται λόφοι Λιγοβίτσι – Μάνινα, οι οποίοι καλύπτουν 6.000 εκτάρια.
Το πυκνό και πανάρχαιο δάσος της βαλανιδιάς δημιουργεί μια τοποθεσία που κυριαρχείται από τη βαλανιδιά, σε μια μοναδική μορφή στην Ελλάδα.

### Πανίδα
Τα πουλιά που ζουν στην περιοχή είναι ο Μικροτσικνιάς (5+ ζεύγη), το Όρνιο (30-40 ζεύγη, η μεγαλύτερη αποικία στην ηπειρωτική χώρα), ο Χρυσαετός (1-2 ζεύγη), ο Πετρίτης (2-4 ζεύγη), το Γελογλάρονο, ο Μπούφος (*Bubo bubo*), η Λιοστριτσίδα και ο Γαϊδουροκεφαλάς. Τα Ακαρνανικά όρη συμπεριλαμβάνονται στις σημαντικές περιοχές για πουλιά της Ελλάδας αλλά προστατεύονται ανεπαρκώς.

## Τηλεπικοινωνίες
Είναι κομβικό κέντρο ανταπόκρισης τηλεπικοινωνιών στην Δυτική Ελλάδα. Οι κεραίες, βρίσκονται στην κορυφή «Περγαντί», σε υψόμετρο 1.435 μέτρων. Από τους αναμεταδότες αυτής της περιοχής καλύπτεται η περιοχή της Ακαρνανίας (Αγρίνιο και βορειότερα) οι νομοί, με κάποιες εξαιρέσεις, Πρέβεζας (με ξεχωριστό κέντρο εκπομπής για την περιοχή του δήμου Φαναρίου), Άρτας (με συμπληρωματικό κέντρο εκπομπής για την πόλη της Άρτας και τις γύρω περιοχές το «Κορφοβούνι»), Λευκάδας (με κάλυψη στο νότιο μέρος της Νήσου από το κέντρο εκπομπής «Αίνος» της Κεφαλλονιάς), η νότια Κέρκυρα, αρκετά ορεινά του νομού Ιωαννίνων, και μέρος του νομού Ευρυτανίας.

Τηλεοπτικά υπάρχουν αναμεταδότες, όλων των σταθμών: της ΕΡΤ, πανελλήνιας και περιφερειακής εμβέλειας της περιοχής (που μεταδίδονται μέσω της Digea), οι κρατικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί και πολλά τοπικά μέσα. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 από εκεί εξέπεμπε μόνο η τότε ΕΤ2 με μεγάλη ισχύ (Αναμεταδότης ισχύος 25KW ch 43) ενώ, η λήψη του πρώτου δημόσιου καναλιού γινόταν από τον Αίνο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βουνά της Αιτωλοακαρνανίας
Της κακομοίρας

***Της κακομοίρας*** είναι ελληνική κωμική ταινία του 1963, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ντίνου Κατσουρίδη. Το σενάριο βασίστηκε στο ομώνυμο θεατρικό έργο των Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Χατζηχρήστος, Κώστας Δούκας, Νίκος Ρίζος και Μαρίκα Νέζερ. 

## Πλοκή
Ο Ζήκος είναι επαρχιώτης από το Καρπενήσι που δουλεύει υπάλληλος στην μπακαλοταβέρνα του Παντελή και είναι ερωτευμένος με την όμορφη Φιφίκα, η οποία, θέλοντας να παίξει μαζί του, προσποιείται ότι ανταποκρίνεται, ενώ αγαπάει τον Κιτσάρα. Ο Παντελής, αν και προχωρημένης ηλικίας, θέλει για λογαριασμό του τη νεαρή φίλη της Φιφίκας, τη Λίτσα. Ο Ζήκος τον κοροϊδεύει για την επιλογή του, αλλά αυτός δεν πτοείται. Κανονίζει τους αρραβώνες σε συνεννόηση με τον τραμβαγέρη Μανώλη, τον πατέρα της Λίτσας, αλλά ερήμην της ίδιας, και αποφασίζουν να το ανακοινώσουν την ημέρα των γενεθλίων της. Η Λίτσα μόλις το μαθαίνει ταράζεται και προσπαθεί να κλεφτεί με τον αγαπημένο της, τον Αργύρη. Όμως, το σχέδιό τους γίνεται αντιληπτό την τελευταία στιγμή από μια γειτόνισσα, την κυρα-Δέσποινα και καταλήγουν όλοι στο σπίτι της Λίτσας προκειμένου να εξηγήσουν γιατί έγινε αυτό το περιστατικό. Τότε, ο κυρ-Μανώλης δέχεται να δώσει τη Λίτσα στον Αργύρη, ενώ και ο Κιτσάρας, μη χάνοντας την ευκαιρία της παρουσίας του πατέρα της Φιφίκας, ζητά και παίρνει το χέρι της.

## Διανομή

## Παραγωγή
Η ταινία ήταν επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963, ενώ ξαναπροβλήθηκε στο ίδιο Φεστιβάλ, στις 12 Νοεμβρίου 2002. Στις κινηματογραφικές αίθουσες, προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 18 Ιουνίου 1963 και, κόβοντας 201.008 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 26η θέση ανάμεσα σε 92 ταινίες της ίδιας σεζόν.  Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 21 Απριλίου 2003. 

Η ταινία επιχρωματίστηκε στα West Wing studios της Καλιφόρνιας και επαναλανσαρίστηκε έγχρωμη το 2017. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
* ''Της κακομοίρας'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1963
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ντίνου Κατσουρίδη
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Μουζάκη
Τρίγωνο θέσεως

**Τρίγωνο θέσεως** ονομάζεται το σφαιρικό τρίγωνο επί της ουράνιας σφαίρας του οποίου κορυφές είναι το ζενίθ (Ζ) του παρατηρητή, ο άνω ουράνιος πόλος (Π) και η θέση ενός αστέρα (Σ).

Το αντίστοιχο αυτού στην επιφάνεια της Γης είναι το τρίγωνο που έχει κορυφές τις γήινες προβολές των τριών ακτίνων, οι οποίες συνδέουν το κέντρο της Γης με τις τρεις κορυφές του τριγώνου θέσεως στην ουράνια σφαίρα.

## Στοιχεία τριγώνου θέσεως
Τα στοιχεία του τριγώνου θέσεως είναι τα ακόλουθα:
:1. Η πλευρά Πόλου - Ζενίθ (πλευρά ΠΖ): Η πλευρά αυτή παρίσταται και εκφράζει την επί του μεσημβρινού απόσταση του τόπου εκ του άνω Πόλου καλούμενη πολοζενιθιακή απόσταση η οποία και είναι ίση με το σύμπλατος, δηλαδή **90&deg; - φ**
:2. Η πλευρά Πόλου - Αστέρα (πλευρά ΠΣ): Η πλευρά αυτή παρίσταται επί του ωρικού κύκλου (ουράνιου μεσημβρινού) του αστέρα και εκφράζει την απόσταση αυτού από τον άνω Πόλο, καλούμενη πολική απόσταση, συμβολίζεται με το λατινικό γράμμα **Ρ** και υφίσταται η σχέση **Ρ = 90&deg; + δ** (+ για ετερώνυμα και - για ομώνυμα φ και δ) [δ = κλίση αστέρος].
:3. Η πλευρά Ζενίθ - Αστέρα (πλευρά ΖΣ): Η πλευρά αυτή παρίσταται επί του κάθετου κύκλου του αστέρα και εκφράζει την καλούμενη ζενιθιακή απόσταση, συμβολίζεται με τα γράμματα **Ζλ** και υφίσταται η σχέση **Ζλ = 90&deg; - Ηλ** (όπου Ηλ το ύψος του αστέρα).
:4. Η γωνία **Ζ**, καλούμενη και αζιμούθ του αστέρα, συμβολίζεται ως **Αζλ**.
:5. Η γωνία **Σ**, καλούμενη και παραλλακτική γωνία (π) που όμως δεν ενδιαφέρει τον ναυτιλλόμενο
:6. Η γωνία **Π**, η οποία και σχηματίζεται με κορυφή τον Πόλο και πλευρές τον μεσημβρινό του τόπου και τον ωρικό κύκλο του αστέρα, καλούμενη ωρική γωνία (hour angle) του αστέρα, συμβολίζεται με τα λατινικά γράμματα **H.A.** και είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον ναυτιλλόμενο.

## Προβλήματα τριγώνου θέσεως
Γενικά με το τρίγωνο θέσεως προσδιορίζονται οι γεωγραφικές συντεταγμένες της θέσεως ενός παρατηρητή, συνεπώς και το γεωγραφικό στίγμα ενός πλοίου. Έτσι τα επιλυόμενα κύρια προβλήματα της Αστρονομικής Ναυτιλίας που ανάγονται στο τρίγωνο θέσεως είναι συνήθως τριών ειδών:
:α) Εύρεση ευθειών θέσεως: όπου με δεδομένα το πλάτος (**φ**), τη κλίση (**δ**) και την ωρική γωνία (**ΗΑ**) ζητείται ή εύρεση του ύψους (**Ηλ**) και το αζιμούθ των αστέρων (**Αζλ**).
:β) Αναγνώριση αστέρα: όπου με δεδομένα το πλάτος (**φ**), το ύψος (**Ηλ**) και το αζιμούθ (**Αζλ**) ζητείται ή εύρεση της κλίσεως (**δ**) και της ωρικής γωνίας (**ΗΑ**), και
:γ) Εύρεση παραλλαγής: όπου με δεδομένα την ωρική γωνία (**ΗΑ**), την κλίση (**δ**) και το ύψος του αστέρα (**Ηλ**) ζητείται η εύρεση του Αζιμούθ (**Αζλ**) του αστέρα.

Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία
Κατηγορία:Σφαιρική τριγωνομετρία
Αχιλλεύς Τάτιος (μυθιστοριογράφος)

Ο **Αχιλλεύς Τάτιος** ήταν Έλληνας μυθιστοριογράφος από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου που έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ. ή, σύμφωνα με άλλους, τον 6ο ή και τον 2ο αιώνα μ.Χ.. Το μοναδικό σωζόμενο έργο του είναι το *«[[Τα κατά Λευκίππην και Κλειτοφώντα]]»* (σε ελεύθερη μετάφραση: «Οι περιπέτειες της Λευκίππης και του Κλειτοφώντος»), ένα αισθηματικό περιπετειώδες μυθιστόρημα σε οκτώ «βιβλία».

## Βιογραφικό
thumb|Η ανθολογία αστρονομίας ''Ουρανολόγιο'' αποτελεί μια από τις πηγές πληροφοριών για το έργο του Τατίου, Παρίσι 1630
Οι μοναδικές πηγές για τον Αχιλλέα Τάτιο και το έργο του είναι ο Μέγας Φώτιος και το Λεξικό του Σουίδα (το οποίο αναφέρεται σε αυτόν ως **«Αχιλλέα Στάτιο»**), αρκετά παραπλανητικές. Σύγχρονοι μελετητές πιστεύουν, βασιζόμενοι σε ευρήματα παπύρων, ότι πρέπει να έζησε κατά (ή και πριν) τα τέλη του 2ου αιώνα, δηλαδή ότι έζησε και έγραψε πριν τον επίσης ελληνικής καταγωγής μυθιστοριογράφο Λόγγο. Ακόμα και η παράδοση που τον θέλει Αλεξανδρινό βασίζεται ίσως μόνο στη λεπτομερή περιγραφή της πόλεως που διαβάζουμε στο μυθιστόρημά του. Το ίδιο αμφισβητείται και η πληροφορία του *Σούδα* ότι έγινε Χριστιανός και μάλιστα χειροτονήθηκε επίσκοπος.

Το Λεξικό *Σούδα* επίσης αποδίδει στον Αχιλλέα Τάτιο ένα έργο με τιτλο *Περί σφαίρας*, απόσπασμα του οποίου μπορεί να υπάρχει ακόμα ως εισαγωγή στα *Φαινόμενα* του Αράτου (*Εισαγωγή εις τα Αράτoυ φαινόμενα*). Αυτό το έργο αναφέρεται από τον Φιρμικό Ματέρνο, ο οποίος περί το  336 μιλά για κάποιον «*prudentissimus Achilles*» στο έργο του *Matheseos libri* (*Math.* iv. 10). Το απόσπασμα πρωτοεκδόθηκε στο *Ουρανολόγιον*, έργο του 1630 του Γάλλου Ιησουίτη Ντενί Πέτο (*Denis Pétau*), μια ανθολογία αστρονομίας με υλικό από αρχαίους έλληνες και βυζαντινούς αστρονόμους. Η ίδια πηγή αναφέρει επίσης έργο του Αχιλλέως Τατίου πάνω στην ετυμολογία και ένα άλλο με τίτλο *Ποικίλες Ιστορίες*.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* "Achilleus Statios"  in the *Suda* 
* Del Corno, Dario: *Letteratura greca* (1988)
* Φωτίου: *[http://www.tertullian.org/fathers/photius_03bibliotheca.htm Bibliotheca]*, μετάφραση J.H. Freese (1920) 
* William Smith: *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, "Achilles Tatius" , Βοστώνη 1867

## Πηγές
* James N. O'Sullivan: *A Lexicon to Achilles Tatius*, De Gruyter, Berlin-New York 1980

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ψηφιοποιημένη έκδοση των έργων του

Τατιος, Αχιλ
Νότιος Πόλος

Ο **Νότιος Πόλος** είναι το νοτιότερο σημείο της Γης. Βρίσκεται στο αντιδιαμετρικό σημείο του Βόρειου Πόλου.

## Γεωγραφικός νότιος πόλος
Ο γεωγραφικός νότιος πόλος είναι το σημείο όπου ο άξονας περιστροφής της Γης τέμνει την επιφάνειά της. Είναι το νοτιότερο σημείο της Γης και βρίσκεται στην ήπειρο της Ανταρκτικής. Ειδικότερα στον Νότιο Πόλο, δεν ισχύει ο κλασικός ορισμός των 4 σημείων του ορίζοντα, καθώς όλα τα σημεία του ορίζοντα δεικνύουν προς τον βορρά (κατά συνέπεια, προς όποια κατεύθυνση και να μετακινηθεί κάποιος, είναι βορράς). Αντίστοιχα στον Βόρειο Πόλο ισχύει το αντίστροφο (όλες οι κατευθύνσεις είναι νότος).

## Μαγνητικός νότιος πόλος
Ο μαγνητικός νότιος πόλος είναι το σημείο της επιφάνειας της Γης που οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου της Γης είναι κάθετες και με προσανατολισμό προς τα πάνω. Ο νότιος μαγνητικός πόλος συνεχώς μεταβάλλεται λόγω των αλλαγών του μαγνητικού πεδίου της Γης. Διαχρονικά, ο μαγνητικός νότιος πόλος δεν ταυτίζεται απόλυτα με τον γεωγραφικό νότιο πόλο.

## Εξερεύνηση του Νότιου Πόλου
Οι πρώτοι άνθρωποι που έφτασαν στον Νότιο Πόλο ήταν ο Νορβηγός Ρόαλντ Άμουνδσεν και η ομάδα του στις 14 Δεκεμβρίου 1911. Ο αντίπαλος του Άμουνδσεν, ο Βρετανός Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ, έφθασε στον Νότιο Πόλο ένα μήνα αργότερα, στις 17 Ιανουαρίου του 1912, όπου και αντίκρισε τη νορβηγική σημαία που άφησε ο Ρόαλντ Άμουνδσεν και ένα σημείωμα προς τον Σκοτ που του απηύθυνε προσωπική παράκληση να κάνει γνωστό το κατόρθωμα του Άμουνδσεν στον βασιλιά της Νορβηγίας. Ο Σκοτ και η ομάδα του όμως πέθαναν στο ταξίδι της επιστροφής από το κρύο και την πείνα, λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών που συνάντησαν.

## Δείτε επίσης

* Βόρειος Πόλος 
* Ανταρκτική

Κατηγορία:Ακραία σημεία της Γης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ανταρκτικής
Κατηγορία:Πολικές περιοχές της Γης
Σφαιρικό τρίγωνο

**Σφαιρικό τρίγωνο**, (spherical triangle), ονομάζεται το σχηματιζόμενο τρίγωνο στην επιφάνεια μιας σφαίρας από τη τομή, ανά δύο, τριών μεγίστων κύκλων της.

## Γενικά
Αν ληφθεί μια τρίεδρη στερεά γωνία και η κορυφή της τεθεί στο κέντρο μιας σφαίρας τότε οι ακμές αυτής, στην επιφάνεια της σφαίρας, θα ορίσουν τρίγωνο που προφανώς θα είναι σφαιρικό. Τότε οι έδρες της στερεάς αυτής γωνίας θ΄ αντιστοιχούν προς τις πλευρές του σφαιρικού τριγώνου, οι δε δίεδρες αυτού με τις γωνίες του σφαιρικού τριγώνου.
Συνεπώς οι μεν ιδιότητες των εδρών της στερεάς γωνίας θα αποτελούν ιδιότητες των πλευρών του σφαιρικού τριγώνου, οι δε των διέδρων θα αποτελούν και ιδιότητες των γωνιών αυτού (του σφαιρικού).

## Ιδιότητες
:**1η ιδιότητα**: Το άθροισμα των πλευρών σφαιρικού τριγώνου είναι μικρότερο των 4 ορθών ή της περιφέρειας ενός μεγίστου κύκλου.
:**2η ιδιότητα**: Κάθε πλευρά σφαιρικού τριγώνου είναι μικρότερη του αθροίσματος των 2 άλλων και μεγαλύτερη της διαφοράς τους.
:**3η ιδιότητα**: Το άθροισμα των γωνιών σφαιρικού τριγώνου είναι μεγαλύτερο των 180° και μικρότερο των 540°.
:**4η ιδιότητα**: Κάθε γωνία σφαιρικού τριγώνου αυξανόμενη κατά δύο ορθές υπερβαίνει το άθροισμα των δύο άλλων. και
:**5η ιδιότητα**: Στο σφαιρικό τρίγωνο έναντι της μεγαλύτερης πλευράς βρίσκεται η μεγαλύτερη γωνία του, και αντίστροφα.
## Είδη
Τα σφαιρικά τρίγωνα διακρίνονται σε πέντε βασικές κατηγορίες
# Τα **Μονορθογώνια**. Σφαιρικά τρίγωνα των οποίων μία γωνία τους είναι ορθή (90°).
# Τα **Μονορθόπλευρα**. Λέγονται εκείνα των οποίων η μία πλευρά είναι τόξο 90°.
# Τα **Δισορθόπλευρα**, ή **Δισορθογώνια**, εκείνα που παρουσιάζουν δύο γωνίες ορθές.
# Τα **Τρισορθογώνια**, ή **Τρισορθόπλευρα**. Σφαιρικά τρίγωνα των οποίων όλες οι γωνίες τους είναι ορθές (90°), ή όλες οι πλευρές τους αποτελούν τόξα 90°
# Τα **Κοινά σφαιρικά τρίγωνα**, που χαρακτηρίζονται όλα τα άλλα εκτός των παραπάνω.

*Ιδιαίτερη κατηγορία σφαιρικών τριγώνων είναι τα λεγόμενα Πολικά σφαιρικά τρίγωνα που πρόκειται για περιγεγραμμένα, ομοίως σφαιρικά, εντός δοθέντων σφαιρικών τριγώνων.

## Προβλήματα
Τα προβλήματα επίλυσης σφαιρικών τριγώνων που απαντώνται στη πράξη ειδικά στην Αστρονομία, Ωκεανοπλοΐα και στη Πολική ναυτιλία, εξετάζει τόσο η σφαιρική γεωμετρία όσο και η σφαιρική τριγωνομετρία.

## Δείτε επίσης
*Τρίγωνο θέσεως

Κατηγορία:Σφαιρική τριγωνομετρία
Όμπλαστ του Νόβγκοροντ

Το **Όμπλαστ του Νόβγκοροντ** (ρωσικά: *Новгоро́дская о́бласть*) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας.

Σημαντικότερες πόλεις της περιφέρειας είναι η πρωτεύουσα Νόβγκοροντ, το Μπορόβιτσι και η Στάραγια Ρούσσα. Ο πληθυσμός της είναι σχεδόν αμιγώς ρωσικός (93,9%).

Κατά τον ύστερο μεσαίωνα, στα εδάφη της περιφέρειας δημιουργήθηκε η Φεουδαλική Δημοκρατία του Νόβγκοροντ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Νοβγκοροντ
Δημοκρατία της Καρελίας

Η **Δημοκρατία της Καρελίας** (ρωσικά: Респу́блика Каре́лия, *Karjalan tazavaldu*) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, στα σύνορα της χώρας με τη Φινλανδία. Πρωτεύουσά της είναι το Πετροζαβόντσκ (261.987 κάτοικοι - απογρ. 2010). Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Κοστομούκσα και η Σορταβάλα.

Κατά το παρελθόν η περιοχή υπήρξε μήλον της έριδος ανάμεσα σε Ρώσους και Φινλανδούς και κατοικούταν κυρίως από αυτόχθονες φινικούς πληθυσμούς, ο αριθμός των οποίων όμως φθίνει τις τελευταίες δεκαετίες. Σήμερα κυρίαρχη εθνότητα είναι οι Ρώσοι (76,6%) και ακολουθούν τα φιννικά φύλα (~12%, κυρίως Καρέλιοι) και οι Λευκορώσοι (5,3%).

## Διοίκηση
Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο Αρτούρ Παρφεντσίκοφ από τις 15 Φεβρουαρίου 2017 και πρωθυπουργός ο Αντρέι Σεργκέγιεφ από τις 5 Μαΐου 2025.

## Δείτε ακόμα
* Καρελία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  


Κατηγορία:Κράτη και εδάφη ρωσικής επίσημης γλώσσας
Κατηγορία:Φινοσκανδιναβία
Κατηγορία:Δημοκρατίες
Κατηγορία:Δημοκρατίες της Ρωσίας