Ιορδάνης Α΄ της Καπούης

μικρογραφία|300εσ|Η Κάτω Ιταλία το 1050.

Ο **Ιορδάνης Α΄**, γαλλ.: *Jourdain I d'Aversa*,  Ι di Capua*, (μετά το 1046 - 1091) από τον [[Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ|Οίκο των Ντρένγκοτ]], ήταν κόμης τής [[Αβέρσα]] και [[Κατάλογος πριγκίπων της Καπούης|πρίγκιπας τής Κάπουα]] από το 1078 έως το τέλος του. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος τού [[Ριχάρδος Α΄ της Καπούης|Ριχάρδου Α΄]] πρίγκιπα τής Κάπουα, και τής Φρεσέντας, κόρης του [[Ταγκρέδος του Ωτβίλ|Tαγκρέδου των Ωτβίλ]] και τής δεύτερης συζύγου του, που επίσης ονομαζόταν Φρεσέντα. Ήταν ανιψιός τού [[Ροβέρτος Γυισκάρδος|Ροβέρτου Γυισκάρδου]], [[Κομητεία της Απουλίας και της Καλαβρίας|δούκα τής Απουλίας]], [[Καλαβρία|Καλαβρίας]] και [[Σικελία|Σικελίας]]. Ο Ιορδάνης Α΄, σύμφωνα με τον [[Γουλιέλμος της Απουλίας|Γουλιέλμο τής Απουλίας]], «ήταν ίσος στις αρετές του με τον [θείο του] δούκα, και με τον πατέρα του». 

== Βιογραφία ==
Το 1071 ο Ιορδάνης Α΄ επαναστάτησε για λίγο εναντίον τού πατέρα του με την υποστήριξη τού θείου του, [[Ρανούλφος Α΄ του Καϊάτσο|Ρανούλφος Α΄]]. Το 1078, ενώ ο πατέρας του πολιορκούσε τη [[Νάπολη]] με τον Ροβέρτο Γυισκάρδο, ο Ιορδάνης Α΄ και ο [[Ροβέρτος Α΄ του Λοριτέλο|Ροβέρτος Α΄]] κόμης τού [[Λοριτέλo]], λυμαίνονταν το [[Αμπρούτσο]], τότε [[Παπικά Κράτη|παπικό έδαφος]]. Έτσι αυτός, ο πατέρας του και ο δούκας αφορίστηκαν όλοι· μετά ξαφνικά ο πατέρας του αρρώστησε, αποσύρθηκε στην Κάπουα, συμφιλιώθηκε με την Εκκλησία και απεβίωσε. Ο Ιορδάνης Α΄, φοβούμενος να κυβερνήσει υπό την ποινή τής Εκκλησίας, διέκοψε την πολιορκία τής Νάπολης και πήγε στη [[Ρώμη]], για να συμφιλιωθεί με τον [[Πάπας Γρηγόριος Ζ΄|πάπα Γρηγόριο Ζ΄]] και να διορθώσει τις σχέσεις του με την Εκκλησία, της οποίας ο πατέρας του ήταν στην υπηρεσία της και την προστάτευε. Φαίνεται ότι σκόπευε να αναλάβει τη θέση τού πατέρα του έναντι τού [[Πάπας|πάπα]], και να επιστρέψει σε μη φιλικές σχέσεις με τον δούκα της Απουλίας, διότι ο Γρηγόριος Ζ΄ επισκέφτηκε την Κάπουα μόλις τρεις μήνες μετά το τέλος τού Ριχάρδου Α΄, και ο Ιορδάνης Α΄, πιθανώς με παπική προτροπή, άρχισε να υποδαυλίζει μία εξέγερση στα εδάφη τού Ροβέρτου Γυισκάρδου. Όμως η εξέγερση, αν και ευρέως υποστηριζόμενη και καλά οργανωμένη, ήταν αναποτελεσματική στο να περιορίσει πραγματικά την επιρροή και τη δύναμη τού δούκα Ροβέρτου.

Ένας από τους κύριους συμβούλους του ήταν ο ηγούμενος τού [[Μόντε Κασίνο|Moντεκασίνo]], ο [[Πάπας Βίκτωρ Γ΄|Δεζιδέριος του Μπενεβέντo]], ο οποίος μεσολάβησε μεταξύ τού πρίγκιπα και τού βασιλιά [[Ερρίκος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Ερρίκου Δ΄]] της Γερμανίας για την κάθοδο τού τελευταίου στην Ιταλία (1081). Ο Ιορδάνης Α΄ εγκατέλειψε τον πάπα, άλλοτε σύμμαχό του, με αντάλλαγμα μία βασιλική αποδοχή. Αν και ο Ροβέρτος Γυισκάρδος και ο αδελφός του [[Ρογήρος Α΄ της Σικελίας|Ρογήρος Α΄]] βάδισαν εναντίον του, ο Ρογήρος Α΄ ανακλήθηκε στη Σικελία, και η εκστρατεία κατέρρευσε.

Το 1085, με το τέλος του Ροβέρτου, ο Ιορδάνης Α΄ υποστήριξε τον [[Βοημούνδος Α΄ της Αντιόχειας|Βοημούνδο Α΄]], τον μεγαλύτερο γιο, αντί τού [[Ρογήρος Α΄ της Απουλίας|Ρογήρου Μπόρσα]], τον γιο από τη [[Σιχελγκάιτα του Σαλέρνου]], που ήταν κουνιάδα δική του, έχοντας νυμφευτεί τη [[Γκαϊτελγκρίμα του Σαλέρνο|Γκαϊτελγκρίμα]], μία άλλη κόρη του [[Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνου|Γουαϊμάρου Δ΄]] πρίγκιπα τού Σαλέρνο. Για τα επόμενα τρία χρόνια, ο Boημούνδος Α΄ κράτησε την Απουλία με τη βοήθεια ενός καλά εκπαιδευμένου στρατού τής Κάπουα. Την ίδια χρονιά ο πάπας απεβίωσε, και ο [[αντίπαπας Κλήμης Γ΄]] συνέχισε να διεκδικεί την παποσύνη. Με την ελπίδα να περιορίσει την επιρροή τού Κλήμη Γ΄, και να ενώσει τα συμφέροντά του με εκείνα τού πάπα για άλλη μία φορά, πίεσε τον [[Κολλέγιο των Καρδιναλίων|Σύλλογο των Καρδιναλίων]] να εκλέξει τον Δεζιδέριο τού Μοντεκασίνο ως διάδοχο τού Γρηγορίου Ζ΄. Ταυτόχρονα, ο Ρογήρος Μπόρσα απελευθέρωσε τον αιχμάλωτο βασιλικό έπαρχο της Ρώμης, σε αντίθεση με τις αξιώσεις τού Ιορδάνη και τής [[Παπική Κουρία|παπικής Κουρίας]], που είχαν αρνηθεί την επιβεβαίωση τού αρχιεπισκοπικού υποψηφίου τού Ρογήρου για το [[Σαλέρνο]]. Η κίνηση απέτυχε, και ο Δεζιδέριος, υπό την πίεση τού Ιορδάνη Α΄ να δεχτεί το αξίωμα, εξελέγη πάπας ως Βίκτωρ Γ΄. Με τη βοήθεια στρατού από τον Ιορδάνη Α΄ και τη [[Ματθίλδη της Κανόσα|Ματθίλδη]] μαρκησία της Τοσκάνης, ο Βίκτωρ Γ΄ πήρε τον [[Λόφος Βατικανού|λόφο τού Βατικανού]] από τον Κλήμη Γ΄ την 1η Ιουλίου 1086. Ο πάπας παρέμεινε χλιαρός στη νέα του θέση, έως ότου ο Ιορδάνης Α΄ πρότεινε, ότι μόνο μέσω αποφασιστικής δράσης, θα μπορούσε να διατηρηθεί η καλή τύχη τού αγαπημένου του αβαείου τού Μοντεκασίνο. Αυτό οδήγησε σε μία σημαντική Σύνοδο στο [[Μπενεβέντο]] (1087), όπου ο Κλήμης Γ΄ αφορίστηκε, η [[Έριδα της Περιβολής|τοποθέτηση επισκόπων από κοσμικούς]] διακηρύχθηκε παράνομη, και ανακηρύχθηκε ο πόλεμος με τους [[Σαρακηνοί|Σαρακηνούς]] τής [[Αφρική|Αφρικής]].

==Οικογένεια==
Το υπόλοιπο της σταδιοδρομίας του Ιορδάνη Α΄ δεν ήταν αξιοσημείωτο και απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1090 ή του 1091 στην Πιπέρνα (κοντά στην [[Tερατσίνα]]) και τάφηκε στο μοναστήρι, που υποστήριζε για πολύ καιρό, το [[Μόντε Κασίνο|Moντεκασίνo]], αφήνοντας έναν μικρό γιο, που ονομαζόταν;
* [[Ριχάρδος Β΄ της Καπούης|Ριχάρδος Β΄]], ο οποίος τον διαδέχθηκε. Οι άλλοι γιοι του, ο:
* [[Ροβέρτος Α΄ της Καπούης|Ροβέρτος Β΄]] και ο:
* [[Ιορδάνης Β΄ της Καπούης|Ιορδάνης Β΄]], θα τον διαδέχονταν επίσης στο πριγκιπάτο της Κάπουα κάποια ημέρα. Επίσης άφησε:
* μία ανώνυμη κόρη.

== Βιβλιογραφικές αναφορές ==
* Γουλιέλμος της Απουλίας . [http://www.leeds.ac.uk/history/weblearning/MedievalHistoryTextCentre/william%20ap%201.doc Books One]  and [http://www.leeds.ac.uk/history/weblearning/MedievalHistoryTextCentre/william%20ap%202.doc *The Deeds of Robert Guiscard* : Βιβλίο δεύτερο.] 
* Νόριτς, Τζον Τζούλιους . *Οι Νορμανδοί στο Νότο, 1016 &#x2013; 1130* . Λονδίνο: Longmans, 1967.
* «Τζορντάνο Ι». *Dizionario Biografico degli Italiani'' . Mario Caravale, εκδ. Ρώμη: 2003.

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Κόμητες της Αβέρσα
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Καπούης
Κατηγορία:Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ