open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γάιος Αντίστιος Βέτος (ύπατος το 30 π.Χ.)

Ο **Γάιος Αντίστιος Βέτος**, λατιν.: *Gaius Antistius Vetus*, ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός, που ήταν ''αντικαταστάτης ύπατος'' (consul suffectus) το 30 π.Χ. ως συνάδελφος του Αυγούστου, διαδεχόμενος τον Μάρκο Λικίνιο Κράσσο. 

## Βιογραφία
Ο Αντίστιος Βέτος ήταν απόγονος του πληβείου Ρωμαϊκού γένους των Aντιστίων Βετέρων. Ήταν πιθανότατα γιος του Γάιου Αντίστιου Βέτου, πραίτορα το 70, και κυβερνήτη το 69 π.Χ. στην Πέραν Ισπανία , υπό τον οποίο υπηρέτησε ως ταμίας (quaestor) ο Ιούλιος Καίσαρας. 

Αρχικά υποστηρικτής του Ι. Καίσαρα, ο Βέτος διορίστηκε ταμίας αντί του πραίτορα (*quaestor pro praetore)* της Συρίας από τον Καίσαρα, θέση την οποία κατείχε το 45 π.Χ.   Αναγκάστηκε να πολεμήσει ενάντια στον Κόιντο Καικίλιο Βάσσο, τον πρώην κυβερνήτη και αντίπαλο του Καίσαρα, ο οποίος αρνήθηκε να παραιτηθεί από τη θέση του. Ο Βέτος τον πολιόρκησε, μέχρι που ήρθαν οι Πάρθοι να ανακουφίσουν τον Bάσσο: κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Βέτος χαιρετίστηκε ως *αυτοκράτωρ* (imperator). 

Κατά την επιστροφή του στη Ρώμη το 44 π.Χ., αναχαιτίστηκε από τον Μ. Ι. Βρούτο, έναν από τους κορυφαίους δολοφόνους του Καίσαρα, ο οποίος τον έπεισε, όχι μόνο να παραδώσει τα έσοδα της επαρχίας που έπαιρνε στη Ρώμη,  αλλά και να συμμετάσχει στην υπόθεση των *Ελευθερωτών* (Liberatores). Τον Ιούνιο του 43 π.Χ. ήταν πίσω στη Ρώμη, αλλά σύντομα επέστρεψε στο Βρούτο, όπου υπηρέτησε ως ένας από τους λεγάτους του.  Φεύγοντας μετά την ήττα του Βρούτου στους Φιλίππους, ο Βέτος τελικά συμφιλιώθηκε με τον Μάρκο Αντώνιο και τον Οκταβιανό. 

Το 35 π.Χ. στον Βέτο δόθηκε η διοίκηση του συνεχιζόμενου πολέμου κατά των Σαλασσών, ίσως ως κυβερνήτης της Πέραν των Άλπεων Γαλατίας (Ναρβωνικής) , τον οποίο καταδίωξε με σθένος, αλλά χωρίς επιτυχία.  Στη συνέχεια το 30 π.Χ., του απονεμήθηκε η θέση του υπάτου, υπηρετώντας δίπλα στον Οκταβιανό για ένα μέρος του έτους.  Έπειτα ο Βέτος έγινε λεγάτος της Εγγύς Ισπανία το 26 π.Χ., ένας από τους λίγους υπατικούς άνδρες, στους οποίους δόθηκε στρατιωτική επαρχία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυγούστου.  Ανέλαβε την εξουσία από τον Αύγουστο μετά την ασθένεια των πριγκίπων κατά την εκστρατεία στην Ισπανία, ηγούμενος μίας εκστρατείας μαζί με τον Π. Καρούσιο κατά των Αστούρων, την οποία ολοκλήρωσαν επιτυχώς το 25 π.Χ. 

Ο γιος του, Γάιος Αντίστιος Βέτος, υπηρέτησε ως ύπατος το 6 π.Χ. Δύο από τα εγγόνια του έγιναν επίσης ύπατοι.

## Δείτε επίσης
* γένος Αντιστίων

## Πηγές
* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic, Vol II* (1952).
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution*, Clarendon Press, Οξφόρδη, 1939.
* Anthon, Charles & Smith, William, *A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology and Geography* (1860).

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Ποτίτος Βαλέριος Μεσάλλας

Ο **Ποτίτος Βαλέριος Μεσάλλα**, λατιν. *Potitus Valerius Messalla* (π. 70 π.Χ. – μετά το 17 π.Χ.) ήταν αρχαίος Ρωμαίος πολιτικός, πιθανότατα γιος του Μάρκου Βαλέριου Μεσσάλλα Ρούφου . Πιθανώς είχε δύο γιους: τον Mάνιο Βαλέριο Μεσάλλα Ποτίτο και τον Λεύκιο Βαλέριο Μεσάλλα Βολέσο. Το 17 π.Χ., ο Μεσσάλλα συμμετείχε στους *επετειακούς αγώνες* (ludi saeculares).

## Αναφορές
* CIL VI, 32323, CIL VI, 37075
* AE 1988, 626
* OGIS 460
* Δίων Κάσσιος LI 21

## Περαιτέρω ανάγνωση
* AE Gordon, "Potitus Valerius Messalla Consul Suffect 29 BC" *University of California Publications in Classical Archaeology*, 1954, τόμ. 3, αρ. 2, σελ.&nbsp;31–64.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Μιχάλης Λώλης

Ο **Μιχάλης (Μιχαήλ)** **Λώλης** είναι Έλληνας αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛ.ΑΣ.), γνωστός για την ακτιβιστική του δράση υπέρ των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και το έργο που υπηρετεί ως διοικητής στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας Αττικής και ως μέλος της οργάνωσης "Δράση Αστυνομικών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου".

## Βιογραφία
Ο Μιχάλης Λώλης γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα χωριό κοντά στα Ιωάννινα, σε μια πολύτεκνη οικογένεια αγροτών. Από νεαρή ηλικία, επιθυμούσε να ενταχθεί στην αστυνομία, βλέποντας το επάγγελμα ως τιμητικό στην τοπική κοινωνία. Μετά την ολοκλήρωση της βασικής του εκπαίδευσης, εισήχθη στη Σχολή Αστυφυλάκων και αργότερα προήχθη σε αξιωματικό. Παράλληλα με την επαγγελματική του πορεία, σπουδάζει Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

## Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Ο Λώλης έχει υπηρετήσει για πέντε χρόνια σε Τμήματα Ασφαλείας στο κέντρο της Αθήνας, έναν χρόνο στα Δίκυκλα της Τροχαίας Αθηνών και δύο χρόνια στο Επιτελείο του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ.  Από το 2016, συμμετέχει ενεργά σε διεθνή συνέδρια και οργανώσεις που προωθούν τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στην αστυνομία, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο LGBT Αστυνομικών στο Άμστερνταμ.

## Ακτιβιστική δράση

Ως ανοιχτά ομοφυλόφιλος αστυνομικός, ο Λώλης έχει δεχθεί τόσο υποστήριξη όσο και επικρίσεις. Έχει αντιμετωπίσει ομοφοβικές επιθέσεις, ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά συνεχίζει να προωθεί την ορατότητα και την αποδοχή των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στην ελληνική κοινωνία και την αστυνομία. Το 2025, το κόμμα Νίκη ζήτησε την αποπομπή του από την αστυνομία για δηλώσεις του, αλλά οι καταγγελίες τέθηκαν στο αρχείο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας
Μάρκος Ιούνιος Σιλανός (ύπατος το 25 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Ιούνιος Σιλανός**, Δέκιμου υιός, Μάρκου εγγονός, λατιν.: *Marcus Junius Silanus, D. f., M. n.*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, και ύπατος το 25 π.Χ. ως συνάδελφος του Γάιου Ιούλιου Καίσαρα Οκταβιανού, του Αυτοκράτορα Αυγούστου. 

## Βιογραφία
Ο Σιλανός ήταν απόγονος του ευγενούς ρωμαϊκού γένους των Ιουνίων Σιλανών. Ήταν πιθανότατα γιος του Δέκιμου Ιούνιου Σιλανού υπάτου το 62 π.Χ., (επομένως εγγονός του Mάρκου Ιούνιου Σιλανού, υπάτου το 109 π.Χ.) και της Σερουιλίας, ερωμένης του Ιουλίου Καίσαρα, (άρα ετεροθαλής αδελφός του Μ. Ι. Βρούτου του Νεότερου, αμφιθαλούς αδελφού της Ιουνίας Σεκούνδας και της Ιουνίας Τέρτιας, και γαμβρός επ' αδελφή του Mάρκου Αιμίλιου Λέπιδου, της Τριανδρίας, μέσω της Ι. Σεκούνδας  .

Ο Σιλανός ήταν πιθανώς ο ίδιος άνθρωπος, που υπηρέτησε ως ένας από τους λεγάτους του Ιουλίου Καίσαρα το 53 π.Χ.  

Υποστήριξε τον κουνιάδο του Μ. Αι. Λέπιδο το 44 π.Χ. μετά τη δολοφονία του Καίσαρα, συνοδεύοντας τον Λέπιδο στις Άλπεις. Το επόμενο έτος, ο Λέπιδος τον έστειλε με ένα απόσπασμα στρατευμάτων για να ενωθεί με τον Μάρκο Αντώνιο στη Μουτίνα,  αλλά ο Αντώνιος αρνήθηκε να δεχτεί την ευθύνη για τη βοήθεια, που έδωσε ο Σιλανός.  Αφού έπεσε σε δυσμένεια με τους άνδρες της Τριανδρίας, το 39 κατέφυγε στον Σέξτο Πομπήιο.  Μπόρεσε να επιστρέψει στην υπηρεσία του Αντώνιου σύμφωνα με τους όρους του συμφώνου του Mισηνού. 

Ένας Σιλανός αργότερα υπηρέτησε υπό τον Αντώνιο στην Αχαΐα και τη Μακεδονία  από το 34 έως το 32, με τον τίτλο του *ταμία αντί του υπάτου (quaestor pro consule)* ή ίσως *[[Αντιστράτηγος (ρωμαϊκή εποχή)|αντιταμία (proquaestor]])*.  Αν και η επιγραφή στην Αχαΐα ονομάζει έναν Σιλανό, του οποίου οι γονείς ονομάζονταν Μάρκος και Σεμπρωνία.  Περίπου αυτή την εποχή εξελέγη και ως οιωνοσκόπος (augur). 

Πριν από τη μάχη του Ακτίου, ο Σιλανός πήγε στον Οκταβιανό.  Ο μελλοντικός Αυτοκράτορας τον αναβίβασε στους πατρικίους το 30 π.Χ.  και κράτησαν μαζί την υπατεία το 25.  

Ο Μ. Ιούνιος Σιλουανός μπορεί να νυμφεύτηκε μία γυναίκα με το όνομα Mανλία από τους Mανλίους Τορκουάτους, με βάση τα ονόματα των απογόνων του.  Ο εγγονός του Σιλανού, Μάρκος Ιούνιος Σιλάνος Τορκάτος, ήταν ύπατος το 19 μ.Χ. και παντρεύτηκε μια δισεγγονή του Αυγούστου. 

## Δείτε επίσης
* γένος Ιουνίων

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Πηγές
* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic, Vol II* (1952).
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution*, Clarendon Press, Οξφόρδη, 1939.
* Anthon, Charles & Smith, William, *A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology and Geography* (1860).

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Αρούντιος (ύπατος το 22 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Αρούντιος**, λατιν.: *Lucius Arruntius* ήταν Ρωμαίος ναύαρχος. Είχε δράση κατά τη διάρκεια του Πολέμου με τον Σέξτο Πομπήιο και τον πόλεμο του Μάρκου Αντώνιου και του Οκταβιανού (που αργότερα ομάστηκε Αύγουστος). Είναι πιο αξιοσημείωτος για τη συμμετοχή του στη μάχη του Aκτίου, όπου ήταν επικεφαλής του κεντρικού τμήματος στρατού τού νικητή Οκταβιανού. Συνέβαλε επίσης στο να πείσει τον Οκταβιανό να δώσει χάρη στον Γάιο Σώσιο, έναν από τους στρατηγούς του Μάρκου Αντώνιου, μετά τη σύλληψή του.  Ο Aρούντιος ήταν ύπατος το 22 π.Χ., ως συνάδελφος του Mάρκου Κλαύδιου Μάρκελλου Αισερνίνου. 

## Βιογραφία
Ο Αρούντιος καταγόταν από μία πλούσια οικογένεια στην πόλη Ατίνα των Βολσκίων. Τα πλούτη του τον έκαναν στόχο στις προγραφές της Δεύτερης Τριανδρίας, την οποία απέφυγε οπλίζοντας τους *πελάτες (clientes)* και τους σκλάβους του, μαχόμενος στη συνέχεια για να φθάσει στις ιταλικές ακτές, από όπου έπλευσε για να ενωθεί με τις δυνάμεις του Σέξτου Πομπηίου.  Κάποια στιγμή μετά τη σύναψη του Συμφώνου του Mισηνού το 39 π.Χ., ο Aρούντιος ήταν ένας από τους πολλούς οπαδούς τού Πομπήιου, που άλλαξαν πλευρά και έγιναν υποστηρικτές του Οκταβιανού. 

Η Μάρθα Χόφμαν Λίούις συμπεριέλαβε τον Aρούντιο μεταξύ εκείνων, που ανέβηκαν στην τάξη των πατρικίων το 29 π.Χ.  Παρακολούθησε τους επαιτειακούς αγώνες (ludi saeculares) το 17 π.Χ. σύμφωνα με επιγραφή ως ένας των δεκαπέντε ανδρών των ιερών βιβλίων (*quindecimviri sacris faciundis)*.  Σύμφωνα με τον Γάιο Στερν, εμφανίζεται στην Βωμό της Ειρήνης (Ara Pacis) στον σύλλογο των δεκπέντε ανδρών των ιερών βιβλίων.

Ένας Λεύκιος Αρούντιοα αναφέρεται επίσης στις *Epistulae morales ad Lucilium* του Σενέκα, ως μιμητής του λογοτεχνικού ύφους του Σαλλούστιου, και ως συγγραφέας ενός ιστορικού έργου για τους Καρχηδονιακούς Πολέμους.  Αυτός μπορεί να είναι είτε ο Αρούντιος που αναφέρθηκε παραπάνω, είτε ο γιος του.

## Οικογένεια
Είχε έναν γιο, τον Λεύκιο Αρούντιο, ύπατο το 6 μ.Χ., ο οποίος έπαιξε εξέχοντα ρόλο στη Σύγκλητο μετά το τέλος τού Αυγούστου.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Hoyos, Β. (1989). Ένας ξεχασμένος Ρωμαίος ιστορικός: L. Arruntius και οι «αληθινές» αιτίες του Πρώτου Punic War. Αντίχθων, 23, 51–66. doi:10.1017/S0066477400003683
* Martha Hoffman Lewis, *The Official Priests of Rome under the Julio-Claudians.* *Μια μελέτη των ευγενών από το 44 π.Χ. έως το 68 μ.Χ.*, Ρώμη 1955.
* Gaius Stern, *Γυναίκες Παιδιά και Γερουσιαστές στη διατριβή Ara Pacis Augustae*, University of California Berkeley 2006.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Μουσέ (Μοζέλ)

Το **Μουσέ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Ρωμαϊκό ωδείο του Αμμάν

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Άποψη του Ωδείου από ψηλά
Το **Ρωμαϊκό ωδείο του Αμμάν**  είναι ένα μικρό αμφιθέατρο 500 θέσεων στο Αμμάν της Ιορδανίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με το κατά πολύ μεγαλύτερο Ρωμαϊκό Θέατρο που βρίσκεται ακριβώς δίπλα, στη νότια πλευρά της Χασεμιτικής πλατείας, το Ωδέιο βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Πλατείας 

## Περιγραφή
Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι το Ωδείο ήταν πιθανότατα καλυμμένο είτε με ξύλινη στέγη είτε με προσωρινή υφασμάτινη κατασκευή, προκειμένου να προστατεύεται το κοινό από τις καιρικές συνθήκες.   

## Ιστορία
Πρόκειται για ρωμαϊκό ωδείο που ανεγέρθηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ., την ίδια περίοδο με το μεγαλύτερο θέατρο που βρίσκεται δίπλα του.   

Το Ωδείο ανακαινίστηκε πρόσφατα, μαζί με τη γειτονική ρωμαϊκή δημόσια κρήνη του Νυμφαίου .   

## Σύγχρονη χρήση
Το Ωδείο χρησιμοποιείται στις μέρες μας για συναυλίες, με το πιο δημοφιλές να είναι το ετήσιο Μουσικό Φεστιβάλ Al-Balad .   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιορδανία
Κατηγορία:Αμμάν
Κατηγορία:Ρωμαϊκά αμφιθέατρα και στάδια
Κατηγορία:Ωδεία
Λεύκιος Βολκάτιος Τούλος (ύπατος το 33 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Βολκάτιος Τούλος**, λατιν.: *Lucius Volcatius Tullus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός που εξελέγη ύπατος το 33 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Βολκάτιος Τούλος ήταν γιος του Λεύκιου Βολκάτιου Τούλου, του υπάτου του 66 π.Χ. Εκλέχτηκε ''πραίτορας της πόλης'' (praetor urbanus) το 46 π.X.  Το 45 π.Χ. έγινε αντιπραίτωρ (propraetor, κυβερνήτης) της Κιλικίας και έμεινε εκεί ως το 44 π.Χ. Η απόφασή του να μην δώσει βοήθεια στον Γάιο Αντίστιο Βέτο, τον κυβερνήτη της Συρίας, επέτρεψε στον Κόιντο Καικίλιο Βάσσο, τον πρώην κυβερνήτη και αντίπαλο του Ιουλίου Καίσαρα, να αντέξει, έως ότου οι Πάρθοι ήταν σε θέση να φτάσουν στον Βάσσο. 

Ο Tούλος στη συνέχεια εξελέγη ύπατος το 33 π.Χ.  Αργότερα ήταν ανθύπατος στην Ασία από το 28 έως το 27 π.Χ. (ή από το 27 έως το 26 π.Χ.) .

## Σημειώσεις

## Πηγές

### Πρωτογενείς πηγές
* Αππιανός, *Ιλλυρ.* 27 .
* Cassius Dio xlix. 43.
* Κικέρων *ad Familiares* xiii. 41.

### Δευτερογενείς πηγές
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Τίτος Πεδουκαίος

Ο **Τίτος Πεδουκαίος**, λατιν.: *Titus Peducaeus* (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 35 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Πεδουκαίος ήταν μέλος μίας ύστερης δημοκρατικής οικογένειας συγκλητικών, αλλά μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας τού Πεδουκαίου είναι ασαφές. Η σύγχυση στις πηγές σημαίνει, ότι γεγονότα στα οποία συμμετείχε ένας Πεδουκαίος, θα μπορούσαν να ανατεθούν σε έναν αριθμό ατόμων του ίδιου *γένους*. Πιστεύεται ότι ο Tίτος Πεδουκαίος μπορεί να ήταν ο ως οπαδός του Ι. Καίσαρα κυβερνήτης της Κορσικής και της Σαρδηνίας το 48 π.Χ. Η πρωταρχική πηγή γι' αυτό, ο Αππιανός, του δίνει το όνομα (praenomen) "Σέξτος", αλλά αυτό έχει αμφισβητηθεί. 

Μέχρι το 40 π.Χ., ήταν πιθανώς λεγάτος υπό τον Λεύκιο Αντώνιο στην Ισπανία.  Στη συνέχεια το 35 π.Χ., διορίστηκε *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|αντικαταστάτης ύπατος]]* (consul suffectus), αντικαθιστώντας τον Λεύκιο Κορνιφίκιο.  Τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό για τη σταδιοδρομία του.

## Πηγές
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol II (1952)
* Shackleton-Bailey, DR, *Cicero: Letters to Atticus: Volume 4, Books 7.10-10* (2004)

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Ερέννιος Πίκενς (ύπατος το 34 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Ερέννιος Πίκενς**, λατιν.: *Marcus Herennius Picens* (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που υπηρέτησε ως ύπατος το 34 π.Χ., αντικαθιστώντας τον Γάιο Μέμμιο, και κατέλαβε το αξίωμα από την 1η Νοεμβρίου έως τα τέλη Δεκεμβρίου. 

Οι αρχές δίνουν ελαφρώς διαφορετικές εκδοχές για το όνομά του. Οι T. Ρ. Σ. Μπρώτον και Ρόναλντ Σάυμ τον αναφέρουν απλώς ως Mάρκο Ερέννιο. Ωστόσο, ο K. M. T.  Άτκινσον προσθέτει το επίθετο (cognomen) *Πίκενς,* όταν γράφει γι' αυτόν.

## Βιογραφία
Ο Ερέννιος είναι εντόπιος του Πικηνού (Picenum), το οποίο ο Σάυμ σημειώνει ότι παρείχε αρκετούς υποστηρικτές για τον Ιούλιο Καίσαρα, συμπεριλαμβανομένου του Πόπλιου Βεντίδιου. Ο Σάυμ προσδιορίζει αυτόν τον Ερέννιο ως τον εγγονό τού Τίτου Ερέννιου, ο οποίος πολέμησε εναντίον των Ρωμαίων κατά τη διάρκεια του Συμμαχικού Πολέμου. 

Το πώς ο Ερέννιος υποστήριξε την υπόθεση του κληρονόμου του Καίσαρα, Οκταβιανού Αυγούστου, είναι ασαφές. Ο Σάυμ περιλαμβάνει το όνομά του σε έναν κατάλογο πολλών υπάτων, «που δεν έχουν αφήσει κανένα αρχείο υπηρεσίας στους ηγέτες της Ρώμης, αλλά ως μοναδική και επαρκή απόδειξη, την παρουσία των ονομάτων τους στους *Πίνακες (Fasti)*».  Παρά το αίνιγμα αυτό, ο Ερέννιος προχώρησε στο αξίωμα του ανθυπάτου (κυβερνήτη) της Ασίας, αν και ο Μπρώτον το χρονολόγησε στις 33/32 π.Χ.,  ο Άτκινσον έχει επιχειρηματολογήσειγια το  28/27 π.Χ. ότι ταιριάζει καλύτερα. 

Ο Ερέννιος ήταν ο προστάτης (patron) της πόλης Βηίοι.  Πιθανότατα ήταν ο πατέρας του Μάρκου Ερένιους Πίκενς, υπάτου του 1 μ.Χ. 

## Πηγές
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol I (1951)
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol III (1986)
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution* (1939)

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Φοντέιος Καπίτων (ύπατος το 33 π.Χ.)

Ο **Γάιος Φοντείος Καπίτων**, λατιν.: *Gaius Fonteius Capito* (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 33 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Φ. Καπίτων, ένας *νέος άνθρωπος* (novus homo), ήταν γιος του Γάιου Φοντείου Καπίτωνα και υποστηρικτής του Mάρκου Αντώνιου της Β΄ Tριανδρίας. Πληβείος στην καταγωγή, ίσως ήταν τριβούνος των πληβείων περί το 39 π.Χ., και μπορεί να ανήκε σε ένα από τα ιερατεία της Αρχαίας Ρώμης εκείνη την εποχή.  Το 39/38 π.Χ. ο Μ. Αντώνιος τον διόρισε στο αξίωμα του ενός των *τριών ανδρών του νομισματοκοπείου* (monetalis) σε μία από τις ανατολικές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κατά την οποία έκοψε νομίσματα με το πορτρέτο του Μ. Αντώνιου και της συζύγου του Οκταβίας της Νεότερης.

Το έτος 37 π.Χ., σε μία εποχή αυξημένης έντασης μεταξύ του Μάρκου Αντώνιου και του συναδέλφου του Οκταβιανού, ο Φοντείος Καπίτων υπηρέτησε ως εκπρόσωπος του Μ. Αντώνιου στην Ιταλία. Αφού διαπραγματεύτηκε με τον Οκταβιανό, ταξίδευσε με τον Γάιο Μαικήνα, τον Λεύκιο Κόκκειο Νέρβα και αρκετούς ποιητές, όπως τον Οράτιο και τον Βιργίλιο, μέχρι το Βρηνδίσιον, για να συζητήσει την κατάσταση με τον Μάρκο Αντώνιο, και να προετοιμάσει τις βάσεις για το σύμφωνο του Τάραντα. 

Μετά την ολοκλήρωση των αρχικών διαπραγματεύσεων για τη συνθήκη, ο Μ. Αντώνιος έστειλε τον Φοντείο Καπίτωνα το φθινόπωρο του 37 π.Χ. στην Αίγυπτο. Από εκεί συνόδευσε τη βασίλισσα Κλεοπάτρα Ζ΄ στην Αντιόχεια της Συρίας, όπου ο Μ. Αντώνιος είχε την έδρα του στα ανατολικά. Έφτασε με την Κλεοπάτρα Ζ΄ τον χειμώνα του 37/36 π.Χ.

Στη συνέχεια το 33 π.Χ. ο Φοντείος Καπίτων διορίστηκε ''αντικαταστάτης ύπατος'' (consul suffectus), θέση που κατείχε από τον Μάιο έως τον Ιούνιο του ίδιου έτους.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Αναφορές

## Πηγές
* Broughton, T. Robert S., The Magistrates of the Roman Republic, Vol II (1952)
* Broughton, T. Robert S., The Magistrates of the Roman Republic, Vol III (1986)

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Βινίκιος (ύπατος το 33 π.Χ.)

[μικρογραφία|300εσ|Αργυρό [δηνάριο που κόπηκε από τον Βινίκιο το 52 π.Χ. στη Ρώμη. Εμπρός όψη: δαφνοστεφής κεφαλή της Ομόνοιας, επιγρ. CONCORDIA. Πίσω όψη: Νίκη που πετάει, κρατώντας κλάδο φοίνικα με τέσσερα στεφάνια, επιγρ. L. VINICI[US]. 3,84 γραμ., 18 χλστ.]]

Ο **Λεύκιος Βινίκιος**, λατιν.: *Lucius Vinicius* (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Υπασπιστής του Ιουλίου Καίσαρα, ήταν τριβούνος των πληβείων το 51 π.Χ. και αντικαταστάτης ύπατος το 33 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Λ. Βινίκιος ήταν ένας *νέος άνθρωπος* (novus homo), του οποίου η οικογένεια καταγόταν από το Κάλες της Καμπανίας,  και ήταν μέλη της ρωμαϊκής τάξης των ιππέων.  Ο άγνωστος πατέρας του ονομαζόταν Μάρκος Βινίκιος. 

Ο Βινίκιος ήταν υποστηρικτής του Ιουλίου Καίσαρα, σε μία εποχή αντιπαράθεσης με τη Σύγκλητο και τον Πομπήιο Μάγνο. Διορίστηκε ένας των *τριών ανδρών του νομισματοκοπείου* (triumvir monetalis) το 52. Τα νομίσματα που έκοψε, παρουσίαζαν την Ομόνοις (Concordia, Ομοψυχία) και υπαινιγμούς στους τέσσερις θριάμβους τού Πομπήιου, ίσως για να υποστηρίξουν μία συμφιλίωση μεταξύ Καίσαρα και Πομπήιου. 

Ο Βινίκιος εξελέγη τριβούνος των πληβείων για το έτος 51: κατά τη διάρκεια του αξιώματός του άσκησε βέτο σε ένα ψήφισμα κατά των οπαδών του Καίσαρα στη Σύγκλητο μαζί με τρεις άλλους τριβούνους. 

Με την υποστήριξή του προς τον Καίσαρα και στη συνέχεια τον Αύγουστο, διορίστηκε ως αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) το 33 π.Χ., αντικαθιστώντας τον Μάρκο Ακίλιο Γλάβριο και υπηρετώντας στη θέση αυτή από τον Οκτώβριο έως τα τέλη Δεκεμβρίου. Αργότερα διορίστηκε ανθύπατοςος (κυβερνήτης) της Ασίας, πιθανότατα υπηρετώντας από το 27 π.Χ. έως το 25 π.Χ. 

Ο Λ. Βινίκιος είχε τουλάχιστον έναν γιο, τον Λεύκιο Βινίκιο, ο οποίος διορίστηκε ύπατος το 5 π.Χ.

## Παραπομπές


## Πηγές

* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic*, American Philological Association, 1951–1952.
* Michael Crawford, *Roman Republican Coinage*, Cambridge University Press, 1974, .
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Μέμμιος (ύπατος το 34 π.Χ.)

Ο **Γάιος Μέμμιος**, λατιν.: *Gaius Memmius* (γενν. περί το 70 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 34 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Γάιος Μέμμιος ήταν γιος του Γάιου Μέμμιου πραίτορα του 58 π.Χ.. Μητέρα του ήταν η Φαύστα Κορνηλία, κάνοντάς τον έτσι εγγονό του αμφιλεγόμενου Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα, του πρώην δικτάτορα της Ρώμης.   Ένας  (novus homo), πολύ λίγα είναι γνωστά για τη σταδιοδρομία του, και είναι άγνωστο αν ήταν υποστηρικτής του Γ. Ι. Κ. Οκταβιανού ή του Μάρκου Αντώνιου. Διορίστηκε *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|αντικαταστάτης ύπατος]]* (consul suffectus) το 34 π.Χ., αντικαθιστώντας τον Λεύκιο Σκριβώνιο Λίβωνα. Αργότερα διορίστηκε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ασίας, λίγο μετά το 30 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως κυβερνήτη, ο Μέμμιος έστησε μνημείο τιμώντας τον εαυτό του και τρεις γενιές της οικογένειάς του, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα.  Η επιγραφή γράφει:

:C[AIUS] MEMMIO∙C[AIUS] F[ILIUS]∙SULLAE FELICIS N[ΕPTIS]∙EX PEQUNI[A]
 
που μεταφράζεται ως:

:Στον Γάιο Μέμμιο, του Γάιου Μέμμιου υιό,του Σύλλα Φήλικα εγγονό, (που πλήρωσε γι' αυτό το μνημείο) από δικά του χρήματα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol II (1952)
*  
* Μάλλιος Γιώργος, *Έφεσος (Αρχαιότητα), Μνημείο Μέμμιου*, Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Κόσμου, Μικρά Ασία

## Περαιτέρω ανάγνωση
* TP Wiseman, "Lucius Memmius and his Family", *Classical Quarterly*, 17 (1967), pp.&nbsp;164–167.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Ακίλιος Γλαβρίων (ύπατος το 33 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Ακίλιος Γλαβρίων**, λατιν.: *Marcus Acilius Glabrio* [α] (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 33 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Ακίλιος ήταν ένας Ρωμαίος πολιτικός από το γένος των Ακιλίων και ένας υποστηρικτής της Δέυτερης Τριανδρίας. Ίσως ήταν γιος του Mάνιου Ακίλιου Γλαβρίωνα, *αντικαταστάτη υπάτου* (consul suffectus) το 67 π.Χ. Το 33 π.Χ. τοποθετήθηκε ως ένας από τους τέσσερεις υπάτους που διαδέχθηκαν τον Oκταβιανό, όταν εκείνος παραιτήθηκε από το αξίωμα. Ο Ακίλιος μάλλον κατείχε τη θέση από τον Ιούλιο ως τον Οκτώβριο του έτους αυτού [3].

Το 25 ο Ακίλιος Γλαβρίων διορίστηκε ως ανθύπατος (proconsul, κυβερνήτης) της Aφρικής.

## Σημειώσεις
α] Το όνομα και η σχέση του Aκίλιου με τους άλλους Aκιλίους δεν είναι καθόλου βέβαια. Σε παλαιότερες πηγές θεωρήθηκε, ότι ήταν ένας από τους Aκίλιους Αβιόλους και όχι από τους Γλαβρίωνες: παραμένει αβέβαιο ποια αναγνώριση είναι σωστή. Το όνομα (praenomen) του δίνεται επίσης και ως Mάνιος, το οποίο ήταν το αγαπημένο όνομα και των δύο κλάδων του γένους. Το Mάρκος ήταν ένα πολύ πιο κοινό όνομα, και συχνά αντικαθιστούσε το Μάνιος κατά λάθος, αν και σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούσε επίσης να είναι ότι το Mάνιος έχει αντικατασταθεί λανθασμένα με το Mάρκος, λόγω της γνωστής χρήσης του ονόματος από την οικογένεια [1].

## Παραπομπές

1] e. g., "Chronological Table of Roman History" (BC 33), in the Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, William Smith, ed., vol. III, p. 1370.

3] Broughton, p. 413

## Πηγές

* PIR ² A 71
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol II (1952)
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Κόιντος Λαρόνιος

Ο **Κόιντος Λαρόνιος**, λατιν.: *Quintus Laronius* (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.) από το Βίμπο Βαλέντια, ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός και συγκλητικός που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 33 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Κ. Λαρόνιος γεννήθηκε στο Βίμπο Βαλέντια και ήταν *νέος άνθρωπος (novus homo)* και Ιταλός, μη Λατίνος. Υπήρξε υποστηρικτής του Οκταβιανού κατά την περίοδο της Δεύτερης Τριανδρίας. 

Το 35 π.Χ. πολέμησε υπό τον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα στη Σικελική εκστρατεία κατά του Σέξτου Πομπήιου. Μετά την ήττα του στόλου του Οκταβιανού, ο Λαρόνιος διατάχθηκε να πάρει τρεις λεγεώνες, και να ανακουφίσει τον Λεύκιο Κορνιφίκιο στο στρατόπεδό του στη Μεσσάνα. Ο Λαρόνιος συνδέθηκε με τον Κορνιφίκιο στην Αίτνα, ο οποίος είχε καταφέρει να διαφύγει από το πολιορκημένο στρατόπεδό του, και τον συνόδευσε σε ασφαλές μέρος.  Πιθανότατα κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας ο Λαρόνιος πήρε τον τίτλο του *αυτοκράτορα (imperator)*, αλλά δεν πανηγύρισε θρίαμβο. 

Την 1η Οκτωβρίου 33 π.Χ. ο Λαρόνιος διορίστηκε ''αντικαταστάτης ύπατος'' (consul suffectus), αντικαθιστώντας τον Γάιο Φοντέιο Καπίτωνα.  Μπορεί επίσης να ήταν ο Κόιντος Λαρόνιος, που διορίστηκε από την τοπική σύγκλητο του Βίμπο Βαλέντια ως ένας από τους δικαστικούς *τέσσερις άνδρες της πενταετίας* (quattuorviri quinquennales), που ήταν τιμητές (censores).

Στο Λακίνιον και εκεί κοντά βρέθηκαν πολλά κεραμίδια με σφραγίδα του ονόματός του, που δείχνουν ότι είχε συμμετοχή στην αποκατάσταση του Ιερού της Ήρας Λακινίας και στην ιδιοκτησία γης στην περιοχή του Κρότωνα, βάση για μία βιομηχανία πλινθοποιίας και κεραμικής, που ευνοείται από την παρουσία εξαιρετικών λατομείων αργίλου. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
GameSpot

Το ***GameSpot*** είναι ένας αμερικανικός ιστότοπος βιντεοπαιχνιδιών που παρέχει ειδήσεις, κριτικές, προεπισκοπήσεις, λήψεις και άλλες πληροφορίες για βιντεοπαιχνίδια. Ο ιστότοπος ξεκίνησε την 1η Μαΐου 1996 και δημιουργήθηκε από τους Pete Deemer, Vince Broady και Jon Epstein. Εκτός από τις πληροφορίες που παράγονται από το προσωπικό του *GameSpot*, ο ιστότοπος επιτρέπει επίσης στους χρήστες να γράφουν τις δικές τους κριτικές, ιστολόγια και να δημοσιεύουν στα φόρουμ του ιστότοπου. Ανήκει στην Fandom, Inc. από τον Οκτώβριο του 2022. 

Το 2004, *το GameSpot* ανακηρύχθηκε «Καλύτερος Ιστότοπος Παιχνιδιών» όπως επιλέχθηκε από τους θεατές στο δεύτερο *Βραβείο Βραβείων Βιντεοπαιχνιδιών* του Spike TV, και έχει κερδίσει βραβεία Webby αρκετές φορές. Ο τομέας *GameSpot.com* προσέλκυσε τουλάχιστον 60 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως μέχρι τον Οκτώβριο του 2008 σύμφωνα με μια μελέτη Compete.com.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* GameSpot UK (archived)
* GameSpot Belgium (archived)
* GameSpot France (archived)
* GameSpot Germany (archived)
Κατηγορία:Νικητές Webby Award
Κατηγορία:Ιστότοποι για βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Ειδησεογραφικοί ιστότοποι
Λεύκιος Αντώνιος (εγγονός Μάρκου Αντώνιου)

Ο **Λεύκιος Αντώνιος**, λατιν.: *Lucius Antonius* (20 π.Χ. &#x2013; 25 μ.Χ.) ήταν γιος του Ίουλλου Αντώνιου (γιου του Μάρκου Αντώνιου) και της Κλαυδίας Μαρκέλλας της Πρεσβύτερης (ανιψιάς του Αυτοκράτορα Αυγούστου).

## Βιογραφία

### Νεανικά χρόνια
Από τον προηγούμενο γάμο της μητέρας του με τον Mάρκο βιψάνιο Αγρίππα είχε δύο μεγαλύτερα αδέλφια, δύο ετεροθαλείς αδερφές που ονομάζονταν Βιψανία Μαρκέλλα και Βιψανία Μαρκελλίνα. Ορισμένα επιγραφικά στοιχεία υποδηλώνουν, ότι είχε μία αδελφή, που ονομαζόταν Ίουλλα Αντωνία   και έναν αδελφό που ονομαζόταν Ίουλλος.  Γύρω στο 1 π.Χ. πιθανότατα είχε ήδη αρραβωνιαστεί με μία κοπέλα ευγενούς γένους.

Το 2 π.Χ. ο πατέρας του κατηγορήθηκε για μοιχεία με την Ιουλία την Πρεσβύτερη (κόρη του Αυγούστου) και αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει. Ο Λεύκιος στάλθηκε στη Μασσαλία ως αποτέλεσμα της αδιακρισίας τού πατέρα του. Ο Λεύκιους περιγράφεται ως *έφηβος* (adulescentulus) εκείνη την εποχή, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν αρκετά νέος. Τον έστειλαν εκεί με το πρόσχημα ότι «σπούδαζε», και δεν ήταν επίσημη εξορία, αλλά στην πράξη ήταν σαν εξορία. Μια και ήταν εκεί, σπούδασε νομικά.

### Ύστερα χρόνια
Ο Γκ. Β. Σούμνερ πρότεινε ότι ο Λεύκιος μπορεί να ήταν απόγονος ενός Ιούνιου Βλέσσου, που καταγόταν από τον Mάρκο Αντώνιο.

Ο Τάκιτος καταγράφει το τέλος του το 25 μ.Χ. στα *Χρονικά* 4.44.4-5. Παρά τις ενέργειες τού πατέρα του, η Σύγκλητος αποφάσισε ότι έπρεπε να τιμηθεί με ταφή στον τάφο των Οκταβίων, που ήταν ο τάφος της εκ μητρός γιαγιάς του, Oκταβίας της Νεότερης. Αυτό πιθανότατα έγινε κατόπιν αιτήματος ενός συγγενή (ή συγγενών) στην αυτοκρατορική οικογένεια, πιθανώς από τη μητέρα του Μαρκέλλα, αν ήταν ακόμη ζωντανή εκείνη την εποχή.

## Πολιτιστικές απεικονίσεις
Ένας νέος στον Βωμό της Ειρήνης (Ara Pacis) έχει εντοπιστεί από κάποιους, ότι πιθανότατα είναι ο Λεύκιος.  

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Πηγές

* Tacitus - The Annals of Imperial Rome
* Σουητώνιος - Οι Δώδεκα Καίσαρες
*  

Κατηγορία:Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Λεύκιος Μουνάτιος Πλάνκος (ύπατος το 13)

Ο **Λεύκιος Μουνάτιος Πλάνκος**, λατιν.: *Lucius Munatius Plancus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και ύπατος.

## Βιογραφία
Γιος του Λεύκιου Μουνάτιου Πλάνκου (υπάτου το 42 π.Χ.), έγινε ύπατος το 13 μ.Χ. Το 14 μ.Χ. πήγε ως λεγάτος στη Γερμανία, για να βοηθήσει στην καταστολή της ανταρσίας των λεγεώνων του Ρήνου, με μικρή επιτυχία. Ήταν νυμφευμένος με την Aιμιλία Παύλα, κόρη του Παύλου Αιμίλιου Λέπιδου.

## Γενεαλογία

## Αναφορές
* Prosopographia Imperii Romani (PIR) ² M 729
* Δίων Κάσσιος, LVI 28.
* Σουητόνιος, *Vita divi Augusti* 101.
* Τάκιτος, *[[Χρονικά (Τάκιτου)|Χρονικά]]* I 39.

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Ιούλλα Αντωνία

Η **Ιούλλα Αντωνία**, λατιν.: *Iulla Antonia* ή *Antonia Iulla* πιστεύεται ότι είναι κόρη του Ρωμαίου υπάτου του 10 π.Χ. Iούλλου Αντωνίου (γιου του Μάρκου Αντωνίου) και της Κλαυδίας Μαρκέλλας της Πρεσβύτερης (ανιψιάς του Αυτοκράτορα Αυγούστου ). Η μόνη άμεση απόδειξη της ύπαρξής της που έχει βρεθεί, είναι μία νεκρική λάρνακα. 

## Βιογραφία
Η μητέρα της πιθανότατα είχε δύο κόρες, τη Βιψανία Μαρκέλλα και τη Βιψανία Μαρκελλίνα από τον προηγούμενο γάμο της με τον Mάρκο Βιψάνιο Αγρίππα.  Είναι γνωστό ότι είχε τουλάχιστον έναν αμφιθαλή αδελφό, έναν αδελφό ονόματι Λεύκιο, και πιθανώς έναν άλλον αδελφό με το όνομα Ίουλλο, ο οποίος θα μπορούσε να είχε αποβιώσει νέος.  Το όνομα Iούλλα γενικά εικάζεται ότι ήταν το όνομά της (praenomen), αλλά δεν είναι βέβαιο: θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως επίθετο (cognomen).  

Ο ιστορικός Ρόλανλτ Σάυμ  σημειώνει ότι χρησιμοποιήθηκε ως παράδειγμα, για να εξηγήσει μεταγενέστερους απογόνους του Mάρκου Αντωνίου μεταξύ των Ρωμαίων πατρικίων των Αυτοκρατορικών χρόνων,  κυρίως εκείνου ενός Ιουνίου Βλαίσου,  θύματος του Βιτέλλιου: αυτή η άποψη υποστηρίχθηκε από τον Γκ. Β. Σάμμερ.  Υπήρξαν κάποιες εικασίες, ότι η Iούλλα ήταν στην πραγματικότητα κόρη του Λεύκιου Αντώνιου,  αλλά αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς αυτός έφυγε από τη Ρώμη όταν ήταν μικρός, και είναι απίθανο να είχε ήδη αποκτήσει παιδί. Ο Κριστιάν Σετιπάνι, από την άλλη πλευρά, προτείνει τον Ιούνιο Βλαίσο ως απόγονο τής κόρης τής Aντωνίας τής Πρεσβύτερης, Δομιτίας και του συζύγου της Γάιου Σαλου΄στιου Κρίσπου Πασσιηνού.  Είναι πιθανό ότι η Iούλλα επιτρεπόταν να παραμείνει στην πόλη, επειδή είχε ήδη παντρευτεί έναν σημαντικό άνδρα από την εποχή της πτώσης των πατέρων τους, (όπως οι ευγενείς Ρωμαίες παντρεύονταν πριν από τους αδελφούς τους), ή είναι πιθανό ότι η γραφή δημιουργήθηκε πριν ο Ίουλλος ντροπιαστεί, και αν ναι, τότε το επίγραμμα δεν θα μπορούσε να αναφέρεται σε μία κόρη του Λεύκιου.

## Πολιτιστικές απεικονίσεις
Η Iούλλα μπορεί να απεικονίζεται στον Βωμό της Ειρήνης (Ara Pacis) με τους γονείς της.  Αυτή και ο αδελφός της Λεύκιος εμφανίζονται στο μυθιστόρημα *Η Κόρη του Νείλου* της Στέφανι Ντρέυ. 

## Δείτε επίσης

* Πλαυτία (μητέρα του Αίλιου Καίσαρα)
* Κατάλογος Ρωμαίων γυναικών

## Σημειώσεις

## Αναφορές

### Αναφορές

### Βιβλιογραφία
 
Κατηγορία:Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων
Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
Μάρκος Σκριβώνιος Λίβων Δρούσος

Ο **Μάρκος Σκριβώνιος Λίβων Δρούσος**, λατιν.: *Marcus Scribonius Libo Drusus* (απεβ. στις 13 Σεπτεμβρίου 16) ήταν Ρωμαίος, που κατηγορήθηκε για προδοσία εναντίον του Αυτοκράτορα Τιβέριου.

## Βιογραφία

### Νεανική ζωή
Ήταν πιθανότατα γιος (ή εκ πατρός εγγονός) του Mάρκου Λίβιου Δρούσου Λίβωνα (υιοθετημένου αδελφού της αυτοκράτειρας Λιβίας).  Είναι επίσης πιθανό να ήταν ο ανιψιός του Μάρκου Λίβιου, που υιοθετήθηκε.  Ο Λίβων Δρούσος θεωρούνταν ένας ανόητος νεαρός άνδρας, που είχε γούστα για παραλογισμούς.

### Δίκη
Μαζί με τον αδελφό του Λεύκιο Σκριβώνιο Λίβωνα, κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου. Αυτό περιλάμβανε ότι ρώτησε έναν μάντη αν θα ήταν αρκετά πλούσιος για να στρώσει με χρήματα τη Via Appia, μέχρι το Βρινδήσιον. Ο Τάκιτος περιέγραψε τις κατηγορίες εναντίον του Λίβωνα ως «παράλογες» και «άσκοπες».

Οι δύο άνδρες δικάστηκαν σε συγκλητικό δικαστήριο από τον Αυτοκράτορα Τιβέριο. Στη δίκη, ο Μάρκος ήταν άρρωστος και ζήτησε έλεος. Ένας από τη μητέρα του συγγενής, ο Πόπλιος Σουλπίκιος Κουιρίνος τους υπερασπίστηκε, και προσέφυγε στον Αυτοκράτορα. Ο Τιβέριος του είπε να κάνει αίτηση στη Σύγκλητο.

Ο Τιβέριος ήθελε να ερευνήσει τους σκλάβους του Λίβωνα, αλλά υπήρχε ένα διάταγμα της Συγκλήτου, που απέτρεπε τις ομολογίες των βασανισμένων σκλάβων να χρησιμοποιηθούν σε δίκες εναντίον των κυρίων τους. Για να ξεφύγει ο Τιβέριος, έβαλε τους σκλάβους του Λίβωνα να πωληθούν στον πράκτορα του θησαυροφυλακίου, οπότε οι κατηγορίες εναντίον τού Λίβωνα θεωρήθηκαν επιβεβαιωμένες από τους πρώην σκλάβους εκείνου.

Η θεία του Λίβωνα, Σκριβωνία (δεύτερη σύζυγος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου), προσπάθησε να πείσει τον Μάρκο να αντιμετωπίσει τη δίκη, αντί να αυτοκτονήσει. Ωστόσο ο Μάρκος αυτοκτόνησε μαχαιρώνοντας τον εαυτό του δύο φορές στο στομάχι στις 13 Σεπτεμβρίου 16 μ.Χ. Η Ρωμαϊκή Σύγκλητος συμφώνησε να μοιράσει την περιουσία του στους κατηγόρους του, κάτι που ήταν η συνήθης πρακτική της εποχής. Επιπλέον, το άγαλμά του και οι νεκρικές μάσκες του αφαιρέθηκαν από τις επικήδειες παρελάσεις των απογόνων, και στα μέλη του γένους των Σκριβωνιων απαγορεύτηκε να φέρουν το όνομα Δρούσος. Οι υποστηρικτές του εκτελέστηκαν, και η ημέρα του θανάτου του κηρύχθηκε αργία.

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 

## Πηγές
* Τάκιτος - Τα χρονικά της Αυτοκρατορικής Ρώμης - Κεφάλαιο 4 - Οι πρώτες δίκες για προδοσία
* Lucius Annaeus Seneca - Letters to Lucilius, Επιστολή 70, κεφάλαιο 10
* Suetonius - The Twelve Caesars - Tiberius, Παράγραφος 25 Προσχώρηση

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Νάσβιλ (Ιλινόι)

Το **Νάσβιλ** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Ουάσινγκτον στην πολιτεία του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 3,105 κατοίκους.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Νάσβιλ έχει συνολική έκταση 2.809 τετραγωνικά μίλια (7,28 km2), εκ των οποίων 2,72 τετραγωνικά μίλια (7,04 km2) είναι ξηρά και 0,089 τετραγωνικά μίλια (0,23 km2) είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ιλινόι
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ιλινόι
Νιούτον (Ιλινόι)

Το **Νιούτον** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Τζάσπερ στην πολιτεία του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 2,777 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ του 2021, η πόλη έχει συνολική έκταση 2,09 τετραγωνικά μίλια (5,41 km2) και είναι όλη γη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ιλινόι
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ιλινόι
Ροκ Άιλαντ (Ιλινόι)

Το **Ροκ Άιλαντ** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Ροκ Άιλαντ στην πολιτεία του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 37,108 κατοίκους.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει συνολική έκταση 17.872 τετραγωνικά μίλια (46,29 km2), εκ των οποίων τα 16,85 τετραγωνικά μίλια (43,64 km2) είναι ξηρά και τα 1,022 τετραγωνικά μίλια (2,65 km2) είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ιλινόι
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ιλινόι
Σάλεμ (Ιλινόι)

Το **Σάλεμ** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Μάριον στην πολιτεία του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 7,282 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, το Σάλεμ έχει συνολική έκταση 7,15 τετραγωνικά μίλια (18,52 km2), εκ των οποίων τα 6,99 τετραγωνικά μίλια (18,10 km2) είναι ξηρά και τα 0,16 τετραγωνικά μίλια (0,41 km2) είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ιλινόι
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ιλινόι
Τζόουνσμπορο (Ιλινόι)

Το **Τζόουνσμπορο** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Γιούνιον στην πολιτεία του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 1,711 κατοίκους.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει συνολική έκταση 2.706 τετραγωνικά μίλια (7,01 km2), από τα οποία 2,7 τετραγωνικά μίλια (6,99 km2) (ή 99,78%) είναι ξηρά και 0,006 τετραγωνικά μίλια (0,02 km2) είναι νερό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ιλινόι
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Ιλινόι
Στρογγίλα

Η **Στρογγίλα** (; - 1548) ήταν Εβραία Οθωμανή επιχειρηματίας. Ήταν η αγαπημένη και *[[Κυρά (τίτλος)|Κυρά]]* της Αϊσέ Χαφσά Σουλτάνας, στην οποία είχε και επιρροή, και πιθανώς και της Χιουρέμ Σουλτάνας.

## Βιογραφία
Η Στρογγίλα ήταν κόρη του Καραΐτη Εβραίου Ελιγιά Γιβώρ από την Κριμαία. Είναι η πρώτη *[[Κυρά (τίτλος)|Κυρά]]* στο Αυτοκρατορικό Χαρέμι, για την οποία υπάρχουν πληροφορίες. Έγινε *Κυρά* παρουσιάζοντας τα αγαθά του συζύγου της εμπόρου στις γυναίκες του χαρεμιού. Από τον γάμο της με τον έμπορο σύζυγό της, απέκτησε τουλάχιστον δύο παιδιά.

Ως *Κυρά*, ενεργούσε ως μεσολαβήτρια και παρείχε είδη πολυτελείας, φάρμακα και γράμματα.

Λόγω των υπηρεσιών της, η Στρογγίλα έγινε η αγαπημένη Κυρά της Αϊσέ Χαφσά Σουλτάνας. Ήταν πιθανώς η ίδια Κυρά, που θεράπευσε μια ασθένεια των ματιών μιας άγνωστης μητέρας σουλτάνου και τιμήθηκε πολύ γι' αυτό. Όταν η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάνα έγινε μητέρα του σουλτάνου το 1520, ζήτησε επιτυχώς από τον γιο της να παραχωρήσει στους απογόνους της Στρογγίλα το δικαίωμα στην ελευθερία από κάθε φόρο και το δικαίωμα να έχουν σκλάβους, άδεια που ανανεώθηκε πέντε φορές μέχρι το 1867. Η Στρογγίλα είναι γνωστό ότι είχε δωμάτιο στο χαρέμι, γιατί σημειώνεται ότι η φωτιά του χαρεμιού το 1541 της προκάλεσε προσωπικές υλικές απώλειες.

Λόγω του γεγονότος ότι υπήρχαν πολλές Κυρές, οι οποίες εργάζονταν παράλληλα στο Αυτοκρατορικό Χαρέμι και λόγω του ότι σπάνια τεκμηριώνονται με το όνομά τους (οι διαφορετικές Κυρές αναφέρονται συνήθως μόνο ως *Κυρά* ή *Κυρά Εβραία*), είναι δύσκολο να αναγνωριστούν μεμονωμένα Κυρές και να διαχωριστούν η μία από την άλλη. Το 1532, η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάνα έστειλε μια Κυρά για να ενεργήσει ως αγγελιοφόρος στον Ενετό πρεσβευτή Πιέτρο Ζεν. Αν και το προσωπικό όνομα της Κυράς δεν αναφέρεται, πιθανότατα ήταν η Στρογγίλα.

Καθώς αναφέρεται ότι είχε ένα δωμάτιο στο χαρέμι το 1541 και η Αϊσέ Χαφσά Σουλτάνα πέθανε το 1534, η Στρογγίλα φαίνεται να συνέχισε την σταδιοδρομία της στο χαρέμι και μετά τον θάνατο αυτής της Σουλτάνας. Μπορεί να ήταν η ίδια άγνωστη *Κυρά,* η οποία σημειώνεται ότι είχε καθήκοντα γραμματείας για τα φιλανθρωπικά προγράμματα της Χιουρέμ Σουλτάνας και έχει αναφερθεί σε πηγές σε σχέση με τη Μιχριμάχ Σουλτάνα, αν και η Εσθήρ Χανταλί θα μπορούσε επίσης να ήταν αυτή η Κυρά. Η μετέπειτα σταδιοδρομία της μπορεί να επικαλύπτεται κάπως με την πρώιμη σταδιοδρομία της Εσθήρ Χανταλί.

Η Στρογγίλα ασπάστηκε το Ισλάμ με το όνομα Φάτμα λίγο πριν το θάνατό της, αν και τα παιδιά της διατήρησαν την εβραϊκή πίστη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καραΐτες Εβραίοι
Κατηγορία:Οθωμανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Οθωμανικό αυτοκρατορικό χαρέμι
NGC 2528

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 2528** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Λύγγα. Η ταχύτητά του συγκριτικά με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου είναι  και κατά συνέπεια ο γαλαξίας αυτός απέχει περίπου 197 εκατομμύρια έτη φωτός βάσει του νόμου του Χαμπλ. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 22 Ιανουαρίου 1877 και είναι λαμπρός υπέρυθρος γαλαξίας (, LIRG). Επίσης είναι ραδιογαλαξίας σύμφωνα με τη βάση SIMBAD.

## Υπερκαινοφανής
Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής στον NGC 2528: ο τύπου ΙΙ **SN 2023jo** στις 13 Ιανουαρίου 2023.

## Ομάδα γαλαξιών
Ο NGC 2528 ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 2415 (γνωστή και ως LGG 148) στην οποία περιλαμβάνονται επίσης οι NGC 2415, NGC 2444, NGC 2445, NGC 2476, NGC 2493, NGC 2524, UGC 3937 και UGC 3944.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

2528
22805
04227
Κατηγορία:Ραδιογαλαξίες
Κατηγορία:Λυγξ (αστερισμός)
+07-17-015
Τζαμί του Βασιλιά Αμπντάλα Α΄

Η **Τζαμί του Βασιλιά Αμπντάλλα Α΄** (, μεταγραφή: Μαστζίντ αλ-Μαλίκ Αμπντ Αλλάχ αλ-Αουάλ) είναι ένα σημαντικό τζαμί που βρίσκεται στο Αμμάν της Ιορδανίας.

Το τζαμί κατασκευάστηκε κατόπιν εντολής του βασιλιά Χουσεΐν Α΄ μεταξύ των ετών 1982 και 1989και πήρε το όνομά του προς τιμήν του παππού του, Αμπντάλα Α΄ της Ιορδανίας, εμίρη και πρώτου βασιλιά του Εμιράτου της Υπεριορδανίας. Ο σχεδιασμός του αποδίδεται στον Τσέχο-Γερμανό αρχιτέκτονα Γιαν Τσέικα

Το τζαμί βρίσκεται στον λόφο Τζαμπάλ αλ-Λουεϊμπντέχ, στη δυτική πλευρά της ιορδανικής πρωτεύουσας. Χαρακτηριστικό του είναι ο μεγάλος μπλε τρούλος με μωσαϊκά, ο οποίος έχει καταστεί σύμβολο της πόλης του Αμμάν. Ο τρούλος καλύπτει έναν μεγάλο κεντρικό χώρο προσευχής (κυρίως για άνδρες) και δεν υποστηρίζεται από κίονες, γεγονός που θυμίζει τον Θόλο του Βράχου στην Ιερουσαλήμ. Το συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης δύο μικρότερους τρούλους και δύο μιναρέδες μοντέρνου σχεδιασμού.

Η κύρια αίθουσα μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 3.000 προσκυνητές. Από το 2006, η Τζαμί του Βασιλιά Αμπντάλλα Α΄ δεν θεωρείται πλέον το εθνικό τζαμί της Ιορδανίας. Αυτός ο χαρακτηρισμός έχει περάσει στην Τζαμί του Βασιλιά Χουσεΐν Μπιν Ταλάλ, η οποία ανεγέρθηκε από τον βασιλιά Αμπντάλα Β΄ μεταξύ 2004 και 2005 στη μνήμη του πατέρα του Χουσεΐν Α΄ και είναι πλέον το μεγαλύτερο τζαμί της χώρας.

Στο συγκρότημα του τζαμιού στεγάζεται μουσείο ισλαμικής ιστορίας και θρησκείας. Είναι το μοναδικό τζαμί στο Αμμάν που είναι προσβάσιμο σε μη μουσουλμάνους επισκέπτες. Στην είσοδο των τουριστών λειτουργεί κατάστημα με αναμνηστικά.

Οι επισκέπτες πρέπει να τηρούν ενδυματολογικούς κανόνες: οι άνδρες να φορούν μακριά παντελόνια και οι γυναίκες να καλύπτουν το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια τους. Παρέχονται δωρεάν μακριά ενδύματα με κουκούλα για αυτόν τον σκοπό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμμάν
Κατηγορία:Τζαμιά στην Ιορδανία
Διεθνές στάδιο Αμμάν

Το **Διεθνές Στάδιο του Αμμάν** (    ) είναι ένα στάδιο στο Αλ Χουσεΐν στο Αμμάν της Ιορδανίας . Χτίστηκε το 1964 και λειτούργησε το 1968. Ανήκει στην κυβέρνηση της Ιορδανίας και λειτουργεί από το Ανώτατο Συμβούλιο Νεολαίας. Είναι επίσης το γήπεδο της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ιορδανίας και Αλ Φαϊσαλί Σ.Κ . Η χωρητικότητα του είναι 17.619 θεατές.

## Χρήση
μικρογραφία| Αεροφωτογραφία του Διεθνούς Σταδίου του Αμμάν.
Το γήπεδο δεν φιλοξενεί μόνο τους εντός έδρας αγώνες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ιορδανίας, αλλά και όλες τις σημαντικές εγχώριες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις της χώρας. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται το Πρωτάθλημα Ιορδανίας (JPL), το Κύπελλο Ιορδανίας, η Ασπίδα Ιορδανίας και το Σούπερ Καπ Ιορδανίας, που αποτελούν τα κορυφαία ποδοσφαιρικά κύπελλα και πρωταθλήματα της ιορδανικής ένωσης ποδοσφαίρου. .  

Επιπλέον, το στάδιο έχει φιλοξενήσει και άλλες διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων το Πρωτάθλημα Γυναικών WAFF 2005 και 2007, το Πρωτάθλημα WAFF 2007 και 2010, οι Τελικοί του Κυπέλλου AFC 2007, το Ασιατικό Πρωτάθλημα στίβου 2007 και διάφορα παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών FIFA 2017 .

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διεθνές Στάδιο του Αμμάν 
Κατηγορία:Εθνικά στάδια
Κατηγορία:Αμμάν
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιορδανία
Παύλος Αβραμίδης

Ο **Παύλος Αβραμίδης** (γενν. 27 Απριλίου 1994) είναι Έλληνας ηθοποιός με καταγωγή από την Κατερίνη, γνωστός για τη συμμετοχή του σε τηλεοπτικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης.

## Καριέρα
Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στη δραματική σειρά εποχής *Άγριες Μέλισσες* (ΑΝΤ1), στον τρίτο κύκλο της σειράς, όπου υποδύθηκε έναν ασφαλίτη.

Στη συνέχεια συμμετείχε σε αρκετές γνωστές τηλεοπτικές παραγωγές, όπως:

* *[[Ο Παράδεισος των Κυριών]]* (Alpha TV), στον ρόλο του ανθοπώλη.
* *[[Έρωτας Φυγάς]]* (Open TV)
* *[[Χαιρέτα μου τον Πλάτανο]]* (ΕΡΤ1)
* *[[Μαύρο Ρόδο]]* (Mega), με μελλοντική εμφάνιση σε νέο κύκλο επεισοδίων.

## Συμμετοχές σε ντοκιμαντέρ
Το 2021 συμμετείχε στο ιστορικό ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ *1821: Οι Ήρωες*, ενσαρκώνοντας έναν Έλληνα ναύτη. Η εμφάνισή του εντάχθηκε στη δραματοποιημένη αναπαράσταση των γεγονότων της Ελληνικής Επανάστασης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο PeopleOnSet

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί
Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων Ολλανδίας

Η **Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων Ολλανδίας** (NLD SOCOM) είναι διακλαδική διοίκηση των Ολλανδικών Ένοπλων Δυνάμεων που είναι υπεύθυνο για την σχεδίαση, διοίκηση και έλεγχο, εκτέλεση και εκτίμηση όλων των επιχειρήσεων που διεξάγουν οι Ολλανδικές δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων, το Σώμα Καταδρομών (KCT) και Δυνάμεις Ναυτικών Ειδικών Επιχειρήσεων Ολλανδίας (NLMARSOF).

## Ιστορία
Η ίδρυση μίας διακλαδικής διοίκησης που θα ένωνε τις Μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων των ένοπλων δυνάμεων ήταν θέμα συζήτησης για πολλά χρόνια και έτσι το 2017 ιδρύθηκε μια διοίκηση "SOCOM" υπό την διοίκηση του Αντιστράτηγου Hans Wehren που θα μετατρεπόταν σε επιχειρησιακή διοίκηση. Στις 5 Δεκεμβρίου 2018, η διοίκηση ιδρύθηκε επίσημα με τελετή να γίνεται στην αεροπορική βάση Gilze-Rijen. Η SOCOM έγινε πλήρης επιχειρησιακή στις 2 Οκτωβρίου 2020.

## Οργάνωση
Η NLD SOCOM είναι τακτικά υπό την άμεση διοίκηση του Αρχηγού Άμυνας λόγο της στρατηγικής σημασίας των επιχειρήσεων τους αλλά ενώ οι επιχειρήσεις των δυνάμεων SOF (KCT και NLMARSOF) είναι υπό την αιγίδα του SOCOM, οργανικά η μονάδες είναι υπό τους αντίστοιχους κλάδους του Βασιλικού Ολλανδικού Στρατού και Ναυτικού.

Η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων συνεργάζεται στενά με τις διοικήσεις ειδικών επιχειρήσεων της Δανίας (SOKOM) και του Βέλγιου(SOR) στη Σύνθετη Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων (Composite Special Operations Component Command, C-SOCC). Το C-SOCC είναι τριεθνές αρχηγείο ειδικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ και από το 2021, το C-SOCC είναι υπεύθυνο για όλες τις ενέργειες ειδικών επιχειρήσεων εντός της Δυνάμεις Αντίδρασης του ΝΑΤΟ (NRF21). Εντός του C-SOCC η Ολλανδία είναι η ηγετική χώρα στη Σύνθετη Ομάδα Αεροπορικών Ειδικών Επιχειρήσεων (Composite Special Operations Air Task Group, C-SOATG). Επιπλέον, η Ολλανδία και το Βέλγιο θα παρέχουν μια κοινή Σύνθετη Ομάδα Ναυτικών Ειδικών Επιχειρήσεων (Special Operations Maritime Task Group, C-SOMG) το 2026.

Οι τρείς κύριες μονάδες που επειχηρούν υπο την NLD SOCOM είναι:

* Σώμα Καταδρομών του Βασιλικού Στρατού της Ολλανδίας

* Η Διοίκηση Ναυτικών Ειδικών Επιχειρήσεων (NLMARSOF) του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού.

* 300 Μοίρα της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας

## Παραπομπές
Φρίμοντ (Καλιφόρνια)

Το **Φρίμοντ** (αγγλικά: Fremont, California) είναι πόλη στην Κομητεία Αλαμίντα, στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Βρίσκεται στην περιοχή Ηστ Μπέι της ευρύτερης περιοχής του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο και έχει πληθυσμό 230.504 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2020, γεγονός που την καθιστά την τέταρτη πολυπληθέστερη πόλη στην περιοχή του Κόλπου, μετά το Σαν Χοσέ, το Σαν Φρανσίσκο και το Όουκλαντ. Είναι η πλησιέστερη πόλη του Ηστ Μπέι προς τη Σίλικον Βάλεϊ, το κέντρο της υψηλής τεχνολογίας, και διαθέτει έντονη παρουσία βιομηχανιών τεχνολογίας.

Η προέλευση της πόλης εντοπίζεται στην κοινότητα που αναπτύχθηκε γύρω από την περιοχή αρμοδιότητας του Σαν Χοσέ, η οποία ιδρύθηκε το 1797 από τους Ισπανούς υπό τον πατέρα Φερμίν Λασουέν. Το Φρίμοντ ενσωματώθηκε ως πόλη στις 23 Ιανουαρίου 1956, όταν οι πρώην κωμοπόλεις Μίσσιον Σαν Χοσέ, Σέντερβιλ, Νάιλς, Ίρβινγκτον και Γουόρμ Σπρινγκς ενώθηκαν σε έναν ενιαίο δήμο. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Τζον Σ. Φρίμοντ, έναν στρατηγό που βοήθησε στην Αμερικανική Κατάκτηση της Καλιφόρνιας από το Μεξικό και αργότερα υπηρέτησε ως Στρατιωτικός Κυβερνήτης της Καλιφόρνιας και στη συνέχεια ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Αλαμίντα της Καλιφόρνια
Conservatoire national des arts et métiers

Η **Conservatoire national des arts et métiers** είναι ένα μεγάλο ίδρυμα (*grand établissement*) τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και βασικής επιστημονικής έρευνας στη Γαλλία.

Ιδρύθηκε από τον αββά Henri Grégoire στο Παρίσι στις 10 Οκτωβρίου 1794. Το *Conservatoire national des arts et métiers* και η Πολυτεχνική Σχολή είναι τα δύο επιτεύγματα της Γαλλικής Επανάστασης στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Το CNAM διαθέτει 150 παραρτήματα στη μητροπολιτική Γαλλία και στο εξωτερικό. Φιλοξενεί περίπου 9.000 μαθητές.

Στα μέλη του περιλαμβάνονται οι ακαδημαϊκοί Vandermonde και Le Roy. Ο Charles Dupin δημιούργησε την πρώτη έδρα μηχανικής που εφαρμόζεται στις τέχνες. Ο Ζαν-Μπατίστ Σε δημιούργησε την έδρα της βιομηχανικής οικονομίας. 

## Διάσημοι απόφοιτοι
* Λουί Παστέρ
* Νικολά Λεονάρ Σαντί Καρνό

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Γκραντ εκόλ
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Παρίσι