open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βαντέ (νομός)

Η **Βαντέ** (), παλαιότερα αναφερόμενη στα ελληνικά ως **Βανδέα**, είναι νομός (*département*) της δυτικής Γαλλίας, στις ακτές του Ατλαντικού, που πήρε το όνομά του από τον ποταμό Βαντέ. Είναι επίσης μία από τις τέσσερις περιφέρειες της Χώρας του Λίγηρα. Πρωτεύουσα της Βαντέ είναι η Λα-Ρος-συρ-Υών. Έχει 559.888 κατοίκους (2004) και έκταση 6.720 χλμ².

## Ιστορικά
Οι πόλεμοι της Βανδέας διεξήχθησαν το 1793 ήταν μία σειρά εμφυλίων συρράξεων μεταξύ των Γάλλων Βασιλοφρόνων και των Δημοκρατικών, που ακολούθησαν μετά την έκρηξη της Γαλλικής Επανάστασης, κατά την περίοδο της Τρομοκρατίας και ακολούθησε μία φρικτή σφαγή των ηττημένων.

## Πόλεις της Βαντέ
* Λα Ρος-συρ-Υών (*La Roche-sur-Yon*), 49.262 κάτοικοι.
* Λε Σαμπλ-ντ'Ολόν (*Les Sables-d'Olonne*), 15.532 κάτοικοι.
* Φοντεναί-λε-Κοντ (*Fontenay-le-Comte*), 13.792 κάτοικοι.
* Σαλάν (*Challans*), 16.132 κάτοικοι.
* Λεζ Ερμπιέ (*Les Herbiers*), 14.932 κάτοικοι.

## Νησιά της Βαντέ
* Το νησί Νουαρμουτιέ
* Το νησί Ιλ ντ Ιε

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  


Κατηγορία:Νομοί της Περιοχής του Λίγηρα
Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Συμφωνία Κεττίγνης

Η λεγόμενη **Συμφωνία Κεττίγνης** είναι διμερής συμφωνία που συνάφθηκε στην Κεττίγνη μεταξύ Σερβίας και Μαυροβουνίου τον Μάρτιο του 1904.

Στις συζητήσεις της συμφωνίας αυτής εξετάσθηκαν εκ μέρους των δύο χωρών θέματα της μέχρι τότε πολιτικής εξέλιξης γενικά στα Βαλκάνια όπου και προσδιορίστηκε η ανάγκη της υπεράσπισης των σερβικών συμφερόντων στη Μακεδονία.

Κύριο σημείο αυτής της συμφωνίας ήταν η εφαρμογή της αρχής *«Τα Βαλκάνια στους Βαλκανικούς λαούς»* με προσδιορισμό κοινής πλέον άμυνας εναντίον οποιασδήποτε εξωτερικής επίθεσης.

Στα πλαίσια αυτών των συνομιλιών το Μαυροβούνιο πρότεινε ως διαιτητή της Συμφωνίας τη Ρωσία, τούτο όμως προκάλεσε και τον φόβο της Σερβικής πλευράς περί ύπαρξης άλλων μυστικών υποχρεώσεων μεταξύ Ρωσίας και Αυστροουγγαρίας, πιθανόν από την προηγηθείσα κατά ένα χρόνο γνωστή ήδη Συμφωνία Μυρστέγκ. Έτσι αντί της Ρωσίας η Σερβία προσπάθησε να εισαγάγει στις συζητήσεις αυτές την Ιταλία.

Τελικά η Συμφωνία αυτή δεν ολοκληρώθηκε εκ του γεγονότος ότι οι διμερείς συνομιλίες  δεν διατύπωσαν επίσημα αμοιβαίες υποχρεώσεις  που όμως παρέμειναν ως συνέχεια της συμφωνίας συμμαχίας μεταξύ των δύο Χωρών, γνωστής ως Συνθήκη της Κεττίγνης που είχε συνομολογηθεί στην ίδια πόλη το 1866.

## Πηγές
*Δ. Τζώρτζεβιτς "*Ιστορία της Σερβίας 1800-1918*" - Θεσσαλονίκη 1970, σ 330-1
*Χαραλ. Νικολάου "*Διεθνείς Συνθήκες*" Εκδόσεις Φλώρος - Αθήνα 1996, σ.176

Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Κεττιγνης
Κεττιγνης
Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας
Μερισμός (μαθηματικά)

Στα μαθηματικά **μερισμός αριθμού** ονομάζεται η αναγωγή ενός αριθμού σε μέρη ανάλογα προς άλλους αριθμούς. Πρόκειται για μέθοδο κατά την οποία ένας αριθμός χωρίζεται σε μέρη ισάριθμα προς άλλους αριθμούς και ανάλογα μ΄ αυτούς. Στη περίπτωση αυτή ο αριθμός που χωρίζεται λέγεται "μεριστέος", οι δε άλλοι αριθμοί "ανάλογοι"

Ο Μερισμός επιτυγχάνεται αν πολλαπλασιαστεί ο μεριστέος επί τον καθένα από τους δοθέντες αριθμούς και τα γινόμενα που προκύπτουν διαιρεθούν δια του αθροίσματος των αναλόγων.

## Παράδειγμα
Έστω να μεριστεί ο αριθμός 120 (μεριστέος), σε μέρη ανάλογα των αριθμών 4, 7, και 9 (ανάλογοι). Το άθροισμα των αναλόγων είναι 4+7+9=20.
Τότε το καθένα μέρος θα είναι α) 120Χ4:20 = 24, β) 120Χ7:20 = 42 και γ) 120Χ9:20 = 54.

*Μπορεί όμως να γίνει μερισμός σε μέρη και αντιστρόφως ανάλογα δοθέντων αριθμών. Αυτό επιτυγχάνεται αφού προηγουμένως αντιστραφούν οι δοθέντες αριθμοί και τα ετερώνυμα κλάσματα αυτών μετατραπούν σε ομώνυμα, όπου και συνεχίζεται ο μερισμός κατά το παραπάνω παράδειγμα ανάλογα με τους αριθμητές των ομωνύμων πλέον κλασμάτων.
Κατά το παραπάνω παράδειγμα έστω ο αριθμός 120 να μεριστεί σε μέρη αντιστρόφως ανάλογα των αριθμών 3, 4 και 12. Στη περίπτωση αυτή αντίστροφοι αριθμοί των αναλόγων είναι οι κλασματικοί αριθμοί 1/3, 1/4 και 1/12. Τρέπονται αυτοί σε ομώνυμα κλάσματα δηλαδή 4/12, 3/12 και 1/12 όπου και το άθροισμα των αριθμητών είναι 8. Τότε τα ζητούμενα μέρη θα είναι: α) 120Χ4:8 = 60, β) 120Χ3:8 = 45 και γ) 120Χ1:8 = 15

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.13ος, σ.277

Κατηγορία:Στοιχειώδη μαθηματικά
Μερισμός

Γενικά με τον όρο **μερισμός** χαρακτηρίζεται η πράξη και το αποτέλεσμα του διαχωρισμού, το μοίρασμα, η διανομή. Στη γραμματική χαρακτηρίζει τον αποχωρισμό της σύνθετης λέξης στα μέρη που τη συναποτελούν, ενώ στο συντακτικό με τον όρο μερισμός χαρακτηρίζεται η ανάλυση της πρότασης στους όρους από τους οποίου και συναποτελείται.

## Δείτε επίσης
* Μέρισμα
* Μερισμός (μαθηματικά)
* Μερισμός (φιλοσοφία)
* Μερισμός (ρητορική)
* Μέρισμα (οικονομικά)
Επαρχία της Νοβάρας

Η **επαρχία της Νοβάρας** (ιταλικά: *Provincia di Novara*) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.339 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 365.156 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Νοβάρα (*Novara*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 88 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Βερμπάνια, δυτικά με την επαρχία της Μπιέλλα και την επαρχία του Βερτσέλλι, και με τη Λομβαρδία (επαρχίες του Μιλάνου και του Βαρέζε). 

## Κύριοι Δήμοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Νοβαρα
Τρίβερο

Το **Τρίβερο** (ιταλικά: *Trivero*) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου, στην επαρχία της Μπιέλλα. Βρίσκεται περίπου 80 χλμ. βορειοανατολικά από το Τορίνο και 14 χλμ. από την Μπιέλλα.

Είναι σημαντικό κέντρο παραγωγής μαλλιού. Πολιούχος άγιος του δήμου είναι ο Άγιος Κήρυκος (*San Quirico*).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Επαρχία της Μπιέλλα
Η Αγία Αικατερίνη της Αλεξάνδρειας (Καραβάτζιο)

**Η Αγία Αικατερίνη της Αλεξάνδρειας** είναι μια ελαιογραφία που φιλοτέχνησε στα τέλη του 16ου αιώνα ο Ιταλός καλλιτέχνης του Μπαρόκ, Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο. Ανήκει στην συλλογή του Μουσείου Τίσεν-Μπορνεμίσα της Μαδρίτης. Αρχικά ανήκε στον Καρδινάλιο Φραντσέσκο Μαρία ντελ Μόντε, τον πρώτο ισχυρό χρηματοδότη του Καραβάτζιο. 

Η Αγία Αικατερίνη πιστεύεται ότι υπήρξε σημαντική στοχάστρια κατά τον πρώιμο 4ο αιώνα. Έτυχε μεγάλης μόρφωσης και ήταν κάτοχος της λατινικής γλώσσας και της ελληνικής φιλολογίας. Αφού ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό, εργάσθηκε με έντονη δράση και ενθουσιασμό για την διάδοσή του, επιτυγχάνοντας πολλά χάρις την ρητορική της δεινότητα και τις πολλές γνώσεις της. Αποτελεί σύμφωνα με την παράδοση την προστάτιδα των νέων κοριτσιών και των φοιτητριών. Ο τροχός, όργανο βασανιστηρίου που έγινε κομμάτια όταν έγινε απόπειρα χρήσης του στην Αικατερίνη, έγινε το έμβλημα της αγίας, και έτσι οι μηχανικοί έθεσαν εαυτούς υπό την προστασία της. Σύμβολά της στην αγιογραφία είναι ο τροχός αυτός, η αιμοσταγής μάχαιρα, με την οποία την αποκεφάλισαν όταν ο τροχός θρυμματίστηκε, ο κλάδος φοίνικα, η ιερή κάλαμος, βιβλία και το όρος Σινά.

Στον πίνακά του ο Καραβάτζιο απεικονίζει την Αικατερίνη με τα σύμβολα του μαρτυρίου της, τον τροχό και το σπαθί, σε κάποιον εσωτερικό χώρο που δεν προσδιορίζεται από συγκεκριμένα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Η εικόνα αντικατοπτρίζει γενναιότητα και αμεσότητα που συνδέουν την ευγενική καταγωγή του εικονιζόμενου προσώπου με την πληβειακή περηφάνια της γυναίκας που χρησίμεψε σαν μοντέλο, κατά πάσα πιθανότητα της Φίλιντε Μελαντρόνι, μιας εταίρας με πρόσβαση στους κύκλους της υψηλής αριστοκρατίας. Εντύπωση προκαλεί το εύρος της σύλληψης και της πραγμάτωσης του πίνακα, καθώς και ο τέλειος χειρισμός μιας ιδιαίτερα δύσκολης σύνθεσης. Η φιγούρα και τα αντικείμενα γεμίζουν πλήρως τον πίνακα, σε ένα λεπτό παιχνίδισμα με τις διαγωνίους. Ο Καραβάτζιο επιλέγει μια μεγαλειώδη και εξευγενισμένη προσέγγιση, που αργότερα θα τον οδηγήσει στη δημιουργία των θρησκευτικών συνθέσεων που δημιούργησε για την εκκλησία Σαν Λουίτζι ντέι Φραντσέζι. 

## Πηγές
* Το λήμμα για την Αγία Αικατερίνη.
* Η αγγλόφωνη και ιταλόφωνη wikipedia.
* Web gallery of Art

## Δείτε επίσης
* Αγία Αικατερίνη
* Καραβάτζιο
* Μπαρόκ
* Μουσείο Τίσεν-Μπορνεμίσα

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο
Κατηγορία:Έργα μπαρόκ ζωγραφικής
Κατηγορία:Εκθέματα του Μουσείου Τύσεν-Μπορνεμίσα (Μαδρίτη)
Κατηγορία:Αγία Αικατερίνη
Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα

Η **επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσολα** (ιταλικά: *Provincia del Verbano-Cusio-Ossola*) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.255 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 162.528 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Βερμπάνια (*Verbania*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 77 δήμους.

Γεωγραφικά βρίσκεται στο βόρειο άκρο του Πεδεμόντιου και συνορεύει βόρεια και δυτικά με την Ελβετία, ανατολικά με τη Λομβαρδία (επαρχία του Βαρέζε) και νότια με τις επαρχίες του Βερτσέλλι κα της Νοβάρας. 

## Κύριοι Δήμοι

350px|Map

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα της Λίμνης Ματζιόρε


Βερμπανο-Κουζιο-Οσολα
Σαν Λουίτζι ντέι Φραντσέζι

**Σαν Λουίτζι ντέι Φραντσέζι** (ιταλ. *San Luigi dei Francesi*, μτφρ. *Άγιος Λουδοβίκος των Γάλλων*) είναι χριστιανικός ναός στην πόλη της Ρώμης. Βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα από την περίφημη Πιάτσα Ναβόνα. Αποτελεί την εθνική εκκλησία των Γάλλων στην πόλη της Ρώμης από το 1589. Η εκκλησία από κοινού με τις άλλες γαλλικές εκκλησίες της πόλης, διοικείται από έναν εκπρόσωπο που ορίζει ο Γάλλος πρέσβης στην Αγία Έδρα. 

## Σημασία
Η εκκλησία σχεδιάστηκε από τον Τζάκομο ντέλλα Πόρτα και χτίστηκε από τον Ντομένικο Φοντάνα κατά την περίοδο 1518 έως το 1589. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν με τη συμβολή της Αικατερίνης των Μεδίκων, η οποία και προσέφερε υπό τη μορφή δωρεάς προσωπική της περιουσία στην περιοχή. Είναι αφιερωμένη στην Παρθένο Μαρία, τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη και το Λουδοβίκο Θ', βασιλιά της Γαλλίας (1214 - 1270). Το γαλλικό στοιχείο διαφαίνεται ήδη από την πρόσοψη όπου και υπάρχουν αγάλματα προς τιμήν της ιστορίας της χώρας: ανάμεσά τους ο Καρλομάγνος, ο Λουδοβίκος Θ', η Αγία Κλοτίλδη και η Αγία Ιωάννα του Βαλουά. Επίσης τα εμβλήματα της Γαλλίας και της Ρώμης ενωμένα.

Η εκκλησία επιλέχθηκε σαν χώρος ταφής εξεχόντων προσώπων της γαλλικής κοινότητας της Ρώμης. Εδώ συναντά κανείς τον τάφο της Πωλίν ντε Μπομόντ, που πέθανε στη Ρώμη από φυματίωση το 1805, και τον οποίο ανήγειρε ο εραστής της, Σατομπριάν. Επίσης υπάρχει ο τάφος του οικονομολόγου Φρεντερίκ Μπαστιά και του Καρδιναλίου ντε Μπερνίς, πρέσβη στη Ρώμη των βασιλέων Λουδοβίκου ΙΕ' και Λουδοβίκου ΙΣΤ'.

## Έργα τέχνης
Ο Ντομενικίνο ζωγράφισε στην εκκλησία αυτή ένα από τα αριστουργήματά του, τις τοιχογραφίες που εξιστορούν το Βίο της Αγίας Καικιλίας (ή Τσετσίλια όπως προφέρεται στα ιταλικά). Άλλοι καλλιτέχνες που εργάστηκαν για τη διακόσμηση του ναού είναι ο Καβαλιέρ Ντ’ Αρπίνο, ο Φραντσέσκο Μπασάνο ο Νεότερος, ο Τζιρολάμο Μουτσιάνο, ο Τζοβάνι Μπαλιόνε, ο Σιτσιολάντε ντα Σερμονέτα, ο Ιακοπίνο ντελ Κόντε, ο Πελεγκρίνο Τιμπάλντι και ο Αντουάν Ντεριζέ.  

Ωστόσο τα διασημότερα εκθέματα του ναού είναι τρία αριστουργήματα στο **Παρεκκλήσι Κονταρέλλι**, τα οποία και φιλοτέχνησε ο μεγάλος δάσκαλος του Μπαρόκ, ο Καραβάτζιο, και που εξιστορούν τρία περιστατικά από τη ζωή του Ευαγγελιστή Ματθαίου. Πρόκειται για τους παρακάτω τρεις διάσημους πίνακες:


Αρχείο:San Luigi dei Francesi (Rome) - Interior.jpg
Αρχείο:San Luigi dei Francesi (Rome) - Ceiling HDR.jpg
Εικόνα:The Calling of Saint Matthew by Carvaggio.jpg|Η Κλήση του Αγίου Ματθαίου
Εικόνα:The Inspiration of Saint Matthew by Caravaggio.jpg|Ο Άγιος Ματθαίος και ο Άγγελος
Εικόνα:The Martyrdom of Saint Matthew-Caravaggio (c. 1599-1600).jpg|Το Μαρτύριο του Αγίου Ματθαίου
Εικόνα:CappellaContarelli.jpg|Τα έργα του Καραβάτζιο στο Παρεκκλήσι Κονταρέλλι.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Λουίτζι ντει Φραντσέζι
Επαρχία της Μπιέλλα

Η **επαρχία της Μπιέλλα** (ιταλικά: *Provincia di Biella*) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 913,03 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 187.541 (2007) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι το Μπιέλλα (*Biella*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 82 δήμους.

Γεωγραφικά βρίσκεται στα βόρεια του Πεδεμόντιου και συνορεύει δυτικά με την Κοιλάδα της Αόστης ενώ από βόρεια, ανατολικά και νότια περικλείεται από τις επαρχίες του Τορίνο και του Βερτσέλλι. 

Στην επαρχία της Μπιέλλα βρίσκεται και το Ιερό Βουνό Ορόπα, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

## Κύριοι Δήμοι


Μπιελλα
Πυρίτιδα

thumb|right|Κόκκοι πυρίτιδας.
Η **πυρίτιδα**, κοινώς (το) **μπαρούτι** ή η *μπαρούτη*, είναι μείγμα άνθρακα, θείου και νίτρου και είναι η αρχαιότερη εκρηκτική ύλη. Παραμένει άγνωστο το πότε και από ποιον πρωτοδημιουργήθηκε.

Παλαιότερα άλλοι την απέδιδαν στον Ρότζερ Μπέικον και άλλοι στον Μπέρτχολντ Σβαρτς. Σήμερα είναι βέβαιο ότι ήταν γνωστή στους Κινέζους ως εκρηκτικό μέσον για ανατινάξεις και πυροτεχνήματα.

Τον 12ο αιώνα με αρχές του 13ου αρχίζουν να γίνονται γνωστές στην Ευρώπη οι δυνατότητές της. Ο Άγγλος φραγκισκανός μοναχός Ρότζερ Μπέικον, επιστήμονας και ιδιαίτερα μορφωμένος, ήταν ο πρώτος που κατέγραψε τη "συνταγή" της πυρίτιδας μετά από πολλά σχετικά πειράματα (1250) έτσι ώστε να μπορεί να παρασκευάζεται με σταθερές αναλογίες. Στην Ευρώπη η πρώτη πολεμική χρήση της πυρίτιδας αναφέρεται ότι έγινε από τους Άγγλους έναν αιώνα μετά, το 1346 στη Μάχη του Κρεσύ, αν και τα πρώτα πυροβόλα φαίνεται να είναι ήδη γνωστά το 1326, σύμφωνα με την αρχαιότερη απεικόνισή τους. Γρήγορα η εφεύρεση του πυροβόλου άλλαξε τη μέχρι τότε μορφή του πολέμου, με συνέπεια η χρήση της πυρίτιδας ν΄ αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό σταθμό στην εξέλιξη των όπλων.

## Μίγματα
Η συνήθης μαύρη πυρίτιδα είναι μείγμα νιτρικού καλίου, θείου και άνθρακα. Το μείγμα αυτό προκειμένου να μετατραπεί σε κόκκους για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά, αλέθεται σε ειδικούς μύλους, τους μπαρουτόμυλους. Οι συνηθέστερες αναλογίες, επί τοις %, για τον σκοπό χρήσης είναι ως ο ακόλουθος πίνακας:

*Σημειώνεται ότι το νιτρικό κάλιο πρέπει να είναι πολύ καθαρό και απαλλαγμένο κυρίως από χλωριούχο νάτριο, η παρουσία του οποίου και καθιστά το μείγμα υγροσκοπικό. Το δε χρησιμοποιούμενο θείο είναι αυτό που διατίθεται σε μορφή ράβδων. Τέλος, ο άνθρακας θα πρέπει να είναι ελαφρύς, πορώδης και εύφλεκτος. Παλαιότερα λαμβανόταν από τρυφερούς κλάδους κατάλληλων φυτών (όπως από λεύκες, κληματαριές κ.λπ.).

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 16ος, σ. 540
*Gunpowder History

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Μίγματα
Κατηγορία:Εκρηκτικά
Κατηγορία:Όπλα
Επαρχία του Βαρέζε

Η **επαρχία του Βαρέζε** (ιταλικά: *Provincia di Varese*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.199 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 868.777 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι το Βαρέζε (*Varese*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 141 δήμους.

Συνορεύει βόρεια και δυτικά με την Ελβετία, ανατολικά με την επαρχία του Κόμο, νότια με τις επαρχίες του Μιλάνου και της Μόντσα-Μπριάντσα και δυτικά με το Πεδεμόντιο (επαρχίες της Νοβάρας και του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσολα).

## Ιστορία

Στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ο οχυρωμένος οικισμός του Καστελσέπριο και το λιμάνι του Αντζέρα είχαν σημαντικό ρόλο στην περιοχή. Τον 13ο αιώνα ο Οίκος των Βισκόντι κατέκτησε την Βαρέζε και κατέστρεψε το Καστελσέπριο. Οι Βισκόντι χρησιμοποίησαν την γη της περιοχής με αγροτικούς στόχους για λογαριασμό του Μιλάνου, είχε μεγάλα εμπορικά κέρδη λόγω της γονιμότητας αλλά παρέμενε ασήμαντη σε πληθυσμό. Τον 18ο αιώνα Φραγκίσκος Γ΄ της Μόντενα πριν διοριστεί ως Δούκας έζησε στην Βαρέζε. Με την Ιταλική ενοποίηση ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι μετέφερε αντί-Αυστριακούς, οι Αυστριακοί σε απάντηση επιτέθηκαν αλλά ηττήθηκαν από τον Γκαριμπάλντι. Στα τέλη του 19ου αιώνα η περιοχή του Βαρέζε γνώρισε μεγάλη οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη. Ο Ουμπέρτο Μπόσι που γεννήθηκε στην Βαρέζε ήταν οπαδός της ανεξαρτησίας της Λομβαρδίας από την υπόλοιπη Ιταλία, ίδρυσε την Λέγκα του Βορρά.

## Κύριοι Δήμοι

300px

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Βαρεζε
Στρατώνι Χαλκιδικής

Το **Στρατώνι** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του νομού Χαλκιδικής. Το 2011 αριθμούσε 1.057 κατοίκους, που εργάζονται στα μεταλλωρυχεία αλλά και σε αλιευτικά επαγγέλματα. Αποτελεί επίσης ομώνυμο τοπική κοινότητα στον Δήμο Αριστοτέλη. Η απόστασή του από τη Θεσσαλονίκη είναι 98 χιλιόμετρα και από την Ιερισσό 17. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στην Αγία Βαρβάρα. Υπάρχουν επίσης δύο παρεκκλήσια, του Αγίου Νικολάου και των Αγίων Θεοδώρων. Στον οικισμό μεταξύ άλλων λειτουργούν ιατρείο, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο, και φαρμακείο, ΚΑΠΗ. Πολιτιστικά δραστηριοποιούνται ο Σύλλογος Γυναικών και ο Σύλλογος Πολιτισμού. Στα τέλη Αυγούστου διεξάγονται κάθε χρόνο τριήμερες πολιτιστικές εκδηλώσεις και επίσης στις 4 Δεκεμβρίου κορυφώνονται οι πενθήμερες εκδηλώσεις για την πολιούχο, Αγία Βαρβάρα. Η ομάδα καλαθοσφαίρισης (Σ.Α. Στρατωνίου) έχει αγωνιστεί σε εθνικές κατηγορίες.

## Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή κατοικούνταν από τα αρχαιότατα χρόνια και η μεταλλευτική δραστηριότητα στο Στρατώνι και στα γύρω χωριά ανάγεται στο 3000 π.Χ.. Οι ανασκαφές του 1962 έδειξαν ότι το Στρατώνι κτίστηκε στη θέση της αρχαίας πόλης Στρατονίκης. Την πόλη αυτή την αναφέρει ο Πτολεμαίος Κλαύδιος, αλλά λανθασμένα στον Σιγγιτικό Κόλπο.

Έρευνες έγιναν τα τελευταία χρόνια σε ηρώο με δύο θαλάμους (ταφικό μνημείο) και επίσης βρέθηκαν τρία αγάλματα, μεταξύ των οποίων ένα γυναικείο, που φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πολυγύρου. Από τις επιγραφές κυρίως, που βρέθηκαν εκεί, το μνημείο χρονολογείται στα χρόνια του Χριστού (το ηρώο χρονολογείται περίπου στο τέλος του 1ου αιώνα π.Χ.).

Η ίδρυση του οικισμού και η αλματώδης αύξηση του πληθυσμού συντελέστηκε το 19ο αιώνα, καθώς συνέρρεαν πολλοί κάτοικοι από μακρινές περιοχές για να εργαστούν στα μεταλλεία. Τη δεκαετία του '50 ιδρύθηκε μουσικογυμναστικός όμιλος.

## Ιππόκαμπος
Τον Νοέμβριο του 2007, κατά τη διάρκεια ελέγχου της επέκτασης του λιμένα των μεταλλευτικών εγκαταστάσεων από καταδυτικό κλιμάκιο της *Εφορείας Ενάλιων Αρχαιοτήτων*, ο δύτης Βασίλης Μεντόγιαννης ανακάλυψε μια ευμεγέθη αποικία ιππόκαμπου.

Τον Φεβρουάριο του 2010 παρατεταμένη βροχόπτωση προκάλεσε υπερχείλιση σε τοπικό φράγμα μεταλλευτικών αποβλήτων από το οποίο μεγάλες ποσόσητες ιζημάτων κατέληξαν στα παράλια του χωριού, με συνέπεια ο πληθυσμός του θαλάσσιου αυτού οργανισμού να μειωθεί σημαντικά.

Το 2015 ο κ. Μεντόγιαννης ανέλαβε τη δημιουργία τεχνητού υποβρυχίου περιβάλλοντος, λόγω του οποίου η αποικία άρχισε να επανακάμπτει. Έκτοτε η ομάδα του παρακολουθεί στενά το θέμα..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Λιμένες της Ελλάδας
Κατηγορία:Δήμος Αριστοτέλη
Ίτυλος

Στην ελληνική μυθολογία ο **`Ιτυλος** ήταν γιος του Ζήθου και της Αηδόνας, σύμφωνα με μία από τις εκδοχές του μύθου της τελευταίας. Η Αηδόνα είχε τον Ίτυλο μοναχοπαίδι, ενώ η νύφη του συζύγου της, η Νιόβη, είχε πολλά παιδιά και καυχιόταν τόσο πολύ ώστε γέννησε στην ψυχή της Αηδόνας τη ζήλεια. Κυριευμένη από το πάθος της, πήγε να σκοτώσει ένα από τα παιδιά της Νιόβης, αλλά από τραγικό λάθος σκότωσε τον γιο της τον Ίτυλο, που κοιμόταν μαζί με τα ανήψια της. Τότε μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο πουλί, το αηδόνι, και θρηνεί από τότε τον σκοτωμό του αγαπημένου της παιδιού. Ο μύθος είναι πολύ παλαιός, αφού αναφέρεται σε αυτόν η Πηνελόπη στην *[[Οδύσσεια]]* (τ 520-524).

## Γενεαλογία

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ιτυλος
Ιτυλος
Ιτυλος
Ίτυς

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ίτυς** ή **Ίτυλος** ήταν γιος του Τηρέα, βασιλιά της Θράκης, και της Αηδόνας, σύμφωνα με μία από τις εκδοχές του μύθου της τελευταίας, κατά την οποία ήταν κόρη του Πανδίονα. Η Αηδόνα, που λεγόταν τότε Πρόκνη, για να εκδικηθεί τον σύζυγό της επειδή είχε βιάσει την αδελφή της Φιλομήλα σκότωσε τον Ίτυ και έδωσε στον Τηρέα να φάει το κρέας του παιδιού του. Ο Τηρέας αντιλήφθηκε το απαίσιο έγκλημα και κυνήγησε τις δύο αδελφές, που έφθασαν ως τους πρόποδες του Παρνασσού. Τότε η Αηδών μεταμορφώθηκε από τους θεούς στο ομώνυμο πουλί, το αηδόνι, και θρηνεί από τότε μετανιωμένη τον σκοτωμό του Ίτυ.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Ιτώνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιτώνη** είναι γνωστή η σύζυγος του πρώτου Μίνωα της Κρήτης. Η Ιτώνη ήταν θυγατέρα του Λύκου και μητέρα του Λυκάστου. Στη συγκεκριμένη παράδοση, ο Λύκαστος υπήρξε ο πατέρας του γνωστού από τον Μινώταυρο Μίνωα, του συζύγου της Πασιφάης. Επομένως η Ιτώνη ήταν γιαγιά αυτού του δεύτερου Μίνωα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ιτωνη
Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες
Γαλινθιάδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Γαλινθιάδα** (***Γαλινθιάς***) είναι γνωστή μία θυγατέρα του Προίτου, υπηρέτρια ή φίλη της Αλκμήνης. 

## Ο µύθος
Την εποχή που η Αλκμήνη ήταν έγκυος στον Ηρακλή, η ζηλιάρα θεά Ήρα, σύζυγος του Δία, του οποίου νόθος γιος ήταν ο Ηρακλής, είχε απαγορεύσει στην Ειλείθυια, τη θεότητα του τοκετού, να βοηθήσει την Αλκμήνη να γεννήσει. Το αντίθετο μάλιστα, έστειλε την Ειλείθυια να εμποδίσει τη γέννα. Η Ειλείθυια πήγε και κάθισε στο πεζούλι σταυρώνοντας τα δάχτυλα των χεριών της πάνω στα γόνατά της. Πάνω από μία εβδομάδα πέρασε έτσι και η Αλκμήνη κόντεψε να πεθάνει. Τότε η Γαλινθιάδα σκέφθηκε ένα τέχνασμα για να εξουδετερώσει τα μάγια της Ειλείθυιας: βγήκε έξω από το παλάτι προσποιούμενη τη χαρούμενη και ανήγγειλε ότι η Αλκμήνη είχε γεννήσει με τη βοήθεια του Δία. Η Ειλείθυια ακούγοντας τις φωνές της Γαλινθιάδας πετάχτηκε πάνω ξαφνιασμένη. Εκείνο όμως που είχε σημασία είναι ότι ξέμπλεξε τα δάχτυλά της και έτσι έλυσε, χωρίς να το θέλει, τα μάγια. Αμέσως η Αλκμήνη «ελευθερώθηκε» και γέννησε τον Ηρακλή, αλλά και τον Ιφικλή, γιο του συζύγου της Αμφιτρύωνα. Τότε η Ειλείθυια και οι Μοίρες για να τιμωρήσουν τη Γαλινθιάδα τη μεταμόρφωσαν σε νυφίτσα. Η Εκάτη όμως τη λυπήθηκε και την πήρε για υπηρέτριά της. Μετά από πολλά χρόνια, ο Ηρακλής ίδρυσε στο σπίτι του στη Θήβα ιερό, όπου προσέφερε θυσία στη Γαλινθιάδα. Από τότε οι Θηβαίοι *«τα ιερά... ...φυλάττουσι και προ Ηρακλέους εορτής θύουσι Γαλινθιάδι πρώτη»*. Ο Παυσανίας αντικαθιστά στον ίδιο μύθο τη Γαλινθιάδα με την Ιστορίδα, κόρη του μάντη Τειρεσία.

* Η Γαλινθιάδα έδωσε το όνομά της σε ένα γένος εντόμων, της οικογένειας υμενοποδίδες.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Βιβλιογραφία
* Οβίδιος, *Μεταμορφώσεις* - IX/281 ff.
*Antoninus Liberalis, *Μεταμορφώσεις*, 29
* Karl Kerényi: *Die Mythologie der Griechen - Die Götter- und Menschheitsgeschichten*, dtv, Μόναχο 1994, ISBN 3-423-30030-2 
* Michael Grant και John Hazel: *Lexikon der antiken Mythen und Gestalten*. dtv, Μόναχο 2004, ISBN 3-423-32508-9 
* Robert von Ranke-Graves: *Griechische Mythologie - Quellen und Deutung*. rororo, Αμβούργο 2001, ISBN 3-499-55404-6 

Γαλινθιαδα
Γαλινθιαδα
Αλκυονέας

Το λήμμα **Αλκυονέας** (***Αλκυονεύς***) μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα παρακάτω  πρόσωπα:

***Μυθολογικά πρόσωπα:***
* Στον «πρεσβύτερο των Γιγάντων», τον οποίο σκότωσε ο Ηρακλής.
* Στον γιο του Διόμου.
* Στον σύντροφο του Φινέα, που σκότωσε τον Δορύλα.
* Στον σύζυγο της Κορωνίδας, της κόρης του Φλεγύα.
* Σε Αιθίοπα υπηρέτη του Μέμνονα, που αναφέρεται από τον Κόιντο τον Σμυρναίο (*«Τα μεθ' `Ομηρον»*, 2, 364).
* Σε ιερέα του θεού Ποσειδώνα στην Αλικαρνασσό.

***Ιστορικά πρόσωπα:***
*Αλκυονέας, πρίγκιπας και διάδοχος του Βασιλείου της Μακεδονίας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αλκυονέας (Γίγαντας)

Στην ελληνική μυθολογία, ο γίγαντας **Αλκυονέας** ήταν γιος είτε του Ουρανού και της Γαίας, είτε του Ταρτάρου και της Γαίας. Ο Αλκυονέας ήταν ο πατέρας των εφτά Αλκυονίδων. Τον θεωρούσαν τον «πρεσβύτερον Γιγάντων» και «μεγέθει μεν σώματος ανυπέρβλητον, δυνάμει δε ακαταγώνιστον».

## Γιγαντομαχία
Στη Γιγαντομαχία ο Αλκυονέας αγωνίσθηκε στο πλευρό του γίγαντα Πορφυρίωνα. Ο Ηρακλής, με την προτροπή και τις οδηγίες της θεάς Αθηνάς, κατάφερε και σκότωσε τον Αλκυονέα έχοντας μαζί του τον Τελαμώνα, όπως αναφέρει ο Πίνδαρος. Προηγουμένως, ο Αλκυονέας είχε συντρίψει 12 άρματα και 24 συντρόφους του Ηρακλή με ένα μεγάλο λιθάρι. Λέγεται μάλιστα ότι το λιθάρι αυτό το είχε ρίξει και εναντίον του Ηρακλή, αλλά ο ήρωας το απέκρουσε με το ρόπαλό του. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι το μυθικό αυτό λιθάρι βρισκόταν ακόμα κάπου στον Ισθμό της Κορίνθου.

Η μάχη του Ηρακλή με τον Αλκυονέα κατά τη Γιγαντομαχία απεικονίζεται σε διάφορα αγγεία, με τον Ηρακλή όρθιο και στο πλάι του την Αθηνά να τον καθοδηγεί. Ο Ηρακλής σημαδεύει με το τόξο του τον Αλκυονέα. Ο Γίγαντας παριστάνεται να πέφτει ανάσκελα, να του φεύγει από το χέρι ένα ρόπαλο που κρατούσε, ενώ τον κυριεύει ο Ύπνος, που εικονίζεται ως φτερωτός δαίμονας να του δένει τα μέλη του σώματός του.

Ο Πίνδαρος αποκαλεί τον Αλκυονέα «Βουβότα», δηλαδή βουκόλο. Το επίθετο αυτό ίσως να σχετίζεται με την αρπαγή των βοδιών του θεού Ηλίου και της Ερυθείας. Σύμφωνα με την ερμηνεία του μύθου από τον Λούντβιχ Πρέλερ, ο Αλκυονέας παριστάνει τον χειμώνα που καταδικάζεται σε αδυναμία και τελικώς πληγώνεται θανάσιμα από τον ηλιακό ημίθεο Ηρακλή.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδοτ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Αλκυονεας Γ
Αλκυονέας του Διόμου

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αλκυονέας του Διόμου** ήταν το μοναχοπαίδι του Διόμου και της Μεγανείρας. Η οικογένεια ζούσε στους Δελφούς. Ο Αλκυονέας αυτός ήταν πολύ ωραίος νέος, αλλά σε αυτόν ύστερα από χρησμό του Μαντείου έπεσε ο κλήρος να φαγωθεί από το τέρας Λάμια ή Σύβαριν για τη σωτηρία του τόπου. Η σπηλιά-λημέρι του τέρατος αυτού ήταν στο βουνό Κίρφη, το σημερινό Ξηροβούνι της Φωκίδας κοντά στην πόλη Κρίσσα. Από εκεί έτυχε να περνά ο Ευρύβατος, που είδε τον Αλκυονέα να τον έχουν στήσει εκεί στεφανωμένο. Μόλις πληροφορήθηκε για ποιο σκοπό ήταν εκεί, όρμησε μέσα στη σπηλιά, έσυρε το τέρας έξω από αυτή και το γκρέμισε από τα βράχια. Εκεί όπου έπεσε το τέρας και σκοτώθηκε, ξεπήδησε πηγή που πήρε το όνομά του: Σύβαρις.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Αλκυονεας του Διομ
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Φωκίδας
Αλκυονέας ο Βάκτριος

Στην ελληνική και τη ρωμαϊκή μυθολογία ο **Αλκυονέας ο Βάκτριος** (στα λατινικά *Halcyoneus*) ήταν σύντροφος του Φινέα, που αναφέρεται από τον Οβίδιο στις *[[Μεταμορφώσεις]]* του (129-135). Σύμφωνα με αυτή την πηγή, ο Αλκυονεύς ο Βάκτριος σκότωσε έναν πλούσιο Νασαμώνα, τον Δορύλα, κατά τη διάρκεια των γάμων του ήρωα Περσέα. Βλέποντάς τον να ξεψυχά μέσα σε λυγμούς, ο Αλκυονέας του είπε: «Ο χώρος τον οποίο καλύπτει το σώμα σου είναι ό,τι σου υπολείπεται από τα απέραντα κτήματά σου.» Τότε ο Περσέας σήκωσε το Δορύλα και τον εκσφενδόνισε μακριά, αποτελειώνοντάς τον με αυτό τον τρόπο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Αλκυονεας Βακτριο
Αλκυονεας Β
Μύρτσστεγκ

Η **Μύρτσστεγκ** ή **Μυρστέργη**(Mürzsteg) είναι μικρή κωμόπολη της Αυστρίας στην περιοχή της Στυρίας. 

Έμεινε στην ιστορία γνωστή από την εκεί υπογραφή μεταξύ Αυστροουγγαρίας και Ρωσίας της λεγόμενης "Συμφωνίας της Μυρστέγης", στις 3 Οκτωβρίου του 1903, που αποτελούσε ένα σχέδιο μεταρρυθμίσεων για τη ειρήνευση της υπό οθωμανική κυριαρχία Μακεδονίας, ειδικότερα για τα βιλαέτια της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου και των Σκοπίων, και κατ΄ επέκταση των Βαλκανίων.

Τότε μεταξύ άλλων καθιερώθηκε και η συμμετοχή των χριστιανικών πληθυσμών στη διοίκηση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της Αυστρίας
Ντέιβιντ Καλιγκάρις

Ο **Ντέιβιντ Καλιγκάρις** (*Dave Caligaris*) ήταν Ελληνοαμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής.

Αγωνίστηκε στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ με την ομάδα του *Northeastern University* από το 1973 έως το 1977 και είναι ένας από τους σημαντικότερους καλαθοσφαιριστές που πέρασαν από τις τάξεις της καθώς συγκαταλέγεται στις πρώτες θέσεις των στατιστικών. Το 1989 τιμήθηκε με την ένταξή του στο *Hall of Fame του Northeastern University*. 

Το 1978 έγινε ο πρώτος Έλληνας  καθώς ο  Ντέιβιντ Στεργάκος ήταν ελληνοποιημένος, που επιλέχθηκε στο Ντραφτ του ΝΒΑ . Οι Ντιτρόιτ Πίστoνς τον επέλεξαν στη 95η θέση.

Από το 1978 έως το 1981 αγωνίστηκε στο Σπόρτιγκ. Για τον εντυπωσιακό τρόπο παιχνιδιού του οι φίλαθλοι τον αποκαλούσαν «Γκάλη των Πατησίων». Μετά την πρώτη του χρονιά και την έξοδο της ομάδας για πρώτη φορά στο Κύπελλο Κόρατς, η διοίκηση του Σπόρτιγκ του πρότεινε να αναλάβει παράλληλα και τη θέση του προπονητή της ομάδας και έτσι ο Καλιγκάρις αγωνιζόταν ως παίκτης-προπονητής. Την περίοδο 1978-79 αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 649 πόντους και την επόμενη περίοδο 1979-80 ήταν ο δεύτερος σκόρερ με 727 πόντους. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αμερική για λόγους υγείας αλλά και οικογενειακούς λόγους.

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η σελίδα του στο Northeastern University
*Βιογραφικό-συνέντευξη (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Ίυγξ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ίυγξ** είναι γνωστή μία θυγατέρα του θεού Πάνα και της Νύμφης Ηχούς. Αναφέρεται ότι η Ίυγξ έδωσε στον Δία να πιει το μαγικό φίλτρο του έρωτα, που του προκάλεσε τον ασίγαστο ερωτικό πόθο για την Ιώ. Για τον λόγο αυτό, η ζηλιάρα Ήρα τη μεταμόρφωσε στο ομώνυμο πουλί (το σημερινό *jynx torquilla* της οικογένειας των δρυοκολαπτιδών), το οποίο χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ως ξόρκι του έρωτα. Π.χ. δίνεται από τη θεά του έρωτα Αφροδίτη στον Ιάσονα, ο οποίος περιστρέφοντάς το και απαγγέλλοντας κάποιες μαγικές λέξεις προκαλεί τον έρωτα στη Μήδεια.

Σε μία άλλη παράδοση, η Ίυγξ ήταν κόρη του Πιέρου, που με τις αδελφές της προκάλεσαν σε διαγωνισμό τις Μούσες, έχασαν και η Ίυγξ μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο πτηνό.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Ιυγξ
Ίτωνος

Στην ελληνική μυθολογία ο **`Ιτωνος** ήταν Θεσσαλός ήρωας, γιος του Αμφικτύονα και συνεπώς εγγονός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, και ανιψιός του Έλληνα. Ο Ίτωνος έδωσε το όνομά του στην πόλη Ίτωνα. Το σημαντικότερο σχετικά με τον Ίτωνο είναι ότι -από κάποιους μυθογράφους- αναφέρεται ως ο πατέρας της Ιτωνίας Αθηνάς (όπου η Αθηνά θεωρείται θνητή) και ότι ίδρυσε τον ναό της θεάς στην Κορώνεια. Επίσης, αναφέρεται από κάποιους και ως πατέρας του Βοιωτού, τον οποίο απέκτησε με τη Μελανίππη. Ο Ίτωνος αναφέρεται ότι είχε δύο κόρες, τη Χρωμία και την Ιοδάμα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Ιφιάνασσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιφιάνασσα** (που σημαίνει «ευθεία, ισχυρή βασίλισσα») είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:

# Μία από τις Προιτίδες, τις δύο ή τρεις θυγατέρες του Προίτου και της Σθενεβοίας. Από τη δαιμονική τρέλα (μανία) που τους είχε προκαλέσει η θεά Ήρα την Ιφιάνασσα θεράπευσε ο Μελάμποδας, οπότε ο Προίτος πάντρεψε την Ιφιάνασσα με τον Μελάμποδα.
# Κατά μία εκδοχή, Ιφιάνασσα ονομαζόταν μία θυγατέρα του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας [2]. Αυτή η Ιφιάνασσα πρέπει να ταυτίζεται με την Ιφιγένεια, καθώς δεν αναφέρεται σε κανένα από τα σωζόμενα έργα των τραγικών ποιητών με θέμα από τον μυθικό κύκλο των Ατρειδών.
# Σύζυγος του Ενδυμίωνα και μητέρα του Αιτωλού.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
*[2] Ομήρου Ιλιάς, Ραψ.Ι, στίχοι 286-290: τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ' ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος· ὃ δ' αὖτ' ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ', ὅσσ' οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί· 

Ιφιανασσ
Κατηγορία:Ιφιγένεια
Ιφθίμη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιφθίμη** είναι γνωστή μία θυγατέρα του Ικαρίου του Λακεδαιμονίου και της Ναϊάδας Περιβοίας ή της Πολυκάστης, κόρης του Λυγαίου. Επομένως η Ιφθίμη ήταν αδελφή της Πηνελόπης, της γνωστής συζύγου του Οδυσσέα. Ακόμα, αδέλφια της Ιφθίμης ήταν οι Αλυζέας και Λευκάδιος ή οι Θόας, Δαμάσιππος, Αλήτης, Περίλεως και Ικεύσιμος.

Στην *[[Οδύσσεια]]* η θεά Αθηνά δημιουργεί ένα απείκασμα της Ιφθίμης και το στέλνει στον ύπνο της Πηνελόπης. Αυτή η «εικονική» Ιφθίμη δίνει θάρρος στην Πηνελόπη αφού η βασίλισσα της Ιθάκης της εμπιστεύεται τις ανησυχίες της σχετικά με την τύχη του Οδυσσέα και του Τηλεμάχου.
## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ιφθιμη
Επαρχία του Κόμο

Η **επαρχία του Κόμο** (ιταλικά: *Provincia di Como*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.288 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 578.175 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι το Κόμο (*Como*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 162 δήμους.

Συνορεύει βόρεια και δυτικά με την Ελβετία, ανατολικά με την επαρχία του Σόντριο και την επαρχία του Λέκκο, νότια με την Μόντσα-Μπριάντσα και δυτικά με την επαρχία του Βαρέζε. Στην επαρχία του Κόμο ανήκει και η πόλη Καμπιόνε ντ'Ιτάλια (*Campione d'Italia*), που βρίσκεται στο ελβετικό έδαφος.  

## Κύριοι Δήμοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κομο
Έρμπα (Ιταλία)

Η **Έρμπα** (ιταλικά: *Erba*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Βρίσκεται στους πρόποδες των Άλπεων, σε υψόμετρο 320μ.

## Δημογραφική εξέλιξη

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.8)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize  = width:455 height:303
PlotArea   = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:17000
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:2000 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:500 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:1861 text:1861
  bar:1871 text:1871
  bar:1881 text:1881
  bar:1901 text:1901
  bar:1911 text:1911
  bar:1921 text:1921
  bar:1931 text:1931
  bar:1936 text:1936
  bar:1951 text:1951
  bar:1961 text:1961
  bar:1971 text:1971
  bar:1981 text:1981
  bar:1991 text:1991
  bar:2001 text:2001

PlotData=
  color:barra width:20 align:left

  bar:1861 from: 0 till:5378
  bar:1871 from: 0 till:5552
  bar:1881 from: 0 till:5830
  bar:1901 from: 0 till:7365
  bar:1911 from: 0 till:7876
  bar:1921 from: 0 till:7829
  bar:1931 from: 0 till:8305
  bar:1936 from: 0 till:8745
  bar:1951 from: 0 till:10971
  bar:1961 from: 0 till:12175
  bar:1971 from: 0 till:15636
  bar:1981 from: 0 till:16286
  bar:1991 from: 0 till:16005
  bar:2001 from: 0 till:16374

PlotData=

  bar:1861 at:5378 fontsize:XS text: 5378 shift:(-8,5)
  bar:1871 at:5552 fontsize:XS text: 5552 shift:(-8,5)
  bar:1881 at:5830 fontsize:XS text: 5830 shift:(-8,5)
  bar:1901 at:7365 fontsize:XS text: 7365 shift:(-8,5)
  bar:1911 at:7876 fontsize:XS text: 7876 shift:(-8,5)
  bar:1921 at:7829 fontsize:XS text: 7829 shift:(-8,5)
  bar:1931 at:8305 fontsize:XS text: 8305 shift:(-8,5)
  bar:1936 at:8745 fontsize:XS text: 8745 shift:(-8,5)
  bar:1951 at:10971 fontsize:XS text: 10971 shift:(-8,5)
  bar:1961 at:12175 fontsize:XS text: 12175 shift:(-8,5)
  bar:1971 at:15636 fontsize:XS text: 15636 shift:(-8,5)
  bar:1981 at:16286 fontsize:XS text: 16286 shift:(-8,5)
  bar:1991 at:16005 fontsize:XS text: 16005 shift:(-8,5)
  bar:2001 at:16374 fontsize:XS text: 16374 shift:(-8,5)

TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text:Data from ISTAT



## Αδελφοποιήσεις
*  *Fellbach*,  Γερμανία
*  *Tain-l'Hermitage*,  Γαλλία
*  *Tournon-sur-Rhône*,  Γαλλία
*  *Cortale*,  Ιταλία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κόμο
Ιφιδάμαντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιφιδάμαντας** (***Ιφιδάμας***) είναι κυρίως γνωστός ένας από τους Αντηνορίδες, τους γιους του Τρωαδίτη Αντήνορα και της Θεανούς. Ο Ιφιδάμαντας ανατράφηκε από τον παππού του Κισσέα στη Θράκη και πήρε για σύζυγό του μία από τις κόρες του, δηλαδή μία θεία του. Συμμετείχε επικεφαλής 12 πλοίων στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων, αλλά σκοτώθηκε από τον Αγαμέμνονα. Ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους αδελφούς του, ο Κόωνας, προσπάθησε να εκδικηθεί για τον θάνατο του Ιφιδάμαντα, αλλά κατάφερε μόνο να πληγώσει τον Αγαμέμνονα και μετά από λίγο σκοτώθηκε και αυτός.

* Μερικές φορές αναφέρεται ως Ιφιδάμαντας και ο **[[Αστυδάμαντας]]**, ο γιος του βασιλιά της Αιγύπτου Βούσιρι που σκοτώθηκε από τον Ηρακλή μαζί με τον πατέρα του στον βωμό του Δία, όπου είχαν δέσει τον Ηρακλή για να τον θυσιάσουν.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ιφιδαμαντας
Ίφικλος

Το όνομα **`Ιφικλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω 4 πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:

* Ίφικλος του Φυλάκου, γιος του Φυλάκου, βασιλιά της πόλης Φυλάκης στη Θεσσαλία
* Ίφικλος ο Ρόδιος, Ροδίτης ήρωας που έδιωξε τους Φοίνικες από το νησί
* Ίφικλος του Θεστίου, γιος του Θεστίου ηγεμόνα της πόλεως Πλευρώνας στην Αιτωλία, που σκότωσε τον Δορύλα
* Ίφικλος του Ιδομενέως, γιος του Ιδομενέως, βασιλιά της Κρήτης

* Εξάλλου, ο αστεροειδής **43706 `Ιφικλος** (43706 Iphiklos), που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το πρώτο από τα παραπάνω πρόσωπα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Επαρχία του Μπέργκαμο

Η **Επαρχία του Μπέργκαμο** (ιταλικά: *Provincia di Bergamo*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.722,86 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 1.098.740 (2010) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι το Μπέργκαμο (*Bergamo*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 244 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Σόντριο, δυτικά με την επαρχία του Μιλάνου, την επαρχία του Λέκκο και την επαρχία της Μόντσα-Μπριάντσα, νότια με την επαρχία της Κρεμόνα και ανατολικά με την επαρχία της Μπρέσια.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Μπεργκαμο
Επαρχία του Σόντριο

Η **Επαρχία του Σόντριο** (ιταλικά: *Provincia di Sondrio*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.212 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 181.841 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι το Σόντριο (*Sondrio*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 78 δήμους.

Συνορεύει βόρεια και δυτικά με την Ελβετία, δυτικά με την επαρχία του Κόμο και την επαρχία του Λέκκο, νότια με την επαρχία του Μπέργκαμο και ανατολικά με την επαρχία της Μπρέσια και την περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε (επαρχίες του Τρέντο και του Μπολτζάνο).

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Σοντριο
Επαρχία του Λέκκο

Η **επαρχία του Λέκκο** (ιταλικά: *Provincia di Lecco*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 816 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 328.057 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι το Λέκκο (*Lecco*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 90 δήμους.

Συνορεύει βόρεια και δυτικά με την επαρχία του Κόμο, νότια με την επαρχία της Μόντσα-Μπριάντσα, ανατολικά και βόρεια με την επαρχία του Σόντριο και ανατολικά με την επαρχία του Μπέργκαμο.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας


Κατηγορία:Επαρχίες της Ιταλίας
Σαν Κάρλο άλλε Κουάτρο Φοντάνε

**Σαν Κάρλο άλλε Κουάτρο Φοντάνε** (ιταλ. *San Carlo alle Quattro Fontane*, μτφρ. *Άγιος Κάρολος στις Τέσσερις Κρήνες*) είναι χριστιανικός ναός στην πόλη της Ρώμης. Αποτελεί έργο ενός μεγάλου Ιταλού αρχιτέκτονα, του Φραντσέσκο Μπορομίνι (1599-1667) και κατασκευάστηκε κατά την περίοδο 1638-1641. Θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της μπαρόκ αρχιτεκτονικής και μνημείο των ικανοτήτων του αρχιτέκτονα που τον εμπνεύστηκε.

## Ιστορικά στοιχεία
Η εκκλησία αυτή είναι αφιερωμένη στον Μπορομέο, τον Μιλανέζο καρδινάλιο του 16ου αιώνα που αγιοποιήθηκε το 1610. Είναι τόσο μικρή σε μέγεθος, που θα χωρούσε σε έναν βραχίονα της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου. Για το λόγο αυτό την ονομάζουν επίσης «Σαν Καρλίνο». Όσο για τον προσδιορισμό «στις τέσσερις κρήνες» αυτός προκύπτει από το σύμπλεγμα αγαλμάτων που κοσμούν το σταυροδρόμι ακριβώς έξω από την εκκλησία. Πρόκειται για τις Τέσσερις Κρήνες, μια ομάδα μικρών σιντριβανιών που χτίστηκαν στο υψηλότερο σημείο του Κυρινάλιου λόφου, και που απεικονίζουν τέσσερις θεότητες ξαπλωμένες ανάμεσα σε ζώα και βλάστηση.

Την εκκλησία παρήγγειλε το ισπανικό Τάγμα των Τριαδικών, ρόλος του οποίου ήταν να πληρώνει λύτρα για τους χριστιανούς ομήρους ή σκλάβους των Αράβων.

## Περιγραφή
thumb|280px|''Ο θόλος του Σαν Καρλίνο με τα κρυφά παράθυρα''.
Τόσο στην πρόσοψη όσο και στο εσωτερικό οι χυτές καμπύλες προσθέτουν φως και ζωντάνια στον περιορισμένο χώρο. Η γεωμετρική πολυπλοκότητα των διαπλεκόμενων οβάλ σχημάτων και των κύκλων προσφέρει αίσθημα απλοχωριάς. Ο οβάλ θόλος και ο μικρός φεγγίτης είναι ιδιαίτερα ευφάνταστα. Οι διαστάσεις του θόλου είναι 25,80 μέτρα επί 16,25 μέτρα και είναι διακοσμημένος με ένα περίπλοκο γεωμετρικό σχέδιο ανάγλυφων σταυρών. Οβάλ, οχταγώνων και εξάγωνων. Το παράθυρο στην κορυφή δείχνει σύννεφα που ανοίγουν ώστε να κατέβει ένα λευκό περιστέρι, σύμβολο της αγνότητας του πνεύματος, της λύτρωσης, της αναγέννησης και της ειρήνης.

Η πρόσοψη, που είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστη, αποτελεί ένα από τα τελευταία έργα του δημιουργού της. Φτερωτά χερουβείμ οριοθετούν κόγχες αγαλμάτων, με το κεντρικό να είναι αυτό του Αγίου Καρόλου Μπορομέο από τον Αντόνιο Ράτζι. Στο πλάι συναντούμε τα αγάλματα του Αγίου Ιωάννη της Μάτα και του Αγίου Φίληξ του Βαλουά, ιδρυτών του Τάγματος των Τριαδικών.

Στο σκευοφυλάκιο διατηρείται πίνακας του Οράτσιο Μπορτζιάνι με τον Σαν Κάρλο, που ανάγεται στο 1611. Σε μια μικρή αίθουσα φυλάσσεται πορτρέτο του ίδιου του Μπορομίνι, ενώ φορά το Σταυρό των Τριαδικών. Στην κρύπτη υπάρχει ένα παρεκκλήσιο το οποίο επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ως τάφος του μεγάλου αρχιτέκτονα. Ωστόσο, επειδή τελικά έγινε αυτόχειρ, δεν επετράπη ο ενταφιασμός του στην εκκλησία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Ρώμη", σειρά *Οδηγοί του Κόσμου*, εκδόσεις Η Καθημερινή Α.Ε., Dorling Kindersley

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Η πρόσοψη του Σαν Καρλίνο. 
*Το αρχιτεκτονικό σχέδιο του ναού.

Καρλο αλλε Κουατρο Φοντανε
Χρηματιστήριο Φραγκφούρτης

Το **Χρηματιστήριο Φραγκφούρτης** (γερμανικά: *Börse Frankfurt*, XFRA) είναι ένα χρηματιστήριο που βρίσκεται στη Φραγκφούρτη, στη Γερμανία. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μέρη για ανταλλαγή συναλλάγματος διεθνώς. Ανήκει στο Γερμανικό Χρηματιστήριο (Deutsche Börse).

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1585 όταν έμποροι καθόρισαν τις ισοτιμίες των νομισμάτων κατά τη διάρκεια της Έκθεσης της Φραγκφούρτης. Από το 1605 οι υπηρεσίες συναλλαγής νομισμάτων και καθορισμού των ισοτιμιών στεγάζονταν σε δικό τους κτίριο. Από τα τέλη του 17ου αιώνα πλέον οι συναλλαγές μετατράπηκαν από εμπορικές σε επενδυτικές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φραγκφούρτη
Φραγκφουρτη
Κατηγορία:Οικονομία της Γερμανίας
Φτέρη (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Φτέρη** ή **Πτέρη** μπορεί να αναφέρεται:

* Στο φυτό φτέρη.

Στα τοπωνύμια
* Πτέρη Αχαΐας
*Πτέρη Ευρυτανίας
*Φτέρη Άρτας
* Φτέρη Ζίτσας Ιωαννίνων
*Φτέρη Ιωαννιτών Ιωαννίνων
*Φτέρη Καρδίτσας
* Φτέρη Πιερίας
*Φτέρη Τρικάλων
* Φτέρη Φθιώτιδας

Υπάρχουν επίσης:
* Πτεριά Αρκαδίας
* Πτεριά Καστοριάς

## Σημείωση
Με την ονομασία Πτέρη ή Φτέρη αποκαλείται και το όρος Κλωκός στην Αχαΐα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πυροβολαρχία

Η **Πυροβολαρχία** είναι η θεμελιώδης κατώτερη διοικητική μονάδα του Πυροβολικού.

Η Πυροβολαρχία έχει διοικητική αυτοτέλεια και αποτελεί τη "Μονάδα βολής" του Πυροβολικού. Στον ελληνικό στρατό μέχρι το 1877 ονομαζόταν λόχος πυροβολικού. Με το νέο τότε οργανισμό του 1878 έλαβε την ονομασία πυροβολαρχία. Στην εποχή των βραδυβόλων πυροβόλων, προκειμένου οι βολές να μη παρουσιάζουν βραδύτητα η κάθε πυροβολαρχία διέθετε 6 πυροβόλα, σε άλλους στρατούς π.χ. στο ρωσικό και αυστριακό (μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο) 8 πυροβόλα.

Από την εισαγωγή όμως των ταχυβόλων πυροβόλων έγινε αποδεκτή η μείωση ανά πυροβολαρχία μέχρι 3-4 πυροβόλων.

Κατηγορία:Πυροβολικό
Συμφωνία Βελιγραδίου (1904)

Η **Συμφωνία Βελιγραδίου (1904)**, ή *Σύμφωνο Βελιγραδίου (1904)*, ήταν μια διμερής «μυστική» συμφωνία πολιτικού χαρακτήρα που συνομολογήθηκε μεταξύ Σερβίας και Βουλγαρίας τον Μάρτιο του 1904 στο Βελιγράδι.

Σύμφωνα μ΄ αυτή τη συμφωνία τα συμβαλλόμενα μέρη ανέλαβαν να παρέχουν αμοιβαία εγγύηση περί της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητάς τους σε περίπτωση επίθεσης από τρίτη Δύναμη καθώς και περί παροχής αμοιβαίας βοήθειας ακόμη και σε περίπτωση απόπειρας οποιασδήποτε Μεγάλης Δύναμης που θα ήθελε να καταλάβει ή να προσαρτήσει τμήμα της Βαλκανικής Χερσονήσου.

Με ιδιαίτερα άρθρα συμπληρώθηκαν θέματα που αφορούσαν τη συνεργασία σε πολιτικό και οικονομικό πεδίο.
* Της Συμφωνίας αυτής ακολούθησε, ένα μήνα μετά από τα ίδια μέρη, η Συνθήκη Βελιγραδίου (1904).

## Παρατηρήσεις
* Στη συμφωνία αυτή, που έγινε με πρωτοβουλία του Βασιλέως Πέτρου Καραγιώργεβιτς της Σερβίας, δεν καθορίσθηκαν ούτε περιοχές σφαιρών επιρροής στη Βαλκανική, ούτε όρια της Μακεδονίας.
* Μέσα στους όρους της κυριαρχούσε η αρχή: «Τα Βαλκάνια στους Βαλκανικούς λαούς».
* Αυτή η συμφωνία απετέλεσε και τον σπόρο της αργότερα συναφθείσας μεγάλης βαλκανικής συμμαχίας των χριστιανικών Κρατών η λεγόμενη Συμφωνία των Χριστιανικών Κρατών του Αίμου το 1912.

## Δείτε επίσης
* Συμφωνία Κεττίγνης
* Α' Βαλκανικός Πόλεμος

## Πηγές
* Δ. Τζώρτζεβιτς: *Ιστορία της Σερβίας 1800-1918*, σσ. 330-331
* Χαραλ. Νικολάου: *Διεθνείς Συνθήκες*, σσ. 176-177

Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Κατηγορία:Συνθήκες της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Σερβίας
Νίτρο

Το **νίτρο**, ή **νίτρον** αποτελεί την κοινή ονομασία των νιτρικών αλάτων, των αλκαλίων και των γαιαλκαλίων, κυρίως όμως του νιτρικού καλίου και του νιτρικού νατρίου που βρίσκονται ιδίως το δεύτερο σε σημαντικές ποσότητες στη φύση.

Σπουδαιότερο είναι το νιτρικό νάτριο που απαντάται κυρίως στη Χιλή εξ ου και λεγόμενο «νίτρο της Χιλής». Το καθαυτό όμως νίτρο που είναι το  νιτρικό κάλιο απαντάται στη φύση σε μορφή καθαρών κυρίως κρυστάλλων και χρησιμοποιείται ως λίπασμα και στη παραγωγή της πυρίτιδας.

## Ως πρόθεμα
Το πρόθεμα **νίτρο** αποτελεί και το πρώτο συνθετικό των νιτροπαραγώγων.

## Υποξέιδιο του αζώτου
Ο όρος **νίτρο**, χρησιμοποιείται καταχρηστικά για το υποξείδιο του αζώτου (N2O), στην τεχνητή ορολογία των παράνομων (συνήθως) αγώνων αυτοκινήτων: Μικρή ποσότητα του αερίου αποθηκεύεται υπό συμπίεση και τροφοδοτεί για λίγο τον κινητήρα. Αυτό αυξάνει προσωρινά την απόδοση (ώσπου να τελειώσει το μικρό απόθεμα), επειδή αποτελεί καλύτερο οξειδωτικό από τον κοινό ατμοσφαιρικό αέρα.
## Βλέπε επίσης
*Νάτρο

Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις του αζώτου
ERTT

Η **ERTT** (γαλλικά: *Etablissement de la Radiodiffusion Télévision Tunisienne*) είναι ο επίσημος κρατικός ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός φορέας της Τυνησίας. Λειτουργεί δύο τηλεοπτικούς σταθμούς και αρκετούς ραδιοφωνικούς. Είναι μέτοχος στο Euronews και μέλος της EBU.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Τυνησία
Πανεπιστήμιο της Λ' Άκουιλα

Το **Πανεπιστήμιο της Λ' Άκουιλα** (ιταλικά: *Università degli Studi dell'Aquila*) είναι κρατικό Πανεπιστήμιο, το αρχαιότερο του Αμπρούτσο. Ιδρύθηκε το 1596 και δέχεται φοιτητές εκτός της πόλης της Λ' Άκουιλα και από άλλες γειτονικές περιοχές όπως το Λάτιο, το Μολίζε και η Απουλία. 

Τα κύρια πεδία σπουδών είναι οι τεχνολογικές και μηχανολογικές επιστήμες, καθώς επίσης και η Χημεία, η Φυσική, τα Μαθηματικά και οι ανθρωπιστικές επιστήμες. 

## Σεισμός
Το πανεπιστήμιο επλήγη από το σεισμό της Λ' Άκουιλα το 2009, με πενήντα πέντε φοιτητές να χάνουν τη ζωή τους και μόνο δύο κτίρια σε δύο πανεπιστημιουπόλεις να παραμένουν ανέπαφα. Το νέο ακαδημαϊκό έτος βρήκε το πανεπιστήμιο μέσα σε ένα πλήρες πρόγραμμα ανασυγκρότησης. Το πανεπιστήμιο έχει ενοικιάσει νέα κτίρια για να στεγάσουν τις σχολές στις οποίες οι κτιριακές εγκαταστάσεις υπεστησαν σοβαρές καταστροφές κατά τη διάρκεια του σεισμού. Μια νέα πανεπιστημιούπολη έχει δημιουργηθεί, πολλές υπηρεσίες έχουν συνδράμει στους μαθητές και το πρόγραμμα ανασυγκρότησης των κατεστραμμένων κτιρίων του πανεπιστημίου έχει ξεκινήσει.

## Γενικά Στοιχεία (15-11-2007)
* Σχολές: 9
* Τμήματα: 17
* Σύνολο παρεχόμενων πτυχίων: 85
* Καθηγητές: 645 
* Φοιτητές: 19070 (στοιχεία στις 31-01-07)
* Πρωτοετείς φοιτητές: 4005

## Σχολές

* Βιοτεχνολογία
* Οικονομία
* Μηχανολογία
* Φιλοσοφία - Φιλολογία
* Ιατρική
* Ψυχολογία
* Πληροφορική
* Φυσικομαθηματική Σχολή και Σχολή Φυσικών Επιστημών
* Αθλητικες επιστημες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Λακουιλα
Κατηγορία:Αμπρούτσο