open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αδελφοί Γρυπάρη

Οι **αδελφοί Γρυπάρη** ήταν Έλληνες εθνικοί ευεργέτες. Κληροδότησαν προς όφελος του Πανεπιστημίου Αθηνών ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία τους. Ήταν οι τελευταίοι απόγονοι αρχαίας και αρχοντικής οικογένειας της Σίφνου. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Πρόκειται για τους αδελφούς **Νικόλαο** και **Αριστόδημο**. Γεννήθηκαν στη Σίφνο. Πατέρας τους ήταν ο Απόστολος καταγόμενος από την Ίο. Μητέρα τους ήταν η Μοσχού το γένος Μπάου. Δημοτικό πήγαν στη Σίφνο, γυμνάσιο στην Ερμούπολη και την Αθήνα. Σπούδασαν και οι δύο στον Εθνικό Πανεπιστήμιο. Ο ένας ιατρική, ο άλλος νομική. Είχαν βάλει σκοπό της ζωής τους να συγκεντρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερες οικονομίες και να τις δωρίσουν στο Πανεπιστήμιο.

Ο Νικόλαος αναγορεύτηκε διδάκτωρ της ιατρικής το 1853 και μετά από ένα χρόνο έλαβε την άδεια εξασκήσεως του επαγγέλματος. Εργάστηκε ως ιατρός σε πολλά μέρη της Ελλάδας. Στη διάρκεια της ζωής του έχασε την ακοή και την όραση, και από τότε έμεινε στη Σίφνο. Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου 1911 στη Σίφνο. 

Ο Αριστόδημος γεννήθηκε περίπου το 1841. Αφού έγινε επίσης διδάκτωρ της νομικής, έλαβε την άδεια εξασκήσεως του επαγγέλματος, δεν φαίνεται όμως να το εξάσκησε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Απεβίωσε στις 3 Ιουνίου 1911 στην Αθήνα. 

## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αριστόδημος Γρυπάρης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Γρυπαρη
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
ΗΒΗ Λουτράκι

To **Ήβη - Λουτράκι** ή σκέτο **Λουτράκι** είναι μια μάρκα φυσικού μεταλλικού νερού της Pepsico-HBH, μιας θυγατρικής εταιρείας της Pepsi (PepsiCo).

## Ιστορία
Η μάρκα Ήβη-Λουτράκι ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960 με την εξαγορά του εργοστασίου εμφιάλωσης του νερού της πηγής Καραντάνη στο Λουτράκι από τη βιομηχανία αναψυκτικών Ήβη-Παναγόπουλος. Το 1989 η εταιρεία εξαγοράστηκε από την πολυεθνική εταιρεία PepsiCo, της οποίας ήταν ο αποκλειστικός συνεργάτης στην Ελλάδα από το 1973. Το 1995 το Ήβη-Λουτράκι είχε πάρει το διεθνές βραβείο ποιότητας I.Q.A. (International Quality Award).

Η Pepsico-HBH έκλεισε το εργοστάσιο τον Ιανουάριο του 2013, ύστερα από μείωση των πωλήσεων της μάρκας κατά 60% την περίοδο 2009-2013 που επέφερε μεγάλες οικονομικές απώλειες. Ωστόσο το 2017 η εταιρεία Λουτράκι επανήλθε δυναμικά στην αγορά.

## Νερό Γερανείων
Το νερό προερχόταν από την πηγή Καταντάνη, στην οποία κατέληγε από τα Γεράνεια Όρη της Δυτικής Αττικής. Κατά τη διαδρομή του στο βουνό, το νερό των Γερανείων φιλτράρεται με φυσικό τρόπο από τα διάφορα πετρώματα, διαδικασία στην οποία οφείλεται η περιεκτικότητά του σε ιχνοστοιχεία, μεταξύ των οποίων το σημαντικότερο είναι το **[[μαγνήσιο]]**, το οποίο βοηθά τη λειτουργία της καρδιάς, των νεύρων και των μυών και αυξάνει το μεταβολισμό.

## Εμφιάλωση και ποιότητα
Η διαδικασία εμφιάλωσης του νερού ήταν πλήρως αυτοματοποιημένη, κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες περιβάλλοντος και δεν περιελάμβανε χημική ή μικροβιολογική επεξεργασία. Η εμφιάλωση του νερού ΗΒΗ-Λουτράκι υποβάλλόταν σε όλα τα στάδιά της σε συνεχείς ελέγχους σύμφωνα με τις προδιαγραφές διασφάλισης ποιότητας *ISO 9002* και του διεθνούς οργανισμού πιστοποίησης παραγωγικής διαδικασίας *NSF INTERNATIONAL*. Το εργοστάσιο εμφιάλωνε τόσο φυσικό μεταλλικό νερό όσο και ανθρακούχο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μαγνήσιο: Το στοιχείο με τις πολλαπλές ιδιότητες 
* NSF International

Κατηγορία:Πόσιμο νερό
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Κορινθίας
Ηρακλής Βόλτος

Ο **Ηρακλής Βόλτος** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην κωμόπολη Ζαγορά του Πηλίου τον Ιούνιο του 1856. Η μητέρα του ανήκε στην μεγάλη και επιφανή οικογένεια Κασσαβέτη του Πηλίου.

Πήγε στο ντόπιο σχολείο και σε ηλικία δεκαέξι χρονών αποδήμησε στην Αίγυπτο για να γίνει έμπορος. Αρχικά εργάστηκε ως υπάλληλος σε μεγάλο βαμβακεμπορικό κατάστημα του συγγενή του Σακελλαρίδη στο Birket el Sab και εξελίχτηκε γρήγορα, άνοιξε δική του επιχείρηση και προμήθευε χοντρικά τους εμπορικούς οίκους της Αλεξανδρείας. Συγκέντρωσε το απαραίτητο κεφάλαιο και ίδρυσε το 1892 στο Καφτ ελ Ζαγιάτ της Αιγύπτου μαζί με τον αδελφό του Αλέξανδρο τον γνωστότατο οίκο Αδελφών Δ. Βόλτου.

Ασχολήθηκε επίσης με την καλλιέργεια του βάμβακα και εξέλιξε δικές του ποικιλίες, την «Britannia» και την «New-Voltos», τις οποίες εκμεταλλεύτηκε με λαμπρά νηματουργικά αποτελέσματα. 

Ο Βόλτος δαπάνησε πολλά ποσά για να ευεργετήσει όχι μόνο στην Αίγυπτο, αλλά και στην Ελλάδα. Ίδρυσε υποτροφίες του Εθνικού Πανεπιστημίου για φοιτητές της μουσικής σύνθεσης, της ζωγραφικής, και της γλυπτικής. 

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ηρακλής Βόλτος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Αιγύπτιοι ευεργέτες
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Δημοσθένης Τσιβανόπουλος

Ο **Δημοσθένης Τσιβανόπουλος** (1838-1921) ήταν Έλληνας δικαστικός και εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Βαμβακού της Σπάρτης. Πήρε απολυτήριο από το Α' Γυμνάσιο Αθηνών και γράφτηκε το 1852 στη Νομική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου, από το οποίο αποφοίτησε το 1857 με διδακτορικό άριστα. Διορίστηκε δικηγόρος στην Σπάρτη και το 1858 ήταν ήδη αντιεισαγγελέας στο πρωτοδικείο Τρίπολης. Εν συνεχεία διετέλεσε Πρόεδρος Πρωτοδικών, εφέτης, πρόεδρος Πρωτοδικών στην Αθήνα, Αρεοπαγίτης το 1877, αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου το 1890 και εισαγγελέας του ανώτατου Δικαστηρίου. Αποχώρησε τον Μάιο του 1911.

Ως εισαγγελέας καθιέρωσε το σύστημα της δημοσίευσης των αγορεύσεών του σε νομικά περιοδικά και εφημερίδες με σκοπό την ευρύτερη νομική διδασκαλία.

Κληροδότησε την ιδιωτική συλλογή βιβλίων του στην Θεολογική, Νομική και Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου. Την πολύτιμη συλλογή του δακτυλιολίθων την δώρισε στο Νομισματικό Μουσείο.

Απεβίωσε το 1921.

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου
Μαχμούτ Νεντίμ Πασάς

Ο  **Μαχμούτ Νεντίμ Πασάς** (1233/1817-18 - 1300/1833) υπήρξε Μέγας Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1818, ήταν γιος του Μεχμέτ Νετζίμπ Πασά (θ. 1267/1850-51), Βαλή της Συρίας και της Βαγδάτης  και από νεαρής ηλικίας εισήλθε στις υπηρεσίες της Υψηλής Πύλης καταλαμβάνοντας διάφορες ανώτερες θέσεις. Υπήρξε Βαλής Σμύρνης, Συρίας και Τρίπολης καθώς και υπουργός Εμπορίου, της Δικαιοσύνης και στη συνέχεια των Ναυτικών, ενώ το 1855 ανακηρύχθηκε βεζίρης. Ανέλαβε Μέγας Βεζίρης το 1871, επί σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ, διαδεχόμενος τον διάσημο τότε Ααλή Πασά για ένα χρόνο παραδίδοντας στη συνέχεια στον Μιτχάτ Πασά.

Ακολούθησε έντονη φιλορωσική πολιτική σε υπέρμετρο βαθμό επηρεαζόμενος από τον τότε ισχυρό Ρώσο πρέσβη στη Κωνσταντινούπολη τον Νικολάι Ιγνάτιεφ, μέχρι σημείου που οι άλλοι αξιωματούχοι και υπουργοί να τον αποκαλούν ειρωνικά «Μαχμούτωφ» και «Νεντίμωφ». Γενικά η πολιτική του δεν θεωρήθηκε και τόσο επιτυχής ειδικά στα οικονομικά. Η διοίκησή του, κατά τους έντεκα μήνες που ανέλαβε Μέγας Βεζίρης το 1871, χαρακτηρίστηκε από έλλειψη οργάνωσης και διαρκείς μετακινήσεις αξιωματούχων. Περιέκοψε μισθούς προβάλοντας την ανάγκη εξοικονόμησης χρημάτων, τοποθέτησε αντιπάλους του σε απομακρυσμένες επαρχίες και δημιούργησε νέους εχθρούς. Ο Αμπντούλ Αζίζ τον αποκάλεσε αργότερα δόλιο και διεφθαρμένο. Μετά την αντικατάστασή του από τον Μιτχάτ Πασά, διερευνήθηκαν οι οικονομικές ατασθαλίες του και καταδικάστηκε, ωστόσο του δόθηκε τελικά χάρη από τον σουλτάνο. Το 1873 τοποθετήθηκε ως βαλής στα Άδανα και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το 1875.

Το καλοκαίρι του ίδιου έτους ανέλαβε για δεύτερη φορά Μέγας Βεζίρης, θέση που διατήρησε όμως μόνο 8 μήνες μέχρι τον Απρίλιο του επόμενου έτους. Η δεύτερη θητεία του στο αξίωμα ήταν λιγότερο πετυχημένη. Το 1878 ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών θέση που κατείχε μέχρι τον θάνατό του.

Ο Μαχμούτ Νεντίμ πασάς πέθανε στη Κωνσταντινούπολη το 1883 σε ηλικία 65 ετών.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.138.
*"Mahmud Nedim Pasha", *The Encyclopedia of Islam*, Vol. VI, E.J. Brill, Leiden: 1997, σελ. 68-69

Κατηγορία:Μεγάλοι Βεζίρηδες
Κατηγορία:Οθωμανοί πολιτικοί
Πράσινο Ιγκουάνα

Η **Πράσινη Ιγκουάνα** ή **Κοινή Ιγκουάνα** (επιστ. ονομ.: ***Iguana iguana*** - Ιγκουάνα η ιγκουάνα) είναι ένα μεγάλο, δενδρόβιο φυτοφάγο είδος σαύρας του γένους ιθαγενών Ιγκουάνα στην Κεντρική και Νότια Αμερική. Τα πράσινα ιγκουάνα κυμαίνονται πάνω από μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή, από τη νότια Βραζιλία και την Παραγουάη, ως το Μεξικό και τα νησιά της Καραϊβικής. Επίσης και στις Ηνωμένες Πολιτείες, όμως σε άγριους πληθυσμούς της Νότιας Φλόριντα (συμπεριλαμβανομένων των Florida Keys), τη Χαβάη, και την κοιλάδα του Ρίο Γκράντε στο Τέξας.

Αναπτύσσεται σε 1,5 μέτρο σε μήκος από το κεφάλι μέχρι την ουρά, αν και μερικά δείγματα έχουν αυξηθεί περισσότερο από 2 μέτρα, και με βάρος έως και 9,1 κιλά.

Συνήθως βρίσκεται σε αιχμαλωσία ως κατοικίδιο λόγω της ηρεμικής του διάθεσης και τα φωτεινά χρώματα που έχει, ωστόσο είναι απαιτητική η φροντίδα τους. Απαιτήσεις όπως μεγάλο σε χώρο terrarium και την ανάγκη για ειδικό φωτισμό (UVA-UVB), για να παράγει βιταμίνη D, και ειδική θερμότητα μπορεί να αποδειχθεί δύσκολο για έναν ερασιτέχνη χομπίστα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιγκουανίδες
Κατηγορία:Πανίδα της Νότιας Αμερικής
Κατηγορία:Πανίδα της Κεντρικής Αμερικής
Κώστας Τσιριμώκος

Ο **Κώστας Τσιριμώκος** του  Ευαγγέλου (Δεκέμβριος 1911 - 15 Νοεμβρίου 1983) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1911. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παράλληλα την περίοδο 1928 - 1933 διετέλεσε ιδιαίτερος γραμματέας του τότε βουλευτή Φθιώτιδας και υπουργού Εσωτερικών Ιωάννη Δ. Τσιριμώκου και στη συνέχεια ανέλαβε στενογράφος της Βουλής. Συμμετείχε στον πόλεμο 1940-1941 από τον οποίο κατέστη ανάπηρος. Αναμίχθηκε με την πολιτική και εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας με την Ένωση Κέντρου το 1963 και το 1964.

Το 1967 ανέλαβε την υπεράσπιση του Γεωργίου Παπανδρέου, όταν του απαγγέλθηκε κατηγορία στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ. Στη μεταπολίτευση εξελέγη γενικός γραμματέας της ΕΔΗΚ. Υπήρξε διοικητικός σύμβουλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (1961) και πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, της οποίας υπήρξε ευεργέτης. Κάθε χρόνο απονέμεται σε νέους δικηγόρους το βραβείο "Κωνσταντίνου Τσιριμώκου" από την Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων".

Δημοσίευσε πολλά άρθρα τόσο σε θέματα αστικού και ποινικού δικαίου σε  νομικά περιοδικά όσο και άρθρα πολιτικού περιεχομένου σε διάφορες εφημερίδες. Σπουδαίο θεωρήθηκε το δοκίμιό του "Πολιτική Πρακτική" στο οποίο περιλαμβάνει σημαντικά κεφάλαια περί φανατισμού, αριβισμού, βεντετισμού, πολιτικής μνήμης, ρουσφετιού και διενέργειας εκλογών. Το 1981 επανεξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Πέθανε όντας εν ενεργεία βουλευτής και στην έδρα του τον αντικατέστησε ο Χρήστος Καραγεωργίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Who's Who 1979 σελ.706.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.58ος, σελ.247.

Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Ιωάννης Δέλλιος

Ο **Ιωάννης Δέλλιος** (Σέρρες, Αύγουστος 1853 - Αθήνα, 28 Απριλίου 1919) ήταν Έλληνας παιδαγωγός, πολιτικός και εθνικός ευεργέτης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σέρρες τον Αύγουστο του 1853. Πατέρας του ήταν ο Κυριάκος, έμπορος το επάγγελμα. Ο Ιωάννης είχε από μικρός ροπή προς τα γράμματα και συνεχώς αρίστευε, παρόλο που δεν βοηθήθηκε από το σπίτι του, γιατί ο πατέρας του τον προόριζε μόνο για το εμπόριο. Τελείωσε το ημιγυμνάσιο των Σερρών και τελικά κατάφερε τον πατέρα του να τον στείλει στην Αθήνα για να συνεχίσει το σχολείο, και μετά το απολυτήριο αναγράφηκε το 1871 στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου. Ένα χρόνο αργότερα, το 1872, αναγκάστηκε να διακόψει λόγω ανωτέρων εθνικών λόγων. Παρέμεινε τρία χρόνια ως διδάσκαλος στις Σέρρες. Το 1876, όταν κόπασε προσωρινά ο φυλετικός ανταγωνισμός, ο Ιωάννης πήγε με υποτροφία του «Συλλόγου προς Διάδοση των Ελληνικών Γραμμάτων» στη Γερμανία για να συνεχίσει και να τελειώσει τις σπουδές του. Έμαθε Γερμανικά στην Γκότα εντελώς μόνος του και μετά πήγε στην Ιένα, όπου διέτριψε στη φιλολογία και ιστορία. Τον τελευταίο χρόνο πήγε στη Λειψία διατρίβοντας στην παιδαγωγική. Επέστρεψε στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 1880 και διορίστηκε διευθυντής του ημιγυμνασίου της ιδιαίτερης πατρίδας του και υπηρέτησε επί οκτώ χρόνια, ανακαινίζοντας και αναβαθμίζοντας το εκπαιδευτικό αυτό ίδρυμα, κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να στέλνει κάθε χρόνο άριστους φοιτητές στο Πανεπιστήμιο. Επιδόθηκε επίσης στην ίδρυση προτύπου εθνικού οικοτροφείου. 

Το 1888 ο τότε Υπουργός επί των Εξωτερικών Στ. Δραγούμης και ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη Γεώργιος Δοκός μετέθεσαν τον Δέλλιο στο Γυμνάσιο της Θεσσαλονίκης. Το 1893 πήγε στην Κύπρο για να οργανώσει το Παγκύπριο Γυμνάσιο. Εκεί είχε τόσο μεγάλη επιτυχία, αλλά και τόση πολλή δουλειά, που με εντολή της Αγγλικής Κυβέρνησης έκανε τα καλοκαίρια περιοδεία για να διδάσκει στους δημοδιδασκάλους της Κύπρου τα απαραίτητα στοιχειώδη παιδαγωγικά μαθήματα. 

Ο Ιωάννης Δέλλιος χρημάτισε μέλος της εκπαιδευτικής επιτροπής του Υπουργείου των Εξωτερικών, και αφού αποσύρθηκε από την ενεργό δράση κατέλαβε έμπιστη θέση στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ενιαίας Σταφιδικής Εταιρείας. Ασχολήθηκε επίσης με την πολιτική και εξελέγη βουλευτής Σερρών στις βουλευτικές εκλογές του 1915. Ήταν επίσης αντιπρόεδρος της Βουλής.

Απεβίωσε στις 28 Απριλίου 1919. Οι Σέρρες τον τίμησαν, δίνοντας το όνομά του σε ένα δρόμο στη συνοικία των Αγίων Αναργύρων της πόλης των Σερρών.
## Πηγές
* 
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιωάννης Δέλλιος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κύστη

Η λέξη **κύστη** μπορεί να αναφέρεται:
* σε οποιοδήποτε υμενώδη θύλακα του σώματος, όπου συλλέγεται οργανικό υγρό

Ιδιαίτερα:
* στη χοληδόχο κύστη
* στην ουροδόχο κύστη
Σπυρίδων Μαγγίνας

Ο **Σπυρίδων Μαγγίνας** (1839 - 1920) ήταν Έλληνας ιατρός, πανεπιστημιακός και εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 1839. Πατέρας του ήταν ο αγωνιστής της επανάστασης του 1821 Αναστάσιος. 

Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Αθήνα και μετά το γυμνάσιο τον Σεπτέμβριο του 1856 εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Ιατρικής το 1862 με βαθμό άριστα. Υπηρέτησε δέκα χρόνια ως βοηθός σε στρατιωτικό νοσοκομείο στην Αιτωλία και μετά μετέβη στην Ευρώπη. Παρακολούθησε ειδικά μαθήματα τρία χρόνια στο Παρίσι και δύο χρόνια στην Βιέννη. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1870 και έγινε υφηγητής της χειρουργικής Παθολογίας στο Πανεπιστήμιο. Το 1874 διορίστηκε έκτακτος καθηγητής και το 1880 καθηγητής του ίδιου μαθήματος. Το 1881 μετέβη στη Χίο για να καταγράψει μαζί με τον Αναστάσιο Χρηστομάνο τις ζημιές τις οποίες προκάλεσε μεγάλος σεισμός, ενώ κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 παρείχε τις επιστημονικές του γνώσεις. Μετά τον θάνατο του Θεόδωρου Αρεταίου (1893) διορίστηκε διευθυντής της χειρουργικής κλινικής, και το 1898 έγινε ο πρώτος καθηγητής χειρουργικής στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Κατά το ακαδημαϊκό έτος 1897-1898 διετέλεσε επίσης πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν πρόεδρος του 5ου Πανελλήνιου Ιατρικού Συνεδρίου. 

Διαβίωσε άγαμος και πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 1920 στην Αθήνα αφήνοντας αξιόλογη περιουσία, η οποία περιήλθε στο Πανεπιστήμιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Δημήτριος Σκαλιστήρης

Ο **Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης** (1815-1883) ήταν Έλληνας στρατιωτικός μηχανικός και πανεπιστημιακός δάσκαλος του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1815 στην Τρίπολη. Αποφοίτησε από την Καποδιστριακή Σχολή Ευελπίδων ως αξιωματικός του Μηχανικού. Συνέχισε τις σπουδές του στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες στο Παρίσι.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής της Γεφυροποιίας στη σχολή των Ευελπίδων. Δίδαξε επίσης στο *Σχολείον των Τεχνών* (προπομπό της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου), του οποίου διετέλεσε Διευθυντής κατά την περίοδο 1864-1873. 

Κατά την διάρκεια της εικοσαετούς υπηρεσίας του στο στράτευμα έπαιρνε διαρκώς προαγωγή μέχρι το βαθμό του αντισυνταγματάρχη του Μηχανικού. Αποστρατεύτηκε το 1878. Ανέλαβε πρώτος διευθυντής της Υπηρεσίας Δημοσίων Έργων. Ένα από τα έργα του Σκαλιστήρη είναι η σιδερένια γέφυρα που συνδέει την Εύβοια με την Στερεά Ελλάδα.

Τιμήθηκε με τον Ελληνικό Ταξιάρχη.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1883. Παιδιά του ήταν οι Μιχαήλ Σκαλιστήρης και Προκόπιος Σκαλιστήρης, αρεοπαγίτης. Εγγονός του υπήρξε ο γνωστός επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης μεταλλίων, Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού
Ροβέρτος Τσεκόλης

Ο **Ροβέρτος Τσεκόλης** υπήρξε Έλληνας ακαδημαϊκός και καλλιτέχνης του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιατρός και διακεκριμένος προσωπογράφος και αρχαιόφιλος. Κατέφυγε στην Κέρκυρα το 1839. Ήταν μέλος της «Εταιρείας των Ωραίων Τεχνών» που ιδρύθηκε το 1844 στην Αθήνα και εργάστηκε πολύ για τη διάδοση της καλλιτεχνίας στην Ελλάδα. Διετέλεσε το 1844 καθηγητής της Ελαιογραφίας στο «Σχολείο των Τεχνών».
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κόλπος της Σμύρνης

Ο **Κόλπος της Σμύρνης** ή Ερμαϊκός κόλπος είναι μεγάλος κόλπος της δυτικής Τουρκίας που σχηματίζεται στις ακτές του Αιγαίου. Βρίσκεται στα βόρεια της χερσονήσου της Ερυθραίας, δυτικά της Σμύρνης. Οι ακτές του αποικίστηκαν κυρίως από Ίωνες και Αιολείς, κατά τον πρώτο ελληνικό αποικισμό. Σημαντικές αρχαίες πόλεις στις ακτές του ήταν η Σμύρνη, η Φώκαια και οι Κλαζομενές. Στο εσωτερικό του κόλπου βρίσκεται το νησί Εγγλεζονήσι και η ομώνυμη συστάδα νησιών.

## Παραπομπές


Σμυρνη
Γρηγόριος Παπαδόπουλος

Ο **Γρηγόριος Παπαδόπουλος** (1819 - 1873) υπήρξε Έλληνας λόγιος και συγγραφέας του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1819 στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε αρχικά στην Αίγυπτο στους Λαζαριστές και συνέχισε τις σπουδές του στη Σύρο και στο Παρίσι. Εκεί προσελήφθη γραμματέας του ηγεμόνα της Βλαχίας Αλέξανδρου Γκίκα. Αργότερα διορίστηκε καθηγητής στο Λύκειο του Αγίου Σάββα στο Βουκουρέστι, ενώ ταυτόχρονα ανέλαβε την προσωπική εκπαίδευση της ανιψιάς του ηγεμόνα Έλενα Γκίκα.

Το 1844 διορίστηκε καθηγητής γυμνασίου στην Αθήνα και μετά από δύο χρόνια καθηγητής Ιστορίας των εικαστικών Τεχνών και ερμηνείας πινάκων στη «Σχολή Τεχνών», καθώς και καθηγητής της καλλιτεχνικής Μυθολογίας και της Ιστορίας των Εικαστικών Τεχνών στο Πολυτεχνείο Αθηνών, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1863. Το 1849 ίδρυσε ιδιωτικό εκπαιδευτήριο.

Μαθήτριά του ήταν η Καλλιόπη Κεχαγιά (1839-1905), πρωτοπόρος εκπαιδευτικός και φεμινίστρια του 19ου αιώνα.

Απεβίωσε στις 21 Δεκεμβρίου 1873 στη Θεσσαλονίκη.

## Συγγράμματα
* Περί μέτρων και σταθμών παρ' αρχαίοις (1859)
* Περί της τοπογραφίας της Πνυκός (1861)
* Άσματα των εν Κορσική Ελλήνων (1865)
και άλλα πολλά.
## Πηγές
* Γρηγόριος Παπαδόπουλος  συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
* Ελεονώρα Βρατσκίδου, "Αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης στην Ελλάδα το 19ο αιώνα: η διδασκαλία του Γρηγόριου Παπαδόπουλου και του Στυλιανού Κωνσταντινίδη στο Σχολείο των Τεχνών- Ι", Ιστορία της Τέχνης, τχ. 1, Χειµώνας 2013, σ. 10-45.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Εγγλεζονήσι

Το **Εγγλεζονήσι** ή **Μακρονήσι** (τουρκικά: *Uzunada*) είναι νησί της Τουρκίας που βρίσκεται στον κόλπο της Σμύρνης. Είναι το μεγαλύτερο νησί της συστάδας των Εγγλεζονησίων, με έκταση 25,4 τ.χλμ.. Η πιθανότερη εκδοχή για την ονομασία του νησιού και της ομώνυμης συστάδας είναι πως προέρχεται από παραφθορά του «Εγκλαζομενήσια», ονομασία που σχετίζεται με τις αρχαίες Κλαζομενές που βρίσκονταν στην απέναντι ακτή. Κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Δρυμούσα. Αναφέρεται από τον ιστορικό Πολύβιο, σύμφωνα με τον οποίο το νησί δόθηκε στους Κλαζομένιους, με την συνθήκη της Απάμειας, το 188 π.Χ. 

Το νησί κατά το παρελθόν είχε κυρίως ελληνικό πληθυσμό που ζούσε στους τρεις οικισμούς του νησιού. Ο μεγαλύτερος οικισμός ήταν ο Θόλος που βρισκόταν στην ανατολική πλευρά του. Οι άλλοι δύο μικρότεροι ήταν η Αγία Παρασκευή στα δυτικά και ο Άγιος Παντελεήμονας στα βορειοανατολικά. Πριν τη Μικρασιατική καταστροφή ο πληθυσμός του νησιού έφτανε τους 2500 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών που προέβλεπε η συνθήκη της Λωζάνης οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν στην Νέα Ιωνία Μαγνησίας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Κατηγορία:Νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου
Κατηγορία:Επαρχία Σμύρνης
Γεώργιος Παναγιωτόπουλος

Ο **Γεώργιος Παναγιωτόπουλος** (1930-13 Δεκεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.Υπήρξε βουλευτής της ΝΔ τις περιόδους 1974-90, 1993-2000, υφυπουργός Συγκοινωνιών (1974-77), υπουργός Εμπορίου (1977-80) και  υπουργός Συγκοινωνιών (1980-81).
Απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών στις 13 Δεκεμβρίου 2021

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Μαρούτσιος Σχολή

Η **Μαρούτσιος Σχολή** ή **Μαρουτσαία** ήταν φημισμένη Ελληνική Σχολή στα Ιωάννινα.
## Ιστορική αναδρομή
Είχε ιδρυθεί από τους Γιαννιώτες Σίμο και Λάμπρο Μαρούτση που είχαν εγκατασταθεί στην Βενετία και ασχολούνταν με το εμπόριο. Ήταν ένας από τους λίγους πνευματικούς φάρους του ελληνισμού. Διατηρείτο με τα έσοδα που έφερναν οι τόκοι του κληροδοτήματος πέντε χιλιάδων Δουκάτων που είχε καταθέσει ο Λάμπρος Μαρούτσης σε τράπεζα της Βενετίας «*προς ίδρυσιν έδρας ιερών και κοσμικών επιστημών ελληνιστί και λατινιστί παραδιδομένων*». Πρώτος σχολάρχης διορίστηκε ο Ευγένιος Βούλγαρης, ο οποίος άνοιξε νέους ορίζοντες στο πνευματικό στερέωμα της χώρας. Στην σχολή αυτή είχε συσταθεί σύλλογος από μια ομάδα μαθητών, ο οποίος στο όνομα της Αγίας Τριάδας δια των γραμμάτων θα φρόντιζε περί της ελευθερίας του Γένους. Μέλη της εταιρείας αυτής ήταν ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ο διδάσκαλος Τυρνάβου Ιωάννης Πέζαρος και ο Πλαταμώνος επίσκοπος Διονύσιος. 

Η σχολή παρήκμασε όταν η Βενετία έπεσε στους Γάλλους και η κατάθεση στην Βενετική τράπεζα το 1797 χάθηκε. Λόγω έλλειψης πόρων έπαψε να λειτουργεί. Στη θέση της ιδρύθηκε η Καπλάνειος Σχολή.
## Πηγές
* 
*  

Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στα Ιωάννινα
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Αφησιά

Η **Αφησιά** ή Οφιούσα (τουρκικά: Avşa) είναι νησί της Τουρκίας στην θάλασσα του Μαρμαρά. Είναι ένα από τα τέσσερα κατοικημένα νησιά του συμπλέγματος των Νησιών του Μαρμαρά. Η έκτασή της Αφησιάς είναι 20,6 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός της είναι περίπου 2.000 κάτοικοι σύμφωνα με εκτίμηση του 2009. Αποτελεί σημαντικό τουριστικό θέρετρο και το καλοκαίρι προσελκύει περισσότερους από 20.000 τουρίστες. Πριν το 1922 το νησί είχε σημαντικό ελληνικό πληθυσμό. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών οι Έλληνες του νησιού εγκαταστάθηκαν στην Χαλκιδική και ίδρυσαν τον οικισμό Νέα Αφησιά που αργότερα μετονομάστηκε σε Σάρτη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Πολιτιστικός σύλλογος Σάρτης, η ιστορία της Αφησιάς

Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Καπλάνειος Σχολή

thumb|right|350px|Η Καπλάνειος Σχολή σήμερα.
Η **Καπλάνειος Σχολή** είναι Ελληνική Σχολή στα Ιωάννινα.
Στο κτήριο της καπλάνειας σχολής στεγάζεται το 1ο δημοτικό σχολείο Ιωαννίνων (Ελισαβέτειο) και το 2ο δημοτικό σχολείο Ιωαννίνων (Καπλάνειο).

## Ιστορική αναδρομή
Η Καπλάνειος Σχολή ιδρύθηκε από την ευεργεσία του Γιαννιώτη Ζώη Καπλάνη, στη θέση της Μαρουτσαίας Σχολής.

Ο Καπλάνης, φτωχό παιδί από το Γραμμένο των Ιωαννίνων έγινε πλούσιος έμπορος στη Μόσχα και ίδρυσε τη σχολή αυτή το 1797 δίνοντας εν ζωή το σεβαστό κληροδότημα των εκατό χιλιάδων ρουβλίων για να εργάζεται το σχολείο. Προίκησε τη Σχολή με μεγάλη βιβλιοθήκη και άλλα εποπτικά μέσα διδασκαλίας. Κυρίως όργανα φυσικής. Την οργάνωση του σχολείου και τη διεύθυνσή του την ανάθεσε στον ξακουστό τότε δάσκαλο Αθανάσιο Ψαλίδα.

Ονομάζεται και *Πατριαρχική*, επειδή κατοχυρώθηκε το 1805 με σιγίλλιο του Πατριάρχη Καλλίνικου Ε'. Σχολάρχης διορίστηκε ο Αθανάσιος Ψαλίδας.

Η σχολή κάηκε το 1821. Το 1922-1926 ξανακτίστηκε και λειτουργεί σήμερα ως σχολικό συγκρότημα.

## Πηγές
* 
*  
* http://1dim-ioann.ioa.sch.gr/wordpress/?p=1236 
* https://typos-i.gr/article/kallimorfo-oikodomhma-ths-kaplaneioy-sxolhs

Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στα Ιωάννινα
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Αλώνη

Η **Αλώνη** (τουρκικά: Paşalimanı) είναι νησί της Τουρκίας στην θάλασσα του Μαρμαρά. Είναι ένα από τα τέσσερα κατοικημένα νησιά του συμπλέγματος των Νησιών του Μαρμαρά και το πλησιέστερο από τα τέσσερα στην Κυζικηνή χερσόνησο. Έχει έκταση 21,4 τ.χλμ. και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο του συμπλέγματος μετά το νησί του Μαρμαρά. Στο νησί υπάρχουν πέντε μικροί οικισμοί: η Αλώνη ή τα Αλώνια (Harmanlı), το Πασά Λιμάνι (Paşalimanı), το Βώρυ (Poyrazlı), η Σκοπιά (Balıklı) και η Χουχλιά (Tuzla).Από την Αλώνη ήταν ο άγιος Γαβριήλ που μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 2 Φεβρουαρίου 1676.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Μετεωρολογικές και γεωγραφικές Πληροφορίες για την Αλώνη

Κατηγορία:νησιά της Τουρκίας
Γεώργιος Χατζηκώνστας

Ο **Γεώργιος Χατζηκώνστας** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1753. Εκεί έμαθε γράμματα. Πατέρας του ήταν ο έμπορος Κωνσταντίνος Χατζηκώνστας και μητέρα του η Μαργαρίτα. Ήταν το τριτότοκο παιδί ανάμεσα σε άλλα τρία αγόρια και ένα κορίτσι.

Σε ηλικία 15 χρονών ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη για να ασχοληθεί με το εμπόριο. Συνεργαζόταν με τον αδερφό του τον Αναστάση που είχε εγκατασταθεί στη Μόσχα και με τον οποίο απασχολήθηκαν στο ανταλλακτικό εμπόριο (ο Αναστάσης του έστελνε πραμάτειες που είχε αγοράσει στην Τουρκία και ο Γεώργιος του έστελνε τούρκικα ανταλλάγματα στη Ρωσία). Το εμπόριο αυτό έφερνε πλούσια κέρδη και στους δυο.

Ο Γεώργιος νυμφεύθηκε το 1801 την Αικατερίνη Μελαχροινού, θυγατέρα του ομογενή της Κωνσταντινούπολης Γεώργιου Μελαχροινού, γνωστού σαν "Καμινάρη", με την οποία και απόκτησε οκτώ παιδιά. Τέσσερα αγόρια και τέσσερα κορίτσια. Αν και πάντα τον έτρωγε ο καημός να γυρίσει πίσω στην πατρίδα του, αλλιώς του τα έφερε η μοίρα του. Το 1815 πέθανε ο αδερφός του στη Μόσχα, και ο Γεώργιος πήγε εκεί για να διευθετήσει την περιουσία του, μένοντας εκεί για πάντα και απεβίωσε εκεί σε κάποιο μοναστήρι της Μόσχας στις 31 Αυγούστου του 1845.

Στη διαθήκη του όρισε να ιδρυθεί φιλανθρωπικό ίδρυμα στην Ελλάδα. Από τα λεφτά αυτά ιδρύθηκε το «Ορφανοτροφείο Χατζηκώστα» στην Αθήνα. Επίσης επανίδρυσε τον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Ιωαννίνων και ίδρυσε νοσοκομείο στο Μεσολόγγι.
## Πηγές
* 
* 
## Πηγές
* Λεύκωμα επί τη εβδομηκοονταπενταετηρίδι (1856-1930) ορφανοτροφείου Γεώργιου και Αικατερίνης Χατζηκώνστα (έκδοση "Πυσού Α.Ε.", Αθήνα 1931, σελ. 11)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα Συλλόγου Φίλων ιδρύματος Χατζηκώστα Αθηνών http://www.shifa.gr|index.php.photo/to-orfanotrofeio

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Σουαρέ

Η λέξη **σουαρέ** αποτελεί νεολογισμό που προήλθε από τη γαλλική γλώσσα (soirée), δηλώνοντας την «εσπερίδα» (απόγευμα). Έτσι κατά τη συνήθη διεθνή σήμερα χρήση της αποδίδεται με τις ακόλουθες ερμηνείες - χαρακτηρισμούς:
:"**Σουαρέ**", ή "**Σουαρέ ντανσάντ**": με την οποία δηλώνεται η  χοροεσπερίδα. Συνηθίζεται περισσότερο σε ιδιωτικά χορευτικά πάρτι.
:"**Σουαρέ νουάρ**": με την οποία δηλώνονταν παλαιότερα η θεατρική παράσταση, με παρλάτες και σκετς κυρίως των καμπαρέ, που παρουσίαζαν υπερβολική ελευθεριότητα.
:"**Σουαρέ νταν Γκρενάντ**": με την οποία χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα ισπανοαραβική μουσική σύνθεση που θυμίζει παλαιότερα μουσικά ακούσματα της Γρανάδας (Ισπανίας)
:"**Σουαρέ ντε γκαλά**: με την οποία δηλώνεται σπουδαία και μεγάλη επίσημη παράσταση ή χοροεσπερίδα. Η ονομασία αυτή είναι σήμερα και η πλέον καθιερωμένη ειδικότερα από τα έντυπα καλλιτεχνικού χώρου.
:"**Σουαρέ ντε μασκέ**" ή "**Μασκέ**": χοροεσπερίδα υποχρεωτικά μεταμφιεσμένων (αποκριάς).
:"**Σουαρέ πιζάμ**": ιδιωτικό νεανικό πάρτι που καταλήγει σε νυκτερινή φιλοξενία στον ίδιο χώρο, δεν συνηθίζεται τόσο στην Ελλάδα, αν και παρατηρείται περιορισμένα το καλοκαίρι κυρίως σε θαλαμηγούς.

*Σημειώνεται ότι όλοι οι παραπάνω είναι εξωγενείς χαρακτηρισμοί και δεν αναφέρονται έτσι σε προσκλήσεις.

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΚΒ΄, σελ.116.

Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Γαλλικές εκφράσεις
Κατηγορία:Νεολογισμοί
Οφιούσα

Το όνομα **Οφιούσα** ήταν ένα από τα ονόματα που είχαν αποδοθεί κατά την αρχαιότητα στα νησιά:
*Κύθνος
*Τήνος
*Χίος
Με την ονομασία αυτή αναφέρονταν επίσης κατά την αρχαιότητα:
*Το νησί Αφησιά
*Η περιοχή της σημερινής Πορτογαλίας (ονομασία που της είχε δοθεί από τους αρχαίους Έλληνες)

*Σήμερα η Οφιούσα ή Φιδονήσι Εύξεινου πόντου είναι νησί της Ουκρανίας.
Ζώρζης Δρομοκαΐτης

Ο **Ζωρζής Δρομοκαΐτης** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από τη Χίο. Γεννήθηκε εκεί στις αρχές του 19ου αιώνα, πιθανότατα το 1805. Στην καταστροφή της Χίου το 1822 συνελήφθη ως αιχμάλωτος και επιχειρήθηκε να πουληθεί ως δούλος, ώσπου τον βρήκε και τον αγόρασε ο θείος του Μιχαήλ Αγέλαστος . Με αυστηρές οικονομίες κατάφερε να συγκεντρώσει ένα μικρό κεφάλαιο και ξεκίνησε εμπόριο στην Αίγυπτο, Συρία, και αργότερα στη Μαδαγασκάρη. Εγκαταστάθηκε εκεί μαζί με τη γυναίκα του Ταρσή το γένος Φραγκοπούλου.

Η γυναίκα του αρρώστησε βαριά, και το ανδρόγυνο επέστρεψε στη Χίο, όπου η γυναίκα του πέθανε, πάσχοντας πιθανόν από ψυχασθένεια. Ο Δρομοκαΐτης μετά τον θάνατο της γυναίκας του δεν ξαναπαντρεύτηκε, και αφού δεν είχε παιδιά αφοσιώθηκε εντελώς στο εμπόριο και στην αγαθοεργία. Πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου 1880.

Κληροδότησε γενναία ποσά, τριακόσιες χιλιάδες δραχμές στο γυμνάσιο της Χίου, είκοσι πέντε χιλιάδες στο Λωβοκομείο του νησιού, είκοσι πέντε χιλιάδες υπέρ της Φιλοπτώχου Αδελφότητος, εκατό χιλιάδες στο Αμαλίειο Ορφανοτροφείο, σαράντα χιλιάδες στον Σύλλογο των Κυριών υπέρ της γυναικείας εκπαιδεύσεως, σαράντα χιλιάδες στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού. Το μεγαλύτερο από τα έργα του, ήταν το Δρομοκαΐτειο θεραπευτήριο, για το οποίο διέθεσε πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες φράγκα, και το οποίο ανεγέρθη κοντά στο Δαφνί, λίγο έξω από την Αθήνα.
## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ζώρζης Δρομοκαΐτης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κύπελλο Λα Μάνχα

Το **Κύπελλο Λα Μάνχα** είναι χειμερινή ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξάγεται στην Μούρθια στην Ισπανία. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες είναι ομάδες από χώρες με καλοκαιρινή σεζόν, όπως η Σουηδία, η Φινλανδία, η Δανία, η Ρωσία, οι Η.Π.Α, η Νορβηγία, ο Καναδάς και η Ουκρανία. Η πρώτη διοργάνωση έλαβε χώρα το 1999 με την Ρόζενμποργκ να την κατακτά. Έκτοτε, είναι και η ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις, έχοντας τρεις συνολικά.

## Νικητές

## Πηγές

* Ιστορία της διοργάνωσης 
* Τα αποτελέσματα των αγώνων της διοργάνωσης 

Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Νικήτας Τζάννης

Ο **Νικήτας Τζάννης** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν εμποροκτηματίας κάτοικος Πειραιώς. Κληροδότησε την περιουσία του το 1864 προς ίδρυση του Δημοτικού νοσοκομείου Πειραιώς. Δώρησε επίσης αποθήκες και ακίνητα.

Η σύζυγος του Ελένη Νικήτα Τζάννη διέθεσε δύο ακίνητα, τα οποία έφεραν εισοδήματα ΟΚΑΝΑ για την ίδρυση του Ορφανοτροφείου Ελένης Τζάννη στον Πειραιά.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Σπυρίδων Αλεξανδράκος

Ο **Σπυρίδων Αλεξανδράκος** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τον Π. Κάμπο της Λακωνίας. Πέθανε το 1871.

Κληροδότησε την περιουσία του για να ιδρυθούν το Αλεξανδράκειο Νοσοκομείο και Πτωχοκομείο στην Καλαμάτα.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Γρηγόριος Ρακιτζής

Ο **Γρηγόριος Ρακιτζής** (Σέρρες, 1834 - Πάτρα, 1906) ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σέρρες, το   1834  . Κληροδότησε στην κοινότητα Σερρών της πατρίδας του κτηματική περιουσία, με την οποία ανεγέρθη και συντηρείται το *Γρηγορίειον Παρθεναγωγείον*. Απεβίωσε το 1906 στην Πάτρα, και τάφηκε στην γενέτειρά του.

Οι Σέρρες τον τίμησαν, δίνοντας το όνομά του σε μία οδό στο κέντρο. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Ιωάννης Κοντογιαννάκης

Ο **Ιωάννης Κοντογιαννάκης** (, *Ιβάν Γιεγκόροβιτς Κοντογιανάκι*, 30 Αυγούστου 1817, Σμύρνη, Οθωμανική Αυτοκρατορία - 14 Μαρτίου 1888, Αγία Πετρούπολη, Ρωσική Αυτοκρατορία) ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη, ενώ η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη από την οικογένεια Κοντού η οποία ήταν παρακλάδι της σφακιανής οικογένειας Οικογένεια Σκορδύλη. Εγκαταστάθηκε νωρίς στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί ίδρυσε την πρώτη ιδιωτική Τράπεζα της Ρωσίας. Για πολύ καιρό διετέλεσε άμισθος πρόξενος της Ελλάδας στη Ρωσία.

Προσέφερε το 1874 το ποσό με το οποίο ιδρύθηκε στην Αθήνα βρεφοκομείο. Έκανε και άλλες ευεργεσίες στην αρχαιολογική εταιρεία, το Ωδείο Αθηνών και αλλού. Απεβίωσε το 1888. Η σύζυγός του, Νατάλια Φεντοσέγιεβνα Κουπτσίνσκαγια (), ήταν Ρωσίδα από τη Μόσχα. Η κόρη τους Ελισάβετ ήταν η μητέρα του Ίωνα Δραγούμη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* Η καταγωγή της οικογένειας Κοντογιαννάκη https://ascsa.edu.gr/uploads/media/SED_Box_07_F2.pdf

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιωάννης Κοντογιαννάκης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Αλέξανδρος Μπαμπαγιώτης

Ο **Αλέξανδρος Μπαμπαγιώτης** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν από τα Γιάννενα. Ανήγειρε εν ζωή στη Σύρο ευρύχωρο ορφανοτροφείο θηλέων και το κατέστησε γενικό κληρονόμο του. Είχε μεγάλη περιουσία, κτηματική και χρηματική.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Σταμάτιος Πρώιος

Ο **Σταμάτιος Πρώιος** ήταν Έλληνας έμπορος και ευεργέτης της Σύρου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1807 στη Χίο και με την καταστροφή της το 1822 κατέφυγε στη Σύρο.
Ανέπτυξε εμπορικές δραστηριότητες σε Σύρο και Αλεξάνδρεια, δημιουργώντας μία πολύ μεγάλη περιουσία.

Διατέλεσε πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου τη θητεία 1866-1870 και μέλος του αδελφάτου του νοσοκομείου.

Η Σύρος για να τιμήσει τον Πρώιο για τις δωρεές που έκανε προς τον τόπο, μετά το θάνατό του έδωσε το όνομά του στο δυτικό τμήμα της εμπορικής οδού Πρωτοπαπαδάκη, το οποίο ενώθηκε με την οδό που διέρχεται κάτω από τον Ι.Ν. Κοιμήσεως και καταλήγει στο ΙΚΑ Σύρου.
Έδωσε επίσης το όνομά του στο Νοσοκομείο Βαρδάκειο και Πρώιο.

Πέθανε στις 17 Νοεμβρίου του 1884 αφήνοντας διάφορα χρηματικά ποσά για την εξυπηρέτηση κοινωνικών σκοπών.

## Κληροδοτήματα - Δωρεές

Κληροδότησε το 1886 προς το δημοτικό νοσοκομείο Ελπίς ποσό 600.000 δρχ. (145 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας), με τις προσόδους των οποίων από το έτος 1885 και μετά, εξασφαλίστηκε το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων λειτουργίας του.

Με τη διαθήκη του άφησε διάφορα ποσά σε φιλανθρωπικά καταστήματα και ναούς και 20.000 δρχ. για την κατασκευή στην πλατεία Λεωτσάκου ανδριάντα αγωνιστή του 1821. Ανεγέρθηκε τελικά το άγαλμα του Ανδρέα Μιαούλη και η πλατεία Λεωτσάκου έλαβε το όνομα του αγωνιστή.

Κατά το θάνατό του το Δημοτικό Συμβούλιο Ερμούπολης αποφάσισε την κατασκευή της προτομής του και την τοποθέτησή της στο νοσοκομείο.

Βάσει της διαθήκης του (συντάχθηκε στις 20/4/1882 από τον ίδιο), δημιουργήθηκε το Κληροδότημα "Σταματίου Κ. Πρωίου" για την προικοδότηση απόρων νεανίδων.
Το κληροδότημα περιλαμβάνει 16 αστικά ακίνητα κατά βάση στις οδούς Χίου και Πρωτοπαπαδάκη στην Ερμούπολη.
Διαχειριστές του ορίστηκαν ο Αρχιεπίσκοπος Σύρου, ο Δήμαρχος Ερμούπολης και ο Νομάρχης Κυκλάδων.
Σήμερα η Διοικητική Επιτροπή αποτελείται από τον Δωρόθεο Πολυκανδριώτη, Μητροπολίτη Σύρου, Γιώργο Λεονταρίτη, Χωρικό αντιπεριφερειάρχη Κυκλάδων και Νίκο Φωτεινιά, Αντιδήμαρχο Διοικητικών Υπηρεσιών Σύρου - Ερμούπολης.

Ένα μεγάλο ποσό κατέθεσε επίσης στην τράπεζα για να σπουδάζουν νέοι Χίοι με υποτροφία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Ιωάννης Χατζηκυριακός

Ο **Ιωάννης Χατζηκυριακός** (Σμύρνη, 1818 - Αθήνα, 5 Αυγούστου 1898) ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1818 από φτωχούς γονείς. Αποδήμησε σε ηλικία δεκαέξι χρονών και ήρθε στη Σύρο για να αποκατασταθεί. Ασχολήθηκε με την κατασκευή και την πώληση καπνού. Στα χρόνια του βασιλιά Όθωνα ήρθε στην Αθήνα και άνοιξε καπνοπωλείο στην οδό Αιόλου. 
[μικρογραφία|Αναμνηστική πλακέτα στο «[Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας»]]
Έζησε όλη του τη ζωή λιτά και χωρίς να επιδεικνύει τον πλούτο του. Διέθεσε όλη τη μεγάλη περιουσία του για να συσταθεί και να διατηρηθεί στον Πειραιά «Ορφανοτροφείο Θηλέων Ιωάννου και Μαριγώς Χατζηκυριακού», γνωστότερο στις μέρες μας ως *«[[Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας|Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα]]»*. Ο ίδιος και η σύζυγός του προτίμησαν να γίνουν επιστάτες του ιδρύματος μέχρι να πεθάνουν. Δώριζαν επίσης σε κάθε απόφοιτο κοριτσάκι και 2.000 δραχμές ως υλική βοήθεια για να ξεκινήσουν τη ζωή τους. 

## Δείτε επίσης
* Οικία Χατζηκυριάκου

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κωνσταντίνος Σεβαστόπουλος

Ο **Κωνσταντίνος Σεβαστόπουλος** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ομογενής από τη Χίο. Πλούτισε στο εξωτερικό. Ευεργέτησε γενναιόδωρα πολλά ιδρύματα στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη. 

Χορήγησε επίσης σεβαστό ποσό στη Γεωργική Εταιρεία «για να δοθεί ενίσχυση στη γεωργική τάξη του λαού μας» όπως ακριβώς όρισε. Ίδρυσε επίσης τη «Σεβαστουπόλεια Εργατική Σχολή».
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Παύλος Στεφάνοβικ Σκυλίτσης

Ο **Παύλος ή Παυλής Στεφάνοβικ Σκυλίτσης** (Κωνσταντινούπολη, 1842 - 1901) ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ομογενής από τη Χίο. Εκτός πολλών άλλων δωρεών του προσέφερε σημαντικό ποσό για την ανοικοδόμηση της Θεολογικής Σχολής στη Χάλκη, που είχε πέσει από ισχυρό σεισμό.

Ευεργέτησε επίσης την κοινότητα της ιδιαίτερης πατρίδας του Χίο, συμπληρώνοντας το Σκυλίτσειο νοσοκομείο, το οποίο ανεγέρθη με κοινή δαπάνη της οικογένειάς του. Προς τιμή του ονομάστηκε το Στεφανοβίκειο Μαγνησίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Γυμνάσιο Στεφανοβικείου: Παύλος Στεφάνοβικ (20/2/2015)

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Ουνμπιπέντιο

Το **Ουνμπιπέντιο** (*Unbipentium*) είναι το προσωρινό όνομα ενός υπερβαρέος χημικού στοιχείου με ατομικό αριθμό 125. Το σύμβολό του είναι το Ubp. Υπολογίζεται πως το 332Ubp είναι το πιο σταθερό του ισότοπο. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2010 δεν έχει επιτευχθεί η σύνθεσή του.

Κατηγορία:Χημικά στοιχεία
Ουνμπικουάντιο

Το **Ουνμπικουάντιο** (*Unbiquadium*) είναι το προσωρινό όνομα ενός υπερβαρέος χημικού στοιχείου με ατομικό αριθμό 124. Το σύμβολό του είναι το Ubq. Επιστημονικές ομάδες έχουν ανακοινώσει πως έχουν δημιουργήσει πυρήνα αυτού του στοιχείου, ο οποίος έχει εξαιρετικά μικρό χρόνο ημιζωής.

Κατηγορίες:Χημικά στοιχεία
Πολυτετραφθοροαιθυλένιο

Το **πολυτετραφθοροαιθυλενίο** (συντομογραφικά *PTFE*) (polytetrafluoroethylene) είναι ένα   οργανικό πολυμερές που χρησιμοποιείται κυρίως ως επικάλυψη αντικειμένων και συστατικό πλαστικών αντικειμένων, ενώ έχει και πολλές άλλες εφαρμογές. Το γνωστόστερο εμπορικό όνομα φόρμουλας με βάση το PTFE είναι το **Τεφλόν** (Teflon) (με το οποίο όνομα είναι γνωστή εμπορικά και ευρέως η ουσία) από την εταιρεία Chemours. Η τελευταία είναι ένα παρακλάδι που δημιουργήθηκε το 2015 της εταιρείας DuPont Co., η οποία ανακάλυψε την ουσία το 1938.

## Ιδιότητες

Το τεφλόν είναι χημικά αδρανές, αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες είναι ολισθηρό και άκαυστο. Εκλύει τοξικές ουσίες κυρίως όταν θερμαίνεται, ενώ το ίδιο το υλικό δεν είναι τοξικό. Επιπλέον, το πολυτετραφθοροαιθυλένιο έχει πολύ καλές διηλεκτρικές ιδιότητες και προτιμάται στην κατασκευή ηλεκτρικών κυκλωμάτων γιατί ταυτόχρονα έχει υψηλή θερμοκρασιακή αντοχή.

## Μόλυνση από τεφλόν

Όταν το τεφλόν θερμαίνεται, τότε μπορεί να εκλύσει διεισδυτικούς τοξικούς ατμούς. Έτσι, όταν μαγειρεύεται ένα φαγητό σε σκεύος επικαλυμμένο με τεφλόν αυτό διεισδύει στο φαγητό και από εκεί στον ανθρώπινο οργανισμό με την κατανάλωση του φαγητού. Υπολογίζεται ότι έχουν μολυνθεί μεγάλα τμήματα πληθυσμού, κυρίως στις αναπτυγμένες χώρες.

## Εφαρμογές

Χρησιμοποιείται με επικάλυψη σε άλλα αντικείμενα κυρίως σε εξαρτήματα ολίσθησης, ως στεγανωτικό, αντικολλητικό σε μαγειρικά σκεύη, στα ηλεκτρονικά κυκλώματα για την κατασκευή πυκνωτών και καλωδίων και στην κατασκευή πλαστικών αντικειμένων.

## Ιστορία

Ανακαλύφθηκε το 1930 στην εταιρία DuPont στην Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και κυκλοφορεί στην αγορά από το 1949. Η χρήση του επικρίνεται από περιβαλλοντικές οργανώσεις, λόγω της μόλυνσης που προκαλεί και συσσωρεύονται στο αίμα προκαλώντας καρκίνο, βλάπτοντας το ανοσοποιητικό σύστημα, τραυματίζοντας το συκώτι, το μυελό των οστών και θέτοντας τους καταναλωτές σε κίνδυνο καρδιακών προσβολών. 

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πλαστικά
Κατηγορία:Στεγανωτικά υλικά
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Κατηγορία:Διηλεκτρικά
Κατηγορία:Βιοϋλικά
Χούμπολτ

Το **Χούμπολτ** είναι γερμανικό οικογενειακό όνομα και μπορεί να αναφέρεται: 
* Αλεξάντερ φον Χούμπολτ, Γερμανός εξερευνητής.
* Βίλχελμ φον Χούμπολτ, αδερφός του Αλεξάντερ, γλωσσολόγος.
* Πανεπιστήμιο Χούμπολτ, πανεπιστήμιο στο Βερολίνο.
* Ποταμός Χούμπολτ, ποταμός στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ελευθέριος Καζάνης

Ο **Ελευθέριος Καζάνης** (1861 - 1930) ήταν Έλληνας ζωγράφος, χαράκτης, φωτοτσιγκογράφος και φωτογράφος του 19ου και 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
[thumb|250 px|Ξυλογραφία του Ε. Καζάνη του 1890, η οποία απεικονίζει τον [Γεώργιος Μπότσαρης|Γεώργιο Μπότσαρη.]]
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1861.

Είχε ηπειρώτικη, βλάχικη καταγωγή. Σπούδασε, από το 1876, στο Σχολείο των Τεχνών, με δάσκαλο τον Νικηφόρο Λύτρα στη ζωγραφική και τον Αριστείδη Ροβέρτο στη χαρακτική. Το 1881, σε διαγωνισμό του Σχολείου του, βραβεύτηκε για μια ξυλογραφία του σε όρθιο ξύλο. Εργάστηκε ως ξυλογράφος για πολλά περιοδικά της Αθήνας, όπως *[[Η Διάπλασις των Παίδων]]* και η *[[Ποικίλη Στοά (περιοδικό)|Ποικίλη Στοά]]*. Ήδη από το 1890, σε ηλικία 29 ετών δημιούργησε ξυλογραφίες αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, οι οποίες εικονογράφησαν το μεταφρασμένο έργο του Φρανσουά Πουκεβίλ με τίτλο: *Η Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, ήτοι η Αναγέννησις της Ελλάδος*. Από το 1900 επιδόθηκε στην τσιγκογραφία και την φωτοτσιγκογραφία, νέες τότε τεχνικές των γραφικών τεχνών, τις οποίες ο ίδιος πρωτοέφερε στην Ελλάδα. Το 1907 εισήγαγε στην Ελλάδα από τα πρώτα μηχανήματα εκτύπωσης με τριχρωμία, παράλληλα με τους Ασπιώτηδες της Κέρκυρας. Αργότερα ασχολήθηκε και με τη φωτογραφία και διατηρούσε φωτογραφείο στην Αθήνα.

Στις ξυλογραφίες του αντιγράφει ξένα πρότυπα και δείχνει μεγάλες ικανότητες στη χάραξη. Παράλληλα, με τις πολλές φωτοτσιγκογραφίες του αποδεικνύει ότι κατείχε τα μυστικά της τεχνικής της φωτομεταφοράς εικόνων στον τσίγκο. Πήρε μέρος με τσιγκογραφίες και φωτοτσιγκογραφίες σε διεθνείς εκθέσεις (για παράδειγμα στα Χανιά το 1900 και στο Παρίσι τον ίδιο χρόνο), καθώς και στην ειδική έκθεση του Μπορντώ. Βραβεύθηκε επανειλημμένα.

Απεβίωσε το 1930.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών, εκδόσεις Μέλισσα, Αθήνα, 1998.
* Ελευθέριος Καζάνης συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών.
* 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Κατηγορία:Βλάχοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Ιωάννης Οικονομίδης

Με το όνομα **Ιωάννης Οικονομίδης** μπορεί να αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
* Ο Ιωάννης Γ. Οικονομίδης, αγωνιστής και πολιτικός του 1821 από το Νεόκαστρο (Πύλο)
* Ο Ιωάννης Οικονομίδης (Λευκόνοικο), οικονομολόγος
Πάτρικ Μπλάκετ

Ο **Πάτρικ Μέιναρντ Στιούαρτ Μπλάκετ, Βαρώνος Μπλάκετ** (*Patrick Maynard Stuart Blackett*, 18 Νοεμβρίου 1897 – 13 Ιουλίου 1974), μέλος του Τάγματος της Αξίας και μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, ήταν Άγγλος πειραματικός φυσικός, γνωστός για το έργο του πάνω στον θάλαμο Γουίλσον, τις κοσμικές ακτίνες και τον παλαιομαγνητισμό. Το 1948 βραβεύθηκε με το Νόμπελ Φυσικής για την εξέλιξη της μεθόδου του θαλάμου Γουίλσον (cloud chamber) και για τις ανακαλύψεις στην Πυρηνική Φυσική και την κοσμική ακτινοβολία. Ο Μπλάκετ γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν γιος του Άρθουρ Στιούαρτ Μπλάκετ και της Καρολάιν Μέιναρντ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βασιλικής Εταιρείας
Ιωάννης Οικονομίδης (Λευκόνοικο)

Ο **Ιωάννης Οικονόμου** ήταν Κύπριος οικονομολόγος και πολιτικός του 20ού αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Λευκόνοικο της Μεσαορίας της Κύπρου το 1864. Μετά το απολυτήριο του γυμνασίου γράφτηκε στην Νομική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου στην Αθήνα, ενώ έλαβε και διδακτορικό στη νομική σχολή. Επέστρεψε στην Κύπρο και άρχισε δικηγορική σταδιοδρομία στην Λευκωσία. Εκλέχτηκε βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Λάρνακας - Αμμοχώστου επί σειρά βουλευτικών περιόδων. 

Έγινε διευθυντής της Τράπεζας Κύπρου από την ίδρυσή της. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι
Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ψιλοί

Ο όρος **ψιλοί** αναφέρεται στα διάφορα είδη ελαφρά οπλισμένων πολεμιστών που συμπεριλάμβαναν στα στρατεύματά τους οι αρχαίες ελληνικές πόλεις μετά τους Μηδικούς Πολέμους, αντικαθιστώντας τους ελαφρά οπλισμένους δούλους. Κοινό χαρακτηριστικό αυτών των στρατιωτών ήταν η παντελής απουσία αμυντικών όπλων.

Από την εκστρατεία των Μυρίων και έπειτα αποτέλεσαν αναπόσπαστο κομμάτι των ελληνικών στρατών. Σε γενικές γραμμές επιστρατεύονταν από τα βαρβαρικά έθνη που κατείχαν φήμη καλών χρηστών συγκεκριμένων όπλων. 

Οι τοξότες κατάγονταν κατά κύριο λόγο από την Κρήτη, οι σφενδονήτες από τη Ρόδο και τη Θεσσαλία, ενώ οι ακοντιστές από τους πληθυσμούς της δυτικής Ελλάδας, ιδίως τους Αιτωλούς και τους Ακαρνάνες. 

Οι Σπαρτιάτες υιοθέτησαν τη χρήση τους τελευταίοι. Ο Αλέξανδρος ο Μέγας είχε ένα σώμα 2.000 τέτοιων στρατιωτών, με τους οποίους και εγκαινίασε την εκστρατεία του κατά των Περσών. Οι μισοί εξ αυτών έφεραν δόρυ και κατάγονταν από τα όρη της Βόρειας Μακεδονίας. Οι άλλοι μισοί ήταν τοξότες από την κατώτερη κοινωνική τάξη του μακεδονικού πληθυσμού.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Gymnetae, Seyffert Oskar, «Dictionary of Classical Antiquities», επιμέλεια Henry Nettleship και J. E. Sandys, Γερμανία 1894.

Κατηγορία:Αθηναϊκός στρατός
Κατηγορία:Σπαρτιατικός στρατός
Κατηγορία:Μακεδονικός στρατός
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της αρχαίας Ελλάδας
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία
Άβιοι

Οι **Άβιοι** ήταν αρχαίος λαός που κατοικούσε στη Σκυθία.

Ο Όμηρος

και ο Στράβων

αναφέρουν ότι ήταν νομάδες τρέφονταν με γάλα αλόγων και ήταν οι δικαιότεροι των ανθρώπων . Ζούσαν χωρίς γυναίκες και οικογένεια επειδή ήταν αφοσιωμένοι στους θεούς. Κατοικούσαν στα βόρεια παράλια του Εύξεινου πόντου στον Αβιανό ποταμό,  γείτονες τους ήταν οι Γαλακτοφάγοι και οι Ιππομαλγοί. Τους συνάντησε και ο Μέγας Αλέξανδρος όπου και του έστειλαν πρέσβεις

.  

## Αναφορές


## Πηγές
*Thesaurus Linguae Graecae http://www.tlg.uci.edu/
*[...] εἶναι γάρ τινας τῶν νομάδων Σκυθῶν γάλακτι τρεφομένους ἵππων τῇ τε δικαιοσύνῃ πάντων διαφέρειν: μεμνῆσθαι δ' αὐτῶν τοὺς ποιητάς, Ὅμηρον μὲν γλακτοφάγων Ἀβίων τε, δικαιοτάτων ἀνθρώπων 11 φήσαντα τὴν γῆν καθορᾶν τὸν Δία, Ἡσίοδον δ' ἐν τῇ καλουμένῃ γῆς περιόδῳ τὸν Φινέα ὑπὸ τῶν Ἁρπυιῶν ἄγεσθαι γλακτοφάγων εἰς γαῖαν ἀπήναις οἰκί' ἐχόντων. 12 εἶτ' αἰτιολογεῖ διότι ταῖς διαίταις εὐτελεῖς ὄντες καὶ οὐ χρηματισταὶ πρός τε ἀλλήλους εὐνομοῦνται, κοινὰ πάντα ἔχοντες τά τε ἄλλα καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τέκνα καὶ τὴν ὅλην συγγένειαν[...] Στράβωνος Γεωγραφία
*[...] Ἄβιοι, ἔθνος Σκυθικόν __. Ἀλέξανδρος ἐν τῷ Περὶ Εὐξείνου Πόντου, ὡς Διόφαντος, εἶπεν οὕτω λέ-γεσθαι αὐτοὺς διὰ τὸ τὸν Ἀβιανὸν ποταμὸν κατοικεῖν. [...] Διόφαντος, Ποντικαί Ιστορίαι

Κατηγορία:Λαοί της Σκυθίας
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Αδελφοί Μόσχου

Οι **αδελφοί Μόσχου** ήταν Έλληνες τοιχογράφοι του 17ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πρόκειται για τους **Γεώργιο** και **Δημήτριο** Μόσχο. Ήταν εκπρόσωποι του Πελοποννησιακού Εργαστηρίου. Εργάστηκαν ως τοιχογράφοι στη Ζάκυνθο και αλλού, από το 1606 ως το 1638. 

## Καλλιτεχνικό έργο
Ακολούθησε τους παλαιότερους τύπους των βυζαντινών αγιογράφων. Έργο τους είναι οι γνωστές τοιχογραφίες του ναού του Αγίου Ιωάννη των Λογοθετών στη Ζάκυνθο. Τοιχογράφησαν επίσης διάφορες συνθετικές απεικονίσεις από τον βίο και τα θαύματα του Χριστού στις Μονές του Αγίου Ανδρέα στο Μεσοβούνι και Σκοπιωτίσης, την Ι.Μ. Αγίων Αποστόλων στα σύνορα των χωριών Σελιάνα & Περιθώρι Αχαΐας του τέως Δήμου Αιγείρας και νυν Αιγιαλείας, στον ναό του Ακάθιστου στην πόλη της Ζακύνθου, την Πλατυτέρα των ουρανών και αλλού.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι