open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ντομίνιον της Νέας Γης

Η **Νέα Γη** ήταν Βρετανική κυριαρχία (ντομίνιον) από το 1907 έως το 1934. Το ντομίνιον βρισκόταν στη βορειοανατολική Βόρεια Αμερική κατά μήκος της ακτής του Ατλαντικού και αποτελούνταν από τη νήσο της Νέας Γης και το Λαμπραντόρ στην ηπειρωτική χώρα. Πριν αποκτήσει το καθεστώς κυριαρχίας, η Νέα Γη ήταν βρετανική αποικία, η οποία ήταν αυτοδιοικούμενη από το 1855.

Η Νέα Γη ήταν μια από τις αρχικές "κυριαρχίες" εντός της σημασίας της διακήρυξης του Μπάλφουρ του 1926 και του καταστατικού του Ουεστμίνστερ του 1931, απολαμβάνοντας το ίδιο συνταγματικό καθεστώς με τις υπόλοιπες κυριαρχίες. Το 1934 η Νέα Γη έγινε η μόνη κυριαρχία που κατέλυσε το αυτοδιοικούμενο καθεστώς της, τερματίζοντας μια 79χρονη περίοδο αυτοδιοικούμενης διακυβέρνησης στη κυριαρχία.

Η παράδοση του αυτοδιοικούμενου καθεστώτος της κυριαρχίας έγινε λόγω μιας κρίσης στα οικονομικά της κυριαρχίας, η οποία ξεκίνησε το 1932. Η Νέα Γη είχε αρκετά μεγάλο χρέος, το οποίο συγκέντρωσε κατά την κατασκευή ενός σιδηροδρόμου που διέσχιζε το νησί (ο οποίος ολοκληρώθηκε στην δεκαετία του 1890) και από την ανάπτυξη του δικού του τάγματος που πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Νοέμβριο του 1932 η κυβέρνηση προειδοποίησε τη Νέα Γη ότι θα κηρύξει στάση πληρωμών του δημόσιου χρέους. Η βρετανική κυβέρνηση ίδρυσε άμεσα την Βασιλική Επιτροπή για τη Νέα Γη ώστε να ερευνήσει το θέμα και να συντάξει μια σχετική αναφορά. Η αναφορά της επιτροπής δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 1933 και συνιστούσε ότι η Νέα Γη πρέπει να καταλύσει προσωρινά το σύστημα αυτοδιακυβέρνησης της και να επιτρέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο να διοικεί την κυριαρχία μέσω μιας διορισμένης επιτροπής.

Το κοινοβούλιο της Νέας Γης δέχτηκε την σύσταση και παρουσίασε μια επιστολή προς τον βασιλιά η οποία ζητούσε την αναστολή ισχύος του συντάγματος και τον διορισμό επιτρόπων για να διοικούν τη περιοχή μέχρι η χώρα να μπορέσει να ορθοποδήσει. Για να μπορέσει να ικανοποιήσει το αίτημα, το βρετανικό κοινοβούλιο πέρασε την Πράξη της Νέας Γης 1933 και στις 16 Φεβρουαρίου 1934 η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου διόρισε έξι επιτρόπους, εκ των οποίων τρεις ήταν από τη Νέα Γη και τρεις ήταν από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο πρόεδρος της επιτροπής ήταν ο κυβερνήτης. Η κυριαρχία δεν έγινε ποτέ ξανά αυτοδιοικούμενη. Το σύστημα της εξαμελούς Κυβερνητικής Επιτροπής συνέχισε να διοικεί την Νέα Γη μέχρι την ένταξή της στον Καναδά το 1949 ως η δέκατη επαρχία της χώρας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πρώην κράτη της Βόρειας Αμερικής
Κατηγορία:Ιστορία του Καναδά
Κατηγορία:Νέα Γη και Λαμπραντόρ
Φατμά Σουλτάνα (κόρη του Μουράτ Ε΄)

Η **Φατμά Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:فاطمه سلطان) (Τούρκικα: *Fatma Sultan*, 19 Ιουνίου 1879 - 20 Νοεμβρίου 1932) ήταν του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1879 στο Παλάτι Τσιραγάν, και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ και της πέμπτης συζύγου του Ρεσάν Χανιμεφέντι.

Σύμφωνα με την Φιλιζτέν Καλφά, ήταν ήρεμη, αξιοπρεπής, σοβαρή, απλή και ευγενική. Περνούσε ένα σημαντικό μέρος του χρόνου της παίζοντας πιάνο και διαβάζοντας βιβλία στα γαλλικά.

Το 1907, ο Αμπντούλ Χαμίτ διοργάνωσε το γάμο της Φάτμα με τον Καρετζεχενεμζάντε Ρεφίκ Ιρίς Μπέης. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιουλίου 1907 στο Παλάτι Γιλντίζ. Στο ζευγάρι δόθηκε ένα από τα παλάτια του Ορτάκιοϊ για κατοικία. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τα δίδυμα Αϊσέ Χατιτζέ Χανίμσουλταν και Σουλτανζάντε Μεχμέτ Αλί Μπέη, τον Σουλτανζάντε Μεχμέτ Μουράτ Μπέη και τον Σουλτανζάντε Τζελαλεντίν Μπέη.

Κατά την εξορία της το Μάρτιο του 1924, η Φατμά και η οικογένειά της εγκαταστάθηκαν στη Σόφια της Βουλγαρίας.

Πέθανε στις 20 Νοεμβρίου 1932 στη Σόφια της Βουλγαρίας και είναι θαμμένη εκεί.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
* 
* 
*

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Ναλοξόνη

thumb|250px|Η χημική δομή της ναλοξόνης
Η **ναλοξόνη**, με την εμπορική ονομασία *Narcan* μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο το οποίο εμποδίζει την επίδραση των οπιοειδών. Χρησιμοποιείται συνήθως για να αντιμετωπιστεί η αναπνευστική ανεπάρκεια που προκαλείται από την υπερδοσολογία οπιοειδών. Επίσης, μπορεί να συνδυαστεί σε ένα χάπι με οπιοειδές ώστε να μειωθούν οι παρενέργειες της υπερδοσολογίας. Όταν χορηγείται ενδοφλέβια, η δράση της αρχίζει εντός δύο λεπτών, ενώ σε ενδομυϊκή χορήγηση εντός πέντε λεπτών. Μια άλλη οδός χορήγησης είναι η χορήγηση με σπρέι στη μύτη.  Η δράση της ναλοξόνης διαρκεί περίπου μισή με μία ώρα. Απαιτούνται πολλαπλές δόσεις, καθώς η διάρκεια δράσης των περισσότερων οπιοειδών είναι μεγαλύτερη από αυτή της ναλοξόνης.

Η χορήγηση σε άτομα με εθισμό σε οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα στέρησης, όπως ανησυχία, ναυτία, εμετούς, ταχυκαρδία και εφίδρωση. Για την αποφυγή του στερητικού συνδρόμου, μπορούν να δοθούν μικρές δόσεις κάθε λίγα λεπτά μέχρι να επιτευχθεί η επιθυμιτή δράση. Σε ασθενείς με προηγούμενη καρδιακή πάθηση ή παίρνουν φάρμακα τα οποία επηρεάζουν αρνητικά την καρδιά έχουν αναφερθεί περαιτέρω καρδιακά προβλήματα. Φαίνεται να είναι ασφαλές στην κύηση, ύστερα από τη χορήγησή του σε περιορισμένο αριθμό γυναικών. Η ναλοξόνη είναι μη εκλεκτικός ανταγωνιστής των υποδοχέων των οπιοειδών και δρα αναστρέφοντας την καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος και του αναπνευστικού συστήματος που προκαλούν τα οπιοειδή.

Η ναλοξόνη πατενταρίστηκε το 1961 και εγκρίθηκε η χορήγησή της για την υπερδοσολογία οπιοειδών στις ΗΠΑ το 1971. Ανήκει στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του ΠΟΥ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντίδοτα
κατηγορία:Κετόνες
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Κυριάκος Χατζηττοφής

Ο **Κυριάκος Χατζηττοφής** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Αγίου Αθανασίου την περίοδο 1996-2016.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κυριάκος Χατζηττοφής γεννήθηκε στη Λύση το 1960. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και την κατάληψη της Λύσης από τον τουρκικό στρατό, εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό.

Σπούδασε με υποτροφία της Επιτροπής Υποτροφιών του Υπουργείου Οικονομικών στη Βουλγαρία, αποκτώντας πτυχίο στη χημική μηχανική. Ακολούθως, εργάστηκε σε ιδιωτικές εταιρείες περισυλλογής και ανακύκλωσης χαρτιού και παραγωγής φυτοφαρμάκων. Την περίοδο 1989-1997 εργοδοτήθηκε στην οινοβιομηχανία ΛΟΕΛ στη θέση του υπεύθυνου παραγωγής και ποιοτικού ελέγχου. Το 1990 μετεκπαιδεύτηκε στην τεχνολογία οινοποίησης κόκκινων κρασιών και αξιοποίησης δευτερευόντων προϊόντων της οινοβιομηχανίας.

Είναι νυμφευμένος με την Ελένη Λάμπρου και έχει δύο υιούς.

## Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο των σπουδών του διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Φοιτητικής Οργάνωσης Κυπρίων Βουλγαρίας. Στη συνέχεια διετέλεσε μέλος του επαρχιακού συμβουλίου της ΕΔΟΝ Λεμεσού και μέλος της Επιτροπής Πόλης και του Γραφείου Τοπικής Αυτοδιοίκησης του ΑΚΕΛ Λεμεσού. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής ΑΚΕΛ Λεμεσού και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Κεντρικού Γραφείου Τοπικής Αυτοδιοίκησης του ΑΚΕΛ.

Στις Δημοτικές εκλογές του 1991 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αγίου Αθανασίου με το ΑΚΕΛ. Στις Δημοτικές εκλογές του 1996 εξελέγη Δήμαρχος Αγίου Αθανασίου. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 2001, στις Δημοτικές εκλογές του 2006 και στις Δημοτικές εκλογές του 2011. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις Δημοτικές εκλογές του 2016. Επιπρόσθετα, τις περιόδους 1997-2004 και 2012-2016  διετέλεσε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ένωσης Δήμων Κύπρου.

Ακόμη, διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντας, του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού και του Πολεοδομικού Συμβουλίου. Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου Εκμετάλλευσης Χώρων Διάθεσης ή Αξιοποίησης Οικιακών Αποβλήτων Επαρχίας Λεμεσού.

Επιπλέον, την περίοδο 2004-2016 κατείχε τη θέση του μέλους της Κυπριακής Αντιπροσωπείας στην Επιτροπή Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακόμη, συμμετείχε στις Επιτροπές ENVE (Αειφόρου Ανάπτυξης-Περιβάλλοντος) και EDUC (Παιδείας και Πολιτισμού).

## Παραπομπές

## Πηγές
*

|-

Κατηγορία:Δήμαρχοι Αγίου Αθανασίου Λεμεσού
Κατηγορία:Κύπριοι χημικοί μηχανικοί
Ναλανιντίλ Χανιμεφέντι

Η **Ναλανιντίλ Χανιμεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:نالان دل خانم) (Τούρκικα: *Nalandil Hanımefendi*, 1829 - 1865) ήταν η δέκατη τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1829 στην Ανάπα, και ήταν κόρη του Νατίκχου Τσιπακουέ Μπέη. Είχε μια αδελφή την Τερμπιγιέ Χανιμεφέντι.

Μεταφέρθηκε σε νεαρή ηλικία στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο πατέρας της την εμπιστεύτηκε στο αυτοκρατορικό χαρέμι. Σύμφωνα με το έθιμο της οθωμανικής αυλής το όνομά της, άλλαξε σε Ναλανιντίλ.

Το 1851 παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Μετζίτ Α΄. Της δόθηκε ο τίτλος "Τέταρτη Τυχερή", στις 7 Δεκεμβρίου 1851, αφού γέννησε το πρώτο της παιδί, μια κόρη, τη Σενιχά Σουλτάν στο Παλιό Παλάτι Τσιραγάν. Προς το τέλος του 1852 ονομάστηκε "Τρίτη Τυχερή" και το 1853 σε "Δεύτερη Τυχερή". Στις 20 Μαρτίου 1853, γέννησε το δεύτερο παιδί της, έναν γιο, τον Ηγεμόνας Μεχμέτ Αμπντουσαμέντ. Το 1854, της δόθηκε ο τίτλος "Πρώτη Τυχερή". Στις 2 Μαρτίου 1855, γέννησε το τρίτο της παιδί, μια κόρη, την Σεχιμέ Σουλτάν στο Παλιό Παλάτι Μπεηλέρμπεη.

Μετά το θάνατο του Αμπντούλ Μετζίτ το 1861, η Ναλανιντίλ εγκαταστάθηκε στο Παλάτι Φεριγιέ. Πέθανε το 1865, και είναι θαμμένη στο Νέο Μαυσωλείο Κυριών, Γενί Τζαμί της Κωνσταντινούπολης.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
*
*
*

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Ζεϊνιφελέκ Χανιμεφέντι

Η **Ζεϊνιφελέκ Χανιμεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:زین فلک خانم) (Τούρκικα: *Zeynifelek Hanımefendi*, 1824 - 1842) ήταν η πέμπτη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε to 1824 στο Βόρειο Καύκασο, και ήταν κόρη του Ασλάν Κλιτς και της Σάσα Χανίμ Λου. Είχε δύο αδέλφια την Ιχβάν Χανίμ και τον Οσμάν Μπέη.

Η Ζεϊνιφελέκ ήταν ένα από τα κορίτσια που αγάπησε η Βαλιντέ Σουλτάν και επιλέγει ως υποψήφια νύφη. Για το λόγο αυτό, της έδωσε σωστή εκπαίδευση και την έκανε να μάθει ζωγραφική. Είχε μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη σε νεαρή ηλικία, όπου ο πατέρας της την εμπιστεύτηκε στο αυτοκρατορικό χαρέμι μαζί με την αδερφή της Ιχβάν, και της ξαδέρφες της, Εσμαχάν Ικλάλ Λου και την Αρφά Γκεριγιαλφέρ Κλιτς. Το όνομά της σύμφωνα με το έθιμο του οθωμανικής αυλής άλλαξε σε Ζεϊνιφελέκ.

Το 1839 παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Μετζίτ. Της δόθηκε ο τίτλος της "Δεύτερης Τυχερής". Στις 22 Φεβρουαρίου 1841, γέννησε το μοναδικό της παιδί, μια κόρη, Μπεχιγιέ Σουλτάν στο Παλιό Παλάτι Μπεσίκτας.

Πέθανε από φυματίωση το 1842, και είναι θαμμένη στο Μαυσωλείο Νακσιντίλ Σουλτάν, στο Φατίχ Τζαμί της Κωνσταντινούπολης.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
*
*
*
*

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Γενικές εκλογές του Νιούε 2020

**Γενικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στο Νιούε στις 30 Μαΐου 2020.  

## Εκλογικό σύστημα
Τα 20 μέλη της Συνέλευσης εκλέγονται με δύο μεθόδους. Τα 14 εκλέγονται από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και έξι εκλέγονται από μία εθνική εκλογική περιφέρεια.  Και οι δύο τύποι εδρών χρησιμοποιούν το πλειοψηφικό σύστημα .

## Εκστρατεία
Συνολικά 54 υποψήφιοι έλαβαν μέρος  στις εκλογές, εκ των οποίων οι 26 διεκδίκησαν τις έξι κοινές έδρες. Τρεις υποψήφιοι - η Μόνα Αϊνούου στην Τουάπα, ο Ενετάμα Λιπιτόα στο Ναμουκουλού και ο Ταλαϊτιτάμα Ταλαΐτι στη Βαϊέα - εκλέχθηκαν χωρίς αντίπαλο.  Ένας από τους υποψηφίους ήταν ο πρώην βουλευτής της Νέας Ζηλανδίας και δήμαρχος της Ουέλλινγκτον Μαρκ Μπλούμσκι .  

## Αποτελέσματα
Ο επί 12 συνεχή χρόνια πρωθυπουργός Τόκε Ταλάγκι έχασε την έδρα του, τερματίζοντας δέκατος στην εξαεδρική κοινή περιφέρεια.  Πέντε από τα εκλεγμένα μέλη ήταν νέα στη Συνέλευση. Έπειτα από ισοψηφία στη Μουταλάου, το αποτέλεσμα αποφασίστηκε με τη ρίψη νομίσματος.  

Μετά τις εκλογές, ο Ντάλτον Ταγκελάγκι εξελέγη πρωθυπουργός και ο Χίμα Ντάγκλας εξελέγη πρόεδρος της Συνέλευσης.  

### Αποτελέσματα στην κοινή εκλογική περιφέρεια

## Παραπομπές


2020
Νιουε
Η Μεγάλη Σύγκρουση

***Η Μεγάλη Σύγκρουση*** (γερμανικά: Krieg der Träume) είναι μια σειρά δραματικού ντοκιμαντέρ από τους Γιαν Πέτερ και Γκούναρ Ντέντιο. Η σειρά είναι η συνέχεια του 14 - Ημερολόγια του Μεγάλου Πολέμου (2014) και αφηγείται τις προσωπικές ιστορίες δεκατριών ανθρώπων από την Ευρώπη την εποχή του μεσοπολέμου. Η σειρά ήταν τμήμα του εγχειρήματος "Σύγκρουση των Μελλόντων" (Clash of Futures). Πέρα από τη σειρά, το εγχείρημα περιλάμβανε ένα θεατρικό και ένα ραδιοφωνικό έργο, ένα βιβλίο, διάφορες ειδικές εκδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη και μια εκστρατεία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στην 100ή επέτειο της λήξης του Α΄ ΠΠ, η σειρά οχτώ επεισοδίων έκανε πρεμιέρα στις 11 Σεπτεμβρίου 2018 στο Arte.

## Υπόθεση
Η σειρά αφηγείται την ιστορία της Ευρώπης από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι την γερμανική εισβολή στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939. Αυτή η πολύγλωσση σειρά δραματικών ντοκιμαντέρ συμπυκνώνει την ιστορία στην υποκείμενη εμπειρία των ατόμων. Επικεντρώνεται στην τύχη δεκατριών ατόμων από εννιά χώρες. Οι πρωταγωνιστές συμπεριλαμβάνουν τον κομμουνιστή Χανς Μπάιμλερ, την ηθοποιό του βουβού κινηματογράφου Πόλα Νέγκρι, τον μετέπειτα διοικητή του Άουσβιτς Ρούντολφ Ες και την γαλλίδα αναρχικό Μέι Πικερέ. Επίσης στην σειρά υπάρχει η συνέχεια της ιστορίας της Ρωσίδας στρατιώτισσας Μαρίνα Γιούρλοβα (η οποία κατατάχθηκε στον στρατό στα 14 έτη)  και του πολεμικού ανταποκριτή Τσαρλς Έντουαρντ Μόνταγκιου από το 14 - Ημερολόγια του Μεγάλου Πολέμου (2014).

## Παραγωγή
Η πηγή του σεναρίου ήταν τα ημερολόγια, τα γράμματα και τα απομνημονεύματα των πρωταγωνιστών. Η σειρά είναι συμπαραγωγή των LOOKSfilm (Γερμανία), IRIS Group (Λουξεμβούργο) και Les Films d'Ici (Γαλλία) με την Fortis Imaginatio (Γερμανία), σε σύνδεση με την Wajda Studio (Πολωνία). Τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ έλαβαν χώρα στο Λουξεμβούργο, τη Γαλλία, το Βέλγιο και τη Γερμανία.

## Βραβεία και προτάσεις

### 2019

* Προτάθηκε για το βραβείο Γκρίμε στην κατηγορία "Πληροφόρηση και πολιτισμός"
* Βραβεύτηκε στην κατηγορία "Καλύτερη μουσική για ένα ντοκιμαντέρ" του γαλλικού συνδέσμου συνθετών μουσικής για ταινίες, UMCF (Union des compositeurs de musiques de films)
* Βραβεύτηκε στη κατηγορία "Ψυχαγωγία (φαντασία)" του Βραβείου της Ευρώπης για την Ολοκλήρωση "Τσίβις" (Civis - Europas Medienpreis für Integration).
* Προτάθηκε για το Γαλλογερμανικό δημοσιογραφικό βραβείο 2019 (Deutsch-Französischen Journalistenpreis)
* Προτάθηκε για το βραβείο ΝΤΑΦΦ της Γερμανικής Ακαδημίας Τηλεόρασης (Deutsche Akademie für Fernsehen) στις κατηγορίες "Σενάριο" και "Οπτικά εφέ / Κίνηση"

## Επεισόδια

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γερμανικές τηλεοπτικές σειρές
Ντάλτον Ταγκελάγκι

Ο **Ντάλτον Ταγκελάγκι** (*Dalton Tagelagi*, γεννημένος στις 5 Ιουνίου 1968) είναι πολιτικός του Νιούε και πρωθυπουργός από τον Ιούνιο του 2020. Εκλέχτηκε πρωθυπουργός από τη Συνέλευση του Νιούε στις 11 Ιουνίου 2020, νικώντας τον Ο'Λαβ Τζέικομπσεν με 13 ψήφους έναντι 7.  

Ο Ταγκελάγκι είναι ο γιος του Σαμ Πάτα Εμάνι Ταγκελάγκι, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος της Συνέλευσης του Νιούε από το 1976 έως το 1993.  

## Αθλητισμός
Ήταν αθλητής των μπόουλς εκπροσωπώντας το Νιούε στους Αγώνες Κοινοπολιτείας του 2014 στη Γλασκώβη,  και πάλι στους Αγώνες Κοινοπολιτείας του 2018 στη Χρυσή Ακτή της Κουίνσλαντ.  

## Πολιτική καριέρα
Ο Ταγκελάγκι εξελέγη για πρώτη φορά στη Συνέλευση του Νιούε στις γενικές εκλογές του 2008. Μετά τις γενικές εκλογές του 2014  διορίστηκε υπουργός Υποδομών.   Εκλέχθηκε εκ νέου στις γενικές εκλογές του 2017    και στη συνέχεια υπηρέτησε ως υπουργός Περιβάλλοντος, Φυσικών Πόρων, Γεωργίας, Δασοκομίας και Αλιείας.   

Επανεξελέγη στις γενικές εκλογές του 2020 και στη συνέχεια εξελέγη πρωθυπουργός.

Τον Απρίλιο του 2023 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές και ο Ταγκελάγκι επανεξελέγη βουλευτής.  Λίγο αργότερα, επανεξελέγη σε μυστική ψηφοφορία ως πρωθυπουργός με 16 ψήφους έναντι 4 για τον Ο'Λαβ Γιάκομπσεν. 
Ο Ταγκελάγκι διόρισε το υπουργικό του συμβούλιο στις 12 Μαΐου, το πρώτο υπουργικό συμβούλιο με ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων στην ιστορία του Νιούε.

## Παραπομπές


Ταγκελαγκι
Ταγκελαγκι
Χαντίθα

Η **Χαντίθα** (αραβ. حديثة) είναι πόλη του Ιράκ, στο Κυβερνείο Αλ Ανμπάρ, περίπου 240 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Βαγδάτης και πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος. Είναι αγροτική πόλη, κτισμένη πάνω στον ποταμό Ευφράτη, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 34°08΄23΄΄ Βόρειο και μήκος 42°22΄41΄΄ Ανατολικό και σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 107 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός της είναι περίπου 46.500 κάτοικοι, οι περισσότεροι Άραβες και Σουνίτες μουσουλμάνοι. Η πόλη βρίσκεται κοντά στην τεχνητή λίμνη Καντισίγια (Μπουχαϊράτ αλ Καντισίγια), η οποία δημιουργήθηκε με την ανέγερση του (ομώνυμου της πόλεως) Φράγματος Χαντίθα, του μεγαλύτερου στο Ιράκ.

## Γεωργία και άρδευση
Οι όχθες του Ευφράτη στο Διαμέρισμα Χαντίθα καταλαμβάνονται από καλώς αρδευόμενα αγροκτήματα, με μεγάλη παραγωγή εδώδιμων αγροτικών προϊόντων. Επιπλέον υπάρχει σημαντική εκτροφή αιγοπροβάτων, ενώ τροφή αποκτάται και με ψάρεμα στον ποταμό ή στην τεχνητή λίμνη Καντισίγια.

Κατά την είσοδο στο «υπο-διαμέρισμα» της Πόλεως της Χαντίθα, το πιθανότερο είναι ο επισκέπτης να δει σήματα του δήμου με την απεικόνιση ενός νεροτροχού, μια αναφορά στην ιστορία της περιοχής: Οι ντόπιοι ισχυρίζονται ότι τα αρχαία ερείπια πάνω ή κοντά στον Ευφράτη αποτελούσαν τμήμα αντλητικού συστήματος με νεροτροχούς, που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή εποχή. Οι κάτοικοι τότε υποτίθεται ότι είχαν κατασκευάσει νεροτροχούς ώστε να εγκαταστήσουν ένα περιορισμένο υδραγωγικό σύστημα, παρόμοιο με εκείνο που εξυπηρετούσε την ίδια την αρχαία Ρώμη. Το εάν στρατιώτες ή πολίτες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατοίκησαν ποτέ στη Χαντίθα παραμένει ανοικτό ζήτημα.

Το κλίμα της Χαντίθα είναι κλίμα «θερμής ερήμου» (*BWh* στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με τις βροχές να πέφτουν τον χειμώνα. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη είναι 21,1 °C και η μέση ετήσια βροχόπτωση περίπου 127 χιλιοστόμετρα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Χαντιθα
Καταστροφή στο αεροδρόμιο της Τενερίφης

thumb|right|285px|Το κουφάρι του αεροσκάφους της KLM στον διάδρομο
Στις 27 Μαρτίου 1977, στις 17:07:49 τοπική ώρα, δύο επιβατικά αεροπλάνα τύπου Boeing 747, που εξυπηρετούσαν τις πτήσεις **KLM 4805** και **Pan Am 1736**, συγκρούσθηκαν σε διάδρομο του Βόρειου Αεροδρομίου της Τενερίφης (τότε «Los Rodeos») στα Κανάρια Νησιά. Η σύγκρουση αυτή προκάλεσε τον θάνατο 583 ανθρώπων και παραμένει μέχρι σήμερα το πιο πολύνεκρο αεροπορικό δυστύχημα στην ανθρώπινη ιστορία.

Μια βομβιστική τρομοκρατική επίθεση που είχε προηγηθεί στο Αεροδρόμιο Γκραν Κανάρια και προκάλεσε μόνο τραυματισμούς, είχε ως αποτέλεσμα την ανακατεύθυνση πολλών πτήσεων στο Los Rodeos, μεταξύ των οποίων και των δύο που προκάλεσαν το δυστύχημα. Σύντομα στο αεροδρόμιο δημιουργήθηκε συμφόρηση από τα παρκαρισμένα αεροσκάφη, που κατέλαβαν όλη την επιφάνεια του μοναδικού τροχοδρόμου και τα προς αναχώρηση αεροσκάφη υποχρεώθηκαν να στέκονται στον διάδρομο προσαπογειώσεων. Τούφες πυκνής ομίχλης σέρνονταν στο αεροδρόμιο, οπότε η ορατότητα ήταν πολύ περιορισμένη για τους κυβερνήτες και τον πύργο ελέγχου.

Η σύγκρουση συνέβη όταν το αεροσκάφος της KLM άρχισε να τρέχει με μέγιστη ισχύ για απογείωση, ενώ το αεροσκάφος της Pan Am, τυλιγμένο στην ομίχλη, βρισκόταν στον διάδρομο ετοιμαζόμενο να στρίψει στον τροχόδρομο. Η σύγκρουση και η πυρκαγιά που προκλήθηκε σκότωσε όλους τους επιβαίνοντες στο πρώτο σκάφος και τους περισσότερους από τους επιβαίνοντες στο δεύτερο, όπου επεβίωσαν 61 άνθρωποι στο εμπρόσθιο τμήμα του αεροσκάφους.

[thumb|right|285px|Αναπαράσταση με [Γραφικά υπολογιστών|γραφικά υπολογιστή της στιγμής πριν από τη σύγκρουση. Μέρος της ομίχλης έχει αφαιρεθεί, ώστε να είναι ορατά τα αεροσκάφη.]]
Οι μετέπειτα έρευνες των ισπανικών αρχών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η βασική αιτία του δυστυχήματος ήταν η απόφαση του κυβερνήτη της KLM Γιάκομπ Φελντχόιζεν φαν Ζάντεν (*Jacob Veldhuyzen van Zanten*) να απογειωθεί, επειδή είχε νομίσει λανθασμένα ότι είχε δοθεί άδεια για απογείωση από τον Έλεγχο Εναέριας Κυκλοφορίας. Ολλανδοί ερευνητές έδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στην αμοιβαία παρεξήγηση στη ραδιοεπικοινωνία ανάμεσα στο πλήρωμα της KLM και τον έλεγχο κυκλοφορίας, αλλά τελικώς η KLM παραδέχθηκε πως το δικό της πλήρωμα έφερε την ευθύνη για το δυστύχημα και συμφώνησε να αποζημιώσει τους συγγενείς όλων των θυμάτων.

Η καταστροφή είχε μόνιμη επίδραση στην πολιτική αεροπορία, αναδεικνύοντας ειδικότερα τη ζωτική σημασία της χρήσεως προτυποποιημένης φρασεολογίας στις ραδιοεπικοινωνίες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Project Tenerife&nbsp;— ιστότοπος για την καταστροφή

Τενεριφη
Στήβεν Γκρόσμπυ

Ο **Στήβεν Γκρόσμπυ** (Steven Grosby) είναι καθηγητής θρησκείας στο Πανεπιστήμιο Clemson, Νότια Καρολίνα, ΗΠΑ. 

Έλαβε το διδακτορικό του από την Επιτροπή επί της Κοινωνικής Σκέψης (Committee on Social Thought) του Πανεπιστημίου του Σικάγο.  

Οι ερευνητικοί τομείς του περιλαμβάνουν την αρχαία Εγγύς Ανατολή, την εβραϊκή Βίβλο, τη σχέση μεταξύ θρησκείας και εθνικότητας και την Κοινωνική και Πολιτική Φιλοσοφία. 

Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά όπως το *Zeitschrift fur die alttestamentliche Wissenschaft*, το History of Religions, το Journal of the Economic and Social History of the Orient, το Archives Europeennes de Sociologie, και το Nations and Nationalism. 

"Ο Γκρόσμπυ πιστεύει ότι η ανθρώπινη τάση να σχηματίζει προσκολλήσεις στην εικόνα της πατρογονικής γης. . . προτείνει κάτι θεμελιώδες για την ανθρώπινη συμπεριφορά. "  

Στο βιβλίο του *Biblical Ideas of Nationality: Ancient and Modern*, (Βιβλικές Ιδέες για την Εθνότητα: Αρχαίες και Σύγχρονες) ο Γκρόσμπυ υποστηρίζει ότι οι ιδέες της σύγχρονης εθνικότητας υπήρχαν ήδη στην Αρχαία Εγγύς Ανατολή σε μέρη όπως η Αρμενία, η Εδώμ, η Αίγυπτος, και ειδικά το Βιβλικό Ισραήλ, το οποίο αργότερα έγινε το σημαντικότερο μοντέλο για την Ευρώπη σχηματισμός έθνους. 

Ο Γκρόσμπυ υποστηρίζει ότι «από τα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. περίπου… το Ισραήλ εμφανίζεται ως ένα πλήρες έθνος».  

## Επιλεγμένες δημοσιεύσεις

* *Biblical Ideas of Nationality: Ancient and Modern* (2002)
* Hans Freyer, *Theory of Objective Mind: An Introduction to the Philosophy of Culture.* *Series in Continental Thought No. 25* (translation) (1998)
* Editor of  two volumes of selected writings of Edward Shils, *The Virtue of Civility* (1997) and *The Calling of Education* (1997)
* *Nationality and Nationalism—a four volume Reader*, co-editor (2004)
* Nationalism: A Very Short Introduction, Oxford University Press (2005)
*Athena Leoussi, Steven Grosby, Nationalism and Ethnosymbolism. History, Culture and Ethnicity in the Formation of Nations, Edinburgh University Press, 2006

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 14 ανασκοπήσεις βιβλίων και άρθρα από τον Στήβεν Γκρόσμπυ

Κατηγορία:Λόγιοι και πανεπιστημιακοί
Βιετναμέζοι

Οι **Βιετναμέζοι** ή **Κιν** () είναι εθνότητα και έθνος που ζει στο Βιετνάμ της Νοτιοανατολικής Ασίας. Μιλούν την βιετναμέζικη γλώσσα, την αυστροασιατική γλώσσα με τους περισσότερους ομιλητές. Αποτελούν το 85.32% του πληθυσμού του Βιετνάμ στην απογραφή του 2019. Επίσημα είναι γνωστοί ως **Κιν** (người Kinh) για να διακρίνονται από τις μειονοτικές εθνότητες που ζουν στη χώρα. Το παλαιότερο καταγεγραμμένο όνομα των αρχαίων Βιετναμέζων είναι το Λακ (ή Λακ Βιέτ).

Παρόλο που οι Βιετναμέζοι είναι γεωγραφικά, γλωσσικά και γενετικά Νοτιοανατολικοί Ασιάτες, ανήκουν στην κινεζική πολιτιστική σφαίρα λόγω της ιστορικής κινεζικής κυριαρχίας στο Βιετνάμ. Οι Βιετναμέζοι παρουσιάζουν πολιτστικές ομοιότητες με τις γειτονικές νότιες υποομάδες των Κινέζων Χαν και άλλων εθνικών ομάδων της νότιας Κίνας. Η λέξη Βιέτ προέρχεται από το Μπακ Βιέτ ("Μπαϊγιουέ" στα κινέζικα) ενώ το Ναμ σημαίνει νότιος. Ο όρος "Μπαϊγιουέ" χρησιμοποιούταν στα αρχαία χρόνια για να περιγράψει διάφορους μη κινεζικούς λαούς που ζούσαν στα νότια. Όλο μαζί, το όνομα Βιετνάμ σημαίνει "στα νότια του Βιέτ", καθώς το Βιετνάμ βρίσκεται νότια του Μπακ Βιέτ. 

Οι Βιέτ είναι μια από τις 4 κύριες ομάδες Βιετόφωνων στο Βιετνάμ, μαζί με τους Μουόνγκ, Το και Τσουτ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες του Βιετνάμ
Ντιέγκο ελ Σιγάλα

Ο **Ντιέγκο Ραμόν Χιμένεθ Σαλαθάρ** (ισπανικά: *Diego Ramón Jiménez Salazar*, 27 Δεκεμβρίου 1968), γνωστός περισσότερο ως **Ντιέγκο ελ Σιγάλα** (***Diego el Cigala***) είναι Τσιγγάνος από την Ισπανία τραγουδιστής της φλαμένκο gypsy. 

## Βιογραφία
Γεννημένος, το 1968, σε μία οικογένεια καλλιτεχνών και διανοούμενων Ρομά, ο ελ Σιγάλα, άρχισε να τραγουδά από νεαρή ηλικία. Η ιδιαίτερη έφεση και ικανότητα του στον ρυθμό τράβηξε τα βλέμματα γνωστών μουσικών του είδους, όπως η Μαρία Μάγιο και η Μανουέλα Καράσκο, που τον παίρνανε μαζί τους σε τουρ, ως μέρος της κομπανίας τους.

Το ψευδώνυμο του, όπως ο ίδιος έχει πει, δεν προήλθε από τον Camarón de la Isla, αλλά από τους Los Losada, λόγω της δυναμικής του φωνής. Προς το τέλος της δεκαετίας του 1990, είχε συνεργαστεί με αρκετούς γνωστούς τραγουδιστές, ενώ ήταν έτοιμος να κυκλοφορήσει και τον πρώτο του προσωπικό δίσκο, ειδικότερα, μετά την επιτυχία του στο τραγούδι "Undebel", το οποίο τον βοήθησε να καθιερωθεί ως σόλο τραγουδιστής πλέον.

Ένα από τα γνωστότερα και πιο σημαντικά του άλμπουμ ήταν το *[[Lágrimas Negras (άλμπουμ)|Lágrimas Negras]]*, του 2003, στο οποίο συνεργάστηκε με τον γνωστό Κουβανό πιανίστα Μπέμπο Βαλδές. Η ένωση κουβανικών ρυθμών και φλαμένκο, οδήγησε τον δίσκο σε διεθνή επιτυχία. 

Έως και σήμερα έχει κυκλοφορήσει 8 στούντιο άλμπουμ, ενώ έχει κερδίσει 2 Grammy και 5 Latin Grammy υποψηφιότητες,  καθώς και 5 λάτιν υποψηφιότητες. Το 2015, χάνει τη γυναίκα του, Αμπάρο Φερνάντες, από καρκίνο, στην Πούντα Κάνα. Ο ελ Σιγάλα, επίσης, κατέχει και  δομινικανή υπηκοότητα.

## Δισκογραφία
*1998 – Undebel
*2000 – Entre vareta y Canasta
*2001 – Corren tiempos de alegría
*2002 – Teatro Real (Diego El Cigala Feat. Niño Josele)
*2003 – Blanco y Negro en vivo (Bebo & Cigala)
*2003 – Lágrimas negras
*2005 – Picasso en mis ojos
*2008 – Dos lágrimas
*2010 – Cigala & Tango
*2013 – Romance de la luna Tucumana
*2016 – Indestructible

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Official Website
*Diego el Cigala biography and discography
*Flamenco Forum 

Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Ισπανοί Ρομά
Αυτοκινητόδρομος Χάιλαντς

Ο **αυτοκινητόδρομος Χάιλαντς**, γνωστός και με την ονομασία **αυτοκινητόδρομος Οκούκ**, είναι ο κύριος αυτοκινητόδρομος της Παπούας Νέας Γουινέας. Συνδέει διάφορες μεγάλες πόλεις της χώρας και είναι ζωτικής σημασίας για τη μεταφορά ανθρώπων και αγαθών ανάμεσα στην πυκνοκατοικημένη περιοχή των Χάιλαντς και της ακτής.

Στο μεγαλύτερο μέγεθος του ο αυτοκινητόδρομος Χάιλαντς δεν είναι κάτι παραπάνω από ένας απλός ασφαλτοστρωμένος δρόμος με δύο λωρίδες, ο οποίος περιέχει πολλές λακκούβες και άλλα προβλήματα. Είναι επίσης διαβόητος, ιδιαίτερα στην περιφέρεια Χάιλαντς, καθώς εκεί έχουν λάβει χώρα διάφορες ληστείες από τοπικές συμμορίες, γνωστές ως ρασκόλ. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Παπούα Νέα Γουινέα
Νεπαλέζοι

Οι **Νεπαλέζοι** (νεπαλικά: नेपाली गण) είναι οι ινδοάριοι και σινοθιβετιανοί κάτοικοι του Νεπάλ σύμφωνα με τις διατάξεις του νεπαλικού νόμου υπηκοότητας. Η χώρα είναι πατρίδα πολλών εθνικοτήτων. Λόγω αυτού, οι Νεπαλέζοι δεν εξισώνουν την εθνικότητά τους με την εθνότητα και τη γλώσσα, αλλά την εξισώνουν με την υπηκοότητα και τη αφοσίωση. Οι περισσότεροι Νεπαλέζοι είναι υπήκοοι Νεπάλ, αν και στη χώρα ζουν επίσης μη υπήκοοι κάτοικοι, άτομα με διπλή υπηκοότητα και μετανάστες (οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν τη νεπαλική υπηκοότητα). Οι Νεπαλέζοι αποτελούνται τόσο από αυτόχθονες κατοίκους όσο και απογόνους μεταναστών από την Ινδία, το Θιβέτ και τμήματα της Βιρμανίας, του Γιουνάν και άλλων περιοχών (ακόμη και από την Κεντρική Ασία). Το Νεπάλ είναι μια πολυεθνική και πολυπολιτισμική χώρα. Η κοιλάδα της Κατμαντού, στην περιοχή των μέσων λόφων, αποτελεί ένα μικρό τμήμα της έκτασης της χώρας, αλλά είναι η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της χώρας. Εκεί ζει σχεδόν το 5% του πληθυσμού της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Νότια Ασία
Αργεντίνοι

Οι **Αργεντίνοι** (επίσης γνωστοί ως **Αργεντινοί**, , θηλυκή μορφή **) είναι τα άτομα που σχετίζονται με την Αργεντινή. Η σχέση αυτή μπορεί να είναι κατοικησιακή, νομική, ιστορική ή πολιτιστική. Για τους περισσότερους Αργεντίνους, αρκετές (ή όλες) από αυτές τις συνδέσεις υπάρχουν και είναι συλλογικά η πηγή του αυτοπροσδιορισμού τους ως Αργεντίνοι.

Η Αργεντινή είναι μια πολυεθνική και πολύγλωσση κοινωνία, η οποία είναι πατρίδα εκατομμυρίων ατόμων με διάφορες εθνικές, θρησκευτικές και εθνοτικές καταγωγές. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της Αργεντινής αποτελείται από τους μετανάστες από χώρες του Παλαιού Κόσμου και τους απογόνους τους. Λόγω αυτού, η πλειοψηφία των Αργεντίνων δεν εξισώνουν την εθνικότητα τους με την εθνότητά τους αλλά με την αφοσίωση και την υπηκοότητα στην Αργεντινή. Πέρα από τον ιθαγενή πληθυσμό, σχεδόν όλοι οι Αργεντίνοι και οι απόγονοί τους μετανάστευσαν στη χώρα κατά τη διάρκεια των πέντε τελευταίων αιώνων. Επίσης, η Αργεντινή είναι μια από τις χώρες που έχουν δεχθεί τους περισσότερους μετανάστες στη σύγχρονη ιστορία. Η Αργεντινή στεγάζει 6.6 εκατομμύρια μετανάστες σήμερα. Στεγάζει τον μεγαλύτερο πληθυσμό μεταναστών μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες (οι οποίες στεγάζουν 27 εκατομμύρια μετανάστες), ξεπερνώντας διάφορους προορισμούς μετανάστευσης όπως ο Καναδάς, η Βραζιλία και η Αυστραλία.

Σύμφωνα με την αργεντίνικη απογραφή του 2010, η Αργεντινή είχε πληθυσμό 40.091.359 κατοίκων, εκ των οποίων οι 1.805.957 (ή το 4.6% του πληθυσμού) είχαν γεννηθεί στο εξωτερικό. Η χώρα έχει εδώ και καιρό ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά πληθυσμιακής αύξησης στην Λατινική Αμερική, η οποία εκτιμήθηκε στο 0.917% ετησίως, με ποσοστό γεννητικότητας 16.32 γεννήσεων ανά 1.000 άτομα και θνησιμότητα που φτάνει τους 7.54 θανάτους ανά 1.000 άτομα.  Απολαμβάνει επίσης ένα σχετικά χαμηλό ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας. Το ποσοστό γεννητικότητας της χώρας (2.3 παιδιά ανά γυναίκα) είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό της Ισπανίας και της Ιταλίας, παρόλο που έχουν παρόμοια ποσοστά θρησκευτικότητας. Η μέση ηλικία του πληθυσμού είναι περίπου τα 30 έτη και το προσδόκιμο ζωής των κατοίκων κατά τη γέννηση φτάνει τα 76 έτη.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές
Βυζαντινή κρήνη της Ξηροκρήνης

H **Βυζαντινή κρήνη της Ξηροκρήνης** είναι ένα ιστορικό διατηρητεό μνημείο στην πόλη της Θεσσαλονίκης προστατευόμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού. 

Η κρήνη βρίσκεται στη συνοικία Ξηροκρήνη, στην περιοχή του Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού, στην αυλή κτηρίου επί της οδού Διδασκαλίσσης Βασιλικής Παπαθανασίου 42. Η κρήνη είναι κατασκευασμένη από κεραμικές πλίνθους και λίθους, και η πρόσοψη κοσμείται με βυζαντινό ημικυκλικό τόξο και κεραμοπλαστικά κοσμήματα. Η επιγραφή του ιδρυτή δεν διασώζεται και το ακριβές έτος ανέγερσής της είναι άγνωστο. Στην ίδια περιοχή βρέθηκαν και τα θεμέλια της Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής Ξηροκρήνης, ναού του 6ου αιώνα μ.Χ.

Η περιοχή αποτελούσε σημαντικό λατρευτικό κέντρο κατά την πρωτοχριστιανική και Βυζαντινή περίοδο και μέχρι σήμερα έχουν ανασκαφεί τρεις παλαιοχριστιανικοί ναοί οι οποίοι πιθανόν συνδέονται με το μαρτύριο και τη μνήμη του αγίου Νέστορα ή των τριών αδελφών μαρτύρων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας που επίσης μαρτύρησαν εκεί. Στη συμβολή των οδών Λαγκαδά και Αγίου Δημητρίου, βρέθηκε χριστιανικός ναός του πρώτου μισού του 5ου αιώνα μ.Χ. Ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως άλλους δυο παλαιοχριστιανικούς ναούς. Ο προαναφερθείς Ναός του 6ου αιώνα (Παλαιοχριστιανική Βασιλική Ξηροκρήνης) εντοπίστηκε στην οδό Μαργαροπούλου 20 – πίσω από τον Ν.Σιδηροδρομικό Σταθμό. Ένας ακόμη παλαιοχριστιανικός ναός ανακαλύφθηκε στις παρυφές του δυτικού αρχαίου νεκροταφείου λίγο έξω από την πλατεία Δημοκρατίας κτισμένος μάλιστα πάνω σε ένα συγκρότημα αποθηκών της ύστερης αρχαιότητας, καταδεικνύοντας και τον εμπορικό χαρακτήρα του τόπου. Ο ναός αυτός καταστράφηκε τον 7ο μ. Χ. αιώνα ενδεχομένως από σλαβικές επιδρομές..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη
Σουκριγιέ Σουλτάνα

Η **Σουκριγιέ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:سوکرای سلطان) (Τούρκικα: *Şükriye Sultan*, 24 Φεβρουαρίου 1906 - 1 Απριλίου 1972) ήταν κόρη του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1906 στο Παλάτι Τζαμλιτζά, και ήταν κόρη του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι και της έκτης συζύγου του Λεμάν Χανίμ.

Στις 14 Νοεμβρίου 1923, η Σουκριγιέ παντρεύτηκε τον ξάδελφό της Ηγεμόνα Μεχμέτ Σεραφεντίν, γιο του Ηγεμόνα Σουλεϊμάν Σελίμ, στο Παλάτι Νισάντασι. Κατά την εξορία της αυτοκρατορικής οικογένειας τον Μάρτιο του 1924, η Σουκριγιέ και ο σύζυγός της μετακόμισαν στη Βηρυτό, όπου χώρισαν το 1927.

Μετά το διαζύγιό της, μετακόμισε στο Κάιρο, όπου παντρεύτηκε τον Αχμάντ Αλ-Τζάμπερ Αλ-Σάμπα, δέκατο κυβερνήτη του Κουβέιτ, στις 4 Σεπτεμβρίου 1935. Αφού χώρισαν το 1949, παντρεύτηκε τον Μεχμέτ Σεφίκ Ζιγιά, έναν Αμερικανό πολίτη τουρκοκυπριακής καταγωγής.

Το 1952, η Σουκριγιέ, ο σύζυγός της και η αδερφή της επέστρεψαν στην Κωνσταντινούπολη μετά την ανάκληση του νόμου της εξορίας για τις πριγκίπισσες. Εγκαταστάθηκε στο Παλάτι Τζαμλιτζά.

Πέθανε την 1η Απριλίου 1972 και είναι στο μαυσωλείο του προπαππού της Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ στο Ντιβανγιολού της Κωνσταντινούπολης.

## Τιμητικές διακρίσεις
*Κολάρο του Χανεντάν-Αλί Οσμάν.
* Παράσημο του Τάγματος της Φιλανθρωπίας, 1ης Τάξης
* Παράσημο του Τάγματος της Αριστείας

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Γερούν

**Γερούν** (ολλανδικά: *Jeroen*) είναι ένα κοινό ολλανδικό αρσενικό όνομα που προέρχεται από το ελληνικό Ιερώνυμος και ισοδυναμεί με το αγγλικό όνομα *Jerome* και το γαλλικό *Jérôme*. Μερικές φορές χρησιμοποιείται και για γυναίκες. Στην Ολλανδία υπάρχουν περίπου 52.000 άτομα που ονομάζονται Γερούν, καθώς και περίπου 11.000 άτομα στο Βέλγιο. Ο Γερούν μπορεί να αναφέρεται στους:

* Γερούν Ντάισελμπλουμ, Ολλανδό πολιτικό και πρώην πρόεδρο του Eurogroup
* Γερούν Ράουερντινκ, Ολλανδό αθλητή της πετοσφαίρισης

Κατηγορία:Ολλανδικά ονόματα
Ανδορρανοί

**Ανδορρανοί** () αποκαλούνται  οι κάτοικοι ή όσοι έχουν τόπο γέννησης   την Ανδόρρα. Οι Ανδορρανοί μιλούν την βορειοδυτική διάλεκτο της καταλανικής γλώσσας. Οι Ανδορρανοί είναι οι απόγονοι των Καταλανών αγροτών που εγκαταστάθηκαν σε ορεινές κοιλάδες κατά τα αρχαία χρόνια. Ο συνολικός αριθμός των αυτόχθονων Ανδορρανών ανέρχεται στα 34.989 άτομα. 

Ο ανδορρανός πολιτισμός μοιάζει πολύ με τον καταλανικό. Ωστόσο οι Ανδορρανοί έχουν μια έντονα εκφρασμένη εθνική ταυτότητα, η οποία βασίζεται στις ιστορικές παραδόσεις αιώνων. Η επαφή του ανδορρανού με τον καταλανικό πολιτισμό έχει ενταθεί στις τελευταίες δεκαετίες λόγω της μαζικής μετανάστευσης . 

Στα τελευταία χρόνια η δημογραφική σύνθεση της χώρας έχει αλλοιωθεί σημαντικά λόγω της εισροής χιλιάδων μεταναστών από την Ισπανία και την Πορτογαλία κατά κύριο λόγο. Γι'αυτό η κυβέρνηση της Ανδόρρας έχει κάνει μερικές τροποποιήσεις στο νόμο περί απόκτησης της ανδορρανής ιθαγένειας, περιπλέκοντας το πλαίσιο για την απόκτησή της. 

Θρησκευτική επισκόπηση: Οι περισσότεροι Ανδορρανοί είναι ρωμαιοκαθολικοί. Η πολιούχος αγία της Ανδόρρας είναι η Παναγία της Μεριτσέλ. Το αρχικό άγαλμα της Παναγίας της Μεριτσέλ κάηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1972. Ο αρχιτέκτοντας Ρικάρντο Μποφίλ σχεδίασε ένα αντίγραφο της το 1976. Το όνομα Μεριτσέλ είναι κάπως δημοφιλές όνομα στην Ανδόρρα και την Καταλονία.

## Παραπομπές
Μιχρισάχ Σουλτάνα (κόρη του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι)

Η **Μιχρισάχ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:میریسا سلطان) (Τούρκικα: *Mihrişah Sultan*, 1 Ιουνίου 1916 - 25 Ιανουαρίου 1987) ήταν κόρη του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1916 στο Παλάτι Τζαμλιτζά, και ήταν κόρη του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι και της έκτης συζύγου του Λεμάν Χανίμ.

Κατά την εξορία της αυτοκρατορικής οικογένειας τον Μάρτιο του 1924, η Μιχρισάχ μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Ο Ηγεμόνας Ομέρ Φαρούκ ενδιαφερόταν για την ξαδέλφη του Μιχρισάχ. Ήταν επίσης γνωστό ότι τα πράγματα δεν πήγαν καλά μεταξύ του Φαρούκ και της συζύγου του Σαμπιχά Σουλτάν, κόρη του Σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄.

Το 1944, η Μιχρισάχ τάχθηκε υπέρ του Φαρούκ, όταν το συμβούλιο επέλεξε Ηγεμόνα Αχμέτ Νιχάντ ως επικεφαλής της οικογένειας. Ενώ η Σαμπιχά υποστήριξε την απόφαση του συμβουλίου και ενέκρινε την επιλογή του ηγέτη. Οι κόρες του ήταν επίσης με το μέρος της μητέρα τους. Ο Φαρούκ κατηγόρησε τη Σαμπιχά ότι γύρισε τις κόρες τους εναντίον του. Αλλά ήταν ήδη ερωτευμένος με την Μιχρισάχ και το θέμα του συμβουλίου ήταν απλώς μια δικαιολογία.

Ο Φαρούκ χώρισε τη Σαμπιχά στις 5 Μαρτίου 1948, μετά από είκοσι οκτώ χρόνια γάμου, και μόλις τέσσερις μήνες αργότερα παντρεύτηκε τη Μιχρισάχ σε μια θρησκευτική τελετή στις 31 Ιουλίου 1948. Ωστόσο, ο γάμος τους δεν κράτησε πολύ και λίγα χρόνια αργότερα, η Μιχρισάχ χώρισε τον Φαρούκ χρησιμοποιώντας το δικαίωμά του να χωρίσει τον σύζυγό της.

Αφού η Μιχρισάχ χώρισε τον Φαρούκ, παντρεύτηκε τον Σεβκέτ Αρσλάνογλου. Το 1952, η Μιχρισάχ επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη μετά την ανάκληση του νόμου της εξορίας για τις πριγκίπισσες.

Πέρασε τα τελευταία χρόνια με την ξαδέρφη της Γκεβχερί Σουλτάν, κόρη του θείου της Ηγεμόνα Μεχμέτ Σεϊφεντίν Εφέντι, σε ένα ευρύχωρο διαμέρισμα στην πλατεία Ταξίμ.

Πέθανε στις 25 Ιανουαρίου 1987, και είναι θαμμένη στο μαυσωλείο του προπαππού της Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ στο Ντιβανγιολού της Κωνσταντινούπολης

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
*

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Μπεχιγιέ Σουλτάνα

Η **Μπεχιγιέ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:بهیه سلطان‎) (Τούρκικα: *Behiye Sultan*, 20 Σεπτεμβρίου 1881 - 5 Μαρτίου 1948) ήταν κόρη του Ηγεμόνα Μεχμέτ Σελαχεντίν Εφέντι.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1881 στο Παλάτι Τσιραγάν, και ήταν κόρη του Ηγεμόνα Μεχμέτ Σελαχεντίν Εφέντι και της τέταρτης συζύγου του Ναζικνάζ Χανίμ.

Στις 17 Φεβρουαρίου 1910, παντρεύτηκε τον αρχηγό του Οθωμανικού Στρατού Χαφίζ Ισμαήλ Χακκί Πασά στο Παλάτι Ορτάκιοϊ. Δεν ξαναπαντρεύτηκε μετά το θάνατο του συζύγου της το 1915. Κατά την εξορία της αυτοκρατορικής οικογένειας το 1924, εγκαταστάθηκε στο Κάιρο. 

Πέθανε στις 5 Μαρτίου 1948 στο σπίτι της στο Αλ Μααντί του Καΐρου. Είναι θαμμένη στο Αλ Σαφί στο Κάιρο.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Χένρυ Άμπεϋ

Ο **Χένρυ Άμπεϋ** (*Henry Abbey*, 11 Ιουλίου 1842 – 7 Ιουνίου 1911) ήταν Αμερικανός ποιητής, με γνωστότερο ποίημά του το "What do we plant when we plant a tree?" (= «Τι φυτεύουμε όταν φυτεύουμε ένα δέντρο;»). Εργάσθηκε επίσης ως δημοσιογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άμπεϋ γεννήθηκε στο Ρόνταουτ (σήμερα μέρος του Κίνγκστον) της Νέας Υόρκης και ήταν γιος του Στήβεν Άμπεϋ, εμπόρου αγροκτηνοτροφικών προϊόντων, και της Κάρολιν Βάιλ. Ο Χένρυ πήγε στην Ακαδημία (γυμνάσιο) του Κίνγκστον και στο Ινστιτούτο του Ποταμού Χάντσον, αλλά η αβέβαιη οικονομική κατάσταση της οικογένειας δεν επέτρεψε να φοιτήσει σε πανεπιστήμιο.

Σε ηλικία περίπου είκοσι ετών, ο Άμπεϋ εξασφάλισε εργασία ως βοηθός συντάκτη στην τοπική εφημερίδα *Rondout Courier*, ενώ για λίγο καιρό είχε την ίδια θέση στο έντυπο *Spectator* του Όραντζ (Νιου Τζέρσεϊ). Ταυτοχρόνως συνεισέφερε στίχους σε πολλά περιοδικά. Το 1862 εξέδωσε με δικά του έξοδα μια ποιητική συλλογή του, το *May Dreams*, αφιερωμένο στον επίσης ποιητή και δημοσιογράφο Γουίλιαμ Κάλεν Μπράιαντ. Ο στίχος του ήταν σχετικώς απλός στην προσωδία, στη γλώσσα και στη θεματική, με μεγάλο μέρος των ποιημάτων να υμνεί τη φύση και τις ομορφιές της περιοχής του.

Η δεύτερη συλλογή του, με τίτλο *Ralph, and Other Poems* (1866), εκδόθηκε επίσης με έξοδά του. Αλλά τώρα πια το έργο του εμφανιζόταν τακτικά σε πανεθνικής κυκλοφορίας περιοδικά, όπως τα *Appleton's*, *The Overland Monthly* και *Chambers*, ενώ ο ίδιος είχε γίνει μέλος λογοτεχνικών κύκλων τοπικά και στην πόλη της Νέας Υόρκης, ιδίως της «Ομάδας Pfaff», που σύχναζε στο κελάρι του Pfaff's Café και περιελάμβανε τους Ουώλτ Ουίτμαν και Τόμας Ναστ.

Παρά όλη αυτή την εξέλιξη, ο Άμπεϋ δεν προσπάθησε ποτέ στα σοβαρά να βιοπορισθεί από το ποιητικό του έργο: Το 1864 έγινε ταμίας στην τοπική τράπεζα της γενέτειράς του, ενώ λίγο αργότερα κατέληξε να εργάζεται με τον πατέρα και τον αδελφό του στην οικογενειακή εμπορική επιχείρηση. Το 1865 ο ποιητής νυμφεύθηκε τη Μαίρυ Λουίζ Ντυμπουά (Mary Louise DuBois), αλλά δεν απέκτησαν απογόνους. Αν και επιτυχημένος επιχειρηματίας, παρέμεινε σταθερός και επιμελής δημιουργός ποιημάτων, όπως και μέλος του Authors Club και της Shakespeare Society της Νέας Υόρκης. Οι υπόλοιπες ποιητικές συλλογές του είναι οι ακόλουθες:

* *Stories in Verse* (1869)
* *Ballads of Good Deeds* (1872)
* *Poems* (1879)
* *The City of Success and other Poems* (1883)
* *Dream of Love* (1910)

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5
* Wilson, J.G. και Fiske, J. (επιμ.): το λήμμα «Abbey, Henry» στην *Appletons' Cyclopædia of American Biography*, εκδ. D. Appleton, Νέα Υόρκη 1900

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Λαοτινοί

Οι **Λάο** ή **Λαοτινοί** είναι μια εθνότητα Τάι που κατοικεί στην Νοτιοανατολική Ασία και ομιλούν τη λαοτινή γλώσσα, μια γλώσσα Τάι-Καντάι. Αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού του Λάος, αφού συνιστούν το 53.2% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Η πλειοψηφία των Λαοτινών είναι Βουδιστές Θεραβάντα. Σχετίζονται στενά με άλλες εθνότητες Τάι, ειδικά με τους Ισάν, οι οποίοι ομιλούν τα λαοτινά αλλά ζουν στη Ταϊλάνδη.

Στην δυτική ιστοριογραφία, οι όροι Λάο και Λαοτινός έχουν χαλαρή σημασία. Κατά τη διάρκεια διαφόρων ιστορικών περιόδων οι όροι εφαρμόζονταν άτακτα για όλους τους κατοίκους του Λάος ανεξαρτήτως εθνότητας. Από το τέλος της γαλλοκρατίας του Λάος το 1953, ο όρος Λάο αναφέρεται μόνο στην ομώνυμη εθνότητα ενώ ο όρος Λαοτινός αναφέρεται σε κάθε πολίτη της χώρας ανεξαρτήτως εθνότητας. Κάποιες χώρες συγχωνεύουν τους δύο παραπάνω όρους.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λάος
Ισλανδοί

Οι **Ισλανδοί** (ισλανδικά: Íslendingar) είναι μια βόρεια γερμανική εθνότητα και λαός που ζει στην νησιωτική χώρα της Ισλανδίας και μιλούν τα Ισλανδικά.

Οι Ισλανδοί ίδρυσαν την Ισλανδία στα μέσα του 930 μ.Χ. όταν συγκλήθηκε το Αλθίνγκι για πρώτη φορά. Η Ισλανδία κατακτήθηκε από τα βασίλεια της Νορβηγίας, της Σουηδίας και της Δανίας αλλά ανέκτησε την πλήρη κυριαρχία και ανεξαρτησία της από την δανική μοναρχία την 1 Δεκεμβρίου 1918, όταν η Ισλανδία έγινε ανεξάρτητο βασίλειο. Στις 17 Ιουνίου 1944 η μοναρχία καταργήθηκε και ιδρύθηκε η ισλανδική δημοκρατία. Μιλούν τα Ισλανδικά, μια βόρεια γερμανική γλώσσα. Οι περισσότεροι Ισλανδοί είναι λουθηρανοί. Οι ιστορικές καταγραφές, καθώς και οι έρευνες δεοξυριβονουκλεϊκού οξέως (DNA) αποδεικνύουν ότι το 60 με 80% των ανδρών αποίκων ήταν νορβηγικής καταγωγής (κυρίως από την δυτική Νορβηγία) ενώ ένα παρόμοιο ποσοστό γυναικών είχαν γαελική καταγωγή και κατάγονταν από την Ιρλανδία και τη Σκωτία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Γερμανικοί λαοί
Ουρουγουανοί

Οι **Ουρουγουανοί** () είναι τα άτομα που ταυτίζονται με την Ουρουγουάη μέσω της υπηκοότητας ή της καταγωγής. Η Ουρουγουάη είναι η πατρίδα ατόμων με διάφορες εθνικές καταγωγές. Λόγω αυτού, πολλοί Ουρογουανοί δεν εξισώνουν την εθνικότητα τους με την εθνότητά τους αλλά με την αφοσίωση στην Κολομβία. Στην καθομιλουμένη, κυρίως μεταξύ άλλων ισπανόφωνων χωρών της λατινικής Αμερικής, οι Ουρουγουανοί είναι γνωστοί και ως "*οι ανατολικοί*" ().

Η Ουρουγουάη, όπως και οι περισσότερες χώρες της Αμερικής, είναι ένα ποτ πουρί διαφορετικών λαών, με την διαφορά ότι έχει διατηρήσει παραδοσιακά ένα μοντέλο που προωθεί την πολιτιστική αφομοίωση, δηλαδή ότι οι διαφορετικοί λαοί έχουν απορροφηθεί από τον κύριο.

Η Ουρουγουάη είναι ένα από τα πιο ομοιογενή κράτη της Νότιας Αμερικής. Με μεγάλη διαφορά οι δύο κύριες χώρες καταγωγής των κατοίκων της χώρας είναι η Ισπανία και η Ιταλία (δείτε επίσης: Ισπανοουρουγουανοί και Ιταλοουρουγουανοί).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημογραφία της Ουρουγουάης
Κοσταρικανοί

Οι **Κοσταρικανοί** (ισπανικά: ***Costarricenses***), επίσης γνωστοί ως **Τίκος**, είναι οι κάτοικοι ενός πολυεθνικού ισπανόφωνου κράτους στην Κεντρική Αμερική, γνωστή ως Κόστα Ρίκα. Οι Κοσταρικανοί είναι κατά κύριο λόγο καστίζο (κάπου ανάμεσα στους λευκούς και στους μεστίζο), λευκοί και μεστίζο. Ωστόσο η χώρα τους θεωρείται πολυεθνική κοινωνία, κάτι που σημαίνει ότι είναι η πατρίδα ανθρώπων με ποίκιλες εθνικές καταγωγές. Ως αποτέλεσμα, οι Κοσταρικανοί δεν θεωρούν την εθνικότητά τους ως εθνότητα. Αντιθέτως, βλέπουν την εθνικότητά τους ως μια εθνότητα με πολλές εθνότητες. Η Κόστα Ρίκα έχει τέσσερις μικρές μειονοτικές ομάδες: τους Μουλάτος, τους μαύρους, τους Ασιάτες και τους Αμερινδιάνους. Στην Κόστα Ρίκα ζουν πολλοί Ασιάτες. Οι περισσότεροι Κινέζοι και Ινδοί της χώρας είναι απόγονοι των μεταναστών που έφθασαν στην χώρα τον 19ο αιώνα ως μετανάστες εργάτες.

Το 2018, ο πληθυσμός της χώρας ξεπέρασε τα 5.000.000 άτομα. Το ετήσιο ποσοστό ανόδου του πληθυσμού την εξαετία 2005 με 2010 εκτιμήθηκε στο 1.5%. Η αναλογία ζωντανών γεννήσεων ανά 1.000 άτομα εκτιμήθηκε στις 17.8 μονάδες. Η αναλογία θανάτων ανά 1.000 άτομα εκτιμήθηκε στις 4.1 μονάδες. Το 2016 ο πληθυσμός της χώρας προσέγγιζε τα 4.9 εκατομμύρια άτομα.

Η Κόστα Ρίκα ήταν το σημείο σύγκλισης του Μεσοαμερικανικού και του Νοτιοαμερικανικού προκολομβιανού πολιτισμού. Το βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, η χερσόνησος Νικόγια, ήταν το νοτιότερο σημείο της ναουατλικής πολιτιστικής επιρροής όταν κατέφθασαν οι Ισπανοί κονκισταδόρες τον 16ο αιώνα. Το κεντρικό και το νότιο τμήμα της χώρας είχε επιρροές από τους Τσίμπτσα. Η ατλαντική ακτή της χώρας κατοικήθηκε από τζαμαϊκανούς μετανάστες εργάτες κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα. Η χώρα έχει λάβει μετανάστες από την Ευρώπη, την Αφρική, την Ασία, την Αμερική, τη Μέση Ανατολή κτλ. Η μετανάστευση από τη Νικαράγουα και τις υπόλοιπες χώρες της Κεντρικής Αμερικής είναι εμφανής σε όλη τη χώρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*