Ριχάρδος της Ρουπεκανίνα

μικρογραφία|Το επίκεντρο των εδαφών τού Ριχάρδου ήταν το «κάστρο τού Σαντ' Άντζελo, που ονομάζεται Rupe-canina, Γκρεμός-σκύλου» (''oppidum Sancti Angeli cognomento Rabicanum'') .

Ο **Ριχάρδος** (άκμασε το 1131–1148) ήταν ο Ιταλο-Νορμανδός κόμης τής Ρουπεκανίνα (σήμερα Ραβισκανίνα). 

Ο Ριχάρδος ήταν γιος τού Ροβέρτου κόμη τού Καγιάτσο & Αλίφε και τής Γκαϊτελγρίμα, νεότερος αδελφός τού Ρανούλφου Β΄ κόμη τού Καγιάτσο & Αλίφε και κουνιάδου τού Γουλιέλμου Β΄ δούκα τής Απουλίας. Ήταν επίσης 2ος εξάδελφος τού Ροβέρτου Α΄ πρίγκιπα τής Κάπουα, καθώς και οι δύο ανήκαν στον Οίκο των Ντρένγκοτ.  Είχε δύο γιους: τον Ανδρέα, ο οποίος τον διαδέχθηκε στη Ρουπεκανίνα, και τον Ρογήρο, ο οποίος αργότερα διαδέχθηκε στην κομητεία του Αλίφε. 

Κατά την εποχή του Ριχάρδου, φεουδαρχικές έννοιες όπως αυτές των φέουδων και των ενισχύσεων μόλις είχαν εισαχθεί στην Κάπουα. Το 1131 ο Ριχάρδος ισχυρίστηκε ότι κατείχε την πόλη Αβελίνο και το κάστρο τού Μερκολιάνο ως εδάφη, και ότι δεν όφειλε φεουδαρχικούς δασμούς γι' αυτά.  Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο τού Τελέζε στiw *«Πράξεις που έγιναν από τον βασιλιά Ρογήρο τής Σικελίας»* (I.xiii), όταν ο Ρογήρος το άκουσε αυτό, έστειλε έναν απεσταλμένο για να απαιτήσει την υποταγή τού Ριχάρδου. Ο Ριχάρδος τύφλωσε τον άνδρα, και τού έκοψε τη μύτη.  Ο Ρογήρος κατέλαβε το Αβελίνο με τη βία.  Τον Απρίλιο του 1134 ήταν μάρτυρας, όταν ο αδελφός του Ρανούλφος Β΄ ορκίστηκε ενώπιον τού Στάντιο επισκόπου τού Καγιάτσο, υποσχόμενος να παραχωρήσει στην επισκοπή μεγάλο αριθμό κτημάτων.  

Ο Ριχάρδος και ο αδελφός του υποστήριξαν τον Ροβέρτο Β΄ πρίγκιπα τής Κάπουα στον πόλεμό του με τον βασιλιά Ρογήρο Β΄ της Σικελίας. Όταν ο Ρογήρος Β΄ επιτέθηκε στην Αβέρσα το 1135, ο Ρανούλφος Β΄ κατέφυγε στην προστασία τού Σεργίου Ζ΄ δούκα τής Νάπολης, αφήνοντας τον Ριχάρδο να υπερασπιστεί τα εδάφη τους από το οχυρό του, τη Ρουπεκανίνα.  Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο το;y Τελέζε (III.xi και xiv), ο Ριχάρδος έφυγε τρέχοντας μπροστά στον Ρογήρο, αλλά δεν μπόρεσε να ενωθεί με τον αδελφό του στη Νάπολη. Άφησε πίσω έναν από τους γιους του ως όμηρο το;y βασιλιά.  Στερημένοι από τα φέουδά τους, ο Ριχάρδος, ο Ρανούλφος B΄ και ο Ροβέρτος B΄ εξορίστηκαν στην Αυλή τού βασιλιά Λοθάριου Γ΄ στη Γερμανία στις αρχές του 1136, όπου ζήτησαν από τον βασιλιά να ηγηθεί μίας εκστρατείας εναντίον τού Ρογήρου.  Όταν ο βασιλικός στρατός τελικά κινήθηκε νότια το 1137, οι τρεις κατάφεραν να ανακτήσουν για λίγο τα φέουδά τους.  Τον Αύγουστο του 1137 ο πάπας Ιννοκέντιος Β΄ και ο βασιλιάς Λοθάριος Γ΄ περιέβαλλαν από κοινού τον Ρανούλφο Β΄ στο δουκάτο τής Απουλίας. Ο Λοθάριος Γ΄ τού δάνεισε έναν στρατό 800 Γερμανών ιπποτών, τους οποίους έθεσε αμέσως υπό τη διοίκηση το Ριχάρδου και του νεότερου αδελφού τους Αλέξανδρου. Ο Ριχάρδος γρήγορα εξασφάλισε όλη την Απουλία.  Αυτή η ανάκτηση ήταν σύντομη. Όταν ο Λοθάριος Γ΄ έφυγε, ο Ριχάρδος κατέφυγε με τον Ροβέρτο Β΄ στην Αυλή τού πάπα. Μετά το τέλος τού Ρανούλφου Β΄, ο Ιννοκέντιος Β΄ συγκέντρωσε έναν μεγάλο στρατό, και τον οδήγησε προσωπικά στις περιοχές τού Ρογήρου. Στις 22 Ιουλίου 1139 στη μάχη του Γκαλούτσιο, ο παπικός στρατός ηττήθηκε, και ο πάπας και ο θησαυρός του καταλήφθηκαν. Ο Ριχάρδος και ο Ροβέρτος Β΄ κατάφεραν να ξεφύγουν από την ήττα.  Και οι δύο αυτοεξορίστηκαν στη Γερμανία, όπου ο Ριχάρδος εξακολουθούσε να ζει μέχρι το 1148. 

## Σημειώσεις

## Πηγές
*
*
*
*
*
*
*
*
*
 
Κατηγορία:Κόμητες της Ιταλίας
Κατηγορία:Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ