open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καπιτάν Αντρέεβο

Το **Καπιτάν Αντρέεβο** (βουλγαρικά: Капитан Андреево) είναι χωριό στο δήμο Σβίλενγκραντ, στην επαρχία Χάσκοβο, στη νότια Βουλγαρία. 

Από το 2016 έχει 846 κατοίκους και ο δήμαρχος είναι ο Μίλεν Μίλουσεβ. Λόγω της μικρής απόστασης με την Τουρκία και την Ελλάδα, υπάρχει ένα σημαντικό συνοριακό σημείο ελέγχου που χτίστηκε εκεί, με την τουρκική πλευρά του σημείου ελέγχου να ονομάζεται Καπίκουλε. 

Τα πολυσύχναστα σύνορα Βουλγαρίας-Τουρκίας στο Καπιτάν Αντρέεβο αποτελούν σημαντικό σημείο εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αποτελούν και συχνό κέντρο λαθρεμπορίου. .

Βρίσκεται 30 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. 

Ήταν γνωστό ως «Βιράντεκε» κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Χάσκοβο
Μεχμέτ Σεβκέτ Εφέντι

Ο **Ηγεμόνας Μεχμέτ Σεβκέτ Εφέντι** (Οθ. Τούρκικα:يوسف عزت الدين أفندي) (Τούρκικα: *Şehzade Mehmed Şevket Efendi*, 5 Ιουνίου 1872 - 22 Σεπτεμβρίου 1899) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο Μεχμέτ Σεβκέτ γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1872 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ και της τέταρτης συζύγου του Νεσερέκ Καντινεφέντι.

Στις 3 Απριλίου 1890 ο Μεχμέτ Σεβκέτ παντρεύτηκε την Φατμά Ρουγινάζ Χανιμεφέντι και μαζί απέκτησαν ένα γιο τον ηγεμόνα Μεχμέτ Τζεμαλεντίν Εφέντι.
Ασχολήθηκε με την τουρκική μουσική.

Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 22 Σεπτεμβρίου 1899 σε ηλικία 27 ετών. Είναι θαμμένος στο τάφο του Μαχμούτ Β΄ στο Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 
Κατηγορία:Οθωμανοί
Βάρτισλαβ ΣΤ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Ο **Βάρτισλαβ ΣΤ΄**, γερμ. Wartisalw VI (1345 - 13 Ιουνίου 1394) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1365-77) μαζί με τον νεότερο αδελφό του Μπόγκισλαβ ΣΤ΄.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Σοφίας τού Μεκλεμβούργου, κόρης τού Ιωάννη Β΄ κυρίου τού Βέρλε.

Το 1365 απεβίωσε ο πατέρας του και το 1372 με τη συνθήκη τού Άνκλαμ το δουκάτο διαιρέθηκε σε ανατολικό μέρος, που το έλαβε ο θείος του Μπόγκισλαβ Ε΄ με έδρα το Στολπ και σε δυτικό μέρος, που το έλαβε ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄ με τον αδελφό του Μπόγκισλαβ ΣΤ΄, με έδρα το Βόλγκαστ. Το 1377 το δυτικό μέρος διαιρέθηκε: ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄ έλαβε το Μπαρτ και ο αδελφός του το κυρίως Βόλγκαστ. Όμως το 1396 ο Μπόγκισλαβ ΣΤ΄ απεβίωσε χωρίς απογόνους και η Πομερανία-Βάρτισλαβ επανενώθηκε υπό τον Βάρτισλαβ ΣΤ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη τού Ιωάννη Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και είχε τέκνα:
* Μπάρνιμ ΣΤ΄ π. 1365-1405, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ.
* Βάρτισλαβ Η΄ 1373 - 1415, δούκας της Πομαρανίας-Βόλγκαστ.
* Σοφία, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Γουέλφων δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Genealogy Mittelalter

Βαρτισλαβ 06
Μπάρνιμ ΣΤ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Ο **Μπάρνιμ ΣΤ΄**, γερμ. Barnim VI (π. 1365 - 22 Σεπτεμβρίου 1405) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1394-1405). Ο 2ος εξάδελφός του Έρικ δούκας της Πομερανίας-Στολπ έγινε βασιλιάς της Δανίας-Σουηδίας-Νορβηγίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βάρτισλαβ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Άννας, κόρης τού Ιωάννη Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.

Έγινε γνωστός για τη συμμετοχή του σε πειρατεία: ανήγειρε ένα φρούριο για το σκοπό αυτό στο Άρενσοοπ, αλλά το 1395 καταστράφηκε από το Ροστόκ. Επέτρεψε στους Αδελφούς Βίκτουαλ, μία πειρατική οργάνωση που επετίθετο σε πλοία της Χανσεατικής Ένωσης στη Βαλτική, να χρησιμοποιούν τον ποταμό Πέενε ως καταφύγιο τον χειμώνα και τον κόλπο Γράιφσβαλτ ως βάση. Σε μία αποστολή του συνελήφθη στο λιμάνι της Κοπεγχάγης από τη Χανσεατική Ένωση. Το 1398 υπέγραψε συμφωνία με το Τευτονικό Τάγμα για να μην υποστηρίζει πια τους Βίκτουαλ. Βοήθησε τους δούκες τού Μεκλεμβούργου-Βέρλε το διάστημα 1400-1403 στις εκστρατείες τους εναντίον της Λυβέκης· ο ίδιος τραυματίστηκε στις πύλες της πόλης.

Το 1405 επήλθε επιδημία πανώλης και για να την αποφύγει ξεκίνησε για προσκύνημα στο Κεντς τού Μπάρτ, αλλά απεβίωσε προς το Πύτνιτς (νυν Ρίμπνιτς-Ντάμγκαρτεν). Τάφηκε στο Κεντς, όπου τοποθετήθηκε ένα μεγάλο ξύλινο άγαλμά του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βερόνικα των Χοεντσόλλερν, κόρη τού Φρειδερίκου Ε΄ μπουργκράβου τη Νυρεμβέργης και είχε τέκνα:
* Μπάρνιμ Ζ΄ 1390-1450, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ.
* Βάρτισλαβ Θ΄ π. 1400-1457, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ.

## Πηγές
* Werner Buchholz (ed.), Pommern, Siedler, 1999, p.147 ISBN 3-88680-272-8

Μπάρνιμ ΕΣΤ
Νησιά Κερκένα

thumb|Οι Νήσοι Κερκένα από το διάστημα

Τα **νησιά Κερκένα** ή **Κέρκιννα** (τυνησιακά αραβικά: قرقنة) είναι ομάδα νησιών που βρίσκονται στην ανατολική ακτή της Τυνησίας στον κόλπο της Σφαξ, στις . Τα νησιά είναι χαμηλά, δεν υπερβαίνουν τα 13 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Τα κύρια νησιά είναι το Σεργκί και το Γαρμπί. Το αρχιπέλαγος έχει έκταση 160 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πληθυσμό 15.501 (2014).

Η κεντρική πόλη των Κερκένα, η Ρέμλα (στο Σεργκί), έχει πληθυσμό 2.000 κατοίκων. Ο πληθυσμός των νησιών μειώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 λόγω της ξηρασίας. Τα νησιά δεν ήταν σε θέση να παράσχουν κατάλληλα συστήματα άρδευσης και, με το καθαρό νερό να εξαντλείται, πολλοί νησιώτες αναγκάστηκαν να φύγουν για την ηπειρωτική Τυνησία, με την κοντινότερη πόλη να είναι η Σφαξ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά της Τυνησίας
Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου
Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές της Αφρικής
Βάρτισλαβ Θ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Ο **Βάρτισλαβ Θ΄**, γερμ. Wartislaw IX (π. 1400 - 17 Απριλίου 1457) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1417-57).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Βερόνικας των Χοεντσόλλερν, κόρης τού Φρειδερίκου Ε΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης.

Νέος είχε κακές εμπειρίες: ο Ντέγκενερ Μπούγκενχάγκεν στρατάρχης της Πομερανίας σκοτώθηκε μπροστά στα μάτια του το 1418 από τον Χέννεκε φον Μπερ, ευνοούμενο της Αγνής, χήρας τού θείου του Βάρτισλαβ Η΄. Ο Χέννεκε το έκανε αυτό, διότι ο Ντέγκενερ είχε σκοτώσει τον Κούρτ Μπόνοβ, επίσης ευνοούμενο της Αγνής. Ο Χέννεκε, αφού φυλακίστηκε στο κάστρο Νούστροβ, εκτελέστηκε· ή κατά διαφορετική πηγή, φυλακίστηκε στο κάστρο Ούσεντομ και προσπαθώντας να δραπετεύσει, πνίγηκε. Μάλλον επηρεασμένος από τα γεγονότα αυτά, ο Βάρτισλαβ Θ΄ συμφώνησε με τους ευγενείς και τους αστούς για την ίδρυση μίας Τετραμελούς Αυλής, που θα διασφάλιζε τους νόμους.

Από το 1425 μοιραζόταν την εξουσία του με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μπάρνιμ Ζ΄ και τον εξάδελφό του Μπάρνιμ Η΄. Επέζησε αυτών και στο τέλος της ζωής του κυβέρνησε όλη την Πομερανία-Βόλγκαστ. Όπως και ο 5ος εξάδελφός του Όθων Γ΄ δούκας της Πομερανίας-Στέττιν, έπρεπε να ασχοληθεί με τις φιλοδοξίες των Χοεντσόλλερν, που από το 1411 κυβερνούσαν το γειτονικό Βρανδεμβούργο. Οι δούκες της Πομερανίας-Βόλγκαστ κατείχαν τις περιοχές Τόργκελοβ και Πάζεβαλκ τού Βρανδεμβούργου ως εγγύηση, για ένα δάνειο που έδωσαν και ο Βάρτισλαβ Θ΄ ανησυχούσε για αυτές. Τελικά το 1448 κατόπιν συμφωνίας οι περιοχές αυτές πέρασαν στην Πομερανία-Βόλγκαστ.

Ίδρυσε το Πανεπιστήμιο τού Γκράιφσβαλτ το 1456 και τού χορήγησε δωρεές, ώστε να είναι οικονομικά εξασφαλισμένο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία των Ασκάνια, κόρη τού Έρικ Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και είχε τέκνα:
* Έρικ Β΄ π. 1421/2-1474, δούκας της Πομερανίας.
* Βάρτισλαβ Ι΄ 1435-1478, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ.
* Ελισάβετ, Χριστόφορος (απεβίωσαν σε μικρή ηλικία).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Max Bär (1896), "Wartislav IX., Herzog von Pommern-Wolgast", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 41, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 212–213

Βαρτισλαβ 09
Μογγολική καλλιγραφία

δεξιά|μικρογραφία|Η Αυτοκρατορική Σφραγίδα της Μογγολίας χρησιμοποιώντας το κλασικό μογγολικό αλφάβητο, όπως διαπιστώθηκε σε μια επιστολή που έστειλε ο Γκουγιούκ Χαν στο Ρωμαίο Πάπα Ιννοκέντιο Δ΄.
Η **Μογγολική καλλιγραφία** είναι είδος της καλλιγραφίας των Μογγόλων της Κεντρικής Ασίας. Όπως και οι περισσότερες άλλες καλλιγραφίες στην Ανατολική Ασία (π. χ. Κινεζική καλλιγραφία και άλλες καλλιγραφικές τεχνικές που πηγάζουν από την Κινεζική καλλιγραφία, όπως η Κορεατική και Ιαπωνική καλλιγραφία) η γραφή γίνεται κυρίως με μια βούρτσα.

Αν και η μογγολική γλώσσα στη Μογγολία χρησιμοποιεί το Κυριλλικό αλφάβητο που εγκρίθηκε κατά τη διάρκεια της Κομμουνιστικής εποχής, η μογγολική καλλιγραφία γράφεται στο παραδοσιακό μογγολικό αλφάβητο μπιτσίγκ.
Το 2013, η μογγολική καλλιγραφία ήταν εγγεγραμμένο στην Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς που Χρειάζονται Επείγουσα Προστασία της UNESCO. Προς το παρόν, τρεις μεσήλικες μελετητές εκπαιδεύουν εθελοντικά τη μικρή κοινότητα των ελαφρώς πάνω από είκοσι νέων καλλιγράφων. Παραδοσιακά, οι μέντορες επιλέγουν τους καλύτερους φοιτητές και τους εκπαιδεύουν ως καλλιγράφους για μια περίοδο που διαρκεί από πέντε έως οκτώ χρόνια. Οι μαθητές και καθηγητές συνεχίζουν ο ένας τον άλλο να διεγείρουν την καλλιτεχνική προσπάθεια. Το ποσοστό του κοινωνικού μετασχηματισμού, της αστικοποίησης και της παγκοσμιοποίησης έχουν οδηγήσει σε σημαντική μείωση του αριθμού των νέων καλλιγράφων.
## Γκαλερί

File:Mongolian Calligraphy (4).jpg|
File:Mongolian Calligraphy (3).jpg|
File:Mongolian Calligraphy (8).jpg|
File:Mongolian Calligraphy (5).jpg|
File:Mongolian Calligraphy 1 (11).jpg|
File:Mongolian Calligraphy 1 (7).jpg|
File:Mongolian Calligraphy 1 (9).jpg|
File:Mongolian Calligraphy (2).jpg|
File:Mongolian Calligraphy 1 (10).jpg|


## Παραπομπές


Κατηγορία:Καλλιγραφία
Κατηγορία:Πολιτισμός της Μογγολίας
Αυτοκρατορική Σφραγίδα των Μογγόλων

Η **Αυτοκρατορική Σφραγίδα των Μογγόλων** είναι σφραγίδα (τάμγκα, μογγολικά: тамга) που χρησιμοποιήθηκε από τους Μογγόλους. Οι αυτοκρατορικές σφραγίδες είχαν επιγραφές στο μογγολικό αλφάβητο ή άλλα αλφάβητα που χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορα μογγολικά καθεστώτα όπως η Μογγολική Αυτοκρατορία και η Βόρεια δυναστεία Γιουάν.
μικρογραφία|260x260εσ|Σφραγίδα του Γκουγιούκ Χαν χρησιμοποιώντας το κλασικό μογγολικό αλφάβητο, όπως βρέθηκε σε επιστολή που έστειλε στον Ρωμαιοκαθολικό Πάπα Ιννοκέντιο Δ΄. Γράφει τα παρακάτω: Möngke ṭngri-yin küčündür. Yeke Mongγol ulus-un dalai-in qanu ǰrlγ. Il bulγa irgen-dür kürbesü, büsiretügüi azatuγai.
Σύμφωνα με τον Πλάνο Καρπίνι, ο Κοζμά, δημιούργησε μια σφραγίδα για τον Γκουγιούκ Χαν. Αυτή η σφραγίδα μπορεί να είναι μια σφραγίδα που χρησιμοποιήθηκε για το σφράγισμα της επιστολής για τον Πάπα Ιννοκέντιο Δ΄.
μικρογραφία|250x250εσ|Μετάφραση του μηνύματος του Ουλιέιτου από τον Μπουσκαρέλλο ντε Γκιζόλφι, στο πίσω μέρος της επιστολής (ορατή εδώ).
Ο πολωνός λόγιος Κύριλλος Κοραλέφσκι τράβηξε μια φωτογραφία της σφραγίδας στο 1920. Ο εξέχων Γάλλος Μογγολιστής Πωλ Πελιό μετέφρασε τα Μογγολικά αλφάβητα στη σφραγίδα αργότερα. Ωστόσο, οι μογγολιστές πιστεύουν ότι ο Κόζμα έφτιαξε μόνο μία από τις αυτοκρατορικές σφραγίδες και μια σφραγίδα στην επιστολή είναι αυτή του Τζένγκις Χαν, που κληρονομήθηκε από τους διαδόχους του.

Κατά τη διάρκεια της δυναστείας Γιουάν, η οποία κυβέρνησε όλη την Κίνα, υπήρχαν πολλές σφραγίδες. Ο Αγιουσριντάρ είχε μια αυτοκρατορική σφραγίδα με την επιγραφή "Μεγάλοι Γιουάν". Τον 16ο αιώνα, οι Μογγόλοι χρησιμοποιούσαν μια τετράγωνη σφραγίδα. Ο Ετζέι Χαν έδωσε μία από αυτές τις σφραγίδες στους Μαντσού το 1635 οι οποίοι με τη σειρά τους ίδρυσαν την δυναστεία Τσινγκ.
μικρογραφία|250x250εσ|Αυτοκρατορική σφραγίδα του Μπογκντ Χαν από το 1911. Από αριστερά προς τα δεξιά: Σογιόμπο, Κλασσικά Μογγολικά και Φαγκς-πα
Ο Μπογκντ Τζιβσουντάμπα (Μπογκντ Χαν), κυβερνήτης του Χαγανάτου Μπογκντ, είχε μια τάμγκα (σφραγίδα) με την επιγραφή "Αγιότητα - ο Μπογκντ Χαν που κατέχει την θρησκεία και την εξουσία" τον 20ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Μογγολίας
Κατηγορία:Μογγολική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μογγολίας
Ισαυριανή γλώσσα

Η **ισαυριανή γλώσσα** είναι εξαφανισμένη γλώσσα η οποία ομιλούνταν στην περιοχή της Ισαυρίας στη Μικρά Ασία έως τον 5ο αιώνα μ.Χ. σύμφωνα με τα επιγραφικά στοιχεία που διασώζονται. 

Τα ονόματα των ομιλητών της ενδεχομένως προέρχονται από τη λουβική γλώσσα και κατ'επέκταση είναι ινδοευρωπαϊκά, ενώ πιθανώς σχετίζονταν με τους Κίλικες οι οποίοι ήταν εγκαταστημένοι νοτιότερα. Η γλώσσα είναι αταξινόμητη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες
Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της αρχαίας Ανατολίας
Μιλυακή γλώσσα

Η **μιλυακή γλώσσα** (ISO 639-3: *imy*, Glottolog: *mily1238*)  παλαιότερα γνωστή ως *Λυκιακή Β´*, είναι αρχαία γλώσσα η οποία ομιλούνταν στην περιοχή της Λυκίας στην περιοχή του ποταμού Μιλυά. Χρονολογείται στην πρώτη χιλιετία π.Χ. και παλαιότερα λογίζονταν ως διάλεκτος της λυκιακής γλώσσας, αλλά πλέον θεωρείται πως ήταν ξεχωριστή γλώσσα. Συναντάται σε 2 επιγραφές, μια αποτελούμενη από 45 συλλαβές στον οβελίσκο της Ξάνθου, και μια μικρότερη επιγραφή σε σαρκοφάγο που βρέθηκε στην Αντίφελλο. Η επιγραφή της Ξάνθου είναι σε έμμετρη μορφή, με τις στροφές να είναι σημειωμένες με χρήση του συμβόλου *⟨)⟩*.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
* Vitaly Sherevoshkin. 2008. An introduction to Milyan. Mother Tongue XIII. 63-96.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  OLAC resources in and about the Milyan language
* 

Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες
Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Κατηγορία:Ανατολιακές γλώσσες
Γκοεϊκού (δορυφόρος)

Ο **Γκοεϊκού** (αγγλικά: Gǃòʼé ǃHú), επίσημο όνομα **(229762) Γκουνχομντίμα I Γκοεϊκού**, είναι ο μοναδικός γνωστός φυσικός δορυφόρος του μεταποσειδώνιου αντικειμένου Γκουνχομντίμα. Ο Γκοεϊκού ανακαλύφθηκε στις 13 Νοεμβρίου του 2008 με τη βοήθεια του ΔΤΧ και η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε το 2011. Έλαβε την προσωρινό όνομα S/2008 (229762) 1. Ο δορυφόρος ήταν 3,79 βαθμούς πιο αχνός από το κύριο αντικείμενο, και έτσι υπολογίστηκε αρχικά ότι είχε διάμετρο περίπου 150 χιλιόμετρα. Αργότερα μελέτες έδειξαν ότι έχει διάμετρο 103 χιλιόμετρα. Απέχει από το 229762 Γκουνχομντίμα κατά μέσο όρο περίπου 3.600 χιλιόμετρα και κάνει σχεδόν 6 ημέρες να ολοκληρώσει μια τροχιά γύρω από αυτό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δορυφόροι μεταποσειδώνιων αντικειμένων
Έρικ Β΄ της Πομερανίας

Ο **Έρικ Β΄**, γερμ. Eric II (1418-25 - 5 Ιουλίου 1474) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1457-74).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Θ΄ και της Σοφίας των Ασκάνια, κόρης τού Έρικ Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.

Το 1451 ο Βάρτισλαβ Θ΄ κανόνισε τον γάμο της 3ης εξαδέλφης του Σοφίας, κόρης τού Μπόγκισλαβ Θ΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ με τον Έρικ Β΄. Η Σοφία ήταν κληρονόμος τού Έρικ Α΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ (ήταν εξάδελφος τού πατέρα της), ο οποίος ήταν και βασιλιάς της Ένωσης τού Κάλμαρ (Δανίας-Σουηδίας-Νορβηγίας). Έτσι ο Έρικ Β΄ απέκτησε πρόσβαση στις γαίες τού Έρικ Α΄ στην Πέραν Πομερανία. Ο Έρικ Α΄ συνέδραμε την Πολωνία στους αγώνες της εναντίον τού Τευτονικού Τάγματος και ως αμοιβή έλαβε από τον βασιλιά της την περιοχή Λάουενμπουργκ-Μπύτον, που κανόνισε ο βασιλιάς της Πολωνίας να τη χορηγήσει στον Έρικ Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία, κόρη τού Μπόγκισλαβ Θ΄ δούκα της Πομερνίας-Στολπ και είχε τέκνα:
* Μπόγκισλαβ Ι΄ 1454-1523, δούκας της Πομερανίας.
* Καζιμίρ π. 1455-1474, απεβ. 19 ετών.
* Ελισάβετ απεβ. 1516, βοηθός ηγουμένη στη μονή Βέρχεν.
* Σοφία 1460-1504, παντρεύτηκε τον Μάγκνους Β΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου.
* Μαργαρίτα απεβ. 1526, παντρεύτηκε τον Βαλτάσαρ δούκα τού Μεκλεμβούργου, διοικητή των πριγκιπάτων-επισκοπών Χίλντεσχαϊμ & Σβερίν. 
* Αικατερίνη π. 1465-1526, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ των Γουέλφων πρίγκιπα τού Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ.
* Μαρία απεβ. 1512, ηγουμένη της μονής Βόλλιν.

## Πηγές
* Gottfried von Bülow (1877), "Erich II., Herzog von Pommern-Wolgast", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 6, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 207–211

## Παραπομπές


Ερικ Β΄
Σιδητική γλώσσα

Η **σιδητική γλώσσα** (ISO 639-3: *xsd*, Glottolog: *side1240*) είναι αρχαία γλώσσα η οποία ομιλούνταν στην περιοχή της Σίδης στην Παμφυλία της Μικράς Ασίας έως τον 3ο αιώνα π.Χ., και είναι κυρίως γνωστή μέσω της ύπαρξης της σε νομίσματα από τον 5ο έως το 3ο αιώνα π.Χ.. Ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Αρριανός, είχε περιγράψει στο *[[Αλεξάνδρου Ανάβασις]]* την ύπαρξη μιας ασυνήθιστης γλώσσας η οποία χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους της πόλης της Σίδης. Η γλώσσα ήταν πιθανώς στενά συσχετισμένη με τα λυδικά, καρικά, και λυκιακά. Η σιδητική γραφή αποτελεί αλφάβητο της οικογενείας των γλωσσών της Ανατολίας. Διαθέτει 25 γράμματα, εκ των οποίων μόνο λίγα φαίνεται πως προέρχονται από τα ελληνικά, ενώ η γραφή δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί.
## Περιγραφή
Τα κείμενα των επιγραφών που διασώζονται δείχνουν πως τα σιδητικά είχαν επηρρεαστεί σημαντικά από την ελληνική γλώσσα. Όπως και με τα γειτονικά λυκιακά και καρικά, θεωρείται πως αποτελούσαν τμήμα της λουβικής γλωσσικής οικογένειας, αν και διακρίνονται μόνο λίγες λέξεις με λουβικές ρίζες. Όπως και στην γειτονική παμφυλιακή διάλεκτο της ελληνικής, έτσι και στα σιδητικά η αφαίρεση είναι συχνή στα ονόματα, -π.χ. *Πολόνιου* ως *Απολλώνιος*, *Θανδόρ* ως *Αθηνόδωρος*-, καθώς και η συγκοπή -π.χ. *Αρτμόν* ως *Αρτεμών*-.
[αριστερά|μικρογραφία|[Στατήρας της Σίδης, αριστερά *ΣΙΔΗ (*ανεστραμμένο*)*, δεξιά σιδητικό κείμενο (*NRBISBÆK*), 490-450 π.Χ.]]
Πολλές από τις επιγραφές έχουν ανακαλυφθεί σε δίγλωσσα νομίσματα της Σίδης, σε ελληνικά και σιδητικά. Βάσει των ευρημάτων αυτών, στάθηκε δυνατό να διακριθούν 14 γράμματα τα οποία είναι καθαρά σιδητικά. Κάποιες από τις λέξεις είχαν εμφανή ελληνική προέλευση όπως *ιστρατάγ* ως *στρατηγός* και *ανάθεμα* ως *ανάθημα*. Σιδητικά νομίσματα έχουν βρεθεί και έξω από την πόλη της Σίδης, στην γειτονική Λύρβη.

Πέρα από τις επιγραφές, υπάρχουν 2 γνωστές σιδητικές λέξεις οι οποίες διασώζονται στα ελληνικά κείμενα, το *ζειγάρη* -πετροπέρδικα- η οποία αναφέρεται από τον λεξικογράφο Ησύχιο τον Αλεξανδρινό, και το *λαέρκινον* -βαλεριάνα- η οποία αναφέρεται από τον Γαληνό. Επιπλέον θεωρείται πως κάποιοι ακατανόητοι χαρακτήρες στο 3ο βιβλίο *Περί Επιδημιών* του Ιπποκράτη αποτελούν τμήμα αποφθεγμάτων του ιατρού Μνήμωνα του Σιδήτη οι οποίες ίσως ήταν στην σιδητική γραφή.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία

* Alexei C. Kassian. 2013. Sidetskij Jazyk. In Yuri B. Koryakov and Andrej A. Kibrik (eds.), Reliktovye Indoevropejskie Jazyki Perednej i Tsentral'noj Azii, 175-176. Moskva: Akademia.
* Craig Melchert. 1995. Indo-European Languages of Anatolia. In Jack M. Sasson (ed.), Civilizations of the Ancient Near East, 2151-2159. New York: MacMillan.

## Δείτε επίσης

* Πισιδική γλώσσα
* Παμφυλιακή διάλεκτος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σιδητικές επιγραφές, https://epigraphy.packhum.org/book/646?location=1367, https://epigraphy.packhum.org/book/644?location=1367, https://epigraphy.packhum.org/book/645?location=1367, https://epigraphy.packhum.org/book/637?location=1367 - epigraphy.packhum.org
*  OLAC resources in and about the Sidetic language

*  
*  Indo-European Database

Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Κατηγορία:Ανατολιακές γλώσσες
Μπόγκισλαβ Ι΄ της Πομερανίας

Ο **Μπόγκισλαβ Ι΄**, γερμ. Bogislaw X (3 Ιουνίου 1454 - 5 Οκτωβρίου 1523) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1474-1523). Κληρονόμησε όλα τα μέρη της Πομερανίας και το 1478 έγινε μόνος ηγεμόνας της.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας και της Σοφίας, κόρης τού Μπόγκισλαβ Θ΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ.

Γεννήθηκε στο Ρύγκενβάντε (νυν Ντάρλοβο Πολωνίας)· η μητέρα του ήταν 3η εξαδέλφη τού πάππου του Βάρτισλαβ Θ΄.

Πριν από αυτόν η χώρα ήταν για 200 έτη διαιρεμένη σε δύο μέρη, που διοικούσαν τα μέλη τού Οίκου. Το 1464 απεβίωσε ο Όθων Γ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν. Επίσης το 1474 απεβίωσε ο πατέρας του Έρικ Β΄ και το 1478 ο θείος του Βάρτισλαβ Ι΄, οι οποίοι είχαν μοιράσει την Πομερανία-Βόλγκαστ στο κυρίως Βόλγκαστ και στο Μπαρτ αντίστοιχα. Αυτοί μερίμνησαν ώστε το Στεττίν, που το διεκδικούσε ο μάργραβος τού Βρανδεμβούργου, να επιστρέψει στον Οίκο τους. Τελικά ο Μπόγκισλαβ Ι΄ έγινε ηγεμόνας όλων των μερών.

Ο πατέρας του άφησε τη χώρα σε έντονη διαμάχη με το Βρανδεμβούργο και το Μεκλεμβούργο. Ο Μπόγκισλαβ κατάφερε να λύσει αυτές τις διαφορές με διπλωματικά και στρατιωτικά μέσα. Πάντρεψε την αδελφή του Σοφία με τον Μάγκνους Β΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου και ο ίδιος νυμφεύτηκε την κόρη τού Φρειδερίκου Β΄ πρίγκιπα-εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου. Το 1478 ανέκτησε περιοχές που είχαν χαθεί από τον πατέρα του: το Γκάρτς και άλλες πόλεις και κάστρα βόρεια τού Ούκερμαρκ από το Βρανδεμβούργο. Την ειρήνη τού Πρέντσλαου τού 1472 την επικύρωσε το 1479, αφήνοντας το Στρασβούργο στο Βρανδεμβούργο και έλαβε τις περιοχές του ως φέουδα τού Βρανδεμβούργου.

Με τον δεύτερο γάμο του με την κόρη τού βασιλιά της Πολωνίας, όλοι οι γείτονές του ήταν συγγενείς του εξ αγχιστείας. Ο Μπόγκισλαβ Ι΄ έκανε χρήση αυτών των ευνοϊκών περιστάσεων με τη Συνθήκη τού Πύριτς, όπου δήλωσε την Πομερανία υποτελή, όχι τού Βρανδεμβούργου, αλλά της Γερμανίας. Ταξίδευσε ως προσκυνητής στην Ιερουσαλήμ και απεβίωσε στο Στεττίν. Τον κληρονόμησαν οι δύο γιοί του Γεώργιος Α΄ και Μπάρνιμ Θ΄ από κοινού.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1477 τη Μαργαρίτα των Χοεντσόλλερν, κόρη τού Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1489 απεβίωσε η Μαργαρίτα.

Το 1490/1 ο Μπίγκισλαβ Ι΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Άννα των Γιαγκελλόνων, κόρη τού Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας και είχε τέκνα:
* Καζίμιρ Η΄ 1494-1518, απεβ. 24 ετών.
* Σοφία 1498-1568, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ της Δανίας.
* Γεώργιος Α΄ 1493-1531, δούκας της Πομερανίας.
* Άννα 1492-1550, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Μπζεκ.
* Μπάρνιμ Θ΄ 1501-1573, δούκας της Πομερανίας.
* Ελισάβετ απεβ. πριν το 1518, ηγουμένη στη μονή τού Κρουμμίν.

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
* Χριστόφορος, αρχιδιάκονος τού Ούζεντομ το 1508.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gottfried von Bülow (1876), "Bogislaw X.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 48–55

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Γεώργιος Α΄ της Πομερανίας

Ο **Γεώργιος Α΄**, γερμ. Georg I (11 Απριλίου 1493 - 10 Μαΐου 1531) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και της Άννας των Γιαγκελλόνων, κόρης τού Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας. Έλαβε το όνομα τού αναδόχου του Γεωργίου των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας, συζύγου της θείας του Βαρβάρας των Γιαγκελλόνων. Ως νέος πέρασε τα έτη του στην Αυλή της Σαξονίας, όπου συνδέθηκε στενά με τον Γεώργιο.

Συνέχισε την πολιτική τού πατέρα του και εργάστηκε για τον περιορισμό της δύναμης των αστών και των ευγενών. Ακολούθησε πολιτική περιορισμού της επικυριαρχίας τού Βρανδεμβούργου. Όταν ανέλαβε την εξουσία μαζί με τον αδελφό του Μπάρνιμ Θ΄, έδειξε ενδιαφέρον για τη Μεταρρύθμιση, αν και έμεινε Καθολικός.

Ο πατέρας του τον είχε από νέο εισάγει στη διακυβέρνηση. Από το 1520 ήταν στην Αυλή τού Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας και συμμετείχε στη Συνέλευση (αγγλ. Diet) στη Βορμς το 1521 και σε αυτήν της Νυρεμβέργης το 1523.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Αμαλία των Βίττελσμπαχ, κόρη τού Φιλίππου εκλέκτορα τού Παλατινάτου και είχε τέκνα:
* Μπόγκισλαβ ΙΑ΄ 1514-1514.
* Φίλιππος Α΄ 1515-1560, δούκας της Πομερανίας.
* Μαργαρίτα 1518-1569, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Γ΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1524 απεβίωσε η Αμαλία και ο Γεώργιος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Χοεντσόλλερν, κόρη τού Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου και είχε τέκνο:
* Γεωργία 1531-1574, παντρεύτηκε τον Στανισλάο Λατάλσκι κόμη τού Λάμπισιν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Roderich Schmidt (1964), "Georg I. von Pommern-Wolgast", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 6, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 223–224

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Γλώσσα Άγκα Μπερέχο

Η **Άγκα Μπερέχο**, επίσης αναφέρεται ως **Μπαρέτζι** (Μπαρίτζι), είναι Παπούα γλώσσα που ομιλείται στην επαρχία Όρο, στην "ουρά" της Παπούα Νέας Γουινέας.

Ανήκει στις Γιαρεμπανές γλώσσες των διανεογουινεακών γλωσσών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πόροι του OLAC σε και για τη γλώσσα Μπαρίτζι 
* Λίστα Σουάντες για τα Μπαρίτζι από το έργο Ροσέττα στο Internet Archive

Α
Φίλιππος Α΄ της Πομερανίας

Ο **Φίλιππος Α΄**, γερμ. Philip I (14 Mαΐου 1515 - 14 Φεβρουαρίου 1560) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Γεωργίου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Αμαλίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Φιλίππου εκλέκτορα τού Παλατινάτου.

Το 1525 απεβίωσε η μητέρα του και έλαβε την εκπαίδευσή του στην Αυλή τού πάππου του Φιλίππου στη Χαϊδελβέργη. Ήταν 16 ετών όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του. Το 1532 ο Φίλιππος Α΄ και ο θείος του Μπάρνιμ Θ΄ διαίρεσαν την Πομερανία: ο Φίλιππος Α΄ έλαβε το δυτικό μέρος με έδρα το Βόλγκαστ και ο Μπάρνιμ Θ΄ το Στεττίν. Η διαίρεση συμφωνήθηκε αρχικά για 9 έτη, αλλά το 1541 επαναβεβαιώθηκε.

Οι κύριοι σύμβουλοί του ήταν ο Τζομπστ φον Ντέβιτς, ο Ρύντιγκερ φον Μάσοβ και ο Νίκολαους Μπρουν. Γραμματέας του ήταν ο χρονικογράφος Τόμας Κάντσοβ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1536 τη Μαρία των Βέττιν, κόρη τού Ιωάννη τού *σταθερού* εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
* Ιωάννης-Φρειδερίκος 1542-1600, δούκας της Πομερανίας.
* Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ 1544-1606, δούκας της Πομερανίας.
* Ερνέστος-Λουδοβίκος 1545-1592, δούκας της Πομερανίας.
* Αμαλία 1547-1580.
* Μπάρνιμ Ι΄ 1549-1603, δούκας της Πομερανίας.
* Μαργαρίτα 1553-1581, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.
* Άννα 1554-1626, παντρεύτηκε τον Ούλριχ δούκα τού Μεκλεμβούργου.
* Καζιμίρ ΣΤ΄ 1557-1605, δούκα της Πομερανίας.
* Γεώργιος 1540-1544 απεβ. 4 ετών, Έρικ 1551 απεβ. νήπιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gottfried von Bülow (1888), "Philipp I., Herzog von Pommern-Wolgast", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 26, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 31–34

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ της Πομερανίας

Ο **Μπόγκισλαβ ΙΓ΄**, γερμ. Bogislaw XIII (9 Αυγούστου 1544 - 7 Μαρτίου 1606) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης τού Ιωάννη της Σαξονίας.

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο τού Γκράιφσβαλτ από τα 14 έτη του. Στην αρχή ήταν στην εξουσία μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη-Φρειδερίκο· το 1569 επέκτεινε τον έλεγχό του στο Μπαρτ και στο Νόιενκαμπ. Εκεί ίδρυσε τυπογραφείο το 1582 και τύπωσε τη "Βίβλο τού Μπαρτ", μεταφρασμένη από τον Γιαχάννες Μπούγκενχάγκεν στη γλώσσα της Κάτω Γερμανίας. Το 1587 ίδρυσε την πόλη Φράντσμπουρκ για να ανταγωνιστεί το Στράλσουντ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Κλάρα των Γουέλφων, κόρη τού Φραγκίσκου δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Γκίφχορν και είχε τέκνα:
* Φίλιππος Β΄ 1573-1618, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
* Φραγκίσκος 1577-1620, δούκας της Πομερανίας-Μπαρτ.
* Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ 1580-1637, δούκας της Πομερανίας.
* Γεώργιος Β΄ 1582-1616, δούκας της Πομερανίας-Ρύγκενβάλντεν.
* Ούλριχ 1589-1622, διοικητής τού πριγκιπάτου-επισκοπής τού Κομμίν.
* Άννα 1590-1660, η τελευταία των Γκρίφφινς, παντρεύτηκε τον Ερνστ φον Κρόυ πρίγκιπα & δούκα τού Κρόυ, στρατηγό της Γερμανίας. Ο γιος της Φίλιππος Β΄ ντε Κρόυ έγινε επίσκοπος τού Καμμίν.
* Κλάρα-Μαρία 1574-1623, παντρεύτηκε πρώτα τον Σιγισμούνδο-Αύγουστο τού Μεκλεμβούργου-Σβερίν και μετά τον Αύγουστο Β΄ των Γουέλφων δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βολφενμπύτελ.

Έπειτα ο Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα των Όλντενμπουρκ, κόρη τού Ιωάννη Β΄ δούκα τού Σ.Χ.Σόντερμπουργκ· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* Family tree of thw House of Griffins
* Marek, Miroslav. "Bogislav XIII, Duke of Pomerania-Barth (1560-1606), *9.8.1544, +Stettin 7.3.1606". Genealogy.EU.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Ούλριχ της Πομερανίας

Ο **Ούλριχ**, γερμ. Ulrich (12 Αυγούστου 1589 - 31 Οκτωβρίου 1622) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν Λουθηρανός διοικητής τού πριγκιπάτου-επισκοπής τού Καμμίν και μη κυβερνών δούκας της Πομερανίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ δούκα της Πομερανίας και της Κλάρας των Γουέλφων, κόρης τού Φραγκίσκου δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Γκίφχορν.

Το 1606 διαδέχθηκε τον πατέρα του και οι πέντε αδελφοί συμφώνησαν να διαιρέσουν την Πομερανία: ο Φίλιππος Β΄ έλαβε το Στέττιν, ο Φραγκίσκος το Μπαρτ και έγινε διοικητής της επισκοπής τού Καμμίν, ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ και ο Γεώργιος Β΄ έλαβαν το Ρύγκενβάλντεν και ο Ούλριχ μία ετήσια απολαβή.

Το 1617 απεβίωσε ο Γεώργιος Β΄· το επόμενο έτος απεβίωσε ο Φίλιππος Β΄ και το Στέττιν περιήλθε στον Φραγκίσκο. Το 1620 απεβίωσε ο Φραγκίσκος και η επισκοπή τού Καμμίν περιήλθε στον Ούλριχ, ενώ το Στέττιν & Μπαρτ στον Μπόγκισλαβ ΙΔ΄. Ο Φραγκίσκος και ο Ούλριχ είχαν έδρα το Κοστσαλίν. Το 1622 απεβίωσε ο Ούλριχ και τάφηκε στο ναό τού κάστρου στο Στεττίν.

Ο ιστορικός Μάρτιν Βέρμανν (1861-1937) περιγράφει τον Ούλριχ ως "νέο, που διατηρούσε μία χαρούμεν καλοσύνη με τη σύζυγό του στην Αυλή του στο Κοστσαλίν". Ο Ούλριχ ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο Μπόγκισλαβ ΙΔ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1619 τη Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρη τού Ερρίκου-Ιουλίου δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπύτελ· δεν απέκτησαν απογόνους. Η χήρα του εγκαταστάθηκε στο Νόιστεττίν, όπου ίδρυσε Γυμνάσιο το 1640, που έφερε το όνομά της.

## Πηγές
* Roderich Schmidt (1955), "Bogislaw XIII.", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 2, Berlin: Duncker & Humblot, p. 418 (additional entry)
* Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern, vol. 2, Second Edition, Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha, 1921, ISBN 3-89350-112-6
* Martin Wehrmann: Genealogie des pommerschen Herzogshauses, i the series Veröffentlichungen der landesgeschichtlichen Forschungsstelle für Pommern, series 1, vol. 5, Leon Saunier, Stettin 1937, p. 128–129

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Διοικητικές διαιρέσεις του Κοσσυφοπεδίου

Το **[[Κοσσυφοπέδιο]]** χωρίζεται διοικητικά σε επαρχίες (,  / *okruzi*). Υποδιαιρούνται περαιτέρω σε δήμους (,  / *opština*).

Οι οντότητες δημιουργήθηκαν από την UNMIK και βασίζονται στις οντότητες της Αυτόνομης Επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου και Μετόχιας.

## Δείτε επίσης

* Επαρχία του Κοσσυφοπεδίου
* Δήμοι του Κοσσυφοπεδίου
* Πόλεις και κωμοπόλεις στο Κοσσυφοπέδιο
* Κατοικημένες περιοχές στο Κοσσυφοπέδιο
** Κατοικημένες περιοχές στο Κοσσυφοπέδιο ανά αλβανικό όνομα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Ευρώπης
Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2011-2012

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2011-12** αποτέλεσε την 23η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 18 έως τις 22 Απριλίου 2012 στο Βόλο. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησαν οι Εσπερίδες Καλλιθέας για τρίτη φορά στην ιστορία τους.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

### Τελική βαθμολογία

## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:



**[[Αθλητική Ένωση Εσπερίδες Καλλιθέας|Εσπερίδες Καλλιθέας]] **
* **4** Χατζηβασιλείου
* **5** Βαζαίου
* **6** Καπάνταη
* **7** Ρούτση
* **8** Μάμτα
* **9** Κολλάτου
* **10** Μάλαμα
* **11** Μηλιώτη
* **12** Οικονομάκη
* **13** Κουτούζη
* **14** Θεοδώρου
* **15** Λούκα
* **C:** Αναγνωστόπουλος

**[[Ο.Κ.Α. Αρκάδι|Αρκάδι]] **
* **4** Μπότσι
* **5** Βελίσκοβιτς 
* **6** Αγαθαγγέλου Μ.
* **7** Ζουμπεράκη
* **8** Αγαθαγγέλου Κ.
* **9** Μαρκουλάκη
* **10** Σαλιάι
* **11** Λίτσι
* **12** Δημήτρη
* **13** Λελεδάκη
* **14** Μίχου
* **15** Στεφάνου
* **C** Πλευράκης

**[[Αθηναϊκός (καλαθοσφαίριση γυναικών)|Αθηναϊκός]] **
* **4** Αυγούστογλου 
* **5** Σιδεράκη 
* **6** Τραγούλια
* **7** Αγαθού
* **9** Ζαραφίδου
* **10** Ζανιά
* **11** Στεφάνου
* **12** Πολίτη
* **13** Σώμου
* **14** Ζάβρα
* **15** Μαριόλη
* **16** Νιξίνα
* **C** Αδαμόπουλος

**[[Ηρακλής Θεσσαλονίκης (καλαθοσφαίριση γυναικών)|Ηρακλής]]  **
* **4** Κογκαλίδου
* **5** Τσούμπερλη 
* **6** Γεροστεργίου Χ.
* **7** Γρηγοριάδου
* **8** Μαρκουλάκη
* **9** Παπαδοπούλου
* **10** Κοβαλακίδου
* **11** Αμοιρίδου
* **12** Γεροστεργίου Μ.
* **13** Αρβανίτη
* **14** Καλημέρη
* **15** Μπαλάσκα
* **C** Μασλαρινός

**[[Φ.Σ. Αρίων Πτολεμαΐδας|Αρίων Πτολεμαΐδας]]  **
* **4** Κοτζαΐτση
* **5** Παγκαλίδου
* **6** Κρανιωτάκη 
* **7** Κατσίδου 
* **8** Χαϊτίδου 
* **9** Γκέκα 
* **10** Κουμπάνη 
* **11** Μάντζου 
* **12** Ντάλα 
* **13** Περπέρογλου Ανασ.  
* **14** Περπέρογλου Άννα
* **15** Δημαρχοπούλου
* **C:** Κυρκοπούλου 

**[[Π.Α.Σ. Γιάννινα (καλαθοσφαίριση)|Π.Α.Σ. Γιάννινα]]  **
* **4** Μπάκα 
* **5** Κλείτσα
* **6** Σταύρου
* **7** Βασαγιώργη
* **8** Βασιλείου
* **9** Τσουμάνη
* **10** Τόλη Π.
* **11** Τασιούλα
* **12** Παπαδοπούλου
* **13** Σιδέρη
* **14** Τόλη Α.
* **C:** Σιαμέτης


### Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

* MVP: Κλειώ Οικονομάκη (Εσπερίδες)
* Κορυφαία σκόρερ: Κλειώ Οικονομάκη (Εσπερίδες)
* Καλύτερη πεντάδα:
*# Κλειώ Οικονομάκη (Εσπερίδες)
*# Ευγενία Κολλάτου (Εσπερίδες)
*# Κατερίνα Σιδεράκη (Αθηναϊκός)
*# Χριστιάνα Γεροστεργίου (Ηρακλής)
*# Ευγενία Ζουμπεράκη (Αρκάδι)

## Παραπομπές


 

2011 2012
Πανελληνιο Κορασιδων
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μαγνησία
Βατσίσουαφ Δ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ

Ο **Βάρτισλαβ Δ΄** (γερμ. Wartislaw IV, πριν το 1290 - 1 Αυγούστου 1326) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1309-26).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Μπόγκισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαργαρίτας, κόρης τού Βίτσλαβ Β΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν. Είχε αδελφές τις Γιούττα, Ελισάβετ, Μαργαρίτα και Ευφημία.

To 1309 διαδέχθηκε τον πατέρα του και το 1317 έλαβε τις γαίες Σλάβε και Στολπ ως φέουδο από τον Βάλντεμαρ των Ασκάνια μάργραβο τού Βρανδεμβούργου-Στέννταλ. Το 1319 απεβίωσε ο Βάλντεμαρ και τον διαδέχθηκε ο μικρανιψιός του Ερρίκος Β΄ υπό την επιτροπεία τού Βάρτισλαβ Δ΄. Ο τελευταίος θέλησε την εξουσία τού Βρανδεμβούργου, αλλά το 1323 ο Λουδοβίκος Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας απέδωσε το μαργραβάτο στον γιο του Λουδοβίκο Ε΄ δούκα της Βαυαρίας.

Το 1321 ο Βάρτισλαβ υπέγραψε συμφωνία κληρονομίας με τον θείο του Βίτσλαβ Γ΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν, έτσι όταν το 1325 απεβίωσε ο Βίτσλαβ Γ΄, ο Βάρτισλαβ Δ΄ προσάρτησε το Ρύγκεν. Αυτό ήταν φέουδο της Δανίας και παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις τού Χριστοφόρου Β΄ της Δανίας, ο βασιλιάς απέδωσε το Ρύγκεν στους πρίγκιπες τού Μεκλεμβούργου-Βέρλε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσει πόλεμος για τη διαδοχή: οι γιοί του Βάρτισλαβ Δ΄ με συμμάχους τον Γκέρχαρτ Γ΄ των Σάουμπουργκ κόμη τού Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ -εχθρό τού Χριστοφόρου Β΄- και τον Μπάρνιμ Γ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν αγωνίστηκαν για την κληρονομία, ώσπου το 1328 το Μεκεμβούργο παραιτήθηκε των αξιώσεών του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη τού Ούλριχ Α΄ τού Λίνντοβ-Ρουππίν και είχε τέκνα:
* Μπόγκισλαβ Ε΄ π. 1318-1374, δούκας της Πομερανίας.
* Μπάρνιμ Δ΄ 1325-1365, δούκας της Πομερανίας.
* Βάρτισλαβ Ε΄ 1326-1390, δούκας της Πομερανίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Adolf Häckermann (1876), "Bogislav IV", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 42–43
* Roderich Schmidt (1955), "Bogislaw IV.", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 2, Berlin: Duncker & Humblot, p. 416; (full text online)

Βαρτισλαβ 04
Μπόγκισλαβ Ε΄ της Πομερανίας-Στολπ

Ο **Μπόγκισλαβ Ε΄**, γερμ. Bogislaw V (π. 1318 -  23 ή 24 Απριλίου 1374) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1326-68) και μετά της Πομερανίας-Στολπ (1368-74). Είναι ο ιδρυτής τού κλάδου Στολπ.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Ελισάβετ, κόρης τού Ούλριχ Α΄ κόμη τού Λίνντοβ-Ρουππίν.

Το 1326 διαδέχθηκε τον πατέρα του από κοινού με τους αδελφούς του Μπάρνιμ Δ΄ και Βάρτισλαβ Ε΄. Ήταν εναντίον τού Τευτονικού Τάγματος και γι' αυτό συμμάχησαν με τον Καζιμίρ Γ΄ τον *Μέγα* της Πολωνίας, τού οποίου την κόρη ο Μπόγκισλαβ Ε΄ νυμφεύτηκε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1343 την Ελισάβετ των Πιαστ, κόρη τού Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας και είχε τέκνα:
* Ελισάβετ 1347-1393, παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ τού Οίκου τού Λουξεμβούργου, βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας. 
* Καζιμίρ Δ΄ π. 1351-1377, δούκας της Πομερανίας-Στολπ.

Το 1361 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Μπόγκισαβ Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Αδελαΐδα των Γουέλφων, κόρη τού Ερνέστου Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και είχε τέκνα:
* Βάρτισλαβ Ζ΄ 1364-1395, δούκας της Πομερανίας-Στολπ.
* Μπόγκισλαβ Η΄ π. 1363-1418, δούκας της Πομερανίας-Στολπ.
* Μπάρνιμ Ε΄ 1369-1402, δούκας της Πομερανίας-Στολπ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  "RootsWeb's WorldConnect Project: June Ferguson's Royal Genealogy Page". Wc.rootsweb.ancestry.com. Retrieved 2015-09-02.
* Charles Cawley, Medieval Lands

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι

Ο **Ηγεμόνας Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι** (Οθ. Τούρκικα:شہزادہ محمد سلیم‎) (Τούρκικα: *Şehzade Mehmed Selim Efendi*, 11 Ιανουαρίου 1870 - 5 Μαΐου 1937) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ο Μεχμέτ Σελίμ γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1870 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της τρίτης συζύγου του Μπεντριφελέκ Καντινεφέντι. Έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση. Διορίστηκε αρχηγός του οθωμανικού στρατού.

Το 1909, μετά την ανατροπή του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, ο Μεχμέτ Σελίμ τον ακολούθησε στη Θεσσαλονίκη και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη τον επόμενο χρόνο. Μετά την κατάργηση της αυτοκρατορίας και του χαλιφάτου το 1924, η οθωμανική οικογένεια εξορίστηκε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ανακηρύχθηκε σουλτάνος από του Κούρδους αντάρτες. Ωστόσο, ο Μεχμέτ Σελίμ εξορίστηκε και εγκαταστάθηκε στην Τζουνίγια του Λίβανου.

Ο Μεχμέτ Σελίμ παντρεύτηκε έξι φορές:
*την Ιργιαλέ Χανίμ (1870-1904), απέκτησαν:
**τον Ηγεμόνα Μεχμέτ (1887-1890), πέθανε σε βρεφική ηλικία. 
**την Εμινέ Νεμικά Σουλτάν (1888-1969)
*την Εφλακγιάρ Χανίμ (?-1930)
*την Νιλουφέρ Χανίμ (1890-1943), απέκτησαν:
**τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Αμπντούλ Κερίμ (1906-1935)
*την Ντουρουγιεκτά Χανίμ (1894-1965)
*την Γκιουλνάζ Χανίμ (?-?)
*την Ντιλιστάν Χανίμ (1904-1951)

Πέθανε στις 5 Μαΐου 1937 στην Τζουνίγια του Λίβανου σε ηλικία 67 ετών. Είναι θαμμένος στο Σελιμιγιέ Τζαμί στη Δαμασκό.

## Διακρίσεις
**Δυναστικές**
* Κολάρο του Οίκου του Οσμάν
* Nishan-i Ali Imtiaz

**Ξένες**
* Τάγμα του Λεοπόλδου της Αυστρίας (1905)
* Μεγαλόσταυρος του Κόκκινου Αετού της Πρωσίας (1906)
* Ιππότης του Τάγματος του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας, 1ης Τάξης (1882)

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
*
*
* Family Tree, descendants of Sultan Mahmud II. Retrieved 2011-02-28.

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 
Κατηγορία:Οθωμανοί
Δίας LXVII

Ο **Δίας LXVII**, γνωστός και με την προσωρινή ονομασία **S/2017 J 7**, είναι ένας εξωτερικού φυσικός δορυφόρος του Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σκοτ Σ. Σέπαρντ και την ομάδα του, το 2017, αλλά δεν είχε ανακοινωθεί μέχρι τις 17 Ιουλίου του 2018 μέσω της Ηλεκτρονικής Εγκυκλίου Μικρών Πλανητών από το Κέντρο Μικρών Πλανητών. Είναι περίπου 2 χιλιόμετρα σε διάμετρο και περιφέρεται γύρω από τον Δία έχοντας έναν ημιμεγάλο άξονα περίπου στα 20.627.000&nbsp;χιλιόμετρα με μια κλίση περίπου 143,4°. Τέλος, ανήκει στην ομάδα της Ανάγκης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Βάρτισλαβ Ζ΄ της Πομερανίας-Στολπ

Ο **Βάρτισλαβ Ζ΄**, γερμ. Wartislaw VII (1364 - 1395) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στολπ (1377-95).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και της Αδελαΐδας των Γουέλφων, κόρης τού Ερνέστου Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1377 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Καζιμίρ Δ΄ και κατά περιόδους είχε συγκυβερνήτη τον επόμενο αδελφό του Μπόγκισλαβ Η΄. Ελισσόταν μεταξύ δύο δυνατών γειτόνων του, των Τευτόνων Ιπποτών και της Πολωνίας. Το 1386 συμμάχησε αρχικά με τους Τεύτονες, αλλά το 1390 με τη Συνθήκη τού Πύτσντρυ, συμμάχησε με την Πολωνία και δεσμεύτηκε να είναι υποτελής τού [Γιαγκιέλλο ([Β]Λαδισλάου Β΄](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82_%CE%92%CE%84_%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%B5%CE%BB%CF%8C%CE%BD)) βασιλιά της Πολωνίας. Σε αντάλλαγμα έλαβε το έδαφος τού Νάκουο από τον Γιαγκιέλλο.

Το 1392-93 μετέβη ως προσκυνητής στην Παλαιστίνη. Μαζί με τον Βάρτισλαβ Η΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ (γιο τού εξαδέλφου του) ταξίδεψαν νότια στην Ουγγαρία. Στην πόλη Σμεντέρεβο (νότια τού Βελιγραδίου, νυν στη Σερβία) ο Βάρτισλαβ Ζ΄ ασθένησε και το 1393 επέστρεψε στην Πομερανία· ο Βάρτισλαβ Η΄ συνέχισε μόνος του. Κατά την απουσία του ο ευγενής Μάτσκε φον Μπόρκε άουφ Στράμεχλ λήστευε ταξιδιώτες, όπως τον Γιόχανν φον Μύχλχαϊμ αξιωματικό των Τευτόνων Ιπποτών, το 1392. Τότε ο Κόνρατ φον Βάλλενροντε μεγάλος μάγιστρος τού Τευτονικού Τάγματος, διαμαρτυρήθηκε στον Μπόγκισλαβ Η΄ και μετά στον Βάρτισλαβ Ζ΄ και ζήτησε ικανοποίηση. Τού επέτρεψαν να λεηλατήσει την κατοικία τού Μάτσκε στο Στράμεχλ, το οποίο και έγινε. Ο Βάρτισλαβ Ζ΄ απεβίωσε ο 1395.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη τού Ερρίκου Γ΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου και είχε τέκνα:
* Έρικ Α΄ 1381/2-1459, δούκας της Πομερανίας-Στολπ και μετά βασιλιάς της Ένωσης τού Κάλμαρ (Δανίας-Σουηδίας-Νορβηγίας).
* Αικατερίνη 1390-1426, παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Βίττελσμπαχ κόμη τού Παλατινάτου-Νόιμαρκτ· γιος της ήταν ο:
** Χριστόφορος των Βίττελσμπαχ 1416-1448, κόμης τού Παλατινάτου-Νόιμαρκτ και βασιλιάς της Ένωσης τού Κάλμαρ (Δανίας, Σουηδίας, Νορβηγίας).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Branig, Hans; Werner Buchholz (1997). Werner Buchholz, ed. Geschichte Pommerns, Volume I, Vom Werden des neuzeitlichen Staates bis zum Verlust der staatlichen Selbständigkeit, 1300-1648. Böhlau. pp. 29–30. ISBN 3-412-07189-7.
* Juliusz Bardach, Historia państwa i prawa Polski, Volume 1, Państwowe Wydawn. Naukowe, 1964, p. 589
* Władysław Czapliński, Tadeusz Ładogórski, Atlas historyczny polski, Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1970, p. 12
* William Urban, Terry Jones, Medieval mercenaries: the business of war, MBI Publishing Company, 2006, ISBN 1-85367-697-7, Google Print, p.206

Βαρτισλαβ 07
Νέος Καύκασος Φλώρινας

Ο **Νέος Καύκασος** είναι χωριό που ανήκει στο Δήμο Φλώρινας της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας σύμφωνα με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ο Νέος Καύκασος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Νέου Καυκάσου του πρώην Δήμου Κάτω Κλεινών του Νομού Φλωρίνης.

Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 680 μέτρων στην ιστορική περιοχή της Λυγκηστίδας και απέχει περίπου ένα χιλιόμετρο από τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Ο ποταμός Σακουλέβας ρέει μερικές εκατοντάδες μέτρα ανατολικά από το χωριό. Ο Νέος Καύκασος ιδρύθηκε από Πόντιους μετά τη διαφυγή τους από την πόλη του Καρς στον Καύκασο, η οποία στο τέλος έγινε τουρκική το 1921, εξ ου και το όνομα του χωριού "Νέος Καύκασος". Το 1924 ο Νέος Καύκασος αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητη αγροτική κοινότητα, που ενσωματώθηκε το 1997 στον δήμο Κάτω Κλεινών και άλλαξε το 2011 ενσωματώνοντας στον δήμο Φλώρινας.

Ο πληθυσμός του είναι 229 άτομα. Η σχεδιασμένη θεμελίωση του χωριού αναγνωρίζεται από τους ορθογώνιους δρόμους και την ορθογώνια διάταξή του. Στη μέση του χωριού περνά η διαδρομή της αχρησιμοποίητης σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου, η οποία χτίστηκε το 1894. Στο Νέο Καύκασο υπήρξε επίσης ο συνοριακός σταθμός αυτής της διαδρομής τον 20ο αιώνα.

Ο Νέος Καύκασος βρίσκεται πάνω από ένα μεγάλο υπόγειο απόθεμα διοξειδίου του άνθρακα που εκτείνεται σε όλη τη λεκάνη της Φλώρινας, γνωστό από τη δεκαετία του 1960 και το οποίο αξιοποιείται εμπορικά. Το καλοκαίρι του 1990 μια γεώτρηση έφτασε σε βάθος 559 μέτρων κοντά στο χωριό. Μετά το κλείσιμο της βαλβίδας, διοξείδιο του άνθρακα διέφυγε και σχημάτισε μια τρύπα βάθους 50 μέτρων που έγινε μικρή λίμνη με εμβαδόν 25 τετραγωνικά μέτρα μέσα από την οποία έβγαιναν φυσαλίδες με διοξείδιο του άνθρακα. Λόγω των υψηλών συγκεντρώσεων CO2 ένας φράκτης κατασκευάστηκε γύρω της ώστε να μην πλησιάζουν άνθρωποι και ζώα. Μετά από μερικά χρόνια ο φράκτης αφαιρέθηκε και γύρω από τη λίμνη κτίστηκε τσιμεντένια πεζούλα. Τότε χρησιμοποιήθηκε από τους ντόπιους, οι οποίοι βουτούσαν μέσα τα πόδια τους. Όμως ένας άντρας που αποπειράθηκε να κολυμπήσει σε αυτή πέθανε λόγω ασφυξίας από το διοξείδιο του άνθρακα. Στη συνέχεια η πρόσβαση στη λίμνη απαγορεύτηκε. Το 2003 η λίμνη είχε ξεραθεί, ενώ το 2011 βρέθηκε ότι τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στην περιοχή ήταν φυσιολογικά.

## Δημογραφική εξέλιξη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Κάτω Κλεινών
Μεσόκαμπος Φλώρινας

Ο **Μεσόκαμπος** είναι χωριό στον Δήμο Φλώρινας της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, βάσει της διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας σύμφωνα με το σχέδιο «Καποδίστριας», μέχρι το 2010, ο Μεσόκαμπος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μεσόκαμπου του πρώην Δήμου Κάτω Κλεινών του Νομού Φλωρίνης.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Μεσόκαμπος είχε 67 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Το χωριό απέχει 1,5 χλμ από τα σύνορα με την Βόρεια Μακεδονία, 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τη Φλώρινα, 16 χιλιόμετρα βορειοανατολικά των Κάτω Κλεινών, στο βόρειο άκρο της πεδιάδας της Φλώρινας, στη γεωγραφική και ιστορική περιοχή της Πελαγονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Κάτω Κλεινών
Κατάλογος πόλεων στο Κοσσυφοπέδιο

Αυτός είναι ο κατάλογος των συνολικά 37 πόλεων και κωμοπόλεων στο Κοσσυφοπέδιο, οι οποίες αναφέρονται ανά πληθυσμό σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011. Η πρωτεύουσα, η Πρίστινα, είναι επίσης η μεγαλύτερη πόλη με πληθυσμό 145.149 κατοίκων. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι το Πρίζρεν, ακολουθούμενη από το Τζιλάν, τη Πέγια, τη Μιτρόβιτσα, το Φεριζάι και τη Τζιακόβιτσα. Υπάρχουν έξι πόλεις με 10.000–30.000 κατοίκους και 24 με κάτω από 10.000 κατοίκους.

## Μεγαλύτερες πόλεις

## Πόλεις με πληθυσμό από 10.000 έως 30.000 κατοίκους

## Πληθυσμός με πληθυσμό κάτω των 10.000 κατοίκων

## Γκαλερί

Αρχείο:Prishtina_perspektivë_nga_Radio_Kosova_5.jpg|Πρίστινα
Αρχείο:Qendra_historike_e_Prizrenit.jpg|Πρίζρεν
Αρχείο:Saraji_gjilan_DSC05978.JPG|Τζιλάν
Αρχείο:Peja.jpg|Πέγια
Αρχείο:Qyteti_i_Mitrovicës_në_orët_e_mëngjesit.JPG|Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα
Αρχείο:Bibliotekafr.jpg|Φεριζάι
Αρχείο:07_Gjakova_Naten_Gjakova_at_Night.jpg|Τζάκοβα


## Δείτε επίσης
* Διοικητικές διαιρέσεις του Κοσσυφοπεδίου
* Επαρχίες του Κοσσυφοπεδίου
* Δήμοι του Κοσσυφοπεδίου
* Κατοικημένες περιοχές στο Κοσσυφοπέδιο
** Κατοικημένες περιοχές στο Κοσσυφοπέδιο ανά αλβανικό όνομα

## Σημειώσεις και παραπομπές
### Σημειώσεις

### Παραπομπές



Κατηγορία:Πόλεις του Κοσσυφοπεδίου