Le Hardi (αντιτορπιλικό)

Το ***Le Hardi*** («ο τολμηρός») ήταν το πρωτοπόρο πλοίο της ομώνυμης κλάσης αντιτορπιλικών που ναυπηγήθηκαν για το Γαλλικό Ναυτικό (*Marine Nationale*) στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Ολοκληρώθηκε ενώ ήταν εν εξελίξει η Μάχη της Γαλλίας και η πρώτη του αποστολή ήταν να  συνοδεύσει το ημιτελές θωρηκτό *[[Jean Bart (θωρηκτό, 1940)|Jean Bart]]* κατά τον πλου του από τη μητροπολιτική Γαλλία προς το Γαλλικό Μαρόκο,  λίγες μόλις ημέρες πριν από την ανακωχή της 22ας Ιουνίου 1940. Έλαβε μέρος στη Μάχη του Ντακάρ τον Σεπτέμβριο του 1940 και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους συνόδευσε ένα από τα θωρηκτά που είχαν υποστεί ζημιές από τους Βρετανούς στην επίθεση στο Μερς Ελ Κεμπίρ κατά την επιστροφή του στη Γαλλία

Στα μέσα του 1942 το *Le Hardi* τέθηκε σε εφεδρεία. Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν τη Γαλλία του Βισύ επιχείρησαν επίσης να καταλάβουν τα πλοία του γαλλικού στόλου, που βρισκόταν στον ναύσταθμο της Τουλόν και το *Le Hardi* ήταν ένα από τα πλοία που αυτοβυθίστηκαν εκεί. Στη συνέχεια το ανέλκυσαν οι Ιταλοί, όμως πέρασε σε γερμανικά χέρια έπειτα από την συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 1943. Οι Γερμανοί το βύθισαν το 1945 και εν τέλει διαλύθηκε για σκραπ μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Περιγραφή
Τα αντιτορπιλικά κλάσης *Le Hardi* σχεδιάστηκαν για να συνοδεύουν τα ταχέα θωρηκτά της *[[Θωρηκτό κλάσης Dunkerque|Dunkerque]]* καθώς και ως αντιστάθμισμα στα ιταλικά αντιτορπιλικά κλάσης *[[αντιτορπιλικό κλάσης  Navigatori|Navigatori]]* και στα ιαπωνικά κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Fubuki|Fubuki]]*.

Είχαν ολικό μήκος 117,2 m, πλάτος 11,1 m και βύθισμα 3,8 m. Το εκτόπισμά τους ήταν 1800 t (1772 LT) με τον συνήθη φόρτο και έφτανε τους 2.577 t 2.536 LT όταν ήταν πλήρως έμφορτα. Οι στρόβιλοί τους μπορούσαν να αποδώσουν έως και 58.000 hp και μπορούσαν να φθάσουν τους 37 kn. Το *Le Hardi* ξεπέρασε τη μέγιστη προβλεπόμενη ταχύτητα στις δοκιμές του, που έλαβαν χώρα τον Νοέμβριο του 1939, φθάνοντας τους 39,1 kn. Τα πλοία μετέφεραν έως και 470 t μαζούτ και είχαν ακτίνα δράσης 3.100 ναυτικών μιλίων με ταχύτητα πλεύσης 10 kn. Το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 10 αξιωματικούς και 177 ναύτες.

Ο κύριος οπλισμός των πλοίων της κλάσης *Le Hardi* αποτελούνταν από έξι πυροβόλα των 130 mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε τρεις πύργους, έναν στην πλώρη και δύο στην πρύμνη. Αντιαεροπορική προστασία παρείχε ζεύγος πυροβόλων των 37 mm και δύο ζεύγη πολυβόλων των 13,2 mm. Διέθεταν επίσης έναν τριπλό και δύο δίδυμους τορπιλοβλητικούς σωλήνες των 550 mm και μπορούσαν να μεταφέρουν έως και οκτώ νάρκες. Πέραν των προαναφερθέντων είχε προβλεφθεί να εγκατασταθεί στην πρύμνη ο εξοπλισμός χειρισμού μιας ανθυποβρυχιακής τορπίλης «Ginocchio», ο οποίος όμως αφαιρέθηκε πριν ολοκληρωθεί το πλοίο.

### Αλλαγές στον οπλισμό
Στα τέλη του 1941 τα δίδυμα πυροβόλα Hotchkiss μετακινήθηκαν και στη θέση τους εγκαταστάθηκαν αντιαεροπορικά των 25 mm. Επίσης προστέθηκε ένα ζεύγος μονών βάσεων για αντιαεροπορικά πολυβόλα Browning των 13,2 mm σε πλατφόρμες στις πλευρές του υπερυψωμένου πύργου πυροβόλων στην πρύμνη.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Το *Le Hardi* ναυπηγήθηκε στις εγκαταστάσεις της Ateliers et Chantiers de la Loire στη Νάντη. Οι εργασίες ξεκίνησαν στις 20 Μαΐου 1936, καθελκύστηκε στις 4 Μαΐου 1938, εντάχθηκε σε υπηρεσία την 1η Δεκεμβρίου 1939 και κατέστη πλήρως επιχειρησιακό την 31η Μαΐου 1940. Συνόδευσε το επιβατηγό πλοίο *Ville d'Oran* από τη Λα Παλίς (La Pallice) προς την Καζαμπλάνκα στο Γαλλικό Μαρόκο και στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς τη Βρέστη. Στις 19 Ιουνίου το *Le Hardi*, μαζί με τα αδελφά πλοία *[[Épée (αντιτορπιλικό, 1938)|Épée]]* και *[[Mameluk (αντιτορπιλικό)|Mameluk]]*, ανέλαβε τη συνοδεία του ημιτελούς θωρηκτού *Jean Bart* κατά τον πλου του από το Σαιν-Ναζαίρ προς την Καζαμπλάνκα, όπου και έφθασαν τρεις ημέρες αργότερα.

Στις 28 Ιουλίου τα *Le Hardi* και *Épée* απέπλευσαν για το Ντακάρ. Κατά τη διάρκεια της βρετανικής επίθεσης στο Ντακάρ (23–25 Σεπτεμβρίου) στο *Le Hardi* ανατέθηκε να αναπτύξει προπέτασμα καπνού για να καλυφθούν τα ελαφρά καταδρομικά *[[Georges Leygues (καταδρομικό)|Georges Leygues]]* και *[[Montcalm (καταδρομικό, 1935)|Montcalm]]*. Το *Le Hardi* άφησε το Ντακάρ για να φθάσει στην Καζαμπλάνκα στις 30 Σεπτεμβρίου. Τους επόμενους μήνες πέντε πλοία της κλάσης του διατάχθηκαν να μεταβούν στο Οράν, στη Γαλλική Αλγερία για να συνοδεύσουν το θωρηκτό *[[Provence (θωρηκτό)|Provence]]* που είχε υποστεί ζημιές κατά την επίθεση στο Μερς Ελ Κεμπίρ· το *Le Hardi* έφθασε εκεί στις 25 Οκτωβρίου. Η ναυτική δύναμη απέπλευσε στις 5 Νοεμβρίου για να φθάσει στην Τουλόν τρεις ημέρες αργότερα. Όλα τα πλοία της κλάσης εντάχθηκαν τότε στη 10η Μοίρα Αντιτορπιλικών, ενώ σύντομα βάσει όσων επέβαλαν οι ιταλικές και γερμανικές επιτροπές επίβλεψης των όρων της ανακωχής, επιτράπηκε στη Γαλλία του Βισύ να διατηρεί ανά πάσα στιγμή σε ενεργό υπηρεσία μονάχα τρία από τα πλοία της κλάσης.

Μεταξύ 3ης και 5ης Ιουλίου το *Le Hardi* συνόδευσε μεταγωγικά πλοία στο ταξίδι τους από το Αλγέρι προς τη Μασσαλία. Στις 18 Αυγούστου εντάχθηκε στον στόλο ανοικτής θαλάσσης () και στις 20 Μαΐου 1942 τέθηκε σε εφεδρεία. Όταν, στις 27 Νοεμβρίου 1942, οι Γερμανοί επιχείρησαν να καταλάβουν τα γαλλικά πλοία που βρίσκονταν στον ναύσταθμο της Τουλόν το πλήρωμα του αντιτορπιλικού το βύθισε για να μην πέσει σε γερμανικά χέρια. Οι Ιταλοί το ανελκύσαν στις 12 Ιουνίου 1943 και το ονόμασαν *FR37*. Στις 6 Σεπτεμβρίου άρχισε η ρυμούλκησή του με τελικό προορισμό τη Γένοβα, όμως πέρασε στην κατοχή των Γερμανών ενώ βρισκόταν στη Σαβόνα καθώς είχε προηγηθεί η συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Οι εργασίες επισκευής του δεν προχώρησαν και οι Γερμανοί το βύθισαν στη Γένοβα στις 20 Απριλίου 1945, ενώ αργότερα διαλύθηκε για σκραπ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Le Hardi
Κατηγορία:Γαλλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου