open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας γυναικών 1985-1986

**[[Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών]]** 1985−1986. Συμμετείχαν δέκα ομάδες και διεξήχθη σε δύο φάσεις. Οι ομάδες που στην πρώτη φάση κατέλαβαν τις θέσεις 1-5, στη Β' φάση συμμετείχαν στο γκρουπ για τις θέσεις 1−5, ενώ οι ομάδες που στην πρώτη φάση κατέλαβαν τις θέσεις 6-10, στη Β' φάση συμμετείχαν στο γκρουπ για τις θέσεις 6−10. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Φιλαθλητικός για δεύτερη φορά στην ιστορία του.

## Α' φάση
**Βαθμολογία**

## Β' φάση
Οι ομάδες μετέφεραν στη Β' φάση ακέραιη τη βαθμολογία της Α' φάσης. Έγιναν δύο γύροι. Στο γκρουπ των θέσεων 1−5 ο πρώτος γύρος διεξήχθη στην Αθήνα, 23 με 27 Απριλίου 1986 και ο δεύτερος γύρος στη Θεσσαλονίκη, 20 με 24 Μαΐου. Για τις θέσεις 6−10 ο πρώτος γύρος διεξήχθη στην Αθήνα και ο δεύτερος στην Καβάλα, τις ίδιες ημερομηνίες με το άλλο γκρουπ.

**Βαθμολογία**

* Ο Ιωνικός Ν.Φ. έχει ένα μηδενισμό.

## Πηγές
* Αθλητική Ηχώ, Ψηφιακό Αρχείο

Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1985
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1986
Ζυλ Ζοζέφ Λεφέβρ

Ο **Ζυλ Ζοζέφ Λεφέβρ** (*Jules Joseph Lefebvre*, 1836 – 1911) ήταν Γάλλος ζωγράφος. 

## Βιογραφία
Ο Λεφέβρ γεννήθηκε στο Τουρνάν (Tournan-en-Brie) στις 14 Μαρτίου 1834. 
Το 1852 εισήλθε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού και υπήρξε μαθητής του Λεόν Κονιέ (Leon Cogniet, 1794 – 1880). To 1861 κέρδισε το μεγάλου κύρους Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome) με τον πίνακα «Ο θάνατος του Πρίαμου» (1861).

Ο Λεφέβρ ήταν έξοχος προσωπογράφος. Μεταξύ των ετών 1855 και 1898 εξέθεσε 72 πορτρέτα στο Σαλόν του Παρισιού. Το 1891 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών. Ασχολήθηκε κυρίως με τα γυναικεία γυμνά, τα οποία φιλοτεχνούσε με εξιδανικευμένο ρεαλισμό και αισθησιακή προσέγγιση και με τα οποία γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

Πέθανε στο Παρίσι, στις 24 Φεβρουαρίου 1912.

## Επιλεγμένα έργα
Ανάμεσα στα πιο σημαντικά γυμνά του περιλαμβάνονται 
*«Ξαπλωμένο Γυμνό» (1868, Μουσείο Ορσαί, Παρίσι), 
*«Η Αλήθεια, La Verite» (1870, Μουσείο Ορσαί, Παρίσι), 
*«Πανδώρα» (1872, Μουσείο Καλών Τεχνών, Μπουένος Άιρες, Αργεντινή), 
*«Το Τζιτζίκι» (1872, Εθνική Πινακοθήκη Βικτώριας, Βικτώρια, Αυστραλία), 
*«Οδαλίσκη» (1874, Ινστιτούτο Τέχνης, Σικάγο ΗΠΑ),  
*«Χλόη» (1875, ιδιωτική συλλογή), 
*«Η Μαρία Μαγδαληνή στο Σπήλαιο» (1876), 
*«Λαίδη Γκοντίβα» (1890, Μουσείο Πικαρδίας, Αμιένη Γαλλίας). 


File:Lefebvre_La_mort_de_Priam.JPG|*Ο θάνατος του Πριάμου*, 1861, Παρίσι, École nationale supérieure des beaux-arts
File:Lefebvre, Jules Joseph - La jeune rieuse - 1876.jpg|*Γελαστή κοπέλλα*, 1861, Αμιένη, Musée de Picardie
File:La_Vérité,_par_Jules_Joseph_Lefebvre.jpg|*Η Αλήθεια*, 1870, Παρίσι, Μουσείο Ορσέ
File:Jules_Lefebvre_-_The_grasshopper_-_Google_Art_Project.jpg|*Το τζιτζίκι*, 1872, Μελβούρνη, National Gallery of Victoria
File:Odalisque by Jules Lefebvre (1874).jpg|*Οδαλίσκη*, 1874, Σικάγο, Ινστιτούτο Τέχνης 
File:Lady_godiva_full.jpg|*Lady Godiva*, 1890, Αμιένη, Musée de Picardie


## Παραπομπές
 

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Λεφέβρ, Ζυλ Ζοζέφ», τόμος 38, σελ. 234, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*TheARTwerx – Lefebvre Gallery Περιεκτικό αρχείο 141 έργων
*Jules-Joseph-Lefebvre.org  42 έργα του Ζυλ Ζοζέφ Λεφέβρ

Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κώστας Μπέης

Ο **Κώστας Μπέης** (Αθήνα, 25 Νοεμβρίου 1933 - 14 Φεβρουαρίου 2024) ήταν Έλληνας νομικός, καθηγητής Πανεπιστημίου και ιερέας της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 1933 και ήταν γιος του Ευάγγελου Μπέη, εισαγγελέα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ το 1966, και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μόναχο. Το 1969 εξελέγη ομοφώνως υφηγητής στην έδρα της πολιτικής δικονομίας στη Νομική Σχολή Αθηνών, το 1976 έκτακτος καθηγητής και το 1982 τακτικός καθηγητής. Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο το 2000, οπότε και έλαβε τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή. Το 1996 αναγορεύθηκε αριστούχος διδάκτορας της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 2010 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ήταν ιδρυτής του Ερευνητικού Ινστιτούτου Δικονομικών Μελετών, στο οποίο υπήρξε διευθυντής την περίοδο 1984-1990, ιδρυτής της μηνιαίας επιθεώρησης Δικονομικού δικαίου "Δίκη", επίτιμος πρόεδρος του Ινστιτούτου Συγκριτικού Δικαίου στο Τόκυο καθώς και ιδρυτής του Κέντρου Δικανικών Μελετών. 

Το 2005 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος από τον μητροπολίτη Νικοπόλεως Μελέτιο και ιερουργούσε στης Ενορίας Αγίου Γεωργίου Κορυφούλας της ίδιας Μητρόπολης. Μετά τον θάνατο του μητροπολίτη Μελετίου, το 2012, επέστρεψε και πάλι στην Αθήνα.

Στην κυβέρνηση Σημίτη (1996) χρημάτισε υπηρεσιακός υπουργός Δημόσιας Τάξης. Είχε διατελέσει πρόεδρος της ΕΡΤ, γενικός γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, γενικός γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας, γενικός γραμματέας της Βουλής, καθώς και μέλος πολλών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών. Είχε τιμηθεί με το "βραβείο Ειρήνης και Φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί". Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο, νομικού, φιλοσοφικού και θρησκευτικού περιεχομένου και αρθρογραφούσε τακτικά σε εφημερίδες και περιοδικά (Ελευθεροτυπία κ.α.).

Κατοικούσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Irmgard Liermann, συμβολαιογράφο, με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά.

Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2024, σε ηλικία 90 ετών.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Συμβούλιο της Αραγωνίας

Το Συμβούλιο της Αραγωνίας, επίσημα, το Βασιλικό και Ανώτατο Συμβούλιο της Αραγωνίας (Ισπανικά: **Real y Supremo Consejo de Aragón**) ήταν ένα διοικητικό σώμα και τμήμα κλειδί της τοπικής κυβέρνησης της Ισπανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη, δεύτερο μετά τον ίδιο τον μονάρχη. Διοικούσε την Αραγωνία ως μέρος της Ισπανίας, και αργότερα της Ιβηρικής Ένωσης.

Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας
Τάκης Διαμαντόπουλος

Ο **Τάκης Διαμαντόπουλος** γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Ασχολείται επαγγελματικά με τη φωτογραφία επί σαράντα πέντε χρόνια.
Προέρχεται από οικογένεια φωτογράφων, καθώς τόσο ο παππούς του όσο και ο πατέρας του ασχολήθηκαν με τον συγκεκριμένο επαγγελματικό χώρο. Από τον τελευταίο άλλωστε πήρε και τα πρώτα του μαθήματα, καθώς υπήρξε βοηθός του για δέκα χρόνια μέχρι το 1975. 

Το 1968 αρχίζει να ασχολείται με τη φωτογραφία μόδας. Από είκοσι χρονών αρχίζει να φωτογραφίζει τις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου στην Επίδαυρο.

Το 1972, πραγματοποιεί την πρώτη του φωτογράφηση με το γαλλικό VOGUE. Από το 1975 μέχρι το 1980 διατηρεί studio με τον αδερφό του Ντίνο, επίσης φωτογράφο, ενώ για μία διετία από το 1979, εκδίδουν μαζί και το περιοδικό ‘COVER‘. Την περίοδο 1981-1983 ζει στο Παρίσι και στο Μιλάνο όπου συνεργάζεται με τον εκδοτικό οίκο Condé Nast.

Αρκετά ελληνικά και ξένα περιοδικά (Vogue, Stern, Marie Claire, Votre Beaute, Madame Figaro, Men, Klik, Status, Γυναίκα, Nitro, Diva, Πάνθεον, Cover, Cigar, Μονόπολη , Down Town, Βημαgazino, Πρόσωπα, Ταχυδρόμος) έχουν φιλοξενήσει τις φωτογραφίες του στα εξώφυλλα και στις σελίδες τους, που αφορούν κυρίως μόδα και πορτραίτα γυναικών προσωπικοτήτων της ελληνικής διανόησης, της τέχνης και του θεάματος, που με το έργο τους έχουν συμμετάσχει την πολιτιστική ζωή του τόπου μας.

Εξώφυλλα με φωτογραφίες του Δ. 

Έχει πραγματοποιήσει σειρά ατομικών εκθέσεων, εκ των οποίων δύο στη Θεσσαλονίκη και τρεις στην Αθήνα  . 

## Εκδόσεις
* 
* 
* 

## Παραπομπές σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος Τάκη Διαμαντόπουλου

Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Κατηγορία:Φωτογράφοι μόδας
Ασιατικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2007

Το Ασιατικό Κύπελλο του **2007** έγινε από τις 7 έως τις 29 Ιουλίου για πρώτη φορά σε 4 χώρες: την Ινδονησία, τη Μαλαισία, την Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ. Η ομάδα του Ιράκ κατέκτησε για πρώτη φορά το τρόπαιο, αφού νίκησε στον τελικό που έγινε στην Τζακάρτα της Ινδονησίας με 1 - 0 τη Σαουδική Αραβία. Επίσης, το Ιράκ εκπροσώπησε την Ασία στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2009. Αξίζει να αναφέρουμε επίσης ότι αυτή ήταν η πρώτη διοργάνωση που η Αυστραλία πήρε μέρος σαν μέλος της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.

## Συμμετέχοντες Χώρες

## Διαιτητές

## Στάδια

## Φάση Ομίλων
### Όμιλος Α

#### Παιχνίδια

----

----

----

----

----

### Όμιλος Β

#### Παιχνίδια

----

----

----

----

----

### Όμιλος C

#### Παιχνίδια

----

----

----

----

----

### Όμιλος D

#### Παιχνίδια

----

----

----

----

----

## Φάση νοκ-Άουτ

### Προημιτελικοί

----

----

----

### Ημιτελικοί

----

### Μικρός τελικός

### Τελικός

## Πηγές

*http://www.afcasiancup.com/ 

2007
Ανθρωπιστικές επιστήμες

Με τον όρο **ανθρωπιστικές** εννοούνται εκείνες οι επιστήμες που ασχολούνται με τον άνθρωπο και τη γενική συμπεριφορά του και ορίζονται ως αναλυτικές και κριτικές ως προς την προσέγγισή τους, αντιδιαστελόμενες προς τις φυσικές επιστήμες που στηρίζονται στην εμπειρική μέθοδο. Επίσης είναι οι επιστήμες που ασχολούνται με τον άνθρωπο ως πνευματικό και κοινωνικό ον.

Στις ανθρωπιστικές επιστήμες περιλαμβάνονται οι γλώσσες, η φιλολογία, η λογοτεχνία, οι κλασικές σπουδές, η φιλοσοφία, η θεολογία, οι εικαστικές τέχνες και οι παραστατικές τέχνες (η μουσική, το θέατρο και ο χορός). Στις ανθρωπιστικές επιστήμες παραδοσιακά ανήκουν και η αρχαιολογία και η ιστορία, παρόλο που σήμερα εντάσσονται στις κοινωνικές (κυρίως η δεύτερη). Επίσης, στο corpus και των ανθρωπιστικών επιστημών αναφέρεται και η παιδαγωγική. Στο κοινωνικό τους πλαίσιο οι ανθρωπιστικές επιστήμες τουλάχιστον στην αγγλοσαξονική ταξινομία συμπεριλαμβάνουν την ανθρωπολογία, τη γλωσσολογία, τα νομικά και τις σπουδές επικοινωνίας.
Υπερηφαίστειο

thumb|right|500px|Χάρτης των γνωστών υπερηφαιστείων παγκοσμίως:
[thumb|320px|Η δομή της [καλντέρας του Λονγκ Βάλεϊ.]]

**Υπερηφαίστειο** ονομάζεται ένα ηφαίστειο ικανό να παραγάγει έκρηξη με ποσότητα ηφαιστειακού υλικού μεγαλύτερη από 1.000 κυβικά χιλιόμετρα (240 κυβικά μίλια), δηλαδή στην μέγιστη βαθμίδα 8 του Δείκτη Ηφαιστειακής Εκρηκτικότητας. Το μέγεθος αυτό είναι χιλιάδες φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο στις περισσότερες κατεγεγραμμένες ηφαιστειακές εκρήξεις. Υπερηφαίστεια μπορούν να δημιουργηθούν όταν μάγμα μέσα στη Γη ανεβαίνει από μια θερμή κηλίδα μέχρι το φλοιό αλλά δεν μπορεί να τον διαπεράσει. Η πίεση δημιουργεί μια μεγάλη και συνεχώς αυξανόμενη ποσότητα μάγματος εως ότου ο φλοιός είναι ανίκανος να συγκρατήσει την πίεση. Μπορεί επίσης να δημιουργηθούν σε ενώσεις συγκλινουσών τεκτονικών πλακών (π.χ. Toba) και σε περιοχές του φλοιού όπου βρίσκονται θερμές κηλίδες (π.χ. Yellowstone).

Υπάρχουν σχετικά λίγα υπερηφαίστεια της τεταρτογενούς περιόδου, ωστόσο η έκρηξη ενός τέτοιου ηφαιστείου συνήθως καλύπτει πολύ μεγάλες περιοχές με λάβα και ηφαιστειακή στάχτη και προκαλεί μακρυπρόθεσμες μεταβολές στο παγκόσμιο κλίμα (όπως η πρόκληση ενός ηφαιστειακού χειμώνα ή ακόμα και μιας εποχής παγετώνων μικρής διάρκειας) ικανές να απειλήσουν με εξαφάνιση διάφορα είδη ζωής.

## Γνωστά υπερηφαίστεια

Το Discovery Channel έχει επισημάνει έξι γνωστά υπερηφαίστεια:

*Καλντέρα Γελλοουστόουν (Η.Π.Α)
*Καλντέρα Valles (Η.Π.Α)
*Λίμνη Τόμπα (Βόρεια Σουμάτρα, Ινδονησία)
*Λίμνη Τάουπο, (Βόρειο Νησί (Νέα Ζηλανδία))
*Καλντέρα Άιρα (Νομαρχιακό Διαμέρισμα Καγκοσίμα, Κιούσου, Ιαπωνία)

## Σημειώσεις και παραπομπές
  

Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Κατηγορία:Ηφαίστεια

Κατηγορία:Γεωλογικοί κίνδυνοι
TAP Portugal

Η **TAP Portugal** είναι ο εθνικός αερομεταφορέας της Πορτογαλίας με έδρα το κτήριο 25 στο **Αεροδρόμιο της Λισαβόνας**. Έγινε μέλος της Star Alliance στις 14 Μαρτίου του 2005,ημερομηνία στην οποία έκλεινε 60 χρόνια από την ίδρυσή της. Ο κόμβος της στη Λισαβόνα αποτελεί βασική ευρωπαϊκή πύλη στο σταυροδρόμι της Αφρικής, της Νότιας και της Βόρειας Αμερικής. Το δίκτυο δρομολογίων της ΤΑΡ περιλαμβάνει 77 προορισμούς σε 34 χώρες σε όλο τον κόσμο. Η ΤΑΡ εξυπηρετεί σχεδόν 2.000 εβδομαδιαίες πτήσεις με στόλο 55 αεροσκαφών Airbus, και 16 επιπλέον αεροσκαφών που εξυπηρετούν τον περιφερειακό φορέα, τη θυγατρική **Portugalia**.

TAP αρχικά σήμαινε **Transportes Aéreos Portugueses** (πορτογαλικές αερομεταφορές). Αυτό το ακρωνύμιο εγκαταλείφθηκε το 1979, όταν η εταιρεία μετονομάστηκε σε **TAP Air Portugal**, στη συνέχεια άλλαξε και πάλι στο σημερινό επιχειρησιακό όνομά της, **TAP Portugal**.

## Θυγατρικές εταιρείες

Οι θυγατρικές της ΤΑΡ είναι οι εξής:

## Συνεργαζόμενες Αεροπορικές Εταιρείες

* Aegean Airlines
* Aigle Azur
* airBaltic
* Air Canada
* Air China
* Air India
* Alitalia
* All Nippon Airways
* Austrian Airlines
* Azores Airlines
* Azul Brazilian Airlines
* Beijing Capital Airlines
* Brussels Airlines
* Croatia Airlines
* EgyptAir
* El Al
* Emirates
* Ethiopian Airlines
* Etihad Airways
* Finnair
* Gol Transportes Aéreos
* JetBlue
* LAM Mozambique Airlines
* LOT Polish Airlines
* Lufthansa
* Luxair
* Nordica
* S7 Airlines
* Singapore Airlines
* South African Airways
* Swiss International Air Lines
* Thai Airways
* Turkish Airlines
* Ukraine International Airlines
* United Airlines

## Στόλος




## Αναφορές


Κατηγορία:Μεταφορές στην Πορτογαλία
Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες
Κατηγορία:Star Alliance
Κουέντιν Σκίνερ

Ο Κουέντιν Σκίνερ (αγγλ. Quentin Skinner, 26 Νοεμβρίου 1940) είναι καθηγητής Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Κουήν Μέρυ, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Σπούδασε Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και δίδαξε εκεί από την αποφοίτησή του μέχρι το 2008. Έχει γράψει βιβλία σχετικά με τον Τόμας Χομπς και τον Μακιαβέλι καθώς και τα "Θεμέλια της Νεότερης Πολιτικής Σκέψης", που συγκαταλέγεται ανάμεσα στη λίστα των 100 πιο σημαντικών βιβλίων που γράφτηκαν μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο του Times Literary Supplement. Είναι μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας και επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας των Τεχνών και των Επιστημών.

## Έργα του στα ελληνικά
*Μακιαβέλι
*Η ελευθερία προτιμότερη από τον φιλελευθερισμό
*Τα θεμέλια της νεότερης πολιτικής σκέψης
*Μετά τον εμπειρισμό
*Θεωρήσεις της πολιτικής - Σχετικά με τη μέθοδο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συνέντευξη στη Βάσω Κιντή, Βήμα 6/5/2007
* Συνέντευξη στο ΒΗΜΑ, 21/4/2002

Κατηγορία:Άγγλοι πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Άγγλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Άγγλοι άθεοι
Αστεροειδή

Με τον όρο **αστεροειδή** μπορεί να αναφερόμαστε:

*στη ζωολογία, στα εχινόδερμα της οικογένειας Asteroidea με τον κοινό όρο αστερίας
*στη βιολογία, η οικογένεια φυτών *αστεροειδή* (Asteraceae), που περιγράφονται επίσης από τον όρο σύνθετα (Compositae)
2003 YN107

thumb|right|350px|Η σπειροειδής τροχιά του 2003 YN<sub>107</sub> (σε γαλάζιο χρώμα) γύρω από τον ήλιο (κίτρινο σημείο στο κέντρο) και γύρω από την γη (πράσινο σημείο μπροστά).
Ο **2003 YN<sub>107</sub>** είναι μικρός αστεροειδής. Ανακαλύφθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2003 από το 
αυτόματο παρατηρητήριο LINEAR. Η διάμετρός του κυμαίνεται μεταξύ 10 και 30 μέτρα. Χαρακτηριστικό του είναι ότι περνάει μέσα από την τροχιά της γης, ενώ βρίσκεται σε στρογγυλή τροχιά γύρω από τον ήλιο. Στο χρονικό διάστημα από το 1996 ως το 2006 βρισκόταν συνέχεια σε απόσταση από τη γη όχι μεγαλύτερη του 0,1 ΑΕ, και έκανε μια περιστροφή γύρω της. Η περιστροφή αυτή διάρκεσε ένα χρόνο. Είναι το πρώτο ουράνιο σώμα που ανακαλύφτηκε με αυτές τις ιδιότητες. 
## Πηγές
* M. Connors, C. Veillet, R. Brasser, P. Wiegert, P. W. Chodas, S. Mikkola, K. Innanen: *[http://www.lpi.usra.edu/meetings/lpsc2004/pdf/1565.pdf Horseshoe Asteroids and Quasi-satellites in Earth-like Orbits.]* in: *35th Lunar and Planetary Science Conference, 15.–19. März 2004.* Lunar and planetary science, abstracts of papers subm. to the Lunar and Planetary Science Conference. Lunar and Planetary Institute, Abstract Nr. 1565. Johnson Space Center, League City, Texas 2004,3.  (engl., pdf)
* R. Brasser, K. A. Innanen, M. Connors, C. Veillet, P. Wiegert, Seppo Mikkola, P. W. Chodas: *Transient co-orbital asteroids*. in: *[[Icarus (Journal)|Icarus]].* Elsevier, San Diego Ca 171.2004,1 (Sept), S. 102–109.  (Artikel online auf dem Icarus-Server, englisch: )
* D. Vokrouhlický, D. Čapek, S. R. Chesley and S. J. Ostro: *Yarkovsky detection opportunities. I. Solitary asteroids.* in: *Icarus.* Elsevier, San Diego Ca 2004.  (Artikel online auf dem Icarus-Server, englisch: )

Κατηγορία:Γεωπλήσια αντικείμενα
Ανθρώπινος πληθυσμός

**Ανθρώπινος πληθυσμός** είναι ο αριθμός που μας φανερώνει την κατανομή ανθρώπων σε έναν τόπο. Αυτός ο τόπος μπορεί να είναι μία χώρα, μία μεγαλούπολη ή κωμόπολη ή γενικότερα μία πόλη, ή ακόμα μπορεί να είναι ένα χωριό. Οι αρχές μιας κοινότητας πρέπει να γνωρίζει τον πληθυσμό αυτού του τόπου, για να ξέρει πόσα σχολεία, νοσοκομεία, γηροκομεία και άλλα πρέπει να φτιάξει. Για το λόγο αυτό γίνεται απογραφή, δηλαδή μέτρημα κατοίκων κάθε δέκα χρόνια.

## Δείτε επίσης
*Πληθυσμός

Κατηγορία:Άνθρωπος
Κατηγορία:Πληθυσμός
Τζων Κόλιερ

Ο **Τζων Κόλιερ** (*John Collier*, 27 Ιανουαρίου 1850 – 11 Απριλίου 1934) ήταν Άγγλος ζωγράφος και συγγραφέας. Συγκαταλέγεται στην ομάδα των Άγγλων Προραφαηλιτών ζωγράφων και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους πορτρετίστες της εποχής του. Άρχισε να σπουδάζει ζωγραφική στην Ακαδημία του Μονάχου σε ηλικία 25 ετών.

## Βιογραφία
Ο Κόλιερ προερχόταν από εύπορη και αριστοκρατική οικογένεια. Ο παππούς και ο πατέρας του ήταν βουλευτές στο Αγγλικό Κοινοβούλιο. Παντρεύτηκε δυο φορές τις κόρες του Τόμας Χένρυ Χάξλεϋ (Thomas Henry Huxley, 1825 – 1895), διάσημου βιολόγου και ένθερμου υποστηρικτή των θεωριών του Δαρβίνου. Πρώτη του γυναίκα (1879) ήταν η Μάριαν Χάξλεϋ (Marian Huxley), που ήταν και αυτή ζωγράφος και η οποία πέθανε το 1887. Δυο χρόνια αργότερα, το 1889, ο Κόλιερ παντρεύτηκε τη νεότερη αδελφή της Έθελ Χάξλεϋ (Ethel Huxley). Σύμφωνα όμως με την αγγλική νομοθεσία της εποχής, ένας τέτοιος γάμος ήταν απαγορευμένος στην Αγγλία και η γαμήλια τελετή τελέστηκε στη Νορβηγία. 

## Έργο
Πέρα από τους «προραφαηλιτικούς» πίνακές του, ο Κόλιερ ήταν και διάσημος προσωπογράφος της εποχής του. Φιλοτέχνησε δεκάδες πορτρέτα διασημοτήτων, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη Προσωπογραφιών και την Πινακοθήκη Τέητ του Λονδίνου. Ανάμεσα στα πιο σπουδαία πορτρέτα του περιλαμβάνονται: του μετέπειτα βασιλιά της Αγγλίας Γεωργίου Ε΄, (1901), του Κάρολου Δαρβίνου (1882), του ζωγράφου Λώρενς Άλμα-Τάντεμα (1884), του συγγραφέα Ράντγιαρντ Κίπλινγκ (1891), της ηθοποιού Έλεν Τέρυ (1904), του στρατάρχη Λόρδου Κίτσενερ του Χαρτούμ (1911), κ. ά. Μια αυτοπροσωπογραφία του (1907) υπάρχει στην Πινακοθήκη Ουφίτσι (Uffizi) της Φλωρεντίας. 

Στο μεγάλο κατάλογο των έργων του, μια επιλογή των πιο γνωστών και περισσότερο αξιόλογων από αυτά περιλαμβάνει: «Η Κλυταιμνήστρα μετά το φόνο» (1882), « Η ιέρεια του Βάκχου» (1885 – 89), «Ιέρεια των Δελφών» (1891), «Ένα κρασί με τον Καίσαρα Βοργία» (1893, Μουσείο και Πινακοθήκη Ίπσουιτς, Αγγλία), «Λαίδη Χαλέ» (1895), «Λαίδη Γκοντίβα» (περ. 1898, Herbert Art Gallery and Museum, Κόβεντρυ, Αγγλία), που θεωρείται το αριστούργημά του, « Ο Τανχώυζερ στην Αυλή της Αφροδίτης» (1901), «Η πανούκλα» (1902), «Καταδίκη σε θάνατο» (1908), «Κυρία Χάξλεϋ» (1927 – 28, Πινακοθήκη Τέιτ, Λονδίνο), «Πορτρέτο της κόρης του καλλιτέχνη» (1929), «Ο θάνατος της Κλεοπάτρας» (Πινακοθήκη Όλνταμ, Αγγλία) και πολλά άλλα.


File:Clytemnestra_by_John_Collier,_1882.jpg|*Κλυταιμνήστρα*, Λονδίνο, Guildhall Gallery 
File:John_Collier_-_Priestess_of_Delphi.jpg|*Ιέρεια των Δελφών*, 1891, Αδελαΐδα, Art Gallery of South Australia
File:A_Glass_of_Wine_with_Caesar_Borgia_-_John_Collier.jpg|*Ένα ποτήρι κρασί με τον Καίσαρα Βοργία*, 1893, Ipswich, Museum and Art Gallery
File:Lady_Godiva_(John_Collier,_c._1897).jpg|* Λαίδη Γκοντάιβα*, 1898, Κόβεντρι, Herbert Art Gallery & Museum
File:Tannhäuser_en_el_Venusberg,_por_John_Collier.jpg|*Ο Τανχόυζερ στο Όρος της Αφροδίτης*, 1901, Southport, Atkinson Art Gallery


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τζων Κόλιερ στο Find A Grave 
*Τζων Κόλιερ στο Art Renewal Center 

Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Αυτόματο

**Αυτόματο** ονομάζεται μια μηχανή με βάση την οποία ελέγχεται αν μια λέξη ανήκει σε μια τυπική γλώσσα. Λειτουργεί σαν μία μηχανή Τούρινγκ χωρίς έξοδο (εναλλακτικά ως έξοδος μπορεί να θεωρηθεί ένα δυαδικό ψηφίο). Εισέρχεται ως είσοδος η λέξη γράμμα-γράμμα, το αυτόματο μεταβαίνει ανάλογα με την είσοδο σε διάφορες καταστάσεις, με μία μετάβαση ανά γράμμα και μόλις ολοκληρωθεί η είσοδος αν η τελική κατάσταση είναι *κατάσταση "αποδοχής"* η λέξη εγκρίνεται αλλιώς η λέξη απορρίπτεται. Ο αριθμός των καταστάσεων είναι πεπερασμένος για κάθε αυτόματο. Τα αυτόματα απεικονίζονται γραφικά με λογικά διαγράμματα. Αυτόματη είναι μια συσκευή η οποία μπορεί να εκτελέσει εργασίες αυτόματα , δηλαδή χωρίς τον χειρισμό κάποιου.

Κατηγορία:Θεωρητική πληροφορική
Υδραγωγείο του Κλαύδιου

thumb|250px|Το Άκουα Κλαούντια.

Το **Υδραγωγείο του Κλαύδιου** (λατιν.: *Aqua Claudia*) ήταν υδραγωγείο της Αρχαίας Ρώμης, που - όπως και το Υδραγωγείο Άνιο Νόβους- ξεκίνησε από τον αυτοκράτορα Καλιγούλα το 38 και ολοκληρώθηκε από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο το 52 . Οι δύο πηγές των νερών του ευρίσκοντο 300 βήματα αριστερά του 38ου μιλίου της Οδού Σουμπλακένσις. Το υδραγωγείο παρέμεινε ενεργό για 10 χρόνια, ώσπου η μεταφορά νερού σταμάτησε για περίπου 9 χρόνια, μέχρι να το επισκευάσει ο Αυτοκράτορας Βεσπασιανός, το 71. Το 81 έγινε νέα βελτίωση του έργου από τον Τίτο. 

## Δομή
Ανάλογα με την εποχή, το μήκος του καναλιού έφτανε περίπου τα 69 χιλιόμετρα (τα περισσότερα υπογείως) και ο όγκος νερού στις πηγές του άγγιζε τα 191 χιλιάδες κυβ. μέτρα το εικοσιτετράωρο. Μετά την κατασκευή της Αψίδας του Νέρωνα (Arcus Neroniani) από τον Νέρωνα (που ήταν ένα κομμάτι του Άκουα Κλαούντια), το υδραγωγείο απέκτησε τη δυνατότητα να τροφοδοτεί και τις 14 περιοχές της Ρώμης. Ήταν ένα από τα δύο υδραγωγεία, που κατέληγαν στην Πόρτα Ματζόρε (το άλλο ήταν το Υδραγωγείο Άνιο Νόβους). Σήμερα διαθέτουμε λεπτομερειακές περιγραφές του έργου χάρη στον Σ. Ι. Φροντίνο, Ρωμαίο αριστοκράτη του οποίου το έργο *De aquaeductu* δημοσιεύτηκε στα τέλη του 1ου αι.. 
Στον τόπο του υδραγωγείου κτίστηκε αργότερα η χριστιανική εκκλησία Σαν Τομμάσο ιν Φόρμις.

## Παραπομπές και σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χάρτης της Ρώμης με το υδραγωγείο σημαδεμμένο με κόκκινο χρώμα

Κατηγορία:Ρωμαϊκά υδραγωγεία
Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Υδραγωγείο Άνιο Νόβους

[thumb|250px| Η συμβολή των Άκουα Κλάουντια και Άνιο Νόβους στην [Πόρτα Ματζόρε ]]
Το **Υδραγωγείο Άνιο Νόβους** (λατινικά: *Aqua Anio Novus, Νέο υδραγωγείο*) ήταν υδραγωγείο της Αρχαίας Ρώμης. Όπως και το Άκουα Κλάουντια, το έργο ξεκίνησε στα χρόνια του Καλιγούλα το 38 και ολοκληρώθηκε από τον Κλαύδιο τον Αύγουστο του 52. 

## Λεπτομέρειες
Το Άνιο Νόβους ήταν το υψηλότερο απ’ όλα τα υδραγωγεία της Ρώμης. Όταν τα νερά του έγιναν θολά, ο Τραϊανός χρησιμοποίησε τις δύο από τις τρεις λιμνούλες που είχε κατασκευάσει ο Νέρωνας  για να στολίσει τη βίλλα του στο Σουμπιάκο, ώστε να αυξήσει το μήκος του υδραγωγείου στα 93 χλμ. και την ημερήσια χωρητικότητά του στα 196 κυβ. μέτρα. Οι λίμνες του Νέρωνα ήταν φτιαγμένες μέσω φραγμάτων επί του κοντινού ποταμού που ήταν, μάλιστα, υψηλότερα από κάθε άλλο Ρωμαϊκό φράγμα (τελικά καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα). 

Αρχίζοντας από τη δεξαμενή του κοντά στη Λατίνα Οδό, το νερό μεταφέρονταν επί του Άκουα Κλάουντια, του οποίου το Άνιο Νόβους αποτελούσε συνέχεια. Πριν την επισκευή του, το Άνιο Νόβους τροφοδοτούσε τα υπόλοιπα υδραγωγεία της Ρώμης αλλά όταν το νερό του θόλωσε, αναγκάστηκαν να βελτιώσουν τη δομή του καθώς επηρέαζε τα νερά των υπολοίπων. Πληροφορίες για το υδραγωγείο διαθέτουμε σήμερα μέσω του Ρωμαίου αριστοκράτη του 1ου αιώνα Φροντίνου, στο έργο του *De aquaeductu*.

## Παραπομπές και σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Χάρτης της Ρώμης με τον Άνιο Νόβους σημαδεμμένο με κόκκινο χρώμα 

Κατηγορία:Ρωμαϊκά υδραγωγεία
Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Αννία οδός

Η **Αννία οδός** (*[[Λατινική γλώσσα|λατ]].* Via Annia) ήταν δρόμος της αρχαίας Ρώμης στη Γαλατία εντεύθεν των Άλπεων  που ένωνε την Ατρία (σημερινή Αντρία) με την Ακουίλια περνώντας μέσω της Patavium (σημερινή Πάντοβα) και της λιμνοθάλασσας του Άλτιουμ και της Κονκόρντια Σαγκιττάρια. Η δημόσια αυτή αρτηρία επηρέασε καθοριστικά τη ρωμανοποίηση των περιοχών που διέσχιζε και αποτέλεσε κεντρική σύνδεση με τη βορειοανατολική επαρχία του Νορικού στη σημερινή Αυστρία. 

Η κατασκευή του δρόμου άρχισε από τον πραίτωρα Titus Annius Rufus και ολοκληρώθηκε το 131 π.Χ. Βρισκόταν στην ελώδη περιοχή της κοιλάδας του Πάδου και το ανυψόπεδο πλακόστρωτο ανέβαζε την Άννια οδό πάνω από τους βάλτους. Έχουν βρεθεί αρκετές πέτρες που στήριζαν τον δρόμο, για παράδειγμα κοντά στο τοπικό κανάλι της Grassaga (το 1922) και στην κοίτη του ποταμού Bidoggia. Κάποια κομμάτια του δρόμου δεν έπαψαν να είναι σε δημόσια χρήση ποτέ. Άλλα κομμάτια, όμως, χάθηκαν και μόνο μέσω αεροφωτογραφιών κατάφεραν να εντοπιστούν. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι μεγάλα μήκοι του δρόμου υπήρχαν μεταξύ Πάντοβας και Αλτίνου, κάνοντας τους ειδικούς να είναι αβέβαιοι για το ποια πλευρά του ποταμού Μπρέντα ακολουθούσε η Άννια. Στην περιοχή αυτή, γνωρίζουμε ότι υπήρχαν δύο αρχαία πανδοχεία που προσέφεραν διανυκτέρευση και πρόσβαση σε άλογα. 

## Σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αννία Οδός (αγγλικά) 
* Βιβλιογραφία για τους ρωμαϊκούς δρόμους.

Κατηγορία:Ρωμαϊκές οδοί στην Ιταλία
Επισκοπή (Ντίμπρας)

thumb|right|250 px|Το κέντρο της πόλης από το Ντόμπροβε
Η **Επισκοπή** (Peshkopia) (41°40'N and 20°25'Ε) είναι η πρωτεύουσα του νομού Ντίμπρας και έχει πληθυσμό 25.000 περίπου κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Αλβανίας, κάτω από το όρος Κοράμπι, σε υψόμετρο 651 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας.

## Ιστορία
Η ευρύτερη περιοχή κατοικείτο από την Ιλλυρική φυλή των Πενεστών. Το όνομά της προέρχεται από την ελληνική λέξη *επισκοπή*, που υποδεικνύει κατοίκηση κατά την ύστερη αρχαιότητα. Η περιοχή της Ντίμπρας εντάχθηκε στην Αρχιεπισκοπή της Οχρίδας το 1019, και ένα έτος αργότερα έγινε επισκοπή με κεντρική εκκλησία τον Άγ. Στέφανο (Kisha e Shqefnit). Η έδρα της επισκοπής αργότερα μετακινήθηκε, αλλά η πόλη διατήρησε το όνομά της. Αναφέρεται ως Επισκοπή από τις αρχές του 15ου αι..

## Οικονομία
Η οικονομία της πόλης σχετίζεται κυρίως με είδη διατροφής, ένδυσης, τουρισμό, μεταλλικά νερά, θεραπευτικά λουτρά, γεωργία, κτηνοτροφία κ.ά.

## Ενδιαφέροντα σημεία
* Το εθνογραφικό μουσείο, με συλλογές κοστουμιών, χαλιών, σκευών, κοσμηματοποιίας και μοντέλων τοπικής αρχιτεκτονικής.
* Ο πεζόδρομος Elez Isufi.
* Πηγές μεταλλικού νερού, που αποτελούν πόλο έλξης εποχιακού τουρισμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοιο
* 
*  Municipality of Peshkopi

Επισκοπη
Κατηγορία:Γκεγκερία
Λαίδη Γκοντάιβα

Η **Λαίδη Γκοντάιβα** (αγγλικά: *Lady Godiva*, ; - 1067) ήταν ευγενής αγγλοσαξονικής καταγωγής, γνωστή για τη θρυλική έφιππη εμφάνισή της στους δρόμους του Κόβεντρυ στο Γουέστ Μίντλαντς. Ήταν σύζυγος του Λεόφρικ (Leofric), κόμη της Μερκίας (11ος αι.), με τον οποίο ίδρυσε ένα μοναστήρι στο Κόβεντρυ.

Ο χρονικογράφος Φλόρενς του Γούστερ (πέθανε το 1118) αναφέρει με σεβασμό τον Λεόφρικ και την Γκοντάιβα, αλλά δεν κάνει λόγο για τη θρυλική εμφάνισή της. Η αρχαιότερη καταγραφή του περιστατικού βρίσκεται στα «Χρονικά» (Chronica) του χρονικογράφου Ρότζερ του Ουέντοβερ. Αναφέρει ότι ο σύζυγός της Λεόφρικ, απηυδισμένος από τις ικεσίες της, με τις οποίες του ζητούσε να μειώσει τους βαρείς φόρους που είχε επιβάλλει στους πολίτες του Κόβεντρυ, της δήλωσε ότι θα ικανοποιούσε την επιθυμία της, αν ολόγυμνη πάνω στο άλογό της περνούσε από την πολυσύχναστη αγορά της πόλης. 

Η Γκοντάιβα αποδέχτηκε την πρόταση του άντρα της και, με τα μαλλιά της μόνο να καλύπτουν το γυμνό κορμί της, περιδιάβηκε τους δρόμους του Κόβεντρυ. Ο Ράναλφ Χίτζεν (πέθανε το 1364) λέει στο «Πολυχρονικό» του, ότι η γυμνή εμφάνιση της Γκοντάιβα είχε ως αποτέλεσμα να απαλλάξει ο Λεόφρικ την πόλη από όλους τους φόρους. Μεταγενέστερο χρονικό αναφέρει ότι η Γκοντάιβα είχε ζητήσει από τους κατοίκους της πόλης να μείνουν στα σπίτια τους την ώρα που θα γυρνούσε γυμνή στην πόλη.

Από ευγνωμοσύνη για την πράξη της αυτή, όλοι οι κάτοικοι κλειδώθηκαν στα σπίτια τους την καθορισμένη ώρα και μόνο ένας ράφτης, ο Τομ, την παρακολουθούσε κρυφά από το παράθυρό του. Ο Πήπινγκ Τομ (Peeping Tom) έγινε από τότε συνώνυμο του ηδονοβλεψία. Η ιστορία του ράφτη έγινε μέρος του θρύλου κατά το 17ο αιώνα, όπου σύμφωνα με τις περισσότερες περιγραφές, για τιμωρία, τυφλώνεται επιτόπου. 

Η Λαίδη Γκοντάιβα πέθανε γύρω στο 1080 και σύμφωνα με το «Χρονικό του Έβεσαμ» τάφηκε στην Εκκλησία της Αγίας Τριάδας στο Έβεσαμ, που δεν υπάρχει σήμερα. Υποστηρίζεται όμως και η άποψη ότι είχε ταφεί μαζί με το σύζυγό της στην πόλη του Κόβεντρυ. Σήμερα, ένας περίτεχνος έφιππος ανδριάντας της γυμνής Γκοντάιβα, έργο του Σκώτου γλύπτη William Reid Dick (1879 – 1961), κοσμεί από το 1949 την πόλη. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Γκοντάιβα, Λαίδη», τόμος 18, σελ. 126, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

Κατηγορία:Αγγλική μυθολογία
Οβριόκαστρο (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Οβριόκαστρο** και **Βριόκαστρο** μπορεί να αναφέρονται:

*Οβριόκαστρο Αττικής, λόφος της Αττικής στην περιοχή της Κερατέας.
*Οβριόκαστρο Πάρου ή *Βριονήσι*, νησίδα κοντά στην Πάρο.
*Οβριόκαστρο ή Οβρυόκαστρο ή Βρυόκαστρο ή Ρηγόκαστρο Κύθνου, η αρχαία πρωτεύουσα του νησιού στα βορειοδυτικά παράλια της Κύθνου.
*Βρυόκαστρο Τήνου, λόφος με προϊστορική ακρόπολη στη νοτιοδυτική ακτή της Τήνου.
*Βριόκαστρο (ακρωτήριο) ή *Οβριόκαστρο*, ακρωτήρι της Θάσου.
*Βριόκαστρο (όρμος) ή *Οβριόκαστρο*, όρμος της Κέας.
*Βριόκαστρο Άνδρου ή *Οβριόκαστρο*, στον Κατάκοιλο Άνδρου.
*Βρυοκαστράκι Κύθνου, νησίδα κοντά στην Κύθνο.

## Δείτε επίσης
*Κάστρο της Ωριάς (αποσαφήνιση)
Ποστούμια οδός

[thumb|250px|Κομμάτι της Ποστούμιας οδού που ανακατακευάστηκε στη βάση της [Αψίδα του Γάβη |Αψίδας του Γάβη στη Βερόνα, Ιταλία.]]
Η **Ποστούμια οδός** (*[[Λατινική γλώσσα|λατ.]]* Via Postumia) ήταν αρχαίος ρωμαϊκός δρόμος στη βόρεια Ιταλία που κατασκευάστηκε το 148 π.Χ. από τον ύπατο Σπύριο Ποστούμιο Αλβίνο Μάγνο. 
Έτρεχε από τις ακτές της Γένοβας μέσω των όρων Ντερτόνα της Πλακέντιας και την Κρεμόνα, λίγο ανατολικά από τη συμβολή της με τον Ηριδανό. Από την Κρεμόνα ο δρόμος κατέβαινε ανατολικά στο Βεδριάκουμ όπου διακλαδωνόταν αριστερά προς Βερόνα και δεξιά προς Μαντούα, Γεμόνα και Ακουίλια. Η στρατιωτική κατοχή της Λιγουρίας ήταν εξαρτώμενη από την Ποστούμια οδό και αρκετές άλλες πόλεις όφειλαν την ύπαρξή τους σ’αυτή. Μετρώντας την απόσταση που κάλυπτε ανατολικά προς δυτικά, το κεντρικό σημείο της ήταν η Κρεμόνα. 

Το 13 π.Χ. ο Οκταβιανός Αύγουστος την μετονόμασε σε Οδό Ιουλίας Αυγούστας αφού την ένωσε με την οδό Αιμίλια Σκαούρι που ξεκινούσε από την Πιατσέντζα φτάνοντας μέσω μιας αψίδας του θριάμβου στη Λα Τουρμπί (σημερινή πόλη της Γαλλίας). Αργότερα επεκτάθηκε προς άλλες κατευθύνσεις. Η Αψίδα του Γάβη αποτελεί ακόμα και σήμερα το ορόσημο της Ποστούμιας οδού προς τη Βερόνα. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαϊκές οδοί στην Ιταλία
Αεροπορική συμμαχία

Μια **αεροπορική συμμαχία** είναι μια συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων αεροπορικών εταιρειών να συνεργάζονται σε σημαντικό επίπεδο. Οι συμμαχίες παρέχουν ένα δίκτυο διασύνδεσης και άνεση για τους επιβάτες. Οι συμμαχίες διευκολύνουν τους ταξιδιώτες μεταξύ των αεροπορικών συνδέσεων κοινού κωδικού στο εσωτερικό των χωρών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να περιλαμβάνεται ακόμη και ενοποιημένη εμφάνιση αεροσκαφών μεταξύ αεροπορικών εταιρειών-μελών.

Οι αεροπορικές συμμαχίες είναι συνεργασίες μεταξύ δύο ή περισσότερων αεροπορικών εταιρειών. Στο πλαίσιο αυτών των συνεργασιών τους, οι αεροπορικές εταιρείες μπορούν να μοιράζονται πόρους, να αναλαμβάνουν ή να επεκτείνουν δρομολόγια συνεργατών τους και ακόμη και να προσφέρουν τη δυνατότητα να κερδίζουν και να εξαργυρώνουν μίλια μέσω των προγραμμάτων επιβράβευσης των άλλων.

Το 2015, η Star Alliance ήταν η μεγαλύτερη με 23% της συνολικής προγραμματισμένης κυκλοφορίας εσόδων μεταφοράς επιβατών, ακολουθούμενη από τη SkyTeam με 20,4% και την Oneworld με 17,8%, αφήνοντας ένα 38,8% για τους υπόλοιπους.

## Παραπομπές
Φινάρφιν

Ο **Φινάρφιν** (Finarfin) είναι φανταστικός χαρακτήρας από τον μυθικό κόσμο του Τόλκιν. Είναι ξωτικό, από την φυλή των Νόλντορ.

## Η Ζωή στο Βάλινορ
Ο Φινάρφιν γεννήθηκε το 1230 της Εποχής των Δέντρων στο Βάλινορ. Ήταν το μικρότερο παιδί του Φίνγουε και της Ίντις, από τους οποίους είχε τρία μεγαλύτερα αδέρφια, την Φίντις, τον Φινγκόλφιν και την Ίριμε. Είχε και έναν ετεροθαλή αδερφό από τον πρώτο γάμο του Φίνγουε, τον Φέανορ. Είχε ξανθά μαλλιά, τα οποία τα είχε κληρονομήσει από τη μητέρα του, η οποία καταγόταν από τους Βάνυαρ. Σαν χαρακτήρας ήταν ήρεμος, σοφός και ευγενικός. Ήταν φίλος των γιων του 'Ολγουε,βασιλιά των Τελέρι και αργότερα παντρεύτηκε την Εάργουεν, κόρη του Όλγουε.Με την Εάργουεν απόκτησε τρεις γιους και μια κόρη:
*τον Φίνροντ,
*τον Άνγκροντ,
*τον Αέγκνορ
*και την Γκαλάντριελ.
Ο Φινάρφιν, όταν ο Φέανορ και οι γιοι του είχαν πάρει τον όρκο τους και οι Νόλντορ συνεδρίαζαν για το αν θα φύγουν από το Βάλινορ, ήταν ο μόνος από τους πρίγκιπες των Νόλντορ που προσπάθησε να τους ηρεμήσει και τους συμβούλεψε να σκεφτούν πρώτα καλά πριν πράξουν οτιδήποτε. Τελικά ακολούθησε την πορεία των Νόλντορ, αν και με μεγάλη λύπη γιατί δεν ήθελε να φύγει από το Βάλινορ και από το Τίριον. Μέτα όμως την αδερφοκτονία στο Αλκουαλόντε, μετάνοιωσε για την σφαγή των συγγενών της γυναίκας του, και εγκατέλειψε την πορεία μαζί με κάμποσους Νόλντορ, γεμάτος λύπη και πίκρα κατά του Οίκου του Φέανορ. Και επέστρεψε στο Τίριον μαζί με τη σύζυγο του,τα παιδιά τους όμως συνέχισαν προς τη Μέση Γη. Στο Τίριον ο Φινάρφιν ανέλαβε να κυβερνά όσους Νόλντορ είχαν απομείνει στη πόλη και στον Πόλεμο της Οργής που έκαναν οι Βάλαρ εναντίον του Μέλκορ, ο Φινάρφιν συμμετείχε ως επικεφαλής των Νόλντορ.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
Σιλμαρίλλιον

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://lotr.wikia.com/wiki/Finarfin

Κατηγορία:Το Σιλμαρίλλιον (χαρακτήρες)
Κατηγορία:Φανταστικά Ξωτικά
Απάτσι

Οι **Απάτσι** (αγγλλικά: Apache), είναι νομαδική φυλή ινδιάνων που αποτελείται κυρίως από Αμερικανούς πρόσφυγες και βρίσκονται στην Νότια πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (στις πολιτείες της Αριζόνας, Καλιφόρνιας, του Νέου Μεξικού, του Τέξας, της Οκλαχόμας, και της Νεβάδας). Αυτή η φυλή επικοινωνεί κυρίως με την γλώσσα των **Ατσαμπάτσκαν** (ή αλλιώς **Απάτσιαν**).

Οι φυλές των Απάτσι κατά το παρελθόν αποτελούσαν την ισχυρότερη ινδιάνικη φυλή στην Αμερική και οι εχθροί που τους εμπόδιζαν ήταν οι Ισπανοί αλλά και οι Μεξικανοί για αιώνες.

## Πολιτισμός
μικρογραφία|270x270εσ|Παραδοσιακές φορεσιές Απάτσι
Ο πολιτισμός τους είναι ελάχιστα αναπτυσσόμενος και η κάθε φυλή Απάτσι επικοινωνεί ελάχιστα με άλλες φυλές Απάτσι. Όλες οι φυλές επικοινωνούν σε επτά διαφορετικές γλώσσες και αυτές είναι οι: Νάβαχο, Δυτικά Απάτσι, Τσιρικάουα, Μεσαλέρο, Τζικαρίλα, Λίπαν και Πλεινς Απάτσι (καλύτερα γνωστή και ως Κιόουα-Απάτσι). Τα περισσότερα μέλη Απάτσι βρίσκονται σήμερα στην Οκλαχόμα, στο Τέξας και στο Νέο Μεξικό.

Τον 21ο αιώνα οι Απάτσι μεταφέρθηκαν στις αστικές περιοχές των πολιτειών που αναφέρεται παραπάνω και κυρίως στις πρωτεύουσες των πολιτειών.

## Οι Απάτσι σήμερα
Οι Απάτσι σήμερα, έχουν μεταφερθεί σε περιοχές που μιλούν την γλώσσα που μιλούν και οι ίδιοι οι Απάτσι. Δηλαδή οι Χικαρέλα και οι Μεσαλέρο πήγαν στο Νέο Μεξικό, οι Τσιρικάκουα στην Αριζόνα και στο Νέο Μεξικό, οι Γουέστερν Απάτσι και οι Λίπαν Απάτσι στο Τέξας, και οι Πλέινς Απάτσι στην Οκλαχόμα. Κατά το παρελθόν αλλά ακόμη και σήμερα υπάρχουν και άλλες φυλές Απάτσι, μόνο που δεν έχουν αναπτύξει την δημοφιλία τους στις σημερινές εποχές.

Οι Δυτικοί Απάτσι σήμερα επίσης είναι η μοναδική φυλή που παρέμεινε στην πολιτεία της Αριζόνας, πολιτεία που κατοικούσαν πολλοί Απάτσι από την ημέρα που άρχισε να υφίσταται η φυλή. Οι τοποθεσίες τους είναι το Σαν Κάρλος, το Γαβαπάι, το Τόντο και το Φορτ ΜακΝτόουελ.

Οι Τσιρικάουα είχαν χωριστεί σε δύο ομάδες από την στιγμή που είχαν συλληφθεί πολλοί αιχμάλωτοι από τη φυλή τους, σε πολέμους που συμμετείχαν. Η μία ομάδα μεταφέρθηκε στο Μεσαλέρο και καλύπτει σχεδόν τη μισή έκταση κατοίκων της πολιτείας του Νέου Μεξικού. Η άλλη ομάδα των Τσιρικάουα, που είναι ελάχιστοι, μεταφέρθηκε στην Οκλαχόμα.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Αισχροκέρδεια

Με τον όρο **αισχροκέρδεια** χαρακτηρίζεται γενικά η οποιαδήποτε αθέμιτη κερδοσκοπία.

Η αθέμιτη κερδοσκοπία μπορεί να προέλθει είτε από νοθεία, είτε με απάτη, είτε συνηθέστερα με πώληση αγαθών σε τιμές πολύ ανώτερες των προβλεπομένων αγορανομικών διατάξεων ή άλλων συγκριτικών μέτρων. Ο όρος είναι σύνθετος, ετυμολογούμενος από τις λέξεις *αισχρός* + *κέρδος*. Σε δημώδη χρήση, κατ΄ επέκταση, λαμβάνει την έννοια της φαύλου πλεονεξίας.

## Ελληνική νομοθεσία
Η αισχροκέρδεια ως στρεφόμενη κατά περιουσίας ατόμου, αποτελεί ποινικό αδίκημα όπως προβλέπεται από δύο άρθρα (404 και 405) του ισχύοντος σήμερα στην Ελλάδα Ποινικού Κώδικα τιμωρούμενη σε βαθμό πλημμελήματος, ενώ παράλληλα επιφέρει ακύρωση της οποιασδήποτε δικαιοπραξίας επί της οποίας βασίστηκε αυτή, σύμφωνα και με σχετικό άρθρο του ισχύοντος Αστικού Κώδικα.

Το έγκλημα της αισχροκέρδειας σύμφωνα με τα παραπάνω άρθρα του Π.Κ. εξετάζεται υπό δύο μορφές. Είτε υπό στενή έννοια (της πλεονεξίας), κατ΄ άρθρο 404, είτε υπό ευρύτερη έννοια, κατ΄ άρθρο 405. Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο περιπτώσεων που διαμορφώνουν το έγκλημα αυτό είναι η εκμετάλλευση ανάγκης και της όποιας δυσχερούς κατάστασης βρίσκεται το άτομο επί του οποίου επιχειρείται. Δυσχερής κατάσταση μπορεί να είναι όχι μόνο οικονομική, που είναι η συνηθέστερη, αλλά και αναπηρία, πνευματική αδυναμία, απειρία, ψυχική διαταραχή κ.λπ.
Ειδικότερα όμως η μορφή υπό την ευρύτερη έννοια ενδεχομένως ν΄ αποτελέσει αθροιστικό έγκλημα που επισύρει ποινή όταν συμβαίνει κατ΄ εξακολούθηση, κατ΄ επάγγελμα, ή κατά συνήθεια. Στη περίπτωση αυτή λαμβάνονται υπόψη όλες οι δικαιοπραξίες που μπορεί να έχουν γίνει εκτός εκείνων που έχουν χαρακτήρα πιστωτικό.

## Ιστορία
Πρώτη νομοθεσία κατά τη αισχροκέρδειας στην Ελλάδα περιελάμβανε ο Βαυαρικός ποινικός νόμος του 1834 επί Βασιλείας του Όθωνα, ο οποίος αργότερα αναμορφώθηκε με τον νόμο ΓΩΑΖ του 1911 επί του οποίου ακολούθησαν νεότερες τροποποιήσεις. 

## Σημειώσεις
* Αισχροκέρδεια κατ΄ εξακολούθηση: λέγεται αυτή που επαναλαμβάνεται από τον ίδιο δράστη.
* Αισχροκέρδεια κατ΄ επάγγελμα: λέγεται η διάπραξη με σκοπό, (του δράστη), τον πορισμό εισοδήματος.
* Αισχροκέρδεια κατά συνήθεια: λέγεται η διάπραξη αυτής που εκ της επανάληψης κατέστει ροπή του δράστη.

## Δείτε επίσης
* Μαύρη αγορά

Κατηγορία:Εγκλήματα
Κατηγορία:Εμπόριο
Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι
Καρίνος

Ο **Μάρκος Αυρήλιος Καρίνος Αύγουστος** (257 - 285, *[[Λατινική γλώσσα|λατ]].* MARCVS AVRELIVS CARINVS AVGVSTVS), γνωστός απλά ως **Καρίνος**, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 282 ως το 285 και ο μεγαλύτερος γιος του αυτοκράτορα Κάρου. Έγινε Καίσαρας και τοποθετήθηκε συναυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ταυτόχρονα με την άνοδο του πατέρα του στο θρόνο. Επίσημα στοιχεία για το χαρακτήρα και την καριέρα του μας έχουν περιέλθει αλλοιωμένα από την προπαγάνδα του νικηφόρου αντιπάλου του, του Διοκλητιανού.

## Στην εξουσία
Πολέμησε με επιτυχία εναντίον της γερμανικής φυλής των Κούαδων , αλλά σύντομα άφησε το μέτωπο βόρεια του Ρήνου στις λεγεώνες του και επέστρεψε στη Ρώμη. Όλες οι πηγές, ανεξαιρέτως, τον δαιμονοποιούν λέγοντας πως παρέδωσε τον εαυτό του σε κάθε λογής ακολασία και κατάχρηση. Είναι σίγουρο ότι γιόρτασε τα ετήσια Ρωμαία (Ludi Romani) με απαράμιλλη μεγαλοπρέπεια. 

Μετά τον θάνατο του Κάρου, ο στρατός στην Ανατολή απαίτησε να επιστρέψει πίσω στην Ευρώπη και ο Νουμεριανός, ο μικρότερος αδελφός του, αναγκάστηκε να ενδώσει. Ύστερα από μια στάση στη Χαλκηδόνα, ο Νουμεριανός βρέθηκε νεκρός και ο διοικητής των σωματοφυλάκων Διοκλητιανός ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματα, υποστηρίζοντας ότι ο Νουμεριανός είχε δολοφονηθεί. Ο Καρίνος εγκατέλειψε τη Ρώμη αμέσως και κινήθηκε ανατολικά για να αντιμετωπίσει τον Διοκλητιανό. Καθ' οδόν, και συγκεκριμένα στην Παννονία, νίκησε τον σφετεριστή Σαβίνο Ιουλιανό της Πανονίας και, στη συνέχεια, συνάντησε τον στρατό του Διοκλητιανού στη Μοισία. 

Αρχικά, ο Καρίνος νίκησε σε μερικές αψιμαχίες αλλά σκοτώθηκε στη μάχη του Ποταμού Μάργου (Μοράβα). Κατά μια πηγή, η νίκη έκλινε προς την πλευρά του αλλά τον δολοφόνησε ένας από τους χιλιάρχους του, του οποίου τη γυναίκα ο Καρίνος είχε αποπλανήσει. Σύμφωνα με άλλους, η μάχη ήταν καθαρή νίκη του Διοκλητιανού, αφού οι στρατιώτες του Καρίνου τον εγκατέλειψαν. Η υπόθεση αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνεται, καθώς ο Διοκλητιανός κράτησε την Πραιτωριανή Φρουρά του αντιπάλου του στην υπηρεσία του. 

Ο Καρίνος έχει τη φήμη ενός από τους χειρότερους αυτοκράτορες. Η δυσφήμισή του οφείλεται πιθανότατα και στον ίδιο τον Διοκλητιανό. Για παράδειγμα, η *Historia Augusta* παρουσιάζει τον Καρίνο να παντρεύεται εννέα φορές ξεχνώντας όμως να αναφέρει την μοναδική πραγματική του γυναίκα, την Μάγκνια Ουρμπίκα, με την οποία απέκτησε τον μοναδικό του γιό τον, Μάρκο Αυρήλιο Νιγρινιανό. Μετά τον θάνατό του, η μνήμη του καταδικάστηκε και τα ονόματα αυτού και της συζύγου του σβήστηκαν από κάθε μνημείο. Τον ίδιο χρόνο η γυναίκα και ο γιος του σφάχτηκαν από τον Διοκλητανό.

## Παραπομπές και σημειώσεις
### Πρωτογενείς
* Ανώνυμος, *Epitome de Caesaribus*
* Ευτρόπιος (ιστορικός), Breviarium ab urbe condita
* Ζωναράς Ιωάννης, *Επιτομή Ιστοριών*, Ι.Ζωναράς: Από τον Αλεξάνδρο Σεβήρο στον Διοκλητιανό, 222–284
* Aurelius Victor
* *Historia Augusta*, Η ζωή του Κάρου, του Καρίνου και του Νουμεριανού
* Αμβρόσιος Ιωαννίδης , Ρωμαίοι Αυτοκράτορες (Καρίνος)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες
Κλεμμένη Ευτυχία

***Κλεμμένη Ευτυχία*** (αγγλικά: *A Stolen Life*) είναι δραματική ταινία του 1946 του Κέρτις Μπέρνχαρντ. Πρωταγωνιστεί η Μπέτι Ντέιβις, η οποία ήταν και παραγωγός. Η ταινία είναι remake της Βρετανικής ταινίας Stolen Life (ελληνικός τίτλος:Η ζωή μιας άλλης) του 1939 με πρωταγωνίστρια την Ελίζαμπεθ Μπέργκνερ και τον Μάικλ Ρέντγκρεϊβ.

## Πλοκή
Η Κέιτ Μπόσθουορθ (Μπέτι Ντέιβις) είναι μια καλλιτέχνιδα που χάνει το πλοίο της για ένα νησί ανοιχτά της Νέας Αγγλίας, όπου σκοπεύει να συναντήσει την αδελφή και τον θείο της. Πείθει τον Μπιλ Έμερσον (τον οποίο υποδύεται ο Φορντ) να την πάει στο σπίτι με το πλοίο του, και ερωτεύονται. Όμως, η δίδυμη αδελφή της Κέιτ, η Πατρίσια (την οποία επίσης υποδύεται η Ντέιβις) αποφασίζει να ερωτευθεί τον Μπιλ επίσης, και κατορθώνει να τον κερδίσει.

Ανίκανη να αισθανθεί πραγματικά χαρούμενη για την Πατρίσια, η Κέιτ αντιθέτως συγκεντρώνεται στη δουλειά της. Ο Μπιλ ουσιαστικά πηγαίνει στη Χιλή, αφήνοντας την Κέιτ να περάσει λίγο χρόνο με την αδελφή της. Σαλπάρουν με ένα πλοίο, και η Πατρίσια πέφτει από το πλοίο και πνίγεται. Η Κέιτ ξεβράζεται στη στεριά, και όταν ανακτά τις αισθήσεις της, όλοι τη μπερδεύουν με την Πατρίσια. Μαθαίνοντας ότι ο Μπιλ πρόκειται να επιστρέψει από τη Χιλή, η Κέιτ αποφασίζει να πάρει την ταυτότητα της νεκρής αδελφής της.

## Διανομή ρόλων
* Μπέτι Ντέιβις &mdash; Κέιτ Μπόσγουορθ και Πατρίσια Μπόσγουορθ
* Γκλεν Φορντ &mdash; Μπιλ Έμερσον
* Ντέιν Κλαρκ &mdash; Κάρνοκ
* Γουόλτερ Μπρέναν &mdash; Έμπεν Φόλγκερ
* Τσαρλς Ραγκλς &mdash; Φρέντι Λίνλεϋ
* Μπρους Μπέννετ &mdash; Τζακ Ρ. Τάλμποτ
* Πέγκυ Κνούντσεν &mdash; Ντίντρε
* Έσθερ Ντέιλ &mdash; μις Τζόνσον
* Κλάρα Μπλάντικ &mdash; Μάρθα
* Τζόαν Γουίνφιλντ &mdash; Λούσυ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 1946
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1940
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαξ Στάινερ
Αλληλόχρεος Λογαριασμός

Ο **αλληλόχρεος λογαριασμός** είναι μια λογιστική κατάσταση των συναλλαγών μεταξύ δύο προσώπων (φυσικών ή νομικών) εκ των οποίων τουλάχιστον ένα είναι έμπορος (με την νομική σημασία του όρου) που τηρείται στα πλαίσια της σχετικής σύμβασης [*Σύμβαση Αλληλόχρεου Λογαριασμού* ή *Σύμβαση Ανοικτού (Αλληλόχρεου) Λογαριασμού*, συντ. ΣΑΛ ή ΣΑΑΛ]. Με την σύμβαση αυτή τα δύο συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν να συναλλάσσονται τηρώντας έναν ή περισσότερους λογαριασμούς στους οποίους καταγράφονται οι μεταξύ τους απαιτήσεις. Ο αλληλόχρεος λογαριασμός αποτελεί ευρύτατα διαδεδομένη πρακτική στις τραπεζικές πιστοδοτήσεις και ιδίως στον βραχυπρόθεσμο δανεισμό των επιχειρήσεων.

Κατηγορία:Τραπεζική
Φλωριανός

Ο **Μάρκος Άννιος Φλωριανός Αύγουστος** (πεθ. 276, *[[Λατινική γλώσσα|λατ.]]*.  MARCVS ANNIVS FLORIANVS AVGVSTVS), γνωστός ως **Φλωριανός** ή **Φλώριαν** ήταν, για λίγους μήνες το 276, αυτοκράτορας της Ρώμης .

## Βιογραφία
Ο Φλωριανός ήταν πιθανώς θετός αδελφός του αυτοκράτορα Μάρκου Κλαύδιου Τάκιτου . Διορίστηκε Ύπαρχος των Πραιτωρίων (Praetorian Prefect) στο στρατό του Τάκιτου εναντίον των Γότθων  και, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πηγές, επελέγη από το στρατό στη Δύση να διαδεχθεί τον Τάκιτο το 276, χωρίς την έγκριση της Γερουσίας . Παρ΄όλα αυτά, έκοψε νομίσματα με την ένδειξη “SC” (Senatus Consultum) κάτι που δείχνει ότι είχε δεσμούς με τη Γερουσία. 
Πολεμούσε κατά των Έρουλων όταν ο στρατός στην Ανατολή εξέλεξε ηγέτη τον Πρόμπο . Είχε τη στήριξη της Ιταλίας, της Γαλατίας, της Ισπανίας, της Βρετανίας, της Αφρικής και της Μαυριτανίας. Οι δύο αντίπαλοι του θρόνου συναντήθηκαν στη μάχη της Κιλικίας. Ο Φλωριανός είχε μεγαλύτερο στρατό αλλά ο Πρόμπος ήταν πιο έμπειρος στρατηγός και επέλεξε να αποφύγει την κατά μέτωπο αντιπαράθεση. Επιπλέον, ο «δυτικός» στρατός του Φλωριανού δεν είχε συνηθίσει στο ξηρό και ζεστό κλίμα της ανατολής. Ο Πρόμπος μάλλον σημείωσε μικρή νίκη εναντίον του, αλλά ο Φλωριανός δολοφονήθηκε από το στρατό του κοντά στην Ταρσό όταν είδαν τον κίνδυνο να πλησιάζει. Πέθανε το Σεπτέμβριο του 276, όντας αυτοκράτορας για μόλις 88 ημέρες.

## Παραπομπές και σημειώσεις


## Πηγές
### Πρωτογενείς
* Aurelius Victor,* "Epitome de Caesaribus"*, English version of Epitome de Caesaribus 
* Historia Augusta, *Vita Taciti*, English version of Historia Augusta
* Ευτρόπιος (ιστορικός), *Breviarium ab urbe condita*, ix. 16, English version of Breviarium ab Urbe Condita
* Ιωάννης Ζωναράς, Compendium of History extract: Zonaras: Alexander Severus to Diocletian: 222–284
* Ζώσιμος, *"Historia Nova"*, Historia Nova
### Δευτερογενείς
* Mc Mahon, Robin, "Florian (276.D.)", ''De Imperatoribus Romanis'', (2000)
* Jones, A.H.M., Martindale, J.R. *The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I: AD260-395*, Cambridge University Press, 1971
* Southern, Pat. The Roman Empire from Severus to Constantine, Routledge, 2001
* 
*Gibbon. Edward *Decline & Fall of the Roman Empire* (1888)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες
Δούκας Γαϊτατζής

Ο **Δούκας Γαϊτατζής** ή ***καπετάν Ζέρβας*** (Σέρρες, 1879 - Παρίσι, 1938) ήταν σημαντικός Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός κατά την περίοδο του Μακεδονικο Αγώνα από τις Σέρρες.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δούκας Γαϊτατζής Δούκας γεννήθηκε το 1879 στις Σέρρες. Η οικογένειά του διατηρούσε κλωστοϋφαντουργείο βάμβακος και ήταν από τις πιο εύπορες των Σερρών. Το 1900 εντάχθηκε στη *Μακεδονική Άμυνα* και συνεργάστηκε με τον Έλληνα πρόξενο Σερρών, Ιωάννη Στουρνάρα. Υπήρξε πράκτορας και πληροφοριοδότης του *Εθνικού Κέντρου Σερρών* προσπαθώντας να περιορίσει την τρομοκρατική δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να εξοντώσει το Βούλγαρο πράκτορα Στόγιαν στην Ραχωβίτσα (*σήμερα* Μαρμαράς), αναγκάστηκε να καταφύγει στην Αθήνα, όπου συναντήθηκε με το Γεώργιο Τσόντο *(καπετάν Βάρδα)*. Επανέκαμψε στη Δυτική Μακεδονία, το 1904, ως υπαρχηγός στο σώμα του Γεώργιου Κατεχάκη *(καπετάν Ρούβα)* μαζί με τους Δημήτριο Νταλίπη και Σίμο Ιωαννίδη. Σύντομα ανέλαβε την αρχηγία σε αντάρτικα σώματα που δρούσαν σε όλη τη Δυτική Μακεδονία αλλά και στην περιοχή Γιαννιτσών. Το 1905, επικεφαλής ομάδας 20 ατόμων μετέφερε την περιοχή δράσης του στην Ανατολική Μακεδονία. Εκεί κατάφερε να αντιμετωπίσει τους Βούλγαρους κομιτατζήδες και συμμετείχε σε διάφορες μάχες, στις περιοχές Φυλλίδας, Άνω Νευροκοπίου, Σιντικής και Παγγαίου. Πήρε μέρος επίσης στη μάχη της Γράτσιανης (*σήμερα* Αγιοχώρι), όπου εξοντώθηκε ο κομιτατζής Τόντορ Πανίτσα.
Ο Δούκας Γαϊτατζής έλαβε επίσης μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους, επικεφαλής 100 στρατιωτών στην περιοχή του Παγγαίου. Με αποφασιστικές ενέργειες πέτυχε την απελευθέρωση της Ελευθερούπολης κατά το Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο.

Το 1936 εκλέχτηκε βουλευτής νομού Σερρών με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά. Απεβίωσε το 1938 στο Παρίσι. Από ανεπίσημες πληροφορίες, λέγεται οτι σκοτώθηκε από ενέδρα Βουλγάρων την ώρα που έβγαινε από κάποιο μαγαζί του Παρισιού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών
Κατηγορία:Μακεδόνες