open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αύγουστος της Βυρτεμβέργης

Ο **Αύγουστος** (γερμ. *August*, 24 Ιανουαρίου 1813 - 12 Ιανουαρίου 1885) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Έγινε συνταγματάρχης του Ιππικού και στρατάρχης.

## Βιογραφία
Ο *Φρειδερίκος Αύγουστος Εβεράρδος* γεννήθηκε στη Στουτγάρδη. Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Παύλου της Βυρτεμβέργης και της Καρλόττας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Αλτεμβούργου.

Το 1885 απεβίωσε στο Μπαν ντε Τόιφερ, στο Τσέντενικ του Βρανδεμβούργου σε ηλικία 72 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1868 τη Μαρία Μπέτγκε και είχε τέκνο:
* Καταρίνα Βιλελμίνε *Ελένε* Σαρλόττε Αουγκούστε Χέντβιχ (1865-1938), παντρεύτηκε τον Ντέντο φον Σενκ.

## Διακρίσεις
Του απονεμήθηκε η διάκριση της Αξίας, ο Σιδηρούς Σταυρός και η διάκριση του Τάγματος του Μέλανος Αετού με Αδάμαντες.

## Πρόγονοι

## Αναφορές σε Πηγές
*  Darryl Lundy (24 Jul 2005). "Friedrich August Everard Prinz von Württemberg". ThePeerage.com
* Paul Theroff. "WÜRTTEMBERG". Paul Theroff's Royal Genealogy Site.

## Αναφορές στη Λογοτεχνία
* Wolfgang Hausen: Königlich Preußischer Generaloberst der Kavallerie mit dem Range eines Generalfeldmarschalls Prinz August von Württemberg. In: Deutsches Soldatenjahrbuch 1985; Schild Verlag, München 1985; ISBN 3-88014-082-0.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Καμίγ Γκεράν

Ο **Ζαν-Μαρί Καμίγ Γκεράν** (γαλλικά *Jean-Marie Camille Guérin*, 22 Δεκεμβρίου 1872 – 9 Ιουνίου 1961) ήταν Γάλλος κτηνίατρος, βακτηριολόγος και ανοσολόγος, όπου με τον Αλμπέρ Καλμέ ανέπτυξαν το εμβόλιο BCG, το οποίο ήταν κατά της φυματίωσης. Γεννημένος στο Πουατιέ, σπούδασε στο Ecole Nationale Vétérinaire d'Alfor από το 1892 έως το 1896. Το 1905 έκανε τις πρώτες του ανακαλύψεις για το εμβόλιο που αναφέρθηκε, όταν παρατήρησε ότι καταπολεμούσε τη φυματίωση σε ένα βοδινό. Το 1921 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά και σε άνθρωπο. Το 1939 έγινε αντιπρόεδρος του Comité National de Défense contre la Tuberculose. Πέθανε σε ηλικία 89 ετών.

## Αναφορές

*
*
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Jean Marie Camille Guérin. WhoNamedIt site.
* Camille Guérin (1872–1961). Pasteur Institute, Paris (In French).

Κατηγορία:Γάλλοι επιστήμονες
Κατηγορία:Βακτηριολόγοι
Ροβέρτος της Βυρτεμβέργης

O **Ροβέρτος** (γερμ. *Robert*, 14 Ιανουαρίου 1873 – 12 Απριλίου 1947) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ο *Ροβέρτος Μαρία Κλήμης Φίλιππος Ιωσήφ* ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου της Βυρτεμβέργης και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Αλβέρτου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν. 

Γεννήθηκε στο Μεράν της Αυστρίας (νυν Μεράνο, Ιταλία). Από τον προπάππο του Φιλίππου είχαν δημιουργηθεί πέντε κλάδοι· ο Ροβέρτος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλβέρτος ανήκαν στον πέμπτο. Τα μέλη του πρώτου κλάδου από δούκες έγιναν βασιλείς της Βυρτεμβέργης, αλλά ο κλάδος εξέλιπε το 1921 και ο τρίτος το 1903. Ο δεύτερος και ο τέταρτος είχαν μοργανατικούς γάμους και αποκλείστηκαν της διαδοχής, έτσι το 1921 η διαδοχή πήγε στον Αλβέρτο.

Ο Ροβέρτος το 1947 απεβίωσε στο Ανάκτορο Άλτσχαουζεν της Βυρτεμβέργης σε ηλικία 74 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1900 τη Μαρία Ιμμακουλάτα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου-Σαλβαδόρ, Αρχιδούκα της Αυστρίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πρόγονοι

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Κάρολος Αλέξανδρος πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης

Ο **Κάρολος Αλέξανδρος** (γερμ. *Karl Alexander*, 12 Μαρτίου 1896 - 27 Δεκεμβρίου 1964) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου, τιτουλάριου Βασιλιά & Δούκα της Βυρτεμβέργης, και της Μαργαρίτας Σοφίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας.

Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη και έγινε Βενεδικτίνος μοναχός με το όνομα Όντο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου βοήθησε πρόσφυγες, Εβραίους, φυλακισμένους και γι' αυτό αναφέρθηκε στους Ναζί.

Το 1964 απεβίωσε στο Άλτσχαουζεν σε ηλικία 68 ετών.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφία
* Evans, Rob; Hencke, David (29 June 2002), "Wallis Simpson, the Nazi minister, the telltale monk and an FBI plot", The Guardian, London, retrieved 2 May 2010
* Eberhard Fritz: Das Haus Württemberg und der Nationalsozialismus in Christopher Dowe (Hg.): Adel und Nationalsozialismus im deutschen Südwesten (Stuttgarter Symposion, Band 11). Stuttgart 2007. S. 132-162.
* The Bürgergarde, a mounted militia, had been founded in 1748 and abolished in 1812; a re-enactors' organization with the same name was created in 1960.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ομπογιάν

Το **Ομπογιάν **() είναι πόλη και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ομπογιάνσκι στην Περιφέρεια Κουρσκ της Ρωσίας, που βρίσκεται στη δεξιά όχθη του του ποταμού Πσιόλ στη συμβολή με τον ποταμό Ομπογιάνκα, 60 χιλιόμετρα νότια του Κουρσκ, το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας. Ο πληθυσμός ήταν 13.565 άτομα στην απογραφή του 2010, μειωμένος σε σύγκριση με τα 14.618 στην απογραφή του 2002 και τα 15.360 στην απογραφή του 1989.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1639 ως φρούριο στα νότια σύνορα του ρωσικού κράτους. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1779. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ομπογιάν καταλήφθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα στις 17-19 Απριλίου 1918. Κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, το Ομπογιάν ελεγχόταν από τα στρατεύματα του Στρατηγού Ντενίκιν στις 17-30 Αυγούστου 1918 και από τις 13 Σεπτεμβρίου 1918 μέχρι τις 26 Νοεμβρίου 1919. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ομπογιάν καταλήφθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα από τις 16 Νοεμβρίου 1941 έως τις 18 Φεβρουαρίου 1943.

## Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Ομπογιάν εξυπηρετεί ως το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ομπογιάνσκι. Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη στην επαρχία Ομπογιάνσκι ως **πόλη επαρχιακής σημασίας του Ομπογιάν**. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη επαρχιακής σημασίας του Ομπογιάν είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα Ομπογιάνσκι ως **Αστικός Οικισμός Ομπογιάν**.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Κουρσκ
Λουδοβίκος της Βυρτεμβέργης

Ο **Λουδοβίκος** (γερμ. *Ludwig*, 30 Αυγούστου 1756 – 20 Σεπτεμβρίου 1817) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης, ο ιδρυτής του *κλάδου του Λουδοβίκου*.

## Βιογραφία
Ο *Λουδοβίκος Φρειδερίκος Αλέξανδρος* ήταν το δεύτερο παιδί και ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ Ευγένιου της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβετ.

Γεννήθηκε στο Τρέπτοβ επί του Ρήγα (νυν *Τσεμπγιάτουφ* Πολωνίας). Αδέλφια του ήταν ο Φρειδερίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης, η Σοφία Δωροθέα (''Μαρία Φεντόροβνα''), σύζυγος του Παύλου της Ρωσίας, κα. Έγινε στρατηγός του Ιππικού. Η Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία τον διόρισε διοικητή του στρατού της, αλλά στον Πολωνο-Ρωσικό Πόλεμο του 1792, αντί να επιτεθεί στους Ρώσους, προσποιήθηκε τον ασθενή. Γι' αυτή του την προδοσία απολύθηκε και η Πολωνή σύζυγός του, Μαρία, τον διαζεύχθηκε.

Το 1797 ο Φρειδερίκος Α΄ διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως *[[Δουκάτο της Βυρτεμβέργης|δούκας]]*. Όταν το 1805 έγινε *[[Βασίλειο της Βυρτεμβέργης|βασιλιάς]]*, ο Λουδοβίκος διατήρησε τον τίτλο του δούκα για τον εαυτό του. Το 1807 ο Δούκας προσέλαβε τον συνθέτη Καρλ Μαρία φον Βέμπερ χωρίς να έχει μουσικά καθήκοντα. Ο συνθέτης και ο Φρειδερίκος Α΄ αντιπαθούσε ο ένας τον άλλο· όταν κατηγορήθηκε ότι υπεξαίρεσε χρήματα του Δούκα, απολύθηκε.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1784 τη Μαρία Τσαρτορύσκα, κόρη του Άνταμ Καζίμιερζ Τσαρτορύσκι, και είχε τέκνο:
* Αδάμ (1792 - 1847), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.

Το 1793 διαζεύχθηκε και τέσσερα έτη μετά έκανε δεύτερο γάμο με την Ερριέττα, κόρη του Καρόλου Χριστιανού του Νασσάου-Βάιλμπουγκ, και είχε τέκνα:
* Μαρία Δωροθέα (1797 - 1855), παντρεύτηκε τον Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Παλατινό (Κόμη) της Ουγγαρίας.
* Αμαλία (1799 - 1848), παντρεύτηκε τον Ιωσήφ της Σαξονίας-Αλτεμβούργου.
* Παυλίνα Θηρεσία (1800 - 1873), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γουλιέλμο Α΄ της Βυρτεμβέργης.
* Ελισάβετ Αλεξανδρινή (1802 - 1864), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Βάδης.
* Αλέξανδρος (1804 - 1885), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Αναφορές σε Πηγές
* Piotr Derdej (2008). *Zieleńce - Mir - Dubienka 1792*. Bellona. pp. 98–103. ISBN 978-83-11-11039-7. Retrieved 1 July 2013.
* Henry van Oene

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Αδάμ της Βυρτεμβέργης

Ο **Αδάμ** (γερμ. *Adam von Württemberg*, 16 Ιανουαρίου 1792 - 26 Ιουλίου 1847) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης. 

## Βιογραφία
Ο *Αδάμ Κάρολος Γουλιέλμος Νικόλαος Παύλος Ευγένιος* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης και της Μαρία Τσαρτορύσκα, κόρης του Αντάμ Καζιμίερς Τσαρτορύσκι. 

Γεννήθηκε στο Πουάβι (νυν Πολωνία). Το 1792 ο πατέρας του ως διοικητής του στρατού της Πολωνίας, αντί να πολεμήσει τους Ρώσους, προσποιήθηκε τον άρρωστο. Για την προδοσία του αυτή η Πολωνή σύζυγός του τον διαζεύχθηκε το επόμενο έτος. Τον Αδάμ μεγάλωσε ο πατέρας του. Αδελφή του Λουδοβίκου ήταν η Σοφία Δωροθέα (''Μαρία Φιόντοροβνα'') σύζυγος του Παύλου της Ρωσίας και μητέρα του Νικολάου Α΄, με τον οποίο ο Αδάμ έγινε φίλος και συμπαίκτης. Εισήλθε στο στρατό της Ρωσίας. 

Το Νοέμβριο του 1830 οι Πολωνοί εξεγέρθηκαν και ο Αδάμ διοικούσε τα Ρωσικά προωθημένα τμήματα του στρατηγού Κύπριαν φον Κρόιτς. Ηττήθηκε το 1831 από τις πολωνικές δυνάμεις του στρατηγού Γιόζεφ Ντβερνίκι, πριν από τη μάχη της Ολστσύνκα-Γκρόχοβσκα.

Έγινε αντιστράτηγος και υπασπιστής του Νικολάου Α΄. Όταν απολύθηκε, επέστρεψε στη Γερμανία, όπου το 1847 απεβίωσε στο Λάνγκενσβαλμπαχ της Δυτικής Έσσης σε ηλικία 55 ετών, άγαμος. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Αλέξανδρος.

## Πρόγονοι

## Αναφορά σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ντιντιέ Πιρονί

Ο **Ντιντιέ Πιρονί** (Βιλκρέζν 26 Μαρτίου 1952 - Ισλ οφ Γουάιτ 23 Αυγούστου 1987) ήταν Γάλλος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε από το 1978 μέχρι και το 1982. Συνολικά έλαβε μέρος σε 72 Γκραν Πρι με 1ο το Αργεντινό Γκραν Πρι του 1978 και τελευταίο το Γερμανικό Γκραν Πρι του 1982. Από αυτά τα 72 Γκραν Πρι εκκίνησε στα 70. Κατά τη συμμετοχή του αυτή στη Φόρμουλα 1 πέτυχε 3 νίκες, βρέθηκε 13 φορές στο Βάθρο των Νικητών, σκόραρε 101 βαθμούς, εκκίνησε 4 φορές από την Pole Position και σημείωσε 5 ταχύτερους γύρους ενώ δεν κατέκτησε κανένα απολύτως Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών.

## Θάνατος
Στις 23 Αυγούστου του 1987 ο Πιρονί έλαβε μέρος σε έναν αγώνα σκαφών αναψυχής στο Ισλ οφ Γουάιτ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Γύρω στο μέσο του αγώνα, το σκάφος το οποίο οδηγούσε εκείνος συγκρούστηκε με εκείνο το οποίο οδηγούσε ο φίλος του Μπερνάρ Ζιρού ο οποίος ήταν δημοσιογράφος. Η σύγκρουση των 2 σκαφών είχε σαν αποτέλεσμα ο Πιρονί να τραυματιστεί θανάσιμα. Αμέσως μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο όπου οι γιατροί παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες που κατέβαλαν δεν κατάφεραν να τον σώσουν. Στις 23.00 το βράδυ της Κυριακής 23 Αυγούστου του 1987 ο Πιρονί έφυγε για πάντα από κοντά μας. Στο σκάφος εκείνο βοηθός ήταν και ο επίσης φίλος του Πιρονί Ζαν - Κολντ Γκενάρ ο οποίος επίσης σκοτώθηκε. Από τη σύγκρουση προκλήθηκε διαρροή πετρελαίου στη θάλασσα από το 2ο σκάφος. Μετά το θάνατο του Πιρονί, η κοπέλα του Κατρίν Γκου γέννησε δίδυμα αγοράκια τα οποία ονόμασε Ντιντιέ και Ζιλ για να αποτίσει φόρο τιμής στη μνήμη του Πιρονί και του Βιλνέβ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί της Φόρμουλα 1
Αλέξανδρος της Βυρτεμβέργης (1804-1885)

Ο **Αλέξανδρος** (γερμ. *Alexander*, 9 Σεπτεμβρίου 1804 - 4 Ιουλίου 1885) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ο *Αλέξανδρος Παύλος Λουδοβίκος Κωνσταντίνος* ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης και της Ερριέττας, κόρης του Καρόλου Χριστιανού του Νασσάου-Βάιλμπουρκ.

Έκανε μοργανατικό γάμο και στη σύζυγό του Κλάουντιν δόθηκε ο τίτλος της *κόμισσας του Χόενσταϊν* καθώς και στα τέκνα τους. Αποκλείστηκε από τη διαδοχή στο θρόνο της Βυρτεμβέργης. Το 1841 η σύζυγός του είχε δυστύχημα με άλογα και ο Αλέξανδρος έγινε νοητικά ασταθής για το υπόλοιπο της ζωής του. Το 1841 ο εξάδελφός του Γουλιέλμος Α΄ της Βυρτεμβέργης αναβάθμισε τα τέκνα του σε *πρίγκιπες/πριγκίπισσες του Τεκ*. Το 1871 ο γιος του Φραγκίσκος αναβαθμίστηκε σε *δούκα του Τεκ* από τον 2ο εξάδελφό του Κάρολο Α΄ της Βυρτεμβέργης. 

Το 1885 απεβίωσε στο Τύφερ σε ηλικία 81 ετών. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1835 τη Κλάουντιν Ρίντεϋ φον Κις-Ρίντε, κόρη του Λάζλο Ρίντεϋ, Κόμη του Κις-Ρίντε, και είχε τέκνα, που έφεραν τον τίτλο του *πρίγκιπα/πριγκίπισσας του Τεκ*:
* Κλαυδίνη (1836-1894).
* Φραγκίσκος (1837-1900), Δούκας του Τεκ. Μεταξύ των τέκνων του ήταν η:
** Μαρία (1867-1953), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
* Αμαλία (1838-1893), παντρεύτηκε τον Καρλ, Κόμη φον Χύγκελ.

## Πρόγονοι

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Φραγκίσκος του Τεκ

Ο **Φραγκίσκος** (γερμ. *Franz von Teck*, 28 Αυγούστου 1837 - 21 Ιανουαρίου 1900) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας του Τεκ.

## Βιογραφία
Ο *Φραγκίσκος Παύλος Κάρολος Λουδοβίκος Αλέξανδρος* ήταν το δεύτερο παιδί και ο μόνος γιος του Αλεξάνδρου της Βυρτεμβέργης και της Κλάουντιν Ρίντεϋ, κόρης του Λάζλο, Κόμη του Κις-Ρέντε.

Στην Κλάουντιν και στα τέκνα της δόθηκε ο τίτλος του *κόμη του Χόενσταϊν*. Η μητέρα του έπαθε δυστύχημα με άλογα σε ηλικία 29 ετών και ο πατέρας του έγινε νοητικά ασταθής. Ο Γουλιέλμος Α΄ της Βυρτεμβέργης (εξάδελφος του Φραγκίσκου) έδωσε στα τέκνα τον τίτλο του *[[Πρίγκιπας|πρίγκιπα]] του Τεκ*. Μετά το γάμο του, ο Φραγκίσκος αναβαθμίστηκε σε *δούκα του Τεκ* από τον 2ο εξάδελφό του, Κάρολο Α΄ της Βυρτεμβέργης.

Το 1900 απεβίωσε στο Λευκό Μέγαρο (*White Lodge*) του Πάρκου του Ρίτσμοντ στο Λονδίνο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1866 τη Μαρία Αδελαΐδα των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρη του Αδόλφου, Δούκα του Κέιμπριτζ (γιου του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου), και είχε τέκνα:
* Μαρία (1867 - 1953), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
* Αδόλφος (1868 - 1927), Δούκας του Τεκ.
* Φραγκίσκος (1870 - 1910), Πρίγκιπας του Τεκ.
* Αλέξανδρος (1874 - 1957), Πρίγκιπας του Τεκ.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Huberty, M., Giraud, A., Magdelaine, F. & B. (1979) *L’Allemagne Dynastique, Vol. II* (Alain Giraud, Le Perreux, France) p.524 ISBN 2-901138-02-0
* ‘TECK’, *Who Was Who, A & C Black, 1920–2008*; online edn, Oxford University Press, Dec 2007 accessed 4 Jan 2012
* Weir, A. (1996) *Britain's Royal Families: The Complete Genealogy*, Revised edition (Pimlico, London)
* James Pope-Hennessy, *Queen Mary*, Reprint Society 1959, p 61.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Κάρλος Φερέρ

Ο **Κάρλος Φερέρ** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Carlos Ferrer*), είναι πρώην Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Στο πρωτάθλημα Ισπανίας ήταν πρώτος στο απλό το 1953 και φιναλίστ το 1951 και το 1952. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1953 ήταν φιναλίστ στο μεικτό με συμπαίκτρια την Ζακλίν Κερμινά. Στο διεθνές πρωτάθλημα του Λιβάνου ήταν στα ημιτελικά του απλού το 1953 ενώ είχε συμμετάσχει και στο διπλό και το μεικτό.

Στο Κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε για την Ισπανία το 1953 και το 1954 με ρεκόρ 4 νίκες και 5 ήττες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Δημοτικό Στάδιο Φώτης Κοσμάς

Το **Δημοτικό Στάδιο Αλεξανδρούπολης «Φώτης Κοσμάς»** βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη. Η χωρητικότητά του φτάνει τους 3.000 καθήμενους θεατές. Στο στάδιο διεξάγονται αγώνες στίβου και ποδοσφαίρου, ενώ πραγματοποιούνται και άλλα γεγονότα.

## Ιστορία
Το 1925, επί δημαρχίας Κωνσταντίνου Αλτιναλμάζη ξεκίνησαν οι εργασίες για το χτίσιμο του Δημοτικού Γυμναστηρίου Αλεξανδρούπολης, του οποίου τα εγκαίνια έγιναν το 1928 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Τη δεκαετία του 1950, προστέθηκαν κερκίδες, ενώ το 1968 έγιναν επιπλέον εργασίες αναβάθμισης του σταδίου. Το 2006 προστέθηκαν κτιριακές εγκαταστάσεις και πραγματοποιήθηκαν εργασίες βελτίωσης του σταδίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το «Φώτης Κοσμάς» στο stadia.gr

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μ.Γ.Σ. Εθνικός Αλεξανδρούπολης
Ευγένιος της Βυρτεμβέργης (1758-1822)

Ο **Ευγένιος Α΄** (γερμ. *Eugen*, 21 Νοεμβρίου 1758 – 20 Ιουνίου 1822) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Β΄ της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβετ.

Ο *Ευγένιος Φρειδερίκος Ερρίκος* γεννήθηκε στο Σβετ του Βρανδεμβούργου. Διδάσκαλός του ήταν ο Γιόχαν Γκέοργκ Σλόσσερ, αδελφός του Γκαίτε. Έπειτα εισήλθε στο στρατό της Πρωσίας, στους Ουσάρους του Οέλς (Ολεσνίτσα) και το Σύνταγμά του στάθμευε στο δουκάτο του Οέλς. Αυτό ανήκε στον 4ο εξάδελφο του πατέρα του, Κάρολο Χριστιανό Έρντμαν, που άφησε με τη διαθήκη του το Πόκουι (παλαιότερα *Καρλσρούε*) στο βοεβοδάτο Οπόλε και το εκεί Ανάκτορο Καρλσρούε στον Ευγένιο.

Το 1795 έγινε διοικητής του φρουρίου Γκουόγκουφ. Κατά τον Δ΄ Συνασπισμό εναντίον της Γαλλίας, στη μάχη της Ιένας-Άουερστετ διοίκησε το επικουρικό Ιππικό του Πρωσικού στρατού. Το 1806 στη μάχη του Χάλλε ηττήθηκε από τον στρατάρχη Ζαν Μπερναντότ, μετέπειτα *[[Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας|Κάρολο ΙΔ΄ Ιωάννη της Σουηδίας]]*.

Το Ανάκτορο Καρλσρούε έγινε η μόνιμη έδρα του Ευγένιου Α΄, που του πρόσθεσε θέατρο και παρεκκλήσιο. Ο Δούκας ήταν μεγάλος προστάτης τού συνθέτη Καρλ Μαρία φον Βέμπερ, ο οποίος έγινε γραμματέας του δούκα και μετά διευθυντής του παρεκκλησίου στο Καρλσρούε. Αργότερα ο γιος του Δούκα, ο Ευγένιος Β΄, έκλεισε το θέατρο και απέλυσε τον Φον Βέμπερ για να συμμετάσχει στον ΣΤ΄ Συνασπισμό εναντίον της Γαλλίας. Το 1820 ο Ευγένιος Α΄ έκτισε τους Οίκους των Ιπποτών στην πλατεία του Ανακτόρου Καρλσρούε.

Από το 1820 έγινε μέλος της Κυβέρνησης της Βυρτεμβέργης· δεν λάμβανε μέρος προσωπικά στις συνεδριάσεις, αλλά είχε αντιπρόσωπό του τον Κάρολο, Κόμη του Ράισαχ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1787 τη Λουίζα, κόρη του Χριστιανού Καρόλου του Στόλμπερκ-Γκέντερν, και είχε τέκνα:
* Ευγένιος Β΄ (1788-1857), Δούκας της Βυρτεμβέργης.
* Φρειδερίκη Σοφία Δωροθέα Μαρία *Λουίζα* (1789-1851), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αύγουστο Κάρολο του Χοενλόε-Έρινγκεν.
* Φρειδερίκος Κάρολος *Γεώργιος Φερδινάνδος* (1790-1795). 
* Κάρολος Φρειδερίκος *Ερρίκος* (1792-1797).
* Παύλος Γουλιέλμος (1797-1860), Δούκας της Βυρτεμβέργης, εξερευνητής.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Genealogics - Leo van de Pas - Herzog Eugen von Württemberg
* thePeerage.com - Eugen Friedrich Heinrich Herzog von Württemberg
* The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: page 222
* L'Allemagne dynastique, Huberty, Giraud, Magdelaine, Reference: vol II page 476.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Μερεβάλ

Ο **Μερεβάλ** ή **Μερβάλ** ή **Μερεβάλντ** (Merewalh, πέθανε μεταξύ 670 - 685) ένας από τους γιους του Πέντα της Μερκίας σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό ήταν βασιλιάς των Μαγκονσατών ενός υποτελούς βασιλείου στα δυτικά της Μερκίας μεταξύ του Χερεφορντσάιρ και του Σροπσάιρ. Ο Μερεβάλ έζησε στα τέλη του 7ου αιώνα, ανέβηκε στον θρόνο κατά την διάρκεια της βασιλείας το πατέρα του, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό για το έτος 656 αναφέρει :

*"Εκείνη την χρονιά ο Πέντα σκοτώθηκε στην μάχη, ο γιος του [[Γούλφχερ της Μερκίας]] τον διαδέχθηκε στο βασίλειο της Μερκίας. Εκείνο τον καιρό προσάρτησε το πλούσιο αβαείο του Μέντχαμστεντ το οποίο δημιούργησε ο αδελφός του [[Πεάντα της Μερκίας]], το αγάπησε υπερβολικά λόγω του αδελφού του Πεάντα, του γαμπρού του [[Οσουί της Νορθουμβρίας]] και του ηγούμενου Σάξουλφ. Είπε τότε ότι θα το αξιοποιήσει και θα το τιμησει αφού πάρει συμβουλή από τους αδελφούς του Έθελρεντ και Μερβάλ, τις αδελφές του Κινεμπούργκα και Κινεσουίθα, το συμβούλιο του αρχιεπισκόπου και όλους τους ευγενείς στο βασίλειο του"*.

Το όνομα Μερεβάλ μεταφράζεται ως *"διάσημος ξένος"* ή *"τιμώμενος Ουαλός"* προφανώς θέλοντας να υποδείξει τις Κέλτικες ρίζες του Οίκου του Ικέλ. Ο Μερεβάλ προσηλυτίστηκε στον χριστιανισμό (600) και ίδρυσε την επισκοπή του Λέομινστερ.
Παντρεύτηκε την Ντόμν Εάφε και απέκτησε διάφορα παιδιά, μετά τον θάνατο του τον διαδέχθηκε ο γιος του Μερχέλμ.
Τα παιδιά τους ήταν οι άγιες Μίλμπουργκ, Μίλντριθ και Μίλντγυθ. Ο γιος τους Μερεφίν περιγράφεται σύμφωνα με έναν θρύλο σαν *"το άγιο παιδί"* που πέθανε νέος, ο Φλωρέντιος του Γούστερ τον αναφέρει σαν *"νέο εξαιρετικής ευσέβειας"*.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*The Chronicle of Florence of Worcester, tr. Thomas Forester (1854). Henry G. Bohn, London
*James Henry Ingram, trans. The Anglo-Saxon Chronicle, (1917).
*Thomas Forester, trans. The Chronicle of Florence of Worcester, (1854). Henry G. Bohn, London.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Μερεβάλ

Κατηγορία:Οίκος του Ικέλ
Παύλος Γουλιέλμος της Βυρτεμβέργης

Ο **Παύλος Γουλιέλμος** (γερμ. *Paul Wilhelm*, 25 Ιουνίου 1797 - 25 Νοεμβρίου 1860) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Ήταν, επίσης, φυσιοδίφης και εξερευνητής στη Βόρειο Αφρική, την Αυστραλία και τη Βόρειο Αμερική: ανακάλυψε τις πηγές του ποταμού Μιζούρι.

## Βιογραφία
Ο *Φρειδερίκος Παύλος Γουλιέλμος* γεννήθηκε στο Μπαντ Καρλσρούε της Σιλεσίας στο Βασίλειο της Πρωσίας (νυν *Πόκουι* της Πολωνίας) και ήταν το πέμπτο παιδί και ο τέταρτος γιος του Ευγενίου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Λουίζας, κόρης του Χριστιανού Καρόλου του Στόλμπεργκ-Γκέντερν.

Το 1822-24 έκανε το πρώτο εξερευνητικό ταξίδι στην Κούβα και στη Βόρειο Αμερική. Στο ημερολόγιό του κατέγραφε με μεγάλη επιστημονική και εθνολογική λεπτομέρεια τα μέρη που επισκεπτόταν. Ένας σχεδιαστής έκανε πολυάριθμες εικόνες των τοπίων, των φυτών κα των ζώων.

Αφιερώθηκε στη μελέτη της Βορείου και Νοτίου Αμερικής και συνάντησε τον Ζαν-Μπατίστ Σαρμπονώ (γιο της θρυλικής Ιθαγενούς Σακατζαγουία) στον ποταμό Κάνσας το 1823. Μίσθωσε τον Τουσσαίν Σαρμπονώ, πατέρα του Ζαν-Μπατίστ και σύζυγο της Σακατζαγουία, ως διερμηνέα και εξερεύνησε τις Μεγάλες Πεδίαδες (στις κεντρικές ΗΠΑ). Η ομάδα του πέρασε 5 εβδομάδες στον άνω Μιζούρι, επισκεπτόμενη φυλές Ινδιάνων και συλλέγοντας επιστημονικό υλικό. Είναι από τους πρώτους εξερευνητές των πηγών του Μισσισσιππή και του Μιζούρι.

Νυμφεύτηκε τη Μαρία Σοφία, κόρη του Καρόλου Αλεξάνδρου του Τουρν και Τάξις, το 1827 και τον επόμενο χρόνο απέκτησε ένα γιο. Διαζεύχθηκε το 1835. 

Μετά το 1850 επισκέφθηκε το βαρόνο Όττομαρ φον Μπερ, κάτοχο αγροκτήματος προβάτων και επιστήμονα μετεωρολόγο, στο Σίστερντεϊλ του Τέξας. Το 1855 επισκέφθηκε το ζωγράφο Καρλ Γκ. φον Ιβόνσκι, που του δώρισε 5 σχέδιά του.

Εγκαταστάθηκε στο Ανάκτορο Μέργκεντχαϊμ, όπου κρατούσε την εκτεταμένη εθνολογική συλλογή του, που απέκτησε από τα ταξίδια. Έκτισε το Ανάκτορο Πάουλουςμπουργκ στο Μπαντ Καρλσρούε, αλλά δεν πρόλαβε την ολοκλήρωσή του. Το 1860 απεβίωσε στο Μέργκεντχαϊμ σε ηλικία 63 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1827 τη Μαρία Σοφία του Τουρν και Τάξις και είχε ένα τέκνο:
* Μαξιμιλιανός (1828 - 1888), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.

Διαζεύχθηκε το 1835.

## Έργα του
* Paul von Württemberg: Early Sacramento: glimpses of John Augustus Sutter, the Hok farm, and neighboring Indian tribes, Sacramento: Sacramento Book Collectors Club, 1973 OCLC 3187671 ASIN B000GR0CVO
* Paul von Württemberg: Paul Wilhelm, Duke of Württemberg Travels in North America 1822 -1824, Transl. by W. Robert Nitzke. Ed. by Savoie Lottinville Norman. University of Oklahoma Press, 1973 (reprint). The American Exploration and Travel Ser. Vol. 63. ASIN B0006C3UE0

## Πρόγονοι

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ευγένιος της Βυρτεμβέργης (1788-1857)

Ο **Ευγένιος Β΄** (γερμ. *Eugen*, 8 Ιανουαρίου 1788 - 16 Σεπτεμβρίου 1857) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης. Έγινε στρατηγός του Πεζικού στο ρωσικό στρατό κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ευγενίου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Λουίζας, κόρης του Χριστιανού Καρόλου του Στόλμπερκ-Γκέντερν.

Ο *Φρειδερίκος Ευγένιος Κάρολος Παύλος Λουδοβίκος* γεννήθηκε στο Οέλς (Ολέσνιτσα) της Κάτω Σιλεσίας, στην Πρωσία. Ακολούθησε την αδελφή του πατέρα του Σοφία Δωροθέα (''Μαρία Φεοντόροβνα''), σύζυγο του Παύλου της Ρωσίας, και πήγε στην Αγία Πετρούπολη. Εισήλθε στον ρωσικό στρατό, αλλά μετά τον φόνο του Παύλου μετέβη στη Σιλεσία και εκπαιδεύτηκε από τον Λούντβιχ φον Βόλτσογκεν.

Επανήλθε στο στρατό και το 1805 έγινε υποστράτηγος και συμμετείχε στις εκστρατείες του 1806-07 εναντίον της Γαλλίας και του 1810 εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Είχε ενδιαφέρον με τη μουσική και γνωρίστηκε με τον συνθέτη Καρλ Μαρία φον Βέμπερ, που ήταν μουσικός διευθυντής του πατέρα του το διάστημα 1806-07. Έγραψε ο ίδιος όπερες και τραγούδια, όπως το *Η Νύφη του Φαντάσματος.*

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα ο 1817 τη Ματθίλδη, κόρη του Γεωργίου Α΄ του Βάλντεκ & Πύρμοντ, και είχε τέκνα:
* Μαρία (1818-1888), παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ της Έσσης-Φίλιππσταλ.
* Ευγένιος Γ΄ (1820-1875), Δούκας της Βυρτεμβέργης.

Το 1825 απεβίωσε η Ματθίλδη και ο Ευγένιος Β΄ έκανε το 1827 δεύτερο γάμο με την Ελένη, κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ, και είχε τέκνα:
* Γουλιέλμος (1828-1896), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.
* Αλεξανδρίνα Ματθίλδη (1829-1913).
* Νικόλαος (1833-1903), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.
* Αγνή (1835-1886), παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΙΔ΄ του Ρόις.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: page 222

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Tokyo Story

To ***Tokyo Story*** (ιαπωνικά: 東京物語, χέπμπορν: *Tōkyō Monogatari*) είναι μία ιαπωνική δραματική ταινία του 1953, σε σκηνοθεσία Γιασουζίρο Όζου. Το σενάριο γράφτηκε από από τον ίδιο τον σκηνοθέτη σε συνεργασία με τον Κόγκο Νόντα. Πρωταγωνιστούν Σίτζου Ρίου, Σιέκο Χιγκασιγιάμα και Σετσούκο Χάρα. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που ταξιδεύει στο Τόκιο ώστε να επισκεφτεί τα παιδιά του. Η ταινία τονίζει την αντίθεση της αντιμετώπισης που δέχεται το ηλικιωμένο ζευγάρι από τα αδιάφορα παιδιά του και τη χήρα νύφη τους, που τους συμπεριφέρεται με καλοσύνη. 

Το σενάριο που γράφτηκε σε 103 ημέρες, είναι ελαφρώς βασισμένο στην αμερικανική ταινία *Make Way for Tomorrow* (1937).  Στην αρχή ο Νόντα, είχε προτείνει στον Όζου να διασκευάσει ουσιαστικά το αμερικανικό έργο, όμως ο δεύτερος δεν το είχε δει. Ο Όζου ξεκίνησε τη σκηνοθεσία του με ηθοποιούς που είχε συνεργαστεί αρκετές φορές παλιότερα. 

## Απήχηση
Η ταινία κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία το 1953 και δεν σημείωσε κάποια επιτυχία στο εξωτερικό, καθώς όπως λέγανε οι Ιάπωνες διανομείς παρά ήταν "ιαπωνική". Ωστόσο, το 1957, παίχτηκε στο Λονδίνο και κέρδισε το Sutherland Trophy. Το 1972, προβλήθηκε και στη Νέα Υόρκη, και απέσπασε πολύ καλές κριτικές. 

Η ταινία θεωρείται το σπουδαιότερο έργο του Ιάπωνα σκηνοθέτη, Όζου, ενώ συγκαταλέγεται και στις σπουδαιότερες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ. Το 2012, σε ψηφοφορία του *Sight & Sound*, σκηνοθέτες του κινηματογράφου, το ψήφισαν ως τη σπουδαιότερα ταινία όλων των εποχών. 

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος των καλύτερων ταινιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1953
Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Νεβαρέ Χανιμεφέντι

Η **Νεβαρέ Χανιμεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:سيدة نيففار) (Τούρκικα: *Nevvare Hanımefendi*, 4 Μαΐου 1901 - 22 Απριλίου 1992) ήταν η τέταρτη σύζυγος του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Aliyyetü'ş-Şân Baş Nevvare Hanım Efendi Hazretleri***

## Βιογραφία
Η Νεβαρέ Χανιμεφέντι γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1901 στο Ντερμπέντ, και ήταν κόρη του Μουσταφά Μπέη Τσιχτσί και της συζύγου του Χαφιζέ Καπ. Το πραγματικό όνομα ήταν Αϊσέ Λεϊλά Τσιχτσί. Μέσω του παππού της, Σουλεϊμάν Μπέη, ήταν συγγενής με την Σαντιγιέ Μουβεντέτ Καντινεφέντι, τρίτη σύζυγο του σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄, της οποίας ο παππούς ήταν ο αδελφός του Σουλεϊμάν Μπέη.

Είχε τρεις αδελφούς, τον Αχμέτ Σουκρού Μπέη, τον Χασάν Μπέη και τον Φικρί Μπέη, και τρεις αδελφές, την Σεφικά Χανίμ, την Χαλιμέ Χανίμ και την Χατζέρ Νουβίτ Χανίμ. Ήταν ψηλή, με πράσινα μάτια, μαύρα μακριά μαλλιά και λευκό δέρμα. Η Αϊσέ μεταφέρθηκε από τη Ρωσία στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκε στην αυλή του ηγεμόνα Μεχμέτ Βαχιντεντίν. Η Μουβεντέτ Καντινεφέντι, πήρε στη φροντίδα της, την Αϊσέ. Μετονομάστηκε σε Νεβαρέ και της δόθηκε πλήρης τουρκική και μουσουλμανική εκπαίδευση στο χαρέμι του παλατιού Τσεγκέλκιοϊ.

Παρόλο που ο σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ ήταν 40 χρόνια μεγαλύτερος από την Νεβαρέ, οι γονείς της δέχτηκαν την πρόταση γάμου από τον σουλτάνο. Ο γάμος έγινε στις 20 Ιουλίου 1918 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ωστόσο, από αυτό το γάμο δεν υπήρξαν παιδιά. Οτάν ο σουλτάνος ανέβηκε στο θρόνο η Νεβαρέ έλαβε τον τίτλο της "Üçüncü Kadınefendi" (δηλ. Τρίτη σύζυγος).

Όταν ο σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ καθαιρέθηκε, ακολούθησε τον έκπτωτο σουλτάνο στην εξορία. Στις 20 Μαΐου 1924 η Νεβαρέ και ο Μωάμεθ ΣΤ΄ πήραν διαζύγιο. Το 1926 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, τον Μεβλούτ Μπέη και πήρε το όνομα **Λεϊλά Σονμεζλέρ**, λίγο μετά εγκαταστάθηκαν στο Σισλί. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 αγόρασαν ένα σπίτι στο Ντερμπέντ όπου έζησε μέχρι το θάνατό της.

Η Νεβαρέ Χανιμεφέντι πέθανε στις 22 Απριλίου 1992 στο Ντερμπέντ σε ηλικία 90 ετών. Είναι θαμμένη Κοιμητήριο Ντερμπέντ.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ευγένιος της Βυρτεμβέργης (1820-1875)

Ο **Ευγένιος Γ΄** (γερμ. *Eugen*, 25 Δεκεμβρίου 1820 - 8 Ιανουαρίου 1875) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ο *Ευγένιος Γουλιέλμος Αλέξανδρος Έρντμαν* γεννήθηκε στο Μπαντ Καρλσρούε (*Πόκουι*) της Σιλεσίας (που ανήκε στην Πρωσία). Ήταν το δεύτερο παιδί και ο πρωτότοκος γιος του Ευγενίου Β΄ της Βυρτεμβέργης και της Ματθίλδης, κόρης του Γεωργίου Α΄ του Βάλντεκ και Πύρμοντ.

Όταν απεβίωσε η Ματθίλδη (1825), ο πατέρας του παντρεύτηκε την Ελένη του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ και απέκτησε τον Γουλιέλμο και τον Νικόλαο. Ο πατέρας του και ο πάππος του είχαν υψηλή θέση στο ρωσικό στρατό.

Το 1875 απεβίωσε στο Μπαντ Καρλσρούε σε ηλικία 55 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1843 τη Ματθίλδη, κόρη του Γεωργίου Γουλιέλμου του Σάουμπουργκ-Λίππε, και είχε τρία τέκνα:
* *Βιλελμίνη* Ευγενία (1844 - 1892), παντρεύτηκε το θείο της, Νικόλαο της Βυρτεμβέργης.
* Ευγένιος Δ΄ (1846 - 1877), Δούκας της Βυρτεμβέργης.
* *Παυλίνα* Ματθίλδη Ίντα (1854 - 1914), παντρεύτηκε το δρ. Μέλχορ Χανς Όττοκαρ Βίλλιμ.

## Πρόγονοι

## Διακρίσεις
Του απονεμήθηκε η διάκριση του Τάγματος του Στέμματος της Βυρτεμβέργης.

## Πηγές
* *Genealogics - Leo van de Pas - Herzog Eugen von Württemberg*
* *thePeerage.com* - Eugen Herzog von Württemberg
* *The Royal House of Stuart*, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: page 222
* *L'Allemagne dynastique*, Huberty, Giraud, Magdelaine, Reference: vol II page 525.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ο θρύλος του Αγίου Πότη

***Ο θρύλος του Αγίου Πότη*** (γερμ. *Die Legende vom heiligen Trinker*) είναι νουβέλα του **[[Γιόζεφ Ροτ]]**. Είναι το τελευταίο έργο του που γράφτηκε το **[[1939]]** και κυκλοφόρησε λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Ροτ, από τον εκδοτικό οίκο του Άμστερνταμ "Allert de Lange Verlag".

Στη νουβέλα εξιστορείται η ζωή του Αντρέας Κάρτακ, ενός αλκοολικού στο τελευταίο στάδιο που, λίγο πριν πεθάνει άστεγος και πάμπτωχος, θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια σειρά αναπάντεχων γεγονότων που αδύναμος να εκμεταλλευτεί, τα αφήνει να προσπεράσουν. Η νουβέλα διαδραματίζεται στο Παρίσι, μέρος που θα τελειώσει και η ζωή του συγγραφέα και μάλιστα από τον ίδιο λόγο (αλκοολισμός).

Το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1998 σε σκηνοθεσία του Ερμάνο Όλμι (Ermanno Olmi) και παρουσιάστηκε στο «Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας» όπου κέρδισε τον «Χρυσό Λέοντα» εκείνης της χρονιάς (:en:The Legend of the Holy Drinker (film))

Στην Ελλάδα εκτός από τις δυο μεταφράσεις του στα ελληνικά, έχει διασκευασθεί σε θεατρικό έργο με τίτλο «Ο θρύλος του αγίου Κάρτακ και το μικρό λουλούδι».

## Περίληψη
Την Άνοιξη του 1934, ο Αντρέας Καρτάκ, πρώην ανθρακωρύχος στη Σιλεσία, περιφέρεται άστεγος και μεθυσμένος στο Παρίσι. 
Ο Καρτάκ δούλευε χρόνια σαν ανθρακωρύχος και στη Γαλλία, μέχρι που μια παράνομη περιπέτεια με μια παντρεμένη γυναίκα, και η συμπλοκή που επακολούθησε με τον άντρα της (η οποία κατέληξε σε φόνο από τον αμυνόμενο Καρτάκ), τον έστειλε στη φυλακή. Ύστερα από την αποφυλάκισή του, και αφού είχε χάσει πια τα πάντα, κυριευμένος από το πάθος του για το ποτό, γύριζε άστεγος και αλήτης στο Παρίσι.
Ώσπου, μια νύχτα η εκκεντρική συμπεριφορά ενός Άγγλου –που του χαρίζει από το πουθενά, 200 φράγκα–, έχει τη δύναμη να αλλάξει τη ζωή του. Ο Καρτάκ θέλει να χαρίσει με τη σειρά του και αυτός τα χρήματα στην εκκλησία της Αγίας Θηρεσίας του Λιζιέ, αλλά κατασπαταλά τα χρήματα στα Παρισινά μπαρ. Μετανιωμένος, δουλεύει εντατικά για κάποιον καιρό, ξανακερδίζει τα χρήματα, αλλά και αυτήν τη φορά, δεν πραγματοποιεί την υπόσχεσή του, αφού και αυτά τα ξοδεύει στο αλκοόλ. Τα *θαύματα* (οι δυνατότητες για μια αλλαγή πορείας) συνεχίζονται, αλλά όλες σκοντάφτουν πάνω στην αλκοολική μανία του Καρτάκ. Το τέλος είναι αναπόφευκτο, ο Καρτάκ δεν τα κατάφερε.
*«Είθε να μας χαρίσει ο Θεός σ` όλους εμάς τους πότες, έναν τέτοιον όμορφο και ανάλαφρο θάνατο.»* Αυτά είναι τα τελευταία λόγια –ένα είδος μοναχικής προσευχής– που έγραψε ο Γιόζεφ Ρoτ αποχαιρετώντας τον ήρωα του και τον κόσμο ολόκληρο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ολόκληρο το έργο στα γερμανικά: http://gutenberg.spiegel.de/buch/die-legende-vom-heiligen-trinker-und-andere-erzahlungen-4265/6
* Ο λογοτέχνης Γιώργος Πολ. Παπαδάκης γράφει για το βιβλίο http://geopolpapap.blogspot.gr/2016/11/blog-post_13.html
## Παραπομπές


Κατηγορία:Νουβέλες του Γιόζεφ Ροτ
Νιμέτ Νεβζάντ Χανιμεφέντι

Η **Νιμέτ Νεβζάντ Χανιμεφέντι** (Οθ. Τούρκικα:نيمت نيفزاد سيدة) (Τούρκικα: *Nimet Nevzad Hanımefendi*, 2 Μαρτίου 1902 - 23 Ιουνίου 1992) ήταν η πέμπτη σύζυγος του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: ***Devletlu İsmetlu Aliyyetü'ş-Şân İkinci Nimet Nevzad Hanım Εfendi Hazretleri***

## Βιογραφία
Η Νιμέτ Νεβζάντ Χανιμεφέντι γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1902 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν κόρη του Μπαργκού Σαμπάν Εφέντι, κηπουρός του παλατιού και της συζύγου του Χατιτζέ Χανίμ. Το πραγματικό της όνομα ήταν Νιμέτ Μπαργκού. Είχε δύο αδελφές την Εμινέ Χαϊριγιέ Νεσρίν Χανίμ και την Φατμά Τουζεχρά Νεβζέρ Χανίμ και ένα αδελφό, τον Σαλίχ Μπέη Μπαργκού. Η σύζυγος του Χουσεϊν Μπέη, η Εντά Χανίμ ήταν η θεία του πατέρα της.

Το 1913, μετά από αίτημα της Εντά Χανίμ προς την Ντεμσάν Χανίμ (αδελφή εξ αγχιστείας της Μιχρενγκίζ Καντινεφέντι, δεύτερη συζύγο του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄), η Νιμέτ μαζί με την αδελφή της Εμινέ Χαϊριγιέ παρουσιάστηκαν στο χαρέμι του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄. Η Νιμέτ και η Εμινέ Χαϊριγιέ, μετονομάστηκαν σε Νεβζάντ και Νεσρίν, σύμφωνα με την παράδοση του παλατιού, από την Τζεϊλανιγιάρ Χανίμ, μια από τις καλφάδες του παλατιού.

Μετά το θάνατο του Μωάμεθ Ε΄ το 1918, η Νεβζάντ και η Νεσρίν μετακόμισαν μαζί με το γιο του ηγεμόνα Μεχμέτ Ζιγιαεντίν, στο παλάτι του. Ωστόσο, σύντομα, ο σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ πρόσεξε την Νεβζάντ και παντρεύτηκαν την 1η Σεπτεμβρίου 1921 στο Παλάτι Γιλντίζ. Από αυτό τον γάμο δεν προέκυψαν παιδιά. 

Όταν ο σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ καθαιρέθηκε, ακολούθησε τον έκπτωτο σουλτάνο στην εξορία. Μετά το θάνατο του Μωάμεθ ΣΤ΄, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη με την αδελφή της, δημοσιεύοντας τα απομνημονεύματά της το 1937 με τον τίτλο «Yıldız'dan San Remo'ya». Το 1928 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, τον αξιωματικό Ζεκί Μπέη Σεφερόγλου και πήρε το όνομα **Νιμέτ Σεφερόγλου**. Την ίδια χρονιά γεννήθηκε η κόρη της Σαντικά Σελτζούκ και το 1931 ο γιος της, Σαμπάν Μουσταφά.

Η Νιμέτ Νεβζάντ Χανιμεφέντι πέθανε στις 23 Ιουνίου 1992 στο Γκιοκσού της Κωνσταντινούπολης σε ηλικία 90 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Καρατζαχμέτ.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Καστανίτης Ξάνθης

Ο **Καστανίτης** είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Καστανίτης βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της Δυτικής Ροδόπης σε υψόμετρο 475 μέτρα, στα νότια της κορυφής "Ερμάριο" ή "Βράχια του Αμπάρ Καγιά" (υψόμετρο 1.441 μέτρα) και απέχει 44 χλμ. βορειοδυτικά της Ξάνθης. Θεωρείται από τους πρόσφατα εγκαταλειμμένους ορεινούς οικισμούς της Ξάνθης Ο πληθυσμός του το 1920 ήταν περίπου 281 κάτοικοι. Το 1961, ο πληθυσμός μειώθηκε δραματικά σε 127 περίπου κατοίκους και μέχρι το 1971, είχαν μείνει μόλις 24 κάτοικοι. Τα σπίτια του χωριού, άλλα καλοδιατηρημένα και άλλα γκρεμισμένα. έχουν τα γνωρίσματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της περιοχής (Σταυρούπολης).

Το χωριό θεωρείται προσφυγικό γιατί, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923,  οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του μετακινήθηκαν στην Τουρκία ενώ πρόσφυγες από τον Βόσπορο ήρθαν και εγκαταστάθηκαν σε αυτό. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην κοίμηση της Θεοτόκου και κάθε χρόνο στις 14 Αυγούστου ο σύλλογος του χωριού διοργανώνει πανηγύρι. Το χωριό ζωντανεύει ξανά και πολύς κόσμος από τα γύρω χωριά συμμετέχει στην διασκέδαση.

## Ονομασία - Διοικητικά
Η σημερινή ονομασία του χωριού προέρχεται από τις πολυάριθμες καστανιές της περιοχής. O οικισμός ανήκε από το 1878 ως το 1912 (περίοδος τουρκοκρατίας) στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Κομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Στις 03/12/1923 ο οικισμός αποσπάται από την επαρχία Δράμας του νομού Δράμας και υπάγεται στην επαρχία Ξάνθης του νομού Ροδόπης. Στις 22/11/1926 ο οικισμός, που τότε αποκαλούνταν *Χορουσλού* και ανήκε στην κοινότητα Κοζλούτσας (μετέπειτα Καρυόφυτο)**,** μετονομάζεται σε Καστανίτης. Στις 21/12/1944 ο οικισμός αποσπάται από το νομό Ροδόπης και υπάγεται στο νομό Ξάνθης Καστανίτης Ν. Ξάνθης.

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Άνω Καρυόφυτο, το Κάτω Καρυόφυτο και τον Λειβαδίτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Καρυοφύτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σταυρούπολης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 14 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.e-city.gr/xanthi/home/view/1206.php 
*Η πεζοπορική διαδρομή Σταυρούπολη - Καστανίτης από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Ευγένιος της Βυρτεμβέργης (1846-1877)

Ο **Ευγένιος Δ΄** (γερμ. *Eugen*, 20 Αυγούστου 1846 - 27 Ιανουαρίου 1877) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ο *Γουλιέλμος Ευγένιος Αύγουστος Γεώργιος* γεννήθηκε στο Μπύκεμπουργκ του Σάουμπουργκ-Λίππε και μεγάλωσε στο Μπαντ Καρλσρούε (*Πόκουι*) της Σιλεσίας, στην Πρωσία. Ήταν το δεύτερο παιδί και ο μόνος γιος του Ευγενίου Γ΄ της Βυρτεμβέργης και της Ματθίλδης, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου του Σάουμπουργκ-Λίππε.

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν. Εισήλθε στο στρατό της Βυρτεμβέργης το 1866 ως υπολοχαγός και με το 3ο Σύνταγμα Ιππικού συμμετείχε στον Αυστροπρωσικό Πόλεμο. Το διάστημα 1866-70 άφησε το στρατό και συνέχισε τις σπουδές του, μερικές από αυτές στο Παρίσι. Μαζί με τον θείο του, Γουλιέλμο, ταξίδεψε στις ΗΠΑ το 1868-69.

Κατά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο του 1870-71, πολέμησε ως υπολοχαγός σε τέσσερις μάχες. Το 1871 έγινε λοχαγός και το επόμενο έτος εισήλθε στο Σύνταγμα Ουλάνων *Βασιλιάς Γουλιέλμος Α΄*. Το 1874 έγινε ταγματάρχης και δύο έτη μετά αξιωματικός του Επιτελείου. Το 1876 διοικούσε μοίρα και μετατέθηκε στο 11ο Σύνταγμα Ουσάρων *Βεστφαλία*, στο Ντύσσελντορφ.

Ο δεύτερος εξάδελφος του πατέρα του, Γουλιέλμος Α΄ της Βυρτεμβέργης είχε σύζυγο την Όλγα Νικολάγιεβνα, κόρη του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας· επειδή ήταν άτεκνοι, υιοθέτησαν την ανιψιά της Όλγας, Βέρα Κωνσταντίνοβνα, και τη διάλεξαν ως σύζυγο για τον Ευγένιο Δ΄. Η Βέρα ήταν η νεότερη αδελφή της Όλγας Κωνσταντίνοβνας, συζύγου του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας.

Ο Ευγένιος Δ΄ ξαφνικά ασθένησε και απεβίωσε το 1877 σε ηλικία 31 ετών. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο του Κάστρου της Στουτγάρδης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1874 τη Βέρα Κωνσταντίνοβνα, κόρη του Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας, και είχε τρία τέκνα:
* Κάρολος Ευγένιος (8 Απριλίου - 11 Νοεμβρίου 1875).
* Έλσα (1876 - 1936), παντρεύτηκε τον Αλβέρτο του Σάουμπουργκ-Λίππε.
* Όλγα (1876 - 1932), δίδυμη της Έλσας, παντρεύτηκε το Μαξιμιλιανό του Σάουμπουργκ-Λίππε.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* *Genealogics - Leo van de Pas - Herzog Eugen von Württemberg*
* *thePeerage.com* - Eugen Herzog von Württemberg
* *The Royal House of Stuart*, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: page 223
* *L'Allemagne dynastique*, Huberty, Giraud, Magdelaine, Reference: vol II page 540.
* Martin, Frederick (1879). *The statesman's year-book*. London: Macmillan and Co.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
The Pleasure Garden

Ο τίτλος ***The Pleasure Garden*** μπορεί να αναφέρεται:

## Κινηματογράφος
**[[The Pleasure Garden (ταινία, 1925)]]*
**[[The Pleasure Garden (ταινία, 1953)]]*
**[[The Pleasure Garden (ταινία, 1961)]]*

## Λογοτεχνία
* *The Pleasure Garden*, μυθιστόρημα της Όλιβερ Σάντυς
Νικόλαος της Βυρτεμβέργης

Ο **Νικόλαος** (γερμ. *Nikolaus*, 1 Μαρτίου 1833 - 22 Φεβρουαρίου 1903) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης. Έγινε αξιωματικός του αυστριακού στρατού.

## Βιογραφία
Ήταν το τρίτο παιδί και ο δεύτερος γιος του Ευγενίου Β΄ της Βυρτεμβέργης και της Ελένης, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ. Γεννήθηκε στην Καρλσρούη (νυν *Πόκουι*) της Σιλεσίας, στην Πρωσία.

Παρακολούθησε το Λύκειο στο Μπρέσλαου και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Αννοβέρου. Αρχικά εισήλθε στο Αυστριακό Ναυτικό και αργότερα στο στρατό. Το 1860 έγινε ταγματάρχης· συμμετείχε στο Β΄ Πόλεμο του Σλέσβιχ (1864) και στον Αυστροπρωσικό Πόλεμο (1866). Έπειτα, ταξίδεψε στην Ισπανία και τη Βόρειο Αφρική. Το 1877 έγινε υποστράτηγος και διοικητής της Κρακοβίας και του Κομάρνο.

Μετά το γάμο του το 1868 έζησε από το 1888 στην Καρλσρούη του Μπάντεν, όπου ασχολήθηκε με τη γεωργία και τη δασοκομία. Έκανε μελέτες σχετικές με την αλιεία. Ως μέλος του Οίκου του συμμετείχε στο Κοινοβούλιο εκπροσώπων. 

Το 1903 απεβίωσε στα Λουτρά Καρλσρούης της Πρωσίας σε ηλικία 69 ετών. Ήταν ο τελευταίος του κλάδου του. Σύμφωνα με τη διαθήκη του η Καρσλρούη κληροδοτήθηκε στο Γουλιέλμο Β΄ της Βυρτεμβέργης (γιο του 2ου εξαδέλφου του), που περνούσε αρκετές εβδομάδες κάθε έτος κυνηγώντας στην Καρλσρούη. Το 1921 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Β΄ άτεκνος, τελευταίος του πρεσβύτερου κλάδου και τον διαδέχθηκε ο Αλβέρτος του νεότερου κλάδου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1868 την ανιψιά του, *Βιλελμίνη* Ευγενία της Βυρτεμβέργης, κόρη του ετεροθαλούς αδελφού του, Ευγενίου Γ΄ της Βυρτεμβέργης. Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πρόγονοι

## Διακρίσεις
Του απένειμαν τις διακρίσεις των Ταγμάτων: του Στέμματος από τη Βυρτεμβέργη και του Μέλανος Αετού από την Πρωσία το 1900.

## Πηγές
* Genealogics - Leo van de Pas - Herzog Nikolaus von Württemberg
* thePeerage.com - Nikolaus Herzog von Württemberg
* The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: 223
* L'Allemagne dynastique, Huberty, Giraud, Magdelaine, Reference: II 525

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Έριχ Πόμερ

Ο **Έριχ Πόμερ** (γερμανικά: Erich Pommer, 20 Ιουλίου 1889 - 8 Μαΐου 1966) ήταν Γερμανός παραγωγός του κινηματογράφου. Ο Πόμερ, μπορεί να θεωρηθεί ο ισχυρότερoς άντρας στη βιομηχανία του ευρωπαϊκού κινηματογράφου τις δεκαετίες 1920 και 1930.  Ως παραγωγός, συνδέθηκε ιδιαίτερα με τον γερμανικό εξπρεσιονισμό κατά τη διάρκεια του βωβού κινηματογράφου. Μετά το 1930 εργάστηκε στις ΗΠΑ, όμως μετά τον πόλεμο επέστρεψε για να ανοικοδομήσει τον γερμανικό κινηματογράφο. 

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του στο Decla-Bioscop από το 1924 έως και το 1926 και το UFA GmbH, ο Πόμερ, συμμετείχε στην παραγωγή πολλών κλασικών ταινιών της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, όπως το *[[Το Εργαστήριο του Δρ. Καλιγκάρι|Το εργαστήριο του δρος Καλιγκάρι]]* (1920), το *Dr. Mabuse der Spieler* (1920), τους ''Νιμπελούγκεν'' (1924), το *Michael* (1924), το *Der letzte Mann* (1924), το ''Φάουστ'' (1926), το ''Metropolis'' (1927) και τον ''Γαλάζιο άγγελο'' (1930). 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Γερμανοί παραγωγοί ταινιών
Έλιοτ Στάναρντ

Ο **Έλιοτ Στάναρντ** (αγγλικά: *Eliot Stannard*, 1 Μαρτίου 1888 – 21 Νοεμβρίου 1944) ήταν Άγγλος σεναριογράφος και σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στο Λονδίνο  και ήταν γιος του Άρθουρ Στάναρντ και της συγγραφέας Χενριέτα Ελίζα Βόχαν Πάλμερ. Ο Στάναρντ το σενάριο σε 88 ταινίες μεταξύ το 1913 και το 1933, συμπεριλαμβανομένου και οχτώ ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Επίσης, σκηνοθέτησε και πέντε ταινίες. Κατά τη δεκαετία του 1920, εργάστηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα στούντιο της Μεγάλης Βρετανίας, κατά τη διάρκεια του βωβού κινηματογράφου, το Ideal Film Company.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Άγγλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μάραγκαριτ Φλόρενς Λόρα Τζέρβις

Η **Μάραγκαριτ Φλόρενς Λόρα Τζέρβις** (αγγλικά: *Marguerite Florence Laura Jervis*, 7 Οκτωβρίου 1886 - 10 Μαρτίου 1964), περισσότερο γνωστή ως **Όλιβερ Σάντυς** (*Oliver Sandys*), ήταν Βρετανίδα σεναριογράφος και συγγραφέας. Κατά τη διάρκεια της συγγραφικής της καριέρας χρησιμοποίησε πολυάριθμα ψευδώνυμα: Countess Barcynska, Hélène Barcynska, Marguerite Florence Barclay, Mrs. Armiger Barczinsky, Caradoc Evans Marguerite, Marguerite Evans, Armiger Barclay και Marguerite Barclay.

Κυκλοφόρησε λίγο λιγότερα από 20 βιβλία, ενώ έγραψε 10 ιστορίες της μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο, όπως το *[[The Pleasure Garden (ταινία, 1925)|The Pleasure Garden]]* (1925), το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Γεννημένη  στη Βρετανική Ινδία, σπούδασε αρχικά υποκριτική, στην Αγγλία. Κατά τη δεκαετία του 1920, ήταν από τις πιο επιτυχημένες εισπρακτικά συγγραφείς, καθότι έβγαζε πάνω από 1000 λίρες, από πωλήσεις βιβλίων και δικαιώματα ταινιών. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Βρετανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Βιρτζίνια Βάλλι

Η **Βιρτζίνια Βάλλι** (αγγλικά: *Virginia Valli*, 10 Ιουνίου 1889 - 24 Σεπτεμβρίου 1968) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου και κινηματογράφου, όπου συμμετείχε περισσότερο σε βωβές ταινίες, με την καριέρα της, ωστόσο, να σταματά τις αρχές της δεκαετίας του 1930. Γεννημένη στο Ιλινόι, ως **Βιρτζίνια ΜακΣουίνι** (*Virginia McSweeney*), ξεκίνησε την καριέρα της στα μέσα του 1910. Παρόλα αυτά, περισσότερο εμφανίστηκε κατά τη δεκαετία του 1920, όπου ήταν κι ένα από τα αστέρια της Universal Pictures.

Μερικές ταινίες στις οποίες συμμετείχε ως πρωταγωνίστρια ήταν το *Wild Oranges* (1924), το *[[The Pleasure Garden (ταινία, 1925)|The Pleasure Garden]]* (1925) και το *Evening Clothes* (1927). Το 1929, συμμετείχε στην πρώτη της ομιλούσα ταινία ονόματι *The Isle of Lost Ships* (1929). Ωστόσο, άρχιζε κι έχανε τη φήμη της και μαζί με αυτήν και τις προτάσεις από εταιρείας, έτσι το 1931, εμφανίστηκε στην τελευταία της ταινίας, το *Night Life in Reno*. Το 1966, υπέφερε από εγκεφαλικό, και πέθανε δύο χρόνια αργότερα στην Καλιφόρνια. Θάφτηκε στο νεκροταφείο Welwood Murray και ήταν άτεκνη. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Elyria, Ohio Chronicle Telegram, *Virginia Valli, ex-actress, dies*, September 25, 1968, p. 40.
* Madison, Wisconsin Capitol Times, *Borne On The Wings Of The *Storm* Valli – Latest Star On The Movie Horizon*, Saturday Afternoon, September 16, 1922, p. 4.
* Oakland, California Tribune, *Virginia Valli Starts Work In Eastern Studio*, June 21, 1925, p. 75.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Virginia Valli at Virtual History
* gallery of still photos from Virginia Valli films(Univ.of Wash, Sayre Collection)

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών