open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ντέιβιντ Εμπέ

Ο **Ντέιβιντ Εμπέ** είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής από το Καμερούν, γεννημένος στις 13 Νοεμβρίου 1973. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.

## Καριέρα
Τη σεζόν 1994-1995 η ΑΕΛ τον απέκτησε αντί 40 εκ. δραχμών από την πορτογαλική Μπελενένσες, ποσό ρεκόρ για τον σύλλογο, έπειτα από τη συμμετοχή του στο Μουντιάλ του '94, και σε 29 αγώνες σκόραρε 15 γκολ. Την επόμενη σεζόν του στην Λάρισα σε 26 αγώνες σημείωσε 7 γκολ. Το 1996 με τον υποβιβασμό της ΑΕΛ παραχωρήθηκε αντί 14 εκ. δραχμών στην μεξικανική στην *Τέκος* του Μεξικού. Ακολούθως πέρασε από πολλές ηπείρους αγωνιζόμενος στην κινέζική *Σανγκάι Σέχουα*, στην *Ντεπορτίβο Μουνισιπάλ* του Περού, στη ρωσική *Τσερνομόρετς* και την Αμερικάνικη *Νιού Ίγκλαντ Ρεβουλούσιον*.

## Εθνική Καμερούν
Αγωνίστηκε με την εθνική του Καμερούν στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ και σκόραρε στο δεύτερο αγώνα των ομίλων εναντίον της Σουηδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η καριέρα του Ντέιβιντ Εμπέ

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαγκάη Σενχουά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τσερνομόρετς Νοβορωσίσκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Ος Μπελενένσες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Δυτική Γερμανία

**Δυτική Γερμανία** () ήταν η ονομασία στην καθομιλουμένη της '''Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας''' (γερμανικά: *Bundesrepublik Deutschland*) από από τη σύστασή της στις 23 Μαΐου 1949 μέχρι τη Γερμανική επανένωση, μέσω της ενσωμάτωσης της Ανατολικής Γερμανίας (Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας) στις 3 Οκτωβρίου 1990. Η Δυτική Γερμανία συνόρευε βόρεια με τη Δανία, ανατολικά με την Ανατολική Γερμανία και την Τσεχοσλοβακία, νότια με την Ελβετία και την Αυστρία και δυτικά με Γαλλία, Βέλγιο και Ολλανδία. Κατείχε το δυτικό και νοτιοανατολικό τμήμα της σημερινής Γερμανίας· προσωρινή πρωτεύουσά της υπήρξε η Βόννη και μεγαλύτερη πόλη το Αμβούργο. Με τη Δυτική Γερμανία συσχετιζόταν και το έδαφος του Δυτικού Βερολίνου.

## Ιστορία
Μετά την ήττα και τη συνθηκολόγηση της Ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Σοβιετική Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής άρχισαν την κατοχή της Γερμανίας. Η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες ίδρυσαν τη Δυτική Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση ίδρυσε σοσιαλιστικό κράτος στην περιοχή, τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας. Ο πρώτος καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, ο Κόνραντ Αντενάουερ, έθεσε ως προτεραιότητά του την ενσωμάτωση της χώρας στη Δυτική Ευρώπη. Χάρη στη βοήθεια από το Σχέδιο Μάρσαλ, η οικονομία ανέκαμψε γρήγορα.

Η Γερμανική επανένωση επιτεύχθηκε στο πλαίσιο γενικότερων πολιτικών, που σημειώθηκαν ιδιαίτερα στην Ανατολική Ευρώπη. Στις 9 Νοεμβρίου 1989 έπεσε το Τείχος του Βερολίνου και η χώρα επανενώθηκε επίσημα στις 3 Οκτωβρίου 1990.

## Γεωγραφία
Είχε έκταση 248.577 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 61.700.000 κατοίκους. Η ψηλότερη κορυφή (3.000 μέτρα) ήταν το Σπίσσε στη Βαυαρία. Είχε επίσης 220 λίμνες όπως η λίμνη της Κωνσταντίας (538 τ.χλμ.), τη Χιμ (85 τ.χλμ.), την Άμμερ (47 τ.χλμ.), τη Σταινχούντερ (32 τ.χλμ.), τη Στάρνμπεργκ (63 τ.χλμ.) και άλλες.

## Οικονομία
Η Δυτική Γερμανία ήταν από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου και είχε πολλά ορυκτά, όπως τον γαιάνθρακα (143.615.000 τόνοι τον χρόνο). Παρήγαγε αυτοκίνητα, τηλεοράσεις και είχε πάνω από 50.000 επιχειρήσεις, εργοδοτώντας πάνω από 8 εκατομμύρια Γερμανούς ή από άλλες χώρες και Έλληνες.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας
Καζίμιες Κμιέτσικ

Ο **Καζιμίρ Κμίετσικ** (*Kazimierz Kmiecik*) είναι Πολωνός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 19 Σεπτεμβρίου 1951 και ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί στην Ελλάδα.

## Καριέρα
Αγωνίστηκε στη Βίσλα Κρακοβίας από το 1967 έως το 1983 εκτός από τη σεζόν 1981-1982 που αγωνίστηκε στη βελγική Σαρλερουά. Παρόλο που η θέση του ήταν επιτελικός μέσος, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πολωνικό πρωτάθλημα για 4 χρονιές, οι τρεις από τις οποίες συνεχόμενες. Σε 304 αγώνες που αγωνίστηκε με τη Βίσλα σκόραρε 153 γκολ και έγινε έτσι ο πρώτος σκόρερ στη ιστορία του συλλόγου, αλλά και ο μεγαλύτερος σκόρερ του πολωνικού πρωταθλήματος από την εποχή του μέχρι και σήμερα.

Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Λάρισα για τρεις χρονιές. Τη σεζόν 1982-1983 σε 16 αγώνες σκόραρε 4 γκολ, τη σεζόν 1983-1984 σε 25 αγώνες σκόραρε 6 γκολ και τη σεζόν 1984-1985 σε 23 αγώνες σκόραρε 10 γκολ. Στα ευρωπαΐκά παιχνίδια της ΑΕΛ σημείωσε 3 τέρματα. Το 1985 κέρδισε το κύπελλο Ελλάδος σκοράροντας στον τελικό το 2ο γκολ απέναντι στο ΠΑΟΚ (4-1).

Στη Γερμανία αγωνίστηκε στην Stuttgarter Kickers και την Offenburger FV στο τέλος της καριέρας του.

## Εθνική Πολωνίας
Με την εθνική ομάδα της Πολωνίας είχε 35 συμμετοχές και 8 γκολ. Με την εθνική της Πολωνίας το 1972 στην Ολυμπιάδα του Μονάχου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, το 1974 στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας την τρίτη θέση και το 1976 στην Ολυμπιάδα του Μόντρεαλ το ασημένιο μετάλλιο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η καριέρα του
* Καζιμίρ Κμίετσικ στο 90minut.πλ 

Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Κ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίσλα Κρακοβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Σαρλερουά
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βίσλα Κρακοβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976
Επισκοπή Λαπήθου

Η  **Επισκοπή Λαπήθου** ή αλλιώς **Επισκοπή Λάμπουσας** είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου και σ' αυτήν υπάγονται οι ενορίες στην περιοχή Λαπήθου και Καραβά. Την περίοδο 314 – 324 μ.Χ. σαν επίσκοπος Λαπήθου αναφέρεται ο Θεόδοτος (ο οποίος μαρτύρησε στην Κερύνεια για την πίστη του Χριστού) και ο Δίδυμος γύρω στο 451 μ.Χ. Γνωστός Άγιος είναι και ο Άγιος Ευλάλιος Επίσκοπος Λαπήθου που εορτάζει την 22α του μηνός Οκτωβρίου και ήταν ο πρώτος Επίσκοπος Λαπήθου.

Σήμερα, η Επισκοπή Λαπήθου, δεν έχει εκκλησιαστική περιφέρεια, αλλά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Κηρυνείας. Ο Σημερινός Μητροπολίτης Κηρυνείας είναι και Υπέρτιμος και Έξαρχος Λαπήθου και Καραβά. Ο Σημερινός Επίσκοπος της Μητροπόλεως είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κυρηνείας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Λαπήθου και Καραβα κ. Χρυσόστομος.

## Σύνδεσμοι
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου
* Λάπηθος – Λάμπουσα 

Λαπηθου
Ελπίδα Τσουρή

Η **Ελπίδα Τσουρή** είναι Ελληνίδα πολιτικός και συμβολαιογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο το 1961. 

Μετά τις σπουδές της στο Τμήμα Νομικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης έζησε και εργάσθηκε στη Χίο ως συμβολαιογράφος. 

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε (1994) νομαρχιακή Σύμβουλος Χίου. Εκλέχθηκε μάλιστα δύο φορές, το 1994 και το 1998. 

Υπήρξε πρόεδρος και διευθύντρια της τοπικής εφημερίδας «Δημοκρατική» και του ραδιοφωνικού της σταθμού. Διετέλεσε γενική γραμματέας του Ναυτικού Ομίλου Χίου.

Η πολιτική μπήκε στη ζωή της από τα παιδικά της ακόμα χρόνια, καθώς ο πατέρας της, ο Στέφανος Τσουρής, διετέλεσε Δήμαρχος Χίου από το 1975 έως το 1978, ενώ υπήρξε και υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ το 1974 και το 1981. Η ίδια ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική και τον συνδικαλισμό από τα μαθητικά της χρόνια. Ήδη από το 1975 εκλέχθηκε πρόεδρος στα πρώτα μαθητικά συμβούλια. Από το 1979 έως το 1983, ως φοιτήτρια της Νομικής του Πανεπιστημίου Θράκης, συμμετείχε στους φοιτητικούς αγώνες.

Στις εκλογές του Απριλίου 2000 εκλέχθηκε βουλευτής Χίου. Ήταν η πρώτη γυναίκα από το Βόρειο Αιγαίο που εκλέχθηκε στην Εθνική Αντιπροσωπεία.

Τον Οκτώβριο 2001, στο 6ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη μέλος της Κ.Ε. του Κινήματος και ανέλαβε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας με αντικείμενα τα Ολυμπιακά του τομέα της Υγείας, την αντιμετώπιση των ναρκωτικών, την ψυχική υγεία, την αγωγή υγείας, τις προμήθειες, την εκπαίδευση και τα επαγγέλματα υγείας. Το καλοκαίρι του 2005 ανέλαβε γραμματέας της Επιτροπής Εμπορικής Ναυτιλίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Το 2004 επανεκλέχθηκε βουλευτής Χίου πρώτη, με 9.670 σταυρούς, που αποτελούσαν το 42% του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ στο νησί. Το 2007 εκλέχθηκε βουλευτής ξανά πρώτη σε σταυρούς, παρά την πανελλαδική μείωση του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ. Τον Οκτώβριο του 2009 επανεκλέχθηκε βουλευτής Χίου.

Από τον Σεπτέμβριο του 2010 μέχρι και τον Ιούνιο του 2011 είχε αναλάβει καθήκοντα υφυπουργού στο Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας, με απόφαση του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.

Στις εκλογές του 2012, ήταν υποψήφια βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί, τερματίζοντας δεύτερη στο ψηφοδέλτιό του, πίσω από τον Κωνσταντίνο Τριαντάφυλλο.

Στις 30 Νοεμβρίου 2019, με επιστολή της ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το Κίνημα Αλλαγής.

### Οικογένεια
Η Ελπίδα Τσουρή είναι μητέρα τριών παιδιών: του Θοδωρή, της Δέσποινας και της Στεφανίας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βουλευτές Χίου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Τσουρη
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας και Πρόνοιας
Επισκοπή Σαλαμίνος

Η **Επισκοπή Σαλαμίνος** είναι Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Γνωστός Επίσκοπος της Σαλαμίνος υπήρξε ο Άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Σαλαμίνος Κύπρου, ο οποίος απεβίωσε το 403 μ.Χ. και εορτάζει την 12ην του μηνός Μαΐου. Ο Άγιος αυτός παρουσιάζεται και ως Επίσκοπος Κωνσταντίας.

Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι υπάρχει κάποια συσχέτιση της Επισκοπής με την Επισκοπή Κωνσταντίας και όπως φαίνεται η Σαλαμίνος υπήρξε πριν από την Κωνσταντίας από την οποία ίσως να αντικαταστάθηκε. Επίσης, φαίνεται ότι ο Επίσκοπος Σαλαμίνος να ήταν κατά κάποιον τρόπο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, καθώς και ο Απόστολος Βαρνάβας, ο οποίος θεωρείται ο Ιδρυτής και προστάτης της Εκκλησίας της Κύπρου και ο πρώτος Αρχιεπίσκοπός της, υπήρξε Επίσκοπος στην πόλη της Σαλαμίνας, όπου και μαρτύρησε.

Σήμερα, η Επισκοπή Σαλαμίνος, έχει την έδρα της στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου και δεν έχει Επίσκοπο. Ο εκάστοτε Επίσκοπος Σαλαμίνος είναι ένας από τους βοηθούς του Αρχιεπισκόπου Κύπρου μαζί με τον Χωρεπίσκοπο Καρπασίας, τον Χωρεπίσκοπο Νεαπόλεως και τον Χωρεπίσκοπο Μεσαορίας.

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου, κατά την συνεδρία της στις 5 Οκτωβρίου 2007 απεφάσισε την τιμητική παύση του Χωρεπισκόπου Σαλαμίνος Βαρνάβα Σολωμού και την ένταξίν του εις την τάξιν των εφησυχαζόντων Αρχιερέων. Ο ίδιος απεβίωσε στις 19 Νοεμβρίου 2020.

## Σύνδεσμοι
* Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου 
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου
* Ο Επίσκοπος Σαλαμίνος Βαρνάβας (1931-2020)

Σαλαμινος
Ιερά Μητρόπολις Κυρηνείας

Η  **Ιερά Μητρόπολις Κυρηνείας,**  μετά από την Ιερά Αρχιεπισκοπή, είναι η 3η στη σειρά των Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Κύπρου. Η έδρα της είναι στην πόλη της Κερύνειας, αλλά μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και την κατάληψη της πόλης, η Ιερά Μητρόπολις Κυρηνείας διαθέτει γραφεία στη Λευκωσία, στην περιοχή Αγλαντζιάς. Σημερινός Μητροπολίτης (από τις 10 Δεκεμβρίου 2011) είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κυρηνείας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Λαπήθου και Καραβά κ. Χρυσόστομος (Παπαθωμάς).  

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στη βόρεια Κύπρο την εποχή του αποστολικού κηρύγματος, κατά τον 1ο αιώνα από τους Αποστόλους Βαρνάβα και Παύλο. Πρώτος γνωστός σε μας Επίσκοπος Κυρηνείας υπήρξε ο Άγιος Θεόδοτος, Ομολογητής και Ιερομάρτυρας, τέλη του 3ου με αρχές του 4ου αιώνα.

Το 1973 η Αρχιερατική Επαρχία Κυρηνείας, έδωσε ένα κομμάτι για τη δημιουργία της νεοσύστατης τότε Ιεράς Μητρόπολης Μόρφου, το οποίο κάλυπτε την περιοχή της Σολέας, δηλαδή και την αρχαία Επισκοπή Σόλων.

Έκτοτε, τα όρια της Ιεράς Μητρόπολεως Κυρηνείας συμπίπτουν με τα σημερινά όρια της εξολοκλήρου κατεχόμενης Επαρχίας Κερύνειας περιλαμβάνοντας την αρχαία Επισκοπή Λαμπούσης, της οποίας στην νεώτερη ιστορία της ο Επίσκοπος Λαμπούσης ήταν βοηθός Επίσκοπος στον Μητροπολίτη Κυρηνείας. Η έδρα της Μητρόπολης βρίσκεται υπό κατοχή και η Μητρόπολη διατηρεί προσωρινώς γραφεία στη Λευκωσία. Συνεπώς, η Ιερά Μητρόπολη Κυρηνείας είναι η μοναδική εξολοκλήρου κατεχόμενη Μητρόπολη της Κύπρου. Μετά από νέα Συνοδική απόφαση, η οποία πάρθηκε το Νοέμβριο 2011, στην Ιερά Μητρόπολη Κυρηνείας δόθηκε η διοίκηση δύο χωριών σε έδαφος που ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία: η Κοκκινοτριμιθιά και το Μάμμαρι.

Το άλλοτε ποίμνιο της Μητροπόλεως από το 1974 μέχρι σήμερα συνεχίζει να βρίσκεται προσφυγοποιημένο, εκτοπισμένο και διασκορπισμένο σε όλο το ελεύθερο τμήμα της Κύπρου.

### Επισκοπικός κατάλογος
εναλλ.=Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κυρηνείας, Υπέρτιμος Έξαρχος Λαπήθου και Καραβά κ.Χρυσόστομος |μικρογραφία|Ο Μητροπολίτης Κυρηνείας, Υπέρτιμος Έξαρχος Λαπήθου και Καραβά Χρυσόστομος (Παπαθωμάς)

## Παραπομπές


Κυρηνειας

Κατηγορία:Κερύνεια
Γκαγκάβα

Η **γκαγκάβα**, ή **γαγκάβα**, ή **γαγγάβα**, ή ακόμη **γαγγάμη** και **δράγα** είναι ένα συρόμενο επαγγελματικό αλιευτικό εργαλείο, τύπου γρίπου, που χρησιμοποιείται κυρίως για σπογγαλιεία και οστρακαλιεία. Από τη χρήση του εργαλείου αυτού παίρνει την ονομασία και το σκάφος από το οποίο επιχειρείται αλιεία.

## Περιγραφή
Το εργαλείο αυτό αποτελείται από ένα σιδερένιο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο πλαίσιο (τελάρο) που φέρεται να εφάπτεται κάθετα σε άλλο οριζόντιο όμοιό του μήκους 2 μ. και πλάτους 0,50 μ. Από τις μπροστινές γωνίες του οριζόντιου,  που λειτουργεί ως άροτρο και από το άνω μέσο του κάθετου τελάρου φέρονται σιδερένιοι ράβδοι που ενώνονται όλες μαζί σε απόσταση 2 μ. Στο σημείο αυτό υπάρχει ο κρίκος ρυμούλκησης. Περιμετρικά στο πίσω μέρος του κάθετου τελάρου εφαρμόζεται δικτυωτός σάκος από χοντρό δίχτυ μήκους μέχρι 10 μ. με άνοιγμα ματιών (από κόμπο σε κόμπο) 15 περίπου εκατοστά.

## Αλιεία με γκαγκάβα
Το εργαλείο αυτό ρίχνεται στη θάλασσα σε περιοχές με ομαλούς βυθούς, σε μικρά ή μεγαλύτερα βάθη (μέχρι 60 οργυιές) και ρυμουλκείται αργά από μηχανοκίνητο αλιευτικό σκάφος με σχοινί ή συρματόσχοινο που έχει προσδεθεί στο κρίκο του, όπως ακριβώς σύρεται το δίχτυ της μηχανότρατας. Κατά τη διαδρομή της η γκαγκάβα μαζεύει στο σάκκο της σφουγγάρια, κοράλλια, στρείδια, αλλά και ό,τι άλλο ανθρωπογενές αντικείμενο συναντήσει στο βυθό.

Η διαφορά του εργαλείου αυτού από εκείνο του αργαλιού είναι ότι το τελευταίο ρίχνεται από ακίνητο (αγκυροβολημένο) σκάφος και ανασύρεται με τη βοήθεια του αργανέλου που βρίσκεται στο σκάφος.

Αν και το εργαλείο αυτό αποτελεί ένα παραδοσιακό τρόπο αλιείας, και ειδικά σπογγαλιείας, που όμως χρόνο με τον χρόνο εξαφανίζεται, θεωρείται από πολλούς ότι τελικά είναι καταστρεπτικό μέσο αλιείας επειδή σαρώνει το βυθό και καταστρέφει τη τραγάνα και τον γόνο των ψαριών.
* Η επαγγελματική αλιεία με τέτοιο εργαλείο επιτρέπεται μόνο κατόπιν συγκεκριμένης για το εργαλείο αυτό αδείας, ενώ αντίθετα, στην ερασιτεχνική αλιεία η μέθοδος αυτή είναι απαγορευμένη.

## Πηγές
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τ.Η΄, σ.10 (γαγγάβα, γαγγάμη)
* Νεστ. Αδριανός "Αλιευτικά Εργαλεία και Μέθοδοι Αλιείας" Πειραιάς 1987, σ.18.

Κατηγορία:Αλιευτικά εργαλεία
28η Οκτωβρίου ώρα 5:30

***28η Οκτωβρίου, ώρα 5:30*** είναι ο τίτλος μιας ελληνικής πολεμικής δραματικής ταινίας του 1971,** σε σκηνοθεσία του Κώστα Καραγιάννη και παραγωγή του Τζέιμς Πάρις, σε συνεργασία με την Art Films. Η ταινία, γυρισμένη εξ ολοκλήρου στην Γαλάτιστα Χαλκιδικής, έκοψε 321.543 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 10η θέση ανάμεσα στις 87 ταινίες της σεζόν. Προβλήθηκε και στο εξωτερικό, υπό τον τίτλο *The Unknown War*. 

## Πλοκή
Η κήρυξη του πολέμου βρίσκει τους κατοίκους ενός μικρού μακεδονικού χωριού, της Μικρής Λεύκας, σε γλέντι, αλλά τα παλικάρια σταματούν αμέσως το χορό και ξεκινούν για τον πόλεμο. Με την κατάρρευση του μετώπου, οι Γερμανοί μπαίνουν στο χωριό και ο διοικητής τους ο υπολοχαγός Βίλι Κνουτ (Λάκης Κομνηνός) μετατρέπει το κρατικό εργοστάσιο ξυλείας σε εργοστάσιο κατασκευής πολεμοφοδίων. Υποχρεώνει τους κατοίκους να δουλεύουν σ’ αυτό. Μέσα σε κλίμα βίας και τρομοκρατίας, το πνεύμα της αντίστασης φουντώνει, μέχρι που έρχεται η μέρα της απελευθέρωσης και μια νέα ζωή αρχίζει. Στυλοβάτες της αντίστασης υπήρξαν ο τρελόγερος Τρύφωνας Πλατανιάς (Φερνάντο Σάντσο), που στην πραγματικότητα ήταν ένας συνετός και ένθερμος πατριώτης, και ο γιος του Κυριάκος (Γιάννης Κατράνης) που είχε χάσει τα δύο πόδια του στο αλβανικό μέτωπο.

## Διανομή ρόλων

* Φερνάντο Σάντσο ως Τρύφων Πλατανιάς
* Χρήστος Πολίτης ως Στέλιος
* Βέρα Κρούσκα ως Ελένη Πλατανιά
* Λάκης Κομνηνός ως Βίλλι Κνουτ
* Γιάννης Κατράνης ως Κυριάκος Πλατανιάς
* Δημήτρης Μπισλάνης ως Σουλτς
* Νικήτας Πλατής ως Παντελής Στρατής
* Γιώτα Σοϊμοίρη ως Φρόσω

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 28η Οκτωβρίου ώρα 5:30 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
*  

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1971
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη
Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Ακαδημαϊκό αποθετήριο

Ως **ακαδημαϊκό αποθετήριο** ορίζεται το σύνολο των υπηρεσιών που προσφέρει ένα πανεπιστήμιο στα μέλη της κοινότητάς του για τη διαχείριση και διάχυση του ψηφιακού περιεχομένου που δημιουργείται από το ίδιο το πανεπιστήμιο και τα μέλη του.

Το ιδρυματικό αποθετήριο αποτελεί μια δέσμευση του οργανισμού για τη διαχείριση αυτού του ψηφιακού περιεχομένου, συμπεριλαμβανομένης της συντήρησής του σε βάθος χρόνου όπου κρίνεται απαραίτητη, καθώς και για την οργάνωση και την πρόσβαση ή διανομή του.

Στην Ελλάδα, έχουν δημιουργηθεί αρκετά ιδρυματικά αποθετήρια από ελληνικά ανώτατα ιδρύματα:

*dione.lib.unipi.gr/ Ψηφιακό Αποθετήριο Πανεπιστημίου Πειραιώς
*http://dspace.lib.ntua.gr/  Ψηφιακή βιβλιοθήκη Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου
*http://pergamos.lib.uoa.gr/ Ψηφιακή βιβλιοθήκη Πέργαμος του Πανεπιστημίου Αθηνών
*http://anemi.lib.uoc.gr/ Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών «Ανέμη» του Πανεπιστημίου Κρήτης
*https://elocus.lib.uoc.gr/?lang=el E-Locus - Ιδρυματικό Καταθετήριο της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κρήτης.
*http://dspace.lib.uom.gr/ Ψηφίδα - Ψηφιακή Βιβλιοθήκη & Ιδρυματικό Αποθετήριο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
*http://helios-eie.ekt.gr/ ΗΛΙΟΣ - Αποθετήριο Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
*https://web.archive.org/web/20071102085330/http://repository.upatras.gr/dspace/ Educational Repository at the University of Patras (δεν λειτουργεί το link)
*https://web.archive.org/web/20070921192626/http://xantho.lis.upatras.gr/kosmopolis/ Κοσμόπολις του Πανεπιστημίου Πατρών (δεν λειτουργεί το link)
*https://nemertes.lis.upatras.gr Νημερτής του Πανεπιστημίου Πατρών
*http://ikee.lib.auth.gr// IKEE, Ιδρυματικό Καταθετήριο Επιστημονικών Εργασιών του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.
*https://web.archive.org/web/20070901221658/http://digilib.lib.unipi.gr/spoudai/ Περιοδικό Σπουδαί του Πανεπιστημίου Πειραιά (δεν λειτουργεί το link)
*https://web.archive.org/web/20101122191546/http://estia.hua.gr:8080/dspace/ Ψηφιακό Αποθετήριο Χαροκοπείου Πανεπιστημίου. (δεν λειτουργεί το link)

Παράλληλα με τα ακαδημαϊκά αποθετήρια έχει αναπτυχθεί και το http://openarchives.gr μια μηχανή αναζήτησης ελληνικών ψηφιακών βιβλιοθηκών που πραγματοποιεί ταυτόχρονη αναζήτηση σε όλα τα ελληνικά ακαδημαϊκά αποθετήρια.

Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες
Σημαία της Τόνγκα

[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 110110.svg|20px Λόγος σημαίας: 1:2]]
Η **[[σημαία]] της [[Τόνγκα]]** καθιερώθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1875.

Η σημαία είναι παρόμοια με αυτή του Ερυθρού Σταυρού. Αρχικά ήταν ακριβώς ίδια και για να μη γίνεται σύγχυση άλλαξε, έτσι ώστε ο κόκκινος σταυρός να φαίνεται σε τετράγωνο με κόκκινο φόντο. Η σημαία είναι σε χρήση από το 1864 και η επίσημη καθιέρωσή της έγινε το 1875. Με βάση το Σύνταγμα της Τόνγκα η σημαία δεν πρέπει να αλλάξει ποτέ.

## Πινακοθήκη


File:Naval Ensign of Tonga.svg|Ναυτική σημαία
File:Royal Standard of Tonga.svg|Σημαία του Βασιλέα
Αρχείο:Flag of Tongatapu (1858-1862).svg|Τονγκατάπου (1858–1862)
Αρχείο:Flag of Tonga (1862-1866).svg|Τόνγκα (1862–1866)
Αρχείο:Royal Standard of Tonga (1862-1875).svg|Βασιλική σημαία (1862–1875)
Αρχείο:Pilot Flag of Tonga.svg|Σημαία του Πρωθυπουργού



## Παραπομπές


Τονγκα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Τόνγκα
Εθνόσημο της Τόνγκα

right|205px|thumb|Το εθνόσημο των Τόνγκα
Το **εθνόσημο της Τόνγκα** (*ko e Sila ο Tonga*) σχεδιάστηκε το 1875 με τη δημιουργία του Συντάγματος. Τα τρία σπαθιά συμβολίζουν τις τρεις βασιλικές δυναστείες ή οίκους της Τόνγκα, τους Τούι Τόνγκα (Tu'i Tonga), Τούι Χα'ατακαλάουα (Tu'i Ha'atakalaua) και τη σημερινή δυναστεία, Τούι Κανοκουπόλου (Tu'i Kanokupolu).

Τελικά, οι Τόνγκα ενώθηκαν υπό το σκήπτρο ενός Βασιλιά, του Γεώργιου Τούπου Α΄, ο οποίος και δημιούργησε το εθνόσημο. Το περιστέρι με το κλαδί ελιάς συμβολίζει την ευχή να υπάρχει ειρήνη από τον Θεό για πάντα (το περιστέρι με το κλαδί ελιάς είναι σύμβολο που προέρχεται από τη Βίβλο, την ιστορία του Νώε). Τα τρία αστέρια αντιπροσωπεύουν τα τρία κύρια νησιωτικά συμπλέγματα των Τόνγκα, δηλαδή το Τονγκατάπου, το Βαβάου και το Χααπάι. Η κρατούσα εξουσία του μονάρχη συμβολίζεται με το στέμμα και το κείμενο στην περγαμηνή γράφει *Ko e Otua mo Tonga ko hoku Tofia* στη γλώσσα της Τόνγκα: *Ο Θεός και η Τόνγκα είναι η κληρονομιά μου*.
thumb|Το βασιλικό εθνόσημο της Τόνγκα.
Δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι θυρεοί. Άλλοι έχουν μαύρα σπαθιά και άλλοι λευκά. Επίσης, μερικοί χρησιμοποιούν την παλιά γραφή στο κείμενο της περγαμηνής, ενώ διαφέρουν και στο περίγραμμα του θυρεού (σε άλλα εθνόσημα έχει άκρες).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Εθνόσημο του Βασιλείου της Τόνγκα

Τονγκα
Εθνοσημο
Στη μάχη της Κρήτης

Το ***Στη μάχη της Κρήτης*** είναι μια πολεμική ταινία του 1970, σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις, σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο Σταμάτη Φιλιππούλη.

## Πλοκή

Τον Μάιο του 1941, μετά την πτώση της ηπειρωτικής Ελλάδας και λίγο πριν από την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, ένας τολμηρός πρωτοετής εύελπις, ο Νικηφόρος Καλλέργης, αναλαμβάνει την μεταφορά του χρυσού της Τράπεζας της Ελλάδος στη Μέση Ανατολή με πρώτο σταθμό την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κρήτη πάνω στο νοσοκομειακό πλοίο Νηρεύς. Παρά τα εμπόδια που θα συναντήσει στον δρόμο του, θα καταφέρει να φτάσει στο νησί, όπου οι Γερμανοί ήδη έχουν αρχίσει τις επιθέσεις μέσω αλεξιπτωτιστών. Με οποιονδήποτε τρόπο και κάθε μυστικότητα, Έλληνες και Βρετανοί στρατιώτες θα προσπαθήσουν να μεταφέρουν τον χρυσό σε ελληνικό αντιτορπιλικό νότια της Κρήτης. Ο καπεταν-Μανούσος, πατέρας του Νικηφόρου, ηγείται της αποστολής μέσα από μονοπάτια του Ψηλορείτη. Στόχος είναι να φτάσουν κάπου στη νότια Κρήτη, όπου τους περιμένει ένα υποβρύχιο. Η ύπαρξη μιας μυστικής πράκτορος, της Άννας Γκόρντον, δεν θα γίνει αντιληπτή και πληροφορίες για την επιχείρηση θα φτάσουν στον εχθρό με αποτέλεσμα η επιχείρηση και οι ζωές των Ελλήνων αγωνιστών να τεθούν σε κίνδυνο.

## Διανομή ρόλων
*Χρήστος Πολίτης - Νικηφόρος Καλλέργης**'
*[[Γιώργος Τζώρτζης]] - Άντονι Φλέτσερ**'
*Στέφανος Στρατηγός - πλωτάρχης Ανδρεάδης**'
*[[Γιώτα Σοϊμοίρη]] - Μαρία Καλλέργη**'
*Μαρία Πία Κόντε - Άννα Γκόρντον**'
*Πάολο Καζέλα - υπολοχαγός Μπομπ Τάκερ
*[[Γιώργος Μοσχίδης]] - υπάλληλος Τράπεζας Ελλάδος
*[[Λεοντίν Μέι]]
*[[Φραντσέσκο Πολεγκρίνο]]
*[[Άνχελ Ντελ Πόθο|Ανχέλ ντελ Πόζο]] - Φρέιμπερ
*[[Φερνάντο Σάντσο]] - Μανούσος Καλλέργης**'
*Αλμπέρτο Σεβέρι
*Πολ Σάλιβαν
*Κώστας Αγαλιάνος - διοικητής Τράπεζας Ελλάδος
*Ανδρέας Βεντουράτος - διοικητής Σχολής Ευελπίδων
*Άννα Μαντζουράνη - Ρόζα
*Γιάννης Κανδήλας - Γερμανός αξιωματικός
*Δημήτρης Μπισλάνης - Γερμανός αξιωματικός**
*Γρηγόρης Βαφιάς - Έλληνας αξιωματικός
*Γιώργος Μπάρτης - Γερμανός λοχαγός
*Γιάννης Κατράνης - εύελπις
*Γιώργος Σίσκος - Έλληνας αξιωματικός
*Γιώργος Γρηγορίου - Έλληνας αξιωματικός
*Γιώργος Ζαϊφίδης - Έλληνας αξιωματικός
*Στράτος Παχής - Έλληνας αξιωματικός
*Θέκλα Τσελέπη
*Γκόρντον Τέιλορ - Άγγλος αξιωματικός
*Μάικ Βέρνερ - Άγγλος αξιωματικός
*Κώστας Πολίτης - Γερμανός αξιωματικός

## Κυκλοφορία

Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινημτογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1970-1971 και, κόβοντας 435.165 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 6η θέση ανάμεσα σε 87 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 23 Οκτωβρίου 2007. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Στη μάχη της Κρήτης'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
*  

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1970
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη
Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αρτ Φιλμ
Ιωάννης Β΄ του Νεβέρ

Ο **Ιωάννης Β΄ του Νεβέρ** (γαλλικά: *Jean de Bourgogne*, 1415 - 25 Σεπτεμβρίου 1491) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν κόμης του Νεβέρ και του Ρετέλ (1464-1491), του Ε (1472-1491) και του Ετάμπ (1442-1465). Ήταν γιος του Φιλίππου Β΄, κόμη του Νεβέρ και της Μπόνης του Αρτουά, αδελφής του Καρόλου κόμη του Ε, τον οποίο, αφού πέθανε άτεκνος, τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Ε (1472). Τους τίτλους του Νεβέρ και του Ρετέλ (Rethel) κατείχε ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος Α΄ του Νεβέρ που ήταν άτεκνος και μετά τον θάνατό του πέρασαν στον αδελφό του Ιωάννη (1464). Ο Ιωάννης Β΄ του Νέβερ πολέμησε το πλευρό του θετού του πατέρα Φιλίππου του Αγαθού, ήταν ενεργός στην Πικαρδία (1434), στο Καλαί (1436), στοΛουξεμβούργο (1443) και στην Φλάνδρα (1453). Συγκρούστηκε με τον γιο και διάδοχο του Κάρολο τον Ισχυρό και αποστάτησε στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας. Πολέμησε στο πλευρό του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ΄ στον *"πόλεμο της δημόσιας ευτυχίας"* και διορίστηκε *"Γενικός στρατηγός της Νορβηγίας"*. Ο ίδιος δεν είχε αποκτήσει γιο και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Ένγκελμπερτ, από την κόρη του Ελισάβετ, η οποία είχε παντρευτεί τον Ιωάννη Α΄, δούκα του Κλεβ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1435 τη Ζακλίν ντ' Αγύ (Αilly) κυρία του Ινγκελμύνστερ και είχε επιζόν τέκνο:
* Ελισάβετ π. 1439-1483, κόμισσα του Νεβέρ. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Λα Μαρκ δούκα της Κλέβης.
**Γιοί τους ήταν ο Ιωάννης Β΄ δούκας της Κλέβης και ο Ένγκελμπερτ κόμης του Νεβέρ.

Το 1470 απεβίωσε η Ζακλίν και το επόμενο έτος ο Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο με την Πωλίν ντε Μπρος, κόρη του Ιωάννη Β΄ ντε Μπρος και είχε τέκνο:
* Καρλόττα π. 1472-1500, κόμισσα του Ρετέλ (Rethel), παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντ' Αλμπρέ κύριο του Ορβάλ, γιο του Αρνώ-Αμανιέ κυρίου του Ορβάλ (γιου του Καρόλου Β΄ κυρίου του Αλμπρέ) και είχαν τέκνο:
** Μαρία του Αλμπρέ, κόμισσα του Ρετέλ.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Boltanski, Ariane (2006). Les ducs de Nevers et l'État royal: genèse d'un compromis (ca 1550 - ca 1600) (in French). Librairie Droz S.A.
*de Mandrot, B. (1907). Jean de Bourgogne, Duc de Brabant, Comte de Nevers, et le Proces de sa Succession (1415–1525). Revue Historique (in French). T. 93, Fasc. 1.
*Vaughan, Richard (2010). Philip the Good. The Boydell Press.

|-

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Κόμητες του Ε
Κατηγορία:Κόμητες του Νεβέρ
Φίλιππος Β΄ του Νεβέρ

Ο **Φίλιππος Β΄ [[Κομητεία του Νεβέρ|κόμης του Νεβέρ]]** (Γαλλική γλώσσα : *Philippe de Bourgogne*, Δεκέμβριος 1389 - Αζινκούρ, 25 Οκτωβρίου 1415) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν κόμης του Νεβέρ (1405 - 1415). Ήταν νεώτερος γιος του Φιλίππου Β΄, δούκα της Βουργουνδίας και της Μαργαρίτας Γ΄ της Φλάνδρας. Έγινε κόμης της Νεβέρ μετά την παραίτηση από το δουκάτο του αδελφού του Ιωάννη (1405) και κόμης του Ρετέλ (Αρδέννες) μετά την παραίτηση αντίστοιχα του αδελφού του Αντωνίου(1407). Ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης της Βουργουνδίας αρνήθηκε να έρθει να υπερασπιστεί τον Γαλλικό στρατό ενόψει της επίθεσης του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Ε΄ (1415), ο ίδιος και ο αδελφός του Αντώνιος βρέθηκαν στο πεδίο της μάχης. Και οι δύο αδελφοί σκοτώθηκαν στη *"μάχη του Αζινκούρ"*, τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Κάρολος Α΄.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε στο Σουασόν (1409) την Ισαβέλλα του Κουσύ (απεβ. το 1411) και έκανε δύο παιδιά, που απεβίωσαν σε βρεφική ηλικία.
* Φίλιππος (1410 - 1411).
* Μαργαρίτα (1411 - 1412).

Στη συνέχεια νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Βόννη του Αρτουά, κόρη του Φιλίππου κόμη του Ε και απέκτησαν δύο γιους:
* Κάρολος Α΄ 1414 - 1464, κόμης του Νεβέρ.
* Ιωάννης Β΄ πριν το 1415-1491, κόμης του Νεβέρ.

Είχε και δύο εκτός γάμου (νόθα) παιδιά.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Vaughan, Richard (2009). Philip the Bold. The Boydell Press.

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Κόμητες του Νεβέρ
Αντώνιος της Βραβάντης

Ο **Αντώνιος της Βουργουνδίας** ή **Αντώνιος της Βραβάντης** (*Antoine de Brabant*, Αύγουστος 1384 – Αζενκούρ, 25 Οκτωβρίου 1415) ήταν ο πρώτος κυβερνήτης της Βραβάντης από τον Οίκο των Βαλουά.

## Βιογραφικά στοιχεία

180px|μικρογραφία|αριστερά|Ο Αντώνιος της Βραβάντης.
Γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1384 και ήταν υιός του Φιλίππου Β΄, δούκα της Βουργουνδίας και της Μαργαρίτας Γ΄ της Φλάνδρας, καθώς και αδελφός του Ιωάννη του Ισχυρού και του Φιλίππου του Νεβέρ.

Το 1406 όταν η θεία του Ιωάννα, δούκισσα της Βραβάντης, πέθανε χωρίς να κάνει παιδιά, ο Αντώνιος κληρονόμησε το δουκάτο της Βραβάντης, του Λοτιέ και της Λιμβουργίας, και έγινε έτσι ο πρώτος κυβερνήτης της Βραβάντης προερχόμενος από τον οίκο των Βαλουά.

Το 1415, έφτασε καθυστερημένα στη μάχη του Αζενκούρ εναντίον των Άγγλων και έπεσε με πάθος στο πεδίο έχοντας πρόχειρο εξοπλισμό και ενδυμασία. Οι Γάλλοι ηττήθηκαν στην μάχη αυτή και ο ίδιος συνελήφθη αιχμάλωτος. Στις 25 Οκτωβρίου του 1415 δολοφονήθηκε στην ομαδική εκτέλεση των αιχμαλώτων που διέταξε ο βασιλιάς Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας, καθώς οι Άγγλοι ήταν απληροφόρητοι για την υψηλή θέση του και την αξία του σε λύτρα.

## Οικογένεια
Στις 21 Φεβρουαρίου του 1402 στο Αρράς νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Οίκου του Λουξεμβούργου (απεβ. 1406), κόρη του Βάλεραν Γ΄ κόμη του Λινύ & Σαιν-Πολ και παιδιά τους ήταν:
* Ιωάννης Δ΄ 1403-1427, δούκας της Βραβάντης.
* Φίλιππος Α΄ 1404-1430, δούκας της Βραβάντης.

Στις 16 Ιουλίου του 1409 στις Βρυξέλλες έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ του Γκέρλιτς, δούκισσα του Λουξεμβούργου (1390 – 1451), κόρη του δούκα Ιωάννη του Γκέρλιτς και έκανε μαζί της δύο ακόμα παιδιά:
* Γουλιέλμος 1410, άγνωστο 1412, απεβίωσαν πρόωρα.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δούκες της Βραβάντης
Κατηγορία:Δούκες του Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Οίκος του Βαλουά-Βουργουνδίας-Βραβάντης
Ιωάννης Δ΄ της Βραβάντης

Ο **Ιωάννης Δ΄, δούκας της Βραβάντης** (*Jean IV de Brabant*, 11 Ιουνίου 1403 – 17 Απριλίου 1427), ήταν γιος του Αντωνίου, δούκα της Βραβάντης και της πρώτης του συζύγου Ιωάννας του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης του Βάλεραν Γ΄ κόμη του Λινύ. Ήταν ο δεύτερος δούκας της Βραβάντης από τον Οίκο των Βαλουά.

## Βιογραφικά στοιχεία
Νυμφεύτηκε το 1418 την Ιακωβίνη της Βαυαρίας, η οποία είδε σε αυτόν έναν προστάτη απέναντι στις απαιτήσεις του θείου της Ιωάννη Γ΄. Ο γάμος όμως αποδείχθηκε δυστυχής, αφού μετά από δύο χρόνια, το 1420, χώρισαν. Το 1421, ο αδελφός του, Φίλιππος του Σαιν-Πολ, κατέλαβε την αντιβασιλεία με στάση, αλλά ο Ιωάννης την επανέκτησε όταν επέστρεψε και στην συνέχεια ενώθηκε με το μέρος των Κοντ κατά της πρώην συζύγου του.

Οι Χουκ ήταν υπό την ηγεσία του Χάμφρι, δούκα του Γλόστερ, τρίτου συζύγου της Ζακλίν, και οι Κοντ υπό τον Ιωάννη Δ΄, τον ξάδελφο του, Φίλιππο Γ΄ τον Καλό, και τον Ιωάννη Γ΄ του Αινώ. Ο θάνατος του Φιλίππου Γ΄ του Αινώ επέτρεψε στον Ιωάννη της Βραβάντης να διεκδικήσει τα εδάφη της Ζακλίν που ήταν αιχμάλωτη των Βουργουνδίων στη Γάνδη, αλλά η ψιλή κυριότητα ανήκε στο δούκα Φίλιππο.

Πέθανε σε ηλικία 24 ετών και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Φίλιππος του Σαιν-Πολ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκες της Βραβάντης
Κατηγορία:Οίκος του Βαλουά-Βουργουνδίας-Βραβάντης
Φίλιππος του Σαιν-Πολ

Ο **Φίλιππος Α', δούκας της Βραβάντης** (*Philippe de Bourgogne*, 25 Ιουλίου 1404 - 4 Αυγούστου 1430) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας, γνωστός και ως Φίλιππος κόμης του Σαιν-Πολ & Λινύ, διαδέχθηκε τον αδελφό του, Ιωάννη Δ', ως δούκας της Βραβάντης το 1427.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Αντώνιου δούκα της Βραβάντης και της Ιωάννας του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης του Βάλεραν Γ΄ κόμη του Λινύ.

Πολέμησε το 1417 μαζί με τον Ιωάννη τον Ατρόμητο, τον θείο του, ενάντια στους Αρμανιάκ και, μετά την κατάληψη του Παρισιού από τους Βουργουνδούς, ορίστηκε λοχαγός του Παρισιού, δηλαδή στρατιωτικός διοικητής της πόλης για λογαριασμό του θείου του. Εισήλθε στις Βρυξέλλες το 1421 ως επίτροπος των Κρατών της Βραβάντης, μετά την φυγή του δούκα Ιωάννη Δ΄, του αδερφού του. Υποδαύλισε τότε την εξέγερση των ''συντεχνιών (métiers)'' της πόλης αυτής σε βάρος των Οίκων Ευγενών των Βρυξελλών. Το 1425, συμμετείχε στην αντιπαράθεση που προκλήθηκε μεταξύ του αδελφού του και της συζύγου του ιδίου, Ζακλίν, κόμισας του Αινώ και της Ολλανδίας.

Βρισκόταν εν μέσω προετοιμασιών για την αναχώρησή του για τους Αγίους Τόπους, όπου θα πολεμούσε τους Μουσουλμάνους, όταν ο αδελφός του πέθανε, αφήνοντάς του τα σουκάτα της Βραβάντης και του Λίμπουργκ. Επρόκειτο να νυμφευθεί τη Γιολάντα των Καπετιδών, κόρη του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Ανζού και της Γιολάντας της Αραγωνίας, ωστόσο απεβίωσε το 1430, σε ηλικία είκοσι έξι ετών. Ο Φίλιππος του Σαιν-Πολ ενταφιάστηκε δίπλα στους τάφους του πατέρα του και του μεγαλύτερου αδελφού του, στην εκκλησία του Τερβυρέν, κοντά στις Βρυξέλλες. Η Γιολάντα παντρεύτηκε στη συνέχεια τον Φραγκίσκο Α΄ δούκα της Βρετάνης.

## Πρόγονοι

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκες της Βραβάντης
Κατηγορία:Οίκος του Βαλουά-Βουργουνδίας-Βραβάντης
Κατηγορία:Δούκες του Λιμβούργου
Κατηγορία:Κόμητες του Λινί
Κατηγορία:Κόμητες του Σαιν-Πολ
Νεβέρ

Το **Νεβέρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στον νομό της Νιέβρ, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Νιέβρ
Οσέρ

Η **Οσέρ** () είναι πρωτεύουσα του διαμερίσματος Ιόν, που βρίσκεται στη Βουργουνδία - Κεντρική Γαλλία, στον δρόμο μεταξύ Παρισιού και Ντιζόν.

Εκλέγει τρία Κοινοβουλευτικά μέλη στο Εθνικό Συμβούλιο. Είναι σημαντικό εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο, παράγοντας μεγάλες ποσότητες τροφίμων και κρασιού από τις πλούσιες σε αμπέλια πεδιάδες που υπάρχουν στη Βουργουνδία. Ο πληθυσμός της πόλης σήμερα αριθμεί περί τις 38.000 κατοίκους.

## Ιστορικά στοιχεία

Ήταν πολυπληθέστατο Γαλατο-Ρωμαϊκό κέντρο στον δρόμο του ποταμού Ιόν (Yonne) (1ος αι.π.Χ.). Έγινε έδρα επισκόπου και πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής επαρχίας (3ος αι. μ.Χ.), ενώ τον 5ο αιώνα χτίστηκε και Καθεδρικός ναός. Τον 11ο αιώνα οι κόμητες ενίσχυσαν την πόλη με νέα σειρά από τείχη. Ενσωματώθηκε στη Γαλλία επί Λουδοβίκου ΙΑ', αφού είχε υποφέρει πολλά δεινά στον εκατονταετή πόλεμο και στους θρησκευτικούς πολέμους. Καταλήφθηκε από τους Προτεστάντες το 1567, ενώ τον 18ο αιώνα τα μεσαιωνικά τείχη κατεδαφίστηκαν. Τον 19ο αιώνα δημιουργήθηκε μια σειρά μεγάλων κατασκευών, όπως ο σιδηροδρομικός σταθμός και το ψυχιατρικό νοσοκομείο.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Οσέρ είναι αδελφοποιημένη με τις παρακάτω πόλεις:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Ιόν
Κομητεία του Νεβέρ

thumb|350 px|Τα ''pagis'' της Βουργουνδίας κατά τον 9ο αιώνα.
Η **Κομητεία του Νεβέρ** ήταν μία ιστορική κομητεία, η οποία βρισκόταν στο κέντρο της Γαλλίας. Η σημαντικότερη πόλη της ήταν το Νεβέρ. Αντιστοιχούσε, περίπου, στην παλαιά επαρχία του Νιβερναί και στον σημερινό νομό της Νιέβρ.

Η ίδρυση της ίδιας της Κομητείας χρονολογείται, περίπου, στις αρχές του 10ου αιώνα. Η Κομητεία συμμάχησε αρκετές φορές με το γειτονικό Δουκάτο της Βουργουνδίας. Επίσης, αποτελούσε τμήμα των εδαφών και των τίτλων που είχε στην κατοχή του ο Ερρίκος Α΄ της Βουργουνδίας. Η Κομητεία είχε συνενωθεί με την Κομητεία του Οσέρ. Ο πρώτος κάτοχος του σχετικού τίτλου ήταν ο Ρενώ Α΄ του Νεβέρ. Το Νεβέρ πέρασε στην κυριαρχία των Κόμητων της Φλάνδρας κατά τον 14ο αιώνα, και από τότε, πέρασε στην κατοχή του Φιλίππου Β΄ του Ισχυρού, Δούκα της Βουργουνδίας, ο οποίος, για σύντομο χρονικό διάστημα, ένωσε τις δύο αυτές περιοχές. Ο Φίλιππος Β΄ του Νεβέρ, ο νεότερος γιος του Φίλιππου του Ισχυρού, έλαβε την Κομητεία του Νεβέρ που πέρασε, αργότερα, στην κατοχή ενός παρακλαδιού των Δουκών της Κλέβης. Από το 1521, οι άρχοντες του Νεβέρ ελάμβαναν τον τίτλο των *Δουκών του Νιβερναί*. Το Δουκάτο επέζησε μέχρι και την Γαλλική Επανάσταση, με τον τελευταίο Δούκα να είναι ο Λουί-Ζυλ Μαντσινί-Μαζαρινί, ο οποίος έχασε τον τίτλο του στην διάρκεια της Επανάστασης, αλλά κατάφερε να επιβιώσει του Τρόμου, πεθαίνοντας, τελικά, από φυσικά αίτια το 1798.

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Νιβερναί

## Σχετικά Λήμματα

*Κατάλογος των Κόμητων και μετέπειτα Δουκών του Νεβέρ
*Ιστορικός κατάλογος των κομητειών της Γαλλίας
*Δουκικό Παλάτι του Νεβέρ

Νεβερ
Κομητεια του Νεβερ
Ιόν (νομός)

Η **Ιόν** () είναι νομός (*département*) της Γαλλίας, στην περιοχή (*région*) Βουργουνδία–Φρανς-Κοντέ. Έλαβε το όνομά του από τον ποταμό Ιόν, παραπόταμο του Σηκουάνα, ο οποίος τον διασχίζει από νότο προς βορρά. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Οσέρ (*Auxerre*). Συνορεύει με τα διαμερίσματα Ωμπ (*Aube*), Κοτ-ντ'Ορ (*Côte-d'Or*), Νιέβρ (*Nièvre*), Λουαρέ (*Loiret*) και Σεν-ε-Μαρν (*Seine-et-Marne*).

Το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE) και το γαλλικό Ταχυδρομείο (*La Poste*) του εκχώρησαν τον κωδικό 89.

Αποτελεί τον ταχύτερα αναπτυσσόμενο νομό της Βουργουνδίας με ετήσια αύξηση του πληθυσμού της τάξης του 0,41%. Εκτός από την πρωτεύουσα Οσέρ, άλλες μεγάλες πόλεις του νομού είναι η Αβαλόν και η Σενς.

Την περιοχή εξυπηρετεί ο αυτοκινητόδρομος Α6, το αεροδρόμιο της Οσέρ (Aéroport Auxerre-Branches) ενώ διέρχεται και σιδηροδρομικό δίκτυο που ενώνει με τακτικά καθημερινά δρομολόγια την Οσέρ με το Παρίσι. 

## Παραπομπές




Κατηγορία:Νομοί της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ
Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Συμπίεση

Ο όρος **συμπίεση** (καθαρ. *συμπίεσις* -σεως) χαρακτηρίζει όποια ενέργεια μειώνει τον όγκο ενός σώματος στον χώρο. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται σε πολλούς επιστημονικούς τομείς έρευνας και μελέτης με διάφορες κατ' αντικείμενο προεκτάσεις, όπως:

* Συμπίεση (φυσική) στη μηχανική και υδροδυναμική.
* Συμπίεση (σήματος) ηλεκτρομαγνητικού σήματος στις τηλεπικοινωνίες.
* Συμπίεση (μεταλλουργία) ειδική επεξεργασία στη μεταλλουργία.
* Συμπίεση (θερμοδυναμική) ιδιαίτερη φάση στη θερμοδυναμική
* Συμπίεση (οικονομία) διαφόρων μεγεθών (εξόδων, ελλειμμάτων κλπ) στην οικονομία
* Συμπίεση δεδομένων αρχείων και δεδομένων.
Ιερά Μητρόπολις Κύκκου και Τηλλυρίας

Η **Ιερά Μητρόπολις Κύκκου και Τηλλυρίας** είναι επισκοπή της αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Κύπρου. Η Επισκοπή Κύκκου συστάθηκε το 2002 και πρώτος επίσκοπός της εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο και χειροτονήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου, ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής της Παναγίας του Κύκκου, Νικηφόρος.

Το 2007 με τη διεύρυνση της Ιεράς Συνόδου, η Επισκοπή Κύκκου ανυψώθηκε σε μητρόπολη, την Ιερά Μητρόπολη Κύκκου και Τυλληρίας, με έδρα την Ιερά Βασιλική και Σταυροπηγιακή Μονή της Παναγίας του Κύκκου και μητροπολίτη τον πανιερώτατο, Νικηφόρο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιερά Μητρόπολη Κύκκου και Τηλλυρίας
* Ιερά Μονή Παναγίας του Κύκκου

Κυκκου
Λουαρέ (νομός)

Το **Λουαρέ** (γαλλικά: *Loiret*) είναι ένας από τους 83 νομούς της Γαλλίας, που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της 
Γαλλικής επανάστασης, και ένας από τους 100 της σημερινής Γαλλίας. Πήρε το όνομά του 
από τον ομώνυμο παραπόταμο του Λούρου. 
Πρωτεύουσά του είναι η Ορλεάνη και δημιουργήθηκε στα εδάφη του πρώην δουκάτου της 
Ορλεάνης. Περικλείεται από τους νομούς της Σεν-ε-Μαρν, Γιόν, Νιέβρ, Λουάρ-ε-Σερ, Ερ-ε-Λουάρ.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Νομοί του Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ
Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Delegation (συγκρότημα)

Οι **Delegation**  ήταν ένα μουσικό συγκρότημα της φανκ που δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 στο Ηνωμένο Βασίλειο, από τους Ρίκι Μπάλεϊ, Λεν Κόλεϊ και Ρόντι Χάρις. Εργάστηκαν μαζί με τον παραγωγό Κεν Γκολντ και τα πρώτα τραγούδια που κυκλοφόρησαν ήταν τα "The Promise of Love"  και  "Where Is The Love." Το  1979 έκαναν μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη με το "Oh Honey," . Το συνοδευτικό album, The Promise of Love, δεν έκανε τόσο μεγάλη επιτυχία, έδωσε όμως την πολύ καλή μπαλάντα "Mr. Heartbreak"  και το λιγότερο σπουδαίο κομμάτι  "Someone Oughta Write a Song (About You Baby)," Ως το 1980, οι Κόλεϊ και Χάρις αντικαταστάθηκαν από τους Ρέι Πάτερσον και  Μπρους Ντάνμπαρ.

Με το νέο σχήμα οι Delegation κυκλοφόρησαν το 1980 το άλμπουμ  *Eau De Vie*, που έφερε μια διεθνή επιτυχία με το τραγούδι "Heartache #9." Συνέχισαν με ένα ακόμα άλμπουμ το 1981 και το *Deuces High* το 1982, δισκογραφικές δουλειές που έκαναν επιτυχία στην Ευρώπη, δεν είχαν όμως απήχηση στις ΗΠΑ. Το 1984 ο Ντάνμπαρ έφυγε από το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από την Κάθι Μπράιαντ. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ' 80 κυκλοφόρησαν τραγούδια χωρίς όμως επιτυχία. Ο Μπάλεϊ με τον Γκολντ βρέθηκαν ξανά μαζί στα μέσα της δεκαετίας του ' 90 και κυκλοφόρησαν συλλογές με τα παλαιότερα τραγούδια των Delegation. Ακολούθησε η κυκλοφορία του άλμπουμ *Encore in Europe* το 1999. Αυτό ήταν και το τελευταίο άλμπουμ των Delegation, που διαλύθηκαν οριστικά τη χρονιά αυτή.

## Επιλεγμένα τραγούδια
* Oh Honey," (1979)
* "You and I" (1979)
* "Mr. Heartbreak"  (1979)
* "Someone Oughta Write a Song (About You Baby),"

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφικό

Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα
Ίωνες

[thumb|Αναπαράσταση Ίωνα στρατιώτη στον τάφο του [Ξέρξης Α΄ της Περσίας|Ξέρξη Α΄]]

Οι **Ίωνες** ήταν ένα από τα τέσσερα αρχαία ελληνικά φύλα και ήταν εγκατεστημένοι κυρίως στην Αττική, στα νησιά του Αιγαίου και στη Μικρά Ασία, στην περιοχή που ονομάζεται Ιωνία.

## Προέλευση της ονομασίας των Ιώνων
Σύμφωνα με τη μυθολογία, οι **Ίωνες** και τα υπόλοιπα ελληνικά φύλα, ήταν απόγονοι του Δευκαλίωνα και της Πύρρας οι οποίοι είχαν γιο τον Έλληνα. Ο Έλληνας είχε τρεις γιους με την Ορσηίδα· τον Δώρο (πρόγονο του δωρικού φύλου), τον Αίολο (πρόγονο του αιολικού φύλου) και τον Ξούθο. Ο Ξούθος είχε κι αυτός δύο γιους τον Αχαιό, πρόγονο των Αχαιών και τον Ίωνα, πρόγονο των Ιώνων. Οι Ίωνες λοιπόν ονομάστηκαν σύμφωνα με το όνομα του πρόγονού τους.

## Ιστορία
Οι Ίωνες κατά την εποχή του Χαλκού ήταν εξαπλωμένοι μεταξύ της Εύβοιας, της Αττικής και της βορειοανατολικής Πελοποννήσου. Το 1100 π.Χ. περίπου κατά την αρχή της γεωμετρικής περιόδου, που σηματοδοτήθηκε από την κάθοδο των Δωριέων, οι ανακατατάξεις στο εσωτερικό της Ελληνικής χερσονήσου τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν μεγάλο μέρος της περιοχής στην οποία ζούσαν. Οι μετακινήσεις αυτές των αρχαίων ελληνικών φύλων ονομάζονται Α' Ελληνικός αποικισμός. Οι Ίωνες λοιπόν μετακινήθηκαν προς τα ανατολικά δημιουργώντας αποικίες στα νησιά του Αιγαίου (Χίος, Σάμος κ.α.) καθώς και στην κεντρική Μικρά Ασία, στην περιοχή γνωστή ως Ιωνία. Το μεγαλύτερο μέρος των νησιών του Αιγαίου, με εξαίρεση τη Λέσβο, την Τένεδο και τη Ρόδο αποικήθηκε από τους Ίωνες, ενώ οι σημαντικότερες αποικίες στην Ιωνία ήταν η Μίλητος και η Έφεσος. Η δημιουργία αποικιών στη Μικρά Ασία ήταν μια προοπτική που χρόνια απασχολούσε τα αρχαία ελληνικά φύλα και κυρίως τους Αχαιούς, δεδομένου ότι ήταν πολύ πιο εύπορα από την ορεινή και σχετικά άγονη ελληνική χερσόνησο.

## Γλώσσα
Οι Ίωνες μιλούσαν την ιωνική διάλεκτο. Η διάλεκτος αυτή αποτελεί τη γλώσσα της επικής ποίησης, καθώς το ομηρικό ιδίωμα έχει ως βάση του την ιωνική εμπλουτισμένη με στοιχεία από την αιολική και την αρκαδοκυπριακή. Οι λυρικοί ποιητές όπως ο Τυρταίος, ο Αρχίλοχος και άλλοι, χρησιμοποιούσαν την ιωνική διάλεκτο για τις ελεγείες τους. Επίσης ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος έγραφαν στην ιωνική. 
Χαρακτηριστικά, τα *α* και *ε* μακρά γράφονται *η* και η εξάλειψη του συμφώνου *F* (δίγαμμα). Επίσης ο σχηματισμός των απαρεμφάτων σε *-ναι* είναι ιωνικό στοιχείο.

## Πολιτισμός

Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. η Μίλητος και η Έφεσος έγιναν κέντρα όσον αφορά τη σκέψη πάνω στον φυσικό κόσμο. Με βάση αυτή τη σκέψη δημιουργούνταν υποθέσεις που εξηγούσαν τα φυσικά φαινόμενα χωρίς να αποδίδεται το αίτιό τους στο θείο, όπως γινόταν μέχρι τότε. Οι υποθέσεις αυτές διαχέονταν από την έρευνα και από προσωπικές εμπειρίες. Οι εκπρόσωποι αυτού του κινήματος λέγονταν «Φυσικοί» ή «Φυσιολόγοι». Κύριος εκπρόσωπος ήταν ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο οποίος ήταν κι ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας. Και ο λεγόμενος "σκοτεινός" φιλόσοφος Ηράκλειτος από την Έφεσο.

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά φύλα
Κατηγορία:Ιωνία
Κατηγορία:Ονομασίες των Ελλήνων
Σημαία του Τουρκμενιστάν

[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 111000.svg|20px Λόγος σημαίας: 2:3]]
Η **[[σημαία]] του [[Τουρκμενιστάν]]** καθιερώθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2001. Την περιγράφουν πολλές φορές ως την πιο λεπτομερή σημαία στον κόσμο.

## Περιγραφή
Αποτελείται από ένα πράσινο φόντο με μια κόκκινη λωρίδα κοντά στην πλευρά που ανεμίζει η σημαία. Η λωρίδα περιέχει πέντε σχέδια που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή ταπήτων, τα οποία είναι επάνω από δύο διασταυρούμενα κλαδιά ελιάς. Στην πάνω γωνία υπάρχει μία λευκή ημισέληνος, σύμβολο της ελπίδας του λαού για το αύριο και πέντε πεντάκτινα αστέρια, επίσης σε λευκό. Τα πέντε αστέρια συμβολίζουν τις πέντε επαρχίες (*Welayatlar*) του Τουρκμενιστάν: Αχάλ, Μπαλκάν, Ντασχοβούζ, Λεμπάπ και Μαρύ. Το κόκκινο και πράσινο χρώμα συνδέονται παραδοσιακά και ιστορικά με τη χώρα. Οι πέντε τάπητες με παραδοσιακά σχέδια συμβολίζουν τις πέντε σημαντικές φυλές, καθώς επίσης τις θρησκευτικές και ηθικές αξίες και στο κέντρο βρίσκεται ένας γαλάζιος κύκλος με την απεικόνιση ενός αλόγου, τύπου Αχάλ-Τεκέ, που είναι πηγή υπερηφάνειας για το λαό της χώρας. 

Οι πέντε φυλές είναι οι Τέκε, Γιομούτ, Αρσαρί, Τσοουντούρ και Σαρίκ. 

Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 18 Μαΐου του 1992.

## Πρώην σημαίες
Προτού γίνει ανεξάρτητο από την ΕΣΣΔ το 1991, το Τουρκμενιστάν είχε μια σημαία παρόμοια με όλες τις άλλες σοβιετικές δημοκρατίες. Μετά την ανεξαρτησία, υιοθετήθηκε μια σημαία, παρόμοια με τη σημερινή, στις 19 Φεβρουαρίου του 1992. Ωστόσο, τα σχέδια στα αριστερά ήταν διαφορετικά. Το 1997 τα σχέδια άλλαξαν ξανά και το 2001 η σημαία έλαβε την σημερινή της μορφή.


File:Flag of Russia.svg|Σημαία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, που χρησιμοποιήθηκε ως το 1917.
File:Flag of the Turkmen Soviet Socialist Republic (1974–1991), Flag of Turkmenistan (1991–1992).svg|Σημαία που χρησιμοποιήθηκε από την ανεξαρτησία το 1991 ως το 1992.
File:Flag of Turkmenistan (1992–1997).svg|1992 - 1997
File:Flag of Turkmenistan (1997-2001).svg| 1997 - 2001


## Πολεμικές σημαίες


File:Flag of the Turkmen Ground Forces.svg|Σημαία Στρατού Ξηράς
File:Flag of the Turkmenistan Air Forces.svg|Σημαία Πολεμικής Αεροπορίας
File:Flag of the Turkmen Naval Forces.svg|Σημαία Πολεμικού Ναυτικού


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σελίδες για την Τουρκμενιστάν 
* 

Τουρκμενιστάν
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Τουρκμενιστάν
Εθνόσημο του Τουρκμενιστάν

Το **[[εθνόσημο]] του [[Τουρκμενιστάν]]** δημιουργήθηκε μετά την ανεξαρτησία της χώρας από τη Σοβιετική Ένωση το 1991. 

## Περιγραφή

Το πράσινο σχήμα που είναι γεμάτο οκτάκτινα αστέρια έχει χρυσές άκρες και στο κέντρο του βρίσκεται ένας κόκκινος κυκλικός δίσκος. Στο δίσκο αυτό βρίσκονται ένα στάχυ από σιτάρι, πέντε τάπητες με παραδοσιακά σχέδια (συμβολίζουν τις πέντε σημαντικές φυλές, καθώς επίσης τις θρησκευτικές και ηθικές αξίες) και στο κέντρο βρίσκεται ένας γαλάζιος κύκλος με την απεικόνιση ενός αλόγου, τύπου Αχάλ-Τεκέ, που είναι πηγή υπερηφάνειας για το λαό της χώρας. 

Οι πέντε φυλές είναι οι Τεκέ, Γιομούτ, Αρσαρί, Τσοουντούρ και Σαρίκ. 

Στην κορυφή του σταχιού και του κόκκινου κύκλου βρίσκεται μια ημισέληνος χρώματος λευκού (σύμβολο της ελπίδας για καλύτερο αύριο) και πέντε πεντάκτινα αστέρια, επίσης σε λευκό.

Τα πέντε αστέρια συμβολίζουν τις πέντε επαρχίες (*Welaýatlar*) του Τουρκμενιστάν. Αυτές οι επαρχίες είναι οι: Αχάλ, Μπαλκάν, Ντασχοούζ, Λεμπάπ και Μαρί.

## Προηγούμενα εθνόσημα
thumb|120px|Το εθνόσημο του Τουρκμενιστάν της περιόδου 2000-2003.
Πριν το σημερινό εθνόσημο, η ασιατική χώρα χρησιμοποιούσε μια στρογγυλή εκδοχή του εμβλήματος. Το εθνόσημο εκείνο χρησιμοποιήθηκε από το 1992 ως το 2003. Τα κομμουνιστικά σύμβολα ήταν χαρακτηριστικά στο εθνόσημο που ήταν σε χρήση την εποχή που το Τουρκμενιστάν ήταν σοβιετική δημοκρατία.

## Βλέπε επίσης
* Σημαία του Τουρκμενιστάν

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστορία του εμβλήματος

Τουρκμενισταν
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Τουρκμενιστάν