open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εκστρατεία

Γενικά με τον όρο **εκστρατεία** χαρακτηρίζεται το σύνολο, μεγάλης σχετικής κλίμακας, στρατιωτικών επιχειρήσεων που αποσκοπούν σε συγκεκριμένο σκοπό, με επιθετικό συνήθως χαρακτήρα και η επίτευξη του οποίου προϋποθέτει μετακίνηση στρατιωτικών δυνάμεων. Στους στρατιωτικούς κυρίως κύκλους ο όρος εκστρατεία χρησιμοποιείται πολλές φορές με την έννοια αυτή του πολέμου, χωρίς βέβαια αυτό να είναι και πάντοτε ορθό, διότι ένας πόλεμος μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερες εκστρατείες ή το αντίθετο μια εκστρατεία πολλούς πολέμους π.χ. Περσικοί πόλεμοι, Ναπολεόντειοι πόλεμοι, αμφότεροι με πολλές εκστρατείες, ή όπως η Μικρασιατική εκστρατεία με επιμέρους πολέμους κλπ..

Ειδικότερα ο όρος *εκστρατεία* σημαίνει την εκτός των ορίων της χώρας και μάλιστα μακράν των συνόρων της, μετακίνηση στρατιωτικών δυνάμεων προς κατάκτηση ή και προς διεξαγωγή αμυντικού χαρακτήρα στρατιωτικών επιχειρήσεων σε ξένη περιοχή. Στην παγκόσμια ιστορία αναφέρονται πολλές και μεγάλες εκστρατείες όπως η Αργοναυτική εκστρατεία (στην Ελληνική Μυθολογία), ή των Περσών κατά των Ελλήνων, του Μ. Αλεξάνδρου στην Ανατολή και αργότερα των Ρωμαίων, των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων κ,λπ.
Στην πιο πρόσφατη ιστορία σημαντικές ήταν οι εκστρατείες των συμμάχων στη Β. Αφρική, στη Σικελία και Ιταλία με αποκορύφωμα την απόβαση στη Νορμανδία, ή και των Γερμανών στη Νορβηγία, στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και της Κορέας και του Περσικού τελευταία.

## Εκφράσεις
Σήμερα ο στρατιωτικός αυτός όρος έχει περάσει και σε γενικότερη ειρηνική χρήση με περισσότερο κοινωνιολογικό χαρακτήρα προκειμένου να χαρακτηρισθεί οποιαδήποτε οργανωμένη κίνηση π.χ. κοινωνικού, πολιτιστικού, εθνικού, θρησκευτικού, αλλά και προπαγανδιστικού χώρου και περιεχομένου.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμος 6ος, σελ. 493

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεμος
Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Στρατιωτικές επιχειρήσεις ανά είδος
Αριστομένης

**Αριστομένης** είναι ανδρικό ελληνικό όνομα με ρίζες στην αρχαιότητα. Προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων *άριστος + μένος* και σημαίνει "ο ανδρειότατος".

Ιστορικά πρόσωπα που έφεραν το παρακάτω όνομα:

* Αριστομένης, βασιλιάς της Μεσσηνίας και ένας από τους σπουδαιότερους ήρωές της.
* Αριστομένης, ζωγράφος από τη Θάσο.
* Αριστομένης, ηθοποιός της Αττικής κωμωδίας, σύγχρονος του Αδριανού.
* Αριστομένης, κωμικός ποιητής της κλασικής Αθήνας.
* Αριστομένης, συγγραφέας έργων που αφορούσαν τη γεωργία.
* Αριστομένης, υπουργός και αντιβασιλεύς του Πτολεμαίου Ε' του Επιφανούς.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Σάββας Χιονίδης

Ο **Σάββας Χιονίδης** (11 Οκτωβρίου 1959) είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην βουλευτής Πιερίας της Νέας Δημοκρατίας και πρώην δήμαρχος της Κατερίνης. Επανεξελέγη δήμαρχος και για τον νέο δήμο Κατερίνης (από την 1-1-2011), ο οποίος συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Στις εκλογές του 2014 επανεξελέγη Δήμαρχος με ποσοστό 50,5% από τον πρώτο γύρο με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας. Με θητεία 12 ετών, είναι ο μακροβιότερος δήμαρχος στην ιστορία της πόλης, καθώς κατέρριψε (Αύγουστος 2018) το σχετικό ρεκόρ του Σίμου Χαραλαμπίδη, ο οποίος είχε παραμείνει δήμαρχος από τον Μάιο του 1975 ως τις 31 Δεκεμβρίου 1986, σε μία θητεία 11 ετών και 7 μηνών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1959 στην Κατερίνη. Σπούδασε στην Πολυτεχνική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών. Στη διάρκεια των γυμνασιακών και των φοιτητικών χρόνων έλαβε μέρος στην ομάδα πετοσφαίρισης και Στίβου του Αρχελάου Κατερίνης, καθώς επίσης και στο χορευτικό τμήμα της Εστίας Πιερίδων Μουσών Κατερίνης. 

Εργάζεται ως Πολιτικός Μηχανικός και το 1990 ίδρυσε ξενοδοχειακή μονάδα στην Ολυμπιακή Ακτή. Είναι μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Τουριστικής Προβολής Πιερίας, από την ίδρυσή της έως και σήμερα. Χαρακτηριστικότερο έργο του η αποζημίωση των τουριστικών καταλυμάτων του νομού Πιερίας λόγω των ζημιών από τον πόλεμο του Κοσόβου ύψους 3 δισ. δρχ, ως κύριος εισηγητής στο ΥΠΕΘΟ και ΕΟΜΜΕΧ από την Πιερία.

## Δήμαρχος
Εξελέγη Δήμαρχος Κατερίνης με 50,35% (με την υποστήριξη της ΝΔ) το 2006 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2007. Με την σύσταση του Δήμου Κατερίνης, κέρδισε τις δημοτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου 2010 και εξελέγη ξανά δήμαρχος, ως ανεξάρτητος αυτήν τη φορά με τον συνδυασμό Πολίτες σε Δράση, με ποσοστό 54,11% έναντι 29,29% για τον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Μηλιώτη.

Έπειτα από τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου των δημοτικών εκλογών το 2014, ο Χιονίδης επανεξελέγη Δήμαρχος με 50,50%, επικρατώντας του Χρήστου Γιαννούλη (27,36%), ο οποίος υποστηρίχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Στις 2 Ιουνίου 2019, στον β’ γύρο των δημοτικών εκλογών ο Χιονίδης έχασε από τον Κώστα Κουκοδήμο με 45,56 % έναντι 54,44%. 

Είναι παντρεμένος με την Τζούλη Γιαμούζη, και είναι πατέρας τριών παιδιών.

## Βουλευτής
Στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2019 εξελέγη για πρώτη φορά Βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας με 10.166 σταυρούς. 

## Γενικός Γραμματέας ΥΠΕΣ
Το 2023 διορίστηκε Γενικός Γραμματέας Αυτοδιοίκησης & Αποκέντρωσης του Υπουργείου Εσωτερικών.

## Σύνδεσμοι
*Βιογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Κατερίνης
Χιονιδης
Χιονιδης
Θαλάσσια διαστρωμάτωση

thumb|200px|right|Οι διεθνείς ονομασίες, όλες ελληνικής προέλευσης, για τις πέντε βυθομετρικές ζώνες.
Ο όρος **Θαλάσσια διαστρωμάτωση** ή, εκ της επιχειρούμενης μεταγλώττισης του αγγλικού όρου (sea zonation), **Θαλάσσια ζώνωση** είναι ένας σχετικά σύγχρονος όρος στην Υδροβιολογία και Ωκεανογραφία. Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται η βυθομετρική διαίρεση ενός ωκεανού, θάλασσας ή λίμνης σε παράλληλες μεταξύ τους ζώνες από την επιφάνεια μέχρι του βυθού. Έτσι σε μια κάθετη νοητή τομή του υγρού στοιχείου στους παραπάνω χώρους διακρίνονται οι παρακάτω πέντε βυθομετρικές ζώνες:

:1. Επιπελαγική ζώνη: Αρχίζει από την επιφάνεια και φθάνει σε βάθος 200 μέτρων, λέγεται και *ζώνη φωτός*, καθώς το ηλιακό φως επαρκεί για φωτοσύνθεση.
:2. Μεσοπελαγική ζώνη: Αρχίζει από τα 201 μ. και φθάνει σε βάθος τα 1.000 μέτρα. Το ανώτερο μέρος της, έως τα 500 μέτρα, λέγεται και *ζώνη του λυκόφωτος*, καθώς εισχωρεί ελάχιστο φως, αλλά δεν είναι επαρκές για φωτοσύνθεση. Μετά επικρατεί αιώνιο σκοτάδι και αρχίζει η *ζώνη της αιώνιας νύχτας*.
:3. Βαθυπελαγική ζώνη ή Ζώνη του μεσονυκτίου: Αρχίζει από τα 1.001 μ. και φθάνει σε βάθος τα 4.000 μέτρα, λέγεται επίσης και *[[Βαθιά θάλασσα|ζώνη βαθιάς θάλασσας]]*. Υπόψη ότι το βάθος των 3.800 μ. θεωρείται το μέσο βάθος του συνολικού παγκόσμιου ωκεανού.
:4. Αβυσσοπελαγική ζώνη ή Αβυσσαία ζώνη: Αρχίζει ουσιαστικά από το βάθος των 3.801 μ. (αντί 4.001 μ.) και φθάνει σε βάθος 6.000 μ. Η ονομασία της προέρχεται από την ελληνική λέξη *[[άβυσσος]]*, και
:5. Πλουτώνια ζώνη ή Ζώνη του Άδη: Αρχίζει από βάθος 6.001 μ. και θεωρητικά καταλήγει σε βάθος 11.000 μέτρα, δηλαδή το μέγιστο του παγκόσμιου ωκεανού. Η τελευταία αυτή ζώνη, σε αντίθεση με τις προηγούμενες, στις παραστατικές απεικονίσεις (άξονα καθέτων) παρουσιάζει καμπύλη σχεδόν κάθετη. Κατά κανόνα, τέτοια βάθη υπάρχουν μόνο στις ωκεάνιες τάφρους.

Οι παραπάνω διαστρωματώσεις είναι οι πλέον σύγχρονες στις οποίες έχουν καταλήξει βιολόγοι και κυρίως ωκεανολόγοι ερευνητές, εκ του γεγονότος ότι κάθε διαστρωμάτωση αποτελεί ιδιαίτερο βιότοπο του πλαγκτού, νηκτού και βένθους.

## Δείτε επίσης
* Τάφρος των Μαριανών, που καταλήγει στο βαθύτερο σημείο των παγκόσμιων ωκεανών.

## Βιβλιογραφία
* Ryan, Paddy "Deep-sea creatures" *Te Ara – the Encyclopedia of New Zealand*, updated 21 September 2007.
* "Pelagic-zone (oceanography)" Encyclopædia Britannica Online. 21 March 2009.
* Grantham HS, Game ET, Lombard AT, et al. (2011) "Accommodating Dynamic Oceanographic Processes and Pelagic Biodiversity in Marine Conservation Planning" *PLOS One* **6**(2): e16552. .
* .
* Jörg Ott: Meereskunde – Einführung in die Geographie und Biologie der Ozeane. Ulmer, Stuttgart 1988, ISBN 3-8001-2584-6, S. 131–132, S. 159.

Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Κατηγορία:Υδρόβια Οικολογία
Κατηγορία:Υδροβιολογία
Κατηγορία:Λιμνολογία
Ναβαρέζα

Η **Ναβαρέζα** (*La Navarraise*) αποτελεί τίτλο όπερας σε δύο πράξεις σε ποίηση Ερρίκου Καίν, βασισμένη σε διήγημα του Κλαρετί και με μουσική του Μασνέ. Η Ναβαρέζα ανέβηκε πρώτη φορά στη σκηνή του Γκόβεντ Γκάρντεν στο Λονδίνο το 1894.

## Υπόθεση έργου
Ο νεαρός Ζουάν Αρακουΐλ στον οποίο ο πλούσιος κτηματίας Τιμπούρτσιο αρνείται να προσφέρει την κόρη του, δέχεται αντί αμοιβής 2.000 ντούρος να φονεύσει τον επαναστάτη Τσουκαράγκα. Πράγματι ο Ζουάν φέρει σε πέρας την αποστολή - επιχείρηση αυτή με δόλο ρίχνοντας δηλητήριο σε πληγή του επαναστάτη που προηγουμένως τον είχε δεχθεί ως φίλο. Επανερχόμενος όμως ο Ζουάν ενώ λαμβάνει την αμοιβή καταδικάζεται σε θάνατο δια τουφεκισμού επειδή φόνευσε γενναίο εχθρό με δόλο όπου και εγκαταλείπεται από την ερωμένη του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Όπερες
Σημαία της Τανζανίας

[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Λόγος σημαίας: 2:3]]
Η **[[σημαία]] της [[Τανζανία|Τανζανίας]]** καθιερώθηκε το 1964. Προέρχεται από τις σημαίες της Ταγκανίκας και της Ζανζιβάρης. Η σημαία χωρίζεται διαγώνια από μία μαύρη λωρίδα με κίτρινες άκρες από την κάτω γωνία που κυματίζει η σημαία. Το πάνω τρίγωνο (η πλευρά που κυματίζει) είναι πράσινο και το κάτω τρίγωνο είναι μπλε.

* Το πράσινο χρώμα στη σημαία αντιπροσωπεύει τη φυσική βλάστηση στη χώρα.
* Το χρυσό εκπροσωπεί τα αποθέματα ορυκτού πλούτου.
* Το μαύρο εκπροσωπεί το λαό των Σουαχίλι στη χώρα.
* Το γαλάζιο χρώμα αντιπροσωπεύει τις πολυάριθμες λίμνες και ποτάμια, καθώς επίσης και τον Ινδικό Ωκεανό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες από τον ιστότοπο της τανζανικής κυβέρνησης.

Τανζανια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Τανζανίας
Εθνόσημο της Τανζανίας

Το **Εθνόσημο της [[Τανζανία|Τανζανίας]]** αποτελείται από την ασπίδα αφρικανού πολεμιστή, πάνω στην οποία απεικονίζεται η Σημαία της Τανζανίας ανάμεσα σε ένα χρυσό και ένα κόκκινο τμήμα.

## Συμβολισμοί και περιγραφή
Το χρυσό τμήμα στην κορυφή της ασπίδας αντιπροσωπεύει τα ορυκτά στην Ενωμένη Δημοκρατία, ενώ το κόκκινο κάτω από τη σημαία συμβολίζει την πλούσια και εύφορη γη της Αφρικής. Οι κυματιστές μπλε και άσπρες λωρίδες αντιπροσωπεύουν τη γη, τη θάλασσα, τις λίμνες και τις ακτογραμμές της Ενωμένης Δημοκρατίας.

Στο χρυσό τμήμα της σημαίας βρίσκεται ένας φλεγόμενος πυρσός, ο οποίος συμβολίζει την ελευθερία (*[[Ουχούρου]]*), το διαφωτισμό και τη γνώση. Υπάρχει ακόμα ένα πολεμικό δόρυ που συμβολίζει την υπεράσπιση της ελευθερίας και σταυρωτό τσεκούρι και τσάπα, τα οποία είναι εργαλεία που χρησιμοποιεί ο λαός της αναπτυσσόμενης χώρας.

Η ασπίδα στέκεται πάνω στο Όρος Κιλιμάντζαρο. Υπάρχουν χαυλιόδοντες από ελέφαντες, που τους κρατούν ένας άνδρας και μία γυναίκα, με ένα κλαδί από γαρίφαλο στα πόδια του άνδρα και ένα φυτό βαμβακιάς στα πόδια της γυναίκας, υποδηλώνοντας το θέμα της συνεργασίας.

Το ρητό της Ενωμένης Δημοκρατίας – *Uhuru na Umoja* – είναι γραμμένο στα Σουαχίλι και σημαίνει ‘Ελευθερία και Ενότητα’. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κυβέρνηση της Τανζανίας
* Statehouse
* Σημαίες του Κόσμου:Τανζανία

Τανζανια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Τανζανίας
Οι μικρομεσαίοι

***Οι μικρομεσαίοι*** είναι μια τηλεοπτική σειρά του Γιάννη Δαλιανίδη που προβλήθηκε την περίοδο 1992-1993 και αναφερόταν στην ελληνική καθημερινότητα της εποχής, με πρωταγωνιστές σύγχρονους Νεοέλληνες μικρομεσαίους. Όπως και *[[Το ρετιρέ]]*, το οποίο και αντικατάστησε, έτσι και αυτή η σειρά παίχτηκε σε τακτικές επαναπροβολές, κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ οι καταστάσεις που πραγματεύεται έχουν χαρακτήρα ηθογραφικό και κοινωνικής σάτιρας.

## Υπόθεση
Η σειρά έχει δύο κεντρικούς χαρακτήρες. Ο ένας είναι η Μάρθα Φασιανού (Μάρθα Καραγιάννη), μια γυναίκα που μετά από δύο αποτυχημένους γάμους έχει αποφασίσει να μην ξαναπαντρευτεί. Ο άλλος ο Παύλος Πετρίδης (Παύλος Ευαγγελόπουλος) που είναι παντρεμένος με την Ελένη (Έλενα Τσαβαλιά) μαζί με το σόι του την αδελφή του την Μπέτυ (Νατάσα Μανίσαλη) που είναι χωρισμένη, την καταπιεστική μητέρα του την Αφροδίτη (Τζέσυ Παπουτσή) και την πεθερά του την Ζορζέτ (Νεφέλη Ορφανού) που πρόσφατα γνώρισε τον Ανδρέα Χασιώτη και σκέφτονται να παντρευτούν. Όλοι αυτοί οι χαρακτήρες συνθέτουν μία σειρά χιουμοριστικών καταστάσεων και παρεξηγήσεων που σκιαγραφούν τμήμα της ελληνικής καθημερινότητας. Η σειρά ολοκληρώθηκε σε 40 επεισόδια.

## Διανομή

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Μικρομεσαιοι
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Εύδωρος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Εύδωρος** (< *εὑ* (πολύ, καλό) + *δῶρον*, "αυτός που προσφέρει πολλά") ήταν γιος του θεού Ερμή και της Πολυμήλης, κόρης του Φύλα. Ο Εύδωρος ανατράφηκε από τον Φύλα και συνόδευσε τον Αχιλλέα στον Τρωικό Πόλεμο ως αρχηγός των Μυρμιδόνων. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Εύδωρος σκοτώθηκε από τον Πυραίχμη, τον αρχηγό των Παιόνων, στην πρώτη κιόλας σύγκρουση με τους Τρώες. Μία άλλη εκδοχή όμως αναφέρει ότι ο Αχιλλέας τον τοποθέτησε στο πλευρό του Πατρόκλου την εποχή (χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου) που ήταν θυμωμένος με τον Αγαμέμνονα και δεν πολεμούσε.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας* εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ευδωρος
Επειγέας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Επειγέας (Επειγεύς)** ήταν γιος του Αγακλή, βασιλιά στο Βούδειο της Θεσσαλίας. Επειδή ο Επειγέας σκότωσε τον εξάδελφό του, υποχρεώθηκε να καταφύγει στον Πηλέα. Στη συνέχεια συνόδευσε τον Αχιλλέα ως ένας από τους Μυρμιδόνες στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε από τον Έκτορα, κατά τη μάχη για το σώμα του Σαρπηδόνα. Ο `Εκτορας χρησιμοποίησε μία μεγάλη πέτρα, με την οποία έσπασε το κεφάλι του Επειγέως, παρά το ότι ο Θεσσαλός πολεμιστής φορούσε κράνος. Ο Επειγέας έπεσε νεκρός πάνω στο πτώμα του Σαρπηδόνα.

## Δείτε επίσης
* Το όνομα του Επειγέως δόθηκε στον αστεροειδή 5259 Επειγεύς (5259 Epeigeus), που ανακαλύφθηκε το 1989 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 297

Επειγεας
Εύδρομος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Εύδρομος** ήταν ήρωας και προστάτης των αγωνισμάτων δρόμου.

Στον Εύδρομο ήταν αφιερωμένος ο ιερός περίβολος του σταδίου των Δελφών. Στον αναλημματικό τοίχο του σταδίου αυτού υπήρχε χαραγμένη επιγραφή σε στίχους, η οποία απαγόρευε στον οποιονδήποτε να φέρει κρασί στο ιερό του Ευδρόμου. Ο παραβάτης αυτής της απαγορεύσεως θα έπρεπε να προσφέρει υποχρεωτική θυσία στον ήρωα και επιπλέον να πληρώσει πρόστιμο πέντε δραχμών. Το μισό αυτού του προστίμου το εισέπραττε δικαιωματικά ο κατήγορος του παραβάτη.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 399

Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Γιάννης Ξανθόπουλος (ποδοσφαιριστής)

Ο **Γιάννης Ξανθόπουλος** (Δράμα ,23 Ιουνίου 1967) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δράμα και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ιστορική ομάδα της γενέτειρας του Δόξα Δράμας, όπου έπαιξε από πολύ νεαρή ηλικία στην Α΄Εθνική έως και το καλοκαίρι του 1990, οπότε μεταγράφηκε στον Ιωνικό Νίκαιας. Αποτελεί έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους παίκτες του πειραιώτικου συλλόγου, με πολυετή επιτυχημένη παρουσία. Αγωνιζόταν στην άμυνα φορώντας το νούμερο 5 και φημιζόταν για το πάθος και την αγωνιστικότητά του. Αγαπήθηκε από τους φίλους της ομάδας για την πολυετή προσφορά του στο σύλλογο.

Συμμετείχε στις μεγαλύτερες επιτυχίες της ομάδας του Ιωνικού, με τη συμμετοχή της ομάδας στα πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα το 1999 και με τη συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος του 2000. Έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα του στην ομάδα της Νίκαιας το 2004 και ανέλαβε τη θέση του γενικού διευθυντή της ΠΑΕ. Αργότερα ασχολήθηκε με το μάνατζμεντ ποδοσφαιριστών όπως ο Γκάμπριελ.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο-επέκταση
Βούνος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Βούνος** ήταν Κορίνθιος ήρωας, γιος του θεού Ερμή και της Αλκιδάμειας. Στον Βούνο άφησε κατά την παράδοση ως παρακαταθήκη ο Αιήτης την Εφυραία γη ή την Κόρινθο, όταν ανεχώρησε για την Κολχίδα. Του έθεσε τον όρο να την επιστρέψει είτε σε αυτόν όταν γυρίσει, είτε σε κάποιον από τους απογόνους του (*Σχολ.Πινδ.Ολυμπ.* ΙΓ΄ 74). Ο Βούνος φύλαξε την πόλη μέχρι τον θάνατό του, οπότε τη θέση του πήρε ο Επειός από τη Σικυώνα.

Ο Βούνος είχε ιδρύσει στον δρόμο προς τον Ακροκόρινθο ένα ιερό της θεάς Ήρας, το ιερό αυτό, της «Βουναίας Ήρας», αναφέρεται από τον Παυσανία (Β, 4, 7). Φαίνεται όμως ότι το πρόσωπο Βούνος είναι ένας ετυμολογικός μύθος, από τη λέξη βουνό = ύψωμα. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Βουνέα.

## Παραπομπές


Βουνος
Πέτρος Ξανθόπουλος

Ο **Πέτρος Ξανθόπουλος** (Νίκαια Αττικής, 2 Σεπτεμβρίου 1959)(ή σύμφωνα με άλλες πηγές 22 Απριλίου) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός και ως μέσος.

## Καριέρα ποδοσφαιριστή
### Σε συλλογικό επίπεδο
Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Νίκαια ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1974 από τη Χαλκηδόνα και το 1978 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι το 1988 στη θέση του αμυντικού και κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα (1979-1980, 1980-1981, 1981-1982, 1982-1983 και 1986-1987). Έχει σκοράρει 8 φορές με τη φανέλα του Ολυμπιακού σε 238 αγώνες πρωταθλήματος.

Με δικό του γκολ κατέκτησε το 1987 ο Ολυμπιακός το Σούπερ Καπ απέναντι στον ΟΦΗ, το οποίο ήταν ο τελευταίος τίτλος της ομάδας πριν από τα «πέτρινα χρόνια» που ακολούθησαν.

Συνέχισε για δύο χρόνια μέχρι το 1990 στον Εθνικό Πειραιώς, για έναν χρόνο μέχρι το 1991 στον Πανιώνιο και για τρία χρόνια μέχρι το 1994 στην Προοδευτική, όπου σταμάτησε και την ποδοσφαιρική του καριέρα.

### Στην εθνική Ελλάδας
Στις 15 Φεβρουαρίου 1984 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ελλάδας σε φιλικό αγώνα με την Ανατολική Γερμανία, όταν πέρασε ως αλλαγή στο 83΄. Συμμετείχε σε 19 διεθνείς αγώνες, με τελευταία συμμετοχή στις 14 Οκτωβρίου 1987, στον τελευταίο αγώνα για τα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1988 με την Ουγγαρία στη Βουδαπέστη. Στον προτελευταίο του διεθνή αγώνα, στον ισόπαλο 2-2 φιλικό αγώνα με τη Ρουμανία που διεξήχθη στις 7/10/1987 στο Βουκουρέστι, σημείωσε το μοναδικό του γκολ με την εθνική ομάδα κάνοντας στο 63΄ το 0-2, ενώ στον ίδιο αγώνα αποβλήθηκε στο 83ο λεπτό.

## Καριέρα προπονητή
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική. Έχει περάσει από τους πάγκους αρκετών ομάδων, όπως οι Φωστήρας, Βύζας Μεγάρων, Παναιγιάλειος, Χαλκηδόνα, Παναχαϊκή, Α.Π.Ο. Κερατσίνι και Πανελευσινιακό. Επίσης έχει εκλεγεί Α΄ αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Προπονητών Ποδοσφαίρου (ΠΣΕΠΠ). Απο 21-11-2018 ανέλαβε προπονητής της ομάδος Α.Σ. Ανω Μερά Μυκόνου η οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων.

## Παραπομπές


## Πηγές

* «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.
* εφημερίδα GOALnews,σελ 44,30/7/2008

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η καριέρα του Πέτρου Ξανθόπουλου στο national-football-teams
* Το προφίλ του Πέτρου Ξανθόπουλου στο transfermarkt

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναχαϊκής
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Χαλκηδόνας
Μπάμπης Σταυρόπουλος

Ο **Μπάμπης Σταυρόπουλος** (γεννημένος στις 23 Ιουνίου 1947) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής, που αγωνίσθηκε επαγγελματικά στις ομάδες του Α.Ο. Αιγάλεω και του Ολυμπιακού.

## Καριέρα
Πρώτη ομάδα του ήταν το ανεξάρτητο σωματείο της Ολυμπιάδας Αιγάλεω (που αργότερα μετονομάστηκε σε *"Ορφέας Αιγάλεω"*), από την οποία μετεγγράφηκε στο Αιγάλεω το καλοκαίρι του 1967. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική την πρώτη αγωνιστική της περιόδου 1967-68, σε αγώνα εναντίον του ΠΑΟΚ.

Έως και τη σεζόν 1972-73, που υπέγραψε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, είχε συμμετάσχει σε 176 αγώνες πρωταθλήματος, επιτυγχάνοντας και 42 γκολ. Ως ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού έπαιξε για πέντε περιόδους (έως και τη σεζόν 1977-78).

Το 1978-79 επέστρεψε στο Αιγάλεω, ενώ το 1979-80 έπαιξε με το "Σίτι" στη Β' Εθνική και το 1980-81 ήταν παίκτης-βοηθός του Ανδρέα Σταματιάδη στην Αθηναϊκή ομάδα.

## Προπονητική καριέρα
Ο Μπάμπης Σταυρόπουλος τις περιόδους 1981-82 και 1982-83 ήταν παίκτης-προπονητής στην ομάδα της Χίου και έκτοτε έχει αναλάβει το πόστο του προπονητή σε αρκετές ομάδες μεταξύ των οποίων και το Αιγάλεω (1985 και 1996). Επίσης εργάστηκε στον Ολυμπιακό Κεφαλλονιάς, τον Α.Ο. Κολωνού, τον Ήφαιστο Περιστερίου κ.α.

## Διεθνείς συμμετοχές
Ο Μπάμπης Σταυρόπουλος έχει χρηστεί 4 φορές διεθνής με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδος.

Αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στο αντίστοιχο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων του 1968, ενώ μόλις ένα χρόνο αργότερα κατέκτησε (1969) με την Εθνική Ενόπλων το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (Σ.Ι.Σ.Μ.)

## Τίτλοι
* 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 1974, 1975
* 1 Κύπελλο Ελλάδος: 1975
* 1 Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων: 1969

## Παραπομπές


## Πηγές

* "*50 Χρόνια Αιγάλεω*"-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (1998)
* Το προφίλ του Μπάμπη Σταυρόπουλου στο transfermarkt

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Σπρινγκ ρολ

Το **σπρινγκ ρολ** (αγγλικά: **spring roll**, κυριολεκτικά *ρολό της άνοιξης* ή *ανοιξιάτικο ρολό*) είναι ορεκτικό της κουζίνας της νότιας Κίνας. Παραδοσιακά σερβίρεται κατά το Κινέζικο νέο έτος και θεωρείται σύμβολο της άνοιξης. Το ρολό είναι γεμιστό με διάφορα λαχανικά και καμιά φορά και κρέας. Το τηγάνισμα γίνεται σε γουόκ η σε φριτέζα.

Τα σπρινγκ ρολ είναι δημοφιλέστατο ορεκτικό των κινεζικών εστιατορίων που βρίσκονται εκτός Κίνας.

Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα
Κατηγορία:Ζεστά ορεκτικά
Εθνικό Πάρκο W του Νίγηρα

Το **Εθνικό Πάρκο W του Νίγηρα** (***W National Park***) (γαλλικά: *"W" du Niger*) είναι ένα σημαντικό εθνικό πάρκο στον Νίγηρα γύρω από ένα μαίανδρο σχήματος **[[W]]** του ποταμού Νίγηρα, το οποίο δημιουργήθηκε το 1954. Ένα τμήμα του πάρκου εκτείνεται στην Μπενίν και την Μπουρκίνα Φάσο. Το μεγαλύτερο μέρος του πάρκου, έκτασης 10.000 τ.χλμ. είναι ακατοίκητο από ανθρώπους.

Το πάρκο παρουσιάζει μεγάλη βιοποικιλότητα, ενώ είναι γνωστό για τα μεγάλα θηλαστικά του ζουν σε αυτό, όπως ελέφαντες, ιπποπόταμοι, λεοπαρδάλεις, Αφρικανικά Βουβάλια, Αγριόχοιροι, μυρμηκοφάγοι, Λιοντάρια, Μπαμπουΐνοι και Τσιτάχ.

Το πάρκο χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1996 και η περιοχή που έχει χαρακτηριστεί μνημείο επεκτάθηκε το 2017 στο Μπενίν και στη Μπουρκίνα Φάσο, δίνοντας στο μνημείο το όνομα W-Αρλί-Μπεντζάρι.

## Δείτε επίσης
* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* To Εθνικό Πάρκο W του Νίγηρα στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO
* To Εθνικό Πάρκο W του Νίγηρα στο worldheritagesite.org 

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Κατηγορία:Γεωγραφία του Νίγηρα
Γουάν ταν

μικρογραφία|250x250εσ|Γουάν ταν
Τα **Γουάν ταν** ή **γουόν τον** είναι ζυμαρικά της κινέζικης κουζίνας. Είναι γεμιστά με χοιρινό κρέας και βράζονται σε ένα ξύλινο καλαθάκι. Το ζουμί χρησιμοποιείται και για σούπα. Το Γουάν ταν προέρχεται από την Καντώνα της νότιας Κίνας και φέρει το όνομα ενός αυτοκράτορα.

Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα
Εθνικό Πάρκο Όρους Ρουενζόρι

Το **Εθνικό Πάρκο Όρους Ρουενζόρι** βρίσκεται στην Ουγκάντα. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 1000 τ.χλμ., μέσα στην οποία υπάρχουν πολυάριθμοι καταρράκτες, λίμνες, παγετώνες και το τρίτο ψηλότερο βουνό της Αφρικής, το Όρος Στάνλεϊ. Η δεύτερη ψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι το Όρος Σπέκ.

Το πάρκο χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1994.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* To Εθνικό Πάρκο Όρους Ρουενζόρι στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO
* Σελίδα για το Εθνικό Πάρκο του Όρους Ρουενζόρι 
* To Εθνικό Πάρκο του Όρους Ρουενζόρι στο traveluganda.co.ug 
* To Εθνικό Πάρκο Όρους Ρουενζόρι στο worldheritagesite.org

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ουγκάντα
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ουγκάντας
Κατηγορία:Εθνικά πάρκα
Βασίλης Σκουλάς

Ο **Βασίλης Σκουλάς** (Ανώγεια Ρεθύμνης, 3 Φεβρουαρίου 1946) είναι Έλληνας τραγουδιστής και λυράρης.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 1946 στα Ανώγεια, ορεινή κωμόπολη Επαρχίας Μυλοποτάμου στον Νομό Ρεθύμνης της Κρήτης. 

Η οικογένεια του έχει μεγάλη παράδοση στη μουσική και γενικότερα στις τέχνες. Ο παππούς του, ο Μιχάλης Σκουλάς, ήταν σπουδαίος λυράρης της εποχής του και ο πατέρας του Αλκιβιάδης Σκουλάς ή Γρυλιός (1902-1996) γνωστός λαϊκός ζωγράφος των Ανωγείων.

Άρχισε να μαθαίνει λύρα σε ηλικία 7 ετών και στα 16 του χρόνια, κατάφερε να καθιερωθεί, ανάμεσα στους πρώτους λυράρηδες και τραγουδιστές της Κρήτης. Έχει παίξει και τραγουδήσει σε μια μεγάλη σειρά, από επιτυχημένες καλλιτεχνικές, κοινωνικές και πολιτιστικές εμφανίσεις, στην Αμερική, στον Καναδά, στην Αυστραλία και στη Γερμανία, όπου υπάρχουν Έλληνες και ιδίως Κρητικοί.

## Καλλιτεχνικό Έργο
Τον πρώτο του δίσκο ηχογράφησε το 1965, ο οποίος περιείχε κοντυλιές με τον Θανάση Σταυρακάκη και τον Νίκο Ξυλούρη, ακολούθησε ο πρώτος προσωπικός δίσκος 33 στροφών το 1969.

Ο Βασίλης Σκουλάς όμως έκανε τη σημαντικότερη δισκογραφική του δουλειά και άρχισε να συνεργάζεται με έντεχνους Έλληνες συνθέτες από το 1980, με το δίσκο *"Σεργιάνισμα στην Κρήτη"*. Ακολούθησαν η *"Κρητική ανθολογία"*, *"Τα τραγούδια του σίδερου και του νερού"* σε μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου, και πολλοί άλλοι.

Την περίοδο 1981-85 είχε πραγματοποιήσει μια σειρά, από εμφανίσεις στην Αθήνα στο θέατρο Παρκ, στο έργο *"Καφενείον η Ελλάς"* και στο θίασο του Γιάννη Βόγλη, στη θεατρική παράσταση του έργου του Νίκου Καζαντζάκη *"Καπετάν Μιχάλης"*, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η πορεία του Βασίλη Σκουλά θα αλλάξει όταν το 1995 συμμετείχε σε δύο τραγούδια στο μουσικό έργο *"Αιολία"* του Μιχάλη Νικολούδη, ερμηνείες οι οποίες τον έκαναν να στραφεί και στο έντεχνο Ελληνικό τραγούδι.

Το 2002 κυκλοφόρησε διπλός δίσκος με μερικές από τις πιο γνωστές επιτυχίες του και διασκευές σε διάφορα κλασσικά Κρητικά τραγούδια και χορούς.

Στις 23 Σεπτεμβρίου 2012 ο Βασίλης Σκουλάς έκανε μια επιτυχημένη εμφάνιση στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού που λόγω της μεγάλης απήχησης του
κόσμου επαναλήφθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2012.

Ο Βασίλης Σκουλάς διατηρεί μέχρι σήμερα, το ίδιο πάθος και μεράκι, να δημιουργεί και να διατηρεί το δικό του στέκι εμφανίσεων, την πασίγνωστη ταβέρνα "Ντελίνα", στο χωριό του, τα Ανώγεια.

## Ενδεικτική δισκογραφία

* *Σεργιάνισμα στην Κρήτη* (1980)
**Κρητική ανθολογία* (1981)
**Folk Melodies and Dances from Crete* (1981)
**Τραγούδια του σίδερου και του νερού* (1983)
**Αναφορά στην Κρήτη* (1989)
**Του Βενιζέλου* (1992)
**Πότε θα πάω στο χωριό* (1994)
**Αναστορούμαι* (1998)
**Τα άγρια πουλιά* (2000)
**Η ρίζα της φωτιάς* (2002)
**Άνθη του χρόνου* (2007)
**Άσπρο μαντήλι ανέμιζε* (2007)
*Στο ξέσπασμα του Φεγγαριού (2009)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κρητικοί
Κατηγορία:Κρητικοί μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες λυράρηδες κρητικής λύρας
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Τάκης Ταλιαδώρος

Ο **Τάκης (Δημήτριος) Ταλιαδώρος** (1925 - 25 Μαΐου 2011) ήταν Έλληνας διεθνής αθλητής της καλαθοσφαίρισης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Απο το 1936 ήταν αθλητής της Χ.Α.Ν.Θ. και ασχολήθηκε με την κολύμβηση, ιστιοπλοΐα, μπάσκετ, στίβο, επιτραπέζια αντισφαίριση και βόλεϋ.

Διέπρεψε στο μπάσκετ ως αρχηγός της ΧΑΝΘ και της **Μεικτής Θεσσαλονίκης** και 31 φορές διεθνής με την εθνική Ελλάδος. Αγωνίστηκε σε όλη του καριέρα στη ΧΑΝΘ μέχρι το 1961 που σταμάτησε τον αθλητισμό. Αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ και υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες καλαθοσφαιριστές στη θέση αυτή.https://archive.today/20130423054920/archive.enet.gr/1999/12/29/on-line/keimena/sport/sport8.htm

Με την εθνική κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1949 στην Αίγυπτο και ανακηρύχθηκε καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Ήταν ο δεύτερος σκόρερ της Ελλάδας στη διοργάνωση με 55 πόντους σε 6 αγώνες (1ος ο Φαίδων Ματθαίου με 66).
Υπήρξε 31 φορές διεθνής και σημείωσε 145 πόντους (4,7 μ.ό.).

Αγωνίστηκε και με τη Μεικτή Ευρώπης το 1951. Με την ΧΑΝΘ συμμετείχε και στα τοπικά πρωταθλήματα 

Απεβίωσε στις 25 Μαΐου 2011, σε ηλικία 85 ετών.

Με την ΧΑΝΘ αγωνίστηκε και στα τοπικά πρωταθλήματα επιτραπέζιας αντισφαίρισης και κατακτώντας το ομαδικό τοπικό πρωτάθλημα το 1948, 1949 και το 19590.

## Πηγές
**Χριστιανική Αδελφότητα Νέων Θεσσαλονίκης Η αθλητική ιστορία 1921-2006*, Κέντρο ιστορίας Θεσσαλονίκης , 2006 ISBN 960-88595-7-3
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*ΣΕΓΑΣ
*ΧΑΝΘ η πύλη του μπάσκετ στην Ελλάδα

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΧΑΝΘ
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1949
Εθνικό Πάρκο Νιοκόλο-Κόμπα

Το **Εθνικό Πάρκο Νιοκόλο-Κόμπα** (γαλλικά: *Parc national du Niokolo-Koba*) βρίσκεται στη νοτιοανατολική Σενεγάλη, στα σύνορα με τη Γουινέα. Χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1981.

Ο Ποταμός Γκάμπια ρέει το πάρκο, το οποίο είναι γνωστό για την άγρια πανίδα του, που περιλαμβάνει εκτός των άλλων ελέφαντες, ιπποπόταμους, λεοπαρδάλεις, λιοντάρια, μπαμπουΐνους, χιμπατζίδες και Αντιλόπες.

## Δείτε επίσης
* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Το Εθνικό Πάρκο Νιοκόλο-Κόμπα στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO
* Σελίδα για το Εθνικό Πάρκο Νιοκόλο-Κόμπα
* Το Εθνικό Πάρκο Νιοκόλο-Κόμπα στο worldheritagesite.org

Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σενεγάλης
Νιοκολο-Κομπα
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο
Μιαούλης (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Μιαούλης** μπορεί ν΄ αναφέρεται:

*Στους Μιαούληδες, τα επιφανέστερα μέλη της ιστορικής υδραίικης οικογένειας.

Στα πλοία που πήραν το όνομά τους από το Ναύαρχο Ανδρέα Μιαούλη, αγωνιστή του 1821:
*Ναύαρχος Μιαούλης Ι (Κανονιοφόρος), κανονιοφόρο του ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού.
*Ναύαρχος Μιαούλης ΙΙ (Καταδρομικό), ελαφρύ καταδρομικό του ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού.
*Ναύαρχος Μιαούλης ΙΙΙ (Αντιτορπιλικό), αντιτορπιλικό συνοδείας, του ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού.
*Ναύαρχος Μιαούλης IV (Αντιτορπιλικό), αντιτορπιλικό στόλου του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
*Ναύαρχος Μιαούλης (επιβατηγό), ελληνικό επιβατηγό πλοίο ακτοπλοΐας.

Στα τοπωνύμια:
*Στην Ακτή Μιαούλη, σημαντική ακτή του λιμένα Πειραιά.
*Στον κυματοθραύστη Μιαούλη, ο ένας εκ των δύο του λιμένα Πειραιά.
*Στον ύφαλο Μιαούλη, στο Ιόνιο Πέλαγος

Στην εκδήλωση:
*Στα Μιαούλεια που αποτελούν ετήσιες γιορταστικές εκδηλώσεις στην Ύδρα.
Κοραλία Ανδρειάδη

Η **Κοραλία Ανδρειάδη** (5 Μαΐου 1935 - 18 Δεκεμβρίου 1976) περισσότερο γνωστή ως **Κοραλία Θεοτοκά** με το επώνυμο του συζύγου της Γιώργου Θεοτοκά ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και πεζογράφος με τη δική της διαδρομή στον χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας.

## Βιογραφικά Στοιχεία

Η Κοραλία, κόρη του Δημητρίου Ανδρειάδη (1896&ndash;1970) και της Ελένης Στεφάνου (1905&ndash;1993), από την Κωνσταντινούπολη και τον Πόντο (Σαμψούντα) αντίστοιχα, γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο στις 5 Μαΐου 1935. Τελείωσε το γυμνάσιο στη Σχολή Χατζιδάκη και σπούδασε στην Πάντειο Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Πήρε δίπλωμα ξεναγού και παρακολούθησε ως ακροάτρια μαθήματα στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Παράλληλα, με τη βοήθεια του πατέρα της, ασχολήθηκε με την εισαγωγή ινδικών ταινιών και ταξίδεψε στην Ινδίες αλλά και στην Ευρώπη. Το 1962 πήρε δίπλωμα ξεναγού και εργάστηκε ως ξεναγός για μικρό διάστημα. 

Το 1963 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο *Απόπειρες*, ενώ ποιήματά της είχαν ήδη δημοσιευτεί στο περιοδικό *[[Νέα Εστία]]*. Στις 11 Ιουλίου 1966 παντρεύτηκε τον Γιώργο Θεοτοκά, ο οποίος πέθανε λίγους μήνες αργότερα, στις 30 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου. Έκτοτε αφοσιώθηκε στην φροντίδα του εκδιδομένου και ανέκδοτου έργου του Θεοτοκά. 

Το 1967 εξέδωσε την δεύτερη συλλογή ποιημάτων της *Σε άλλο φως*, αλλά αρνήθηκε τη διακίνησή της στο εμπόριο λόγω της μεσολάβησης της δικτατορίας. Από την ίδια χρονιά ως το 1974 υπήρξε μέλος της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Προβλημάτων (Ε.Μ.Ε.Π.). Από το 1969 ως το 1973 παρακολούθησε τη σειρά μαθημάτων Ιστορίας της Τέχνης από τον Παντελή Πρεβελάκη, στη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1971 εκδόθηκε η συλλογή της *Η ταυτότητα* και το 1975 η σύνθεση *Οι μεγάλες διαδικασίες*. Από το 1974 ήταν μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Συμπαράστασης Κυπρίων, προσφέροντας βοήθεια σε κύπριους πρόσφυγες. Το Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 1976 αυτοκτόνησε, πέφτοντας από την ταράτσα του σπιτιού της, στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας 90, στην Αθήνα.

## Έργα

* 
* 
* ( Το βιβλίο αυτό τυπώθηκε τον Δεκέμβριο 1971 στο τυπογραφείο Κλαπάκη για λογαριασμό της εκδοτικής εταιρείας " Ίκαρος ")
* 
* Στάσεις (Φλεβάρης 1977)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κοραλία Θεοτοκά στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
* ‘Ιστός..., ιστολόγιο’

### Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω

Ο **Άγιος  Διονύσιος ο εν Ολύμπω** (έζησε το 16ο αιώνα) ήταν μοναχός, ο οποίος έζησε στην περιοχή του Ολύμπου, όπου βρίσκεται η Ιερά Μονή του. Είναι πολιούχος άγιος του Λιτοχώρου Πιερίας. Το όνομά του φέρει ο Σύλλογος Ιεροψαλτών του Νομού Πιερίας.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε από φτωχούς αλλά ευσεβείς γονείς περίπου το 1500, στο χωριό Σκλάταινα Μουζακίου στην Καρδίτσα. Το χωριό του σήμερα ονομάζεται Δρακότρυπα. Από νωρίς έδωσε δείγματα της αφοσίωσής του στο Θεό και του ότι ήθελε να απαρνηθεί τα εγκόσμια.  Δε δίστασε μάλιστα να περιορίσει την τροφή του σε χαρούπια (ξυλοκέρατα) https://web.archive.org/web/20070929060630/http://www.gonia.gr/gonia.php?article=740&PHPSESSID=845deebecccf732793e32fb453243aab&for-print=1&PHPSESSID=845deebecccf732793e32fb453243aab. Μετά το θάνατο των γονέων του, σε ηλικία περίπου 18 ετών, ακολούθησε στα Μετέωρα το γέροντα  Άνθιμο και εκάρη μοναχός στη Μονή Μεγάλου Μετεώρου με το όνομα Δανιήλ. Έγινε δόκιμος μοναχός, υποτακτικός του γέροντα Σάββα. 

## Η δράση του
[αριστερά|μικρογραφία|208x208εσ|Εικόνα του Αγίου Διονυσίου (τέλη 18ου αιώνα, [Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης|Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, Θεσσαλονίκη).]]
Στη συνέχεια πήγε στο Άγιο Όρος, όπου εκάρη μεγαλόσχημος μοναχός με το όνομα Διονύσιος. Χειροτονήθηκε ιερέας και έγινε μέλος της συνοδείας του Πρώτου του Αγίου Όρους Σεραφείμ. Ασκήτευσε κοντά στη Μονή Καρακάλλου. Έζησε με άσκηση, νηστεία και προσευχή, και κατάφερε να εκλεγεί ηγούμενος της Μονής Φιλοθέου. Εκεί, όμως, επειδή η Μονή ήταν βουλγαρική, συνάντησε μεγάλες αντιδράσεις και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον Άθω και να πάει, γύρω στο 1524, στην περιοχή της Βεροίας, στη σκήτη του οσίου Αντωνίου του νέου, όπου έχτισε τη Μονή του Τιμίου Προδρόμου. 

Από ταπείνωση προτίμησε να αποφύγει την εκλογή του ως επισκόπου Βεροίας και έτσι έφυγε για μία ακόμη φορά προς την Πιερία και τη Θεσσαλία. Εγκαταστάθηκε σε δυσπρόσιτη περιοχή στον Όλυμπο, όπου ασκήτευσε μέσα σε σπηλιά, που σώζεται μέχρι σήμερα. Επειδή υπέστη διωγμούς σε εκείνον τον τόπο έφυγε προσωρινά για το Πήλιο, στη Ζαγορά όπου οικοδόμησε τη Μονή της Αγίας Τριάδας Σουρβίας. Αργότερα επέστρεψε στον Όλυμπο και γύρω στο 1542 οικοδόμησε τη Μονή της Αγίας Τριάδας για να βρίσκουν  εκεί καταφύγιο οι κλέφτες Αυτή η μονή  από τότε μέχρι σήμερα αποτελεί κέντρο πνευματικής ακτινοβολίας. Εκεί συγκεντρώθηκαν πολλοί μοναχοί εξαιτίας της φήμης του οσίου, ο οποίος δεν παρέλειπε να περιοδεύει στα γύρω χωριά για να κηρύττει το Χριστό και να υποστηρίζει τους υπόδουλους Έλληνες.

## Εκδημία
Ο Διονύσιος ο εν Ολύμπω απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία εορτάζεται η μνήμη του. Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία κοιμήσεως του οσίου. Σίγουρα όμως πέθανε μετά το 1542, οπότε και ναοδομήθηκε η Αγία Τριάδα. Στη Δρακότρυπα η εορτή του πανηγυρίζεται επίσης την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου. Λείψανά του φυλάσσονται στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου, στον Όλυμπο, ενώ η κάρα του κλάπηκε στις 12 Ιουλίου 1890 στη Νιγρίτα Σερρών, όπου είχε μεταφερθεί για προσκύνημα

## Παραπομπές

## Πηγές
*Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος, Ιστορία του βόρειου Ελληνισμού: Μακεδονία,εκδ.Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, 1992

Διονυσιος Ολυμπω
Σημαία της Νιγηρίας

thumb|220px|Λόγος σημαίας 1:2
Η **[[σημαία]] της [[Νιγηρία|Νιγηρίας]]** σχεδιάστηκε το 1959 και υψώθηκε για πρώτη φορά την 1η Οκτωβρίου του 1960, όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη.

Οι πράσινες λωρίδες συμβολίζουν τα δάση και τον άφθονο φυσικό πλούτο της Νιγηρίας, ενώ η λευκή λωρίδα εκπροσωπεί την ειρήνη.

Σχεδιαστής της σημαίας ήταν ο φοιτητής Μάικλ Τάιγουο Ακινκοούνμι, από το Ιμπαντάν.
## Σημαίες του παρελθόντος

File:Royal Niger Company flag.svg|Σημαία της Βασιλικής Εταιρείας του Νίγηρα (1879-1900)
File:Flag of the Northern Nigeria Protectorate (1900–1914).svg|Προτεκτοράτο Βόρειας Νιγηρίας (1900-1914)
File:Flag of the Southern Nigeria Protectorate (1900–1914).svg|Προτεκτοράτο Νότιας Νιγηρίας (1900-1914)
File:Flag of Nigeria (1914–1952).svg|Αποικία & Προτεκτοράτο της Νιγηρίας (1914-1960)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του Κόσμου:Νιγηρία

Νιγηρια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νιγηρίας
Τόφου

thumb|''Κινουγκόσι τόφου''
Το **τόφου** είναι προϊόν που δημιουργείται από το γάλα σόγιας. Παρασκευάζεται όπως το τυρί. Είναι δημοφιλές σε πολλές χώρες της Άπω Ανατολής (Ιαπωνία, Κίνα κ.α) και σε ανθρώπους που ακολουθούν τη χορτοφαγία ή την αυστηρή χορτοφαγία (veganism).

## Ιστορία
Η πρώτη αναφορά του τόφου (ως Ντουφου) γίνεται από τον Κινέζο Τάο Κου γύρω στο 950 μ.Χ. Πρωτοεμφανίστηκε στην Ευρώπη κατά το 1700, αλλά έγινε δημοφιλές σε αυτήν περίπου την εποχή της αντικουλτούρας της δεκαετίας του 1960 και από τότε θεωρείται εναλλακτική του ζωϊκού γάλακτος στην Δυτική δίαιτα.

## Παρασκευή
Η παρασκευή του τόφου μοιάζει με την αντίστοιχη του τυριού, αλλά η βασική της διαφορά είναι ότι το ρόλο του γάλακτος κατέχει ένα λευκό παχύρρευστο υγρό που βγάζουν τα μουλιασμένα σε νερό φασόλια της σόγιας.

## Βιβλιογραφία
* **''The Book of Tofu** των William Shurtleff και Akiko Aoyagi, 1975/2001 από το «Ten Speed Press» με 500 συνταγές στους διαφορετικούς τύπους τόφου.''

Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα
Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση όσπρια
Πόλιας Ματάνε

Ο **σερ Πόλιας Ματάνε** (*Sir Paulias Nguna Matane*, 21 Σεπτεμβρίου 1931 -12 Δεκεμβρίου 2021 ) ήταν ο Γενικός Κυβερνήτης στην Παπούα Νέα Γουινέα από το 2004 ως τις 13 Δεκεμβρίου 2010. Ίδρυσε το πρακτορείο ειδήσεων *Ηνωμένο Πρακτορείο Ειδήσεων της Μελανησίας* (United News Agency of Melanesia). Έχει συγγράψει συνολικά 44 βιβλία. Είναι παντρεμένος με τη Λαίδη Κανάντια.

## Καριέρα
Γεννήθηκε το 1931 και έγινε Γενικός Κυβερνήτης στις 29 Ιουνίου του 2004. Εξελέγη από το Κοινοβούλιο στις 27 Μαΐου 2004, με 50 ψήφους, ενώ ο αντίπαλός του, Σερ Πάτο Κακεράγια, έλαβε 46 ψήφους. Οι απόπειρες για εκλογή ενός Γενικού Κυβερνήτη είχαν αποτύχει τους προηγούμενους 6 μήνες εξαιτίας συνταγματικών κωλυμάτων. Μετά την εκλογή του Ματάνε, ο Κακαράγια αμφισβήτησε την εκλογή στο Ανώτατο Δικαστήριο, επιζητώντας να ακυρωθεί. Ο Ματάνε ορκίστηκε στις 29 Ιουνίου του 2004, παρά το γεγονός ότι η δικαστική προσφυγή κατά της εκλογής του ήταν σε εξέλιξη. Η επίσημη τοποθέτησή του στο αξίωμα του Γενικού Διοικητή έγινε από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ στις 13 Οκτωβρίου 2004. 
Στις 13 Δεκεμβρίου 2010 το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ομόφωνα ότι ο επαναδιορισμός του Γενικού Κυβερνήτη  Ματάνε στο αξίωμά του ήταν αντισυνταγματικός εξαιτίας του ότι η ψηφοφορία δεν ήταν μυστική. Συνακόλουθα ο Ματάνε παραιτήθηκε και προσωρινά στο αξίωμά του ανέλαβε ο  Τζέφρι Νέιπ.  Απεβίωσε σε ηλικία 90 ετών στις 12  Δεκεμβρίου 2021                                   

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γενικοί Κυβερνήτες της Παπούα Νέας Γουινέας
Λευκή τρομοκρατία

Γενικά, ο όρος **λευκή τρομοκρατία** αναφέρεται στις πράξεις βίας που πραγματοποιούνται από τις αντιδραστικές (συνήθως μοναρχικές ή συντηρητικές) ομάδες ως τμήμα μιας αντεπανάστασης.  Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, σε διάφορες χώρες, ο όρος *λευκή τρομοκρατία* χρησιμοποιήθηκε αναφορικά με πράξεις βίας κατά πραγματικών ή πιθανών σοσιαλιστών και κομμουνιστών.
## Δείτε επίσης
* Λευκή τρομοκρατία (Ελλάδα)
* Λευκή τρομοκρατία (Ισπανία)

Κατηγορία:Τρομοκρατία
Λευκοί Ιππότες του Κου Κλουξ Κλαν

Οι **Λευκοί Ιππότες της [[Κου Κλουξ Κλαν]]** είναι ενεργή ακροδεξιά, υπέρμαχη του ιδεολογήματος της λευκής υπεροχής, μισαλλόδοξη, ρατσιστική, τρομοκρατική οργάνωση που δραστηριοποιείται στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Στο παρελθόν θεωρήθηκαν το πιο στρατευμένο καθώς επίσης και το πιο βίαιο παρακλάδι της  Κου Κλουξ Κλαν στην ιστορία. Δημιουργήθηκαν στο Μισισίπι και στην Λουϊζιάνα στις αρχές της δεκαετίας του '60 κάτω από την ηγεσία του Σάμουελ Μπάουερς, τον πρώτο αυτοκρατορικό μάγο τους.

## Παραπομπές
Κατηγορία:Κου Κλουξ Κλαν
Εθνόσημο της Νιγηρίας

Το **[[Εθνόσημο]] της [[Νιγηρία]]ς** έχει έναν μαύρο θυρεό με δύο λευκές λωρίδες που σχηματίζουν μαζί το γράμμα Y. Οι γραμμές αυτές συμβολίζουν τα δύο κυριότερα ποτάμια που διαρρέουν τη Νιγηρία τον Μπένιου και τον Νίγηρα. Ο μαύρος θυρεός εκπροσωπεί την πλούσια γη της χώρας, ενώ οι δύο ίπποι πάνω σε κάθε πλευρά δείχνουν την αξιοπρέπεια. Ο αετός είναι σύμβολο δύναμης, ενώ οι πράσινες και λευκές λωρίδες στην κορυφή του θυρεού συμβολίζουν την πλούσια γη της χώρας. Υπάρχει επίσης το λουλούδι κρόκος στην πρασινάδα, με κίτρινο χρώμα. Πρόκειται για το εθνικό άνθος της χώρας.

## Δείτε επίσης
* Το Εθνόσημο της Νιγηρίας στην αγγλόφωνη Βικιπαίδεια

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Πληροφορίες για το εθνόσημο - Σημαίες του Κόσμου.

Νιγηρια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νιγηρίας
Αστήρ της Ανατολής

thumb|200px|right|Εξώφυλλο του τεύχους Σεπτεμβρίου 2007
Ο **Αστήρ της Ανατολής** είναι το πιο παλιό περιοδικό έντυπο που εκδίδεται συνεχόμενα στην Ελλάδα. Είναι το επίσημο έντυπο της Γενικής Συνόδου της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας.

Ιδρύθηκε το 1858 από τον Μιχαήλ Καλοποθάκη. Η έκδοσή του ήταν συνεχής εκτός από τις περιόδους των βαλκανικών και παγκοσμίων πολέμων και την αρχή της δικτατορίας το 1967.

Ο Αστήρ της Ανατολής είναι ένα χριστιανικό περιοδικό, που έχει στόχο να ικανοποιήσει τον θεολόγο, τον ερμηνευτή του Λόγου του Θεού, τον ιστορικό, τον ερευνητή της αλήθειας της Αγίας Γραφής, εκείνον που πεινάει πνευματικά. Γι’ αυτό απευθύνεται σε όλους: στον άνδρα, τη γυναίκα, στον νέο και τον ηλικιωμένο· στον ευαγγελικό, αλλά και σ’ εκείνον που ανήκει σε άλλο δόγμα. Είναι ανοιχτό προς τις ιστορικές Εκκλησίες, όπως και προς τους Διαμαρτυρόμενους που προέρχονται από τις διάφορες αποχρώσεις της Διαμαρτύρησης. Ο Αστήρ της Ανατολής διοικείται από επιτροπή και όλοι όσοι συνεργάζονται για την έκδοση του περιοδικού προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αφιλοκερδώς.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη σελίδα του περιοδικού
Κατηγορία:Θρησκευτικά περιοδικά
Κατηγορία:Ευαγγελικαλισμός
Κατηγορία:Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
Ιωάννης Α. Μιαούλης

Ο **Ιωάννης Α. Μιαούλης** (1850 - 1913) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Ήταν γιος του Ανδρέα Δ. Μιαούλη και δισέγγονος του ναύαρχου της ελληνικής επανάστασης Ανδρέα Μιαούλη της ιστορικής υδραίικης οικογένειας των Μιαούληδων.

Ο Ιωάννης Δ. Μιαούλης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1850. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και ονομάσθηκε δόκιμος β' τάξεως το 1874. Προάχθηκε μέχρι το βαθμό του υποναυάρχου. Στη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου το 1897 συμμετείχε με τον βαθμό του πλωτάρχη ως κυβερνήτης του ατμομυοδρόμωνα ΠΗΝΕΙΟΣ. Κατά τη διάρκεια του πολέμου εκείνου θαυμάστηκε ιδιαίτερα από τους διοικητές ναυάρχους των Μεγάλων Δυνάμεων όταν, με την βοήθεια του υπό την αρχηγία του Πρίγκηπα Γεωργίου της τορπιλοβόλου μοίρας, κατάφερε με το τορπιλοβόλο «Η» να αιχμαλωτίσει το ατμόπλοιο «Γεώργιος» της τουρκικής πλοιοκτήτριας εταιρίας «Χατζή Δαούτ Φαρκούχ» που μετέφερε Τούρκους στρατιώτες και πυρομαχικά στη Κρήτη. Στη συνέχεια αιχμαλώτισε και έτερο σκάφος ιστιοφόρο στο οποίο επέβαινε ο Άγγλος φιλότουρκος βουλευτής και δημοσιογράφος Άσμεντ Μπάρτλετ κομιστή αυτόγραφης επιστολής του Σουλτάνου προς τον Τούρκο διοικητή στρατάρχη Κρήτης Ετχέμ Πασά.

Αργότερα ο Ιωάννης Μιαούλης αναλαμβάνοντας ως πλοίαρχος διοικητής της θωρακτής μοίρας κατέστειλε το 1909 το κίνημα των αντιτορπιλικών με υπέρμετρη σκληρότητα που σύμφωνα με τους παρατηρητές της εποχής δεν προσαρμοζόταν στην «*απεραντοσύνη της αγαθότητας της παιδικής του ψυχής*», που φαίνεται πως ίσως η τότε ανάγκη από ληφθείσες διαταγές να το επίτασσε. 
Ο Ιωάννης Μιαούλης πέθανε «εν ενεργεία» υποναύαρχος, ως Γενικός Διευθυντής του Ναυστάθμου Σαλαμίνας, το 1913.

## Σημειώσεις

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.546.
 
Κατηγορία:Οικογένεια Μιαούλη
Μιαούλης Ιωάννης του Ανδρέα
Μ
Κατηγορία:Αρβανίτες
Έκρηξη

thumb|right|Έκρηξη.
thumb|right|Η έκρηξη στο εργοστάσιο Shandong το 2025 είναι ένα παράδειγμα χημικής έκρηξης.

**Έκρηξη** είναι η απότομη μεταβολή (κατά κύριο λόγο αύξηση) του όγκου που καταλαμβάνει η ύλη στον χώρο που συνεπάγεται απότομη απελευθέρωση ενέργειας και συνοδεύεται ενίοτε από παραγωγή θερμότητας και αερίων. Η απότομη μεταβολή του όγκου που καταλαμβάνει η ύλη προκαλεί απότομα διαφορά πίεσης στον περιβάλλοντα χώρο και αυτή η διαφορά μεταφέρεται στην περιρρέουσα ύλη με τη μορφή ωστικού κύματος, γι' αυτό και μια έκρηξη μπορεί να είναι καταστροφική.

Μια έκρηξη προκαλείται από μια ταχεία χημική αντίδραση, από υπερθέρμανση αερίου σε κλειστό δοχείο το οποίο σπάει, από ανεξέλεγκτες πυρηνικές αντιδράσεις, από αστρονομικά φαινόμενα (όπως ένα σουπερνόβα), από σύκρουση δύο αντικειμένων με υψηλή ταχύτητα κλπ. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο όγκος, που καταλαμβάνει η ύλη που εκρήγνυται, αυξάνει απότομα.

## Έκρηξη κατάρρευσης
Σε κάποια φυσικά φαινόμενα ο όγκος της ύλης θα μπορούσε να μειώνεται το ίδιο απότομα, π.χ. στην απότομη πτώση της θερμοκρασίας ενός αερίου, οπότε η διαφορά της πίεσης ακολουθεί την κατάρρευση του αερίου. Ομοίως μπορεί να έχουμε ένα γυάλινο έστω δοχείο που περιέχει αέριο υπό χαμηλή πίεση (σχεδόν κενό) το οποίο σπάει ενώ βρίσκεται εξωτερικά υπό υψηλή πίεση, π.χ. εντός άλλου δοχείου ή σε μεγάλο βάθος σε έναν ωκεανό. Ο αντίστοιχος αγγλικός όρος της έκρηξης «προς τα μέσα» είναι «implosion», σε αντίθεση με την έκρηξη προς τα έξω, που λέγεται «explosion», ενώ ο αντίστοιχος ελληνικός όρος της έκρηξης «προς τα μέσα» είναι «ενδόρρηξη».

### Εκφράσεις
Μεταφορικά στις εκφράσεις, ο όρος αυτός σημαίνει την απότομη μεταβολή ή μετάβαση από ηρεμία σε άλλη κατάσταση (κατά κανόνα επικίνδυνη) π.χ. έκρηξη οργής, έκρηξη πολέμου, έκρηξη επιδημίας κ.λπ. Στις μεταφορικές αυτές έννοιες περιλαμβάνεται και ο επίσημος όρος έκρηξη αλγών στη Βιολογία.

## Δείτε επίσης
* Έκρηξη συμπαθητική
* Έκρηξη Ηλίου
* Εκρηκτικό κύμα
* Μεγάλη έκρηξη
* Ηφαίστειο
* Πυρηνικά όπλα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Κίνδυνοι
Κατηγορία:Ανθρωπογενείς καταστροφές
Ωστικό κύμα

Ως **ωστικό κύμα** (blast wave) χαρακτηρίζεται η υπό μορφή κύματος αναπτυσσόμενη ώθηση των αερίων  σε επερχόμενη έκρηξη μιας εκρηκτικής ύλης που οφείλεται κυρίως στην ανάφλεξή της, με συνέπεια την αποσύνθεσή της. Η ταχύτητα του εκρηκτικού κύματος εξαρτάται από τη πίεση που δημιουργούν τα εκ της αποσύνθεσης της εκρηκτικής ύλης αέρια, κατά την έκρηξη και ονομάζεται **ταχύτητα έκρηξης**.

Το **ωστικό μέτωπο** (shock front) των συμπιεσμένων αερίων αποτελεί την αφετηρία του *εκρηκτικού κύματος* που εξαπλώνεται υπερταχυτικά. Έπεται ο **εκρηκτικός άνεμος υποπίεσης** (blast wind of negative pressure) ο οποίος ρουφά τα αντικείμενα στο κέντρο της έκρηξης.

*Η *ταχύτητα έκρηξης* είναι χαρακτηριστική για κάθε εκρηκτική ύλη και που αυξάνεται ανάλογα προς τη πυκνότητα αυτής. Έτσι η ταχύτητα έκρηξης της νιτρογλυκερίνης είναι 1200 - 1600 μ. ανά δευτερόλεπτο, της βαμβακοπυρίτιδας 6.000 m/sec, ενώ του πικρικού οξέος μόλις 800 m/sec (όταν είναι ασυμπίεστο) και 7.000 m/sec όταν προηγουμένως έχει συμπιεσθεί.

Σημείωση: Το ωστικό κύμα είναι **κύμα κρούσης** (κύμα του οποίου η ταχύτητα υπερβαίνει την τοπική ταχύτητα του ήχου) χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι συμβαίνει πάντα και το αντίστροφο.


Κατηγορία:Δυναμική ρευστών