open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Διάκριση σημαίας

Ο όρος **Διάκριση σημαίας** (flag discrimination) αποτελεί διεθνή ναυτιλιακό όρο.

Σύμφωνα με ορισμό που έχει δοθεί από τον ΟΟΣΑ: Ως "Διάκριση σημαίας" χαρακτηρίζεται κάθε πράξη εκ μέρους οποιουδήποτε κράτους, που περιορίζει την ελευθερία του εμπορίου και η οποία έχει σαν συνέπεια να μη μπορεί να γίνει ελεύθερη επιλογή πλοίου με το οποίο θα μπορούσε να μεταφερθεί ένα εμπόρευμα ή φορτίο από τον φορτωτή, που δικαιούται σ΄ αυτό, αλλά μετά από κρατική παρέμβαση τα εμπορεύματα υποχρεωτικά να φορτώνονται μόνο σε πλοία που φέρουν τη σημαία του κράτους.

Τα μέτρα διάκρισης σημαίας διακρίνονται σε *άμεσα* και σε *έμεσα*.

**Α.** Άμεσα μέτρα διάκρισης σημαίας: Αυτά διακρίνονται σε τρεις επιμέρους κατηγορίες:
# Στα "καθ΄ ολοκληρίαν": Που υπαγορεύουν υποχρεωτική φόρτωση μόνο με πλοία της σημαίας του κράτους.
# Στα "φίφτυ-φίφτυ": (δηλαδή ανά 50%) Που μετά από διμερείς συμβάσεις η κατανομή των φορτώσεων είναι 50% του φορτίου υποχρεωτικά σε πλοία σημαίας του κράτους και το υπόλοιπο 50% σε ελεύθερη επιλογή πλοίων, και
# Στα "φόρτυ-φόρτυ-τουέντυ" (δηλαδή 40%-40%-20%) όπου στα πλοία της κάθε συμβαλλόμενης Χώρας φορτώνονται ανά 40%  εκ του συνόλου του εμπορεύματος και το υπόλοιπο 20% αυτού σε ελεύθερη επιλογή πλοίων.

**Β.** Έμμεσα μέτρα διάκρισης σημαίας: Που αφορούν ιδιαίτερα οικονομικά κυρίως μέτρα όπως χορήγηση αδειών εισαγωγής ή εξαγωγής αγαθών, (υπό τον όρο της μεταφοράς τους με πλοία σημαίας του κράτους), χορήγηση κρατικών πιστώσεων, (σε περιπτώσεις χρησιμοποίησης αυτών των πλοίων), παροχές άλλων προνομίων ή απαλλαγών (υπό ίδια παραπάνω περίπτωση) κ. ά.

Γεγονός πάντως είναι πως η πολιτική αυτή, της διάκρισης σημαίας, έχει ως συνέπεια να νοθεύεται ο ελεύθερος ναυτιλιακός ανταγωνισμός γι΄ αυτό και έχει καταδικασθεί κατ΄ επανάληψη από τον ΟΟΣΑ καθώς και από τις παραδοσιακές ναυτιλιακές Xώρες (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα).

Σήμερα (κατά περιπτώσεις) διάκριση σημαίας εφαρμόζουν οι ΗΠΑ, κράτη της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Χιλή, η Κολομβία κ.ά., κράτη του Αραβικού Συνδέσμου, όπως η Αίγυπτος και το Μαρόκο, κράτη της Άπω Ανατολής, όπως οι Φιλιππίνες, η Βόρειος Κορέα, η Ινδονησία, και παλαιότερα τα κράτη του λεγόμενου ανατολικού συνασπισμού.

Κατηγορία:Ναυτιλιακή οικονομία
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Μάτζικα Ντε Σπελ

Η **Μάτζικα Ντε Σπελ** (αγγλ. *Magica De Spell*) είναι φανταστικός χαρακτήρας της Ντίσνεϋ. Δημιουργήθηκε από τον Καρλ Μπαρκς το 1961 και έκτοτε έχει εμφανιστεί σε πολλές ιστορίες κόμικς και σε κινούμενα σχέδια.

## Ιστορία
Η πρώτη εμφάνιση της Μάτζικα έγινε στην ιστορία *Το άγγιγμα του Μίδα* που δημοσιεύτηκε στο *Uncle Scrooge #36* το 1961. Στην Ελλάδα πρωτοδημοσιεύτηκε το 1968 στο περιοδικό ''Μίκυ Μάους'' #125. Πρόκειται για μια πανούργα μάγισσα από την Ιταλία, η οποία ζει σε μία ξύλινη καλύβα κάπου στους πρόποδες του Βεζούβιου. Όταν ο Μπαρκς τη δημιούργησε χρησιμοποίησε σαν έμπνευση την ηθοποιό Σοφία Λόρεν. Κύριος σκοπός της Μάτζικα είναι το να κλέψει την *πρώτη δεκάρα* του Σκρουτζ Μακ Ντακ πιστεύοντας ότι αυτή είναι η κύρια πηγή του πλούτου του. Θέλει να τη λιώσει στη λάβα του Βεζούβιου, ώστε να μπορέσει να φτιάξει ένα φυλακτό που θα της δώσει το χάρισμα του Μίδα, δηλαδή την ικανότητα να μετατρέπει σε χρυσάφι ό,τι αγγίζει. Ωστόσο, το έργο της μόνο εύκολο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, αφού η διαρκής επαγρύπνηση του Σκρουτζ σε συνδυασμό με τους ισχυρότατους αμυντικούς μηχανισμούς του Κύρου Γρανάζη στο θησαυροφυλάκιο την έχουν οδηγήσει ουκ ολίγες φορές στην αποτυχία. Κατοικίδιό της είναι το κοράκι Πόε. Μισεί το σκόρδο, αφού χάνει προσωρινά τις δυνάμεις της κάθε φορά που βρίσκεται κοντά του. 

Στο έργο του Καρλ Μπαρκς εμφανίστηκε άλλες οκτώ φορές στις ιστορίες: *Ο Βαλεντίνος της Δεκάρας*, *Το Γυάλινο Θησαυροφυλάκιο*, *Το Τρελό Κοράκι*, *Μια Παλαβή Οδύσσεια*, *Για Μια Παλιά Δεκάρα*, *Οι Χρυσές Χήνες*, *Τα Πολλά Πρόσωπα της Μάτζικα Ντε Σπελ*, *Το Ιπτάμενο Χαλί*, ενώ στην Ιταλία έγινε αμέσως δημοφιλής και αγαπητή λόγω της καταγωγής της και έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές ιστορίες εκεί με ένα δικό της σύμπαν εκτός από αυτό των Ντακ.

## Ονόματα σε άλλες γλώσσες
*  Αγγλικά: Magica De Spell
*  Αραβικά: الساحرة سونيا (Alsaahirat Sunia)
*  Γαλλικά: Miss Tick
*  Γερμανικά: Gundel Gaukeley
*  Φαροέζικα: Huldu Trøllont
*  Δανικά: Hexia de Trick
* Ιαπωνικά: マジカ デ スペル (Majika de Superu)
*  Ινδονησιακά: Mimi Hitam
*  Ισλανδικά: Hexía De Trix
*  Ισπανικά: Mágica de Hechizo / Bruja Amelia (Comics)
*  Ιταλικά: Amelia la fattucchiera che ammalia
*  Λεττονικά: Maģija Hipnotizētāja
*  Λιθουανικά: Magika Keryčia
*  Νορβηγικά: Magica fra Tryll
*  Ολλανδικά: Zwarte Magica
*  Πολωνικά: Magika de Czar
*  Πορτογαλικά: Maga Patalógika (Witch Ducklogic)
*  Σέρβικα: Мага Врачевић (Maga Vračević)
*  Σλοβάκικα: Čarodejnica Magika
*  Σουηδικά: Magica de Hex
*  Τσέχικα: Magika von Čáry
* Τούρκικα: Magica de Spell
*  Φινλανδικά: Milla Magia

## Δείτε επίσης
*Σκρουτζ Μακ Ντακ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σκέψεις του Ντον Ρόσσα για την Μάτζικα

Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς)
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1961
Ναυτικό έθιμο

Ως **ναυτικά έθιμα** ή **ναυτικές συνήθειες** (usages of the sea) ή **θαλασσινά έθιμα** (customs at sea) χαρακτηρίζονται κατά τις διεθνείς ναυτικές εκφράσεις όλα τα έθιμα των ναυτικών και γενικότερα των ανθρώπων που ζουν από την θάλασσα που συνδέονται με τα μυστικά, (του χώρου και του επαγγέλματος), τις πίκρες και τις χαρές, τις προλήψεις και τις προκαταλήψεις, τις τελετές και τις δοξασίες γύρω από τον χώρο τους.

Σημαντικότερα διεθνή ναυτικά έθιμα είναι η τελετή καθέλκυσης των πλοίων και ο ναυτικός χαιρετισμός. Επίσης η ονοματοδοσία τού πλοίου μπορεί να θεωρηθεί ως έθιμο.

Κατηγορία:Ναυτική λαογραφία
Κατηγορία:Έθιμα
Μαύρα Λιθάρια Κορινθίας

Τα **Μαύρα Λιθάρια** είναι παράλιος οικισμός στα όρια Κορινθίας και Αχαΐας, 5 χιλιόμετρα δυτικά του Δερβενίου στο οποίο υπάγεται διοικητικά. Βρίσκεται στο νομό Κορινθίας, αλλά είναι πολύ κοντά στο νομό Αχαΐας. Έχει 28 κατοίκους που κυρίως ασχολούνται με τη γεωργία. 

## Ιστορία
Τα Μαύρα Λιθάρια στην αρχαιότητα ήταν επίνειο της Αρχαίας Αίγειρας, της οποίας ίχνη, όπως το θέατρό της, βρίσκονται στο κοντινό λόφο Παλιόκαστρο. Είχε την ίδια ονομασία με την αρχαία πόλη ή αναφερόταν ως λιμήν των Αιγειρατών. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας, το λιμάνι απείχε 12 στάδια από την κυρίως Αίγειρα (Υπεράσια την αναφέρει ο Όμηρος) όπου με 6 καράβια και υπό τη διοίκηση του Αγαμέμνονα έλαβε μέρος στην εκστρατεία κατά της Τροίας. Τα ίχνη του αρχαίου λιμανιού παρατηρούνται στη δυτική έξοδο των Μαύρων Λιθαρίων προς την Αχαΐα, κοντά στη σύγχρονη μαρίνα του Δερβενίου. Το όνομα του οικισμού αναφέρεται από ξένους περιηγητές και οφείλεται στους λίθινους όγκους σκοτεινού χρώματος που υψώνονται στην ακροθαλασσιά κοντά στο λιμάνι.

Σε βράχο του οικισμού, κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή, υπάρχουν λαξευτοί τάφοι, ένας από τους οποίους είναι γνωστός ως «Σπηλιά του Δεσπότη», καθώς εκεί βρέθηκαν σε ανασκαφές η μίτρα και η ράβδος ενός επισκόπου. Στα Μαύρα Λιθάρια βρισκόταν παλαιοχριστιανική εκκλησία, στο χώρο όπου σήμερα υπάρχει ο ενοριακός Ναός του Αγίου Παντελεήμονα.

Τα Μαύρα Λιθάρια έπαιξαν ουσιαστικό ρόλο κατά την ελληνική επανάσταση. Στις 4 Ιανουαρίου 1823 διεξήχθη εκεί η περίφημη ομώνυμη μάχη μεταξύ Ελλήνων υπό τους οπλαρχηγούς Παναγιωτάκη Γεραρή, Ζαΐμη και Πετμεζά, με στρατό 3.500 ατόμων υπό το Ντελή Αχμέτ από την μεγάλη στρατιά του Δράμαλη. Από την μάχη εκείνη, μόνο 600 Τούρκοι διεσώθησαν φεύγοντας προς την Πάτρα.

Μετά τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο λειτούργησε στην περιοχή αξιόλογο λιγνιτωρυχείο, από όπου εξήγαγαν κάρβουνο, λιθάνθρακα και ανθρακίτη που φορτώνονταν σε πλοία από το λιμάνι του Δερβενίου με προορισμό ευρωπαϊκά λιμάνια.

## Όνομα
Το όνομα "Μαύρα Λιθάρια", προέρχεται από τα μαύρα βότσαλα που είχε παλιά στις παραλίες των Μαυρολιθαρίων. (Μαύρο= χρώμα, Λιθάρια= πέτρες).

## Links
https://www.in.gr/2019/07/31/life/diakopes/idees-gia-taksidia/mayra-litharia-korinthias-ena-limani-vathies-rizes-stin-istoria/

https://buk.gr/el/poli-perioxi/mayra-litharia

https://www.mountainsgreece.com/mavra-litharia/

https://vriskoapostasi.gr/el/διαδρομή/Αθήνα/Μαύρα-Λιθάρια

https://www.e-go.gr/μαυρα-λιθαρια-κορινθιασ/

Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας
Ενοχικό δίκαιο

**Ενοχικό Δίκαιο** *(γερμανικά: Schuldrecht, γαλλικά: Droit des Obligations)* ονομάζεται ο κλάδος του Αστικού Δικαίου που ρυθμίζει τις ενοχές, τις έννομες σχέσεις με βάση τις οποίες ένα πρόσωπο οφείλει να προβεί σε μια παροχή προς ένα άλλο.

Γενεσιουργός λόγος μίας ενοχής μπορεί να είναι η ιδιωτική βούληση (δικαιοπραξία), ή απευθείας ο νόμος, οπότε γίνεται λόγος για *εξωδικαιοπρακτική* (*ex lege*) ενοχή. Το ενοχικό δίκαιο ρυθμίζει και τις δύο περιπτώσεις. Στο Αγγλοσαξωνικό δίκαιο οι δύο κλάδοι είναι χωριστοί και ονομάζονται *Law of Contracts* και *Law of Torts* αντίστοιχα.

Το Ενοχικό Δίκαιο διακρίνεται συστηματικά από τη νομική επιστήμη σε γενικό και ειδικό μέρος. Το γενικό μέρος διέπει την αφηρημένη ενοχική σχέση, η οποία αποτελεί τον βασικό τύπο κάθε ενοχής. Το ειδικό μέρος τυποποιεί και ρυθμίζει ορισμένους επώνυμους τύπους ενοχών, οι οποίες είναι οι συνηθέστερες και σημαντικότερες στο συναλλακτικό βίο.

Το Ενοχικό Δίκαιο είναι το δεύτερο βιβλίο του ελληνικού Αστικού Κώδικα (άρθρα ΑΚ 287 έως 946). Όπως και ο υπόλοιπος Αστικός Κώδικας, διαμορφώθηκε στο πρότυπο του *Bürgerliches Gesetzbuch* (του γερμανικού Αστικού Κώδικα), ενώ ορισμένες διατάξεις του είναι επηρεασμένες και από τον ελβετικό Κώδικα Ενοχών (Obligationenrecht), περιέχει δε και αρκετές πρωτότυπες, καινοτόμες για την εποχή του ρυθμίσεις. Καταλαμβάνει τα άρθρα 287-946 του Αστικού Κώδικα, κατανεμημένα σε 40 κεφάλαια. Έχει υποστεί ως τώρα μόνο μία τροποποίηση με τον ν. 3043/2002.

Ειδικοί κανόνες για ορισμένες ενοχές περιλαμβάνονται και σε άλλους νόμους εκτός του Αστικού Κώδικα. Σημαντικός ειδικός νόμος είναι ο ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή, ο οποίος ρυθμίζει μεταξύ άλλων και ζητήματα καταναλωτικών συμβάσεων.

Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
*
Πρώτη (αποσαφήνιση)

Το τοπωνύμιο **Πρώτη** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην κωμόπολη Πρώτη Σερρών
* Στο χωριό Πρώτη Φλώρινας.
* Στο νησί Πρώτη των Πριγκιπονήσων.
* Στο νησάκι Πρώτη Μεσσηνίας, απέναντι από το χωριό Μαραθόπολη.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δρόμων

[μικρογραφία|266x266εσ|Βυζαντινοί αποκρούουν επίθεση των Ρως, [941]]
Ο **Δρόμων** ή **Δρόμωνας** υπήρξε τύπος πλοίου του Βυζαντινού πολεμικού ναυτικού. Η διήρης και η τριήρης θεωρούνται πρόγονοί του. Από τη λέξη «δρόμων» προέρχεται ο όρος «εύδρομο» που χαρακτηρίζει ένα νεότερου τύπου πολεμικό ιστιοφόρο. Υπήρξε για την εποχή του ο επικρατέστρερος τύπος, ήταν δε πολύ γρήγορο και ευκίνητο πλοίο, τόσο για επιθετικές όσο και αμυντικές επιχειρήσεις. Ο κυβερνήτης του ονομαζόταν «κένταρχος» και οι δύο βοηθοί του «πρωτοκάραβοι». 
μικρογραφία|265x265εσ|Βυζαντινός Δρόμωνας, Πολεμικό Μουσείο, Αθήνα
Διακρίνονται τρείς τύποι Δρομώνων. Ο μικρός (ελάσσων), ο μέσος και ο μεγάλος (μείζων). Οι μικροί δρόμωνες ήταν ελαφριά, ταχύτατα πλοία, τα οποία χρησιμοποιούνταν σε αποστολές ή καταδιώξεις. Διέθεταν 25 κουπιά σε κάθε πλευρά. Οι μέσοι διέθεταν από 50 κουπιά σε κάθε πλευρά σε δύο επάλληλες σειρές, δηλαδή 25 ανά σειρά. Οι  της άνω ελασίας, αποτελούσαν το επίλεκτο σώμα ερετών, οι οποίοι ήταν ικανοί και για μάχη σώμα με σώμα κατά τις συμπλοκές.  Οι μεγάλοι δρόμωνες είχαν 200 ερέτες σε δύο επάλληλες σειρές (δηλαδή 2 ερέτες σε κάθε κουπί). Επίσης ο βαρύς τύπος δρόμωνος περιελάμβανε 230 ερέτες και 70 πολεμιστές. 

Μεγάλος δρόμων  με πλήρωμα περίπου 200 ερέτες (κωπηλάτες) αναφέρεται τον 6ο αιώνα στις ναυμαχίες του Ιουστινιανού. 

Έφερε επίσης ιστίο (πανί) στον κύριο ιστό του (κατάρτι). Μπορούσε να φτάσει τα 55 μέτρα σε μήκος και τα 6 μέτρα σε πλάτος. Στο κατάστρωμά του επέβαιναν 100 έως 300 άνδρες που διακρίνονταν σε κωπηλάτες και πολεμιστές. Σε περίπτωση μάχης ωστόσο οι κωπηλάτες βοηθούσαν τους πολεμιστές. Στη μάχη, το πλοίο μπορούσε να φθάσει ταχύτητα περίπου 7 κόμβων, ωστόσο ήταν απαραίτητες οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες.

Στους μεγάλους δρόμωνες, στο μεσαίο ιστό, υπήρχε θωράκιο κατασκευασμένο από ξύλο, το «ξυλόκαστρον». Αυτό χρησίμευε ως παρατηρητήριο καθώς και ως μέσο για να εξακοντίζουν από ψηλά οι στρατιώτες διάφορα όπλα κατά των εχθρικών σκαφών. 

Κατά τον 6<sup>ο</sup> αιώνα Οι δρόμωνες αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος του βυζαντινού στόλου των Βελισαρίου και Ναρσή. Περί το τέλος του 7<sup>ου</sup> αιώνα τα πλοία αυτά έφεραν στη πλώρη τους ειδική συσκευή με την οποία εξακοντίζονταν το υγρό πυρ. Το καυστικό αυτό υγρό όμως μπορούσαν να εκτοξεύσουν και από την πρύμνη τους, ενώ διέθεταν και καταπέλτες και βαλλίστρες για τον ίδιο λόγο.  Από τον 9ο αιώνα και μετά με ο όρος δρόμων επεκτείνεται σε όλα τα επιμήκη πολεμικά πλοία του Βυζαντίου. 

Ναυάγια από Δρόμωνες έχουν βρεθεί στο λεγόμενο «λιμάνι του Θεοδοσίου» (σημερινό Γενί Καπί) στην Κωνσταντινούπολη.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

*Δημήτρης Μιχαλόπουλος - Αντώνης Μιλάνος, *Ελληνικά πλοία του Μεσαίωνα*, Εκδόσεις Ευρώπη, 1994 ISBN 960-253-028-6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Βυζαντινός Δρόμων 3 από το greekshipmodels.com
* Φωτογραφία μοντέλου Δρόμωνα από την Εταιρεία Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας
* Δρόμων 7ου αι. - Ελληνικά πλοία του Μεσαίωνα από το archaiologia.gr

Κατηγορία:Κωπήλατα πλοία
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Βυζαντινό ναυτικό
Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Μινγκατσεβίρ

Η **Μινγκατσεβίρ** (αζερικά: Mingəçevir) είναι η 4η μεγαλύτερη πόλη του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό περίπου 100.000 κατοίκους. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Κύρου, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της χώρας.

Η περιοχή έχει κατοικηθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια, αλλά η σημερινή πόλη ιδρύθηκε το 1948, εν μέρει από Γερμανούς στρατιώτες που κρατήθηκαν αιχμάλωτοι κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Μινγκατσεβίρ φιλοξενεί επίσης το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο Μινγκατσεβίρ. Η πόλη αποτελεί διοικητικό τμήμα του Αζερμπαϊτζάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Αζερμπαϊτζάν
Κατάλογος πόλεων της Τουρκίας

Ακολουθεί **κατάλογος πόλεων της Τουρκίας**, κατά αλφαβητική σειρά.

* Άγκυρα (πρωτεύουσα)
* Άβανος
* Αγιάς
* Άδανα
* Αδραμύττιο
* Αδριανούπολη
* Αϊβαλί
* Αϊβατζίκ
* Αϊδίνιο
* Ακσαράι
* Ακσέκι
* Ακσεχίρ
* Ακχισάρ
* Αλάνια
* Αλασεχίρ
* Αλεξανδρέττα
* Αμάσεια
* Αμάσρα
* Ανεμούριον
* Αντάκυα
* Ανταπαζαρί
* Αντιγιαμάν
* Αραπκίρ
* Αρνταχάν
* Αρτβίν 
* Αττάλεια
* Αφιόν Καραχισάρ
* Βαν
* Βεζίρ-κιοπρού
* Βιζύη
* Βουρνόβας
* Γιάλβατς
* Γιάλοβα
* Γιοζγκάτ
* Γκαζιαντέπ
* **Γκαρζάν** Βλ. Ζοκ
* Γκέιβε
* Γκερεντέ
* Γκερζέ
* Γκιοκσούν
* Γκιοκτσεκαγιά
* Γκιολτζούκ
* Γκιονέν
* Γκιουλιούκ
* Γκιουμουσάνε
* Γκιουλεμάν
* Δεμιρτζί
* Εζινέ
* Έλαζιγ
* Ελμπιστάν
* Επιβάτες
* Εργκανί
* Ερεγλί
* **Ερζερούμ** βλ. Θεοδοσιούπολις
* Ερζιντζάν
* Ερμενάκ
* Ερτζίς 
* Εσκίσεχιρ
*Έφεσσος
* Ζαρά
* Ζεβκέρ
* Ζιλέ
* Ζοκ
* Ζονγκουλντάκ
* Θεοδοσιούπολη
* Ιγντίρ 
* Ικόνιο
* Ιλγίν
* Ινεγκιόλ
* Ινέπολη
* Ιντζέσκου
* Ινσκιλίπ
* Ινσπαρτά
* Ισπίρ
* Καισάρεια
* Καλετζίκ
* Καλλίπολη
* Κανγκάλ
* Καντινχανί
* Καντιρλί
* Καρακιοσέ
* Καραμάν
* Κας
* Καχραμανμαράς
* Καραμπύκ
* Καραμπινάρ
* Καρς
* Κασαμπά
* Κασταμονή
* Κερασούντα
* Κεσσάνη
* Κιλίς
* Κιουτάχεια
* Κιρίκαλε
* Κιρικχάν 
* Σαράντα Εκκλησιές
* Κιρσεχίρ
* Κοζάν
* Κορκουτελί
* Κοτύωρα
* Κρεμαστή
* **Κυδωνιές** βλ.Αϊβαλί
* Κωνσταντινούπολη
* Λάμψακος
* Λιτζέ
* Λουλεμπουργκαζ
* Μαγνησία
* Μαλάτεια
* Μάλγαρα
* Μαρμαρίδα
* Μαρντίν
* Ματζικέρτ
* Μερζιφούντα
* Μερσίνη
* Μεσουντιγιέ
* **Μέτρες** βλ. Τσατάλτζα
* Μιντγιάτ
* Μούγλα
* Μουδανιά
* Μουργκούλ
* Μους
* Μουτ
* Μπαϊμπούρτ
* Μπαλίκεσιρ
* Μπάρτιν
* Μπατμάν
* Μπάφρα
* Μπεϋπαζαρί
* Μπεϋσεχίρ
* Μπιλετσίκ
* Μπινγκέλ
* Μπιτλίς
* Μπολβαντίν
* Μπολού
* Μπόντρουμ (Αλικαρνασσoς)
* Πόρος
* Μπουρντούρ
* Ναζιλί
* Νεβσεχίρ
* Νίγδη
* Νιζίπ
* Νικομήδεια
* Νταμάρ
* Ντανταΐ
* Νταρεντέ
* Ντενιζλί
* Ντερίκ
* Ντιβριγί 
* Ντιγιαρμπακίρ
* Ντουζτζέ
* Οδεμίσιον
* Ολτού
* **Ορντού** βλ.Κοτύωρα
* Οσμανίγιε
* Οσμαντζίκ
* Ουλουκισλ
* Ουλουμπορλού
* Ούνιε (Οινόη)
* Ουρφά
* Ουσάκ
* Πάνορμος
* Πέργαμος
* Πινάρμπασι
* Πόλατλι
* Προκόπιο 
* Προύσα
* Ραιδεστός
* Ραμάν
* Ριζούντα
* Σαλιχλή
* Σαμψούντα
* Σαντικλί
* Σαράντα Εκκλησιές
* Σαρικαμίς
* Σαρκισλά
* Σάρκιοϊ (Περίσταση)
* Σεβάστεια
* Σεϊντή-Σεχίρ
* Σεκέ
* Σελεύκεια
* Σερεφλικότσχισαρ
* Σηλυβρία
* Σίβερεκ
* Σιβρί-Χισάρ
* Σιγίρτ
* Σιντιργί
* Σινώπη
* Σμύρνη
* Σουνγκουρλού
* **Σπάρτη** βλ. Ισπάρτα
* Ταβσανλί
* Ταρσός
* Τασκιοπρύ
* Τατβάν
* Τζεϋχάν
* Τζιζρέ
* Τζιντέ
* Τιρεμπολού
* Τοκάτη
* Τόσια
* Τουργκουτλού
* Τουρχάλ
* Τραπεζούντα
* **[[Τρίπολις (Πόντος)|Τρίπολις]]** βλ.Τιρεμπολού
* Τσανάκκαλε (Δαρδανέλια)
* Τσανκιρί
* Τσαρσαμπάς
* Τσατάλτζα
* Τσερλεμερίκ
* Τσετινκαγιά
* Τσιβρίλ
* Τσορλού (Τυρολόη)
* Τσορούμ
* Φετχιγιέ (Μάκρη)
* Φοίνικας
* Φώκαια
* Χαντίμ
* Χαρτολιμή
* Χινίς
* Χόπα
* Χρυσόπολη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Αντιστοιχία τουρκικών και ελληνικών ονομασιών για τις πόλεις της Τουρκίας, Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης


Τουρκίας
Πολεις της Τουρκιας
Σιρβάν (Αζερμπαϊτζάν)

Η **Σιρβάν** (αζερικά: *Şirvan*) είναι πόλη του ανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Κουρά.

Από το 1938 έως το 1954, η Σιρβάν ήταν χωριό. Χαρακτηρίστηκε πόλη στις 4 Ιανουαρίου 1963. Η επικράτεια της Σιρβάν καταλαμβάνει 72,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της ήταν 87.400 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 1.226 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Το 98,5% του πληθυσμού είναι Αζέροι, ενώ το υπόλοιπο  Ρώσοι, Ουκρανοί, Τάταροι, Τούρκοι και άλλοι ιθαγενείς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Αζερμπαϊτζάν
Πλοπένι

Η **Πλοπένι** (ρουμανικά: Plopeni) είναι μια μικρή πόλη της νότιας Ρουμανίας. Ανήκει στην επαρχία Πραχόβα και έχει πληθυσμό 9.612 κατοίκους. Δήμαρχος από το 2008 είναι ο Dragoş Niţă. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Official site 

Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Βριγαντίνο

thumb|right|300px|Το βριγαντίνο ''Exy Johnson''
Το **Βριγαντίνο** () ή **Βεργαντίνο** ή **Περγαντίνο** ή **Μπεργαντί** ή **Μπριγκαντίνι** είναι τύπος ιστιοφόρου πλοίου που σήμερα έχει εκλείψει.

Το κλασσικό Βριγαντίνο ήταν σκάφος με "πρύμνη αϊνά" (κάθετη), όπως των "τσερνικιών", έφερε τρία κατάρτια, το "μπομπρέσο" (πρόβολο), που προβάλλει έξω από τη πλώρη και με κλίση προς τα πάνω, και δύο "όρθια", το "τουρκέτο" (ο ακάτιος ιστός) πλώρα και το "μεγάλο" (μέγας ιστός) πρύμα.

Ήταν και τα τρία "μονοκόμματα" (επίβολοι ιστοί) δίχως μπαστούνι (δοράτιο του αρτέμωνα) ούτε "τσιμπούκια" (επιστήλια). Είχε "αντένες στραυρωτές" (κεραίες σταυρωτές, οριζόντια ξύλινα μέρη του καταρτιού που φέρονται τα πανιά), καμία στο "μπομπρέσο", τρεις στο "τουρκέτο", δύο στο "μεγάλο" και μια τρίτη μεγάλη λοξή από πρύμνης προς πλώρα όπως του λατινιού της βάρκας που την λέγανε "όρσα"''.

Τα πανιά του (ιστιοφορία) ήταν: από το "μπομπρέσο" 3 "φλόκους", τον "κόντρα φλόκο" (πρόθοον), τον μεγάλο φλόκο (αρτέμονα) και την "τουρκετίνα" (αρτεμονίδα). Στον "τουρκέτο" 3 τετράγωνα πανιά τον "τρίγκο" (ακάτιο) κάτω-κάτω, το "παροκέτο" (δολώνιο) και το πλωριό "παπαφίγκο" (φωσώνιο) το ψηλότερο. Στο μέσο κατάρτι (μέγα ιστό) είχε 2 τετράγωνα πανιά, η "γάπια" (δόλων) στη μέση του, και το "παπαφίγκο" ή "μπαφίγκο", (φώσων) στο ψηλό, ούτε "μαΐστρα" (μεγίστη) υπήρχε σ΄ αυτό το "σκαρί" ούτε "μπούμα", (επίδρομος), υπήρχε, τα αντικαθιστούσε και τα δύο ένα πελώριο τριγωνικό πανί στο σχήμα λατινιού βάρκας που ήταν δεμένο με την λοξή αντένα την "όρσα" ονομαζόμενο και αυτό "όρσα πανί" και που έκανε το καράβι να ορτσάρει, να σπρώχνει.

Ήταν ο πρόδρομος του Βρικίου.

## Ναυτική Ιστορία
Τέτοιος τύπος πλοίου ήταν το τελειοποιημένο Βριγαντίνο "Λα Πας" που πρωτοήλθε το 1819 στην υπόδουλη ακόμη Ελλάδα με σημαία Ιονίου Πολιτείας του Κερκυραίου Πέτρου Γ. Λυκούδη, (προπάππου  του Στυλιανού Ε. Λυκούδη αντιναυάρχου Β.Ν.), ο οποίος από Αντινάυαρχος του Βενετικού στόλου, μετά την κατάλυση της Βενετικής Δημοκρατίας, είχε προσληφθεί ως Υποπλοίαρχος στον Ρωσικό στόλο της κατοχής της Επτανήσου και αργότερα ως Πλωτάρχης του στόλου του Γκαντώμ, κατά την Γαλλική κατοχή της Επτανήσου για να τελειώσει εμποροπλοίαρχος στο Βριγαντίνο του που αγόρασε για να ζήσει την οικογένειά του, πουλώντας τα κτήματά του στην Κέρκυρα.

Γεγονός πάντως ήταν πως με βάση το σχέδιο αυτού του σκάφους του "Λα Πας" τροποποιήθηκαν τα παλιά ελληνικά σκάφη τόσο που οι απεικονίσεις πολλών πλοίων του Αγώνα του '21, ενώ αναφέρονται ως Βριγαντίνια ή Βριγαντίνα παριστάνονται ως Βρίκια. Αλλά και στο ημερολόγιο του ναυάρχου Γ. Σαχτούρη το μεν έτος 1824 αναφέρει την ναυαρχίδα του "Αθηνά" ως Βριγαντίνο, το δε 1825 ως Βρίκιον.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ιστιοφόρα
Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Νίκος Σταυρακούδης

Ο **Νίκος Σταυρακούδης** (Αλεξανδρούπολη, 24 Σεπτεμβρίου 1970) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου και σεναριογράφος. 

## Βιογραφία
Έχει γράψει, σε συνεργασία με τη Σάρα Γανωτή, το σενάριο για τις τηλεοπτικές σειρές *Το Μικρό Σπίτι Στο Παγκράτι*, *[[Και πάλι φίλοι|Και Πάλι Φίλοι]]*,  *[[Κάπου σε ξέρω|Κάπου Σε Ξέρω]]*, *Τύχη Βουνό,* *[[Εργαζόμενη Γυναίκα]]* και τον 8ο κύκλο του ''Μην Αρχίζεις Τη Μουρμούρα''.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σταυρακούδης στο Instagram
*  στο IMDb

Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Βίκυ Παπαδοπούλου

Η **Βίκυ Παπαδοπούλου** (Χαλάνδρι, 9 Φεβρουαρίου 1982) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1982 και μεγάλωσε στο Χαλάνδρι. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Αθηνών Γιώργου Θεοδοσιάδη. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από την συμμετοχή της στη σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, *[[Δυο μέρες μόνο]]*. Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισε η σειρά, η Βίκυ κατάφερε να ξεχωρίσει και να εδραιώσει την θέση της στο χώρο. Ακολούθησαν ρόλοι στις σειρές *Η τελευταία παράσταση*, *[[10η εντολή]]*, *Έχω ένα μυστικό* και *L.A.P.D.* 

Η ίδια έχει δηλώσει ότι αρχικά επιθυμούσε να γίνει κριτικός θεάτρου, αλλά τελικά την κέρδισε η υποκριτική.

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Πίσω από τις μάσκες, Καλά ξεμπερδέματα, Σχεδόν ποτέ, Μόνη εξ αμελείας, Δυο μέρες μόνο, 10η εντολή, Λούφα και παραλλαγή, Η τελευταία παράσταση, Ιστορίες από την απέναντι όχθη, Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα , Σε είδα,  Αληθινοί Έρωτες, Άγρια παιδιά, Έχω ένα μυστικό, L.A.P.D, Ο 3ος Νόμος, Ου Φονεύσεις, Έτερος Εγώ: Χαμένες Ψυχές, Κρατάς μυστικό;, Έτερος Εγώ: Κάθαρσις,Σιωπηλός Δρόμος, Η Γενιά του '30, Ψέματα, Milky Way, Στοργή, Αυτή η νύχτα μένει, Στα Σύρματα , Ο Γιατρός .

## Προσωπική ζωή
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2017 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Θάνο Τοκάκη στη Πάτμο. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει έναν γιο (γενν. 2026).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συνέντευξη Βίκυς Παπαδοπούλου: ''Έχω την ίδια όρεξη όπως την πρώτη μέρα...''
* H Βίκυ Παπαδοπούλου για τις υποχωρήσεις που απαιτεί η τέχνη και για το «Τανγκό των Χριστουγέννων» (συνέντευξη με βίντεο στο in.gr)
* Μουδιασμένη έναρξη για το «Τανγκό των Χριστουγέννων» (Το Βήμα, 6/12/2011)

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μπελλιντσόνα (επαρχία)

Η **Μπελλιντσόνα** (Bellinzona) είναι μια από τις 7 επαρχίες του καντονιού του Τιτσίνο στη Ελβετία. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Μπελλιντσόνα.

## Δήμοι (σε αλφαβητική σειρά)

Αρμπέντο-Καστιόνε, Γκορντούνο, Γκούντο, Ιζόνε, Καμορίνο, Καντενάτσο, Λουμίνο, Μεντέλια, Μολένο, Μόντε Καράσσο, Μπελλινζόνα, Νιόσκα, Πιανέτσο, Πρεόνζο, Σαντ'Αντονίνο, Σαντ'Αντόνιο, Σεμεντίνα, Τζιουμπιάσκο

Κατηγορία:Γεωγραφία της Ελβετίας
Αρμπέντο-Καστιόνε

Ο ** Αρμπέντο-Καστιόνε** (ιταλικά: *Arbedo-Castione*) είναι δήμος της επαρχίας Μπελλιντσόνα στην Ελβετία. Έχει πληθυσμό 3.992 κατοίκους κατά την απογραφή του 2006.

Στην περιοχή του χωριού Αρμπέντο στις 30 Ιουνίου του 1422 πραγματοποιήθηκε η μάχη του Αρμπέντο μεταξύ των δυνάμεων του Δουκάτου του Μιλάνου και της Παλαιάς Ελβετικής Ομοσπονδίας, η οποία υπήρξε νικηφόρα για το Δουκάτο, εδραιώνοντας την κυριαρχία του στις περιοχές των Μπελλιντσόνα και Λεβεντίνα. 

Το χωριό αναπτύχθηκε την περίοδο του Μεσαίωνα, μαζί με το διπλανό Λουμίνο. Το 1810 το Καστιόνε πρότεινε την συγχώνευσή του με το Αρμπέντο, κάτι που πραγματοποιήθηκε οριστικά το 1820. Ο λόγος της συνένωσης αυτής ήταν κυρίως για να αντιμετωπίσουν τα οικονομικά προβλήματα που άφησαν οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι στην ευρύτερη περιοχή του καντονιού του Τιτσίνο. Κατά τα πρώτα χρόνια της ένωσης αυτής υπήρχαν πάντως μερικές αντιδράσεις μεταξύ των κατοίκων των τριών γειτονικών χωριών, οι οποίες έληξαν με συμφωνία μεταξύ τους το 1863.
     
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η ιστοσελίδα του δήμου

 

Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Πολιάδα

**Πολιάδα** ή **Πολιάτις** ή **Πολιάς** ή **Πολίτις** ονομαζόταν η προστάτιδα θεά των αρχαίων πόλεων και ιδιαίτερα η θεά Αθηνά που την θεωρούσαν προστάτιδα των ακροπόλεων. Από τα γνωστότερα ήταν το Ιερό της Πολιάδος Αθηνάς στην ακρόπολη των Αθηνών.

## Πηγές

* Ιστορία των Ελλήνων, εκδόσεις Δομή

Κατηγορία:Αρχαία ελληνική θρησκεία
Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Λεονάρδος Α΄ Τόκκος

Ο **Λεονάρδος Α΄ Τόκκος** (*Leonardo I Tocco*, ... - 1375/1377) από τον Οίκο των Τόκκων ήταν παλατινός κόμης Κεφαλληνίας και Ζακύνθου, δούκας Λευκάδας και αυθέντης της Βόνιτσας (1357 – π. 1376).

## Βιογραφία

Ο Λεονάρδος Α΄ ήταν γιος του Γουλιέλμου Τόκκου Λατίνου διοικητή της Κέρκυρας και της Μαργαρίτας, θυγατέρας του Ιωάννη Α΄ Ορσίνι κόμη της Κεφαλληνίας. Το 1357 ανέλαβε την Παλατινή Κομητεία Κεφαλληνίας και Ζακύνθου σαν αμοιβή για τις υπηρεσίες που προσέφερε στον Ροβέρτο του Τάραντα κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του, ενώ ταυτόχρονα παντρεύτηκε την αδελφή του Ροβέρτου Φραγκίσκα. Στη συνέχεια παντρεύτηκε τη Μαγδαληνή Μπουοντελμόντι, αδελφή του Ησαύ Μπουοντελμόντι δεσπότη της Ηπείρου και ανιψιά του Νικολό Ατσαγιόλι. 

Μετά τον θάνατο του δούκα της Λευκάδας Γεωργίου Γκρατσιανού το 1362, παραχωρήθηκαν στον Λεονάρδο Α΄ η Λευκάδα (Αγία Μαύρα) και η Βόνιτσα. Είχε προηγηθεί εξέγερση των κατοίκων εναντίων του καταπιεστικού οίκου των Ζώρζη. Οι κάτοικοι της Βόνιτσας είχαν καλέσει τον Λεονάρδο σε βοήθεια, ο οποίος τους είχε υποσχεθεί συμμετοχή στη τοπική διοίκηση, σεβασμό στη περιουσία και τη θρησκεία τους. Αλλά αργότερα έδιωξε από τη Λευκάδα τον ορθόδοξο αρχιεπίσκοπο. Ο Λεονάρδος Α' στην αρχή είχε σαν έδρα της Κομητείας του την Κεφαλλονιά και αργότερα τη μετέφερε στη Λευκάδα όπου έκτισε φρούριο. Κυβερνούσε τα υπόλοιπα νησιά με αρμοστές που ονομαζόταν Σοπραμασάροι και ήταν κυρίως οικονομικοί επιθεωρητές. Ο Λεονάρδος Α΄ απεβίωσε μεταξύ 1375 και 1377. Τον διαδέχθηκε ο υιός του Κάρολος Α΄ Τόκκος.

## Οικογένεια

Από τη δεύτερη σύζυγό του Μαγδαληνή Μπουοντελμόντι απέκτησε τα παρακάτω παιδιά:

* Πετρονέλλα (απεβ. το 1409/1410), σύζυγος πρώτα του Νικκολό νταλλε Κάρτσερι, Δούκα της Νάξου (1371-δολοφονήθηκε το 1383)) και μετά του Νικόλα Βενιέρ, Βενετού βάιλου της Εύβοιας
*Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Βεντιμίλια
*Σουζάνα, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Ρούφο
*Κάρολος Α΄ Τόκκος, διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης Κεφαλληνίας και κύριος Λευκάδας. Νυμφεύτηκε τη Φραντσέσκα Ατσαγιόλι, κόρη του Νέριου Α' δούκα της Αθήνας
*Λεονάρδος Β΄ Τόκκος, κύριος της Ζακύνθου.

## Παραπομπές

## Πηγές
*«Ιστορία της Ζακύνθου», Λεωνίδας Χ. Ζώης, Αθήνα 1955
*Μίλλερ, Ουΐλλιαμ μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, 1909-1910, «Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)» μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Tόμος A΄ Εν Αθήναις, Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία.
* Miller, W. (1908) *"[http://www.levantineheritage.com/pdf/Latins-in-the-Levant.pdf The Latins in the Levant. A History of Frankish Greece (1204-1566)]*" (Cambridge and New York). Αρχειοθετήθηκε 10/11/2017. Ανακτήθηκε 17/06/2017.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το οικόσημο των Τόκκων

Κατηγορία:Παλατινοί κόμητες της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου
Κατηγορία:Οικογένεια Τόκκο
Γκορντούνο

thumb|right|150px|Το οικόσημο της πόλης
Το **Γκορντούνο** (ιταλικά: *Gorduno*) είναι δήμος της επαρχίας Μπελλινζόνα στην Ελβετία. Έχει πληθυσμό 682 κατοίκους και είναι χτισμένο κοντά στον ποταμό Τιτσίνο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Η ιστοσελίδα του δήμου

Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Ανώνυμος Ναυτιλιακή Εταιρεία

Η **Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία** (Α.Ν.Ε.) είναι ειδική (ελληνική) εταιρική μορφή επιχείρησης που μοιάζει με την Ανώνυμη Εταιρεία  που όμως η σύστασή της στηρίζεται στο άρθρο 13 του ΝΔ 2687/53 "Περί επενδύσεως και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού", με το οποίο εξωμειώθηκαν προς "κεφάλαια εισαγόμενα" από το εξωτερικό τα νηολογούμενα, βάσει του παραπάνω άρθρου, πλοία.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του είδους αυτού της εταιρείας είναι:
# Στην επωνυμία της οφείλει να φέρει την επίσημη ένδειξη Α.Ν.Ε.
# Σκοπός της μπορεί να είναι μόνο η εκμετάλλευση πλοίων.
# Τα κεφάλαιά της μπορούν να εκφράζονται σε ξένο συνάλλαγμα.
# Τα συμβόλαια σύστασής της, αύξηση κεφαλαίου κ.ά. απαλλάσσονται κάθε τέλους
# Η Γενική Συνέλευσή της μπορεί να συνέρχεται οπουδήποτε.
# Τα λογιστικά της βιβλία και ο Ισολογισμός της μπορούν να γίνουν σε ξένο νόμισμα.
# Τα κέρδη της διανέμονται χωρίς περιορισμό.

Παρά τις παραπάνω διευκολύνσεις πολλοί θεωρούν ότι ο θεσμός αυτός χρήζει συνεχών αναθεωρήσεων λόγω πολλών και ευμετάβλητων παραγόντων για τους οποίους κάποιες Χώρες αφήνουν τέτοια θέματα ανοικτά, άνευ περιορισμού.

Κατηγορία:Ναυτιλιακές επιχειρήσεις
Κατηγορία:Ναυτική εργασία
Απόστολος Φίλιππος

Ο **Απόστολος Φίλιππος** ήταν ένας από τους μαθητές του Ιησού, και ένας από τους δώδεκα απόστολους. Καταγόταν από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας. Κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία (Λυδία και Μυσία), μαζί με τον Βαρθολομαίο και την αδελφή του Μαριάμνη. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο στην Ιεράπολη της Φρυγίας, καθώς τρυπήθηκε στους αστραγάλους και καρφώθηκε σ' ένα ξύλο.

Η παράδοση αναφέρει ότι ο Φίλιππος κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Πάρθους και πέθανε μαρτυρικά στην Ιεράπολη της Συρίας.

## Ιερά Λείψανα
thumb|left|upright=0.8|Ανδριάντας του Αποστόλου Φιλίππου, έξω από εκκλησία στην Αγία Πετρούπολη

Το σεπτό σκήνωμα του αποστόλου για πολλά χρόνια στόλισε τον ιερό ναό που είχε κτισθεί στην Ιεράπολη προς τιμή του αγίου. Η δε αγία κάρα του τιμήθηκε από διάφορους αυτοκράτορες, όπως τον Θεοδόσιο, τον Ηράκλειο και άλλους με τις βασιλικές σφραγίδες τους. Μετά την άλωση της Βασιλίδος των πόλεων από τους Λατίνους κατά το 1204 μ.Χ. το σεπτό λείψανο μεταφέρθηκε στην Κύπρο και για πολλά χρόνια φυλασσόταν στο χωριό Άρσος (Αρσινόη της Πάφου) στον ιερό ναό που κτίστηκε εκεί προς τιμή του αποστόλου.

Αργότερα ένα μέρος των λειψάνων για ευλογία διανεμήθηκε σε διάφορα μέρη. Η θήκη δε με την ιερή κάρα προ του 1788 μ.Χ. για μεγαλύτερη ασφάλεια μετακομίσθηκε στην Ιερά Μονή του Σταυρού στο Όμοδος και εκεί φυλάσσεται μέχρι σήμερα.

Μία παλάμη του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Κύκκου Κύπρου. Ένας δάκτυλος του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Νεάμτς Ρουμανίας. Μέρος των Λειψάνων του Αγίου βρίσκονται στη ρωμαιοκαθολική Βασιλική των Αγίων Αποστόλων Ρώμης. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Διονυσίου και Ξενοφώντος Αγίου Όρους.

Στις 27 Ιουλίου του 2011 ομάδα αρχαιολόγων ανακοίνωσε την ανακάλυψη του τάφου του στην δυτική Τουρκία.

## Εορτασμοί
Η Λουθηρανική και η Αγγλικανική εκκλησία τιμούν τη μνήμη του στη 1 Μαΐου, η Καθολική στις 3 Μαΐου και η Ορθόδοξη στις 14 Νοεμβρίου.

## Υμνολογία
:::::Απολυτίκιο (Ἦχος γ')
:::*Θείαν ἔλλαμψιν, τοῦ Παρακλήτου,  
:::*εἰσδεξάμενος, πυρὸς ἐν εἴδει,
:::*παγκοσμίως ὡς ἀστὴρ ἀνατέταλκας,
:::*καὶ τῆς ἀγνοίας τὸν ζόφον διέλυσας,
:::*τῇ θείᾳ αἴγλῃ Ἀπόστολε Φίλιππε.
:::*Ὅθεν πρέσβευε, Χριστῷ τῷ Θεῷ δεόμεθα, 
:::*δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.


:::::Έτερο [[Απολυτίκιο]] (Ἦχος γ')
:::*Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε, 
:::*πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ,
:::*ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν,
:::''παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Βιογραφία

Φιλιππος
Φίλιππος
Εξειδίκευση πλοίων

Ως **εξειδίκευση πλοίων**  (specialization) χαρακτηρίζεται η σύγχρονη τάση, των μόλις τελευταίων δεκαετιών που παρατηρείται στις θαλάσσιες μεταφορές, της ειδίκευσης ή εξειδίκευσης του μεταφορικού έργου και δυνατοτήτων των εμπορικών πλοίων.

Από αυτή την τάση προέκυψε μια πληθώρα κατηγοριών και τύπων πλοίων άγνωστες μέχρι την δεκαετία του 1950. Σ΄ αυτές υπάγονται οι επιμέρους διακρίσεις των δεξαμενόπλοιων όπως πετρελαιοφόρα, υγραεριοφόρα, οινοφόρα κ.λπ., των φορτηγών σε μπαλκ-κάριερ (μεταφοράς χύδην φορτίου (χύμα φορτίου), σε κοντέϊνερς (μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων), σε φορτηγιδοφόρα (μεταφοράς φορτηγίδων) σε ΟΡΕ (μεταλλευματοφόρα) κ.λπ. Αλλά και τα επιβατηγά σε επιβατηγά - οχηματαγωγά, καταμαράν επιβατηγά - οχηματαγωγά κ.λπ.

Πράγματι με αυτή την τάση παρατηρείται καλύτερη και ταχύτερη εξυπηρέτηση των θαλασσίων μεταφορών αφού κάθε εξειδικευμένο πλοίο είναι προσαρμοσμένο στις ειδικές ανάγκες μεταφοράς ενός ή και μιας κατηγορίας συγκεκριμένων εμπορευμάτων με μικρότερους κινδύνους, μικρότερα ασφάλιστρα, ταχύτερες και ασφαλέστερες φορτορκφορτώσεις.

Κατηγορία:Πλοίο
Ψευδοεπιστήμη

**Ψευδοεπιστήμη** ονομάζεται κάθε σύνολο απόψεων, παραδόσεων, θεωρία, μεθοδολογία, πίστη ή πρακτική σε κάποιο τομέα, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι επιστημονική, που όμως είτε δεν ακολουθεί επιστημονικές μεθόδους και διαδικασίες είτε τις ακολουθεί αλλά δεν ακολουθεί το πνεύμα της επιστήμης. Η ψευδοεπιστήμη μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στον πραγματικό κόσμο. Για παράδειγμα, υποστηρικτές του αντιεμβολιαστικού κινήματος παρουσιάζουν ψευδοεπιστημονικές έρευνες και μελέτες, που λανθασμένα ισχυρίζονται ότι η ασφάλεια των εμβολίων είναι αμφίβολη, πράγμα που έχει οδηγήσει σε αρκετούς θανάτους.

## Το πνεύμα της επιστήμης
Ψευδοεπιστήμη επίσης θεωρείται από τον Ρίτσαρντ Φάινμαν, (Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 1965) η διαδικασία του «να παρατηρεί, να πειραματίζεται, να γράφει κανείς κλπ» που μοιάζει επιστημονική σε όλες τις λεπτομέρειες και είναι τυπικά αποδεκτή, αλλά χάνει το περιεχόμενο και την ουσία γιατί δεν δίνει αξία στην κατανόηση και την ελευθερία της σκέψης που εκδηλώνονται κυρίως με την αμφισβήτηση των πραγμάτων που έχει κανείς διδαχθεί. Υπό την έννοια αυτή επισήμανε μια μορφή «τυραννίας της επιστήμης» από φορείς όπως εκπαιδευτικά ιδρύματα που καταδιώκουν αυτόν τον τρόπο σκέψης, τον οποίο ο ίδιος θεωρεί ως τον αληθινά επιστημονικό. Επισημαίνει ακόμα την παραγωγή σωρείας «ειδικών» χωρίς ουσιαστική γνώση οι οποίοι προκύπτουν μιμούμενοι την επιστημονική διαδικασία που ακολουθεί αυτή η μορφή ψευδοεπιστήμης. Υποδεικνύει πως οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να διδάσκουν σε πρώτη ευκαιρία την «αμφισβήτηση των ειδικών» (οι οποίοι μπορεί να σφάλλουν και να καθοδηγούν λανθασμένα) και να ενθαρρύνουν περισσότερο την εμπιστοσύνη στην «κοινή αίσθηση» και τη «νοημοσύνη της φυσικότητας».

## Παραδείγματα
Παραδείγματα ψευδοεπιστημών που δεν φαίνονται να ακολουθούν την επιστημονική διαδικασία σε όσα υποστηρίζουν είναι η Αστρολογία, κάποιες από τις μεθόδους εναλλακτικής ιατρικής, όπως ο βελονισμός, η ομοιοπαθητική, η ρεφλεξολογία, η παραψυχολογία κλπ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Τύποι επιστημονικής πλάνης
ΡΚ Ζάγκρεμπ

Η **Ρ.Κ. Ζάγκρεμπ** είναι σύλλογος Χάντμπολ της Κροατίας στην πόλη του Ζάγκρεμπ.Ιδρύθηκε το 1922 έχει χρώματα μπλε και άσπρο και αγωνίζεται στην **Ντόμ σπόρτοβα**.

## Τίτλοι
* Κύπελλα πρωταθλητριών Ευρώπης: 1992,1993
* Φιναλίστ κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης :1995,1997,1998,1999
* Φιναλίστ Κυπέλλου κυπελλούχων Ευρώπης :2005
* πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας :1948,1949,1954,1956,1957,1962,1963,1965,1989
* Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας :1962
* πρωταθλήματα Κροατίας :1991,1992,1993,1994,1995,1996,1997,1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005,2006,2007,2008,2009 
* κύπελλα Κροατίας :1991,1992,1993,1994,1995,1996,1997,1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004,2005,2006,2007,2008,2009

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1922
Ζαγκρεμπ ΡΚ
Κατηγορία:Ζάγκρεμπ
Δήμος Πέτρας Λέσβου

Ο **Δήμος Πέτρας** λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος  του νομού Λέσβου από το 1999 έως το 2010 με έδρα την Πέτρα.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011  εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Λέσβου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

:***[[Δ.δ.Πέτρας]]**
::*την Πέτρα
::*τα Μιραδέλλια
::*το Πετρί 
:***[[Δ.δ.Λαφιώνας]]** -- ο Λαφιώνας 
:***[[Σκούταρος Λέσβου|Δ.δ.Σκουτάρου]]** 
::*ο Σκουτάρος
::*τα Αμπέλια
::*η Άναξος
:*Δ.δ.Στύψης -- Στύψη
:***[[Δ.δ.Υψηλομετώπου]]** --  Υψηλομέτωπο

Οι κάτοικοι ασχολούντo κυρίως με τη γεωργία (ελαιοπαραγωγοί), την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα) και τον τουρισμό. Παραλίες υπάρχουν στην Πέτρα, την Άναξο, τα Αμπέλια και τη Τσιχράντα. Στην Πέτρα υπάρχει Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο. Στο χωριό δεσπόζει ο Βράχος της Παναγιάς με τα 114 σκαλοπάτια του. Αξιοθέατα αποτελούν ο Ναός του Αγίου Νικολάου και το αρχοντικό της Βαλερτζίδαινας.
thumb|right|Η Πέτρα Λέσβου.

## Διοίκηση
## Κοινοτάρχες Πέτρας (μετά το 1978)

: Πηγή: Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών - ΕΕΤΑΑ.

## Δήμαρχοι Πέτρας (1995-2010)

:Πηγή: Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών - ΕΕΤΑΑ.

## Πηγές
Αποκεντρωμένη διοίκηση Αιγαίου.

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Αταμάνος

**Αταμάνος** (ρωσικά: атаман) ή **Χατμάνος** ήταν ο αρχηγός κάθε οικισμού των Κοζάκων ή της περιοχής που έλεγχαν αυτοί. Ο Αταμάνος εκλέγονταν από τους ομοεθνείς του και ήταν αιρετός. Από το 1715 οι Αταμάνοι των κοζάκων ορίζονταν απευθείας από τον Τσάρο αλλά η εξουσία τους και η μακροημέρευσή τους σ’ αυτή τη θέση ήταν εξασφαλισμένη μόνο αν είχαν την αποδοχή των συμπατριωτών τους.

Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Δήμος Κρουσώνα

*Το παρόν λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Κρουσώνος.*

*Για τον σημερινό δήμο βλέπε: [[Δήμος Μαλεβιζίου]].*

Ο **Δήμος Κρουσώνα** ήταν δήμος του νομού Ηρακλείου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μαλεβιζίου. Βρισκόταν στο δυτικά του νομού Ηρακλείου και είχε σαν έδρα το χωριό Κρουσώνα. Πρόκειται για ημιορεινό δήμο με τα περισσότερα χωριά να βρίσκονται στους πρόποδες του Ψηλορείτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε συνολικά 4.059 κατοίκους και έκταση 65.033 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 4 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κρουσώνα Ηρακλείου|Δ.δ. Κρουσώνα]] ** 
::* ο Κρουσώνας
::* η Αγία Ειρήνη  
::* η Κιθαρίδα 
: ** Δ.δ. Κορφών ** -- οι Κορφές
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Λουτρακίου Ηρακλείου|Δ.δ. Λουτρακίου]] **
::* το Λουτράκι
::* το Κάτω Λουτράκι
: ** Δ.δ. Σάρχου ** -- το Σάρχος

## Δήμαρχοι
*1999-2002 Γιάννης Ζωζωνάκης (19??-2020) Στρατηγός ε.α.
*2003-2006 Ιωάννης Δρακουλάκης
*2007-2010 Θεμιστοκλής Τζουλιαδάκης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστοσελίδα του δήμου
*Στοιχεία για τον δήμο Κρουσώνα από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 

## Παραπομπές


Κ
Δήμος Χαλανδρίου

Ο **Δήμος Χαλανδρίου** (ανεπίσημα: *δήμος Χαλανδραίων*) βρίσκεται στην Περιφερειακή ενότητα Βορείου Τομέα Αττικής της Περιφέρειας Αττικής. Συνορεύει με το Μαρούσι, τα Βριλήσσια, το Νέο Ψυχικό, την Αγία Παρασκευή, το Δήμο Παπάγου-Χολαργού και τον Γέρακα (στην περιοχή του Πατήματος). 

Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 5.1.Β αυτού, στα επίσημα στοιχεία του οποίου εμφανίζονται οι συνοικίες του Πολυδρόσου και της Φραγκοκκλησιάς. Ο Συμεών (''Σίμος'') ''Ρούσσος'' είναι δήμαρχος στο Χαλάνδρι.

Ο δήμος αποτελεί μέλος στο Σύνδεσμο Προστασίας και Ανάπλασης του Πεντελικού (ΣΠΑΠ), στο Σύνδεσμο του Βορείου Τομέως για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΣΒΑΠ) και στα όριά του εδρεύουν σημαντικές ελληνικές και πολυεθνικές επιχειρήσεις και πρεσβείες.
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η θέση του Δήμου Χαλανδρίου στον Βόρειο Τομέα.

## Έμβλημα

Αρχείο:Brysi.jpg|Η βρύση των Χαλανδραίων κοσμεί το έμβλημα.


## Αιρετοί άρχοντες

### Κοινοτάρχες

* Χρήστος Περίχαρος ή Κατσουλιέρης, κτηματίας, πάρεδρος και πρώτος πρόεδρος της Κοινότητας (1925). Απεβίωσε 4 Αυγούστου 1952.
* Σπύρος Θεοδοσίου (1929-31, 1931-34, 1934, 1936)
* Σπύρος Χαϊμαντάς (1931)
* Νικ. Δημησιάνος (1931)
* Μάνος Καρελλάς (1935, 36)
* Νικ. Δημησιάνος (1937)
* Ασημάκης Βίγγος (1941)

### Δήμαρχοι
Στα νεότερα χρόνια της ιστορίας του Χαλανδρίου διατελούν δήμαρχοι οι εξής:

## Πληθυσμιακή εξέλιξη
Ο πληθυσμός του Δήμου σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία το 1991 ανερχόταν σε 66.285 και το 2001 σε 74.034. Με αυτά τα νούμερα, το Χαλάνδρι είναι ο μεγαλύτερος δήμος των βορείων προαστίων με το Μαρούσι να ακολουθεί σε κοντινή απόσταση με περίπου *70.000* άτομα. Μπορεί ο γειτονικός δήμος να είναι μεγαλύτερος σε έκταση αλλά το Χαλάνδρι δε διαθέτει πλέον ακατοίκητες, εκτός σχεδίου ζώνες (πέρα από τη ζώνη του Νομισματοκοπείου), όπως συμβαίνει με το αχανές Μαρούσι. Ακολουθεί πίνακας με στατιστικά στοιχεία της ΕΣΥΕ για την πληθυσμιακή εξέλιξη του Χαλανδρίου τα τελευταία χρόνια, καθώς και εκτιμήσεις για την ανοικοδόμηση το 2007:


πρωτογενείς πηγές:ΕΣΥΕ, Δήμος Χαλανδραίων 


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βόρειος Τομέας Αθηνών
Χαλανδρι
Τσερνόμπιλ

Ο όρος **Τσερνόμπιλ** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην πλέον ακατοίκητη πόλη Τσερνόμπιλ της Ουκρανίας.
* Στον Πυρηνικό Σταθμό Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνόμπιλ.
* Στο Πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ.
* Τσερνόμπιλ (σειρά), τηλεοπτική σειρά του 2019 για το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ.
Ναυτική γεωγραφία

Η **ναυτική γεωγραφία** (nautical geography) είναι ο κλάδος της φυσικής γεωγραφίας που έχει ως αντικείμενο μελέτης τις ακτές, τις θάλασσες, τα θαλάσσια ρεύματα, τον ενάλιο πλούτο, τις θαλάσσιες, ποτάμιες και λιμναίες συγκοινωνίες, τους λιμένες και γενικά κάθε μορφολογία που παρατηρείται στον θαλάσσιο χώρο και σε σχέση με αυτόν, που επηρεάζει την οικονομική ζωή των λαών. Η οικονομική εξέταση και δυνατότητες εκμετάλλευσης αυτών αποτελεί αντικείμενο της ναυτιλιακής γεωγραφίας.
Ναυτιλιακή γεωγραφία

Η **Ναυτιλιακή Γεωγραφία** ή **Ναυτική Οικονομική Γεωγραφία** (Maritime Geography) είναι τομέας της Οικονομικής Γεωγραφίας και έχει ως αντικείμενο μελέτης την ναυτιλιακή κατάσταση και δράση σ΄ όλο τον κόσμο αλλά και κατά Χώρα, την παρακολούθηση των εισαγωγών - εξαγωγών, την διακίνηση φορτίων εσωτερικού εμπορίου καθώς και εκείνη των επιβατών κατά λιμένα.

Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία
Παραγραφή (ναυτιλία)

Κατά την ελληνική νομοθεσία και ειδικά στον Κ.Ι.Ν.Δ., τίτλο 15ο, άρθρα 289-292 ορίζονται οι **παραγραφές** (prescriptions) ορισμένων αξιώσεων.

Σε ετήσια παραγραφή υπόκεινται οι αξιώσεις: 
# του Πλοιάρχου και του πληρώματος για πληρωμή μισθών και κάθε φύσεως παροχών που προέρχονται (αποκλειστικά) από την σύμβαση ναυτολογήσεως (αρθρ. 289 ΚΙΝΔ, ενδεικτική νομολογία: 655/2010 ΕφΠειραιώς) 
# του Πλοιοκτήτη κατά του Πλοιάρχου και του πληρώματος από αδικοπραξίες αυτών, 
# των οποιονδήποτε ενδιαφερομένων από μη προσήκουσα εκτέλεση σύμβασης ναυλώσεως,
# από γενική αβαρία και 
# από σύγκρουση πλοίων.

Σε διετή παραγραφή υπόκεινται οι αξιώσεις:
# των συμποιοκτητών μεταξύ τους και κατά του διαχειριστού,
# από θαλάσσια ασφάλιση,
# από επιθαλάσσια αρωγή και
# κατά ναυπηγού για ελλείψεις σε πλοίο.

Τέλος ακόμη ορίζεται πως ο "καλή τη πίστει" και δυνάμει τίτλου νεμόμενος το πλοίο επί **3ετία**, καθώς και ο νεμόμενος το πλοίο επί **10ετία** ανεξαρτήτως τίτλου, γίνεται κύριος αυτού.

Η έναρξη της κάθε παραγραφής αρχίζει από το τέλος του έτους εντός του οποίου γεννήθηκε η αξίωση (αρθρ. 291 ΚΙΝΔ, σε συνδ. με αρθρ. 251, 253 ΑΚ)

## Δείτε επίσης
*Δικαίωμα
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Κατηγορία:Ναυτική εργασία
Παράκτιος

Ο όρος **παράκτιος** (*inshore*) αφορά χαρακτηρισμό ατόμου αντικειμένου ή γεγονότος που συμβαίνει κοντά σε ακτές προερχόμενο όμως από την θάλασσα, σε αντίθεση με τον όρο **παράλιος** που αφορά χαρακτηρισμό επί των ιδίων που προέρχονται από την ξηρά προς την ακτή.
	
Παραδείγματα εφαρμογής: Παράκτιος αλιεία (αλιεία κοντά στις ακτές), Παράκτιος ναυσιπλοΐα ή Ακτοπλοΐα (ναυσιπλοΐα κοντά στις ακτές), Παράκτιος σταθμός (συνήθως σταθμός επικοινωνιών ή ελέγχου ναυσιπλοΐας ή σταθμός επιθαλασσίας αρωγής), Παράκτιο πλοίο ή ακτοπλοϊκό (πλοίο που εκτελεί πλόες συνήθως εσωτερικού, κυρίως εντός χωρικών υδάτων).
*Ο όρος παράκτιος για πλοία αποδίδεται περισσότερο σε αντιδιαστολή προς τα Ποντοπόρα ή Ωκεάνεια ή ακόμη και για τα Μεσογειακά, των οποίων τα μεγέθη και οι εκτελούμενοι πλόες είναι σαφώς μεγαλύτεροι των παράκτιων.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία
Έγγραφο εθνικότητας

**Έγγραφο εθνικότητας** ή **Πιστοποιητικό εθνικότητας** (certificate of registry ή ship's cetificate of registry) ονομάζεται το έγγραφο που χορηγείται όταν ένα πλοίο νηολογηθεί σε ένα λιμένα και αποκτήσει έτσι το δικαίωμα να φέρει τη σημαία της Χώρας που ανήκει ο λιμένας αυτός.

Το έγγραφο εθνικότητας είναι από τα σπουδαιότερα, αν όχι του σπουδαιότερο των εγγράφων του πλοίου αφού αυτό αποδεικνύει αφενός την εθνικότητά του αφετέρου και αυτή την έννοια του πλοίου ως ύπαρξή του. Αποτελεί δημόσιο έγγραφο που εκδίδεται από τον Λιμενάρχη (Νηολόγο) του λιμένα νηολόγησης που περιέχει όλα τα προς διάκριση του πλοίου απαιτούμενα στοιχεία όπως: όνομα πλοίου, είδος (τύπος) αυτού, το Διεθνές διακριτικό σήμα (ΔΔΣ), την χωρητικότητα πλοίου, τις διαστάσεις και το υλικό κατασκευής του, το είδος και την δύναμη της κινητήριας μηχανής ή μηχανών του, τον αριθμό και λιμένα νηολογίου, την κλάση πλοίου και το όνομα του ιδιοκτήτου ή των συνιδιοκτητών με το ποσοστό συμμετοχής εκάστου.

Αν το πλοίο υποστεί μεταρρυθμίσεις κατά το σχήμα, την χωρητικότητα ή κατ΄ οποιονδήποτε άλλο τρόπο, ο ιδιοκτήτης οφείλει να αιτήσει αμέσως την έκδοση νέου εγγράφου εθνικότητας. Νέο έγγραφο εθνικότητας εκδίδεται επίσης σε περίπτωση απώλειας αυτού, βεβαιωμένης όμως ενόρκως από τον Πλοίαρχο, οπότε και στο νέο γίνεται μνεία έκδοσης επί απώλειας προηγουμένου του οποίου η ημερομηνία έκδοσης και ο αριθμός αναφέρονται ρητά στο νέο. Επίσης όταν ένα ελληνικό πλοίο πωληθεί κατά ποσοστό σε άλλον θα πρέπει τούτο να σημειωθεί στο οπίσθιο μέρος του εγγράφου από την αρμόδια Λιμενική Αρχή του λιμένα νηολόγησης.

## Δείτε επίσης
*Νηολόγηση
*Νηολόγιο
*Προσωρινό έγγραφο εθνικότητας

Εθνικοτητας
Εθνικοτητας
Μάστερ Θεώρημα

Το **μάστερ θεώρημα** (master theorem) είναι ειδική περίπτωση του θεωρήματος Akra-Bazzi. Χρησιμοποιείται στην ανάλυση αλγορίθμων για τον προσδιορισμό του ασυμπτωτικού ορίου μιας αναδρομικής συνάρτησης. Ωστόσο δεν επιλύεται κάθε αναδρομική σχέση με το μάστερ θεώρημα.

## Γενική Μορφή

Η γενική μορφή του θεωρήματος είναι:

T(n) = a \sdot T \bigg ( \frac{n}{b} \bigg ) + f(n)

,όπου T(n) είναι η αναδρομική σχέση, a και b είναι σταθερές και f(n) είναι μια μη αρνητική συνάρτηση ανεξάρτητη της T(n).

Για να εφαρμοστεί το μάστερ θεώρημα θα πρέπει να ισχύουν για τις δυο σταθερές a, b οι εξής ανισότητες:
 a \geq 1 και  b \geq 1 .

Το μάστερ θεώρημα χωρίζεται σε τρεις περιπτώσεις, οι οποίες μπορούν συνήθως να δώσουν λύση. Παρόλα αυτά υπάρχει και μια ειδική περίπτωση, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν δεν ταιριάζουν όλες οι άλλες.

### Περίπτωση πρώτη

Αν  f(n) = O(n^{ {log}_{b}a } )

, τότε  T(n)= \Theta (n^{ {log}_{b}a } ).


#### Περίπτωση δεύτερη

Αν f(n) = \Theta(n^{ {log}_{b}a } )
, τότε  T(n)= \Theta (n^{ {log}_{b}a }\sdot logn ).


#### Περίπτωση τρίτη

Αν f(n) = \Omega(n^{ {log}_{b}a } )
 και af(n/b), τότε  T(n)= \Theta (f(n)).


#### Συμπέρασμα

Δηλαδή, ο ασυμπτωτικά μεγαλύτερος απο τους όρους f(n)

 και n^{ {log}_{b}a }  καθορίζει την λύση της εξίσωσης.

Κατηγορία:Μαθηματική ανάλυση
Κατηγορία:Αλγόριθμοι
Γκούντο

Το **Γκούντο** () είναι δήμος της επαρχίας Μπελλιντσόνα, στο καντόνι Τίτσινο στην Ελβετία. Έχει πληθυσμό 754 κατοίκους και είναι χτισμένο στην δεξιά όχθη του ποταμού Τίτσινο.

Κατά την διάρκεια εργασιών στην κοίτη του ποταμού το 1909 ανακαλύφθηκε στην περιοχή νεκροταφείο της εποχής του Σιδήρου. Το παλαιότερο τμήμα της πόλης βρίσκεται στο κέντρο του Γκούντο, όπου το 1615 χτίστηκε η εκκλησία του San Lorenzo Martire, ενώ στην ευρύτερη περιοχή υπήρχε και ένα μοναστήρι του 1200, με τοιχογραφίες του 15ου αιώνα.  

Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στην αμπελουργία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

 

Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Ιζόνε

To ** Ιζόνε** (ιταλικά: *Isone*) είναι χωριό της επαρχίας Μπελλιντσόνα, στο καντόνι Τιτσίνο στην Ελβετία, που αποτελεί ανεξάρτητο δήμο. Έχει πληθυσμό 378 κατοίκους (Δεκέμβριος 2009).

Από το 1973 είναι έδρα Σχολής Γρεναδιέρων του Ελβετικού Στρατού, ενώ μέχρι τότε η εκπαίδευση τους γινόταν στο Λοσόνε. Βόρεια της πόλης δημιουργήθηκε το 1978 ο νέος αναμεταδότης του Monte Ceneri που μετέδιδε για την Ιταλόφωνη Ελβετία στα 558 kHz. Ο αναμεταδότης σταμάτησε να μεταδίδει το 2008. Το 2007 το Ιζόνε αρνήθηκε την συνένωσή του με τα γειτονικά του χωριά για την δημιουργία του νέου δήμου Μοντεκένερι, το οποίο ανήκει στην επαρχία Λουγκάνο, και παρέμεινε ανεξάρτητο.  

Από τα αξιοθέατα του Ιζόνε ξεχωρίζει η εκκλησία του Αγίου Λαυρεντίου. Καταγραφές για αυτή υπάρχουν από το 1452, ανακατασκευάστηκε τον 16ο και τον 17ο αιώνα, ενώ η τελευταία αποκατάσταση του ναού έγινε το 1975. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας