Ρενέ Ουίγκ

Ο **Ρενέ Ουίγκ** (γαλλικά: *René Huyghe*, 3 Μαΐου  1906 - 5 Φεβρουαρίου Παρίσι 1997) ήταν Γάλλος συγγραφέας του οποίου το κύριο έργο μελέτης ήταν η ψυχολογία και η φιλοσοφία της τέχνης. Επίσης διετέλεσε έφορος της πινακοθήκης στο μουσείο του Λούβρου, καθηγητής στο , και μέλος της Γαλλική Ακαδημίας. Ήταν ο πατέρας του συγγραφέα Φρανσουά-Μπερνάρ Ουίγκ.

## Βιογραφικό
Σπούδασε φιλοσοφία και αισθητική στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης και τη . Έγινε έφορος της πινακοθήκης του Λούβρου το 1930, και μετέπειτα προήχθη σε αρχι-έφορο και καθηγητή στη σχολή του Λούβρου το 1936 ενώ ήταν μόνο 30 ετών. Ίδρυσε τις καλλιτεχνικές επιθεωρήσεις *L’Amour de l’Art* και *Quadrige*. Ήταν από τους πρώτους στη Γαλλία που δημιούργησαν ταινίες σχετικά με την τέχνη, όπως την ταινία *Rubens* -με θέμα τον ζωγράφο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς- η οποία και βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.

Κατά τη διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου οργάνωσε την μετακίνηση των πινάκων του Λούβρου προς στη μη κατεχόμενη από Γερμανούς ζώνη την οποία διαχειρίζονταν η κυβέρνηση του Βισύ, και ανέλαβε την προστασία τους έως την απελευθέρωση της Γαλλίας. Το 1950 εκλέχθηκε μέλος του , λαμβάνοντας την έδρα της ψυχολογίας των . Το 1974 ανέλαβε τη θέση του διευθυντή του . Επίσης έγινε πρόεδρος της διεθνούς επιτροπής εμπειρογνωμόνων της ΟΥΝΕΣΚΟ για τη διάσωση της Βενετίας, καθώς και υπηρέτησε στο καλλιτεχνικό συμβούλιο των μουσείων της Γαλλίας.

## Διακρίσεις

Το 1966 του απονεμήθηκε το βραβείο Εράσμους στη Χάγη.

Επίσης κατείχε τους παρακάτω τιμητικούς τίτλους:
*Μέγας Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής
*Μέγας Σταυρός του 
*Ταξιάρχης του  (Βέλγιο)

## Κύρια έργα
**Histoire de l’art contemporain* (Alcan, 1935)
**Cézanne* (Plon, 1936)
* *L'univers de Watteau*, dans Hélène Adhémar, *Watteau : sa vie, son œuvre. Catalogue des peintures et illustration* (P. Tisné, 1950)
**La Peinture d’Occident Cent chefs-d’œuvre du musée du Louvre* (Nouvelles éditions françaises, 1952)
**Dialogue avec le visible* ([Flammarion, 1955)
**L’Art et l’Homme*, Vol I (editor) (Larousse, 1957) Vol II (1958) Vol III (1961)
**Van Gogh* (Flammarion, 1958)
**L’Art et l’Homme* (Flammarion, 1960)
**Delacroix ou le Combat solitaire* (Hachette, 1964)
**Les Puissances de l’image* (Flammarion, 1965)
**Sens et destin de l’art* (Flammarion, 1967)
**L’Art et le Monde moderne* (ed. with Jean Rudel) 2 volumes (Larousse, 1970)
**Formes et Forces* (Flammarion, 1971)
**La Relève du Réel, la peinture française au XIXe siècle, impressionnisme, symbolisme* (Flammarion, 1974)
**Ce que je crois* (Grasset, 1974)
**La nuit appelle l'aurore, dialogue orient-occident sur la crise contemporaine* (avec Daisaku Ikeda) (Flammarion, 1976)
**La Relève de l’Imaginaire, la peinture française au XIXe siècle, réalisme et romantisme* (Flammarion, 1981)
**Les Signes du temps et l’Art moderne* (Flammarion, 1985)
**Se perdre dans Venise* (avec Marcel Brion) (Arthaud, 1987)
**Psychologie de l’art, résumé des cours du Collège de France* (Le Rocher, 1991)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Ηχητικό απόσπασμα από ομιλία του Ουίγκ σχετικά με το έργο του βαν Γκογκ - youtube.com

Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Αποδέκτες του βραβείου Erasmus