open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
BMW X7

Η **BMW X7** είναι ένα μεγάλο πολυτελές SUV αυτοκίνητο που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW από τον Μάρτιο του 2019. Είναι η ναυαρχίδα μεταξύ των μοντέλων SAV (Sport Activity Vehicle) της BMW, όπως ονομάζει η εταιρεία αυτή τα δικά της SUV.

Ο κυριότερος ανταγωνιστής του X7 είναι η Mercedes-Benz GLS-Class X167, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Οκτώβριο του 2019, ως μοντέλο 2020. Είναι αξιοσημείωτο ότι και τα δύο αυτά μοντέλα κατασκευάζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες και προορίζονται κυρίως για τη Βόρεια Αμερική, καθώς σχεδιάστηκαν επίσημα κυρίως για αυτήν, όπως φαίνεται και από τις μεγάλες διαστάσεις τους. Επίσημα εξάγονται και στην Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους, αλλά σε πολύ μικρότερα νούμερα. Άλλοι πρακτικοί ανταγωνιστές του X7 (όλα μεγάλα και πολυτελή SUV μήκους άνω των 5 μέτρων) είναι τα Audi Q7, Cadillac Escalade, Lincoln Navigator, Lexus LX και Toyota Sequoia.

## Πρώτη γενιά (G07, 2018 - σήμερα)
260px|thumb|left|Η παρουσίαση του BMW Concept X7 iPerformance στη Φρανκφούρτη το 2017.

Το X7 ανακοινώθηκε για πρώτη φορά από τη BMW τον Μάρτιο του 2014. Η BMW παρουσίασε μια προεπισκόπηση του επερχόμενου X7 με την παρουσίαση του **Concept X7 iPerformance** στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2017.

### Εισαγωγή

Το τελικό μοντέλο παραγωγής, παρουσιάστηκε επισήμως στις 17 Οκτωβρίου 2018, με προ-παραγγελίες που άρχισαν τότε και μάλιστα γίνονταν on-line. Η μαζική παραγωγή του, ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2019 και μέσα στον ίδιο μήνα το X7 έφτασε στις πρώτες αντιπροσωπείες.
[335px|thumb|right|Το ταμπλό μιας [Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονης BMW X7 xDrive30d M Sport 3.0 τον Ιούνιο του 2019.]]

Η παραγωγή του BMW X7 γίνεται στο εργοστάσιο της BMW που είναι γνωστό ως US Manufacturing Company και βρίσκεται στο Γκριρ (Greer), Νότια Καρολίνα, ΗΠΑ, έχοντας σχεδιαστεί κυρίως για τις ανάγκες και τις απαιτήσεις αυτής της χώρας, ενώ για τα άλλα κράτη πολύ λιγότερο. Ενδεικτικώς, στη Γερμανία το 2019 μόλις 1.787 αντίτυπα της BMW X7 πωλήθηκαν επίσημα ως καινούρια.

Το X7 έχει αποκλειστικά 3 σειρές καθισμάτων και είναι κατασκευασμένο στην ίδια πλατφόρμα BMW CLAR με το λίγο μικρότερο SUV BMW X5 G05, καθώς και με τη BMW Σειρά 7 G11 / G12. Όλοι οι κινητήρες του, βενζινοκινητήρες και ντίζελ, φέρουν στάνταρ φίλτρο σωματιδίων και πληρούν τις εξαιρετικά αυστηρές προδιαγραφές καυσαερίων Euro 6d-TEMP.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* «The 2019 BMW X7 is big, brash and full of the-latest tech.» www.slashgear.com/ Chris Davies - Oct. 16, 2018.
* Απεικόνιση του εξοπλισμού ασφαλείας της BMW X7 και γενικότερα όλων των SAV της BMW

X7
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Δυναστεία των Νικομηδιδών

Η **Δυναστεία των Νικομηδιδών** είναι αυτή, που τα μέλη της βασίλευσαν στη Βιθυνία το διάστημα 376-89 π.Χ. Ιδρυτής τού Οίκου είναι ο Βότειρας, τοπικός πρίγκιπας. Ο γιος του Βας έγινε ο πρώτος ανεξάρτητος ηγεμόνας της περιοχής, και νίκησε τον Κάλα(νθο) στρατηγό τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου. Ο γιος τού Βας, ο Ζιποίτης Α΄ κατάφερε να κρατήσει την ανεξαρτησία του από τους Σελευκίδες και ονόμασε τον εαυτό του βασιλιά.

Ακολουθούν τέσσερις βασιλείς με το όνομα Νικομήδης και δύο με το όνομα Προυσίας. Ο Νικομήδης Α΄ ο Φιλέλληνας ίδρυσε τη Νικομήδεια στην θέση μιας αρχαιότερης Ελληνικές αποικίας που είχε το όνομα Αστακός Βιθυνίας. Οι βασιλείς της Βιθυνίας έκοψαν ποιοτικά νομίσματα, με τα πρόσωπά τους επάνω σε καλαίσθητα τετράδραχμα. Ο Νικομήδης Δ΄ κληροδότησε το βασίλειό του στη Ρώμη, που έσπευσε να το καταλάβει, αλλά ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου επίσης εποφθαλμιούσε την περιοχή, έτσι ξεκίνησε ο Γ´ Μιθριδατικός πόλεμος. Τελικά ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ηττήθηκε και απεβίωσε, ενώ η Βιθυνία και το τμήμα τού βασιλείου τού Πόντου που βρισκόταν στη Μ. Ασία, έγινε μία νέα ρωμαϊκή επαρχία, αυτή της Βιθυνίας και Πόντου.

## Γενεαλογία ηγεμόνων της Βιθυνίας

## Παραπομπές



## Πηγές
* Gabelko, O. L., The Dynastic History of the Hellenistic Monarchies of Asia Minor According to Chronography of George Synkellos. O. L. Gabelko, pp. 9–10


Νικομηδιδες
Νικομηδιδων
Απάμα Γ΄

Η **Απάμα Γ΄** (3ος - 2ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασίλισσα της Βιθυνίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν Ελληνίδα στην καταγωγή, μέλος της Δυναστείας των Αντιγονιδών, βασιλέων της Μακεδονίας. 

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Δημητρίου Β΄ τού Αιτωλικού, βασιλιά της Μακεδονίας και της πρώτης συζύγου του Στρατονίκης των Σελευκιδών. Παππούδες της από την πλευρά του πατέρα της ήταν οι Αντιγονίδες Μονάρχες Αντίγονος Β' Γονατάς και Φίλα, ενώ από την πλευρά της μητέρας της οι Σελευκίδες Μονάρχες Αντίοχος Α' ο Σωτήρ και η Στρατονίκη της Συρίας. Από επόμενο γάμο του πατέρα της (με τη Χρυσηίδα), απέκτησε έναν νεότερο ετεροθαλή αδερφό, τον Φίλιππο Ε΄, ο οποίος αργότερα ανήλθε στον θρόνο της Μακεδονίας.

Το όνομα Απάμα της δόθηκε προς τιμήν της γιαγιάς της μητέρας της, Απάμας, η οποία υπήρξε σύζυγος του Σέλευκου Α' του Νικάτορα, στρατηγού του Αλεξάνδρου του Μέγα. 

Η Απάμα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μακεδονία. Η μητέρα της, Στρατονίκη, μετά τον γάμο του Δημητρίου με τη Φθία από την Ήπειρο, επέστρεψε στο πατρικό της σπίτι στη Συρία, βρίσκοντας τον θάνατο στη Σελεύκεια. Η Απάμα παντρεύτηκε τον βασιλιά της Βιθυνίας, Προυσία Α' τον Χωλό, στον οποίο προσέφερε ένα γιο και διάδοχο, τον Προυσία Β' τον Κυνηγό.

Ο σύζυγός της ήταν επίσης σύμμαχος με τον ετεροθαλή αδελφό της Φίλιππο Ε΄. Όταν αυτός πολεμώντας με την Πέργαμο πήρε τη Μυρλέα (σημερινή Προύσα), την παρέδωσε το 202 στον Προυσία Α΄, που αφού την επέκτεινε και την περιτείχισε, τη μετονόμασε σε Απάμεια Μυρλέα, προς τιμήν της Απάμειας Γ΄. Ο γιος της Προυσίας Β΄ νυμφεύτηκε την ανιψιά της Απάμα Δ΄, κόρη τού Φιλίππου Ε΄.

Ο σύζυγός της υπήρξε πολιτικός και στρατιωτικός σύμμαχος του ετεροθαλούς αδερφού της, Φιλίππου Ε'. Όταν ο τελευταίος κατέλαβε το λιμάνι της Μυρλέας (σημερινή Προύσα), ο Προυσίας ξαναέχτισε την πόλη γύρω στο 202 π.Χ., μετονομάζοντάς την σε Απάμεια Μυρλέα (ή Απάμεια Μύρλεια) προς τιμήν της συζύγου του. 

Ο Οίκος του Φιλίππου με εκείνον της Βιθυνίας συσχετίστηκαν με μία ακόμη επιγαμία, ανάμεσα στον γιο της, διάδοχο της Βιθυνίας, Προυσία Β', και την εξαδέλφη του Απάμα Δ΄, κόρη του Φιλίππου Ε΄ και ανιψιά της Απάμας Α' της Βιθυνίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Προυσία Α΄ της Βιθυνίας και είχε τέκνο:
* Προυσίας Β΄ π. 220-149, βασιλιάς της Βιθυνίας.

## Δείτε Επίσης
* Βιθυνία
* Δυναστεία των Αντιγονιδών
* Ελληνιστική περίοδος
* Μακεδονικό βασίλειο
* Απάμεια Μύρλεια
* Προυσίας Α' της Βιθυνίας
* Προυσίας Β' της Βιθυνίας
* Φίλιππος Ε' της Μακεδονίας

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
**Πρωτογενείς πηγές (Έλληνες και Ρωμαίοι)**
* Ευσέβιος ο Καισαρείας, *«Χρονικό»*, Αγγλικά
* Ιουστίνος, *«Επιτομή της Ιστορίας του Πομπήιου Τρώγου»*, Λατινικά, Αγγλικά, Γαλλικά
* Πολύβιος, *«Ιστορίαι»*, Αγγλικά
* Στράβων, *«Γεωγραφικά»*, Αρχαία Ελληνικά, Αγγλικά

**Δευτερογενείς πηγές**
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Νικομηδιδών
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Βιθυνίας
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Νύσα (κόρη του Νικομήδη Γ΄)

Η **Νύσα** ή **Νύσσα** (άκμασε περί το 100 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Νικομηδιδών ήταν Ελληνίδα πριγκίπισσα από τη Βιθυνία.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Νικομήδη Γ΄ *Ευεργέτη* βασιλιά της Βιθυνίας και της Νύσας, κόρης τού Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας. Είχε το όνομα της μητέρας της. Αδέλφια της ήταν ο Νικομήδης Δ΄ Φιλοπάτωρ και ο Σωκράτης Χρηστός.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βιθυνία. Σύμφωνα με τον Σουητώνιο (Βίοι Καισάρων 49) την υπόθεσή της υπερασπίστηκε ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρας ΙΙΙ (πατέρας τού δικτάτορα), από ευγνωμοσύνη για τη φιλία που είχε με τον πατέρα της.

## Πηγές
* McGing, B. C., The foreign policy of Mithridates VI Eupator, King of Pontus (Mnemosyne Series, Suppl.89) , BRILL, 1986; ISBN 978-9004075917
* Smith, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, v. 2, page 1218[1]

Κατηγορία:Δυναστεία των Νικομηδιδών
Πιοτρ Αρσίνοφ

Ο **Πιοτρ Αντρίεβιτς Αρσίνοφ** (),(1886–1937), ήταν ουκρανός αναρχικός και επαναστάτης, ο οποίος έγραψε το ιστορικό της εξέγερσης του Μαχνό στην Ουκρανία το 1919-21.

## Ζωή

Ο Π. Αρσίνοφ γεννήθηκε στο Ντνίπρο. Ήταν μέλος του Μπολσεβίκικου κόμματος στην επανάσταση του 1905 και έγινε αναρχικός το 1906. Επέστρεψε στην Ουκρανία όπου συμμετείχε στη ρίψη βόμβας σε αστυνομικό σταθμό και στη δολοφονία ενός στελέχους των σιδηροδρόμων. Καταδικάστηκε σε θάνατο αλλά δραπέτευσε από τη φυλακή το 1907. Ταξίδευσε στην Ευρώπη για 2 χρόνια. Ξαναφυλακίστηκε για 20 χρόνια στη Μόσχα. Εκεί γνώρισε τον Νέστορ Μαχνό. Απελευθερώθηκαν το 1917 κατά τη διάρκεια της Φεβρουριανής επανάστασης. Ενώ ο Μαχνό επέστρεψε στην Ουκρανία, ο Αρσίνοφ εντάχθηκε στην Ομοσπονδία Αναρχικών Ομάδων της Μόσχας. Αργότερα επέστρεψε στην Ουκρανία για να συμμετάσχει στο επαναστατικό κίνημα του Μαχνό. Το 1923 έγραψε την Ιστορία του Μαχνοβίτικου κινήματος.

Ο Αρσίνοφ μετανάστευσε στη Γερμανία το 1923, μετά πήγε στη Γαλλία και αργότερα στις ΗΠΑ. Αφού αποκήρυξε τον αναρχισμό, πράξη για την οποία επικρίθηκε σκληρά από τον Μαχνό, επέστρεψε, αφού πρώτα δήλωσε υποστήριξη στην ΕΣΣΔ το 1934 με άδεια από τις Σοβιετικές αρχές. Συνελήφθη το 1937 με την κατηγορία της δημιουργίας αναρχικής παράνομης ομάδας και εκτελέστηκε.

## Έργα

* *Ιστορία του Μαχνοβίτικου κινήματος* (1921)
* *Οι 2 Οκτώβρηδες* (1927)

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

* 

## Περαιτέρω μελέτη

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Peter Arshinov, ''History of the Makhnovist Movement'' (1918-1921), 1923.

Κατηγορία:Αναρχικοί
Κατηγορία:Ουκρανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης
Νύσσα (σύζυγος του Νικομήδη Γ΄)

Η **Νύσ(σ)α Γ΄** (άκμασε 150-100 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Νικομηδιδών ήταν πριγκίπισσα της Καππαδοκίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας και της Λαοδίκης, κόρης τού Μιθριδάτη Ε΄ τού Πόντου. Αδέλφια της ήταν ο Αριαράθης Ζ΄ και ο Αριαράθης Η΄.

Είχε το όνομα της εκ πατρός μάμμης της Νύσσας Β΄, κόρης τού Φαρνάκη Α΄ τού Πόντου. Οι γονείς της ήταν εξαδέλφια: η Νύσσα Β΄ ήταν αδελφή τού Μιθριδάτη Ε΄. Η Νύσσα Γ΄ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καππαδοκία. Σε άγνωστη εποχή παντρεύτηκε τον Νικομήδη Γ΄ της Βιθυνίας (βασ. 127-94). Ήταν συγγενείς, καθώς οι οικογένειές τους είχαν επιγαμίες με τους Σελευκίδες, τους Αντιπατρίδες και τους μετά από αυτούς Αντιγονίδες. Έτσι η Νύσσα έγινε βασίλισσα της Βιθυνίας.

Δεν γνωρίζουμε πολλά για τη ζωή της. Αργότερα ο Νικομήδης Γ΄ νυμφεύτηκε τη μητέρα της. Αυτό θα έγινε μετά από το τέλος της Νύσσας ή αφού τη διαζεύχθηκε.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Νικομήδη Γ΄ της Βιθυνίας και είχε τέκνα:
* Νικομήδης Δ΄ βασιλιάς της Βιθυνίας (βασ. 94-74).
* Νύσσα Δ΄ άκμασε περί το 100 π.Χ.

## Πηγές
* Justin, Epitome of the Philippic History of Pompeius Trogus (Classical Resources Series, No 3), Society for Classical Studies Classical Resources, Oxford University Press, U.S.A., 1994; ISBN 978-1555409517[3]

Κατηγορία:Δυναστεία των Αριαραθιδών
Αριαράθης Η΄ της Καππαδοκίας

Ο **Αριαράθης Η΄ o Ευσεβής** (άκμασε 101-96 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αριαραθιδών ήταν βασιλιάς της Καππαδοκίας (101-96, 95).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας και της Λαοδίκης, κόρης τού Μιθριδάτη Ε΄ τού Πόντου. Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Αριαράθης Ζ΄ και η Νύσα.

Την Καππαδοκία εποφθαλμιούσε ο βασιλιάς τού Πόντου, αν και οι βασιλείς της ήταν συγγενείς του: ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου έστειλε έναν ευγενή του, τον Γόρδιο, να φονεύσει τον Αριαράθη ΣΤ΄. Τότε η Καππαδοκία περιήλθε στον πρωτότοκο γιο του Αριαράθη Ζ΄, που επειδή ήταν ανήλικος, έγινε αντιβασίλισσα η μητέρα του Λαοδίκη, αδελφή τού Μιθριδάτη ΣΤ΄. Όμως ο Νικομήδης Γ΄ της Βιθυνίας εισέβαλε στην Καππαδοκία και νυμφεύτηκε τη Λαοδίκη. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τον απομάκρυνε και αποκατέστησε στον θρόνο τον ανιψιό του Αριαράθη Ζ΄. Όταν ο τελευταίος ζήτησε να τιμωρήσει τον Γόρδιο, ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ σκότωσε τον Αριαράθη Ζ΄ και έβαλε στον θρόνο τον δικό του γιο Αριαράθη Θ΄ των Μιθριδατιδών.

Οι ευγενείς εξεγέρθηκαν το 101 και ανέβασαν στον θρόνο τον Αριαράθη Η΄. Όμως το 96 εκτοπίστηκε από τον Μιθριδάτη ΣΤ΄· Ο βασιλιάς τού Πόντου επανέφερε τον δικό του γιο Αριαράθη Θ΄, αν και 8ετή. Τότε ο Νικομήδης Γ΄ της Βιθυνίας πρόβαλε έναν νέο ως τρίτο τάχα γιο τού Αριαράθη ΣΤ΄ και έστειλε πρεσβεία στη Ρώμη διεκδικώντας τον θρόνο για λογαριασμό του. Αλλά και ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έστειλε πρεσβεία στη Ρώμη, λέγοντας πως ο Αριαράθης Θ΄ ήταν απόγονος τού Αριαράθη Ε΄, που έπεσε μαχόμενος εναντίον τού Ευμένη Γ΄ της Περγάμου, εχθρού των Ρωμαίων. Η Σύγκλητος δεν δικαίωσε κανέναν, κήρυξε την Καππαδοκία ελεύθερη και ζήτησε να φύγει ο Αριαράθης Θ΄. Έτσι το 95 επέστρεψε ο Αριαράθης Η΄, που απεβίωσε αργότερα από φυσικά αίτια. Ήταν ο τελευταίος των Αριαραθιδών και με αυτόν η δυναστεία εξέλιπε. Τότε η Σύγκλητος προσπάθησε να επιβάλει δημοκρατία, αλλά οι πολίτες ήθελαν βασιλιά. Τους άφησε να διαλέξουν όποιον ήθελαν και διάλεξαν τον Αριοβρζάνη Α΄.

## Πηγές
* Hazel, John; Who's Who in the Greek World, "Ariarathes VIII", (1999)
* Head, Barclay; Historia Numorum, "Cappadocia", (1911)
* Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Ariarathes VIII", Boston, (1867)
* Justin, Epitome of Pompeius Trogus, xxxviii. 1-2; Strabo, Geography, xii.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Αριαραθιδών
Επιχείρηση Χρυσόμαλλο Δέρας

Η **Επιχείρηση Χρυσόμαλλο Δέρας** ήταν επιχείρηση εκκένωσης αμάχων, που πραγματοποίησε το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό τον Αύγουστο του 1993, για να μεταφέρει πάνω από 1.000 γηγενείς Έλληνες από τη Γεωργία, που τράπηκαν σε φυγή λόγω του πολέμου στην Αμπχαζία, προς την Ελλάδα.

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Έλληνες της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αμπχαζίας εξορίστηκαν, ύστερα από διαταγή του Ιωσήφ Στάλιν, το 1949-1950. Τους επετράπη να επιστρέψουν στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ωστόσο ο αριθμός τους δεν έφθασε ποτέ στο επίπεδο πριν από την απέλαση. 

Οι περισσότεροι Έλληνες έφυγαν από την Αμπχαζία (κυρίως προς την Ελλάδα και τη Ρωσία) κατά τη διάρκεια και μετά τον πόλεμο της Αμπχαζίας το 1992-1993 και ο αριθμός τους έπεσε από 14.664 το 1989 σε μόλις 1.486 το 2003. 

## Δείτε επίσης
* Απόδημος Ελληνισμός 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Καύκασος, 15 χρόνια από την Επιχείρηση Χρυσόμαλλο Δέρας 
* Αρχείο της Αμπχαζίας: Πυρκαγιά του πολέμου, στάχτες της ιστορίας 
* Αμπχαζία: Αναδημιουργία της πολιτιστικής τραγωδίας
* Νέοι Φάκελοι - 09/01/2013. ''SKAI.gr''. 
* Επιχείρηση "Χρυσόμαλλο Δέρας": Από το Σοχούμι στην Αλεξανδρούπολη - Η τέταρτη προσφυγιά των Ποντίων

Κατηγορία:Έλληνες της Γεωργίας
Καρμπόνια

εναλλ.=Το κέντρο της πόλης Καμπόνια|μικρογραφία|Καρμπόνια
Η **Καρμπόνια** (, ςαρδηνιακά: *Crabònia*) είναι πόλη και κοινότητα στην νότια Σαρδηνία, πρωτεύουσα της Ιταλικής επαρχίας της Καρμπόνια-Ιγκλέσιας μαζί με την Ιγκλέσιας, είναι η μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας. Η Καρμπόνια με κυβερνητικό διάταγμα μετέβη στην Επαρχία της Νότιας Σαρδηνίας (2016). Η έκταση της πόλης είναι 145.54 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός σύμφωνα με την Απογραφή του 2008 είναι 28.265 κάτοικοι. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού και απέχει περίπου μια ώρα με αυτοκίνητο ή με τρένο από την πρωτεύουσα Κάλιαρι.

## Ιστορία

Η Καρμπόνια ιδρύθηκε από το Φασιστικό καθεστώς (18 Δεκεμβρίου 1938), ο Μπενίτο Μουσολίνι διέταξε την ίδρυση της πόλης ενώ παραβρέθηκε και ο ίδιος στα εγκαίνια. Ο στόχος ήταν να στεγαστούν οι εργάτες από τα γειτονικά πλούσια μεταλλεία, πήρε το όνομα *"Καρμπόνια"* που προέρχεται από την Ιταλική λέξη για τον *"Άνθρακα"*. Ο πληθυσμός της Καρμπόνια αυξήθηκε ταχύτατα με πολλούς εργάτες που ήρθαν από την υπόλοιπη Σαρδηνία και την Ιταλική χερσόνησο, το 1951 έφτασε τους 45.000 κατοίκους. Μετά το κλείσιμο των μεταλλείων την δεκαετία του 1970 η πόλη πέρασε κρίση, η ανεργία αυξήθηκε με αποτέλεσμα οι εργάτες να εγκαταλείψουν την πόλη, ο πληθυσμός της έπεσε σήμερα στους 28.000 κατοίκους. Οι κάτοικοι ασχολήθηκαν κατόπιν με την μεταλλουργική βιομηχανία, σήμερα οι κάτοικοι εργάζονται στον τριτογενή τομέα και στην βαριά βιομηχανία.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Λεξικό τοπωνυμίων, Garzanti srl, Μιλάνο, 1936

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*ISTAT 

Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νότιας Σαρδηνίας
Σταύρος Δαϊλάκης

Ο **Σταύρος Δαϊλάκης** (1955-24 Ιουνίου 2021)) ήταν Έλληνας πολιτικός. 

Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1955 στο Δοξάτο. Μετά τις σπουδές του στην Οικονομική Σχολή Θεσσαλονίκης, εργάστηκε στην Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος (1981-1985) και στη συνέχεια στην Τράπεζα της Κρήτης. Ήταν δήμαρχος του Δοξάτου το 1987 και από το 1990 έως το 1994 . 

Συμμετείχε στην πολιτική με τη Νέα Δημοκρατία. Εκλέχτηκε για πρώτη φορά στο Ελληνικό Κοινοβούλιο στην εκλογική περιφέρεια Δράμας στις βουλευτικές εκλογές του 2000. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2004 και πάλι το 2007. Τον Σεπτέμβριο του 2007 έγινε Αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου (Κοσμητόρας της Βουλής). 

Σε δηλώσεις του στις 30 Σεπτεμβρίου 2008, άσκησε κριτική στη κυβέρνηση Καραμανλή και τους συμβούλους του τότε Πρωθυπουργού  για σκάνδαλα που αφορούσαν την κυβέρνηση, όπως η υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου), με αποτέλεσμα τη διαγραφή του από το κόμμα. Κατόπιν έγινε ανεξάρτητος. Στις 3 Οκτωβρίου 2008 ζήτησε συγγνώμη από τον πρωθυπουργό δηλώνοντας ότι είναι έτοιμος να παραιτηθεί εάν δεν γίνει δεκτός. Οι απολογίες έγιναν δεκτές στις 8 Οκτωβρίου. Ο Δαϊλάκης επανεντάχθηκε στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία. 

Ο Σταύρος Δαϊλάκης ήταν διαζευγμένος και είχε ένα γιο. Πέθανε στις 24 Ιουνίου 2021 σε ηλικία 66 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Καθημερινή, ο αποκλεισμός 
*  Καθημερινή, οι δικαιολογίες 
*  Καθημερινή, επανένταξη

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Μαρίμπα

μικρογραφία|Μαρίμπα ενώ παίζεται
Η **μαρίμπα** είναι κρουστό μουσικό όργανο με προέλευση από την Αφρική.

## Περιγραφή
Η μαρίμπα είναι μακρόστενη με στήριξη στο δάπεδο. Έχει όψη παρόμοια με αυτή του ξυλόφωνου. Τα πλήκτρα της είναι ξύλινα και βρίσκονται σε διάταξη δυο παράλληλων σειρών εκ των οποίων η μια είναι υπερυψωμένη. Ο ήχος της προέρχεται από το χτύπημα των πλήκτρων και ενισχύεται στην κάτω μεριά του οργάνου από σωληνωτά αντηχεία των οποίων το μέγεθος σταδιακά αυξάνεται ώστε να συμβαδίζει με τον ήχο των πλήκτρων. Το παίξιμο του οργάνου γίνεται με την χρήση μπαγκετών που στην άκρη τους έχουν μπίλιες  οι οποίες ανάλογα με την σκληρότητα τους αναπαράγουν γλυκό η και πιο οξύ ήχο. 

### Αντηχεία
μικρογραφία|Μεταλλικά αντηχεία
Τα αντηχεία στην Αφρική κατασκευάζονταν από κολοκύθα ενώ στην Ασία και στην Ν. Αμερική από ξύλο. Σε σύγχρονες μαρίμπες παρατηρούνται και μεταλλικά αντηχεία. Ο ρόλος των αντηχείων είναι η ενίσχυση του ήχου που παράγεται από το χτύπημα των πλήκτρων.
## Ιστορία - προέλευση
μικρογραφία|187x187εσ|Θεότητα των Μάγια που παίζει μαρίμπα
Η επικρατούσα θεωρία είναι ότι προέρχεται από την Αφρική. Σύμφωνα με άλλη  θεωρία προέρχεται από την κεντρική Αμερική και συγκεκριμένα από τους Μάγια. Στην κεντρική και δυτική Αφρική η χρήση του ξυλόφωνου είναι πολύ διαδεδομένη και πρώτο εμφανίστηκαν εκεί τον  16ο ή 17ο αιώνα. Το όνομα *μαρίμπα* προέρχεται από τη Λατινική Αμερική. 

## Ηχόχρωμα
Το παίξιμο του οργάνου γίνεται με την χρήση μπαγκετών που στην άκρη τους έχουν μπίλιες  οι οποίες ανάλογα με την σκληρότητα τους αναπαράγουν γλυκό η και πιο οξύ ήχο. Σε σχέση με το ξυλόφωνο έχει πιο γλυκό ήχο καθώς χρησιμοποιείται πιο μαλακό και πιο λεπτό σε πάχος ξύλο στα πλήκτρα.

## Τεχνικές παιξίματος
Για το παίξιμο της μαρίμπα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από δυο έως έξι μπαγκέτες (μέχρι τρεις σε κάθε χέρι). Η μαρίμπα, λόγω μεγέθους και διάταξης, δίνει την δυνατότητα να παίζουν σε αυτήν ταυτόχρονα παραπάνω από ένα άτομα.
## Δείτε επίσης

* Ξυλόφωνο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα
Τορτολί

Η **Τορτολί** (, , σαρδηνιακά: *Tortolì* ή *Tortuelie*) είναι η πρωτεύουσα της Ιταλικής επαρχίας της Ολιάστρα στη Σαρδηνία μαζί με τη Λανουζέι, βρίσκεται στο κέντρο των ανατολικών ακτών του νησιού. Η έκταση της πόλης σύμφωνα με την απογραφή του 2018 είναι 33.97 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός 11.081 κάτοικοι, η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 280 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Το γειτονικό χωριό Αρμπατάξ διαθέτει το αεροδρόμιο που συνδέει το νησί με την Ιταλία και την ηπειρωτική Ευρώπη. Το αεροδρόμιο δεν λειτούργησε το 2012 χάρη σε εργασίες επέκτασης της προβλήτας. 

Η πόλη κατοικήθηκε συνεχώς από τη Νεολιθική εποχή, την κατέλαβαν διαδοχικά οι Φοίνικες, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, οι Βάνδαλοι και η Βυζαντινή αυτοκρατορία, από τον 10ο μέχρι τον 13ο αιώνα ανήκε στη *"Δικαιοδοσία του Κάλιαρι"*. Η Τορτολί έγινε επικεφαλής 27 χωριών (1807) αλλά η πρωτεύουσα της επαρχίας μετακινήθηκε στο Λανουζέι (1921), ενσωματώθηκε αρχικά στην Επαρχία του Κάλιαρι (1859) και κατέληξε στην Επαρχία της Ολιάστρα. Το αεροδρόμιο του Αρμπατάξ βομβαρδίστηκε από τις Συμμαχικές δυνάμεις και θανατώθηκαν 13 άνθρωποι.

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ISTAT 

Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Νουόρο
Εσθονική Ακαδημία Επιστημών

Η **Εσθονική Ακαδημία Επιστημών** (εσθονικά: Eesti Teaduste Akadeemia) ιδρύθηκε το 1938 και βρίσκεται στο Τάλιν Εσθονίας. Πρόκειται για μια ανεξάρτητη ομάδα καταξιωμένων επιστημόνων που έχει σκοπό να προωθήσει την έρευνα και την ανάπτυξη, να ενθαρρύνει τη διεθνή επιστημονική συνεργασία και τη διάδοση γνώσεων στο κοινό. Τον Μάρτιο 2017 ήταν στελεχωμένη από 77 πλήρη μέλη και 20 ξένα μέλη. Από την 15 Οκτωβρίου 2014 ως Πρόεδρος της Ακαδημίας διατελεί ο μαθηματικός Τάρμο Σοόμερε.

## Τμήματα
Η Ακαδημία έχει τέσσερα τμήματα:

* Τμήμα Αστρονομίας και Φυσικής (εσθονικά: *Astronoomia ja füüsika osakond)*
* Τμήμα Πληροφορικής και Μηχανικής (εσθονικά: *Informaatika ja tehnikateaduste osakond*)
* Τμήμα Βιολογίας, Γεωλογίας και Χημείας (εσθονικά: *Bioloogia, geoloogia ja keemia osakond*)
* Τμήμα των Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών (εσθονικά: *Humanitaar - ja sotsiaalteaduste osakond*)

## Ιστορία
Η Ακαδημία ιδρύθηκε το 1938 ως μια κοινότητα μάθησης. Την 17η Ιουλίου 1940 που η Εσθονία καταλήφθηκε από τη Σοβιετική Ένωση, η Ακαδημία διαλύθηκε. Τον Ιούνιο του 1945 αποκαταστάθηκε ως η *Ακαδημία Επιστημών της Σ.Σ.Δ. της Εσθονίας* (εσθονικά: Eesti NSV Teaduste Akadeemia). Κατά την Σοβιετική περίοδο, αποτελούταν από μια κεντρική βιβλιοθήκη, 15 ερευνητικά ινστιτούτα οργανωμένα σε 4 τμήματα, ορισμένες επιστημονικές εταιρείες και μουσεία. Τον Απρίλιο 1989, λίγο προτού ανεξαρτητοποιηθεί η Εσθονία, η ακαδημία επανέκτησε το αρχικό της όνομα ως *Εσθονική Ακαδημία Επιστημών*. Την ίδια περίοδο ανακαινίστηκε προς τη σημερινή της μορφή.

## Βραβεία
Το πιο διακεκριμένο βραβείο της ακαδημίας είναι το *Μετάλλιο της Εσθονικής Ακαδημίας Επιστημών*. Αυτό απονέμεται «για εξαιρετικές υπηρεσίες στην ανάπτυξη της εσθονικής επιστήμης ή στην προώθησή της, καθώς και για την παροχή υπηρεσιών και την εκτέλεση καθηκόντων για την Εσθονική Ακαδημία Επιστημών."


## Συσχετιζόμενοι οργανισμοί
Πρόκειται για ινστιτούτα ή κοινότητες των οποίων οι δραστηριότητες και οι στόχοι συνάδουν με τον σκοπό της ακαδημίας.
Είναι οι:
*Εσθονική Κοινότητα Νατουραλιστών
*Εσθονική Γεωγραφική Κοινότητα
*Κοινότητα των Εσθονικών Περιφερειακών Σπουδών
*Κοινότητα της Εσθονικής Μητρικής Γλώσσας
*Εσθονική Ένωση της Ιστορίας και της Φιλοσοφίας στην Επιστήμη
*Εσθονική Κοινότητα Μάθησης στη Σουηδία
*Εσθονικός Λογοτεχνικός Σύλλογος
*Εσθονική Κοινότητα Μάθησης
*Εσθονική Μουσικολογική Εταιρεία
*Εσθονικός Σύλλογος Φυσικών 
*Εσθονικός Σύλλογος Μηχανικών
*Εσθονικός Σύλλογος Βιομηχανικών
*Εσθονική Σημειωτική Εταιρεία
*Εσθονικός Σύλλογος Χημικών
*Εσθονικός Σύλλογος Ανθρώπινων Γενετιστών
*Εσθονικός Σύλλογος Οικονομολόγων
*Εσθονικός Σύλλογος Θρησκειολογίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στην Εσθονία
Κατηγορία:Ακαδημίες επιστημών
Λαοδίκη της Μακεδονίας

Η **Λαοδίκη** (άκμασε τον 4ο αι. π.Χ.) ήταν ευγενής από τη Μακεδονία, σύζυγος τού Αντιόχου, διακεκριμένου στρατηγού στην υπηρεσία τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας.

## Βιογραφία
Έγινε η μητέρα τού Σέλευκου Α΄ Νικάτορος, ιδρυτή της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, και της Διδυμείας. Υποστήριξε, ως αποτέλεσμα ενός ονείρου που είχε, ότι ο Απόλλωνας ήταν ο πραγματικός γιος τού παιδιού της. Τουλάχιστον πέντε πόλεις ιδρύθηκαν από τον Σέλευκο σε διαφορετικά μέρη της επικράτειάς του, που έφεραν προς τιμήν της το όνομα Λαοδίκεια.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αντίοχο στρατηγό στη Μακεδονία και είχε τέκνα:
* Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ π.358-281, βασιλιάς της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.
* Διδυμεία, παντρεύτηκε Έλληνα ευγενή.

## Πηγές
* Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Laodice (4)", Boston, (1867)

Κατηγορία:Οικογένειες της αρχαίας Ελλάδας
Διδυμεία (αδελφή του Σέλευκου Α΄)

Η **Διδυμεία** (άκμασε το 300 π.Χ.) ήταν Ελληνίδα ευγενής από τη Μακεδονία.

## Βιογραφία
Η καταγωγή της ήταν από ανώτερη ευγενή οικογένεια της Μακεδονίας. Ήταν κόρη τού Αντιόχου και της Λαοδίκης. Ο πατέρας του υπηρέτησε ως στρατηγός τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και απέκτησε διάκριση ως ένας από τους αξιωματούχους του. Αδελφός της ήταν ο Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ, ένας από τους διαδόχους του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου και εκ πατρός θείος της ήταν ο Πτολεμαίος διοικητής φάλαγγας.

Το όνομά της είναι τυπικό της εποχής της. Ίσως είναι η Διδυμεία, που σχετίζεται με τους θρύλους τού Σέλευκου Α΄: η Λαοδίκη υποστήριξε, ότι στον ύπνο της συνευρέθηκε με τον Απόλλωνα και γέννησε τον Σέλευκο Α΄, που το μαντείο των Βραγχιαδών στα Δίδυμα τον χαιρέτησε το 321 ως "βασιλιά".

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε έναν ανώνυμο ευγενή Έλληνα και είχε τέκνα:
* Νικάνωρ
* Νικομήδης.

## Πηγές
* Grainger 1990, p. 3
* Heckel, W. (2006). Who's Who in the Age of Alexander the Great: Prosopography of Alexander's Empire. Wiley. ISBN 9781405112109. Retrieved 2015-11-09.
* Grainger, J.D. (1990). Seleukos Nikator: Constructing a Hellenistic Kingdom. Routledge. ISBN 9780415047012. Retrieved 2015-11-09.

Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών
Νύσσα της Καππαδοκίας

H **Νύσ(σ)α Β΄**  (άκμασε δεκαετία τού 150-126 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν πριγκίπισσα τού Πόντου και έγινε, με τον γάμο της, βασίλισσα της Καππαδοκίας. Είναι γνωστή και ως Λαοδίκη.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Φαρνάκη Α΄ τού Πόντου και της Νύσσας Α΄, κόρης τού Αντιόχου διαδόχου των Σελευκιδών. Αδελφός της ήταν ο Μιθριδάτης Ε΄. Η Νύσσα Β΄ είχε το όνομα της μητέρα της, η οποία πιστεύεται, ότι απεβίωσε κατά τη γέννηση τού γιού της. Η Νύσσα Β΄ γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο.

Κάποια στιγμή μετά το 160, παντρεύτηκε τον Αριαράθη Ε΄ της Καππαδοκίας. Ήταν μακρινοί συγγενείς, καθώς είχαν προγόνους από του Σελευκίδες και τους Πάρθους μονάρχες. Έτσι η Νύσσα έγινε βασίλισσα της Καππαδοκίας.

Οι δύο τους ελκύστηκαν από τον πολιτισμό της Αθήνας. Δώρισαν στην Αθήνα ή έκαναν χάρη στην πόλη: τιμήθηκαν ως προστάτες από τους *τεχνίτες τού Διονύσου* στην Αθήνα. Η συντεχνία ψήφισε μία απόφαση προς τιμήν τους. Τοποθετήθηκε ένα άγαλμα τού Αριαράθη Ε΄ στο ιερό τους και εορτάστηκαν τα γενέθλια της Νύσσας και τού Αριαράθη Ε΄ ως αναγνώριση των δωρεών τους, που οι καλλιτέχνες έλαβαν.

Το 130 π.Χ. απεβίωσε ο Αριαράθης Ε΄ και η Νύσσα, επιθυμώντας να τον διαδεχθεί, δηλητηρίασε από τους έξι γιους της τους πέντε μεγαλύτερους. Τον βασιλιά διαδέχθηκε ο νεότερος ως Αριαράθης ΣΤ΄, που επειδή ήταν πολύ μικρός, η Νύσσα έγινε αντιβασίλισσα. Η περίοδος της αντιβασιλείας της ήταν εποχή αναταραχών. Το 126 οι πολίτες της Καππαδοκίας, για την ωμότητά της, την τιμώρησαν με εκτέλεση και ο Αριαράθης ΣΤ΄ συνέχισε να κυβερνά μόνος του. Τα εγγόνια της Αριαράθης Ζ΄ και Η΄ ήταν οι τελευταίοι βασιλείς της δυναστείας.

Διασώζονται νομίσματα από την αντιβασιλεία της. Ένα δείχνει τη Νύσσα και τον γιο της στη μία πλευρά, ενώ στην άλλη υπάρχει η Αθηνά όρθια να κρατά Νίκη· επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΡΙΑΡΑΘΟΥ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΥΙΟΥ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αριαράθη Ε΄ της Καππαδοκίας και είχε τέκνα:
* Αριαράθης ΣΤ΄ βασιλιάς της Καππαδοκίας (βασ. 130-116 π.Χ.)

## Πηγές
* Cartledge, P. Garnsey, P., E.S. Gruen, E.S., Hellenistic constructs: essays in culture, history and historiography (Hellenistic Culture and Society), University of California Press, 1997; ISBN 978-0520206762
* Day, j., An economic history of Athens under Roman domination, Literary Licensing, LLC, 2011; ISBN 978-1258131043
* McGing, B.C., The foreign policy of Mithridates VI Eupator, King of Pontus, BRILL, 1986; ASIN: B01FGJZISI
* Smith, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, v. 2, page 1216-97 "Archived copy". Archived from the original on 2011-06-04. Retrieved 2011-06-04. [1]

Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Πτελέα Κοζάνης

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Πτελέα]]*

Η **Πτελέα** είναι ορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 695 μέτρα

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Πτελέα βρίσκεται ΒΑ.-Α. της Κοζάνης σε απόσταση 9,5 χλμ. και είναι κτισμένο σε μια λεκάνη που δημιοργούν ο Μεγάλος με τον Μικρό Σκοπό. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται με την ονομασία *Σαμουσαλάρ* ως αμιγώς "τουρκικό" χωριό να κατοικείται από Οθωμανούς Κονιάρους ή Γιουρούκους. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, εγκαταστάθηκαν 56 οικογένειες (205 άτομα) προσφύγων από το Γυαλί Τσιφλίκι της Προύσας, την Απές της Σεβάστειας και την Τραπεζούντα. Με το ίδιο όνομα αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ιλεσλή (Οινόη). Το 1927 μετονομάστηκε σε *Φτελιά* και το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Πτελέα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Πτελέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 165 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πτελέα: Το σκορδοχώρι… της Κοζάνης από τον ιστότοπο http://www.ert.gr

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Πύρρος Γ΄ της Ηπείρου

O **Πύρρος Γ΄ ** (άκμασε το 235 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αιακιδών ήταν βασιλιάς της Ηπείρου (βασ. 235).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Πτολεμαίου Β΄, βασιλιά της Ηπείρου (βασ. 237-234), γιος του Αλεξάνδρου Β΄ της Ηπείρου (272-242).

thumb|left|200px|Νόμισμα του Αλεξάνδρου Β΄ της Ηπείρου. Ο βασιλιάς ήταν πατέρας τού Πύρρου Β΄ (πατέρα της Δηιδάμειας) και τού Πτολεμαίου Β΄ (πατέρα τού Πύρρου Γ΄).

Διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά δολοφονήθηκε και τον διαδέχθηκε η εξαδέλφη του Δηιδάμεια Β΄, κόρη τού Πύρρου Β΄ (βασ. 242-238).

Ήταν ο τελευταίος άρρην της δυναστείας και με το τέλος του οι Αιακίδες εξέλιπαν.

## Πηγές
* Humphreys, Henry: *The Coin Collector's Manual Or Guide to the Numismatic Student in the Formation of a Cabinet of Coins: Volume 1*

Κατηγορία:Δυναστεία των Αιακιδών
Κατηγορία:Ηπειρώτες μονάρχες
Σχολές ΟΑΕΔ Κοζάνης

Οι **Σχολές ΟΑΕΔ** αναφέρονται ως συνοικισμός των Πετρανών που βρίσκεται ανατολικά της Κοζάνης στο 11ο χλμ. της ΕΟ Κοζάνης - Λάρισας. Στην πραγματικότητα πρόκειται για το συγκρότημα των κτιρίων νοτιοανατολικά των Πετρανών που στεγάζονται τα διάφορα τμήματα των σχολών του ΟΑΕΔ καθώς και η ΕΠΑΣ Κοζάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2011, μαζί με τα Πετρανά, το Αεροδρόμιο και τον Τσέλικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Πετρανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης και δεν έχει μόνιμο πληθυσμό. Από την Ε.Ε.Τ.Α.Α (Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης) αναφέρεται ως οικισμός από το 1971.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Ιόλλας (γιος του Αντίπατρου)

Ο **Ιόλ(λ)ας** (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών ήταν πρίγκιπας της Μακεδονίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αντιπάτρου και αδελφός τού Κασσάνδρου, βασιλέων της Μακεδονίας. Ο Ιόλλας ήταν ο οινοχόος τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου κατά την περίοδο της τελευταίας ασθένειάς του (323 π.Χ.).

Για εκείνους τους σχολιαστές τού τέλους τού Αλεξάνδρου Γ΄ που υιοθέτησαν την ιδέα, ότι είχε δηλητηριαστεί, ο Ιόλλας θεωρείται το πρόσωπο, που έδωσε την τελευταία γουλιά στο συμπόσιο, που παρέθεσε για τον βασιλιά ο Μήδιος, ο οποίος ήταν στενός φίλος τού Ιόλλα και είχε προσκληθεί από αυτόν να συμμετάσχει στο σχέδιο.

Ο Πλούταρχος έγραψε, ότι η εκδοχή των γεγονότων αυτών δεν ακούστηκε παρά έξι έτη μετά το τέλος τού Αλεξάνδρου Γ΄, δηλ. το 317, όταν η Ολυμπιάδα χρησιμοποίησε αυτή τη δικαιολογία ως εξήγηση της σκληρότητας, που ασκούσε επάνω στους φίλους και υποστηρικτές τού Αντιπάτρου. Εν τω μεταξύ ο Ιόλλας είχε αποβιώσει, αλλά η Ολυμπιάδα έδωσε εντολή να ανοιχθεί ο τάφος του και να βεβηλωθεί με κάθε τρόπο προσβολής.

Η ημέρα και η φύση τού τέλους τού Ιόλλα δεν αναφέρεται πουθενά. Αναφέρεται για τελευταία φορά το 323 π.Χ., όταν συνόδευσε την αδελφή του Νίκαια στην Ασία για να παντρευτεί τον Περδίκκα. Ο Υπερείδης προτείνει, ότι ο γάμος ήταν μία επιβράβευση τού Ιόλλα για την εξόντωση τού Αλεξάνδρου Γ΄.

## Πηγές
* Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Iollas", Boston, (1867)

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιπατριδών
Εθνικό Μουσείο της Εσθονίας

Το **Εσθονικό Εθνικό Μουσείο** (Εσθονικά: Eesti Rahva Muuseum) που ιδρύθηκε το 1909 στο Τάρτου είναι ένα μουσείο αφιερωμένο στην κληρονομιά του λαογράφου Γιάκομπ Χουρτ, στην εσθονική λαογραφία και την παραδοσιακή τέχνη. Η συλλογή αντικειμένων για έκθεση στο μουσείο άρχισε περί τα τέλη του 19ου αιώνα.μικρογραφία|200x200εσ|Εσθονικές εθνικές ενδυμασίες:<br />1. Καντρίνα 2. Μίχκλι 3.Σέτο 4. Πάιστου|εναλλ.=|αριστεράΤο μουσείο παρακολουθεί την ιστορία, τη ζωή και τις παραδόσεις του εσθονικού λαού, παρουσιάζει τον πολιτισμό και την ιστορία άλλων φιννοουγγρικών λαών, και τις μειονότητες της Εσθονίας. Έχει μια ολοκληρωμένη συλλογή από παραδοσιακές εθνικές ενδυμασίες από όλες τις περιοχές της Εσθονίας. Η συλλογή από ξυλόγλυπτες καράφες μπύρας συνδέεται με τα παραδοσιακά αγροτικά πανηγύρια και τις γιορτές. Στην έκθεση έχει συμπεριληφθεί μια σειρά από χειροτεχνήματα όπως χειροποίητα χαλιά και λινά τραπεζομάντιλα.

## Ιστορία
Το μουσείο άνοιξε το 1922, με έδρα στην Έπαυλη Ράαντι και διευθυντή τον Φινλανδό εθνογράφο Ίλμαρι Μάννινεν, ο οποίος εργαζόταν για το Πανεπιστήμιο του Τάρτου από το 1919. Η Έπαυλη Ράαντι ήταν ο πατρογονικός οίκος για συλλέκτες έργων τέχνης όπως ο Καρλ Έντουαρντ και ο γιος του, Ερνστ Φρίντριχ φον Λίπχαρτ. Οι Λίπχαρτ απήλθαν από το 1860 αλλά οι συλλογές τους παρέμειναν, και τα πιο πολύτιμα αντικείμενα άρχισαν να πωλούνται το 1920. Οι Λίπχαρτ ήταν λάτρεις της τέχνης αλλά δεν έχαιραν μεγάλη εκτίμηση από τους ντόπιους Εσθονούς, ίσως μάλιστα θεωρήθηκαν ως «πολιτιστικά επαναστατικοί» Γερμανοί της Βαλτικής τότε.

Το αεροδρόμιο του Ράαντι χτίστηκε στη γη της έπαυλης το 1940. Η Έπαυλη Ράαντι, το κεντρικό κτίριο του μουσείου, καταστράφηκε στην Μάχη του Ταρτού κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατόπιν τούτου το αεροδρόμιο χρησιμοποιήθηκε ως μυστική αεροπορική βάση για Σοβιετικά βομβαρδιστικά και δεν υπήρχε χώρος για τη συλλογή του μουσείου. Εκείνο τον καιρό ο πολιτισμός του Τάρτου παρέμενε κρυμμένος και η πόλη ήταν κλειστή για τους ξένους. Τα αντικείμενα αξίας του μουσείου φυλάσσονταν σε εκκλησίες και άλλες τοποθεσίες στα περίχωρα της πόλης.

Το 2005 το Εσθονικό Υπουργείο Πολιτισμού και ο Εσθονικός Σύλλογος Αρχιτεκτόνων ανακοίνωσαν την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για την κατασκευή νέου κτιρίου για το Εσθονικό Εθνικό Μουσείο. Τελικά κέρδισε η διεθνής αρχιτεκτονική κοινοπραξία του έργου *Μνήμης Πεδίο*: Νταν Ντορέλ (Παρίσι, Γαλλία), Λίνα Γκοτμέ (Παρίσι, Γαλλία), και Τσουγιόσι Τανέ (Παρίσι, Γαλλία).

Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν το Φθινόπωρο του 2016. Το νέο ενιαίο κτίριο στεγάζει το μουσείο, τους συνεδριακούς χώρους και ένα θέατρο. Ο σχεδιασμός του κτιρίου ενσωματώνει την ιστορία του τόπου, με συμπεριλαμβανόμενη την έπαυλη, τον πόλεμο και το αεροδρόμιο. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Εθνικά μουσεία
Στρατονίκη του Πόντου

Η **Στρατονίκη** (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν Ελληνίδα από το βασίλειο του Πόντου, που ήταν αρχικά ερωμένη και έπειτα η 4η σύζυγος του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου.

## Βιογραφία
Ήταν από την πόλη Καβείρα του Πόντου. Αρχικά ήταν γυναίκα μεσαίας κοινωνικής θέσης, καθώς ο πατέρας της ήταν αρπιστής. Ήταν και η ίδια αρπίστρια στην Αυλή του Μιθριδάτη ΣΤ΄. Έγινε μία από τις ερωμένες του και τελικά ο βασιλιάς τη νυμφεύτηκε ως μία από τις συζύγους του το 86 π.Χ. Έκανε έναν γιο, τον Ξιφάρη. Έγινε μία από τις αγαπημένες συζύγους του και απέκτησε μεγάλη επιρροή επάνω του. Όταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ εξαναγκάστηκε να αρχίσει την επικίνδυνη απόσυρσή του στον Εύξεινο Πόντο, άφησε τη Στραονίκη υπεύθυνη ενός ισχυρού φρουρίου, στο Κοινόν, στο οποίο είχε αποθηκεύσει ένα μεγάλο ποσό θησαυρού.

Η Στρατονίκη προκλήθηκε να προδώσει το φρούριο και τον θησαυρό στα χέρια τού στρατηγού Γναίου Πομπήιου, με τον όρο ο Πομπήιος να φεισθεί τη ζωή του γιού της. Αλλά ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ την τιμώρησε για την προδοσία της, με το να σκοτώσει τον Ξιφάρη μπροστά στα μάτια της. Η Στρατονίκη απεβίωσε το 63 π.Χ., όταν το βασίλειο του Πόντου προσαρτήθηκε από τον Πομπήιο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου κι είχε τέκνο:
* Ξιφάρης π. 85-65, πρίγκιπας του Πόντου.

## Πηγές
* Mayor, A., The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy, Princeton University Press, 2009, ISBN 978-0691150260

Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες
Ιωάννης Ζερβός

Ο **Ιωάννης Ζερβός** (1874 ή 1875–1943 ή 1944) ήταν Έλληνας λόγιος, λογοτέχνης και λεξικογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και καταγόταν από την οικογένεια Ζερβού από την Κεφαλονιά. Αδερφός του ήταν ο μαθηματικός Παναγιώτης Ζερβός. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου αναγορεύθηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι αλλά και σε άλλες πόλεις της Ευρώπης όπου σπούδασε φιλολογία, κοινωνιολογία και φιλοσοφία εκτός από νομική. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια όπου έζησε μέχρι το 1905 και εργάστηκε ως δικηγόρος. Από το 1899 είχε αρχίσει να δημοσιεύει κείμενα, δοκίμια και ποιήματα. Από το 1905 μετακόμισε στην Αθήνα όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Εκεί ασχολούνταν αποκλειστικά με τη λογοτεχνία και τη φιλολογία, ενώ υπήρξε συνεργάτης του εκδότη Γεωργίου Φέξη. Στη γερμανική κατοχή της Ελλάδας συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση δημοσιεύοντας κείμενα και προκηρύξεις στον παράνομα εκδιδόμενο τύπο της Ελλάδας. Πέθανε στην Αθήνα.

## Εργογραφία
Το πρώτο του έργο με τίτλο *Κοινωνικές εικόνες* εκδόθηκε το 1899, ενώ ο ίδιος υπήρξε συνεργάτης του περιοδικού *[[Παναθήναια (περιοδικό)|Παναθήναια]]*. Συνεργάστηκε κυρίως με εκδοτικούς οίκους, όπως του Φέξη, του Ελευθερουδάκη, του Δημητράκου αλλά και της Πάπυρος, όπου ασχολήθηκε με μεταφράσεις κειμένων, επιμέλειες εκδόσεων αλλά και συγγραφή λεξικογραφικών λημμάτων. Γλωσσολογικά το έργο του ξεκίνησε με τη χρήση της καθαρεύουσας, αλλά συνέχισε με απλοποίηση που κατέληξε να φτάσει σε μορφή παρόμοια με τη δημοτική. Το έργο του φαίνεται πως έχει επηρεαστεί συμβολικά αλλά και φιλοσοφικά από αυτό του Φρίντριχ Νίτσε. Μερικά από τα σημαντικότερα έργα του ήταν τα εξής:

;Πεζογραφία
**Μύθοι της ζωής*, 1911
**Διηγήματα*, 1912
**Ζωή στο νησί· Παράδοση και λατρεία*, 1924
;Ποίηση
**Νησιώτικα τραγούδια*, 1910
**Ρυθμοί ζωής*, 1921
**Τραγούδια του καλού καιρού*, 1916
**Στίχοι. Αθήνα, 1928.
;Μετάφραση
*[[Ευριπίδης|Ευριπίδου]], [[Ορέστης (τραγωδία)|Ορέστης]], 1914
*Φρίντριχ Νίτσε, *Ιδέ ο άνθρωπος (Ecce Homo)*, 1917
*Φρίντριχ Νίτσε, *Ο ευρωπαϊκός μηδενισμός*
*Φρίντριχ Νίτσε, *Κριτική των ανωτέρων αξιών*
*[[Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε]], *Ο δεύτερος Φάουστ*
;Δοκίμια
**Απολογία του ανθρώπου*
**Ιστορία της Ιδέας*, 1911
**Υλιστικαί θεωρίαι*, 1914
**Εργατοκρατία και μπολσεβικισμίος*, 1915
;Θεατρικές παραστάσεις
**Ο θάνατος του Παπά-Άνθιμου''

## Παραπομπές



Κατηγορία:Έλληνες λεξικογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Δήμος Οχρίδας

Ο **Δήμος Οχρίδας** ή **Δήμος Αχρίδας** () είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Νοτιοδυτικής Στατιστικής Περιφέρειας. Οχρίδα (Αχρίδα) ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Οχρίδας.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Οχρίδας συνορεύει με:
*τον Δήμο Ντεμπάρτσα στα δυτικά και βόρεια
*τον Δήμο Ρέσεν στα ανατολικά
*την Δήμο Ντεμίρ Χισάρ στα βορειοανατολικά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Κατηγορία:Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Φούφας Κοζάνης

Ο **Φούφας**, γνωστός πριν από το 1927 ως *Παλαιοχώρι* (), είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Εορδαίας. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Δήμου Μουρικίου, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια. Η απογραφή του 2021 κατέγραψε 444 κατοίκους στο χωριό.  

## Ιστορία
Το 1845, ο Ρώσος σλαβιστής Βίκτορ Γκριγκόροβιτς κατέγραψε το *Παλαιοχώρι* ως κυρίως βουλγαρικό χωριό. Ο Στιέπαν Βέρκοβιτς, λαογράφος από τη Βοσνία, σημείωσε το 1889 ότι υπήρχαν 50 βουλγαρικά και 30 τουρκικά σπίτια στο Παλαιοχώρι. Τη νύχτα 7ης προς 8η Μαΐου 1907, κατά τη διάρκεια μιας ένοπλης σύγκρουσης με Βούλγαρους κομιτατζήδες, σε συνεργασία με το σώμα του επίσης ανθυπολοχαγού Γρηγορίου Φαληρέα, σκοτώθηκε ο αρχηγός του ανταρτικού σώματος Καπετάν Φούφας (Ζαχαρίας Παπαδάς), μαζί με τέσσερις άνδρες του. 

Το 1932, η κοινότητα Παλαιοχωρίου μετονομάστηκε προς τιμήν του σε Φούφας.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Εορδαίας
Μοναστήρι Χρυσορρογιάτισσας

Το **Μοναστήρι Χρυσορρογιάτισσας** είναι μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία της Χρυσής Ροδιάς, το οποίο βρίσκεται περίπου 42 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Πάφου της νότιας Κύπρου, σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρων. Ιδρύθηκε από τον μοναχό Ιγνάτιο που έζησε τον 12ου αιώνα. Βρίσκεται 1.5 χλμ. από το σημερινό χωριό Παναγιά, γενέτειρα του αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Το σημερινό κτίριο χρονολογείται από το 1770.

Στις 15 Αυγούστου διεξάγονται κάθε χρόνο εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Παναγίας. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, το παλιό οινοποιείο του μοναστηριού άνοιξε εκ νέου και τώρα λειτουργεί σε εμπορική βάση παράγοντας κρασιά από τα αμπέλια του μοναστηρίου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα της Επισκοπής της Πάφου, με συνδέσμους προς το μοναστήρι

Χρυσορρογιατισσας
Γιώργος Μύγας

Ο **Γιώργος Μύγας** (7 Απριλίου 1994) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για την ομάδα του Βόλου Ν.Π.Σ..

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

### Παναιτωλικός
Ο Μύγας ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες νέων του Παναιτωλικού. Έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στις 29 Σεπτεμβρίου 2012, σε έναν αγώνα εναντίον της Καλλονής για τη Φούτμπολ Λιγκ 2012-13. 

Στις 27 Μαΐου 2016, ο σύλλογος επέκτεινε το συμβόλαιο του, που έληξε το καλοκαίρι του 2017. 

### Ζαγκλέμπιε Σοσνόβιετς
Στις 7 Ιανουαρίου 2019, η Ζαγκλέμπιε Σοσνόβιετς ανακοίνωσε την υπογραφή του με συμβόλαιο έξι μηνών, καθώς ο προπονητής του συλλόγου Βάλντας Ιβανάουσκας, πείστηκε από έναν μακρύ κατάλογο των δυνατών σημείων του παίκτη, όπως η καλή υποδοχή, το αποτελεσματικό παιχνίδι ένας εναντίον ενός, η ταχύτητα, η δυναμική, η ακριβής σέντρα και οι αβίαστες επιθετικές δυνατότητες. 

## Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί με τις Εθνικές Νέων (6 συμ.) και Ελπίδων (6 συμ.). 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο Panetolikos.gr 
*   
* Προφίλ στο Transfermarkt.com 

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βόλου Ν.Π.Σ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζαγκλέμπιε Σοσνόβιετς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κώστας Σταυροθανασόπουλος

Ο **Κώστας Σταυροθανασόπουλος** (6 Φεβρουαρίου 1992) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος ή επιθετικός για τη Βάασαν Παλοσέουρα. 

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

### Πανιώνιος
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες νέων του Πανιώνιου και προήχθη στην πρώτη ομάδα τον Ιούλιο του 2011. Το Δεκέμβριο του 2011, υπέγραψε τριετές επαγγελματικό συμβόλαιο με το σύλλογο. Μετά από μία χρονιά ως δανεικός στο Θρασύβουλο, επέστρεψε στον Πανιώνιο και παρέμεινε εκεί για δύο ακόμη χρόνια.    

### Ακρόπολις
Το Φεβρουάριο του 2015, υπέγραψε συμβόλαιο με τη σουηδική Ακρόπολις.   

### Φρέι
Στις 8 Δεκεμβρίου 2017, μετά από δύο σεζόν με την Ακρόπολις, μετακινήθηκε στο σύλλογο της Σούπερεταν, ΙΚ Φρέι. Στις 18 Φεβρουαρίου 2018, σκόραρε στο ντεμπούτο του, σε μία εκτός έδρας νίκη με 2-1 για το Κύπελλο Σουηδίας εναντίον της Jönköpings Södra IF. 

### Βάασαν Παλοσέουρα
Στις 5 Μαρτίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο 10 μηνών με τη φινλανδική Βάασαν Παλοσέουρα. 

## Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει μία συμμετοχή με την Εθνική Νέων, σε έναν αγώνα εναντίον του Μαυροβουνίου, το Σεπτέμβριο του 2011.   

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ Scoresway 
* Προφίλ στο Transfermarkt.com 

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θρασύβουλου Φυλής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακρόπολις ΙΦ
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΚ Φρέι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερεταν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Φινλανδίας
Λουμπάμπο Μουσόντα

Ο **Λουμπάμπο Μουσόντα** (*Lubambo Musonda,* 1 Μαρτίου 1995) είναι Ζαμπιανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος μέσος για την πολωνική Σλασκ Βρότσλαβ. 

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μουσόντα έχει αγωνιστεί στις National Assembly, Πάουερ Ντάιναμος ΦΚ και Ουλίσες. 

Τον Αύγουστο του 2015, υπέγραψε στην αρμένικη Γκαντζασάρ Καπάν.     

Στις 19 Ιανουαρίου 2019, η πολωνική Σλασκ Βρότσαλβ ανακοίνωσε την υπογραφή του Μουσόντα με συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους, με δυνατότητα προέκτασης για δύο επιπλέον έτη. 

## Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Μουσόντα έκανε το διεθνές του ντεμπούτο για την Εθνική Ζάμπιας το 2014. Τον Δεκέμβριο του 2014, συμπεριλήφθηκε στην ομάδα προεπιλογής της Ζάμπια για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2015. 

## Στατιστικά σταδιοδρομίας

### Συλλογικά

: *Μέχρι τις 25 Φεβρουαρίου 2019.* 

### Διεθνές

: *Μέχρι τις 18 Νοεμβρίου 2018.*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Ζαμπιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ζάμπιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2015
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουλίσες ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Αρμενίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκαντζασάρ Καπάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλασκ Βρότσλαβ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2023
Δημήτρης Βέττας

Ο **Δημήτρης Βέττας** είναι Έλληνας πολιτικός.

Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Φθιώτιδας. εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Ηταν υποψήφιος και στις εκλογές του 2019, αλλά δεν εξελέγη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δημήτριος Φωτίου Βέττας, προφίλ στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας
Μιθριδάτης Α΄ της Κομμαγηνής

Ο **Μιθριδάτης Α΄ Καλλίνικος** (απεβ. 70 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν βασιλιάς της Κομμαγηνής (109-70) στην Καππαδοκία.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σάμη Β΄ τού Θεοσεβούς και Δικαίου, βασιλιά της Κομμαγηνής.

Έζησε κατά το τέλος του 2ου αι. και τις αρχές τού 1ου αι. π.Χ. Ήταν πρίγκιπας ως γιος τού πρώτου βασιλιά της Κομμαγηνής Σάμη Β΄. Νυμφεύτηκε τη Λαοδίκη Ζ΄ Θεά ως μέρος μίας συμμαχίας ειρήνης. Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 109 και υιοθέτησε τον Ελληνικό πολιτισμό. Η Λαοδίκη Ζ΄ τού έκανε έναν γιο, τον Αντίοχο Α΄.

Απεβίωσε το 70 και τον διαδέχθηκε ο γιος του αυτός.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λαοδίκη Ζ΄ Θεά, κόρη τού Αντιόχου Η΄ τού Γρυπού βασιλιά της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών και είχε τέκνο:
* Αντίοχος Α΄ Θεός π. 86-38 π.Χ., βασιλιάς της Κομμαγηνής.

## Πηγές
* Chahin, Mark (2001). The Kingdom of Armenia. Routlege. ISBN 978-0-7007-1452-0.

Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας