open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλέξανδρος Τζώνης (1877-1951)

Ο **Αλέξανδρος Τζώνης** (1877-1951) γεννήθηκε στην Εράτυρα Κοζάνης, ήταν αρχιτέκτονας απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών Κωνσταντινουπόλεως (1896-1901). Εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας στην Κωνσταντινούπολη και από το 1924 στη Θεσσαλονίκη.

## Έργα του

* Οικία Αστ. Πηγαδά,  Έτος κατασκευής 1921, Οδός Πατρών, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Οικοδομή στη Συγγρού 16 (1925)Οικοδομή στη Συγγρού, Έτος κατασκευής 1925, Συγγρού 16, Θεσσαλονίκη 
* μικρογραφία|Ξενοδοχείο Αστόρια (πρώην) (1926), Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας, Θεσσαλονίκημικρογραφία|Οικοδομή στη Γρ. Παλαμά 17 (1926), ΘεσσαλονίκηΟικοδομή στη Γρ. Παλαμά, Έτος κατασκευής 1926, Γρ. Παλαμά 17, Θεσσαλονίκη
*Ξενοδοχείο "Αστόρια" (πρώην) (σε συνεργασία με Λ. Παλαιολόγο), Έτος κατασκευής 1926, Τσιμισκή 58 με Αγίας Σοφίας, Θεσσαλονίκη. Στο ξενοδοχείο "Αστόρια" είχε καταλύσει ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τζώρτζ Πόλκ, που λίγες μέρες μετά το πτώμα του βρέθηκε να επιπλέει στο ύψος της παλιάς παραλίας. Το κτίριο πέρα από τα εκλεκτικιστικά στοιχεία, διαθέτει στοιχεία από την Art Nouveau και την Art Deco, αλλά και μορφολογικά στοιχεία από το γαλλικό κλασικισμό και τη Second Empire.
* μικρογραφία|Μέγαρο Γ. Τζέλιου («O Λευκός Οίκος της Θεσσαλονίκης») (1926), Τσιμισκή 81 και Π.Π. Γερμανού 1, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Γ. Τζέλιου («O Λευκός Οίκος της Θεσσαλονίκης»), Έτος κατασκευής: 1926, Τσιμισκή 81 και Π.Π. Γερμανού 1, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Μέγαρο Εράτυρα (1929) Παύλου Μελά 29 & Π. Π. Γερμανού, Θεσσαλονίκημικρογραφία|Μέγαρο Τσιμισκή και Καρόλου Ντηλ (1928), Τσιμισκή 49 και Καρόλου Ντηλ 18, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Τσιμισκή και Καρόλου Ντηλ, Έτος κατασκευής: 1928, Τσιμισκή 49 και Καρόλου Ντηλ 18, Θεσσαλονίκη
*Μέγαρο "Εράτυρα", Έτος κατασκευής 1929, Παύλου Μελά 29  & Π. Π. Γερμανού, Θεσσαλονίκη 
Αποτελεί δείγμα αστικής πολυκατοικίας της εποχής, με αισθητική της Βιεννέζικης μπουρζουαζίας και πήρε το όνομα, από την γενέτειρα του αρχιτέκτονα του κτηρίου, που ήταν η Εράτυρα της Κοζάνης. Είναι κατασκευασμένο από οπλισμένο σκυρόδεμα, υλικό που άρχισε να χρησιμοποιείται έντονα εκείνη την περίοδο.
* μικρογραφία|Μέγαρο στην Παύλου Μελά (1929), Παύλου Μελά 17, Θεσσαλονίκη.Μέγαρο στην Παύλου Μελά (σε συνεργασία με Λ. Παλαιολόγο), Έτος κατασκευής 1929, Παύλου Μελά 17, Θεσσαλονίκη

* μικρογραφία|Μέγαρο Κ. Εξαρχόπουλου (1933), Α. Τζώνης & Λ. Παλαιολόγος, Λεωφ. Νίκης 41, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Κωνσταντίνου Εξαρχόπουλου (σε συνεργασία με Λ. Παλαιολόγο),, Λεωφόρος Νίκης 41, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Oικοδομή Αγ. Δημητρίου 75 & Μακ. Αμύνης 12 (1933), ΘεσσαλονίκηΠολυώροφη Oικοδομή, Έτος κατασκευής 1933, Αγ. Δημητρίου 75 & Μακ. Αμύνης 12, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Μέγαρο Γκίνη (1935), Μακένζυ Κινγκ 14 και Ικτίνου 9, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Γκίνη (σε συνεργασία με Λ. Παλαιολόγο), Έτος κατασκευής 1935, Μακένζυ Κινγκ 14 και Ικτίνου 9, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Καθεδρικός της Σάντα Σκολάστικα

Ο **Καθεδρικός της Σάντα Σκολάστικα** (*La cattedrale di Santa Scolastica*) είναι ο ναός της Μονής της Σάντα Σκολάστικα, που βρίσκεται κοντά στη πόλη Σουμπίακο, στη μητροπολιτική πόλη της Ρώμης, και ανήκει στο Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου.

Φέρει το τίτλο της *basilica minore*.

## Ιστορία του ναού
Στο σημείο όπου βρίσκεται ο ναός είχε ιδρυθεί στις αρχές του 6ου αιώνα από τον Άγιο Βενέδικτο, το Ορατόριο της Μονής του Αγίου Σιλβέστρου. Τον 9ο αιώνα το όνομα της μονής άλλαξε σε Μονή του Αγίου Βενέδικτου και της Αγίας Σχολαστικής και κατασκευάστηκε μια νέα, μεγαλύτερη εκκλησία δίπλα στη προηγούμενη. Στο ίδιο σημείο κατασκευάστηκε εκκλησία σε ρωμανικό ρυθμό το 10ο αιώνα, που καθαγιάστηκε από τον Πάπα Βενέδικτο Ζ΄, στις 4 Δεκεμβρίου 980 και επανακατασκευάστηκε σε γοτθικό ρυθμό το 14ο αιώνα, παίρνοντας τη μορφή μονόκλιτης εκκλησίας με τετράπλευρη αψίδα.  

Η σημερινή εκκλησία κατασκευάστηκε το 1773 με προτροπή του Αββά καρδινάλιου Τζιοβάνι Φραντσέσκο Μπανκιέρι, ο οποίος για τις εργασίες αυτές άφησε μετά το θάνατό του ένα σημαντικό χρηματικό ποσό. Η εκκλησία ανακατασκευάστηκε σε νεοκλασικό ρυθμό, και επεκτάθηκε, σε σχέδια του Τζιάκομο Κουαρένγκι και καθαγιάστηκε στις 13 Οκτωβρίου 1776 από τον καρδινάλιο Κάρλο Ρετζόνικο.  Η αψίδα κατασκευάστηκε το 1852 σε σχέδια του Τζιάκομο Μονάλντι.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Gabriele Paolo Carosi, Badia di Subiaco. Storia - arte - vita, Subiaco, Tipografia-Libreria S. Scolastica, 1970.
*Claudio Grisanti, Giancarlo Santi (a cura di), Atlante delle diocesi d'Italia, Roma, Conferenza Episcopale Italiana, 2000.
*Terry Kirk, The Architecture of Modern Italy: the challenge of tradition 1750-1900, I, New York, Princeton Architectural Press, 2005.
*Fabrizio Capanni e Giampiero Lilli (a cura di), Le cattedrali del Lazio. L'adeguamento liturgico delle chiese madri nella regione ecclesiastica del Lazio, Cinisello Balsamo, Silvana, 2015.

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Ιταλία
Άσσος Κορινθίας

O **Άσσος** είναι μεγάλο χωριό και έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Άσσου-Λεχαίου, του δήμου Κορινθίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου  

## Γεωγραφία
Ο Άσσος είναι μεγάλο παραθαλάσσιο χωριό στο βόρειο τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται πολύ κοντά στις νότιες ακτές του Κορινθιακού κόλπου, πάνω στην παλαιά Εθνική Οδό Αθηνών-Κορίνθου (ΕΟ 8), μετά το Λέχαιο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 10 χλμ. περίπου Δ. της Κορίνθου.

## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Άσσου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 13,843 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Μαρίνα και Βεληνιάτικα.

### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 και προσαρτήθηκε στον δήμο Απίας του, τέως, νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Κορινθίας, το 1909 πάλι στον νομό Αργολίδος & Κορινθίας και το 1949 οριστικά στον νομό Κορινθίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 προσαρτήθηκε στον δήμο Άσου-Λεχαίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Άσσου-Λεχαίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορινθίων.

## Ιστορία
Στον Άσσο υπογράφηκε, στις 7 Νοεμβρίου 1823, η παράδοση των Τούρκων του Ακροκορίνθου, στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Την 8η Νοεμβρίου ημέρα της απελευθέρωσης  ο τότε Μητροπολίτης Κορινθίας Κύριλλος Β΄
(Ροδόπουλος,Σεπτέμβριος 1819 – 22 Φεβρουαρίου 1836 †) τέλεσε την δοξολογία της απελευθέρωσης και τα εγκαίνια στον ιστορικό ναό των Αρχιστρατήγων που αποτελούσε τάμα και επιθυμία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Την ανέγερση του είχαν αναλάβει τεχνίτες και μηχανικοί από την Κωνσταντινούπολη .
("Κορινθία και απελευθέρωση, Ιστορικαί πηγαί παρά της εισόδου του γέρου του Μωριά εις την Κόρθο.
Η παράδοσις των Οθωμανών του κάστρου και η συνθήκη της Κορίνθου στον Άσσο,1823 Περιήγησις") 

## Αξιοθέατα
* Οι εκκλησίες των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Αγίου Γρηγορίου και Αγίων Πέτρου και Παύλου

## Αθλητισμός
Ο **Ολυμπιακός Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος Άσσου** με επίσημο έτος ίδρυσης το 1969 εκπροσωπεί τον Άσσο στο τοπικό ποδόσφαιρο της Κορινθίας.

Κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο Ε.Π.Σ. Κορινθίας που διεξήχθη τη σεζόν 1971-72 νικώντας στον τελικό με 2-0 τον ομώνυμο ιστορικό σύλλογο του Λουτρακίου. Ως Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Κορινθίας συμμετείχε στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών και έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση, όπου αποκλείστηκε από τον Π.Ο. Μουδανιών.

Από τον Ολυμπιακό Άσσου αναδείχθηκε ο Παναγιώτης Λαμπρινός που αγωνίστηκε σε Εθνικό, Α.Σ. Ρόδος, Α.Π.Σ. Κόρινθος, Προοδευτική και Πανναυπλιακό Ηρακλή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Google Earth
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας
Κατηγορία:Δήμος Κορινθίων
Γουνθαμούνδος

Ο **Γουνθαμούνδος**, λατιν. Gunthamundus (π. 450 - 496) ήταν βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών (484-496) για 12 έτη, ο 3ος του βασιλείου τους στη Βόρειο Αφρική. Διαδέχθηκε τον όχι δημοφιλή θείο του Ονώριχο, και μόνο γι' αυτόν τον λόγο απήλαυσε μία μάλλον επιτυχή βασιλεία.

## Βιογραφία
Ο Γουνθαμούνδος ήταν ο 2ος γιος του Γκέντο, γιου του Γιζέριχου ιδρυτή του Βανδαλικού βασιλείου στη Βόρειο Αφρική. Οι πιο πολλοί άρρενες της οικογένειας δεν ζούσαν, κυρίως επειδή ο Ονώριχος είχε σκοτώσει τους μεγαλύτερους γιους του Γιζέριχου. Έτσι όταν στις 23 Δεκεμβρίου 484 απεβίωσε ο Ονώριχος, ο Γουνθαμούνδος βρέθηκε να είναι το μεγαλύτερο άρρεν μέλος της οικογένειας. Σύμφωνα με τους νόμους διαδοχής του πάππου του, όπου το μεγαλύτερο άρρεν μέλος της οικογένειας ήταν διάδοχος, ο Γουνθαμούνδος ανακηρύχθηκε βασιλιάς. 

Αυτός επωφελήθηκε σε όλη τη βασιλεία του από το ότι οι πιο ισχυροί αντίπαλοι των Βανδάλων, οι Βησιγότθοι, οι Οστρογότθοι και η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, είχαν εμπλακεί σε πολέμους. Αν και η εξουσία των Βανδάλων είχε μειωθεί πολύ από την ακμή της επί Γιζέριχου, απολάμβαναν ειρήνη υπό τον Γουνθαμούνδο. Ο βασιλιάς επίσης έπαυσε τις διώξεις των Ορθοδόξων που είχε αρχίσει ο αρειανός Ονώριχος, μία κίνηση που μείωσε την αναταραχή στο βασίλειό του και σταθεροποίησε την οικονομία του κράτους η οποία ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Ατυχώς για τους Βανδάλους, ο Γουνθαμούνδος δεν βασίλευσε για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά απεβίωσε 46 ετών. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Θρασαμούνδος, που όμως δεν ήταν τόσο αποτελεσματικός στην εξουσία του βασιλείου.

## Παραπομπές



## Πηγές
* Oman, Charles. The Dark Ages.

Κατηγορία:Βάνδαλοι
Τάσος Γουδέλης

Ο **Τάσος Γουδέλης** (Αθήνα, 1949 - Αθήνα, 12 Σεπτεμβρίου 2025) ήταν Έλληνας συγγραφέας, κριτικός και σεναριογράφος.  Από το 1983 εξέδιδε με τον Κώστα Μαυρουδή το λογοτεχνικό περιοδικό *Το Δέντρο*. Απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί
Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Phantom Lady

Ο τίτλος **Phantom Lady** μπορεί να αναφέρεται:

## Τέχνη
* Phantom Lady (μυθιστόρημα), μυθιστόρημα του 1942, του Κόρνελ Γούλριτς (στην Ελλάδα γνωστό και ως *Η Γυναίκα Φάντασμα*)
* Phantom Lady (ταινία), κινηματογραφική ταινία του 1944, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Σιόντμακ
Γοδίγιζελ

Ο **Γοδίγιζελ**, γερμ. Godigisel (359 - 406) ήταν βασιλιάς των Ασδίγων Βανδάλων ως το τέλος του το 406.

## Βιογραφία

Δεν είναι σαφές πότε έγινε βασιλιάς, ωστόσο το 405 σχημάτισε και οδήγησε μία συνένωση Γερμανικών φύλων, που συμμετείχαν οι Ασδίγοι Βάνδαλοι, οι Σιλιγγοί Βάνδαλοι, οι Σουάβοι και άλλους από την Παννονία με σκοπό να εισβάλουν στη Ρωμαϊκή Γαλατία. Όμως πριν διασχίσουν τον ποταμό Ρήνο για τη Γαλατία, σκοτώθηκε στη μάχη του Μάιντς εναντίον των Φράγκων στα τέλη του 406. Σύντομα μετά ο λαός του πέρασε τον Ρήνο, ίσως όταν είχε παγώσει και εισήλθε σε έδαφος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τον Γοδίγιζελ διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Γουνδέριχος, που οδήγησε τους Βανδάλους στη Γαλατία και έπειτα στην Ισπανία. Αλλά ο Γοδίγιζελ είναι πιο γνωστός ως πατέρας του δευτερότοκου Γιζέριχου, που διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουνδέριχο στη βασιλεία το 428 και κυβέρνησε για 49 έτη, ιδρύοντας το ισχυρό βασίλειο της Βόρειας Αφρικής.

## Οικογένεια

Γιοί του ήταν οι:

*Γουνδέριχος 379-428, βασιλιάς των Βανδάλων και μετά και των Αλανών.
*Γιζέριχος π.389-477, βασιλιάς των Βανδάλων στη Βόρειο Αφρική.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Carl Waldman; Catherine Mason (2006). Encyclopedia of European Peoples. Infobase Publishing. p.&nbsp;823. ISBN 978-1-4381-2918-1.

Κατηγορία:Βάνδαλοι
Βασίλειος Τελλίδης

Ο **Βασίλειος Τελλίδης** είναι αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ο οποίος το 2015-2017 υπηρέτησε ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού.

Γεννήθηκε στο Κοκκινόχωμα του νομού Καβάλας στις 29 Σεπτεμβρίου 1958. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Ελευθερουπόλεως και στη συνέχεια φοίτησε  στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1980 ως ανθυπίλαρχος. Ως αξιωματικός τεθωρακισμένων, παρακολούθησε διάφορες στρατιωτικές σχολές σχετικά με την ειδικότητα του, καθώς και την Σχολή Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων στο Saumur της  Γαλλίας. Επιπλέον, έλαβε εκπαίδευση ως αλεξιπτωτιστής. Ως ανώτερος αξιωματικός, αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Πολέμου της Ελλάδας, το Διακλαδικό Κολλέγιο Άμυνας (CID) στο Παρίσι και τη Σχολή Εθνικής Αμύνης της Ελλάδας.

Υπηρέτησε σε μονάδες τεθωρακισμένων, σε Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία και στην Αντιπροσωπεία της χώρας μας στην ΔΕΕ (UEO) στις Βρυξέλλες. Χρημάτισε Διοικητής στο Πολυεθνικό Κέντρο Εκπαίδευσης Επιχειρήσεων Υποστήριξης της Ειρήνης (MPOTC) και την περίοδο 2005-08 διετέλεσε Ακόλουθος Άμυνας σε Γαλλία και Πορτογαλία, με έδρα το Παρίσι. Από το 2008 ήταν επικεφαλής της Διεύθυνσης Αμυντικού Σχεδιασμού και Προγραμματισμού στο Ελληνικό Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) μέχρι το 2011. Στη συνέχεια υπηρέτησε για λίγο ως διευθυντής του Γ´ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ, πριν από το διορισμό του ως Α´ Υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (2011-12). Το 2012-13 διετέλεσε διοικητής της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Εσωτερικού και Νήσων. Το 2013-14 άσκησε τα καθήκοντα του Γενικού Επιθεωρητή Στρατού. Το 2014-15 υπηρέτησε ως διοικητής της 1ης  Στρατιάς και στις 25 Φεβρουαρίου 2015 επιλέχθηκε από το ΚΥΣΕΑ ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, θητεία που ολοκλήρωσε στις 16 Ιανουαρίου 2017, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Αλκιβιάδη Στεφανή, τότε διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο γιους, αξιωματικούς στο Στρατό. Μιλάει αγγλικά και γαλλικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Γκέντο

Ο **Γκέντο**, γερμ. Gento (απεβ. 477) ήταν πρίγκιπας των Βανδάλων.

## Βιογραφία
Ήταν ο 5ος και νεότερος γιος του Γιζέριχου, ιδρυτή του Βανδαλικού βασιλείου στην Αφρική (βασ. 428-477). Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ονώριχος (βασ. 477-484).

Απεβίωσε σε μάχη το 477. Τον Ονώριχο θα έπρεπε να τον διαδεχθεί ο γιος του, αλλά ο Γιζέριχος είχε θεσπίσει διάδοχος να γίνεται ο μεγαλύτερος του Οίκου του, έτσι πρώτα έγιναν βασιλείς οι γιοί του Γκέντο και μετά ο γιος του Ονώριχου.

## Οικογένεια
Γιοί του ήταν οι:
* Γουνθαμούνδος π.450-496, βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών (484-496). Έγινε ο 3ος βασιλιάς του βασιλείου τους στη Βόρεια Αφρική. Διαδέχθηκε τον αντιδημοφιλή θείο του Ονώριχο και μόνο γι' αυτό απόλαυσε μία μάλλον επιτυχή βασιλεία. Ο Γουνθαμούνδος ήταν ο 2ος γιος του Γκέντο. Επειδή οι περισσότεροι από τους κοντινούς του συγγενείς είχαν αποβιώσει και ο μεγαλύτερος αδελφός του είχαν φονευθεί από τον Ονώριχο, ο Γουνθαμούνδος βρέθηκε να είναι το μεγαλύτερο άρρεν μέλος της οικογένειάς του, όταν ο Ονώριχος απεβίωσε το 484. Σύμφωνα με τους νόμους του πάππου του για τη διαδοχή, που είχε θεσπίσει ότι ο μεγαλύτερος της οικογένειας θα είναι διάδοχος, ο Γουνθαμουνδος ανακηρύχθηκε βασιλιάς.
* Θρασαμούνδος 450-523, βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών (βασ. 496-523). Ήταν ο 4ος βασιλιάς των Βανδάλων στη Βόρειο Αφρική και είχε τη 2η σε διάρκεια βασιλεία (με 1η αυτή του πάππου του Γιζέριχου). Ο Θρασαμούνδος ήταν ο 3ος γιος του Γκέντο και έγινε βασιλιάς το 496, αφού όλοι οι γιοί του Γιζέριχου και ο μεγαλύτερος αδελφός εκείνου βασιλιάς Γουνθαμούνδος είχαν αποβιώσει. Τον διαδέχθηκε ο Χιλδέριχος, γιος του Ονώριχου.
* Γελάριος, πρίγκιπας των Βανδάλων. Πατέρας των Γελίμερου τελευταίου βασιλιά των Βανδάλων (βασ. 530-534) και του Αμμάτα στρατιωτικού.

## Πηγές
* Hermann Schreiber: Die Vandalen, Bern, München 1979, S. 158, 231-2, 237-8

Κατηγορία:Βάνδαλοι
Ιωάννης Β΄ της Γκαέτα

Ο **Ιωάννης** ήταν βυζαντινός ύπατος, και Κυβερνήτης της Γκαέτα, Γαέτα για τους Βυζαντινούς, την περίοδο  954-962 ή 963, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ο Ιωάννης ήταν γιος του Ντοκιμπίλη Β΄ όπου και τον διαδέχτηκε σαν δούκας της Γκαέτα . Λόγω του ότι δεν είχε αρσινικούς απογόνους τον διάδεχτηκε ο αδελφός του Γρηγόριος. Κατά την θητεία του μεγάλωσε το δουκικό παλάτι και έχτισε πολλές εκκλησίες. Επίσης δεν έλενγχε όλο το δουκάτο αφού ο πατέρας του είχε κάνει τον αδελφό του Μαρίνο δούκα του Φοντί που ήλεγχε σχεδόν το ήμισυ του δουκάτου, ενώ ο αδελφός του Λέων είχε κληρονομήσει τον έλεγχο της εκκλησίας του Αγίου Εράσμου.

Ήταν παντρεμένος δύο φορές με αγνώστου ονόματος γυναίκες με την πρώτη είχε δύο κόρες, την *Θεοδονάντα* και την *Γκέμμα*, με την δεύτερη σύζυγό του απέκτησαν μία κόρη την *Μαρία*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Γρηγόριος της Γκαέτα

Ο **Γρηγόριος**, πέθανε το 978, ήταν βυζαντινός ύπατος, και Κυβερνήτης της Γκαέτα, Γαέτα για τους Βυζαντινούς, την περίοδο  962 ή 963-978, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ο Γρηγόριος ήταν γιος του Ντοκιμπίλη Β΄ και της Ουρανίας της Νάπολης, διάδοχος του αδελφού του Ιωάννη Β΄. Η θητεία του δεν ήταν καλή για το δουκάτο το οποίο μοίραζε σε μέλη της οικογένειας. Τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Μαρίνος Β΄ παραγκωνίζοντας τους γιους του Γρηγορίου που ήταν οι νόμιμοι διάδοχοι.

Με άγνωστου ονόματος σύζυγο είχε τρεις γιους  :
* Ντοκιμπίλης, ο γιος του Λέων ήταν τελευταίος δούκας της οικογένειας στη Γκαέτα
* Γρηγόριος
* Λάντολφ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Χρήστος Χριστοδούλου (πτέραρχος)

Ο **Χρήστος Χριστοδούλου** (Δράμα, 1958) είναι Έλληνας απόστρατος στρατιωτικός, πτέραρχος. Αποτέλεσε αρχηγός του ΓΕΕΘΑ της Ελλάδας από τις 25 Ιανουαρίου 2019 έως τις 17 Ιανουαρίου 2020.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δράμα το 1958. Σπούδασε στη Σχολή Ικάρων το 1977 με 1981 και αποφοίτησε το 1981 με τον βαθμό του ανθυποσμηναγού. 

Παρακολούθησε τη Σχολή Όπλων Τακτικής, τη Σχολή Ηλεκτρονικού Πολέμου, τη Σχολείου Ηλεκτρονικού Πολέμου στο Σακραμέντο των ΗΠΑ και άλλες σχολές που προβλέπονται. 

Κατέχει δύο μεταπτυχιακά από το πανεπιστήμιο του Έσσεξ της Μεγάλης Βρετανίας (δίπλωμα στην υπολογιστική και μάστερ στην επιστήμη των υπολογιστών). 

Από τον Ιούνιο του 1981 μέχρι και τον Ιούλιο του 2000 υπηρέτησε στην 341 Μοίρα της 111ης Πτέρυγας Μάχης αρχικά ως ιπτάμενος μοίρας και ακολούθως εντάχθηκε στην 330 Μοίρα που ήταν εξοπλισμένη με αεροσκάφη F-16, όπου σταδιακά προβιβάστηκε σε μοίραρχο. Από τον Ιούλιο του 2000 έως τον Αύγουστο του 2002 ήταν επιτελής στο τμήμα σχεδίων του στρατηγείου του Γενικού Επιτελείου Αεροπορικών Δυνάμεων Αντίδρασης στο Καλκάρ της Γερμανίας. 

Από τον Αύγουστο του 2002 έως τον Σεπτέμβριο του 2004 ήταν διευθυντής επιχειρήσεων και εκπαίδευσης της 115ης Πτέρυγας Μάχης. Από τον Σεπτέμβριο του 2004 έως τον Οκτώβριο του 2005 ήταν Τμηματάρχης στη Διεύθυνση Τυποποίησης - Αξιολόγησης του ΑΤΑ, έπειτα τμηματάρχης στη διεύθυνση αεράμυνας του ΑΤΑ (Οκτώβριος 2005 - Ιούλιος 2006) ως διευθυντής διεύθυνσης τυποποίησης - αξιολόγησης και διευθυντής διεύθυνσης πληροφορικής. Το 2008 ανέλαβε τα καθήκοντα του Διοικητή ΚΕΑΤ. Ακολούθως, υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στο ΑΤΑ όπως μεταξύ άλλων (με χρονική σειρά), διευθυντής διεύθυνσης εκπαίδευσης, Διευθυντής Α' Κλάδου (Επιχειρήσεων), έπειτα ως επιτελάρχης (Μάρτιος 2011 - Ιούλιος 2012) και ως υπαρχηγός (Αύγουστος 2012 - Μάρτιος 2013).

Από τον Μάρτιο του 2013 έως τον Μάρτιο του 2014 ήταν επικεφαλής της Διοίκησης Αεροπορικής Εκπαίδευσης και από τον Μάρτιο του 2014 έως τον Μάρτιο του 2015, επικεφαλής της Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης. Στις 2 Μαρτίου 2015 προήχθη στον βαθμό του αντιπτέραρχου και έγινε διοικητής της Τακτικής Αεροπορίας, ενώ τον Ιανουάριο του 2017 έγινε Αρχηγός ΓΕΑ. Στις 25 Ιανουαρίου 2019 προήχθη στον βαθμό του πτέραρχου αναλαμβάνοντας τα καθήκοντα του Αρχηγού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, και αποστρατεύτηκε το 2020. 

Έχει παρασημοφορηθεί μεταξύ άλλων με το Τάγμα της Τιμής και το Τάγμα του Φοίνικα. Μιλά ελληνικά και αγγλικά.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Quebonafide

Ο **Kuba Grabowski** (7 Ιουλίου 1991), γνωστός και με το καλλιτεχνικο ψευδωνυμο **Quebonafide**, ειναι Πολωνός ράπερ, τραγουδοποιός και μουσικός, με καταγωγή απο το **Ciechanów**.

O **Quebonafide** εχει βραβευτεί στην κατηγορία hip hop album της χρονιάς στα Fryderyk music awards, για το άλμπουμ Soma 0,5 mg, το οποίο έγινε σε συνεργασία με τον ράπερ **Taco Hemingway**. 

## Δισκογραφία
**Studio albums**

## Singles

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Ράπερ
Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί
Taco Hemingway

O **Filip Tadeusz Szcześniak** (29 Ιουλίου 1990), γνωστός με το ψευδώνυμο Taco Hemingway (παλαιότερα **FV**), είναι Πολωνός ράπερ, τραγουδοποιός και μουσικός, όπου έχει συνεργαστεί και με τον **Quebonafide** στο μουσικό ντουέτο **Taconafide**. 

## Δισκογραφία
**Studio albums**

## Extended plays

## Singles

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί
Κατηγορία:Ράπερ
Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδοποιοί
Μαρκ Γκόρσκι

Ο **Μαρκ Μπράιαν Γκόρσκι** (*Mark Brian Gorski*, γενν. 6 Ιανουαρίου 1960) είναι Αμερικανός πρώην ποδηλάτης πίστας (ποδηλατοδρόμιο), που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο του ατομικού σπριντ (απόσταση 1.000 μέτρων) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984.

Ο Γκόρσκι γεννήθηκε στο Έβανστον του Ιλινόι και πήγε γυμνάσιο στο προάστιο Ροσέλ του Σικάγου. Στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, αποφοιτώντας το 1982.

Ο Γκόρσκι ήταν μέλος των ολυμπιακών ομάδων ποδηλασίας των ΗΠΑ το 1980 (τότε τελικώς οι ΗΠΑ δεν είχαν συμμετάσχει), το 1984 και το 1988. Το 1984 πήρε το χρυσό μετάλλιο επικρατώντας του συμπατριώτη του Αφροαμερικανού Νέλσον Βάιλς, ενώ τρίτος κατατάχθηκε ο Ιάπωνας Τσουτόμου Σακαμότο. Τρία χρόνια αργότερα, στους Παναμερικανικούς Αγώνες της Ιντιανάπολις, ο Γκόρσκι πήρε το αργυρό μετάλλιο στο ίδιο αγώνισμα. Το 1995 εντάχθηκε στο αμερικανικό «Hall of Fame» της ποδηλασίας. Το 1992 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης ήταν σχολιαστής για λογαριασμό του NBC.

Σήμερα ο Γκόρσκι ζει στο Σαιντ Λούις και είναι διευθυντής στον τομέα αναπτύξεως και διαχειρίσεως ακινήτων μιας ιδιωτικής εταιρείας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Μαρκ Γκόρσκι στα ''Cycling Archives'' 
* Ο Γκόρσκι στη ''databaseolympics.com'' (αρχειοθετημένη σελίδα)
* Ο Μαρκ Γκόρσκι στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή

Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Γιώργος Σαραμαντάς

Ο **Γιώργος Σαραμαντάς** είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως αμυντικός στην ομάδα του Πανιωνίου.

## Καριέρα
Ο Γιώργος Σαραμαντάς γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλείας και έτσι το 2012 εντάχθηκε στην ομάδα του Πανηλειακού. Μετά απο 37 αγώνες σε 2 σεζόν, άφησε την Ηλεία για τον Ηρακλή. Διατέλεσε μέλος της ομάδας για 3 χρόνια, έχοντας 75 ματς δίχως να πετύχει τέρμα. Μετά τη διάλυση του Ηρακλή, ο Γιώργος Σαραμαντάς μετακόμισε στην Αθήνα για λογαριασμό του Πανιωνίου, ο οποίος τότε αγωνιζόταν και στην Ευρώπη. Μετά από μία τριετία με 60 εμφανίσεις, άφησε τον Πανιώνιο όπου αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά προβλήματα, για τη Λαμία όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανηλειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Αγκοστίνο Βεσπούτσι

Ο **Αγκοστίνο Βεσπούτσι** (ιταλ. *Agostino Vespucci*) ήταν Φλωρεντίνος, μεταξύ άλλων, υπάλληλος της καγκελαρίας, κληρικός και βοηθός του Νικολό Μακιαβέλι. Είναι πιο γνωστός για τη συνδρομή του στην επιβεβαίωση του θέματος της *[[Μόνα Λίζα]]* του Λεονάρντο ντα Βίντσι ως Λίζα ντελ Τζοκόντο, αλλά επίσης και για τη συγγραφή πολλών επιζώντων επιστολών και χειρογράφων.

## ''Μόνα Λίζα''
μικρογραφία|Η σημείωση που γράφτηκε από τον Βεσπούτσι στο δεξί περιθώριο αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο απόσπασμα της επιστολής του Κικέρονα.
Η ταυτότητα της νεαρής γυναίκας στη *Μόνα Λίζα* του Λεονάρντο ήταν δύσκολο να εξακριβωθεί λόγω της έλλειψης καθοριστικών σύγχρονων πηγών πληροφοριών για τον πίνακα. Αυτό άλλαξε με την ανακάλυψη ενός σχολίου που έγραψε ο Βεσπούτσι στο περιθώριο μιας έκδοσης 1477 του *[[Epistulae ad Familiares]]* του Κικέρονα, που τώρα βρίσκεται στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Η ανακάλυψη έγινε από τον Δρ. Άρμιν Σλέχτερ το 2005 ενώ κατηγοριοποιούσε το βιβλίο για μια έκθεση αρχέτυπων στη βιβλιοθήκη.

Το μη συντομευμένο λατινικό κείμενο της σημείωσης έχει ως εξής: **' ([[Ελληνική γλώσσα|ελληνικά]]: «Απελλής ο ζωγράφος. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Λεονάρντο ντα Βίντσι το κάνει με όλους τους πίνακες του, όπως, για παράδειγμα, με την εμφάνιση της Λίζα ντελ Τζοκόντο και της Άννας, της μητέρας της Παναγίας. Θα δούμε πώς θα το κάνει σχετικά με το μεγάλο σώμα του συμβουλίου, το πράγμα που μόλις συμφώνησε με τη [[γονφαλονιέρα]]. Οκτώβριος 1503.»)

Στο σχόλιο, ο Βεσπούτσι σημειώνει μια ομοιότητα του στιλ μεταξύ του Λεονάρντο και του διάσημου [[Αρχαία Ελλάδα|αρχαίου Έλληνα]] ζωγράφου [[Απελλής|Απελλή]], στο ότι και οι δύο καλλιτέχνες θα έδιναν πρώτα το κεφάλι και τους ώμους των θεμάτων με εξαιρετική λεπτομέρεια πριν συνεχίσουν με τον υπόλοιπο πίνακα. Για παράδειγμα, ο Βεσπούτσι απαριθμεί το έργο του Λεονάρντο για το πορτρέτο της «Λίζα ντελ Τζοκόντο» και χρονολογεί το σχόλιό του «Οκτώβριος 1503». Η συμπερίληψη του ονόματος και της ημερομηνίας επέτρεψε την επικύρωση με μια μεταγενέστερη γνωστή (αλλά συχνά αναξιόπιστη) πηγή που δημοσιεύτηκε το 1550 και γράφτηκε από τον ιστορικό τέχνης [[Τζόρτζο Βαζάρι]], ο οποίος δηλώνει ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Λεονάρντο είχε λάβει μια παραγγελία από τον Φραντσέσκο ντε Τζοκόντο για να ζωγραφίσει τη γυναίκα του, «». Εδώ η ''Mona'' δεν προοριζόταν ως όνομα, αλλά ως συντομογραφία της **', η ιταλική λογοτεχνική μορφή της *Κυρίας.*

## Παραπομπές


## Σημειώσεις

Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Κατηγορία:Ιταλοί κληρικοί
Ερελέουβα

Η **Ερελέουβα** (πριν το 440 - π. 500;) ήταν από τον γάμο της βασίλισσα των Οστογότθων, σύζυγος του Θεοδέμιρου και μητέρα του Θεοδώριχου του Μεγάλου, βασιλέων των Οστρογότθων.

## Βιογραφία
Συχνά αναφέρεται ως παλλακίδα του Θεοδέμιρου, αν και ο ιστορικός Τόμας Χόντγκιν σημειώνει ότι "η δυσφημιστική αυτή λέξη δεν ταιριάζει στη θέση της. Σε πολλά Τευτονικά έθνη, όπως μεταξύ των Βορειογερμανών (Βίκινγκς) επόμενου αιώνα, φαίνεται να υπήρχε κάποια χαλαρότητα ως προς την τελετή του γάμου". Ο Γελάσιος αναφέρεται σε αυτήν ως regina (βασίλισσα). Είχε μία εξέχουσα κοινωνική θέση, παρά την ανεπίσημη ένωσή της με τον Θεοδέμιρο. 

Ήταν Ορθόδοξη και είχε βαπτιστεί με το όνομα Ευσεβία. Μάλλον είχε μεταστραφεί από τον Αρειανισμό όταν ήταν έφηβη, αλλά οι λεπτομέρειες είναι ασαφείς στις ιστορικές καταγραφές. Η Ερελέουβα θεωρείται ότι έλαβε την Ορθοδοξία αρκετά σοβαρά, όπως δείχνει η αλληλογραφία της με τον πάπα Γελάσιο και η αναφορά σε αυτήν από τον Μ. Φ. Εννόδιο στον *Πανηγυρικό του Θεοδώριχου*.

Το όνομά της γράφεται με διάφορους τρόπους από τους ιστορικούς της αρχαιότητας, όπως Ερεριλίβα (από τα σωζόμενα αποσπάσματα του χρονικού του Ανώνυμου, που εκδόθηκε από τον Ερρ. Βαλέσιο) και Ερελίεβα (από τον ιστορικό Ιορδάνη). Είναι ευρέως γνωστή στους ιστορικούς της εποχής μας ως Ερελέουβα, καθώς έτσι αλληλογραφούσε με τον πάπα Γελάσιο Α΄. Το όνομά της σχετίζεται ετυμολογικά με το Έριλαζ (διδάσκαλος της Ρουνικής γραφής), το earl (κόμης) και τους Έρουλους, που ήταν στενά συνδεδεμένοι με τους Οστρογότθους.

## Πηγές
* Amory, Patrick (1997). People and Identity in Ostrogothic Italy, 489-554. Cambridge: Cambridge University Press. p. 450. ISBN 0-521-57151-0.
* Hodgkin, Thomas (1897). Theodoric the Goth: Barbarian Champion of Civilisation. London: G.P. Putnam's Sons. p. 34.
* Amory, Patrick (1997). People and Identity in Ostrogothic Italy, 489-554. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 268–269. ISBN 0-521-57151-0.
* See Anonymus Valesianus Pars Posterior: Chronica Theodericiana. The Latin Library.

Κατηγορία:Οστρογότθοι
Οστρογότθα

Η **Οστρογότθα**, γερμ. Ostrogotho (480 - πριν το 516) ήταν πριγκίπισσα των Οστρογότθων  και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα των Βουργουνδών.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Θεοδώριχου του *Μεγάλου*, βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας και μίας ανώνυμης, που ήταν παλλακίδα, σύμφωνα με τον ιστορικό Ιορδάνη, ή σύζυγος, κατά το Ανώνυμο χρονικό που εξέδωσε ο Βαλενσιανός. Ο Ιορδάνης αναφέρει μία αδελφή της, τη Θευδιγόθα. Ήταν επίσης ετεροθαλής αδερφή της μελλοντικής βασίλισσας των Οστρογότθων, Αμαλασούνθα. Σύμφωνα και με τους δύο, η Οστρογότθα γεννήθηκε ενώ ο Θεοδώριχος διέμενε στη Μοισία, δηλ. πριν το 489.

Η Οστρογότθα βαπτίστηκε μάλλον στην Κωνσταντινούπολη με το όνομα Αριάδνη ή Αριαγνή, παίρνοντας το όνομα της Αριάδνης, συζύγου του Ζήνωνα. Την αποκαλούσαν Αριάδνη η Οστρογότθα και με τον καιρό, για να μη συγχέεται με την Αυτοκράτειρα, έμεινε μόνο το Οστρογότθα.

Αυτή και η αδελφή της συνόδευσαν τον Θεοδώριχο στην εκστρατεία του από την Κωνσταντινούπολη στην Ιταλία. Κατά τη μάχη εναντίον του Οδόακρου, ο πατέρας της την άφησε στο Τίκινουμ (νυν Παβία). Το 494, αφού ο Θεοδώριχος είχα παγιώσει την εξουσία του στην Ιταλία, κανόνισε τον γάμο της με τον Σιγισμούνδο, γιο του Γονδεβαύδος ηγεμόνα των Βουργουνδών.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Σιγισμούνδο ηγεμόνα των Βουργουνδών. Από τον γάμο της απέκτησε:
* Σιγκέρικ. Σκοτώθηκε με εντολή του Σιγισμούνδου, όταν η 2η σύζυγος του Σιγισμούνδου τον έπεισε ότι ο Σιγκέρικ συνωμοτούσε για να τον ανατρέψει.
* Σουαβεγότθα απεβ. μετά το 549, παντρεύτηκε τον Φράγκο Θευδέριχο Α΄ των Μεροβιγγίων βασιλιά της Αυστρασίας.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Helmut Castritius: Ostrogotho. In: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde (RGA). 2. Auflage. Band 22, Walter de Gruyter, Berlin / New York 2003, ISBN 3-11-017351-4, S. 350.
* Felix Dahn: Ostrogotho. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 24, Duncker & Humblot, Leipzig 1887, S. 528.
* Maria Assunta Nagl: Ostrogotho. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band XVIII,2, Stuttgart 1942, Sp. 1687 f.

Κατηγορία:Δυναστεία των Αμαλών
Σουαβεγότθα

Η **Σουαβεγότθα** ή Σουαβεγότα ή Σουαβεγόθο, γερμ. Suavegotha (απεβ. μετά το 549) ήταν πριγκίπισσα των Βουργουνδών και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα των Φράγκων της Αυστρασίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Σιγισμόνδου ηγεμόνα των Βουργουνδών και της 1ης συζύγου του Οστρογότθας, κόρης του Θεοδώριχου βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Γρηγόριο της Τουρ ο Θεοδώριχος της Αυστρασίας νυμφεύτηκε μία κόρη του Σιγισμόνδου ηγεμόνα των Βουργουνδών. Δεν αναφέρει το όνομα της συζύγου του και συχνά αυτή θεωρείται ότι είναι η Σουαβεγότθα, που ο χρονικογράφος Φλοντοάρντ του 10ου αι. αναφέρει ως βασίλισσα. Ο ιστορικός Έουγκεν Έβιχ (1913-2006) τη θεωρεί σύζυγο του Θεοδώριχου και κόρη του Σιγισμόνδου από τη 2η σύζυγό του, της οποίας το όνομα είναι άγνωστο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Θευδέριχο Α΄ των Μεροβιγγείων βασιλιά των Φράγκων της Αυστρασίας και είχε τέκνο:
* Θευδεχίλδη απεβ. 571-579 ή 598, παντρεύτηκε πρώτα τον Χερμεγίσκλο βασιλιά των Βαρνών και μετά τον Ράντεγκι(;).

## Πηγές
* Martina Hartmann: Die Königin im frühen Mittelalter. Kohlhammer Verlag, Stuttgart 2009, ISBN 978-3-17-018473-2, S. 66.
* Matthias Springer: Theuderich I. In: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde (RGA). 2. Auflage. Band 30, Walter de Gruyter, Berlin / New York 2005, ISBN 3-11-018385-4, S. 459–463 (hier: 461).

## Αναφορές


Κατηγορία:Οστρογότθοι
Αυδοφλέδα

Η **Αυδοφλέδα**, γερμ. Audofleda (τέλη 5ου - αρχές 6ου αι.) ήταν πριγκίπισσα των Φράγκων και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα των Οστρογότθων.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Χιλδέριχου Α΄ βασιλιά των Σαλίων Φράγκων και της Μπασίνας από τη Θουριγγία ή από τη Civitas Tungrorum (νυν ανατολικό Βέλγιο). Αδελφός της ήταν ο Κλόβις Α΄ των Φράγκων.

Ο Θεοδώριχος βασιλιάς των Οστρογότθων, που ήθελε συμμαχία με τους Φράγκους, έστειλε μία πρεσβεία στον Κλόβι Α΄ ζητώντας την αδελφή εκείνου Αυδοφλέδα ως σύζυγο. Επίσης πάντρεψε τις δύο κόρες του από μία παλλακίδα με τους ηγεμόνες των Βουργουνδών και των Βησιγότθων και την αδελφή του με τον ηγεμόνα των Βανδάλων, πολιτικές κινήσεις που τον έκαναν σύμμαχο με κάθε μεγάλο βαρβαρικό βασίλειο της Δύσης. 

Η Αυδοφλέδα ήταν παγανίστρια, πριν παντρευτεί και βαπτίστηκε κατά τον γάμο της από έναν επίσκοπο, οπαδό του Άρειου. Η κόρη τους έγινε αντιβασίλισσα των Οστρογότθων το διάστημα 526-534.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Θεοδώριχο τον *Μεγάλο*, βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας και είχε τέκνο:
* Αμαλασούνθα π. 495-534/5, παντρεύτηκε πρώτα τον Τραγκουίλλα και μετά τον Ευθάριχο πρίγκιπα των Οστρογότθων της Ιβηρικής και ύπατο, φίλο και στρατιωτικό του Ιουστίνου Α΄.
** Αθαλάριχος 516-534, βασιλιάς των Οστρογότθων.
** Ματασούνθα άκμασε 550, παντρεύτηκε πρώτα τον Ουίτιγι βασιλιά των Οστρογότθων και μετά τον Γερμανό εξάδελφο του Ιουστινιανού Α΄.

## Πηγές
* Charles William Previté-Orton The Shorter Cambridge Medieval History. Cambridge: University Press. 1966.
* A History of Early Medieval Europe 476-911 by Margaret Deanesly, Methuen 1960 page 41

## Αναφορές


Κατηγορία:Οστρογότθοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Αμαλών
Μαρίνος Β΄ της Γκαέτα

Ο **Μαρίνος** ήταν βυζαντινός ύπατος και Κυβερνήτης της Γκαέτα, Γαέτα για τους Βυζαντινούς, την περίοδο  978 - 984 και δούκας του Φοντί την περίοδο 954-978, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ήταν γιος του Ντοκιμπίλη Α΄ και της Ουρανίας της Νάπολης, από τον πατέρα του διορίσθηκε πρώτος δούκας του Φοντί κι έλεγχε σχεδόν το ήμισυ του Δουκάτου. Στο Φοντί ο Μαρίνος έχτισε την κατοικία του και ανακαίνισε τα δημόσια κτίρια. Το 978 έγινε δούκας της Γκαέτα στην θέση του αδελφού του Γρηγορίου που πέθανε, παρακάμπτωντας τους γιους του στην διαδοχή. Μετά το θάνατό του το 984, τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Γ΄, νωρίτερα το 978 είχε διορίσει τον γιο του Μαρίνο δούκα του Φοντί.

Με την σύζυγο του *Μαρία* είχαν επτά παιδιά :
* Ιωάννης Γ΄, δούκας της Γκαέτα
* Γρηγόριος, κόμης του κάστρου Αρτζέντο
* Βερνάδος, επίσκοπος Γκαέτας
* Μαρίνος, δούκας του Φοντί
* Νταουφέριος
* Λέων Γ΄, δούκας του Φοντί
* Άννα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Ευθάριχος

Ο **Ευθάρχιος**, γερμ. Eutharic, λατιν. Flavius Eutharicus Cillica (απεβ. 522) ήταν (μάλλον πρίγκιπας των Οστρογότθων) από την Ιβηρική, όπου κατά τον 6ο αι. υπηρέτησε ως Ρωμαίος ύπατος (consul) και filius per arma (γιος για το όπλα) μαζί με τον Ιουστίνο Α΄ μετέπειτα Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έγινε γαμπρός -και έτσι πιθανός διάδοχος- του Θεοδώριχου βασιλιά των Οστρογότθων, αλλά απεβίωσε το 522 σε ηλικία 42 ετών, πριν μπορέσει τον διαδεχθεί. Ο Θεοδώριχος ισχυριζόταν ότι ο Ευθάριχος ήταν απόγονος του Γοτθικού Οίκου των Αμάλ, βασιλικής οικογένειας των Οστρογότθων. Ο Θεοδώριχος ήθελε με τον γάμο αυτόν της κόρης του Αμαλασούνθας να ενώσει τα Γοτθικά βασίλεια, ιδρύοντας δυναστεία και να ενδυναμώσει τη Γοτθική κατοχή επί της Ιταλίας. 

Κατά το έτος 519 της υπατείας του, έληξε το 2ο από τα Ακακιανά σχίσματα και άκμασαν οι σχέσεις με την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αν και ο Ευθάριχος ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ήταν Αρειανιστής και οι απόψεις του συγκρούστηκαν με την Ορθόδοξη πλειοψηφία. Ως ύπατος ενίσχυσε την πολιτική ανοχής προς τους Εβραίους, έτσι εισέπραξε τη δυσαρέσκεια από τους Ορθοδόξους του τόπου, που οι παραδόσεις τους ήταν λιγότερο ανεκτικές. Έπειτα από τις αναταραχές στη Ραβέννα, όταν οι Ορθόδοξοι έκαψαν τελείως έναν αριθμό συναγωγών, πήρε το μέρος των Εβραίων, πράγμα που αναφέρει με δυσαρέσκεια ένα χρονικό της εποχής του, που σώθηκε αποσπασματικά.

Λίγο καιρό μετά το τέλος του Ευθάριχου, ο γιος του Αθαλάριχος έγινε βασιλιάς των Οστρογότθων σε ηλικία 18 ετών, για οκτώ έτη. Έπειτα από το τέλος και του Αθαλάριχου, η Αμαλασούνθα μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου περαιτέρω προσπάθειες εγκαθίδρυσης της δυναστείας της απέτυχαν.  

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Αμαλασούνθα, κόρη του Θεοδώριχου του Μεγάλου βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας και είχε τέκνα:
* Αθαλάριχος 516-534, βασιλιάς των Οστρογότθων (βασ. 526-534).
* Ματασούνθα άκμασε 550, παντρεύτηκε πρώτα τον Ουίτιγι βασιλιά των Οστρογότθων (βασ. 536-540) και μετά τον στρατηγό Γερμανό, εξάδελφο του Ιουστινιανου Α΄.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Burns, A History of the Ostrogoths, p. 92
* Bury, History of the Later Roman Empire, p. 151.
* Amory, People and Identity in Ostrogothic Italy, 489–554, p. 58 & p. 451
* Bradley, The Goths from the Earliest Times to the End of the Gothic Dominion in Spain, p. 176

Κατηγορία:Βησιγότθοι
Μελίνα Σπετσιέρη

Η **Μελίνα Σπετσιέρη** (Αθήνα, 4 Μαΐου 1994) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, κατάγεται από το Αργοστόλι Κεφαλλονιάς με συμμετοχές σε τηλεοπτικές σειρές μεγάλων καναλιών.

## Βιογραφία
Η Μελίνα Σπετσιέρη γεννήθηκε το 1994 στην Αθήνα και κατάγεται από το Αργοστόλι Κεφαλονιάς.
Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός σε ηλικία 14 ετών, όταν έπαιξε ως Δανάη, την κόρη της Χριστίνας Λουκάκου  (Μυρτώ Αλικάκη), στην κωμική σειρά του Alpha Ο Άγγελος Μου ο Διάβολος Μου  (2008). Δύο χρόνια αργότερα, υποδύεται την κόρη του πρώην σύντρόφου της Δήμητρας Ματσούκας στην κοινωνική σείρα του  Mega Κούκλες. Μαθήτρια ακόμα της τρίτης λυκείου, υποδύεται την Στέλλα Βασιλιά, τη δεύτερη κόρη του Μάρκου (Κώστας Κόκλας), στη δημοφιλή σειρά του Mega Οι Βασιλιάδες (2012-2013). 
Αργότερα συμμετάσχει στην σειρά του Ant1 Αν Ήμουν Πλούσιος όπου υποδύεται την Ξένια κόρη της Μονικας (Μπέσυ Μάλφα). 
Το 2020 κάνει ένα guest στην σειρά του Ant1 Ήλιος στον ρόλο της Μάρθας. Το 2024 κάνει ένα guest στην σειρά του ΕΡΤ1 Η Παραλία  στον ρόλο της Κλαούντια.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

 
### Θέατρο

### Videoclips

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Καλλιστώ (ναρκοθηρευτικό)

Το «**Καλλιστώ**» ήταν ναρκοθηρευτικό πλοίο και αποτελούσε το ένα από τα 12 Ναρκοθηρευτικά τύπου «Χαντ» τα οποία κατασκευάστηκαν από τα ναυπηγεία της VOSPER THORNYCROFT στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας. Ήταν κατασκευασμένο από πλαστικό ενισχυμένο με υαλονήματα για την ελαχιστοποίηση του μαγνητικού ίχνους και διέθετε υψηλή αντοχή. Το «Καλλιστώ» κατασκευάστηκε για λογαριασμό του Βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού το 1986 και έφερε το όνομα «**HMS BERKELEY**» (Μ – 40). Στις 6 Φεβρουαρίου 2001 πωλήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό εν όρμω στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας. Στις 28 Φεβρουαρίου 2001 ανέλαβε την διοίκηση του πλοίου ο Πλωτάρχης (ΠΝ) Ραϋμούνδος Σαλβέτας και μετονομάστηκε σε Ναρκοθηρευτικό «Καλλιστώ» (Μ – 63). Στις 27 Οκτωβρίου 2020 καταστράφηκε ανεπανόρθωτα μετά από σύγκρουση στον Σαρωνικό.

## Ιστορικό
Ήταν το δωδέκατο από τα 13 πλοία της κατηγορίας «Χαντ» και κατασκευάστηκε από τα ναυπηγεία Vosper Thorneycroft στο Γούλστον του Σαουθάμπτον. Η καθέλκυση του έγινε στις 3 Δεκεμβρίου 1986 από την κυρία Τζέρκεν, την σύζυγος του Αντιναυάρχου Σερ Ρόμπερτ Τζέρκεν, πρώην αξιωματικού του Πλύμουθ.

Το ναρκοθηρευτικό «Μπέρκλεϋ» τέθηκε σε υπηρεσία στις 14 Ιανουαρίου 1988 και μετά από δοκιμές στη θάλασσα, ανατέθηκε στην 1η Μοίρα Ναρκαλιείας με έδρα το Ρόσαϊθ της Σκωτίας. [1] Συμμετείχε σε επιχειρήσεις εκκαθάρισης ναρκών στον Περσικό Κόλπο μετά τον Πρώτο Πόλεμο του Κόλπου και αργότερα είχε καθήκοντα προστασίας της αλιείας στην θάλασσα του Ηνωμένου Βασιλείου. Πωλήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 2001 και μετονομάστηκε σε «Καλλιστώ».

Μετά την παραλαβή το «Καλλιστώ» παρέμεινε στον ναύσταθμο του Πόρτσμουθ μέχρι τις 30 Μαρτίου 2001 οπότε και απέπλευσε και κινήθηκε προς τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Από τις 11 Απριλίου 2001 μέχρι το τέλος του υπάγονταν στη Διοίκηση Ναρκοπολέμου (ΔΝΑΡ).

## Καταστροφή
Στις 07:30 το πρωί της 27ης Οκτωβρίου 2020 το ναρκοθηρευτικό «Καλλιστώ», ενώ αποπειράθηκε να διασχίσει το σύστημα διαχωρισμού θαλάσσιας κυκλοφορίας (Traffic Seperation Scheme) του Σαρωνικού συγκρούστηκε με το διερχόμενο πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων (container) «MAERSK LAUNCESTON» και σημαίας Πορτογαλίας. Κατά την πρόσκρουση των δυο πλοίων το πρυμναίο τμήμα του «Καλλιστώ» καταστράφηκε τελείως χωρίς δυνατότητα επισκευής. Δεν υπήρξαν ανθρώπινες απώλειες παρά μόνο σημειώθηκε ελαφρύς τραυματισμός δύο μελών του πληρώματος, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκοθηρευτικά
Κατηγορία:Ναυτικά ατυχήματα στην Ελλάδα
Ιωάννης Γ΄ της Γκαέτα

Ο **Ιωάννης** ήταν βυζαντινός *πρόξενος*, και Κυβερνήτης της Γκαέτα, Γαέτα για τους Βυζαντινούς, την περίοδο  984 - 1008, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ήταν γιος του Μαρίνου Β΄ που τον είχε ορίσει συνκυβερνήτη το 979, το ίδιο έκανε και ο Ιωάννης που διόρισε συνκυβερνήτη τον γιο και διάδοχο του Ιωάννη Δ΄ το 991. Παρόλο που το δουκάτο είχε χωριστεί σε κομητείες που κυβερνούσαν οι αδελφοί του είχε την ανώτερη εξουσία σε αυτό, το 999 δήλωσε υποταγή στον Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και συμμετείχε στις εκστρατείες του.

Με την σύζυγο του, Αιμιλία είχαν τρία παιδιά :
* Ιωάννης Δ΄, δούκας της Γκαέτας
* Λέων Α΄, δούκας της Γκαέτας
* Μαρίνος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Ιωάννης Δ΄ της Γκαέτα

Ο **Ιωάννης** ήταν βυζαντινός Κυβερνήτης της Γκαέτα την περίοδο  991-1008, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ήταν γιος του Ιωάννη Γ΄ και της Αιμιλίας. Αρχικά ήταν συνκυβερνήτης μαζί με τον πατέρα του, από το 991, όταν ο πατέρας του πέθανε τον διαδέχτηκε, το 1008 ή 1009.

Παντρεύτηκε την *Σιλκεγκάιτα*, κόρη του Ιωάννη Δ΄ της Νάπολης κι αδελφή του Σέργιου Δ΄της Νάπολης. Μετά τον θάνατο του τον διαδέχτηκε ο γιος του Ιωάννης Ε΄ που όμως ήταν μωρό και κυβέρνησε η γιαγιά του Αιμιλία εξ ονόματος του. Είχε άλλον έναν γιο, τον Λέων Β΄της Γκαέτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Τζέιν Χάντινγκ

**Τζέιν Χάντινγκ** ή, με γαλλική προφορά, **Ζαν Αντέν(ζ)** (*Jane Hading*) ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Γαλλίδας ηθοποιού του θεάτρου **Ζαν-Αλφρεντέν Τρεφουρέ** (*Jeanne-Alfrédine Tréfouret*, 25 Νοεμβρίου 1859 &ndash; 28 Φεβρουαρίου 1941).

## Βιογραφικά στοιχεία
[thumb|left|205px|Η Χάντινγκ (αριστερά) και ο [Αριστείδης Δαμαλάς στο θεατρικό έργο *[[Ο αρχισιδηρουργός]]*, περ. 1883]]
Η Τρεφουρέ γεννήθηκε στη Μασσαλία, όπου ο πατέρας της ήταν επίσης ηθοποιός. Η ίδια έλεγε ότι η πρώτη εμφάνιση της στη σκηνή έγινε όταν ήταν μόλις τριών ετών.

Σπούδασε στο τοπικό ωδείο και προσλήφθηκε το 1873 στο θέατρο του Αλγερίου και αργότερα από το Χεδίβειο Θέατρο του Καΐρου, όπου εμφανίσθηκε κατά σειρά σε ρόλους σουμπρέτας και ενζενί. Η φωνή της επαινέθηκε ως πολλά υποσχόμενη και όταν επέστρεψε στη Μασσαλία τραγούδησε σε οπερέτες, εκτός από την εμφάνισή της σε παραστάσεις του δράματος του Ουγκώ *[[Ρουί Μπλας]]*.

Πρωτοεμφανίσθηκε στο Παρίσι το 1879, στο έργο *La chaste Suzanne* στο Παλαί Ρουαγιάλ, και κατόπιν σε οπερέτες (*La petite mariée* και *La belle Lurette*). Το 1883 σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο θέατρο «Gymnase» με το έργο *[[Ο αρχισιδηρουργός]]*, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ζωρζ Ονέ.

Το 1884 η ηθοποιός παντρεύτηκε τον Βικτόρ Κονέν (Victor Koning, 1842-1894), διευθυντή του «Gymnase» (και θεατρικό συγγραφέα και λιμπρετίστα), αλλά τον χώρισε το 1887.

Το 1888 και το 1893 η Χάντινγκ περιόδευσε στην Αμερική μαζί με τον Μπενουά Κονστάν Κοκλέν. Βοήθησε στην επιτυχία του έργου του Ανρί Λαβεντάν *Le Prince d'Aurec* στο Βωντεβίλ το 1892, και αργότερα εντάχθηκε στην Κομεντί Φρανσαίζ. Η φήμη της ως μιας από τις κορυφαίες ηθοποιούς της εποχής της εδραιώθηκε όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και στον αγγλόφωνο κόσμο. Περιόδευσε επίσης στη Νότια Αμερική. Ο Σαρντού την επέλεξε για τον ρόλο της Μαρσέλ στο ομώνυμο έργο του το 1896.

Το ύστερο ρεπερτόριό της περιελάμβανε τα έργα *Le Demi-monde*, *La Châtelaine* του Αλφρέντ Καπύ, *Retour de Jerusalem* του Μωρίς Ντοναί, *La Princesse Georges* του Αλεξάνδρου Δουμά (υιού) και *Plus que reine* του Εμίλ Μπερζερά.

## Εικόνες


Αρχείο:Jane Hading, by Alfred Roll.jpg|Η ηθοποιός σε πίνακα του Αλφρέντ Ρολ (1890)
Αρχείο:Jane Hading - Toilette de théâtre par Redfern 1906 cropped.jpg|Στον *Σέργιο Πανίν* το 1906


## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Το λήμμα «Αντένζ Ζαν» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 824

Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Φασιστικό ημερολόγιο

δεξιά|thumb|200px|Ιταλικό νόμισμα της φασιστικής περιόδου με ημερομηνία MCMXXVIII&nbsp;A.VI
Το **φασιστικό ημερολόγιο**, γνωστό στα ιταλικά ως ***φασιστική εποχή*** (*era fascista*) ήταν μια χρονολόγηση (αρίθμηση έτους) που χρησιμοποιήθηκε στην φασιστική Ιταλία. Η Πορεία προς τη Ρώμη στις 28 Οκτωβρίου 1922, η οποία ανέδειξε πρωθυπουργό τον Μπενίτο Μουσολίνι, είναι η πρώτη ημέρα του *Anno I* της *φασιστικής εποχής (era fascista)*. Το ημερολόγιο παρουσιάστηκε το 1926 και έγινε επίσημο στο 5ο έτος (*Anno V,* 1927). Κάθε έτος της *φασιστικής εποχής* λεγόταν *φασιστικό έτος* (*Anno Fascista*, συντομογραφία *AF*)  και διαρκούσε από τις 28 Οκτωβρίου κάθε έτους ως τις 27 Οκτωβρίου του επομένου.

Το φασιστικό ημερολόγιο εμπνεύστηκε από το Γαλλικό Δημοκρατικό Ημερολόγιο.

Οι ημερομηνίες της *Era Fascista* αποτελούνταν συνήθως από την γρηγοριανή ημερομηνία ακολουθούμενη από το αντίστοιχο φασιστικό έτος σε ρωμαϊκούς αριθμούς, ως μέρος της οικιοποίησης των ρωμαϊκών συμβόλων από την φασιστική προπαγάνδα. Το φασιστικό έτος γραφόταν πολλές φορές ως "*Anno XIX* ", " *A. XIX* ", ή με την ένδειξη "*EF*". Το ημερολόγιο προοριζόταν να αντικαταστήσει το «αστικό» Γρηγοριανό ημερολόγιο στην ιταλική δημόσια ζωή και έφτασε στο σημείο να απαγορευτεί, το 1939, στις εφημερίδες να γράφουν για την Πρωτοχρονιά.

Η δέκατη επέτειος της Πορείας προς τη Ρώμη, *Anno X*, ονομάστηκε *Decennale* (παραπέμποντας στην αρχαία Ρωμαϊκή *Decennalia* ). Επίκεντρο της προπαγάνδας του *Anno X* ήταν η Έκθεση της Φασιστικής Επανάστασης.

Το ημερολόγιο εγκαταλείφθηκε στην πλειονότητα της Ιταλίας με την πτώση του φασισμού το 1943 (*Anno XXI*), αλλά συνέχισε να χρησιμοποιείται στην Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία ως τον θάνατο του Μουσολίνι τον Απρίλιο του 1945 (*Anno XXIII*).

Πολλά μνημεία στην Ιταλία φέρουν ακόμη ημερομηνίες της *Era Fascista*.

## Παραπομπές


Ημερολογιο
Κατηγορία:Ημερολόγια
Εκκλησία της Παναγίας (Τεχεράνη)

Η **Αρμενική Εκκλησία της Παναγίας**, στην Τεχεράνη (στην αρμενική γλώσσα: **Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի**, **Surp Asdvadzadzin Church, Holy Mother of God Church or Saint Mary Church**, στη περσική γλώσσα: کلیسای مریم مقدس) ανήκει στην Αρμενική Αποστολική Εκκλησία. 

Στις 13 Φεβρουαρίου 2002 ο Ιρανικός Οργανισμός Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Τουρισμού καταχώρησε την Αρμενική Εκκλησία της Παναγίας, στη Τεχεράνη στη λίστα με τα εθνικά μνημεία. 

## Ιστορία του ναού
Κατά τη διάρκεια και μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων περίπου 50.000 Αρμένιοι βρήκαν καταφύγιο στο Ιράν. Μετά τη δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης και της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Αρμενίας και τις διώξεις από το σταλινικό καθεστώς και άλλοι Αρμένιοι κατέφυγαν στο Ιράν μεταξύ των οποίων ήταν και ο αρχιτέκτονας Nikolai Lauri, από το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Καθώς ο αριθμός των Αρμενίων στην πόλη μεγάλωσε και οι περισσότεροι εξ αυτών ανήκαν στην Αρμενική Αποστολική Εκκλησία, δημιουργήθηκε η ανάγκη να κατασκευαστεί ένας μεγαλύτερος ναός. 

Στις 17 Απριλίου 1937 έγινε μια συνάντηση στην οποία ζητήθηκε από τον Lauri να φτιάξει τα σχέδια για μια νέα εκκλησία. Για την κατασκευή του ναού είχαν συγκεντρωθεί 60.000 ιρανικά τομάν. Δύο χρόνια αργότερα ο Λάουρι πέθανε και το σχέδιο υλοποίησε ο Νικολάι Μαρκόφ. Η κατασκευή της εκκλησίας, που κόστισε τελικά 100.000 τομάνς, χρηματοδοτήθηκε και από τον Roman Isayan. Ο ναός αφιερώθηκε στην Παναγία και εγκαινιάστηκε το 1945 από τον Karekin I, Catholicos της Κιλικίας. 

Ο ναός έχει μήκος 32,5μ. και πλάτος 19,8 μ. και είναι κατασκευασμένος και είναι κατασκευασμένος από γκρι βασάλτη. Έχει σχήμα σταυρού και δύο θόλους, εκ των οποίων ο μεγαλύτερος έχει επιρροές από τη Βυζαντινή αρχιτεκτονική. Η κύρια είσοδος του ναού είναι στη δυτική πλευρά.

Από το 1945 μέχρι το 1960 στην εκκλησία της Παναγίας βρισκόταν το γραφείο και η κατοικία του Αρμένιου Αρχιεπισκόπου, που αργότερα μεταφέρθηκαν στο Καθεδρικό του Αγίου Σαρκίς. 

Σε ένα γειτονικό κτίριο βρίσκεται το Εθνικό Μουσείο των Αρμενίων όπου εκτίθενται αντικείμενα που χρησιμοποιούνται στις θρησκευτικές τελετές, θρησκευτικά χειρόγραφα βιβλία και παραδοσιακές αρμενικές γυναικείες στολές. Στο μουσείο βρίσκονται επίσης έγγραφα και προσωπικά αντικείμενα του Αρντάκ Μανοκιάν (Ardak Manokian), ο οποίος ήταν Αρμένιος αρχιεπίσκοπος μετά την Ιρανική Επανάσταση, καθώς και έργα Αρμενίων καλλιτεχνών. 

## Φωτογραφίες
	
File:20160110- MG 9643-2.jpg|Το εσωτερικό του ναού 
File:20160110- MG 9705.jpg| Το εσωτερικό του ναού 
File:Saint Mary Church of Tehran.jpg|Η είσοδος
File:Saint Mary Armenian Church (Tehran) 5880.jpg|Ο τάφος του Yeprem Khan
File:کلیسای حضرت مریم.jpg|Η εκκλησία από την οδό Mirza Kochak Khan 


## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στην Ασία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ιράν
Παναγιας
Κατηγορία:Τεχεράνη