Αστόρια (Κουίνς)

Η **Αστόρια** (αγγλικά: Astoria) είναι συνοικία στη βορειοδυτική πλευρά του Κουίνς, μίας από τις πέντε διοικητικές περιφέρειες της Νέας Υόρκης. Συνορεύει με το Λονγκ Άιλαντ Σίτι (στην οδό Μπρόντουεϊ), το Σάνισαϊντ (στη Λεωφόρο Νόρδερν) και το Ουτσαϊντ (στην οδό 50), ενώ δυτικά βρέχεται από τον ποταμό Ιστ Ρίβερ. Η Αστόρια υπάγεται στο Πρώτο Κοινοτικό Συμβούλιο του Κουίνς. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019, ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 154.141 κατοίκους.

Η ονομασία «Αστόρια» δόθηκε προς τιμήν του επιχειρηματία Τζων Τζέικομπ Άστορ, από τους πλουσιότερους ανθρώπους των Ηνωμένων Πολιτειών στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, με σκοπό να τον ενθαρρύνουν να επενδύσει στην περιοχή. Οι πρώτοι κάτοικοι της Αστόριας ήταν κυρίως Ολλανδοί και Γερμανοί μετανάστες. Στα τέλη του 19ου αιώνα εγκαταστάθηκαν εκεί Τσέχοι, Ιρλανδοί και Ιταλοί, ενώ τη δεκαετία του 1920 καταγράφηκε νέο μεγάλο κύμα Ιρλανδών μεταναστών.

Από τη δεκαετία του 1960 και έπειτα εγκαταστάθηκε στην περιοχή μεγάλος αριθμός Ελλήνων μεταναστών, προσδίδοντας στην Αστόρια έντονο ελληνικό χαρακτήρα για πολλές δεκαετίες. Από τη δεκαετία του 1990, η συνοικία εξελίχθηκε σε μια από τις πιο πολυπολιτισμικές περιοχές της Νέας Υόρκης, με περίπου 200 γλώσσες να ομιλούνται από τους κατοίκους της.

## Ιστορία
Η περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται η Αστόρια κατοικήθηκε αρχικά από τους Λενάπε, μέχρι και τον 17ο αιώνα, οπότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι Ευρωπαίοι άποικοι, κυρίως Ολλανδοί. Από το 1664 η περιοχή πέρασε στη βρετανική διοίκηση.

Στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα αναπτύχθηκε ως αγροτικός και ημιαστικός οικισμός. Το 1839 η περιοχή μετονομάστηκε σε «Αστόρια», προς τιμήν του επιχειρηματία Τζων Τζέικομπ Άστορ, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η οικονομική του επένδυση στην περιοχή, αν και η συμβολή του ήταν τελικά μικρή.

Η Αστόρια εντάχθηκε επίσημα στον Δήμο του Λονγκ Άιλαντ Σίτι το 1870, και με τη δημιουργία του Ενιαίου Δήμου Νέας Υόρκης το 1898 ενσωματώθηκε στο Κουίνς.

Κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα προσέλκυσε μετανάστες από την Ευρώπη, αρχικά Γερμανούς και Ολλανδούς, στη συνέχεια Τσέχους, Ιρλανδούς και Ιταλούς. Σημαντική ανάπτυξη σημειώθηκε τη δεκαετία του 1920 λόγω οικοδομικής και βιομηχανικής δραστηριότητας.

Από τη δεκαετία του 1960 εγκαταστάθηκε στην περιοχή μεγάλος αριθμός Ελλήνων μεταναστών, διαμορφώνοντας ισχυρή ελληνική κοινότητα, με επιχειρήσεις, συλλόγους και ελληνορθόδοξους ναούς. Για πολλές δεκαετίες η Αστόρια αποτέλεσε σημαντικό κέντρο του ελληνισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Από τα τέλη του 20ού αιώνα έως σήμερα, η Αστόρια εξελίσσεται σε μία από τις πιο πολυπολιτισμικές συνοικίες της Νέας Υόρκης, με πληθυσμό που προέρχεται από δεκάδες χώρες.

## Ελληνική κοινότητα
Η Αστόρια υπήρξε από τη δεκαετία του 1960 ένα από τα σημαντικότερα κέντρα εγκατάστασης Ελλήνων μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ελληνική παρουσία ενισχύθηκε ιδιαίτερα μετά τη στρατιωτική δικτατορία του 1967 και την οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1970.

Στη μέγιστη ανάπτυξή της, κατά τις δεκαετίες του 1970–1980, η ελληνόφωνη κοινότητα της Αστόριας υπολογίζεται ότι ξεπερνούσε τους 70.000–80.000 κατοίκους, καθιστώντας την περιοχή άτυπο «ελληνικό κέντρο» της Νέας Υόρκης και έναν από τους σημαντικότερους πόλους της ελληνικής διασποράς.

Σήμερα μεγάλος αριθμός ελληνικών επιχειρήσεων, συλλόγων και κοινοτικών οργανισμών παραμένουν ενεργοί, ενώ η ελληνική γλώσσα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως στην καθημερινότητα.

### Οργανισμοί και εκπαίδευση
Στην Αστόρια λειτουργούν πολλές Ελληνορθόδοξες ενορίες, ανάμεσά τους η Αγία Αικατερίνη και ο Άγιος Δημήτριος, καθώς και ελληνικά σχολεία, όπως το Ελληνικό Παροικιακό Σχολείο Αγίου Δημητρίου και άλλα ημερήσια και απογευματινά εκπαιδευτήρια.

Ελληνικοί σύλλογοι, πολιτιστικά κέντρα και ΜΜΕ στηρίζουν την κοινότητα, διοργανώνοντας εκδηλώσεις και διατηρώντας τους δεσμούς με την Ελλάδα.

### Σύγχρονες εξελίξεις
Από τη δεκαετία του 2000 και μετά σημειώνονται φαινόμενα εκτοπισμού, λόγω αύξησης των ενοικίων και αστικής αναβάθμισης της περιοχής, με αποτέλεσμα μέρος του ελληνικού πληθυσμού να μετακινηθεί σε άλλες περιοχές του Κουίνς, όπως το Ντίτμαρς και το Γούντσαϊντ, καθώς και στο Λονγκ Άιλαντ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Αστορια
Αστορια