open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κέρβερος

Στην ελληνική μυθολογία, ο Κέρβερος αντιπροσωπεύει τον φύλακα του Άδη και έχει συνήθως την μορφή ενός σκύλου συνηθέστερα με τρία κεφάλια και με ουρά που απόληγε σε κεφαλή δράκου. Στη *[[Θεογονία]]* αναφέρεται «*Κέρβερος ωμηστής Αΐδεω κύων χαλκεόφωνος πεντηκοντακέφαλος*» (= Κέρβερος άγριος σκύλος του Άδη, με ηχηρή φωνή και 50 κεφάλια), ενώ ο Όμηρος γνωρίζει μεν τον σκύλο αυτό αλλά όχι το όνομά του. Σύμφωνα με τον Αισχύλο, γεννήθηκε από την ένωση δυο τεράτων, του Τυφώνα και της Έχιδνας και ήταν αδελφός του Όρθρου (παραπλήσιου μυθικού άγριου σκύλου), της Χίμαιρας καθώς και της Λερναίας Ύδρας. Σύμφωνα με τον Ακουσίλαο τον Αργείο, αδελφός του ήταν και ο αετός που έτρωγε το συκώτι του Προμηθέα. Η παρουσία του εξασφαλίζει την παραμονή των νεκρών στον Κάτω Κόσμο αλλά και την αδυναμία των ζωντανών να εισέλθουν σε αυτόν. 

Οι αρχαίοι συγγραφείς περιγράφουν συχνά τον Κέρβερο με διαφορετικό τρόπο. Υπάρχουν εκδοχές που τον εμφανίζουν ως ένα συνηθισμένο σκύλο, αλλά και με πόδια λιονταριού, ουρά ερπετού ή φίδια σε όλο του το σώμα.

Χαρακτηριστικές αναφορές στον Κέρβερο υπάρχουν:

* Στους άθλους του Ηρακλή: πρόκειται για τον δωδέκατο άθλο, κατά τον οποίο ο Ηρακλής, χρησιμοποιώντας μόνο τη δύναμη των χεριών του, αιχμαλώτισε και μετέφερε τον Κέρβερο στον Ευρυσθέα, ο οποίος όμως από τον φόβο του τον έστειλε πίσω στον Άδη. 
* Στη ρωμαϊκή μυθολογία και τον μύθο του ήρωα Αινεία.
* Στη *[[Θεία Κωμωδία]]* του Δάντη, στον τρίτο κύκλο της *Κόλασης* (ωδή στ΄).

Επίσης εκτός από τον Ηρακλή τον Κέρβερο επιχείρησαν να συλλάβουν και να απαγάγουν ο Πειρίθους και ο Θησέας που όμως απέτυχαν. Μόνο ο Ορφέας κατάφερε με τους ήχους της μαγικής λύρας του να τον εξημερώσει έτσι ώστε να τον αφήσει να παραλάβει την Ευρυδίκη από τον Άδη.

## Πηγές
* Ι. Θ. Κακριδής, *Ελληνική Μυθολογία, Ηρακλής - Πανελλήνιες Εκστρατείες,* μέρος A', Εκδοτική Αθηνών, 2014, σελ. 63-66.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 1865 Κέρβερος (1865 Cerberus), που ανακαλύφθηκε το 1971, πήρε το όνομά του από τον τερατόμορφο αυτό σκύλο.
* Ο τέταρτος δορυφόρος του Πλούτωνα, που ανακαλύφθηκε το 2011, ονομάστηκε Κέρβερος.

## Εκφράσεις
Στις δημώδεις ελληνικές εκφράσεις, κέρβερος καθιερώθηκε να χαρακτηρίζεται κάθε άγρυπνος αλλά και αυστηρός φρουρός ή θεματοφύλακας ακόμη και αξιών π.χ. "*αυτός είναι κέρβερος στη δουλειά του*" ή "*κέρβερος στην οικογένειά του*" (της οικογενειακής τιμής) κλπ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογικά κυνοειδή
Κατηγορία:Μυθολογικοί σκύλοι
Κατηγορία:Άθλοι του Ηρακλή
Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Άδης
Κάλπις (αγγείο)

[thumb|right|250px|Κάλπις Attische Kalpis, [Κώμος με γυναίκα που ουρεί. Έργο της σχολής του Δικαίου περ. 500 π.Χ.]]

Με τον όρο **κάλπις** εννοείται αγγείο με στρογγυλό σώμα, τρεις λαβές και συνεχή καμπύλη από τα χείλη, στοιχεία που συνιστούν και τα βασικά χαρακτηριστικά του αγγείου. Το όνομα *κάλπις* φαίνεται να έχει το ίδιο νόημα με εκείνο της υδρίας, αν και η σύγχρονη έρευνα το χρησιμοποιεί και για άλλα σχήματα. Η παραγωγή του συγκεκριμένου αγγείου ήταν συνεχής, από το τέλος του 6ου αι. έως το τέλος του ερυθρόμορφου ρυθμού.
 
Η διακοσμητική σκηνή αποτυπώνεται στο σώμα, σπανιότερα σε πλαίσιο. Οι διαστάσεις ποικίλλουν ως προς το ύψος από τα 30-60 εκ.

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγγεία ανά είδος
Υδρία (αγγείο)

[250px|thumb|right|Μελανόμορφη Υδρία από το μουσείο του [Λούβρο|Λούβρου.]]
Με τον όρο **υδρία** εννοείται αγγείο της αρχαιοελληνικής κεραμικής με ωοειδές σώμα, διακριτό λαιμό και στρογγυλό στόμιο. Έφερε κάθετη λαβή στον ώμο, που χρησιμοποιείτο για μεταφορά και δύο οριζόντιες λαβές στις πλευρές, που χρησιμοποιούντο για ανύψωση. Το όνομα «Υδρία» ετυμολογείται από το *ύδωρ*, δηλαδή το νεοελληνικό νερό.

Είναι ένα αγγείο που παρήχθη από τις αρχές του μελανόμορφου ρυθμού, αν και τα πρώιμα δείγματα είχαν εντελώς στρογγυλό σχήμα. Η υδρία με το συνεχές προφίλ ονομάζεται κάλπις και πιθανώς εισήχθη ταυτόχρονα με την ερυθρόμορφη τεχνική στα κεραμικά εργαστήρια.

Η διακοσμητική σκηνή αποτυπώνεται στο σώμα και συχνά στον ώμο, ενώ η διάσταση ως προς το ύψος ποικίλλει από 40-50 εκ.
Αφηρημένη τέχνη

[μικρογραφία|351x351px|[Καζιμίρ Μαλέβιτς — «Μαύρο Τετράγωνο» — 1915 έτος, Μόσχα]]
Με τον όρο **αφηρημένη τέχνη** αναφερόμαστε σε ένα μοντέρνο κίνημα στις εικαστικές τέχνες σύμφωνα με το οποίο αποκλείεται οποιαδήποτε αναφορά στην εξωτερική φυσική πραγματικότητα. Εναλλακτικά, μπορούμε να ορίσουμε ως αφηρημένη την μη παραστατική και μη αντικειμενική τέχνη. Ο ιδρυτής της αφηρημένης τέχνης είναι ο Βασίλι Καντίνσκι.

## Χαρακτηριστικά
μικρογραφία|467x467εσ|Jean Touret -Gallery Y. Gastou, Paris.
Στις αρχές του 20ού αιώνα ο όρος χρησιμοποιήθηκε κατά κύριο λόγο ως αναφορά σε έργα του κυβισμού και του φουτουρισμού, τα οποία προσπάθησαν να περιγράψουν την πραγματικότητα, όχι όμως μέσω της μίμησης ή της πιστής αναπαράστασης των εξωτερικών χαρακτηριστικών της, αλλά με έναν αντισυμβατικό και αφηρημένο τρόπο μέσω των αμετάβλητων εγγενών ιδιοτήτων της. Η μοντέρνα τέχνη του 20ού αιώνα, με κυρίαρχο χαρακτηριστικό την άρνηση της αναπαράστασης του εξωτερικού κόσμου, δημιούργησε **μη παραστατικά έργα**, τα οποία ονομάζουμε **Αφηρημένη Τέχνη.**

Η αφηρημένη τέχνη είναι η τέχνη που δεν προσπαθεί να αναπαραστήσει μια ακριβή απεικόνιση μιας οπτικής πραγματικότητας, αλλά αντίθετα χρησιμοποιεί σχήματα, χρώματα, φόρμες και χειρονομιακά σημάδια για να επιτύχει το αποτέλεσμα της. Ιστορικά, σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση μιας αφηρημένης αντίληψης γύρω από το καλλιτεχνικό έργο, θεωρείται πως διαδραμάτισε η ανάπτυξη της φωτογραφίας, καθώς κατέστησε σε ένα βαθμό περιττή την πιστή αντιγραφή των αντικειμένων στις υπόλοιπες εικαστικές τέχνες.

Σύγχρονοι καλλιτέχνες, όπως ο Βασίλι Καντίνσκι υποστήριξαν πως σε αντίθεση με τη σύγχρονη επιστήμη, η οποία αποκαλύπτει τον υλικό κόσμο και τη δομή του, ο ρόλος της τέχνης θα έπρεπε να είναι η ανάδειξη του πνευματικού χαρακτήρα της. Ο Καντίνσκι θεωρείται ένας από τους πατέρες της αφηρημένης τέχνης, ενώ επηρέασε σημαντικά και το μεταγενέστερο κίνημα του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού κατά τη δεκαετία του 1950. Όμως η μουσική, ήδη απ'τη γέννησή της, είχε δείξει αυτό το δρόμο. Εκεί μπερδεύτηκε και ο μεγάλος Καντίνσκι προσπαθώντας να συνδυάσει τους ήχους με τα χρώματα, κάτι που μάλλον απέτυχε. Όμως έδωσε μια μεγάλη ιδέα. Η ζωγραφική είχε πλέον το προνόμιο να συμπεριφέρεται χωρίς να είναι υποχρεωμένη να εξηγεί. Η ζωγραφική μπόρεσε να καθίσει στον πολύ κόσμο, που αρχέγονα άκουγε μουσική, και να μην εξαρτάται από την εξουσία. Ακριβώς τόσο αφηρημένη όσο τα γράμματα και οι ήχοι και τόσα άλλα.

καθόλου|μικρογραφία|500x500εσ|Monique Frydman -Gallery Dutko, Paris.

## Δείτε επίσης
* Μοντέρνα τέχνη
* Μπαουχάους
* Κυβισμός
* Φουτουρισμός
* Νεοπλαστικισμός
* Γεώργιος Κωστάκης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Kρατικο μουσείο σύγχρονης τέχνης στην Θεσσαλονίκη

Κατηγορία:Μοντέρνα τέχνη
Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα
Κατηγορία:Ζωγραφική
Χάλκινα πνευστά της συμφωνικής ορχήστρας

Τα **χάλκινα πνευστά** αποτελούν κατηγορία πνευστών οργάνων της συμφωνικής ορχήστρας, της μπάντας και άλλων μουσικών συνόλων, συνδυαζόμενα συχνά με τα ξύλινα πνευστά. Όπως δηλώνει και η ονομασία τους, είναι φτιαγμένα από χαλκό ή ορείχαλκο. 

Χωρίζονται σε τέσσερις βασικές ομάδες:
* Τρομπέτες – για υψηλές φωνές
* Κόρνα – για μεσαίες ή χαμηλές φωνές
* Τρομπόνια – για χαμηλές φωνές
* Τούμπα – για χαμηλές φωνές

Το σαξόφωνο, αν και χάλκινο εκ κατασκευής, παίζει μαζί με τα ξύλινα πνευστά. Η συνηθέστερη σύνθεση χάλκινων πνευστών, εντός του πλαισίου της συμφωνικής ορχήστρας, περιλαμβάνει 4 κόρνα, 3 τρομπέτες, 3 τρομπόνια και μία τούμπα.

Άλλα χάλκινα πνευστά είναι το φλικόρνο, η κορνέτα, το ευφώνιο καθώς και κάποια τα οποία έχουν υποπέσει σε αχρηστία (π.χ.  οφικλείδα κλπ).

## Δείτε επίσης
* Έγχορδα όργανα της συμφωνικής ορχήστρας
* Κρουστά όργανα της συμφωνικής ορχήστρας

Κατηγορία:Αερόφωνα
Κατηγορία:Χάλκινα πνευστά μουσικά όργανα
Μνημοσύνη

Η **Μνημοσύνη** είναι γνωστή ενίοτε ως Μνήμη, η οποία, όμως, ήταν άλλη θεότητα. Είναι η προσωποποίηση της μνήμης στην ελληνική μυθολογία. Ανήκε στις Τιτανίδες, ήταν κόρη της Γαίας και του Ουρανού και μητέρα των Μουσών από τον Δία. 

Στη Θεογονία του Ησίοδου, οι βασιλείς και οι ποιητές λαμβάνουν τις δυνάμεις του εξουσιαστικού τους λόγου από την κατοχή τους επί της Μνημοσύνης και των ειδικών σχέσεών τους με τις Μούσες. 

Ο Δίας κοιμήθηκε με τη Μνημοσύνη για εννέα συνεχόμενες μέρες και έτσι δημιουργήθηκαν οι εννέα Μούσες. Σύμφωνα με μια σειρά ελληνικών ταφικών επιγραφών του 4ου αιώνα π.Χ., που ήταν γραμμένες σε δακτυλικό εξάμετρο, ως Μνημοσύνη αναφέρεται το όνομα ενός ποταμού στον Άδη, παράλληλου της Λήθης. Οι ψυχές των νεκρών έπιναν από τη Λήθη, έτσι ώστε να μη θυμούνται τις προηγούμενες ζωές τους όταν μετενσαρκώνονταν. Οι αρχάριοι ενθαρρύνονταν να πίνουν από τον ποταμό Μνημοσύνη όταν πέθαιναν, αντί από τη Λήθη. Αυτές οι επιγραφές μπορεί να συνδέονται με μια ιδιωτική μυστική θρησκεία, ή με Ορφική ποίηση. Παρομοίως, όσοι ήθελαν να συμβουλευτούν το μαντείο του Τροφωνίου στη Βοιωτία έπρεπε να πιουν εναλλάξ από δύο πηγές που αποκαλούνταν «Λήθη» και «Μνημοσύνη», προκειμένου να λησμονείται το παρελθόν, και η μνήμη να ξεκινά από το παρόν. Ανάλογο σκηνικό περιγράφεται και στην Πολιτεία του Πλάτωνα.

Στην Αρχαία Αθήνα υπήρχε άγαλμα της Μνημοσύνης κοντά στο άγαλμα του Δία, του Διόνυσου και του Απόλλωνα.

## Γενεαλογία

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 57 Μνημοσύνη (57 Mnemosyne), που ανακαλύφθηκε το 1859, πήρε το όνομά του από το πρόσωπο αυτό της ελληνικής μυθολογίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* https://web.archive.org/web/20110219133404/http://www.theogonia.gr/theoi/theoim/mnemosyne.html

Κατηγορία:Τιτάνες
Ουρανία

Στην Ελληνική μυθολογία, η **Ουρανία** είναι μία από τις εννιά ιερές Μούσες του Ελικώνα, κόρη του Δία και της Μνημοσύνης. Θεωρούνταν ιδεατή ανθρωπόμορφη θεά, εφευρέτης και προστάτης της Αστρονομίας και της Αστρολογίας. 

Συνήθως απεικονίζεται φορώντας αστεροειδή στέφανο και εσθήτα κυανή, κρατώντας στο αριστερό χέρι παγκόσμια σφαίρα και στο δεξιό διαβήτη, που αποτελούν και τα «ιερά» σύμβολά της. Ζωγράφιζαν την Ουρανία στεφανωμένη με αστέρια και προμετωπίδιο, μπλε φόρεμα, μπροστά της τρίποδα που επάνω είχε την ουράνια σφαίρα και διαβήτη.

Φέρεται ως μητέρα του Υμεναίου, από τον Διόνυσο, και του Λίνου από τον Απόλλωνα.

Οι αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν στην Ουρανία και μαντικές δυνάμεις. Κατοικία της ήταν ο ουράνιος θόλος, εξ ου και το όνομά της.

Επίσης «Ουρανίδες» ή «Ουρανίωνες» ονόμαζαν οι αρχαίοι τους 6 γιους και τις 7 κόρες του Ουρανού και της Γαίας, δηλαδή τους Τιτάνες (Ωκεανός, Κοίος, Υπερίων, Κρίος, Ιαπετός, Κρόνος) και  τις Τιτανίδες (Τηθύς, Ρέα, Θέμις, Μνημοσύνη, Φοίβη, Διώνη και Θεία). Την ίδια δε ονομασία απέδιδαν εξ ίσου και σε όλους τους θεούς που κατοικούσαν στον ουρανό («*Θεοί Ουρανίωνες*», Ιλιάδα Α 570).

## Ως επίθετο
Η *ουρανία* ή *ουράνια* ως επίθετο (ουράνιος -α, -ο) σημαίνει η ανήκουσα ή η αναφερόμενη στον Ουρανό. Μεταφορικά η εξαίσια, η θαυμάσια.[thumb|right|Η Ουρανία κατά τη συνήθη απεικόνισή της με μια σφαίρα (σύμβολο των ουρανών) στη [Σαρκοφάγος των Μουσών|Σαρκοφάγο των Μουσών. 2ος Κ.Ε. αιώνας, Λούβρο. αρ. εκθέματος ΜΑ 475]]

## Δείτε επίσης
*Σήμερα το όνομά της Μούσας Ουρανίας έχει δοθεί (χρησιμοποιηθεί) για την ονομασία σημαντικών αστρονομικών παρατηρητηρίων (αστεροσκοπείων), όπως στο Βερολίνο, τη Βιέννη, τη Ζυρίχη και την Αμβέρσα, καθώς και στο Ουράνιμπουργκ στο νησί Χβεν (το ιστορικό αστεροσκοπείο που ίδρυσε ο Τύχων).
*Ο αστεροειδής 30 Ουρανία (30 Urania), που ανακαλύφθηκε το 1854, πήρε το όνομά του από τη μούσα αυτή.


Muse Urania, Denarius, 56 B.C., Rome.jpg|Ρωμαϊκό δηνάριο του 2ου αιώνα μ.Χ., με απεικόνιση του Απόλλωνα και της Ουρανίας, Κόιντος Πομπώνιος Μούσας


Κατηγορία:Μούσες
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική αστρονομία
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Τερψιχόρη

Στην Ελληνική μυθολογία, η **Τερψιχόρη** ήταν μία από τις εννέα Μούσες, η μούσα του χορού και των δραματικών χορικών. Την Τερψιχόρη ζωγράφιζαν δαφνοστεφανωμένη και με προμετωπίδιο να κρατά άρπα και να χορεύει χαρούμενη, ενώ τα πόδια της να ακουμπούν τη γη και με την επιγραφή: “Τερψιχόρη λύραν”. Εμβλήματά της ήταν η λύρα, ο αυλός και το τρίγωνο. Συνήθως απεικονίζεται καθισμένη και κρατώντας μια λύρα. 

Μερικές φορές αναφέρεται ως μητέρα των Σειρήνων.

Το όνομά της προέρχεται από το ρήμα *τέρπω* (ευφραίνω) και το ουσιαστικό *χορός*.


Muse Polyhymnia, Denarius, 56 B.C., Rome.jpg|Ρωμαϊκό δηνάριο του 2ου αιώνα μ.Χ., με απεικόνιση του Απόλλωνα και της Πολύμνιας, Κόιντος Πομπώνιος Μούσας
Terpsichore by Antonio Canova.jpg|Τερψιχόρη, Μούσα της Μουσικής και του Χορού, του Αντόνιο Κανόβα


## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 81 Τερψιχόρη (81 Terpsichore), που ανακαλύφθηκε το 1864, πήρε το όνομά του από τη μούσα αυτή.

Κατηγορία:Μούσες
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί χοροί
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Κλειώ

Στην ελληνική μυθολογία, η **Κλειώ** ήταν η Μούσα της Ιστορίας. Εγγυόταν την πιστότητα του αρχικού λόγου, διατηρώντας την ενότητά του στο διηνεκές προφορικά ή γραπτά, εφόσον «η φωνή ομηρεύουσα», αυτή που καθίσταται όμηρος του γραπτού λόγου είναι και λιγότερο επισφαλής σε αλλοιώσεις προϊόντος του χρόνου. Ήταν κόρη του Δία και της Μνημοσύνης. 

Το όνομα της προέρχεται από τη ρίζα *κλέω/κλείω* που σημαίνει αφηγούμαι ή κάνω γνωστό.

Σε μία από τις γνωστότερες καλλιτεχνικές απεικονίσεις της, η Κλειώ ζωγραφίζεται δαφνοστεφανωμένη και με πορφυρό ένδυμα. Στο δεξί της χέρι κρατά μία σάλπιγγα (για να διαλαλεί τις αξιομνημόνευτες παραδειγματικές πράξεις) και στο αριστερό ένα βιβλίο, που γράφει: "Κλειώ Ιστορία". Κοντά στα πόδια της υπάρχει το: "Κιβώτιο της Ιστορίας". Επίσης, συχνά στις απεικονίσεις της περιλαμβάνεται και η **[[κλεψύδρα]]**, που αποτελεί σύμβολο της ροής και τη χρονικής τάξης των γεγονότων.

Είχε ένα γιο από τον Πίερο, τον Υάκινθο. Το πάθος μεταξύ της Κλειούς και του Πιέρου ήταν η τιμωρία της Αφροδίτης, όταν κάποτε η Κλειώ τόλμησε να την ειρωνευτεί για τον δεσμό της με τον Άδωνη.

## Ετυμολογία
Κλείω> κλεΐζω (δοξάζω, λαμπρύνω) και ακόμη (κλείνω, κλειδώνω, περικλείω).  

Το κλέος (η δόξα) και η κλείς (το κλειδί) έχουν άμεση σχέση με την Κλειώ και την Ιστορία. 

Η καταγραφή των ένδοξων πράξεων του παρελθόντος έδινε το κλειδί για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για τα μέλλοντα να συμβούν, έργο παιδευτικό κυρίως. Εξ ου και η φράση του Ησίοδου «τα τ’ εόντα προ τ’ εόντα τα τ’ εσόμενα» που συμπυκνώνει την ουσία της ιστορικής γνώσης.[thumb|«Κλειώ» - λεπτομέρεια από το «Η Αλληγορία της Ζωγραφικής», [Βερμέερ]]
Muse Clio, Denarius, 56 B.C., Rome.jpg|Ρωμαϊκό δηνάριο του 2ου αιώνα μ.Χ., με απεικόνιση του Απόλλωνα και της Κλειούς, Κόιντος Πομπώνιος Μούσας


## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής που ανακαλύφθηκε στις 25 Αυγούστου του 1865 πήρε το όνομά της, (84 Κλειώ, 84 Klio). 
* Το όνομά της δόθηκε σε ένα γένος πολικών πτερόποδων. 
* Κλειώ είναι και η ονομασία του πρώτου βιβλίου του Ηρόδοτου.

Κατηγορία:Ιστοριογραφία της Ελλάδας
Κατηγορία:Μούσες
Κατηγορία:Πιερική μυθολογία
Μελπομένη

**Μελπομένη** η ευφραίνουσα με το άσμα της. Ήταν μούσα της ελληνικής μυθολογίας και της τραγωδίας. Προέρχεται από το ρήμα «μέλπω» τη θεωρούσαν αρχικά μούσα της μουσικής.

## Μυθολογία
Κατά τη *[[Θεογονία]]* του Ησιόδου και τον Απολλόδωρο ήταν κόρη του Δία και της Μνημοσύνης και μητέρα των Σειρήνων μετά του Αχελώου. Στην αρχή θεωρούταν μούσα του μέλους ή της ωδής, εξ ου και το όνομά της. Σ΄ αυτήν αποδίδεται η εφεύρεση της βαρβίτου με την οποία μέλπουσα «*καθήδυνε*» τους θνητούς ακροατές της, «*θνητοίσι μελίφρονα βάρβιτον εύρε*» (*Ανθολογία* ΙΧ 504) περιστοιχιζόμενη από την ακολουθία της, τις Ώρες και τις Νύμφες. Αργότερα όμως αποβαίνει η κατ΄ εξοχή μούσα της θεατρικής τραγωδίας. Με την Μελπομένη παρομοιάζεται, σε επίγραμμα του Αγαθίου η τραγωδός Αριάδνη της οποίας το άσμα, λέγει, αδόμενο με τραγικό στόμφο, έμοιαζε με την ηχηρή και πύρινη ωδή της Μούσας της Τραγωδίας. Η Μελπομένη ως Μούσα συνοδεύει με τις άλλες Μούσες τον Απόλλωνα αλλά και συνεργάζεται με τον Διόνυσο.

Ετυμολογικά το αρχαίο ρήμα *μέλπω* σημαίνει άδω, ψάλλω, υμνώ και εξυμνώ. Εκτός όμως από τις κύριες αυτές σημασίες, οι αρχαίοι Έλληνες με το ρήμα μέλπω απέδιδαν κυρίως όλες τις παραπάνω ερμηνείες μόνο και όταν συνοδεύονταν με μουσικό όργανο, λύρα ή κιθάρα.

Τη ζωγράφιζαν να φορεί μάσκα τραγωδίας, θυμωμένη, δαφνοστεφανωμένη με σκήπτρο, ρόπαλο στα χέρια και την επιγραφή: «Μελπομένη Τραγωδίαν».

Η Μούσα αυτή έχει συναντήσει και υπερνικήσει την τραγωδία. Ενώ μέσα από τις καταστροφές η Μελπομένη έχει δει την τραγωδία σε όλες της τις μορφές, μέσα από αυτή την τραγωδία βοηθά να προβάλει ο θρίαμβος του ανθρώπινου πνεύματος. Θα λειτουργήσει ως οδηγός, για να εμπνεύσει τον άνθρωπο να αντεπεξέλθει την καταιγίδα.

Στις αγγειογραφίες συχνά απεικονίζεται κοντά στον Διόνυσο με μία τραγική μάσκα και φορώντας κοθόρνους, υποδήματα που παραδοσιακά φορούσαν οι τραγικοί ηθοποιοί. Συχνά επίσης κρατά μαχαίρι ή ρόπαλο (κορύνη) στο ένα χέρι και την τραγική μάσκα στο άλλο. Στο κεφάλι της απεικονίζεται να φορά στέμμα από κυπαρίσσι. Ενίοτε φέρει και ξίφος (επίδειξη θεατρικών παραστάσεων).


Muse Melpomene, Denarius, 56 B.C., Rome.jpg|Ρωμαϊκό δηνάριο του 2ου αιώνα μ.Χ., με απεικόνιση του Απόλλωνα και της Μελπομένης, Κόιντος Πομπώνιος Μούσας


## Ετυμολογία
Το όνομα Μελπομένη (που υποδηλώνει την έννοια «αοιδός»)  προέρχεται ετυμολογικά από το αρχαίο ελληνικό ρήμα μέλπω ή από τον τύπο του μέλπομαι που σημαίνει «υμνώ με χορό και τραγούδι».  Το *[[Oxford English Dictionary]]* αναφέρει τη λέξη *μέλπειν* (τραγουδώ).

## Δείτε επίσης
* Με το όνομα 18 Μελπομένη φέρεται ένας αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 1852.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μούσες
Κατηγορία:Αρχαίο ελληνικό θέατρο
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική
Ερατώ

Η **Ερατώ,** ήταν μία από τις Εννέα Μούσες της ελληνικής μυθολογίας. Ήταν η Μούσα της λυρικής ποίησης και των ύμνων. Απεικονίζεται με μία λύρα. Κατά τον Ησίοδο (Θεογον. 78) είναι κόρη του Διός και της Τιτανίδος Μνημοσύνης. Εθεωρείτο προστάτιδα του γάμου και του έρωτα. Ακόμα θεωρείται εφευρέτης του χορού, των προς τους θεούς ύμνων και γενικότερα προστάτρια της Ποίησης. Κύριο σύμβολό της ήταν η λύρα, αλλά και η κιθάρα, η φόρμιγξ και η βάρβιτος.Απεικονίζεται ενίοτε σχεδόν τελείως γυμνή.

Η Μούσα Ερατώ είναι αυτή που επινόησε τα ερωτικά ποιήματα, το γάμο, την ποίηση, την μουσική και την διαλεκτική.

Το όνομα Ερατώ προέρχεται από το απαρέμφατο [ μέσης φωνής ] ( ρηματικός τύπος αρχαίας ελληνικής που στη νέα θα μεταφερθεί σε μορφή πρόταση ) έρεσθαι και από τη λέξη έρως και εραστής. 
Τη ζωγράφιζαν καθιστή, να φορά στεφάνι από τριαντάφυλλα, με τη λύρα και το τόξο του έρωτος στα χέρια και την επιγραφή "*Έρατώ Ψάλτριαν*".
Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ξεκινά το τρίτο κεφάλαιο του τέταρτου μέρους στα Αργοναυτικά με τους στίχους:

...«Και τώρα Μούσα Ερατώ, έλα κοντά μας και πες μας πώς ο Ιάσονας ...έφερε το χρυσόμαλλο Δέρας... από τον ερωτά του στη Μήδεια ... γιατί έχεις τις χάρες της Κύπριδας Αφροδίτης... και φέρνεις τη μαγεία στα ανύπαντρα κορίτσια...».

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 62 Ερατώ (62 Erato), που ανακαλύφθηκε το 1860, πήρε το όνομά του από τη μούσα Ερατώ.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Μούσες
Ευτέρπη

Η **Ευτέρπη** στην ελληνική μυθολογία ήταν μία από τις Μούσες, τις κόρες της Μνημοσύνης, με πατέρα τον Δία. Αποκαλούμενη η *Δωρήτρια* *της Ευχαρίστησης*, όταν αργότερα οι ποιητές όρισαν ρόλους σε κάθε μία από τις Μούσες, αυτή ήταν η μούσα της Μουσικής. 

Τη ζωγράφιζαν δαφνοστεφανωμένη να παίζει αυλό ή να τον κρατά. Δίπλα της βρισκόταν μουσικά όργανα και κείμενα, ο Έρωτας και δένδρα με τον τραγουδιστή Τέττιγα (τζιτζίκι). Στους μεταγενέστερους κλασικούς χρόνους ονομάστηκε μούσα της λυρικής ποίησης. Κάποιοι ισχυρίζονται πως αυτή εφηύρε τον αυλό ή διπλό φλάουτο, αν και οι περισσότεροι μυθογράφοι αποδίδουν στον Μαρσύα την εφεύρεσή του. 

Ο ποτάμιος θεός Στρυμόνας κατέστησε έγκυο την Ευτέρπη. Ο γιος της Ρήσος ηγήθηκε ομάδας Θρακών και σκοτώθηκε από τον Διομήδη στην Τροία, σύμφωνα με την *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου.

## Δείτε επίσης
* 27 Ευτέρπη

Κατηγορία:Μούσες
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Πολύμνια

Η **Πολύμνια**, στην Ελληνική μυθολογία, ήταν η Μούσα των ιερών ύμνων και της ευγλωττίας.
Ήταν η Μούσα των ύμνων ή των ασμάτων που ψάλλονται προς τιμή των θεών και των ηρώων.
## Ο μύθος
Ως Μούσα, ήταν κόρη του Δία και της όμορφης Μνημοσύνης. Δύο ρόλοι αποδίδονται στην Πολύμνια, που οφείλονται σε δύο διαφορετικές ετυμολογίες του ονόματός της. Η αρχαιότερη παράδοση τη θέλει προστάτρια των ύμνων (πολύ + ύμνος) που ψάλλονταν προς τιμή των θεών και των ηρώων. Κατά τη νεότερη όμως παράδοση, η οποία ετυμολογεί το όνομά της από το πολύ + μνεία, βοηθά στην εύκολη μάθηση και την απομνημόνευση. Έτσι, η Πολύμνια συγχέεται σχεδόν με τη Μνημοσύνη και τα αγάλματά της που σώθηκαν μέχρι σήμερα επιβεβαιώνουν την ερμηνεία αυτή. Σε αυτά παριστάνεται πάντοτε σαν να κατέχεται από κάποια βαθιά σκέψη και ανάμνηση.
Είναι μία πολύ σοβαρή γυναίκα, συλλογισμένη και στοχαστική. Συχνά κρατά το δάχτυλό της μπροστά στα χείλη και αυτό αυξάνει τη σιωπηλή έκφραση της μορφής της. Συνήθως απεικονίζεται φορώντας μακρύ μανδύα και πέπλο, και έχοντας εναποθέσει τον αγκώνα της σε ένα μαξιλάρι. Την ζωγράφιζαν να κοιτά προς τον Ουρανό με στεφάνι από δάφνη και μαργαριτάρια στο κεφάλι, λευκό φόρεμα, με τη λύρα στα χέρια της και την επιγραφή: **"Πολυμνίς Μύθους"**. Φέρνει φήμη στους συγγραφείς των οποίων οι δουλειές τούς έχουν χαρίσει αθάνατη φήμη.

Μια τρίτη ιδιότητα της δόθηκε κατά τους τελευταίους αιώνες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: Θεωρήθηκε προστάτιδα της μιμικής τέχνης.

Επίσης, η Πολύμνια είναι μερικές φορές γνωστή και ως η Μούσα της γεωμετρίας, του διαλογισμού και της γεωργίας.


Muse Polyhymnia, Denarius, 56 B.C., Rome.jpg|Ρωμαϊκό δηνάριο του 2ου αιώνα μ.Χ., με απεικόνιση του Απόλλωνα και της Πολύμνιας, Κόιντος Πομπώνιος Μούσας


## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 33 Πολύμνια (33 Polyhymnia), που ανακαλύφθηκε το 1854, πήρε το όνομά του από τη μούσα αυτή.

Κατηγορία:Μούσες
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική θρησκεία
Κατηγορία:Αρχαίο ελληνικό θέατρο
Θάλεια (Μούσα)

Στην ελληνική μυθολογία, μία από τις εννέα Μούσες ήταν και η **Θάλεια**, επίσης Θαλία, κόρη της Μνημοσύνης και του Δία. Θεωρείται πλησιέστερη στην Τερψιχόρη. Ήταν προστάτιδα ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα της ευπρεπούς και κόσμιας ευθυμίας. Ανακάλυψε την κωμωδία, τη γεωμετρία, την αρχιτεκτονική και τη γεωργία. Ήταν προστάτιδα και των Συμποσίων. Παριστανόταν μόνο με τα σύμβολά της: αόρατη στα συμπόσια ως εμπνεύστρια των εύθυμων τραγουδιών, στα οποία τόνιζε το πνευματώδες κυρίως στοιχείο, βοηθούμενη από την «ιλαρότητα» (ευχαρίστηση) των «ευωχουμένων» (συνδαιτυμόνων). Έτσι ως θεότητα της «καλής διάθεσης» και της έναρξης του κεφιού αποχωρούσε μόλις άρχιζε ο θορυβώδης «κώμος». 

Επίσης, η Μούσα Θάλεια είχε υπό την προστασία της τη βουκολική ποίηση, δηλαδή τα αντίστοιχα σημερινά δημοτικά τραγούδια και αργότερα την κωμωδία. Γι΄ αυτό και παριστανόταν συνήθως με στέφανο κισσού στην κόμη, κρατώντας στο αριστερό χέρι προσωπείο (= μάσκα) θεάτρου και στο δεξί κοινή βακτηρία (= ράβδο), με ελαφριά ένδυση και ενίοτε με τρίχινο χιτώνα, (ακριβώς τα σημερινά  σύμβολα του χώρου της δημοτικής μουσικής). Άλλες φορές νέα και χαμογελαστή, δαφνοστεφανωμένη με πράσινο πανωφόρι και την επιγραφή: "Θάλεια Κωμωδίαν".

Το όνομά της προήλθε από το ρήμα *θαλλέω* - *Θαλλώ*, που σημαίνει βλαστάινω άφθονα, ανθίζω πλούσια, ευδοκιμώ. Ρήμα που ήταν εύχρηστο μόνο στον Ενεστώτα και Παρατατικό χρόνο. Το ουσιαστικό *θαλλός* σήμαινε ο κάθε νέος κλώνος, κοινώς βλαστάρι.

Παραστάσεις της μούσας Θάλειας διασώθηκαν σε αγγεία, ανάγλυφα και γλυπτά, όπως το μαρμάρινο άγαλμά της στο Μουσείο του Λούβρου, καθώς επίσης και σε πίνακες ζωγραφικής όπως αυτός του Jean-Marc Nattier.

Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο, μαζί με τον Απόλλωνα γέννησαν τους Κορύβαντες.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 23 Θάλεια (23 Thalia), που ανακαλύφθηκε το 1852, πήρε το όνομά του από τη μούσα αυτή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μούσες
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική κωμωδία
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Σουγκέιζινγκ

Το **Σουγκέιζινγκ** (*Shoegazing*) είναι μουσικό είδος της ίντι και εναλλακτικής ροκ που εμφανίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο στα τέλη της δεκατείας του '80. Το πρώτο άλμπουμ πού όρισε το είδος θεωρείται το *Isn’t Anything* των My Bloody Valentine, που κυκλοφόρησε το 1988.

Ο όρος *σουγκέιζινγκ* που επινοήθηκε από το NME, προέρχεται από τις αγγλικές λέξεις *shoe* (παπούτσι) και *gaze* (βλέμμα, ατενίζω) κάνοντας αναφορά στην τάση που έχουν οι κιθαρίστες των συγκροτημάτων να κοιτάζουν χαμηλά ενώ παίζουν μουσική. 

Το είδος, αν και αρχικά δέχτηκε κάποιες επικρίσεις από τον μουσικό τύπο της εποχής, έχει αφήσει κληρονομιά πίσω του, ενώ η σουγκέιζινγκ σκηνή έχει αρκετά νέα συγκροτήματα.

Στο παρακάτω σχεδιάγραμμα εμφανίζονται μερικά από τα πιο κλασσικά συγκροτήματα με σουγκέιζινγκ ήχο:


TimeAxis = orientation:horizontal format:yyyy
ImageSize = width:850 height:350
PlotArea = width:800 height:300 bottom:20 left:20

Colors =
  id:canvas value:rgb(0.97,0.97,0.97)
  id:grid1  value:rgb(0.86,0.86,0.86)
  id:grid2  value:gray(0.8)
  id:bars   value:rgb(0.96,0.96,0.6)

BackgroundColors = canvas:canvas

Period     = from:1983 till:2004
ScaleMajor = unit:year increment:1 start:1983 gridcolor:grid1

BarData=
  barset:Bands

LineData =
  at:1985 color:grid2 layer:back
  at:1991 color:grid2 layer:back

PlotData=

# set defaults
  width:25 fontsize:L textcolor:black align:left anchor:from shift:(10,-4) color:bars

  barset:Bands

    at:1985 text:"1985: Psychocandy of JAMC"
  from:1984 till:1994 text:"My Bloody Valentine"
    at:1991 text:"1991: Loveless of MBV"
  from:1986 till:1991 text:"Galaxie 500"
  from:1987 till:1994 text:"Chapterhouse"
  from:1988 till:1996 text:"Ride"
  from:1988 till:1998 text:"Lush"
  from:1988 till:1999 text:"The Boo Radleys"
  from:1989 till:1999 text:"The Verve"
  from:1989 till:1995 text:"Slowdive"
  from:1990 till:2004 text:"Spiritualized"



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Audioscrobbler group
* Σύνδεσμοι και φόρουμ συζήτησης
* Ενδιαφέρον άρθρο για το είδος

Κατηγορία:Μουσικά είδη
Ευρυδίκη (μυθολογία)

μικρογραφία|Ευρυδίκη και Ορφέας, Φεντερίκο Τσερβέλι, 17ος αιώνας.
Στην ελληνική μυθολογία, αναφέρονται τέσσερα πρόσωπα με το όνομα **Ευρυδίκη**.

## Εκδοχές

### Σύζυγος του Ορφέα
Η πιο γνωστή ήταν μια γυναίκα – ή νύμφη – με το όνομα Ευρυδίκη, που ήταν σύζυγος του Ορφέα. Ενώ δραπέτευσε από τον Αρισταίο, δαγκώθηκε από ένα φίδι και πέθανε. Αλλόφρων, ο Ορφέας έπαιξε τόσο λυπητερά τραγούδια και τραγούδησε τόσο θρηνητικά, ώστε όλοι οι θεοί και οι νύμφες δάκρυσαν και τον συμβούλευσαν να κατέβει στον κάτω κόσμο. Ο Ορφέας κατέβηκε στον κάτω κόσμο και με τη μουσική του απάλυνε την καρδιά του Άδη και της Περσεφόνης (το μόνο πρόσωπο που τα κατάφερε ποτέ), οι οποίοι συμφώνησαν να επιτρέψουν στην Ευρυδίκη να επιστρέψει μαζί του στη γη. Αλλά η συμφωνία που συνόδευε την απόφαση ήταν πως έπρεπε να περπατά μπροστά από αυτή και να μην κοιτάξει πίσω μέχρι να φτάσει στον πάνω κόσμο. Μέσα στην αγωνία του αθέτησε την υπόσχεση και η Ευρυδίκη εξαφανίστηκε πάλι από τη θέασή του. Η ιστορία με αυτή τη μορφή της ανήκει στην εποχή του Βιργιλίου, ο οποίος πρώτος εισάγει το όνομα του Αρισταίου. Και άλλοι αρχαίοι συγγραφείς, ωστόσο, μιλούν για την επίσκεψη του Ορφέα στον κάτω κόσμο. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, οι καταχθόνιοι θεοί του «παρουσίασαν μία εμφάνιση» της Ευρυδίκης. Ο Οβίδιος λέει πως ο θάνατος της Ευρυδίκης δεν προκλήθηκε από τη δραπέτευσή της από τον Αρισταίο, αλλά από τον χορό της με τις Ναϊάδες τη μέρα του γάμου της.

### Σύζυγος του Κρέοντα
Άλλη μια γυναίκα της ελληνικής μυθολογίας με το όνομα Ευρυδίκη είναι η σύζυγος του Κρέοντα, που αυτοκτόνησε όταν έμαθε πως ο γιος της Αίμονας και η αγαπημένη του Αντιγόνη είχαν επίσης αυτοκτονήσει.

### Σύζυγος του Ακρίσιου και γιαγιά του Περσέα
Η Ευρυδίκη ήταν επίσης μια γυναίκα της ελληνικής μυθολογίας που παντρεύτηκε τον Ακρίσιο, βασιλιά του Άργους. Υπήρξε μητέρα της Δανάης και γιαγιά του ήρωα Περσέα.

### Σύζυγος του Λυκούργου της Νεμέας
Ως Ευρυδίκη αναφέρεται και η Αμφιθέα, σύζυγος του Λυκούργου, βασιλιά της Νεμέας, και μητέρα του Οφέλτη.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 75 Ευρυδίκη (75 Eurydike), που ανακαλύφθηκε το 1862, πήρε το όνομά του από τη μυθική σύζυγο του Ορφέα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Ορφισμός
Αθηνόδωρος Βυζαντίου

Ο **Αθηνόδωρος** (ή Αθηνογένης) διετέλεσε επίσκοπος Βυζαντίου για τέσσερα έτη (144 – 148).

Κατά την αρχιερατεία του κυβερνούσε την πόλη ο τύραννος Ζεύξιππος, και παρατηρήθηκε ιδιαίτερη αύξηση του χριστιανικού πληθυσμού. Τότε ο Επίσκοπος Αθηνόδωρος εγκαταλείποντας την Αργυρούπολη έχτισε δεύτερο επισκοπικό ναό, πιθανώς και οίκο επισκοπικό, στην περιοχή του Ελαιώνα. Τον ναό αυτό ο Μέγας Κωνσταντίνος τον ανοικοδόμησε μεγαλοπρεπή, επιθυμώντας να ταφεί σε αυτόν, αλλά επειδή κρίθηκε ότι τα σώματα των αυτοκρατόρων δε θα έπρεπε να θάπτονται εκτός της πόλης του Βυζαντίου, ορίσθηκε άλλος τόπος για την ταφή τους, ο δε ναός εκείνος αφιερώθηκε στη μνήμη των αγίων επτά παίδων Μακκαβαίων και Ελεαζάρου του διδασκάλου τους.

Από την εποχή του και μετά, οι Επίσκοποι κατοικούσαν και ιερουργούσαν στο νέο επισκοπικό ναό, του Ελαιώνος ή Ελαίας.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Αθηνοδωρος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Ευζώιος Βυζαντίου

Ο **Ευζώιος** διαδέχτηκε τον Αθηνόδωρο και ποίμανε την επισκοπή του Βυζαντίου για 6 έτη (148-154). Επί των ημερών του εκδηλώθηκε ο διωγμός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αντωνίνου Πίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Λαυρέντιος Βυζαντίου

Ο **Λαυρέντιος** υπήρξε χριστιανός επίσκοπος Βυζαντίου, κατά τους περισσότερους επισκοπικούς καταλόγους, για έντεκα χρόνια και πέντε μήνες. Αναφέρονται διάφορες ημερομηνίες αρχιερατείας του, με επικρατέστερη τα έτη από το 154 έως το 166, αν και ο Νικηφόρος Κάλλιστος θεωρεί ότι χρειάζεται διόρθωση.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Αλύπιος Βυζαντίου

Ο **Αλύπιος** ή **Αλύμπιος** ή **Ολύμπιος** ήταν χριστιανός επίσκοπος στο Βυζάντιο. Διαδέχθηκε τον Λαυρέντιο κατά το δεύτερο μισό του 2ου αιώνα, χωρίς να είναι εξακριβωμένο ακριβώς το πότε. Οι μεταγενέστεροι κατάλογοι τον παρουσιάζουν να επισκόπευσε δεκατρία έτη και μισό ενώ οι παλαιότεροι τρία. Το πιθανότερο, σύμφωνα με τη γνώμη των Μανουήλ Γεδεών και Χρυσόστομου Παπαδόπουλου, είναι να έμεινε στο Θρόνο μεταξύ 166 και 169.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Αλυπιος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Ανδρέας Φιλιππίδης

Ο **Ανδρέας Φιλιππίδης** (6 Ιανουαρίου 1919 - 8 Ιανουαρίου 1989) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919 ως γιος του ηθοποιού του μουσικού θεάτρου Μάνου Φιλιππίδη. Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και τελειόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πρωτοβγήκε στη σκηνή το 1943 με τον θίασο της κυρίας Κατερίνας στο *Παράξενο Ιντερμέτζο* του Ευγενίου Ο' Νηλ, ενσαρκώνοντας τον ρόλο του Γκόρντον. Έπαιξε κοντά στους Βάσω Μανωλίδου, Μαίρη Αρώνη, Γεώργιο Παππά και Δημήτρη Χορν. Εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο (και μάλιστα σε πρωταγωνιστικούς ρόλους από το 1946 μέχρι το 1957), στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και στο Ελεύθερο Θέατρο, ενώ για μερικά χρόνια διατέλεσε θιασάρχης. Σκηνοθέτησε έργα των Τσέχωφ, Μολιέρου, Γρηγορίου Ξενόπουλου και άλλων, ενώ για 20 χρόνια διατέλεσε καθηγητής στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη.

Έχει εμφανιστεί σε πολλές ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες. Έχει επίσης καταγράψει αρκετές συνεργασίες με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Μεταδικτατορικά εξελέγη αντιπρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

Ο Φιλιππίδης υπήρξε πολύ καλός σκακιστής και αναδείχθηκε πρωταθλητής στο Πρώτο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Ελλήνων Ηθοποιών, που διοργανώθηκε το 1973 στον χώρο του θεάτρου «Άλφα» υπό τον συντονισμό του ηθοποιού Στέφανου Ληναίου. Το 1987 ο Φιλιππίδης παρουσίασε στην ΕΡΤ2 την *Τυχερή σκακιέρα*, ένα βραχύβιο τηλεπαιχνίδι με θέμα το σκάκι, που όμως δεν είχε απήχηση και διακόπηκε μετά από έξι μόλις επεισόδια. Συντονιστής της εκπομπής ήταν ο γνωστός σκακιστής Τριαντάφυλλος Σιαπέρας, σκηνοθέτης ο Άγγελος Σιδεράτος και συμπαρουσιάστρια του Φιλιππίδη η επίσης ηθοποιός Τζένη Δανιά.

Υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού Δέσπως Διαμαντίδου με την οποία παντρεύτηκαν τη δεκαετία του '40 και απέκτησαν έναν γιο, τον Μάριο, ενώ σε δεύτερο γάμο νυμφεύτηκε το 1957 την τότε μαθήτρια του στο Θεάτρου Τέχνης Λίλυ Παπαγιάννη, με την οποία νωρίτερα εκείνη τη χρονιά είχαν γνωριστεί και ερωτευθεί κεραυνοβόλα και η οποία παρέμεινε σύντροφός του έως το τέλος. Ο Ανδρέας Φιλιππίδης απεβίωσε στις 8 Ιανουαρίου 1989 σε ηλικία 70 ετών και κηδεύτηκε στο Δημοτικό Κοιμητήριο Ζωγράφου. Οι δύο σύζυγοι του Ανδρέα Φιλιππίδη παρέμειναν στενές φίλες ως τον θάνατο της Διαμαντίδου το 2004. Η Δέσπω Διαμαντίδου σε ένδειξη της βαθιάς εκτίμησης που του είχε, δεν άλλαξε ποτέ στο (παλαιό) μητρώο του ΣΕΗ το επώνυμό του, με το οποίο ήταν καταχωρημένη από το 1942.

## Φιλμογραφία

## Τηλεοπτικές σειρές

## Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Φιλιππίδης, ως ηθοποιός.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Πηγές
*Who's Who 1979 σ. 722
*Ο Ανδρέας Φιλιππίδης στη «Μηχανή του χρόνου»

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Cine.gr
*imdb

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κρουστά της συμφωνικής ορχήστρας

Τα **κρουστά** όργανα της Συμφωνικής Ορχήστρας με την ευρύτερη χρήση είναι:
*Τύμπανο
*Κύμβαλα ή πιάτα
*Ξυλόφωνο
*Γκραν κάσα
*Τρίγωνο  
*Πλήθος άλλων κρουστών που χρησιμοποιούνται κατά περίσταση

Στα παραπάνω μπορεί να προστεθεί και η τσελέστα. Πρόκειται στην πραγματικότητα για πληκτροφόρο όργανο που μοιάζει με το πιάνο, ωστόσο ο ήχος του μοιάζει με αυτόν του μεταλλόφωνου.

Το τύμπανο αποτελεί το μοναδικό ίσως κρουστό όργανο που είναι παρόν σχεδόν σε όλες τις μορφές ορχηστρικής μουσικής. Στη συμφωνική ορχήστρα, τα τύμπανα παίζονται από έναν ειδικό εκτελεστή, ο οποίος συνήθως δεν συμμετέχει στην εκτέλεση κάποιου άλλου κρουστού. Διαφορετικά, είναι σύνηθες ένας εκτελεστής κρουστών, κατά τη διάρκεια του μουσικού έργου, να εναλάσει και διαφορετικά κρουστά όργανα. Η ομάδα των κρουστών έχει τις περισσότερες φορές έναν εκτελεστή για τα τύμπανα και τουλάχιστον άλλους τρεις για το σύνολο των υπολοίπων κρουστών. Ωστόσο, ο αριθμός των εκτελεστών κρουστών δεν είναι γενικά αυστηρα καθορισμένος και σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από τις απαιτήσεις του μουσικού έργου.

Ο ρόλος των κρουστών στη συμφωνική ορχήστρα είναι κατά κύριο λόγο η ενίσχυση της δυναμικής και ο τονισμός του ρυθμού της μουσικής.

## Δείτε επίσης
*Τα έγχορδα της συμφωνικής ορχήστρας
*Τα ξύλινα πνευστά της συμφωνικής ορχήστρας
*Τα χάλκινα πνευστά της συμφωνικής ορχήστρας
Ανακάλυψη

Η **ανακάλυψη** είναι η εύρεση και για πρώτη φορά χρήση ή διατύπωση κάποιου προϋπάρχοντος πράγματος. Αντιδιαστέλλεται με την εφεύρεση, η οποία είναι η επινόηση μη προϋπάρχοντος. Είναι συνήθως τυχαία, αλλά πολύ σημαντικά για τη ζωή και τον πολιτισμό, ευρήματα του ανθρώπου π.χ. η ανακάλυψη της Αμερικής ή εξωτερικά ερεθίσματα που γονιμοποιούνται θετικά στον ανθρώπινο νου π.χ. η ανακάλυψη της αρχής της ανώσεως από τον Αρχιμήδη.

Σημαντικές ανακαλύψεις για την εξέλιξη του πολιτισμού υπήρξαν η γραφή, ο ηλεκτρισμός, το πετρέλαιο και η πενικιλίνη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Εφευρέσεις και Ανακαλύψεις

Κατηγορία:Μάθηση
Κατηγορία:Γνώση
Μητσοτάκης

Το ελληνικό επώνυμο **Μητσοτάκης** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω μέλη επιφανούς πολιτικής οικογένειας της Κρήτης:

* Κωνσταντίνος Κων. Μητσοτάκης (1845-1898). Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και εκδότης εφημερίδας, γενάρχης της οικογένειας Μητσοτάκη. Αναφέρεται και ως *γερο-Κωστής* ή *Γεροκωστής*.
* Αριστομένης Μητσοτάκης (1884-1941).  Έλληνας πολιτικός, βουλευτής, υπουργός, Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, γιός του Κωνσταντίνου Κων. Μητσοτάκη.
* Κυριάκος Κ. Μητσοτάκης (1883-1944). Έλληνας πολιτικός, βουλευτής, γιός του Κωνσταντίνου Κων. Μητσοτάκη και πατέρας του πρώην Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
* Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (1918-2017). Έλληνας πολιτικός, βουλευτής, υπουργός, Πρωθυπουργός της Ελλάδας (1990-1993), γιός του Κυριάκου Κ. Μητσοτάκη.
* Ντόρα Μπακογιάννη (γενν. 1954), το γένος Μητσοτάκη. Ελληνίδα πολιτικός, βουλευτής, υπουργός, δήμαρχος Αθηναίων (2003-2006), κόρη του πρώην Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
* Κυριάκος Μητσοτάκης (γενν. 1968). Πρωθυπουργός της Ελλάδας, πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και γιος του πρώην Πρωθυπουργού της Ελλάδας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Μόριο

Στην επιστήμη, ως **μόριο** χαρακτηρίζεται το ελάχιστο συστατικό ενός στοιχείου ή μιας ένωσης (μιας καθαρής ουσίας) που μπορεί να υπάρξει σε ελεύθερη κατάσταση, διατηρώντας τις χημικές ιδιότητες των μερών του στοιχείου ή της ένωσης που το αποτελούν. 

Τα άτομα ενός μορίου μπορεί να είναι του ιδίου ή διαφορετικών στοιχείων (Η2 (διατομικό μόριο) ή ΗCl (δύο διαφορετικά άτομα). Τα μόρια αναπαρίστανται συνήθως από χημικό τύπο, ο οποίος προσδιορίζει, ανάλογα με το είδος του χημικού τύπου, τον ακριβή αριθμό των ατόμων του κάθε χημικού στοιχείου που συμμετέχει στο μόριο, το ποια άτομα ενώνονται μεταξύ τους, την διάταξή τους στον χώρο κλπ.

Τα μη συμμετρικά μόρια μπορούν να εμφανίσουν το φαινόμενο του χειρομορφισμού. Σε κάθε μόριο οι ενδομοριακές δυνάμεις υποδηλώνουν για κάθε άτομο με ποιο άλλο άτομο του μορίου συνδέεται, ώστε να προκύπτει ένα συγκεκριμένο σύνολο από συνδεδεμένα άτομα - υποσύνολα του μορίου. Αν αλλάξει η διάταξη των ατόμων μπορεί να αλλάξει και αυτό το σύνολο, για παράδειγμα η ένωση Α-Β-Γ μπορεί να γίνει Α-Γ-Β. Το φαινόμενο κατά το οποίο δύο μόρια με ίδιο μοριακό τύπο έχουν το ίδιο σύνολο ζευγών ενδομοριακά συνδεδεμένων ατόμων, αλλά τα ίδια τα μόρια είναι διαφορετικά λέγεται **χειρομορφισμός**. Ο χειρομορφισμός εντοπίζεται με σιγουριά μόνο στο *στερεοχημικό τύπο* ενός μορίου. Δύο μόρια στα οποία εμφανίζεται χειρομορφισμός έχουν ίδιο ή ισοδύναμο *συντακτικό τύπο* και ακριβώς ίδιους τους υπόλοιπους χημικούς τύπους.
## Παραπομπές

## Δείτε επίσης
* Βιομόριο 
* Άτομο

Κατηγορία:Χημεία
Κατηγορία:Ύλη
Κατηγορία:Μοριακή φυσική
Μανουήλ (αποσαφήνιση)

Μανουήλ είναι σύντμηση του ονόματος Εμμανουήλ. Με το όνομα αυτό ήταν γνωστά τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:

## Αυτοκράτορες του Βυζαντίου
* Μανουήλ Α΄ Κομνηνός, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.
* Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.

## Αξιωματούχοι της βυζαντινής αυτοκρατορίας
* Μανουήλ Άγγελος Κομνηνός, δεσπότης της Ηπείρου και της Θεσσαλονίκης.
* Μανουήλ Καλέκας
* Μανουήλ Καμύτζης
* Μανουήλ Καντακουζηνός, δεσπότης του Μυστρά.
* Μανουήλ Καντακουζηνός Γκιν
* Μανουήλ Καρατζάς
* Μανουήλ Κομνηνός (αδελφός Αλεξίου Α΄)
* Μανουήλ Κομνηνός (υιός Ανδρονίκου Α΄)
* Μανουήλ Κομνηνός Δούκας
* Μανουήλ Κομνηνός Ραούλ
* Μανουήλ Κομνηνός Ραούλ Ασάνης
* Μανουήλ Λάσκαρης (μοναχός Μάξιμος), αδερφός του αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρου Α’.
* Μανουήλ Λάσκαρης (στρατηγός)
* Μανουήλ Λάσκαρης (πρεσβύτερος)
* Μανουήλ Λιβερός
* Μανουήλ Μαλαξός
* Μανουήλ Μαυροζώμης, βυζαντινός τοπάρχης.
* Μανουήλ Μοσχόπουλος
* Μανουήλ Παλαιολόγος (γιος Θωμά)
* Μανουήλ Παλαιολόγος (γιος Μιχαήλ Θ΄)
* Μανουήλ Ραούλ Μετοχίτης
* Μανουήλ Σκλάβος
* Μανουήλ Τάγαρις
* Μανουήλ Φιλής
* Μανουήλ (μάγιστρος) των αυτοκρατόρων Θεόφιλου και Μιχαήλ Γ’.
* Μανουήλ (στρατηγός Ηρακλείου)
* Μανουήλ (στρατηγός Μιχαήλ Α΄)

## αυτοκράτορες της Τραπεζούντας
* Μανουήλ Α΄ Μέγας Κομνηνός
* Μανουήλ Β΄ Μέγας Κομνηνός
* Μανουήλ Γ΄ Μέγας Κομνηνός

## Πατριάρχες
* Μανουήλ Α΄ Σαραντηνός, Οικουμενικός Πατριάρχης.
* Μανουήλ Β΄, Οικουμενικός Πατριάρχης.

## Βασιλείς της Πορτογαλίας
* Μανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας
* Μανουήλ Β΄ της Πορτογαλίας

## Άλλα πρόσωπα
* Μανουήλ Άγγελος Φιλανθρωπηνός
* Μανουήλ Ανεμάς
* Μανουήλ Απόκαυκος
* Μανουήλ ο Αρμένιος
* Μανουήλ ο Κορίνθιος
* Μανουήλ Βρυέννιος
* Μανουήλ Βερνάρδος
* Μανουήλ Βυζάντιος
* Μανουήλ Χρυσολωράς
* Μανουήλ Βλαστός
* Μανουήλ Βουτομύτης
* Μανουήλ Γεδεών
* Μανουήλ Ερωτικός Κομνηνός
* Μανουήλ Ολόβολος
* Μανουήλ Οψαράς Δισύπατος
* Μανουήλ Πανσέληνος
* Μανουήλ Πελοποννήσιος
* Μανουήλ Χαριτόπουλος
* Μανουήλ Χρυσάφης
* Μανουήλ Χρυσάφης (ο νεότερος)
* Μανουήλ του Γκοντόι, πρωθυπουργός της Ισπανίας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Τσαλδάρης

**Τσαλδάρης** είναι το επώνυμο των:

*Κωνσταντίνος Τσαλδάρης, (1884–1970), Πρωθυπουργός της Ελλάδας 18-4-1946 – 25-1-1947 και 29-8-1947 – 7-1-1947
*Παναγής Τσαλδάρης, (1868–1936), Πρωθυπουργός της Ελλάδας 3-11-1932 – 16-1-1933 και 10-3-1935 – 10-10-1935
*Αθανάσιος Τσαλδάρης, (1921–1997), Έλληνας πολιτικός και Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων 1989 – 1993 
*Δημήτρης Τσαλδάρης, (1980- ), Έλληνας καλαθοσφαιριστής.

;Τσαλδάρη
* Λίνα Τσαλδάρη  (1887&ndash;1981), Ελληνίδα πολιτικός και η πρώτη Ελληνίδα υπουργός
Κίνα (αποσαφήνιση)

Η λέξη **Κίνα** μπορεί να αναφέρεται :

* στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας,
* στη Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν),
* στο νόμισμα της Παπούα-Νέας Γουινέας.
Χάριτες

Στην ελληνική μυθολογία, οι **Χάριτες** ήταν οι θεές της γοητείας, της ομορφιάς, της φύσης, της ανθρώπινης δημιουργικότητας και της γονιμότητας. Ως Χάριτες αναφέρονται η Αγλαΐα η νεότερη, η Ευφροσύνη και η Θάλεια, αλλά ορισμένες φορές αναφέρονται και άλλες, όπως η Αυξώ, η Χάρις, η Ηγεμόνη, η Φαένα και η Πασιθέα. 

Ήταν οι κόρες του Δία και της Ευρυνόμης, συνήθως, αν και κατ' άλλους ήταν κόρες του Διονύσου και της Αφροδίτης ή του Ήλιου και της Ναϊάδας Αίγλης. Ο Όμηρος ισχυρίζεται πως ήταν μέρος της ακολουθίας της Αφροδίτης. Το αντίστοιχό τους στη ρωμαϊκή μυθολογία ήταν οι *Gratiae*. 

Αγαπούσαν πολύ την ομορφιά και έδωσαν στους ανθρώπους τα ταλέντα για τέχνη, στενά συνδεδεμένες με τις Μούσες. Οι Χάριτες συνδέονταν και με τον κάτω κόσμο και τα Ελευσίνια Μυστήρια. Ο ποταμός Κηφισός κοντά στους Δελφούς ήταν ιερός γι αυτές.

## Διαφορές ανά περιοχή
μικρογραφία|Ανάγλυφο από το νησί της Πάρου με τις τρείς Χάριτες Αγλαΐα, Ευφροσύνη και Θάλεια να χορεύουν, χρονολογία 570-560 π.Χ. Εκτίθεται στην Γλυπτοθήκη του Μονάχου στην αίθουσα 1.
Ο Παυσανίας διακόπτει την Περιγραφή του της Ελλάδας ( βιβλίο9.xxxv.1-7 ) για να επεκταθεί στις διάφορες θεωρήσεις των Χαρίτων που έλαβαν σε διάφορα μέρη στην ηπειρωτική Ελλάδα και την Ιωνία:

## Οι Χάριτες στην τέχνη
Για την απεικόνιση των Χαρίτων, ο Παυσανίας έγραψε:

Οι Χάριτες απεικονίζονται στους μεταγενέστερους χρόνους από διάσημους ζωγράφους, όπως οι Λούκας Κράναχ, Ρούμπενς, Enrico Tarenghi και γλύπτες, όπως ο Αντόνιο Κανόβα και o *Bertel Thorvaldsen*.


Raffael 010.jpg|Πίνακας του Ραφαήλ
Threegraces.jpg|*Οι Χάριτες, λεπτ. από τον πίνακα "Άνοιξη" του [[Σάντρο Μποτιτσέλι]] (π. [[1485]])*
Canova-Three Graces 0 degree view.jpg|Οι τρεις χάριτες, έργο του Αντόνιο Κανόβα, Μουσείο Ερμιτάζ
The Three Graces Battista Naldini.jpg|Οι τρεις χάριτες
File:Afrodi10.jpg|Τέμπλο από την Αφροδισιάδα


## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 424 Χαριτία (424 Gratia), που ανακαλύφθηκε το 1896, πήρε το όνομά του από τις τρεις Χάριτες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χάριτες, αναλυτική παρουσίαση, αποσπάσματα από αρχαίες πηγές
* Χάριτες στην τέχνη

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Σορβικές γλώσσες

200px|thumb|Οι περιοχές της Γερμανίας στις οποίες ομιλούνται τα σλαβικά Σορβικά
Οι **Σορβικές γλώσσες** (στα Άνω και Κάτω Σορβικά: serbšćina) είναι μέλη του δυτικού σλαβικού κλάδου γλωσσών ομιλούμενες στην ανατολική Γερμανία. Είναι γνωστές επίσης ως **Βενδικές** ή **Λουσατικές**. 

Υπάρχουν δύο λογοτεχνικές γλώσσες: 
*τα **[[Άνω Σορβική Γλώσσα|Άνω Σορβικά]]** (*στα Άνω Σορβικά: hornjoserbšćina, στα Κάτω Σορβικά: górnoserbšćina*), που ομιλούνται από περίπου 55.000 ανθρώπους στη Σαξονία,
*και τα **[[Κάτω Σορβική Γλώσσα|Κάτω Σορβικά]]** (*στα Κάτω Σορβικά: dolnoserbšćina, στα Άνω Σορβικά: delnjoserbšćina*) που ομιλούνται από περίπου 14.000 ανθρώπους στο Βραδεμβούργο.

Η περιοχή στην οποία ομιλούνται οι δύο γλώσσες είναι γνωστή ως Λουσατία (*Łužica* στα Άνω Σορβικά, *Łužyca* στα Κάτω Σορβικά, ή *Lausitz* στα Γερμανικά).

Και οι δύο γλώσσες διαθέτουν δυϊκό γραμματικό αριθμό. Είναι ανάμεσα στις πολύ λίγες Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες που διατηρούν αυτό το χαρακτηριστικό (η άλλη είναι τα Σλοβενικά). Ο δυϊκός χρησιμοποιείται όταν ακριβώς δύο πρόσωπα ή πράγματα αναφέρονται και χρησιμοποιείται επιπροσθέτως του ενικού και πληθυντικού. 

Στη Γερμανία τα Άνω και Κάτω Σορβικά είναι επισήμως αναγνωρισμένα και προστατεύονται ως μειονοτικές γλώσσες. 

Η πόλη του Μπάουτζεν κοντά στην Δρέσδη είναι κέντρο του Άνω Σορβικού πολιτισμού. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως σε ολόκληρη την πόλη μπορεί κανείς να δει δίγλωσσες πινακίδες συμπεριλαμβανομένου του ονόματος της πόλης που αναγράφεται στον σιδηροδρομικό σταθμό ως **Bautzen/Budyšin**. 

Η πόλη του Κόττμπους  θεωρείται το πολιτιστικό κέντρο των Κάτω Σορβικών. Και εδώ συναντά κανείς δίγλωσσες πινακίδες με το όνομα της πόλης ώς **Cottbus/Chośebuz**. 

Τα Σορβικά ομιλούνται επίσης στον μικρό Βενδικό καταυλισμό Σέρμπιν (Serbin) στο Λι Κάουντι του Τέξας και μέχρι πρόσφατα οι εφημερίδες εκδίδονταν στα Βενδικά εκεί. Έχει δεχτεί σημαντική επιρροή από τους περιβάλλοντες Γερμανόφωνους και Αγγλόφωνους ομιλητές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γερμανο-Κάτω Σορβικό διαδικτυακό λεξικό
* Σορβικό γλωσσικό δέντρο

Κατηγορία:Δυτικές Σλαβικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της Γερμανίας
Βούλα Ζουμπουλάκη

Η **Βούλα Ζουμπουλάκη** (Κάιρο, 24 Σεπτεμβρίου 1924 - Αθήνα, 7 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1924 στο Κάϊρο από Αιγυπτιώτες γονείς καταγόμενους από τη Συκέα Λακωνίας και τη Τήνο. Αδερφός της είναι ο ζωγράφος Πέτρος Ζουμπουλάκης, ξάδελφος της ήταν ο γκαλερίστας Τάσος Ζουμπουλάκης και ανιψιός της είναι ο κριτικός κινηματογράφου Γιάννης Ζουμπουλάκης.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στη Σχολή Μονωδίας του Εθνικού Ωδείου, και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εμφανίστηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή το 1952 και δύο χρόνια αργότερα στην πρόζα. Πρωταγωνίστησε: «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» (Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα), «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» (Λουίτζι Πιραντέλλο), «Ρέκβιεμ για μια μοναχή» (Γουίλιαμ Φώκνερ), «Λυσσασμένη γάτα» (Τένεσι Ουίλιαμς) κ.ά.

To 1955, μετά από πρόταση της φίλης της Μελίνας Μερκούρη, εμφανίστηκε στην ταινία ''Στέλλα'' παίζοντας το ρόλο της «Αννέτας» και τραγουδώντας το τραγούδι *«Εφτά τραγούδια θα σου πω»*. Είχε λάβει μέρος στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου στη Λισαβόνα το 1964 και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1966.

### Προσωπική ζωή
Το 1951 παντρεύτηκε τον δάσκαλο της στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου τον ηθοποιό Δημήτρη Μυράτ. Δεν απέκτησαν παιδιά. Μαζί έζησαν έως τον θάνατό του Μυράτ το 1991.

### Θάνατος
Απεβίωσε από εγκεφαλικό επεισόδιο στο σπίτι της στην Αθήνα στις 7 Σεπτεμβρίου 2015, δυο εβδομάδες πριν τα 91α γενέθλιά της. Ενταφιάστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 11 Σεπτεμβρίου.

## Διακρίσεις
Τιμήθηκε με το *Α΄ Βραβείο Φεστιβάλ Λισαβόνας* (1964), *Α΄ Έπαθλο Μαρίκας Κοτοπούλη* (καλύτερης ηθοποιού) το 1961, *Β΄ Έπαθλο Μαρίκας Κοτοπούλη* το 1965, *Α΄ Βραβείο ηθοποιίας* στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1966 και την ίδια χρονιά της απενεμήθη ο *Χρυσός Σταυρός του [[Τάγμα της Ευποιΐας|Τάγματος της Ευποιΐας]]*.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

### Τηλεοπτικό θέατρο

### Τηλεοπτικές σειρές

### Εκπομπές

## Παραστασιογραφία

Συμπληρωματικός πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες έχει παίξει η Β. Ζουμπουλάκη, ως ηθοποιός.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

## Παραπομπές


## Πηγές
**Who's Who 1979* σ. 199

Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Ευποιίας
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών