Ανδρέας της Ρουπεκανίνα

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Τα ερείπια τού κάστρου τής Ραβισκανίνα.

Ο **Aνδρέας** κόμης τής Ρουπεκανίνα, ιταλ.: *Andrea di Raviscanina*, ήταν Νορμανδός ευγενής τής Νότιας Ιταλίας (Mazzogiorno). Ήταν μακροχρόνιος αντίπαλος τής βασιλικής εξουσίας.

Στις 22 Ιουλίου 1138 ο πάπας Ιννοκέντιος Β΄ και οι υποστηρικτές του, Ροβέρτος Β΄ πρίγκιπας τής Κάπουα και Ριχάρδος τής Ρουπεκανίνα, έπεσαν σε ενέδρα στο Γκαλούτσιο. Ο Ιννοκέντιος Β΄ συνελήφθη, αλλά ο Ροβέρτος Β΄ και ο Ριχάρδος διέφυγαν στη Γερμανία, όπου έγιναν δεκτοί από τον βασιλιά Κορράδο Γ΄. Ο Φρειδερίκος Α΄  Βαρβαρόσσα διαδέχθηκε τον Κορράδο Γ΄ το 1152, και, στη Δίαιτα του Βύρτσμπουργκ, με την παρουσία των Νορμανδών, αποφάσισε να πραγματοποιήσει τα όνειρα τού βασιλιά Λοθάριου Γ΄, και να υποτάξει όλη την Ιταλία. Όταν ήταν έτοιμος να διασχίσει τις Άλπεις, ο Ριχάρδος είχε αποβιώσει και τον διαδέχθηκε, επίσημα, ο γιος του Ανδρέας, ο οποίος μεγάλωσε από την παιδική του ηλικία στη Γερμανία, στη βασιλική Αυλή.

Μετά την αυτοκρατορική στέψη τού Φρειδερίκου Α΄ στις 18 Ιουνίου 1155, οι Γερμανοί επέστρεψαν στα σπίτια τους, και οι τρεις Νορμανδοί, που ήταν ακόμη σε εξέγερση, ο Ροβέρτος Β΄ πρίγκιπας τής Κάπουα, ο Ανδρέας και ο Ροβέρτος Γ΄ κόμης τού Λοριτέλλο, συνέχισαν την πορεία τους. Μετά την ψευδή αναφορά ότι ο Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας ήταν νεκρός, οι τρεις εισήλθαν στην Καμπανία, και ανέκτησαν με επιτυχία όλες τις γαίες τους. Αλλά τον Μάιο του 1156 ο Γουλιέλμος Β΄ αντεπιτέθηκε. Νίκησε τους επαναστάτες στο Μπάρι με την προδοσία τού Ριχάρδου Β΄ Ακουίλα κόμη τού Φόντι. Στη συνέχεια, ο Γουλιέλμος Β΄ κινήθηκε προς το Μπενεβέντο, όπου ο πάπας Αδριανός Δ΄ είχε προστατευθεί από τον Ροβέρτο του Μιλιτέλλο και τον Ανδρέα.

Τον Ιούνιο του 1156 επιτεύχθηκε συμφωνία μεταξύ βασιλιά και πάπα &#x2014;η λεγόμενη Συνθήκη του Μπενεβέντο&#x2014; σύμφωνα με την οποία ο Ροβέρτος Γ΄ του Λοριτέλλο και ο Ανδρέας, μεταξύ άλλων, εξορίστηκαν. Παρ' όλα αυτά, αφού υποχώρησε στα Αμπρούτσι, ο Ανδρέας επέστρεψε μαζί με τον Ροβέρτο Γ΄ στην Απουλία. Εισέβαλε στην Κάπουα και το Φόντι το 1157. Ο Ρωμαϊκός (Βυζαντινός) στρατός έφυγε, αλλά ο πάπας έστειλε ενισχύσεις. Στο Σαν Τζερμάνο, που τώρα μετονομάστηκε σε Κασίνο, τον Ιανουάριο του 1158, ο Ανδρέας νίκησε τα βασιλικά στρατεύματα.

Ο Ανδρέας εγκατέλειψε τη νεοαποκτηθείσα κυριαρχία του στο Μοντεκασίνο για να υπερασπιστεί την πόλη του, την Ανκόνα, από τον Ρέτζιναλντ του Ντάσελ και τον Όθωνα του Βίττελσμπαχ, στρατηγούς τού Φρειδερίκου Α΄ που πολιορκούσαν την πόλη. Η ειρήνη επικυρώθηκε πριν από το τέλος τής άνοιξης, και ο Ανδρέας συνόδευσε τον Ρέτζιναλντ και τον Όθωνα βόρεια προς το Μιλάνο, και συμμετείχε στην πολιορκία υπό τις διαταγές τού Φρειδερίκου Α΄. Παρέμεινε εκεί μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου, όταν η πόλη έπεσε.

Το 1161 ο Ανδρέας επανενώθηκε με τον Ροβέρτο Γ΄ τού Λοριτέλλο, σε επανάσταση εναντίον τού βασιλιά Γουλιέλμου Β΄. Οι επαναστάτες έκαψαν τη Μπουτέρα, αλλά αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον σκοπό τους με προσωπική παρέμβαση τού βασιλιά. Ο Ανδρέας κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει άνδρες και χρήματα, αλλά δεν έλαβε τίποτε, καθώς η ειρήνη επικράτησε μεταξύ τού Παλέρμο και τής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας. Ο Ανδρέας επανεμφανίζεται μόνο το 1167 με τη βοήθεια τού Χριστιανού τού Μπουκ με βασιλικά στρατεύματα, για να ανακτήσουν τα φέουδά του, συμπεριλαμβανομένης τής Ανκόνα. Αλλά απέτυχε. Ήταν παρών στη Μάχη τού Μόντε Πόρτσιο, σύμφωνα με τον Ρωμουάλδο τού Σαλέρνο.

## Πηγές
* Μάθιου, Ντόναλντ. *Το Νορμανδικό Βασίλειο της Σικελίας* . Cambridge University Press : 1992.

Κατηγορία:Οίκος του Ντρένγκοτ