open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Προμεθαζίνη

thumb|250px|Η χημική δομή της προμεθαζίνης
Η **προμεθαζίνη** είναι αντιισταμινικό φάρμακο πρώτης γενιάς και ανήκει στην οικογένεια των φαινοθειαζινών. Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση αλλεργιών, του προβληματικού ύπνου και της ναυτίας. Μπορεί επίσης να βοηθήσει σε μερικά συμπτώματα που σχετίζονται με το κοινό κρυολόγημα και στη νάρκωση ατόμων που είναι ανήσυχα ή ταραγμένα. Μπορεί να καταναλωθεί από το στόμα καί ως σιρόπι, μέσω πρωκτικού υπόθετου ή με ένεση..

Οι συνήθεις παρενέργειες της προμεθαζίνης είναι η υπνηλία και η σύγχυση. Το αλκοόλ ή άλλα ναρκωτικά μπορούν να χειροτερέψουν το πρόβλημα. Δεν είναι ξεκάθαρο αν η χρήση της κατά την εγκυμοσύνη ή τον θηλασμό είναι ασφαλής για το μωρό. Η χρήση δεν συστήνεται σε άτομα κάτω των δύο ετών λόγω πιθανών αρνητικών επιπλοκών στην αναπνοή. Η ενδοφλέβια ένεση προμεθαζίνης δεν συνιστάται λόγω πιθανής ζημιάς στο δέρμα.

Η προμεθαζίνη δημιουργήθηκε στη δεκαετία του 1940 από επιστήμονες που εργάζονταν στα εργαστήρια της Rhône-Poulenc. Η χρήση της προμεθαζίνης για ιατρικούς σκοπούς εγκρίθηκε το 1951. Είναι γενόσημο φάρμακο και διατίθεται υπό διάφορες εμπορικές ονομασίες ανά τον κόσμο. Το 2018, η χονδρική τιμή του πόσιμου σκευάσματος της προμεθαζίνης δεν ξεπερνούσε τα 20 λεπτά του δολαρίου ανά δόση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ίδια δόση κοστίζει λιγότερο από 0,25 λίρες. Το 2017, ήταν το 147ο πιο συνταγογραφημένο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες με πάνω από τέσσερις εκατομμύριες συνταγογραφήσεις.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Υπνωτικά
Κατηγορία:Αντιεμετικά
Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις
Κατηγορία:Φαινοθειαζίνες
Κατηγορία:Αμίνες
Κατηγορία:Αντιισταμινικά
Κλαούντιο Τσεκέτο

**Ο Κλαούντιο Τσεκέτο** (γεννήθηκε στις 19 Απριλίου 1952) είναι Ιταλός καλλιτέχνης και ανιχνευτής ταλέντων . 

## Ζωή και καριέρα
Ο Τσεκέτο γεννήθηκε στην Τσέγγια, (μητροπολιτική πόλη της Βενετίας). Έχει φιλοξενήσει πολλά ιταλικά φεστιβάλ μουσικής, από το Festival di Sanremo έως το Festivalbar και πολλά τηλεοπτικά προγράμματα καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Μετά από ένα διάστημα στο Radio 105 Network, ίδρυσε τους σταθμούς Radio DeeJay και Radio Capital .

Είναι επίσης γνωστός για το ότι είναι ταλέντο για πολλούς μουσικούς καλλιτέχνες και προσωπικότητες της τηλεόρασης, όπως οι Gerry Scotti, Jovanotti, Fiorello, Sabrina Salerno, 883, Nikki, B-nario, Albertino, DJ Linus, Luca Laurenti, Marco Mazzoli, Daniele Bossari, Fabio Volo, Tracy Spencer, Taffy, Leonardo Pieraccioni, DJ Francis (γνωστός και ως Francesco Facchinetti ) και πιο πρόσφατες πράξεις όπως τους Finley .  Ο Τσεκέτο ήταν επίσης ερμηνευτής. το τραγούδι του "Gioca-Jouer" έφτασε στην κορυφή της Ιταλικής επιτυχίας το 1981.  Εξίσου επιτυχημένο (Ειδικά στην Ελλάδα), ήταν και το Ska' Chou Chou.

## Προσωπική ζωή
Την άνοιξη του 1992, παντρεύτηκε τη Μαρία Πάολα Ντάνα στο Ριτσιόνε .  Έχουν δύο παιδιά, τον Τζόντι Τσεκέτο (γεννήθηκε το 1994) και τον Λεονάρντο Τσεκέτο (γεννήθηκε το 2000). 

## Τηλεοπτικές εμφανίσεις

* Chewing Gum ( Telemilano 58, 1978)
* *Discoring* ( Rete 1, 1979–1982)
* *[[Φεστιβάλ Ιταλικού Τραγουδιού|Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο]]* ( Rete 1, 1980-81-82)
* *Checkmate* (Rete 1, 1980)
* *Fantastico 2* (Rete 1, 1981)
* *Popcorn* ( Canale 5, 1982–1983)
* *Premiatissima* ( Canale 5, 1982)
* *Festivalbar* (Canale 5, 1983/1987, Italia 1, 1993)
* *Deejay Television* ( Canale 5, Italia 1, 1983/1990)
* *Azzurro* (Ιταλία 1, 1984, 1987)
* *Supersanremo* ( Ιταλία 1, 1984–1985)
* *Zodiaco* (Ιταλία 1, 1985)
* Vote the Voice ( Canale 5, 1985–1986)
* *Festival di Castrocaro* ( Rai Uno, 1992.1993.2002)
* *Un disco per l'estate* ( Rai Uno, 1994)
* *Sanremo Young 1996* (Rai Uno, 1996)
* *Sanremo Rock 1997* (Rai Uno, 1997)
* *Destinazione sanremo* (Rai Uno, 2002)
* *Ti lascio una canzone* ( Rai 1, 2008–2009)
* *Io canto* ( Canale 5, 2010–2013) 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φεστιβάλ μουσικής Sanremo - Επίσημος ιστότοπος
* Festivaldisanremo.com - Ανεξάρτητος ιστότοπος στο Sanremo Music Festival από το 1998 

Ιταλοί τραγουδιστές
Παύλος Μαρινάκης

Ο **Παύλος Μαρινάκης** (Πάτρα, 12 Μαρτίου 1988) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρετεί ως υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, από τον Ιούνιο του 2023.

Διετέλεσε γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας από το 2021 έως το 2023 και πρόεδρος της Οργάνωσης Νέων της Νέας Δημοκρατίας (Ο.Ν.ΝΕ.Δ.) από το 2019 έως το 2022.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Από το 2010 εργάζεται σαν δικηγόρος με ειδίκευση στο Ποινικό Δίκαιο και διατηρεί δικό του δικηγορικό γραφείο.

Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Κατερίνα Μαχαιριώτη.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ως φοιτητής δραστηριοποιήθηκε στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Κομοτηνής, στην οποία διετέλεσε υπεύθυνος πόλης. Στο Συνέδριο Επανίδρυσης της ΟΝΝΕΔ το 2016 εξελέγη στην πρώτη θέση της Κεντρικής Επιτροπής και έως το 2019 ήταν αντιπρόεδρος της οργάνωσης.

Στο 12ο Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ τον Οκτώβριο του 2019 υπήρξε ο μόνος υποψήφιος για τη θέση του προέδρου, την υποψηφιότητα του οποίου υπέγραψε το 87% των σύνεδρων.

Στις 10 Δεκεμβρίου 2021, έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού και προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη, εξελέγη γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας.

Στις 4 Ιανουαρίου 2024 ορίστηκε Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ αρμόδιος για θέματα Επικοινωνίας και Ενημέρωσης.

Έχει επικριθεί για τουίτ του 2012 στο οποίο έγραφε ότι θα σκότωνε ο ίδιος τον Αλέξη Τσίπρα, εάν ζούσανε στον Εμφύλιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόεδροι της ΟΝΝΕΔ
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας
Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι (Ελλάδα)
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης
Λαχανάς Θεσσαλονίκης

Ο **Λαχανάς** (542 κάτοικοι το 2011) είναι ένα ιστορικό χωριό και ομώνυμη κοινότητα του δήμου Λαγκαδά νομού Θεσσαλονίκης. Οι περισσότεροι κάτοικοι προέρχονται από πρόσφυγες του Πόντου.

Από το 1912 ως το 1998 λειτούργησε ως κοινότητα και από το 1999 ως την κατάργησή του, το 2010, ως δήμος.

## Κοινοτάρχες (1979-1998)
*Μεταπολιτευτικά, πρόεδροι της Κοινότητας Λαχανά διετέλεσαν οι:
*1979-1982 Σωκράτης Κυψελίδης εξ Ευαγγελιστρίας
*1983-1986 Θεοχάρης Θεοδουλίδης
*1987-1994 Χαράλαμπος Θεοδουλίδης
*1995-1998 Κωνσταντίνος Χατζηαγόρου

## Δήμαρχοι
*Για κατάλογο δημάρχων (1999-2010), δείτε Δήμος Λαχανά.

## Παραπομπές


Λαχανας
Λαχανας
Κάστρο των Ροάν (Σαβέρν)

Το **κάστρο των Ροάν** (Γαλλικά: Château des Rohan) είναι πρώην επισκοπικό κάστρο, το οποίο κτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από τον αρχιτέκτονα Νικολά Σαλέν ντε Μονφόρ. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης Σαβέρν, στο νομό Κάτω Ρήνου, στην Αλσατία, και σήμερα στεγάζει κοινοτικά μουσεία και ιδρύματα. 

Το κάστρο είναι αντικείμενο πολλαπλών ταξινομήσεων ως ιστορικό μνημείο: τον Φεβρουάριο του 1933, τον Νοέμβριο του 1934 και τον Νοέμβριο του 1995.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο των Ροάν από την πλευρά της πόλης
Το κάστρο ήταν αρχικά ένα μεσαιωνικό κάστρο που μετατράπηκε σε κατοικία από τον Ρομπέρ ντε Κοτ τον 18ο αιώνα, μια κατοικία που καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1779. Στη συνέχεια, ο ιδιοκτήτης του κάστρου, ο καρδινάλιος Λουί-Ρενέ ντε Ροάν αποφάσισε να χτίσει ένα παλάτι πιο πολυτελές από το παλιό. Αλλά ο καρδινάλιος Ροάν δεν μπόρεσε να απολαύσει αυτό το παλάτι, καθώς ενεπλάκη στην υπόθεση του περιδέραιου το 1785-1786, γεγονός που τον ανάγκασε να τερματίσει τη ζωή του στην εξορία.

Μετά το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης, οι εργασίες στο κάστρο εγκαταλείφθηκαν. Έμεινε ημιτελές έως τη Δεύτερη Αυτοκρατορία και ολοκληρώθηκε και συντηρήθηκε από τον Ναπολέοντα Γ΄ από το 1853 έως 1857, ο οποίος το αφιέρωσε στη στέγαση των χηρών ανώτερων αξιωματούχων που πέθαναν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Το 1871 το κάστρο μετατράπηκε σε γερμανικό στρατώνα, έπειτα, το 1918 σε γαλλικό στρατόπεδο. Το 1952, το κτήριο αγοράστηκε από την κοινότητα Σαβέρν και μετατράπηκε σε κοινοτικό πολιτιστικό ίδρυμα.

## Το κάστρο σήμερα
Επί του παρόντος, στο κάστρο Ροάν στεγάζονται μια σειρά κοινοτικών ιδρυμάτων:

* **Το Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας**. Μετά τα μουσεία του Στρασβούργου και του Κολμάρ είναι το παλαιότερο κοινοτικό μουσείο στην Αλσατία. Φιλοξενεί πλούσιες αρχαιολογικές και ιστορικές συλλογές, καθώς και τη δωρεά της Λουίζ Βάις.
* Ο **Πολιτιστικός χώρος της Σαβέρν**, που φιλοξενεί ποικίλες εκδηλώσεις όλο το χρόνο στην κλιμακωτή αίθουσα χωρητικότητας 500 θέσεων.
* **Το δημοτικό σχολείο του κέντρου της πόλης**.
* **Ξενώνας νεότητας**.
* **Το δημοτικό αστυνομικό τμήμα**.
* **Η Λέσχη των Βοσγίων**.
* **Μια σειρά από αίθουσες αφιερωμένες σε συναντήσεις και συνέδρια**.

κέντρο|μικρογραφία|720x720εσ|Το κάστρο από την πλευρά των κήπων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το κάστρο των Ροάν στην ιστοσελίδα VisitAlsace (επιλογή γλώσσας)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα στον Κάτω Ρήνο
Αντίοχος (στρατηγός Σικελίας)

Ο **Αντίοχος** ήταν βυζαντινός στρατηγός, κυβερνήτης του Θέματος Σικελίας που συμμετείχε σε συνωμοσία εναντίον του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε (741-775).

Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και την καριέρα του εκτός από τη συμμετοχή του στη συνωμοσία εναντίον του αυτοκράτορα, η οποία ήρθε στο φως το καλοκαίρι του 766. Σύμφωνα με τον Θεοφάνη τον Ομολογητή, ο Αντίοχος ήταν πρώην λογοθέτης του Δρόμου και εκείνη τη στιγμή υπηρετούσε ως στρατιωτικός κυβερνήτης (στρατηγός) του θέματος της Σικελίας. Η συνωμοσία περιελάμβανε δεκαεννέα από τους ανώτερους κρατικούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένων πολλών άλλων στρατηγών, και επικεφαλής ο Κωνσταντίνος Ποδοπάγουρος. Μετά την ανακάλυψη της συνωμοσίας, οι συνωμότες συνελήφθησαν, παρέλασαν δημόσια και ταπεινώθηκαν στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης στις 25 Αυγούστου 766, μετά από αυτό οι στρατηγοί, άλλοι αποκεφαλίστηκαν, ενώ άλλοι τυφλώθηκαν και εξορίστηκαν. Ο Θεοφάνης αναφέρει επίσης ότι μια φορά κάθε χρόνο, οι πράκτορες αποστέλλονταν από τον αυτοκράτορα για να παραδώσουν εκατό μαστίγια στους εξόριστους συνωμότες.

Στο χρονικό του, ο Θεοφάνης απεικονίζει τη συνωμοσία ως μέρος μιας αντίδρασης ενάντια στις εικονοκλαστικές πολιτικές του Κωνσταντίνου Ε΄, δηλώνοντας ότι ορισμένοι από τους συνωμότες ήταν οπαδοί του εικονόφιλου ερημίτη Στέφανου του νεότερου του όρους Αυξέντιου, τον οποίο ο αυτοκράτορας είχε ταπεινώσει δημοσίως και εκτέλεσε τον προηγούμενο Νοέμβριο. Η σύγχρονη ιστοριογραφία από την άλλη πλευρά δεν είναι τόσο ξεκάθαρη για τα κίνητρα του αυτοκράτορα, δηλαδή εάν ο θάνατος του Στεφάνου, η εκτέλεση των δεκαεννέα αξιωματούχων και άλλες πράξεις δίωξης οφειλόταν στη σκληρή στάση του έναντι του εικονοφιλικού συναισθήματος ή είχε πολιτικά κίνητρα, ως αντίδραση σε συνωμοσίες ενάντια στη ζωή του (στην οποία ο Στέφανος μπορεί να είχε εμπλακεί).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Σικελίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί επαναστάτες
Κατηγορία:Λογοθέτες του δρόμου
More Veneto

Η λατινική φράση ***More Veneto*** (***Ενετικόν Έθος***), συνήθως σε σύντμηση ***M.V.***, που σημαίνει «κατά τα βενετσιάνικα ειωθότα» χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει τον περίεργο τρόπο χρονολόγησης στη Δημοκρατία της Βενετίας, ο οποίος προέκυψε από την καθυστερημένη υιοθέτηση του Γρηγοριανού ημερολογίου.

Συνεχίζοντας το αρχαίο ρωμαϊκό έθιμο, η ενετική χρονιά ξεκινούσε την 1η Μαρτίου, η οποία γιορταζόταν ως Πρωτοχρονιά (*Capodanno*). Αν και το Γρηγοριανό ημερολόγιο δημιουργήθηκε το 1582 και ήταν γνωστό στον χώρο της Βενετίας, δεν τέθηκε ποτέ σε επίσημη χρήση. Το *More Veneto* συνέχισε να ισχύει στα μέρη που τελούσαν υπό την Ενετική Διοίκηση μέχρι την πτώση της Ενετικής Δημοκρατίας, το 1797. Ως αποτέλεσμα, οι μήνες Ιανουάριος και Φεβρουάριος υπολογίζονταν ως ανήκοντες στο προηγούμενο έτος από το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Για παράδειγμα, ο Φεβρουάριος του 1700 μ.Χ. θα ήταν Φεβρουάριος του 1699 κατά το *More Veneto*.

## Δείτε επίσης
* Αττικό ημερολόγιο
* Ιουλιανό ημερολόγιο
* Γρηγοριανό ημερολόγιο

Κατηγορία:Βενετία
Κατηγορία:Ημερολόγια
Κατηγορία:Λατινικά συνθήματα
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Τσετσίνα (Ιταλία)

Η **Τσετσίνα** (ιταλικά: *Cecina*) είναι ιταλική πόλη στην επαρχία του Λιβόρνο, στην Τοσκάνη, η οποία αριθμεί πληθυσμό 28.112 κατοίκους. Βρίσκεται πλησίον της Θάλασσας της Λιγουρίας, στη Μεσόγειο Θάλασσα.

## Πληθυσμός
{"version":2,"width":497,"height":264,"data":[{"name":"table","values":[{"x":1861,"y":3530},{"x":1871,"y":4231},{"x":1881,"y":5091},{"x":1901,"y":7044},{"x":1911,"y":8035},{"x":1921,"y":8880},{"x":1931,"y":10974},{"x":1936,"y":10527},{"x":1951,"y":12539},{"x":1961,"y":16590},{"x":1971,"y":21369},{"x":1981,"y":24336},{"x":1991,"y":24636},{"x":2001,"y":26515},{"x":2009,"y":28126},{"x":2018,"y":28112}]}],"scales":[{"name":"x","type":"ordinal","range":"width","zero":false,"domain":{"data":"table","field":"x"}},{"name":"y","type":"linear","range":"height","nice":true,"domain":{"data":"table","field":"y"}}],"axes":[{"type":"x","scale":"x"},{"type":"y","scale":"y"}],"marks":[{"type":"rect","from":{"data":"table"},"properties":{"enter":{"x":{"scale":"x","field":"x"},"y":{"scale":"y","field":"y"},"y2":{"scale":"y","value":0},"fill":{"value":"steelblue"},"width":{"scale":"x","band":"true","offset":-1}}}}]}

## Αδελφοποιήσεις
Η Τσέτσινα είναι αδελφοποιημένη με τις εξής πόλεις:

* 
* 
* 

## Δείτε επίσης

* Λιβόρνο
* Τοσκάνη
* Επαρχίες της Ιταλίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας 2020–21

Για την **περίοδο 2020–21**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσπρωτίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικώνδιοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Θεσπρωτίας.

Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Θεσπρωτίας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Θεσπρωτίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.

## Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας είναι η εξής:

*Α' Κατηγορία

### Α' Κατηγορία
Με την συμμετοχή 9 ομάδων σε μια κατηγορία διεξάγεται το πρωτάθλημα της σεζόν 2020-21.Δεν συμμετέχει σε σχέση με πέρυσι ο Θύαμις Καστρίου που βγήκε πρωταθλητής και δεν δήλωσε σε καμιά κατηγορία,η Δόξα Γαρδικίου,ο Άρης Μαργαριτίου και ο ΑΣ Συβότων.Το Σούλι Παραμυθιάς δήλωσε συμμετοχή στην τοπική κατηγορία και όχι στην Γ εθνική όπως δικαιούταν.Επίσης κατεβαίνει ξανά ο Σπάρτακος Γραικοχωρίου.

Η βαθμολογία όπως διαμορφώθηκε πριν την διακοπή του πρωταθλήματος.Στις 10 Απριλίου 2021 η ΕΠΟ αποφάσισε την ματαίωση όλων των ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων της σεζόν 2020-21.

## Κύπελλο
Στο κύπελλο συμμετέχουν οι ομάδες της ΕΠΣ Θεσπρωτίας.

### Α' φάση
Η πρώτη φάση πραγματοποιείται σε ομίλους.

#### Α όμιλος

#### Β όμιλος

#### Γ όμιλος

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2020–2021
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2020-2021
Στάντιον Δρ. Αντουάν Μαντούρο

Το **Στάντιον Δρ. Αντουάν Μαντούρο** (ολλανδικά: *Stadion Dr. Antoine Maduro*) είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Βίλλεμστατ του Κουρασάο. Χωρητικότητας  θέσεων, αποτελεί έδρα του τοπικού συλλόγου της Σπορτ Ούνι Μπριόν-Τράπερς (ΣΟΜΤ), εκ της οποίας είναι επίσης γνωστό και ως *ΣΟΜΤ Στάντιον*.

Εγκαινιασμένο το 1950, έλαβε την ονομασία του προς τιμήν του Αντουάν Γιοχάννες Μαντούρο (1909-1997), θεωρούμενου ως «πατέρα των παπιαμέντο ».

## Παραπομπές


Αντουαν Μαντουρο
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Κουρασάο
Κατηγορία:Βίλλεμστατ
Κλάους Συτς

Ο **Κλάους Συτς** (στα γερμανικά: *Klaus Schütz* (1926 –2012) ήταν ο 19ος πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Γερμανίας (Bundesrat). Ανήκε στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας.

## Βιογραφικό
Ο Κλάους Συτς γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1926, στη Χαϊδελβέργη.

Από το 1957 έως το 1962 ήταν μέλος  της Μπούντεσταγκ. Υπήρξε δήμαρχος του Δυτικού Βερολίνου από το 1967 μέχρι το 1977 και πρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Γερμανίας, τη διετία 1967 -1968. Αφού παραιτήθηκε από τη θέση του δημάρχου, του Δυτικού Βερολίνου, διετέλεσε πρεσβευτής της Δυτικής Γερμανίας στο Ισραήλ και από το 1981 μέχρι το 1987, γενικός διευθυντής της Deutsche Welle. Τον Μάρτιο του 1996 έγινε επίτιμος πρόεδρος του Γερμανικού Ερυθρού Σταυρού.

Πέθανε στις 29 Νοεμβρίου 2012, στο Βερολίνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί του 20ού αιώνα
Σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης του 1924

Το **Σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης του 1924** ήταν το σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης που εγκρίθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1924.

## Ιστορία
Το Σύνταγμα του 1924 ήταν το πρώτο σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης και επικυρώθηκε από το Δεύτερο Συνέδριο των Σοβιετικών. Το Σύνταγμα του 1924 νομιμοποίησε τη Συνθήκη του Δεκεμβρίου 1922 για τη δημιουργία της ΕΣΣΔ μεταξύ της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, της Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας, της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας και της Υπερκαυκασιανής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας που ιδρύει τη Σοβιετική Ένωση. Ουσιαστικά, το Σύνταγμα του 1924 ήταν μια επέκταση και γενίκευση της Συνθήκης του 1922, με τα περισσότερα από τα κύρια μέρη που έχουν ήδη καθοριστεί από τη Συνθήκη, και επέτρεψε επίσης μια πιθανή επέκταση της Σοβιετικής Ένωσης. Ενώ η αρχική Συνθήκη είχε μόνο 26 άρθρα, το Σύνταγμα του 1924 είχε πλέον 72 αρθρα σε 11 κεφάλαια. Το Σύνταγμα του 1924 αντικατέστησε το Ρωσικό Σύνταγμα του 1918 το οποίο χρησίμευσε ως πρόδρομος και επηρέασε τις βασικές αρχές του συντάγματος σε όλη την Ένωση.

Το Σύνταγμα του 1924 καθιέρωσε το Κογκρέσο των Σοβιέτ ως το ανώτατο σώμα της σοβιετικής κρατικής αρχής, με την Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή να έχει αυτήν την εξουσία κατά τη διάρκεια των ενδιάμεσων και να λειτουργεί ως συλλογική προεδρία. Η Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή εξέλεξε επίσης το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων, το οποίο χρησίμευσε ως εκτελεστικό τμήμα της κυβέρνησης. Η Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή χωρίστηκε στο Σοβιέτ της Ένωσης που εκπροσωπεί τις συστατικές δημοκρατίες και το Σοβιέτ των Εθνοτήτων που εκπροσωπεί άμεσα τα συμφέροντα των ομάδων υπηκοότητας. Το Προεδρείο εποπτεύει την κυβέρνηση μεταξύ των συνεδριάσεων της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής.

Το Σύνταγμα του 1924 επέζησε έξι εκδόσεων έως ότου αντικαταστάθηκε από το Σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης του 1936 στις 5 Δεκεμβρίου 1936.

## Δείτε επίσης
* Σοβιετικό Σύνταγμα του 1977

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* (in Russian) Πλήρες κείμενο και Όλοι οι νόμοι που τροποποιούν το Σύνταγμα του 1924 της ΕΣΣΔ
* Συνοπτικό Σύνταγμα της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών

Κατηγορία:Δίκαιο της Σοβιετικής Ένωσης
1924
Renault 5

Το **Renault 5** ήταν ένα supermini αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας B, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, μεταξύ του 1972 και του 1996, σε δύο γενιές. Η πρώτη γενιά του, κατασκευάστηκε από τον Ιανουάριο του 1972 έως τον Δεκέμβριο του 1984 (εκτός από την έκδοση 5 Turbo, που έφτασε έως τον Δεκέμβριο του 1985) και ήταν γνωστή και ως **R5**. Αρχικά, διατέθηκε μόνο ως 3-πορτο hatchback, αλλά το καλοκαίρι του 1979 προστέθηκε και μια εκδοχή 5-πορτο hatchback. Η δεύτερη γενιά του, γνωστή και ως **Super 5** ή **Supercinq** (Σούπερ 5), παρήχθη από τον Σεπτέμβριο του 1984 έως τον Δεκέμβριο του 1996, σε εκδοχές 3-πορτο και 5-πορτο hatchback. Το Renault 5 διατέθηκε επίσημα και στις Ηνωμένες Πολιτείες ως **Le Car**, το διάστημα μεταξύ του 1976 και του 1983.

Αντικαταστάθηκε από το Renault Clio πρώτης γενιάς, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάιο του 1990 και σημείωσε επίσης μεγάλη επιτυχία. Μετά την εισαγωγή του Clio, η παραγωγή του Super 5 μεταφέρθηκε στη Σλοβενία, όπου και συνέχισε να κατασκευάζεται μόνο στις εκδόσεις 1.1 και 1.4 βενζίνης, καθώς και 1.6 ντίζελ. Τελικώς, η παραγωγή του έφτασε έως τον Δεκέμβριο του 1996 για κάποιες αγορές, ως μια φθηνότερη εναλλακτική λύση.

## Εκδοχή σεντάν

Ειδικότερα στην Ισπανία, η Renault παρήγαγε και μια 4-πορτη σεντάν εκδοχή του 5, το Renault 7, στο διάστημα από το 1974 έως το 1984, από το παρακλάδι της Renault που ονομάζεται **FASA - Renault**, αν και το 7 απευθυνόταν κυρίως στην ισπανική αγορά, με λίγες μόνο εξαγωγές σε ελάχιστα κράτη.

## Απήχηση

Μεταξύ του 1972 και του 1986, το Renault 5 ήταν σταθερά το πρώτο σε πωλήσεις αυτοκίνητο στη Γαλλία, με τη συνολική του παραγωγή να φτάνει τα 5.580.000 αντίτυπα στην πρώτη γενιά του. Επίσης και η δεύτερη γενιά του, έφτασε σε παραγωγή τα 3.436.650 αντίτυπα, με αποτέλεσμα το Renault 5 αθροιστικά να γίνει το δημοφιλέστερο γαλλικό αυτοκίνητο όλων των εποχών.

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* Covello, Mike; Flammang, James M. (2002). Standard Catalog of Imported Cars 1946-2002. Krause Publications. ISBN 978-0-87341-605-4.
* M. Bartels: Renault R5 Alpine Turbo. In: ATZ Automobiltechnische Zeitschrift. 1982. Auflage. Nr. 7-8. Franckh'sche Verlagshandlung, Stuttgart, S. 357.
* Dominique Pascal, Renault 5 Turbo, chez E.P.A.
* Renault 5 Turbo », Auto Collection Hors Série, no 10, octobre 1992.
* Renault 5 Alpine et Turbo », Auto Collection Hors Série, no 38, mars - avril 1997.
* Fredérick Lhospied, La Renault 5 Turbo, d'un rêve à la réalité, Éditions Automobiles Centre France, 2002. (ISBN 2-9516481-2-X).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Focus Artikel über 40 Jahre Renault 5.
* La passion de la Renault 5 Turbo.

5
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Θυρανοίξια

Συνεκδοχικά **θυρανοίξια**, ή και απλώς **ανοίξια**, ονομάζονται τα εγκαίνια ενός οποιουδήποτε χριστιανικού ναού. Πιο συγκεκριμένα ωστόσο, και ως αρχική σημασία, τα θυρανοίξια είναι η φάση των εγκαινίων του ναού κατά την οποία ο τοπικός επίσκοπος (μητροπολίτης) ή άλλος, ανώτερος αρχιερέας που προΐσταται της ακολουθίας και της τελετής ανοίγει θριαμβευτικά τις πύλες του ναού ώστε να εισέλθει σε αυτόν η εκκλησιαστική πομπή. Αυτό γίνεται αφού προηγηθούν τρεις περιφορές της πομπής γύρω από τον ναό, και αφού ο αρχιερέας απαγγείλει σε μορφή διαλόγου με τον αναγνώστη (ο οποίος βρίσκεται στο εσωτερικό του ναού) τους στίχους 7 έως 10 του 23ου (κγ΄) Ψαλμού του Δαυίδ:

:*— ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.*
:*— [8] τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης;*
:*— Κύριος κραταιὸς καὶ δυνατός, Κύριος δυνατὸς ἐν πολέμῳ.*
::* [9] ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.*
:*— [10] τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης;*
:*— Κύριος τῶν δυνάμεων, αὐτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης.*

Μετά την είσοδο της πομπής στον ναό, ο ναός αφιερώνεται στη λατρεία του Θεού. Ειδικότερα στην Ορθοδοξία, η πλέον συνηθισμένη πρακτική είναι η τοποθέτηση λειψάνων αγίων κατά τα θυρανοίξια μέσα σε ειδική κρύπτη της Αγίας Τράπεζας, μια πράξη που ονομάζεται *κατάθεσις* ή *καταθέσιον* ή ***εγκαίνιον***.

Η τελετή των θυρανοίξιων είναι κοινή στις γενικές της γραμμές στη λειτουργική του Ορθόδοξου και του Δυτικού Χριστιανισμού. Βασικό στοιχείο της είναι η πίστη ότι ο χώρος του ναού, πριν αυτός εγκαινιασθεί, κατέχεται από δαιμόνια, μια πεποίθηση που υπήρχε από πολύ παλιά στον λαό, για τον λόγο αυτόν υπάρχουν και πολλές λαϊκές διηγήσεις σχετικώς με την εκδίωξη δαιμονίων κατά τα θυρανοίξια.

Η ακολουθία των εγκαινίων με τα θυρανοίξια εκτιμάται ότι είναι πολύ παλαιά, χρονολογούμενη από την εποχή αμέσως μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού, τον 5ο αιώνα. Αναφέρεται ότι κατά τα *δεύτερα* εγκαίνια του ναού της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως (563), ο Πατριάρχης Ευτύχιος έφερε επάνω σε άμαξα τα άγια λείψανα, ενώ ο λαός και ο Αυτοκράτορας ακολουθούσαν την πομπή περπατώντας. Μνεία των θυρανοίξιων του ναού της Αγίας Σοφίας ανευρίσκεται και στα παλαιότερα μηνολόγια, στις 22 Δεκεμβρίου. Στη Δύση υπάρχει επίσης μαρτυρία, του Αγίου Αμβροσίου Μεδιολάνων, για θυρανοίξια από την ίδια εποχή.

## Πηγές
* Το λήμμα «ανοίξια» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 777

Θυρανοιξια
Τόμας Μουργκ

Ο **Τόμας Μουργκ** (γερμανικά: *Thomas Murg*, γενν. στις 14 Νοεμβρίου 1994) είναι Αυστριακός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον ΠΑΟΚ.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μουργκ έκανε το ντεμπούτο του στην Μπούντεσλιγκα Αυστρίας με την Γκράτσερ ΑΚ στις 28 Ιουλίου 2012 εναντίον της Στουρμ Γκρατς. Στις 9 Νοεμβρίου 2013, σημείωσε το πρώτο του γκολ στη Μπούντεσλιγκα εναντίον της Βόλφσμπεργκερ.

Στη συνέχεια, αγωνίστηκε στις Αούστρια Βιέννης, ΣΦ Ριντ και Ραπίντ Βιέννης. 

### ΠΑΟΚ
Στις 5 Οκτωβρίου 2020, ο Μουργκ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ, με κόστος μεταγραφής αξίας 2,2 εκατομμυρίων ευρώ. Στην πρώτη του χρονιά στην ομάδα του ΠΑΟΚ, αγωνίστηκε σε 35 αγώνες έχοντας 4 γκολ και 3 ασίστ. Σημαντική ήταν η προσφορά του στον πρώτο ημιτελικό του κυπέλλου κόντρα στην ΑΕΚ, καθώς με δική του, πολύ όμορφη εκτέλεση φάουλ, η ομάδα του ΠΑΟΚ έφυγε νικήτρια από τον αγώνα με σκορ 1-0. Η ομάδα της Θεσσαλονίκης προκρίθηκε στον τελικό, αφού κέρδισε την ΑΕΚ και στον δεύτερο ημιτελικό με 2-1. Με τον Δικέφαλο του Βορρά, ο Μουργκ πανηγύρισε τελικά το Κύπελλο Ελλάδας για το 2020-2021. Στον τελικό, ο ΠΑΟΚ ήρθε αντιμέτωπος με τον ΟΣΦΠ και επικράτησε με σκορ 2-1. Ο ίδιος ήταν στην αποστολή της ομάδας.  

Την σεζόν 2021-2022 είχε και πάλι ενεργό ρόλο στην ομάδα, ωστόσο, την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε ελάχιστα. Την περίοδο 2023-2024 πήρε ξανά θέση βασικού και πραγματοποίησε μία πολύ καλή χρονιά, αγωνιζόμενος συνολικά σε 46 παιχνίδια, πετυχαίνοντας 9 γκολ και δίνοντας 4 ασίστ, γεγονός που οδήγησε στη ανανέωση του συμβολαίου του με την ομάδα για άλλα δύο χρόνια. Στο φινάλε της σεζόν 2023-2024 στέφθηκε πρωταθλητής με την ομάδα του ΠΑΟΚ.   

Την επόμενη χρονιά είχε λιγότερο χρόνο συμμετοχής με αποτέλεσμα να δοθεί δανεικός στη Σαουδική Αραβία και την ομάδα της Αλ-Καλίτζ. Το καλοκαίρι του 2025 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο ωστόσο δεν υπολογιζόταν, οπότε μετακινήθηκε στη δεύτερη ομάδα (ΠΑΟΚ Β').   

## Εθνική ομάδα
Ο Μουργκ έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Αυστρίας U17, U19 και U21.

Ο Μουργκ κλήθηκε πρώτη φορά στην Εθνική Αυστρίας για τους φιλικούς αγώνες εναντίον της Ρωσίας και της Γερμανίας στις 30 Μαΐου και 2 Ιουνίου 2018, αντίστοιχα, δίχως να αγωνιστεί. 

## Διακρίσεις
; Αούστρια Βιέννης

* Μπούντεσλιγκα Αυστρίας: 2012-13

; ΠΑΟΚ

* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2023-24
* Κύπελλο Ελλάδος: 2020-21

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκράτσερ ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουντεσλίγκα Αυστρίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αούστρια Βιέννης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΦ Ριντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραπίντ Βιέννης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Περιβόλια Αρκαδίας

Τα **Περιβόλια** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Περιβολίων**, της Δημοτικής Ενότητας Μεγαλόπολης, του Δήμου Μεγαλόπολης και υπάγεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου - Δυτικής Ελλάδας - Ιονίου.

## Πληροφορίες

### Τοποθεσία
Τα **Περιβόλια Αρκαδίας** βρίσκονται σε 420 μέτρα υψόμετρο, 2 χλμ. νοτιοανατολικά της Μεγαλόπολης. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία Γεννήσεως της Θεοτόκου και η προτομή του Μακεδονομάχου, Θ. Τουρλέντε.

### Πληθυσμός
Ο πληθυσμός των Περιβολίων είναι 59 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

### Πρώην Όνομα
Τα Περιβόλια μέχρι το 1926, ονομάζονταν **Ρουσβάναγα**.

### Αιμονιές ή Αιμωνιές
Στην Αρχαιότητα, στη θέση των Περιβολίων, υπήρχε η αρχαία πόλη, **Αιμονιές**.

## Διοικητικές μεταβολές

### Οικισμός: Περιβόλια Αρκαδίας

### Κοινότητα Περιβολίων Αρκαδίας

## Διατελέσαντες Κοινοτάρχες

## Παραπομπές


## Χάρτης


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Κώστας Αγαπητίδης

Ο **Κώστας Αγαπητίδης** (1926-2020), του Ιωάννη και της Δικαίας,  ήταν Έλληνας οικονομολόγος, λογοτέχνης και πολιτικός. Διετέλεσε Νομάρχης τη δεκαετία του ' 60. 

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Σύμη της Δωδεκανήσου. Σπούδασε Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.  Ακολούθησε καριέρα στον τραπεζικό τομέα και μεταξύ άλλων ήταν διευθυντής του Ελληνικού Κέντρου Παραγωγικότητας και της Ιονικής και Λαϊκής Τράπεζας. Επίσης, ήταν υπεύθυνος της εφημερίδας "Συμαϊκό Βήμα". Από το 1965 ως το 1967 διατέλεσε Νομάρχης Χίου.
Απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών στις 5 Οκτωβρίου 2020 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό του Παλαιού Φαλήρου.

## Συγγραφέας
Ήταν βαθύς γνώστης της δωδεκανησιακής βιβλιογραφίας και συνέγραψε πολλά άρθρα, κριτικές και μελέτες για τον πολιτισμό των Δωδεκανήσων.
Υπηρέτησε ως πρόεδρος του Ιδρύματος και του Κοινωνικού Συλλόγου Συμαίων ‘"Ο Πανορμίτης", μέλος του Δ.Σ. της Δωδεκανησιακής Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας (ΔΙΛΕ) και της Επιτροπής Βραβείων Μοσκόβη του Δήμου Αθηναίων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νομάρχες Χίου
Πέπε Καστάνιο

Ο **Χοσέ «Πέπε» Καστάνιο Μουνιόθ** (ισπανικά: *José "Pepe" Castaño Muñoz*, γενν. στις 14 Φεβρουαρίου 1999) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Αστέρα Τρίπολης.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Καστάνιο ως νεαρός ήταν μέλος των ακαδημιών των Χερέθ και Κάδιθ. Στις 17 Μαΐου 2015, αφού είχει ήδη αγωνιστεί με τη δεύτερη ομάδα της Κάδιθ, έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα ξεκινώντας βασικός στην εκτός έδρας ήττα με 3-0 εναντίον της Αρόγιο ΚΠ για τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Σε ηλικία 16 ετών, 5 μηνών και 7 ημερών, έγινε ο νεότερος παίκτης που έκανε το ντεμπούτο του στην ομάδα.

Στις 22 Ιουλίου 2015, ο Καστάνιο μετακόμισε στη Βιγιαρρεάλ ΚΦ και επέστρεψε στο ποδόσφαιρο νέων. Προήχθη στην τρίτη ομάδα τον επόμενο χρόνο και έφτασε στην δεύτερη ομάδα το 2018. Ο Καστάνιο έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 17 Ιανουαρίου 2019, παίζοντας και στα 90 λεπτά της ήττας με 3-1 εναντίον της Εσπανιόλ για το Κύπελλο Ισπανίας. 

Στις 24 Αυγούστου του επόμενου έτους μετακόμισε στο εξωτερικό, αφού συμφώνησε σε τριετές συμβόλαιο με τον Αστέρα Τρίπολης.

## Εθνική ομάδα
Ο Καστάνιο έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ισπανίας U19.

## Παραπομπές


## Eξωτερικοί σύνδεσμοι
*  
* Προφίλ στο Transfermarkt.com 
* Pepe Castaño στο Cadistas1910 (ισπανικά)
* 

Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ανδαλουσιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάδιθ ΚΦ Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάδιθ ΚΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ska' Chou Chou

Το **Ska' Chou Chou**, (Προφέρεται "Σκα Σου Σου"), είναι ντίσκο τραγούδι του Κλαούντιο Τσεκέτο και των Dee Jay's Gang. Κυκλοφόρησε από την Fonit-Centra στην Ιταλία το 1981 και από τις Music-Box και Fonit-Cetra στην Ελλάδα το 1982.  Στην Ελλάδα, ήταν ιδιαίτερα επιτυχές, και ακουγόταν αρκετά συχνά σε πάρτι. Έχει επίσης επανεκτελεστεί από το παιδικό μουσικό συγκρότημα "Ζουζούνια". 

## Σύνθεση
Παρόλο που το τραγούδι διαρκεί 5 λεπτά περίπου, δεν διαθέτει στίχους, αλλά πολλές φορές επαναλαμβάνεται η φράση "One, Two, Ska Chou Chou", ενώ στο τέλος του βίντεο διαθέτει μια φράση με αλλοιωμένη φωνή που αναφέρει τους Dee Jay's Gang, πριν τελειώσει με ένα πονηρό γέλιο. Το τραγούδι θεωρείται ηλεκτρονική μουσική, (συγκεκριμένα Italo Disco) που διαθέτει ντραμς και σαξόφωνο από τους Ουόλτερ Μαρτίνο και Βαλέριο Γκαλαβότι αντίστοιχα. Γράφτηκε από τους Α. Βαλσίγκλιο,  Γκ. Μαμπέλλι, καθώς και τον ίδιο τον Τσεκέτο.  

## Κυκλοφορία
Αρχικά, το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1981 σε ένα διπλό σινγκλ που περιλάμβανε και το τραγούδι *Mr. Bunch (ciao a tutti)*, από την Fonit Centra. Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε και άλλο ένα διπλό σινγκλ, σε συνεργασία με τους Enigma, το οποίο διέθετε και το τραγούδι I Love Music, και η έκδοση Ska' Chou Chou! Voltare! Mr. Bunch!, από την Eco Italia. Ένα χρόνο αργότερα, κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την Music-Box

## Αποδοχή
Στην Ελλάδα, παιζόταν συχνά σε παιδικά, αλλά και μη, πάρτι, ενίοτε με την χαρακτηριστική χορογραφία, με σταυρωμένα χέρια προς τα πίσω και χοροπηδητά.

## Επανεκτελέσεις
Λόγω της δημοτικότητας του τραγουδιού στην Ελλάδα, ιδίως από παιδιά, το τραγούδι έγινε αντικείμενο επανεκτελέσεων

### Disco Zoo Party
Η αυθεντική πρώτη εκτέλεση προστέθηκε στον παιδικό δίσκο Disco Zoo Party (1991), ο οποίος περιελάβανε και άλλα τραγούδια του Τσεκέτο, καθώς και τραγούδια τρίτων καλλιτεχνών που ήταν επιτυχημένα τότε και μερικά πρωτότυπα τραγούδια του καλλιτέχνη Σπύρου Λάμπρου. Στον εν λόγω δίσκο, προστέθηκε και μία επανέκδοση του τραγουδιού ονόματι "Χορεύουμε Σκα Σκα", με στίχους, κάτι που δεν διέθετε η πρωτότυπη έκδοση. Η επανέκδοση αυτή, ερμηνεύτηκε από τον Λάμπρου και την χορωδία. 

### Ζουζούνια
Κατά την δεκαετία του 2000, το παιδικό συγκρότημα Ζουζούνια επανεκτέλεσε το τραγούδι για τον δίσκο "Ακαντού" του 2006. Η δικιά τους εκτέλεση φέρει πολλές ομοιότητες με την προηγούμενη, αλλά διαθέτει φωνητικά από τα μέλη του συγκροτήματος και ορισμένες μικρο-διαφορές στην μουσική υπόκρουση. Γύρισαν επίσης κι ένα βίντεοκλιπ, το οποίο απεικονίζει μια ομάδα διαστημάνθρωπων να χορεύει και να τραγουδάει το τραγούδι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του 1981
Κατηγορία:Τραγούδια του 1982
Κατηγορία:Ιταλικά τραγούδια
Κατηγορία:Παιδικά τραγούδια
Ελπίδιος (στρατηγός Σικελίας)

Ο **Ελπίδιος** ήταν βυζαντινός αριστοκράτης, στρατηγός, κυβερνήτης του Θέματος Σικελίας, ο οποίος κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον της αυτοκράτειρας Ειρήνης της Αθηναίας (σ. 780-802). Αυτό τον ανάγκασε να επαναστατήσει, και αφού ηττήθηκε, κατέφυγε το Χαλιφάτο των Αββασιδών όπου αναγνωρίστηκε εκεί ως βυζαντινός αυτοκράτορας.

Τίποτα δεν είναι γνωστό για τον Ελπίδιο πριν από τον Φεβρουάριο του 781, όταν η αυτοκράτειρα Ειρήνη (περ. 780–802) τον διόρισε ως κυβερνήτη (στρατηγός) του θέματος της Σικελίας. Εκείνη την εποχή, είχε ήδη το αξίωμα του πατρικίου, και ο χρονογράφος Θεοφάνης Ομολογητής αναφέρει απλώς ότι κατείχε τη διοίκηση της Σικελίας στο παρελθόν, είτε υπό τον Λέων Δ΄ (σ. 775-780) ή πιθανώς υπό τον Κωνσταντίνο Ε΄ (περ. 741-775). Λίγο αργότερα, ωστόσο, στις 15 Απριλίου, η Ειρήνη πληροφορήθηκε ότι ο Ελπίδιος είχε υποστηρίξει μια συνωμοσία, την οποία ανακάλυψε τον Οκτώβριο του προηγούμενου έτους με πρωτεργάτη τον Καίσαρα Νικηφόρο τον μεγαλύτερο γιο του Κωνσταντίνου Ε΄. Η Ειρήνη έστειλε αμέσως τον Σπαθάριο Θεόφιλο στη Σικελία για να φέρει τον Ελπίδιο πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Η σύζυγος και τα παιδιά του Ελπίδιου είχαν έμεναν στην Κωνσταντινούπολη, ο Ελπίδιος αρνήθηκε την πρόσλκηση και υποστηρίχθηκε από τον λαό και τον τοπικό στρατό. Δεν φαίνεται ότι ο Ελπίδιος διακήρυξε ρητά εξέγερση εναντίον της Ειρήνης, αλλά η αυτοκράτειρα είχε, ωστόσο, τη γυναίκα και τα παιδιά του φυλακισμένα στο πραιτόριο..

Το φθινόπωρο του 781 ή στις αρχές του 782, η Ειρήνη έστειλε εναντίον του έναν μεγάλο στόλο υπό τον πατρίκιο Θεόδωρο. Οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ελπιδίου ήταν πενιχρές και μετά από αρκετές μάχες ηττήθηκε. Μαζί με τον υπολοχαγό του, τον δουξ Νικηφόρο (πιθανότατα ο διοικητής της Καλαβρίας), συγκέντρωσε ό, τι απομείνει από το θησαυροφυλάκιο του θέματος και κατέφυγε στη Βόρεια Αφρική, όπου οι αραβικές αρχές τον υποδέχτηκαν. Εκεί τον ανακήρυξαν αυτοκράτορα, που αναγνωρίστηκε επίσημα - αλλά προφανώς όχι πολύ σοβαρά - από την κυβέρνηση των Αββασιδών. Η ζωή του στη συνέχεια είναι σκοτεινή, εκτός από τη συμμετοχή του σε μια εκστρατεία μεγάλης κλίμακας (σύμφωνα με πληροφορίες 40.000 άνδρες) κατά του Βυζαντίου το 792 ή το 794.
 
Οι Αββασίδες πιθανότατα ήλπιζαν ότι θα μπορούσαν να τον εγκαταστήσουν ως αντίπαλο αυτοκράτορα σε κάποιο μέρος της Μικράς Ασίας, αλλά ο στρατός εισβολής συνέπεσε με την έναρξη ενός πρώιμου και βαρύ χειμώνα, χάνοντας πολλούς άντρες στο κρύο, και αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Σύμφωνα με τις πηγές του Συριακού, ήταν ακόμα ζωντανός το 802, όταν η Ειρήνη εκδιώχθηκε από τον Νικηφόρο Α΄ (περ. 802-811). Κατά την εκμάθηση αυτού του γεγονότος, λέγεται ότι έχει συμβουλεύσει τον Αμπντ Μαλίκ ιμπν Σαλίχi, Εμίρη της Μεσοποταμίας, να «πετάξει το μετάξι του και να φορέσει την πανοπλία του», καθώς ο Νικηφόρος θα ακολουθούσε μια πιο επιθετική πολιτική εναντίον των Αβασσαίδων από ότι η Ειρήνη.

## Παραπομπές


## Πηγές
 
*
*

Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Σικελίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Υπόθετο

Το **υπόθετο** είναι μια μορφή δοσολογίας που χρησιμοποιείται για τη χορήγηση φαρμάκων μέσω εισαγωγής σε ένα σωματικό στόμιο (οποιοδήποτε άνοιγμα του σώματος), όπου διαλύεται ή λιώνει για να επιδρά τοπικά ή σε ολόκληρο τον οργανισμό. Υπάρχουν τρεις τύποι υποθέτων, εκ των οποίων το καθένα εισάγεται από διαφορετικό άνοιγμα: υπάρχουν τα υπόθετα του ορθού που χορηγούνται στο ορθό, τα κολπικά υπόθετα που χορηγούνται στον κόλπο και τα υπόθετα ουρήθρας που χορηγούνται στην ουρήθρα του άρρενος.

## Σύνθεση
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλά συστατικά για να σχηματιστεί η βάση ενός υπόθετου (π.χ. βούτυρο κακάο ή ένα παρόμοιο υποκατάστατο, γλυκόλη πολυαιθυλενίου, υδρογέλες, γλυκερινοποιημένη ζελατίνη). Το είδος του υλικού που χρησιμοποιείται εξαρτάται από τον τύπο του υπόθετου, το είδος του φαρμάκου και τις συνθήκες αποθήκευσης του υποθέτου.

## Υπόθετα του ορθού
[δεξιά|μικρογραφία|Υπόθετα [Γλυκερίνη|Γλυκερίνης (καθαρτικό)]]
Το 1991, μια μελέτη σχετικά με την εισαγωγή ενός υπόθετου που δημοσίευσε το The Lancet διαπίστωσε ότι το σχήμα "τορπίλης" βοηθά τη συσκευή να διεισδύσει στο εσωτερικό του σώματος, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητά της. Τα ευρήματα αυτής της μελέτης έχουν αμφισβητηθεί, καθώς δεν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για να υπάρξει βάση για κλινική χρήση των ευρημάτων.
[δεξιά|μικρογραφία|Τέσσερα υπόθετα [Παρακεταμόλη|παρακεταμόλης 500 μιλιγκράμ]]

## Υπόθετα ουρήθρας
Τα σφαιρίδια αλπροσταδίλης είναι υπόθετα ουρήθρας τα οποία χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της σοβαρής στυτικής δυσλειτουργίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες το σκεύασμα διατίθεται με την εμπορική ονομασία Muse. Η χρήση της έχει μειωθεί λόγω της ανάπτυξης πόσιμων φαρμάκων.

## Δείτε επίσης

* Υπόθετα αρτεσουνάτης
* Κλύσμα
* Κολπικό υπόθετο

## Παραπομπές

## Αναφορές

* Doyle, D., "Per Rectum: A History of Enemata" , *Journal of the Royal College of Physicians of Edinburgh*, Vol.35, No.4, (December 2005), pp.&nbsp;367–370.
* Payer, L., "Borderline Cases: How Medical Practice Reflects National Culture" , *The Sciences*, Vol.30, No.4, (July–August 1990), pp.&nbsp;38–42.
Κατηγορία:Καθαρτικά
Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο γαστρεντερικό σύστημα και το μεταβολισμό
Κατηγορία:Φόρμες δοσολογίας
Κατηγορία:Πρωκτός
Κατηγορία:Ορθό
Κατηγορία:Δυσκοιλιότητα
Παλάτα της Σικελίας

Ο **Παλάτα** ήταν βυζαντινός αριστοκράτης, στρατηγός, κυβερνήτης του Θέματος Σικελίας, περίπου το 826 - 827. Το όνομα του δεν είναι γνωστό, είναι γνωστός από Άραβες ιστορικούς ως *Παλάτα*, το Παλάτα πιστεύεται ότι είναι η κομμένη μορφή ενός αξιώματος που κατείχε, πιθανότατα *κουροπαλάτης*.

Στάλθηκε από την Κωνσταντινούπολη κατά του στρατιωτικού διοικητή της Σικελίας και σφετεριστή Ευφήμιου όπου και τον έδιωξε και κατέστειλε την εξέγερση. Το 827 έχασε όμως σε μάχη από τους Άραβες και τον Ευφήμιο, ο Ευφήμιος είχε ζητήσει τη βοήθεια τους, και αποσύρθηκε στην Καλαβρια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Σικελίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Γεώργιος Καμπανέλλος

Ο **Γεώργιος Καμπανέλλος** ήταν αρχιτέκτονας, απόφοιτος του Ε.Μ.Π. (1921), ο οποίος από το 1930 εργάσθηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας και εργολάβος δημοσίων έργων με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Διατηρούσε επίσης τεχνικό γραφείο και εκτέλεσε αρκετά έργα στη Φλώρινα.

## Έργα του
* μικρογραφία|Ξενοδοχείο Βιέννη (1925), Οδός Εγνατία 2-4, ΘεσσαλονίκηΞενοδοχείο "Βιέννη", Έτος κατασκευής 1925, Οδός Εγνατία 2-4, Θεσσαλονίκη 
Το κτίριο, εκλεκτικιστικού ρυθμού, κτίστηκε στη θέση του ναού της Αγίας Κυριακής και ήταν ιδιοκτησία του Κωνσταντίνου Μανωλά. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι Γερμανοί στέγασαν τα γραφεία της Κομαντατούρ και τα υπόγεια του κτιρίου μετατράπηκαν σε χώρο βασανιστηρίων. 'Οταν η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε, στις 30 Οκτωβρίου του 1944, καταλήφθηκε από τον Εθνικό Λαϊκό Στρατό (ΕΛΑΣ) ο οποίος στέγασε σε αυτό για λίγους μήνες το αρχηγείο του. Από το 1965 το κτίριο εγκαταλείπεται και λειτουργούν μόνο καταστήματα στο ισόγειό του. Το κτίριο αναπαλαιώθηκε στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 1997. Από το 2012 μέχρι πρόσφατα στους χώρους του κτηρίου υπήρχε ιδιωτικό κολλέγιο. Σήμερα, υπάρχει ενδιαφέρον από πλευράς Ισραηλινών για να λειτουργήσει, ξενοδοχειακή μονάδα.
* μικρογραφία|Μέγαρο Ρεβάχ (1925), Οδός Βασ. Ηρακλείου 3, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Ρεβάχ, Έτος κατασκευής 1925, Οδός Βασ. Ηρακλείου 3, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Ξενοδοχείο «Μινέρβα» (1929), Εγνατίας 44, ΘεσσαλονίκηΞενοδοχείο "Μινέρβα”, Εγνατίας 44 & Συγγρού 12, Θεσσαλονίκη
Αρχικά κατασκευάστηκε για λογαριασμό του Αδαμάντιου Λαδένη, αλλά μετατράπηκε και λειτούργησε ως ξενοδοχείο από το 1932 από τον Κωνσταντίνο Χατζηεμμανουηλίδη με κεντρική θέρμανση, κάτι εντελώς πρωτοποριακό για την εποχή. Λειτουργεί ως ξενοδοχείο ακόμη και σήμερα.
* μικρογραφία|Ξενοδοχείο Κοσμοπολίτ (1929), Ερμού 23 & ΣπανδωνήΞενοδοχείο "Κοσμοπολίτ" (πρώην), Έτος κατασκευής 1929, Οδός Ερμού 23 & Σπανδώνη, Θεσσαλονίκη 
Το Κοσμοπολίτ από το 1934 στέγαζε στο ισόγειο του και το ζαχαροπλαστείο "Καρύδας". Εδώ διέμενε ο Γρηγόρης Λαμπράκης τις ημέρες που προηγήθηκαν της δολοφονίας του και μπροστά από το ξενοδοχείο άφησε την τελευταία του πνοή. Σήμερα, το κτήριο στεγάζει το Κοινωνικό Κέντρο/Στέκι Μεταναστών.
* Ξενοδοχείο "Αργώ" (πρώην Νέαι Σέρραι), Έτος κατασκευής Κ. Κοκορόπουλος 1922 & Γ. Καμπανέλλος 1929, Εγνατία 11- Ελ. Σβορώνου 1, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Μέγαρο Μανζούκα (1933), Αμύντα 12, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Μανζούκα, Έτος κατασκευής: 1933, Αμύντα 12, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Οικία Γούναρη (1933) Λεωφόρος Ελευθερίας 5, ΦλώριναΟικία Γούναρη (1933), Λεωφόρος Ελευθερίας 5, Φλώρινα
* Γεωργική Σχολή, Φλώρινα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Σόφι Οκονέντο

Η **Σόφι Οκονέντο**, CBE (αγγλικά: *Sophie Okonedo*, 11 Αυγούστου 1968) είναι Αγγλίδα ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης, τραγουδίστρια και αφηγήτρια. Ωστόσο, έχει συμμετάσχει και στον κινηματογράφος, αρχής γενομένης, το 1991, με την ταινία *Young Soul Rebels*, κατόπιν εμφανίστηκε και στις ταινίες *Ace Ventura: When Nature Calls* (1995) και *Dirty Pretty Things* (2002). 

Η μεγάλη της επιτυχία, ωστόσο, έγινε το 2004, όταν συμμετείχε στην ταινία *Hotel Rwanda*. Ο ρόλος της της προσέφερε υποψηφιότητα για Όσκαρ Δεύτερου Γυναικείου Ρόλου κι έγινε η δεύτερη μαύρη Βρετανίδα, που τη λαμβάνει. Στην τηλεόραση, έχει σταθερότερη και σπουδαιότερη καριέρα, όπως για παράδειγμα, η συμμετοχή της στη σειρά *Tsunami: The Aftermath* (2006), της χάρισε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα, καθώς και υποψηφιότητες για BAFTA, από τις σειρές *Criminal Justice* (2009) και *Mrs. Mandela* (2010). Επίσης, έχει παίξει και στην τηλεοπτική σειρά Ο Τροχός του Χρόνου.

Σπουδαία καριέρα έχει και στο θέατρο, ξεκινώντας το 1999, στο Royal National Theatre, με την παράσταση *Troilus and Cressida* (Τρωίλος και Χρυσηίδα). Το 2014, έκανε το ντεμπούτο της και στο Broadway, με την παράσταση *A Raisin in the Sun*. Ο ρόλος της εκεί της έδωσε και μία υποψηφιότητα στα Drama Desk Award και μία νίκη στα βραβεία Tony. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Ασκεναζίτες
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Φλοριάν Τοβέν

Ο **Φλοριάν Τοβέν** (γαλλ.: *Florian Thauvain*, 26 Ιανουαρίου 1993) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως πλάγιος επιθετικός για τη Λανς και την εθνική ομάδα της Γαλλίας.

Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στη Γκρενόμπλ το 2011, προχωρώντας στην Μπαστιά όπου κέρδισε το πρωτάθλημα της Λιγκ 2 στην πρώτη του σεζόν και ανακηρύχθηκε Νέος Παίκτης της Χρονιάς της Λιγκ 1 ένα χρόνο αργότερα. Τον Ιανουάριο του 2013 αποκτήθηκε από τη Λιλ για 3,5 εκατομμύρια ευρώ όμως ως τμήμα της συμφωνίας επέστρεψε στην Μπαστιά. Εξαιτίας των καλών εμφανίσεών του, το καλοκαίρι του 2013, αποκτήθηκε από την Ολυμπίκ ντε Μαρσέιγ για 15 εκατομμύρια ευρώ, πραγματοποιώντας πάνω από 230 εμφανίσεις και σκοράροντας πάνω από 75 γκολ σε δύο περιόδους στην ομάδα. Στο ενδιάμεσο αποκτήθηκε από την Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ της Πρέμιερ Λιγκ έναντι 12 εκατομμυρίων λιρών όπου όμως αγωνίστηκε μισή σεζόν προτού δοθεί δανεικός στη Μαρσέιγ. Το 2021 αποκτήθηκε από τη μεξικανική Τίγρες ΟΑΝΛ και το 2023 υπέγραψε στην Ουντινέζε, όπου έμεινε έως το 2025. Τον Αύγουστο του 2025 επέστρεψε στη Γαλλία, υπογράφοντας στη Λανς της Λιγκ 1.

Ο Τοβέν έχει πραγματοποιήσει 30 εμφανίσεις και σημείωσε 14 γκολ εκπροσωπώντας τη Γαλλία στο επίπεδο κάτω των 18 έως το 21, κερδίζοντας το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA U-20 του 2013. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών τον Ιούνιο του 2017 και ήταν μέρος της ομάδας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2018.Το 2021, ο Τοβέν αγωνίστηκε με την Ολυμπιακή ομάδα της Γαλλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2020.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρενόμπλ Φουτ 38
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Λανς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τίγρες ντε λα ΟΑΝΛ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Μακάβριος Χορός

Ο ***Μακάβριος Χορός***, έργο 40, είναι συμφωνικό ποίημα για ορχήστρα που γράφτηκε, το 1874, από τον Γάλλο μουσικό Καμίγ Σεν-Σανς. Το έργο γράφτηκε στη Σολ ελάσσονα. Αρχικά, το κομμάτι δημιουργήθηκε το 1872, ως σύνθεση για φωνή και πιάνο, βασισμένο σε ένα ποίημα του Ανρί Καζαλίς. Παρόλα αυτά, δύο χρόνια αργότερα, ο Σεν-Σανς το δούλεψε από την αρχή και αντικατέστησε τη φωνή με βιολί. Λίγο μετά την πρώτη του εκτέλεση, ο Φραντς Λιστ, το διασκεύασε σε πιάνο. Το κομμάτι δεν σταμάτησε να εμπνέει κι άλλες μορφές τεχνών, αφού χρησιμοποιήθηκε από πολλά τηλεοπτικά και κινηματογραφικά έργα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  στο IMSLP

Κατηγορία:Συνθέσεις του 1874
Κατηγορία:Συνθέσεις του Καμίγ Σαιν-Σανς
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σολ ελάσσονα
Κατηγορία:Συμφωνικά ποιήματα
Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Κατηγορία:Ο Διάβολος στην κλασική μουσική
Κατηγορία:Μουσική με θέμα τον θάνατο
Κατηγορία:Μουσική βασισμένη σε ποίηματα
Κατηγορία:Μουσική βασισμένη σε ευρωπαϊκούς μύθους και θρύλους