open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αθανασία στην μυθοπλασία

εναλλ.=A photograph of a clay tablet with cuneiform writing|μικρογραφία| Το ''Έπος του Γκιλγκαμές'' είναι η παλαιότερη γνωστή εμφάνιση της έννοιας της αθανασίας στη μυθοπλασία.
Η αθανασία είναι ένα κοινό θέμα στη μυθοπλασία. Η ιδέα απεικονίζεται από το *[[Έπος του Γκιλγκαμές]]*, το παλαιότερο γνωστό έργο μυθοπλασίας. Αρχικά εμφανίστηκε στον τομέα της μυθολογίας, αργότερα έγινε επαναλαμβανόμενο στοιχείο στα είδη του τρόμου, της επιστημονικής φαντασίας καθώς και της φαντασίας . Για το μεγαλύτερο μέρος της λογοτεχνικής ιστορίας, η κυρίαρχη προοπτική ήταν ότι η επιθυμία για αθανασία είναι άστοχη, αν και έντονη. Μεταξύ των τεθέντων μειονεκτημάτων είναι η απληστία, η μοναξιά και η κοινωνική στασιμότητα. Αυτή η άποψη αμφισβητήθηκε τον 20ο αιώνα από συγγραφείς όπως ο George Bernard Shaw καθώς και ο Roger Zelazny . Η αθανασία συνήθως αποκτάται είτε από υπερφυσικές οντότητες ή αντικείμενα όπως το Συντριβάνι της Νεότητας είτε μέσω βιολογικών ή τεχνολογικών μέσων όπως οι μεταμοσχεύσεις εγκεφάλου .

Κατηγορία:Θάνατος στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Υπερφυσικές ικανότητες ή δυνάμεις στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γνωστική επιδημιολογία

Η **γνωστική επιδημιολογία** είναι ένα πεδίο έρευνας η οποία εξετάζει τις συσχετίσεις μεταξύ των βαθμολογιών των τεστ νοημοσύνης (βαθμολογίες IQ ή εξαγόμενοι παράγοντες  ) και της υγείας, πιο συγκεκριμένα της νοσηρότητας (ψυχικής και σωματικής) και της θνησιμότητας. Τυπικά, οι βαθμολογίες των εξετάσεων λαμβάνονται σε νεαρή ηλικία και συγκρίνονται με μεταγενέστερη νοσηρότητα και θνησιμότητα. Εκτός από τη διερεύνηση και την καθιέρωση αυτών των συσχετίσεων, η γνωστική επιδημιολογία επιδιώκει να κατανοήσει τις αιτιώδεις σχέσεις μεταξύ της νοημοσύνης και των αποτελεσμάτων υγείας. Οι ερευνητές στο πεδίο υποστηρίζουν ότι η ευφυΐα η οποία μετράται σε νεαρή ηλικία είναι ένας σημαντικός προγνωστικός παράγοντας για τις μετέπειτα διαφορές στην υγεία και τη θνησιμότητα.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νοημοσύνη
Κατηγορία:Επιδημιολογία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ασθένειες που σχετίζονται με τη γήρανση

μικρογραφία| Ποσοστά επίπτωσης SEER ειδικά για την ηλικία, 2003–2007
Μια **ασθένεια που σχετίζεται με τη γήρανση** (συνήθως αποκαλούμενη **ασθένεια σχετιζόμενη με την ηλικία**, **στα αγγλικά ARD** ) είναι μια ασθένεια που εμφανίζεται συχνότερα με αυξανόμενη συχνότητα με την αύξηση της γήρανσης . Είναι ουσιαστικά επιπλοκές της γήρανσης, που διακρίνονται από την ίδια τη διαδικασία γήρανσης επειδή όλα τα ενήλικα ζώα γερνούν ( με σπάνιες εξαιρέσεις ), αλλά δεν παρουσιάζουν όλα τα ενήλικα ζώα όλες τις ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία. Ο όρος δεν αναφέρεται σε ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία, όπως οι παιδικές ασθένειες της ανεμοβλογιάς και της ιλαράς, αλλά μόνο ασθένειες των ηλικιωμένων. Δεν είναι επίσης ασθένειες επιταχυνόμενης γήρανσης, οι οποίες είναι όλες γενετικές διαταραχές .

Κατηγορία:Γήρας
Κατηγορία:Γηριατρική
Κατηγορία:Παθολογία γήρατος
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Φράνσις φαν Άαρσενς

Ο **βαρόνος Φράνσις φαν Άαρσενς** () ή **βαρόνος Φρανσουά φαν Αερσέν** () (27 Σεπτεμβρίου 1572 - 27 Δεκεμβρίου 1641) ήταν διπλωμάτης και πολιτικός των Ηνωμένων Επαρχιών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες και ήταν γιος του Κορνέλις φαν Άαρσενς, επίσης πολιτικού. Το ταλέντο του επαινέθηκε από τον δικηγόρο Γιόχαν φαν Ολντενμπάρνεβελτ, ο οποίος τον έστειλε, σε ηλικία 26 ετών, ως διπλωματικό πράκτορα του διοικητή στο ανάκτορο της Γαλλίας. Πήρε σημαντικό μέρος στις διαπραγματεύσεις της Δωδεκαετούς Εκεχειρίας το 1609.

Λόγω της συμπεριφοράς του, η οποία δυσαρέστησε τον Γάλλο βασιλιά, ανακλήθηκε από τη θέση του από τον Ολντενμπάρνεβελτ το 1614, μετά από απαίτηση του Γάλλου πρεσβευτή Μπενζαμέν Ωμπερύ ντυ Μωριέ ο οποίος ζήτησε την ανάκληση του Άαρσενς. Ήταν τέτοιο το μίσος που είχε στο εξής εναντίον του πρώην ευεργέτη του, που έκανε ό,τι μπορούσε για να προκαλέσει την καταστροφή του Ολντενμπάρνεβελτ. Ωστόσο, δεν ήταν μέλος του δικαστηρίου που καταδίκασε τον Ολντενμπάρνεβελτ στη Δίκη των Ολντενμπάρνεβελτ, Γκρότιους και Χόγκερμπιτς, όπως λανθασμένα αναφέρει ο Τσίσχολμ.

Στη συνέχεια έγινε ο έμπιστος σύμβουλος του Μαυρίκιου, Πρίγκιπα της Οράγγης, και στη συνέχεια του Φρειδερίκου Ερρίκου, Πρίγκιπα της Οράγγης, για τις εξωτερικές υποθέσεις της δημοκρατίας. Στάλθηκε σε ειδικές πρεσβείες στη Βενετία, στη Γερμανία και στην Αγγλία και επέδειξε τόση διπλωματική ικανότητα και φινέτσα που ο καρδινάλιος Ρισελιέ τον κατέταξε ανάμεσα στους τρεις μεγαλύτερους πολιτικούς της εποχής του. Πέθανε, σε ηλικία 69 ετών, στη Χάγη.

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Ολλανδοί διπλωμάτες
Βιοδημογραφία της ανθρώπινης μακροζωίας

Η βιοδημογραφία είναι μια διεπιστημονική προσέγγιση, η οποία ενσωματώνει τη βιολογική γνώση (μελέτες για την ανθρώπινη βιολογία και ζωικά μοντέλα) με τη δημογραφική έρευνα για την ανθρώπινη μακροζωία και επιβίωση. Οι βιοδημογραφικές μελέτες είναι σημαντικές για την κατανόηση των κινητήριων δυνάμεων της τρέχουσας επανάστασης της μακροζωίας (δραματική αύξηση του προσδόκιμου ζωής του ανθρώπου), για την πρόβλεψη του μέλλοντος της ανθρώπινης μακροζωίας και για τον προσδιορισμό νέων στρατηγικών για περαιτέρω αύξηση της υγιούς και παραγωγικής διάρκειας ζωής.

Κατηγορία:Πληθυσμός
Κατηγορία:Γεροντολογία
Κατηγορία:Γήρανση
Στεπάν Σόλσκι

Ο **Στεπάν Μιχαήλοβιτς Σόλσκι** (ουκρανικά : Степан Михайлович Сольський)  (27 Ιανουαρίου 1835, Βολυνία - 7 Νοέμβριου 1900, Κίεβο) ήταν Ουκρανός δήμαρχος της πόλης του Κιέβου από το 1887 έως το 1900.

## Βιογραφία
Ο Σόλσκι γεννήθηκε το 1835 στο Κυβερνείο της Βολυνίας σε ιερατική οικογένεια. Σπούδασε θεολογία στην Ορθόδοξη Θεολογική Ακαδημία Βολυνίας  στο Κρεμενέτς μέχρι το 1857 και στη συνέχεια στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου μέχρι το 1861. 

Εκεί έγινε γιατρός και από το 1867 καθηγητής της σχολής. Το 1879 έγινε αντιδήμαρχος και από το 1887 έως το 1900 ήταν δήμαρχος της πόλης του Κιέβου αντικαθιστώντας τον Ιβάν Τόλλι. Πέθανε στο Κίεβο το 1900 και τάφηκε στο νεκροταφείο Lukjaniwska-Friedhof, πάνω από τον τάφο του χτίστηκε ένα παρεκκλήσι το 1902 από τον αρχιτέκτονα του Κιέβου Έντουαρντ Μπράντμαν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Κιέβου
Κατηγορία:Ουκρανοί ιατροί
Κατηγορία:Ουκρανοί θεολόγοι
Ανατόλι Χολούμπτσενκο

Ο **Ανατόλι Κονσταντίνοβιτς Χολούμπτσενκο** (ουκρανικά : Anatoliy Kostiantynovych Holubchenko)  (6 Ιουνίου 1950 στο Ζντάνοβ της Σοβιετικής Ένωσης)) είναι Ουκρανός μεταλλουργός και πολιτικός. Από τις 14 Δεκεμβρίου 2013 έως τις 25 Ιανουαρίου 2014, διετέλεσε προσωρινός εν ενεργεία επικεφαλής της κρατικής διοίκησης της πόλης του Κιέβου.

Το 1991 ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Βιομηχανίας και Υπουργός Βιομηχανίας της Ουκρανίας, και το 1994 εκλέχτηκε στην Ουκρανική βουλή. Επίσης ήταν πρώτος αντιπρόεδρος τη κυβέρνησης το 1997, και αντιδήμαρχος Κιέβου το 2007.

Στις 14 Δεκεμβρίου 2013, ο Πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς ανέστειλε τον προκάτοχο του Χολούμπτσενκο, Ολεξάντρ Ποπόφ. Την ίδια ημέρα, ο Γενικός Εισαγγελέας της Ουκρανίας έδωσε στον Ποπόφ «ειδοποίηση για υποψία κατάχρησης εξουσίας όταν διέταξε τις αστυνομικές ενέργειες κατά των διαδηλώσεων της 30ής Νοεμβρίου 2013» και ο Χολούμπτσενκο διορίστηκε ως αναπληρωτής επικεφαλής της διοίκησης της πόλης του Κιέβο. Στις 24 Δεκεμβρίου 2013 δήλωσε ότι συναντούσε τακτικά τον (τον προκάτοχό του) Ποπόφ.

Ο Χολούμπτσενκο ήταν δήμαρχος του Κιέβου κατά την διεξαγωγή του τουρνουά ποδοσφαίρου του Euro 2012. Για την διεξαγωγή του πήρε μέτρα κατά του εμπορίου σεξ στο Κίεβο , διατάζοντας την αστυνομία και την SBU να ερευνήσουν φυλλάδια που διαφημίζουν αίθουσες μασάζ σε όλη την πόλη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Κιέβου
Κατηγορία:Υπουργοί της Ουκρανίας
Κατηγορία:Ουκρανοί βουλευτές
Η Σιωπή της Θάλασσας (διήγημα)

***Η Σιωπή της θάλασσας*** (γαλλικός τίτλος: *Le Silence de la mer*) είναι γαλλικό διήγημα που γράφτηκε το 1941 και δημοσιεύτηκε το 1942 από τον Ζαν Μπρυλέρ με το ψευδώνυμο Βερκόρ. Δημοσιεύτηκε παράνομα στο γερμανοκρατούμενο Παρίσι και σύντομα έγινε σύμβολο ψυχικής αντίστασης ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές.

## Υπόθεση
Σε ένα μικρό χωριό της Γαλλίας κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ένας Γερμανός αξιωματικός επιτάσσει ένα δωμάτιο στο σπίτι ηλικιωμένου Γάλλου και της νεαρής ανιψιάς του. Ο τρόπος που επιλέγουν οι οικοδεσπότες για να αντισταθούν στην αναγκαστική φιλοξενία του Γερμανού, είναι απλός κι αποφασιστικός: να παραμείνουν απολύτως σιωπηλοί. Κάθε απόγευμα ο αξιωματικός, αναφέρεται ως καλλιεργημένος άνθρωπος και διαποτισμένος από τον γαλλικό πολιτισμό, επισκέπτεται τους οικοδεσπότες του και γεμίζει τη σιωπή τους με μονόλογους που εκφράζουν την ελπίδα του για την αδελφοσύνη μεταξύ του γαλλικού και του γερμανικού έθνους. Παραπλανημένος από τη ναζιστική προπαγάνδα εκείνης της περιόδου, απογοητεύεται όταν συνειδητοποιεί ότι ο πραγματικός στόχος του γερμανικού στρατού δεν είναι η οικοδόμηση αλλά η καταστροφή του πολιτισμού και η εκμετάλλευση. Στη συνέχεια επιλέγει να εγκαταλείψει τη Γαλλία και κατατάσσεται στο Ανατολικό Μέτωπο, δηλώνει ότι «πηγαίνει στην Κόλαση», αφήνοντας για πάντα την κοπέλα, που ανάμεσά τους είχε αναπτυχθεί ένα σιωπηλό ειδύλλιο, σύμβολο στο μυαλό του της αξιοπρεπούς Γαλλίας που θαυμάζει και αγαπά τόσο πολύ.

## Κυκλοφορία
*Η Σιωπή της θάλασσας,* που γράφτηκε το καλοκαίρι του 1941 και εκδόθηκε στις αρχές του 1942, είναι το βιβλίο που καθιέρωσε τον συγγραφέα του Βερκόρ – λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Ζαν Μπρυλέρ – ως έναν από τους συγγραφείς της Γαλλικής Αντίστασης. Η τεράστια παράνομη διανομή του κατά τη διάρκεια της κατοχής, εξασφάλισε την άμεση επιτυχία του κατά την Απελευθέρωση. Ήταν το πρώτο βιβλίο του παράνομου εκδοτικού οίκου *Editions de Minuit*. Ανατυπώθηκε αμέσως μετά το 1945 με μεγάλη απήχηση στη Γαλλία και μεταφράσεις στο εξωτερικό και ακολούθησαν θεατρικές μεταφορές και ταινίες.

Το διήγημα είναι αφιερωμένο στον Σαιν-Πολ-Ρου, τον «δολοφονημένο ποιητή», ποιητή που θαύμαζαν οι σουρεαλιστές, φίλο του Ζαν Μουλέν και του Μαξ Ζακόμπ, ο οποίος πέθανε τον Δεκέμβριο του 1940 σε νοσοκομείο της Βρέστης, έξι μήνες αφότου ένας Γερμανός στρατιώτης μπήκε στην έπαυλή του, σκότωσε την υπηρέτριά του και τραυμάτισε την κόρη του.

## Διασκευές
Το διήγημα μεταφέρθηκε στο θέατρο από το 1949, στην όπερα το 1959 από τον Γάλλο συνθέτη Ανρί Τομαζί, στον κινηματογράφο το 1949 σε σκηνοθεσία Ζαν-Πιέρ Μελβίλ  και σε τηλεοπτική ταινία το 2004 από τον Πιέρ Μπουρτόν.

## Ελληνικές εκδόσεις

* *Η Σιωπή της θάλασσας,* 1981, εκδόσεις: ΕΛΙΑ (Ελληνικό λογοτεχνικό και ιστορικό αρχείο) σε μετάφραση Τατιάνας Γκρίτση-Μιλλιέξ.
* *Η Σιωπή της θάλασσας,* 1990, εκδόσεις: Αποσπερίτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση

Η **προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση** (αγγ.: Progressive supranuclear palsy ή PSP) είναι μια σπάνια διαταραχή του εγκεφάλου που προκαλεί προβλήματα στην κίνηση, στο περπάτημα και στην ισορροπία, και στην κίνηση των ματιών. Προέρχεται από τη βλάβη στα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου που ελέγχουν τη σκέψη και την κίνηση του σώματος. Τα άτομα που επηρεάζονται συχνά βιώνουν αλλαγές προσωπικότητας και γνωστική εξασθένηση. Η ασθένεια επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να οδηγήσει σε απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές, όπως πνευμονία και προβλήματα κατάποσης.

Η ασθένεια διαφοροποιείται σε σχέση με τις άλλες νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως η νόσος του Πάρκινσον, η μετωποκροταφική άνοια και η νόσος Αλτσχάιμερ, αν και μοιράζονται κάποια κοινά συμπτώματα. Η ακριβής αιτία της ασθένειας είναι άγνωση.

Η διάγνωση μπορεί να υποψιαστεί βάσει ενδελεχούς κλινικής αξιολόγησης, λεπτομερούς ιστορικού ασθενούς και αναγνώρισης χαρακτηριστικών σωματικών ευρημάτων. Δεν υπάρχει οριστική θεραπεία της ασθένειας, γι' αυτό η αντιμετώπισή της είναι συμπτωματική και υποστηρικτική. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται φάρμακα ίδια με την αντιμετώπιση της νόσου του Πάρκινσον, όπως η λεβοντόπα, με περιορισμένα και παροδικά ωστόσο αποτελέσματα. Τα αντικαταθλιπτικά επίσης έχουν κάποιο όφελος σε ορισμένες περιπτώσεις. 

Η ασθένεια επηρεάζει περίπου 6 άτομα ανά 100.000. Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως σε ηλικία 60-70 ετών.

## Ορολογία
Ο όρος «προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση» σημαίνει ότι η ασθένεια επιδεινώνεται σταδιακά (*προϊούσα*) και προκαλεί αδυναμία (*παράλυση*) καταστρέφοντας ορισμένα μέρη του εγκεφάλου πάνω από τα συμπλέγματα νευρικών κυττάρων που ονομάζονται πυρήνες (*υπερπυρηνική*) που ελέγχουν τις κινήσεις των ματιών.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας 2021-2022 (Γυναίκες)

Για την **περίοδο 2021–22**,η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης ΒΔ Ελλάδος είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος και πρωταθλημάτων υποδομών,στην ΒΔ Ελλάδα.

Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στην Α2 γυναικών.

## Γυναικών
Το πρωτάθλημα γυναικών ΕΣΚΑΒΔΕ διεξάγεται με την συμμετοχή 4 ομάδων.Οι ομάδες που συμμετέχουν παίζουν σε δυο γύρους μέσα-έξω με τους αντιπάλους τους.Το περυσινό πρωτάθλημα δεν διεξήχθη εξαιτίας της πανδημίας του covid-19.

## Υποδομές
Διεξάγονται πρωταθλήματα νεανίδων,κορασίδων και μίνι.Στις νεανίδες πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΣΚ Ιωάννινα.Στις κορασίδες πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Νικόπολη.Τέλος,στα μίνι πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΠΑΣ Γιάννινα.

## Ομάδες σε εθνικές κατηγορίες
Στην Α1 γυναικών συμμετέχει η Νίκη Λευκάδας και ο ΠΑΣ Γιάννινα.Στην Α2 γυναικών συμμετέχουν οι Αργοναύτες Αγρινίου. 

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε.

Κατηγορία:Περίοδοι Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε.
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2021
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2022
Βολοντιμίρ Μπαχαζί

Ο **Βολοντιμίρ Παντελεϊμόνοβιτς Μπαχαζί** (ουκρανικά : Володимир Пантелеймонович Багазiй) (1902, Ryabovka, Κυβερνείο του Ποδολίου — 21 Φεβρουαρίου 1942, Κιέβο), ήταν Ουκρανός εθνικιστής και επικεφαλής της διοίκησης της πόλης του Κιέβου υπό γερμανική κατοχή από τον Οκτώβριο του 1941 έως τον Ιανουάριο του 1942.

Ήταν επαγγελματίας παιδαγωγός και δίδαξε σε εβραϊκό σχολείο, αργότερα φοίτησε και ήταν μεταπτυχιακός φοιτητής στο παιδαγωγικό ινστιτούτο του Κιέβου. Τον Σεπτέμβριο του 1941, όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν το Κίεβο, ο Μπαχαζί διορίστηκε του Κιέβου από την εθνικιστική Ουκρανική οργάνωση που αποσκοπούσε στην δημιουργία ανεξάρτητης Ουκρανίας με τη βοήθεια των Ναζί. Κατηγορήθηκε ότι ήταν παρόν στην εκτέλεση των εβραίων του Κιέβου στο Μπαμπι Γιάρ το οποίο αποδείχτηκε αναληθή.

Ως δήμαρχος του Κιέβου, ο Μπαχαζί ήρθε σε σύγκρουση με τον γερμανό διοικητή της πόλης, Έριχ Κοχ, και το διατυμπάνισε ενώπιον των δημοσιογράφων. Ένας Γερμανός αξιωματικός ικέτευσε τους δημοσιογράφους να μην διαδώσουν αυτή την παρατήρηση από φόβο μήπως εξοργιστούν οι ναζιστικές αρχές . Τον Ιανουάριο του 1942 συνελήφθη και κατηγορήθηκε για διάφορα εγκλήματα, μεταξύ των οποίων: απειλή του φιλορώσου επισκόπου του Κιέβου, κλοπή γερμανικής περιουσίας για να βοηθηθεί η ουκρανική εθνικιστική υπόθεση.

Πολύ σύντομα εκτελέστηκε στο Μπάμπι Γιαρ μαζί με άλλους Ουκρανούς εθνικιστές, αν και η σύζυγός του δεν γνώριζε τον θάνατό του και συνέχισε να του φέρνει δέματα στη φυλακή του Κιέβου μέχρι το καλοκαίρι του 1942. 

## Παραπομπές
* John Armstrong (1963). *Ukrainian Nationalism*.  New York: Columbia University Press, pp.&nbsp;114–116. 
* Київська влада під німецькою окупацією — in Ukrainian.
* О. Кучерук. Чин Володимира Багазія (ч. 1)
* О. Кучерук. Чин Володимира Багазія (ч. 2)
* О. Кучерук. Чин Володимира Багазія (ч. 3)


Κατηγορία:Δήμαρχοι Κιέβου
Κατηγορία:Ουκρανοί παιδαγωγοί
Πάβλο Ελισέεφ

Ο **Πάβλο Πέτροβιτς Ελισέεφ** (ουκρανικά : Павло́ Петро́вич Єлисєєв)  (1798, Καλούγκα, Ρωσική Αυτοκρατορία - 22 Μαρτίου  1875, Κίεβο, Ρωσική Αυτοκρατορία), έμπορος της 3ης Συντεχνίας, δήμαρχος Κιέβου το 1837– 1838, επίτιμος δημότης (1837).

## Βιογραφία
Ήταν έμπορος της Καλούγκα και τη δεκαετία του 1820, μαζί με τα αδέρφια του, ίδρυσαν δική τους επιχείρηση με εμπόριο προϊόντων σιδήρου από τα Ουράλια και τη Σιβηρία στο Κίεβο.

Στις εκλογές του 1835 εξελέγη στην Δούμα της πόλης του Κιέβου, έπειτα στην ψηφοφορία για την θέση του δημάρχου έλαβε τον δεύτερο αριθμό ψήφων. Μετά τον θάνατό του δημάρχου το 1837, ανάλαβε ως δήμαρχος του Κιέβου.

Στο τέλος της ζωής του χρεοκόπησε, εργάστηκε ως συμβολαιογράφος και πέθανε στις 22 Μαρτίου 1875, σχεδόν μέσα στη φτώχεια. Θαμμένος στο νεκροταφείο Shchekavytsia . 

## Παραπομπές


## Джерела
* 'Друг Ольга Миколаївна*, *Ковалинський Віталій Васильович*, *Мельник О. М.* [http://elib.nplu.org/view.html?&id=2477 Від війта — до мера.] : ДОН-97, 2004. — C. [http://elib.nplu.org/files/Disk2/000000002477//jpg/0029.jpg 25.] — 
* Кожевникова Наталія Іванівна [http://81412.livejournal.com/51905.html Калужские купцы — городские главы Киева. П. М. Дехтерёв, П. П. Елисеев, С. Н. Лычков] // Вопросы археологии, истории, культуры и природы Верхнего Поочья : материалы XV-й Российской научной конференции (2-4 апреля 2013 г.) / Калуж. гос. краеведческий музей. — Калуга : Фридгельм, 2013. — С. 186–192. 
* *Салій Іван Миколайович''  Обличчя столиці в долях її керівників / Іван Салій; [ред. В. Ковалинський] : Довіра, 2008. — С. 30–31. — 
* 94. 3-й гильдии купец Павел Петрович Елисеев / Ревизские сказки о купцах и мещанах города Киева. 30 октября 1850 // ДАКО. Ф. 280. Оп. 2. Спр. 991. Арк. 43зв–44. (рос. дореф.)
* 96. 3-й гильдии купец Павел Петрович Елисеев / Ревизская сказка о купцах, гражданах и однодворцах христианах города Киева. Май 1858 // ДАКО. Ф. 280. Оп. 2. Спр. 1428. Арк. 36зв–37. (рос. дореф.)

Κατηγορία:Δήμαρχοι Κιέβου
Κατηγορία:Πολιτικοί της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Φυσικό κόμμι

μικρογραφία|300x300εσ| Φυσικό κόμμι από δαμασκηνιά
Τα **φυσικά κόμμεα** (αγγλ. *natural gums*) είναι πολυσακχαρίτες φυσικής προέλευσης, ικανοί να προκαλέσουν μεγάλη αύξηση στο ιξώδες ενός διαλύματος, ακόμη και σε μικρές συγκεντρώσεις. 

Είναι κυρίως βοτανικά κόμμεα, που βρίσκονται στα ξυλώδη στοιχεία των φυτών ή σε επικαλύψεις των σπόρων.

## Xρήσεις
Χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία τροφίμων ως πυκνωτικοί παράγοντες, πηκτωματοποιητές, γαλακτωματοποιητές και ως πρόσθετα τροφίμων, καθώς επίσης και σε άλλα προϊόντα, συγκολλητικά, συνδετικά μέσα, αναστολείς κρυστάλλων, διαυγαστικοί παράγοντες, παράγοντες ενθυλάκωσης, κροκιδωτικοί παράγοντες, διογκωτικά μέσα, σταθεροποιητές κ.α.

## Ταξινόμηση
Τα φυσικά κόμμεα μπορούν να ταξινομηθούν ανάλογα με την προέλευσή τους. Μπορούν επίσης να ταξινομηθούν ως μη φορτισμένα ή ιοντικά πολυμερή (πολυηλεκτρολύτες). 

Τα εξής παραδείγματα αναφέρονται παρακάτω (με τον αριθμό Ε κωδικό πρόσθετου τροφίμων):

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολυσακχαρίτες
Κατηγορία:Πρόσθετα τροφίμων
Κατηγορία:Μη ξυλώδη δασικά προϊόντα
Κατηγορία:Εκχυλίσματα ξύλου
Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων

Η **Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων** (**Conférence des Organes Spécialisés dans les Affaires Communautaires**, COSAC)   είναι εξαμηνιαία διάσκεψη που έχει ως στόχο την βελτίωση της επικοινωνίας και της συνεργασίας μεταξύ των Εθνικών Κοινοβουλίων, των Κοινοβουλίων των προς ένταξη χωρών και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η Διάσκεψη ιδρύθηκε στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 1989. Με βάση τη Συνθήκη του Άμστερνταμ, η COSAC ήταν σε θέση να υποβάλλει συνεισφορές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή σχετικά με τις νομοθετικές δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό ισχύει ιδίως για την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, για θέματα ασφάλειας και δικαιοσύνης και θέματα που σχετίζονται με τα θεμελιώδη δικαιώματα. Ωστόσο, όλες οι συνεισφορές COSAC παραμένουν μη δεσμευτικές.

## Πηγές


Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Κατηγορία:Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Γιαν Γκαμάρνικ

Ο **Γιαν Μπορίσοβιτς Γκαμάρνικ** (, γεννηθείς **Γιάκοβ Τσούντικοβιτς Γκαμάρνικ** (), 14 Ιουνίου 1894 – 31 Μαΐου 1937) ήταν πολιτικός αρχηγός του Κόκκινου Στρατού από το 1930-1937, αναπληρωτής επίτροπος άμυνας 1930-1934 και πρώτος γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Λευκορωσίας 1928-1930.

## Βιογραφία
Ο Γκαμάρνικ γεννήθηκε στο Ζιτομίρ σε εβραϊκή οικογένεια. Παρακολούθησε το Ψυχονευρολογικό Ινστιτούτο της Αγίας Πετρούπολης και τη νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Κιέβου. Το 1917 έγινε μέλος και γραμματέας της επιτροπής Κιέβου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. Από το 1921 έως το 1923 ήταν πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Κιέβου (Δήμαρχος Κιέβου). Κατά τη διάρκεια της διοίκησής του, το Κίεβο χωρίστηκε σε πέντε περιφέρειες. Πέρασε από πολλές θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, πολιτικές και στρατιωτικές, π.χ. Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Λευκορωσίας από τον Δεκέμβριο του 1928 έως τον Οκτώβριο του 1929.

Το 1937 κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε μια αντισοβιετική συνωμοσία μετά την υπόθεση της τροτσκιστικής αντισοβιετικής στρατιωτικής οργάνωσης. Ωστόσο αυτοκτόνησε λίγο αργότερα. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Robert Conquest, *The Great Terror: A Reassessment*, Oxford University Press, May 1990, hardcover,  pp 201–202;
* Several versions of Gamarnik biography
* Gamarnik in the Fleet, with photo
* Trotsky about Gamarnik and others
* Profile at Handbook on the history of the Communist Party and the Soviet Union 1898 – 1991

Κατηγορία:Δήμαρχοι Κιέβου
Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ουκρανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί στρατιωτικοί
Αγορά (Θράκη)

Η **Αγορά** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη νοτιοανατολική Θράκη, στη Χερσόνησο της Καλλίπολης (γνωστή και ως Θρακική Χερσόνησο) και πολύ κοντά και νοτιοανατολικά από την αρχαία πόλη Καρδία (Θράκη).

Στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. κοντά από την πόλη και βορείως αυτής πέρασε η μεγάλη οχύρωση που κτίσθηκε από τον Μιλτιάδη τον Πρεσβύτερο για την άμυνα της Θρακικής Χερσονήσου. Αυτή επονομάσθηκε «Μακρόν Τείχος», αλλά και **«Αγοραίον Τείχος»** από το όνομα της πόλεως Αγοράς.

Ο Ηρόδοτος στην ιστορία του γράφει ότι από την Αγορά πέρασε ο Ξέρξης στην εκστρατεία του κατά της Ελλαδας, και ότι ήταν τόση η δίψα των στρατιωτών του όταν έφθασαν εκεί, ώστε το νερό του ποταμού Μέλανου, που έρρεε δίπλα στην πόλη, δεν επαρκούσε για να τους ξεδιψάσει. Αυτό προφανώς εντάσσεται στο πλαίσιο του τονισμού τού πόσο μεγάλη ήταν η στρατιά που είχε συγκεντρώσει ο Ξέρξης προκειμένου να κατακτήσει την Ελλάδα.

Φαίνεται ότι μεταγενέστερα η πόλη παρήκμασε. Πολύ κοντά στη θέση της Αγοράς, ή και στη θέση της ακριβώς, κτίσθηκε το 309 π.Χ. από τον στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου Λυσίμαχο η ομώνυμή του πόλη '''Λυσιμάχεια''' ή Λυσιμαχία, ως πρωτεύουσα του κράτους του. Καταστράφηκε όμως το 197 π.Χ. από τους Θράκες. Αργότερα ο Ιουστινιανός ανοικοδόμησε τη Λυσιμάχεια με ισχυρές οχυρώσεις και έκτοτε καθιερώθηκε η νέα της, τρίτη κατά σειρά, ονομασία **Εξαμίλιον**, από όπου και η σημερινή της τουρκική ονομασία «Εκσεμίλ» (*Eksemil*).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 625

Κατηγορία:Ιωνικές αποικίες στη Θράκη
Κατηγορία:Αποικίες της Μιλήτου
Κατηγορία:Αποικίες της Αθήνας
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Θρακική Χερσόνησο
Κατηγορία:Οικισμοί της αρχαίας Θράκης
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας του Τσανάκκαλε
Κατηγορία:Μέλη της Συμμαχίας της Δήλου
Αγνωστίδες

Οι **αγνωστίδες** (*Agnostidae*) είναι οικογένεια της ομώνυμης τάξεως αγνώστιδα των τριλοβιτών. Οι αγνωστίδες, όπως όλοι οι τριλοβίτες, έχουν εξαφανισθεί (όλα τους τα είδη) εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια έτη, και ό,τι γνωρίζουμε για αυτές προέρχεται από απολιθώματά τους. Κανένα είδος τους δεν είχε μάτια, ενώ όλα τα είδη είχαν μόνο δύο θωρακικά τμήματα. Ζούσαν στους πυθμένες των ωκεανών σε όλη την υδρόγειο από 508 μέχρι 461 εκατομμύρια έτη πριν από σήμερα. Χαρακτηριστικό γνώρισμά τους ήταν ότι η κεφαλή τους (η κεφαλική ασπίδα) και το πυγίδιό τους (δηλαδή το τμήμα της ουράς τους) είχαν περίπου το ίδιο σχήμα και μέγεθος. Ο κορμός τους είχε τρία άρθρα. Απολιθώματά τους βρέθηκαν σε πολλά μέρη, μέσα σε γεωλογικά στρώματα της κάμβριας και της κατώτερης σιλούριας περιόδου.

Η οικογένεια περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τα εξής γένη:

* *Acmarhachis*
* *Agnostus*
* *Aistagnostus*
* *Anglagnostus*
* *Biciragnostus*
* *Connagnostus*
* *Distagnostus*
* *Eolotagnostus*
* *Gymnagnostus*
* *Homagnostus*
* *Idolagnostus*
* *Innitagnostus*
* *Ivshinagnostus*
* *Kymagnostus*
* *Lotagnostus*
* *Micragnostus*
* *Obelagnostus*
* *Oncagnostus*
* *Peronopsis*
* *Phalacroma*
* *Phalagnostus*
* *Quadrahomagnostus*
* *Raragnostus*
* *Semagnostus*
* *Strictagnostus*
* *Trilobagnostus*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 593

Αγνωστιδες
Μιχάηλο Κραβτσούκ

[thumb|Μνημείο του Μ. Κραβτσούκ στο [Πολυτεχνείο του Κιέβου]]
Ο **Μιχάηλο Πιλίποβιτς Κραβτσούκ** (ουκρ. Миха́йло Пили́пович Кравчу́к, ρωσ. Михаил Филиппович Кравчук = «Μιχαήλ Φιλίπποβιτς Κραβτσούκ», 27 Σεπτεμβρίου 1892 – 9 Μαρτίου 1942) ήταν Ουκρανός και Σοβιετικός μαθηματικός.

Ο Κραβτσούκ γεννήθηκε στο Τσοβνίτσι, στο τότε Κυβερνείο Βολυνίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου. Εκπόνησε περίπου 180 εργασίες μαθηματικών, κυρίως σε θέματα διαφορικών και ολοκληρωτικών εξισώσεων, μελετώντας τόσο τη θεωρία τους, όσο και τις εφαρμογές τους. Η δίτομη μονογραφία του περί των λύσεων γραμμικών διαφορικών και ολοκληρωτικών εξισώσεων με τη μέθοδο των ροπών μεταφράσθηκε στην αγγλική περί το 1938-1942 από τον Τζων Βίνσεντ Ατανάσοφ, που το βρήκε χρήσιμο στη δόμηση του υπολογιστή του (υπολογιστής Ατανάσοφ-Μπέρυ). Φοιτήτριά του υπήρξε η Κλαβντίγια Λατύσεβα, η πρώτη Ουκρανή γυναίκα που πήρε ποτέ διδακτορικό στις θετικές επιστήμες (το 1936).

Ο Κραβτσούκ κατείχε την έδρα των μαθηματικών στο Πολυτεχνείο του Κιέβου. Μεταξύ των όσων παρακολούθησαν τις παραδόσεις των μαθημάτων του συγκαταλέγονταν μορφές όπως οι Σεργκέι Κορολιόφ, Αρχίπ Λιούλκα και Βλαντίμιρ Τσελομέι, μετέπειτα κορυφαίοι σχεδιαστές πυραύλων και μηχανών αεριωθουμένων. Στις 23 Φεβρουαρίου 1938 έγινε η σύλληψη του Κραβτσούκ από τη σοβιετική μυστική αστυνομία με κατηγορίες κατασκοπείας υπέρ της Πολωνίας και «μπουρζουάδικου εθνικισμού». Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους καταδικάσθηκε σε 20 έτη φυλακίσεως και πέθανε σε ένα Γκουλάγκ στην περιοχή Κολιμά το 1942, σε ηλικία 49,5 ετών. Τον Σεπτέμβριο του 1956 απαλλάχθηκε επισήμως από όλες τις εναντίον του κατηγορίες.

Το 1992, με την ευκαιρία των 50 ετών από τον θάνατό του, ο Κραβτσούκ αποκαταστάθηκε και ως μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ουκρανίας. Σήμερα είναι γνωστός από τα πολυώνυμα Kravchuk (εισάχθηκαν το 1929 με την εργασία του «Sur une généralisation des polynômes d'Hermite») και τους πίνακες Kravchuk, που φέρουν το όνομα του (ο ίδιος πάντως προτιμούσε τη μεταγραφή *Krawtchouk* στο λατινικό αλφάβητο, με την οποία υπέγραφε στα γαλλικά επιστημονικά περιοδικά τις εργασίες του).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληρέστερη βιογραφία στο αρχείο MacTutor
* Συντομότερη βιογραφία
* Ο Κραβτσούκ σε ουκρανικό ιστότοπο
* Διεθνές Μαθηματικό Συνέδριο KRAVCHUK

Κατηγορία:Ουκρανοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Στέφαν Ρακοβίτσα

Ο **Στέφαν Ρακοβίτσα**, ρουμαν.: *Ștefan Racoviță* (1713 – 1782) ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας (νυν μέρος της Ρουμανίας), μεταξύ 8 Φεβρουαρίου 1764 και 29 Αυγούστου 1765. 

Ήταν γιος του Μιχάιλ Ρακοβίτσα πρίγκιπα της Βλαχίας και της Μολδαβίας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Αγοραίοι θεοί

Με την επωνυμία **Αγοραίοι θεοί** αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες διάφορους θεούς, για τους οποίους πίστευαν ότι ήταν προστάτες της αγοράς μιας πόλεως, των αγοραπωλησιών ή και των δημόσιων συγκεντρώσεων που γίνονταν σε αυτή. Σε κάθε αγορά των πόλεων της αρχαίας Ελλάδας βρισκόταν άγαλμα ή αγάλματα ενός ή περισσότερων Αγοραίων θεών, καθώς και βωμοί αφιερωμένοι σε αυτούς.

Ως Αγοραίος θεός λατρευόταν βεβαίως κυρίως ο '''Ερμής''', ως θεός του εμπορίου. Γνωστά αγάλματα του «Αγοραίου Ερμού» υπήρχαν:

* Στην Αρχαία Αθήνα, κοντά στην Ποικίλη Στοά
* Στη Θήβα, άγαλμα το οποίο είχε αφιερώσει ο ίδιος ο περίφημος ποιητής Πίνδαρος.
* Στη Σικυώνα
* Στην πόλη Φαρές της Αχαΐας, μαρμάρινο άγαλμα στη μέση της αγοράς, με επιγραφή στην οποία αναφερόταν ότι ήταν ανάθημα του Μεσσήνιου Σίμυλου.
* Στη Σπάρτη, όπου ο Ερμής παριστανόταν να κρατάει στα χέρια του τον θεό Διόνυσο ως παιδί.

Και άλλοι θεοί ωστόσο λατρεύονταν ως Αγοραίοι, όπως:

* Ο '''Δίας''': Επίσης στη Σπάρτη, όπου υπήρχε ιερό του Αγοραίου Διός, στην Ολυμπία και στην Αθήνα. Ειδικά στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, στο βορειοδυτικό μέρος της, υπήρχε ο μεγάλος «Βωμός Διός Αγοραίου» από κατάλευκο μάρμαρο.
* Η **[[Αθηνά]]**: Επίσης στη Σπάρτη, όπου υπήρχε ιερό της Αγοραίας Αθηνάς.
* Η **[[Άρτεμις]]**
* Η **[[Θέμις]]**

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 661

Αγοραιοι θεοι
Ιρπίν

Το **Ιρπίν** (ουκρ. Ірпі́нь) είναι πόλη της Ουκρανίας κτισμένη στις όχθες του Ιρπίν, από τον οποίο πήρε και την ονομασία της, στην Περιφέρεια του Κιέβου. Απέχει μόλις 20 χιλιόμετρα από το κέντρο του Κιέβου, πρωτεύουσας της Ουκρανίας, και πλέον αποτελεί ουσιαστικά προάστιό του. Αποτελεί ωστόσο ξεχωριστό δήμο, που περιλαμβάνει και τρεις ακόμη αστικούς οικισμούς. Ο πληθυσμός του το 2021 εκτιμήθηκε στους 62.456 κατοίκους.

Η πόλη έχει σιδηροδρομικό σταθμό, που κατασκευάσθηκε το 1899. Από το 2003 και μετά το «Φεστιβάλ Κινηματογράφου του *Ιρπέν*» για «εναλλακτικές ταινίες» γίνεται στο Ιρπίν κάθε χρόνο.

## Ιστορία
Τον 17ο αιώνα στη θέση του σημερινού Ιρπίν υπήρχαν απλώς δύο χωριά, η Ρομανίβκα και η Λιούμπκα. Τον 19ο αιώνα προστέθηκε το χωριό Σεβερίβινκα. Το καθαυτό Ιρπίν ιδρύθηκε μόλις το 1899.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* kyiv-obl.gov.ua Το Ιρπίν στον ιστότοπο της Περιφερείας του Κιέβου]

Ιρπιν
Κονσταντίν Ρακοβίτσα

Ο πρίγκιπας **Κονσταντίν Ρακοβίτσα**, ρουμαν.: *Constantin Racoviţă* (1699 – 28 Ιανουαρίου 1764) ήταν δύο φορές μονάρχης του πριγκιπάτου της Μολδαβίας (ως Κωνσταντίνος Ε΄) από την οθωμανική κυβέρνηση: 31 Αυγούστου 1749 – 3 Ιουλίου 1753, και 29 Φεβρουαρίου 1756 – 14 Μαρτίου 1757. και επίσης δύο φορές της Mουντενία : Ιούλιος 1753 – περ. 28 Φεβρουαρίου 1756 και 9 Μαρτίου 1763 – 28 Ιανουαρίου/8 Φεβρουαρίου 1764.  Αγωνίστηκε ενάντια στους ισχυρούς βογιάρους στη Βλαχία, εξορίζοντας τους ηγέτες τους στην Κύπρο. Λόγω της συνεχιζόμενης αντίθεσης ζήτησε μεταγραφή στη Μολδαβία. 

Ήταν γιος του Μιχάιλ Ρακοβίτσα πρίγκιπα της Μολδαβίας και της Βλαχίας και της Άννας Κοντρεάνου. 

Κατά τη δεύτερη βασιλεία του στη Μολδαβία, ο Ρακοβίτσα ίδρυσε την εκκλησία του Προφήτη Σαμουήλ στο Φοξάνι. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ιδρυτές χριστιανικών μοναστηριών
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γκριγκόρι Γκρινκό

Ο **Γκριγκόρι Φιόντοροβιτς Γκρινκό** (, 18 Νοεμβρίου 1890 – 15 Μαρτίου 1938) ήταν Σοβιετικός πολιτικός Ουκρανικής καταγωγής.

Αρχικά ήταν μέλος του Σοσιαλιστικού επαναστατικού κόμματος της Ουκρανίας. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ο Γκρινκό έγινε ηγέτης των Ουκρανών Μποροτμπιστών και προσχώρησε στο Κομμουνιστικό κόμμα (μπολσεβίκοι) της Ουκρανίας όταν οι Μποροτμπιστές διαλύθηκαν από την Κομιντέρν. Ως πρώην μέλος του εκλιπόντος κόμματος υπέρ της ανεξαρτησίας, κατηγορήθηκε το 1922 για «εθνικιστική απόκλιση», αλλά ανέκτησε την εύνοια κατά την προσπάθεια για εξουκρανοποίηση και έγινε ουκρανός επίτροπος της Κρατικής επιτροπής σχεδιασμού της Ουκρανίας το 1925
.

Δήμαρχος Κιέβου την περίοδο 1923-1925. Αργότερα υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών της Σοβιετικής Ένωσης στη Μόσχα, από το 1930 έως το 1937, αντικαθιστώντας τον Νικολάι Μπριουχάνοφ.

Εκτελέστηκε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εκκαθάρισης τον Μάρτιο του 1938. Υποτίθεται ότι αναγκάστηκε να ομολογήσει δημόσια τις «κακές» δραστηριότητές του κατά την περίοδο του Ουκρανισμού στη Δίκη του Είκοσι Ένα με τον Χριστιάν Ρακόφσκι και δεκαεννέα άλλα μέλη της λεγόμενης Δεξιάς Αντιπολίτευσης. Αυτοί ήταν πρώην σοβιετικοί ηγέτες, πραγματικοί ή υποτιθέμενοι πολιτικοί εχθροί του Ιωσήφ Στάλιν, οι οποίοι κατηγορήθηκαν για αντίθεση στις πολιτικές της ταχείας εκβιομηχάνισης, της αναγκαστικής κολεκτιβοποίησης και του κεντρικού σχεδιασμού, καθώς και της διεθνούς κατασκοπείας, απόπειρας ανατροπής της Σοβιετικής Ένωσης και σχεδίασης εξάλειψης της σοβιετικής ηγεσίας.

Καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 15 Μαρτίου 1938.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Magocsi, Paul Robert (1996). *A History of Ukraine*. Toronto: University of Toronto Press. . 
* *Report of Court Proceedings in the Case of the Anti-Soviet ‘Bloc of Rights and Trotskyites’ Heard before the Military Collegium of the Supreme Court of the USSR, Moscow, March 2–13, 1938: Verbatim Report* (Moscow 1938), pp 67–71, 718–721.  Cited in Magocsi (1996), p 568–70.

Κατηγορία:Δήμαρχοι Κιέβου
Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί
Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών της Σοβιετικής Ένωσης
Κατάλογος ηγεμόνων της Βλαχίας

μικρογραφία|Ο θυρεός της Βλαχίας. αριστερά ο ήλιος, και δεξιά η σελήνη.
μικρογραφία|200εσ|Ο θυρεός του πριγκιπάτου της Βλαχίας.

Ακολουθεί ένας **κατάλογος ηγεμόνων της [[Βλαχία]]ς**, από την πρώτη αναφορά μίας μεσαιωνικής πολιτείας που βρίσκεται μεταξύ των Νοτίων Καρπαθίων και του Δούναβη μέχρι την ένωση με τη Μολδαβία το 1859, που οδήγησε στη δημιουργία της Ρουμανίας.

## Σημειώσεις
Η δυναστική κυριαρχία είναι δύσκολο να αποδοθεί, δεδομένου του χαλαρού παραδοσιακού ορισμού της άρχουσας οικογένειας. Κατ' αρχήν, οι πρίγκιπες επιλέγονταν από οποιονδήποτε κλάδο της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων των νόθων γιων ενός προηγούμενου ηγεμόνα, που ορίστηκαν ως από το μεδούλι του βοεβόδα (*os de domn)*, ή ως κληρονομικοί (heregie, από το λατινικό *hereditas*). Στα άτομα που ήταν επιφορτισμένα με τις εκλογές, στα οποία κυριαρχούσαν οι βογιάροι, είχαν κυμαινόμενους βαθμούς επιρροής. Το ίδιο το σύστημα αμφισβητήθηκε από σφετεριστές και κατέστη παρωχημένο με την εποχή των Φαναριωτών, όταν οι κυβερνήτες διορίζοντο από τους σουλτάνους των Οθωμανών. Μεταξύ 1821 και 1878 (ημερομηνία της ανεξαρτησίας της Ρουμανίας), εφαρμόστηκαν στην πράξη διάφορα συστήματα, που συνδύαζαν την εκλογή και τον διορισμό. Οι ηγεμόνες της Βλαχίας, όπως και οι ηγεμόνες της Μολδαβίας, έφεραν τους τίτλους του *πρίγκιπα* (voivode) ή/και του *άρχοντα* (hospodar). Όταν γράφουμε στα ρουμανικά, χρησιμοποιείται ο όρος *κύριος* ([domnitor], από το λατινικό dominus).

Οι περισσότεροι κυβερνήτες δεν χρησιμοποίησαν τη μορφή του ονόματος με το οποίο αναφέρονται, και αρκετοί χρησιμοποίησαν περισσότερες από μία μορφές του δικού τους ονόματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ηγεμόνας αναφέρεται μόνο σε ξένες πηγές. Τα πλήρη ονόματα είναι είτε σύγχρονες εκδοχές, είτε βασισμένα σε αναφορές σε διάφορα χρονικά.

## Κατάλογος

### Πρώιμοι ηγεμόνες

* Μπεζερενμπάμ και Μισελάβ
* Σενεσλάου
* Ιωάννης (κνεζ)
* Φάρκας
* Λιτοβόι
* Μπάρμπατ
* Τοκομέριος

### [[Οίκος των Βασαράβων]], κλάδοι Ντανέστι και Ντρακουλέστι

### [[Οίκος των Μπογκντάν-Μουσάτ]]

### Οίκοι Βασαράβων και [[Οίκος των Μοβίλα|Μοβίλα]]

### Φαναριώτες, κ.ά.

## Bιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Ντρακουλέστι
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Υπόγειος ποταμός

[thumb|upright=1.3|Ένας υποχθόνιος ποταμός στο σύστημα σπηλαίων Κρίζνα της [Σλοβενίας.]]
Ο **υπόγειος ποταμός** γνωστός και ως *υποχθόνιος ποταμός*, ρέει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει κάτω από την επιφάνεια του εδάφους - ένα ποτάμι του οποίου η κοίτη δεν εμφανίζεται στην επιφάνεια της Γης. Διακρίνεται από τον υπόγειο υδροφορέα, ο οποίος μπορεί να ρέει σαν ποτάμι, αλλά περιέχεται σε ένα διαπερατό στρώμα βράχου ή άλλων μη στερεοποιημένων υλικών. Ένα ποτάμι που ρέει κάτω από το επίπεδο του εδάφους σε ανοιχτό φαράγγι δεν χαρακτηρίζεται ως υπόγειο.

Τα υπόγεια ποτάμια μπορεί να είναι εντελώς φυσικά και να ρέουν δια μέσου συστημάτων σπηλαίων. Στην καρστική τοπογραφία, τα ποτάμια μπορεί να εξαφανιστούν μέσα από καταβόθρες, συνεχίζοντας υπογείως. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να αναδυθούν στον έξω κόσμο καθώς ρέουν. Ο μακρύτερος υποχθόνιος ποταμός στον κόσμο είναι το σύστημα σπηλαίων Sac Actun στο Μεξικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποτάμιες και λιμνιαίες γεωμορφές
Κατηγορία:Υδρολογία
Λαυρέντια

Η **Λαυρέντια** (ρωσικά: Лаврентия· γιούπικ: Ӄышы· τσούκτσι: Ӄытрын· νάουκαν: Qerre) είναι αγροτικός οικισμός και το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Τσουκότσκι του Αυτόνομου Θύλακα Τσουκότκα στη Ρωσία, που βρίσκεται στον κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου, κοντά στον Βερίγγειο πορθμό. Στην Λαυρέντια βρίσκεται το ανατολικότερο αεροδρόμιο στον κόσμο.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της είναι 1.459 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρωσίας
Συμμετοχή του Μπενίν στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το **[[Μπενίν]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1972.

## Γενικές πληροφορίες
Το Μπενίν ήταν αρχικά μέρος της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής, αλλά έγινε ανεξάρτητο από τη Γαλλία με το όνομα Δαχομέη τον Αύγουστο του 1960. Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας ιδρύθηκε στις 5 Μαΐου 1962 και αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 5 Ιουνίου του ίδιου έτους, σε σύνοδο στη Μόσχα. Η πρώτη εμφάνιση σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1972 στο Μόναχο με 3 αθλητές. 

Το 1975, το όνομα της χώρας άλλαξε σε Μπενίν. Από τότε και με εξαίρεση τους Αγώνες του 1976, το Μπενίν έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 57 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες σημειώθηκαν από τον Μπαρτελέμι Αντουκόνου το 1980 και τον Σέλτους Ντοσού Γιόβο το 2016, όταν αμφότεροι κατέλαβαν την ένατη θέση σε πυγμαχία και τζούντο αντίστοιχα.

Το Μπενίν δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι
[thumb|310px|Η αποστολή του Μπενίν κατά τη διάρκεια της παρέλασης των αθλητών στους [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.]]

## Συμμετέχοντες
[thumb|280px|Η Νοελί Γιαρίγκο συμμετείχε στα 800 μέτρα γυναικών του [στίβος|στίβου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 και του 2020.]]

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Μπενιν
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Μπενίν
Εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Χάτσουφ)

Η **Εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Χάτσουφ** (πολωνικά: Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Haczowie) είναι γοτθική, ξύλινη εκκλησία του 15ου αιώνα, στο χωριό Χάτσουφ της Πολωνίας. Μαζί με διάφορες εκκλησίες έχει χαρακτηριστεί ως μέρος των ξύλινων εκκλησιών της νότιας Ελάσσονος Πολωνίας της UNESCO.

Η εκκλησία είναι η μεγαλύτερη ξύλινη γοτθική εκκλησία στην Ευρώπη, και ταυτόχρονα μια από τις παλαιότερες ξύλινες εκκλησίες πλαισίου στην Πολωνία.

## Ιστορία
Η ξύλινη εκκλησία στο Χάτσουφ χτίστηκε από ένα ξύλινο πλαίσιο, ανεγέρθηκε μετά το 1459, και επεκτάθηκε το 1624. Το εσωτερικό του ναού είναι διακοσμημένο με ένα πολύχρωμο του 1494 (πιθανότατα το παλαιότερο πολύχρωμο του τύπου του στην Ευρώπη, που αντιπροσωπεύει την παλαιότερη συλλογή αντιπροσωπευτικών πινάκων στην Πολωνία), και αργότερα επεκτάθηκε το 1864.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία
Κατηγορία:Ξύλινες εκκλησίες στην Πολωνία
Χατσουφ
Αντιαεροπορικό καταφύγιο

[thumb|375px| Αντιαεροπορικό καταφύγιο στη [Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ, Μάρτιος του 2015]]
Τα **αντιαεροπορικά καταφύγια** είναι δομές για την προστασία των αμάχων καθώς και των μαχητών έναντι των εχθρικών επιθέσεων από αέρος. Είναι παρόμοια με τα οχυρά καταφύγια από πολλές απόψεις, αν και δεν έχουν σχεδιαστεί για να αμύνονται από χερσαίες επιθέσεις (αλλά πολλά έχουν χρησιμοποιηθεί ως αμυντικές κατασκευές σε τέτοιες καταστάσεις).

Πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ηνωμένο Βασίλειο δυσκολευόταν να επιλέξει τη θέση των αντιαεροπορικών καταφυγίων. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πολλοί τύποι κατασκευών χρησιμοποιήθηκαν ως αντιαεροπορικά καταφύγια, όπως κελάρια, γερμανικά Hochbunker (ψηλά οχυρά καταφύγια), υπόγεια και υπόγειες διαβάσεις. Οι βομβαρδισμοί κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου οδήγησαν το Ηνωμένο Βασίλειο να κατασκευάσει 80 ειδικά προσαρμοσμένους υπόγειους σιδηροδρομικούς σταθμούς ως καταφύγια, εγκαταλείποντάς τους αργότερα ως βιώσιμες επιλογές για τους πολίτες κατά τη διάρκεια αεροπορικών επιθέσεων. Οι Λονδρέζοι αγνόησαν την κυβέρνηση και πλήθος κόσμου κατέκλυσε τους σταθμούς του μετρό κατά τη διάρκεια των βομβαρδιστικών επιθέσεων του 1940. Οι βόμβες και τα ατυχήματα προκάλεσαν θύματα αμάχων στους υπόγειους σιδηροδρομικούς σταθμούς.

Το Ηνωμένο Βασίλειο άρχισε να κατασκευάζει κοινόχρηστα καταφύγια στους δρόμους ως αντιαεροπορικά καταφύγια το 1940. Τα καταφύγια Άντερσον, που σχεδιάστηκαν το 1938 και κατασκευάστηκαν για να φιλοξενήσουν έως και έξι άτομα, χρησιμοποιούνταν επίσης ευρέως στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Τα αντιαεροπορικά καταφύγια εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σε κάποιο βαθμό σε διάφορα έθνη όπως η Ισπανία, η Ελβετία, το Ισραήλ, η Σιγκαπούρη και η Ταϊβάν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεμος
Υψάριο

Το  **Υψάριο**, επισήμως γνωστό ως *Υψάριον*, γνωστό σε τοπικό επίπεδο ως *Ψαριό*, είναι βουνό της Θάσου. Η φερώνυμη κορυφή «Ψαριό», στα 1.206 μ., είναι η υψηλότερη του νησιού.

## Τοποθεσία
thumb|280px|right|Χάρτης της Θάσου, εντός του οποίου το όρος Υψάριο εμφανίζεται με καφέ χρωματισμό.
Το Υψάριο καταλαμβάνει κυρίως το βορειοκεντρικό τμήμα της Θάσου. Έχει σχήμα τόξου με την υψηλή κορυφή να βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της καμπύλης του, ενώ οι περισσότερες υπόλοιπες κορυφές εκτείνονται στα νότια.

## Μορφολογικά και γεωλογικά στοιχεία
Οι κορυφές που βρίσκονται στα ανατολικά τμήματα του βουνού χαρακτηρίζονται από βραχώδεις, απόκρημνες πλαγιές, ενώ στα υπόλοιπα τμήματα το ανάγλυφο είναι ηπιότερο και με μεγαλύτερη δασοκάλυψη. Τα πετρώματά του είναι κυρίως γνεύσιοι, δολομίτες, σχιστόλιθοι και λευκό μάρμαρο.

## Κορυφές
Εκτός από την υψηλή κορυφή «Ψαριό» (1.206 μ.), δύο ακόμη κορυφές υπερβαίνουν τα  1.100 μ., η «Τούμπα» (1.135 μ.) και ο «Προφήτης Ηλίας» (1.109 μ.), ενώ έξι κορυφές ξεπερνούν τα 1.000 μ. οι, «Ράχη Τσέτσιου» (1.079 μ.), «Καμένος Βράχος» (1.075 μ.), «Σπιτούδια» (1.048 μ.), «Τσουκνίδα» (1.040 μ.), «Δύο Κεφαλές» (1.031 μ.) και «Κρανίδι» (1.028 μ.).

Από τις χαμηλότερες κορυφές, κάτω από τα 1.000 μ., κυριότερες είναι οι: «Κεδρέλι» (920 μ.), «Καθαρές (Καθάρες)» (874 μ.) «Κέδροι» (860 μ.), «Τρίκορφο (Τσουτσούλα)» (857 μ.) και «Αη Μάτης» (809 μ.).

## Χλωρίδα και πανίδα
Παρά τις πυρκαγιές της δεκαετίας 2011-20, η δασοκάλυψη, ιδιαίτερα στις υψηλές κορυφές είναι πυκνή, με κυρίαρχα είδη τα κωνοφόρα. Μάλιστα, το βουνό αποτελεί μία  από τις σημαντικές θέσεις του ελλαδικού χώρου για την παρουσία της τραχείας πεύκης (*Pinus brutia*) που, άλλωστε, έχει και την κοινή ονομασία *θασίτικο πεύκο*. Επίσης, υπάρχει και το *μακεδονίτικο έλατο* (*Abies x borisii-regis*), το οποίο θεωρείται ότι αποτελεί φυσικό υβρίδιο μεταξύ του κεφαλονίτικου έλατου και του χτενοέλατου. Το Υψάριο και ο ευρύτερος βιότοπος του βουνού έχουν χαρακτηριστεί ως σημαντική περιοχή για τα πουλιά της Ελλάδας.

## Πεζοπορία
Αναβάσεις προς την κορυφή «Ψαριό» μπορούν να γίνουν από τους οικισμούς της Ποταμιάς και του Θεολόγου. Στη θέση «Κούκλα» (910 μ.) λειτουργεί το καταφύγιο «Γιάννης Παναγιώτου» του Θάσιου Ορειβατικού Συλλόγου. Επίσης, μπορεί να γίνει διάσχιση των νοτίων υπωρειών από τα ανατολικά προς τα δυτικά (Κοίνυρα-Καλλιράχη), μέσω της τεχνητής λίμνης των Μαριών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα,* 1994, 1996 (ΠΛΜ)
* 
* Περιοδικό *Διακοπές*, εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* *Flora Hellenica*, εκδ. Koeltz 1997 
* Γιώργος Σφήκας: *Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας*, εκδ. Ευσταθιάδης & Υιοί, Αθήνα 1983
* Περιοδικό *Κορφές*, εκδ. ΕΟΣ Αχαρνών

Κατηγορία:Θάσος
Κατηγορία:Βουνά της Ελλάδας
Πολλαπλή επιφυσιακή δυσπλασία

μικρογραφία|Ένα μακρύ οστό, όπου διακρίνεται η επίφυση.
Η **πολλαπλή επιφυσιακή δυσπλασία** (αγγ.: Multiple epiphyseal dysplasia ή MED) είναι μια κατάσταση που επηρεάζει τα άκρα των μακριών οστών στα χέρια και στα πόδια, στο σημείο που ονομάζεται επίφυση. Η πάθηση προκύπτει από πρόβλημα στην λεγόμενη πρωτεΐνη της ολιγομερούς μήτρας του χόνδρου (ονομάζεται και θρομβοσπονδίνη-5), η οποία συσσωρεύεται στον χόνδρο και προκαλεί την πρόωρη καταστροφή του.

Υπάρχουν δύο τύποι πολλαπλής επιφυσιακής δυσπλασίας, που μπορούν να διακριθούν από το πρότυπο κληρονομικότητας τους - ο αυτοσωμικός επικρατής και ο αυτοσωμικός υπολειπόμενος. Τόσο ο κυρίαρχος όσο και ο υπολειπόμενος τύπος έχουν σχετικά ήπια συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένου του πόνου στις αρθρώσεις που επηρεάζει συχνότερα τους γοφούς και τα γόνατα, πρώιμη αρθρίτιδα, αστραγάλους που γέρνουν προς τα μέσα (ραιβογονία) και διαταραχή της ροής του αίματος στις αρθρώσεις (οστεονέκρωση). Η υπολειπόμενη πολλαπλή επιφυσιακή δυσπλασία διακρίνεται από τον κυρίαρχο τύπο από τις δυσπλασίες των χεριών, των ποδιών και των γονάτων και την ανώμαλη καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης (σκολίωση).

Ο κυρίαρχος τύπος προκαλείται από μεταλλάξεις στα γονίδια *COMP*, *COL9A1*, *COL9A2*, *COL9A3* ή *MATN3* (ή μπορεί να είναι άγνωστης αιτίας) και ο υπολειπόμενος τύπος προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο *SLC26A2.*

Οι ασθενείς με πολλαπλή επιφυσιακή δυσπλασία έχουν κοντό ανάστημα, κατά μέσο όρο ύψους 145 έως 170 εκατοστά. Οι περισσότεροι διαγιγνώσκονται κατά την παιδική ηλικία, αλλά οι ήπιες περιπτώσεις μπορεί να μην διαγνωστούν μέχρι την ενηλικίωση. Μια πιθανή διάγνωση μπορεί να γίνει με βάση τα συμπτώματα, τη φυσική εξέταση, ένα λεπτομερές οικογενειακό ιστορικό και ακτινογραφικά ευρήματα. Η οριστική διάγνωση απαιτεί γενετικό έλεγχο. Η θεραπεία βασίζεται στην ηλικία του ασθενούς, στην σοβαρότητα παραμόρφωσης του άκρου, στο επίπεδο καταστροφής της άρθρωσης και στις ανάγκες του ασθενούς. Τα παιδιά μπορούν να επωφεληθούν σε μεγάλο βαθμό από τις διαδικασίες ευθυγράμμισης των άκρων και οι ενήλικες μπορούν να έχουν καλά αποτελέσματα με την αρθροπλαστική των αρθρώσεων.

Η συχνότητα της κυρίαρχης πολλαπλής επιφυσιακής δυσπλασίας εκτιμάται ότι είναι τουλάχιστον 1 στα 10.000 νεογνά. Η συχνότητα της υπολειπόμενης πολλαπλής επιφυσιακής δυσπλασίας είναι άγνωστη. Και οι δύο μορφές της διαταραχής μπορεί να είναι πιο συχνές, καθώς υπάρχουν άτομα με ήπια συμπτώματα που δε διαγιγνώσκονται ποτέ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
SkyTelecom Greece

Η **SkyTelecom** ξεκίνησε το 2015 και αποτελεί πάροχο υπηρεσιών σταθερής τηλεφωνίας και internet, αδειοδοτημένο από την ΕΕΤΤ (Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων) με αριθμό αδείας 16-12. Οι περιοχές του δικτύου της περιλαμβάνουν ήδη αρκετούς νομούς της χώρας, μεταξύ των οποίων η Αττική, η Θεσσαλονίκη, η Μεσσηνία, η Αρκαδία, η Αργολίδα και το Ηράκλειο, καθώς και γεωγραφικές περιοχές εντός των νομών Κορινθίας, Χανίων, Ρεθύμνου και Λασιθίου.

## Τεχνικές λεπτομέρειες
H εταιρεία χρησιμοποιεί την τεχνολογία του ασύρματου internet υπερυψηλών ταχυτήτων. Βασικό πυλώνα για την υποστήριξη του ασύρματου δικτύου τηλεπικοινωνιών αποτελούν οι ειδικές τεχνικές υποδομές του, οι οποίες είναι εκ διαμέτρου διαφορετικές από αυτές που αξιοποιούνται στα δίκτυα οπτικών ινών ή χαλκού. Δε χρησιμοποιούν καλώδια ή ίνες, αλλά ασύρματους πυλώνες που συνδέονται μεταξύ τους. Το ασύρματο δίκτυό της υποστηρίζει την δυνατότητα σταθερής τηλεφωνίας με χρήση της τεχνολογίας VOIP (Voice over Internet Protocol).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις της Ελλάδας
Ζώνη απαγόρευσης πτήσεων

[300px|thumbnail|Χάρτης χωρών που υπόκεινταν στο παρελθόν σε ζώνες απαγόρευσης πτήσεων: [Ιράκ, Βοσνία & Ερζεγοβίνη και Λιβύη.]]
**Ζώνη απαγόρευσης πτήσεων** (αγγλικά: *no-fly zone*) καλείται μια χωροθετημένη περιοχή η οποία εποπτεύεται από μια στρατιωτική δύναμη πάνω από την οποία ορισμένα αεροσκάφη δεν επιτρέπεται να πετούν. Τέτοιες ζώνες συνήθως δημιουργούνται στο έδαφος εχθρικής δύναμης κατά τη διάρκεια ένοπλης σύγκρουσης, παρόμοια σε αντίληψη με μια εναέρια αποστρατικοποιημένη ζώνη, και συνήθως αποσκοπεί στο να απαγορεύσει στα στρατιωτικά αεροσκάφη της χώρας να επιχειρούν στην περιοχή. Στρατιωτική δράση χρησιμοποιείται από το κράτος επιβολής και, ανάλογα, μπορεί να περιλαμβάνει προληπτικές επιθέσεις για την αποτροπή πιθανών παραβιάσεων. Μερικές φορές δημιουργούνται ζώνες αποκλεισμού για την προστασία ευαίσθητων τοποθεσιών όπως οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 2012, από τρομοκρατικές επιθέσεις.

Οι ζώνες απαγόρευσης πτήσεων καθιερώθηκαν τη δεκαετία του 1990 και έλαβαν τη σημερινή τους μορφή στο τέλος του Πολέμου του Κόλπου το 1991.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αεροπορικό Δίκαιο
Κατηγορία:Έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας
Κατηγορία:Ζώνες αποκλεισμού
Κατηγορία:Αποκλεισμοί