Εφημερίς των Κυριών

**Εφημερίς των Κυριών** ονομαζόταν το πρώτο περιοδικό στην Ελλάδα που δημιουργήθηκε από γυναικεία συντακτική ομάδα και απευθυνόταν μόνο σε γυναίκες. Το πρώτο φύλλο κυκλοφορεί στις 8 Μαρτίου του 1887 και το τελευταίο της το 1917, έχοντας κυκλοφορήσει 1106 τεύχη. Έως τις 18 Μαρτίου 1907, η εφημερίδα κυκλοφορούσε εβδομαδιαίως και στη συνέχεια από τις 25 Μαρτίου 1907 έως το Δεκέμβριο του 1917 εκδίδονταν "*δις του μηνός*", χαρακτηρίζοντας αυτή την αλλαγή στη συχνότητα έκδοσης ως "*Περίοδος Β*’" στο εξώφυλλο του ίδιου του εντύπου.

Οι διεκδικήσεις μέσω της εφημερίδας ήταν η χειραφέτηση της γυναίκας με πλήρη δικαιώματα στον τομέα της εκπαίδευσης και την εργασία.

Υπεύθυνη για την έκδοση του περιοδικού ήταν η Καλλιρρόη Παρρέν, ενώ δύο από τις πρώτες συνεργάτιδες της σε αυτή την προσπάθεια ήταν η Σαπφώ Λεοντιάδου, που εργαζόταν ήδη για το περιοδικό «Ευρυδίκη» (Κωνσταντινούπολη, 1870 - 1873) και η Αικατερίνη Σαμαρτσίδου, εγγονή της εκδότριας του περιοδικού «Κυψέλη» (Κωνσταντινούπολη, 1845). Στη συνέχεια την υπογραφή τους στα άρθρα της εφημερίδας έβαζαν οι Μαρίκα Πίπιζα (*Ποιήτρια*), Ελένη Γεωργιάδη (*Δασκάλα*), Ειρήνη Λαχανά (*Δασκάλα*) και πολλές άλλες γυναίκες του πνεύματος και των γραμμάτων της εποχής. *Δια τα ανυπόγραφα άρθρα ευθυνόταν η συντάκτης αυτών κυρία Καλλιρρόη Παρρέν*

Οι πρώτες αντιδράσεις για αυτή τη προσπάθεια χειραφέτησης των γυναικών μέσω της εφημερίδας ήταν αρνητικές και χλευαστικές. Αντιπροσωπευτική ήταν η αντίδραση και τα σχόλια του Εμμανουήλ Ροΐδη. Υπήρξαν όμως και εκείνοι που θαύμασαν την πένα των συντακτριών της εφημερίδας και υποστήριξαν τον αγώνα τους, όπως ο Γ. Ξενόπουλος και ο ποιητής Κωστής Παλαμάς, ο οποίος και αφιέρωσε ποίημά του στη Καλλιρρόη Παρρέν (1904)

## Τίτλοι άρθρων
* "Οι διδάσκαλοι του χαρτοπαιγνίου (Κ. Παρρέν)", 
* "Από το βιβλίον της Ελισσάβετ του Κ. Χρηστομάνου",
* "Λουτρά και συσσίτια (Κ. Παρρέν)",
* "Από το Σούλι : πού βρίσκεται το Σούλι (Γιάννης Βλαχογιάννης)",
* "Το σχολείον της Ασπασίας (Ναυσικά η Φιλάρχαιος)",
* "Από το ταξείδι μου (Κ. Παρρέν)", 
* "Γνωμικά", "Από το συνέδριον των γυναικών της Βαυαρίας (Μαρία Πινέλλη)",
* "Ελληνικά διηγήματα : από τα ήσυχα νερά (Εστία, Αρσινόη Παπαδοπούλου)", 
* "Ατομικαί νύξεις (απόσπασμα από τον Έμερσον, Θ. Χ. Φλώρας)", 
* "Το πνεύμα των παιγνιδιών (Ζ. Παπαντωνίου)",
* "Αι εργασίαι του Λυκείου των Ελληνίδων",
* "Από τας σκέψεις μου", "Θέατρον Ξενόπουλου", 
* "Πολιτική σελίς",
* "Γυναικεία κίνησις", 
* "Θέατρα και συναυλίαι".

## Ομότιτλη εφημερίδα
Τον Αύγουστο του 1909, με τον ίδιο τίτλο, δημοσιεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη *«γυναικείον περιοδικόν εκδιδόμενον κατά δεκαπενθημερίαν με τη συνεργασία λογίων κυριών και κυρίων».*Ιδιοκτήτρια  του νέου περιοδικού ήταν η Χαρίκλεια Π. Μελανδινού,  παιδαγωγός που εργαζόταν στη Σχολή Ελληνίδων του Μπεσίκτας της Κωνσταντινούπολης. Το περιοδικό δεν είχε ούτε την αναγνωσιμότητα, ούτε την αίγλη του πρώτου. Η κυκλοφορία του διήρκεσε μόνο περίπου δύο χρόνια. Οι αρθρογράφοι του ήταν κυρίως εκπαιδευτικοί και η θεματολογία του περιστρεφόταν γύρω από  το ιδεώδες της αστικής γυναικείας εκπαίδευσης, που συνίστατο στην παράλληλη καλλιέργεια του πνεύματος και του ήθους της γυναίκας. Η εσωτερική της συγκρότηση θα είχε το σκοπό την ανιδιοτελή προσφορά της στην κοινωνία και την οικογένεια. Η πραγμάτωσή της θα ολοκληρωνόταν στο χώρο των  παρθεναγωγείων.

## Δείτε επίσης
* Καλλιρρόη Παρρέν
* Φεμινισμός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αρχείο τευχών του περιοδικού, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
* 

Κατηγορία:Φεμινισμός στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ιστορικά τεκμήρια