open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας

Η **Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας** (πορτογαλικά: *Botafogo de Futebol e Regatas*), γνωστή απλά ως **Μποταφόγκο** και με τον χαρακτηρισμό «Μοναχικό Άστρο» (Estrela Solitária), είναι βραζιλιάνικος αθλητικός σύλλογος με έδρα το Μποταφόγκο, μιας γειτονιάς του Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, περισσότερο γνωστή για το ποδοσφαιρικό της τμήμα. Αγωνίζεται στο Στάδιο Νίλτον Σάντος του Ρίο.

## Στοιχεία
Αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία του εθνικού Πρωταθλήματος της Βραζιλίας, αλλά και στο πρωτάθλημα της πολιτείας του Ρίο Ντε Τζανέιρο. Η Μποταφόγκο έχει ιδρυθεί επίσημα 1904 (ανεπίσημα το 1894) από 13 άλλους συλλόγους που την συνέθεσαν.

Η Μποταφόγκο κατέχει το ρεκόρ αγώνων χωρίς ήττα (52) μεταξύ 1977-1978. Έχει προσφέρει τον μεγαλύτερο αριθμό παικτών στην Εθνική Βραζιλίας σε Παγκόσμια Κύπελλα. 

Το 2000 σε ψηφοφορία των συνδρομητών του μαγκαζίνου της ΦΙΦΑ για την μεγαλύτερη ομάδα του 20ου αιώνα, η Μποταφόγκο βγήκε 12η ανάμεσα σε πολλές ομάδες παγκοσμίως.

Οι σημαντικότερες επιτυχίες της ομάδας είναι η κατάκτηση 3 Πρωταθλημάτων Βραζιλίας το 1968, 1995 και 2024, η κατάκτηση του Κόπα Κονμεμπόλ (πρόγονου του Κόπα Σουδαμερικάνα) το 1993 και η πρόσφατη κατάκτηση του Κόπα Λιμπερταδόρες το 2024. 

## Γήπεδο
αριστερά|μικρογραφία|222x222px|Εστάντιο Νίλτον Σάντος, γνωστό και ως Ενζενιάο.
Με χωρητικότητα 46.931 το Εστάντιο Νίλτον Σάντος χρησιμοποιείται από τη Μποταφόγκο για τους εντός έδρας αγώνες της. 

Το όνομα φέρει τιμή σε έναν από τους μεγαλύτερους αμυντικούς στην ιστορία του ποδοσφαίρου και της ομάδας, τον Νίλτον Σάντος, ο οποίος αγωνίστηκε σε όλη του την ποδοσφαιρική καριέρα στην Μποταφόγκο (1948-1964). Το γήπεδο είχε επίσης χρησιμοποιηθεί για τους Παναμερικανικούς αγώνες του 2007 όπως και για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο 2016. Το γήπεδο έχει χρησιμοποιηθεί επίσης και από τις άλλες 3 μεγάλες του Ρίο, τις Φλαμένγκο, Βάσκο ντα Γκάμα, Φλουμινένσε.

## Τίτλοι

### Εθνικοί

* '''Πρωτάθλημα Α' Βραζιλίας''': **(3)** 1968, 1995, 2024
* Πρωτάθλημα  Β' Βραζιλίας : **(2)** 2015, 2021

#### Διεθνείς

* **[[Κόπα Λιμπερταδόρες]]: (1)** 2024
* **[[Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ]]: (1)** 1993
* Τουρνουά του Παρισιού: **(1)** 1963

#### Τοπικοί

* **[[Καμπεονάτο Καριόκα]]: (21)** 1907, 1910, 1912, 1930, 1932, 1933, 1934, 1935, 1948, 1957, 1961, 1962, 1967, 1968, 1989, 1990, 1997, 2006, 2010, 2013, 2018
* **[[Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο|Τουρνουά Ρίο ντε Τζανέιρο - Σάο Πάολο]]: (4)** 1962, 1964, 1966, 1998
* Τουρνουά Τάσα Γκουαναμπάρα: **(8)** 1967, 1968, 1997, 2006, 2009, 2010, 2013, 2015
* Τουρνουά Τάσα Ρίο: **(9)** 1989, 1997, 2007, 2008, 2010, 2012, 2013, 2023, 2024

## Διάσημοι ποδοσφαιριστές
Είναι περισσότερο γνωστή, Παγκοσμίως, λόγω της ανάδειξης του θρύλου Γκαρίντσα, ενός από τους καλύτερους Βραζιλιάνους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών και τον Ζαϊρζίνιο. Το 2012 είχε στις τάξεις της τον πασίγνωστο τρεις φορές νικητή του Τσάμπιονς Λιγκ, Κλάρενς Ζέεντορφ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα (στα πορτογαλικά)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1904
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1894
Γρηγόρης Χαραλαμπίδης

Ο **Γρηγόρης Χαραλαμπίδης** (γεν. Δράμα, 6 Ιανουαρίου 1958 ), είναι παλιός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού και ήταν γνωστός για τις δυνατές κεφαλιές του.

## Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Χαραλαμπίδης έπαιξε για πρώτη φορά ποδόσφαιρο στην ερασιτεχνική ομάδα του *Ηρακλή Μαυροβάτου Δράμας*. Σύντομα ξεχώρισε για το ύψος (1,90 μ.), τη δύναμη και το εκτόπισμά του, που τον ανάδειξαν σε έναν σπουδαίο σκόρερ, παρά το γεγονός ότι δεν διέθετε ιδιαίτερα υψηλή τεχνική. Αγωνίσθηκε στη μεγάλη ομάδα της περιοχής, τη Δόξα Δράμας, με την οποία κατέκτησε την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία, το 1979.

Στην ίδια ομάδα ξεκίνησε και την επαγγελματική του καριέρα το 1979-80 στην Α΄ Εθνική και το καλοκαίρι του 1981 υπέγραψε συμβόλαιο στον Παναθηναϊκό. Έμεινε στον ΠΑΟ για 5 συνεχόμενες περιόδους, λαμβάνοντας μέρος σε περισσότερους από 100 αγώνες πρωταθλήματος και σκοράροντας πάνω από 50 τέρματα. Το 1986 μεταγράφηκε στον ΟΦΗ, όπου έμεινε για ακόμη 3 σεζόν. Συνολικά έπαιξε σε **248** επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής κατηγορίας (61 με Δόξα, 110 με ΠΑΟ, 77 με ΟΦΗ), επιτυγχάνοντας **97** γκολ (20 με Δόξα, 56 με ΠΑΟ και 21 με ΟΦΗ).

Έκλεισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία στην κυπριακή ΑΕΚ Λάρνακας.

### Τίτλοι
Ο Γρηγόρης Χαραλαμπίδης κατέκτησε συνολικά 6 ομαδικούς τίτλους (2 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα) στην καριέρα του. Τους πέντε με τα χρώματα του ΠΑΟ και έναν με τη φανέλα του ΟΦΗ (Κυπελλούχος 1987). Επίσης, την πρώτη του χρονιά στον ΠΑΟ αναδείχθηκε **πρώτος σκόρερ** στο Πρωτάθλημα με **21** τέρματα.

* **2 [[Ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών|Πρωταθλήματα Ελλάδας]]**: 1984, 1986
* **4 [[Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών|Κύπελλα Ελλάδας]]**: 1982, 1984, 1986, 1987
* **Πρώτος Σκόρερ στο Ελληνικό Πρωτάθλημα**: 1982

## Εθνική Ομάδα
Ο Γρηγόρης Χαραλαμπίδης είναι **8 φορές διεθνής** με την Εθνική Ομάδα των Ανδρών.

## Προπονητική
Ο Χαραλαμπίδης έχει κατά διαστήματα εργασθεί σε μικρές ομάδες της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, ενώ διετέλεσε συνεργάτης της Εθνικής Ομάδας των Παίδων. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τα διοικητικά της Δόξας Δράμας.

## Παραπομπές

 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Ιστοσελίδα ΕΠΟ, αρχείο συμμετοχών ποδοσφαιριστών στην Εθνική ανδρών

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Ιουλιανός Αλικαρνασσού

Ο **Ιουλιανός Αλικαρνασσού** ήταν μονοφυσίτης επίσκοπος, θεολόγος και εκκλησιαστικός συγγραφέας που δραστηριοποιήθηκε επί των αυτοκρατόρων Ζήνωνα και Αναστασίου, από τα τέλη του 5ου αιώνα ως τις αρχές του 6ου.

Αρχικά συνδέθηκε με τον μετριοπαθή μονοφυσίτη Σεβήρο Αντιοχείας, τον οποίο όμως αργότερα καταπολέμησε ως ηγέτης των ακραίων μονοφυσιτών από την Αίγυπτο όπου είχαν και οι δύο καταφύγει μετά την καταδίκη τους ως αιρετικοί το 518 από την ενδημούσα σύνοδο της Αγίας Σοφίας. Απεβίωσε το 527.

## Συγγραφικό και θεολογικό έργο

Προϊόντα της συγγραφικής του δραστηριότητας, η οποία συνδέεται κυρίως με την πολεμική εναντίον του Σεβήρου είναι μεταξύ άλλων το σύγγραμμα «Περί Αφθαρσίας», η πραγματεία «Κατά Σεβήρου Βλασφημιών» καθώς και η Απολογία του υπέρ της διδασκαλίας του. Όλα τα έργα του δεν σώζεται σήμερα ολόκληρα παρά μόνο αποσπασματικά σε ελληνικά καθώς και στα συριακά ενώ το έργο «Υπόμνημα προς τον Ιώβ» που αποδίδεται σε αυτόν είναι έργο αρειανόφρονα του 5ου αιώνα.

Ο Ιουλιανός υποστήριζε πως μετά την ένωση των δύο φύσεων του Χριστού δεν ήταν δυνατόν να γίνεται λόγος περί διακρίσεως των φυσικών ιδιωμάτων της Θείας ή της ανθρώπινης φύσεως. Ενώ ισχυριζόταν ότι το σώμα του Χριστού είναι κτιστό,δίδασκε πως γεννήθηκε άφθαρτο χάρη στην ένωση αυτού με το Λόγο του Θεού και κατηγορούσε τους οπαδούς του Σεβήρου αλλά και τους Ορθόδοξους ως «φθαρτολάτρες» διότι δίδασκαν ότι το σώμα του Χριστού, ως ομοούσιο προς το σώμα της Θεοτόκου ήταν πριν από την ανάσταση «παθητόν» και «φθαρτόν».

Η διδασκαλία του Ιουλιανού ονομάστηκε Αφθαρτοδοκητισμός και οι οπαδοί του *Αφθαρτοδοκητές*, *Φανταστικοί* ( επειδή εξωτερικά η διδασκαλία τους θύμιζε αρκετά αυτή των Δοκητών) καθώς και *[[Ιουλιανιστές]]*.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Βλασίου Ιω. Φειδά, Εκκλησιαστική Ιστορία, τόμος Α΄,τρίτη έκδοση, Αθήναι 2002.
*Παναγιώτου Κ. Χρήστου, Εκκλησιαστική Γραμματολογία, τόμος Α', εκδοτικός οίκος Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη 2005.

Ιουλιανός Αλικαρνασσού
Ιουλιανός Αλικαρνασσού
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Δυτική Ασία

**Δυτική Ασία** καλείται η δυτική υποπεριοχή της ασιατικής ηπείρου. Ωστόσο ο όρος χρησιμοποιείται σπανίως και στη θέση του χρησιμοποιείται κυρίως ο όρος *[[Μέση Ανατολή]]* (ή Εγγύς Ανατολή) παρότι περιλαμβάνει και ορισμένες περιοχές που δεν ανήκουν στην Ασία κυρίως την Αίγυπτο (που θα εντασσόταν ως τμήμα της Βόρειας Αφρικής). Ο όρος χρησιμοποιείται ρεαλιστικά και δεν έχει «σωστό» ή γενικά συμφωνημένο ορισμό. Το National Geographic Society καθώς και το Maddison's The World Economy: Historical Statistics (2003) του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Ο.Ο.Σ.Α.) περιλαμβάνουν μόνο το Μπαχρέιν, το Ιράν, το Ιράκ, το Ισραήλ, την Ιορδανία, το Κουβέιτ, τον Λίβανο, το Ομάν, το Κατάρ, την Παλαιστινιακή αρχή, τη Σαουδική Αραβία, τη Συρία, την Τουρκία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Υεμένη ως χώρες της Δυτικής Ασίας. Σε αντίθεση με αυτόν τον ορισμό, ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιομηχανική Ανάπτυξη (UNIDO) το έτος 2015 περιλαμβάνει επίσης την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, και αποκλείει το Ισραήλ (ως Άλλο) και την Τουρκία (ως Ευρώπη).

Σε αντίθεση με το UNIDO, το Τμήμα Στατιστικής του ΟΗΕ (UNSD) αποκλείει το Ιράν από τη Δυτική Ασία και περιλαμβάνει την Τουρκία, τη Γεωργία και την Κύπρο στην περιοχή. Στην Περιφερειακή Ομάδα της Ανατολικής Ευρώπης των Ηνωμένων Εθνών, η Αρμενία και η Γεωργία περιλαμβάνονται στην Ανατολική Ευρώπη, ενώ η Κύπρος και η Ανατολική Θράκη στην Τουρκία βρίσκονται στη Νότια Ευρώπη. Η Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) κατατάσει στην ευρωπαϊκή ομάδα την Αρμενία, τη Γεωργία και την Κύπρο.

Η Δυτική Ασία έχει έκταση 6.255.160 τ.χλμ., δηλαδή το 14% όλης της ηπείρου. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2024, εκτιμάται σε 400.919.000 κατοίκους, αποτελώντας το 8,3% του συνολικού πληθυσμού της Ασίας και το 4,9% του παγκόσμιου πληθυσμού.

## Ιστορία
Αρχικά η Δυτική Ασία ήταν μέρος διάφορων φυλών που κατακτήθηκαν από τους Πέρσες και τον Έλληνα στρατηλάτη Μέγα Αλέξανδρο. Αργότερα έγινε ρωμαϊκή κτήση και βυζαντινή. Με την πορεία η Μικρά Ασία κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς.

## Δημογραφικά στοιχεία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Κύλιξ με σκηνή Κοττάβου (Ζωγράφος του Κλεοφράδη)

Η **κύλιξ με σκηνή κοττάβου** είναι αρχαίο ελληνικό έργο τέχνης, που φιλοξενείται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στην Νέα Υόρκη.

Η αγγειογραφία αποδίδεται στον Ζωγράφο του Κλεοφράδη. Χρονολογείται στην εποχή της αρχαϊκής περιόδου, το 500 π.Χ. περίπου. Εικονίζει έναν συμποσιαστή που παίζει κότταβο.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ερυθρόμορφος ρυθμός
Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Κατηγορία:Κύλιξ
Ρομπ Τέρι

Ο **Ρόμπερτ Τέρι** (γεν. 30 Μαρτίου 1980) είναι Ουαλός επαγγελματίας παλαιστής και μποντιμπίλντερ. Αυτή την περίοδο, εργάζεται στην εταιρεία πάλης, TNA Wrestling και έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο "Ρομπ Τέρι".

## Πρώτα Χρόνια
Το 2006, ενώ δούλευε ως φύλακας σε κέντρο διασκέδασης, γνωρίστηκε με έναν παραγωγό αγώνων και σύντομα ξεκίνησε να δουλεύει σε τοπικές εταιρείες πάλης.

## Καριέρα
### WWE
Το 2007, υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στο εκπαιδευτήριο Florida Championship Wrestling. Τον Νοέμβριο, εκτός απο παλαιστής, εμφανιζόταν και ως ο σωματοφύλακας του Νικ Νέμεθ (γνωστός ως Ντολφ Ζίγκλερ). Τον Αύγουστο του 2008, αποδεσμεύτηκε απο το WWE.

### TNA Wrestling
Τον Απρίλιο του 2009, ο Ρομπ Τέρι έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο TNA Wrestling. Σύντομα, συμμετείχε στην ομάδα "Αγγλική Εισβολή", η οποία αποτελούταν απο τους Άγγλους Νταγκ Γουίλιαμς και Μάγκνους. Ο Τέρι γρήγορα ξεχώρισε για τη σωματική του διάπλαση και συνήθιζε να κάνει επιθέσεις σε άλλους παλαιστές. Το 2010, κέρδισε τη Παγκόσμια ζώνη TNA, που τώρα λέγεται Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα. Τον Σεπτέμβριο του 2011, ο Τέρι έγινε σωματοφύλακας του Ρόμπι Ι, και υποδύεται αυτό το ρόλο μέχρι σήμερα.

## Πηγές

* Προφίλ στο OWoW.com
* Προφίλ στο ProWrestling.com

Κατηγορία:Επαγγελματίες παλαιστές
Hitlerjunge Quex

Το **Hitlerjunge Quex** είναι ταινία του γερμανικού κινηματογράφου του 1933 σε σκηνοθεσία Χανς Στάινχοφφ και σενάριο του Καρλ Άλοις Σέρτζινγκερ με βάση την βιογραφία του Χέρμπερτ Νόρκους. Ακούγεται για πρώτη φορά ο ύμνος της Νεολαίας του Χίτλερ. 
## Πλοκή
Ο μικρός Χάινι Φέλκερ μεγαλώνει κάτω από τις σκληρές συνθήκες του μεσοπολέμου. Ο πατέρας του είναι άνεργος , εχθρός των Ναζί. Η μητέρα του αμφιταλαντεύεται στην προσπάθειά της να αντεπεξέλθει στις καθημερινές υποχρεώσεις της σκληρής επιβίωσης. Ο Χάινι έχει και μια μεγαλύτερη αδελφή. Λόγω της μικρής του ηλικίας δεν έχει κατασταλάξει σε κάποια πολιτική συνείδηση. Ο πατέρας του τον πιέζει να γίνει μέλος του κομμουνιστικού κόμματος, ενώ η αδελφή του τον προστατεύει να μην παραστρατήσει.

## Ιδεολογικό υπόβαθρο
Το *Hitlerjunge Quex* ήταν η πρώτη προπαγανδιστική απόπειρα των Ναζί στον κινηματογράφο. Γι'αυτό και βραβεύτηκε. Απαγορεύτηκε μετά τον πόλεμο και χαρακτηρίστηκε ως έργο με ένδειξη επιφύλαξης.

## Πηγές
* Thomas Arnold, Jutta Schöning, Ulrich Schröter: *Hitlerjunge Quex. Einstellungsprotokoll* (= *IHSA-Arbeitspapier.* Nr. 4. Filmland-Presse, München 1980.
* Rolf Giesen, Manfred Hobsch: *Hitlerjunge Quex, Jud Süss und Kolberg. Die Propagandafilme des Dritten Reiches. Dokumente und Materialien zum NS-Film.* Verlag Schwarzkopf und Schwarzkopf, Berlin 2005, ISBN 3-89602-471-X.
* Hilmar Hoffmann: *„Und die Fahne führt uns in die Ewigkeit“. Propaganda im NS-Film* (= *Fischer-Taschenbücher* 4404). Band 1. Fischer-Taschenbuch-Verlag, Frankfurt am Main 1988, ISBN 3-596-24404-8.
* Friedrich Koch: *„Hitlerjunge Quex“ und der hilflose Antifaschismus. zum nationalsozialistischen Jugendfilm.* In: Ulrich Herrmann, Ulrich Nassen (Hrsg.): *Formative Ästhetik im Nationalsozialismus. Intentionen, Medien und Praxisformen totalitärer ästhetischer Herrschaft und Beherrschung* (= *Zeitschrift für Pädagogik.* Beiheft 31, ). Beltz, Weinheim u. a. 1993, S. 163–179 (Auch: Sonderabdruck. ebenda 1994).
* Friedrich Koch: *Schule im Kino. Autorität und Erziehung. Vom „Blauen Engel“ bis zur „Feuerzangenbowle“.* Beltz, Weinheim u. a. 1987, ISBN 3-407-34009-5, S. 127 ff.
* Martin Loiperdinger (Hrsg.): *Märtyrerlegenden im NS-Film.* Leske + Budrich, Opladen 1991, ISBN 3-8100-0700-5.
* Kurt Schilde: *Hitlerjunge Quex – Welturaufführung am 11. September 1933 in München.* In: *Geschichte in Wissenschaft und Unterricht.* 59, H. 10, 2008, , S. 540–550.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του Hitlerjunge Quex στο filmportal.de
* δείτε το έργο
*

Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1933
Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Προπαγανδιστικές ταινίες Ναζιστικής Γερμανίας
Χέρμπερτ Νόρκους

Ο **Χέρμπερτ Νόρκους** (γερμ. *Herbert Norkus*, 1916-1932) ήταν Γερμανός, μέλος της Νεολαίας του Χίτλερ που δολοφονήθηκε από κομμουνιστές σε διαδήλωση, και γι' αυτό έγινε σύμβολο από τους Ναζί.
 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1916 στο Βερολίνο. Ο πατέρας του είχε υπηρετήσει στον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο και πιθανόν να ήταν μέλος της SA. Η μητέρα του έπασχε από νευρικό κλονισμό. Ο Νόρκους πήγαινε σχολείο και οργανώθηκε στην Νεολαία του Χίτλερ. Το πρωί της 24ης Ιανουαρίου 1932 μοίραζε προκηρύξεις στο Βερολίνο μαζί με ομοϊδεάτες του. Κάποιοι άλλοι κομμουνιστές τους επιτέθηκαν και τους κυνήγησαν. Ο Νόρκους χτυπήθηκε και τραυματίστηκε σοβαρά, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και υπέκυψε στις 24 Ιανουαρίου 1932. Την επόμενη μέρα κυκλοφόρησε η εφημερίδα των Εθνικοσοσιαλιστών με τίτλο «Πώς δολοφονήθηκε ο χιτλερικός νεολαίος Χέρμπετ Νόρκους από τους κομμουνιστές».

Στο περιστατικό αυτό βασίστηκε το σενάριο του έργου Hitlerjunge Quex το 1933.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Arnold Littmann: *Herbert Norkus und die Hitlerjungen vom Beußelkietz.* Berlin: Steuben. 1934.
* Hermann Gerstmayer (Hsrg.): *Herbert Norkus, der Hitlerjunge.* Berlin: Neues Verlagshaus für Volksliteratur. 1934. 
* Rudolf Ramlow: *Herbert Norkus? - hier! Opfer und Sieg der Hitler-Jugend.* Stuttgart u.a.: Union Deutsche Verlagsgesellschaft. 1933.
* Wolfgang Schwarz: *Kameradschaft Herbert Norkus.* Breslau: Handel. 1934.
* Artur Axmann: *"Das kann doch nicht das Ende sein." Hitlers letzter Reichsjugendführer erinnert sich.* Koblenz: Bublies. 1995. (Norkus gehörte zu Axmanns Gefolgschaft in Berlin) ISBN 3-926584-33-5

Κατηγορία:Γερμανοί
Κατηγορία:Ναζιστική προπαγάνδα
Βοτανικός Κήπος της Κουριτίμπα

[thumb|right|Άποψη του [θερμοκήπιο|θερμοκηπίου και των γαλλικών κήπων]]

Ο **Βοτανικός Κήπος της Κουριτίμπα** (πορτ. *Jardim Botânico de Curitiba*) - επίσης γνωστός ως "**Jardim Botânico Fanchette Rischbieter**" - βρίσκεται στην περιοχή Jardim Botânico ("Βοτανικός Κήπος") στην πόλη της Κουριτίμπα, πρωτεύουσας της πολιτείας του Παρανά, μεγαλύτερης πόλης της νότιας Βραζιλίας.

Είναι το κυριότερο τουριστικό αξιοθέατο της πόλης - το 2007 ήταν το δημοφιλέστερο μέρος σε διαδικασία εκλογής για να επιλογή των "Επτά Θαυμάτων της Βραζιλίας" - και στεγάζει την πανεπιστημιούπολη του  παλαιότερου πανεπιστημίου της Βραζιλίας - (Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Παρανά). Είναι το σύμβολο της πόλης και όλης της Νότια περιοχή της Βραζιλίας.

Ο διεθνής κωδικός αναγνώρισης είναι **CURIT**.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Επίσημη ιστοσελίδα της βοτανικό κήπο (στα πορτογαλικά)
*  Ιστοσελίδα με πληροφορίες του Πάρκου.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βοτανικοί κήποι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Βραζιλίας
Κατηγορία:Τουρισμός στη Βραζιλία
1874 Κασιβελία

Η **Κασιβελία (Kacivelia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,066. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το όνομα της φινλανδικής πόλης Κάσιβελι.

Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της η Κασιβελία διασχίζει σχεδόν όλο το πλάτος της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών σε κάθε περιφορά της.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Κασιβελίας είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κασιβελια
1875 Νερούντα

Ο **Νερούντα (Neruda)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,4. Ανακαλύφθηκε το 1969 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του ποιητή και δημοσιογράφου Γιαν Νερούντα (και όχι του γνωστότερου ποιητή Πάμπλο Νερούδα).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νερούντα είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Νερουντα
1876 Ναπολιτανία

Η **Ναπολιτανία (Napolitania)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κοντά στο εσωτερικό (προς τον Ήλιο) όριο της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 15,3. Ανακαλύφθηκε το 1970 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τσαρλς Κόουαλ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομα της από την ιταλική πόλη Νάπολη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ναπολιτανίας είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ναπολιτανια
1877 Μάρσντεν

Ο **Μάρσντεν (Marsden)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή, μέχρι και πέρα από το εξωτερικό (προς τον Ήλιο) όριο της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχειαπόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,7. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομα του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Μπράιαν Μάρσντεν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μάρσντεν είναι άγνωστα. Ο Μάρσντεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 11 ως 17 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μαρσντεν
Ντιέγο Κλίμοβιτς

Ο **Ντιέγο Φερνάντο Κλίμοβιτς** (ισπαν. *Diego Fernando Klimowicz*, γενν. 6 Ιουλίου 1974 στο Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής πολωνικής και ιταλικής καταγωγής, που αγωνιζόταν σε γερμανικές και αργεντινές ομάδες. Είναι αδελφός του ποδοσφαιριστή Χαβιέ Κλίμοβιτς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Βαγιαδολίδ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράγιο Βαγιεκάνο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Μπόχουμ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ινστιτούτο Ατλέτικο Σεντράλ Κόρδοβα
1878 Χιουζ

Ο **Χιουζ** (Hughes) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,712. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το όνομα του γιου της Mireille Demiddelaer, εγγονής του Ντελπόρτ.
Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς του Χιουζ, δηλαδή η τροχιά του είναι σχεδόν κυκλική. Ο Χιουζ ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Κορωνίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Χιουζ εκτιμάται σε 17,8 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,140 ± 0,040.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χιουζ
1881 Σάο

Ο **Σάο** (Shao) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,323. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Τσενγκ-γιουάν Σάο (*Cheng-yuan Shao*), βοηθού του Αμερικανού αστρονόμου Ρίτσαρντ Γιουτζίν Μακκρόσκυ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σάο είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σαο
1882 Ράουμα

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1882 Ράουμα
Ο **Ράουμα** (Rauma) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,401. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη της δυτικής Φινλανδίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ράουμα είναι **K**. Ο Ράουμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 18 ως 32 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ραουμα
1879 Μπρέντερστρουμ

Ο **Μπρέντερστρουμ** (*Broederstroom*) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,772. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Ολλανδό αστρονόμο Χέντρικ βαν Γκεντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη κωμόπολη της Νότιας Αφρικής.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μπρέντερστρουμ είναι άγνωστα. Ο Μπρέντερστρουμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 0 λεπτά και 56 δευτερόλεπτα, μία γρήγορη περιστροφή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μπρεντερστρουμ
Πάουλο Μασάδο

Ο **Πάουλο Ρικάρδο Ριμπέιρο ντε Ζεσούς Μασάδο** (γενν. 31 Μαρτίου 1986) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος, από το το καλοκαίρι του 2014, αγωνίζεται στην κροατική ομάδα, Ντιναμό Ζάγκρεμπ.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στο Μπάιρο ντε Τσέρκο στην Πόρτο. Ο Μασάδο ξεκίνησε την καριέρα του στην ΦΚ Πόρτο, όπου το σύστημα νεολαίας τον οδήγησε να κάνει το πρώτο ντεμπούτο με την ομάδας, το 2003-04 στο Κύπελλο Πορτογαλίας, με προπονητή τον Ζοζέ Μουρίνιο. Το καλοκαίρι του 2005, υπέγραψε συμβόλαιο μέχρι το 2010 μαζί με το συμπαίκτη Μπρούνο Βάλε. Μετά πήγε δανεικός στην Εστρέλα ντε Αμαδόρα και στη Λεϊρία.

Στα επόμενα δύο χρόνια, ο Μασάδο, δόθηκε δανεικός και πάλι στη Λειξοές και στη ΑΣ Σαιντ-Ετιέν, αντίστοιχα. Παράλληλα με τους συμπαίκτες Ντιόγκο Βαλέντε και Αντελίνο Βιεϊρίνια, επίσης δανεισμένοι από την Πόρτο, έπαιξε σημαντικό ρόλο για να φτάσει σε ένα επιθυμητό επίπεδο.

Στις 2 Ιουλίου 2009, η Τουλούζ ΦΚ υπέγραψε συμβόλαιο με τον Μασάδο, με τετραετή συμφωνία.

Στις 10 Αυγούστου 2012 υπέγραψε 3+1 χρόνια με τον Ολυμπιακό.

Στις 4 Ιουνίου 2014, ο Μασάδο, υπέγραψε συμβόλαιο για τρία χρόνια με την κροατική ομάδα Ντιναμό Ζάγκρεμπ.
## Διεθνής Καριέρα
Ο Μασάδο αγωνίστηκε σε διάφορες Εθνικές Ομάδες όπως την Εθνική Κ-20 , Εθνική Κ-21 , Εθνική Κ-23 και Εθνική Πορτογαλίας έχοντας ως συμπαίκτες ποδοσφαιριστές παγκόσμιας κλάσης όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Νάνι, ο Πέπε, ο Ζοάο Μουτίνιο, ο Ραούλ Μειρέλες, ο Ούγκο Αλμέιδα, Αντελίνο Βιεϊρίνια, κλπ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Stats and profile at Zerozero
* Stats at ForaDeJogo 
* ''L'Équipe'' stats 
* http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=43236

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεϊσόες ΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λεϊρία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Εστρέλα ντα Αμαδόρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα
Πειραϊκός

Ο **Πειραϊκός** υπήρξε αρχαίος Έλληνας ζωγράφος. Φημίζονταν για τα αριστουργηματικά έργα του. 
## Βιογραφία
Έδρασε τον 4ο αιώνα π.Χ., όπως μας αναφέρει ο Πλίνιος στην Φυσική Ιστορία. Τα έργα του είχαν ως αντικείμενο θέματα καθημερινά, αντικείμενα «φαγώσιμα και άλλα». Ζωγράφιζε σκηνές χειρωνακτικών επαγγελμάτων, όπως το μαγαζί του κουρέα, το εργαστήρι του τσαγκάρη, γαϊδουράκια και άλλα. Γι'αυτό τον λόγο τον ονόμαζαν «ρυπαρογράφο» ή «ρωπογράφο», δηλαδή «ζωγράφο ευτελών αντικειμένων», σε αντίθεση με τους μεγαλογράφους που ασχολούντο με θέματα από την μυθολογία, τους ήρωες, τις μάχες και τα λοιπά. Σύμφωνα με τον Πλίνιο πάντα, τα έργα του είχαν απίστευτο ρεαλισμό και έπαιρναν βραβεία ακριβότερα από τα μεγάλα έργα πολλών άλλων ζωγράφων.

## Πηγές
* Πανεπιστήμιο του Σικάγου, G. Daniel Massad
* Meyers grosses Konversations-Lexikon

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Κατηγορία:Ρωπογραφία
Πειραϊκός (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Πειραϊκός** αναφέρονται:
*Πειραϊκός, αρχαίος έλληνας ζωγράφος
*Οι αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
**Πειραϊκός Σύνδεσμος
**Πειραϊκός Νέου Φαλήρου
Μεγαλογραφία

thumb|right|450px|Δείγμα μεγαλογραφικής ζωγραφικής.<br>Νωπογραφία από την Έπαυλη των Μυστηρίων στην Πομπηία.
Η **μεγαλογραφία** είναι είδος ζωγραφικής που αντλεί τη θεματολογία από μυθολογία, την ιστορία ή τη θρησκεία. Τα ζωγραφικά αυτά έργα είχαν κατά προτίμηση μεγάλες διαστάσεις, ενώ τα εικονιζόμενα αντικείμενα αποδίδονταν συνήθως σε μέγεθος μεγαλύτερο του φυσικού τους. Δείγματα σώζονται στις περιγραφές του Παυσανία, αλλά και σε νωπογραφίες που βρέθηκαν στην Έπαυλη των Μυστηρίων στην Πομπηία. Το είδος αυτό της ζωγραφικής ονομάστηκε έτσι από τον Βιτρούβιο, ο οποίος με τον όρο αυτό έδωσε έμφαση όχι τόσο στις διαστάσεις των έργων, αλλά στην σημασία των θεμάτων που απεικόνιζαν. 

Κατηγορία:Ζωγραφική
666 (άλμπουμ)

Το ***666*** ***(The Apocalypse of John, 13/18)*** (*Η Αποκάλυψη του Ιωάννη, 13/18*) είναι διπλό άλμπουμ του συγκροτήματος της ψυχεδελικής και προοδευτικής ροκ, Aphrodite's Child. Είναι ένα από τα πρώτα καλτ άλμπουμ της ροκ. Κυκλοφόρησε το 1972 και ήταν μεγάλο πόνημα του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Το άλμπουμ ήταν φαινομενικά μία προσαρμογή εδαφίων της Αποκάλυψης του Ιωάννη της Καινής Διαθήκης. Ήταν πολύ πειραματικό τόσο στους στίχους όσο και στη μουσική και περιλαμβάνει ένα παράξενο κομμάτι στο οποίο η ηθοποιός Ειρήνη Παππά τραγουδά μία *[[μάντρα]]* σε διάφορα στάδια υστερίας.

## Σύλληψη
Ουσιαστικά, το *666* ήταν σύλληψη του Βαγγέλη Παπαθανασίου ενώ οι στίχοι γράφτηκαν από τον Κώστα Φέρρη. Η μουσική τού Παπαθανασίου ήταν περισσότερο ψυχεδελική και προοδευτική ροκ απ' ό,τι το συγκρότημα είχε ξανατραγουδήσει. Ο Παπαθανασίου έδειξε τις ικανότητές του συνδυάζοντας ροκ μουσική με παραδοσιακά όργανα, ψαλμωδίες, απαγγελίες και προχωρημένη χρήση των πλήκτρων για εκείνη την εποχή. Με τον καιρό, το άλμπουμ αναγνωρίστηκε ως ένα από τα σημαντικότερα έργα πρώιμης προοδευτικής ροκ μουσικής.

## Κυκλοφoρία
Λίγο πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ υπήρξε έντονη διαμάχη μεταξύ του Βαγγέλη Παπαθανασίου και των Mercury Records για το περιεχόμενό του. Η δισκογραφική εταιρεία αντιτίθετο στο τραγούδι "∞" (*Infinity* ή *Άπειρο*) το οποίο θεωρούσε άσεμνο. Στο τραγούδι, η Ειρήνη Παππά έλεγε τους στίχους "I was, I am, I am to come" οι οποίοι τυπικά παραπέμπουν μεν στο εδάφιο της Αποκάλυψης του Ιωάννη «Εγώ [...] που είμαι και ήμουν και θα έρθω» (1:8) όμως η αγγλική φράση στην καθομιλουμένη σημαίνει «ήμουν, είμαι, θα τελειώσω». Την Παππά συνόδευε ο Παπαθανασίου με κρουστά. Άλλο σημείο τριβής υπήρξε η σημείωση ότι «το άλμπουμ ηχογραφήθηκε υπό την επήρεια σαλεπιού» το οποίο αρχικά οι ιθύνοντες της δισκογραφικής νόμισαν ότι είναι κάποιο ναρκωτικό.

## Συντελεστές
### Μέλη συγκροτήματος
*Βαγγέλης Παπαθανασίου (Vangelis): πλήκτρα, όργανο, πιάνο, βιμπράφωνο, μπάσο, φλάουτο, συνοδευτικά φωνητικά
*Ντέμης Ρούσσος: τραγούδι, συνοδευτικά φωνητικά, μπάσο, κιθάρα
*Λουκάς Σιδεράς (Loukas Sideras): τραγούδι, συνοδευτικά φωνητικά, ντραμς
*Αργύρης (Σίλβερ) Κουλούρης (Silver Koulouris): κιθάρα, βαρύτονη κιθάρα, κρουστά

### Στιχουργός
*Κώστας Φέρρης

### Άλλοι συντελεστές
* Χάρης Χαλκίτης (δημιουργός του μουσικού project "Queen Samantha"): μπάσο, σαξόφωνο, κόνγκα, κρουστά, συνοδευτικά φωνητικά
* Michel Ripoche: τρομπόνι, σαξόφωνο
* Ειρήνη Παππά: φωνητικά
* John Forst: απαγελλία
* Γιάννης Τσαρούχης: απαγγελία στο κομμάτι *Ofis* (*Όφις*)

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
Κατηγορία:Άλμπουμ των Aphrodite's Child
Ναός Ιωνικού ρυθμού στους Επιζεφύριους Λοκρούς

Ο **Ναός Ιωνικού ρυθμού στους Επιζεφύριους Λοκρούς** που βρίσκεται στο σημερινό Λόκρι της Καλαβρίας είναι μοναδικός του είδους του αρχαιολογικός χώρος που χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ.
## Ιστορικό της ανακάλυψης
Ο ναός ερημώθηκε και εγκαταλείφθηκε. Τα υλικά του χρησιμοποιήθηκαν ως πρώτη ύλη για την παραγωγή ασβέστη, μέχρι που το 1879 ο Φρανσουά Λενορμάν σταμάτησε την λεηλασία. Το 1889 ο Όιγκεν Πέτερσεν αντιλήφθηκε την μοναδικότητα της αρχιτεκτονικής του ναού αυτού και πρότεινε να γίνουν αρχαιολογικές ανασκαφές, οι οποίες εγκρίθηκαν από την Ιταλική κυβέρνηση και διενεργήθηκαν υπό την διεύθυνση του Πάολο Όρσι και την γραμματεία του Πέτερσεν και με την συμβολή του Ντέρπφελντ από τον Νοέμβριο του 1889 ως τον Ιανουάριο του 1890.

## Περιγραφή
Ο ναός βρίσκονταν στο βορειοανατολικό άκρο της αρχαίας πόλης των Επιζεφύριων Λοκρών. Ίσως να ήταν αφιερωμένος στην Περσεφόνη, ναός που αναφέρεται από τον Λίβιο, αν και ο Όρσι απορρίπτει αυτή την εκδοχή λόγω ενός κοντινού τείχους που βρίσκεται κτισμένος στην ίδια περιοχή.

Στα ερείπια του αρχαιολογικού χώρου βρίσκονται κτισμένοι δύο ναοί, από τους οποίους ο ένας είναι αρχαιότερος, ενώ επάνω από τα θεμέλιά του είναι κτισμένος ένας δεύτερος, νεότερος.  

Ο αρχαιότερος ναός έχει έναν δίκλιτο σηκό, πιθανόν με κλειστό πρόναο προς ανατολάς και άδυτο προς δυσμάς. Αργότερα ανασκευάστηκε με κρηπίδωμα που σώζεται. 

Ο νεότερος ναός είναι περίπτερος ιωνικού ρυθμού με επτά κίονες στην μπροστινή όψη και δεκαεπτά κίονες στις πλαϊνές όψεις. Διέθετε μακρύ σηκό, οπισθόδομο και πρόναο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση των ερειπίων του αρχαιότερου ναού από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας
* Παρουσίαση των ερειπίων του νεότερου ναού από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί
Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ

Ο **Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ** (*Johannes Gustav Eduard Robert Koldewey*, 10 Σεπτεμβρίου 1855 - 4 Φεβρουαρίου 1925) ήταν σημαντικός Γερμανός αρχαιολόγος που διενήργησε ανασκαφές στην Δυτική Ασία. Μαζί με τον Βίλελμ Ντέρπφελντ συγκαταλέγεται στους ιδρυτές της σύγχρονης έρευνας ιστορικών κτιρίων.

## Ενδεικτική εργογραφία
* Robert Koldewey: *Die antiken Baureste der Insel Lesbos*. Reimer, Berlin 1890.
* Robert Koldewey, Otto Puchstein: *Die griechischen Tempel in Unteritalien und Sicilien*. Asher, Berlin 1899, 1. Band Text, 2. Band Tafeln.
* Robert Koldewey: *Die Tempel von Babylon und Borsippa: nach den Ausgrabungen durch die Deutsche Orient-Gesellschaft*. Leipzig 1911 (Ausgrabungen der Deutschen Orient-Gesellschaft in Babylon. Band 1).
* Robert Koldewey: *Das wieder erstehende Babylon*. 4. erweiterte Auflage. Leipzig 1925; Neuauflage Beck, München, 1990 ISBN 3-406-31674-3.
* Carl Schuchhardt: *Heitere und ernste Briefe aus einem deutschen Archäologenleben. Robert Koldewey*. G. Grote, Berlin 1925.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Α.Ο. Ελληνικού

Ο **Αθλητικός Όμιλος Ελληνικού** ήταν ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή του Ελληνικού, στην Αθήνα, όπου και βρισκόταν η έδρα του, το Κλειστό Βοηθητικό Γήπεδο των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων του Ελληνικού. Επίσημο έτος ίδρυσής του ήταν το 1989  και χρώματα του το μπλε και το κίτρινο. Ο σύλλογος διατηρούσε τμήματα καλαθοσφαίρισης και επιτραπέζιας αντισφαίρισης.

## Ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης

Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου λάμβανε μέρος στα Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.

Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 αγωνίστηκε στη Γ' Κατηγορία Ανδρών, κερδίζοντας την άνοδό του μετά το πέρας της χρονιάς. Την επόμενη περίοδο 2011-12, στα πλαίσια της Β' Κατηγορίας Ανδρών, κατέλαβε την 9η θέση στον τελικό βαθμολογικό πίνακα, παραμένοντας στην ίδια κατηγορία.

## Γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης

Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., στο οποίο συμμετείχε ανελλιπώς από το 1998, με αποτέλεσμα να κερδίσει την απευθείας άνοδό του στα πανελλαδικά πρωταθλήματα.

Η παρθενική περίοδος της ομάδας στην Α2 Εθνική Κατηγορία, 2011-12, υπήρξε εξαιρετικά επιτυχημένη, με την ομάδα να κατακτά την πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου Νότου και να ανέρχεται στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού γυναικείου μπάσκετ. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, στο οποίο επίσης ο σύλλογος συμμετείχε για πρώτη χρονιά, η ομάδα του Ελληνικού αποκλείστηκε στη «Φάση των 8» από τον μετέπειτα τροπαιούχο Αθηναϊκό με σκορ 58–88. Προπονητές της χρονιάς αυτής ήταν οι Γιώργος Ρουμπελάκης και Γιώργος Παντελάκης.

## Συγχώνευση με τον Α.Σ. Σουρμένων
Το 2012 ιδρύθηκε η Α.Ε. Σουρμένων-Ελληνικού η οποία προέκυψε από την ένωση των τμημάτων καλαθοσφαίρισης του Α.Σ. Σουρμένων με εκείνων του Α.Ο. Ελληνικού. Οι δύο ομάδες αποτελούσαν, μέχρι την ένωσή τους, τους δύο εν λειτουργία συλλόγους μπάσκετ της περιοχής του πρώην Δήμου Ελληνικού (νυν μέρος του ενοποιημένου Δήμου Ελληνικού - Αργυρούπολης).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Α.Ο. Ελληνικού, επίσημος ιστότοπος του συλλόγου.

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας
Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
Κατηγορία:Δήμος Ελληνικού - Αργυρούπολης
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1989
Ελληνικο Ανδρων
Ελληνικο Γυναικων
Χαβιέρ Νεγρέτε

Ο **Χαβιέρ Νεγρέτε** (ισπαν.: Javier Negrete) είναι Ισπανός συγγραφέας, ο οποίος γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1964. Σπούδασε ελληνική φιλολογία και από το 1991 εργάζεται ως καθηγητής ελληνικών στο Λύκειο Γκαμπριέλ ι Γκαλάν της Πλασένθια.

## Έργα

### Μυθιστορήματα

* 1992 - *La luna quieta* (σύντομο μυθιστόρημα, ανθολογία *Premio UPC 1991*) ISBN 978-84-406-2712-4
* 1993 - *Estado Crepuscular* ISBN 978-84-95741-27-1
* 1996 - *Nox perpetua* (σύντομο μυθιστόρημα) ISBN 978-84-348-6551-8
* 1996 - *Lux Aeterna* (σύντομο μυθιστόρημα, ανθολογία *Premio UPC 1995*) ISBN 978-84-406-6236-1
* 1997 - *La mirada de las furias* ISBN 978-84-406-7363-3
* 2000 - *Memoria de Dragón* ISBN 978-84-236-7515-9
* 2001 - *Buscador de sombras* (σύντομο μυθιστόρημα, ανθολογία *Premio UPC 2000*) ISBN 978-84-666-0296-9
* 2002 - *El mito de Er* (σύντομο μυθιστόρημα, ανθολογία *Premio UPC 2001*) ISBN 978-84-666-0622-6
* 2003 - *Los héroes de Kalanúm* (επανεκδόθηκε στην Ισπανία το 2011) ISBN 978-84-670-3617-6
* 2003 - *La espada de fuego* (1ο μέρος) ISBN 978-84-450-7452-7
* 2003 - *Amada de los dioses* ISBN 978-84-8310-965-6
* 2005 - *El espíritu del mago* (2ο μέρος του *La espada de fuego*) ISBN 978-84-450-7539-5
* 2006 - *Señores del Olimpo* ISBN 978-84-450-7586-9
* 2007 - *Alejandro magno y las águilas de Roma* ISBN 978-84-450-7648-4
* 2008 - *Salamina* ISBN 978-84-670-2667-2 (στα ελληνικά μεταφράστηκε από τη Χρυσά Θ. Μπανιά για τις εκδόσεις «Ψυχογιός» )
* 2010 - *Atlántida* ISBN 978-84-670-3160-7 
* 2010 - *El sueño de los dioses* (3ο μέρος του *La espada de fuego*) ISBN 978-84-450-7789-4
* 2011 - *El corazón de Tramórea* (4ο μέρος του *La espada de fuego*) ISBN 978-84-450-7829-7
* 2012 - *La Zona* (Σε συνεργασία με τον Χουάν Μιγκέλ Αγκουιλέρα) ISBN 978-84-670-3712-8
* 2012 - *La hija del Nilo* ISBN 978-84-670-0765-7

### Ιστορίες

* 1995 *El extraño viaje del profesor Búdurflai*
* 1995 *En el país de Oneiros*
* 1998 *Evolución convergente*
* 2005 *Malib, ciudad de la reina Samikir (cuento)*

### Ανθολογίες

* 2005 *Buscador de sombras. La luna quieta* (Recopilación de las dos novelas cortas) ISBN 978-84-450-7560-9

### Εκθέσεις

* 2009 *La gran aventura de los griegos* ISBN 978-84-973-4813-3
* 2011 *Roma victoriosa* ISBN 978-84-9970-109-7

## Βραβεία

* 1991 - Βραβείο UPC για το *La luna quieta*
* 1994 - Βραβείο Ignotus για το *Estado Crepuscular*
* 1998 - Βραβείο Ignotus για το *La mirada de Las furias*
* 2000 - Βραβείο UPC για το *Buscador de Sombras*
* 2003 - Βραβείο Ignotus για το *El mito de Er*
* 2004 - Βραβείο Bob Morane (Γαλλία) για το *El mito de Er*
* 2006 - Βραβείο Minotauro για το *Señores del Olimpo*
* 2008 - Βραβείο Celsius 232 (ιστορία επιστημονικής φανταστίας) του φεστιβάλ Semana Negra de Gijón για το *Alejandro magno y las águilas de Roma*
* 2008 - Βραβείο Européen Utopiales για το *Señores del Olimpo*
* 2009 - Βραβείο Espartaco (ιστορικό μυθιστόρημα) του φεστιβάλ Semana Negra de Gijón για το *Salamina*

## Παραπομπές


## Πηγές
*Περιγραφή από τις εκδόσεις Ψυχογιός 
*Επίσημη ιστοσελίδα (ισπανικά)

κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς
Φρανσουά Λενορμάν

Ο **Φρανσουά Λενορμάν** (γαλλ. *François Lenormant*, 1837-1883) υπήρξε Γάλλος ιστορικός και αρχαιολόγος και κύριος εκπρόσωπος της ασσυριολογίας στη Γαλλία. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1837 στο Παρίσι. Πατέρας του ήταν ο Σαρλ Λενορμάν. Από νέος ασχολήθηκε με την αρχαιολογία και δημοσίευσε σημαντικά έργα για τα νομίσματα των Πτολεμαίων και για την προέλευση των σιναϊτικών επιγραφών. Περιόδευσε την Ελλάδα το 1860 και μελέτησε τα ερείπια της αρχαίας Ελευσίνας. Επέστρεψε στη Γαλλία και υπηρέτησε υποβιβλιοθηκάριος της Ακαδημίας των Επιγραφών και των Καλών Γραμμάτων. Διορίστηκε καθηγητής αρχαιολογίας στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας το 1874.

Μια οδός η οποία ξεκινά απ' το Μεταξουργείο, περνά απ' τον Κολωνό και καταλήγει στην Κολοκυνθού φέρει τ' όνομά του όμως η ονομασία
καθιερώθηκε με άλλο τονισμό(Οδός Λένορμαν).

Απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου 1883 στη γενέτειρά του.

## Ενδεικτική εργογραφία
**Recherches archéologiques à Éleusis* (1862)
**La révolution de la Grèce* (1862)
**Essai sur l'organisation politique et économique de la monnaie dans l'antiquité* (1863)
**Monographie de la [[Voie Sacrée|voie sacrée]] éleusinienne* (1864)
**Chefs d'oeuvre de l'art antique" (1867-1869, 3 Bde.)*
**Les tableaux du musée de Naples" (1868)
Seine späteren Arbeiten beziehen sich meist auf die Urgeschichte der orientalischen Völker, so das von der Akademie preisgekrönte *Manuel d'histoire ancienne de l'Orient* (1868-69, 3 Bde. mit Atlas; 9. Aufl. 1881; fortgesetzt von Babelon, Bd. 4-6, 1885-88; deutsch bearbeitet von M. Busch, 2. Aufl., Leipz. 1871-72, 3 Bde.); ferner:
**Lettres assyriologiques* (1871-1879, 5 Bde.)
**Essai sur la propagation de l'alphabet phénicien dans l'ancien monde* (2. Aufl. 1875, 2 Bde.)
**Le déluge et l'épopée babylonienne* (1873)
**Les premières civilisations* (1874, 2 Bde.; deutsch, Jena 1875, 2 Bde.)
**Les sciences occultes en Asie* (1874-75, 2 Bde.; deutsch, Jena 1878)
**Études accadiennes* (Par. 1872-80)
**Les principes de comparaison de l'Accadien et des languestouraniennes* (1876)
**Étude sur quelques parties des syllabaires cunéiformes* (1876)
**Les syllabaires cunéiformes* (1877)
**La monnaie dans l'antiquité* (1878-79, 3 Bde.)
**Les origines de l'histoire d'après la Bible* (1880-84, 3 Bde.)
**La grande Grèce* (1881-84, 3 Bde.)
**A travers l'Apulie et la Lucanie*, Reiseskizzen (1883, 2 Bde.)
**Monnaies et médailles'' (1883) 
*sowie zahlreiche Aufsätze, zumeist aus dem Gebiet der Assyriologie, in Zeitschriften, z. B. über die Götter Babyloniens und Assyriens (in der "Revue de France" 1877), u. a.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι
Πάολο Όρσι

Ο ** Πάολο Όρσι** (ιτ. *Paolo Orsi*, 1859-1935) υπήρξε Ιταλός κλασικός αρχαιολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1859 στο Ροβερέτο. Σπούδασε κλασική ιστορία και αρχαιολογία στην Βιέννη και στην Πάδοβα και αναγορεύτηκε διδάκτωρ στην Ρώμη. Αφοσιώθηκε στις ανασκαφές και ιδίως στους προϊστορικούς τόπους της Σικελίας. Επί τεσσαρακονταετία διετέλεσε διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου στις Συρακούσες που έφερε και το όνομά του. Έγινε ιδρυτικό μέλος της *Società Italiana di Archeologia* το 1909 και από το 1924 συμμετείχε στη Γερουσία του Βασιλείου της Ιταλίας. 

Απεβίωσε στις 8 Νοεμβρίου 1935 στη γενέτειρά του.

## Εργογραφία
* *Gela: Scavi del 1900-1905*. Rom 1906
* *Templum Apollinis Alaei*, Rom 1934
* *Sicilia Bizantina*, Tivoli 1942

## Πηγές
* Paolo Enrico Arias: *Paolo Orsi in Sicilia e in Calabria*, in: Klearchos 17, 1975, S. 9–27.
* Paolo Enrico Arias: *Quattro Archeologi del nostro Secolo, Paolo Orsi, Biagio Pace, Alessandro Della Seta, Ranuccio Bianchi-Bandinelli*. Pisa 1976
* Robert Leighton: *Paolo Orsi (1859–1935) and the prehistory of Sicily*, in: Antiquity 60, 1986, Nr. 228, S. 15–20.
* Paolo Enrico Arias: *Paolo Orsi: una vita*, in: Prospettiva 51, 1987, S. 75–79.
* *La ricerca archeologica nel Mediterraneo: P. Orsi - F. Halbherr - G. Gerola*, Rovereto 1991.
* *Atti del Convegno Paolo Orsi e l’archeologia del ‘900* (Annali Museo Civico Rovereto, suppl. vol. VI, 1990), Rovereto 1991
* Anna Maria Marchese, Giusy Marchese: *Bibliografia degli scritti di Paolo Orsi*. Pisa 2000
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* σύντομη παρουσίαση του Όρσι από την Ιταλική Γερουσία  με φωτογραφία

Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι
Όττο Πούχσταϊν

Ο **Όττο Πούχσταϊν** (γερμ. *Otto Puchstein*, 1856-1911) υπήρξε Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1856 στο τότε γερμανικό Λάμπες, σήμερα Łobez της Πολωνίας. Ο πατέρας του ήταν φούρναρης. Σχολείο πήγε στο Ντράμπουργκ, και ακολούθως σπούδασε κλασική αρχαιολογία, κλασική φιλολογία και λεβαντινολογία από το 1875 ως το 1879 στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου. Συνέχισε με υποτροφία από το 1881 ως το 1883. Διορίστηκε καθηγητής της κλασικής αρχαιολογίας το 1896 στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, και από το 1905 ως το 1911 στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στο Βερολίνο.

Απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 1911 στο Βερολίνο και ενταφιάστηκε στην γενέτειρά του.

## Εργογραφία
* με τον Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ: *Die griechischen Tempel in Unteritalien und Sicilien.* 1.&nbsp;Band Text, 2.&nbsp;Band Tafeln. Asher, Berlin 1899.
* *Beschreibung der Skulpturen aus Pergamon, 1 Gigantomachie.* 2. Auflage. Reimer, Berlin 1902.
* *Führer durch die Ruinen von Baalbek.* Reimer, Berlin 1905

## Παραπομπές


## Πηγές
* Nachruf. In: *Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts, Athenische Abteilung.* 1911, S. 112.
* Dieter Fröbel: *Vor 100 Jahren starb Professor Dr. Otto Puchstein.* In: *Die Pommersche Zeitung.* Folge 15/2011, S. 5. 
* Dieter Mertens: *Otto Puchstein*. In: Reinhard Lullies, Wolfgang Schiering (Hrsg.): *Archäologenbildnisse. Porträts und Kurzbiographien von Klassischen Archäologen deutscher Sprache.* Zabern, Mainz 1988, S. 118–119.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Otto Puchstein und die Tempelanlage von Baalbek στο archäologie-online.de 
* Otto Puchstein und die Tempelanlagen von Baalbek στην ιστοσελίδα του πανεπιστημίου Albert-Ludwigs-Universität του Φράιμπουργκ 

Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Γκάρετ Μπίσοφ

Ο **Γκάρετ Μπίσοφ** (γεν. 20 Απριλίου 1984) είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής και πρώην διαιτητής αγώνων πάλης. Ο Γκάρετ εργάζεται στην εταιρεία πάλης TNA Wrestling.

## Πρόωρα ζωή
Ο Γκάρετ γεννήθηκε το 1984 από τον επιχειρηματία πάλης, Έρικ Μπίσοφ και τη γυναίκα του, Λορί. Επίσης, ο Γκάρετ έχει μια αδελφή.

## Καριέρα
Τον Νοέμβριο του 2010, ο Γκάρετ Μπίσοφ ξεκίνησε να εμφανίζεται στο TNA, ως διαιτητής. Τον Οκτώβριο του 2011, ο Γκάρετ ήταν ο διαιτητής στον σημαντικό αγώνα του Στινγκ με τον Χαλκ Χόγκαν στο Bound for Glory. Το αποτέλεσμα του αγώνα δεν άρεσε στον Έρικ Μπίσοφ, με αποτέλεσμα να επιτεθεί στον Γκάρετ. Οι δυο τους άρχισαν μια σεναριακή αντιπαλότητα. Σύντομα, ο Γκάρετ έκανε το ντεμπούτο του ως παλαιστής και πήρε τις πρώτες νίκες του, απέναντι στον μεγαλόσωμο Γκάνερ. Η κόντρα μεταξύ των Γκάρετ και Έρικ Μπίσοφ συνεχίστηκε και σε έναν ομαδικό αγώνα στο Lockdown, όπου ο Γκάρετ επικράτησε και ο Έρικ Μπίσοφ απολύθηκε. Έπειτα, ο Γκάρετ διεκδίκησε τον Τηλεοπτικό τίτλο ενάντια στον Ντίβον, όμως μια παρέμβαση των Ρόμπι Ι και Ρόμπι Τι του κόστισε τη νίκη. Αργότερα, ο Γκάρετ συμμάχησε με τον Ντίβον και νίκησαν τους Ρόμπι.

## Στη πάλη
### Μάνατζερς
* Χαλκ Χόγκαν

## Πηγές

*Προφίλ στο ProWrestling.com

Κατηγορία:Επαγγελματίες παλαιστές
Τίκι Γκελάνα

Η **Έρμπα Τίκι Γκελάνα** (Αμχαρικά: ኧርባ ቲኪ ገላና, γεννήθηκε 22 Οκτωβρίου 1987) είναι δρομέας από της Αιθιοπία που συναγωνίζεται στο αγώνισμα του μαραθωνίου. Ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2012 στο Λονδίνο με χρόνο 2:23:07, νέο Ολυμπιακό ρεκόρ.

Ο καλύτερος της χρόνος είναι 2:18:58 ώρες και αποτελεί εθνικό ρεκόρ της Αιθιοπίας. Η Γκελάνα έχει κερδίσει το 2011 τον Μαραθώνιο του Άμστερνταμ και το 2012 Μαραθώνιο του Ρότερνταμ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Αιθίοπες αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αιθίοπες Ολυμπιονίκες 
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Bugatti Type 101

Η **Bugatti Type 101** ήταν το μοναδικό μεταπολεμικό αυτοκίνητο παραγωγής από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Bugatti, πριν τη διακοπή της το 1963 και την αναβίωσή της το 1991. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, η Type 101 δεν ήταν ένα κυριολεκτικά νέο μοντέλο, αλλά μια βελτιωμένη μετεξέλιξη του τελευταίου προπολεμικού μοντέλου της Bugatti, δηλαδή της Type 57, που είχε παραχθεί από το 1934 έως το 1940 σε 710 αντίτυπα. Συνολικά, η Bugatti κατασκεύασε μόλις 7 αντίτυπα σειράς Type 101 τα έτη 1951 και 1952, ενώ κατασκευάστηκε και 1 ακόμα αντίτυπο το 1965.

## Παραγωγή
thumb|left|Bugatti Type 101 Cabriolet του 1951.

Η παραγωγή της Bugatti Type 101 γινόταν με σχετικές μετατροπές στα σασί των Type 57, όλες από τους βελτιωτικούς οίκους Gangloff, Guillore, Antem και Virgil Exner / Ghia. Αντιθέτως, ο κινητήρας 3.3 λίτρων (3.257 cm³ ή 198 κυβικών ιντσών), βενζίνης και 8-κύλινδρος σε σειρά (I8) του Type 57 παρέμεινε αμετάβλητος. Ήταν επίσης προφανές σε κάθε παράμετρο ότι το Type 101 δεν ήταν ένα νέο αυτοκίνητο: η Bugatti χρησιμοποίησε επίσης πολλά εξαρτήματα στην κατασκευή και τελική διαμόρφωση του πλαισίου που είχε ήδη παραχθεί πριν από τον πόλεμο και έκτοτε στεγαζόταν στις αποθήκες του εργοστασίου. Μαζί με το αρχικό δοκιμαστικό πρωτότυπο, μόλις 7 αντίτυπα κατασκευάστηκαν το 1951 και το 1952, σε ποικιλία τύπων αμαξώματος, και μάλιστα το τελευταίο από αυτά κατάφερε να πωληθεί μόλις το 1958.

Σύμφωνα με σχετική πηγή, το μήκος τους ήταν 5.050 χιλιοστά για την εκδοχή σεντάν και 5.200 χιλιοστά για την εκδοχή Cabriolet / καμπριολέ, το πλάτος τους ήταν 1.720 χιλιοστά, το ύψος τους ήταν 1.550 χιλιοστά και το βάρος τους κατά κανόνα ήταν στα 1.750 κιλά.

Το 1965, κατασκευάστηκε 1 ακόμα αντίτυπο της Type 101, σε εκδοχή roadster με κοντύτερο κατά 46 εκατοστά σασί, από τον ιταλικό οίκο Ghia, σε ντιζάιν του Virgil Exner, ως μια ύστατη προσπάθεια αναβίωσης της Bugatti, χωρίς όμως να βρεθούν ποτέ τα απαραίτητα κονδύλια για να ξαναμπεί στην παραγωγή.

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* H.G. Conway: Die Bugatti-Typen. In: Die Bugattis. Automobile, Möbel, Bronzen. Ausstellungskatalog des Museums für Kunst und Gewerbe Hamburg (1983).
* Uwe Hucke und Julius Kruta: Bugatti. From Milan to Molsheim, Münster 2008, ISBN 978-3-938568-39-2.
* Karl Ludvigsen: Bugatti T 101. In: The Automobile. Ausgabe April 2011.
* Kurz, Joachim: Bugatti. Der Mythos - Die Familie - Das Unternehmen 2005, ISBN 978-3-430-15809-1.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Bugatti Type 101
* BugattiPage.com: Type 101

Κατηγορία:Μοντέλα Bugatti
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα