open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σωτήρης Νικολαΐδης

Ο **Σωτήρης Νικολαΐδης**, γεννημένος στις 25 Μαΐου 1974, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης και πατέρας του καλαθοσφαιριστή Αλεξάνδρου Νικολαΐδη που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α1 εθνικής κατηγορίας με τα χρώματα του Αμαρουσίου και του Απόστολου που αγωνίζεται στην Elite League με τα χρώματα του Πανερυθραϊκού.

## Καριέρα
Ξεκίνησε το μπάσκετ σε ηλικία 11 χρονών στην ΧΑΝ Θεσσαλονίκης και μέχρι το 1995 που μεταγραφηκε στον ΠΑΟΚ από το 1995 έως το 2000. Ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Σαπόρτα το 1996 και κυπελλούχος Ελλάδας το 1999 με τον ΠΑΟΚ. 

Το 2000 αποκτήθηκε από το Μαρούσι και κατέκτησε το Κύπελλο Σαπόρτα το 2001. Τη σεζόν 2001-2002 έφτασε με το Μαρούσι στα ημιτελικά του κυπέλλου Κόρατς, ενώ στην Ελλάδα αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου.

Τη σεζόν 2002-2003 αγωνίστηκε στο Ηρακλή. 

Τις σεζόν 2003-2005 αγωνίστηκε στην ΑΕΚ.

Τη σεζόν 2005-2006 επέστρεψε στο Μαρούσι και ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας.  

Τη σεζόν 2006-2007 αγωνίστηκε και πάλι στην ΑΕΚ. 

Τη σεζόν 2007-2008 αγωνίστηκε στο Ρεθυμνο BC.

Τη σεζόν 2008-2009 αγωνίστηκε στον Ηλυσιακό.

Τη σεζόν 2009-2010 αγωνίστηκε στον Απολλων Πάτρας.

Ως προπονητής ξεκίνησε από την ΧΑΝ Θεσσαλονίκης το 2010 που σταμάτησε την μπακετική του καριέρα.

Τη σεζόν 2012-13 βρέθηκε σαν πρώτος προπονητής στην ΜΕΝΤ Θεσσαλονίκης.

Τη σεζόν 2013-2014 μεταπήδησε σας βοηθός προπονητή στα Τρίκαλα BC στην Α1.

Τις σεζόν 2014-2016 υπήρξε πρώτος προπονητής στην ομάδα του Στρατωνίου.

Τη σεζόν 2016-2017 επέστρεψε σαν πρώτος προπονητής στην ΧΑΝ Θεσσαλονίκης.

Τη σεζόν 2018-2019  σαν πρώτος προπονητής της ομάδος του Πευκοχωρίου.

Τη σεζόν 2020-2021 μεταπήδησε σας βοηθός προπονητή στον Ιωνικό Νίκαιας BC στην Α1.

Τη σεζόν 2021-2022 βρέθηκε σαν προπονητής   στον Ίκαρο Καλλιθέας.

Τη σεζόν 2022-2023 μεταπήδησε σας βοηθός προπονητή στον Λαύριο BC στην Α1.

Τη σεζόν 2024-2025 Βρίσκεται στον Ερμή Σχηματαρίου.

## Εθνική Ελλάδας
Αγωνιζόμενος με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης Παίδων Ελλάδας κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ παίδων 1991. Έχει αγωνιστεί μία φορά με την Εθνική Ελλάδος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού
Γουβιά Κέρκυρας

Τα **Γουβιά** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κέρκυρας στα Επτάνησα.

## Γενικά στοιχεία
Τα Γουβιά βρίσκονται στο κεντρικό/βόρειο τμήμα του νησιού και τα ανατολικά παράλιά του, σε υψόμετρο 2 μέτρα και έχει 838 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Υπήρξε πρώην κοινότητα της Κέρκυρας ενώ υπάγεται σήμερα στο Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων. Εκτείνεται από τα όρια της πρώην κοινότητας Κοντόκαλι ως την περιοχή Τζάβρου. Περιλαμβάνει την ομώνυμη παραλία και τον κόλπο των Γουβιών. Εκεί βρίσκεται και μαρίνα , που χρησιμεύει για τον ελλιμενισμό τουριστικών σκαφών και άλλων πλοίων. Από τη μαρίνα πραγματοποιούνται επίσης δρομολόγια με υδροπλάνα της υδροαεροπορικής εταιρείας μεταξύ Κέρκυρας-Αγίων Σαράντα-Αυλώνος-Παξών-Ιωαννίνων-Πατρών-Κεφαλληνίας-Λευκάδας. Στον οικισμό μπορεί κανείς να βρει ενοικιαζόμενα δωμάτια, καταλύματα, εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης. Η παραλία των Γουβιών συγκαταλέγεται στις διασημότερες παραλίες της Κέρκυρας.

## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα του χωριού, σύμφωνα με τους γεροντότερους, οφείλεται στους γοβιούς ή γουβιούς, όπως λέγονται τα ψάρια κοκοβιοί. Παλαιότερα η περιοχή αποτελούσε ψαροχώρι και έβριθε αυτού του είδους αλιεύματος. Εκεί βρίσκονται και τα ερείπια ενετικού ναύσταθμου. Τα τελευταία χρόνια η περιοχή αναβαθμίστηκε και αναπτύχθηκε τουριστικά, όπως και το Κοντόκαλι.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τα τελευταία έτη, είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Χρήστος Ζούπας

Ο ** Χρήστος Ζούπας ** υπήρξε δήμαρχος Υμηττού και πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ με ύψος 1,80.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αμύντα το 1960 και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην ΑΕΚ το 1962. Με την ομάδα της ΑΕΚ κατέκτησε 5 πρωταθλήματα (1964, 1965, 1966, 1968, 1970), 1 Κύπελλο Κυπελλούχων το 1968 (σημείωσε 12 πόντους στον τελικό), συμμετείχε σε 1 φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1966.

Αγωνίστηκε στη Μικτή Ευρώπης το 1966 και το 1969.

Σήμερα είναι ένας διακεκριμένος διαβητολόγος

## Εθνική Ελλάδας
Υπήρξε μέλος της εθνικής συμμετέχοντας σε 52 αγώνες σκόραρε 352 πόντους (6,7 μ.ο.). Συμμετείχε στα Ευρωμπάσκετ 1967, Ευρωμπάσκετ 1969 και στους Μεσογειακούς αγώνες 1967.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Ο Χρήστος Ζούπας στη σελίδα της ΑΕΚ
*Ο Χρήστος Ζούπας στο contra.gr

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1969
Κατηγορία:Δήμος Δάφνης - Υμηττού
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Νίκος Μήλας

Ο **Νίκος Μήλας** (Αθήνα, 9 Ιουλίου 1928 - Αθήνα, 22 Ιουλίου 2019) ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής και προπονητής.

## Καριέρα αθλητή

### Σε ομάδα
Υπήρξε τεχνίτης και ντριμπλέρ με έφεση στις προσποιήσεις και τα σουτ. Αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό και κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Ελλάδας (1950, 1951, 1954). 

### Εθνική Ελλάδας
Ήταν μέλος της Εθνικής Ελλάδας Μπάσκετ σε 8 αγώνες. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1949 στην Αίγυπτο, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, και στο Ευρωμπάσκετ 1951. Συμμετείχε επίσης στους Μεσογειακούς αγώνες 1951 και στους Θερινούς Ολυμπιακούς αγώνες 1952 στο Ελσίνκι (η τότε Εθνική Ελλάδας γνώρισε δυο ήττες, ενάντια στην Ουγγαρία και στο Ισραήλ).

## Καριέρα προπονητή
Το 1961 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος από τη θέση του προπονητή του Παναθηναϊκού. Ήταν προπονητής της ΑΕΚ το 1968, όταν κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων της FIBA το 1967-68, στο Καλλιμάρμαρο ενάντια στην τσεχοσλοβάκικη υπερδύναμη της δεκαετίας του 1960, Slavia VŠ Praha.

Στον πάγκο της ΑΕΚ, κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Ελλάδας το 1968 και το 1970 (ο τίτλος του 1970 ήταν ο τελευταίος για την ομάδα μέχρι την κατάκτηση του επόμενου τίτλου το 2002). Την σεζόν 1969-1970, ο Μήλας οδήγησε την ΑΕΚ στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελούχων της FIBA όπου η ομάδα του ηττήθηκε από την γαλλική Vichy (ήττα με 60-78 στη Γαλλία και νίκη με 74-65 στην Αθήνα).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* ΣΕΓΑΣ

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1949
Μονή Αγίου Παντελεήμονος Ηρακλείου

Ο **Άγιος Παντελεήμων** είναι μονή στην περιοχή της Κοινότητας Φόδελε του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.  Βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μ. μέσα σε τοπίο με πλούσια βλάστηση. Η πρόσβαση μπορεί να γίνει μέσω διακλάδωσης 3.5 χλμ. δεξιά από το 21,5 χλμ. της κεντρικής αρτηρίας Ηρακλείου. Ο ναός είναι δίκλιτος, καμαροσκέπαστος σε σχήμα βασιλικής. Αρχικά κτίστηκε το νότιο κλίτος, στη μνήμη του ιαματικού Παντελεήμονα. Στη συνέχεια επεκτάθηκε και το βόρειο κλίτος καθιερώθηκε στη μνήμη του  Αγίου Αντωνίου σε ανάμνηση της παλαιάς μονής. Στα δεξιά της κυρίας εισόδου βρίσκεται εντοιχισμένη η επιγραφή ΣΤΕΝΗ Η ΠΥΛΗ ΚΑΙ ΤΕΘΛΙΜΕΝΗ Η ΟΔΟΣ Η ΑΓΟΥΣΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ. 1677. Αυτή αντανακλά την αγωνία των Χριστιανών της εποχής εκείνης κατά την περίοδο του τρόμου. 

## Ιστορία

Η μονή ιδρύθηκε στις αρχές της Τουρκοκρατίας από τους μοναχούς Μακάριο, Κοσμά και Ιερεμία, που ήρθαν από το παλιό μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου, κοντά στο χωριό Σίσες Μυλοποτάμου, η οποία καταστράφηκε από τους Τούρκους. Στην είσοδο του μοναστηριού βρίσκεται επιγραφή με χρονολογία το 1677. Στο ναό βρίσκονται ενδιαφέρουσες εικόνες, όπως ο Μέγας Αρχιερεύς (1837), η Ρίζα του Ιεσσαί (1782), ο Άγιος Δημήτριος (1762), καθώς επίσης και ο Άγιος Γεώργιος, φιλοτεχνημένη από τον Τζώρτζη Καστροφύλακα. 

Το 1859 ήταν ηγούμενος της μονής ο Χατζή Νεόφυτος Πεδιώτης, από την Αχλάδα, δραστήριος κληρικός. Φρόντισε για να πλουτίσει η μονή με τις αγορές κτημάτων και έλαβε μέρος στη μάχη στο Σερβιλί, το 1866Λ. Ο ηγούμενος πολέμησε σώμα με σώμα με τους Τούρκους και σώθηκε, σύρθηκε στο φαράγγι του Αλμυρού, θεραπεύτηκε και είδε την απελευθέρωση της Κρήτης. Απεβίωσε το 1906.

Στον Άγιο Παντελεήμονα εγκαταστάθηκε το στρατηγείο του Πετροπουλάκη το Δεκέμβριο του 1866 και αποθηκεύτηκαν στο σημείο αυτό 800 κιβώτια με πολεμοφόδια που μεταφέρθηκαν με τα πλοία "Πανελλήνιον" και "Ύδρα". Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς (Καλογερόπουλος, Κύρου) που ασχολήθηκαν με το Δομήνικο Θεοτοκόπουλο υποστήριξαν ότι ο μεγάλος Κρητικός ζωγράφος έμαθε στο σημείο αυτό την αγιογραφία, πράγμα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, διότι όταν ζούσε ο ζωγράφος στην Κρήτη, το μοναστήρι δεν είχε οικοδομηθεί ακόμη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Παντελεημ
Κατηγορία:Δήμος Γαζίου
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Μονή Αγίου Αντωνίου Βροντησίου

Η **Ιερά Μονή Βροντισίου**  (νεότερη γραφή: *Βροντησίου*)  είναι ανδρική μονή στην Κοινότητα Ζαρού του Δήμου Φαιστού και της τέως Επαρχίας Καινουργίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. 

Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Ζαρός και Βορίζα, στους νότιους πρόποδες του Ψηλορείτη, σε υψόμετρο 550 μέτρων, σε τοπίο με πανοραμική θέα προς Μεσσαρά και στα Αστερούσια Όρη.  

Ο δίκλιτος ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αντώνιο και στην Αναψηλάφηση του Αποστόλου Θωμά. Υπήρξε Μετόχιο της Μονής Βαρσαμόνερου αλλά δεν είναι εξακριβωμένο πότε ιδρύθηκε. Το 2001 απεγράφησαν 3 άτομα.

## Περιγραφή

Η μονή περιβάλλεται από τείχος, ενώ η αυλόθυρα καταστράφηκε το 1913. Η τελευταία ήταν από μάρμαρο και είχε ανάγλυφη την εικόνα του Χριστού με το ευαγγέλιο.

Στην εξωτερική είσοδο υπάρχει μαρμάρινη κρήνη του 15ου αιώνα, με ανάγλυφη παράσταση των Πρωτόπλαστων στον Παράδεισο, τον Παντοκράτορα και τέσσερις ακόμα μορφές, που συμβολίζουν τους ποταμούς της Εδέμ. Εξαιτίας της κρήνης αυτής, οι Τούρκοι αναφέρουν τη μονή με το όνομα Σαντριβανλί μοναστίρ.  

Το καμπαναριό της μονής είναι ιταλικού ρυθμού και συγκαταλέγεται στα αρχαιότερα κωδονοστάσια στην Κρήτη. Βρίσκεται εκτός ναού και είναι στεγασμένο με τόξα. Ο ναός ήταν τοιχογραφημένος, ωστόσο ελάχιστες τοιχογραφίες διασώζονται και χρονολογούνται από το 14ο αιώνα.
## Ιστορικά στοιχεία
### Ίδρυση
Μαρτυρίες για τη μονή υπάρχουν σε γραπτά του 1400. Φαίνεται ότι μετά το 1500 η Μονή Βαρσαμόνερου άρχισε να παρακμάζει και τότε ήκμασε το Βροντίσι. Το όνομα οφείλεται στον ιδρυτή της, που ονομαζόταν Βροντίσης. Σε έγγραφο του 1323 αναφέρονται 4 ιερείς του Χάνδακα με αυτό το όνομα Λέγεται ότι ο ζωγράφος Μιχαήλ Δαμασκηνός (16ος-17ος αιώνας) υπήρξε μοναχός στο μοναστήρι αυτό. 
### Τουρκοκρατία
Έπειτα από την κατάληψη της Κρήτης από τους Τούρκους το 1645 η Μονή Αρκαδίου ερημώθηκε και οι μοναχοί της αναζήτησαν καταφύγιο στο Βροντίσι, όπως αναφέρεται και από τον Μπουνιαλή.

Εξαιτίας της θέσης του, το μοναστήρι χρησιμοποιήθηκε ως επαναστατικό κέντρο κατά τις κρητικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα. Το 1866 εγκαταστάθηκε στο Βροντίσι το στρατηγείο του Κόρακα και από το σημείο αυτό κηρύχθηκε η επανάσταση στην Κεντρική και στην Ανατολική Κρήτη. Αργότερα σφαγιάστηκαν οι μοναχοί, κάηκαν 300 ελαιόδεντρα και τα σιτηρά και το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε. Ο Σαδιά Αγάς από το Ζαρό μετέτρεψε τη μονή σε μαντρί για τα πρόβατά του.

## Βιβλιογραφία

* 

## Παραπομπές

Βροντι
Κατηγορία:Δήμος Ζαρού
Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αγκαράθου

Η **Ιερά Μονή Παναγίας Αγκαράθου** είναι Μονή καθιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, που υπάγεται στην Κοινότητα Σαμπά του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Η θέση της είναι στην επαρχία Πεδιάδος στα νοτιοδυτικά του υψώματος Σωρός Παντελή , σε υψόμετρο 538 μ. Σήμερα είναι ενοριακή και η απόστασή της από το Ηράκλειο είναι 22,8 χλμ. Διαθέτει ξενώνα. Ο ναός είναι δίκλιτος και το άλλο κλίτος είναι καθιερωμένο στον Άγιο Μηνά. Το 2011 απεγράφησαν 28 άτομα.

## Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία «Αγκάραθος» προέρχεται από το φυτό αγκαραθιά (ασφάκα). Λέγεται ότι στο σημείο που αργότερα κτίστηκε ο ναός βρέθηκε η παλαιά εικόνα της Παναγίας της Ορφανής κάτω από φυτό του συγκεκριμένου είδους. Ο Ναός ανεγέρθηκε εκ βάθρων στη θέση παλαιότερου ναού και εγκαινιάστηκε το 1894. Το Μάρτιο του 1893 γκρεμίστηκε από καταιγίδα το καμπαναριό του και ανοικοδομήθηκε ξανά.

Δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε η Μονή. Είναι από τις αρχαιότερες στην Κρήτη. Αναφέρεται σε χειρόγραφο του 1532 στη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη της Βενετίας.  Επίσης, αναφέρεται και σε συμβόλαιο του 1538 και από τον Cornelius. Στη βόρεια πύλη της μονής υπάρχει η χρονολογία 1585 και στη νότια το 1583. Κοντά στη σημερινή είσοδο αναγράφεται σε σαρκοφάγο το έτος 1554 και η επιγραφή ΘΕΟΔΩΡΟ ΤΟΥΜΠΑ. Στα δεξιά της εισόδου βρίσκεται θολωτή αποθήκη με επιγραφή που γράφει ότι το παρόν είναι έργο του Μαξίμου Λουκάρεως (αδερφού του Κύριλλου Λούκαρη) και τη χρονολογία 1628.

Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας το μοναστήρι αποτέλεσε φυτώριο παιδείας. Ηγούμενοι στη μονή διετέλεσαν πολλοί, που αργότερα κατέλαβαν πατριαρχικούς θρόνους, όπως ο Μελέτιος Πηγάς, Πατριάρχης Αλεξανδρείας και ο Κύριλλος Λούκαρης. Τα κειμήλια , μεταξύ των οποίων και η αρχαιότατη εικόνα της Παναγίας της Ορφανής, και τα έγγραφα της Μονής μεταφέρθηκαν στα Κύθηρα. 

Το μοναστήρι διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο και κατά τον πόλεμο εναντίον των Τούρκων. Το 1646 καταρτίστηκε σώμα Κρητικών από τον τότε ηγούμενο Αθανάσιο Χριστόφορο και πολέμησε κατά των Τούρκων. Κατά την Τουρκοκρατία ο πρώτος Μητροπολίτης Κρήτης, Νεόφυτος Πατελάρος, έδρευε στην Αγκάραθο και κατόρθωσε να ανασταλεί η διαταγή για την καταστροφή του μοναστηριού, χάρη στις φιλικές σχέσεις με τον Πασά Αχμέτ Κιοπρουλί.

Εντός του Ηγουμενείου της Ιεράς Μονής υπάρχει η Αιθούσα «Πατριάρχης Θεόδωρος Β’, ο Κρης και Αγκαραθίτης» Στην Αίθουσα αυτή εκτίθενται αφιερώματα, πατριαρχικά άμφια, τιμητικές διακρίσεις και προσωπικά αντικείμενα του Μακαριωτάτου, τα οποία δώρησε στη Μονή.

Στους αδερφούς της Μονής συγκαταλέγονται ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρος Β΄ και οι Μητροπολίτες Γορτύνης και Αρκαδίας Μακάριος, Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου Ανδρέας, Πέτρας και Χερρονήσου Γεράσιμος, Ρόδου Κύριλλος, Ηλιουπόλεως Θεόδωρος, Νέας Ζηλανδίας Μύρων, Σελευκείας Θεόδωρος, Ιρλανδίας Ιάκωβος και οι Επίσκοποι Αβύδου Γρηγορίος, Κνωσσού Μεθόδιος, Ταλαντίου Θεολόγος και Ελευσίνος Τιμόθεος.

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Αγκαραθου
Κατηγορία:Δήμος Θραψανού
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Μονή Καλυβιανής Ηρακλείου

Η **Μονή Παναγίας Καλυβιανής** βρίσκεται στην Κοινότητα Φανερωμένης του Δήμου Φαιστού και της τέως Επαρχίας Πυργιωτίσσης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, στο 60ό χιλιόμετρο της οδικής αρτηρίας Ηρακλείου - Τυμπακίου σε απόσταση 300 μέτρων στα δεξιά. Το μοναστήρι κείται σε υψόμετρο 80 μέτρων και αναγνωρίστηκε με νόμο το 1968. 

Τις τελευταίες δεκαετίες αναπτύχθηκε σε μεγάλο οικοδομικό συγκρότημα και στεγάζει πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα.

## Ιστορικά στοιχεία
Το μοναστήρι είναι σχετικά νέο, καθώς δεν αναφέρεται στον κατάλογο του Ν. Παπαδάκη με τα μοναστήρια της απογραφής του 1881. 

Ο χώρος της σημερινής μονής ανήκε στον Τούρκο Χουσεΐν Βραζερζαδέ. Στα χωράφια του τελευταίου βρισκόταν μια κατεδαφισμένη εκκλησία, κάτω από τα ερείπια της οποίας ανακαλύφθηκε το 1873 παλιά εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Οι χριστιανοί των γύρω χωριών παρακάλεσαν το Χουσεΐν μπέη να τους παραχωρήσει τον αγρό και εκείνος τους έδιωξε με σκαιότητα. Τότε οι χριστιανοί συνέταξαν αναφορά προς τον μητροπολίτη Μελέτιο και εκείνος τη διαβίβασε στο διοικητή Μουσταφά Νουρή Πασά. Ο τελευταίος απάντησε οργισμένος ότι δεν μπορούσε να απαλλοτριώσει το χωράφι επειδή είχε βρεθεί σε αυτό ένα κομμάτι ζωγραφισμένο ξύλο. Αυτό θεωρήθηκε υβριστικό προς τον μητροπολίτη και έπειτα από διαμαρτυρία της δημογεροντίας Ηρακλείου προς τους προξένους των Μεγάλων Δυνάμεων, επενέβη ο διοικητής της Κρήτης Ρεούφ Πασάς και με διαταγή του αγοράστηκε ο χώρος γύρω από το γειτονικό χωριό Καλύβια, ενώ επίσης με απαίτησή του ανακλήθηκε ο Μουσταφά Νουρή Πασάς και τιμωρήθηκε. 

Η εκκλησία οικοδομήθηκε και ανακαινίστηκε από τους χριστιανούς και της έδωσαν το όνομα Παναγία Καλυβιανή. Από τότε τελείται πανηγύρι στον τόπο αυτό. Ο μικρός ναός σώζεται και σήμερα στον περίβολο της μονής. Το 1911 άρχισε η ανοικοδόμηση του νέου ναού με τρούλο, βυζαντινού ρυθμού και αποπερατώθηκε το 1924. Αυτός έχει τρία κλίτη και είναι καθιερωμένος στο γενέσιο, τον ευαγγελισμό και την κοίμηση της Θεοτόκου. Στον νέο ναό βρίσκεται σήμερα και η παλιά εικόνα της Παναγίας. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Καλυ
Καλυβ
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη

thumb|250px|Το καθολικό της μονής Επανωσήφη
Η **Μονή Επανωσήφη** (επίσης: *Απανωσήφη*) είναι μια από τις παλαιότερες Μονές στο Νομό Ηρακλείου, αλλά και στην Κρήτη γενικότερα, αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Υπάγεται στην Κοινότητα Μεταξοχώρι. Η θέση της είναι στην επαρχία Μονοφατσίου και η απόστασή της από το Ηράκλειο είναι 31,7 χλμ. Η πρόσβαση στο μοναστήρι μπορεί να γίνει από διακλάδωση, δεξιά από το 28,6 χλμ. της κεντρικής αρτηρίας Ηρακλείου- Πύργου Μονοφατσίου. Στο μοναστήρι υπάρχουν σήμερα πολύτιμα κειμήλια, ευαγγέλια, σταυροί με ξυλόγλυπτες παραστάσεις, αργυρό δισκοπότηρο του 1842, άμφια και πολλά άλλα. Γιορταζει  στις 23 Απριλίου και στις 3 Νοεμβρίου. Απεγράφησαν 22 άτομα το 2011.

## Ιστορικά στοιχεία
thumb|250px|Το εσωτερικό της μονής
### Ίδρυση
Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται σε κώδικα από τη μονή (1864), που συγκεντρώθηκαν από διηγήσεις και την ιστορική παράδοση, η μονή ιδρύθηκε σε άγνωστο χρόνο από κάποιο μοναχό Παΐσιο, ο οποίος αρχικά ήταν αδερφός στη Μονή Απεζανών και είχε έλθει σε προστριβές με άλλους μοναχούς. Αναχώρησε για τη Μονή Αγκαράθου και στο δρόμο αναγκάστηκε να καταλύσει σε μια μικρή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, η οποία βρισκόταν στα κτήματα του φεουδάρχη Λαγγουβάρδου.  Στον ύπνο του είδε όραμα τον Άγιο Γεώργιο να του λέει ότι ήθελε να μείνει εκεί για να του επεκτείνει το ναό. Ο Παΐσιος έμεινε και τελείωσε την οικοδομή με τη βοήθεια των κατοίκων  της περιοχής. Ο Λαγγουβάρδος είχε δύο μητάτα, ένα στο Χαράκι, 2 χιλιόμετρα νότια από τη Μονή,  και ένα άλλο, στο χώρο της μονής. Οι βοσκοί που είχε ο φεουδάρχης είχαν το ίδιο όνομα: Σήφης. Για να τους ξεχωρίζει, τους ονόμαζε Απάνω Σήφης και Κάτω Σήφης. Σε αυτό το προσωνύμιο οφείλει την ονομασία του και το μοναστήρι. Η μονή αναφέρεται στην Creta Sacra (I, 222) με το όνομα *Monasterium Sancti Georgii Mart. Apanosiffi*.

### Μετέπειτα ιστορία
Πολλοί αδερφοί της μονής έγιναν αργότερα επίσκοποι Αρκαδίας. Κατά την Τουρκοκρατία αποτέλεσε σπουδαίο πνευματικό κέντρο όπου εκπαιδεύτηκαν αρκετοί κληρικοί. Παράλληλα, στη μονή λειτουργούσε βιβλιογραφικό εργαστήριο στο οποίο εργάστηκε κατά τα τέλη του 18ου αιώνα ο καλλιτέχνης και βιβλιογράφος Γεώργιος Γουνάλες. Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 οι Τούρκοι του Κακού Χωριού εκτέλεσαν 18 μοναχούς. Επίσης, το μοναστήρι το επισκέφτηκαν και πολλοί ξένοι περιηγητές, όπως ο Pashley (1834), ο οποίος αναφέρει ότι εκείνη την εποχή είχε 11 μοναχούς. Από τις αρχές του 20ου αιώνα υπήχθη στην περιφέρεια της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, όπου ανήκει και σήμερα. Στους αδερφούς της Μονής συγκαταλέγονται ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος και οι Μητροπολίτες Σικάγου Ναθαναήλ, Αυστρίας Αρσένιος και οι Επίσκοποι Απαμείας Παΐσιος, Καμπέρας Αθηναγόρας.

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα μονής, Χάρτης τοποθεσίας Ιεράς Μονής
* Επίσημο ιστολόγιο μονής, Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη
* Καταχώρηση στην δικτυακή πύλη  ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΡΗΤΗ της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης

Επανωσηφη
Επανωσηφη
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Αμφιθέατρο της Πούλα

**Αρένα**  είναι το όνομα του αμφιθεάτρου που βρίσκεται στην πόλη Πούλα (Κροατία). Η Αρένα είναι το μόνο ρωμαϊκό αμφιθέατρο που έχει διασωθεί με τέσσερις πλευρικούς πύργους και με τους τρεις ρωμαϊκούς αρχιτεκτονικούς ρυθμούς. Είναι το έκτο μεγαλύτερο ρωμαϊκό αμφιθέατρο και ένα σπάνιο παράδειγμα, ανάμεσα στα 200 ρωμαϊκά αμφιθέατρα που διασώθηκαν, μοναδικών τεχνολογικών επιτευγμάτων. Είναι ακόμα το καλύτερα διατηρημένο μνημείο της Κροατίας.

## Περιγραφή
Ο εξωτερικός τοίχος είναι κατασκευασμένος από ασβεστόλιθο. Τα τόξα του ελλειπτικού αμφιθεάτρου έχουν διαστάσεις, 132,45μ. και 105,10 μ. Το μέγιστο ύψος του εξωτερικού τοίχου είναι 29,40 μ. Τα δύο πρώτα επίπεδα έχουν 72 αψίδες, ενώ το τελευταίο έχει 64 ορθογώνια ανοίγματα. Μπορεί να φιλοξενήσει 23.000 θεατές.
Η αρένα, το μέρος των αγώνων, έχει διαστάσεις, 67,95μ.x 41,65 μ. Ο χώρος αυτός διαχωριζόταν από το κοινό με μεταλλικές πύλες.
Η αρένα είχε συνολικά 15 πύλες. Μια σειρά από υπόγειους διαδρόμους κάτω από την αρένα, χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά των ζώων, των σκηνικών καθώς και των μονομάχων. Καταστήματα και αποθηκευτικοί χώροι βρίσκονταν κάτω από τις θέσεις των θεατών.
Καθένας από τους τέσσερις πύργους είχε δύο δεξαμενές με αρωματισμένο νερό που τροφοδοτούσε μια πηγή ή ριχνόταν στους θεατές. Το αμφιθέατρο μπορούσε να καλυφθεί με *velarii* (μεγάλα πανιά), που προστάτευαν τους θεατές από τον ήλιο και τη βροχή.

## Ιστορία
Το αμφιθέατρο χτίστηκε τον 1ο αιώνα από τον αυτοκράτορα Αύγουστο, ενώ στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε από τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό (το 79 μ.Χ.). Ολοκληρώθηκε από τον αυτοκράτορα Τίτο το 81 μ.Χ.
Το αμφιθέατρο λειτουργούσε έως τον 5ο αιώνα, όταν ο αυτοκράτορας Ονόριος απαγόρευσε τις μονομαχίες.
Στο μεσαίωνα το εσωτερικό της αρένας χρησιμοποιούνταν ως βοσκότοπος, για αγώνες των Ιπποτών της Μάλτας αλλά και για εμποροπανηγύρεις. Κατά τη διάρκεια των αιώνων χρησίμευσε και ως λατομείο κάτι που έγινε τελευταία φορά το 1709 για την κατασκευή του καμπαναριού του καθεδρικού ναού.
Το 1816 ο Ελβετός αρχιτέκτονας, Πιέτρο Νόμπιλε, ανέλαβε της ανακατασκευή του με εντολή του αυτοκράτορα Φραγκίσκου 1ου της Αυστρίας.
Σήμερα χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις αλλά και για το Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του καλοκαιριού.

## Φωτογραφικό υλικό

Image:Croatia Pula Amphitheatre 2014-10-11 11-04-27.jpg|Εξωτερική άποψη
Image:Amphitheatre Pula.JPG|Άποψη των κερκίδων
Image:Pula Amfiteatr.jpg|Εσωτερική άποψη
Image:Pula1.jpg|Αψίδα
Image:Amphitheater Pula.jpg|Νυχτερινή άποψη
Image:Pula Croatia1.jpg|Λεπτομέρεια των αψίδων
Image:Croatia Pula Amphitheatre 2014-10-11 11-04-27.jpg|Το Αμφιθέατρο της Πούλα
Image:The Arena, Pula.jpg|Η ρωμαϊκή αρένα της Πούλα


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κροατία
Κατηγορία:Ρωμαϊκά αμφιθέατρα και στάδια
Σαντζάκ (αποσαφήνιση)

Η λέξη **Σαντζάκ** μπορεί να αναφέρεται:

* Στο σαντζάκι, διοικητική υποδιαίρεση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
* Στην περιοχή Σαντζάκ (Γιουγκοσλαβία) της Σερβίας και Μαυροβουνίου
* Στο χωριό Σαντζάκ (Αλβανία)
Αντιοχίς (κόρη Σέλευκου Β΄)

Η **Αντιοχίς** ήταν μία πριγκίπισσα της ελληνιστικής περιόδου, μέλος της Δυναστείας των Σελευκιδών. Πατέρας της ήταν ο Σέλευκος Β΄, ο επονομαζόμενος «ο Καλλίνικος», βασιλιάς κατά την περίοδο (246-225 π.Χ.), και μητέρα της η Λαοδίκη Β΄. Αδέρφια της ήταν δύο από τους ηγεμόνες του κράτους της Συρίας, ο Σέλευκος Γ΄ Κεραυνός και ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας.

Ο ιστορικός Πολύβιος αφηγείται ότι κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του, ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας, πραγματοποίησε μια επίδειξη δύναμης μπροστά στην πόλη Αρμόσατα στην Αρμενία το 212 π.Χ. Ο βασιλιάς της χώρας, ο Ξέρξης, αρχικά διέφυγε της αιχμαλωσίας. Ωστόσο αργότερα, φοβούμενος για την τύχη του βασιλείου του αποφάσισε πως θα ήταν καλύτερο να στείλει μήνυμα στον Αντίοχο ζητώντας κάποια συμφωνία μεταξύ τους. Μένοντας αδιάφορος στις παροτρύνσεις των συμβούλων του που δεν επιθυμούσαν αυτό το διακανονισμό, ο Αντίοχος επικοινώνησε με το νεαρό βασιλιά, διέγραψε τα οικονομικά του χρέη προς τους Σελευκίδες και αποδέχτηκε μια καταβολή φόρου υποτελείας ύψους τριακοσίων ταλάντων, χίλια άλογα και χίλια μουλάρια με την ιπποσκευή τους. Κατόπιν καθόρισε τον τρόπο που θα κυβερνούταν η πόλη και προσέφερε το χέρι της αδερφής του, Αντιοχίδος, στον νεαρό Ξέρξη.

Η Αντιοχίς αργότερα δολοφόνησε το σύζυγό της, και με τον τρόπο αυτό η Αρμενία κυβερνήθηκε από τους Σελευκίδες. Ο Αντίοχος τη διαίρεσε σε δύο τμήματα, αναθέτοντάς τα σε δύο ντόπιους πρίγκιπες, που ονομάζονταν Ζαριάδρης και Αρταξίας, με τον τίτλο του στρατηγού.

## Πηγές
* Πολύβιος, *Ιστορίες*, κεφ. 8.25
* www.iranica.com 

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Σελευκιδών
* Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
* Ελληνιστική Περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Πολ Τριμπόλι

Ο **Πολ Τριμπόλι** (*Paolo Vincenzo Trimboli*) είναι παλαίμαχος Αυστραλός διεθνής ποδοσφαιριστής ιταλικής καταγωγής. Γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου του 1969 και αγωνιζόταν στην επίθεση.

## Καριέρα
Ο **Τριμπόλι** ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την *Sunshine George Cross FC* το 1987, αλλά έκανε μεγάλη καριέρα στην Ελλάς Μελβούρνης όπου αγωνίστηκε από το 1988 μέχρι το 2004 όταν και αποχώρησε από την ενεργό δράση. Με την ομάδα της Μελβούρνης κατέκτησε 3 φορές το πρωτάθλημα Αυστραλίας (1991, 1998 και 1999). 
Με την εθνική Αυστραλίας είχε 39 συμμετοχές και πέτυχε 13 γκολ (χωρίς να υπολογίζονται οι ανεπίσημοι διεθνείς αγώνες με συλλόγους ή μικτές ομάδες).

## Στατιστικά

## Τίτλοι και Διακρίσεις
***Καλύτερος Νέος Ποδοσφαιριστής (2):**1988 και 1989
***Καλύτερος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς (2):**1993 και 1998
***Πρωτάθλημα Αυστραλίας (3):**1991,1998 και 1999

## Παραπομπές


## Πηγές

*rsssf
*aussy player database

Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1997
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάουθ Μέλμπουρν ΦΚ
Κατηγορία:Αυστραλοί ιταλικής καταγωγής
Λόφος Σκουζέ

Ο **Λόφος Σκουζέ** είναι μικρός λόφος ο οποίος βρίσκεται στην 4η Δημοτική Ενότητα του Δήμου Αθηναίων. 

Η παλιά του ονομασία ήταν *λόφος της Ευχλόου Δήμητρος*. Προ-επαναστατικώς όμως η οικογένεια Σκουζέ απέκτησε μεγάλες εκτάσεις γης στην περιοχή με αποτέλεσμα ο λόφος και η συνοικία η οποία απλώθηκε γύρω του, να πάρει το όνομά της. Η ονομασία διατηρείται και βρίσκεται σε χρήση ακόμα και σήμερα.  

## Η ομώνυμη συνοικία
Η συνοικία του **Λόφου Σκουζέ** συνορεύει με τις συνοικίες Κολωνός, Σεπόλια, Ακαδημία Πλάτωνος και Κολοκυνθού και εξυπηρετείται από το Σταθμό Σεπόλια και πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ. Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται ο Ιερός Ναός του Αγίου Αιμιλιανού, ενώ ο περιβάλλων χώρος αποτελεί σημείο συνάντησης κατοίκων και επισκεπτών της περιοχής.


File:Geitonia-skoyze.jpg|Άποψη της περιοχής
File:Skalakia-skoyze.jpg|Σκαλάκια
File:Skoyze-2.jpg|Κτίσματα


Λ
Κατηγορία:Λόφοι της Αθήνας
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Άγος

Γενικά ή λέξη **άγος** στην αρχαιότητα σήμαινε μίασμα, κατάρα, οργή Θεού, έχοντας την σημερινή έννοια της αμαρτίας, σε αντιδιαστολή με το δασύτονο *άγος*  που σήμαινε "άξιο τιμής και σεβασμού". Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το άγος προερχόταν από έγκλημα που ακολουθούσε στη συνέχεια το δράστη, ο οποίος έτσι καθίστατο  "**εναγής**" δηλαδή όπως λέμε σήμερα καταραμένος.

Σε άγος υποκείμενα δεν ήταν μόνο τα άτομα (δράστες, εγκληματίες) αλλά ακόμη και πόλεις και κράτη ολόκληρα στα οποία συνέβαινε ή είχε συμβεί να "μιανθούν" από σοβαρό έγκλημα πολίτη ή ομάδας πολιτών ή και των Αρχών. Έτσι ακολουθούσε "κάθαρσις" ή "εξαγνισμός" με μεγάλες θυσίες, εκτεταμένες ιεροτελεστίες, καύση συγκεκριμένων αντικειμένων των οποίων ο καπνός θεωρούταν πως είχε καθαρτήρια ιδιότητα (όπως συμβαίνει σήμερα με το λιβάνι). Παράλληλα επιβαλλόταν τιμωρία των ενόχων, συνηθέστερα εξορία ή άλλων προσφερομένων αντ΄ αυτών προκειμένου να γίνουν έτσι εξιλαστήρια θύματα.
 
Παράδειγμα τέτοιου εξαγνισμού ήταν με τον Βασιλέα των Περσών Δαρείο που όταν έστειλε στις διάφορες ελληνικές πόλεις πρέσβεις για να ζητήσουν "γη και ύδωρ" δηλαδή δήλωση υποταγής, μολονότι οι πρέσβεις έχαιραν στον ελλαδικό χώρο ιδιαίτερου σεβασμού και ήταν απαραβίαστοι, οι Σπαρτιάτες τους έριξαν σε βαθύ φρέαρ "για να πάρουν μόνοι τους όση γη και νερό ήθελαν"! Συνέπεια του εγκλήματος αυτού ήταν η οργή των θεών, που εκδηλώθηκε με θεομηνίες απρόβλεπτες και πρωτοφανείς για την αρχαία Σπάρτη και για μακρύ χρόνο. Όταν τότε αποφασίστηκε να γίνει καθαρμός και ζητήθηκε ποιος Σπαρτιάτης θα ήθελε να πεθάνει υπέρ της πατρίδας του για εξαγνισμό, δύο Σπαρτιάτες προθυμοποιήθηκαν, ο Σπερθίας και ο Βούλις οι οποίοι και στάλθηκαν στη Περσία, στα Σούσα, για να παραδοθούν στον Μεγάλο Βασιλέα προκειμένου να φονευθούν και ν΄ αντισταθμίσουν το έγκλημά τους κατά των Πρεσβευτών. 
Εν τω μεταξύ ο Δαρείος είχε πεθάνει και είχε αναλάβει ο Ξέρξης, τους δέχθηκε όμως προηγουμένως ο στρατηγός Υδάρνης ο οποίος και τους συμβούλευσε να προσκυνήσουν τον Μεγάλο βασιλέα και να αφιερωθούν σ΄ εκείνον που ξέρει να τιμά τους γενναίους άνδρες. Τότε οι δύο Σπαρτιάτες του απάντησαν: "* Μας συμβουλεύεις αυτό γιατί γνωρίζεις μόνο τη δουλεία, την ελευθερία δεν τη γνώρισες ποτέ, γιατί αν την γνώριζες  θα μας συμβούλευες να πολεμούμε γι΄ αυτήν όχι μόνο με δόρατα αλλά και με τσεκούρια (πέλεκες)*". Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν στον Ξέρξη και αρνούμενοι να τον προσκυνήσουν, όπως τους πρόσταζαν οι δορυφόροι του, δήλωσαν πως είναι έτοιμοι να θανατωθούν. Τότε ο Ξέρξης θαυμάζοντας την ανδρεία τους, τους είπε πως δεν ήθελε να γίνει όμοιος μ΄ εκείνους που σκότωσαν πρέσβεις και παρέβησαν θεϊκούς νόμους που σέβονται όλοι οι άνθρωποι, οπότε και τους άφησε ελεύθερους. 
Όταν δε επέστρεψαν ο Σπερθίας και Βούλις στη Σπάρτη σταμάτησαν και οι κακοί οιωνοί.

## Δείτε επίσης
*Κυλώνειο άγος

Κατηγορία:Αρχαία ελληνική θρησκεία
Παναγής Σκουζές

Ο **Παναγής Σκουζές** (1777 ή 1776 - 1847) ήταν Έλληνας έμπορος με πολυτάραχο βίο. Στα απομνημονεύματά του διέσωσε την ιστορία των Αθηνών του 18ου αιώνα.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Δημητρίου Σκουζέ και της Σαμαλτάνας Παναγιωτάτζη. Μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια και την δυστυχία λόγω της οικονομικής δυσπραγίας του πατέρα του αλλά και λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν εκείνη την εποχή στην Αθήνα. Αρχικά έκανε διάφορες δουλειές και το 1804 έγινε ναύτης.

Ταξίδεψε μέχρι την Αμερική και παρακολούθησε τη ναυμαχία του Τραφάλγκαρ. Απέκτησε μεγάλη περιουσία και επέστρεψε στην Αθήνα πριν το ξέσπασμα της επανάστασης. Αμέσως επιδόθηκε σε αγορές εκτάσεων γης και ακινήτων καθιστώντας τον σε έναν από τους ισχυρότερους άνδρες της εποχής. Το 1820 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και το 1822 εκλέχτηκε δημογέροντας της Αθήνας. Έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες κατά τη διάρκεια της επανάστασης και μάλιστα σ' αυτήν της πολιορκίας της Ακρόπολης από τον Κιουταχή. Μετά την απελευθέρωση επιδόθηκε στο εμπόριο. Ίδρυσε τον Δήμο Αθηναίων. Άνοιξε μάλιστα και δική του τράπεζα, την πρώτη στην Αθήνα, αφού έγινε πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Η τράπεζα Σκουζέ λειτούργησε μέχρι το 1913.

Το 1841 συνέγραψε τα απομνημονεύματά του, τα οποία αναφέρονται στην περίοδο 1772 - 1796. Απεβίωσε στην Αθήνα και γιοι του ήταν οι Γεώργιος και Σπυρίδων Σκουζές.
## Έργο του
* 

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Οικογένεια Σκουζέ

Παναγης
Κατηγορία:Έλληνες απομνημονευματογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Γεώργιος Σκουζές

Ο **Γεώργιος Σκουζές** (1811 - 1884) ήταν Έλληνας έμπορος και τραπεζίτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και καταγόταν από παλιά Αθηναϊκή οικογένεια. Ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις και τον τραπεζικό κλάδο. Αρχικά εγκαταστάθηκε στην Τεργέστη, και ξεκίνησε την καριέρα του ως εκπαιδευόμενος σε εμπορικό οίκο, όπου απέκτησε μεγάλη περιουσία και στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα , όπου άσκησε πολλές οικονομικές, εμπορικές, τραπεζικές, και επιχειρηματικές δραστηριότητες. 

Το 1847 ίδρυσε την τράπεζα «Τράπεζα Γεωργίου Π. Σκουζέ Ε.Π.Ε., ενώ ήταν και ιδρυτικός μέτοχος της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος, όπου είχε τη θέση του συμβούλου, ιδρυτικός μέτοχος της «Τράπεζας Βιομηχανικής Πίστεως Α.Ε.», και μέτοχος της Ιονικής Τράπεζας με έδρα το Λονδίνο.  Ήταν επίσης συνιδρυτής των «Σιδηροδρόμων Αθηνών-Πειραιώς Α.Ε.».   

Ενίσχυσε οικονομικά τις κρητικές επαναστάσεις ενώ ήταν και μέλος της Κρητικής Εταιρείας. 

Η οικογένεια Σκούζε είχε σχέσεις με τη Δούκισσα της Πλακεντίας, και μετά το θάνατό της πολλά από τα υπάρχοντά της διαχειρίστηκε ο Γεώργιος Σκουζές, ενώ οι κληρονόμοι τους πούλησαν την περιουσία της στο Ελληνικό Δημόσιο και στον Σκουζέ, ενώ η σύζυγός του, Ελένη Σκουζέ (το γένος Καψάλη), ήταν η γραμματέας της Δούκισσας, της οποίας το μνημείο στον τάφο της οικοδόμησε τρία χρόνια μετά το θάνατό της, το 1857. 

Κατέστη ιδιοκτήτης μεγάλων εκτάσεων γης, που σε ένα χρονικό σημείο εκτείνονταν από τη Ραφήνα ως το Ντράφι. Το 1884 αγόρασε το νότιο τμήμα του λόφου Σκουζέ (τότε Λόφος Αγίου Αιμιλιανού),  μια έκταση περίπου 80 στρέμματα, από διάφορους ιδιοκτήτες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν ορισμένοι από τους ξένους που είχαν επενδύσει σε γη κατά την περίοδο της απελευθέρωση ς. Διαμόρφωσε ένα μεγάλο κτήμα, το οποίο περίφραξε και φύτεψε με εκλεκτά ελαιόδεντρα, πεύκα, κυπαρίσσια και οπωροφόρα, ενώ κατασκεύασε μια δεξαμενή παραπλεύρως της εκκλησίας και ανέβαζε το νερό με ατμομηχανή.

## Παραπομπές
  

Γεωργιος
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Πολιτική της Ζιμπάμπουε

Το πολίτευμα της Ζιμπάμπουε με βάση το Σύνταγμα είναι πολυκομματική Προεδρική Δημοκρατία, με τον αρχηγό κράτους να είναι παράλληλα και αρχηγός κυβερνήσεως. Από το 1980, όταν δηλαδή απέκτησε και την ανεξαρτησία της ως το 2017,  ισχυρός άνδρας ήταν ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε. Ο Έμερσον Μανανγκάγκουα είναι ο νέος Πρόεδρος της Ζιμπάμπουε από τις 24 Νοεμβρίου  2017 . Στα τέλη της δεκαετίας του ΄90 ο Μουγκάμπε προσπάθησε να επιβάλει ένα μονοκομματικό σοσιαλιστικό καθεστώς, ιδέα που εγκαταλείφθηκε το 1991 λόγω των αντιδράσεων. Ο Μουγκάμπε κυβέρνησε αυταρχικά ελέγχοντας όλα τα μέσα ενημέρωσης αλλά και γενικότερα τους μηχανισμούς του κράτους.

Με βάση τη συμφωνία του Λάνκαστερ, πριν από την ανεξαρτησία (1980) θεσμοθετήθηκαν:

* Η κατάργηση των προεπιλεγμένων εδρών για τους λευκούς το 1987.
* Η κατάργηση της θέσης του Πρωθυπουργού το 1987 και η θεσμοθέτηση αξιώματος αντιπροέδρου και
* Κατάργηση της Γερουσίας το 1990 και θεσμοθέτηση των διορισμένων βουλευτών στην Εθνοσυνέλευση. Η Γερουσία επαναφέρθηκε το 2005.

## Ηγέτες
Πρόεδρος της χώρας είναι ο Έμερσον Μανανγκάγκουα, από τις 24 Νοεμβρίου 2017. Αντιπρόεδροι είναι ο Κονσταντίνο Τσιγουένγκα και ο Κέμπο Μοχάντι, όλοι προσκείμενοι στο κόμμα ZANU-PF. Η θέση του Πρωθυπουργού καταργήθηκε το 2013.

## Πρόεδροι της Ζιμπάμπουε

## Πρωθυπουργοί της Ζιμπάμπουε

## Εκλογές

## Σημειώσεις και παραπομπές
Φάντασμα

Στην παραδοσιακή πίστη και φαντασία, ένα **φάντασμα** ή Γκαμπ είναι η ψυχή ή το πνεύμα ενός πεθαμένου ανθρώπου ή ζώου που μπορούν να εμφανιστούν, σε ορατή μορφή ή άλλη εκδήλωση, στους ζωντανούς. Οι περιγραφές για εμφάνιση των φαντασμάτων ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό, από μια αόρατη παρουσία ή ένα ελάχιστα ορατό ημιδιαφανές σχήμα, σε ρεαλιστικά και ζωντανά οράματα. Η εσκεμμένη προσπάθεια κάποιου να επικοινωνήσει με το πνεύμα ενός αποθανόντος προσώπου είναι γνωστή ως νεκρομαντεία.

## Ιστορία
Η συνηθισμένη έννοια του φαντάσματος είναι η υποτιθέμενη εμφάνιση της μορφής αποθανόντος ανθρώπου, άυλης και άπιαστης, ντυμένης με λευκά ή μαύρα ρούχα.

Δοξασίες για φαντάσματα υπάρχουν σε αρκετούς λαούς της Γης και έχουν δημιουργηθεί πολλοί διαφορετικοί θρύλοι, παραδόσεις και παραμύθια με διάφορες μορφές σύμφωνα με τις εποχές και την επιστημονική ανάπτυξη των λαών. Ιδιαίτερα οι προλήψεις και δοξασίες για τα φαντάσματα είχαν μεγάλη διάδοση το Μεσαίωνα, καθώς και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (Αγγλία, Γαλλία, Ισπανία κ.α.) και επίδραση στη δραματογραφία (περίπτωση Άμλετ και Μάκβεθ του Σαίξπηρ) δίνοντας θέματα για σενάρια κινηματογραφικών έργων και τηλεοπτικών σειρών.

### Επιστημονική Σκέψη
Από το 1922, περισσότεροι από 28 Επιστημονικοί φορείς και Οργανισμοί, προσφέρουν χρηματικά έπαθλα συνολικής αξίας άνω των 2,6 εκατομμυρίων δολαρίων σε όποιον προσκομίσει απόδειξη επιβεβαίωσης της υποτιθέμενης ύπαρξης φαντάσματος. Για περισσότερα από 90 χρόνια, κανείς δεν έχει καταφέρει να διεκδικήσει τα έπαθλα. 

Η Επιστημονική Κοινότητα εικάζει πως οι περιορισμοί της ανθρώπινης αντίληψης καθώς και καθημερινές φυσικές εξηγήσεις μπορούν να απαντήσουν σε πολλές από αυτές τις υποτιθέμενες θεάσεις. Για παράδειγμα, η πίεση του αέρα σε μία οικία μπορεί να κάνει μια πόρτα να κλείσει με δύναμη, τα φώτα από αυτοκίνητα που περνούν μπορούν να ανακλαστούν από το παράθυρο. Η παρειδωλία είναι ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο, έτσι μπορεί να εξηγηθούν οι υποτιθέμενες θεάσεις φαντασμάτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*howstuffworks
*superstitions

Κατηγορία:Παραψυχολογία
Κατηγορία:Λαογραφία
Κατηγορία:Θρύλοι
Λαοδίκη Γ΄ της Συρίας

Η **Λαοδίκη** ήταν βασίλισσα της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν κόρη του βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη του Β' και της Λαοδίκης, κόρης του Αντίοχου Β' του Θεού. Νυμφεύθηκε τον Αντίοχο Γ' τον Μέγα, ηγεμόνα γνωστό για την αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας του βασιλείου της Συρίας μετά από περίοδο κρίσης μέσω μιας μεγάλης εκστρατείας στην ανατολή.

Η Λαοδίκη νυμφεύθηκε τον Αντίοχο Γ' λίγο μετά την άνοδό του στον θρόνο, περίπου το 222 π.Χ. Την υποδέχτηκε ο ίδιος με τιμές και οι γάμοι τους γιορτάστηκαν με μεγαλοπρέπεια. Ανακηρύχθηκε βασίλισσα από τον ίδιο στην Αντιόχεια, λίγο προτού αυτός εκστρατεύσει κατά του Μόλωνα. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του ήρθε στον κόσμο ο πρίγκιπας Αντίοχος, ο οποίος ονομάστηκε Διάδοχος το έτος 196 π.Χ. Η Λαοδίκη έφερε επίσης στον κόσμο ακόμη τρεις γιους: τον Σέλευκο Δ' τον Φιλοπάτορα, τον Άρδυ και τον Αντίοχο Δ' τον Επιφανή. Επίσης γέννησε τέσσερις κόρες: μια άγνωστου ονόματος που παντρεύτηκε τον Δημήτριο Α' της Βακτρίας, τη Λαοδίκη Δ', που παντρεύτηκε τον (Διάδοχο) Αντίοχο, την Κλεοπάτρα Α', που έγινε βασίλισσα της Αιγύπτου και μιας ακόμη που ονομαζόταν Αντιοχίς και που παντρεύτηκε τον βασιλιά της Καππαδοκίας, τον Αριαράθη Δ'.

## Χρονολόγιο

## Πηγές
* Η αγγλόφωνη wikipedia.
* *www.livius.com*, Laodice III 
* Πολύβιος, *[http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?doc=Perseus%3Atext%3A1999.01.0234;query=chapter%3D%23406;layout=;loc=5.42 Ιστορίες]*, Evelyn S. Shuckburgh (μετάφραση), Λονδίνο – Νέα Υόρκη, (1889)
* Γουίλιαμ Σμιθ, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, "Laodice (4)" , Βοστώνη, (1867)

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Σελευκιδών
* Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
* Ελληνιστική Περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Κατάλογος συνθέσεων του Τζορτζ Γκέρσουιν

Ακολουθεί η εργογραφία του Αμερικανού συνθέτη Τζορτζ Γκέρσουιν. Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του συνέθεσε τραγούδια για το μουσικό θέατρο, έργα για συμφωνική ή τζαζ ορχήστρα, μουσική για τον κινηματογράφο και μία όπερα. Τα έργα ομαδοποιούνται θεματικά και ακολουθούν χρονολογική σειρά.

## Μουσική για το θέατρο

## Μουσική για τον κινηματογράφο
:*Όλες οι ταινίες αφορούν μιούζικαλ, εκτός εάν σημειώνεται κάτι διαφορετικό*
 	 

## Έργα για ορχήστρα
**[[Γαλάζια ραψωδία]]* (1924), για πιάνο και τζαζ ορχήστρα, ενορχήστρωση Φέρντι Γκροφέ, αναθεωρημένη ενορχήστρωση του Γκροφέ (1926)
**Concerto in F* (1925), για πιάνο και ορχήστρα 
**An American in Paris* (1928), συμφωνικό ποίημα 
**Second Rhapsody for Piano and Orchestra* (1931)
**Cuban Overture* (1932), αρχικός τίτλος *Rumba*
**‘I got Rhythm’ Variations* (1934), για πιάνο και ορχήστρα
**Catfish Row: Suite from Porgy and Bess* (1935–6), ανέκδοτο

## Άλλα έργα
**Lullaby* (1919-20), για κουαρτέτο εγχόρδων
**Rialto Ripples* (1916), έργο για πιάνο, σε συνεργασία με τον W. Donaldson
**[3] Preludes* (1923–6), έργα για πιάνο
**Impromptu in 2 Keys* (1924)
**Swiss Miss* (1926)
**Merry Andrew* (1928),  χορευτικό μέρος για το θεατρικό *Rosalie*
**George Gershwin’s Song-Book* (1932), 18 ενορχηστρώσεις σε ρεφρέν τραγουδιών του Γκέρσουιν
**2 Waltzes* (π. 1933), δύο έργα βαλς σε ντο μείζονα, αρχικά ως ιντερλούδιο για δύο πιάνα για το  *Pardon My English* του Μπρόντγουεϊ
**Promenade* (1937), για δύο πιάνα και ορχήστρα δωματίου, αρχικά ως ιντερλούδιο *Walking the Dog* για τη μουσική κωμωδία *Shall we Dance*

Γ
Οικοδομικά υλικά

thumb|right|300px|Πλακάκιαthumb|right|300px|Άμμος θαλάσσης-Αμμακονία
**Οικοδομικά υλικά** ονομάζονται τα υλικά που χρησιμοποιούνται στην ανέγερση κτισμάτων. Τέτοια υλικά είναι τα παραδοσιακά, αυτά που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος μέχρι τον 19ο αιώνα όπως πέτρα, ξύλο, τούβλα, γυαλί αλλά και μια μεγάλη ποικιλία νεώτερων υλικών όπως τσιμέντο, χάλυβας, μονωτικά υλικά, αλουμίνιο και πολλά άλλα.

## Κατάλογος υλικών
Ακολουθεί κατάλογος επιλεγμένων οικοδομικών υλικών
* αδρανή υλικά (χαλίκι, άμμος)
* τσιμέντο
* χάλυβας
* σίδηρος
* αλουμίνιο
* ξύλο
* ασβέστης
* φυσικές πέτρες
* τεχνητές πέτρες
* γυψοσανίδες
* γεωυφάσματα
* κονιάματα
* κεραμίδια
* τούβλα
* υαλότουβλα
* χρώματα
* βερνίκια
* μάρμαρο
* μονωτικά υλικά
* εξηλασμένη πολυστερίνη
* διογκωμένη πολυστερίνη
* πετροβάμβακας
* υαλοβάμβακας
* πλακάκια


Οικοδομικα
Κατηγορία:Κατασκευή
Kawasaki C-1

Το **Kawasaki C-1** είναι δικινητήριο στρατιωτικό μεταφορικό αεροσκάφος, μικρής ακτίνας δράσης και ικανό για βραχείες αποπροσγειώσεις, το οποίο χρησιμοποιείται από την Ιαπωνική Αεροπορική Δύναμη Αυτοάμυνας. Η εξέλιξη του ξεκίνησε το 1966, όταν οι Ιαπωνικές αεροπορικές δυνάμεις αποφάσισαν να αντικαταστήσουν τα γηραιά C-46 Commando, που χρονολογούνταν από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το C-1 εισήλθε σε παραγωγή το 1971 ενώ παραμένει σε υπηρεσία μέχρι σήμερα.

## Εξέλιξη
Το 1966 ο στόλος μεταγωγικών της Ιαπωνικής αεροπορίας αποτελούνταν κυρίως από Curtiss C-46 Commando, ένα Αμερικανικό αεροσκάφος, σχεδίασης του μεσοπολέμου, το οποίο κατασκευάστηκε σε μεγάλους αριθμούς μέχρι τα τέλη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αν και ήταν σχετικά ικανό για την εποχή του, το C-46 δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί νεώτερα αεροσκάφη όπως το Lockheed C-130 Hercules. Υπό αυτό το πρίσμα η Ιαπωνική αεροπορία επέλεξε να το αντικαταστήσει με ένα τοπικά σχεδιασμένο και κατασκευασμένο μεταφορικό αεροσκάφος. 

Για το σκοπό αυτό, η Ιαπωνική αεροπορία στράφηκε προς τη Nihon Aircraft Manufacturing Corporation, ένα όμιλο αποτελούμενο από αρκετές μεγάλες επιχειρήσεις και ο οποίος είχε αρχίσει να κατασκευάζει το επιβατικό YS-11 τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Η NAMC αποφάσισε ότι η Kawasaki Heavy Industries θα ήταν ο κύριος ανάδοχος της κατασκευής και για το λόγο αυτό το αεροσκάφος φέρει το όνομα αυτής της εταιρίας. Σχεδιασμένο πλήρως από την Kawasaki το αεροσκάφος χρησιμοποιείται από την Ιαπωνική αεροπορία ως στρατιωτικό μεταγωγικό από την παρθενική του πτήση, στις 12 Νοεμβρίου του 1970. 

Η περιορισμοί που είχαν επιβληθεί στους Ιάπωνες μετά το τέλος του πολέμου αναφορικά με το στρατιωτικό υλικό ήταν αρκετά αυστηροί και απαίτησαν αυτός ο εξοπλισμός να μην έχει επιθετικές ικανότητες. Έτσι η μέγιστη αυτονομία του αεροσκάφους περιορίστηκε ώστε η επιχειρησιακή ακτίνα δράσης του να περιλαμβάνει μόνο την Ιαπωνική ενδοχώρα. Το γεγονός αυτό όμως δημιούργησε προβλήματα με την επιστροφή της Οκινάουα από της ΗΠΑ στην Ιαπωνία, καθώς το αεροσκάφος δεν μπορούσε να προσεγγίσει το νησί από απομακρυσμένες περιοχές. Για το λόγο αυτό η παραγωγή του τερματίστηκε και αποκτήθηκε αριθμός μεταγωγικών C-130.

## Εκδόσεις
* **XC-1**: Πρωτότυπο. 
* **C-1/C-1A**: Έκδοση παραγωγής.
:Τα τελευταία πέντε C-1 που παραγγέλθηκαν έφεραν μία επιπλέον δεξαμενή καυσίμου χωρητικότητας 1.250 γαλονιών (4.730 λίτρα). 
* **EC-1**: Εκπαιδευτική έκδοση ηλεκτρονικού πολέμου. 
* **C-1FTB**: Πλατφόρμα δοκιμών.
* **Asuka**: Πειραματική έκδοση βραχείας αποπροσγείωσης. Έφερε τέσσερις τουρμποφάν κινητήρες και εκμεταλλευόταν το φαινόμενο Κόαντα. Το μοναδικό αεροσκάφος που κατασκευάστηκε βρίσκεται σήμερα στο μουσείο Κακαμιγκαχάρα (*Kakamigahara Museum*), στο Τζιφού της Ιαπωνίας.

## Συγκρίσιμα αεροσκάφη
* Kawasaki C-X

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Kawasaki C-1 στο theaviationzone.com 
* Το Kawasaki C-1 στο airliners.net 
* Το Kawasaki C-1 στο aviastar.org 

C
C-1
Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Τεχνητή πέτρα

**Τεχνητή πέτρα** ονομάζεται το οικοδομικό υλικό το οποίο αντικαθιστά την φυσική πέτρα στις επιφάνειες συνήθως εξωτερικών αλλά και εσωτερικών τοίχων.

Οι τεχνητές πέτρες παράγονται με ελαφροβαρή αδρανή έτσι ώστε να έχουν μικρό βάρος σε σχέση με τις φυσικές πέτρες. Το χαμηλότερο βάρος, το μικρότερο κόστος και η ποικιλία προϊόντων είναι σημαντικά πλεονεκτήματα που έχουν κάνει δημοφιλή τη χρήση των υλικών αυτών.

## Παραγωγή
Για την παραγωγή των τεχνητών πετρών χρησιμοποιούνται πλαστικά καλούπια. Στα καλούπια αυτά χύνεται μείγμα τσιμέντου και αδρανών υλικών για το σχηματισμό των πετρών. Το διαφορετικό σχήμα των καλουπιών επιτρέπει την κατασκευή πολλών παρόμοιων πετρών ώστε το τελικό αποτέλεσμα να πλησιάζει την εικόνα των φυσικών πετρών και να μην είναι αναπαραγωγή ενός μόνο σχήματος. Μετά το πήξιμο του τσιμέντου, οι τεχνητές πέτρες αφαιρούνται από τα καλούπια.

## Προϊόντα
Οι τεχνητές πέτρες έχουν πάχος 2-4 cm περίπου και κάθε κατασκευαστής προσφέρει ποικιλία σχεδίων. Τα γενικά χαρακτηριστικά τους είναι συνήθως αντιγραμμένα από τη φύση και τις παραγόμενες φυσικές πέτρες. Τα σχέδια μπορεί να είναι τετραγωνισμένες πέτρες ή ανώμαλου σχήματος ή στρογγυλεμένες, ακόμη και απομίμηση τούβλων. Κάθε σχέδιο μπορεί να παράγεται σε ένα ή περισσότερους χρωματισμούς. Οι κατασκευαστές φροντίζουν ώστε η πίσω πλευρά των πετρών να είναι ιδιαίτερα ανώμαλη για να γίνεται καλύτερη η πρόσφυση τους με τις κόλλες.

## Εφαρμογή
Οι τεχνητές πέτρες τοποθετούνται σε κάθετες επιφάνειες (τοίχους) με τη βοήθεια ειδικών κολλών (κόλλες πλακιδίων). Οι τεχνητές πέτρες έχουν μικρό βάρος που οφείλεται στο γεγονός ότι είναι φτιαγμένες από ελαφροβαρή υλικά και στο ότι έχουν μικρό πάχος. Λόγω λοιπόν του μικρού βάρους τους και της χρήσης ισχυρών κολλών πλακιδίων, επιτυγχάνεται πολύ καλή πρόσφυσή τους στους τοίχους.

## Ονόματα
Στη διεθνή πρακτική, στην αγγλική γλώσσα, για τις τεχνητές πέτρες χρησιμοποιούνται οι όροι articial stones, stone veneer, stacked stone veneer, manufactured stone.

## Ιστορία
Οι τεχνητές πέτρες άρχισαν να κατασκευάζονται στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στις ΗΠΑ . Τα πρώτα προϊόντα φαινόταν τεχνητά, αλλά η εξέλιξη της τεχνολογίας των κατασκευαστών έχει δημιουργήσει πέτρες οι οποίες είναι πολύ δύσκολο να διακριθούν από τις φυσικές. Στην Ελλάδα η παραγωγή τεχνητών πετρών άρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 1980  και επεκτάθηκε σημαντικά κατά τη δεκαετία του 1990.Τη  δεκαετία του 2000 δόθηκε μεγάλη βαρύτητα στον αυτοματισμό παραγωγής τεχνητών πετρωμάτων για να επιτευχθεί η μέγιστη ποιότητα και συρρικνωθεί το κόστος παραγωγής..

## Αναφορές


Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά

Κατηγορία:Τεχνητά πετρώματα
Πυραμίδα του Λούβρου

Η **Πυραμίδα του Λούβρου** είναι μια μεγάλη γυάλινη και μεταλλική πυραμίδα (μαζί με τρεις μικρότερες) που βρίσκεται στην αυλή του Ναπολέοντα (*Cour Napoléon*) του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι. Η μεγαλύτερη χρησιμοποιείται ως η κύρια είσοδος του μουσείου. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε το 1989, εγκαινιάστηκε στις 4 Μαρτίου και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης.

## Σχέδιο και κατασκευή
Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν ανέθεσε το 1983 στον σινοαμερικανό αρχιτέκτονα Ι.Μ. Πέι την κατασκευή της πυραμίδας. Η κατασκευή, η οποία αποτελείται μονάχα από γυάλινα μέρη, φθάνει σε ύψος 21,6 μ. Η βάση της έχει πλευρές 35 μέτρων. Αποτελείται από 666 ρόμβους και 70 γυάλινα τριγωνικά κομμάτια.

Η πυραμίδα αλλά και ο προθάλαμος κατασκευάστηκαν εξαιτίας των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετώπιζε το μουσείο, καθώς η παλαιά είσοδος ήταν αδύνατο να δεχθεί το μεγάλο αριθμό επισκεπτών σε καθημερινή βάση. Οι επισκέπτες μετά την είσοδό τους στην πυραμίδα και τον προθάλαμο ανεβαίνουν στα κυρίως κτίρια του μουσείου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* (Αγγλικά) «“Pyramid” Project Launch. The Musée du Louvre is improving visitor reception (2014-2016) » από louvre.fr. Δημοσιεύθηκε 2014-09-18. Αρχειοθετήθηκε  2017-04-07. Ανακτήθηκε 2018-02-19.

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι
Κατηγορία:Μουσείο του Λούβρου
Λουβρο