Αλκάλωση

Η **αλκάλωση** είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που μειώνει τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου του αρτηριακού πλάσματος του αίματος (**αλκαλιαιμία**). Σε αντίθεση με την οξυαιμία (pH ορού 7,35 ή χαμηλότερο), η αλκαλαιμία εμφανίζεται όταν το pH του ορού είναι υψηλότερο από το κανονικό (7,45 ή υψηλότερο). Η αλκάλωση συνήθως χωρίζεται στις κατηγορίες αναπνευστικής αλκάλωσης και μεταβολικής αλκάλωσης, ή σε συνδυασμένη αναπνευστική/μεταβολική αλκάλωση.
## Ενδείξεις και συμπτώματα
Η μεταβολική αλκάλωση συνοδεύεται συνήθως από χαμηλή συγκέντρωση καλίου στο αίμα (υποκαλιαιμία), προκαλώντας π.χ. μυϊκή αδυναμία, μυαλγία και μυϊκές κράμπες (από διαταραγμένη λειτουργία των σκελετικών μυών) και μυϊκούς σπασμούς ( από διαταραγμένη λειτουργία λείων μυών).
Μπορεί επίσης να προκαλέσει χαμηλή συγκέντρωση ασβεστίου στο αίμα. Καθώς το pH του αίματος αυξάνεται, οι πρωτεΐνες μεταφοράς του αίματος, όπως η λευκωματίνη, ιονίζονται περισσότερο σε ανιόντα. Αυτό προκαλεί το ελεύθερο ασβέστιο που υπάρχει στο αίμα να δεσμεύεται πιο ισχυρά με τη λευκωματίνη. Εάν είναι σοβαρό, μπορεί να προκαλέσει τετανία (tetany).

## Αίτια
Η αναπνευστική αλκάλωση προκαλείται από υπεραερισμό (hyperventilation), με αποτέλεσμα την απώλεια διοξειδίου του άνθρακα. Οι αντισταθμιστικοί μηχανισμοί για αυτό περιλαμβάνουν την απελευθέρωση ιόντων υδρογόνου από τα ρυθμιστικά διαλύματα των ιστών και την απέκκριση διττανθρακικών στους νεφρούς, τα οποία μειώνουν το pH του αίματος. Η αλκάλωση που προκαλείται από υπεραερισμό μπορεί να παρατηρηθεί σε αρκετές θανατηφόρες ασθένειες του κεντρικού νευρικού συστήματος όπως εγκεφαλικό επεισόδιο ή Σύνδρομο Ρετ. 
Στη νόσο McArdle (ασθένεια αποθήκευσης γλυκογόνου τύπου V), η αδυναμία χρήσης του μυϊκού γλυκογόνου οδηγεί σε έλλειψη ATP κατά τη διάρκεια της άσκησης και επακόλουθη πρόωρη μυϊκή κόπωση που προκαλείται από την άσκηση, μυϊκές κράμπες , μυϊκός πόνος (μυαλγία), ακατάλληλη γρήγορη απόκριση καρδιακού ρυθμού στην άσκηση (ταχυκαρδία), ταχεία μείωση της φωσφοκρεατίνης, ανεπαρκής παραγωγή ATP, αυξημένα ADP και AMP, αυξημένη αύξηση της φλεβικής αμμωνίας (από τον κύκλο νουκλεοτιδίων της πουρίνης), αυξημένη επινεφρίνη (αδρεναλίνη), αυξημένα ελεύθερα λιπαρά οξέα στο πλάσμα (λιπόλυση), αυξημένο φλεβικό pH (αλκάλωση), γρήγορη (ταχύπνοια) και συνήθως (περίπου 50%) επίσης βαριά αναπνοή (υπέρπνοια), δηλαδή υπεραερισμός άσκησης. Κατά τη διάρκεια της άσκησης, λόγω της αδυναμίας χρήσης του μυϊκού γλυκογόνου ως υποστρώματος για τη σύνθεση ATP, το γαλακτικό άλας του πλάσματος δεν αυξάνεται σημαντικά (και μπορεί να πέσει κάτω) σε σύγκριση με τα επίπεδα ηρεμίας. Συνεπώς, τα άτομα με νόσο McArdle δεν εμφανίζουν γαλακτική οξέωση. Η αύξηση του φλεβικού pH (αλκάλωση), μπορεί να οφείλεται στην αυξημένη παραγωγή αμμωνίας, αυξημένη επινεφρίνη και/ή αυξημένη ζήτηση οξυγόνου για οξειδωτική φωσφορυλίωση υποστρωμάτων που μεταδίδονται στο αίμα (ελεύθερα λιπαρά οξέα και γλυκόζη αίματος).
Η μεταβολική αλκάλωση μπορεί να προκληθεί από επαναλαμβανόμενους εμετούς, με αποτέλεσμα την απώλεια υδροχλωρικού οξέος στο περιεχόμενο του στομάχου. Άλλες αιτίες είναι η σοβαρή αφυδάτωση και η κατανάλωση αλκαλίων.. Μπορεί επίσης να προκληθεί από τη χορήγηση διουρητικών , και από ενδοκρινικές διαταραχές όπως το σύνδρομο Κούσινγκ. Ο αντισταθμιστικός μηχανισμός για τη μεταβολική αλκάλωση περιλαμβάνει την επιβράδυνση της αναπνοής από τους πνεύμονες για την αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα του ορού, μια κατάσταση που κλίνει προς την αναπνευστική οξέωση. Καθώς η αναπνευστική οξέωση συχνά συνοδεύει την αντιστάθμιση της μεταβολικής αλκάλωσης και αντίστροφα, δημιουργείται μια λεπτή ισορροπία μεταξύ αυτών των δύο καταστάσεων.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Διαταραχές οξέος-βάσης