open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ομάρι Τετράντζε

Ο **Ομάρι Τετράντζε** (*Omari Mikhajlovič Tetradze*, *Омари Михайлович Тетрадзе*) είναι Ρώσος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός.

Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1969 στο Βελισπίρι της Γεωργίας. Αν και συχνά θεωρείται ως Γεωργιανός, στην πραγματικότητα είναι ελληνικής καταγωγής και το πραγματικό του όνομα είναι Όμηρος Ιωσηφίδης. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1987 από την Ντιναμό Τιφλίδας όπου έμεινε μέχρι το 1989. Τότε ήταν που ύστερα από πιέσεις του τότε προέδρου της γεωργιανής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου, Νοντάρια Αχαλκάτσι αλλάζει το όνομα του από Όμηρος Ιωσηφίδης σε Ομάρ Τετράτζε. Το 1990 παίζει στη Μερτσχάλι Οζουργκέτι και έπειτα αγωνίζεται για 3 χρόνια στην Ντιναμό Μόσχας. Ακολουθεί η Αλάνια και το 1997 μεταγράφεται στην ιταλική ΑΣ Ρόμα. Το 1999 έρχεται στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ. Το 2002 επιστρέφει στην Αλάνια. Ακολουθούν η Ανζί Μαχατσκάλα και Κρίλια Σοβιέτοφ Σαμάρα στην οποία κλείνει την καριέρα του το 2005. Σήμερα είναι βοηθός προπονητή στην Κρίλια. Έχει 3 συμμετοχές με την εθνική της Σοβιετικής Ένωσης και άλλες 37 με την εθνική Ρωσίας πετυχαίνοντας και ένα γκολ. Πήρε μέρος στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 1992 και 1996 και στο Μουντιάλ του 1994.

## Καριέρα
* 1987-89: Ντιναμό Τιφλίδας 24/0
* 1989-90: Μερτσχάλι Οζουργκέτι
* 1991-94: Ντιναμό Μόσχας 101/11
* 1994-96: Αλάνια 61/1
* 1997-99: Ρόμα 15/0
* 1999-01: ΠΑΟΚ 60/2
* 2001-02: Αλάνια 29/0
* 2002-03: Ανζί Μαχατσκάλα 7/0
* 2004-05: Κρίλια 26/0

## Τίτλοι
* 1988: Πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική Νέων της Σοβιετικής Ένωσης
* 1995: Πρωταθλητής Ρωσίας με Ντιναμό Μόσχας
* 2001: Κυπελλούχος Ελλάδας με ΠΑΟΚ

## Πηγές

* kc-camapa.ru 

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γεωργιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλάνια Βλαντικαφκάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιφλίδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μερτσχάλι Οζουργκέτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Χίμκι
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Βόλγκα Νίζνι Νόβγκοροντ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ζετισού
Κατηγορία:Γεωργιανοί προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανζί Μαχατσκαλά
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Δία Ηρακλείου

[thumb|250px|Αναπαράσταση της Δίας ως ''Στάντια'' κατά τη βενετική περίοδο, [Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα, 1618.]]

Η **Δία** (ή **Ντία**) είναι νησίδα του Κρητικού Πελάγους η οποία βρίσκεται βόρεια του Ηρακλείου από το οποίο απέχει 7 ναυτικά μίλια. Έχει έκταση 11,91 τ.χλμ., με μέγιστο μήκος και πλάτος 5 και 3 χλμ. αντίστοιχα. Διοικητικά, υπάγεται στην κοινότητα Ελαίας του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι ακατοίκητη όπως και με αυτήν του 2021

## Πανίδα και χλωρίδα
Στη Δία υπάρχουν πολλά προστατευόμενα ενδημικά είδη ζώων, όπως το σαλιγκάρι *Albinaria retusa*, η σαύρα *Podarcis erhardii schiebeli*, το αγριοκούνελο *Oryctolagus cuniculus cnossius*, αλλά και φυτών, όπως το χασμόφυτο *Carlina diae*. Στο νησί φωλιάζει και ο μαυροπετρίτης, είδος γερακιού, με τον πληθυσμό του να παρακολουθείται από ορνιθολόγους. Η Δία είναι ενταγμένη στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Natura 2000 και είναι ελεγχόμενη κυνηγετική περιοχή.

## Αρχαίο λιμάνι
Το 1976, ο Ζακ-Ιβ Κουστώ πραγματοποίησε υποβρύχιες έρευνες στη Δία και ανακάλυψε ίχνη από αρχαίο τεχνητό λιμάνι. Στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στο Ηράκλειο και στη Δία ανευρέθη από τον Κουστό και το ναυάγιο του Γαλλικού πλοίου του 17ου αιώνα «La Therese». Το πλοίο αποτελούσε μέρος Γαλλικής βοήθειας που είχε σταλεί στον Χάνδακα κατά την πολιορκία του από τους Οθωμανούς και ήταν το μόνο πλοίο που βυθίστηκε στις 24 Ιουνίου 1669. Ήταν η υποναυαρχίδα του στόλου και βυθίστηκε από έκρηξη στην πυριτιδαποθήκη του.

## Μυθολογία
Σύμφωνα με τον μύθο, το νησί δημιουργήθηκε από τον Δία. Κάποτε που ο Δίας εξουσίαζε τον κόσμο από τον θρόνο του στον Όλυμπο, κοίταξε προς τη γενέτειρά του, την Κρήτη, και τότε είδε έκπληκτος τους πατριώτες του Κρητικούς να κυνηγούν με τόξα και ακόντια, αφανίζοντας τους αγαπημένους του αίγαγρους, τα παιδιά της Αμάλθειας που τον έθρεψε με το γάλα της όταν κρύβονταν από τον πατέρα του τον Κρόνο στο σπήλαιο Δικταίο Άντρο. Θύμωσε λοιπόν τόσο πολύ που αποφάσισε να σκοτώσει όλους τους Κρητικούς. Αμέσως έριξε στο πέλαγος έναν κεραυνό και ένα τεράστιο τέρας αναδύθηκε με σκοπό να καταστρέψει τους Κρητικούς. Ωστόσο, οι υπόλοιποι θεοί προσπάθησαν να τον κάνουν να αλλάξει γνώμη, αλλά μάταια. Τότε ο Ποσειδώνας, που από το βασίλειο του, τη θάλασσα, βγήκε το θηρίο, είπε στον Δία: *«Πατέρα και βασιλιά μου πως μπορείς να αφανίσεις τους [[Κουρήτες]], έτσι θα τους ξεπληρώσεις ότι καλό σου έκαμαν;»*. Οι Κουρήτες ήταν Κρητικοί που χτυπούσαν δυνατά της ασπίδες τους για να μην ακούσει ο πατέρας του ο Κρόνος το κλάμα του και τον φάει. Ο Δίας αμέσως άλλαξε γνώμη. Τότε πήρε δύο κομμάτια παξιμάδι και τα πέταξε ανοικτά της Κρήτης. Όταν λοιπόν πήγε το τέρας να τα φάει, αυτός με έναν κεραυνό το πέτρωσε μαζί με τα παξιμάδια. Έτσι, γεννήθηκε η Δία και τα δύο νησάκια, το Παξιμάδι και το Πεταλίδι.

Επίσης, σύμφωνα με μια παραλλαγή του μύθου, ο Θησέας, αφού σκότωσε τον Μινώταυρο, διέφυγε στη Δία μαζί με την Αριάδνη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου
Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης
Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Λινοπεράματα Ηρακλείου

Τα **Λινοπεράματα** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κοινότητος Ροδιάς του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Στην περιοχή υπάρχουν διάσπαρτα λείψανα της ενετικής περιόδου κι ένα αλιευτικό καταφύγιο πήρε τη θέση του φυσικού λιμανιού που υπήρχε εκεί κατά την Ενετοκρατία.

Παρατηρείται το τελευταίο διάστημα σύγχυση σε μη γνωρίζοντες που ακούν ή λένε Ελληνοπεράματα  και σε κάποιους που γράφουν εσφαλμένα "Ληνοπεράματα".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Γαζίου
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Morandi

Οι **Morandi** είναι ρουμανικό μουσικό συγκρότημα της ποπ. Αποτελείται από δύο καλλιτέχνες, τον Μάριους Μόγκα (τα δύο πρώτα γράμματα του επωνύμου του είναι τα ισάριθμα του ονόματος του συγκροτήματος) και τον Αντρέας Τέφας Ροπκέα ή Ράντι, εξ ου και το *Μοράντι*.

Πέρα από την επιτυχία τους στη Ρουμανία το σινγκλ του ντουέτου *Beijo* ανέβηκε σε υψηλές θέσεις σε όλη την Ευρώπη στα τσαρτς, το καλοκαίρι του 2005, μη εξαιρουμένου και του *MTV Europe chart* και του *World Chart Express*. Οι Morandi ήταν υποψήφιοι ως καλύτερο ρουμανικό συγκρότημα στα MTV Europe Music Awards 2005, έχασαν όμως το βραβείο από τους Voltaj.

Στα ρουμανικά βραβεία του MTV του 2006, το συγκρότημα κέρδισε το βραβείο καλύτερου τραγουδιού για το *Beijo* και καλύτερου βιντεοκλίπ για το *Falling Asleep.*

## Δισκογραφία
### Άλμπουμ
* *Reverse* (2005)
* *Mind Fields* (2006)
* *N3XT* (2007-2008)
* *Zebra* (2009)

### Singles
* *Love Me* (2005)
* *Beijo* 2005) 
* *Falling Asleep* (2006) 
* *A La Lujeba* (2006)
* *Oh La La* (αγγλική έκδοση του Beijo)(2006)
* *Afrika* (2007) 
* *Angels* (2007) 
* *Save Me* (2008)
* *Oh My God* (2008)
* *Don't Look Back*(2008)
* *Colors* (2009) ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΑΛΜΠΟΥΜ**([[Zebra]])**
* *Rock the World * (2010) Zebra
* *Midnight Train * (2011) Zebra
* *Serenada* (2011)
* *Everytime We Touch* (2013)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστολόγιο

Κατηγορία:Ρουμανικά μουσικά συγκροτήματα
Βράσταμα Χαλκιδικής

Τα **Βράσταμα** είναι ημιορεινό χωριό και πρώην κοινότητα με 793 κατοίκους το 2001.  

Αποτελεί Δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Πολυγύρου στο νομό Χαλκιδικής. 

## Τοποθεσία
Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Χολομώντα και απέχει από τον Πολύγυρο 11 χιλιόμετρα.  

## Δραστηριότητες
Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η ελαιοκομία, η μελισσοκομία, η κτηνοτροφία και η υλοτομία. Παράγονται λάδι, σιτηρά, μέλι και ξυλοκάρβουνα. Στο χωριό υπάρχουν και δύο ελαιουργεία. 

Επίσης, στα Βράσταμα παρασκευάζεται ένα είδος τσίπουρου ονόματι *κούμαρο*.  

Ο οικισμός διαθέτει παραδοσιακές ταβέρνες, φαρμακείο, δημοτικό σχολείο, νηπιαγωγείο, αγροτικό ιατρείο και ΚΑΠΗ. Ενεργός είναι πολιτιστικός σύλλογος, όπως επίσης και σύλλογος γυναικών, με το όνομα *Τα Γεννήματα*. 

Όλο το χρόνο στον οικισμό γίνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως η γιορτή του ρακιού, αλλά και τα πανηγύρια προς τιμήν των αγίων στους οποίους είναι αφιερωμένοι οι ναοί του οικισμού.

## Δ.δ. Βραστάμων
Το Δημοτικό Διαμέρισμα Βραστάμων αριθμούσε 1.148 κατοίκους το 2001 και το συναποτελούν οι οικισμοί:
* τα *Βράσταμα* [ 793 ], έδρα.
* το *Κελλί* [ 110 ] , που βρίσκεται σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από τα Βράσταμα και σε απόσταση 18 χλμ. από τον Πολύγυρο, σε υψόμετρο 300μ. Οι κάτοικοι και εδώ ασχολούνται με τη γεωργία και με την κτηνοτροφία. Στην περιοχή έχουν ανακαλυφθεί σημαντικά παλαιοντολογικά ευρήματα. Το χωριό , με φροντίδα του πολιτιστικού συλλόγου του, διοργανώνει τις τριήμερες ετήσιες εκδηλώσεις προς τιμήν της Παναγούδας, στις  8 Σεπτεμβρίου.
* η *Πλανά* ή τα Πλανά [ 245 ], σε υψόμετρο 130 μ.  και σε απόσταση 22 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα της Χαλκιδικής. Λειτουργεί νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο και ενεργός είναι πολιτιστικός σύλλογος, που καταφέρνει να διατηρήσει το παραδοσιακό χρώμα του οικισμού. Στις 28 και 29 Ιουνίου των Αγίων Αποστόλων γίνεται πανήγυρη, όπως και στις 6 Ιουλίου και στις 7, της Αγίας Κυριακής. 

## Ιστορία
Τα **Βράσταμα** ή **Βραστά** είναι από τους παλαιότερους οικισμούς της Χαλκιδικής. Στη θέση του επισημάνθηκε αρχαία πόλη, με άγνωστη σήμερα ονομασία και το ίδιο το χωριό αναφέρεται ως Βράσταμα σε πηγές του 9ου αιώνα. Οι κάτοικοι των Βραστάμων συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821 μεταξύ αυτών ήταν ο Δημήτριος Παραδείσης. 

Τα Πλανά είναι γνωστά από τα αρχαία χρόνια και μνημονεύονται από τον Ηρόδοτο με το όνομα Άσσα. Από εκεί, σύμφωνα με το συγγραφέα, πέρασαν τα περσικά στρατεύματα.

### Μνημεία και αξιοθέατα
Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που είναι συμπολιούχος με τον Άγιο Γεώργιο. Ο ναός ανακαινίστηκε το 1814, καθώς είχε καεί από τους Τούρκους. Στο λόφο όπου βρίσκεται υπήρχε αρχαίος ναός. Επίσης, στη θέση Μικρόσκοινο βρίσκεται η σπηλιά του Οσίου Ευθυμίου, που ασκήτευσε στην περιοχή. Το σπήλαιο αυτό είναι κτισμένο πάνω σε ένα βράχο. Η μνήμη του τιμάται στις 14 Οκτωβρίου. 

Επίσης, υπάρχουν οι ναοί της Αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου) και πανηγύρι γίνεται και στις 15 Αυγούστου (Κοίμηση της Θεοτόκου).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για τον οικισμό Βράσταμα

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου
Ίαμος

Ο **Ίαμος** είναι πρόσωπο στην Ελληνική Μυθολογία, γιος του Απόλλωνα και της Ευάδνης από την Πιτάνη, κόρης του Ποσειδώνα, και γενάρχης των Ιαμιδών.

Κατά την παράδοση, ο Ίαμος μόλις γεννήθηκε εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του, οπότε δύο φίδια ανέλαβαν να τον θρέψουν με μέλι μέχρι να τον οδηγήσουν στους Δελφούς. Εκεί πήρε τον χρησμό να καταφύγει στον βασιλιά της Αρκαδίας Αίπυτο, ο οποίος τελικά ανέλαβε να τον αναθρέψει. Έτσι ο Ίαμος, όταν έγινε έφηβος, διάβηκε κάποια νύχτα τον Αλφειό ποταμό, όπου επικαλούμενος τον πατέρα του άκουσε "*φωνή εξ ουρανού*" που τον διέταζε ν' ακολουθήσει την κατεύθυνσή της. Έτσι ακολουθώντας τη φωνή έφθασε στο Κρόνιο της Ολυμπίας όπου κατασκεύασε βωμό και ίδρυσε το μαντείο του μεγάλου Διός, στο οποίο και έμεινε μέχρι το θάνατό του, ως μάντις.

Στο μαντείο αυτό τον διαδέχθηκαν τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Το γένος τους έμεινε γνωστό με το όνομα Ιαμίδες, σύμφωνα και με τους τελευταίους λόγους τους οποίους άκουσε ο γενάρχης από τον ουρανό.

## Παραπομπές


## Πηγές

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 9ος, σ.754

Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Παιδιά του Απόλλωνα
Ευπείθης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ευπείθης** ήταν ο πατέρας του Αντινόου, ενός από τους άτυπους «αρχηγούς» των μνηστήρων της Πηνελόπης. Καθώς αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (π 424 κ.ε.), ο Οδυσσέας είχε κάποτε στα νιάτα του υποστηρίξει τον Ευπείθη όταν αυτός προσέπεσε ενώπιόν του φοβούμενος τον λαό επειδή είχε λεηλατήσει μαζί με Ταφίους ληστές τους Θεσπρωτούς ή τους Κεφαλλήνες, που ως τότε ήταν φίλοι και σύμμαχοι των Ιθακησίων.

Μετά την εξολόθρευση των μνηστήρων, ο αχάριστος Ευπείθης παρακινούσε τον λαό της Ιθάκης σε εξέγερση κατά του Οδυσσέα. Τελικά τον σκότωσε ο πατέρας του Οδυσσέα, ο Λαέρτης (ω 522-525), ρίχνοντάς του το ακόντιό του που διαπέρασε το χάλκινο κράνος του Ευπείθη.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Αρχαία Ιθάκη
Κατηγορία:Μνηστήρες της Πηνελόπης
Ευρύβατος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ευρύβατος** ήταν ήρωας, γιος του Ευφήμου. Στην Κίρφη, βουνό της Φωκίδας (το σημερινό Ξηροβούνι), που βρίσκεται κοντά στην πόλη Κρίσσα (το σημερινό Χρισσό Φωκίδας), ο Ευρύβατος σκότωσε το ανθρωποφάγο τέρας Σύβαρι ή Λάμια, περνώντας τυχαία έξω από τη σπηλιά του και σώζοντας έτσι τον Αλκυονέα, που έπρεπε να θυσιασθεί σε αυτό ύστερα από χρησμό του Απόλλωνα για τη σωτηρία του τόπου. Ο Ευρύβατος έσυρε το τέρας έξω από τη σπηλιά του και το γκρέμισε από τα βράχια. Εκεί όπου έπεσε το τέρας και σκοτώθηκε, ξεπήδησε πηγή που πήρε το όνομά του: Σύβαρις.

* Με το όνομα Ευρύβατος αναφέρεται επίσης από κάποιες πηγές ένας από τους Αργοναύτες και ένας από τους δύο αδελφούς Κέρκωπες

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Φωκίδας
Ευρυβία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευρυβία** ή **Ευρυβίη** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο πρόσωπα:

# Κόρη του Πόντου και της Γαίας. Η Ευρυβία ήταν αδελφή του Νηρέα, του Θαύμαντα, του Φόρκυος και της Κητούς. Ο Ησίοδος (*[[Θεογονία]]*, στ. 239) γράφει για την Ευρυβία ότι είχε «αδαμάντινο χαρακτήρα». Μαζί με τον Τιτάνα Κρείο απέκτησε τρεις γιους: τον Αστραίο, τον Πάλλαντα και τον Πέρση (Ησιόδου, *Θεογονία*, στ. 375-80).
# Μία από τις 50 κόρες του Θεσπίου, τις Θεσπιάδες (βλ.λ.), η οποία γέννησε από τον Ηρακλή τον Πολύλαο (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Β 7, 8).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: "Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας", εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Ησιόδου, "Θεογονία".
* Ψευδο-Απολλόδωρου, "Βιβλιοθήκη".

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεσπιάδες
Ευρύβιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευρύβιος** αναφέρονται τα ακόλουθα τρία διαφορετικά πρόσωπα:

# Ο ένας από τους 12 Κενταύρους που συμμετείχαν στην εκστρατεία του Διονύσου εναντίον της Ινδίας, σύμφωνα με τα «Διονυσιακά» του Νόννου.
# Γιος του Νηλέα και της Χλωρίδας. Σκοτώθηκε από τον Ηρακλή κατά την καταστροφή της Πύλου (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Α 9, 9).
# Ο ένας από τους 5 γιους του Ευρυσθέα τους οποίους σκότωσαν οι Αθηναίοι μαζί με τον πατέρα τους όταν κατετρόπωσαν τον στρατό του Ευρυσθέως (*Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου*, Β 8, 1).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευρυβιος
Κατηγορία:Κένταυροι
Ευρύθεμις

Στην ελληνική μυθολογία η **Ευρύθεμις** (νεοελλ. απόδοση **Ευρυθέμιδα**) ήταν θυγατέρα της Κλεοβοίας και του Φοβίου. 
## Ο μύθος
Η Ευρύθεμις παντρεύτηκε τον Αιτωλό ηγεμόνα Θέστιο (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Α 7, 10). Απέκτησαν μαζί τέσσερις γιους και τρεις κόρες, αποκαλούμενες συνολικά **Θεστιάδες**. Οι γιοι ήταν οι Ίφικλος, Εύιππος ή Τοξέας, Πλήξιππος και Ευρύπυλος, ενώ οι κόρες ήταν οι Αλθαία, η Λήδα και η Υπερμνήστρα. Από την Αλθαία, η Ευρύθεμις έγινε γιαγιά του σημαντικού ήρωα Μελεάγρου. Ο Μελέαγρος σκότωσε τουλάχιστον δύο από τους θείους του (δηλαδή τους γιους της Ευρυθέμιδας) κατά τις διαμάχες που επακολούθησαν το κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Από τη Λήδα η Ευρύθεμις έγινε γιαγιά των Διόσκουρων.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ευρυθεμις
Ευρυθεμίστη

Στην ελληνική μυθολογία η **Ευρυθεμίστη** ήταν θυγατέρα του Ξάνθου. Η Ευρυθεμίστη παντρεύτηκε τον Μικρασιάτη βασιλιά Τάνταλο κατά μία εκδοχή. Σύμφωνα όμως με άλλες εκδοχές, σύζυγος του Ταντάλου ήταν η Ευρυάνασσα ή η Κλυτίη. Ο Τάνταλος και η Ευρυθεμίστη απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Πέλοπα, που πέρασε στην Πελοπόννησο και από τον οποίο η Ευρυθεμίστη έγινε γιαγιά σημαντικών μορφών της ελληνικής μυθολογίας: του Ατρέα και του Θυέστη.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευρυθεμιστη
Ευρύκλεια

Η **Ευρύκλεια** στην *[[Οδύσσεια]]* ήταν γερόντισσα που υπήρξε η τροφός του Οδυσσέα, την οποία είχε αγοράσει ο Λαέρτης για μερικά βόδια. Η Ευρύκλεια (σε άλλες παραδόσεις αναφέρεται και ως **Αντιφάτη**) αναγνώρισε τον Οδυσσέα μετά την επιστροφή του στην Ιθάκη την ώρα που του έπλενε τα πόδια, από μία ουλή ακριβώς πάνω από το γόνατό του, την οποία είχε προκαλέσει ο χαυλιόδοντας ενός αγριόχοιρου όταν ο Οδυσσέας κυνηγούσε μαζί με τον παππού του, Αυτόλυκο. Ο Οδυσσέας της είπε να μη μιλήσει σε κανένα για την πραγματική του ταυτότητα. Η Ευρύκλεια ήταν κόρη του Ώπη και αγοράσθηκε ως δούλα από τον Λαέρτη με αντάλλαγμα 20 βόδια. Ο Λαέρτης της είχε εκτίμηση και μεγάλη εμπιστοσύνη, και έτσι της ανέθεσε την ανατροφή του γιου του, του Οδυσσέα. Η Ευρύκλεια πληροφόρησε τον Οδυσσέα ποιες υπηρέτριες είχαν προδώσει την Πηνελόπη κατά την απουσία του, είχαν πάρει το μέρος των μνηστήρων της και είχαν γίνει ερωμένες τους. Αργότερα ο Οδυσσέας κρέμασε τις 12 υπηρέτριες που του είχε υποδείξει η Ευρύκλεια ως προδότριες. Ο Στράβων γράφει (ΙΔ΄ 641) ότι άγαλμα της Ευρυκλείας, έργο του γλύπτη Θράσωνα, υπήρχε στην Έφεσο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Ευρυκλεια
Ευρυκλεια
Ευρυκύδα

Στην ελληνική μυθολογία η **Ευρυκύδα** ήταν θυγατέρα του Ενδυμίωνα.

Η Ευρυκύδα απέκτησε ένα γιο από τον θεό της θάλασσας Ποσειδώνα. Ο γιος αυτός ήταν ο Ηλείος, που έδωσε το όνομά του στην περιοχή Ηλεία της δυτικής Πελοποννήσου. Ο Στράβων γράφει (Η΄ 346) ότι είχε δει στην τρυφιλική Ηλεία ένα ιερό άλσος που ονομαζόταν ***«Ευρυκύδειον»***.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Ευρύλοχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευρύλοχος** (< *εὐρύς* + *λοχέω* (παραμονεύω, ενεδρεύω), "αυτός που παρατηρεί μακριά") αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:
# Σύντροφος του Οδυσσέα, που ήταν συγγενής του «εξ αγχιστείας»: ο Ευρύλοχος είχε πάρει για σύζυγο την Κτιμένη, αδελφή του Οδυσσέα. Στο νησί της Κίρκης ο Ευρύλοχος οδήγησε μια ομάδα των ανδρών του Οδυσσέα στο σπίτι της μάγισσας. Ο ίδιος όμως ο Ευρύλοχος δεν μπήκε μέσα όταν η Κίρκη τους κάλεσε σε γεύμα και έτσι ξέφυγε από τη μεταμόρφωσή του σε γουρούνι. Επέστρεψε και πληροφόρησε τον Οδυσσέα ότι οι άλλοι είχαν μεταμορφωθεί σε ζώα. Ωστόσο, στη νήσο Τρινακρία ο Ευρύλοχος παρεκίνησε τους συντρόφους του να σφάξουν και να φάνε τα ιερά βόδια του θεού Ήλιου. Για την πράξη του αυτή, καθώς και για το ότι δεν άκουσε τη συμβουλή του μάντη Τειρεσία, τιμωρήθηκε με θάνατο. Στη «Λέσχη των Κνιδίων» στους Δελφούς ο Πολύγνωτος είχε ζωγραφίσει τον Ευρύλοχο στη σκηνή της θυσίας των κριαριών της Νεκυίας.
# Μνηστήρας της Πηνελόπης από τη Ζάκυνθο, που τον σκότωσε ο Οδυσσέας μαζί με τους άλλους μνηστήρες.
# Σαλαμίνιος ήρωας που έδιωξε τον Κυχρέα, ληστή της περιοχής, και μετά από αυτό έγινε βασιλιάς.
# Ο ένας από τους 50 γιους του Αιγύπτου. Ο Ευρύλοχος πήρε ως σύζυγό του τη Δαναΐδα Αυτονόη, η οποία τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου, όπως έπραξαν και οι 48 από τις αδελφές της (βλ. Δαναΐδες).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
*  (Ιταλικά)

Ευρυλοχος
Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Μνηστήρες της Πηνελόπης
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Σαλαμίνας
Κατηγορία:Αιγυπτιακή μυθολογία
Ευρυμήδη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευρυμήδη** ή **Ευρυμέδη** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Η σύζυγος του Σισύφου κατά μία εκδοχή (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Α 9, 3). Συνήθως όμως ως σύζυγος του Σισύφου αναφέρεται η Μερόπη (μυθολογία). Η Ευρυμέδη αναφέρεται και ως γυναίκα του Γλαύκου, του γιου του Σίσυφου, και μητέρα του ήρωα Βελλεροφόντη.
# Κόρη του Οινέα και της Αλθαίας, μία από τις 4 Μελεαγρίδες (αδελφές του Μελεάγρου). Η Μελεαγρίδα αυτή δεν απέκτησε και πάλι την ανθρώπινη μορφή της αφού μεταμορφώθηκε από τη θεά Άρτεμι σε πουλί. Τελικά μεταφέρθηκε από την Άρτεμι στη νήσο Λέρο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευρυμηδη
Περιοδικό

255px|right|
Το **περιοδικό** (magazine), όπως μαρτυρά και ο χαρακτηρισμός του, είναι μια περιοδική έκδοση εντύπου, το οποίο έχει ως κύριο στόχο την πληροφόρηση ή την ψυχαγωγία. Τα περιοδικά μπορούν να διαχωριστούν σε κατηγορίες ανάλογα με την κυκλοφορία τους (εβδομαδιαία, μηνιαία κλπ.) αλλά και τη θεματολογία τους (Περιοδικά Ποικίλης Ύλης, Οικονομικά Περιοδικά, Περιοδικά Ιστορίας, Περιοδικά Μόδας, Περιοδικά υγείας, Επιστημονικά περιοδικά, Περιοδικά Τεχνολογίας, Αθλητικά Περιοδικά, Λογοτεχνικά Περιοδικά, Μουσικά Περιοδικά, Περιοδικά διακόσμησης, Παιδικά Περιοδικά, Καλλιτεχνικά περιοδικά κ.ά.) Επίσης, εκτός από τα παραδοσιακά έντυπα περιοδικά υπάρχουν και τα ηλεκτρονικά περιοδικά, που "εκδίδονται" στο διαδίκτυο. Αρκετά περιοδικά εκδίδονται παράλληλα σε ψηφιακή και έντυπη μορφή.

## Συναφείς όροι
* Ακαδημαϊκό περιοδικό (journal· ο όρος δρα ως υπερώνυμο διότι εμπεριέχει πολλές υποκατηγορίες)


Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Σκινιάς Ηρακλείου

thumb|Ο Ναός Αγίου Αντωνίου στον Σκινιά.
Ο  **Σκινιάς** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.  Ανήκε στην  επαρχία Μονοφατσίου.  Είναι κτισμένο στο ανατολικό πρανές ενός γήλοφου.  Απέχει 51,4  χλμ. από το Ηράκλειο. Οι   κάτοικοι    είναι  κυρίως   γεωργοί.   Παράγονται λάδι, δημητριακά και   σταφίδα. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Αντωνίου.    Ανάμεσα στα άλλα υπάρχουν νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο, αστυνομικός σταθμός, περιφερειακό ιατρείο, πολιτιστικός σύλλογος και τοπική ποδοσφαιρική ομάδα ιδρυθείσα το 1980, που αγωνίζεται στη Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου.

Δείτε ***[[Κοινότητα Σκινιά]]***

## Ιστορικά στοιχεία
### Ονομασία
Το όνομα του χωριού είναι φυτωνύμιο, από το θάμνο σχίνος, ο οποίος λέγεται και σκίνος στην Κρήτη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πληροφορίες για το χωριό στον ιστότοπο του Δήμου Αρκαλοχωρίου.

Σκινιάς
Σκινιάς
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Ιάσων ο Αθηναίος

Ο **Ιάσων ο Αθηναίος** ήταν αρχαίος γλύπτης πιθανώς του 1ου ημίσεως του 2ου αιώνα μ.Χ. που έμεινε γνωστός από το ενεπίγραφο αλληγορικό έργο του, την "Οδύσσεια", με μορφή θωρακοφόρου στρατιώτη (ή γυναίκας). 

Το άγαλμα αυτό βρέθηκε κατά τις ανασκαφές της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρίας το 1869 νοτιοδυτικά των ερειπίων της Στοάς του Αττάλου κοντά στα ερείπια της εκκλησίας της Χρυσοπυργιώτισσας μαζί με έτερο άγαλμα ομοίως θωρακοφόρου στρατιώτη (ή γυναίκας) που παριστά αλληγορικά την Ιλιάδα. Και τα δύο αυτά αγάλματα πιθανόν ν΄ αποτελούσαν μέρος του διακόσμου της βιβλιοθήκης του Ανδριανού, τα οποία και φέρουν τους χαρακτηριστικούς αριθμούς 311 και 312. 

Αν και το άγαλμα της Ιλιάδας δεν φέρει επιγραφή, οι κριτικοί αρχαιολόγοι και ιστορικοί το αποδίδουν επίσης στον Ιάσονα τον Αθηναίο. Αμφότερα εκτίθενται στη Στοά του Αττάλου.

Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Όλυνθος

**Όλυνθος** είναι όνομα πόλεων της αρχαιότητας:

* Όλυνθος Χαλκιδικής: αρχαία πόλη της Χαλκιδικής, χτισμένη κοντά στη βάση της χερσονήσου της Παλλήνης (σήμερα Κασσάνδρας), σε απόσταση 11,5 χλμ περίπου από την Ποτίδαια και 4 χλμ από τη θάλασσα.
* Όλυνθος Καρίας

και είδους πεταλούδας:
* Όλυνθος (πεταλούδα)
Περιφέρειες της Ιταλίας

Οι **περιφέρειες της Ιταλίας** (ιταλικά: *Regioni d'Italia*) είναι ένα από τα συστατικά στοιχεία της διοικητικής διαίρεσης της Ιταλίας, όπως αναφέρεται ρητά και στο Σύνταγμα της χώρας. Οι ιταλικές περιφέρειες είναι είκοσι, και οι πέντε εξ αυτών χαίρουν ειδικού καθεστώτος αυτονομίας· σε μία περίπτωση (το Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε), το καθεστώς αυτονομίας παρέχεται απευθείας στις επαρχίες που συναποτελούν την περιφέρεια και όχι σε εκείνη την ίδια.

## Περιφέρειες και πρωτεύουσες
Οι περιφέρειες με τις αντίστοιχες πρωτεύουσες τους είναι (με αστερίσκο σημειώνονται οι περιοχές που τελούν υπό ειδικό καθεστώς):

thumb|300px|Οι περιοχές της Ιταλίας αριθμημένες.

## Διοικητική διαίρεση

thumb|300px|Οι επαρχίες της Ιταλίας.

Κάθε Περιφέρεια διαιρείται σε επαρχίες, με εξαίρεση την Κοιλάδα της Αόστης. Σήμερα οι επαρχίες φτάνουν τις 107, ενώ από το 2009 έγιναν 110.

Το κατώτερο επίπεδο διοίκησης είναι οι ''δήμοι''.

Συνταγματικά προβλέπεται η δημιουργία μητροπολιτικών πόλεων, δηλαδή υπερεπαρχίες με δημοτικές αρμοδιότητες, όμως ακόμη δεν έχουν ιδρυθεί.

Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ιταλία
Θερμοφιλία

Η **θερμοφιλία** απαντάται ως όρος στη βιολογία με τον οποίο και χαρακτηρίζεται η ροπή ορισμένων οργανισμών προς τη θερμότητα, κατ΄ αντίθεση προς τον όρο «θερμοφοβία» που σημαίνει την αποστροφή άλλων οργανισμών προς το αυτό ερέθισμα.

Θερμόφιλοι είναι ορισμένοι μικροοργανισμοί και ιδιαίτερα βακτήρια που αναπτύσσονται σε σχετικές μεγάλες θερμοκρασίες του περιβάλλοντος. Αντίθετα θερμόφοβοι ή θερμοφοβικοί είναι διάφοροι ανώτεροι οργανισμοί, ακόμη και οι άνθρωποι που πάσχουν από εξώφθαλμο βρογχοκήλη, ή από τη νόσο Basedow, ή ακόμη και από τρομώδη παράλυση, τη λεγόμενη νόσο του Πάρκινσον.

* Γενικά θερμοφιλικός οργανισμός είναι εκείνος για τον οποίο οι καλλίτερες συνθήκες ανάπτυξής του είναι οι 45° C.

Κατηγορία:Μικροβιολογία
Κατηγορία:Οικολογία
Κατηγορία:Βιοδιάσπαση
Κατηγορία:Αναερόβια πέψη
Θερμοφοβία

Η **θερμοφοβία** απαντάται ως όρος στη Βιολογία με τον οποίο και χαρακτηρίζεται η αποστροφή ορισμένων οργανισμών προς τη θερμότητα, κατ΄ αντίθεση προς τον όρο θερμοφιλία που σημαίνει την ροπή άλλων οργανισμών προς το αυτό ερέθισμα.

* Συγκρίνατε τον όρο με τη θερμοφιλία

Κατηγορία:Θερμοκρασία
Κατηγορία:Φυσιολογία
Θερμοχωρητικότητα

Η **θερμοχωρητικότητα** είναι όρος της φυσικοχημείας και ιδιαίτερα της χημικής θερμοδυναμικής, ονομάζεται το πηλίκο του ποσού θερμότητας dQ που προσφέρουμε σε ένα σώμα για να προκαλέσουμε μεταβολή της θερμοκρασίας του κατά dΤ προς τη μεταβολή dΤ, δηλαδή

C = ΔQ / δΤ

Στο διεθνές σύστημα μονάδων, η μονάδα της θερμοχωρητικότητας είναι το τζάουλ ανά κέλβιν, j/K.

Η ειδική θερμοχωρητικότητα ή ειδική θερμότητα ενός υλικού ονομάζεται η θερμοχωρητικότητα ανά μονάδα μάζας, ενώ η γραμμομοριακή θερμοχωρητικότητα αναφέρεται σε ένα μολ ενός καθαρού υλικού (που αποτελείται από ομοιόμορφα μόρια). Μια μονάδα που χρησιμοποιήθηκε παλαιότερα είναι το κιλοκαλορί (KCal), που ορίζεται ως η ενέργεια που απαιτείται για την άνοδο της θερμοκρασίας ενός χιλιόγραμμο ύδατος κατά έναν βαθμό Κελσίου, και μάλιστα από 14.5 σε 15.5°C. Έτσι στην κλίμακα αυτή, η ειδική θερμότητα του νερού είναι ακριβώς 1 KCal/(°C·kg).

Εν γένει, η θερμοχωρητικότητα ενός υλικού δεν είναι μια σταθερά, αλλά εξαρτάται από την κλίμακα της θερμοκρασίας στην οποία συμβαίνει η θέρμανση του υλικού. Δηλαδή, για την ίδια μεταβολή θερμοκρασίας δT, σε διαφορετικές περιοχές θερμοκρασίας, απαιτούνται διαφορετικά ποσά θερμότητας ΔQ. Ωστόσο, σε πολλές πρακτικές εφαρμογές προσεγγιστικών υπολογισμών, μπορεί να θεωρηθεί σαν σταθερά.

Τέλος θερμική ροή ονομάζεται ο λόγος της θερμότητας *ΔQ* που προσφέρεται σε ένα σώμα ανά μονάδα χρόνου *δt*, Q = ΔQ/δt.

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Θερμοδυναμικές ιδιότητες
Κατηγορία:Θερμοκρασία
Αλοΐσιος Λίλιο

Ο **Αλοΐσιος Λίλιο** ή **Λουίτζι Λίλιο** (*Aloysius Lilius* ή *Luigi Lilio*, 1510-1574) ήταν Ιταλός ιατρός, αστρονόμος και φιλόσοφος, που πρότεινε τη χρήση του Γρηγοριανού ημερολογίου, το οποίο είχε εφεύρει ο Νικηφόρος Γρηγοράς περί το 1350 και που χρησιμοποιείται σήμερα από όλο σχεδόν τον κόσμο, τουλάχιστον ως πλαίσιο κοινής ημερολογιακής αναφοράς.

## Η ζωή και το έργο του
Πολύ λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια του Λίλιο. Καταγόταν από το Σιρό της Καλαβρίας, σπούδασε Ιατρική στη Νάπολη και στη συνέχεια μπήκε στην υπηρεσία του κόμη Carafa. Δίδαξε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Περούτζια από το 1552.

Ο Λίλιο ωστόσο είναι γνωστός ως ο δημιουργός του Γρηγοριανού Ημερολογίου, καθώς συνέγραψε μια εργασία με τίτλο *Compendiuem novae rationis restituendi calendarium* (= «Σύνοψις του νέου σχεδίου για την επανόρθωση του Ημερολογίου»). Η εφαρμογή του «σχεδίου» όμως, η ημερολογιακή μεταρρύθμιση, έγινε έξι χρόνια μετά τον θάνατο του Λίλιο, όταν ο αδελφός του Αντώνιος παρουσίασε το χειρόγραφο της εργασίας στον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄. Το χειρόγραφο δόθηκε στην επιτροπή της ημερολογιακής μεταρρυθμίσεως και υιοθετήθηκε το 1582, μετά από κάποιες τροποποιήσεις που επέφερε ο Κλάβιος. Το παπικό χρυσόβουλο (διάταγμα) *Inter gravissimas* που διέταζε τους Χριστιανούς να υιοθετήσουν το νέο ημερολόγιο υπογράφηκε το 1581 αλλά εκδόθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1582. Η εφαρμογή άρχιζε στις 4 Οκτωβρίου 1582 (ημερομηνία του παλαιού ημερολογίου).

Ο κρατήρας Λίλιους (Lilius) στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Α. Λίλιο. Στην Επιστήμη Υπολογιστών, ο αριθμός των ημερών από την ημερομηνία εφαρμογής του Γρηγοριανού Ημερολογίου μέχρι σήμερα ονομάζεται *«Λιλιανή ημερομηνία»* (Lilian date).

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο αστεροειδής 2346 Λίλιο (2346 Lilio) πήρε το όνομά του από τον αστρονόμο αυτόν.

## Δείτε επίσης
* Γρηγοριανό ημερολόγιο
* Ιουλιανό ημερολόγιο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λήμμα στην «Καθολική Εγκυκλοπαίδεια»

Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί
Νικόλαος Μάμας

Ο **Νικόλαος Μάμας** (1883 - 19 Δεκεμβρίου 1941) ήταν Έλληνας ευεργέτης του Γαλαξειδιού.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Αντωνίου Μάμα και της Αμαλίας, γερμανικής καταγωγής, η οποία πέθανε πρόωρα. Λόγω της απώλειας των γονιών του μεγάλωσε με τη θεία του Μαριγώ Μάμα. Στα δώδεκά του έγινε ναυτικός όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή στις ναυτικές πολιτείες. Στη συνέχεια ως λαθρεπιβάτης έφυγε για την Αμερική και εγκαταστάθηκε στην Καλιφόρνια. Το 1912 έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους ως εθελοντής.

Το 1924, έχοντας πια αποκτήσει μεγάλη περιουσία, επέστρεψε από την Αμερική και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Στον Πειραιά κατασκεύασε συγκρότημα πολυχώρων, το οποίο περιελάμβανε μια αίθουσα κινηματογράφου και οκτώ καταστήματα. Από το 1938 άρχισε να συνεισφέρει οικονομικώς στην κοινότητα Γαλαξειδίου. Προσέφερε οικονομικούς πόρους για ανασκαφές αλλα και για διάφορα κοινωφελή έργα. Με διαθήκη του κληροδότησε το συγκρότημα πολυχώρων στην κοινότητα Γαλαξειδίου. Με τα έσοδα του συγκεκριμένου ακινήτου χρηματοδοτούνται τα ομώνυμα βραβεία σε μαθητές καθώς και διάφορες οικονομικές ενισχύσεις σε απόρους.

Απεβίωσε στις 19 Δεκεμβρίου του 1941 στον Πειραιά και ενταφιάστηκε στο Γαλαξείδι. Ήταν παντρεμένος με την Βασιλική Κορδοπάτη.

## Πηγές
* Αναστάσιος Ι. Σκιαδάς, *«Το Γαλαξείδι. Μια πανάρχαια πολιτεία»*, Αθήνα 1999.

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Γαλαξίδι
Προκόννησος

μικρογραφία|259x259εσ|Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Προικοννήσου κ.Ιωσήφ
Η **Προκόννησος**, γνωστή και ως **Προικόνησος**, **Νήσος του Μαρμαρά** ή και **Αδελφόνησος**, είναι ένα νησί στην Προποντίδα, το οποίο ανήκει στο σύμπλεγμα των Προκοννήσων ή νήσων του Μαρμαρά. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Κυζικινής Χερσονήσου και απέχει 70 ναυτικά μίλια από την Κωνσταντινούπολη.

Η Προκόννησος έχει έκταση 117 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι γνωστή για τα περίφημα λευκά της μάρμαρα, τα οποία εξορύσσονται κυρίως κοντά στον οικισμό Παλάτια, και με τα οποία κατασκευάστηκαν πολλά μνημεία στην Κωνσταντινούπολη και στην Κύζικο. Από το μάρμαρο του νησιού ονομάστηκε η Προκόννησος και «νήσος του Μαρμαρά», καθώς και η ολόκληρη η Προποντίδα «θάλασσα του Μαρμαρά».

Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, στην Προκόννησο κατοικούσε συμπαγής ελληνικός πληθυσμός περίπου 10.000 ανθρώπων, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν συγκεντρωμένοι στον κύριο οικισμό του νησιού, τα Παλάτια. Με την ανταλλαγή, οι περισσότεροι από αυτούς εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Ωρωπού, όπου δημιούργησαν τον οικισμό Νέα Παλάτια.

Η Προκόννησος (σήμερα στα τουρκικά *Marmara Adası*) ανήκει στην περιφέρεια του Balıkesir και η οικονομία της βασίζεται στην αλιεία, τη ναυτιλία και την αμπελουργία.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο διατηρεί ως σήμερα ενεργό τον τίτλο του «Μητροπολίτη Προικοννήσου», που φέρει σήμερα ο Ιωσήφ (Χαρκιολάκης), ενώ και η Καθολική Εκκλησία διατηρεί τον τίτλο του τιτουλάριου επισκόπου Προκοννήσου, ο οποίος είναι κενός από το 1967.

Ο Άγιος Τιμόθεος επίσκοπος Προικονήσου ήταν τοπικός άγιος του νησιού και σήμερα τιμάται με ναό που έκτισαν οι Μικρασιάτες στα Νέα Παλάτια Ωρωπού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, 2007, τόμ. 43, σελ. 649

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Προκοννησος
Προκοννησος
Έλενα Ναθαναήλ

Η **Έλενα Ναθαναήλ** (**Ελένη Δεληβασίλη**) (Νέα Φιλαδέλφεια, 19 Ιανουαρίου 1947 - 4 Μαρτίου 2008) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

## Βιογραφία
Καταγόταν από εύπορη οικογένεια. Το επώνυμο "Ναθαναήλ" ήταν το μητρώνυμό της. Ολόκληρο το ονοματεπώνυμο της ήταν Ελένη Ναθαναήλ Δεληβασίλη. Σε τηλεοπτική συνέντευξή της στις 9 Φεβρουαρίου του 2004 στον Γρηγόρη Αρναούτογλου ("Όμορφος Κόσμος το πρωί") δήλωσε ότι είχε καταγωγή από την πλευρά του πατέρα της από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη. Πρωτοεμφανίστηκε στο σινεμά στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη *[[Κάτι να καίει (ταινία, 1964)|Κάτι να καίει]]* (1964) στην ηλικία των 16 ετών. Έπειτα προσκλήθηκε στη Γερμανία για να πρωταγωνιστήσει στην -βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Τόμας Μαν- ταινία του Ρολφ Τίλε "Το Αίμα των Βελζούνγκεν" ("Ένοχος Δεσμός"). Επιστρέφοντας στην Ελλάδα σταδιοδρόμησε στο Θέατρο και τον κινηματογράφο. Το 1968 βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία *[[Ραντεβού με μια άγνωστη]]*. Για αρκετά χρόνια πριν από το θάνατο της είχε αποσυρθεί από τα καλλιτεχνικά δρώμενα, κάνοντας μόνο επιλεκτικές εμφανίσεις. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην τηλεοπτική σειρά Γοργόνες.

## Προσωπική ζωή
Δεν παντρεύτηκε ποτέ, εντούτοις το 1973 απέκτησε μια κόρη με τον επιχειρηματία Γιώργο Τσαγκάρη, την Ίνκα. Τα τελευταία χρόνια μαζί με τον επί 29 χρόνια σύντροφο της ζωής της, βετεράνο ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Τάσο Μητρόπουλο, κατοικούσαν στην Εύβοια και δήλωνε ότι ήταν αγρότισσα και ασχολούταν με την παραγωγή κρασιού.

Έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα. Απεβίωσε στις 4 Μαρτίου 2008 και η κηδεία της έγινε το μεσημέρι της επομένης στο Νεκροταφείο της Νέας Φιλαδέλφειας στον Απομάχωνα.

## Κινηματογράφος

## Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φιλμογραφία της ηθοποιού
*Ιστοσελίδα στο IMDb
*Έλενα Ναθαναήλ (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αυγενική Ηρακλείου

Η **Αυγενική** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 310 μ. στο 20,7 χλμ. της αρτηρίας προς Τυμπάκι. Βρίσκεται σε πανοραμική θέση και ο τόπος είναι κατάφυτος από αμπελώνες. Παράγονται σταφίδες και ελαιόλαδο. Υδρεύεται επαρκώς από πηγές με εσωτερικό υδραγωγείο. Στην περιοχή λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Το εξελληνισμένο όνομα που είχε κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας μπορεί να αποδοθεί ως Ευγενική, δηλαδή τόπος όπου κατοικούσαν ευγενείς. Στην απογραφή του Καστροφύλακα το βρίσκουμε *Evienichi* με 205 κατοίκους το 1583. Με το όνομα *Evienichi*  αναφέρεται και σε άλλους καταλόγους των χωριών της Κρήτης, στον Φραγκίσκος Μπαρόκιος το 1577 και στον Basilicata το 1630.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τα Βλαχιανά αποτελούν την κοινότητα Αυγενικής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παλιανής του Δήμου Ηρακλείου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 533 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Αυγενικής]]***

### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Πηγές
* 
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Παραπομπές


Αυγενικη
Αυγενικη
Βασιλείες Ηρακλείου

Οι **Βασιλείες**, ή **Βασιλειές** (επίσημο: αι **Βασιλείαι**) είναι Νότιο προάστιο του Ηρακλείου και έδρα της ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Τεμένους και βρίσκεται στις βόρειες προσβάσεις του όρους Γιούχτα. Ο δρόμος συνεχίζει από τη Φορτέτσα και την οδό Ούλοφ Πάλμε. Η περιοχή παραδοσιακά ασχολούνταν με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία σε όλους τους οικισμούς του δημοτικού διαμερίσματος. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες η περιοχή έχει γνωρίσει αστική ανάπτυξη, με πολίτες από το Ηράκλειο να μετακινούνται εκεί, και πλέον θεωρείται μια προνομιακή αγορά λόγω της θέας προς τον Ψηλορείτη, τη θάλασσα της Κρήτης και τον Γιούχτα. Στην περιοχή και στον Άγιο Βλάση λειτουργούν νηπιαγωγεία και μόνο στις Βασιλεíες δημοτικό.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται σε συμβόλαιο του 1271 με την ονομασία *Vaxilee*. Τo χωριό νοικιάστηκε από το φεουδάρχη *Andree de Rucero* στο *Filippus Bellono*.  Στην απογραφή του Καστροφύλακα το βρίσκουμε *Vasigliés*, όπως ακριβώς καλείται και σήμερα, με 61 κατοίκους το 1583. Με το όνομα αυτό το συναντάμε και στον Basilicata το 1630.

Στις ίδιες απογραφές αναφέρονται και οι οικισμοί Άγιος Βλάσιος και Σίλαμος, ως *S. Biaseo* με 221 κατοίκους και οι *Silamo Catto* με 86 και *Silamo Apano* με 69 κατοίκους και στο «Κατάστιχο εκκλησιών και μοναστηριών του Κοινού» (Catasticum Ecclesiarum et Monasteriorum Comunis di 1320).

Από τις Βασιλειές κατάγεται ο λυράρης Γιάννης Κολλάρος.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 184Α - 06/08/1924 γραμμένη ως *Βασιλειές* να προσαρτάται στο δήμο Ηρακλείου και το 1929 στο ΦΕΚ 378Α - 19/10/1929 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Βασιλείαι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι μαζί με τον Άγιο Ιωάννη αποτελούν  την κοινότητα Βασιλειών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ηρακλείου του δήμου Ηρακλείου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 1.662 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Βασιλειών]]***

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολιτιστικός Σύλλογος Βασιλειών

Βασιλειες
Βασιλειες
Φιλοξενία

Η **φιλοξενία** (ετυμολoγία: από το φιλώ (= αγαπώ) + ξένος) αναφέρεται στην πράξη της περίθαλψης και φροντίδας ενός ξένου στο σπίτι κάποιου.
 
Ήταν θεσμός για τους αρχαίους να υποδέχονται και να περιποιούνται τους ξένους στο σπίτι τους. Πίστευαν ιδιαίτερα στην ιδέα της φιλοξενίας και την θεωρούσαν ηθικό χρέος και ιερό κανόνα των θεών (προστάτης ο Ξένιος Ζευς, κοινό επίθετο του Δία). Γι' αυτό και οι ξένοι, ως σταλμένοι από τους θεούς, θεωρούνταν πρόσωπα ιερά, τιμημένα και σεβαστά.

Αυτή η αντιμετώπιση των ξένων ξεκίνησε από την πίστη ότι οι ίδιοι οι θεοί, μεταμορφωμένοι, τους επισκέπτονταν για να ελέγξουν ποιοι άνθρωποι τηρούν τους θρησκευτικούς κανόνες και υπακούν στους νόμους και ποιοι όχι (υβριστές). Επιπλέον, ο τρόπος ζωής των Ελλήνων (ταξίδια, εμπόριο, πόλεμοι) είχε αποτέλεσμα να βρίσκονται στους δρόμους, σε ξένους τόπους, με μεγάλη ανάγκη για στέγη , βοήθεια ή προστασία. Με το θεσμό, λοιπόν, της φιλοξενίας, έβρισκαν και οι ίδιοι αυτά που ζητούσαν. Εξάλλου, οι ξένοι ήταν καλοδεχούμενοι, γιατί ήταν για πολλούς η μόνη επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο και πηγή πληροφοριών λόγω της έλλειψης μέσων επικοινωνίας.

Σε απόσπασμα του Θουκυδίδη (Περικλέους Επιτάφιος), ο Περικλής αναφέρει ότι οι Αθηναίοι διατηρούσαν την πόλη τους ανοικτή σε όλους, δεν έδιωχναν τους ξένους και δεν τους εμπόδιζαν να γνωρίσουν τον πολιτισμό της Αθήνας. Με τον όρο «ξένοι», ο Περικλής εννοεί τους υπόλοιπους Έλληνες, πλην των Αθηναίων και όχι τους αλλοεθνείς. Οι μέτοικοι στην Αρχαία Αθήνα ήταν Έλληνες από άλλες πόλεις και όχι αλλοεθνείς (βάρβαροι, κατά την αρχαία ελληνική ορολογία)

## Ηθικές υποχρεώσεις της φιλοξενίας
* Να προσφέρεται σε κάθε περαστικό, ανεξάρτητα από την κοινωνική του θέση, την οικονομική του κατάσταση ή την πολιτική του θέση.
* Να αντιμετωπίζονται όλοι με τον ίδιο σεβασμό.
* Να μην σηκώσουν ποτέ όπλα ο ένας ενάντια στον άλλο (ξενιστής – ξένος). Η υποχρέωση αυτή δέσμευε και τους απογόνους τους.

## Υλικές υποχρεώσεις της φιλοξενίας

* Να υποδεχτούν και να περιποιηθούν τον ξένο.
* Να του προσφέρουν γεύμα.
* Να του προσφέρουν λουτρό και ύπνο
* Στο τέλος της παραμονής του να τον αποχαιρετήσουν με ευχές και δώρα (ξένια δώρα). Έτσι ο οικοδεσπότης (ξενιστής) κι ο φιλοξενούμενος (ξένος) συνδέονταν με δεσμούς φιλίας, που κληρονομούνταν και στους απογόνους τους.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κοινωνία
Γιασεμάκης Γιασεμή

Ο **Γιασουμής Γιασουμή** είναι διεθνής Ελληνο-Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε ως επιθετικός.

Γεννήθηκε στις 31 Μαΐου του 1975 στην Λάρνακα και έχει ύψος 185 εκατοστά. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1992 στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου και το 1998 πήρε μεταγραφή στον ΑΠΟΕΛ. Εκεί είχε τρεις αρκετά παραγωγικές χρονιές που του έδωσαν μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ και το ελληνικό πρωτάθλημα το καλοκαίρι του 2001. Στον *Δικέφαλο του Βορρά* έμεινε έξι χρόνια κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας το 2003. Μετά την αποδέσμευσή του από τον ΠΑΟΚ υπέγραψε το 2007 συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη Λεμεσού και το 2008 μεταπήδησε στον Εθνικό Άχνας.

Με την εθνική ομάδα της Κύπρου έχει 63 συμμετοχές και 7 τέρματα (περίοδος 2000-2009).

## Καριέρα

## Πηγές

* Αγγλόφωνη Wikipedia
* national-football-teams
* O Γιασεμάκης στον Εθνικό Άχνας

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Άχνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Μάρκο Νε

Ο **Μάρκο Νε** (γαλλικά: *Marco Né*, 17 Ιουλίου 1983) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής από την Ακτή Ελεφαντοστού που αγωνιζόταν στον χώρο της μεσαίας γραμμής. Έχοντας πολυετή καριέρα στο εξωτερικό, πέρασε από τα πρωταθλήματα του Βελγίου, της Ελλάδας, της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Τελευταίος σύλλογος στον οποίο αγωνίστηκε ήταν η ουκρανική Ταβρίγια.

## Καριέρα
Γεννήθηκε το 1983 στο Αμπιτζάν της Ακτής Ελεφαντοστού και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες της ΑΣΕΚ Μιμοζά. Το 2002 μεταγράφηκε στη βελγική Μπέβερεν, στην οποία πήρε τις πρώτες του συμμετοχές τη σεζόν 2003/04 όπου έλαβε μέρος σε 28 αγώνες σκοράροντας 6 φορές. Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της Μπέβεραν και την επόμενη αγωνιστική περίοδο, ωστόσο έχασε μεγάλο μέρος της σεζόν 2005/06 λόγω τραυματισμού. Οι εμφανίσεις του προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων, όπως το Αμβούργο, η ΠΣΦ Αϊντχόφεν και η αγγλική Άρσεναλ στην οποία δοκιμάστηκε. Στο Βέλγιο παρέμεινε μέχρι το 2006 μετρώντας 9 τέρματα σε 64 αναμετρήσεις.

Τον Ιανουάριο του 2006 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τον Ολυμπιακό, στον οποίο ενσωματώθηκε από τον Μάρτιο έπειτα από άδεια της Μπέβερεν. Στους Πειραιώτες αντιμετώπισε κατά την πρώτη του χρονιά συνεχόμενα προβλήματα τραυματισμών, καθώς και πρόβλημα υγείας που δεν του επέτρεψαν να βρει αγωνιστικό ρυθμό. Στο τέλος της σεζόν 2006/07 πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ελλάδος, έχοντας 11 συμμετοχές, ενώ είχε άλλες τρεις παρουσίες στις υπόλοιπες διοργανώσεις. Την επόμενη χρονιά μέτρησε μόλις 3 ολιγόλεπτες συμμετοχές για το πρωτάθλημα και τον Ιανουάριο του 2008 αποδεσμεύτηκε από την ομάδα.

Ακολούθησαν περάσματα από τη βελγική Γκερμινάλ, τη ρωσική Κουμπάν Κρασνοντάρ και την ουκρανική Ταβρίγια, που αποτέλεσε την την τελευταία ομάδα της επαγγελματικής του καριέρας.

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων είχε μια συμμετοχή με την Ακτή Ελεφαντοστού σε εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Γκαμπόν το 2004.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο Uefa.com
* Καριέρα στο National Football Teams

Κατηγορία:Ιβοριανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣΕΚ Μιμοζά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Μπέβερεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρσχοτ ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ταβρίγια Συμφερόπολης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
MICHAEL

Η ευρωπαϊκή διαδικτυακή πύλη **MICHAEL (Multilingual Inventory of Cultural Heritage in Europe)** αποτελεί έναν πολύγλωσσο κατάλογο ψηφιακών συλλογών μουσείων, βιβλιοθηκών, αρχείων και άλλων πολιτιστικών φορέων από όλη την Ευρώπη που επιτρέπει στο ενδιαφερόμενο κοινό την εύκολη αναζήτηση και πρόσβαση σε αυτές.
## Περιεχόμενο

Το ψηφιακό πολιτιστικό απόθεμα  που προβάλλεται στο MICHAEL μπορεί να είναι τόσο συλλογές που προέρχονται από ψηφιοποίηση υλικού όπως φωτογραφίες, χάρτες, αρχειακά έγγραφα, έργα τέχνης, αρχαιολογικά μνημεία, όσο και συλλογές πρωτογενούς ψηφιακού περιεχομένου, όπως ψηφιακές ηχογραφήσεις, ψηφιακό βίντεο, επιστημονικά δεδομένα, ψηφιακές φωτογραφίες κλπ.
Τα μεταδεδομένα ακολουθούν το μοντέλο δεδομένων MICHAEL και περιλαμβάνουν πληροφορίες όπως ο τίτλος και μια σύντομη περιγραφή μιας ψηφιακής συλλογής, το θέμα, η χρονική περίοδος και η γεωγραφική περιοχή που καλύπτουν τα τεκμήρια της συλλογής, τυχόν διάσημα πρόσωπα ή γεγονότα που σχετίζονται, κλπ. Περιλαμβάνουν επίσης πληροφορίες για το φορέα που κατέχει ή διαχειρίζεται την ψηφιακή συλλογή και για τον τρόπο πρόσβασης σε αυτή (διαδικτυακός τόπος, CD, DVD κλπ).  Για την συμπλήρωση των πεδίων ευρετηριασμού χρησιμοποιούνται προκαθορισμένες λίστες όρων σε όλες τις γλώσσες, με στόχο τη διευκόλυνση της αναζήτησης και του εντοπισμού του περιεχομένου. 
## Ευρωπαϊκή Πύλη και οι Εθνικές Πύλες
Κάθε συμμετέχουσα χώρα υλοποιεί μια εθνική διαδικτυακή πύλη στην οποία συγκεντρώνονται οι ψηφιακές συλλογές της. Το περιεχόμενο από αυτές τις εθνικές πύλες συλλέγεται και προβάλλεται στην ευρωπαϊκή διαδικτυακή πύλη MICHAEL που αποτελεί κατάλογο του συνόλου των καταχωρημένων ψηφιακών συλλογών των συμμετεχουσών χωρών. Η Αγγλία, η Γαλλία και η Ιταλία έχουν ολοκληρώσει τις εθνικές τους πύλες, οι οποίες παρουσιάζονται ήδη στην ευρωπαϊκή πύλη, ενώ παράλληλα συνεχίζουν τον εμπλουτισμό του περιεχομένου τους.  15 νέες χώρες (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) βρίσκονται στη διαδικασία ανάπτυξης των εθνικών πυλών τους, οι οποίες τον Μάιο του 2008 θα διασυνδεθούν με την ευρωπαϊκή πύλη MICHAEL.
## Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα ‘MICHAEL’ χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω του προγράμματος eTen.  Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2004 με συνεργασία μεταξύ της Αγγλίας, της Γαλλίας, και της Ιταλίας. Τον Ιούνιο 2006 επεκτάθηκε σε άλλες 11 χώρες: Γερμανία, Ελλάδα, Ισπανία, Μάλτα, Ολλανδία, Ουγγαρία, Πολωνία, Πορτογαλία, Σουηδία, Τσεχία και Φινλανδία. Από το 2007, συμμετέχουν επίσης οι χώρες: Βέλγιο-Φλάνδρα, Βουλγαρία, Εσθονία και Σλοβακία. 

Το Ιούνιο 2007 ιδρύθηκε το MICHAEL-Culture AISBL,  ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός για τη λειτουργία και την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής πύλης MICHAEL μετά τη λήξη της χρηματοδότησης.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* MICHAEL: Ευρωπαϊκή πύλη 
* MICHAEL: Γαλλική πύλη
* MICHAEL: Αγγλική πύλη
* MICHAEL: Ιταλική πύλη
* MICHAEL youtube

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες
Κατηγορία:Μουσεία στην Ευρώπη
Επαρχία του Σαλέρνο

Η **επαρχία του Σαλέρνο** () είναι επαρχία στην περιφέρεια της Καμπανίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 4.923 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της φτάνει τους 1.104.825 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Σαλέρνο (*Salerno*), ενώ άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Κάβα ντε' Τιρρένι (*Cava de' Tirreni*) και η Μπαττιπάλια (*Battipaglia*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 158 δήμους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Σαλερνο