open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βασιλική Λακωνίας

Η **Βασιλική** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Βασιλική βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 615 μέτρων ενώ απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα νότια της Σπάρτης. Στο χωριό είναι η προτομή της ηρωίδας της Επανάστασης του 1821, της Ιωάννας Γιατράκου-Ροζάκη, η οποία, όταν το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς ενώ κρατούσε όμηρο τον άντρα της για να περάσει ελεύθερα προς την Μάνη, αυτή μαζί με λίγους στρατιώτες και τον γιο της Γιώργο, ταμπουρώθηκε στον πύργο της οικογένειας και τους εμπόδισε για δώδεκα ώρες, μέχρι που έφτασε βοήθεια και οι Τούρκοι υποχώρησαν άπραγοι.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Ληκ το αναφέρει ως *Kurtzúna* (*Morea I,* *192, 265*). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Kourtzouna* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*) → Τμήμα Μπαρδουνοχώρια *(Bardounia-Khoria)*, με αριθμό οικογενειών 8 και συνολικό πληθυσμό 34 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Κουρτσούνα* με τον ίδιο αριθμό οικογενειών και συνολικό πληθυσμό (άνδρες: 18, γυναίκες: 16).

Απογράφεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 με το παλιό της όνομα *Κουρτσούνα* να προσαρτάται στον τότε Δήμο Φελλίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1955 μετονομάστηκε σε Βασιλική. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φάριδος του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 44 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:  

## Παραπομπές


Βασιλική
Βασιλική
Μικρή Βλαχία

Η ***Μικρή Βλαχία***** (Λατινικά: Valachia Minor), μπορεί να αναφέρεται σε μέρη που κατοικούνται από Ρουμάνους ή Βλάχους:

* Μια περιοχή, γνωστή και ως Μικρή Βαλαχία, είναι σήμερα η Ολτενία, Ρουμανία
* Ενα εναλλακτικό όνομα που χρησιμοποιήθηκε τον 15ο και τον 18ο αιώνα για τη Μολδαβία
* Μεσαιωνική ονομασία για την Αιτωλοακαρνανία και Ευρυτανία.
* Μια περιοχή στην κεντρική Κροατία που καταχωρίστηκε κατά τη διάρκεια των Αυστρό-Τουρκικών πολέμων.
Δράκουλας και Σία

Το ***Δράκουλας και Σία*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία φαντασίας του 1960, σε σκηνοθεσία Ερρίκου Ιατρού και σενάριο του Γιώργου Γιαννακόπουλου. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Χατζηχρήστος, Καίτη Ντιριντάουα, Τάκης Χριστοφορίδης και Κώστας Δούκας.

## Πλοκή
Ο Θανάσης Καρατριμπούρας φτάνει μεσάνυχτα σ’ ένα απόμακρο χωριό και ζητάει από τους ντόπιους να τον οδηγήσουν στο Κόκκινο Κάστρο. Κανείς τους όμως δεν δείχνει διατεθειμένος να το κάνει γιατί φοβούνται τον αφέντη του Κάστρου, που φημολογείτε ότι είναι βρικόλακας.

Το κάστρο έχει κληρονομήσει η αγαπημένη του Θεανώ κι ο Θανάσης, που θέλει να το πουλήσει, αποφασίζει να μείνει σ' αυτό για να διαπιστώσει ο ίδιος αν ευσταθούν οι φήμες. Όντως, ο βρικόλακας θα εμφανιστεί, ωστόσο μια Ελληνοαμερικανίδα δημοσιογράφος, η Μάρτζι Μπόμποτς που βρίσκεται στην περιοχή για να κάνει ρεπορτάζ, πείθει τον Θανάση ότι όλα αυτά είναι δεν είναι τίποτε άλλο, παρά δημιούργημα της φαντασίας του.

Στη συνέχεια αποκαλύπτεται ότι ένας τυχοδιώκτης, ο Γιωργάκης Πολυζώης, που παρίστανε τον βρικόλακα, ώστε να μπορεί να ψάχνει ανενόχλητος για το θησαυρό του Κάστρου κι ένας άλλος πόνηρος ντόπιος, ο Απόστολος, που παρίστανε επίσης το «πλάσμα του σκότους», τρομοκρατώντας τους αφελείς συγχωριανούς του με σκοπό την υποβάθμιση της περιοχής και την απαξίωση των περιουσιών.

Τελικά, ο Θανάσης,μαθαίνοντας ότι η Θεανώ δεν τον αγαπά, αποφασίζει να ακολουθήσει τη Μάρτζι στην Αθήνα μαζί με τους δύο ψευτοβρικόλακες.

## Διανομή ρόλων

*Κώστας Χατζηχρήστος - Θανάσης Καρατριμπούρας
*Καίτη Ντιριντάουα - Μάρτζι Μπόμποτς
*Τάκης Χριστοφορίδης - Γιωργάκης Πολύζος
*Κώστας Δούκας - Απόστολος
*Άννα Μαντζουράνη - Λένα
*Νίκος Φέρμας - Σεραφείμ
*Νανά Γκάτση - Θεανώ
*Κατερίνα Γώγου - Μαρία

## Κυκλοφορία

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 18 Ιανουαρίου 1960 στους κινηματογράφους «Κοσμοπόλιτ» και «Ριβόλι» της Αθήνας, με ταυτόχρονη προβολή στους κινηματογράφους «Κάπιτολ» του Πειραιά, «Τιτάνια» του Βόλου, «Ρεξ» της Λαμίας, «Ολύμπιον» της Καστοριάς και «Ορφεύς» της Χαλκίδας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χρήστου Μουραμπά
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του

Το ***Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1969, σε σκηνοθεσία Κώστα Ανδρίτσου και σενάριο του Γιώργου Λαζαρίδη. Πρωταγωνιστούν οι Γιώργος Πάντζας, Ξένια Καλογεροπούλου και Νίκος Σταυρίδης.

## Σύνοψη
Η υπόθεση επικεντρώνεται στον Θοδωράκη Μουσαντά, έναν ψεύτη και καταφερτζή, ο οποίος προκειμένου να αποσπάσει χρήματα από τον θείο του, Κυριακούλη που ζει Αυστραλία, του στέλνει γράμμα, ισχυριζόμενος ότι είναι οικογενειάρχης με δύο παιδιά και αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες. Τα πράγματα ωστόσο θά πάρουν απροσδόκητη τροπή, όταν ο θείος του φθάσει στην Αθήνα για να δώσει στον Θόδωρο ένα μέρος μιας κληρονομιάς του. Τότε ο ανιψιός θα στριμωχτεί άσχημα, ενώ την κατάσταση φαίνεται να την σώζει μια βοηθός μηχανικού, την οποία ο Θοδωράκης έχει γνωρίσει και ερωτευθεί καθώς έψαχνε να αγοράσει σπίτι.

## Διανομή ρολων
*Γιώργος Πάντζας - Θοδωράκης Μουσαντάς
*Νίκος Σταυρίδης - Κυριακούλης Κατσαφάδος
*Ξένια Καλογεροπούλου - Νανά Καρκανοραχάκη
*Βασίλης Αυλωνίτης - μπαρμπα-Βλάσης
*Γιώργος Παπαζήσης - Μανωλιός Καρκανοραχάκης
*Ορφέας Ζάχος - Νότης Τερκεντζής
*Δημήτρης Μπισλάνης - Μανούσακας Ξινομανταρινάκης
*Πόπη Άλβα - Ρόζα Αλαφούζου
*Μάκης Δεμίρης - Στέλιος
*Νάσος Κεδράκας - ταβερνιάρης
*Νικόλ Κοκκίνου - Φλώρα
*Γιώργος Γρηγορίου - Γιώργος
*Πόπη Δεληγιάννη - Κυρία Καρκανοραχάκη
*Λίλα Δρούτσα - Βίλμα
*Ανδρέας Συρογιάννης - ανιψάκι
*Στέλλα Κούμουλου - Κυριακούλα

## Κυκλοφορία & Υποδοχή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 7 Δεκεμβρίου 1969 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Ίρις», «Κοσμοπόλιτ» και «Ριβόλι» της Αθήνας καθώς και στη «Τερψιθέα» του Πειραιά. Έκοψε 219.646 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 33ή θέση ανάμεσα σε 99 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1969-70.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1969
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Ανδρίτσου
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση
Σύζυγος και ερωμένη

Το ***Σύζυγος και ερωμένη*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Mogliamante*) είναι ιταλική
ρομαντική ταινία του 1977 σε σκηνοθεσία Μάρκο Βικάριο. Πρωταγωνιστούν οι Λάουρα Αντονέλι και Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι.

## Πλοκή
Από τότε που ο σύζυγός της την ανακήρυξε ψυχρή τη νύχτα του γάμου τους, η Αντόνια Ντε Άντζελις είναι καθηλωμένη στο κρεβάτι. Όταν ο σύζυγός της εξαφανίζεται, εκείνη ξεκινάει με το άλογό του και την άμαξα του για να μάθει τι του συνέβη. Μαθαίνει για τις επιχειρήσεις του συζύγου της, τα πάθη του, τα πολιτικά του γραπτά, τις ερωμένες του και την αδιαφορία του για τους αγρότες στη γη της οικογένειάς της.

Η αυξανόμενη γνώση της για τη ζωή του συζύγου της προκαλεί τα δικά της πάθη να αναζωπυρώνονται και αναλαμβάνει τις δουλειές του συζύγου της, τις συνήθειές του, τις σκέψεις του, ακόμη και την ερωμένη του. Ξεκινά μια σχέση με έναν νεαρό ξένο γιατρό, βελτιώνει τις συνθήκες διαβίωσης των αγροτών και δημοσιεύει τα γραπτά του συζύγου της.

Στην πραγματικότητα, μια κατηγορία για φόνο ανάγκασε τον Λουίτζι να κρυφτεί ακριβώς απέναντι από το σπίτι του, όπου παρακολουθεί την Αντόνια να γίνεται σεξουαλικά και κοινωνικά ισότιμη με αυτόν πίσω από τα σκαλιά ενός κλειστού παραθύρου. Μόλις η Αντόνια συνειδητοποίησε ότι ο Λουίτζι την παρακολουθούσε από την κρυψώνα του, άνοιξε διάπλατα τα παράθυρά της και συνέχισε τις ερωτικές της περιπέτειες. Αυτό βασάνιζε τον Λουίτζι, καθώς δεν γνώριζε ότι η γυναίκα του ήταν ικανή για τέτοιο πάθος και ερωτισμό.

Αφού η αστυνομία αποσύρει την κατηγορία για φόνο, πρέπει να αποφασίσει αν και πώς θα αντιμετωπίσει τη μεταμόρφωση της γυναίκας του.

## Διανομή ρόλων

* Λάουρα Αντονέλι ως Αντόνια Ντε Άντζελις
* Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι ως Λουίτζι Ντε Άντζελις
* Λέοναρντ Μαν ως Δρ Ντάριο Φαβέλα
* Γουίλιαμ Μπέργκερ ως Κόμης Μπραντίνι
* Γκαστόνε Μοσκίν ως Βιντσέντσο
* Όλγα Καρλάτου ως Δρ. Πάολα Παγκάνο
* Στέφανο Πατρίζι ως Ενρίκο, αρραβωνιαστικός της Κλάρα
* Λουίτζι Ντιμπέρτι ως δικηγόρος
* Ένζο Ρομπούτι ως Ιερέας

## Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 27 Οκτωβρίου 1977 στην Ιταλία. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 14 Ιανουαρίου 1978 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Αθηνά» και «Παλλάς» της Αθήνας.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1977
Κατηγορία:Ιταλικές αισθηματικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Night of Rebellion

Το "**Night of Rebellion**" είναι ένα τραγούδι το οποίο ηχογραφήθηκε από το αυστραλιανό rock συγκρότημα INXS. Η Deluxe κυκλοφόρησε το τραγούδι τον Ιανουάριο του 1982 ως το δεύτερο single από το άλμπουμ *[[Underneath the Colours]]*. Το τραγούδι γράφτηκε από τους Άντριου Φάρις, Μάικλ Χάτσενς και Κερκ Πένγκιλι, και η παραγωγή έγινε από τους Άντριου Φάρις και Ρίτσαρντ Κλάπτον.

## Κυκλοφορίες
Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε επίσης στα άλμπουμ, *[[Stay Young 1979–1982]]* και *The INXS Collection 1980-1993*. Το "Night of Rebellion" κυκλοφόρησε μόνο στην Αυστραλία και δεν σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία όσο το προηγούμενό τους single "Stay Young", καθώς δεν κατάφερε να κάνει εμφάνιση στα charts.

Η B-πλευρά περιλαμβάνει το τραγούδι "Prehistoria", ένα ορχηστρικό κομμάτι το οποίο συνέθεσε ο Κερκ Πένγκιλι και παρήγαγε ο Άντριου Φάρις. Το κομμάτι έχει πολλούς ήχους δεινοσαύρων και πουλιών στο παρασκήνιο. Στη Νέα Ζηλανδία, κυκλοφόρησε το single "Underneath the Colors" με την ίδια B-πλευρά η οποία περιείχε το "Night of Rebellion". &#x5B;*[[Βικιπαίδεια:Εκκρεμεί παραπομπή|<span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2024)">απαιτείται παραπομπή</span>]]*&#x5D;

## Υποδοχή
Ο Τζον Τιρντς της *[[The Age]]* δήλωσε ότι το "Night of Rebellion" είναι ένα «γρήγορο τραγούδι με καλό ρεφρέν και οδηγεί σε μια πλευρά με έμφαση σε πιο rock κομμάτια» , ενώ ο Τζον O'Μπράιεν του *[[Classic Pop]]* το αποκάλεσε «διασκεδαστικό rockabilly».

## Λίστα κομματιών
**Λίστα κομματιών 7" single**

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Τραγούδια των INXS
Κατηγορία:Singles του 1982
Κατηγορία:Τραγούδια του 1982
Δημοκρατικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης

Το **Δημοκρατικό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης** (συντ.:**DFLP**) είναι κοσμική παλαιστινιακή μαρξιστική-λενινιστική και μαοϊκή οργάνωση. Αναφέρεται επίσης συχνά ως **Δημοκρατικό Μέτωπο** ή **al-Jabha al-Dīmūqrāṭiyya** (. Είναι μέλος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης,  της Συμμαχίας Παλαιστινιακών Δυνάμεων και της Λίστας Δημοκρατικής Συμμαχίας.

Ιδρύθηκε το 1969 από τον Ναγιέφ Χαουάτμε, ο οποίος αποσχίστηκε από το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP). Διατηρεί μια παραστρατιωτική πτέρυγα, τις Εθνικές Ταξιαρχίες Αντίστασης. Ο δηλωμένος στόχος του DFLP είναι να «δημιουργήσει μια λαϊκή δημοκρατική Παλαιστίνη, όπου Άραβες και Εβραίοι θα ζουν χωρίς διακρίσεις, ένα κράτος χωρίς τάξεις και εθνική καταπίεση, ένα κράτος που θα επιτρέπει στους Άραβες και τους Εβραίους να αναπτύξουν τον εθνικό τους πολιτισμό».

Το DFLP είναι γνωστό για τη σφαγή του Ma'alot το 1974, στην οποία σκοτώθηκαν 25 μαθητές και δάσκαλοι. Αν και οι Ταξιαρχίες Εθνικής Αντίστασης έχουν μαχητές με βάση τόσο στη Δυτική Όχθη όσο και στη Λωρίδα της Γάζας, αυτοί οι μαχητές έχουν εμπλακεί σε σχετικά λίγες στρατιωτικές επιχειρήσεις από την Πρώτη Ιντιφάντα, μέχρι τον συνεχιζόμενο πόλεμο της Γάζας (2023-σήμερα) στον οποίο το DFLP μάχεται στο πλευρό της Χαμάς και άλλων συμμαχικών παλαιστινιακών παρατάξεων.

## Ιστορία

### Σχηματισμός ως DPFLP
μικρογραφία|Ιδρυτής και νυν επικεφαλής του DFLP, Ναγιέφ Χαουάτμε.
Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) ιδρύθηκε από τον Ζωρζ Χαμπάς το 1967, αμέσως μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών.  Το PFLP ήταν μια μαρξιστική-λενινιστική, παλαιστινιακή εθνικιστική και παναραβιστική οργάνωση. Υποστήριζε την καταστροφή του Κράτους του Ισραήλ και την εγκαθίδρυση ενός κοσμικού σοσιαλιστικού κράτους στην Παλαιστίνη.  Μέχρι το 1968, το PFLP είχε ενταχθεί στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), καθιστώντας το δεύτερο μεγαλύτερο μέλος της οργάνωσης.  Το PFLP γρήγορα απέκτησε φήμη ως βίαιη τρομοκρατική ομάδα, εξαπολύοντας μια σειρά από διεθνείς τρομοκρατικές επιθέσεις προκειμένου να επιστήσει την προσοχή στην κατάσταση στην Παλαιστίνη. 

Το Δημοκρατικό Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (DPFLP) ιδρύθηκε το 1969, όταν ξέσπασαν ιδεολογικές και προσωπικές συγκρούσεις εντός του PFLP, με αποτέλεσμα τον κατακερματισμό του σε διάφορες παρατάξεις.  Στο DPFLP προσχώρησαν και άλλα τμήματα της παλαιστινιακής αριστεράς και έγιναν η τρίτη μεγαλύτερη παράταξη στην PLO.  Ο ηγέτης του DPFLP, Ναγιέφ Χαουάτμε, ένας Ιορδανός Χριστιανός,  χαρακτηρίστηκε ως μαοϊκός από τους αντιπάλους του στο PDFLP, οι οποίοι τον αναφέρουν σατιρικά ως «Ναγίφ Τσε Τουνγκ». Ως μαρξιστική-λενινιστική οργάνωση, το DPFLP αρχικά υποστήριξε μια προλεταριακή επανάσταση για την ανατροπή του Κράτους του Ισραήλ και την εγκαθίδρυση ενός « λαϊκού δημοκρατικού κράτους» σε διεθνικές γραμμές . 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα
Κατηγορία:Αντισιωνισμός
Κατηγορία:Μαρξιστικές οργανώσεις
Κατηγορία:Παλαιστινιακά πολιτικά κόμματα
Ανικέι Στρόγκανοφ

Ο **Ανικέι Φιοντόροβιτς Στρόγκανοφ** (επίσης γράφεται **Anika** ή **Aniky,** ρωσικά: Аникей Фёдорович Строганов, χριστιανικό όνομα: Ιωάσαφ· 1488–1570) ήταν Ρώσος εξερευνητής, έμπορος και μοναχός. Ήταν ένας από τους πρώτους πρόγονους της οικογένειας Στρογκάνοφ, τα μέλη της οποίας ήταν εξέχοντες Ρώσοι έμποροι, βιομήχανοι, γαιοκτήμονες, ευγενείς και πολιτικοί μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
Ο Ανικέι Στρόγκανοφ ήταν ο νεότερος από τους τέσσερις γιους του Φιόντορ Λούκιτς Στρόγκανοφ. Γεννήθηκε στο Νόβγκοροντ, αλλά λίγο μετά τη γέννησή του, οι Στρόγκανοφ μετανάστευσαν στο Σολβιτσεγκόντσκ. Μετά τον θάνατο των αδελφών του, Στέφανου, Ιωσήφ και Βλαδίμηρου, ο πατέρας του έγινε μοναχός. Όλος ο οικογενειακός πλούτος, συμπεριλαμβανομένων αρκετών μεγάλων κτημάτων και αλυκών, πέρασε στον Ανικέι.

Ο Ανικέι βελτίωσε και επέκτεινε την επιχείρησή του με αλάτι και όταν οι γιοι του, Ιακώβ, Γρηγόριος και Συμεών, ενηλικιώθηκαν, ίδρυσε νέες αλυκές στην Χερσόνησο Κόλα και το Περμ.

Στην αρχή της βασιλείας του Τσάρου Ιβάν του Τρομερού, ο Στρόγκανοφ έλαβε το δικαίωμα να ελέγχει τους εμπορικούς κανόνες για τους Άγγλους εμπόρους, που ταξίδευαν από τον Αρχάγγελο στη Μόσχα. Αυτά τα δικαιώματα επιβεβαιώθηκαν σε έγγραφα, που υπογράφηκαν το 1552, το 1555 και το 1560. Εκτελούσε επίσης και άλλα καθήκοντα για τον τσάρο, όπως είσπραξη φόρων από το *ομπρόκ* στο Σολβιτσεγκόντσκ.

Ο Στρόγκανοφ δημιούργησε εμπορικούς δρόμους με τις αυτόχθονες φυλές της Σιβηρίας. Στις 4 Απριλίου 1558, ο Ιβάν ο Τρομερός παραχώρησε στον Γρηγόριο και τους διαδόχους του μεγάλα κτήματα κατά μήκος των ποταμών Κάμα και Τσουσόβαγια, συμπεριλαμβανομένων φορολογικών εισοδημάτων και άλλων προνομίων για είκοσι χρόνια. Ο Στρόγκανοφ οργάνωσε τη μετανάστευση εκεί και ίδρυσε αρκετούς οικισμούς.

Στις 16 Αυγούστου 1566, ο Ανικέι Στρογκάνοφ έλαβε ένα νέο προνόμιο. Κατόπιν αιτήματός του, οι γαίες τους συμπεριλήφθηκαν στην *[[οπρίτσνινα]]*. Κατακτώντας γη από τον τοπικό πληθυσμό και αποικίζοντάς την με εισερχόμενους Ρώσους αγρότες, οι Στρόγκανοφ ανέπτυξαν τη γεωργία, το κυνήγι, την αλυκή, την αλιεία και την εξόρυξη μεταλλευμάτων σε αυτές τις περιοχές. Έχτισαν πόλεις και φρούρια και, ταυτόχρονα, κατέστειλαν τις τοπικές αναταραχές με τη βοήθεια των ντρουζίνα τους και προσάρτησαν νέες γαίες στα Ουράλια και τη Σιβηρία υπέρ της Ρωσίας.

Ο Ανικέι Στρογκάνοφ παντρεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος, η Μαύρα, πέθανε το 1544. Μετά τον θάνατο της δεύτερης συζύγου του το 1567, ο Στρόγκανοφ μετακόμισε με τον μικρότερο γιο του, τον Σεμιόν. Απέκτησε τρία παιδιά με την πρώτη του σύζυγο και δώδεκα με τη δεύτερη σύζυγό του. Όπως και ο πατέρας του, ο Ανικέι σύντομα έγινε μοναχός με το όνομα Ιωάσαφ. 

Πέθανε το 1570 σε ηλικία 80 ετών.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* Αυτό το άρθρο αντλεί περιεχόμενο από το Ρωσικό Βιογραφικό Λεξικό, 1896–1918.
* 

Κατηγορία:Ρώσοι μοναχοί
Ανικει
Κατηγορία:Ρώσοι εξερευνητές
Στερεό έδαφος (διήγημα)

***Στερεό έδαφος*** () είναι διήγημα του Βόλφγκανγκ Χίλμπιγκ που έγραψε το 1984. Περιλαμβάνεται στη συλλογή διηγημάτων του *Πράσινος, Πράσινος Τάφος* και δημοσιεύθηκε στη Φρανκφούρτη το 1993. Το σκηνικό είναι το εστιατόριο ενός σιδηροδρομικού σταθμού στην Ανατολική Γερμανία.

Ο Χίλμπιγκ δεν δίστασε να ασκήσει κριτική στη ΛΔΓ στα βιβλία του. Εδώ παρουσιάζει τη μοναξιά, την εσωτερική άβυσσο, την απελπισία και τις κρυφές επιθυμίες ενός αποπροσανατολισμένου ανθρώπου στην αναζήτηση της ελευθερίας. 

## Περιεχόμενα
Ο αφηγητής εμφανίζεται ως ένας αγχωμένος, βιαστικός ταξιδιώτης. Έχει χάσει το τρένο ανταπόκρισης για το Δυτικό Βερολίνο μια Παρασκευή και περιμένει στο εστιατόριο του ανατολικογερμανικού σταθμού για το επόμενο. Αρχικά, ο νευρικός ταξιδιώτης χύνει ένα μεγάλο ποτήρι μπύρας. Η μπύρα λερώνει ένα παιδί που τρώει στο τραπέζι και την έκπληκτη μητέρα του. Όταν ο σερβιτόρος παρεμβαίνει για να καθαρίσει, ο αδέξιος ταξιδιώτης ρίχνει κάτω το άδειο ποτήρι μπύρας.

Η πρώην σύζυγός του επέτρεψε στον αφηγητή να επισκέπτεται τη μικρή τους κόρη μία φορά το μήνα στο Βερολίνο. Περιμένοντας, αφού ήπιε τέσσερα μπράντι, η πατρική του στοργή φαίνεται να τον εγκατέλειψε. Ο αφηγητής προσφέρει στους ταξιδιώτες στο τραπέζι το εισιτήριο του τρένου του στη μισή τιμή. Κρίνοντας από τις ασυναρτησίες του, δεν θα μπορέσει να πληρώσει τον λογαριασμό. Ο αναγνώστης δεν μαθαίνει ποτέ πώς τελειώνει η επίσκεψη στο εστιατόριο, καθώς ο αφηγητής έχει μεθύσει και φλυαρεί ασταμάτητα. Πιο συγκεκριμένα: το ταξίδι προς την ελευθερία γίνεται με τον *[[Τιτανικός|Τιτανικό]]*. Τουλάχιστον - όπως παρατηρεί με ειρωνική πικρία ο Βόλφγκανγκ Χίλμπιγκ - ο μεθυσμένος αφηγητής ξέρει ότι ακόμη βρίσκεται σε «στερεό έδαφος» στο ανατολικογερμανικό εστιατόριο. Δεν είναι λοιπόν τόσο άσχημα που έχει ξεχάσει τον προορισμό του - την ελευθερία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικές νουβέλες
Κατηγορία:Ανατολικογερμανική λογοτεχνία
Χάνια Λακωνίας

Τα **Χάνια** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Τα Χάνια ή Χάνια Βασιλακίου για τους ντόπιους, βρίσκονται νοτιοανατολικά του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 220 μέτρων. Απέχουν περίπου 19 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Σκάλα (έδρα του δήμου) και 24 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από την Σπάρτη ενώ μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Σπάρτης - Γυθείου.

Απογράφονται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1889 στον τότε Δήμο Κροκεών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους Κουμάνους και το Βασιλάκι αποτελούν την Κοινότητα Βασιλακίου, που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Κροκεών του Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 24 κάτοικοι. 

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Χάνια
Χάνια
Λάγιο Λακωνίας

Το **Λάγιο** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Το Λάγιο βρίσκεται κοντά στον χείμαρρο Αρδελολάγκαδο σε υψόμετρο 240 μέτρων ενώ απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Σκάλα (έδρα του δήμου) και 14 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από το Γύθειο. 

Ο  Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το αναφέρει ως *Lango* στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» (Voyage dans la Grece - V, 611). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Lagio* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών: 15 και συνολικό πληθυσμό: 66 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Λάγιου* στην Επαρχία Λακεδαίμονος.

Απογράφεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, να προσαρτάται στον τότε Δήμο Κροκεών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Βαλτάκι και την Γλώσσα αποτελούν την Κοινότητα Λάγιου, που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Κροκεών του  Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 71 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λάγιο Λακωνίας: Τίτλοι τέλους σε πέντε μήνες… στον Οικονομικό Ταχυδρόμο.

## Σημείωση
Το Λάγιο να μην συγχέεται με τον οικισμό Λάγια που βρίσκεται στην Λακωνική Χερσόνησο (Μαλέα) και τον Δήμο Ανατολικής Μάνης.

## Παραπομπές


Λάγιο
Λάγιο
Μιχαήλ Α΄ του Κιέβου

Ο **Μητροπολίτης Μιχαήλ Α΄ του Κιέβου** (, , απεβ. 15 Ιουνίου 992) θεωρείται ο πρώτος Μητροπολίτης του Κιέβου και όλης της Ρωσίας από το 988 μέχρι τον θάνατό του. Αγιοκατατάχθηκε από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία τιμάει την μνήμη του στις 15 Ιουνίου και στις 30 Σεπτεμβρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μητροπολίτες Κιέβου
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Μία Γκοθ

Η **Μία Τζίπσι Μέγιο ντα Σίλβα Γκοθ** (αγγλ: *Mia Gypsy Mello da Silva Goth*) ( γενν. 25 Οκτωβρίου 1993) είναι Βρετανίδα ηθοποιός και μοντέλο. Αφού εργάστηκε ως μοντέλο στην εφηβεία της, η Γκοθ έκανε το υποκριτικό της ντεμπούτο στην ερωτική καλλιτεχνική ταινία *[[Nymphomaniac (ταινία)|Nymphomaniac]]* (2013). Έλαβε αναγνώριση με τις ταινίες *Αντίδοτο στην Ευεξία* (2016), *Μαύρη Τρύπα* (2018), *Suspiria* (2018) και *Έμμα* (2020). Έκανε σημαντική επαγγελματική επιτυχία παίζοντας τον ρόλο της Μαξίν Μινξ και της Περλ στην σειρά ταινιών *X* (2022–2024), που αργότερα την καθιέρωσε ως scream queen.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο IMDb

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μνήμη της Αγίας Βαρβάρας

Η **μνήμη της Αγίας Βαρβάρας** είναι μια εορτή που γιορτάζεται ετησίως στις 17 Δεκεμβρίου (Γρηγοριανό ημερολόγιο) ή στις 4 Δεκεμβρίου (Ιουλιανό ημερολόγιο) μεταξύ των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής, στον Λίβανο, τη Συρία, την Ιορδανία, την Παλαιστίνη, την Τουρκία (Αντιόχεια)  και γιορτάζεται επίσης ως **Μπαρμπαρόμπα** (ბარბარობა) μεταξύ των Γεωργιανών. Εκτός από τις χριστιανικές κοινότητες, μπορεί επίσης να γιορταστεί από τις αλαουιτικές κοινότητες σε ορισμένες περιοχές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανικές εορτές και τελετές
Κατηγορία:Αγία Βαρβάρα
Σπασμένη φλέβα

Η ***Σπασμένη Φλέβα*** είναι ελληνική κοινωνική δραματική ταινία του 2025 σκηνοθετημένη από τον Γιάννη Οικονομίδη. Η υπόθεση αφορά χρεωμένο μεσήλικο επιχειρηματία ο οποίος προσπαθεί να επιστρέψει χρήματα σε ένα τοκογλύφο. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Βασίλης Μπισμπίκης, Μαρία Κεχαγιόγλου, Μπέττυ Αρβανίτη, Στάθης Σταμουλακάτος και Σοφία Κουνιά.

## Πλοκή
Ο Θωμάς Αλεξόπουλος είναι επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης επιχείρησης ειδών μπάνιου, παντρεμένος με τη Στέλλα και έχει δύο παιδιά. Ο Θωμάς παράλληλα διατηρεί ερωτική σχέση με μια πλούσια ηλικιωμένη, τη Τζώρτζια, και στο παρελθόν είχε σχέση και με τη Λουκία, η οποία δουλεύει σε μπαρ όπου συχνάζει. Είναι χρεωμένος, χρωστώντας όχι μόνο στον γιό του και στις τράπεζες, αλλά και σε ένα τοκογλύφο, τον Παντελή, ο οποίος του υπενθυμίζει ότι αν δεν του αποπληρώσει ολόκληρο ένα ποσό που υπερβαίνει τις 300.000€ μέχρι τη Δευτερά το πρωί, τότε θα πρέπει να του παραχωρήσει, βάσει συμβολαίου, το σπίτι του στη Βούλα.

Πιεσμένος από χρόνο, ο Θωμάς αναζητεί χρήματα από τους γνωστούς του και πιέζει επίμονα την Τζώρτζια να του δώσει τα χρήματα που χρειάζεται, η οποία όμως καταφέρνει να συγκεντρώσει μόνο 200.000€ στον χρόνο που είχε στη διάθεσή της, με τον Θωμά να φεύγει από το σπίτι της αναστατωμένος. Ο γιος του, Χάρης, αρνείται πεισματικά να του δώσει χρήματα και του λέει ότι δεν θέλει άλλες επαφές μαζί του, ενώ η έγκυος γυναίκα του Εύη έχει πρόβλημα υγείας. Παράλληλα η γυναίκα του μαθαίνει ότι το σπίτι είναι υποθηκευμένο στον τοκογλύφο όταν ο Παντελής επισκέπτεται το διαμέρισμα για να το δει. Έχοντας αποτύχει να μαζέψει ολόκληρο το ποσό, ο Θωμάς έρχεται σε επαφή με τον Παυλάρα και την Καίτη, που έχουν καντίνα απέναντι από το κατάστημά του και έχουν εγκληματικό παρελθόν, ώστε να οργανώσουν μια ληστεία σε ένα σπίτι που γνωρίζει λόγω επαγγέλματος ότι υπάρχουν κρυμμένα μαύρα χρήματα.

## Διανομή
* Βασίλης Μπισμπίκης, ως Θωμάς Αλεξόπουλος
* Μαρία Κεχαγιόγλου, ως Στέλλα
* Μπέτυ Αρβανίτη, ως Τζώρτζια
* Στάθης Σταμουλακάτος, ως Παυλάρας
* Σοφία Κουνιά, ως Καίτη
* Γιάννης Νιάρρος, ως Χάρης
* Γιάννης Αναστασάκης, ως Παντελής
* Ιωάννα Κολλιοπούλου, ως Εύη
* Κλέλια Ρένεση, ως Λουκία
* Αναστασία Χατζηαθανασίου, ως Νικολέττα
* Δημήτρης Καπετανάκος, ως Γιάννης
* Μαρία Καλλιμάνη, ως Χριστίνα
* Αργύρης Γκαγκάνης, ως Ηλίας
* Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, ως Κυριάκος
* Βασίλης Κουκαλάνι, ως Δημήτρης
* Βαγγέλης Αλεξανδρής, ως καταστηματάρχης
* Αλέκος Πάγκαλος, ως ο πατέρας της Εύης
* Γιώργος Κολλιόπουλος, ως ο πατέρας του Θωμά
* Δαυΐδ Σταμούλος, ως Τάκης
* Σταύρος Μπένος, ως Κος Καρράς
* Γιώργος Σουξές, ως αστυνόμος (φωνή)

## Υποδοχή
Η ταινία πραγματοποίησε το καλύτερο άνοιγμα στην καριέρα του Οικονομίδη, με 31.264 εισιτήρια το πρώτο τετραήμερο προβολής, ανεβαίνοντας στη δεύτερη θέση του box office πίσω από τη Ζωούπολη 2. Με την ολοκλήρωση του δεύτερου τετραήμερου είχε φτάσει τα 76.333 εισιτήρια, αποτελώντας ρεκόρ για τον σκηνοθέτη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

κατηγορία:Ταινίες του 2025
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Στεφανιά Λακωνίας

Η **Στεφανιά** είναι οικισμός της Λακωνίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Στεφανιά βρίσκεται προς τον μυχό του Λακωνικού κόλπου, ανατολικά του Ευρώτα και σε υψόμετρο περίπου 80 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 35 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Σπάρτη και 7 χιλιόμετρα δυτικά από την Σκάλα (έδρα του δήμου). Οι κάτοικοί της ασχολούνται με την γεωργία, κατά κύριο λόγο την καλλιέργεια ελιάς και εσπεριδοειδών. Κάθε Ιούλιο διοργανώνονται οι εκδηλώσεις για την  "Γιορτή Πορτοκαλιού". Στο χωριό έχει έδρα ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Στεφανιάς Λακωνίας, που λειτουργεί από το 1958 και διαθέτει σύγχρονο ελαιοτριβείο για παραγωγή ελαιολάδου. 

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Stéphania* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*) → Τμήμα Έλος (*Hélos*), με αριθμό οικογενειών 30 και συνολικό πληθυσμό 133 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Στεφανιά* στην Επαρχία Λακεδαίμονος. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, να προσαρτάται στον τότε Δήμο Τρινάσου και το 1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Σούλι αποτελούν την Κοινότητα Στεφανιάς, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σκάλας του Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 385 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφία της Στεφανιάς στον ιστότοπο greece.com.
* Στεφανιά Λακωνίας: Ιστορική Αναδρομή στον ιστότοπο archive.istorima.org.

## Παραπομπές


Στεφανιά
Στεφανιά
Τισικράτης ο Σικυώνιος

Ο **Τισικράτης** ήταν γλύπτης από τη Σικυώνα και μαθητής του Ευθυκράτη. Οι αρχαίοι συγγραφείς περιγράφουν το ύφος του ως πιο κοντινό σε εκείνο του Λυσίππου από ό,τι του δασκάλου του. Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, αρκετά από τα αγάλματα του Τισικράτη ήταν τόσο όμοια με εκείνα του Λυσίππου ώστε ήταν δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς ποιος τα δημιούργησε.  Ήταν επίσης πατέρας του ζωγράφου Αρκεσίλαου.

Ο Ξενοκράτης ο Σικυώνιος ήταν μαθητής του Τισικράτη ή του Ευθυκράτη.

Ο Πλίνιος αναφέρει τα παρακάτω έργα του Τισικράτη:

* Γηραιός Θηβαίος

* Βασιλιάς Δημήτριος

* Πευκέστας

* Ένα άρμα με δύο άλογα, στο οποίο αργότερα ο γλύπτης Πίστων πρόσθεσε μια γυναίκα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Σικυώνιοι
Σούλι Λακωνίας

Το **Σούλι** είναι πολύ μικρός οικισμός της Λακωνίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Το Σούλι βρίσκεται προς τον μυχό του Λακωνικού κόλπου, ανατολικά του Ευρώτα και σε υψόμετρο 28 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 36 χιλιόμετρα ΝΑ. από την Σπάρτη και 8 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Σκάλα (έδρα του δήμου). 

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1940, να προσαρτάται στην κοινότητα Στεφανιάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Στεφανιά αποτελούν την Κοινότητα Στεφανιάς, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σκάλας του Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 24 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Σούλι
Σούλι
Πριγκίπισσα του Πεδεμοντίου

Αυτή είναι μια λίστα με τις **πριγκίπισσες του Πεδεμοντίου** συζύγους των πριγκίπων του Πεδεμοντίου, από τον Οίκο της Σαβοΐας.

## Πριγκίπισσες του Πεδεμοντίου

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος συζύγων της Σαβοΐας
* Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Ιταλίας

Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Πεδομόντιου
Δούκισσα της Υόρκης

Η **Δούκισσα της Υόρκης** (Αγγλικά: *Duchess of York*) είναι ο κύριος τίτλος που κατέχει η σύζυγος του Δούκα της Υόρκης.

## Δούκισσες της Υόρκης
*Ισαβέλλα της Καστίλης (1385-1392)
* Ιωάννα Χόλλαντ (1393-1402)
* Φιλίππα Μόχυν (1402-1415)
* Σεσίλ Νέβιλ (1429-1460)
* Άννα ντε Μόουμπρεϋ (1478-1481)
* Άννα Χάιντ (1660-1671)
* Μαρία της Μόντενα (1673-1685)
* Φρειδερίκη Καρλότα της Πρωσίας (1791-1820)
* Μαρία του Τεκ (1893-1910)
* Ελισάβετ Μπόουζ-Λάιον (1923-1936)
* Σάρα Φέργκιουσον (1986-2025)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα

Το ***Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική αισθηματική κωμική ταινία του 1958, σε σκηνοθεσία Ουμπέρτο Λέντσι, ο οποίος έγραψε και το σενάριο μαζί με την Τερσικόρε Κολοσόφ. Πρωταγωνιστούν οι Βαντίσα Γκουίντα, Ανδρέας Μπάρκουλης και Μίμης Φωτόπουλος.

## Σύνοψη
Η υπόθεση επικεντρώνεται σε έναν νεαρό καρδιοκατακτητή, τον Νίκο, ο οποίος ερωτεύεται παράφορα την ιταλίδα φοιτήτρια Βαντίσα Βάντζι που επισκέπτεται την Ελλάδα. Όταν η Βαντίσα ανακαλύπτει ότι δεν είναι ζωγράφος, αλλά στην πραγματικότητα ένας κακομαθημένος γιος ενός πλούσιου επιχειρηματία, θα τον απορρίψει. Ωστόσο ο Νίκος θα επιμείνει, και μετά από πολλές κωμικές καταστάσεις, θα κερδίσει την αγάπη της.

## Διανομή ρόλων
*Βαντίσα Γκουίντα - Βαντίσα Βάντζι
*Ανδρέας Μπάρκουλης - Νίκος Μακρυγιάννης
*Μίμης Φωτόπουλος - Κωνσταντής, πατέρας του Νίκου
*Τζόλυ Γαρμπή - μητέρα του Νίκου
*Διονύσης Παπαγιαννόπουλος - χωριανός
*Σταύρος Ξενίδης - Γιώργος
*Φρόσω Κοκκόλα - γυναίκα χωριανού
*Τερσικόρε Κολοσόφ - Άννα, αδελφή του Νίκου
*Θεόδωρος Δημήτριεφ - συνοδός
*Στέφανος Φωτιάδης - οδηγός αυτοκινήτου
*Γιώργος Βελέντζας - ρεσεψιονίστ ξενοδοχείου
*Κώστας Φυσσούν - καφετζής σιδηροδρομικού σταθμού

## Κυκλοφορία & Υποδοχή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 8 Δεκεμβρίου 1958 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Ίρις» και «Μαργαρίτα» της Αθήνας.Έκοψε 41.641 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 10ή θέση ανάμεσα σε 51 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1958–59.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1958
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες
Κέφι, γλέντι και φιγούρα

Το ***Κέφι, γλέντι και φιγούρα*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1958, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ηλία Παρασκευά. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Σταυρίδης και Φραγκίσκος Μανέλλης.

Η υπόθεση επικεντρώνεται σε δύο άνεργους και άφραγκους τύπους, τον Παυλάκη και τον Μάρκο, οι οποίοι προσπαθούν από τη μια να επιβιώσουν και από την άλλη να παντρευτούν τις κοπέλες που αγαπούν, τη χορεύτρια Ζωίτσα ο ένας και την αδελφή της, τη Νίνα, ο άλλος.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 8 Δεκεμβρίου 1958 και προβλήθηκε στον κινηματογράφο «Έλλη» της Αθήνας.Έκοψε 9.253 εισιτήρια κατά την διάρκεια προβολής της, καταλαμβάνοντας την 38ή θέση ανάμεσα σε 51 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1958–59.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1958
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ηλία Παρασκευά
Το νησί της σιωπής

***Το νησί της σιωπής*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική δραματική ταινία του 1958, σε σκηνοθεσία Λίλας Κουρκουλάκου και σενάριο του Βαγγέλη Χατζηγιάννη. Πρωταγωνιστούν οι Ορέστης Μακρής, Νίνα Σγουρίδου και Γιώργος Καμπανέλλης.

Η υπόθεση επικεντρώνεται σε ένα ζευγάρι γιατρών που αγωνίζεται να θεραπεύσει την λέπρα στο νησί της Σπιναλόγκας.
## Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 8 Δεκεμβρίου 1958 στον κινηματογράφο «Άστορ» της Αθήνας.

Η συμμετοχή της ταινίας στο 
Φεστιβάλ της Βενετίας είχε σαν αποτέλεσμα να πάρει μεγάλη δημοσιότητα και έγινε η αφορμή για το κλείσιμο του λεπροκομείου της Σπιναλόγκαςκαι οι ελάχιστοι εναπομείναντες πρώην λεπροί να μεταφερθούν στο τότε Νοσοκομείο Λοιμωδών της Αγίας. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1958
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Άραγος

Ο **Αράγκβι** (γεωργιανά: არაგვი) και επίσης ιστορικά γνωστή στις ελληνικές πηγές με τα ονόματα **Άραγος**, **Άραγων** και **Άρραβων** (αρχ. ελλ.: Ἄραγος, Ἀραγῶν, Ἀρραβῶν, λατ.: Aragus, Aragon, Arrhabon) κατά τον Στράβωνα ή **Πέλωρος** κατά τον Δίωνα Κάσσιο, που προέρχεται από το ρήμα «πέλω» (λατ.: Pelorus) είναι ποταμός στην ανατολική Γεωργία, στην περιοχή Μτσχέτα-Μτιανέτι (μχάρε). Έχει μήκος 112 χλμ. και λεκάνη απορροής 2.740 τ.χλμ. Το σύστημα Αράγκβι σχηματίζεται από τους ποταμούς *μαύρη Αράγκβι* (γεωργιανά: შავი არაგვი) και *λευκή Αράγκβι* (γεωργιανά: თეთრი არაგვი). Κοντά στο Μτσχέτα ενώνεται με τον ποταμό Κύρο από την αριστερή πλευρά.

Ο Αράγκβι τροφοδοτείται από βροχή, χιόνι, υπόγεια ύδατα, καθώς και από πηγές και αέναο χιόνι. Τα υπόγεια ύδατα αποτελούν το 40-70% της ετήσιας απορροής σε διάφορα μέρη του ποταμού, ενώ το νερό της βροχής και του χιονιού ξεχωριστά φτάνουν από 16 έως 30%. Οι πλημμύρες ξεκινούν την άνοιξη και διαρκούν μέχρι τα μέσα Αυγούστου. Οι πλημμύρες είναι συχνές το φθινόπωρο. Υπάρχει λίγο νερό τον χειμώνα. Η ροή του Αράγκβι την άνοιξη είναι 39,3%, το καλοκαίρι 30,8%, το φθινόπωρο 19,5% και τον χειμώνα 10,4%. Δεν παγώνει.
Βάλε-ντι-Μετζάνα

Το **Βάλε-ντι-Μετζάνα** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στον Νομό της Νότιας Κορσικής, στην ημιαυτόνομη περιοχή και νήσο της Κορσικής. Η ονομασία σημαίνει «κοιλάδα της Μετζάνα». Ο πληθυσμός της κοινότητας αυξήθηκε από 194 κατοίκους το 1982 σε 522 κατοίκους στην απογραφή του 2020. Ο ενοριακός ναός τιμάται στο όνομα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και έχει μεσαιωνική προέλευση. Από τη συνολική έκταση της κοινότητας (6,99 τετρ. χιλιόμετρα) περί το ένα τρίτο καταλαμβάνεται από δάση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Βαλε ντι Μετζανα
Βενάκο

Το **Βενάκο** (, ) είναι γαλλική κοινότητα και χωριό στον Νομό της Άνω Κορσικής, στην ημιαυτόνομη περιοχή και νήσο της Κορσικής. Κάποτε ήταν η πρωτεύουσα παλαιού ομώνυμου εκκλησιαστικού «καντονίου» (*pieve*), που περιελάμβανε επτά κοινότητες και 4.160 κατοίκους τη δεκαετία του 1960. Ο πληθυσμός της κοινότητας μειώθηκε από 851 κατοίκους το 1962 σε 643 κατοίκους το 2022.

Η περιοχή έχει το δικό της, ομώνυμο γλωσσικό ιδίωμα-διάλεκτο της κορσικανικής γλώσσας, το *dialettu venachese* (*U Wènaghèse* στο ίδιο το ιδίωμα), που είναι πλησιέστερο στην ιταλική γλώσσα από όσο είναι η καθαυτό κορσικανική.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 227

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Βενακο
Αγκιόνε

Το **Αγκιόνε** (, ) είναι γαλλική κοινότητα και χωριό στον Νομό της Άνω Κορσικής, στην ημιαυτόνομη περιοχή και νήσο της Κορσικής. Ο πληθυσμός της κοινότητας αυξήθηκε από 185 κατοίκους το 1946 σε 246 κατοίκους το 2022.

Το Αγκιόνε βρίσκεται στην ανατολική παραλιακή πεδιάδα της Κορσικής, 5&nbsp;χιλιόμετρα δυτικά της Αλεριά. Η κοινότητα υδρεύεται από το ποτάμι Τανιόνε, που είναι παραπόταμος του Ταβινιάνο και διαχωρίζει τη λοφώδη περιοχή στα βόρεια από την πεδιάδα στα νότια. Νοτίως του χωριού υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο φράγμα, που σχηματίζει την τεχνητή λίμνη Αλτζιτόνε. Η οικονομία της κοινότητας βασίζεται στη γεωργία, στη μεν λοφώδη περιοχή με βοσκοτόπους, στη δε πεδινή με καλλιέργειες οπωροφόρων δέντρων και αμπελιών.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το μικρό αεροδρόμιο του Αγκιόνε χρησιμοποιήθηκε από την 306η Πτέρυγα Μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ από τις 10 έως τις 21 Αυγούστου 1944.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Αγκιονε
Λέτσι

Το **Λέτσι** (, ) είναι παραθαλάσσια γαλλική κοινότητα στον Νομό της Νότιας Κορσικής, στην ημιαυτόνομη περιοχή και νήσο της Κορσικής. Ο πληθυσμός της κοινότητας αυξήθηκε από 484 κατοίκους το 1968 σε 2.020 κατοίκους το 2022, μια μεγάλη αύξηση που αιτιολογείται από την ανάπτυξη του Λέτσι ως τουριστικού θερέτρου, χάρη στον όμορφο κόλπο και παραλία του Αγίου Κυπριανού.

Η ονομασία της κοινότητας ετυμολογείται από την ιταλική λέξη που σημαίνει πρίνος ή αριά, φυτά που αποτελούσαν ιδανικό καυσόξυλο και πρώτη ύλη για ξυλοκάρβουνο, έναν όχι ευκαταφρόνητο οικονομικό πόρο πριν την εποχή του τουρισμού (πρβλ. Πρίνος Θάσου, Πρίνος Ρεθύμνης). Στο Λέτσι υπάρχουν δύο πύργοι του 16ου αιώνα, κτισμένοι από τους Γενουάτες για την προστασία από τους πειρατές της Μπαρμπαριάς: ο Πύργος του Σαν Μπενεντέτου (ή του Κάλα Ρόσα) και ο Πύργος του Σαν Τσιπριάνου (1589).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Λετσι
HMS Seneschal

Το **HMS&nbsp;''Seneschal*** ήταν [[υποβρύχιο]] [[κλάση πλοίου|κλάσης]] *S*, συγκεκριμένα ένα από τα σκάφη της τρίτης ομάδας. Ναυπηγήθηκε στα χρόνια του [[ΒΠΠ|Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου]] και εντάχθηκε σε υπηρεσία με το [[Βασιλικό Ναυτικό]]. Παρέμεινε σε ενεργό υπηρεσία για αρκετά χρόνια μετά το τέλος του πολέμου.

== Περιγραφή ==

Στα δεκαεπτά σκάφη της τρίτης ομάδας υποβρυχίων κλάσης *S* ενσωματώθηκαν σημαντικές βελτιώσεις και αλλαγές. Ενισχύθηκε το κήτος τους, μπορούσαν να μεταφέρουν μεγαλύτερη ποσότητα καυσίμων και έγιναν αλλαγές στον οπλισμό τους. Είχαν ολικό μήκος 66,1&nbsp;m, πλάτος 7,2&nbsp;m και [[βύθισμα]] 4,3&nbsp;m. Το [[εκτόπισμα|εκτόπισμά]] τους ήταν 827&nbsp;t (814&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 1006&nbsp;t (990&nbsp;LT) σε κατάδυση και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 48 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες. Επίσης μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 106,7&nbsp;m.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο [[ντηζελοκινητήρας|ντηζελοκινητήρες]] μέγιστης ισχύος 950&nbsp;bhp ενώ εν καταδύσει το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο [[ηλεκτροκινητήρας|ηλεκτροκινητήρες]] των 650&nbsp;hp. Μπορούσαν να φθάσουν τους 14,75 [[Κόμβος|kn]] στην επιφάνεια και τους 9&nbsp;kn σε κατάδυση και η εμβέλειά τους ήταν  με ταχύτητα πλεύσης 10&nbsp;kn και  με ταχύτητα πλεύσης 3&nbsp;kn αντιστοίχως.

Διέθεταν έξι [[τορπιλοσωλήνας|τορπιλοσωλήνες]] των 533&nbsp;mm στην πλώρη και μπορούσαν να μεταφέρουν δώδεκα [[τορπίλη|τορπίλες]] συνολικά. Εναλλακτικά μπορούσαν να μεταφέρουν δώδεκα [[νάρκη θαλάσσης|νάρκες]] αντί των τορπιλών. Το σκάφος ήταν επίσης εξοπλισμένο με ένα πυροβόλο των 102&nbsp;mm.

== Επιχειρησιακή ιστορία ==
Το *Seneschal* [[ναυπηγείο|ναυπηγήθηκε]] στις εγκαταστάσεις της εταιρείας [[Scotts Shipbuilding and Engineering Company|Scotts]] στο [[Γκρίνοκ]] (Greenock). [[Καθέλκυση|Καθελκύστηκε]] στις 23 Απριλίου 1945, μερικούς μήνες πριν από το τέλος του πολέμου. Στην ιστορία του σκάφους τις επόμενες δεκαετίες ξεχωρίζουν ορισμένα ατυχή περιστατικά: στις 4 Ιουνίου 1947 υπήρξε έκρηξη και στις 14 Ιουνίου 1952 συγκρούστηκε με τη δανέζικη [[φρεγάτα]] *Thetis* νοτίως της [[νήσος Ουάιτ]]. Εξαιτίας της σύγκρουσης υπέστησαν ζημιές το περισκόπιο και ο ιστός του [[ραντάρ]] του *Seneschal''.

Το 1953 το υποβρύχιο έλαβε μέρος στη Ναυτική Επιθεώρηση που έλαβε χώρα στο πλαίσιο των εορτασμών για την στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ. Εν τέλει πωλήθηκε σε διαλυτήριο τον Αύγουστο του 1960.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης S (1931)
Κατηγορία:Βρετανικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Γούβες Λακωνίας

Οι **Γούβες** είναι οικισμός της Λακωνίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Οι Γούβες βρίσκονται στις πλαγιές του Πάρνωνα, νότια από τις κορυφές του Καλόγερο και Ελατιά, σε υψόμετρο περίπου 225 μέτρων. Το χωριό απέχει 52 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Σπάρτη και 12 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Σκάλα (έδρα του δήμου). Στο χωριό υπάρχει από το 1983 ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Γουβών. 

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Gouvaes* να υπάγεται στην Επαρχία Μονεμβασίας *(Monembasie)*, με αριθμό οικογενειών 27 και συνολικό πληθυσμό 123 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Γούβαις* στην Επαρχία Μονεμβασίας αριθμό οικογενειών 27 και συνολικό πληθυσμό 110 άτομα. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, να προσαρτάται στον τότε Δήμο Ακριών και το 1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μακρινάρα αποτελούν την Κοινότητα Γουβών, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Έλους του Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 146 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχειακή περιγραφή για Γούβες (Λακωνία) στην Ψηφιακή Πύλη Αρχείων των Γενικών Αρχείων του Κράτους.
* Η πεζοπορική διαδρομή: Σουστιάνοι-Γούβες-Ξεροβούνα-Λογγάστρα στο el.wikiloc.com.

## Παραπομπές


Γούβες
Γούβες
Γκουάνιο

Το **Γκουάνιο** (, ) είναι ορεινή γαλλική κοινότητα και χωριό στον Νομό της Νότιας Κορσικής, στην ημιαυτόνομη περιοχή και νήσο της Κορσικής. Ο πληθυσμός της κοινότητας μειώθηκε από 253 κατοίκους το 1975 σε 158 κατοίκους στην απογραφή του 2020. Ο ομώνυμος ποταμός Γκουάνιο ή «Φιούμε Γκρόσσο» (= «μεγάλο ποτάμι»), παραπόταμος του Λιαμόνου, διαρρέει το έδαφος της κοινότητας με κατεύθυνση από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Από τη συνολική έκταση της κοινότητας (42,72 τετρ. χιλιόμετρα) το 59,2 % καταλαμβάνεται από δάση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Γκουανιο
Μακρινάρα Λακωνίας

Η **Μακρινάρα** είναι μικρός οικισμός της Λακωνίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Μακρινάρα βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 60 μέτρων. Το χωριό απέχει 48 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Σπάρτη και 10 χιλιόμετρα ανατολικά από την Σκάλα (έδρα του δήμου) ενώ στη βόρεια άκρη του περνάει η ΕΟ Σπάρτης - Μονεμβασιάς. 

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1940, να προσαρτάται στην κοινότητα Γουβών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τις Γούβες αποτελούν την Κοινότητα Γουβών, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Έλους του Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 68 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Μακρινάρα
Μακρινάρα
Χορωδία Άγ. Σπυρίδων

Η **Χορωδία Άγιος Σπυρίδων** είναι πολιτιστικό Σωματείο με έδρα την Κέρκυρα, που δραστηριοποιείται στον χώρο της χορωδιακής μουσικής. Περιλαμβάνει την Παιδική-Νεανική Χορωδία και τη Γυναικεία Χορωδία.

## Ιστορία
Το σωματείο ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2023 στην Κέρκυρα, με στόχο την προαγωγή της μουσικής εκπαίδευσης και της χορωδιακής τέχνης στο νησί. Λειτουργεί σε άμεση συνεργασία με το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου, καθώς αποτελεί εργαστηριακό σύνολο για την ειδίκευση «Διεύθυνση Παιδικής, Σχολικής και Νεανικής Χορωδίας». Στο πλαίσιο αυτό, φοιτητές του τμήματος συμμετέχουν ως μέλη και βοηθοί εκπαιδευτές. Πρόεδρος του σωματείου είναι ο Ευστάθιος Μακρής, Αναπληρωτής Καθηγητής και Αντιπρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου.

## Διεύθυνση και ρεπερτόριο
Καλλιτεχνική διευθύντρια και μαέστρος της Χορωδίας είναι η Χριστίνα Καλλιαρίδου. Το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει έργα κλασικής, παραδοσιακής και σύγχρονης μουσικής. Πέραν των έργων του Μίκη Θεοδωράκη, όπως η «*Θεία Λειτουργία του Ιωάννου του Χρυσοστόμου»*, η χορωδία ερμηνεύει κλασικούς συνθέτες όπως οι Άντον Μπρούκνερ (*Locus Iste*) και Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (*Divertimenti*), καθώς και σύγχρονα έργα όπως η σουίτα «*The Durrell»* του Derek Lawrence. Επιπλέον, συμμετέχει σε λατρευτικές εκδηλώσεις κατά την περίοδο του Πάσχα και των Χριστουγέννων, αποδίδοντας βυζαντινή και κερκυραϊκή εκκλησιαστική μουσική.

## Διακρίσεις
Η χορωδία έχει λάβει διεθνείς διακρίσεις, με σημαντικότερη το Χρυσό Βραβείο στην κατηγορία τετράφωνων μικτών νεανικών χορωδιών, στο 14ο Παγκόσμιο Χορωδιακό Φεστιβάλ Ειρήνης (World Peace Choral Festival), που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη τον Ιούλιο του 2025. Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, η χορωδία πραγματοποίησε εμφανίσεις στην έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στον Ναό του Αγίου Πέτρου (St. Peter's Kirche) και στο θέατρο MuTh της Παιδικής Χορωδίας της Βιέννης.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Επίσημη σελίδα στο Facebook

## Παραπομπές
Γράμμουσα Λακωνίας

Η **Γράμμουσα** ή το **Αμπελοχώρι** είναι οικισμός του Δήμου Ευρώτα στην Λακωνία και την Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Γράμμουσα βρίσκεται ανατολικά του Ευρώτα, στις πλαγιές του Προφήτη Ηλία και σε υψόμετρο περίπου 180 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 46 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Σπάρτη και 8 χιλιόμετρα βόρεια από την Σκάλα (έδρα του δήμου).  

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Gramisa* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*) → Τμήμα Έλος (*Hélos*), με αριθμό οικογενειών 23 και συνολικό πληθυσμό 84 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Γράμμισα* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με τον ίδιο αριθμό οικογενειών και συνολικό πληθυσμό (άνδρες: 43, γυναίκες: 41). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε Δήμο Έλους και το 1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1957 μετονομάστηκε σε **Αμπελοχώριον** μέχρι το 1981 οπότε επανήλθε η ονομασία Γράμμουσα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Σούλι αποτελεί κοινότητα, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σκάλας του Δήμου Ευρώτα και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 255 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

*<small>* απογράφηκε ως Αμπελοχώρι</small>*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πετώντας πάνω από τη Γράμμουσα-ΔΗΜΟΣ ΕΥΡΩΤΑ-ΛΑΚΩΝΙΑ 2016 στο youtube.com.
* Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός παραδοσιακού κτιρίου στη Γράμμουσα Λακωνίας από τον ιστότοπο Ε.Μ.Π. | Σχολή Αρχιτεκτόνων - Μηχανικών

## Παραπομπές


Γράμμουσα
Γράμμουσα
Προεδρικές εκλογές 2025 στην Ακτή Ελεφαντοστού

Οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ακτή Ελεφαντοστού στις 25 Οκτωβρίου 2025. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Αλασάν Ουαταρά επανεξελέγη με 89,7% των ψήφων.

## Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Ακτής Ελεφαντοστού εκλέγεται με απόλυτη πλειοψηφία μέσω διπλού γύρου για θητεία πέντε ετών.

## Υποψήφιοι
### Εγκρίθηκαν
Ο τελικός κατάλογος υποψηφίων δημοσιεύθηκε από την εκλογική επιτροπή στις 10 Σεπτεμβρίου 2025. Σε αυτόν περιλαμβάνονταν:

### Δηλωθέντες
*Αλασάν Ουαταρά (RHDP), πρόεδρος της Ακτής Ελεφαντοστού (2010–σήμερα). Επιβεβαίωσε την υποψηφιότητά του στις 29 Ιουλίου.

*Βενσάν Το Μπι Ιριέ (Ανεξ.), πρώην δήμαρχος του Αμπιτζάν
*Γκανγκμπό Κακού (Ανεξ.), πρώην βουλευτής
*Πασκάλ Αφί Ν' γκεσάν (FPI), πρώην πρωθυπουργός της Ακτής Ελεφαντοστού (2000–2003) και πρόεδρος του FPI.
*Ζαν-Λουί Μπιγιόν (Ανεξ.), υπουργός Εμπορίου (2015–σήμερα)
*Σιμόν Γκμπανγκμπό (MGC), πρώην πρώτη κυρία της Ακτής Ελεφαντοστού (2000–2011)
*Αουά Ντον Μεγιό (Ανεξ.), πρώην υπουργός
*Ενριέτ Λαγκού Ατζουά

### Αποκλεισθέντες
*Τιτζάν Τιάμ (|PDCI-RDA), επιχειρηματίας και εκτελεστικός πρόεδρος της Freedom Acquisition Corp
*Λοράν Γκμπαγκμπό (PPA-CI), πρώην πρόεδρος της Ακτή Ελεφαντοστού (2000–2011)
*Σαρλ Μπλε Γκουντέ
*Γκιγιόμ Σορό, πρώην πρωθυπουργός και ηγέτης ανταρτών

## Εκστρατεία
Ορισμένοι προεδρικοί υποψήφιοι, μεταξύ των οποίων ο Γκμπανγκμπό Κακού, σχεδίαζαν να εγκαταλείψουν το φράγκο CFA.

Τον Οκτώβριο του 2025 η κυβέρνηση επέβαλε απαγόρευση δημόσιων συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων που αμφισβητούσαν τον αποκλεισμό βασικών στελεχών της αντιπολίτευσης από τις εκλογές.

## Αποτελέσματα

## Υποσημειώσεις και παραπομπές

2025
Ακτη Ελεφαντοστου