open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pro-Ject

Η **Pro-Ject Audio Systems** είναι κατασκευαστής εξοπλισμού audiophile, που ιδρύθηκε το 1990 από τον Χάιντς Λιχτενέγκερ και βρίσκεται στο Mistelbach, της Αυστρίας, με εργοστάσια στην Τσεχία και στη Σλοβακία. Παράγει εξοπλισμό audio μεταξύ των οποίων φωνογραφικά πικάπ, τα οποία συνήθως αποτελούν εισαγωγικά μοντέλα αναφοράς. Με την ονομασία **Box Design** παράγονται μικροσυσκευές hi-fi, όπως ενισχυτές, CD Transports, στάδια phono, συσκευές streaming, κτλ.

Ορισμένα από τα πιο εμβληματικά μοντέλα της εταιρείας κατά χρονολογική σειρά:

**Pro-Ject 1 (1991):** Έθεσε τις βάσεις της επιτυχίας της εταιρείας. Ουσιαστικά ήταν ένα πικάπ Tesla NC-500. H **Tesla** ή **Te**chnika **Sla**boprouda (τεχνολογία χαμηλής τάσης) ήταν κρατική τσεχοσλοβάκικη εταιρεία κατασκευής ηλεκτρονικών.

**Pro-Ject 6S/A (1996):** Αναβάθμιση του αρχικού Pro-Ject 6. Διέθετε βραχίονα Sumiko με κεφαλή Ortofon MC25 FL

**Pro-Ject Debut (1999):** Χαμηλού κόστους πικάπ. Debut Carbon (see below) but it's with this original that Pro-Ject really came to the fore.

**Pro-Ject Perspective (1999):** με κεφαλή Ortofon

**Pro-Ject Debut II (2000):** Βελτιωμένη εκδοχή του χαμηλού κόστους Debut

**Pro-Ject Debut Phono (2001):** προενισχυτής phono

**Pro-Ject RPM 5 (2006):** με βραχίονα ανθρακονημάτων

**Pro-Ject Genie (2007):** Ακόμη ένα χαμηλού κόστους πικάπ, με εξωτερικό κινητήρα

**Pro-Ject Xtension (2009):** Υψηλού κόστους πικάπ, με υποστήριξη δίσκων 78rpm.

**Pro-Ject Debut Carbon (2012):** Χαμηλού κόστους υλοποίηση, με βραχίονα αναθρακονημάτων, μεταλλικό πλατό, κεφαλή Ortofon 2M Red.

**Pro-Ject Elemental (2014):** Eισαγωγικό μοντέλο.

**Pro-Ject Juke Box E (2018):** με κεφαλή Ortofon OM 5E, ενσωματωμένη ενίσχυση και δέκτη Bluetooth.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κατασκευαστών αναλογικών πικάπ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κατασκευαστές ακουστικών κεφαλής
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Αυστρίας
Κατηγορία:Κατασκευαστές πικάπ
Κατηγορία:Κατασκευαστές εξοπλισμού audio
Πετάλινο

Το **Πετάλινο** () είναι χωριό στο Δήμο Νόβατσι της Βόρειας Μακεδονίας.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας, στην περιοχή Μορίχοβο, στη δεξιά πλευρά του Εριγώνα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων και η έκτασή του είναι 7,7 τ.χλμ.

## Παραπομπές


## Προσωπικότητες
;Πέθαναν στο Πετάλινο
* Μαρίνος Λυμπερόπουλος (1875 - 1905), αξιωματικός μακεδονομάχος

Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Κάτω Κλεινές Φλώρινας

Οι Κάτω Κλεινές (πριν το 1926 Κάτω Κλέστινα) είναι χωριό και πρώην δήμος της Περιφερειακής ενότητας Φλώρινας στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 αποτελούν μέρος του Δήμου Φλώρινας, της οποίας αποτελούν δημοτική ενότητα. Η δημοτική ενότητα έχει έκταση 188,564 τ.χλμ. Βρίσκονται 7 χλμ βόρεια της Φλώρινας και ο πληθυσμός τους ήταν 2.735 το 2011.

## Ιστορία

Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά σε οθωμανικό ντεφτέρ του 1468, όπου είναι καταχωρημένο υπό το όνομα *Κλέστινο* και περιγράφεται να έχει ενενήντα επτά νοικοκυριά. Το 1481, το χωριό διέθετε διακόσια δεκατρία νοικοκυριά, μια εκκλησία, μύλους και ένα καμίνι. Τα τουρκικά έγγραφα υποδηλώνουν ένα ευημερούν μέρος, σημειώνοντας την παραγωγή αμπέλων, καρυδιών, κρεμμυδιών, σκόρδου, λάχανου, μπιζελιών, λιναριών, μελιού, χοίρων και μεταξοσκωλήκων.

Το 1845 ο Ρώσος σλαβιστής Βίκτωρ Γκριγκορόβιτς κατέγραψε την *Κλέστινα* (*Клештина*) ως κυρίως βουλγαρικό χωριό. Ο Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν στον χάρτη του από το 1861 σημείωσε το χωριό και αυτός ως βουλγαρικό. Εκτός από τον σλαβόφωνο πληθυσμό, υπήρχαν 150 Αλβανοί στις Κάτω Κλεινές στα τέλη του 19ου αιώνα.

Μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1919–1922 και την ανταλλαγή πληθυσμού μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αρκετοί Πόντιοι εγκαταστάθηκαν στο χωριό Κάτω Κλεινές και σε άλλα χωριά του δήμου - Κάτω Καλλινίκη, Πολυπλάτανο, Μεσοκάμπος και στο νεοϊδρυθέντα Νέο Καύκασο.

## Προσωπικότητες

* Γκέκας Γεώργιος. Δωρητής Μακεδονικού Αγώνα.
* Γκέκας Δημήτριος (-27 Οκτωβρίου 1907). Σφαγιασθείς από τους κομιτατζήδες στην Κλαδορράχη.
* Γκέκας Ιωάννης (-27 Οκτωβρίου 1907). Σφαγιασθείς από τους κομιτατζήδες στην Κλαδορράχη.
* Ρακοβαλής Δημήτριος (1906). Συνεργάτης Μακεδονομάχων.
* Ρακοβαλής Νικόλαος (-27 Οκτωβρίου 1907).  Σφαγιασθείς από τους κομιτατζήδες στην Κλαδορράχη.
* Ρακοβαλής Χρἠστος. Δάσκαλος, συνεργάτης Μακεδονομάχων.
* Θεμέλκος Ναούμ (-27 Οκτωβρίου 1907). Σφαγιασθείς από τους κομιτατζήδες στην Κλαδορράχη.
* Στόιτσης Γεώργιος (-27 Οκτωβρίου 1907). Σφαγιασθείς από τους κομιτατζήδες.
* Στόιτσης Νικόλαος (-27 Οκτωβρίου 1907). Σφαγιασθείς από τους κομιτατζήδες.

## Παραπομπές


Κατω Κλεινε
Κατω Κλεινε
Κατηγορία:Δήμος Κάτω Κλεινών
Φιόντορ του Κιέβου

O **Φιόντορ**, λιθουανικά Teodoras (14ος αι.) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν πρίγκιπας τού Κιέβου.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μπουτβύντας. Αδέλφια του ήταν οι Βυτένις, Γκεντιμίνας, Μαργκίρις και Βαΐνιους. Λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή του.

Ο Γκεντιμίνας στις αρχές της δεκαετίας τού 1320 νίκησε στη μάχη τού Ίρπεν ποταμού, έναντι τού Στανισλάβ του Κιέβου και κατέλαβε την πόλη. Οι Τάταροι, που επίσης διεκδικούσαν την πόλη, έκαναν αντίποινα το 1324-25. Τα *Λιθουανικά Χρονικά* αναφέρουν, ότι ο Γκεντιμίνας εγκατέστησε υπεύθυνο τον Αλγκιμάντας, γιο τού Μινντάουτας από τον Οίκο των Ολσχάνσκι. Ορισμένοι ισχυρίστηκαν, ότι το Αλγκιμάντας είναι παγανιστικό όνομα τού Φιόντορ, αλλά αυτό αναιρείται, από το ότι ο Αλγκιμάντας βαπτίστηκε Μιχαήλ.

Το 1331 ο Βασίλι Καλίκα, που μόλις είχε χειροτονηθεί αρχιεπίσκοπος τού Νόβγκοροντ, ταξίδευσε από το Βολοντυμύρ-Βολύνσκυι στο Μεγάλο Νόβγκοροντ. Καθ' οδόν τον σταμάτησε ο Φιόντορ δούκας τού Κιέβου -που είχε αναλάβει την είσπραξη των φόρων από τους Τατάρους- με 50 άνδρες. Αυτή η αναφορά οδηγεί τους ιστορικούς, στο ότι ο Λιθουανός ηγεμόνας τού Κιέβου έπρεπε να πληρώνει φόρο υποτέλειας στους Τατάρους. Το 1362 στη μάχη των Γαλάζιων Νερών οι Λιθουανοί απέκτησαν πλήρη έλεγχο της πόλης. Κατά το *Χρονικό Γκουστυνσκάγια*, μετά τη μάχη, ο Φιοντόρ αντικαταστάθηκε ως δούκας τού Κιέβου από τον μικρανιψιό του Βλαντίμιρ, γιο τού Αλγκίρντας (γιού τού Γκεντιμίνας).

Για πολύ καιρό οι λόγιοι υπέθεταν, ότι ο Φιόντορ είχε καταγωγή από τους Ρουρικίδες και ήταν απόγονος τού Ολέγκ Α΄ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ, λόγω τού Χριστιανικού ονόματος. Ωστόσο το 1916 ο Ρώσος ιστορικός Μιχαήλ Πρίσελκοβ εξέδωσε τον *Κατάλογο ιδιοκτησιών* τού Θεογνώστου μητροπολίτη της Μόσχας. Το αρχικό έργο, που συντάχθηκε το 1331, αναφέρει δύο αργυρά κύπελλα, τα οποία δόθηκαν στον Θεόγνωστο από τον Φιοντόρ, αδελφό τού Γκεντιμίνας· οι ιστορικοί της εποχής μας συμφωνούν, ότι ο Φιόντορ από τον *Κατάλογο* είναι ο Φιόντορ δούκας τού Κιέβου. Δεν έχουμε άλλες ενδείξεις για την οικογένειά του.

## Πηγές
* Voitovych, L. Princely dynasties of the Eastern Europe (end of 9th - start of 16th centuries). Lviv 2000.


Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Μαργκίρις

Ο **Μαργκίρις** (απεβ. 25 Φεβρουαρίου 1336) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν ένας πρίγκιπας των Λιθουανών/Σαμογετών, που αναφέρεται από τον Κάσπαρ Συτς ιστορικό τού 16ου αι., ως ο ήρωας που υπεραμύνθηκε το φρούριο Πιλενάι το 1336. Καθώς δεν μπορούσε να το κρατήσει έναντι των Τευτόνων Ιπποτών, αποφάσισε να σκοτωθούν όλοι και να κάψουν το κάστρο, ώστε να μην μείνει τίποτε στους Τεύτονες. Το επεισόδιο αυτό της Σταυροφορίας εναντίον των Λιθουανών εκλαϊκεύτηκε κατά τον 19ο αι. με το κίνημα τού Ρομαντισμού και ο Μαργκίρις αντιμετωπίζεται ως ένας εθνικός ήρωας της χώρας.

## Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά. Το όνομά του αναφέρεται μόνο δύο φορές στις πηγές της εποχής του: το 1329 από τον χρονικογράφο Ζαν ντ' Ουτρμέζ στο Χρονικό του *Ly myreur des histors* και το 1336 από τον Κάσπαρ Συτς στο έργο του *Ιστορία των Πρωσσικών πραγμάτων*.

Το Χρονικό αναφέρει, ότι στις αρχές τού 1329 ο Ιωάννης της Βοημίας ακολούθησε το Τευτονικό Τάγμα, στην Σταυροφορία του για τον εκχριστιανισμό και την κατάκτηση της Λιθουανίας. Έπειτα από πολιορκία, κατέλαβαν το Μεντβεγκάλις. Εκεί δημιουργήθηκε ένα επεισόδιο μεταξύ τού Ιωάννη και ενός Λιθουανού· ζητήθηκε μονομαχία. Η παρεξήγηση λύθηκε, με το να πρέπει να πληρώσει ο Μαργκίρις (Μαργκάλις στο Χρονικό) λύτρα από τη μεριά τού Λιθουανού. Πράγματι δόθηκαν νομίσματα τού Λουδοβίκου Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας, μάλλον από τα λάφυρα της επιδρομής των Λιθουανών στο Βρανδεμβούργο το 1326. Ο γιος τού Μαργκίρις πήγε στη Γαλλία και νυμφεύτηκε μία κόμισσα τού Κλερμόν.

Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν, ότι ο Μαργκίρις θα είχε κορυφαία θέση, έτσι είχε λάβει μέρος των λαφύρων και μετά ο Ιωάννης τον θεώρησε ίσο του. Οι ερευνητές προχωρούν περισσότερο και τον θεωρούν γιο τού Μπουτβύντας και αδελφό τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Άλλοι πιστεύουν ότι η περιγραφή στο Χρονικό είναι φαντασία λογοτέχνη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Sužiedėlis, Simas, ed. (1970–1978). "Margiris". Encyclopedia Lituanica. III. Boston, Massachusetts: Juozas Kapočius. p. 470. LCC 74-114275.

Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Δίας LXIV

Ο **Δίας LXIV**, γνωστός και με την προσωρινή ονομασία **S/2017 J 3**, είναι ένας εξωτερικού φυσικός δορυφόρος του Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σκοτ Σ. Σέπαρντ και την ομάδα του, το 2017, αλλά δεν είχε ανακοινωθεί μέχρι τις 17 Ιουλίου του 2018, μέσω της Ηλεκτρονικής Εγκυκλίου Μικρών Πλανητών, από το Κέντρο Μικρών Πλανητών. Είναι περίπου 2 χιλιόμετρα σε διάμετρο και περιφέρεται γύρω από το Δία έχοντας έναν ημιμεγάλο άξονα τροχιάς περίπου 20.694.000 χιλιομέτρων και μια κλίση περίπου 148°. Ανήκει στην Ομάδα Ανάγκης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Κασίμ Χαν Α΄

Ο **Κασίμ Χαν** ήταν ο πρώτος Χάνος του ταταρικού Χανάτου του Άστραχαν από το 1452 μέχρι το θάνατο του το 1469. Ήταν γιος του Χάνου του Καζάν Ολούγ Μοχάμμαντ

Μετά την Μάχη του Σούζνταλ, αυτός και ο αδελφός του Γιακούμπ έφτασαν στη Μόσχα για να ελέγξουν τα αποτελέσματα της συνθήκης. Έμεινε στο παλάτι του Αυτοκράτορα

Βασιλείου Β' της Ρωσίας για να τον υπηρετούν. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του 1467-1469 οι Ρώσοι προσπάθησαν να τον κάνουν Χάνο του Καζάν. Το 1469 ακολούθησε ο γιος του Χάνος Ντανιγιάλ.

## Δείτε επίσης
* Μαχμούτ
* Κασίμωφ

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Henry Hoyle Howorth, History of the Mongols, 1880, Part 2, pp 429-230

Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Κατηγορία:Τάταροι
Γλώσσες της Ζιμπάμπουε

Η Ζιμπάμπουε έχει 16 επίσημες γλώσσες, δηλαδή τις Τσέουα, Τσιμπάρουε, Αγγλικά, Καλάνγκα, Κοϊσάν, Νάμπια, Ντάου, Ντεμπέλε, Σανγκάνι, Σόνα, Σόθο, Τόνγκα, Τσουάνα, Βέντα, Ζόσα και τη νοηματική γλώσσα. Λόγω της ιστορίας της ως βρετανική αποικία και ως Κράτος της Ροδεσίας, τα αγγλικά, τα Σόνα και τα Ντεμπέλε είναι οι πιο ευρέως ομιλούμενες γλώσσες στη χώρα. Περίπου το 70% του πληθυσμού είναι Σόνα και μιλάνε τα Σόνα ως πρώτη τους γλώσσα. Επίσης, λέγεται ότι περίπου το 20% είναι Ντεμπέλε και ομιλούν τα Ισιντεμπέλε ως πρώτη τους γλώσσα. Αυτά τα στατιστικά στοιχεία δεν έχουν επισημοποιηθεί ακόμα, επειδή η Ζιμπάμπουε δεν έχει διενεργήσει απογραφή για να απαριθμήσει τους ανθρώπους σύμφωνα με γλώσσες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Έκθεση του Εθνολόγου σχετικά με τις γλώσσες της Ζιμπάμπουε
Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ Εφέντι

Ο **Ηγεμόνας Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ Εφέντι** (οθ. τούρκικα:شہزادہ محمد عبدلقادر‎) (τούρκικα: *Şehzade Mehmed Abdülkadir Efendi*, 16 Ιανουαρίου 1878 - 16 Μαρτίου 1944) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ο Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1878 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και τέταρτης της συζύγου του Μπιντάρ Καντινεφέντι.

Έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση. Ήταν πιανίστας και βιολονίστας. Διορίστηκε συνταγματάρχης του ιππικού συντάγματος των αυτοκρατορικών φρουρών του οθωμανικού στρατού. Το 1909, μετά την ανατροπή του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ το 1909, ο Αμπντούλ Καντίρ τον ακολούθησε στη Θεσσαλονίκη και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το επόμενο έτος.
 
Μεταξύ 1909 και 1924 ζούσε στο παλάτι Κιζιλτοπράκ Kızıltoprak και το Μπιουγιουκντερέ. Μετά την κατάργηση της αυτοκρατορίας και του χαλιφάτου το 1924, η οθωμανική οικογένεια εξορίστηκε. Ο Αμπντούλ Καντίρ πρώτα έζησε στη Βουδαπέστη και αργότερα στη Σόφια. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 1944 στη Σόφια σε ηλικία 66 ετών.

Ο Μεχμέτ Αμπντούλ Καντίρ παντρεύτηκε έξι φορές:
*τη Μισλιμελέκ Χανίμ (1883-1955)
*τη Σουχεντάν Χανίμ (?-?)
*τη Μιχριμπάν Χανίμ (1890-1956), απέκτησαν:
**τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Ορχάν (1909-1994)
*τη Ματσιντέ Χανίμ (1889-1934), απέκτησαν:
**τον Ηγεμόνα Ερτογρούλ Νετσίμπ (1915-1994)
**τον Ηγεμόνα Αλαεντίν Καντίρ (1917-1999)
*τη Μεζιγιέτ Χανίμ (1908-1989), απέκτησαν:
**την Μπιντάρ Σουλτάν (1924-1924)
**τη Σαφβέτ Νεσλισάχ Σουλτάν (1925-2014)
*την Ιρίν Χανίμ (1909-?), απέκτησαν:
**τον Ηγεμόνα Οσμάν (1925-1934)

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 
Κατηγορία:Οθωμανοί
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2010-2011

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2010-11** αποτέλεσε την 22η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 29 Ιουνίου έως τις 3 Ιουλίου 2011 στη Νικήτη Χαλκιδικής. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Π.Α.Ο.Κ. για δεύτερη φορά στην ιστορία του (και μάλιστα συνεχόμενη).

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

### Τελική βαθμολογία

## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:



**[[Π.Α.Ο.Κ. (καλαθοσφαίριση γυναικών)|Π.Α.Ο.Κ.]] **
* **4** Σταμολάμπρου
* **5** Κυρατζή
* **6** Παπαδοπούλου
* **7** Νάστου
* **8** Βασιλάκη
* **9** Γαβρίλη
* **11** Καζαντζή
* **12** Μακρή
* **13** Αγγελίδου
* **14** Αλεξίου
* **C1:** Μελετιάδης
* **C2:** Παπαδόπουλος

**[[Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων]] **
* **4** Βουκελάτου
* **5** Μπαρμπάρη 
* **6** Θεοδωροπούλου
* **7** Λιόση
* **8** Κουτσουρελάκη
* **9** Μουδατσάκη
* **10** Πάνδη
* **11** Κουσάκη
* **12** Κιουκλάκη
* **13** Τσέρου
* **14** Αλεπουδέα
* **15** Φάρου Α.
* **16** Παπαδοπούλου
* **17** Μερντανάι
* **18** Πετρίκα
* **19** Στάμου
* **20** Φάρου Κ.
* **C1** Γιαννουλάκης
* **C2** Τσικλήρας

**[[Αθλητική Ένωση Εσπερίδες Καλλιθέας|Εσπερίδες Καλλιθέας]] **
* **4** Καπάνταη 
* **5** Βαζαίου 
* **6** Τριανταφύλλου
* **7** Ρούτση
* **8** Μαντά
* **9** Κουτούζου
* **10** Σταυροπούλου
* **11** Οικονομάκη Ζ.
* **12** Οικονομάκη Κ.
* **13** Παπαιωάννου
* **14** Κόλλια
* **15** Λούκα
* **C** Αναγνωστόπουλος

**[[Αρκάδι (καλαθοσφαίριση γυναικών)|Αρκάδι]]  **
* **4** Μπότσι
* **5** Βελίσκοβιτς 
* **6** Φραγκιαδάκη 
* **7** Ζουμπεράκη
* **8** Μίχου
* **9** Λίτσι
* **10** Λιουδάκη
* **11** Μαρκουλάκη
* **12** Δημήτρη
* **13** Λελεδάκη
* **14** Αγαθαγγέλου
* **15** Στεφάνου
* **C** Πλευράκης

**[[Γ.Α.Σ. Απόλλων Πτολεμαΐδας|Απόλλων Πτολεμαΐδας]]  **
* **4** Παπαγρηγορίου
* **5** Κλάγκου 
* **6** Βακαδάρη 
* **7** Κυράτζη
* **8** Πισιάνη
* **9** Ορφανίδου
* **10** Λογδανίδου
* **11** Μπέλτσου
* **12** Κοτζαΐτση
* **13** Πάσσια
* **14** Νικηφορίδου
* **15** Δεληγιωργη
* **C** Κυνηγοπούλου

**[[Γ.Ε. Άμιλλα 2000 Τρίπολης|Άμιλλα Τριπόλεως]]  **
* **4** Γκρίτσια
* **5** Μανιατά
* **6** Τσουκαλά
* **7** Ανδριοπούλου
* **8** Λαγού
* **9** Γκοβέρνου
* **10** Καλομιτσίνη
* **11** Αλατσά
* **12** Μαρκοπούλου
* **13** Βλάμη
* **14** Φελλού
* **15** Τράμπα
* **C** Τσουκαλάς


### Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

* MVP: Άννα-Νίκη Σταμολάμπρου (Π.Α.Ο.Κ.)
* Κορυφαία σκόρερ: Έλλη Καλομιτσίνη (Άμιλλα)
* Καλύτερη πεντάδα:
*# Άννα-Νίκη Σταμολάμπρου (Π.Α.Ο.Κ.)
*# Ελένη Κυρατζή (Απόλλων)
*# Κλειώ Οικονομάκη (Εσπερίδες)
*# Έλλη Καλομιτσίνη (Άμιλλα)
*# Ραφαέλλα Αγγελίδου (Π.Α.Ο.Κ.)

## Παραπομπές


 

2010 2011
Πανελληνιο Κορασιδων
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Χαλκιδική
Λε Πορ (Ρεϋνιόν)

Το **Λε Πορ** () είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Ρεϋνιόν.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πορτουά ().

## Διεθνείς σχέσεις

### Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Λε Πορτ είναι αδελφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις:

*  Ντέρμπαν, Νότια Αφρική
*  Τοαμασίνα, Μαδαγασκάρη
*  Πορ-Λουί, Μαυρίκιος
*  Κελιμάνε, Μοζαμβίκη

### Πολιτική και τα μέσα Ενημέρωσης
Είναι η πόλη όπου το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρεϋνιόν λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους του. Επίσης, η εφημερίδα του κόμματος, η *Temoignages*, εδρεύει στο Λε Πορτ.

## Δείτε επίσης
*Κοινότητες του διαμερίσματος Ρεϋνιόν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα 
* ''Port Louis, Port Réunion, Port Toamasina''. Thesis by Claude Lagier, PhD. (IOCL), 2009.
*INSEE

Κατηγορία:Κοινότητες της Ρεϋνιόν
Κορακοχώρι Ηλείας

Το **Κορακοχώρι** είναι χωριό και κοινότητα στον Πύργο Ηλείας. Το 2011, το χωριό είχε πληθυσμό 209 κατοίκους και η κοινότητα 293, η οποία περιλαμβάνει τα χωριά Άγιος Ανδρέας, Καλλιθέα και Μπούκα. Βρίσκεται στο Ιόνιο πέλαγος, 2 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Λεβεντοχώρι, 3 χιλιόμετρα βόρεια από το Κατάκολο και 11 χιλιόμετρα δυτικά του κέντρου της πόλης του Πύργου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2009-2010

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2009-10** αποτέλεσε την 21η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 7 Ιουλίου έως τις 11 Ιουλίου 2010 στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Π.Α.Ο.Κ. για πρώτη φορά στην ιστορία του.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία

## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:



**[[Π.Α.Ο.Κ. (καλαθοσφαίριση γυναικών)|Π.Α.Ο.Κ.]] **
* **4** Σουλιώτη
* **5** Κυρατζή
* **6** Παπαδοπούλου
* **7** Γράψα
* **8** Μπεκιάρη
* **9** Γαβρίλη
* **10** Σταμολάμπρου
* **11** Καζαντζή Στ.
* **12** Ελευθεριάδου Ι.
* **13** Αγγελίδου
* **14** Νάστου
* **15** Τσελεμπή
* **16** Μανιού
* **17** Καζαντζή Σπ.
* **18** Ελευθεριάδου Α.
* **C:** Μελετιάδης

**[[Α.Γ.Ε. Χαλκίδα (καλαθοσφαίριση γυναικών)|Χαλκίδα]] **
* **4** Θεοδώρου 
* **5** Μπασούκου 
* **6** Κούκου 
* **7** Πριόνα 
* **8** Βάρκα 
* **9** Αλεπιδάκη 
* **10** Αντωνάκη 
* **11** Γεωργίου 
* **12** Βατίκαλου
* **13** Τάρλα 
* **14** Κόνιαλη 
* **15** Κλεωνάκου
* **C** Μιχαήλ 

**[[Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων|Άνω Λιόσια]] **
* **4** Βουκελάτου 
* **5** Τσέρου 
* **6** Σιδέρη
* **7** Λιόση 
* **8** Γιαγτζόγλου 
* **9** Αποστόλου 
* **10** Ιωαννίδου 
* **11** Θεοδωροπούλου 
* **12** Κιουκλάκη 
* **13** Μάρκου 
* **14** Ρουμελιώτη 
* **15** Φάρου
* **16** Τοπούλου 
* **C1** Γιαννουλάκης 
* **C2** Κάββουρας

**[[Γ.Α.Σ. Απόλλων Πτολεμαΐδας|Απόλλων Πτολεμαΐδας]]  **
* **4** Χωλοπούλου
* **5** Αθανασιάδου
* **6** Παπαβασιλείου
* **7** Κυρατζή
* **8** Πισιάνη
* **9** Γιαννούλη
* **10** Λογδανίδου
* **11** Παπαγρηγορίου
* **12** Κοτζαΐτση
* **13** Μπέλτσου
* **14** Παπαδοπούλου
* **15** Κουρτίδου
* **C** Κυνηγοπούλου

**[[Πανιώνιος (καλαθοσφαίριση γυναικών)|Πανιώνιος]]  **
* **4** Ερμείδου
* **5** Πούλου
* **6** Χατζημιχάλη
* **7** Νεστορίδη
* **8** Καψάλη
* **10** Κολώνια
* **11** Μπάμπη
* **12** Μιχαλοπούλου
* **13** Γρηγορίου
* **14** Παπαλεωνιδοπούλου
* **15** Ρίζου
* **16** Στεριοπούλου
* **17** Κόντρα
* **C1** Αναγνωστόπουλος
* **C2** Κωνσταντώνης

**[[Γ.Ε. Άμιλλα 2000 Τρίπολης|Άμιλλα Τριπόλεως]]  **
* **4** Γκριτζά
* **5** Γαβρήλου
* **6** Τσουκαλά
* **7** Ανδριανοπούλου
* **8** Λαγού
* **9** Γκοβέρνου
* **10** Καλομιτσίνη
* **11** Αλατσά
* **12** Φέλλιου
* **13** Σπυροπούλου
* **14** Βλάμη
* **15** Μούρλα
* **C1** Τσουκαλάς
* **C2** Χρονόπουλος


### Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

* MPV: Βασιλική Τάρλα (Χαλκίδα)
* Κορυφαία σκόρερ: Γεωργία Σπυροπούλου (Άμιλλα)
* Καλύτερη πεντάδα:
*# Βασιλική Τάρλα (Χαλκίδα)
*# Ελένη Κυρατζή (Απόλλων) 
*# Νικολίνα Ιωαννίδου (Άνω Λιόσια) 
*# Γεωργία Σπυροπούλου (Άμιλλα)
*# Σοφία Γρηγορίου (Πανιώνιος) 

## Παραπομπές


 

2009 2010
Πανελληνιο Κορασιδων
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μαγνησία
Φιλιππινέζικη Σχολή της Ελλάδας

Η **Φιλιππινέζικη Σχολή της Ελλάδας** (αγγλικά: *Philippine School in Greece*), πρώην **Πολιτιστική Ακαδημία Κατιπουνάν-Σχολή Φιλιππίνων** (αγγλικά: *Katipunan Philippine Cultural Academy-Philippine School*)  είναι ένα Φιλιππινέζικο κοινοτικό σχολείο στον Καρέα του Βύρωνα στην Αττική,  ενώ παλιότερα λειτουργούσε στους Αμπελοκήπους της Αθήνας. Το σχολείο επιβλέπεται από την Επιτροπή των Υπερπόντιων Φιλιππινέζων (CFO) και λειτουργεί υπό το Πολιτιστικό Τμήμα της Πρεσβείας των Φιλιππίνων στην Αθήνα . Είναι το μοναδικό Φιλιππινέζικο κοινοτικό σχολείο στην Ευρώπη. 

## Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1997 και διαπιστεύθηκε από το Υπουργείο Παιδείας των Φιλιππίνων στις 29 Ιουνίου 1999.  Ιδρύθηκε μετά από επίσκεψη του Φιντέλ Ράμος, πρώην Προέδρου των Φιλιππίνων, στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1997. 

Το 2010 ήταν εγγεγραμμένοι περίπου 185 μαθητές. 

## Δείτε επίσης
* Σχέσεις Ελλάδας-Φιλιππίνων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες 

Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα
Κατηγορία:Δήμος Βύρωνα
Μεχμέτ Μπουρχανεντίν Εφέντι (γιος του Αμντούλ Χαμίτ Β΄)

Ο **Ηγεμόνας Μεχμέτ Μπουρχανεντίν Εφέντι** (Οθ. Τούρκικα:محمد برهان الدين أفندي) (Τούρκικα: *Şehzade Mehmed Burhaneddin Efendi*, 19 Δεκεμβρίου 1885 – 5 Μαΐου 1949) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο Μεχμέτ Μπουρχανεντίν γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1885 στο Παλάτι Γιλντίζ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της έκτης συζύγου του Μεζιντέ Μεστάν Καντινεφέντι.

Όταν η Αλβανία διακήρυξε την ανεξαρτησία της στις 29 Ιουλίου 1913, προσφέρθηκε στον Μεχμέτ Μπουρχανεντίν ο αλβανικός θρόνος. Αλλά ο πρίγκιπας τον απέρριψε.

Ο Μεχμέτ Μπουρχανεντίν παντρεύτηκε τρεις φορές:
*την Αλιγιέ Μελέκ Ναζλιγιάρ Χανίμ, απέκτησαν:
**τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Φαχρεντίν Οσμάνογλου (1911-1968)
**τον Ηγεμόνα Ερτουγρούλ Οσμάν Οσμάνογλου (1912-2009)
*την Τζωρτζίνα Λεονόρα Μπάρναρντ Μόσσελμανς
*την Έλσι Ντέμινγκ Τζάκσον

Πέθανε στις 5 Μαΐου 1949 στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 63 ετών.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 
Κατηγορία:Οθωμανοί
Ιερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων

Η **Γεροντική Ιερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων** είναι μια από τις Μητροπόλεις του Θρόνου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην Τουρκία. 

Έδρα της Μητροπόλεως είναι το νησί της Πριγκήπου. Μητροπολίτης της και «*υπέρτιμος και έξαρχος Προποντίδος*» είναι από το 2018 ο Δημήτριος (Κομματάς).

## Ιστορικά στοιχεία
Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, άγνωστο ακριβώς πότε, τα Πριγκηπόννησα υπήχθησαν στην εκκλησιαστική δικαιοδοσία της Μητροπόλεως Χαλκηδόνος και παρέμειναν εξαρτώμενα απ’ αυτήν μέχρι το 1924. Τον Ιανουάριο του 1924, επί Πατριαρχείας Πατριάρχη Γρηγορίου Ζ', εκδόθηκε ο ιδρυτικός Πατριαρχικός και Συνοδικός Τόμος, με τον οποίο αποσπάστησαν από την μητρόπολη Χαλκηδόνος και έκτοτε αποτελούν ανεξάρτητη Μητρόπολη.

Αρχικά η Μητρόπολη περιελάμβανε την Πρώτη, την Αντιγόνη, τη Χάλκη και την Πρίγκηπο. Η έδρα της Μητροπόλεως, επί Μητροπολίτου Αγαπίου (1977-1979) ήταν στο νησί της Αντιγόνης, ενώ επί Μητροπολίτου Καλλινίκου (1979-1985) στο νησί της Χάλκης.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 υπήρχαν 4 Κοινότητες, 5 Ενορίες όπου υπηρετούσαν 5 εφημέριοι - ιερείς. Παράλληλα λειτουργούσαν 5 Δημοτικά Σχολεία, 2 Σωματεία Αγαθοεργίας και 3 Μορφωτικοί Σύνδεσμοι. Το 1989 αναφέρονται 4 Ορθόδοξες Κοινότητες με 5 ιερείς.

Σήμερα, η Ιερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων αριθμεί 4 κοινότητες - ενορίες, 5 Ιερούς Κοινοτικούς Ναούς, 3 κοιμητήρια με αντίστοιχους Ναούς και 4 Αγιάσματα. Ακόμα, στην Πρίγκηπο λειτουργεί Αστική Σχολή, Διακονία Αγάπης και Κατηχητικό Σχολείο. Λειτουργεί μόλις ένα Δημοτικό Σχολείο, ενώ τα Σωματεία παραμένουν ως είχαν. Ο συνολικός αριθμός του ποιμνίου της Μητροπόλεως έχει μειωθεί αισθητά τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ αυξάνεται αρκετά κατά τους θερινούς μήνες.

### Επισκοπικός κατάλογος

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Πριγκιποννήσων

Πριγκηποννησων

Κατηγορία:Πριγκηπόννησα
Τάχου γκετζρότ

μικρογραφία
Το **τάχου γκετζρότ **είναι πιάτο τόφου από το Τσιρεμπόν, μια πόλη-λιμάνι στη Δυτική Ιάβα της Ινδονησίας*. *Το τάχου γκετζρότ αποτελείται από *τάχου πονγκ*, ένα είδος κοίλου *τάχου γκορένγκ* (τηγανητό τόφου) κομμένο σε μικρά κομμάτια. Σερβίρεται με μια λεπτή και υδαρή σάλτσα που παρασκευάζεται από την ανάμειξη ζάχαρης, ξυδιού και γλυκιάς σάλτσας σόγιας. Σερβίρεται συνήθως σε μικρά πήλινα μπολ ή λαγιάχ, με σκόρδο, κρεμμύδι και ζεστή τσίλι του πτηνού κομμένη σε κομμάτια με λίγο αλατοπίπερο. Σερβίρεται συνήθως σε πήλινο πιάτο.
δεξιά|μικρογραφία|Πωλητής Τάχου γκετζρότ

## Δείτε επίσης

*Τάχου γκορένγκ
*Τάχου σουμεντάνγκ<br />

Κατηγορία:Ινδονησιακή κουζίνα
Σέγκα τζαμπλάνγκ

μικρογραφία|Ποικιλία από πιάτα με ρύζι τζαμπλάνγκ
Το **Σέγκα τζαμπλάνγκ** (*Nasi jamblang* στο Ινδονησιακά, ρύζι τζαμπλάνγκ) είναι τυπικό φαγητό του Τσιρεμπόν στη Δυτική Ιάβα. Το "Τζαμπλάνγκ" προέρχεται από το όνομα της περιοχής προς τα δυτικά του Τσιρεμπόν, το σπίτι των πωλητών τροφίμων. Χαρακτηριστικό αυτών των τροφίμων είναι η χρήση του τικ ως πακέτο φύλλων ρυζιού. Το πιάτο σερβίρεται με μπουφέ.

## Μενού
Τα μενού συνήθως περιλαμβάνουν πατάτες τσίλι, λαχανικά τόφου, ήπαρ ή κρέας, κέικ, γλυκά, πατάτες σατάι, αυγά, τηγανητά αυγά, μαγειρεμένο τσίλι, ψητά ψάρια, παστά ψάρια, τόφου και τέμπεχ.

Κατηγορία:Ινδονησιακή κουζίνα
Βαΐνιους

O **Βαΐνιους**, γερμαν. Vainius (απεβ. π. 1340) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν πρίγκιπας τού Πολότσκ (1315-1340).

## Βιογραφία
Ήταν μάλλον γιος τού Μπουτβύντας. Αδέλφια του ήταν οι Γκεντιμίνας μέγας δούκας της Λιθουανίας, Βυτένις μέγας δούκας της Λιθουανίας, Μαργκίρις δούκας της Σαμογιτίας και Φιόντορ δούκας τού Κιέβου.

Λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν. Αναφέρεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1324. Το 1325 ήδη ως πρίγκιπας τού Πολότσκ, υπέγραψε μία συμφωνία με το Λιβονικό Τάγμα (παράρτημα τού Τευτονικού) και το Νόβγκοροντ.

## Οικογένεια
Ο μόνος γνωστός γιος του ήταν ο:
* Λιούμπκο, απεβ. το 1342 κατά τη διάρκεια μαχών με το Λιβονικό Τάγμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jonas Zinkus; et al., eds. (1988). "Vainius". Tarybų Lietuvos enciklopedija (in Lithuanian). IV. Vilnius, Lithuania: Vyriausioji enciklopedijų redakcija. p. 419.

Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Όθων Χόλλαντ

Ο **Σερ Όθων Χόλλαντ** (1316 - 3 Σεπτεμβρίου 1359) Άγγλος στρατιωτικός και ιδρυτικό μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας ήταν τρίτος γιος του Ρόμπερτ ντε Χόλλαντ, 1ου βαρόνου του Χόλλαντ και της Ματθίλδης λα Ζούτς. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Θωμάς Χόλλαντ, 1ος κόμης του Κεντ που έγινε 1ος Κόμης του Κεντ ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας. Ο Όθων συμμετείχε στην εκστρατεία του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας στη Νορμανδία και πολέμησε στη μάχη της Καέν. Ο Κοντόσταυλος της Γαλλίας παραδόθηκε στον αδελφό του που τον παρέδωσε στον βασιλιά ο οποίος όταν επέστρεψαν στην Αγγλία ανέθεσε τη φύλαξη του στον Όθων μέχρι να πάρουν τα λύτρα, ο Όθων ήταν τόσο ελαστικός μαζί που κατάφερε να δραπετεύσει στη Γαλλία με αποτέλεσμα να κατηγορηθεί.
Έγινε με τον αδελφό του Θωμά ιδρυτικό μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας (1348). Συμμετείχε μαζί με τον Θωμά σε εκστρατεία στη Γαλλία, συνελήφθη αιχμάλωτος στο Ντωφινέ και ελευθερώθηκε, έγινε κατόπιν κυβερνήτης στα Νησιά της Μάγχης (1359).
Πέθανε άτεκνος στη Νορμανδία, τα εδάφη του μεταβιβάστηκαν στους αδελφούς του Ρόμπερτ και Θωμά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Όθων Χόλλαντ 
*Οι Χόλλαντ του Λάνκασιρ

Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Κατηγορία:Οικογένεια Χόλλαντ
Γιαουνούτις

Ο **Γιαουνούτις**, γερμαν. Jaunutis (π. 1300 - μετά το 1366) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μεγάλος δούκας της Λιθουανίας (1341-1345).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Το όνομά του σημαίνει *νέος άνδρας*. Βαπτίστηκε Ιωάννης/Ιβάν. Ο Πολωνός ιστορικός Γιαν Τεγκόβσκι θεωρεί, ότι ο Γιαουνούτις γεννήθηκε το 1306-09.

Δεν αναφέρεται πριν την αποβίωση τού πατέρα του, τον οποίο διαδέχθηκε. Ήταν ο μεσαίος γιος και υπάρχουν διάφορες απόψεις, γιατί ο Γκεντιμίνας τον διάλεξε διάδοχό του: ήταν συμφωνία μεταξύ των παγανιστών γιων του Αλγκίρντας, Κεστούτις και των Ορθοδόξων γιων του Ναριμάντας, Καριγιότας, Λιουμπάρτας. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν ο πρώτος γιος από τη δεύτερη σύζυγό του: ο Γκεντιμίνας νυμφεύτηκε μία παγανίστρια και μετά την ορθόδοξη Γιέβα. Ή πάλι ίσως ο Γιαουνούτις να ήταν κοντά του τις τελευταίες του στιγμές και έτσι ήταν φυσικό να τον διαδεχθεί στη Λιθουανία και το Βίλνιους.

Οι αδελφοί του σύντομα θέλησαν να τον εκτοπίσουν. Τον υποστήριξε η μητέρα του Γιέβνα και ο Ναριμάντας, που ταξίδευσε στον Γιάνι Μπεγκ χάνο της Χρυσής Ορδής και συμμάχησε με αυτόν. Ο Γιαουνούτις φυλακίστηκε, αλλά δραπέτευσε και μετέβη στην αδελφή του Αυγούστα-Αναστασία, σύζυγο τού Συμεών πρίγκιπα της Μόσχας, όπου βαπτίστηκε ως Ιωάννης. Όμως η αδελφή του απεβίωσε το ίδιο έτος και ο Γιαουνούτις δεν έλαβε τη συνδρομή που ήθελε από τον Συμεών. Συμφιλιώθηκε με τον Ναριμάντας και έλαβε το δουκάτο τού Ζασουάουγιε. Αναφέρεται σε συμφωνία τού 1366, όχι όμως τού 1367, άρα απεβίωσε στο ενδιάμεσο.

## Οικογένεια
Είχε γιους τους:
* Συμεών Ζασλάβσκι
* Γρηγόριος Σουούτσκι
* Μιχαήλ Ζασλάβσκι, δούκας τού Ζασουάουγιε, ώσπου απεβίωσε το 139 στη μάχη τού ποταμού Βόρσκλα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Tęgowski, Jan (1999). Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów. Poznań-Wrocław: Wydawnictwo Historyczne. p. 190. ISBN 8391356310.
* Rowell, S.C. (1994). Lithuania Ascending: A Pagan Empire Within East-Central Europe, 1295-1345. Cambridge Studies in Medieval Life and Thought: Fourth Series. Cambridge University Press. pp. 280–287. ISBN 978-0-521-45011-9.
* Kiaupa, Zigmantas; Jūratė Kiaupienė; Albinas Kunevičius (2000) [1995]. The History of Lithuania Before 1795 (English ed.). Vilnius: Lithuanian Institute of History. p. 118. ISBN 9986-810-13-2.

Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Μανβύντας

Ο **Μανβύντας**, γερμαν. Manvyntas (απεβ. 1348;) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν κύριος των Κερναβέ και Σλονίμ (1341-1348).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και αδέλφια του ήταν οι Γιαουνούτις μέγας δούκας της Λιθουνίας, Αλγκίρντας μέγας δούκας της Λιθουανίας, Ναριμάντας δούκας τού Πινσκ, Καριγιότας δούκας τού Ναβαχρουντάκ, Λιουμπάρτας δούκας της Βολυνίας και Κεστούτις μέγας δούκας της Λιθουανίας.

Όταν το 1341 απεβίωσε ο πατέρας του, έλαβε το Κερναβέ και το Σλονίμ. Ο χρονικογράφος Ματίας τού Νόιενμπουρκ αναφέρει, ότι στη μάχη τού Στρέβα το 1348 απεβίωσαν δύο γιοί τού Γκεντιμίνας, ο Ναριμάντας και μάλλον ο Μανβύντας. Δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο για τη ζωή του.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jonas Zinkus; et al., eds. (1986). "Manvydas". Tarybų Lietuvos enciklopedija (in Lithuanian). II. Vilnius, Lithuania: Vyriausioji enciklopedijų redakcija. p. 688.
* Tęgowski, Jan (1999). Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów (in Polish). Poznań-Wrocław: Wydawnictwo Historyczne. pp. 244–245. ISBN 8391356310.

Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Ράτιμπορ Α΄ της Πομερανίας

Ο **Ράτιμπορ Α΄**, γερμ. Ratibor I (π. 1124 - 1156) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1135-56). Είναι γενάρχης ιδιαίτερου κλάδου, των Ρατιμποριδών.

## Βιογραφία
Μάλλον κυβέρνησε τη γη των πόλεων Σουούπσκ και Σουάβνο. Το 1135 οι παγανιστές σφαγίασαν τον αδελφό του Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας, που άφησε δύο ανήλικους γιους. Έτσι ο Ράτιμπορ Α΄ έγινε δούκας το διάστημα 1136-56.

Το 1135 λεηλάτησε την πόλη Κουνγκαχάλλα της Νορβηγίας (νυν Κουνγκάλβ της Σουηδίας). Κατά τη Σταυροφορία κατά των Βένδων το 1147 κατάφερε να τελειώσει την πολιορκία τού Τσέσυν μαζί με τον Αδαλβέρτο επίσκοπο τού Βολίν. Το 1153 ο Ράτιμπορ Α΄ και ο Αδαλβέρτος ίδρυσαν το αββαείο Στόλπε στον ποταμό Πέενε, κοντά στο Γκύτσκοβ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πριμπισλάβα, κόρη τού Γιαροσλάβ πρίγκιπα της Βολυνίας και είχε τέκνα:
* Σβάντεπολκ, διαδέχθηκε τον πατέρα του στο Σουούπσκ & Σουάβνο.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Μπέρναρτ Α΄ τού Ράτσεμπουρκ.
* Μπόγκισλαβ
* Ντομπροσλάβα.

## Πηγές
* Die regierenden Herzöge The Griffins' family tree

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Ιωάννα Χόλλαντ, δούκισσα της Βρετάνης

Η **Λαίδη Ιωάννα Χόλλαντ** (1350 - 1384) δούκισσα της Βρετάνης ως δεύτερη σύζυγος του Ιωάννη Δ΄ της Βρετάνης ήταν κόρη του Θωμά Χόλλαντ, 1ου κόμη του Κεντ και της Ιωάννας του Κεντ. Η μητέρα της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Εδουάρδο τον μαύρο πρίγκιπα μεγαλύτερο γιο του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας και της Φιλίππης του Αινώ, ετεροθαλής αδελφός της ήταν ο Ριχάρδος Β΄ της Αγγλίας. Ο γάμος με τον δούκα έγινε τον Μάιο του 1366 στο Λονδίνο, το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά. Η πρώτη σύζυγος του δούκα ήταν η ξαδέλφη της Μαρία του Γουόλθαμ μια από τις μικρότερες κόρες του Εδουάρδου Γ΄ που πέθανε πρόωρα, η τρίτη σύζυγος του δούκα ήταν η Ιωάννα της Ναβάρρας, βασίλισσα της Αγγλίας που παντρεύτηκε κατόπιν τον Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Χόλλαντ
Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης
Κρεολικά αραβικά Μπαμπάλια

Τα **Κρεολικά Μπαμπάλια** είναι κρεολοποιημένη μορφή των Τσαντιανών αραβικών ομιλούμενη από τους Μπαμπάλια, των οποίων η αρχική γλώσσα ήταν η Μπεράκου. Το λεξιλόγιο της κρεολικής προέρχεται  κατά 90% από Τσαντιανά αραβικά και κατά 10% από τα Μπεράκου, αν και ομιλητές την χρησιμοποιούν ως συνεχές στα Τσαντιανά αραβικά.

Η γλώσσα ομιλείται από περίπου 3.900 άτομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλώσσες του Τσαντ
Μ
Βαρτσίσουαφ Α΄ της Πομερανίας

Ο **Βάρτισλαβ Α΄**, γερμ. Wartislaw i (π. 1091 - 9 Αυγούστου 1135) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν ο πρώτος δούκας της Πομερανίας (δεκαετία τού 1120-1135). Είναι ο γενάρχης τού Οίκου.

## Βιογραφία
Ήταν Σλαβικής καταγωγής και γεννήθηκε περί το τέλος τού 11ου αι. Ενόσω ήταν αιχμάλωτος των Σαξόνων βαπτίστηκε χριστιανός και το κράτησε κρυφό από τους παγανιστές υπηκόους του. Στη μάχη τού Νάκλο το 1109 ηττήθηκε από τον Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα της Πολωνίας και έγινε υποτελής του το 1120-23. Συμφώνησε να τού πληρώνει φόρο υποτέλειας και να εκχριστιανίσει τους Πομερανούς. Οι δύο ηγεμόνες υποστήριξαν τον Όθωνα επίσκοπο τού Μπάμπερκ για τον εκχριστιανισμό της Πομερανίας. Από το 1124 ο Βάρτισλαβ Α΄ διέμενε στην πόλη Καμιέν Πομόρσκι.

Φονεύθηκε το 1134-48 κοντά στο Στόλπε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ράτιμπορ Α΄. Στο μέρος όπου έγινε ο φόνος από τους παγανιστές, κοντά στο Βορπόμμερν-Γκράιφσβαλτ, στήθηκε πέτρα με χαραγμένο σταυρό, ο ''λίθος τού Βάρτισλαβ Α΄, σε ανάμνηση των ιεραποστολικών προσπαθειών του.

## Οικογένεια
Είχε 24 συζύγους και παλλακίδες, όταν ο Όθων τον έπεισε να νυμφευτεί χριστιανικά. Η νέα σύζυγός του ήταν η Χάιλα από τη Σαξονία και όταν αυτή απεβίωσε το 1128 ο Βάρτισλαβ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ίντα των Έστριντσεν, κόρη τού Νιλς της Δανίας ή τού [Κ[α]νούτου Λαβάρντ](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%9B%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CF%81%CE%BD%CF%84) της Δανίας ή ίσως των Ρουρικιδών της Ρουθηνίας. Είχε τέκνα:
* Μπόγκισαβ Α΄ π. 1130-1187, δούκας της Πομερανίας
* Καζιμίρ Α΄ μετά το 1130-1180, δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν.
* Βοϊσλάβα, παντρεύτηκε τον Πριμπισλάβ πρίγκιπα τού Μεκλεμβούργου.

## Πηγές
* Die regierenden Herzöge The Griffins' family tree (in German)

Βαρτισλαβ 01
Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα

***Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα*** (αγγλικά: ***Mourning Becomes Electra***) είναι δραματική τριλογία του Ευγένιου Ο' Νηλ, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 26 Οκτωβρίου 1931 στο Θέατρο Guild της Νέας Υόρκης. Το έργο είναι μία σύγχρονη εκδοχή της ''Ορέστειας'' του Αισχύλου. Λαμβάνει χώρα στη Νέα Αγγλία, στο σπίτι του Μάνον στα χρόνια 1865/66.

Στην εξωτερική μορφή του έργου, ο Ο' Νηλ ακολουθεί πιστά το πρότυπο της αρχαίας τραγωδίας. Υιοθετεί την τριμερή κατανομή της πλοκής και στην ουσία και τα πρόσωπα της *Ορέστειας*. Τα τρία δράματα δεν παρατίθενται ξεχωριστά ως συνήθως, αλλά παρουσιάζονται σε συντομευμένη μορφή εντός μίας νύχτας.

## Κινηματογραφική προσαρμογή
Το 1947 κυκλοφόρησε η κινηματογραφική εκδοχή του έργου με πρωταγωνιστές τους Ρόζαλιντ Ράσελ, Μάικλ Ρέντγκρεϊβ, Κατίνα Παξινού, Ρέιμοντ Μάσεϊ, Κερκ Ντάγκλας και Λίο Γκεν.

## Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις

* Κατάλογος ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα"

## Παραπομπές



 
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Ευγένιου Ο' Νηλ
Κατηγορία:Θεατρικά έργα που έγιναν ταινίες
Νάσος Τσαγκανέλης

Ο **Νάσος Τσαγκανέλης** είναι Έλληνας δημοσιογράφος

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Λεχαινά της Ηλείας το 1943.

Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και εντάχθηκε στην ΕΣΗΕΑ στην ηλικία των 24 ετών. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη δημοσιογραφία από μαθητής της τελευταίας τάξης του Λυκείου στο παλιό «Έθνος» υπό την αρχισυνταξία του δημοσιογράφου Στέφανου Κρανιώτη. Εργάστηκε σε αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά. Από το 1970 μέχρι το 1994 ήταν διευθυντής της καθημερινής οικονομικής εφημερίδας «Ημερησία». Στη δεκαετία του ’80 έγραφε το κύριο άρθρο της εφημερίδας «Ακρόπολις». Ήταν καθημερινός πολιτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα «Αθηναϊκή» τη διετία 1998-2000 και ήταν μακροχρόνιος αρθρογράφος στην κυριακάτικη εφημερίδα «Το Παρόν».

Πλέον αρθρογραφεί στην προσωπική του ιστοσελίδα.

Το 1987 εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο του με τον τίτλο «Πρωθυπουργός Εθνικής Βλάβης». Το 1999 εξέδωσε το δεύτερο βιβλίο του με τον τίτλο «Σε λίγο θα κρύβονται».

Το 1989 τιμήθηκε με το βραβείο άρθρου από το Ίδρυμα Μπότση και την ΕΣΗΕΑ.

Στην πολιτική του δράση, υπήρξε από τους πρωτοστάτες στην ίδρυση της «Πολιτικής Άνοιξης» το 1993, υπό την ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά.

## Πηγές

* Προσωπική ιστοσελίδα

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Επιχείρηση Ίκαρος

Η **Επιχείρηση Ίκαρος** (αγγλικά: Operation Ikarus), (γερμανικά: Unternehmen Ikarus or Fall Ikarus) ήταν η κωδική ονομασία ενός γερμανικού σχεδίου κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, για την εισβολή των Γερμανών στη Ισλανδία. η οποία είχε καταληφθεί από τις βρετανικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Πηρούνι (Operation Fork) το 1940.

Ο σκοπός της βρετανικής κίνησης ήταν να αποτρέψει μια γερμανική εισβολή του νησιού. 
Το γερμανικό σχέδιο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ λόγω της καθυστέρησης της Επιχείρησης 
Θαλάσσιος Λέων (αγγλ.: Operation Sea Lion), (γερμ.: Unternehmen Seelöwe) και παρά το γεγονός ότι μια εισβολή στην Ισλανδία θεωρήθηκε δυνατή, ωστόσο η άμυνα και ο ανεφοδιασμός του νησιού δεν ήταν εφικτός.

## Εξωτερικοι σύνδεσμοι
*
*Günther W. Gellermann. *Geheime Wege zum Frieden mit England.* Bernard & Graefe Verlag, Bonn 1995. ISBN 3-7637-5947-6. S. 27–39.

Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στον Ατλαντικό Ωκεανό
Κατάλογος χωρών χωρίς αεροδρόμιο

Αυτός είναι **[[κατάλογος χωρών]] ([[Κυρίαρχο κράτος|κυρίαρχα κράτη]]) και εδαφών χωρίς αεροδρόμιο**.

## Χώρες (κυρίαρχα κράτη)
Ανάμεσα στα ανεξάρτητα κράτη του κόσμου, μόνο τα πέντε Ευρωπαϊκά μικροκράτη δεν έχουν αεροδρόμιο εντός των ορίων τους, αν και όλα έχουν τουλάχιστον ένα ελικοδρόμιο. Όλα εκτός από το Μονακό είναι μεσόγεια, από τα οποία το Λιχτενστάιν είναι διπλά μεσόγειο.

## Κράτη με περιορισμένη αναγνώριση

* Δημοκρατία του Αρτσάχ. Ενώ υπάρχει ένα αεροδρόμιο στο Στεπανακέρτ, δεν εξυπηρετεί καμία εναέρια κυκλοφορία από το 1992.
* Λαϊκή Αραβική Δημοκρατία της Σαχάρας
* Νότια Οσσετία
* Κράτος της Παλαιστίνης. Ενώ υπάρχουν τέσσερα αεροδρόμια εντός των Παλαιστινιακών εδαφών, κανένα δεν λειτουργεί από το 2004.
* Υπερδνειστερία

## Μη αυτοδιοικούμενα εδάφη
Από τις 17 μη αυτοδιοικούμενες επικράτειες, δύο δεν έχουν αεροδρόμιο εντός των ορίων τους: το Τοκελάου και τα Νησιά Πίτκερν. Και οι δύο είναι νησιωτικές περιοχές χωρίς χερσαία σύνδεση, οπότε οι αρκετά μεγάλες διαδρομές με βάρκα είναι το μόνο μέσο μεταφοράς.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές
 
Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
Κατάλογος εφημερίδων στη Βεγγαλική γλώσσα

Αυτός είναι ο κατάλογος εφημερίδων που δημοσιεύονται στη βεγγαλική γλώσσα.

## Ινδία

## Μπανγκλαντές

## Πακιστάν
Η ***Daily Qaumi Bandhan*** (, κυριολεκτικά: "εθνική ενότητα"), ήταν Βεγγαλόφωνη εφημερίδα που δημοσιεύθηκε στο Καράτσι στο Σινδ του Πακιστάν. Έχει τη φήμη ότι είναι η μόνη κύρια Βεγγαλική εφημερίδα της χώρας καθώς μεριμνά ειδικά για τη μεγάλη Βεγγαλική κοινότητα στο Πακιστάν. Ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1940 και διέκοψε τη κυκλοφορία της δεκαετίες αργότερα λόγω οικονομικών προβλημάτων. Έδρευε στην Αποικία Τσιταγκόνγκ, τη βεγγαλική γειτονιά στο Καράτσι.

## ΗΠΑ
Η ***Akhon Samoy*** () είναι Βεγγαλόφωνη εφημερίδα που δημοσιεύεται από τη Νέα Υόρκη στις ΗΠΑ από το 2000.

## Ηνωμένο Βασίλειο
Η *Janomot* ιδρύθηκε στο Λονδίνο στις 21 Φεβρουαρίου 1969. Είναι η πρώτη Βεγγαλική εβδομαδιαία εφημερίδα, η πρώτη εφημερίδα εθνοτικών μειονοτήτων στη Βρετανία και η πρώτη Βεγγαλική καθημερινή εφημερίδα που δημοσιεύεται έξω από το Μπαγκλαντές.

Η *Potrika* ιδρύθηκε το 1997. Δημοσιεύεται κάθε Δευτέρα για 0.50 λίρες (ή για ετήσια συνδρομή 82.16 λιρών). Είναι η μόνη βεγγαλόφωνη εφημερίδα μεγάλου σχήματος που εκδίδεται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Καλύπτει ζητήματα που σχετίζονται με την Βρετανική Μπανγκλαντεσιανή κοινότητα, εκφράζοντας τις ανησυχίες και ενδιαφέροντα τους.

Η εφημερίδα καλύπτει ειδήσεις σχετικά με την κοινότητα Βρετανών Μπανγκλαντεσιανών από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Μπανγκλαντές και σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της κάλυψης επιχειρηματικών ειδήσεων, καθώς και αθλητικά, ταινίες, υγεία, ψυχαγωγία, μόδα, εκπαίδευση και περιβάλλον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Μπανγκλαντές
Ιαματικές πηγές Γαλάνου

Οι **Ιαματικές πηγές Γαλάνου** (***Galanos hot springs***), ή και **Θειούχα λουτρά Γαλάνου** (***Galanos sulphur baths***) είναι θειούχες ιαματικές πηγές, αξιοθέατο στην πόλη Τάνγκα στην Τανζανία. 
Βρίσκονται 3 χλμ. ανατολικά των Σπηλαίων Αμπόνι (Amboni Caves). 

Η μελέτη και ανάδειξη των πηγών έγινε την περίοδο που η Τανγκανίκα, ήταν αποικία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.
 Πρόκειται για θερμές πηγές των οποίων τα νερά τους είναι ζεστά, πράσινα και λόγω της περιεκτικότητας τους σε θείο, έχουν μια έντονη οσμή. Λέγεται ότι είναι οι δεύτερες μεγαλύτερες του είδους τους, παγκοσμίως.
Έχουν θεραπευτικές ιδιότητες για τη θεραπεία των ρευματοειδών παθήσεων, αρθριτικών καθώς και δερματικών παθήσεων. 

Ο Χρήστος Γαλανός έδωσε το ποσό των 4.000 λιρών Αγγλίας, στο Δήμο Τάνγκα, για τα έξοδα ευπρεπισμού και τις κτιριακές εγκαταστάσεις των θειούχων ιαματικών θερμοπηγών και οι οποίες έκτοτε φέρουν την ονομασία *Galanos sulphur baths*.
	
## Σημειώσεις

;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές πηγές
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Τανζανίας
Κατηγορία:Πηγές
Κατηγορία:Δωρεές Ελλήνων ευεργετών στο εξωτερικό
Μπόγκισλαβ Α΄ της Πομερανίας

Ο **Μπόγκισλαβ Α΄**, γερμ. Bogislaw I (π. 1130 - 18 Μαρτίου 1187) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1156-87). Το 1181 έλαβε το δουκάτο της Σλαβινίας ως φέουδο από τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας, γενάρχη τού Οίκου και μάλλον της δεύτερης συζύγου του Ίντας των Έστριντσεν, κόρης τού Νιλς της Δανίας ή τού [Κ[α]νούτου Λαβάρντ](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%9B%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CF%81%CE%BD%CF%84) τη Δανίας. Αδελφός του ήταν ο Καζιμίρ Α΄.

Το 1164 οι δύο αδελφοί συμμάχησαν με τον Πρίμπισλαβ πρίγκιπα των Οβοτριτών και υποστήριξαν την εξέγερσή του ενάντια στον Ερρίκο τον *λέοντα* δούκα της Σαξονίας. Στη μάχη τού Βέρχεν νικήθηκαν, τους επετράπη όμως να κρατήσουν το δουκάτο τους ως φέουδο. Ως υποτελείς του συμμετείχαν στην ήττα εναντίον τού πριγκιπάτου τού Ράνι επί της νήσου Ρύγκεν το 1168, μάχη που οδήγησε ο Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας. Αλλά ούτε οι δύο αδελφοί, ούτε ο Ερρίκος ως νικηκτές έλαβαν αμοιβή από τον Βάλντεμαρ Α΄, έτσι ακολούθησε διαμάχη και οι Δανοί λεηλάτησαν την Πομερανία. Το 1177 έγινε ειρήνη με την πληρωμή μεγάλου φόρου υποτέλειας στον βασιλιά της Δανίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Βάλμπουργκις των Έστριντσεν, κόρη τού Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας και είχε τέκνα:
* Ράτιμπορ 1160-1183, απεβ. 23 ετών.
* Βάρτισλαβ Β΄ 1160-1184, δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν.

Το 1177 απεβίωσε η Βάλπουργκις και ο Μπόγκισλαβ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αναστασία των Πιαστ, κόρη τού Μιέσκο Γ΄ υψηλού δύκα της Πολωνίας και είχε τέκνα:
* Μπόγκισλαβ Β΄ π. 1177-1220, δούκας της Πομερανίας.
* Καζιμίρ Β΄ π. 1180-1219, δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν.
* Ντομπροσλάβα πριν το 1187-π. 1226.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Die regierenden Herzöge The Griffins' family tree

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Μπόγκισλαβ Β΄ της Πομερανίας

Ο **Μπόγκισλαβ Β΄**, γερμ. Bogislaw II (π. 1177 - 23 Ιανουαρίου 1220) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομμερανίας-Στεττίν (1187-1220).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γος τού Μπόγκισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Αναστασίας των Πιαστ, κόρης τού Μιέσκο Γ΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας.

Το 1187 απεβίωσε ο πατέρας του, ενώ ο ίδιος ήταν 10 ετών. Μαζί με τον νεότερο αδελφό του Καζίμιρ Β΄ έμειναν υπό την επιτροπεία της μητέρας τους και τού Βάρτισλαβ καστελάνου και συγγενούς τους.

Έπειτα από μία ανεπιτυχή προσπάθεια αποτίναξης της Δανικής επικυριαρχίας, η Αναστασία και οι δύο γιοί της έπρεπε να μεταβούν στη Δανία και να δηλώσουν υποτέλεια στον βασιλιά. Άλλη συνέπεια ήταν ότι στον πόλεμο της Πομερανίας ενάντια στον Γιάρομαρ Α΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν, ο Γιάρομαρ Α΄ έγινε φύλακας και διοικητής τού δουκάτου στη θέση τού Βάρτισλαβ· επίσης στην ειρήνη τού Νύμπορκ, η Πομερανία έχασε τις διαφιλονικούμενες περιοχές περί το Βόλγκαστ και το Λόιτς.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μιροσλάβα, κόρη τού Μέστβιν Α΄ δούκα της Πομερελίας και είχε τέκνα:
* Μπάρνιμ Α΄ π. 1218-1278, δούκας της Πομερανίας.
* Βοϊσλάβα.
* Ντομπροσλάβα, παντρεύτηκε πρώτα τον Νίκολας ή τον Βάρτισλαβ τού Γκύτσκοβ και έπειτα τον Γιάκτσο Α΄ τού Ζάλτσβεντελ.

## Πηγές
* Adolf Häckermann (1876), "Bogislav II.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 41–42

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Μεχμέτ Άμπιντ Εφέντι

Ο **Ηγεμόνας Μεχμέτ Άμπιντ Εφέντι** (Οθ. Τούρκικα:شہزادہ محمد عابد) (Τούρκικα: *Şehzade Mehmed Abid Efendi*, 17 Σεπτεμβρίου 1905 - 8 Δεκεμβρίου 1973) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ο Μεχμέτ Άμπιντ γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1905 στο Παλάτι Γιλντίζ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της δέκατης τρίτης συζύγου του Σαλιχά Νατσιγιέ Χανιμεφέντι.

Κατά την ανατροπή του πατέρα του το 1909, ο Άμπιντ ακολούθησε τους γονείς του στην εξορία στη Θεσσαλονίκη. Ζούσαν στο Αρχοντικό Αλατίνι. Ένα χρόνο μετά επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκε στο παλάτι Μπεϊλερμπέη μαζί με τον πατέρα του. Εκπαιδεύτηκε στα κολέγια της Γκαλατασαράι και του Χαμπιμπιγιά, στην Κωνσταντινούπολη.

Όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία καταργήθηκε το 1924, η βασιλική οικογένεια πήγε στην εξορία. Ο Άμπιντ ήθελε να εγκατασταθεί στην Αίγυπτο. Ωστόσο, ο βασιλιάς Φουάντ δεν επέτρεψε στην οικογένεια να εισέλθει στην Αίγυπτο. Πήγε για πρώτη φορά στη Βηρυτό, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του Ηγεμόνας Μεχμέτ Σελίμ εγκαταστάθηκε στη Τζουνίγια. Ο Άμπιντ αργότερα πήγε στη Νίκαια.

Αργότερα πήγε στο Παρίσι και αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή της Σορβόννης το 1936 και από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών το 1937. Σπούδασε επίσης Γαλλική Γλώσσα και Λογοτεχνία από το Ecole Nationale des Langues Oriantales Vivantes.

Μεταξύ 1940 και 1948 έζησε στην Τουλούζη, τη Νίκαια, τη Μαδρίτη, τη Λισαβόνα, το Κάιρο, την Αλεξάνδρεια και τα Τίρανα. Ορίστηκε επίσης πρεσβευτής της Αλβανίας στη Γαλλία.

Ο Μεχμέτ Άμπιντ παντρεύτηκε δύο φορές:
*την Πιναριλντίλ Φαχριγιέ Χανίμ (?-1934), δεν απέκτησαν παιδιά.
*την Πριγκίπισσα Σενιγιέ Ζόγκου (1908-1969), δεν απέκτησαν παιδιά.

Πέθανε στη Βηρυτό στις 8 Δεκεμβρίου 1973 σε ηλικία 68 ετών. Είναι θαμμένος στη Δαμασκό.

## Διακρίσεις
*  Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Πιστότητας (Βασίλειο της Αλβανίας, 1936).

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
*
*
* Family Tree, descendants of Sultan Mahmud II. Retrieved 2011-02-28.

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 
Κατηγορία:Οθωμανοί