open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γιώτα Πούλου

Η **Γιώτα (Παναγιού) Πούλου** (Κυριάκι Βοιωτίας, 1956) είναι Ελληνίδα αρχιτέκτων μηχανικός και πολιτικός, ανεξάρτητη βουλευτής Βοιωτίας (εκλεγμένη με τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.) και ιδρυτικό μέλος του κόμματος Κίνημα Δημοκρατίας, που μετονομάστηκε σε Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο. Στα αυτοδιοικητικά, έχει διατελέσει δήμαρχος Λεβαδέων από το 2014 έως το 2019.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κυριάκι Βοιωτίας το 1956. 

Σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή Παρισίων. Έχει εργαστεί ως αρχιτέκτων μηχανικός και πολεοδόμος στον ιδιωτικό τομέα. Έχει δραστηριοποιηθεί σε κινήματα πολιτικών, καθώς και με πολιτικούς και αθλητικούς συλλόγους της περιοχής της.

Από το 2002 είναι παρούσα σε διάφορα πόστα στη τοπική αυτοδιοίκηση. Από το 2003 έως το 2006 ήταν αντιδήμαρχος τεχνικών έργων του Δήμου Λεβαδέων (2003-2006). Το 2014 εξελέγη Δήμαρχος Λεβαδέων. Ήταν μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας στο Κογκρέσο Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης (2014-2019) και άλλων επιτροπών. Κατά την διάρκεια της θητείας της, ο Δήμος Λεβαδέων τιμήθηκε με το χρυσό βραβείο των Βραβείου Καλύτερων Πόλεων του 2018", ενώ αναγνωρίστηκε από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και Ευρωπαίους αξιωματούχους ως πρότυπο φιλοξενίας, αλληλεγγύης και πολιτισμού. Κατά τη διάρκεια της δημαρχίας της, σχεδιάστηκε και εξασφαλίστηκε η υλοποίηση έργων, οδηγώντας σε μεγάλη αναβάθμιση του Δήμου σε πολλούς τομείς. Κέρδισε τη μάχη για την διαχείριση των απορριμμάτων και είχε τις καλύτερες επιδόσεις στον κοινωνικό τομέα στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. 

Το 2019 εξελέγη βουλευτής Βοιωτίας με τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. με 6.150 ψήφους. Υπηρετεί ως μέλος Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης της Βουλής, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών καθώς και της Υποεπιτροπής Νησιωτικών και Ορεινών Περιοχών της Επιτροπής Περιφερειών της Βουλής των Ελλήνων. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές Μαΐου 2023 και Ιουνίου 2023 . Είναι άγαμη. Μιλά ελληνικά και γαλλικά.

Στις 12 Οκτωβρίου 2024, παραιτήθηκε από μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. 
και έναν μήνα μετά, από μέλος του κόμματος. Στις 21 Νοεμβρίου, με επιστολή της στον Πρόεδρο της Βουλής, ανακοίνωσε την ανεξαρτητοποίησή της από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Στις 23 Νοεμβρίου 2024, συμμετείχε στην παρουσίαση της ιδρυτικής διακήρυξης του κόμματος Κίνημα Δημοκρατίας, υπό τον Στέφανο Κασσελάκη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Καπτοπρίλη

Η **καπτοπρίλη**, που πωλείται ως φάρμακο με την επωνυμία **Capoten**, μεταξύ άλλων, είναι αναστολέας του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης (ΜΕΑ), μιας μεταλλοπρωτεάσης, που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υπέρτασης και ορισμένων τύπων συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας. Είναι δηλ. αναστολέας πρωτεασών.

Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας κατατέθηκε το 1976 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1980.

## Ιατρικές χρήσεις
Οι κύριες χρήσεις της καπτοπρίλης βασίζονται στην αγγειοδιαστολή και την αναστολή ορισμένων νεφρικών λειτουργιών. Αυτά τα οφέλη είναι πιο ξεκάθαρα: 1) Υπέρταση 2) Καρδιακές παθήσεις όπως συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου 3) Διατήρηση της νεφρικής λειτουργίας στη διαβητική νεφροπάθεια.

Επιπλέον, έχει δείξει ιδιότητες αύξησης της διάθεσης σε ορισμένους ασθενείς. Αυτό συμβαδίζει με την παρατήρηση ότι τα μοντέλα διαλογής σε ζώα υποδεικνύουν υποθετική αντικαταθλιπτική δράση για αυτήν την ένωση, αν και μια μελέτη ήταν αρνητική. Δεν έχουν αναφερθεί επίσημες κλινικές δοκιμές σε καταθλιπτικούς ασθενείς.

Έχει επίσης ερευνηθεί για χρήση στη θεραπεία του καρκίνου. Τα στερεοϊσομερή καπτοπρίλης αναφέρθηκαν επίσης ότι αναστέλλουν ορισμένες μεταλλο -β-λακταμάσες.

## Παρενέργειες
Ανεπιθύμητες ενέργειες της καπτοπρίλης περιλαμβάνουν βήχα λόγω της αύξησης των επιπέδων βραδυκινίνης στο πλάσμα, αγγειοοιδήματος, ακοκκιοκυττάρωσης, πρωτεϊνουρίας, υπερκαλιαιμίας, αλλοίωσης της γεύσης, τερατογένεσης, ορθοστατικής υπότασης, οξείας νεφρικής ανεπάρκειας και λευκοπενίας. Εκτός από την ορθοστατική υπόταση, η οποία εμφανίζεται λόγω του σύντομου και γρήγορου τρόπου δράσης της καπτοπρίλης, οι περισσότερες από τις ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται είναι συχνές για όλους τους αναστολείς ΜΕΑ. Μεταξύ αυτών, ο βήχας είναι η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια. Ηυπερκαλιαιμία μπορεί να συμβεί, ειδικά εάν χρησιμοποιείται με άλλα φάρμακα που αυξάνουν το επίπεδο καλίου στο αίμα, όπως τα καλιοσυντηρητικά διουρητικά. Άλλες παρενέργειες είναι:
* Κνησμός
* Πονοκέφαλο
* Ταχυκαρδία
* Πόνος στο στήθος
* Αίσθημα παλμών
* Αδυναμία

Το προφίλ παρενεργειών φαρμάκου της καπτοπρίλης είναι παρόμοιο με άλλους αναστολείς ΜΕΑ, με τον βήχα να είναι η πιο κοινή παρενέργεια. Ωστόσο, η καπτοπρίλη συσχετίζεται επίσης συχνά με εξάνθημα και διαταραχές γεύσης (μεταλλική ή απώλεια γεύσης), οι οποίες αποδίδονται στη μοναδική ομάδα θειόλης.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Θειόλες
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα
Κατηγορία:Αντιυπερτασικοί παράγοντες
Κατηγορία:Πυρρολιδίνες
Κατηγορία:Αναστολείς ενζύμων
Άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων

thumb|Η οθωμανική κυβέρνηση απαγόρευσε τις φωτογραφίες των Αρμενίων προσφύγων ή των σωμάτων των θυμάτων για να συγκαλύψει τη γενοκτονία.
[thumb|Διαμαρτυρία ενάντια στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων στην 100ή επέτειό της στη [Μεγάλη Οδός του Πέραν|Μεγάλη Οδό του Πέραν της Κωνσταντινούπολης.]]

Η **άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων** είναι η λανθασμένη άρνηση της προσχεδιασμένης συστηματικής γενοκτονίας έως και 1,5 εκατομμυρίων Αρμενίων κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου που διεξήγαγε η οθωμανική κυβέρνηση. Η άρνηση ήταν αναπόσπαστο κομμάτι των δολοφονιών που πραγματοποιήθηκαν με το πρόσχημα της επανεγκατάστασης. Μετά τη γενοκτονία, ενοχοποιητικά έγγραφα καταστράφηκαν συστηματικά. Σύμφωνα με τον Τούρκο ιστορικό Τανέρ Ακτσάμ, «η Αρμενική περίπτωση είναι πρωτοφανής μεταξύ γενοκτονιών στις μακροχρόνιες προσπάθειες άρνησης της ιστορικότητάς της».

Επειδή είναι διαθέσιμος μεγάλος αριθμός αποδεικτικών στοιχείων για να αποδειχθεί η γενοκτονία και ο ρόλος της οθωμανικής κυβέρνησης στην οργάνωση των δολοφονιών, η γενική συναίνεση ιστορικών και μελετητών των γενοκτονιών συμφωνεί ότι τα γεγονότα αποτελούν γενοκτονία. Οι αρνητές υποστηρίζουν ότι δεν υπήρχε γενοκτονία επειδή η μετεγκατάσταση των Αρμενίων ήταν μια νόμιμη απάντηση σε μια πραγματική ή αντιληπτή εξέγερση των Αρμενίων και ο υψηλός αριθμός θανάτων προήλθε από «κακή τύχη, κακή σχεδίαση, κακές καιρικές συνθήκες, κακούς τοπικούς αξιωματούχους και κακούς Κούρδους» παρά σκόπιμη κρατική πολιτική εξόντωσης· και βασικά αποδεικτικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν την ευθύνη της Οθωμανικής κυβέρνησης και τον συστηματικό χαρακτήρα της γενοκτονίας απορρίπτονται ως «αρμενικές πλαστογραφίες».

Πλέον στο 2020, μόνο οι κυβερνήσεις της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν αρνούνται ότι υπήρξε γενοκτονία των Αρμενίων. Πολλές άλλες χώρες, με πιο αμφιλεγόμενο τρόπο οι Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τον Οκτώβριο του 2019, απέφευγαν να την αναγνωρίσουν επίσημα ως γενοκτονία, προκειμένου να μην διαταράξουν τις διπλωματικές τους σχέσεις με την Τουρκία. Η τουρκική κυβέρνηση ξόδεψε εκατομμύρια δολάρια στην άσκηση παρασκηνιακής πολιτικής πίεσης στην Ουάσιγκτον την τελευταία δεκαετία, μεγάλο μέρος της εστίασε στο ζήτημα της γενοκτονίας των Αρμενίων, και στο παρελθόν απειλούσε πολιτικούς από άλλες χώρες με αντίποινα εμποδίζοντάς τους να χρησιμοποιήσουν τη λέξη *γενοκτονία*. Η Τουρκία προσπάθησε επίσης να εκφοβίσει και να σιωπήσει ξένους ερευνητικούς δημοσιογράφους και μελετητές των γενοκτονιών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Τουρκίας
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Τουρκικός εθνικισμός
Μοναστήρι Φθιώτιδας

Το **Μοναστήρι** είναι ακατοίκητο ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Απέχει 32 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου), 52 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Λαμία και 37 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τον Αλμυρό. Το χωριό είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους Όθρυς σε υψόμετρο 630 μέτρα και τα νοτιοδυτικά όρια του Καταφυγίου Άγριας Ζωής «Ταράτσα - Αετοφωλιά». Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μύλων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τους Μύλους αποτελούν την τοπική κοινότητα Μύλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Γιαγντάν

Το **Γιαγντάν** (αρμενικά: Յաղդան) είναι χωριό στην επαρχία Λορί της Αρμενίας, το οποίο βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του ποταμού Ντζοραγκέτ, στα βόρεια της χώρας. Το παλιό όνομα του χωριού είναι Γεγιτάνκ.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 1350 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, 37 χλμ. βορειοδυτικά του περιφερειακού κέντρου Βαναντζόρ.  Ιστορικές καταγραφές αναφέρουν ότι οι πρώτοι κάτοικοι που εγκαταστάθηκαν στο χωριό ήταν Έλληνες προερχόμενοι από την περιοχή της Αργυρούπολης του Πόντου το 1820.

Ο πληθυσμός ασχολείται με την κτηνοτροφία, την καλλιέργεια λαχανικών, σιτηρών και πατατών. Μια γέφυρα, η οποία χρονολογείται στον 13ο αιώνα, βρίσκεται στο χωριό. Ο κύριος πληθυσμός είναι Έλληνες, αλλά υπάρχει επίσης ένας μικρός αριθμός Αρμενίων. Μετά το 1992 αντιμετωπίζοντας πολλές δυσκολίες οι κάτοικοι του χωριού  ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Ελλάδος σταδιακά άρχισαν να εγκαταλείπουν μαζικά το χωριό και επαναπατρίστηκαν στην Ελλάδα  και την Κύπρο. Το χωριό ιδρύθηκε από τους Έλληνες, γι' αυτό και είναι ένα από τα επτά ελληνικά χωριά στην Αρμενία.

Κατά την απογραφή του 2004 είχε 90 κατοίκους, ενώ το 2011 είχε 233.

## Συλλογή

Yaghdan bridge 01.JPG|Η γέφυρα του 13ου αιώνα
Yaghdan bridge 02.jpg


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Prinzessinnengarten

O **Prizzessinnengaten** (*ο κήπος των πριγκιπισσών*) αποτελεί έναν αστικό κοινοτικό κήπο, ο οποίος ιδρύθηκε το 2009 στην Moritzplatz της περιοχής Kreuzberg του Βερολίνου. Κάτοικοι της περιοχής αυτής ξεκίνησαν το συγκεκριμένο εγχείρημα σε έναν άδειο χώρο 6000 τετραγωνικών μέτρων, που αρχικά ήταν χώρος απορριμμάτων. Από την ίδρυση του ο κήπος αυτός δεν ανήκει σε κανέναν και είναι ανοιχτός σε όλους όσους θέλουν να συμμετάσχουν, παιδιά, νέους και ενήλικες. Καλλιεργούνται ποικίλα φυτά και λαχανικά, όπως 15 ποικιλίες ντομάτας, 15 ποικιλίες πατάτας, 10 ποικιλίες καρότων, πολλές ποικιλίες λάχανων, καθώς και πολλά μυρωδικά και βότανα. Εκτός από τις καλλιέργειες αυτές, στο συγκεκριμένο κοινοτικό κήπο υπάρχουν αποικίες μελισσών, πολλά εργαστήρια εκμάθησης, καφέ, κήπου, κουζίνα επεξεργασίας της συγκομιδής, χώροι αγοράς και χώροι συγκεντρώσεων των ανθρώπων. Ταυτόχρονα, αποτελεί και χώρο εκμάθησης, καθώς μέσα από τη συμμετοχή, οι άνθρωποι ανταλλάσσουν εμπειρίες και γνώσεις σχετικά με τις μεθόδους καλλιέργειας, την αστική γεωργία , την βιοποικιλότητα, την ανακύκλωση και τις βιώσιμες μορφές αστικής ζωής. Τα τελευταία χρόνια έχει συνεισφέρει σημαντικά στη δημιουργία περίπου 140 επιπλέον αστικών κήπων, όπως σχολικούς κήπους, κήπους γειτονιών, κήπους εταιρειών, κήπους σε καταφύγια προσφύγων και κήπους σε πολιτιστικά και κοινωνικά ιδρύματα.

O Prinzessinnengarten σχεδιάστηκε εξαρχής ως κινητός αστικός κήπος και, μετά από 10 χρόνια δραστηριοποίησης στη περιοχή Kreuzberg, μετακινήθηκε σε μια νέα θέση, στην περιοχή του Neukölln. Αυτή η νέα τοποθεσία είναι πολύ μεγαλύτερη, 7,5 εκτάρια, και βρίσκεται κοντά στη φύση.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Creativity Platform.&nbsp;*Αστικές και περιαστικές καλλιέργειες - Α. Καράγιωργας*.&nbsp;Ανακτήθηκε στις 16/12/2020. 
* «Αστική γεωργία».&nbsp;*Βικιπαίδεια*.&nbsp;2020-05-17.&nbsp;Ανακτήθηκε στις 16/12/2020.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://prinzessinnengartenbau.net/ 
* http://prinzessinnengarten-kollektiv.net/

Κατηγορία:Βερολίνο
Κατηγορία:Αστικά κοινά
Γιάννης Οικονόμου (μεταφραστής)

Ο **Γιάννης Οικονόμου** (γεν. το 1964 στο Ηράκλειο Κρήτης) είναι Έλληνας μεταφραστής που εργάζεται για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες από το 2002. Είναι ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα πολύγλωσσου ατόμου, γνωρίζοντας 32 γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής, της αγγλικής, της ιταλικής, της γερμανικής, της ισπανικής, της γαλλικής, της φινλανδικής, της δανικής, της ρωσικής, της σουαχίλι, των εβραϊκών, των αραβικών, των μανδαρινικών και των βεγγαλικών, και σύμφωνα με αναφορές γνωρίζει ίσως και 47 γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων νεκρών γλωσσών όπως η παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική. Μιλάει 21 από τις 24 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Θεωρεί ότι η κινεζική γλώσσα είναι η πιο πολύπλοκη γλώσσα για εκμάθηση. Τα κινέζικα είναι επίσης η αγαπημένη του γλώσσα. Είναι ο μόνος μεταφραστής της Επιτροπής στον οποίο έχουν εμπιστευθεί την μετάφραση απόρρητων κινεζικών εγγράφων.

## Εκπαίδευση
Εμπνευσμένος από τους ξένους τουρίστες που επισκέπτονται την Κρήτη, άρχισε να μαθαίνει ξένες γλώσσες σε νεαρή ηλικία. Ξεκίνησε να μελετά αγγλικά στην ηλικία των πέντε όταν μετακόμισε στην Αθήνα με την οικογένειά του, γερμανικά στα επτά, ιταλικά στα 10, ρωσικά στα 13, σουαχίλι στα 14 και τουρκικά στα 16. Είχε μάθει 15 γλώσσες στην ηλικία των 20. Σπούδασε γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης πριν συνεχίσει το μεταπτυχιακό του στις μεσανατολίτικες γλώσσες και πολιτισμούς στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Συνέχισε με Διδακτορικό στην ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Το θέμα της διατριβής του στο Χάρβαρντ ήταν ένα κείμενο του Ζαρατούστρα γραμμένο στα αβεστικά, μια μορφή της παλαιάς ιρανικής γλώσσας.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με τον Τόμεκ, από την Πολωνία. Για να διατηρήσει τις γλωσσικές του δεξιότητες, μιλά με μητρικούς ομιλητές των γλωσσών ανά τον κόσμο. Το αγαπημένο του χόμπι είναι να διαβάζει κινεζικά βιβλία και να κρατά σημειώσεις.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος πολύγλωσσων

## Παραπομπές


Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Γκέι άνδρες
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ιγκντίρ

Το **Ιγκντίρ** (αρμενικά: Իգդիր, επίσης Ցոլակերտ ***Τσολακέρτ***· τουρκικά: Iğdır, · κουρδικά: Îdir, επίσης Reşqelas ρωσικά: Ыгдыр) είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Ιγκντίρ στην Περιοχή Ανατολικής Ανατολίας της Τουρκίας. Το υψηλότερο βουνό στην Τουρκία, το Όρος Αραράτ, βρίσκεται εν μέρει στην επαρχία Τσολακέρτ.

## Γεωγραφία
Η πόλη Ιγκντίρ βρίσκεται σε μια πεδιάδα σε χαμηλότερο υψόμετρο από τις περισσότερες ανατολικές επαρχίες της Τουρκίας. Αυτό επιτρέπει τη γεωργική παραγωγή, όπως μήλα, ντομάτες, αγγούρια, ροδάκινα, αχλάδια, ζαχαρότευτλα, υδροπέπονες και πεπόνια. Ωστόσο, τα πιο διάσημα προϊόντα του Ιγκντίρ είναι το βαμβάκι και τα βερίκοκα.

## Αρχιτεκτονική
Σε μια χερσόνησο κοντά στα κλειστά σύνορα με την Αρμενία, και επί του παρόντος σε μια στρατιωτική ζώνη, κοντά στο χωριό Σούρμελι, βρίσκονται τα ερείπια της μεσαιωνικής πόλης Σουρμαρί (Αγ. Μαρία), με μια ακρόπολη της οποίας τα σωζόμενα τείχη χρονολογούνται από το 1224. Ένα ανακαινισμένο αρμενικό καραβανσεράι του 13ου αιώνα γνωστό ως το Καραβανσεράι του Ζορ είναι μια άλλη ιστορική κατασκευή κοντά στο Ιγκντίρ.

### Μνημείο και Μουσείο Γενοκτονίας του Ιγκντίρ
thumb|right|Το Μνημείο και Μουσείο Γενοκτονίας του Τσολακέρτ
Το «Iğdır Soykırım Anıt-Müzesi», ή Μνημείο και Μουσείο Γενοκτονίας του Ιγκντίρ, είναι ένα συγκρότημα μνημείων-μουσείων που προωθεί την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων. Η κατασκευή του μνημείου ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1997 και άνοιξε για το κοινό στις 5 Οκτωβρίου 1999 από τον Τούρκο Υπουργό Επικρατείας Ραμαζάν Μιρζαόγλου.

Ο δηλωθείς σκοπός του μνημείου είναι να «μνημονεύσει τις σφαγές και τις διώξεις που διαπράχθηκαν από τους Αρμένιους στην επαρχία Ιγκντίρ» κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Τουρκοαρμενικό Πόλεμο. Το μνημείο χτίστηκε για να προωθήσει την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων και την απορριφθείσα αφήγηση ότι, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, οι Αρμένιοι ήταν αυτοί που σκότωναν Τούρκους και όχι το αντίστροφο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Ντέρμπι της Κοκκινιάς

Το **ντέρμπι ανάμεσα στον Ιωνικό και στην Προοδευτική** είναι η αθλητική αναμέτρηση ανάμεσα στους δύο προαναφερθέντες αθλητικούς συλλόγους σε όλα τα ομαδικά αθλήματα, αλλά κυρίως αφορά στο ποδόσφαιρο. Είναι γνωστό ως «**Ντέρμπι της Κοκκινιάς**» για γεωγραφικούς λόγους, ενώ αναφέρεται και ως «Ντέρμπι της Γρηγορίου Λαμπράκη», λόγω ότι οι έδρες τους, το γήπεδο Νεάπολης και το γήπεδο Νίκαιας, βρίσκονται επί της ομώνυμης λεωφόρου.

## Ιστορική αναδρομή
Το ντέρμπι της Κοκκινιάς στο ποδόσφαιρο υπήρξε από τα προπολεμικά χρόνια με αντιπάλους αρχικά την Προοδευτική και τον Άρη Πειραιώς (Κοκκινιάς). Οι αγώνες μεταξύ τους ήταν πάντοντε έντονα φορτισμένοι και θεωρούταν ως ένα από τα πιο σκληρά ποδοσφαιρικά ντέρμπι της χώρας. Οι αγώνες μεταξύ Προοδευτική και Άρη περιορίστηκαν σε τοπικό επίπεδο στα πρωταθλήματα Πειραιά πριν τη θέσπιση των εθνικών πρωταθλημάτων, με εξαίρεση τη σεζόν 1963-64 που βρέθηκαν αντιμέτωποι στην Β΄ Εθνική σε δύο επίσης επεισοδιακούς αγώνες μεταξύ τους. Το 1965 ο Άρης συγχωνεύτηκε με την άλλη ομάδα της Νίκαιας, την Α.Ε. Νίκαιας, η οποία μάλιστα έπαιξε μαζί με την Προοδευτική στο πρώτο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής τη σεζόν 1959-60. Από τη συγχώνευση του Άρη και της Α.Ε. Νίκαιας δημιουργήθηκε ο Ιωνικός Νίκαιας.

Ο νεοσύστατος τότε Ιωνικός, ο οποίος στα επόμενα χρόνια θα αγωνιστεί επί χρόνια στην Α΄ Εθνική, ακόμα και στην Ευρώπη και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και θα φτάσει στον τελικό κυπέλλου Ελλάδας το 2000 και η σπουδαία Προοδευτική εκείνων των χρόνων στην Α΄ Εθνική, η οποία μόλις είχε τερματίσει στην 4η θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και είχε φτάσει για 2η φορά στα ημιτελικά του κυπέλλου, βρέθηκαν αντιμέτωποι για πρώτη φορά σε ανεπίσημο επίπεδο στις 5 Σεπτεμβρίου του 1965 σε φιλικό αγώνα στο γήπεδο της Νεάπολης και αναδείχθηκαν ισόπαλοι χωρίς τέρματα. Σε επίσημο επίπεδο, Ιωνικός και Προοδευτική συναντήθηκαν πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής τη σεζόν 1968-69, με 2 εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αναμετρήσεις ανάμεσα στους δύο συλλόγους που έληξαν όμως ισόπαλες χωρίς τέρματα. Οι δυο ομάδες βρέθηκαν αντιμέτωπες στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά τη σεζόν 1997-98.

#### Οπαδική αντιπαλότητα
Η έχθρα ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων, δεν άργησε να αρχίσει, καθώς από τις πρώτες αναμετρήσεις μεταξύ των δύο ομάδων, υπήρχαν εντάσεις και επεισόδια. Αυτό μεταφέρθηκε αργότερα και στα γήπεδα της Α' εθνικής. Ο μεγαλύτερος λόγος ύπαρξης αυτής της έχθρας είναι γεωγραφικός.

## Στατιστικά
### Αναλυτικά τα αποτελέσματα
Αναλυτικός πίνακας με τα αποτελέσματα σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και κυπέλλου

### Στατιστικά
#### Σύνολα ανά αγώνα

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά παιχνίδια ελληνικών ομάδων
Κατηγορία:Α.Ο. Ιωνικός Νίκαιας (ποδόσφαιρο)
Κατηγορία:Προοδευτική Νεολαία (ποδόσφαιρο)
Κοκκινιά
Φινοσκανδιναβία

Η **Φινοσκανδιναβία** (, , , ) ή **χερσόνησος της Φινοσκανδιναβίας** είναι η γεωγραφική χερσόνησος που περιλαμβάνει τη Σκανδιναβική Χερσόνησο και τη Χερσόνησο Κόλα, την ηπειρωτική Φινλανδία και την Καρελία. Διοικητικά αυτό περιλαμβάνει περίπου τις ηπειρωτικές περιοχές της Φινλανδίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας, καθώς και το Όμπλαστ του Μούρμανσκ, μεγάλο μέρος της Δημοκρατίας της Καρελίας και τμήματα του βόρειου Όμπλαστ του Λένινγκραντ στη Ρωσία.

Το όνομά της προέρχεται από τις λατινικές λέξεις *Fennia* (Φινλανδία) και *Scandia* (Σκανδιναβικό). Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Φινλανδό γεωλόγο Βίλχελμ Ράμσι το 1898.

Γεωλογικά, η περιοχή είναι ξεχωρίζει επειδή το βραχώδες υπόστρωμα της είναι αρχαιοζωικός γρανίτης και γνεύσιος με πολύ λίγο ασβεστόλιθο, σε αντίθεση με τις γειτονικές περιοχές της Ευρώπης.

## Δείτε επίσης

* Βαλτοσκανδία
* Βόρειες Χώρες
* Σκανδιναβία
* Λαπωνία

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση

* Ράμσι, Β., 1898. Über die Geologische Entwicklung der Halbinsel Kola στο der Quartärzeit. Fennia 16 (1), σελ. 151

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γεωλογικός χάρτης της Φινοσκανδιναβίας Ασπίδας
* Η Φινοσκανδιανβική Ασπίδα στη Φινοσκανδιναβία 


Κατηγορία:Γεωλογία της Φινλανδίας
Κατηγορία:Γεωλογία της Καρελίας
Κατηγορία:Γεωλογία της Νορβηγίας
Κατηγορία:Γεωλογία της Σουηδίας
Κατηγορία:Χερσόνησοι της Ευρώπης
Corriere dello Sport – Stadio

[μικρογραφία| Τα κεντρικά γραφεία στην Piazza dell'Indipendenza, [Ρώμη.]]
Η ***Corriere dello Sport - Stadio*** είναι ιταλική πανεθνική αθλητική εφημερίδα με έδρα τη Ρώμη. Είναι μία από τις τρεις μεγαλύτερες ιταλικές ημερήσιες αθλητικές εφημερίδες και έχει τη μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα στην κεντρική και νότια Ιταλία και την τέταρτη μεγαλύτερη σε όλη τη χώρα.

## Ιστορία και προφίλ
*Η Corriere dello Sport - Stadio* ιδρύθηκε ως συγχώνευση μεταξύ της *Corriere dello Sport*, που ιδρύθηκε το 1924 και της *Stadio*, που ιδρύθηκε το 1948. Η εφημερίδα δημοσιεύεται σε μορφή ευρέως φύλλου. Η κυκλοφορία της εφημερίδας το 2008 ήταν 225.643 αντίτυπα. Σύμφωνα με τρίτους παρόχους αναλυτικών στοιχείων ιστού, Alexa και SimilarWeb, ο ιστότοπος της Corriere dello Sport έχει βαθμολογηθεί ως ο 91ος και 166ος ιστότοπος με τις περισσότερες επισκέψεις στην Ιταλία αντίστοιχα, τον Ιούλιο του 2015. Το SimilarWeb βαθμολογεί τον ιστότοπο ως τον τέταρτο αθλητικό ιστότοπο με τις περισσότερες επισκέψεις στην Ιταλία, προσελκύοντας σχεδόν 4,7 εκατομμύρια επισκέπτες ανά μήνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  (ιταλικά)

Κατηγορία:Εφημερίδες στην ιταλική γλώσσα
Κατηγορία:Αθλητικές εφημερίδες
Κατηγορία:Αθλητικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στην Ιταλία
Εκλογές Εθνοσυνέλευσης του Νεπάλ (2020)

**Οι εκλογές της Εθνικής Συνέλευσης** πραγματοποιήθηκαν στο Νεπάλ στις 23 Ιανουαρίου 2020 και στις επτά επαρχίες για να εκλεγούν τα 18 από τα 19 αποχωρώντα μέλη της Εθνοσυνέλευσης. Σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος του Νεπάλ του 2015, το ένα τρίτο των μελών της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται κάθε έξι χρόνια μέσω ενός εκλεκτορικού κολεγίου. Μετά την πλήρη εφαρμογή της συνέλευσης το 2018, το ένα τρίτο των μελών που επιλέχθηκαν με κλήρωση αποχώρησαν έπειτα από δύο μόνο χρόνια. 

## Εκλεκτορικό κολέγιο
Το εκλογικό σώμα αποτελείται από μέλη της επαρχιακής συνέλευσης και τον πρόεδρο / δήμαρχο και αντιπρόεδρο / αναπληρωτή δήμαρχο των τοπικών σωμάτων του Νεπάλ. Κάθε ψήφος των μελών της επαρχιακής συνέλευσης έχει βάρος σαράντα οκτώ ενώ κάθε πρόεδρος / δήμαρχος / αντιπρόεδρος / αναπληρωτής δήμαρχος έχει βάρος δεκαοκτώ. Το εκλογικό κολέγιο εκλέγει 56 μέλη στην Εθνοσυνέλευση και τρία μέλη, συμπεριλαμβανομένης μιας γυναίκας, διορίζονται από τον πρόεδρο έπειτα από πρόταση της κυβέρνησης του Νεπάλ. 

## Αποτελέσματα

### Εθνικά

## Παραπομπές


2020
Νεπαλ
Δομίτιος Μοδέστος

O **Δομίτιος Μοδέστος** ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Αραβικής καταγωγής, ο Μόνδεστος διορίσθηκε Κόμης της εώας (Ανατολής) από το 358 έως το 362, διαδέχτηκε τον Νεβρίδιο και υπηρετούσε υπό τους Αυτοκράτορες Κωνσταντιο Β' και Ιουλιανό. Το 359 ήταν πρόεδρος μιας επιτροπής στη Σκυθόπολη, και σε αυτό το αξίωμα έκρινε με ιδιαίτερη σκληρότητα τους κατηγορούμενους.

Ενώ βρισκόταν στην Αντιόχεια, ο Ιουλιανός διόρισε τον Μόδεστο ως Πολίαρχο (praefectus urbi) της Κωνσταντινούπολης, θέση που κατείχε από το 362 έως το 363. Έπειτα διορίσθηκε Πραιτωριανός έπαρχος της Ανατολής (369-377) και πρόξενος το 372.

Το 371 διορίστηκε πρόεδρος μιας επιτροπής που έπρεπε να κρίνει μερικούς ανώτερους αξιωματούχους που είχαν κατηγορηθεί ότι ασκούσαν μαγεία. Ο Μόδεστος αναφέρεται ότι ενήργησε πολύ σκληρά, βασανίζοντας αθώους ανθρώπους, εκβιάζοντας έτσι ομολογίες από αυτούς.

Παρά το γεγονός ότι ήταν στενά συνδεδεμένος με τους ειδωλολατρικούς αξιωματικούς και ήταν ειδωλολάτρης αργότερα στράφηκε στον χριστιανισμό και στον Αρειανισμό. Ο αυτοκράτορας Ουάλης έστειλε τον Μόδεστο να συναντήσει τον επίσκοπο Βασίλειο της Καισάρειας, για να μεσολαβήσει μεταξύ των δύο αντιτιθέμενων χριστιανικών θρησκειών, αλλά ο Βασίλειος αρνήθηκε. Στη συνέχεια, ο Μόδεστος διατάχθηκε από τον Ουάλη να χρησιμοποιήσει βία κατά του επισκόπου, αλλά δεν το έκανε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Burns, Paul (ed.), *Butler's Lives of the Saints: New Full Edition January*. The Liturgical Press. .
* Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, John Morris, *Prosopography of the Later Roman Empire*, volume 1, Cambridge University Press, 1992, , pp.&nbsp;605–08

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπαρχοι της Ανατολής
Κατηγορία:Έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Φλάβιος Φηλικιανός

O **Φλάβιος Φηλικιανός** (Flavius Felicianus),  ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας του 4ου αιώνα μ.Χ.

Όπως αναφέρει ο Ιωάννης Μαλάλας στο Χρονικό του, γράφει ότι ο Φηλικιανός, ένας Χριστιανός, διορίσθηκε κόμης της εώας το 335. Κατείχε ένα από τα υψηλότερα στρατιωτικά αξιώματα στα ανατολικά της αυτοκρατορίας. Το αν ο Φηλικιανός ήταν στην πραγματικότητα ο πρώτος κάτοχος αυτού του τίτλου, όπως αναφέρει και ο Μαλάλας, είναι αμφιλεγόμενο. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, υπό τον οποίο υπηρέτησε, τον όρισε ύπατο το 337. Ανέλαβε τα καθήκοντά του μαζί με τον Φάμπιο Τιτίανο. 

Ο Κωνσταντίνος πέθανε στις 22 Μαΐου κατά την θητεία του Φηλικιανού ως υπάτου, η τύχη του οποίου μετά αγνοείται. Δεδομένου ότι το όνομα του Φηλικιανού έχει διαγραφεί από μια επιγραφή, πιστεύεται ότι θα έγινε σαν εξάλειψη της μνήμης του (damnatio memoriae) ως τιμωρία. Ίσως πέθανε ως ένα από τα θύματα των δολοφονιών μετά το θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, John Morris: Felicianus 5. In: The Prosopography of the Later Roman Empire (PLRE). Τόμος 1, Cambridge University Press, Cambridge 1971, ISBN 0-521-07233-6, S. 330–331.
* Otto Seeck: Felicianus 2. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band VI,2, Stuttgart 1909, Sp. 2162. Anmerkungen

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Μπράουναου αμ Ινν

Το **Μπράουναου αμ Ινν** (, δηλαδή: *Μπράουναου επί του [[Ινν (ποταμός)|Αίνου]]*) είναι πόλη της Αυστρίας στο κρατίδιο της Άνω Αυστρίας, στα σύνορα με τη Γερμανία και είναι η γενέτειρα του Αδόλφου Χίτλερ.

## Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται πάνω στον ποταμό Ινν και ανήκει στην ομώνυμη επαρχία, Μπράουναου αμ Ινν. Ο πληθυσμός της είναι 17.332 άτομα (στοιχεία 18 Δεκεμβρίου 2006). Η πόλη έχει έκταση 24,8 τ.χλμ.

## Ιστορία
[αριστερά|μικρογραφία|192x192εσ| Αναμνηστική πλάκα κατά του πολέμου και του φασισμού, στο σπίτι που γεννήθηκε ο [Αδόλφος Χίτλερ.]]
Η πόλη βρίσκεται πάνω στη διασταύρωση σημαντικών οδικών αρτηριών και έτσι ήταν οχυρωμένη από την ρωμαϊκή εποχή. Το 1260, το Μπράουναου αμ Ινν μετατράπηκε σε βαυαρικό φρούριο. Στην δεκαετία του 1670 το φρούριο ενισχύθηκε σημαντικά έπειτα από προσπάθειες του εκλέκτορα Μαξιμιλιανού και Φερδινάδου Μαρία.

Στις 3 Φεβρουαρίου 1742, ενώ εξελισσόταν ο πόλεμος της αυστριακής διαδοχής, μια αυστριακή εκστρατεία κατά της Βαυαρίας οδήγησε στην κατάληψη της πόλης από τους Αυστριακούς. Τον Σεπτέμβριο του 1742 η πόλη εγκαταλήφθηκε από τους Αυστριακούς, καθώς οι αυστριακές δυνάμεις όδευαν προς την Βοημία για να πολεμήσουν εναντίων των Γάλλων. Στις 27 Ιουνίου 1743, ο Κάρολος Αλέξανδρος της Λωρραίνης κατέλαβε την πόλη για δεύτερη φορά.

Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντων Πολέμων, το Μπράουναου αμ Ινν πέρασε στα χέρια των Γάλλων. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Πρεσβούργου, ο Ναπολέων έπρεπε να εγκαταλείψει την πόλη, αλλά το έκανε μόνο τον Δεκέμβριο του 1807, μετά τη σύναψη συμμαχίας μεταξύ Αυστρίας και Ρωσίας.

## Πολιτική κατάσταση
Ο δήμαρχος της κοινότητας είναι ο Γιοχάνες Βαϊντμπάχερ (του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος), ο οποίος εξελέγη το 2011. Το Δημοτικό Συμβούλιο () της πόλης έχει 37 έδρες, τις οποίες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών του 2015, καταλαμβάνουν τα παρακάτω κόμματα:

* Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας: 9 έδρες
* Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα: 15 έδρες
* Οι Πράσινοι - Η Πράσινη Εναλλακτική: 4 έδρες
* Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας: 9 έδρες

## Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
Στις 20 Απριλίου 1889, ο Αδόλφος Χίτλερ γεννήθηκε σε ένα γειτονικό χωριό, το Ρανσχόφεν, το οποίο αργότερα ενσωματώθηκε στο Μπράουναου αμ Ινν. Το 1933 ο Χίτλερ έγινε επίτιμος πολίτης της πόλης. Το 1989, μπροστά από το σπίτι που γεννήθηκε (στην διεύθυνση Σαλτσμπούργκερ Φόρστατ 15), τοποθετήθηκε μια αναμνηστική πλάκα κατά του πολέμου και του φασισμού. Το 2011 το δημοτικό συμβούλιο της πόλης αφαίρεσε κάθε τιμητικό τίτλο που είχε δοθεί στον Χίτλερ, ενώ το 2019 ανακοινώθηκε ότι το σπίτι που γεννήθηκε ο Χίτλερ θα μετατραπεί σε αστυνομικό τμήμα.

## Αξιοθέατα
* Η Η εκκλησία του Αγίου Στεφάνου είναι η τέταρτη υψηλότερη εκκλησία (87 μ.) στην Αυστρία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης

Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Κατηγορία:Αδόλφος Χίτλερ
Ευδοκία Κομνηνή

**Ευδοκία Κομνηνή** μπορεί να αναφέρεται σε:
* Ευδοκία Κομνηνή (κόρη Αλέξιου Α΄) (1094 - π. 1129) 
* Ευδοκία Κομνηνή του Μονπελιέ (π. 1160 - π. 1203)
* Ευδοκία Μεγάλη Κομνηνή ( - 1395)
Στρεπτομυκίνη

Η **στρεπτομυκίνη** είναι αντιβιοτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων βακτηριακών λοιμώξεων.  Αυτές περιλαμβάνουν τη φυματίωση, το σύμπλεγμα *Mycobacterium avium*, την ενδοκαρδίτιδα, τη βρουκέλλωση, τη μόλυνση από *Burkholderia*, την πανούκλα, την τουλαραιμία και τον πυρετό του δαγκώματος των αρουραίων. Για την ενεργή φυματίωση χορηγείται συχνά μαζί με ισονιαζίδη, ριφαμπικίνη και πυραζιναμίδη. Χορηγείται με ένεση σε φλέβα ή μυ.

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ίλιγγο, έμετο, μούδιασμα του προσώπου, πυρετό και εξάνθημα. Η ωτοτοξικότητα και η νεφροτοξικότητα είναι οι πιο σοβαρές παρενέργειες, όπως και σε άλλες αμινογλυκοσίδες. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη κώφωση στο αναπτυσσόμενο μωρό. Η χρήση φαίνεται να είναι ασφαλής κατά το θηλασμό. Δεν συνιστάται σε άτομα με μυασθένεια gravis ή άλλες νευρομυϊκές διαταραχές. Η στρεπτομυκίνη είναι μια αμινογλυκοσίδη. Λειτουργεί αναστέλλοντας την ικανότητα των 30S ριβοσωμικών υπομονάδων να παράγουν πρωτεΐνες, με αποτέλεσμα βακτηριακό θάνατο.

Η στρεπτομυκίνη απομονώθηκε το 1943 από το βακτήριο *Streptomyces griseus*, από τον Άλμπερτ Σχατς, μεταπτυχιακό φοιτητή στο εργαστήριο του Σέλμαν Άμπραχαμ Βάκσμαν στο Πανεπιστήμιο Ρούτγκερς. Η στρεπτομυκίνη ήταν το πρώτο αποτελεσματικό αντυιφυματικό φάρμακο που ανακαλύφθηκε. Ο Σέλμαν Άμπραχαμ Βάκσμαν έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1952 για την ανακάλυψή της. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το χαρακτηρίζει ως εξαιρετικά σημαντικό για την ιατρική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Κατηγορία:Γουανιδίνες
Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI
Κατηγορία:Αντιβιοτικά
Κατηγορία:Ολιγοσακχαρίτες
Πεπερόνι

thumb|250px|Συσκευασμένο πεπερόνι
Το **πεπερόνι** είναι αμερικανική ποικιλία πικάντικου σαλαμιού, φτιαγμένο από μείγμα χοιρινού και βοείου κρέατος που έχει καρυκευθεί με πάπρικα ή άλλο πιπέρι τσίλι.

Το πεπερόνι  είναι χαρακτηριστικά απαλό, ελαφρώς καπνιστό και έχει έντονο κόκκινο χρώμα. Οι λεπτές φέτες πεπερόνι είναι δημοφιλής προσθήκη στην πίτσα στην αμερικανική πιτσαρία.

## Ετυμολογία
Ο όρος «πεπερόνι» είναι ο δάνειο της λέξης *peperoni*, ο πληθυντικός της *peperone*, η ιταλική λέξη για την πιπεριά. Η πρώτη χρήση του "πεπερόνι" που αναφέρεται σε λουκάνικο χρονολογείται από το 1919. Στα ιταλικά, η λέξη *peperoncino* αναφέρεται για καυτές και πικάντικες πιπεριές.

## Ιστορία
Το πεπερόνι, μια ιταλο-αμερικανική δημιουργία, είναι αλατισμένο ξηρό λουκάνικο, με ομοιότητες με τα πικάντικα σαλάμια της νότιας Ιταλίας, όπως το *salsiccia Napoletana Piccante,* ένα πικάντικο ξηρό λουκάνικο από τη Νάπολη, ή το *soppressata* από την Καλαβρία. Οι κύριες διαφορές είναι ότι το πεπερόνι έχει λεπτότερο κόκκο (παρόμοιο με το μη πικάντικο σαλάμι από το Μιλάνο), είναι συνήθως πιο μαλακό και συνήθως παράγεται με τη χρήση ενός τεχνητού περιβλήματος. Το πεπερόνι παράγεται μαζικά για να καλύψει τη ζήτηση για λουκάνικα.

## Παραγωγή
Το πεπερόνι παρασκευάζεται συνήθως από μείγμα χοιρινού κρέατος και βοείου κρέατος. Το κρέας γαλοπούλας χρησιμοποιείται επίσης συνήθως ως υποκατάστατο, αλλά η χρήση πουλερικών σε πεπερόνι πρέπει να επισημαίνεται κατάλληλα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η επεξεργασία με νιτρικά ή νιτρώδη άλατα (συνήθως χρησιμοποιείται σε σύγχρονους παράγοντες επεξεργασίας για την προστασία από αλλαντίαση και άλλες μορφές μικροβιολογικής αποσύνθεσης) συμβάλλει επίσης στο κοκκινωπό χρώμα του πεπερόνι, αντιδρώντας με την αίμη στη μυοσφαιρίνη των πρωτεϊνούχων συστατικών του κρέατος.

## Σερβίρισμα
Σύμφωνα με την Washington Post, οι Αμερικανοί καταναλώνουν 251,7 εκατομμύρια λίβρες (114 εκατομμύρια κιλά) πεπερόνι ετησίως, στο 36% όλων των πιτσών που παράγονται σε εθνικό επίπεδο. Το πεπερόνι έχει την τάση να κυρτώνεται από τις άκρες στη ζέστη ενός φούρνου πίτσας. Μερικά πεπερόνι παράγονται σε παχύτερες φέτες, έτσι ώστε οι άκρες να κυρτώνουν σκόπιμα.

Το πεπερόνι χρησιμοποιείται επίσης ως γέμιση του ρολού πεπερόνι, ένα δημοφιλές τοπικό σνακ στη Δυτική Βιρτζίνια και τις γειτονικές περιοχές.

Στην καναδική επαρχία της Νέας Σκωτίας, το τηγανητό πεπερόνι που σερβίρεται από μόνο του (συνήθως με σάλτσα από μουστάρδα μελιού ) είναι κοινό συνοδευτικό στις παμπ.


Αρχείο:Half Pepperoni Half Cheese Pizza Dinner (5355925574).jpg|Πεπερόνι σε πίτσα.
Αρχείο:My Tomato Pie Pizza and Calzone.jpg|Ψημένη πίτσα με πεπερόνι που δείχνει χαρακτηριστική καμπύλωση.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αλλαντικά
Μάρκος Μαίκιος Μέμμιος Φούριος Βαβούριος Καικιλιανός Πλάκιδος

O **Μάρκος Μαίκιος Μέμμιος Φούριος Βαβούριος Καικιλιανός Πλάκιδος** (Marcus Maecius Memmius Furius Baburius Caecilianus Placidus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ήταν πιθανώς απόγονος του Γάιου Μέμμιου Καικιλιανού Πλάκιδου και συγγενής του Φούριου Μαίκιο Γράκκου. Ανήλθε σε αξιώματα κατά τη βασιλεία του Κωνσταντίνου Α΄. Αρχικά ξεκίνησε από το αξίωμα του κυβερνήτη Βενετίας και Ίστριας. Έπειτα έπαρχος των πραιτωρίων , και έπειτα κόμης της εώας, με δικαιοδοσία στην Ανατολή, την Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία, πιθανώς το 340/341.

Ο Μάρκος ήταν έπαρχος των πραιτωρίων από το 342 τουλάχιστον έως τις 28 Μαΐου 344 (ήταν ένας από τους πρώτους έπαρχους που διορίστηκαν από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ για τις περιοχές που απέκτησε ο αδελφός του Κωνσταντίνος Β΄) και ύπατος το 343.

Το *Historia Augusta* αναφέρει ότι, με την ευκαιρία της ανακήρυξής του, έδωσε ως δώρο,τα χιτώνια του που είναι διακοσμημένα με χρυσό και τα χρησιμοποιούσαν δικαστές ως διακριτικά της εξουσίας τους.

Από το 346 έως το 347 κατείχε το αξίωμα του Πολίαρχου της Ρώμης. Ήταν επίσης *pontifex maior*, *augur publicus p.R. Quiritum* και μέλος των ιερέων *quindecimviri sacris faciundis* .

## Παραπομπές


## Πηγές
* T.D. Barnes, "Praetorian Prefects, 337-361", *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik*, numero 94, 1992, pp.&nbsp;249–260.
* «M. Maecius Memmius Furius Baburius Caecilianus Placidus 2», PLRE I, pp.&nbsp;705–6.
* James Yates, "Paragauda", in William Smith, *A Dictionary of Greek and Roman Antiquities*, John Murray, London, 1875, p.&nbsp;864.

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Ύπαρχοι της Ανατολής
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης
Μεθοκαρβαμόλη

Η **μεθοκαρβαμόλη**, διαθέσιμη υπό την εμπορική ονομασία **Robaxin** μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται για την θεραπεία του σύντομου μυοσκελετικού πόνου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με ξεκούραση, φυσική θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή του πόνου. Είναι λιγότερο προτιμώμενη για την αντιμετώπιση της οσφυαλγίας. Έχει περιορισμένη χρήση για την αντιμετώπιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και τηςεγκεφαλικής παράλυσης. Τα αποτελέσματα αρχίζουν να επιδρούν εντός μισής ώρας. Λαμβάνεται από το στόμα ή με ενδοφλέβια ένεση.

Οι κοινές παρενέργειες της μεθοκαρβαμόλης περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, υπνηλία και ζάλη. Στις σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνεται η αναφυλαξία, τα ηπατικά προβλήματα, η σύγχυση και οι επιληπτικές κρίσεις. Δεν συνιστάται η χρήση της κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό. Λόγω του κινδύνου τραυματισμού, η χρήση σκελετικών μυοχαλαρωτικών θα πρέπει γενικά να αποφεύγεται σε ηλικιωμένους ασθενείς. Η μεθοκαρβαμόλη είναι μυοχαλαρωτικό που δρα κεντρικά. Ο τρόπος λειτουργίας της είναι ασαφής, αλλά δεν φαίνεται να επηρεάζει τους μύες άμεσα.

Η χρήση της μεθοκαρβαμόλης εγκρίθηκε για ιατρικούς σκοπούς στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1957. Είναι διαθέσιμο ως γενόσημο φάρμακο. Είναι σχετικά φθηνή (στοιχεία 2016(. Το 2017, ήταν το 178ο πιο συνταγογραφούμενο φάρμακο στις ΗΠΑ με πάνω από τρία εκατομμύρια συνταγογραφήσεις.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κτηνιατρικά φάρμακα
Κατηγορία:Μυοχαλαρωτικά
Κατηγορία:Φάρμακα με άγνωστο μηχανισμό δράσης
Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI
Αντισταθμιστής Προπορευόμενης/Υπολειπόμενης Φάσης

Ένας **Αντισταθμιστής Προπορευόμενης/Υπολειπόμενης Φάσης** (ΥΠΦ ή ΠΥΦ) (**Lead-lag Compensator**) αποτελεί μέρος ενός συστήματος ελέγχου το οποίο εξασφαλίζει αποδεκτή μεταβατική απόκριση και ακρίβεια στην μόνιμη κατάσταση. Αυτό επιτυγχάνεται, όπως φαίνεται και στο όνομα, συνδυάζοντας δύο κομμάτια, πρώτον έναν αντισταθμιστή προπορευόμενης φάσης (ΠΦ) και δεύτερον έναν αντισταθμιστή υπολειπόμενης φάσης (ΥΦ). Ο αντισταθμιστής προπορευόμενης φάσης επιφέρει σημαντική βελτίωση στην μεταβατική απόκριση και μικρή βελτίωση στην ακρίβεια της μόνιμης κατάστασης ενώ ο αντισταθμιστής υπολειπόμενης φάσης επιφέρει σημαντική βελτίωση στην ακρίβεια της μόνιμης κατάστασης εις βάρος του χρόνου της μεταβατικής απόκρισης. Ο αντισταθμιστής προπορευόμενης/υπολειπόμενης φάσης αποτελεί μια από τις κυριότερες μεθόδους έλεγχου στην κλασσική θεωρεία ελέγχου.

## Εφαρμογές
Οι αντισταθμιστές προπορευόμενης/υπολειπόμενης φάσης συναντούνται σε πληθώρα εφαρμογών όπως στην ρομποτική, στον έλεγχο δορυφόρων στο διάστημα, στα διαγνωστικά συστήματα αυτοκινήτων, στις οθόνες LCD αλλά και στην σταθεροποίηση ακτινών λέιζερ.

Δοθέντος ενός συστήματος, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αντισταθμιστές για να πετύχουμε τις επιθυμητές προδιαγραφές (ευστάθεια και απόδοση). Πολλές φορές για την επίτευξη των παραπάνω στόχων χρησιμοποιούνται ελεγκτές τύπου I, D, PI, PD και PID που είναι βελτιστοποιημένοι ελεγκτές με σκοπό την βελτίωση των παραμέτρων του συστήματος (μείωση του σφάλματος μόνιμης κατάστασης, μείωση της κορυφής του πλάτους στην περίπτωση συντονισμού αλλά και μείωση του χρόνου ανόδου). Όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν και με τον συνδυασμό πολλαπλών αντισταθμιστών.

## Θεωρία
Η χρησιμοποίηση αντισταθμιστή ΠΦ ή ΥΦ αυξάνει την τάξη του συστήματος μας κατά ένα, ενώ η χρησιμοποίηση αντισταθμιστή ΥΠΦ αυξάνει την τάξη κατά δύο (εκτός αν γίνει απαλοιφή μεταξύ μηδενιστών του δικτύου ΥΠΦ και των πόλων της χωρίς αντιστάθμιση συνάρτησης μεταφοράς ανοικτού βρόχου).

Η συνάρτηση μεταφοράς του αντισταθμιστή ΠΦ είναι:

G_1(s) = K_c\frac{Ts+1}{\alpha Ts+1}, a

Ενώ του αντισταθμιστή ΥΦ είναι:

G_2(s) = K_c\frac{Ts+1}{\alpha Ts+1}, a>1

Με \alpha =0 ο αντισταθμιστής ΠΦ γίνεται ο κλασσικός PD (αναλογικός-παραγωγικός) ελεγκτής. Ο λόγος που επιλέγεται ο ΠΦ και όχι ο PD είναι διότι ο παρανομαστής δρα σαν βαθυπερατό φίλτρο που καταστέλλει τον θόρυβο υψηλών συχνοτήτων. Έτσι είναι ιδιαίτερα κατάλληλος στον σχεδιασμό συστημάτων ελέγχου, όπως π.χ. των σερβομηχανισμών. Η ελάχιστη τιμή του \alpha περιορίζεται από την φυσική κατασκευή του δικτύου (συνήθως η ελάχιστη τιμή είναι \alpha =0.07).

Όταν \alpha \gg 1 τότε ο αντισταθμιστής ΥΦ συμπεριφέρεται σαν PI (αναλογικός-ολοκληρωτικός) ελεγκτής σε ορισμένη περιοχή συχνοτήτων. Το εύρος των τιμών του \alpha στον αντισταθμιστή ΥΦ είναι 1 ενώ συνήθως λαμβάνει τιμή \alpha=10.

## Βιβλιογραφία
*

*

Κατηγορία:Θεωρία ελέγχου
Κατηγορία:Μηχανική υπολογιστών
Αριστομένης Βάλβης

Ο **Αριστομένης Βάλβης** (Μεσολόγγι 1892-1972) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας, απόφοιτος του Πολυτεχνείου της Καρλσρούης (1920).

## Έργα του
*Οίκος Τυφλών Καλλιθέας (Κόκκινο Σπίτι ή Κόκκινο Σχολείο) όπου στεγάστηκε το πρώτο Ίδρυμα Τυφλών εν Ελλάδι, Έτος κατασκευής 1924, Καλλιθέα, Αθήνα
*Σχέδιο συνοικισμού Ηλιουπόλεως
*Κτήριο υποκαταστήματος Θεσσαλονίκης της Τράπεζας της Ελλάδος: Στεγάζει την Εθνική από την οδό Μητροπόλεως και την Τράπεζα της Ελλάδος από την οδό Τσιμισκή (σε συνεργασία με τον Ιωάννη Ισηγόνη), Έτος κατασκευής 1928-1933, Θεσσαλονίκη
* Υποκατάστημα Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος Γυθείου, Κυθήρων, Φλωρίνης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Φράνσις Τζιμνάσιουμ

Το **Φράνσις Τζιμνάσιουμ** είναι κτίριο εντός του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις της πολιτείας Μιζούρι, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα από το τμήμα αθλητισμού του πανεπιστημίου.

## Ιστορία
Κατασκευάστηκε το 1903 από την ολυμπιακή επιτροπή της χώρας και βρίσκεται πολύ κοντά στο Φράνσις Φιλντ. Χρησιμοποιήθηκε για την Παγκόσμια Έκθεση του 1904 που διοργανώθηκε στην περιοχή, ενώ ήταν και ο κύριος εσωτερικός χώρος για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904. Κατά τη διάρκεια της Ολυμπιάδας, φιλοξένησε τα αγωνίσματα ξιφασκίας και πυγμαχίας. 

Μετά το τέλος των Αγώνων, η εγκατάσταση παραδόθηκε στο τμήμα αθλητισμού του πανεπιστημίου. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, ένα γήπεδο και μία πισίνα κατασκευάστηκαν δίπλα από το κτίριο. Το 1985, έγινε μία μεγάλη ανακαίνιση που συνέδεσε το κτίριο και το ανακαινισμένο γήπεδο με πρόσθετες εγκαταστάσεις και χώρο αναψυχής, ενώ η πισίνα αντικαταστάθηκε από μία νέα ολυμπιακών διαστάσεων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1904
Κατηγορία:Μιζούρι (πολιτεία)
Γκλεν Έκο Κάουντρι Κλαμπ

Το **Γκλεν Έκο Κάουντρι Κλαμπ** είναι ένα ιδιωτικό γκολφ κλαμπ στα προάστια του Σαιντ Λούις της πολιτείας Μιζούρι. Ιδρύθηκε από τον Τζορτζ ΜακΓκρου και τον γαμπρό του, Άλμπερτ Μποντ Λάμπερτ (αμερικανός γκολφέρ που συμμετείχε στις Ολυμπιάδες του 1900 και του 1904).

Η εγκατάσταση σχεδιάστηκε από τον Σκωτσέζο Τζειμς Φούλις (νικητής του Αμερικανικού Όπεν το 1896) και εγκαινιάστηκε στις 25 Μαΐου 1901. Ήταν το πρώτο γήπεδο γκολφ που κατασκευάστηκε ποτέ δυτικά του ποταμού Μισσισσιππή. Φιλοξένησε τα αγωνίσματα του γκολφ κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνών του 1904.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1904
Κατηγορία:Μιζούρι (πολιτεία)
Φιλομάθιος

O **Φάβιος Ακόνιος Κατουλίνος Φιλομάθιος** (Fabius Aconius Catullinus Philomathius) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Πατέρας του ήταν ο Ακόνιος Κατελίνος (Aconius Catellinus) ανθύπατος Αφρικής το 317/318. Ο Φιλομάθιος νυμφεύτηκε και απέκτησε μια κόρη, τη Φαβιανή Παυλίνα, η οποία παντρεύτηκε τον Ρωμαίο συγκλητικό και πολιτικό Βέτιο Αγόριο Πραιτεξτάτο.

Αρχικά διορίσθηκε αναπληρωτής ύπατος και έπειτα πρόεδρος (praeses) της Γαλικίας στην Hispania, στην συνέχεια Κόμης της Εώας (της Ανατολής), βικάριος Αφρικής 338/339, ύπαρχος της Ιταλίας το 341, έπαρχος της πόλης της Ρώμης, 342 - 344.

## Παραπομπές


## Πηγές
* CIL VI 1780: Filia Aconiae Fabiae Paulinae ei monumentum posuit, in qua et cursus honorum patris enumeratur.
* Codex Theodosianus XVI 10,3: Constantinus II imperator ad eum praefectum urbi scripsit de templis deorum Romae: "Quamquam omnis superstitio penitus eruenda sit, tamen volumus, ut aedes templorum, quae extra muros sunt positae, intactae incorruptaeque consistant. Nam cum ex nonnullis vel ludorum vel circensium vel agonum origo fuerit exorta, non convenit ea convelli, ex quibus populo Romano praebeatur priscarum sollemnitas voluptatum."

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης
Κατηγορία:Ύπαρχοι της Ιταλίας
Ιουλιανός (κόμης)

O **Ιουλιανός** (Publilius Caeionius Iulianus) ( - 363) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ο Ιουλιανός επιβεβαιώνεται από τις πηγές ως θείος του ομώνυμου αυτοκράτορα Ιουλιανού. Ήταν αδελφός της Βασιλίνας, σύζυγος του Ιούλιου Κωστάντιου και μητέρα του αυτοκράτορα, και  γιος του Ιούλιου Ιουλιανού, εξέχοντος πολιτικού που κατείχε επίσης τη θέση του προξένου το 325. Είχε χριστιανή σύζυγο.

Είχες καλή σχέση με τον ρήτορα Λιβάνιο, ο οποίος του έστειλε πολλές επιστολές. Ήταν ο Ιουλιανός που παρουσίασε τον Λιβάνιο στον αυτοκράτορα.

Το 362 ήταν κυβερνήτης της Φρυγίας τότε ο ανιψιός του τον ανέβασε στη θέση του Κόμη της εώας. Ο Ιουλιανός ήταν Χριστιανός, αλλά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ανιψιού του μετατράπηκε σε παγανιστή, και έκανε ότι μπορούσε για να το διαδώσει, επαινέθηκε από τον Λιβάνιο για την αποκατάσταση του ναού του Απόλλωνα στη Δάφνη. Απέκτησε τις περιουσίες της εκκλησίας της Αντιόχειας, αλλά πέθανε λίγο μετά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Iulianus 12», The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I, pp. 470–1.

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Δυναστεία του Κωνσταντίνου
Κλέαρχος (ύπαρχος του Ιλλυρικού)

O **Κλέαρχος** (Clearchus) ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα τέλη του 4ου αρχές 5ου αιώνα.

Ήταν Κόμης της εώας το 386, έπειτα έπαρχος της Κωνσταντινούπολης μεταξύ 400 και 402 και στη συνέχεια ύπαρχος του Ιλλυρικού μεταξύ 402 και 407.

## Πηγές
* «Clearchus 2», *The Prosopography of the Later Roman Empire*, p. 302

Κατηγορία:Κόμητες της εώας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Ύπαρχοι του Ιλλυρικού
Κατηγορία:Έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Πολ Σαρμπάνης

Ο **Πολ Σπάιρος Σαρμπάνης** (, , 3 Φεβρουαρίου 1933 - 6 Δεκεμβρίου 2020) ήταν Αμερικανός πολιτικός (ελληνικής καταγωγής) και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Μέριλαντ από το 1977 έως το 2007. Ήταν μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Επίσης, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την 4η περιφέρεια (1973-1977) και την 3η περιφέρεια (1971-1973) του Μέριλαντ.

Ήταν ο Γερουσιαστής με την πλέον μακρόχρονη θητεία στην ιστορία της γενέτειράς του έως το πέρας της αντίστοιχης υπηρεσίας της Μπάρμπαρα Μικούλσκι, η οποία τον ξεπέρασε για μία μόλις ημέρα, στις 3 Ιανουαρίου του 2017.

Απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Πρίνστον και μετεκπαιδευθείς  (υποτροφία Rhodes) σε Οξφόρδη και Χάρβαρντ, ο Σαρμπάνης έγινε ο πρώτος ελληνοαμερικανός γερουσιαστής, αγωνιζόμενος επί σειρά δεκαετιών για τη στήριξη θέσεων της Ελλάδας στο διεθνές προσκήνιο. Επίσης, χάρις στο αναπτυγμένο νομικό του αισθητήριο, ο Σαρμπάνης πιστώνεται με διάφορες πρωτοβουλίες σε νομοθετικό επίπεδο

Ο γιος του, Τζον Σαρμπάνης, είναι Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ για την 3η περιφέρεια του Μέριλαντ από το 2007.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Αγνωστικιστικός θεϊσμός

**Αγνωστικιστικός θεϊσμός** ή **αγνωστικός θεϊσμός** είναι η φιλοσοφική θέση η οποία συμπεριλαμβάνει και τον θεϊσμό και τον αγνωστικισμό. Οι αγνωστικιστές θεϊστές  πιστεύουν οτι υπάρχει ένας ή περισσότεροι θεοί αλλά η γνώση για αυτούς είναι προς το παρόν είτε άγνωστη είτε αδύνατη (πάλι είτε ως θέση αρχής είτε ως γνώση από τα μεχρι τώρα δεδομένα). Η συγκεκριμένη ιδεολογία έρχεται σε αντίθεση με τον αγνωστικιστικό αθεϊσμό, ο οποίος βασίζεται στη πίστη πως η ύπαρξη κάποιας θεότητας είναι αδύνατο να είναι γνωστή οπότε το θείον δεν υπάρχει (είτε ως θέση αρχής, είτε ως γνώση από τα μέχρι τώρα δεδομένα). Παρ’ όλα αυτα οι θεωρίες του αγνωστικιστικού θεϊσμού αλλά και και του αγνωστικιστικού αθεϊσμού ουσιαστικά βασίζονται σε ανθρώπινα πιστεύω. Ο Εμπειρικός Αγνωστικισμός, που είναι το ένα από τα δύο είδη του Αγνωστικισμού, και ο Εμπειρισμός από την άλλη είναι ιδεολογίες που δεν βασίζονται στην πίστη αλλά στην προσωπική εμπειρία, η οποία οδηγεί στην άρρητη γνώση.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φιλοσοφία της θρησκείας