Μπέα Άρθουρ

Η **Μπέρνις Φράνκελ** ή οπως ήταν γνωστή **Μπέατρις Άρθουρ** (13 Μαΐου 1922 - 25 Απριλίου 2009) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, κωμικός και τραγουδίστρια. Ξεκίνησε την καριέρα της στη σκηνή το 1947, προσελκύοντας κριτική αποδοχή πριν επιτύχει παγκόσμια αναγνώριση για το έργο της στην τηλεόραση αρχίζοντας τη δεκαετία του 1970 ως Μόντ Φίντλεϊ στη δημοφιλή σειρά *All in the Family* (1971-1972) και *Maude* (1972-1978) και αργότερα στις δεκαετίες του 1980 και 1990 ως Ντόροθι Ζμπορνάκ στα ''Χρυσά κορίτσια'' (1985-1992).

Η Άρθουρ κέρδισε πολλά βραβεία κατά τη διάρκεια της καριέρας της, ξεκινώντας το 1966 με ένα Βραβείο Tony για την καλύτερη ηθοποιό σε μιούζικαλ για το ρόλο της Βέρας Τσαρλς στο *Mame*. Αργότερα, κέρδισε Βραβεία Emmy για την καλύτερη πρωταγωνίστρια ηθοποιό σε κωμική σειρά το 1977 για την *Maude* και το 1988 για τα *Χρυσά Κορίτσια*. Η Άρθουρ είναι η τρίτη με τις περισσότερες υποψηφιότητες για το Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Γυναικείου Ρόλου σε Κωμική Σειρά με εννέα υποψηφιότητες, ακριβώς μετά την Τζούλια Λουί-Ντράιφους (11) και τη Μαίρη Τάιλερ Μουρ (10). Η Άρθουρ εισήχθη στην Ακαδημία της Τηλεοπτικού *Hall of Fame* το 2008. 

Η καριέρα της Άρθουρ στον κινηματογράφο περιλαμβάνει το *Lovers and Other Strangers* (Εραστές και Άλλοι Περαστικοί) το 1970 και την ταινία *Mame* (Μαμά) 1974. Το 2002, πρωταγωνίστησε στην δική της σειρά *Bea Arthur on Broadway: Just Between Friends* (Η Μπέα Άρθουρ στο Μπροντγουέι: Μεταξύ Φίλων) . Ένα μεταθανάτιο αφιέρωμα περιέγραψε την Άρθουρ ως "την ψηλή, βαθύφωνη ηθοποιό, της οποίας η κορυφαία ερμηνεία των κωμικών διαλόγων την έκανε τηλεοπτική σταρ".

## Πρώιμη ζωή, οικογένεια, εκπαίδευση και στρατιωτική θητεία
Η Μπερνίς Φράνκελ γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1922 στην συνοικία του Μπρούκλιν της Νέα Υόρκης, με γονείς την Ρεμπέκα Πρέσνερ (γεννημένη στην Αυστρία) και τον Φίλιπ Φράνκελ (γεννημένος στην Πολωνία). Η Άρθουρ μεγάλωσε σε ένα εβραϊκό σπιτικό με μία μεγαλύτερη αδελφή, την Γκέρτρουντ και μία μικρότερη αδελφή, την Μαριάν (1926-2014). 

Το 1933, η οικογένεια Φράνκελ μετακόμισε στο Κέιμπριτζ, στο Μέριλαντ, όπου οι γονείς της αργότερα λειτουργούσαν ένα κατάστημα γυναικείων ρούχων. Στα 16 της, η Μπέατρις ανέπτυξε μια σοβαρή πάθηση, γνωστή ευρύτερα ως *coagulation*, εξαιτίας της οποίας το αίμα της δεν έπηζε.  Ανησυχώντας για την υγεία της, οι γονείς της την έστειλαν στο Linden Hall, ένα πανεπιστήμιο για κορίτσια στo Λίτιτς, στην Πενσυλβάνια, για τα τελευταία δύο χρόνια της μέσης εκπαίδευσής της.  Στη συνέχεια, σπούδασε για ένα χρόνο στο Blackstone College για Κορίτσια στο Μπλάκστοουν, στη Βιρτζίνια.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Φρανκέλ κατατάχθηκε ως ένα από τα πρώτα μέλη του Αμερικανικού Σώματος Πεζοναυτών γυναικείων αποθεματικών το 1943. Μετά τη βασική εκπαίδευση, υπηρέτησε ως γραφέας στο αρχηγείο του Ναυτικού στην Ουάσιγκτον, Π.Κ. Τον Ιούνιο του 1943, το Ναυτικό Σώμα αποδέχθηκε την αίτησή της για μετάθεση στην Σχολή Μεταφορών στο Καμπ Λεζούν, στην Βόρεια Καρολίνα. Η Φράνκελ εργάστηκε στη συνέχεια ως οδηγός φορτηγών και διανομέας στο Τσέρι Πόιντ, στη Βόρεια Καρολίνα μεταξύ 1944 και 1945. Απολύθηκε με τιμή με βαθμό λοχία τον Σεπτέμβριο του 1945.

Μετά την στρατιωτική θητεία της στο ναυτικό, η Φρανκέλ μελέτησε για ένα χρόνο στο Franklin School of Science and Arts στη Φιλαδέλφεια, από όπου έλαβε άδεια ιατρικού τεχνίτη.   Μετά την πρακτική άσκηση σε ένα τοπικό νοσοκομείο για το καλοκαίρι, αποφάσισε να μην εργασθεί ως τεχνικός εργαστηρίου, αναχωρώντας για την Νέα Υόρκη το 1947 για να εγγραφεί στην Δραματική Σχολή στο New School. 

## Καριέρα

### Θέατρο
Από το 1947, η Άρθουρ σπούδασε στο Δραματικό Εργαστήρι της Νέας Σχολής στη Νέα Υόρκη με τον Γερμανό σκηνοθέτη Ερβίν Πισκάτερ. Η Άρθουρ ξεκίνησε την καριέρα της στην ηθοποιία ως μέλος μιας εκτός-Broadway θεατρικής ομάδας στο *Cherry Lane Theatre* στη Νέα Υόρκη στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Στην σκηνή, οι ρόλοι της περιλάμβαναν την Λούσι Μπράουν στην πρεμιέρα του 1954 της αγγλικής διασκευής του *The Threepenny Opera* του Κερτ Γουέιλ, την Ναντίν Φέζερ στην πρεμιέρα του 1957 του *Nature's Way* του Χέρμαν Γουκ στο *Coronet Theatre*, την Γιέντε την Προξενήτρα στην πρεμιέρα του 1964 του *Fiddler* *on the Roof* στο Μπρόντγουεϊ.

Το 1966, η Άρθουρ πέρασε από ακρόαση για έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο μιούζικαλ *Mame*, το οποίο ο σύζυγός της, Τζιν Σακς, θα σκηνοθετούσε, αλλά η Άντζελα Λάνσμπερι (που θα γινόταν αργότερα καλή φίλη της Άρθουρ) κέρδισε τον ρόλο αντί γι' αυτή.  Η Άρθουρ δέχτηκε τον "βοηθητικό" ρόλο της Βέρα Τσαρλς, με τον οποίο κέρδισε μεγάλη αναγνωσιμότητα, κερδίζοντας μάλιστα το Βραβείο Τόνι για την καλύτερη ηθοποιό σε μιούζικαλ το ίδιο έτος. Επέστρεψε στο ρόλο στην ταινία του 1974 με την Λούσιλ Μπάλ. Το 1981, εμφανίστηκε στη σκηνή στο *The Floating Light Bulb* του Γούντι Άλεν.

Το 1994, η Άρθουρ έκανε το ντεμπούτο της στην Μητροπολιτική Όπερα στον ρόλο της Δούκισσας του Κρακενθορπ στην ταινία *La fille du régiment* του Γκαετάνο Ντονιτσέτι.  Και το1995, πρωταγωνίστησε με την Ρενέ Τέιλορ και τον Τζόζεφ Μπολόνια στο *Bermuda Avenue Triangle* στο Λος Άντζελες. 

### Τηλεόραση
Το 1971, η Άρθουρ δέχτηκε μία πρόσκληση από τον Νόρμαν Λιρ να συμμετέχει ως guest-star στην καθημερινή κωμωδία του *All in the Family*, ως Μωντ Φίντλεϊ, ξαδέλφη της Έντιθ Μπάνκερ. Μια ανοιχτά φιλελεύθερη φεμινίστρια, η Μωντ θεωρήθηκε η αντίθεση απέναντι στον αντιδραστικό χαρακτήρα του Άρτσι Μπάνκερ, ο οποίος την περιέγραψε ως "φανατική του New Deal". Στην ηλικία των 49 ετών, η ερμηνεία της Άρθουρ στο *All in the Family* εντυπωσίασε τους θεατές καθώς και τους υπεύθυνους του CBS, οι οποίοι, όπως θα θυμόταν αργότερα, ρώτησαν "'Ποιο είναι αυτό το κορίτσι; Ας της δώσουμε την δική της σειρά.'" 

Η *[[Μωρντ (τηλεοπτική σειρά)|Μωντ]]* πρωτοστάτησε στην δεύτερη εμφάνισής της. Έκανε το ντεμπούτο της το 1972, η σειρά της την βρήκε να ζει στην πλούσια κοινότητα του Τούκαχο, Γουέστσεστερ, Νέα Υόρκη, με τον τέταρτο σύζυγό της, τον Γουόλτερ (Μπιλ Μέισι), και την χωρισμένη κόρη της, την Κάρολ (Αντριάν Μπαρμπό). Η ερμηνεία της Άρθουρ ως Μωντ της έφερε πολλές υποψηφιότητες για Emmy και Golden Globe για την σειρά και την οδήγησε να κερδίσει ένα Emmy το 1977 για την καλύτερη ηθοποιό σε κωμική σειρά. Η *Μωντ* χάρισε στην Άρθουρ μία θέση στην ιστορία του κινήματος χειραφέτησης των γυναικών. 
αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ|Η Μπέα Άρθουρ ως Μωντ Φίντλεϊ, περίπου το 1973
Η σειρά έθιξε σοβαρά κοινωνικοπολιτικά θέματα της εποχής που θεωρούνταν ταμπού για μια τηλεοπτική σειρά, συμπεριλαμβανομένου του Πολέμου του Βιετνάμ, της Κυβέρνησης Νίξον, της προσπάθειας της Μωντ για μια θέση στο Κογκρέσο, το διαζύγιο, την εμμηνόπαυση, τη χρήση ναρκωτικών, τον αλκοολισμό, την ψυχική ασθένεια, την χειραφέτηση των γυναικών, τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, την άμβλωση και την έμφυλη βία. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα είναι το "Δίλλημα της Μωντ", ένα επεισόδιο δύο μερών που μεταδόθηκε κοντά στις ευχαριστίες του 1972 όπου η Μωντ ταλαιπωρείται από μια εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία, αποφασίζοντας τελικά να κάνει έκτρωση.  Παρόλο που η έκτρωση ήταν νόμιμη στη Νέα Υόρκη από το 1970, καθώς και στην Καλιφόρνια από το 1969, ήταν παράνομη σε πολλές άλλες πολιτείες της χώρας και, ως εκ τούτου, το επεισόδιο πυροδότησε διαμάχες. Ως αποτέλεσμα, δεκάδες συνεργαζόμενες εταιρείες του δικτύου αρνήθηκαν να μεταδώσουν το επεισόδιο, αντικαθιστώντας είτε με μια επανάληψη από προηγούμενα επεισόδιά της σεζόν είτε ένα ειδικό τηλεοπτικό πρόγραμμα για τις Ευχαριστίες. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής επαναπροβολής της σεζόν έξι μήνες αργότερα, η αναταραχή μειώθηκε, και οι σταθμοί που αρνήθηκαν να μεταδώσουν το επεισόδιο κατά την πρώτη εκπομπή του αυτή την φορά το εξέπεμψαν κανονικά. Ως αποτέλεσμα, 65 εκατομμύρια θεατές είδαν το επεισόδιο είτε κατά την πρώτη εκπομπή του Νοεμβρίου αυτού είτε κατά τη διάρκεια του ερχόμενου καλοκαιριού.  Το επεισόδιο μεταδόθηκε για πρώτη φορά δύο μήνες πριν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ νομιμοποιήσει τη διαδικασία άμβλωσης σε εθνικό επίπεδο ως αποτέλεσμα της υπόθεσης Ρόου εν. Ουέιντ τον Ιανουάριο του 1973. 

Η Άρθουρ αποφάσισε να αποχωρήσει από την σειρά κατά τη διάρκεια της έκτης σεζόν της. Αργότερα το 1978, εμφανίστηκε στο Star Wars Holiday Special, στο οποίο εκτελούσε ένα τραγούδι στην καντίνα Mos Eisley. Στις 19 Ιανουαρίου 1980, παρουσίασε το *Beatrice Arthur Special* για το CBS, παρουσιάζοντας μια μουσική κωμωδία με τους Ροκ Χάτσον, Μέλμπα Μουρ και Wayland Flowers με τη Madame. Η Άρθουρ επέστρεψε στην τηλεόραση με τη βραχύβια κωμωδία του 1983 *Amanda's* (μια διασκευή της βρετανικής σειράς *Fawlty Towers*). Μόνο 10 από τα 13 επεισόδια της σειράς μεταδόθηκαν.
[μικρογραφία|H Άρθουρ (αριστερά) μαζί με την φίλη της [Άντζελα Λάνσμπερι (δεξιά) στα Βραβεία Έμμυ του 1989|247x247εσ]]
Το 1985, η Άρθουρ συμμετείχε στην αγαπημένη σειρά ''Τα Χρυσά Κορίτσια'', στην οποία υποδύθηκε την Ντόροθι Ζμπορνάκ, μια χωρισμένη μητέρα και αναπληρώτρια δασκάλα που ζει σε ένα σπίτι του Μαϊάμι, στη Φλόριντα, το οποίο ανήκει στην χήρα Μπλανς Ντεβερό (την οποία υποδυόταν η Ρου ΜακΚλάναχαν ενώ είχε πρωταγωνιστήσει με την Άρθουρ και στο *Maude*). Οι άλλοι συγκάτοικοι της ήταν η χήρα Ροζ Νάιλαντ (που υποδυόταν η Μπέτι Γουάιτ) και η μητέρα της Ντόροθι, Σοφία Πετρίλο (την οποία υποδυόταν η Εστέλ Γκέτι). Η σειρά ήταν μια τεράστια επιτυχία και παρέμεινε στην πρώτη δεκάδα αξιολογήσεων για έξι από τις επτά σεζόν της. Οι επιδόσεις της Άρθουρ οδήγησαν σε αρκετές υποψηφιότητες για Emmy κατά τη διάρκεια της σειράς και μάλιστα κέρδισε ένα Emmy το 1988. Η Άρθουρ έφυγε από την σειρά μετά το τέλος της έβδομης σεζόν και η σειρά έριξε αυλαία. Το 1992, μετατράπηκε σε *The Golden Palace* (Το Χρυσό Παλάτι) με τις άλλες τρεις ηθοποιούς και μεταδόθηκε στο CBS καθώς δεν επιλέχθηκε από το NBC. Η νέα σειρά, ωστόσο, διήρκησε μόνο μια σεζόν.  

Το 1984, η Αρθούρ, η οποία αρνούνταν τακτικά τις διαφημιστικές καμπάνιες, δέχτηκε μια μεγάλη προσφορά από την καναδική αλυσίδα φαρμακευτικών καταστημάτων *Shoppers Drug Mart* να γίνει εκπρόσωπος των διαφημίσεών τους, υπό τον όρο ότι οι διαφημίσεις δεν θα εκπέμπουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Άρθουρ παρέμεινε επτά χρόνια στην θέση, συνεχίζοντας ως εκπρόσωπος κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του *Τα Χρυσά Κορίτσια* με το να πηγαινοέρχοντας στο Τορόντο για τα γυρίσματα.  

### Κινηματογράφος
Η Άρθουρ επανεμφανίστηκε στο ρόλο της ως Βέρα Τσαρλς στην ταινία *Mame* το 1974, με την Λουσίλ Μπολ. Υποδύθηκε την ανυπόφορη μητέρα Μπέα Βέκιο στο *Lovers and Other Strangers* (1970) και έκανε μία μικρή εμφάνιση ως Ρωμαϊκή υπάλληλος ανεργίας στην *Ιστορία του Κόσμου* *του [[Μελ Μπρουκς]], Μέρος Πρώτο* (1981). Εμφανίστηκε επίσης στην αμερικανική ταινία του 1995 *For Better or Worse* ως Μπέβερλι Μέικσιφτ. Ενώ η τελευταία της ταινία ήταν το *Εnemies of Laughter* το 2000, με τον Πίτερ Φάλκ.

## Επιρροές
Το 1999, η Άρθρουρ δήλωσε σε έναν δημοσιογράφων τους τρεις ανθρώπους που επηρέασαν την καριέρα της: "Ο Σιντ Σίζαρ μου έμαθε το εξωφρενικό, ο Λι Στράσμπεργκ μου έμαθε αυτό που ονομάζω πραγματικότητα και η Λότε Λένια, την οποία λατρεύω, μου έμαθε οικονομία". Μια άλλη πηγή επιρροής για την Άρθουρ ήταν η διάσημη ηθοποιός / σκηνοθέτης Άιντα Λουπίνο, την οποία η Άρθουρ επαίνεσαι: "Το όνειρό μου ήταν να γίνω ένα πολύ μικρό ξανθό αστέρι ταινιών όπως η Άιντα Λουπίνο και εκείνες οι άλλες γυναίκες που είδα εκεί πάνω στην οθόνη κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης".

## Προσωπική ζωή
μικρογραφία|258x258εσ|Η Άρθουρ σε φωτογραφία της στρατιωτικής της ταυτότητας στο ναυτικό των ΗΠΑ το 1943
Η Άρθουρ παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος γάμος της έγινε το 1944, κατά τη διάρκεια της θητείας της στο στρατό, όταν παντρεύτηκε τον συνάδελφο της πεζοναύτη Ρόμπερτ Άλαν Όρθουρ, αργότερα σεναριογράφο, τηλεοπτικό και κινηματογραφικό παραγωγό και σκηνοθέτη. Τρία χρόνια αργότερα, χώρισαν, αλλά εκείνη κράτησε το επίθετό του, κάνοντάς του μία μικρή αλλαγή σε Άρθουρ. Λίγο μετά το διαζύγιο τους το 1950, παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη Τζιν Σακς με τον οποίο υιοθέτησε δύο παιδιά, τον Μάθιου, ο οποίος έγινε ηθοποιός και τον Ντάνιελ, ο οποίος έγινε σχεδιαστή μόδας. Αυτή και ο Σάκς παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι το 1978.

Το 1972, μετακόμισε στο Λος Άντζελες και επινοικίασε το διαμέρισμά της στο Central Park West της Νέας Υόρκης και το εξοχικό της σπίτι στο Μπέντφορντ της Νέας Υόρκης.  Σε μια συνέντευξη του 2003, ενώ ήταν στο Λονδίνο προωθώντας την εκπομπή της στην οποία πρωταγωνιστούσε η ίδια, περιέγραψε την αγγλική πρωτεύουσα ως την "αγαπημένη πόλη της στον κόσμο".

Η Άρθουρ ήταν μακροχρόνια υπέρμαχος των ίσων δικαιωμάτων για τις γυναίκες και ενεργός υποστηρικτής των ηλικιωμένων και των Εβραϊκών κοινοτήτων τόσο μέσω των μεγάλων τηλεοπτικών της ρόλων όσο και μέσω της φιλανθρωπικής της δουλειάς και της προσωπικής της ευθύτητας. Σε αντίθεση με τον χαρακτήρα που έπαιξε ως Μωντ, αρχικά ήταν σκεπτικιστική για το γυναικείο κίνημα. Μετά το διαζύγιο της από τον Τζιν Σακς υιοθέτησε τις αρχές αυτού του κινήματος. 

Ώντας για πολλά χρόνια ένα είδωλο των γκέι, αγκάλιασε την κοινότητα των γκέι που την είχε υποστηρίξει από τη δεκαετία του 1970. Στα τέλη της ζωής της, η Άρθουρ συνέβαλε στην αντιμετώπιση της φτώχειας των ΛΟΑΤΚΙ+ νέων. Συγκέντρωσε 40.000 δολάρια για το Ali Forney Center με μια από τις τελευταίες της ζωντανές εμφανίσεις, μια αναβίωση του show της στο Broadway (στο οποίο πρωταγωνιστούσε η ίδια) το 2005 αφότου ανακάλυψε ότι πάσχει από καρκίνο. Συνέχισε να υποστηρίζει το ίδρυμα μέχρι και το θάνατό της, δηλώνοντας στο *Next Magazine* ότι "Αυτά τα παιδιά στο Ali Forney Center κυριολεκτικά απορρίπτονται από τις οικογένειές τους επειδή είναι λεσβίες, γκέι ή τρανς - αυτή η οργάνωση πραγματικά σώζει ζωές. "   

## Θάνατος και υστεροφημία
Η Άρθουρ πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα στο σπίτι της στο Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες στις 25 Απριλίου 2009, σε ηλικία 86 ετών. Το πτώμα της Άρθουρ αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της δόθηκαν στην οικογένειά της. 
αριστερά|μικρογραφία|261x261εσ|H Μπέα Άρθουρ το 2005 σε ηλικία 83 ετών
Στις 28 Απριλίου 2009 στις 8μμ, η κοινότητα του Μπρόντγουεϊ απέδωσε φόρο τιμής στην Άρθουρ κρατώντας σβηστές τις φωτεινές επιγραφές της περιοχής του Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης για διάρκεια ενός λεπτού. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2009, πραγματοποιήθηκε δημόσιος φόρος τιμής στην Άρθουρ στο Majestic Theatre στο Μανχάταν, όπου φίλοι και συνάδελφοί, συμπεριλαμβανομένων των Άντζελα Λάνσμπερι, Νόρμαν Λιρ, Ρόζι Ο'Ντόνελ και Ρου ΜακΚλάναχαν, απέδωσαν φόρο τιμής στην ηθοποιό. &nbsp;

Οι επιζήσασες συμπρωταγωνίστριες της Άρθουρ από *Τα Χρυσά Κορίτσια*, η ΜακΚλάναχαν και η Γουάιτ, σχολίασαν το θάνατό της μέσω τηλεφώνου στο επεισόδιο της 27ης Απριλίου του *Larry King Live*. Αργότερα, στο *Today Show*, η ΜακΚλάναχαν δήλωσε τηλεφωνικώς ότι εκείνη και η Άρθουρ τα πήγαιναν πολύ καλά μεταξύ τους.

Οι μακροχρόνιες φίλες της, Άντριεν Μπάρμπο (με την οποία είχε συνεργαστεί στο *Maude*) και Άντζελα Λάνσμπερι (με την οποίους είχε συνεργασει στο *Mame*) σχολίασαν επίσης για το θάνατό της. Η Μπάρμπο είπε: "Έχουμε χάσει ένα μοναδικό, απίστευτο ταλέντο. Κανείς δεν μπορούσε να αποδώσει μια ατάκα ή να καθηλώσει μια λήψη όπως η Μπέα και κανείς δεν ήταν πιο γενναιόδωρος ή δοτικός στους συναδέλφους της". Η Λάνσμπερι είπε πως "Ήταν και παραμένει η καρδιακή μου φίλη [...] Είμαι βαθιά λυπημένη από το θάνατό της, αλλά επίσης ανακουφίστηκα που απελευθερώθηκε από τον πόνο".

Η Άρθουρ άφησε 300.000 δολάρια στο *Ali Forney Center*, μια οργάνωση της Νέας Υόρκης που παρέχει στέγαση για άστεγους ΛΟΑΤΚΙ+ νέους.   Το κέντρο υπέστη σοβαρές ζημιές τον Οκτώβριο του 2012 από τον τυφώνα Σάντι αλλά έχει αποκατασταθεί και ξανανοίξει έκτοτε.  Η Οικία Μπέα Άρθουρ, η οποία ξεκίνησε την λειτουργία της το 2017, είναι μια κατοικία 18 κλινών στο Μανχάταν για άστεγους ΛΟΑΤΚΙ νέους που διευθύνεται από το Ali Forney Center.  

## Βραβεία

Έχοντας κερδίσει ένα βραβείο Emmy και ένα Tony, η Arthur ήταν ένα Όσκαρ μακριά  από την επίτευξη του *Triple Crown of Acting* όπως αποκαλούν οι Αμερικανοί τον συνδυασμό των τριών αυτών βραβείων.

Η Άρθουρ κέρδισε πολλά βραβεία κατά τη διάρκεια της καριέρας της, ξεκινώντας το 1966 με ένα Tony Award για την καλύτερη ηθοποιό σε μιούζικαλ για το ρόλο της Βέρα Τσαρλς στο *Mame*. Αργότερα, κέρδισε Βραβεία Emmy για την καλύτερη πρωταγωνίστρια σε κωμική σειρά το 1977 για την *Maude* και το 1988 για τα *Χρυσά Κορίτσια*. Η Άρθουρ είναι η τρίτη με τις περισσότερες υποψηφιότητες για το Primetime Emmy Award για την καλύτερη πρωταγωνίστρια σε κωμική σειρά με εννέα υποψηφιότητες, ακριβώς μετά την Τζούλια Λουί-Ντράιφους (11) και τη Μαίρη Τάιλερ Μουρ (10). Η Άρθουρ εισήχθη στο Τηλεοπτικό Hall of Fame το 2008.  

Στις 8 Ιουνίου 2008, Τα χρυσά κορίτσια βραβεύτηκαν με το βραβείο Pop Culture στο 6α Ετήσια Βραβεία TV Land. Η Άρθουρ (σε μία από τις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις της) δέχτηκε το βραβείο μαζί με την ΜακΚλάναχαν και την Γουάιτ. 

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony