open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μετάλλιο Ειρήνης Ότο Χαν

Το **Μετάλλιο Ειρήνης Ότο Χαν** είναι γερμανικό χρυσό μετάλλιο που απονέμεται σε ακτιβιστές για την παγκόσμια ειρήνη εξ ου και ο χαρακτηρισμός του, που όμως δεν θα πρέπει να συγχέεται με το γνωστότερο *Μετάλλιο Ότο Χαν*.

## Γενικά
Το μετάλλιο αυτό φέρει το όνομα του σπουδαίου Γερμανού νομπελίστα χημικού Ότο Χαν ιδιαίτερα στη μνήμη των μεγάλων προσπαθειών του, που είχε επιχειρήσει επί διεθνούς επιπέδου σε ανθρωπιστικά ζητήματα και ενάντια στους πυρηνικούς εξοπλισμούς. Δημιουργήθηκε από την εγγονή του Ότο Χαν, την Ντήντριχ Χαν (Dietrich Hahn), το 1988,  και απονέμεται ανά διετία από τον δήμαρχο του Βερολίνου και πρόεδρο του Συνδέσμου Ηνωμένων Εθνών της Γερμανίας (Deutsche Gesellschaft für die Vereinten Nationen), DGVN, σε πρόσωπα ή φορείς που έχουν αναπτύξει  «*εξαιρετικές υπηρεσίες για την ειρήνη και τη διεθνή κατανόηση*».

Κατά παράδοση, το χρυσό μετάλλιο ειρήνης Ότο Χαν που συνοδεύεται με ένα δερματόδετο δίπλωμα ένθετο σε χρυσό, απονέμεται σε ειδική τελετή  σταθερά στις 17 Δεκεμβρίου σε ανάμνηση της ημερομηνίας εκείνης του 1938 που ο Ότο Χαν και ο βοηθός του Φριτς Στράσμαν ανακάλυψαν στο Βερολίνο την πυρηνική σχάση του ουρανίου΄, θέτοντας έτσι τις επιστημονικές και τεχνικές βάσεις της πυρηνικής ενέργειας, χαρακτηρίζοντας ομοίως "πυρηνική", ή "ατομική" την νέα εποχή.

## Βραβευθέντες
Με το χρυσό μετάλλιο Ότο Χαν έχουν βραβευθεί από της ίδρυσής του οι: 
# Σάντρο Περτίνι (Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας), (το 1988)
# Μιχαήλ Γκορμπατσόφ (Πρόεδρος της ΕΣΣΔ), (το 1989)
# Σιμόν Βίζενταλ, Αυστριακός συγγραφέας, ιδρυτής του Εβραϊκού Κέντρου Τεκμηρίωσης στη Βιέννη (το 1991)
# Σερ Καρλ Πρόπερ, Βρετανός φιλόσοφος και θεωρητικός (το 1993).
# Χανς Κόσχνικ, Γερμανός πολιτικός (το 1995)
# Γεχούντι Μενουχίν, Αμερικανοεβραίος βιρτουόζος και μαέστρος (το 1997)
# Γκέρτ Ρούγκερ, Γερμανός δημοσιογράφος, ντοκιμαντερίστας της τηλεόρασης (το 1999).
# Μίριαμ Μακίμπα, Νοτιοαφρικανή τραγουδίστρια, (το 2001)
# Μαίρη Ρόμπινσον, Ιρλανδή πολιτικός (το 2003)
# Μοχάμεντ Άλι, Αμερικανός πυγμάχος (το 2005)
# Χανς Κουνγκ, Ελβετός θεολόγος, ιδρυτής και πρόεδρος του Παγκόσμιου Ιδρύματος Ηθικής (το 2008)
# Ντάνιελ Μπαρενμπόιμ, Αργεντινός Ισπανο-Εβραίος, διευθυντής ορχήστρας, (το 2010),
# Ταντατόσι Ακίμπα, Ιάπωνας μαθηματικός και πολιτικός, δήμαρχος της Χιροσίμα, (το 2012).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Βραβείο του Otto Hahn Μετάλλιο Ειρήνης

Οτο
Οτο
Μάχη του Σιαουλάι

Η **μάχη του Σιαουλάι**, επίσης γνωστή ως **μάχη του Ηλίου**, (λιθουανικά: *Saulės Mūšis*, λετονικά: *Saules kauja* ή *Kauja pie Saules*) έλαβε χώρα στις 22 Σεπτεμβρίου 1236 σε κοντινή απόσταση από την πόλη Σιαουλάι, η οποία βρίσκεται σήμερα στην περιοχή του Γιονίσκις στη Λιθουανία. Το ανθολόγιο *[[Chronicum Livoniae]]* του Ερμάνου του Βαρτμπέργκε αναφέρει ότι η μάχη έλαβε χώρα στην *terram Sauleorum*, χωρίς, ωστόσο, να έχει αποδειχτεί, έως σήμερα, ότι η *terram Sauleorum* αντιστοιχεί στο Σιαουλάι.

Οι Αδελφοί του Ξίφους του Τάγματος της Λιβονίας, διοικούμενοι από τον μαγίστρο τους Βολκίνο, βρισκόντουσαν σε δύσκολη κατάσταση τη δεκαετία του 1230, αντιμετωπίζοντας οικονομικές δυσκολίες και δυσκολίες στελέχωσης του Τάγματος σε έμψυχο δυναμικό. Το 1236, ο Βολκίνος διεξήγαγε μια στρατιωτική εκστρατεία προς τον νότο με τον Πρίγκιπα του Πσκοφ ενάντια στη Σαμογιτία. Συνοδευόμενοι από ένα στρατιωτικό απόσπασμα Σταυροφόρων από το Χόλσταϊν, οι ιππότες κατέλαβαν περιοχές στη Σαμογιτία, με τους Σαμογίτες να έχουν υποχωρήσει εμπρός στην επίθεση. Κατά την επιστροφή τους προς τον Βορρά, οι Αδελφοί του Ξίφους υποχρεώθηκαν να αντιμετωπίσουν επιθέσεις Σαμογιτίων στο πέρασμα ενός ποταμού. Ώστε να μην χάσουν τα άλογά τους σε αυτά τα βαλτώδη εδάφη, οι του Χόλσταϊν αρνήθηκαν να πολεμήσουν πεζοί, κάτι που ανάγκασε το στράτευμα να περάσει τη νύχτα εκεί και να στρατοπεδεύσει. Όμως το επόμενο πρωινό, ένα ακόμη σημαντικότερο σε αριθμό στράτευμα Σαμογιτίων, διοικούμενο από τον Δούκα Βύκιντας, και Λιθουανών διοικούμενων από τον Δούκα Μιντάουγκας, επιτέθηκε στους Σταυροφόρους. Οι πεζικάριοι που συνόδευαν τους ιππότες κατάφεραν στην πλειοψηφία τους να διαφύγουν, ενώ οι τελευταίοι, μεταξύ των οποίων και ο Βολκίνος, έπεσαν στη διάρκεια της μάχης. Οι Σταυροφόροι και ιππότες που επιχείρησαν να διαφύγουν προς τη Ρίγα σφαγιάστηκαν από τους Σεμιγαλλίους, αν και δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη αν οι τελευταίοι συμμετείχαν στη μάχη. 

Μετά τη μάχη αυτή, ότι απέμενε από το Τάγμα των Αδελφών του Ξίφους δέχτηκε να απορροφηθεί από το Τάγμα των Τευτόνων Ιπποτών το 1237.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μάχες των Σταυροφοριών
Κατηγορία:Ιστορία της Λιθουανίας
Κατηγορία:Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας
Τία Ελεμπό

Η **Τία Ελεμπό** (*Tia Hellebaut*, γεννήθηκε 16 Φεβρουαρίου 1978) είναι Βελγίδα αθλήτρια του στίβου.
Το 2008 ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης στο άλμα εις ύψος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και νικήτρια στο πένταθλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου που διεξήχθη στη Βαλένθια. 

Το 2006 και το 2007 ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης στο άλμα εις ύψος στον ανοιχτό και στον κλειστό στίβο αντίστοιχα. Έχει το ρεκόρ στη χώρα της στο έπταθλο, στο πένταθλο, στο άλμα εις μήκος στον κλειστό στίβο και στο άλμα εις ύψος τόσο στον κλειστό όσο και στον ανοιχτό στίβο με 2μ. και 5 εκ. (2013).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*http://tiahellebaut.be/
*http://iaaf.org/athletes/belgium/tia-hellebaut 
*https://web.archive.org/web/20110511132351/http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/he/tia-hellebaut-1.html

 

Ελεμπό Τία
Κατηγορία:Άλτες του ύψους
Κατηγορία:Αθλήτριες του άλματος εις μήκος
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Άλωση της Κωνσταντινούπολης

Στην ελληνική ιστοριογραφία με την ορολογία **Άλωση της Κωνσταντινούπολης** αναφέρονται οι ακόλουθες εκπορθήσεις 

* Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1204) από τους Σταυροφόρους.
* Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453) από τους Οθωμανούς.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πολιορκιών της Κωνσταντινούπολης
Χρήστος Μάνος

Ο **Χρήστος Μάνος** ή **Μάνου** ήταν Έλληνας μεγαλέμπορος 18ου αιώνα και γενάρχης της οικογένειας Χρηστομάνου. 
## Βιογραφικό
Ο Χρήστος Μάνος γεννήθηκε στην Κατράνιτσα (Πύργοι) Εορδαίας της Κοζάνης το 1737. Η γενέτειρά του είχε μεγάλη παράδοση στο εμπόριο. Μετανάστευσε στο Μελένικο της Βορειοανατολικής Μακεδονίας, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο. Στο Μελένικο εγκατέστησε την έδρα της επιχείρησής του και εκεί απέκτησε μεγάλη περιουσία. Λόγω της εργασίας του, έζησε κάποιο διάστημα στη Νάουσα, όπου το 1775 γεννήθηκε ο πρώτος του γιος Αναστάσιος. Τα επόμενα χρόνια έζησε για κάποιο διάστημα στη Νις, όπου συνδέθηκε με την οικογένεια Σίνα. Αργότερα, το 1795 εγκαταστάθηκε με το δευτερότοκο γιο του Εμμανουήλ στη Βιέννη, όπου μετέφερε και την έδρα της επιχείρησής του από το Μελένικο. Εκεί, συνδέθηκε με τις επαναστατικές ιδέες του Ρήγα Φεραίου και τον κύκλο των φοιτητών και εμπόρων που τον ακολουθούσαν. Ενεπλάκη εμμέσως με τα γεγονότα των συλλήψεων των συνεργατών του Ρήγα. Στη Βιέννη συνεργάστηκε εμπορικά με τον Σιατιστινό έμπορο Μιχαήλ Τσούμπρο. Μετά το θάνατό του, την επιχείρηση ανέλαβαν οι γιοι του Αναστάσιος και Εμμανουήλ που υιοθέτησαν το επώνυμο *Χρηστομάνος*. Η οικογένεια Χρηστομάνου, όπως έμεινε γνωστή έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Ελλάδα και τον 19ο αιώνα.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Αγγελίνας

Ο **Αγγελίνας** ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την περιοχή της Φλώρινας.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αγγελίνας γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στην περιοχή της Φλώρινας. Δεν είναι γνωστό το πλήρες ονοματεπώνυμό του. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις των οπλαρχηγών της Φλώρινας, όταν κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Νάουσας (αρχές του 1822) ανέλαβαν, σε επικοινωνία με τους οπλαρχηγούς του Ολύμπου και του Βερμίου, να καταλάβουν τα *Στενά του [[Κλειδί Φλώρινας|Κλειδιού (Κιρλί Δερβέν)]]* προκειμένου να αποκλείσουν ενδεχόμενη κάθοδο Οθωμανικών στρατευμάτων από την περιοχή του Μοναστηρίου προς την περιοχή της Νάουσας. Μετά την αποτυχία της επανάστασης στη Μακεδονία κατέβηκε στη Νότια Ελλάδα, όπου πήρε μέρος σε αρκετές μάχες. Στη συνέχεια, μετέβη στην Κρήτη, όπου και πολέμησε έως το τέλος του αγώνα. 
## Αναφορές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νήσος Ρος

Η **Νήσος Ρος** (αγγλικά:Ross Island) είναι ηφαιστειογενές νησί στη Θάλασσα Ρος, στην Ανταρκτική. Χωρίζεται από την υπόλοιπη ήπειρο με τον πορθμό ΜακΜούρντο. Έχει έκταση 2.460 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όμως είναι το έκτο ψηλότερο νησί στη Γη, αφού το όρος Έρεβος, το ψηλότερο από τα ηφαίστεια που αποτελούν το νησί, έχει ύψος 3.794 μέτρα. Το όρος Έρεβος είναι επίσης το νοτιοτέρο ενεργό ηφαίστειο στη Γη. Τα άλλα ηφαίστεια που βρίσκονται στη νήσο Ρος είναι το όρος Τρόμος (Τέρορ, 3.262 μέτρα), το όρος Μπερντ (1.800 μέτρα) και η χερσόνησος Χουτ Πόιντ. Τα ηφαίστεια αυτά δεν δημιουργήθηκαν ως αποτέλεσμα της τήξης των τεκτονικών πλακών στο εσωτερικό της Γης, αλλά είναι αποτέλεσμα ενός θερμού σημείου, δηλαδή μιας περιοχής όπου ανοδικό ρεύμα θερμού μάγματος ανέρχεται μέχρι το κάτω όριο του φλοιού και τον εξασθενεί ανοίγοντας ρήγματα.

Τα ηφαίστεια δίνουν στο νησί ένα σχεδόν τριγωνικό σχήμα, με μήκος 69 χιλιόμετρα και πλάτος 72. Η χερσόνησος Χουτ Πόιντ βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού. Στο νότιο άκρο της χερσονήσου Χουτ Πόιντ βρίσκεται η βάση ΜακΜέρντο, κύρια βάση των ΗΠΑ στην Ανταρκτική, και η βάση Σκοτ, η κύρια βάση της Νέας Ζηλανδίας στην Ανταρκτική. Το νησί ανακαλύφθηκε το 1841 από τον εξερευνητή των πόλων σερ Τζέιμς Κλαρκ Ρος. Στις 28 Νοεμβρίου 1979 η πτήση 901 της Air New Zealand συνετρίβη στο όρος Έρεβος, με αποτέλεσμα το θάνατο 237 επιβατών και 20 μελών προσωπικού αέρα (σύνολο 257 θύματα).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά της Ανταρκτικής
Κατηγορία:Ηφαιστειογενή νησιά
Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ

Η **Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ** (Marguerite de Nully) ή γνωστή και σαν **Μαργαρίτα του Πασσαβά** (1220 - 1282) ήταν Γαλλικής καταγωγής φεουδάρχης του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Ήταν κυρά του Πασσαβά, της Άκοβας και της Μιτόπολης, μέσω γάμων είχε αποκτήσει δικαιώματα στην ηγεμονία της Ευβοίας και στο Δουκάτο των Αθηνών.

Ήταν κόρη του βαρώνου του Πασσαβά Ιωάννη Β΄ ντε Νεϊγύ. Η μητέρα της, δεν είναι γνωστό το μικρό της όνομα, ήταν από την οικογένεια ντε Ροζιέρ βαρώνων της Άκοβας. Μετά την Μάχη της Πελαγονίας το 1262 στάλθηκε όμηρος στην Κωνσταντινούπολη για να απελευθερωθεί ο πρίγκιπας Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος που ήταν και θείος της.

Στην Κωνσταντινούπολη έμεινε 2 χρόνια και 2 ημέρες. Επιστρέφοντας θέλησε να πάρει πίσω τα φέουδα της και την βαρωνία της Άκοβας που είχε κληρονομήσει από τον θείο της Βαλθέρο Ροζιέρο. Ο πρίγκιπας Γουλιέλμος αρνήθηκε να της την δώσει επειδή σύμφωνα με τη κανόνες έπρεπε να είχε αποδεχτεί την κληρονομιά μέσα σε 40 ημέρες. Είχε ήδη χάσει τη Βαρωνία του Πασαβά που είχε δοθεί στους Βυζαντινούς βάσει της συμφωνίας απελευθέρωσης του Γουλιέλμου. Η Μαργαρίτα απευθύνθηκε στο δικαστικό όργανο του πριγκιπάτου , την Κούρτη που δικαίωσε όμως τον Γουλιέλμο. Έπειτα από αυτό ο Γουλιέλμος μοίρασε την βαρωνία της Άκοβας ανάμεσα στην Μαργαρίτα δίνοντας της το ένα τρίτο και την κόρη του Μαργαρίτα Βιλλεαρδουίνου που της έδωσε τα δύο τρίτα.

Παντρεύτηκε σε 1ο γάμο τον Γιλβέρτο ντε Κορ κι απέκτησε μαζί του δύο παιδιά την Μαργαρίτα και τον Γουλιέλμο. Μετά τον θάνατο του Γιλβέρτου παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Βερόνας ηγεμόνα της Ευβοίας και σε 3ο γάμο τον ηγεμόνα της Θήβας Ιωάννη Σαιντ Ομέρ και μαζί του απέκτησε τον Νικόλαο.

## Πηγές
* Latin Lordships in Greece, ανακτήθηκε 4 Μαρτίου 2013
*Το Χρονικόν του Μωρέως
* Juan Fernández de Heredia, Alfred Morel -Fatio, Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea compilado por comandamiento de Don, Imprimerie Jules -Guillaume Fick 1885, (Αραγωνικό Χρονικό)
* Ανδρέας Μερεντίνης, ιστοσελίδα για το Βυζίκι Αρκαδίας,  ΆΚΟΒΑ  ή και ΑΚΩΒΑ , ανακτήθηκε 8 Μαρτίου 2013
* Η Γορτυνία / Υπό Τάκη Χ. Κανδηλώρου, Εν Πάτραις: Τυπογραφείον Ανδρέου Β. Πασχά, 1898.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαρωνέσσες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρωνία του Πασαβά
Κατηγορία:Βαρωνία της Άκοβας
Κατηγορία:Βαρωνία της Μιτόπολης
Λαγκαδάς Χανίων

Ο **Λαγκαδάς** είναι οικισμός της κοινότητος Σκλαβοπούλας του δήμου Καντάνου-Σελίνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Παλαιότερα το χωριό ονομαζόταν Χουμουσιανά μέχρι το 1952 όπου μετονομάστηκε σε Λαγκαδάς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 480 μέτρων περίπου και απέχει από την Παλαιοχώρα 15 χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Λαγκαδάς απαριθμεί 18 μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Καντάνου - Σελίνου
Γεωγραφική περιοχή

Η χρήση του όρου **γεωγραφική περιοχή** αποδίδεται πάντα με την έννοια της έκτασης μιας διοικητικής περιφέρειας, οποιουδήποτε βαθμού, ή τμήματος χώρας, ή και ηπείρου (ευρύτερα).

Ο χαρακτηρισμός αυτός αποβλέπει στον προσδιορισμό κάποιων κοινών χαρακτηριστικών που συνθέτουν ένα ενιαίο πρότυπο σύνολο. Τα χαρακτηριστικά αυτά μπορεί να αφορούν φυσικά ή ανθρωπογενή, που διαχωρίζουν μια συγκεκριμένη έκταση από άλλα γειτονικά σύνολα. Τέτοια χαρακτηριστικά για παράδειγμα μπορεί ν' αφορούν την μορφολογία εδάφους, τη χαρακτηριστική πανίδα και χλωρίδα ενός τόπου, την κουλτούρα και ιστορία των κατοίκων κ.λπ.

Συνέπεια των παραπάνω είναι ο όρος αυτός, παρότι είναι κυρίως γεωγραφικός όρος με τον οποίο προσδιορίζονται επιμέρους διάφορες περιοχές, π.χ. ορεινές, πεδινές, πολικές, τροπικές, ηφαιστειογενείς, πελάγη και αρχιπελάγη με συμπλέγματα νήσων κ.λπ. χρησιμοποιείται από πολλές επιστήμες ανάλογα του αντικειμένου έρευνας και μελέτης, όπως π.χ. ορυκτολογία, μετεωρολογία, βιολογία, κοινωνιολογία, γεωπολιτική κ.λπ.

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τομ.49ος, σελ.34.
Ιωάννης Α΄ ντε Νεϊγύ

Ο **Ιωάννης ντε Νεϊγύ** (Jean de Neuilly ή Nully), εκ παραφθοράς αναφέρεται και **Ντζάς ντε Νουηλή**, ήταν Γάλλος ιππότης και σταυροφόρος, βαρώνος του Πασσαβά και κληρονομικός πρωτοστράτορας του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, η ημερομηνία που πέθανε είναι άγνωστη. Ο Ιωάννης Α΄ ντε Νεϊγύ ήταν γιος του Βιλαίν ντε Νεϊγύ ενός Γάλλου ευγενή από τη Γαλλική Νεϊγύ στενού φίλου του διάσημου Γάλλου ιστορικού Γοδεφρείδου Βιλλεαρδουίνου. Δεν συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία μέχρι το 1218 αλλά έφτασε στην Πελοπόννησο γύρω στα 1220. Βρέθηκε στο πλευρό του Γουλιέλμου Σαμπλίτη και μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου του παραχώρησε φέουδο στην περιοχή της Μάνης και του Γυθείου με 4 φέουδα. Ίδρυσε το Κάστρο του Πασσαβά στην Ακρόπολη της αρχαίας Λακωνικής πόλης Λας νότια από το Γύθειο. Το όνομα *"Πασσαβάς"* είναι Εξελληνισμός του Γαλλικού *"Πας-Αβάντ"* δηλαδή *"Πέρνα εμπρός"*, πιθανότατα είναι πολεμική κραυγή ή σύνθημα της οικογένειας Νεϊγύ, το συναντάμε και σε άλλα τοπονύμια στη Γαλλία. Το κάστρο έγινε η έδρα της βαρονίας του Πασσαβά και πήρε τέσσερα φεουδαρχικά δώρα. Η θέση ήταν εξαιρετικά κρίσιμη, έπρεπε να ελεγχθούν οι ταραξίες Σλάβοι Μηλιγγοί του Ταΰγετου που είχαν καταφύγει στην περιοχή και οι υπόλοιποι ατίθασοι Μανιάτες, έγινε κληρονομικός στρατηγός του Πριγκιπάτου της Αχαΐας.

Ο Καρλ Χοπφ θέλει να γεμίσει το κενό της περιόδου (1220 - 1260) και υποθέτει ότι υπήρχαν δύο βαρώνοι του Πασσαβά με το όνομα Ιωάννης αλλά ο ιστορικός Αντουάν Μπον το απορρίπτει λόγω έλλειψης στοιχείων. Ο Ιωάννης Α΄ ντε Νεϊγύ παντρεύτηκε μια αδελφή του Γκωτιέ ντε Ροζιέρ που διοικούσε την Αρκαδική Βαρωνία της Άκοβας, απέκτησε μια κόρη τη Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ που ήταν κληρονόμος και στην Άκοβα από τον Βαλθέρο Ροζιέρο. Η Μαργαρίτα ήταν ωστόσο αιχμάλωτη στην Κωνσταντινούπολη μετά τη Μάχη της Πελαγονίας (1262 - 1275), η Βαρωνία του Πασσαβά πέρασε ταυτόχρονα στη Βυζαντινή αυτοκρατορία μαζί με τις υπόλοιπες Λακωνικές (1263). Η Μαργαρίτα παρέμεινε κατόπιν κληρονόμος μόνο στη Βαρωνία της Άκοβα αλλά επειδή καθυστερούσε πολύ να έρθει χάρη στην αιχμαλωσία της ο πρίγκιπας της Αχαΐας την έκανε κατάσχεση στο πριγκιπάτο. Μετά την απελευθέρωση της η Μαργαρίτα δέχτηκε δώρο από τον πρίγκιπα το ένα τρίτο της Βαρωνίας της Άκοβα. Είχε έναν γιο τον Ιωάννη με γυναίκα άγνωστου ονόματος, πέθανε το 1209 ή λίγο μετά, αδέλφια του ήταν οι επίσης σταυροφόροι Εράρντ ντε Νεϊγύ και ο Βιλαίν ντε Νεϊγύ. 

## Παραπομπές



## Πηγές

* Latin Lordships in Greece, ανακτήθηκε 4 Μαρτίου 2013
*Το Χρονικόν του Μωρέως
*Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe [The Frankish Morea. Historical, Topographic and Archaeological Studies on the Principality of Achaea] (in French). Paris: De Boccard. 
*Miller, William (1921). Essays on the Latin Orient. Cambridge: Cambridge University Press.

Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρωνία του Πασαβά
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
2552 Ρέμεκ

Ο **Ρέμεκ (Remek)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, μέχρι και τα εσώτατα όριά της, και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,6. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Τσέχο αστρονόμο Αντονίν Μρκος στο Αστεροσκοπείο Κλετ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του πρώτου Τσέχου αστροναύτη Βλαντιμίρ Ρέμεκ.

Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς του Ρεμέκ ως προς την εκλειπτική, μόλις 54΄06΄΄.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ρέμεκ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ρεμεκ
Αλεξάνδρα Μαντζουλίνου

Η **Αλεξάνδρα Μαντζουλίνου ** (αναφέρεται και ως *Αλέκα Μαντζουλίνου*, 1911- 2 Σεπτεμβρίου 1996), ήταν Ελληνίδα νομικός, πολιτικός και συγγραφέας. Ήταν παντρεμένη με το Διονύσιο Μαντζουλίνο και το πατρώνυμό της ήταν Σαράντη. Απέκτησε μία κόρη. Εργάστηκε στον τομέα του Ανθρωπιστικού Δικαίου. Από το 1949 ως το 1951 ήταν δημοτική σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων. Επίσης, από το 1949 ως το 1966 εκπροσώπησε την Ελλάδα στα Ηνωμένα Έθνη.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και επίσης μουσικές σπουδές στο Εθνικό Ωδείο. Το 1949 διορίστηκε συμβολικά στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας, μαζί με μια άλλη γυναίκα, την Ελμίνα Παντελάκη.

Την περίοδο 1949-51 μαζί με τη Λίνα Τσαλδάρη εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 5η Σύνοδο της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Κοινωνική και Οικονομική Θέση της Γυναίκας.

Στις εκλογές του 1977 εξελέγη βουλευτίς Επικρατείας, με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ.

Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς στις 2 Σεπτεμβρίου 1996.
Υπήρξε επίτιμη αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, ο οποίος εξέδωσε ψήφισμα για το θάνατό της (στις 4 Σεπτεμβρίου 1996).

## Επιλεγμένα έργα
### Βιβλία
*Μονοπάτια: Διηγήματα, εκδ. Αετός, Αθήνα 1953.
*Ταξιδεύοντας Δύση-Ανατολή, εκδόσεις Εστία, Αθήνα 1987, σελ. 126, ISBN 10066189.

### Άρθρα σε περιοδικά
«Χαρακτηριστικὰ καὶ ἀντιθέσεις στὴν ἀμερικανική ζωή » , Νέα Ἑστία, 64, 753 (1958), σσ. 1166-1178.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ 1952 ~ 2000 , αρχείο σε μορφή .pdf, ανάκτηση 8-3-2013.

Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Ιωάννης Β΄ ντε Νεϊγύ

Ο **Ιωάννης Β΄ ντε Νεϊγύ** (Jean de Neuilly ή Nully), ήταν Γαλλικής καταγωγής ευγενής, βαρώνος του Πασαβά και κληρονομικός πρωτομάστορας του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Καταγόταν από το Νεϊγύ, σήμερα προάστιο του Παρισιού.

Κληρονόμησε το 1209 περίπου το φέουδο του πατέρα του όταν αυτός πέθανε επίσης Ιωάννη στην περιοχή της Μάνης και το διατήρησε έως το 1250 περίπου. Είναι άγνωστο εάν πήρε μέρος στην Δ΄ Σταυροφορία όπως ο πατέρας του. Παντρεύτηκε την κόρη, αγνώστου ονόματος, του βαρώνου της Άκοβας Γκωτιέ Β΄ ντε Ροζιέρ και μαζί της απέκτησε την Μαργαρίτα. Ο Ιωάννης έχτισε το 1254 το Κάστρο του Πασαβά. 

## Πηγές
* Latin Lordships in Greece, ανακτήθηκε 8 Μαρτίου 2013

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρωνία του Πασαβά
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Ταρσή Μπουγά

Η **Ταρσή Μπουγά ** ( Αίγινα, 1916- 24 Ιουλίου 2002), ήταν Ελληνίδα πολιτικός και η πρώτη γυναίκα βουλευτής μετά τη Μεταπολίτευση, χήρα του βουλευτή της ΕΡΕ Χρήστου Μπουγά, με τον οποίο απέκτησε 3 γιους.

## Πολιτική καριέρα
Με σπουδές Παιδαγωγικής, η Μπουγά στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτίς στην Β΄ Πειραιώς , πρώτη με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ. 

Παραιτήθηκε το 1977 υπέρ του γιου της, Γιώργου, ο οποίος εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής στην ίδια περιφέρεια, ως το 1990.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ 1952 ~ 2000 , αρχείο σε μορφή .pdf, ανάκτηση 8-3-2013.

Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Νιμπς Κάρτερ

Ο **Τίμοθι "Νιμπς" Κάρτερ** (*αγγλ. Timothy "Nibbs" Carter*, 6 Σεπτεμβρίου 1966), είναι βρετανός μουσικός, γνωστός ως μπασίστας του χέβι μέταλ συγκροτήματος, Saxon.

## Καριέρα
Ο Κάρτερ, συνεργάστηκε με τον Πητ Γουέι των UFO και τον "Fast" Έντι Κλαρκ των Motörhead, στο συγκρότημα Fastway, για το δίσκο "*On Target*" του 1988. Οι ικανότητες του προσέλκυσαν το ενδιαφέρον των Saxon, οι οποίοι είχαν μείνει χωρίς μπασίστα λόγω της αποχώρησης του Πωλ Τζόνσον κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "*[[Destiny (album)|Destiny]]*".

Ο Κάρτερ, ο οποίος ήταν οπαδός του συγκροτήματος, εντάχθηκε στους Saxon, παραμένοντας στη σύνθεση τους μέχρι σήμερα. Αποτέλεσε τη πηγή συνθετικής έμπνευσης κατά την ποιοτική αναμόρφωση του συγκροτήματος, η οποία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '90, στην προσπάθεια να αποκολληθούν από την εμπορική τάση την οποία ακολούθησαν από το 1985 και έπειτα.

Ο πρώτος δίσκος του Κάρτερ με τους Saxon ήταν το ζωντανά ηχογραφημένο "*[[Rock 'n' Roll Gypsies]]*" του 1989, ενώ το πρώτο στούντιο άλμπουμ ήταν το "*[[Solid Ball of Rock]]*", δύο χρόνια αργότερα. Από τότε, έχει ηχογραφήσει πάνω από δέκα δίσκους με το συγκρότημα, συμμετέχοντας στη συνθετική ομάδα περισσοτέρων από τα μισά τραγούδια των Saxon.

## Δισκογραφία
### με τους Saxon
* *[[Rock 'n' Roll Gypsies]]* (1989)
* *[[Solid Ball of Rock]]* (1991)
* *[[Forever Free (album)|Forever Free]]* (1992)
* *[[Dogs of War (Saxon album)|Dogs of War]]* (1995)
* *[[The Eagle Has Landed – Part II]]* (1996)
* *[[Unleash the Beast]]* (1997)
* *[[Metalhead]]* (1999)
* *[[Killing Ground]]* (2001)
* *[[Lionheart (άλμπουμ των Saxon)|Lionheart]]* (2004)
* *[[The Eagle Has Landed – Part III]]* (2006)
* *[[The Inner Sanctum]]* (2007)
* *[[Into the Labyrinth]]* (2009)
* *[[Call to Arms]]* (2011)
* *[[Sacrifice (άλμπουμ των Saxon)|Sacrifice]]* (2013)
* *[[Battering Ram]]* (2015)
* *[[Thunderbolt]]* (2018)
* *The Eagle Has Landed 40: Live* (2019)
* *[[Inspirations (άλμπουμ)|Inspirations]]* (2021)

### Άλλες συμμετοχές
* Fastway - *On Target* (1988)
* True Brits - *Ready To Rumble* (1992)
* Various Artists - *666 The Number Of The Beast A Tribute To Iron Maiden* (2001)
* Bassinvaders - *Hellbassbeaters* (2008)
* Thomsen - *Let's Get Ruthless* (2009)
* Pharao - *Road to Nowhere* (2010)

## Παραπομπές

## Πηγές
* Nibbs Carter | Credits | AllMusic
* Nibbs Carter - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Κατηγορία:Μπασίστες
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Μαρία Σβώλου

Η **Μαρία Σβώλου** (1892 - 3 Ιουνίου 1976) ήταν Ελληνίδα αγωνίστρια για τα δικαιώματα της γυναίκας και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτίς με την ΕΔΑ και υπήρξε σύζυγος του Αλέξανδρου Σβώλου.

Εργάστηκε για λίγο καιρό στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, όπου και γνώρισε τον Αλέξανδρο Σβώλο. Ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, η Σβώλου αγωνίστηκε (μαζί με την Αύρα Θεοδωροπούλου) για την καταπολέμηση της σωματεμπορίας και δημοσίευσε σειρά άρθρων με σκοπό την εξύψωση της γυναίκας. Με δική της πρωτοβουλία ιδρύθηκε εμπορική σχολή θηλέων και η Παπαστράτειος Σχολή για την κατασκευή παιχνιδιών και διακοσμητικής. 

Το 1944 η Σβώλου εξελέγη εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ. Εν συνεχεία έγινε μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ. 

Έπειτα από το θάνατο του συζύγου της, η Μαρία Σβώλου εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών στις εκλογές του 1958 με την ΕΔΑ και ήταν υποψήφια ξανά σε εκείνες του 1961 με το ΠΑΜΕ, χωρίς να εκλεγεί τη δεύτερη φορά.

Η βουλευτική της αποζημίωση δινόταν στην ΕΔΑ ενόσω διαρκούσε η θητεία της στο βουλευτικό αξίωμα. Πέθανε το 1976 και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γυναίκες στην ελληνική Βουλή  (αρχείο σε μορφή.pdf)
*Αλέξανδρος Σβώλος, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, 2009. (αρχείο σε μορφή .pdf)

Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Κατηγορία:Ελληνίδες φεμινίστριες
Εύβουλος

Το όνομα **Εύβουλος** μπορεί να αναφέρεται:

*Εύβουλος (ολυμπιονίκης), 5ος αιώνας π.Χ., ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου
*Εύβουλος ο ποιητής, 4ος αιώνας π.Χ.
*Εύβουλος ο Αλεξανδρεύς, αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος της ελληνιστικής περιόδου.
*Εύβουλος ο Εφέσιος, ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος της ελληνιστικής περιόδου.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αμμώνιος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Αμμώνιος** μπορεί να αναφέρεται:

* Αμμώνιος, εκκλησιαστικός συγγραφέας, 250 μ.X.
* Αμμώνιος (ακαδημαϊκός), ακαδημαϊκός φιλόσοφος, 1ος αιώνας μ.X.
* Αμμώνιος Σακκάς (3ος αι. μ.Χ.), Έλληνας φιλόσοφος που άκμασε στην Αλεξάνδρεια.
* Αμμούν ή Αμμώνιος, άγιος της ορθόδοξης εκκλησίας (άκμασε το 330 μ.X.)
* Άγιος Αμμώνιος, επίσκοπος Λατόπολις και άγιος της ορθόδοξης εκκλησίας
* Αμμώνιος Ερμείου (440-520), Έλληνας νεοπλατωνιστής φιλόσοφος, γιος του Ἑρμείου και της Αἰδεσίας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Τουνγκουζικές γλώσσες

thumb|350px|Γεωγραφική κατανομή των τουνγκουζικών γλωσσών-Με πράσινο χρώμα οι βόρειες τουνγκουζικές γλώσσες (Τουνγκούς), με κόκκινο χρώμα οι νότιες τουνγκουζικές γλώσσες (Αμούρ) και με μπλε χρώμα οι νοτιοδυτικές τουνγκουζικές γλώσσες (Μαντσού)
Οι **τουνγκουζικές γλώσσες** (γνωστές επίσης ως Μαντσού-Τουνγκούς, Τουνγκούς) είναι μια οικογένεια γλωσσών που μιλιούνται στην Ανατολική Σιβηρία και τη Μαντζουρία από Τουνγκουζικούς πληθυσμούς. Πολλές τουνγκουζικές γλώσσες σήμερα είναι υπό εξαφάνιση, με το μέλλον της γλωσσικής αυτής οικογένειας να είναι εξαιρετικώς αβέβαιο. Παραδοσιακά, οι γλωσσολόγοι θεωρούν τις τουνγκουζικές γλώσσες ως τμήμα των Αλταϊκών γλωσσών μαζί με τις τουρκικές και μογγολικές γλωσσικές οικογένειες. Πιο πρόσφατες θεωρίες αποτείνονται ότι ανήκουν στη μακρο-αλταϊκή γλωσσική οικογένεια, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την ιαπωνική και την κορεατική γλώσσα, ή αντιθέτως, ότι η Αλταϊκή δεν αποτελεί γενετική ομάδα αλλά ένα γλωσσικό δεσμό. Η οικογένεια των τουνγκουζικών γλωσσών αποτελείται από 12 γλώσσες που μιλιούνται από 75.000 ανθρώπους.

Κατηγορία:Γλώσσες της Ασίας
Κατηγορία:Τουνγκουζικές γλώσσες
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλωσσικές οικογένειες
Χαμπάροφσκ

Το **Χαμπάροφσκ** (, ) είναι η μεγαλύτερη πόλη και διοικητικό κέντρο της Κράι Χαμπάροφσκ της Ρωσίας. Βρίσκεται 30 χλμ. από τα κινεζικά σύνορα, στη συμβολή των ποταμών Αμούρ και Ουσσούρι, περίπου 800 χλμ. βορείως του Βλαδιβοστόκ. Η πόλη αποτελεί επίσης, από το 2002, διοικητικό κέντρο της *Ομοσπονδιακής Περιοχής της Άπω Ανατολής* της Ρωσίας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της ρωσικής Άπω Ανατολής, μετά το Βλαδιβοστόκ. Έχει 577.441 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

## Δείτε επίσης
* Διαδηλώσεις στο Κράι Χαμπάροφσκ (2020)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Κατηγορία:Πόλεις του Κράι του Χαμπάροφσκ
Φυσική περιοχή

Η χρήση του όρου **φυσική περιοχή** αποδίδεται πάντα με την έννοια της έκτασης μιας γεωγραφικής περιοχής στην οποία η ανθρωπογενής παρέμβαση είναι ανύπαρκτη μέχρι ελάχιστη.

Βασικά χαρακτηριστικά των φυσικών περιοχών είναι η γεωλογική μορφολογία, η κλιματική κατάταξη, και η εξ αυτών υφιστάμενη πανίδα και χλωρίδα δημιουργώντας μια ιδιαίτερη ενότητα διαφορετική άλλων γειτονικών συνόλων. Παρά την εξάπλωση των πληθυσμών στη σύγχρονη εποχή με συνέπεια τον περιορισμό του όρου στην στενή έννοιά του, εντούτοις συνεχίζεται η χρήση του για ιδιαίτερες περιοχές όπου η επέμβαση του ανθρώπου κρίνεται οριακή. 
Τέτοιες για παράδειγμα περιοχές μπορεί ν΄ αφορούν μεγάλες γεωγραφικές εκτάσεις όπως π.χ. εκτάσεις σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη, ή σε τροπικά όπως οι έρημοι, περιοχές με έντονη βλάστηση, καθώς και μικρότερες όπως ερημικοί όρμοι, ακατοίκητα νησιά και νησίδες σε μικρά γεωγραφικά πλάτη.

Ιδιαίτερη χρήση του όρου γίνεται από περιβαλλοντολογική άποψη, περισσότερο κατά την έννοια προστασίας της διατήρησής μιας φυσικής περιοχής και κατά συνέπεια του βιοτόπου της.

## Δείτε επίσης
* Εθνικός δρυμός

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τομ. 49ος, σελ. 34.

Κατηγορία:Φυσική γεωγραφία
Κατηγορία:Περιβάλλον
Ινεμούρι

**«Ινεμούρι»** () ονομάζεται στην ιαπωνική γλώσσα η συνήθεια του να κοιμάται κανείς σε ώρα εργασίας, σε καθιστή στάση. Η ιαπωνική αυτή λέξη σημαίνει κυριολεκτικά «ύπνος ενώ είναι κάποιος παρών» και αποτελεί μια κοινωνικά αποδεκτή πρακτική στην Ιαπωνική κοινωνία, καθώς υποτίθεται ότι αυτός που λαγοκοιμάται έχει κουραστεί πολύ από προηγούμενη εργασία και ενδέχεται να θεωρηθεί σκληρά εργαζόμενος. Ινεμούρι θεωρείται και ο ύπνος στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Η λέξη *«ινεμούρι»* προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων *«ιρού»* (το «ι») που σημαίνει υπάρχω και «νεμούρι» που σημαίνει ύπνος. Όλο μαζί, ινεμούρι, σημαίνει ότι αν και κοιμάμαι είμαι παρών. Αναπόσπαστο μέρος της συνήθειας αυτής είναι και ο τρόπος με τον οποίο κοιμάται κανείς. Είναι αποδεκτή η καθιστή, όσο δυνατόν στητή στάση που δείχνει ότι δεν κοιμάται κάποιος βαθιά, αλλά συμμετέχει. Από κοινωνιολογική άποψη, το ινεμούρι είναι διαφορετικό όχι μόνο μόνο από τον νυχτερινό ύπνο, αλλά και από τον μεσημεριανό ύπνο ή τον ύπνο σε μια πολυθρόνα. Σε πολυχρονικές κοινωνίες, όπως είναι η Ιαπωνική, μια τέτοια δραστηριότητα γίνεται αποδεκτή και δείχνει τη συμμετοχή κάποιου, ενώ σε δυτικές, μονοχρονικές, κοινωνίες μια τέτοια πρακτική δε γίνεται αποδεκτή ή θεωρείται προβλητική.

Χαρακτηριστικά, οι μαθητές που κοιμούνται κατά τη διάρκεια του μαθήματος θεωρούνται σκληρά εργαζόμενοι που ίσως ξενύχτησαν το βράδυ για να αντεπεξέλθουν στην εξαντλητική ύλη και απαιτήσεις των εκεί σχολείων. Η στάση τους αυτή δε θεωρείται προβληματική ούτε από άλλους μαθητές, ούτε από καθηγητές. Αντίστοιχα, βουλευτές κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών διαδικασιών μπορούν να αποκοιμηθούν, χωρίς αυτός ο ύπνος να κατακριθεί ούτε από άλλους συμμετέχοντες, ούτε από τον τύπο. Στην εργασιακή ηθική θεωρείται σημαντικότερο το κατά πόσο είναι δεσμευμένος κανείς με τους στόχους του, το χρόνο που επενδύει και την προσπάθειά του για την οργάνωση στην οποία ανήκει και λιγότερο με την συγκέντρωση που μπορεί να έχει σε κάποιες χρονικές στιγμές. Το ινεμούρι σε τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να θεωρηθεί αποτέλεσμα εξάντλησης από την κούραση της εργασίας ή τη νυχτερινή εργασία (και συνεπώς έλλειψη ύπνου). Αντίθετα, ο νυχτερινός ύπνος δε θεωρείται τόσο σημαντικός, οπότε είναι αποδεκτό να εργάζεται κανείς αρκετά αργά αντί να αφιερώνει όλες τις νυχτερινές ώρες σε ύπνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ύπνος
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ιαπωνίας
Νάιτζελ Χέιγουντ

Ο **Νάιτζελ Χέιγουντ** (αγγλ. *Nigel Haywood*, 1955-) είναι Βρετανός διπλωμάτης, πρώην πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου στην Εσθονία και πρώην κυβερνήτης των Νήσων Φώκλαντ.

Ο Χέιγουντ γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1955 στο Μπέτσουορθ του Σάρρεϋ, στη συνέχεια, όμως, μετακόμισε στην Κορνουάλη όταν ήταν εννέα ετών, μετά τον θάνατο του πατέρα του. Αφού εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Τρούρο, ο Χέιγουντ σπούδασε Αγγλικά στο Νέο Κολέγιο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και στη συνέχεια σπούδασε στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία Σάντχερστ προτού επιστρέψει στην Οξφόρδη να σπουδάσει γλωσσολογία.

Αφού εγκατέλειψε την Ακαδημία Σάντχερστ, έγινε υπολοχαγός στο Εκπαιδευτικό Σώμα του Βρετανικού Στρατού, προτού γίνει μέλος του Βρετανικού Διπλωματικού Σώματος. Εργάστηκε στο Γραφείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας με αποσπάσεις στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στην Ουγγαρία, στο Ισραήλ και στο Λίβανο. Το 1992, έγινε αναπληρωτής γενικός πρόξενος στο Γιοχάνεσμπουργκ και το 1996 ορίστηκε αναπληρωτής επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Ηνωμένου Βασιλείου στον Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη στη Βιέννη. 

Από το 2003 μέχρι το 2008 υπηρέτησε ως πρέσβης στην Εσθονία ενώ, μετά το πέρας της θητείας του στη θέση αυτή, διετέλεσε γενικός πρόξενος στη Μπάσρα του Ιράκ.

Το 2009, ανακοινώθηκε ότι ο Χέιγουντ ορίστηκε κυβερνήτης των Νήσων Φώκλαντ και επίτροπος για τις Νήσους Νοτίας Γεωργίας και Νοτίων Σάντουιτς και η θητεία του ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου 2010. Στη θέση αυτή τον διαδέχτηκε ο Κόλιν Ρόμπερτς στις 29 Απριλίου 2014.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νήσοι Φώκλαντ
Live in Armenia

**Live in Armenia** είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Frontiers Records".
Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Αρμενίας, Γερεβάν, στα πλαίσια της περιοδείας για την προώθηση του στούντιο δίσκου "*[[Wake the Sleeper]]*", ο οποίος είχε κυκλοφορήσει το καλοκαίρι της προηγούμενης χρονιάς. Τα τραγούδια τα οποία συμπεριλαμβάνονται στο "*Live in Armenia*", προέρχονται από διάφορες χρονικές περιόδους του συγκροτήματος, οι οποίες εκτείνονται από τον πρώτο τους δίσκο, "*[[Very 'eavy...Very 'umble]]*" μέχρι και το 2008.
Οι μουσικοί των Uriah Heep οι οποίοι συμμετέχουν εδώ, έχουν συνυπάρξει στο συγκρότημα από το 1986 και έπειτα, με εξαίρεση τον ντράμερ Ράσελ Γκίλμπρουκ, ο οποίος αντικατέστησε τον Λι Κέρσλεηκ, το 2007.

## Τραγούδια
***CD 1***
1. **Wake the Sleeper** - 3:32
2. **Overload** - 5:57
3. **Tears of the World** - 4:44
4. **Stealin' ** - 6:45
5. **Book of Lies** - 4:03
6. **Gypsy** - 4:31
7. **Look at Yourself** - 5:07
8. **What Kind of God** - 6:36
9. **Angels Walk With You** - 5:23
10. **Shadow** - 3:35

***CD 2***
11. **July Morning** - 10:36
12. **Easy Livin' ** - 3:01
13. **Sunrise** - 4:04
14. **Sympathy** - 4:44
15. **Lady in Black** - 7:09

## Μέλη των Uriah Heep
Το **Live in Armenia** ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:

**Μπέρνι Σο** - *φωνητικά*
**Μικ Μποξ** - *κιθάρα*
**Φιλ Λανζόν** - *πλήκτρα*
**Τρέβορ Μπόλντερ** - *μπάσο*
**Ράσελ Γκίλμπρουκ** - *τύμπανα*

## Πηγές
* Allmusic review http://www.allmusic.com/album/live-in-armenia-mw0002195841
* Metal Kaoz review http://www.metalkaoz.com/album-reviews/3031-uriah-heep-live-in-armenia.html

Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011
Les Cinq Diamants

Το **Les Cinq Diamants** είναι παριζιάνικη θεατρική αίθουσα η οποία βρίσκεται στον αριθμό 10 της *[[rue des Cinq-Diamants]]* στο 13ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Παρισιού.

## Ιστορία
Κατά την δεκαετία του 1930, τα *« girls »* των Folies Bergères έκαναν τις πρόβες τους σε αυτό τον χώρο, ενώ ο Μαρσέλ Σερντάν προπονούνταν. Η δημιουργία του ανάγεται στο 1975. Ο Ζακ Γκερίφ, και αργότερα ο Πιέρ Σωρά το 1981 διεύθυναν το θέατρο. Τον Ιανουάριο του 1988, ο Θίασος *[[Catherine Brieux]]* εγκαταστάθηκε στον χώρο έως τον Δεκέμβριο του 2006 όταν και υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τον χώρο.

Η αδυναμία των στηριγμάτων από ξύλινες δοκούς κατέστησε τελικώς απαραίτητη την κατεδάφισή του το 2008, ώστε να κατασκευαστεί στην θέση του ένα νεότερο κτίριο το οποίο θα πληρούσε τις νέες προδιαγραφές ασφαλείας.

Το καλλιτεχνικό σχέδιο του 2009 του νέου διευθυντή του *Théâtre des Cinq Diamants* είχε δύο βασικές προτεραιότητες : την υποστήριξη στην δημιουργία και την ανάπτυξη της καλλιτεχνικής και πολιτισμικής εκπαίδευσης

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του Θεάτρου των ''Cinq Diamants''
* Ιστοσελίδα ''Les Cinq Diamants de Catherine Brieux''

Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στο Παρίσι
Tell Me Baby

Το **«Tell Me Baby»** είναι τραγούδι από το διπλό άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers *[[Stadium Arcadium]]*. Το τραγούδι κυκλοφόρησε μετά το hit single "Dani California" στις 17 Ιουλίου 2006. Δεν ήταν τόσο επιτυχής όσο και το "Dani California" όσον αφορά την επιτυχία στα charts, αλλά έφθασε στο #1 στο Billboard Modern Rock Chart  και παρέμεινε εκεί για τέσσερις εβδομάδες καθιστώντας το δεύτερο συνεχόμενο #1 της μπάντας από το Stadium Arcadium και το δέκατο υπ' αριθμόν ένα συνολικά.
Το τραγούδι ενσωματώνει τόσο τον παλιό ήχο από funk από τις ημέρες του Blood Sugar Sex Magik στους στίχους του τραγουδιού, και το ρεφρέν επικεντρώνεται σε πιο μελωδικό ήχο, σαν του «By the Way».

Τα b-side του τραγουδιού είναι τα "A Certain Someone" και"Mercy Mercy".

## Βίντεο κλιπ
Το βίντεο κλιπ σκηνοθετήθηκε από τους Jonathan Dayton και Valerie Faris, συνεργάτες του συγκροτήματος. Το βίντεο κλιπ απεικονίζει πόσο περίεργες είναι οι οντισιόν και πόσο δύσκολα επιβιώνεις στο Hollywood.

## Λογοκρισία
Η λέξη shitty (σκατά) στο βίντεο κλιπ και στο Rock Band αντικαταστάθηκε από τη λέξη kitty (γατούλα)

## Τραγούδια
**CD version 1:**

# "Tell Me Baby" – 4:07
# 
# "A Certain Someone" – 2:25
# 

**CD version 2:**

# "Tell Me Baby" – 4:07
# 
# "Mercy Mercy" – 4:01
# 
# "Lyon 06.06.06" (Live) – 3:53

**7" Picture Disc:** 

# "Tell Me Baby" – 4:07
# 
# "Mercy Mercy" – 4:01

Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers
Κατηγορία:Τραγούδια του 2006
Κατηγορία:Singles του 2006
Μικρή Αλσατία

thumb|Άποψη της εισόδου της Μικρής Αλσατίας, στον αριθμό 10 της ''rue Daviel''.
Η **Μικρή Αλσατία** ή **cité Daviel** είναι ένα σύνολο ακινήτων το οποίο βρίσκεται στο 13ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Παρισιού, στη Γαλλία.

## Τοποθεσία
Η Μικρή Αλσατία βρίσκεται στον αριθμό 10 της *rue Daviel*, στα δυτικά του 13ου Δημοτικού Διαμερίσματος του Παρισιού, στο δυτικό τμήμα της Μπυτ-ω-Κάιγ. Η είσοδος αυτού του συνόλου ακινήτων βρίσκεται στον αριθμό 10 της *rue Daviel*. Η Μικρή Ρωσία βρίσκεται σε μεγαλύτερο ύψος από αυτήν στα βόρεια, στο βάθος της αυλής.

## Περιγραφή
Η Μικρή Αλσατία είναι ένα σύνολο 40 αστικών κατοικιών, εργατικών τουβλόχτιστων οικιών με ξυλοδεσιές, σε « αλσατικό » στυλ. Οι οικίες είναι οργανωμένες στην περίμετρο μιας ορθογώνιας κεντρικής αυλής έκτασης περίπου 500 m².

## Ιστορία
Το σύνολο ακινήτων αυτό κατασκευάστηκε το 1912 από τον αρχιτέκτονα Ζαν Βαλτέρ για λογαριασμό της ένωσης *l'Habitation Familiale*.

## Δείτε επίσης
* Μικρή Ρωσία (Παρίσι)
* Cité Florale
* Place de l'Abbé-Georges-Hénocque

Κατηγορία:Συνοικίες του Παρισιού
Datsun 12

To **Datsun 12** ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης, που κατασκεύαζε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun και κυκλοφόρησε το 1933, αντικαθιστώντας το Datsun 11, με την τιμή του Datsun 12 να κυμαίνεται στα 1.350 γιεν.

## Εκδόσεις
Οι εκδόσεις που ήταν διαθέσιμο το Datsun 12 ήταν τρεις: η στάνταρ και πιο κοινή έκδοση ήταν η τετραθέσια phaeton, με τη διθέσια Roadster και την τετραθέσια σεντάν εκδοχή να συμπληρώνουν την παλέτα των εκδοχών του αυτοκινήτου.

## Σχεδίαση
Σχεδιαστικά, το Datsun 12 έμοιαζε πολύ με τον προκάτοχό του, έχοντας ωστόσο μικρές διαφορές όσον αφορά το σχέδιο στις πόρτες του οχήματος. Τα κύρια μέρη του οχήματος κατασκευάζονταν από την Yanase Motor και την Nihon Jidosha Corporation, ενώ το σασί του αυτοκινήτου κατασκευαζόταν από την Tobata Casting, μετέπειτα Nissan, στο εργοστάσιο της Οσάκα.

## Τεχνικά χαρακτηριστικά
Η κυριότερη αναβάθμιση του μοντέλου πάντως, συγκριτικά με το Datsun 11, ήταν στον τομέα των επιδόσεων και συγκεκριμένα στον κινητήρα. Λόγω μιας αλλαγής στη νομοθεσία της Ιαπωνίας, που αύξησε το νόμιμο όριο του μέγιστου κυβισμού στην κατηγορία αυτή από 500 cm³ σε 750 cm³ από το 1933, έγινε εφικτή η χρήση μεγαλύτερων σε κυβισμό κινητήρων, που είχε ως αποτέλεσμα και την άμεση βελτίωση των επιδόσεων.

Έτσι στο Datsun 12 χρησιμοποιήθηκε ένας εντελώς νέος κινητήρας, κυβισμού 747 cm³ που απέδιδε 12 ίππους (20% επιπλέον ισχύ) στις 3.000 στροφές το λεπτό και μετέδιδε την κίνηση στους πίσω τροχούς μέσω ενός 3-τάχυτου χειροκίνητου κιβωτίου ταχυτήτων. Επίσης, η τελική ταχύτητα του οχήματος έφτανε τα 73 χιλιόμετρα την ώρα.

## Πηγές
# http://www.nissan-global.com/EN/HERITAGE/datsun_12_phaeton.html 
# https://web.archive.org/web/20160303192458/http://www.jsae.or.jp/autotech/data_e/1-5e.html
# https://web.archive.org/web/20100812002128/http://www.earlydatsun.com/datsun12.html

Κατηγορία:Μοντέλα Datsun
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Θεόδοτος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Θεόδοτος** μπορεί να αναφέρεται:

*Θεόδοτος ο Αιτωλός, στρατηγός από την Ακαρνανία (3ος αιώνας π.Χ.)
*Θεοδότα (ολυμπιονίκης), ολυμπιονίκης του τέθριππου (1ος αιώνας π.Χ.)
*Θεόδοτος (ολυμπιονίκης), ολυμπιονίκης του σταδίου (1ος αιώνας π.Χ.)
*Θεόδοτος ο Βυζάντιος, βυζαντινός συγγραφέας και θεολόγος. (2ος αιώνας)
*Θεόδοτος, γνωστικός 2ος αιώνας.
*Πάπας Αδεοδάτος Α΄ ή Θεόδοτος, πάπας (7ος αιώνας). 
*Πατριάρχης Θεόδοτος Α΄ Κασσιτεράς, πατριάρχης (9ος αιώνας).
*Πατριάρχης Θεόδοτος Β΄, πατριάρχης (12ος αιώνας).

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Φίλων (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Φίλων** μπορεί να αναφέρεται:

*Φίλων ο Αλεξανδρεύς, φιλόσοφος
*Φίλων ο Λαρισαίος, φιλόσοφος, σχολάρχης της Ακαδημίας Αθηνών.
*Φίλων ο Βυζάντιος, μαθηματικός και μηχανικός της ελληνιστικής περιόδου.

## Ως επίθετο
*Ιωάννης Φίλων, αγωνιστής της επανάστασης του 1821.

## Ως όνομα
*Φίλων Φίλωνος, Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα
*Φίλων Αρίας (1919 - 1994), κομφερασιέ, ζωγράφος, ποιητής και στιχουργός.

## Στην Εκκλησία
*Άγιος Φίλων, άγιος της ορθόδοξης εκκλησίας (4ος/5ος αι.)
*Στον όνομα Φίλων (όνομα) ή Φίλωνας που εορτάζει στις 24 Ιανουαρίου
*Άγιος Φίλων (εκκλησία), ναός του 4ου ή 5ου αι.
Γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου

Ως **υψηλού επιπέδου [[γλώσσα προγραμματισμού]]** (*high-level programming language*) ορίζεται αυτή  που επιτρέπει τη μεταφερσιμότητα ενός προγράμματος από έναν υπολογιστή σε έναν άλλο. Αποτελείται από εντολές εύκολα κατανοητές στον προγραμματιστή, καθώς μοιάζουν με -περιορισμένη- φυσική γλώσσα. Για την εκτέλεση του προγράμματος από τον υπολογιστή, απαιτείται η χρήση μεταγλωττιστή για την παραγωγή του προγράμματος σε γλώσσα μηχανής.

Ανάλογα με το σκοπό τους, οι γλώσσες προγραμματισμού υψηλού επιπέδου διακρίνονται σε γλώσσες ειδικού σκοπού -όπως η FORTRAN, η COBOL, η LISP και σε γλώσσες γενικής χρήσης -όπως η Python, η C  η Visual Basic και η Java. 

Υψηλου επιπεδου
ΜΕΓΚΟ ΑΒΕΕ

Η **ΜΕΓΚΟ** ήταν μια Ελληνική κατασκευάστρια ελαφρών οχημάτων που είχε έδρα τα Τρίκαλα. Ξεκίνησε την δραστηριότητα της το 1947 αρχικά με τρίκυκλα ποδήλατα και συνεχίζοντας το 1951 με επαγγελματικά τρίκυκλα που έφεραν μηχανές 50 - 100 cc. Χαρακτηριστικό της ανορθόδοξης σχεδίασης ήταν η οπίσθια μονή ρόδα. Το πρώτο όνομα της εταιρίας ήταν "Νίγκο", από το όνομα του ιδρυτή της εταιρίας Νίκου Γκοργκόλη.

Το 1962 αγοράστηκε μερικώς από την ΜΕΒΕΑ και η εταιρία μετονομάστηκε σε ΜΕΓΚΟ συνδυάζοντας το όνομα ΜΕΒΕΑ και Γκοργκόλης, παράγοντας πιο συμβατικά ελαφρά  τρίκυκλα φορτηγά. Το 1967 η ιδιοκτησία επανήλθε εξολοκλήρου στην οικογένεια Γκοργκόλη, αν και διατηρήθηκε η μάρκα "Μέγκο". Από τότε η εταιρεία έχει κατασκευάσει μεγάλο αριθμό σκούτερ, μοτοσυκλετών και ελαφρών φορτηγών 50 κυβικών εκατοστών, χρησιμοποιώντας κυρίως μηχανές της ZF Zachs AG, καθώς επίσης και ποδήλατα. Μια μοτοσυκλέτα 125 κυβικών εκατοστών παράχθηκε επίσης το 1968. Τα σκούτερ και οι μοτοσυκλέτες με καινοτόμα σχέδια ήταν η σειρά "50S", τo "EK", το "Libra", το "Viva" και το ιδιαίτερα καινοτόμο "GP 50 Carrera". Τα προϊόντα της ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή στην Ελλάδα, και μέσα στους χρήστες  της συγκαταλέγονταν και οι Δημόσιοι Οργανισμοί όπως π.χ. Τα ΕΛΤΑ, η ΕΛΑΣ και ο Ο.Τ.Ε., με μερικές εξαγωγές κυρίως στην Ολλανδία.

Η Εταιρεία αντιμετώπισε προβλήματα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 κυρίως από τις εισαγωγές μεταχειρισμένων. Η παραγωγή μοτοσυκλετών σταμάτησε το 1988 αλλά η λειτουργία της εταιρίας συνέχισε μέχρι το 1992 παρέχοντας υποστήριξη στα μοντέλα της με ανταλλακτικά. Αργότερα άλλαξε το όνομα της σε *Gorgolis S.A.* και έμεινε αποκλειστικά εισαγωγική εταιρεία.

Από το 1992 η εταιρία ξεκίνησε μια νέα κίνηση, δημιουργώντας θυγατρικές στην Ιαπωνία, τη Δομινικανή Δημοκρατία, τη Βενεζουέλα και την Κίνα που ασχολήθηκε με την πώληση μοτοσυκλετών. Το όνομα της είναι **[[ΝΙΠΠΟΝΙΑ ΑΕ|Nipponia]]** (ως αναφορά στο Ιαπωνικού τύπου τεχνολογικό επίπεδο) για μια σειρά από μοτοσυκλέτες κατασκευασμένες στην Κίνα και σχεδιασμένες στην Ελλάδα. Η έδρα της *Nipponia* βρίσκεται στην Αθήνα, όπου γίνεται η σχεδίαση, τεχνική μελέτη, μάρκετινγκ και ο έλεγχος ποιότητας για τις κινέζικης κατασκευής μοτοσυκλέτες. Η τελευταία της σειρά σχεδιάστηκε από τον Σωτήρη Κωβό, σχεδιαστή του Toyota Yaris καθώς και άλλων μοντέλων της ίδιας εταιρείας.

## Φωτοθήκη

## Βιβλιογραφία

* Μ. Αρβανιτόπουλος, *Ιστορία του ελληνικού μοτοσυκλετισμού*, Mototech, Αθήνα 2006 ISBN 960-89074-0-3
* Χαράλαμπος Κυλάφης-Κελάφης, "Η ιστορία της ΜΕΓΚΟ", Περιοδικό *Κραδασμοί*, τχ. Ιούλιος 2010, σελ. 16
* Λ.Σ. Σκαρτσής, *Εγκυκλοπαίδεια των ελληνικών οχημάτων και αεροσκαφών*, Αχαϊκές Εκδόσεις/Typorama, Πάτρα 1995 ISBN 960-7620-00-3
* L.S. Skartsis, *Greek Vehicle & Machine Manufacturers 1800 to present: A Pictorial History*, Bookstars, Athens 2013 ISBN 978-960-571-009-5
* "Σκούτερ με ελληνική υπογραφή",  άρθρο στο *K* (ένθετο στην εφημερίδα *Καθημερινή*), 14 Φεβρουαρίου 2010.

## External links
*Nipponia website
*ιστότοπος Γκοργκόλης Α.Ε.
*Περιοδικό Κραδασμοί, Τεύχος Ιούλιος 2010

Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες
Κατηγορία:Τρίκαλα
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
2553 Βίλγιεφ

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 2553 Βίλγιεφ
Ο **Βίλγιεφ (Viljev)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου αστρονόμου και μαθηματικού Μιχαήλ Ανατόλιεβιτς Βίλγιεφ (Михаил Анатольевич Вильев, 1893-1919).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βίλγιεφ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βιλγιεφ
Βαρωνία του Λέλο

Η **Βαρωνία του Λέλο** ήταν φέουδο της Πελοποννήσου υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας κατά την εποχή της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα. Αναφέρεται μόνο στην αραγωνική εκδοχή του Χρονικού του Μορέως, αλλά δεν αναφέρεται ούτε στη γαλλική ούτε και στην ελληνική έκδοση, οι οποίες ήταν προγενέστερες. Τίποτε επίσης δεν είναι γνωστό για την μετέπειτα ιστορία του.

Η αραγωνική έκδοση του χρονικού αναφέρει ότι ιδρύθηκε το 1209, μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου, από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη. Συγκεκριμένα, αναφέρει πως έδωσε 8 τιμάρια στον Γάλλο ιππότη Γκυ ντε Λέλε (Γκυ της Λιλ), 4 στη Λακεδαιμονία και 4 στα παράλια του Κορινθιακού κόλπου. Κατά το χρονικό, ο Λέλε έχτισε το κάστρο «Λέλο», άγνωστης θέσης σήμερα, στη Λακεδαιμονία, από το οποίο πήρε την ονομασία του το φέουδο. Οι λέξεις Λέλο και Λέλε είναι εξελληνισμός του «Λιλ», της γαλλικής πόλης από την οποία καταγόταν ο Γκυ. 

Σύμφωνα όμως με τη γαλλική και την ελληνική έκδοση του Χρονικού του Μωρέως, ο Γκυ ντε Λιλ πήρε τη βαρωνία της Βοστίτσας και οι απόγονοί του είναι ιστορικά εξακριβωμένο πως ήταν οι μετέπειτα βαρώνοι της. Η Βοστίτσα, το σημερινό Αίγιο, βρίσκεται στον Κορινθιακό κόλπο. Πιθανόν να είχε και τιμάρια στη Λακεδαιμονία που μετέπειτα έχασε και απέμεινε με αυτά στη Βοστίτσα. 

## Πηγές
* Juan Fernández de Heredia, Alfred Morel -Fatio, Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea compilado por comandamiento de Don, Imprimerie Jules -Guillaume Fick 1885, (Αραγωνικό Χρονικό)
* Το Χρονικόν του Μωρέως
*Latin Lordships in Greece
* Libro d'oro Crusader and other European families Γενεαλογικό δέντρο των ντε Λιλ της Πελοποννήσου 

Κατηγορία:Βαρωνίες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας