Candy-O

Το ***Candy-O*** είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού new wave συγκροτήματος the Cars, που κυκλοφόρησε στις 2 Ιουνίου του 1979 από την Elektra Records.

Σε παραγωγή του Ρόι Τόμας Μπέικερ, το άλμπουμ περιείχε δύο singles, τα "Let's Go" και "It's All I Can Do". Το άλμπουμ ξεπέρασε το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος, φτάνοντας στο Νο. 3 στο αμερικανικό ''Billboard'' 200. Το εξώφυλλο φιλοτεχνήθηκε από τον Περουβιανοαμερικανό καλλιτέχνη pin-up, Αλμπέρτο Βάργκας.

## Παρασκήνιο
Αντίθετα με το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος, το *Candy-O* δημιουργήθηκε υπό την αιγίδα μιας πιο δημοκρατικής προσέγγισης. Ο Ρικ Όκασεκ είπε σχετικά με αυτό: «Όταν ένα από τα τραγούδια μου πηγαίνει στο συγκρότημα σε ελάχιστη μορφή κασέτας, καθόμαστε και το συζητάμε. Αν έχω λιγότερες ψήφους, δεν το κάνουμε. Παραλίγο να μην συμπεριλάβουμε το "Double Life" στο νέο άλμπουμ, είχε αφαιρεθεί. Νομίζω ότι όλοι στους Cars είναι αρκετά ανοιχτόμυαλοι και δημιουργικοί ώστε να κάνουν τα πάντα - κανείς δεν κρύβει τίποτα. Όλοι εκτιμούν τα πιο ριζοσπαστικά, πειραματικά είδη μουσικής και τους αρέσουν. Αλλά μερικές φορές, όταν αποτελείσαι από πέντε κομμάτια, τα πράγματα δεν είναι τόσο λιτά όσο θα μπορούσαν ή θα έπρεπε να είναι. Όλοι έχουν αναπτύξει ένα μοναδικό προσωπικό στυλ και βασιζόμαστε στη συμβολή τους. Αν το έκαναν, είναι αρκετά καλό.» 

Τα περισσότερα τραγούδια στο *Candy-O* γράφτηκαν μετά την κυκλοφορία του *The Cars*, πράγμα το οποίο σημαίνει πως τα περισσότερα από τα απομεινάρια του πρώτου άλμπουμ (συμπεριλαμβανομένου του δημοφιλούς ανκόρ "Take What You Want") αφαιρέθηκαν. Το "Night Spots", ένα τραγούδι το οποίο απορρίφθηκε από το πρώτο άλμπουμ, τελικά συμπεριλήφθηκε. 

Για το άλμπουμ, το συγκρότημα συνεργάστηκε για άλλη μια φορά με τον παραγωγό των Queen, Ρόι Τόμας Μπέικερ. Ο Όκασεκ είπε για τη σχέση τους με τον παραγωγό: «Λοιπόν, μερικά από τα πράγματα σε εκείνο το πρώτο άλμπουμ τα οποία θεωρούσαμε λίγο επιδέξια, τα μειώσαμε στο δεύτερο, όπως στα παρασκηνιακά φωνητικά. Αλλά αν σκοπεύαμε να βασιστούμε στον παραγωγό τον οποίο είχαμε προσλάβει, δεν υπήρχε λόγος να προσπαθήσουμε να τον αλλάξουμε. Στο δεύτερο άλμπουμ, ήταν πιο εύκολο να πούμε, "Ρόι, ας μην κάνουμε τις πολυκάναλες αρμονίες αυτή τη φορά."» 

Η δισκογραφική εταιρεία του συγκροτήματος, Elektra, αρχικά ήθελε να καθυστερήσει την κυκλοφορία του άλμπουμ, αλλά το συγκρότημα επέμεινε. Ο Όκασεκ σχετικά με αυτό, είπε: «Αρχικά, η Elektra ήθελε να το καθυστερήσει λίγο, αλλά τους είπαμε ότι δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση, επειδή αν επρόκειτο να το καθυστερήσουν, θα μας κρατούσαν και εμάς πίσω και δεν μπορούμε απλώς να καθόμαστε και να κρατιόμαστε πίσω».  Κυκλοφορώντας ως συνέχεια του πρώτου τους άλμπουμ *[[The Cars (άλμπουμ)|The Cars]]* (1978), το *Candy-O* έφτασε στο Νο. 3 του *Billboard* 200. Το άλμπουμ επανήλθε στα charts στο Νο. 179 το 1984. Ο δίσκος κατατάχθηκε επίσης στο Νο. 82 του chart "Top Albums of the Year" του *Billboard* για το 1979. 

Τρία singles προήλθαν από το *Candy-O* : Το "Let's Go" έφτασε στο Νο. 14, καθιστώντας το το πρώτο single του Top 20 των Cars, το "It's All I Can Do" έφτασε στο Νο. 41,  και το "Double Life" δεν κατάφερε να μπει στα charts.

## Εξώφυλλο
Το εξώφυλλο του άλμπουμ φιλοτεχνήθηκε από τον Περουβιανοαμερικανό καλλιτέχνη Αλμπέρτο Βάργκας, που ήταν γνωστός για τους πίνακές του με pin-up κορίτσια οι οποίοι εμφανίζονταν στα περιοδικά *[[Esquire (περιοδικό)|Esquire]]* και *[[Playboy]]* από τη δεκαετία του 1940 έως τη δεκαετία του 1960. Η ιδέα να προσληφθεί ο Βάργκας προήλθε από τον ντράμερ του συγκροτήματος Ντέιβιντ Ρόμπινσον, τον οπτικό διευθυντή του συγκροτήματος και συλλέκτη pin-ups.  Ο 83χρονος Βάργκας είχε αποσυρθεί αρκετά χρόνια νωρίτερα, τουλάχιστον εν μέρει λόγω του θανάτου της συζύγου του.  Σύμφωνα με τον Τζόνι Λι, ο Βάργκας πείστηκε να αναλάβει την δουλειά από την ανιψιά του, που ήταν θαυμάστρια των Cars.  Ο πίνακας, που απεικονίζει μια γυναίκα ξαπλωμένη στο καπό μιας Ferrari 365 GTC/4,  βασίστηκε σε μια φωτογράφιση που σκηνοθέτησε ο Ρόμπινσον σε μια αντιπροσωπεία της Ferrari.  Το μοντέλο, που συμπτωματικά ονομαζόταν Κάντι Μουρ, έβγαινε για λίγο με τον Ρόμπινσον στη συνέχεια. 

### Κάντι Μουρ
Η Κάντι Μουρ, μοντέλο και ηθοποιός η οποία εμφανίστηκε στην σεξοκωμωδία *[[Lunch Wagon]]* (1981), συχνά συγχέεται με μια ηθοποιό με το ίδιο όνομα που πρωταγωνίστησε στο *[[The Lucy Show]]* και παντρεύτηκε τον ηθοποιό Πολ Γκλίσον. Αυτή η περίπτωση είναι διάχυτη σε όλο το Διαδίκτυο, με την ηθοποιό του *The Lucy Show* συχνά να συνδέεται και να αποδίδεται σε αυτήν την δουλειά του μοντέλου η οποία βρίσκεται στο άλμπουμ των Cars. Η Κάντι Μουρ από το εξώφυλλο του άλμπουμ *Candy-O* μπορεί επίσης να βρεθεί να φοράει κόκκινο πουκάμισο στο εξώφυλλο του πέμπτου στούντιο άλμπουμ του Ρικ Τζέιμς, *[[Street Songs]]* (1981) και στις επόμενες θήκες των singles του όπως το "Ghetto Life". Άλλες φωτογραφίες του μοντέλου κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης για το εξώφυλλο του *Candy-O* μπορούν να βρεθούν σε μια βιντεοσκοπημένη συνέντευξη με τον Ντέιβιντ Ρόμπινσον. 

## Κριτική υποδοχή
Το *Candy-O* έτυχε θετικής υποδοχής από τους κριτικούς. Ο Χάρι Σάμραλ της *[[The Washington Post|Washington Post]]* επαίνεσε το άλμπουμ ως «αναζωογονητικό και διαφωτιστικό» και διαπίστωσε ότι τα τραγούδια του Όκασεκ διέθεταν μια «ορισμένη εφηβική γοητεία», αποφεύγοντας παράλληλα «οποιεσδήποτε άμεσες αναφορές στο rock 'n' roll της δεκαετίας του '50».  Ο κριτικός του *[[The Village Voice|Village Voice]]*, Ρόμπερτ Κριστγκό συνόψισε το άλμπουμ ως εξής: «Ψυχρό και λεπτό, λαμπερό και υπνωτικό, αυτό που κάνουν καλύτερα—rock and roll που είναι σίγουρα pop χωρίς ίχνος χαριτωμένης υφής». 

Γράφοντας για το *[[Rolling Stone]]*, ο Τομ Κάρσον, συγκρατήθηκε περισσότερο στους επαίνους του, γράφοντας: «Είναι σχεδόν αναπόφευκτο πως το *Candy-O*, το δεύτερο άλμπουμ των Cars, δεν θα φαίνεται τόσο συναρπαστικό όσο το πρώτο τους. Το στοιχείο της έκπληξης έχει εξαφανιστεί και το συγκρότημα δεν έχει καταφέρει να βρει κάτι νέο για να το αντικαταστήσει. Το *Candy-O* είναι ένα περίτεχνα κατασκευασμένο, ζωντανό, διασκεδαστικό LP γεμάτος με καλά πράγματα. Και έχει έναν υπέροχο τίτλο. Αλλά είναι λίγο πολύ πειθαρχημένος, λίγο πολύ προβλέψιμος». 

### Αναδρομική υποδοχή
Σε μια αναδρομική κριτική, ο κριτικός του AllMusic, Γκρεγκ Πράτο, έγραψε πως παρόλο που το *Candy-O* «δεν ήταν τόσο εξαιρετικό» όσο το *The Cars*, «περιείχε αρκετά κλασικά κομμάτια, με αποτέλεσμα ένα ακόμη άλμπουμ-σπάσμα το οποίο εδραίωσε τη θέση του συγκροτήματος ως ένα από τα πιο πολλά υποσχόμενα νέα συγκροτήματα στα τέλη της δεκαετίας του '70».  Ο Στίβεν Τόμας Έρλεβιν του *[[Pitchfork (ιστοσελίδα)|Pitchfork]]* έγραψε: «Πάρτε για παράδειγμα το *Candy-O*, που ακολούθησε το ντεμπούτο τους σχεδόν ακριβώς ένα χρόνο. Επιφανειακά, το άλμπουμ προσφέρει μια άλλη δόση κομψής, αποστασιοποιημένης pop με τόσο λεπτεπίλεπτα καλογραμμένα πιασάρικα σημεία, τα οποία μπορεί να έχουν βγει από μια γραμμή παραγωγής. Ακούστε προσεκτικά, όμως και το *Candy-O* διαθέτει πιο τολμηρή παραγωγή η οποία δίνει έμφαση στην έντονη επίθεση του συγκροτήματος και δίνει άφθονο χώρο στον κιθαρίστα Έλιοτ Ίστον να συνθέσει σόλο. Δεν ακούγεται απλώς σαν new wave - ο γενικός όρος για οποιαδήποτε pop μουσική αντικουλτούρας η οποία προέκυψε μετά το punk - αλλά σαν άλμπουμ rock». 

Ο Χάμις Τσαμπ, συγγραφέας του *The Best-Selling Albums of the 70s*, δήλωσε: «Με τον Βρετανό παραγωγό Ρόι Τόμας Μπέικερ για άλλη μια φορά πίσω από τους μεικτές ήχου, ο Ρικ Όκασεκ και οι συνάδελφοί του παρήγαγαν ένα ακόλουθο στο εξαιρετικά επιτυχημένο ντεμπούτο τους με περισσότερα από τα ίδια ιδιόρρυθμα, εκκεντρικά τραγούδια τα οποία είχαν προκαλέσει τόσο μεγάλο ενθουσιασμό την πρώτη φορά». 

## Λίστα κομματιών

## Προσωπικό
Οι συντελεστές είναι προσαρμοσμένοι από τις ένθετες σημειώσεις του *Candy-O*. 

### The Cars

* Ρικ Όκασεκ – φωνητικά, ρυθμική κιθάρα
* Μπέντζαμιν Ορ – φωνητικά, μπάσο
* Γκρεγκ Χοκς – πλήκτρα, κρουστά, σαξόφωνο, δεύτερα φωνητικά
* Ντέιβιντ Ρόμπινσον – τύμπανα, κρουστά
* Έλιοτ Ίστον – κιθάρα, δεύτερα φωνητικά

### Τεχνικό

* Ρόι Τόμας Μπέικερ – παραγωγή
* Τζεφ Γουόρκμαν – μηχανικός
* Τζορτζ Τούτκοφ – βοήθεια μηχανικών
* Τζορτζ Μαρίνο – mastering στο Sterling Sound (Νέα Υόρκη)

### Καλλιτεχνική επιμέλεια

* Ρον Κόρο – καλλιτεχνική διεύθυνση, σχεδιασμός
* Τζόνι Λι – καλλιτεχνική διεύθυνση, σχεδιασμός
* Ντέιβιντ Ρόμπινσον – ιδέα εξωφύλλου
* Αλμπέρτο Βάργκας – ζωγραφική εξωφύλλου
* Τζεφ Άλμπερτσον – φωτογραφία

## Charts

### Εβδομαδιαία charts

### Charts στο τέλος του χρόνου

## Πιστοποιήσεις

## Παραπομπές

### Βιβλιογραφία

* 

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Candy-O'' στο Discogs (λίστα κυκλοφοριών)

Κατηγορία:Άλμπουμ των The Cars
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1979