open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ραδάμανθυς

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Ραδάμανθυς** ήταν ήρωας της Κρήτης, ένας από τους γιούς του Δία και της Ευρώπης, αδελφοί του ήταν ο Μίνωας και ο Σαρπηδόνας. Σαν γιος του Δία θεωρείται ημίθεος, το όνομα του σημαίνει *"αυτός που δείχνει σκληρή και άκαμπτη δικαιοσύνη"*, γι΄αυτό έγινε αργότερα ένας από τους Κριτές του Άδη. Τον Μίνωα, τον Ραδάμανθυ και τον Σαρπηδόνα ανέθρεψε ο πατριός τους, βασιλιάς της Κρήτης Αστερίων, που νυμφεύτηκε τη μητέρα τους Ευρώπη. Ο Ραδάμανθυς είχε δύο γιους, τον Γόρτυ, που σχετίζεται με την Κρητική Γόρτυνα, και τον Ερυθρό, που ίδρυσε τις Ερυθρές Ιωνίας. Σύμφωνα με μερικούς συγγραφείς όπως ο Πλούταρχος, ο σύζυγος της Αριάδνης ήταν ο Ραδάμανθυς και όχι ο Διόνυσος· μαζί της απέκτησε τον Οινοπίονα, τον Στάφυλο και τον Θόα. Η Αριάδνη ήταν -σύμφωνα με την παράδοση- κόρη του αδελφού του Μίνωα, ή -σύμφωνα με άλλες παραδόσεις- κόρη του ομώνυμου εγγονού του, Μίνωα Β΄· σύμφωνα με τον μύθο του Θησέα την απήγαγε ο Διόνυσος.

## Ο μύθος

Σύμφωνα με τοπική, περισσότερο, παράδοση, ο Ραδάμανθυς φημιζόταν για τη σοφία και για τη δίκαιη κρίση του. Πέρα από τη θέση του σαν Κριτής του Άδη, φημίζεται και ως διάσημος Κρητικός νομοθέτης: σε αυτόν αποδιδόταν η σύνταξη του Κρητικού Κώδικα. Ένας από τους νόμους του Ραδάμανθυ ήταν η υποχρέωση του νόμου χρησιμοποιώντας ζώα. Άλλος ένας σοβαρός νόμος ήταν η απαλλαγή από τιμωρία, σε όσους χρησιμοποίησαν βία για λόγους άμυνας. Ο Πλάτωνας στο Α΄ Βιβλίο των Νόμων του υμνεί την Κρητική νομοθεσία του Ραδάμανθυ μαζί με τη νομοθεσία της Λακεδαιμονίου Πολιτείας· ο Ραδάμανθυς θεωρείται ο δικαιότερος άνθρωπος που πέρασε από τον κόσμο. Ο θετός του πατέρας Αστερίωνα πέθανε και τον διαδέχτηκε στον θρόνο της Κρήτης ο μεγαλύτερος αδελφός του Μίνωας, ο οποίος έστειλε εξορία τους αδελφούς του, από φόβο μήπως του πάρουν τον θρόνο· ο Ραδάμανθυς είχε τεράστια δημοτικότητα στους Κρητικούς. Ο Ραδάμανθυς κατέφυγε στη Βοιωτία, όπου νυμφεύτηκε την Αλκμήνη, χήρα του Αμφιτρύωνα και μητέρα του Ηρακλή. Ο μεσαιωνικός ιστορικός συγγραφέας Ιωάννης Τζέτζης γράφει, ότι ο Ραδάμανθυς ήταν ο διδάσκαλος του Ηρακλή. Οι αποικίες του Ραδάμανθυ σχετίζονται με τα νησιά του Αιγαίου, που ήταν υποτελή στην Κρήτη και τον αδελφό του Μίνωα· άλλοι συγγραφείς τον σχετίζουν με την κεντρική Ελλάδα. Μετά τον θάνατό του λοιπόν, ο Πλούτωνας τού ανέθεσε να δικάζει τους νεκρούς στον Άδη, μαζί με τον Μίνωα και τον Αιακό. Κατά τον Όμηρο, ο Ραδάμανθυς ταξίδεψε με πλοία των Φαιάκων στην Εύβοια αναζητώντας τον Γίγαντα Τιτυό.

## Δείτε επίσης
* Στην αγγλική γλώσσα υπάρχει το επίθετο «Rhadamanthine» («ραδαμάνθειος»), που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια δίκαιη αλλά ανελαστική κρίση ή δικαστική απόφαση.
* Ο αστεροειδής 38083 Ραδάμανθυς (38083 Rhadamanthus) της Ζώνης του Κάιπερ, που ανακαλύφθηκε το 1999, έλαβε το όνομά του από τον μυθικό δικαστή.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Κατηγορία:Άδης
Κομήτης Μπιέλα

thumb|right|300px|Ο κομήτης Μπιέλα το 1846, μετά τη διάσπασή του σε δυο μέρη
Ο **Κομήτης Μπιέλα** ή *Κομήτης Βιέλα* ή *Κομήτης Γάσπαρ* (επίσημη ονομασία *3D/Biela*) ήταν ο κομήτης εκείνος που πρώτος πρόσφερε τις περισσότερες πληροφορίες για την πιθανή σύνθεση των ουρανίων αυτών σωμάτων και τη σχέση τους με τις βροχές μετεώρων. Ανακαλύφθηκε από τον Γουλιέλμο Μπιέλα (*G. Biela*) το 1826 από τον οποίο και φέρει το όνομά του. Κάποιες μέρες όμως αργότερα παρατηρήθηκε στη Σικελία και από τον γάλλο αστρονόμο Γκαμπάρ εκ του οποίου και φέρεται κατ' άλλους ως Κομήτης Γκαμπάρ.

Ο Κομήτης αυτός διαπιστώθηκε ότι ήταν περιοδικός και ανήκε στην οικογένεια του Διός με περίοδο 6 ετών, 7 μηνών και 13 ημερών. Ενώ λοιπόν επανέρχοταν κανονικά ανά 6,6 έτη περίπου, έξαφνα το 1845 παρατηρήθηκε να παρουσιάζει ένα τεράστιο διόγκωμα στη κεφαλή του το οποίο και τελικά αποκόπηκε και απομακρύνθηκε από το κυρίως σώμα του κομήτη, ενώ γέφυρα φωτεινής ύλης ένωνε τα δύο πλέον χωριστά μέρη του. 

Στην επόμενη εμφάνισή του το 1852 ο κομήτης φαίνονταν διπλός και από τότε δεν επανήλθε. Όταν τέλος στις 27 Νοεμβρίου του 1872 η Γη πέρασε από το σημείο εκείνο της τροχιάς της που διασταυρωνόταν με την τροχιά του άλλοτε κομήτη, παρατηρήθηκε μια έντονη βροχή μετεώρων (διαττόντων αστέρων) που ανέρχονταν σε εκατομμύρια, η οποία και προερχόταν από αναρίθμητους κόκκους υλικού που διέσπειρε ο κομήτης κατά μήκος της τροχιάς του. Οι κόκκοι αυτοί φθάνοντας στην ατμόσφαιρα της Γης υπερθερμαίνονταν από τη τριβή τους με τα μόρια της ατμόσφαιρας και εξατμίζονταν. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε και το 1885 την ίδια ημερομηνία όταν και πάλι η Γη πέρασε από το σημείο της άλλοτε τροχιάς του Κομήτη Μπιέλα.

## Πηγές
* Δ. Κωστάκης, Ν. Χασάπης "Κοσμογραφία" Αθήναι 1969.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Comet P/2001 J1 (NEAT) Προσομοίωση της τροχιάς από το JPL (Java)

Μπιέλα
Μονόπρακτο

**Μονόπρακτο έργο**, ή πιο συνηθισμένα  «**μονόπρακτο**», είναι ένα σύντομο θεατρικό έργο που διαδραματίζεται σε μία πράξη ή σε μία σκηνή, σε αντίθεση με έργα που διαδραματίζονται σε πλήθος σκηνών σε μία ή περισσότερες πράξεις. Τείνουν να είναι απλούστερα και έχουν λιγότερα αντικείμενα, σκηνικά και ηθοποιούς (μερικές φορές μόνο έναν).

Στοιχεία ενός μονόπρακτου έργου μπορούν να εντοπιστούν στις απαρχές του δράματος όπως για παράδειγμα στο σατυρικό δράμα *[[Κύκλωψ (Σατυρικό Δράμα)|Κύκλωψ]]* του Ευριπίδη.

Κατηγορία:θεωρία θεάτρου
Συνάρτηση μεταφοράς

**Συνάρτηση μεταφοράς** είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στην επεξεργασία σήματος για να περιγραφεί η συμπεριφορά ενός γραμμικού, αιτιατού συστήματος. Ως γραμμικό σύστημα θεωρούμε μια οποιαδήποτε διάταξη που έχει μία η περισσότερες εισόδους και μία ή περισσότερες εξόδους. Οι είσοδοι και οι έξοδοι είναι **σήματα**, δηλαδή συναρτήσεις (πραγματικές ή μιγαδικές) του χρόνου.Συναρτάσεις μεταφοράς,χρησιμοποιούνται για την δημιουργία σχέσεων που ερμηνεύουν στοιχεία ενός συστήματος. 

πηγές:M.DDA

Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις
ΦΚ Σοσό-Μονμπελιάρ

μικρογραφία|Λογότυπο σε χρήση κατά την διάρκεια της περιόδου μεταξύ 2010-2015.
Η **ΦΚ Σοσό-Μονμπελιάρ** (γαλλικά: FC Sochaux-Montbeliard) είναι γαλλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της Α΄ κατηγορίας.

## Ιστορικές πληροφορίες

Η **ΦΚ Σοσό Μονμπελιάρ** ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1928 στην μικρή κωμόπολη Σοσό (Sochaux, 4.552 κατ.) που βρίσκεται κοντά στην πόλη Μονμπελιάρ (28.000 κατ.) της ανατολικής Γαλλίας από εργάτες της αυτοκινητοβιομηχανίας Πεζό, που εδρεύει εκεί. Υπήρξε το πρώτο επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σωματείο στη Γαλλία και είχε συνεχή ανοδική πορεία με αποκορύφωμα την κατάκτηση δύο πρωταθλημάτων το 1935 και το 1938 και του κυπέλλου το 1937.

Μεταπολεμικά είχε μέτριες επιδόσεις στις εθνικές διοργανώσεις, διότι οι διοικούντες έδιναν μεγαλύτερη σημασία στα τμήματα υποδομής, την παραγωγή και πώληση νέων ποδοσφαιριστών και λιγότερο στον πρωταθλητισμό. Εντούτοις κατά καιρούς συμμετείχε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και το 1980-81 έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ αποκλείοντας τις σπουδαίες ομάδες: ΦΚ Πόρτο, Άιντραχτ Φρανκφούρτης, Μποαβίστα, Σερβέτ Γενεύης και Γκρασχόπερς Ζυρίχης.

Εθνικό τίτλο κατέκτησε ξανά μόλις το 2004, το Λιγκ Καπ Γαλλίας, και το 2007 το Κύπελλο Γαλλίας, νικώντας στον τελικό την Ολιμπίκ Μαρσέιγ στα πέναλτι. Όμως, χάρις το δυνατό της φυτώριο είχε κατακτήσει το Κύπελλο Γκαμπαρντελά (για παίκτες ως 18 ετών) δυο φορές.

Έχει χρώματα κίτρινο - μπλε, έμβλημα το λιοντάρι και έδρα το γήπεδο *Ογκίστ-Μπονάλ* (*Stade Auguste Bonal*) του Μονμπελιάρ, χωρητικότητας 20.000 θεατών.

## Διακρίσεις

## Προπονητές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1928
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928
Λαογραφικό Μουσείο Φθιώτιδας

Το **Λαογραφικό Μουσείο Φθιώτιδας** (συντομογραφία **Λ.Μ.Φ.**) είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου του Δήμου Λαμιέων και έχει έδρα τη Λαμία.  

Ιδρύθηκε το 1984 ως αποτέλεσμα της προσπάθειας του Εξωραϊστικού Εκπολιτιστικού συλλόγου Γυναικών Λαμίας με σκοπό την έρευνα, τη μελέτη, τη διάσωση και την προβολή του παραδοσιακού πολιτισμού της Φθιώτιδας και γενικότερα της περιοχής της Ρούμελης. Διοικείται από επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο.

## Σκοποί – Στόχοι
Το Λ.Μ.Φ. έθεσε ως στόχους του από την αρχή της λειτουργίας του την καταγραφή, τεκμηρίωση, μελέτη, προστασία και προβολή του νεότερου υλικού πολιτισμού της περιοχής δράσης του.

## Συλλογές
Ο βασικός πυρήνας των συλλογών του μουσείου άρχισε να συγκεντρώνεται από το 1976. Σήμερα το μουσείο διαθέτει 1500 αντικείμενα τα οποία οριοθετούν τις θεματικές ενότητες της βιοτεχνικής παραγωγής και επαγγελμάτων,της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής, της ενδυμασίας, της υφαντικής, της οικίας, των επίπλων και των σκευών κ.α. 

Στο ισόγειο λειτουργεί το πωλητήριο του Μουσείου όπου διατίθενται οι εκδόσεις του Λ.Μ.Φ. , ενώ στον τρίτο όροφο λειτουργεί μικρή λαογραφική βιβλιοθήκη με αναγνωστήριο.

## Κτιριακές εγκαταστάσεις
Οι υπηρεσίες του Λ.Μ.Φ. στεγάζονται στα:
*Λαογραφικό Μουσείο, Πωλητήριο (Καλύβα - Μπακογιάννη 6, 4όροφο κτήριο που εγκαινιάστηκε το 2003)
*Λαογραφικό Μουσείο, Γραμματέας, ταμίας (Πλατεία Ελευθερίας 8)

## Εκδόσεις
Το Λ.Μ.Φ. έχει πραγματοποιήσει διάφορες εκδόσεις, όπως οι "Παραδοσιακές Συνταγές Ρούμελης" , τα "Λαογραφικά της Φθιώτιδας", οι "Ελληνικές Παραδοσιακές γεύσεις στη Λαμία" που εκδίδεται με αφορμή τη δράση "Ελληνικές Παραδοσιακές Γεύσεις... στη Λαμία", 2004, 2005, 2006.

Φθιωτιδας
Κατηγορία:Λαμία
Μάρινερ 3

Ο **Μάρινερ 3** (αγγλ. *Mariner*, *ναυτικός*) ήταν διαστημικό σκάφος του προγράμματος Μάρινερ με σκοπό να προσεγγίσει και να εξερευνήσει τον πλανήτη Άρη. 

## Η αποτυχημένη εκτόξευση
Εκτοξεύτηκε στις 5 Νοεμβρίου 1964 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-13 της βάσης της Πολεμικής Αεροπορίας στο ακρωτήριο Κανάβεραλ. Η απογείωση απέτυχε, και ο Μάρινερ 3 δεν έφτασε ποτέ στον Άρη. 

Το κάλυμμα που κατά την εκτόξευση του πυραύλου περιβάλλει προστατευτικά το διαστημικό σκάφος δεν αποσπάσθηκε. Έτσι οι ηλιακοί συλλέκτες, αντί να ανοίξουν και να τροφοδοτήσουν το διαστημόπλοιο με ηλεκτρισμό, έμειναν εγκλωβισμένα και το διαστημόπλοιο σταμάτησε να λειτουργεί όταν εξαντλήθηκαν οι μπαταρίες του. Σήμερα βρίσκεται σε κάποια ηλιοκεντρική τροχιά, χαμένο στο διάστημα.

## Ο Μάρινερ 4
Τρεις εβδομάδες μετά την αποτυχία αυτή, και συγκεκριμένα στις 28 Νοεμβρίου 1964, ο Μάρινερ 4, δίδυμος και εφεδρικός του Μάρινερ 3, εκτοξεύθηκε με επιτυχία σε ένα ταξίδι οκτώ μηνών στον κόκκινο πλανήτη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ της αποστολής στη Σελίδα Εξερεύνησης του Ηλιακού Συστήματος της NASA

Κατηγορία:Πρόγραμμα Μάρινερ
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1964
Ρεάλ Σαραγόσα

Η **Ρεάλ Σαραγόσα** (ισπανικά: *Real Zaragoza*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ισπανίας. Ιδρύθηκε το 1932 και έχει χρώματα το λευκό και το μπλε. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Στάδιο «Λα Ρομαρέδα», χωρητικότητας 34.596 θεατών. Δημιουργήθηκε από την συγχώνευση 2 αντίπαλων τοπικών ομάδων, της *Iberia SC* και της *Real Zaragoza CD* αλλά η καλή πορεία της στα πρωταθλήματα της δεκαετίας του 1930 ανακόπηκε απότομα από τον Ισπανικό Εμφύλιο.

Είναι μια από τις έξι ισπανικές ομάδες που έχουν κατακτήσει ευρωπαϊκό τίτλο. Επίσης, έχει κατακτήσει έξι Κύπελλα Ισπανίας. Το 1964, κατέκτησε το Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων (μετέπειτα ΟΥΕΦΑ) σε ενδοϊσπανικό τελικό, επικρατώντας της Βαλένθια ΚΦ με 2-1. Το 1966 ήταν φιναλίστ στους συγκλονιστικούς τελικούς του Κυπέλλου Εκθέσεων. Η Ρεάλ Σαραγόσα, στις 14 Σεπτεμβρίου, επικράτησε της Μπαρτσελόνα μέσα στη Βαρκελώνη με 1-0. Αλλά μία εβδομάδα αργότερα η Μπαρτσελόνα θριάμβευσε στη Σαραγόσα με 4-2. 
 
Η ανάληψη του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών της ομάδας στα τέλη Μαΐου του 2006, από τον βαθύπλουτο Agapito Iglesias σκόρπισε χαμόγελα αισιοδοξίας στους οπαδούς της ομάδας οι οποίοι άρχισαν να ονειρεύονται ξανά εγχώριους και διεθνείς τίτλους. Την πρώτη κιόλας χρονιά ο Agapito έφερε στην ομάδα πανάκριβους παίκτες μεταξύ των οποίων και ο διεθνής Αργεντινός Aimar έναντι 11 εκατομμυρίων ευρώ και το καλοκαίρι του 2007 συνέχισε την ενίσχυση της ομάδας με λαμπερά αστέρια, ελπίζοντας σε μεγάλες διακρίσεις σε Ισπανία και Ευρώπη. Εντούτοις, σε μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις του θεσμού, η Σαραγόσα αποκλείστηκε εντελώς απρόσμενα από τον πρώτο κιόλας γύρο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ από τον Άρη.

Τη σεζόν 2012-13 κατέκτησε την 20ή θέση και υποβιβάστηκε στη Σεγούντα Ντιβιζιόν.

## Τίτλοι

* Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων: 1964
* Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 1995
* **Κύπελλο Ισπανίας**: 1965, 1966, 1986, 1994, 2001, 2004.
* **Σούπερ Καπ Ισπανίας**: 2004.
* Τίτλος Β΄ κατηγορίας: 1978.

## Διακρίσεις

* Φιναλίστ Κυπέλλου Εκθέσεων: 1966
* Δευτεραθλήτρια Ισπανίας: 1975
* Φιναλίστ Κυπέλλου Ισπανίας: 1963, 1965, 1976, 1993, 2006

## Παραπομπές


## Πηγές

* Εθνοσπόρ, φ. 10-9-2007, σ. 59.

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1932
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1932
Αργώ (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Αργώ** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω.

## Μυθολογία
* Αργώ (μυθικό πλοίο)

## Αστρονομία
* Αργώ (αστερισμός)

## Πολεμικά πλοία
* Αργώ (πετρελαιοφόρο)
* Αργώ (ναρκαλιευτικό)
* Αργώ (θαλαμηγός)

## Άλλα
* Αργώ (Πρόγραμμα Εναλλακτικής Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων)
* ''Αργώ'' (μυθιστόρημα)
Αργώ

[thumb|150px|Η Αργώ, πίνακας του [Κωνσταντίνος Βολανάκης|Κωνσταντίνου Βολανάκη]]
Η **Αργώ** κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν το πλοίο στο οποίο επιβιβάστηκαν οι Αργοναύτες με σκοπό να μεταβούν στην Κολχίδα και να πάρουν το χρυσόμαλλο δέρας. Πήρε το όνομα της από τον κατασκευαστή της Άργο, υιό του Φρίξου κι της Χαλκιόπης. 

## Ναυπήγηση
Η ναυπήγηση της Αργούς έγινε, σύμφωνα με τον μύθο, μετά από αίτημα του αρχηγού της εκστρατείας Ιάσονα, από τον Άργο και τα αδέρφια του, Κυτίσουρο, Μέλανα και Φρόντιδα. Ως τόπος της ναυπήγησης αναφέρονται οι Παγασές, θεσαλλικό επίνειο που απείχε απόσταση είκοσι σταδίων από την Ιωλκό. Ο βασιλιάς της Ιωλκού, Πελίας, πρόσταξε τον Άργο να μην καρφώσει στέρεα το πλοίο, ούτως ώστε στην πρώτη τρικυμιά να βυθιστεί. Ο Άργος, όμως, αγνόησε την εντολή του Πελία κτίζοντας ένα πλοίο άψογο, κατασκευαστικά, ενώ συμμετείχε και ο ίδιος στην εκστρατεία. 

Πέρα από την πλέον διαδεδομένη εκδοχή, με βάση την οποία η Αργώ ναυπηγήθηκε από το υιό του Φρίξου, η κατασκευή της αποδίδεται, επίσης, στον Άργο, ήρωα του Άργους ή και στον Άργο από τις Θεσπιές. Διασώζεται ακόμη μύθος, που φέρει ως κατασκευαστή του πλοίου τον Ηρακλή, ο οποίος επέλεξε το όνομα για να τιμήσει τον ευνοούμενο του, Άργο.

## Χαρακτηριστικά
Η Αργώ περιγράφεται ως το γρηγορότερο και το πλέον στέρεο σκάφος της εποχής του. Επιπλέον, ήταν εξαιρετικά ελαφρύ, ώστε να παρέχει τη δυνατότητα μεταφοράς του στη στεριά από το πλήρωμά του. Κάποιες, περισσότερο λεπτομερείς, πηγές προσδιορίζουν το μήκος του πλοίου στα 50 έως 60 μέτρα (μακρά ναυς). Κυβερνήτης του πλοίου ήταν ο Τίφυς.

Αναφέρεται, επίσης, ότι η θεά Αθηνά (ή η Ήρα) τοποθέτησε στην πλώρη του ένα κλαδί από τη δωδωναία Δρυ. Αυτό είχε μαντικές ιδιότητες, μιλούσε με ανθρώπινη λαλιά και προειδοποιούσε τους Αργοναύτες για τους αναμενόμενους κινδύνους. Η χωρητικότητα του σκάφους αποτελεί ένα θέμα, στο οποίο παρατηρούνται σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των διαφόρων αφηγήσεων. Κάποιες πηγές αναφέρουν θέσεις για εξήντα κωπηλάτες, άλλες για πενήντα (πεντηκοντήρης) και άλλες για λιγότερους.

## Μετά την Αργοναυτική εκστρατεία
[thumb|right|Η Αργώ, πίνακας του [Λορέντζο Κόστα]]

Μετά το πέρας της εκστρατείας, οι Αργοναύτες αφιέρωσαν το πλοίο τους στο ναό του Ποσειδώνα στον Ισθμό. Με βάση το μύθο, η Αργώ συνδέεται και με το τέλος του Ιάσoνα. Σε μεγάλη ηλικία, ο Ιάσων, έπειτα από υπόδειξη της Μήδειας, κάθισε στην πρύμνη της Αργούς για να αναπαυθεί. Σε αυτή τη θέση βρήκε τραγικό θάνατο εξαιτίας της πτώσης ενός ιστίου (καταρτιού) του πλοίου, στο οποίο ήταν πλέον έντονα τα σημάδια του χρόνου.

Η Αργώ μεταφέρθηκε αργότερα στον ουρανό και μετασχηματίσθηκε στον ομώνυμο αστερισμό. 

Υπήρχε, μάλιστα, μία παράδοση,πως τμήμα του πλοίου μεταφέρθηκε στη Ρώμη και εκτίθετο μέχρι το 100 μ.Χ.

## Πηγές
* * 
* Μεγάλη εγκυκλοπαίδεια Γιοβάννη, έκδοση 1979,τόμος 3.
* Εγκυκλοπαίδεια των Παιδιών, Χάρη Πάτση, 1971, τόμος 2.

## Δείτε επίσης
* Αργοναυτική εκστρατεία
* Αργοναύτες
* Άργος
* Αργώ,μυθιστόρημα του Γ. Θεοτοκά
Κατηγορία:Αργοναυτική εκστρατεία
Άλογα του Διομήδη

thumb|right|322x322px|Ο Ηρακλής αιχμαλωτίζει τα άλογα του Διομήδη, ρωμαϊκό μωσαϊκό, 3ος αιώνας π.Χ.

Τα **άλογα του Διομήδη** ήταν τέσσερα όντα της ελληνικής μυθολογίας. Είναι κυρίως γνωστά μέσα από τις διηγήσεις για τον Ηρακλή, καθώς η σύλληψη τους αποτέλεσε τον όγδοο άθλο του.

## Τα όντα
Ιδιοκτήτης των αλόγων ήταν ο Διομήδης, γιος του Άρη (θεού του πολέμου) και βασιλιάς της Θράκης. Ήταν ανθρωποφάγα και διέθεταν χάλκινους σιαγόνες. Ήταν συνεχώς δεμένα με σιδερένιες αλυσίδες. Ο Διομήδης τους έριχνε για τροφή κάθε άτυχο ξένο που ναυαγούσε στην ακτή του βασιλείου του. Κάποιες πηγές διασώζουν και τα ονόματα των όντων αυτών: Πόδαργος, Λάμπων, Ξάνθος και Δήμος. Υπάρχει επίσης μύθος, σύμφωνα με τον οποίο από τα άλογα αυτά προέρχονταν τα άλογα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

## Άθλος του Ηρακλή
thumb|right|300px|Βάζο του Ηρακλή με μοτίβο τον Ηρακλή που δαμάζει τα άλογα του Διομήδη
Ο Ευρυσθέας ανέθεσε στον Ηρακλή τον αιχμαλωτισμό των όντων. Ο Ηρακλής, παίρνοντας μαζί του ορισμένους συντρόφους του ξεκίνησε για τη Θράκη, όπου και κατόρθωσε με ευκολία να εξουδετερώσει τους υπηρέτες του Διομήδη και να αιχμαλωτίσει τα άλογα. Στη συνέχεια ανέθεσε τη φύλαξη των ζώων στον Άβδηρο, προκειμένου να αντιμετωπίσει το στρατό του βασιλιά. Οι σύντροφοι του Ηρακλή αρχικά ηττήθηκαν από τον πολυάριθμο στρατό. Ο Ηρακλής όμως κατόρθωσε να ανατρέψει το αποτέλεσμα. Σκάβοντας ένα χαντάκι μετέφερε νερό από τη θάλασσα στην πεδιάδα, αναγκάζοντας τους στρατιώτες να τραπούν σε φυγή προκειμένου να μην πνιγούν. Στη συνέχεια έσυρε το Διομήδη στη λίμνη που σχηματίσθηκε από το νερό και τον έριξε στα ανθρωποφάγα άλογα, τα οποία τον καταβρόχθισαν. Προηγουμένως όμως είχαν καταβροχθίσει τον Άβδηρο, ο οποίος είχε αναλάβει τη φύλαξη τους. Ο Ηρακλής για να τον τιμήσει ίδρυσε την πόλη Άβδηρα.

Ο Ηρακλής παρέδωσε τα άλογα στον Ευρυσθέα, ο οποίος τα ελευθέρωσε, αφού πρώτα τα αφιέρωσε στην Ήρα. Τα άλογα ανέβηκαν στον Όλυμπο και κατασπαράχθηκαν από άγρια θηρία.

Σύμφωνα με διαφορετική εκδοχή, ως άλογα (ίπποι) προσδιορίζονταν οι κόρες του Διομήδη, οι οποίες ήταν εξαιρετικά άσχημες. Ο Διομήδης ανάγκαζε τους ξένους να συνευρίσκονται με αυτές και τελικά τους σκότωνε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Εγκυκλοπαίδεια των Παιδιών, Χάρη Πάτση, 1971, τόμος 3.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οι Δώδεκα άθλοι
* Ελληνική μυθολογία

Αλογα Διομηδη
Αλογα Διομηδη
Ντόουν Πεν

Η **Ντων Πεν** (*Dawn Penn*, γεννήθηκε ως Dawn Pickering, το 1952, στο Κίνγκστον), είναι τραγουδίστρια της ρέγγε από την Τζαμάικα.

Το 1967 ηχογράφησε το τραγούδι "You Don’t Love Me (No, No, No)", σε παραγωγή του Κόξον Ντοντ.

Ωστόσο, πριν από το 1970, η Πεν αποσύρθηκε από τη μουσική βιομηχανία και εγκαταστάθηκε στις Παρθένες Νήσους. Επέστρεψε στην Τζαμάικα και στη μουσική το 1987.

Το καλοκαίρι του 1994 επαναηχογράφησε και επανακυκλοφόρησε το single "You Don’t Love Me (No, No, No)" (με τους Steely & Clevie στην παραγωγή), κάνοντας μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ αλλά και στην πατρίδα της, την Τζαμάικα.

Στη συνέχεια το τραγούδι της ηχογραφήθηκε κατά ένα μέρος από τους Κάνο, Hexstatic, Τζε Μιλζ, Ghostface Killah και τη Ριάννα. Οι διασκευές τους είχαν τον τίτλο "No, No, No", εκτός από αυτήν των Ghostface, που έλαβε το όνομα "New Splash". Η Λίλι Άλεν επίσης χρησιμοποίησε το "You Don't Love Me" στο τραγούδι της, "LDN". 

## Δισκογραφία
### Albums
* *No, No, No* (1994)
* *Come Again* (1996)

### Singles
* "You Don't Love Me (No, No, No)" (1967)
* "You Don't Love Me (No, No, No)" (1994)
* "Night & Day (Baby I Love You So)" (1994)
* "Growing Up" / "Be Gone" (2004)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί τραγουδιστές
Ακακιανά σχίσματα

Με τον όρο **ακακιανό σχίσμα** προσδιορίζονται ιστορικά δύο χριστιανικά σχίσματα του 4ου και του 6ου αιώνα αντίστοιχα.

**1.** Το **ακακιανό σχίσμα του 4ου αιώνα** υπήρξε ένα σημαντικό επεισόδιο της αρειανής διαμάχης. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο Ακάκιος Καισαρείας (Ακάκιος Μονόφθαλμος) ο οποίος ήταν επίσκοπος Καισαρείας στην Παλαιστίνη από το 340 έως το 366. Ο Ακάκιος αρνιόταν τη χρήση θεολογικών όρων όπως «όμοιος» ή «ανόμοιος» για την περιγραφή της θεϊκής ουσίας ή υπόστασης, «ομοούσιος», κλπ. Δεχόταν απλά ότι ο Γιος είναι «όμοιος» με τον Πατέρα. Οι χριστιανοί που υιοθέτησαν αυτή την ημιαρειανή τριαδολογική ερμηνεία αποκλήθηκαν «Όμοιοι», αλλά και «Ακακιανοί». 

**2.** Το **ακακιανό σχίσμα του 6ου αιώνα** πήρε το όνομά του από τον Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Ακάκιο και εμφανίστηκε ανάμεσα στην Ανατολική και τη Δυτική εκκλησία. Διήρκεσε από το 484 έως το 519.

Το σχίσμα προέκυψε από την εισβολή σφετεριστών στο επισκοπικό αξίωμα στην Αντιόχεια και την Αλεξάνδρεια και την έκδοση του *[[Ενωτικόν|Ενωτικού]]*. Ο αυτοκράτορας Ζήνωνας (και ο διάδοχός του Αναστάσιος Α') σε μια προσπάθεια να μετριάσει την αντίθεση των μονοφυσιτών με τους ορθόδοξους τριαδιστές εξέδωσε με παρότρυνση του πατριάρχη Ακακίου το 481 το *Ενωτικό* καταδικάζοντας τον Νεστόριο, αναγνωρίζοντας μόνο τις τρεις πρώτες οικουμενικές συνόδους και αντιπαρερχόμενος το ζήτημα των δύο φύσεων του Χριστού. Ο πάπας Φήλιξ Γ΄ θεωρώντας ότι το *Ενωτικό* ήταν αποτέλεσμα αιρετικών αντιλήψεων αναθεμάτισε το 484 τον πατριάρχη Ακάκιο και το *Ενωτικό* προκαλώντας με αυτόν τον τρόπο το λεγόμενο «Ακακιανό Σχίσμα». Ο Ακάκιος αντιδρώντας διέγραψε από τα εκκλησιαστικά δίπτυχα τον πάπα.

Ακολούθησε προσπάθεια αποκατάστασης του σχίσματος από τον Πάπα Ορμίσδα το 519 με την υπογραφή εκ μέρους όλων των επισκόπων της Ανατολικής εκκλησίας ενός κειμένου που έγινε γνωστό ως «Ο τύπος του Πάπα Ορμίσδα».

## Βιβλιογραφία
* Donald Attwater, *A Catholic Dictionary* 3rd ed., Tan Books & Publishers, 1997.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* *Καθολική Εγκυκλοπαίδεια*, λήμμα «Ενωτικόν» και «Ακακιανοί» 

Κατηγορία:Εκκλησιαστικά Σχίσματα
Κατηγορία:Αρχαίες χριστιανικές ομολογίες
International Project Management Association

Το **IPMA** είναι ένα διεθνές δίκτυο Εθνικών Φορέων Διαχείρισης Έργων.
Ιδρύθηκε στην Ευρώπη το 1967, και θεσμοθέτησε το IPMA Competence Baseline (ICB), που περιέχει πρότυπα και οδηγίες για τις πρακτικές που χρησιμοποιούνται στη διαχείριση έργων.

Οι Εθνικοί Φορείς εξυπηρετούν τις ανάγκες ανάπτυξης της διαχείρισης έργων σε κάθε χώρα. Το IPMA είναι μια Συνομοσπονδία που εκπροσωπεί τους Εθνικούς Φορείς σε διεθνές επίπεδο. Εθνικός Φορέας του IPMA στην Ελλάδα είναι το Ελληνικό Δίκτυο Διαχειριστών Έργων
(Ε.Δ.Δ.Ε.) – (ξενόγλωσσος τίτλος : PM - Greece) Από το 2005, η προεδρία της IPMA είναι κενή. Ο αντιπρόεδρος είναι ο Hans Knöpfel και μέλος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Daniel Scheifele. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το International Project Management Association (IPMA)
* Η Ιστοσελίδα του Ελληνικού Δικτύου Διαχειριστών Έργων (Ε.Δ.Δ.Ε. )

Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Εθνόσημο της Σενεγάλης

Το **εθνόσημο της [[Σενεγάλη|Σενεγάλης]]** χρονολογείται από τη δεκαετία του '60. Επάνω σε αυτό είναι γραμμένη στα γαλλικά η επιγραφή "Un Peuple Un But Une Foi". Το εθνόσημο φέρει τα λεγόμενα παναφρικανικά χρώματα, που είναι το κόκκινο, το χρυσό και το πράσινο. Υπάρχει επίσης το πράσινο αστέρι, που προέρχεται από τη σημαία της Σενεγάλης. Ο κοκκινοκίτρινος θυρεός περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ένα λιοντάρι και ένα δέντρο. Καθιερώθηκε το Δεκέμβριο του 1965.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εθνόσημο της Σενεγάλης - *Σημαίες του Κόσμου*.

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σενεγάλης
Σενεγάλη
Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πέτρου

Ο **Νικόλαος Δηλιγιάννης του Πέτρου** (1845 –  Παρίσι, 5 Ιανουαρίου 1910) ήταν πρωθυπουργός της Ελλάδας και για πολλά χρόνια πρεσβευτής της Ελλάδας στη Γαλλία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Πέτρου Δεληγιάννη, γόνου της αρχοντικής οικογένειας των Δεληγιανναίων από τα Λαγκάδια Αρκαδίας. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και σταδιοδρόμισε στο διπλωματικό σώμα. Αρχικά διορίστηκε γραμματέας της ελληνικής πρεσβείας της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια υπηρέτησε ως πρέσβης στο Βελιγράδι (1881-1885), στο Παρίσι (1885-1893) και στη Μαδρίτη. Επέστρεψε στην Αθήνα και μετά από ένα μικρό διάστημα έφυγε πάλι στο Παρίσι, όπου είχε διοριστεί πρέσβης της Ελλάδας. Το 1899 ήταν αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη συνδιάσκεψη της Χάγης.

Τον Ιανουάριο του 1895 διορίστηκε από τον Γεώργιο Α΄ υπηρεσιακός πρωθυπουργός. Η κυβέρνηση Δηλιγιάννη διενήργησε εκλογές, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο του ίδιου χρόνου και τις οποίες κέρδισε ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης, θείος του Νικόλαου. Στις 31 Μαΐου 1895 παρέδωσε και τυπικά την εξουσία στον νικητή των βουλευτικών εκλογών, Θεόδωρο Δηλιγιάννη. Επανήλθε στη διπλωματική υπηρεσία, ως πρέσβης στο Παρίσι, όπου και απεβίωσε και ετάφη στο νεκροταφείο της Βουλώνης. Είχε τιμηθεί με τον Ανώτερο Ελληνικό Ταξιάρχη, τον Ανώτερο Ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής και με το Μεγάλο Σταυρό της Ισπανίας.

## Οικογένεια
Σύζυγός του ήταν η Αμαλία Μπαλτατζή, αδελφή της κυρίας επί των τιμών Έλενας Μπαλτατζή, και κόρη του κροίσου Αριστείδη Μπαλτατζή (1830-1887) και της βαρόνης Amelie Reineck. Με τον Δηλιγιάννη είχαν τρία παιδιά. Η κόρη και ο γιος τους, αξιωματικός του Ναυτικού είχαν ήδη πεθάνει όταν απεβίωσε ο Δηλιγιάννης. Το τρίτο τους παιδί, ο Πέτρος Δηλιγιάννης ήταν διπλωμάτης, γραμματέας της πρεσβείας στην Ουάσινγκτον, αποσπασμένος στην πρεσβεία στο Παρίσι το 1890 όπου διηύθυνε το Προξενείο. Ήταν εγγονός του Αναγνώστη Δεληγιάννη και της Σμαράγδας (το γένος Ταμπακοπούλου) και ανιψιός του πρίγκηπα Κωνσταντίνου Ι. Καρατζά.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Νικολαος Πετρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Δημήτριος Γρίβας

: *Για τον νεότερο πολιτικό και βουλευτή Δράμας, δείτε [[Δημήτριος Θ. Γρίβας]]*

Ο υποστράτηγος **Δημήτριος Γρίβας** (1829 - 1889) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός της νεώτερης Ελλάδας, πληρεξούσιος, βουλευτής και τέσσερις φορές υπουργός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο. Η καταγωγή του ήταν από την Αμφιλοχία. Ανήκε στην σπουδαία οικογένεια Γρίβα και πιο συγκεκριμένα ήταν γιος του Θεόδωρου Γρίβα και εγγονός της Μπουμπουλίνας. Διώχτηκε από την σχολή Ευελπίδων το 1845 εξαιτίας στρατιωτικής στάσης.

Ήταν αντιμοναρχικός και το 1847 συμμετείχε στο κίνημα του πατέρα του. Το 1862 συμμετείχε στην στάση του Ναυπλίου αλλά ύστερα από την αποτυχία του κινήματος κατέφυγε στη Γαλλία, απ' όπου επέστρεψε μετά την εκθρόνιση του Όθωνα για να συμμετάσχει στην πολιτική. Ήταν μέλος της τριμελούς επιτροπής που ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη για να προσφέρει το στέμμα στον Γεώργιο Α΄.. Εκλέχθηκε πληρεξούσιος στην Β' Εθνική Συνέλευση του 1862.

Από τότε σταδιοδρόμησε στην πολιτική και συμμετείχε σε πολλές κυβερνήσεις ως υπουργός. Συγκεκριμένα χρημάτισε υπουργός στρατιωτικών (Κυβέρνηση Δεληγεώργη Οκτωβρίου 1865, Κυβέρνηση Δεληγεώργη Νοεμβρίου 1865, Κυβέρνηση Δεληγεώργη 1872 και στην Κυβέρνηση Βούλγαρη 1874). Το 1882 διετέλεσε αρχηγός του στρατού απ' όπου παραιτήθηκε για να εκλεγεί βουλευτής το 1885. Στις εκλογές του 1887 απέτυχε και αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική.

Απεβίωσε το 1889 στη Μασσαλία της Γαλλίας, όπου είχε εγκατασταθεί. Η τελετή της κηδείας έγινε στην Αθήνα. Στον νεκρό αποδόθηκαν τιμές υποστράτηγου, ενώ την νεκρώσιμη πομπή παρακολούθησαν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί, καθώς και αρχές της Αθήνας. Στον ναό μετέβη ο βασιλιάς. Μετά την κηδεία μεταφέρθηκε στη Βόνιτσα, όπου και ενταφιάστηκε.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Δημήτριος Γρίβας συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Οικογένεια Γρίβα
Κατηγορία:Οικογένεια Μπούμπουλη
Αραχωβίτικα Αχαΐας

:*Για το τοπωνύμιο «Αράχωβα», δείτε [[Αράχωβα (αποσαφήνιση)]].*
Τα **Αραχωβίτικα** (ή **Αραχοβίτικα**) είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό στα βόρεια της Πελοποννήσου στην πρώην Επαρχία Πατρών στον Νομό Αχαΐας. Σήμερα, η ομώνυμη τοπική κοινότητα του πρώην Δήμου Ρίου απαρτίζεται από τον ομώνυμο οικισμό και από τα "Κάτω Αραχωβίτικα" και κατά την απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει 902 μόνιμους κατοίκους (Αραχωβίτικα: 305, Κάτω Αραχωβίτικα: 597). Στην περιοχή υπάρχουν ιαματικά λουτρά γνωστά από την αρχαιότητα.
## Ιστορικά στοιχεία
Μετά την Επανάσταση του 1821 στην περιοχή κατέβαιναν καλλιεργητές για να δουλέψουν στις σταφίδες από το χωριό Ράχοβα ή Αράχωβα της Νωνάκριδος των Καλαβρύτων. Οι καλλιεργητές αυτοί σταδιακά εγκαταστάθηκαν μόνιμα και δημιούργησαν το σημερινό χωριό. Κατοίκηση στην περιοχή υπάρχει από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν ερείπια αρχαίου οικισμού και αγροικιών βυζαντινών και ρωμαϊκών χρόνων.

Αναφέρεται το 1689 με 42 κατοίκους, το 1899 με 156 και το 1962 με 371.

Το 1835 αποτέλεσε χωριό του Δήμου Ερινεού. Το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) γίνεται οικισμός της Κοινότητας Δρεπάνου, το 1925 η έδρα μεταφέρεται στα Αραχωβίτικα. Το 1925 (ΦΕΚ 71Α - 21/03/1925) αποσπάστηκε από την Κοινότητα Δρεπάνου και έγινε ανεξάρτητη κοινότητα έως το 1997 όπου με το Σχέδιο Καποδίστριας έγινε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ρίου. Το 2011 με το Σχέδιο Καλλικράτης ο Δήμος Ρίου συγχωνεύτηκε με τον Δήμο Πατρέων και σήμερα τα Αραχωβίτικα αποτελούν τοπική κοινότητα αυτού.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* Αλέξιος Παναγόπουλος, *Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα)*, Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ρίου
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Ζωδιακό φως

right|150px
Το λεγόμενο **ζωδιακό φως** κατατάσσεται στα ουράνια φαινόμενα. Κατά τους μήνες Ιανουάριο μέχρι Απρίλιο κατ΄ έτος, μετά τη λήξη του λυκόφωτος γίνεται ορατό στον δυτικό πάντα ορίζοντα ένα υπόλευκο και διάχυτο, πολύ ζωηρό φως σε μορφή τριγωνικής στήλης που εκτείνεται κατά μήκος της εκλειπτικής. Το ύψος του φωτός αυτού στην Ελλάδα φαίνεται να περιορίζεται στις 50°. Ανάλογο τέτοιο φως παρατηρείται και στον ανατολικό ορίζοντα, προ του λυκαυγούς, κατά τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις αυτό το φως ονομάζεται ***ζωδιακό φως***.

Το ζωδιακό φως προέρχεται από την ανάκλαση του ηλιακού φωτός υπό σωματιδίων που ως αραιός κονιορτός (σκόνη) βρίσκονται διαχυμένα στο χώρο μεταξύ των πλανητών και κυρίως από τον Ήλιο μέχρι τον Άρη. Από το σχήμα που παίρνει το ζωδιακό φως συνάγεται ότι το «κονιορτώδες» αυτό νέφος είναι φακοειδές και ότι το επίπεδο της τροχιάς της Γης είναι το επίπεδο συμμετρίας του.

## Δείτε επίσης

* Αντιζωδιακό φως ή *ανθηλιακό φως*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Αστρονομική εικόνα της ημέρας, 25 Σεπτεμβρίου 2007.

Κατηγορία:Ηλιακό Σύστημα
Κατηγορία:Ουράνια φαινόμενα
Κατηγορία:Φωτεινές πηγές
Φερνάντο Νάβας

Ο **Φερνάντο Νάβας** (, 29 Ιανουαρίου 1977 - ) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής.

Αγωνιζόταν με επιτυχία στη Μπόκα Τζούνιορς στη θέση του μέσου το 2000 όταν τον έφερε στην Ελλάδα η ΑΕΚ με ελληνικό διαβατήριο το οποίο αποδείχθηκε πλαστό και έτσι εντάχθηκε ως Αργεντινός. Διακρίθηκε για το εντυπωσιακό και αποτελεσματικό παιχνίδι του αλλά ο ιδιότροπος χαρακτήρας του δεν του έδωσε την ευκαιρία να αναδειχθεί σε ένα από τους πιο ταλαντούχους ποδοσφαιριστές που πέρασαν από την ΑΕΚ.

Κορυφαία στιγμή της καριέρας του στην ΑΕΚ ήταν οι δυο αγώνες απέναντι στη Μπάγερ Λεβερκούζεν για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 2000 (Λεβερκούζεν-ΑΕΚ 4-4: 24’ και 42’ Κίρστεν, 48’ Κόβατς, 90’ Ράμελοφ, 5’ Λάκης, 46’ και 79’ Νάβας, 55’ πεν.Τσιάρτας και ΑΕΚ-Λεβερκούζεν 2-0: 16’ Νάβας, 49’ Τσιάρτας) στους οποίους αναδείχθηκε σε ηγέτη της ΑΕΚ σκοράροντας συνολικά 3 γκολ που έδωσαν και την πρόκριση.

Μετά την ΑΕΚ αγωνίστηκε δανεικός για τρεις μήνες στον Άρη ενώ συμμετείχε και στην προετοιμασία του Πανιωνίου χωρίς όμως να αγωνιστεί.

Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κίλμες ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ντεπορτίβο Αουρόρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουνιόν ντε Σάντα Φε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσακαρίτα Τζούνιορς
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κυψέλη (αποσαφήνιση)

Η λέξη **κυψέλη** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην κυψέλη, φυσικό ή τεχνητό κατασκεύασμα όπου ζουν μέλισσες
* Στην Κυψέλη, περιοχή στον Δήμο Αθηναίων
* Στο όνομα πολλών ελληνικών χωριών, μεταξύ των οποίων και το Κιλελέρ:

* Η Κυψέλη Μακρινούς Αιτωλοακαρνανίας
* Δ.δ. Κυψέλης (Σφήνας)  -- η Κυψέλη Στράτου Αιτωλοακαρνανίας
* Δημοτικό διαμέρισμα Κυψέλης Άρτας
* Η Κυψέλη Άρτας
* Δημοτικό διαμέρισμα Κυψέλης Ζακύνθου
* Η Κυψέλη Ζακύνθου
* Δημοτικό διαμέρισμα Κυψέλης Ημαθίας
* Η Κυψέλη Ημαθίας
* Η Κυψέλη Καρδίτσας
* Η Κυψέλη Καστοριάς
* Η Κυψέλη Μεσσηνίας
* Η Κυψέλη Ξάνθης
* Η Κυψέλη Αίγινας
* Δημοτικό διαμέρισμα Κυψέλης Μεθάνων
* Η Κυψέλη Μεθάνων
* Η Κυψέλη Πρέβεζας

## Δείτε επίσης

* Κυψελαυτόματα
* Κυψέλη καυσίμου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Διάχυση φωτός

Η **Διάχυση φωτός** ή *διάχυση του φωτός* είναι ειδική περίπτωση του φαινομένου της ανάκλασης που παρατηρείται όταν φωτεινά κύματα κατά τη πρόσπτωσή τους σε σώματα με ακανόνιστες επιφάνειες ανακλώνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στην ύπαρξη ενός εξαιρετικά μεγάλου αριθμού λείων μικροσκοπικών επιφανειών που απαρτίζουν τις ακανόνιστες ή τραχιές επιφάνειες των σωμάτων. Έτσι η ανάκλαση από τις μικροσκοπικές αυτές επιφάνειες παρουσιάζεται και αυτή ακανόνιστη με συνέπεια το φως να διαχέεται και να ονομάζεται  "*<u>διάχυτο φως</u>*".
*Η διάχυση του φωτός είναι μηδενική για τελείως μαύρες επιφάνειες καθώς και για τις απόλυτα λείες και στιλπνές (π.χ. κάτοπτρα).

Το φαινόμενο αυτό της διάχυσης του φωτός έχει μεγάλη εφαρμογή στη Χημεία ειδικά των πολυμερών ουσιών προκειμένου να προσδιορισθεί το μέσο μοριακό βάρος των μεγαλομορίων τους. Όταν μια μονοχρωματική ακτίνα προσπέσει σε διάλυμα πολυμερούς ένωσης τότε ένα μέρος της διαχέεται. Η ένταση αυτής της διαχεόμενης   ακτινοβολίας υπό ορισμένη γωνία εξαρτάται μεταξύ άλλων και από το μοριακό βάρος του εν διαλύσει πολυμερούς. Η δε μέτρηση της έντασης του διάχυτου φωτός υπό ορισμένη γωνία γίνεται με διάφορους υπολογισμούς. Βέβαια η τεχνική αυτή δεν έχει σήμερα την άλλοτε ευρύτητα εφαρμογής της, παρ΄ όλα αυτά όμως ακολουθείται περιορισμένα.

Η διάχυση του φωτός συνήθως γίνεται χωρίς διαφοροποίηση της συχνότητας προσπίπτοντος  και διαχεόμενου  φωτός, χαρακτηριζόμενη «διάχυση Ρέιλι» (Rayleigh), συμβαίνει όμως και να παρατηρηθεί διαφοροποίηση όπου τότε καλείται «διάχυση Ράμαν» (Raman), ή «διάχυση Μπριγιέν» (Brillouin)
*Το όργανο με το οποίο γίνεται η παραπάνω μέτρηση διάχυσης φωτός ονομάζεται "διαχυσίμετρο" και επίσημα "*φωτογωνιοδιαχυσίμετρο*.
*Στο φαινόμενο της διάχυσης του φωτός οφείλονται τα φαινόμενα του λυκαυγούς και του λυκόφωτος.

Κατηγορία:Γεωμετρική οπτική
Κατηγορία:Φως
Κατηγορία:Κυματικά φαινόμενα
Μαρσέλο Βεριντιάνο

Ο **Μαρσέλο Βεριντιάνο** (* Marcelo Veridiano*) βραζιλιανή πορτογαλική  προφορά ΔΦΑ: [veɾidiˈɐnu mɐɾˈsɛlu], είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 30 Ιουνίου 1966. Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.

## Καριέρα ποδοσφαιριστή
Αγωνιζόταν στην πατρίδα του και συγκεκριμένα στο Σάο Πάολο, όταν το Δεκέμβριο του 1989 αποκτήθηκε από τη Skoda Ξάνθη . Με 11 γκολ σε 21 αγώνες καθώς και με τη ζεστή σχέση που ανέπτυξε με την κερκίδα έγινε ιδιαιτέρα αγαπητός στους φίλους της Ξάνθης. Στις 10 Ιανουαρίου 1993 σκοράροντας στο 8ο, 17ο, 40ο και 70ο λεπτό έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σημείωσε 4 γκολ στο ελληνικό πρωτάθλημα (8-2 απέναντι στον Πιερικό. Συνολικά σκόραρε 24 φορές τη σεζόν εκείνη. Σημείωσε το 100ο γκολ της Ξάνθης στις 24 Μαΐου 1992 (Ξάνθη – Άρης2-0) αλλά και το 200ο γκολ στις 13 Φεβρουαρίου 1994 (Ξάνθη – Παναθηναϊκός 2-1).

Το 1996 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, με την οποία έκανε καλές εμφανίσεις στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Τα επόμενα δύο χρόνια αγωνίστηκε στην Κύπρο στον ΑΠΟΕΛ. Τέλειωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος στην ομάδα της Κοζάνης.

## Καριέρα προπονητή
Εργάστηκε ως βοηθός προπονητή στον Άρη και στη συνέχεια βοηθός προπονητή στην ΑΕΛ Λεμεσού. Το 2004 επέστρεψε στη Σκόντα Ξάνθη ως υπεύθυνος των τμημάτων υποδομής για τρία χρόνια. Ξαναγύρισε στην Κύπρο για να εργαστεί ως βοηθός προπονητή στην Ομόνοια.

Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Σ. Κοζάνης
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εσπόρτε Κλούμπε Βιτόρια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Έντου Ντρασένα

Ο **Έντου Ντρασένα** (*Eduardo Luiz Abonízio de Souza*, 18 Μαΐου 1981) είναι Βραζιλιάνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστή, με ιταλική υπηκοότητα.

## Καριέρα
[100px|μικρογραφία|αριστερά| Ο Ντρασένα, εν δράσει, με τη φανέλα της [Φενερμπαχτσέ]]
Γεννήθηκε στην πόλη Ντρασένα της Βραζιλίας. Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Βραζιλιάνικη Γκουαρανί με την οποία κατέκτησε το São Paulo Youth Cup και 3 Copa de Futebol Juvenil Champion. Την περίοδο 2002-2003 αγωνίστηκε για ένα εξάμηνο, ως τον Ιανουάριο του 2003 ως δανεικός στον Ολυμπιακό.

Επέστρεψε στη Βραζιλία, όπου κατέκτησε το εθνικό πρωτάθλημα και το κύπελλο το 2003 με την Κρουζέιρο, καθώς και 2 τοπικά πρωταθλήματα.

Το 2006 μεταπήδησε στην Φενερμπαχτσέ, με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Σούπερ Καπ Τουρκίας το 2007. Στις 19/5/2007 σημείωσε το 500ο τέρμα της Φενερμπαχτσέ απέναντι στη Γαλατασαράι.

Το 2009 εντάχθηκε στη Σάντος.

## Εθνική Βραζιλίας
Με την Εθνική Βραζιλίας έχει αγωνιστεί στην ομάδα κάτω των 20 ετών. Με την ομάδα κάτω των 23 ετών συμμετείχε στα προκριματικά για την Ολυμπιάδα του 2004. Από το 2003 είναι διεθνής με την ομάδα των ανδρών και ήταν μέλος της αποστολής στο Κύπελλο Κεντρικής και Νοτίου Αμερικής (CONCACAF Gold Cup) το 2003 και στο Confederations Cup του 2003.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκουαρανί Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ιταλικής καταγωγής
Δήμος Αρμένων

Ο **Δήμος Αρμένων** ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αποκορώνου. Βρισκόταν στα βόρεια και ανατολικά του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το χωριό Καλύβες. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 3.250 κατοίκους και έκταση 55.292 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καλυβών Χανίων|Δ.δ. Καλυβών]] **
::* οι Καλύβες
::* ο Τσιβαράς
: ** Δ.δ. Αρμένων ** -- οι Αρμένοι
: ** Δ.δ. Καρών Αποκορρώνου ** -- οι Καρές
: ** Δ.δ. Μαχαιρών ** -- οι Μαχαιροί
: ** Δ.δ. Νιό Χωριού Αποκορρώνου ** -- το Νιό Χωριό
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ραμνής Χανίων|Δ.δ. Ραμνής]] **
::* η Ραμνή
::* τα Κυριακοσέλλια
::* η Χιλιομουδού
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Στύλου Χανίων|Δ.δ. Στύλου]] **
::* ο Στύλος
::* το Πρόβαρμα
::* ο Σαμωνάς
::* το Φαράγγι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Στοιχεία για τον δήμο Αρμένων από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Δήμος Ακρωτηρίου

Ο **Δήμος Ακρωτηρίου** ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Χανίων. Βρισκόταν στα βόρεια και ανατολικά του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το Πυθάρι. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 10.321 κατοίκους και έκταση 112.644 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 5 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αρωνίου Χανίων|Δ.δ. Αρωνίου]] **  
::* το Πυθάρι
::* ο Άγιος Νικόλαος
::* οι Ανεμόμυλοι
::* ο Ζορνάδης
::* τα Καθιανά (τα Καθανιά)
::* ο Παζινός (ο Παξινός)
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κουνουπιδιανών Χανίων|Δ.δ. Κουνουπιδιανών]] **
::* τα Κουνουπιδιανά
::* ο Καλαθάς
::* το Καμπάνι
::* ο Σταυρός
::* τα Χωραφάκια
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μουζουρά Χανίων|Δ.δ. Μουζουρά]] **
::* ο Μουζουράς
::* η Αγία Ζώνη
::* η Γαλήνη
::* το Καλόρρουμα
::* ο Κουμαρές
::* η Μονή Αγίας Τριάδος των Τζαγκαρόλων
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Στερνών Χανίων|Δ.δ. Στερνών]] **
::* οι Στέρνες
::* το Αεροδρόμιο
::* το Κάτω Μαράθι
::* το Μαράθι
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Χωρδακίου Χανίων|Δ.δ. Χωρδακίου]] **
::* το Χωρδάκιον
::* η Ακρόπολη
::* η Μονή Κυρίας των Αγγέλων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος δήμου
*Στοιχεία για τον δήμο Ακρωτηρίου από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Δήμος Γαύδου

[μικρογραφία|[Γαύδος, Άγιος Ιωάννης]]
[μικρογραφία|[Γαύδος, Τρυπητή]]
[μικρογραφία|[Γαύδος, Τρυπητή, Καρέκλα]]
[μικρογραφία|[Γαύδος, Κρήτη]]
[μικρογραφία|[Γαύδος, Σαρακήνικο]]
[μικρογραφία|[Γαύδος, Λακούδι]]
Ο **Δήμος Γαύδου** αποτελείται από το νησί Γαύδος και τη νησίδα Γαυδοπούλα και έχει 6 οικισμούς, Άμπελος, Βατσιανά, Καραβέ, Καστρί, Φώκια και Γαυδοπούλα. Έδρα έχει το Καστρί. Βρίσκεται στα νότια της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων, στην Περιφέρεια Κρήτης και έχει 142 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021. Από το 1925 μέχρι και το 2010, αποτελούσε την **Κοινότητα Γαύδου** και από 01-01-2011, αναγνωρίσθηκε σε Δήμο Γαύδου.

## Διοικητική διαίρεση

## Διοικητικές μεταβολές

## Διατελέσαντες Κοινοτάρχες
Ο πρόεδρος της κοινότητας Γαύδου Θεόφιλος Τσιριντάνης (1953-2002) απεβίωσε εν ενεργεία στις 17 Απριλίου 2002, έχοντας υπηρετήσει επί 4 θητείες το νησί.

## Διατελέσαντες Δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δήμος Γαύδου (ιστοσελίδα Δήμου Γαύδου)
*ΔΗΜΟΣ Γαύδου. (σελίδα στο facebook)
*Χάρτης Δήμου Γαύδου (χάρτες google)

## Παραπομπές


## Χάρτης


Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Γαύδος
Δήμος Βάμου

Ο **Δήμος Βάμου** ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση νεώτερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αποκορώνου. Βρισκόταν στα βόρεια και ανατολικά του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το χωριό Βάμο. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 2.936 κατοίκους και έκταση 67.035 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 9 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βάμου Χανίων|Δ.δ. Βάμου]] ** 
::* ο Βάμος
::* τα Δουλιανά
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Γαβαλοχωρίου Χανίων|Δ.δ. Γαβαλοχωρίου]] **
::* το Γαβαλοχώρι
::* το Άσπρο
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κάινας Χανίων|Δ.δ. Κάινας]] **
::* η Κάινα
::* ο Πλάτανος
: ** Δ.δ. Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου Χανίων ** -- το Καλαμίτσι Αλεξάνδρου
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κεφαλά Χανίων|Δ.δ. Κεφαλά]] **
::* ο Κεφαλάς
::* ο Δράπανος
::* το Παλαιλώνι
: ** Δ.δ. Κοκκίνου Χωρίου ** -- το Κόκκινο Χωριό
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ξηροστερνίου Χανίων|Δ.δ. Ξηροστερνίου]] **
::* η Λιτσάρδα
::* το Ξηροστέρνι
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πλάκας Χανίων|Δ.δ. Πλάκας]] **
::* η Πλάκα
::* η Αλμυρίδα
::* τα Καμπιά
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σελλίων Χανίων|Δ.δ. Σελλίων]] **
::* τα Σελλία
::* η Λικοτιναρέα
::* η Σούρη

## Δήμαρχοι Βάμου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Στοιχεία για τον δήμο Βάμου από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Ηλιάδες

Στην Ελληνική μυθολογία, οι **Ηλιάδες** («παιδιά του Ήλιου»), ήταν κόρες του Ήλιου, του ηλιακού θεού και της Ωκεανίδας Κλυμένης. 

Σύμφωνα με μία πηγή ήταν τρεις: η Αιγιάλη, η Αίγλη και η Αιθερία. Σύμφωνα με άλλη πηγή ο αριθμός τους ήταν πέντε: η Ηλιάς, η Μερόπη, η Φοίβη, η Αιθερία και η Διωξίππη. Ο τέταρτος ή ο έκτος (ανάλογα με την πηγή) είναι γιος και ονομάζεται Ηλίας. 

Ο αδελφός των Ηλιάδων, ο Φαέθων, σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να οδηγήσει το άρμα του πατέρα τους (του Ήλιου) κατά μήκος του ουρανού. Αδυνατώντας να ελέγξει τα άλογα έπεσε και σκοτώθηκε. Οι Ηλιάδες θρήνησαν τον χαμό του αδελφού τους για 4 μήνες και οι θεοί τις μεταμόρφωσαν σε λεύκες και τα δάκρυά τους σε κεχριμπάρι. Σύμφωνα με κάποιες πηγές τα δάκρυά τους (σε μορφή κεχριμπαριού) έπεσαν στον ποταμό Ηριδανό. 

## Πηγές
* Οβιδίου *Metamorphoses*, II, 340
* Gaius Julius Hyginus, Fabulae CLIV

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Δήμος Βουκολιών

Ο **Δήμος Βουκολιών** ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πλατανιά. Βρισκόταν στα βόρεια του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το χωριό Βουκολιές. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 3.296 κατοίκους και έκταση 75.110 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 9 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βουκολιών Χανίων|Δ.δ. Βουκολιών]] ** 
::* οι Βουκολιές
::* η Άνω Κεφάλα
::* το Γαβαλομούρι
::* η Κάτω Κεφάλα
::* τα Κουλκουθιανά
::* οι Μέσα Βουκολιές
::* το Φωτακάδο
: ** Δ.δ. Ανώσκελης ** -- η Ανώσκελη
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κακοπέτρου Χανίων|Δ.δ. Κακοπέτρου]] **
::* ο Κακόπετρος
::* τα Κοτσυφιανά
::* τα Μεσαύλια
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Νέου Χωρίου Κυδωνίας Χανίων|Δ.δ. Νέου Χωρίου Κυδωνίας]] **
::* το Νέο Χωριό
::* ο Καφούρος
::* τα Μουλαμεριανά
::* ο Πετρές
::* η Πηγή
: ** Δ.δ. Νεριανών ** -- τα Νεριανά
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Παλαιών Ρουμάτων Χανίων|Δ.δ. Παλαιών Ρουμάτων]] **
::* τα Παλαιά Ρούματα
::* τα Κατζιανά
::* ο Κεχρές
::* τα Ληδιανά
::* τα Λουφαρδιανά
::* τα Μιχαλιανά
::* τα Μπουγιουκλιανά
::* τα Νεαρά Εσιανά
::* ο Πλατανές
: ** Δ.δ. Πολεμαρχίου ** -- το Πολεμάρχιον 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ταυρωνίτου Χανίων|Δ.δ. Ταυρωνίτου]] **
::* ο Ταυρωνίτης
::* η Δέμπλα
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Χρυσαυγής Χανίων|Δ.δ. Χρυσαυγής]] **
::* η Χρυσαυγή
::* η Καλλιθέα
::* η Νερατζιά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Στοιχεία για τον δήμο Βουκολιών από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Δήμος Γεωργιουπόλεως

Ο **Δήμος Γεωργιουπόλεως** ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αποκορώνου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το Καβρό (τέως Παραλία Κουρνά) Χανίων. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 2.483 κατοίκους και έκταση 53.498 στρέμματα.

Ο δήμος έχει λάβει το όνομά του προς τιμή του Πρίγκιπα της Ελλάδας και Ύπατου Αρμοστή της Κρήτης, Γεωργίου.

Ο δήμος περιλάμβανε 5 δημοτικά διαμερίσματα:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κουρνά Χανίων|Δ.δ. Κουρνά]] **
::* η Παραλία Κουρνά (τ. ο Καβρός)
::* η Κουρνά
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Γεωργιουπόλεως Χανίων|Δ.δ. Γεωργιουπόλεως]] **
::* η Γεωργιούπολη
::* οι Ασπρουλιάνοι
::* ο Κάβαλλος
::* ο Μαθές
::* το Μουρίον
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καλαμιτσίου Αμυγδαλίου Χανίων|Δ.δ. Καλαμιτσίου Αμυγδαλίου]] **
::* το Καλαμίτσι Αμυγδάλιον
::* η Εξώπολη
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καστέλλου Χανίων|Δ.δ. Καστέλλου]] **
::* ο Κάστελλος
::* η Μεταμόρφωση
::* το Πάτημα
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Φυλακής Χανίων|Δ.δ. Φυλακής]] **
::* τα Δράμια
::* η Φυλακή

## Δήμαρχοι
Δήμαρχοι διετέλεσαν οι:

*1999-2002 Γιώργος Ρωμανιάς
*2003-2006 Γιώργος Παπαδάκης >Πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας, διοικητής της 115 Πτέρυγας Μάχης και επιχειρηματίας (ιδιοκτήτης ξενοδοχείου).
*2007-2010 Φερδινάνδος Μαρικάκης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Στοιχεία για τον δήμο Γεωργιουπόλεως από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Χανίων