Φιλίπ Φορτουνάτοφ

Ο **Φιλίπ Φορτουνάτοφ** (Ρωσικά: Фили́пп Фёдорович Фортуна́тов,     – ) ήταν Ρώσος φιλόλογος, ινδοευρωπαϊστής και σλαβιστής, περισσότερο γνωστός για την καθιέρωση του νόμου Φορτουνάτοφ-ντε Σωσσύρ.

## Βιογραφία
Ο Φορτουνάτοφ γεννήθηκε στη Βόλογκντα το 1848. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής δημόσιων σχολείων στο Όλονετς και ο Φορτουνάτοφ εισήλθε στο Επαρχιακό Γυμνάσιο Αρρένων του Όλονετς στο Πιτραζαβότσκ, το οποίο επέβλεπε επίσης ο πατέρας του.  

Μετά τη συνταξιοδότηση του πατέρα του το 1863, η οικογένεια μετακόμισε στη Μόσχα, όπου ο Φορτουνάτοφ συνέχισε τις σπουδές του στο 2ο Γυμνάσιο της Μόσχας. Το 1864, ο Φορτουνάτοφ εισήλθε στη Σχολή Ιστορίας και Φιλολογίας του Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου της Μόσχας.   Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο πανεπιστήμιο, ο Φορτουνάτοφ επηρεάστηκε από τον Φιόντορ Μπουσλάεφ και τα έργα του στη συγκριτική γλωσσολογία.  Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο το 1868.  Το 1871, ο Φορτουνάτοφ και ο Βσέβολοντ Μίλερ ταξίδεψαν στο Σουβάλκι, όπου μελέτησαν λιθουανικά παραμύθια και τραγούδια. Μετά από αυτό το ταξίδι, ο Φορτουνάτοφ απεστάλη στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αγγλία, περνώντας συνολικά δύο χρόνια στο εξωτερικό μεταξύ 1871 και 1873. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αυτού, ο Φορτουνάτοφ παρακολούθησε διαλέξεις και μελέτησε επίσης τις Βέδες στο Βρετανικό Μουσείο.  Μετά την επιστροφή του στη Μόσχα, ο Φορτουνάτοφ ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα το 1875.  

Από το 1876 και μετά, ο Φορτουνάτοφ άρχισε να δίνει διαλέξεις στο πανεπιστήμιο.  Το 1884, διορίστηκε καθηγητής μερικής απασχόλησης στο Τμήμα Συγκριτικής Γλωσσολογίας και Σανσκριτικής Γλώσσας και, δύο χρόνια αργότερα, εξελίχθηκε σε καθηγητή πλήρους απασχόλησης. 

Το 1895, όσο εργαζόταν στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, ο Φορτουνάτοφ εντάχθηκε ως αντεπισέλλον μέλος στο Τμήμα Ρωσικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας της Ρωσικήσ Ακαδημίας Επιστημών στην Αγία Πετρούπολη.   Μέχρι το 1898, είχαν απονεμηθεί στον Φορτουνάτοφ  τιμητικά διδακτορικά στη Συγκριτική Γλωσσολογία τόσο από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας όσο και από το Πανεπιστήμιο του Κιέβου,  ενώ επίσης εξελέγη ως ακαδημαϊκός στην Ακαδημία Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης. 

Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, ο Φορτουνάτοφ έγινε επίτιμος καθηγητής το 1900 και επίτιμο μέλος το 1902.  Το 1902, έφυγε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη,  εργαζόμενος στην Ακαδημία Επιστημών ως μέλος πλήρους απασχόλησης.  Το 1904, ο Φορτουνάτοφ ηγήθηκε μιας επιτροπής που ήταν υπεύθυνη για τη δημοσίευση συστάσεων σχετικά με μια μεταρρύθμιση της ρωσικής ορθογραφίας, αν και η μεταρρύθμιση αναβλήθηκε λόγω του Ρωσοϊαπωνικού Πολέμου και της Ρωσικής Επανάστασης του 1905.  Το 1912, ο Φορτουνάτοφ έγινε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ακαδημίας Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης. 
δεξιά|μικρογραφία|Ο τάφος του Φορτουνάτοφ στην Κοσάλμα
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, ο Φορτουνάτοφ και η σύζυγός του περνούσαν συχνά τα καλοκαίρια τους στη ντάτσα τους στην Κοσάλμα, ένα χωριό περίπου 40 χλμ μακριά από το Πιτραζαβότσκ. Στις 3 Οκτωβρίου 1914,  αφού επέστρεψε στη ντάτσα του από μια σύντομη βόλτα, ο Φορτουνάτοφ αδιαθέτησε και πέθανε αρκετές ώρες αργότερα. Τάφηκε σε ένα τοπικό νεκροταφείο. Η σύζυγος του Φορτουνάτοφ, Γιούλια Ιβάνοβνα, παρέμεινε στην Κοσάλμα μέχρι τον θάνατό της το 1921 και τάφηκε στο ίδιο νεκροταφείο. 

## Συνεισφορά
Ο Φορτουνάτοφ ήταν ο ιδρυτής του γλωσσολογικού κύκλου της Μόσχας,  και ο κυριότερος εκπρόσωπος της νεογραμματικής σχολής στη Ρωσία.  Οι σπουδές του εξειδικεύτηκαν στη φωνητική των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, δίνοντας έμφαση στη σημασία της χρήσης μιας αυστηρής ιστορικής προσέγγισης στη μελέτη των φωνητικών αλλαγών. Τα έργα του περιελάμβαναν μελέτες για τις σλαβικές γλώσσες, τα σανσκριτικά, τα βεδικά σανσκριτικά, τα αρχαία ελληνικά, τα αρμενικά, τα γοτθικά και τα λιθουανικά.  Μέσω του γλωσσολογικού κύκλου της Μόσχας, ο Φορτουνάτοφ άσκησε τεράστια επιρροή στην επόμενη γενιά Ρώσων και ξένων γλωσσολόγων,  αναδεικνύοντας διακεκριμένους μαθητές όπως οι Αλεξέι Σαχμάτοφ, Ντμίτρι Ουσάκοφ, Νικολάι Ντούρνοβο, Όλαφ Μπροχ, Αλεξάνταρ Μπέλιτς, Μιχαήλ Ποκρόφσκι και Γιόχαν Άουγκουστ Λούντελ.  Ωστόσο, η διεθνής του επίδραση παρέμεινε μικρή λόγω του περιορισμένου γραπτού του έργου. 

Το 1895, ο Φορτουνάτοφ δημοσίευσε το έργο του *Περί τονισμού και μήκους στις βαλτικές γλώσσες*, όπου θέσπισε έναν νόμο, γνωστό σήμερα ως νόμο Φορτουνάτοφ-ντε Σωσσύρ, σχετικά με τη μετατόπιση του τονισμού στις βαλτικές και σλαβικές γλώσσες. 

Ένας δρόμος στο Φορτουνάτοφ-ντε Σωσσύρ φέρει το όνομά του από τον Φορτουνάτοφ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι γλωσσολόγοι