open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μητροπολίτης Αθηνών Γερμανός

Ο **Μητροπολίτης Γερμανός**, κατά κόσμον **Καλλιγάς** (Κεφαλονιά, 1844 - Αθήνα, 18 Ιανουαρίου 1896) ήταν Έλληνας, Ορθόδοξος Ιεράρχης και θεολόγος, που διετέλεσε προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως Μητροπολίτης Αθηνών, κατά τα έτη 1889-1896.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1844. Μετά την περάτωση των εγκυκλίων σπουδών του, σε ηλικία 15 ετών, μετέβη στη Ρωσία όπου και παρέμεινε κοντά στον ναυτικό πατέρα του. Μετά από δύο χρόνια μετέβη στην Πάτμο όπου και χειροτονήθηκε διάκονος από τον συγγενή του Ηγούμενο της Μονής Θεολόγου της νήσου. Στη συνέχεια εισήχθηκε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από όπου και αποφοίτησε το 1874.

Διετέλεσε διάκονος και αργότερα Πρωτοσύγγελος στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και Προϊστάμενος της Ορθοδόξου Κοινότητας της Μασσαλίας (1880), όπου και ανέπτυξε εξαιρετική δράση. Το 1884 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Κεφαλληνίας, στην οποία επίσης ανέπτυξε μεγάλη οργανωτική ικανότητα και φιλανθρωπική δράση. Στις 5 Ιουλίου 1889 παρά την τότε λυσσαλέα αντίδραση των συνοδικών εκλέχθηκε Μητροπολίτης Αθηνών.

Ιστορική παρέμεινε η διοίκηση του Γερμανού που αποκατέστησε την τάξη στην Εκκλησία όταν αναζωπυρώθηκε αυτή. Εργάσθηκε για την πνευματική, ηθική και οικονομική ανύψωση του κλήρου. Ίδρυσε τον «Ιερό Σύνδεσμο», ενίσχυσε την «Ανάπλαση» και υπήρξε από τους θεμελιωτές της «Εταιρείας των Φίλων του Λαού». Άσκησε φιλανθρωπία προς κάθε κατεύθυνση, υπεράσπισε την Ορθοδοξία έναντι του Παπισμού και αντιτάχθηκε σθεναρά στις διάφορες επιχειρούμενες επεμβάσεις και παρεμβάσεις υπό της Πολιτείας στην Εκκλησία.

Ο Μητροπολίτης Γερμανός πέθανε σχετικά νέος, στις 18 Ιανουαρίου του 1896.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τόμ. 5ος, σελ. 166

Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Αθηνών και πάσης Ελλάδος
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κεφαλληνίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης
Ονορέ Φλωζέρζ

Ο **Ονορέ Φλωζέρζ** (, 16 Μαΐου 1755 – 26 Νοεμβρίου 1835 ή 20 Νοεμβρίου 1830) ήταν Γάλλος αστρονόμος.

## Βιογραφία
Ο Φλωζέρζ ανακάλυψε τον «Μέγα Κομήτη του 1811» (C/1811 F1) και (ανεξάρτητα από άλλους) τον «Μέγα Κομήτη του 1807» (C/1807 R1).

Σε μία προσπάθεια να μετρήσει την περίοδο περιστροφής του του πλανήτη Άρη, ο Φλωζέρζ κατέγραψε ασυμφωνίες στον χρόνο για κάποια κίτρινα χαρακτηριστικά και συμπέρανε ότι αυτά βρίσκονταν στην ατμόσφαιρα και όχι στο έδαφος του πλανήτη. Για τον λόγο αυτό ο Φλωζέρζ θεωρείται από μερικούς ο άνθρωπος που ανακάλυψε τα νέφη σκόνης του Άρη, ωστόσο αυτό αμφισβητείται καθώς το τηλεσκόπιό του ήταν μάλλον πολύ μικρό για να τα καταφέρει.

Εκτός από την Αστρονομία, ο Φλωζέρζ ασχολήθηκε με την Ιατρική και την Αρχαιολογία: μελέτησε τις ασθένειες των εργατών στη βιομηχανία της εριουργίας και οργάνωσε αρχαιολογική ανασκαφή στο Alba-la-Romaine.

## Φέρουν το όνομά του
* Ο μεγάλος κρατήρας **Φλωζέρζ** στο νότιο ημισφαίριο του πλανήτη Άρη πήρε το όνομά του από τον Ονορέ Φλωζέρζ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σύντομη βιογραφία
* Μια άλλη βιογραφία, με διαφορετική ημερομηνία θανάτου 
* Περιγραφή των παρατηρήσεων του Άρη από τον Flaugergues 

Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Ρούντολφ Μέσμπαουερ

Ο **Ρούντολφ Λούντβιχ Μέσμπαουερ** (*Rudolf Ludwig Mößbauer*, 31 Ιανουαρίου 1929 &mdash; 14 Σεπτεμβρίου 2011) ήταν Γερμανός φυσικός που μελέτησε τις ακτίνες γ που προέρχονται από πυρηνικές μεταπτώσεις. Είναι γνωστός από το ομώνυμο φαινόμενο.

Ο Mössbauer γεννήθηκε στο Μόναχο. Εκεί και σπούδασε, στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου (TUM), και πήρε το διδακτορικό του υπό την επίβλεψη του Heinz Maier-Leibnitz. Μαζί με τον Αμερικανό φυσικό Ρόμπερτ Χοφστάντερ βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής του 1961 για την ανακάλυψη του Φαινομένου Mössbauer, που την έκανε το 1957 στα πλαίσια των ερευνών του ως υποψήφιου διδάκτορα στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ στη Χαϊδελβέργη.

## Διδακτικό έργο

Ο Μεσμπάουερ έγινε καθηγητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια, το περίφημο «Καλτέκ», στα 1961. Μόλις τρία χρόνια αργότερα, το Τμήμα Φυσικής του TUM τον έπεισε να επιστρέψει στην πατρίδα του ως πλήρης καθηγητής. Ως το τέλος της ζωής του ήταν ομότιμος καθηγητής του TUM.

Ο Μεσμπάουερ ήταν εξαιρετικός δάσκαλος, που δεν περιφρονούσε τα προπτυχιακά μαθήματα Γενικής Φυσικής, ενώ διαλέξεις με υψηλό επίπεδο εξειδικεύσεως έδωσε σε μαθήματα όπως «Φυσική των νετρίνων», «Ταλαντώσεις των νετρίνων», «Ενοποίηση της ηλεκτρομαγνητικής και της ασθενούς αλληλεπιδράσεως» και «Αλληλεπίδραση των φωτονίων και των νετρονίων με την ύλη».

## Οργανωτικό έργο

Ο Ρούντολφ Μεσμπάουερ διετέλεσε διευθυντής του «Ινστιτούτου Laue Langevin» από το 1972. Αυτό το διεθνές ίδρυμα για την έρευνα πάνω στη σκέδαση των νετρονίων έγινε στα χρόνια του στο μεγαλύτερο του είδους του σε ολόκληρο τον κόσμο.

* Ο αστεροειδής **48472 Μεσμπάουερ** (48472 Mossbauer), που ανακαλύφθηκε το 1991, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Ρούντολφ Λούντβιχ Μεσμπάουερ.

## Δείτε επίσης
* Φαινόμενο Mössbauer
* Φασματοσκοπία Mössbauer

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Καλεντάρι της Φασματοσκοπίας Mössbauer
* Βιογραφία στον ιστοτόπο των Βραβείων Νόμπελ

Μεσμπαουερ
Μεσμπαουερ
Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες
Ρόμπερτ Βαν ντε Γκράαφ

Ο **Ρόμπερτ Τζ. Βαν ντε Γκράαφ** (, 20 Δεκεμβρίου 1901 – 16 Ιανουαρίου 1967) ήταν Αμερικανός φυσικός και επινοητής επιστημονικών οργάνων, γνωστός από τον ομώνυμο τύπο ηλεκτροστατικής γεννήτριας υπερυψηλών τάσεων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ρόμπερτ Βαν ντε Γκράαφ γεννήθηκε στην Τασκαλούζα της Αλαμπάμα. Στην πόλη αυτή σπούδασε και απέκτησε το πτυχίο (1922) και το μάστερ του (1923) στη Μηχανολογία-Μηχανική από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα. Στη συνέχεια επεδίωξε την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Ευρώπη και πήρε το διδακτορικό του στη Φυσική από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1928. Το 1929 ο Βαν ντε Γκράαφ σχεδίασε και κατασκεύασε την πρώτη του γεννήτρια τάσεων με τη βοήθεια του Νίκολας Μπερκ (Nicholas Burke) στο Πρίνστον. Αυτή η γεννήτρια μπορούσε να παράγει τάση 80 χιλιάδες βολτ. Το 1933 όμως είχε ήδη ολοκληρώσει την κατασκευή μιας πολύ μεγαλύτερης γεννήτριας, ικανής να δημιουργεί τάση 7 εκατομμύρια βολτ (MV).

Από το 1931 έως το 1934 ο Βαν ντε Γκράαφ ήταν ερευνητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης. Το 1934 έγινε επίκουρος καθηγητής και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1960. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Βαν ντε Γκράαφ ήταν διευθυντής του «Ραδιογραφικού Σχεδίου Υψηλών Τάσεων» (High Voltage Radiographic Project). Μεταπολεμικά συνίδρυσε τη «Μηχανική Εταιρεία Υψηλών Τάσεων» (High Voltage Engineering Corporation, HVEC).

Τη δεκαετία του 1950 ο Βαν ντε Γκράαφ εφηύρε τον μετασχηματιστή απομονωμένου πυρήνα, που παρήγε συνεχές ηλεκτρικό ρεύμα υψηλών τάσεων. Η Αμερικανική Φυσική Εταιρεία του απένειμε το Βραβείο *T. Bonner* το 1966 για τη συμβολή του στην ανάπτυξη των ηλεκτροστατικών επιταχυντών.

Ο Ρόμπερτ Βαν ντε Γκράαφ πέθανε στη Βοστώνη σε ηλικία 65 ετών, έχοντας κατοχυρώσει συνολικά επτά πατέντες για τις ηλεκτρικές του εφευρέσεις.

### Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο κρατήρας Βαν ντε Γκράαφ στη Σελήνη.

## Δείτε επίσης
* Ηλεκτρογεννήτρια Βαν ντε Γκράαφ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές
* Λεπτομερής βιογραφία
* Σύντομη βιογραφία από τον M. Wiplich  (2001)
* Trump, J.G., Merrill, F.H., and Safford, F.J.: "Van de Graaff Generator" - άρθρο στο περιοδικό *Rev. Sci. Instrum.*, τ. 9, σ. 398 (1938)
* «Η μεγάλη γεννήτρια του δρα. Βαν ντε Γκράαφ»  (MIT)
* «Ιστορία της Γεννήτριας Van de Graaff»  - Μουσείο της Επιστήμης της Βοστώνης (2004)
* Brenni, Paolo, «Η Γεννήτρια Van de Graaff - Μία ηλεκτροστατική μηχανή για τον 20ό Αιώνα». *Bulletin of the Scientific Instrument Society* νο. 63 (1999).

Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Σαρλ-Εζέν Ντελωναί

Ο **Σαρλ-Εζέν Ντελωναί** (, 9 Απριλίου 1816 – 5 Αυγούστου 1872) ήταν Γάλλος αστρονόμος και μαθηματικός. Οι μελέτες του πάνω στη σεληνιακή κίνηση υπήρξαν σημαντικές για την προώθηση τόσο της θεωρίας των πλανητικών κινήσεων, όσο και των μαθηματικών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ντελωναί γεννήθηκε στο Λυζινύ συρ Μπαρ (Lusigny-sur-Barse) της Γαλλίας και σπούδασε στη Σορβόννη, όπου είχε καθηγητή τον Ζαν-Μπατίστ Μπιό. Ερεύνησε τη μηχανική της Σελήνης ως μία ειδική περίπτωση του προβλήματος των τριών σωμάτων. Χρησιμοποίησε τη θεωρία διαταραχών για να βρει έναν τύπο με μία άπειρη σειρά για τη θέση της Σελήνης. Η σειρά συνέκλινε πολύ αργά για να είναι πρακτικά χρήσιμη, αλλά είχε καταλυτική σημασία για την ανάπτυξη της συναρτησιακής ανάλυσης.

Ο Ντελωναί έγινε διευθυντής του Αστεροσκοπείου των Παρισίων το 1870, αλλά πνίγηκε κατά τη διάρκεια μιας βαρκάδας, κοντά στο Χερβούργο της Γαλλίας, δύο μόλις χρόνια αργότερα.

## Διακρίσεις
* Μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών (1855)
* Χρυσό μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (1870)

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο αστεροειδής **[[8688 Ντελωναί]]**, που ανακαλύφθηκε το 1992.
* Ο κρατήρας Ντελωναί στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης.

## Εργογραφία
*  [*Μάθημα βασικής μηχανικής*] (1850)
* *Cours élémentaire d'astronomie* [*Μάθημα βασικής αστρονομίας*] (1853)
* *Traité de mécanique rationnelle* (1856)
* *La Théorie du mouvement de la lune* (2 τόμοι) [*Η θεωρία για την κίνηση της Σελήνης*] (1860-1867)
* *Ralentissement de la rotation de la terre* [*Επιβράδυνση της περιστροφής της γης*] (1866)
* *Rapport sur les progrès de l'astronomie* [*Έκθεση για την πρόοδο της αστρονομίας*] (1867)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία με ανάλυση του έργου του σε βάθος

Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι
Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Δάδα (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία η **Δάδα** ήταν σύζυγος του Σάμωνα από την Κρήτη, ο οποίος είχε βοηθήσει τον Σκάμανδρο να καταλάβει την Τροία και σκοτώθηκε στη μάχη. 

Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η Δάδα στάλθηκε από τον Σκάμανδρο στην πόλη Πόλιον για να ξαναπαντρευτεί. Στον δρόμο όμως τη βίασε ο κήρυκας που τη συνόδευε, οπότε η Δάδα αυτοκτόνησε με το ξίφος του συζύγου της.

Οι Κρητικοί πολεμιστές, όταν πληροφορήθηκαν το γεγονός, σκότωσαν τον κήρυκα με λιθοβολισμό στον τόπο όπου έγινε ο βιασμός. Η τοποθεσία αυτή, αν και ο προσδιορισμός της οποίας δεν είναι δυνατός με τις γνώσεις που έχουμε σήμερα, ονομάσθηκε αργότερα «Χώρος Αναιδείας».

## Παραπομπές

Δαδα
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Αρήτη

Στην ελληνική μυθολογία η **Αρήτη** ήταν βασίλισσα των Φαιάκων, κατά τον Όμηρο σύζυγος του βασιλιά Αλκινόου, ενώ κατά τον Ησίοδο αδελφή του. Στην ομηρική *[[Οδύσσεια]]* (η 66 κ.ε.) η Αρήτη περιγράφεται ως γυναίκα ευγενική και αξιότιμη, μια αρχόντισσα που την τιμά, την ακούει και τη σέβεται ο άντρας της, τα παιδιά της και ο λαός της. Ο καλός της λόγος επιδρά ευεργετικά στις αποφάσεις του βασιλιά Αλκινόου και η παρουσία της στις συζητήσεις για θέματα του κράτους και του λαού διαλύει τις διαφορές και τις αντιμαχίες, οδηγώντας σε ευτυχείς λύσεις.

Ο Οδυσσέας είχε την τύχη να κερδίσει την εύνοιά της κατά την παραμονή του στο νησί των Φαιάκων, τη Σχερία. Η Αρήτη συμβούλευσε τον Αλκίνοο να πράξει ό,τι χρειαζόταν ώστε να ξαναδεί ο φιλοξενούμενός τους την πατρίδα και το σπιτικό του. Η επιρροή της Αρήτης δείχνει την υψηλή κοινωνική θέση της γυναίκας στην ομηρική εποχή, σε σχέση με τους μετέπειτα αιώνες.

Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος στα *[[Αργοναυτικά]]* (4, 1013 κ.ε.) διηγείται ότι η Αρήτη μεσολάβησε ανάμεσα στους αργοναύτες και στους άρχοντες της Κολχίδας. Αυτή πάντρεψε τον Ιάσονα και τη Μήδεια, δίνοντας ως γαμήλιο δώρο στο ζεύγος 12 σκλάβες.

* Ο αστεροειδής **[[197 Αρήτη]]** (197 Arete), που ανακαλύφθηκε το 1879, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή βασίλισσα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Κέρκυρας
Κατηγορία:Μήδεια
Άρητος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Άρητος** αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Γιος του βασιλιά της Τροίας Πριάμου. Τον σκότωσε ο Αυτομέδοντας στον Τρωικό Πόλεμο (*[[Ιλιάδα]]* Ρ 494, 517, 535 και *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* Γ 12, 5, 9).
# Γιος του βασιλιά της Πύλου Νέστορα και της Αναξιβίας ή Ευρυδίκης. Αυτός ο Άρητος αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (γ 414, 535) και στη *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου* (Α 9, 9).
# Γιος του Βίαντα και της Πηρούς. Τον αναφέρει ο Φερεκύδης στα *Σχόλια* στον Όμηρο (ι΄ 28).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Αρχαίοι Μεσσήνιοι
Αρητος
Κατηγορία:Νηλείδες
Δωρίς

Η λέξη **Δωρίς**, επίθετο που αρχικά σημαίνει η δωρική, η προερχόμενη από δωρικό γένος ή η κατοικούμενη από Δωριείς, μπορεί να αναφέρεται:

* σε γένος γαστερόποδων μαλακίων
* σε δύο πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
* σε ιστορικό πρόσωπο, σύζυγο του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου Α΄
* σε ορεινή περιοχή της Στερεάς Ελλάδας, σήμερα επαρχία του Νομού Φωκίδας
* σε περιοχή της Μ. Ασίας μετά γειτονικών νήσων
* στον αστεροειδή **[[48 Δωρίς]]** (48 Doris)
* σε αρχαίο είδος μαχαιριού για θυσίες (ουσιαστικοποιημένο επίθετο, από τον όρο ***«δωρίς κοπή»***)
* στο Δωρίς (ναρκαλιευτικό) του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, και
* στο Δωρίς (τορπιλοβόλο) του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Σημειώνεται ότι από το όνομα  «Δωρίς» προέρχεται το αρκετά συνηθισμένο αγγλοσαξονικό όνομα Ντόρις (βλ.λ.)
Δωρίς (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα ***Δωρίς*** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο γυναικεία πρόσωπα:

# Κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τηθύος (μία από τις Ωκεανίδες), που παντρεύτηκε τον Νηρέα. Μαζί απέκτησαν 50 θυγατέρες, που είναι γνωστές ως Νηρηίδες και τον Νηρίτη. Νεότεροι ερευνητές θεωρούν τη Δωρίδα αντιπρόσωπο του θαλάσσιου ζωικού βασιλείου ή ως μία ακόμα προσωποποίηση της θάλασσας. Σε αρχαία αγγεία σώζεται η απεικόνιση της Δωρίδος με τον Νηρέα στην πάλη του Πηλέα με τη Θέτιδα.
# Κόρη του Ευρώτα που από τη σχέση της με τον θεό της θάλασσας Ποσειδώνα γέννησε τον Εύφαμο.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 48 Δωρίς (48 Doris), που ανακαλύφθηκε το 1857, πήρε το όνομά του από το πρώτο από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Πηγή
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 11 (1973), σελ. 524.

Δωρις
Γορδιανός

Με το όνομα **Γορδιανός** αναφέρονται στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τρεις Αυτοκράτορες οι:

* Γορδιανός Α' ή Μάρκος Αντώνιος Α' ο επονομαζόμενος "ο Αφρικανός" ή και "ο Παλαιός"
* Γορδιανός Β' ή Μάρκος Αντώνιος Β' ο επιλεγόμενος και "νεότερος"
* Γορδιανός Γ' ή Μάρκος Αντώνιος Γ' ο επικαλούμενος και "Ευσεβής".

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Δωρίς η Συρακουσία

Η **Δωρίς** της Ιστορίας ήταν κόρη του Γενέτου από τους Λοκρούς και η μία από τις δύο συζύγους του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου Α΄. Ο Διονύσιος, λίγο πριν από τον πόλεμό του με τους Καρχηδονίους (397-396 π.Χ.), νυμφεύθηκε ταυτοχρόνως τη Δωρίδα και την Αριστομάχη. Ο διπλός αυτός γάμος είχε πολιτικούς σκοπούς. Η Δωρίς γέννησε τρία παιδιά: τον Διονύσιο τον Νεότερο, που υπήρξε ο διάδοχος του πατέρα του, τον Ερμοκράτη και τη Δικαιοσύνη.

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 11 (1973), σελ. 524.

Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Αντίψαρα

Τα **Αντίψαρα** είναι ελληνικό νησί του ανατολικού Αιγαίου, πολύ κοντά στα Ψαρά. Η έκταση των Αντίψαρων είναι 4,498 τετραγωνικά χιλιόμετρα (δέκα φορές μικρότερη από εκείνη των Ψαρών). Από διοικητικής πλευράς ανήκει στον Δήμο Ψαρών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφηκαν 4 κάτοικοι.

Τα Αντίψαρα βρίσκονται στα δυτικά των Ψαρών, από τα οποία απέχει 1,3 ναυτικά μίλια (2,4 χιλιόμετρα). Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου τους είναι 38° 33΄ βόρειο πλάτος και 25° 32΄ ανατολικό μήκος. Στο μέσο περίπου της ανατολικής ακτής τους υπάρχει ο ανοικτός προς τα ανατολικά όρμος Λιμάνι. Το έδαφος των Αντίψαρων είναι άνυδρο και ορεινό. Η υψηλότερη κορυφή του νησιού είναι η Ψηλή Ράχη, με υψόμετρο 130 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Γεωλογικώς το νησί αποτελείται κυρίως από μισομεταμορφωμένα πετρώματα, ενώ στο βόρειο τμήμα του υπάρχει μία εμφάνιση ηφαιστειογενούς πετρώματος (ολιγοκλαστικού δελλενίτη).

Γύρω από τα Αντίψαρα βρίσκονται οι βραχονησίδες Κάτω Νησί ή Κάτου νησί, Μεσιακό και Σκόγιο. Τα Αντίψαρα απέχουν από το ακρωτήριο Καφηρέας 51 ναυτ. μίλια, από το Λιθάρι Σκύρου 43, από τον Κάβο Μελανιό της Χίου 15 και από τις βραχονησίδες Καλόγερους 26. Οι παραλίες είναι: ανατολικά του Αγίου Ιωάννη ή Λάκκα ενώ στα νότια Σκλαβολημνιώνας, Παπαντριά, Ψηλή και Στεφάνι.  

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμ. 6 (1973), σελ. 130
* Δήμος Ψαρών ενημερωτική έκδοση 2011

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αντιψαρα
Αντιψαρα
Κατηγορία:Ψαρά
Γοργίδας

Ο **Γοργίδας** ήταν αρχαίος Έλληνας Θηβαίος στρατιωτικός, από τους σπουδαιότερους στην εποχή της ακμής των Θηβών. Ήταν άξιος του Επαμεινώνδα και συνεργάτης του ο οποίος και συνετέλεσε στη μετάδοση μιας ανώτερης μόρφωσης στους ευγενείς νέους της πόλης επί στρατηγημάτων (στρατιωτικής τακτικής) και ιδιαίτερα στην ίδρυση του Ιερού Λόχου.

Το 378 π.Χ. ο Γοργίδας μόλις ανέλαβε ίππαρχος (αρχηγός ιππικού) συμμετείχε στη κατά των Θεσπιέων εκστρατεία.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.5ος, σ.596

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Θηβαίοι
Ωδείο Athenaeum

Το **Ωδείο Athenaeum** είναι σύγχρονος μουσικός πολυχώρος και διεθνές καλλιτεχνικό κέντρο της Αθήνας, που τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.

Στεγάζεται σε διώροφο διατηρητέο νεοκλασικό κτήριο, εντός του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, και επί της οδού Αδριανού 3 στο Θησείο. Στους χώρους, του που έχουν διαμορφωθεί κατάλληλα περιλαμβάνονται δύο αίθουσες συναυλιών, αίθουσα μουσικής βιβλιοθήκης, και μεγάλος αριθμός επιμέρους αιθουσών διδασκαλίας μουσικής θεωρίας και πιάνου, εγχόρδων, πνευστών, νυκτών οργάνων, κρουστών, μονωδίας, εργαστήρι όπερας, βυζαντινής μουσικής, μουσικής προπαίδειας, τζαζ, παραδοσιακής μουσικής και σύγχρονου τραγουδιού κ.α., καθώς και εξειδικευμένα μουσικά σεμινάρια ελληνικά και διεθνή.

Επίσης στους χώρους του πραγματοποιούνται πολλές συναυλίες νέων καλλιτεχνών, κυριακάτικα μουσικά πρωινά, «γκράντ πρι» όπερας, ορατόριο λιντ και πιάνο, αφιερωμένο στην αξέχαστη Μαρία Κάλλας προς τιμή της οποίας και φέρεται το διεθνές αυτό μουσικό κέντρο καθώς και μεγάλη ετήσια συναυλία, επίσης προς τιμή της μεγάλης αοιδού, της οποίας και η προτομή δεσπόζει του χώρου.

## Ιστορία κτηρίου

Στην αρχή το νεοκλασικό αυτό κτήριο ανήκε στην οικογένεια Καμπά. Τότε το υπόγειο ήταν διασκευασμένο σε μεγάλο κελάρι. Στη συνέχεια και κατά τον μεσοπόλεμο πέρασε στα χέρια τραπεζίτη, ο οποίος όμως, λόγω της μεγάλης υποβάθμισης που επήλθε στη περιοχή, το επώλησε αργότερα σε βιοτεχνία. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το κτήριο επιτάχθηκε από τους Ιταλούς για τις ανάγκες της φρουράς της περιοχής. Μετά την απελευθέρωση πέρασε σε άλλες βιοτεχνίες, μεταξύ των οποίων και γνωστή εταιρία κατασκευής φερμουάρ. Η διαδοχή ιδιοκτησίας συνεχίσθηκε μέχρι που έφθασε στο σημείο η περαιτέρω ανακαίνισή του να είναι πολυδάπανη, με συνέπεια σχεδόν να εγκαταλειφθεί μέχρι που ανέλαβαν δύο δραστήριες γυναίκες και ίδρυσαν το Ωδείο και με τη συμπαράσταση του κράτους δημιούργησαν τον εξαίρετο αυτό πολυχώρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιστορία του Ωδείου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Άρθρο της Musipedia

Κατηγορία:Καλλιτεχνικοί πολυχώροι στην Αθήνα
Πρόθοος

Με το όνομα **Πρόθοος** αναφέρονται στην Ελληνική μυθολογία τέσσερα πρόσωπα.

# Γιος του Τενθηδρόνα, αρχηγός των Μαγνήτων της Θεσσαλίας, λαού που ζούσε ανάμεσα στον Πηνειό και το Πήλιο. Πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο με 40 πλοία. 
# Γιος του Αγρίου, εγγονός του Πορθάονα, σκοτώθηκε μαζί με τα αδέλφια του Θερσίτη, Ογχηστό, Κλεύτορα, Λυκωπέα και Μελάνιππο από τον Διομήδη.  
# Ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης από τη Σάμη .
# Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο (ο Παυσανίας δεν τον αναφέρει) ένας από τους 50 γιους του Λυκάονα της Αρκαδίας.

## Πηγές


Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Κατηγορία:Αρχαία Μαγνησία
Ντόρις

Το όνομα **Ντόρις**, από το ελληνικό **Δωρίς**, μπορεί να αναφέρεται:

* στη Βρετανίδα συγγραφέα Ντόρις Λέσινγκ
* στην Αμερικανίδα ηθοποιό Ντόρις Ντέι
* σε κωμόπολη της Αϊόβα (ΗΠΑ)
* στο σύστημα παρακολουθήσεως δορυφόρων DORIS
* σε γαλλικό υποβρύχιο που βυθίστηκε το 1940
* σε 5 διαφορετικά πλοία του Βασιλικού Ναυτικού της Μ. Βρετανίας, από το 1795 ως το 1919
* σε λογισμικό για την παραγωγή εικόνων της *OpenGL* με σκριπτ
* σε πρόγραμμα πλοηγήσεως στο Διαδίκτυο για χρήση σε κινητά τηλέφωνα και PDA
* σε Σουηδικό συγκρότημα ποπ μουσικής (1966-1974)
* σε θεατρικό έργο (1895) του Ρόμπερτ Ντρούετ.
Λυχνός Φθιώτιδας

Ο **Λυχνός** ή το **Λυχνό** ή το **Λύχνο** ή το **Λίχνο** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λυχνό είναι κτισμένο στις βορειοδυτικές πλαγιές της Οίτης σε υψόμετρο 660 μέτρα, ανάμεσα στα έλατα και τα κωνοφόρα δέντρα. Το χωριό απέχει 33 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Λαμία (μέσω Λουτρών Υπάτης), 9 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Υπάτη και περίπου 2 χλμ. ΝΔ. από την Ιερά Μονή Αγάθωνος (14ου με 15ου αιώνα.) με την οποία συνδέεται η ιστορία του οικισμού. Έχει ήπιο κλίμα και αποτελεί  παραθεριστικό θέρετρο της περιοχής. Στην τοποθεσία «Βρύσες» υπάρχει πλάτανος άνω των 600 ετών. Ο αριθμός των μονίμων κατοίκων είναι μικρός, ιδίως τους χειμερινούς μήνες. Εκδηλώσεις γίνονται στην Ιερά Μονή Αγάθωνος και στον Λύχνο στις 5-6 Αυγούστου. Ενοριακός ναός του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος

Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1835 ως Λύχνο να προσαρτάται στον τότε δήμο Υπάτης. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Ιερά Μονή Αγάθωνος και τα Αλώνια αποτελούν την τοπική κοινότητα Λυχνού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 142 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Λυχνό Υπάτης, μέσα από την ιστορία του από τον ιστότοπο amfictyon.blogspot.com
* Εκλογικά συμβάντα στο χωριό Λυχνό 1843 από τον ιστότοπο avanitsa.gr

Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Βαβυλώνια αιχμαλωσία

**Βαβυλώνια αιχμαλωσία** ονομάζεται ο εκτοπισμός σε εδάφη της Βαβυλωνίας πολυάριθμου πλήθους Ιουδαίων στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τον βασιλιά των Βαβυλωνίων Ναβουχοδονόσορα (605-562 π.Χ.).

## Ιστορικό

Ο θάνατος του βασιλιά Σολομώντα σήμανε τη διάσπαση του ενιαίου ισραηλιτικού βασιλείου (922 π.Χ.). Δέκα από τις δώδεκα φυλές του ισραηλιτικού έθνους, δημιούργησαν το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ και οι υπόλοιπες δύο, του *Ιούδα* και του *Βενιαμίν*, το νότιο βασίλειο του Ιούδα με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ. Η ασύνετη πολιτική των περισσοτέρων βασιλέων ενθάρρυνε επιθέσεις γειτονικών λαών και μαζί με την ηθική κατάπτωση οδήγησε γενικά σε αποσταθεροποίηση και αποδυνάμωση των βασιλείων.

Το βασίλειο του Ισραήλ καταλύθηκε από τους Ασσυρίους το 722 π.Χ. και την ίδια τύχη είχε αργότερα και το βασίλειο του Ιούδα με την υποταγή του στους Βαβυλώνιους το 586 π.Χ.. Τότε, η πρωτεύουσα Ιερουσαλήμ υπέστη σοβαρές καταστροφές, ο Ναός του Σολομώντα λεηλατήθηκε και κάηκε, ενώ πολυάριθμοι αιχμάλωτοι οδηγήθηκαν σε εξορία στη Βαβυλώνα γεγονός που έμεινε γνωστό ως **βαβυλώνια αιχμαλωσία** και κράτησε 48 χρόνια (586-538 π.Χ.). Το γεγονός ότι οι βαβυλώνιοι εγκατέστησαν τους εξόριστους σε οριοθετημένες περιοχές, στις οποίες υπήρχε μέχρις ενός σημείου η δυνατότητα αυτοδιαχείρισης, βοήθησε ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα να αποκτηθούν κάποια δικαιώματα ιδιοκτησίας και να πραγματοποιηθούν παραχωρήσεις πολιτικού χαρακτήρα που βοήθησαν στη διατήρηση της φυσικής και πνευματικής συνέχειας αλλά και της εθνικής ταυτότητας. Θεωρήθηκε ότι η *βαβυλώνια αιχμαλωσία* εκπλήρωσε τις προφητείες για την τιμωρία του Ισραήλ και απέδειξε ότι ο λαός είχε ανάγκη εντονότερης προσήλωσης στο Θεό .

## Χρονολόγιο

## Τερματισμός της αιχμαλωσίας
Με την επικράτηση της περσικής κυριαρχίας (538-332 π.Χ.) στη Συρία και την Παλαιστίνη και την κατάλυση του βαβυλωνιακού κράτους, οι αιχμάλωτοι Ιουδαίοι, με διάταγμα του πέρση βασιλιά Κύρου, ήταν ελεύθεροι πλέον να επιστρέψουν στις εστίες τους. Με διαταγή επίσης του Κύρου, παραδόθηκαν όλα τα ιερά σκεύη του Ναού στους επαναπατριζόμενους, οι οποίοι μετά την επιστροφή τους έχτισαν και πάλι τείχη στην Ιερουσαλήμ και ανοικοδόμησαν κατά το δυνατό την πόλη και το Ναό.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Μπρατσιώτης Ι. Παναγιώτης, *Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην*, Αθήνα 1993 (c1936)
* Χαστούπης Π. Αθανάσιος, *Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην*, εκδ. Πανεπιστημίου Αθηνών, 1986
* Καλαντζάκης Ε. Σταύρος, *Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη*, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006
* Αγουρίδης Σάββας, *Ιστορία της Θρησκείας του Ισραήλ*, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1995
* Rainer Albertz  ''Israel in Exile: The History and Literature of the Sixth Century B.C.E.''  *Society  of Biblical Literature*  2003
*Ισραέλ  Φινκελστάιν και Νιλ  Άσερ Σίλμπερμαν.* Βίβλος Η αλήθεια μέσα από τις ανασκαφές. Κάκτος *.2003 
*A.T.Olmstead.*Ιστορία της Περσικής Αυτοκρατορίας. Οδυσσέας*.2002 
* Jewish Encyclopedia ''CAPTIVITY, or EXILE, BABYLONIAN''

Κατηγορία:Εβραϊκή ιστορία
Κατηγορία:Ιουδαϊσμός
Κατηγορία:Βίβλος
Κατηγορία:Ναβουχοδονόσορ Β΄
Ημερολόγια μοτοσικλέτας

Τα ***Ημερολόγια μοτοσικλέτας*** (πρωτότυπος τίτλος: *Diarios de motocicleta*) είναι βιογραφική ταινία για τον νεαρό άνδρα που αργότερα θα γίνει γνωστός ως ο μαρξιστής επαναστάτης Τσε Γκεβάρα.

Η ταινία αφηγείται την ιστορία για ένα ταξίδι με μοτοσικλέτες στη Νότια Αμερική που έκανε ο νεαρός Τσε και με τον φίλο του Αλμπέρο το 1952. Απεικονίζει τη βαθμιαία ανάπτυξη των πολιτικών απόψεων του Γκεβάρα, αλλά δεν γίνεται καμία αναφορά στα επαναστατικά του κατορθώματα, παρά μόνο σε ένα μικρό κομμάτι στο τέλος της ταινίας.

Βασίστηκε στα βιβλία "Diarios de motocicleta" του Γκεβάρα και του Αλμπέρτο Γρανάδο. Το ρόλο του Τσε ερμηνεύει ο μεξικανός ηθοποιός Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ και τον φίλο του Γρανάδο, ερμηνεύει ο Ροδρίγο ντε λα Σέρνα.

Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Βραζιλιάνο σκηνοθέτη Βάλτερ Σάλες και γράφτηκε από τον Πορτορικανό σεναριογράφο Χοσέ Ριβέρα ενώ είναι μια συμπαραγωγή μεταξύ εταιριών από την Αργεντινή, τις Η.Π.Α., τη Γερμανία, τη Χιλή, το Περού, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

## Πλοκή
Βασισμένη στο ημερολόγιο του Τσε Γκεβάρα, η ταινία περιγράφει το μακρύ ταξίδι του Γκεβάρα και του φίλου του Αλμπέρτο Γρανάδο κατά μήκος της Νότιας Αμερικής, που θα τους κάνει να γνωρίσουν μια άλλη πραγματικότητα από αυτή του αριστοκρατικού Μπουένος Άιρες.

## Περιοχές ταξιδιού
Στο ταξίδι τους, το οποίο διαρκεί οκτώ μήνες, ο Τσε και ο Αλμπέρτο ταξίδεψαν 13.000 χιλιόμετρα, από την Αργεντινή μέχρι τη Χιλή, το Περού, την Κολομβία και τη Βενεζουέλα. Οι περιοχές στις οποίες έγινε το ταξίδι είναι:
# Μπουένος Άιρες, Αργεντινή
# Σαν Μάρτιν ντε λος Άντες, Αργεντινή
# Λάγο Φρίας, Παταγονία, Αργεντινή
# Τεμούκο, Χιλή
# Βαλπαραΐσο, Χιλή
# Ατακάμα, Χιλή
# Τσουκικαμάτα, Χιλή
# Κούσκο, Περού
# Μάτσου Πίτσου, Περού
# Λίμα, Περού
# San Pablo Leper Colony, Περού.
# Λετίσια, Κολομβία
# Καράκας, Βενεζουέλα

## Διανομή
* Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ – Τσε Γκεβάρα
*Ροδρίγο ντε λα Σέρνα – Αλμπέρτο Γρανάδο
* Μερσέδες Μοράν – Celia de la Serna
* Ζαν Πιέρ Νοέν - Ernesto Guevara Lynch
* Λούκας Όρο - Roberto Guevara
* Marina Glezer – Celita Guevara
* Sofia Bertolotto – Ana María Guevara
* Franco Solazzi – Juan Martín Guevara
* Ricardo Díaz Mourelle – Uncle Jorge
* Diego Giorzi – Rodolfo
* Facundo Espinosa – Tomás Granado
* Μία Μαέστρο - Chichina

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Μεξικάνικες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2004
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Icon Productions
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Βραζιλιάνικες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αργεντινή
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χιλή
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Περού
Ζοροβάβελ

Ο **Ζοροβάβελ** (εβραϊκά זְרֻבָּבֶל) είναι βιβλικό πρόσωπο (7ος-6ος αι. π.Χ.), πολιτικός ηγέτης των Ιουδαίων μετά την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας και προπάτορας του Ιησού Χριστού (*Λουκ. 3:27*).

Ήταν γιος του Σαλαθιήλ (*Ματθ. 1:12*) και εγγονός του βασιλιά του Ιούδα, Ιεχονία, ο οποίος μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα το 597 π.Χ. Ο Ζοροβάβελ διορίστηκε από τον Κύρο έπαρχος της Ιουδαίας και σε αυτόν επέστρεψε τα ιερά σκεύη του Ναού. Ο Ζοροβάβελ οδήγησε στην Ιερουσαλήμ τους πρώτους Ιουδαίους οι οποίοι επέστρεψαν από τη βαβυλώνια αιχμαλωσία, εγκαταστάθηκε εκεί ως επικεφαλής τους και ανέλαβε τον συντονισμό για την ανοικοδόμηση και τη λειτουργία του Ναού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Μάτσεϊ Ζουράφσκι

Ο **Ματσέι Στανίσλαφ Ζουράφσκι** (, 12 Σεπτεμβρίου 1976) είναι βετεράνος Πολωνός ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε ως επιθετικός και υπήρξε μέλος της Εθνικής Ομάδας Πολωνίας.

Γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1976 και ξεκίνησε την καριέρα του το 1995 στην Βάρτα Πόζναν. Τον Ιανουάριο του 1998 μεταγράφηκε στην Λεχ Πόζναν, όπου παρέμεινε μέχρι τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 2000 όταν και παραχωρήθηκε στην Βίσλα Κρακοβίας. Το 2005 - 06 κάνει το μεγάλο άλμα στην καριέρα του πηγαίνοντας στην σκωτσέζικη Σέλτικ Γλασκώβης όπου έμεινε μέχρι τις 31 Ιανουαρίου του 2008 όταν και αποκτήθηκε από τη Λάρισα για 2,5 χρόνια έναντι 700.000 ευρώ. Είναι 71 φορές διεθνής με την Εθνική Πολωνίας και έχει σημειώσει 17 τέρματα,ενώ πήρε μέρος στα Μουντιάλ του 2002 και του 2006.

## Καριέρα
1998–1999: Λεχ Πόζναν 56 αγώνες/19 γκολ

1999–2005: Βίσλα Κρακοβίας 153 αγώνες /101 γκολ

2005–2008: Σέλτικ Γλασκώβης 55 αγώνες /22 γκολ

2008–2009: Α.Ε. Λάρισα 42 αγώνες /15 γκολ

2009–2010: Ομόνοια 23 αγώνες /8 γκολ

2010–2011: Βίσλα Κρακοβίας 21 αγώνες /1 γκολ

## Τίτλοι-Διακρίσεις
2001: Πρωτάθλημα και Λιγκ Καπ Πολωνίας

2002: Κύπελλο Πολωνίας,πρώτος σκόρερ πολωνικού πρωταθλήματος και καλύτερος Πολωνός ποδοσφαιριστής

2003: Νταμπλ

2004: Πρωτάθλημα Πολωνίας και πρώτος σκόρερ πολωνικού πρωταθλήματος

2005: Πρωτάθλημα Πολωνίας

2006: Πρωτάθλημα και Λιγκ Καπ Σκωτίας

2007: Νταμπλ

## Πηγές

* Ματσέι Ζουράφσκι (90minut.pl)
* contra.gr
* sport.gr

Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Ζ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίσλα Κρακοβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεχ Πόζναν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Παντελής Καπετάνος

Ο **Παντελής Καπετάνος** (Πτολεμαΐδα, 8 Ιουνίου 1983) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ο νεότερος αδελφός του Κώστας ήταν και αυτός ποδοσφαιριστής.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του το 2000 από την Κοζάνη και το 2002 μεταγράφηκε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης όπου και έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό. Τον Ιανουάριο του 2006 έπειτα από 3,5 χρόνια στον *Γηραιό* μετακινήθηκε στην ΑΕΚ, όπου όμως δεν κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του και να κερδίσει θέση στη βασική ενδεκάδα, με αποτέλεσμα να αποδεσμευτεί τον Ιούλιο του 2008.

Συνέχισε για τα επόμενα τρία χρόνια στη ρουμανική Στεάουα Βουκουρεστίου, ενώ το 2011 μεταπήδησε στην Κλουζ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα 2011-12 όντας ο πρώτος σκόρερ της ομάδας. Την περίοδο 2013-14 επέστρεψε έπειτα από δύο χρόνια απουσίας στη Στεάουα.

Το καλοκαίρι του 2014 ανακοινώθηκε η συνεργασία του με την Ξάνθη, επιστρέφοντας στο ελληνικό πρωτάθλημα έπειτα από έξι χρόνια συνεχούς παρουσίας σε αυτό της Ρουμανίας.

Δύο χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2016 συμφώνησε με τη Βέροια, όπου στον έναν χρόνο παραμονής του είχε 24 συμμετοχές και 6 τέρματα.

### Στις εθνικές ομάδες
Ο Παντελής Καπετάνος υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων (13 συμμετοχές και 2 γκολ) ενώ το 2010 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εθνική Ανδρών, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Σενεγάλης που διεξήχθη στον Βόλο, έχοντας τέσσερις συνολικά συμμετοχές με τη φανέλα της.

Έλαβε μέρος στα τελικά του Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική, όπου συμμετείχε στον πρώτο αγώνα εναντίον της Νότιας Κορέας.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Ο Παντελής Καπετάνος στο soccerway
* Η καριέρα του Παντελή Καπετάνου στο www.national-football-teams.com
* Το προφίλ του Παντελή Καπετάνου στο www.transfermarkt.de

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Σ. Κοζάνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στεάουα Βουκουρεστίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΦΡ Κλουζ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Τουμέρ Μετίν

μικρογραφία|Τουμέρ Μετίν
Ο **Τουμέρ Μετίν** (*Tümer Metin*, 14 Οκτωβρίου 1974) είναι παλαίμαχος Τούρκος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Έχει αγωνιστεί στις Ζονγκουλντακσπόρ, Σαμσουνσπόρ, Μπεσίκτας και Φενερμπαχτσέ, ενώ τον Ιανουάριο του 2008 παραχωρήθηκε για έξι μήνες με τη μορφή δανεισμού στην Λάρισα. Στην συνέχεια επέστρεψε στην Τουρκία τον Ιανουάριο του 2009, όμως επανήλθε στην Λάρισα όπου και αγωνίστηκε ως το 2011, για να συμφωνήσει στη συνέχεια με την Κέρκυρα. Στις 9 Δεκεμβρίου του 2011, ανακοίνωσε την αποχώρηση του από την ενεργό δράση.

## Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει διατελέσει στο παρελθόν βασικό στέλεχος της Εθνικής Τουρκίας, με την οποία μετράει 26 επίσημες συμμετοχές έχοντας σημειώσει 7 γκολ.

## Στατιστικά στην Α' Εθνική

## Διακρίσεις

**Μπεσίκτας**
* Σούπερ Λιγκ Τουρκίας: 2003
* Κύπελλο Τουρκίας: 2006

**Φενερμπαχτσέ**
* Σούπερ Λιγκ Τουρκίας: 2007
* Σούπερ Καπ Τουρκίας: 2007

**Τουρκία**
* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008: Ημιτελικά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο fenerbahce.org
* Προφίλ στο TFF.org
* Προφίλ στο transfermarkt.de 
* contra.gr
* Στατιστικά ποδοσφαιριστή

Μετιν Τουμερ
Μετιν Τουμερ
Μετιν Τουμερ
Μετιν Τουμερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμσουνσπόρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας A2
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Γορδιανός Α΄

Ο **Γορδιανός Α΄** (*Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus*, 159 - 12 Απριλίου 238) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για ένα μήνα, μαζί με τον γιο του, Γορδιανό Β', το 238, το έτος των έξι αυτοκρατόρων. Συμμετέχοντας σε μία εξέγερση εναντίον του αυτοκράτορα Μαξιμίνου Θρακός, νικήθηκε από δυνάμεις πιστές στον Μαξιμίνο και αυτοκτόνησε.

## Η ζωή του
Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια και το οικογενειακό υπόβαθρο του Γορδιανού. Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με την οικογενειακή καταγωγή του. Η οικογένειά του ήταν σεμνή και πολύ πλούσια. Λεγόταν ότι ο Γορδιανός σχετιζόταν με εξέχοντες συγκλητικούς. Εκλέχθηκε αγορανόμος και ήταν πολύ δημοφιλής ως διοργανωτής δημοσίων θεαμάτων κυρίως μονομαχιών κατά μήνα. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας σε ηλικία 80 ετών από τα Ρωμαϊκά στρατεύματα της Αφρικής που δεν ήθελαν να υποκύψουν στον Μαξιμίνο. Τότε ο Γορδιανός επέλεξε ως συνάρχοντα τον γιο του. Ωστόσο ο διοικητής της Μαυριτανίας Καπελλιανός, οπαδός του Μαξιμίνου επετέθη εναντίον του. Προ της Καρχηδόνας, στη μάχη που ακολούθησε, ηττήθηκε ο γιος του Γορδιανού και φονεύθηκε. Ο ίδιος ο Γορδιανός μετά απ΄ αυτή την εξέλιξη αυτοκτόνησε δι' απαγχονισμού, μετά από βασιλεία μόλις έξι εβδομάδων.

Ο Γορδιανός Α' είχε έντιμο χαρακτήρα, στα κοινά ήταν πολύ εργατικός και είχε αξιόλογη μόρφωση. Συνέγραψε την "*Αντωνιάδα*", που αποτελεί εγκωμιαστική βιογραφία των Αυτοκρατόρων Αντωνίνων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 5ος, σ. 600

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες
Εχέφρονας

Με το όνομα **Εχέφρων** ή *Εχέφρονας* ήταν γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα της Ελληνικής μυθολογίας.

# Βασιλιάς της Αρκαδικής πόλης Ψωφίδας, γιος του Ηρακλή και της Ψωφίδας, δίδυμος αδελφός του Πρόμαχου, εγγονός του Έρυκα βασιλιά της Σικελίας.
# Γιος του Νέστορα, βασιλιά της Πύλου.
# Γιος του Πριάμου, βασιλιά της Τροίας.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ηρακλείδες
Κατηγορία:Αρχαίοι Μεσσήνιοι
Κατηγορία:Νηλείδες
Κατηγορία:Τρώες
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Γορδιανός Β΄

Ο **Γορδιανός Β΄** (*Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus*,  - 12 Απριλίου 238) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για ένα μήνα, μαζί με τον πατέρα του, Γορδιανό Α', το 238, το έτος των έξι αυτοκρατόρων. Προσπαθώντας να ανατρέψει τον αυτοκράτορα Μαξιμίνο Θραξ, έχασε τη ζωή του σε μάχη έξω από την Καρχηδόνα. 

## Τα πρώτα χρόνια
Γεννημένος το 192, ο Γορδιανός Β' ήταν ο μόνος γνωστός γιος του Γορδιανού Α'. Η οικογένειά του ανήκε στην τάξη των ιππέων, ήταν μετριόφρων και πολύ πλούσια. Λεγόταν ότι ο Γορδιανός σχετιζόταν με επιφανείς συγκλητικούς. Όμως ο Γορδιανός Β' ήταν πολύ μικρότερος των αρετών και της δημοτικότητας του πατέρα του. Αναμίχθηκε έντονα στη λεγόμενη στάση του Ηλιογαβάλου. Αργότερα επιλέχθηκε από τον πατέρα του ως συνάρχοντας και φονεύθηκε σε μάχη κατά του Καπελιανού προ της Καρχηδόνας.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 5ος, σ. 600

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες
Γορδιανός Γ΄

Ο **Γορδιανός Γ΄** (*Marcus Antonius Gordianus Pius Augustus*, 20 Ιανουαρίου 225 - 11 Φεβρουαρίου 244) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 238 έως το 244. Σε ηλικία 13 ετών έγινε ο μικρότερος σε ηλικία μόνος νόμιμος Ρωμαίος αυτοκράτορας καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξης της ενωμένης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο Γορδιανός ήταν γιος της Αντωνίας Γορδιάνα και ενός αγνώστου Ρωμαίου γερουσιαστή, ο οποίος πέθανε πριν το 238. Η Αντωνία Γορδιάνα ήταν η κόρη του αυτοκράτορα Γορδιανού Α' και μικρότερη αδελφή του αυτοκράτορα Γορδιανού Β'. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια της ζωής του Γορδιανού Γ' πριν γίνει αυτοκράτορας.

Η Σύγκλητος της Ρώμης εξέλεξε τον Γορδιανό Γ' ως αυτοκράτορα, στη θέση των συναυτοκρατόρων Πουπιηνού και Βαλβίνου, οι οποίοι είχαν δολοφονηθεί προηγουμένως από τους στασιαστές πραιτωριανούς. Η αναγόρευσή του έγινε το 238 μ.Χ. σε ηλικία 13 ετών, υπό την κηδεμονία του αντιπραίτορα Τιμησίθεου. Μαζί του πολέμησε νικηφόρα τους Γότθους στη Μυσία και από το 240 τους Πέρσες του Σαπώρη Α'. Κατά την εισβολή του Γορδιανού στην Περσία το 243, σύμφωνα με περσικές πηγές, οι Ρωμαίοι υπέστησαν βαριά ήττα σε μάχη κοντά στη Βαγδάτη το 244 και ο Γορδιανός σκοτώθηκε στη μάχη αυτή, ενώ ρωμαϊκές πηγές δεν αναφέρουν αυτή τη μάχη και αναφέρουν ότι ένας από τους αξιωματικούς του, ο Μ. Ιούλιος Φίλιππος ο επιλεγόμενος Φίλιππος ο Άραβας,  δολοφόνησε πρώτα τον Τιμησίθεο και μετά τον Γορδιανό, αναλαμβάνοντας κατά διαδοχή ο ίδιος Αυτοκράτορας. Η σύγκλητος θεοποίησε και τους δύο δολοφονηθέντες, ενώ ρωμαϊκές πηγές αναφέρουν ότι «ο λαός της Ρώμης πένθησε τον νεαρό Αυτοκράτορα Γορδιανό Γ΄ τον οποίο πολύ είχε αγαπήσει».

## Παραπομπές


## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.5ος, σ.600

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες
Σημαία της Σαξονίας

thumb|Αστική σημαία της Σαξονίας.
Η **[[σημαία]] του κρατιδίου της [[Σαξονία|Σαξονίας]]** καθιερώθηκε με τη σημερινή της μορφή το 1991. Η αστική σημαία (σημαία των πολιτών) αποτελείται από δύο ζώνες, η επάνω χρώματος λευκού και η κάτω πράσινου. Τα χρώματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 1815.  Οι διαστάσεις της είναι 3:5. 

thumb|Η κρατική σημαία της Σαξονίας.
Η κρατική σημαία, που είναι και η επίσημη, καθώς χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση, έχει επιπρόσθετα στο κέντρο το έμβλημα του κρατιδίου.

Σήμερα χρησιμοποιούνται και κάθετες σημαίες, σε διαστάσεις 5:3. Οι κάτοικοι της Κάτω Σαξονίας που ζουν σε τμήμα του κρατιδίου που ανήκε στην Κάτω Σιλεσία χρησιμοποιούν την λευκή-κίτρινη σημαία σε διαστάσεις 3:5.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*H σημαία του κρατιδίου της Σαξονίας στις **Σημαίες του Κόσμου**.

## Βλέπε επίσης
*Έμβλημα της Σαξονίας

Κατηγορία:Σαξονία
Σαξονία
Έμβλημα της Σαξονίας

thumb|Το οικόσημο του κρατιδίου της Σαξονίας.
Το **οικόσημο του κρατιδίου της [[Σαξονία|Σαξονίας]]**  περιέχεται στη σημαία του. Καθιερώθηκε με νόμο το 1991.

Υπάρχει σε δύο εκδοχές, η μία εκ των οποίων είναι ένας θυρεός πιο περίπλοκος και χρησιμοποιείται αποκλειστικά από το Κοινοβούλιο του κρατιδίου. Η γνωστότερη έκδοση είναι ο ζωνοφόρος θυρεός των πέντε, χρώματος εναλλάξ μαύρου και χρυσού, πάνω στον οποίο φέρεται σε θέση τελαμώνα δουκικό στέμμα πράσινου χρώματος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το οικόσημο του κρατιδίου της Σαξονίας στις **Σημαίες του Κόσμου**.

## Βλέπε επίσης
*Σημαία της Σαξονίας

Οικόσημο
Σαξονία
Γεωγραφική ορατότητα

**Γεωγραφική ορατότητα** ή **γεωγραφική καμπυλότητα** χαρακτηρίζεται ένα μαθηματικό στοιχείο άλλοτε περισότερο χρήσιμο στους ορειβάτες όταν ήθελαν να ξέρουν πόση απόσταση ορατότητας (θέας) θα έχουν ανάλογα με το ύψος που βρίσκονται (υψόμετρο), λόγω της καμπυλότητας της Γης.

Η εύρεση του στοιχείου αυτού είναι εύκολη εφόσον φέρεται υψομετρικό βαρόμετρο και ένας πίνακας τετραγωνικών ριζών ανα  πεντήκοντα αριθμών, δηλαδή του 50, 100, 150 κ.ο.κ. μέχρι το 3.000 π.χ. για την Ελλάδα. Πολλά ρολόγια χειρός φέρουν τέτοιο όργανο.

Η απλούστατη αυτή εργασία γίνεται ως εξής: Ο ορειβάτης ανά πάσα στιγμή διαβάζοντας την ένδειξη του υψομετρικού βαρομέτρου που είναι το ύψομετρικό του τόπου (από επιφάνεια θαλάσσης), αναζητεί την τετραγωνική ρίζα του από το φερώνυμο πινακίδιο ριζών, την οποία ρίζα πολλαπλασιάζει στη συνέχεια επί τον αριθμό **2,04**, το γινόμενο είναι η γεωγραφική ορατότητα σε ναυτικά μίλια*. Αν την απόσταση τη θέλει ο ορειβάτης σε χιλιόμετρα τότε τη ρίζα πολλαπλασιάζει με τον αριθμό **1,85**. Το γινόμενο θα είναι η γεωγραφική ακτίνα ορατότητας ή της γεωγραφικής καμπυλότητας της Γης στο υψομετρικό σημείο παρατήρησης.

*1 ναυτικό μίλι = 1852 μέτρα η 1,85 χλμ.

Κατηγορία:Γεωγραφία
Γκέρχαρντ Φράι

Ο **Γκέχαρντ Φράι** (*Gerhard Frey*, γενν. 1 Ιουνίου 1944) είναι Γερμανός μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στην θεωρία αριθμών. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την καμπύλη Φράι, μία ελλειπτική καμπύλη με συντελεστές από μία υποτιθέμενη λύση της εξίσωσης του Φερμά. Ο Φράι έκανε την εικασία ότι αυτή η καμπύλη δεν είναι modular η οποία αποτέλεσε κλειδί για την απόδειξη της εικασία του Φερμά από τον Άντριου Γουάιλς.

## Βιογραφία
Σπούδασε μαθηματικά και φυσική στο Πανεπιστήμιο του Τούμπιγκεν, από όπου αποφοίτησε το 1967. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης από όπου απέκτησε και διδακτορικό δίπλωμα το 1970 και την Υψηγεσία (*Habilitation*) το 1973. Ήταν βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης το διάστημα 1969-1973, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ερλάγκεν (1973-1975) και στο Πανεπιστήμιο του Σααρμπρύκεν (1975-1990) και μέχρι το 2009 είχε μία έδρα θεωρίας αριθμών στο Ινστιτούτο Πειραματικών Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ-Έσσεν. 

Για τη συνεισφορά στην απόδειξη του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Γκάους το 1966.

Το 1985 ο Φράι υπέδειξε μία σύνδεση μεταξύ του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά και της εικασίας Τανιγιάμα, και αυτή η σύνδεση έγινε αμέσως μετά και από τον Κένεθ Ρίμπετ, ο οποίος απέδειξε ότι η εικασία Τανιγιάμα συνεπάγεται το τελευταίο θεώρημα του Φερμά. Αυτή η προσέγγιση παρείχε το πλαίσιο στο οποίο δούλεψε επιτυχώς ο Άντριου Γουάιλς για την απόδειξη του θεωρήματος.

Είναι ένας από τους εκδότες του *[[Manuscripta Mathematica]]*. Για τη συνεισφορά στην απόδειξη του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Γκάους το 1996.  Από το 1998 είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Γκέτιγκεν. Ζει και εργάζεται στο Έσσεν.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η ιστοσελίδα του Γκέχαρντ Φράι στο Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ-Έσσεν

Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Μαθηματική γεωγραφία

Η **μαθηματική γεωγραφία** είναι ο δεύτερος σπουδαίος κλάδος της Γεωγραφίας μετά τη Φυσική γεωγραφία. Έχει ως αντικείμενο μελέτης:
* το σχήμα και το μέγεθος της Γης, και
* τη θέση της Γης στο Ηλιακό σύστημα.
Με βάση τους δύο αυτούς παράγοντες προσδιορίζονται ακολούθως: ο ορίζοντας, οι διαστάσεις της Γης, ο προσανατολισμός, ο προσδιορισμός ενός σημείου σ΄ αυτή, δηλαδή οι γεωγραφικές συντεταγμένες ενός τόπου, η κίνηση της Γης και τα φαινόμενα που προέρχονται απ΄ αυτή όπως: ο γήινος χρόνος, η ώρα, η ημέρα, η νύχτα, οι εποχές, το ημερολόγιο και το εορτολόγιο.
Θεόληπτος Α΄

Ο **Θεόληπτος Α΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1513-1522.

## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Κρήτη ή την Ήπειρο. Ο πνευματικός του πατέρας Παχώμιος Α΄ τον βοήθησε να γίνει Μητροπολίτης Ιωαννίνων. Μετά τον θάνατο του Παχωμίου, περί τα μέσα του 1513, ο Θεόληπτος πήγε στην Αδριανούπολη, όπου διέμενε ο Σουλτάνος Σελίμ Α΄ και του κατέβαλε χρηματική εισφορά 4.000 φλουριά, με την οποία απέκτησε το πατριαρχικό βεράτιο, πριν τη νόμιμη εκλογή του από την Ιερά Σύνοδο.

Οργάνωσε τις Μητροπόλεις Αδριανουπόλεως και Σάμου και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη βοήθεια των εκκλησιών των παραδουναβίων περιοχών, καθώς και της Ρωσικής Εκκλησίας. Απέστειλε στη Ρωσία τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Γρηγόριο μαζί με μοναχούς της Μονής Παντελεήμονος και τον Μάξιμο το Γραικό, οι οποίοι συνέλεξαν εράνους και μετέφρασαν πολλά βιβλία.

Επί της Πατριαρχίας του διεξήχθη ο Οθωμανο-Μαμελουκικός Πόλεμος (1516-1517), ο οποίος κατέληξε στην προσάρτηση της Συρίας, της Παλαιστίνης και της Αιγύπτου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Έτσι βρέθηκαν εντός οθωμανικής επικράτειας και τα Πατριαρχεία Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, τα οποία διατήρησαν μεν την αρχαία τους αυτονομία, αλλά βρέθηκαν de facto υπό την επιρροή του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος ήταν κοντά στον Σουλτάνο και ουσιαστικά πολιτικός εκπρόσωπος όλων των χριστιανών της Αυτοκρατορίας, σύμφωνα με το σύστημα των μιλλέτ. Χρησιμοποιώντας, για παράδειγμα, τις προσωπικές του σχέσεις με το Σουλτάνο Σελίμ Α΄, ο Θεόληπτος κατόρθωσε να μην περιέλθουν στους Τούρκους τα προσκυνήματα του Παναγίου Τάφου το 1517, μετά την εκδίωξη των Μαμελούκων από τα Ιεροσόλυμα. Αυτή η επιρροή του Οικουμενικού Πατριαρχείου διατηρήθηκε και αυξήθηκε κατά τους επόμενους αιώνες, ειδικά όσον αφορά την εκλογή των Πατριαρχών. 

Το 1520 ο Θεόληπτος γλίτωσε τους χριστιανούς της Πόλης από βίαιο εξισλαμισμό που είχε αποφασίσει ο Σελίμ. Την περίοδο εκείνη κατασχέθηκαν όλες οι χριστιανικές λιθόκτιστες εκκλησίες, εκτός της Παμμακαρίστου και του Μουχλίου, και επετράπη στο εξής να χτίζονται εκκλησίες μόνο με ξύλινη οροφή. Τέλος, αντιστάθηκε στην Παπική δράση στην Κρήτη και στη Βλαχία.

Το 1522, μετά το θάνατο του Σελίμ, κατηγορήθηκε για ανήθικο ιδιωτικό βίο. Καθαιρέθηκε και ορίστηκε δίκη εναντίον του από Συνοδικό δικαστήριο, αλλά δεν πρόλαβε να δικαστεί, καθώς πέθανε αιφνίδια. Ετάφη έξω από το ναό της Παμμακαρίστου, κοντά στον τάφο του προκατόχου του, Παχωμίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* 
* 
* 

Θεοληπτος Α
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ιωαννίνων
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα