open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πορταριά Χαλκιδικής

Η **Πορταριά** είναι μεγάλος πεδινός οικισμός και ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα στο Δήμο Νέας Προποντίδας του νομού Χαλκιδικής.

## Ονομασία
Η ονομασία του χωριού οφείλεται πιθανότατα στη **μεγάλη πόρτα** που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του χωριού, εξ ου και η αρχική ονομασία **Πορτάρα**, σύμφωνα με αναφορά του Γάλλου Προξένου στη Θεσσαλονίκη, Εμάνουελ Κουζερί.

## Ιστορία
Το χωριό οικοδομήθηκε στην περιοχή όπου βρισκόταν η αρχαία πόλη Σπάρτωλος. Κοντά στο χωριό έχουν επισημανθεί ίχνη δυο ρωμαϊκών οικισμών, οι οποίοι ταυτίζονται ίσως με τα αρχαία πολίσματα *Αιόλειο* και *Πλεύμη*. 

Ο οικισμός κατοικούνταν αδιάκοπα σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, ενώ διοικητικά υπαγόταν στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς.

Κατά τη επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της Πορταριάς προσέφεραν στον αγώνα. Ο Παναγιώτης Παύλου και ο Γεώργιος Αθανασίου ήταν οι κυριότεροι αγωνιστές από το χωριό.

## Δραστηριότητες
Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 1.202 κατοίκους.

Στον οικισμό λειτουργεί δημοτικό σχολείο, που ονομάζεται «Δημοτικό σχολείο Πορταριάς», καθώς και σχολείο για παιδιά με αναπηρία, το οποίο ονομάζεται «Ειδικό Σχολείο Μουδανιών».

Από αθλητική άποψη ενεργή στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία είναι η ποδοσφαιρική ομάδα της Πορταριάς, «Θερμαϊκός», στο τοπικό πρωτάθλημα της ΕΠΣ Χαλκιδικής.

Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια της βερικοκιάς.

## Πολιτισμός
Πολιτιστικά δραστηριοποιείται ο ομώνυμος πολιτιστικός σύλλογος.

Το χωριό πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, οπότε εορτάζεται η Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο ομώνυμος ιερός ναός φιλοξενεί την εικόνα της Παναγίας, η οποία χρονολογείται από το 1840. Η εικόνα περιφέρεται σε λιτανεία, γύρω από το χωριό στις 14 Αυγούστου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Πορταριά στην ιστοσελίδα του Δήμου Νέας Προποντίδας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας
Λούρες Ηρακλείου

Οι **Λούρες** (επίσημο: αι Λούραι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές της πεδιάδας της Μεσαράς. Απέχει από το Ηράκλειο 53,8 χιλιόμετρα.

Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια της ελιάς και της σταφιδαμπέλου, καθώς και με την κτηνοτροφία. Στις Λούρες εκτρέφεται εκτεταμένα το αυτόχθον Μασαρίτικο άλογο. Στο χωριό βρίσκονται οι εκκλησίες του Τιμίου Σταυρού (πολιούχος) και της Αγίας Ειρήνης.

## Ιστορία
Ο οικισμός αναφέρεται στις βενετικές απογραφές του 16ου αιώνα με το όνομα **Lures** και 109 κατοίκους (απογραφή του Καστροφύλακα 1583).

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Στόλων και το 1949 στοΦΕΚ 128Α - 11/06/1949 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόφινα του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 214 κατοίκους.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Λουρών]]***

## Παραπομπές

 

Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Λουρες
Λουρες
Λάχεση

Η **Λάχεση** (***Λάχεσις***) ήταν μία από τις τρεις Μοίρες της ελληνικής μυθολογίας. Ήταν η μεσαία αδελφή, οι άλλες δύο ήταν η Κλωθώ και η Άτροπος. Σύμφωνα με τη *[[Θεογονία]]* του Ησίοδου ήταν κόρες της Νύχτας. Σύμφωνα με άλλη πηγή όμως ήταν κόρες της Θέμιδος και του Δία.

Η μοίρα Λάχεσις αντιπροσώπευε το μέλλον της ζωής των ανθρώπων, επειδή το τέλος, σύμφωνα με τη φύση, εκδηλώνεται σε όλα τα πράγματα. Όριζε τη διάρκεια της ζωής του κάθε ανθρώπου μετρώντας με το ραβδί της.

## Γέννηση
Κατά την Ησίοδου Θεογονία οι Μοίρες είναι κόρες του Ερέβους και της Νυκτός, αν και στο ίδιο έργο αναφέρονται ως κόρες του Δία και της Θέμιδος. Στο έργο του Πλάτωνα, αναφέρονται ως κόρες της Ανάγκης. Στη Ρωμαϊκή μυθολογία αναφέρονται και ως κόρες του Ουρανού και της Γαίας.
μικρογραφία|Οι Μοίρες

## Αναφορές
Στην *[[Ιλιάδα]]* ο Όμηρος παρουσιάζει τον Δία να υποχωρεί, όντας ανίκανος να αλλάξει το μέλλον του γιου του Σαρπηδόνα, έτοιμος να υποκύψει στα τραύματα του Πάτροκλου, επειδή η τύχη του του γράφει να σκοτωθεί. Η *ειμαρμένη* ήταν ο νόμος που διείπε τον κόσμο, νόμος που τον είχε θεσπίσει ο Δίας και που ήταν υποχρεωμένος να υπακούσει και ο ίδιος.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 120 Λάχεσις (120 Lachesis), που ανακαλύφθηκε το 1872, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή Μοίρα.
## Βιβλιογραφία
* *Εκπαιδευτική εγκυκλοπαίδεια*, Εκδοτική Αθηνών 1999.
* Ρίσπεν Ζ., *Μεγάλη Ελληνική Μυθολογία*, Αθήνα.

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες του χρόνου και της μοίρας
Έλινορ Ρούζβελτ

Η **Άνν Ελέανορ Ρούζβελτ** (), (11 Οκτωβρίου 1884 – 7 Νοεμβρίου 1962) ήταν Αμερικανίδα πολιτικός, ακτιβίστρια και διπλωμάτης, που υπήρξε πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών στο πλευρό του Φράνκλιν Ντ. Ρούζβελτ.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και ήταν κόρη του Έλιοτ Ρούζβελτ, αδερφού του Θεόδωρου, της γνωστής οικογένειας της Νέας Υόρκης και της Άννας Χολ. Ο πατέρας της Έλιοτ ήταν αλκοολικός και γι' αυτό τον λόγο είχε εγκατασταθεί σε άσυλο στη Βιρτζίνια. Επικοινωνούσε με την Έλινορ μόνο διά αλληλογραφίας. Έζησε μεγάλο μέρος της παιδικής της ηλικίας με τη γιαγιά της λόγω της απώλειας της μητέρας της όταν αυτή την οκτώ ετών. Στη συνέχεια ταξίδεψε στην Αγγλία όπου έμεινε εσώκλειστη στη σχολή Άλενσγουντ, όπου επηρεάστηκε από την προσωπικότητα της Γαλλίδας διευθύντριας Μαρί Σουβέστρ.

Καθοριστικό σημείο για τη ζωή της στάθηκε ο γάμος της με τον πέμπτο ξάδερφο του πατέρα της και μετέπειτα πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ρούζβελτ. Από την ημέρα του γάμου της η Έλινορ στάθηκε δίπλα του βοηθώντας τον στις πολιτικές του επιδιώξεις. Το 1921 ο Φραγκλίνος, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα και έτσι η Έλινορ άρχισε να εργάζεται και να τον εκπροσωπεί εξ ονόματός του. Τον Μάρτιο του 1933 μετά τη νίκη του Φραγκλίνου στις προεδρικές εκλογές έγινε η πρώτη κυρία των ΗΠΑ. Από τη θέση αυτή ανέπτυξε σημαντική κοινωνική δράση διεκδικώντας τα δικαιώματα των γυναικών και προωθώντας τα πολιτικά συμφέροντα του Λευκού Οίκου.

Μετά τον θάνατο του άντρα της, το 1945, αποσύρθηκε στο οικογενειακό κτήμα στο Χάιντ Παρκ της Νέας Υόρκης. Το 1945 διορίστηκε από τον Χάρυ Τρούμαν, πρόεδρο των ΗΠΑ, ως εκπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών στον Ο.Η.Ε. και συμμετείχε ενεργά στη σύνταξη της διακήρυξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία και ψηφίστηκε το 1948. Μάλιστα το 1946 είχε εκλεγεί πρόεδρος της επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Το 1952 παραιτήθηκε από τη θέση της για να επανέλθει το 1961. Τον ίδιο χρόνο ο πρόεδρος Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντι διόρισε την Έλινορ πρόεδρο στην επιτροπή για τη θέση των γυναικών. Ο πρόεδρος Τρούμαν αποκάλεσε αυτή ως πρώτη κυρία του κόσμου για τους αγώνες της για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Απεβίωσε στις 7 Νοεμβρίου του 1962 στο διαμέρισμά της στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Ήταν παντρεμένη με τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ και απέκτησε μαζί του έξι παιδιά: τον Τζέιμς Ρούζβελτ, τον Έλιοτ Ρούζβελτ, τον Τζον Ρούζβελτ, τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ τζούνιορ, την Άννα Έλινορ Ρούζβελτ και τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ, που πέθανε σχεδόν αμέσως μετά τη γέννησή του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Ελινορ
Ιωάννης Στρίγκος

Ο **Ιωάννης Στρίγκος** (1790 - 1875) ήταν αγωνιστής του '21.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κρανίδι Ερμιόνης και ήταν γιος του Νικόλαου Στρίγκου. Με την έναρξη της επανάστασης συγκρότησε δικό του στρατιωτικό σώμα συμμετέχοντας στην πολιορκία της Τριπολιτσάς υπο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, του οποίου ήταν και προσωπικός φίλος. Επίσης έλαβε μέρος και στην πολιορκία του Ναυπλίου, στην μάχη των Δερβενακίων καθώς και σε διάφορες μάχες υπό τον Μακρυγιάννη.

Για την προσφορά του στον αγώνα του δόθηκε το αξίωμα του χιλιάρχου. Γιος του ήταν ο Κωνσταντίνος Στρίγκος και εγγονός του ο πολιτικός και επιχειρηματίας Γεώργιος Στρίγκος.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Άτροπος

Η **Άτροπος** ήταν μία από τις τρεις Μοίρες της ελληνικής μυθολογίας. Οι άλλες δύο ήταν η Κλωθώ και η Λάχεση. Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου ήταν κόρες της Νύχτας. Σύμφωνα με άλλη πηγή ήταν κόρες της Θέμιδος και του Δία. 

Η Άτροπος αντιπροσώπευε το παρελθόν· ό,τι έχει περάσει είναι αμετάκλητο. Εξέφρασε το αναπόφευκτο, το μοιραίο αλλά και το άτεγκτο και το δογματικό στη ζωή των ανθρώπων. Ήταν η μικρότερη αδελφή και η πιο αδίστακτη από τις τρεις και έκοβε τη ζωή των ανθρώπων με τα τρομερά ψαλίδια της χωρίς κανένα δισταγμό, ενώ η Κλωθώ γύριζε το νήμα της ζωής και η Λάχεση μετρούσε τη διάρκεια. Συχνά απεικονιζόταν ως γριά. Το ίδιο το όνομά της σημαίνει "το αναπόφευκτο". 

## Γέννηση
Κατά την Ησίοδου Θεογονία οι Μοίρες είναι κόρες του Ερέβους και της Νυκτός, αν και στο ίδιο έργο αναφέρονται ως κόρες του Δία και της Θέμιδος. Στο έργο του Πλάτωνα, αναφέρονται ως κόρες της Ανάγκης. Στη Ρωμαϊκή μυθολογία αναφέρονται και ως κόρες του Ουρανού και της Γαίας.

## Δείτε επίσης
* Η Άτροπος έδωσε το όνομά της στο φυτό Atropa Belladonna που είναι δηλητηριώδες.
* Ο αστεροειδής 273 Άτροπος, που ανακαλύφθηκε το 1888, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή μορφή.

## Βιβλιογραφία
* *Εκπαιδευτική εγκυκλοπαίδεια*, Εκδοτική Αθηνών 1999.
* Ρίσπεν Ζ., *Μεγάλη Ελληνική Μυθολογία*, Αθήνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες του χρόνου και της μοίρας
Σημαία της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας

thumb|Αστική σημαία της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, διαστάσεις 3:5.
thumb|Κρατική σημαία της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, διαστάσεις 3:5.

Η **σημαία του κρατιδίου της [[Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία|Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας]]** έχει διαστάσεις 3:5 είτε χρησιμοποιείται από τους πολίτες (αστική σημαία) είτε από τις κυβερνητικές αρχές (κρατική σημαία). Καθιερώθηκε το 1953.
## Αστική σημαία
Η σημαία των πολιτών (*Landesflagge*) αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις λωρίδες, χρώματος πράσινου (επάνω), λευκού (στη μέση) και κόκκινου (κάτω). Η επίσημη καθιέρωσή της έγινε στις 10 Μαρτίου του 1953. Ήταν ήδη σε χρήση, δύο χρόνια μετά την ίδρυση της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας,από το 1948.

## Κρατική σημαία
Η σημαία που χρησιμοποιούν οι κρατικές αρχές (*Landesdienstflagge*) επίσης καθιερώθηκε το Μάρτιο του 1953 και είναι η αστική σημαία με το έμβλημα της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη μεσαία λευκή λωρίδα. Ο θυρεός που εικονίζεται στη σημαία είναι ασύμμετρος. Βασικό μέρος του είναι ένα άλογο.

## Προέλευση
Η σημαία αποτελεί συνδυασμό των σημαίων των δύο πρώην επαρχιών της Πρωσσίας, που ενώθηκαν και δημιούργησαν το σημερινό κρατίδιο: τη Βόρεια Ρηνανία και τη Βεστφαλία. 

## Παρόμοιες σημαίες


File:Flag of Hungary with arms (state).svg|Σημαία της Ουγγαρίας
File:Flag of Iran.svg|Σημαία του Ιράν



## Πηγές
* H σημαία στις **Σημαίες του Κόσμου**.
## Παραπομπές

## Βλέπε επίσης
* Έμβλημα της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας

Κατηγορία:Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Βορειας Ρηνανιας
Έμβλημα της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας

thumb|Το μείζον έμβλημα της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
Το  **έμβλημα του κρατιδίου της [[Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία|Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας]]** καθιερώθηκε με νόμο το 1953 και περιέχεται στην κρατική σημαία της. 
## Περιγραφή
Το έμβλημα αποτελείται από έναν θυρεό, ο οποίος έχει κύρια χρώματα το πράσινο και το κόκκινο. Στο κέντρο διαιρείται. Στο α΄ μισό του θυρεού (αριστερά) βλέπουμε κύματα, ενώ στο β΄ μισό (δεξιά) εικονίζεται ένα λευκό άλογο, με το κεφάλι γερμένο προς τα αριστερά και  με τα δυο μπροστινά του πόδια σηκωμένα, που φαίνεται να πηδά. Στο κάτω μέρος βρίσκεται ένα κόκκινο τριαντάφυλλο σε λευκό φόντο.
## Συμβολισμός
Τα βασικά χρώματα αντιπροσωπεύουν τις ιδιαιτερότητες των δύο περιοχών, της Ρηνανίας και της Βεστφαλίας , από τις οποίες προήλθε το σημερινό κρατίδιο.  Ειδικότερα, το πράσινο συμβολίζει τα λιβάδια της Ρηνανίας και το κόκκινο την παροιμιώδη ερυθρή γη της Βεστφαλίας. Τα κύματα εκπροσωπούν τα κύματα του ποταμού Ρήνου και τη Ρηνανία, ενώ το άλογο είναι σύμβολο της Βεστφαλίας από πολύ παλιά. Το τριαντάφυλλο είναι το σύμβολο της επαρχίας Λίππε του κρατιδίου, που έχει έδρα το Ντέτμολτ.

## Πηγές
*  Επεξήγηση του εμβλήματος.
## Βλέπε επίσης
*Σημαία της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας

Κατηγορία:Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Βορειας Ρηνανιας
Άβα (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία η **Άβα** ήταν μία Νύμφη που κατά την παράδοση γέννησε τον ήρωα Έργισκο από μία ερωτική σχέση της με τον θεό της θάλασσας Ποσειδώνα. Από τον γιο της αυτό πήρε το όνομά της η πόλη της Θράκης Εργίσκη, που είναι η σημερινή Τσατάλτζα της Τουρκίας. Η Άβα φέρεται επίσης προμάμμη των Αβάντων.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Αβαρβαρέα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αβαρβαρέα** ή **Αβαρβαρέη** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο πρόσωπα:

# Ναϊάδα της Τρωάδας. Σύμφωνα με την *[[Ιλιάδα]]* (Ζ 22), όπως αφηγείται ο Όμηρος, η Αβαρβαρέα γνωρίσθηκε με ένα νέο πολύ «καλής οικογενείας» (*«αμύμονα»*), τον Βουκολίωνα, γιο της νύμφης Καλύβης και του Λαομέδοντα, γιο του Ίλου, ιδρυτή της Τροίας. Χαρακτηριστικοί είναι οι ειδυλλιακοί έρωτες τόσο του Λαομέδοντα με την Καλύβη, όσο και του Βουκολίωνα με την Αβαρβαρέη, που ο καρπός τους θεωρείται εκ κλεψιγαμίας. Οι τελευταίοι συνεζεύχθηκαν σε ένα υπαίθριο ηλιόλουστο βοσκότοπο, εξ ου και η Ναϊάδα καλείται «Χρυσή». Από την ένωσή τους απέκτησαν δύο δίδυμους γιους, τον Αίσηπο και τον Πήδασο, μετέπειτα ήρωες του Τρωικού Πολέμου, τους οποίους σκύλευσε ο Ευρύπυλος βασιλιάς του Ορμενίου της Θεσσαλίας, και ένας από τους μνηστήρες της Ωραίας Ελένης.
# Μία άλλη Ναϊάδα, μητέρα των ιδρυτών της μικρασιατικής πόλεως Τύρου μαζί με την Καλλιρρόη και τη Δροσερά. Ο Νόννος στα «Διονυσιακά» του (Μ 363-365, 542) γράφει ότι αυτά της τα παιδιά τα είχε γεννήσει από την ένωσή της με Γίγαντες της περιοχής εκείνης. Ενώ οι άλλοι συγγραφείς δεν αναφέρουν αυτή τη Νύμφη, ο Ησύχιος γράφει ότι οι **«Αβαρβαρέαι»** ή **«Αβαρβαλαίαι»** ήταν μία ολόκληρη τάξη από Νύμφες.

## Παρατηρήσεις
Από ιστορικής άποψης ολόκληρος ο μύθος της Αβαρβαρέης μαρτυρεί τη φυλετική συγγένεια μεταξύ των Ελλήνων Αχαιών και των Τρώων, οι οποίοι μιλούσαν την ίδια γλώσσα ως μητρική, την ελληνική, και οι οποίοι ήταν πολιτισμένοι όσο οι Αχαιοί. Το επίθετο *αβάρβαρος*, *αβάρβαρη*, από όπου και η ονομασία της Ναϊάδας επιβεβαιώνει ετυμολογικά το γεγονός της φυλετικής αυτής συγγένειας παράλληλα με τα ονόματα Βουκολίων, Καλύβη κ.λπ. που αποτελούν δηλωτικά ενός ανεπτυγμένου αγροτικού (βουκολικού) πολιτισμού κατά τους μυθικούς εκείνους χρόνους της Τροίας. 
Το αυτό βέβαια συμβαίνει και με την απόμακρη Αβαρβαρέα, που κατανικώντας τους Γίγαντες (σε πολλαπλάσιο αριθμό) κατοίκους μακρινής χώρας ίδρυσε την Τύρο.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπααιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τ. 1ος, σελ. 25
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Αβαρβαρ
Αβαρβαρ
Έμπουσα

Στην ελληνική μυθολογία η **Έμπουσα** ήταν ένα φάντασμα (ή ομάδα φαντασμάτων, στον πληθυντικό: *Έμπουσαι*) που έστελνε η Εκάτη ως προάγγελο δυστυχιών, και με το όνομα του οποίου φόβιζαν οι μητέρες τα άτακτα παιδιά τους στην αρχαία Ελλάδα. Η Έμπουσα αναφέρεται από τον Αριστοφάνη (στην κωμωδία *[[Βάτραχοι (κωμωδία)|Βάτραχοι]]*, όπου τρομάζει τον Διόνυσο και τον Ξανθία στο δρόμο προς τον Κάτω Κόσμο) και από άλλους κωμωδιογράφους. Πίστευαν για αυτή ότι μεταμορφωνόταν συχνά: παρουσιαζόταν ως αγελάδα, πτηνό, όμορφη γυναίκα, σκύλος, δέντρο, πέτρα και με πολλές άλλες μορφές. Το πρόσωπο της Έμπουσας έλαμπε σαν πύρινο και είχε είτε ένα μόνο πόδι, είτε ένα χάλκινο και ένα γαϊδουρινό. Επίσης έλεγαν για αυτή ότι τρεφόταν με ανθρώπινες σάρκες.

Από τη μυθική αυτή μορφή, *Έμπουσα* αποκαλούσαν τη μητέρα του ρήτορα Αισχίνη, που ήταν ιέρεια των Μυστηρίων, επειδή παρουσιαζόταν ξαφνικά τη νύχτα στους μυούμενους και τους τρόμαζε.

## Δείτε επίσης
* Με το όνομα «έμπουσα» είναι γνωστό και ένα γένος σαρκοφάγου εντόμου (Empusa), που ανήκει σε ομώνυμη οικογένεια (εμπουσίδες, Empusidae).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Εμπουσα
Πατροκλής (χαλκουργός)

Ο **Πατροκλής** υπήρξε σπουδαίος χαλκουργός του 5ου αιώνα π.Χ.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Παυσανία (10,9 και 11) ο Πατροκλής φέρεται να φιλοτέχνησε μαζί με τον Κάναχο τους ανδριάντες των Λακεδαιμονίων Επικύδα και Ετεονίκου που αποτελούσαν το πολυπρόσωπο μνημείο που είχαν στήσει οι Σπαρτιάτες στους Δελφούς σε ανάμνηση της μεγάλης νίκης τους στους Αιγός ποταμούς.

## Πηγές
**Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα* τ.48ος, σ.261

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες χαλκουργοί
Πατροκλής (γλύπτης)

Ο **Πατροκλής** ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης του 4ου αιώνα π.Χ.

Καταγόταν από τον Κρότωνα και ήταν γιος του Κατίλλου. Υπήρξε δάσκαλος του γλύπτη Δαίδαλου του Σικυώνιου. Πολλά έργα του αναφέρει ο Παυσανίας, σπουδαιότερο εκ των οποίων, κατά τη μαρτυρία του, ήταν το άγαλμα του Απόλλωνα που ήταν το μεν σώμα από ξύλο πύξου, ενώ το κεφάλι του αγάλματος ήταν επίχρυσο.

Το άγαλμα αυτό είχαν προσφέρει οι κάτοικοι των Επιζεφυρίων Λοκρών στην αρχαία Ολυμπία.

## Πηγές
**Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα* τ.48ος, σ.261

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Πατρίκιος (τίτλος)

Ένας από τους σπουδαίους τίτλους στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν και αυτός του **Πατρικίου**.

Ο τίτλος του Πατρικίου εισήχθηκε στο Βυζάντιο από τον Μέγα Κωνσταντίνο που όμως σε αντιδιαστολή μ΄ εκείνο του Πατρικίου της Ρώμης που αφορούσε αρχικά γένος, και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε κληρονομικό τίτλο, αυτός του Βυζαντίου δεν ήταν κληρονομικός.

Ο Βυζαντινός αυτός τίτλος αποδιδόταν με επίσημη ειδική τελετή στη Κωνσταντινούπολη και κυρίως σε πρόσωπα που είχαν συμβάλει επιτυχώς σε υπηρεσίες των Ανακτόρων, της Συγκλήτου και γενικά στη Βυζαντινή Διοίκηση.

Ο  τίτλος του Πατρικίου αποδόθηκε καταχρηστικά από τον Παπικό θρόνο στο Βασιλιά των Φράγκων τον 8ο αιώνα, εκ του οποίου γεγονότος και στη συνέχεια έφερε τον επίσημο τίτλο "Πατρίκιος των Ρωμαίων" (Patricius Romanorum), και τούτο προκειμένου έτσι να δηλωθεί η ευθύνη του για τη προστασία της Αγίας Έδρας και κατ΄ επέκταση της Ρώμης

## Πηγές
**Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα* τ.48ος, σ.260


Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας
Κατηγορία:Κοινωνικές τάξεις
Ενιπεύς

: **Το άρθρο αυτό αναφέρεται στο μυθικό πρόσωπο. Για τους ποταμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα, βλ. [[Ενιπέας]].*

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ενιπεύς** ήταν ο ωραιότερος από όλους τους ποτάμιους θεούς, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος.

Κατά τον Όμηρο, τον Ενιπέα ερωτεύθηκε η Τυρώ, κόρη του Θεσσαλού Σαλμωνέως και της Αλκιδίκης, σύζυγος του Κρηθέως. Ο θεός Ποσειδώνας είδε την Τυρώ και την ερωτεύθηκε. Επειδή όμως καταλάβαινε ότι η ερωτευμένη κόρη δεν θα δεχόταν τον δικό του έρωτα, πήρε τη μορφή του Ενιπέως. Η Τυρώ ξεγελάστηκε και δέχθηκε τον Ποσειδώνα. Ο θεός απεκάλυψε αργότερα την ταυτότητά του στην Τυρώ και της προείπε τη γέννηση των δίδυμων παιδιών τους, του Πελία και του Νηλέα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ενιπεύς
Ενυώ

Στην ελληνική μυθολογία η **Ενυώ** (από το *ενυώς* = τρόμος) ήταν μία δευτερεύουσα θεότητα του πολέμου, η οποία εμφανίζεται στο περιβάλλον του κυρίως θεού του πολέμου Άρη και θεωρείται τις περισσότερες φορές ως θυγατέρα του αλλά και ως μητέρα του, οδηγώντας σε μια ερμηνεία για το επίθετο *Ενυάλιος* που αποδιδόταν στον Άρη.

## Σύμφωνα με τον Όμηρο
.

Τοὺς δ' Ἕκτωρ ἐνόησε κατὰ στίχας, ὦρτο δ' ἐπ' αὐτοὺς
κεκλήγων· ἅμα δὲ Τρώων εἵποντο φάλαγγες
καρτεραί· ἦρχε δ' ἄρα σφιν Ἄρης καὶ πότνι' Ἐνυώ,
ἣ μὲν ἔχουσα Κυδοιμὸν ἀναιδέα δηϊοτῆτος,
Ἄρης δ' ἐν παλάμῃσι πελώριον ἔγχος ἐνώμα,
φοίτα δ' ἄλλοτε μὲν πρόσθ' Ἕκτορος, ἄλλοτ' ὄπισθε.

Μερικές φορές ωστόσο αναφέρεται ως αδελφή του ή ακόμα και μητέρα του. Κατά την αρχαιότητα η Ενυώ απεικονιζόταν αιμόφυρτη και σε σκηνές βιαιοπραγιών, όπως στην *[[Ασπίς Ηρακλέους|«Ασπίδα του Ηρακλή»]]*. Κάποτε αναφέρεται ως μία από τις Γραίες κορη του Φορκυνος και της Κητους

## Σύμφωνα με τον Ησίοδο
.

Φόρκυι δ' αὖ Κητὼ γραίας τέκε καλλιπαρήους
ἐκ γενετῆς πολιάς, τὰς δὴ Γραίας καλέουσιν
ἀθάνατοί τε θεοὶ χαμαὶ ἐρχόμενοί τ' ἄνθρωποι,
Πεμφρηδώ τ' εὔπεπλον Ἐνυώ τε κροκόπεπλον,
Γοργούς θ', αἳ ναίουσι πέρην κλυτοῦ Ὠκεανοῖο
ἐσχατιῇ πρὸς νυκτός, ἵν' Ἑσπερίδες λιγύφωνοι,
Σθεννώ τ' Εὐρυάλη τε Μέδουσά τε λυγρὰ παθοῦσα·
ἡ μὲν ἔην θνητή, αἱ δ' ἀθάνατοι καὶ ἀγήρῳ,
αἱ δύο· τῇ δὲ μιῇ παρελέξατο Κυανοχαίτης
ἐν μαλακῷ λειμῶνι καὶ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσι.

Η Ενυώ αναφέρεται πρώτα από τον Όμηρο (Ιλ. Ε΄333 & 592) μαζί με την Αθηνά και τον Άρη, και τη χαρακτηρίζει *πτολίπορθον, *δηλαδή αυτή που λεηλατεί ή κυριεύει πόλεις και* πότνια, *δηλαδή σεβάσμια. Το ακριβές αντίστοιχο της Ενυούς είναι η θεότητα της ρωμαϊκής μυθολογίας Μπελλόνα.

### Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

## Γενεαλογικό δένδρο
Ελληνικές θαλάσσιες θεότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της καταστροφής
Έναλος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Έναλος** ήταν ένας από τους οικιστές της Λέσβου.

Κατά την παράδοση, οι πρώτοι οικιστές της Λέσβου είχαν λάβει τον χρησμό ότι για να στεριώσει η αποικία τους έπρεπε να θυσιάσουν στον Ποσειδώνα ταύρο και στην Αμφιτρίτη και τις νεράιδες μία από τις κόρες των 7 αρχηγών. Οι Πενθιλίδες έβαλαν κλήρο και έτυχε να θυσιασθεί η κόρη του Φιλέως. Τη θυγατέρα αυτή την αγαπούσε ο Έναλος, ο οποίος, μη μπορώντας να τη σώσει διαφορετικά, έπεσε μαζί της στη θάλασσα. Η κόρη σώθηκε από ένα δελφίνι, ενώ ο Έναλος ξαναφάνηκε στην επιφάνεια φέροντας ένα χρυσό ποτήρι που είχε βρει στον βυθό της θάλασσας.

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, και οι δύο νέοι σώθηκαν από δελφίνι. Παρόμοιος μύθος υπήρχε και για την ίδρυση συγκεκριμένα της Μηθύμνης.
## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* 

Εναλος
Εναλος
Εναλος
Ενδηίδα

Στην ελληνική μυθολογία η **Ενδηίδα** (***Ενδηίς***) ή **Ενδαΐδα** (***Ενδαΐς***) ήταν κόρη του Χείρωνα ή του Σκίρωνα και της Χαρικλούς, σύζυγος του Αιακού, μητέρα του Τελαμώνα και του Πηλέα και γιαγιά του Αχιλλέα.

## Γενεαλογία

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ενδηιδα
Airbus

Η **Airbus S.A.S.** είναι ευρωπαϊκή βιομηχανία κατασκευής αεροσκαφών. Έδρα της εταιρίας είναι η Τουλούζη, ενώ επίσης εγκαταστάσεις βρίσκονται στο Αμβούργο. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επίσημα στοιχεία της ίδιας της Airbus, ο αριθμός των εργαζομένων παγκοσμίως ξεπερνά τους 150.000. Ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής της Airbus είναι η Boeing.

## Ιστορία
Η *Airbus Industrie* ήταν αρχικά μια συνεργασία διαφορων ανεξαρτητων Ευρωπαϊκών εταιριών, με τον σκοπό την κατασκευή μεγάλων αεροσκαφών. Το πρώτο προϊόν της Airbus ήταν το A300 που παρουσιάστηκε το 1972. Το 2000 αποφάσισε ο συνεταιρισμός να ενωθεί σε μια νέα εταιρία με το όνομα EADS και την Airbus ως θυγατρική της. Η Βρετανική *British Aerospace* όμως έμεινε ανεξάρτητη. Το 2001 για πρώτη φορά έλαβε περισσότερες παραγγελίες από την Boeing.

**Αρχική δομή:** Η EADS (που δημιουργήθηκε το 2000) ήταν ο ευρύτερος όμιλος, ο οποίος περιλάμβανε την Airbus (εμπορικά αεροσκάφη) ως βασική θυγατρική.

​**Μετονομασία:** Το 2014, η EADS μετονομάστηκε σε Airbus Group. Αυτή η κίνηση έγινε για να ενοποιηθεί η ταυτότητα του ομίλου υπό ένα ενιαίο, αναγνωρίσιμο όνομα.

​**Αναδιάρθρωση:** Το 2017, ο όμιλος ολοκλήρωσε μια μεγάλη αναδιάρθρωση. Η Airbus Group συγχωνεύτηκε πλήρως με την Airbus S.A.S. (την εταιρεία εμπορικών αεροσκαφών), δημιουργώντας τη σημερινή Airbus SE, μια ενιαία οντότητα.
## Επικαιροποιημένα Οικονομικά Στοιχεία της Airbus

**Αριθμός Υπαλλήλων:** 156.921 (στο τέλος του 2024)
Το λήμμα της Βικιπαίδειας αναφέρει 55.000, οπότε η πραγματική διαφορά είναι πολύ μεγάλη και χρήζει άμεσης διόρθωσης.

**Έσοδα (2024):** 69,2 δισεκατομμύρια ευρώ
Πρόκειται για σημαντική αύξηση της τάξης του 6% σε σύγκριση με το 2023, αντικατοπτρίζοντας την αύξηση στις παραδόσεις αεροσκαφών.

**Καθαρά Κέρδη (2024):** 4,2 δισεκατομμύρια ευρώ
Τα κέρδη αυξήθηκαν κατά 12% σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά.

**Παραδόσεις Αεροσκαφών (2024):** 766 εμπορικά αεροσκάφη
Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει μοντέλα όπως τα A220, A320 Family, A330, και A350.

## Αεροσκάφη

## Προϊόντα
**Αρχικό αεροσκάφος** και παραλλαγές
* **[[Airbus A300]]**, Airbus A310, Airbus Beluga και Airbus A310 MRTT
* **[[Airbus A320]]**, Airbus A321, Airbus A318 και Airbus A319
* **[[Airbus A340]]** και Airbus A330 
* **[[Airbus A350]]**
* **[[Airbus A380]]**
* **[[Airbus A400M]]**

## Εικόνες

Αρχείο:A380 IMGP0350 b.jpg|Το A380 είναι το μεγαλύτερο επιβατικό αεροσκάφος
Αρχείο:13-08-07-hongkong-airport-04.jpg|A 330-200 Air Seychelles 2013 


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αμβούργο

Κατηγορία:Πολυεθνικές εταιρείες
Κατηγορία:Εταιρείες κατασκευής αεροσκαφών
Παπαστράτος

Το επώνυμο **Παπαστράτος** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Οικογένεια Παπαστράτου, ελληνική οικογένεια βιομηχάνων
* Παπαστράτος Α.Β.Ε.Σ., ελληνική καπνοβιομηχανία
* Παπαστράτος (συνοικία), συνοικία στον Πειραιά
Νησιά βόρειας Φρισίας

thumb|Δορυφορική φωτογραφία τον νησιών
Τα **Νησιά βόρειας Φρισίας**, γνωστά σε παλαιότερες ελληνικές πηγές ως **Βόρειοι Φρισικαί Νήσοι**, βρίσκονται στην δυτική ακτή του κρατιδίου Σλέσβιχ-Χόλσταϊν της Γερμανίας. Δύο από τα μεγαλύτερα νησιά καθώς και δυο μικρά ανήκουν στη Δανία. Το νησί Ζυλτ είναι ενωμένο μέσω σιδηροδρομικής γραμμής με την στεριά. Θεωρείται το πιο αριστοκρατικό νησί της Γερμανίας.

Η Φρισία με τα Νησιά της βόρειας Φρισίας, όπως και τα Νησιά ανατολικής Φρισίας (στη Γερμανία) και τα Νησιά δυτικής Φρισίας (στην Ολλανδία) κατοικήθηκαν αρχικά από τους Φρισίους έναν λαό με δικιά του γλώσσα και πολιτισμό, που σήμερα αποτελεί μειονότητα.

## Τα νησιά (από βορρά προς νότο)
### Δανία
* Λάνγκλι
* Φάνε
* Μάντε
* Κούρεσαντ
* Ρέμε
* Γιούρντσαντ (βυθίστηκε το 1999)

### Γερμανία
* Ζυλτ (συνδεδεμένο με σιδηροδρομική γραμμή)
* Φερ
* Άμρουμ
* Πέλβορμ
* Νόρντστραντ, από το 1987 χερσόνησος πλέον, προσμετράται συχνά ακόμα στις νήσους του συμπλέγματος.
* Νησιά "Χάλιγκεν" (επίπεδες νησίδες / ξέρες, με υψόμετρο ελάχιστα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, προερχόμενες από προσχώσεις):
** Όλαντ (συνδεδεμένο με σιδηροδρομική γραμμή)
** Λάνγκενες (συνδεδεμένο με σιδηροδρομική γραμμή)
** Γκρέντε
** Χάμπελ
** Χάμπουργκερ Χάλιγκ (συνδεδεμένο με δρόμο)
** Χούγκε
** Νορντστράντισμουρ (συνδεδεμένο με σιδηροδρομική γραμμή)
** Νόρντερουγκ
** Ζύντερουγκ
** Ζύντφαλ

Κατηγορία:Νησιά της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Κατηγορία:Νησιά της Δανίας
Πρωτάτο

**Πρωτάτο** ονομάζεται ο καθεδρικός ναός ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο των Καρυών στο Άγιο Όρος. Ο ναός, ο οποίος είναι ο αρχαιότερος σωζόμενος του Αγίου Όρους, είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Είναι περισσότερο γνωστός για τα κειμήλια που φιλοξενεί, όπως η εικόνα της Παναγίας **[[Άξιον Εστί]]**.

## Ανέγερση
Η ανέγερση του ναού στη σημερινή του μορφή έγινε το 962, ένα έτος πριν από τη θεμελίωση του πρώτου καθολικού της Μεγίστης Λαύρας. Μαρτυρίες αναφέρουν πως στη θέση του υπήρχε μικρότερος ναός ο οποίος ανοικοδομήθηκε με φροντίδα του μαγίστρου Λέοντος, αδερφού του Νικηφόρου Φωκά ο οποίος και τον κόσμησε με πολλά κειμήλια.

Ο Ναός χτίστηκε από την Καθέδρα των γερόντων το διοικητικό όργανο τότε του όρους, όταν μετέφερε εκεί την έδρα της, η ονομασία πρωτάτο οφείλεται στο όνομα του διοικητή της καθέδρας που ήταν Πρώτος.

## Αρχιτεκτονική
Αν και κατά καιρούς ο ναός υπέστη ανακαινήσεις, η αρχιτεκτονική του μορφή δεν άλλαξε. Είναι τρίκλιτη βασιλική άνευ τρούλλου με το κεντρικό της κλίτος υπερυψωμένο ενώ στην ανατολική πλευρά σχηματίζει τρεις ημικυκλικές αψίδες. Τον 19ο αιώνα προστέθηκαν δύο ανοικτοί νάρθηκες, ο ένας στην βόρεια και ο άλλος στην δυτική πλευρά, καθώς και το υπερυψωμένο κωδονοστάσιο βοριοανατολικώς του ναού. 

## Τοιχογραφίες
μικρογραφία|αριστερά|Τρεις Παίδες εν τη Καμίνω, ΒΔ Διάχωρο, Δ τοίχος, 3η ζώνη (~1289-1293)
Ο ναός φιλοξενεί πασίγνωστες τοιχογραφίες οι οποίες αποδίδονται στον κύριο εκπρόσωπο της μακεδονικής σχολής, Μανουήλ Πανσέληνο. Η χρονική τοποθέτηση της τοιχογράφησης αμφιγνωμείται. Επικρατέστερη στον ελληνικό ακαδημαϊκό  χώρο  είναι η τοποθέτηση ανάμεσα στα έτη 1289-1293. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας υπάρχουν μικρές  προσθήκες. 
  
## Παραπομπές


## Πηγές

*Mountathos.gr

Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Κατηγορία:Εκκλησίες στο Άγιο Όρος
Ζυλτ

thumb|Χάρτης του νησιού
Το **Ζυλτ** (Γερμανικά:*Sylt*) είναι ένα από τα Νησία της Βόρειας Φρισίας στη Βόρεια Θάλασσα και ανήκει στο ομόσπονδο γερμανικό κρατίδιο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Η έκταση του νησιού είναι 99,14 χλμ<sup>2</sup>, το μήκος από βορρά προς νότο 35 χλμ., ενώ το πλάτος κυμαίνεται μεταξύ 13 χλμ. στο πιο φαρδύ σημείο και μόλις 400 μ. στο πιο στενό.

Ο πληθυσμός του Ζυλτ ανέρχεται σε 17.713 κατοίκους (2014), ενώ το Βέστερλαντ, που βρίσκεται περίπου στο μέσο του νησιού, αποτελεί με 9.000 κατοίκους τον κύριο οικισμό του νησιού. Διάσημες προσωπικότητες της Γερμανίας διαθέτουν εξοχικά στο νησί.

Μετά τον Γερμανό-Δανικό πόλεμο του 1864, το νησί περιήλθε στις νικήτριες Πρωσία και Αυστρία, μέλη της Γερμανικής Συνομοσπονδίας και ενσωματώθηκε στην τότε επαρχία της Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Το 1927 κατασκευάστηκε το Φράγμα Χίντενμπουργκ (γερμανικά: *Hindenburgdamm*), φράγμα που ενώνει το νησί με την απέναντι ξηρά, εξυπηρετώντας αποκλειστικά τη διέλευση της σιδηροδρομικής γραμμής που ενώνει το Ζυλτ με το υπόλοιπο δίκτυο, συμβάλλοντας περαιτέρω στην τουριστική ανάπτυξη του νησιού. Οδική σύνδεση δεν υφίσταται, το τρένο όμως διαθέτει οχηματοφόρα βαγόνια για τη μεταφορά των αυτοκινήτων στο νησί. Υπάρχει επίσης ακτοπλοϊκή σύνδεση με οχηματαγωγά πλοία (φέρι μποτ) με το δανικό νησί Ρέμε, ενώ το νησί είναι προσβάσιμο και αεροπορικώς, αφού διαθέτει αεροδρόμιο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Αμυγδαλόπαστα

thumb|Σχήματα φρούτων φτιαγμένα από μάρτσιπαν.
Η **αμυγδαλόπαστα** ή **μάρτσιπαν** (γερμ. *Marzipan*) είναι γλύκισμα, που παρασκευάζεται από μια εύπλαστη πρώτη ύλη (πάστα), η οποία προέρχεται από αμύγδαλα. Η ποιότητα είναι αντιστρόφως ανάλογη του ποσοστού ζάχαρης (άχνης κατά κανόνα) που προστίθεται. Συνήθως το απλό μάρτσιπαν έχει 50% περιεκτικότητα σε αμύγδαλο και 50% ζάχαρη, το ποιοτικό μάρτσιπαν (*Edelmarzipan*) τουλάχιστον αναλογία 70/30, ενώ η κορυφαία ποιότητα αποτελείται από 100% αμύγδαλα. Μπορούν να προστεθούν άλλα υλικά για μεταβολή του χρώματος ή της γεύσης, όπως φυστίκι Αιγίνης (στα διάσημα *Mozartkugeln*) ή ροδόνερο αντίστοιχα.

Στη σημερινή του μορφή προέρχεται από τις γερμανικές πόλεις της Βαλτικής. Ειδικά το Λύμπεκ είναι γνωστό για το *Lübecker Marzipan*, ένα προϊόν με αναλογία αμυγδάλου και ζάχαρης 90/10.

Η λέξη "μάρτσιπαν" προέρχεται από την ιταλική λέξη "marzapane", όμως για την περαιτέρω καταγωγή του ονόματος υπάρχουν διάφορες θεωρίες, από την ελληνική λέξη *μάζα*, μέχρι τη λατινική *Marci Panis* (το ψωμί του Μάρκου) και την περσική *μαρσάμπαν*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Γλυκά
Κατηγορία:Γερμανικά επιδόρπια
Κατηγορία:Ισπανική κουζίνα
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα
Πολιτική της Μπελίζ

Πολίτευμα της Μπελίζ είναι η Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία στα πλαίσια της Κοινοπολιτείας. Αρχηγός του Κράτους είναι ο Βασιλιάς Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και εκπροσωπείται από τον Γενικό Κυβερνήτη, από το 1993 τον Κόλβιλ Γιανγκ. Αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός. Από τις 12 Νοεμβρίου 2020 πρωθυπουργός είναι ο Τζόνι Μπρικένιο. Το πολιτικό σύστημα κυριαρχείται από δύο κόμματα, το Ενωμένο Κόμμα του Λαού και το Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα.

Συνταγματικά κατοχυρώνεται η ελευθερία του λόγου, του Τύπου,καθώς επίσης και της πίστης. Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη τόσο από την εκτελεστική όσο και από τη νομοθετική εξουσία. Η δικαιοσύνη βασίζεται στο αγγλικό δικαστικό σύστημα.
## Εκλογές

## Παραπομπές


*
Γιάννης Παπασπύρου

Ο **Γιάννης Παπασπύρου** (1922 - 6 Ιουλίου 2010) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός, που διατέλεσε δήμαρχος Πειραιώς την περίοδο 1982 - 1986.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά τον Οκτώβριο του 1922. Μετά τις σπουδές του στην Ανωτάτη Σχολή Εμπορικών Επιστημών ασχολήθηκε από πολύ νωρίς και έντονα με την πολιτική. Στην αρχή συμμετείχε στο αντιδικτατορικό μαθητικό κίνημα κατά της 4ης Αυγούστου. Στη διάρκεια της κατοχής ανέλαβε Πρόεδρος της «Πανσπουδαστικής Αθηνών» και για τη δράση του εκείνη διώχτηκε. 

Το 1959 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος του Πειραιά όπου και διετέλεσε αναπληρωτής δήμαρχος καθώς και Πρόεδρος της Δημαρχιακής Επιτροπής. Στη περίοδο 1963-1964 διετέλεσε μέλος του Συνδέσμου Διπλωματούχων Οικονομολόγων Ελλάδος. Το 1964 εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής Πειραιώς και Νήσων με το κόμμα της Ένωσης Κέντρου. Τότε είχε λάβει και ενεργό μέρος στους δύο "ανένδοτους". Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας συνελήφθη δύο φορές, το 1967 και 1968, και εκτοπίστηκε στη Φολέγανδρο, στην Τήλο, καθώς και στο στρατόπεδο Μακρακώμης, απ' όπου και αφέθηκε ελεύθερος το 1971. Παρά ταύτα οργανώθηκε και ανέλαβε μέλος της διοικούσης επιτροπής του ΠΑΚ στη Ελλάδα. 

Μετά τη μεταπολίτευση υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ. Το 1974 εκλέχθηκε Βουλευτής Α΄ Περιφέρειας Πειραιώς με το ΠΑΣΟΚ, του οποίου κατά τη δεύτερη βουλευτική επανεκλογή του (1977) εκλέχθηκε και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου. Ήταν υφυπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου από τις 21 Οκτωβρίου 1981 έως τις 5 Ιουλίου 1982. Στις δημοτικές εκλογές του  1982 αναδείχθηκε δήμαρχος του Πειραιά όπου και υπηρέτησε μέχρι το 1986.

Ο Γιάννης Παπασπύρου,που ήταν μόνιμος κάτοικος της περιοχής Χατζηκυριάκειο του Πειραιά, απεβίωσε στις 6 Ιουλίου του 2010 από καρδιακή ανακοπή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστορία των Δημοτικών Εκλογών 

Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου
Πατρίκιος ο Βυζαντινός

Ο **Πατρίκιος**, ο επονομαζόμενος Βυζαντινός, ήταν αξιωματούχος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στον οποίον ο Αυτοκράτορας Λέων Α' (457-474) απένειμε τον τίτλο του «μαγίστρου».

Μετά το θάνατο του Λέοντα, ο Πατρίκιος σύναψε αθέμιτη σχέση με την Αυτοκράτειρα Βηρίνα, η οποία και τον βοήθησε στην οργάνωση συνωμοσίας κατά του Αυτοκράτορα Ζήνωνα. Έτσι, πέτυχε να εκθρονίσει τον Ζήνωνα, στη θέση του οποίου ανήλθε ο Πατρίκιος.

Τελικά όμως ο αδελφός της Βηρίνας, ο Φλάβιος Βασιλίσκος, επωφεληθείς των δημιουργηθέντων αντιδράσεων, οργάνωσε κατάλληλα ομάδα εμπίστων, με την οποία και εισήλθε στο παλάτι και φόνευσε τον Πατρίκιο. Στη συνέχεια, έχοντας με το μέρος του τη Σύγκλητο, ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας.

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Ντόλλυ Γουλανδρή

Η **Ντόλλυ Γουλανδρή** (πατρικό όνομα Αικατερίνη Κουμάνταρου, Λονδίνο, 1921 - Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου 2008) ήταν πρόεδρος του ιδρύματος Γουλανδρή και ιδρύτρια του Μουσείου Κυκλαδικής Tέχνης στην Αθήνα.

Γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1921 και ήταν κόρη του Ιωάννη Κουμάνταρου, γόνου γνωστής οικογένειας εφοπλιστών, και της Φλώρας Νομικού. Από το 1960 άρχισε να δημιουργεί συλλογή αρχαίων αντικειμένων, την οποία και δώρισε στο ίδρυμα Γουλανδρή που ιδρύθηκε κατόπιν πρωτοβουλίας της το 1985. Το ίδρυμα Γουλανδρή σκοπό έχει την μελέτη, την διάδοση και την προβολή του πολιτισμού του Αιγαίου. Επίσης, ίδρυσε το 1986 το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το οποίο σήμερα φιλοξενεί περισσότερα από 3.000 αντικείμενα. Για την προσφορά της στον πολιτισμό τιμήθηκε το 2003 από τον Σύνδεσμο Ελληνίδων Επιστημόνων με το βραβείο ΥΠΑΤΙΑ.

Απεβίωσε στις 15 Φεβρουαρίου 2008 στην Αθήνα. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στον ναό Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου στην οδό Σκουφά και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών. Για τον θάνατό της ο υπουργός πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης δήλωσε χαρακτηριστικά: *«Ο ελληνικός πολιτισμός έχασε μια σημαντική προσωπικότητα. Η Ντόλλυ Γουλανδρή δημιούργησε ένα από τα πλέον σύγχρονα και σημαντικά Μουσεία της Ελλάδας»*. Ήταν παντρεμένη με τον Νίκο Γουλανδρή και μαζί απέκτησαν ένα παιδί, τον Πέτρο Ν. Γουλανδρή.

## Πηγές
*Ντόλλη Γουλανδρή: η ευγενής ψυχή του πολιτισμού στην εφημερίδα "Καθημερινή",19-02-2008.
*http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_02/10/2003_79145
*https://web.archive.org/web/20110409165905/http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2
*https://web.archive.org/web/20100213063600/http://archive.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=02.10.2003,id=6161764
*http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_02/10/2003_79145
*https://web.archive.org/web/20110409165905/http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2

Κατηγορία:Οικογένεια Κουμάνταρου
Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων
Κατηγορία:Οικογένεια Γουλανδρή
Κατηγορία:Ελληνίδες επιχειρηματίες
Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος

Ο **Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος** (Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου 1979) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης. Έχει πρωταγωνιστήσει σε πλήθος ελληνικών ταινιών και σειρών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, στην περιοχή της πλατείας Βικτωρίας.  Φοίτησε στην Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης (1996-1998) και ένα χρόνο στην Δραματική Σχολή Θεμέλιο (1998-1999). Έχει υπάρξει 2 φορές υποψήφιος για το *[[Βραβείο Χορν|Βραβείο Δημήτρης Χορν]]*. Έχει τιμηθεί ως καλύτερος νέος δημιουργός για την ερμηνεία του στην παράσταση "Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός", ενώ έχει πάρει τρεις φορές το βραβείο καλύτερης ερμηνείας στα βραβεία Κοινού του Αθηνοράματος.

Το 2003 πήρε μέρος στη σειρά Μυστικά και λάθη του Alpha και την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε μαζί με το Γιώργο Χωραφά στην ταινία του Τάσου Μπουλμέτη Πολίτικη Κουζίνα.

Τη σεζόν (2004-2005) έπαιξε το ρόλο του "Αρθούρου" στον πρώτο κύκλο της σειράς του Mega Channel Singles. Το 2015 πρωταγωνίστησε στην ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη Ένας άλλος κόσμος.

Έχει ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Καζαντζάκης του Γιάννη Σμαραγδή το 2017, η οποία βραβεύτηκε σε πολλά φεστιβάλ παγκοσμίως. Ο ίδιος πήρε το βραβείο καλύτερης ερμηνείας στο διεθνές φεστιβάλ του Χιούστον
Το 2020 έπαιξε στο θέατρο "αμφι-θεατρο" τον ρόλο του Άμλετ στην παράσταση Άμλετ.

Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές 10η εντολή και Κόκκινος Κύκλος και 4 και Επτά Θανάσιμες Πεθερές και S1ngles και Safe sex: Λίλα και Έτερος Εγώ: Χαμένες Ψυχές και Εργαζόμενη γυναίκα: Οικιακή βοηθός και Εσύ αποφασίζεις και Λούφα και παραλλαγή (2006) και Λόγω τιμής, 20 χρόνια μετά και Μυστικά & Λάθη και Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Ου Φονεύσεις: Νύφη και Σε είδα...: Πασχαλίτσα και Άγριες Μέλισσες Το 2023 πρωταγωνίστησε στη σειρά Ψυχοκόρες του ΑΝΤ1+ και τη σεζόν 2024-2025 πρωταγωνιστεί στη σειρά Ο Τιμωρός στο Alpha TV.

## Προσωπική ζωή
Υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Κατερίνα Παπαδάκη, με την οποία απέκτησε έναν γιο (γενν. 2005) και μια κόρη (γενν. 2013). Από το 2018 έως το 2022 ήταν σε σχέση με την τραγουδίστρια Μαρίζα Ρίζου. Από το 2023 είναι σε σχέση με την ηθοποιό Ευγενία Σαμαρά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η ιστοσελίδα του Ο. Παπασπηλιόπουλου στο IMDb.
*Η ιστοσελίδα  του Ο. Παπασπηλιόπουλου στο cine.gr.

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Ιωάννης Δημητρίου

Ο **Ιωάννης Δημητρίου** (1824-1892) από τη Λήμνο, βιομήχανος και έμπορος βαμβακιού στην Αίγυπτο, ήταν συλλέκτης αρχαιοτήτων τις οποίες δώρισε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Επίσης, ευεργέτησε ποικιλοτρόπως το νησί της καταγωγής του.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιωάννης Δημητρίου γεννήθηκε το 1824 στο χωριό Πεσπέραγο της Λήμνου, το σημερινό Παλαιό Πεδινό.

Από μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπως έκαναν πολλοί Λήμνιοι εκείνη την εποχή. Εκεί δραστηριοποιήθηκε στην καλλιέργεια, τη βιομηχανική επεξεργασία και στο εμπόριο βαμβακιού. Συνέδεσε τις επιχειρήσεις του με τα βρετανικά συμφέροντα και σύντομα απέκτησε τεράστια περιουσία.

Ήταν από τους επιφανέστερους Λήμνιους της Αιγύπτου και μαζί με τον τραπεζίτη Ιωάννη Αντωνιάδη και τον επιχειρηματία Κυριάκο Χριστοδούλου αποτελούσαν μια τριανδρία Αιγυπτιωτών Λημνίων που δραστηριοποιούνταν υπέρ του νησιού. Αναλάμβαναν πρωτοβουλίες να χρηματοδοτήσουν την ίδρυση και λειτουργία σχολείων, την ανέγερση εκκλησιών κλπ, παρακινώντας και τους υπόλοιπους Λημνίους της Αιγύπτου.

Ο Ιωάννης Δημητρίου πρόσφερε μεγάλα ποσά για την ανέγερση του μητροπολιτικού ναού της Αγίας Τριάδας στη Μύρινα της Λήμνου το 1864-65 καθώς και για τη λειτουργία και συντήρηση της σχολής του νησιού. Επίσης, το 1862 χρηματοδότησε την ανέγερση της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου στο χωριό του το Πεσπέραγο. Το 1886 ήταν από τους πρωτεργάτες στην ίδρυση της Λημνιακής Αδελφότητας στην Αλεξάνδρεια.

## Συλλέκτης και δωρητής αρχαιοτήτων

Παράλληλα με την επιχειρηματική και ευεργετική του δράση ο Δημητρίου υπήρξε αρχαιόφιλος, συλλέκτης αρχαιοτήτων, κυρίως αιγυπτιακών, αλλά και αρχαίων νομισμάτων. Υπήρξε μεταξύ των πρωτεργατών και χρηματοδοτών για την ίδρυση του Ελληνικού Μουσείου Αλεξανδρείας το 1895. Τις συλλογές του δώρισε στα μουσεία του ελληνικού κράτους.

Το 1880 δώρισε τη συλλογή των αιγυπτιακών αρχαιοτήτων στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας πριν ακόμα ανεγερθεί το μουσείο και αποτέλεσε τη βάση της αιγυπτιακής συλλογής του μουσείου.

Μεταξύ 1892-1898 παρέδωσε στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών μια μοναδική συλλογή 10.000 πτολεμαϊκών νομισμάτων. Η δωρεά έγινε μέσω του Έλληνα προξένου Μάρκου Δραγούμη με επίσημη πράξη. Για τη φύλαξη των νομισμάτων κατασκεύασε δύο πολυτελείς δρύινες νομισματοθήκες που φυλάσσονται στο Μουσείο.

Πέθανε στην Αλεξάνδρεια το 1892.

## Πηγές

* Chrysikopoulos V., «L’Histoire des Collections d’Antiquites Egyptiennes du Musee National d’Athenes», 2001, Lyon France, σελ. 36 και 358-374: «Les Principaux Donateurs de la Collection d’Athenes: Alexandros Rostovitz et Ioannis Dimitriou».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιωάννης Δημητρίου στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης
Έντουαρντ Πάρσελ

Ο **Έντουαρντ Πάρσελ** (*Edward Mills Purcell*, 30 Αυγούστου 1912 &ndash; 7 Μαρτίου 1997) ήταν Αμερικανός φυσικός, βραβευμένος με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής.

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Πέρντιου και στη συνέχεια στο Χάρβαρντ, όπου και ανέλαβε καθηγητής το 1949. Στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Πάρσελ ασχολήθηκε με έρευνες επί του ραντάρ (ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία). Με βάση τις ερευνητικές του αυτές εργασίες ανακαλύφθηκαν τεράστια νέφη υδρογόνου στο διάστημα.

Επίσης, με το έργο του προς ανάπτυξη του πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (nuclear magnetic resonance), που αποτελεί μέθοδο για τη μέτρηση των μαγνητικών πεδίων του πυρήνα των ατόμων με φασματοσκοπία, ο Πάρσελ τιμήθηκε μαζί με τον επίσης Αμερικανό Φέλιξ Μπλοχ με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1952. Ο Πάρσελ και ο Μπλοχ είχαν εργαστεί τελείως ανεξάρτητα πάνω στο ίδιο αντικείμενο.

Το 1960 το περιοδικό *[[Τάιμ (περιοδικό)|Τάιμ]]* τον είχε ανακηρύξει, μαζί με άλλους Αμερικανούς επιστήμονες, ως «Πρόσωπο της χρονιάς».

Ο Πάρσελ είχε επίσης ασχοληθεί έντονα και με αντικείμενα της Αστρονομίας, Αστροφυσικής και της βιοαστρονομίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τόμ.15ος, σελ.589

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αμαλίας

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Αμαλίας** ήταν σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά Λιμένα - Πλατέος, στη χιλιομετρική θέση 18,800 από Πειραιά Λιμένα. Εγκαινιάστηκε στις 8 Μαρτίου 1904 και χρησιμοποιούταν ως υπηρεσιακή στάση για το προσωπικό των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους και μετέπειτα του Ο.Σ.Ε. .

Ο σταθμός Αμαλίας βρισκόταν στους Αγίους Αναργύρους Αττικής, ενώ όφειλε την ονομασία του στη βασίλισσα Αμαλία, η εξοχική κατοικία (πύργος) της οποίας είχε κτιστεί πλησίον του σταθμού. Έκλεισε σε άγνωστη ημερομηνία και σήμερα δεν υφίσταται ίχνος του, καθώς ο σταθμός κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1990 προκειμένου να διευρυνθεί ο σιδηροδρομικός διάδρομος. Επαναλειτούργησε στις 27 Φεβρουαρίου του 2014, ως νέος σταθμός του προαστιακού δικτύου Αττικής του Ο.Σ.Ε., με το όνομα **Λυκότρυπα** ή Κάτω Αχαρναί, στην πλατεία Μέριμνας (Κωνσταντινουπόλεως και Καπετάν Καρατζά) 

Αμαλία
Αμαλία
Αμαλία
Νίκος Χιωτάκης

Ο **Νίκος Γ. Χιωτάκης** είναι Έλληνας πολιτικός και διατέλεσε δήμαρχος Κηφισιάς από το 1/1/2003 έως και την 31/8/2014. 

Είναι εκλεγμένος Περιφερειακός Σύμβουλος Βόρειου Τομέα Αθήνας με το συνδυασμό του Περιφερειάρχη Αττικής Νίκου Χαρδαλιά «Αττική Μπροστά, από 1/1/2024. 

Γεννήθηκε  το  1963  στην  Κηφισιά, είναι παντρεμένος και έχει δύο κόρες, την Φωτεινή και την Βασιλική-Ευαγγελία. 

Είναι  πτυχιούχος Γεωπόνος του  Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεταπτυχιακός τίτλος (MSc) στις «Στρατηγικές Διαχείρισης Περιβάλλοντος, Καταστροφών και Κρίσεων» του ΕΚΠΑ (2018).  

Εργάζεται ως γεωπόνος - ελεύθερος επαγγελματίας στην μελέτη  και κατασκευή έργων πρασίνου. Μέλος του ΓΕΩΤΕΕ

Συμμετείχε, για πρώτη φορά,  στις Δημοτικές Εκλογές το 1998  και εκλέχτηκε πρώτος Δημοτικός Σύμβουλος. Εξελέγη πρώτη φορά Δήμαρχος Κηφισιάς στις Δημοτικές εκλογές του 2002, με 57,7% την δεύτερη Κυριακή. Στις Δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2006 επανεξελέγη Δήμαρχος Κηφισιάς από την πρώτη Κυριακή. Στις Δημοτικές Εκλογές του Νοεμβρίου του 2010 εξελέγη Δήμαρχος του νέου "Καλλικρατικού" Δήμου Κηφισιάς, με τις δημοτικές ενότητες Εκάλης, Νέας Ερυθραίας Κηφισιάς, με ποσοστό 54,66% τη δεύτερη Κυριακή. Στις Δημοτικές Εκλογές του Μαΐου του 2014 δεν επανεξελέγη Δήμαρχος, έλαβε ποσοστό 46,40% στην Α' Κυριακή, καθώς στην Β΄ Κυριακή επικράτησε ο Γιώργος Θωμάκος με ποσοστό 51,57% και 16.707 ψήφους έναντι ποσοστού 48,43% και 15.691 ψήφους που έλαβε ο Νίκος Χιωτάκης.

Εχει διατελέσει Πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) από το Νοέμβριο του 2019 εως τον Μάρτιο του 2021 και Διευθύνων Σύμβουλος του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) από τον Μάρτιο του 2021 έως το Δεκέμβριο του 2022.

Μέλος της Ελληνικής αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Περιφερειών από το 2014 – 2024

Εκλεγμένος Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ) από το Νοέμβριο του 2019 – Φεβρουάριο 2024.

Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ)  και Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Α.Ε. ΠΕΤΑ, η οποία έχει κύριο μέτοχο την ΚΕΔΕ, 2015-2020.

Εκλεγμένος Αντιπρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής, εκπρόσωπος της ΠΕΔ Αττικής, του Ειδικού Διαβαθμιδικού Συνδέσμου Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ) από το Δεκέμβριο του 2019- Φεβρουάριο 2024.

Πρόεδρος του Ενιαίου Συνδέσμου Δήμων Κοινοτήτων Αττικής (ΕΣΔΚΝΑ) 2007-2011 και Αντιπρόεδρος του Ειδικού Διαβαθμιδικού Συνδέσμου Αττικής (ΕΔΣΝΑ) 2011-2014.

Γραμματέας της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής (ΠΕΔΑ), 2011-2014.

Δημοτικός Σύμβουλος Κηφισιάς  και  Πρόεδρος της Αναπτυξιακής Κηφισιάς 1999-2002.

Δημοτικός σύμβουλος Κηφισιάς, επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας από 2014 έως 2023. 

Χιωτακης Νικος
Vacuum

Οι **Vacuum** είναι σουηδικό μουσικό συγκρότημα, που αποτελείται από δύο μέλη,τους στιχουργούς και παραγωγούς Ματίας Λίντμπλομ και Άντερς Βόλμπεκ, οι οποίοι με το ίδιο ψευδώνυμο εργάζονται ως ποπ συγκρότημα.

Ως τραγουδοποιοί έχουν συνεργαστεί με αρκετούς καλλιτέχνες όπως οι Monrose, Τάργια Τουρούνεν και Ρέιτσελ Στίβενς . Οι δύο άνδρες συναντήθηκαν το 1996 τη χρονιά που το συγκρότημα Vacuum ηχογράφησε το πρώτο τους album με τίτλο *The Plutonium Cathedral*. Εργάζονται κανονικα΄σε δικό τους στούντιο στη Στοκχόλμη, ωστόσο πολλές φορές μετακινούνται.

Το 2004 κυκλοφόρησαν το album *Your Whole Life Is Leading Up To This*. Ακολουθήθηκε από δύο singles *Six Billion Voices* το 2006 και *Walk On The Sun* το 2007. Εξαιτίας της υψηλής ζήτησης που έχουν ως τραγουδοποιοί, οι Vacuum είναι ενεργοί ως συγκρότημα σποραδικά.

## Δισκογραφία
### Άλμπουμς
* *The Plutonium Cathedral* (1997)
* *Seance at the Chaebol* (1998)
* *Culture of Night* (2000, τρία νέα τραγούδια+ δύο τραγούδια με νέο ήχο, κυκλοφόρησε μόνο στη Ρωσία)
* *Culture of Night* (2002, άλλα δύο νέα τραγούδια)
* *Your Whole Life Is Leading Up to This* (2004)

### Σινγκλς
* "I Breathe" (1996)
* "Science of the Sacred" (1997)
* "Pride in My Religion" (1997)
* "Tonnes of Attraction" (1998)
* "Let the Mountain Come to Me" (1998)
* "Icaros" (2000)
* "Starting Where the Story Ended" (2002)
* "Fools Like Me" (2004)
* "They Do It" (2004)
* "The Void" (2005)
* "Six Billion Voices" (2006)
* "Walk On The Sun" (2007)
* "Know By Now / My Friend Misery" (2008)

## Μέλη
* Ματίας Λίντμπλομ (γενν. 1972) - τραγούδι 
* Άντρες Βόλμπεκ - πλήκτρα, κιθάρες, προγραμματισμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Vacuum-People.com Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Σουηδικά μουσικά συγκροτήματα