Γάιος Καριστάνιος Φρόντων

Ο **Γάιος Καριστάνιος Φρόντων**, λατιν.: Gaius Caristanius Fronto ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός και ιππέας, τον οποίο ο Βεσπασιανός προήγαγε στη Σύγκλητο για την αφοσίωσή του στην τελευταία κατά το έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων (69 μ.Χ.).  Διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 90 μ.Χ., ως συνάδελφος του Κόιντου Ακαίου Ρούφου. 
αριστερά|μικρογραφία| Η Αντιόχεια στην Πισιδία.
Σύμφωνα με τα λόγια του Γκ. Λ. Τσέεσμαν, ο Καριστάνιος Φρόντων καταγόταν από οικογένεια «ιταλικής καταγωγής, αλλά ποτέ δεν είχε αναδειχθεί σε εξέχουσα θέση εκεί. Ένα από τα μέλη της πιθανότατα κατατάχθηκε στον στρατό κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων, και περιλαμβανόταν στους βετεράνους, που εγκαταστάθηκαν στις «αποικίες» τής Αντιόχειας», δηλαδή στην Αντιόχεια της Πισιδίας . Άλλες επιγραφές εκεί μαρτυρούν έναν πρόγονο με παρόμοιο όνομα, τον Γάιο Καριστάνιο Φρόντωνα Κασεσιανό Ιούλιο.  Ο Κασεσιανός Ιούλιος ήταν ο εκπρόσωπος του Πόπλιου Σουλπίκιου Κουιρήνιου, του τιτουλάριου των δύο ανδρών (duumvir) της *αποικίας*, και ο Τσέεσμαν υποθέτει, ότι ο Κασεσιανός Ιούλιος συμμετείχε στον πόλεμο εναντίον των Ομοναδεσίων, που είχαν εγκατασταθεί στα Όρη του Ταύρου, μεταξύ Αττάλειας και Ικονίου, έναν πόλεμο που ο Κουιρήνιος έφερε σε αίσιο τέλος. Ο Τσέεσμαν χρονολογεί τον ρόλο του Κουιρήνιου σε αυτή τη σύγκρουση μεταξύ 8 και 6 π.Χ., γεγονός που δίνει μία κατά προσέγγιση χρονολογία για τον Κασιανό Ιούλιο. 

## Βιογραφία
Μία επιγραφή που βρέθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας μας παρέχει πληροφορίες για τη σταδιοδορμία του Καριστάνιου Φρόντωνα.  Αφού κατείχε τοπικό αξίωμα στην Αντιόχεια, ο Φρόντων ακολούθησε τα βήματα του ιππέων με τρεις στρατιωτικές θέσεις (*tres militiae)*: πρώτα έπαρχος (διοικητής) μίας ομάδας πεζικού· μετά διορίστηκε *tribunus angusticlavius* σε μία (ανώνυμη) λεγεώνα· τέλος, ως έπαρχος της πτέρυγας (ala) I Bosporanorum, μίας βοηθητικής μονάδας που συγκροτήθηκε από ιθαγενείς του Βοσπόρου.  Υπάρχουν δύο γνωστές πτέρυγε*ς*, η μία τοποθετημένη στη Δακία, και η άλλη που είχε μεταφερθεί στη Συρία κάποια στιγμή μεταξύ των βασιλειών του Τιβέριου και του Νέρωνα,  και είναι άγνωστο ποιος Φρόντων τη διοικούσε. Ο Μπερνάρ Ρεμύ πιστεύει ότι τη διοικούσε ο Φρόντων. 

Η προαγωγή του Φρόντωνα στη Σύγκλητο έγινε σε δύο στάδια: πρώτα επιλέχθηκε *inter tribunicos*, δηλαδή με τον βαθμό του τριβούνου των πληβείων, και στη συνέχεια προήχθη στον βαθμό του πραίτωρα. Η προαγωγή του τον απάλλαξε από τα έξοδα της πραιτορίας, κυρίως από τα οποία ήταν η χορηγία των *δημόσιων αγώνων (lundi)*, κάτι που ήταν ένα σημαντικό έξοδο: μία επιγραφή αναφέρει ότι για τρεις από τους έξι *αγώνες* το κράτος διέθεσε πάνω από 1.600.000 σηστερτίους γι' αυτούς, και οι πραίτορες αναμενόταν να εξισώσουν ή να υπερβούν αυτό το ποσό με τις συνεισφορές τους.  Η προαγωγή του Φρόντωνα στη Σύγκλητο σε δύο βήματα ήταν μία ασυνήθιστη προσέγγιση. Όλοι οι άνδρες που είναι γνωστό ότι ο Βεσπασιανός είχε προσλάβει στη Σύγκλητο, εκτός από έναν, διορίστηκαν απευθείας *μεταξύ πραιτωριών* (inter praetorios).  Η μελέτη του Τζορτζ Γ. Χιούστον σχετικά με την επιλογή ανδρών από τον Βεσπασιανό στη Σύγκλητο δείχνει, ότι ο Αυτοκράτορας ακολουθούσε τους *νόμους των ετών* (leges annorum) για τα παραδοσιακά αξιώματα, και υποδηλώνει ότι την εποχή που ο Βεσπασιανός προήγαγε τον Φρόντωνα στη Σύγκλητο (είτε το 74 είτε το 75), ο Φρόντων δεν ήταν ακόμη 30 ετών, η ηλικία που απαιτούσε ο νόμος για να γίνει πραίτωρ. Μόλις όμως ο Φρόντων έφθασε σε αυτή την ηλικία, ο Αυτοκράτορας τον προήγαγε στο βαθμό τού κατέχοντος το αξίωμα αυτό. 

Μετά από αυτό ακολούθησε ένας διορισμός ως *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτου]]*, δηλ*.* βοηθού του ανθύπατου (κυβερνήτη) της Βιθυνίας και του Πόντου τη δεκαετία του '70, η οποία ήταν Συγκλητική επαρχία εκείνη την εποχή. Ο Ρεμύ υποδηλώνει ότι ο κυβερνήτης ήταν ο Μάρκος Σαλβιδιηνός Πρόκουλος.  Ο επόμενος Καριστάνιος υπηρέτησε ως *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτος λεγεώνας]]* (legatus legionis) ή διοικητής της Λεγεώνας IX Hispana. Αξίζει να σημειωθεί ότι η επιγραφή από την Αντιόχεια αναφέρει την επαρχία, στην οποία είχε την έδρα της η IX Hispana: τη Ρωμαϊκή Βρετανία. Ο Ρεμύ σημειώνει, ότι από όλες τις γνωστές επιγραφές που καταγράφουν σταδιοδρομίες, μόνο 13 υποδεικνύουν την επαρχία όπου βρισκόταν η μονάδα. Αυτό οδήγησε τον Ρεμύ να υποστηρίξει, ότι ο Καριστάνιος ήταν ο πρώτος άνδρας από τη Μ. Ασία, που διοικούσε λεγεώνα στη Βρετανία, αν όχι στο δυτικό τμήμα της Αυτοκρατορίας. Ο Μπίρλεϊ πιστεύει, ότι αυτό συνέβη από το 76 έως το 79 περίπου, κατά τη διάρκεια των διακυβερνήσεων του Σέξτου Ιουλίου Φροντίνου και του Γν. Ιουλίου Αγρικόλα.  Στη συνέχεια, ο Καριστάνιος διετέλεσε κυβερνήτης της Λυκίας και της Παμφυλίας από το 81 έως το 84 σύμφωνα με τον Βέρνερ Εκκ,  ημερομηνίες με τις οποίες συμφωνεί και ο Ρεμύ.  Υπάρχει ένα κενό 6 ετών, μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία ο Φρόντων παραιτήθηκε από κυβερνήτης της Λυκίας και της Παμφυλίας, και της ημερομηνίας κατά την οποία έγινε ύπατος. Ο Ρεμύ σημειώνει ότι συνήθως οι πρώην κυβερνήτες αυτής της επαρχίας προχωρούσαν στην υπατεία αμέσως ή εντός δύο ή τριών ετών, και εξηγεί αυτή την ανωμαλία σημειώνοντας ότι υπό τον Δομιτιανό ένα μεγάλο διάστημα μεταξύ της πραιτορικής και της υπατικής θητείας ήταν ο κανόνας στις συγκλητικές σταδιοδρομίες. 

Μία αποσπασματική επιγραφή που βρέθηκε κοντά στα Σύναδα, οδήγησε τον Τσέεσμαν να υποθέσει, ότι ο Καριστάνιος μπορεί να ήταν ανθύπατος της Ασίας.  Ωστόσο ο Ρεμύ υποστηρίζει, ότι αυτό αποδεικνύει μόνο πως κατείχε περιουσία κοντά σε αυτήν την πόλη, και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «υπό τον Νέρβα και τον Τραϊανό, μπορεί να έχασε την αυτοκρατορική εύνοια». 

## Οικογένεια
Μία επιγραφή στα ελληνικά που βρέθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, μας παρέχει το όνομα τής συζύγου του.  Το όνομά της παλαιότερα διαβάζονταν ως Σεργία Παύλα, Λευκίου κόρη, πιθανή κόρη του Λεύκιου Σέργιου Παύλου, *επιμελητή του οχθών και των καναλιών του Τίβερη* (curatores riparum et alvei Tiberis) κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαύδιου.  Ωστόσο, σε μία επανεξέταση των αποδεικτικών στοιχείων, ο Mάικλ Κρίστολ και ο Τόμας Ντριού-Μπέαρ βρήκαν μία αδημοσίευτη επιγραφή, που βεβαιώνει ότι το όνομά της ήταν Καλπουρνία Παύλα,, κόρη ενός Καλπούρνιου Λόγγου που αναφέρεται επίσης στο ελληνικό κείμενο της Αντιόχειας. 

Ο Φρόντων είναι γνωστό ότι είχε δύο γιους, τον Φρόντωνα και τον Παυλίνο. Ο Γάιος Καριστάνιος Ιουλιανός, ανθύπατος της Αχαΐας γύρω στο 101, ήταν είτε ο νεότερος αδελφός του Φρόντου, είτε εξάδελφός του. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας