Μίργκοροντ (Γκόγκολ)

***Μίργκοροντ*** (ρωσικά: Миргород ) είναι συλλογή έργων του Νικολάι Γκόγκολ που γράφτηκε μεταξύ 1832-1834  και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1835. Αναθεωρήθηκε σημαντικά και επεκτάθηκε από τον Γκόγκολ για μια έκδοση του 1842. Ο τίτλος Μίργκοροντ αναφέρεται στη μικρή επαρχιακή πόλη της Ρωσικής αυτοκρατορίας Μίργκοροντ (που σημαίνει «Πόλη της ειρήνης» και σήμερα ανήκει στην Ουκρανία, στην περιφέρεια Πολτάβα) κοντά στην οποία ο Γκόγκολ πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια. Είναι επίσης ο τόπος όπου διαδραματίζεται η τελευταία ιστορία της συλλογής *[[Ο καβγάς των δύο Ιβάν|Ο καυγάς των δύο Ιβάν]]*.  
 
Τα έργα παρουσιάζουν εικόνες της επαρχιακής ζωής της Ουκρανίας όπως και στην προηγούμενη συλλογή *[[Βραδιές σε ένα αγρόκτημα κοντά στη Ντικάνκα]],* που καθιέρωσε τον Γκόγκολ. Για να εδραιώσει τη σύνδεση μεταξύ των δύο έργων, ο  συγγραφέας επισύναψε τον υπότιτλο: «Ιστορίες που είναι η συνέχεια των Βραδιών σε ένα αγρόκτημα κοντά στη Ντικάνκα».
 
## Περιεχόμενο
Η συλλογή αποτελείται από τέσσερις ιστορίες σε δύο τόμους:

**Μέρος πρώτο**

* *[[Οι γαιοκτήμονες του παλιού καιρού]],* αφηγείται τη ζωή ενός ηλικιωμένου ζευγαριού επαρχιωτών γαιοκτημόνων. 
* *[[Ταράς Μπούλμπα]],* ένα κλασικό έργο της ρωσικής λογοτεχνίας που διαδραματίζεται στην εποχή των πολέμων μεταξύ Κοζάκων και Πολωνών.

**Μέρος δεύτερο**

* *[[Ο Βίι (Γκόγκολ)|Ο Βίι]],* κλασικό φανταστικό έργο της ρωσικής λογοτεχνίας.
* *[[Ο καβγάς των δύο Ιβάν]],* μια διασκεδαστική ιστορία.
 
## Συγγραφή
[μικρογραφία|''[Ταράς Μπούλμπα,* εικονογράφηση περ. 1890]]
Οι ιστορίες της συλλογής γράφτηκαν σε διαφορετικές εποχές, από το 1832, όταν ο Γκόγκολ επισκέφτηκε ξανά τη γενέτειρά του, το μικρό [[Ουκρανία|ουκρανικό]] χωριό  Σορότσιντσι, μετά από διαμονή πέντε ετών στην [[Αγία Πετρούπολη]]. Η συλλογή ολοκληρώθηκε την εποχή που ο Γκόγκολ εργαζόταν ως καθηγητής Μεσαιωνικής Ιστορίας στο [[Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης|Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης]] το 1834. Αυτή η περίοδος ήταν πολύ παραγωγική για τον συγγραφέα, καθώς έγραφε επίσης το θεατρικό έργο *Ο Επιθεωρητής* και το μυθιστόρημα *Νεκρές ψυχές,* συχνά παραμελώντας τα καθήκοντά του ως καθηγητής. Ο Γκόγκολ εκμυστηρεύτηκε σε επιστολή στον φίλο του Μιχαήλ Μαξίμοβιτς: «Δουλεύω πολύ σκληρά, αλλά για τα δικά μου έργα, όχι για τις διαλέξεις μου».
 
== Υποδοχή ==
Αν και η συλλογή δεν είχε άμεση οικονομική επιτυχία – προς απογοήτευση του Γκόγκολ  – λογοτεχνικοί κριτικοί και συγγραφείς την υποδέχθηκαν πολύ θετικά. Ο [[Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν|Αλεξάντερ Πούσκιν]] ξεχώρισε ιδιαίτερα τη νουβέλα *Οι γαιοκτήμονες του παλιού καιρού* ως «ένα κωμικό συγκινητικό ειδύλλιο, που μας κάνει να γελάμε μέσα από δάκρυα λύπης και τρυφερότητας». Ο σημαντικός Ρώσος κριτικός του 19ου αιώνα [[Βισαριόν Μπελίνσκι]] επαίνεσε ιδιαίτερα τη συλλογή και το έτος της έκδοσής της χαιρέτισε τον Γκόγκολ ως τον νέο «αρχηγό της [[Ρωσική λογοτεχνία|ρωσικής λογοτεχνίας]]». Ο [[Λέων Τολστόι]] διάβασε το *Βίι* ως νεαρός και το συμπεριέλαβε μεταξύ των λογοτεχνικών έργων που του έκαναν «τρομερή» εντύπωση.  
 
Στη μελέτη του *Ο Νικολάι Γκόγκολ,* ο μυθιστοριογράφος του 20ού αιώνα [[Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ|Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ]] αντιμετώπισε το *Μίργκοροντ* ως πρόδρομο των μεταγενέστερων έργων του Γκόγκολ, όπως *Το παλτό,'' και χαρακτήρισε τη συλλογή ως «νεανική ηλικία του χιουμορίστα Γκόγκολ».
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Νικολάι Γκόγκολ