open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γάιος Σαλόνιος Ματίδιος Πατρουίνος

Ο **Γάιος Σαλόνι(ν)ος Ματίδιος Πατρουίνος**, λατιν.: Gaius Saloni(n)us Matidius Patruinus (απεβ. 78) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που έζησε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά τον 1ο αι., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βεσπασιανού (π. 69-79).

## Βιογραφία
Ο Γ. Σ. Μ. Πατρουίνος προερχόταν από μία πλούσια οικογένεια από τη Vicetia (σύγχρονη Βιτσέντσα, βόρεια Ιταλία). Γύρω στο 63 νυμφεύτηκε την ευγενή Ρωμαία Ουλπία Μαρκιανή, τη μεγαλύτερη αδελφή του Tραϊανού μετέπειτα Αυτοκράτορα. Στις 4 Ιουλίου 68, η Ου. Mαρκιανή γέννησε το μοναδικό τους παιδί, τη Σαλονία Ματιδία.

Υπηρέτησε ως έπαρχος (praetor) και, μέσω αυτής της θέσης, έγινε συγκλητικός. Το 70/71 ο Πατρουίνος υπηρέτησε πιθανώς ως κυβερνήτης της Άνω Γερμανίας. Πριν αποβιώσει το 78 στη Ρώμη, ο Πατρουίνος ήταν ιερέας και υπηρέτησε ως μέλος των Αδελφών των Αγρών (fratres arvales). Μετά από το τέλος του, η Μαρκιανή και η Σ. Ματιδία πήγαν να ζήσουν με τον Tραϊανό και τη σύζυγό του Πομπηία Πλωτίνα.

Η κόρη του Ματιδία έκανε τρεις γάμους και από τον καθένα απέκτησε μία κόρη: τη Βιβία Σαβίνα, σύζυγο του Αδριανού, τη Μινδία Ματιδία τη Νεότερη και τη Ρουπιλία Φαυστίνα.

Το ιταλικό χωριό Matigge (αρχαία Matidiae) πήρε το όνομά του από τη δεύτερη εγγονή του Mινδία Ματιδία τη Νεότερη. Ο Mάρκος Αυρήλιος ήταν εγγονός της Ρουπιλίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 63 την Ουλπία Μαρκιανή, κόρη του Μάρκου Ουλπίου Τραιανού του Πρεσβύτερου και είχε τέκνο:
* Σαλονία Ματιδία 68-119, παντρεύτηκε πρώτα τον Λεύκιο Βίβιο Σαβίνο ανθύπατο, μετά τον Λεύκιο Μίνδιο ευγενή και έπειτα τον Λεύκιο Σκριβώνιο Λίβωνα Ρουπίλιο Φρούγι Βώνο, αντικαταστάτη ύπατο.
** Βιβία Σαβίνα 83-136/137, παντρεύτηκε τον Αδριανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
** Μινδία Ματιδία η Νεότερη 85-μετά το 161.
** Ρουπιλία Φαυστίνα π.87-πριν το 138, παντρεύτηκε τον Μάρκο Άννιο Βήρο ύπατο και έπαρχο της πόλης.
*** Αννία Φαυστίνα η Νεότερη 130-175, παντρεύτηκε τον Αντωνίνο Πίο Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
*** Μάρκος Άννιος Βήρος απεβ. 124, πραίτωρ.
**** Μάρκος Αυρήλιος 121-180, Ρωμαίος Αυτοκράτορας.
***** Μάρκος Αυρήλιος Κόμμοδος 161-192, Ρωμαίος Αυτοκράτορας.

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Ιάμπολη Ροδόπης

Η **Ιάμπολη** ή **Γιάμπολη** είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - ιστορία
Η Ιάμπολη βρίσκεται στη βόρεια άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής και τους νότιους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 220 μέτρων και απέχει 11 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το κέντρο της πόλης. Ανατολικά του χωριού είναι η τεχνητή λίμνη Γρατινής, νοτιοανατολικά η Γρατινή, νότια περνάει η επαρχιακή οδός Κομοτηνής - Βουλγαρικά σύνορα, νοτιοδυτικά είναι ο Κάλχαντας ενώ δυτικά είναι το Τυχηρό και περνάει ο Κάθετος Άξονας Ροδόπης.

Η παλιά του ονομασία, από την περίοδο  της τουρκοκρατίας, είναι *Γιαμπαντζικλή* ενώ μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα με την ονομασία *Γιάμπολη* στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γρατινής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Κάλχαντα, τη Μεγάλη 'Αδα, τον Μύτικα, τη Σαρακηνή και το Τυχηρό αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάλχαντα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 173 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ραμαδάν Ντιλέκ, Ιάμπολη Κομοτηνής Ροδόπης από το Εργαστήριο Λαογραφίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Δ.Π.Θ.
*Η διαδρομή Ιάμπολη-Σαρακηνή από τον ιστότοπο https://www.visitthraki.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Μάρκος Άννιος Βήρος

Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα εξής πρόσωπα:

* Μάρκος Άννιος Βήρος (πάππος του Μάρκου Αυρηλίου) ύπατος.
* Μάρκος Άννιος Βήρος (πατέρας του Μάρκου Αυρηλίου) πραίτωρ, γιος του προηγουμένου.
Γενέθλιος οικία του Αντόν Τσέχωφ

Η **γενέθλιος οικία του [[Αντόν Τσέχωφ]]** βρίσκεται στο Ταγκανρόγκ της Ρωσίας, στην οδό Τσέχωφ αριθμός 69 (πρώην οδός Κουπεσέσκαγια, αργότερα οδός Αλεξαντρόφσκαγια, που μετονομάστηκε προς τιμήν του λίγο μετά το  θάνατό του, το 1904) και πλέον έχει μετατραπεί σε μουσείο του συγγραφέα.

Το σπίτι χτίστηκε το 1859 με πλίνθους και η οικογένεια Τσέχωφ το μίσθωσε την περίοδο 1860 - 1861. Συγκεκριμένα, ο Πάβελ Γιεγκόροβιτς Τσέχωφ και η οικογένειά του (η σύζυγός του Γιεβγκένια Γιακόβλεβνα και οι δύο γιοι τους - ο τετράχρονος Αλέξανδρος Τσέχωφ  και ο 2χρονος Νικολάι Τσέχωφ, τα επόμενα χρόνια η οικογένεια θα αποκτούσε ακόμα τέσσερα παιδιά) - ενοικίασαν το κτήριο το Δεκέμβριο του 1859. Ο Αντόν Τσέχωφ γεννήθηκε σε αυτό το σπίτι στις 17 Ιανουαρίου 1860. Τον Μάρτιο του 1861, η οικογένεια μετακόμισε σε άλλο σπίτι.

Το 1910 ο  φιλολογικός και πολιτιστικός όμιλος «Κύκλος Τσέχωφ» του Ταγκανρόγκ που δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Γιεβγκένι Γκάρσιν, ένα έτος μετά το θάνατο του Τσέχωφ, τοποθέτησε στο σπίτι αναμνηστική πλακέτα.  ενώ το 1916 το δημοτικό συμβούλιο της πόλης παραχώρησε το οικόπεδο και το κτίριο της οδού Τσέχωφ 69, στον «Κύκλο», προκειμένου να το μετατρέψει σε μουσείο.
Το 1921 το σπίτι ανακαινίστηκε και  το 1924, μουσείο πλέον, εγκαινίασε την λειτουργία το με την έκθεση - αφιέρωμα στα νεανικά χρόνια του συγγραφέα. Το 1933, εκδόθηκε κρατικό διάταγμα της επίσημης λειτουργίας του σπιτιού ως μουσείου και το 1935 έγιναν εκτεταμένες ανακαινίσεις του χώρου που περιλάμβαναν την βελτίωση του περιβάλλοντος χώρου με την δημιουργία κήπου με κερασιές, παρτέρια, και μεταλλικά διαχωριστικά. Επίσης τότε, τοποθετήθηκε και μια προτομή του Τσέχωφ.  Την ίδια χρονιά, και στα πλαίσια του εορτασμού της 75ης επετείου από τη γέννηση του Αντόν Τσέχωφ, το σπίτι - μουσείο επισκέφτηκαν η αδερφή του συγγραφέα, Μαρία Τσέχοβα και η σύζυγός του, ηθοποιός Όλγα Κνίππερ. Η Μαρία Τσέχοβα μάλιστα, εξέθεσε στο μουσείο, αντικείμενα που βρίσκονταν στο  κύριο μουσείο του Τσέχωφ, το σπίτι του στην Γιάλτα το επονομαζόμενο και «Άσπρη ντάτσα»  

Στο πλαίσιο των εορτασμών για την 150η επέτειο από τη γέννηση του Τσέχωφ, ο Ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ επισκέφθηκε το σπίτι - μουσείο  στις 29 Ιανουαρίου 2010. 

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Домик Чехова.jpg|Το πατρικό σπίτι  - μουσείο του Αντόν Τσέχωφ σε καρτ-ποστάλ του 1910
Αρχείο:Chekhov Birth House 2006.jpg|Το σπίτι - μουσείο τον Μάιο του 2006.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικές οικίες-μουσεία στη Ρωσία
Κατηγορία:Αντόν Τσέχωφ
Χίλλις ΙΙ Κουανιέ

**Ο Χίλλις ΙΙ Κουανιέ** (**Gillis II Coignet**, Σεπτέμβριος 1586  Αμβέρσα - μετά το 1641 Αμβέρσα ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος πινάκων με ιστορικά θέματα και ζωγράφος τοπίου.

Ο Χίλλις II ήταν ο γιος του Γιάκομπ Κουανιέ (ΙΙΙ) (Jacob Coignet (III)) και της Χέστερ φαν Μπέρινγκεν (Hester van Beringen). Νυμφεύτηκε την Μαγκνταλένα φαν ντερ Μπέκεν (Magdalena van der Beken) στις 29 Σεπτεμβρίου 1609. Απέκτησαν τουλάχιστον εννέα παιδιά: Γιάκομπ, Γιοάννα, Άννα, Εχίντιους, Χέστερ, Μπάρμπαρα, Μίχιελ, Μαρία, Χουλιέλμους.  Έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά το 1607 ως γιος Δασκάλου.  Ήταν ενεργός μέχρι τουλάχιστον ως το 1641/42.

Το ύφος του Χίλλις είναι παρόμοιο με αυτό του Χίλλις φαν Κόνινξλοο και της σχολής *Frankenthal*. Ο γιος του, Γιάκομπ, ήταν επίσης ζωγράφος.

## Εργα

## Πηγές
* Meskens, Ad (1998). Familia Universalis: Coignet. Royal Museum of Fine Arts, Antwerp.
*  Rombouts, Philip Felix; van Lerius, Theodoor (1874). De liggeren en andere historische archieven der Antwerpsche Sint Lucasgilde. Baggerman.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μωσαϊκό Ροδόπης

Το **Μωσαϊκό** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - ιστορία
Το Μωσαϊκό βρίσκεται στη δυτική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής, βορειοανατολικά και κοντά στη λίμνη Βιστωνίδα σε υψόμετρο 10 μέτρων. Απέχει 5 χιλιόμετρα Ν. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου), 20 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Κομοτηνή και 31 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την Ξάνθη. Ανατολικά και νότια του χωριού περνάει ο Κομψάτος ποταμός που μετά από λίγο εκβάλλει στη λίμνη, ανατολικότερα είναι η Αμβροσία, δυτικά η Διαλαμπή ενώ βόρεια είναι η Γαλήνη και περνάει η Εγνατία Οδός.

Η παλιά του ονομασία είναι *Καρά-Μουσά* και οι κάτοικοί του είναι χριστιανοί (με καταγωγή προσφύγων της ανταλλαγής πληθυσμών) και μουσουλμάνοι (κυρίως Ρομά). Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμβροσίας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Ιάσμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιάσμου του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 193 κατοίκους. Οι απογραφές του χωριού είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μοναδικός Ναός στη Ροδόπη αφιερωμένος στον Άγιο Σπυρίδωνα στο Μωσαϊκό από τον ιστότοπο https://maronnews.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Παλάτι του Αλεξάνδρου Α΄

Το **Παλάτι του Αλέξανδρου Α**' στο Ταγκανρόγκ είναι ένα πετρόχτιστο πέτρινο κτήριο σε ρωσικό κλασικιστικό στιλ στην οδό Γκριτσέσκαγια 40, όπου ο Ρώσος αυτοκράτορας Αλέξανδρος Α πέθανε το 1825.

Το αρχοντικό χτίστηκε το 1806 και ανήκε σε διαφορετικούς ιδιοκτήτες. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς ήταν ο Κυβερνήτης του Ταγκανρόγκ Πιότρ Πάπκοφ. Με έξοδα του Πιότρ Πάπκοφ, το σπίτι επισκευάστηκε και ξαναχτίστηκε σε σπίτι ενάμιση ορόφου. Το 1816, ο Πάπκοβ πούλησε το κτήριο στην Επιτροπή Κατασκευών της πόλης. Ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος Α' της Ρωσίας έμεινε εκεί δύο φορές - το 1818 και το 1825. Μετά το θάνατό του, το κτήριο αγοράστηκε από τη χήρα σύζυγό του αυτοκράτειρα Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα (Λουίζα του Μπάντεν) και εκεί ιδρύθηκε το πρώτο μουσείο μνημείων στη Ρωσία αφιερωμένο στον αυτοκράτορα. Μεταξύ των επισκεπτών στο παλάτι του Αλεξάνδρου Α' ήταν οι Ρώσοι αυτοκράτορες Αλέξανδρος Β' της Ρωσίας και Αλέξανδρος Γ ', οι ποιητές Αλέξανδρος Πούσκιν και Βασίλι Ζουκόφσκι, ο καλλιτέχνης Ιβάν Αϊβαζόφσκι, ο Κομισάριος του Διαφωτισμού Ανατόλι Λουνατσάρσκι και πολλοί άλλοι.

Για 12 χρόνια ξεκινώντας το 1864 μια ερασιτεχνική χορωδία, που τη διεύθυνε ο Πάβελ Τσέχωφ ( πατέρας του Αντόν Τσέχωφ) τραγούδησε στην Εκκλησία της Υψώσεως του Σταυρού, η οποία ιδρύθηκε μέσα στο αρχοντικό, για να τιμήσει τον αυτοκράτορα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1860 - αρχές της δεκαετίας του 1870 ο Αλέξανδρος, ο Νικόλαος και ο Αντόν Τσέχωφ τραγούδησαν εκεί σε χορωδιακά τμήματα. Το 1928 το μουσείο μνήμης έκλεισε και μερικά από τα εκθέματα μεταφέρθηκαν στο Παλάτι του Αλφεράκι.

Στο κτήριο του παλατιού του Αλεξάνδρου Α' στεγάζεται ένα παιδικό σανατόριο, που ονομάζεται Μπιριόζκα (Beryozka).

## Εικόνες

Αρχείο:Alexander I Palace Plan.jpg|Φωτογραφία του αρχικού σχεδίου του αρχοντικού Πιότρ Πάπκοφ στο Ταγκανρόγκ (συλλογή μουσείου Αρχιτεκτονικής Ανάπτυξης της πόλης Ταγκανρόγκ)
Αρχείο:Alexandre1 Palace Taganrog.jpg|το Παλάτι του Αλέξανδρου Α΄(παλιά ταχυδρομική κάρτα, τέλη 19ου αιώνα)
Αρχείο:Alexander Palace Taganarog.png
Αρχείο:Alexander palace 2008.jpg|το Παλάτι του Αλέξανδρου Α΄, τώρα σανατόριο Μπιριόζκα (2008)
Αρχείο:Alexander Palace Plaque.jpg|Αναμνηστική πλάκα στο αρχοντικό του Αλέξανδρου Α'. Η επιγραφή αναφέρει ότι «Σ' αυτό το αρχοντικό το 1818 και το 1825 έμεινε ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος Α'. Εδώ πέρασε τις τελευταίες του ημέρες. Το 1826 εγκαινιάστηκε το πρώτο μουσείο μνήμης στη Ρωσία: Το σημαντικότερο παλάτι του Αλέξανδρου Α' στην Ταγκανρόγκ.
Αρχείο:Alexander Palace (Taganrog) in 2010.jpg|Το πρώην Παλάτι του Αλέξανδρου σε στάδιο ανακαίνισης τον Απρίλιο 2010.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικές οικίες-μουσεία στη Ρωσία
Πόπλιος Αίλιος Αδριανός Άφερ

Ο **Πόπλιος Αίλιος Αδριανός Άφερ**, λατιν.: Publius Aelius Hadrianus Afer ήταν ένας διακεκριμένος και πλούσιος Ρωμαίος συγκλητικός και στρατιωτικός, που έζησε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 1ο αι. μ.Χ. Ο Π. Αί. Αδριανός Άφερ προερχόταν από την Ισπανία, ωστόσο ήταν ρωμαϊκής καταγωγής. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη Ιτάλικα (κοντά στη σύγχρονη Σεβίλλη της Ισπανίας) στη ρωμαϊκή επαρχία Ισπανία Βαιτική. Προερχόταν από μία καλά εγκατεστημένη, πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια της τάξης των πραιτόρων. Ήταν γιος του Ρωμαίου συγκλητικού Πόπλιου Αιλίου Αδριανού Μαρουλίνου και της ευγενούς Ρωμαίας Ουλπίας. Αδελφός της Ουλπίας ήταν ο Ρωμαίος στρατηγός και συγκλητικός Mάρκος Ούλπιος Τραϊανός, ο πατέρας της Ουλπίας Μαρκιανής και του Tραϊανού Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Έτσι η Ουλπία Μαρκιανή και ο Tραϊανός ήταν εξαδέλφια του.

Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του ο Αδριανός Άφερ περνούσε μέρος τού χρόνου του στη Ρώμη. Το επώνυμό του *Afer* είναι Λατινικό και σημαίνει Αφρικανός. Έλαβε το επώνυμο *Άφερ* ως παρωνύμιο, λόγω της εξαιρετικής υπηρεσίας του στη Μαυριτανία. Ο Αδριανός Άφερ νυμφεύτηκε τη Δομιτία Παυλίνα, μία Ισπανόφωνη Ρωμαία από μία διακεκριμένη οικογένεια συγκλητικών, που καταγόταν από το Gades (σύγχρονο Κάδιθ, Ισπανία). Τα παιδιά τους ήταν μία κόρη, η Αιλία Δομιτία Παυλίνα (75–130) και ένας γιος, ο Πόπλιος Αίλιος Αδριανός (76–138) ο Αυτοκράτορας. Αφού έφτασε στο αξίωμα του πραίτωρα, ο Άφερ και η σύζυγός του απεβίωσαν το 86. Ο γιος και η κόρη του τέθηκαν υπό την κηδεμονία του εξαδέλφου του Τραϊανού και τού Ρωμαίου αξιωματούχου Πόπλιου Ακίλιου Ατιανού.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Παυλίνα την Πρεσβύτερη, από οικογένεια συγκλητικών της Ισπανίας και είχε τέκνα:
* Αιλία Δομιτία Παυλίνα η Νεότερη 75-130, παντρεύτηκε τον εύκιο Ιούλιο Ούρσο Σερβιανό τρις ύπατο.
* Τραϊανός Αδριανός 76-138, Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Νυμφεύτηκε την κόρη της 2ης εξαδέλφης του, τη Βιβία Σαβίνα, εγγονή της Ουλπίας Μαρκιανής.

## Πηγές
* *Historia Augusta - Η ζωή του Αδριανού*
* Roman-emperors.org 
* Library.thinkquest.org
* Romans-inbritain.org.uk

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Χέντρικ φαν Κλέφε Ι

Ο **Χέντρικ φαν Κλέφε Ι** (Hendrick van Cleve I, Αμβέρσα, πιθανόν 1464 - Αμβέρσα, μετά το 1519 ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος ελαιογραφιών, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στη γενέτειρα πόλη του. Δεν αναφέρεται το όνομα της συζύγου του, αλλά πιθανόν να ήταν ο πατέρας του Βίλλεμ φαν Κλέφε Ι. Έγινε Δάσκαλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1489 και πιθανότατα ήταν ο Δάσκαλος του Γιαν Σάντερς φαν Χέμεσσεν το 1519. Δεν είναι γνωστές άλλες λεπτομέρειες του βίου ή του έργου του.

## Παραπομπές


## Δευτερεύουσες πηγές
*Groenendijk, Pieter, Beknopt biografisch lexicon van Zuid- en Noord-Nederlandse schilders, graveurs, glasschilders, tapijtwevers et cetera van ca. 1350 tot ca. 1720, Leiden: Primavera (2008)
*Thieme, Ulrich & Becker, Felix, Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart, Band 7, Leipzig: Engelmann (1912)
*Van den Branden, F. Jos., Geschiedenis der Antwerpsche Schilderschool, Antwerpen: J.E. Buschmann (1883). , 98
*Meißner, Günter, Allgemeines Künstler-Lexikon: die bildenden Künstler aller Zeiten und Völker, Teil 19, München-Leipzig: Saur (1998)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Τσίμπια

Η **Τσίμπια** () είναι μικρή πόλη και δήμος στην Ανγκόλα. Μέχρι το 1975 ονομαζόταν **Βίλα Ζοάο ντε Αλμέιντα** ().

## Ιστορία
Σύμφωνα με το ιμπεριαλιστικό πνεύμα της εποχής, η Πορτογαλία επέκτεινε προς το τέλος του 19ου αιώνα τον άμεσο έλεγχο των παλιών αποικιών της στο εσωτερικό της Ανγκόλας. Κατά τη διάρκεια αυτής της στρατιωτικής και διοικητικής υφαρπαγής γης, στις 16 Σεπτέμβριος 1885 ιδρύθηκε από την Πορτογαλία η τοποθεσία Σάου Πέντρο ντα Τσίμπια. Οι Μπόερς εγκαταστάθηκαν επίσης στην περιοχή.

Στις 30 Οκτωβρίου 1927 έγινε πόλη και έκτοτε υπήρξε έδρα δήμου. Μετονομάστηκε σε Βίλα Ζοάο ντε Αλμέιντα, από τον Ζοάο ντε Αλμέιντα, έναν Πορτογάλο ευγενή και έμπιστο του βασιλέα στα τέλη του 15ου και στις αρχές του 16ου αιώνα.

Μετά την ανεξαρτησία της Ανγκόλας το 1975, η πόλη έλαβε το τρέχον όνομά της.

## Πληθυσμός
Η κυρίαρχη εθνοτική ομάδα στην περιοχή είναι οι Νχανέκα-Χούμπε.

Ο δήμος της Τσίμπια έχει περίπου 228.000 κατοίκους (εκτίμηση 2020).

## Διοίκηση
Η Τσίμπια είναι η έδρα του ομώνυμου δήμου στην Επαρχία Ουίλα. Ο δήμος καλύπτει έκταση 5281 km².

## Προσωπικότητες της πόλης
* Νοέμια Ντελγκάντο (1933-2016), Πορτογαλίδα σκηνοθέτιδα και σεναριογράφος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Τουρκάν Σεϋλάν

Η **Τουρκάν Σεϋλάν** (13 Δεκεμβρίου 1935 - 18 Μαΐου 2009) ήταν Τούρκισσα ιατρός δερματολογίας, ακαδημαϊκός, συγγραφέας, δασκάλα και κοινωνική ακτιβίστρια. Ήταν διάσημη για την καταπολέμηση της λέπρας και για την ίδρυση ενός φιλανθρωπικού ιδρύματος που ονομάζεται «Ένωση για την Υποστήριξη της Σύγχρονης Ζωής» (*Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği*, ÇYDD).

## Ζωή και καριέρα
Γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1935. Ήταν η πρωτότοκη κόρη του Φαζίχ Γκαλίπ, ενός από τους πρώτους εργολάβους οικοδομών στην δημοκρατική εποχή της Τουρκίας και της Ελβετής Λίλι Μίνα Ράιμαν που έγινε μουσουλμάνα  και άλλαξε το όνομά της σε Λέυλα μετά το γάμο.

Πήγε στο Δημοτικό Σχολείο Καντίλι μεταξύ 1944 και 1946. Την περίοδο 1946 έως 1953 πήγε στο γυμνάσιο θηλέων Καντίλι. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης το 1963. Αργότερα, εργάστηκε ως γιατρός στο τμήμα δερματολογικών και αφροδισιακών παθήσεων στο νοσοκομείο SSK Nisantasi.

Το 1976, άρχισε να μελετά τη λέπρα και ίδρυσε το Fight Against Lepra Association and Foundation. Της απονεμήθηκε το "Διεθνές Βραβείο Γκάντι" το 1986 στην Ινδία. Εργάστηκε ως σύμβουλος για τη λέπρα για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας έως το 2006. Συμμετείχε στο ίδρυμα του Laboratory of Derma pathology, Behcet's Disease και Policlinics of Sexually transmmitted Diseases. Εργάστηκε ως εθελόντρια επικεφαλής ιατρός στο Νοσοκομείο Λέπρας της Κωνσταντινούπολης για 21 χρόνια, μεταξύ 1981 και 2002.

Παντρεύτηκε το 1957 και απέκτησε δύο παιδιά. Έχει τέσσερα μεγάλα παιδιά. Έχοντας ασθενήσει από καρκίνο του μαστού για 17 χρόνια, πέθανε στις 18 Μαΐου 2009.

## Δείτε επίσης
* Γυναίκες στην Τουρκία

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Daniella Kuzmanovic (2012), "Στο περιθώριο της έρευνας Ergenekon: Κεντρικά χαρακτηριστικά της πολιτικής στην Τουρκία", *Μέση Ανατολή Κριτική*, τομ. 21, τεύχος 2, 2012

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://suomenkuvalehti.fi/kuvat/2009/05/18/turkan-saylan 
* http://www.bianet.org/english/science/114627-death-of-turkan-saylan-state-should-apologise

Κατηγορία:Τούρκοι επιστήμονες
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μπεχιτζέ Μποράν

Η **Μπεχιτζέ Μποράν** (1 Μαΐου 1910 - 10 Οκτωβρίου 1987) ήταν Τούρκισσα μαρξίστρια πολιτικός, συγγραφέας και κοινωνιολόγος.  Ως μειοψφούσα πολιτική φωνή από την αριστερά, η Μποράν φυλακίστηκε επανειλημμένα για το έργο της και πέθανε στην εξορία μετά το τουρκικό στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980.

## Βιογραφία
Η Μποράν γεννήθηκε στην Προύσα από γονείς Τατάρους του Βόλγα των οποίων οι οικογένειες είχαν εγκατασταθεί στην Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του 1890.  Αποφοίτησε από την Ροβέρτειο Σχολή στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας και σπούδασε κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έλαβε το διδακτορικό της στην κοινωνιολογία το 1939 από το Μίσιγκαν και ασχολήθηκε με τον μαρξισμό. Διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, στη Σχολή Γλωσσών και Ιστορίας-Γεωγραφίας (AÜ, DTCF) ως αναπληρώτρια καθηγήτρια.

Προσχώρησε επίσης στο παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας (TKP) και άρχισε να εκδίδει αριστερά περιοδικά, *Yurt ve Dünya* (Αγγλικά: *Motherland and World* ) και *Adımlar* (Αγγλικά: *Steps* ), τα οποία οδήγησαν στην απόλυση της από το πανεπιστήμιο. Το 1950, ηγήθηκε του σχηματισμού της Τουρκικής Ένωσης  Ειρηνιστών, η οποία διαμαρτυρήθηκε κατά της συμμετοχής της Τουρκίας στον πόλεμο της Κορέας, η οποία οδήγησε στη σύλληψή της και σε ποινή φυλάκισης 15 μηνών. Το 1965, η Μποράν εξελέγη βουλευτής από το Εργατικό Κόμμα της Τουρκίας (TİP) στο τουρκικό κοινοβούλιο.  Το 1970, ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος. Συνελήφθη μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1971 και καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκισης. Μετά την απελευθέρωσή της μετά από αμνηστία το 1974, ίδρυσε ξανά το TİP το 1975. 

Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980, η Μποράν εξορίστηκε στην Ευρώπη, ζώντας ως πολιτική πρόσφυγας στη Σόφια, στις Βρυξέλλες και στο Ντίσελντορφ. Το 1987, ανακοίνωσε ότι η TİP και η TKP αποφάσισαν να συγχωνευθούν. Πέθανε λίγο μετά από αυτή τη συνέντευξη τύπου από καρδιακές παθήσεις στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο. Ήταν 77 ετών. Το σώμα της μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και η κηδεία της μετατράπηκε σε μαζική διαδήλωση, η πρώτη δημόσια επίδειξη δύναμης του αριστερού κινήματος της Τουρκίας μετά το πραξικόπημα. 

## Δείτε επίσης
* Πολιτική της Τουρκίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι κοινωνιολόγοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ουλπία (γιαγιά του Αδριανού)

Η **Ουλπία** (π. 31 - πριν από το 86) ήταν μία ευγενής Ρωμαία της Ισπανίας  γυναίκα από το γένος των Ουλπίων κατά τον 1ο αι. μ.Χ.

## Βιογραφία
Οι πρόγονοι τού πατέρα της μετακόμισαν από την Ιταλία και εγκαταστάθηκαν στην Ιτάλικα (κοντά στη σημερινό Σεβίλλη, Ισπανία) στη ρωμαϊκή επαρχία της Βαιτικής Ισπανίας στα τέλη του 3ου αι. π.Χ. Η μητέρα της είναι άγνωστη. Αδελφός της ήταν ο Μάρκος Ούλπιος Τραϊανός, ο οποίος υπηρέτησε ως διακεκριμένος Ρωμαίος στρατηγός και ήταν το πρώτο άτομο από την οικογένειά της, που εισήλθε στη Σύγκλητο. Ήταν ο (βιολογικός) πατέρας του Τραϊανού, τον οποίο υιοθέτησε και έκανε διάδοχο ο Νέρβας.

Η Ουλπία παντρεύτηκε έναν Ρωμαίο συγκλητικό, τον Πόπλιο Αίλιο Αδριανό Μαρουλίνο, έναν πλούσιο και αριστοκρατικό από την Ισπανία Ρωμαίο από το γένος των Αιλίων. Η Ουλπία και ο Mαρουλίνος είχαν τουλάχιστον έναν γιο, τον Πόπλιο Αίλιο Αδριανό Άφερ, ο οποίος έγινε ξεχωριστός Ρωμαίος στρατιωτικός και πολιτικός. Αυτός νυμφεύτηκε μία ευγενή Ρωμαία της Ισπανίας, τη Δομιτία Παυλίνα την Πρεσβύτερη, και το ζεύγος είχε τέκνα την Αιλία Δομιτία Παυλίνα και τον Πόπλιο Αίλιο Αδριανό, ο οποίος υιοθετήθηκε από τον Tραϊανό και έγινε διάδοχός του.

Ο αδελφός της Ουλπίας, ο Μ. Ού. Τραϊανός, είχε τέκνα την Ουλπία Μαρκιανή και τον Tραϊανό. Κόρη της Ουλπίας Μαρκιανής ήταν η Σαλονία Ματιδία, που έκανε τρεις γάμους και απέκτησε τρις κόρες. Πρώτη κόρη της Σαλονίας Ματιδίας ήταν η Βιβία Σαβίνα, η οποία παντρεύτηκε τον Αυτοκράτορα Π. Αί. Αδριανό, εγγονό της Ουλπίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Πόπλιο Αίλιο Αδριανό Μαρουλίνο συγκλητικό, και είχε τέκνο:
* Πόπλιος Αίλιος Αδριανός Άφερ β' ήμισυ 1ου αι., στρατιωτικός που έγινε συγκλητικός.
** Αδριανός 76-138, Αυτοκράτορας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* Ιστορία της Ωροσκοπικής Αστρολογίας του James H. Holden
* Rodgers, N., The History and Conquests of Ancient Rome, Hermes House, 2005.
* Syme, Tacitus, 30-44; PIR Vlpivs 575
* 
* 
* 
* 
* 
*  

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Εκκλησία Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι (Νοβοτσερκάσκ)

Η **Εκκλησία του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι** () είναι χριστιανικός ναός στο Νοβοτσερκάσκ του Όμπλαστ του Ροστόφ της Ρωσίας, υπό την δικαιοδοσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

## Ιστορία
Το 1805, μετά την ίδρυση του καθεδρικού ναού της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Νοβοτσερκάσκ, ένας τόπος στην πόλη αφιερώθηκε από τον Επίσκοπο Βορονέζ και τον Τσερκάσι Αρσένι για την κατασκευή της νέας Εκκλησίας του Αλεξάντερ Νιέφσκι. Με την πάροδο του χρόνου, ο τόπος για την κατασκευή του ναού άλλαξε και αφιερώθηκε ξανά από τον ιερέα Βασίλι Ρουμπάσκιν. Αρχικά η εκκλησία ήταν χτισμένη από ξύλο σε σχέδιο του αρχιτέκτονα Λαβοπιέρ. Στις 29 Ιουνίου 1810, ο Αρχιεπίσκοπος Αλεξέι Οριντόβσκι αγίασε αυτήν την ξύλινη εκκλησία στο όνομα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι.

Το 1822, στην εκκλησία προστέθηκε ένα παρεκκλήσι στο όνομα του Αγίου Μεγάλου Μαρτύρα Παρασκευά, που αφιερώθηκε στις 26 Οκτωβρίου του ίδιου έτους από τον αρχιεπίσκοπο Τζέικομπ Μερχάλεφ. Το 1827 ο Ν.Ε. Κουτεϊνίκοφ  πρότεινε να χτιστεί στο Νοβοτσερκάσκ μια πέτρινη εκκλησία αντί για την ξύλινη εκκλησία του Αλεξάντερ Νιέφσκι.  Αυτή η πρόταση εγκρίθηκε από τους κληρικούς και καταρτίστηκε το σχέδιο και η εκτίμηση του κόστους. Εγκρίθηκαν επίσης το 1829 από τον αυτοκράτορα Νικόλαο Α, ο οποίος διέταξε να ξεκινήσει την κατασκευή της πέτρινης εκκλησίας του Αλεξάνδρου Νιέφσκι.

Ο καμπαναριό κατασκευάστηκε το 1834. Το 1835 ξαναχτίστηκε η ίδια η εκκλησία: τέθηκαν τα πέτρινα θεμέλια και επίσης ιδρύθηκε ένας βωμός. Το 1866, η ξύλινη οροφή του ναού αντικαταστάθηκε με αυτή από σίδερο.

Ωστόσο, η έναρξη των κατασκευαστικών εργασιών της ολοκαίνουργιας πέτρινης εκκλησίας καθυστέρησε. Το 1889, εκπονήθηκε το νέο έργο της εκκλησίας. Εγκρίθηκε από τον Κοζάκα  Πρίγκιπα Νικολάι Σβιατόπολκ-Μίρσκι . Το έργο έλαβε επίσης την ευλογία του Αρχιεπισκόπου Μακάριου.

Έργα για την ανέγερση της νέας εκκλησίας είχαν πραγματοποιηθεί από το 1891. Το 1893, η εκκλησία χτίστηκε στο τραχύ έδαφος. Το καλοκαίρι του 1894 εγκαταστάθηκε σταυρός στον κύριο τρούλο.

Ο  επίτροπος του ναού Αμπράμοφ διέταξε στη Μόσχα ένα μαρμάρινο τέμπλο με δικά του έξοδα, στην τιμή των 22 χιλιάδων ρούβλιων . Το καλοκαίρι του 1896 εγκαταστάθηκε το τέμπλο. Το δεξί κλίτος της εκκλησίας αφιερώθηκε προς τιμήν του Αγίου Μεγάλου Μαρτύρα Παρασκευά με την ευλογία του Αρχιεπισκόπου Αθανασίου. Το 1899 η εκκλησία βάφτηκε σε λάδι και καλύφθηκε με τοιχογραφίες.

Η εκκλησία του Αλεξάνδρου Νιέφσκι χτίστηκε σε νεοβυζαντινό στιλ. Μπορεί να φιλοξενήσει έως 1.500 άτομα.

Μετά τον εμφύλιο πόλεμο, η εκκλησία του Αλεξάνδρου Νιέφσκι έκλεισε Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της πόλης στον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ναός είχε ανοίξει, αλλά στη συνέχεια έκλεισε ξανά το 1960.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 στο κτήριο της εκκλησίας ξεκίνησαν "εργασίες αποκατάστασης" για να δημιουργηθεί ένα πλανητάριο σε αυτό. Στη δεκαετία του 1990 η εκκλησία άνοιξε ξανά. Στις 12 Μαρτίου 1995 εγκαταστάθηκε μία νέα καμπάνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Εικόνες του ναού
* Βιογραφίου του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι

Κατηγορία:Εκκλησίες στη Ρωσία
Χανούμ

**Χανούμ** (,  , , , , , Hindi, , , ) είναι ένας γυναικείος βασιλικός και αριστοκρατικός τίτλος που προήλθε αρχικά από έναν τίτλο της Κεντρικής Ασίας και αργότερα χρησιμοποιήθηκε στη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία. Είναι το θηλυκό ισοδύναμο του τίτλου *[[Χαν]]* για έναν κυρίαρχο ή στρατιωτικό κυβερνήτη, που χρησιμοποιείται ευρέως από μεσαιωνικές νομαδικές Μογγόλες φυλές που ζουν βόρεια και βορειοδυτικά της σύγχρονης Κίνας.  Ο "Χαν" θεωρείται επίσης ένας τίτλος στη συνομοσπονδία Σιανμπέι  για τον αρχηγό τους μεταξύ 283 και 289. Οι Ρούραν ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που χρησιμοποίησαν τους τίτλους Χαγάνος και Χαν για τους αυτοκράτορες τους, αντικαθιστώντας το Chanyu του Σιονγκ-νου, τον οποίο ο Ρενέ Γκρουσέ και άλλοι θεωρούν τούρκικο.

Στα τουρκικά, γράφεται *Hanım (Χανίμ).* Ο τίτλος του *[[Χανιμεφέντι]]* είναι ένας συνδυασμός των λέξεων Χανούμ (τουρκικά *Hanım*) και εφέντι.

Σήμερα, ο όρος χρησιμοποιείται ως τρόπος σεβάσμιας αντιμετώπισης γυναικών κάθε κοινωνικής τάξης. Το "Χανούμ" είναι το ανατολικό ισοδύναμο του "κυρία".

Στη Νότια Ασία, ιδίως στο Αφγανιστάν, στο Khyber Khyber, το Σινδ, το Βαλουχιστάν και τη Βόρεια Ινδία, το *χανούμ* έχει προσαρμοστεί για χρήση ως τιμητικό για μουσουλμάνες υψηλής κοινωνικής θέσης. 

## Δείτε επίσης
* Μπεγκούμ
* Χανίμ
* Χατούν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας
Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Dogs (τραγούδι των Pink Floyd)

**Dogs** είναι ο τίτλος του δεύτερου κομματιού στο άλμπουμ Animals του βρετανικού Progressive rock συγκροτήματος Pink Floyd. Κυκλοφόρησε το 1977. Με διάρκεια 17 λεπτά και 5 δευτερόλεπτα, είναι το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι του άλμπουμ. Ο τίτλος, όπως και γενικά όλο το άλμπουμ, λειτουργεί αλληγορικά και μεταφορικά. Η λέξη Dogs(σκυλιά) χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους επιχειρηματίες, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να φτάσουν στον στόχο, που δεν είναι άλλος από το χρήμα και την δόξα, με κάθε κόστος.

## Στίχοι

Το άλμπουμ ολόκληρο έχει ένα στόχο. Με τον δικό του τρόπο ο Γουότερς ήθελε να κατακρίνει τον καπιταλισμό, ένα σύστημα που διαλύει τις διαπροσωπικές σχέσεις, αλλοτριώνει τον χαρακτήρα των ανθρώπων. Το κομμάτι, είναι ένα στιχουργικό, αλλά και μουσικό έπος 17 λεπτών, που χωρίζεται σε διάφορα μέρη. Οι πρώτοι στίχοι θα μπορούσαν να θεωρηθούν σαν ένα μανιφέστο, για το πως να φτάσεις στην δόξα και το χρήμα. Όλα επιτρέπονται σε αυτόν τον κόσμο, αρκεί να επιτευχθεί ο στόχος. Πρέπει να βλέπεις την εύκολη λεία από μακριά και να χτυπάς με την πρώτη φορά χωρίς να το σκεφτείς καν. Πρέπει να σε εμπιστεύονται αυτοί που τους λες ψέματα, έτσι ώστε όταν σου δοθεί η ευκαιρία, να τους >. Στο τελευταίο μέρος, αφού περιγράφθηκαν οι αρχές των >, καταλαβαίνει ο υποψήφιος ισχυρός, πως ίσως τα πράγματα ίσως δεν είναι τόσο ρόδινα όσο νομίζει. Νιώθει μπερδεμένος, και πως τον εκμεταλλεύονται. Εν γένει, το κομμάτι με συνυποδηλωτική λειτουργία της γλώσσας κατακρίνει τους ανθρώπους οι οποίοι προσπαθούν να κερδίσουν χρήμα, δόξα και εξουσία με κάθε κόστος.

## Σύνθεση
Όσο στιχουργικό έπος και αν είναι το κομμάτι, άλλο τόσο είναι μουσικά. Ξεκινάει με μια ακουστική κιθάρα και μια ασυνήθιστη σειρά συγχορδιών, Dminor9, Bb, A9sus4, και Bb7. ενώ σε σχεδόν όλο το κομμάτι κυριαρχεί το Synthesizer του Ρίτσαρντ Ράιτ, και τα κιθαριστικά σόλο του Γκίλμορ.

## Παραπομπές

https://www.rockrooster.gr/h-alhtheia-vrisketai-stoys-pink-floyd/

https://www.songfacts.com/facts/pink-floyd/dogs

Κατηγορία:Τραγούδια των Pink Floyd
Λία Βέρου

Η **Λία Βέρου** (αγγλ. Lea Verou, γεν. 13 Ιούνη 1986) είναι μια προγραμματίστρια στον τομέα του front-end προγραμματισμού, ομιλήτρια και συγγραφέας, με καταγωγή από τη Λέσβο, Ελλάδα. Η Βέρου είναι επί του παρόντος βοηθός έρευνας στο MIT CSAIL, στην ομάδα Haystack του David Karger και προσκεκλημένη εμπειρογνώμων στο W3C CSS Working Group.

Η Βέρου έχει γράψει ένα βιβλίο για το προηγμένο CSS για τον O'Reilly, εργάστηκε για το W3C / MIT, έχει δώσει πάνω από 60 προσκεκλημένες ομιλίες σε όλο τον κόσμο, κυκλοφόρησε διάφορα έργα ανοιχτού κώδικα και συνίδρυσε μια ελληνική startup, η οποία ονομάζεται Fresset Ltd (την οποία άφησε το 2011), μεταξύ άλλων έργων. Έχει γράψει άρθρα για διάφορα περιοδικά στη βιομηχανία σχεδιασμού ιστοσελίδων, όπως το *A List Apart* και το *Smashing Magazine*.

## Εκπαίδευση
Η Βέρου είναι κάτοχος πτυχίου στην Επιστήμη Υπολογιστών από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, για το οποίο στο παρελθόν έχει συνδιοργανώσει το 4ο έτος προπτυχιακών μαθημάτων για τον προγραμματισμό ιστoσελίδων. Το παρελθόν της περιλαμβάνει τόσο την τεχνική ανάπτυξη όσο και τον οπτικό σχεδιασμό.

## Λογισμικό
[μικρογραφία|Η Βέρου σε ομιλία για το [CSS το 2014]]

### Dabblet
Το Dabblet είναι μια διαδικτυακή εφαρμογή ανοιχτού κώδικα για ταχεία πρωτότυπη επεξεργασία HTML, CSS και JavaScript, με επισήμανση σύνταξης και inline προεπισκόπηση. Το αποτέλεσμα αποθηκεύεται στο Διαδίκτυο σε GitHub Gist για να επιτρέψει την κοινή χρήση με άλλους.

### -prefix-free
Το -prefix-free είναι ένα polyfill που επιτρέπει στα τρέχοντα προγράμματα περιήγησης να αναγνωρίζουν τις μη προκαθορισμένες εκδόσεις πολλών ιδιοτήτων CSS3 αντί να απαιτούν από τον προγραμματιστή να γράψει όλα τα προθέματα προμηθευτών. To -prefix-free διαβάζει τα φύλλα στυλ της ιστοσελίδας και αντικαθιστά τυχόν μη προκαθορισμένες ιδιότητες με τα προκαθορισμένα αντίστοιχα που αναγνωρίζονται από το τρέχον πρόγραμμα περιήγησης.

### Prism
Το Prism είναι μια βιβλιοθήκη επισήμανσης σύνταξης. Πρόκειται για ένα spin-off του Dabblet. Η σελίδα του έργου είχε 23.000 μοναδικούς επισκέπτες την πρώτη ημέρα λειτουργίας του. Χρησιμοποιείται σε ιστότοπους όπως το *Smashing Magazine*, το Mozilla Developer Network και το blog του Brendan Eich. 

## Βιβλιογραφία

* *CSS Secrets*, O'Reilly Media (Ιούνιος 2015) 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* Σχεδιασμός ιστοσελίδων
* Η σελίδα GitHub της Βέρου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προγραμματιστές ελεύθερου λογισμικού
Κατηγορία:Έλληνες προγραμματιστές
AstraZeneca

Η **AstraZeneca plc** (ΆστραΖένεκα) είναι μία βρετανοσουηδική πολυεθνική φαρμακευτική και βιοτεχνολογική εταιρεία. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στo τμήμα Βιοϊατρικής του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, στην Αγγλία. Οι τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται είναι η Ογκολογία, το Καρδιαγγειακό σύστημα, τη Γαστρεντερολογία, των Λοιμώξεων, τη Νευροεπιστήμη, την Πνευμονολογία και των Φλεγμονών. Στους περισσότερους είναι γνωστή από τη συμμετοχή της με το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για την ανάπτυξης ενός εμβολίου κατά της COVID-19.

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1999 μέσω της συγχώνευσης της Σουηδικής Astra AB και του Βρετανικού Ομίλου Zeneca, η οποία ιδρύθηκε από την απόσυρση των φαρμακευτικών δραστηριοτήτων της Imperial Chemical Industries το 1993. Ύστερα από τη συγχώνευση, είναι μια από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες στον κόσμο και έχει πραγματοποιήσει πολλές εταιρικές εξαγορές, συμπεριλαμβανομένων των Cambridge Antibody Technology(2006), MedImmune (2007), Spirogen (2013) και Definiens (2014). Η έρευνα και η ανάπτυξή της συγκεντρώνονται σε τρία στρατηγικά σημεία: το Κέμπριτζ στην Αγγλία. το Γκέτεμποργκ στη Σουηδία και το Γκάιτερσμπουργκ στο Μέριλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Η AstraZeneca έχει καταχώρηση στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου. Επίσης έχει δευτερεύουσες καταχωρίσεις στα χρηματιστήρια Nasdaq OMX στη Στοκχόλμη, στο Nasdaq της Νέας Υόρκης, στο Χρηματιστήριο της Βομβάης και στο Εθνικό Χρηματιστήριο της Ινδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος διαδικτυακός χώρος της AstraZeneca

Κατηγορία:Φαρμακευτικές εταιρίες
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Επιχειρήσεις στη Σουηδία
Γλυκονέρι Ροδόπης

Το **Γλυκονέρι** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - ιστορία
Το Γλυκονέρι βρίσκεται στη δυτική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής και τις ανατολικές όχθες της λίμνης Βιστωνίδας σε υψόμετρο 14 μέτρων. Απέχει 17 χιλιόμετρα Ν. από τον Ίασμο (μέσω Μωσαϊκού), 15 χιλιόμετρα ΝΔ. από την Κομοτηνή και 32 χιλιόμετρα ΝΑ. από την Ξάνθη. Στη δυτική άκρη του χωριού περνάει η ΕΟ Κομοτηνής - Ξάνθης που παρεμβάλλεται της λίμνης, βόρεια εκβάλλει ο Ασπροπόταμος (ο αρχαίος Τραύος) ενώ νοτιοδυτικά είναι η λιμνοθάλασσα Πόρτο Λάγος. 

Χαρακτηρίζεται ως σαρακατσάνικο χωριό γιατί οι πρώτοι κάτοικοι του ήταν Σαρακατσάνοι που εγκαταστάθηκαν, από το 1925 (στο παλιό Γλυκονέρι) και μερικοί άλλοι το 1954, με καταγωγή από την Ανατολική Ρωμυλία (Πολίτες) και τη Νότια Βουλγαρία (Βουλγαρηνοί). Ο συνολικός αριθμός των οικογενειών που πρωτοκατοίκησαν ήταν 36 με 164 μέλη. Στα  νοτιοδυτικά και τη διασταύρωση για το Φανάρι υπάρχει "Μουσειακός Παραδοσιακός Σαρακατσάνικος Οικισμός" με τις σαρακατσάνικες καλύβες (κονάκια) του. Αυτά τα κτίσματα έχουν φτιαχτεί από άχυρο και χλωρά ξύλα, τα υλικά που χρησιμοποιούνταν από τους Σαρακατσάνους στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική τους, ενώ υπάρχει και ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο.

## Διοικητικά
Η παλιά ονομασία του χωριού, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Καρά-Μπουνάρ* και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, ως Γλυκονέρι το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας (μέχρι το 1927). Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Σάλπη αποτελούν την τοπική κοινότητα Σάλπης που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σώστου του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 68 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Καλογιάννια στο Γλυκονέρι από τον ιστότοπο https://www.visitthraki.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Ματιδία η Νεότερη

Η **Μινδία Ματιδία** ή Βιβία Ματιδία ή Ματιδία η Νεότερη, λατιν.: *Mindia Matidia* ή *Vibia Matidia* ή *Matidia Minor* (85 - μετά το 161) συσχετίστηκε με αρκετούς σημαντικούς αρχαίους Ρωμαίους Αυτοκράτορες. Το σύγχρονο χωριό Ματίτζε (Matigge) στην Iταλία πήρε το όνομά του από αυτήν.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του κατά τα άλλα άγνωστου Ρωμαίο αριστοκράτη Λεύκιου Μίνδιου και της Σαλονίας Ματιδίας, για την οποία ήταν ο 2ος γάμος. Η μητέρα της ήταν ανιψιά του Τραϊανού Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Η μεγαλύτερη ετεροθαλής αδερφή της Βιβία Σαβίνα επρόκειτο να γίνει Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Αδριανού. Ο Αδριανός ήταν επίσης ο 2ος εξάδελφος τής μητέρας της. Η μικρότερη ετεροθαλής αδελφή της Ρουπιλία Φαυστίνα ήταν μητέρα της Αννίας Φαυστίνας της Πρεσβύτερης, συζύγου του Αντωνίνου Πίου Αυτοκράτορα και μητέρα του Μάρκου Άννιου Βήρου, πατέρα του Μάρκου Αυρηλίου Αυτοκράτορα.

Μετά το τέλος του πατέρα της το 85, η Ματιδία μαζί με τις ετεροθαλείς αδελφές της ζούσαν με τη γιαγιά και τη μητέρα τους και μεγάλωσαν στην οικία του Τραϊανού, της συζύγου του Πλωτίνας και του πατριού της. Η Ματιδία η Νεότερη δεν έλαβε ποτέ τον τίτλο της Αυγούστας, ούτε παντρεύτηκε ποτέ, ούτε είχε παιδιά (κάτι που ήταν ασυνήθιστο τότε). Ωστόσο ήταν μία πολύ πλούσια, καλλιεργημένη και με επιρροή γυναίκα. 

Η Tραϊανός της έδωσε μία βίλα, που βρίσκεται το σύγχρονο Ματίτζε (στην Περούτζια της Ούμπρια). Λόγω αυτής της βίλας, η πόλη έγινε γνωστή στα Λατινικά ως *Insula Matidiae* (σύγχρονη Matigge, Ιταλία). Η Ματιδία χειριζόταν με ικανότητα τις υποθέσεις της και όταν η αδελφή της έγινε Αυτοκράτειρα, συχνά ταξίδευε μαζί με αυτήν και τον γαμπρό της. Η Mατιδία υπέγραψε την αποκατάσταση τού θεάτρου της Σέσα Αουρούνκα (στην Καζέρτα της Καμπανίας), το οποίο πιθανώς υπέστη ζημιές από σεισμό κατά τη διάρκεια της εξουσίας του Αυτοκράτορα Αντωνίνου Πίου (138-161). Η γενναιοδωρία της εορτάστηκε με ένα άγαλμα εδώ.

Η Ματιδία έζησε σε προχωρημένη ηλικία και επέζησε των περισσοτέρων από τους συγγενείς της. Στα τελευταία της χρόνια, ήταν πολύ κοντά στον ανιψιό της, τον μετέπειτα Αυτοκράτορα Μάρκο Αυρήλιο και την οικογένειά του. Ο Μάρκος Αυρήλιος μερικές φορές επέτρεπε στις κόρες του να μείνουν με τη θεία τους.

Η Mατιδία, όπως και πολλές άλλες πλούσιες άτεκνες γυναίκες, "προσέλκυσε μία σειρά ατόμων που εξαρτιόταν από αυτήν και ήλπιζαν να τους θυμηθεί στη διαθήκη της". Στην κλίνη της σφράγισαν τους κωδίκελούς της (προσθήκες στη διαθήκη της) διασφαλίζοντας την εγκυρότητά τους και εξασφαλίζοντας ότι θα κληρονομήσουν μέρος της σημαντικής περιουσίας της. Με τη διαθήκη της διάφορα μέλη της οικογένειας και συνεργάτες έλαβαν ένα εκατομμύριο σηστέρτιους (μία ρωμαϊκή νομισματική μονάδα), το κτήμα της και διάφορα άλλα αντικείμενα που είχε. Ο διαχειριστής του κτήματος ήταν η Αυτοκράτειρα Φαυστίνα η Νεότερη. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μαρμάρινη προτομή της Μικράς Ματιδιάς
* https://web.archive.org/web/20060511073315/http://www.comunemonteargentario.it/english/history.htm

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Θάλεια Ιακωβίδου

Η **Θάλεια Ιακωβίδου** ( Αθήνα, 10 Σεπτεμβρίου 1972) είναι αθλήτρια του στίβου.  Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο επί κοντώ.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2001
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος επί κοντώ
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Γλυφάδα Ροδόπης

Η **Γλυφάδα** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 15 μέτρων.

## Γεωγραφία - ιστορία
Η Γλυφάδα βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της πεδιάδας της Κομοτηνής και σε απόσταση 28 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Το χωριό είναι κτισμένο προς τα παράλια του Θρακικού πελάγους και βόρεια από τις "Λιμνοθάλασσες της Ροδόπης" που αποτελούν μέρος του Εθνικού Πάρκου Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης. Πιο κοντινές είναι η Αλυκή και η Πτελέα ενώ δυτικά και δίπλα είναι ο οικισμός της Μέσης. Οι χριστιανοί και μουσουλμάνοι κάτοικοί της ασχολούνται κυρίως με την γεωργία (καλλιεργούν βαμβάκι). Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι *Νουκσατλή* και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, ως Γλυφάδα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γλυκονερίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Γλυφάδας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 136 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Samsung Galaxy A52

Το **Samsung Galaxy A52** είναι ένα έξυπνο τηλέφωνο μεσαίας κατηγορίας Android που αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από τη Samsung Electronics. Το τηλέφωνο, που ανακοινώθηκε παράλληλα με το Galaxy A72 στο διαδικτυακή παρουσίαση *Awesome Unpacked* στις 17 Μαρτίου 2021 και διαδέχεται το Galaxy A51 . Το τηλέφωνο είναι παρόμοιο με τον προκάτοχό του, αλλά διαθέτει αναβαθμισμένη κύρια κάμερα 64 MP, μεγαλύτερη μπαταρία χωρητικότητας 4500 mAh, στερεοφωνικά ηχεία και πιστοποίηση IP67 αντοχή στο νερό και τη σκόνη.

## Παραπομπές


Galaxy A52
Λεύκιος Βίβιος Σαβίνος

Ο **Λεύκιος Βίβιος Σαβίνος**, λατινικά: Lucius Vibius Sabinus (1ος αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Η κόρη του Βιβία Σαβίνα παντρεύτηκε τον Αυτοκράτορα Αδριανό. Λίγα είναι γνωστά για την οικογένειά του· ο Σαβίνος προερχόταν από μία οικογένεια από την τάξη των υπάτων. Μπορεί να συσχετίστηκε με τον Λεύκιο Ιούνιο Κόιντο Βίβιο Κρίσπο, τρεις φορές ύπατο και τον αδελφό αυτού Κόιντο Βίβιο Σεκούνδο, ύπατο το 86. Ο Σαβίνος έγινε ο δεύτερος σύζυγος της Σαλονίας Ματιδίας, ανιψιάς του Τραϊανού. Αυτός και ο Ματιδία είχαν μία κόρη, τη Βιβία Σαβίνα (83-136/137). Ο Σαβίνος μπορεί να απεβίωσε λίγο μετά τη γέννηση της κόρης του, διότι στην ομιλία του για τη Ματιδία, ο Αυτοκράτορας Αδριανός παραπέμπει στη μακρά χηρεία της.  Η Βιβία Σαβίνα παντρεύτηκε τον Αδριανό, μετέπειτα Αυτοκράτορα, 2ο εξάδελφο τής μητέρας της και κληρονόμο τού Tραϊανού, πριν από το έτος 101. 

## Βιογραφία
Ο Ρόναλντ Σάυμ ισχυρίστηκε ότι ένα ζευγάρι αποσπασματικών επιγραφών από το Asisium (Ασίζη) αναφέρεται στον Σαβίνο. Εάν είναι σωστό, αυτό θα σήμαινε ότι ήταν μέλος των *επτά ανδρών εορταστών* (septemviri epulonum), έναν από τους τέσσερις πιο διάσημους συλλόγους ιερέων.  Ο Σάυμ ισχυρίζεται επίσης ότι, βάσει μίας ερμηνείας σε μεταγενέστερα αντίγραφα των *Πινάκων Υπάτων* (Fasti Consulares) που διατηρήθηκαν, ο Σαβίνος και ο Γναίος Άρριος Αντωνίνος ήταν υπατικοί συνάδελφοι, πράγμα που σημαίνει ότι ο πρώτος ήταν αντικαταστάτης ύπατος το 97. Την ερμηνεία αυτή είχε κρίνει ο Τήοντορ Μόμσεν ως αναξιόπιστη. Ο Άντονυ Μπέρλυ δέχεται το επιχείρημα του Σάυμ.  Ο Φάουστο Τσέβι, στη δική του μελέτη σχετικά με τους αντικαταστάτες προξένους του 97, απορρίπτει το επιχείρημα του Σάυμ για διάφορους λόγους και υποστηρίζει ότι το "Σαβίνος" στον μετέπειτα fasti (κατάλογο) ήταν παραφθορά για τον "Πίσο", Καλπούρνιο Πίσο, το όνομα που έχει αυτό το τμήμα των *Πινάκων της Όστια* (Fasti Ostienses). Ο Τσέβι επίσης απορρίπτει την ταυτοποίηση του Σαβίνου με τις επιγραφές από το Asisium ως ανεπαρκή. 

Με βάση μία επιγραφή, που διασώζει τον επικήδειο λόγο του Αδριανού στην αποβιώσασα σύζυγό του Mατιδία, ο Σαβίνος είχε αποβιώσει το αργότερο το 98. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σαλονία Ματιδία, κόρη του Γάιου Σαλονίου Ματιδίου Πατρουίνου συγκλητικού, και είχε τέκνο:
* Βιβία Σαβίνα 83-136/137, παντρεύτηκε τον Αδριανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Julian Bennett, *Trajan: Optimus Princeps : a Life and Times* (Λονδίνο: Routledge, 1997) ,

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* R. Scott Moore, "Τα Stemmata &#x5B; sic &#x5D; των κακών αυτοκρατόρων"

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Λεύκιος Μίνδιος

Ο **Λεύκιος Μίνδιος**, λατιν.: Lucius Mindius (β' ήμισυ 1ου αι. μ.Χ.) είναι ένας Ρωμαίος αριστοκράτης, που έζησε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ήταν Ρωμαίος συγκλητικός υπατικού βαθμού. 

## Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για την καταγωγή του. Το 84 Mίνδιος νυμφεύτηκε τη Σαλονία Ματιδία, ανιψιά του  Τραϊανού, μετέπειτα Ρωμαίου Αυτοκράτορα και έγινε ο δεύτερος σύζυγός της. Η Mατιδία ήταν χήρα από τον πρώτο της γάμο με τον Λεύκιο Βίβιο Σαβίνο αντικαταστάτη ύπατο, με τον οποίο είχε κόρη τη Βιβία Σαβίνα.

Το 85 η Mατιδία έκανε στον Μίνδιο μία κόρη, που ονομάστηκε Mινδία Ματιδία, γνωστή και ως Ματιδία η Νεότερη. Όπως ο πρώτος γάμος της Σ. Mατιδίας, έτσι και αυτός με τον Λεύκιο Μίνδιο ήταν βραχύβιος. Λίγο μετά τη γέννηση της M. Ματιδίας, ο Λ. Μίνδιος απεβίωσε. Το 86 η Σ. Μινδία παντρεύτηκε τον Λεύκιο Σκριβώνιο Λίβωνα Ρουπίλιο Φρούγι Βώνο, ύπατο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 84 τη Σαλονία Ματιδία, κόρη του Γαΐου Σαλονίου Ματιδίου Πατρουίνου πράιτωρος και είχε τέκνο:
* Μινδία Ματιδία η Νεότερη 85-μετά το 161, άγαμη.

## Πηγές
* http://www.roman-emperors.org/goodemp2.htm
* Julian Bennett, *Trajan: Optimus Princeps, a Life and Times*, Illustrated έκδοση (Routledge, 1997) ,

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Άλπεις Κάμνικ-Σάβινια

Οι **Άλπεις Κάμνικ-Σάβινια** () είναι οροσειρά των Νότιων ασβεστολιθικών άλπεων. Βρίσκονται στη βόρεια Σλοβενία, εκτός από το βόρειο άκρο της που ανήκει στην Αυστρία.

Το δυτικό μέρος της οροσειράς ονομάστηκε **Άλπεις του Κάμνικ** () το 1778 από τους επιστήμονες Μπελσαζάρ Χακέ και Φραντς Χαβέρ φον Βούλφεν, από το όνομα της πόλης του Κάμνικ (*Stein*) στην κοιλάδα του ποταμού Κάμνικ Μπίστριτσα. Το ανατολικό τμήμα ονομάστηκε **Άλπεις Σάβινια** (*Sanntaler Alpen*) ή **Άλπεις Σολτσάβα** (*Sulzbacher Alpen*) από τον αναβάτη Γιοχάνες φον Φρίσαουφ το 1875, από τη Σολτσάβα (*Sulzbach*) και τον κύριο ποταμό, τον άνω Σάβινια (*Sann*).

## Γεωγραφία
Οι Άλπεις Κάμνικ-Σάβινια βρίσκονται νότια της οροσειράς των Καραβανκών στα σύνορα Αυστρίας και Σλοβενίας, ξεκινώντας από τον Σάβα στα δυτικά μέχρι τη Σάβινια στα ανατολικά, όπου οι παραπλήσιες Σλοβενικές Προάλπεις με την οροσειρά Ποχόριε, τους λόφους του Τσέλιε στον ποταμό Ντράβινια, όπου βρίσκονται και οι λόφοι του Σάβου. Στα βορειοδυτικά, βρίσκεται το ποταμάκι του Φέλαχ (στο ) που οδηγεί στο Μπαντ Φέλαχ, το νοτιότερο σημείο του αυστριακού κρατιδίου της Καρινθίας και του αυστριακού κράτους.

Ολόκληρη η κύρια αλυσίδα ανήκει στη Σλοβενία. Ιστορικά αποτελούσε το σύνορο μεταξύ των Εσωτερικών Αυστριακών κρατών της Καρινθίας, της Στυρίας, και της Καρνιόλας. Το τρισημείο βρισκόταν στο όρος Ρίνκα ().

Υπάρχει ένας μικρός παγετώνας κάτω από το όρος Σκούτα, ο ανατολικότερος παγετώνας στις Νότιες Άλπεις.

## Βουνά και περάσματα
Οι πιο σημαντικές κορυφές είναι οι εξής:
* Γκρίντοβετς &ndash; 2558 μέτρα
* Κότσνα &ndash; 
* Σκούτα &ndash; 
* Οΐστριτσα &ndash; 
* Στόρζιτς &ndash; 
* Πλανιάβα &ndash; 
* Μπράνα &ndash; 
* Όρος Ρίνκα &ndash; 
* Ψυχρό Βουνό &ndash; 
* Κρόφιτσκα &ndash; 
* Οροσειρά Κάλτσε &ndash; 

Συνολικά, 28 κορυφές ξεπερνούν το υψόμετρο των 2.000 μέτρα. Η συνολική έκταση του σλοβενικού μέρους είναι 900 χιλιόμετρα. Περίπου τα τρία τέταρτα της οροσειράς καλύπτονται από δάση και τα υψηλότερα τμήματα είναι βραχώδη.

Τα πιο σημαντικά ορεινά είναι η Σέεμπεργκσατελ () ανάμεσα στην αυστριακή Καρινθία και τον σλοβενικό δήμο του Γιεζέρσκο, και το πέρασμα Πάβλιτς. Στη σλοβενική πλευρά, υπάρχει χιονοδρομική περιοχή, ενώ ο τουρισμός στην κοιλάδα του Φέλαχ επικεντρώνεται στα σπα.

## Φωτογραφίες

Image:Kamniske Alpe.JPG|Οι Άλπεις Κάμνικ-Σάβινια, η υψηλότερη κορυφή στην εικόνα είναι το Στόρζιτς. 
Image:Kranj 06.jpg|Οι Άλπεις Κάμνικ-Σάβινια όπως φαίνονται στο Κράνι
Image:Kranj 19.jpg|Το Κράνι και οι Άλπεις Κάμνικ-Σάβινια στο παρασκήνιο
File:Upper Kamnik valley and Alps.JPG|Τμήμα των Άλπεων Κάμνικ-Σάβινια όπου φαίνονται και τα βόρεια προάστια του Κάμνικ στο παρασκήνιο
Image:Blick von Kärnten zu den SteinerAlpen.jpg|Οι Άλπεις Κάμνικ-Σάβινια όπως φαίνονται από την Καρινθία


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οροσειρές των Άλπεων
Λίβων Ρουπίλιος Φρούγι

Ο **Λίβων Ρουπίλιος Φρούγι**, λατιν.: Libo Rupilius Frugi (απεβ. 101), του οποίου το πλήρες όνομα ήταν Λεύκιος Σκριβώνιος Λίβων Ρουπίλιος Φρούγι Βώνος (Lucius Scribonius Libo Rupilius Frugi Bonus), ήταν αντικαταστάτης ύπατος και μάλλον πρόπαππος του Μάρκου Αυρηλίου Αυτοκράτορα.

## Βιογραφία
Ήταν ένας από τους γιους του Mάρκου Λικίνιου Κράσου Φρούγι υπάτου το 64, και της Σουλπικίας Πραιτεξτάτας, κόρης του Κόιντου Σουλπικίου Καμερίνου Πετικού. Ήταν εγγονός του Mάρκου Λικίνιου Κράσσου Φρούγι υπάτου το 27 και της Σκριβωνίας Μάγνας. Ο αδελφός του Γάιος Καλπούρνιος Πίσων Κράσσος Φρούγι Λικινιανός  ήταν ύπατος το 87.  

Ο πατέρας τού Λ. Ρ. Φρούγι είχε εκτελεστεί από τον Αυτοκράτορα Nέρωνα μεταξύ των ετών 66 και 68, λόγω των πληροφοριών που έφερε εναντίον του ο Μάρκος Ακύλιος Ρέγουλος.  Μετά το τέλος τού πατέρα του, η μητέρα του τον πήρε με τα αδέλφια του σε μια συνεδρίαση της Συγκλήτου το 70, στις αρχές της βασιλείας του Βεσπασιανού, ζητώντας δικαιοσύνη για το τέλος του πατέρα του. Το αποτέλσμα ήταν ο Ρέγουλος και οι συνεργάτες του να διωχθούν από τη Σύγκλητο. 

Σύμφωνα με την *[[Ιστορία των Αυγούστων]]* ο Φρούγι ήταν υπατικού βαθμού, καθώς τον αναφέρει ως πρώην ύπατο.  Ο Φρούγι υπηρέτησε ως αντικαταστάτης ύπατος το 88.  Έχει ταυτιστεί με τον πρώην ύπατο "Λίβωνα Φρούγι", τον οποίο ο Πλίνιος ο Νεότερος αναφέρει ότι μιλούσε επιθετικά στη Σύγκλητο σχετικά με την υπόθεση του Νορβανού Λικινιανού. 

Έχει υποστηριχθεί ότι ο Φρούγι νυμφεύτηκε τη Σαλονίνα Ματιδία, ανιψιά του Αυτοκράτορα Τραϊανού, ως ο τρίτος σύζυγός της. Αν είναι έτσι, ο Φρούγι και η Ματιδία ήταν οι γονείς της Ρουπιλίας Φαυστίνας,  της εκ πατρός γιαγιάς τού Mάρκου Αυρηλίου.  

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σαλονία Ματιδία, κόρη του Γαΐου Σαλονίου Ματιδίου Πατρουίνου πραίτωρα, και είχε τέκνο:
* Ρουπιλία Φαυστίνα π.87-πριν το 138, παντρεύτηκε τον Μάρκο Άννιο Βήρο τον Πρεσβύτερο, έπαρχο της πόλης, πατρίκιο και τρις ύπατο.
** Μάρκος Άννιος Βήρος ο Νεότερος απεβ. 124, πραίτωρ.
*** Μάρκος Αυρήλιος 121-180, Ρωμαίος Αυτοκράτορας.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα