open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ίμβραμος

Ο **Ίμβραμος** (και Ίμβρασος) ήταν προελληνική καρική θεότητα της ευφορίας και της γονιμότητας που αντιστοιχούσε στον Ερμή του ελληνικού δωδεκαθέου. Λατρευόταν ιδιαίτερα στο νησί Ίμβρος από τον οποίο έλαβε και το όνομά της, όπου απολάμβανε ιδιαίτερες τιμές όπως συμπεραίνεται τόσο από την μνεία που γίνεται για αυτόν σε διάφορες αρχαίες επιγραφές όσο και από την απεικόνισή του σε αρχαία χάλκινα νομίσματα του 300 π.Χ.

## Βιβλιογραφία
* 
* Θωμόπουλος Ι.Α. 1980: "Ίμβρος", *Ονόματα* 5: 23-29.
* Καράς Μ. 1987: *Η νήσος Ίμβρος: συμβολή εις την εκκλησιαστικήν ιστορίαν της*, Θεσσαλονίκη.
* Παπαγεωργίου Σ.Ν. 1994: *Ίμβρος: η ιστορία ενός ελληνικού νησιού*, Αθήνα. 
* Τζαβάρας Ξ. 1998: "Ετυμολογίες ιμβριακών τοπωνυμίων", *Ίμβρος* 50: 12.

## Δείτε επίσης
* Ελληνική Μυθολογία
* Ίμβρος
* Ίμβρασος

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Ασγκαμπάτ

Το **Ασγκαμπάτ** (τουρκμ.: *Aşgabat*) είναι η πρωτεύουσα και πιο μεγάλη πόλη του Τουρκμενιστάν με πληθυσμό 1.031.992 (2012). Το όνομα της πρωτεύουσας, Ασγκαμπάτ, σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «πόλη της αγάπης» ή «η πόλη όπου οικοδομήθηκε η αγάπη», που ετυμολογείται από το αραβικό ισκ που σημαίνει «αγάπη» με την περσική κατάληξη αμπάντ που σημαίνει «κατοίκησε» ή «οικοδομήθηκε». Η πόλη έχει τα δικαιώματα του βιλαέτιου.
Η πόλη ιδρύθηκε επίσημα στις 18 Ιανουαρίου 1881, ως οχυρό και πήρε το όνομά της από το τουρκμενικό χωριό σε αυτήν την τοποθεσία. Ορίστηκε επίσημα ως πρωτεύουσα της τουρκμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας το 1924. Μεγάλο μέρος της πόλης καταστράφηκε από τον σεισμό του 1948, αλλά έκτοτε ανοικοδομήθηκε εκτενώς, τα τελευταία δε χρόνια υπό τον αυστηρό κανόνα της αστικής ανάπλασης με το όνομα "Λευκή Πόλη" του Saparmurat Niyazov, με αποτέλεσμα την κατασκευή μνημειωδών έργων από δαπανηρό λευκό μάρμαρο. Το αρδευτικό κανάλι Καρακούμ της σοβιετικής εποχής διασχίζει την πόλη, μεταφέροντας νερά από το Amu Darya από ανατολικά προς δυτικά. Από το 2019, η πόλη έχει αναγνωριστεί ότι έχει ένα από τα υψηλότερα έξοδα διαβίωσης στον κόσμο, κυρίως λόγω του πληθωρισμού και των εισαγωγών του Τουρκμενιστάν. 
Το Ασγκαμπάτ βρίσκεται στο νότιο Τουρκμενιστάν και απέχει 25 χλμ. από τα σύνορα με το Ιράν.

## Αδελφοποιημένες πόλεις

*  Αλμπουκέρκι, Ηνωμένες Πολιτείες
*  Άγκυρα, Τουρκία
*  Αστανά, Καζακστάν
*  Κίεβο, Ουκρανία

Πόλεις με τις οποίες η Ασγκαμπάτ έχει υπογράψει σύμφωνο συνεργασίας:

*  Γερεβάν, Αρμενία (από το 2014)

## Δείτε επίσης
*Εθνική Βιβλιοθήκη του Τουρκμενιστάν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*

Κατηγορία:Πόλεις του Τουρκμενιστάν
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Φρούριο του Πόζναν

**Φρούριο Πόζεν** (Γερμανικά: Festung Posen) ονομάζεται μια σειρά από οχυρώσεις χτισμένες στην πόλη του Πόζναν (Πολωνία) τον δέκατο ένατο και στις αρχές του εικοστού αιώνα, το τρίτο μεγαλύτερο σύστημα του είδους του στην Ευρώπη.

Αρχικά κατασκευάστηκε με τον σκοπό την προσταστία της Πρωσίας από εισβολή της Ρωσίας. Οι εγκαταστάσεις επεκτάθηκαν υπό την Ναζιστική Γερμανία.

Κατηγορία:Φρούρια στην Πολωνία
Κατηγορία:Πρωσία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Πόζναν
Καρυά Καμένων Βούρλων Φθιώτιδας

Η **Καρυά** Καμένων Βούρλων είναι ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Καρυά βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Κνημίδα σε υψόμετρο 736 μέτρα. Απέχει λίγα χιλιόμετρα ΝΔ. πάνω από την Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ή της Καρυάς και 10 χλμ. Ν. από τα Καμένα Βούρλα. Ο κύριος πληθυσμός των Καμένων Βούρλων προήλθε από την Καρυά όταν οι κάτοικοί της μετακινήθηκαν λόγω της τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής. Μέχρι τότε τα Καμένα Βούρλα ήταν ελώδεις περιοχές και χωράφια.

Πλέον η Καρυά προσμετρά λίγους κατοίκους από τους παλαιούς, πιστούς του χωριού, με τους Καμενοβουρλιώτες όμως να διατηρούν ακόμη και να επισκευάζουν τα εκεί σπίτια τους. Επιπλέον διατηρούν ακόμη, οι περισσότεροι τουλάχιστον, τις εκτάσεις τους (κυρίως στάρια και ντομάτες) στην περιοχή. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Καμένα Βούρλα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Καμένων Βούρλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καμένων Βούρλων του Καμένων Βούρλων και ο πληθυσμός το 2011 ανερχόταν σε 35 κατοίκους. Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια υπάρχει και από την εκάστοτε δημοτική αρχή μία τάση ανάπτυξης του χωριού διοχετεύοντας κεφάλαια για κατασκευή δρόμων, πεζοδρομίων και εγκαταστάσεων φωτισμού.

Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θρονίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της τότε νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας.

## Σημείωση
Στη Φθιώτιδα και το δήμο Λαμιέων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καρυά Υπάτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου
Καρυά Φθιώτιδας

Με το όνομα **Καρυά** συναντώνται δύο οικισμοί του νομοί Φθιώτιδας:

*Καρυά Καμένων Βούρλων Φθιώτιδας
*Καρυά Υπάτης Φθιώτιδας

## Δείτε επίσης
* Καρυά

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Χλωραργυρίτης

Ο **χλωραργυρίτης** () είναι χλωριούχο ορυκτό του αργύρου. Το όνομά του προέρχεται από τη σύστασή του: **χλώρ**ιο και **άργ**υρος. Συνώνυμό του είναι ο **κεραργυρίτης**.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι ορυκτό που σχηματίζεται σε ζώνες εξαλλοίωσης αργυρούχων αποθέσεων, απαντώμενο ιδιαίτερα σε ξηρά κλίματα. Η εξαλλοίωση αυτή αποτελεί φυσικό τρόπο εμπλουτισμού κοιτασμάτων αργύρου, τα οποία χωρίς αυτές τις εξαλλοιώσεις θα παρέμεναν ανεκμετάλλευτα.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο αυτοφυής άργυρος, ο ιωδαργυρίτης, ο ατακαμίτης, ο μαλαχίτης, ο ιαροσίτης, ο βαρύτης, ο ασβεστίτης, ο ακανθίτης, ο στεφανίτης και πολλά ορυκτά οξείδια του σιδήρου και του μαγγανίου. Είναι διμορφικός με τον βρωμαργυρίτη.

Απαντάται σε πολλές περιοχές της Γης, σε λίγες όμως εμφανίζεται σε μεγάλους κρυστάλλους ή σε συμπαγείς εκμεταλλεύσιμες μάζες.

Κυριότερες από αυτές είναι στη Σαξωνία (αρκετές περιοχές και στα όρη Χαρτς) της Γερμανίας, στην Ατακάμα και την Αντοφαγάστα της Χιλής, το Joachimstal της Τσεχίας, στην Κορνουάλλη της Αγγλίας, στη Ρωσία (Αλτάια όρη), στην Ιταλία, στην Τσιουάουα και το Σαν Λουίς Ποτοσί του Μεξικού, στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας (μεγάλοι κρύσταλλοι και σημαντικά αποθέματα) και στις Πολιτείες Άινταχο, Νεβάδα και Αριζόνα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στη νήσο Μήλο (χρυσαργυρούχος απόθεση στην περιοχή «Προφήτης Ηλίας») και στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα, Ιλάριον Νο. 50 και Σούνιο (ορυχεία Νο. 6 και Νο. 19).

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Σημειώσεις


Χλωραργυριτης
Κατηγορία:Αλογονίδια
Δημήτριος Πανταζής

Ο **Δημήτριος Πανταζής** (Αθήνα, 1813 - Αθήνα, 24 Μαρτίου 1884), ήταν Έλληνας λόγιος, διδάσκαλος, λογογράφος, αρχαιολόγος, θεολόγος, δημοσιογράφος και ανώτερος λειτουργός του κράτους.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1813. Η καταγωγή του ήταν από το Κρούσοβο της βόρειας Μακεδονίας. Εκπαιδεύτηκε στην Ύδρα, Αίγινα και στην Αθήνα.

Χρημάτισε διαδοχικά διδάσκαλος, ιδρυτής και διευθυντής ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου, γραμματέας στο Υπουργείο των Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως, και τελευταία τμηματάρχης του Υπουργείου Εκπαιδεύσεως.

Επί τριάντα χρόνια και παραπάνω που εργάστηκε στο Υπουργείο Παιδείας συντέλεσε πάρα πολύ με τις γνώσεις του και την πείρα του στην ανάπτυξη της θεσμοθεσίας της εθνικής εκπαίδευσης.

Πέθανε στην Αθήνα στις 24 Μαρτίου 1884, σε ηλικία 71 ετών.

## Συγγραφικό του έργο
Εργάστηκε σχεδόν πενήντα χρόνια, γράφοντας σημαντικό αριθμό δοκιμίων. Έκδωσε πολλά διδακτικά και φιλολογικά συγγράμματα. Επί 28 έτη έγραφε και εξέδιδε την φιλολογική εβδομαδιαία «Εφημερίδα των μαθητών», την οποία αργότερα μετονόμασε σε «Εφημερίδα των φιλομαθών».

Δημοσίευσε, επίσης, περίπου 150 φιλολογικές διατριβές.
## Παραπομπές - σημειώσεις


## Πηγές
* Δημήτριος Πανταζής συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
* 
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιβλία του Δημητρίου Πανταζή στη Ψηφιακή Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ.
* Γουίλιαμ Σμιθ, Δημήτριος Πανταζής, "Λεξικόν της ελληνικής αρχαιολογίας", Εκ του Τυπογραφείου και Λιθογραφείου Ιω. Αγγελοπούλου, Εν Αθήναις 1860, Από την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών «Ανέμη».
* 

Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Χόρχε Καρρασκόσα

Ο **Χόρχε Καρρασκόσα**, γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1948 στο Βαλεντίν Αλσίνα του Μπουένος Άιρες, είναι πρώην Αργεντίνος διεθνής ποδοσφαιριστής.

Αγωνίστηκε ως αριστερός αμυντικός σε αριθμό αργεντίνικων συλλόγων (Μπάνφιλντ, Ροσάριο Σεντράλ και Ουρακάν), καθώς και την Εθνική Αργεντινής.

## Καριέρα
Ο Καρρασκόσα, ο οποίος έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο *El Lobo* (« Ο Λύκος »), ξεκίνησε την καριέρα του το 1967 από την ΚΑ Μπάνφιλντ. Το 1970, πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνή συμμετοχή με την Εθνική Αργεντινής και, παράλληλα, μεταγράφηκε στην ΚΑ Ροσάριο Σεντράλ, με την οποία και κατέκτησε το πρωτάθλημα ''Νασιονάλ'' το 1971.

Το 1973, μεταγράφηκε στην ΚΑ Ουρακάν, με την οποία και αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Αργεντινής, για την πρώτη του σεζόν στην ομάδα. Ο τίτλος αυτός του *[[Αργεντίνικο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1973|Μετροπολιτάνο]]* ήταν ο πρώτος του συλλόγου από την επαγγελματικοποίηση του ποδοσφαίρου στην Αργεντινή το 1931. Η Ουρακάν, στη συνέχεια, αναδείχτηκε δευτεραθλήτρια του πρωταθλήματος το 1974 και το 1975, ενώ έφτασε ως τον δεύτερο και τελευταίο γύρο του Κόπα Λιμπερταδόρες του 1974.

Με την εθνική ομάδα της χώρας, ο Καρρασκόσα κλήθηκε προκειμένου να λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, όπου η Αργεντινή αποκλείστηκε στη διάρκεια του δεύτερου γύρου. Αγωνίστηκε μόνο στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις με αντιπάλους τη Βραζιλία και την Ανατολική Γερμανία. Το 1976, ο Καρρασκόσα ήταν αρχηγός της Εθνικής Αργεντινής στην αναμέτρηση της τελευταίας με αντίπαλο την Πολωνία. Έναν χρόνο αργότερα, έθεσε τέλος στην καριέρα του ως διεθνής, έναν χρόνο προ του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το οποίο διοργάνωνε η χώρα του, ως αντίδραση στις επιπτώσεις του Πραξικοπήματος του 1976 και της εγκαθίδρυσης στρατιωτικού δικτατορικού καθεστώτος. Αριθμούσε, στο τέλος της καριέρας του, συνολικό αριθμό 30 διεθνών συμμετοχών και ενός τέρματος.

Αγωνίστηκε στην Ουρακάν ως την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 1979.

## Διακρίσεις
* Πρωτάθλημα Αργεντινής (2):
** Πρωταθλητής του *Νασιονάλ* το 1970 (ΚΑ Ροζάριο Σεντράλ) και του *Μετροπολιτάνο* το 1973 (ΚΑ Ουρακάν)
** Δευτεραθλητής του *Μετροπολιτάνο* το 1974 και το 1975 (ΚΑ Ουρακάν)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ροσάριο Σεντράλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάνφιλντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Ουρακάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Αθανάσιος Γουδέλης

Ο **Αθανάσιος Γουδέλης** ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Μάνη.
## Δράση
Ο **Γουδέλης** καταγόταν από την Αράχωβα Οιτύλου (νυν Καρυές).Υπηρέτησε στον Αγώνα ως οπλαρχηγός,στο πλευρό των Μαυρομιχάληδων και του Μούρτζινου ενώ τροφοδοτούσε με δικά του έξοδα το ένοπλο σώμα το οποίο διοικούσε.Έλαβε μέρος σε αρκετές μάχες και διακρίθηκε στις πολιορκίες των μεσσηνιακών φρουρίων που ήταν υπό την κατοχή των Τούρκων στις αρχές της Επανάστασης,στην πολιορκία του Άργους,στην πολιορκία της Τριπολιτσάς καθώς και στην καταστροφή του εκστρατευτικού σώματος του Μαχμούτ Δράμαλη.

Μετά την ολοκλήρωση του Αγώνα,κρίθηκε ως αξιωματικός της Ζ' τάξης.

## Πηγές
*Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη,τόμος 7ος,σελ 84.

Γουδέλης
Αστική εξερεύνηση

thumb|right|200px|Εξερεύνηση σε εγκαταλελειμμένο κτίριο του Βερολίνου.
thumb|right|200px|Εξερεύνηση σε τούνελ υπόγειου.
Η **αστική εξερεύνηση** (urban exploration, συχνά την συναντάμε και με την συντομογραφία urbex ή με τον όρο infiltration) είναι η επίσκεψη και εξερεύνηση εγκαταλειμμένων κτηρίων, εγκαταστάσεων υπόγειων ή μη, εργοστασίων, τούνελ, υπόγειων στοών, υπονόμων και καταφυγίων. Πέρα από τα εγκαταλελειμμένα κτίρια και εργοστάσια, η εξερεύνηση των υπόγειων περιοχών γίνεται και σε ενεργές τοποθεσίες που λειτουργούν κανονικά, για τον λόγο αυτό, ονομάζεται και infiltration (διείσδυση) ενώ υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της κατηγορίας για καταπάτηση ή ακόμα και διάρρηξη.

Βασικότερη αρχή των αστικών εξερευνητών είναι να μην αφαιρούν τίποτα από τους χώρους που επισκέπτονται, να μην κάνουν γκράφιτι και να μην παραβιάζουν λουκέτα και κλειδαριές. Οι εξερευνητές συνήθως φωτογραφίζουν τους χώρους που εξερευνούν χρησιμοποιώντας συχνά προχωρημένες τεχνικές φωτογράφισης όπως HDR & Light painting.

Οι κίνδυνοι είναι πάρα πολλοί και πέρα από τα νομικά προβλήματα, περιλαμβάνουν τα ατυχήματα από πτώση, πνιγμό, ηλεκτροπληξία κ.α. είναι πέρα για πέρα υπαρκτοί.

Οι υπόγειες εξερευνήσεις συνδέονται συχνά και με την αναζήτηση επιβεβαίωσης για τους αστικούς μύθους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Timetravel.gr - Τι είναι αστική εξερεύνηση;
* Huffingtonpost.gr - Αστική Εξερεύνηση: Ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο
* Η Υπόγεια Αθήνα: η αθέατη (και αληθινή) πόλη κάτω απ’ την πόλη

Κατηγορία:Ενδιαφέροντα
Κατηγορία:Αστικός μαρασμός
Ευθυμία Κουμουνδούρου

Η **Ευθυμία Κουμουνδούρου** (; - 1884) ήταν επιφανής Ελληνίδα του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας της ήταν ο Γεώργιος Περρωτής. Παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Κουμουνδούρο. 
Διακρίθηκε για το φιλανθρωπικό και ευεργετικό της έργο. 

Πέθανε στις 30 Μαΐου 1884.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Γεώργιος Βάλβης

Ο **Γεώργιος Βάλβης** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Ακαρνανία. Ήταν από τους πρώτους άνδρες επί της κατοχής από τον Αλή Πασά. Ο Αλή Πασάς τον καταδίωξε μετά από συγγενικές ραδιουργίες για να του αποσπάσει την μεγάλη περιουσία του.  

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Πηγή Φωκίδας

Ο οικισμός **Πηγή** (*Στρατάλωνο* ή *Καγκέλες*) υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Δωρίδος του Νομού Φωκίδος και αποτελείται από τους μικρούς οικισμούς: Καγκέλες, Νερατζιές (Κωσταρεϊκα), Νέα Κούκουρα. Διασχίζεται από το Ρέμα Μαντήλω, που εκβάλει στον ποταμό Μόρνο. Ο συνολικός πληθυσμός του ανέρχεται σε 141 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η ονομασία του προέρχεται από τις πολλές πηγές που υπάρχουν στην περιοχή. Μεταξύ των οικισμών Πηγής και Κλήματος, στη θέση Παλιαράχη, πιθανολογείται η θέση της αρχαίας Οινεώνας (άλλη πιθανή θέση είναι στον οικισμό Καστρακίου Δωρίδας).

## Απογραφές πληθυσμού

*Αναφέρεται ο πληθυσμός μόνο του οικισμού Καγκέλες

## Διοικητικές Μεταβολές
Ο οικισμός Πηγή προήλθε από μετονομασία του οικισμού Καγκέλαι της κοινότητας Κλήματος Ευπαλίου το 1960. Ο οικισμός Καγκέλαι είχε δημιουργηθεί το 1940.
*16/10/1940 Αναγνώριση του οικισμού Καγκέλαι και προσάρτησή του στην κοινότητα Κλήματος Ευπαλίου του Νομού Φθιώτιδος και Φωκίδος
*31/03/1943 Ο οικισμός Καγκέλαι υπάγεται στον Νομό Φωκίδος
*19/02/1960 Ο οικισμός Καγκέλαι της κοινότητας μετονομάζεται σε Πηγή.
*14/03/1971 Ο οικισμός Νεραντζιαί της κοινότητας καταργείται και προσαρτάται στον οικισμό Πηγή της κοινότητας Κλήματος Ευπαλίου 
*04/12/1997 Ο οικισμός Πηγή αποσπάται από την κοινότητα Κλήματος και προσαρτάται στο δήμο Ευπαλίου. Η κοινότητα καταργείται 
*07/06/2010 Ο οικισμός Πηγή αποσπάται από το δήμο Ευπαλίου και προσαρτάται στον δήμο Δωρίδος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Δημήτριος Βάλβης (πρεσβύτερος)

Ο **Ιωάννης Βάλβης** ήταν μέλος της Οικογένειας Βάλβη.
## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Βάλβης, και αδελφός του ο Ιωάννης. Λόγω του κατατρεγμού από τον Αλή Πασάαναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του  αυτός και ο αδελφός του και να περιπλανηθεί αρκετό χρόνο στην Ιταλία και την Ισπανία. Επέστρεψε στην Ελλάδα πριν της επανάστασης και πέθανε σε μικρή ηλικία. 

## Πηγές
* 

Δημητριος
Ιωάννης Βάλβης

Ο **Ιωάννης Βάλβης** (περ. 1798 - 1884) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Βάλβης. Γεννήθηκε περίπου το 1798 στην Ακαρνανία. Λόγω του κατατρεγμού από τον Αλή Πασά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του αυτός και ο αδελφός του Δημήτριο και να περιπλανηθεί αρκετό χρόνο στην Ιταλία και την Ισπανία. 

Με την έναρξη της επανάστασης ο Ιωάννης έσπευσε να επιστρέψει στην Ελλάδα, και έλαβε μέρος στις μάχες της πολιορκίας του Μεσολογγίου. 

Μετά την επανάσταση η Κυβέρνηση του Καποδίστρια τον τίμησε δίνοντάς του στρατιωτικό βαθμό και τρία αριστεία του αγώνα. Αργότερα παραιτήθηκε από τον βαθμό και, αν και δικαιούταν, δεν πήρε σύνταξη. 

Στα γεράματα τιμήθηκε και με τον Σταυρό του Σωτήρα. 

Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1884 στο Μεσολόγγι. Άφησε τέσσερα παιδιά, δύο θυγατέρες και δύο γιους, από τους οποίους ο Αντώνιος έγινε βουλευτής Βόνιτζας.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821

Κατηγορία:Ακαρνάνες
Αντώνιος Βάλβης

Ο **Αντώνιος Βάλβης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Βάλβης. Έγινε βουλευτής Βόνιτσας. Το 1903 διορίστηκε Νομάρχης Βοιωτίας.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές Βονίτσας και Ξηρομέρου
Κατηγορία:Νομάρχες Βοιωτίας
Αλέξανδρος Α. Καντακουζηνός

Ο **Αλέξανδρος Καντακουζηνός** (1811 - 1884) ήταν πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας και της Ρουμανίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο πρίγκηπας Αλέξανδρος Καντακουζηνός, του οποίου ήταν τελευταίο παιδί.

Γεννήθηκε ίσως περίπου το 1813 αν και συνηθέστερα αναφέρεται το 1811 . Το 1836, σε ηλικία είκοσι τριών χρονών, μπήκε στη διπλωματική υπηρεσία και παρέμεινε στο Υπουργείο Εξωτερικών μέχρι το 1839, όπου και μετεγκαταστάθηκε στη Ρουμανία. Εκεί συνέχισε την πολιτική του σταδιοδρομία και έγινε πολλές φορές βουλευτής, Υπουργός Οικονομικών, Υπουργός Εξωτερικών, και μέλος του ανώτατου Συμβουλίου της Δικαιοσύνης στο Βουκουρέστι.

Παρασημοφορήθηκε επανειλημμένα από διάφορα κράτη, λαμβάνοντας τον Μεγαλόσταυρο της Ρωσίας, και τους ανώτερους Ταξιάρχες της Ελλάδας και της Ρουμανίας. 

Πέθανε ξαφνικά στις 8 Μαρτίου 1884 και θάφτηκε στην Ελλάδα.

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Υπουργοί της Ρουμανίας
Νικόλαος Σταματόπουλος

Ο **Νικόλαος Σταματόπουλος** (; - 14 Ιουλίου 1884) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Λεωνίδιο από ευϋπόληπτους γονείς. Με την έναρξη της επανάστασης άρπαξε τα όπλα και συγκεντρώνοντας υπό τις οδηγίες του άλλους εκατό πήρε μέρος σε πολλές μάχες στην Πελοπόννησο. Διακρίθηκε ιδίως στις Πολιορκίες και την άλωση της Μονεμβασίας και της Τρίπολης. Κέρδισε την αγάπη και την υπόληψη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του στρατηγού της Σπάρτης Γ. Γιατράκου. 

Μετά την επανάσταση εγκαταστάθηκε στο εξωτερικό και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Πήγε στην Ιμβραΐλα και μετά από πολλά χρόνια έγινε ένας από τους πρώτους Έλληνες βιομήχανους. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Ιουλίου 1884.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κωνσταντίνος Δημητριάδης

Το όνομα **Κωνσταντίνος Δημητριάδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
* Κωνσταντίνος Δημητριάδης (βουλευτής), ; - 1884
* Κωνσταντίνος Δημητριάδης (ολυμπιονίκης), 1881 – 1943
* Κωνσταντίνος Δημητριάδης (γλύπτης), 1881 – 1943
* Κώστας Δημητριάδης (διαιτητής)
Κωνσταντίνος Δημητριάδης (βουλευτής)

Ο **Κωνσταντίνος Δημητριάδης** (; - 1884) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κάρυστο και έμαθε τα πρώτα γράμματα στη Σύρο. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. 

Γρήγορα ανήλθε στα ψηλότερα διοικητικά αξιώματα. Επί Όθωνα εξελέγη πολλές φορές βουλευτής Καρύστου, αναδείχτηκε ένας των σπουδαιότερων ρητόρων της βουλής, έγινε διευθυντής της Διοικητικής Αστυνομίας Αθηνών και Πειραιώς, και τιμήθηκε με παράσημο για τις υπηρεσίες του στις ανταρσίες της Εύβοιας το 1847.

Μετά τον Όθωνα επανεκλέγει ακόμα πολλές φορές βουλευτής Καρύστου. Αποσύρθηκε από βουλευτής και διορίστηκε νομάρχης σε πολλούς νομούς. Ως νομάρχης Κεφαλληνίας ίδρυσε νοσοκομείο, κατασκεύασε δρόμους και άλλα έργα. Στην Κέρκυρα κατασκεύασε νέα πτέρυγα φρενοκομείου και αναβάθμισε το λιμάνι γκρεμίζοντας τα Ενετικά τείχη. 

Πέθανε στις 20 Ιουνίου 1884.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές Καρυστίας
Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες
Κατηγορία:Νομάρχες Κεφαλληνίας
Κατηγορία:Νομάρχες Κέρκυρας
Αριστείδης Ραζικότσικας

Ο **Αριστείδης Ραζικότσικας** (; - 1884) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από σημαντικής πολεμικής και πολιτικής οικογένειας του Μεσολογγίου. Μετά τις σπουδές του διορίστηκε το 1849 δημόσιος υπάλληλος και διερχόμενος όλες τις βαθμίδες έγινε τμηματάρχης.
Πέθανε στην Αθήνα στις 11 Φεβρουαρίου του 1884.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Ιωάννης Βουκάλης

Ο **Ιωάννης Βουκάλης** (; - 1884) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Εκεί διδάχτηκε από τον οπλαρχηγό Δεληγιαννάκη να καταφρονεί τον θάνατο και τους κινδύνους, και εκεί έλαβε το βάπτισμα του πυρός. 

Από το 1821 ως το 1824 έλαβε μέρος στις ενδοξότερες μάχες της Κρήτης, στο Θέρισον και τον Αποκόρωνα, τον Κρουσώνα, τον Αγιαντιόν, τα άλαρα, την Άμπελον των Σφακίων και το Φραγκοκήστελλο. 

Μετά το 1824 και την πτώση της Κρήτης ο Βουκάλης μαζί με άλλους γενναίους μαχητές συνέχισε να πολεμάει στην Τρίπολη και σε όλες τις άλλες μάχες. Πήρε μέρος στις μάχες των Μύλων και του Ναυπλίου, στην πολιορκία του Νεοκάστρου, στο Ναυαρίνο, στην εκστρατεία κατά του φρουρίου της Χαλκίδας και την παράδοση της Καρύστου. 

Τον Μάρτιο του 1825 του απονεμήθη ο πρώτος στρατιωτικός βαθμός και το 1830 προήχθη σε ανθυπολοχαγό και τιμήθηκε με το αργυρό παράσημο του αγώνα. 

Ξεχάστηκε και πέθανε χωρίς τιμές και ευγνωμοσύνες στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 1884.  

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Τριαντάφυλλος Λαζαρέτος

Ο **Τριαντάφυλλος Λαζαρέτος** (1800 - 1884) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821, στρατιωτικός και πολιτικός του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, βουλευτής, πληρεξούσιος, υπουργός και πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1800 στην Κέα όπως αναφέρει στην αυτοβιογραφία του.

Ο πατέρας του, Αναστάσιος, γεννήθηκε στα Κύθηρα και ο Τριαντάφυλλος είχε αγγλική υπηκοότητα εκτός της ελληνικής όχι Οθωμανική. 

Υπηρέτησε με τα άτακτα στρατεύματα για μια τετραετία, και μετά κατατάχτηκε στον στρατό. 

Πήρε μέρος στις μάχες της Χίου το 1822, στη μάχη της Πάτρας με την Ιωνική Φάλαγγα το 1823, στη Μάχη του Κρεμμυδίου το 1824 υπό τον Καρατάσσο, και στη μάχη της Καρύστου το 1826. Πολέμησε, επίσης, με τον Φαβιέρο στη μάχη της Θήβας το 1826 και στη μάχη του Χαϊδαρίου το 1826, και σε πολλά άλλα πολεμικά συμβάντα της Ελληνικής Επανάστασης. Τιμήθηκε δε με τον αργυρό σταυρό των Ιπποτών. Συμμετείχε στην πολιορκία της Ακροπόλεως όπου τραυματηστηκε μεταφέροντας πυρομαχικά πηγές εφημερίδα Εμπρός και απομνημονευματα αγωνιστών του 21. Υποχρέωσε τους στρατιώτες να κοιμούνται σε κοιτωνες και τους αξιωματικούς και όχι κατάχαμα πήγη εφημερίδα Εμπρός  

Ανήλθε μέχρι στον βαθμό του υποστράτηγου (1856) και κατόπιν του στρατηγού και πήρε μέρος και στα γεγονότα της Γ' Σεπτεμβρίου για το σύνταγμα, όπου συμμετείχε ως λοχαγός. Με 700 άνδρες συνέβαλε στην οριστική αποπομπή του βασιλιά Όθωνα από την Ελλάδα (πηγή απομνημονεύματα Γενναίου Κολοκοτρώνη και εφημερίδα Εμπρός.).

Μετά την αποστράτευσή του αναμίχθηκε με την πολιτική. Εκλέχθηκε δυο φορές βουλευτής Κέας στις εκλογές του 1865 και του 1869).  Διετέλεσε υπουργός επί των στρατιωτικών στην  Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Μαρτίου 1865 και στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Νοεμβρίου 1865. Το 1868 εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και το 1869 βουλευτής.

Όσον αφορά την προσωπική του ζωή είχε ένα γιο και μία ψυχοκόρη από την Ήπειρο, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο μοναδικός συμβολαιογράφος των Αθηνών της τότε εποχής Βουτηράς. Ο Τριαντάφυλλός είχε έναν αδερφό εισαγγελέα που κατοικούσε στην Κεφαλονιά και είχε γεννηθεί στα Κύθηρα. Πιθανόν και ο Τριαντάφυλλος να είχε γεννηθεί στα Κύθηρα και συνδέεται ο αδερφός του με το δέντρο των ευγενών από το Λιβάδι Κυθήρων που αναφέρει ο Σπύρος Στάθης στην Κυθηραϊκή επιθεώρηση ότιδηλαδή οι ευγενείς των Λαζαρέτων ήσαν από το Λιβάδι και εν συνεχεία κάποιοι μετακόμησαν στα Βιαράδικά.

Πέθανε στην Αθήνα την 1 Ιανουαρίου 1884.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Βουλευτές Κέας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Άγγελος Στάικος

Ο **Άγγελος Στάικος** (1808 - 22 Φεβρουαρίου 1884) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και στρατιωτικός της Ελλάδας.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ζατούνη της Γορτυνίας το 1808. Δεκατετραετής (1823) ακολούθησε τον πατέρα του, αντιστράτηγο Αθανάσιο Σταϊκόπουλο, και τον θείο του και πορθητή του Παλαμηδιού στρατηγό Στάικο Σταϊκόπουλο σε όλες τις μάχες και στην έφοδο κατά του φρουρίου του Ακροκορίνθου. 

Το 1828 μπήκε σε πολεμική σχολή, και όταν την τέλειωσε κατατάχτηκε στο στρατό. Υπηρέτησε δέκα τέσσερα χρόνια και διακρίθηκε ως άνδρας του καθήκοντος. Αποσύρθηκε το 1861 με τον βαθμό του ταγματάρχη.

Πέθανε στην Αθήνα τις 22 Φεβρουαρίου 1884.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Πάνος Πίσσας

Ο **Πάνος Πίσσας** (; - 1884) ήταν Έλληνας επιστήμονας και αγωνιστής.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κυδωνία. Πατέρας του ήταν ο αντιστράτηγος και διαπρεπής αγωνιστής Ευστράτιος Πίσσας. Νεώτατος αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο και συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία. Διέπρεψε στην Αίγυπτο. Ήρθε στην Ελλάδα και πολέμησε στη Θεσσαλία. Η Ελληνική κυβέρνηση τον τίμησε με τον Χρυσό Σταυρό του Σωτήρα. 

Πέθανε απροσδόκητα και μέσα στην ακμή του στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου 1884.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες
Χαρμόλαος Ζηνόβιος

Ο **Χαρμόλαος Ζηνόβιος** (1805 - 1884) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Τέμεσβαρ της Ουγγαρίας το 1805. Η καταγωγή του ήταν από την Μακεδονία. Το όνομά του ίσως να μην είναι το πραγματικό. 

Κατατάχτηκε στον στρατό το 1824, προάχθηκε μέχρι τον βαθμό του υπολοχαγού και παραιτήθηκε το 1826. Πήρε μέρος στις Μάχες του Δραγατσανίου το 1821, της Γερμανικής Λεγεώνας στην Γραβιά, της πολιορκίας Ακροκορίνθου το 1823, της εκστρατείας Ευβοίας, πολιορκίας Καρύστου το 1825, της δια θαλάσσης πολιορκίας της Μεθώνης και Κορώνης το 1826, του Πειραιά το 1827 και του Μεσολογγίου και Αιτωλικού το 1828. 

Κατά το 1827 προσελήφθη στο επιτελείο του Στρατηγού Τζούρζ στο πλοίο «Τηλέμαχος».

Τιμήθηκε με το αργυρό παράσημο του Αγώνα και το χρυσό του Σωτήρα. 

Μπήκε στο Στρατιωτικό Σχολείο και κατατάχτηκε στο Πυροβολικό, όπου και προάχθηκε μέχρι τον βαθμό του υποστράτηγου το 1865. 

Αργότερα διορίστηκε εισηγητής και πρόεδρος του Στρατοδικείου. 

Πέθανε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1884.
## Συγγράμματα
Ασχολήθηκε και ως συγγραφέας, και εξέδωσε πολύ σπουδαία στρατιωτικά έργα.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Ολοκληρωτισμός

Ως **ολοκληρωτικό καθεστώς** ορίζεται η ανελεύθερη πολιτειακή κατάσταση σε ένα κράτος. Το καθεστώς αυτό ελέγχει και κατευθύνει άμεσα ή έμμεσα τις κοινωνικές δραστηριότητες των ατόμων. Η Χάνα Άρεντ ορίζει τον ολοκληρωτισμό ως ριζική καταστολή της πολιτικής και περιφρόνηση εκ μέρους της εξουσίας των ατομικών δικαιωμάτων του πολίτη και ως βασικό διακριτικό του τη διείσδυση της κεντρικής εξουσίας σε κάθε πτυχή της ατομικής ύπαρξης και δημιουργίας. Συγκεκριμένα, καταργείται το κοινοβούλιο, φιμώνεται ο τύπος και επιβάλλεται αυστηρή λογοκρισία.

Ολοκληρωτισμός είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται από ορισμένους πολιτικούς επιστήμονες για να περιγράψει ένα πολιτικό σύστημα στο οποίο το κράτος κατέχει το σύνολο των εξουσιών πάνω από την κοινωνία και επιδιώκει να ελέγχει όλες τις πτυχές της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής. Πολλοί μελετητές ποικίλων ιδεολογικών θέσεων και ακαδημαϊκού υπόβαθρου έχουν εξετάσει προσεκτικά τον ολοκληρωτισμό. Όλοι συμφωνούν, πάντως, ότι ο ολοκληρωτισμός επιδιώκει να κινητοποιήσει ολόκληρους πληθυσμούς στην υποστήριξη μιας επίσημης κρατικής ιδεολογίας, δεν ανέχεται δραστηριότητες που δεν στρέφονται προς τους κρατικούς στόχους, συνεπάγεται την καταστολή ή τον κρατικό έλεγχο των επιχειρήσεων, εργατικών συνδικάτων, εκκλησίας ή των πολιτικών κόμματων. Τέτοιου είδους καθεστώτα διατηρούνται στην εξουσία χρησιμοποιώντας τις ένοπλες δυνάμεις για τη καταστολή των αντιφρονούντων και παράλληλα με τη βοήθεια των μυστικών υπηρεσιών, του παρακράτους, των ελεγχόμενων μέσων μαζικής ενημέρωσης καθώς και με τον περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης όπως τη συζήτηση, διαδήλωση και κριτική.

## Ορισμός
Ο ολοκληρωτισμός είναι μια μορφή πολιτεύματος, που θεωρητικά, απαγορευεύει οποιαδήποτε προσωπική ελευθερία και επιδιώκει να υποτάξει όλες τις πτυχές της ατομικής ζωής στην εξουσία του κράτους.

## Διαφορές με τον αυταρχισμό
Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα συνήθως έχουν μια  ιδεολογία και καταπιέζουν τις παραδοσιακές κοινωνικές δομές ενω τα αυταρχικά καθεστώτα είναι ανεκτικά προς αυτά.

## Παραπομπές


*
Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία
Κατηγορία:Εξτρεμισμός
Πέτρος Ζάνος

Ο **Πέτρος Α. Ζάνος** (1817 - 1884) ήταν Έλληνας λόγιος και πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θήρα το 1817. Η καταγωγή του ήταν από το Μελένικο της Μακεδονίας *(σήμερα στη [[Βουλγαρία]])*. Σπούδασε στο γυμνάσιο της Σύρου με τον Νεόφυτο Βάμβα και στην περίφημη Σχολή του Θεόφιλου Καΐρη. Από εκεί πήγε ακολουθώντας την συμβουλή των γονιών του στην Ευρώπη για να συνεχίσει τις σπουδές. Παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας, νομικής και πολιτικών επιστημών στο Παρίσι. Εκεί προσελήφθη ακόλουθος στο υπουργείο των εσωτερικών της Γαλλίας. Επέστρεψε στην πατρίδα του και έγινε βουλευτής κατ' επανάληψη. Αναδείχτηκε ένας από τους καλύτερους πολιτικούς ρήτορες του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Ως πολιτικός ήταν θερμός οπαδός του Μαυροκορδάτου. Μετά από μικρό διάστημα διορίστηκε γραμματέας και σύμβουλος, και αργότερα διευθυντής της ελληνικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη. Έγινε επίσης πληρεξούσιος στην Β' εν Αθήναις Εθνοσυνέλευση, διορίστηκε πολιτικός πράκτορας στην Αίγυπτο και επέστρεψε ως βουλευτής. Το 1867 του ανατέθηκαν από τον Χαρίλαο Τρικούπη, οι διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους για το μέλλον της Μακεδονίας, που οδήγησαν στη μυστική ελληνοσερβική συνθήκη του Φρέσλαου. Υπηρέτησε ως νομάρχης Κέρκυρας και προήχθη στον βαθμό του πρέσβη, ονομαζόμενος επίτροπος στην Ελληνοτουρκική επιτροπή επί των Βακουφίων. Τη δεκαετία του 1870 συμμετείχε στις προσπάθειες του Συλλόγου προς διάδοσιν των Ελληνικών γραμμάτων, συνεργαζόμενος με τον ιδρυτή Γρηγόριο Παπαδόπουλο και άλλους Μακεδόνες, όπως ο Γεώργιος Κωνσταντινίδης (από τη Νάουσα), ο Αναστάσιος Πηχεών, ο Μαργαρίτης Δήμιτσας κ.α. 

Απεβίωσε στη Λάρισα τον Ιούνιο του 1884.

## Πηγές
* Πέτρος Ζάνος συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Νομάρχες Κέρκυρας
Γεώργιος Πετιμεζάς

Με το όνομα **Γεώργιος Πετιμεζάς** μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
* Ο Γεώργιος Πετιμεζάς (αρματωλός)
* Ο Γεώργιος Α. Πετιμεζάς, ( - 1884) πολιτικός
Σπυρίδων Λιόλιος

Ο **Σπυρίδων Λιόλιος** (1817 - 1884) ήταν Έλληνας δικαστικός του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Σούλι τον Οκτώβριο του 1817. Πατέρας του ήταν ο αρματολός Λιόλιος (Γεώργιος) Ξηρολειβαδίτης από το Ξηρολίβαδο του Βερμίου. Μητέρα του ήταν η Δέσπω, θυγατέρα του Κίτσου Μπότσαρη και αδελφή του Μάρκου.

Στην πολιορκία του Σουλίου ο Σπυρίδων ήταν δύο χρονών βρέφος. Η οικογένειά του κατέφυγε στην Κέρκυρα, και από εκεί στη Ζάκυνθο. Το 1830 περίπου, ο Σπυρίδων εστάλη στη σχολή Αιγίνης ως υπότροφος της Κυβερνήσεως. Το 1831 επέστρεψε στο Μεσολόγγι και από εκεί πήγε δύο χρόνια αργότερα, το 1834 περίπου στο Μόναχο, με πρόσκληση του Βαυαρού φιλέλληνα βασιλιά Λουδοβίκου. Στο Μόναχο σπούδασε νομική. Αρρώστησε όμως στα μάτια και αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του και να επιστρέψει στην Ελλάδα, όπου διορίστηκε στη δικαστική υπηρεσία το 1840 και προβιβάστηκε το 1874 ως τον βαθμό του εισαγγελέα. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου του 1884.

Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κωνσταντίνος Κριάρης

Ο **Κωνσταντίνος Κριάρης** (1797 - 1884) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1797 στο χωριό Κουστογέρακο της επαρχίας Σελίνου της Κρήτης. Η καταγωγή του ήταν από την οικογένεια των Μπενήδων. Ο πατέρας του που παλιά τον αποκαλούσαν *Μπενή* μετονομάστηκε σε *Κριάρης* το 1769 επί Δασκαλογιάννη, λόγω του χειμαρρώδους χαρακτήρα του. 

Ο Κωνσταντίνος μέχρι το 1821, ήταν τσοπάνος στον πλούσιο πατέρα του. Με την έναρξη της επανάστασης, αυτός και τα πέντε αδέλφια του άρπαξαν τα όπλα και τάχτηκαν υπό την σημαία του πατέρα τους. Μετά την μάχη της Μονής, ο Κωνσταντίνος ανέλαβε *Καπετάνιος του Κουτσογεράκου*, διότι ο πατέρας του ήταν πλέον προχωρημένης ηλικίας. Έκτοτε ακολούθησε παντού τον ήρωα Κουμή ως οπλαρχηγός και πρωτοπαλίκαρο αυτού. 

Ο Κριάρης πρωταγωνίστησε και πάλι το 1841, όταν στην Κρήτη έγινε νέα εξέγερση. Συνενοούμενος με τον αρχηγό Χαιρέτη και με τους άλλους οπλαρχηγούς από το Ναύπλιο, ύψωσε πρώτος  την σημαία της επανάστασης. Μαζί με τους άλλους αρχηγούς Χαιρέτη, Κουμή, Χάλη και Νιότη πολέμησε μαζί με τους Σελινιώτες ως αρχηγός πλέον της επαρχίας Σελίνου. 

Ακολούθησε πολυτάραχη πολεμική ζωή και ξαναεμφανίστηκε στην επανάσταση του 1878 και πάλι ως εκλεγμένος αρχηγός των Σελινιωτών στην επανάσταση της Κρήτης.

Επέστρεψε στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε.
## Πηγές
* Κωνσταντίνος Κριάρης συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί
Αρθουρίτης

Ο **Αρθουρίτης** είναι θειικό, αρσενικικό και φωσφορικό ορυκτό του σιδήρου και του χαλκού. Έλαβε το όνομά του προς τιμή των Βρετανών ορυκτολόγων Άρθουρ Ράσελ (Sir Arthur Edward Ian Montagu Russell, 1878 – 1964) και Άρθουρ Κίνγκσμπερι (Arthur William Gerald Kingsbury, 1906–1968) για τη συμβολή τους στην ορυκτολογία.

Αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL) στο ορυχείο *Hingston Down Consols* κοντά στο Gunnislake στην Κορνουάλη, (Ηνωμένο Βασίλειο), όπου και πρωτοεντοπίστηκε το 1964.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι σπάνιο δευτερογενές ορυκτό εμφανιζόμενο σε ζώνες οξείδωσης ορισμένων χαλκούχων αποθέσεων, σχηματιζόμενο από την εξαλλοίωση του αρσενοπυρίτη ή του εναργίτη.

Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο φαρμακοσιδηρίτης, ο σκοροδίτης, ο χαλκοφυλλίτης, ο σενεβεξίτης, ο βροσαντίτης και ο χαλαζίας.

Εκτός από την Κορνουάλη σημαντικές εμφανίσεις του είναι, επίσης, στο ορυχείο Clara του Μέλανος Δρυμού (Γερμανία), στην Πορτογαλία (εντός πηγματιτών), στην Αλμερία της Ισπανίας, στη νότια Αυστραλία, στην Ατακάμα της Χιλής και στις Πολιτείες Νεβάδα, Γιούτα και Μοντάνα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στα ορυχεία "Χριστιάνα" και "km-3".

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Σημειώσεις


## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat
*Webmineral

Αρθουριτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Attrib

μικρογραφία|Οδηγίες για την εντολή attrib στο ReactOS-0.4.13
Η **attrib** είναι μια εντολή στα λειτουργικά συστήματα MS-DOS, OS/2 και Microsoft Windows, χρησιμοποιείται για την προβολή, προσθήκη και αφαίρεση χαρακτηριστικών αρχείου (*μόνο για ανάγνωση*, *προς φύλαξη*, *κρυφό*, *[[αρχείο συστήματος]]*). Στα Windows υπάρχουν 4 ειδών αρχεία:

* (r) Χαρακτηριστικό αρχείου για ανάγνωση (*Read-only file attribute*)
* (a) Χαρακτηριστικό αρχείου προς φύλαξη (*Archive file attribute*)
* (s) Χαρακτηριστικό αρχείου συστήματος (*System file attribute*)
* (h) Χαρακτηριστικό κρυφού αρχείου (*Hidden file attribute*)

Ένα ή περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά μπορούν να αποδοθούν σε αρχεία στα Windows.

## Παραπομπές


Κατηγορία:DOS
Νικόλαος Κορέσσιος

Ο **Νικόλαος Κορέσσιος**  ήταν Έλληνας λόγιος και δημοσιογράφος του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο και έτυχε έξοχης εκπαίδευσης από τον επιφανή διδάσκαλο Νεόφυτο Βάμβα. 

Επιδόθηκε στην αρχή με το εμπόριο και εγκαταστάθηκε για πολλά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, ως υποδιευθυντής του μεγάλου εμπορικού οίκου του των αδελφών Ράλλη. Πλούτισε και μετέβη στην Οδησσό, όπου μέσα σε λίγο χρόνο πριν από τον πόλεμο της Κριμαίας έχασε όλη του την περιουσία. Το 1868 επέστρεψε στην Ελλάδα και αποσύρθηκε από το εμπόριο. 
## Συγγράμματα
Δημοσίευσε την βιογραφία του Αλέξανδρου Στούρζα, την «Εκλεκτική», τον «Άγγελο του Βυζαντινού Λαού» και συγγράμματα περί «Αμπελίτιδος», το οποίο βραβεύτηκε από την Ακαδημία της Γαλλίας. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Ιανουαρίου του 1885.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Ωρωπός Συρίας

Η πόλη του **Ωρωπού** κτίστηκε από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα στην ανατολική Συρία.

Σε αυτό συναινούν οι ιστορικοί Αππιανός (Συριακής 57), καθώς και ο Στέφανος ο Βυζάντιος (6ος αι. μ.Χ.). Ο τελευταίος στο λήμμα του για τον Ωρωπό, διευκρινίζει ότι ο μακεδονικός Ωρωπός ήταν η πατρίδα του γενάρχη της σελευκιδικής δυναστείας, συγχέοντάς τον με την ομόηχη Ευρωπό. Από το σημείο αυτό προέκυψαν προβλήματα μεταξύ διαφόρων ερευνητών για το εαν οι ελληνιστικές πόλεις της Συρίας Ευρωπός και Ωρωπός πρέπει να ταυτιστούν. Από επιγραφή όμως των *θεωροδοκών* των Δελφών προκύπτει η ύπαρξη της πόλεως Ωρωπού μεταξύ Πέλλας και Ιχνών (σημ. Κουφάλια). Εκτός αυτού πάλι ο Στέφανος ο Βυζάντιος επισημαίνει την ύπαρξη πέντε πόλεων με το όνομα αυτό στην Αργολίδα, Θεσπρωτία, Βοιωτία, Συρία και Μακεδονία. Επίσης σε άλλο σημείο αναφέρει ότι ο Μακεδών είχε δύο υιούς: τον Ευρωπό και τον Ωρωπό, κτίστες των επωνύμων πόλεών τους στην Μακεδονία. Πάντως η συριακή Ευρωπός (και αυτή κτίσμα του Σελεύκου) έχει ταυτιστεί με την παλαιότερη Καρχεμίς, σε τελείως δηλαδή διαφορετικό σημείο με τον Ωρωπό. Από τα δεδομένα αυτά προκύπτει ότι ο Ευρωπός και ο Ωρωπός ήταν δύο διαφορετικές πόλεις. Η τελευταία πιθανότατα βρισκόταν (πάντα σύμφωνα με τον Στέφανο Βυζάντιο) στην μεγάλη καμπή του Ευφράτη και πλησίον της επίσης μακεδονικής Αμφιπόλεως (η παλαιότερη Θάψακος), στην σημερινή Συρία. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αππιανός, *Συριακή ιστορία*.
* Στέφανος ο Βυζάντιος, *Εθνικά*.
* Johann Gustav Droysen, *«Ιστορία των επιγόνων του Μ. Αλεξάνδρου»*.
* Getzel M. Cohen, "The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa".

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Σουλτανίτσα Κωστή

Η **Σουλτανίτσα Κωστή** (; - 1885) ήταν Ελληνίδα του 19ου αιώνα με διακεκριμένη κοινωνική δράση.
## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας της ήταν ο Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός.
Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά και πήρε τον διακεκριμένο επιστήμονα και αρχίατρο του παλατιού Νικόλαο Κωστή. Εργάστηκε στο Αμαλίειο Ορφανοτροφείο θηλέων με πολύ ζήλο και διακρίθηκε για το επίπονο φιλανθρωπικό και φιλεκπαιδευτικό της έργο. Μετά τον θάνατο της Ζωής Σούτσου εκλήθη στην προεδρία του συμβουλίου του Αμαλίειου και διορίστηκε διευθύντρια του Ορφανοτροφείου. 

Απεβίωσε στις 16 Απριλίου 1885.
## Πηγές
* Σουλτανίτσα Κωστή συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Ευθύμιος Κεχαγιάς

Ο **Ευθύμιος Κεχαγιάς** (1819 ή 1821 - 24 Μαρτίου 1885) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις αρχές της επαναστάσεως του 1821 στην Παρνασσίδα. Ο πατέρας του Ιωάννης και ιδίως ο θείος του Αναγνώστης είχαν διακεκριμένη εκεί περιωπή. Σε παιδική ηλικία έμεινε ορφανός από πατέρα. Μαθήτευσε επί Καποδίστρια στη Σχολή Αιγίνης, και έπειτα στο γυμνάσιο της Αθήνας, όπου και διακρίθηκε στα μαθηματικά.

Στράφηκε στο εμπόριο και εργάστηκε ως υπάλληλος στο πρώτο εμπορικό κατάστημα της Αθήνας που είχε ιδρύσει ο συγγενής του έμπορος Λαζαρής. Προσελήφθη στην Εθνική Τράπεζα από την ίδρυσή της το 1842. 

Το 1851 πήγε με αποστολή στην Ευρώπη και παρέμεινε πάνω από ένα χρόνο στη Γαλλία για να μελετήσει τις νεώτερες οικονομικές μεθόδους Τραπεζιτικής Πίστεως και των διαφόρων κλάδων της Εθνικής Βιομηχανίας. 

Επιστρέφοντας από τη Γαλλία έγινε μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, εκλεγόμενος το 1853 βουλευτής Παρνασσίδος. Μετά την μεταπολίτευση εκλέχτηκε Πληρεξούσιος και έγινε το 1863 Υπουργός Οικονομικών δια ψηφίσματος της έκτακτης Εθνικής Συνελεύσεως. Για δεύτερη φορά έγινε υπουργός Οικονομικών το 1867. Απεβίωσε στις 24 Μαρτίου 1885. 
## Πηγές
* Ευθύμιος Κεχαγιάς συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
* Ευθυμίου Ι. Κεχαγιά. Το νέον νομισματικόν σύστημα. Εν Αθήναις, 1875.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Βουλευτές Παρνασσίδος
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Βασίλειος Μελάς

Με το όνομα **Βασίλειος Μελάς** μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
* Ο Βασίλειος Γ. Μελάς, (1819-1885) λόγιος και γιος του Γεωργίου
* Ο Βασίλειος Μ. Μελάς, (1879-1956) αξιωματικός του στρατού και γιος του Μιχαήλ
Βασίλειος Γ. Μελάς

*Για άλλους με όμοιο όνομα δείτε [[Βασίλειος Β. Μελάς]], [[Βασίλειος Μ. Μελάς]].*

Ο **Βασίλειος Γ. Μελάς** (1819 - 5 Οκτωβρίου 1885) ήταν Έλληνας ευεργέτης και λόγιος του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1819. Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Στρατηγόπουλος αλλά λόγω του μελαμψού χρώματος της οικογένειας του πήρανε τελικά το επώνυμο Μελάς. Αδελφός του ήταν ο Λέων. Πατέρας του ήταν ο Φιλικός Γεώργιος Μελάς από τα Ιωάννινα που είχε καταφύγει στην Κωνσταντινούπολη, πριν επιστρέψει το 1821 στην αγωνιζόμενη Ελλάδα. Φεύγοντας από την Κωνσταντινούπολη για να γλυτώσουν τη σύλληψη από τους Τούρκους το 1821 και αφήνοντας εκεί όλα τα υπάρχοντα τους, πήγανε πρώτα στην Οδησσό και μετά στη Κέρκυρα. Εκεί τελείωσε το σχολείο και μετά ταξίδεψε στο Λονδίνο, όπου εργάστηκε στην επιχείρηση μιας γνωστής του οικογένειας, της Κοργιαλένιου.

Ο Βασίλειος επιδόθηκε από μικρός στο εμπόριο, αρχίζοντας στη Σύρο και αργότερα στο Ταγκανρόκ της Ρωσίας. Διέτριψε εκεί μερικά χρόνια και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου μετά από δύο χρόνια νυμφεύτηκε τη θυγατέρα του Κωνσταντίνου Γεραλοπούλου. Ίδρυσε τον εμπορικό οίκο "Αδελφοί Μελά" αποκτώντας μεγάλη περιουσία. Στον ελεύθερό του χρόνο ασχολήθηκε με τη μεγάλη του αγάπη, τα γράμματα και ιδιαίτερα την ποίηση. Βλέποντας όμως τα τεράστια προβλήματα της Ελλάδας μετά την Τουρκοκρατία, αποφασίζει να συμβάλει στη μόρφωση των παιδιών ολόκληρης της Ελλάδας. 

Κληροδοτεί με τη διαθήκη του το μέγαρό του στην Πλατεία Κοτζιά, συνολικής εκτάσεως 16.000 τμ, για την ίδρυση και συντήρηση νηπιαγωγείων. Έτσι δημιουργήθηκε το Νηπιακό Επιμελητήριο Μελά το οποίο έκτισε και συντήρησε σε Ελλάδα και Βαλκάνια περίπου 261 σχολεία και νηπιαγωγεία για 115 χρόνια. Θεωρείται ο θεμελιωτής του θεσμού των Νηπιαγωγείων.

Το 1876 περίπου αποσύρθηκε από το εμπόριο και επανήλθε στην Ελλάδα, όπου εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Αρρώστησε βαριά και πέθανε στις 5 Οκτωβρίου 1884 στο Παρίσι.

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Βασιλειος
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Μεσιέ 3

Το **Μεσιέ 3** (γνωστό και ως *M3* και *NGC 5272*) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 33.920 ετών φωτός στον αστερισμό Θηρευτικοί Κύνες. Είναι ένα από τα πιο εξέχοντα σφαιρωτά σμήνη, καθώς αποτελείται από περίπου μισό εκατομμύρια άστρα.

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 3 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1764. Είναι το πρώτο αντικείμενο που ανακάλυψε. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ ήταν ο πρώτος που το ανέλυσε σε άστρα το 1784.

## Χαρακτηριστικά
thumb|left|300px|Το Μεσιέ 3 από ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο
Το Μεσιέ 3 είναι ένα από τα μεγαλύτερα και λαμπρότερα σφαιρωτά σμήνη, καθώς αποτελείται από περίπου 500.000 άστρα. Έχει απόλυτο μέγεθος περίπου -8,93 ή είναι περίπου 3 εκατομμύρια φορές λαμπρότερο από τον Ήλιο. Η διάμετρός του είναι περίπου 180 έτη φωτός, ενώ η παλιρροϊκή σφαίρα επιρροής του σμήνους, πέρα από την οποία τα άστρα απομακρύνονται από το σμήνος, έχει διάμετρο περίπου 760 έτη φωτός. Επιπλέον το Μ3 έχει ένα συμπιεσμένο πυκνό πυρήνα με διάμετρο περίπου 11 έτη φωτός, σχετικά μεγάλη για σφαιρικό σμήνος, ενώ η μισή μάζα του είναι συγκεντρωμένη σε διάμετρο 22 έτη φωτός.

### Μέλη
Τα λαμπρότερα μέλη του Μ3 έχουν μέγεθος περίπου φαινόμενο μέγεθος +12,7, ενώ οι γίγαντες έχουν μέγεθος + 15,7, και τα 25 λαμπρότερα άστρα έχουν μέσο όρο +14,23. Περίπου 44.500 μέλη έχουν μέγεθος μεγαλύτερο από +22,5.

Επιπλέον, το Μ3 είναι πολύ πλούσιο σε μεταβλητούς αστέρες: περίπου 280 έχουν ανιχνευτεί και οι περίοδοι έχουν καθοριστεί σε περίπου 185 από αυτούς, τους περισσότερους από κάθε όλο σμήνος στο Γαλαξία μας. Από αυτούς περίπου 170 είναι μεταβλητοί τύπου RR Λυρας, γνωστοί και ως «μεταβλητοί του σμήνους», που χρησιμοποιούνται ως πρότυπα κηρία για την μέτρηση της απόστασης του σμήνους.

Το Μ3, επίσης, αποτελείται από σχετικά πολλά άστρα γνωστά και ως «blue stragglers», δηλαδή μπλε άστρα κύριας ακολουθίας που φαίνονται πολύ νεότερα από ότι είναι η μέση ηλικία του σμήνους. Τα πρώτα άστρα αυτού του είδους ανακαλύφθηκαν το 1953 σε φωτογραφίες από το αστεροσκοπείο του Πάλομαρ και αποτελούσαν για πολύ καιρό μυστήριο. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι αυτά τα άστρα στερήθηκαν τα εξώτερα, ψυχρότερα στρώματά τους κατά τη διάρκεια στενών επαφών μεταξύ άστρων που συμβαίνουν περιστασιακά στα σφαιρωτά σμήνη.

## Τροχιά
Το Μεσιέ 3 βρίσκεται στην άλω του Γαλαξία, σε απόσταση περίπου 40.000 ετών φωτός από το γαλαξιακό κέντρο. Κινείται σε μία τροχιά με μορφή κουτιού με εκκεντρότητα περίπου 0,55, που το φέρνει σε απόσταση μέχρι 66.000 έτη φωτός από το γαλαξιακό κέντρο.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*SEDS Messier pages on M3
*M3, Galactic Globular Clusters Database page

Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη
03
5272
Κατηγορία:Θηρευτικοί Κύνες
Ευστράτιος Πίσσας

Ο στρατηγός **Ευστράτιος Πίσσας** (Κυδωνίες ; - 1 Ιανουαρίου 1885) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα τέλη προ του 1800 από οίκο εύπορο και φιλόπατρη. Μυήθηκε στα της Φιλικής Εταιρείας από τον επιφανή καθηγητή της φιλοσοφίας Βενιαμίν Λέσβιο. Μετά την έναρξη της επανάστασης παρουσιάστηκε αμέσως και κατατάχτηκε στον συγκροτημένο τότε τακτικό στρατό και γρήγορα έδειξε τις στρατιωτικές του ικανότητες. Ανακηρύχτηκε σε πολύ νεαρή ηλικία αρχηγός του στρατού της Κρήτης, και έλαβε ένδοξα μέρος σε όλες τις μάχες επί επταετίας στην Κρήτη, Χίο, Κάρυστο, στο Χαϊδάρι, στην Τρίπολη, στην έφοδο του Παλαμηδιού και την είσοδο στην Ακρόπολη.

Στην πολιτική μεταβολή του 1843 ήταν φρούραρχος. Το 1864 στάλθηκε από την κυβέρνηση στα Επτάνησα για να παραλάβει τα νησιά και να αντικαταστήσει τον αγγλικό στρατό. 

Διορίστηκε επανειλημμένα πρόεδρος του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου και αποχώρησε το 1856 με τον βαθμό του αντιστράτηγου.

Πέθανε την 1η Ιανουαρίου 1885. 
## Πηγές
* Ευστράτιος Πίσσας συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Αθανάσιος Γ. Πετιμεζάς

Ο **Αθανάσιος Πετιμεζάς** (1826 - 6 Σεπτεμβρίου 1885) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε Νομάρχης, πληρεξούσιος και επανειλημμένα Υπουργός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1826. Μπήκε στην Σχολή των Ευελπίδων, αναγκάστηκε όμως να διακόψει λόγω οικονομικών δυσχερειών. Άρχισε να πολιτεύεται στην επαρχία, και έγινε πληρεξούσιος Καλαβρύτων το 1862. 

Διορίστηκε Υπουργός των Εξωτερικών. Το 1865 έγινε Νομάρχης Ναυπλίας, και δύο χρόνια αργότερα Νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας. 

Το 1871 επί Κουμουνδούρου διατέλεσε Υπουργός Παιδείας, το 1875 Υπουργός Οικονομικών και επί Τρικούπη δύο φορές Υπουργός Δικαιοσύνης.

Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Σεπτεμβρίου 1885. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έπαρχοι Ναυπλίας
Κατηγορία:Νομάρχες Αττικής και Βοιωτίας
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Βουλευτές Καλαβρύτων