open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αγκουσελιανά Ρεθύμνης

Τα **Αγκουσελιανά** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

## Γενικά στοιχεία
Τα Αγκουσελιανά είναι χτισμένα σε μια μικρή πεδιάδα που ενώνεται με τον κάμπο της Κοξαρέ, 24 χλμ νοτιοδυτικά του Ρεθύμνου, σε υψόμετρο 350 μέτρων. Βόρεια του οικισμού βρίσκεται ο λόφος Κεφάλα, ενώ στα νότια βρίσκονται τα Ατσιπαδιανά Όρη. Παλαιότερα, με την καποδιστριακή διοικητική διαίρεση αποτελούσαν, μαζί με το χωριό Παλαιόλουτρα, το δημοτικό διαμέρισμα Αγκουσελιανών του δήμου Φοίνικα. Οι κάτοικοι του οικισμού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Πλησίον των Αγκουσελιανών βρίσκεται το σπήλαιο Νεραϊδότρυπα.
  
Η κύρια εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Εκκλησιαστικά αποτελεί ενορία που υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.

## Ιστορικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο οπλαρχηγός Στυλιανός Κλειδής.

Στην ευρύτερη περιοχή έχουν βρεθεί θραύσματα κεράτων που ανήκουν σε κερατοστεγείς τάφους καθώς και αγγεία χρονολογούμενα στην ελληνιστική και τη ρωμαϊκή εποχή. Σύμφωνα με μια εκδοχή, ο οικισμός, ο οποίος φαίνεται να δημιουργήθηκε επί Τουρκοκρατίας, έλαβε το όνομά του από κάτοικο που εγκαταστάθηκε στο χωριό από τον Κουσέ Ηρακλείου (Κουσελιανός - Αγκουσελιανός - Αγκουσελιανά). Σύµφωνα µε τα ελλιπή στοιχεία της απογραφής του 1834, οι μουσουλμάνοι αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού του χωριού (208 μουσουλμανικές οικογένειες έναντι 50 χριστιανικών). Το 1868, κατά την περίοδο της Κρητικής Επανάστασης του 1866 - 1869, τα Αγκουσελιανά αποτέλεσε βάση των οθωμανικών στρατευμάτων που επιχειρούσαν εναντίον των Ελλήνων επαναστατών που κατείχαν το νότιο τμήμα του νομού Ρεθύμνης.

To 1881 ο οικισμός υπαγόταν στο δήμο Λάμπης της επαρχίας Αγίου Βασιλείου και είχε 134 κατοίκους, ενώ το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 30 ελληνικές οικογένειες.

Από τα Αγκουσελιανά καταγόταν ο οπλαρχηγός και μακεδονομάχος Στυλιανός Κλειδής (1870 - 1912). Επίσης ο Μαμαλάκης Ιωαν. Γεώργιος ένας από τους 200 εκτελεσθέντες στην Καισαριανή από τους Ναζί στις 1/5/1944. και Μαμαλάκης Στυλιανός δήμαρχος Αγίου Δημητρίου Αττικής Κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν ενεργά στις επαναστάσεις του νησιού από το 1866 και μετά , καθώς και στη μάχη της Κρήτης, ενώ αργότερα μερίμνησαν για την προστασία και τη φυγάδευση στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων που είχαν αποκοπεί στο νησί.

## Απογραφές πληθυσμού

## Δείτε επίσης
***[[Κοινότητα Αγκουσελιανών]]***

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.2ος, σελ.37.

Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Ιωάννης Παλαιολόγος

Με το όνομα αυτό είναι γνωστοί οι παρακάτω άνδρες:

* Ιωάννης Παλαιολόγος (αδελφός Μιχαήλ Η΄) 1225/30–1274, Βυζαντινός στρατηγός
* Ιωάννης Παλαιολόγος, γιος του Μιχαήλ Η΄, κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης
* Ιωάννης Παλαιολόγος (γιος Ανδρόνικου Β΄) 1286-1307, δεσπότης, κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης
* Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος 1332-1391, αυτοκράτορας του Βυζαντίου (1341-1391 με διακοπές)
* Ιωάννης Ζ΄ Παλαιολόγος 1370-1408, εγγονός του Ιωάννη Ε΄ από τον πρωτότοκο γιο Ανδρόνικο Δ΄· βασίλευσε πέντε μήνες το 1390
* Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος 1392-1448, εγγονός του Ιωάννη Ε΄, από το δευτερότοκο γιο Μανουήλ Β΄· βασίλευσε 1425-1448

* Ιωάννης Β΄ 1321-1372, μαρκήσιος του Μομφερράτου (1338-72)
* Ιωάννης Γ΄ π. 1362-1381, μαρκήσιος του Μομφερράτου (1378-81)
* Ιωάννης Δ΄ 1413-1464, μαρκήσιος του Μομφερράτου (1445-64)

* Ιωάννης Παλαιολόγος, Ενετός ιππότης
* Ιωάννης Παλαιολόγος, Ενετός , μισθοφόρος
Ακτούντα Ρεθύμνης

Τα **Ακτούντα** είναι ορεινό χωριό της Κοινότητος Αρδάκτου στο δήμο Αγίου Βασιλείου του νομού Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 74 κατοίκων.

## Γενικά στοιχεία
Βρίσκεται σε απόσταση 37 χιλιομέτρων από το Ρέθυμνο, στις ανατολικές πλαγιές του όρους Σιδέρωτα, σε υψόμετρο 640 μέτρων.  Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Εκκλησιαστικά αποτελεί ενορία, η οποία υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός αναφέρεται σε βενετική απογραφή του 1583, σύμφωνα με την οποία είχε πληθυσμό 133 κατοίκων. Αναφορά γίνεται και σε οθωμανικές απογραφές του 1650 (32 οικίες), του 1659, του 1670 και του 1671-1672. Σύμφωνα με οθωμανική στατιστική που συντάχθηκε μεταξύ των ετών 1670-1673, τα Ακτούντα διέθεταν 41 ιδιοκτήτες.

Το 1743 γίνεται λόγος για εκτέλεση ενός μουσουλμάνου κατοίκου των Ακτούντων με την κατηγορία του κρυπτοχριστιανού. Σύμφωνα με άλλη οθωμανική απογραφή του 1881, στα Ακτούντα, τα οποία από το 1879 υπάγονταν στο δήμο Αγίου Πνεύματος της επαρχίας Αγίου Βασιλείου, ζούσαν 173 κάτοικοι, όλοι ελληνικής καταγωγής. Το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 40 οικογένειες, ενώ η απογραφή του 1900 βρήκε στο χωριό 224 κατοίκους. Το 1944, κάτοικοι του χωριού φυλακίστηκαν προσωρινά από τις γερμανικές δυνάμεις Κατοχής, ως αντίποινα για την απαγωγή του στρατηγού Κράιπε.

Έως το 1997 τα Ακτούντα υπάγονταν στην επαρχία Αγίου Βασιλείου, αργότερα εντάχθηκαν στον καποδιστριακό δήμο Λάμπης, ενώ με τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του σχεδίου «Καλλικράτης» συμπεριλήφθηκαν στον δήμο Αγίου Βασιλείου.

## Προσωπικότητες
Στα Ακτούντα γεννήθηκαν ο λυράρης Αλέκος Καραβίτης και ο μοναχός Γεννάδιος Τζεκάκης.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Ένθετο εφημερίδας *Πατρίς*, «Κρήτης Ανθρωπογεωγραφία», Φεβρουάριος 2008, τόμος Β΄
* Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, *Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας*, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α΄ τόμος
* Συλλογικό, *Πρακτικά του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου «Η επαρχία Αγίου Βασιλείου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα: Περιβάλλον - Αρχαιολογία - Ιστορία - Κοινωνία»*, Σπήλι - Πλακιάς 19-23 Οκτωβρίου 2008

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
1663 Βαν ντεν Μπος

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1663 Βαν ντεν Μπος
Ο **Βαν ντεν Μπος (van den Bos)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,682. Ανακαλύφθηκε το 1926 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Χάρρυ Έντγουιν Γουντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ολλανδού αστρονόμου Βίλεμ Χέντρικ Βαν ντεν Μπος (*Willem Hendrik van den Bos*, 1896-1974).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Βαν ντεν Μπος εκτιμάται σε 12,14 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1584 ± 0,024. Ο Βαν ντεν Μπος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 740 ώρες (ή 30,8 γήινες ημέρες), μία από τις μεγαλύτερες περιόδους για αστεροειδή της Κύριας Ζώνης (Stephens & Higgins 2011, Stephens 2011).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βαν ντεν Μπος
Ποσειδώνας του Αρτεμισίου

Ο **Δίας ή Ποσειδώνας του Αρτεμισίου** είναι αριστουργηματικό έργο αρχαίας ελληνικής τέχνης. Φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Πιστεύεται ότι αναπαριστά τον Δία που κραδαίνει μύδρο ή κεραυνό ή τον Ποσειδώνα που κρατά την τρίαινα. Το αντικείμενο που κρατούσε δεν βρέθηκε στην θάλασσα έξω από το Αρτεμίσιο της Εύβοιας, στο σημείο που είχε ναυαγήσει ένα πλοίο στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. Προηγήθηκε η εύρεση του αριστερού χεριού το 1926 και του υπόλοιπου αγάλματος το 1928. Η εύρεση δημοσιεύτηκε από τον Γεώργιο Οικονόμο το 1928 στα . Η εξερεύνηση του ναυαγισμένου πλοίου διακόπηκε το 1928 λόγω του θανάτου ενός από τους δύτες και από τότε δεν επαναλήφθηκε. Πιστεύεται ότι το πλοίο μετέφερε ελληνικά έργα προς εξαγωγή με προορισμό την Ιταλία.

## Πηγές

* 
* 
* http://odysseus.culture.gr/h/4/gh430.jsp?obj_id=4507 

Αρτεμισιου
Κατηγορία:Εκθέματα αρχαίων αγαλμάτων στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Εύβοια
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Κατηγορία:Χάλκινα γλυπτά
Κατηγορία:Γλυπτά γύμνιας
Αγροτική παράβαση

Ως **Αγροτική παράβαση** χαρακτηρίζεται γενικά οποιαδήποτε δραστηριότητα που αντίκειται στην κείμενη αγροτική νομοθεσία. Στις αγροτικές παραβάσεις ή αγροτικά αδικήματα περιλαμβάνονται αφενός οι πάσης φύσεως αγροτικές ζημίες από ανθρώπινη δραστηριότητα, και αφετέρου οι αγρονομικές παραβάσεις όπως αυτές καθορίζονται με ειδικότερες διατάξεις. Αρμόδιες καθ΄ ύλη και κατά τόπο Αρχές που επιλαμβάνονται και βεβαιώνουν αυτές είναι οι Αγροτικές και Αστυνομικές Αρχές καθώς και τα Αγρονομικά ή Κοινοτικά Συμβούλια. Σ΄ αυτές ενδέχεται να εμπλακούν και Λιμενικές Αρχές ως προς την πρόσβαση παραβατών σε νησίδες.

## Είδη παραβάσεων
Γενικά στην έννοια αγροτικών παραβάσεων συμπεριλαμβάνονται:
# Οι αγροτικές ζημίες. Σ΄ αυτές περιλαμβάνονται αδικήματα αγροτικής κλοπής, αγροτικής υπεξαίρεσης και αγροτικής φθοράς
# Οι καθαρά αγροτικές παραβάσεις. Σ΄ αυτές περιλαμβάνονται αδικήματα που αφορούν: διατάραξη ροής αρδευτικών υδάτων, απαγορεύσεις δικαστικών αποφάσεων, παράνομη σύλληψη ζώων ή είσπραξη συλλήπτρων, μετακίνηση οροσήμων, αφύλακτα πηγάδια και τοποθέτηση παγίδων. 
# Οι αγρονομικές παραβάσεις. Σ' αυτές περιλαμβάνονται ειδικότερες περιπτώσεις που επισύρουν εκτός από πρόστιμο και ποινική δίωξη, έχοντας σχέση περισσότερο με την υγιεινή αγροτικών εκτάσεων και την προστασία ανθρώπων και ζώων.

## Εκδίκαση
Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία αρμόδια όργανα για την εκδίκαση αγροτικών παραβάσεων είναι τα αγροτικά πταισματοδικεία. Βασική νομοθεσία λειτουργίας αυτών είναι το ΝΔ 3030/1954 όπως αυτό έχει συμπληρωθεί και τροποποιηθεί σήμερα. Τα αγροτικά αδικήματα εισάγονται προς εκδίκαση εντός 20 ημερών από την ημέρα που έγινε καταγγελία στον τοπικό αγρονόμο. Οι δε επιδόσεις των σχετικών κλητηρίων εγγράφων ή άλλων δικογράφων ή αποφάσεων γίνονται συνηθέστερα από τους αγροφύλακες.
Ο παραπάνω νόμος παρέχει επίσης το δικαίωμα στον αρμόδιο υπουργό την ανάθεση της εκδίκασης αγροτικών και αγρονομικών παραβάσεων και ζημιών στον τοπικό αγρονόμο όταν αυτές πρόκειται για μικρές ζημίες.

Για δε τα αυτόφωρα παραπάνω αδικήματα ακολουθείται ιδιαίτερη διαδικασία, χωρίς την απαραίτητη παρουσία δημοσίου κατηγόρου, επιλαμβανόμενος απ΄ ευθείας ο πταισματοδίκης. Εναντίον των αποφάσεων των αγροτικών πταισματοδικείων επιτρέπεται το ένδικο μέσο της έφεσης στο κατά τόπο αρμοδιότητας μονομελές πρωτοδικείο.

## Δείτε επίσης
* Αγρονομική διάταξη

Κατηγορία:Αγροφυλακή
Κατηγορία:Εγκλήματα
GPIO

Ο **GPIO** (General Purpose Input/Output, γενικού σκοπού είσοδος/έξοδος) είναι ένας ακροδέκτης ενός ολοκληρωμένου κυκλώματος που η συμπεριφορά του (ακόμα και το αν θα λειτουργεί σαν είσοδος η έξοδος) ρυθμίζεται μέσω λογισμικού.

Από προεπιλογή είναι απενεργοποιημένο και δεν έχει κάποια προκαθορισμένη χρήση. Όταν όμως υπάρχει ανάγκη σύνδεσης του ολοκληρωμένου με κάποιο εξάρτημα (όπως ένα LED), μπορεί να γλιτώσει από την ανάγκη κατασκευής ενός πολύπλοκου κυκλώματος.

Κατηγορία:Δίαυλοι υπολογιστή
Περιφέρειες της Ισλανδίας

thumb|right|250px|Οι 8 περιφέρειες της Ισλανδίας

Η **[[Ισλανδία|Δημοκρατία της Ισλανδίας]]** διαιρείται σε 8 περιφέρειες και επιπλέον σε 23 επαρχίες και 25 ανεξάρτητες πόλεις. Οι περιφέρειες είναι οι εξής:

# Πρωτεύουσα
# Νότια Χερσόνησος
# Δυτική
# Δυτικά Φιόρδ
# Βορειοδυτική
# Βορειοανατολική
# Ανατολική
# Νότια

## Πίνακας

## Παραπομπές


 


Κατηγορία:Γεωγραφία της Ισλανδίας
Περιφέρεια Πρωτεύουσας της Ισλανδίας

Η **Περιφέρεια Πρωτεύουσας** (ισλανδικά: Höfuðborgarsvæði) ή **Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ** (Stór-Reykjavík) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Ρέικιαβικ, πρωτεύουσα όλου του έθνους. Έχει έκταση 1.062 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 213.619 κατοίκους (2016), με πυκνότητα 201,1 κατοίκων ανά τ.χλμ.

## Γεωγραφία
Το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ βρίσκεται κεντροδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με τη Νότια Χερσόνησο, στα ανατολικά με τη Νότια και στα βορειοανατολικά με τη Δυτική. Έχει έκταση 1.062 τ.χλμ. Είναι η δεύτερη μικρότερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια Χερσόνησο.

## Επαρχίες
Το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ συμπεριλαμβάνει μόνο μια επαρχία: την Κιοσαρσίσλα.

## Δήμοι
Το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ συμπεριλαμβάνει 7 δήμους:

## Δημογραφία
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, το Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ είχε 213.619 κατοίκους, περίπου, δηλαδή, το 63% του συνολικού πληθυσμού της Ισλανδίας, με πυκνότητα 201,1 κατοίκων ανά τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι το Ρέικιαβικ με πληθυσμό 122.460 κατοίκων.

## Πόλεις
* Αλφτανές
* Γκαρδαμπάρ
* Κοπαβογκούρ
* Κιοσαρεπούρ
* Μοσφελλσμπάρ
* Μοσφελλσνταρού
* Ρέικιαβικ
* Ρεϋνιβελλίρ
* Σαουρμπάρ
* Σελτιαρναρνές

## Εικόνες

Αρχείο:Reykjavik_rooftops.jpg|Πολύχρωμα σπίτια στο Ρέικιαβικ
Αρχείο:The_pond.jpg|Η Τιορνίν στο κέντρο του Ρέικιαβικ
Αρχείο:Reykjavikfromabove.jpg|Το Ρέικιαβικ από ψηλά
Αρχείο:Reykjavik_Perlan.jpg|Το Ρέικιαβικ από το Περλάν
Αρχείο:Reykjav%C3%ADk_panorama1.JPG|Άποψη από το Ορφιρισέι, Ρέικιαβικ
Αρχείο:Laugarvegur01.jpg|Ο κύριος δρόμος της Λαουγκαρβέγκουρ, Ρέικιαβικ
Αρχείο:Reykjavik_Esja.jpg|Η οροσειρά Έσια βόρεια του Ρέικιαβικ
Αρχείο:Hvalur 6, 7, 8 and 9.JPG|Πλοία στο Ρέικιαβικ
Αρχείο:Reykjavik_Menntaskoli.jpg|Το Μενντασκόλι, το παλιό λύκειο του Ρέικιαβικ
Αρχείο:Iceland-Reykjavik-Thjodmenningarhus-1.jpg|Η Þjóðmenningarhúsið, Ρέικιαβικ
Αρχείο:Skólavörðustígur.JPG|Η Skólavörðustígur, Ρέικιαβικ


Αρχείο:Suburban_Reykjavik.jpg|Η Κοπαβογκούρ
Αρχείο:Hafnarfjardarkirkja.jpg|Η Χαφναρφιονδούρ
Αρχείο:Hafnarfj%C3%B6r%C3%B0ur,_Iceland.jpg| Άποψη της Χαφναρφιονδούρ
Αρχείο:OB090519-6903_Mosfellsb%C3%A6r_1.JPG|Άποψη της Μοσφελλσμπάρ
Αρχείο:OB090519-6904_Mosfellsb%C3%A6r_2.JPG|Η Μοσφελλσμπάρ
| Η Εκκλησία της Σελτιαρναρνές
Αρχείο:Gr%C3%B3tta2.JPG| Η Γκρόττα της Σελτιαρναρνές
Αρχείο:AH090427c-9107_Alfh%C3%B3ll.jpg| Η Αλφτανές


## Δείτε επίσης
* Περιφέρειες της Ισλανδίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Περιφερεια Πρωτευουσας
Υδάσπης

thumb|left|Το όρος Παντζάλ, απ' όπου πηγάζει ο Υδάσπης

Ο ποταμός **Υδάσπης** (Ουρντού: دریاۓ جہلم, Σανσκριτικά: वितस्ता *Βιτάσπαα*, Αρχαία Ελληνικά: *Ὑδάσπης*) είναι παραπόταμος του Ινδού ποταμού στο σύγχρονο Πακιστάν. Πηγάζει από την ορεινή περιοχή της βόρειας Ινδίας, στην οροσειρά Καράκορουμ. Το σύγχρονο όνομά του είναι Τζιλάμ ή Τζειλάμ. Έχει μήκος 813 χιλιομέτρων και στην πραγματικότητα είναι παράποταμος του Ακεσίνη (χίντι:Τσενάμπ), και στη συνέχεια ο ρους του τελευταίου ενώνεται με τον Ινδό. Πέρα από τη μυθική θεϊκή του υπόσταση, είναι ευρέως γνωστός για τη διάβασή του από το στρατό του Μ.Αλεξάνδρου με μάχη το Μάιο 326 π.Χ., με αντίπαλο τους Ινδούς του Πώρου.
thumb|left|Ο Ινδός και οι παραπόταμοί του

Σημειωτέο ότι ανήκει, μαζί με άλλα τέσσερα ποτάμια, στην '''Πενταποταμία''' των Αρχαίων Ελλήνων. Σύμφωνα με τον Αρριανό, στην όχθη του ποταμού χτίστηκαν αμέσως μετά τη μάχη (326 π.Χ.) οι πόλεις Βουκεφάλα και Νίκαια, οι ακριβείς των οποίων τοποθεσίες αποτελούν γρίφο για τους ειδικούς.

Σήμερα τα ύδατα του Υδάσπη κατανέμονται αποκλειστικά στο Πακιστάν, σύμφωνα με τη συνθήκη των υδάτων του Ινδού.

## Μάχη στον Υδάσπη

thumb|Η μάχη που δόθηκε το 326 π.Χ. οδήγησε σε στρατηγική νίκη του πανελλήνιου στρατεύματος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί του Πακιστάν
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Θεοχάρης Ολύμπιος

Ο **Θεοχάρης Ολύμπιος Κεφαλάς**, υπήρξε Έλληνας προεστός της Θεσσαλίας . Κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης, πήρε μέρος στην Συνέλευση των Σαλώνων, υπήρξε μέλος της Α' Εθνοσυνέλευσης και ιδρυτής της Γερμανικής Λεγεώνας.

## Βιογραφία
Καταγόταν από το γνωστό αρχοντικό οίκο των Κεφαλάδων, παλαιοβυζαντινής καταγωγής, με διακεκριμένους κλάδους τόσο στη Θεσσαλία όσο και στην Κεφαλονιά. Ο Ιωάννης Τυπάλδος Λασκαράτος στην σχετική του έρευνα σε επιστημονικό δελτίο της Γενεαλογικής & Εραλδικής Εταιρείας το 1976 αναφέρει : *"Θεσσαλία: Εκ του κλάδου τούτου, ως αναφέρει ο Τσιστέλης, κατά την παράδοσιν, πρόερχεται εξ Ηπείρου, διεκρίθη ο βαρώνος Θεοχάρης Κεφαλάς, ο οποίος έλαβε μέρος εις την Ελληνικήν επανάστασιν, κατά τα έτη 1821-22. Ούτος απεστάλη εις την Ευρώπην, προ εξεύρεσιν δανείου δι' εγγράφου της 23ης Νοεμβρίου 1821, του Αρείου Πάγου, το οποίον τον αναφέρει ως βαρώνον Θεοχάρην Κεφαλάν Ολύμπιον, Πολεμικόν Αξιωματικόν".* Κατά την ιδρυτική συνέλευση του Αρείου Πάγου στα Σάλωνα υπήρξε εκπρόσωπος της Θεσσαλίας, Αγράφων και Κοκόση κατ' επιτροπίαν του Κωνσταντίνου Σακελίων. 

Λίγο πριν το θάνατο του απονεμήθηκε τιμητικά ο βαθμός του στρατηγού. Επίσης στα αρχεία της  Μεγάλης Τεκτονικής Στοάς της Ελλάδας απαντάται το όνομα του, αλλά δε μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα αν πρόκειται για τον ίδιο ή για τον υιό του Θεοχάρη. Σε αρχεία της εποχής αναφέρεται ήδη ως μακαρίτης το 1824, όπου πρέπει να τοποθετηθεί και ο θάνατός του.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς, 1963, Αθήνα, Τόμος Η΄, σελ. 449
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.32
* Ιωάννη Τυπάλδου-Λασκαράτου: "Οικογένειαι Κεφαλά εις την Ελλάδα - Ιστορικά & Εραλδικά στοιχεία,"  σελ.446
* Grandes Familles de Grece-Dictionaire historique et Genealogique, Paris

Κατηγορία:Πρόκριτοι
Κατηγορία:Ιστορία της Πιερίας
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Παναγούλα Αιτωλοακαρνανίας

Η **Παναγούλα** είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας στη Δυτική Ελλάδα.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Παναγούλα βρίσκεται σε υψόμετρο 360 μέτρα, στους πρόποδες του βουνού Μπούμιστο των Ακαρνανικών ορέων. Η παλιά της ονομασία ήταν *Μερδένικος* ή *Μπερδενίκος*. Το χωριό έχει θέα στο βάθος του ορίζοντα το Ιόνιο πέλαγος με τα πολλά νησιά, τον Κάλαμο, τον Καστό, το Μεγανήσι, τη Λευκάδα, την Ιθάκη και την Κεφαλονιά και τον κάμπο του Μύτικα. Λίγο πιο χαμηλά πάνω στην επαρχιακή οδό και σε υψόμετρο 135 μ. υπάρχει ο οικισμός Ξηρά. Το όνομα *Μερδενίκος* το έλαβε από Αλβανούς εισβολείς και σημαίνει "καλώς όρισες".

## Ιστορικά στοιχεία
Στην αρχαιότητα η περιοχή ανήκε στην αρχαία πόλη της Αλυζίας. Ήταν χτισμένη πιο πάνω από τη θέση την οποία βρίσκεται σήμερα, όπου στο σημείο αυτό φαίνονται τα ερείπια.

Η Παναγούλα, ως Μερδενίκου, αναφέρεται για πρώτη φορά το 1521 περίπου με 157 οικογένειες, ύστερα από σαράντα χρόνια περίπου (1562) οι οικογένειες είχαν μειωθεί στις 90. Σιγά σιγά φτάνουμε περίπου το 1732 με 10 οικογένειες όσες περίπου ήταν και το 1815. λίγα χρόνια πριν από την επανάσταση του 1821. Αρκετοί κάτοικοι της Παναγούλας έλαβαν μέρος στην Επανάσταση του 1821. Μετά την Επανάσταση υπάχθηκε στο Δήμο Σολίου.

Στο χωρίο γεννήθηκε το 1899 ο σπουδαίος στρατηγός Ιωάννης Καραβίας που διακρίθηκε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 καθώς και στις επιχειρήσεις των Συμμάχων στη Μέση Ανατολή και στην Ιταλία κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1919 με το ΦΕΚ 112Α - 25/05/1919 έγινε κοινότητα και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Παναγούλα αφιέρωμα στην εκκλησία της Παναγίας που βρίσκεται στην είσοδο του χωριού.

Το 1955, μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1952, χτίστηκαν τα πρώτα σπίτια του οικισμού Ξηρά. Μετά το 1992 αρκετοί  κάτοικοι  μετοίκησαν στο Μύτικα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστοσ. Παβέλη Παναγιώτη, Παναγούλα Αιτωλοακαρνανίας

Κατηγορία:Δήμος Ξηρομέρου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Το Λουτρό της Αρτέμιδος (Μπουσέ)

Το **Λουτρό της Αρτέμιδος** (γαλλικά: *Bain de Diane*) είναι ένα έργο ροκοκό ζωγραφικής που φιλοτέχνησε το 1742 ο Γάλλος ζωγράφος Φρανσουά Μπουσέ (1703-1770). Ανήκει στη συλλογή του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι, στην οποία εντάχθηκε το 1852.

Το 1742, στο απόγειο της δόξας του, ο Μπουσέ εκθέτει στο Σαλόνι Γάλλων Καλλιτεχνών μια σειρά από έργα, ανάμεσα στα οποία ήταν και ο συγκεκριμένος πίνακας. Αρχικά πιθανώς πέρασε στην ιδιοκτησία του Αμεντέ Κονσταντάν, για να περάσει το 1821 στην κατοχή του βαρόνου Τιμπόν. Αργότερα αποκτήθηκε από τον Κόμη ντε Ναρμπόν και ύστερα εντάχθηκε στη συλλογή van Cuyck, τελευταίο σταθμό του έργου πριν το Λούβρο.

Οι επιδράσεις της παραμονής του καλλιτέχνη στην Ιταλία, μεταξύ των ετών 1727 και 1731, είναι εμφανείς, κυρίως σε ό,τι αφορά την απόδοση της τρυφερής σάρκας των κοριτσιών. Η Άρτεμις, αγνή θεά του κυνηγιού, γυμνή εκτός από το διάδημά της σε σχήμα μισοφέγγαρου, ξεκουράζεται στην όχθη ενός ρυακιού. Έχοντας μόλις ολοκληρώσει το κυνήγι της, έχει εναποθέσει στο χώμα τα όπλα και τη λεία της και δροσίζεται συντροφιά με μία από τις νύμφες ακολούθους της στις παρυφές ενός δάσους.

Ο Ρενουάρ (1841-1919) δήλωσε ανοιχτά το θαυμασμό του για τον πίνακα αυτόν: *«Είναι ο πρώτος πίνακας που με μάγεψε απόλυτα. Συνέχισα να τον αγαπώ σε όλη μου τη ζωή, όπως συμβαίνει με όλους τους πρώτους έρωτες»*. 

Αρκετοί γνωστοί καλλιτέχνες φιλοτέχνησαν αντίγραφα του έργου (ο Μανέ το 1852, ο Φαντέν-Λατούρ το 1854, καθώς και άλλοι).

## Βιβλιογραφία
*  Bonetti, Mario (2007). *«Λούβρο, Παρίσι»*, μετάφραση: Ηλιοφώτιστη Παπαστεφάνου, σειρά: Μουσεία του Κόσμου · 1, 1η έκδοση, Αθήνα : Η Καθημερινή, ISBN 9789606709135.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Diana Resting after her Bath, παρουσίαση του έργου στον ιστότοπο *Web Gallery of Art*.

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Φρανσουά Μπουσέ
Κατηγορία:Έργα ροκοκό ζωγραφικής
Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου του Λούβρου
Υδάσπης (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Υδάσπης** αναφέρεται στα εξής λήμματα:

* Υδάσπης (μυθολογία), υδάτινη θεότητα της ελληνικής μυθολογίας
* Υδάσπης, ποταμός της αρχ. Πενταποταμίας, στο σημερινό Πακιστάν
Υδάσπης (μυθολογία)

Σύμφωνα με την αρχαιοελληνική μυθολογία, ο **Υδάσπης** ήταν γόνος της ενάλιας θεότητας Θαύμαντα και της κόρης του Ωκεανού, Ηλέκτρας. Από τη μεριά του πατέρα του ήταν εγγονός του Πόντου και της Γαίας, ενώ από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τηθύος. Επιπροσθέτως, αδέλφια του θεωρούνταν οι Άρπυιες και η θεά Ίριδα.

Δεν καθίσταται όμως σαφές αν ο ποταμός έδωσε το όνομα στη θεότητα ή αν η θεότητα «βάπτισε» τον ποταμό, ως υγρό στοιχείο.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κοδράτος

Ο  **Κοδράτος** ήταν Χριστιανός Αθηναίος απολογητής του 2ου αιώνα μετά Χριστόν.
## Δυσχέρειες ταυτοποίησής του
Στον πρώιμο χριστιανισμό απαντούν αρκετά πρόσωπα με το όνομα αυτό. Του μαθητή των Αποστόλων, του προφήτη που δρα στη Μικρά Ασία, του επισκόπου της Αθήνας, του απολογητή, του μάρτυρα. Επίσης η απώλεια της *Απολογίας* του, του κυριότερου συγγράμματός του, επιτείνει τη σύγχυση της έρευνας γύρω από το πρόσωπό του.
Ο Ευσέβιος Καισαρείας ταυτίζει τον μαθητή των Αποστόλων, με τον προφήτη και τον απολογητή, όχι και με τον επίσκοπο της Αθήνας. Ο Ιερώνυμος αντίθετα τον ταυτίζει με τον επίσκοπο της Αθήνας.
Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην αναφορά που κάνει ο Διονύσιος Κορίνθου στον Κοδράτο, σε επιστολή του, απόσπασμα της οποίας διέσωσε ο Ευσέβιος, με αφορμή την χαλαρότητα που επέδειξαν οι Αθηναίοι κατά τον διωγμό, κατά τον οποίο μαρτύρησε και ο επίσκοπος τους Πούπλιος κι ο Κοδράτος, διάδοχός του, κατόρθωσε να διατηρήσει ενωμένη τη χριστιανική κοινότητα των Αθηνών. Οι απόψεις των Πατρολόγων διίστανται: έτσι ο καθηγητής Στυλιανός Παπαδόπουλος υποστηρίζει, «πιθανότατα να υπήρξε μαθητής των Αποστόλων» καταγόμενος από την Μικρά Ασία  και δεν πρέπει να ταυτίζεται με τον επίσκοπο Αθηνών που αναφέρει ο Διονύσιος Κορίνθου, διότι ο τελευταίος ήταν σύγχρονος του Διονυσίου, δηλαδή περί το 170-180 μ.Χ.
Ο Παναγιώτης Χρήστου αντίθετα, δέχεται πως είναι ο Αθηναίος επίσκοπος ο ομώνυμος απολογητής. «Αυτός όμως ήκμασε επί του αυτοκράτορα Αδριανού (117-138), επισκέφθηκε δε την πόλη των Αθηνών κατά τα έτη 125-126. Πάντως προς τον ανωτέρω αυτοκράτορα υπέβαλε την απολογία του ο Κοδράτος κατά την εν λόγω επίσκεψη του».
Η ενέργεια αυτή ήταν αποτελεσματική αφού ο Αδριανός έστειλε επιστολή στον ανθύπατο της Ασίας Μινούκιο Φουνδάνο με την εντολή να μη διώκεται κανείς χωρίς συγκεκριμένη κατηγορία.

## Συγγραφικό έργο
Ο Κοδράτος έγραψε *Απολογία*, την οποία επέδωσε στον αυτοκράτορα Αδριανό το 125/126. Ο Ευσέβιος στην Εκκλησιαστική του ιστορία διασώζει ένα μικρό μόνο απόσπασμα. Αυτό αναφέρεται στην εγκυρότητα των θαυμάτων του Ιησού. Ο Φώτιος λέει πως σωζόταν μέχρι τον 6ο αιώνα οπότε και την χρησιμοποίησε ο Ευσέβιος Θεσσαλονίκης σε έργο του κατά των Αφθαρτοδοκητών. Ο P Andriessen θέλησε να την ταυτίσει με την ανώνυμη Επιστολή προς Διόγνητον χωρίς πειστικά επιχειρήματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β΄, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ. 531-533
*Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α΄,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ. 183-184

Κατηγορία:Χριστιανοί απολογητές
Νότια Χερσόνησος

Η **Νότια Χερσόνησος** (ισλανδικά: Suðurnes) ή είναι μια χερσόνησος και περιφέρεια της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι το Κέφλαβικ. Έχει έκταση 829 τ. χλμ. και πληθυσμό 22.509 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 27,2 κατοίκων ανά τ. χλμ.

## Γεωγραφία
Η Νότια Χερσόνησος αποτελεί μια χερσόνησο στα νοτιοδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα βορειοανατολικά με το Μεγάλο Ρέικιαβικ και στα ανατολικά με τη Νότια. Με συνολική έκταση 829 τ. χλμ., είναι η μικρότερη περιφέρεια της Ισλανδίας σε έκταση.

Η κυριότερη λίμνη είναι η Κεϊφαρβάτν, ενώ άλλες λίμνες είναι η Γκραναβάτν, η Ντζουπαβάτν, η Σπακονουβάτν, η Λίμνη Μπλάα Λόνιδ κ.λπ.

## Επαρχίες
Η Νότια Χερσόνησος συμπεριλαμβάνει μόνο μια επαρχία: την Γκουλλμπρινγκουσίσλα.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Νότια Χερσόνησος έχει 22.509 κατοίκους, με πυκνότητα 27,2 κατοίκων ανά τ. χλμ.. Πρωτεύουσα είναι η Κέφλαβικ με πληθυσμό 15.081 κατοίκων.

## Πόλεις
* Βογκάρ
* Γκαρδούρ
* Γκρινταβίκ
* Κάλφατιορν
* Κέφλαβικ
* Νιαρντβικούρ
* Σαντγκέρδι
* Στραουμσβίκ
* Χάφναρφιορδουρ
* Χαφνίρ

## Εικόνες

Αρχείο:Keflavik.jpg|Το λιμάνι του Κέφλαβικ
Αρχείο:Keflavik_Kirche.jpg|Η Εκκλησία της Νορδφιορδσγκάτα, Κέφλαβικ 
Αρχείο:Selatangar_06.jpg| Η Σαλετανγκάρ, Βογκάρ
Αρχείο:Grindavik0_(2).JPG| Η Γκρινταβίκ
Αρχείο:Iceland_(1),_Grindav%C3%ADk.JPG|Η Γκρινταβίκ από ψηλά
Αρχείο:Hafnir.jpg|Η Χαφνίρ


## Δείτε επίσης
* Περιφέρειες της Ισλανδίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Νοτια Χερσονησος
Αμόριο

[thumb|300px|right|[Σόλιδος των αυτοκρατόρων Μιχαήλ Β' και Θεοφίλου της Αμοριανής Δυναστείας]]

Το **Αμόριο** *(Ἀμόριον)* ήταν αξιόλογη, αν όχι η σπουδαιότερη, πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας, κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Υπήρξε πρωτεύουσα και φρούριο του Θέματος των Ανατολικών, μέχρι τη θρυλική άλωσή του από τους Άραβες το 838, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αββασίδη χαλίφη της Βαγδάτης και Σαμάρας Αλ - Μοτασίμ, οπότε καταστρέφεται και δεν αφήνει αξιομνημόνευτα ίχνη στη μετέπειτα ιστορική του πορεία. Σύμφωνα με τις αραβικές πηγές, το Αμόριο, ιδιαίτερη πατρίδα του αυτοκράτορα Θεοφίλου, καταστράφηκε από το στρατό του χαλίφη, ως αντίποινα για την καταστροφή από το βυζαντινό στρατό της δικής του ιδιαίτερης πατρίδας, ήτοι της Ζάπετρας (η Σωζόπετρα της Β. Συρίας). Κατά τη διάρκεια της άλωσης του Αμορίου το 838, αιχμαλωτίστηκαν 42 Βυζαντινοί αξιωματικοί και στρατιώτες, οι οποίοι θανατώθηκαν το 842, επειδή αρνήθηκαν να απαρνηθούν τη χριστιανική τους πίστη, στη Σαμάρα του σημερινού Ιράκ (βρίσκεται 70 περίπου χιλιόμετρα βορείως της Βαγδάτης). Τιμώνται ως μάρτυρες από την Ορθόδοξη Εκκλησία και η μνήμη τους γιορτάζεται στις 6 Μαρτίου. Στις μέρες μας το Αμόριο εντοπίζεται στο χωριό Χισάρ, λίγα χιλιόμετρα έξω από την μικρή τουρκική πόλη Εμιρντάγ στην επαρχία Αφιόν Καραχισάρ. 

## Αρχαιότητα
thumb|right|150px|Το Αμόριο είναι ο επικρατέστερος διεκδικητής της καταγωγής του Αισώπου
Η αρχαία  ελληνική πόλη στην Φρυγία εικάζεται να είναι πατρίδα του μυθοποιού Αισώπου, ο οποίος πιθανόν γεννήθηκε εκεί το 625 π.Χ.

## Ρωμαϊκά και Βυζαντινά χρόνια
Η Φρυγιανή Δυναστεία (ή Δυναστεία του Αμορίου) έχει της ρίζες της στο Αμόριο. Οι εικονομάχοι αυτοκράτορες Μιχαήλ Β' και Θεόφιλος, όπως και ο Μιχαήλ Γ' κατάγονταν από τη φρυγική πόλη.

## Σήμερα
Τα κατάλοιπα της πόλης του Αμορίου είναι σήμερα αντικείμενο μελέτης διεθνούς ανασκαφικής ομάδας υπό την καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Ανατολίας (Anadolu Üniversitesi) Ζελιχά Γκιοκάλπ-Ντεμιρέλ. Παλαιότεροι διευθυντές της ανασκαφής του Αμορίου υπήρξαν από το 1991 εώς το 2013 ο δρ. Κρις Λάιτφουτ, επιμελητής του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης. Οι εργασίες στην περιοχή ξεκίνησαν το 1987 αρχικά από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Μάρτιν Χάρισον.

Στο Αμόριο επιπλέον δραστηριοποιείται και ελληνική ομάδα που εκπροσωπεί το Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών του ΙΤΕ και έχει ως αντικείμενο μελέτης της την πολεοδομική εξέλιξη της μεσαιωνικής βυζαντινής πόλης.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Πολιορκία και άλωση του Αμορίου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Κατηγορία:Επαρχία Αφιόν Καραχισάρ
Δυτική Ισλανδία

Η **Δυτική Ισλανδία** (ισλανδικά: Vesturland) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Άκρανες. Έχει έκταση 9.554 τ. χλμ. και πληθυσμό 15.766 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 1,7 κατοίκων ανά τ. χλμ.

## Γεωγραφία
Η Δυτική Ισλανδία βρίσκεται κεντροδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τα Δυτικά Φιόρδ, στα βορειοανατολικά με τη Βορειοδυτική, στα νοτιοανατολικά με τη Νότια και στα νοτιοδυτικά με το Μεγάλο Ρέικιαβικ. Έχει 9.554 τ. χλμ.. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια, την Ανατολική, τη Βορειοανατολική και τη Βορειοδυτική.

Η κυριότερη λίμνη είναι η Σκορραδαλσβάτν με 15 τ. χλμ. και αμέσως μετά η Ρεϋδαρβάτν με 8,3 τ. χλμ. Άλλες λίμνες είναι η Ελλιδαβάτν, η Βιφιλσταδαβάτν, η Ουμδαβάτν, η Χαφραβάτν, η Ρεϋνιστβάτν, η Λανγκαβάτν, η Λεϊρτιόρν, η Μιρκουρτιόρν, η Κροκατιόρν, η Σιλουνγκατιόρν, η Λεϊρβογκσβάτν, η Γκελδινγκατιόρν, η Λοματιόρν, η Μεδαλφελλσβάτν, η Μιρκαβάτν, η Σαντβάτν, η Εϊδισβάτν και η Χολμαβάτν. Σκορραδαλσβάτν

## Επαρχίες
Η Δυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τέσσερις επαρχίες: την Μποργκαρφιαρδαρσίσλα, την Νταλασίσλα, την Μιρασίσλα και την Σναιφελλσνές-ογκ Χναππανταλσσίσλα.

## Δήμοι
Η Δυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει δήμους:

* Ακρανεςκαουπτσταδούρ
* Γκρουνταρφιορδούρ
* Έιγια- ογκ Μικλαχολτσρεπούρ
* Κιοσαρεπούρ
* Μποργκαρμπίγκδ
* Νταλαμπίγκδ
* Σκορρανταλσρεπούρ
* Σναιφελλσμπαίρ
* Στικισόλμουρ
* Χβαλφιαρδαρσβέιτ
* Χελγκαφελλσσβέιτ

## Δημογραφία
Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Δυτική Ισλανδία είχε 15.766 κατοίκους, με πυκνότητα 1.6 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Ακρανές με πληθυσμό 6.966 κατοίκων.

## Πόλεις
* Άκρανες
* Γκρουνταφιονδούρ
* Έιγια-ογκ Μικλαχολτσρεπούρ
* Μποργκαρνές
* Μπουδαρνταλούρ
* Νταλαμπίγκδ
* Στικκισχολμούρ
* Χβαννεΰρι

## Εικόνες

Αρχείο:Borgarnes_-_Blick_zur_Stadt.jpg|Η Μπογκαρνές
Αρχείο:Borgarnes.jpg|Η Μπογκαρνές
Αρχείο:Borgarnes_-_Von_der_Kirche_%C3%BCber_die_Stadt.jpg|Η Μπογκαρνές
Αρχείο:Borgarnes_-_Kirche.jpg|Η Εκκλησία της Μπογκαρνές
Αρχείο:Southeast_from_Borgarnes_toward_Skar%C3%B0shei%C3%B0i,_November_21_09-30.jpg|Το μέρος νοτιοανατολικά της Μπογκαρνές
Αρχείο:Baula_fjall.jpg|Η Μιρασίσλα


## Δείτε επίσης
* Περιφέρειες της Ισλανδίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Δυτική
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2011-2012

**Α1 Γυναικών 2011-2012**

## Κανονική περίοδος
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 1 Οκτωβρίου έως τις 17 Δεκεμβρίου 2011. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 7 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 31 Μαρτίου 2011.


20px|Α1 **Βαθμολογία** 20px|Α1





## Play out
Στα play out συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 8-11. Οι δύο νικήτριες παρέμειναν στην Α1.

*Με αστερίσκο τα αποτελέσματα που μεταφέρθηκαν από την κανονική περίοδο.

## Play off
### Ημιτελικοί

### Μικρός Τελικός

### Μεγάλος Τελικός

*Με αστερίσκο τα αποτελέσματα που μεταφέρθηκαν από την κανονική περίοδο.

**Παραπομπές**


**Εξωτερικοί σύνδεσμοι**
*Βαθμολογία στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΟΚ.
*



Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης γυναικών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2011 2012
Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2011 2012
Φεντερίκο Χάλμπχερ

Ο **Φεντερίκο Χάλμπχερ** (ιτ. *Federico Halbherr*, 1857-1930) υπήρξε Ιταλός κλασικός αρχαιολόγος και επιγραφικός.
## Βιογραφία
[thumb|left|250px|Ο Χάλμπχερ ενώ μελετάει τον [Γορτύνιος Κώδικας|Γορτύνιο Κώδικα στη Γόρτυνα]]
Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1857 στο Ροβερέτο. Διεύθυνε πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές στην Κρήτη. Ανακάλυψε, μαζί με τον Ερνστ Φαμπρίτσιους, τον Γορτύνιο Κώδικα. 

Το 1885 ξεκίνησε ανασκαφές στη Σπηλιάρα της Βοσκοπούλας. Το 1900 περίπου ξεκίνησε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Φαιστό. 

Απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 1930 στην Ρώμη. Στην Αγία Τριάδα Ηρακλείου υπάρχει προτομή του και στη γενέτειρά του, το Ροβερέτο, αναθηματική πλάκα.

## Δημοσιεύσεις
* Federico Halbherr: *Researches in Crete. III. - The Præsian Peninsula*. In: *The Antiquary* 25, 1892, 153 ff.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Mario Negri, *Scrivono palazzi e labirinti*. Alessandria : Ed. dell'Orso, 2005 ISBN 88-7694-853-8
*Silvio Accame [Hrsg.], *F. Halbherr e G. de Sanctis; Pionieri delle missioni archeologiche italiane a Creta e in Cirenaica.* Rom 1984  (Studi pubblicati dall'Istituto italiano per la storia antica ; 34)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Schriften von und über Halbherr in der SBBPK
*Scuola Archeologica Italiana di Atene Italienische Webseite mit Bildmaterial über Grabungen, an denen auch Halbherr beteiligt war.

Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Ελληνιστές επιγραφολόγοι
Γ' Γυμνάσιο Πατρών

Το **Γ' Γυμνάσιο Πατρών** είναι δευτεροβάθμιο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ελλάδας στην πόλη της Πάτρας. Είναι το τέταρτο στην σειρά γυμνάσιο που ιδρύθηκε στην Πάτρα μετά το Α' Αρρένων, το Β' Αρρένων και το Α' Θηλέων. 

Ιδρύθηκε το 1923, ενώ από το 1932 στεγάζεται εκεί όπου βρίσκεται και σήμερα στην συνοικία Βουδ και κοντά στα Ψηλαλώνια.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1923 σαν «Γ' *Γυμνάσιο αρρένων*» *με* γυμνασιάρχη τον Ιωάννη Μπουσιώτη όπου πρωτύτερα είχε διετελέσει φιλόλογος στο Α' Γυμνάσιο Πατρών και στον Α' Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης. Αρχικά το σχολείο στεγάστηκε σε κτίριο κοντά στην εκκλησία των Εισοδίων κι έπειτα στον Παντοκράτορα. Το 1932 κατασκευάστηκε το σημερινό κτίριο στην περιοχή Βουδ όπου παραμένει ως σήμερα. 

Το 1933 τελειόφοιτοι μαθητές του γυμνασίου πήραν μέρος στον διαγωνισμό φυσικομαθηματικών μεταξύ των σχολείων της πόλης. Πρώτος ήταν ο τελειόφοιτος του Γ' Γυμνασίου Γεώργιος Τσάμης που κέρδισε το έπαθλο των 1000 δρχ. Τρίτος ο επίσης τελειόφοιτος του Γ΄ Γυμνασίου Ηλίας Σφήκας που κέρδισε για έπαθλο σειρά βιβλίων.

Το γυμνάσιο έχει μεγάλη παράδοση στον σχολικό αθλητισμό κι όχι μόνο, το 1932 αναφέρεται ότι ήταν Πρωταθλήτρια Πατρών στο τοπικό πρωταθλήτρια πετοσφαίρισης νικώντας στον τελικό την Ε.Α. Πατρών με 2-1 σετ.

Την δεκαετία του '50 το γυμνάσιο ήταν εξατάξιο, αναφέρεται ότι εκδρομές πήγαιναν πεζοί στο κοντινό δασύλλιο . Την ίδια δεκαετία, του '50, διέθετε ισχυρή ομάδα καλαθοσφαίρισης με παίκτες όπως ο Βασίλης Γεωργίου, που έπαιζαν κυρίως στον Απόλλων Πατρών.

Στις Μαθητικές κινητοποιήσεις του 1990-1991 το σχολείο έγινε πανελλήνια γνωστό για τις κινητοποιήσεις που έγιναν εκεί αλλά και την δολοφονία του καθηγητή μαθηματικών, ενταγμένου στον χώρο της Αριστεράς, Νίκου Τεμπονέρα. Ο Τεμπονέρας χτυπήθηκε με λοστό στο κεφάλι, από τον πρόεδρο της τοπικής ΟΝΝΕΔ, Γιάννη Καλαμπόκα, ο οποίος καταδικάστηκε σε φυλάκιση. Σήμερα το σχολικό συγκρότημα φέρει το όνομα του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα.

## Γνωστοί μαθητές & απόφοιτοι
Ο γνωστότερος μαθητής που πέρασε από τα θρανία του Γ' Γυμνασίου ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης που φοίτησε τη σχολική χρονιά 1937-38 στην Α' Τάξη. Στα θρανία του Γ' Γυμνασίου φοίτησε και ο δικτάτορας που κυβέρνησε την Ελλάδα για έξι συναπτά έτη, Γεώργιος Παπαδόπουλος (έφερε τους τίτλους και τα αξιώματα του Αντιβασιλέα, του Πρωθυπουργού και του Προέδρου της Δημοκρατίας). Άλλοι ήταν ο Αθανάσιος Σιέμπος, ο Ανδρέας Χριστόπουλος κλπ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Πάτρα
Εθνικό Ίδρυμα Χωρικών Σπουδών (Γαλλία)

Το **Εθνικό Ίδρυμα Χωρικών Σπουδών** (Institut national des études territoriales, INET) είναι γαλλική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης πανεπιστημιακού επιπέδου. Παρέχει τόσο αρχική όσο και συνεχή εκπαίδευση στους υπαλλήλους διοίκησης των μεγάλων τοπικών και περιφερειακών αρχών.

Δημιουργήθηκε το 1990 υπό το όνομα "Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών" της τοπικής δημόσιας υπηρεσίας (IESFPT) και μετονομάστηκε το 1998. Βρίσκεται στο Στρασβούργο, κοντά στην Εθνική Σχολή Διοίκησης (École Nationale d'Administration, ΕΝΑ). Από τον Μάρτιο του 2010, διευθυντής του είναι ο Ζαν Μαρκ Λεγκράν (Jean-Marc Legrand).



Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Γαλλία
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στο Στρασβούργο
Φρανσουά Μπαϊρού

Ο **Φρανσουά Μπαϊρού** (γαλλ. *François Bayrou*, Μπορντέρ, 25 Μαΐου 1951) είναι Γάλλος πολιτικός, της περιοχής Ατλαντικά Πυρηναία της Γαλλίας. Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Γαλλίας από την 13η Δεκεμβρίου του 2024 μέχρι και την 09η Σεπτεμβρίου του 2025. 

Έχει διατελέσει υπουργός Παιδείας της Γαλλίας υπό τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις της δεξιάς, βουλευτής της περιφέρειας των Ατλαντικών Πυρηναίων από το 1986, πρώην ευρωβουλευτής και σύμβουλος του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δύο φορές πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου των Ατλαντικών Πυρηναίων, δημοτικός σύμβουλος του Πω, υπήρξε επίσης πρόεδρος των κομμάτων: Κέντρο Κοινωνικών Δημοκρατών (CDS), Δημοκρατική Δύναμη, Ένωση για τη Γαλλική Δημοκρατία (UDF) και Δημοκρατικό Κίνημα (Modem) του οποίου είναι και ο ιδρυτής.

Συγκέντρωσε ποσοστό 18,57% επί των ψήφων στον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών του 2007, και ιδρύει λίγο μετά ένα νέο κόμμα που τοποθετείται στο κέντρο του πολιτικού φάσματος: το Δημοκρατικό Κίνημα, διάδοχης κατάστασης του UDF, του οποίου είναι και πρόεδρος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα του Φρανσουά Μπαϊρού 
* Το προφίλ του στην ιστοσελίδα της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης

Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Γάλλοι υπουργοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας
Applescript

Η **Applescript** είναι γλώσσα προγραμματισμού σεναρίων που δημιουργήθηκε από την εταιρία Apple και φτιάχτηκε σε Mac OS (Macintosh) το 1993. Είναι μια απλή γλώσσα, που μοιάζει πολύ με την Αγγλική γλώσσα.

## Παράδειγμα

Ακολουθεί ένα πρόγραμμα σε Applescript που εμφανίζει ένα παράθυρο με το μήνυμα "Hello World":

```applescript
display dialog "Hello World!" -- παράθυρο με κουμπιά "Ok" και "Cancel"
-- ή
display alert "Hello World!"  -- παράθυρο με ένα κουμπί "Ok"
-- ή
say "Hello World!" -- ηχητικό μήνυμα που χρησιμοποιεί συνθετική φωνή του υπολογιστή
```


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* AppleScript – Επίσημη ιστοσελίδα 
** Πηγές του AppleScript  
* AppleScript  σύνδεση με προγραμματιστές της Apple 
* GUI Scripting (Δημιουργία γραφικών σεναρίων) 

Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού
Θεόδοτος ο Βυζάντιος

Ο **Θεόδοτος ο Βυζάντιος ή Σκυτεύς** ήταν αρχηγέτης των δυναμικών μοναρχιανών-υιοθετιστών και ήκμασε τον 2ο αιώνα μετά Χριστόν.
Ήταν υποδηματοποιός ο οποίος θα παίξει σημαντικό ρόλο στη θεολογία. Μεταβαίνοντας στη Ρώμη θα ανοίξει σχολή και θα αποκτήσει οπαδούς, τους ΄΄Θεοδοτιανούς΄΄, ενώ θα αποκηρυχθεί από τον επίσκοπο Βίκτωρα.
## Διδασκαλία
Για τον Θεόδοτο ο Ιησούς ήταν *ψιλός άνθρωπος* απλός άνθρωπος δηλαδή, αν και γεννήθηκε μετά από θεία βούληση από την Παρθένο Μαρία και υιοθετήθηκε από τον Θεό-Πατέρα κατά το βάπτισμά του λόγω της υπερβολικής αρετής του. Θεός έγινε μετά την Ανάστασή του.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.644-645
*Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.312

Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Βυζαντινοί θεολόγοι
Αρίστων ο Πελλαίος

Ο **Αρίστων ο Πελλαίος** ήταν χριστιανός απολογητής του 2ου αιώνα μετά Χριστόν.

Καταγόμενος από την Πέλλα της Δεκάπολης στην Παλαιστίνη, ίσως ανήκε σε οικογένεια η οποία μετανάστευσε στην Πέλλα από τα Ιεροσόλυμα μετά την καταστροφή της το 70 μ.Χ.

## Συγγραφικό έργο
Όπως μας πληροφορεί ο Ωριγένης στο έργο του *Κατά Κέλσου*, ο Αρίστων έγραψε διαλογικό έργο με τον τίτλο ΄΄Αντιλογία Παπίσκου και Ιάσονος περί Χριστού΄΄. Ο Παπίσκος είναι Χριστιανός εξ Ιουδαίων. Ο Ιάσονας Αλεξανδρινός Ιουδαίος. Ο πρώτος θέλει να αποδείξει στον δεύτερο πως οι προφητείες πραγματοποιήθηκαν στο πρόσωπο του Χριστού. Ο Αρίστων για να το πετύχει αυτό χρησιμοποιεί αλληγορική ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης, κάτι που προκαλεί την ειρωνεία του Κέλσου.
Η Αντιλογία του Αρίστωνα είναι γραμμένη περί το 170 και πρέπει να θεωρείται η παλαιότερη γνωστή απολογία χριστιανού προς τον ιουδαϊσμό.
Ο πατρολόγος Παναγιώτης Χρήστου υποστηρίζει πως το έργο σχετίζεται με τον ιουδαιορωμαϊκό πόλεμο του 135 μ.Χ. τη συντριβή των ιουδαίων επαναστατών και την συνακόλουθη απαγόρευση εισόδου των ιουδαίων στην Ιερουσαλήμ. Αυτός ο φανταστικός διάλογος γράφτηκε υπό την επήρεια αυτών των γεγονότων και ήταν μια επιπλέον απόδειξη-τα γεγονότα αυτά-της εκπλήρωσης των προφητειών.
Το ελληνικό πρωτότυπο και η λατινική μετάφρασή του έχουν χαθεί. Εικάζεται πως μέρος του υλικού έχει ενσωματωθεί στο έργο του μοναχού Ευάγριου, *Altercatio Simonis Judaei et Theophili Chritiani* (5ος αιώνας Γαλλία) και στα μεταγενέστερα *Αντιβολή Παπίσκου και Φίλωνος Ιουδαίων προς μοναχόν* και *Διάλογος Αθανασίου και Ζακχαίου προς Τιμόθεον και Ακύλαν*.
Απόσπασμα του Αρίστωνος που αναφέρεται στους ιουδαϊκούς πολέμους διασώζει ο Ευσέβιος Καισαρείας στην Εκκλησιαστική Ιστορία του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.539-541
* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.195-196

Χριστιανοί απολογητές|Αρχαίοι Ελληνιστές|Αριστων
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας 1952

Το **[[Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας γενικής|Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας]] 1952** διοργανώθηκε στο Παλαιό Φάληρο στις 21-22/09/1952 με νικητή σύλλογο τον Ν.Α.Σ.. Τους αγώνες παρακολούθησαν ο υπουργός εθνικής άμυνας κ. Μαύρος, αρκετοί ναύαρχοι και άλλοι επίσημοι. Οι απονομές έγιναν στο εντευκτήριο του Ν.Ο.Π.Φ. μετά το τέλος των αγώνων. 

## Αποτελέσματα

Οι πρώτοι ανά κατηγορία

*τετράκοποι αρχαρίων γυναικών/Ν.Α.Σ. (Παπαναστασίου, Παπαδοπούλου, Αθηναίου, Μπόνα, Κριθαριώτου)
*κανοέ τζούνιορς ανδρών/Χατζηγιακουμής (Ν.Ο. Ρόδου)
*δίκοποι σένιορς ανδρών/Ο.Σ.Φ.Π. (Καστρίτης, Κουρούκλης, Παπαϊωάννου)
*κανοέ σενιόρς γυναικών/Τσιπριάνη (Όμιλος Ερετών)
*δίκωποι τζούνιορς ανδρών/Ν.Α.Σ. (Μπόνας, Γεωργόπουλος, Τζιράκης)
*τετράκωποι τζούνιορς ανδρών/Ν.Ο.Π.Φ. (Βύγγος, Στύπας, Καλιαμπέτσος, Οικονομίδης, Εμμανουήλ)
*τετράκωποι αρχαρίων ανδρών/Ο.Σ.Φ.Π. (Χαρακοβίτης, Αντύπας, Γρανάς, Καστορίτης, Παπαϊωάννου)
*1000μ. τετράκοπων σενιόρς γυναικών/Ν.Α.Σ. (Παπαναστασίου, Παπαδοπούλου, Αθηναίου, Μπόνα, Κριθαριώτου)
*1000μ. κανοε σένιορς γυναικών/Γραμματικάκ (Ι.Ο.Θ.)
*2000μ. δίκοπων τζούνιορς/Ν.Α.Σ. (Μπόνας, Γεωργόπουλος, Τζιράκης)
*2000μ. κανοέ σένιορς ανδρών/Χατζηγιακουμής (Ν.Ο.Ρ.)
*2000μ. κανοέ αρχαρίων ανδρών/Χατζηγιακουμής (Ν.Ο.Ρ.)
*τετράκωποι σένιορς ανδρών/Ο.Σ.Φ.Π. (Πατζάρης, Βλάχος, Καστρίτης, Βατικιώτης, Παπαϊωάννου)

## Πηγές
*αθλητική ηχώ,φύλλα 21,22/09/1952 σελ.4
*http://www.athlitikihxo.gr/ShowNewspaper.php?ShowDate=1952-09-22 (απαιτείται εγγραφή)
*http://www.athlitikihxo.gr/ShowNewspaper.php?ShowDate=1952-09-21 (απαιτείται εγγραφή)

Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1952
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αθήνα
Μικρά Ιλιάς

Η **Μικρά Ιλιάς** (αρχαία ελληνικά: *Ἰλιὰς μικρά*· λατινικά: *Ilias parva*) είναι ένα χαμένο έπος της αρχαιοελληνικής γραμματείας. 

Ανήκε στα κύκλια έπη του τρωικού πολέμου και ήταν γραμμένο σε επικό στίχο. Η ιστορία της *Μικρής Ιλιάδας* έρχεται χρονολογικά μετά από αυτήν της *[[Αιθιοπίς|Αιθιοπίδας]]* και ακολουθείται από αυτήν της *[[Ιλίου Πέρσις|Ιλίου Πέρσεως]]* («Πτώση της Τροίας»). Η *Μικρή Ιλιάδα* αποδόθηκε από αρχαίους συγγραφείς στον Λέσχη της Πύρρας, τον Κιναίθωνα, τον Διόδωρο των Ερυθρών, τον Θεστορίδη της Φώκαιας ή τον ίδιο τον Όμηρο (βλέπε Κύκλιοι ποιητές). Το ποίημα περιελάμβανε τέσσερα βιβλία σε στίχο δακτυλικού εξαμέτρου, το ηρωικό μέτρο.

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά έπη
Γέφυρα Άντα

thumb|right|Η γέφυρα Άντα (Βελιγράδι Σερβίας)
**Άντα** (σέρβικα: Мост на Ади / Most na Adi) ονομάζεται γέφυρα που ενώνει δυο περιοχές του Βελιγραδίου, το Νόβι Μπέογκραντ (Novi Beograd - Νέο Βελιγράδι) και την περιοχή Σβεζντάρα (Zvezdara) – Τσουκαρίτσα (Čukarica) στη Σερβία, πάνω από τον ποταμό Σάβα, η οποία εγκαινιάστηκε στο τέλος του 2011. 

Ο σχεδιασμός της άρχισε το 2006 και ο διαγωνισμός για την κατασκευή της έγινε το 2007. Η κατασκευή της άρχισε την 1η Δεκεμβρίου 2008 και εγκαινιάστηκε επίσημα στις 31 Δεκεμβρίου 2011. Η προηγούμενη γέφυρα που είχε κατασκευαστεί στο Βελιγράδι ήταν η Γέφυρα Γκαζέλα (Gazela), 40 χρόνια νωρίτερα, η οποία ήταν σχεδιασμένη μόνο για αυτοκίνητα. Η Άντα εξυπηρετεί και οδική αλλά και μελλοντικά σιδηροδρομική κυκλοφορία, έχει μήκος 376 μέτρων και χαρακτηριστικό της είναι ο μοναδικός πυλώνας ύψους 200 μέτρων, από τον οποίο είναι αναρτημένη η γέφυρα με καλώδια. Έχει πλάτος 45 μέτρα και έχει 6 λωρίδες κυκλοφορίας, δυο μονοπάτια πεζών και ποδηλάτων και δυο λωρίδες για μελλοντική επέκταση του μετρό. 

Οι σχεδιαστές της γέφυρας ήταν οι Βίκτορ Μαρκέλι (Viktor Markelj) και ο Πέτερ Γκαμπριέλτσιτς (Peter Gabrijelc^ic’) της σλοβένικης εταιρείας Ponting. Τα σχέδια και η κατασκευή της γέφυρας έγιναν από κοινοπραξία που την αποτελούσαν οι PORR Technobau und Umwelt (Αυστρία), η SCT (Σλοβενία) και η DSD Bruckenbau GbmH (Γερμανία). Μέρος των έργων κατασκευής της γέφυρας ήταν και οι διασταυρώσεις του Ιπποδρόμου, της Radnic^ka και της Jurija Gagarina. Η κατασκευή της γέφυρας άρχισε από τον προβλήτα 7 στη δεξιά πλευρά του ποταμού Σάβα. 

## Πηγές
* A bridge for the future, Jovo Simisic, JAT New Review, March 2012, σελ. 32-35

## Αναφορές


Κατηγορία:Καλωδιωτές γέφυρες
Κατηγορία:Γέφυρες στη Σερβία
Κατηγορία:Μεταφορές στο Βελιγράδι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βελιγράδι
Κατηγορία:Σάβος
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας 1983

Το **[[Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας γενικής|πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας]] 1983** διοργανώθηκε στην λίμνη της κυρά Φροσύνης στα Γιάννενα. Πολυνίκης σύλλογος για δεύτερη σερί χρονιά αναδείχθηκε ο Ν.Ο.Θ.,  με 8 πρώτες νίκες σε σύνολο 28 αγωνισμάτων. Οι απονομές των επάθλων γινόντουσαν μετά το τέλος του κάθε αγωνίσματος.

## Αποτελέσματα

*οι πρώτοι ανά κατηγορία,  όπου δεν αναφέρονται ονόματα αθλητών-ιών δεν υπάρχουν τα ονόματα.

*τετράκωποι μετά νεανίδων/Ν.Ο.Θ.(Μαρίνου, Κυριακίδου, Βεϊνόγλου, Δήμου, Σακελλαρίδου)
*διπλό σκιφ νεανίδων/Ν.Ο.Θ.(Μουρατίδης, Κατσούλας, Αργυριάδης, Μιχαϊλίδης, Συμεωνίδης)
*σκιφ νεανίδων/Ν.Ο.Μ.(Βαμβακίτου)
*τετράκωποι μετά εφήβων/Ν.Ο.Θ.(Μουρατίδης, Κατσούλας, Αργυριάδης, Μιχαϊλίδης, Συμεωνίδης)
*διπλό σκιφ εφήβων/Ν.Ο.Ι.(Μηλιώτης, Κόλιας)
*δίκωποι άνευ εφήβων/Ν.Ο.Θ.(Δράμπας, Τζόγος)
*σκιφ εφήβων/Ν.Α.Ο. Σαλαμίνας(Παπασωτηρίου)
*δίκωποι μετά εφήβων/Ν.Ο.Β.Α.(Σταθόπουλος, Αστράς, Βαλσάμης)
*τετράκωποι άνευ εφήβων/Ν.Ο.Ι.(Ζερβάς, Λιάκος, Μιλιώτης, Θεωδορίκας)
*δίκοποι γυναικών άνευ/Ν.Ο.Θ.
*σκιφ γυναικών/Ν.Ο.Μ.(Βαμβακίτου)
*τετράκωποι μετά γυναικών/Ν.Ο.Θ.
*διπλό σκιφ γυναικών/Ν.Ο.Ι.
*σκιφ κορασίδων/Ν.Α.Ο.Κ.Θ.(Κυφωνίδου)
*διπλό σκιφ παμπαίδων/Ν.Ο.Θ.(Παναγιωτόπουλος, Κυρίζης)
*σκιφ παμπαίδων/Ν.Ο.Μ.(Χατζιαργυρίου)
*τετράκωπος μετά παίδων/Ν.Ο.Θ.(Μουρατίδης, Κατσούλας, Αργυριάδης, Μιχαϊλίδης, Δαλάκης)
*διπλό σκιφ παίδων/Ν.Ο.Μ.
*δίκωπος άνευ παίδων/Ν.Ο.Ι.
*σκιφ παίδων/Ν.Α.Ο. Σαλαμίνας
*τετράκωπος μετά ανδρών/Ν.Ο.Β.Α.
*διπλό σκιφ ανδρών/Ι.Ο.Θ.
*δίκωποι άνευ ανδρών/Ν.Ο.Β.Α.
*σκιφ ανδρών/Όμιλος ερετών(Κοντομανώλης)
*δίκοποι μετά ανδρών(Ν.Ο. Σαλαμίνας)
*τετράκωποι άνευ ανδρών(Ι.Ο.Θ.)

## Πηγές
*αθλητική ηχώ
*http://www.athlitikihxo.gr/showhighlights.php?papercode=141019&imagecode=141019&words=%CE%BA%CF%89%CF%80%CE%B7%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%82 (απαιτείται εγγραφή)
*http://www.athlitikihxo.gr/showhighlights.php?papercode=141013&imagecode=141013&words=%CE%BA%CF%89%CF%80%CE%B7%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%82 (απαιτείται εγγραφή)

Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1983
Κατηγορία:Αθλητισμός στα Ιωάννινα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας 1965

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας 1965**, γνωστό ως **ΛΓ´ Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας** ήταν η 33η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Κωπηλασίας, που διοργανώθηκε από την Ελληνική Κωπηλατική Ομοσπονδία Φιλάθλων Ναυτικών Σωματείων. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στον Πόρο από την Παρασκευή 17 έως και την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου του 1965. Νικητής σύλλογος η αθλητική ένωση βασιλικού ναυτικού (Α.Ε.Β.Ν.) διεξήχθησαν 19 αγωνίσματα και η διοργάνωση θεωρήθηκε, πετυχημένη.

## Κάτοχοι μεταλλίων
### Ανδρών

### Γυναικών

## Πίνακας μεταλλίων
### Συνολικά

## Πηγή
* Αθλητική ηχώ
*http://www.athlitikihxo.gr/ShowNewspaper.php?ShowDate=1965-09-21 (απαιτείται εγγραφή)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1965
Κατηγορία:Πόρος