Ζοζεφίν ντε Ρεσκ

Η **Γιουζεφίνα Ρέσκε** (πολωνικά: Józefina Reszke), γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα **Ζοζεφίν ντε Ρεσκ** (γαλλικά: Joséphine de Reszke) (4 Ιουνίου 1855 – 22 Φεβρουαρίου 1891), ήταν Πολωνή υψίφωνος. Αυτή και τα αδέρφια της, Ζαν και Εντουάρ ντε Ρεσκ, έμαθαν να τραγουδούν από τη μητέρα τους, Εμίλια. Η Ζοζεφίν είχε επίσης μαθήματα με την Μαντάμ Νίσεν-Σάλομον. Έκανε το ντεμπούτο της στο Παρίσι ως Οφηλία στο *Άμλετ* στις 21 Ιουνίου 1875.

Έπαιξε στη Δυτική Ευρώπη. Ήταν στην Όπερα του Παρισιού για αρκετά χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έγινε γνωστή για τις ερμηνείες της σε ιταλικές και γαλλικές όπερες. Αποσύρθηκε από τη σκηνή αφού παντρεύτηκε το Βαρόνο Λεόπολντ Γιούλιαν Κρόνενμπεργκ, ωστόσο παρέμεινε στη σκηνή ως δασκάλα φωνής.

## Πρώτα χρόνια
Η Ρέσκε ήταν κόρη της Εμίλια Ουλφιάρσκα (γενν. περίπου το 1827) και του Γιαν Ρέσκε. Η Εμίλια ήταν ερασιτέχνης σοπράνο που είχε σπουδάσει κοντά στον Μανουέλ Γκαρθία και την Πολίν Βιαρντό, την αδερφή του. Είχε μια καθαρή, δυνατή φωνή. Ταξίδεψε σε όλη την Ιταλία και παρακολούθησε παραστάσεις των μεγάλων δασκάλων της όπερας. Στη Βαρσοβία, ερμήνευσε τον ρόλο της Δεσδαιμόνας στον *[[Οθέλλος (Ροσσίνι)|Οθέλλος]]* του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ από τον Τζοακίνο Ροσσίνι, σε μια εκδήλωση για την Φιλανθρωπική Εταιρεία στο Μεγάλο Θέατρο.

Οι οικογένεια Ρέσκε έχτισε και λειτούργησε το Hotel Saski, το οποίο εξυπηρετούσε καλλιτέχνες από τη Μόσχα, το Βερολίνο και το Παρίσι, δίπλα στην κατοικία τους. Στο σπίτι τους πραγματοποιήθηκαν αυτοσχέδιες παραστάσεις με την Εμίλια, καθώς και πρόβες καλλιτεχνών για επερχόμενες παραστάσεις.

Τα αδέρφια της ήταν οι Ζαν και Εντουάρ ντε Ρεσκ. Η Εμίλια έμαθε στα παιδιά της να τραγουδούν και η Ζοζεφίν σπούδασε επίσης με μια Μαντάμ Νίσεν-Σάλομον. Σπούδασε μουσική στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης. Η Ζοζεφίν, ο Ζαν και ο Εντουάρ εμφανίστηκαν σε ένα  το 1869.

## Καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο της στο Παρίσι ως Οφηλία στο Άμλετ στις 21 Ιουνίου 1875. Η Ζοζεφίν, υψίφωνος, και ο μικρότερος αδερφός της  Εντουάρ ντε Ρεσκ εμφανίστηκαν στη Δυτική Ευρώπη ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1870. Ο Ζαν τραγούδησε σόλο σοπράνο ως αγόρι στον Καθεδρικό Ναό της Βαρσοβίας. Ο Édouard, βαθύφωνος, έκανε το ντεμπούτο του στην *[[Αΐντα]]* στο Παρίσι τον Απρίλιο του 1876.

Παρέμεινε στην Όπερα του Παρισιού στη Γαλλία για αρκετά χρόνια, κατά την οποία έγινε γνωστή για τις ερμηνείες της σε ιταλικές και γαλλικές όπερες. Δημιούργησε επίσης το ρόλο της Sita στο *Le roi de Lahore* του Ζυλ Μασνέ. Έκανε επιτυχία στη Μαδρίτη της Ισπανίας στις όπερες *[[Οι Ουγενότοι (όπερα)|Οι Ουγενότοι]]*, *Αφρικάνα*, *[[Φαβορίτα (Όπερα)|Φαβορίτα]]* και *[[Ντον Τζοβάννι]]*. Έπαιξε επίσης στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας, αλλά απέρριψε μια πρόταση να εμφανιστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρέμεινε στην Ευρώπη —συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας και της Μεγάλης Βρετανίας — για τη διάρκεια της καριέρας της.

Η Ρεσκ έκανε το ντεμπούτο της στην Αγγλία στις 18 Απριλίου 1881 στο Κόβεντ Γκάρντεν, όπου έπαιξε τον ομώνυμο ρόλο στην *[[Αΐντα]]* και ο αδελφός της, Εντουάρ, ήταν επίσης ερμηνευτής.

Η Ρεσκ εμφανίστηκε με τον αδελφό της Ζαν με την ευκαιρία του ντεμπούτου του. Οι δύο, μαζί με τον Εντουάρ, συμμετείχαν στην πρεμιέρα της *[[Ηρωδιάς (Μασνέ)|Ηρωδιάς]]* στο Παρίσι το 1884. Η Ζοζεφίν έπαιξε τη Σαλώμη και ο Ζαν ήταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής.
[μικρογραφία| ''Πορτρέτο μιας κυρίας της κοινωνίας, Ζοζεφίν ντε Ρεσκ'', [ελαιογραφία, 1879, Ταντέους Αϊντουκιέβιτς]]
Στο τέλος των σεζόν της όπερας, η Ζοζεφίν επέστρεψε στη Βαρσοβία, όπου έπαιξε για φιλανθρωπικά ιδρύματα, όπως και η μητέρα της. Έδωσε όλα τα έσοδα που έβγαζε στην Πολωνία σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. Έγινε η αγαπημένη των καταξιωμένων ποιητών και συνθετών, οι οποίοι της αφιέρωσαν ποιήματα και τραγούδια. Τα μέλη του κοινού της έδωσαν λουλούδια και την τίμησαν τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο της Πολωνίας, *[[:pl:Hymn Polska|Jescze Polska nie zginęła]]* (*[[Η μαζούρκα του Νταμπρόφσκι|Η Πολωνία δεν έχει χαθεί ακόμα]]*). Θαυμαστές από την Κρακοβία παρήγγειλαν ένα πορτρέτο της από τον Ταντέους Αϊντουκιέβιτς και το τοποθετούσαν στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.

Αποσύρθηκε από τη σκηνή μετά τον γάμο της και έκτοτε ήταν δασκάλα φωνητικής.

## Προσωπική ζωή
Το 1885, παντρεύτηκε τον Βαρόνο Λεόπολντ Γιούλιαν Κρόνενμπεργκ. Στο απόγειο της καριέρας της, αποσύρθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τη σκηνή, δίνοντας στη συνέχεια μόνο φιλανθρωπικές παραστάσεις. Για αυτό βραβεύτηκε με ένα διαμάντι από την πόλη του Πόζναν.

## Θάνατος
Πέθανε στη Βαρσοβία το 1891, σε ηλικία 35 ετών.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Πολωνές τραγουδίστριες όπερας
Κατηγορία:Πολωνές υψίφωνες
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι