open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρνάκ-λα-Ποστ

Το **Αρνάκ-λα-Ποστ** (γαλλικά: *Arnac-la-Poste*, οξιτανικά: *Arnac*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρνακουά (γαλλικά: *Arnacois*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Αμύντας της Γαλατίας

Ο **Αμύντας**, λατιν.: *Amyntas*, ο τετράρχης των Τρόκμων ήταν βασιλιάς της Γαλατίας και πολλών παρακείμενων χωρών μεταξύ 36 και 25 π.Χ., που αναφέρεται από τον Στράβωνα  ως σύγχρονός του. Ήταν γιος του Βρογιτάρου βασιλιά της Γαλατίας στη Μ. Ασία, και της Αδοβογιόνας, κόρης του βασιλιά Δειόταρου του Φιλορωμαίου.

## Βιογραφία
Ο Αμύντας φαίνεται ότι κατείχε πρώτα τη Λυκαονία, όπου διατηρούσε περισσότερα από 300 κοπάδια.  Σε αυτήν πρόσθεσε την επικράτεια της Δέρβης με τον φόνο του πρίγκιπά της, Αντίπατρου της Δέρβης, φίλου του Κικέρωνα,  και την Ισαυρία και την Καππαδοκία με τη ρωμαϊκή εύνοια. Αρχικά ήταν γραμματέας του Δειόταρου βασιλιά της Καππαδοκίας και έγινε από αυτόν στρατηγός των Γαλατών, του επικουρικού στρατού που στάλθηκε για να βοηθήσει τον Δ. Ι. Βρούτο και τον Γ. Κάσσιο εναντίον της Β΄ Τριανδρίας, αλλά αυτομόλησε προς τον Μάρκο Αντώνιο λίγο πριν από τη μάχη των Φιλίππων το 42 π.Χ.

Μετά το τέλος του Δειόταρου  ο Αμύντας έγινε βασιλιάς της Καππαδοκίας το 37 ως ηγεμόνας-πελάτης του Μάρκου Αντώνιου. Ο Πλούταρχος τον απαριθμεί στους οπαδούς του Μάρκου Αντώνιου στο Άκτιο και αναφέρεται, ότι αυτομόλησε προς στον Οκταβιανό λίγο πριν τη μάχη. 

Είχε σαν σχέδιό του την επέκταση του κράτους του. Προσπαθώντας να μειώσει τους ανθεκτικούς ορεινούς ηγεμόνες γύρω του, ο Αμύντας έγινε κύριος της Ομονάδα  ή της Οινώνα,  και σκότωσε τον πρίγκιπα εκείνου του τόπου. Αλλά το τέλος αυτού το εκδικήθηκε η χήρα του, έτσι ο Αμύντας έπεσε θύμα το 25, σε ενέδρα που του έστησε εκείνη.  Με το τέλος του η Γαλατία έγινε ρωμαϊκή επαρχία.

## Οικογένεια
Ο Αμύντας ήταν πατέρας του:
* Αρτεμίδωρου των Τροκμίων, ενός Γαλάτη ευγενή, ο οποίος νυμφεύτηκε μια πριγκίπισσα των Τεκτοσαγίων, την κόρη του Αμύντα, τετράρχη των Τεκτοσαγίων. Ήταν γονείς τού:
** Γάιου Ιούλιου Σεβήρου, ενός ευγενή από την Ακμονία της Γαλατίας, ο οποίος ήταν με τη σειρά του πατέρας των:
*** Γάιου Ιούλιου Βάσσου, ανθυπάτου της Βιθυνίας το 98.
*** Γάιου Ιούλιου Σεβήρου, τριβούνου της Λεγεώνας VI ''Ferrata''. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Smith, William (επιμέλεια); *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας|Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας]]*, "Amyntas (6)", Boston, (1867)
* Κεφάλι, Μπάρκλεϊ ; *Historia Numorum*, "Galatia", (1911)
* Settipani, Christian, *Les Ancêtres de Charlemagne* (Γαλλία: Éditions Christian, 1989).

Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλατίας
Αδοβογιόνα

Η **Αδοβογιόνα**, λατιν.: *Adobogiona* (π. περ. 80 π.Χ. - περ. 50 π.Χ.) ήταν Κέλτισσα πριγκίπισσα από τη Μ. Ασία. Ήταν κόρη του βασιλιά Δειόταρου της Γαλατίας και της Βερενίκης, πριγκίπισσας της Περγάμου, πιθανώς κόρης του βασιλιά Άτταλου Γ΄ της Περγάμου.

## Βιογραφία
Ο Aδοβαγιόνα παντρεύτηκε τον Bρογίταρο βασιλιά της Γαλατίας, ο οποίος βασίλευσε ταυτόχρονα με τον πεθερό του.  Ήταν γονείς του Αμύντα της Γαλατίας,  των Τρόκμων και βασιλιά της Γαλατίας.

Η Αδοβογιόνα τιμήθηκε με μια σωζόμενη επιγραφή, που ανακαλύφθηκε στο νησί της Λέσβου· μία κεφαλή προτομής βρέθηκε στην Πέργαμο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Βρογίταρο βασιλιά της Γαλατίας στη Μ. Ασία και είχε ΄τέκνο:
* Αμύντας βασιλιάς της Γαλατίας (36-25 π.Χ.).

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* S. Mitchell, *Anatolia: Land, Men and Gods in Minor Asia*, Vol. Ι (1956).
* Ton Derks/Nico Roymans, *Ethnic Constructs in Antiquity: The Role of Power and Tradition*, Άμστερνταμ: Amsterdam University Press, 2009, σελ.&nbsp;137.

Κατηγορία:Γαλάτες (Μικρά Ασία)
Βρογίταρος

Ο **Βρογίταρος**, λατιν.: *Brogitarus*  ήταν βασιλιάς της Γαλατίας στη Μικρά Ασία μεταξύ 63 π.Χ. και 50 π.Χ., βασιλεύοντας ταυτόχρονα με τον πεθερό του Δειόταρο τον *Φιλορωμαίο*,  που ήταν επίσης  των Τολιστοβογίων. Από την κόρη του Δειόταρου, Αδοβογιόνα, ο Βρογιτάρος ήταν πατέρας του Αμύντα, τετράρχη της Τρόκμης και βασιλιά της Γαλατίας.

## Βιογραφία
Ο Μ. Τ. Κικέρων ισχυρίζεται, ότι ο Βρογίταρος έλαβε την αναβίβασή του στη βασιλεία της Γαλατίας μαζί με τον Δειόταρο δωροδοκώντας τον Π. Κλόδιο Πούλχερ, ο οποίος ήταν τότε τριβούνος των πληβείων στη Ρώμη.  Ο Bρογίταρος έγινε επίσης αρχιερέας της Μεγάλης Μητέρας στον Πεσσινό μετά την απομάκρυνση του υφιστάμενου αρχιερέα, μέσω νόμου που εισήγαγε ο Κλόδιος Πούλχερ. Ο Κικέρων αμφισβήτησε όχι μόνο αυτή τη διαδικασία, αλλά και τον χαρακτήρα του Bρογίταρου, ισχυριζόμενος ότι η ιεροσύνη «πωλήθηκε για ένα μεγάλο ποσό στον Bρογίταρο, έναν ανήθικο άνθρωπο και ανάξιο οποιουδήποτε τέτοιου ιερού χαρακτήρα, όχι επειδή ο Βρογίταρος ήθελε να τιμήσει τη θεά, αλλά μόνο τη βεβήλωση του ναού της».  Ο Δειόταρος στη συνέχεια παρενέβη, για να αφαιρέσει από τον Βρογίταρο την αρχιερωσύνη, με το σκεπτικό ότι ο τελευταίος είχε «μολύνει» τις ιερές τελετές της. 

Το όνομα «Brogitarus» μπορεί να προέρχεται από το *brogi-taros*, που σημαίνει «διασχίζοντας τα σύνορα», ή (λιγότερο πιθανό) *brogi-tauros*, δηλ. «ταύρος των συνόρων». 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Αδοβογιόνα, κόρη του Δηιόταρου βασιλιά της Γαλατίας στη Μ. Ασία, και είχε τέκνο:
* Αμύντας βασιλιάς της Γαλατίας (βασ. 36-25 π.Χ.).

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Christian Settipani, *Les Ancêtres de Charlemagne* (Γαλλία: Éditions Christian, 1989).

Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλατίας
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (2002)

Το *[[Billboard Hot 100]]* είναι ένας κατάλογος τραγουδιών που κατατάσσει τα σινγκλ με τις καλύτερες επιδόσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Δημοσιεύεται από το περιοδικό *[[Billboard]]*, τα δεδομένα συγκεντρώνονται από τη Nielsen SoundScan με βάση συλλογικά τις εβδομαδιαίες φυσικές πωλήσεις και το airplay κάθε σινγκλ. Το 2002 συνολικά  7 σινγκλ έφτασαν στην κορυφή του καταλόγου, ο μικρότερος αριθμός στην ιστορία του καταλόγου. Στη διάρκεια της χρονιάς 9 σινγκλ βρέθηκαν στην κορυφή, όμως τα δύο από αυτά έφτασαν για πρώτη φορά στην κορυφή το προηγούμενο έτος (2001) και ως εκ τούτου αφαιρέθηκαν από τον κατάλογο. 

Στη διάρκεια της χρονιάς, 5 καλλιτέχνες (είτε ως συμμετέχοντες είτε ως κύριοι καλλιτέχνες) ή συγκροτήματα πέτυχαν να είναι στο νούμερο ένα και ονομαστικά οι:  Ασάντι, Nelly, Κέλι Κλάρκσον και Eminem. Η Κέλι Ρόουλαντ, παρότι ήταν στην κορυφή με το συγκρότημα Destiny's Child, επίσης πέτυχε ένα τραγούδι της στο νούμερο ένα ως σόλο καλλιτέχνιδα.

Το 2002 οι Ja Rule, Ashanti και Nelly είχαν δύο νούμερο ένα σινγκλ στο *Billboard* Hot 100.

Τα περισσότερα από τα νούμερο ένα σινγκλ του 2002 παρέμεινα στην κορυφή για αρκετές εβδομάδες. Το τραγούδι "Lose Yourself" είναι εκείνο με τη μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής στην κορυφή του *Billboard* Hot 100 με 12 συνεχόμενες εβδομάδες, οι οκτώ από τις οποίες ήταν το συγκεκριμένο ημερολογιακό έτος. Τα σινγκλ "Foolish" και "Dilemma" ήταν συνεχώς στην κορυφή και τα δύο, επί 10 εβδομάδες, με το τελευταίο να μην είναι συνεχόμενα.
Το "Ain't It Funny" από την Τζένιφερ Λόπεζ, στη remix έκδοση με τον Ja Rule, ήταν στο νούμερο ένα για 6 εβδομάδες.

Το τραγούδι του ροκ συγκροτήματος Nickelback "How You Remind Me", το οποίο για πρώτη φορά ήταν στην κορυφή το 2001, είναι το σινγκλ με την καλύτερη απόδοση το 2002. Το "Lose Yourself", που ήταν σάουντρακ για την ταινία του 2002  *[[8 Mile (ταινία)|8 Mile]]*, είναι το δεύτερο πιο επιτυχημένο τραγούδι από soundtrack σε ολόκληρη την εποχή της ροκ. Πρώτο είναι το τραγούδι της Γουίτνεϊ Χιούστον "I Will Always Love You", το οποίο ήταν στην κορυφή επί 14 εβδομάδες. Το "Lose Yourself" είναι επίσης το σινγκλ με τη μεγαλύτερη διάρκεια που βραβεύτηκε με Όσκαρ από την εποχή του Μπινγκ Κρόσμπι με το τραγούδι "White Christmas" το οποίο ήταν για 14 εβδομάδες στην κορυφή τη δεκαετία του 1940. Το σινγκλ "A Moment Like This" είναι γνωστό για το άλμα του από την 52η στην πρώτη θέση του καταλόγου το 2002, καταρρίπτοντας το ηλικίας 38 ετών ρεκόρ των Μπιτλς με το τραγούδι "Can't Buy Me Love", το οποίο είχε αναρριχηθεί από την 27η θέση στην κορυφή.

Ο Nelly έγινε ο πρώτος καλλιτέχνης που είχε στην κορυφή συνεχόμενα σινγκλ από το 1994, όταν οι Boyz II Men είχαν συνεχόμενα νούμερο ένα τραγούδια.

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Φρεντ Μπρόνσον|Fred Bronson]]'s Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* 
**[[Joel Whitburn]]'s Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* 
**Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The 2000s* ()

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορικό Αρχείο του Αμερικανικού Ραδιοφώνου σχεδόν όλων των περιοδικών *Billboard* μεταξύ 1920 και 2016

2002
Level 42

Οι **Level 42** είναι βρετανικό μουσικό συγκρότημα τζαζ φανκ μουσικής και δημιουργήθηκε στη Νήσο Ουάιτ το 1979. Το συγκρότημα σημείωσε αρκετές επιτυχίες κατά τη δεκαετία του '80 με τραγούδια όπως το *Lessons in Love*, το *It's Over*, το *To Be with You Again* και το *Running in the Family*.

## Δισκογραφία

**Στούντιο άλμπουμ**

* *Level 42* (1981)
* *Strategy / The Early Tapes* (1982)
* *The Pursuit of Accidents* (1982)
* *Standing in the Light* (1983)
* *True Colours* (1984)
* *World Machine* (1985)
* *Running in the Family* (1987)
* *Staring at the Sun* (1988)
* *Guaranteed* (1991)
* *Forever Now* (1994)
* *Retroglide* (2006)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα
Ρικάρντο Παλέττι

Ο **Ρικάρντο Παλέττι** (Μιλάνο Ιταλίας 15 Ιουνίου 1958 – Μόντρεαλ Καναδά 13 Ιουνίου 1982) ήταν Ιταλός οδηγός αγώνων. Ο Παλέτι σκοτώθηκε την Κυριακή 13 Ιουνίου του 1982 στον 1ο γύρο του Καναδικού Γκραν Πρι όταν το μονοθέσιο το οποίο οδηγούσε ξέφυγε απ' την πορεία του και έπεσε πάνω στον τοίχο. Το αξιοσημείωτο είναι πως αυτό συνέβη 2 μέρες πριν κλείσει τα 
24 χρόνια του.

Κατηγορία:Ιταλοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Αμύντας, τετράρχης των Τεκτοσαγίων

Ο **Αμύντας**, λατιν.: *Amyntas*, ήταν  των Τεκτοσαγίων και μετά βασιλιάς της Τραχείας Κιλικίας μεταξύ 36 π.Χ. και 25 π.Χ. Ήταν ο προκάτοχος του Πολέμωνα Α΄ του Πόντου ως βασιλιάς της Τραχείας Κιλικίας. Ο Αμύντας ήταν γιος του Δυτιλάου, τετράρχη των Τεκτοσαγίων.

## Βιογραφία
Ο Αμύντας ήταν πατέρας μιας πριγκίπισσας των Τεκτοσαγίων, που παντρεύτηκε τον Αρτεμίδωρο των Τροκμίων, γιο του Αμύντα, τετράρχη των Τροκμίων, βασιλιά της Γαλατίας. Μέσω της κόρης του και του συζύγου της ήταν παππούς του Γάιου Ιούλιου Σεβήρου, ενός ευγενή από την Ακμονία της Γαλατίας, με τη σειρά του πατέρα του Γάιου Ιούλιου Βάσσου, ανθυπάτου στη Βιθυνία το 98, και του Γάιου Ιούλιου Σεβήρου, τριβούνου στη Legio VI ''Ferrata''.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα των Τεκτοσαγίων και είχε τέκνο:
* μία κόρη, παντρεύτηκε τον Αρτεμίδωρο των Τροκμίων (γιος του Αμύντα βασιλιά της Γαλατίας).
** Γάιος Ιούλιος Σεβήρος, ευγενής από την ακμονία της Γαλατίας
*** Γάιου Ιούλιου Βάσσου, ανθυπάτου της Βιθυνίας το 98.
*** Γάιου Ιούλιου Σεβήρου, τριβούνου της Λεγεώνας VI ''Ferrata''. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Christian Settipani, Les Ancêtres de Charlemagne (Γαλλία: Éditions Christian, 1989).

Κατηγορία:Ηγεμόνες του Πόντου
Χαόνη Μηδίας

Η **Χαόνη** ήταν μια αρχαία πόλη της Μηδίας.

Την πόλη αναφέρει τόσο ο Στέφανος ο Βυζάντιος, όσο και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, αλλά και ο Ισίδωρος Χαρακηνός 

Βρισκόταν στην δυτική Μηδία μεταξύ της ελληνιστικής Σελεύκειας και της επίσης ελληνιστικής Επιφάνειας, στην περιοχή της Χαυονίτιδος ή Χαύονος. Ο συγγραφέας C. Masson (1850) θεωρεί ότι η πόλη δεν είναι άλλη από την σημερινή ιρανική Kangavar του δυτικού Ιράν, όπου υπάρχει σε ερείπια ένας σπουδαίος ελληνιστικός ναός της Αρτέμιδος (που στην ελληνιστική εποχή είχε συγχωνευθεί με την ιρανική θεότητα Anahita). Ως επιχείρημα προβάλλει ότι η λέξη Kangavar είναι παραφθορά του ελληνικού Χαόνη, αποδεικνύοντας ότι η πόλη ήταν ελληνιστική αποικία ή να ονομάστηκε έτσι από κάποια μητροπολιτική πόλη της Καταονίας, πράγμα όχι απίθανο, αφού οι Σελευκίδες έφερναν Μικρασιάτες κληρούχους στο Ιράν. 

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Άκης Τσελέντης

Ο **Άκης Τσελέντης** είναι Έλληνας σεισμολόγος και ακαδημαϊκός. Διετέλεσε διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου από το 2014 έως το 2024.

## Βιογραφία
Η καταγωγή του είναι από την περιοχή της Κεφαλονιάς. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ηλεκτρονική στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Ζυρίχης και Γεωφυσική στο Πανεπιστήμιο Ληντς της Αγγλίας. Έχει κάνει, επίσης, μεταδιδακτορικές σπουδές στη Σεισμολογία στο Ινστιτούτο Σεισμών του Πανεπιστημίου του Τόκιο. Μετέχει σε διεθνείς επιστημονικές επιτροπές και συλλόγους, ενώ διαχειρίζεται ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα στα οποία έχει υπάρξει επιστημονικός υπεύθυνος.

## Τίτλοι

* Διδάκτωρ Γεωφυσικής του Αυτοκρατορικού Κολεγίου του Πανεπιστημίου του Λονδίνου
* Καθηγητής Σεισμολογίας Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών
* Διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών
* Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Τσουνάμι
* Καθηγητής Σεισμολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

## Έργο
Έχει δημοσιεύσει περίπου 300 επιστημονικές εργασίες σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και έχει εκδώσει 7 βιβλία. Κατέχει 5 διπλώματα ευρεσιτεχνίας.

## Πολιτική
Το 2019 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά δεν εξελέγη. Στις ευρωεκλογές του 2024 ήταν υποψήφιος με τη Νίκη και δεν εξελέγη επίσης.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες σεισμολόγοι
Νύσα Μηδίας

Η **Νύσα** ήταν μια αρχαία ελληνική πόλη της Μηδίας. 

Η πόλη βρισκόταν στο Νυσαίο πεδίο, στα δυτικά της Χαόνης και στα νότια της επίσης ελληνικής Νίκαιας. Η πόλη κτίστηκε από την μακεδονική δυναστεία των Σελευκιδών και διέθετε ελληνικό πληθυσμό . Λόγω του ονόματος η πόλη αφιερώθηκε στον Διόνυσο, όπως αποδεικνύουν τα καθαρώς ελληνιστικής τέχνης γλυπτά του Σειληνού και των σατύρων που στόλιζαν κρήνη ή λεκάνη κρήνης. 

Στην θέση της αρχαίας ελληνικής Νύσας είναι η σημερινή Dinavar της επαρχίας Kermanshah του δυτικού Ιράν. 

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Σανετρί

Το **Σανετρί** (γαλλικά: *Champnétery*, οξιτανικά: *Champ Menesterí*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαυριτανίας

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαυριτανίας** (αραβικά: المكتبة الوطنية الموريتانية) βρίσκεται στο Νουακσότ της Μαυριτανίας στο κτίριο του Εθνικού Μουσείου της Μαυριτανίας.  Η βιβλιοθήκη διαθέτει συλλογή 10.000 τόμων και απασχολεί 41 άτομα προσωπικό .

## Ιστορία
Μετά την ανεξαρτησία της Μαυριτανίας, τον Ιούλιο του 1962, ψηφίστηκε νόμος για τις βιβλιοθήκες, ο οποίος δημιούργησε ένα δίκτυο βιβλιοθηκών. Τον Ιούνιο του 1963 ψηφίστηκε νόμος για τη νόμιμη κατάθεση, που επρόκειτο να ανατεθεί στα Εθνικά Αρχεία. Ο διοργανωτής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Μαυριτανίας ήταν ο Adam Heymowski, ένας Πολωνός που ζούσε στη Σουηδία, ο οποίος ήρθε για πρώτη φορά στη Μαυριτανία το 1964 ως εμπειρογνώμονας για λογαριασμό της UNESCO. Μετά από διαβουλεύσεις με τις αρχές της Μαυριτανίας και μια επίσκεψη στη Σενεγάλη, όπου φυλάσσονταν συλλογές σχετικές με τη Μαυριτανία στο Σαιντ Λούις, συνέταξε έναν νέο νόμο που ψηφίστηκε το 1965. Πρότεινε ως διευθυντής τον Lirvane N'gam, ο οποίος είχε σπουδάσει βιβλιοθηκονομία στο Παρίσι . Καθώς ανήκε στη φυλή Fulbe και δεν γνώριζε καλά αραβικά, ο καθηγητής Mokhtar Ould Hamidoun έγινε διευθυντής της βιβλιοθήκης και ο N'gam επιμελητής. Μετά τη συνταξιοδότηση του Hamidoun το 1967, τη θέση του ανέλαβε ο N'gam και ο Oumar Diouwara έγινε ο νέος έφορος της βιβλιοθήκης. Αρχικά στεγαζόταν σε διοικητικά κτίρια, η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε μόλις το 1972 σε κτίριο που κατασκεύασε η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και εξακολουθεί να στεγάζεται εκεί (2020). Μοιράζεται το κτίριο με το Εθνικό Μουσείο. 

## Συλλογές
Λειτουργεί ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για τη νόμιμη κατάθεση και δικαιούται 2 αντίτυπα όλων των έντυπων έργων που εκδίδονται στη Μαυριτανία (βιβλία, περιοδικά, φυλλάδια, καρτ ποστάλ, αφίσες, χάρτες, μουσικά έργα, φωτογραφίες, ταινίες κ.λπ.).

Σύμφωνα με το νόμο του 1965, 3751 τόμοι βιβλίων που αφορούν τη γεωγραφία, την ιστορία και τον πολιτισμό της Μαυριτανίας και της Δυτικής Αφρικής, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί στο κέντρο IFAN στο Σαιντ Λούις (Σενεγάλη), μεταφέρθηκαν στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Στις αρχές του 1965, η βιβλιοθήκη έλαβε μια συλλογή περίπου 400 βιβλίων από την UNESCO . Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η βιβλιοθήκη διέθετε περίπου 10.000 τόμους και 4.000 χειρόγραφα .

## Βιβλιογραφία
*  
*  
* 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Μαυριτανία
* Νουακσότ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Μαυριτανία
Μαυριτανια
Κάστρο του Μούσαμ

Το **Κάστρο Μούσαμ** () είναι  μεσαιωνικό κάστρο κοντά στο Ούντερνμπεργκ στην περιοχή Λούνγκαου του Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Το κάστρο βρίσκεται σε ύψος 1.079 μέτρων. 

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Είσοδος
αριστερά|μικρογραφία| Ανατολική άποψη
Πιθανώς χτισμένο στα θεμέλια ενός ρωμαϊκού φρουρίου *κάστρου*, το κάστρο καταγράφηκε σε κείμενο για πρώτη φορά σε μια πράξη του 1191. Καταλήφθηκε από τους Πρίγκιπες-Αρχιεπισκόπους του Σάλτσμπουργκ περίπου το 1285 και από τον 14ο αιώνα χρησίμευε ως κατοικία επισκοπικού Βουργράβου. Υπό την κυριαρχία του πρίγκιπα-αρχιεπισκόπου Λέοναρντ φον Κόιτσαχ από το 1495, το κάστρο ξαναχτίστηκε και επεκτάθηκε. Το 1520, έγινε διοικητική έδρα της περιοχής Λουνγκάου και πολιορκήθηκε κατά τη διάρκεια του Γερμανικού Πολέμου των Χωρικών του 1524–25. Ο Αρχιεπίσκοπος Βολφ Ντίτριχ Ραϊτενάου έμεινε εδώ κατά την φυγή του από το Σάλτσμπουργκ τον Οκτώβριο του 1611, λίγο πριν αιχμαλωτιστεί.

Το Κάστρο Μούσαμ χρησίμευσε ως διοικητικό κέντρο κατά τη διάρκεια των δικών των μαγισσών Ζαουμπερερτζάκλ μεταξύ 1675 και 1690. Αυτές οι δίκες οδήγησαν στην εκτέλεση 139 ατόμων. Ασυνήθιστα, οι περισσότεροι από αυτούς που εκτελέστηκαν ήταν άνδρες. Μεταξύ των εκτελεσθέντων, 39 ήταν παιδιά (μεταξύ 10 και 14 ετών), 53 ήταν έφηβοι και νεαροί ενήλικες (μεταξύ 15 και 21), και 21 άτομα ήταν άγνωστης ηλικίας. Τα 113 άτομα ήταν άνδρες. Όλοι εκτός από δύο ήταν ζητιάνοι. Ο μικρότερος ήταν ο Χάννερλ, 10 ετών, και η μεγαλύτερη ήταν η Μαργκαρέτε Ράινμπεργκ, 80 ετών. 109 άτομα εκτελέστηκαν το 1681. Τους βασάνισαν και τους έκαψαν. Μερικοί από αυτούς βασανίστηκαν ζωντανοί, άλλοι μετά από απαγχονισμό ή αποκεφαλισμό – μερικοί από αυτούς αφού τους έκοψαν τα χέρια και τους σημάδεψαν με φλεγόμενο σίδερο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κόμης Ιερώνυμος φον Κολλορέντο κατήργησε τη δικαστική δικαιοδοσία του Μούσαμ το 1790, και στη συνέχεια το κάστρο παράκμασε. Το 1886, ο Αυστριακός εξερευνητής και προστάτης των τεχνών κόμης Γιόχαν Νέπομουκ Βίλτσεκ αγόρασε το ερείπιο και το αναστήλωσε. Μέχρι σήμερα, το συγκρότημα είναι ιδιωτική ιδιοκτησία, αν και τα δωμάτιά του με την εκτενή συλλογή έργων τέχνης του Βίλτσεκ είναι προσβάσιμα στο κοινό.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κάστρα στην Αυστρία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Αυστρία
Μυστήριο Κάστρο

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Μυστήριο Κάστρο
Το **Μυστήριο Κάστρο** (αγγλικά: **Mystery Castle**) βρίσκεται στην πόλη του Φοίνιξ, στην Αριζόνα, στους πρόποδες του South Mountain Park. Χτίστηκε τη δεκαετία του 1930 από τον Μπόις Λούθερ Γκούλεϊ για την κόρη του Μάρι Λου Γκούλεϊ. Αφού έμαθε ότι είχε φυματίωση, ο Γκούλεϊ μετακόμισε από το Σιάτλ στην περιοχή του Φοίνιξ και άρχισε να χτίζει το σπίτι από ανακτημένα και φθηνά υλικά. Ο Μπόις Γκούλεϊ πέθανε το 1945 και η Μάρι Λου και η μητέρα της ειδοποιήθηκαν μέσω δικηγόρου ότι είχαν κληρονομήσει την περιουσία. Λίγο αργότερα, η μητέρα και η κόρη μετακόμισαν.

Η ιστορία του τράβηξε την προσοχή, δίνοντας στο σπίτι κάποια φήμη καθώς και το εξωτικό του όνομα: *A Life Magazine story* (26 Ιανουαρίου 1948) χρησιμοποίησε τον τίτλο *"Life Visits a Mystery Castle: A Young Girl Rules Over the Strange Secrets of a Fairy Tale Dream Housein the Arizona Desert."* Η φωτογραφία παρουσίαζε τη Μάρη Λου να ποζάρει πάνω από την σκάλα που οδηγεί στην ταράτσα του σπιτιού. Την ίδια χρονιά, η Μάρι Λου και η μητέρα της άρχισαν να προσφέρουν ξεναγήσεις στο σπίτι.

## Κατασκευή
Λέγεται ότι συγκρατείται από ένα συνδυασμό κονιάματος, τσιμέντου, ασβεστίου και κατσικίσιου γάλακτος, το εκτεταμένο κάστρο των 18 δωματίων και των τριών ορόφων είναι χτισμένο από μεγάλη γκάμα υλικών – πέτρα, πλίθα, ανταλλακτικά αυτοκινήτων, σιδηροδρομικές γραμμές που έχουν ανακτηθεί από ορυχείο, τηλεφωνικοί στύλοι κ.λπ. Διαθέτει παρεκκλήσι, καντίνα και μπουντρούμι. Τμήματα του κάστρου παραμένουν ημιτελή και η ηλεκτρική ενέργεια και τα υδραυλικά δεν προστέθηκαν παρά το 1992. Καθώς η άνθηση των κατοικιών προχωρούσε στο Φοίνιξ, νέα ανάπτυξη υπήρξε κοντά στο κάστρο και τα εδάφη του, καθιστώντας το πολύ λιγότερο απομονωμένο.

Η Μάρι Λου Γκούλεϊ πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 2010. Το ακίνητο διατηρείται τώρα από το Mystery Castle Foundation, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό 501c3.

Το Μυστήριο Κάστρο έχει οριστεί ως Σημείο Υπερηφάνειας του Φοίνικα.

Το Μυστήριο Κάστρο βανδαλίστηκε εκτενώς στις 6 Μαρτίου 2022 και υπέστη ζημιά ύψους 100.000 δολαρίων όπως υπολογίστηκε. Δεν έχουν γίνει συλλήψεις. Το Κάστρο ήταν κλειστό για περιηγήσεις, αλλά άνοιξε ξανά στις 18 Μαρτίου 2022.

## Δείτε επίσης
* List of historic properties in Phoenix, Arizona
* Phoenix Historic Property Register
* Tovrea Castle
* El Cid Castle

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Mystery Castle – επίσημος ιστότοπος
* Άρθρο και φωτογραφίες με στοιχεία επικοινωνίας για το Mystery Castle 
* Άρθρο και φωτογραφίες
* Φωτογραφίες που τραβήχτηκαν στις 8 Ιανουαρίου 2011 
* U.S. Geological Survey Geographic Names Information System: Mystery Castle –  

Κατηγορία:Αριζόνα
Κατηγορία:Κατοικίες
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Ηνωμένες Πολιτείες
Συνθήκη του Μισηνού

Η **Συνθήκη του Μισηνού** (λατινικά: *pactum Misenum*) ήταν συνθήκη για τον τερματισμό του ναυτικού αποκλεισμού της ιταλικής χερσονήσου κατά τη διάρκεια της Σικελικής εξέγερσης. Το σύμφωνο υπογράφηκε το 39 π.Χ. μεταξύ του Σέξτου Πομπηίου (γιου του Γ. Πομπήιου Μάγνου) και των μελών της Δεύτερης Τριανδρίας, συγκεκριμένα του Μάρκου Αντώνιου και του "Γάιου Ιούλιου Καίσαρα", όπως λεγόταν τότε ο μετέπειτα Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αύγουστος. Οι τρεις άνδρες επέτρεψαν στον Σέξτο Πομπήιο να διατηρήσει τον έλεγχο της Σικελίας και της Σαρδηνίας και επίσης του παραχώρησαν τον έλεγχο της Κορσικής και της Πελοποννήσου.

Του υποσχέθηκαν επίσης μελλοντικά το αξίωμα του *οιωνοσκόπου* (augur) και του *υπάτου* (consul) για το 33 π.Χ. Σε αντάλλαγμα, ο Σέξτος συμφώνησε να τερματίσει τον αποκλεισμό της Ιταλίας, να προμηθεύσει τη Ρώμη με σιτηρά και να σταματήσει την πειρατεία του.

H συνφωνία αργότερα κατέρρευσε, όταν ένας από την Τριανδρία, ο Mάρκος Αντώνιος, αρνήθηκε να παραχωρήσει τον έλεγχο της Αχαΐας. Στη συνέχεια, ο Σεξτος ξανάρχισε τις εχθροπραξίες εναντίον της Ρώμης, προτού ηττηθεί το 36 π.Χ. στη ναυμαχία στη Ναύλοχο από τον Δημοκρατικό στρατηγό Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα.

## Παραπομπές


Μισηνου Συνθηκη
Ο Πύργος του Ντάουντον

***Ο Πύργος του Ντάουντον*** () είναι ο τίτλος μιας βρετανικής ιστορικής δραματικής τηλεοπτικής σειράς που διαδραματίζεται στις αρχές του 20ού αιώνα, δημιουργός και συν-σεναριογράφος της οποίας είναι ο Τζούλιαν Φέλοους. Η σειρά προβλήθηκε για πρώτη φορά από το ITV στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 26 Σεπτεμβρίου 2010 και στις Ηνωμένες Πολιτείες από το PBS, το οποίο υποστήριξε την παραγωγή της σειράς ως μέρος της ανθολογίας Masterpiece Classic, στις 9 Ιανουαρίου 2011.

Η σειρά, η οποία διαδραματίζεται στο φανταστικό εξοχικό κτήμα Downton Abbey στο Γιόρκσαϊρ μεταξύ 1912 και 1926, περιγράφει τη ζωή της αριστοκρατικής οικογένειας Crawley και των οικιακών τους υπηρετών στη μετά-Εδουαρδιανή εποχή - τα μεγάλα γεγονότα της εποχής επηρεάζουν τη ζωή τους και τη βρετανική κοινωνική ιεραρχία. Τα γεγονότα που απεικονίζονται σε όλη τη σειρά περιλαμβάνουν ειδήσεις για τη βύθιση του Τιτανικού στην πρώτη σειρά- το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, την πανδημία της ισπανικής γρίπης και το σκάνδαλο Marconi στη δεύτερη σειρά- τον Ιρλανδικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας που οδήγησε στο σχηματισμό του Ιρλανδικού Ελεύθερου Κράτους στην τρίτη σειρά- το σκάνδαλο Teapot Dome στην τέταρτη σειρά- τις βρετανικές βουλευτικές εκλογές του 1923 και το Beer Hall Putsch στην πέμπτη σειρά. Η έκτη και τελευταία σειρά παρουσιάζει την άνοδο της εργατικής τάξης κατά την περίοδο του μεσοπολέμου και υπαινίσσεται την τελική παρακμή της βρετανικής αριστοκρατίας.

Η σειρά έχει αποσπάσει τις καλύτερες κριτικές από τους τηλεκριτικούς και έχει κερδίσει πολλές διακρίσεις, όπως Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Μίνι Σειράς ή Τηλεοπτικής Ταινίας και Βραβείο Primetime Emmy Εξαιρετικής Μίνι Σειράς ή Ταινίας. Αναγνωρίστηκε από τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες ως η τηλεοπτική σειρά του 2011 με τις περισσότερες κριτικές στην αγγλική γλώσσα. Κέρδισε τις περισσότερες υποψηφιότητες από κάθε άλλη διεθνή τηλεοπτική σειρά στην ιστορία των βραβείων Primetime Emmy, με είκοσι επτά συνολικά (μετά τις δύο πρώτες σειρές). Ήταν η τηλεοπτική σειρά με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση τόσο στο ITV όσο και στο PBS, και στη συνέχεια έγινε η πιο επιτυχημένη βρετανική δραματική σειρά με κοστούμια μετά την τηλεοπτική σειρά του 1981 Brideshead Revisited. 

Στις 26 Μαρτίου 2015, η Carnival Films και το ITV ανακοίνωσαν ότι η έκτη σειρά θα ήταν η τελευταία. Προβλήθηκε στο ITV μεταξύ 20 Σεπτεμβρίου 2015 και 8 Νοεμβρίου 2015. Το τελευταίο επεισόδιο, που χρησίμευε ως το ετήσιο χριστουγεννιάτικο αφιέρωμα, μεταδόθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2015. Μια κινηματογραφική μεταφορά, που θα λειτουργήσει ως συνέχεια της σειράς, επιβεβαιώθηκε στις 13 Ιουλίου 2018 και στη συνέχεια κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 13 Σεπτεμβρίου 2019 και στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 20 Σεπτεμβρίου 2019. Μια δεύτερη ταινία μεγάλου μήκους, Downton Abbey: A New Era, έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 29 Απριλίου 2022 από την Universal Pictures και στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά στις 20 Μαΐου 2022 από την Focus Features. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-σειρές)
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν ταινίες
Κάστρο του Μπέρνσταϊν

Το **Κάστρο Μπέρνσταϊν** () είναι ιστορικό κτήριο στο Μπέρνσταϊν ιμ Μπούργκενλαντ της Αυστρίας, για το οποίο έγινε μνεία για πρώτη φορά τον 13ο αιώνα.

## Ιστορία
Το 860 ολόκληρη η περιοχή ήταν μέρος της αρχιεπισκοπής του Σάλτσμπουργκ. Ο Έριμπερτ, άρχοντας της αρχιεπισκοπής, παρέδωσε το Πίνκα σε έναν Γιάκομπους. Το όνομα του χωριού Ρέττενμπαχ δεν αναφέρθηκε ακόμη, αλλά το παλιό σλαβικό όνομα του κοντινού οικισμού Γκρόντναου (που σημαίνει "το χωριό που ανήκει στο κάστρο") είναι σημάδι της ύπαρξης ενός κοντινού κάστρου, που ταυτίζεται με το κάστρο Μπερνστάιν. Το κάστρο Μπέρνσταϊν βρίσκεται σε υψόμετρο 615 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. 

Από το 1199 το κάστρο ήταν μέρος της Ουγγαρίας. Δεν είναι ακριβώς γνωστό πότε το κάστρο παραδόθηκε στον Φρειδερίκο Β', Δούκα της Αυστρίας, και πόσο καιρό ήταν ιδιοκτησία του. Αλλά το 1236 ο Μπέλα Δ' της Ουγγαρίας κατέκτησε το κάστρο. Μερικά χρόνια αργότερα (το 1260) το έδωσε στον κόμη Ερρίκο Α' Κοζέγκι.

Το 1336 οι κόμητες του Γκύσινγκ και του Μπέρνσταϊν ηττήθηκαν από τον Ούγγρο βασιλιά Κάρολο Α' της Ουγγαρίας και το κάστρο του Μπερνστάιν έγινε μέρος του Ουγγρικού Βασιλείου. Το 1388 το κάστρο δόθηκε στην οικογένεια Κανιζσάι. Το 1482 έγινε ιδιοκτησία του Ματθία Κορβίνου της Ουγγαρίας για μικρό χρονικό διάστημα. το 1487 ο Χανς φον Καίνιγκσμπεργκ έλαβε το κάστρο από τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Γ' .

Το 1529 οι Τούρκοι πολιόρκησαν το κάστρο, αλλά δεν κατάφεραν να το καταλάβουν. Μια άλλη ανεπιτυχής πολιορκία από τους Τούρκους ακολούθησε το 1532. Με την ευκαιρία αυτή ανεγέρθηκε ο δακτύλιος των προμαχώνων, για να μετατραπεί το κάστρο σε καταφύγιο.

Το 1604 το κάστρο Μπερνστάιν πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς για εβδομάδες από έναν συνδυασμένο στρατό αποτελούμενο από Ούγγρους, Τούρκους και Τατάρους υπό την ηγεσία του Στέφεν Μποκσάι. Λόγω έκρηξης της πυριτιδαποθήκης, το 1617 ο Λούντβιχ Καίνιγκσμπεργκ διέταξε την ανοικοδόμηση του γοτθικού εσωτερικού τμήματος του κάστρου σε στυλ μπαρόκ. Το φρούριο και οι πύργοι καταργήθηκαν. Λίγο αργότερα (1644) ο Ερενράιχ Κριστόφ Καίνιγκσμπεργκ πούλησε την κυριαρχία και το κάστρο στον κόμη Άνταμ Μπατιάνι. Το 1864 ο Γκουστάβ Μπατιάνι πούλησε το κάστρο στον Έντουαρντ Ο' Έγκαν, του οποίου οι κληρονόμοι πούλησαν τελικά το κάστρο στον Έντουαρντ φον Αλμάσι. Η οικογένειά του έχει στην κατοχή της αυτήν τη στιγμή το κάστρο. Ο πιο διάσημος κάτοικος του κάστρου ήταν ο Λάσλο Αλμάσι, του οποίου οι περιπέτειες αποτέλεσαν την έμπνευση για το βιβλίο και την ταινία «Ο Άγγλος ασθενής», η οποία βραβεύτηκε με 9 Όσκαρ το 1997.  Το 1953 ένα μέρος του κάστρου μετατράπηκε σε ξενοδοχείο και εστιατόριο.
Αρχείο:Bernstein - Burg, Südansicht.JPG|Νότια άποψη του Κάστρου Μπέρνσταϊν
Αρχείο:Bernstein - Burg, inneres Tor.JPG|Εσωτερική πύλη του Κάστρου Μπέρνσταϊν
Αρχείο:Bernstein - Burg, äußerer Burghof.JPG|Εξωτερική αυλή του Κάστρου Μπέρνσταϊν


## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα του ξενοδοχείου Castle Bernstein με ιστορία και εικόνες του εσωτερικού
* Γκαλερί αεροφωτογραφιών

Κατηγορία:Κάστρα στην Αυστρία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Αυστρία
Παλάτι της Κοζουούφκα

Το **Παλάτι της Κοζουούφκα** (πολωνικά: Pałac w Kozłówce), επίσης γνωστό ως **Παλάτι Ζαμόισκι**, είναι μεγάλο συγκρότημα παλατιού ροκοκό και νεοκλασικής αρχιτεκτονικής που βρίσκεται στην Κοζουούφκα, στο Πόβιατ Λουμπάρτουφ του Βοεβοδάτο Λούμπλιν στην ανατολική Πολωνία. Το παλάτι είναι ένα από τα επίσημα εθνικά ιστορικά μνημεία της Πολωνίας (*Pomnik historii*), όπως ορίστηκε στις 16 Μαΐου 2007 και παρακολουθείται από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας.

## Ιστορία
Το αρχικό παλάτι χτίστηκε το πρώτο μισό του 18ου αιώνα για τον Μίχαου Μπιελίνσκι, βοεβόδα του Χέουμνο και ο αρχιτέκτονάς του ήταν ο Γιούζεφ Φοντάνα. Αντιπροσωπεύει τον χαρακτηριστικό τύπο μπαρόκ προαστιακής κατοικίας χτισμένης *[[Cour d'honneur|entre cour et jardin]]* (ανάμεσα στην είσοδο και τον κήπο). Η αρχιτεκτονική του είναι πρωτότυπη - μια συγχώνευση ευρωπαϊκής τέχνης με παλιές πολωνικές οικοδομικές παραδόσεις. Το 1799, το παλάτι αποκτήθηκε από την αριστοκρατική οικογένεια Ζαμόισκι. Ανήκε στην οικογένεια μέχρι το 1944. Το παλάτι γνώρισε μια περίοδο μεγάλης ακμής κατά την εποχή του Κόμη Κονστάντι Ζαμόισκι, ο οποίος αναμόρφωσε το παλάτι για να το μετατρέψει σε μια από τις πιο μνημειώδεις και αντιπροσωπευτικές κατοικίες αρχόντων στην Πολωνία.

Το 1928, ο πρόεδρος της Πολωνικής Κοινωνίας Γυμναστικής «Σόκουου», Κόμης Άνταμ Μίχαου Ζαμόισκι, οργάνωσε ένα προπονητικό κέντρο στους κήπους του παλατιού για την εθνική ομάδα γυμναστικής της Πολωνίας στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ.

Από τον Νοέμβριο του 1944, όταν οι τελευταίοι ιδιοκτήτες, Κόμης Αλεξάντερ Ζαμόισκι και η σύζυγός του, Κόμισσα Γιαντβίγκα Ζαμόισκα, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το παλάτι τους, έγινε ιδιοκτησία του κομμουνιστικού καθεστώτος, του οποίου η κυριαρχία στην Πολωνία έληξε το 1989. Αυτή τη στιγμή φιλοξενεί το μουσείο της οικογένειας Ζαμόισκι.

Οι εσωτερικοί χώροι του παλατιού διατηρήθηκαν παρά τις καταστροφές των γερμανικών ναζιστικών και σοβιετικών καθεστώτων από το 1939 έως το 1989. Το αυθεντικό πολυτελές σχέδιο και το μεγαλύτερο μέρος της τέχνης μουσειακής ποιότητας από τις συλλογές της οικογένειας Ζαμόισκι παραμένουν άθικτα.

Ο περιβάλλοντας χώρος του παλατιού περιλαμβάνει επίσης ένα ιστορικό παρεκκλήσι, γαλλικό μπαρόκ κήπο, στάβλους και ένα στάβλο. Στους χώρους του παλατιού υπάρχει επίσης η Πινακοθήκη του Σουρεαλισμού, η μεγαλύτερη συλλογή κομμουνιστικής τέχνης στην Πολωνία.

## Εικόνες

Αρχείο:Konstanty Zamoyski (ok. 1864).jpg|Κονστάντι Ζαμόισκι (περίπου 1864), ένας από τους ιδιοκτήτες του παλατιού
Αρχείο:To-mniey-boli.jpg|Κεντρική πύλη με το οικόσημο της οικογένειας Ζαμόισκι και σύνθημα «To mniej boli» (Πονάει λιγότερο)
Αρχείο:Козлувка.jpg|Πρόσοψη του παλατιού
Αρχείο:Gmina Kamionka, Poland - panoramio (3).jpg|Θέα από τον κήπο
Αρχείο:Pałac Zamoyskich w Kozłówce – Kaplica.jpg|Παρεκκλήσι του παλατιού
Αρχείο:Wystrój wnętrz.jpg|Εσωτερικοί χώροι
Αρχείο:Obrazy.jpg|Συλλογή έργων τέχνης στο παλάτι
Αρχείο:Biblioteczka w Pałacu.jpg|Βιβλιοθήκη


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μουσείο Ζαμόισκι στην Κοζουούφκα

Κατηγορία:Παλάτια στην Πολωνία
Κατηγορία:Ροκοκό αρχιτεκτονική στην Πολωνία
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία της Πολωνίας
Αντινετρόνιο

Στην φυσική, το **αντινετρόνιο**, είναι ένα υποατομικό σωματίδιο με μέτριο ή σε σπάνιες περιπτώσεις χωρίς ηλεκτρικό φορτίο (ουδετερόνιο) που μαζί με το ποζιτρόνιο συνιστούν τα αντισωματίδια των κεντρικών υποατομικών σωματιδίων, όπως τα ηλεκτρόνια και τα νετρόνια.Επίσης ένα νετρόνιο κι ένα αντινετρόνιο, μπορούν να εκμηδενίσουν τις ακτίνες Γ, ενώ δύο νετρόνια ή δύο αντινετρόνια δεν μπορούν.
Κατηγορία:Φυσική
Κατηγορία:Υποατομικά σωμάτια
Διαστημικό Σώμα ΗΠΑ

thumb|Σφραγίδα του Διαστημικού Σώματος των Ηνωμένων Πολιτειών
thumb| Δέλτα Διαστημικού Σώματος
Το **Διαστημικό Σώμα των Ηνωμένων Πολιτειών** (αγγλικά: United States Space Force, USSF) είναι ο κλάδος διαστημικών υπηρεσιών των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, μία από τις οκτώ ένστολες υπηρεσίες των ΗΠΑ και επί του παρόντος η μόνη  διαστημική δύναμη στον κόσμο. Μαζί με τον στενά συνδεδεμένο της κλάδο, την Πολεμική Αεροπορία των Η.Π.Α., το Διαστημικό Σώμα αποτελεί μέρος του Υπουργείου Πολεμικής Αεροπορίας, ενός από τα τρία στρατιωτικά τμήματα υπό την ηγεσία πολιτών εντός του Αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας. Το Διαστημικό Σώμα, μέσω του Υπουργείου της Πολεμικής Αεροπορίας, τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργού της Πολεμικής Αεροπορίας, ενός πολιτικά εντεταλμένου πολίτη ο οποίος αναφέρεται στον Υπουργό Άμυνας και διορίζεται από τον Πρόεδρο με επιβεβαίωση από τη Γερουσία. Ο στρατιωτικός επικεφαλής του Διαστημικού Σώματος είναι ο Αρχηγός Διαστημικών Επιχειρήσεων που είναι συνήθως ο ανώτατος αξιωματικός του Διαστημικού Σώματος. Ο Αρχηγός Διαστημικών Επιχειρήσεων ασκεί εποπτεία στις μονάδες του Διαστημικού Σώματος και υπηρετεί ως ένας από τους Αρχηγούς του Μικτού Επιτελείου.

Το Διαστημικό Σώμα είναι η μικρότερη ένοπλη υπηρεσία των ΗΠΑ, αποτελούμενη από 8.400 στρατιωτικούς και χειρίζοντας 77 διαστημόπλοια. Τα σημαντικότερα διαστημόπλοια και συστήματα περιλαμβάνουν τον Διαστημικό Φράκτη, τον αστερισμό του Παγκόσμιου Συστήματος Θεσιθεσίας, τους στρατιωτικούς δορυφορικούς αστερισμούς επικοινωνιών, το διαστημικό αεροπλάνο Boeing X-37B, το αμερικανικό σύστημα προειδοποίησης πυραύλων, το δίκτυο διαστημικής επιτήρησης των ΗΠΑ και το δίκτυο δορυφορικού ελέγχου. Σύμφωνα με τον Νόμο Γκολντγουότερ–Νίκολς, το Διαστημικό Σώμα είναι υπεύθυνο για την οργάνωση, την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των διαστημικών δυνάμεων, οι οποίες στη συνέχεια παρουσιάζονται στις ενοποιημένες διοικήσεις μάχης, κυρίως στη Διαστημική Διοίκηση των Ηνωμένων Πολιτειών, για επιχειρησιακή αποστολή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Στρατός των ΗΠΑ
Ελεφαντίδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ελεφαντίδα** (***Ελεφαντίς***) μία από τις δέκα διαφορετικές γυναίκες του Δαναού, με τον οποίο απέκτησε δύο από τις 50 Δαναΐδες: τη Γοργοφόνη και την Υπερμνήστρα ή Υπερμήστρα. Η πρώτη παντρεύτηκε τον Πρωτέα και η δεύτερη τον Λυγκέα, γιους του Αιγύπτου και της Αργυφίης. Η Υπερμήστρα όμως ξεχώρισε από τις άλλες Δαναΐδες στο ότι δεν δολοφόνησε τον σύζυγό της την πρώτη νύχτα του γάμου, όπως έπραξαν με τους δικούς τους συζύγους οι άλλες 49 αδελφές της, καθώς τον είχε ερωτευθεί πραγματικά. Κατά την παράδοση, η Υπερμνήστρα απέκτησε έναν γιο, και εγγονό της Ελεφαντίδος, τον Άβαντα, που έγινε ήρωας και βασιλιάς του Άργους. Η Ελεφαντίδα ήταν συνεπώς απώτερη πρόγονος του μέγιστου ήρωα της ελληνικής μυθολογίας, του Ηρακλή, από την πλευρά της μητέρας του.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος  «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 293

Ελεφαντιδα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηρακλείου 2013–14

Για την **περίοδο 2013–14**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.

Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣΗ λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣΗ, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

## Πρωτάθλημα

Για την περίοδο 2013–14, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου είναι η εξής: 

* Α1 Κατηγορία
* Α2 Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία
** 1ος Όμιλος
** 2ος Όμιλος
* Γ΄ Κατηγορία
### Α1 Κατηγορία
Στο πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας συμμετέχουν 16 σύλλογοι. 

Η ομάδα που αναδεικνύεται πρωταθλήτρια συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Α.Ο. Ζαρού. 

Οι ομάδες που θα τερματίσουν στις θέσεις 12η-16η υποβιβάζονται στην Α2 Κατηγορία.

 1 Το σωματείο Α.Ε. Κατσαμπά έχει -2 βαθμούς από την προηγούμενη περίοδο

 2 Το σωματείο Πατούχας Βιάννου έχει -2 βαθμούς, λόγω έλλειψης ιατρού στον αγώνα Πατούχας Βιάννου - ΟΦΑ

 3 Από συγχώνευση των Α.Ο. Ηρακλής Ηρακλείου (1931) και Α.Ο. Θερίσσου (1978) το καλοκαίρι του 2013

Πηγή ΕΠΣ Ηρακλείου

### Α2 Κατηγορία
Στο πρωτάθλημα της Α2 Κατηγορίας συμμετέχουν 16 ομάδες. 

Η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που θα τερματίσουν στις θέσεις 2η-5η προβιβάζονται. Συνολικά στην Α1 Κατηγορία προβιβάστηκαν 5 ομάδες. 

Οι ομάδες που θα τερματίσουν στις θέσεις 10η-16η υποβιβάζονται. Συνολικά, υποβιβάστηκαν 7 ομάδες.

1Αγώνας κατάταξης: **Ανθεστίων Θραψανού** - Α.Ο. Τυλισού: 4-3 πέν. (0-0, 1-1 παρ.). 

Πηγή ΕΠΣ Ηρακλείου

### Β΄ Κατηγορία
Στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας συμμετέχουν 26 ομάδες, χωρισμένες σε δυο ομίλους των 13 ομάδων. 

Οι τρεις πρώτες ομάδες της βαθμολογίας κάθε ομίλου προβιβάζονται και οι δυο τελευταίες υποβιβάζονται. Οι ομάδες που θα τερματίσουν στην 11η θέση κάθε ομίλου δίνουν αγώνα κατάταξης μεταξύ τους.

 1 Το σωματείο Ελπίδες Καρτερού έχει -2 βαθμούς από την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο

 2 Το σωματείο Α.Ο. Χαραυγή έχει -2 βαθμούς από την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο

3Αγώνας κατάταξης: **Α.Ο. Πόρου** - Τριτωνία Αστριτσίου: 3-0.

4Αγώνας κατάταξης: Τριτωνία Αστριτσίου - **Α.Ο. Χαραυγή Ν. Αλικαρνασσού**: 0-3.

### Γ΄ Κατηγορία
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας συμμετέχουν 15 ομάδες. 

Οι 9 πρώτες ομάδες της βαθμολογίας προβιβάζονται.

Πηγή ΕΠΣ Ηρακλείου

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Το κύπελλο κατέκτησε ο Αλμυρός Γαζίου.

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηρακλείου
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013–2014
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2013-2014
Κολλέγιο Μώντλιν (Οξφόρδη)

Το κολλέγιο **Μώντλιν** (*Magdalen College*), ή **κολλέγιο της Μαγδαληνής** είναι ένα από τα καταστατικά κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Ιδρύθηκε το 1458 από τον Γουίλιαμ του Γουέηνφλιτ (*William of Waynflete*), επίσκοπο του Γουίντσεστερ. Σήμερα, είναι το τέταρτο πλουσιότερο κολλέγιο του πανεπιστημίου και ένα από τα ισχυρότερα στον ακαδημαϊκό χώρο. Το 2010 ήταν στην πρώτη θέση της κατάταξης Νόρινγκτον (*Norrington Table*) μεταξύ των κολλεγίων του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, και από τότε μπήκε στην κορυφή του πίνακα άλλες δύο φορές. Φιλοξενεί αρκετές από τις πιο διακεκριμένες έδρες του πανεπιστημίου, συμπεριλαμβανομένων αυτών των Ανιέλλι-Σερένα (*Agnelli-Serena*), του Σερέρντιαν (*Sherardian*) και των τεσσάρων του Γουέηνφλιτ (*Waynflete*).

Ο μεγάλος, τετράγωνος Πύργος της Μαγδαληνής είναι ένα από τα γνωστά τοπόσημα της Οξφόρδης. Μία από τις μακραίωνες παραδόσεις του πανεπιστημίου, η οποία χρονολογείται από τις ημέρες του Ερρίκου Ζ', είναι η χορωδία του κολλεγίου να τραγουδά από την κορυφή τού πύργου, την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος κάθε Πρωτομαγιά. Το κολλέγιο βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Τσέργουελ (*Cherwell*) και τον Βοτανικό Κήπο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Στους χώρους του υπάρχει μεγάλης έκτασης πάρκο ελαφιών.

## Τα κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Μωντλιν Κολλεγιο
Olio (εφαρμογή)

μικρογραφία
Το **Olio** (που αποδίδεται ως OLIO) είναι μια εφαρμογή για κινητά για κοινή χρήση τροφίμων, με στόχο τη μείωση της σπατάλης τροφίμων. Αυτό το κάνει συνδέοντας όσους έχουν πλεόνασμα τροφίμων με εκείνους που χρειάζονται ή επιθυμούν να καταναλώσουν τέτοια τρόφιμα. Το φαγητό πρέπει να είναι βρώσιμο. μπορεί να είναι ωμό ή μαγειρεμένο, σφραγισμένο ή ανοιχτό. Ως μέρος των πρωτοβουλιών που αναλήφθηκαν την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για την απώλεια και τη σπατάλη τροφίμων για τη μείωση της απώλειας και της σπατάλης τροφίμων, η εφαρμογή προτείνεται μαζί με το Too Good To Go και το Nosh (εφαρμογή) μεταξύ πολλών άλλων. Η OLIO είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες startups μετά την Too Good To Go όσον αφορά τον όγκο των νέων λήψεων Android στον χώρο των εφαρμογών βιώσιμων τροφίμων.

Αυτοί που δωρίζουν το πλεόνασμα τροφίμων μπορεί να είναι άτομα ή εταιρείες όπως λιανοπωλητές τροφίμων, εστιατόρια, εταιρικές καντίνες, φωτογράφοι τροφίμων κ.λπ., και οι δωρεές μπορούν να πραγματοποιούνται σε ad-hoc ή περιοδική βάση. Για παράδειγμα, ορισμένες αλυσίδες σούπερ μάρκετ στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένης της Tesco, ο Συνεταιρισμός Midcounties, το Morrisons και το Sainsbury's έχουν πιλοτικά την Olio ως «διαδικτυακή τράπεζα τροφίμων» για να δωρίσουν τρόφιμα και να μειώσουν τα απόβλητά τους.

Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις αρχές του 2015 από την Tessa Clarke και την Saasha Celestial-One, μέχρι τον Οκτώβριο του 2017 η εταιρεία είχε συγκεντρώσει 2,2 εκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδότηση. Η χρηματοδότηση της σειράς A της Olio έγινε από την Octopus Ventures, με επενδυτές όπως η Accel, η Quadia και ο Quentin Griffiths να συνεισφέρουν στα 6 εκατομμύρια δολάρια που συγκεντρώθηκαν. Η εφαρμογή Olio είχε περίπου 2,3 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες από τον Σεπτέμβριο του 2020. Το 2021, η Olio συγκέντρωσε 43 εκατομμύρια δολάρια στη Σειρά Β, της οποίας ηγήθηκε η VNV Global και μαζί με την DX Ventures, τον κλάδο VC της επιχείρησης παράδοσης τροφίμων Delivery Hero.

## Δείτε επίσης
* Οικονομία διαμοιρασμού
* Απώλεια και σπατάλη τροφής

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 'Sharing with strangers: "I'm a student, this way I get free food"' (Σύντομο χαρακτηριστικό βίντεο στο BBC News)

Κατηγορία:Εφαρμογή κινητού τηλεφώνου
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ναμίμπιας

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Ναμίμπια (NLN)** είναι η βιβλιοθήκη νόμιμης κατάθεσης και πνευματικών δικαιωμάτων της Ναμίμπιας. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στο Βίντχουκ  .

## Ιστορία
Το ίδρυμα εδραιώθηκε στο κτίριο του Tintenpalast  ως βιβλιοθήκη της Νοτιοδυτικοαφρικανικής Νομοθετικής Συνέλευσης το 1926. Συμπεριλήφθηκε υλικό από την Bibliothek des Kaiserlichen Gouvernements (γερμανικά: Βιβλιοθήκη της Αυτοκρατορικής Κυβέρνησης) που χρονολογείται από την εποχή του γερμανικού αυτοκρατορικού αποικισμού και αποτέλεσε τον πυρήνα της αρχικής συλλογής. Το 1957 μετονομάστηκε σε Βιβλιοθήκη της Διοίκησης της Νοτιοδυτικής Αφρικής. Το 1960, η αρμοδιότητα της βιβλιοθήκης μεταφέρθηκε από το Κοινοβούλιο της Νότιας Αφρικής στην κυβέρνηση και η βιβλιοθήκη έγινε μέρος του Υπουργείου Παιδείας. Το 1965 άνοιξε τις πόρτες της στο κοινό .

Το 1984, η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε στο κοντινό Estorff House και μετονομάστηκε σε Estorff Βιβλιοθήκη Αναφοράς. Μετά την ανεξαρτησία της Ναμίμπια το 1990, η βιβλιοθήκη διοικείται από την κυβέρνηση της Ναμίμπια και την 1η Απριλίου 1994 έγινε η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ναμίμπια. Στις 20 Μαρτίου 2000, την παραμονή των 10ων εορτασμών της ανεξαρτησίας, η βιβλιοθήκη μετακόμισε στο σημερινό της κτίριο στην οδό Eugene Marais στο κέντρο του Βίντχουκ .

## Συλλογές
Η συλλογή περιλαμβάνει τους ακόλουθους τομείς:

*Συλλογή Ναμίμπια με 15.000 βιβλία και 78 τίτλους εφημερίδων, περιοδικών και περιοδικών
*Αφρικανική συλλογή με 10.000 βιβλία και συγγράμματα από τη γερμανική αποικιακή περίοδο
*Γενική συλλογή αναφοράς με 25.000 βιβλία, κυρίως από τον ανθρωπιστικό τομέα

Επιπλέον, η συλλογή περιλαμβάνει κυβερνητικές εκδόσεις από τη Ναμίμπια και τη Νότια Αφρική, εκδόσεις των Ηνωμένων Εθνών, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, μικροφίλμ, εργασίες φοιτητών, χάρτες, βίντεο, CD-ROM, χειρόγραφα και αφίσες.

Εκτός από τον δια ζώσης και τον εξ αποστάσεως δανεισμό, η ΕΛΒ προσφέρει επίσης διασυνοριακό δανεισμό σε συνεργασία με το Δίκτυο Βιβλιοθηκών της Νότιας Αφρικής. Επιπλέον, προσφέρονται ηλεκτρονικές εκδόσεις. Το NLN είναι το γραφείο καταχώρισης πρότυπων αριθμών (ISBN) στη Ναμίμπια.

## Βιβλιογραφία
* Johan Loubser (2003). National Library of Namibia. *Encyclopedia of Library and Information Science*
*  (Includes information about the national library)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Ναμίμπια
*Βίντχουκ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Ναμίμπια
Ναμιμπια
Κοινότητα Ανατολής

Η **Κοινότητα Ανατολής** είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Έχει έκταση 26,238 χμ.².   

Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την Ανατολή, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς: Αμμουδάρες, Καλόγεροι, Νέα Ανατολή και Στόμιο. Το κοινοτικό γραφείο βρίσκεται στο Στόμιο.   

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη
μικρογραφία|623x623px|H κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.

## Κοινοτάρχες Ανατολής
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ανατολής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Επαρχία Ιεράπετρας
Δαΐφρονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δαΐφρονας** (αρχ. ελλ. ***Δαΐφρων***, που σημαίνει «σκεπτόμενος τον πόλεμο») αναφέρονται δύο από τους 50 γιους του Αιγύπτου, τους «Αιγυπτιάδες». Ο μεγαλύτερος στην ηλικία Δαΐφρονας είχε μητέρα την Αργυφίη και 5 ομοθαλείς αδελφούς, ενώ ο νεότερος είχε μητέρα την Ηφαιστίνη και είχε επίσης 5 ομοθαλείς αδελφούς.

Οι δύο Δαΐφρονες πήραν ως συζύγους δύο από τις 50 Δαναΐδες (κόρες του Δαναού, δίδυμου αδελφού τού Αιγύπτου), επίσης ετεροθαλείς αδελφές: Ο μεν πρώτος Δαΐφρων τη Σκαιή (κόρη της Ευρώπης), ο δε δεύτερος την Αδιάντη (κόρη της Έρσης). Αμφότεροι οι Δαΐφρονες δολοφονήθηκαν από τις συζύγους τους την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως και οι άλλοι 47 από τους αδελφούς τους (διασώθηκε μόνο ο Λυγκέας).

Η παραπάνω είναι η κυρίαρχη παράδοση. Σύμφωνα ωστόσο με άλλες παραδόσεις, όλοι οι γιοι του Αιγύπτου, συνεπώς και οι δύο Δαΐφρονες, είχαν μητέρα την Ευρυρρόη, θυγατέρα του ποτάμιου θεού Νείλου, ή την Ισαία, θυγατέρα του Αγήνορα.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος  «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελίδα 293

Δαιφρονας
Ευρυρρόη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευρυρρόη** αναφέρεται μία από τις θυγατέρες του ποτάμιου θεού Νείλου. Μπορεί έτσι να θεωρηθεί ως μία από τις Ναϊάδες. Σύμφωνα με μία παράδοση (όχι την επικρατούσα), την οποία διασώζει ο Τζέτζης, η Ευρυρρόη υπήρξε η μοναδική σύζυγος του Αιγύπτου, βασιλιά της ομώνυμης χώρας, και μητέρα και των πενήντα γιων του! Κατά την επικρατούσα παράδοση πάντως, αυτοί οι 50 γιοι, γνωστοί ως «Αιγυπτιάδες», ήταν τέκνα 6 διαφορετικών γυναικών. Οι 49 από τους 50 δολοφονήθηκαν από τις συζύγους τους, τις Δαναΐδες, την πρώτη νύχτα του γάμου τους.

## Παραπομπές


Ευρυρροη
Μενάλκης (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μενάλκης** αναφέρεται ένας από τους 50 γιους του Αιγύπτου (βασιλιά της ομώνυμης χώρας), τους «Αιγυπτιάδες». Ο Μενάλκης είχε μητέρα τη Γοργώ και 5 ομοθαλείς αδελφούς, τους Περίφαντα, Οινέα, Αίγυπτο (ομώνυμο του πατέρα του), Λάμπο και Ίδμωνα.

Ο Μενάλκης πήρε ως συζύγό του μία από τις 50 Δαναΐδες (κόρες του Δαναού, δίδυμου αδελφού τού Αιγύπτου), την Αδίτη (κόρη της Πιερίας). Δολοφονήθηκε από τη συζύγό του την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως και οι άλλοι 48 από τους αδελφούς του (διασώθηκε μόνο ο Λυγκέας).

Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις, όλοι οι γιοι του Αιγύπτου, συνεπώς και ο Μενάλκης, είχαν μητέρα την Ευρυρρόη, θυγατέρα του ποτάμιου θεού Νείλου, ή την Ισαία, θυγατέρα του Αγήνορα.

## Παραπομπές


## Πηγή
* *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, 2.1.5

Μεναλκης