open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κόζλουκ Βοσνίας

Το **Κόζλουκ** (βοσν. *Kozluk*, σερβ. Козлук) είναι μεγάλο χωριό που ανήκει στον Δήμο του Ζβόρνικ, στο ανατολικό σύνορο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Κόζλουκ ήταν 2.473 κάτοικοι, έναντι 3.017 κατοίκων το 1991 και 2.115 κατοίκων το 1971. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 130 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στη δυτική πλευρά της κοιλάδας του ποταμού Δρίνου (της Πόντρινιε), και απέχει σε ευθεία γραμμή περί τα 12 χιλιόμετρα βόρεια από το κέντρο της πόλεως Ζβόρνικ.

## Ιστορία
Στην τοποθεσία του Κόζλουκ ανακαλύφθηκαν υπολείμματα οχυρωματικού τείχους της Νεολιθικής εποχής. Κατά τον ύστερο Μεσαίωνα η περιοχή ήταν μέρος του Βασιλειου της Βοσνίας και στην ευρύτερη περιοχή έχουν βρεθεί 15 στέτσακ, σε 4 διαφορετικές τοποθεσίες. Η περιοχή κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς το 1460. Το Κόζλουκ δεν αναφέρεται στον κατάλογο του 1604 με τους οικισμούς του Σαντζακίου του Ζβόρνικ, αλλά άρχισε να αναπτύσσεται αργότερα τον 17ο αιώνα ως σταθμός καραβανιών επί της οδού Ζβόρνικ-Μπιέλινα-Ράτσα. Το Κόζλουκ αναγράφεται για πρώτη φορά στα γραπτά του Γάλλου διπλωμάτη Κικλ, ο οποίος διανυκτέρευσε στο χωριό το 1658 οδεύοντας προς την Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με τον Κικλ υπήρχε ήδη τζαμί στο χωριό. Το 1664 το Κόζλουκ δέχθηκε την επίσκεψη του περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή, ο οποίος έγραψε ότι ήταν μια μικρή κώμη με λιγοστά μαγαζιά, που πήρε το όνομά του «επειδή εκεί φύτρωναν πολλες φουντουκιές (*Kozlidže*)». Αλλά σύμφωνα με άλλη παράδοση, το χωριό οφείλει την ονομασία του σε ένα είδος άγριου φυτού, που είχε την κοινή ονομασία «kozjim lukom» (δηλαδή «κρεμμύδι της γίδας»). Το «Κοζλούκ» είναι εξάλλου συνηθισμένο τοπωνύμιο στη σημερινή Τουρκία. Αργότερα ένας πύργος προστέθηκε στο κέντρο του χωριού, κοντά στο τζαμί.

Μετά το συνέδριο της Κανλίτσα, που διέταξε την απέλαση όλων των Μουσουλμάνων από το γειτονικό νέο κράτος της Σερβίας, 141 οικογένειες Μουσουλμάνων εγκαταστάθηκαν ως πρόσφυγες στο Κόζλουκ. Κατά την Αυστροουγγρική κυριαρχία το Κόζλουκ ήταν έδρα δήμου (ιδιότητα που διετήρησε και επί Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, αλλά με μειωμένα τα όρια του δήμου). Το 1903 ανεγέρθηκε στο χωριό ο Ορθόδοξος Ναός των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, του οποίου ο πρώτος χρονικά ιερέας, ο Πέτρος Λαζάρεβιτς, εκτελέσθηκε στην Τούζλα το 1914, ως ύποπτος για ανάμιξη στη Δολοφονία στο Σαράγεβο. Ο μουσουλμανικός πληθυσμός του χωριού υπεστήριζε στην πλειονότητά του τη Γιουγκοσλαβική μουσουλμανική οργάνωση.

Ο Δήμος του Κόζλουκ καταργήθηκε το 1962, αν και σύμφωνα με την απογραφή του 1961 είχε 17.461 κατοίκους. Το τζαμί ξανακτίσθηκε το 1968, αλλά ολόκληρος ο μουσουλμανικός πληθυσμός του χωριού απελάθηκε στην Ουγγαρία τον Ιούνιο του 1992, οπότε το τζαμί κατεδαφίσθηκε λίγο αργότερα.

## Παραπομπές


Κοζλουκ
Ζέλινιε

Το **Ζέλινιε** ή **Ζέλινγιε** (βοσν. *Zelinje*), σερβ. Зелиње) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο του Ζβόρνικ, στο ανατολικό σύνορο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. 

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Ζέλινιε ήταν 424 κάτοικοι, έναντι 529 κατοίκων το 1991. Από τους κατοίκους του 2013, οι 422 δήλωσαν Σέρβοι και οι υπόλοιποι 2 Κροάτες. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 170 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, κοντά στην αριστερή όχθη του ποταμού Δρίνου, και απέχει σε ευθεία γραμμή περί τα 14 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το κέντρο της πόλεως Ζβόρνικ.

## Παραπομπές


Ζελινιε
Σνάγκοβο

Το **Σνάγκοβο** (βοσν. *Snagovo*), σερβ. Снагово) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο του Ζβόρνικ, στο ανατολικό σύνορο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ο οικισμός χωρίζεται σε δύο μέρη: το Γκόρνιε Σνάγκοβο (= «Ορεινό Σνάγκοβο», με την έννοια του «Άνω Σνάγκοβο») και το Ντό(λ)νιε Σνάγκοβο (= «Σνάγκοβο της κοιλάδας», με την έννοια του «Κάτω Σνάγκοβο»).

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Σνάγκοβο ήταν 214 κάτοικοι, έναντι 496 κατοίκων το 1991. Το χωριό είναι κτισμένο σε ορεινό έδαφος, σε υψόμετρο περίπου 280 (το «κάτω») έως 370 μέτρα (το «άνω») πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει (μέσος όρος) σε ευθεία γραμμή 4,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλεως Ζβόρνικ.

## Το χωριό στον Πόλεμο της Βοσνίας
Το Σνάγκοβο ήταν μεταξύ των χωριών όπου σημειώθηκαν «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας» κατά την έναρξη και τη λήξη του Πολέμου της Βοσνίας 

Συγκεκριμένα, από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 1992 δυνάμεις των Σέρβων εκκαθάρισαν το χωριό από τους Μποσνιάκους (Μουσουλμάνους) κατοίκους του. Στις 29 Απριλίου 1992 οι Σέρβοι έπιασαν μια ομάδα 36 άμαχων Μποσνιάκων που είχαν κρυφτεί στο δάσος πολύ κοντά στο Σνάγκοβο, μεταξύ των οποίων βρίσκονταν παιδιά και έγκυες γυναίκες, τους σκότωσαν όλους και έκαψαν τα πτώματά τους προκειμένου να εξαφανίσουν τα ίχνη της σφαγής. Αρκετές ημέρες αργότερα, συγγενείς των θυμάτων ανεκάλυψαν τα καμμένα υπολείμματά τους και τα έθαψαν εκεί κοντά. Χρόνια αργότερα, ο Σέρβος ταγματάρχης Ζόραν Γιάνκοβιτς δικάσθηκε για τη σφαγή, γνωστή σήμερα ως **Σφαγή του Σνάγκοβο**, αλλά απαλλάχθηκε στις 19 Ιουνίου 2007 εξαιτίας ελλείψεως αποδείξεων για την ενοχή του.

Σε ένα ανεξάρτητο μετέπειτα γεγονός, ανακαλύφθηκαν δίπλα στο χωριό επτά ομαδικοί τάφοι που περιείχαν τα οστά συνολικώς 156 ανθρώπων, θυμάτων της μεγάλης Σφαγής της Σρεμπρένιτσα (Ιούλιος 1995). Τα 156 πτώματα είχαν ταφεί στους επτά «δευτερογενείς» τάφους στο Σνάγκοβο από τις αρχικές θέσεις ταφής γύρω από τη Σρεμπρένιτσα, ώστε να αποκρυβούν τα ίχνη του εγκλήματος.

Τέλος, λίγο πριν τη λήξη του πολέμου, στις 22 Ιουλίου 1995, ακόμα 6 άνθρωποι σκοτώθηκαν στο χωριό.

## Παραπομπές


Σναγκοβο
Καθεδρικός ναός Αποστόλου Ανδρέου (Κέντις Τάουν)

Ο **Καθεδρικός Ναός του Αποστόλου Ανδρέα** είναι ένας ελληνορθόδοξος καθεδρικός ναός του  Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και βρίσκεται στο Κέντις Τάουν του  Λονδίνου.  Ο ναός υπάγεται στην Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας με επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο Νικήτα Λούλια.

## Ιστορία
Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε μεταξύ των ετών 1884-85 σε σχέδιο του Έντουαρντ Κρίστιαν ως ναός της εκκλησίας της Αγγλίας, αφιερωμένη αρχικά στον Απόστολο Βαρνάβα . Το 1957 άρχισε να χρησιμοποιείται από την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και αργότερα αναγνωρίστηκε ως Ελληνορθόδοξος Καθεδρικός Ναός του Αποστόλου Ανδρέα, καθώς αγοράστηκε με τη συνδρομή της κυπριακής οικογένειας Παπαθωμά. 

Ο ναός χαρακτηρίστηκε διατηρητέο κτήριο δευτέρου βαθμού. 

## Λειτουργία
Τα πρωινά της Κυριακής τελείται Όρθρος και Θεία Λειτουργία από τις 08:30 έως τις 12:00. Κάθε εβδομάδα, το Σάββατο, τελείται Εσπερινός από τις 5 έως τις 6 το απόγευμα. Ένα Σάββατο τον μήνα, η Θεία Λειτουργία τελείται στα αγγλικά.. 

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Ελληνορθόδοξες εκκλησίες
Κατηγορία:Οικουμενικό Πατριαρχείο
Κατηγορία:Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας
Κατηγορία:Εκκλησίες στο Λονδίνο
Βριότσι

Το **Βριότσι** (βοσν. *Vrioci*, σερβ. Вриоци) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο της Κόζαρσκα Ντούμπιτσα, στο βόρειο σύνορο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Κατά την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Βριότσι ήταν 366 κάτοικοι, έναντι 391 κατοίκων το 1991 και 252 κατοίκων το 1971. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, κοντά στη δεξιά (νότια) όχθη του ποταμού Ούνα, και απέχει σε ευθεία γραμμή περί τα 3,5 χιλιόμετρα δυτικά-βορειοδυτικά από το κέντρο της πόλεως Κόζαρσκα Ντούμπιτσα.

## Παραπομπές


Βριοτσι
Κλέκοβτσι

Το **Κλέκοβτσι** (βοσν. *Klekovci*, σερβ. Клековци) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο της Κόζαρσκα Ντούμπιτσα, κοντά στο βόρειο σύνορο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. 

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Κλέκοβτσι ήταν 340 κάτοικοι, έναντι 486 κατοίκων το 1991. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 135 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει σε ευθεία γραμμή περί τα 6 χιλιόμετρα ανατολικά από το κέντρο της πόλεως Κόζαρσκα Ντούμπιτσα.

## Παραπομπές


Κλεκοβτσι
Μαυρομμάτης

Το ελληνικό επώνυμο **Μαυρομμάτης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα, κάποια από τα οποία είναι μέλη της παλαιάς **[[Οικογένεια Μαυρομμάτη|Οικογένειας Μαυρομμάτη]]**, ενώ άλλα όχι:

* Αναστάσιος Μαυρομμάτης (1814-1896), νομικός που διετέλεσε νομάρχης σε αρκετούς νομούς διαδοχικά
* Ανδρέας Μαυρομμάτης (1932-2019), Ελληνοκύπριος πολιτικός, δικαστής και διπλωμάτης, που διετέλεσε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Κύπρου
* Γερμανός Μαυρομμάτης (1872-1944), Μητροπολίτης Δημητριάδος
* Γεώργιος Μαυρομμάτης (1771-1836), πολιτικός των επαναστατικών χρόνων, υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του 1827
* Επαμεινώνδας Μαυρομμάτης (1846-1928), πολιτικός και διπλωμάτης, υπουργός Εσωτερικών
* Ιωάννης Μαυρομμάτης (16ος αι.), λόγιος από την Κέρκυρα, βιβλιοθηκονόμος στη Νάπολη
* Ιωάννης Μαυρομμάτης, αεροπαγίτης
* Μανώλης Μαυρομμάτης (γενν. 1941), δημοσιογράφος, αθλητικογράφος και ευρωβουλευτής
* Μήτσος Μαυρομμάτης (θάν. 1790), προεστός της Ακαρνανίας που δολοφονήθηκε από τον Αλή Πασά
* Νικόλαος Μαυρομμάτης (καθηγητής) (1770-1817), καθηγητής στην Ιόνιο Ακαδημία
* Νικόλαος Μαυρομμάτης (πολιτικός) (1790-1878), γραμματέας του Καποδίστρια, αργότερα βουλευτής και γερουσιαστής
* Ξενοφών Μαυρομμάτης (1869-1940), βουλευτής και ιατρός
* Παναγιώτης Μαυρομμάτης, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
* Πάνος Μαυρομμάτης ή Πανοκατούνας (θάν. 1770), αγωνιστής στα Ορλωφικά
* Φάνης Μαυρομμάτης (γενν. 1997), ποδοσφαιριστής
* Φιόρος Μαυρομμάτης, αξιωματικός
* Φραγκίσκος Μαυρομμάτης (1870-;), αθλητής της σκοποβολής
* Χρήστος Μαυρομμάτης (1917-2010), βουλευτής Βονίτσης-Ξηρομέρου

## Δείτε επίσης
* Ιωάννης Σκούφος - Μαυρομμάτης (1891-1975), δικηγόρος και υπηρεσιακός υπουργός Γεωργίας το 1950
* Στέλιος Μαυρομάτης (1932-1956), Ελληνοκύπριος αγωνιστής της ΕΟΚΑ
* Μαυρομ(μ)άτης: κοινή ονομασία του είδους πουλιού *Lanius senator* ή του ''Lanius collurio''
Μπαζιγέικα Μεσσηνίας

Τα **Μπαζιγέικα** είναι οικισμός του Δήμου Δυτικής Μάνης στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, ο οποίος βρίσκεται νοτιοανατολικά της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου). Βόρεια της είναι τα Ρίγκλια και νοτιοδυτικά ο Άγιος Δημήτριος ενώ μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Καλαμάτας - Αρεόπολης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στο δήμο Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Πλάτσα, το Κοτρώνι, την Πολιάνα και την Πηγή αποτελούν την κοινότητα Πλάτσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 41 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 32. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Σαιντ-Κολόμπ-συρ-λ'Ερς

Το **Σαιντ-Κολόμπ-συρ-λ'Ερς** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωντ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωντ
Καθεδρικός ναός Αγίου Νικολάου (Σεούλ)

Ο **Καθεδρικός Ναός Αγίου Νικολάου** είναι ελληνορθόδοξος καθεδρικός ναός της Μητρόπολης  Κορέας . Βρίσκεται στη Νότια Κορέα στο Αχιόν-ντονγκ, της περιφέρειας  Μάπο της  Σεούλ. 

## Ιστορία
Ο πρώτος ανατολικός ορθόδοξος ναός, αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο χτίστηκε για τις ανάγκες της Ρωσικής Εκκλησιαστικής Αποστολής στην Κορέα, καθαγιάστηκε στις 17 Απριλίου 1903 στο κέντρο της Σεούλ.  Ο ναός καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας.

Ο σημερινός καθεδρικός ναός, χτισμένος το 1968 σε βυζαντινό αρχιτεκτονικό ρυθμό, ανεγέρθηκε χάρη στους Έλληνες στρατιώτες της αποστολής του ΟΗΕ, οι οποίοι συγκέντρωσαν κεφάλαια για την ανέγερσή του. Στο εσωτερικό του φυλάσσονται δύο σημαντικές εικόνες που μετέφεραν οι πρώτοι Ρώσοι ιεραπόστολοι: εικόνα της Θεοτόκου του Τίκβιν και η εικόνα του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ.

Στις αρχές Δεκεμβρίου 2018, ο Βαρθολομαίος Α' επισκέφτηκε την Κορέα για τέταρτη φορά ως Πατριάρχης για να τιμήσει την 50ή επέτειο του καθεδρικού ναού του Αγίου Νικολάου.  

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ελληνορθόδοξες εκκλησίες
Σεουλ
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Ασία
Κατηγορία:Σεούλ
Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Νότια Κορέα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νότια Κορέα
Σεισμός της Αλοννήσου (1965)

Στις 9 Μαρτίου 1965, στις 21:30, σημειώθηκε ισχυρός σεισμός μεγέθους 6.1 της κλίμακας Ρίχτερ με επίκεντρο την Αλόννησο στις Βόρειες Σποράδες. Ο σεισμός έγινε αισθητός σε όλη την Ελλάδα, από την Πελοπόννησο μέχρι και την Αλεξανδρούπολη. Είχε προηγηθεί ένας σεισμός 5,4 Ρίχτερ και μετά τον κύριο σεισμό ακολούθησε ένας μετασεισμός μεγέθους 5,9 Ρίχτερ.

## Τεκτονικό υπόβαθρο
Το Αιγαίο είναι μια ιδιαίτερα σεισμογενής περιοχή, καθώς βρίσκεται σε μία σύνθετη τεκτονική ζώνη, ανάμεσα στην Αφρικανική, στην Ευρασιατική και στην τεκτονική πλάκα της Ανατολίας, ενώ μέρος της νότιας Ελλάδας βρίσκεται στην πλάκα του Αιγαίου. Η πλάκα της Ανατολίας σπρώχνει την πλάκα του Αιγαίου προς τα νοτιοδυτικά με ταχύτητα 3 εκατοστών το χρόνο ως προς την Ευρασιατική πλάκα, ενώ η Αφρικανική πλάκα βυθίζεται κάτω από την πλάκα του Αιγαίου με ρυθμό 4 εκατοστών το χρόνο. Η καταβύθιση της Αφρικανικής πλάκας προκαλεί επέκταση της περιοχής του Αιγαίου. Οι περιοχές τεκτονικής επέκτασης, όπως το κεντρικό Αιγαίο και η δυτική Ανατολία, διαθέτουν τόσο κανονικά ενεργά ρήγματα όσο και οριζόντιας μετατόπισης ρήγματα.

## Απώλειες και καταστροφές
Από τον σεισμό δυο γυναίκες σκοτώθηκαν και προκλήθηκαν μεγάλες καταστροφές. Στην Αλόννησο το 64% των κτηρίων κατέρρευσαν, το 15% κρίθηκαν ακατοίκητα και το 20% υπέστησαν ρωγμές. Στην γειτονική Σκόπελο 1486 σπίτια κατέρρευσαν ή έπαθαν σημαντικές ζημιές και άλλα 900 υπέστησαν ρωγμές.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος φονικών σεισμών στην Ελλάδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεισμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Καταστροφές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ιστορία της Μαγνησίας
Παλαιά Σαξονία

[μικρογραφία|Μεσαιωνικά δούκεια (σε χρώμα) και γκάου στην [Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία γύρω στο έτος 1000, συμπεριλαμβανομένης της Παλαιάς Σαξονίας στο βόρειο (σε φωτεινό πορτοκαλί).]]
Η **Παλαιά Σαξονία** ήταν η πατρίδα των Σαξόνων κατά την Αρχική Μεσαίωνα. Αντιστοιχεί περίπου στις σύγχρονες γερμανικές πολιτείες της Κάτω Σαξονίας, ανατολικού τμήματος της σύγχρονης Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλία (Βεστφαιλία), Nordalbingia (Χολστάιν, νότιο τμήμα του Σλσέσβιχ-Χόλσταϊν) και δυτικής Σαξονία-Ανχάλτης (Ανατολική Γερμανία), οι οποίες βρίσκονται όλες στη βορειοδυτική Γερμανία. Είχε τέσσερις επαρχίες: τη Nordalbingia, την Eastphalia, τη Westphalia και την Angria (ή την Angaria), αυτές οι επαρχίες, με τη Σιρς τους, διαιρέθηκαν σε μικρότερες περιοχές, το gaue, οι οποίες ισοδυναμούν με τις σύγχρονες περιφέρειες της Γερμανίας (Kreise), και ήταν ισοδύναμες με τις αγγλικές κομητείες (σύγχρονες κομητείας).

Δεν πρέπει να συγχέεται με το σύγχρονο γερμανικό κράτος της Σάξονίας, το οποίο βρίσκεται στην ανατολική Γερμανία, δίπλα στα βορειοδυτικά σύνορα της Τσεχικής Δημοκρατίας.

 

μικρογραφία|Επανάσταση των Σαξόνων, Α. ντε Νεβίλ, περίπου 1869
Το 690, δύο ιερείς που ονομάστηκαν Έβαλντ ο Μαύρος και Έβαλντ ο Καλός αναχώρησαν από τη Νορθουμβρία για να μετατρέψουν τους Παλαιούς Σάξονες στον Χριστιανισμό. Η Παλαιά Σαξονία είχε διαιρεθεί σε αρχαίες επισκοπίες του Μύνστερ, του Όσναμπρικ και του Πάντερμπορν. Ωστόσο, μέχρι το 695 οι ειδωλολατρικοί Σάξονες είχαν γίνει εξαιρετικά εχθρικοί προς τους Χριστιανούς ιερείς και ιεραποστόλους που βρίσκονταν ανάμεσά τους και άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι ο στόχος τους ήταν να μετατρέψουν τον άρχοντά τους και να καταστρέψουν τους ναούς και τη θρησκεία τους. Ο Έβαλντ ο Καλός δολοφονήθηκε γρήγορα, αλλά ο Έβαλντ ο Μαύρος υπέστη βασανιστήρια και έσπασε το άκρο από το άκρο. Στη συνέχεια τα δύο πτώματα πέταξαν στο Ρήνο. Αυτό έγινε στις 3 Οκτωβρίου 695 σε ένα μέρος που ονομάζεται Απλερμπέκ, κοντά στο Ντόρτμουντ, όπου υπάρχει ακόμα ένα παρεκκλήσι. Οι δύο Έβαλντ γιορτάζονται τώρα στη Βεστφαλία ως άγιοι.

* Ιστορία της Σαξονίας
* Δουκάτο της Σαξονίας, το αρχικό Μεσαίωνα δουκάτο του στέλουΔούκη Στέμ
* Κατάλογος των κυβερνήσεων της Σαξονίας
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη της Κάτω Σαξονίας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σιδηροδρομικός Σταθμός Μουργκανίου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Μουργκανίου** ή **Μουργκάνης** αποτελούσε σιδηροδρομική υποδομή που προβλεπόταν να εξυπηρετήσει τον οικισμό του Μουργκανίου στο Νομό Τρικάλων και βρισκόταν επί της ημιτελούς σιδηροδρομικής γραμμής Καλαμπάκας - Κοζάνης - Βέροιας.

Το κτηριακό συγκρότημα του σταθμού κατεδαφίστηκε στα πλαίσια αναβάθμισης και διαπλάτυνσης της Εθνικής Οδού Καλαμπάκας - Ιωαννίνων.

## Ιστορικό
### Δημοπράτηση και κατασκευή (1927)
Στα πλαίσια της σιδηροδρομικής διασύνδεσης της Θεσσαλίας με την Δυτική Μακεδονία και την Ήπειρο, αποφασίστηκε ήδη από το 1925 η κατασκευή κανονικού εύρους σιδηροδρομικής γραμμής η οποία θα ένωνε την Καλαμπάκα με τα αστικά κέντρα της Κοζάνης, της Βέροιας και ενδιάμεσων σταθμών μέσω νέας χάραξης. Στο πλαίσιο αυτό, κατά τους πρώτους μήνες του 1928, μεταξύ άλλων δημοπρατείται το τμήμα Καλαμπάκα - Μουργκάνι και ξεκινάνε τα έργα κατασκευής του σταθμού ο οποίος ολοκληρώθηκε το 1930.

### Λειτουργία Σταθμού (1929-1944)
Το 1930 οι υποδομές του σταθμού είχαν ολοκληρωθεί με την επιδομή να είναι τοποθετημένη και να συνδέει το Μουργκάνι με την Καλαμπάκα, ωστόσο μια σειρά αναστολής των έργων επέκτασης της γραμμής βορειότερα, σε συνδυασμό με το κραχ του 1929, οδήγησαν σε μια μακροχρόνια εγκατάλειψη το σύνολο της γραμμής, η οποία παρέμεινε ημιτελής και χωρίς επιβατικά ή εμπορικά δρομολόγια.

Αργότερα, κατά την διάρκεια του πολέμου, η γραμμή χρησιμοποιήθηκε τμηματικά από τις κατοχικές δυνάμεις για την μεταφορά πολεμικού υλικού και με την αποχώρηση των στρατευμάτων, ένα μεγάλο μέρος του άξονα αποξηλώθηκε και οι σιδηροτροχιές του μεταφέρθηκαν στην Γερμανία μέσω του λιμανιού του Βόλου.

### Κατεδάφιση
Την σημερινή εποχή δεν διασώζονται τμήματα ή ερείπια του *Σιδηροδρομικού Σταθμού Μουργκανίου*, καθώς ο ίδιος κατεδαφίστηκε στα πλαίσια διαπλάτυνσης της Εθνικής Οδού Ιωαννίνων - Καλαμπάκας. Έως και σήμερα πλησίον του σταθμού διασώζονται ορισμένες μεταλλικές γέφυρες, ημιτελείς γαλαρίες και επιχώματα από τα οποία περνούσε η σιδηροδρομική γραμμή.

## Δομή Σταθμού
Ο *Σιδηροδρομικός Σταθμός Μουργκανίου* αποτελούταν από ένα κεντρικό κτήριο επιβατών χωρίς σωζόμενα αξιόλογα υποστηρικτικά κτήρια. Παρακάτω ακολουθεί τοπογραφική απεικόνιση των εγκαταστάσεων του συγκροτήματος του σταθμού:

χωρίς-πλαίσιο|946x946εσ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στα Τρίκαλα
Παλαιά Σαξονική γλώσσα

Τα **Παλαιά Σαξονικά** (Γερμανικά: Altsächsisch), γνωστή και ως Παλαιά Κάτω Γερμανικά (γέρμανικά: Altniederdeutsch), ήταν η αρχαιότερη καταγεγραμμένη μορφή της Κάτω Γερμανικής (που σήμερα χρησιμοποιείται στη Βόρεια Γερμανία, τη βορειοανατολική Ολλανδία, τη νότια Δανία, τις ΗΠΑ και τμήματα της Ανατολικής Ευρώπης). Είναι μια Δυτική Γερμανική γλώσσα, στενά συγγενής με τις αγγλοφρυσικές γλώσσες. Καταγράφεται από τον 8ο αιώνα μέχρι τον 12ο αιώνα, όταν σταδιακά εξελίχθηκε στη Μέση Κάτω Γερμανική. Μιλούσε σε όλη τη σύγχρονη βορειοδυτική Γερμανία, κυρίως στις παράκτιες περιοχές και στην ανατολική Ολλανδία από τους Σάξονες, μια γερμανική φυλή που κατοικούσε στην περιοχή της Σάξονία. Μοιράζεται εν μέρει το νόμο της αγγλοφριζικής (παλαιάς Φριζικής, παλαιάς Αγγλικής) ιγκβέωνικής μύτης που την ξεχωρίζει από τις χαμηλότερες γαλλικές και ιρμινονικές γλώσσες, όπως Ολλανδικά, Λουξεμβουργιανά και Γερμανικά.

Η γραμματική της παλαιάς Σαξονικής ήταν πλήρως παραμορφωμένη με πέντε γραμματικές περιπτώσεις (νοματική, κατηγορητικό, γεννητικό, δαντική και οργαστική), τρία γραμματικά αριθμοί (αμόνιο, πλειοψηφικό και διπλή) και τρία γραμματικές φύλα (μασκόλ, θηλυκό και ουδέτερο). Οι διπλή μορφές εμφανίστηκαν μόνο στο πρώτο και το δεύτερο πρόσωπο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γλώσσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Ολλανδίας
Κατηγορία:Μεσαιωνικές γλώσσες
Κατηγορία:Διάλεκτοι της γερμανικής γλώσσας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πετροβούνι Μεσσηνίας

Το **Πετροβούνι** είναι μικρός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γενικά στοιχεία
Το Πετροβούνι βρίσκεται σε υψόμετρο 160 μέτρα και σε απόσταση περίπου στα 3 χλμ. (οδικά) ανατολικά από το κέντρο της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου). Έχει θέα δυτικά προς τον Μεσσηνιακό κόλπο και την Καρδαμύλη ενώ στα βόρεια του είναι η ιστορική Μονή Καραβέλη ή Στριτιτσίου (του 1550 περίπου) που είναι ένα κτηριακό σύνολο με οχυρό περίβολο και πολεμικό "οντά" με δύο πολεμίστρες. Στην ανατολική άκρη του χωριού είναι η Μονή Φανερωμένης (της περιόδου της Β' Ενετοκρατίας, 17ος-18ος αιώνας). 

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Pétro-Vouni* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Ζυγού (*Section de Zygos*) και να έχει πληθυσμό 30 οικογένειες (συνολικά 143 άτομα). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Προαστείου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Καρδαμύλης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 15 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 16. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μονή Καραβέλη από τον ιστότοπο https://www.topoguide.gr/.
* Μονή Φανερωμένης από τον ιστότοπο .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Πηγή Πλάτσης Μεσσηνίας

Η **Πηγή** είναι μικρός οικισμός του Δήμου Δυτικής Μάνης στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γενικά στοιχεία
Η Πηγή βρίσκεται σε υψόμετρο 280 μέτρα, νοτιοανατολικά της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) στα 18 χλμ.  Είναι κτισμένη ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση με θέα δυτικά προς τον Μεσσηνιακό κόλπο και την περιοχή του Αγίου Δημητρίου. Πολύ κοντά της και νότια είναι η Πλάτσα, βορειοδυτικά της τα Άνω Ρίγκλια ενώ μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Καλαμάτας - Αρεόπολης. 

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Loutsana* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Ζυγού (*Section de Zygos*) και να έχει πληθυσμό 30 οικογένειες (συνολικά 143 άτομα). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 με το παλιό της όνομα ως *Λοσνά* να προσαρτάται στον τότε δήμο Πέφνου. Το 1956 μετονομάστηκε σε Πηγή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Πλάτσα, το Κοτρώνι, τα Μπαζιγέικα και την Πολιάνα αποτελούν την κοινότητα Πλάτσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 30 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 48. 

## Σημείωση
Με το ίδιο όνομα βρίσκεται στη Μεσσηνία αλλά το Δήμο Οιχαλίας ο οικισμός Πηγή. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Καλύβες Μεσσηνίας

Οι **Καλύβες** είναι μικρός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γενικά στοιχεία
Οι Καλύβες βρίσκονται σε υψόμετρο 215 μέτρα και σε απόσταση περίπου στα 6 χλμ.  βορειοανατολικά από το κέντρο της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) και 4 χλμ. νοτιοδυτικά από το Προσήλιο. 

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα από τον Κατσίρη της Χώρας Ανδρουβίτσας. Αξιοθέατά του είναι:

* ο ναός του Αγίου Μάμα που κτίστηκε το 1750. Ανήκει στην οικογένεια Κατσιρέων, απόγονος των οποίων, ο Βασίλης Κατσίρης, τον ανακαίνισε το 1824 με εικόνες που έφερε από την Οδησσό
* ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής καθώς και το πετρόκτιστο εκκλησάκι της Υπαπαντής
* το φαράγγι του Βυρού (συνολικού μήκους 19 χιλιομέτρων) όπου βρίσκεται η ερειπωμένη Μονή Λυκάκη, και η Μονή του Σωτήρος (του 14ου αιώνα).

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Kalyvaes* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Ανδρουβίστας (*Section d’ Androuvista*) και να έχει πληθυσμό 8 οικογένειες (συνολικά 38 άτομα). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Προαστείου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Καρδαμύλης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 15 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 16. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το φαράγγι του Βυρού από τον ιστότοπο https://messinia.mobi/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Σιδηροδρομικός Σταθμός Οξύνειας

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Οξύνειας** αποτελούσε σιδηροδρομική υποδομή η οποία προβλεπόταν να εξυπηρετεί τον οικισμό της Οξύνειας στο Νομό Τρικάλων και βρισκόταν επί της ημιτελούς σιδηροδρομικής γραμμής Καλαμπάκας - Κοζάνης - Βέροιας.

Οι υποδομές του σταθμού διασώζονται έως και σήμερα και βρίσκονται παραπλεύρως της *επαρχιακής οδού Καταφυγίου - Οξύνειας*.

## Ιστορικό

### Δημοπράτηση και κατασκευή (1927)
Στο πλαίσιο της σιδηροδρομικής σύνδεσης της Θεσσαλίας με τη Δυτική Μακεδονία και την Ήπειρο, ήδη από το 1925 αποφασίστηκε η δημιουργία σιδηροδρομικής γραμμής κανονικού εύρους, η οποία θα συνέδεε την Καλαμπάκα με τα αστικά κέντρα της Κοζάνης, της Βέροιας και άλλων ενδιάμεσων σταθμών μέσω μιας νέας σιδηροδρομικής χάραξης. Στο πλαίσιο αυτού του έργου, στις αρχές του 1927 προκηρύχθηκε η δημοπράτηση του τμήματος Μουργκάνι - Οξύνειας, ενώ παράλληλα ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής του σιδηροδρομικού σταθμού, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 1929.

### Λειτουργία Σταθμού (1930-1944)
Μέχρι το 1930, οι υποδομές του σταθμού είχαν κατασκευαστεί και η επιδομή είχε τοποθετηθεί, συνδέοντας την Οξύνεια με την Καλαμπάκα. Ωστόσο, η διακοπή των εργασιών για την περαιτέρω επέκταση της γραμμής προς τον βορρά, σε συνδυασμό με τις οικονομικές συνέπειες του κραχ του 1929, οδήγησαν στην αναστολή λειτουργίας του σταθμού και στην αδρανοποίηση της όποιας μελλοντικής σιδηροδρομικής δραστηριότητας. Ως αποτέλεσμα, η γραμμή παρέμεινε ημιτελής, χωρίς να τεθεί ποτέ σε λειτουργία για επιβατικές ή εμπορικές μεταφορές.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια του πολέμου, τμήματα της γραμμής χρησιμοποιήθηκαν από τις κατοχικές δυνάμεις για τη μεταφορά πολεμικού υλικού. Μετά την αποχώρηση των στρατευμάτων, μεγάλο μέρος της σιδηροδρομικής υποδομής ξηλώθηκε και οι σιδηροτροχιές μεταφέρθηκαν στη Γερμανία μέσω του λιμανιού του Βόλου.

### Αναστολή λειτουργίας (1944-σήμερα)
Ο Σ*ιδηροδρομικός Σταθμός Οξύνειας* σώζεται έως και σήμερα χωρίς να έχει χρησιμοποιηθεί για σιδηροδρομική ή άλλη χρήση όλες αυτές τις δεκαετίες, με αποτέλεσμα να έχει υποστεί βαρύτατες εξωτερικές και εσωτερικές ζημιές. Τα τελευταία χρόνια το κτήριο είχε καταρρεύσει στο εσωτερικό του, ενώ το 2022 κατέρρευσε ολοκληρωτικά η πρόσοψη και η οπίσθια όψη του κτηρίου, κρίνοντας την όποια αναστήλωσή του αδύνατη. Ταυτόχρονα, σε μερικώς κατεδαφισμένη κατάσταση παραμένει το βοηθητικό κτήριο του σταθμού, ενώ ο οικίσκος του WC έχει καταστραφεί.

## Δομή Σταθμού
Ο *Σιδηροδρομικός Σταθμός Οξύνειας* αποτελούταν από ένα κεντρικό κτήριο επιβατών το οποίο ήταν δύο ορόφων με πρόσβαση και από τις δύο πλευρές του κτηρίου. Στο πλαίσιο αυτό το κυρίως κτήριο συνοδεύεται από οικίσκο WC και σε απόσταση με κατεύθυνση το Ξηροπόταμο, υφίσταται βοηθητικό κτήριο. Παρακάτω ακολουθεί τοπογραφική απεικόνιση του κτηριακού συγκροτήματος του σταθμού:

χωρίς-πλαίσιο|991x991εσ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στα Τρίκαλα
Βάγκανι

Το **Βάγκανι** (βοσν. *Vagani*, σερβ. Вагани) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο του Κότορ Βάρος, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Βάγκανι ήταν 113 κάτοικοι, έναντι 501 κατοίκων το 1971. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περί τα 700 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε απότομη πλαγιά της κοιλάδας-χαράδρας Ράστοβε, και απέχει σε ευθεία γραμμή περί τα 8 χιλιόμετρα δυτικά-νοτιοδυτικά από το κέντρο της κωμοπόλεως Κότορ Βάρος.

## Παραπομπές


Βαγκαν
Γιακοτίνα

Η **Γιακοτίνα** (βοσν. *Jakotina*, σερβ. Јакотина) είναι σχεδόν ερημωμένο σήμερα χωριό, που ανήκει στον Δήμο του Κότορ Βάρος, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός της Γιακοτίνα ήταν μόλις 25 κάτοικοι, έναντι 694 κατοίκων το 1991 και 884 κατοίκων το 1971. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, πάνω από το Γιακοτίνα ομώνυμο μικρό ποτάμι, και απέχει σε ευθεία γραμμή περί τα 4,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την κωμόπολη Κότορ Βάρος.

## Ιστορικά στοιχεία
Η Γιακοτίνα υπαγόταν στον Δήμο Πρέβιλε έως την κατάργησή του το 1955. Μέχρι τον Πόλεμο της Βοσνίας τα τρία τέταρτα των κατοίκων ήταν Κροάτες, που έκτισαν έναν νέο ναό, αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία (*Sveti Ilija*), το 1981-1984. Με την έναρξη του πολέμου το 1992, μετά από κανονιοβολισμό από παραστρατιωτικές σερβικές δυνάμεις, ο νεόδμητος ναός καταστράφηκε και ο πληθυσμός εκδιώχθηκε. Ο ναός ξανακτίσθηκε για συμβολικούς λόγους (με αρχή το 2003), ωστόσο η επιστροφή των κατοίκων είναι δύσκολη, καθώς οι Σέρβοι κατέστρεψαν μέχρι ισοπεδώσεως όλα τα σπίτια και τις υποδομές.

## Παραπομπές


Γιακοτινα
Ντουράτοβτσι

Το **Ντουράτοβτσι** (βοσν. *Duratovci*, σερβ. Дуратовци) είναι χωριό που ανήκει στον Δήμο του Κότορ Βάρος, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία και γεωγραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Ντουράτοβτσι ήταν 53 κάτοικοι, έναντι 502 κατοίκων το 1991 και 259 κατοίκων το 1971. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο από 260 έως 287 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει ελάχιστα από το κέντρο της κωμοπόλεως Κότορ Βάρος, ευρισκόμενη απέναντι από αυτή, στη δυτική (αριστερή) όχθη του ποταμού Βρμπάνια, ενώ το Κότορ Βάρος βρίσκεται στην ανατολική (δεξιά) όχθη του ποταμού.

## Παραπομπές


Ντουρατοβτσι
Βιλρούζ-Τερμενές

Το **Βιλρούζ-Τερμενές** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωντ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωντ
Στάρα Μεσσηνίας

Η **Στάρα** είναι μικρός οικισμός του Δήμου Δυτικής Μάνης στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, ο οποίος βρίσκεται ανατολικά της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου), ανάμεσα στο Προάστιο και το Εξωχώρι. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στο δήμο Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Εξωχώρι και την Χώρα αποτελούν την κοινότητα Εξωχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 28 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 40. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Χώρα Εξωχωρίου Μεσσηνίας

Η **Χώρα** Εξωχωρίου (παλιότερα *Χώρα Ανδρούβιστας*) είναι μικρός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γενικά στοιχεία
Η Χώρα βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 430 μέτρα ενώ απέχει περίπου 9 χλμ. Α.-ΒΑ. από το κέντρο της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) και 1 χλμ. ΒΑ. από το Εξωχώρι.  

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Androuvista* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Ανδρουβίστας (*Section d’ Androuvista*) και να έχει πληθυσμό 18 οικογένειες (συνολικά 86 άτομα). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 με το παλιό της όνομα ως *Χώρα Ανδρούβιστα* να προσαρτάται στον δήμο Καρδαμύλης και το 1912 να διορθώνεται σε Χώρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Εξωχώρι και την Στάρα αποτελούν την κοινότητα Εξωχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 26 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 92. 

## Σημείωση
Στον ίδιο δήμο αλλά τη Δημοτική Ενότητα Αβίας, με το ίδιο όνομα, βρίσκεται η Χώρα Γαϊτσών ενώ στο Δήμο Πύλου - Νέστορος η συνώνυμη Χώρα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Σεισμός του Βόλου (1955)

Στις 19 Απριλίου 1955 και 18:47 τοπική ώρα (16:47 UTC) σημειώθηκε ένας ισχυρός σεισμός μεγέθους 6.2 της κλίμακας Ρίχτερ με επίκεντρο τον Παγασητικό Κόλπο. Σύμφωνα με τον καθηγητή σεισμολογίας Άγγελο Γαλανόπουλο, ο σεισμός είχε 150 φορές μικρότερη ενέργεια από αυτόν των Ιονίων Νήσων, παρ' όλ' αυτά κατέστρεψε σχεδόν ολοσχερώς την πόλη του Βόλου.

## Τεκτονικό υπόβαθρο

Ο Βόλος επηρεάζεται από μεγάλα και μικρά ενεργά ρήγματα λόγω γειτνίασής του. Από τα πιο σημαντικά ρήγματα είναι το ρήγμα Αλμυρού - Νέας Αγχιάλου το οποίο εκτείνεται από τον Αλμυρό μέχρι τη Νέα Αγχίαλο και συνεχίζεται μέσα στον Παγασητικό κόλπο. Αυτό το ρήγμα είναι υπεύθυνο για τον σεισμό του Αλμυρού της 9ης Ιουλίου του 1980 με μέγεθος 6.5 της κλίμακας ρίχτερ από τον οποίο καταστράφηκαν 5.222 κτήρια στην Θεσσαλία και την Φθιώτιδα. Ενα άλλο μεγάλο ενεργό ρήγμα υφίσταται στην περιοχή του Βελεστίνου το οποίο χωρίζει τους νότιους πρόποδες του όρους Χαλκοδονίου από την πεδινή έκταση και τις λοφοσειρές της Κοκκίνας.

## Απώλειες & καταστροφές
Από τον σεισμό ένας άνδρας σκοτώθηκε και περισσότεροι από 40 τραυματίστηκαν. Όσον αφορά τις υλικές ζημιές, το 90% των κτιρίων κατέρρευσαν ή υπέστησαν σημαντικές φθορές. Μεταξύ αυτών ήταν ένα τμήμα του κτιρίου Παπαστράτου, ένα μέρος των κτιρίων της κεντρικής προβλήτας, καθώς και ένα κομμάτι του κινηματογράφου «Αχίλλειον». Επίσης το νοσοκομείο της πόλης κατέστη ετοιμόρροπο.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος φονικών σεισμών στην Ελλάδα 
*Σεισμός της Αλοννήσου (1965)
*Σεισμός του Αλμυρού (1980)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεισμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Καταστροφές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ιστορία της Μαγνησίας
Κατηγορία:Βόλος
Χώρα Γαϊτσών Μεσσηνίας

Η **Χώρα Γαϊτσών** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Χώρα Γαϊτσών βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 590 μέτρα ενώ απέχει περίπου 29 χλμ. ΝΑ. από την Καλαμάτα, 17 χλμ. Β. από την Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) και ούτε 1 χλμ. ΝΑ. από το Κέντρο. Το χωριό είναι κτισμένο σε πλαγιά με πυκνή βλάστηση και θέα βόρεια το φαράγγι του Ριντόμου. Νότια, προς Τσέρια, είναι ο "Βυθός" ή "Καλντέρα", ένας τεράστιος, κατάφυτος κρατήρας που δημιουργήθηκε από την πτώση της οροφής σπηλαίου.  

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Mégali-Gaϊtsa* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Σταυροπηγίου ή Ζαρνάτας (*Section de Stavropigi, ou Zarnate*) και να έχει πληθυσμό 50 οικογένειες (συνολικά 238 άτομα). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Γερηνίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Κέντρο, το Βόρειο και το Ανατολικό αποτελούν την κοινότητα Κέντρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αβίας του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 22 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 42. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φαράγγι Ριντόμου στη Μεσσηνία: Ένα εντυπωσιακό μνημείο της φύσης από τον ιστότοπο https://www.travel.gr/.

## Σημείωση
Στον ίδιο δήμο αλλά τη Δημοτική Ενότητα Λεύκτρου, με το ίδιο όνομα, βρίσκεται η Χώρα ενώ στο Δήμο Πύλου - Νέστορος η συνώνυμη Χώρα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Χαραυγή Αβίας Μεσσηνίας

Η **Χαραυγή** Αβίας είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γενικά στοιχεία
Η Χαραυγή βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 400 μέτρα σε περιοχή κατάφυτη από κυπαρίσσια, πεύκα και ελιές. Απέχει περίπου 15 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Καλαμάτα, 24 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) και 2 χλμ. ΒΔ. από τα Σωτηριάνικα.    

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Trikotsova* να υπάγεται στην Επαρχία Δυτικής Σπάρτης (*Sparte Occidentale*) → Τμήμα Σταυροπηγίου ή Ζαρνάτας (*Section de Stavropigi, ou Zarnate*). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης του 1821, το 1835 με την παλιά της ονομασία από την Τουρκοκρατία ως *Τρικότσοβα* να προσαρτάται στον τότε δήμο Αβίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Σωτηριάνικα, την Δροσοπηγή και τον Κουρή αποτελούν την κοινότητα Σωτηριάνικων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αβίας του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 43 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 48. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή:Χαραυγή - Μικρή Μαντίνεια από τον ιστότοπο https://topoguide.gr/.

## Σημείωση
Στην Μεσσηνία αλλά τον Δήμο Καλαμάτας βρίσκεται ο συνώνυμος οικισμός Χαραυγή. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Καιρνς

Το **Καιρνς**, ή απλά **Κερνς** (αγγλικά: Cairns), είναι πόλη στο βορειοανατολικό τμήμα της αυστραλιανής πολιτείας του Κουίνσλαντ, και το κέντρο της ομώνυμης περιοχής τοπικής αυτοδιοίκησης. Στην απογραφή του 2021, το Καιρνς είχε πληθυσμό 153.181 κατοίκους.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1876 και πήρε το όνομά της από τον Σερ Γουίλιαμ Γουέλινγκτον Καιρνς, μετά την ανακάλυψη χρυσού στον ποταμό Χότζκινσον. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη έγινε τόπος σκηνής για τις Συμμαχικές Δυνάμεις στη Ναυμαχία της Θάλασσας των Κοραλλίων. Στα τέλη του 20ου αιώνα η πόλη είχε καταστεί κέντρο διεθνούς τουρισμού. Στις αρχές του 21ου αιώνα, εξελίχθηκε σε μεγάλη περιφερειακή πόλη.

Η οικονομία του Καιρνς βασίζεται κυρίως στον τουρισμό, την υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση, καθώς και σε σημαντικούς τομείς της αεροπορίας, της ναυτιλίας και της αμυντικής βιομηχανίας. Η πόλη έχει ακαθάριστο περιφερειακό προϊόν περίπου 11,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2023. Η πόλη εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Καιρνς, το οποίο είναι το έβδομο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Αυστραλία. Διαθέτει επίσης μια σημαντική βιομηχανία κρουαζιερόπλοιων που εξυπηρετεί τόσο την εγχώρια όσο και τη διεθνή αγορά, με τερματικούς σταθμούς στο λιμάνι του Καιρνς και στο συγκρότημα αποβαθρών του Καιρνς.

Η πόλη είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός, με πρόσβαση σε δύο τοποθεσίες παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO· το τροπικό δάσος Ντέιντρι, το οποίο αποτελεί μέρος των Υγρών Τροπικών Περιοχών του Κουίνσλαντ, και τον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο, ένα από τα επτά φυσικά θαύματα του κόσμου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας
Κριστίνα Ρίτσι

Η **Κριστίνα Ρίτσι** (12 Φεβρουαρίου 1980) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Αν και εμφανίζεται κυρίως σε ανεξάρτητες παραγωγές, η Ρίτσι έχει επίσης εμφανιστεί σε διάφορες εισπρακτικές επιτυχίες. Έχει λάβει υποψηφιότητες για Χρυσές Σφαίρες, Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών και Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης.

Η Ρίτσι έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ηλικία των εννιά στην ταινία *[[Γοργόνες (ταινία, 1990)|Γοργόνες]]* (1990), την οποία ακολούθησε με τον ρόλο της ως Γουένσντεϊ Άνταμς στην *Οικογένεια Άνταμς* (1991). Το 1995 εμφανίστηκε στις ταινίες *[[Κάσπερ, το φαντασματάκι (ταινία)|Κάσπερ, το φαντασματάκι]]* και *Αξέχαστες μέρες*. Στα 17 άρχισε να παίζει σε ταινίες που απευθύνονται περισσότερο σε ενήλικες, όπως *Η παγοθύελλα* (1997), *Μπάφαλο '66* (1998), *Το αντίθετο του σεξ* (1998), *Με το φακό του φωτογράφου* (1998), *Η γενιά του πρόζακ* (2001), *Pumpkin* (2002) και *Monster* (2003).

Στην τηλεόραση, η Ρίτσι έχει εμφανιστεί στις τηλεοπτικές σειρές *Άλι ΜακΜπιλ* (2002), *[[Grey's Anatomy]]* (2006), *Pan Am* (2011–2012), *The Lizzie Borden Chronicles* (2015), *Z: The Beginning of Everything* (2017), *Yellowjackets* (2021–) και *[[Wednesday (τηλεοπτική σειρά)|Wednesday]]* (2022). Το 2024 έκανε την φωνή της Σελίνα Κάιλ / Catwoman στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων *Batman: Ο Σταυροφόρος με την Κάπα* (2024). Το 2010, η Ρίτσι έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ με το έργο του Ντόναλντ Μάργκουλις *Time Stands Still*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* Κριστίνα Ρίτσι στο Rotten Tomatoes

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί ιρλανδικής καταγωγής
Χατσμάζ

Το **Χατσμάζ** (αζερικά: Xaçmaz, ρωσικά: Хачмас) είναι πόλη στο Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Γκουντιαλτσάι, που εκβάλλει στην Κασπία Θάλασσα, 157 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μπακού. Η πόλη είναι το κέντρο της ομώνυμης επαρχίας. Από αυτήν διέρχεται ο σιδηρόδρομος από το Μπακού προς τη Ρωσία.

Το Χατσμάζ κατέστη περιφερειακό κέντρο το 1930, αστικός οικισμός το 1935 και πόλη το 1938. Αποτελεί το κέντρο μιας γεωργικής περιοχής, που παράγει τρόφιμα και υφαίνει χαλιά. Η πόλη διαθέτει ιστορικό μουσείο και μουσείο χαλιών.

Σύμφωνα με στοιχεία του 2018, έχει πληθυσμό 67.600 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Αζερμπαϊτζάν
Άι Γιάννα Μεσσηνίας

Η **Άι Γιάννα** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Δυτικής Μάνης, στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας της Πελοποννήσου. Κατά την απογραφή 2021 κατεγράφησαν σε αυτό 10 κάτοικοι. 

## Γενικά στοιχεία
Βρίσκεται Ν.-ΝΑ. της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου), λίγο πριν την είσοδο στο Προάστιο. 

Αναφέρεται για επίσημα για πρώτη φορά στην απογραφή του 2011, με πληθυσμό 20 κατοίκων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Προάστιο, την Πραστοβά, τον Λάκκο και το Νέο Προάστιο ανήκουν στην κοινότητα Προαστίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Το καλοκαίρι της Κάρμεν

***Το Καλοκαίρι της Κάρμεν*** είναι ελληνική κωμική ταινία του 2023 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ζαχαριά Μαυροειδή. Έκανε πρεμιέρα στο 80th Venice International Film στις 7 Σεπτεμβρίου 2023.

## Υπόθεση
Ο Δημοσθένης απολαμβάνει μια όμορφη μέρα σε μια queer παράλια της Αθήνας. Βοηθά τον φίλο του και φιλόδοξο σκηνοθέτη Νικήτα να σκεφτεί ιδέα για την πρώτη του ταινία, εμπνευσμένη από τις περιπέτειες ενός σκύλου που ονομάζεται Κάρμεν. Δύο καλοκαίρια νωρίτερα, ο Δημοσθένης έπρεπε να μείνει στην Αθήνα λόγω των προβλημάτων υγείας του πατέρα του. Μια δικαιολογία για να συναντηθεί με τον πρώην του, τον Πάνο, ο οποίος, με τη σειρά του, πήρε το σκυλί του, την Κάρμεν, μια απόφαση που σύντομα μετανιώνει. Όπως και ο Δημοσθένης, που φαίνεται να μετανιώνει που χώρισε με τον Πάνο. Αποφασισμένοι να μετατρέψουν τα πραγματικά γεγονότα στο "ταξίδι του κινηματογραφικού ήρωα", οι δύο φίλοι αρχίζουν να αμφισβητούν τον κύριο κανόνα της θεωρίας της σεναριογραφίας - ο ήρωας αλλάζει - και στη διαδικασία δοκιμάζουν την πολύχρονη φιλία τους.

## Διανομή ρόλων

* Γιώργος Τσιαντούλας ως Δημοσθένης
* Ανδρέας Λαμπρόπουλος ως Νικήτας
* Νικόλας Μίχας ως Πάνος
* Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου ως Καίτη
* Βασίλης Τσιγκρίσταρης ως Θύμιος

## Παραγωγή
Ο Μαυροειδής έγραψε το σενάριο της ταινίας μαζί με τον καλύτερο φίλο του Ξενοφώντα Χαλάτση. Το περιέγραψε ως "μια κωμωδία για την τραγωδία της αυτογνωσίας", και ανέφερε τον Τσάρλι Κάουφμαν ως έμπνευση για τη δομή της ταινίας. Η ταινία γυρίστηκε στην Αθήνα και στην παραλία γυμνιστών Λιμανάκια στη Βουλιαγμένη. 

## Κυκλοφορία
*Το καλοκαίρι με την Κάρμεν* έκανε πρεμιέρα στο Giornate degli Autori (Ημέρες της Βενετίας) του 80ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας στις 7 Σεπτεμβρίου 2023. Αργότερα παρουσιάστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου κέρδισε το βραβείο Mermaid Award, το βραβεία Best Film της Νεολαίας Τζούρι και το βραβείο Fischer Audience Award για ελληνική ταινία.  Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στην Ελλάδα στις 13 Ιουνίου 2024 από την πλατφόρμα Cinobo.

## Κριτικές

## Δείτε επίσης

* Το καλοκαίρι στην τέχνη και τη λαϊκή κουλτούρα

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα
Κατηγορία:Ταινίες του 2023
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Αλός (Αριέζ)

Το **Αλός** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Αριέζ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Αριέζ
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 2005

Οι **Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 2005** ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Σκοπευτήριο Χανίων μεταξύ 4 και 5 Σεπτεμβρίου του 2005. Στους αγώνες συμμετείχαν και Κύπριοι σκοπευτές μετά από διακρατική συμφωνία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Βασίλης Ζωρδούμης της ΣK.Λ. Ζαγορίου με 110 επιτυχίες. Στην κατάταξη του τελικού των Ελλήνων και των Κυπρίων κυριάρχησε ο Ιωάννης Ορθοδόξου με 113 επιτυχίες και ο Γεώργιος Έλληνας με 110, ενώ στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Δημοσθένης Ιππέκης με 109 επιτυχίες.

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκιτ έλαβε χώρα στο Σκοπευτήριο Μαλακάσας μεταξύ 10 και 11 Σεπτεμβρίου. Συμμετείχαν 49 σκοπευτές. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Νικόλαος Μαυρομμάτης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 139 επιτυχίες. Στο ομαδικό πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ο.Φ.Κ.Ο. με 349 επιτυχίες, πετυχαίνοντας νέο πανελλήνιο ρεκόρ. Παράλληλα διοργανώθηκε το πρωτάθλημα εφήβων με πρωταθλητή τον Ευθύμιο Μίτα. Ο Μίτας με επίδοση 120/125 βελτίωσε το δικό του πανελλήνιο ρεκόρ. 

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα διπλού τραπ πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο Μαλακάσας στις 25 Σεπτεμβρίου. Συμμετείχαν 12 σκοπευτές από 5 συλλόγους.Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άγγελος Σπυρόπουλος του Πανελλήνιου Γ.Σ. με 135 επιτυχίες. Στο ομαδικό πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Σ.Σ. Βόλου με 299 επιτυχίες.

## Κάτοχοι μεταλλίων

## Παραπομπές


2005
Κατηγορία:Χανιά
Κατηγορία:Σκοποβολή το 2005
Νέο Προάστιο Μεσσηνίας

Το **Νέο Προάστιο** είναι μικρός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. 

## Γενικά στοιχεία
Το Νέο Προάστιο βρίσκεται σε υψόμετρο 280 μέτρα, περίπου 5 χλμ. Α.-ΒΑ. από το κέντρο της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) και 2 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Προάστιο. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Προαστείου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Προάστιο, την Πραστοβά, την Άι Γιάννα και τον Λάκκο ανήκουν στην κοινότητα Προαστίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 32 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 41. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Λεφτίνι Μεσσηνίας

Το **Λεφτίνι** είναι ακατοίκητος οικισμός του Δήμου Δυτικής Μάνης στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Λεφτίνι βρίσκεται βορειοανατολικά της Καρδαμύλης (έδρα του δήμου) σε απόσταση περίπου 12 χλμ. ΒΑ. από αυτήν και 2 χλμ. Δ. από τα Τσέρια, των οποίων από παλιά θεωρείται συνοικισμός. Καταγράφεται μάλιστα σε πηγή, το 1480, ως ο αρχαιότερος από τους γύρω συνοικισμούς με την ονομασία C*astello* *Lestini* και C*asale* *Leftini*.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στον δήμο Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Τσέρια, Γιατραίικα, Ζαχαριά, Καταφύγιο και Πεδινό αποτελούν την κοινότητα Τσερίων που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λεύκτρου του Δήμου Δυτικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει μόνιμους κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 είχε 5 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης