open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ανακόντα

Ο **ανακόντα** (του είδους *Eunectes murinus* ελλ. *Ευνήκτης ο μυόχρους*, *Ευνήκτης ο μυοθήρας, Ανακόνδας*) είναι γένος των μη ιοβόλων φιδιών της οικογένειας Βοΐδες και της τάξης Φολιδωτά ή Λεπιδωτά. Ανήκει στην ίδια ομάδα ερπετών με το βόα και τον πύθωνα. Μπορεί να φθάσουν σε μήκος τα 8 μέχρι 11 μέτρα και σε βάρος τα 100 ως 200 κιλά.  Απαντώνται κυρίως στην τροπική Λατινική Αμερική, όπου έχουν την κοινή ονομασία ανακόντες.  Τα μέλη τους συμπεριλαμβάνουν μερικά από τα μεγαλύτερα φίδια στον κόσμο. Τρέφονται με θηλαστικά και πτηνά, τα οποία ακινητοποιούν σφίγγοντάς τα, και στη συνέχεια συνθλίβοντάς τα, όπως οι βόες. Η ονομασία Ευνήκτης προέρχεται από την ομώνυμη αρχαία ελληνική λέξη, που σημαίνει τον "καλό κολυμβητή." Σήμερα αναγνωρίζονται 3 είδη.

## Περιγραφή
Το χρώμα του φιδιού είναι πράσινο και λαδί ή καστανό με μαύρες κηλίδες. Το μέγιστο μέγεθος των ερπετών αυτών έχει επιφέρει συζητήσεις. Ο Mehrtens (1987) θεωρεί ότι η ενήλικη ανακόντα κατά μέσο όρο φτάνει σε μέγεθος τα 18-20 πόδια για το είδος της πράσινης ανακόντας, *Eunectes murinus* και πολύ σπάνια τα 23-25 πόδια. Οι υπολογισμοί που κάνουν λόγο για 35-40 πόδια είναι ασαφείς Σε έρευνα που έγινε σε 1.000 είδη που πιάστηκαν στη Βενεζουέλα, το μεγαλύτερο ήταν 5,2 μέτρα και ζύγιζε 97 κιλά.

## Κοινές ονομασίες
Τα τοπικά ονόματα του φιδιού στη Λατινική Αμερική περιλαμβάνουν τον ισπανικό όρο *matatoro*, που σημαίνει "φονιάς ταύρων", και τα ονόματα *sucuri* και  *yakumama*, που του έχουν δώσει οι ιθαγενείς. Η λέξη *ανακόντα* προέρχεται από τη σιναλεζική γλώσσα, που είναι η ιθαγενής γλώσσα των κατοίκων της Σρι Λάνκα. Οι πύθωνες που βρίσκονται στις ζούγκλες του νησιού αυτού, έχουν ομοιότητες με τις ανακόντες και είναι μερικές φορές πολύ μεγάλοι σε μέγεθος. Η σινγκαλέζικη λέξη "Hena Kandaya" που σημαίνει ζώο με μεγάλο σώμα, πιθανότατα πέρασε στους Βρετανούς ως Anaconda. Οι Βρετανοί κυβέρνησαν τη Σρι Λάνκα για περισσότερο από έναν αιώνα. Πιστεύεται επίσης ότι η ονομασία ανακόντα μπορεί να προήλθε από τη γλώσσα Ταμίλ και τη λέξη *anaikondran*, που σημαίνει "δολοφόνος ελεφάντων" ή *anaikkonda*, που σημαίνει "έχοντας σκοτώσει έναν ελέφαντα".

## Γεωγραφική εξάπλωση
Το ερπετό απαντάται στη Νότια Αμερική, από την Κολομβία και τη Βενεζουέλα και νότια της Αργεντινής. Ζει σε υδάτινα ρεύματα ή επάνω στα δέντρα.

## Αναπαραγωγή
Πρόκειται για ωοζωοτόκο ζώο, που σημαίνει ότι γεννά ζωντανά μικρά.

## Αιχμαλωσία
Έχουν αναφερθεί ελάχιστες περιπτώσεις αιχμαλωσίας του ζώου. Τον Οκτώβριο του 2007 στο Ενυδρείο της Νέας Αγγλίας στη Βοστόνη ανακάλυψαν ότι ένα από τα θηλυκά που είχε ήταν έγκυος. Γεννήθηκαν 14 μικρά την Πρωτοχρονιά του 2008.

## Είδη

**)Δεν περιλαμβάνει τα τυπικά υποείδη με ονομασίες.

== Παραπομπές ==
<references />

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==


* [http://anacondas.org/research.htm Life history and conservation of the green anaconda (*Eunectes murinus'')]  στο Anacondas.org . Προσπελάστηκε στις  18 Ιουλίου του 2008.

Κατηγορία:Βοΐδες
Δρόμοι ομάδων στους Ολυμπιακούς Αγώνες

**Ομαδικά αγωνίσματα δρόμων** συμπεριλαμβάνονταν στο ολυμπιακό πρόγραμμα του στίβου από την Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι ως το 1924 στην Αμβέρσα. Ο ομαδικός αγώνας 4 μιλίων που διεξήχθη και στην Ολυμπιάδα του 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ με τη συμμετοχή αθλητικών συλλόγων και όχι χωρών από μερικούς θεωρείται ως ομαδικός ανώμαλου δρόμου και όχι σταδίου. Μετά το 1924 οι ομαδικοί αγώνες δρόμου αφαιρέθηκαν από το ολυμπιακό πρόγραμμα.

Ως το 1912 οι ομαδικοί αγώνες δρόμου δεν διεξάγονταν σε σταθερές αποστάσεις. Στη συνέχεια καθιερώθηκαν τα 3000 μ.. 

## Ολυμπιονίκες

### 5.000 μέτρα

* 1900
**  Μεγάλη Βρετανία/*
**  
**  Δεν δόθηκε

**Σημείωση**: Τη νικήτρια ομάδα αποτελούσαν πέντε αθλητές από τη Μεγάλη Βρετανία και ένας από την Αυστραλία. 

### 4 μίλια

* 1904
**  **Νέα Υόρκη**
** / **Σικάγο***
** Δεν δόθηκε

**Σημειώσεις**: 
#Ο αγώνας του 1904 από μερικούς ερευνητές θεωρείται ότι ήταν αγώνισμα ανώμαλου δρόμου και όχι σταδίου. 
#Την ομάδα του Σικάγου αποτελούσαν τέσσερις αθλητές από τις ΗΠΑ και ένας από τη Γαλλία. 

### 3 μίλια

* 1908
**  Μεγάλη Βρετανία
**  ΗΠΑ
** 

### 3.000 μέτρα

*1912
**  ΗΠΑ
**  Σουηδία
**  Μεγάλη Βρετανία
* 1920
**  ΗΠΑ
**  Μεγάλη Βρετανία 
**  Σουηδία
* 1924
**  Φινλανδία
**  Μεγάλη Βρετανία
**  ΗΠΑ

## Πηγές

# "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ.
# "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press.
# Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell.
# "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.

Ομάδες δρόμων στις Ολυμπιάδες
Άλματα άνευ φοράς στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Τα **άλματα άνευ φοράς** υπήρχαν στο ολυμπιακό πρόγραμμα του στίβου από την Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι ως το 1912 στη Στοκχόλμη. Άλματα άνευ φοράς διεξήχθησαν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα. Μετά το 1912 καταργήθηκαν.

Στα αγωνίσματα αυτά διακρίθηκε ιδιαίτερα ο Αμερικανός Ρέι Γιούρι με δέκα χρυσά μετάλλια από το 1900 ως το 1908. Επίσης, ο Έλληνας Κωνσταντίνος Τσικλητήρας με ένα χρυσό, δύο ασημένια κι ένα χάλκινο μετάλλιο το 1908 και το 1912.

## Ολυμπιονίκες

### Μήκος άνευ φοράς

* 1900
**  Ρέι Γιούρι
**  Ίρβινγκ Μπάξτερ
**  Εμίλ Τορσεμπιέφ
* 1904
**  Ρέι Γιούρι
**  Τσαρλς Κινγκ
**  Τζον Μπίλερ
* 1906
**  Ρέι Γιούρι
**  Μάρτιν Σέρινταν
**  Λόσον Ρόμπερτσον
* 1908
**  Ρέι Γιούρι
**  Κωνσταντίνος Τσικλητήρας
**  Μάρτιν Σέρινταν
* 1912
**  Κωνσταντίνος Τσικλητήρας
**  Πλέιτ Άνταμς
**  Μπέντζαμιν Άνταμς

**Σημείωση**:  Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.

### Ύψος άνευ φοράς

* 1900
**  Ρέι Γιούρι
**  Ίρβινγκ Μπάξτερ
**  Λούις Πέντλετον Σέλντον
* 1904
**  Ρέι Γιούρι 
**  Τζέιμς Στάντλερ
**  Λόσον Ρόμπερτσον
* 1906
**  Ρέι Γιούρι
**  Μάρτιν Σέρινταν 
**  Λεόν Ντιπόν
* 1908
**  Ρέι Γιούρι
**  Κωνσταντίνος Τσικλητήρας
**  Τζον Μπίλερ
* 1912
**  Πλέιτ Άνταμς
**  Μπέντζαμιν Άνταμς
**  Κωνσταντίνος Τσικλητήρας

**Σημείωση**:  Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.

### Τριπλούν άνευ φοράς

* 1900
**  Ρέι Γιούρι 
**  Ίρβινγκ Μπάξτερ
**  Ρόμπερτ Γκάρετ
* 1904
**  Ρέι Γιούρι
**  Τσαρλς Κινγκ
**  Τζέιμς Στάντλερ

**Σημείωση**:  Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.

## Ολυμπιακά ρεκόρ

Και τα τρία ολυμπιακά ρεκόρ των αλμάτων άνευ φοράς κατέχει ο Αμερικανός πολυολυμπιονίκης Ρέι Γιούρι.

### Μήκος άνευ φοράς

*  Ρέι Γιούρι: **3,476 μ.** 1904 Σέντ Λούις (ΗΠΑ)

### Ύψος άνευ φοράς

*  Ρέι Γιούρι: **1,655 μ.** 1900 Παρίσι (Γαλλία)

### Τριπλούν άνευ φοράς

*  Ρέι Γιούρι: **10,58 μ.** 1900 Παρίσι (Γαλλία)

## Πηγές

# "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ.
# "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press.
# Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell.
# "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.

Αλματα άνευ φοράς στις Ολυμπιάδες
Ανώμαλος δρόμος στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Αγωνίσματα **ανώμαλου δρόμου**, ατομικό και ομαδικό, υπήρχαν στο ολυμπιακό πρόγραμμα του στίβου από την Ολυμπιάδα του 1912 στη Στοκχόλμη ως το 1924 στην Αμβέρσα. Αγώνισμα ομαδικού 4 μιλίων διεξήχθη και στην Ολυμπιάδα του 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ με τη συμμετοχή αθλητικών συλλόγων και όχι χωρών αλλά από μερικούς ερευνητές θεωρείται ότι ήταν αγώνισμα σταδίου και όχι ανωμάλου δρόμου. Μετά το 1924 οι αγώνες ανωμάλου δρόμου αφαιρέθηκαν από το ολυμπιακό πρόγραμμα.

Στα αγωνίσματα αυτά διακρίθηκαν ιδιαίτερα οι αθλητές της Φινλανδίας με πέντε χρυσά μετάλλια, δύο ασημένια κι ένα χάλκινο και της Σουηδίας με ένα χρυσό, δύο ασημένια κι ένα χάλκινο μετάλλιο. Πολυνίκης αθλητής του ανωμάλου δρόμου υπήρξε ο Φινλανδός Πάαβο Νούρμι με τέσσερα χρυσά σε δυο ολυμπιάδες (1920, 1924)

## Ολυμπιονίκες

### Ατομικό

* 1912
**  Χάνες Κολεμάινεν
**  Χίαλμαρ Άντερσον
**  Τζον Έκε
* 1920
**  Πάαβο Νούρμι
**  Έρικ Μπάκμαν
**  Χέικι Λιματάινεν
* 1924
**  Πάαβο Νούρμι
**  Βίλε Ρίτολα
**  Ερλ Τζόνσον

**Σημείωση**:  Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.

### Ομαδικό

* 1904*
**  **Νέα Υόρκη**
** / **Σικάγο***
** Δεν δόθηκε
* 1912
**  
**  
**  Μεγάλη Βρετανία
* 1920
**  
**  Μεγάλη Βρετανία
**  
* 1924
**  
**  ΗΠΑ
**  

**Σημειώσεις**: 
# Ο αγώνας του 1904 από μερικούς ερευνητές θεωρείται ότι ήταν αγώνισμα σταδίου και όχι ανωμάλου δρόμου. Το 1904 την ομάδα του Σικάγου αποτελούσαν τέσσερις αθλητές από τις ΗΠΑ και ένας από τη Γαλλία. 
# Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.

## Πηγές

# "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ.
# "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press.
# Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell.
# "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.

Ανώμαλος δρόμος
Ο Κίτρινος Χριστός

***Ο Κίτρινος Χριστός*** (γαλλικά: ***Le Christ jaune***) είναι ζωγραφικός πίνακας που δημιούργησε ο Πωλ Γκωγκέν το φθινόπωρο του 1889 στην Ποντ-Αβέν. Μαζί με τον *[[Ο Πράσινος Χριστός|Πράσινο Χριστό]]* θεωρείται ένα από τα πλέον σημαίνοντα έργα του Συμβολισμού στη ζωγραφική. 

## Ιστορικό

Ο Γκωγκέν επισκέφτηκε πρώτη φορά την Ποντ-Αβέν το 1886. Επέστρεψε στην κοινότητα στις αρχές του 1888 για να μείνει μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου, οπότε και έφυγε για να συναντηθεί με τον Βίνσεντ βαν Γκογκ στην Αρλ για λίγο περισσότερο από δύο μήνες. Στις αρχές του 1889 ο Γκωγκέν γύρισε στην Ποντ-Αβέν για να μείνει εκεί μέχρι την άνοιξη του 1890. Η διαμονή του αυτή διακόπηκε μόνο για μια σύντομη επίσκεψη το καλοκαίρι του 1889 στο Παρίσι για να δει τη Διεθνή Έκθεση και για να κανονίσει την Έκθεση Βολπινί. Λίγο μετά την επιστροφή του στην Ποντ-Αβέν ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στον Κίτρινο Χριστό.

## Τεχνοτροπία

Ο Κίτρινος Χριστός δημιουργήθηκε από τον Γκωγκέν στην Ποντ-Αβέν το 1889. Είναι συμβολικό έργο που απεικονίζει τη σταύρωση του Χριστού να λαμβάνει χώρα στη Βόρεια Γαλλία του δεκάτου ενάτου αιώνα καθώς γυναίκες από τη Βρετάνη συγκεντρώνονται σε προσευχή. Συμβολικά η εγκάρδια αφοσίωση των γυναικών έχει προκαλέσει την απόκλιση του Χριστού. Ο Γκωγκέν χρησιμοποιεί σε μεγάλο βαθμό τολμηρές, έντονες γραμμές για να ορίσει τα πρόσωπά του και φυλάει τη σκίαση μόνο για τις γυναίκες. Η φθινοπωρινή παλέτα κίτρινου, κόκκινου και πράσινου στο τοπίο αντικατοπτρίζει το κυρίαρχο κίτρινο στη μορφή του Χριστού. 

Ο πίνακας αυτός διαθέτει μια ασυνήθιστη θεματική αντιπαράθεση καθώς πρόκειται για αφοσιωμένες χωριάτισσες που προσεύχονται, εμπεριέχει όμως παράλληλα μία αναπαράσταση της Σταύρωσης.

## Παραπομπές
* *Gauguin et le Christ jaune*, Musée de Pont-Aven, (24 June - 2 October) 2000 ISBN 2-910128-21-0

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Πωλ Γκωγκέν
Άλμα εις μήκος στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το **άλμα εις μήκος** είναι ένα κλασικό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Πρόκειται για ένα από τα 12 αγωνίσματα του στίβου που βρίσκονται συνεχώς στο πρόγραμμα των αγώνων από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 της Αθήνας. Από το 1900 ως το 1912 διεξήχθη και αγώνισμα μήκους άνευ φοράς.

Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1948, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.

## Ολυμπιονίκες

### Άνδρες

[thumb|Ο Καρλ Λιούις κατέκτησε τέσσερα χρυσά μετάλλια στο αγώνισμα, τα περισσότερα (μαζί με τον [Αλ Έρτερ) σε οποιοδήποτε αγώνισμα του στίβου]]

*1896
**  Έλερι Κλαρκ
*1900
**  Άλβιν Κρεντσλάιν
* 1904
**  Μάιρ Πρινστάιν
*1908
**  Φρανκ Άιρονς
* 1912
**  Άλμπερτ Γκάτερσον
* 1920
**  Βίλιαμ Πέτερσον
* 1924
**  Ντε Χαρτ Χούμπαρτ
* 1928 
**  Έντουαρντ Χαμ
* 1932
**  Έντουαρντ Γκόρντον
* 1936
**  Τζέσε Όουενς
* 1948
**  Γουίλιαμ Στιλ
* 1952
**  Τζερόμ Μπιφλ
* 1956
**  Γκρέγκορι Μπελ
* 1960
**  Ραλφ Μπόστον 
* 1964
**  Λιν Ντέιβις
* 1968
**  Μπομπ Μπίμον
* 1972
**  Ράντι Γουίλιαμς
* 1976 
**  Άρνι Ρόμπινσον
* 1980
**  Λουτς Ντομπρόφσκι
* 1984
**  Καρλ Λιούις
* 1988
**  Καρλ Λιούις
* 1992
**   Καρλ Λιούις
* 1996
**   Καρλ Λιούις
* 2000
**  Ιβάν Πεδρόσο
* 2004
**   Ντουάιτ Φίλιπς
* 2008
**  Ίρβιν Σαλαδίνο 
* 2012
**  Γκρεγκ Ράδερφορντ 
* 2016
**  Τζεφ Χέντερσον 
* 2020
**  Μιλτιάδης Τεντόγλου
* 2024
**  Μιλτιάδης Τεντόγλου

### Γυναίκες

thumb| Η Χάικε Ντρέξλερ είναι η μόνη αθλήτρια με δύο χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια 
* 1948
**  Όλγκα Γκιάρματι
* 1952
**  Ιβέτ Γουίλιαμς
* 1956
**  Ελζμπιέτα Κσεσίνσκα 
* 1960
**  Βέρα Κρέπκινα 
* 1964
**  Μέρι Ραντ
* 1968
**  Βιορίκα Βισκοπολεάνου 
* 1972
**  Χάιντε Ρόζενταλ
* 1976 
**  Άνγκελα Φόιγκτ
* 1980
**  Τατιάνα Κολπακόβα
* 1984
**  Ανισοάρα Κουσμίρ
* 1988
**  Τζάκι Τζόινερ-Κέρσι 
* 1992
**   Χάικε Ντρέξλερ
* 1996
**   Τσιόμα Αγιούνουα
* 2000
**  Χάικε Ντρέξλερ 
* 2004
**   Τατιάνα Λεμπέντεβα
* 2008
**  Μάουρεν Ίγκα Μάγκι
* 2012
**  Μπρίτνεϊ Ρις 
* 2016
**  Τιάνα Μπαρτολέτα
* 2021
**  Μαλάικα Μιχάμπο

## Πηγές

# "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ.
# "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press.
# Tom McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell.
# "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Άλμα εις μήκος
Ο Πράσινος Χριστός

thumb|250px|Ο Πράσινος Χριστός
Ο **Πράσινος Χριστός** (γαλλικά: **Le Christ vert**) ή *Βρετονική Αναπαράσταση της Σταύρωσης* είναι ζωγραφικός πίνακας του Γάλλου μεταϊμπρεσιονιστή ζωγράφου Πωλ Γκωγκέν. Ο πίνακας ζωγραφίστηκε το φθινόπωρο του 1889 στην Ποντ-Αβέν. Μαζί με τον Κίτρινο Χριστό, θεωρείται ένα από τα μείζονα έργα του κινήματος του Συμβολισμού στη ζωγραφική. 

## Τοποθεσία και Εικόνα

Τοπογραφικά, ο χώρος που απεικονίζεται βρίσκεται στην ακτή του Ατλαντικού Λε Πουλντύ (*Le Pouldu*). Η αναπαράσταση της σταύρωσης όμως απεικονίζεται να λαμβάνει χώρα χιλιόμετρα μακρυά, σε χώρο εγγύς της εκκλησίας στο κέντρο της Νεβέζ, κοινότητα που βρίσκεται κοντά στην Πονt-Αβέν (Pont-Aven) και αρκετά χιλιόμετρα μακρυά από την ακτή. 

Για το έργο αυτό ο Γκωγκέν επηρεάστηκε από την αναπαράσταση της Σταύρωσης του Χριστού της Νιζόν (*Nizon*).

## Το έργο

Το έργο είναι λάδι σε καναβάτσο και έχει διαστάσεις 92 × 73 εκατοστά. Ανήκει στη Μοντέρνα περίοδο και στο ρέυμα του Μεταϊμπρεσιονισμού, ενώ χαρακτηρίζεται ως ζωγραφικό έργο-κλειδί του Συμβολισμου..

Σήμερα ο πίνακας βρίσκεται στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου, στις Βρυξέλλες του Βελγίου.

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Πωλ Γκωγκέν
Άλμα εις ύψος στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το **άλμα εις ύψος** είναι ένα κλασικό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Πρόκειται για ένα από τα 12 αγωνίσματα του στίβου που βρίσκονται συνεχώς στο πρόγραμμα των αγώνων από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 της Αθήνας. Από το 1900 ως το 1912 διεξήχθη και αγώνισμα ύψους άνευ φοράς.

Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1928, στην πρώτη γυναικεία ολυμπιάδα στίβου στο Άμστερνταμ.

Στο αγώνισμα των ανδρών κυριαρχούσαν οι αθλητές των ΗΠΑ ως το 1956. Στη συνέχεια κατά κανόνα επικρατούν αθλητές από την Ευρώπη. Στις γυναίκες κυρίαρχες είναι οι Ευρωπαίες. Κανένας άνδρας αθλητής δεν κατέκτησε δύο φορές Ολυμπιακό τίτλο, ενώ δύο γυναίκες το πέτυχαν: η Γιολάντα Μπάλας και η Ούλρικε Μάιφαρτ. Η Ελλάδα έχει ένα ασημένιο μετάλλιο στο αγώνισμα. Το κατέκτησε  η Νίκη Μπακογιάννη το 1996 στο Σίδνεϊ.

## Ολυμπιονίκες

### Άνδρες

*1896
**  Έλερι Κλαρκ
*1900
**  Ίρβινγκ Μπάξτερ
* 1904
**  Σάμιουελ Τζόουνς
*1908
**  Χάρι Πόρτερ
* 1912
**  Άλμα Ρίτσαρντς 
* 1920
**  Ρίτσαρντ Λάντον
* 1924
**  Χάρολντ Όσμπορν
* 1928 
**  Ρόμπερτ Κινγκ
* 1932
**  Ντάνκαν Μακνότον
* 1936
**  Κορνέλιους Τζόνσον
* 1948
**  Τζον Γουίντερ
* 1952
**  Γουόλτερ Ντέιβις
* 1956
**  Τσαρλς Ντούμας
* 1960
**  Ρόμπερτ Σαβλακάτζε 
* 1964
**  Βαλέρι Μπρούμελ 
* 1968
**  Ντικ Φόσμπερι 
* 1972
**  Γιούρι Τάρμακ
* 1976 
**  Γιάτσεκ Φσόουα 
* 1980
**  Γκερτ Βέσινγκ
* 1984
**  Ντίτμαρ Μέγκενμπουργκ 
* 1988
**  Γκενάντι Αβντεγιένκο
* 1992
**   Χαβιέρ Σοτομαγιόρ
* 1996
**   Τσαρλς Όστιν 
* 2000
**  Σεργκέι Κλιούγκιν
* 2004
**   Στέφαν Χολμ 
* 2008
**  Αντρέι Σιλνόφ
* 2012
**   Έρικ Κίναρντ 
* 2016
**   Ντέρεκ Ντρούιν 
*2021
**    Τζιανμάρκο Ταμπέρι 
**   Μουτάζ Εσά Μπαρσίμ

### Γυναίκες

thumb|Η Γιολάντα Μπάλας το 1964 έγινε η πρώτη Ολυμπιονίκης, άνδρας ή γυναίκα, που κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια 

* 1928 
**  Έθελ Κάθεργουντ
* 1932
**  Τζιν Σάιλεϊ
* 1936
**  Τσακ Ίμπογια
* 1948
**  Αλίκα Κόουτσμαν
* 1952
**  Έσθερ Μπραντ
* 1956
**  Μίλντρεντ Μακντάνιελ
* 1960
**  Γιολάντα Μπάλας 
* 1964
**  Γιολάντα Μπάλας
* 1968
**  Μιλοσλάβα Ρέτζκοβα
* 1972
**  Ούλρικε Μάιφαρτ
* 1976 
**  Ρόζμαρι Άκερμαν
* 1980
**  Σάρα Σιμεόνι
* 1984
**  Ούλρικε Μάιφαρτ
* 1988
**  Λουίζ Ρίτερ 
* 1992
**   Χάικε Χένκελ
* 1996
**   Στέφκα Κοσταντίνοβα 
* 2000
**  Γελένα Γιελέσινα
* 2004
**   Γελένα Σλεσαρένκο 
* 2008
**  Τία Ελεμπό
* 2012
**  Άννα Τσιτσέροβα
* 2016
**  Ρουθ Μπεϊτία
* 2021
**   Μαρία Λασιτσκένε

## Πηγές

# *Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980*, Χρυσός Τύπος ΑΕ.
# *Ολυμπιάδα 80*, Olympic Press.
# Τοm McNab, *Ολυμπιακοί Αγώνες 1984*, Bell.
# *Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων*, Εκδοτική Αθηνών.

## Παραπομπές


Αλμα εις ύψος
Κατηγορία:Άλμα εις ύψος
Επινεφρίδια

Το **επινεφρίδιο**, (adrenal gland), είναι ένα ενδοκρινικό όργανο που αποτελείται από ένα "μυελό", στο κεντρικό του τμήμα, που εκκρίνει αδρεναλίνη (συνώνυμη της επινεφρίνης) και νοραδρεναλίνη, (συνώνυμη της νορεπινεφρίνης), και ένα "φλοιό", στο εξωτερικό του τμήμα ή ζώνη, που εκκρίνει ορμόνες τις λεγόμενες ορμόνες φλοιού επινεφριδίων. Τα δύο αυτά τμήματα φέρονται στα μεν θηλαστικά να συνδέονται στενά ενώ σε άλλα σπονδυλωτά να φέρονται χωριστά, όπως π.χ. στα ψάρια. Η δραστηριότητα του "μυελού" του επινεφριδίου ελέγχεται από το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενώ εκείνη του "φλοιού" από τη κορτικοτρόπο ορμόνη (ACTH) ή φλοιοεπινεφριδιοτρόπο ορμόνη που εκκρίνεται από την υπόφυση. Στα θηλαστικά υφίστανται δύο επινεφρίδια, πλην όμως υπάρχουν και σπονδυλωτά που έχουν περισσότερα από δύο.
 
Στον άνθρωπο τα **επινεφρίδια** είναι δύο ενδοκρινείς αδένες που βρίσκονται στον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο, στον άνω πόλο του σύστοιχου νεφρού και κάτω από το διάφραγμα. Όπως κάθε ενδοκρινής αδένας, εκκρίνει ορμόνες στην κυκλοφορία του αίματος.

Κάθε αδένας φυσιολογικά ζυγίζει περίπου 7-8 γραμμάρια, έχει πολλά αγγεία να καταλήγουν σε αυτόν και αποτελείται από φλοιώδη μοίρα, εξωτερικά, και μυελώδη μοίρα, εσωτερικά. Και οι δύο περιοχές έχουν πλούσια αιμάτωση από ένα, ακτινωτά προσανατολισμένο πλέγμα αγγείων. Το αίμα παροχετεύεται από το φλοιό στο μυελό, κάτι που εξασφαλίζει στο μυελό μεγάλη ποσότητα κορτιζόλης, η οποία διεγείρει το ένζυμο που μετατρέπει αρχικά τη νοραδρεναλίνη ή (συνων.) νορεπινεφρίνη σε αδρεναλίνη ή (συνών.) επινεφρίνη.

## Φλοιώδης μοίρα
Ο φλοιός των επινεφριδίων παράγει πάνω από δύο δωδεκάδες στεροειδείς ορμόνες και, δομικά, χωρίζεται σε τρεις ξεχωριστές περιοχές:
* Μια εξωτερική σπειροειδή ζώνη, που παράγει αλατοκορτικοειδή (κυρίως αλδοστερόνη)
* Μια μέση στηλιδωτή ζώνη, που παράγει γλυκοκορτικοειδή (κυρίως κορτιζόλη, κορτικοστερόνη και κορτιζόνη)
* Μια εσωτερική δικτυωτή ζώνη, που παράγει ανδρογόνα
Όλες οι επινεφριδιακές στεροειδείς ορμόνες, προέρχονται από τη χοληστερόλη.

## Μυελώδης μοίρα
Ο μυελός των επινεφριδίων καταλαμβάνει το κέντρο του αδένα και παράγει επινεφρίνη και νορεπινεφρίνη. Το 70-80% των εκκρίσεων του μυελού είναι επινεφρίνη.

## Δείτε επίσης
* Επινεφρίνη
* Κορτιζόλη
* Παθήσεις επινεφριδίων: Φαιοχρωμοκύττωμα

## Βιβλιογραφία
* Snell R., "Κλινική ανατομική", ιατρικές εκδόσεις Λίτσας.
* Hansen J. & Koeppen B., "Φυσιολογία του ανθρώπου - Netter", εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδης, 2004.

Κατηγορία:Αδένες
Κατηγορία:Ενδοκρινικό σύστημα
Αλεξάνδρα Παλαιολόγου

Η **Αλεξάνδρα Παλαιολόγου** (Αθήνα 11 Απριλίου 1968) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
## Βιογραφία
Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Γιώργου Θεοδοσιάδη, το 1990. Έχει συμμετάσχει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες. Τον Νοέμβριο του 1998 παντρεύτηκε για πρώτη φορά και ο γάμος αυτός διήρκεσε 3,5 χρόνια. Στις 11 Οκτωβριου 2011 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Βαγγέλη Μητρογιάννη, με τον οποίο χώρισε το 2014. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023 ήταν υποψήφια περιφερειακή σύμβουλος Αττικής με την παράταξη του Νίκου Χαρδαλιά.

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί συνδέσμοι
*
*Ένα club αφιερωμένο στην Αλεξάνδρα Παλαιολόγου

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Προμπονάς (συνοικία)

Ο **Προμπονάς** είναι αθηναϊκή συνοικία και, παράλληλα, η γεωγραφικά βορειότερη του Δήμου Αθηναίων. Πήρε το όνομά της από τον Νάξιο γιατρό Δημήτρη Προμπονά, ο οποίος κληροδότησε στον δήμο έκταση 40 περίπου στρεμμάτων.

Η περιοχή αυτή κατά τη βυζαντινή περίοδο ήταν νεκροταφείο. Σήμερα ορίζεται ανατολικά από τον Ποδονίφτη, δυτικά από τις γραμμές του ΗΣΑΠ, βόρεια απο το ομώνυμο άλσος Προμπονά και νότια από την οδό Χαλκίδος. Πρωτοκατοικήθηκε γύρω στα 1870 από την οικογένεια του Μιχάλη Αναγνώστου και στη συνέχεια από τις οικογένειες του Σπύρου Σκαρέτζου και του Δημήτρη Διαπούλη.

Προμπονας
Ωοθυλάκιο

Το **ωοθυλάκιο** είναι η βασική μονάδα του θηλυκού αναπαραγωγικού συστήματος και αποτελείται από σχεδόν σφαιρικά συσσωματώματα κυττάρων που βρίσκονται στην ωοθήκη. Τα ωοθυλάκια περιέχουν ένα ωοκύτταρο. Αυτές οι δομές τίθενται περιοδικά σε διαδικασίες αύξησης και ανάπτυξης με τελικό αποτέλεσμα την ωογένεση συνήθως ενός λειτουργικού ωοκυττάρου.

## Δομή

Τα κύτταρα που απαρτίζουν το ωοθυλάκιο είναι το ωοκύτταρο, τα κοκκιώδη κύτταρα και τα κύτταρα των εσωτερικών και εξωτερικών στοιβάδων της ωοθήκης.

### Ωοκύτταρο
Το ωοκύτταρο όταν βρίσκεται στην ωοθήκη παραμένει στο στάδιο του πρωτογενούς ωοκυττάρου. Ο πυρήνας ενός τέτοιου ωοκυττάρου καλείται *[[βλαστικό κυστίδιο]]*.

### Κοκκιώδης στοιβάδα
Το ωοκύτταρο περιβάλλεται από μία γλυκοπρωτεϊνική στοιβάδα, τη *διαφανή ζώνη* (zona pellucida). Αυτή με τη σειρά της είναι "φασκιωμένη" σε μία στοιβάδα κοκκιοκυττάρων. Κατά τα πρώιμα τριτοτενή θυλάκια, τα κοκκιοκύτταρα. Νωρίς τριτογενή θυλάκια, τα κύτταρα granulosa που συνδέουν το ωοκύτταρο με το υπόλοιπο των κυττάρων granulosa (' ' membrana granulosa' ') είναι τα ' ' discus proligerus' ' ή oophorus cumulus.

### Theca
Τα κύτταρα granulosa, στη συνέχεια, εσωκλείονται σε ένα λεπτό στρώμα extracellular μήτρα - η θυλακοειδής μεμβράνη υπογείων ή το βασικό έλασμα (fibro-vascular coat(στην εικόνα). Έξω από το βασικό έλασμα, τα στρώματα interna theca και externa theca βρίσκονται.

## Ανάπτυξη

Τα αρχέγονα θυλάκια είναι αδιόρατα στο γυμνό μάτι. Εντούτοις, αναπτύσσονται στα αρχικά, δευτεροβάθμια και τελικά ώριμα κυστοειδή θυλάκια. Τα ώριμα κυστοειδή θυλάκια καλούνται μερικές φορές ' ' ' Graafian follicles' ' ' (μετά από Regnier de Graaf). 

Στους ανθρώπους τα ωοκύτταρα εγκαθίστανται στην ωοθήκη πριν τη γέννηση και δύναται να παραμείνουν αδρανή περιμένοντας την ενεργοποίησή τους μέχρι και 50 χρόνια.

Μετά σπάει και το θυλάκιο μετατρέπεται σε luteum σωμάτων.

## Παθολογία
Οποιοδήποτε ωοθηκικό θυλάκιο που είναι μεγαλύτερο από περίπου δύο εκατοστόμετρα καλούται ωοθηκική κύστη.

## Παραπομπές


## Additional images

|Pre-antral follicle
|Graafian follicles


## Εξωτειρικοί σύνδεσμοι
* Slide at fda.gov
* Images at okstate.edu
* Life cycle at gfmer.ch

Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα
Άλμα εις τριπλούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το **[[άλμα εις τριπλούν]]** είναι ένα κλασικό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Πρόκειται για ένα από τα 12 αγωνίσματα του κλασικού αθλητισμού που βρίσκονται συνεχώς στο πρόγραμμα των αγώνων από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 της Αθήνας. Το 1900 και το 1904 διεξήχθη και άλμα τριπλούν άνευ φοράς.

Μεγάλη φυσιογνωμία του αθλήματος με τρία συνεχόμενα χρυσά μετάλλια υπήρξε ο Σοβιετικός Βίκτορ Σανέγιεφ (1968, 1972, 1976) και ένα αργυρό (1980). Άλλες μεγάλες μορφές με δύο χρυσά αναδείχθηκαν ο Αμερικανός Μάγιερ Πρίνσταϊν (1900, 1904), ο Βραζιλιάνος Αντεμάρ ντα Σίλβα (1952, 1956), ο Πολωνός Γιόζεφ Σμιτ (1960, 1964) και ο Αμερικανός Κρίστιαν Τέιλορ (2012, 2016).

Η Ελλάδα έχει ένα χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα των ανδρών. Το κατέκτησε ο Ιωάννης Περσάκης το 1896 στην Α΄ Ολυμπιάδα.

Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1996, στην ολυμπιάδα της Ατλάντα. Η Ελλάδα έχει ένα ασημένιο μετάλλιο. Το κατέκτησε η Χρυσοπηγή Δεβετζή το 2004 στην Αθήνα.

## Ολυμπιονίκες

### Άνδρες

*1896
**  Τζέιμς Κόνολι
*1900
**  Μάγιερ Πρίνσταϊν
* 1904
**  Μάγιερ Πρίνσταϊν
*1908
**  Τίμοθι Άχερν
* 1912
**  Γκούσταβ Λίντμπλομ 
* 1920
**  Βίλε Τούουλος
* 1924
**  Άρτσιμπαλντ Γουίντερ
* 1928 
**  Μίκιο Όντα
* 1932
**  Τσούχεϊ Νάμπου
* 1936
**  Ναότο Ταζίμα
* 1948
**  Άρνε Άχμαν
* 1952
**  Αντεμάρ ντα Σίλβα 
* 1956
**  Αντεμάρ ντα Σίλβα 
* 1960
**  Γιόζεφ Σμιτ 
* 1964
**  Γιόζεφ Σμιτ
* 1968
**  Βίκτορ Σανέγιεφ 
* 1972
**  Βίκτορ Σανέγιεφ 
* 1976 
**  Βίκτορ Σανέγιεφ 
* 1980
**  Γιακ Ούντμαε
* 1984
**  Αλ Τζόινερ
* 1988
**  Χρίστο Μαρκόφ
* 1992
**  Μάικ Κόνλεϊ
* 1996
**  Κένυ Χάρισον 
* 2000
**  Τζόναθαν Έντουαρντς 
* 2004
**  Κρίστιαν Όλσον
* 2008
**  Νέλσον Εβόρα
* 2012
**  Κρίστιαν Τέιλορ
* 2016
**  Κρίστιαν Τέιλορ
* 2021
**  Πέδρο Πάμπλο Πισάρντο

thumb|Ο Βίκτορ Σανέγιεφ είναι ο μοναδικός αθλητής που έχει κατακτήσει τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια

### Γυναίκες

* 1996
**   Ινέσα Κράβετς 
* 2000
**  Τερέζα Μαρίνοβα
* 2004
**   Φρανσουάζ Μπανγκό Ετονέ 
* 2008
**   Φρανσουάζ Μπανγκό Ετονέ
* 2012
**   Όλγκα Ριπακόβα 
* 2016
**   Κατερίν Ιμπάργκουεν
* 2021
**   Γιούλιμαρ Ρόχας

## Πηγές

# "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ.
# "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press.
# Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell.
# "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.

## Παραπομπές


Αλμα τριπλούν
Κατηγορία:Άλμα εις τριπλούν
Άλμα επί κοντώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το άλμα επί κοντώ είναι ένα κλασικό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Πρόκειται για ένα από τα 12 αγωνίσματα του στίβου που βρίσκονται συνεχώς στο πρόγραμμα των αγώνων από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 της Αθήνας. 

Ως το 1968 οι αθλητές των ΗΠΑ ήταν απόλυτοι κυρίαρχοι του αθλήματος. Στη συνέχεια κυριάρχησαν αθλητές από την Ευρώπη. Μόλις το 2000 στο Σίδνεϊ κατάφερε να ξαναπάρει το χρυσό Αμερικανός. Η Ελλάδα έχει δύο χάλκινα μετάλλια στο αγώνισμα. Τα κατέκτησαν ο Άγγελος Δαμάσκος το 1896 στην Αθήνα και ο Γεώργιος Ρουμπάνης το 1956 στην Ολυμπιάδα της Μελβούρνης. Το 1968 στο Μεξικό ο Χρήστος Παπανικολάου ήταν τέταρτος, ενώ στους τελικούς τους αγωνίσματος στο Ελσίνκι το 1952 συμμετείχε ο Ρήγας Ευσταθιάδης.

Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 2000, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ.

## Ολυμπιονίκες

### Άνδρες

thumb|Ο Μπομπ Ρίτσαρντς είναι ο ένας από τους δύο αθλητές που αναδείχθηκαν χρυσοί Ολυμπιονίκες στο αγώνισμα 

thumb|Ο Άρμαντ Ντουπλάντις είναι ο ένας από τους δύο αθλητές που αναδείχθηκαν χρυσοί Ολυμπιονίκες στο αγώνισμα 

*1896
**  Γουίλιαμ Χόιτ
*1900
**  Ίρβινγκ Μπάξτερ
* 1904
**  Τσαρλς Ντβόρακ
*1908
**  Άλμπερτ Τζίλμπερτ*
**  Έντουαρντ Κουκ*
* 1912
**  Χάρι Μπάμπκοκ 
* 1920
**  Φρανκ Φος
* 1924
**  Λι Μπαρνς
* 1928 
**  Σέιμπιν Καρ
* 1932
**  Γουίλιαμ Μίλερ
* 1936
**  Ερλ Μίντοους
* 1948
**  Όουεν Σμιθ
* 1952
**  Μπομπ Ρίτσαρντς
* 1956
**  Μπομπ Ρίτσαρντς
* 1960
**  Ντόναλντ Μπραγκ
* 1964
**  Φρεντ Χάνσεν
* 1968
**  Μπομπ Σίγκρεν 
* 1972
**  Βόλφγκανγκ Νόρντβιγκ
* 1976 
**  Ταντέους Σλουσάρσκι
* 1980
**  Βουαντίσουαφ Κοζακιέβιτς
* 1984
**  Πιερ Κινόν
* 1988
**  Σεργκέι Μπούμπκα
* 1992
**  / Μαξίμ Ταρασόφ (Ενωμένη Ομάδα της πρώην ΕΣΣΔ)
* 1996
**   Ζαν Γκαλφιόν
*2000
**  Νικ Χάισονγκ
* 2004
**   Τίμοθι Μακ
* 2008
**  Στιβ Χούκερ 
* 2012
**  Ρενό Λαβιλενί 
* 2016
**  Τιάγκο Μπραζ ντα Σίλβα 
* 2021 
**  Άρμαντ Ντουπλάντις 
* 2024 
**  Άρμαντ Ντουπλάντις

Σημείωση : Το 1908 απονεμήθηκαν χρυσά μετάλλια και στους δύο αθλητές που πήδησαν το ίδιο ύψος.

### Γυναίκες

thumb|Η Γελένα Ισινμπάγιεβα είναι η μόνη δύο φορές χρυσή Ολυμπιονίκης του αγωνίσματος 

*2000
**  Στέισι Ντραγκίλα
* 2004
**   Γελένα Ισινμπάγιεβα
* 2008
**   Γελένα Ισινμπάγιεβα
*2012    
**  Τζένιφερ Σουρ
*2016
**   Κατερίνα Στεφανίδη
*2021
**  Κέιτι Νατζέοτ

## Πηγές

# "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ.
# "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press.
# Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell.
# "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.

## Παραπομπές


Αλμα επί κοντώ
Γκίβι Νόντια

Ο **Γκίβι Γεωργιεβιτς Νόντια** (γεωργ: გივი ნოდია; και ρωσ: Гиви Георгиевич Нодия ) ήταν Γεωργιανός ποδοσφαιριστής, διεθνής με τη Σοβιετική Ένωση. Γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου του 1948 στο Κουτάισι και πέθανε στις 7 Απριλίου του 2005 στην Τιφλίδα.

## Καριέρα
Ο Νόντια ξεκίνησε την καριέρα του το 1965 από την Τορπέντο Κουτάισι και το 1967 μεταπήδησε στην Ντιναμό Τιφλίδας όπου παρέμεινε μέχρι το 1975 όταν και μεταγράφηκε στην Λοκομοτίβ Μόσχας όπου έκλεισε την καριέρα του το 1978, σε ηλικία μόλις 30 ετών. Στη συνέχεια ακολούθησε προπονητική καριέρα.

Με την εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης έκανε ντεμπούτο το 1967 και μέχρι το 1973 ο Γεωργιανός επιθετικός αγωνίστηκε σε 21 αγώνες πετυχαίνοντας 5 γκολ. Επίσης συμμετείχε στα Euro του 1968 (δεν αγωνίστηκε) και του 1972 καθώς και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970.

## Διακρίσεις
* Πρώτος Σκόρερ σοβιετικού πρωταθλήματος: 1970.
* Φιναλίστ του EURO 1972

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γεωργιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1972
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1968
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιφλίδας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ντιναμό Τιφλίδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορπέντο Κουτάισι
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τορπέντο Κουτάισι
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λοκομοτίβι Τιφλίδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μέταλουργκ Ρουστάβι
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λοκομοτίβ Αγίας Πετρούπολης
Κατηγορία:Γεωργιανοί προπονητές ποδοσφαίρου
Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2008

Ο **πίνακας μεταλλίων των [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008|Ολυμπιακών Αγώνων του 2008]]** είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής η οποία κατατάσσει τις χώρες, αθλητές των οποίων έχουν κερδίσει μετάλλια στους Αγώνες. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των αργυρών, και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 που διεξήχθησαν στο Πεκίνο, την πρωτεύουσα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας έλαβαν μέρος περίπου 11.028 αθλητές από 204 χώρες, αριθμός ρεκόρ για Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι αθλητές αγωνίστηκαν σε 302 αγωνίσματα και 28 αθλήματα.

Συνολικά, 88 χώρες κέρδισαν κάποιο μετάλλιο, ενώ 55 από αυτές κέρδισαν ένα τουλάχιστον χρυσό μετάλλιο.

Οι Νήσοι Μάρσαλ, το Μαυροβούνιο και το Τουβαλού συμμετέχουν για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το Αφγανιστάν, το Μπαχρέιν, το Τατζικιστάν, και το Τόγκο κέρδισαν για πρώτη φορά ολυμπιακό μετάλλιο. Η Σερβία και η Σιγκαπούρη κέρδισαν για πρώτη φορά μετάλλιο ως ανεξάρτητα κράτη, ενώ το Μπαχρέιν, η Μογγολία, και ο Παναμάς κέρδισαν το πρώτο τους χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο.

## Πίνακας μεταλλίων
Η κατάταξη στον πίνακα δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των αργυρών, και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Σε περίπτωση που δύο χώρες έχουν ίσο αριθμό χρυσών, αργυρών και χάλκινων μεταλλίων καταλαμβάνουν την ίδια θέση και η κατάταξη γίνεται αλφαβητικά, με βάση τον κωδικό χώρας της ΔΟΕ. 

Στα αγωνίσματα της πυγμαχίας, του τζούντο, του τάε κβο ντο, και της πάλης, δίνονται δύο χάλκινα μετάλλια ανά τάξη κιλών. Έτσι, ο συνολικός αριθμός των χάλκινων μεταλλίων είναι μεγαλύτερος από αυτό των χρυσών και αργυρών. Επίσης, ισοπαλία στη δεύτερη θέση σημειώθηκε στο αγώνισμα των 100 μέτρων γυναικών στο στίβο, όπου δόθηκαν δύο αργυρά μετάλλια και κανένα χάλκινο. Ισοπαλία στην τρίτη θέση σημειώθηκε στη κολύμβηση, στα αγωνίσματα των 100 μέτρων ύπτιο των ανδρών, και στα 100 μέτρα ελεύθερο των ανδρών, όπου δόθηκαν δύο χάλκινα μετάλλια. 

;Τελικά αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πεκίνο 2008-επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
2008
Κώστας Μαυρουδής

Ο **Κώστας Μαυρουδής** γεννήθηκε στην Τήνο το 1948. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα. Πρωτοδημοσίευσε ποιήματα το 1968. Ανήκει στους πρώτους χρονολογικά ποιητές της «γενιάς του ’70». Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές *Λόγοι Δύο* (1973), *Ποίηση* (Τραμ 1978), *Το Δάνειο του Χρόνου* (Κέδρος 1989), *Επίσκεψη σε Γέροντα με Άνοια* (Κέδρος 2001), *Τέσσερις Εποχές* (Κέδρος 2009), που διακρίθηκε με το βραβείο του περιοδικού *Αναγνώστης*. Εκτός της ποιήσεως έχει γράψει πεζόμορφα βιβλία ποιητικού κλίματος, με πυκνά και σύντομα κείμενα που θυμίζουν ημερολόγιο και αφοριστικό στοχασμό. Αυτά είναι: *Με Εισιτήριο Επιστροφής* (Εστία 1983, Β΄ εκδ. Πλέθρον 1999), *Οι Κουρτίνες του Γκριμπάλντι* (Νεφέλη 2000) *Στενογραφία* (Κέδρος 2006). *Η Ζωή με Εχθρούς* (Δελφίνι 1998, Β΄ εκδ. Μελάνι 2008) είναι συγκέντρωση άρθρων και σχολίων που κατά καιρούς δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 2001 ήταν υποψήφιος για το κρατικό βραβείο λογοτεχνίας στην κατηγορία Μαρτυρία με το βιβλίο Οι κουρτίνες του Γκαριμπάλντι (εκδόσεων Νεφέλη) . Το 2009 τιμήθηκε με το βραβείο του περιοδικού *Αναγνώστης* για την ποιητική συλλογή *Τέσσερις εποχές* και το 2016 με το κρατικό βραβείο διηγήματος και το βραβείο του Αναγνώστη για την *Αθανασία των σκύλων.*

Ο Κώστας Μαυρουδής θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ποιητής μνήμης, που έχει ταυτιστεί με την υπόθεση του παρελθόντος, αφού κατά έναν στίχο του «ό,τι απομακρύνεται είναι ποίηση». Στην αφετηρία του τον χαρακτήριζε ολιγόστιχη κομψότητα και καθαρολογία. Αργότερα τα χαρακτηριστικά αυτά έδωσαν τη θέση τους σε μια πιο αναλυτική (κάποτε πεζολογική) έκφραση. Ωστόσο πάντα το αντικείμενο είναι κοινό και αφορά την απώλεια του παρόντος, τον συντελεσμένο χρόνο, τη φθορά και την ήττα μας απ’ αυτόν. Εξελισσόμενη, η ποίησή του ξέφυγε απ’ την κομψοέπεια και τη συντομία της μινιατούρας. Τα τελευταία του ποιήματα (*Τέσσερις Εποχές*) είναι εκτεταμένες αφηγηματικές φόρμες, συγκροτημένες από λεπτομερείς περιγραφές με «υπόθεση» που έχει αρχή και τέλος. Περιγράφουν καταστάσεις, πρόσωπα και βιώματα, με τρόπο δραματικό ή υπογείως παιγνιώδη, και παρακολουθούν την καθημερινότητα (άλλοτε κοσμοπολιτικά λαμπρή, άλλοτε αυτόχθονα) φροντίζοντας λιγότερο τη λυρική μέριμνα και περισσότερο την οργάνωση μιας «ιστορίας».

Από το 1978, ο Κώστας Μαυρουδής εκδίδει και διευθύνει το λογοτεχνικό περιοδικό *Το Δέντρο*. Από το 1983 με τον Τάσο Γουδέλη.

## Εργογραφία
* **Ποιητικές συλλογές**:
#Λόγοι Δύο (1973)
#Ποίηση (Τραμ 1978)
#Το Δάνειο του Χρόνου (Κέδρος 1989)
#Επίσκεψη σε Γέροντα με Άνοια (Κέδρος 2001)
#Τέσσερις Εποχές (Κέδρος 2009)
***Πεζόμορφα βιβλία ποιητικού κλίματος**:
#Με Εισιτήριο Επιστροφής (Εστία 1983, Β΄ εκδ. Πλέθρον 1999)
#Οι Κουρτίνες του Γκριμπάλντι (Νεφέλη 2000, Β' έκδοση 2018)
#Στενογραφία (Κέδρος 2006)
#Η Ζωή με Εχθρούς (Δελφίνι 1998, Β΄ εκδ. Μελάνι 2008)
#**Υπό έκδοση**: 1. Το αλάτι του Μπαντ Ίσλ (Πατάκης)

**Πεζογραφία:** 1. Η αθανασία των σκύλων (Πόλις, 2016).

Α΄ κρατικό βραβείο διηγήματος, Α' βραβείο περιοδικού *Αναγνώστης*

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Μαντινέας

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μαντινέας** (***Μαντινεύς***) είναι γνωστός ένας από τους 50 γιους του βασιλιά Λυκάονα της Αρκαδίας. Ο Μαντινεύς ίδρυσε την αρχαία πόλη Μαντίνεια στην Πελοπόννησο, μία πόλη που πήρε το όνομά του. Σε κάποιες πηγές ο Μαντινεύς αναφέρεται και με το όνομα **Μαντίνους**. Η πόλη που ίδρυσε ο Μαντινέας ονομαζόταν *"Πτόλιν"* στο σημερινό Γκορτσούλι Αρκαδίας σε έναν λόφο περίπου 1 χιλιόμετρο βόρεια από την μετέπειτα πόλη όπου βρέθηκε προϊστορικός οικισμός από το 6.000 π.Χ.. Η Αντινόη αργότερα, εγγονή του Άλεος από την Τεγέα την μετέφερε στην σημερινή της θέση στον κάμπο νότια από τον λόφο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μαντινεα
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Μάντιος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μάντιος** είναι γνωστός ένας γιος του Μελάμποδα και της Λυσίππης ή της Ιφιάνειρας. Ο Μάντιος ήταν αδελφός του Αντιφάτη, πατέρας του Κλείτου και παππούς του Κοιράνου — ή πατέρας του Οϊκλέους και παππούς του Αμφιαράου. Καθώς δείχνει το όνομά του, ο Μάντιος ήταν πιθανότατα μάντης.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969
*Homer, The Odyssey with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1919. 
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Μάρις

Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα **Μάρις** είναι γνωστός ένας γιος του Αμισοδάρου, αδελφός δηλαδή του Ατυμνίου. Ο Μάρις σκοτώθηκε από τον Θρασυμήδη, τον γιο του βασιλιά Νέστορα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μαρις
Μαχαιρέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μαχαιρέας** (***Μαχαιρεύς***) είναι γνωστός ένας ιερέας των Δελφών, γιος του Δαίτα. Ο Μαχαιρέας κατά την παράδοση ονομάσθηκε έτσι από τη *«δελφικήν μάχαιραν»*. Ο Ησύχιος γράφει ότι το μαχαίρι αυτό είχε μόνο μπροστά μία κόψη από σίδερο, χαρακτηριστικό που θύμιζε ότι ήταν σε χρήση σε κάποια πανάρχαια εποχή, τότε που τα μαχαίρια ήταν πέτρινα. Το μαχαίρι αυτό το χρησιμοποιούσαν κυρίως στις θυσίες. Με μία τέτοια μάχαιρα σκοτώθηκε και ο Νεοπτόλεμος στους Δελφούς, επειδή εναντιώθηκε στη συνήθεια των ιερέων να αποσπούν τεμάχια από το θυσιαζόμενο ζώο για λογαριασμό τους. Ο Σχολιαστής του Πινδάρου λοιπόν αναφέρει ότι πολλοί ποιητές θεωρούσαν τον Μαχαιρέα ως τον φονιά του Νεοπτολέμου.

Κατά τον Στράβωνα ο Μαχαιρεύς ήταν πρόγονος του Βράγχου, του ιερέα των Διδύμων. Η παράδοση αυτή υποδεικνύει ότι υπήρχε εξάρτηση του ιερού των Διδύμων από τους Δελφούς.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μαχαιρεας
Μέγαιρα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μέγαιρα** (δεν πρέπει να συγχέεται με τη Μεγάρα) είναι γνωστή η μία από τις Ερινύες, τις θεότητες που προσωποποιούσαν τις τύψεις, στην παράδοση κατά την οποία αυτές είναι τρεις, όπως για παράδειγμα στον Ευριπίδη. Η Μέγαιρα αναφέρεται δηλαδή μαζί με την Αληκτώ και την Τισιφόνη. Ειδικότερα η Μέγαιρα συνδέεται με τη ζήλεια-φθόνο (από την ετυμολογία της λέξεως) και τιμωρούσε ιδιαίτερα τη συζυγική απιστία.

Στη νεότερη εποχή η λέξη «μέγαιρα» κατέληξε να σημαίνει κάθε απαίσια και αδυσώπητη γυναίκα, τόσο στη νεοελληνική, όσο και σε άλλες γλώσσες: Στη σύγχρονη γαλλική (mégère) και πορτογαλική (megera) γλώσσα υποδηλώνει μια αντιπαθητική, φθονερή ή αξιοπεριφρόνητη γυναίκα, ενώ η ιταλική λέξη *megera* σημαίνει μια κακιά και/ή άσχημη γυναίκα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της εκδίκησης
Κατηγορία:Ερινύες
Μάρπησσα

Στην ελληνική μυθολογία η **Μάρπησσα** ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Ευήνου. Η Μάρπησσα απήχθη από τον Ίδα, που την είχε δει να χορεύει στο ιερό της «Ορτυγίας Αρτέμιδος», επάνω στο όρος Χαλκίς της Αιτωλίας. Ο Εύηνος κυνήγησε πάνω σε ένα άρμα τον Ίδα μέχρι τον ποταμό Λυκόρμα. Εκεί ο Ίδας του ξέφυγε επειδή είχε φτερωτό άρμα που του είχε δώσει ο πατέρας του, ο θεός Ποσειδώνας.

Ο Ίδας και η Μάρπησσα πήγαν στη Μεσσήνη, εκεί όμως ο θεός Απόλλων ερωτεύθηκε τη Μάρπησσα και θέλησε να την αρπάξει. Την ώρα που ο Ίδας και ο Απόλλων μονομαχούσαν, επενέβη ο Δίας, ο οποίος προέτρεψε τη Μάρπησσα να διαλέξει ποιον από τους δύο θα ήθελε ως σύζυγό της. Τότε η κοπέλα, επειδή φοβήθηκε μήπως την εγκαταλείψει ο Απόλλων όταν θα γερνούσε, επέλεξε τον Ίδα.

Η απλή αυτή μορφή του μύθου εμφανίζεται και στον Σιμωνίδη. Ο Σχολιαστής του Ομήρου όμως γράφει ότι ο Εύηνος εξανάγκαζε τους μνηστήρες της Μάρπησσας να διαγωνισθούν μαζί του στην αρματοδρομία, έκοβε τα κεφάλια των νικημένων και στόλιζε με αυτά τους τοίχους του ανακτόρου του ή του ναού του Ποσειδώνα, δηλαδή έκανε ό,τι και ο Οινόμαος. Σε άλλη εκδοχή μάλιστα ο Εύηνος έκτισε ολόκληρο ναό μόνο από τα κρανία αυτά! Η μεγάλη ομοιότητα των μύθων Οινομάου-Ιπποδαμείας και Ευήνου-Μάρπησσας καταλήγει σε συνένωσή τους στη μεταγενέστερη παράδοση του Πλουτάρχου: ο Εύηνος είχε νυμφευθεί την κόρη του Οινομάου. Στον αρχικό μύθο όμως σύζυγος του Ευήνου και μητέρα της Μάρπησσας είναι η Αλκίππη.

Ο Όμηρος αναφέρει ως συνέχεια του αρχικού μύθου αρπαγή της Μάρπησσας από τον Απόλλωνα και επανάκτησή της από τον Ίδα, ενώ δεν αναφέρει τίποτα για τον Εύηνο. Ο Παυσανίας γράφει ότι στη Λάρνακα του Κυψέλου απεικονιζόταν η επανάκτηση της Μάρπησσας από τον Ίδα σε βάρος του Απόλλωνα, ενώ την αναπαράσταση συνόδευαν και εξάμετροι στίχοι.

Σε δύο αττικές αγγειογραφίες απεικονίζεται ο Δίας να διευθετεί τη διαφορά του Ίδα και του Απόλλωνα σχετικώς με τη Μάρπησσα. Σε ετρουσκικό καθρέφτη η Μάρπησσα παριστάνεται ανάμεσα στον Απόλλωνα και τον Ίδα.

Με το όνομα Μάρπησσα αναφέρεται και μία βασίλισσα των Αμαζόνων.

## Πήρε το όνομά της
Το όνομα «Μάρπησσα» (*Marpessa*) δόθηκε σε ένα υπερδεξαμενόπλοιο 206.000 τόνων της εταιρείας *Shell Oil*. Τον Δεκέμβριο 1969, κατά το παρθενικό του ταξίδι από το Ρότερνταμ και σε απόσταση 50 μιλίων από τη δυτική ακτή της Αφρικής, έγινε το μεγαλύτερο δεξαμενόπλοιο που βυθίστηκε μέχρι τότε στον κόσμο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin, *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μαρπησσα
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Αδελία Γη

Η **Αδελία Γη** είναι μια λωρίδα εδάφους της Ανταρκτικής. Καλύπτει μία επιφάνεια έκτασης περίπου 432.000 τ.χλμ. αλλά με μόνο 30 κατοίκους που είναι επιστήμονες και παρατηρητές. Αποτελεί μέρος των Αυστραλιανών και Ανταρκτικών Γαλλικών Εδαφών. Στεγάζει τις επιστημονικές βάσεις Ντυμόν Ντυρβίλ, στη νήσο Πετρέλ, και Κυβερνήτη-Σαρκό.

## Κλίμα

Το κλίμα της χαρακτηρίζεται από πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και χιονοθύελλες. Οι μέσες θερμοκρασίες στο Ντυμόν Ντυρβίλ, σε επίπεδο θαλάσσης κυμαίνονται κατά μέσο όρο από -1 έως +7 C κατά το καλοκαίρι (Ιανουάριος, Φεβρουάριος) και από -15 έως -20 βαθμούς κατά το χειμώνα.

Από τον Μάρτιο, η θάλασσα καλύπτεται από στρώμα πάγου που πυκνώνει για να προσεγγίσει ένα με δύο μέτρα κατά το χειμώνα. Αυτός ο θαλάσσιος πάγος, κατά το χειμώνα, καλύπτει μία τεράστια έκταση και μπλοκάρει την πλοήγηση.

## Βιολογική Κληρονομιά

Αυτά τα εδάφη, παραγνωρισμένα σε γενικό επίπεδο διαθέτουν μία βιολογική κληρονομιά πολύ συχνά υποτιμημένη.
Η Ανταρκτική είναι η μόνη μεγάλη και συνάμα ψυχρή περιοχή της υδρογείου που βρίσκεται σε κατάσταση παραπλήσια με την αρχική της, σε αντίθεση με την Αρκτική. Η βιολογική κληρονομιά, ακόμα ανέπαφη, είναι σε παγκόσμιο επίπεδο πολύ σημαντική και η Γαλλία είναι υπεύθυνη μπροστά στη διεθνή κοινότητα.
Υπογράφοντας την Σύμβαση του Ρίο το 1992, η Γαλλία δεσμεύτηκε να την προστατεύσει για να ικανοποιήσει τις ανάγκες και την ελπίδα των μελλοντικών γενεών παίρνοντας, σε εθνικό επίπεδο, όλα τα αναγκαία μέτρα.

## Ιστορία
**Ανακάλυψη και πρώτες κατοχές**
Ο κυβερνήτης της γαλλικής αποστολής στην Ανταρκτική, Ζυλ Ντυμόν Ντυρβίλ, ανακάλυψε αυτή την περιοχή το 1840 και της έδοσε το όνομα της γυναίκας του. Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κατά τη διάρκεια του οποίου η στρατηγική αξία της περιοχής έγινε πρόδηλη, πολλές χώρες εκ των οποίων η Γαλλία αντιμετώπισαν το ενδεχόμενο να δημιουργήσουν σ'αυτή την ήπειρο σταθμούς με σκοπό να στηρίξουν τις εδαφικές τους διεκδικήσεις.

## Γαλλική Κυριαρχία

## Θαλάσσιες ζώνες υπό γαλλική δικαιοδοσία

## Αναφορές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Ανταρκτικής
Κατηγορία:Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη
Μεγαρέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μεγαρέας** (***Μεγαρεύς***) είναι κυρίως γνωστός ένας γιος του θεού Ποσειδώνα. Ο Μεγαρέας έγινε βασιλιάς στα Μέγαρα διαδεχόμενος τον πεθερό του Νίσο: ο Μεγαρέας είχε παντρευτεί την Ιφινόη, κόρη του Νίσου. Με τη σειρά του ο Μεγαρέας, όταν ο Αλκάθους κατόρθωσε να σκοτώσει τον Κιθαιρώνειο Λέοντα, του έδωσε ως βραβείο τη δική του κόρη και τον θρόνο.

Αυτή είναι η μεγαρική παράδοση του μύθου του Μεγαρέως. Σύμφωνα όμως με τη Βοιωτική παράδοση, ο Μεγαρεύς καταγόταν από τη βοιωτική πόλη Ογχηστό, είχε βοηθήσει τον Νίσο εναντίον του Μίνωα, σκοτώθηκε στη μάχη εκείνη και ενταφιάσθηκε στα Μέγαρα, που στη συνέχεια πήραν και το όνομά του. Ο Οβίδιος γράφει ότι ο Μεγαρέας ήταν εγγονός (και όχι γιος) του Ποσειδώνα, ενώ ο Πλούταρχος ότι ήταν γιος του Ογχηστού και γαμβρός του Νίσου από την *αδελφή* του Νίσου. Υπάρχουν και αναφορές ότι ο Μεγαρεύς ήταν γιος του θεού Απόλλωνα ή του Αιγέα, ή ότι ήταν σύζυγος της Μερόπης και πατέρας του Ιππομένη, του Τιμάλκου, του Ευίππου, της Ευαίχμης και της Γόργης.
## Δείτε επίσης
* Με το όνομα Μεγαρέας είναι επίσης γνωστός ένας γιος του Κρέοντα και της Ευρυδίκης, που θυσιάσθηκε με τη θέλησή του για τη σωτηρία των Θηβών, σύμφωνα με την προφητεία του μάντη Τειρεσία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Μεγαρεας
Μεγαρεας
Μελάνθιος (μυθολογία)

1. Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μελάνθιος** (και **Μελανθεύς** στην ονομαστική και κλητική: *Μελανθεύ*) είναι γνωστός ένας βοσκός στην Ιθάκη που αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (ρ 212 κ.ε., φ 175 κ.ε., χ 135 κ.ε., 472 κ.ε.) ως γιος του Δολίου και αδελφός της δούλας Μελανθούς. Ο Μελάνθιος πήρε το μέρος των μνηστήρων και κατά τη θανάτωσή τους από τον Οδυσσέα προσπάθησε ανεπιτυχώς να προμηθεύσει τους μνηστήρες με όπλα. Μετά την εξόντωση των μνηστήρων ο Οδυσσέας διέταξε και έκοψαν τη μύτη, τα αυτιά και τα άκρα του Μελανθίου, και τέλος να ξεριζώσουν τα γεννητικά του όργανα και να τα ταΐσουν στους σκύλους και έτσι πέθανε.

2. Με το όνομα **Μελάνθιος** αναφέρεται (στην *[[Ιλιάδα]]*, Ζ 36) και ένας από τους Τρώες που πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε με λόγχη από τον Ευρύπυλο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 553

Μελανθιο
Μελανθιο
Μελανθώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μελανθώ** αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Κόρη του Δευκαλίωνα. Η Μελανθώ ζευγάρωσε με τον θεό Ποσειδώνα, ο οποίος είχε πάρει τη μορφή δελφινιού, και γέννησε τον Δελφό. Η Μελανθώ του Δευκαλίωνα αναφέρεται και ως **Μελάνθεια**, σε πηγές στις οποίες θεωρείται γιαγιά του Δελφού. Η Μελανθώ απέκτησε και μία κόρη, τη Μέλαινα ή Μελαινίδα, από τον ποτάμιο θεό Κηφισό ή από τον `Υαμο.
# Κόρη του Δολίου και αδελφή του γιδοβοσκού Μελανθίου, δούλη της Πηνελόπης. Η Μελανθώ, όπως και ο αδελφός της, πήρε το μέρος των μνηστήρων και έγινε ερωμένη του μνηστήρα Ευρυμάχου. Μετά την εξόντωση των μνηστήρων, η Μελάνθη απαγχονίσθηκε μαζί με άλλες 11 άπιστες δούλες κατά διαταγή του Οδυσσέα.
# Σύζυγος του βασιλιά του `Αργους Κριάσου και μητέρα του Φόρβαντα και της Κλεοβοίας. Αυτή η Μελανθώ αναφέρεται και ως **Μελάνθη**.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μελανθω
Μέδωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μέδωνας** ή Μέδοντας (***Μέδων*** < *μέδω* (προστατεύω, κυβερνώ), "ο προστάτης, ο άρχοντας") αναφέρονται τα ακόλουθα 4 διαφορετικά πρόσωπα:

# Ηρωική μορφή της ανατολικής Λοκρίδας που συνδέθηκε με τις τρωικές μυθικές παραδόσεις. Αναφέρεται ως νόθος γιος του Οϊλέα με μητέρα του τη Ρήνη ή την Αλκιμάχη. Επομένως ο Μέδων ήταν ετεροθαλής αδελφός του Αίαντα του Λοκρού. Ο Μέδων εγκατέλειψε τη γενέτειρά του Φυλάκη επειδή είχε σκοτώσει ένα συγγενή της μητριάς του, της Εριώπιδας. Συμμετέσχε στον Τρωικό Πόλεμο ως αρχηγός των ανδρών του Φιλοκτήτη και σκοτώθηκε εκεί από τον Αινεία.
# Κήρυκας των μνηστήρων της Πηνελόπης, ο οποίος της απεκάλυψε τη συνωμοσία που ετοίμαζαν οι μνηστήρες για να σκοτώσουν τον Τηλέμαχο. Για τον λόγο αυτό ο Οδυσσέας λυπήθηκε τον Μέδοντα κατά τη μνηστηροφονία, μετά από παρέμβαση του Τηλεμάχου. Η *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* αναφέρει ότι ο Μέδων καταγόταν από το Δουλίχιο.
# Ο μεγαλύτερος γιος του Κόδρου, που μάλωσε με τον αδελφό του Νηλέα για την εξουσία. Το Μαντείο των Δελφών έβγαλε χρησμό που ευνοούσε τον Μέδοντα. Αυτός ο Μέδων αναφέρεται ως ο γενάρχης των Μεδοντιδών και ως πρώτος άρχοντας των Αθηνών.
# Ο ένας από τους δύο γιους του Πυλάδου και της Ηλέκτρας. Ο Μέδων αυτός ταυτίζεται με τον **Μεδέωνα**, τον επώνυμο ήρωα της πόλεως Μεδεών της Φωκίδας. Κάποιες πηγές γράφουν ότι σκότωσε μαζί με τον αδελφό του τον Ηρακλείδη Αριστόδημο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
*  (Ιταλικά)

Μεδωνας
Μέγαρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μέγαρος** είναι κυρίως γνωστός ένας γιος του Δία και μιας από τις λεγόμενες «Σιθνίδες Νύμφες». Ο Μέγαρος κατόρθωσε να ξεφύγει από τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα καταφεύγοντας στα «άκρα της Γερανίας», καθώς αναφέρει ο Παυσανίας (Α΄ 40, 1).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μεγαρ
Μεγαρο