open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρένα Τόρβαρ

Η **Αρένα Τόρβαρ** (πολωνικά: *Hala Torwar*) είναι κλειστή αρένα στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για συναυλιακές εκδηλώσεις αλλά και για Χόκεϊ επί πάγου, καθώς και άλλα αθλήματα. Εγκαινιάστηκε το 1953 και ανακαινίστηκε το 1999. Η χωρητικότητα του σταδίου ανέρχεται σε 6.304 σε μέρες αθλημάτων και προσεγγίζει έως και τις 8.000 σε μέρες συναυλιών. Από 22 έως 28 Ιανουαρίου του 2007 φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικής Παγοδρομίας. Ακόμη, το 2001 διεξήχθη ο τελικός του Κυπέλλου Σαπόρτα ανάμεσα στις ομάδες του Γ.Σ. Αμαρουσίου και της Ελάν Σαλόν, με τελικό νικητή την ομάδα του Αμαρουσίου. Ανάμεσα στα διάσημα ονόματα του καλλιτεχνικού χώρου που έχει κατά διαστήματα φιλοξενήσει συγκαταλέγονται οι: Ριάνα, Tokio Hotel, Iron Maiden, Depeche Mode και R.E.M.

Στο στάδιο φιλοξενήθηκαν οι αγώνες του τρίτου προκριματικού ομίλου στο Ευρωμπάσκετ 2009.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Πολωνία
Κατηγορία:Γήπεδα χόκεϊ επί πάγου στην Πολωνία
Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Πολωνία
Κατηγορία:Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Πολωνία
Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών στην Πολωνία
Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων

Η **Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων** (γνωστή και ως *Συμμαχία των Πέντε*) ήταν ένας συνασπισμός αριστερών κομμάτων που δημιουργήθηκε το 1977. Πρόεδρος της συμμαχίας ήταν ο Ηλίας Ηλιού.

## Ιστορικό
Πήρε μέρος στις εκλογές του 1977 αποσπώντας 139.356 ψήφους (ποσοστό 2,72%) και εξασφάλισε 2 έδρες στο κοινοβούλιο. Οι δύο έδρες που εξασφάλισε η συμμαχία ήταν για τον πρόεδρο Ηλία Ηλιού στην Α΄ Αθήνας και για το στέλεχος του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού Λεωνίδα Κύρκο στη Β΄ Αθήνας. Με τη λήξη της κοινοβουλευτικής της θητείας, η Συμμαχία διαλύθηκε.

## Συμμετέχοντα κόμματα
Τα κόμματα που αποτελούσαν την Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων ήταν:

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Οράνιεστατ (Αρούμπα)

Το **Οράνιεστατ** () είναι πρωτεύουσα και πιο μεγάλη πόλη της Αρούμπα. Έχει πληθυσμό 106.050 σύμφωνα με απογραφή του 2008 και βρίσκεται στη νότια ακτή κοντά στο δυτικό άκρο του νησιού. Ανήκει στις περιφέρειες του Ανατολικού και του Δυτικού Οράνιεστατ. 

## Ιστορία
Η πόλη χτίστηκε γύρω από ένα φρούριο γύρω στο 1796. Αρχικά η πόλη δεν είχε κανένα επίσημο όνομα, ήταν γνωστή μόνο ως η πόλη στον Κόλπο των αλόγων. Η πόλη είναι από την ώρα που χτίστηκε η πρωτεύουσα του νησιού. Το φρούριο εξακολουθεί να είναι ένα από τα αξιοθέατα της πόλης. Η πόλη τελικά πήρε το όνομά της από τον Ολλανδό βασιλιά Γουλιέλμο τον Σιωπηλό. Η πόλη ονομάστηκε έτσι το 1820, όταν το ενδιαφέρον για την Αρούμπα αυξήθηκε λόγω της ανακάλυψης κοιτασμάτων χρυσού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρούμπα
Άννα Πέτροβα

Η **Άννα Πέτροβα** είναι χορεύτρια, χορογράφος και καθηγήτρια κλασικού χορού.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο, ενώ μετεκπαιδεύτηκε στη Σχολή της Μαρί Ραμπέρ στο Λονδίνο. Αργότερα, για να ενημερωθεί στα σύγχρονα διεθνή συστήματα διδασκαλίας κλασικού μπαλέτου, μελέτησε το παγκόσμιο σύστημα της Βασιλικής Ακαδημίας Χορού του Λονδίνου, στην οποία στο μεταξύ έγινε τακτικό μέλος και κατά τη δεκαετία του 1980 απέκτησε με διάκριση το δίπλωμα διδασκαλίας και το δικαίωμα της χορογραφικής διδασκαλίας. Αργότερα, απέκτησε και το ανώτερο δίπλωμα διδασκαλίας της RAD.

Στο μεταξύ, από το 1959 ώς το 1981, διετέλεσε στέλεχος και πρώτη χορεύτρια του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στην οποία προσλήφθηκε στα 17 της χρόνια στο *«Corps de Ballet»* και πήρε μέρος σε παραστάσεις της *«Εύθυμης χήρας».* Μέσα σε μία πενταετία εξελίχθηκε διαδοχικά σε κορυφαία, σε σολίστ και σε πρώτη μπαλλαρίνα του θεάτρου.

Χόρεψε τον πρώτο μεγάλο της ρόλο το 1964 (*«Άνοιξη»* από τις «Τέσσερις Εποχές» του Βιβάλντι και *«Pas de deux»* από τον «Δον Κιχώτη», με παρτεναίρ τον Γιάννη Μέτση). Από το 1971 υπήρξε ιδρύτρια και διευθύντρια σχολών χορού στην Αθήνα και το 1979 ίδρυσε και λειτούργησε για 3 χρόνια την 40μελή *Ομάδα Νέων Χορευτών*, πραγματοποιώντας μεγάλο αριθμό παραστάσεων σε συνεργασία και με τις *Εκδηλώσεις της Έκφρασης*.

Το 1990, ως μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ανέλαβε την αναδιοργάνωση του Μπαλέτου της για να το οδηγήσει μέσα σε μία τετραετία σε θριαμβευτικές εμφανίσεις. Τον Οκτώβριο του 1997 εκλέχτηκε πρόεδρος του ελληνικού συλλόγου της RAD και από τον Σεπτέμβριο του 1999 ανέλαβε τη θέση της διευθύντριας του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Ως πρωταγωνίστρια, απέδωσε με εξαιρετικό τρόπο πολλούς πρώτους ρόλους του παγκόσμιου και του ελληνικού ρεπερτορίου, όπως: *[[Η λίμνη των κύκνων]]*, *Δον Κιχώτης*, *[[Ο Καρυοθραύστης|Ο καρυοθραύστης]]*, *Συλφίδες*, *Ρωμαίος και Ιουλιέτα*, *Νύχτα στο φαλακρό βουνό*, *Ισπανικό καπρίτσιο*, *Φανταστικό μαγαζί*, *Μαγικός καθρέφτης*, *Μαύρος άγγελος*, *Φάουστ* κλπ.

## Πηγές
* Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό της Άννα Πέτροβα

Κατηγορία:Έλληνες χορευτές
Κατηγορία:Έλληνες χορογράφοι
Άλσος Βεΐκου

Το **Άλσος Βεΐκου** είναι άλσος της Αθήνας εντός των ορίων του Δήμου Γαλατσίου. Συγκεκριμένα, βρίσκεται στους βορειοδυτικούς πρόποδες των Τουρκοβουνίων. Πήρε το όνομά του απ' τον Αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης, Λάμπρο Βέικο, ο οποίος υπήρξε ιδιοκτήτης στρεμμάτων στην περιοχή. Σήμερα αποτελεί μια τεράστια έκταση πρασίνου (256 στρεμμάτων) και είναι ένας από τους μεγαλύτερους πνεύμονες της Αθήνας. Διαθέτει καφετέρια, παιδική χαρά, γήπεδα, θέατρο, θερινό κινηματογράφο κλπ. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Μεσαιωνική Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και από το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου.

## Εγκαταστάσεις
Το Άλσος έχει έκταση 256 στρέμματα, ενώ διαθέτει:

* Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ, όπου εδρεύει ο Α.Ο. Γαλατσίου
* Γήπεδο Ποδοσφαίρου.
* Γήπεδα εδαφοσφαίρισης petanque («πετάνκ»).
* Το Δημοτικό κολυμβητήριο Γαλατσίου.
* Μικρότερα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ.
* Γήπεδα τένις
* Πίστα σκέιτμπορντ.
* Παιδικές Χαρές.
* Όργανα Γυμναστικής εξωτερικού χώρου.
* Θερινό Σινεμά.
* Καφετέριες
* Θέατρο, το οποίο φιλοξενεί εκδηλώσεις και παραστάσεις κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

## Σταθμός Άλσος Βεΐκου
Για αρχή, η αφετηρία της υπό κατασκευής τέταρτης γραμμής του Μέτρο της Αθήνας θα βρίσκεται στον μελλοντικό Σταθμό Άλσους Βεΐκου, μόλις 850 μέτρα μακριά απ' το Άλσος, στη γωνία των Λεωφόρων Βεΐκου και Τραλλέων.

## Συγκοινωνίες και Μέσα Μεταφοράς
Προς στιγμήν, μέσω συγκοινωνιών, το Άλσος ειναι προσβάσιμο μόνο μέσω λεωφορείου, καθώς διαθέτει 4 στάσεις. Ενώ, υπάρχει πάρκινγκ με πρόσβαση μόνο μέσω της Λεωφόρου Βεΐκου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://www.galatsi.gov.gr/building/alsos-veikou/

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Γαλατσίου
Κατηγορία:Δήμος Γαλατσίου
Κατηγορία:Άλση της Ελλάδας
Βεικου
Ράουνι

Στη φινλανδική μυθολογία, η **Ράουνι** είναι η θεά της γονιμότητας, σύζυγος του θεού Ούκκο, περίπτωση στην οποία ταυτίζεται με τη θεότητα Άκκα, το όνομα της οποίας σημαίνει «γριά των νεκρών». Την αποκαλούσαν «μητέρα της Γης», καθώς έδινε στους αρχαίους Φίννους τη δύναμη να πολεμήσουν δαιμόνια που είχαν κυριεύσει τη γη χωρίς την άδειά της. Πίστευαν ότι εξαιτίας των θυμών της και των αντιμαχιών ανάμεσα στο ζευγάρι Ούκκο-Ράουνι, η γη έτρεμε κι ο θυμός της προσπαθούσε να βρει διέξοδο.

To όνομα της Ράουνι προέρχεται από το ισλανδικό *reynir* ή το σουηδικό *rönn*, που δηλώνει τη σουρβιά, ένα ιερό δέντρο που προστατεύει από τα κακά πνεύματα. 

Οι Λάπωνες έχουν μια θεότητα ονόματι Ράουδνα, στην οποία θυσίαζαν ένα τάρανδο, όπως και στον Ούκκο.

Αναφέρεται στον κατάλογο των φινλανδικών θεοτήτων, που υφίσταντο στην προχριστιανική παράδοση, του Μίκαελ Αγκρίκολα, ο οποίος εκδόθηκε το 1548.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*''Encyclopedia Mythica''

Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία
Κάλμα

Στη φινλανδική μυθολογία, η **Κάλμα** είναι η θεότητα του θανάτου και της φθοράς.

Ζει στον Κάτω Κόσμο, τη μυθική Τούονελα, και τη συνοδεύει το τέρας Σούρμα, ανάλογο του αρχαιοελληνικού Κέρβερου στον Άδη.

Το όνομά της σημαίνει «δυσοσμία των πτωμάτων».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Gods of Finnish mythology - Kalma
*Encyclopedia Mythica

Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Πόλη της Γουατεμάλας

thumb|right|Πόλη της Γουατεμάλας
Η **Πόλη της Γουατεμάλας** () είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Δημοκρατίας της Γουατεμάλας. Ο πληθυσμός της πόλης μαζί με τα προάστια υπερβαίνει τα 3.700.000 κατοίκους είναι η μεγαλύτερη πόλη στην Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική. Ο πληθυσμός της Πόλης της Γουατεμάλας γνώρισε δραστική αύξηση από το 1970 όταν πραγματοποιήθηκε μεγάλη εισροή των μεταναστών από τους αυτόχθονες των απομακρυσμένων περιοχών, καθώς και μεγάλη εισροή ξένων ομάδων.

## Ιστορία
Η πόλη της Γουατεμάλας βρίσκεται σχεδόν πάνω από την αρχαία πόλη των Μάγιας που ονομαζόταν Καμιναλχουγιού (Kaminaljuyú). Η Καμιναλχουγιού χρονολογείται περίπου πριν από 9000 χρόνια και είναι μια από τις πιο αξιόλογες αρχαιολογικές τοποθεσίες της Αμερικής. Το κέντρο της πόλης Καμιναλχουγιού βρισκόταν σε μικρή απόσταση από το παλαιότερο τμήμα της Πόλης της Γουατεμάλας. Ωστόσο, στα τέλη του 20ού αιώνα, η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από τα ερείπια, και, σε ορισμένες περιπτώσεις, πάνω από αυτά πριν αυτά αρχίσουν να προστατεύονται. Στην ισπανική αποικιακή εποχή, η πόλη της Γουατεμάλας ήταν μια μικρή πόλη. Είχε ένα μοναστήρι που ονομάζεται Ελ Κάρμεν, ιδρύθηκε το 1629. Ήταν η πρωτεύουσα της ισπανικής αρχηγίας της Γουατεμάλα, καλύπτοντας τις περισσότερες από τις χώρες της Κεντρικής Αμερικής, μεταφέρθηκε εδώ μετά από μια σειρά από σεισμούς - που άρχισαν στις 29 Ιουλίου, 1773 - κατέστρεψαν την παλιά πρωτεύουσα, Αντίγκουα της Γουατεμάλας.

Η Πόλη της Γουατεμάλας ήταν η πόλη που διαδραματίστηκε η δήλωση της ανεξαρτησίας της Κεντρικής Αμερικής από την Ισπανία, και έγινε η πρωτεύουσα των Ηνωμένων Επαρχιών της Κεντρικής Αμερικής το 1821.

## Δείτε επίσης
*Εθνική Βιβλιοθήκη της Γουατεμάλας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Γουατεμάλας
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Κεντρικής Αμερικής
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Βόρειας Αμερικής
Αμπατζήδικα

Με την ονομασία **Αμπατζήδικα** είναι γνωστές οι παρακάτω περιοχές, συνοικίες και οικισμοί

*Αμπατζήδικα, συνοικία στο κέντρο της Αθήνας.
*Αμπατζήδικα, παλιά συνοικία της Σμύρνης.
*Αμπατζήδικα, παλιά συνοικία της Αδριανουπόλεως
*Αμπατζήδικα, περιοχή της Σαλαμίνας
Πέκκο

μικρογραφία
Στη φινλανδική και εσθονική μυθολογία, ο **Πέ(κ)κο** ή **Πέλλον Πέκκo** (φινλ. *Pekko*, *Pellon Pekko*) ήταν ο θεός της γεωργίας και της σοδειάς. Ιδιαίτερα συνδεόταν με το κριθάρι και τη ζυθοποιία.

Στην αρχαία διάλεκτο της φινλανδικής γλώσσας, το όνομά του σήμαινε *κριθαρένιος, αυτός που κρατάει το ποτό από κριθάρι, ο έχων το χωράφι*. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά στον κατάλογο των φινλανδικών θεοτήτων του Μίκαελ Αγκρίκολα το 1551 ως θεότητα της Καρελίας.

Στην περιοχή Σέτουμαα μεταξύ Εσθονίας και Ρωσίας, η λατρεία του επιβίωνε μέχρι τον 20ο αιώνα. Σήμερα, η εθνότητα αυτή των Σέτος στην Εσθονία λατρεύουν τον Πέκο ως εθνικό τους ήρωα και βασιλιά. Ανάμεσα στις παραδόσεις τους, πραγματοποιούν γιορτές προς τιμήν του πριν την Πεντηκοστή, καθώς και κατά τις αρχές Νοεμβρίου (της Υπαπαντής) και στις 24 Ιουνίου (ανήμερα του Άι Γιάννη). Οι πιστοί σκάλιζαν ειδώλια του Θεού, τα οποία συνήθως στο κεφάλι τους είχαν εσοχές για κεριά και τα φυλούσαν στις αποθήκες των σπιτιών τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Etymological dictionary of the Finnish language III. Lexica Societatis Fenno-Ugricae XII, 3 Helsinki 1962

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Encyclopedia Mythica
* Information about Peko (εσθονικά)
* Αναφορές για τη λατρεία του Πέκκο από το Λαογραφικό Αρχείο της Εσθονίας(εσθονικά)

Κατηγορία:Φινλανδική μυθολογία
59 Ελπίς

Η **Ελπίς** (*Elpis*) είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,93. Ανακαλύφθηκε το 1860 από τον Γάλλο αστρονόμο Ζαν Σακορνάκ, που παρατηρούσε από το Παρίσι. Υπήρξε ο έκτος και τελευταίος αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος. Η Ελπίς έλαβε το όνομά της από την προσωποποίηση της ελπίδας στην ελληνική μυθολογία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ελπίδας είναι 164,8 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 4,7 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ελπίδας εκτιμάται σε 4,61 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 87,1 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Ελπίδας είναι **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,044 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 104 βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Η Ελπίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 41 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ελπις
Τέμενος του Μπαλαμπάν Αγά

Το τέμενος με το όνομα **Μπαλαμπάν αγά μεστζηδί** (Τουρκικά: *Balaban Ağa Mescidi*), δηλαδή **τέμενος του Μπαλαμπάν αγά** υπήρξε ελληνική χριστιανική εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη. Το κτίριο κατεδαφίστηκε το 1930 για τις ανάγκες κατασκευής δρόμου και ήταν ένα μικρής σημασίας παράδειγμα βυζαντινής αρχιτεκτονικής στην Κωνσταντινούπολη.

## Η τοποθεσία του ναού
Ο ναός βρισκόταν κτισμένος κοντά στο υδραγωγείο του Ουάλεντος και στην Οθωμανική συνοικία του Σεχζαδέ.

## Περιγραφή του ναού
Το κτίριο είναι μικρότατο. Ο τρούλος της κόγχης είναι ακέραιος. Πιθανόν ήταν ευκτήριο ή παρεκκλήσιο μικρής μονής. Το κονίαμα των τοίχων διασώζεται. Το εσωτερικό του ναού είναι γυμνότατο. Ο περίβολος είναι γεμάτος οθωμανικά μνημεία και οθωμανικούς τάφους.

## Ιστορία του ναού
Από τα χρόνια της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, το βακούφιο αυτό ανήκει στον ναό του Σεκμπάν μπασή. Ο τάφος του Μπαλαμπάν αγά. που μάλλον το μετέτρεψε σε τέμενος, είναι άγνωστος. Διατρέφεται από τα εισοδήματα της Αγίας Σοφίας.

## Παραπομπές



## Πηγές
* 

Μπαλαμπαν
Μπαλαμπαν
Κατηγορία:Τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη
Άγιος Γεώργιος εν τη κυπαρίσσω

Ο **Άγιος Γεώργιος εν τη κυπαρίσσω** υπήρξε ελληνική χριστιανική εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη.
## Η τοποθεσία του ναού
Ο ναός βρίσκεται κτισμένος επί λεωφόρου που οδηγεί από την Βλάγκα στην Ψάμαθο, στα ανατολικά της άλλοτε μονής της Περιβλέπτου, σήμερα αρμενική εκκλησίας.
## Περιγραφή του ναού
Πρόκειται για άσημο, μικρό ναό, τον οποίο οι Οθωμανοί δεν χρησιμοποίησαν. Ο τρούλος του είναι έργο ακαλλές και χωρίς αρμονία. Πάνω από την πύλη της εισόδου υπάρχει μαρμάρινη πλάκα που φέρει ως επιγραφή ένα ποίημα του κλεινού Πατριάρχη Κωνστάντιου, και το οποίο ιστορεί την επανέγερση της εκκλησίας μετά από την πυρκαγιά. Οι εικόνες του ναού δεν έχουν σωθεί, ούτε και άλλα Βυζαντινά κοσμήματα. 
## Ιστορία του ναού
Την εκκλησία αυτή μνημονεύουν οι συναξαριστές, λέγοντας ότι τα εγκαίνιά της γιορτάζονταν στις 28 Νοεμβρίου. Στον βίο του Μάρτυρα Χριστόφορου προσθέτουν ότι η μνήμη του γιορτάζονταν σε ένα εκκλησάκι κοντά στον Άγιο Γεώργιο εν τη κυπαρίσσω. Στον ναό αυτό του Αγίου Γεωργίου γινόταν και η σύναξη των Αγίων Μαρτύρων Ζήνωνος και Ζηνά και του Αγίου Χριστοφόρου.

Η εκκλησία πυρπολήθηκε το 1782, και ακολούθως ανακαινίστηκε εκ θεμελίων από τον Πατριάρχη Κωνστάντιο στο ίδιο σχήμα και μέγεθος. Ο Κωνστάντιος φύτεψε και το κυπαρίσσι στο ίδιο μέρος που υπήρχε και πριν και είχε καεί από την φωτιά.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Μοναστήρια στην Κωνσταντινούπολη
Γεωργιος
Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
Κυπαρισσω
Ιένα

thumb|right|300px|Άποψη της Ιένας.
Η **Ιένα** (*Jena*, γερμανική προφορά «Γένα») είναι πόλη της Γερμανίας που βρίσκεται στο ομόσπονδο κρατίδιο της Θουριγγίας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Θουριγγίας μετά την Ερφούρτη. Είναι διάσημη κυρίως για το ομώνυμο πανεπιστήμιό της και για την εταιρία κατασκευής οπτικών Καρλ Τσάις (*Karl Zeiss*).

## Ιστορία
Η Ιένα αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο του 1182. Αρχικά, η Ιένα ήταν υπό την κατοχή των φεουδαρχών του Λόμπντεμπεργκ. Εκείνη την εποχή, η οικονομία της πόλης βασιζόταν κυρίως στην παραγωγή κρασιού. Το 1523 φθάνει στην πόλη η ιδέα της Μεταρρύθμισης. Σύμφωνα με κείμενα της εποχής, οι Δομινικανοί μοναχοί που ήταν εγκατεστημένοι στην Ιένα από το 1286 δέχθηκαν πολλές επιθέσεις από Προτεστάντες μοναχούς. Το 1558, ιδρύεται το Πανεπιστήμιο της Ιένας από τον εκλέκτορα της Σαξονίας Ιωάννη Φραγκίσκο τον Μεγαλόκαρδο. Την περίοδο 1670-1690, η Ιένα ήταν πρωτεύουσα ενός δουκάτου. Στα τέλη του 18ου αιώνα, το Πανεπιστήμιο της Ιένας απέκτησε μεγάλη φήμη μεταξύ των γερμανικών κρατιδίων, με αποτέλεσμα να γίνει πνευματικό κέντρο όχι μόνο της Γερμανίας, αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Το 1806, μετά τη Μάχη της Ιένας όπου οι Γάλλοι νίκησαν τους Πρώσους (14 Οκτωβρίου 1806), ο Ναπολέων κατέκτησε την πόλη. Οι φοιτητές του Πανεπιστημίου της Ιένας εξεγέρθηκαν εναντίον των Γάλλων κατακτητών το 1813 και τελικά κατάφεραν να κερδίσουν την ανεξαρτησία της πόλης. Στα τέλη του 19ου αιώνα, με τη δημιουργία της σιδηροδρομικής γραμμής Ζάαλμπαν (*Saalbahn*), η Ιένα έγινε και βιομηχανικό κέντρο της Γερμανίας, καθώς παρασκεύαζε κυρίως οπτικά προϊόντα και υαλικά. Το 1945, λίγο καιρό πριν τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη βομβαρδίστηκε από συμμαχικά αεροσκάφη. Η Ιένα ανήκει στο ομόσπονδο κρατίδιο της Θουριγγίας από το 1920, ενώ από το 1949 ως το 1990, ανήκε διοικητικά στην Ανατολική Γερμανία.

## Οικονομία
Σήμερα η Ιένα είναι βιομηχανική πόλη, καθώς κατασκευάζει μηχανικό, φαρμακευτικό, οπτικό και φωτογραφικό εξοπλισμό. Η μητροπολιτική περιοχή της Ιένας είναι μία από τις 50 ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις της Γερμανίας. Το 2008, η Ιένα βραβεύθηκε με τον τίτλο της Γερμανικής πρωτεύουσας επιστημών από τη Γερμανική εταιρεία επιστημών.

## Αδελφοποιημένες πόλεις

*  Πόρτο, Πορτογαλία
*  Λούγκοϊ, Ρουμανία
*  Έρλανγκεν, Γερμανία
*  Σαν Μάρκος, Νικαράγουα
*  Ομπερβιλιέ, Γαλλία
*   Μπέρκλεϊ, Καλιφόρνια, ΗΠΑ


Κατηγορία:Πόλεις της Θουριγγίας
Παναγία η Μουχλιώτισσα

thumb|right|350px|Σχέδιο του  ναού το 1877
thumb|right|350px|Εσωτερικό του Ναού. 
Η **Παναγία των Μογγολίων**, ή **Μουγουλίων**, κοινώς **Παναγία του Μουχλιού** ή **Μουχλιώτισσα** είναι μια Ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη, που ανήκει στο Οικουμενικό πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

## Η τοποθεσία του ναού
Ο ναός βρίσκεται κτισμένος πάνω από το μετόχι του Αγίου Τάφου στην ομώνυμη συνοικία.
## Ιστορία του ναού
Τον ναό τον ανίδρυσε η Μαρία Παλαιολογίνα, νόθα θυγατέρα του Μιχαήλ Παλαιολόγου στα τέλη του δεκάτου τρίτου αιώνα. Η Μαρία λεγόταν «Δέσποινα των Μογουλίων» διότι είχε παντρευτεί τον Χάνη Μογγόλο, τον οποίο ο Παχυμέρης καλεί Απαγάν.  

Μετά τον θάνατο του συζύγου της επέστρεψε και κατοίκησε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αγόρασε μεγάλο κτήμα με περιβόλια, αμπελώνες και σπίτια «*επί τιμήματι υπερπύρων ευστάθμων τετρακισχιλίων*». Η συνοικία αυτή που μέχρι τότε ονομάζονταν «Φανάρι» μετονομάστηκε σε «τα Παναγίου» και μετατράπηκε σε γυναικείο μοναστήρι. Πιθανόν η Μαρία να μην ανέγειρε την εκκλησία αυτή εκ βάθρων, αλλά ανακαίνισε και διεύρυνε ένα προϋπάρχον σωζόμενο εκκλησάκι, με το όνομα «της Παναγιώτισσας». Η Μαρία αφιέρωσε στην εκκλησία αυτή πολλά αργυρά και χρυσά κειμήλια, πολύτιμα σκεύη, βιβλία, κτήματα, κλιβάνους και αμπελώνες εντός του Βυζαντίου, από τα οποία η μονή απολάμβανε ετήσιο εισόδημα τριακοσίων υπερπύρων. Επιπλέον είχε καρποφόρους αγρούς, χωράφια και αμπελώνες γύρω από την Ραιδεστό. Η Παλαιολόγου δώρισε όλη την περιουσία της στην εκκλησία.  

Μετά τον θάνατο της δέσποινας Μαρίας ο επί θυγατέρας γαμπρός της, Ισαάκ Παλαιολόγος ο Ασάνης, επέβαλε φόρο κατά την διαθήκη της Μαρίας, και την τότε συνήθεια των Βυζαντινών. Μετά τον θάνατο της συμβίας του Ισαάκ, οι φόροι της μονής, σύμφωνα με χρυσόβουλο, καταβάλλονταν αποκλειστικά σ´αυτόν. Μετά από λίγα χρόνια η μονή κατηγόρησε τον Ισαάκ ότι σφετερίζεται την περιουσία χωρίς να ενδιαφέρεται για την καλλιέργεια πολλών εδαφών, και την αύξηση της σοδειάς, ενώ είπαν ότι κατεδάφισε και οικίες για να ωφεληθούν τα δικά του κτήματα. Οι μοναχοί προσέφυγαν στον αυτοκράτορα για να ξαναποκτήσουν την ελευθερία τους. Ο αυτοκράτορας τους παρέπεμψε στην Ιερά Σύνοδο. Η Ιερά Σύνοδος εξέτασε το χρυσόβουλο και το βρήκε «*μεταποιηθέν και μη της αληθείας εχόμενο*».  Διέταξε δε η σύνοδος, «*ίνα το μοναστήριον της Θεομήτορος της Παναγιωτίσσης ακαταδούλωτος και ελεύθερον παντελώς της εφορίας παντός του μέρους, εκείνου δε του πανυπερσεβάστου, μηδεμίαν μηδαμώς δικαίωσιν έχοντος από του σεπτού χρυσοβούλου αναφέντος μεταπεποιημένου εν μέρει, τρόπον δε είρηται*». 

Μετά την άλωση η εκκλησία αυτή δωρίθηκε στον Χριστόδουλο, αρχιτέκτονα του τεμένους του κατακτητή στα ερείπια του ναού των Αγίων Αποστόλων. Ο Χριστόδουλος μάλλον έλαβε ως ανταμοιβή όλη την περιοχή.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Μουχλιωτισσα
Μουχλιωτισσα
Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
61 Δανάη

Η **Δανάη (Danaë)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,68. Ανακαλύφθηκε το 1860 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ, ο οποίος παρατηρούσε από το Παρίσι και της έδωσε το όνομα της μητέρας του Περσέα στην ελληνική μυθολογία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Δανάης υπολογίσθηκε σε 82,0 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 320 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 1,1 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Δανάης είναι 1,26 cm/sec² (776 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 32,2 m/sec (116 χιλιόμετρα την ώρα).Ο φασματικός τύπος της Δανάης είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,222 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 118 βαθμούς C κάτω από το μηδέν.

Η Δανάη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 27 λεπτά.

## Δορυφόρος
Η ύπαρξη ενός δορυφόρου γύρω από τη Δανάη προτάθηκε το 1985 με βάση την καμπύλη φωτός της και σε απόσταση 101 χλμ. από αυτή. Οι διαστάσεις του εκτιμήθηκαν σε 55×30×30 χλμ. και η πυκνότητά του ίση με αυτή της Δανάης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Δαναη
Όμε ντελς νάσος

Στους καταλανικούς μύθους, μια φυσιογνωμία είναι ο **Όμε ντελς νάσος** (κατ. *Home dels nassos*), που σημαίνει "Ο άνθρωπος με τις μύτες". 

Σύμφωνα με τη λαογραφική παράδοση της Καταλονίας και άλλων ισπανικών περιοχών, ο άνθρωπος αυτός την παραμονή της Πρωτοχρονιάς τριγυρίζει στους δρόμους και έχει τόσες μύτες στο πρόσωπό του όσες και οι μέρες του χρόνου που έχουν απομείνει, αφού κάθε μέρα χάνει κι από μια μύτη. 

Έτσι, τα μικρά παιδιά πιστεύουνε ότι κυκλοφορεί ένας άνθρωπος με περίεργο πρόσωπο και 365 μύτες και βγαίνουν να τον ψάξουν, κάτι το οποίο αποδεικνύεται τελικά πολύ δύσκολο, καθώς, μιας και πρόκειται για την τελευταία μέρα του χρόνου, ο Άνθρωπος με τις 365 Μύτες έχει μόνο μία.

Στη Βαρκελώνη, εμφανιζόταν το μεσημέρι στην πλατεία Παλάου, μπροστά από τη Λότζα, όπου προσπαθούσε με εκατοντάδες μαντίλια να σκουπίσει τις 365 μύτες που γέμιζαν όλο του το σώμα. Σε πολλές πόλεις, την τελευταία μέρα του χρόνου οργανώνονται εορταστικές παρελάσεις, όπου ένας ξυλοπόδαρος παριστάνει τον Χόμε ντελς Νάσος.

Σύμφωνα με τον λαογράφο Χοάν Αμάδες, πρόκειται για τα απομεινάρια ενός πανάρχαιου μύθου που συμβολίζει τον κύκλο της χρονιάς. 

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* La Noticia - Άρθρο για τον Άνθρωπο με τις Μύτες 
* Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης - Εl home de las narices (καταλανικά)
* Συλλογή φωτογραφιών από την παρέλαση για το τέλος του χρόνου στην Τεραγκόνα

Κατηγορία:Καταλανική μυθολογία
Πεζάντα

μικρογραφία|Πεζάντα
Στους καταλανικούς μύθους και παραδόσεις, **Πεζάντα** ονομάζεται ένας τεράστιος σκύλος ή, σπανιότερα, μια τεράστια γάτα. Είναι μαύρος και μαλλιαρός, ενώ έχει ατσαλένια πόδια με τρύπες.

Τις νύχτες, τρυπώνει στα σπίτια των ανθρώπων και κάθεται πάνω στο στήθος τους, δυσκολεύοντας την αναπνοή τους κατά τον ύπνο και προκαλώντας τους τρομερούς εφιάλτες. 

Τα συμπτώματα που περιγράφονται στο λαϊκό αυτό μύθο της Καταλονίας μοιάζουν με αυτά που παρατηρούνται κατά την παράλυση ύπνου στην ιατρική. Και άλλες κουλτούρες έχουν προσπαθήσει να εξηγήσουν με διάφορους μύθους το φαινόμενο αυτό: για παράδειγμα, στην Κολομβία ευθύνεται μια μάγισσα που κάθεται πάνω στο στήθος όσων κοιμούνται.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φανταστική απεικόνιση σε πίνακα ενός Πεζάντα

Κατηγορία:Καταλανική μυθολογία
Κλάες Όλντενμπουργκ

Ο **Κλάες Όλντενμπουργκ** (*Claes Oldenburg*, 28 Ιανουαρίου 1929 &ndash; 18 Ιουλίου 2022) ήταν Αμερικανός καλλιτέχνης. Υπήρξε ένας από τους πρωταγωνιστές της αμερικανικής ποπ αρτ στη δεκαετία του 1960. Γεννήθηκε στη Στοκχόλμη της Σουηδίας το 1929, αλλά μεγάλωσε και έζησε στις ΗΠΑ, όπου ήταν διορισμένος ο πατέρας του ως διπλωμάτης. Στα πρώτα του έργα υιοθέτησε τις αρχές του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, ενώ αργότερα στράφηκε προς τα «ολικά περιβάλλοντα», «χάπενινγκς» και «δράσεις». Χαρακτηριστικά είναι τα έργα του με τα «μαλακά γλυπτά», δηλαδή τεράστιων διαστάσεων αντικείμενα της καθημερινής ζωής όπως χάμπουργκερς, παγωτά κ.ά., με υλικά όπως ο μουσαμάς, το καπόκ και το βινύλιο.

Ο Όλντενμπουργκ πέθανε σε ηλικία 93 ετών στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, όπου έζησε και δημιούργησε. Ο καλλιτέχνης ήταν έγγαμος από το 1977 με την Ολλανδοαμερικανή γλύπτρια, ιστορικό και κριτικό της τέχνης Κούσιε φαν Μπρύγεν, με την οποία συνεργάσθηκε σε πολλά έργα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Λεξικό Εικαστικών Τεχνών* του Χέρμπερτ Ρήντ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί καλλιτέχνες
Κατηγορία:Αμερικανοί γλύπτες
Κατηγορία:Ποπ Αρτ
Νεγρέτ

Στους καταλανικούς μύθους και παραδόσεις, το **Νεγρέτ** είναι ένα μικρό δαιμόνιο με σκούρο δέρμα. Αν κάποιος άνθρωπος το ακουμπήσει με ένα κερί, αμέσως μεταμορφώνεται σε ένα σωρό από χρυσάφι. 

Το όνομά του προέρχεται από το υποκοριστικό της λέξης "negre" στην καταλανική γλώσσα, που σημαίνει "μαύρος", κι έτσι θα μπορούσε να εννοεί ακόμα κι ένα μικρό παιδί με σκουρόχρωμη επιδερμίδα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ένα παραμύθι της Μαγιόρκας σχετικά με ένα "νέγκρετ" (καταλανικά)

Κατηγορία:Καταλανική μυθολογία
Μεθανοϋλοφθορίδιο

Το **μεθανοϋλοφθορίδιο** ή **φορμυλοφθορίδιο** με χημικό τύπο HCFO είναι ένα τοξικό αέριο ακυλαλογονίδιο. Πρωτοαναφέρθηκε το 1934.

## Δομή

Το μόριο του μεθανοϋλοφθορίδιου είναι επίπεδο, τριγωνικό, με το άτομο του άνθρακα στο κέντρο και τα υπόλοιπα άτομα στις κορυφές.





## Παραγωγή

1. Με επίδραση Hg2F2 σε άλλο μεθανοϋλοαλογονίδιο (HCOX):


\mathrm{HCOX + Hg_2F_2 \xrightarrow{} HCOF + Hg_2X_2 \downarrow }



2. Με επίδραση μεθανικού νατρίου (HCOONa) σε βενζοϋλοφθορίδιο (PhCOF)


\mathrm{HCOONa + PhCOF \xrightarrow{} HCOF + PhCOONa}


* Το βενζοϋλοφθορίδιο παράγεται συνήθως επιτόπου («in situ»), με επίδραση διφθοριούχου καλίου (KHF2) σε βενζοϋλοχλωρίδιο (PhCOCl):


\mathrm{2PhCOCl + KHF_2 \xrightarrow{} 2PhCOF + KCl + HCl}



## Χημικές ιδιότητες και παράγωγα

### Αυτοδιάσπαση



\mathrm{HCOF \xrightarrow{} HF + CO}



### Υδρόλυση

* Με υδρόλυση μετατρέπεται σε μεθανικό οξύ


\mathrm{HCOF + H_2O \xrightarrow{} HCOOH + HF}



### Αλκοόλυση

* Με επίδραση αλκοόλης (ROH) μετατρέπεται σε μεθανικό αλκυλεστέρα
:


\mathrm{HCOF + ROH \xrightarrow{} HCOOR + HF}



### Αμμωνιόλυση

Με επίδραση αμμωνίας (NH3) μετατρέπεται σε μεθαναμίδιο:


\mathrm{HCOF + 2NH_3 \xrightarrow{} HCONH_2 + NH_4F}



### Αμινόλυση

1. Με επίδραση πρωτοταγών αμινών (RNH2) μετατρέπεται σε μεθαναλκυλαμίδιο:


\mathrm{HCOF + RNH_2 \xrightarrow{} HCONHR + HF}



2. Με επίδραση δευτεροταγών αμινών (RNHR΄) μετατρέπεται σε μεθανοδιαλκυλαμίδιο:



\mathrm{HCOF + RNHR \acute{} \xrightarrow{} HCON(R)R \acute{} + HF}



### Επίδραση καρβονικού άλατος

Με επίδραση μεθανικού νατρίου μετατρέπεται σε ανυδρίτη μεθανικού οξέος:


\mathrm{HCOF + HCOONa \xrightarrow{} HCOOCHO + NaF}



### Επίδραση αρωματικών ενώσεων

Φορμυλιώνει αρωματικών ενώσεων κατά Friedel-Crafts. Π.χ. από βενζόλιο παράγεται βενζαλδεΰδη:


\mathrm{HCOF + PhH \xrightarrow{AlF_3} PhCHO + HF}



### Παραγωγή οργανομαγνησιακής ένωσης

Με επίδραση μαγνησίου, παρουσία άνυδρου διαιθυλαιθέρα (|Et2O|), παράγεται φορμυλομαγνησιοφθορίδιο:



\mathrm{HCOF + Mg \xrightarrow HCOMgF}



### Αναγωγή

1. Με καταλυτική υδρογόνωση παράγεται μεθανάλη ή και μεθανόλη


\mathrm{HCOF + H_2 \xrightarrow[-HF]{Ni} HCHO \xrightarrow[+H_2]{Ni} CH_3OH}



2. Με LiAlH4 ή NaBH4 παράγεται απευθείας μεθανόλη::


\mathrm{2HCOF + LiAlH_4 \xrightarrow{} Li[Al(CH_3O)_2F_2] \xrightarrow{+2H_2O} 2CH_3OH + Li[Al(OH)_2F_2]}



### Επίδραση διαζωμεθανίου

Με επίδραση διαζωμεθανίου παράγεται τελικά αιθανικό οξύ:


\mathrm{HCOF + CH_2N_2 \xrightarrow{-HF} HCOCHN_2 \xrightarrow[-N_2]{Ag_2O} CH_2=CO \xrightarrow{+H_2O} CH_3COOH}



## Σημειώσεις και παραπομπές


## Πηγές

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.

Κατηγορία:Ακυλαλογονίδια
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Κλοντ Γκαι

Ο **Κλοντ Γκαι** (*Claude Gay*, 18 Μαρτίου 1800 - 29 Νοεμβρίου 1873), ήταν Γάλλος βοτανολόγος και περιηγητής.

Περιηγήθηκε την Ελλάδα, τη Μικρά Ασία και Μέση Ανατολή. Το 1828 ταξίδεψε στη Χιλή όπου και μελέτησε την πλούσια χλωρίδα της. Επέστρεψε στο Παρίσι, και  το 1838 επανέλαβε 2η περιήγηση στη Βραζιλία, στην οποία παρέμεινε 11 χρόνια. Συγκεντρώνοντας ένα μεγάλο αριθμό σημειώσεων και σχεδίων συνέγραψε και δημοσίευσε στην ισπανική γλώσσα ένα πολύ σπουδαίο έργο "Ιστορία της Φυσικής και Πολιτικής της Χιλής" αποτελούμενη από 24  τόμους, με δίτομο άτλαντα, καθώς και γενικό χάρτη της Χιλής.

Αργότερα ο Γκαι επισκέφθηκε το Μαρόκο, τη χώρα των Τατάρων στη Ρωσία κ.ά. Το 1856 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών. Όταν πέθανε, την πλούσια βιβλιοθήκη του κληροδότησε δια της διαθήκης του στη γενέτειρά του Ντραγκινιάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι βοτανολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι περιηγητές
Ριζόκαστρο

**Ριζόκαστρο** αποκαλείται το τείχος της μεσαιωνικής οχύρωσης της Αθήνας, ένα μέρος του οποίου σώζεται στην βόρεια πλευρά της Ακρόπολης. Συχνά ονομάζεται έτσι και η παρακείμενη συνοικία, τμήμα της συνοικίας των Αέρηδων. Πρόσφατα ανασκάφηκε ένα νέο τμήμα του τείχους.  Ονομάζεται έτσι επειδή η τοποθεσία του είναι στην *ρίζα* του κάστρου και όχι στην *άκρη*. Φαίνεται ότι στην αρχαιότητα ήταν το ασφαλές καταφύγιο των Αθηναίων κατά την απειλή διαφόρων κινδύνων. Στη βυζαντινή εποχή το κάστρο συμπληρώθηκε, επισκευάστηκε και έγινε προοχύρωμα αρκετά δυνατό για να αντέχει στις πολιορκίες. 
## Παραπομπές


Ρ
Νεάπολη (Αθήνα)

Η **Νεάπολη** είναι συνοικία της Αθήνας. Εκτείνεται μεταξύ του Λυκαβηττού και του Λόφου Στρέφη. Στο παρελθόν περιλάμβανε τις τοποθεσίες  Πιθαράδικα και Πινακωτά. 

Η ονομασία *Νεάπολη* δόθηκε κατά τις πρώτες δεκαετίες της οικοδόμησης της Αθήνας, στην πέρα των οδών Πραξιτέλους και Ευριπίδου περιοχή, προς διάκριση από την Παλιά Πόλη. Με το πέρασμα του χρόνου η ονομασία περιορίστηκε μόνο στην ανατολική πλευρά. Η δυτική πλευρά έγινε γνωστή με την ονομασία Μεταξουργείο.

Τα όρια της συνοικίας αρχίζουν από την οδό Ακαδημίας και φτάνουν βόρεια μέχρι τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, ανατολικά στους πρόποδες του Λυκαβηττού και δυτικά μέχρι την περιοχή των Εξαρχείων.

## Γειτονιές

* Πευκάκια
* Ιπποκράτους
* Πιθαράδικα
*Λόφος Στρέφη
*Πινακωτά
*Παναθήναια
*Πλατεία Νεαπόλεως
*Βόρεια Λυκαβηττού

## Προσωπικότητες της περιοχής

* Άγγελος Παπαδημητρίου, ηθοποιός και εικαστικός
* Βασίλης Ραφαηλίδης, κριτικός κινηματογράφου 
* Ευγενία Σαμαρά, ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια
* Κάρολος Παπούλιας, πολιτικός, Πρόεδρος της Δημοκρατίας (2005-2015)
* Σοφία Φιλιππιδου,  Ηθοποιός, σκηνοθέτης ποιήτρια 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Νίκος Νέζης, *Τοπωνυμικά της Αττικής*, Εκδόσεις Ανάβαση, Αθήνα 2013
* Μάρω Βουγιούκα - Βασίλης Μεγαρίδης, *ΟΔΩΝΥΜΙΚΑ (3 ΤΟΜΟΙ)*, Δ' Έκδοση, Πολιτισμικός Οργανισμός Δήμου Αθηναίων 2010
* Γιάννης Καιροφύλας, *Οδός Ιπποκράτους 100*, Εκδόσεις ΦΙΛΙΠΠΟΤΗ, Αθήνα 2002
* Γιάννης Καιροφύλας, *Η ωραία ΝΕΑΠΟΛΙΣ και τα παρεξηγημένα ΕΞΑΡΧΕΙΑ*, Εκδόσεις ΦΙΛΙΠΠΟΤΗ, Αθήνα 2002
* Γιάννης Καιροφύλας, *Τοπωνύμια της Αθήνας, του Πειραιά και των περιχώρων*, Εκδόσεις ΦΙΛΙΠΠΟΤΗ, Αθήνα 1995
* Κώστας Μπίρης, *Τοπωνυμικά των Αθηνών*, Έκδοσις ΑΤΤΙΚΟΥ, Αθήνα 1945
* Κώστας Μπίρης, *Αι τοπωνυμίαι της πόλεως και των περιχώρων των Αθηνών*, Γ' Έκδοση, Αθήνα 2006
* Ιωάννα Καραγιώργη Μπαχαριά, *ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΔΑΦΝΟΜΗΛΗ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ*, Εκδόσεις ΦΙΛΙΠΠΟΤΗ, Αθήνα 2016
* Θανάσης Γιοχάλας - Τόνια Καφετζάκη, *ΑΘΗΝΑ: Ιχνηλατώντας την πόλη με οδηγό την ιστορία και τη λογοτεχνία*, Ε' Έκδοση, Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ, Αθήνα 2017

Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Καβάσης

Ο **Καβάσης** ήταν ο επίσημος τίτλος που έφερε ο επιτετραμμένος θυρωρός ή κλητήρας της Υψηλής Πύλης καθώς και των υπουργείων και των υπόλοιπων δημοσίων καταστημάτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κατ΄ επέκταση καβάσηδες είχαν καθιερωθεί και σε όλες τις πρεσβείες στη Κωνσταντινούπολη. Οι καβάσηδες έφεραν ειδικές στολές, μάλιστα η ενδυμασία αυτή διατηρήθηκε μέχρι την προκεμαλική περίοδο. Ο όρος προέρχεται από την αραβική λέξη «κάββας» που σήμαινε τον τοξότη, τον φύλακα και τον σωματοφύλακα.

Μετά την κατάργηση των διομολογήσεων από την κυβέρνηση των Νεοτούρκων το 1914 απαγορεύτηκε και στις διάφορες πρεσβείες στη Κωνσταντινούπολη να χρησιμοποιούν προσωπικό με τον τίτλο του καβάση. Σήμερα, η στολή των καβάσηδων παρατηρείται να έχει περάσει στους λεγόμενους πορτιέρηδες μεγάλων ξενοδοχείων της Μέσης Ανατολής.
Την ονομασία των καβάσηδων έφεραν και οι ανάλογοι υπάλληλοι, στα ελληνικά προξενεία της τουρκοκρατούμενης Ελλάδας. Καβάση είχαν και οι Μητροπολίτες.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι
Μουλαντόνα

Στους καταλανικούς μύθος και παραδόσεις, η **Μουλαντόνα** ή **Ντοναμούλα** (καταλ. *Muladona, Donamula*) είναι ένα πλάσμα μισό γυναίκα και μισό μουλάρι. 

Μεταμορφώθηκε σε ζώο έπειτα από μια κατάρα, επειδή ήταν ασεβής προς τη θρησκεία. Τη νύχτα, τριγύριζε στα βουνά και ενώθηκε με μια ομάδα βοσκών που βρίσκονταν εκεί με τα μουλάρια τους, τα οποία αναστατώθηκαν και τρόμαξαν από την παρουσία της, σε σημείο που παραλίγο να σκοτωθούν. 

Ενώ έμοιαζε στο σώμα με τα κανονικά μουλάρια, το πρόσωπο του πλάσματος είχε γυναικεία χαρακτηριστικά και αντί για κανονική χαίτη μακριά γυναικεία μαλλιά. 

Απεικονίζεται πάντοτε με τέσσερα πόδια, ίσως τα δυο μπροστινά πιο ανασηκωμένα, ενώ πάντοτε εμφανίζεται με στήθος, ώστε να τονιστεί το γυναικείο στοιχείο του πλάσματος.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Καταλανική μυθολογία
Φολιέτ

Στους καταλανικούς μύθους και παραδόσεις, **Φολιέτ** είναι η τοπική ονομασία για τα αντίστοιχα τελώνια και τους γνώμους ή νάνους, μυθικά πλάσματα και άλλων ευρωπαϊκών πολιτισμών (π.χ. Νάνοι Σκανδιναβικής μυθολογίας).

Κατά τη λαογραφική παράδοση, πρόκειται για μικρόσωμα πλάσματα με πολύχρωμα ρούχα, οι οποίοι ζουν για πάρα πολλά χρόνια. Στις Καταλανικές Χώρες, υπάρχουν πολλοί μύθοι για τα Φόγιετ, τις δυνάμεις, τις δραστηριότητες και τις σχέσεις τους με τους ανθρώπους. Συχνά, σχετίζονται με την οικιακή λατρεία, καθώς οι οικογένειες τους έκαναν προσφορές για να προστατεύουν την κατοικία και όσους βρίσκονταν μέσα σε αυτή, θυμίζοντας τις ρωμαϊκές θεότητες Λάρες, Γκένιι Λόκι, Ντι Πενάτες. 

Με την έλευση του χριστιανισμού ως επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η λατρεία τους περιορίστηκε και υποβιβάστηκε, καθώς πλέον θεωρούνταν πλάσματα που χρησιμοποιούνταν για εκφοβισμό είτε διαδίδονταν θρύλοι ότι κρύβονταν μέσα στα σπίτια των ανθρώπων.

Στο Αλικάντε, χρησιμοποιείται ο όρος **cerdet** για να ξεχωρίσει τα πλάσματα αυτά από τα **ντονιέτ** της Βαλένθια. Τα τελευταία είναι και αυτά ένα είδος τελωνίων, όχι τόσο κοντά όσο τα περισσότερα, τα οποία ανεβαίνουν στις χαίτες των αλόγων και τα οδηγούν με μεγάλη ταχύτητα το βράδυ. Συνήθως περιγράφονται να φορούν χωριάτικα ρούχα, όπως ένα πουκάμισο με μια ζώνη δεμένη στη μέση κι ένα τσεμπέρι στο κεφάλι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bernat Ferrer i Frigola (2006): "Un fabulari que ressorgeix a cada revolt", Revista El Temps, 1.157-1.158-1.159, August 2006

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Website about Catalan Mythology - Follets (καταλανικά)

Κατηγορία:Καταλανική μυθολογία
Καβατίνα

Ο μουσικός όρος **καβατίνα** χαρακτηρίζει μουσικό μέλος μικρής διάρκειας με το οποίο στο παλαιότερο μελόδραμα (όπερα) τελείωνε συνήθως ένα ρετσιτατίβο.

Η καβατίνα ήταν μικρότερης διάρκειας από την άρια λόγω της μεγάλης απλότητάς της, που πλησιάζει περισσότερο προς το λεγόμενο «λιντ» (Lied). Χαρακτηριστικό της καβατίνας είναι η αποφυγή επανάληψης μουσικών φράσεων ή λέξεων.

Η σύγχρονη καβατίνα παρουσιάζεται ως αυτοτελές απόσπασμα του μελοδράματος χωρίς ρετσιτατίβο. 

Ενδεικτικές περιπτώσεις της συγκεκριμένης μουσικής φόρμας αποτελούν το πέμπτο μέρος του Κουαρτέτο εγχόρδων Νο 13 (op. 130) του Μπετόβεν, τα "Se vuol ballare" και "L'ho perduta" από τους *Γάμους του Φίγκαρο* του Μότσαρτ, καθώς και το "Largo al factotum Della Citta" από τον *Κουρέα της Σεβίλλης* του Ροσσίνι ή το "Casta Diva" από τη *Norma* του Μπελίνι.

Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
Κατηγορία:Όπερα
Κάβαροι

μικρογραφία|230x230εσ|Νομίσμα των Καβάρων από τον 1ο αιώνα π.Χ.
Οι **Κάβαροι** ή **Κάβαρες** ήταν Γαλατικός λαός ο οποίος κατοικούσε (ΙV 185,186) στη Ναρβωνική Γαλατία μεταξύ των Βοσκοντίων προς Βορρά, της Μεσογείου θαλάσσης προς Νότο και του Ροδανού ποταμού προς Δυσμάς. Η περιοχή των Καβάρων αντιστοιχεί με το σημερινό νομό Βωκλύζ και τις εκβολές του Ροδανού.

Σύμφωνα με τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, οι κυριότερες πόλεις των Καβάρων ήταν η *Καβελιών* (Καβελιόν), η *Αβενιών* (σημερινή Αβινιόν), η *Αραυσίων* (σημερινή Οράγγη) και η *Ακουσιών* (σημερινή Μοντελιμάρ).

## Πηγές
* Στράβων, *Γεωγραφικά*
* Κλαύδιος Πτολεμαίος, *Γεωγραφικὴ Ὑφήγησις*
Κατηγορία:Γαλατικοί λαοί
Μπλεμενιάνοι Μεσσηνίας

Οι ** Μπλεμενιάνοι **, παλαιότερα αναφερόμενοι ως **Πλεμένου** ή **Πλεμενιάνου** ή **Μπλεμενιάνου** ή **Πλεμενιάνοι**, είναι ορεινό χωριό, το οποίο αποτελείται από δυο συνοικισμούς, τους **Άνω Μπλεμενιάνους** και τους **Κάτω Μπλεμενιάνους**, βρίσκεται κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.

## Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται ανατολικά της Κυπαρισσίας σε υψόμετρο 233 μέτρα και απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους, όση είναι δηλαδή και η απόστασή του από την Κυπαρισσία.

## Ιστορία
Το χωριό *Μπλεμενιάνοι*, το οποίο σε διάφορες παλαιότερες πηγές αναφέρεται και ως *Πλεμένου* ή *Πλεμενιάνου* ή *Μπλεμενιάνου* ή *Πλεμενιάνοι* προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Κυπαρισσίας το 1835. Το *Πλεμενιάνου* αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Κυπαρισσίας της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 83 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Το χωριό αναφερόταν ως *Μπλεμενιάνου* τουλάχιστον από το 1879 ως το 1896, όταν πλέον αναφέρεται επίσημα ως *Μπλεμενιάνοι*. Το 1899, το χωριό *Μπλεμενιάνοι* μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 αποσπάται από τον Δήμο Κυπαρισσίας και προσαρτάται στην ορίζεται έδρα της *Κοινότητας Βρυσών*, όπου έδρα ορίστηκαν οι Βρύσες, ως το 1926 που οι *Μπλεμενιάνοι* μεταφέρθηκαν στην Κοινότητα Κυπαρισσίας).  Η Κυπαρισσία παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως το 1951, που η κοινότητα μετεξελίχθηκε εκ νέου στον Δήμο Κυπαρισσίας και το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το χωριό υπήχθη στον κατηργημένο Καποδιστριακό  Δήμο Κυπαρισσίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

## Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 30 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως με διάφορες αγροτικές εργασίες.

## Κτίρια
Οι *Άνω Μπλεμενιάνοι* αποτελούν το παλαιότερο τμήμα του χωριού το οποίο είναι χτισμένο κυρίως με γραφικά πέτρινα σπίτια, ενώ οι *Κάτω Μπλεμενιάνοι* αποτελούν το νεότερο τμήμα του χωριού το οποίο περιλαμβάνει πιο σύγχρονες κατοικίες, χτισμένες γύρω από τον παλιό πλάτανο, που αποτελεί ταυτόχρονα και το κέντρο του χωριού.

## Δείτε επίσης
* Κυπαρισσία
* Δήμος Τριφυλίας
* Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας
* Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας
* πρώην Δήμος Κυπαρισσίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Τριφυλίας , από την ιστοσελίδα: www.dimostrifylias.gr του Δήμου Τριφυλίας.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Βασίλης Μιχαλολιάκος

Ο **Βασίλης Μιχαλολιάκος** είναι πολιτικός πρώην δήμαρχος Πειραιά.  Γεννήθηκε στα Κορογονιάνικα της Μέσα Μάνης, στις 20 Νοεμβρίου 1952. Είναι νυμφευμένος με την καθηγήτρια γαλλικών Κατερίνα Τζάνου, με την οποία απέκτησαν μία κόρη, τη Φιλιώ-Νόρα. Έχει δύο εγγονούς, τον Γιάννη και τον Βασίλη.

Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι ογκολόγος – ακτινοθεραπευτής, ενώ έχει εργαστεί στο ογκολογικό – ακτινοθεραπευτικό εργαστήριο του ΝΙΜΤΣ. Ομιλεί αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Είναι ξάδερφος με τον Γενικό Γραμματέα της Χρυσής Αυγής Νίκο Μιχαλολιάκο.

## Πολιτική σταδιοδρομία

Αποτελεί ιδρυτικό μέλος της ΟΝΝΕΔ και της φοιτητικής παράταξής της, της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Μάλιστα, κατά το διάστημα 1981 – 1984, διετέλεσε Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ. 

Από το 1990 έως το 2010, εκλεγόταν αδιάλειπτα βουλευτής στην Α’ Περιφέρεια Πειραιώς και Νήσων με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Μετείχε σε σημαντικές Κοινοβουλευτικές Επιτροπές, μεταξύ των οποίων στην Επιτροπή Διεκδίκησης για να διοργανωθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα και στην Επιτροπή για την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών. Έχει συμμετάσχει, μεταξύ άλλων, στις ακόλουθες επιτροπές της Βουλής: Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης (Θέση: Μέλος), Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς ή Οικουμενικού Ελληνισμού  (Θέση: Μέλος), Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων (Θέση: Μέλος).

Από το 1981 – 2004 αποτελούσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Ν.Δ, ενώ κατά την περίοδο 1997– 2001 ήταν εκλεγμένο μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος. Διετέλεσε Τομεάρχης της Νέας Δημοκρατίας επί των Κοινωνικών Υποθέσεων το διάστημα 1997 – 2000. Τον Απρίλιο του 2001 εξελέγη στο πολιτικό συμβούλιο του κόμματος. 

Κατά την περίοδο 1997 – 2000, διετέλεσε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας σε θέματα Υγείας, Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ο Κώστας Καραμανλής τον όρισε υφυπουργό Εθνικής Άμυνας και ορκίστηκε στις 10 Μαρτίου του 2004. 

Το 2010 εκλέχτηκε δήμαρχος Πειραιά. Το 2014 έχασε στις εκλογές απέναντι στον συνδυασμό "Πειραιάς Νικητής", με αποτέλεσμα να ανακηρυχθεί νέος δήμαρχος Πειραιά ο Γιάννης Μώραλης.

Συμμετείχε ως υποψήφιος, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί, στις Ευρωεκλογές του 2019 με τη Νέα Δημοκρατία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


* Βασίλης Μιχαλολιάκος , προσωπικός ιστότοπος 
* Βιογραφικό του Βασίλη Μιχαλολιάκου, ιστότοπος της Βουλής των Ελλήνων

Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Πειραιά
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά
Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Κατηγορία:Έλληνες ογκολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόεδροι της ΟΝΝΕΔ
Μιχαλολιάκος

Το επώνυμο **Μιχαλολιάκος** μπορεί να αναφέρεται στους:

*Βασίλης Μιχαλολιάκος, πολιτικός

*Νίκος Μιχαλολιάκος, αρχηγός της Χρυσής Αυγής.
Εθνική Ισπανίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η **εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών Ισπανίας** είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ισπανίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ισπανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FEB) και επίσημο χρώμα της είναι το κόκκινο.

Το μπάσκετ έχει μακρά παράδοση στη χώρα, με την ομάδα να είναι παρούσα στο πρώτο κιόλας Ευρωμπάσκετ (Γενεύη 1935), όπου κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Μολονότι όμως είχε τακτική παρουσία στις μεγάλες διοργανώσεις, ιδίως από τη δεκαετία του '70 και ύστερα, χρειάστηκε να περάσουν 61 ολόκληρα χρόνια και 6 χαμένοι τελικοί για να σηκώσει το πρώτο της τρόπαιο, αυτό του παγκόσμιου πρωταθλητή (Ιαπωνία 2006). Ο βασικός κορμός της ομάδας του 2006 συνεχίζει να αγωνίζεται με μικρές προσθαφαιρέσεις έως τις μέρες μας, προσθέτοντας - μεταξύ άλλων - τρία χρυσά μετάλλια σε Ευρωμπάσκετ, δύο αργυρά και ένα χάλκινο σε Ολυμπιάδα, καθιστώντας την Ισπανία ως την κατά τεκμήριο ισχυρότερη εθνική ομάδα της Ευρώπης, καθώς και δεύτερη μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες σε παγκόσμιο επίπεδο κατά τον 21ο αιώνα.

Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2019 της Κίνας. Τελευταία επιτυχία της ήταν το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 2022, που είναι και το τέταρτο χρυσό στην ιστορία της στην διοργάνωση. Τον Σεπτέμβριο του 2025, βρισκόταν στην έβδομη θέση της παγκόσμιας κατάστασης.

Σπουδαίοι παίκτες του παρελθόντος υπήρξαν οι Χουάν Αντόνιο Κορμπαλάν, Γουέιν Μπράμπεντερ, Χουάν Αντόνιο Σαν Επιφάνιο, Ιγνάθιο Σολοθάμπαλ κ.ά. Από τη σύγχρονη περίοδο ξεχωρίζουν οι Πάου Γκασόλ, Χουάν Κάρλος Ναβάρο, Φελίπε Ρέγιες, Ρούντι Φερνάντεθ, Σέρχιο Ροντρίγκεθ, Σέρχιο Γιουλ, Μαρκ Γκασόλ και Ρίκι Ρούμπιο.

## Παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις
**<small>Τελευταία ενημέρωση: Σεπτέμβριος 2022</small>**

### Ευρωμπάσκετ

### Παγκόσμια Πρωταθλήματα
thumb|261px|Η πρωταθλήτρια κόσμου ομάδα του 2006

### Ολυμπιακοί Αγώνες

A: Προκρίθηκε αλλά απείχε για πολιτικούς λόγους

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Ισπανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης

Ισπανια
Ανδρων
Ισπανια
Τάοχοι

Οι **Τάοχοι** ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας, γνωστοί κυρίως  από τους αρχαίους ιστορικούς συγγραφείς. Οι Τάοχοι ζούσαν σε ορεινή περιοχή του Εύξεινου πόντου στα σημερινά σύνορα της Αρμενίας με την Τουρκία. Η χώρα τους συνόρευε με τις χώρες των Χαλύβων και των Φασιανών.

Ο Ξενοφών περνώντας με τους Μυρίους από την χώρα τους, αντιμετώπισε εχθρική στάση. Όπως μας αναφέρει σε μάχη, και μετά από νίκη των μυρίων με τέχνασμα,  οι Τάοχοι για να μην πιαστούν αιχμάλωτοι αυτοκτονούσαν μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους πηδώντας σε γκρεμό. 

## Βιβλιογραφία
*Ξενοφώντος , Κύρου Ανάβασις από τα Google Books

## Αναφορές


Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Γεωργίας
Σιγγιτικός κόλπος

[thumb|right|300px|Άποψη από το μυχό του Σιγγιτικού κόλπου. ''Αριστερά'' η χερσόνησος του [Χερσόνησος του Άθω|Άθω και *δεξιά* η Σιθωνία *(όρος [[Ίταμος Σιθωνίας|Ίταμος]])*]]

Ο **Σιγγιτικός κόλπος** είναι η αρχαία ονομασία του ανατολικού από τους δύο κόλπους που σχηματίζονται στη Χαλκιδική μεταξύ των χερσονήσων της Σιθωνίας (δυτικά), σημερινού Λογγου, και της Ακτής (ανατολικά), σημερινού Αγίου Όρους.

Άκρα του Σιγγιτικού κόλπου είναι ΝΔ. το ακρωτήριο Δέρις μεταξύ των ακρωτηρίων Δρέπανο και Ψευδό της Σιθωνίας και το ακρωτήριο Νυμφαίο, σημερινού Άθωνος ΝΑ.. Ο Στράβων ονομάζει τον κόλπο αυτόν *Σιγγικόν*, τονίζοντας ότι: "*ἀπὸ τῆς ἐν αὐτῷ πόλεως ἀρχαίας κατεσκαμμένης Σίγγου τοὔνομα*". Ο Σιγγιτικός κόλπος έχει εύρος 13 μίλια, είσδυση 26 μίλια και μέγιστο βάθος 521 μέτρα.

Σημαντικά αγκυροβόλια του Σιγγιτικού είναι ο λιμένας Πόρτο Συκιά προς το νοτιοδυτικό κέρας, ο λιμένας Άγιος Δημήτριος που σχηματίζεται από φερώνυμη νησίδα Δ.ΝΔ. του μυχού του και ο όρμος Πρόβλακας που βρίσκεται απέναντι του προηγουμένου Β.ΒΑ. του μυχού κοντά στη λεγομενη διώρυγα του Ξέρξη.

## Πόλεις και κωμόπολεις
Οι πόλεις και οι κωμοπόλεις που βρίσκονται δίπλα στον Σιγγιτικό Κόλπο είναι:

*Αμμουλιανή
*Βουρβουρού
*Δάφνη
*Καλαμίτσι
*Καρούλια
*Νέα Ρόδα (Δυτικά)
*Ουρανούπολη
*Πυργαδίκια
*Σαλονικιού
*Σάρτη
*Τρυπητή

## Νησιά και νησίδες
*Αμμουλιανή (το μόνο κατοικήσιμο, από όλα τα νησιά της Χαλκιδικής)
*Διάπορος
*Δρένια (ή Γαϊδουρονήσια)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κόλποι της Χαλκιδικής
Κατηγορία:Κόλποι της Κεντρικής Μακεδονίας
Κατηγορία:Κόλποι της Ελλάδας
Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Χαλκιδικής
Ράχες

Με το όνομα **Ράχες** συναντώνται οι εξής οικισμοί της Ελλάδας:

*Ράχες Αρκαδίας
*Ράχες Ηλείας
*Ράχες Ικαρίας
*Ράχες Μεσσηνίας
*Ράχες Φθιώτιδας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γοργοπόταμος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Γοργοπόταμος** αναφέρονται:
;Ποτάμια
*Γοργοπόταμος: Ποταμός του νομού Φθιώτιδας, παραπόταμος του Σπερχειού
*Γοργοπόταμος (Ήπειρος): Ποταμός του νομού Ιωαννίνων, παραπόταμος του Σαραντάπορου
;Χωριά
*Γοργοπόταμος Φθιώτιδας: Χωριό του νομού Φθιώτιδας στις πλαγιές της Οίτης
*Γοργοπόταμος Ιωαννίνων: Χωριό της Ηπείρου στις πλαγιές του Γράμμου
;Δήμοι
*Δήμος Γοργοπόταμου: Δήμος του νομού Φθιώτιδας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων