Σιγκούν

Η **Σιγκούν** (*Sigyn* -*Σίγυν*- αρχαία σκανδιναβικά: «νικηφόρα φίλη») ήταν νύμφη θεά της σκανδιναβικής μυθολογίας και σύζυγος του Λόκι. Η Σιγκούν αναφέρεται στην *[[Ποιητική Έντα]]*, η οποία συνετέθει τον 13ο αιώνα από προγενέστερες παραδοσιακές πηγές, και στην *[[Πεζή Έντα]]*, η οποία γράφηκε τον 13ο αιώνα από τον Σνόρρι Στούρλουσον. Στην *Ποιητική Έντα*, υπάρχουν λίγες πληροφορίες για τη Σιγκούν πέρα από τον ρόλο της να βοηθάει τον Λόκι κατά την αιχμαλωσία του. Στην *Πεζή Έντα*, αναφέρεται ξανά η βοήθεια που προσφέρει στον αιχμάλωτο σύζυγό της, εμφανίζεται σε διάφορα κένινγκ, και η ιδιότητά της ως θεά δηλώνεται δύο φορές. Η Σιγκούν ενδέχεται να εμφανίζεται στο Γκόσφορθ Κρος και έχει αποτελέσει αντικείμενο αρκετών θεωριών και πολιτισμικών αναφορών.

## Αναφορές

### ''Ποιητική Έντα''
Στην 35η στροφή του ποιήματος *[[Βολούσπα]]* της *Ποιητικής Έντας*, μία Βόλβα (*Völva*) λέει στον Οντίν, ανάμεσα σε διάφορα άλλα, ότι βλέπει τη Σιγκούν να κάθεται δυστυχής με τον δεμένο σύζυγό της, Λόκι, κάτω από ένα «δασύλιο θερμών πηγών». Η Σιγκούν αναφέρεται για δεύτερη και τελευταία φορά στο τελευταίο πεζό τμήμα του ποιήματος *[[Λοκασένα]]*. Εκεί, ο Λόκι έχει δεθεί από τους θεούς με τα εντόσθια του γιου του, Νάρι, ο γιος του, Βάλι έχει μεταμορφωθεί σε λύκο, και η θεά Σκάδι σφίγγει ένα δηλητηριώδες φίδι στο πρόσωπο του Λόκι, από το οποίο στάζει δηλητήριο. Η Σιγκούν αναφέρεται ξανά ως σύζυγος του Λόκι, κρατώντας μία λεκάνη κάτω από δηλητήριο που στάζει. Η λεκάνη γεμίζει, και την παίρνει από κει, οπότε το δηλητήριο στάζει στον Λόκι, κάνοντας τον να σφαδάζει τόσο βίαια που προκαλούνται σεισμοί οι οποίοι σείουν ολόκληρη τη Γη.

### ''Πεζή Έντα''

Η Σιγκούν στην *Πεζή Έντα* εμφανίζεται στα βιβλία *[[Γκούλφαγκίνινγκ]]* και *[[Σκάλντσκαπαρμάλ]]*. Στο *Γκούλφαγκίνινγκ*, η Σιγκούν εμφανίζεται στο κεφάλαιο 31. Εκεί, εμφανίζεται ως σύζυγος του Λόκι, και αναφέρεται ότι έχον ένα γιο με όνομα «Νάρι ή Νάρφι». Αναφέρεται ξανά στο *Γκούλφαγκίνινγκ* στο κεφάλαιο 50, όπου τα γεγονότα αναφέρονται διαφορετκά από ότι στο *Λοκασένα*. Εδώ οι θεοί έχουν αιχμαλωτίσει τον Λόκι και τους δύο γιους του, οι οποίοι αναφέρονται ως Βάλι, περιγραφόμενος ως γιος του Λόκι, και «Νάρι ή Νάρφι», που ενωρίτερα είχε αναφερθεί και ως γιος της Σιγκούν. Ο Βάλι μεταμορφώνεται σε λύκος από τους θεούς και ξεσκίζει τον αδερφό του «Νάρι ή Νάρφι». Τα εντόσθιά του έπειτα χρησιμοποιούνται για να δεθεί ο Λόκι σε τρεις πέτρες, και τα οποία μετά από αυτό μεταμορφώνονται σε σίδηρο, ενώ η Σκάδι τοποθετεί ένα φίδι πάνω από τον Λόκι. Η Σιγκούν κάθεται δίπλα του και κρατά μία λεκάνη για να πέφτει εκεί το δηλητήριο που στάζει από το φίδι. Ωστόσο όταν η λεκάνη γεμίζει, φεύγει για να αδειάσει το δηλητήριο. Ως αποτέλεσμα αυτού, υπάρχει πάλι η περιγραφή του Λόκι που σφαδάζει τόσο βίαια ώστε να σείεται όλος ο πλανήτης. Η διαδικασία αυτή συνεχίζεται μέχρι ο Λόκι να καταφέρει να ελευθερωθεί, οπότε και θα αρχίσουν οι διεργασίες για το Ράγκναροκ.

Η Σιγκούν συστήνεται ως θεά (ásynja) στο βιβλίο *Σκάλντσκαπαρμάλ*, όπου οι θεοί διοργανώνουν μεγάλη γιορτή για τον επισκέπτη Έγκιρ, αλλά και σε κένινγκ για τον Λόκι: «σύζυγος της Σιγκούν», «φορτίο [Λόκι] των με ξόρκι δεμμένων χεριών [της Σιγκούν]», και σε ένα απόσπασμα που παρατίθεται από το *[[Χάουστλονγκ]]* του 9ου αιώνα, «το φορτίο των χεριών της Σιγκούν». Η τελευταία αναφορά για τη Σιγκούν στο *Σκάλντσκαπαρμάλ* είναι στον κατάλογο των θεών στην ενότητα-παράρτημα Ναφναθούλουρ, στο κεφάλαιο 75.

## Αρχαιολογικό αρχείο

Το Γκόσφορντ Κρος (*σταυρός του Γκόσφορντ*) των μέσων του 11ου αιώνα, το οποίο βρίσκεται στην Κάμπρια της Αγγλίας, έχει ερμηνευθεί ότι παριστάνει διάφορες μορφές της σκανδιναβικής μυθολογίας. Στο κάτω τμήμα της δυτικής πλευράς του σταυρού υπάρχει η απεικόνιση ενός θηλυκού με μακριά μαλλιά, που σκύβει κρατώντας ένα αντικείμενο πάνω από μία άλλη ξαπλωμένη και δεμένη μορφή. Από πάνω τους και στα αριστερά υπάρχει ένα ερπετό. Η εικόνα έχει ερμηνευθεί ότι αναπαριστά τη Σιγκούν που περιποιείται τον δέσμιο Λόκι.

## Θεωρίες
Ενώ το όνομα *Σιγκούν* (*Sigyn*) συναντάται ως γυναικείο όνομα σε αρχαίες σκανδιναβικές πηγές (*sigr* σημαίνει «νίκη» στα αρχαία σκανδιναβικά, και *vina* «φίλη»), και παρόλο που στις πηγές που σώζωνται περιορίζεται κατά κύριο λόγο σε ένα ρόλο, εμφανίζεται στο *[[Χάουστλονγκ]]* (*Haustlöng*) του παγανιστικού 9ου αιώνα, γραμμένο από τον σκάλδο Θγιοδολφρ του Χβινίρ. Λόγω αυτής της παλαιάς σύνδεσης με τον Λόκι, η Σιγκούν θεωρείται ότι ήταν θεά και σε παλαιότερες μορφές του γερμανικού παγανισμού.

## Σύγχρονη επιρροή
Η σκηνή που η Σιγκούν βοηθά και περιποιείται τον Λόκι έχει απεικονιστεί σε αρκετούς πίνακες, όπως ο «Loke och Sigyn» (1850) του Νιλς Μπλόμερ, «Loke och Sigyn» (1863) του Μάρτεν Έσκιλ Βίνγκε, «Loki och Sigyn» (1879) του Όσκαρ Βέργκελαντ, και η εικονογράφηση «Loki und Sigyn; Hel mit dem Hunde Garm» (1883) του Κ. Έρενμπεργκ. Διάφορα αντικείμενα και τόποι έχουν ονομαστεί από τη Σιγκούν στη σύγχρονη εποχή, όπως οι ποικιλίες νορβηγικών χειμερινών σιτηρών *Sigyn I* και *Sigyn II*, ένας χαρακτήρας της Μάρβελ Κόμικς το 1978, το σουηδικό σκάφος *[[MS Sigyn]]*, το οποίο μεταφέρει αναλωθέντα πυρηνικά καύσιμα, μια αναφορά στη λεκάνη που κρατούσε η Σιγκούν για να μαζεύεται εκεί το δηλητήριο καθώς και ο αρκτικός Παγετώνας Σιγκούν.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές

* Belderok, Bob. Mesdag, J. Mesdag, Hans. Donner, Dingena A. (2000). *[http://books.google.com/books?id=AEnG899w7-QC&printsec=frontcover&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false Bread Making Quality of Wheat: A Century of Breeding in Europe]*. Springer. ISBN 0-7923-6383-3
* Byock, Jesse (Trans.) (2006). *The Prose Edda*. Penguin Classics. ISBN 0-14-044755-5
* Faulkes, Anthony (Trans.) (1995). *Edda*. Everyman. ISBN 0-460-87616-3
* Larrington, Carolyne (Trans.) (1999). *The Poetic Edda*. Oxford World's Classics. ISBN 0-19-283946-2
* Orchard, Andy (1997). *Dictionary of Norse Myth and Legend*. Cassell. ISBN 0-304-34520-2
* Simek, Rudolf (2007) translated by Angela Hall. *Dictionary of Northern Mythology*. D.S. Brewer. ISBN 0-85991-513-1

Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία