open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τζοβάνι νταλε Μπάντε Νέρε

Ο **Τζοβάνι**, ο επιλεγόμενος *νταλε Μπάντε Νέρε* ή *ντελε Μπάντε Νέρε* (  ή *Giovanni delle Bande Nere*, 6 Απριλίου 1498 - 30 Νοεμβρίου 1526) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν Ιταλός στρατηγός. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη του Φορλί, στη βόρεια Ιταλία και ήταν γιος του Τζοβάνι του *Ποπολάρου* και της Αικατερίνη Σφόρτσα, μιας από τις διασημότερες γυναίκες της Ιταλικής Αναγέννησης.

Από πολύ μικρή ηλικία έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και ικανότητα στις πολεμικές τέχνες. Σε ηλικία μόλις 12 ετών έκανε τον πρώτο του φόνο και διώχθηκε 2 φορές από την πόλη της Φλωρεντίας, λόγω της ανυπάκουης συμπεριφοράς του. Νυμφεύτηκε την Μαρία Σαλβιάτι και απέκτησαν ένα γιο, τον Κόζιμο, τον μετέπειτα μέγα δούκα της Τοσκάνης.

Ο Τζοβάνι έγινε στρατιωτικός στην υπηρεσία του Πάπα Λέοντα Ι΄, που ανήκε στην οικογένεια των Μεδίκων. Πήρε το βάπτισμα του πυρός το 1516 στη νίκη του κατά του Φραντσέσκο Μαρία Α΄ ντελλα Ρόβερε, δούκα του Ουρμπίνο. Σχημάτισε μια ομάδα ιππέων, που ειδικεύτηκε σε σκληρές τακτικές ενέδρας και νίκησε το 1520 επαναστάτες βαρόνους στο Μάρκε. Ο Πάπας Λέων Ι΄ συμμάχησε με τον αυτοκράτορα Κάρολος Ε΄ το 1521 κατά του Γάλλου βασιλιά Φραγκίσκου Α΄, προκειμένου να κερδίσει τις πόλεις του Μιλάνου, της Πάρμας και της Πλακεντίας. Το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, ο Τζοβάνι νίκησε τους Γάλλους στο Βάπριο ντ' Άντα. Για να δείξει την θλίψη του, λόγω του θανάτου του Πάπα Λέοντα Ι΄, το Δεκέμβριο του 1521, έβαλε μαύρες λωρίδες στα διακριτικά του και γι' αυτό πήρε το συγκεκριμένο προσωνύμιο (*μπάντε νέρε*=μαύρες λωρίδες).

Τον Αύγουστο του 1523 κλήθηκε ξανά στον αυτοκρατορικό στρατό και νίκησε τους Γάλλους και τους Σουηδούς στο Καπρίνο Μπεργκαμάσκο. Την ίδια χρονιά ένα άλλο μέλος της οικογένειας των Μεδίκων, ο Κλήμης Ζ΄, έγινε Πάπας, αλλά ο Τζοβάνι δεν πήρε μέρος στην μάχη της Παβία, γιατί είχε τραυματιστεί βαριά σε μονομαχία και έπρεπε να πάει για θεραπεία.

Το 1526 ξέσπασε ο πόλεμος της Συμμαχίας του Κονιάκ, με τον αρχηγό της συμμαχίας Φραντσέσκο Μαρία ντελλα Ρόβερε να εγκαταλείπει το Μιλάνο που κατακλύσθηκε από τον αυτοκρατορικό στρατό. Ο Τζοβάνι τραυματίστηκε ξανά σε μάχη κοντά στο Γκοβέρνολο και μεταφέρθηκε στη Μάντοβα, όπου και πέθανε από σηψαιμία στις 30 Νοεμβρίου 1526 

Ήταν ο τελευταίος μεγάλος κοντοτιέρος, ενώ ο μεγάλος συγγραφέας και κωμικός της αναγέννησης Πιέτρο Αρετίνο ήταν στενός του φίλος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Σαλβιάτι, κόρη του Τζάκοπο τραπεζίτη & πολιτικού και είχε τέκνο:
* Κόζιμο Α΄ 1519-1574, μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Μαλλός

Ο όρος Μαλλός μπορεί να αναφέρεται σε:
* Μαλλός Κιλικίας, αρχαία πόλη στην Κιλικία
* Μαλλός Τρωάδος
* Στο συνοικισμό Μαλλό, τμήμα του οικισμού Ελάτα Χίου
Φηρά Θήρας

Τα **Φηρά** είναι η πρωτεύουσα του δήμου Θήρας της Σαντορίνης. Η πόλη της Θήρας είναι χτισμένη στο "φρύδι" της καλντέρας, σε υψόμετρο περίπου 250 μέτρων και με βάση την απογραφή του 2001 έχει 2.113 κατοίκους. Επίνειο τους είναι ο Όρμος Φηρών Θήρας.

## Ιστορία
Η πόλη της Θήρας (Φηρά) ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, κατόπιν συμφωνίας όλων των αρχών του νησιού για την επιλογή του χώρου, όταν οι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν την παλιά πρωτεύουσα, το καστέλι του Σκάρου που βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού Ημεροβιγλίου, η οποία είχε υποστεί ζημιές από σεισμούς. Η πόλη της Θήρας αποτελεί έδρα Ο.Τ.Α. από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, πρωτεύουσα του νησιού και της ομώνυμης επαρχίας από τότε έως και την τελευταία διοικητική μεταβολή (Καλλικράτης Ν.3852/2010).

## Μουσεία
### Μουσείο Προϊστορικής Θήρας
Το Μουσείο Προϊστορικής Θήρας εγκαινιάστηκε την Κυριακή 26 Μαρτίου του 2000 από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο και περιλαμβάνει, κατά κύριο λόγο, ευρήματα από τον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου καθώς και ευρήματα από ορυχείο των Φηρών, τη Θηρασιά και τα Χριστιανά.

Ανάμεσα στα εκθέματα που μπορεί να δει κανείς στο μουσείο είναι οι τοιχογραφίες των Γυναικών, των Παπύρων, των Κυανοπιθήκων και των Τετραπόδων.

### Αρχαιολογικό Μουσείο Θήρας
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θήρας στεγάζεται σε κτίριο που χτίστηκε το 1960. Στις προθήκες του υπάρχουν εκθέματα που καλύπτουν τη μακραίωνη ιστορία του νησιού, από την αρχαϊκή έως και τη ρωμαϊκή περίοδο. Πριν τον σεισμό του 1956 στεγαζόταν σε άλλο κτίριο, το οποίο είχε χτιστεί το 1902 χάρη στις προσπάθειες του Γερμανού καθηγητή Hiller von Gaertringen, ο οποίος είχε κάνει τις ανασκαφές στην Αρχαία Θήρα. Το κτίριο, όμως, αυτό, καταστράφηκε από τον σεισμό του 1956.

## Καθεδρικοί Ναοί
μικρογραφία|250px|δεξιά|Ο Καθολικός Καθεδρικός ναός.
Στην πόλη της Θήρας είναι η έδρα τόσο της Ορθόδοξης, όσο και της Καθολικής Μητροπόλεως της Σαντορίνης.
### Ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός
Ο Ορθόδοξος καθεδρικός ναός είναι ναός της **Υπαπαντής**. Ο προσεισμικός ναός, η *Παναγιά του Μπελώνια*, κατέρρευσε με τον καταστροφικό σεισμό του 1956 και στη θέση του οικοδομήθηκε ο σημερινός ναός, του οποίου την εικονογράφηση επιμελήθηκε ο θηραίος ζωγράφος Χριστόφορος Ασίμης.

### Καθολικός Καθεδρικός Ναός

Ο Καθολικός καθεδρικός ναός βρίσκεται στην καθολική συνοικία της πόλης της Θήρας και είναι αφιερωμένος στον **Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή**. Ο προσεισμικός ναός υπέστη πολύ μεγάλες ζημιές με τον σεισμό του 1956, αλλά αναστηλώθηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θήρας
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Κυκλάδων
Πτέρυγα

Ο όρος **πτέρυγα** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα:

*Πτέρυγα εντόμου
*Πτέρυγα πουλιού
*Πτέρυγα αεροπλάνου
*Πτέρυγα κομματιού
*Πτέρυγα κτηρίου
Φρανσίς Λαι

Ο **Φρανσίς Λαι** (Francis Lai, 26 Απριλίου 1932 - 7 Νοεμβρίου 2018) ήταν Γάλλος ακορντεονίστας και συνθέτης, γνωστός κυρίως από τις συνθέσεις του για κινηματογραφικές ταινίες.

## Σταδιοδρομία
Ο Φράνσις Λάι γεννήθηκε στις 26 Απριλίου του 1932 στη Νίκαια της Γαλλίας. Λίγο μετά τα 20 του εγκαταλείπει την πόλη που γεννήθηκε, μετακομίζει στο Παρίσι όπου και γίνεται μέλος της ιδιαίτερα δραστήριας μουσικής σκηνής της Μονμάρτρης. Το 1965 γνωρίζει τον σκηνοθέτη Κλωντ Λελούς και συνεργάζονται στη συγγραφή της μουσικής για την ταινία του Λελούς *[[Ένας Άντρας Μια Γυναίκα (ταινία)|Ένας Άντρας Μια Γυναίκα]]* (*Un homme et une femme*). Η ταινία θα βγει στις αίθουσες τον επόμενο χρόνο και θα γίνει τεράστια επιτυχία. Έκτος από το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας και τα άλλα βραβεία ο νεαρός Φράνσις Λάι θα κερδίσει μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης μουσικής επένδυσης. Η επιτυχία αυτή θα του ανοίξει το δρόμο για μια μεγάλη καριέρα στο σινεμά όχι μόνο στη γενέτειρα του Γαλλία αλλά και στη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Το 1969 γράφει τη μουσική για την ταινία του Ρενέ Κλεμάν *[[Ο Ταξιδιώτης της Βροχής]]* (*Le Passager de la Pluie*) ενώ ένα χρόνο μετά κερδίζει ένα Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα για καλύτερη μουσική επένδυση με τη μουσική που έγραψε για την ταινία *[[Love Story]]*. To soundtrack της ταινίας γίνεται μεγάλη επιτυχία και το κεντρικό τραγούδι *[[Where Do I Begin]]* θα μείνει για πολύ καιρό στα τσαρτς. Ο Λάι έγραψε και τη μουσική για τη συνέχεια της ταινίας *[[Oliver's Story]]* που γυρίστηκε το 1978.

Ο Φράνσις Λάι γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τη μουσική που έγραψε για μια σειρά ερωτικών ταινιών όπως τα φιλμ *[[Emmanuelle]]* (1974), *[[Emmanuelle 2]]* (1975) και *[[Bilitis]]* (1977). Η σύνθεση του *Aujourd'hui C'est Toi* αποτελεί το μουσικό θέμα της μακροβιότατης σειράς ντοκυμαντέρ του BBC, Panorama. 

Σε μια καριέρα 40 και πλέον ετών ο Φράνσις Λάι έγραψε επίσης μουσική για τηλεοπτικά προγράμματα και είτε μόνος είτε σε συνεργασία με άλλους έχει συνθέσει τη μουσική για πάνω από εκατό ταινίες και έχει προσωπικά γράψει περισσότερα από εξακόσια τραγούδια.

## Βραβεία
### Βραβεύσεις
* Όσκαρ για το *[[Love Story]]* (1970)
* Χρυσή Σφαίρα για το *[[Love Story]]* (1970)
* Σεζάρ για το *[[Itinéraire d'un enfant gâté]]* (1988)

### Υποψηφιότητες
* Χρυσή Σφαίρα για το *[[Ένας Άντρας Μια Γυναίκα (ταινία)|Un homme et une femme]]* (1966)
* BAFTA για το *[[Vivre pour vivre]]* (1967)
* Χρυσή Σφαίρα για το *[[Vivre pour vivre]]* (1967)
* Grammy για το *[[Love Story]]* (1970)
* BAFTA για το *[[La Bonne année]]* (1973)
* Σεζάρ για το *[[Bilitis]]* (1977)
* Σεζάρ για το *[[Les Uns et les Autres]]* (1981)
* Σεζάρ για το *[[Hasards ou coincidences]]* (1998)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Φράνσις Λάι στην IMDb
* Vivre pour la Musique - Ανεπίσημη Ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες μουσικής ταινιών
Καταφύγιο (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **καταφύγιο** μπορεί να αναφερόμαστε σε κάποιο από τα εξής:

* *Καταφύγιο*, οποιοδήποτε χώρος καταφυγής, συνήθως ενός προσώπου που καταζητείται.

## Κατασκευές
* Καταφύγιο αεροσκαφών, κατάλυμα προστασίας σταθμευμένων αεροσκαφών
* Καταφύγιο αστέγων, χώρος φιλοξενίας αστέγων προσώπων
* Καταφύγιο βράχου ή *[[βραχοσκεπή]]*, κοιλότητα σε βραχώδες έδαφος
* Καταφύγιο γυναικών, χώρος φιλοξενίας και βοήθειας γυναικών και παιδιών
* Καταφύγιο ζώων, χώρος φιλοξενίας και προστασίας ζώων, κυρίως αδέσποτων
* Καταφύγιο μπιβουάκ ή *καταφύγιο στρατοπέδευσης*, προσωρινό υπαίθριο κατάλυμα κατασκευασμένο με φυσικά υλικά
* Αλιευτικό καταφύγιο ή *λιμενικό καταφύγιο*, λιμένας αλιευτικών σκαφών
* Ορειβατικό καταφύγιο, κατάλυμα εκδρομέων ή ορειβατών
* Οχυρό καταφύγιο, κατάλυμα προστασίας στρατιωτικού υλικού και προσωπικού
* Αντιαεροπορικό καταφύγιο, κατάλυμα προστασίας από τον πυρηνικό και τον βιοχημικό πόλεμο και τους βομβαρδισμούς
* Χιονοδρομικό καταφύγιο ή *Σαλέ*, κέντρο υποδοχής ενός χιονοδρομικού κέντρου

## Οικισμοί
* Καταφύγιο Αιτωλοακαρνανίας, οικισμός του δήμου Ναυπάκτίας της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
* Καταφύγιο Άρτας, οικισμός του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων της περιφερειακής ενότητας Άρτας
* Καταφύγιο Κοζάνης, οικισμός του δήμου Σερβίων-Βελβεντού της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
* Καταφύγιο Μεσσηνίας, οικισμός του δήμου Δυτικής Μάνης της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
* Καταφύγιο Ικαρίας

## Διάφορα
* Καταφύγιο άγριας ζωής ή *καταφύγιο θηραμάτων* ή *εκτροφείο θηραμάτων*, περιοχή ειδικής προστασίας ζώων, όπου επιτρέπεται η περιορισμένη ανθρώπινη δραστηριότητα
* Φορολογικό καταφύγιο ή *φορολογικός παράδεισος*, χώρα με ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς

## Δείτε επίσης
* Καταφύγι (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βησσαρίων (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Βησσαρίων** είναι γνωστοί οι:

*Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος, Βυζαντινός κληρικός, καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας και επιφανής λόγιος του 15ου αιώνα
*Βησσαρίων Λαρίσης, δύο άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αρχιεπίσκοποι Λαρίσης κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας
*Βησσαρίων Μακρής, Έλληνας λόγιος και ιερομόναχος του 17ου αιώνα
*Βησσαρίων (Κορκολιάκος), Έλληνας μοναχός του 20ού αιώνα που αγιοκατατάχθηκε το 2022

*Άγιος Βησσαρίωνας, οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων
Τοριγιάμα Σέκιεν

thumb|250px| Κάππα, μυθικό δημιούργημα
Ο **Τοριγιάμα Σέκιεν** (), (1712-1788) ήταν ένας Ιάπωνας καλλιτέχνης του είδους ουκίγιο-ε που ειδικεύτηκε στο είδος γιοκάι. ήταν ο δάσκαλος του Ουταμάρο. Πριν αρχίσει να ασχολείται με την ξυλογραφία και την παραγωγή εντύπων ήταν ζωγράφος της Σχολής Κανό.

Στα 1780 ο Σέκιεν ανέλαβε να σχεδιάσει μια σειρά έργων πάνω στα μυθικά υπερφυσικά όντα της Γιαπωνεζικής μυθολογίας. Το αποτέλεσμα ήταν η σειρά του Χιάκι Γιακό όπου βασίζεται και η μετά θάνατον φήμη του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Μερικά από τα έργα του Σέκιεν 

Κατηγορία:Ιάπωνες ζωγράφοι
Χιάκι Γιακό

[thumb|300px|"Χιάκι Γιακό" του [Καγουάναμπι Κιόσαι, Βρεττανικό Μουσείο, Λονδίνο ]]

Το **Χιάκι Γιακό** (百鬼夜行; μεταφράζεται σε *Νυχτερινή παρέλαση εκατό δαιμόνων*) ήταν μία Γιαπωνέζικη μυθολογική δοξασία. Η δοξασία αυή ισχυρίζεται ότι κάθε χρόνο (*γιοκάι*) υπερφυσικά όντα βγαίνουν στους δρόμους κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών. Πιστεύοταν ότι οποιοσδήποτε βρεθεί μπροστά σε αυτή την φρικτή πομπή θα πεθάνει αν δεν έχει την Βουδιστική προστασία *σούτρα*. Το παιχνίδι Χιάκου Μονογκατάρι βασίζεται πάνω σε αυτόν ακριβώς τον φολκλορικό μύθο.

Η δημοφιλής δοξασία αυτή απετέλεσε ένα κοινό θέμα στην Ιαπωνική εικαστική τέχνη. Ένα πρώιμο παράδειγμα είναι το διάσημο 16 αιώνων *Χιάκι Γιακό Ζου* (百鬼夜行図) (το ζου σημαίνει εικόνα) και αποδίδεται στον Τόσα Μιτσουνόμπου. Άλλοι διάσημοι καλλιτέχνες που απεικόνισαν οτν μύθο είναι οι Τοριγιάμα Σέκιεν και Ουταγκάουα Γιοσιίκου. Τα έργα αυτά είναι περισσότερο χιουμοριστικά παρά φοβιστικά.

Κατηγορία:Ιαπωνική μυθολογία
Τόσα Μιτσουνόμπου

[thumb|300px| <Center>[Χιάκι Γιακό  ]]
Ο **Τόσα Μιτσουνόμπου** (), 1434-1525) ήταν Ιάπωνας ζωγράφος, ο ιδρυτής της σχολής Τόσα. Γεννημένος σε οικογένεια που παρήγαγε παραδοσιακά ζωγράφους για την αυτοκρατορική αυλή, διατέλεσε διευθυντής το εικαστικού γραφείου της αυλής από το 1493 έως το 1496. Το 1518 διατέλεσε ηγετική καλλιτεχνική φυσιογνωμία κατά την κυριαρχία των σόγκουν Ασικάγκουα. Ο Μιτσουνόμπου ήταν διάσημος για το έργο του Χιάκι Γιακό. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ιάπωνες ζωγράφοι
Κανό Χογκάι

Ο **Κανό Χογκάι** (), (1828-1888) ήταν Ιάπωνας καλλιτέχνης του 19ου αιώνα της σχολής Κανό. Ήταν ένας από τους τελευταίους ζωγράφους της σχολής Κανό και τα έργα του αντανακλούν τη μακραίωνη παράδοση της σχολής με Δυτικές μεθόδους και καλλιτεχνικό ύφος. Ο Χογκάι ζωγράφισε μια ποικιλία θεμάτων αλλά είναι πιο γνωστός για τα έργα του με θέμα τα γεράκια και τους δράκοντες.

## Βιογραφία
Στην ηλικία των 18 χρονών πήγε στο Έντο (σημερινό Τόκυο) για να σπουδάσει ζωγραφική. Έμεινε εκεί για 10 χρόνια και μαθήτευσε στον Κανό Σόσεσιν και άλλους καλλιτέχνες της εποχής. Μετά από μια επιτυχημένη καριέρα του παραγγέλθηκε να ζωγραφίσει τις ορορφές του κάστρου του Έντο. Επίσης, είχε την τιμή να παρουσιάσει τα έργα του στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού.

Παρά τις τιμές αυτές, η οικονομική κρίση που έλαβε χώρα κατά την πτώση των σογκούν (Περίοδος Μεϊτζί) το 1868 ανάγκασε τον Χογκάι να στραβεί σε τεχνικά επαγγέλματα για βιοποριστικούς λόγους. Το 1877 επέστρεψε στο Έντο και εργάστηκε για την πλούσια οικογένεια Σιματζού, που του έδωσε τη δυνατότητα να εργαστεί με κάποιους από τους πιο σημαντικούς Ιάπωνες καλλιτέχνες ουκίγιο-ε της εποχής όπως οι Σεσού και Σεσόν.

Το 1884, ο Χογκάι τράβηξε την προσοχή του Ερνέστου Φενολόζα, ενός κριτικού τέχνης από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που αγόρασε τα έργα του. Μαζί με τους Οκακούρα Κακούζο και Χασιμότο Γκαχό εξέθεσε τα έργα του στην έκθεση Κανγκακάι (観画会, *kangakai*). . 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Baekeland, Frederick (1985). "Kanō Hōgai." Kodansha Encyclopedia of Japan. Tokyo: Kodansha Ltd.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιάπωνες ζωγράφοι
Μαύρη γη

Η **μαύρη γη** είναι ένας πολύ σπάνιος τύπος χώματος. Έλαβε την ονομασία της από τη ρωσική λέξη *τσερνοζιόμ* (чернозём), η οποία συχνά χρησιμοποιείται και αμετάφραστη από τους ειδικούς. 

Το χαρακτηριστικό της μαύρης γης είναι η υψηλότατη περιεκτικότητά της σε χούμο (από 3% μέχρι και 15%), φωσφορικά οξέα, φωσφόρο και αμμωνία. Έχει μεγάλο βάθος, συχνά περισσότερο από 1 μέτρο. Μάλιστα στην Ουκρανία φθάνει έως και τα 6 μέτρα. Όλα αυτά κάνουν το συγκεκριμένο τύπο χώματος πάρα πολύ εύφορο. Από πολλούς θεωρείται ως το καλύτερο έδαφος για καλλιέργεια, μιας και είναι τόσο πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά που δε χρειάζεται λιπάσματα.

Σε ολόκληρο τον πλανήτη υπάρχουν μονάχα δύο «ζώνες τσερνοζιόμ»: η πρώτη ακολουθεί τη διαδρομή ΒΑ Ουκρανία / Κεντρική Ρωσία → Νότια Ρωσία → Νότια Σιβηρία, ενώ η δεύτερη απλώνεται στο νότιο τμήμα του κεντρικού Καναδά, ανάμεσα στη λίμνη Μανιτόμπα και το Κάλγκαρι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εδαφολογία
Κατηγορία:Γεωργία (δραστηριότητα)
Χασιμότο Γκαχό

Ο **Χασιμότο Γκαχό** ( — Τόκιο, 21 Αυγούστου 1835 - 13 Ιανουαρίου 1908) ήταν Ιάπωνας ζωγράφος και ένας από τους τελευταίους της σχολής Κανό.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Έντο (σημερινό Τόκιο). Σπούδασε ζωγραφική υπό τον Κανό Σόσενιν και επηρεάστηκε από τη δουλειά του Κανό Χογκάι. Πραγματοποίησε πολλά έργα στο παραδοσιακό στυλ της σχολής Κανό χρησιμοποιώντας χρώμα και χρυσάφι ή μονόχρωμη μαύρη μελάνη. Ο Γκαχό, παρά τις παραδοσιακές μεθόδους και θεματολογία των έργων του, σαν τον Κανό Χογκάι εισήγαγε στα έργα του στοιχεία Δυτικής τέχνης. Οι πινελιές του, οι διάφορες λεπτομέρειες και οι πρώτες προσπάθειες για την απόδοση της προοπτικής είναι όλα στοιχεία χαρακτηριστικά των καλλιτεχνικών τάσεων της εποχής στην Ιαπωνία.

Άνοιξε το πρώτο του εργαστήριο το 1860, αλλά οι οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές της περιόδου Μέιτζι τον ανάγκασαν να αναζητήσει άλλους τρόπους για να εξασφαλίσει τα προς το ζειν. Εργάστηκε για την παραγωγή χαρτών για το Ιαπωνικό ναυτικό και, μεταξύ άλλων, ζωγράφισε βεντάλιες.

Το 1898, ο Γκαχό με τον Οκακούρα ίδρυσαν την Σχολή Καλών Τεχνών της Ιαπωνίας (本美術院) όπου και δίδαξε μέχρι και τον θάνατό του το 1908. Ως αποτέλεσμα της θέσης του ως καθηγητή στη σχολή τέχνης, ο Γκαχό είχε έναν αριθμό σημαντικών και γνωστών μαθητών όπως ο Γιοκοχάμα Ταϊκάν και ο Καγουάι Γκιικούντο.

## Πηγές
* Baekeland, Frederick (1985). "Hashimoto Gahō." *Kodansha Encyclopedia of Japan*. Tokyo: Kodansha Ltd.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ιάπωνες ζωγράφοι
Κανό Ταν'γιού

[right|thumb|250px|Έργο του Ταν΄γιού, [1672]]
Ο **Κανό Ταν'γιού** (), (1602-1674) ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς Γιαπωνέζους καλλιτέχνες της Σχολής Κανό. Το αρχικό του όνομα ήταν *Μορινόμπου* και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Κανό Τακανόμπου και εγγονός του Κανό Ειτόκου. Τα έργα του Ταν'γιού θεωρούνται σήμερα τα πιο αντιπροσωπευτικά της σχολής Κανό.

Το 1617, ο Tan'yū διορίστηκε από τους σογκούν Τοκουγκάουα σαν ένας από τους επίσημους καλλιτέχνες του σογκούν και του δόθηκαν πολλές και μεγάλες παραγγελίες. Κατά τη διάρκεια των 1620 και 1630 δημιούργησε πολλά μεγάλης κλίμακας έργα για το Κάστρο του Έντο, το Κάστρο του Νιτζο, το Κάστρο της Οζάκας, το Κάστρο Ναγκόγια και το Νικό Τοσό-γκου. Πρωτοπόρος σε μια ποικιλία ζωγραφικών τεχνικών τα πιο σημαντικά έργα του Τανγιού ήταν οι μεγάλες παραγγελίες του που έλαβε από τα κάστρα των σογκούν. Τα έργα αυτά είναι συνήθως ζωγραφισμένα σε επιφάνειες (αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα της περιόδου Μομογιάμα) που απεικονίζουν θέματα όπως τίγρεις, πουλιά και φυτά σε ζωηρά χρώματα και με εκτεταμένη χρήση φύλλου χρυσού. Ο χρυσός χρησιμοποιείται συνήθως στα έργα του, για να απεικονίσει τα σύννεφα ή άλλα στοιχεία του φόντου, και η αντανάκλαση του φωτός πάνω σε αυτό θα έδινε λάμψη στις σκοτεινές αίθουσες των κάστρων όπου τα έργα του συνήθως εκτίθενται.

Ο Τανγιού ήταν ολοκληρωμένος καλλιτέχνης στην τεχνική σούμι-ε (μονόχρωμη ζωγραφική), γιαμάτο-ε αλλά και σε διάφορα Κινέζικα είδη ουκίγιο-ε. Εκτός από μεγάλος καλλιτέχνης ο τανγιού ήταν και ένας μεγάλος συλλέκτης έργων Κινέζικης τέχνης. Σχεδίαζε και κρατούσε αναλυτικό αρχείο των πινάκων που του έφεραν στο εργαστήριό του για εξακρίβωση της αυθεντικότητάς του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Kaputa, Catherine (1985). "Kanō Tan'yū." Kodansha Encyclopedia of Japan. Tokyo: Kodansha Ltd.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Τανγιού
Τζαν Γκαλεάτσο Σφόρτσα

Ο **Τζαν-Γκαλεάτσο Σφόρτσα** (*Gian Galeazzo Sforza*, 20 Ιουνίου 1469 - 21 Οκτωβρίου 1494) ήταν έκτος δούκας του Μιλάνου, μέλος του ιστορικού Οίκου των Σφόρτσα.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκαλεάτσο-Μαρία δούκα του Μιλάνου και της Μπόνας, κόρης του Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας. 

Διαδέχθηκε μόλις 7 ετών τον δολοφονημένο πατέρα του Γκαλεάτσο-Μαρία. Ο θείος του, Λουδοβίκος Σφόρτσα ο *Μαύρος*, ανέλαβε αντιβασιλιάς, αλλά σύντομα θέλησε να παραμερίσει τον νεαρό δούκα και να αναλάβει όλες τις εξουσίες για λογαριασμό του.

Ο πρόωρος θάνατός του σχολιάστηκε από τον μεγάλο Ιταλό ιστορικό Φραντσέσκο Γκουιτσιαρντίνι (*Francesco Guicciardini*), ο οποίος αναφέρει ότι αν και τότε ακούστηκε πως πέθανε από υπερβολική συνουσία, σε όλη την Ιταλία υπήρχε η φημολογία ότι δηλητηριάστηκε από τον αδίστακτο θείο του Λουδοβίκο. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1489 την εξαδέλφη του Ισαβέλλα των Τραστάμαρα, κόρη του Αλφόνσου Β΄ της Νάπολης και είχε τέκνα:
* Φραγκίσκος 1491-1512, κόμης της Παβία, απεβ. 21 ετών.
* Μπόνα 1494-1557, παντρεύτηκε τον Σιγισμούνδο Α΄ των Γιαγκιελλόνων βασιλιά της Πολωνίας & μεγάλο δούκα της Λιθουανίας.
* Ιππολύτη Μαρία 1493-1501 απεβ. 8 ετών, Μπιάνκα-Μαρία 1495-1496 απεβ. 1 έτους.

## Πρόγονοι

## Πηγές
*  Burckhardt, Jacob (1878). The Civilization Of The Renaissance in Italy. University of Toronto - Robarts Library: Vienna Phaidon Press. p. 23. Retrieved 28 February 2019.

## Αναφορές σε πηγές


Τζαν Γκαλεατσο Σφορτσα
Κατηγορία:Δούκες του Μιλάνου
Λουδοβίκος Σφόρτσα

[thumb|right|220px|Λουδοβίκος Σφόρτσα. Πίνακας του [Τζιοβάννι Αμπρότζιο ντε Πρέντις]]
Ο **Λουδοβίκος Σφόρτσα**, (*Ludovico Maria Sforza*, 3 Αυγούστου 1452 - 27 Μαΐου 1508) ο λεγόμενος *Μαύρος*, ιταλ. il Moro, ήταν δούκας του Μιλάνου και μέλος της ηγετικής οικογένειας των Σφόρτσα.

## Βιογραφία
Δεύτερος γιος του Φραγκίσκου Σφόρτσα, ήταν ο κυριότερος προστάτης του Λεονάρντο ντα Βίντσι και πολλών άλλων καλλιτεχνών. Αποκαλείτο και "Μαύρος" λόγω της σκούρας του επιδερμίδας. Νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη των Έστε, ενώ ο αδελφός της Βεατρίκης, Αλφόνσος Α΄ των Έστε, νυμφεύτηκε την Άννα Σφόρτσα, αδελφή του Τζιαν-Γκαλεάτσο Σφόρτσα. Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι οργάνωσε ολόκληρη τη γαμήλια τελετή.

Είχε πολλές ερωμένες, η κυριότερη από τις οποίες, η Σεσίλια Γκαλεράνι, του γέννησε γιο την ίδια χρονιά που παντρεύτηκε τη Βεατρίκη. Μετά τη δολοφονία του μεγαλύτερου αδελφού του, Γκαλεάτσο-Μαρία (1476), πέρασε σε αυτόν η αντιβασιλεία για λογαριασμό του ανιψιού του, Τζιαν-Γκαλεάτσο Σφόρτσα, ενώ σύντομα προσπάθησε να πάρει όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Μετά τον πρόωρο θάνατο του τελευταίου (1494) (φημολογείται ότι τον δηλητηρίασε) έγινε δούκας.

Την ίδια χρονιά, ο Λουδοβίκος προσεγγίστηκε για συμμαχία με τον βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Η', και τον αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α' της Γερμανίας, προκειμένου να τους χρησιμοποιήσει επιδέξια σαν συμμάχους του στους ιταλικούς πολέμους. Βρήκε όμως τους Γάλλους επικίνδυνους για το Μιλάνο και εντάχθηκε στην αντιγαλλική συμμαχία, δίδοντας την ανιψιά του, Μπιάνκα Μαρία Σφόρτσα ως σύζυγο στον Μαξιμιλιανό Α', επιτυγχάνοντας έτσι την αυτοκρατορική αναγνώριση του δουκάτου.

Οι Γάλλοι αρχικά ηττήθηκαν στη μάχη του Φορνόβο (1495), αλλά αργότερα με τον διάδοχο του Καρόλου Η΄, Λουδοβίκο ΙΒ' (1499), οι Μιλανέζοι ήρθαν σε δύσκολη θέση. Οι Γάλλοι σε συνεργασία με τους Ελβετούς κατέλαβαν τη Νοβάρα, όπου βρισκόταν η βάση τού στρατού του. Ο Λουδοβίκος Σφόρτσα συνελήφθη, παραδόθηκε στους Γάλλους (1500), και έζησε υπό γαλλική αιχμαλωσία τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Οι Ελβετοί παρέδωσαν το δουκάτο στον γιο του, Μαξιμιλιανό Σφόρτσα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1491 τη Βεατρίκη των Έστε, κόρη του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρα και είχε τέκνα:
* Μαξιμιλιανός 1493-1530, δούκας του Μιλάνου.
* Φραγκίσκος Β΄ 1495-1535, δούκας του Μιλάνου.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Μπερναντίνα ντε Κορράντις είχε φυσικό τέκνο την:
* (νόθη) Μπιάνκα-Τζοβάννα 1483-1496, παντρεύτηκε τον Γκαλεάτσο ντα Σανσεβερίνο, κοντοτιέρο.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Σεσίλια Γκαλλεράνι (που το πορτραίτο της έκανε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι στο έργο του *Η κυρία με την ερμίνα*) είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Καίσαρ.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Λουκρέτσια Κριβέλλι είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Τζοβάννι Πάολο 1497-1535, κοντοτιέρος, μαρκήσιος του Καραβάτζιο.

## Πρόγονοι

Λουδοβικος
Κατηγορία:Δούκες του Μιλάνου
Μαξιμιλιανός Σφόρτσα

Ο **Μαξιμιλιανός Σφόρτσα** (*Massimiliano Sforza*, 25 Ιανουαρίου 1493 - 4 Ιουνίου 1530) ήταν δούκας του Μιλάνου και μέλος της οικογένειας Σφόρτσα, γιος του Λουδοβίκου Σφόρτσα. 

Το δουκάτο του Μιλάνου του παραδόθηκε από τους Ελβετούς το 1500, αφού ο πατέρας του οδηγήθηκε από τους Γάλλους στην αιχμαλωσία. Αναγκάστηκε να κυβερνήσει ως υποτελής των Γάλλων βασιλέων Λουδοβίκου ΙΒ΄ και Φραγκίσκου Α΄.

Αιχμαλωτίστηκε μετά την μάχη του Μαρινιάνο.

## Πρόγονοι

Μαξιμιλιανος
Σφορτσα Μαξιμιλιανος
Σπύρος Βρεττός

Ο **Σπύρος Βρεττός** είναι Έλληνας ποιητής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1960 στη Λευκάδα, σπούδασε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου στην Πάτρα. Δημοσίευσε για πρώτη φορά ποιήματά του το 1978 στα περιοδικά ''Ρυθμός'' και ''Όστρακα''. Έχει εκδώσει εννέα ποιητικές συλλογές. Οι πέντε πρώτες έχουν μεταφραστεί από τον Φίλιπ Ραμπ στα αγγλικά (*Collected Poems*, Shoestring Press 2000). Ποιήματά του έχουν επίσης μεταφραστεί στα αγγλικά από τον Πίτερ Κόνστανταϊν (Peter Constantine) σε ανθολογία της γενιάς του '70 και του '80 σε επιμέλεια του Ντέιβιντ Κόνολι (*Agenda: Greek Poetry, New Voices and Ancient Echoes*, 1999), και σε ανθολογία της ελληνικής ποίησης του 20ου αιώνα σε επιμέλεια Πήτερ Μπην, Πίτερ Κονσταντάιν, Έντμουντ Κίλι και Κάρεν Βαν Ντάικ. (*A Century of Greek Poetry 1900-2000*, Εκδοτικός Οίκος COSMOS, 2004.). Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.

## Εργογραφία
**Ως Αζτέκοι στις Αζόρες*, εκδόσεις Πλέθρον, 1985
**Σε μαύρο πλου*, Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα, 1988
**Ακίνητα μάτια*, εκδόσεις Διάττων, 1992
**Τραγωδία*, εκδόσεις Καστανιώτης, 1995
**Ανιστόρητο*, εκδόσεις Καστανιώτης, 1999
**Πράξη απλή*, εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2003
**Συνέβη*, εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2007
**[[Κώστας Καρυωτάκης]]. Το εγκώμιο της φυγής*, εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2006
**Τα δεδομένα*, εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2012
**Μια κάποια λύσις*, εκδόσεις poema, Αθήνα 2015
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ξενοφών Βερύκιος

Ο **Ξενοφών Βερύκιος** είναι Έλληνας ποιητής, καθηγητής, στο τμήμα χημικών μηχανικών, στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

Ο καθηγητής Ξενοφών Βερύκιος είναι μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων και εφευρέτης, κάνει έρευνες και έχει εφέυρη μια καινοτόμο διεργασία παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από βιομάζα χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη βιοαιθανόλη. Με τη συγκεκριμένη διαδικασία επιτυγχάνεται η μηδενική εκπομπή ρύπων. Επίσης είναι πρόεδρος του Συμποσίου ποίησης και ομιλητής σε πολλά συνέδρια σχετικά με την εφεύρεση του. 

## Βιβλία του
**Οίκαδε και άλλα ποιήματα ασαφούς κατευθύνσεως*, Εκδόσεις Διάττων, ISBN 9789607031792
**Ποιητές της Πάτρας στις γλώσσες της Ευρώπης*, Εκδόσεις  Πολύεδρο Έκδοση 1, Πάτρα 2006, ISBN  960-89539-0-1

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εφευρέτες
Δημήτρης Δασκαλόπουλος (αποσαφήνιση)

Με το ονοματεπώνυμο **Δημήτρης Δασκαλόπουλος** μπορεί να αναφέρονται:

*Δημήτρης Δασκαλόπουλος (ποιητής) (γενν. 1939), Έλληνας ποιητής, πεζογράφος και κριτικός λογοτεχνίας.
*Δημήτρης Δασκαλόπουλος (βιομήχανος) (γενν. 1957), Έλληνας βιομήχανος.

## Δείτε επίσης
* Δασκαλόπουλος (αποσαφήνιση)
Αλεσσάντρο Σφόρτσα

Ο **Αλεσάντρο Σφόρτσα** (ιταλ.:*Alessandro Sforza*, 21 Οκτωβρίου 1409 - 3 Απριλίου 1473) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και άρχοντας του Πέζαρο. 

Ήταν ο δεύτερος γιος του Μούτσιο Ατέντολο Σφόρτσα.

Συνεργάστηκε με τον αδελφό του Φραγκίσκο στην στρατιωτική εκστρατεία με την οποία κατέλαβαν το Μιλάνο, την Αλεσσάντρια και το Πέζαρο. Στο Φιορντιμόντε το 1435 νίκησε φονεύοντας τον ταραχοποιό Νικολό Φορτεμπράτσιο.

Διηύθυνε τα στρατεύματα το 1445 στην Ασίζη που δεχόταν πολιορκία από τον στρατηγό του Πάπα Ευγένιου Δ΄ Νικολό Πιτσινίνο. Πιέστηκε και εγκατέλειψε την πόλη που παραδόθηκε σε λεηλασίες και σφαγές. Την ίδια χρονιά δέχθηκε και την ηγεσία της πόλης του Πέζαρο από τον Γκαλεάτσο Μαλατέστα. 

Αναμόρφωσε τα ανάκτορα της πόλης κατά τα Αναγεννησιακά πρότυπα. Ανακηρύχθηκε και άρχοντας της Πάρμας 1446 ενώ μετά την κατάκτηση του Μιλάνου από τον αδελφό του Φραγκίσκο κλείστηκε η ειρήνη του Λόντι 1454.
Κέρδισε το 1464 από τον Πάπα Πίο Β΄ και την ηγεμονία της Γκραντάρα που την υπερασπίσθηκε από τον Μαλατέστα που ήθελε να την ανακαταλάβει.

## Διαδοχή

Πέθανε από θερμική αποπληξία το 1473 με τον γιο του Κωστάντιο να τον διαδέχεται στην Πέζαρο. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Κωνσταντία του Βαράνο (1428 - 1447) το 1444 και πέθανε πάνω στην γέννα του διαδόχου του Κωνστάντιου. Φοβούμενος ότι η οικογένεια Μαλατέστα με παράξενα μαγικά ήθελε να καταλάβει την ηγεσία του Πέζαρο, ανάγκασε τη δεύτερη σύζυγό του, Σβέβα, να κλειστεί σε μοναστήρι.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1444 τη λόγια Κοστάντσα ντα Βαράνο, κόρη του Πιέρ-Τζεντίλε κυρίου του Καμερίνο και είχε τέκνα:
* Μπατίστη 1446-1472, παντρεύτηκε τον Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο κύριο το Ουρμπίνο. 
* Κοστάντσο Α΄ 1447-1483, κοντοτιέρος, κύριος του Πέζαρο και της Γκραντάρα.

Η Κοστάνσα απεβίωσε στη γέννα και έπειτα ο Αλεσάντρο έκανε δεύτερο γάμο, με τη Σβέβα ντα Μοντεφέλτρο, την οποία το 1457 την υποχρέωσε να γίνει μοναχή. 

Από μη νόμιμη σχέση είχε φυσικό τέκνο:
* (νόθη) Τζινέβρα 1440-1507, παντρεύτηκε πρώτα τον Σάντε Μπεντιβόλιο τύραννο της Μπολόνια και μετά τον Τζοβάννι Β΄ Μπεντιβόλιο τύραννο της Μπολόνια.

## Πρόγονοι

Αλεσάντρο Σφόρτσα
Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Δάφνις

[thumb|200px|Γλυπτό που απεικονίζει τον [Πάνας|Πάνα να διδάσκει στο Δάφνι πως να παίζει τον αυλό]]
Ο **Δάφνις** ήταν νεαρός βοσκός (φερόμενος σαν εφευρέτης της ποιμενικής ποίησης), γιος του Ερμή και μιας νύμφης. 

Όταν γεννήθηκε, εκτέθηκε σε μια κοιλάδα, σ' ένα δάσος από δάφνες, από εκεί και το όνομά του. Όταν μεγάλωσε έγινε πολύ όμορφος και η νύμφη Λύκη (φωτεινή, το φως) τον ερωτεύθηκε. Ο Δάφνις της υποσχέθηκε ότι δεν θα αγαπούσε καμία άλλη και η Λύκη τον απείλησε ότι αν παραβεί την υπόσχεσή του θα τον τυφλώσει. Αν και για πολύ καιρό ο Δάφνις κρατήθηκε μακριά από άλλους έρωτες, μια μέρα μια πριγκίπισσα τον μέθυσε και κατάφερε να γευτεί την ομορφιά του. Έτσι η Λύκη τον τύφλωσε και αυτός κάποια μέρα έπεσε από ένα ψηλό βράχο. Οι νύμφες του δάσους που τον αγάπησαν, τον ενταφίασαν με όλες τις πρέπουσες τιμές.

Ο αρχαίος συγγραφέας Λόγγος έγραψε το έργο *[[Δάφνις και Χλόη]]* στο οποίο περιγράφονται οι περιπέτειες και ο έρωτας ανάμεσα σε δύο παιδιά, τον Δάφνι και τη Χλόη, που μεγαλώνοντας και περνώντας πολλά βάσανα τελικά παντρεύονται.

Το όνομα του έχει δοθεί σε έναν από τους δορυφόρους του Κρόνου.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Παιδιά του Ερμή
Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Κοστάντσο Α΄ Σφόρτσα

Ο **Κωνστάντιος Α΄ των Σφόρτσα** (*Costanzo I Sforza*, 5 Ιουλίου 1447 - 19 Ιουλίου 1483) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, κύριος του Πέζαρο και της Γκραντάρα, μέλος της μεγάλης Ιταλικής οικογένειας των Σφόρτσα. 

Γιος του Αλεσσάντρο Σφόρτσα, άρχοντα του Πέζαρο, υπό τις διαταγές του οποίου πολέμησε στα νεανικά του χρόνια και τον διαδέχθηκε στην ηγεμονία του Πέζαρο. Έλαβε και την κυριότητα της Γκραντάρα από τον πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄ Βοργία.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Καμίλα ντα Μαρτσάνο, κόρη της Ελεονώρας-Ντιάνας των Τραστάμαρα (νόθης κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας & Νάπολης). 

Στην πόλη του Πέζαρο τον διαδέχθηκε ο πρώτος νόθος γιος του:
* (νόθος) Τζοβάννι Σφόρτσα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κωστάντιος Α΄ Σφόρτσα
Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Γιάννης Ζαρκάδης

Ο **Γιάννης Ζαρκάδης** είναι Καθηγητής Μοριακής Βιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, και Έληνας ποιητής και στιχουργός. 

## Εργογραφία
**"Αχερούσια μνήμη"*, Εκδόσεις Πλανόδιον , Αθήνα 1991 , ISBN  960-85088-3-5
**"Βαθιά του ζώου"*, Εκδόσεις Συνέχεια, Αθήνα 1996, ΙSBN 960-7196-14-7 
**"Σαρκοφάγος"* , Εκδόσεις  Πλανόδιον , Αθήνα 2002, ISBN  960-8432-15-4
* "*Ο λύκος και άλλα αντισώματα*" Εκδόσεις Τυπωθήτω, λάλον ύδωρ, Αθήνα 2009, ISBN 978-960-402-360-8
* "*Μελισσόχορτο*" Εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα 2017, ISBN 978-960-591-093-8 

## Μελοποιήσεις
* " Να βγαίνεις απ΄ το όνειρο", [Θανάσης Παπακωνσταντίνου], Δίσκος: "Αγρύπνια",ΛΥΡΑ, 2002 
**Να βγαίνεις απ' το όνειρο*, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Δίσκος: *Θανάσης Παπακωνσταντίνου και οι λαϊκεδέλικα-Τα ζωντανά* ,ΛΥΡΑ , 2004

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Γ. Ζαρκάδης στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Πατρών

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Παναγιώτης Μπουγιούρης

Ο **Παναγιώτης Μπουγιούρης** (Πειραιάς, 20 Νοεμβρίου 1976) είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Έχει καταγωγή από τη Σύρο και τη Βέροια. Αν και ξεκίνησε τις σπουδές του στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, τις εγκατέλειψε για να γίνει ηθοποιός. Είναι απόφοιτος της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής Κώστα Καζάκου και της Central School of Speech and Drama του Λονδίνου.

Πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση στην σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου "Έτσι ξαφνικά". Ιδιαιτέρως γνωστός έγινε μέσα από την τηλεοπτική σειρά «Βέρα στο δεξί» στο ρόλο του *Ανδρέα Καΐρη*.

## Φιλμογραφία

### Τηλεόραση

### Θέατρο

### Κινηματογράφος

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αλέξανδρος Σταύρου

Ο **Αλέξανδρος Σταύρου** (Αθήνα, 10 Ιουνίου 1970) είναι Έλληνας ηθοποιός. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Εθνικού Θεάτρου (1994). Έγινε πιο γνωστός στο τηλεοπτικό κοινό από τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους σε σειρές της ελληνικής τηλεόρασης, με την πρώτη του πρωταγωνιστική εμφάνιση να γίνεται στη σειρά του ANT1, «Η Λάμψη», το 1996.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου του 1970 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε ενώ η καταγωγή του είναι από το Χρώμιο της Κοζάνης. Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο τη σεζόν 1984-85, πρωταγωνιστώντας σε ηλικία μόλις 14 ετών, στην σειρά της ΕΡΤ, «Άννα Χ.».

Στις αρχές της δεκαετίας του '90 ξεκίνησε σπουδές υποκριτικής στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου απ' όπου αποφοίτησε το 1994. Παράλληλα, την σεζόν 1992-93 έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο με την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, «Ζωή». Το 1995 εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της σειράς του Νίκου Φώσκολου, «Καλημέρα Ζωή», υποδυόμενος έναν κακοποιό. Μετά την πρώτη του συνεργασία με τον Νίκο Φώσκολο, του προτάθηκε να αναλάβει το ρόλο του Αλέξη Δράκου στη σειρά «Η Λάμψη» μετά την αποχώρηση του Κώστα Σπυρόπουλου. Έτσι, την σεζόν 1996-97 πρωταγωνίστησε στην έκτη σεζόν της σειράς, υποδυόμενος τον μεγαλύτερο γιο του εφοπλιστή Γιάγκου Δράκου.

Επέστρεψε τηλεοπτικά την σεζόν 1999-00, ξεκινώντας μια μακροχρόνια συνεργασία με το συγγραφικό δίδυμο Γιώργου Κυρίτση και Έλενας Ακρίτα, υποδυόμενος τον Ανδρέα Βέρρο στην καθημερινή σειρά της ΕΤ1, «Στα φτερά του έρωτα». Συνέχισε να πρωταγωνιστεί στην σειρά για τρεις σεζόν ακόμη μέχρι την ολοκλήρωσή της το 2003 ενώ παράλληλα έκανε μία εμφάνιση στην επίσης καθημερινή σειρά του ίδιου συγγραφικού διδύμου, «Κάτω από την Ακρόπολη», το 2002. Ένας από τους πιο γνωστούς ρόλους στην τηλεοπτική του καριέρα ήταν αυτός του Στράτου Αντύπα Αμυρά στην καθημερινή σειρά του MEGA, «Βέρα στο δεξί». Εκεί πρωταγωνίστησε για τρεις τηλεοπτικές σεζόν, από το 2004 μέχρι το 2007, γνωρίζοντας πολύ μεγάλη επιτυχία. Ακολούθησε ο ρόλος του Άρη Στάικου στην δραματική σειρά του ANT1, «Ο Γητευτής» τη σεζόν 2007-08. Επέστρεψε τηλεοπτικά τον Μάιο του 2009 ενσαρκώνοντας τον ρόλο του Στέφανου Καρτάλη στην σειρά των Ακρίτα-Κυρίτση, «Τα Μυστικά της Εδέμ» στο MEGA. Η παρουσία του στην σειρά διήρκησε μέχρι την ολοκλήρωση της το 2011. Παράλληλα, την σεζόν 2010-11 έπαιξε στη κυπριακή σειρά «Γυμνοί Άγγελοι» του MEGA Κύπρου. Από το 2011 έως το 2014 έπαιξε στην σειρά του MEGA, «Κλεμμένα όνειρα» ενώ ακολούθησαν οι σειρές «Δικαίωση» (2014-15, MEGA), «9 Μήνες» (2015-17, STAR), «Παρθένα Ζωή» (2017-18, ANT1), «Η Επιστροφή» (2018-19, ANT1), «Γυναίκα Χωρίς Όνομα» (2019-20, ΑΝΤ1), «Το Αύριο Μας Ανήκει» (2021, MEGA) «Ο Τιμωρός» (2024, ALPHA) και « Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι » (2025-26 , ALPHA) 

## Προσωπική ζωή
Τον Οκτώβριο του 2010 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο την ηθοποιό Μαριάννα Τουμασάτου. Απέκτησαν μαζί μια κόρη, την Χρυσηίδα (γενν. 26 Ιανουαρίου 2011). Το 2013 παντρεύτηκαν και με θρησκευτικό γάμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Πέζαρο

Το **Πέζαρο** (, ; ) είναι πόλη της Ιταλίας, πρωτεύουσα της επαρχιακής κοινότητας του Πέζαρο στο διαμέρισμα του Μάρκε, και βρίσκεται στην ακτή της βόρειας Αδριατικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός της είναι 95.000 κάτοικοι.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους ως Πιζάνιο (184 π.Χ.) στην περιοχή που τα αρχαία χρόνια κατοικούσαν οι Πιζάνοι από την εποχή του σιδήρου. Δέχθηκαν τον 4ο π.χ. αιώνα την επίθεση Γαλατών με τους οποίους αναμείχθηκαν. Λόγω της θέσης της έγινε από τους Ρωμαίους σημαντικό εμπορικό κέντρο, αλλά αργότερα καταστράφηκε από τους Γότθους (539).

Ξανακτίστηκε 5 χρόνια αργότερα από τους Βυζαντινούς και έγινε τμήμα της εξαρχίας της Ραβέννας, αργότερα έγινε τμήμα του παπικού κράτους.

Την περίοδο της Αναγέννησης διοικήθηκε διαδοχικά από τους Μαλατέστα (1285- 1445), Σφόρτσα (1445 - 1512) και ντελλα Ρόβερε (1513 - 1631). Οι τρεις οικογένειες βοήθησαν σημαντικά στην ανοικοδόμηση του και το διακόσμησαν με πληθώρα επιβλητικών κτηρίων. 

Στις 11 Δεκεμβρίου 1860 τα στρατεύματα του Πεδεμοντίου κυρίευσαν την πόλη του Πέζαρο και την προσάρτησαν στο βασίλειο της Ιταλίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Περιστέρι (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Περιστέρι** μπορεί να αναφέρεται:

## Πανίδα
*στο πτηνό περιστέρι (Columba livia)
*στα μέλη της οικογένειας περιστερίδες

## Οικισμοί
στους οικισμούς:
*Περιστέρι Αιτωλοακαρνανίας
*Περιστέρι Αττικής, σημαντικός οικισμός και δήμος της Αττικής
*Περιστέρι Ηλείας
*Περιστέρι Ιωαννίνων
*Περιστέρι Κιλκίς
*Περιστέρι Λακωνίας
**Περιστέρι Αμυκλών Λακωνίας
**Περιστέρι Νιατών Λακωνίας
*Περιστέρι Φθιώτιδας
*Περιστέρι Χαλκιδικής

## Γεωγραφία
*στο όρος Περιστέρι της Ηπείρου
*στο όρος Βαρνούντας (και Περιστέρι) της Μακεδονίας

## Αθλητισμός

*στο γυμναστικό σύλλογο: Γ.Σ. Περιστερίου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λευτέρης Κρυοβρυσανάκης

Ο **Λευτέρης Κρυοβρυσανάκης** είναι Έλληνας συγγραφέας,  αθλητικός δημοσιογράφος και δάσκαλος. Γεννήθηκε το 1946 στο χωριό Άρδακτος της επαρχίας Αμαρίου του νομού Ρεθύμνης. Φοίτησε στο Παιδαγωγική Ακαδημία Ηρακλείου και υπηρέτησε ως Έφεδρος Αξιωματικός στο Ρέθυμνο. Δίδαξε σε 11 μονοθέσια σχολεία, ενώ υπήρξε και διευθυντής του 1ου 12θέσιου Δημοτικού Σχολείου Ρεθύμνου. Επιπλέον το 1974 χρημάτισε πρόεδρος της κοινότητας Κοντοπούλων Κυδωνίας και του Συνδέσμου Κοινοτήτων Κεραμιών. Είναι παντρεμένος με την Στέλλα Τρουλινού και έχουν αποκτήσει μαζί  τρία παιδιά, τη Μαρία, τον Κωνσταντίνο και την Ελένη. 

## Συγγραφικό έργο

* *Παντογνώστης* 
* *Ρεθεμνιώτικος Πανδέκτης* , Εκδόσεις Τυποσπουδή ,Ρέθυμνο 1993 , ISBN 888020026655
* *Κρητικός Πανδέκτης* , 1999
* *Ρεθεμνιώτικο Ποδόσφαιρο*
* *Ρεθεμνιώτικος Στίβος*
* *Πανόραμα Ρεθύμνου*
*Ρεθυμνογνωσία 
*Αθλόραμα Ρεθύμνου 

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Μεμπιμπάιτ

Ένα **μεμπιμπάιτ** (μια σύμπτυξη της ονοματικής φράσης  **me**ga **bi**nary **byte**) 
είναι μονάδα πληροφορίας ή μνήμης υπολογιστή, συντομευμένα **MiB** (ποτέ "miB").

: 1 μεμπιμπάιτ = 220 μπάιτ = 1.048.576 μπάιτ = 1.024 κιμπιμπάιτ

Το μεμπιμπάιτ έχει στενή σχέση με το μεγαμπάιτ, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί 
είτε σαν συνώνυμο του μεμπιμπάιτ ή να αναφέρεται σε  106 μπάιτ = 1.000.000 μπάιτ (δες δυαδικό πρόθεμα).

Η χρήση αυτού του όρου έχει σκοπό να αποτρέψει τη σύγχυση που είναι κοινή όταν αναφερόμαστε σε 
αποθηκευτικά μέσα, εξαιτίας της αμφισημίας του όρου "κιλομπάιτ". Έτσι ο όρος 
κιμπιμπάιτ έχει ορισθεί να αναφέρεται ακριβώς σε 1024 μπάιτ.

## Δείτε επίσης

* bit και byte
* κιλομπάιτ
* κιμπιμπίτ
* δυαδικό πρόθεμα
* SI πρόθεμα
* Τάξεις μεγέθους

Κατηγορία:Μονάδες μέτρησης πληροφορίας
Un été à Saint-Tropez

Το **Un été à Saint-Tropez** (*Ένα καλοκαίρι στο Σαιν-Τροπέ*) είναι μια γαλλο-γερμανική ταινία γυρισμένη το 1984 από τον Βρετανό φωτογράφο και σκηνοθέτη Ντέηβιντ Χάμιλτον.

## Σχόλια
Αυτή η σχετικά μικρή σε διάρκεια ταινία είναι η τελευταία που σκηνοθέτησε ο γνωστός φωτογράφος. Μετά την εμπορική αποτυχία της προηγούμενης ταινίας του, *[[Premiers Désirs]]* (1983) και αφού οι απαιτήσεις των θεατών έδειξαν να αλλάζουν, η συγκεκριμένη ταινία βγήκε κατευθείαν για την αγορά του video.

Εντούτοις μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι είναι ίσως και η πιο ειλικρινής προσπάθεια του δημιουργού της. Ο βασικός του σκοπός ήταν πάντοτε να κινηματογραφεί όμορφα νεαρά κορίτσια σε υπέροχες οπτικές συνθέσεις. Στις προηγούμενες ταινίες του προσπάθησε να τοποθετήσει τις όμορφες αυτές εικόνες μέσα σε ενδιαφέρουσες ιστορίες, χωρίς όμως να τα καταφέρει αφού οι αρετές του σαν σκηνοθέτης ή σεναριογράφος ήσαν περιορισμένες. Με αυτό το φιλμ επιστρέφει στις ρίζες του. Στη θέση της φωτογραφικής του μηχανής απλά βρίσκεται η κάμερα και ο Χάμιλτον καταγράφει αυτά που άλλοτε φωτογράφιζε.

Τα μοντέλα που χρησιμοποιεί είναι επίσης σε σχετικά μεγαλύτερη ηλικία από αυτά που συνήθιζε να φωτογραφίζει ή να κινηματογραφεί. Το τελικό αποτέλεσμα είναι χωρίς περιεχόμενο βέβαια, αλλά οπτικά ικανοποιητικό. Σε κάθε περίπτωση όπως και σε όλο το έργο του έχουμε να κάνουμε με ραφιναρισμένο ερωτισμό και όχι με πορνογραφία ή οτιδήποτε προσβλητικό. Η ταινία κυκλοφόρησε παράλληλα με το ομώνυμο φωτογραφικό λεύκωμα.

## Περίληψη

Επτά νεαρές λολίτες περνούν τις καλοκαιρινές τους διακοπές σε ένα εξοχικό στο Σαιν-Τροπέ. Χορεύουν ανέμελες και ενδίδουν σε τρυφερές περιπτύξεις μεταξύ τους.

## Διανομή
**Anne*
**Catherine*
**Cyrilla*
**Ellen*
**Esther*
**Helene*
**Joan*
**Monika*
**Renaud*

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1984
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ερωτικές ταινίες
Λουδοβίκος της Γαλλίας (1682-1712)

Ο **Λουδοβίκος** (γαλλ. *Louis de France, duc de Bourgogne,* 6 Αυγούστου 1682 – 18 Φεβρουαρίου 1712) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας της Βουργουνδίας και δελφίνος της Γαλλίας, αποκαλούμενος μερικές φορές και ως *Μικρός Δελφίνος*. 

## Βιογραφία

### Πρώτα χρόνια
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκου, Μεγάλου Δελφίνου της Γαλλίας, και της Μαρίας Άννας Βικτωρίας της Βαυαρίας, κόρης του Φερδινάνδου Μαρία της Βαυαρίας.

Κατά την διάρκεια της βασιλείας του παππού του, Λουδοβίκου ΙΔ΄, και όσο ζούσε ο πατέρας του, ήταν δεύτερος στην τάξη διαδοχής του, έτσι ονομάστηκε από την γέννησή του ''δούκας της Βουργουνδίας''. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1711, ορίστηκε δελφίνος και διάδοχος του γαλλικού θρόνου. 

### Εκπαίδευση
μικρογραφία|αριστερά|''Στοιχεία Γεωμετρικά'', 1713
Σε μικρή ηλικία ήταν εξαιρετικά αγροίκος, κακόψυχος και υπερόπτης, αλλά σύντομα άλλαξε διαμετρικά ο χαρακτήρας του σε έναν ευσεβέστατο πρίγκηπα. Το 1702, σε ηλικία 20 ετών, του ανατέθηκε από τον παππού του η συμμετοχή του στο υψηλό συμβούλιο του κράτους.

Η μεταμόρφωση αυτή του νεαρού Λουδοβίκου οφειλόταν στον παιδαγωγό του Φρανσουά Φενελόν, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο του Καμπραί, ο οποίος κατόρθωσε να τιθασεύσει τον νεαρό Πρίγκηπα. Στα πλαίσια της διαπαιδαγώγησης του Λουδοβίκου, ο Φενελόν έγραψε διάφορα έργα, περιφημότερο των οποίων ήταν *Οι περιπέτειες του Τηλέμαχου* (1699).

Ο Λουδοβίκος ήταν επηρεασμένος από την μερίδα των ανθρώπων που ήθελαν μετασχηματισμό στην κρατική εξουσία μετάβασης από την απόλυτη μοναρχία σε μια μοναρχία με περισσότερες εξουσίες στον λαό, με σχηματισμό κρατικών συμβουλίων που θα βοηθούσαν τον βασιλιά στο έργο του. Οι ιδέες αυτές αποδείχθηκαν ουτοπικές, καθώς οι μόνοι που θα ωφελούνταν από κάτι τέτοιο θα ήταν οι αριστοκράτες.

### Γάμος
Το 1697 παντρεύτηκε τη δεύτερη εξαδέλφη του, Μαρία Αδελαΐδα της Σαβοΐας, στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών. Ο γάμος ήταν αποτέλεσμα της συνθήκης του Τορίνο που έδωσε τέλος στις συγκρούσεις μεταξύ Γάλλων και Σαβογιάρων κατά τη διάρκεια του Εννεαετούς Πολέμου.

### Θάνατος
Στις αρχές του 1712, τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του, χτυπήθηκαν από ιλαρά. Η Μαρία Αδελαΐδα πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου και ο Λουδοβίκος στις 18 Φεβρουαρίου σε ηλικία 29 ετών. Από την ίδια ασθένεια μολύνθηκαν και οι δύο επιζώντες γιοι τους και ο μεγαλύτερος γιος τους, Λουδοβίκος, πέθανε λίγες μέρες αργότερα στις 8 Μαρτίου, ενώ ο τρίτος γιος επέζησε και έγινε βασιλιάς της Γαλλίας σε ηλικία 5 ετών. Ο Λουδοβίκος και η οικογένειά του ενταφιάστηκαν στη Βασιλική του Αγίου Διονυσίου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1697 τη Μαρία Αδελαΐδα της Σαβοΐας (1685 - 1712), κόρη του Βίκτωρα Αμεδαίου Β΄ της Σαρδηνίας, και απέκτησε τρία παιδιά:
* Λουδοβίκος (1704 - 1705), Δούκας της Βρετάνης.
* Λουδοβίκος (1707 - 1712), Δούκας της Βρετάνης.
* Λουδοβίκος ΙΕ΄ (1710 - 1774), Βασιλιάς της Γαλλίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
ΑΧΕΠΑ

Η **ΑΧΕΠΑ** (αγγλικά: *AHEPA* ή *American Hellenic Educational and Progressive Association*) είναι μια ομογενειακή οργάνωση αφοσιωμένη στο να προάγει ελληνικά θέματα σε ολόκληρο τον κόσμο. Ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1922 στην Ατλάντα της Τζόρτζια, με σκοπό τον αγώνα για την ενσωμάτωση των Ελλήνων στην αμερικανική κοινωνία και τα πολιτικά τους δικαιώματα, καθώς και κατά των διακρίσεων, τον φανατισμό και του μίσους της Κου-Κλουξ-Κλαν. Η οργάνωση, διαθέτει περισσότερα από 400 παραρτήματα σε ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία και Ευρώπη. 

Με διαχρονικά περισσότερα από 250.000 μέλη, μεταξύ αυτών και τρεις πρώην προέδρους των ΗΠΑ (Ρούζβελτ, Τρούμαν, Φορντ), έχει συνεισφέρει με πολυάριθμες δωρεές στη χρηματοδότηση ιατρικών και άλλων ερευνών στις Η.Π.Α. και την Ελλάδα (π.χ. Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ), καθώς και σε προγράμματα μαθητικών υποτροφιών. 

Το 1931, δύο χρόνια πριν γίνει πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Franklin D. Roosevelt έγινε μέλος της οργάνωσης μετά από πρόσκληση του φίλου του, Ulius L. Amoss, πρώην ηγέτη της Ελληνικής Χριστιανικής Αδελφότητας Νέων (X.A.N.).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Ελληνική διασπορά
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανικές σχέσεις
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Νόηση

**Νόηση** είναι η διαδικασία της σκέψης (επεξεργασία πληροφοριών) που οδηγεί το άτομο στην απόκτηση γνώσης, και κατανόησης, αλλά και στην ανάπτυξη εννοιών. Περιλαμβάνει πολλές νοητικές λειτουργίες, όπως την αντίληψη, τη μάθηση, τη συσχέτιση/σύνδεση, την προσοχή, την παραγωγή γνώσης, τη μνήμη, την κρίση και αξιολόγηση, την αιτιολόγηση, την επίλυση προβλημάτων και λήψη αποφάσεων, την κατανόηση και την παραγωγή γλώσσας. Χρησιμοποιεί την υφιστάμενη γνώση, όπως επίσης ανακαλύπτει και νέα γνώση.

Κατά τον Ν. Εξαρχόπουλο, η νόηση είναι η πνευματική λειτουργία με την οποία «συγκρίνουμε, αναλύουμε, συνδυάζουμε, συνθέτουμε, ορίζουμε και ταξινομούμε το περιεχόμενο της συνειδήσεώς μας».
Η νόηση στηρίζεται μεν στον κύκλο των παραστάσεων του ατόμου, αλλά λειτουργεί βασικά με έννοιες, που παριστάνονται με λέξεις κι αποτελούν τα στοιχεία και τα μέσα λειτουργίας της.
Με τις νοητικές λειτουργίες της συσχέτισης του υλικού βιωμάτων δημιουργούνται οι σκέψεις. Η νόηση και οι σκέψεις, ως «πλάσματα» νοητικά, λειτουργούν με τις έννοιες, τις κρίσεις και τους συλλογισμούς. Οι κρίσεις στηρίζονται στις έννοιες και οι συλλογισμοί στις κρίσεις.

## Διάκριση νόησης και αίσθησης
Η διάκριση νόησης και αίσθησης είναι θεμελιώδης και εμφανίζεται με την γέννηση του φιλοσοφικού στοχασμού.

Ο Αλκμαίων ο Κροτωνιάτης θεωρεί την διάκριση αυτή όρο της διαφοροποίησης του ανθρώπου από τα άλλα ζώα.

Ενώ με την ικανότητα του "αισθάνεσθαι" είναι προικισμένα όλα τα ζώα, το "ξυνιέναι" - η ικανότητα δηλαδή κρίσης "περί των αφανέων" - είναι ίδιον του ανθρώπου.

Στον ίδιο άξονα έμελλε να κινηθεί η αρχαία ελληνική φιλοσοφία στο σύνολό της. Έτσι, ο Ηράκλειτος διακρίνει μία ψευδή και μία απατηλή κατ' αίσθησιν γνώση η οποία δεν είναι δυνατόν να οδηγήσει στη γνώση της ουσίας των πραγμάτων. Σ' αυτήν φθάνει ο ανθρώπινος λόγος μέσω μιας διαδικασίας εννοιολογικής ανάλυσης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Ψυχολογία