open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μιράντα Μαρτίνο

[μικρογραφία|180px|Μιράντα Μαρτίνο ([1962)]]
Η **Μιράντα Μαρτίνο** (ιταλικά: *Miranda Martino*) (γεννημένη στις 29 Οκτωβρίου 1933) είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.

## Ζωή και καριέρα
Γεννημένη στο Μότζιο Ουντινέζε από Ναπολιτάνους γονείς, η Μαρτίνο ξεκίνησε την καριέρα της ως τραγουδίστρια το 1956.  Το 1957 έκανε το ντεμπούτο της στο Φεστιβάλ της Νάπολης και το 1959 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, με το τραγούδι "La vita mi ha dato solo te".  Την ίδια χρονιά σημείωσε την πρώτη της εμπορική επιτυχία με το τραγούδι "Stasera tornerò",  που κατέλαβε την 11η θέση στην Ιταλική Χιτ Παρέλαση.  Στη συνέχεια μπήκε στις δύο επόμενες εκδόσεις του Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο και το 1961 τρία τραγούδια της μπήκαν στο Top Ten ("Erano nuvole", "Frenesia" και "Serenatella c'o sì e c'o no").  Το 1963 σημείωσε κριτική και εμπορική επιτυχία με το άλμπουμ *Napoli*, στο οποίο διασκεύασε δώδεκα canzoni napoletane που αναδιασκευάστηκε από τον Ένιο Μορικόνε .  Το 1965 έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο και από τότε επικέντρωσε την καριέρα της στη θεατρική σκηνή και, λιγότερο παραγωγικά, στις ταινίες. 
[αριστερά|μικρογραφία|''Αφιέρωμα στον Pino Rucher, μια ζωή για την κιθάρα'' ( [Manfredonia ). Ο μουσικοκριτικός Dario Salvatori και η παρουσιάστρια Floriana Rignanese συστήνουν τη Miranda Martino.]]
Στις 5 Οκτωβρίου 2008 η Miranda Martino συμμετείχε στην εκδήλωση *Omaggio a [[Πίνο Ρούχερ]], una vita per la chitarra / Homage to [[Πίνο Ρούχερ]], μια ζωή για την κιθάρα* . Η εκδήλωση προς τιμήν του Πίνο Ρούχερ ( κιθαρίστας της RAI ), δώδεκα χρόνια μετά τον θάνατό του, χορηγήθηκε από τις Δημοτικές Αρχές της Manfredonia και από τις Αρχές της Επαρχίας της Φότζια .

## Δισκογραφία

### Άλμπουμ

* 1958: *Magic Moments At La Capannina di Franceschi*
* 1959: *20 canzoni di Sanremo '59* (with Nilla Pizzi and Teddy Reno)
* 1959: *Miranda Martino* 
* 1959: *Napoli '59. Le 20 canzoni del festival* (with Nilla Pizzi, Elio Mauro, Stella Dizzy and Teddy Reno)
* 1959: *Il mio vero amore* (EP)
* 1962: *Miranda Martino* 
* 1963: *Napoli* 
* 1964: *Le canzoni di sempre* 
* 1966: *Napoli volume II°*  
* 1967: *Operetta primo amore* 
* 1970: *Donna...Amore...Dolore*
* 1971: *Passione...*
* 1977: *Ottimo Stato*    
* 1977: *La Valzerite*  
* 2000: *Napoli mia bella Napoli*

## Φιλμογραφία

* *La duchessa di Santa Lucia*  (Roberto Bianchi Montero, 1959)
* *Avventura al motel*  (Renato Polselli, 1963)
* *Canzoni in... bikini* (Giuseppe Vari, 1963)
* *Sedotti e bidonati* (Giorgio Bianchi, 1964)
* *Last Plane to Baalbek* (Marcello Giannini & Hugo Fregonese, 1965)
* *Addio mamma* (Irving Jacobs, 1967)
* *Paolo Barca, Schoolteacher and Weekend Nudist*  (Flavio Mogherini, 1975)
* *Gegè Bellavita* (Pasquale Festa Campanile, 1979)
* *A Strange Passion* (Jean-Pierre Dougnac, 1984)
* *Red American* (Alessandro D'Alatri, 1991)
* *Dio c'è*  (Alfredo Arciero, 1998)
* *Teste di cocco* (Ugo Fabrizio Giordani, 1999)

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Η Μιράντα Μαρτίνο στο Discogs

Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ιταλίδες τραγουδίστριες
Αντράνζ

Το **Αντράνζ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Άβανος Καππαδοκίας

Η **Άβανος** είναι κωμόπολη και διαμέρισμα της Επαρχίας Νεβσεχίρ στην Περιοχή Κεντρικής Ανατολίας της Τουρκίας, σε απόσταση 18 χλμ βόρεια του Νεβσεχίρ (Νεάπολη), της επαρχιακής πρωτεύουσας. Βρίσκεται στην ιστορική και τουριστική περιοχή της Καππαδοκίας.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, ο πληθυσμός του διαμερίσματος είναι 35.145 από τους οποίους οι 12.288 ζουν στην πόλη Άβανος. Το διαμέρισμα καλύπτει έκταση 994 τετραγωνικών χιλιομέτρων, και το μέσο υψόμετρο είναι 920 μέτρα, με το υψηλότερο σημείο να είναι το όρος Ισμαήλ Σίβρισι στα 1.756 μέτρα.

Η παλαιά πόλη της Αβάνου, που στην αρχαιότητα το όνομά της ήταν Βανέσσα, έχει θέα στον μεγαλύτερο ποταμό της Τουρκίας, τον Άλυν, που χωρίζει επίσης την Άβανο από την υπόλοιπη Καππαδοκία.

Το διασημότερο ιστορικό χαρακτηριστικό της Αβάνου, το οποίο εξακολουθεί να είναι επίκαιρο και πολύ ορατό σήμερα, είναι η παραγωγή πήλινων αγγείων της· είναι επίσης η μεγαλύτερη οικονομική δραστηριότητα στην κωμόπολη. Το εμπόριο κεραμικών σε αυτήν την περιοχή και τα αμέτρητα εργοστάσια αγγειοπλαστικής χρονολογούνται από την εποχή των Χετταιών, και ο κεραμικός πηλός από την κόκκινη ιλύ του Άλυος χρησιμοποιούνταν από πάντα. Αποτελεί δημοφιλή προορισμό λόγω της ελκυστικής παλαιάς πόλης με τα λιθόστρωτα δρομάκια και τη θέα στο ποτάμι.

Όσον αφορά το κλίμα, τα καλοκαίρια είναι θερμά και ξηρά στην κωμόπολη, ενώ οι χειμώνες είναι κρύοι και υγροί.

## Αρχαιολογία
Μια τριώροφη υπόγεια πόλη περίπου 5.000 ετών που αναφέρεται ως «Γκιρ-Γκιορ» (τουρ.: Gir-Gör) από τους ντόπιους αποκαλύφθηκε το 2019. Η πόλη μήκους πέντε χιλιομέτρων αποτελούνταν από τρεις ορόφους, οικίες, σήραγγες, χώρους λατρείας και βρέθηκε και ένα μικρό ανθρώπινο αγαλματίδιο. Σύμφωνα με τους ντόπιους, η τοποθεσία θεωρούνταν πηγή «ιαματικών υδάτων» και «λουτρών του Καίσαρα».

## Δείτε επίσης
*Μώκισσος
*Αμάσεια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καππαδοκία
Πευκί Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.208836,
          39.007458
        ]
      }
    }
  ]
}

Το **Πευκί** είναι παραθαλάσσιο χωριό και λιμάνι στη βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

## Γενικά στοιχεία
Το Πευκί βρίσκεται στα βόρεια παράλια του νησιού απέναντι από την είσοδο του Παγασητικού κόλπου (δίαυλος Τρικερίου). Απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Ιστιαία (έδρα δήμου), 28 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Αιδηψό και 113 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Χαλκίδα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1912 στο ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κουρμπατσίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Αρτεμίσιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αρτεμισίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρτεμισίου του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 457 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Θηλυκόντας Εύβοιας

Ο **Θηλυκόντας** είναι τοποθεσία και ακατοίκητος οικισμός στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας κοντά στην Νεροτριβιά, ο οποίος αναφέρεται για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στο Δήμο Διρφύων-Μεσσαπίων. Μαζί με την Νεροτριβιά, τη Δάφνη, την Θεοτόκο και το Κακοπέρατο αποτελούν την τοπική κοινότητα Νεροτριβιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μεσσαπίων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Ντανμουά

Το **Ντανμουά** (γαλλικά: *Dannemois*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντανμουαζιέν (γαλλικά: *Dannemoisiens*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Σκούδο Ιταλίας

[μικρογραφία|Παπικά Κράτη: τέσσερα χρυσά σκούδα (1689), νόμισμα που απεικονίζει τον [Πάπας Αλέξανδρος Η΄|πάπα Αλέξανδρο Η΄ και στην άλλη όψη τους Αγίους Πέτρο και Παύλο.]]

Το **σκούδο** (ιταλ.: scudo, πληθ. *scudi*) ήταν το όνομα για έναν αριθμό νομισμάτων, που χρησιμοποιήθηκαν σε διάφορες πολιτείες της Iταλικής χερσονήσου μέχρι τον 19ο αι. Το όνομα, όπως αυτό του Γαλλικού écu και του Ισπανικού και Πορτογαλικού escudo, προήλθε από το λατινικό *scutum* («θυρεός»), δηλ. το οικόσημο που έφεραν. Από τον 16ο αι. το όνομα χρησιμοποιήθηκε στην Ιταλία για μεγάλα αργυρά νομίσματα. Τα μεγέθη διέφεραν ανάλογα με τη χώρα έκδοσης.

Το πρώτο *αργυρό σκούδο* (scudo d'argento) εκδόθηκε το 1551 από τον Κάρολο Ε΄ της Γερμανίας (1519–1556) στο Μιλάνο. 

Κάτω από τη Μαρία-Θηρεσία και τον γιό της Ιωσήφ Β΄ το *αργυρό σκούδο* είχε βάρος 23,10 γραμ. και περιεκτικότητα 896/1000 σε άργυρο. 

Στο βασίλειο της Λομβαρδο-Βενετίας (υπό τον έλεγχο της Αυστριακής Αυτοκρατορίας των Αψβούργων), το σκούδο Λομβαρδο-Βενετίας ήταν ισοδύναμο με το *[[Conventionsthaler|συμβατικό τάληρο]]* (Conventionsthaler) και υποδιαιρέθηκε σε έξι *[[Λιρέτα|λίρες]]*.

Πριν από τους Ναπολεόντειους πολέμους η λίρα υποδιαιρέθηκε σε 20 *σολδία* (soldi), το καθένα από 12 *δηνάρια* (denari). Αργότερα, η λίρα διαιρέθηκε σε 100 *centesimi*.

Όταν η Αυστρο-Ουγγαρία έκανε δεκαδικές τις υποδιαιρέσεις το 1857, το σκούδο αντικαταστάθηκε από το *[[Φλορίνι Λομβαρδο-Βενετίας|φλορίνι]]* με ισοτιμία 2 φλορίνια = 1 σκούδο. Κυκλοφόρησαν νομίσματα ½ και 1 σολδίο, ίσα με ½ και 1 κρόιτσερ, για χρήση στη Λομβαρδία και τη Βενετία.

Στa Παπικά Κράτη το σκούδο των Παπικών κρατών ήταν το νόμισμα μέχρι το 1866. Χωρίστηκε σε 100 *μπαϊόκι* (baiocchi, ενικός: baiocco), το καθένα από 5 *κουατρίνι* (quattrini). Αντικαταστάθηκε από την παπική λίρα, ίση με την ιταλική λίρα.

δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ|Ομόλογο 100 σκούδων που εκδόθηκε τον 19ο αι.

Το δουκάτο της Μόντενα και του Ρέτζιο εξέδιδε επίσης σκούδα, αξίας τεσσάρων λιρών ή του ενός τρίτου του ταλήρου (tallero).

Στη Μάλτα υπό το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη, το μαλτέζικο σκούδο κυκλοφορούσε από τον 16ο αι., έως ότου το Τάγμα εκδιώχθηκε το 1798. Το νόμισμα παρέμεινε το επίσημο νόμισμα της Μάλτας μέχρι το 1825 και τα τελευταία νομίσματα αφαιρέθηκαν από την κυκλοφορία το 1886. Μετά το Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας έχει εκδώσει νομίσματα, που εκφράζονται σε σκούδα από το 1961.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Konrad Klütz. *Münznamen und ihre Herkunft* . Βιέννη, moneytrend Verlag, 2004.
* Eupremio Μαυροβούνιο. *Manuale del collezionista di monete italiane* . XI ed. 1996, Τορίνο.

Κατηγορία:Νομίσματα της Ιταλίας
Ναόμι (όνομα)

Το **Ναόμι** είναι ένα κύριο όνομα σε διάφορες γλώσσες και πολιτισμούς.

## Ετυμολογία
Το όνομα στα εβραϊκά, σημαίνει "ευχάριστη" και αρχικά προφερόταν με την έμφαση στο *α* (Νάομι). Στο βιβλίο της Ρουθ η Ναόμι είναι η πεθερά της Ρούθ, καθιστώντας το όνομα Ναόμι ένα βιβλικό όνομα.

Το ονομα είναι επίσης γνωστό στην Ιαπωνία και η ετυμολογία του αλλάζει ανάλογα τους χαρακτήρες που χρησιμοποιούνται.

## Τύποι και Υποκοριστικά

* Ναόμι ή Ναομί
* Ναούμα 
* Νωεμίν

* Νοέμη, Νωέμη, Νοεμί, εμπνευσμένο από την γαλλική μορφή του ονόματος (Noemie)

Η αντρική μορφή του ονόματος είναι Ναούμ.

## Εορταστική Γιορτή

* 1 Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Προφήτη Ναούμ

Κατηγορία:Γυναικεία ονόματα
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Γκρινί (Εσόν)

Το **Γκρινί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στον νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρινιουά ή Γκρινιάρ ( ή ).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Λίρα Λομβαρδο-Βενετίας

Η **Αυστριακή Λίρα**, ιταλ.: *lira austriaca* (ή απλούστερα λίρα, *lira*, πληθυντικός: *lire*) ήταν το νόμισμα του βασιλείου της Λομβαρδο-Βενετίας.

Η λίρα ήταν κατασκευασμένη από 4,33 γραμμάρια αργύρου (καθαρότητας 9/10). Έξι λίρες ήταν ίσες με το *σκούδο*, που ισοδυναμούσε με το Αυστριακό *[[Συμβατικό τάληρο]] (Conventionsthaler)*, ως εκ τούτου δεν είχαν καμία σχέση με τα πρώην νομίσματα, τη Βενετική λίρα και το Μιλανέζικο σκούδο. Κάθε λίρα χωρίστηκε σε 100 σεντέσιμι (centesimi). Νομίσματα κόπηκαν στο Μιλάνο, τη Βενετία και τη Βιέννη.

Λόγω των βαριών συνεπειών του πολέμου, η Αυστρία δεν μπόρεσε να παράγει αμέσως το νέο νόμισμα, όταν κατέλαβε την περιοχή το 1814. Ως εκ τούτου, η ιταλική λίρα τού Ναπολέοντα Α΄ συνέχισε να είναι νόμιμο χρήμα για οκτώ χρόνια μετά την πτώση του εφευρέτη της. Η πρώτη έκδοση του Αυστριακού νομίσματος ήταν δυνατή μόνο το 1822. Η νέα λίρα είχε χαμηλότερη αξία από τις Γαλλο-Ιταλικές προκατόχους τους, που ζύγιζαν 5 γραμ.

Κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων του 1848 η Προσωρινή Κυβέρνηση της Λομβαρδίας ανέστειλε για λίγο την παραγωγή της λίρας και έκοψε αντ' αυτού ένα ειδικό νόμισμα 5 Ιταλικών λιρών. Μετά τις επαναστάσεις και την αποκατάσταση του Αυστριακού νομισματικού προτύπου, τα χάλκινα νομίσματα μειώθηκαν σε βάρος. Για πολιτικούς σκοπούς, το όνομα σε αυτά τα νομίσματα (τα πιο δημοφιλή σε κυκλοφορία) άλλαξε από βασίλειο της Λομβαρδο-Βενετίας σε Αυστριακή Αυτοκρατορία.

Όταν η μητροπολιτική Αυστρία άλλαξε στο δεκαδικό σύστημα το 1857, η αλλαγή δεν επηρέασε αμέσως το βασίλειο, όπου η παλαιά αυστριακή *λίρα* κόπηκε ξανά το 1858. Μόνο το 1862, μετά την απώλεια της Λομβαρδίας από την Αυστρία και την προσάρτησή της στο νεογέννητο ιταλικό κράτος, το υπόλοιπο τμήμα των Αυστριακών εδαφών υιοθέτησε τη γενική νομισματοκοπία της Αυτοκρατορίας. Το φλορίνι Λομβαρδο-Βενετίας (ίσο με το Αυστρο-Ουγγρικό γκούλντεν) έγινε η βασική νομισματική μονάδα και χωρίστηκε σε 100 *σολδία* (soldi)· μόνο υπομονάδες παράγονταν ειδικά για τη Bενετική επαρχία. Περιέργως σε αυτά τα νομίσματα, η λέξη *Λομβαρδο-Βενετία* (Lombardy-Venetia) επανεμφανίστηκε, ως ένδειξη ρεβανσισμού για τη χαμένη Λομβαρδία.

## Νομίσματα

### Χάλκινα νομίσματα

* **1 centesimo**
** Βάρος: 1,75 γραμμάρια
** Τύπος 1852: 1,09 γραμμάρια
* **3 centesimi**
** Βάρος: 5,25 γραμμάρια
** Τύπος 1852: 3,28 γραμμάρια
* **5 εκατοστά**
** Βάρος: 8,75 γραμμάρια
** Τύπος 1852: 5,47 γραμμάρια
* *10 centesimi*
** Μοναδικό τεύχος: 1852
** Τύπος 1852: 10,94 γραμμάρια
* *15 centesimi*
** Μοναδικό τεύχος: 1852
** Τύπος 1852: 16,04 γραμμάρια

### Αργυρά νομίσματα

* **¼ λίρας**
** Αξία: 25 σεντέσιμι
** Καθαρότητα: 6/10
** Βάρος: 1,62 γραμ.
* **½ λίρα**
** Καθαρότητα: 9/10
** Βάρος: 2,17 γραμ.
* **1 λίρα Αυστρίας**
** Καθαρότητα: 9/10
** Βάρος: 4,33 γραμ.
* **1 φιορίνο**
** Αξία: 3 λίρες
** Καθαρότητα: 9/10
** Βάρος: 12,99 γραμ.
* **1 σκούδο**
** Αξία: 6 λίρες
** Καθαρότητα: 9/10
** Βάρος: 25,99 γραμ.

* **½ σοβράνο**
** Αξία: 20 λίρες
** Καθαρότητα: 9/10
** Βάρος: 5,67 γραμ.
* **1 σοβράνο**
** Αξία: 40 λίρες
** Καθαρότητα: 9/10
** Βάρος: 11,33 γραμ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Νομίσματα της Ιταλίας
Δήμαρχος του Γιβραλτάρ

Ο **Δήμαρχος του Γιβραλτάρ** είναι ο επίσημος ανώτατος αξιωματούχος της πόλεως του Βρετανικού Υπερπόντιου Εδάφους του Γιβραλτάρ. Ο δήμαρχος διορίζεται από τα εκλεγμένα Μέλη του Κοινοβουλίου και το γραφείο του βρίσκεται στο Δημαρχείο του Γιβραλτάρ επί της πλατείας Τζον Μάκιντος. Από την 16η Δεκεμβρίου 2025 ο Νίκολας Γκερέρο κατέχει το αξίωμα του δημάρχου, έχοντας διαδεχτεί την Κάρμεν Γκόμεζ.

## Ιστορία
Το δημοτικό συμβούλιο του Γιβραλτάρ από την δημιουργία του, το 1923, είχε έναν Πρόεδρο. Το 1955 μετά από αίτημα του δημοτικού συμβουλίου ο αξιωματούχος πήρε τον τίτλο του δημάρχου. Και έτσι ο δήμαρχος επιλεγόταν μέσα από το δημοτικό συμβούλιο. Ο τότε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, Τζόσουα Χάσαν  διατέλεσε και πρώτος δήμαρχος του Γιβραλτάρ.

### Σύνταγμα του 1969
Το δημοτικό συμβούλιο έπαψε να υπάρχει μετά την υπογραφή του Συντάγματος του 1969. Παρόλα αυτά, το αξίωμα του δημάρχου του Γιβραλτάρ παρέμεινε αλλά πλέον μόνο με συμβολικό και εθιμοτυπικό χαρακτήρα και εκλεγόταν από το Κοινοβούλιο.  Αυτό σήμαινε πως το αξίωμα καταλαμβανόταν είτε από τον πρόεδρο του κοινοβουλίου είτε από κάποιον υπουργό της κυβέρνησης. 

### Σύνταγμα του 2006
Μετά την υπογραφή του νέου Συντάγματος του 2006, ο δήμαρχος δεν έπρεπε πλέον να επιλέγεται ανάμεσα από τα Μέλη του Κοινοβουλίου. Αντίθετα, ο δήμαρχος διορίζεται από το Κοινοβούλιο. Πρόθεση του νέου συντάγματος ήταν να δημιουργήσει ένα νέο σύστημα στο οποίο όλοι οι πολίτες της κοινότητας θα μπορούνε να διοριστούν στο αξίωμα του δημάρχου για μονοετή περίοδο. Η Κυβέρνηση του Γιβραλτάρ ανακοίνωσε ότι ένα θα διορίζεται και ένας αναπληρωτής δήμαρχος για την ίδια περίοδο, ο οποίος θα λαμβάνει το αξίωμα του δημάρχου το επόμενο έτος.

## Διορισμός
Ο δήμαρχος του Γιβραλτάρ διορίζεται από το Κοινοβούλιο αλλά πλέον όχι μέσα από το Κοινοβούλιο και παραμένει στο αξίωμα για την περίοδο ενός έτους.

### Αναπληρωτής δήμαρχος
Για την ίδια χρονική περίοδο διορίζεται από το κοινοβούλιο και ένας αναπληρωτής δήμαρχος για να τον βοηθά στην διεκπεραίωση των καθηκόντων του όπως επίσης και να ασκεί τα καθήκοντα του όποτε αυτό είναι ανίκανος να τα φέρει εις πέρας σε ένα δημόσιο γεγονός. Ο αναπληρωτής δήμαρχος αναλαμβάνει το αξίωμα του δημάρχου την επόμενη χρονιά και ένας νέος αναπληρωτής διορίζεται. 

## Κατάλογος Δημάρχων του Γιβραλτάρ

### Μετά το αίτημα του 1955

### Μετά το Σύνταγμα του 1969

### Μετά το Σύνταγμα του 2006

Κατηγορία:Πολιτική του Γιβραλτάρ
Σκούδο Μιλάνου

Το **σκούδο** ήταν το νόμισμα του Μιλάνου μέχρι το 1806. Υποδιαιρέθηκε σε 6 *λίρες*, η καθεμία των 20 *σολδίων* ή 240 *δηναρίων* .

Το Μιλανέζικο σκούδο και η Μιλανέζικη λίρα αντικαταστάθηκαν στη συνέχεια το 1806 από την Ιταλική λίρα του Ναπολεόντειου Βασιλείου της Ιταλίας. Η συναλλαγματική του ισοτιμία ήταν 27 Μιλανέζικες λίρες = 4,5 Μιλανέζικα σκούδα = 20,723 ιταλικές λίρες (καθένα από 4,5 γραμ. εκλεκτού αργύρου) υπονοούσε μία εκλεκτή περιεκτικότητα σε ασήμι 20,723 γραμ. για το σκούδο. 

Ωστόσο από το 1814 έως το 1866 αυτό το νέο νόμισμα αντικαταστάθηκε από τη Λομβαρδο-Βενετική λίρα της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας, η οποία βασιζόταν στο Αυστριακό Συμβατικό τάληρο (Conventionsthaler). Η χρήση αυτού του νομίσματος σταμάτησε μόνο μετά τη διάλυση τού Βασιλείου της Λομβαρδο-Βενετίας το 1866, υπέρ αποκλειστικά της ιταλικής λίρας.

## Νομίσματα
Στα τέλη του 18ου αι. τα αργυρά νομίσματα κυκλοφόρησαν σε ονομαστικές αξίες 5 σολδίων, ½, 1 και 1½ λίρες, ½ και 1 σκούδο. Κόπηκαν επίσης χρυσά νομίσματα σε ονομαστικές αξίες 1 *τσεκίνο*, ½ και 1 *σοβράνο* και 1 *ντόπια* . Η Εντεύθεν των Άλπεων Δημοκρατία εξέδωσε χρυσά νομίσματα των 20 λιρών, ενώ η Πέραν των Άλπεων Δημοκρατία εξέδωσε αργυρά νομίσματα 30 σολδίων και 1 σκούδου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

 
Κατηγορία:Δουκάτο του Μιλάνου
Κατηγορία:Νομίσματα της Ιταλίας
Εσκούδο Ισπανίας

μικρογραφία|300x300εσ| Εσκούδα του 19ου αι.
Το **εσκούδο** ήταν ένα από τα δύο διαφορετικά ισπανικά νομίσματα.

## Χρυσό εσκούδο
μικρογραφία|250x250εσ|Οκτώ ισπανικά εσκούδα (1687).

Το πρώτο εσκούδο ήταν ένα χρυσό νόμισμα, που εισήχθη το 1535/1537, με νομίσματα εκφρασμένα σε εσκούδο που εκδόθηκαν μέχρι το 1833. Αρχικά άξιζε 16 *[[Ρεάλ Ισπανίας|ρεάλ]]*. Όταν εισήχθησαν διαφορετικά ρεάλ, το εσκούδο έγινε αξίας 16 *ρεάλες ντε πλάτα* το 1642, μετά 16 *ρεάλες ντε πλάτα φουέρτε* ή 40 *ρεάλες ντε Βε* από το 1737.

### Νομίσματα
Τα χρυσά νομίσματα εκδόθηκαν σε ονομαστικές αξίες του , 1, 2, 4 και 8 εσκούδων, με το νόμισμα των 2 εσκούδων γνωστό ως δουβλόνι (διπλό, doblón). Μεταξύ 1809 και 1849 εκδόθηκαν νομίσματα 80, 160 και 320 ρεάλες *από κράμα* (ντε βεγιόν, de vellon), ισοδύναμα, σε περιεκτικότητα και αξία χρυσού, με τα νομίσματα των 2, 4 και 8 εσκούδων. Τα περισσότερα κόπηκαν στη Μαδρίτη, σημειωμένα με το M ή στη Σεβίλλη, που φέρει ένα S κάτω και αριστερά από το Βασιλικό θυρεό. Τα αρχικά του νομισματοκοπείου εμφανίζοντο στην απέναντι πλευρά.

## Αργυρό εσκούδο
Το δεύτερο εσκούδο ήταν το νόμισμα της Ισπανίας μεταξύ 1864 και 1869. Υποδιαιρείτο σε 100 *λεπτά του εσκούδου* (centimos de escudo). Το εσκούδο αντικατέστησε το *[[Ρεάλ Ισπανίας|ρεάλ]]* με ισοτιμία 10 ρεάλες = 1 εσκούδο. Το ίδιο αντικαταστάθηκε από την *[[πεσέτα]]* (peseta), με ισοτιμία  πεσέτες = 1 εσκούδο, όταν η Ισπανία εντάχθηκε στη Λατινική Νομισματική Ένωση. Το μεταγενέστερο αργυρό εσκούδο άξιζε το ένα τέταρτο του προηγούμενου, χρυσού εσκούδου.

### Νομίσματα
Χάλκινα νομίσματα εκδόθηκαν σε ονομαστικές αξίες του , 1, και 5 λεπτών (θεντίμος, céntimos), τα αργυρά νομίσματα σε αξίες των 10, 20 και 40 θεντίμος, 1 και 2 εσκούδων. και χρυσά νομίσματα των 2, 4 και 10 εσκούδων. Το 1 εσκούδο εισήχθη το 1864, ακολουθούμενο από τα άλλα αργυρά και χρυσά νομίσματα το 1865 και τα χάλκινα νομίσματα το 1866. Όλα τα νομίσματα κοβόταν μέχρι το 1868, ενώ 10 εσκούδα κόπηκαν επίσης το 1873 κατά την Πρώτη Δημοκρατία.

## Δείτε επίσης
* Πορτογαλικό εσκούδο

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The Colonial Coinage of Spanish America:  *Μια εισαγωγή από τον Daniel Frank Sedwick*

Κατηγορία:Ισπανικά νομίσματα
Κύμβαλο

**Κύμπαλα** είναι τα πιατίνια, τα οποία χρησιμοποιούν οι ντράμερς ως μέρος του συνόλου των οργάνων τους. Είναι στρογγυλά και χωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες όπως το hi-hat, το ride το crash και άλλα. Παράγουν ήχο είτε όταν κρούονται μεταξύ τους είτε όταν τους χτυπάμε με άλλο αντικείμενο.

* (*μουσικό όργανο*) είδος κρουστού οργάνου που αποτελείται από ορειχάλκινους κοίλους δίσκους, που παράγουν ήχο είτε όταν κρούονται μεταξύ τους είτε όταν τους χτυπάμε με άλλο αντικείμενο

Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα
Μιγί-λα-Φορέ

Το **Μιγί-λα-Φορέ** (γαλλικά: *Milly-la-Forêt*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μιγιακουά (γαλλικά: *Milliacois*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ουρανία Γκάσιου

Η **Ουρανία Γκάσιου** (Αθήνα, 9 Μαρτίου 1978) είναι Ελληνίδα οργανίστα, πιανίστα και παιδαγωγός. Είναι η οργανίστα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών από το 2011 και της Γαλλικής Προτεσταντικής Εκκλησίας, ενώ από το 2006 είναι μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής του Λονδίνου.

## Βιογραφία
Η Ουρανία Γκάσιου γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου του 1978 στην Αθήνα. 

Το 1998 ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές, λαμβάνοντας μαθήματα οργάνου από τον Νίκολας Κίναστον, με υποτροφία του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής».

Το 2004 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου, με υποτροφία που έλαβε από το Ίδρυμα Ωνάση, από όπου και αποφοίτησε με επαίνους και βραβεία ερμηνείας. Μεταξύ των διακρίσεων ήταν και το Dip RAM, το οποίο είναι η υψηλότερη διάκριση της Ακαδημίας.

Το 2006 έλαβε τον τίτλο «Pidem Organ Fellow» της Ακαδημίας. Τον ίδιο χρόνο και δύο συναπτά έτη, ήταν υπότροφος του Ιδρύματος «Eric Thompson», όπου έλαβε μαθήματα από τον Γιοχάνες Γκέφερτ στην Κολωνία και την Σούζαν Λάντεϊλ στο Λονδίνο και το Παρίσι.

Έχει διακριθεί σε διεθνείς και πανελλήνιους διαγωνισμούς, όπως στον Διεθνή Διαγωνισμό Οργάνου του Αγίου Μαυρικίου στην Ελβετία, στον Πανελλήνιος Διαγωνισμός Νέων Πιανιστών στην Άνδρο και στο Διαγωνισμό Έρικ Θίμαν της Βασιλικής Ακαδημίας. Επίσης, έχει εμφανιστεί πολλάκις ως σολίστα, αλλά κάνοντας και σύμπραξη με διάφορα σύνολα μουσικής δωματίου, σε σημαντικές αίθουσες συναυλιών και καθεδρικούς ναούς της Ευρώπης: το Αββαείο του Ουέστμινστερ, τον Άγιο Μαρτίνο των Αγρών, τον Καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου του Λονδίνου, της Βαρκελώνης, της Ρίγας, της Κοπεγχάγης, του Βρότσλαβ, του Άλτενμπεργκ, του Αγίου Νικολάου της Στοκχόλμης, της Βασιλείας και το Κάστρο της Μπρατισλάβα. Επιπλέον, έχει δώσει το παρόν σε αρκετά διεθνή φεστιβάλ οργάνου.

Έχει διδάξει στις σχολές του Καθεδρικού ναού του Γουεστμίνστερ, του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο, καθώς και στο Ωδείο Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Γκραμς

thumb|Ο Καταρράκτης της Σωτήρας από μακριά
Το **Γκραμς** ή **Γκράμσι** (αλβανικά: Gramsh ή Gramshi) είναι κωμόπολη και δήμος στο νομό Ελβασάν, στην κεντρική Αλβανία. Ο δήμος σχηματίστηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Γκραμς, Κοντοβιάτ, Κουκούρ, Κούσοβα, Λένιε, Πισάι, Ποροτσάν, Σκεντερμπέγκας, Σουλτ και Τούνια, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Έδρα του δήμου είναι η κωμόπολη Γκραμς. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 24.231 κάτοικοι (απογραφή 2011), σε συνολική έκταση 739,75 τ.χλμ. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.440.

Η κωμόπολη συνδέεται με το Ελβασάν, την Κορυτσά, το Πογραδέτσι, το Σκραπάρι, το Λιμπράζντι και το Βεράτιο. Την κωμόπολη διασχίζει ο ποταμός Δεβόλης, γνωστός και ως Εορδαϊκός ποταμός.

## Ετυμολογία
Κατά την Οθωμανική περίοδο και πριν από την Αλβανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας το 1912, ήταν γνωστό ως Γκράμετς (Grameç) στα τουρκικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Καστρονήσια Σκιάθου

Τα **Καστρονήσια** ή **Καστριά** είναι δυο ακατοίκητες νησίδες της Σκιάθου και των Βορείων Σποράδων. Βρίσκονται στη βόρεια άκρη και πολύ κοντά στο νησί αποτελώντας ουσιαστικά τη συνέχεια του ακρωτηρίου Κάστρου όπου είναι το κάστρο του νησιού.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από το Κάστρο και τα Καστρονήσια από τον ιστότοπο http://filoitoukastrou.blogspot.com/
* Skiathos Kastronisia July 2021 στο https://www.youtube.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκιάθος
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κλίνγκον

Οι **Κλίνγκον**  (στη γλώσσα Κλίγκον : *tlhIngan* [ˈt͡ɬɪŋɑn] ) είναι ένα φανταστικό είδος στη σειρά επιστημονικής φαντασίας *[[Σταρ Τρεκ|Star Trek]]* .

Αναπτύχθηκε από τον σεναριογράφο Gene L. Coon το 1967 για την αρχική σειρά ''Star Trek'', οι Κλίνγκον ήταν ανθρωποειδή που χαρακτηρίζονταν από περήφανη σκληρότητα και βαρβαρότητα. Οι Κλίνγκον μέσω φεουδαρχίας και αυταρχισμού, ήταν μια κάστα πολεμιστών που βασιζόταν στη δουλεία . Με έναν πολύ διευρυμένο προϋπολογισμό για μακιγιάζ και εφέ, οι Κλίνγκον επανασχεδιάστηκαν πλήρως για το *[[Σταρ Τρεκ: Η ταινία|Star Trek: The Motion Picture]]* (1979), αποκτώντας ραβδωτά μέτωπα. Σε μεταγενέστερες τηλεοπτικές σειρές και σε μεταγενέστερες ταινίες, τα μιλιταριστικά χαρακτηριστικά των Κλίνγκον ενισχύθηκαν από αυξημένη αίσθηση τιμής και έναν αυστηρό κώδικα πολεμιστή παρόμοιο με εκείνο του μπουσίντο .

Οι Κλίνγκον είναι οι συνήθεις αντίπαλοι στην τηλεοπτική σειρά *[[Σταρ Τρεκ: Η Αρχική Σειρά|Star Trek]]* της δεκαετίας του 1960 και έχουν εμφανιστεί σε όλες τις επόμενες σειρές, μαζί με δέκα από τις ταινίες μεγάλου μήκους  . Αρχικά προορίζονταν να είναι αντίπαλοι για το πλήρωμα του USS *Enterprise.* Στη συνέχεια οι Κλίνγκον έγιναν στενοί σύμμαχοι της ανθρωπότητας στο *[[Σταρ Τρεκ: Η Επόμενη Γενιά|Star Trek: The Next Generation]]* . Στη σειρά του 1990 *[[Σταρ Τρεκ: Διαστημικός Σταθμός 9|Star Trek: Deep Space Nine]]*, άνθρωποι και Κλίνγκον ενώνονται με τους Ρόμουλανς για να πολεμήσουν το Ντομίνιον.

Μεταξύ των στοιχείων που δημιουργήθηκαν για τους νέους Κλίνγκον ήταν μια πλήρης γλώσσα Κλίνγκον, που αναπτύχθηκε από τον Marc Okrand από αλαμπουρνέζικες ασυναρτησίες που πρότεινε ο ηθοποιός James Doohan . Η γλώσσα Κλίνγκον έχει εισέλθει στη λαϊκή κουλτούρα, στο βαθμό που ορισμένα από τα έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και μέρη της Βίβλου έχουν μεταφραστεί σε αυτήν. Έχουν εκδοθεί : λεξικό, ένα βιβλίο με ρήσεις και ένας πολιτιστικός οδηγός για τη γλώσσα. Σύμφωνα με τα *[[Βιβλίο Γκίνες|Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες]]*, το Κλίνγκον είναι η πιο δημοφιλής φανταστική γλώσσα στον κόσμο, όπως μετριέται με τον αριθμό των ομιλητών.

Κατηγορία:Σταρ Τρεκ
Κατηγορία:Φανταστικές εξωγήινες μορφές ζωής
Αχλαδιάς Σκιάθου

Ο **Αχλαδιάς** είναι παραθαλάσσιο χωριό της Σκιάθου που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά παράλια του νησιού σε απόσταση περίπου 4 χλμ. νοτιοδυτικά από τη Σκιάθο. Το χωριό αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στο δήμο Σκιάθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 118 κατοίκους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκιάθος
Κρις Τραγιανόφσκι

Ο **Κρις Τραγιανόφσκι** (*Kris Trajanovski*, γεννήθηκε 19 Φεβρουαρίου 1972), είναι Αυστραλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.

## Βιογραφία

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 16 ετών και ως μέλος της Εθνικής ομάδας της Αυστραλίας κάτω των 20 ετών συμμετείχε το 1991 στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων που έγινε στην Πορτογαλία. Σε τέσσερις αγώνες σημείωσε ένα γκολ. Αγωνίστηκε σε πολλές ομάδες της χώρας του, με μεγαλύτερη επιτυχία στις Σίντνεϊ Ολίμπικ (74 αγώνες, 33 γκολ) και Μαρκόνι Στάλιονς (89 αγώνες, 22 γκολ) αλλά και για μικρό χρονικό διάστημα στη Σιγκαπούρη και το Χονγκ Κονγκ.

Με την Εθνική Αυστραλίας αγωνίστηκε 16 φορές και σημείωσε 11 τέρματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σκόραρε σε μόνο τρία παιχνίδια, τα οποία ήταν στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας. Στη διοργάνωση του 1996 στους δύο αγώνες του τελικού με την Ταϊτή 6–0 (τέσσερα γκολ) και 5–0 (τρία γκολ), αναδεικνυόμενος σε πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης με 7 γκολ και στη διοργάνωση του 1998 στη συνάντηση 
Αυστραλία - Νήσοι Κουκ 16–0, όπου σημείωσε τέσσερα γκολ. Ήταν ο πρώτος παίκτης που σημείωσε τρία χατ-τρικ στην ιστορία του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας. Παραμένει ο μόνος ποδοσφαιριστής στην ιστορία που σημείωσε δύο χατ-τρικ σε τελικούς μεγάλης διεθνούς διοργάνωσης (Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, Ηπειρωτικά Πρωταθλήματα).

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάπι Βάλεϊ ΑΑ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέστον Λάιονς
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Λουίς Καρέρο Μπλάνκο

Ο **Λουίς Καρέρο Μπλάνκο** (**Luis Carrero Blanco**, Santona, Santander, 4 Μαρτίου 1904 – Μαδρίτη, 20 Δεκεμβρίου 1973) ήταν Ισπανός στρατιωτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της χώρας του από τον Ιούνιο του 1973 έως τη δολοφονία του, το Δεκέμβριο του ίδιου έτους.
## Στρατιωτική σταδιοδρομία
Γιος αξιωματικού του στρατού και ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση, ο Λουίς  αποφοίτησε από την Ισπανική Ναυτική Ακαδημία του San Fernando στο Cadiz και ακολούθως, έλαβε μέρος στον πόλεμο του Rif (Μαρόκο, 1921-1926). Το 1929 νυμφεύτηκε τη Maria del Carmen, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά.
Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφύλιου στοχοποιήθηκε από τους Δημοκρατικούς (ο αδελφός του Jose και ο πατέρας του δολοφονήθηκαν) και αναγκάστηκε να διαφύγει στη Γαλλία, από όπου επανήλθε τον Ιούνιο του 1937. Μετά την επικράτηση των Εθνικιστών, διορίστηκε από το Φρανσίσκο Φράνκο ως επικεφαλής του Ναυτικού, τον Αύγουστο του 1939.
## Πολιτική καριέρα
Τα επόμενα χρόνια ο Καρέρο Μπλάνκο ανέβηκε, σταδιακά στην ιεραρχία του Ναυτικού, αναδεικνυόμενος σαν ένας από τους πιο πιστούς αξιωματούχους του καθεστώτος και προσωπικά έμπιστος του Φράνκο και το 1967 διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός. Στις 8 Ιουνίου του 1973 ο ίδιος ο Φράνκο τον έχρισε πρωθυπουργό της Ισπανίας, βάσει του «Οργανικού Νόμου της Πολιτείας» που είχε θεσπιστεί το 1967.
## Δολοφονία
Έξι μόλις μήνες από την ανάρρησή του στο κορυφαίο πολιτικό αξίωμα, ο Μπλάνκο δολοφονήθηκε στη Μαδρίτη, στις 20 Δεκεμβρίου 1973, από τέσσερα μέλη της αυτονομιστικής οργάνωσης των Βάσκων, ETA. Τα μέλη της ETA πυροδότησαν έναν εκρηκτικό μηχανισμό κοντά στην εκκλησία του San Francisco de Borja, ενώ το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε διερχόταν από το συγκεκριμένο σημείο στο Calle de Serrano. Στην ανακοίνωσή της, που εκδόθηκε αργότερα, η οργάνωση εξηγούσε τους λόγους της δολοφονίας του, χαρακτηρίζοντάς τον ως «πρόσωπο κλειδί» της δικτατορίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Χριστιανοί συνωμοσιολόγοι
Ενρίκο Πεσκατόρε

O **Ενρίκο Πεσκατόρε** (ιταλικά: *Enrico Pescatore*) ήταν Γενοβέζος στρατιωτικός διοικητής που ασχολήθηκε έντονα τον 13ο αιώνα με την Πειρατεία στην Μεσόγειο. Το πραγματικό του όνομα ήταν *"Ερρίκο ντε Κάστρο"* ή *"ντε Κάστελο"*. Τον τίτλο του Κόμη της Μάλτας δημιούργησε ο Ταγκρέδος της Σικελίας για λογαριασμό του Μαργαριτόνε. Αργότερα ο τίτλος μεταφέρθηκε στους αντιπάλους του Ταγκρέδου, τους οπαδούς στην νότια Ιταλία και Σικελία του αυτοκράτορα Ερρίκου ΣΤ΄. Ο λόγος ήταν ότι ο Ερρίκος Πεσκατόρε ήταν γαμπρός του προηγούμενου κόμητος της Μάλτας Γκουλιέλμο Γκράσσο. Ο Ερρίκος Πεσκατόρε υπηρέτησε πιστά τον αυτοκράτορα Ερρίκο ΣΤ΄ σαν ναύαρχος και κατόπιν (1204) τον διάδοχο του Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν. 
Με την Δ΄ Σταυροφορία διαλύθηκε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία (1204), το νησί της Κρήτης διεκδικούσε ο Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός που του το είχε κάνει δώρο ο Βυζαντνός αυτοκράτορας. Ο υπέργηρος δόγης της Βενετίας Ενρίκο Ντάντολο εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία του Βονιφάτιου να κυβερνήσει το νησί και το πούλησε στην Δημοκρατία της Βενετίας με ένα ευτελές ποσό. Ο Γενοβέζος κόμη της Μάλτας έντονα δυσαρεστημένος αποβιβάστηκε στην Κρήτη και κατέλαβε μεγάλα τμήματα του νησιού. Η Βενετία απάντησε αμέσως στέλνοντας στρατό που κατάφερε σε λίγα χρόνια να τον ανατρέψει, ξεκίνησε η Ενετοκρατία στην Κρήτη. Ο Ερρίκος φυλακίστηκε στα Χανιά και ο οπαδός του από την Δημοκρατία της Γένοβας Αλαμάννο ντα Κόστα ξεκίνησε νέα εκστρατεία στην Κρήτη. Ο Ερρίκος είχε έντονη συμμετοχή στην διοίκηση των αυτοκρατορικών Γαλέρων, μετέφερε (1225) την Ισαβέλλα Β΄ της Ιερουσαλήμ για να παντρευτεί τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β΄.

## Παραπομπές


## Πηγές
*David Abulafia. Henry count of Malta and his Mediterranean activities: 1203-1230, in Italy, Sicily and the Mediterranean, 1100-1400 (1987)
*Basso, Enrico (2015). "Pescatore, Enrico". Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 82: Pazzi–Pia (in Italian). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana.

Κατηγορία:Πρόσωπα της Μεσαιωνικής Κρήτης
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί πειρατές
Κατηγορία:Γενουάτες ναύαρχοι
Φίδι των Νήσων Φίτζι

Το **φίδι των Νήσων Φίτζι** είναι το μοναδικό είδος του γένους φιδιών **ογμόδων** και έχει την επιστημονική ονομασία ***Ogmodon vitianus***. Είναι γνωστό και ως «μπόλο» (αγγλ. *Bolo Snake*).

To φίδι αυτό ανήκει στην οικογένεια της κόμπρας, τις ελαπίδες, αλλά είναι ακίνδυνο για τον άνθρωπο. Συναντάται αποκλειστικά στο νησί Βίτι Λέβου, από όπου και η επιστημονική ονομασία του είδους (*vitianus*). Χαρακτηριστικό του γνώρισμα αποτελεί το ότι περνά όλη σχεδόν τη ζωή του κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Τα ενήλικα φίδια είναι γκριζωπά, ενώ τα νεαρά άτομα σχεδόν μαύρα. Εξαιτίας του ισχυρού ενδημισμού του, το φίδι των Νήσων Φίτζι κατατάσσεται στα «κινδυνεύοντα είδη» από τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσεως.

## Παραπομπές


## Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συναντήσεις με το φίδι και φωτογραφίες

Κατηγορία:Ελαπίδες
Κατηγορία:Σπονδυλωτά της Ωκεανίας
Ιππονόμη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιππονόμη** αναφέρεται μια θυγατέρα του Μενοικέως και της Λυσιδίκης, της αδελφής της Αστυδαμείας. Σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, η Ιππονόμη ήταν η σύζυγος του Αλκαίου, γιου του Περσέως και της Ανδρομέδας. Σύμφωνα όμως με άλλες, η σύζυγος του Αλκαίου ήταν η Αστυδάμεια ή η Λαονόμη από τη Φενεό. Στις παραδόσεις που η Ιππονόμη ήταν σύζυγος του Αλκαίου, ήταν και αδελφή του Κρέοντα και της Ιοκάστης, και επομένως θεία του Οιδίποδα, εντάσσεται δηλαδή στον λεγόμενο «Θηβαϊκό κύκλο».

## Γενεαλογία

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδοτικός οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ιππονομη
Τρούλλος Σκιάθου

Ο **Τρούλλος** είναι πεδινό χωριό της Σκιάθου που βρίσκεται δίπλα στα νότια παράλια του νησιού σε απόσταση περίπου 8 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Σκιάθο. Το χωριό αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σκιάθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 118 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκιάθος
Αναξώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αναξώ** αναφέρεται μια θυγατέρα του Αλκαίου και της Αστυδαμείας. Από τον πατέρα της, η Αναξώ ήταν εγγονή του ήρωα Περσέα και της Ανδρομέδας, και ανεψιά του Ηλεκτρύωνα, του Σθενέλου, του Ελείου, του Μήστορα και της Γοργοφόνης. Από την πλευρά της μητέρας της, η Αναξώ ήταν εγγονή του Πέλοπα και της Ιπποδαμείας, ανεψιά του Θυέστη και του Ατρέα. Η Αναξώ είχε αδελφό τον Αμφιτρύωνα και ήταν συνεπώς μέλος του βασιλικού οίκου των Μυκηνών. Σύμφωνα με μία παράδοση, η Αλκμήνη ήταν κόρη της Αναξούς και επομένως ο Αμφιτρύωνας είχε την Αναξώ πεθερά του και όχι αδελφή του, ενώ η Αναξώ ήταν η γιαγιά του μέγιστου ήρωα και ημιθέου Ηρακλή, που αποκαλείται έτσι και «Αλκείδης» από το όνομα του προπάππου του Αλκαίου.

## Γενεαλογία

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Αναξω
Αγιάσματα Κεράμου Χίου

*Για τον συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: [[Αγιάσματα Λεπτοπόδων Χίου]]*

Τα **Αγιάσματα** (Κεράμου) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κεράμου, της δημοτικής ενότητας Αμανής, του δήμου Χίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χίου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.

Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Χίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νησιών Αιγαίου Πελάγους. 
## Γεωγραφικά στοιχεία
Τα Αγιάσματα (Κεράμου) είναι οικισμός στη Β.ΒΔ. Χίο, στη δυτική πλευρά του ρέματος της Λευκάντριας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15 μέτρα. Ο οικισμός βρίσκεται στην δυτική πλευρά του «διδύμου» οικισμών με την γενική ονομασία «Αγιάσματα», καθώς την ανατολική πλευρά καταλαμβάνουν τα Αγιάσματα (Λεπτοπόδων). Απέχουν 60 χιλιόμετρα περίπου βορειοδυτικά της πόλης της Χίου.  
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κεράμου
*Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεράμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμανής 
*Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αμανής και προσαρτάται στον δήμο Χίου

(Πηγή:)

## Ιαματικές πηγές
Ο οικισμός, όπως και ο συνώνυμός του (της κοινότητας Λεπτοπόδων), είναι πολύ γνωστός στη Χίο λόγω των ιαματικών θερμομεταλλικών πηγών που αναβλύζουν στην περιοχή. Ειδικά, το νερό μίας (1) από αυτές, που χαρακτηρίζεται ως *υπέρθερμη, ισότονη και χλωρονατριούχος*, έχει θερμοκρασία 68,6˚C και περιέχει σε 1 χιλιόγραμμο τις εξής ενώσεις: Νιτρώδες Νάτριο 0,00924, Χλωριούχο Αμμώνιο 0,0901, Χλωριούχο Λίθιο 0,0248, Βρωμιούχο Νάτριο 0,00605, Ιωδιούχο Νάτριο 0,00001, Χλωριούχο Κάλιο 0,5455, Χλωριούχο Νάτριο 5,8891, Χλωριούχο Ασβέστιο 0,0711, Θειικό Ασβέστιο 0,2265, Υδροανθρακικό Ασβέστιο 0,4864, Υδροανθρακικό Στρόντιο 0,0100, Υδροανθρακικό Μαγνήσιο 0,0842, Υδροανθρακικό  Σίδηρο 0,00064, Υδροανθρακικό Μαγγάνιο 0,00013, Μεταπυριτικό Οξύ 0,0868, Μεταβορικό Οξύ 0,00073, Ελεύθερο Διοξείδιο του Άνθρακα 0,0603 και Ελεύθερο Οξυγόνο 0,00027

(οι τιμές σε γραμμάρια)

(Πηγή:)

Λόγω των ιαματικών πηγών, λειτουργούν αξιόλογες εγκαταστάσεις υδροθεραπευτηρίου, οι οποίες προς το παρόν λειτουργούν μόνο το καλοκαίρι.

## Αξιοθέατα
*Η μονή Ευαγγελίστριας, δυτικά του οικισμού
*Η εκκλησία της Αγίας Ζώνης, κοντά στην παραλία
*Τα μεταλλεία αντιμονίου

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.facebook.com/thermae.agiasmata/

Κατηγορία:Δήμος Χίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χίου
Λοφόκηβος της Ουγκάντας

Ο **λοφόκηβος  (μάνγκαμπυ) της Ουγκάντας** (***Lophocebus ugandae***, κοινώς *mangabey*) είναι είδος από μαϊμούδες του Παλαιού Κόσμου, που ζουν μόνο στην Ουγκάντα και στο Δασικό Καταφύγιο Μινζίρο της Τανζανίας (το οποίο επίσης βρίσκεται δίπλα στα σύνορα με την Ουγκάντα), από όπου και η ονομασία του. Παλαιότερα το είδος αυτό πιστευόταν ότι αποτελεί απλώς έναν πληθυσμό του είδους *Lophocebus albigena* («γκριζομάγουλος λοφόκηβος»). Αλλά το 2007 ο Κόλιν Γκρόουβς το αναβάθμισε στο νέο είδος *Lophocebus ugandae*, καθώς είναι σημαντικά μικρότερο σε μέγεθος, με βραχύτερο κρανίο και μικρότερο πρόσωπο, από ό,τι το *L. albigena*. Ενώ το *L. albigena* κατατάσσεται στα «είδη ελάχιστης ανησυχίας» από τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσεως (2008), ο λοφόκηβος της Ουγκάντας κατατάχθηκε στα «εκτεθειμένα στον κίνδυνο αφανισμού» ή «τρωτά» είδη.

## Περιγραφή
thumb|255px|right|Οι λοφόκηβος της Ουγκάντας κατεβαίνει στο έδαφος για να διασχίσει δρόμους, να αναζητήσει τροφή και να κοινωνικοποιηθεί.
Ο λοφόκηβος της Ουγκάντας είναι αρκετά μικρότερος από τον «γκριζομάγουλο λοφόκηβο» (είδος *L. albigena*), με μικρότερο κρανίο, και παρουσιάζει μικρότερο φυλετικό διμορφισμό. Οι λοφόκηβοι της ανατολικής Ουγκάντας έχουν καφεκίτρινο χρώμα, ενώ αυτοί της δυτικής χώρας είναι λίγο πιο σκουρόχρωμοι, με καφέ-γκρίζα απόχρωση. Η χαίτη και το στήθος έχουν χλωμό σοκολατί χρώμα, που έρχεται σε αντίθεση με το χρώμα του υπόλοιπου σώματος περισσότερο από όσο τα αντίστοιχα μέρη στο είδος λοφόκηβος του Τζόνστον (*Lophocebus johnstoni*).

## Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα
Οι γνωστότεροι τόποι διαβιώσεως του λοφόκηβου της Ουγκάντας είναι τα δάση στη βόρεια και τη βορειοδυτική όχθη της Λίμνης Βικτόρια, μεταξύ των οποίων και το Δάσος Μαμπίρα, στο οποίο περιγράφηκε ως είδος για πρώτη φορά, τα δάση Μπουτζούκο και Μπουκάσα, και η περιοχή κοντά στο ψαροχώρι Σάνγκο Μπέυ της Λίμνης Βικτόρια. Συναντάται επίσης κοντά στο Κιμπαάλε, στα ανατολικά της Αλβέρτειας Ρηξιγενούς Κοιλάδας. Είναι δενδρόβιο είδος, που ζει τόσο σε πρωτογενή όσο και σε δευτερογενή δάση, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο υψηλότερο τμήμα των δένδρων. Εκεί τρέφεται με καρπούς και σπόρους, με προτιμώμενους τους καρπούς των δένδρων πύκνανθος της Αγκόλας, αρτόκαρπος ο ευτραφής και της χουρμαδιάς, τους καρπούς και σπόρους των ειδών του *[[Erythrophleum]]*, καθώς και τους καρπούς του ελαιοφοίνικα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κερκοπιθηκίδες
Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Κατηγορία:Είδη εκτεθειμένα στον κίνδυνο αφανισμού
Πρώτη κυβέρνηση του Φρανθίσκο Φράνκο

Η **πρώτη κυβέρνηση του [[Φρανθίσκο Φράνκο]]** σχηματίστηκε στις 31 Ιανουαρίου 1938, λίγο μετά την ανακήρυξη του Φράνκο ως αρχηγού του κράτους, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Διαδέχτηκε την Τεχνική Χούντα του Κράτους της εθνικιστικής παράταξης, αλλά και το Εθνικό Συμβούλιο Άμυνας της δημοκρατικής παράταξης. Ήταν η επίσημη κυβέρνηση της Ισπανίας μέχρι τις 9 Αυγούστου του 1939, όταν και την διαδέχτηκε η δεύτερη κυβέρνηση του Φρανθίσκο Φράνκο.

Επρόκειτο ουσιαστικά για ένα πολεμικό υπουργικό συμβούλιο, αποτελούμενο από μέλη του Εθνικού Κινήματος και αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων της Ισπανίας. Υπήρχε ακόμη ένας αριθμός από συνεργαζόμενες ανεξάρτητες πολιτικές φυσιογνωμίες. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το μοναδικό νόμιμο πολιτικό κόμμα στην εθνικιστική επικράτεια μετά την υιοθέτηση του Διατάγματος της Ενοποίησης τον Απρίλιο του 1937 ήταν η Ισπανική Φάλαγγα Παραδοσιακών Αξιών και Χούντες Συνδικαλιστικής Εθνικής Επίθεσης.

## Συμβούλιο των Υπουργών
Το Συμβούλιο των Υπουργών αποτελούνταν από το αξίωμα του πρωθυπουργού και 11 υπουργούς.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φρανθίσκο Φράνκο
Επικεφαλής Υπουργός του Γιβραλτάρ

Ο **Επικεφαλής Υπουργός του Γιβραλτάρ** είναι ο αρχηγός της Κυβέρνησης του Γιβραλτάρ, ο οποίος εκλέγεται από το Κοινοβούλιο του Γιβραλτάρ και διορίζεται από τον Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ, αντιπροσώπου του Βρετανού Μονάρχη. Ο εν ενεργεία επικεφαλής υπουργός είναι ο Φάμπιαν Πικάρντο, ο οποίος κατέχει το αξίωμα από της 9 Δεκεμβρίου 2011 και είναι αρχηγός του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος του Γιβραλτάρ.

## Κατάλογος Επικεφαλής Υπουργών του Γιβραλτάρ

Κατηγορία:Πολιτική του Γιβραλτάρ
Φρούριο Μπρέεντονκ

Το **Φρούριο Μπρέεντονκ** (στα oλλανδικά: *Fort van Breendonk*, στα γαλλικά: *Fort de Breendonk*) βρίσκεται στην πόλη Μπρέεντονκ, δίπλα στο Μέχελεν, στο βόρειο Βέλγιο.

Χτίστηκε το διάστημα 1906 –1913 και αποτελούσε μέρος της οχύρωσης της Αμβέρσας (*National Redoubt*). Μετά τη παράδοση του Βελγίου, στις 28 Μαΐου 1940, επιτάχθηκε από τα SS και χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή. Οι συνθήκες κράτησης ήταν πολύ κακές και οι κρατούμενοι υφίσταντο βασανιστήρια. Οι κρατούμενοι (πολιτικοί κρατούμενοι, μέλη της αντίστασης και Εβραίοι) μεταφέρονταν στη συνέχεια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ανατολική Ευρώπη. Στη διάρκεια λειτουργίας της φυλακής είναι γνωστό ότι 3.590 άνθρωποι κρατήθηκαν εκεί από τους οποίους 303 πέθαναν (είτε εκτελέστηκαν είτε πέθαναν από τις κακουχίες και τα βασανιστήρια). Από τους υπόλοιπους 1.741 πέθαναν μέχρι το τέλος του πολέμου σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Αρχές Σεπτεμβρίου του 1944 τα SS εκκένωσαν το φρούριο και οι τελευταίοι κρατούμενοι στάλθηκαν στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ. Όταν η περιοχή απελευθερώθηκε από τους Συμμάχους, για μικρό χρονικό διάστημα κρατήθηκαν στο Φρούριο Μπρέεντονκ Βέλγοι συνεργάτες των Γερμανών.

Το 1947 το φρούριο ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φρούρια
Κατηγορία:Κάστρα στο Βέλγιο
Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ

Ο **Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ** είναι ο εκπρόσωπος του Βρετανού Μονάρχη στο Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος του Γιβραλτάρ. Ο κυβερνήτης διορίζεται από τον μονάρχη με εντολή της Βρετανικής Κυβέρνησης. Ο ρόλος του κυβερνήτη είναι να δρα ως de facto αρχηγός του κράτους. Είναι υπεύθυνος για τον επίσημο διορισμό του Επικεφαλής Υπουργού του Γιβραλτάρ καθώς και άλλων μελών της Κυβέρνησης του Γιβραλτάρ μετά από τις γενικές εκλογές. Ο κυβερνήτης υπηρετεί και ως αρχηγός του στρατού του Γιβραλτάρ και είναι ο μόνος υπεύθυνος για την άμυνα και την ασφάλειά του. Από τις 11 Ιουνίου 2020ως το 2024 το αξίωμα κατείχε ο Σερ Ντέιβιντ Στιλ. Ενώ από τις 4 Ιουνίου του 2024 ο κάτοχος του αξιώματος είναι ο Μπεν Μπάθερστ.

Η επίσημη κατοικία και έδρα του κυβερνήτη είναι το "Κόνβεντ".

## Κατάλογος κυβερνητών του Γιβραλτάρ (1981-σήμερα)

Κατηγορία:Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Πολιτική του Γιβραλτάρ
Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου

thumb|Οι Αλβανοί στο Κοσσυφοπέδιο (Απογραφή 2011)
Οι **Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου** (αλβανικά: Shqiptarët e Kosovës), οι οποίοι συνήθως αποκαλούνται και **Κοσσοβάροι Αλβανοί**, αποτελούν τη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στο Κοσσυφοπέδιο.

Σύμφωνα με τη γιουγκοσλαβική απογραφή του 1991, την οποία μποϊκοτάραν οι Αλβανοί, υπήρχαν 1.596.072 Αλβανοί στο Κοσσυφοπέδιο ή το 81,6% του πληθυσμού. Σύμφωνα με την εκτίμηση το έτος 2000, υπήρχαν μεταξύ 1.584.000 και 1.733.600 Αλβανοί στο Κοσσυφοπέδιο ή το 88% του πληθυσμού· από το 2011, το μερίδιο πληθυσμού τους είναι 92,93%. Οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου είναι Γκέγκηδες. Ομιλούν τα γκεγκικά αλβανικά, πιο συγκεκριμένα τις βορειοδυτικές και βορειοανατολικές γκεγκικές παραλλαγές.

## Δημογραφικά στοιχεία


Balkans-ethnic (1877).jpg|Χάρτης του 1877 της εθνοτικής σύνθεσης των Βαλκανίων από τον ελληνιστή Γάλλο Αλεξάντρ Συνβέ
Ernst-Ravenstein-Balkans-Ethnic-Map-1880.jpg|Εθνογραφικός χάρτης του 1880 των Βαλκανίων
Balkans-ethnique.JPG|Χάρτης του 1898 της εθνοτικής σύνθεσης των Βαλκανίων σύμφωνα με γαλλική πηγή
Distribution of Races on the Balkans in 1922 Hammond.png|Εθνογραφικός χάρτης του 1922 της Ευρώπης
Distribution of races in the Balkans c.1910.jpg| Εθνογραφικός χάρτης του 1923 των Βαλκανίων και της Τουρκίας.


### Διασπορά
Σημαντική μετανάστευση από το Κοσσυφοπέδιο έλαβε χώρα σε διάφορες φάσεις κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.  Υπολογίζεται ότι περίπου το ένα τρίτο των ατόμων που γεννήθηκαν στο Κοσσυφοπέδιο ζουν σήμερα εκτός Κοσσυφοπεδίου. Η μετανάστευση έχει πραγματοποιηθεί σε χωριστά κύματα με κίνητρο κυρίως τους οικονομικούς λόγους, αλλά και ως αποτέλεσμα του πολέμου του Κοσσυφοπεδίου. Η διασπορά του Κοσσυφοπεδίου περιλαμβάνεται συνήθως στην ευρύτερη αλβανική διασπορά με Αλβανούς από την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Κοσσυφοπέδιο