open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δηιδάμεια Β΄ της Ηπείρου

Η **Δηιδάμεια**  (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασίλισσα της Ηπείρου, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών. 

## Βιογραφία
Πατέρας της ήταν ο βασιλιάς Πύρρος Β', και η ίδια ανήλθε στο θρόνο μετά το θάνατο του διαδόχου του και θείου της, Πτολεμαίου. Αποτελεί τον τελευταίο ηγεμόνα της Δυναστείας καθώς μετά από εκείνη η εξουσία πέρασε στο Κοινόν των Ηπειρωτών.

Πραγματοποίησε σφοδρή επίθεση στην Αμβρακία την οποία ετοιμαζόταν να κατακτήσει. Τελικά οι κάτοικοί της αναγνώρισαν την κυριαρχία της ζητώντας ειρήνη. Εκείνη δήλωσε πως θα την παρέχει με τον όρο να αναγνωρίσουν το κληρονομικό της δικαίωμα στο θρόνο. Η συμφωνία έκλεισε, ωστόσο οι Ηπειρώτες δεν είχαν την πρόθεση να την τηρήσουν: γρήγορα συνωμότησαν να την δολοφονήσουν, δωροδοκώντας το Νέστορα, έναν άνδρα από τον Οίκο της. Εκείνος τελικά αποφάσισε να μη διαπράξει το φόνο, κι έτσι η Δηιδάμεια κατέφυγε στο Ναό της Αρτέμιδος. Εκεί βρήκε το θάνατο από το σπαθί του Μίλωνα, ενός άνδρα που ήδη τον βάραινε το αμάρτημα της μητροκτονίας.

Με το θάνατό της έσβησε η Δυναστεία των Αιακιδών βασιλέων της Ηπείρου. Το τελευταίο ζωντανό μέλος της οικογένειας φαίνεται πως ήταν η Νηρηΐς, μια κόρη του Πύρρου Α', η οποία έγινε βασίλισσα της Σικελίας. Στην Ήπειρο η εξουσία περιήλθε στο λαό με τη δημιουργία του Κοινού των Ηπειρωτών. Τόσο ο Ιουστίνος, όσο και ο Παυσανίας  θεωρούν το θάνατο της Δηιδάμειας ως την αρχή της καταστροφής της χώρας, η οποία επλήγη από πείνα και πολέμους.

## Δείτε επίσης
*Δυναστεία των Αιακιδών
*Αρχαία Ήπειρος
*Ελληνιστική περίοδος

## Παραπομπές




Κατηγορία:Βασιλείς της Δυναστείας των Αιακιδών
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Ηπείρου
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Πτολεμαίος Β΄ της Ηπείρου

Ο **Πτολεμαίος** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασιλιάς των Μολοσσών, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών.

## Βιογραφία
Ήταν εγγονός του διασημότερου μέλος της Δυναστείας, βασιλιά Πύρρου, και γιος δύο αδελφών, του βασιλιά Αλέξανδρου Β΄ και της Ολυμπιάδας. Ο πατέρας του πέθανε κάποια στιγμή πριν το 239 π.Χ., όσο ακόμη ο Πτολεμαίος και ο αδελφός του Πύρρος Β΄ ήταν ανήλικοι. Την κηδεμονία τους, καθώς και τη διακυβέρνηση του κράτους ανέλαβε η μητέρα τους, Ολυμπιάδα, η οποία σύναψε συμμαχία με το Μακεδόνα βασιλιά, Δημήτριο τον Αιτωλικό. 

Με τον τρόπο αυτό διασφάλισε τη θέση της στο θρόνο, τον οποίο διατήρησε μέχρι την ενηλικίωση των αγοριών της, οπότε και παραιτήθηκε υπέρ του γιου της Πύρρου Β'. Ωστόσο, κατά τα φαινόμενα, ο Πύρρος πέθανε νέος κι έτσι στο θρόνο ανέβηκε ο αδελφός του, Πτολεμαίος.

Η ακριβής ημερομηνία ανόδου του στο θρόνου δεν είναι γνωστή, ωστόσο ήταν σύγχρονος του Δημητρίου του Αιτωλικού, οπότε η βασιλεία του οριοθετείται χρονικά ανάμεσα στα έτη 239 π.Χ. και 229 π.Χ. Ατυχώς και ο ίδιος παρέμεινε ελάχιστα στο θρόνο: κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας προσβλήθηκε από κάποια ασθένεια και απεβίωσε. Ο Πολύαινος θεωρεί πως δολοφονήθηκε, αναφέροντας πως η διάδοχός του και κόρη του αδελφού του, Δηιδάμεια Β΄, εξεστράτευσε κατά της Ακαρνανίας για να εκδικηθεί το θάνατό του.

## Δείτε επίσης
*Δυναστεία των Αιακιδών
*Αρχαία Ήπειρος
*Ελληνιστική περίοδος

## Παραπομπές




Κατηγορία:Βασιλείς της Δυναστείας των Αιακιδών
Βάλντις Ντομπρόβσκις

Ο **Βάλντις Ντομπρόβσκις** () είναι Λετονός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών της χώρας και διορίστηκε στην πρωθυπουργία μετά την παραίτηση του Ιβάρς Γκοντμάνις, το Φεβρουάριο του 2009. Παραιτήθηκε το 2013, έπειτα από την τραγωδία με την κατάρρευση σούπερ μάρκετ στη Ρίγα. Είναι επίσης μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το Κόμμα Νέας Εποχής.

Από τον Νοέμβριο του 2014 θα αναλάβει τη θέση ενός εκ των Αντιπροέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπεύθυνος για θέματα για το Ευρώ και τον Κοινωνικό Διάλογο.

## Πρώτα χρόνια και επιστημονική καριέρα
Γεννήθηκε στη Ρίγα στις 5 Αυγούστου του 1971 και αποφοίτησε από το Φυσικομαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Λετονίας. Στη συνέχεια απέκτησε ΜΒΑ στα Οικονομικά για μηχανικούς από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Ρίγας. Το 1995 και Μάστερ στη Φυσική από το πανεπιστήμιο της Λετονίας το 1996. Εν συνεχεία εργάστηκε στο Ινστιτούτο Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάιντς, στη Γερμανία το 1995-96 και μετά ως βοηθός ερευνητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του πανεπιστημίου του Μαίρυλαντ, στις ΗΠΑ (1998).

## Πολιτική δραστηριότητα
Μέλος της κεντρικής επιτροπής του κόμματός του από το 2002, έγινε υπουργός Οικονομικών το 2002 και την ίδια χρονιά εξελέγη βουλευτής. Υπήρξε επίσης παρατηρητής του Συμβουλίου της ΕΕ (2003–2004) και ενεργό μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το 2007 εστάλη ως παρατηρητής για να επιβλέψει τις βουλευτικές εκλογές στο Τόγκο.

## Πρωθυπουργία
Στις 26 Φεβρουαρίου του 2009 μετά την παραίτηση του Ιβάρς Γκοντμάνις διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον πρόεδρο Ζάτλερς. Η νέα πεντακομματική κυβέρνηση συνασπισμού επικυρώθηκε από το λετονικό κοινοβούλιο με 67 ψήφους υπέρ έναντι 21 κατά, στις 12 Μαρτίου του 2009. Στον απόηχο της οικονομικής κρίσης η κυβέρνηση προέβη σε αυστηρά μέτρα λιτότητας και περικοπές σε μισθούς.

Ο κεντροδεξιός συνασπισμός του Ντομπρόβσκις κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 2 Οκτωβρίου 2010, εξασφαλίζοντας το 57% των ψήφων και τις 63 επί συνόλου 100 εδρών στο Κοινοβούλιο.

Την 1η Νοεμβρίου 2010 ο Ντομπρόβσκις έλαβε εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης, η οποία εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο δύο ημέρες μετά, με ψήφους 63-35.

### Παραίτηση
Ο Ντομπρόβσκις παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 27 Νοεμβρίου 2013 έπειτα από την κατάρρευση της στέγης ενός σούπερ μάρκετ στη λετονική πρωτεύουσα, που είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν συνολικά 54 άτομα. Με τον τρόπο αυτό, ο πρωθυπουργός ανέλαβε την ευθύνη για το συμβάν.

Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία η Λαϊμντότα Στραουτζούμα, τον Ιανουάριο του 2014.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Λετονοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Λετονίας
Αλέκα Παΐζη

Η **Αλέκα Παΐζη** (Ηράκλειο Κρήτης, 1919 - Αθήνα, 4 Φεβρουαρίου 2009) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η οικογένειά της είχε οικονομική άνεση, καθώς ο πατέρας της ήταν καπνοβιομήχανος και βίωσε δύσκολες στιγμές όταν έχασε την επιχείρησή του.

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1941, ερμηνεύοντας τη Σουζάνα στη *Βεντάλια* του Κάρλο Γκολντόνι, στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1945 και 1946 συμμετείχε στην θεατρική ομάδα *"Ενωμένοι Καλλιτέχνες"*, που ιδρύθηκε με εντολή του ΚΚΕ ως πολιτιστικός βραχίονας του κόμματος. Το 1946, συγκρότησε θίασο με τον Δήμο Σταρένιο και τον Τίτο Βανδή, τον πρώτο της σύζυγο.

Συνεργάστηκε με τον θίασο του Κώστα Μουσούρη, της Κατερίνας, της Έλσας Βεργή και άλλων. Από το 1963 ως το 1966, ερμήνευσε διάφορους ρόλους σε έργα από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

## Καριέρα
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1957, στην ταινία *Μπαρμπα-Γιάννης, ο κανατάς*. Έπαιξε επίσης στις ταινίες *[[Ο Μιμίκος και η Μαίρη (ταινία)|Ο Μιμίκος και η Μαίρη]]* του Γρηγόριου Ξενόπουλου, *Το παιδί του δρόμου* του Τ. Αλιφέρη, *[[Συνοικία το όνειρο]]* του Αλέκου Αλεξανδράκη κ.ά.

Στο εξωτερικό εργάστηκε στον ιταλικό κινηματογράφο. Εμφανίστηκε και στην τηλεόραση, με πιο διάσημο τον ρόλο της Χρυσοστόμης στους *Πανθέους* του Τάσου Αθανασιάδη, σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη.

## Διακρίσεις
Στις 28 Νοεμβρίου 1994, σε εκδήλωση του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου, της απονεμήθηκε για τη συνολική της προσφορά το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη».

Το 2008 συμμετείχε στην έκθεση και στο αντίστοιχο φωτογραφικό λεύκωμα γυμνών πορτρέτων με τίτλο «Λευκό βιβλίο» του φωτογράφου Τάκη Διαμαντόπουλου.

## Αγώνες
Η Αλέκα Παΐζη υπήρξε παράλληλα αγωνίστρια της Αριστεράς: συμμετείχε στην Ελληνική Αντίσταση κατά την Κατοχή, μέσα από το ΕΑΜ, πέρασε από τη Μακρόνησο, το Τρίκερι, ενώ συνελήφθη αρκετές φορές. Μετά την κήρυξη της δικτατορίας τον Απρίλιο του 1967, έφυγε στο εξωτερικό. Επιστρέφοντας μετά τη Μεταπολίτευση στην Ελλάδα, συνεργάστηκε με το Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά, με το Μάνο Κατράκη, με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Καρόλου Κουν κ.ά.

## Θάνατος
Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 2009, έπειτα από πολύμηνη περιπέτεια που είχε με την υγεία της, περίπου ένα μήνα πριν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη *«Σονάτα του Σεληνόφωτος»*, σκηνική μεταφορά του ποιήματος του Γιάννη Ρίτσου, έχοντας υπηρετήσει το θέατρο για περισσότερο από 60 χρόνια. Κηδεύθηκε στο Δεύτερο Νεκροταφείο Αθηνών, σε οικογενειακό τάφο.

## Φιλμογραφία

## Παραστασιογραφία

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ηθοποιός στο cine.gr
* IMDB - Internet Movie Database
* Καθημερινή - «'Έφυγε» η ηθοποιός Αλέκα Παΐζη
* Ελευθεροτυπία - "Μια γυναίκα και ηθοποιός φαινόμενο"
* Σελίδα του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών για την Αλέκα Παΐζη
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Σίβα

thumb|200px|Άγαλμα του Σίβα, σε στάση διαλογισμού

Ο **Σίβα** είναι ένας από τους κυριότερους θεούς της Ινδουιστικής θρησκείας, μια από τις μορφές του Τριμούρτι. Κατά την παράδοση Σμάρτα, είναι μια από τις πέντε μορφές του θεού.

## Τριμούρτι
Οι «θεότητες» όπως η Κάλι, ο Μπράχμα, ο Βισνού, ο Σίβα, είναι όψεις του ενός Θεού. Στη διδασκαλία άλλων δογμάτων, ο Μπράχμα, ο Βισνού και ο Σίβα αντιπροσωπεύουν τις τρεις κύριες μορφές της θεού στον Ινδουισμό και αποτελούν το *[[Τριμούρτι]]*. Σ΄αυτή την σχολή της ινδουιστικής θεολογίας ο Μπράχμα είναι ο δημιουργός, ο Βίσνου είναι ο διατηρητής και ο Σίβα είναι ο καταστροφέας ή ο μετασχηματιστής. 

## Σάιβα
Ο Σίβα θεωρείται ο ύψιστος θεός της Ινδουιστικής θρησκείας κατά την ινδουιστική παράδοση Σάιβα. Οι πιστοί του Ινδουισμού που εστιάζουν τη λατρεία τους προς τον Σίβα ονομάζονται Σαϊβίτες και αποτελούν ένα από τα τρία επικρατέστερα δόγματα του Ινδουισμού.

## Θεός των αντιθέσεων
Σύμφωνα με τον Gavin Flood, ειδήμονα σε θέματα της ινδουιστικής θρησκείας, "Ο Σίβα είναι θεός της ασάφειας και του παραδόξου", καθώς δεν αντιπροσωπεύει μόνο την εκδικητική πλευρά του θεού. Γι' αυτό και στο πρόσωπό του συνυπάρχει η δημιουργικότητα και η καταστροφή, η συμπάθεια και η ωμότητα.

## Πηγές
Time-Life Παγκόσμια Ιστορία, Τόμος 6, Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδουισμός
Κατηγορία:Θεότητες της δικαιοσύνης
Κατηγορία:Θεότητες της σοφίας
Κατηγορία:Θεότητες της καταστροφής
Κώστας Αρζόγλου

Ο **Κώστας Αρζόγλου** (Αθήνα, 31 Οκτωβρίου 1947) είναι Έλληνας ηθοποιός. 

## Βιογραφία
Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ' όπου αποφοίτησε το 1969. Ο ίδιος δήλωσε ότι έχει εργαστεί και ως οικοδόμος, μεταφραστής, έμπορος και στατιστικολόγος, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Στον κινηματογράφο συνεργάστηκε με τη Μελίνα Μερκούρη και την Έλεν Μπέρστιν.

Αποτέλεσε ιδρυτικό στέλεχος του Ελεύθερου Θεάτρου το 1970. Συμμετείχε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και επιθεωρήσεις στο θέατρο του Άλσους Παγκρατίου, ενώ συνεργάστηκε με τους θιάσους της Έλλης Λαμπέτη, του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, του Αλέκου Αλεξανδράκη κ.ά. 

Τα τελευταία χρόνια έχει ασχοληθεί με την σκηνοθεσία θεατρικών παραστάσεων. Το 1984 ίδρυσε τη δική του θεατρική ομάδα, που πήρε το όνομα "Αεικίνητο".

## Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε τέσσερις φορές: με την Υβόννη Μαλτέζου (1969-1970), με τη Βέρα Κρούσκα (1976-1981), με την Έλενα Ακρίτα (1987-1996) και τη Ζαχαρούλα Χριστοπούλου (2000-2009). Το 1992 με την Έλενα Ακρίτα υιοθέτησαν τον γιο τους, Παύλο, νονά του οποίου ήταν η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη. Από τον γάμο του με τη Ζαχαρούλα Χριστοπούλου απέκτησε την κόρη του Μαρία (2000), η οποία στα 18 της ξεκίνησε τις σπουδές της στο "Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν". Έχει, επίσης, και μία κόρη εκτός γάμου, την ηθοποιό Aurora Marion (1985).  

Κατοικεί στην Πετρούπολη, όπου είναι δημοτικός σύμβουλος κι έχει αναλάβει το Φεστιβάλ Πέτρας. 

Έχει υπάρξει καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου, σε μια περίοδο κατά την οποία κατηγορήθηκε για κακοδιαχείριση των οικονομικών του θεάτρου μαζί με οκτώ πρώην μέλη των διοικήσεων.

Το 2007 συμμετείχε ως κριτής στο τηλεοπτικό πρόγραμμα *Dream Show* του Alpha TV.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

### Θέατρο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο ηθοποιός στο IMDB - Internet Movie Database
*Ο ηθοποιός στο cine.gr 
*Συνέντευξη του ηθοποιού στο "Σινεμά"

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Πουρναρόκαστρο Αχαΐας

Το **Πουρναρόκαστρο** είναι μικρό χωριό της Αχαΐας, το οποίο διοικητικά υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα Ελικίστρας του Δήμου Πατρέων.

Βρίσκεται χτισμένο σε ορεινή τοποθεσία, στους δυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού όρους, σε υψόμετρο 650 μέτρων περίπου, και ανατολικά της Πάτρας, απέχοντας 15 χιλιόμετρα οδικώς από το κέντρο της. Κατά την εθνική απογραφή του 2011 το Πουρναρόκαστρο βρέθηκε να έχει πληθυσμό 67 μόνιμους κατοίκους. Συνορεύει με τον οικισμό Ελεκίστρα.

## Γενικά στοιχεία
Κύριο χαρακτηριστικό της περιοχής είναι η εναλλαγή του τοπίου σε σχετικά μικρές αποστάσεις μεταξύ τους, το κακοτράχαλο έδαφος, καθώς και η εξαιρετική θέα που προσφέρει με φόντο σχεδόν προς ολόκληρη την Πάτρα και την ευρύτερη περιοχή της προς τα νότια, καθώς και προς ένα μεγάλο μέρος της δυτικής Αχαΐας, τον Πατραϊκό κόλπο και την Αιτωλοακαρνανία στο βάθος του ορίζοντα.

Σημείο αναφοράς του χωριού είναι ο λόφος, που βρίσκονται τα ερείπια του φράγκικου φρουρίου με την δεξαμενή και με χρόνο κτίσης κατά πάσα πιθανότητα τον 14ο αιώνα, και ο κοιμητηριακός ναός του Προφήτη Ηλία, κτισμένος στα μέσα του 19ου αιώνα, το 1851.

Χαρακτηριστικό στο Πουρναρόκαστρο είναι τα αλώνια, και διασώζονται κάποια από αυτά και στις μέρες μας. Στις γιορτές αλλά και σε μάζωξη των ντόπιων θα μπορεί να ακούσει κάποιος τα τραγούδια της τάβλας με το ιδιαίτερο ύφος της περιοχής.

Στο χωριό βρίσκεται επίσης το Κέντρο Περιβαλλοντικής Πληροφόρησης Παναχαϊκού Όρους, που έχει ως βασικό σκοπό την ανάδειξη του Παναχαϊκού, καθώς και την ευαισθητοποίηση και πληροφόρηση σχετικά με το φυσικό και πολιτιστικό πλούτο της γύρω και της ευρύτερης περιοχής.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Pournarokastro Achaias.jpg|Το Πουρναρόκαστρο από ψηλά.
Αρχείο:Σπίτη Πουρναροκάστρου.jpg|Παραδοσιακό σπίτι στο Πουρναρόκαστρο.


## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πουρναρόκαστρο - Ελληνικά Κάστρα. kastra.eu

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Σωτήριος Στρατήγης

Ο **Σωτήριος Στρατήγης** (1860-9 Οκτωβρίου 1945), ήταν Έλληνας ιατρός μαιευτήρας στον Πειραιά όπου και διετέλεσε δύο φορές δήμαρχος.

Γεννήθηκε και πέθανε στον Πειραιά. Ασκώντας για μεγάλο χρονικό διάστημα το επάγγελμα του ιατρού μαιευτήρα στην πόλη όπου γεννήθηκε και ιδιαίτερα για την αφιλοκέρδεία του, είχε κερδίσει τη συμπάθεια του πειραϊκού λαού ο οποίος και τον ανέδειξε δήμαρχο Πειραιά στις εκλογές του 1934. Διατήρησε το αξίωμά του μέχρι το 1936 όταν και παύθηκε από την κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου ανέλαβε και πάλι για δεύτερη φορά δήμαρχος Πειραιά από το 1941 μέχρι το 1943, διοριζόμενος από τους Γερμανούς.
Πέθανε το 1945.

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.17ος, σελ.303.

Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά
Πλατφόρμα δημοπρασιών

Μια **πλατφόρμα δημοπρασιών** (ή ηλεκτρονική πλατφόρμα αγοροπωλησιών, ηλεκτρονική πλατφόρμα διεξαγωγής δημοπρασιών) είναι μια ιστοσελίδα που προσφέρει υπηρεσίες δημοπρασίας και πωλήσεων. Για να συμμετέχει κάποιος πρέπει να γραφτεί μέλος. Συνήθως η συμμετοχή είναι δωρεάν, ενώ πολλές φορές ο πολίτης θα πληρώσει προμήθεια στην εταιρία που προσφέρει την υπηρεσία. Ορισμένες πλατφόρμες προσφέρουν και ηλεκτρονικά καταστήματα για εμπόρους που είναι συνδεδεμένα με την πλατφόρμα.

Σε πολλές χώρες η πιο ισχυρή είναι το eBay, σε κάποιες Ευρωπαϊκές είναι το ricardo και στην Κίνα το TaoBao. Τον Δεκέμβριο του 2007, ιδρύθηκε η ricardo Internet Ελλάς, ως πρώτη Ελληνική πλατφόρμα δημοπρασιών.

Κατηγορία:Διαδίκτυο
Κατηγορία:Εμπόριο
Απάμεια (Μεσηνής)

Η **Απάμεια** ήταν αρχαία ελληνιστική πόλη στην επαρχία της Μεσηνής (περσικά: Meshan) ή αλλιώς, Χαρακηνής, στις όχθες του ποταμού Τίγρη, στο σημερινό Ιράκ.

Την πόλη της Απάμειας ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την τοποθετεί 1 1/3 μοίρες νοτίως και 1/2 μοίρες ανατολικά της Σελεύκειας της επί του Τίγρη. Ο ίδιος προσθέτει: *υφ'ήν (Απάμειαν) η του βασιλείου ποταμού προς τον Τίγριν συμβολή, εγγύς μέση (Μεσηνή) χώρα*.

Ο Πλίνιος (παρ. 132) αναφέρει ότι βρισκόταν στη Σιττακηνή, ότι περιβαλλόταν από τον Τίγρη και ότι ιδρύθηκε από τον Αντίοχο Α΄ Σωτήρα προς τιμήν της μητέρας του Απάμης. Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει μία Απάμεια επί του Τίγρη, στη Μεσηνή, στο σημείο όπου αυτός διακλαδίζεται με τον ένα κλάδο του να ονομάζεται Σέλλας. Η πόλη αυτή ταυτίζεται με την Απάμεια του Πλινίου.

Σήμερα, το πρόβλημα του εντοπισμού της θέσης της Απάμειας είναι πολύ περιπλεγμένο καθώς οι πηγές που αναφέρονται σε αυτή χωρίζονται από χρονικό διάστημα 1.000 ετών. Επιπλέον, είναι πιθανό πως η διαδρομή των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη έχει μεταβληθεί ενώ δεν είναι επακριβώς γνωστά ούτε τα όρια της Μεσηνής. Το βαβυλωνιακό Ταλμούδ αναφέρει την ύπαρξη δύο γειτονικών Απαμειών, οι οποίες απείχαν 1 παρασάγγη (4,5 χλμ). Ωστόσο, και το Ταλμούδ και οι μεταγενέστεροι Άραβες γεωγράφοι αναφέρονται στη σασσανιδική περίοδο και δεν είναι βέβαιο ότι, κατά την ελληνιστική περίοδο, υπήρχε κι άλλη Απάμεια στην περιοχή αυτή.

Εφόσον είναι πολύ πιθανό πως υπήρξε μόνο μία Απάμεια κατά την ελληνιστική περίοδο, αυτή μάλλον θα βρισκόταν στην ανατολική όχθη του Τίγρη, κοντά στη σημερινή Κουτ αλ Αμαρά ή Ιμαρά (Kut al-Imara) του νοτίου Ιράκ (περίπου 160 χλμ νοτιοανατολικά της Βαγδάτης), στο σημείο όπου ο ποταμός χωρίζεται σε δύο ρεύματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Getzel Cohen, *[https://books.google.gr/books?id=3aabFPHxRPUC&lpg=PA126&dq=apameia%20mesene&pg=PA125#v=onepage&q&f=false The Hellenistic Settlements in the East from Armenia and Mesopotamia to Bactria and India]*, University of California Press, 2013, ISBN 0-520-95356-8
* Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόιζεν, *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*
* A'haron Oppenheimer και Nili Oppenheimer, *Between Rome and Babylon: Studies in Jewish Leadership and Society*

Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Μπόλυγουντ

thumb|right|250px|Η πρώτη ομιλούσα ταινία του Αρντεσίρ Ιρανί ''Alam Ara'' (1931)

Το **Μπόλυγουντ** (Χίντι ) είναι η ανεπίσημη ονομασία που χρησιμοποιείται για την κινηματογραφική βιομηχανία της Βομβάης, κυρίως στη γλώσσα Χίντι. Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά λανθασμένα για ολόκληρη την ινδική κινηματογραφική βιομηχανία, ενώ ουσιαστικά αποτελεί μόνον τμήμα της. Το Μπόλυγουντ αναφέρεται ως ο μεγαλύτερος παραγωγός ταινιών στην Ινδία και ένας από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως.

Το όνομα αποτελείται από δύο συνθετικά. Το πρώτο είναι το όνομα της πόλης "Bombay" και το δεύτερο είναι το Χόλυγουντ, το κέντρο της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας. Αντίθετα από το Χόλυγουντ, που ορίζει γεωγραφική περιοχή, ο όρος Μπόλυγουντ δεν διαθέτει γεωγραφικό αντίστοιχο. Η γλώσσα των έργων της Μπόλυγουντ είναι κυρίως η Χίντι, αλλά η χρήση ποιητικών λέξεων από τη γλώσσα Ούρντου δεν είναι σπάνια. Επίσης, έχει παρατηρηθεί αύξηση στη συχνότητα της χρήσης των αγγλικών σε ό,τι αφορά τον διάλογο και τα τραγούδια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ινδία
Ηλίας Λογοθέτης

Ο **Ηλίας Λογοθέτης** (Λευκάδα, 15 Απριλίου 1939 – Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου 2024) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λευκάδα. Δεν σκεπτόταν να ακολουθήσει την υποκριτική, καθώς ελκυόταν περισσότερο από την όπερα. Ήταν απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών της Παντείου.Μιλούσε τρεις γλώσσες αγγλικά, ρώσικα και ιταλικά.  

Με το θέατρο ήρθε σε επαφή μέσω του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, από το οποίο αποφοίτησε το 1967, και πήρε μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Αγαπημένη του παράσταση ήταν «Το αμάρτημα της μητρός μου», στην οποία πρωταγωνίστησε μαζί με τη σύζυγό του, Μαρία Ζαχαρή, επί 12 χρόνια. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1970, στο έργο «*Βαβυλωνία*».

Έγινε γνωστός κυρίως σε κωμικούς ρόλους από συμμετοχές στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Το 2000 δέχτηκε τα θετικά σχόλια του Χάρολντ Πίντερ για την ερμηνεία του στο θεατρικό έργο «Νεκρή Ζώνη». Συνεργάστηκε με τους θιάσους Γιάννη Φέρτη-Ξένιας Καλογεροπούλου, Κάκιας Αναλυτή-Κώστα Ρηγόπουλου, Νίκου Ξανθόπουλου, Θανάση Βέγγου, Άγγελου Αντωνόπουλου-Μιράντας Κουνελάκη, με το *Αμφιθέατρο* του Σπύρου Ευαγγελάτου και άλλους.

Συμμετείχε σε πολλά θεατρικά έργα στην τηλεόραση στο γνωστό *«Θέατρο της Δευτέρας»* (ΕΡΤ1) και έλαβε μέρος σε μουσικές παραστάσεις, όπως το αφιέρωμα στον Μιχάλη Σουγιούλ.

## Προσωπική ζωή και θάνατος
Υπήρξε παντρεμένος με τη ψυχοθεραπεύτρια και συγγραφέα Ευτυχία Καλλιτεράκη έως το 1973, με την οποία απέκτησαν έναν γιο, τον ηθοποιό Αλέξανδρο Λογοθέτη. Δεύτερη σύζυγος του από το 1975 έως τον θάνατό του ήταν η ηθοποιός Μαρία Ζαχαρή.

Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών στις 28 Φεβρουαρίου 2024. Ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Παπάγου στις 2 Μαρτίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πηγή για έτος γέννησης : " ΈΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ", Η ΓΕΝΙΑ ΜΑΣ του Θεόδωρου Έξαρχου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο ηθοποιός στο IMDB - Internet Movie Database
*Ο ηθοποιός στο cine.gr 
*Συνέντευξη του ηθοποιού στο "Βήμα"
*Βιογραφικό του ηθοποιού - Ίασμος
*
*Ηλίας Λογοθέτης (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν
Απάμεια η Κιβωτός

Η **Απάμεια** ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας, στη Μικρά Ασία. Ιδρύθηκε πάνω στην αρχαιότερη φρυγική πόλη Κελαιναί, από τον Αντίοχο Α' Σωτήρα (281 π.Χ. - 261 π.Χ.) προς τιμήν της μητέρας του Απάμας, κόρης του Βακτρίου ευγενή Σπιταμένη. Πρόκειται για την πόλη Ντινάρ της σύγχρονης Τουρκίας.

Η Απάμεια ήταν χτισμένη στις εκβολές του ποταμού Μαρσύα και ήταν μεγάλο εμπορικό λιμάνι της Ασίας θεωρούνταν η δεύτερη πόλη μετά την Έφεσο.. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Κατηγορία:Επαρχία Αφιόν Καραχισάρ
Μαγκνταλένα Κόζενα

Η **Μαγκνταλένα Κόζενα** (· γενν. 1973) είναι Τσέχα μέτζο σοπράνο
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπρνο το 1973. Ο πατέρας ήταν μαθηματικός και η μητέρα της βιολόγος. Αρχικός της στόχος ήταν να γίνει πιανίστα, έσπασε όμως το χέρι της σε ηλικία 6 ετών και στράφηκε στο τραγούδι, ξεκινώντας από την παιδική χορωδία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Μπρνο. Σπούδασε στο Ωδείο του Μπρνο και στο Κολλέγιο Παραστατικών Τεχνών της Μπρατισλάβας από όπου αποφοίτησε το 1995. Το 1995 κέρδισε βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Μότσαρτ. Το 1996-97 ήταν μέλος της Volksoper της Βιέννης.

Το 2003 της απονεμήθηκε ο τίτλος Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres από την Γαλλική Κυβέρνηση. Ήταν παντρεμένη με τον Γάλλο τενόρο Vincent le Texier με τον οποίο χώρισε όταν σύναψε σχέση με τον μαέστρο Σερ Σάιμον Ρατλ. Το Μάρτιο του 2005 απέκτησε μαζί του ένα γιο, τον Γιόνας.

## Βραβεία
* 2001 Βραβείο Gramophone για σόλο φωνή
* 2001 Τσέχικο Crystal Award στο Διεθνές Χρυσό Φεστιβάλ Τηλεόρασης της Πράγας για την καλύτερη ηχογράφηση συναυλίας ή σκηνικής παράστασης (όπερα, οπερέτα, μπαλέτο, χορός, μιούζικαλ), Μαγκνταλένα Κόζενα και Thierry Gregoire, Česká televize, Τηλεοπτικό στούντιο Μπρνο, Τσεχία
* 2003 τίτλος Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres από την Γαλλική Κυβέρνηση
* 2004 Βραβείο Gramophone για τον καλλιτέχνη της χρονιάς

## Ηχογραφήσεις
Η πρώτη ηχογράφηση της Κόζενα αφορούσε άριες του Μπαχ και έγινε στην Τσεχία. Όταν άκουσε την ηχογράφηση η Deutsche Grammophon (DG) της υπέγραψε συμβόλαιο. Οι μετέπειτα ηχογραφήσεις της συμπεριλαμβάνουν τα Ρωμαϊκά Μοτέτα, της Ιταλικές Καντάτες και τον *[[Μεσσίας (Χαίντελ)|Μεσσίας]]* του Χαίντελ με τον Μαρκ Μινκόβσκι για την DG/Archiv, και τον πρώτο σόλο δίσκο της με έργα των Ντβόρζακ, Γιάνατσεκ και Μαρτινού με τον Graham Johnson για το οποίο πήρε το βραβείο Gramophone για σόλο φωνή. Οι τελευταίοι της δίσκοι περιλαμβάνουν άριες του Μότσαρτ, του Γκλουκ και του Μισλίβετσεκ (με την Φιλαρμονική της Πράγας και τον Michel Swierczewski). Ακόμα Γαλλικές άριες με την Ορχήστρα Δωματίου Μάλερ και τον Μινκόβσκι, την όπερα *[[Πάρης και Ελένη]]* του Γκλουκ με τον Μακ Κρης, ένα δίσκο ρεσιτάλ με τον Malcolm Martineau και ένα δίσκο με καντάτες μελών της Οικογένειας Μπαχ («Lamento») με την Musica Antiqua Köln και τον Ράινχαρντ Γκέμπελ. Είναι για τα Βραβεία *Gramophone* ο καλλιτέχνης της χρονιάς για το 2004.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπική Ιστοσελίδα

Κατηγορία:Τσέχοι μουσικοί
Κατηγορία:Τσέχοι τραγουδιστές όπερας
Κατηγορία:Μεσόφωνοι
Γαλαξαύρη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Γαλαξαύρη** αναφέρεται μία από τις κόρες του Ωκεανού και της Τηθύος, δηλαδή μία από τις Ωκεανίδες. Η Γαλαξαύρη, που αναφέρεται και ως μία από τις Νύμφες, έγινε οπαδός της θεάς Δήμητρας και ακόλουθος της Περσεφόνης. Για τον λόγο αυτό, η Γαλαξαύρη αναφέρεται στον ομηρικό *«`Υμνο στη Δήμητρα»* (στίχος 423).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 175
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 261

Γαλαξαυρ
Γοργυθίωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Γοργυθίωνας** (***Γοργυθίων***) είναι γνωστός ένας γιος του βασιλιά της Τροίας Πριάμου και της Καστιανείρας από την Αισύμη. Ο Γοργυθίωνας έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Τεύκρο. Το βέλος που χτύπησε τον Γοργυθίωνα εκτοξεύθηκε με στόχο τον Έκτορα.

Ο Γοργυθίωνας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Θ 302-305), στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Γ΄ 12, 5) και στον κατάλογο 55 παιδιών του Πριάμου που παραθέτει ο Υγίνος (*Fabulae*, 90).

Το γένος πεταλούδων *Gorgythion* της Β. Αμερικής και ο αστεροειδής 48373 Γοργυθίων (48373 *Gorgythion*), ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήραν το όνομά τους από τον μυθικό αυτό Τρωαδίτη.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 175
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 280

Κατηγορία:Τρώες
Βρισέας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Βρισέας** (***Βρισεύς***), ή **Βρίσης**, γιος του `Αρδυος, ήταν είτε βασιλιάς των Λελέγων στην Πήδασο της Πισιδίας, είτε ιερέας στη Λυρνησσό της Μυσίας. Ο Βρισέας είναι περισσότερο γνωστός ως ο πατέρας της Βρισηίδας (το πραγματικό της όνομα ήταν Ιπποδάμεια και αποκαλείται Βρισηίς από το όνομα του πατέρα της), η διεκδίκηση της οποίας ως αιχμάλωτης των Ελλήνων διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην υπόθεση της *[[Ιλιάδα]]ς*. Εκτός από τη Βρισηίδα, ο Βρισέας, που ήταν αδελφός του Χρύση, του πατέρα της Χρυσηίδας, είχε και ένα γιο, τον Ηετίωνα (ή, σε άλλη εκδοχή, τρία παιδιά). Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Βρισέας αυτοκτόνησε όταν κατάλαβε ότι ο Αχιλλέας θα κυρίευε την πόλη του. Ο Βρισέας αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (Α 392, Β 685 κ.ε.).

* ***«Διόνυσος Βρισεύς»*** ήταν εξάλλου μία αρχαία θρησκευτική επίκληση του θεού Διονύσου, που απαντάται σε επιγραφές και με την ορθογραφία **Βρεισεύς**.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 172

Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Μυσία
Κατηγορία:Πισιδία
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Μικράς Ασίας
Σκαιή

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σκαιή** αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες. 

Μητέρα της Σκαιής ήταν η Ευρώπη, και επομένως η Σκαιή ήταν ομοθαλής αδελφή της Αγαύης ή Αγαυής, της Αμυμώνης και της Αυτομάτης. 

Η Σκαιή παντρεύτηκε τον Δαΐφρονα, γιο του Αιγύπτου, και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δαναΐδες
Βορνίτης

Ο **βορνίτης** είναι ορυκτό του χαλκού. Από χημικής απόψεως είναι θειούχος σιδηροχαλκός, με μοριακό χημικό τύπο **Cu<sub>5</sub>FeS<sub>4</sub>**. Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1725 από δείγματα στα Όρη Μεταλλευμάτων της Βοημίας, αλλά η ονομασία του δόθηκε το 1845 προς τιμή του Αυστριακού oρυκτολόγου Ιγκνάτς φον Μπορν (*Ignaz von Born*, 1742-1791) .

Κρυσταλλώνεται στο ορθορομβικό κρυσταλλικό σύστημα, αλλά σε θερμοκρασίες άνω των 228 °C η δομή του είναι ισομετρική (κυβική), με μονάδα ακμής περίπου 5,50&nbsp;Å.

Απαντάται σε ολόκληρο τον κόσμο μαζί με άλλα ορυκτά του χαλκού, σε φλέβες, χαλαζιακές και μη, σε πηγματίτες, σε μεταμορφωμένα πετρώματα επαφής και σε πλουτώνειες διεισδύσεις. Το χρώμα του είναι, αρχικά, χαλκέρυθρο, αλλά σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα μεταβάλλεται σε σκούρο πορφυρό έως σκούρο γκρίζο με έντονους επιφανειακούς ιριδισμούς (χρώματα επιπολής), στους οποίους οφείλει και την ονομασία "peacock ore" (= μετάλλευμα του παγωνιού) . Αποτελεί δευτερεύον, αλλά σημαντικό μετάλλευμα του χαλκού, καθώς περί το 63% της μάζας του είναι χαλκός.

Από χημικής πλευράς σε ορισμένους βορνίτες ανευρίσκονται, ως προσμίξεις, άργυρος, γερμάνιο, βισμούθιο και ίνδιο.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών

Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Αφροδίτη Γρηγοριάδου

Η **Αφροδίτη Γρηγοριάδου** (Σεβαστούπολη, Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, 29 Δεκεμβρίου 1937 - Αθήνα, 2 Ιουλίου 2020) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, απ' όπου αποφοίτησε το 1962. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο την ίδια χρονιά με το έργο "Απόψε αυτοσχεδιάζουμε".

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1958 στην ταινία *Το εισπρακτοράκι*, όπου ξεκίνησε και ο Νίκος Ξανθόπουλος, μαζί με τον οποίο έπαιξε σε άλλες 5 ταινίες.

Συμμετείχε στο ραδιοφωνικό σίριαλ *Το σπίτι των ανέμων* μαζί με τον σύζυγό της, Βύρωνα Πάλλη, το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία.

Ήταν μητέρα της ηθοποιού Κοραλίας Καράντη. Πέθανε έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια στις 2 Ιουλίου 2020.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Θεατρικές Παραστάσεις
*Βυσσινόκηπος
*Λεωφορείον ο Πόθος
*Κοπεγχάγη
*Δύσκολες νύχτες
*Η ζωή είναι ωραία
*Δεν θυμάμαι τίποτα
*Απόψε αυτοσχεδιάζουμε
*Ήταν όλοι τους παιδιά μου
*Ο θάνατος του εμποράκου
*Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ
*Βικτόρ ή τα παιδιά στην εξουσία
*Οι εκατομμυριούχοι της Νάπολης
*Οι δύσκολες νύχτες του κυρίου Θωμά

Συμπληρωματικός πίνακας

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η ηθοποιός στο IMDB - Internet Movie Database
*Η ηθοποιός στο cine.gr 
*https://www.facebook.com/Αφροδίτη-Γρηγοριάδου-Afroditi-Grigoriadou-227081580695406/

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Χαλκοπυρίτης

Ο **χαλκοπυρίτης** (αγγλ. chalcopyrite) είναι ορυκτό του χαλκού και αποτελεί ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματά του.

## Γενικά

Γνωστός από την αρχαιότητα, αποκλήθηκε *χαλκίτης* από τον Αριστοτέλη και *πυρίτης* από τον Πλίνιο. Η λέξη *χαλκοπυρίτης* είναι σύνθετη από τις λέξεις *χαλκός* και *πυρίτης* (= δημιουργία πυρός με κτύπημα). Απαντά σε εκτεταμένα κοιτάσματα ηφαιστειογενούς προέλευσης και σε ιζηματογενείς αποθέσεις. Ανευρίσκεται επίσης σε φλέβες αλλά και παρενεσπαρμένος σε γρανιτικές και διοριτικές διεισδύσεις. Είναι ευρέως διαδεδομένος ανά τον κόσμο και η διάδοσή του αυτή τον κάνει να αποτελεί το κυριότερο μετάλλευμα χαλκού, παρά τη χαμηλή περιεκτικότητα του ορυκτού σε μέταλλο συγκριτικά με άλλα ορυκτά του, όπως ο βορνίτης. Κυριότερα κοιτάσματά του ανευρίσκονται σε ορισμένες Πολιτείες των ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στην Χιλή, στο Περού και σε όλο το μήκος των Άνδεων.
Επίσης ανευρίσκεται σε μερικά από τα μεταλλεία του Λαυρίου.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Πηγές, Παραπομπές


Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Χορευτό Μαγνησίας

Το **Χορευτό** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Πηλίου και αποτελεί επίνειο της Ζαγοράς. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του Χορευτού ανέρχεται στους 131 μόνιμους κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η ιστορία του οικισμού συνδέεται άρρηκτα με τον εμπορικό στόλο της Ζαγοράς ο οποίος από τις αρχές του 17ου αιώνα, με αφετηρία το Χορευτό, διέσχιζε τις θάλασσες του Αιγαίου, της Μαύρης Θάλασσας και της ευρύτερης Μεσογείου. Το ναυτεμπόριο του Χορευτού έσβησε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 λόγω ολοκλήρωσης του οδικού δικτύου προς τον Βόλο. Είναι αλιευτικό κέντρο της περιοχής και διαθέτει σχετικό καταφύγιο που εξυπηρετεί τους ντόπιους ψαράδες. Τον οικισμό επισκεπτόταν συχνά ο λογοτέχνης Γεώργιος Δροσίνης, ο οποίος ήταν παντρεμένος με την Μαίρη Δ. Κασσαβέτη, κόρη σημαντικής οικογένειας της Ζαγοράς.

Το Χορευτό συνδέεται με τον Βόλο με δύο δρόμους, μέσω Χανίων (53 χιλιόμετρα) και μέσω Τσαγκαράδας (85 χιλιόμετρα). Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες στην περιοχή παρατηρείται αυξημένη τουριστική κίνηση. Αξιοθέατα αποτελούν ο παλιός ναός του Αγίου Νικολάου με τις αγιογραφίες του και οι αρχαίοι Ιπνοί (Σπηλιές) όπου ναυάγησε το μεγαλύτερο μέρος του στόλου του Ξέρξη το 480 π.Χ. (Βόρεια, με πλεούμενο). Η κύρια θρησκευτική γιορτή του οικισμού πραγματοποιείται στις 29 Αυγούστου, ημέρα αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο.

## Απογραφές πληθυσμού

## Εικόνες


Αρχείο:Arriving in Chorevton 30 Years ago - panoramio.jpg|Σπίτι στο Χορευτό (τέλη δεκαετίας 1970)
Αρχείο:Chorevton Historic Cafenion - panoramio.jpg|Παλιό καφενείο
Αρχείο:Horefto on Pelion - panoramio.jpg|Άποψη της παραλίας
Αρχείο:Horefto - panoramio2.jpg|Άποψη του οικισμού και της παραλίας



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χορευτό Μαγνησίας - Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Πήλιο
Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Οδυσσέας Φωκάς

250px|right|thumb|Ο. Φωκάς, ''Υμηττός'', ελαιογραφία, 133 εκ. x 112 εκ., περί το 1900. Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.

Ο **Οδυσσέας Φωκάς** (Κλαστόρι Ρουμανίας, 1857 - Αθήνα, 1946) ήταν Έλληνας ζωγράφος, ο οποίος ασχολήθηκε κυρίως με την τοπιογραφία. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1857 στη Ρουμανία και τo 1876 πήγε στη Γαλλία για να σπουδάσει νομικά στην Αιξ-αν-Προβάνς, κατά επιθυμία των γονέων του. Αργότερα ξεκίνησε σπουδές ζωγραφικής στις ελεύθερες ακαδημίες του Παρισιού με δασκάλους τον Καρλ Καρτιέ (Karl Cartier, 1855-1925) και τον Ραφαέλ Κολλέν (Raphaël Collin, 1850-1916).

Το 1885 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και άρχισε να εργάζεται ως εικονογράφος στο περιοδικό *[[Το Άστυ]]* και την εφημερίδα *[[Ακρόπολις (εφημερίδα)|Ακρόπολη]]*. Στα «Ολύμπια» του 1888 τιμήθηκε με χάλκινο μετάλλιο, ενώ συμμετείχε ξανά στον ίδιο διαγωνισμό και το 1896. Στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού το 1900 τιμήθηκε επίσης με χάλκινο μετάλλιο.

Από το 1900 έως το 1940, συμμετείχε σε πολλές καλλιτεχνικές εκθέσεις στην Αθήνα. Το 1902 εξέθεσε έργα του στη Σμύρνη, ενώ το 1905 και το 1909 πραγματοποίησε εκθέσεις στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Από το 1907 έως το 1910 έζησε –για οικογενειακούς λόγους– στη Ρουμανία, όπου και εξέθεσε έργα του. Ο Φωκάς, αν και μαθήτευσε κοντά σε εκπροσώπους του αποκαλούμενου γαλλικού ακαδημαϊσμού, εντούτοις με τα έργα του εισήγαγε τον ιμπρεσιονισμό στην Ελλάδα ενώ θεωρείται ως πρωτοπόρος και τολμηρός στις δημιουργίες του. Οι τοπιογραφίες του διακρίνονται για την ευαισθησία τους και το διάχυτο φως, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα σκοτεινά χρώματα των ακαδημαϊστών. Σημαντικές πηγές του έργου του αποτέλεσαν τα τοπία της Αττικής και της Ρουμανίας. Το 1917 και το 1919 συμμετείχε σε εκθέσεις της Ομάδας Τέχνη του Νικόλαου Λύτρα χωρίς όμως ποτέ να γίνει μέλος της.

Από το 1915 μέχρι και το τέλος της ζωής του υπήρξε συντηρητής και επιμελητής στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας. Επίσης, υπήρξε μέλος και για πολλά χρόνια πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών και άλλων καλλιτεχνικών επιτροπών. Με τη διαθήκη του παραχώρησε στην Εθνική Πινακοθήκη 92 έργα της συλλογής του, μαζί με ένα ακίνητο στην Καλλιθέα και μια πολυκατοικία στο Παρίσι.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Νέλλη Μισιρλή, *Ελληνική ζωγραφική: 18ος-19ος αιώνας*, εκδ. Αδάμ, Αθήνα 1993. Βλ. επίσης, «Η επαφή με το Παρίσι», εφημ. *Η Καθημερινή*, ένθετο *Επτά ημέρες*, 14 Νοεμβρίου 1993, σελ. 15-17.
* Εθνική Πινακοθήκη, «Οδυσσέας Φωκάς». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2021.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Ρουμάνοι ελληνικής καταγωγής
Α.Ο. Αστέρας Καρδίτσας

Ο **Αθλητικός Όμιλος Αστέρας Καρδίτσας** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1980 και εδρεύει στην πόλη της Καρδίτσας. Έμβλημα του συλλόγου είναι το αστέρι και χρώματα το κόκκινο και λευκό. Ανήκει στη δύναμη των σωματείων της Ε.Π.Σ. Καρδίτσας.  

Η πρώτη παρουσία του στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας ήταν τη σεζόν 1991-92, όπου γνώρισε τον υποβιβασμό. Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε εκ νέου την περίοδο 2005-06 και συνεχώς τις περιόδους 2007-08 και 2008-09.

Την περίοδο 2024-25 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Καρδίτσας και πήρε την ιστορική άνοδο στην Γ΄ Εθνική κατηγορία, μέσω του ειδικού πρωταθλήματος ανόδου, κάτι το οποίο αποτελεί την μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου.

## Τίτλοι
* **8** Πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Καρδίτσας: 1988, 1991, 2001, 2005, 2007, 2022, 2023, 2025.
* **1** Κύπελλο Ε.Π.Σ. Καρδίτσας: 1994.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Καρδίτσας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1980
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980
Πλουραλισμός

Ο **πλουραλισμός** είναι ιδεαλιστική αντίληψη σύμφωνα με την οποία καθετί που υπάρχει αποτελείται από έναν ολόκληρο κόσμο από ανεξάρτητες οντότητες. Οι αιτίες του κόσμου είναι πολλές, ποικίλες και ατομικές, και δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές ως μορφές ή τρόποι έκφρασης μιας ενιαίας και απόλυτης ουσίας.
Κύριοι εκπρόσωποί του πλουραλισμού ήταν ο Γουίλιαμ Τζέιμς και ο Φρήντριχ Σίλερ. Συγγενεύει ως θεωρία με τον δυϊσμό και είναι διαμετρικά αντίθετη προς τον μονισμό. Έτσι η πλουραλιστική ερμηνεία ενός φαινομένου λαμβάνει υπόψη ποικιλία παραγόντων ενώ η μονιστική, ένα μόνο παράγοντα. Ο Τζέημς θεωρεί ότι το σύμπαν είναι ένα σύνολο από ανεξάρτητα μέρη που έχουν μόνο εξωτερική, επιφανειακή σύνδεση. Απορρίπτει τη θεωρία για την αντικειμενικότητα της αλήθειας και υποστηρίζει την πολυμορφία και την πολλαπλότητά της, λέγοντας πως "Αληθινό είναι κάθε τι που είναι χρήσιμο". Πλουραλιστής θεωρείται ο Εμπεδοκλής, που διακρίνει τέσσερις βασικές ουσίες, από τις οποίες αποτελούνται τα όντα (το χώμα, το νερό, τον αέρα και τη φωτιά). Πλουραλιστική επίσης είναι και η οντολογική θεωρία του Νικολάι Χάρτμαν που χωρίζει την πραγματικότητα σε τέσσερις βαθμίδες (βαθμίδα της ύλης, της ζωής, της συνειδήσεως και του πνεύματος). Ο Λάιμπνιτς κρίνει ότι ο κόσμος αποτελείται από άπειρες αυτοδύναμες μονάδες, δηλαδή ανεξάρτητες πνευματικές οντότητες που τις συνδέει μια αρμονία.

Ο πλουραλισμός ως πολιτική θεωρία υποστηρίζει ότι η πολιτική κυριαρχία δεν αποτελεί μονοπώλιο μιας ομάδας ή μιας τάξης αλλά πρέπει να βασίζεται στη συνεργασία και τη συγκατάθεση της πλειοψηφίας του κοινωνικού συνόλου.

Ο όρος προέρχεται από τη λατινική λέξη *pluralis* που σημαίνει *πλήθος, πληθυντικός*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φιλοσοφία του νου
Κατηγορία:Δημοκρατία
Κατηγορία:Μεταφυσικές θεωρίες
Κατηγορία:Επιστημολογικές θεωρίες
Πάπας Αναστάσιος Β΄

Ο **Αναστάσιος Β΄** (*Anastasio II*, ... - 19 Νοεμβρίου 498) διετέλεσε Πάπας Ρώμης από το 496 έως το 498.

Ήταν Πάπας όταν ξεκίνησε το «ακακιανό σχίσμα». Έκανε προσπάθειες συμφιλίωσης, πράγμα που επισύρει τις μομφές του συγγραφέα του *[[Liber Pontificalis]]*. Προς επίρρωση της παράδοσης αυτής, ο Δάντης τον τοποθετεί στην κόλαση. Κατά τον ιστορικό Richard P. McBrien όμως, δεν είναι δίκαιο να χαρακτηριστεί «προδότης» ο Αναστάσιος.

Ο Αναστάσιος είχε έλθει σε κοινωνία με έναν υποστηρικτή του Ακάκιου, πράγμα που επέφερε την καταδίκη μεγάλου μέρους του κλήρου της Ρώμης, που τον αποκήρυξε. Ο θάνατός του στις 19 Νοεμβρίου του 498, στο απόγειο της κρίσης, χαρακτηρίστηκε και «θεία δίκη». Ο Αναστάσιος είναι ο δεύτερος Πάπας που δεν ανακηρύχθηκε άγιος.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 5ου αιώνα
Λουίς Λουρένσο

Ο **Λουίς Κάρλος Λουρένσο Ντα Σίλβα** (πορτ.: *Luís Carlos Lourenco Da Silva*, γεν. 1983) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Ανγκόλα, διεθνής με την εθνική ελπίδων της Πορτογαλίας, ο οποίος αγωνίζεται στον Πανιώνιο.

Είναι μεσοεπιθετικός και αγωνίζεται με το νούμερο "50". Έχει ύψος 1,74 και βάρος 76 κιλά.

## Βιογραφικό

Ο **Λουίς Λουρένσο** γεννήθηκε στος 5 Ιουνίου 1983. Πρωτοέπαιξε μπάλα στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας τη σεζόν 2000-01. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε πολλούς συλλόγους της Αγγλίας (Μπρίστολ Σίτι, Όλνταμ) και της Πορτογαλίας (Μπελενένσες, Λεϊρία, Σετούμπαλ), πριν δοκιμάσει την τύχη του στον Πανιώνιο τον Ιανουάριο του 2007. Εν τω μεταξύ έγινε διεθνής με την εθνική ελπίδων της Πορτογαλίας.

Στον Πανιώνιο έκανε έναν πολύ καλό δεύτερο γύρο τη σεζόν 2006-07 βοηθώντας το σύλλογο να κερδίσει μια θέση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Έπαιξε σε 13 ματς και σημείωσε 4 γκολ, κάνοντας καλές εμφανίσεις σε κρίσιμους αγώνες. Τον Ιούνιο ο ομάδα του έκανε συμβόλαιο για δύο έτη, ως τις 30/6/2009. Όμως, την επόμενη σεζόν είχε μια άτυχη χρονιά. Τραυματίστηκε μόλις στην πρώτη αγωνιστική στον αχίλλειο τένοντα κι έκτοτε οι εμφανίσεις του σε αγώνες ήταν ελάχιστες. Τελικά, δεν απέφυγε την εγχείριση. Τη σεζόν 2008-09, αν και είναι υγιής, έχει χάσει τη θέση του στη βασική ενδεκάδα και στο τέλος της σεζόν αποδεσμεύτηκε.

## Καριέρα

## Πηγές

* Αφιέρωμα στη Σούπερ Λίγκα 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51.
* "Η επιστροφή του Λουίς", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 10 (18-2-2009), σελ. 3.

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Κατηγορία:Ανγκολανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λεϊρία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μορειρένσε ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όλντχαμ Αθλέτικ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Ος Μπελενένσες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Σετούμπαλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β
Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας

Η παρούσα σελίδα αποσαφήνισης αναφέρεται στις Εθνικές Ελλάδος ποδοσφαίρου. 

* Για την εθνική ανδρών, Εθνική Ελλάδος (ποδόσφαιρο ανδρών),
* Για την εθνική γυναικών, Εθνική Ελλάδος ποδοσφαίρου γυναικών.
* Για την εθνική νέων ανδρών κάτω των 23 ετών που συνιστά Ολυμπιακή Ομάδα, Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας κάτω των 23 ετών.
* Για την εθνική ελπίδων ανδρών κάτω των 19 ετών, Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας κάτω των 19 ετών.
* Για την εθνική παίδων ανδρών, Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας κάτω των 17 ετών.
Πάπας Ιωάννης Ζ΄

Ο **Ιωάννης Ζ΄** (*Papa Giovanni VII*, 650 - 18 Οκτωβρίου 707) ήταν Πάπας από την 1η Μαρτίου του 705 έως τον θάνατό του το 707. Όπως και ο προκάτοχός του, Ιωάννης ΣΤ΄ ήταν Έλληνας. Η καταγωγή του ωστόσο δεν είναι γνωστή, εικάζεται ότι κατάγονταν από το Ροσσάνο της Καλαβρίας, ωστόσο είναι πιθανό και να κατάγονταν από την Κωνσταντινούπολη. 

Ο πατέρας του Ιωάννη, Πλάτων, είχε το αξίωμα *cura palatii urbis Romae*. Έτσι ο Ιωάννης είναι ο πρώτος πάπας που ήταν γιος Βυζαντινού αξιωματούχου. Η μητέρα του λέγονταν Μπλάττα 

Ο Ιωάννης ο Ζ΄ είχε καλές σχέσεις με του Λομβαρδούς, οι οποίοι κυβερνούσαν το μεγαλύτερο μέρος της Ιταλίας. Οι σχέσεις του όμως με τον Ιουστινιανό Β΄ δεν ήταν καλές. Οι σχέσεις των παπών με το Βυζάντιο είχαν χειροτερεύση μετά την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο του 692. Για την στάση του πάπα Ιωάννη ως προς τους κανόνες υπάρχει διαφωνία μεταξύ των λογίων  Δεν επικύρωσε τους Κανόνες, οι οποίοι εξαιρετικά μη δημοφιλείς στην Ιταλία, παρ' όλα αυτά δέχθηκε ασυνήθιστη κριτική στο Liber Pontificalis για αυτό:

"*Αυτός [ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Β΄] απέστειλε δύο μητροπολίτες, στέλνοτας μαζί τους και εντολή με την οποία ζητούσε και προέτρεπε τον ποντίφικα [Ιωάννη Ζ΄] να συγκαλέσει σύνοδο της αποστολικής εκκλησίας και να επιβεβαιώσει αυτούς που δεχόταν και να ακυρώσει και να απορρίψει αυτούς με τους οποίους ήταν αντίθετος. Αλλά αυτός, τρομοκρατημένος από την ανθρώπινη αδυναμία του, τους έστειλε πίσω στον πρίγκιπα με τους ίδιους μητροπολίτες χωρίς καμία διόρθωση*". 


Αρκετά μνημεία στην Ρώμη είναι συνδεδεμένα με τον Ιωάννη. Το πιο σημαντικό από αυτά είναι ο Ναός της Σάντα Μαρία Αντίκουα στους πρόποδες του Παλατίνου λόφου. Στον Παλατίνο Λόφο ανακαλύφθηκαν ίχνη από ένα επισκοπικό παλάτι, ή Episcopium το οποίο επίσης συνδέεται με τον Ιωάννη Ζ΄. Ο Ιωάννης Ζ΄ κατασκεύασε και ένα παρεκκλήσιο αφιερωμένο στην Θεοτόκο. Το παρεκκλήσιο βρίσκονταν μέσα στην παλαιά Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Υπολείμματα του μωσαϊκού βρίσκονται στην Κρύπτη του Βατικανού. Επιπλέον μια ευμεγέθης εικόνα, γνωστή ως «*Παναγία της Επιείκειας*», που βρίσκεται στην Σάντα Μαρία ιν Τραστέβερε, πιστεύεται ότι είχε παραγγελθεί από τον Ιωάννη. Αναστήλωσε ακόμα το μοναστήρι του Subiaco, που είχε καταστραφεί από τους Λομβαρδούς το 601.

Ο Ιωάννης ο Ζ΄ πέθανε στις 18 Οκτωβρίου 707 και ενταφιάστηκε στον Άγιο Πέτρο. Τον διαδέχτηκε ο Σισίνιος.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Claudio Rendina, *I Papi. Storia e segreti*, Newton Compton, Rome, 1984.
* *Η αρχική αγγλική έκδοση του άρθρου περιελάμβανε κείμενο από την 11η έκδοση της Encyclopædia Britannica η οποία πλέον αποτελεί [[κοινό κτήμα]]*

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Έλληνες Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 8ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Η ποιητική του χώρου

**Η ποιητική του χώρου** (Γαλλικά: *La Poétique de l'Espace*) είναι ένα βιβλίο του 1958 για την αρχιτεκτονική του Γάλλου φιλόσοφου Γκαστόν Μπασλάρ (Gaston Bachelard). Το βιβλίο θεωρείται σημαντικό έργο για την τέχνη. Οι σχολιαστές έχουν συγκρίνει τις απόψεις του Μπασλάρ με αυτές του φιλόσοφου Μάρτιν Χάιντεγκερ.

To βιβλίο έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά από την Ελένη Βέλτσου και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Χατζηνικολή.

## Σύνοψη
Ο Μπασλάρ εφαρμόζει τη μέθοδο της φαινομενολογίας στην αρχιτεκτονική, βασίζοντας την ανάλυσή του όχι σε υποτιθέμενες καταβολές (όπως ήταν η τάση του διαφωτισμού για την αρχιτεκτονική) αλλά στη βιωμένη εμπειρία σε αρχιτεκτονικούς χώρους και τα συμφραζόμενά τους στη φύση. Εστιάζει ιδιαίτερα στην προσωπική, συναισθηματική ανταπόκριση στα κτίρια τόσο στη ζωή όσο και στα λογοτεχνικά έργα, τόσο στην πεζογραφία όσο και στην ποίηση. Οδηγείται έτσι να εξετάσει χωρικούς τύπους όπως η σοφίτα, το κελάρι, τα συρτάρια και άλλα παρόμοια. Ο Μπασλάρ προτρέπει σιωπηρά τους αρχιτέκτονες να βασίσουν το έργο τους στις εμπειρίες που θα δημιουργήσει και όχι σε αφηρημένες λογικές που μπορεί να επηρεάσουν ή όχι τους θεατές και τους χρήστες της αρχιτεκτονικής. Είναι για την αρχιτεκτονική της φαντασίας!

Ο Μπασλάρ συζητά επίσης την ψυχανάλυση και το έργο του ψυχιάτρου Καρλ Γιουνγκ. Συγκρίνοντας τις ψυχαναλυτικές και φαινομενολογικές προσεγγίσεις στο αντικείμενό του, βλέπει αξία και στα δύο, αλλά βρίσκει προτιμότερη τη φαινομενολογική προσέγγιση.

## Περιεχόμενα
Το βιβλίο αποτελείται από τα εξής κεφάλαια:

Εισαγωγή
- Το σπίτι
Από το υπόγειο ως τη σοφίτα. Η έννοια της καλύβας
- Σπίτι και Σύμπαν
- Το συρτάρι. Σεντούκια και ντουλάπια
- Η φωλιά
- Το κοχύλι
- Οι γωνιές
- Η μικρογραφία
- Η εσωτερική απεραντοσύνη
- Η διαλεκτική του έξω και του μέσα
- Η φαινομενολογία του στρογγυλού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιβλία αρχιτεκτονικής
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας