open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άλφρεντ Γκούζενμπαουερ

Ο **Άλφρεντ Γκούζενμπαουερ** (*Alfred Gusenbauer*, 8 Φεβρουαρίου 1960) είναι Αυστριακός πολιτικός, καγκελάριος της Αυστρίας από τις 11 Ιανουαρίου του 2007 ως τις 2 Δεκεμβρίου του 2008.

## Προφίλ
Γεννήθηκε στο Σανκτ Πέλτεν στην Κάτω Αυστρία στις 8 Φεβρουαρίου 1960 και σπούδασε πολιτικές επιστήμες και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το 1985-1989 ήταν αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς των Νέων (IUSY) και το 1989 ήταν αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Εξελέγη Πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Αυστρίας το 1991. Την ίδια χρονιά εξελέγη βουλευτής στην Κάτω Βουλή. Έπειτα από τις εκλογές την 1η Οκτωβρίου 2006, το κόμμα του, το SPÖ και οι Οικολόγοι σχημάτισαν κυβέρνηση συνασπισμού, η οποία ορκίστηκε στις 11 Ιανουαρίου του 2007. Ο Γκούζενμπαουερ ανέλαβε καγκελάριος, διαδεχόμενος τον Βόλφγκανγκ Σύσελ.

## Αποχώρηση από την προεδρία του κόμματός του
Στις 16 Ιουνίου 2008 το προεδρείο του κυβερνώντος Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος αποφάσισε την αντικατάσταση του Γκούζενμπαουερ στην ηγεσία του κόμματος, προτείνοντας ως διάδοχό του στην αρχηγία τον 48χρονο σημερινό υπουργό Συγκοινωνιών-Καινοτομίας και Υποδομών, Βέρνερ Φάιμαν.

## Εκλογική ήττα και παραίτηση
Το κυβερνών κόμμα ηττήθηκε στις πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Σεπτεμβρίου 2008. Στις εκλογές αυτές αύξησαν εντυπωσιακά τα ποσοστά τους τα κόμματα της Ακροδεξιάς. Ο καγκελάριος Γκούζενμπαουερ υπέβαλε και τυπικά την παραίτηση της κυβέρνησής του στις 30 Σεπτεμβρίου 2008. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του καγκελάριου ο Βέρνερ Φάιμαν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος (στα γερμανικά)
* Ιστότοπος του SPÖ
* Ιστότοπος της καγκελαρίας της Αυστρίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αυστριακοί καγκελάριοι
Λευτέρης Παπαδημητρίου

Ο **Λευτέρης Παπαδημητρίου** είναι συνθέτης σύγχρονης λόγιας μουσικής και νικητής του *[[Βραβείο Gaudeamus|Βραβείου Gaudeamus]]* το 2006.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βόλο και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε σύνθεση με τον Γιάννη Ιωαννίδη και έχει γράψει πολλές συνθέσεις για ακουστικά όργανα και ηλεκτρονικά μέσα. 

Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Μουσικών Σπουδών Αθηνών. Το 2006 κέρδισε το *βραβείο Gaudeamus* με τη σύνθεσή του "Black & White" για πιάνο και ορχήστρα. Έργα του έχουν παιχτεί στο Μικρό Μουσικό Θέατρο, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τον Ελληνογαλλικό Σύνδεσμο και στο εξωτερικό (Ολλανδία, Γαλλία).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συνέντευξη στον Πάρι Κωνσταντινίδη για το Classicalmusic.gr
* 

Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Μουσική-επέκταση
Κατηγορία:Ορφανά λήμματα Φεβρουαρίου 2010
Ράινχαρντ Σέερ

Ο **Ράινχαρντ Σέερ** (Reinhard Scheer, 30 Σεπτεμβρίου 1863 - 26 Νοεμβρίου 1928) ήταν Γερμανός αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1863 στην πόλη Όμπερνκιρχεν, κοντά στο Αννόβερο και ήταν γιος του εφημέριου Γιούλιους Σέερ και της Μαρία Ράινχαρντ. Φοίτησε στην Αυτοκρατορική Ναυτική σχολή του Κιέλου ως δόκιμος το 1879, φτάνοντας μέχρι το βαθμό του ναυάρχου. Διακρίθηκε για τη φιλομάθειά του την εργατικότητα και τη προσήλωση στο καθήκον.

Υπήρξε από τους σημαντικότερους συνεργάτες του αρχιναυάρχου Τίρπιτς, του δημιουργού του Αυτοκρατορικού γερμανικού Ναυτικού. Ο Σέερ προήχθη σε αντιναύαρχο λίγο πριν το ξέσπασμα του μεγάλου πολέμου.
Τον Ιανουάριο του 1916, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, διορίστηκε διοικητής της Γ' μοίρας θωρηκτών του Στόλου Ανοικτής Θάλασσας του Γερμανικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού. Στα τέλη Μαΐου του ίδιου έτους ανέλαβε Αρχηγός του Στόλου όπου εμφυσώντας θάρρος και τόλμη στα πληρώματα των πλοίων του οδήγησε το στόλο στην έξοδό του στη Βόρεια Θάλασσα  και σε σύγκρουση, στις 31 Μαΐου 1916, με τον μητροπολιτικό στόλο του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία έμεινε γνωστή ως ναυμαχία της Γιουτλάνδης. 

Στη σύγκρουση αυτή, οι Γερμανοί κατάφεραν να επιφέρουν σοβαρές απώλειες στους Βρετανούς, σχεδόν διπλάσιες απ΄ όσες υπέστησαν αυτοί, πλην όμως βρέθηκαν πολύ  κοντά στην κύκλωση και την ολοκληρωτική καταστροφή. Η αριστοτεχνική όμως εκτέλεση του ελιγμού της "διαδοχικής υποστροφής", της λεγόμενης **ες** (S), σε συνδυασμό με την άριστη οργάνωση του ναυτικού πυροβολικού των πλοίων του και της "συνεννόησης" που τηρούσε με αυτά, κατάφερε ο Σέερ και ξέφυγε δύο φορές  από τη "λαβίδα" που εφάρμοζε ο αγγλικός Μεγάλος Στόλος.

Αν και αυτή η καθαυτή η επιτυχία ελιγμού δεν αποτέλεσε νίκη, η γερμανική πλευρά προπαγάνδιζε και διασάλπιζε το γεγονός ως σπουδαία γερμανική νίκη, ενώ ο ίδιος συμπέρανε οριστικά ότι ήταν αδύνατη η επικράτηση του στόλου επιφανείας στη Βόρεια Θάλασσα έναντι των Βρετανών χωρίς υποβρυχιακή κάλυψη. Έγινε έτσι θερμός υποστηρικτής του ολοκληρωτικού υποβρυχιακού πολέμου.

Τον Αύγουστο του 1918 προήχθη σε αρχηγό Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, θέση την οποία και διατήρησε μέχρι την ανακωχή στις 11 Νοεμβρίου 1918 όπου στη συνέχεια και αποστρατεύθηκε.

Ήταν παντρεμένος με την Έμιλι Μορ, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, την Μαριάννε και την Έλζε. Η σύζυγός του δολοφονήθηκε το 1920 στη διάρκεια απόπειρας ληστείας στην κατοικία τους, στη Βαϊμάρη.

Απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου 1928 στην πόλη Μάρκτρεντβιτς της Βαυαρίας αφού συνέγραψε τα απομνημονεύματά του υπό τον τίτλο Ο Στόλος ανοικτής θαλάσσης της Γερμανίας στον Παγκόσμιο Πόλεμο". Ενταφιάστηκε με τιμές στη Βαϊμάρη.

Το 1933, στη διάρκεια του μεσοπολέμου, το όνομά του δόθηκε προς τιμή στο δεύτερο ναυπηγούμενο τότε γερμανικό θωρηκτό τσέπης, που συμμετείχε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο *Ναύαρχος Σέερ*. Το πρώτο ήταν το "*Ντόυτσλαντ*" (=Γερμανία).

## Δείτε επίσης
* Ναύαρχος Ρ. Σέερ (αγγλική)

## Παραπομπές


## Πηγές

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.910

Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Γερμανοί ναύαρχοι
Δάρδανος (πόλη)

Η **Δάρδανος** ή και **Δάρδανον** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της δυτικής μικρασιατικής ακτής στον Ελλήσποντο στο ακρωτήριο Δαρδανίδα και μεταξύ των πόλεων της αρχαίας Αβύδου από την οποία και απείχε 2,5 περίπου ώρες (70 στάδια) και Ιλίου. Κοντά στην πόλη έρεε ο ποταμός Ροδίος (Kocaçay), όπως μνημονεύει ο Όμηρος.

Κατά την παράδοση κτίσθηκε από τον μυθικό ήρωα Δάρδανο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για αποικία των Αιολέων στην αρχαία Μυσία ή Τρωάδα, όπου και η Τροία. 
Κατά την Ιωνική επανάσταση και μετά την άλωση των Σάρδεων (498 π.Χ.) την κατέλαβε και την κατέκαψε ο Πέρσης Δαυρίσης. 
Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο κοντά στη Δάρδανο οι Αθηναίοι νίκησαν σε ναυμαχία τους Λακεδαιμονίους.
Κατά τους χρόνους των Επιγόνων η Δάρδανος ήταν πια τόσο άσημη που οι **Βασιλείς** άλλοτε μετοίκιζαν τους κατοίκους στην Άβυδο και άλλοτε τους επανέφεραν σ΄ αυτήν.
Μετά την ήττα που υπέστη ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας, στη Μαγνησία από τους Ρωμαίους, τόσο η Δάρδανος όσο και το Ίλιον κηρύχθηκαν απ΄ αυτούς πόλεις αυτοδιοίκητες (ως ανεξάρτητες) από σεβασμό στην ιστορία των αρχαίων παραδόσεών τους. Σ΄ αυτή την πόλη το 85 π.Χ. ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας και ο Μιθριδάτης Στ' ο Ευπάτωρ σύναψαν ειρήνη με την οποία έληξε ο Πρώτος Μιθριδατικός πόλεμος.
Τέλος, από την αρχαία αυτή πόλη δόθηκε το όνομα Δαρδανέλια τόσο στον πορθμό του Ελλησπόντου, όσο και στη μικρή πόλη που δημιουργήθηκε στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Τσανάκκαλε.
*Σήμερα η θέση της αρχαίας αυτής πόλης προσδιορίζεται 8 χλμ. νοτιοδυτικά του Τσανάκκαλε.

## Αρχαία νομίσματα
Από την αρχαία Δάρδανο έχουν βρεθεί και σωθεί πολλά αρχαία νομίσματα σχεδόν από την εποχή της κτίσης της. Έτσι, τα αρχαιότερα ανευρεθέντα νομίσματά της ανάγονται στον 7ο αιώνα π.Χ. και είναι κατασκευασμένα από μιλήσιο ήλεκτρο και σύμφωνα με τον φωκαϊκό μετρικό - σταθμητικό κανόνα. Στην εμπρόσθια όψη φέρουν παράσταση με δύο πετεινούς (αλέκτορες) μαχόμενους και στην οπίσθια όψη έγκοιλο (εσώγλυφο) τετράγωνο. Χωρίς ιδιαίτερες διαφορές είναι και εκείνα των επόμενων αιώνων (του 6ου και 5ου π.Χ.) που αντί τους δύο πετεινούς απεικονίζουν έναν, με ανθέμιο υπεράνω αυτού και στην άλλη όψη το έγκοιλο τετράγωνο διαιρεμένο σε τέσσερα μέρη. Τα νομίσματα του 5ου αιώνα φέρουν ενίοτε την επιγραφή ΔΑΡ. Τα του 4ου αιώνα είναι χάλκινα και φέρουν στη μία όψη ιππέα σε ανορθωμένο ίππο και στην άλλη έναν πετεινό και την επιγραφή ΔΑΡΔΑΝ. Στην περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τα νομίσματα της Δαρδάνου φέρουν την επιγραφή ΔΑΡΔΑΝΙΟΝ και απεικονίζουν άλλοτε τον Γανυμήδη να τον αρπάζει αετός (ο Δίας) και άλλοτε τον Αινεία να κουβαλά τον Αγχίση στον ώμο και να κρατά τον Ασκάνιο από το χέρι, ενίοτε με την επιγραφή ΡΟΔΙΟC.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας
Κατηγορία:Αιολικές αποικίες
Δαρδανίδες

Με το όνομα **Δαρδανίδες** φέρονται οι απόγονοι του μυθικού ήρωα Δαρδάνου που κατά την Ελληνική Μυθολογία υπήρξε ο επώνυμος ήρωας της ομώνυμης πόλης στην αρχαία περιοχή της Τροίας, της Δαρδάνου.

Κυριότερος εξ αυτών θεωρείται ο Εριχθόνιος, γιος του μυθικού ήρωα Δάρδανου, που φημίζονταν ως πάμπλουτος ("*αφνειότατος*") όλων των θνητών ανθρώπων. Από τον γιο αυτού, τον Τρώα (αρχ. Τρως (μυθολογία)) ονομάσθηκε η περιοχή Ίδη σε Τροία. Παιδιά του Τρώα ήταν ο [Ίλ[ι]ος](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%8A%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A4%CF%81%CF%8E%CE%B1), που έκτισε αργότερα το Ίλιον στη πεδιάδα της Τροίας, ο Ασσάρακος και ο ομορφότερος των θνητών ο Γανυμήδης. Γιος του Ίλου ήταν ο Λαομέδων και ο εγγονός του Πρίαμος και εκ του τελευταίου ο Έκτορας, ο μέγιστος ήρωας των Δαρδανιδών, και ο Πάρις ο υπαίτιος του Τρωικού πολέμου. Επίσης ο αδελφός του Πρίαμου, ο Τιθωνός και ο γιος αυτού Μέμνων. Ακόμη ο εγγονός του Ασσαράκου (γιος του Κάπυος) ο Αγχίσης, με τον οποίο γέννησε η θεά Αφροδίτη τον Αινεία, τον ονομαστότερο των Δαρδανιδών.

Τέλος Δαρδανίδες καλούνταν πολλές φορές και οι κάτοικοι της περιοχής, οι Τρώες, καθώς επίσης και οι απόγονοι του Ασκάνιου, γιου του Αινεία, που βασίλευσαν στο Λάτιο.

## Γενεαλογία Οίκου του Δάρδανου

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Χωστή Χανίων

Η **Χωστή** είναι οικισμός της κοινότητας Πρασέ του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας του Νομού Χανίων. Είναι ένα ιστορικό χωριό στους πρόποδες των Λευκών Ορέων σε υψόμετρο 520 μέτρων.

Ιδρύθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα από Τούρκους, οι οποίοι ήθελαν να παραμείνουν στην Κρήτη και να γλιτώσουν από τους διώκτες τους. Η ονομασία του χωριού προήλθε από τη λέξη *κρύβομαι*-*κρυφτό*, το οποίο λέγεται *Χωστό* στην κρητική διάλεκτο.

Το χωριό κάηκε τρεις φορές από Οθωμανούς και Αγαρηνούς κατακτητές και αναβίωσε στα τέλη του 19ου αιώνα μετά την αναστήλωσή του.

Κατά την οθωμανική κατοχή, αποτελούσε πέρασμα προς τις δυτικές επαρχίες του νομού Χανίων. Ως μέσα συγκοινωνίας χρησιμοποιούνταν γαϊδούρια και μουλάρια, ενώ η επικοινωνία είχε επίσης σκοπό την ανταλλαγή προϊόντων και το πέρασμα προς τα λιμάνια Χανίων και Σούδας.

Κατά τη Γερμανική Κατοχή, το χωριό υποστήριξε το αντάρτικο με αγωνιστές που σκοτώθηκαν στις μάχες του Θέρισσου, των Βουκολιων και του Κερίτη ποταμού.

Η βλάστηση του χωριού αποτελείται από κυπαρίσσια, πλατάνια και ελιές, διαθέτει πηγαίο νερό και διασχίζεται από φαράγγια και λόφους, στις πλαγιές των οποίων είναι χτισμένο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Αδιαβατική μεταβολή

thumb|200px|Οι αδιαβατικές μεταβολές είναι πιο απότομες από τις ισόθερμες. Επίσης, μεταξύ δύο ισόθερμων μεταβολών μπορεί να υπάρχει μόνο μία αδιαβατική.
Στη Θερμοδυναμική, **αδιαβατική μεταβολή** ιδανικού αερίου είναι η μεταβολή η οποία συμβαίνει χωρίς το αέριο να ανταλλάσσει θερμότητα με το περιβάλλον (Q=0 \,). Η γραφική παράστασή της σε διάγραμμα πίεσης-όγκου αναπαρίσταται ως μία απότομη κλίση (πιό απότομη από την ισόθερμη) και, αφού Q=0 \,, ο πρώτος θερμοδυναμικός νόμος γράφεται W=-\Delta U \,. Δηλαδή όλο το παραγόμενο έργο προέρχεται απ' τη μείωση της εσωτερικής ενέργειας του αερίου. Σε μία αντιστρεπτή αδιαβατική μεταβολή η εντροπία του συστήματος παραμένει σταθερή.

Ο νόμος που εκφράζει τη μεταβολή αυτή ονομάζεται νόμος του Poisson και
είναι: p \cdot V^\gamma \, σταθερό, όπου γ καθαρός αριθμός μεγαλύτερος από του ένα.

Στην αδιαβατική μεταβολή το έργο μπορεί να υπολογιστεί από την εξής σχέση: 
:W=\frac{p_t \cdot V_t - p_a \cdot V_a}{1- \gamma}
όπου t αναφέρεται στην τελική κατάσταση, και \alpha αναφέρεται στην αρχική κατάσταση του αερίου σώματος που υπόκειται στην αδιαβατική μεταβολή.

Τέλος, οι αδιαβατικές μεταβολές χωρίζονται σε:

* Αδιαβατικές εκτονώσεις/ψύξεις, όπου αυξάνεται ο όγκος και μειώνεται η θερμοκρασία του αερίου.

Με τον όρο **αδιαβατική ψύξη** χαρακτηρίζεται η απώλεια θερμότητας μιας μάζας αέρος, που οφείλεται στη διαστολή της στην ελεύθερη ατμόσφαιρα.

Ο αέρας στην ατμόσφαιρα, εκτός από την καθ΄ ύψος ελάττωση της θερμοκρασίας του, ψύχεται και αδιαβατικά. Δηλαδή η μάζα αέρoς που βρίσκεται κοντά στο έδαφος θερμαίνεται, στη συνέχεια διαστέλλεται και γενόμενη ελαφρότερη αρχίζει ν΄ ανεβαίνει υψηλότερα. Η διαστολή της ανερχόμενης αυτής αέριας μάζας έχει ως συνέπεια την πτώση της θερμοκρασίας της αφού τα μόριά της αρχίζουν ν΄ απομακρύνονται μεταξύ τους. Αυτή η μετακίνηση όμως των μορίων σημαίνει ακόμη παραγωγή έργου. Για να παραχθεί λοιπόν αυτό το έργο απαιτείται κάποια ενέργεια και σαν τέτοια ενέργεια ξοδεύεται η θερμότητα που έχει αυτή η αέρια μάζα.

Αυτός ο τρόπος ελάττωσης της θερμότητας της αέρινης μάζας που ανέρχεται, στην επιστήμη της θερμοδυναμικής χαρακτηρίζεται **αδιαβατική ψύξη**, που σημαίνει, ψύξη χωρίς επίδραση θερμοκρασίας περιβάλλοντος, στη δε Μετεωρολογία ισούται αυτή με 1 βαθμό Κελσίου για κάθε 100 μέτρα περίπου ανύψωση ξηρού αέρα.

Η αδιαβατική ψύξη, εν προκειμένω ψύξη με διαστολή ή εκτόνωση, παίζει σημαντικό ρόλο στην ισορροπία των αέριων μαζών στην ατμόσφαιρα. 

* Αδιαβατικές συμπιέσεις/θερμάνσεις, όπου ο όγκος μειώνεται και η θερμοκρασία του αερίου αυξάνεται. 

## Δείτε επίσης
* Θερμοβαθμίδα

Κατηγορία:Θερμοδυναμικές διεργασίες
Κατηγορία:Εντροπία
Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας

**Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας** ονομάζεται συνήθως μία κυβέρνηση, η οποία στηρίζεται από όλα τα κόμματα, σε περιόδους σοβαρής πολιτικής ή εθνικής κρίσης. Είναι μία ευρεία κυβέρνηση συνασπισμού που αποτελείται από όλα τα κόμματα (ή όλα τα μεγάλα κόμματα) στο Κοινοβούλιο. Σχηματίζεται συνήθως σε εμπόλεμη περίοδο ή σε περίοδο έκτακτης ανάγκης για το έθνος. Σκοπός μιας Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας είναι να αντιμετωπίσει ένα οξύ πρόβλημα, χωρίς κομματικές αντιπαλότητες. Τα μέλη της προέρχονται συνήθως και αυτά από όλα τα κόμματα, αν και κάποιες φορές μπορεί να συμμετέχουν και άλλες προσωπικότητες, και η κυβέρνηση αυτού του τύπου διαρκεί ωσότου ξεπεραστεί η οξεία κρίση.

## Ελλάδα
Στην Ελλάδα έτσι ονομάστηκε κατ΄ ευφημισμό και δημοσιογραφικά η μεταβατική πολιτική κυβέρνηση που σχηματίστηκε στις 24 Ιουλίου 1974 με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και μέλη κάποια στελέχη των προδικτατορικών κομμάτων ΕΡΕ και Ενωσης Κέντρου και μερικά στελέχη του αντιδικτατορικού αγώνα, η λεγόμενη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974. Η κυβέρνηση αυτή διήρκεσε ως τις 21 Νοεμβρίου 1974. Το κυριότερο έργο αυτής της βραχύβιας κυβέρνησης, ήταν η διαδικασία μετασχηματισμού του ελληνικού κράτους από τις δικτατορικές δομές στις δημοκρατικές. Για το έργο της, δείτε αναλυτικά στο άρθρο: Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974. Στις εκλογές που ακολούθησαν στις 17 Νοεμβρίου 1974, αναδείχθηκε Κυβέρνηση, πάλι υπό τον Κ. Καραμανλή, μετά από τη νίκη του νεοϊδρυθέντος κόμματός του, της Νέας Δημοκρατίας. 

## Ισραήλ
Στο Ισραήλ σχηματίστηκαν κατά καιρούς αρκετές κυβερνήσεις εθνικής ενότητας στις οποίες μεγάλα και αντίπαλα κόμματα σχημάτισαν έναν κυβερνητικό συνασπισμό. Τέτοιος κυβερνητικός συνασπισμός σχηματίστηκε και κατά τις ημέρες που οδήγησαν στον Πόλεμο των Έξι Ημερών.

## Ιταλία
Στην Ιταλία υπήρξε μια κυβέρνηση συνασπισμού ανάμεσα στο Λαό της Ελευθερίας (PdL), το PD και το Scelta Civica από τα οποία όλα υποστήριξαν την κυβέρνηση του Ιταλού πρωθυπουργού Ενρίκο Λέτα, από το 2013 ως το 2014.

## Δείτε επίσης
* Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου Εθνικής Ενότητος 1944
* Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974
* Υπηρεσιακή κυβέρνηση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η σύνθεση της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας του 1974
* Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο Παραίτηση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας http://mam.avarchive.gr/portal/digitalview.jsp?get_ac_id=1148&thid=2140

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα
Ταραμπούρα Πάτρας

Η συνοικία **Ταραμπούρα** βρίσκεται στο νότιο διαμέρισμα της πόλης των Πατρών στην οδική έξοδό της προς Τρίπολη.

Η ονομασία της περιοχής είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το παρατσούκλι κάποιου Δημητρίου Αραβαντινού που έμενε στην περιοχή, διατηρούσε καφενείο και είχε τα κτήματά του εκεί. Το παρατσούκλι του ήταν «Ταραμπούρας». Το 1980 στην περιοχή κτίστηκαν εργατικές κατοικίες. Σήμερα έχει εκεί την έδρα του ο «Α.Ο. Γλαύκος Πατρών» καθώς και τις εγκαταστάσεις της η «Α.Ε.Π. Ολυμπιάδα».

Η περιοχή πριν την Επανάσταση του 21 αποτελείτο από χωράφια που πλημμύριζαν συχνά από τον όμορο ποταμό Γλαύκο. Διοικητικά ανήκε στα Ζαρουχλέικα και ήταν το σύνορο της Κοινότητας Ζαρουχλαιίκων με το Μπεγουλάκι, έως το 1930 που η τότε Κοινότητα Ζαρουχλέικων καταργήθηκε και εντάχθηκε στο Δήμο Πατρέων. Η περιοχή τότε ήταν εξοχή και ανήκε στον Δημήτριο Αραβαντινό, ο οποίος διατηρούσε εκεί χάνι, αργότερα καφενείο. Το χάνι βρισκόταν μετά τη γέφυρα του ποταμού πάνω σε σταυροδρόμι των δρόμων προς Ζαρουχλέικα και Πάτρα. Στη θέση αυτή ήταν μέχρι το 2009 το τέρμα της αστικής γραμμής λεωφορείων Νο. 2, ενώ η διασταύρωση υπάρχει ακόμα. Το χάνι λειτουργούσε και σαν εξοχικό κέντρο, ενώ ο Αραβαντινός έσφαζε ζώα και πουλούσε το κρέας σε επισκέπτες ή και κατοίκους των γειτονικών χωριών.

Αναφέρεται ότι στην συνοικία αυτή, μετά την επανάσταση, ήταν εγκατεστημένα διόδια για τους εισερχόμενους και εξερχόμενους από την πόλη της Πάτρας.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
* Σοφία Κούκουρα, *Εξέλιξη των πολεοδομικών προτύπων στην παραγωγή της κοινωνικής κατοικίας στην Ελλάδα*, αδημοσίευτη διπλωματική εργασία, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας: Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης, Βόλος 2015, σελ. 87-88.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Οικουμενική κυβέρνηση

Με τον όρο **Οικουμενική κυβέρνηση** στην ελληνική πολιτική ιστορία ονομάζεται η κυβέρνηση, στην οποία συμμετέχουν θεωρητικά όλοι οι κομματικοί πολιτικοί σχηματισμοί της χώρας, σε κάποια δεδομένη χρονική περίοδο. Παραδείγματα οικουμενικής κυβέρνησης ήταν η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη 1877, όταν ξέσπασε ο ρωσοτουρκικός πόλεμος (1877-1878), που ήταν και η πρώτη που έλαβε αυτό το όνομα, επί Βασιλείας Γεωργίου Α΄, καθώς και η κυβέρνηση Ζαΐμη το 1926 και εκείνη του Ζολώτα το 1989-90.

## Ιστορία του όρου
Σημειώνεται ότι παλαιότερα επί Βασιλείας Όθωνα παρόμοιου χαρακτήρα κυβερνήσεις λάμβαναν άλλες ονομασίες όπως: "ομαδική κυβέρνηση", "συμμαχική κυβέρνηση" ή και "συγχωνευτική κυβέρνηση". Ο όρος οικουμενική κυβέρνηση καθιερώθηκε από τον Θ. Ζαΐμη κατά τους όρους "οικουμενικός πατριάρχης", "οικουμενική σύνοδος" κ.λπ. Συγκεκριμένα ο Θ. Ζαΐμης μιλώντας σε κάποιο δημοσιογράφο σε μια τυχαία στιγμή έμπνευσης φέρεται να είπε: «*Καν έτι μη συγκροτηθή "οικουμενικόν υπουργείον", οι αρχηγοί των κομμάτων θα συμπράξωσιν εν ομονοία και ομοφωνία*». Εξ αυτού ο όρος έγινε άμεσα αποδεκτός όπου και καθιερώθηκε, συμμετέχοντας στη συνέχεια ο Θ. Ζαΐμης στην ομώνυμη Κυβέρνηση Κανάρη.

## Δείτε επίσης
* Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας

## Πηγές
* Κ. Παπαρρηγόπουλος "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους" τομ. 9 - Αθήναι 1925, τομ. 8ος, σελ. 409

Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας
Ψάχου Πάτρας

**Ψάχου** ονομάζεται μια συνοικία της Πάτρας, η οποία βρίσκεται νότια του κέντρου της πόλης.

## Ονομασία
Η ονομασία της είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από τον γιατρό *Δημήτρη Ψάχο*, που έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατείχε ιδιοκτησία στην περιοχή. 

## Τοποθεσία
Η συνοικία βρίσκεται στο 2ο (πρώην Νότιο) Δημοτικό Διαμέρισμα της πόλης, νοτίως της Τέρψης και του Πράτσικα, βόρεια από τα Ζαρουχλαίικα και την Κυψέλη. Βασικές οδικές αρτηρίες της συνοικίας είναι οι οδοί *Αγίου Ιωάννη Πράτσικα* και *Βυζαντίου*.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

## Βιβλιογραφία
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα «Ψάχος».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ψάχου Πάτρας. wikimapia.org. Ανακτήθηκε: 03/04/2015.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Άνθεια Πάτρας

Η **Άνθεια** είναι συνοικία της Πάτρας στο νότιο δημοτικό διαμέρισμα. Η ονομασία της προέρχεται από τον Ανθέα και την αρχαία Άνθεια μία από τις τρεις πόλεις που συνένωσε ο Πατρεύς και ίδρυσε την Πάτρα. Επί Τουρκοκρατίας στην περιοχή υπήρχε το κτήμα Γκρην, από την ομώνυμη οικογένεια, μέλη της οποίας διετέλεσαν πρόξενοι της Αγγλίας στην Πάτρα με ανθελληνική δράση.

## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

Ανθεια
Τέρψη Πάτρας

Η **Τέρψη** είναι παραλιακή συνοικία της Πάτρας, στο μεσημβρινό τμήμα της πόλης. Η συνοικία δημιουργήθηκε μετά το 1945 λίγο πιο πάνω από τη συνοικία Χαλκωματά· η περιοχή τότε ήταν αμπέλια. Τις δύο συνοικίες σήμερα οριοθετεί η οδός Βορείου Ηπείρου. Πήρε το όνομά της από την ομώνυμη οδό που υπήρχε εκεί. 

Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα ήταν ημιαστική περιοχή με εξοχικές κατοικίες και αγρούς. Με τη δημιουργία στην περιοχή πολλών βιομηχανιών, πριν αλλά και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο εγκαταστάθηκαν κυρίως εργαζόμενοι των βιομηχανιών αυτών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα: *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995
* Ξενοφών Αργ. Παπαευθυμίου: *Η Πάτρα των ανωνύμων. Πρώιμα και λαϊκά στοιχεία στην αρχιτεκτονική της Πάτρας*, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014, ISBN 978-960-88372-2-5

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Κρύα Ιτεών Πάτρας

thumb|right|260px|Μερική άποψη της συνοικίας Κρύα Ιτεών Πάτρας από το νέο ανισόπεδο κόμβο στο δέλτα του Γλαύκου ποταμού.
Η **Κρύα Ιτεών** είναι συνοικία στο νότιο δημοτικό διαμέρισμα της Πάτρας, δίπλα στον Γλαύκο ποταμό. 
## Γενικά στοιχεία
Μετά το 1922 και την Μικρασιατική καταστροφή, στην περιοχή η οποία τότε ήταν ακατοίκητη, δημιουργήθηκε ο Δ΄ προσφυγικός συνοικισμός και εγκαταστάθηκαν εκεί πολλοί πρόσφυγες. Κατά την απογραφή της 16/10/1940 η περιοχή έχει 95 κατοίκους ενώ αναγνωρίζεται ως οικισμός και προσαρτάται στο Δήμο Πατρέων μέχρι και την 07/04/1951, όταν και καταργήθηκε ως οικισμός.

Στην συνοικία ανήκουν και οι περιοχές «Βασιλόπουλου», «Αναστασόπουλου», «Μέμου», «Σταυρόπουλου» καθώς και η συνοικία «Ασημακόπουλου», των οποίων οι ονομασίες προέρχονται από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες της κάθε περιοχής.

Στη συνοικία βρίσκεται ο νεόδμητος ενοριακός ναός των Αγίων Αντωνίου και Χαραλάμπους, το 19ο Γυμνάσιο Πατρών, καθώς επίσης και το Κλειστό Γήπεδο Γλαύκου. Το βόρειο τμήμα της περιοχής εφάπτεται με την παλαιά βιομηχανία της Πειραϊκής-Πατραϊκής.

## Συγκοινωνίες
Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας τόσο μέσω της κοντινής στάσης «Ιτιές - Άγ.Γεώργιος / Ities - Ag.Georgios» στις Ιτιές όσο και της στάσης «Άνθεια / Antheia» η οποία βρίσκεται επί των οδών *Ανθείας* και *Σουνίου*, αρκετά κοντά στη θέση Παπαθωμά.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
## Βιβλιογραφία
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (Επιμέλεια-Εισαγωγή-Σημειώσεις), *Η Πατραϊκή Δημαρχία στο Β' Τέταρτο του 20ού αιώνα, 1926-1951. Από τα Σωζόμενα Πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου*, Έκδοση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πατρών & Εκδόσεις «Το Δόντι», Πάτρα 2008.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τόμος Α΄, Τρίτη Έκδοση, λήμμα «Κρύα».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές του Δήμου Πατρέων. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 23/03/2016.
* Φωτογραφική παρουσίαση του 2014 της ακτογραμμής στο ύψος της περιοχής Κρύας Ιτεών Πάτρας. tripinview.com. Ανακτήθηκε: 05/04/2019.
* Κρύα Ιτεών. wikimapia.org. Ανακτήθηκε: 23/03/2016.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Κόκκινος Στρατός

Ο **Κόκκινος Στρατός των Εργατών και Αγροτών** (ρωσικά: Рабоче-крестьянская Красная армия, РККА), γνωστότερος ως **Κόκκινος Στρατός** (Красная армия), ήταν ο στρατός της Σοβιετικής Ρωσίας και αργότερα της Σοβιετικής Ένωσης. Ιδρύθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1918.

Ο Κόκκινος Στρατός κατόρθωσε μεταξύ άλλων να απωθήσει τη Βέρμαχτ στο Στάλινγκραντ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, γεγονός που σήμανε την απαρχή της ήττας των Γερμανών και απελευθέρωσε το στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου την 27 Ιανουαρίου 1945.

Στις 25 Φεβρουαρίου 1946 ο Κόκκινος Στρατός μετονομάστηκε σε Σοβιετικό Στρατό (Советская Армия, Sovetskaya Armiya).

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ένοπλες Δυνάμεις της Σοβιετικής Ένωσης
Αγγελική Δαλιάνη

Η **Αγγελική Δαλιάνη** (Αθήνα, 11 Αυγούστου 1979) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και επιχειρηματίας. Έγινε ευρέως γνωστή για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο, στην κωμικο-δραματική σειρά Μαρία η άσχημη.

## Βιογραφία & Καριέρα
Γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1979 στην Αθήνα αν και η καταγωγή της είναι από την Καλαμάτα. Έχει μια μικρότερη κατά 6 χρόνια αδελφή, την Παναγιώτα. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά και του Τμήματος Σπουδών Ελληνικού Πολιτισμού της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Ξεκίνησε την καριέρα της στο χώρο του θεάματος ως δημοσιογράφος όπου και ασχολήθηκε με αυτό για επτά χρόνια. Άφησε την δημοσιογραφία για την υποκριτική και το 2005 αποφοίτησε από την Δραματική Σχολή Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα. To 2005, έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός μέσα από τη σειρά "Μη μου λες αντίο" του ΑΝΤ1 και το 2006 συμμετείχε στη σειρά "Ήρθε κι έδεσε" με ένα μικρό ρόλο.

Το 2006, πέρασε από οντισιόν για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της *Μαρίας Παπασωτηρίου* στην σειρά "Μαρία η άσχημη", διασκευή της κολομβιανής τηλενουβέλας "Betty La Fea" και τον πήρε. Η σειρά κράτησε για δύο σεζόν, ωστόσο, λόγω της επιτυχίας που γνώρισε, το κανάλι τής είχε δώσει την εντολή να εμφανίζεται στα μέσα μόνο με την μορφή που έχει στη σειρά (δηλαδή της άσχημης) για τον πρώτο καιρό της προβολής της. Παρ' όλα αυτά, ο τύπος  είχε βρει και δημοσιεύσει παλιές φωτογραφίες της. Αυτή η σειρά την έκανε γνωστή στο κοινό, καθώς ήταν ο πρώτος της μεγάλος ρόλος και κατά το διάστημα της προβολής της σειράς, ήταν το πιο δημοφιλές πρόσωπο της χώρας.

Έπειτα, ακολούθησε η σειρά "Όλα στον αέρα" με μικρό ρόλο και η συμμετοχή της στην εκπομπή μαγειρικής "Dr Cook" (2012-13).

Στο θέατρο έχει συμμετάσχει στις εξής παραστάσεις: «*Ευριπίδου Βάκχες*» (2004-2005), «*Ερωτικά παιχνίδια*» (2006-2007), «*Το ασχημόπαπο*» (2007-2008), «*Δεν πληρώνω, Δεν πληρώνω*» (2008-2009), «*Παίζουν το τραγούδι μας*» (2010-2012), «*Το θαύμα της Άννι Σάλιβαν*» (2012-2013), «*Ποντικοπαγίδα*» (2014-2015), «Πετάει-Πετάει» (2016-2018) και «*Ο φίλος μου ο Λευτεράκης*» (Καλοκαίρι 2018).

Επέστρεψε τηλεοπτικά το 2019 στην σειρά  με πρωταγωνιστικό στον ρόλο της Αθηνάς Σιδέρη.

## Προσωπική ζωή
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2009 παντρεύτηκε τον επίσης ηθοποιό Μάνο Παπαγιάννη, με τον οποίο είναι μαζί από το 2003.Έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά. Μια κόρη, την Λυδία (3 Μαΐου 2009) και έναν γιο, τον Νικήτα (16 Σεπτεμβρίου 2017).

Τον Αύγουστο του 2013, άνοιξαν μία καφετέρια/μπαρ με το όνομα "Sweeney Todd".

Με τον σύζυγο της, έχουν συμμετάσχει μαζί σε 2 τηλεοπτικές σειρές όπου μέσα σε αυτές είναι και η *Μαρία η Άσχημη καθώς* και σε 4 θεατρικές παραστάσεις.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Θέατρο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα της Αγγελικής Δαλιάνη
*Η σελίδα της Α. Δαλιάνη στο IMDb.com 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες επιχειρηματίες
Φρύνιχος

Το όνομα **Φρύνιχος** αναφέρεται σε αρκετές προσωπικότητες του αρχαίου κόσμου:

*Φρύνιχος (τραγικός ποιητής), πρωτοπόρος της ελληνικής τραγωδίας (*Μιλήτου Πτώσις*)
*Φρύνιχος (κωμικός ποιητής), του 5ου π.Χ. αι.
*Φρύνιχος (στρατηγός) Αθηναίος στρατηγός της περιόδου του Πελοποννησιακού πολέμου. 
*Φρύνιχος Αρράβιος γραμματικός και ρήτορας του 2ου αι.
Φρύνιχος ο Αράβιος

Ο **Φρύνιχος ο Αράβιος** (και **Φρύνιχος ο Αττικιστής** ή **Φρύνιχος εκ [[Βιθυνία]]ς**) ήταν Βιθυνός αττικιστής που έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. και επηρεάστηκε βαθιά από τη Δεύτερη σοφιστική. Είναι συγγραφέας του *Σοφιστικαί παρασκευαί* σε 37 βιβλία, από τα οποία επιβιώνουν λιγοστά αποσπάσματα, μια επιτομή του Φώτιου και το *Εκλογαί* («Επιλεγμένοι Αττικισμοί»). Θεωρούσε υποδείγματα αττικισμού τον Πλάτωνα, τον Δημοσθένη και τον Αισχίνη, ενώ ήταν ενάντιος του Μενάνδρου και των ποιητών της Νέας Κωμωδίας.

Στη *Βιβλιοθήκη* του Φώτιου αναφέρονται 37 τόμοι της *Σοφιστικής παρασκευής*, αλλά το λεξικό Σούδα αναφέρει: «έγραψε 47 έργα και κάποιοι υποστηρίζουν 74».

Σε τμήμα έργου του που έχει διασωθεί αντιπαραβάλλει τη «σωστή αττική φράση» με την καθομιλουμένη της εποχής του, η οποία κατά τη γνώμη του έχει εκτραπεί. Το έργο του έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για την ιστορία της ελληνικής γλώσσας, επειδή μαρτυρεί και τις αλλαγές που έγιναν σε αυτήν σε διάστημα μισής χιλιετίας, δηλαδή από τον 4ο π.Χ. αιώνα μέχρι τις μέρες του Φρυνίχου:

Ευχαριστείν ουδείς των δοκίμων είπεν, αλλά χάριν ειδέναι. 
Σκίμπους λέγε, αλλά μή κράββατος. 
Βελόνη και βελονοπώλης αρχαία. Η δε ραφίς τί εστιν ουκ αν τις γνοίη. 
Φάγομαι βάρβαρον. Λέγε ουν έδομαι και κατέδομαι. Τούτο γαρ Αττικόν.(*Εκλογαί* 300)*Εκτενώς* μη λέγε αλλ' αντ' αυτού *δαψιλώς* λέγε.

*Βασίλισσα,* ουδείς των αρχαίων είπεν αλλά *βασίλεια* ή *βασιλίς*. (Ν. Ανδριώτη, Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας, Θεσσαλονίκη 1992)

Στο εξωτερικό από τις πρώτες εκδόσεις των έργων του είναι οι *Εκλογές* με πολύτιμες σημειώσεις και από τον C. A. Lobeck (1820) αλλά και τον W. G. Rutherford (1881), ενώ η *Σοφιστική Προπαρασκευή* εκδόθηκε επίσης με σπουδαίες σημειώσεις από τον Immanuel Bekker στο έργο του *Anecdota graeca* το 1814.

Για το έργο του έχουν επίσης εκδοθεί τα βιβλία *Phrynichi sophistae praeparatio sophistica*, Ioannes de Borries (1911), *Die Ekloge des Phrynichos* (Eitel Fischer) και *Sammlung griechischer und lateinischer Grammatiken* (1974), καθώς και το *The sophist Aristocles and the grammarian Phrynichus* (I. Avotins, 1978).

Κατηγορία:Σοφιστές
Τολέδο

Το **Τολέδο** είναι πόλη και δημοτικό διαμέρισμα της Ισπανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, καθώς και της αυτόνομης κοινότητας Καστίλη-Λα Μάντσα. Βρίσκεται κεντρικά της χώρας, σε απόσταση 70 χιλιομέτρων από τη Μαδρίτη και επί της δεξιάς όχθης του ποταμού Τάγου. Από το 1986, περιλαμβάνεται στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, ενώ στο παρελθόν (1085-1559) υπήρξε πρωτεύουσα της Ισπανικής αυτοκρατορίας, ισχυρό θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο. Σήμερα, μια ολόκληρη πόλη αποτελεί μουσείο ιστορίας και αρχιτεκτονικής.

Το Τολέδο ήταν φημισμένο για την παραγωγή των καλύτερων σπαθιών στη Δύση. Κατά το Μεσαίωνα, υπήρξε επίσης μεγάλο μεταφραστικό κέντρο, όπου σημαντικό μέρος της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας μεταφέρθηκε από την Αραβική ανατολή στη Δύση, με μεταφράσεις από τα αραβικά στα λατινικά, κυρίως από εβραίους αλλά και άλλους γλωσσομαθείς.

Καταλαμβάνει συνολική έκταση 232 τετραγωνικών χιλιομέτρων και διαθέτει πληθυσμό 75.578 κατοίκων (2005). Το όνομα της πόλης προέρχεται από τη λατινική ονομασία *Toletum*, δηλαδή *πόλη με τείχη*.

Στα αξιοθέατα της πόλης, που η Μαυριτανική όψη της διατηρείται μέχρι σήμερα, ανήκει ο γοτθικός καθεδρικός ναός, στην είσοδο της πόλης, που κτίσθηκε επί ναού του 6ου αιώνα και παρουσιάζει εντυπωσιακό συνδυασμό αρχιτεκτονικού ρυθμού. Χρονολογείται από το 1493, με έργα των Γκόγια και Δομήνικου Θεοτοκόπουλου.

Το περίφημο οχυρό του Αλκάθαρ γνωστότερο και ως Αλκαζάρ, είναι τετράγωνο οικοδόμημα με πύργους σε κάθε γωνία, που δεσπόζει από έναν λόφο στην πόλη. Το οχυρό αυτό παλιότερα αποτελούσε το ανάκτορο των Βασιλέων της Καστίλλης.

Κατά τον μεσαίωνα έως τα νεότερα χρόνια, το Τολέδο υπήρξε σημαντικό κέντρο παραγωγής σπαθιών και άλλων χειροποίητων καλλιτεχνημάτων.

Στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (1936) το Τολέδο υπέστη μεγάλες καταστροφές. Σήμερα αποτελεί έδρα του Καθολικού Πριμάτου της Ισπανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία
Κατηγορία:Καστίλη-Λα Μάντσα
Αγκινάρα

thumb|250px|right|Φυτά αγκινάρας
Η **αγκινάρα** (*Cynara cardunculus*, *Κυνάρα η καρδονίσκη ή αλλιώς Κυνάρα η κάκτος*) είναι πολυετές λαχανικό της οικογένειας των Αστεροειδών (Asteraceae), Αναπτύσσεται σε σχήμα θάμνου, ύψους περίπου 1,5 μ. Είναι φυτό ιθαγενές της Αφρικής, καλλιεργείται, όμως, σε πολλά μέρη του σύγχρονου κόσμου σε θέσεις προφυλαγμένες από το δυνατό ψύχος και εδάφη χωρίς πολλή υγρασία.Ανακαλυφθηκε από τους Σλάβους κατά την βυζαντινή εποχή  

## Χαρακτηριστικά
Η ρίζα της αγκινάρας είναι πασσαλώδης και προχωρεί βαθιά στο έδαφος.

Τα φύλλα της είναι μεγάλα με βαθιές σχισμές, χρώμα γκριζωπό στο κάτω μέρος και το στέλεχός της είναι μακρύ με διακλαδώσεις. 

Πολλαπλασιάζεται με παραφυάδες κατά την άνοιξη ή το φθινόπωρο ενώ ο βλαστός της ξεραίνεται το καλοκαίρι.

## Κατανάλωση
Από το φυτό χρησιμοποιείται στη μαγειρική το άνθος, που έχει σχήμα σφαιρικό, λίγο μακρύ και σαρκώδες. Μαγειρεύεται αφού καθαριστεί από τα πέταλα και το χνούδι, ενώ στην Κρήτη τρώγεται και ωμή με λεμόνι, πολύ νόστιμη και "ειδικός" μεζές για τσικουδιά.

Τα εξωτερικά πέταλα του άνθους καταλήγουν σε αγκαθωτή άκρη και είναι σκληρά, μπορούν δε να χρησιμοποιηθούν και για τροφή των ζώων.

Η αγκινάρα είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β1, Β2, νιασίνη και C.

## Καλλιέργεια
Στην Ελλάδα καλλιεργείται στην Αργολίδα,ιδιαίτερα στην περιοχή των Ιρίων και της Κάντιας, στην Κρήτη και στη Μεσσηνία (όπου βρίσκουμε κυρίως την "άγρια" αγκινάρα με μεγάλα αγκάθια στα πέταλα), στη Λακωνία, στην Κέρκυρα, στην Ηλεία και αλλού, ενώ καλλιεργείται σε όλες σχεδόν τις χώρες της Νότιας Ευρώπης, τη Βρετανία και τη Γαλλία.

## Γιορτές
Στα Ίρια Αργολίδας κάθε Μάιο μήνα διεξάγεται η γιορτή της αγκινάρας. Τον Μάιο επίσης γίνεται η γιορτή αγκινάρας και στην Τήνο, όπου καλλιεργείται τόσο σε ήμερη όσο και σε άγρια ποικιλία με αγκάθια.

## Πηγές, Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Λαχανικά
Κατηγορία:Αστεροειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής
Ισχύς

Η **Ισχύς**, στη Φυσική, είναι ο ρυθμός μεταβολής έργου ή αλλιώς το ποσό της ενέργειας που καταναλώνεται στη μονάδα του χρόνου, σε οποιαδήποτε μορφή και αν είναι η ενέργεια.

## Θερμική ισχύς
Η Θερμική ισχύς είναι η θερμότητα στη μονάδα του χρόνου. Για παράδειγμα, ένα δοχείο που περιέχει νερό σε υψηλή θερμοκρασία και αφήνεται να κρυώσει προσδίδει στο περιβάλλον θερμική ισχύ ίση με,

:P=c_p\cdot\frac{\Delta Q}{\Delta t}

όπου \Delta Q \, είναι η μεταβολή θερμοκρασίας που παρατηρούμε σε χρόνο \Delta t \, και c_p \, είναι η θερμοχωρητικότητα του νερού.

## Μηχανική ισχύς
Η μηχανική ισχύς που προσδίδεται σε ένα σύστημα που κινείται σε γραμμική (μεταφορική) κίνηση ισούται με το γινόμενο της ταχύτητας του επί τη δύναμη,

:P=v \cdot F

Η μηχανική ισχύς που προσδίδεται σε ένα σύστημα σε περιστροφική κίνηση ισούται με το γινόμενο της γωνιακής ταχύτητας του επί τη ροπή,

:P=\omega \cdot M

Παράδειγμα μηχανικής ισχύος είναι η ισχύς που αποδίδεται από βενζινοκινητήρα προς τον άξονα κίνησης των τροχών του αυτοκινήτου. Η στιγμιαία ισχύς που αποδίδει το εργαζόμενο μέσο στο έμβολο ισούται με τη δύναμη που ασκεί στο έμβολο επί τη στιγμιαία του ταχύτητα. Η ισχύς που μεταδίδεται από τον άξονα στους τροχούς ισούται με τη ροπή που ασκείται στον άξονα επί τη γωνιακή του ταχύτητα.

## Ηλεκτρική ισχύς

Αγώγιμο καλώδιο συνδεδεμένο με μπαταρία τάσης **V** αν διαρρέεται από ρεύμα **Ι** καταναλώνει ισχύ,

:P=V \cdot I.

Αν δεν υπάρχει κάποιο άλλο φορτίο συνδεδεμένο με το καλώδιο, όπως μια λάμπα ή ένας ηλεκτροκινητήρας, η ισχύς αποδίδεται στο παράδειγμα αυτό ως θερμότητα στο περιβάλλον.

## Υδραυλική ισχύς

Για παράδειγμα, το κομπρεσέρ σε ένα εκ σκαπτικό μηχάνημα (μπουλντόζα) δίνει στο έμβολο (πιστόνι) κίνησης του εκσκαφέα παροχή λαδιού **Q** υπό πίεση **p**. Η ισχύς που προσδίδεται στο έμβολο είναι,

:P=Q \cdot p

## Μονάδες μέτρησης

1 **W** (watt ή βατ) = 1 J/s (joule/sec),

1&nbsp;kW (kilowatt ή κιλοβάτ) = 1000 W,  

1 kcal/hr (kilocalorie/hour) = 1,16 W

1 KW=0.87 kcal/hr

1&nbsp;hp (horsepower ή ιπποδύναμη) = 0,73&nbsp;kW

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Πηγές
* Φυσική Β' Γυμνασίου - Ισχύς, παράγραφος 5.8, σελ.107.
* Φυσική Α' Λυκείου - Η ισχύς, παράγραφος 2.1.6 σελ. 178


Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής
Υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος

thumb|320px|right|Ο Υπερσιβηρικός Σιδηρόδρομος (κόκκινη γραμμή) και ο Σιδηρόδρομος Βαϊκάλης-Αμούρ (πράσινη γραμμή).
Ο **Υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος** (Транссибирская магистраль ή Транссиб στα ρωσικά), είναι σιδηροδρομικός άξονας που συνδέει τη Μόσχα και την ευρωπαϊκή Ρωσία με τις ρωσικές επαρχίες της Άπω Ανατολής, τη Μογγολία, την Κίνα και τη Θάλασσα της Ιαπωνίας.
 
Η κύρια διαδρομή, ο υπερσιβηρικός, φτάνει από τη Μόσχα στο Βλαδιβοστόκ μέσω της νότιας Σιβηρίας και κατασκευάστηκε μεταξύ του 1891 και του 1916. Με 9.288 χιλιόμετρα, σε 8 χρονικές ζώνες, το ταξίδι διαρκεί συνήθως 7 ημέρες. Σήμερα, άλλες τέσσερις διαδρομές ξεκινούν από τον Υπερσιβηρικό.

## Ιστορικό
Στα τέλη του 19ου αιώνα η Ρωσία ήταν ήδη μια παγκόσμια υπερδύναμη, αλλά η κίνηση και το εμπόριο ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου στις δυτικές επαρχίες της και σε μεγάλες πόλεις όπως η Μόσχα και η Αγία Πετρούπολη. Το ανατολικό – ασιατικό – σιβηρικό τμήμα της χώρας ήταν αποκομμένο. Το 1891, η κυβέρνηση της Ρωσίας αποφάσισε την κατασκευή μιας σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνέδεε τη Μόσχα με το λιμάνι Βλαδιβοστόκ, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά στην ανατολική ακτή της Ρωσίας, στη Σιβηρία, στη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Ο Τσάρος Αλέξανδρος Γ΄ αποφάσισε να ενώσει τη Ρωσία από το σημείο που βρίσκονται τα Ουράλια, με τις ακτές του Ειρηνικού.

Η αλλαγή στον τρόπο μεταφοράς των πρώτων υλών του σιβηρικού υπεδάφους, η διακίνηση προϊόντων από και προς την αχανή κινέζικη αγορά και η γρήγορη μεταφορά στρατιωτικού υλικού και προσωπικού, για την προάσπιση της ρωσικής Άπω Ανατολής από τους Ιάπωνες, ήταν οι λόγοι που επέβαλαν τη σιδηροδρομική σύνδεση Ανατολής – Δύσης. Η κατασκευή του Υπερσιβηρικού ολοκληρώθηκε 25 χρόνια αργότερα (1916), ενώ από το 1908, δίπλα στην αρχική μονή γραμμή, κατασκευαζόταν και δεύτερη. Με την ολοκλήρωση του Υπερσιβηρικού μια νέα εποχή ανάπτυξης ξεκίνησε για τη Σιβηρία, βασισμένη κυρίως στις τεράστιες δυνατότητες εκμετάλλευσης του φυσικού της πλούτου. Παράλληλα, απλοί σταθμοί του Υπερσιβηρικού σιδηροδρόμου εξελίχθηκαν σταδιακά σε αστικά βιομηχανικά κέντρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Υπερσι
Τζόναθαν Κάρολ

Ο **Τζόναθαν Σάμιουελ Κάρολ** (*Jonathan Samuel Carroll*, γενν. 26 Ιανουαρίου 1949) είναι Αμερικανός συγγραφέας φαντασίας και τρόμου.

## Ζωή και Έργο
Ο Κάρολ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Ο πατέρας του ήταν σεναριογράφος ταινιών και η μητέρα του ηθοποιός. Παρόλο που οι γονείς του ήταν Εβραίοι, ο Κάρολ μεγάλωσε σε Χριστιανικό περιβάλλον *(Christian Science religion)*. Ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του ως "προβληματικό νέο" *(troubled teenager)*. Τελείωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο σχολείο *Loomis* του Κονέκτικατ και αποφοίτησε με άριστα από το *Rutgers University* το 1971, ενώ παντρεύτηκε την καλλιτέχνιδα *Beverly Schreiner* το ίδιο έτος. Λίγα χρόνια αργότερα μετακόμισε στην Βιέννη, όπου ξεκίνησε να διδάσκει στο Αμερικάνικο Διεθνές Σχολείο *(American International School)*, κάνοντας την Αυστρία σπίτι του.

Το πρώτο του μυθιστόρημα, *The Land of Laughs* (1980), είναι ενδεικτικό του ύφους και της θεματολογίας του. Το διήγημα *Friend's Best Man*, κέρδισε το βραβείο *World Fantasy*. Το 1995, η συλλογή διηγημάτων *The Panic Hand* κέρδισε το βραβείο *Bram Stoker* ως καλύτερη συλλογή Φαντασίας. Τα μυθιστορήματα *The Land of Laughs* και *From The Teeth of Angels* κέρδισαν το Γαλλικό *Prix Imaginaire*. Τέλος, το *Outside the Dog Museum* κέρδισε το βραβείο *British Fantasy* ως καλύτερο μυθιστόρημα.

## Βιβλιογραφία
* The Land of Laughs (1980)
* Voice of Our Shadow (1983), ** ''(Η Φωνή της Σκιάς μας)'' **
* The Answered Prayers' sextet
** Bones of the Moon (1987) 
** Sleeping in Flame (1988)
** A Child Across the Sky (1989), ** ''(Ένα Παιδί στον Ουρανό)'' **
* Black Cocktail (1990) 
* Outside the Dog Museum (1991)
* After Silence (1992)
* From the Teeth of Angels (1993)
* The Panic Hand (1995) 
* The Crane's View Trilogy
** Kissing The Beehive (1997)
** The Marriage of Sticks (2000)
** The Wooden Sea (2001) 
* The Heidelberg Cylinder (1999-2000) 
* White Apples (2002)
* Glass Soup (2005)
* Oko Dnia (Eye Of The Day, 2006)
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η επίσημη ιστοσελίδα του Τζόναθαν Κάρολ
*Συνέντευξη του Κάρολ στην ιστοσελίδα wotmania.com
*Μια συζήτηση με τον Κάρολ σε ιστοσελίδα ΕΦ

Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Ρίγανη

Η **ρίγανη** (*Ορίγανον το κοινόν*, *Origanum vulgare*) είναι αρωματικό ποώδες, πολυετές, ιθαγενές και θαμνώδες φυτό της Μεσογείου και της Κεντρικής Ασίας. 
Ανήκει στο γένος Ορίγανο της τάξης των λαμιωδών αγγειόσπερμων δικότυλων φυτών.

## Χαρακτηριστικά
Το φυτό έχει ύψος 20-80 εκ., έχει φύλλα αντίθετα μήκους 1-4 εκ. Αναπτύσσεται καλά σε εδάφη με pH 6-9 και μπορεί να εκμεταλλευτεί , όταν καλλιεργείται, ακόμα και πολύ φτωχά , ξηρικά και πετρώδη εδάφη. Τα άνθη της έχουν χρώμα άσπρο-μώβ και ανθίζει από Ιούνιο κυρίως μέχρι Αύγουστο αναλόγως της περιοχής.

## Στην Ελλάδα
Η **Ελληνική ρίγανη** (Greek Oregano) είναι φυτό πολυετές και ποώδες η ποιότητά της θεωρείται από τις καλύτερες παγκοσμίως. Η ρίγανη πέρα από το χαρακτηριστικό άρωμα και γεύση που δίνει στο φαγητό έχει και πάρα πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες, με κυριότερη (γνωστή φαρμακευτικά) δραστική ουσία την καρβακρόλη. Στην Ελλάδα η ρίγανη είναι αυτοφυής και βρίσκεται σε ορεινές και βραχώδεις περιοχές.

## Φαρμακευτικές ιδιότητες
Είναι αντιδιαρροϊκή, αντιφλεγμονώδης, βακτηριοκτόνα. Υπό μορφή αφεψημάτων χρησιμοποιείται για την ατονία των εντέρων, αποχρεμπτικό για το βήχα, βοηθάει στην υπέρταση και την αρτηριοσκλήρυνση. Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης (οριγανέλαιο) χρησιμοποιείται για τον πονόδοντο.
Η ρίγανη έχει 12 φορές περισσότερο αντιοξειδωτική δράση από το πορτοκάλι, 30 από την πατάτα και 42 από το μήλο. Επίσης με λίγη ρίγανη στην τροφή των πτηνών σας κρατάτε τις αρρώστιες μακριά τους.

Μία άλλη κύρια χρήση της είναι κατά των χρόνιων ρευματισμών. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν τη θεραπευτική της αξία και τη χρησιμοποιούσαν πίνοντας το τσάι της σε κολικούς και εξωτερικά σε πρηξίματα και για το στραβολαίμιασμα.

## Χρήση
Χρησιμοποιείται ως καρύκευμα κυρίως στη μαγειρική αλλά και σπανιότερα ως αφέψημα, το οποίο αναφέρεται ως εξαιρετικό κατά του βήχα. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στη χωριάτικη σαλάτα. Είναι το βασικό καρύκευμα των χωρών της Μεσογείου και βασικό συστατικό της Ελληνικής, αλλά και της Ιταλικής κουζίνας.

## Συλλογή
Η συλλογή της ρίγανης γίνεται κατά την ανθοφορία του φυτού, τα άνθη αυτά ξεραίνονται σε ειδικά υπόστεγα ή ξηραντήρια και στη συνέχεια τρίβονται και κοσκινίζονται. 
 
Επειδή η συλλογή της απαιτεί αρκετά  εργατικά χέρια, η έλλειψη τους οδήγησε σε οργανωμένη καλλιέργεια στις περιοχές όπως Μαυρούδα, Τρικάλων και της Καρδίτσας. Στις Η.Π.Α η κατανάλωση της ρίγανης αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια και έτσι άρχισε  η καλλιέργεια της σε διάφορες περιοχές του νότου αλλά και στο Μεξικό.

## Λαογραφία
### Ελλάδα
*Από την Κρητική λαϊκή παράδοση, ένα απόσπασμα από Κρητική μαντινάδα:

## Φωτογραφίες

Image:Origanum vulgare - harilik pune.jpg|
Image:Oregano-spice.jpg|
Image:Oregano.jpg|
Image:Origanum vulgare.jpg|


## Παραπομπές και σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άγνωστα στοιχεία για τη ρίγανη, ανακτήθηκε στις 15/06/2015.

Κατηγορία:Βότανα
Κατηγορία:Χειλανθή
Κατηγορία:Αρωματικά φυτά
Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Κατηγορία:Αφέψημα
Κατηγορία:Αιθέρια έλαια
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας
Κατηγορία:Κουζίνα του Νέου Μεξικού
Μερόπη Ροζάν

Η **Μερόπη Ροζάν** (Αϊβαλί Μικρά Ασία 1895 - 1977) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Ανέβηκε στη σκηνή του θεάτρου από μαθήτρια ακόμη του Γυμνασίου. Εμφανίσθηκε επίσημα ως ηθοποιός με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στα Παναθήναια του 1913.

Η Μερόπη Ροζάν ήταν η πρώτη ηθοποιός που επιδόθηκε σε μιμήσεις (μίμος). Μετά τον γάμο της έπαιξε σε ρόλους δραματικούς όπως στη "Δράκαινα" του Μπόγρη, την Ευτοπία και Αγία Ελένη στη "Φαύστα" κ.λπ. Επίσης έπαιξε και σε υπέροχους κωμικούς ρόλους π.χ. "Τράβα το κορδόνι" (παλιά δημώδης έκφραση), "Παλιοκόριτσο" κ.ά.

Η Μερόπη Ροζάν ανήκε στο Βασιλικό και μετέπειτα Εθνικό Θέατρο, στο οποίο και προσλήφθηκε μετά την επανασύστασή του. Επίσης, εργάσθηκε και στο Άρμα Θέσπιδος.

## Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε τον επίσης Έλληνα ηθοποιό Νικόλαο Ροζάν, το γένος Πεταλά. Κόρη του καλλιτεχνικού ζεύγους Ροζάν ήταν η επίσης ηθοποιός Ρένα Καλαμάρο, που αποσύρθηκε από τη θεατρική σκηνή όταν παντρεύτηκε. Εγγονός της ήταν ο σκηνοθέτης και μεταφραστής Γιώργος Βούρος. 

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Πηγές
* Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποοί
* Θόδωρος Έξαρχος, ‘Έλληνες ηθοποοί‘
* 90lepta

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ράμσι Κάμπελ

Ο **Τζον Ράμσι Κάμπελ** (*John Ramsey Campbell*, 4 Ιανουαρίου 1946) είναι Βρετανός συγγραφέας. Θεωρείται από αρκετούς κριτικούς ως ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς τρόμου.

## Ζωή και Έργο
Γεννήθηκε στο Λίβερπουλ. Τα πρώιμα έργα του επηρεάστηκαν πολύ από τα έργα του Λάβκραφτ. Η πρώτη του συλλογή μάλιστα, *The Inhabitant of the Lake and Less Welcome Tenants* (1964), είναι ένας τόμος με ιστορίες πάνω στην μυθολογία Κθούλου. Με τη συλλογή *Demons by Daylight* (1973) όμως, ο Κάμπελ προσπαθεί να μοιάζει όσο το δυνατόν λιγότερο στον Λάβκραφτ, και δημιουργεί ιστορίες όπου αρχίζει να ωριμάζει και να δημιουργεί ένα πιο προσωπικό ύφος.

Ο Κάμπελ έχει γράψει πολλά μυθιστορήματα, μερικά από τα οποία κινούνται στον χώρο του υπερφυσικού και άλλα όχι. Έχει επίσης επιβλέψει αρκετές ανθολογίες.

Είναι παντρεμένος με την *Jenny Chandler*. Έχουν δύο παιδιά, και ζουν στο *Merseyside*. 

## Βιβλιογραφία
### Μυθιστορήματα
* The Doll Who Ate His Mother, 1976. 
* The Bride of Frankenstein, 1977.
* Dracula's Daughter, 1977.
* The Wolfman, 1977.
* The Face That Must Die, 1979, ** ''(Το Πρόσωπο που Πρέπει να Πεθάνει)'' ** 
* The Parasite (AKA *To Wake The Dead*), 1980. 
* The Nameless, 1981, ** ''(Κραυγή από την Κόλαση)'' **
* The Claw (AKA *Night of the Claw*, *Claw* ), 1983.
* Incarnate, 1983.
* Obsession, 1985.
* The Hungry Moon, 1986.
* The Influence, 1988.
* Ancient Images, 1989.
* Midnight Sun, 1990.
* Needing Ghosts, 1990.
* The Count of Eleven, 1991.
* The Long Lost, 1993.
* The One Safe Place, 1995.
* The House on Nazareth Hill (AKA *Nazareth Hill*), 1996.
* The Last Voice They Hear, 1998.
* Silent Children, 2000.
* Pact of the Fathers, 2001.
* The Darkest Part of the Woods, 2003.
* The Overnight, 2004.
* Secret Story, 2006.

### Συλλογές

* The Inhabitant of the Lake And Less Welcome Tenants, 1964.
* Demons By Daylight, 1973.
* The Height of the Scream, 1976.
* Dark Companions, 1982.
* Cold Print, 1985. 
* Scared Stiff: Tales of Sex and Death, 1986, ** ''(Έρωτας και Θάνατος)'' **
* Night Visions: The Hellbound Heart, 1986.
* Dark Feasts: The World of Ramsey Campbell, 1987.
* Waking Nightmare, 1991.
* Alone with the Horrors, 1993.
* Strange Things and Stranger Places, 1993.
* Solomon Kane του Robert E. Howard (First Complete Edition) 1995 (βλ. σημείωση 1)
* Ghosts and Grisly Things, 1998.
* Told By The Dead, 2003.

## Σημειώσεις
1. Τη δεκαετία του ’90 ανατέθηκε στον Ράμσι Κάμπελ ένα δύσκολο εγχείρημα: να ολοκλωρώσει τα τρία ανολοκλήρωτα διηγήματα του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα **Robert E. Howard** (1906-1936) με ήρωα τον Βρετανό τυχοδιώκτη **Solomon Kane**. Ο Κάμπελ, λάτρης των έργων του Howard, δέχθηκε να λάβει μέρος σε αυτήν τη μεταθανάτια συνεργασία και έτσι ολοκλήρωσε τα τρία διηγήματα. Χάρη στην λογοτεχνική συνεισφορά του Κάμπελ, το 1995 εκδόθηκε για πρώτη φορά η ολοκληρωμένη έκδοση των περιπετειών του Solomon Kane, η οποία περιλάμβανε επίσης μια περιεκτική εισαγωγή γραμμένη από τον ίδιο τον Κάμπελ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* H επίσημη ιστοσελίδα του συγγραφέα
* Μια ολοκληρωμένη βιβλιογραφία του Κάμπελ
* Μια συνέντευξή του στα Αγγλικά

Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι διηγηματογράφοι