open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κατάλογος βασιλικών συζύγων του Αννόβερου

Λόγω του Σαλικού νόμου περί διαδοχής, όλοι οι μονάρχες του Αννόβερου ήταν άνδρες, εκλέκτορες από το 1692 έως το 1814 και βασιλιάδες από το 1814 έως το 1866. Οι σύζυγοί τους ήταν έτσι εκλέκτειρες και στη συνέχεια βασίλισσες.

## Εκλέκτειρες

## Βασίλισσες

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασίλισσες του Ανόβερου
Άνω Βούβες Χανίων

Οι **Άνω Βούβες** ή **Επάνω Βούβες** ή **Πάνω Βούβες** είναι πολύ μικρός οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.

## Γενικά στοιχεία - αξιοθέατα
Οι Άνω Βούβες βρίσκονται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, κοντά στην αρχή της Χερσονήσου Ρωδοπού (Σπάθα) σε υψόμετρο 200 μέτρα. Απέχουν περίπου 13 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Γεράνι (έδρα του δήμου), 28 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τα Χανιά και 23 χιλιόμετρα Α. από την Κίσσαμο. 

### Αξιοθέατα
Σημαντικό αξιοθέατο του χωριού είναι το "Μνημειακό Ελαιόδεντρο"  που έχει αναγνωριστεί ως μνημείο της φύσης. Θεωρείται ως η αρχαιότερη ελιά του κόσμου και αιώνιο σύμβολο της προαιώνιας σχέσης της Κρήτης με την ελιά, ηλικίας τουλάχιστον 3.500 χρόνων. Τα τελευταία χρόνια καθιερώθηκε πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες σε συνεργασία με την Ολυμπιακή επιτροπή της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Χανίων και του τότε Δήμου Κολυμβαρίου, και μετά από μια σειρά εκδηλώσεων, να κόβεται ένα κλαδί από την ελιά των Βουβών (κότινος) και να στέφεται με αυτό ο πρώτος Ολυμπιονίκης. 

Θρησκευτικό αξιοθέατο είναι είναι ο ανακαινισμένος από την αρχαιολογία Ιερός Ναός του Αγίου Βασιλείου, (1η Ιανουαρίου),  κτίσμα του 12ου αιώνα με πολλές αγιογραφίες. Ο ναός είναι κτισμένος πάνω στα ερείπια παλαιότερου, του οποίου σώζεται ένα μικρό μέρος. 

Δίπλα στο Μνημειακό Δέντρο, είναι το Μουσείο της Ελιάς, στο οποίο εκτίθενται εργαλεία και σκεύη (από την προϊστορική εποχή μέχρι τη δεκαετία του 1950) που χρησιμοποιούνταν για την καλλιέργεια της ελιάς και την παραγωγή ελαιόλαδου. 

## Διοικητικά στοιχεία
Απογράφονται επίσημα, το 1925 να προσαρτώνται στην κοινότητα Βουβών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του  Κλεισθένης Ι, μαζί με τις Βούβες, τα Λουκουμιχελιανά και τα Ποντικιανά αποτελούν την κοινότητα Βουβών, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κολυμβαρίου του Δήμου Πλατανιά και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 21 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 15. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η αρχαιότερη ελιά στον κόσμο - Oldest olive tree in the world από την votaniki.gr.
* Μουσείο Ελιάς Βουβών στον ιστότοπο https://www.greekgastronomyguide.gr/.

## Παραπομπές


Άνω Βούβες
Άνω Βούβες
Ortiz Gaming

Η **Ortiz Gaming** είναι μια διεθνής εταιρεία ανάπτυξης και παροχής ηλεκτρονικών λύσεων ψυχαγωγίας, με κύρια εστίαση στο video bingo και στα slot machines, καθώς και σε ολοκληρωμένα συστήματα διαχείρισης για τη βιομηχανία τυχερών παιχνιδιών.

Το χαρτοφυλάκιό της περιλαμβάνει προϊόντα Κατηγορίας II και Κατηγορίας III, με μια ποικιλία παιχνιδιών video bingo, slot games και fixed-odds betting.
Οι σειρές μηχανημάτων της — όπως O-Circle, O-Future, O-Evolution, O-Max και O-Standard — διαθέτουν οθόνες υψηλής ευκρίνειας και εξελιγμένα ηχητικά συστήματα που έχουν σχεδιαστεί για τη βελτίωση της εμπειρίας του παίκτη.
Μεταξύ των πιο αναγνωρισμένων παιχνιδιών της συγκαταλέγονται τα Triple Bonus, Ace Mania, Goal Mania και Six Bingo, τα οποία έχουν σημειώσει ιδιαίτερη δημοτικότητα σε αγορές της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης.
Μέσω της θυγατρικής Ortiz Interactive, η εταιρεία προσαρμόζει τα παιχνίδια της για κινητά τηλέφωνα και διαδικτυακές πλατφόρμες.

Η Ortiz Gaming σύναψε συνεργασία με τη Meridianbet το 2020, αποτελώντας τον κύριο πάροχο παιχνιδιών video bingo για την πλατφόρμα. Η εταιρεία συνεργάζεται επίσης με την Gaming Technologies (Gametech) για τη διανομή περιεχομένου bingo μέσω της πλατφόρμας Vale.mx στο Μεξικό.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Fuji (θωρηκτό)

Το ***Fuji*** ήταν το πρωτοπόρο πλοίο της ομώνυμης κλάσης δύο προ-ντρέντνωτ θωρηκτών που ναυπηγήθηκαν για το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό από τη βρετανική εταιρεία Thames Iron Works στα τέλη της δεκαετίας του 1890. Το πλοίο έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις στον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο του 1904–1905, συμπεριλαμβανομένης της Μάχης του Πορτ Άρθουρ τη δεύτερη ημέρα του πολέμου, μαζί με το αδελφό *[[Yashima (θωρηκτό)|Yashima]]*. Επίσης συμμετείχε στις ναυμαχίες Ναυμαχίες της Κίτρινης Θάλασσας και της Τσουσίμα και υπέστη ελαφρές ζημιές στη δεύτερη. Επαναταξινομήθηκε ως πλοίο παράκτιας άμυνας το 1910 και υπηρέτησε ως εκπαιδευτικό πλοίο για το υπόλοιπο της ενεργού πορείας του. Εν τέλει διαλύθηκε για σκραπ το 1948.

## Περιγραφή
Τα δύο πλοία της κλάσης *Fuji* ήταν τα πρώτα θωρηκτά του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού και παραγγέλθηκαν από τη Βρετανία ως αντιστάθμισμα ενάντια στις δύο νεότευκτες κινεζικές θωρακοβάρεις, γερμανικής προελεύσεως. Εκείνη την εποχή η Ιαπωνία δεν διέθετε δυνατότητες ναυπήγησης θωρηκτών και αναγκαστικά αυτά έπρεπε να παραγγελθούν στο εξωτερικό. Σχεδιαστής τους ήταν ο ναυπηγός Φίλιπ Γουάτς (Philip Watts) και ήταν μικρότερων διαστάσεων εκδοχές των βρετανικών θωρηκτών της κλάσης *[[Θωρηκτό κλάσης Royal Sovereign|Royal Sovereign]]*, αν και ελαφρώς ταχύτερα και με ανώτερη θωράκιση.

Το *Fuji* είχε ολικό μήκος 125,6 m, πλάτος 22,4 m και βύθισμα 8 m, πλήρως έμφορτο. Το εκτόπισμά του με συνήθη φόρτο ήταν 12.734 t (12,533 LT) και το πλήρωμά του αποτελούνταν από 637 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες. Προωθούνταν από δύο ατμομηχανές τύπου Humphrys Tennant που τροφοδοτούνταν από δέκα λέβητες. Οι μηχανές μπορούσαν να αποδώσουν έως και 13.500 ihp και η προβλεπόμενη ταχύτητα πλεύσης ήταν 18 kn. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των δοκιμών του το *Fuji* έφθασε τους 18,5 kn. Η αυτονομία του έφθανε τα 4.000 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 10 kn.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 305 mm (12 ιντσών) εγκατεστημένα σε δύο πύργους, έναν στην πλώρη και έναν στην πρύμνη. Ο δευτερεύων οπλισμός αποτελούνταν από δέκα ταχυβόλα πυροβόλα των 152 mm (6 ιντσών) και συμπληρωνόταν από αριθμό όπλων μικρότερου διαμετρήματος που παρείχαν προστασία απέναντι στα εχθρικά τορπιλοβόλα, συμπεριλαμβανομένων δεκατεσσάρων πυροβόλων Hotchkiss τριών λιβρών των 47 mm και δέκα Hotchkiss των 2,5 λιβρών, ίδιου διαμετρήματος. Επίσης διέθεταν πέντε τορπιλοσωλήνες των 450 mm.

Η θωρακισμένη ζώνη στην ίσαλο αποτελούνταν από πλάκες θωράκισης τύπου Harvey πάχους 356–457 mm. Οι πυργίσκοι των κύριων πυροβόλων προστατεύονταν από θωράκιση πάχους 6 ιντσών και το κατάστρωμα από θωράκιση πάχους 64 mm.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* (contact the editor at lars.ahlberg@halmstad.mail.postnet.se for subscription information)
* 
*
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θωρηκτά κλάσης Fuji
Γιούστους φαν Έφεν

Ο **Γιούστους φαν Έφεν** (, 21 Φεβρουαρίου 1684 &ndash; 18 Σεπτεμβρίου 1735), ήταν Ολλανδός δημοσιογράφος, δημοσιολόγος, μεταφραστής και συγγραφέας, γεννημένος στην Ουτρέχτη. Εμπνεόμενος από το αγγλικό περιοδικό *The Spectator*, εξέδωσε στη χώρα του το ανεξάρτητο περιοδικό *Hollandsche Spectator* επί τετραετία μέχρι τον θάνατό του.

Παρά το ότι τα περισσότερα κείμενά του εκτός των όσων δημοσίευε στο παραπάνω έντυπο ήταν γραμμένα στη γαλλική γλώσσα και δημοσιεύονταν συχνά σε γαλλικά περιοδικά, ο φαν Έφεν αναγνωρίζεται σήμερα ως ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς στην ολλανδική γλώσσα για τον 18ο αιώνα και ως μια επιδραστική μορφή του ολλανδικού Διαφωτισμού. Μετέφρασε πολλά αγγλικά και γαλλικά έργα στην ολλανδική, μεταξύ των οποίων και τον *[[Ροβινσώνας Κρούσος|Ροβινσώνα Κρούσο]]*, αλλά και αγγλικά έργα στη γαλλική γλώσσα. Από το 1715 έως το 1727 διετέλεσε γραμματέας στην πρεσβεία της Ολλανδίας στο Λονδίνο, όπου έγινε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας. Πέθανε στο Ντεν Μπος σε ηλικία 51 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βαν Έφφεν Ιούστος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελίδα 748

Κατηγορία:Ολλανδοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί μεταφραστές
Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Σουσουμάν

Το **Σουσουμάν** () είναι πόλη της Ασιατικής Ρωσίας, στο Όμπλαστ του Μαγκαντάν, εγκαταλειμμένη κατά το μεγαλύτερο μέρος της. Ο πληθυσμός του Σουσουμάν το 2024 ήταν 4.175 κάτοικοι έναντι 16.818 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Είναι η διοικητική έδρα του ομώνυμου Διαμερίσματος Σουσουμάνσκι, που έχει έκταση περίπου διπλάσια της Πελοποννήσου.

## Γεωγραφία και κλίμα
Το Σουσουμάν είναι κτισμένο στο υψίπεδο του Άνω Κολιμά, σε μέσο υψόμετρο περί τα 650 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στις όχθες του σχετικώς μικρού ποταμού Μπιοριολιόχ, παραπόταμου του Αγιάν-Γιουργιάχ, εκεί όπου ο Μπιοριολιόχ δέχεται τα νερά του ακόμα μικρότερου ποταμού Σουσουμάν. Από την πόλη διέρχεται η Εθνική οδός Μ56, που συνδέει το Γιακούτσκ με το Μαγκαντάν. Το δεύτερο απέχει από το Σουσουμάν 650 χιλιόμετρα. Το Σουσουμάν εξυπηρετείται από το δικό του ομώνυμο μικρό αεροδρόμιο, με δρομολόγια μόνο προς και από το Αεροδρόμιο του Σόκαλ- Μαγκαντάν 4 φορές την εβδομάδα.

Το κλίμα του Σουσουμάν είναι υποαρκτικό ξηρού χειμώνα (*Dwd/Dwc* κατά Köppen) με εξαιρετικά ψυχρούς και ξηρούς χειμώνες, και σύντομα και ήπια καλοκαίρια. Η πόλη είναι ένας από τους ψυχρότερους μόνιμα κατοικούμενους οικισμούς σε όλη τη Γη, με μέση ετήσια θερμοκρασία μείον 11,5 °C. Παγετός έχει παρατηρηθεί και στους 12 μήνες του έτους, ενώ ποτέ δεν έχει σημειωθεί θερμοκρασία μεγαλύτερη του 0 τους τρεις χειμερινούς μήνες. Το «ρεκόρ» ελάχιστης θερμοκρασίας είναι –60,6 °C, ενώ της μέγιστης είναι +35,0 °C.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1936 ως ο οικισμός ενός σοβχόζ. Το 1938 ο οικισμός επεκτάθηκε κατά πολύ, ώστε να καταστεί κέντρο εξορύξεως χρυσού στο δυτικό μέρος του σημερινού  Όμπλαστ του Μαγκαντάν.

Η εξόρυξη χρυσού και άλλες επιχειρήσεις στην περιοχή εξαρτώνταν σε μεγάλο βαθμό από τα στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων του συστήματος Γκουλάγκ, εκ των οποίων αρκετά λειτουργούσαν κοντά στο Σουσουμάν. Από το 1949 έως το 1956 ο οικισμός ήταν η βάση για ένα από τα μεγαλύτερα τέτοια στρατόπεδα, το Ζάπλαγκ. Εκείνη την εποχή μέχρι και 16.500 κρατούμενοι φυλάσσονταν στα στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων.

Το Σουσουμάν ανακηρύχθηκε «πόλη» το 1964. Κατά τη μετασοβιετική περίοδο ο πληθυσμός μειώνεται συνεχώς με ταχύ ρυθμό. Ακόμα και σήμερα η οικονομία του βασίζεται στην εξόρυξη χρυσού.

## Παραπομπές


Σουσουμαν
Μουλαμεριανά Χανίων

Τα **Μουλαμεριανά** είναι σχεδόν ακατοίκητος οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.

## Γενικά στοιχεία
Τα Μουλαμεριανά βρίσκονται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, ανατολικά στις αρχές του ποταμού Ταυρωνίτη, σε υψόμετρο 250 μέτρα. Απέχουν περίπου 14 χιλιόμετρα ΝΔ. από το Γεράνι (έδρα του δήμου) και 33 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τα Χανιά ενώ δυτικά του περνάει ο Ταυρωνίτης ποταμός. σύμφωνα με την παράδοση η ονομασία του χωριού οφείλεται στον Τούρκο αγά της περιοχής Μουλά Ομέρ. 

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός το 1940 να προσαρτάται στον τότε κοινότητα Νέου Χωρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του  Κλεισθένης Ι, μαζί με το Νέο Χωριό, τον Καφούρο, τον Πετρέ και την Πηγή αποτελούν την κοινότητα Νέου Χωρίου Κυδωνίας, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Βουκολιών του Δήμου Πλατανιά και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 4 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 5. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Στα βουνά των Χανίων, Μουλαμεριανά στο youtube.

## Παραπομπές


Μουλαμεριανά
Μουλαμεριανά
Κοζμοντεμιάνσκ

Το **Κοζμοντεμιάνσκ** ή **Τσικμά** (, ) είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στη Δημοκρατία των Μάρι Ελ. Ο πληθυσμός του Κοζμοντεμιάνσκ το 2023 ήταν 19.355 κάτοικοι έναντι 24.746 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, παρουσιάζοντας από το 1989 συνεχή μείωση στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη στη συμβολή των ποταμών Βετλούγκα και Βόλγα, σε υψόμετρο περίπου 120 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Ιστορία
Πιθανώς του ρωσικού οικισμού προϋπήρχε στην ίδια θέση ξύλινο φρούριο των Μάρι, που έλεγχε τη συμβολή των παραπάνω ποταμών. Το ρωσικό φρούριο και οικισμός ιδρύθηκε το έτος 1583 από τον Ιβάν τον Τρομερό μετά τις κατακτήσεις του, προκειμένου να φρουρεί τα νέα σύνορα του Μεγάλου Δουκάτου της Μόσχας με τους στρέλτσι του. Πήρε την ονομασία των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, που διατηρήθηκε ως ονομασία και της πόλεως μέχρι σήμερα (*Κόζμο* + *Νταμιάν*).

* Στην πόλη γεννήθηκε ο Σοβιετικός συνθέτης Αντρέι Εσπάι (1925-2015).

## Παραπομπές


Κοζμοντεμιανσκ
Γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2025-26

Το **γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2025-26** ή **Λιγκ 1 [[McDonald's]]** για λόγους χορηγίας, είναι η 88η σεζόν της Λιγκ 1, της κορυφαίας κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών της Γαλλίας. Η σεζόν ξεκίνησε στις 15 Αυγούστου 2025 και θα ολοκληρωθεί στις 16 Μαΐου 2026. Το πρόγραμμα των αγώνων ανακοινώθηκε στις 27 Ιουνίου 2025.

## Ομάδες

## Βαθμολογία

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιγκ 1
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2025–2026
Αεροπορικές επιδρομές στην Κύπρο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Η Κύπρος βομβαρδίστηκε από τις Δυνάμεις του Άξονα πολλές φορές κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η άμυνα του νησιού ήταν αδύνατη ενάντια αεροπορικών επιθέσεων. Δεν είχε αντι-αεροπορικά πυροβόλα και πολλά λίγα αεροπλάνα. Η κύρια απειλή προερχόταν από τα Ιταλικά Δωδεκάνησα. Τον Απριλίου 1935, στον Β΄ Ιταλο-Αιθιοπικό Πόλεμο, τα Δωδεκάνησα επιθεωρήθηκαν από τον Στρατηγό Pietro Pinna Parpaglia ο οποίος εισηγήθηκε να ιδρύσουν αεροδρόμια που μπορούσαν να υποστηρίξουν επιθετικές επιχειρήσεις στην ανατολική μεσόγειο. Στις 1 Μαρτίου 1937, ιδρύθηκε η Ιταλική Διοίκηση Αεροπορίας στο Αιγαίο.

Η πρώτη αεροπορική επιδρομή του Άξονα έγινε στις 22 Σεπτεμβρίου 1940 από την Ιταλική Βασιλική Αεροπορία. Ο στόχος ήταν το λιμάνι του Ξερού. Υπέστησαν ζημιές διάφορα πλοία της Εταιρείας Μεταλλείων Κύπρου. Ενώ υπήρχαν φόβοι για αεραποβατική επιχείρηση το καλοκαίρι του 1941, μετά την Μάχη της Κρήτης, δεν πραγματοποιήθηκε κάτι τέτοιο. Περίπου στις 2 Μαΐου, αρχίσαν οι αρχές να μετακινούν τον κόσμο από τις πόλεις σε δασώδη περιοχές ως προετοιμασία για μεγάλο βομβαρδισμό. Οι Ιταλοί κτύπησαν το Αεροδρόμιο Λευκωσίας (Τότε RAF Nicosia) τον Μάιο του 1941. Εντός του μήνα, ως υποστήριξη της Γαλλίας του Βισύ στην άμυνα της στη Συρία οι Ιταλοί και η Γερμανική Luftwaffe επιτεθήκαν στην Κύπρο από τις βάσεις στα Δωδεκάνησα. Δύο άμαχοι πολίτες σκοτώθηκαν. Στις 15 Ιουνίου ξανά βομβαρδίστηκε το Αεροδρόμιο Λευκωσίας και στον ίδιο μήνα, η Γαλλία του Βισύ επιτέθηκε στην Αεροπορική βάση Λευκωσίας δύο φορές ως αντίποινα με βομβαρδιστικα αεροσκάφη Martin Maryland, προκαλώντας θύματα. Τραυματιστήκαν και μέλη της 7ης Αυστραλιανής Μεραρχίας Σύνταγμα Ιππικού.

Το πρωί της 7 Ιουλίου 1941, οι Ιταλοί κτύπησαν δύο φορές το Αεροδρόμιο Λευκωσίας, τραυματίζοντας 5 πολίτες (Έναν θανάσιμα) και τρεις στρατιωτικούς (Δύο θανάσιμα), και πλήξαν τέσσερα αεροσκάφη της Βρετανικής Αεροπορίας (Έναν από αυτά καταστράφηκε). Το απόγευμα έγινε επίθεση και στην Αμμόχωστο αλλά οι βόμβες κάτσαν στο νερό. Στις 9-10 Ιουλίου, οι Ιταλοί ξανά κτύπησαν το Αεροδρόμιο Λευκωσίας προκαλώντας μεγάλες ζημιές. Στις 12 Ιουλίου, επιτεθήκαν και στην Αμμόχωστο, προκαλώντας μερικές ζημιές σε ιδιωτικές υπηρεσίες και στον Κυπριακό Σιδηρόδρομο. Εννέα άτομα σκοτώθηκαν σε άλλη επιδρομή στην Αμμόχωστο στα μέσα του Αυγούστου. Κτυπήθηκε και η Λεμεσός. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1941, η Κύπρος είχε ενισχυθεί βαρετά και η απειλή καταστάλθηκε.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιστορία της Κύπρου κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Σταθμός Αγίου Νικολάου (Κύπρος)

Ο **σταθμός Αγίου Νικολάου** είναι βάση των Βρετανικών Ένοπλων Δυνάμεων, μέρος της Φρουράς Δεκέλειας, η οποία βρίσκεται εντός του χωριού του Αγίου Νικολάου (Επαρχία Αμμοχώστου) και συνδέεται με τον κύριο δρόμο που οδηγεί προς την κύρια φρουρά στη Δεκέλεια. Σταθμεύει εκεί η Διακλαδική Υπηρεσία Διαβιβάσεων Κύπρου (*Joint Service Signal Unit (Cyprus)*), πρώην 9ο Σύνταγμα Διαβιβάσεων, και το 33ο Τμήμα Διαβιβάσεων της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας. Οι Βρετανικές Ένοπλες Δυνάμεις χρησιμοποιούν τον σταθμό για συλλογή ηλεκτρονικών πληροφοριών.

Το ανώτερο σώμα του JSSU (Cyp) φαίνεται να είναι η Διακλαδική Οργάνωση Υπηρεσία Διαβιβάσεων. Αυτή η οργάνωση από το 2012 βρίσκεται στην Αεροπορική Βάση Digby στο Λινκολνσάιρ, υπό την διοίκηση ενός Σμήναρχου της Υπηρεσίας Υποστηρίξεως Επιχειρήσεων της RAF και έχει 1.600 άτομα προσωπικό που υπηρετούν και στους τρεις κλάδους των ενόπλων δυνάμεων.

## Ιστορία
Ο σταθμός ιδρύθηκε στον Άγιο Νικόλαο λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1946, ο 2ος Λόχος Ασυρμάτων και η 2η Ειδική Ομάδα Ασυρμάτων συγχωνεύθηκαν για να σχηματίσουν το 2ο Σύνταγμα Ασυρμάτων RSigs. Το 1959, το 2ο Σύνταγμα Ασυρμάτων έγινε το 9ο Σύνταγμα Διαβιβάσεων.

Στις αρχές του 1956, η Μονάδα Διαβιβάσεων Νο. 751 της RAF, μια κινητή νηοπομπή ραντάρ, βρισκόταν στην RAF Άγιος Νικόλαος. Τα ραντάρ της μονάδας αρχικά αποτελούνταν από ένα Τύπου 15, δύο Τύπου 14 και δύο Τύπου 13, τα οποία διεξήγαγαν επιχειρήσεις αεράμυνας. Μεταφέρθηκε στο Κάβο Γκρέκο μετά τον Μάρτιο του 1956 και βρισκόταν εκεί μέχρι το 1959.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γεωγραφία του Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Αλφρέντο Γκονσάλες-Ρουίμπαλ

Ο **Αλφρέντο Γκονσάλες-Ρουίμπαλ** (Alfredo González-Ruibal) είναι Ισπανός αρχαιολόγος και ερευνητής, με ειδίκευση στην αρχαιολογία του σύγχρονου παρελθόντος (archaeology of the contemporary past). Εργάζεται ως senior researcher στο Institute of Heritage Sciences (Incipit) του Spanish National Research Council (CSIC) στην Ισπανία, ενώ προηγουμένως υπήρξε βοηθός καθηγητή στο Τμήμα Προϊστορίας του πανεπιστημίου Κομπλουτένσε.  Η έρευνά του εστιάζει σε θέματα όπως ο πόλεμος, η αποικιοκρατία, ο υλικός πολιτισμός και οι "σκοτεινές" πλευρές του 20ού και 21ου αιώνα, συνδυάζοντας αρχαιολογικές και εθνοαρχαιολογικές προσεγγίσεις.

## Κύριες συνεισφορές και έργα
Θεωρητική προσέγγιση: Αναπτύσσει κριτικές θεωρίες για την "αρχαιολογία του υπερμοντέρνου" (supermodernity), εξετάζοντας πώς η σύγχρονη εποχή παράγει καταστροφή και υλικά κατάλοιπα, με έμφαση στη μετααποικιακή και κριτική αρχαιολογία.

## Πεδία έρευνας
Αρχικά εκπαιδεύτηκε ως προϊστορικός αρχαιολόγος με έμφαση στην Ατλαντική Ευρώπη, αλλά τα τελευταία 15 χρόνια έχει διεξαγάγει έρευνες στην Κέρας της Αφρικής (Αιθιοπία, Τζιμπουτί, Σομαλία), μελετώντας αποικιοκρατικές και σύγχρονες δομές.
 
## Κύρια δημοσιεύματα
Περιλαμβάνουν το βιβλίο *An Archaeology of the Contemporary Era* (2018, 2η έκδοση 2024), όπου εξερευνά την αρχαιολογία της σύγχρονης εποχής, καθώς και εργασίες όπως *Time to Destroy: An Archaeology of Supermodernity* (2008). Έχει περίπου 90 δημοσιεύσεις με πάνω από 1.900 αναφορές. 

## Παραπομπές


## Εργογραφία
*González-Ruibal, A. 2008. Time to Destroy: An Archaeology of Supermodernity. https://berlinarchaeology.wordpress.com/wp-content/uploads/2012/08/gonzc3a1lez-ruibal-2008.pdf
*González-Ruibal, A. 2014. An Archaeology of Resistance: Materiality and Time in an African Borderland. (Review and excerpts available) https://www.academia.edu/7608514/Alfredo_Gonz%25C3%25A1lez_Ruibal
*González-Ruibal, A. 2019. An Archaeology of the Contemporary Era. https://www.academia.edu/38020019/An_Archaeology_of_the_Contemporary_Era
*González-Ruibal, A. et al. 2018. Excavating Memory, Burying History: Lessons from the Spanish Civil War. https://edition-topoi.org/download_pdf/bsa_045_10.pdf
*González-Ruibal, A. 2020. The Archaeology of the Spanish Civil War. (Profile and contributions) https://www.researchgate.net/scientific-contributions/Alfredo-Gonzalez-Ruibal-2145635363

Κατηγορία:Ισπανοί αρχαιολόγοι
Βενεδίκτη των Μπγιέλμπο

Η **Βενεδίκτη** από τον Οίκο του Μπγιέλμπο**,** σουηδικά: *Bengta Sunesdotter* (απεβ. το 1261) ήταν Σουηδή ευγενής και κεντρική μορφή στο περιστατικό που είναι γνωστό ως η *Απαγωγή της Κόρης από τη Βρέτα*, όπου αυτή, όπως και η μητέρα της, η πριγκίπισσα Ελένα των Σβέρκερ της Σουηδίας πριν από αυτήν, και η κόρη της, η Ίνγκριντ Σβάντεπολκσντοτερ μετά από αυτήν, απήχθησαν από το *αβαείο της Βρέτα* (Vreta kloster) από τον άνδρα που αργότερα παντρεύτηκε. Η απαγωγή της ήταν το θέμα τού δημοτικού τραγουδιού "Νυφική Απαγωγή τού Νεαρού Λαρς" (Junker Lars klosterrov).  

## Βιογραφία
Η Βενεδίκτη ήταν κόρη τού Σούνε Φόλκεσον και της Ελένας των Σβέρκερ. Ήταν αδελφή τής Αικατερίνης τού Ίμσεμποργκ, συζύγου τού Ερρίκου ΙΑ΄ της Σουηδίας. Η Βενεδίκτη εισήλθεε στο αβαείο της Βρέτα για την εκπαίδευσή της. Το 1244 απήχθη από τον Λαρς Πέτερσον, *δικαστή* (justiciar) του Έστεργκετλαντ, με τον οποίο ταξίδευσε στη Νορβηγία. Μία θεωρία είναι ότι ο Λαρς ήταν εγγονός ενός βασιλιά τού Οίκου τού Έρικ και επιθυμούσε να ενώσει αυτή τη δυναστεία με τον Οίκο των Σβέρκερ τής μητέρας τής Βενεδίκτης. Μπορεί επίσης αυτός να είχε βλέψεις για τον θρόνο. Η Βενεδίκτη έζησε με τον Λαρς στη Νορβηγία για αρκετά χρόνια. Μετά τον τέλος του, επέστρεψε στη Σουηδία και παντρεύτηκε τον ανώτερο ευγενή Σβάντεπολκ Κνούτσον κύριο του Βίμπυ, με τον οποίο απέκτησε αρκετές κόρες, μεταξύ των οποίων την Ίνγκριντ, και έναν γιο, τον Κνούτο, ο οποίος απεβίωσε άτεκνος.    

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Λαρς Πέτερσον, δικαστή (justiciar) του Έστεργκετλαντ (Ανατολικού Γκότλαντ).

Έπειτα παντρεύτηκε για 2η φορά, με τον Σβάντεπολκ Κνούτσον κύριο του Βίμπυ και είχε τέκνα:
* Ίνγκριντ Σβάντεπολκσντοτερ (άκμασε το 1350), παντρεύτηκε τον *καγκελάριο* (jarl) Φόλκε Άλγκοτσον, μετά έγινε ηγουμένη στο αβαείο τής Βρέτα.
* Κνούτος, απεβ. άτεκνος.

## Αναφορές

## Άλλες πηγές
* Agneta Conradi Mattsson (1998) *Riseberga kloster, Birger Brosa & Filipssönerna* (Vetenskapliga skrifter utgivna av Örebro läns Museum) 
* Dick Harrison (2002) *Jarlens sekel - En berättelse om 1200-talets Sverige* (Ordfront, Στοκχόλμη) 

## Σχετική ανάγνωση
* Μία Κορπιόλα (2009) *Μεταξύ αρραβώνα και κλινοστρωμνής: Η δημιουργία γάμου στη Σουηδία 1200-1600* (BRILL) 

Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Σεμπαστιέν Πιλάι

Ο **Σεμπαστιέν Πιλάι** (γεννημένος στις 26 Ιανουαρίου 1978) είναι πολιτικός από τις Σεϋχέλλες που κατέχει τη θέση αντιπροέδρου των Σεϋχελλών. Διετέλεσε αρχηγός της αντιπολίτευσης στην Εθνοσυνέλευση από τις 28 Οκτωβρίου 2020 έως τις 26 Οκτωβρίου 2025.

## Βιογραφία
Ο Σεμπαστιέν Πιλάι γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1978. Απέκτησε πτυχίο (2004) από το Πανεπιστήμιο Ίντιθ Κόουαν και μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Εκπαιδευτική Ηγεσία και Καινοτομία (2008) από το Πανεπιστήμιο του Γουόρικ. Ο Πιλάι εργάστηκε αρχικά ως δάσκαλος μαθηματικών. Αφού προήχθη σε διάφορες θέσεις στο υπουργείο Παιδείας, έγινε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο των Σεϋχελλών.

Ο Πιλάι εκλέχθηκε για πρώτη φορά στην Εθνοσυνέλευση το 2011 στη λίστα του Λαϊκού Κόμματος (τότε ονομαζόμενο «Λαϊκό Κόμμα»). Επανεκλέχθηκε ως υποψήφιος λίστας το 2016 και το 2020. Ορκίστηκε ως αρχηγός της Αντιπολίτευσης για τη θητεία της Συνέλευσης που άρχισε στις 28 Οκτωβρίου 2020.

Ο Πιλάι υπήρξε μέλος της Αποστολής Αξιολόγησης Εκλογών για τις γενικές εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου 2015.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των Σεϋχελλών
Ίνγκριντ Σβάντεπολκσντοτερ

Η **Ίνγκριντ Σβάντεπολκσντοτερ** (άκμασε το 1350) από τον Οίκο του Σβάντπολκ, ήταν Σουηδή ευγενής και ηγουμένη. Είναι κυρίως γνωστή ως η κεντρική μορφή σε ένα από τα διάσημα περιστατικά, που αναφέρονται ως οι Απαγωγές Κορών από τη Βρέτα, όπου, όπως και η μητέρα της πριν από αυτήν, απήχθη από το αβαείο της Βρέτα από τον άνδρα που αργότερα παντρεύτηκε. Αργότερα στη ζωή της έγινε ηγουμένη στο ίδιο αβαείο, στην οποία θέση υπηρέτησε από το 1323 έως το 1344.

Η Ίνγκριντ ήταν κόρη του Σβάντεπολκ του Βίμπυ και τής Βενεδίκτης των Μπιέλμπο, και ως εκ τούτου ανιψιά τής Αικατερίνης της Σουηδίας, συζύγου τού Ερρίκου ΙΑ΄ της Σουηδίας. Ήταν αρραβωνιασμένη με τον Δανό ευγενή Ντέιβιντ Τόρστενσον, και εισήλθε στο αβαείο τής Βρέτα ως παιδί, για να εκπαιδευτεί πριν από τον γάμο. Η αδελφή της Αικατερίνη τοποθετήθηκε επίσης εκεί, αλλά -στην περίπτωσή της- για να ενταχθεί στο τάγμα. Το 1287 η Ίνγκριντ απήχθη από τον Νορβηγό καγκελάριο (jarl) Φόλκε Άλγκοτσον, η οποία έγινε η τρίτη από τις διάσημες Απαγωγές Κορών από τη Βρέτα, καθώς οι δύο προηγούμενες ήταν οι απαγωγές τής μητέρας της και τής εκ μητρός γιαγιάς της. Ο Φόλκε την πήρε στη Νορβηγία, όπου παντρεύτηκαν. Η Ίνγκριντ επέστρεψε στη Σουηδία μετά το τέλος τού Φόλκε το 1310. Πριν από τον Μάρτιο του 1322, έγινε μέλος του αβαείου τής Βρέτα, και το 1323 διαδέχθηκε την αδελφή της ως ηγουμένη. Παραιτήθηκε το 1344, και αναφέρεται τελευταία φορά το 1350, όταν διετέλεσε προσωρινά ηγουμένη μεταξύ τού τέλους τής προηγούμενης ηγουμένης, και πριν από την εκλογή τής επόμενης.

## Αναφορές
* Agneta Conradi Mattsson: *Riseberga kloster, Birger Brosa & Filipssönerna*, Vetenskapliga skrifter utgivna av Örebro läns Museum 2, 1998, 
* Dick Harrison : *Jarlens sekel - En berättelse om 1200-talets Sverige*, Ordfront, Στοκχόλμη, 2002, 
* Kristin Parikh: *Kvinnoklostren på Östgötaslätten under medeltiden.* *Asketiskt ideal - politisk realitet*, Lund University Press, Lund, 1991
* "Vreta kloster: Klosterpersonalen - Wikisource". sv.wikisource.org. Retrieved 2014-01-31.

Κατηγορία:Σουηδοί
Κατάλογος βασιλικών συζύγων των Δύο Σικελιών

Η ακόλουθη είναι μια **λίστα βασιλισσών συζύγων [[Βασίλειο των Δύο Σικελιών|των Δύο Σικελιών]]**.
## Βασιλική σύζυγος των Δύο Σικελιών

### [[Οικογένεια Βοναπάρτη|Οίκος των Βοναπάρτη]] (Διάταγμα της Μπαγιόν), 1806–1815

Ο Ιωακείμ Μυρά ήταν ο πρώτος βασιλιάς που κυβέρνησε ένα βασίλειο που ονομάστηκε «Δύο Σικελιών» από το Διάταγμα της Μπαγιόν το 1808, αν και έλεγχε την ηπειρωτική χώρα, ποτέ δεν έλεγξε φυσικά το νησί της Σικελίας, στο οποίο ο Βουρβώνος αντίπαλός του είχε καταφύγει από τη Νάπολη. Μετά το Συνέδριο της Βιέννης, ο τίτλος βασιλιάς των Δύο Σικελιών υιοθετήθηκε από τον Φερδινάνδο Δ΄ της Νάπολης το 1816. Υπό τον Φερδινάνδο το Βασίλειο της Νάπολης και το Βασίλειο της Σικελίας ενώθηκαν, ενώ προηγουμένως ήταν βασιλιάς τόσο της Νάπολης όσο και της Σικελίας.

### [[Οίκος των Βουρβόνων]], 1815–1861

Το 1861, το βασίλειο των Δύο Σικελιών έγιναν μέρος του νεοσύστατου Βασιλείου της Ιταλίας

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος μοναρχών του Βασιλείου των Δύο Σικελιών
*Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
*Κατάλογος Ισπανών βασιλικών συζύγων

## Παραπομπές

*
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατάλογος συζύγων της δυναστείας του Μεχμέτ Αλή

Αυτή είναι μια λίστα συζύγων της σύγχρονης Αιγύπτου, των συζύγων των μοναρχών της Δυναστείας του Μεχμέτ Αλή που βασίλευσαν στην Αίγυπτο από το 1805 έως το 1953. Η κυριαρχία της Δυναστείας τερματίστηκε με την ανακήρυξη της Δημοκρατίας της Αιγύπτου στις 18 Ιουνίου 1953, 11 μήνες μετά την Αιγυπτιακή Επανάσταση του 1952. Οι σύζυγοι των Αιγυπτίων διεκδικητών του θρόνου είναι βασίλισσες.

Πριν από τον Τεουφίκ Πασά οι Αιγύπτιοι ηγεμόνες είχαν χαρέμι ​​(που σημαίνει να έχουν περισσότερες από μία συζύγους και αρκετές παλλακίδες. Οι γυναίκες είχαν δύο καθεστώτα στο χαρέμι ​​της δυναστείας του Μεχμέτ Αλή. Πρώτα είναι οι νόμιμες σύζυγοι με τον τίτλο *[[Χανούμ]] (Χανίμ)*. Μόνο τέσσερις γυναίκες μπορούν να έχουν αυτόν τον τίτλο ταυτόχρονα. Οι δεύτερες είναι οι παλλακίδες με τον τίτλο *[[Καντινεφέντι|Καντίν]]*. Μπορούν αργότερα να ανατραφούν σε Χανούμ. Μπορεί ουσιαστικά να υπάρχει απεριόριστος αριθμός γυναικών που μπορούν να εισέλθουν στο χαρέμι ​​με αυτόν τον τίτλο. Οι γυναίκες που αναφέρονται στη λίστα έχουν κυρίως τον τίτλο της Χανούμ.

## Σύζυγοι της Αιγύπτου

### Πριγκιπική σύζυγος της Αιγύπτου

### Χεδίβα σύζυγος της Αιγύπτου

### Σουλτάνα σύζυγος της Αιγύπτου

### Βασιλική σύζυγος της Αιγύπτου

## Δείτε επίσης
*Δυναστεία του Μεχμέτ Αλή
Φόλκε Μπίργκερσον

Ο **Φόλκε Μπίργκερσον γιάρλ** (σκοτώθηκε στη Μάχη του Γκέστιλρεν στις 17 ή Ιουλίου 1210) από τον Οίκο των Μπγιέλμπο ήταν Σουηδός *καγκελάριος* (jarl) κατά τη διάρκεια των βασιλειών των βασιλέων Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας και Ερρίκου Ι΄ της Σουηδίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φόλκε γιάρλ διαδέχθηκε τον Κνουτ Μπίργκερσον ως «γιάρλ του Σβέαρ και του Γκέταρ». Πιθανότατα, αλλά όχι σίγουρα, ήταν επίσης ένας από τους γιους τού γιάρλ Μπίργκερ Μπρόζα . Η ταυτοποίηση βασίζεται στις πληροφορίες που αναφέρει ο Στεν Κάρλσον, οι οποίες επιβεβαιώνονται από τον Χανς Γκίλινγκσταμ .

Η κριτική αυτής της υπόθεσης βασίζεται στο έργο Χάιμσκρινγκλα του Σνόρρι Στούρλουσον, το οποίο αναφέρει τέσσερις γιους του Μπίργκερ Μπόρσα: Φίλιπ γιάρλ, Κνουτ γιάρλ, Φόλκε, και Μάγκνους , αλλά αυτό δεν αποδίδει στον Φόλκε τον τίτλο του γιάρλ, σε αντίθεση με τους δύο μεγαλύτερους αδελφούς. Φαίνεται επομένως περίεργο το γεγονός ότι ο Σνόρρι δεν σημείωσε τον τίτλο μίας μεγάλης Σουηδής προσωπικότητας που διαδέχθηκε τον Μπίργκερ Μπρόζα, ειδικά αν ο Φόλκε γιάρλ ήταν γιος τής Μπρίγκιντε Χάραλντσντοτερ τής Νορβηγίας .

Αφού υπηρέτησε ως γιάρλ τού βασιλιά Σβέρκερ Β΄ Κάρλσον τής Σουηδίας, ο Φόλκε σκοτώθηκε, πολεμώντας με την ομάδα του βασιλιά Ερρίκου Ι΄ Κνούτσον στη Μάχη του Γκέστιλρεν στις 17 ή  Ιουλίου 1210. Ο γιος του:
* Σούνε Φόλκεσον αργότερα απήγαγε και παντρεύτηκε την κόρη τού βασιλιά Σβέρκερ Β΄, Ελένα Σβέρκερσντοτερ.

## Οικόσημο
* Ασπίδα: *με κυανό χρώμα, με ένα ερυθρό οκτάκτινο αστέρι, με επάνω του έναν κίτρινο δράκο* .
* Κράνος: *Εστεμμένο κεφάλι δράκου με λαιμό (χρυσό;)*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Σούνε Φόλκεσον

Ο **Σούνε Φόλκεσον** (απεβ. το 1247), από τον Οίκο του Μπγιέλμπο, ήταν γιος τού γιάρλ Φόλκε Μπίργκερσον. Ήταν νυμφευμένος με την Έλενα Σβέρκερσντοτερ, κόρη του Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας. Η δήλωση στο Västgötalagens regnale ότι ο Σβέρκερ Β΄ σκοτώθηκε από τον γαμπρό του, οδήγησε σε υποθέσεις, ότι ο Σούνε ήταν αυτός που τον σκότωσε, αλλά αυτό θα μπορούσε επίσης να αναφέρεται στον πατέρα του, τον Φόλκε. 

Σύμφωνα με το τραγούδι "Vreta klosterrov" ( SMB 59, TSB C&nbsp;8), πιθανώς από τα μέσα του 14ου αι., αλλά καταγεγραμμένο στα τέλη του 16ου αι., λέγεται ότι ο Σούνε απήγαγε την Ελένη από το μοναστήρι τής Βρέτα. Αυτό πιθανότατα έχει αποδειχθεί ότι ήταν κατασκευασμένο: η κόρη τους Βενεδίκτη και η εγγονή τους Ίνγκριντ Σβάντεπολκσντοτερ στην πραγματικότητα απήχθησαν από το μοναστήρι 

Ο Σούνε ανήκε στην ελίτ της χώρας, αλλά φαίνεται ότι δεν κατείχε ποτέ κάποιο αξίωμα, αν και υπάρχουν πληροφορίες στη σύγχρονη βιβλιογραφία, που τον καθιστούν τόσο νομοθέτη (lagman) στο Έστεργκετλαντ όσο και γιάρλ. Οι δικοί του γάμοι, καθώς και αυτοί που διαπραγματεύτηκε για τις κόρες του, τον τοποθέτησαν στο επίκεντρο τής εξουσίας, και ήταν πιθανώς ένας από τους πιο εξέχοντες άνδρες στο βασίλειο μετά το τέλος τού Κνούτου Β΄ της Σουηδίας. 

Σύμφωνα με τα Χρονικά του Σκένινγκε, το τέλος του Σούνε ήταν φυσικό. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Έλενα των Σβέρκερ, κόρη του Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας
* Βενεδίκτη, εισήλθε στο μοναστήρι Βρέτα για να εκπαιδευτεί, αλλά σύμφωνα με τις λαϊκές παραδόσεις απήχθη από τον νομοθέτη (lagman) του Έστεργκετλαντ Λαρς Πέτερσον, και διέφυγε μαζί του στη Νορβηγία.
* Αικατερίνη, η οποία απεβίωσε πριν από τον Φεβρουάριο του 1253, έγινε βασίλισσα της Σουηδίας, όταν παντρεύτηκε τον βασιλιά Έρικ ΙΑ΄ Έρικσον (αργότερα ονομάστηκε «ο χωλός»).

## Πηγές



## Αναφορές
* Ντικ Χάρισον: *Ο αιώνας του κόμη - Μια ιστορία για τη Σουηδία του 13ου αιώνα, Ordfront, Στοκχόλμη, 2002, *

Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Πέτρος Παρασκευάς

Ο **Πέτρος Παρασκευάς** είναι κιθαρίστας, συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής.

Είναι η "κινητήρια δύναμη" της ροκ μπάντας **De Facto**. Από το 1998 ως τώρα έχει κυκλοφορήσει 9 album με τους **De Facto**.

Έχει επίσης kυκλοφορήσει δύο προσωπικά album με αγγλικό στίχο και ορχηστρικά κομμάτια. Το "Goin' West" (23 Δεκεμβρίου 2018) και το “Faster!” (29 Ιουνίου 2023). Το στυλ είναι ένα μείγμα ειδών: Tex-Mex, Rock and Roll, Indie... με σαφείς αναφορές στην δεκαετία του '50.

Γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1971 στην Έδεσσα

Επάγγελμα: Μουσικός, Τραγουδοποιός

Όργανα: Κιθάρα, Τραγούδι

Ενεργός από: 1998-Σήμερα

## Δισκογραφία

## Παραπομπές
C418

Ο **Ντάνιελ Ρόζενφελντ** γεννήθηκε στις 9 Μαΐου 1989. Είναι γνωστός επαγγελματικά ως C**418** (Σι φορ εϊτιν). Ο C418 είναι ένας Γερμανός μουσικός, συνθέτης και παραγωγός. Γνωστός για τη μινιμαλιστική του εργασία, έγινε διάσημος ως ο αρχικός συνθέτης για το γνωστό βιντεοπαιχνίδι Minecraft (2011). Η μουσική του για το παιχνίδι ειναι γνωστή για την νοσταλγική αξία και την χαλαρωτική ποιότητα, θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα soundtracks που φτιάχτηκαν ποτέ.

Ο C418 πρωτοεντάχθηκε στην μουσική παραγωγή από τον αδελφό του Χάρι, και την πήρε ως χόμπι. Μια μέρα συνάντησε τον προγραμματιστή παιχνιδιών Markus Persson γνωστό ως Notch στο online φόρουμ TIGSource, και ανέλαβε τον σχεδιασμό τις μουσικής για το Minecraft. Ο C418 κυκλοφόρησε τα άλμπουμ του soundtrack Volume Alpha (2011) και Volume Beta (2013) για το Minecraft, και το γνωστό ντοκιμαντέρ Minecraft: The Story of Mojang. Έκανε την κυκλοφορία του άλμπουμ *C148* (2015). Επίσης έγραψε και παραχώρησε το θέμα Stranger Things και  το άλμπουμ Dief (και τα δύο το 2017). 

Ενώ ένα ολοκληρωμένο τρίτο άλμπουμ του Minecraft δεν υπάρχει λόγω διαφωνιών με την Microsoft. Ο C418 έπειτα κυκλοφόρησε σε συνεργασία με το στούντιο Albous Excursions (2018) και κυκλοφόρησε Steam του Cookie Clicker (2021). Ο C415 συνίδρυσε την Ivy Road studios με τους προγραμματιστές Davey Wreden και Karla Zimonja. Όπου και συνέθεσε τα κομμάτια για το πρώτο τους βιντεοπαιχνίδι, Wanderstop Τον Αύγουστο του 2023, βγήκε πρώτος στο Billboard magazine

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί παραγωγοί
Κοβίλκινο

Το **Κοβίλκινο** ή **Λάσμα Ος** (, ρωσ. προφορά «Καβίλκινο», μόκ. *Lašma oš*) είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στη Μορδοβία. Ο πληθυσμός του Κοβίλκινο το 2021 ήταν 19.793 κάτοικοι έναντι 21.615 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στην αριστερή όχθη του ποταμού Μόκσα (παραπόταμου του Όκα), σε μέσο υψόμετρο περίπου 140 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Αναγνωρίσθηκε ως «πόλη» το 1960.

Η πόλη έχει δύο χριστιανικούς ναούς, 5 σχολεία της μέσης εκπαιδεύσεως, την παιδική κατασκήνωση «Ρίζικ» και το σανατόριο παίδων «Σόσνοβυ Μπορ». Υπάρχει επίσης κεντρικό νοσοκομείο, καθώς και εργοστάσιο ηλεκτρομηχανικών προϊόντων, λαογραφικό μουσείο, παράρτημα του Μορδοβιανού Κρατικού Πανεπιστημίου, μουσικό λύκειο και αθλητικό λύκειο.

## Παραπομπές


Κοβιλκινο
Βαλούικι

Το **Βαλούικι** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Όμπλαστ του Μπέλγκοροντ. Ο πληθυσμός του Βαλούικι το 2021 ήταν 33.032 κάτοικοι έναντι 34.863 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στην όχθη του ποταμού Οσκόλ, σε μέσο υψόμετρο περίπου 90 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και απέχει 150 χιλιόμετρα ανατολικά από την πόλη Μπέλγκοροντ, την πρωτεύουσα της περιφέρειας (όμπλαστ).

Το Βαλούικι ιδρύθηκε το 1593 ως αμυντικό φρούριο, για την προστασία της ρωσικής ενδοχώρας από τις επιδρομές των Τατάρων της Κριμαίας και της Ορδής Νογκάι κατά μήκος της εμπορικού διαδρόμου Μουράφσκι.  Η ονομασία «Βαλούικι» οφείλεται στον μικρό ποταμό Βαλούι, στη συμβολή του οποίου με τον Οσκόλ κτίσθηκε το φρούριο.

## Παραπομπές


Βαλουικι
11η Στρατιά (Ιταλία)

Η **11η Στρατιά** () του Ιταλικού Βασιλικού Στρατού συγκροτήθηκε τον Νοέμβριο του 1940 για να συμμετάσχει στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Έπειτα από τη γερμανική εισβολή και την κατάληψη της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα τον Απρίλιο του 1941, ανέλαβε καθήκοντα κατοχής σε μεγάλα τμήματα του ηπειρωτικού κορμού της χώρας. Παρέμεινε εν ενεργεία έως την Ανακωχή του Καζίμπιλε στις 8 Σεπτεμβρίου 1943 οπότε και διαλύθηκε δια της βίας από τους Γερμανούς στο πλαίσιο της Επιχείρησης «Άξονας» ().

## Ιστορικό
Η 11η Στρατιά συγκροτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1940 από μονάδες του Ιταλικού Στρατού που έδρευαν στο Ιταλικό Προτεκτοράτο της Αλβανίας και συμμετείχε από κοινού με την 9η Στρατιά σε επιχειρήσεις εναντίον του Ελληνικού Στρατού στο μέτωπο της Πίνδου έως την πτώση της Ελλάδας τον Απρίλιο του 1941. 

### Κατοχή της Ελλάδας
Την άνοιξη του 1941 η 11η Στρατιά ανέλαβε καθήκοντα κατοχής στην Ελλάδα, έχοντας ως έδρα της την Αθήνα. Η διοίκησή της λειτουργούσε παράλληλα και ως Ανωτάτη Διοίκηση (των Ιταλικών) Ενόπλων Δυνάμεων στην Ελλάδα (), συντ. *C.S. FF. AA. Grecia*), με περιοχή ευθύνης την ηπειρωτική Ελλάδα, εξαιρουμένης της γερμανικής και βουλγαρικής ζώνης στο βόρειο τμήμα της χώρας και της γερμανικής ζώνης στην ανατολική και νότια Αττική. Υπό την αιγίδα της Στρατιάς εντάσσονταν επίσης η Εύβοια, οι Βόρειες Σποράδες η Σκύρος και τα Κύθηρα. Τα Ιόνια Νησιά υπάγονταν στην Ανώτατη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων στην Αλβανία, δηλαδή στην 9η Στρατιά, ενώ τα Ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα, η υπό ιταλική κατοχή Επαρχία Λασιθίου στην Κρήτη και το μεγαλύτερο μέρος των Κυκλάδων υπάγονταν στην Ανωτάτη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων των Ιταλικών Νήσων του Αιγαίου με έδρα την πόλη της Ρόδου. Πέρα από τις μονάδες της 11ης Στρατιάς, στην Ανωτάτη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων στην Ελλάδα περιλαμβάνονταν επίσης η Αεροπορική Διοίκηση Ελλάδος () και τη Ναυτική Στρατιωτική Διοίκηση Δυτικής Ελλάδος () με έδρα την Πάτρα.

Τον Απρίλιο του 1943 σε αξιολόγηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας, της κατάστασης του οπλισμού και των μεταφορικών μέσων των οκτώ εναπομεινάντων μεραρχιών της 11η Στρατιάς διαπίστωσε ότι μόνο μία μεραρχία, συγκεκριμένα η 11η Μεραρχία Πεζικού ''Brennero'' (Μπρέννερο) κρίθηκε «πλήρης», τρεις ακόμη «αποτελεσματικές» (δηλαδή είχαν άνω του 70% του προβλεπομένου αριθμού σε υποζύγια και 70%–90% σε οχήματα) ενώ οι υπόλοιπες ήταν «ελλιπείς» (με ποσοστά πληρότητας περί το 60%). Σε ανάλογη αξιολόγηση πληρότητας σε προσωπικό δύο εβδομάδες αργότερα, μόνο οι μεραρχίες *Brennero* και *[[33η Μεραρχία Πεζικού Acqui|Acqui]]* (Άκουι) κρίθηκαν «πλήρεις» και οι υπόλοιπες «αποτελεσματικές». Η κατάσταση παρέμεινε σε γενικές γραμμές η ίδια κατά τον επόμενο έλεγχο πολεμικής ετοιμότητας τον Ιούνιο. 

Εν τέλει η 11η Στρατιά διαλύθηκε βιαίως από τη Βέρμαχτ τον Σεπτέμβριο του 1943, μετά την Ιταλική συνθηκολόγηση.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Σχηματισμοί του Ιταλικού Βασιλικού Στρατού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κάθριν Κόνολι

Η **Κάθριν Κόνολι** (**Catherine Martina Ann Connolly** , 12 Ιουλίου 1957) είναι Ιρλανδή ανεξάρτητη πολιτικός, η οποία εκλέχθηκε πρόεδρος της Ιρλανδίας μετά την εκλογή της το 2025. Είναι η δέκατη πρόεδρος της Ιρλανδίας και η τρίτη γυναίκα που ανέλαβε αυτό το αξίωμα. Διετέλεσε Teachta Dála (μέλος της Κάτω Βουλής) για την εκλογική περιφέρεια Δυτικό Γκόλγουεϊ από το 2016 μέχρι την εκλογή της ως πρόεδρος.

Η Κόνολι ξεκίνησε την πολιτική της καριέρα ως μέλος του Εργατικού Κόμματος, με το οποίο εξελέγη στο Δημοτικό Συμβούλιο του Γκόλγουεϊ το 1999, και διετέλεσε δήμαρχος του Γκόλγουεϊ από το 2004 έως το 2005. Αποχώρησε από το κόμμα το 2006 λόγω διαμάχης για την επιλογή υποψηφίων. Αφού συμμετείχε ανεπιτυχώς στις γενικές εκλογές του 2007 και του 2011 στο Δυτικό Γκόλγουεϊ  ως ανεξάρτητη, η Κόνολι εξελέγη στο Ντάιλ το 2016. Έγινε η πρώτη γυναίκα Leas-Cheann (Επικεφαλής του Συμβουλίου) της Ιρλανδίας, υπηρετώντας στο 33ο Ντάιλ από τον Ιούλιο του 2020 έως τον Νοέμβριο του 2024. Η Κόνολι έθεσε υποψηφιότητα ως ανεξάρτητη υποψήφια στις προεδρικές εκλογές του 2025, υποστηριζόμενη από το Σιν Φέιν, τους Σοσιαλδημοκράτες, το Εργατικό Κόμμα, το People Before Profit, το Πράσινο Κόμμα, το 100% Redress και πολλά ανεξάρτητα μέλη του Oireachtas. Νίκησε τη Χέδερ Χάμφρεϊς και τον Τζιμ Γκάβιν σε μια σαρωτική νίκη, με τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων πρώτης προτίμησης στην ιρλανδική ιστορία. 

Ιδεολογικά αριστερή, η Κόνολι αυτοαποκαλείται σοσιαλίστρια και ειρηνίστρια. Υποστηρίκτρια της ιρλανδικής ουδετερότητας, οι απόψεις της για την εξωτερική πολιτική χαρακτηρίστηκαν από το *Politico* ως «συχνά αντιδυτικές».  ασκεί κριτική στο ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και σε αυτό που περιγράφει ως ευρωπαϊκή «στρατιωτικοποίηση». Η Κόνολι έχει καταδικάσει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και έχει επίσης χαρακτηρίσει τη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στη Ρωσία ως «πολεμοκαπηλία». Ένθερμη υποστηρίκτρια της Παλαιστίνης, η Κόνολι είναι ένθερμη επικριτής του Ισραήλ και το έχει χαρακτηρίσει «κράτος γενοκτονίας». Η Κόνολι υποστηρίζει την επανένωση της Ιρλανδίας . Στο εσωτερικό, υποστήριξε τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου και τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων . Η Κόνολι μιλάει ιρλανδικά και έχει εργαστεί στο παρελθόν ως κλινική ψυχολόγος και ως δικηγόρος.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Andrews, Kernan. "Connolly raises doubts over independence of crypto report", *Galway Advertiser*, 6 November 2008.

Κατηγορία:Πρόεδροι της Ιρλανδίας
Κατηγορία:Ιρλανδοί σοσιαλιστές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Ληντς
Κονολι
Γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2024-25

Το **γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2024-25** ή **Λιγκ 1 [[McDonald's]]** για λόγους χορηγίας, ήταν η 87η σεζόν της Λιγκ 1, της κορυφαίας κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών της Γαλλίας. Ξεκίνησε στις 16 Αυγούστου 2024 και ολοκληρώθηκε στις 17 Μαΐου 2025. Το μπαράζ παραμονής/υποβιβασμού  πραγματοποιήθηκε τις 21 και 29 Μαΐου 2025.

Η Παρί Σεν Ζερμέν ήταν η κάτοχος του πρωταθλήματος, και μαθηματικά εξασφάλισε το ρεκόρ των δεκατριών τίτλων έξι αγώνες πριν το τέλος της σεζόν, στις 5 Απριλίου 2025, μετά από νίκη 1–0 εναντίον της Ανζέ.

## Βαθμολογία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιγκ 1
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2024–2025
Βιττόριο Αμπρόζιο

Ο **Βιττόριο Αμπρόζιο** (28 Ιουλίου 1879 – 19 Νοεμβρίου 1958) ήταν Ιταλός στρατηγός που πολέμησε στον Ιταλοτουρκικό Πόλεμο και στους δύο παγκοσμίους πολέμους. Το 1943, όταν η έκβαση του πολέμου ήταν αρνητική για την Ιταλία, υποστήριξε την πτώση του Μπενίτο Μουσολίνι και την αποκήρυξη της συμμαχίας της χώρας του με τη Γερμανία. Ανέλαβε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Ιταλικού Στρατού τον Ιανουάριο του 1942 και Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων
από τον Φεβρουάριο ως τον Νοέμβριο του 1943.

## Σταδιοδρομία
Ο Αμπρόζιο καταγόταν από το Τορίνο. Το 1896 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή της Μόντενα και έπειτα από την ολοκλήρωση των σπουδών του έγινε αξιωματικός του ιππικού. Κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού Πολέμου του 1911–1912 υπηρέτησε ως υπολοχαγός () στο σύνταγμα *Cavaleggeri di Lucca*. Ήταν επιτελάρχης μεραρχίας στα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1935 ανέλαβε Διοικητής του XII Σώματος Στρατού. Μέχρι το 1939 είχε αναλάβει Διοικητής της 2ης Στρατιάς, η οποία βρισκόταν στα σύνορα με τη Γιουγκοσλαβία.

### Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Αμπρόζιο την ηγεσία των ιταλικών δυνάμεων στο πλαίσιο της εισβολής των δυνάμεων του Άξονα στη Γιουγκοσλαβία το 1941. Έπειτα από σύντομες αλλά σφοδρές μάχες, η 2η Στρατιά υπό τη διοίκησή του έφθασε στη Λιουμπλιάνα και μέχρι τις 11 Απριλίου στα περίχωρα της Ζάνταρ. Στις 15 Απριλίου ο Αμπρόζιο κατέλαβε το Σπλιτ και το Κότορ ενώ μέχρι τις 17 Απριλίου είχε θέσει υπό έλεγχό του τις δαλματικές ακτές. Ο Μουσολίνι τον αντάμειψε για την επιτυχία του διορίζοντάς τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου του Ιταλικού Στρατού τον Ιανουάριο του 1942.

Ως Αρχηγός του Επιτελείου σχεδίαζε την επιστροφή των ιταλικών στρατευμάτων που πολεμούσαν στο Ανατολικό Μέτωπο (στην Ουκρανία) ή στάθμευαν στα Βαλκάνια. Τον Φεβρουάριο του 1943 ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων και τον Μάιο του έτους αυτού, έπειτα από τη συντριβή των ιταλογερμανικών δυνάμεων στην Τύνιδα και την εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία, προσπάθησε να πείσει τον Μουσολίνι να αποσύρει την Ιταλία από τον πόλεμο και να τερματίσει τη συμμαχία με τη Γερμανία. Όταν πια κατέστη σαφές πως ο Μουσολίνι δεν ήταν πλέον σε θέση να αντισταθεί στον Χίτλερ, ο Αμπρόζιο υποστήριξε την απομάκρυνσή του από την εξουσία. Μετά από την ανατροπή του Ιταλού δικτάτορα την 25η Ιουλίου ο Αμπρόζιο παρέμεινε στη θέση του, στο πλαίσιο της κυβέρνησης του στρατάρχη Μπαντόλιο. Τον Σεπτέμβριο ο Αμπρόζιο μετείχε στις διαπραγματεύσεις για τη σύναψη ανακωχής με τους Συμμάχους. Οι διαπραγματεύσεις διήρκεσαν περισσότερο από όσο αναμενόταν, επιτρέποντας στη Βέρμαχτ να καταλάβει μεγάλο μέρος της μητροπολιτικής Ιταλίας.

Εν τέλει τον Νοέμβριο του 1943 ο Μπαντόλιο υποβίβασε τον Αμπρόζιο σε Γενικό Επιθεωρητή του Στρατού, κατόπιν απαιτήσεως των Συμμάχων που δεν τον εμπιστεύονταν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί
Μαρί βαν Ζαντ

Η **Μαρί βαν Ζαντ** (αγγλ. *Marie van Zandt*, 8 Οκτωβρίου 1858 – 31 Δεκεμβρίου 1919) ήταν Αμερικανίδα δραματική υψίφωνος της όπερας και ηθοποιός του θεάτρου, που σταδιοδρόμησε στη Γαλλία.

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και ήταν κόρη της επίσης τραγουδίστριας της όπερας Τζένι βαν Ζαντ, η οποία αναφέρεται ότι είχε τραγουδήσει στη Σκάλα του Μιλάνου. Η Μαρί σπούδασε φωνητική στο Μιλάνο με δάσκαλο τον Φραντσέσκο Λαμπέρτι και πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση σε όπερα στον *[[Ντον Τζοβάννι]]* του Μότσαρτ, στο Τορίνο το 1879. Το ίδιο έτος πρωτοεμφανίσθηκε στο Κόβεντ Γκάρντεν.

Σε ηλικία μόλις 21 ετών υπέγραψε συμβόλαιο με την Οπερά-κομίκ των Παρισίων (1880), ερμηνεύοντας στον πρώτο ρόλο της εκεί τη *[[Μινιόν]]*. Ο συνθέτης Λεό Ντελίμπ συνέθεσε για τη βαν Ζαντ την όπερα *[[Λακμέ]]* και πράγματι εκείνη ερμήνευσε τον ρόλο του τίτλου στην παγκόσμια πρεμιέρα του έργου το 1883. Υπήρξε επίσης καλή φίλη του Ζυλ Μασνέ. Ο φθόνος έφερε και την οργάνωση προσπαθειών για την απαξίωσή της: μία από τις συκοφαντίες ήταν ότι είχε εμφανισθεί στη σκηνή μεθυσμένη. Σε πείσμα όλων αυτών, η βαν Ζαντ είχε μια επιτυχημένη σταδιοδρομία και η λεγόμενη «καλή κοινωνία» (*beau monde*) των Παρισίων την εξυμνούσε, όπως π.χ. ο βαρόνος Αλφόνσος ντε Ροτσίλντ. Τελικώς παντρεύτηκε έναν Ρώσο κόμη και αποσύρθηκε από τη σκηνή, παραμένοντας όμως στη Γαλλία. Πέθανε στις Κάννες σε ηλικία 61 ετών. Η σορός της αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της βρίσκονται στο Παρίσι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βαν Ζάντ Μαρία» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 748

Κατηγορία:Αμερικανοί υψίφωνοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Πιερ-Ζοζέφ βαν Μπενέντεν

Ο **Πιερ-Ζοζέφ βαν Μπενέντεν** (, 19 Δεκεμβρίου 1809 &ndash; 8 Ιανουαρίου 1894), ήταν Βέλγος Φλαμανδός ζωολόγος και παλαιοντολόγος, γνωστός για τη εισαγωγή στη βιολογία των επιστημονικών όρων «βιολογική αμοιβαιότητα» και «ομοσιτισμός», το 1875 και το 1876 αντιστοίχως. Ο Πιερ-Ζοζέφ ήταν ο πατέρας του εξίσου διακεκριμένου ζωολόγου Εντουάρ βαν Μπενέντεν.

Γεννήθηκε στο Μέχελεν και σπούδασε αρχικώς ιατρική στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Λέβεν και μετά ζωολογία στο Παρίσι, όπου είχε καθηγητή τον Ζωρζ Κυβιέ (1769-1832). Το 1831 έγινε έφορος στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Λέβεν και αργότερα, από το 1836 έως τον θάνατό του, ήταν καθηγητής της ζωολογίας στο ενιαίο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λέβεν. Το 1842 έγινε μέλος της Βελγικής Ακαδημίας Επιστημών και πρόεδρός της το 1881. Επίσης, το 1875 έγινε αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Το 1843 ίδρυσε ένα από τα πρώτα παγκοσμίως θαλάσσια εργαστήρια-ενυδρεία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι ζωολόγοι
Κατηγορία:Παλαιοντολόγοι
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών της Ολλανδίας
Καράτσεφ

Το **Καράτσεφ** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, διοικητική έδρα του ομώνυμου Διαμερίσματος Καράτσεφσκι στην Περιφέρεια (όμπλαστ) του Μπριάνσκ. Ο πληθυσμός του Καράτσεφ στην απογραφή του 2021 ήταν 17.449 κάτοικοι έναντι 22.446 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, παρουσιάζοντας από το 1989 συνεχή μείωση στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
	
## Ιστορία
Ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το έτος 1146 και κατά τον Μεσαίωνα ήταν η πρωτεύουσα ενός από τα Πριγκιπάτα του άνω Οκά. Τον 14ο αιώνα υπάχθηκε στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας και το 1503 πέρασε στο Μεγάλο Δουκάτο της Μόσχας. Από το 1796 έως το 1920 η πόλη υπαγόταν στο Κυβερνείο του Αριόλ.

Η παλαιά αρχιτεκτονική του Καράτσεφ υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή από τις 5 Οκτωβρίου 1941 έως τις 15 Αυγούστου 1943. Οι Γερμανοί διατηρούσαν για κάποιο διάστημα στην πόλη το στρατόπεδο αιχμαλώτων Dulag 185.

## Παραπομπές


Καρατσεφ
Κυβερνείο του Αριόλ

Το **Κυβερνείο του Αριόλ** (, ελλην. απόδοση *Αρλόφσκαγια Γκουμπέρνιγια*) ήταν διοικητική και εδαφική μονάδα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και μετά για λίγο της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Το Κυβερνείο υπήρξε από το 1796 μέχρι το 1928. Είχε έκταση 46.726,2 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ ο πληθυσμός του στην ιστορική πρώτη γενική απογραφή πληθυσμού της Αυτοκρατορίας το 1897 ήταν 2.033.798 κάτοικοι. Η έδρα του ήταν στην ομώνυμη πόλη Αριόλ.

## Υποδιαιρέσεις
Το Κυβερνείο του Αριόλ αποτελείτο από τα εξής 12 ουγέστ (διαμερίσματα) με τις αντίστοιχες διοικητικές πόλεις-έδρες τους εντός παρενθέσεων:

* Ουγέστ του Μπόλχοφ (Μπόλχοφ)
* Ουγέστ του Μπριάνσκ (Μπριάνσκ)
* Ουγέστ του Ντμιτρόφσκ (Ντμιτρόφσκ)
* Ουγέστ του Γιελέτς (Γιελέτς)
* Ουγέστ του Καράτσεφ (Καράτσεφ)
* Ουγέστ του Κρόμι (Κρόμι)
* Ουγέστ του Λίβνι (Λίβνι)
* Ουγέστ του Μαλοαρχάνγκελσκ (Μαλοαρχάνγκελσκ)
* Ουγέστ του Μτσενσκ (Μτσενσκ)
* Ουγέστ Ορλόφσκι (Αριόλ)
* Ουγέστ του Σεβσκ (Σεβσκ)
* Ουγέστ του Τρουμπτσέφσκ (Τρουμπτσέφσκ)

## Παραπομπές


Αριολ