open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαρία του Νάσσαου (1539-1599)

Η **Μαρία**, ολλανδ.: Maria van Nassau-Dillenburg (18 Μαρτίου 1539, στο Dillenburg - 28 Μαΐου 1599, στο Kάστελ Ουλφτ) από τον Οίκο του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, ήταν κόρη του κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, Κάτσενελνμπογκεν, Βιάντεν και Ντητς. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα του ντεν Μπεργκχ.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλεμπουργκ και της Γιουλιάνας του Στόλμπεργκ, κόρης του Μπόντο Η΄ κόμη του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκεροντε. Η Μαρία ήταν αδελφή του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης, ηγέτη της εξέγερσης εναντίον των Ισπανών. 

Στις 11 Νοεμβρίου 1556 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Δ΄ κόμη του ντεν Μπεργκχ (1537–1586) στο Mόιρς. Αυτός διέπραξε προδοσία εναντίον τού Γουλιέλμου Α΄, όταν υπερασπίστηκε τους Ισπανούς. Ο Γουλιέλμος Δ΄ και η Μαρία πιάστηκαν, αλλά απελευθερώθηκαν γρήγορα με παρέμβαση του Γουλιέλμου Α΄.

Η Μαρία τάφηκε στην κρύπτη της εκκλησίας στο 'ς-Χέρενμπεργκ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1556 τον Γουλιέλμο Δ΄ φαν ντεν Μπεργκ κυβερνήτη (stadholder) του Χέλρε & Ζούτφεν, και είχε 16 τέκνα, που έφεραν το επώνυμο *ντεν Μπεργκχ-'ς Χέερενμπεργκ*:
* Mαγδαληνή (1 Αυγούστου 1557 - 25 Μαΐου 1579), απεβ. 22 ετών.
* Χέρμαν (2 Αυγούστου 1558 - 12 Αυγούστου 1611), κόμης του ντεν Μπεργκχ-'ς Χέερενμπεργκ.
* Φρειδερίκος (18 Αυγούστου 1559 - 3 Σεπτεμβρίου 1618), κόμης του Μπεργκχ-'ς Χέερενμπεργκ.
* Όσβαλντ (16 Ιουνίου 1561 - 17 Ιανουαρίου 1586), απεβ. 25 ετών.
* Βιλελμίνα (7 Ιουλίου 1562 - πνίγηκε στο  κοντά στο Ούλφτ, 15 Νοεμβρίου 1591), απεβ. 29 ετών.
* Eλισάβετ (31 Δεκεμβρίου 1563 - 1572), απεβ. 9 ετών.
* Γιόοστ (25 Ιανουαρίου 1565 - 8 Αυγούστου 1600), κόμης του ντεν Μπεργκχ-'ς Χέερενμπεργκ, απεβ. 35 ετών.
* Αδάμ (1568 - 7 Νοεμβρίου 1590)
* Γιουλιάνα (1571 - πνίγηκε στο Ίσελ κοντά στο Ούλφτ, 15 Νοεμβρίου 1591), απεβ. 20 ετών.
* Aδόλφος (1572 - 25 Μαΐου 1609), κόμης του ντεν Μπεργκχ-'ς Χέερενμπεργκ.
* Λουδοβίκος (1 Νοεμβρίου 1572-10). Ιουν 1592), κόμης του ντεν Μπεργκχ-'ς Χέερενμπεργκ.
* Χέντρικ (1573 - 12 Μαΐου 1638), κόμης του ντεν Μπεργκχ-'ς Χέερενμπεργκ, κύριος του Στέβενσβεερντ και κυβερνήτης (stadholder) του Χέλρε.
* Αικατερίνη (1578 - 19 Οκτωβρίου 1640), παντρεύτηκε τον Φλόρις Β΄ φαν Πάλαντ, 2ο κόμη του Κούλεμποργκ (το 1601).
* Άννα (1579 - 17 Αυγούστου 1630).
* Ελισάβετ (1581 - 12 Ιανουαρίου 1614), πριγκίπισσα-ηγουμένη στο αβαείο του Έσεν.
* Καρλόττα (1582 - 2 Νοεμβρίου 1631).

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου
Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου
Κέτσκεμετ

Το **Κέτσκεμετ** (, ) είναι πόλη στην κεντρική Ουγγαρία. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και έδρα της επαρχίας Μπατς-Κίσκουν. 

Το Κέτσκεμετ βρίσκεται στη μέση της διαδρομής μεταξύ της Βουδαπέστης και του Σέγκεντ, της τρίτης μεγαλύτερης πόλης της χώρας. Απέχει 86 χιλιόμετρα από τις δύο πόλεις. Βρίσκεται σε σχεδόν ίση απόσταση από τον Δούναβη και τον Τίσα. Είναι το βόρειο από τα δύο κέντρα της Νότιας Μεγάλης Πεδιάδας (), η οποία αποτελείται από τις επαρχίες Μπατς-Κίσκουν, Μπέκες και Τσόνγκραντ. Το νότιο κέντρο είναι το Σέγκεντ, η έδρα της επαρχίας Τσόνγκραντ. Το 2020 είχε 110.378 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση.

## Ιστορία
Ο αρχαίος οικισμός που υπήρχε στην σημερινή θέση του Κέτσκεμετ κατεστράφη πλήρως από την εισβολή των Μογγόλων τον 13ο αιώνα. Ωστόσο, λόγω της ευνοϊκής γεωγραφικής της θέσης, στο σταυροδρόμι σημαντικών εμπορικών οδών, το Κέτσκεμετ αποκαταστάθηκε ως πόλη. Το 1368, ο Βασιλιάς Λουδοβίκος Α΄ ο Μέγας απέδωσε δικαιώματα πόλης στο Κέτσκεμετ.

Τον 16ο-17ο αιώνα, η πόλη, όπως και όλη η Κεντρική Ουγγαρία, ήταν υπό οθωμανική κυριαρχία. Το Κέτσκεμετ πλήρωνε φόρους στον πασά της Βουδαπέστης, με αποτέλεσμα η πόλη να είναι προστατευμένη και να μην υποστεί απειλές από τους Τούρκους. Επίσης πολλοί κάτοικοι από γύρω περιοχές κατέφευγαν στο Κέτσκεμετ.

Τον 18ο αιώνα, η κτηνοτροφία αναπτύχθηκε εντατικά στην περιοχή της πόλης. Τον 19ο αιώνα αναπτύχθηκε στην θέση της η αμπελουργία και η κηπουρική. Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, το Κέτσκεμετ έγινε το σημαντικότερο εμπορικό κέντρο στην περιοχή. Η ευημερία της πόλης αντικατοπτρίστηκε αισθητά στην εμφάνισή της: χτίστηκαν αρκετά πολυτελή παλάτια, ένα νέο δημαρχείο, μια εκκλησία και ένα γυμνάσιο, καθώς και άλλα αξιοσημείωτα κτίρια. 

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η βιομηχανία του Κέτσκεμετ αναπτύχθηκε σημαντικά. Το 1950 το Κέτσκεμετ έγινε η πρωτεύουσα της επαρχίας Μπατς-Κίσκουν. Το 1975, οι ανέγγιχτες στέπες κοντά στην πόλη συγχωνεύτηκαν στο νεοσυσταθέν Εθνικό Πάρκο Κίσκουνσαγκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Ουγγαρίας
Πύργος Αγιάς

Ο **Πύργος Αγιάς** είναι πύργος ο οποίος πιθανόν κτίστηκε τον 17ο αιώνα στις βόρειες ακτές της Νάξου, σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και με πανοραμική θέα. Είναι από τους λίγους πύργους της Νάξου που βρίσκονται κοντά στη θάλασσα. Ο πύργος βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα βόρεια της Χώρας της Νάξου και κοντά στην μονή Αγιάς και την Αγιά Κωμιακής. Ο πύργος πιθανόν ανήκε στην οικογένεια Κόκκοι και αργότερα αποκτήθηκε από τους Σπανούς και τους Παραρά. Ο πύργος υπέστη ζημιές από πυρκαγιά το 1992.

Ο πύργος έχει διαστάσεις περίπου 12 επί 7,7 μέτρα. Κοντά στον πύργο βρίσκεται το ελαιοτριβείο, το οποίο αν και δεν έχει στέγη διατηρεί μέρος του εξοπλισμού του, και ερειπωμένα κτίρια όπως αποθήκες, στάβλοι και άλλα. Ο πύργος είναι λιτός, χωρίς διακοσμητικά στοιχεία. Το δώμα του πύργου περιβάλλεται από στηθαίο ύψους 30 εκατοστών κτισμένο από τα ίδια υλικά με τον υπόλοιπο πύργο, το οποίο φέρει πολεμίστρες με τη μορφή χελιδονοουράς. Το εσωτερικό του πύργου ήταν προσβάσιμο από πόρτα στο νότιο τμήμα του πρώτου ορόφου, η οποία ήταν προσβάσιμη από σκάλα. Εσωτερικά οι σκάλες είναι πέτρινες και η πρόσβαση στο δώμα γινόταν με κινητή ξύλινη σκάλα.

Ο πύργος έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο το 1983 μαζί με τους άλλους μεσαιωνικούς πύργους της Νάξου, γιατί πρόκειται για επιβλητικά κτίσματα με μεγάλο αρχιτεκτονικό και μορφολογικό ενδιαφέρον, που είναι άρρηκτα δεμένα με την ιστορία του νησιού. Μαζί με τον πύργο μνημεία χαρακτηρίστηκαν το παρεκκλήσι και τα μεσαιωνικά κτίσματα σε απόσταση 100 μέτρων από τον πύργο. Έχει οριστεί ζώνη προστασίας ακτίνας 500 μέτρων γύρω από τον πύργο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Γ. Μαστορόπουλος, *Περί της Ι. Μονής Αγιάς Νάξου*, στο: *Η Νάξος δια μέσου των αιώνων, Πρακτικά του Α΄ Πανελληνίου Συνεδρίου* (Φιλώτι, 3-6 Σεπτεµβρίου, 1992), Ι. ΠΡΟΜΠΟΝΑΣ – Σ. ΨΑΡΡΑΣ (επιµ.), Αθήνα 1994, σ. 449-466

Αγιας
Άννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (1541-1616)

μικρογραφία|Το Ντίλενμπουργκ το 1575. Φαίνεται το παλαιό κάστρο στην κορυφή του λόφου και η εκκλησία του Αγ. Ιωάννη κάτω από αυτό.
μικρογραφία|Το κάστρο Βάιλμπουργκ.
μικρογραφία|To κάστρο Ότβαιλερ.

Η **Άννα**, ολλανδ.: Anna van Nassau-Dillenburg (21 Σεπτεμβρίου 1541 στο Ντίλενμπουργκ - 12 Φεβρουαρίου 1616 στο Βάιλμπουργκ) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόρη του κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ. Εγκαταστάθηκε στο κάστρο Βάιλμπουργκ, που κυβερνούσε την περιοχή Βάιλμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλεμπουργκ και της δεύτερης συζύγου του Τζουλιάνας του Στόλμπεργκ, κόρης του Μπόντο Η΄ κόμη του Στολμπεργκ-Βέρνιγκεροντε. Αδελφός της Άννας ήταν ο Γουλιέλμος Α΄ πρίγκιπας της Οράγγης (1533–1584), ηγέτης της εξέγερσης εναντίον των Ισπανών. Η Άννα είχε το ίδιο όνομα με τη θεία της Άννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (π.1441-1514), η οποία είχε αποβιώσει 27 έτη πριν γεννηθεί η ίδια.

Παντρεύτηκε τον Αλβέρτο κόμη του Nάσσαου-Ντίλενμπουργκ στις 16 Ιουνίου 1559 στο κάστρο του DΝτίλενμπουργκ. Εκείνη την ημέρα στο Ντίλενμπουργκ δύο άλλοι γάμοι στο House of Orange: o Ιωάννης ΣΤ΄ κόμης του νασσαου-Ντίλενμπουργκ νυμφεύτηκε την Eλισάβετ του Λόιχτενμπερκ και η Eλισάβετ του Νάσσαου-Λόιχτενμποεργκ παντρεύτηκε τον Κόνραντ κόμη του Ζόλμς-Μπράουνφελς. 

Με τα χρόνια ο Οίκος  τους κληρονόμησε μέρος της κομητείας του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ. Ο Αλβέρτος, μετά το τέλος του πατέρα του το 1559 (δύο μέρες μετά το τέλος τού πεθερού του), απέκτησε εδάφη (Βάιλμπουργκ, Γκλάιμπεργκ, Κλέεν, Λάμπορ και Μπούργκσβαλμπαχ) και τα χρέη του.

Το 1574 ο Αλβέρτος κληρονόμησε μετά το τέλος του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Νάσσαου-Ζάαρμπρυκεν ένα μέρος των περιοχών εκείνου. Το 1574 κτίστηκε ένα νέο κάστρο στο Ότβαϊλερ, το οποίο έγινε η κατοικία τους.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1559 τον Αλβέρτο κόμη του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ και είχε 14 παιδιά:
* Άννα-Αμαλία (1560–1635), παντρεύτηκε τον Όθωνα κόμη του Ζόλμς-Ζόνεβελντ.
* Γιουλάνα (1562), απεβ. νήπιο.
* Αικατερίνη (1563–1613), άγαμη.
* Λουδοβίκος Β΄ (1565–1627), κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ. Κληρονόμησε το Ότβαϊλερ.
* Γεώργιος-Φίλιπππος (1567–1570), απεβ. 3 ετών.
* Αλβέρτος (1569–1570), απεβ. 1 έτους.
* Γουλιέλμος (1570–1597), απεβ. 27 ετών, κληρονόμησε το Βάιλμπουργκ.
* Ελισάβετ (1572-1607), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Β΄ κόμη του Ζάυν-Βίτγκενσταϊν-
* Γιουλιάνα (γενν.1574).
* Ιωάννης-Κάζιμιρ (1577–1602), παντρεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Γεωργίου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Κληρονόησε το Γκλάιμπεργκ.
* Άννα-Οτιλία (1582–1635), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ κόμη του ζάυν-Βίτγκεσταϊν-Βέρλεμπουργκ.
* Άννα-Σίβυλλα (γενν. 1575), παντρεύτηκε τον Πέτρο-Ερνέστο Β΄ βαρόνο του Kρίχινγκεν-Πέτινγκεν.
* Μαγδαληνή (1580–1658), άγαμη.
* Ερνεστίνα (1584–1665), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Φίλιππο του Βηντ.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ελισάβετ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ

Η **Ελισάβετ**, ολλανδ: Elisabeth van Nassau-Dillenburg (25 Σεπτεμβρίου 1542 στο Ντίλενμπουργκ - 18 Νοεμβρίου 1603 στο Ντίλενμπουργκ) ήταν κόρη του κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Ζολμς-Μπράουνφελς.

## Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Γιουλιάνας του Στόλμπεργκ, κόρης του Μπόντο Η΄ κόμη του Στόμπεργκ-Βέρνιγκεροντε. Αδελφός της ήταν ο Γουλιέλμος Α΄ πρίγκιπας της Οράγγης, ηγέτης της εξέγερσης εναντίων των Ισπανών.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 16 Ιουνίου 1559 τον Κόνραντ κόμη του Ζολμς-Μπράουνφελς και είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
* Ιωάννης-Αλβέρτος Α΄ (5 Μαρτίου 1563 - 14 Μαΐου 1623), παντρεύτηκε την Αγνή κόμισσα του Ζάυν-Βίτγκενσταϊν. Είναι οι γονείς της Aμαλίας του Ζολμς-Μπράουνφελς.
* Φίλιππος-Φρειδερίκος (13 Οκτωβρίου 1560 - 26 Ιουνίου 1567), απεβ. 7 ετών.
* Γιουλιάνα (5 Φεβρουαρίου 1562 - 19 Φεβρουαρίου 1563), απεβ. 1 έτους.
* Έμπερχαρντ (11 Ιανουαρίου 1565 - 12 Φεβρουαρίου 1596).
* Eλισάβετ (18 Μαρτίου 1566 - 28 Ιουλίου 1570), απεβ. 4 ετών.
* Ερνέστος (18 Νοεμβρίου 1568 - 24 Αυγούστου 1595), απεβ. 27 ετών.
* Γουλιέλμος Α΄ (18 Απριλίου 1570 - 3 Φεβρουαρίου 1635), παντρεύτηκε τη Μαρία-Αμαλία του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.
* Όθων (3 Ιανουαρίου 1572 - 23 Ιουλίου 1610), απεβ. 38 ετών.
* Ράινχαρντ (γενν. 27 Μαρτίου 1573), παντρεύτηκε πρώτα τη Βάλπουργκα-Άννα του Ντάουν και μετά την Eλισάβετ του Ζαλμ.
* Φίλιππος (29 Μαρτίου 1575 - 20 Ιανουαρίου 1628).
* Τζουλιάνα (7 Μαΐου 1578 - 1634), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ κόμη του Ζάυν-Βίτγκενσταϊν.
* Άννα-Ελισάβετ (15 Απριλίου 1580 - 18 Αυγούστου 1580), απεβ. νήπιο.
* Ερρίκος (10 Μαρτίου 1582 - 23 Απριλίου 1602), απεβ. 20 ετών.
* Άννα-Μαρία (3 Ιανουαρίου 1585 - 19 Ιουνίου 1586), απεβ. 1 έτους.

Η Αμαλία του Ζολμς-Μπράουνφελς, κόρη του μεγαλύτερου γιου της Ιωάννη-Αλβέρτου Α΄, παντρεύτηκε τον ανιψιό της Φρειδερίκο-Ερρίκο πρίγκιπα της Οράγγης.

Η Μαρία-Αμαλία του Nάσσαου-Ντίλενμπουργκ, η δεύτερη σύζυγος του γιου της Γουιέλμου Α΄, ήταν κόρη του αδελφού της Eλισάβετ Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπυοργκ από τον δεύτερο γάμο του με την Kουνιγούνδη Ιακωβαία του Ζίμερν, οπότε η Eλισάβετ ήταν θεία της Μαρίας και ταυτόχρονα πεθερά της.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γενεαλογία του Nassau

## Αναφορές


Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Τζον Κίλιαν

Ο **Τζον Κίλιαν** (επίσης , Άνω Σορβική γλώσσα: Jan Kilian)   (22 Μαρτίου 1811 &#x2013; 12 Σεπτεμβρίου 1884) ήταν Λουθηρανός πάστορας και ηγέτης της αποικίας γνωστής ως Βένεδοι του Τέξας (Wends of Texas). 

## Ιστορικό
μικρογραφία| Η ταφόπετρα του Κίλιαν στα Σερβικά, στα Γερμανικά
Ο Τζον Κίλιαν γεννήθηκε στο Ντόχλεν του Βασιλείου της Σαξονίας. Μετά το σχολείο στο Ράχλαου και Μπάουτζεν, σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Ήταν πάστορας στο Χόχκιρχ (η ενορία του) από το 1834-1837. Λόγω του θανάτου του θείου του, έγινε πάστορας στο Κότιτς. Το 1848, έγινε πάστορας στο Βαϊγκερσντόρφ, στην Πρωσία.  Απέρριψε τον «αυξανόμενο ορθολογισμό», που αυξανόταν μεταξύ των κληρικών, ζητώντας την επιστροφή στη Γραφή ως έγκυρη, μεταφράζοντας μια σειρά από γερμανικά κείμενα στα Σορβικά. 

## Αποικία του Τέξας
Κατά το έτος 1854 περίπου 558 Βένεδοι Λουθηρανοί από τις εκκλησίες του Κίλιαν  στην Πρωσία και επίσης από τη Σαξονία τον κάλεσαν να τους οδηγήσει στο Τέξας. Πολλοί άνθρωποι στην εκκλησία του Κίλιαν ήταν δυσαρεστημένοι με τη φιλοσοφία του ορθολογισμού, που διαδόθηκε σε όλη την Ευρώπη. Ορισμένοι θεωρούσαν τον ορθολογισμό ως απόπειρα αντικατάστασης της θρησκείας με την επιστήμη. Με την αυξανόμενη θρησκευτική δυσαρέσκεια, την οικονομική δυσκολία και την επιθυμία του Κίλιαν να είναι ιεραπόστολος σε μια ξένη χώρα, ο Κίλιαν έφερε τους οπαδούς του στο Γκάλβεστον και τελικά εγκαταστάθηκε περίπου 55 μίλια ανατολικά του Ώστιν στην κομητεία Λι . 

Στις 25 Μαρτίου 1854, μια νέα λουθηρανική εκκλησία διοργανώθηκε στο Ντάμπαν, για να γίνει ο ακρογωνιαίος λίθος μιας μεγάλης μετανάστευσης των Βενδών. Ο Κίλιαν κλήθηκε ως Πάστορας. Αυτή η κίνηση είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση του Low Pin Oak Settlement, που μετονομάστηκε αργότερα σε Σερμπίν (Serbin). Μία από τις πρώτες πράξεις που πραγματοποίησε ο Κίλιαν επρόκειτο να υποβάλει αίτηση συμμετοχής στην νεοσύστατη Λουθηρανική Εκκλησία – Σύνοδο του Μιζούρι. Η Λουθηρανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου στο Σερμπίν έγινε η πρώτη από τις πολλές εκκλησίες της Συνοδου του Μιζούρι στο Τέξας και είχε το μοναδικό σχολείο, που μιλούσε τη  Γλώσσα των Βενδών στην Αμερική. 

## Πανεπιστήμιο Concordia Τέξας
Η κληρονομιά του Τζον Κίλιαν  είναι εμφανής στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Κονκόρντια του Τέξας όπου θα βρείτε την οδό Κίλιαν και το κουδούνι ηλικίας άνω των 150 ετών στην είσοδο του Κτιρίου A, το οποίο ο Κίλιαν  και οι οπαδοί του έφεραν στο ταξίδι τους στο Τέξας. Στην παλιά πανεπιστημιούπολη, το πρώτο κτήριο του πανεπιστημίου ονομάστηκε Αίθουσα  Κίλιαν. 
μικρογραφία| Μνημείο του Κίλιαν στη Γερμανία, που θυμίζει το πλοίο που μετέφερε αυτόν και περίπου 600 άλλους στην Αμερική

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος του Concordia University Texas

Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες
Κατηγορία:Λουθηρανισμός
Μονή Φωτοδότη

Η **μονή Φωτοδότη** είναι μοναστήρι με τη μορφή πύργου το οποίο βρίσκεται κοντά στον Δανακό Νάξου. Η μονή χρονολογείται από τους βυζαντινούς χρόνους και οχυρώθηκε τον 15ο ή τον 16ο αιώνα. Είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.

Η μονή φαίνεται ότι ιδρύθηκε στη θέση βασιλικής του 6ου αιώνα μ.Χ. Στο ναό του μοναστηριού σώζονται σπαράγματα ανεικονικών αγιογραφιών, γεγονός που χρονολογεί την κατασκευή του κατά την περίοδο της Εικονομαχίας. Αργότερα προστέθηκε το παρεκκλήσι, αρχικά καμαρόσκεπο και έπειτα τρουλαίο. Το μοναστήρι μετά την κατάκτηση της Νάξο από τους Φράγκους δόθηκε στους Βενεδικτίνους μοναχούς το 1227. Η μονή έγινε πάλι ορθόδοξη πιθανότατα στα τέλη του 15ου αιώνα και στα μέσα του 16ου αιώνα έγινε σταυροπηγιακή. Το 1636 επέστρεψε όμως στην κυριότητα της μητρόπολης Παροναξίας. Το 1780 ήταν μετόχι της μονής της Πάτμου και το 1831 μετόχι της Παναγίας Απειραθίτισσας. Πλέον ανήκει στην μητρόπολη Παροναξίας. Η μονή αναστηλώθηκε την περίοδο 1991-2007.

Η μονή Φωτοδότη είναι κτισμένη πάνω σε ύψωμα. Έχει διαστάσεις 30 επί 20 μέτρα και ύψος 15 μέτρα. Η μονή αποτελείται από δύο ορόφους. Στο ισόγειο βρίσκεται η εκκλησία και τέσσερα δωμάτια. Η εκκλησία διαθέτει γλυπτό τέμπλο και το δάπεδό της είναι καλυμμένο με ασπρόμαυρα πλακάκια. Η πρόσβαση στον πάνω όροφο γίνεται με εξωτερική σκάλα μπροστά από την εκκλησία. Ο όροφος έχει αίθριο με ένα τρούλο στη μέση. Στον όροφο βρίσκονται κελιά μοναχών και ένα επιπλέον δωμάτιο. Τα τείχη της μονής καταλήγουν σε αμυντικούς πυργίσκους. Εξωτερικά τα τείχη της μονής υποστηρίζονται από μεγάλες αντηρίδες.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Μ. Κεφαλληνίδης, *Το μοναστήρι του Φωτοδότη στο Δανακό Νάξου*, Αθήνα 1968
* Ο. Βαβατσιούλας, Μ. Διαμαντοπούλου, *Μονή Φωτοδότη στο ∆ανακό Νάξου* στο *Αναστήλωση – Συντήρηση – Προστασία Μνηµείων και Συνόλων, τόμος 3* (1993) 173-194

φωτοδοτη
Κατηγορία:Πύργοι στην Ελλάδα
Αίθριο

[thumb|250px|Το αίθριο στο [Ζάππειο Μέγαρο.]]
Στην αρχιτεκτονική, το **αίθριο** είναι μεγάλος υπαίθριος ή καλυμμένος με φεγγίτη χώρος που περιβάλλεται από ένα κτίριο. Το αίθριο ήταν κοινό χαρακτηριστικό σε αρχαίες ρωμαϊκές κατοικίες, παρέχοντας φως και αερισμό στο εσωτερικό. Τα μοντέρνα αίθρια, όπως αναπτύχθηκαν στα τέλη του 19ου και του 20ού αιώνα, είναι συχνά πολλούς ορόφους ψηλά, με τζάμια ή μεγάλα παράθυρα, και συχνά βρίσκονται ακριβώς μετά από τις κύριες πόρτες εισόδου ενός κτηρίου (στο προθάλαμο).

Το αίθριο είναι δημοφιλές χαρακτηριστικό σχεδίασης επειδή δίνει στα κτίριά τους μια «αίσθηση χώρου και φωτός». Το αίθριο έχει γίνει βασικό χαρακτηριστικό πολλών κτιρίων τα τελευταία χρόνια. Τα αίθρια είναι δημοφιλή στους χρήστες κτιρίων, στους σχεδιαστές κτιρίων και στους μεσίτες. Οι χρήστες συμπαθούν το αίθριο επειδή δημιουργούν ένα δυναμικό και διεγερτικό εσωτερικό που παρέχει καταφύγιο από το εξωτερικό περιβάλλον διατηρώντας παράλληλα οπτική σύνδεση με αυτό το περιβάλλον. Οι σχεδιαστές απολαμβάνουν την ευκαιρία να δημιουργήσουν νέους τύπους χώρων σε κτίρια και οι μεσίτες βλέπουν το αίθριο ως άνεση που μπορεί να αυξήσει την εμπορική αξία και την ελκυστικότητα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δωμάτια
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Κατηγορία:Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική
Ρι Ολ-σολ

Ο **Ρι Ολ-σολ **(리을설: 14 Σεπτεμβρίου 1921 - 7 Νοεμβρίου 2015) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός αξιωματούχος της Βόρειας Κορέας. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στις διοικήσεις των Κιμ Ιλ-σονγκ και Κιμ Τζονγκ-ιλ, επιτυγχάνοντας το βαθμό του Στρατάρχη του Κορεατικού Λαϊκού Στρατού. Ήταν υπεύθυνος για την ασφάλεια κορυφαίων ηγετών της Βόρειας Κορέας και των οικογενειών τους ως διοικητής της φρουράς.

## Διακρίσεις

## Παραπομπές


Ολ σολ Κιμ
Χενρίκουφ (Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας)

Το **Χενρίκουφ** (πολωνικά: *Henryków*, γερμανικά: *Heinrichau*) είναι χωριό στη διοικητική περιοχή της Γκμίνα Ζιεμπίτσε, εντός του Πόβιατ Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας στη νοτιοδυτική Πολωνία. Πριν από το 1945 ήταν μέρος της Γερμανίας.

Βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα βόρεια του Ζιεμπίτσε, 16 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε και 53 χιλιόμετρα νότια της περιφερειακής πρωτεύουσας, Βρότσουαφ. Το χωριό έχει πληθυσμό 1.400 κατοίκων.

Ένα λατινικό χρονικό, το Βιβλίο του Χενρίκουφ, που συντάχθηκε στο αβαείο του Χενρίκουφ τον 13ο αιώνα, περιέχει την πρώτη γνωστή πρόταση γραμμένη στην πολωνική γλώσσα.

## Κοντινά αξιοσημείωτα μέρη

* Κάστρο της Γκόλα Ντζιερζονιόφσκα
* Μεσαιωνική πόλη Νιέμτσα

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Χωριά του Πόβιατ Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε
Επιστύλιο

μικρογραφία| Επιστύλιο στη Βασιλική του Σαν Σαλβατόρε, Σπολέτο, Ιταλία.
Στην κλασική αρχιτεκτονική, ένα **επιστύλιο** είναι το υπέρθυρο ή η δοκός που στηρίζεται στα κιονόκρανα των κιόνων. Αποτελεί το κατώτερο τμήμα του θριγκού, κάτω από τη ζωφόρο και το γείσο.

Το επιστύλιο είναι διαφορετικό στις διάφορες κλασικές παραγγελίες. Σύμφωνα με το ρυθμό της Τοσκάνης, αποτελείται μόνο από ένα απλό μέτωπο και έχει μισή ακτίνα κίονα σε ύψος. Στο δωρικό και σύνθετο ρυθμό, έχει δύο όψεις και τρεις στον ιωνικό και κορινθιακό ρυθμό, στην οποία το ύψος είναι 10/12 της ακτίνας του κίονα, εαν είναι μισό στους υπόλοιπους.

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Κατηγορία:Κλασική αρχιτεκτονική
Γάιος Ιούλιος Βέρος Μάξιμος

Ο **Γάιος Ιούλιος Βέρος Μάξιμος** (217/220 - 23 Μαΐου), εσφαλμένα ονομαζόμενος επίσης **Γάιος Ιούλιος Βέρος Μαξιμίνος** ή **Μαξιμίνος ο Νεότερος**, ήταν γιος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμίνου του Θρακός και της συζύγου του, Καικιλίας Παυλίνας.

## Βίος
Ο Μαξιμίνος όρισε τον γιο του Μάξιμο Καίσαρα γύρω στο 236, αλλά στην πραγματικότητα δεν είχε μεγάλη δύναμη. Και οι δύο δολοφονήθηκαν από την Πραιτοριανή Φρουρά τον Μάιο του 238, κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας της Ακυλίας στο «Έτος των Έξι Αυτοκρατόρων».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Στρίγκος Αρκαδίας

Ο **Στρίγκος** (αναφέρεται και ως *του Στρίγκου*) είναι οικισμός του δήμου Τρίπολης στην Αρκαδία της Πελοποννήσου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2021, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 90 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται κύρια με τη γεωργία και ιδιαίτερα με την παραγωγή μήλων.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Στρίγκος βρίσκεται στο νότιο τμήμα του μαντινειακού οροπεδίου, σε υψόμετρο 691 μέτρων και απέχει 14 χιλ. από την Τρίπολη. Ως οικισμός αναφέρεται σε οθωμανικό έγγραφο του 1583 ως *Istrinca* και με πληθυσμό 34 οικογενειών. Η ονομασία του (Στρίγκος) εικάζεται πως προέρχεται από το όνομα κάποιου τιμαριούχου. Επί Βενετοκρατίας, καταγράφεται το 1700 στην απογραφή του έπαρχου Grimani ως *Stringu*, με πληθυσμό 31 κατοίκων.
αριστερά|μικρογραφία|238x238εσ|Ο Ι.Ν. του Αγίου Δημητρίου.
Αργότερα, κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν ενεργά στην Ελληνική Επανάσταση, ενώ το 1832 εκπρόσωπος του Στρίγκου συμμετείχε στην εκλογή πληρεξούσιων ενόψει της Ε΄ Εθνοσυνέλευσης. Σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις των ετών 1828-1830, εκείνη την περίοδο στον Στρίγκο ζούσαν 22-23 οικογένειες. Το 1844 είχε 163 κατοίκους, ενώ στα τέλη του 19ου αιώνα (1896) ζούσαν στο στο χωριό 234 άτομα. Ενδιάμεσα, το 1875, ο Στρίγκος απέκτησε δημοτικό σχολείο.

Την περίοδο της Κατοχής, το χωριό αποτέλεσε ένα από τα αρχικά κέντρα της οργάνωσης του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στην Αρκαδία. Συνολικά, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο, έχασαν τις ζωές τους περισσότεροι από 20 κάτοικοι του Στρίγκου. Στις επόμενες δεκαετίες ο Στρίγκος υπέστη σημαντικές δημογραφικές απώλειες. Την περίοδο της Δικτατορίας, υπολογίζεται πως περίπου 40 αγρότες επωφελήθηκαν από το μέτρο της διαγραφής αγροτικών χρεών.

Αξιοθέατα του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, η πλατεία με το παλιό σχολείο και ο υπεραιωνόβιος πλάτανος δίπλα στο πηγάδι.

Διοικητικά, ο Στρίγκος υπήχθη το 1835 στον δήμο Τεγέας, ενώ από το 1912 μέχρι το 1997 ανήκε στην επαρχία Μαντινείας. Στη συνέχεια υπήχθη στον ανασυσταθέντα καποδιστριακό δήμο Τεγέας και από το 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας του διευρυμένου δήμου Τρίπολης.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Προστώο

thumb|Το προστώο του Κρουμ Κορτ, μιας έπαυλης του 18ου αιώνα στην Αγγλία
thumb|Ο πρόναος επισημασμένος σε περίπτερο ναό
Το **προστώο** είναι σκεπαστή κατασκευή με τη μορφή στοάς μπροστά από την είσοδο ή την πρόσοψη ενός κτιρίου. Η μορφή αυτή αναπτύχθηκε αρχικά στην Αρχαία Ελλάδα και στη συνέχεια υιοθετήθηκε από πολλούς πολιτισμούς. Στους αρχαίους ελληνικούς και ρωμαϊκούς ναούς το προστώο καλύπτει ολόκληρη την πρόσοψη ή αποτελεί σημαντικό χαρακτηριστικό της. Χαρακτηριστικό είναι το προστώο του Πανθέου της Ρώμης, το οποίο συνδέεται με μια ροτόντα. Το προστώο μπορεί να είναι κυκλικό, όπως αυτό στα βόρεια και νότια εγκάρσια κλίτη του καθεδρικού του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο. Τα προστώα χαρακτηρίζονται από τον αριθμό κιόνων (στύλων) που τα αποτελούν, για παράδειγμα, τετράστυλο, οκτάστυλο και δεκάστυλο.

Η περιοχή ανάμεσα στις κολώνες του προστώου και την είσοδο του σηκού ή του ιερού στους ελληνικούς και ρωμαϊκούς ναούς ονομάζεται πρόναος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Κατηγορία:Κλασική αρχιτεκτονική
Ελεονώρα των Βουρβόνων-Κοντέ

Η **Ελεονώρα**, γαλλ.: Éléonore de Bourbon-Condé (30 Απριλίου 1587&nbsp;- 20 Ιανουαρίου 1619)  από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κοντέ ήταν κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα του Κοντέ  και της δεύτερης συζύγου του Καρλόττας-Αικατερίνης ντε Λα Τρεμουάλ, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ δούκα του Τουάρ. Ο Ερρίκος Α΄ ήταν εξάδελφος του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας. Η Ελεονώρα ήταν θεία της Άννας-Γενοβέφας των Βουρβόνων-Κοντέ και του Λουδοβίκου Β΄ πρίγκιπα του Κοντέ.

## Βιογραφία
Ο Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Φίλιππο-Γουλιέλμο πρίγκιπα της Οράγγης,  που ήταν ήδη 51 ετών, στις 23 Νοεμβρίου 1606 στο ανάκτορο του Φονταινεμπλώ.

Στις 25 Οκτωβρίου 1611 μαθεύτηκε ότι η μητέρα της Ελεονώρας και η κουνιάδα της Ελεονώρας Καρλόττα-Μαργαρίτα του Μονμορανσύ, σύζυγος του Ερρίκου Β΄ δούκα του Κοντέ (αδελφού της Ελεονώρας), θα ταξίδευαν στη Χάγη. Τότε οι Γενικές Συνελεύσεις των Κάτω Χωρών αποφάσισαν να παρουσιάσουν στις κυρίες ένα κατάλληλο δώρο, εν μέρει από ευγένεια και εν μέρει διότι ο Ερρίκος Β΄ ήταν δυνητικός μελλοντικός σύμμαχός τους.

Αποφασίστηκε να προσφερθούν επιτραπέζια σκεύη αξίας 12.000 γκίλντερς. Τα σεντόνια αγοράστηκαν με πρωτοβουλία του δημάρχου του Χάαρλεμ, ο οποίος ήταν επίσης μέλος των Γενικών Συνελεύσεων. Η επιλογή έγινε, διότι το Χάαρλεμ είχε διεθνή φήμη στην κατασκευή ποιοτικών λευκών ειδών:  το λινό δαμασκηνό ήταν ειδικά υφασμένο με σχέδια λουλουδιών, κυνηγετικές σκηνές, βιβλικές παραστάσεις και εικόνες από την κλασική λογοτεχνία.

Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε μετά από μία αποτυχημένη ιατρική θεραπεία, η Ελεονώρα δεν κληρονόμησε τίποτε, καθώς ο Φίλιππος-Γουλιέλμος είχε κληροδοτήσει όλα τα υπάρχοντά του στον ετεροθαλή αδελφό του Mαυρίκιο των Νάσσαου, πρίγκιπα της Οράγγης. Η Ελεονώρα απεβίωσε χωρίς παιδιά· μεγάλωσε την ανιψιά της Λουίζα των Βουρβόνων.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*    

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ
Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου
Ατσόμι

Οι **Ατσόμι** ή Χοντμονί () είναι εθνότητα Περσικής καταγωγής που ζει στις νότιες περιοχές του Ιράν, δηλαδή: στα νότια των επαρχιών Φαρς και Κερμάν, το ανατολικό τμήμα του Μπουσέχρ και τα περισσότερα μέρη της επαρχίας Χορμοζγκάν.

Πολλοί Ατσόμι ζουν στις χώρες του Περσικού Κόλπου όπως το Κατάρ, τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν, το Ομάν και το Κουβέιτ.

Η γλώσσα των Ατσόμι λέγεται επίσης Ατσόμι και σχετίζεται στενά με την αρχαία περσική.

Οι περισσότεροι από αυτούς είναι Σουνίτες και υπάρχει μια μικρή σιιτική μειονότητα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Ιράν
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Ισραήλ
Κατηγορία:Πέρσες
Zad de Notre-Dame-des-Landes

μικρογραφία|235x235εσ|
Η ZAD de Notre-Dame-des-Landes (ZAD NDDL) είναι μια κατειλημμένη περιοχή που βρίσκεται κοντά στη Νάντη (Δυτική Γαλλία). Το εγχείρημα αυτό που ορίζεται ως αναρχική κομμούνα, γεννήθηκε αρχικά όταν κάτοικοι της περιοχής εξαναγκάστηκαν σε διωγμό από τη Γαλλική κυβέρνηση, όταν η τελευταία προέβη σε μια προσπάθεια απαλλοτρίωσης της γης τους, με σκοπό την κατασκευή αεροδρομίου. Οι κάτοικοι αρνούμενοι να εγκαταλείψουν τον τόπο τους κατέλαβαν την περιοχή, συνεπικουρούμενοι από αλληλέγγυους. Διάφορες προσπάθειες εκκένωσης έλαβαν χώρα από το Γαλλικό Κράτος τις τελευταίες δεκαετίες, που απαντήθηκαν από τους καταληψίες με οδοφράγματα και συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής.

## Ιστορικό Πλαίσιο
Αν και το συγκεκριμένο εγχείρημα έγινε ευρέως γνωστό στις αρχές του 2000, υπήρχε ήδη από την δεκαετία του ’60 σχέδιο για την κατασκευή αεροδρομίου. Στο σχέδιο αυτό αντιτάχθηκαν σκληρά, τόσο οι αγρότες – κάτοικοι της περιοχής, όσο και αλληλέγγυοι περιβαλλοντολόγοι και ακτιβιστές. Το 2018, η παρούσα κυβέρνηση της Γαλλίας κατέστησε σαφές στους καταληψίες, πως έχουν συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, για να εγκαταλείψουν το απελευθερωμένο έδαφος. Τελικά οι αρχές κατέστρεψαν ένα μεγάλο κομμάτι της κατάληψης, έως ότου έρθουν σε συνεννόηση με τους καταληψίες για να συζητήσουν το ενδεχόμενο κάποιας ανακωχής. Μέχρι στιγμής οι λίγοι εναπομείναντες κάτοικοι και οι τοπικές αρχές δεν έχουν καταφέρει να διευθετήσουν νομικά το ζήτημα.

## Οικιστικές Ανάγκες
Η ZAD de Notre-Dame-des-Landes αποτελεί πάνω απ’ όλα ένα οικιστικό εγχείρημα – κοινό στην καρδιά της Ευρώπης, που στόχο έχει, μεταξύ άλλων, την ικανοποίηση των στεγαστικών αναγκών ανθρώπων που εκδιώχθηκαν από τον τόπο τους για τον προαναφερθέν λόγο. Η στέγαση είναι ένα πανανθρώπινο δικαίωμα και μια ανάγκη, η οποία μπορεί να συλλογικοποιηθεί και να πραγματωθεί αυτοθεσμισμένα, αυτόνομα και αντιιεραρχικά. Στο συγκεκριμένο, κατειλημμένο, απελευθερωμένο έδαφος, βρήκαν καταφύγιο, ακόμα και πάνω σε δέντρα –χτίζοντας εκεί τα σπίτια τους- δεκάδες οικογένειες. Οι στεγαστικές δομές τους παρείχαν τα απαραίτητα εφόδια για να μπορούν να διαβιούν αξιοπρεπώς, με συλλογικούς όρους και με βάση τις αρχές της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και της αλληλεγγύης, χωρίς να καταβάλλουν υπέρογκα ποσά σε ενοίκια ή να λαμβάνουν δάνεια για την αγορά σπιτιών. Σημαντικό να αναφερθεί πως εντός των οικιστικών δομών υπάρχει -σε πολλές περιπτώσεις- ηλεκτρικό ρεύμα, καθαρό πόσιμο νερό και διάφορες μορφές θέρμανσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αναρχισμός στη Γαλλία
Ρούμπεν Ντίας

Ο **Ρούμπεν Ντίας** (14 Μαΐου 1997) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για λογαριασμό της Μάντσεστερ Σίτι και της Εθνικής Πορτογαλίας.

Προέρχεται από τις ακαδημίες της Μπενφίκα. Ξεκίνησε να αγωνίζεται από τη δεύτερη ομάδα της Μπενφίκα το 2015 και με την πρώτη ομάδα το 2017, όταν και ονομάστηκε νέος παίκτης της χρονιάς στο πρωτάθλημα. Την επόμενη σεζόν βοήθησε την Μπενφίκα να κερδίσει το πρωτάθλημα την περίοδο 2018–19 και το Σούπερ Καπ Πορτογαλίας την περίοδο 2019–20. Επίσης, τη σεζόν 2019–20 ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς στο πρωτάθλημα. Αποκτήθηκε από τη Μάντσεστερ Σίτι το Σεπτέμβριο του 2020 έναντι 68 εκατομμυρίων ευρώ. Αναδείχθηκε σε βασικό στέλεχος της αμυντικής γραμμής της Σίτι και ψηφίστηκε ως ο παίκτης της χρονιάς για τη Μάντσεστερ Σίτι. Λίγο αργότερα, ψηφίστηκε, επίσης, και κορυφαίος παίκτης της χρονιάς για το πρωτάθλημα.

Ο Ντίας ήταν διεθνής με τις νεανικές ομάδες της Πορτογαλίας, στα επίπεδα Κ-16, Κ-17, Κ-19, Κ-20 και Κ-21. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών το 2018 και ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 και στον τελικό του Πρωταθλήματος Εθνών της ΟΥΕΦΑ το 2019, κατακτώντας το δεύτερο, όπου και ανακηρύχθηκε παίκτης του αγώνα στον τελικό, καθώς, επίσης, και στην καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Τενγκρισμός

Ο **τενγκρισμός** είναι μια αρχαία τουρκομογγολική θρησκεία που προέρχεται από την Κεντρική Ασία και την Ευρασιατική στέπα, βασισμένη στον σαμανισμό, μονοθεϊστική σε αυτοκρατορική εκδοχή. Γενικά είναι επικεντρωμένη γύρω από τον θεό του ουρανού Τενγκρί. Ο όρος επίσης περιγράφει διάφορα εγγενή τουρκομογγολικά θρησκευτικά κινήματα  και διδασκαλίες. Όλοι οι σύγχρονοι ακόλουθοι του "πολιτικού" Τενγκρισμού είναι μονοθεϊστές.

Ήταν η κύρια θρησκεία των Τούρκων, των Μογγόλων, των Βουλγάρων, των Σιονγκνού, των Ούννων και ίσως των Μαγυάρων. Ήταν η κρατική θρησκεία πολλών μεσαιωνικών κρατών: του Χαγανάτου των Γκιοκτούρκων, του Δυτικού Τουρκικού Χαγανάτου, του Ανατολικού Τουρκικού Χαγανάτου, της Παλαιάς Μεγάλης Βουλγαρίας, της Βουλγαρίας του Δούναβη, της Βουλγαρίας του Βόλγα και της ανατολικής Τουρκίας (Χαζαρία). Στο Ιρκ Μπιτίγκ, ένα χειρόγραφο του ένατου αιώνα, ο Τενγκρί αναφέρεται ως Τουρούκ Τενγκρισί (Θεός των Τούρκων). Σύμφωνα με πολλούς ακαδημαϊκούς, ο Τενγκρισμός ήταν μια κατά κύριο λόγο πολυθεϊστική θρησκεία βασισμένη στον ανιμισμό, ενώ κατά την διάρκεια του 12ου με 13ου αιώνα, στην αυτοκρατορική εποχή είχε γίνει κατά κύριο λόγο μονοθεϊστική.
[μικρογραφία|Η κορυφή του [Χαν Τενγκρί στο ηλιοβασίλεμα.]]
Ο τενγκρισμός προωθείται από πνευματικούς κύκλους των Τουρκικών εθνών της Κεντρικής Ασίας (Κιργιστάν και Καζακστάν) και της Ρωσίας (Ταταρστάν και Μπασκορτοστάν) μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης την δεκαετία του 1990. Έχει πιστούς μέχρι σήμερα και υφίσταται μια οργανωμένη αναβίωση στη Μπουργιατία, στη Γιακουτία, τη Χακασία, την Τιβά και άλλα τουρκογενή έθνη στη Σιβηρία. Ο αλταϊκός μπουρχανισμός και το Βατισέν Γιαλί των Τσουβάς είναι κινήματα παρόμοια με τον τενγκρισμό. 

Ο Τενγκρί ως όρος αναφέρεται τόσο στην ουράνια θεότητα αλλά και σε άλλες θεότητες (σύγκρινε το με την έννοια των κάμι στον σιντοϊσμό). 

Ο τενγκρισμός επικεντρώνεται στην λατρεία των τενγκρί (θεών), με τον Τενγκρί (Γαλήνη, ο θεός της γαλήνης) να είναι ένας από αυτούς. Στη μογγολική λαϊκή θρησκεία, ο Τζένγκις Χαν θεωρείται ως μια από τις κύριες αν όχι η κυριότερη ενσάρκωση της θέλησης του Τενγκρί.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Θρησκείες
Κατηγορία:Πολιτισμός του Καζακστάν
Κατηγορία:Πολιτισμός της Κιργιζίας
Κατηγορία:Τουρκικά φύλα
Παύλος Τσακίρης

Ο **Παύλος Τσακίρης** (10 Αυγούστου 1984, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας επιχειρηματίας και παραγωγός αυγών και διευθύνει την οικογενειακή επιχείρηση TSAKIRIS FAMILY, μια εταιρία που δραστηριοποιείται στην παραγωγή τροφίμων (αυγά και δημητριακά). Τον Δεκέμβριο του 2020 αναδείχθηκε ως *Κορυφαίος Ευρωπαίος Νέος Αγρότης.*

## Βιογραφία
Φοίτησε στο Ελληνογαλλικό Κολλέγιο ΔΕΛΑΣΑΛ, σπούδασε Βιομηχανική Πληροφορική στην Καβάλα και στην συνέχεια ασχολήθηκε με την ανάπτυξη και την διεύθυνση της εταιρείας, καθιστώντας την μία από τις πρώτες εταιρίες στον πρωτογενή τομέα που επένδυσαν στην κυκλική οικονομία και την περιβαλλοντικά βιώσιμη γεωργία. Ο διαγωνισμός στην κατηγορία Περιβαλλοντικά Βιώσιμη Γεωργία στο πλαίσιο του 6ου Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Νέων Αγροτών έγινε διαδικτυακά, εξ αναβολής λόγω Covid-19 της πραγματοποίησής του τον Μάρτιο, και σε αυτόν συμμετείχαν 200 νέοι αγρότες από 21 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην τελική φάση πέρασαν 21 αγρότες και στην κατηγορία που διαγωνιζόταν ο Παύλος Τσακίρης. Η ανάδειξή του σε νικητή στην κατηγορία του, έγινε από πενταμελή επιτροπή στελεχών του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και του ευρωπαϊκού αγροτικού χώρου.

Η Tsakiris Family, που άλλαξε το όνομά της από «Αβγά Νεοχωρούδας Τσακίρη» το 2014 για να συμπεριλάβει και τη δραστηριότητά της στα δημητριακά, διαθέτει σήμερα ίδια παραγωγή 160.000 ορνίθων ενώ τυποποιεί και διακινεί πάνω από 4.000.000 αυγά τον μήνα. Το 2021, η εταιρεία προβλέπεται να έχει διπλασιάσει την παραγωγή της, με τις περισσότερες των 70.000 ορνίθων να εκτρέφονται με βιολογικό πρότυπο. Διαθέτει 16 πτηνοτροφεία στη Νεοχωρούδα και ένα κέντρο διανομής στην Αθήνα. Πριν από μερικά χρόνια δημιούργησε παστεριωτήριο αυγών, που απευθύνεται στη ζαχαροπλαστική και στην αγορά Horeca και απασχολεί 70 εργαζόμενους. Παράλληλα, η Tsakiris Family διαθέτει τη σειρά δημητριακών «Petit Dejeuner», που κυκλοφόρησε στην αγορά το 2014.

Στις 21 Μαρτίου 2025, η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού αδειοδότησε τους 5 νέους βασικούς μετόχους της Κ.Α.Ε. Ηρακλής, οι οποίοι είναι οι εξής (με το μερίδιο των μετοχών του καθενός): Αναστάσιος Δίγκας (16,40%), Παντελεήμων Γιαννίρης (16,40%), Παύλος Τσακίρης (16,40%), Κωνσταντίνος Μωραΐτης (16,40%) και Χρήστος Γκούλιος (16,40%). Παράλληλα, ο Παύλος Τσακίρης είναι αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Κ.Α.Ε. Ηρακλής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αγρότες
Αβραάμ της Βουλγαρίας

Ο **Αβραάμ της Βουλγαρίας** (, πέθανε την 1η Απριλίου 1229) ήταν χριστιανός, μεταστραμένος από το Ισλάμ, που μαρτύρησε για την πίστη του και θεωρείται άγιος από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.

## Βίος
Γεννήθηκε στη Βουλγαρία του Βόλγα, ανάμεσα στους Μουσουλμάνους Βούλγαρους στο Ταταρστάν της Ρωσίας. Μεγάλωσε ως Ισλαμιστής έμπορος, και ήταν καλός και ευγενικός προς τους άπορους. Αργότερα μετατράπηκε σε Χριστιανός. Οι Μουσουλμάνοι προσπάθησαν επίμονα να τον πείσουν να αποκηρύξει τον Χριστό, αλλά ο Αβραάμ ήταν αμετάβλητος στην πίστη του και σκοτώθηκε από το ξίφος των συμπατριωτών του την 1η Απριλίου 1229 (κατά προσέγγιση) στην όχθη του ποταμού Βόλγα. Θάφτηκε από Ρώσους εμπόρους στο χριστιανικό νεκροταφείο στο Βουλγάρ (ή *Μπουλγκάρ* ή *Μπόλγκαρ*), πρωτεύουσα της Βουλγαρίας του Βόλγα). Ο πρίγκιπας του Βλαντίμιρ, Γκεόργκι Βσεβολόδοβιτς, διέταξε τη μεταφορά του σώματος του Αβραάμ στο Βλαντίμιρ.

Σύντομα, σύμφωνα με τη μαρτυρία του χρονικού, η πόλη της Βουλγάρ κάηκε ως τιμωρία «για το αίμα του μάρτυρα του Χριστού». Στον τόπο εκτέλεσης του Αβραάμ της Βουλγαρίας εμφανίστηκε μια θεραπευτική πηγή. Ένας τοπικός μύθος λέει ότι το πρώτο άτομο που θεραπεύτηκε από αυτήν την πηγή ήταν ένας μουσουλμάνος.

Τα λείψανά του λατρεύονται στο Βλαντίμιρ στο ποταμό Κλιάζμα. Ο Λαυρέντιος Κώδικας περιέχει το μητρώο σχετικά με αυτό το συμβάν που έλαβε χώρα στις 9 Μαρτίου 1230.

Η ανάκτηση των λειψάνων του εορτάζεται στις 9 Μαρτίου εκάστου έτους και η μνήμη του επίσης τιμάται την 1η Απριλίου εκάστου έτους.

### Προέλευση, επάγγελμα
Ο Αβραάμ της Βουλγαρίας ήταν πλούσιος και αξιοσημείωτος έμπορος. διαπραγματεύτηκε στις πόλεις της περιοχής του Βόλγα.

Υπάρχουν πολύ λίγες πληροφορίες για τη ζωή του Αβραάμ της Βουλγαρίας. Βασικές πληροφορίες για αυτόν περιέχονται από τα Χρονικά και τις γραπτές ιστορίες του 17ου αιώνα. Η παλαιότερη πηγή που αναφέρεται στον Αβραάμ της Βουλγαρίας είναι ο Λαυρέντιος Κώδικας (14ος αιώνας).

Ο Χρονογράφος είπε ότι ο Αβραάμ της Βουλγαρίας ήταν «άλλης γλώσσας, όχι Ρωσικής» (το όνομα πριν το βάπτισμά του είναι άγνωστο). Πιθανώς, ήρθε από τους Βούλγαρους ("Βούλγαροι του Βόλγα", "Κάμα Βούλγαροι"), μεγάλωσε στο μουσουλμανικό περιβάλλον και αρχικά αναγνώρισε το Ισλάμ.

## Πηγές

* Holweck, F. G. *A Biographical Dictionary of the Saints*. St. Louis, MO: B. Herder Book Co. 1924.

### Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 13ου αιώνα
Παππάδες Δράμας

Οι **Παππάδες** είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Παππάδες βρίσκονται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, βόρεια της τεχνητής λίμνης Θησαυρού σε υψόμετρο 593 μέτρα και απέχουν 42 χλμ. Β. από τη Δράμα.

Το χωριό αναφέρεται από την τουρκοκρατία με την ονομασία *Παπάζ Κιόϊ* και οι Πομάκοι κάτοικοί του, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μετακινήθηκαν ενώ στο χωριό ήρθαν και εγκαταστάθηκαν αρχικά 49 προσφυγικές οικογένειες (184 άτομα).**

Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1919 ως *Παπάζ Κιόι* στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Οσενίτσης (σημ. Σιδηρονέρου). Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Παππάδες. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δράμα, το Σιδηρόνερο, το Οροπέδιο και το Καλλίκαρπο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Σιδηρονέρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιδηρονέρου του Δήμου Δράμας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 35 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Κατηγορία:Σιδηρόνερο
Αγγελική Τσιώμου-Μεταλλινού

Η **Αγγελική Τσιώμου-Μεταλλινού** (Θεσσαλονίκη, 1886 - 17 Νοεμβρίου 1963) ήταν Ελληνίδα δασκάλα, δημοσιογράφος και συγγραφέας, αναγνωρισμένη επίσημα ως Μακεδονομάχος.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1886. Ήταν πρωτότοκο παιδί του Παναγιώτη και της Άννας Τσιώμου. Μικρότερη αδελφή της ήταν η εκδότρια Μερόπη Τσιώμου σύζυγος του δημοσιογράφου και βουλευτή Βασιλείου Βασιλικού.

Σπούδασε στο Ανώτερο Παρθεναγωγείο Θεσσαλονίκης.

## Δράση
Σε ηλικία 18 ετών διορίσθηκε δασκάλα στα Γιαννιτσά και μετά στο Μεσημέρι της Έδεσσας. Εκεί δίδαξε στο Ελληνικό σχολείο δίνοντας τον δικό της αγώνα ενάντια στην προπαγάνδα των Βουλγάρων. 

Συνεργάστηκε με τον καπετάν-Ακρίτα και τον Μητροπολίτη Στέφανο. Ήταν επικηρυγμένη από το Βουλγαρικό Κομιτάτο και κινδύνευσε πολλές φορές η ζωή της. Για τον λόγο αυτό οπλοφορούσε, φέροντας περίστροφο το οποίο το είχε προμηθευτεί από τον Αθανάσιο Εξαδάκτυλο.

Για τις υπηρεσίες της προς την πατρίδα, γράφτηκε στην επετηρίδα των Μακεδονομάχων του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης και της απονεμήθηκε μετάλλιο και τιμητικό δίπλωμα, που εκτίθενται στο Μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα. 

Υπήρξε αποκλειστική συνεργάτιδα της εφημερίδας *Ελλάς* αρθρογραφώντας για εθνικά και ιστορικά θέματα.

Μαζί με την αδελφή της Μερόπη υπήρξαν οι πρώτες γυναίκες που ψήφισαν στη Θεσσαλονίκη το 1930.

Το προσωπικό της αρχείο βρίσκεται στο Κέντρο Έρευνας Μακεδονικής Ιστορίας και Τεκμηρίωσης (Κ.Ε.Μ.Ι.Τ) 

## Έργο
Μετά τη λήξη του Μακεδονικού Αγώνα ασχολήθηκε με λαογραφικό και συγγραφικό έργο. 

Μεγάλο μέρος του συγγραφικού της έργου βρίσκεται στη βιβλιοθήκη της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών.

Για τη συγγραφική της δραστηριότητα τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1962 σε διαγωνισμό Λαογραφίας του Δήμου Θεσσαλονίκης,  η εργασία της με τίτλο «*Λαογραφία της Θεσσαλονίκης επί Τουρκοκρατίας*»  έλαβε το Α΄ βραβείο. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης τιμώντας την προσφορά και το έργο της έδωσε το όνομα της σε δρόμο της πόλης.

Η ζωή και το έργο της γυρίστηκε σε ταινία το 1997 με τίτλο «Η Μακεδόνισσα» με πρωταγωνίστρια τη μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου Άννα Συνοδινού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Έλληνες δάσκαλοι
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Πύλη Τρικάλων

Η **Πύλη** είναι κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Είναι έδρα του πληθυσμιακά τρίτου μεγαλύτερου και σε έκταση δεύτερου Δήμου της Περιφερειακής Ενότητας καθώς και για παροχή Δημοσίων Υπηρεσιών, Περίθαλψης, Αγορών και Εκπαίδευσης, μετά τα Τρίκαλα και την Καλαμπάκα καθώς και η μεγαλύτερη και μοναδική κωμόπολη στην Δυτική πλευρά του Νομού. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική *Κοινότητα Πύλης*, της Δημοτικής Ενότητας Πύλης και υπάγεται στον Δήμο Πύλης, του οποίου και αποτελεί την έδρα του. Στην πόλη λειτουργούν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες, φαρμακεία, και τραπεζικές συναλλαγές. Για την εκπαίδευση διαθέτει όλα τα σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Παιδικούς Σταθμούς, Νηπιαγωγεία, Δημοτικά) καθώς επίσης 2 Γυμνάσια, 1 Γενικό Λύκειο, και το 1ο ΕΠΑΛ Πύλης.

## Γεωγραφικές πληροφορίες
Η **Πύλη Τρικάλων** είναι κτισμένη σε υψόμετρο 218 μέτρων και έχει πληθυσμό περίπου 4.000 κατοίκων. Είναι κτισμένη στις όχθες του Πορταϊκού ποταμού.

## Διοικητική υπαγωγή

## Διοικητικές μεταβολές
αριστερά|μικρογραφία|Ναός Πόρτας Παναγιάς Πύλης

### Πύλη Τρικάλων

### [https://dimospylis.gr/ Δήμος Πύλης]

## Διατελέσαντες δήμαρχοι

## Γεφύρι Πορταϊκού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πύλη Τρικάλων / Pyli Trikala Greece (βίντεο στο youtube).
* Πύλη Τρικάλων: Το πέρασμα για τη Νότια Πίνδο (Greek-CrossRoads).
* Πύλη (madeintrikala.gr).
* Πύλη Τρικάλων (touristorama).
* Το Πέτρινο Γεφύρι της Πύλης  (enjoy Thessaly).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Τσιμπίνκα

Η **Τσιμπίνκα** (πολωνικά: *Cybinka*, γερμανικά: *Ziebingen*) είναι πόλη του Πόβιατ Σουουμπίτσε στο Βοεβοδάτο Λούμπους της Πολωνίας. Είναι η διοικητική έδρα της Γκμίνα Τσιμπίνκα.

## Γεωγραφία
Η Τσιμπίνκα βρίσκεται κοντά στον ποταμό Όντερ και στα σύνορα με τη Γερμανία, περίπου 24 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Σουουμπίτσε και περίπου 61 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της περιφερειακής πρωτεύουσας, Ζιελόνα Γκούρα. Είναι μέρος της ιστορικής Γης του Λούμπους. Ο πληθυσμός της πόλης το 2019 ήταν 2.749 κάτοικοι.

## Ιστορία
Η περιοχή Γη του Λούμπους αποτέλεσε τμήμα της Πολωνίας από τη δημιουργία του κράτους τον 10ο αιώνα, αν και ο οικισμός αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1472, όταν η Γη του Λούμπους είχε ενσωματωθεί στην περιοχή Νόιμαρκ του Μαργραβάτου του Βραδεμβούργου. Το 1582, οι μαργραβάτες έδωσαν το Ζίμπινγκεν στο Προτεσταντικό Τάγμα του Αγίου Ιωάννη στο Γουάγκουφ.

Το Τάγμα κράτησε την πόλη μέχρι το 1804 και ένα ντόπιο κάστρο χρησίμευσε ως έδρα διοικητή (*Komtur*). Από το 1751, ήταν κατοχή της αριστοκρατικής δυναστείας Μπούργκντορφ, η οποία την είχε ξαναχτίσει σε νεοκλασικό στιλ. Από το 1801 ήταν το σπίτι του ρομαντικού ποιητή Λούντβιχ Τηκ, ο οποίος έμεινε επίσης εδώ μετά την απόκτηση του κάστρου από την οικογένεια Φινκ φον Φίνκενσταϊν το 1802. Το Ζίμπινγκεν έγινε χώρος για Ρομαντικούς συγγραφείς, όπως οι Περ Άτερμπομ, Λούντβιχ Άχιμ φον Άρνιμ, Κλέμενς Μπρεντάνο και Γιόζεφ φον Άιχεντορφ, μέχρι που το 1819 ο Τηκ έφυγε για τη Δρέσδη.

Τα περίχωρα της πόλης φιλοξενούσαν μια ιστορική σλαβική μειονότητα σε μια γερμανόφωνη περιοχή.
αριστερά|μικρογραφία| Αναμνηστικός βράχος αφιερωμένος στους βετεράνους του αγώνα για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της Πολωνίας.
Από το 1815, το Ζίμπινγκεν ήταν μέρος της πρωσικής Επαρχίας του Βραδεμβούργου. Το Ζίμπινγκεν καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Επίθεσης Βιστούλα-Όντερ του Κόκκινου Στρατού στις 4 Φεβρουαρίου 1945. Το κάστρο του Φίνκενσταϊν επέζησε από τον πόλεμο, αλλά κάηκε εντελώς το 1973. Μετά την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή έγινε μέρος της Πολωνίας ως μέρος των λεγόμενων Ανακτημένων Περιοχών και η Τσιμπίνκα έλαβε προνόμια πόλης. Ο γερμανικός πληθυσμός της πόλης εκδιώχθηκε στο σύνολό του. Το 32ο Σύνταγμα Πεζικού του Πολωνικού Στρατού τοποθετήθηκε στην πόλη λίγο μετά τον πόλεμο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εβραϊκή κοινότητα στην Τσιμπίνκα  στο Virtual Shtetl

Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λούμπους
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόβιατ Σουουμπίτσε
Αλβερτίνη Αγνή της Οράγγης-Νάσσαου

Η **Αλβερτίνα Αγνή** (ολλαδ. *Albertine Agnes van Nassau*, 9 Απριλίου 1634 - 26 Μαΐου 1696) από τον Οίκο του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Νάσσαου-Ντητς. Έγινε επίτροπος των επαρχιών Φρήσλαντ, Χρόνινγκεν και Ντρέντε κατά τη διάρκεια της ανηλικότητας του γιου της.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου Ερρίκου της Οράγγης, κυβερνήτη των επαρχιών Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Γκέλντερς, Όβεριισελ, και της Αμαλίας, κόρης του Ιωάννη Αλβέρτου Α΄ του Ζολμς-Μπράουνφελς.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χάγη. Από τα δέκα παιδιά των γονιών της, επέζησαν της ενηλικίωσης τα μισά: ο Γουλιέλμος Β΄, η Λουίζα Ερριέττα, η Ερριέττα Αικατερίνη και η Mαρία.

Το 1652 παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Nάσσαου-Ντητς.

### Επίτροπος
Μετά το τέλος του συζύγου της το 1664 έγινε επίτροπος για τον γιο της στις επαρχίες Φρήσλαντ, Χρόνινγκεν και Ντρέντε. Το 1665, τόσο η Αγγλία όσο και η επισκοπή του Μύνστερ κήρυξαν πόλεμο στις Κάτω Χώρες. Επειδή τα περισσότερα χρήματα για την άμυνα είχαν χρησιμοποιηθεί για τον στόλο, ο στρατός είχε παραμεληθεί. Όταν το Χρόνινγκεν βρισκόταν υπό πολιορκία, η Αλβερτίνα Αγνή έσπευσε στην πόλη για να δώσει ηθική υποστήριξη. Η πίεση του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, τότε συμμάχου, ανάγκασε τις δυνάμεις των εχθρών της να υποχωρήσουν, αλλά έξι χρόνια αργότερα οι Κάτω Χώρες δέχτηκαν επίθεση από τον νότο, από τους Γάλλους υπό τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ και από τα βόρεια υπό τον επίσκοπο του Mύνστερ και τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Η Αλβερτίνα Αγνή οργάνωσε την άμυνα και διατηρούσε το ηθικό υψηλό.

Το 1676 η Αλβερτίνα Αγνή αγόρασε μία έδρα στο Oράνιεβοουντ και το ονόμασε ανάκτορο Οράνιεβοουντ. Εκεί απεβίωσε το 1696. Είχε επίσης το κάστρο Οράνιενσταϊν, που κτίστηκε από το 1672 ως νέα κατοικία της στο Ντητς.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1652 τον 2ο εξάδελφό της Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Νάσσαου-Ντητς και είχε τέκνα:
* Αμαλία (1655 - 1695), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γουλιέλμο Γ΄ της Σαξονίας-Άιζεναχ.
* Ερρίκος Καζίμηρος Β΄ (1657 - 1696), Κόμης του Νάσσαου-Ντητς.
* *Βιλελμίνη* Σοφία Εδβίγη (1664 - 1667).

## Πρόγονοι

## Πηγές
* «Οι γυναίκες στην εξουσία 1640–1670» πραγματοποιήθηκε τελευταία πρόσβαση στις 4 Αυγούστου 2007

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η αλληλογραφία του Albertine Agnes van Oranje-Nassau στο EMLO

## Αναφορές


Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου
Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου