open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρικάρντο Νταρίν

O **Ρικάρντο Νταρίν** (ισπαν.: Ricardo Darín, 16 Ιανουαρίου 1957) είναι Αργεντινός ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1957 στο Μπουένος Άιρες και έχει ιταλική, συριακή και λιβανέζικη καταγωγή. Από μικρή ηλικία ξεκίνησε να παίζει στο θέατρο και σε σειρές στην αργεντίνικη τηλεόραση.

Το 2001 έπαιξε στην ταινία *Ο Γιος της Νύφης*. Έγινε ευρέως γνωστός το 2009, όταν πρωταγωνίστησε στο *[[Το μυστικό στα μάτια της]]*, το οποίο κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, και ο ίδιος έλαβε υποψηφιότητα για το Βραβείο Γκόγια Α' Ανδρικού ρόλου. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στο *El Baile de la Victoria* και ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Γκόγια Β' Ανδρικού ρόλου.

Στη συνέχεια, έπαιξε στο *[[Η αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό]]* (2011) και στο *[[Ένα πιστόλι σε κάθε χέρι]]* (2012). Το 2014 πρωταγωνίστησε στο  *[[Ιστορίες για αγρίους]]* και ήταν υποψήφιος  για το Βραβείο Γκόγια Α' Ανδρικού ρόλου.

Την επόμενη χρονιά, πρωταγωνίστησε στο *[[Truman (ταινία)|Truman]]* και κέρδισε για την ερμηνεία του το Βραβείο Γκόγια Α' Ανδρικού ρόλου. Το 2017 έπαιξε στο *La cordillera* και το 2018 στο *[[Το ξέρουν όλοι]]* του Ασγκάρ Φαραντί.

Ο ίδιος έχει δηλώσει πως δεν ενδιαφέρεται να κάνει καριέρα στο Χόλιγουντ και προτιμά να παίζει σε ισπανόφωνες ταινίες.

## Προσωπική ζωή
Έχει δύο παιδιά με την Φλορένσια Μπας: τον ηθοποιό Τσίνο Νταρίν και την Κλάρα Νταρίν.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Αργεντινοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αργεντινοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια
Ακαδημία Επιστημών της Αλβανίας

Η **Ακαδημία Επιστημών της Αλβανίας** (αλβανικά: Akademia e Shkencave e Shqipërisë) είναι το ανώτατο επιστημονικό ίδρυμα της Αλβανίας. Ιδρύθηκε το 1972. Το ίδρυμα περιλαμβάνει τους πιο διακεκριμένους επιστήμονες (ονομάζονται επίσης «ακαδημαϊκοί») που συμμετέχουν σε ερευνητικά κέντρα εντός και εκτός της Αλβανίας. Η Ακαδημία έχει 28 τακτικά μέλη 11 συνδεδεμένα μέλη, και 26 επίτιμα μέλη.

Η Ακαδημία αποτελείται από δύο τμήματα:
* Τμήμα Αλβανολογίας και Κοινωνικών Επιστημών
* Τμήμα Φυσικών και Τεχνικών επιστημών.

Επίσης, περιλαμβάνει τις ακόλουθες μονάδες:
* Έργα Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Καινοτομίας
* Παράρτημα Εξωτερικής Πολιτικής και Δημόσιων Σχέσεων
* Βιβλιοθήκη
* Δημοσίευση
Η Ακαδημία Επιστημών της Αλβανίας έχει την μεγαλύτερη ακαδημαϊκή βιβλιοθήκη της χώρας. Ιδρύθηκε το 1975 με 10,000 τόμους, και το 1986 είχε 8.120.000 τόμους.

Το 2008 τα τέσσερα ερευνητικά ινστιτούτα (το Ινστιτούτο Ιστορίας, το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας, το Ινστιτούτο Γλωσσολογίας και Λογοτεχνίας, και το Ινστιτούτο Λαϊκού Πολιτισμού), σχημάτισαν το «Κέντρο Αλβανολογικών Σπουδών».

## Κατάλογος των σημερινών μελών

* Αναστάς Ανγκιέλι
* Απολλόν Μπάτσε
* Γκουντάρ Μπεκιράι
* Σαλβατόρ Μπουσάτι
* Φλορέσα Ντάντο
* Άλμπερτ Ντότζα
* Νέκι Φρασέρι
* Αρτάν Φούγκα
* Ναζίμ Γκρούντα
* Σκεντέρ Γκινούσι
* Γιοργκάτς Κατάσνι
* Αντνάν Καστράτι
* Φάτος Κονγκόλι
* Ετέμ Λικάι
* Ρεξχέπ Μεϊντάνι
* Άρμπεν Μερκότσι
* Μπέτσιρ Μέτα
* Πετράτς Πέτρο
* Έντμοντ Πινγκούλι
* Μπασκίμ Ρεσούλι
* Τσεβάϊρ Σπαχίου
* Βάσιλ Τόλε
* Γιάνι Βανγκιέλι
* Μαρενγκλέν Βέρλι
* Φλόραν Βίλα
* Μπεσίρ Ελέζι
* Μουζαφέρ Κορκουτί (πρόεδρος)

## Αξιοσημείωτοι πρώην Πρόεδροι
* Αλέξ Μπούντα
* Σαμπάν Ντεμιράι

## Περιοδικά
* *Studia Albanica*, ISSN 0585-5047.
* *Αλβανική Εφημερίδα των Φυσικών και Τεχνικών Επιστημών,* ISSN 2074-0867.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος (στην αλβανική)

Αλβανικη Ακαδ
Ακαδημια Επιστημων
Ακαδημια Επιστημων
Αλβανιας
Βουνάκι Αχαΐας

Το **Βουνάκι** είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Πρόκειται για ένα από τα λεγόμενα "Κλουκινοχώρια".

## Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία
Το Βουνάκι είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.070 μ. στις πλαγιές του όρους Ξεροβούνα, απέναντι από την ανατολική πλευρά του Χελμού σε πλαγιά του λεκανοπεδίου της Νωνάκριδος, και σε απόσταση 30 περίπου χιλιομέτρων από  την Ακράτα.

Ο οικισμός από το 1998 έως το 2010 αποτελούσε τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Αγίας Βαρβάρας του πρώην Δήμου Ακράτας. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" ανήκει στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας ως τμήμα της Τοπικής κοινότητας Αγίας Βαρβάρας της Δημοτικής Ενότητας Ακράτας.

Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Βουνακίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 26/04/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ακράτας
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Βαρβάρα Στεπάνοβα

Η **Βαρβάρα Φιόντοροβνα Στεπάνοβα** (· 9/21 Οκτωβρίου 1894 - 20 Μαΐου 1958) ήταν Ρωσίδα καλλιτέχνιδα και εκπρόσωπος του καλλιτεχνικού ρεύματος της Ρωσικής πρωτοπορίας που ασχολήθηκε μεταξύ άλλων με τη ζωγραφική, τη γραφιστική και την τυπογραφία, ενώ συνέδεσε το όνομά της με το κίνημα του κονστρουκτιβισμού. Ήταν σύζυγος και συνεργάτιδα του εικαστικού Αλεξάντρ Ρόντσενκο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1894 στο Κάουνας της Λιθουανίας, το οποίο τότε υπαγόταν στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Προερχόμενη από φτωχή οικογένεια παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία έναν εύπορο αρχιτέκτονα με τον οποίο χώρισε μετά από μικρό χρονικό διάστημα. Το 1910 εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών του Καζάν όπου γνωρίστηκε με τον μετέπειτα, δεύτερο, σύζυγό της Αλεξάντρ Ρόντσενκο, και το 1913 μετέβη στη Μόσχα όπου συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Καλών Τεχνών Στρόγκανοφ ή κατά άλλη εκδοχή στο εργαστήριο του Κονσταντίν Γιουόν. Το 1916 ξεκίνησε τη συμβίωσή της με τον Ρόντσενκο, με τον οποίο παντρεύτηκε μόλις το 1942.

Μετά το ξέσπασμα της Οκτωβριανής επανάστασης η Στεπάνοβα συγκαταλέχθηκε στους καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν με τον νεοπαγή κρατικό μηχανισμό της Σοβιετικής Ένωσης. Διετέλεσε αρχικά μέλος του τομέα εικαστικών τεχνών του Υπουργείου Παιδείας, στη συνέχεια μεταπήδησε στο Ινστιτούτο Καλλιτεχνικής Παιδείας και αργότερα υπήρξε καθηγήτρια των Ανωτέρων Κρατικών Καλλιτεχνικών και Τεχνικών Εργαστηρίων (ρωσ: *ВХУТЕМАС*).

Παράλληλα εργάστηκε ως σχεδιάστρια βιβλίων και ως σχεδιάστρια υφαντών στο Πρώτο Κρατικό Εργοστάσιο Εκτύπωσης Υφαντών της Μόσχας, ενώ συνεργάστηκε ως γραφίστρια και τυπογράφος με διάφορα σοβιετικά περιοδικά όπως το *ΛΕΦ*, το *Νόβι ΛΕΦ*, η *Οικοδόμηση της ΕΣΣΔ* κ.ά. Επίσης το 1922 ανέλαβε το σκηνογραφικό και ενδυματολογικό κομμάτι της θεατρικής παράστασης *Ο Θάνατος του Ταρέλκιν*, ενώ τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε εντονότερα με τη ζωγραφική. Είχε αρκετές συμμετοχές σε εκθέσεις της Ρωσικής πρωτοπορίας από τις οποίες ξεχωρίζουν η Ε΄ και Ι΄ Κρατικές Εκθέσεις καθώς και η ιστορική κονστρουκτιβιστική έκθεση “5 × 5 = 25” ενώ συνδέθηκε με καλλιτέχνες όπως οι Ελ Λισίτσκι, Γκούσταβ Κλούτσις, Σεργκέι Αϊζενστάιν, Ντιέγκο Ριβέρα κ.ά. Τα επόμενα χρόνια έπεσε σε δυσμένεια εξαιτίας της κρατικής επιβολής του σοσιαλιστικού ρεαλισμού στις Τέχνες. Πέθανε στη Μόσχα τον Μάιο του 1958 λίγο καιρό μετά την επίσημη αποκατάστασή της ως μέλος της Ένωσης Καλλιτεχνών της ΕΣΣΔ.

Μέσα από το έργο της η Στεπάνοβα αναδείχτηκε σε σημαντική μορφή του κονστρουκτιβισμού. Δημιουργίες της βρίσκονται σε διάφορα μουσεία και ιδρύματα ανά την υφήλιο όπως το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης κλπ.

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Ρωσίδες ζωγράφοι
Κατηγορία:Σκηνογράφοι
Κατηγορία:Ρωσική πρωτοπορία
Κατηγορία:Ενδυματολόγοι
Κατηγορία:Ρώσοι γραφίστες
Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Γλώσσα Αμάλ

Η γλώσσα **Αμάλ** ή **Αλάι** (ISO 639-3: *aad*, Ethnologue: *Amal*, Glottolog: *amal1242*) είναι γλώσσα Σεπίκ της οικογένειας γλωσσών της Νέας Γουινέας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2003 υπήρχαν 830 ομιλητές της γλώσσας αυτής, οι οποίοι ζούσαν στην περιοχή του ποταμού Ουαγκάνα στην συμβολή του με το ρυάκι του Ουανίμπε.

## Παραπομπές


Α
Λουτσία Βαλέριο

Η **Λουτσία Βαλέριο** (*[[ιταλικά]] : Lucia Valerio*) (Μιλάνο 8 Φεβρουαρίου 1905 - Μιλάνο 26 Σεπτεμβρίου 1996) ήταν Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Η Βαλέριο έμαθε να παίζει τένις από τον πατέρα της στο γήπεδο τένις που είχαν στο σπίτι της, ταυτόχρονα είχε ασχοληθεί με την ξιφασκία την ιππασία και το σκι. Το αγαπημένο της παίξιμο ήταν μπροστά στο φιλέ και τα κοψίματα.

Πρωταθλήτρια Ιταλίας στο απλό το 1926, 1927, 1928, 1929, 1930, 1931, 1932, 1933, 1934, 1935 και στο διπλό μεικτό το 1926, 1927, 1929, 1930, 1931, και το 1932.

Μεταξύ 1928 και 1938 συμμετείχε σε επτά πρωταθλήματα του Γουίμπλεντον.. Η καλύτερη της κατάταξη στο απλό ήταν να φτάσει στον προημιτελικό του 1933 όπου νικήθηκε από την Ντόροθι Ρόουντ. Την ίδια χρονιά με συμπαίκτη με τον Μάνζι Ρολλίν Κουρκεκέ έφτασε στον τρίτο γύρο του διπλού μικτού. Το 1935 έφτασε στα προημιτελικά του διπλού μεικτού με συμπαίκτη τον Ντον Τούρνμπουλ όπου έχασαν από τους Χίλντε Σπέρλινγκ και Γκότφριντ φον Κραμ.

Το 1930 έχασε από την Φίλις Σατερχβάτε στον τελικό του τουρνουά Μπορτνίγκχερα στην ιταλική Ριβιέρα. Στο γαλλικό πρωτάθλημα έφτασε στα προημιτελικά το 1931 και το 1934. Το 1931 κέρδισε τον τίτλο στο απλό στο ιταλικό πρωτάθλημα που έγινε στο Μιλάνο αφού κέρδισε τον τελικό την Ντόροθι Άντρους σε τρία σετ. Εκείνη την χρονιά κέρδισε επίσης τον τίτλο του μικτού διπλού. Επιπλέον συμμετείχε στο πρωτάθλημα του 1930 καθώς και στις διοργανώσεις του 1932, 1934 και 1935.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1934 ήταν πρώτη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Αντουάν Ζεντιέν. Το 1935 ήταν πρώτη στο απλό, πρώτη στο διπλό με συμπαίκτρια την Φαίνη Ξύδη και πρώτη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Αντουάν Ζεντιέν.

Ήταν μέλος της Ιταλικής εθνικής ομάδας που ταξίδεψε στην Ινδία το 1932 και κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού κέρδισε τον τίτλο στο απλό στο πρωτάθλημα Ανατολής και Δύσης της Ινδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Μάχη του Αλκοράθ

Η **Μάχη του Αλκοράθ (Batalla de Alcoraz)** πραγματοποιήθηκε το 1096 έξω την πόλη Ουέσκα (Προ-Ρωμαϊκή ονομασία: Βολσκάν, λατινική: *<nowiki/>'Οσκα*, αραβικά: Βάσκαχ), όπου παρατάχθηκαν οι πολιορκητικές δυνάμεις του Πέτρου Α´ της Αραγωνίας και της Παμπλόνα ενάντια στις προς ενίσχυση στην πόλη δυνάμεις του Αλ-Μουσταΐν Β´ της Σαραγόσας. Η πολιορκία είχε ξεκίνησε δύο χρόνια νωρίτερα (το 1094) από τον πατέρα του Πέτρου, Σάντσο Ραμίρεθ, που είχε στρατοπεδεύσει στο Κάστρο του Μοντεαραγόν. Κατά την επιθεώρηση των πολιορκητικών προσπαθειών γύρω από τα τείχη, Σάντσο σκοτώθηκε από ένα βέλος. Ο διάδοχός του συνέχισε την πολιορκία, ο οποίος στο κοντινό Αλκοράθ νίκησε τα στρατεύματα του Αλ-Μουσταΐν που είχαν έρθει από τη Σαραγόσα.

Μεταγενέστεροι θρύλοι αναφέρουν πως κατά τη διάρκεια της μάχης ο Άγιος Γεώργιος εμφανίστηκε πάνω από το στέμμα της Αραγωνίας, προς υποστήριξη της προσπάθειας της *[[Χριστιανική ανακατάκτηση της Ιβηρικής χερσονήσου|Reconquista]]*. Αυτό παραλληλίζεται με παρόμοια οράματα εμφάνισης του Σαντιάγο Matamoros (Αγίου Ιακώβου) προς υποστήριξη των Χριστιανικών δυνάμεων των Αστουριών στη Μάχη του Clavijo πάνω από διακόσια χρόνια νωρίτερα.

## Αναφορές
* Antonio Ubieto Arteta. 1951. ''Una narración de la batalla de Alcoraz atribuida al abad pinatense Aimerico''. *Argensola: Revista de Ciencias Sociales del Instituto de Estudios Altoaragoneses*, 7:245-56.

Κατηγορία:Ιστορία της Αραγωνίας
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Αλ-Άνταλους
Κατηγορία:Ταϊφά
Υποδερματίτιδα

Η **υποδερματίδες** είναι μια ομάδα νοσημάτων  χαρακτηριζόμενες απο φλεγμονή του υποδόριου λιπώδους ιστού (το λιπαρό στρώμα κάτω από το δέρμα). Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν υποδόρια ερυθηματώδη οζίδια και κλινικά συμπτώματα, όπως απώλεια βάρους και κόπωση.

Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες
Λιουμπόφ Ορλόβα

Η **Λιουμπόφ Πετρόβνα Ορλόβα** (ρωσικά: *Любо́вь Петро́вна Орло́ва*, 29 Ιανουαρίου 1902 - 26 Ιανουαρίου 1975) ήταν Ρωσίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και θεάτρου και η πρώτη μεγάλη αστέρας του σοβιετικού κινηματογράφου, και τραγουδίστρια. Γεννημένη στο Ζβενιγκόροντ, από γονείς με ευγενική καταγωγή, μεγάλωσε στο Γιαροσλάβλ. Ο Φιόντορ Σαλιάπιν, προέβλεψε, όταν αυτή ακόμα ήταν 7 ετών, ότι θα γίνει μία σπουδαία ηθοποιός. Η Ορλόβα, ξεκίνησε σπουδές στο Ωδείο της Μόσχας, όμως δεν τις ολοκλήρωσε ποτέ, γιατί αναγκάστηκε να δουλέψει, για να υποστηρίξει οικονομικά την οικογένειά της. Ο πρώτος της σύζυγος ήταν ο Σοβιετικός οικονομολόγος Αντρέι Μπερεζίν, ο οποίος συνελήφθη το 1930, γεγονός που δεν επηρέασε την επιτυχημένη καριέρα της.

Το 1933, γνωρίζει τον σπουδαίο Ρώσο σκηνοθέτη Γκριγκόρι Αλεξαντρόφ, ο οποίος έψαχνε ηθοποιούς για την ταινία του *Jolly Fellows* (1934). Η Όρλβα εκτός του ότι πήρε τον ρόλο, τον παντρεύτηκε το ίδιο έτος της γνωριμίας τους. Η κωμωδία αυτή είχε μεγάλη επιτυχία στη Σοβιετική Ένωση,  θαυμαστής της νεαρής ηθοποιού έγινε και ο Στάλιν. Η Ορλόβα, έλαβε τον τίτλο της Τιμητικής Ηθοποιού της РСФСР. Στα χρόνια που ακολούθησαν πρωταγωνίστησε σε τέσσερις σοβιετικές ταινίες οι οποίες έγιναν αμέσως κλασσικές στην ΕΣΣΔ: *Circus* (1936), *Volga-Volga* (1938), *Tanya* (1940) και *Springtime* (1947). Συνολικά η Ορλόβα συμμετείχε σε 15 ταινίες του σοβιετικού κινηματογράφου.

Το 1941, έλαβε το Βραβείο Στάλιν. Το 1951, έγινε η πρώτη γυναίκα που τιμάται με το *Narodný artist SSSR*, για την προσφορά της στον κινηματογράφο. Κατόπιν τούτου, ασχολήθηκε περισσότερο με το θέατρο παρά με τον κινηματογράφο, συνεργαζόμενη κυρίως με τον Γιούρι Ζαβάντσκι. Το 1972, ένας μικρός πλανήτης, ο 3108 Λιουμπόφ, πήρε το όνομά του από την Ορλόβα, ο οποίος είχε ανακαλυφθεί από την αστροναύτη, Λιουντμίλα Ζουράβλεβα. Το όνομά της και το επώνυμό της, ωστόσο, είναι λέξεις στη ρωσική γλώσσα, το «любовь» σημαίνει αγάπη και το «Орлова» είναι το θηλυκό του αετού. Το 1976, ένα κρουαζιερόπλοιο, το *MV Lyubov Orlova*, πήρε το όνομά του από την ηθοποιό, το οποίο κατασκευάστηκε από τη Σοβιετική Ένωση, στη Γιουγκοσλαβία, το πλοίο ταξίδεψε στην Ανταρκτική και στον Αρκτικό Ωκεανό. Η Ορλόβα απεβίωσε το 1975, από καρκίνο του πάγκρεας.

## Φιλμογραφία
* *Peterburgskaya noch*  (1934) 
* *Lyubov Alyony* (1934) 
* *Vesyolye rebyata* (1934) 
* *Tsirk* (1936) 
* *Volga - Volga* (1938) 
* *Oshibka inzhenera Kochina* (1939) 
* *Svetlyy put* (1940) 
* *Delo Artamonovykh* (1941) 
* *Odna semya* (1943) 
* *Vesna* (1947) 
* *Vstrecha na Elbe* (1949) 
* *Musorgskiy* (1950) 
* *Glinka* (1952) 
* *Russkiy suvenir* (1960) 
* *Skvorets i Lira* (1974) 

## Γκαλερί

Jolly Fellows film.jpg|Η Ορλόβα, στο *Jolly Fellows*, στην ταινία που την έκανε διάσημη.
Волга-Волга (100-minutes version).ogv|Η Ταινία Volga - Volga, αγαπημένη ταινία του Στάλιν.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  Photogallery, biography
*   Site-Museum of Lyubov Orlova
*   Records of Lyubov Orlova on website The Encyclopedia of Russian recordings Russian-Records.com

Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί ηθοποιοί
Βέρα Κομισσαρζέβσκαγια

Η **Βέρα Φιοντόροβνα Κομισσαρζέβσκαγια** (ρωσικά: *Ве́ра Фё́доровна Комиссарже́вская*, 8 Νοεμβρίου 1864 - 23 Φεβρουαρίου 1910) ήταν μία από τις δημοφιλέστερες Ρωσίδες ηθοποιούς και θιασάρχες, στα τελευταία χρόνια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το επαγγελματικό της ντεμπούτο το πραγματοποίησε το 1893, αφού πρώτα υπήρξε ερασιτέχνης ηθοποιός στου Κονσταντίν Στανισλάφσκι την Καλλιτεχνική και Λογοτεχνική Εταιρεία. Σήμερα, ίσως, είναι περισσότερο γνωστό για την ερμηνεία της στο έργο του Άντον Τσέχωφ, *[[Ο Γλάρος]]*, ως Νίνα, στο θέατρο Alexandrinsky, το 1896. Αν και η γενικότερη παράσταση συνοδεύτηκε από κακές κριτικές, η ερμηνεία της Κομισσαρζέβσκαγια συνάντησε ευρεία αποδοχή και πολύ καλές κριτικές.

Αργότερα στην καριέρα της, η Κομισσαρζέβσκαγια, είναι άξια αναφοράς ως η πατρόνα του ανερχόμενου τότε θεατρικού καλλιτέχνη Βσέβολοντ Μέγιερχολντ. Ο Μέγιερχολντ, μετά τις αποτυχημένες προσπάθειές του, στο να αναδειχθεί στο Θέατρο, με τις συμβολιστικές του αισθητικές, εκείνη τον κάλεσε στο νέο θέατρο της το Komissarjevsky. Κατά τη διάρκεια της βραχύβιας συνεργασίας του, οι δυο τους κατάφεραν να εξελίξουν τις συμβολιστικές αισθητικές του Μέγιερχολντ, ενώ και η  Κομισσαρζέβσκαγια, κατάφερε να πρωταγωνιστήσει σε δύο από τις πιο αξιοσημείωτες θεατρικές παραγωγές.

Η Κομισσαρζέβσκαγια γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη, από εύπορους γονείς. Ο πατέρας της, ο Φίοντορ Πέτροβιτς Κομισσαρζέβσκι, ήταν περίφημος τραγουδιστής της όπερας, καθώς και πετυχημένος τενόρος στο θέατρο Mariinsky. Η μητέρα της ήταν κόρη του στρατηγού Νικολάι Σουλγκίνα, ο οποίος ήταν ήρωας πολέμου. Η Βέρα είχε πολύ καλές σχέσεις με τον πατέρας της. Το 1919, παντρεύτηκε τον Κόντε Βλαντίμιρ Λεονιντόροβιτς Μουαρβιόφ, προτιμώντας να κρατήσει το όνομά της, παρά να πάρει του συζύγου της. Αργότερα, σταμάτησε για λίγο την καριέρα της όταν έμαθε ότι ο σύζυγός του είχε παιδί με την αδελφή της. Όμως, επιστρέφοντας στο θέατρο, γνώρισε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της. Κι ενώ άρχισε να αποκτά και φήμη εκτός της χώρας της, το 1910, πεθαίνει από ευλογιά. Έως και σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της Αγίας Πετρούπολης έχει το όνομά της,  ενώ το 1980, γυρίστηκε ταινία για τη ζωή της, υπό τον τίτλο *Ya - aktrisa*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
* Brief biography

Κατηγορία:Γυναίκες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Ζαμανμπέκ Νουρκαντίλοφ

Ο **Ζαμανμπέκ Καλαμπαγιούλι Νουρκαντίλοφ** (καζακικά: Заманбек Қалабайұлы Нұрқаділов, 15 Ιανουαρίου 1944 – 11 Νοεμβρίου 2005) ήταν Σοβιετικός και μετέπειτα Καζάκος πολιτικός. Υπηρέτησε ως Δήμαρχος του Αλμάτι και ως Υπουργός Έκτακτων Καταστάσεων από το 2001 έως τον Μάρτιο του 2004, στην κυβέρνηση του Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ. Τον Μάρτιο του 2004, άρχισε να επικρίνει έντονα τον πρόεδρο Ναζαρμπάγιεφ. Στις 11 Νοεμβρίου του 2005, κάποιος τον πυροβόλησε δύο φορές στο στήθος και μία στο κεφάλι. Η Κυβέρνηση του Καζακστάν ισχυρίστηκε ότι αυτοκτόνησε, ενώ το *[[Radio Free Europe/Radio Liberty|Radio Free Europe]]* ισχυρίζεται ότι έπεσε θύμα δολοφονίας. Μετά από την δολοφονία, αρκετοί άνθρωποι πίστεψαν ότι ο πρόεδρος Ναζαρμπάγιεφ ήταν υπεύθυνος για την δολοφονία. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1944, στο Κεγκέν, στην επαρχία Ναρινκόλ, της σημερινής περιφέρειας Αλμάτι. Η σύζυγός του ήταν η Μακπάλ Ζουνούσοβα Μουχαμεντγιάροβνα. Υπηρέτησε ως Ακίμ της περιφέρειας Αλμάτι από τον Δεκέμβριο του 1997 έως τον Μάιο του 2001. Ο προκάτοχός του ήταν ο Σερίκ Ουμπέτοφ, ενώ τον διαδέχτηκε ο Σαλμπάι Κουλμαχάνοφ. 

## Δείτε επίσης
* Αλτινμπέκ Σαρσενμπαγιούλι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι καζακικών πόλεων
Κατηγορία:Δολοφονημένοι πολιτικοί
Σάρα Γουότερς

Η **Σάρα Γουότερς** *(Sarah Waters)* είναι Αγγλίδα συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων, με φόντο λεσβιακές -κυρίως- ιστορίες έρωτα.

Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1966 στο Νεϊλάντ της Ουαλίας και σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία στα Πανεπιστήμια του Κεντ (ΒΑ) του Λάνκαστερ (ΜΑ) και του Λονδίνου (κολέγιο Queen Mary) (PhD).

Σήμερα ζει στο Κένινγκτον του Λονδίνου ασχολούμενη επαγγελματικά με τη συγγραφή μυθιστορημάτων.

Έχει γράψει έξι μυθιστορήματα:
* **Tipping the Velvet** (1998), το οποίο κέρδισε το *«Betty Trask Award»*
* **Affinity** (1999), το οποίο κέρδισε το *«Somerset Maugham Award»*, το βραβείο των «Sunday Times» για τον καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα *(Young Writer of the Year Award)*
* **Fingersmith** (2002), το οποίο μπήκε στην βραχεία λίστα του Βραβείου Μπούκερ *(«Man Booker Prize»)* και κέρδισε το «British Book Awards: Author of the Year, 2002»
* **The Night Watch** (2006), το οποίο μπήκε και αυτό στη βραχεία λίστα των βραβείων *«Orange Prize»* *«Booker Prize»*
* **The Little Stranger** (2009), υποψήφιο για το βραβείο *«South Bank Show Literature Award»*
* **The Paying Guests** (2014) υποψήφιο για το βραβείο which «The Baileys Women's Prize for Fiction»

**Στα ελληνικά κυκλοφορούν**:
* *Χείλη σαν βελούδο*, (Tipping the Velvet)- ISBN 978-960-034-879-8
* *Η κλέφτρα*, (Fingersmith) - ISBN 978-960-221-398- 8
* *Ξαγρυπνώντας* , (The Night Watch) - ISBN 978-960-034-492-9
* *Ανήλικος επισκέπτης*, (The Little Stranger) - ISBN 978-960-035-244-3
* *Οι ενοικιαστές*, (The Paying Guests) - ISBN 978-960-142-936-6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα της συγγραφέως: https://www.sarahwaters.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο
Ήρας ο Καππαδόκης

Ο **Ήρας ο Καππαδόκης** υπήρξε Έλληνας ιατρός γεννημένος στην Καππαδοκία. Έδρασε στη Ρώμη τον 1ο αι. π.Χ., ίσως και λίγο μεταγενέστερα. Από τη μελέτη κι ανάλυση των σωζόμενων φαρμακευτικών συνταγών του προκύπτει ότι η συγγραφή τους πρέπει να πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. και άρα θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι η ακμή της συγγραφικής του δραστηριότητας εντοπίζεται την ίδια περίοδο. Ορισμένοι ερευνητές τον κατέταξαν ως οπαδό της ιατρικής σχολής των Εμπειρικών, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι χρησιμοποιούσε φαρμακευτικές συνταγές του Ηρακλείδη του Ταραντίνου. Ωστόσο, νεότερες έρευνες, λαμβάνοντας υπόψη την καταγωγή του και την κλασική ιατρική μεθοδολογία του, τον κατατάσσουν στην Ιατρική Σχολή της Ταρσού. Έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης από τον Γαληνό διότι έγραψε λεπτομερώς για τις ιδιότητες των φαρμάκων και τους τρόπους χρήσης τους.

Ο Ήρας είναι συγγραφέας μόλις ενός φαρμακολογικού βιβλίου το οποίο μνημονεύεται με πληθώρα τίτλων. Δηλώνεται με τον τίτλο "Νάρθηξ", ωστόσο σύμφωνα με τον Γαληνό κάποιοι το ονόμαζαν "Τόνον Δυνάμεων" ή "Βιβλίο τῶν Δυνάμεων" ή "Φαρμακίτη Βίβλο" ή "Βίβλο τῶν Φαρμάκων". Σε κάθε περίπτωση, όπως μας διαβεβαιώνει ο Γαληνός, πρόκειται για ένα και το αυτό βιβλίο το οποίο ο ίδιος προτιμά να το αποκαλεί "Νάρθηξ".

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο, Ερευνητική Μονογραφία. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. 2016. ISBN 978-960-93-8402-5

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Αντιφάνης ο Δήλιος

Ο **Αντιφάνης ο Δήλιος**, υπήρξε σημαντικός ιατρός καθώς μνημονεύεται από τον Γαληνό, τον Καίλιο Αυρηλιανό και τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα. Ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή και το έργο του. Πιστεύεται ότι έδρασε πριν ή κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 2ου αι. μ.Χ. καθώς ο Καίλιος Αυρηλιανός αναφέρεται σε μια ιατρική πραγματεία του Αντιφάνη με τίτλο *Πανόπτης*. Σύμφωνα με τον Κλήμεντα τον Αλεξανδρέα, ο Αντιφάνης θεωρούσε ότι η μόνη αιτία των νόσων του ανθρώπου είναι η μεγάλη ποικιλία των τροφών. "*᾿Αντιφάνης δὲ ὁ Δήλιος ἰατρὸς καὶ μίαν τῶν νόσου αἰτιῶν ταύτην εἴρηκεν τῶν ἐδεσμάτων τὴν πολυειδίαν*" .

Το μοναδικό απόσπασμα από έργο του Αντιφάνη διασώζεται μέσω της γαληνικής ιατρικής πραγματείας *Περὶ συνθέσεως φαρμάκων τῶν κατὰ τόπους* και αφορά μια οδοντική φαρμακοθεραπεία.

## Πηγές
Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. 2016.

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Ρούφος ο Εφέσιος

μικρογραφία|Ρούφος ο Εφέσιος
Ο **Ρούφος ο Εφέσιος** ήταν ένας από τους κορυφαίους ιατρούς της αρχαιότητας σε βαθμό που κατά τους βυζαντινούς χρόνους θεωρούνταν ότι αποτελούσε μαζί με τον Ιπποκράτη, τον Γαληνό και τον κένταυρο Χείρωνα την τετράδα των ιατρών που γαληνεύουν τα πάθη (ἡ τετράριθμος τῶν παθῶν γαληνότης).

## Βίος
Τα περισσότερα στοιχεία για το βίο του δεν είναι γνωστά. Σύμφωνα με το λεξικό Σούδα γεννήθηκε στην Έφεσο και άκμασε επί Τραϊανού (98 - 107 μ.Χ.) . Πρέπει να σπούδασε ιατρική στην Έφεσο, ενώ δεν υπάρχουν αποδείξεις περαιτέρω εκπαίδευσης στην Αλεξάνδρεια ή άσκησης ιατρικής στη Ρώμη.

## Έργο
* Σε ό,τι αφορά την εργογραφία του φαίνεται ότι έγραψε περισσότερες από 100 ιατρικές πραγματείες η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων έχει χαθεί. Σύμφωνα με τη Σούδα ορισμένοι τίτλοι έργων του είναι οι ακόλουθοι: 
* Περὶ διαίτης, 
* Περὶ διαίτης πλεόντων, 
* Περὶ τραυματικῶν φαρμάκων,
* Περὶ τραυματισμοῦ ἄρθρων, 
* Περὶ σύκων, 
* Περὶ τῆς ἀρχαίας ἰατρικῆς βιβλίον, 
* Περὶ γάλακτος βιβλίον, 
* Περὶ οἴνου βιβλίον, 
* Περὶ μέλιτος.   Τα έργα τα οποία έχουν διασωθεί στα ελληνικά είναι 
* Περὶ ὀνομασίας τῶν τοῦ ἀνθρώπου μορίων, 
* Περὶ τῶν ἐν νεφροῖς καὶ κύστει παθῶν, 
* Περὶ σατυριασμοῦ καὶ γονορροίας, 
* Ἰατρικά ἐρωτήματα.   Αντίθετα, ψευδεπίγραφα είναι τα έργα 
* Περὶ ὀστῶν, 
* Περὶ ἀνατομής τῶν τοῦ ἀνθρώπου μορίων.   Επίσης, έχει διασωθεί στα λατινικά υπό τον τίτλο De podagra ιατρική πραγματεία σχετικά με ασθένειες των αρθρώσεων και στα αραβικά πραγματείες όπως Περὶ Μελαγχολίας, Περὶ ἰκτέρου, στο οποίο σώζεται αναφορά σχετικά με την τερηδόνα των δοντιών κ.α.   Πληθώρα αποσπασμάτων ιατρικών πραγματειών του εντοπίζονται στον Γαληνό, Αέτιο τον Αμιδηνό, Παύλο τον Αιγινήτη, Αλέξανδρο τον Τραλλιανό, Ibn al-Baitar και Muhammad ibn Zakariya al-Razi.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήνα Ε.Κ.Π.Α. 2016. ISBN 978-960-93-8402-5

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι
Προεξοχή (γεωγραφία)

**Προεξοχή** στη γεωγραφία ονομάζεται μια επιμήκης προέκταση μιας γεωπολιτικής οντότητας, όπως μιας υποεθνικής οντότητας ή ενός κυρίαρχου κράτους.

Αν και παρόμοιο σε σχήμα με τη χερσόνησο, μια προεξοχή δεν είναι περιτριγυρισμένη από νερό από τρεις πλευρές ή συνδεδεμένη σε μια γεωγραφική ενδοχώρα. Αντίθετα, οριοθετείται από ένα χερσαίο σύνορο σε δύο τουλάχιστον πλευρές και εκτείνεται έξω από τη μεγαλύτερη γεωγραφική μονάδα της διοικητικής μονάδας.

## Δείτε επίσης
*Σύνορα
*Περίκλειστο και αποσπασμένο έδαφος

Κατηγορία:Πολιτική γεωγραφία
Βλαντ Ιβάνοφ

Ο **Βλαντ Ιβάνοφ** (4 Αυγούστου 1969) είναι Ρουμάνος ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1969 στο Μποτοσάνι της Ρουμανίας. Ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του '90, συμμετέχοντας σε παραγωγές στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. 

Έγινε γνωστός το 2007 από την ταινία *[[4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες]]* του Κριστιάν Μουντζίου, η οποία απέσπασε Χρυσό Φοίνικα, και ο ίδιος κέρδισε το βραβείο Β' Ανδρικού ρόλου από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες.

Το 2009 συνεργάστηκε ξανά με τον Μουντζίου στην ταινία *Ιστορίες από τη Χρυσή Εποχή*, ενώ το 2013 έπαιξε στην ταινία επιστημονικής φαντασίας *[[Snowpiercer]]* και στο *Οικογενειακή υπόθεση*.

Το 2016 συμμετείχε στη γερμανική ταινία *[[Toni Erdmann]]*, στο *[[Όταν ξέσπασε η βία]]* και στο *[[Η Αποφοίτηση (ταινία)|Η Αποφοίτηση]]*, που ήταν και η τρίτη του συνεργασία με τον Μουντζίου. Την ίδια χρονιά, έπαιξε στο *True Crimes*, ταινία του Αλέξανδρου Αβρανά. Το 2018 πρωταγωνίστησε στην ταινία ''Δύση ηλίου'' του Λάζλο Νέμες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρουμάνοι ηθοποιοί
Δαμοκράτης Σερουίλιος

Ο **Δαμοκράτης** υπήρξε ιατρός ο οποίος καταγόταν από την Αθήνα και έδρασε στη Ρώμη κατά τα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. Πρέπει να ήταν σύγχρονος του Ανδρόμαχου του Πρεσβύτερου, αρχιάτρου του αυτοκράτορα Νέρωνα. Πιθανότατα έλαβε το προσωνύμιο Σερουίλιος ως ιατρός μελών του Σερβιλίου οίκου. 

## Έργο
Έγραψε κυρίως φαρμακολογικά έργα σε ιαμβικούς στίχους εκ των οποίων μόνο αποσπάσματα έχουν διασωθεί. Μέχρι σήμερα παραδίδονται οι ακόλουθοι τίτλοι έργων του:  
* Κλινικός   
* Φιλίατρος  
* Βιβλία τῶν φαρμάκων   
* Περὶ τῆς τῶν ἀντιδότων συσκευασίας   
* Πυθικός.  
Τα φαρμακολογικά έργα του Δαμοκράτη αποτελούν πηγή συχνών παραπομπών του Γαληνού ο οποίος έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση για αυτόν θεωρώντας ότι ήταν ἄριστος ἰατρὸς  

Από το σύνολο των έργων του Δαμοκράτη, ο Πυθικός κατέχει ξεχωριστή και περίζηλη θέση στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής οδοντιατρικής και από το οποίο δυστυχώς  έχουν διασωθεί μόλις τρία αποσπάσματα μέσω του Γαληνού.  Η ονομασία Πυθικός προέρχεται από το πρόσωπο το οποίο έδωσε στον Δαμοκράτη και περιείχε αποκλειστικά φαρμακευτικές συνταγές για οδοντιατρικά και στοματολογικά προβλήματα. 

## Βιβλιογραφία
Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. 2016 ISBNː978-960-93-8402-5

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Ασκληπιάδης Φαρμακίων

Ο **Ασκληπιάδης** υπήρξε ιατρός γνωστός ως ο **Νεώτερος** ή ο **Φαρμακίων**. Η δράση του τοποθετείται στα τέλη του 1ου ή στις αρχές του 2ου αι. μ.Χ. καθώς στα σωζόμενα αποσπάσματα του έργου του γίνεται μνεία στον Ανδρόμαχο (τέλη 1ου αι. μ.Χ.), τον Διοσκουρίδη (1ος αι. μ.Χ.) και τον Σκριβώνιο Λάργο (α΄ μισό 1ου αι. μ.Χ.), ενώ ο ίδιος αναφέρεται συστηματικά από τον Γαληνό (129 – 210 μ.Χ.).

Ελάχιστα είναι γνωστά για το βίο και το έργο του. Φαίνεται ότι υπήρξε ο συγγραφέας ενός φαρμακολογικού έργου το οποίο απαρτίζονταν από δέκα βιβλία. Δυστυχώς ο τίτλος του δεν έχει διασωθεί και σύμφωνα με τον Γαληνό, τα φάρμακα που περιελάμβανε διακρίνονταν ανάλογα με τη χρήση τους σε δύο μεγάλες κατηγορίες: α) στα εξωτερικά εφαρμοζόμενα φάρμακα (τὰ ἐκτός). Αυτά τα φάρμακα καταγράφονταν στα πέντε πρώτα βιβλία και συνολικά έφεραν τον τίτλο "Μαρκέλλας" και β) στα εσωτερικά εφαρμοζόμενα φάρμακα (τὰ ἐντός). Αυτά καταγράφονταν στα υπόλοιπα πέντε βιβλία υπό τον τίτλο Μνάσων ή Ἄσωνος. Επίσης φέρεται να έχει συγγράψει βιβλία αναφερόμενα ως θηριακά αλλά και γυναικεῖα . Αποσπάσματα των έργων του διασώζονται κυρίως στο φαρμακολογικό έργο του Γαληνού. Ωστόσο, σε ό,τι αφορά στοματολογικά ζητήματα, αποσπάσματα εντοπίζονται επίσης στον Αέτιο τον Αμιδηνό και τον Νεόφυτο Προδρομηνό, οι οποίοι κι αυτοί με τη σειρά τους τα αντλούν από τον Γαληνό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήναː Ε.Κ.Π.Α. 2016

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Dodekanisos Seaways

Η **Dodekanisos Seaways** είναι ελληνική ακτοπλοϊκή εταιρεία που δραστηριοποιείται στις θαλάσσιες συγκοινωνίες στα Δωδεκάνησα και τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου. Τα δρομολόγια της καλύπτουν 17 νησιωτικούς προορισμούς: Ρόδος, Σύμη, Πανορμίτης Σύμης, Κως, Κάλυμνος, Λέρος, Λειψοί, Πάτμος, Αγαθονήσι, Καστελλόριζο, Χάλκη, Τήλος, Νίσυρος, Αρκοί, Σάμος, Ικαρία και Φούρνοι. Διαθέτει δύο ταχύπλοα καταμαράν, το *Dodekanisos Express* και το *Dodekanisos Pride* καθώς και το Ε/Γ - Ο/Γ *Παναγία Σκιαδενή.* Η Dodekanisos Seaways βραβεύτηκε ως Καλύτερη Ακτοπλοϊκή Εταιρεία της χρονιάς 2015, από τους Lloyd's List στο πλαίσιο των Greek Shipping Awards 2015, ενώ μεταξύ άλλων, της απονεμήθηκαν έπαινοι από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, τον Δήμο Ρόδου και το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου.

## Ιστορία
Η Dodekanisos Seaways ιδρύθηκε το 1999, από τον Γιώργο Σπανό, στη Ρόδο. Ξεκίνησε τα δρομολόγια με ένα ταχύπλοο καταμαράν, το Dodekanisos Express, το οποίο ναυπηγήθηκε για την εταιρεία στο ναυπηγείο Båtservice Mandal AS της Νορβηγίας και παραδόθηκε το 2000. To 2005 ναυπήγησε το δεύτερο ταχύπλοο καταμαράν, το Dodekanisos Pride και το 2011 αγόρασε το E/Γ - Ο/Γ Παναγιά Σκιαδενή.

## Στόλος

## Παραπομπές


## Άλλες Πηγές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.12ne.gr/el/

Κατηγορία:Ελληνικές ναυτιλιακές επιχειρήσεις
Μαίρη Μαράντη

Η **Μαίρη Μαράντη** (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της **Μαρίας Τσεκούρα**, Αίγιο, 17 Δεκεμβρίου 1950 - Πάτρα, 28 Οκτωβρίου 2023) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια του ελαφρού και λαϊκού τραγουδιού. Ήταν γνωστή ως η "Βασίλισσα της Πίστας".

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αίγιο στις 17 Δεκεμβρίου 1950. Τραγούδησε και είχε μεγάλες επιτυχίες στη δεκαετία του 1970. Μετά από σύντομη αντιμετώπιση του καρκίνου, απεβίωσε στις 28 Οκτωβρίου 2023, σε ηλικία 73 ετών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Λάκης Μιχαηλίδης

Ο **Λάκης (Απόστολος) Μιχαηλίδης** (Θεσσαλονίκη, 21 Νοεμβρίου 1932  -  Αθήνα, 22 Μαρτίου 2010) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας. Ήταν απόφοιτος της Νομικής Σχολής, ενώ σπούδασε και Οικονομικά, όπως και τη θεατρική τέχνη στο Μακεδονικό Ωδείο. Απασχολήθηκε αρχικά στο χώρο της διαφήμισης, πριν στραφεί ολοκληρωτικά στη συγγραφή. Έχει αφήσει περισσότερα από 100 σενάρια για έργα που προβλήθηκαν είτε στον κινηματογράφο, είτε παίχθηκαν από διάφορες θεατρικές σκηνές, μεταξύ των οποίων πολλές αστικές ηθογραφίες και επιθεωρήσεις. Ιδιαίτερα δημοφιλές είναι το μυθιστόρημά του «Φορτουνάκηδες και Βροντάκηδες». Ήταν επί σειρά ετών πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Τιμήθηκε με το βραβείο Παπαδούκα για το σύνολο της θεατρικής του προσφοράς.

## Ενδεικτική εργογραφία
Δημοσιευμένα σενάρια
* «Φουρτουνάκηδες και Βροντάκηδες», 2001
* «Η Αρχόντισσα και ο Αλήτης» 2001
* «Έτσι γράφεται η Επιθεώρηση», 2002
* «Ιερά τέρατα ...αγγελικά πλασμένα», 2005
* «Στη Χώρα του Ύπνου», 2007

Σενάρια για ταινίες:
*«Το παιδί της πιάτσας», 1961
* Ο Μιχαλιός του 14ου συντάγματος, 1962
*«Εισπράκτωρ 007», 1966
*«Η Βουλευτίνα», 1966
*«Η Κλεοπάτρα ήταν Αντώνης», 1966
*«Δημήτρη μου Δημήτρη μου», 1967
*«ο γεροντοκόρος», 1967
*«Βίβα Ρένα», 1967
*«Η χαρτορίχτρα», 1967
*«Πατέρα κάτσε φρόνιμα», 1967
*«Το πιο λαμπρό αστέρι», 1967
*«Το πιο λαμπρό μπουζούκι», 1968
*«Ο τρελός τα χει 400», 1968
*«ο Τυχεράκιας», 1968
*«η Αρχόντισσα της κουζίνας», 1969
*«Ένας μάγκας στα σαλόνια», 1969
*«η νεράιδα και το παλικάρι», 1969
*«ο παραμυθάς», 1969
*«η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά», 1969
*«Ησαϊα μη χορεύεις», 1969
*«Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ», 1970
*«Έμπαινε Μανωλιό», 1970
*«ο Μανωλίος στην Ευρώπη», 1971
*«Αγάπησα μια πολυθρόνα», 1971
*«ο Φαφλατάς»,  1971
*«ο Αντιφασίστας», 1972
*«Από τα αλώνια στα σαλόνια», 1972
*«Ένα αγόρι αλλιώτικο από τα άλλα», 1971
*«Εθελοντής στον έρωτα», 1971
*«Πίσω μου σε έχω σατανά» 1971
*«Εφτά χρόνια γάμου», 1972
*«ο Αισιόδοξος», 1973
*«Ένας κοντός θα μας σώσεις», 1981
*«Ρένα να η ευκαιρία», 1981
*«Η μανούλα, το μανούλι και παίδαρος», 1982

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Μαρί Αρέλ

Η **Μαρί Αρέλ** (γαλλικά *Marie Harel*, γεννημένη *Marie Catherine Fontaine*, Κρουτ (Crouttes, Orne), 28 Απριλίου 1761  – Βιμουτιέ (Vimoutiers), Νορμανδία, 9 Νοεμβρίου 1844)  ήταν Γαλλίδα τυροκόμος η οποία, σύμφωνα με τοπικό μύθο παρήγαγε πρώτη το τυρί Καμαμπέρ (Camembert) με τη βοήθεια του Ηγουμένου Σαρλ-Ζαν Μπονβούστ (Charles-Jean Bonvoust). Εργάσθηκε στην έπαυλη του Beaumoncel και εγκαινίασε μια μεγάλη παράδοση στον τομέα της, η οποία οδήγησε στη βελτίωση και την εξέλιξη της παραγωγής. Ιδιαίτερα σε αυτό συνεισέφερε ο εγγονός της Cyrille Paynel  (γεν. 1817) ο οποίος δημιούργησε μια τυροκομική βιομηχανία στην επαρχία Le Mesnil-Mauger στο Καλβαντός. Στην προσωπική της ζωή, η Αρέλ υπήρξε παντρεμένη με τον εργάτη Jacques Harel. Μια προτομή της υπάρχει σήμερα στην πόλη που απεβίωσε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι εφευρέτες
Έστριντ Σβέινσνταττερ

Η **Έστριντ Σβέινσνταττερ** της Δανίας (μεταξύ 990/997  - μεταξύ 1057/1073) Δανίδα πριγκήπισσα, τιτλούχος βασίλισσα της Ρωσίας και δούκισσα της Νορμανδίας ήταν μικρότερη κόρη και παιδί του βασιλιά της Δανίας Σβεν του διχαλογένη και της Σλαβο-Πολωνής συζύγου του Σίγκριντ Στοράντα και μικρότερη αδελφή του Κνούτου του Μέγα. Με τον γάμο της με τον κόμη Ουλφ Γιαρλ έγινε η γενάρχης του βασιλικού Οίκου των Έστριντσον,  που βασίλευσε στη Δανία για περισσότερους από 3 αιώνες κατά την περίοδο του μεσαίωνα (1047 - 1375), όλοι οι βασιλείς της δυναστείας την τιμούσαν ως γενάρχη τους γι'αυτό την ανέφεραν ως "βασίλισσα Έστριντ" παρόλο που δεν είχε φορέσει ποτέ το στέμμα με τον σύζυγο της, στην Έστριντ έδιναν βαρύνουσα σημασία επειδή ήταν βασιλικής καταγωγής ενώ δεν ήταν ο σύζυγος της.

## Οι πρώτες της σχέσεις πριν τον γάμο της με τον Ουλφ Γιαρλ

Το 1014 πέθανε ο πατέρας της και στη συνέχεια η Έστριντ Σβέινσντάττερ παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Ρώσο πρίγκηπα Βσέβολοφ γιο του μεγάλου πρίγκιπα Βλαδίμηρου Α΄ του Μέγα που πέθανε σύντομα (1015). 
Μετά την άνοδο του αδελφού της Κνούτου στον θρόνο της Δανίας έκανε συμφωνία με τον δούκα Ριχάρδο Β΄ της Νορμανδίας να παντρευτεί τον γιο του Ροβέρτο αλλά ο γάμος πολύ πιθανό να μην έγινε καθόλου. Ο Ραλφ Γκλάμπερ αναφέρει ότι μια άλλη αδελφή του Κνούτου παντρεύτηκε τον Ροβέρτο,  ο Αδάμ της Βρέμης λέει αντίστοιχα ότι τον παντρεύτηκε και στη συνέχεια η Έστριντ πήγε ταξίδι στην Ιερουσαλήμ περιμένοντας τον σύζυγο της που δεν έφτασε ποτέ στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Ουλφ Γιαρλ, άλλοι ιστορικοί δεν αναφέρουν καθόλου το γεγονός. 

## Γενάρχης του βασιλικού Οίκου της Δανίας του Έστριντ

Ο αδελφός της Κνούτος τακτοποίησε στη συνέχεια τον γάμο της με έναν από τους πιο πιστούς του ανθρώπους τον κόμη Ουλφ Γιαρλ ο οποίος δολοφονήθηκε λόγω προδοσίας υπό τις οδηγίες του Κνούτ, πολύ πιθανό και η ίδια η Έστριντ να συμφώνησε σε αυτό. Ο αδελφός της την εμπιστευόταν πάντοτε παρέχοντας της πλούσια δώρα ενώ έδωσε στον γιο της Σβεν πολύ καλή εκκλησιαστική εκπαίδευση, ίδρυσε την πρώτη πέτρινη εκκλησία στη Δανία η οποία μετατράπηκε στη συνέχεια στον Καθεδρικό ναό του Ρόσκιλντ και τον υποστήριξε να ανέβει στον θρόνο της Δανίας λόγω των δικαιωμάτων της μητέρας του (1047). Η Έστριντ έλαβε από τον γιο της τον τίτλο της βασίλισσας ο οποίος διατηρήθηκε από όλους τους απογόνους του κάτι πολύ τιμητικό για μια γυναίκα η οποία δεν είχε φορέσει το στέμμα ποτέ της. Η αδελφή του Ουλφ Γιαρλ Γκύτα Θορελσντοτίρ παντρεύτηκε τον Γκόντγουιν, κόμη του Ουέσσεξ κάτι που έδωσε στη δυναστεία της πολλά δικαιώματα στον Αγγλοσαξωνικό θρόνο. 
Εκτός από τον βασιλιά Σβεν Β΄ της Δανίας η Έστριντ είχε άλλον έναν γιο τον Μπόρν Έστριντσον.  

## Παραπομπές



## Πηγές

*Ann Williams, Alfred P. Smyth, D. P. Kirby, A Biographical Dictionary of Dark Age Britain: England, Scotland, and Wales (1991)
*M. K. Lawson, Cnut: England's Viking King (2004)
*Pauline Stafford, Queen Emma and Queen Edith (1997)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ευρωπαίοι βασιλείς
* Έστριντ Μαργαρίτα της Δανίας
* Βλαδίμηρος ο Μέγας

Κατηγορία:Δανοί ευγενείς
Ψυχή και σάρκα

Το ***Ψυχή και Σάρκα,*** γνωστή και με τον τίτλο ***Εσύ και εγώ***, είναι ελληνική 
αισθηματική και κοινωνική ταινία του 1974, σε σκηνοθεσία Ερρίκου Ανδρέου και σενάριο του Κλέαρχου Κονιτσιώτη. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Πρέκας, Κορίνα Τσοπέη, Ντέμπορα Ριντ και Βασίλης Τσιβιλίκας.

## Πλοκή
Ο Πέτρος Ράλλης, πιλότος στο επάγγελμα, ζει μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή με τη σύζυγο του Έλλη και το μικρό παιδί τους, τη Ράνια, μέχρι που γνωρίζει τυχαία σε επαγγελματικό ταξίδι του τη Μέι, μια νέα πολύ όμορφη, αλλά κακομαθημένη πλούσια κοπέλα. Έτσι, ξεκινάει η μεγάλη ανατροπή στη ζωή του Πέτρου, αφού η Μαίη γίνεται ενοχλητική, απαιτητική και ζηλιάρα, ενώ ο Πέτρος αισθάνεται παγιδευμένος και μπερδεμένος, αφού αγαπάει την οικογένεια του. Μια μέρα ο Πέτρος εξαφανίζεται, επειδή η Μέι έρχεται έξω από το σπίτι του, με ένα κότερο και καταλήγουν μαζί σε ένα ερημικό νησί. Η Μέι αρχίζει να πιστεύει ότι θα ζήσουν μαζί, μετά και από μια παρεξήγηση που θέλει νεκρό τον Πέτρο, στη σύζυγο και στον περίγυρο του. Το έργο τελειώνει με την επιστροφή του Πέτρου σπίτι του και την επανένωση με τη γυναίκα του.

## Διανομή ρόλων
* Κώστας Πρέκας - Πέτρος******
* Κορίνα Τσοπέη - Έλλη******
* Ντέμπορα Ριντ - Μέι******
* Βασίλης Τσιβιλίκας - Χάρης
* Τζέσικα Ντάμπλιν - κυρία Άλσοπ
* Γιώργος Μοσχίδης - αστυνόμος

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 1974
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ερρίκου Ανδρέου
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Κλέαρχου Κονιτσιώτη
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Χατζηνάσιου
Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης

Ο **Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης** είναι ο τίτλος που αποδίδεται στον εκάστοτε ποιμένοντα την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης.

Η Εκκλησία της Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε ως Επισκοπή, αλλά όταν ανυψώθηκε σε Μητρόπολη κατέστη η πρωτόθρονη Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, και ο εκάστοτε Μητροπολίτης δεύτερος μετά τον εκάστοτε Οικουμενικό Πατριάρχη.

Σημερινός κάτοχος είναι ο Φιλόθεος, από τις 9 Οκτωβρίου 2023.

## Δικαιοδοσία
Για πολλούς αιώνες μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα η Μητρόπολη Θεσσαλονίκης είχε στην δικαιοδοσία της πολλές Επισκοπές (νύν Μητροπόλεις) που κάλυπταν σχεδόν ολόκληρη την επικράτεια της Κεντρικής Μακεδονίας. Σε αυτές ανήκαν οι Επισκοπές Κίτρους, Πολυανής, Ιερισσού και Αγίου Όρους, Πέτρας (Ολύμπου) , Σερρών, Εδέσσης και άλλες, με τους Επισκόπους των να ανήκουν σε Επισκοπική Σύνοδο υπό την προεδρία του εκάστοτε Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης.  

## Τίτλος και Προσφώνηση
Ακριβώς επειδή ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ήτο για πολλούς αιώνες ο Πρωτόθρονος Αρχιερέας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, φέρει τον τίτλο Παναγιώτατος, όμως μόνο εντός των ορίων της Μητροπόλεώς του, καθώς ο μόνος που προσφωνείται Παναγιώτατος παντού είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης, επειδή είναι ο «Πρώτος μεταξύ ίσων» των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών. 

Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης
Καστέλλο ντι Αγκριτζέντο

Το **Καστέλλο ντι Αγκριτζέντο**, επίσης γνωστό ως **Κάστρουμ Αγκριτζέντι**, είναι ερειπωμένο κάστρο στο Αγκριτζέντο της Σικελίας. Στην διάρκεια του Μεσαίωνα, αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα κτίρια της πόλης. Κατεστράφη σε μεγάλο βαθμό το 1909, ενώ, σήμερα, μόνον ορισμένα ερείπια του κάστρου σώζονται.

## Ιστορία
Η ανέγερση του κάστρου ξεκίνησε το 1087, όταν ο Κόμης Ρογήρος διέταξε την ανέγερση ενός φρουρίου (*castellum firmissimum*) στο Αγκριτζέντο, το οποίο είχε μόλις κατακτηθεί από τους Άραβες. Το κάστρο ανεγέρθηκε επί της κορυφής ενός λόφου, ο οποίος πιθανώς να αποτελούσε την ακρόπολη της πόλης στην διάρκεια της Αρχαιότητας.

Το 1150, ο Άραβας ιστορικός Μουχάμαντ αλ-Ιντρίσι περιέγραψε το κάστρο ως "μία από τις κύριες οχυρές θέσεις σε περίπτωση άμυνας" σε ένα από τα έργα του. Αναφέρεται εντός καταλόγου ο οποίος περιελάμβανε τα υπό κρατικό έλεγχο κάστρα το 1273.

Το κάστρο κατεστράφη σχεδόν ολοκληρωτικά προκειμένου να χτιστεί στην θέση του δημοτική δεξαμενή το 1909. Μόνον ολίγα ερείπια σώζονται, ενώ η ακριβής οριοθέτηση του σχήματός του είναι αδύνατη. Ευρίσκεται υπό δημόσιας ιδιοκτησίας έκταση, ενώ ευρίσκεται σε κατάσταση εγκατάλειψης.

## Σχήμα
Ο ακριβής σχηματισμός του κάστρου είναι άγνωστος. Μεσαιωνικές πηγές αναφέρουν πως τα τείχη του ήσαν προστατευμένα από οχυρωμένους πύργους. Σχέδιο εντός του *Atlante di città e fortezze del Regno di Sicilia - 1640* από τους Φραντσέσκο Νέγκρο και Κάρλο Μαρία Βεντιμίλια εμφανίζει το κάστρο ως έχων τριγωνική μορφή, ενώ περιελάμβανε εσωτερική αυλή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγκριτζέντο
Αγκριτζεντο
Αγκριτζεντο
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία του Αγκριτζέντο
Κατηγορία:Νορμανδική αρχιτεκτονική στην Ιταλία
Συνοριακή Δύναμη (Ηνωμένο Βασίλειο)

Η **Συνοριακή Δύναμη** () αποτελεί μέρος του Υπουργείου Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, αρμόδια για τον συνοριακό έλεγχο στη χώρα. Το σώμα αποτελούσε μέρος της πρώην Υπηρεσίας Συνόρων του Ηνωμένου Βασιλείου από το 2008 μέχρι τον διαχωρισμό του από αυτή, τον Μάρτιο του 2012.

## Αρμοδιότητες
Σύμφωνα με τη νομοθεσία, οι αρμοδιότητες της Συνοριακής Δύναμης είναι οι ακόλουθες: 
* έλεγχος του μεταναστευτικού καθεστώτος των ανθρώπων που φθάνουν και φεύγουν από το Ηνωμένο Βασίλειο
* έρευνα αποσκευών, οχημάτων και φορτίου για παράνομα εμπορεύματα ή παράνομους μετανάστες
* περιπολία της βρετανικής ακτογραμμής και έρευνα σε πλοία
* συγκέντρωση πληροφοριών
* ενημέρωση αστυνομίας και πληροφοριών ασφαλείας για άτομα ειδικού ενδιαφέροντος.

## Εξουσίες
Το προσωπικό του σώματος φέρει μια σειρά από εξουσίες στους τομείς της μετανάστευσης και των τελωνείων.

### Μεταναστευτικά θέματα
Οι αξιωματικοί μετανάστευσης έχουν εξουσίες σύλληψης και κράτησης ατόμων, σύμφωνα με την Πράξη Μετανάστευσης του 1971, τόσο στα λιμάνια όσο και στην ενδοχώρα. Οι «Ειδικοί Αξιωματικοί Μετανάστευσης» φέρουν καθήκοντα που προβλέπονται και από την Πράξη Συνόρων του Ηνωμένου Βασιλείου του 2007, μέσω της οποίας ένα ύποπτο άτομο είναι δυνατόν να συλληφθεί σε λιμάνι ή αεροδρόμιο.

### Τελωνειακά θέματα
Οι αξιωματούχοι της Συνοριακής Δύναμης, που χαρακτηρίζονται ως τελωνειακοί υπάλληλοι στην Πράξη Συνόρων, Υπηκοότητας και Μετανάστευσης του 2009, έχουν εξουσίες καταγραφής, έρευνας, κατάσχεσης και σύλληψης. Φέρουν τις ίδιες τελωνειακές και φοροελεγκτικές εξουσίες με τους αξιωματούχους της Υπηρεσίας Εσόδων και Τελών του Ηνωμένου Βασιλείου, όμως δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις εξουσίες για μη συνοριακά θέματα, όπως ο φόρος εισοδήματος ή ο ΦΠΑ. Έχουν, επίσης, τη δυνατότητα να συλλάβουν οποιοδήποτε διέπραξε ή υπάρχει σοβαρή υποψία ότι διέπραξε αξιόποινη πράξη κατά παράβαση των Πράξεων Εσόδων και Τελών. Μπορούν να προχωρήσουν στην κατάσχεση απαγορευμένων και ανασταλμένων προϊόντων, όπως ναρκωτικά και όπλα, καθώς και να διασφαλίσουν ότι τα εισαγόμενα προϊόντα διαθέτουν τους καθορισμένους δασμούς και φόρους.

## Ηγεσία
Ο πρώτος Γενικός Διευθυντής της Συνοριακής Δύναμης ήταν ο Μπράιαν Μουρ, ο οποίος βρισκόταν στη θέση αυτή από τον Μάρτιο έως τον Οκτώβριο του 2012. Ο Τόνι Σμιθ διορίστηκε ως προσωρινός Γενικός Διευθυντής στις 19 Σεπτεμβρίου 2012 και παρέμεινε στα καθήκοντά του μέχρι τον Μάρτιο του 2013. Ο σημερινός Γενικός Διευθυντής, Τσαρλς Μοντγκόμερι, διορίστηκε στις 25 Ιανουαρίου 2013.

## Εξοπλισμός
### Πλοία
Τα πλοία της Συνοριακής Δύναμης φέρουν το πρόθεμα "HMC" (Her Majesty's Cutter, *Κότερο Της Αυτής Μεγαλειότητας*).


File:P19 HMRC Seeker Portsmouth Harbour.jpg|*Searcher*
File:HMRC Vigilant BB.jpg|*Vigilant*
File:HMRC_Vigilant_entering_Weymouth_Nov_5.JPG|*Vigilant*
File:HMRC Valiant BB.jpg|*Valiant*
File:HMC Protector.jpg|*Protector*


## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνική ασφάλεια του Ηνωμένου Βασιλείου
Πόντρινιε

[μικρογραφία|250x250εσ|Η κοιλάδα του [Δρίνος|Δρίνου κοντά στην Μπάγινα Μπάστα]]
Το **Ποντρίνιε **(Κυριλλικά: Подриње) είναι το Σλαβικό όνομα της λεκάνης απορροής του Δρίνου που βρίσκεται στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και τη Σερβία.

## Ιστορία
[μικρογραφία|250x250εσ|Η γέφυρα του Δρίνου στο [Βίσεγκραντ (Βοσνία και Ερζεγοβίνη)|Βίσεγκραντ (γύρω στο 1890)]]
Από το 1918 έως το 1922, η επαρχία Ποντρίνιε, με διοικητικό κέντρο το Σάμπατς, ήταν μία από τις επαρχίες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Η επαρχία καταλάμβανε το βορειοδυτικό μέρος της σημερινής Σουμάντιγια και της Δυτικής Σερβίας. Από το 1922 έως το 1929, το Ομπλάστ του Ποντρίνιε καταλάμβανε περίπου την ίδια περιοχή, με διοικητικό κέντρο το Σάμπατς. Το 1929 σχηματίστηκε μια μεγάλη επαρχία του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, γνωστή ως Μπανόβινα του Δρίνου, με πρωτεύουσα το Σεράγεβο. Η Μπανόβινα του Δρίνου καταλάμβανε τα δυτικά τμήματα της σημερινής Σερβίας και τα ανατολικά τμήματα της σημερινής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Μετά από την κατοχή στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1941, η επαρχία καταργήθηκε και η περιοχή ήταν χωρισμένη ανάμεσα στο Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας και από την περιοχή που κυβερνιόταν από τη Στρατιωτική Διοίκηση στη Σερβία. 

Τον Σεπτέμβριο του 1941, οι Γιουγκοσλάβοι Παρτιζάνοι απελευθέρωσαν μεγάλο τμήμα του κατεχόμενου εδάφους. Σε αυτό ανακήρυξαν τη Δημοκρατία του Ούζιτσε (Uzička Republika) με πρωτεύουσα ήταν το Ούζιτσε. Αυτό το μεγάλο ελεύθερο έδαφος ήταν νησί ελευθερίας στην κατεχόμενη Ευρώπη. Η δημοκρατία του Ούζιτσε ήταν βραχύβια καθώς οι γερμανικές δυνάμεις ανακατέλαβαν την περιοχή, ενώ η πλειοψηφία των Παρτιζάνων μαχητών διέφυγαν μέσω της Βοσνίας.

Μετά το ξέσπασμα τουΠολέμου της Βοσνίας το 1992, η Κοιλάδα του Δρίνου έγινε το επίκεντρο μιας ευρύτερης εθνοκάθαρσης από τις Σερβικές δυνάμεις, η οποία τελικά κατέληξε στη γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995. 

Σύμφωνα με το Πρότζεκτ του Βοσνιακού Άτλαντα των Νεκρών από το Κέντρο Έρευνας και Τεκμηρίωσης του Σαράγιεβο, το Ποντρίνιε ήταν η περιοχή με τις μεγαλύτερες απώλειες ανθρώπων. Το 2007 είχε αναφεθεί ότι οι 28.666 θάνατοι από τους 97.207 που καταγράφηκαν μέχρι τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς συνέβησαν στο Ποντρίνιε.

Σήμερα ένα από τα καντόνια στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη είναι το Καντόνι του Βοσνιακού Ποντρίνιε.

## Πόλεις στο Ποντρίνιε
Πόλεις στο βοσνιακό τμήμα της περιοχής (στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας):
* Σρεμπρένιτσα
* Μπράτουνατς
* Φότσα
* Γκόραζντε
* Ζέπα
* Βίσεγκραντ
* Βλασένιτσα
* Ρογκάτιτσα
* Ζβόρνικ
* Γιάνγια
Πόλεις στη Σερβία (Οκρούγκ Μάτσβα και Οκρούγκ Ζλάτιμπορ):
* Μπάγινα Μπάστα
* Μπάνια Κοβιλιάτσα
* Λιουμπόβιγια
* Λόζνιτσα
* Μάλι Ζβόρνικ

## Δείτε επίσης
* Βοσνιακό Καντόνι Ποντρίνιε
* Γεωγραφικές περιοχές στη Σερβία
* Μπανόβινα του Δρίνου
* Δρίνος
* Ποσάβινα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σερβίας
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Πανεπιστήμιο της Ζένιτσα

Το **Πανεπιστήμιο της Ζένιτσα** (βοσν. *Univerzitet u Zenici*) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στη Ζένιτσα, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 2000, όταν τα τμήματα που βρισκόντουσαν στη Ζένιτσα αποφάσισαν να χωριστούν από το πανεπιστήμιο του Σαράγιεβο. Ο πρύτανης είναι ο Δρ. Ντζεβάντ Ζέτσιτς. Το ακαδημαϊκό προσωπικό είναι 135 άτομα, ενώ το διοικητικό προσωπικό ήταν 217 άτομα. Σήμερα, στο πανεπιστήμιο φοιτούν 5.364 φοιτητές.

## Ιστορία
Το κολέγιο της μεταλλουργίας ιδρύθηκε το 1950 και μετακινήθηκε στο Τμήμα Μεταλλουργίας το 1961 ως τμήμα εκτός σχολής του Πανεπιστημίου του Σαράγιεβο. Από τότε, προστέθηκαν περισσότερες σχολές με αποτέλεσμα την αύξηση των εγγραφών. Το 2000 έγινε ανεξάρτητο πανεπιστήμιο, μετά από ψήφισμα του κοινοβουλίου του Καντονιού Ζένιτσα-Ντόμποϊ. Το Πανεπιστήμιο είναι μέλος του Δικτύου των Πανεπιστημίων των Βαλκανίων. 

## Σχολές
* Σχολή Μεταλλουργίας και Επιστήμης των Υλικών
* Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών
* Σχολή Φιλοσοφίας
* Σχολή Οικονομικών
* Σχολή Νομικής
* Σχολή Υγείας
* Σχολή Ισλαμικής Παιδαγωγικής
* Σχολή Πολυτεχνικής

## Τελετές προαγωγής
μικρογραφία|Τελετή προαγωγής πτυχιούχων του Πανεπιστημίου της Ζένιτσα, στην Arena Zenica, τον Οκτώβριο του 2013.
Το Πανεπιστήμιο φιλοξενεί ετήσια τελετή προαγωγής, για όλους τους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Η τελετή πραγματοποιείται κάθε Οκτώβριο, στην Arena Zenica.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές


Ζενιτσα