open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλ-Αντίντ των Φατιμιδών

Ο **Αμπού Μουχάμαντ αμπντ Αλλάχ ιμπν Γιουσούφ** (1151-1171), γνωστότερος με το μοναρχικό του όνομα **αλ-Αντίντ λι-Ντίν Αλλάχ** (αραβ. العاضد لدين الله), που σημαίνει κατά λέξη «ο υποστηρικτής της πίστεως του Θεού», ήταν ο δέκατος τέταρτος και τελευταίος χαλίφης της Δυναστείας των Φατιμιδών, και ο 24ος Ιμάμης των Χαφιζί Ισμαηλιτών, από το 1160 μέχρι τον θάνατό του το 1171.

Ανήλθε στον θρόνο του Καΐρου ως παιδί και κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ήταν ουσιαστικά μια μαριονέτα στα χέρια διάφορων ισχυρών ανδρών, οι οποίοι ασκούσαν εξουσία βεζίρη. Ο αλ-Αντίντ παρακολούθησε σχεδόν άπραγος την κατάρρευση του χαλιφάτου. Κατά τα έτη της βασιλείας του, τόσο το Σταυροφορικό Βασίλειο της Ιερουσαλήμ όσο και ο Σύρος κυβερνήτης Νουρ αλ-Ντιν επωφελήθηκαν από τις συγκρούσεις για την εξουσία στο Κάιρο και την εξασθένηση του κράτους των Φατιμιδών προκειμένου να καλλιεργήσουν τις δικές τους διεκδικήσεις στη χώρα. Για λίγο ο βεζίρης Σαουάρ επεχείρησε να στρέψει τις δύο πλευρές τη μία εναντίον της άλλης, αλλά τον Ιανουάριο του 1169 ένας Κούρδος στρατηγός του Νουρ αλ-Ντιν, ο Σιρκούχ, κατόρθωσε να ανατρέψει τον Σαουάρ και να καταλάβει το Κάιρο. Ο Σιρκούχ απεβίωσε λίγο αργότερα, αλλά τον διαδέχθηκε ο ανεψιός του, ο περίφημος Σαλαδίνος, που όχι μόνο εδραίωσε την κυριαρχία του επί της Αιγύπτου, αλλά προχώρησε στη διάλυση του καθεστώτος των Φατιμιδών. Οι πιστοί σε αυτό το καθεστώς εκκαθαρίσθηκαν από το στράτευμα και ο Ισμαηλισμός καταργήθηκε από τη θέση της κρατικής θρησκείας, αντικαθιστάμενος από το σουνιτικό Ισλάμ. Το αποκορύφωμα ήταν η επίσημη ανακήρυξη της κυριαρχίας των Αββασιδών τον Σεπτέμβριο του 1171. Ο αλ-Αντίντ πέθανε λίγες ημέρες αργότερα και η οικογένειά του τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό, ενώ ο Ισμαηλισμός διώχθηκε από το νέο καθεστώς και μέσα σε έναν αιώνα μετά την πτώση των Φατιμιδών είχε σχεδόν εξαφανισθεί στην Αίγυπτο.

## Πηγές
* Brett, Michael: «The Fatimid Empire» στο *The Edinburgh History of the Islamic Empires*, Edinburgh University Press, Εδιμβούργο 2017, ISBN 978-0-7486-4076-8
* Daftary, Farhad: *The Ismāʿı̄lı̄s: Their History and Doctrines*, β΄ έκδοση, Cambridge University Press, Cambridge 2007, ISBN 978-0-521-61636-2

Κατηγορία:Χαλίφηδες
Κατηγορία:Μονάρχες της Αιγύπτου
Γουίλιαμ Έντουαρντ Άυρτον

Ο **Γουίλιαμ Έντουαρντ Άυρτον** (*William Edward Ayrton*, 14 Σεπτεμβρίου 1847 &ndash; 8 Νοεμβρίου 1908) ήταν Άγγλος φυσικός, ηλεκτρολόγος μηχανικός και εφευρέτης.

Γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν γιος του δικηγόρου Έντουαρντ Ν. Άυρτον. Σπούδασε στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου και αργότερα υπό τον Λόρδο Κέλβιν στη Γλασκώβη.

Το 1868 ο Άυρτον πήγε στη Βεγγάλη των Ινδιών, όπου τέθηκε στην υπηρεσία του κρατικού Τμήματος Τηλεγράφων. Εκεί επινόησε μια μέθοδο ανιχνεύσεως βλαβών στις τηλεγραφικές γραμμές, πράγμα που ωφέλησε πολύ τη συντήρηση του χερσαίου δικτύου τηλεπικοινωνιών.

## Πηγές
* Το λήμμα «Αίρτον Γουλιελμος Εδουάρδος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 49
* Graham Gooday: το αντίστοιχο λήμμα στο νέο *[[Dictionary of National Biography]]*, έκδοση του 2004

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί
Κατηγορία:Βρετανοί ηλεκτρολόγοι μηχανικοί
Κατηγορία:Άγγλοι εφευρέτες
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Νοτυλίοψις

Η **νοτυλίοψις** (*Notyliopsis*) είναι γένος μονοκοτυλήδονων φυτών της οικογένειας των ορχιδεών, με μοναδικό είδος το **νοτυλίοψις η βεατρίκειος** (*Notyliopsis beatricis*), που είναι ιθαγενές της Κολομβίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Το γένος στο ''Plants of the World Online'' (ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2021)

Νοτυλιοψις
Εκτροχιασμός συρμού στο Μεράνο

Ο **εκτροχιασμός στο Μεράνο** σημειώθηκε στις 12 Απριλίου 2010 όταν ένα τρένο εκτροχιάστηκε μεταξύ Λατς (Latsch) και Καστέλμπελ (Kastelbell), κοντά στο Μεράνο της Ιταλίας, μετά από κατολίσθηση, προκαλώντας εννέα θανάτους και τραυματισμό 28 ατόμων.

## Το δυστύχημα
Στις 9:03 τοπική ώρα (7:03 UTC ), ένα τρένο Stadler GTW με δύο επιβατικά βαγόνια, που εκτελούσε η STA Südtiroler, εκτροχιάστηκε στο Καστέλμπελ - Τσαρς μετά από κατολίσθηση.   Εννέα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους όταν το τρένο εκτροχιάστηκε και άλλοι 28 τραυματίστηκαν, επτά σοβαρά. 

Η κατολίσθηση που φέρεται να εκτροχιάστηκε το τρένο πιστεύεται ότι προκλήθηκε από έκρηξη σωλήνα άρδευσης ή από βαλβίδα που έμεινε κατά λάθος ανοιχτή. Το τρένο εκτελούσε περιφερειακό δρομολόγιο,  ταξίδευε μεταξύ Μάλλες Βενόστα και Μεράνο ,  στη γραμμή *Vinschgau*, η οποία άνοιξε ξανά το 2005 

Το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA ανέφερε ότι ένα από τα τρία βαγόνια του τρένου γέμισε λάσπη από την κατολίσθηση και οι διασώστες έσκαβαν μανιωδώς με φτυάρια και αξίνες για να προσπαθούν να φτάσουν στα θύματα. Ένας δημοσιογράφος της τηλεόρασης "Sky Italia" είπε ότι καπνός υψωνόταν από τα συντρίμμια και ελικόπτερα πετούσαν από πάνω. 

Ο σιδηρόδρομος είναι εξοπλισμένος με προηγμένους αισθητήρες για να σταματούν τα τρένα σε περίπτωση κατολισθήσεων, αλλά δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν επειδή η λάσπη έπεσε τη στιγμή που περνούσε το τρένο. 

Διενεργείται έρευνα η αιτία θραύστης του σωλήνα άρδευσης.

Η τοπική κοινοπραξία υδραγωγείων αρνείται την πιθανότητα να προκλήθηκε η κατολίσθηση από τον σωλήνα, καθώς πρόκειται για μικρό σωλήνα (65&nbsp;διαμέτρου mm), και λειτουργούσε τέλεια μέχρι τις 8:00 CEST περίπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από το ατύχημα (BBC)
* Διαδραστικό γραφικό του ατυχήματος (La Repubblica)
* Βίντεο (Corriere TV)
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Κοινότητα Βρυσών Αμαρίου

Η **Κοινότητα Βρυσών** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 394Α - 09/12/1925 με την απόσπαση του οικισμού Βρύσες Αμαρίου από την Κοινότητα Γερακαρίου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τον οικισμό Καρδάκι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Βρύσες, οι (90)
* Καρδάκι, το (30)

Συνολικά η κοινότητα έχει 120 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Μοναχογιό.

## Κοινοτάρχες Βρυσών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Βρυσών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Άνω Αχλάδα Φλώρινας

Η **Άνω Αχλάδα** είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Αχλάδας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μελίτης, του  δήμου Φλώρινας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φλώρινας, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Φλωρίνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

## Γεωγραφία
Η Άνω Αχλάδα είναι ορεινό χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Φλωρίνης. Βρίσκεται στις δυτικές κλιτύς της κορυφής «Ρογκάς» (1.353 μ.) του όρους Βόρας, πολύ κοντά στα σύνορα με την Βόρεια Μακεδονία, στις όχθες του Παλαιορέματος και πάνω στην επαρχιακή οδό Μελίτης-Σκοπού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 740. Απέχει 23 χλμ. περίπου ΒΑ. της Φλώρινας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αχλάδας του νομού Φλωρίνης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αχλάδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Μελίτης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μελίτης και προσαρτήθηκε στον δήμο Φλωρίνης.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο νότιο τμήμα του οικισμού
* Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, στη βόρεια έξοδο του οικισμού
* Η μονή του Αγίου Χαραλάμπους, νότια του οικισμού, κτίσμα του 1874. Το καθολικό της, μικρή ξυλόστεγη βασιλική, καταστράφηκε το 1939 από πυρκαγιά
* Η εκκλησία της Ανάληψης, νότια του οικισμού, κτίσμα του 1874

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Κορφές», τεύχος 132
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας
Βιβλίοθήκη του Σουδάν

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Σουδάν** (NLS, αραβικά: مكتبة السودان الوطنية) είναι η εθνική βιβλιοθήκη του Σουδάν, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Χαρτούμ.

## Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Χαρτούμ, ωστόσο, είναι σε διαφορετική ταχυδρομική διεύθυνση και  δεν υπήρχε (ή δεν υπάρχει) ξεχωριστή Εθνική Βιβλιοθήκη στη χώρα και η συλλογή της Βιβλιοθήκης του Σουδάν στο Πανεπιστήμιο του Χαρτούμ αναφέρεται ως Εθνική Βιβλιοθήκη της χώρας, τουλάχιστον από ορισμένες πηγές.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη αποτελεί αποθετήριο όλων των σουδανικών δημοσιεύσεων από το 1966 που τέθηκε σε ισχύ ο νόμος περί νόμιμης κατάθεσης.   Η βιβλιοθήκη συλλέγει επίσης έργα Σουδανών συγγραφέων και έργα για το Σουδάν που έχουν δημοσιευτεί στο εξωτερικό. Ο κατάλογός της αποτελεί μια αναδρομική εθνική βιβλιογραφία. Επίσης έλαβε, υλικό όπως  υπολογιστές από αραβικές χώρες ως δωρεά .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*IFLA World Report: Sudan (The International Federation of Library Associations and Institutions)   (ifla-world-report.org)
*Sudan National Library <small>(Hahmotelma uudeksi kansalliskirjastoksi(?), Khartum, 21.12.2017)</small> (youtube.com)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Σουδάν
*Χαρτούμ

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Σουδάν
Σ
Νομοθετική Πράξη για τα Δεδομένα (Ευρωπαϊκή Ένωση)

Η **νομοθετική πράξη για τα δεδομένα** είναι μια νομοθετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που στοχεύει στη δημιουργία ενός πλαισίου που θα ενθαρρύνει την ανταλλαγή δεδομένων.  Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμενόταν να παρουσιάσει επίσημα την πράξη το τέταρτο τρίμηνο του 2021.   Παρόλα αυτά, η πρόταση εκδόθηκε επίσημα στις 23Φεβρουάριος 2022. 

Τα ευρωπαϊκά (εναρμονισμένα) πρότυπα μπορούν να συνταχθούν από τους Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς Τυποποίησης (ESO) μετά από αιτήματα τυποποίησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να υποστηριχθεί η εφαρμογή της απαίτησης ότι «τα προϊόντα θα σχεδιάζονται και θα κατασκευάζονται και θα παρέχονται σχετικές υπηρεσίες σε τέτοια τρόπο που τα δεδομένα που παράγονται από τη χρήση τους είναι, εξ ορισμού, εύκολα, με ασφάλεια και, όπου είναι σκόπιμο και σκόπιμο, άμεσα προσβάσιμα στον χρήστη». Επιπλέον, τα ευρωπαϊκά πρότυπα και οι τεχνικές προδιαγραφές κατά την έννοια του άρθρου II του Κανονισμού της ΕΕ 1025/2012 για την Ευρωπαϊκή Τυποποίηση μπορούν επίσης να υποστηρίζουν την έκδοση «τυποποιημένων» συμβάσεων ή τη διαφάνεια σχετικά με τον τρόπο χρήσης των δεδομένων. 

Ένα προσχέδιο της προτεινόμενης πράξης είχε διαρρεύσει νωρίτερα στις 2Φεβρουάριος 2022 και αντιτάχθηκε γρήγορα από τη βιομηχανία. 

Η Νομοθετική Πράξη για τα Δεδομένα δεν θα εφαρμοστεί στον Οικονομικό Τομέα της Ελβετίας. 

## Δείτε επίσης
* Νόμος περί Διακυβέρνησης Δεδομένων
* Νόμος περί τεχνητής νοημοσύνης
* Νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες
* Νόμος για τις ψηφιακές αγορές

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πρόγραμμα νομοθετικών τρένων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
* Τύπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπόβαθρο της Πράξης Δεδομένων: Η Επιτροπή προτείνει μέτρα για την ενίσχυση της κοινής χρήσης δεδομένων και την υποστήριξη των ευρωπαϊκών χώρων δεδομένων
* Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για εναρμονισμένους κανόνες σχετικά με τη δίκαιη πρόσβαση σε δεδομένα και τη δίκαιη χρήση τους (Πράξη για τα δεδομένα)
Κατηγορία:Πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ψηφιακή Στρατηγική
Κατηγορία:Ευρωπαϊκοί Νόμοι Δεδομένων
Πυρετός Λάσα

Ο **πυρετός Λάσα** (Lassa), επίσης γνωστός ως **αιμορραγικός πυρετός Λάσσα**, είναι τύπος ιογενούς αιμορραγικού πυρετού που προκαλείται από τον ιό Λάσα, με μονόκλωνο RNA. Πολλοί από αυτούς που έχουν μολυνθεί από τον ιό δεν εμφανίζουν συμπτώματα. Όταν εμφανίζονται συμπτώματα, συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, αδυναμία, πονοκεφάλους, έμετο και μυϊκούς πόνους. Λιγότερο συχνά μπορεί να υπάρχει αιμορραγία από το στόμα ή το γαστρεντερικό σωλήνα. Ο κίνδυνος θανάτου από τη στιγμή που μολυνθεί είναι περίπου ένα τοις εκατό και συχνά εμφανίζεται εντός δύο εβδομάδων από την έναρξη των συμπτωμάτων. Από αυτούς που επιζούν, περίπου το ένα τέταρτο έχει απώλεια ακοής, η οποία βελτιώνεται μέσα σε τρεις μήνες σε περίπου τις μισές από αυτές τις περιπτώσεις.

Η ασθένεια συνήθως μεταδίδεται αρχικά σε ανθρώπους μέσω της επαφής με τα ούρα ή τα κόπρανα ενός μολυσμένου ποντικού με πολλαπλούς μαστούς. Στη συνέχεια, η εξάπλωση μπορεί να συμβεί μέσω άμεσης επαφής μεταξύ ανθρώπων. Η διάγνωση με βάση τα συμπτώματα είναι δύσκολη. Η επιβεβαίωση γίνεται με εργαστηριακό έλεγχο για την ανίχνευση του RNA του ιού, των αντισωμάτων για τον ιό ή του ίδιου του ιού σε κυτταρική καλλιέργεια. Άλλες καταστάσεις που μπορεί να παρουσιαστούν με παρόμοιο τρόπο περιλαμβάνουν τον Έμπολα, την ελονοσία, τον τυφοειδή πυρετό και τον κίτρινο πυρετό. Ο ιός Λάσα είναι μέλος της οικογένειας ιών *Αρεναϊών*.

Δεν υπάρχει εμβόλιο. Η πρόληψη απαιτεί την απομόνωση όσων έχουν μολυνθεί και τη μείωση της επαφής με τα ποντίκια. Άλλες προσπάθειες για τον έλεγχο της εξάπλωσης της νόσου περιλαμβάνουν την παρουσία γάτας να κυνηγάει τα τρωκτικά και την αποθήκευση τροφής σε σφραγισμένα δοχεία. Η θεραπεία στοχεύει στην αντιμετώπιση της αφυδάτωσης και στη βελτίωση των συμπτωμάτων. Το αντιιικό φάρμακο ριμπαβιρίνη έχει προταθεί ως αγωγή, αλλά τα στοιχεία που υποστηρίζουν τη χρήση του είναι αδύναμα.

Οι περιγραφές της νόσου χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1950.  Ο ιός περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1969 από ένα κρούσμα στην πόλη Λάσα, στην Πολιτεία Μπόρνο της Νιγηρίας. Ο πυρετός Λάσα είναι σχετικά κοινός στη Δυτική Αφρική, συμπεριλαμβανομένων των χωρών της Νιγηρίας, της Λιβερίας, της Σιέρα Λεόνε, της Γουινέας και της Γκάνας. Υπάρχουν περίπου 300.000 έως 500.000 περιπτώσεις που οδηγούν σε 5.000 θανάτους ετησίως.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες
Κατηγορία:Ιογενείς ασθένειες
Μουσική κωμωδία

μικρογραφία|308x308εσ| Ο Άλφρεντ Μάθιου Γιάνκοβιτς παίζει ζωντανά σε συναυλία κατά τη διάρκεια της περιοδείας του το 2010
Η **μουσική κωμωδία** είναι ένα είδος μουσικής που έχει κωμικό ή χιουμοριστικό χαρακτήρα. Η ιστορία του μπορεί να αναχθεί στον πρώτο αιώνα στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη, προχωρώντας χρονικά στη Μεσαιωνική Περίοδο, την Κλασική και Ρομαντική εποχή και τον 20ο αιώνα. Οι καλλιτέχνες του 20ου αιώνα περιλαμβάνουν τους Allan Sherman, Frank Zappa, Tiny Tim, Barenaked Ladies, Randy Newman και Άλφρεντ Μάθιου Γιάνκοβιτς.

Η κωμωδία συνδέεται συχνά με την αντικουλτούρα, λόγω των ανατρεπτικών μηνυμάτων που εμφανίζει.  Αυτός ο κατατοπιστικός χαρακτήρας της μουσικής κωμωδίας συμβάλλει επίσης στη βελτίωση της μάθησης εντός και εκτός της τάξης.  Μορφές ψυχαγωγίας όπως το μουσικό θέατρο συχνά ενσωματώνουν και κωμωδία. 

Για να δημιουργήσουν κωμικά εφέ στη μουσική, οι Συνθέτες έχουν αναπτύξει πολλές βασικές τεχνικές σύνθεσης, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης κωμικού κειμένου, της μουσικής παρωδίας και των απροσδόκητων αντιπαραθέσεων συντακτικών στοιχείων μεταξύ άλλων.  Η κωμωδία μπορεί να κατηγοριοποιηθεί περαιτέρω σε διάφορους τύπους, όπως μουσική παρωδία, τραγούδι νεωτερισμού, κωμωδία ροκ και κωμωδία χιπ χοπ . Τα βραβεία αφιερωμένα στην κωμωδία περιλαμβάνουν το βραβείο Grammy για το καλύτερο άλμπουμ κωμωδίας, το βραβείο Χρυσής Σφαίρας Καλύτερης Ταινίας – Μιούζικαλ ή Κωμωδία και τα Βραβεία Μουσικής Κωμωδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσικά είδη
Κατηγορία:Κωμωδία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Εθνική Βιβλοθήκη του Τόγκο

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Τόγκο** (γαλλικά: *Bibliothèque nationale du Togo*) είναι η εθνική βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην πρωτεύουσσ
α Λομέ τουΤόγκο  και λειτουργεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας (γαλλικά: Ministère de l'Enseignement Supérieur et de la Recherche).

## Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε επίσημα το 1969, ωστόσο η Κεντρική Βιβλιοθήκη του Τόγκο είχε ήδη δημιουργηθεί στις 12 Οκτωβρίου 1933, άρα και τα θεμέλια της Εθνικής Βιβλιοθήκης και των Αρχείων, μέσω ενδιάμεσων βημάτων. Από τη δημιουργία της Εθνικής Βιβλιοθήκης, η UNESCO,  είχε  αξιολογήσει την κατάσταση του δικτύου βιβλιοθηκών της χώρας (συγκεκριμένα το 1977)  . Η βιβλιοθήκη αντιμετώπισε δυσκολίες στην εφαρμογή του δικαιώματος δωρεάν δανεισμού[5].

Ο ενήλικας πληθυσμός του Τόγκο (άνω των 15 ετών) ήταν 63,8% εγγράμματος (το 2015), σύμφωνα με την UNESCO.

## Βιβλιογραφία
* 
*  
* . (Includes information about the national library)

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Τόγκο
*Λομέ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Τόγκο
Το
Μαύρη Σπηλιά (φαράγγι)

Το **φαράγγι της Μαύρης Σπηλιάς** βρίσκεται στην Ευρυτανία, 2 χιλιόμετρα περίπου νότια από τον Προυσσό Ευρυτανίας, σε υψόμετρο 950 μέτρα. 

Μαζί με το φαράγγι Πάντα Βρέχει είναι ένα από τα εντυπωσιακότερα της ευρύτατης περιοχής. 

## Ονομασία
Η ονομασία του οφείλεται στην ομώνυμη σπηλιά, που υπάρχει προς το τέλος της διαδρομής. 

## Τοποθεσία
Η σπηλιά αποτέλεσε καταφύγιο για τους αντάρτες και τους κατοίκους της περιοχής κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας και του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Την παρουσία του ανθρώπου εξάλλου την μαρτυρά ο πέτρινος τοίχος μήκους 30 μέτρων που φράζει κατά μήκος την είσοδο της σπηλιάς. Μπορεί επίσης να λειτουργούσε και ως ασκητήριο ή σαν μικρό μοναστήρι, σύμφωνα με τα ευρήματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φαράγγια στην Ελλάδα
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στον σταθμό Ramses

Το **σιδηροδρομικό δυστύχημα στον σταθμό Ramses** συνέβη στις 27 Φεβρουαρίου 2019 στον σταθμό Ramses του Καΐρου της Αιγύπτου .  Είκοσι πέντε άτομα σκοτώθηκαν και σαράντα τραυματίστηκαν.     

## Το δυστύχημα
Τα ξημερώματα της 27ης Φεβρουαρίου 2019, στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Καΐρου, τον σταθμό Ramses, μηχανή έλξης χτύπησε με μεγάλη ταχύτητα τους προσκρουστήρες στο τέλος της γραμμής στην πλατφόρμα 6,  προκαλώντας έκρηξη που πυροδότησε μεγάλη πυρκαγιά και μπάλα φωτιάς που μαύρισε τους τοίχους του σταθμού. Η μηχανή αργότερα φαινόταν γερμένη στη μία πλευρά δίπλα στην πλατφόρμα.  Ένας αυτόπτης μάρτυρας ανέφερε: 

Αργότερα επιβεβαιώθηκε ότι ο οδηγός δεν βρισκόταν μέσα στη μηχανή κατά τη διάρκεια του δυστυχήματος.  Σύμφωνα με τον Γενικό Εισαγγελέα της Αιγύπτου, Ναμπίλ Σαντέκ, ο μηχανοδηγός είχε αφήσει το τρένο του για να τσακωθεί με έναν άλλο μηχανοδηγό. Στη συνέχεια, το μη επανδρωμένο τρένο κτύπησε στους προσκρουστήρες.  

Ο υπουργός Μεταφορών Χισάμ Αραφάτ παραιτήθηκε μετά το περιστατικό. 

Ένας Αιγύπτιος βουλευτής ζήτησε δημόσια να επιβληθεί η θανατική ποινή στους υπαλλήλους που ευθύνονται για το ατύχημα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Εκτροχιασμός συρμού στο Λέβεν (2017)

**Εκτροχιασμός επιβατικής αμαξοστοιχίας** σημειώθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2017 στο **[[Λέβεν]]** του Βελγίου. Ένα άτομο σκοτώθηκε και 27 τραυματίστηκαν. Αιτία του εκτροχιασμού ήταν η υπερβολική ταχύτητα μέσα από μια ομάδα  διακλαδώσεων.

## Το δυστύχημα
Στις 13:13 CET (12:13 UTC ), επιβατική αμαξοστοιχία 3 βαγονιών που ελκύονταν από μία μόνο ηλεκτρική πολλαπλή μονάδα Κλάσης 80 No.326, εκτροχιάστηκε λίγο μετά την αναχώρηση από το Λέβεν.  Η πρόσθια μονάδα έπεσε στο πλάι, η κεντρική  εκτροχιάστηκε και η πίσω  παρέμεινε στις ράγες.  Το τρένο είχε μόλις φύγει από το Λουβέν για Βρυξέλλες,  και Ντε Παν. Είχε διανύσει 500 μ. όταν συνέβη το δυστύχημα.  Ένα άτομο σκοτώθηκε και 27 τραυματίστηκαν, τρία από αυτά σοβαρά. Δεκατέσσερα από τα θύματα μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Άλλοι 57 επιβάτες δεν τραυματίστηκαν.  Αρχικά θεωρήθηκε ότι το θύμα δεν επέβαινε στο τρένο, αλλά αυτή η θεωρία αργότερα καταρρίφθηκε και επιβεβαιώθηκε ότι ήταν επιβάτης. 

Ο πρωθυπουργός του Βελγίου Σαρλ Μισέλ επισκέφθηκε τον χώρο. Ο ίδιος δημοσίευσε στο Twitter τις ευχαριστίες του στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης για την ταχεία παρέμβασή τους μετά το δυστύχημα. 

Μετά το δυστύχημα, τα δρομολόγια μεταξύ Βρυξελλών και Λιέγης ακυρώθηκαν, αν και οι συρμοί μπορούσαν να κινηθούν μεταξύ Λέβεν και Όττινιες (Ottignies).  Η μία γραμμή δόθηκε ξανά στην κυκλοφορία έως τις 18:00΄.  Τα τρία βαγόνια του συρμού απομακρύνθηκαν από το σημείο κατά τη διάρκεια της νύκτας 19-20 Φεβρουαρίου. 

## Οι έρευνες
Η Μονάδα Διερεύνησης Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Συμβάντων, η βελγική αστυνομία και η SNCB (Βελγικοί Σιδηρόδρομοι) ξεκίνησαν έρευνες για το δυστύχημα.   Η αστυνομική έρευνα αποκάλυψε ότι η υπερβολική ταχύτητα μέσα από ένα σύνολο διασταυρώσεων ήταν η αιτία του εκτροχιασμού. Το τρένο ταξίδευε με 100 χ.α.ώ. σε σημείο όπου το όριο ταχύτητας ήταν 40 χ.α.ώ. 

Σύμφωνα με την τελική έκθεση της Μονάδας Διερεύνησης Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Συμβάντων,  ο οδηγός αποσπάστηκε και επιτάχυνε πολύ σύντομα και το σύστημα προστασίας αμαξοστοιχίας (TBL1++) δεν είχε σχεδιαστεί για να παρακολουθεί την ταχύτητα και να εφαρμόζει πέδηση έκτακτης ανάγκης σε αυτή τη συγκεκριμένη σειρά γεγονότων (πράσινο - κίτρινο οριζόντιο σήμα). Πιθανόν επίσης μπερδεύτηκε από τη σύνθετη διάταξη της διαδρομής και των σημάτων και από ένα παραπλανητικό σήμα ταχύτητας που προοριζόταν για άλλο τμήμα της γραμμής, το οποίο αφαιρέθηκε αμέσως.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Τσικουνγκούνια

Το **τσικουνγκούνια** (Chikungunya) είναι λοίμωξη που προκαλείται από τον ***ιό Τσικουνγκούνια*** (**CHIKV**). Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό και πόνους στις αρθρώσεις. Αυτά συμβαίνουν συνήθως δύο έως δώδεκα ημέρες μετά την έκθεση. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, μυϊκό πόνο, πρήξιμο στις αρθρώσεις και εξάνθημα. Τα συμπτώματα συνήθως βελτιώνονται μέσα σε μια εβδομάδα. Ωστόσο, περιστασιακά ο πόνος στις αρθρώσεις μπορεί να διαρκέσει μήνες ή χρόνια. Ο κίνδυνος θανάτου είναι περίπου 1 στους 1.000. Οι πολύ νέοι, ηλικιωμένοι και όσοι έχουν άλλα προβλήματα υγείας κινδυνεύουν να νοσήσουν βαρύτερα.

Ο ιός μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων από δύο τύπους κουνουπιών: το *[[Ασιατικό κουνούπι τίγρης|Aedes albopictus]]* και το *[[Aedes aegypti]]*. Δαγκώνουν κυρίως κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο ιός μπορεί να βρίσκεται σε έναν αριθμό ζώων, συμπεριλαμβανομένων των πτηνών και των τρωκτικών. Η διάγνωση γίνεται είτε με εξέταση του αίματος για το RNA του ιού είτε για αντισώματα έναντι του ιού. Τα συμπτώματα μπορεί να εκληφθούν λανθασμένα ως εκείνα του δάγγειου πυρετού και του πυρετού Ζίκα. Πιστεύεται ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν ανοσία μετά από μία μόνο μόλυνση.

Το καλύτερο μέσο πρόληψης είναι η συνολική καταπολέμηση των κουνουπιών και η αποφυγή τσιμπημάτων σε περιοχές όπου η ασθένεια είναι συχνή. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί εν μέρει με τη μείωση της πρόσβασης των κουνουπιών στο νερό και με τη χρήση εντομοαπωθητικών και κουνουπιέρων. Το πρώτο εμβόλιο έναντι της νόσου εγκρίθηκε από τον FDA το 2023. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία όσον αφορά το 2016. Οι συστάσεις περιλαμβάνουν ξεκούραση, υγρά και φάρμακα που βοηθούν στον πυρετό και τον πόνο στις αρθρώσεις.

Ενώ η ασθένεια εμφανίζεται συνήθως στην Αφρική και την Ασία, έχουν αναφερθεί κρούσματα στην Ευρώπη και την Αμερική από τη δεκαετία του 2000. Το 2014 σημειώθηκαν περισσότερα από ένα εκατομμύριο ύποπτα κρούσματα. Το 2014 εμφανιζόταν στη Φλόριντα των ηπειρωτικών Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά όσον αφορά το 2016 δεν υπήρχαν άλλα κρούσματα που να μολύνθηκαν τοπικά. Η ασθένεια εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1952 στην Τανζανία. Ο όρος προέρχεται από τη γλώσσα Κιμακόντε και σημαίνει «παραμορφωμένος».

## Δείτε επίσης
* Wolbachia
* World mosquito program

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες
Κατηγορία:Ιογενείς ασθένειες
Βρούνος

Το όνομα ή επώνυμο **Βρούνος**, εξελληνισμένη μορφή των ιταλικών ή γερμανικών **Bruno** (Μπρούνο), μπορεί να σχετίζεται με τα ακόλουθα πρόσωπα:

* Άγιος Μπρούνο της Κολωνίας (''Άγιος Βρούνος'') (*π.*1030-1101), ιδρυτής του Τάγματος των Καρθουσιανών
* Τζορντάνο Μπρούνο (''Ιορδάνης Βρούνος'') (1548-1600), Ιταλός μοναχός, φιλόσοφος, μαθηματικός, κοσμολόγος και μυστικιστής
* Φραντσέσκο Μπρούνο (''Φραγκίσκος Βρούνος'') (; -1837), Ιταλός γιατρός του Λόρδου Βύρωνα στην Ελλάδα
Αίσιμος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αίσιμος** αναφέρεται ένα από τα τέκνα (ο μοναδικός αναφερόμενος γιος) του Αυτολύκου, και επομένως σύμφωνα με μια παράδοση εγγονός του θεού Ερμή.

Αδελφές του Αισίμου ήταν η Αντίκλεια και η Πολυμήδη (αναφερόμενη κάποιες φορές και ως Αλκιμήδη), οπότε ο Αίσιμος ήταν θείος τόσο του «πολυμήχανου» βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα, όσο και του σημαντικού ήρωα Ιάσονα, που ηγήθηκε της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Ο ίδιος ο Αίσιμος αναφέρεται ως ήρωας στη νήσο Τένεδο.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 84

Αισιμος
Κοινότητα Άνω Μέρους

Η **Κοινότητα Άνω Μέρους** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα της κοινότητας τον οικισμό Άνω Μέρος. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς Δρυγιές και Χωρδάκι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Άνω Μέρος, το (209)
* Δρυγιές, οι (26)
* Χωρδάκι, το (9)

Συνολικά η κοινότητα έχει 244 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Στέφανο Χατζηδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κοινότητα Αποστόλων Αμαρίου

Η **Κοινότητα Αποστόλων** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 213Α - 06/10/1927 με την απόσπαση του οικισμού Απόστολοι από την Κοινότητα Θρόνου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Φωτεινή και Γέννα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Αγία Φωτεινή, η (90)
* Απόστολοι, οι (162)
* Γέννα, το (25)

Συνολικά η κοινότητα έχει 227 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Χαρίτο Σηφακάκη.

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αποστόλων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κοινότητα Ελενών

Η **Κοινότητα Ελενών** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1935 με το ΦΕΚ 353Α - 12/08/1935 με την απόσπαση του οικισμού Ελένες από την Κοινότητα Γερακαρίου και τον ορισμό του ως έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τον οικισμό Μεσονήσια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Ελένες, οι (94)
* Μεσονήσια, τα (103) Συνολικά η κοινότητα έχει 197 κατοίκους.  Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Αλεξανδράκη.

## Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ελενών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κοινότητα Αμαρίου

Η **Κοινότητα Αμαρίου** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με την ονομασία *Νεύς Αμαρίου* και έδρα τον οικισμό Νεύς Αμάρι. Το 1955 με το ΦΕΚ 56Α - 05/03/1955 το Νεύς Αμάρι μετονομάστηκε σε Αμάριον οπότε μετονομάστηκε και η κοινότητα, η οποία περιλαμβάνει και τον οικισμό Οψιγιά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Αμάρι, οι (111)
* Οψιγιάς, τα (31) 

Συνολικά η κοινότητα έχει 142 κατοίκους.  

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Δρυγιαννάκη.

## Κοινοτάρχες Αμαρίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αμαρίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κοινότητα Αποδούλου

Η **Κοινότητα Αποδούλου** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Αποδούλου. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς Μάνδρες, Ρίζικας και Σάτα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αποδούλου, το (256)
* Μάνδρες, οι (42)
* Ρίζικας, ο (6)
* Σάτα, η (3)

Συνολικά η κοινότητα έχει 307 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Αλυσσανδράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Συνθήκη του Ανάνι

μικρογραφία|Το παλάτσο του πάπα Βονιφατίου Η΄ στο Ανάνι
Η **Συνθήκη του Aνάνι** ήταν μια συμφωνία μεταξύ του πάπα Βονιφατίου Η΄, του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας, του Φίλιππου Δ΄ της Γαλλίας, του Καρόλου Β΄ της Νάπολης και του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκας. Υπογράφηκε στις 20 Ιουνίου 1295 στο Ανάνι (Anagni, 60 χλμ νοτιοανατολικά της Ρώμης), στην κεντρική Ιταλία. Ο κύριος σκοπός ήταν να επιβεβαιωθεί η Συνθήκη του Ταρασκόν του 1291, η οποία τερμάτισε τη Σταυροφορία της Αραγονίας. Ασχολήθηκε επίσης με την εξεύρεση διπλωματικής λύσης για την κατάκτηση της Σικελίας από τον Πέτρο Γ΄ της Αραγονίας το 1285.

Ούτε ο Φρειδερίκος Β΄ της Σικελίας, ο αδελφός του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας, ούτε ο Σικελικός λαός αποδέχθηκαν τη συνθήκη και αντ' αυτού συνέχισαν έναν πόλεμο κατά των δυνάμεων των Καπετιδών-Ανζού του Καρόλου Β΄ της Νάπολης. Ο Κάρολος Β΄, σύμφωνα με την αντίστοιχη ρήτρα της συνθήκης, είχε βοήθεια από τον στόλο του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας. Αυτός ο πόλεμος δεν τελείωσε μέχρι την Ειρήνη της Καλταμπελότα το 1302.

## Κύριες ρήτρες
* γάμος του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας με την Λευκή των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Καρόλου Β΄ της Νάπολης
* επιστροφή της Σικελίας στον παπισμό, ο οποίος την παραχώρησε στον Κάρολο Β΄
* στρατιωτική βοήθεια από τον Ιάκωβο Β΄ της Αραγονίας στον Κάρολο Β΄ για την ανακατάκτηση της Σικελίας (βλ. παραπάνω)
* άρση του αφορισμού του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας
* αποκήρυξη του Καρόλου κόμη του Βαλουά από το στέμμα της Αραγονίας
* αποκατάσταση των Βαλεαρίδων Νήσων στον Ιάκωβο Β΄ της Μαγιόρκας
* διαιτησία του πάπα για την κοιλάδα Aράν
* αποκατάσταση των κατακτήσεων του Καρόλου Β΄ στον Ιάκωβο Β΄ της Αραγωνίας στην Ιταλία
* ανταλλαγή αιχμαλώτων και ομήρων, συμπεριλαμβανομένης της απελευθέρωσης (στις 7 Ιουνίου) των Λουδοβίκου, Ροβέρτου και Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου, γιων του Καρόλου Β΄, από τον Ιάκωβο Β΄ της Αραγωνίας,

## Μυστικές ρήτρες
Αργότερα προστέθηκαν δύο μυστικές ρήτρες:
* παραχώρηση της Κορσικής και της Σαρδηνίας στον Ιάκωβο Β΄ της Αραγονίας
* στρατιωτική βοήθεια από την Αραγονία στη Γαλλία κατά του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας

Κατηγορία:Μεσαιωνική Σικελία
Ειρήνη της Καλταμπελότα

Η **Ειρήνη της [[Καλταμπελότα]]**, που υπογράφηκε στις 31 Αυγούστου 1302, ήταν η τελευταία από μια σειρά συνθηκών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Tαρασκόν και του Aνάνι, που είχαν σχεδιαστεί για να τερματίσουν τη σύγκρουση μεταξύ των οίκων των Καπετιφών-Ανζού και της Βαρκελώνης για υπεροχή στη Μεσόγειο και ιδιαίτερα στη Σικελία και τη Νότια Ιταλία.

Η ειρήνη χώρισε το παλαιό βασίλειο της Σικελίας (που περιελάμβανε τη Νάπολη)  σε νησιωτικό και χερσόνησο. Το νησί, που ονομάστηκε βασίλειο της Τρινακρίας, πήγε στον Φρειδερίκο Β΄, ο οποίος το κυβερνούσε.  η Νότια Ιταλία, που ονομαζόταν επίσης βασίλειο της Σικελίας, αλλά ονομάστηκε βασίλειο της Νάπολης από τους σύγχρονους ιστορικούς, πήγε στον Κάρολο Β΄, ο οποίος το κυβερνούσε. Έτσι, η ειρήνη ήταν επίσημη αναγνώριση ενός ανήσυχου *status quo*.

Η συνθήκη όριζε επίσης ότι η Tρινακρία θα περνούσε στους Καπετίδες-Ανζού με το τέλος του Φρειδερίκου Β΄, αλλά μέχρι τότε, ο Κάρολος Β΄ πλήρωνε φόρο 100.000 ουγγιών χρυσού σε αντάλλαγμα στον Φρειδερίκο Β΄.  Αμέσως, σε αντάλλαγμα, ο Φρειδερίκος Β΄ παρέδωσε όλα τα υπάρχοντά του στην Καλαβρία και αλλού στην ηπειρωτική χώρα και απελευθέρωσε τον γιο του Καρόλου Β΄, Φίλιππο πρίγκιπα του Τάραντα,  από τη φυλακή του στην Τσεφαλού. Επίσης, κανονίστηκε ο γάμος της κόρης του Καρόλου Β΄, Ελεονώρας, με τον Φρειδερίκο Β΄.

Οι συνέπειες αυτής της συνθήκης σήμαιναν ότι ο Ροζέ ντε Φλορ και οι Aλμογάβαροί του της Καταλανικής Εταιρείας έπρεπε να αναζητήσουν αμοιβή αλλού. Ανέλαβαν υπηρεσία στον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' Παλαιολόγο.  Ένας Μπερνά ντε Ροκαφόρ, ένας Aλμογάβαρος, δεν ήθελε να επιστρέψει στον Κάρολο Β΄ τα δύο του κάστρα στην Καλαβρία μέχρι να αποζημιωθεί με αμοιβή. Αιχμαλωτίστηκε και αφέθηκε να αποβιώσει τελικά σε μια *[[υπόγεια φυλακή]]* του Ροβέρτου του *Σοφού*, διαδόχου του Καρόλου Β΄, το 1309.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* Nicol, Donald M. (1994). The Byzantine Lady: Ten Portraits, 1250–1500. Cambridge and New York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-45531-6.

Κατηγορία:Βασίλειο της Σικελίας
Κατηγορία:Βασίλειο της Νεαπόλεως
Καλταμπελοτα
Συνθήκη του Ταρασκόν

Η **Συνθήκη του Ταρασκόν** ήταν μια συμφωνία μεταξύ του πάπα Νικολάου Δ΄, του Φίλιππου Δ΄ της Γαλλίας, του Καρόλου Β΄ της Νάπολης και του Αλφόνσου Γ΄ της Αραγονίας, που προοριζόταν να τερματίσει τη Σταυροφορία της Αραγονίας, ένα επεισόδιο στον πόλεμο του Σικελικού Εσπερινού. Η συνθήκη υπογράφηκε στο Tαρασκόν (Tarascon), στα μισά του δρόμου μεταξύ της παπικής Αβινιόν και της Αρλ, στις 19 Φεβρουαρίου 1291, έξι χρόνια αφότου ο θείος του Φιλίππου Δ΄, Κάρολος κόμης του Βαλουά, προσπάθησε να κατακτήσει την Αραγονία από τον πατέρα του Αλφόνσου Γ΄, Πέτρο Γ΄ της Αραγονίας, σε μία δράση που ονομάστηκε Σταυροφορία της Αραγονίας, επειδή εγκρίθηκε από τον προκάτοχο του Νικολάου Δ΄, πάπα Μαρτίνο Δ΄. Η πρόθεση των υπογραφόντων να βάλουν ένα τέλος στις εχθροπραξίες ήταν να αποτρέψουν την κυριαρχία των Αραγωνέζων στη Σικελία, που τότε κυβερνούσε ο αδελφός του Αλφόνσου Γ΄, Ιάκωβος Β΄.

Ο Αλφόνσος Γ΄ ήταν υποχρεωμένος από τη συνθήκη να:
* πάει αυτοπροσώπως στη Ρώμη, για να αρθεί ο αφορισμός.
* πληρώσει έναν φόρο τριάντα ουγγιών χρυσού στην εκκλησία
* πραγματοποιήσει σταυροφορία στους Αγίους Τόπους
* αφαιρέσει από τη Σικελία όλους τους Αραγονέζους και Καταλανούς ιππότες στην υπηρεσία του Ιακώβου Β΄

Ο Αλφόνσος Γ΄ υποσχέθηκε επίσης, ότι ο αδελφός του δεν θα κρατούσε το βασίλειό του ενάντια στις επιθυμίες του παπισμού. Του συμβούλεψαν επίσης να κάνει ειρήνη με τον Σάντσο Δ΄ βασιλιά της Καστίλης.

Ο πάπας, από την πλευρά του, ακύρωσε την αποδοχή του Καρόλου κόμη του Βαλουά ως βασιλιά της Αραγονίας και αναγνώρισε τα δικαιώματα του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκας.

Όταν ο Αλφόνσος Γ΄ απεβίωσε λίγο περισσότερο από έναν μήνα μετά την υπογραφή της συνθήκης, οι ρήτρες έγιναν άκυρες και η συνθήκη δεν σήμαινε τίποτε. Ο αδελφός του Ιάκωβος Β΄, που δεν είχε υπογράψει, τώρα ένωσε στο πρόσωπό του τα στέμματα της Αραγονίας και της Σικελίας και δεν ήταν διατεθειμένος να αποχωριστεί καμία από τις δύο.  Η Συνθήκη αντικαταστάθηκε από τη Συνθήκη του Aνάνι του 1295, με τη μεσολάβηση ενός ισχυρότερου πάπα από τον Νικόλαο Δ΄, Βονιφάτιου Η΄, η οποία τερμάτισε τον αγώνα, με όρους που έκαναν τους Αραγονέζους κυρίους της Σικελίας.

## Σημειώσεις

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος συνθηκών

Κατηγορία:Μεσαιωνική Σικελία
Χλωρίδα Κύθνου

μικρογραφία|Αλμυρίκια σε παραλία στη Βόρεια Κύθνο
Η χλωρίδα της Κύθνου χαρακτηρίζεται από μεγάλο εύρος τύπων βλάστησης και ειδών. Λιβάδια, χαμηλοί και δενδροειδής θαμνότοποι, καθώς και θαλάσσιες εκτάσεις Ποσειδωνίας έχουν κοινή παρουσία στο νησί. Στο νησί επιπλέον εντοπίζεται το είδος *Silene cythnia* και υποείδος *Fritillaria obliqua subsp. tuntasia*, η παρουσία των οποίων περιορίζεται σε μερικά νησιά του Αιγαίου.

## Βλάστηση
Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της επιφάνειας του νησιού καλύπτεται από λιβάδια και αραιά ξυλώδη βλάστηση, με βάση το χάρτη βλάστησης και χρήσεων γης που έχει δημοσιεύσει η Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος. Σημαντικές εκτάσεις επίσης καλύπτονται από γεωργικές καλλιέργειες, αλλά και από θαμνότοπους.

Η βλάστηση στην περιοχή Natura της Κύθνου, συγκεκριμένα, κυριαρχείται από φρύγανα (τύπος οικοτόπου: «Φρύγανα *Sarcopoterium spinosum*», κωδικός: 5420), δηλαδή χαμηλούς, ακανθώδεις σχηματισμούς από ημισφαιρικούς θάμνους, που συνήθως αναπτύσσονται σε ρηχά ασβεστολιθικά εδάφη. Σημαντικές εκτάσεις επίσης καλύπτονται από Αρκεύθους και Σχίνους (τύπος οικοτόπου: «Δενδροειδή *matorrals* με *Juniperus* spp.», κωδικός: 5420).

Στο θαλάσσιο τμήμα της προστατευόμενης περιοχής, καθώς και στο υπόλοιπο μέρος του νησιού, καταγράφονται εκτάσεις Ποσειδωνίας (*Posidonia oceanica*).

## Είδη
Οι γνώσεις μας για τα είδη χλωρίδας της Κύθνου επικεντρώνονται στη περιοχή Natura του νησιού, όπου αναφέρονται ως σημαντικά τα εξής είδη: *Silene cythnia*, *Fritillaria obliqua* *subsp. tuntasia*, *Anthyllis aegaea*, *Campanula laciniata* και *Muscari pulchellum ssp. clepsydroides*.

Το είδος *Silene cythnia* εντοπίζεται αποκλειστικά στις Κυκλάδες και σε νησιά το Ανατολικού Αιγαίου.

Το υποείδος *Fritillaria obliqua subsp. tuntasia* είναι ενδημικό των Δ. Κυκλάδων (Κύθνος, Γυάρος, Σέριφος) και χαρακτηρίζεται ως Τρωτό (Vulnerable) με βάση το Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας.

Στα φρύγανα, κυριαρχεί η Αστοιβίδα (*Sarcopoterium spinosum*), ενώ σημαντική είναι και η παρουσία της Κενταύριας της ακανθώδους (*Centaurea spinosa*). Στους δενδροειδής θαμνότοπους, τα πιο κοινά είδη είναι η Φοινικική άρκευθος (*Juniperus phoenicea*) και ο Σχίνος (*Pistacia lentiscus*).

Στις παραλίες του νησιού εντοπίζονται Αλμυρίκια (*Tamarix* spp.) και στο θαλάσσιο τμήμα Ποσειδωνίες.

## Γκαλερί

Αρχείο:Ποσειδωνία στην παραλία Κολώνα (Κύθνος).jpg|alt=|Ποσειδωνία στην Παραλία Κολώνα
Αρχείο:Αλμυρίκια σε παραλία της Κύθνου.jpg|alt=|Αλμυρίκια σε παραλία στη Βόρεια Κύθνο
Αρχείο:Δενδροειδής θαμνότοποι στον Προφήτη Ηλία (Κύθνος).jpg|alt=|Δενδροειδής θαμνότοποι στον Προφήτη Ηλία
Αρχείο:Φρύγανα στο Όρος Κακόβουλο (Κύθνος).jpg|alt=|Φρύγανα στο Όρος Κακόβολο
Αρχείο:Πευκόδεντρα στην Παναγία Κανάλα (Κύθνος).jpg|alt=|Πευκόδεντρα στην Παναγία Κανάλα


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Φοίτος, Δ., Κωνσταντινίδης, Θ. & Καμάρη, Γ. 2009. *Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας.* Τόμος 2 (Ε–Ζ). Ελληνική Βοτανική Εταιρεία, Πάτρα. ISBN 978-960-9407-11-3.

Κατηγορία:Κύθνος
Πανίδα Κύθνου

μικρογραφία|Βαλκανοβάτραχος στο λιμνίο στα Εισόδια Θεοτόκου
Η **[[πανίδα]] της [[Κύθνος|Κύθνου]]** χαρακτηρίζεται από αρκετά είδη ενδιαφέροντος, όπως τη Μεσογειακή φώκια, τη Χελώνα Καρέτα, το Ρινοδέλφινο και τη Βαλτοχελώνα.

## Γενικά
Οι γνώσεις μας για την πανίδα της Κύθνου επικεντρώνονται στην Ειδική Ζώνη Διατήρησης του δικτύου Natura 2000 "Βορειοδυτική Κύθνος: Όρος Αθέρας - Ακρωτήριο Κέφαλος και Παράκτια Ζώνη" (Κωδικός: GR4220010). Τα σημαντικά είδη της προστατευόμενης περιοχής, ορισμένα εκ των οποίων ανήκουν στο Παράρτημα ΙΙ της Οδηγίας 92/43/ΕΚ, αναφέρονται παρακάτω.

## Ταξινομικές Ομάδες

### Θηλαστικά
Στη θαλάσσια περιοχή έχει καταγραφεί η Μεσογειακή φώκια (*Monachus monachus*), το Ρινοδέλφινο (*Tursiops truncatus*) και το Κοινό Δελφίνι (*Delphinus delphis*).

Η Μεσογειακή φώκια χαρακτηρίζεται ως Κρισίμως Κινδυνεύον είδος στην Ελλάδα από το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας και ως Κινδυνεύον παγκοσμίως από τον Κόκκινο κατάλογο της IUCN. Στις ακτές της Natura της Κύθνου, έχουν καταγραφεί πολλές θαλάσσιες σπηλιές που χρησιμοποιεί η φώκια για καταφύγιο.

### Ερπετά
μικρογραφία|Σιλιβούτι στην προστατευόμενη περιοχή της Κύθνου
Στα ερπετά που έχουν καταγραφεί περιλαμβάνονται: η Χελώνα Καρέτα (*Caretta caretta*), το Σπιτόφιδο (*Zamenis situla*), η Βαλτοχελώνα (*Mauremys rivulata*), το Αγιόφιδο (*Telescopus* *fallax*), η Σαΐτα (*Platyceps najadum*), το Αστραπόφιδο (*Dolichophis caspius*), το Μολυντήρι (*Hemidactylus turcicus*), τον Κυρτοδάκτυλο (*Mediodactylus kotschyi*), η Τρανόσαυρα (*Lacerta trilineata*) και το Σιλιβούτι (*Podarcis erhardii*).

H Χελώνα Καρέτα χαρακτηρίζεται ως Κινδυνεύον είδος στην Ελλάδα από το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας και ως Τρωτό παγκοσμίως από τον Κόκκινο κατάλογο της IUCN.

### Αμφίβια
Καταγεγραμμένα αμφίβια στο νησί περιλαμβάνουν τον Πρασινόφρυνο (*Bufotes viridis*) και τον Βαλκανοβάτραχο (*Pelophylax kurtmuelleri*).

### Ασπόνδυλα
Στα σημαντικά ασπόνδυλα στο νησί αναφέρεται η Πίννα (*Pinna nobilis*), ένα θαλάσσιο μαλάκιο που ανήκει στα Δίθυρα.

### Πτηνά
Ως Ειδική Ζώνη Διατήρησης, η προστατευόμενη περιοχή της Κύθνου δεν παρέχει στοιχεία για την ορνιθοπανίδα του νησιού.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Λεγάκις, Α. & Μαραγκού, Π. (επιμ. εκδ). 2009. Το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας. Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία, Αθήνα, 528 σελ.

Κατηγορία:Κύθνος
Κατηγορία:Πανίδα της Ελλάδας
Ναυμαχία του Κόλπου της Νάπολης

μικρογραφία|300εσ|Ναυμαχία του Κόλπου της Νάπολης.

Η **ναυμαχία του κόλπου της Νάπολης** έλαβε χώρα στις 5 Ιουνίου 1284 στα νότια του κόλπου της Νάπολης, στην Ιταλία, όταν ένας στόλος Αραγωνο-Σικελικών γαλερών με διοικητή τον Ρουτζέρο ντι Λαουρία νίκησε έναν ναπολιτανικό στόλο γαλερών με διοικητή τον Κάρολο του Σαλέρνο (αργότερα Κάρολο Β΄ της Νάπολης ) και συνέλαβε τον Κάρολο.

Οι Γενουάτες σύμμαχοι του Καρόλου είχαν συγκεντρώσει αρκετούς μεγάλους στόλους από γαλέρες, και ο Λαουρία ήταν αποφασισμένος να επιτεθεί στις γαλέρες του Καρόλου, που βρίσκοντο στη Νάπολη, προτού μπορέσουν να ενωθούν μαζί τους και να κυνηγήσουν τη Λαουρία. Χρησιμοποίησε την κάλυψη του σκότους, για να φτάσει στα ανοιχτά της Νάπολης, όπου έκανε πολλές επιδρομές στην ξηρά, για να προσπαθήσει να δελεάσει τον Κάρολο να βρει, πού θα μπορούσε να τον πολεμήσει. Τη νύχτα πριν από τη μάχη, ο Λαουρία κατέλαβε δύο Προβηγκιανές γαλέρες, που στάλθηκαν μπροστά από τον σύμμαχο του Καρόλου και πατέρα του Κάρολο Α΄ της Νάπολης, που κατευθυνόταν νότια από τη Γένοβα. Ο Κάρολος είχε σαφείς εντολές να μείνει στο λιμάνι και να περιμένει τους συμμάχους του, αλλά η ορμητικότητα του ξεπέρασε την αρχική του απροθυμία και αφού οι γαλέρες τού Λαουρία πλησίασαν κοντά, οι Ναπολιτάνοι βγήκαν σε μία μόνο σειρά και τους κυνήγησαν με ανοργάνωτο τρόπο προς τα νότια. Ο Λαουρία προσποιήθηκε ότι υποχώρησε και κράτησε μπροστά τους μέχρι να πλησιάσει περίπου δέκα γαλέρες που είχε αφήσει κοντά στο Καστελαμάρε, μετά γύρισε και σχημάτισε έναν σχηματισμό ημισελήνου, με τις γαλέρες που είχαν ενωθεί στο πίσω μέρος, και επιτέθηκε στον στόλο του Καρόλου από τα πλάγια. όπου οι γαλέρες ήταν οι πιο ευάλωτες. Οι δεκαπέντε με δεκαοκτώ βασιλικές γαλέρες του Καρόλου κατέφυγαν πίσω στη Νάπολη, αφήνοντας τις εννέα έως δεκατρείς γαλέρες με γαλλικό πλήρωμα να καταληφθούν. Η γαλέρα του Καρόλου ήταν η τελευταία που καταλήφθηκε, και παραδόθηκε μόνο όταν ο Λαουρία έστειλε δύτες στη θάλασσα, για να τη βυθίσουν. Ο Κάρολος κρατήθηκε αιχμάλωτος, έως ότου παρενέβη ο Εδουάρδος Α' της Αγγλίας το 1288.

**Εμπλεκόμενα πλοία:**

## Αραγονία-Σικελία (Ρουτζέρο ντι Λαουρία)
* περίπου 29 γαλέρες
* μερικές για μεταφορές
* μερικά πλοιάρια

## Ναπολιτάνοι (Κάρολος του Σαλέρνο)
* 15-18 γαλέρες βασιλικές
* 9-13 γαλέρες με γαλλικά πληρώματα
* (περίπου 28 γαλέρες συνολικά, πιθανώς περισσότερες)

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Βασίλειο της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Βασίλειο της Σικελίας
Μιλητούπολις Περσίδος

Η **Μιλητούπολις** ήταν μία αρχαία ελληνική πόλη στην Περσίδα.

Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη αυτής της πόλεως ήταν από τον Βυζαντινό γεωγράφο Στέφανο Βυζάντιο στο βιβλίο του *Εθνικά* 

Μια έμμεση ωστόσο υπόνοια για την εν λόγω 
Μιλητούπολη θα μπορούσε να είχε γίνει από τον Ηρόδοτο, ειδικά στο σημείο που αναφέρει ότι οι Πέρσες μετά την καταστροφή της Μιλήτου, μετοίκησαν δια της βίας τους Μιλήσιους στην Σουσιανή και πιο συγκεκριμένα στις όχθες του ποταμού Τίγρη 

Μία άλλη εκδοχή, ίσως το ίδιο ή λιγότερο πιθανή, η ιρανική Μιλητούπολις να όφειλε την ίδρυση της στον αυτόνομο σατράπη της Μηδίας Τίμαρχο, έναν ευγενή από την Μίλητο που αυτονομήθηκε από τον Σελευκίδη βασιλέα Δημήτριο και που έδρασε κατά τα έτη 163-160 π.Χ.

Αν και τυγχάνει όλως άγνωστη η σημερινή τοποθεσία της Μιλητουπόλεως, ωστόσο θα βρισκόταν, είτε σημερινό νότιο Ιράν, ή στο ΝΑ Ιράκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Προσάμμωση Κύθνου

μικρογραφία|Το tombolo της Κύθνου
μικρογραφία|Παραλία Κολώνα, Κύθνος
Η **Προσάμμωση (tombolo) της Κύθνου** εντοπίζεται στο Βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, βόρεια του λιμανιού Μέριχας και απέναντι από την παραλία της Απόκρουσης. Ταυτίζεται γεωγραφικά με την Παραλία Κολώνα.

## Περιγραφή
Η Προσάμμωση είναι ένας γεωλογικός σχηματισμός στη μορφή ιζηματογενούς λωρίδας που συνήθως ενώνει την ηπειρωτική χώρα με ένα νησί. Η παρουσία νησιού κοντά στην ηπειρωτική χώρα μπορεί να δημιουργήσει σύγκλιση αντίθετων ροών μεταφοράς ιζημάτων, με αποτέλεσμα τη σταδιακή διαμόρφωση της αμμώδους «γέφυρας» που αναφέρεται ως προσάμμωση (tombolo).

Η προσάμμωση της Κύθνου ενώνει το νησάκι του Αγίου Λουκά με την ηπειρωτική χώρα και ταυτίζεται γεωγραφικά με την Παραλία Κολώνα. Βρίσκεται εντός της προστατευόμενης περιοχής Natura του νησιού, έχει προσανατολισμό Β-Ν με ελαφριά κλίση προς τα ανατολικά και μήκος περίπου 240 μέτρα.

## Πρόσβαση
Η πρόσβαση στην παραλία της Κολώνας γίνεται είτε μέσω θαλάσσης είτε μέσω της παραλίας της Απόκρουσης από έναν χωματόδρομο. Για τους λάτρεις της πεζοπορίας ακολουθούν το μονοπάτι προς τον αρχαιολογικό χώρο του Βρυόκαστρου και συνήθως συνεχίζουν, κατεβαίνοντας προς την παραλία της Απόκρουσης και από εκεί συνεχίζουν για την Κολώνα.

## Γενικά στοιχεία
Η παραλία της Κολώνας είναι ξεχωριστή λόγω της γεωμορφολογικής ιδιαιτερότητας. Έχει μήκος 240 μέτρων και πλάτος 80-100 μέτρα, που ενώνει το νησί της Κύθνου με μια βραχονησίδα του Αγίου Λουκά. Η λωρίδα της αμμουδιάς που ενώνει τις δύο στεριές μοιάζει με Κολώνα και για αυτό πήρε το όνομα «Κολώνα».

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Η παραλία Κολώνα της Κύθνου (tombolo).jpg
Αρχείο:Κολώνα Kythnos.jpg|alt=
Αρχείο:Κολώνα Κύθνος.jpg|alt=
Αρχείο:Kolona beach, Kythnos 2009 n01.jpg|alt=
Αρχείο:Kolona beach, Kythnos 2018 n1.jpg|alt=


## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Κύθνου
Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν** (γαλλικά: Bibliothèque nationale du Bénin) λειτουργεί ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για τη νόμιμη κατάθεση στο Μπενίν. Η βιβλιοθήκη, η οποία αρχικά είχε συσταθεί τον Νοέμβριο του 1975 και βρισκόταν στην Ouidah, μεταφέρθηκε σε μια ειδικά κατασκευασμένη μονάδα στη γειτονιά Ουάντο του Πόρτο-Νόβο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.

## Ιστορία
μικρογραφία|281x281εσ|Λογότυπο της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Μπενίν
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν  ιδρύθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1975 κατόπιν εγκρίσεως του διατάγματος αριθ. 75-305. Ο πρώτος διευθυντής της βιβλιοθήκης ήταν ο Νοέλ Χοντονγκνόν Αμούσου. Μια έκθεση της Unesco το 1976 σχετικά με τα πρώτα στάδια ανάπτυξης της βιβλιοθήκης υπογράμμιζε τον περιορισμένο προϋπολογισμό, την έλλειψη εκπαίδευσης του προσωπικού και την έλλειψη συνολικού σχεδιασμού. Ένα νέο κτίριο δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 στο Porto-Novo, το οποίο άνοιξε για το κοινό το 1987. Για πολλά χρόνια η διευθύντρια της Εθνικής Βιβλιοθήκης ήταν η Φλωρεντία Αγιβί Φωλιάων.

Μέχρι το 2014, η βιβλιοθήκη δεν διέθετε σύστημα πυρασφάλειας, δεν διέθετε διαδικτυακή σύνδεση και ο χώρος δεν είχε επισκεφθεί από τον υπουργό Πολιτισμού της χώρας για 20 χρόνια.

## Περιγραφή
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπενίν έχει ως καθήκον να συλλέγει, να οργανώνει, να συντηρεί και να καθιστά προσιτή την τεκμηριωμένη κληρονομιά της χώρας. Η βιβλιοθήκη αποτελείται από τρεις υπηρεσίες. Από τα εγκαίνιά της, κατέχει μια συλλογή 10.000 παλαιών εντύπων σχετικά με τη Δαχομέη και την Αφρική γενικότερα. 4 αντίτυπα όλων των βιβλίων που παράγονται στη χώρα πρέπει να κατατίθενται στην Εθνική Βιβλιοθήκη (3 για βιβλία που τυπώθηκαν λιγότερο από 300 φορές)).  Το Γαλλικό Ινστιτούτο του Μπενίν δωρίζει στη βιβλιοθήκη περιοδικά και εφημερίδες 3 ετών.

## Βιβλιογραφία
* Noël H. Amoussou, *La Bibliothèque nationale et la lecture publique : l'expérience du Bénin et schéma d'amélioration*, ENSB, Lyon, 1979, 54 p. (mémoire de l'École nationale supérieure des bibliothèques, 
* Mathurin C. Houngnikpo et Samuel Decalo, « Bibliothèque nationale », in *Historical Dictionary of Benin*, The Scarecrow Press, Lanham, Toronto, Plymouth, 2013 4eme éd.), p.80 
* Marcel Lajeunesse - Les Bibliothèques nationales de la francophonie -Paris - Βιβλιοθήκη και τα Εθνικά Αρχεία του Κεμπέκ 2008 http://www.banq.qc.ca/documents/a_propos_banq/nos_publications/nos_publications_a_z/Bibliotheques_nationales_Francophonie.pdf . 
* Valentine Quenum, *La Bibliothèque nationale du Bénin. Aperçu. Historique. Perspectives d'avenir*, École nationale supérieure des bibliothèques, Lyon, 1983, 72 p.,  (mémoire de fin d'études)
*  Francis Marie-Josée Zogo, *The National Library of Benin and its user services*, communication - World Library and Information Congress, Buenos Aires, 2004 https://archive.ifla.org/IV/ifla70/papers/104e_trans-Zogo.pdf

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Μπενίν

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Μπενίν
Μπενιν