open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γεώργιος Ταμπακόπουλος

Ο **Γεώργιος Ι. Ταμπακόπουλος** (1864-1929) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1864 στην Αθήνα και ήταν απόγονος της ιστορικής, προυχοντικής και στρατιωτικής οικογένειας της Βυτίνας, Αρκαδίας, που διακρίθηκε στον απελευθερωτικό αγώνα του '21. Ήταν γιος του στρατιωτικού Ιωάννη Ταμπακόπουλου και της Ολίγκαν (το γένος Χριστοδούλου), ξάδερφος του Νικόλαου Π. Δηλιγιάννη, ανιψιός (εξ αγχιστείας) του Σπυρίδωνα Γ. Καραϊσκάκη και γαμπρός του Νικόλαου Δαμασκηνού.

Κατετάγη στο στράτευμα ως εθελοντής στο ιππικό το 1882 και εξέρχεται της σχολής υπαξιωματικών ως ανθυπίλαρχος το 1888. Το 1897 συμμετείχε στο εκστρατευτικό σώμα του στρατηγού Βάσσου στην Κρήτη. Ήταν από τους πρωτεργάτες του Κινήματος στο Γουδί το 1909, μαζί με τον γυναικαδελφό του Επαμεινώνδα Ζυμβρακάκη.

Πολέμησε στους Α' και Β' Βαλκανικούς πολέμους, στη μάχη του Σόροβιτς στο Αμύνταιο τον Οκτώβριο του 1912 ως διοικητής Μοίρας της 6ης Πυροβολαρχίας, ενώ πολέμησε στη φονικότερη σύγκρουση των Βαλκανικών Πολέμων, στη μάχη Κιλκίς-Λαχανά (Ιούνιος 1913) κατά των βουλγαρικών δυνάμεων. Κατά τα έτη 1915-16 διετέλεσε Φρούραρχος των Αθηνών και το 1918 Στρατιωτικός Διοικητής Κυκλάδων. Αποστρατεύτηκε το 1921 με τον βαθμό του υποστράτηγου, και στην αποστρατεία προάγεται στο βαθμό του αντιστράτηγου. Για τις υπηρεσίες του προς την πατρίδα έλαβε το Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος. Απεβίωσε το Νοέμβριο του 1929 και κηδεύθηκε δημοσία δαπάνη. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Ν. Δαμασκηνού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία*, εκδ. Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας, Αθήνα, 1929, Τόμος 4, σελ. 259.

Γεωργιος
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Δημοσθένης Ταμπακόπουλος

Ο **Δημοσθένης Ταμπακόπουλος** (ή Ταμβακόπουλος) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και έμπορος της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου, πρόσωπο με μεγάλη επιρροή.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1860 στην Αθήνα και ήταν απόγονος της ιστορικής, προυχοντικής οικογένειας της Βυτίνας, Αρκαδίας. 

Το 1865 είναι εγκατεστημένος μαζί με τους γονείς του στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σπούδασε στην Ελλάδα και την Ελβετία και ήταν από τους κορυφαίους παράγοντες της ελληνικής παροικίας στην Αλεξάνδρεια, έχοντας συγκεντρώσει πάμπολλες ιδιότητες, μεταξύ αυτών:

Διευθυντής του υποκαταστήματος της Τράπεζας της Ανατολής, ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Ελληνικής Εμπορικής Λέσχης Αλεξανδρείας (1891), Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ. του Ελληνικού Εμπορικού Επιμελητηρίου Αλεξανδρείας (από το 1901 μέχρι και το 1912), μέλος της επιτροπής της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας (ΕΚΑ), εκλεγμένο μέλος του Δημαρχιακού Συμβουλίου Αλεξανδρείας (ήταν μέλος του Συμβουλίου για πάνω από 15 χρόνια), Γραμματέας του Διεθνούς Συνδέσμου κατά της Σωματεμπορίας (1905), ιδρυτής και πρόεδρος στην πρώτη προσωρινή επιτροπή του Ελληνικού Ναυτικού Ομίλου Αλεξανδρείας (1909), πρόεδρος του Δ.Σ. της Εταιρείας των Τραμ, πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Καπνεκοπτών, εκ των ιδρυτών και πρόεδρος του Δ.Σ. της Λέσχης Φιλελευθέρων (1891), πρόεδρος της Πελοποννησιακής Αδελφότητας, ιδρυτής και επικεφαλής (Σεβάσμιος) της τεκτονικής στοάς Αλεξανδρείας «Μέγας Ἀλέξανδρος» (1907-1910), πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου «Κόδρος» (1926) και πρόεδρος του Λαϊκού Κέντρου.

Είχε παρασημοφορηθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση, τον Σουλτάνο και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, ενώ οδός στην Αλεξάνδρεια έφερε το όνομά του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Πλατειά Άμμος Κυθήρων

Η **Πλατειά Άμμος** ή **Πλατεία Άμμος** ή **Πλατιά Άμμος** είναι παραθαλάσσιος οικισμός των Κυθήρων και της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων.

## Γενικά στοιχεία
Η Πλατειά Άμμος βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού, σε υψόμετρο 10 μέτρα και απόσταση περίπου 30 χλμ. Β. από τα Κύθηρα (πόλη).

Από το χωριό μπορείτε να δείτε την ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι τη χερσόνησο της Πελοποννήσου. Έχει μεγάλη αμμώδη παραλία, πολλές εγκαταστάσεις διαμονής, λιμάνι καθώς και καφετέριες, εστιατόρια.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, για πρώτη φορά, το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Καραβά στην οποία ανήκει (σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης) και  υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κυθήρων του δήμου Κυθήρων ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 42 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πλατιά Άμμος από τον ιστότοπο https://visitkythera.com/.
* Kythera | Platia Ammos Beach στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Προγκί Κυθήρων

Το **Προγκί** ή **Προγγί** είναι πολύ μικρός οικισμός των Κυθήρων και της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων.

## Γενικά στοιχεία
Το Προγκί βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού, σε υψόμετρο 260 μέτρα και απόσταση περίπου 25 χλμ. Β.-ΒΔ. από τα Κύθηρα (πόλη). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα γραμμένο ως *Προγκί* το 1889 στο ΦΕΚ 251Α - 04/10/1889 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ποταμίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί το Βουνό, το Γερακάρι, τον Καραβά, το Κρυονέρι, το Πετρούνι και την Πλατειά Άμμο αποτελούν την κοινότητα Καραβά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κυθήρων του δήμου Κυθήρων ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 3 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Αλεσάντρο Μέλι

Ο **Αλεσάντρο «Σάντρο» Μέλι** (γεννημένος 11 Δεκεμβρίου 1969) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως επιθετικός.

## Συλλογική καριέρα
Ο πατέρας του Μέλι ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζονταν ως σέντερ φορ για την Πάρμα και ο γιος του ακολούθησε τα βήματά του. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα σε ηλικία 17 ετών και ήταν μέλος της ομάδας που ανέβηκε από την τρίτη κατηγορία στο κορυφαίο επίπεδο ποδοσφαίρου στην χώρα.

Μετά από έναν δανεισμό στη Μόντενα που διακόπηκε όταν ο Μέλι έπεσε σε ρήξη με τον προπονητή της ομάδας Πάολο Φεράρι, επέστρεψε στην Πάρμα, καθιερώνοντας γρήγορα τον εαυτό του στην πρώτη ομάδα της Πάρμα στις αρχές της δεκαετίας του 1990, σε μια χρυσή περίοδο για τον σύλλογο. Ως μέλος της ομάδας *ducali*, κέρδισε ένα Κύπελλο Ιταλίας το 1991-92 και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων την επόμενη σεζόν (στον τελικό του οποίου σκόραρε), όντας μέρος μιας επιθετικής ενδεκάδας που περιλάμβανε επίσης τον Φαουστίνο Ασπρίγια, τον Τόμας Μπρολίν και τον Τζανφράνκο Τζόλα.

Ο Μέλι έφυγε από την Πάρμα το 1994, περνώντας έξι μήνες τόσο στην Σαμπντόρια όσο και στην Μίλαν (που αντάλλαξε τον Ρουντ Γκούλιτ με αυτόν), πριν επιστρέψει στο Ένιο Ταρντίνι μετά από ένα χρόνο απουσίας. Αυτό κράτησε δύο χρόνια, αλλά δεν κατάφερε να ξαναβρεί την παλιά του φόρμα. Συνολικά, ο Μέλι πέτυχε 56 γκολ σε 241 αγώνες με την Πάρμα. 

Μεταγράφηκε στην Περούτζα η οποία έπαιζε στην Σέριε B το 1997, όπου κέρδισε αμέσως την άνοδο στην πρώτη κατηγορία. Έφυγε από την Περούτζια το 2000 και τελείωσε την καριέρα του με μια σεζόν στην AC Ανκόνα.

Μετά τη απόσυρσή του, ο Μέλι εντάχθηκε στο μη αγωνιστικό επιτελείο της πρώην ομάδας του Πάρμα, υπηρετώντας ως γενικός διευθυντής του συλλόγου. 

## Διεθνής καριέρα
Κατά τη διάρκεια της ακμής του στην Πάρμα, ο Μέλι βραβεύτηκε με δύο συμμετοχές για την εθνική Ιταλίας, οι οποίες ήρθαν στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994 εναντίον της Μάλτας και της Εσθονίας.

Προηγουμένως, το 1992, εμφανίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, σημειώνοντας γκολ σε δύο νίκες της Ιταλίας στη φάση των ομίλων, καθώς η Ιταλία τελικά αποκλείστηκε από την μετέπειτα πρωταθλήτρια Ισπανία,  ενώ, βοήθησε επίσης την Ιταλία Κ-21 να κερδίσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-21.

## Διακρίσεις

### Συλλογικές
**Πάρμα** 

* Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 1992–93
* ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 1993
* Κύπελλο Ιταλίας: 1991–92

**Μίλαν** 
* ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ: 1994

### Διεθνείς
**Ιταλία Κ-21** 

* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-21: 1992

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Alessandro Melli at TuttoCalciatori.net (in Italian)
* National team data  
* 
* 

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ανκόνα 1905
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Περούτζα Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόντενα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Το μεγάλο κόλπο (ταινία)

***Το μεγάλο κόλπο*** γνωστό και με τον τίτλο ***Το μεροκάματο της ευτυχίας*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική δραματική ταινία του 1960 σε σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρόπουλου και σενάριο των Αντρέα Φραγκιά και Νίκου Βώκου, βασισμένο σε μια ιδέα του Βώκου. Πρωταγωνιστούν οι Μίμης Φωτόπουλος, Ξένια Καλογεροπούλου, Σταύρος Τορνές, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Τασσώ Καββαδία και ο Περικλής Χριστοφορίδης. 

Είναι η πρώτη ταινία στην Ελλάδα που γυρίστηκε με το σύστημα σινεμασκόπ, αν και ασπρόμαυρη.

## Πλοκή
Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από ένα νεαρό ζευγάρι, τον Νίκο (Σταύρο Τορνέ)  και την Αλίκη (Ξένια Καλογεροπούλου), που προσπαθούν να φτιάξουν τη ζωή τους και ένα μεγαλύτερο ζευγάρι, τον Μίλτο (Μίμη Φωτόπουλο) και την Σοφία (Τασσώ Καββαδία), που προσπαθούν να καλύψουν τις οικονομικές τους δυσκολίες. Ο Μίλτος θα μπλέξει τον Νίκο  στην κλοπή ενός περιδέραιου μεγάλης χρηματικής αξίας. Ωστόσο κατά την διάρκεια της ληστείας το περιδέραιο θα τους πέσει και θα σφηνωθεί σ' έναν τοίχο απέναντι από το σπίτι του Μίλτου. Τότε θα κάνει την εμφάνιση του ο πτωχευμένος επιχειρηματίας Ισίδωρος (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), ο οποίος θα ανακαλύψει το περιδέραιο που είχε πέσει από τον ληστή και θα προσπαθήσει σε συνεργασία με τον νεαρό, τέως υπάλληλό του να το "σπρώξουν" σε κοσμηματοπώλες της Αθήνας. Με την ληστεία, όμως, να κυριαρχεί στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, αυτό θα καταστεί αδύνατον να το εμφανίσουν χωρίς να ειδοποιηθεί η αστυνομία. 

## Διανομή ρόλων

* Ξένια Καλογεροπούλου - Αλίκη**'
* [[Σταύρος Τορνές]] - Νίκος**'
* Τασσώ Καββαδία - Σοφία**'
* [[Διονύσης Παπαγιαννόπουλος]] - Ισίδωρος**'
* Μίμης Φωτόπουλος - Μίλτος Καρανάσης
* Περικλής Χριστοφορίδης - Χαρίλαος Βασιλόπουλος

## Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 3 Μαΐου 1960 στις κινηματογραφικές αίθουσες Άστυ, Άντζελα, Κοσμοπόλιτ και Κυψελάκι στην Αθήνα. 
## Υποδοχή

Ο Μάριος Πλωρίτης στην κριτική του επικεντρώθηκε στην σκηνοθεσία της ταινίας σχολιάζοντας:* Το «Μεγάλο Κόλπο», ένα ελληνικό σινεμασκόπ γυρισμένο από τον Χρήστο Θεοδωρόπουλο δείχνει πως ο νέος αυτός σκηνοθέτης, αν και δεν μπόρεσε να δώσει μιαν άρτια, ολοκληρωμένη ταινία, έχει αξιοπρόσεκτα χαρίσματα ευαισθησίας και παρατηρητικότητας*.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1960
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Ανεξάρτητες ταινίες
Παλαιστινιακοί θύλακες

Οι **παλαιστινιακοί θύλακες** είναι περιοχές στη Δυτική Όχθη οι οποίες προορίζονται για τους Παλαιστινίους στο πλαίσιο ποικίλων προτάσεων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και του Ισραήλ για τον τερματισμό της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης. Οι θύλακες συχνά συγκρίνονται με τις θεωρητικά αυτοδιοικούμενες πατρίδες μαύρων που δημιουργήθηκαν στη Νότια Αφρική της εποχής του απαρτχάιντ, και επομένως αναφέρονται ως μπαντουστάν. Έχουν αναφερθεί μεταφορικά ως το Παλαιστινιακό αρχιπέλαγος, μεταξύ άλλων όρων. Η πραγματική κατάσταση το 2023 είναι ότι το Ισραήλ ελέγχει όλην την περιοχή έξω από αυτούς τους θύλακες.

Οι «νησίδες» πήραν για πρώτη φορά επίσημη μορφή ως Περιοχές A και B στο πλαίσιο της Δεύτερης Συμφωνίας του Όσλο το 1995. Αυτή η διευθέτηση προοριζόταν ρητά να είναι προσωρινή, με την περιοχή C (η υπόλοιπη Δυτική Όχθη) να «μεταφερθεί σταδιακά στην παλαιστινιακή δικαιοδοσία» έως το 1997. Ωστόσο, δεν έγινε καμία τέτοια μεταφορά. Η περιοχή της Δυτικής Όχθης που βρίσκεται σήμερα υπό μερικό πολιτικό έλεγχο της Εθνικής Παλαιστινιακής Αρχής αποτελείται από 165 «νησίδες». Η δημιουργία αυτής της διάταξης έχει περιγραφεί από την Ισραηλινή δημοσιογράφο Αμιρά Χας ως «το πιο εξέχον γεωπολιτικό γεγονός της περασμένης εικοσιπενταετίας».

Ορισμένα αμερικανοϊσραηλινά ειρηνευτικά σχέδια, συμπεριλαμβανομένου του Σχεδίου Αλλόν, του σχεδίου της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης Ντρομπλές, του σχεδίου του Μεναχέμ Μπέγκιν, του σχεδίου «Αλλόν Πλους» του Μπενιαμίν Νετανιάχου, της Συνόδου Κορυφής του Καμπ Ντέιβιντ του 2000 και του οράματος του Σαρόν για ένα παλαιστινιακό κράτος έχουν προτείνει εδάφη τύπου θύλακα, δηλαδή μια ομάδα μη συνεχόμενων περιοχών που περιβάλλονται, διαιρούνται και, τελικά, ελέγχονται από το Ισραήλ· όπως και το πιο πρόσφατο ειρηνευτικό σχέδιο Τραμπ. Αυτό έχει αναφερθεί ως η «εναλλακτική Μπαντουστάν».

Οι συνέπειες της δημιουργίας αυτών των κατακερματισμένων παλαιστινιακών περιοχών έχουν μελετηθεί ευρέως και έχει αποδειχθεί ότι είχαν «καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία, τα κοινωνικά δίκτυα, [και] την παροχή βασικών υπηρεσιών όπως η υγειονομική περίθαλψη και η εκπαίδευση».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυτική Όχθη
AT-L

**Το Artilleriyskiy Tyagach Lyogkiy**, ή **AT-L** (, που σημαίνει "*τρακτέρ ελαφρού πυροβολικού"*) ήταν ένα όχημα πυροβολικού της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Το όχημα έχει την ίδια καμπίνα με τα φορτηγά ZIS-150 και ZIL-164, αλλά έχει ήταν βασισμένο σε ένα σασί από τανκ με ερπύστριες.

Η παραγωγή άρχισε το 1947 και μέσα στα χρόνια εκσυγχρονίστηκε σε μεγάλο βαθμό. Ανάλογα με τις απαιτήσεις του πελάτη, το σασί AT-L ήταν επίσης εξοπλισμένο με ραντάρ αναγνώρισης πυροβολικού SNAR-1, SNAR-2 και ARSOM-2 (ARSOM-2P), ειδικό βαν 711, ανελκυστήρα πυροσβεστικού αφρού, γέφυρα τροχιάς και άλλα ειδικά οχήματα, για τα οποία εκδόσεις του ελκυστήρα χωρίς πλατφόρμες φορτίου, συνδέσμους ρυμούλκησης, βαρούλκα και πνευματικά συστήματα πέδησης για ρυμουλκούμενα πυροβόλα όπλα KhTZ-23, KhTZ-27 και KhTZ-39 (από το 1957 - KhTZ-23A,  KhTZ-27A και KhTZ-39A) εγκαταστάθηκαν επίσης. Επίσης, το AT-L θα μπορούσε να εξοπλιστεί με εξοπλισμό μπουλντόζας OLT ή OLT-M. Η παραγωγή τελείωσε το 1969, αλλά μια άλλη έκδοση του οχήματος, το AT-T, συνέχιζε να παράγεται μέχρι το 1980.

## Χρήστες

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Σημειώσεις και παραπομπές

## εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
AT-T

**Το Artilleriyskiy Tyagach Tyazholiy**, ή **AT-T** ( , που σημαίνει "τρακτέρ βαρέως πυροβολικού") ήταν ένα σοβιετικό όχημα πυροβολικού της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Το AT-T βασίζεται στο πλαίσιο και στο σύστημα κίνησης από το άρμα T-54. Ωστόσο, η γάστρα έχει περιστραφεί 180 μοίρες, με τον κινητήρα, τον συμπλέκτη, το κιβώτιο ταχυτήτων, το σύστημα διεύθυνσης και τους κινητήριους τροχούς να βρίσκονται στο μπροστινό μέρος του οχήματος (στο ρεζερβουάρ, αυτοί βρίσκονται στο πίσω μέρος). Όπως και με το παρόμοιο αλλά λίγο μικρότερο AT-L, η καμπίνα του πληρώματος βρίσκεται επίσης στο μπροστινό μέρος του οχήματος και είναι μια τροποποιημένη έκδοση από αυτήν των φορτηγών ZIS-150 και ZIL-164.

Αν και μέσα στα χρόνια μετά τη λήξη της παραγωγής του το όχημα σταδιακά αποσύρθηκε από τους κύριους ρόλους, μερικά συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται από τον Ρωσικό στρατό σε δευτερεύοντες και τρίτους ρόλους ακόμα και δεκαετίες μετά, ενώ κάποια μάλιστα, επίσης, είδαν χρήση και στην Ρωσική εισβολή της Ουκρανίας το 2022.

Η μέγιστη ταχύτητα του AT-T είναι 35,5 χλμ./ώρα και το κιβώτιο ταχυτήτων είναι πέντε ταχυτήτων.

## Παραλλαγές

* Όχημα αφαίρεσης εμποδίων BAT-M
* Όχημα εκσκαφής τάφρων υψηλής ταχύτητας BTM-3
* Όχημα εκτός δρόμου Kharkovchanka Ανταρκτικής
* Όχημα εκσκαφής λάκκων MDK-2M
* Ραντάρ P-40

## Σημειώσεις και παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* O. Protasov - τρακτέρ βαρέος πυροβολικού AT-T

Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
MAZ-200

Το **MAZ-200** ήταν ένα σοβιετικό φορτηγό που κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο αυτοκινήτων του Μινσκ. Ήταν το πρώτο σοβιετικό φορτηγό με κινητήρα ντίζελ. Το MAZ-200 κατασκευάστηκε αρχικά από την YaAZ (Εργοστάσιο Αυτοκινήτων του Γιαροσλάβλ) μεταξύ 1947 και 1950, μετά την οποία η παραγωγή μεταφέρθηκε στη MAZ. Το φορτηγό βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε μια βαρέα έκδοση από τα φορτηγά της GMC από την δεκαετία του 1930-1940. Εκτός από το πλαίσιο και τα μηχανικά μέρη, ωστόσο, το αμάξωμα δεν είχε καμία σχέση με το φορτηγό GM και ήταν εμπνευσμένο όμως από τα φορτηγά της Mack, αλλά σε πιο απλοποιημένο βαθμό.

Εκτός από την χώρα προσέλευσής του, οπού αποδείχτηκε αρκετά δημοφιλές, οι πωλήσεις των φορτηγών σε άλλες χώρες του Ανατολικού Μπλοκ ήταν αρκετά μέτριες.

Το 1962, το όχημα επανασχεδιάστηκε με τη μηχανή YaMZ-236 V6 ντίζελ. 

Παράχθηκαν περίπου 230,000 οχήματα, μέχρι που η παραγωγή τελείωσε οριστικά το 1965, αν και αρκετά οχήματα συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται μέχρι την δεκαετία του 1980, αφού ήταν αρκετά αξιόπιστα και ανθεκτικά. 

Στο Νίζνι Νόβγκοροντ, ένα μικρό νούμερο από YaAZ-200 εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από την υπηρεσία έκτακτης ανάγκης της Rostelecom. Μια γεννήτρια είναι τοποθετημένη στο σασί του οχήματος.

## Παραλλαγές

* MAZ-200: Τυπική έκδοση παραγωγής.
** MAZ-200D: Έκδοση καμπίνας-σασί.
** MAZ-200G: Έκδοση μεταφοράς στρατευμάτων. Παραγωγής 1951-1958.
** MAZ-200P: Ως MAZ-200 εκτός από τον κινητήρα YaMZ-236.
** MAZ-200V: Έκδοση τρακτέρ-τρέιλερ. Παραγωγής 1952-1966.
*** MAZ-200M: Ως MAZ-200V εκτός από τον κινητήρα YaMZ-236.
*** MAZ-200R: MAZ-200V με υδραυλικά συστήματα για τον έλεγχο των ρυμουλκούμενων ανατρεπόμενων.
* MAZ-205: Έκδοση ανατρεπόμενου φορτηγού. Παραγωγής 1947-1965.
* MAZ-501: Έκδοση φορτηγού υλοτομίας. Παραγωγής 1955-1965.
** MAZ-501B: MAZ-501 εξοπλισμένο με τον κινητήρα YaMZ-236.
** MAZ-501V: Έκδοση τρακτέρ-ρυμουλκούμενου του MAZ-501.
* MAZ-502: Τετρακίνητη έκδοση. Παραγωγής 1957-1965.
** MAZ-502V: Έκδοση τρακτέρ-ρυμουλκούμενου MAZ-502.
* NAMI-020: Πρωτότυπο 6×6 τροποποίηση του MAZ-200. Αργότερα κατασκευάστηκε ως Ural-375 .
* NAMI-021: Πρωτότυπο 6×6 τροποποίηση του MAZ-200. Αργότερα κατασκευάστηκε ως Ural-375H.

αριστερά|μικρογραφία| MAZ-502 (4x4)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Γιώργος Λάππας

Ο **Γιώργος Λάππας** (1950-2016) ήταν Έλληνας γλύπτης και πανεπιστημιακός καθηγητής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1950 στο Κάιρο της Αιγύπτου από Έλληνες γονείς και σε ηλικία 8 χρονών εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην Αθήνα. Σπούδασε ψυχολογία στις ΗΠΑ όπου εργάστηκε εθελοντικά σε διάφορα ιδρύματα, κέρδισε υποτροφία και πέρασε ένα χρόνο στην Ινδία μελετώντας ναούς και κατόπιν σπούδασε αρχιτεκτονική στο Λονδίνο. Από το 1977 μέχρι το 1982 πραγματοποίησε σπουδές γλυπτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητές τους Γιάννη Παππά και Γιώργο Νικολαΐδη, συνεχίζοντας με υποτροφία στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού. Από το 1992 δίδασκε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Πέθανε στην Αθήνα, στις 25 Ιανουαρίου 2016. Ήταν παντρεμένος με τη γλύπτρια και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ, Αφροδίτη Λίτη.

Ασχολήθηκε με γλυπτά, κατασκευές και εγκαταστάσεις, κυρίως μεγάλου μεγέθους αλλά και μικρών διαστάσεων. Από τη δεκαετία του ‘90 τα έργα του διακρίνονται για τις ανθρώπινες φιγούρες και τη χρήση του κόκκινου χρώματος. Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συμμετέχοντας ακόμα στη Μπιενάλε Νέων του Παρισιού, στα Europalia και στις Μπιενάλε της Βενετίας και του Σάο Πάολο. Έργα του βρίσκονται σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
«Λάππας Γιώργος». *Εθνική Πινακοθήκη*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.

«Ψηφιακή Πλατφόρμα ΙΣΕΤ : Καλλιτέχνες - Λάππας Γιώργος». *dp.iset.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.

Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Μιχαήλ Ρωσσίδης

Ο **Μιχαήλ (Μιχαλάκης) Ρωσσίδης** ήταν Κύπριος αθλητής, πρωταθλητής Ελλάδος και Κύπρου στο αγώνισμα των 100 μέτρων, και πρωταθλητής Κύπρου σε πολλά αγωνίσματα ακόμα. Ήταν αθλητής του συλλόγου Γ.Σ. Ολύμπια Λεμεσού του οποίου ήταν από τα ιδρυτικά μέλη το 1897.

Ο Ρωσίδης ήταν πρωταθλητής Κύπρου, 1ος, στα Παγκύπρια πρωταθλήματα του 1898 στα 100 και 800 μέτρα, του 1899 στα 100,, 200 μέτρα και στο τριπλούν, και το 1900 στα 100 μ 400 μ. τριπλούν κι στη λιθοβολία. 

Με τον σύλλογο του πήρε μέρος στους Πανελλήνιους αγώνες του 1901 όπου στα 100 μέτρα αντρών ήταν πρώτος με χρόνο 12".

Συμμετείχε με τα εθνικά χρώμματα της Ελλάδος στην Μεσολυμπιάδα του 1906 όπου συμμετείχε χωρίς επιτυχία στον μαραθώνιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κύπριοι δρομείς μεγάλων αποστάσεων
Μηλινόη

[μικρογραφία|Χάλκινη πλάκα (3ος αιώνας μ.Χ.) από την Πέργαμο με επίκληση στην Μηλινόη, την [Περσεφόνη και τη Λευκοφρυνη. Οι τρεις θεές που απεικονίζονται ονομάζονται Διώνη, Φοίβη και Νυχιη.]]
Στην Ελληνική μυθολογία, η **Μηλινόη** είναι χθόνια νύμφη ή θεά που εμφανίζεται σε έναν από τους Ορφικούς Ύμνους (2ος ή 3ος αι. μ.Χ.) και αναπαρίσταται ως η θεότητα που φέρνει τους εφιάλτες και την τρέλα. Στον ύμνο η Μηλινόη έχει χαρακτηριστικά που μοιάζουν με την Εκάτη και τις Ερινύες, ενώ το όνομά της θεωρείται μερικές φορές ως επίθετο της Εκάτης. Το όνομα πιθανόν να προέρχεται από το επίθετο «μηλινός» που παραπέμπει στο χρώμα κίτρινου μήλου ή κυδωνιού, το χρώμα της ασθένειας και του θανάτου. Η Μηλινόη περιγράφεται με επίθετα, όπως «κροκόπεπλος» (με κίτρινο πέπλο), τα οποία στην ελληνική ποίηση αποδίδονται επίσης σε θεότητες του φεγγαριού. Η Μηλινόη γεννήθηκε στον Κάτω Κόσμο στις όχθες του ποταμού Κώκυτου. Σύμφωνα με μια εκδοχή του μύθου,  ήταν κόρη του Δία (ο οποίος είχε πάρει την μορφή του Πλούτωνα) και της Περσεφόνης, ενώ άλλες φορές θεωρείται πως ήταν πράγματι κόρη του Πλούτωνα. Λέγεται πως το δέρμα της ήταν ασπρόμαυρο από την ένωση του ουράνιου Δία και του χθόνιου Άδη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Κατηγορία:Χθόνιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας
Κατηγορία:Θεότητες της σελήνης
Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Ελληνικές ευρωεκλογές 2024

Οι **[[Ευρωεκλογές 2024|ευρωεκλογές του 2024]]** στην Ελλάδα διεξήχθησαν στις 9 Ιουνίου για την εκλογή 21 ευρωβουλευτών. Για πρώτη φορά στα χρονικά περισσότεροι ήταν οι απέχοντες από τους συμμετέχοντες ψηφοφόρους με την αποχή να φτάνει στο 58,76%.

## Πλαίσιο εκλογών
Η εκλογή μελών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γίνεται με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία κάθε πέντε χρόνια. Η Ελλάδα αποτελεί μία ενιαία εκλογική περιφέρεια και έχει το δικαίωμα εκλογής 21 αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Δικαίωμα ψήφου για την εκλογή ευρωβουλευτών έχουν οι Έλληνες πολίτες που έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους κατά το έτος της εκλογής, είναι εγγεγραμμένοι σε εκλογικό κατάλογο δήμου της χώρας και δεν έχουν στερηθεί του δικαιώματος του εκλέγειν. Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική. 

Παράλληλα με τους Έλληνες εκλογείς της Επικράτειας, έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και οι Έλληνες πολίτες κάτοικοι των 27 λοιπών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και εκείνοι οι Έλληνες που θα βρίσκονται την ημέρα της ψηφοφορίας σε κάποιο κράτος μέλος της ΕΕ.

Εκλόγιμοι είναι οι Έλληνες πολίτες που έχουν συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας τους κατά την ημέρα της εκλογής και έχουν τη νόμιμη ικανότητα του εκλέγειν. 

Το σύστημα εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι αμιγές αναλογικό, ενώ ο εκλογέας μπορεί να εκφράσει την προτίμησή του υπέρ τεσσάρων, κατά ανώτατο όριο, υποψηφίων ενός συνδυασμού. Για να εκλέξει ένα κόμμα ή συνασπισμός κομμάτων ευρωβουλευτή πρέπει να συγκεντρώσει ποσοστό έγκυρων ψηφοδελτίων τουλάχιστον ίσο με το 3% του συνόλου των έγκυρων ψηφοδελτίων.

## Υποψηφιότητες
Τα κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων που συμμετείχαν στις ευρωεκλογές είναι τα ακόλουθα (αλφαβητικά)ː

# ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. – Αντικαπιταλιστική Συνεργασία
# Δημιουργία
# Δημοκράτες
# Εθνικό Μέτωπο
# Ελληνική Λύση
# Ελλήνων Συνέλευσις
# Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο
# Ένωση Κεντρώων
# ΚΕΚΑ - ΑΚΚΕΛ - ΜΑΖΙ για μια Ελεύθερη Ελλάδα
# Κίνημα 21
# Κίνημα Εθνικής Ανεξαρτησίας
# Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας
# Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
# Κόσμος
# Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός
# Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
# ΜέΡΑ25
# Νέα Αριστερά
# Νέα Δημοκρατία
# Νίκη
# Ομογενειακό Δίκτυο Ελλήνων Ευρώπης
# Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας
# Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
# ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
# Πατριώτες
# Πλεύση Ελευθερίας
# Πράσινο Κίνημα
# ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ για την Εθνική Κυριαρχία και την Κύπρο
# Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς - Προοδευτική Συμμαχία
# Συντηρητικοί
# Φωνή Λογικής

### Σλόγκαν

## Δημοσκοπήσεις

## Αποτελέσματα
[μικρογραφία|Πρώτο κόμμα ανά [Δημοτική Ενότητα.

]]

Σημείωση: Τα αποτελέσματα του ΜέΡΑ25 συγκρίνονται με τα αποτελέσματα του ΜέΡΑ25 και της Λαϊκής Ενότητας του 2019.

## Παραπομπές


2024
Ελλάδα
Salpa (υποβρύχιο, 1932)

Το ***Salpa*** ήταν ένα από τα επτά υποβρύχια κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Argonauta|Argonauta]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) στις αρχές της δεκαετίας του 1930.

## Περιγραφή

Σχεδιαστικά τα πλοία της κλάσης *Argonauta* ήταν βασισμένα στα προγενέστερα της κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Squalo|Squalo]]*. Είχαν εκτόπισμα 660&nbsp;t (650&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 813&nbsp;t (800&nbsp;LT) σε κατάδυση. Το μήκος τους ήταν 61,5&nbsp;m, το πλάτος τους 5,7&nbsp;m και το βύθισμά τους 4,7&nbsp;m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως 80&nbsp;m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 44 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες. 

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο ντιζελοκινητήρες των 750&nbsp;bhp, ενώ σε κατάδυση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 400&nbsp;hp. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης στην επιφάνεια ήταν 14&nbsp;kn και 8&nbsp;kn σε κατάδυση. Αντίστοιχα, η ακτίνα δράσης ήταν  στην επιφάνεια με ταχύτητα πλεύσης 8&nbsp;kn και  με ταχύτητα πλεύσης 3&nbsp;kn όταν ήταν σε κατάδυση.

Διέθεταν τέσσερις τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm στην πλώρη και δύο ίδιου διαμετρήματος στην πρύμνη, ενώ μπορούσαν να μεταφέρουν έως και δώδεκα τορπίλες. Διέθεταν επίσης ένα πυροβόλο των 102&nbsp;mm με το οποίο μπορούσαν να πλήξουν στόχους στην επιφάνεια καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm για αντιαεροπορική προστασία.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του *Salpa* άρχισε το 1930 στις ναυπηγείο της Cantieri navali Tosi di Taranto στον Τάραντα. Καθελκύστηκε στις 8&nbsp;Μαΐου 1932 και ολοκληρώθηκε το επόμενο έτος.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
*
*
*
*

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Argonauta
Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Πριγκίπισσα Αικατερίνη Καρατζά

Η **Πριγκίπισσα Αικατερίνη Καρατζά** ή **Αικατερίνη Ταμπακοπούλου** (1815-1893) ήταν η σύζυγος του Κωνσταντίνου Καρατζά, Πρίγκιπα της Κωνσταντινούπολης, δεύτερου γιου του Ηγεμόνα της Βλαχίας, Ιωάννη Καρατζά και της Ελένας Σκανάβη.

## Γέννηση
Η πριγκίπισσα Αικατερίνη Καρατζά γεννήθηκε το 1815 στη Βυτίνα, Αρκαδίας και ήταν κόρη του τραπεζίτη της Κωνσταντινούπολης και μέλους της Φιλικής Εταιρείας, Γεώργιου Ταμπακόπουλου και της Ελισάβετ Παπάζογλου. Είχε έξι αδελφές και έναν αδελφό, τον Ιωάννη Ταμπακόπουλο.

Ήταν απόγονος της ιστορικής προυχοντικής οικογένειας των Ταμπακόπουλων της Αρκαδίας.

## Οικογένεια
Ήταν η δεύτερη σύζυγος του πρίγκιπα Κωνσταντίνου Ι. Καρατζά με τον οποίο παντρεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη γύρω στα 1848. Το ζευγάρι είχε δύο παιδιά και δύο εγγόνια: 

* Γεώργιος (1850-1871), πρίγκιπας Κωνσταντινουπόλεως. Σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης το 1871 κατά το Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, πολεμώντας για τη Γαλλία.  
* Μαρία (1854-1910), πριγκίπισσα Κωνσταντινουπόλεως. Παντρεύτηκε το 1878 στο Παρίσι τον Ναθάνιελ Δ' Τζόνστον, βουλευτής της Γαλλίας και διάσημος οινοπαραγωγός του Μπορντώ (ιδιοκτήτης των περίφημων κτημάτων *Château Latour, Château Ducru-Beaucaillou* και *Château Dauzac*)*.* Είχαν δύο παιδιά τον Αρθούρο-Γεώργιο-Κωνσταντίνο Τζόνστον (1879-1972), παντρεύτηκε την Valentine Guestier, και την Αικατερίνη-Φάνη Τζόνστον (1884-1971), σύζυγος του Robert Davis.

Η πριγκίπισσα Αικατερίνη Καρατζά ήταν συγγενής του Αναγνώστη Δεληγιάννη, του Κολίνου Θ. Κολοκοτρώνη, του Σπ. Τρικούπη, του Π. Ποταγού, του Π. Τριανταφυλλίδη, του Ανδ. Ζυγομαλά και του Νικ. Π. Δηλιγιάννη.

Πέθανε στις 13 Απριλίου του 1893 στη Γαλλία (Παρίσι) και η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στον ορθόδοξο καθεδρικό ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι στο Παρίσι. Στην κηδεία της παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Ναθάνιελ Δ’ Τζόνστον, ο πρίγκιπας Ιωάννης Κ. Καρατζάς και ο Νικόλαος Π. Δηλιγιάννης. Η αναγγελία θανάτου δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες της Γαλλίας *Le Journal*, *Le Gaulois*, *Le Matin* και *Le Figaro.*

Απόγονοί της ζουν σήμερα στη Γαλλία και τη Γερμανία. 

## Παραπομπές
Νέα Αριστερά (αποσαφήνιση)

Νέα Αριστερά (Πολιτικό κίνημα): είναι το όνομα ενός πολιτικού κινήματος που ήταν δραστήριο τις δεκαετίες του 1960 με 1970 κυρίως στον αγγλοσαξωνικό κόσμο. Η συγκεκριμένη σελίδα μπορεί να αναφέρεται ακόμη στα παρακάτω:

*Νέα Αριστερά (Ελλάδα): Πολιτικό κόμμα της Ελλάδας
*Νέα Αριστερά (Κροατία): Πολιτικό κόμμα της Κροατίας
*Νέα Αριστερά (Πολωνία): Πολιτικό κόμμα της Πολωνίας
* Νέα Αριστερά (Μαυροβούνιο): Πολιτικό κόμμα του Μαυροβουνίου
Βασιλιάς της γκάφας

Ο ***Βασιλιάς της γκάφας*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1962 σε σκηνοθεσία του Πάνου Γλυκοφρύδη και σενάριο του Ναπολέοντα Ελευθερίου. Πρωταγωνιστούν οι Θανάσης Βέγγος, Πάρη Λεβέντη, Θανάσης Μυλωνάς, Γιάννης Βογιατζής και ο Κούλης Στολίγκας. Αποτελεί την πρώτη συνεργασία του Πάνου Γλυκοφρύδη με τον Θανάση Βέγγο, που ακολούθησαν ακόμη 10 ταινίες σε βάθος 30 ετών.
Η ταινία γυρίστηκε στην Κω, ταυτόχρονα με την ταινία "Ζήτω η τρέλλα!", με ίδιους συντελεστές, σκηνοθέτη και καστ.

## Πλοκή
Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από έναν γκαφατζή ντετέκτιβ, τον Φρίξο (Θανάση Βέγγο), ο οποίος εργάζεται σ’ ένα γραφείο ιδιωτικών ερευνών. Μια μέρα τού ανατίθεται από τον εργοδότη του να εντοπίσει την ανιψιά και μοναδική κληρονόμο του μεγαλοεφοπλιστή Μηνά Γιακουμή, η οποία έχει εξαφανιστεί εδώ και αρκετό καιρό. Ως βασικό αλλά και μοναδικό στοιχείο αναγνώρισης της Μαίρης (Πάρη Λεβέντη) είναι μια ελιά που βρίσκεται στον αριστερό γλουτό της. Έτσι, ο Φρίξος ψάχνοντας για την ελιά σε όλες τις κοπέλες αναστατώνει όλο το νησί της Κω, όπου υπάρχουν υποψίες ότι βρίσκεται η εξαφανισθείσα, χωρίς ωστόσο κανένα αποτέλεσμα. Ο ντετέκτιβ Πολ (Θανάσης Μυλωνάς), όμως ενός άλλου ανταγωνιστικού γραφείου ερευνών, που έχει αναλάβει επίσης την ίδια αποστολή, τα καταφέρνει και ανακαλύπτει ότι η εξαφανισμένη κληρονόμος είναι η κοπέλα που έχει ερωτευτεί ο Φρίξος, δηλαδή η βοηθός του.

## Διανομή

* Θανάσης Βέγγος - Φρίξος**'
* [[Θανάσης Μυλωνάς]] - Πολ**'
* Γιάννης Βογιατζής - Θρασύβουλος
* Ελένη Καρπέτα - Έλσα
* Ζαννίνο - Τζιμ Λούκας
* Κούλης Στολίγκας - αστυνόμος
* Δημήτρης Νικολαΐδης - καπετάνιος

## Προβολή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 8 Οκτωβρίου 1962 στις κινηματογραφικές αίθουσες Ιντεάλ, Αβέρωφ, Πιγκάλ στην Αθήνα, ενώ ακολούθησε η προβολή της στον κινηματογράφο Ελλήσποντο της Θεσσαλονίκης στις 9 Δεκεμβρίου 1962.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1962
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πάνου Γλυκοφρύδη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ναπολέοντα Ελευθερίου
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Πράσινο ξέπλυμα

[μικρογραφία| Ένα [Volkswagen Golf|Volkswagen Golf TDI του 2010, που φέρει τυπωμένη τη φράση «καθαρό ντίζελ». Αργότερα, η εταιρεία δέχτηκε δριμεία κριτική για σκάνδαλο εκπομπής ρύπων με επίκεντρο τους κινητήρες ντίζελ.]]
Το **πράσινο ξέπλυμα** ( ή **green sheen**) είναι μορφή διαφήμισης ή μάρκετινγκ κατά οποία η «πράσινη» προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών και το «πράσινο» μάρκετινγκ χρησιμοποιούνται παραπλανητικά για να πειστεί το αγοραστικό κοινό ότι το εκάστοτε προϊόν, οι στόχοι και οι πολιτικές μιας εταιρείας είναι «φιλικά προς το περιβάλλον». Συχνά, οι εταιρείες υιοθετούν επικοινωνιακές στρατηγικές πράσινου ξεπλύματος, για να αποστασιοποιηθούν από τις βλαπτικές για το περιβάλλον πρακτικές τους ή από εκείνες των προμηθευτών τους.

## Λειτουργία
Συχνά, το πράσινο ξέπλυμα λειτουργεί ως συγκάλυψη των μη βιώσιμων εταιρικών ατζέντων και πολιτικών. Το γεγονός ότι ορισμένες σχετικές καταγγελίες έλαβαν μεγάλη δημοσιότητα, βοήθησε τη διάδοση του όρου «πράσινο ξέπλυμα» (στα αγγλικά «greenwashing»).

Μια περίπτωση πράσινου ξεπλύματος συνιστά το να δαπανά ένας εταιρικός οργανισμός περισσότερα χρήματα στο να διαφημίζεται ως «πράσινος», παρά στο να εφαρμόζει περιβαλλοντολογικά ορθές πρακτικές. Μεταξύ άλλων, το πράσινο ξέπλυμα αφορά σε γραφιστικές τροποποιήσεις στο όνομα ή την ετικέτα ενός προϊόντος ούτως ώστε να παραπέμπει στο φυσικό περιβάλλον, παρά το ότι ενδέχεται να περιέχει επιβλαβείς χημικές ουσίες, και σε διαφημιστικές καμπάνιες πολλών εκατομμυρίων δολαρίων για την απεικόνιση εξαιρετικά ρυπογόνων εταιρειών (π.χ. ενέργειας) ως «φιλικές προς το περιβάλλον».

Πολλές εταιρείες χρησιμοποιούν το πράσινο ξέπλυμα για να βελτιώσουν την εκτίμηση του αγοραστικού κοινού για το εταιρικό τους όνομα. Η έλευση σε γενικά συμπεράσματα για τη λειτουργία του πράσινου ξεπλύματος δυσχεραίνεται από την πολυπλοκότητα των εταιρικών δομών, που δρα ως μέσο συσκότισης των σχετικών στοιχείων. Συν τοις άλλοις, το πράσινο ξέπλυμα, σε συνδυασμό με την αναποτελεσματική ρύθμιση του φαινομένου από τις αρμόδιες αρχές, φαίνεται να προξενεί γενικευμένο σκεπτικισμό των καταναλωτών απέναντι σε όλους αδιακρίτως τους οικολογικούς ισχυρισμούς. Με τον τρόπο αυτό, περιορίζεται και η δυνατότητα του καταναλωτή να οδηγεί τις εταιρείες σε πραγματικά ορθότερες περιβαλλοντολογικά διαδικασίες παραγωγής και επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Το πράσινο ξέπλυμα έχει διευρυνθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ως απάντηση των εταιρειών στην απαίτηση των καταναλωτών για φιλικά προς το περιβάλλον προϊόντα και υπηρεσίες. Σταδικά, νέοι κανονισμοί, νόμοι και οδηγίες από ελεγκτικούς οργανισμούς αποτρέπουν τις εταιρείες από το να χρησιμοποιούν το πράσινο ξέπλυμα για την εξαπάτηση των καταναλωτών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Green claims – Νομικές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ανυπόστατους ισχυρισμούς στην κατεύθυνση του «πράσινου ξεπλύματος».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προπαγάνδα
Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1980
Κατηγορία:Εξαπάτηση
Κατηγορία:Πράσινη πολιτική
Κατηγορία:Περιβαλλοντολογία
Αντουάν Μαρφάν

Ο **Αντουάν Μπερνάρ-Ζαν Μαρφάν** (γαλλικά: Antoine Bernard-Jean Marfan) (23 Ιουνίου 1858 – 11 Φεβρουαρίου 1942) ήταν Γάλλος παιδίατρος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Καστελνωνταρί (Ωντ, Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν). Οι γονείς του ήταν οι Αντουάν Προσπέρ Μαρφάν και η Αντελαΐντ Τουρί. Ξεκίνησε τις ιατρικές του σπουδές στην Τουλούζη, όπου έμεινε για δύο χρόνια, πριν μετακομίσει στο Παρίσι. Αποφοίτησε το 1886, ενώ η εκπαίδευσή του είχε διακοπεί από περίοδο στρατιωτικής θητείας. Το 1903 έγινε καθηγητής βρεφικής υγιεινής στην παιδιατρική κλινική του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Την ίδια χρονιά έγινε μέλος της Εθνική Ακαδημίας Ιατρικής.

Το 1896, ο Μαρφάν περιέγραψε μια κληρονομική διαταραχή του συνδετικού ιστού, που επρόκειτο να γίνει γνωστή ως σύνδρομο Μαρφάν, ο όρος που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Χενρίκους Γιακόμπους Μαρί Βέβε (1888-1962) της Ουτρέχτης το 1931. Σήμερα, πιστεύεται ότι ο ασθενής του Μαρφάν (ένα πεντάχρονο κορίτσι ονόματι Γκαμπριέλ) επηρεάστηκε από μια πάθηση γνωστή ως συγγενής συστολική αραχνοδακτυλία, και όχι από το σύνδρομο Μαρφάν.

Περαιτέρω επώνυμες ιατρικές καταστάσεις που ονομάστηκαν από τον Αντουάν Μαρφάν περιλαμβάνουν:

* Σύνδρομο Ντένι-Μαρφάν
* Σύνδρομο υπερκινητικότητας Μαρφάν
* Νόμος του Μαρφάν
* Σημάδι του Μαρφάν
* Σύμπτωμα Μαρφάν
* Σύνδρομο Μαρφάν–Μάντελουνγκ

Ο Μαρφάν είχε επίσης ενδιαφέροντα για τις παιδιατρικές πτυχές της φυματίωσης, της διατροφής και της διφθερίτιδας. Με τους Ζακ-Ζοζέφ Γκρανσέρ (1843–1907) και Ζουλ Κομπί (1853–1947), ήταν συν-συγγραφέας του *Traité des maladies de l'enfance* («Πραγματεία για τις παιδικές ασθένειες»). Από το 1913 έως το 1922, ήταν εκδότης του περιοδικού *Le Nourrisson* («Το μωρό»).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αντουάν Μαρφάν  @ Who Named It

Κατηγορία:Γάλλοι παιδίατροι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού
Σύνδρομο Ντένι-Μαρφάν

Το **σύνδρομο Ντένι-Μαρφάν** (Dennie–Marfan) είναι σύνδρομο στο οποίο υπάρχει συσχέτιση σπαστικής παραπληγίας των κάτω άκρων και νοητικής αναπηρίας σε παιδιά με συγγενή σύφιλη. Προσβάλλονται και τα δύο φύλα και η εμφάνιση της νόσου μπορεί να είναι οξεία ή ύπουλη, με αργή εξέλιξη από αδυναμία σε τετραπληγία. Μπορεί επίσης να βρεθεί επιληψία, καταρράκτης και νυσταγμός.

Το σύνδρομο περιγράφηκε από τον Τσαρλς Κλέιτον Ντένι το 1929 και τον Αντουάν Μαρφάν το 1936.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις
Κατηγορία:Σύνδρομα με διανοητική υστέρηση
Κατηγορία:Σύνδρομα που επηρεάζουν το νευρικό σύστημα
Κατηγορία:Σύνδρομα που προκαλούνται από μικρόβια
Όρος Μαράπι

[δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Όρος Μαράπι και [Μπουκιτίνγκι]]
Το **Όρος Μαράπι** (ινδονησιακά: *Gunung Marapi*sian, Μινανγκαμπάου: *Gunuang Marapi*) είναι ηφαίστειο στη Δυτική Σουμάτρα της Ινδονησίας, το οποίο είναι το πιο ενεργό ηφαίστειο στη Σουμάτρα. Όπως αυτό του οιονεί ομώνυμού του στην Ιάβα, το όνομά του σημαίνει «Βουνό της Φωτιάς». Το υψόμετρο του είναι 2.885 μ. Πολλές πόλεις και κωμοπόλεις βρίσκονται γύρω από το βουνό, συμπεριλαμβανομένων των Μπουκιτίνγκι, Πάντανγκ Πάντζανγκ και Μπατουσάνγκαρ. Το ηφαίστειο είναι επίσης δημοφιλές στους πεζοπόρους.

## Μυθολογία
Σύμφωνα με το μύθο, το βουνό είναι η τοποθεσία που εγκαταστάθηκε για πρώτη φορά από τον λαό Μινανγκαμπάου αφού το πλοίο τους προσγειώθηκε στο βουνό όταν είχε το μέγεθος ενός αυγού και περιβαλλόταν από νερό. Στην περιοχή υπάρχει μεγάλος αριθμός όρθιων ταφικών λίθων που είναι προσανατολισμένοι προς την κατεύθυνση του βουνού, υποδηλώνοντας την πολιτιστική του σημασία.

## Εκρήξεις
Το ηφαίστειο έχει γνωστή ιστορία εκρήξεων. Το Μαράπι υπέστη μια σημαντική έκρηξη τον Σεπτέμβριο του 1830. Τον Ιανουάριο του 1975 σημειώθηκε έκρηξη με λασποροές και λαχάρ που προκάλεσαν θύματα στη γύρω περιοχή. Μια σημαντική έκρηξη σημειώθηκε το 1979, που σκότωσε 60 ανθρώπους. Τον Απρίλιο-Μάιο του 2018 σημειώθηκαν τέφρες στα νοτιοανατολικά. Από το 2011, το ηφαίστειο βρίσκεται στο δεύτερο επίπεδο ενός συστήματος προειδοποίησης τεσσάρων επιπέδων που έχει δημιουργηθεί από την Ηφαιστειολογική Υπηρεσία της Ινδονησίας. Η πρόβλεψη της συμπεριφοράς του ηφαιστείου περιγράφεται ως δύσκολη, καθώς η πηγή των ξαφνικών εκρήξεων του είναι ρηχή και κοντά στην κορυφή του, ενώ οι εκρήξεις του δεν προκαλούνται από μια βαθιά κίνηση μάγματος που μπορεί να ανιχνευθεί ως ηφαιστειακός σεισμός σε σεισμικές συσκευές παρακολούθησης. Ωστόσο, υπάρχουν περίπου 1.400 άνθρωποι που ζουν στις πλαγιές του στα χωριά Ρουμπάι και Γκόμπαχ Τσουμαντιάνγκ, περίπου 5 με 6 χιλιόμετρα από την κορυφή.

### Έκρηξη του 2023

Στις 3 Δεκεμβρίου 2023, το ηφαίστειο εξερράγη, αφήνοντας 23 ορειβάτες νεκρούς. Τρία άτομα τραυματίστηκαν και διασώθηκαν. Η στάχτη έφτασε σε ύψος 3.000 μ. και έπεσε σε κοντινές περιοχές. Ανακοινώθηκε ζώνη αποκλεισμού 3 χλμ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εισαγωγή της Διεύθυνσης Ηφαιστειολογίας και Γεωλογικού Μετριασμού του Κινδύνου της Ινδονησίας

Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ινδονησίας
Κατηγορία:Βουνά της Ινδονησίας
Άλκης Πιερράκος

Ο **Άλκης Πιερράκος** (1920-2017) ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος, γνωστός για τη συμβολή του στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ζωγραφική.

## Βιογραφία
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1920, ο Πιερράκος πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Γιουγκοσλαβία, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα το 1938. Άρχισε να ζωγραφίζει το 1936 χωρίς τυπική εκπαίδευση. Ο Πιερράκος σπούδασε ζωγραφική στο Gewerbeschule, στη Βασιλεία της Ελβετίας και αργότερα στην Σχολή Καλών Τεχνών του Σλέιντ (Slade) και στην Κεντρική Σχολή Τεχνών και Χειροτεχνίας στο Λονδίνο.  Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Λονδίνο, μαθήτευσε κοντά στον σημαντικό εξπρεσιονιστή ζωγράφο Όσκαρ Κοκόσκα Το 1954 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Παρίσι, όπου παρέμεινε ενεργός στον καλλιτεχνικό χώρο και παρουσίαζε τακτικά τη δουλειά του στην Ελλάδα.

Το έργο του αντικατοπτρίζει επιρροές από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό, τις ακουαρέλες του Βασίλι Καντίνσκι και τις αφηρημένες τάσεις της δεκαετίας του 1950. Ο Πιερράκος ήταν γνωστός για τον συνδυασμό της συναισθηματικής χρήσης του χρώματος με την πειθαρχημένη σχεδιαστική οργάνωση στις συνθέσεις του, ταλαντευόμενος ανάμεσα στην αναπαραστατική και την αφηρημένη τέχνη. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας «La Ligne et le Signe» στο Παρίσι και συμμετείχε ενεργά στις καλλιτεχνικές ζυμώσεις της εποχής του.

Ο Πιερράκος πραγματοποίησε πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις, κυρίως στη Γαλλία και την Ελλάδα και συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική. Το έργο του παρουσιάστηκε σε αναδρομικές εκθέσεις στην Ελλάδα το 1997, το 2003 και το 2007. Το 1995 ιδρύθηκε στο Παρίσι η *Association pour la Promotion de l' Oeuvre d' A. Pierrako.*

## Καλλιτεχνικό στυλ και έργο
Το καλλιτεχνικό στυλ του Άλκη Πιερράκου χαρακτηρίζεται από μια βαθιά ικανότητα να αναδεικνύει το χρώμα, με το χρώμα να παραμένει το κυρίαρχο στοιχείο στην τέχνη του. Τα έργα του, επηρεασμένα από ερεθίσματα και εμπειρίες από την Κεντρική Ευρώπη και τη Μεσόγειο, συχνά μεταμορφώνουν τοπία, κτίρια και ανθρώπινες φιγούρες σε εικόνες ψυχολογικής έντασης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο Πιερράκος είχε απομακρυνθεί από την αναπαραστατική ζωγραφική, ωστόσο συνέχισε να αντλεί τα θέματά του από την πραγματικότητα, ισορροπώντας ανάμεσα στην αναπαραστατική και την αφηρημένη τέχνη. Οι πίνακές του χαρακτηρίζονται από εκρηκτικά χρώματα απλωμένα σε μεγάλες επιφάνειες του καμβά και έντονο σχέδιο.

Μετά το 1970, η ζωγραφική του Πιερράκου εξελίχθηκε προς τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό, δίνοντας έμφαση σε μεγάλες επιφάνειες και έντονες αντιθέσεις.  Αυτή η στροφή είναι εμφανής στη δυναμική χρήση του χώρου, που έγινε χαρακτηριστικό γνώρισμα της δουλειάς του. Το ηδονικό γυναικείο γυμνό είναι ένα κυρίαρχο θέμα στη ζωγραφική του, που απεικονίζεται χωρίς καμία προσπάθεια ωραιοποίησης. Αυτά τα στοιχεία καθορίζουν συλλογικά τη μοναδική προσέγγιση του Πιερράκου, συνδυάζοντας τη συναισθηματική χρήση του χρώματος με την πειθαρχημένη οργάνωση σύνθεσης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Ένας βλάκας... με πατέντα!

Το ***Ένας βλάκας... με πατέντα!*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1963 σε σκηνοθεσία των Ανδρέα Λαμπρινού και Γιώργου Πρωτόπαππα. Το σενάριο είναι του Φραγκίσκου Μανέλλη με την προσαρμογή κειμένου να έγινε από τους δύο σκηνοθέτες. Πρωταγωνιστούν οι Γιάννης Μαλούχος, Βασίλης Αυλωνίτης, Φραγκίσκος Μανέλλης, Νίκος Ρίζος, Σμάρω Στεφανίδου, Νίκος Φέρμας και Γιούλα Σκανδάλη.

## Πλοκή
Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον Πελοπίδα (Γιάννης Μαλούχος), οποίος φεύγει από το χωριό του για να βρει μια καλύτερη ζωή στην πόλη. Τριγυρνώντας ο Πελοπίδας πεινασμένος στους δρόμους για να βρει κάτι να φάει, μια παρεξήγηση γίνεται αιτία να θεωρηθεί κλέφτης ενός πορτοκαλιού. Για να ξεφύγει από έναν χωροφύλακα, κρύβεται σε ένα διερχόμενο τρίκυκλο που είναι γεμάτο με φρούτα, αλλά συλλαμβάνεται επ’ αυτοφώρω από τον οδηγό του (Νίκος Φέρμας) και ακολούθως έρχεται στα χέρια μαζί του, επειδή έφαγε λίγα φρούτα. Το ξαναβάζει στα πόδια και βγαίνοντας στην επαρχιακή οδό πέφτει μπροστά από ένα φορτηγό. Ο οδηγός του φορτηγού, ο Νώντας (Δημήτρης Νικολαΐδης) τυχαίνει να είναι συγχωριανός του και ξέρει καλά το παρελθόν του Πελοπίδα καθώς ήταν από μικρό παιδί στη βιοπάλη. Εξαιτίας όμως της αφέλειάς του όλοι οι συγχωριανοί του τον είχαν για τα θελήματα, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να κρατήσει ούτε τη Μαρίνα, την ψυχοκόρη του θείου του Θεοδόση (Φραγκίσκος Μανέλλης), με την οποία αγαπιόντουσαν. Η επιστροφή του στο χωριό τον βάζει σε νέες περιπέτειες που τον κάνουν να θέλει μέχρι και να δώσει τέλος στη ζωή του. Τελικά, όμως, οι παρεξηγήσεις θα λύθουν ευνοϊκά γι αυτόν, αφού καταφέρνει να κερδίσει πίσω τη Μαρίνα (Γιούλα Σκανδάλη).

## Διανομή

* Γιάννης Μαλούχος - Πελοπίδας Χαρίδημος**
* Νίκος Φέρμας - οδηγός τρίκυκλου*
* Γιούλα Σκανδάλη - Μαρίνα*
* Φραγκίσκος Μανέλλης - Θεοδόσης''
* Βασίλης Αυλωνίτης - δήμαρχος
* Νίκος Ρίζος - Τώνης
* Πέτρος Γιαννακός - Κοκοβιός
* Γκιζέλα Ντάλι - Φωτούλα
* Αλίκη Βέμπο - πλούσια κυρία
* Γιώργος Γαβριηλίδης - κουρέας
* Τζόλυ Γαρμπή - Φανερωμένη
* Λαυρέντης Διανέλλος - Μηνάς
* Σταύρος Ιατρίδης - εργολάβος
* Βασίλης Καΐλας - αυγοπώλης
* Μαρίκα Κρεβατά - Βαρβέρη
* Μαρίκα Νέζερ - Περσεφόνη
* Δημήτρης Νικολαΐδης - Νώντας
* Σαπφώ Νοταρά - πελάτισσα Τώνη
* Έφη Οικονόμου - Ηρώ
* Σταύρος Παράβας - Πανάγος

## Προβολή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 22 Δεκεμβρίου 1963 στις κινηματογραφικές αίθουσες Ίρις, Κοσμοπόλιτ και Κυψελάκι στην Αθήνα, ενώ συγχρόνως ξεκίνησε να προβάλλεται στην Λεμέσο της Κύπρου και στον κινηματογράφο Αλκαζάρ της Θεσσαλονίκης.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1963
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ανδρέα Λαμπρινού
Ότο Φριτς Μάγιερχοφ

Ο **Ότο Φριτς Μάγιερχοφ** (γερμανικά: Otto Fritz Meyerhof) (12 Απριλίου 1884 – 6 Οκτωβρίου 1951) ήταν Γερμανός ιατρός και βιοχημικός, ο οποίος κέρδισε το Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1922.

## Βιογραφία
Ο Ότο Φριτς Μάγιερχοφ γεννήθηκε στο Αννόβερο και ήταν γιος πλούσιων Εβραίων γονέων. Το 1888, η οικογένειά του μετακόμισε στο Βερολίνο, όπου ο Ότο πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας και όπου ξεκίνησε τις σπουδές του στην ιατρική. Συνέχισε αυτές τις σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, από όπου αποφοίτησε το 1909, με μία εργασία με τίτλο «Συμβολές στην Ψυχολογική Θεωρία της Ψυχικής Ασθένειας».

Στη Χαϊδελβέργη γνώρισε την Χέντβιγκ Σάλενμπεργκ. Παντρεύτηκαν το 1914 και απέκτησαν μαζί τρία παιδιά: μια κόρη, την Μπετίνα, και δύο γιους, τον Γκότφριντ (ο οποίος μετά τη μετανάστευση χρησιμοποίησε το αγγλοποιημένο όνομα Τζέφρι) και τον Βάλτερ.

Το 1912, ο Μάγιερχοφ μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου, όπου έλαβε θέση καθηγητή το 1918. Το 1922, του απονεμήθηκε το Νόμπελ Ιατρικής, μαζί με τον Άρτσιμπαλντ Χιλ, για την εργασία του στον μεταβολισμό των μυών, συμπεριλαμβανομένης της γλυκόλυσης. Το 1929, έγινε ένας από τους διευθυντές του Ινστιτούτου Ιατρικής Έρευνας «Κάιζερ Βίλχελμ» στη Χαϊδελβέργη, θέση που κράτησε μέχρι το 1938, όταν οι Εβραίοι εκδιώχθηκαν από θέσεις διδασκαλίας στο πανεπιστήμιο.

Για να ξεφύγει από την αυξανόμενη καταπίεση των Εβραίων από το ναζιστικό καθεστώς, το 1938 ο Μάγιερχοφ μετανάστευσε με την οικογένειά του στο Παρίσι. Μετά την πτώση της Γαλλίας το 1940, κατέφυγαν στη Μασσαλία. Με τη βοήθεια της Επιτροπής Διάσωσης Έκτακτης Ανάγκης, έφυγαν από τη χώρα με πλοίο στις Ηνωμένες Πολιτείες εκείνο το έτος. Ο Μάγιερχοφ διορίστηκε ως προσκεκλημένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στη Φιλαδέλφεια.

Ο Μάγιερχοφ πέθανε στη Φιλαδέλφεια σε ηλικία 67 ετών. Εκτός από τη λήψη του Βραβείου Νόμπελ, αναγνωρίστηκε για τη συνεισφορά του στη μελέτη της γλυκόλυσης, με την ονομασία της κοινής σειράς αντιδράσεων για την μεταβολική οδό στα ευκαρυωτικά κύτταρα ως Μεταβολική *Οδός Έμπντεν–Μάγιερχοφ–Πάρνας*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό και Νεκρολογία του Μάγιερχοφ
* Βιογραφικό υπόμνημα της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών

Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί
Κατηγορία:Γερμανοί βιοχημικοί
Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες
Κατηγορία:Εβραίοι ιατροί
Κατηγορία:Εβραίοι χημικοί
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών
Άντολφ Όιγκεν Φικ

Ο **Άντολφ Όιγκεν Φικ** (γερμανικά: Adolf Eugen Fick) (3 Σεπτεμβρίου 1829 &#x2013; 21 Αυγούστου 1901) ήταν Γερμανός ιατρός και φυσιολόγος.

## Βιογραφία
Ο Φικ ξεκίνησε την εργασία του στην επίσημη μελέτη των μαθηματικών και της φυσικής, πριν συνειδητοποιήσει την ικανότητα του στην ιατρική. Στη συνέχεια απέκτησε το διδακτορικό του στην ιατρική από το Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ το 1851. Ως νέος πτυχιούχος ιατρικής, ξεκίνησε τη δουλειά του ως προτομέας ανατομίας. Πέθανε στη Φλάνδρα, σε ηλικία 71 ετών.

### Καριέρα
Το 1855, εισήγαγε τους νόμους του Φικ για τη διάχυση, οι οποίοι διέπουν τη διάχυση ενός αερίου σε μια ρευστή μεμβράνη. Το 1870, ήταν ο πρώτος που μέτρησε την καρδιακή παροχή, χρησιμοποιώντας αυτό που σήμερα ονομάζεται αρχή Φικ.

Ο Φικ κατάφερε να διπλοδημοσιεύσει τον νόμο της διάχυσης, καθώς ίσχυε εξίσου στη φυσιολογία και τη φυσική. Το έργο του οδήγησε στην ανάπτυξη της άμεσης μεθόδου Φικ για τη μέτρηση της καρδιακής παροχής.

Ο ανιψιός του Φικ, Άντολφ Γκαστόν Όιγκεν Φικ, εφηύρε τον φακό επαφής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σύντομη βιογραφία και βιβλιογραφία στο Εικονικό Εργαστήριο του Ινστιτούτου Max Planck για την Ιστορία της Επιστήμης
* Επιστημονικά αποσπάσματα από τον Άντολφ Όιγκεν Φικ (todayinsci.com)

Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί
Κατηγορία:Γερμανοί φυσιολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μάρμπουργκ