open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φίλιππος του Κιέτι

Ο **Φίλιππος**, γαλλ.: Philipp (1263 - 1308) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόμης του Κιέτι (Chieti) & Τεάνο. Βοήθησε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροβέρτο Γ΄ κόμη της Φλάνδρας, πολεμώντας εναντίον των Γάλλων.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Γκυ κόμη της Φλάνδρας και της Ματίλντας, κόρης του Ροβέρτου Ζ΄ κυρίου του Μπετύν.

Για να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία, σπούδαζε νομικά στο Παρίσι, όπου συνάντησε τον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού, νεότερο αδελφό του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Ο Κάρολος Α΄ μόλις είχε αποκτήσει το βασίλειο της Νάπολης και ο Φίλιππος, που εισήλθε στην υπηρεσία του, ταξίδευσε μαζί του στη νότιο Ιταλία. Εκεί νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, κόρη του Ραούλ του Κουρτεναί, ο οποίος είχε συμμετάσχει στην κατάκτηση της Νάπολης και είχε αμειφθεί από τον Κάρολο με την κομητεία του Κιέτι & Λορέτο.

Ζούσε άνετη ζωή ως κόμης του Κιέτι & Τεάνο, ώσπου ο Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας (εγγονός του Λουδοβίκου Θ΄) κατέλαβε την κομητεία της Φλάνδρας, εκτοπίζοντας τον κόμη της Ροβέρτο Γ΄, μεγαλύτερο αδελφό του Φιλίππου. Τον νίκησε όμως ο Γκυ του Ναμύρ, νεότερος αδελφός του Φιλίππου στη μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών. Ο Κάρολος Α΄ επέτρεψε στον Φίλιππο να ταξιδεύσει στη Φλάνδρα για να υποστηρίξει τον Οίκο του, αλλά έπρεπε να εγκαταλείψει τους τίτλους του στην Ιταλία.

Όταν επέστρεψε στη Φλάνδρα, ανέλαβε επίτροπος της αρχής, αφού ο πατέρας του και δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν φυλακισμένοι στη Γαλλία. Πρώτη του ενέργεια ήταν να δημιουργήσει Φλαμανδικές επισκοπές, διότι οι υπάρχουσες των Αρράς, Καμμπραί και Τουρναί ήταν υπό την επιρροή της Γαλλίας και είχαν αφορίσει πολλούς Φλαμανδούς ευγενείς για να κάμψουν την αντίστασή τους. Ο Φίλιππος έστειλε το αίτημά του στον πάπα Βονιφάτιο Η΄, αλλά ο ποντίφικας απεβίωσε λίγο μετά.

Το 1304 ο Φίλιππος Δ΄ ξεκίνησε νέα επίθεση εναντίον της Φλάνδρας, μία εβδομάδα μόλις μετά την ήττα των Φλαμανδών στη μάχη του Ζήρικζεε, στην οποία ο Γκυ του Ναμύρ αιχμαλωτίστηκε και ο Ιωάννης Γ΄ κύριος φαν Ρένεσσε σκοτώθηκε. Τότε ο Φίλιππος ανέλαβε τη διοίκηση ενός ισχυρού στρατού Φλαμανδών και πολέμησε ενάντια στους εισβολείς στη μάχη του Μονς-αν-Πεβέλ· η σύγκρουση είχε αμφίρροπο αποτέλεσμα.

Με τη Συνθήκη του 1305 στο Ατίς-συρ-Ορζ ο Ροβέρτος Γ΄ ελευθερώθηκε από την αιχμαλωσία· ο Φίλιππος τού παρέδωσε την εξουσία και επέστρεψε στην Ιταλία. Εδώ έζησε σε πενία με τη δεύτερη σύζυγό του Περενέλ ντε Μιλλύ και τα τρία μικρά παιδιά του. Το 1308 απεβίωσε και τάφηκε στη Νάπολη.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1284 τη Ματίλντα των Κουρτεναί, κόρη του Ραούλ κόμη του Κιέτι & Λορέτο (γιου του Ροβέρτου, γιου του Πέτρου Α΄ του Κουρτεναί).

Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με τη Περενέλ ντε Μιλλύ και απέκτησε τρία τέκνα.

## Πρόγονοι



	

## Πηγές
* Champagne nobility 
* GHEERARDIJN, M., Filips van Chieti en Loreto, 2006



Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Ροβέρτος του Ναμύρ (1323-1391)

Ο **Ροβέρτος**, γαλλ.: Robert (1323 - Απρίλιος 1391) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν ιππότης της Περικνημίδος από το 1369.

## Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ναμύρ και της Μαρίας κυρίας του Μερόντ, κόρης του Φιλίππου κόμη του Αρτουά.

Νέος συμμετείχε σε Σταυροφορίες στην Πρωσία και στην Παλαιστίνη. Ο θείος του Ροβέρτος Γ΄, που είχε συμπάθεια με τους Άγγλους, του ζήτησε το 1346 να ταξιδέψει στο Καλαί για να συναντήσει τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας, ο οποίος πολιορκούσε την πόλη. Ο Ροβέρτος έκανε καλή εντύπωση στον βασιλιά.

Το 1350 ο Ροβέρτος και ο Ερρίκος δούκας του Λάνκαστερ διοίκησαν τη ναυαρχίδα "Σαλλ ντυ Ρουά" στη νικηφόρα ναυμαχία του Γουίντσελση εναντίον των Ισπανών. Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα, αδελφή της Φιλίππας, συζύγου του Εδουάρδου Γ΄. Το 1363 ο Ροβέρτος κατέλαβε το κάστρο Εσανάφλ (Escanaffles). Έφερε τον Ζαν Φρουασάρ στην Αγγλία και τον παρουσίασε στη βασίλισσα Φιλίππα. Το 1369 υπεράσπισε το Αγγλικό στρατόπεδο στο Τούρνχεχεμ ενάντια σε Γαλλική επίθεση και το ίδιο έτος, όταν απεβίωσε ο Ροβέρτος ντ'Ουφόρ κόμης του Σάφφλοκ, έγινε ιππότης της Περικνημίδος.

Ζήτησε από τον Ζαν Φρουασάρ το 1370 να γράψει ένα χρονικό της πρόσφατης ιστορίας της Αγγλίας. Το επόμενο έτος πολέμησε υπέρ του Βεγκεσλάου Α΄ δούκα του Λουξεμβούργου, διοικώντας 2.000 άνδρες στη μάχη του Μπέσβαϊλερ. Ηττήθηκε και μετά από την καταβολή λύτρων, ελευθερώθηκε. Το 1373 ο Ζαν Φρουασάρ τελείωσε το 1ο βιβλίο των Χρονικών του και το αφιέρωσε στον Ροβέρτο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1354 την Ισαβέλλα των Αβέν, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Αινώ.

Το 1361 απεβίωσε η Ισαβέλλα και ο Ροβέρτος το 1380 έκανε δεύτερο γάμο με την Ιζαμπώ ντε Μελύν. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του. Λέγεται ότι είχε εννέα νόθα τέκνα.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* The Medieval Combat Society Robert de Namur Lord of Beaufort, Renaix, Ballâtre and Chièvre 1323-1391 

Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Εισβολή στο Αλγέρι το 1830

Η **εισβολή στο Αλγέρι το 1830**, αναφερόμενη και ως **αποστολή στο Αλγέρι** (γαλλικά: *expédition d'Alger*), ήταν στρατιωτική εκστρατεία που κράτησε από τον Ιούνιο μέχρι τον Ιούλιο του 1830 από τη Γαλλία κατά του εγιαλετίου του Αλγερίου. Το Αλγέρι ήταν, το δέκατο ένατο αιώνα, αυτόνομη επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που καταλήφθηκε από τον Μπαρμπαρόσα το 1516.

Ο βασιλιάς της Γαλλίας, Κάρολος Ι΄ και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, ο πρίγκιπας ντε Πολινιάκ, αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν στρατιωτική εκστρατεία στη Βόρεια Αφρική την άνοιξη του 1830, το αργότερο ως τις 11 Απριλίου, ημερομηνία εντολής διορισμού του αρχηγού της εκστρατευτικής δύναμης, του κόμη του Μπουρμόντ. Η απόφαση αυτή βασίστηκε σε λόγους που αφορύσαν τόσο την εσωτερική πολιτική του Βασιλείου της Γαλλίας όσο και την επιδείνωση των σχέσεών του με το εγιαλέτι του Αλγερίου.

Η αποστολή ξεκίνησε στις 14 Ιουνίου, όταν η γαλλική εκστρατευτική δύναμη έφτασε στη χερσόνησο της Σιντί-Φερούχ. Η εκστρατεία έλαβε τέλος 21 ημέρες αργότερα, στις 5 Ιουλίου, όταν, μετά από αρκετές μάχες, ο Χουσεΐν, εκ μέρους του Αλγερίου, υπέγραψε στο Ελ Μπιαρ πράξη παράδοσης, τη συνθηκολόγηση του Αλγερίου. Στη συνέχεια, τα γαλλικά στρατεύματα εισήλθαν στην πόλη στις 9 Ιουλίου, ημερομηνία κατάληψης του Αλγερίου.

Η εκστρατεία αποτέλεσε το πρώτο επεισόδιο της κατάκτησης της Αλγερίας από τη Γαλλία. Ο οθωμανικός στρατός ήταν ιδιαίτερα απροετοίμαστος για τη γαλλική εισβολή, διότι υπερεκτιμώντας τη δική του δύναμη, έκανε έκκληση μόνο στα μισά από στρατεύματα που διέθετε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Μάχες της Γαλλίας
¡Ay Carmela! (τραγούδι)

Το **¡Ay Carmela!** είναι ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Ισπανικού Δημοκρατικού Στρατού κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου.
## Παραλλαγές
Οι πιο δημοφιλείς στίχοι σε αυτό το τραγούδι έχουν δύο παραλλαγές, γνωστές ως "El Paso del Ebro" και "Viva la XV Brigada". Η πρώτη σχετίζεται με τη Μάχη του Έβρου και η δεύτερη αναφέρεται στη Μάχη του Χάραμα, δύο από τις κύριες αναμετρήσεις του εμφυλίου πολέμου. Η μελωδία, ωστόσο, είναι μια λαϊκή μουσική πολύ πιο παλιά, που χρονολογείται από τον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου στις αρχές του 19ου αιώνα.

Ο στίχος *Luchamos contra los moros* (*Αγωνιζόμαστε εναντίον των Μαυριτανών*) αναφέρεται στους Regulares, τις μαροκινές στρατιωτικές μονάδες που πολεμούσαν ως ομάδες κρούσης με το μέρος των Εθνικιστών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανικά τραγούδια
Κατηγορία:Ισπανόφωνα τραγούδια
Κατηγορία:Ισπανικός Εμφύλιος
Κατηγορία:Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία
Μπεηλίκι της Ανατολής

Το **μπεηλίκι της Ανατολής** (τουρκικά: *Şark Beyliği*), γνωστό και ως **μπεηλίκι της Κωνσταντίνης** (αραβικά: بايلك قسنطينة), ήταν ένα από τα τρία μπεηλίκια στο εγιαλέτι του Αλγερίου. Δημιουργήθηκε το δέκατο έκτο αιώνα και διαλύθηκε με τη γαλλική κατάκτηση και την κατάληψη της Κωνσταντίνης το 1837. Το έδαφός του αποτέλεσε τη βάση για τη σύσταση του διαμερίσματος της Κωνστανίνης το 1848.

## Ιστορία
Υπό τις εντολές του νταή του Αλγερίου, ο μπέης της Κωνσταντίνης ασκούσε απεριόριστη εξουσία στην επαρχία που του είχε ανατεθεί. Η κύρια πόλη της υποεπαρχίας ήταν η Κωνσταντίνη, στην οποία διέμενε ο μπέης. Η πόλη, κτισμένη σε ένα βουνό, της οποίας η βάση είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου λουσμένη από τον ποταμό, αποτελούσε φυσικό οχυρό, ισχυρό και εύκολο στην υπεράσπιση. Ο περίβολός της, που κτίστηκε από τους Ρωμαίους, αποτελούταν από ψηλά τείχη πλαισιωμένα από πύργους.

## Οργάνωση
thumb|Τα τρία μπεηλίκια στο εγιαλέτι του Αλγερίου
### Διακυβέρνηση
Η ανώτατη αρχή στο μπεηλίκι ήταν ο μπέης της Κωνσταντίνης, ο οποίος διοριζόταν από τον νταή του Αλγερίου.

### Διοίκηση
Ο μπέης επικουρούνταν από διάφορους διοικητές (οι οποίοι μπορούσαν επίσης να έχουν στρατιωτικό ρόλο).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Αλγερίας
Βικτόρια Σμίλιτε

Η **Βικτόρια Σμίλιτε-Νίλσεν** (λιθουανικά: *Viktorija Čmilytė-Nielsen*, 6 Αυγούστου 1983) είναι σκακίστρια γραντμαίτρ και πολιτικός. Το 2011 κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών, ενώ έχει κερδίσει και δύο φορές το λιθουανικό πρωτάθλημα. Το 2015 αντικατέστησε τον Ρεμιγκίγιους Σιμάσιους στη λιθουανική βουλή. Η Σμίλιτε ξεκίνησε να παίζει σκάκι σε ηλικία 6 ετών, όπου έμαθε τις βασικές κινήσεις από τον πατέρα της, ο οποίος παρέμεινε προπονητής της για μερικά χρόνια ακόμα. Το 1993 κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κάτω των 12 και το 1995 το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κάτω των 12. 

Το 2000, σε ηλικία 16 ετών, κέρδισε και τα δύο εγχώρια πρωταθλήματα γυναικών που έγιναν στο Βίλνιους. Το 2005 κέρδισε ξανά πρωτάθλημα με αντίπαλο τον Σαρούνας Σούλσκις. Το 2000 είχε τερματίσει δεύτερη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κάτω των 20 στην Αυστρία. Το 2001 η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία την κατέταξε νούμερο 1 ανάμεσα στα κορίτσια. Εκείνη τη χρονιά είχε κερδίσει το τουρνουά Corus Reserve Grou, στην Ολλανδία. Το 2003, το 2008 και το 2010, η Σμίλιτε κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στη Σηλυβρία, στη Φιλιππούπολη και στη Ριέκα, αντιστοίχως. Το 2007 κέρδισε στο γρήγορο σκάκι, στην Ευρώπη. Το 2010 έλαβε τον GM τίτλο, έχοντας κατακτήσει το norm γκραντμαίτρ το 2008, το 2009 και το 2010. Το 2000, συμμετείχε για πρώτη φορά σε παγκόσμια διοργάνωση. 

Το 2010, ήταν μέλος της ολυμπιακής σκακικής ομάδας της Λιθουανίας, ενώ σε ατομικό επίπεδο συμμετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες Σκάκι του 1996, 1998, 2000, 2004, 2006, 2008 και του 2012, κερδίζοντας δυο χρυσά, ένα το 2004 κι ένα το 2009. Έχει αγωνιστεί και σε συλλογικό επίπεδο σκάκι, όπως για παράδειγμα στη Γερμανία, στη Σουηδία και στην Ελλάδα. Εκτός από το σκάκι, της αρέσει να παίζει βόλεϋ.  Ομιλεί ρωσικά, αγγλικά και ισπανικά. Από το 2001 έως και το 2007, ήταν παντρεμένη με τον Αλεξέι Σιρόβ, γνωστό σκακιστή, ενώ στις 23 Δεκεμβρίου του 2013, παντρεύτηκε τον Δανό σκακιστή Πίτερ Χέιν Νίλσεν. Από τους γάμους της έχει αποκτήσει τρεις γιους: τον Ντιμίτρι, τον Αλεξάντερ και τον Μάριους. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Viktorija Cmilyte chess games at 365Chess.com
*Interview with Viktorija Čmilytė GrandMaster Square

Κατηγορία:Σκακιστές
Κατηγορία:Λιθουανοί πολιτικοί
Crazy (τραγούδι της Φράνκα Μπάτελιτς)

Το **"Crazy"** είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από την Κροάτισσα τραγουδίστρια Φράνκα Μπάτελιτς. Το τραγούδι ανακοινώθηκε ως η συμμετοχή της Κροατίας στη Eurovision 2018 από το κανάλι HRT στις 15 Φεβρουαρίου 2018.  Το τραγούδι δεν κατάφερε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό της Eurovision.

## Ιστορικό

Πριν γράψει το "Crazy", η Batelić δήλωσε ότι είχε γράψει τρεις άλλες πιθανές συμμετοχές στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, αλλά τελικά επέλεξε το "Crazy" καθώς αισθάνθηκε ότι "ήταν η μόνη σωστή επιλογή". Το "Crazy" γράφτηκε από τους Branimir Mihaljević και Franka Batelić και παράγεται από τους Mihaljević και Denis Mevlja. Ένα απόσπασμα του τραγουδιού κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου 2018. Στις 6 Μαρτίου 2018 αποκαλύφθηκε ότι μια μεγαλύτερη σε διάρκεια έκδοση του τραγουδιού μαζί με το μουσικό του βίντεο θα εμφανίζονταν ως μέρος των νυχτερινών ειδήσεων για το HTV 1. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως ψηφιακή λήψη στις 7 Μαρτίου 2018 μέσω του Karpo Media.

## Τσάρτς

## Ιστορικό κυκλοφορίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Eurovision
Angel's Egg

Το ***Angel's Egg*** (ιαπωνικά: 天使のたまご, Χέπμπορν: *Tenshi no Tamago*) είναι ιαπωνική OVA ταινία φαντασίας που κυκλοφόρησε από την Tokuma Shoten στις 15 Δεκεμβρίου του 1985. Πρόκειται για συνεργασία μεταξύ του εικαστικού καλλιτέχνη Γιοσιτάκα Αμάνο και του σκηνοθέτη Μαμόρου Οσίι. Η ταινία έχει ελάχιστους διαλόγους και χαλαρό σενάριο. Αυτά, σε συνδυασμό με το οπτικό του στυλ, έχουν οδηγήσει στο να χαρακτηριστεί ως "animated τέχνη παρά ιστορία". Η πλοκή εξελίσσεται σε ένα σκοτεινό κόσμο, όπου ένα μικρό κορίτσι φυλά ένα αβγό και συναντά έναν νεαρό. Το 1988 προβλήθηκε η εμπνευσμένη από το anime ταινία με τίτλο *In the Aftermath: Angels Never Sleep*, περιλαμβάνοντας live action και animation γραφικά.

Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά σε ανάλυση 4K σε επιλεγμένους κινηματογράφους τον Σεπτέμβριο του 2025 (συμπεριλαμβανομένου του φεστιβάλ κινηματογράφου των Καννών), με αφορμή την επέτειο των 40 χρόνων από την αρχική κυκλοφορία της ως βιντεοκασέτα.

## Διανομή

* Τζινπάτσι Νέζου - Άντρας
* Μάκο Χιόντο - Κορίτσι

## Θέματα
Πριν από την έναρξη της παραγωγής της ταινίας, ο Οσίι έχασε την πίστη του στον Χριστιανισμό. Το διαδικτυακό περιοδικό ταινιών *[[Senses of Cinema]]* θεώρησε ότι η ταινία "αντλεί έμπνευση από την υπαρξιακή απόγνωση που προκαλείται από την κατάρρευση του συστήματος πιστεύω ενός". Ο ίδιος ο Οσίι, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει περί τίνος πρόκειται η ταινία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Mamoru Oshii's Angel's Egg στο CultivateTwiddle
* Review στο J-pop
* Review στο THEM Anime

Κατηγορία:Anime με πρωτότυπο σενάριο
Κατηγορία:Anime και manga φαντασίας
Κατηγορία:Δραματικά anime και manga
Κατηγορία:Ταινίες σκοτεινής φαντασίας
Κατηγορία:Studio Deen
Μπραχούι

Οι **Μπραχούι** (αγγλικά: Brahui people, Μπραχούι: براہوئی,) ή **Μπράχβι** είναι εθνοτική ομάδα περίπου 2,2 εκ. ανθρώπων, με τη μεγαλύτερη πλειοψηφία τους στο Βαλουχιστάν του Πακιστάν. Επίσης αποτελούν μικρή μειονοτική γηγενή εθνοτική ομάδα στο Αφγανιστάν, αλλά βρίσκονται μέσω της Διασποράς τους και σε κράτη της Μέσης Ανατολής. Κυρίως κατέχουν την περιοχή στο Βαλουχιστάν από τη Διάβαση Μπολάν μέσω των λόφων του Μπολάν έως το Ρας Μουαρί (Ακρωτήριο Μόνζε) στην Αραβική Θάλασσα, χωριζόμενοι από τους Βαλούχους (μια άλλη εθνοτική ομάδα) που ζουν εκατέρωθεν αυτών, στ΄ ανατολικά και δυτικά τους. Οι Μπραχούι είναι σχεδόν στο σύνολό τους σουνίτες μουσουλμάνοι.

Κατηγορία:Πακιστανοί
Μπέης της Κωνσταντίνης

Ο **μπέης της Κωνσταντίνης** (αραβικά: ) ήταν αξιωματούχος που διοικούσε το μπεηλίκι της Ανατολής από το 1528, υπό το εγιαλέτι του Αλγερίου. Ο μπέης διοριζόταν από τον νταή του Αλγερίου, μέχρι τη γαλλική εισβολή και την κατάληψη της Κωνσταντίνης από το γαλλικό στρατό στις 13 Οκτωβρίου 1837.

Πρώτος μπέης της Κωνσταντίνης διετέλεσε ο Ραμντάν-Τσουλάκ μπέης, ο οποίος βασίλεψε από το 1567 έως το 1574 στο μπεηλίκι της Ανατολής. Όπως και στα υπόλοιπα μπεηλίκια του εγιαλετίου (το δυτικό μπεηλίκι και το μπεηλίκι του Τιτρί), ο μπέης της Κωνσταντίνης ήταν ο εκπρόσωπος του Αλγερίου και διοικούσε το μπεηλίκι για λογαριασμό του.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Mouloud Gaïd, Chronique des beys de Constantine, Office des publications universitaires (OPU), 1983

Κατηγορία:Ιστορία της Αλγερίας
Μάρμαρο Χίου

Το **Μάρμαρο** είναι μεγάλο χωριό στη βόρεια-βορειοανατολική Χίο. Αποτελεί τον έναν από τους δύο οικισμούς των **Καρδαμύλων**. Στο παρόν λήμμα αναφερόμαστε στις πληροφορίες που αφορούν ειδικά στο Μάρμαρο, που αποτελεί τον παραθαλάσσιο οικισμό και επίνειο των (Άνω) Καρδαμύλων, όπου και παραπέμπουμε για ιστορικές και γενικές πληροφορίες για τα Καρδάμυλα. Προέκταση του Μαρμάρου είναι ο οικισμός Ράχη.

Το Μάρμαρο έχει σήμερα και στις τελευταίες δεκαετίες μεγαλύτερο πληθυσμό από τα Άνω Καρδάμυλα, 875 έναντι 710 κατοίκων σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2011). Είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 20 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 27 χιλιομέτρων βόρεια από την πόλη της Χίου.

## Γεωγραφία-δημογραφία
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Μάρμαρου είναι πλάτος 38°32,5΄ Βόρειο και μήκος 26°06,5΄ Ανατολικό. Κοντινότεροι οικισμοί είναι, εκτός από τα Άνω Καρδάμυλα, που απέχουν δύο χιλιόμετρα προς τα νοτιοδυτικά, ο Ναγός προς τα βορειοδυτικά, και λίγο μακρύτερα (6 χιλιόμετρα) η Λαγκάδα, προς τα νότια. Το Μάρμαρο είναι μακρόστενος οικισμός, η κτισμένη παραλιακή ζώνη του οποίου καταλαμβάνει όλη σχεδόν τη δυτική ακτή του όρμου Καρδαμύλων, μέχρι και τον μυχό του. Ο βαθύς αυτός όρμος και φυσικό λιμάνι υπήρξε αιτία να ασχοληθούν αρχικώς οι κάτοικοι των Καρδαμύλων με τη θάλασσα και να αποκτήσουν μεγάλη παράδοση στο εμπορικό ναυτικό. Στο κέντρο της παραλιακής πλατείας του Μαρμάρου ξεχωρίζει το άγαλμα του Ναυτικού των Καρδαμύλων, έργο του γλύπτη Θανάση Απάρτη, και λίγο πιο πέρα της (επίσης ανώνυμης) Καρδαμυλίτισσας, που στραμμένη προς την έξοδο του όρμου περιμένει την επιστροφή του άντρα της. Υπάρχει επίσης ηλιακό ρολόι με μαρμάρινη ωρολογόπλακα.

Αξιοθέατα αποτελούν επίσης το παλιό τελωνείο (κτίριο από τα χρόνια της τουρκοκρατίας), το αρχοντικό «Βασιλάκη» με τη χαρακτηριστική νεοκλασική αρχιτεκτονική και οι ανεμόμυλοι που βρίσκονται διάσπαρτοι στην παραλία.

Διοικητικά το Μάρμαρο υπάγεται σήμερα στη Δημοτική Κοινότητα Καρδαμύλων της Δημοτικής Ενότητας Καρδαμύλων του Δήμου Χίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, ήταν οικισμός του Δήμου Καρδαμύλων, της Επαρχίας και του Νομού Χίου. Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 82300.

Η εξέλιξη του πληθυσμού του Μάρμαρου στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

### Τοπωνυμικά
Ως παλαιές συνοικίες του Μάρμαρου αναφέρονται οι Νεραύλακας, Περιβολάκι, Σεράγιο, Άγιος Νικόλας Κοφινάς, Πιάτζα, Αγκάλη, Λίμνος, Μαυρή και Σκαρδανάς. Παλαιές εκκλησίες μέσα στο Μάρμαρο είναι ο Άγιος Νικόλαος (ενοριακή), με μαρμάρινο τέμπλο, και ο Άγιος Αντώνιος.
## Παραπομπές


## Πηγές
* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6
* Γεωργίου Ι. Ζολώτα: *Ιστορία της Χίου*, τόμος Α΄ («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921, σελ. 647.

Κατηγορία:Δήμος Χίου
Μαρμαρο
Παντουκιός Χίου

Ο **Παντουκιός**, γνωστός και ως *το* Παντουκιός ή το **Παντουκειός**, είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό και φυσικό λιμανάκι της Περιφερειακής Ενότητας Χίου, επάνω στη νήσο Χίο, στο βορειοανατολικό τμήμα της, με πληθυσμό 48 κατοίκων (απογραφή 2011). Είναι κτισμένος σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 5 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 13 χιλιομέτρων βόρεια από την πόλη της Χίου.

## Γεωγραφία-δημογραφία
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Παντουκιού είναι πλάτος 38°28΄ Βόρειο και μήκος 26°08΄ Ανατολικό. Το κοντινότερο χωριό είναι η Συκιάδα, στα δυτικά (1 χιλιόμετρο σε ευθεία γραμμή), της οποίας ο Παντουκιός είναι το επίνειο. Ο Παντουκιός είναι κτισμένος στον μυχό ομώνυμου όρμου (όρμος Δυτικός Παντουκιός) με έξοδο προς τα ανατολικά-βορειοανατολικά. Οι κάτοικοι του Παντουκιού ασχολούνται κυρίως με το ψάρεμα, ενώ το καλοκαίρι οι ψαροταβέρνες του εξυπηρετούν αρκετούς τουρίστες. Δίπλα στην ακτή, μέσα στη θάλασσα, αναβλύζει πηγή γλυκού νερού.

Διοικητικά ο Παντουκιός υπάγεται σήμερα στην τοπική κοινότητα Συκιάδας (ο μόνος οικισμός της πέρα από την ίδια τη Συκιάδα), της Δημοτικής Ενότητας Ομηρούπολης του Δήμου Χίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Χίου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Παλαιότερα, εντελώς αντίστοιχα, υπαγόταν στην κοινότητα Συκιάδας, της Επαρχίας και του Νομού Χίου. Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 82300.

Η εξέλιξη του πληθυσμού του Παντουκιού στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

Στο χωριό υπάρχει μικρή εκκλησιά του Αγίου Νικολάου και δραστηριοποιείται ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Παντουκειούς «Ο Άγιος Νικόλαος».

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/2006

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Παντουκιός στο ''explorechios.gr''  με φωτογραφίες
* Σύντομη περιγραφή  με φωτογραφία

Κατηγορία:Δήμος Χίου
Παντουκιος
Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη Βελιγραδίου

Η **Βιβλιοθήκη «Σβέτοζαρ Μάρκοβιτς» του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου**  (Универзитетска библиотека Светозар Марковић) είναι η κεντρική βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, που έχει πάρει το όνομά της από τον Σβέτοζαρ Μάρκοβιτς, Σέρβο πολιτικό ακτιβιστής του 19ου αιώνα. 

## Ιστορικό
Βρίσκεται στη Λεωφόρο Βασιλέως Αλέξανδρου, κοντά στη Νομική Σχολή και δίπλα στις Σχολές Πολιτικών Μηχανικών, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Αρχιτεκτονικής. Εξυπηρετεί τις εκπαιδευτικές και επιστημονικές ανάγκες των σπουδαστών, των ακαδημαϊκών και των επιστημόνων. Η Ημέρα της Βιβλιοθήκης είναι η 24η Μαΐου, ημέρα των ιεραποστόλων Αγίων Κύριλλου και Μεθόδιου. Μετά την ίδρυση της βιβλιοθήκης, περιλήφθηκαν στη συλλογή της 57.254 δημοσιεύσεις, αποτελούμενες από μονογραφίες και περιοδικά, ενώ σήμερα υπάρχουν περίπου 1.700.000 δημοσιεύσεις.

## Συλλογές
Στη βιβλιοθήκη διατηρούνται σημαντικά έργα από όλα τα επιστημονικά πεδία, μεγάλη συλλογή τοπικών και ξένων (εγκυκλοπαίδειες, βιβλιογραφίες, λεξικά), επαγγελματικών και επιστημονικών δοκιμίων, τοπικών και ξένων πανεπιστημιακών εκδόσεων, πλούσια εγχειρίδια και σημαντική συλλογή τοπικών και ξένων διδακτορικών διατριβών. Υπάρχει ένα σπάνιο απόθεμα χειρογράφων, παλαιά και σπάνια τυπωμένα βιβλία, παλιά περιοδικά και εφημερίδες, συλλογή αρχείων και μια συλλογή χαρτών, διδακτορικών, μεταπτυχιακών και εξειδικευμένων έργων. Η συλλογή χειρογράφων, κυριλλικών και ανατολικών βιβλίων, θεωρείται ανεκτίμητη.

Την περίοδο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισε η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων στην οργάνωση και την επεξεργασία του αρχείου. Δημιουργήθηκε ένας δημόσιος επαγγελματικός κατάλογος για την καταλογογράφηση, σε συνεργασία με την Εθνική Βιβλιοθήκη της Σερβίας και τον Σύλλογο Βιβλιοθηκονόμων της Σερβίας. Σχηματίστηκε μια πολιτική ανταλλαγών και διαδανεισμού έργων. Επεκτάθηκε, ακόμα, η συνεργασία με τα πανεπιστήμια, τις σχολές, τα ιδρύματα και άλλες βιβλιοθήκες.

## Ηλεκτρονική Πρόσβαση
Το περιεχόμενο της πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης μπορεί να αναζητηθεί μέσα από έναν ηλεκτρονικό κατάλογο (OPAC). Το OPAC αποτελεί ακρωνύμιο των αγγλικών λέξεων Online Public Access Catalog (Κατάλογος Ηλεκτρονικής Πρόσβασης στο Διαδίκτυο) και χρησιμοποιείται από το 1989, μαζί με τους καταλόγους καρτών. Από το 1998 ο κατάλογος καρτών δεν ενημερώνεται, αλλά τα νέα δεδομένα καταχωρούνται στον ηλεκτρονικό κατάλογο. Ο δανεισμός αυτοματοποιήθηκε και είναι πλέον διαθέσιμος 24 ώρες μέσω του διαδικτύου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Belgrade University Library website
* Republic Institute for Protection of Cultural Monuments – Belgrade
* List of Monuments

Βελιγραδιου Πανεπιστημιακη
Β
Οίκος της Ολλανδίας

O **Οίκος της Ολλανδίας** ή **των Γκερουλφιδών** είναι ευγενής Οίκος, που τα μέλη του κυβέρνησαν την κομητεία της Ολλανδίας στις Κάτω Χώρες από τον 10ο ως τον 16ο αι. Αρχηγέτης του Οίκου είναι ο Γκέρουλφ Α΄. Ένας απόγονός του, ο Γουλιέλμος Β΄ έγινε διεκδικητής βασιλιάς της Γερμανίας (1248/54-56)

## Ιστορία του Οίκου
Πρώτος κόμης αναφέρεται ο Ντιρκ Α΄, γιος (ή θετός γιος ή ανιψιός) του Γκέρολφ, κόμη της Φριζίας. Έλαβε την έκταση γύρω από το Έχμοντ από τον Καρόλου Γ΄ βασιλιά των Φράγκων το 922 (σημερινό Μπλάντελ, κοντά στο Αϊντχόφεν των Κάτω Χωρών). Αυτή η περιοχή έγινε η αρχή της κομητείας της Ολλανδίας. Ως το 1100 το σύνηθες όνομα της κομητείας ήταν Δυτική Φριζία, Φριζία ή Κένεμερλαντ, αλλά από το 1100 οι κόμητες, από τον Ντιρκ Α΄ και μετά, ονομαζόταν *της Ολλανδίας*.

Ας σημειωθεί ότι μεταξύ του Ντιρκ Α΄ και του Ντιρκ Β΄ πρέπει να υπάρχει και ένας ακόμη κόμης Ντιρκ, διότι την περίοδο 896-988 πιστεύεται ότι υπήρχαν τρεις κόμητες με το όνομα αυτό και όχι δύο. Αυτός θα μπορούσε να αριθμηθεί ως Ντιρκ Α΄ δις.

Συνήθη ονόματα στα μέλη του Οίκου ήταν ο Dirk, γερμ. Dietrich, γαλλ. Tierry, λατ. Theodoricus και Φλόρις (Φλωρέντιος).

## Γενεαλογία

## Πηγές
*B. K. S. Dijkstra, *Een stamboom in been*, Amsterdam 1991.
*Counts of Holland
Εκπαίδευση στη Σερβία

Η **εκπαίδευση στη Σερβία** διαχωρίζεται σε προσχολική (predškolsko), πρωτοβάθμια (osnovna škola), δευτεροβάθμια (srednja škola) και ανώτατη εκπαίδευση (visoko obrazovanje). Εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας και Επιστημών της Δημοκρατίας της Σερβίας.

## Ιστορικά στοιχεία
Οι απαρχές της εκπαίδευσης στη Σερβία χρονολογούνται από το 11ο και 12ο αιώνα με την ίδρυση σχολείων στα ρωμαϊκά καθολικά μοναστήρια του Τίτελ και Μπατς της σημερινής Βοϊβοντίνας, που αποτελούσε τότε μέρος του Βασιλείου της Ουγγαρίας. Άνθρωποι εκπαιδεύτηκαν, επίσης, σε σερβικά ορθόδοξα μοναστήρια, όπως το Σοπότσανι, τη Στουντένιτσα, και στο Πατριαρχείο Ιπεκίου.

Μετά την πτώση του μεσαιωνικού σερβικού κράτους, καθιερώθηκαν νέα εκπαιδευτικά ιδρύματα, σλαβικά και λατινικά. Το 1778 ιδρύθηκε στο Σόμπορ το πρώτο σερβικό δημοτικό σχολείο. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1791, ιδρύθηκε το πρώτο σέρβικο γυμνάσιο στο Καρλόβτσι.

Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Σερβικής Επανάστασης, το 1808, ιδρύθηκε η Ανώτερη Σχολή του Βελιγραδίου το 1808. Το 1838, στο Κραγκούγιεβατς, άνοιξε το Λύκειο του Σερβικού Πριγκιπάτου, το οποίο το 1841 μεταφέρθηκε στο Βελιγράδι. Το 1863 συγχωνεύθηκε με την Ανώτερη Σχολή του Βελιγραδίου. Αποτελούνταν από 3 σχολές, τη φιλοσοφική, τη μηχανική και τη νομική. Αργότερα, εξελίχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.

Το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου ιδρύθηκε το 1905. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δημιουργήθηκαν περισσότερα πανεπιστήμια, όπως το Πανεπιστήμιο του Νόβι Σαντ (1960), το Πανεπιστήμιο του Νις (1965), το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα (1969), το Πανεπιστήμιο του Μαυροβουνίου (1974) και το Πανεπιστήμιο του Κραγκούγιεβατς (1976). Το 2006 ιδρύθηκε το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νόβι Παζάρ.

## Σχολική οργάνωση
Οι μαθητές οργανώνονται σε τάξεις (*odeljenje*) τουλάχιστον 5 για προσχολική εκπαίδευση και τουλάχιστον 15 για δημοτικά και γυμνάσια. Τα περισσότερα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχουν τα λεγόμενα μαθητικά συμβούλια (*đački savet/parlament*) και ομάδες ομότιμων (*vršnjački tim*). Τα μαθητικά συμβούλια προτείνουν εκδηλώσεις και βελτιώσεις και δίνουν τη γνώμη τους σε συγκεκριμένα θέματα στους διευθυντές των σχολείων, ενώ οι ομάδες ομότιμων ασχολούνται με τα προβλήματα των μαθητών (βοηθώντας μαθητές με χαμηλότερη μαθησιακή ικανότητα ή βοηθώντας κάποιον να ενσωματωθεί σε ομάδες ομοτίμων) με τη βοήθεια επαγγελματία ψυχολόγου. Σχολεία χωρίς ομάδες ομοτίμων οι αρμοδιότητες αυτές λαμβάνονται από τον ψυχολόγο.

Οι γονείς συμμετέχουν σε συμβούλια γονέων (savet roditelja), όπου προτείνουν εκδρομές, παρακολουθούν τις ενέργειες που αφορούν τα χρήματα των μαθητών και συζητούν για γεγονότα που συμβαίνουν στο σχολείο. Στα σχολεία χωρίς μαθητικά συμβούλια τα συμβούλια γονέων ασκούν όλες τις ενέργειες που αποδίδονται στα μαθητικά.

## Παραπομπές
Γουλιέλμος Β΄, κόμης της Ολλανδίας

Ο **Γουλιέλμος Β΄**, (Φεβρουάριος 1227 - 28 Ιανουαρίου 1256) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας & Ζηλανδίας (1234-56). Διεκδίκησε το βασίλειο της Γερμανίας το 1247 και κυβέρνησε μόνος του το διάστημα 1254-56.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φλόρις Δ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Ματθίλδης των Ρέγκιναρ, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης.

Ο πατέρας του σκοτώθηκε σε κονταρομαχία (tournois) στο Κορμπή, όταν ο Γουλιέλμος Β΄ ήταν 7 ετών. Τότε οι θείοι του Γουλιέλμος και Όθωνας Γ΄ επίσκοπος της Ουτρέχτης έγιναν οι επίτροποί του ως το 1239.

Όταν ο πάπας Ιννοκέντιος Δ΄ αφόρισε τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας, εξελέγη αντίπαλος βασιλιάς ο Ερρίκος-Ράσπε το 1246, απεβίωσε όμως το επόμενο έτος. Στη θέση του εξελέγη ο Γουλιέλμος Β΄ με τη βοήθεια τού εξαδέλφου του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάντης και τού Κορράδου αρχιεπισκόπου της Κολωνίας.

Αποφάσισε να επεκτείνει το κυνηγετικό περίπτερο τού πατέρα του σε ανάκτορο, που να ανταποκρίνεται στη νέα του θέση. Το κτήριο ονομάστηκε Μπίννενχοφ (Έσω Αυλή) και εξελίχθηκε στην πόλη της Χάγης. Εν τω μεταξύ πολιορκούσε το Άαχεν, που το κατείχαν οπαδοί του Φρειδερίκου Β΄ και έπειτα από έξι μήνες το κατέλαβε. Μόνο μετά από αυτό μπόρεσε να στεφθεί εκεί από τον αρχιεπίσκοπο Κορράδο. Με τον γάμο του το 1252 με την Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ απέκτησε θεωρητικά συμμάχους μερικούς Γερμανούς πρίγκιπες. Αν και είχε θάρρος και ιπποτικές ικανότητες, ωστόσο η εξουσία του δεν ξεπέρασε τα όρια της Ρηνανίας.

Ως βασιλιάς έκανε τον εαυτό του κόμη της Ζηλανδίας, αλλά ήλθε σε διαμάχη με την κόμισσα της Φλάνδρας για τον έλεγχο της περιοχής αυτής. Το 1253 νίκησε τον Φλαμανδικό στρατό στο Βέστκαπελ και ένα έτος μετά ακολούθησε κατάπαυση του πυρός. Όμως η αντι-Φλαμανδική αυτή πολιτική του χειροτέρευσε τις σχέσεις του με τη Γαλλία.

Από το 1254 διεξήγε μερικές μάχες εναντίον των Δυτικών Φρισίων. Έκτισε μερικά ισχυρά κάστρα στο Χέεμσκερκ και το Χάαρλεμ· δημιούργησε δρόμους για τον πόλεμό του εναντίον των Φρισίων. Απέδωσε δικαιώματα άστεως στις πόλεις Χάαρλεμ, Ντελφτ, 'ς-Γκράβενζανντε και Άλκμααρ.

### Το τέλος
Το 1256 σε μάχη κοντά στο Χόογκβοουτ, χάθηκε και προσπάθησε να διασχίσει μία παγωμένη λίμνη. Το άλογό του γλίστρησε και ο ίδιος βρέθηκε σε ευάλωτη θέση. Οι Φρίσιοι τον σκότωσαν και τον ενταφίασαν κρυφά κάτω από το δάπεδο ενός σπιτιού. Ο γιος του Φλόρις Ε΄ ανακάλυψε τη σορό του 26 έτη μετά και αφού εκδικήθηκε τρομερά τους Φρίσιους, την ενταφίασε στο Μίντελμπουρκ. Οι πηγές της εποχής, όπως το χρονικό του Μέλις Στρόκε περιγράφουν τον Γουλιέλμο Β΄ ως έναν ήρωα στον τύπο του θρυλικού Αρθούρου. Ένα χρυσό άγαλμά του έχει στηθεί στο Μπίννενχοφ της Χάγης, στην εσωτερική αυλή του Κοινοβουλίου των Κάτω Χωρών (Ολλανδίας).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1252 την Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:
* Φλόρις Ε΄ 1254-1296, κόμης της Ολλανδίας.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Φλόρις Ε΄ της Ολλανδίας

Ο **Φλόρις Ε΄** (24 Ιουνίου 1254 - 27 Ιουνίου 1296) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας & Ζηλανδίας (1256-1296).

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Γουλιέλμου Β΄ κόμη της Ολλανδίας  και της Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρης του Όθωνα Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Η εξουσία του περιγράφεται με λεπτομέρειες από τον χρονικογράφο του Μέλις Στόκε στο έργο *Χρονικό του Ρίιμ*. Η εποχή του ήταν πολύ ειρηνική, με ενσυγχρονισμό της διοίκησης και πολιτική επωφελή για το εμπόριο. Ενδιαφέρθηκε για το συμφέρον των αγροτών με έξοδα των ευγενών και ανέκτησε γη από τη θάλασσα. Η δολοφονία του, σχεδιασμένη από τον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας και τον Γκυ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας, τον έκανε ήρωα της Ολλανδίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1271 τη Βεατρίκη των Νταμπιέρ, κόρη του Γκυ κόμη της Φλάνδρας και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Α΄ 1284-1299, κόμης της Ολλανδίας. Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Ανζού, κόρη του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας.
* Μαργαρίτα, μνηστεύθηκε τον Αλφόνσο κόμη του Τσέστερ (γιο του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας), ο οποίος όμως απεβίωσε 11 ετών.

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε εκτός γάμου τέκνα:
* Βίττε 1280/82-1321, κύριος του Χέμστεντε.
* Αικατερίνη π. 1280-1328, παντρεύτηκε τον Ζβέντερ φαν Μόντφοορ.

## Πηγές
* Lexicon geschiedenis van Nederland & Belgie. Mulder, Liek and Jan Brouwers eds. Utrecht; Antwerpen: Kosmos-Z&K, 1994

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Τιάν-γκονγκ 2

O **Τιάν-γκονγκ 2** (; στα ελληνικά  «Ουράνιο Παλάτι 2») είναι ένας πειραματικός Κινέζικος διαστημικός σταθμός που εκτοξεύτηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2016.

Ο Τιάν-γκονγκ 2 δεν είναι ένας μόνιμος τροχιακός διαστημικός σταθμός, αλλά πειραματικός και προορίζεται ως ένα πεδίο δοκιμών για τις βασικές τεχνολογίες που θα χρησιμοποιηθούν στο μεγάλο Κινέζικο διαστημικό σταθμό, ο οποίος είναι προγραμματισμένος να εκτοξευτεί μεταξύ 2019 και 2022.

## Ιστορία
Το Γραφείο Κινεζικής Επανδρωμένης Διαστημικής Μηχανικής δημοσίευσε μια σύντομη περιγραφή του Τιάν-γκονγκ 2 και του διαδόχου του Τιάν-γκονγκ-3 το 2008, υποδεικνύοντας ότι τουλάχιστον δύο επανδρωμένα διαστημόπλοια θα εκτοξευτούν για να δέσουν με το Τιάν-γκονγκ 2.

Το πλήρωμα του διαστημικού σκάφους Σένζου 11 αποτελούμενο από τον διοικητή Jing Haipeng και τον Chen Dong αποτέλεσε την εναρκτήρια επάνδρωση για το χώρο του Τιάν-γκονγκ 2 τον Οκτώβριο του 2016. Ήταν για  τη Κίνα η πρώτη επανδρωμένη αποστολή για περισσότερα από τρία χρόνια.

Στις 22 Απριλίου, του 2017, το διαστημόπλοιο ανεφοδιασμού Tianzhou-1 συνδέθηκε με επιτυχία με τον Τιάν-γκονγκ 2 σημαίνοντας τη πρώτη επιτυχημένη σύνδεση και ανεφοδιασμό σε τροχιά για τον Τιάν-γκονγκ 2.
Στη συνέχεια εκτελέστηκε δεύτερος ανεφοδιασμός στις 15 Ιουνίου του 2017. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2017, το Tianzhou-1 πραγματοποίησε τον τρίτο και τελευταίο ανεφοδιασμό του Τιάν-γκονγκ 2, με διαδικασία που ονομάζεται γρήγορη σύνδεση που πήρε 6,5 ώρες, αντί για 2 μέρες για να ολοκληρωθεί.

## Διαστάσεις
Οι διαστάσεις του Tiangong-2 είναι:

* Μέγεθος πληρώματος: 2 άτομα, με 30 ημέρες της ζωής τους πόρους υποστήριξης. Το πλήρωμα (από το Σένζου-11, Οκτωβρίου 2016) αποτελείται από δύο αστροναύτες.
* Μήκος: 104 μέτρα.
* Μέγιστη διάμετρος: 42 μέτρα.
* Μάζα: 8600 κιλά.

## Δείτε επίσης
* Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
* Salyut πρόγραμμα – παρόμοιος Σοβιετικός διαστημικός σταθμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαστημικοί σταθμοί
Ιωάννης Α΄ της Ολλανδίας

Ο **Ιωάννης Α΄ της Ολλανδίας** (, 1284 - 10 Νοεμβρίου 1299) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας & Ζηλανδίας (1296-1299), ο τελευταίος άρρην του Οίκου του.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Φλόρις Ε΄ κόμη της Ολλανδίας και της Βεατρίκης των Νταμπιέρ, κόρης του Γκυ κόμη της Φλάνδρας.

Λίγο μετά τη γέννησή του ο πατέρας του, μετά από συμφωνία με τον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας το 1285, τον μνήστευσε με την Ελισάβετ των Ανζού, κόρη του Εδουάρδου Α΄. Έτσι εστάλη στην Αυλή της Αγγλίας για να ανατραφεί εκεί. Το 1296 ο πατέρας του δολοφονήθηκε και ο 12ετής Ιωάννης Α΄ τον διαδέχθηκε. Ο Εδουάρδος Α΄ κάλεσε στην Αυλή του ευγενείς από την Ολλανδία, που διέκειντο ευνοϊκά προς την Αγγλία· μεταξύ αυτών τους Ιωάννη Γ΄ κύριο του Ρένεσσε και Βόλφερτ Α΄ φαν Μπόρσελεν.

Το 1297 ο Ιωάννης Α΄ νυμφεύτηκε την Ελισάβετ στο Ίπσουιτς και μετά του επετράπη να επιστρέψει στην Ολλανδία, με την υπόσχεση να έχει συμβούλους τους Ιωάννη Γ΄ και Βόλφερτ Α΄. Η σύζυγός του μετέβη το επόμενο έτος. Μετά τον Ιωάννη Γ΄, ως επίτροπος της αρχής ενεργούσε ο Βόλφερτ Α΄, που ακολούθησε πολιτική ουδετερότητας στην Φλάνδρα και στην Αγγλία. Όμως το 1299 ήλθε σε διένεξη με την πόλη του Ντόρντρεχτ και το πλήθος εκεί τον σκότωσε. Νέος επίτροπος ανέλαβε ο εξάδελφος τού Ιωάννη Α΄, ο Ιωάννης Β΄ των Αβέν κόμης του Αινώ. Το ίδιο έτος ο Ιωάννης Α΄ απεβίωσε στο Χάαρλεμ από δυσεντερία, αλλά υπήρχαν υποψίες ότι φονεύθηκε.

Ήταν 15 ετών και άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Β΄ και από εδώ και πέρα η Ολλανδία έμεινε ενωμένη με το Αινώ. Η χήρα του Ιωάννη Α΄, η Ελισάβετ έκανε δεύτερο γάμο με τον Χάμφρεϋ ντε Μπούεν (Bohun), κόμη του Χέρφορντ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Jan I, graaf van Holland (Dutch)
* Count Holland and Frisia, Chapter 2. COUNTS OF HOLLAND (900)-1299

Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Εθνική Τράπεζα της Σερβίας

μικρογραφία|250px|Κτίριο της Εθνικής Τράπεζας στο Βελιγράδι.
Η **Εθνική Τράπεζα της Σερβίας** (σερβικά: *Народна банка Србије / Narodna banka Srbije*) είναι η κεντρική τράπεζα της Σερβίας. Ιδρυμένη το 1884, έχει ως κύριες ευθύνες τη νομισματική πολιτική, την έκδοση των τραπεζογραμματίων και κερμάτων της Σερβίας, την προστασία της σταθερότητας των τιμών και την προώθηση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος στη Σερβία. Τα όργανα της τράπεζας είναι το Εκτελεστικό Συμβούλιο, ο Διοικητής και το Συμβούλιο του Διοικητή. Σημερινός διοικητής της τράπεζας είναι η οικονομολόγος και πολιτικός Τζοργκόβανκα Ταμπάκοβιτς.

## Λειτουργίες
Η Εθνική Τράπεζα της Σερβίας είναι ανεξάρτητη και αυτόνομη στην εκπλήρωση των καθηκόντων της που καθορίζονται από τον καταστατικό της κώδικα και άλλους νόμους και είναι υπεύθυνη για το έργο της απέναντι στην Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Σερβίας. Ο πρωταρχικός στόχος της Εθνικής Τράπεζας είναι η επίτευξη και διατήρηση της σταθερότητας των τιμών και συμβάλλει, επίσης, στη διατήρηση και ενίσχυση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Η Εθνική Τράπεζα της Σερβίας:
* καθορίζει και εφαρμόζει τις νομισματικές και συναλλαγματικές πολιτικές
* διαχειρίζεται τα συναλλαγματικά διαθέσιμα
* καθορίζει και εφαρμόζει, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς της, τις δραστηριότητες και τα μέτρα που αποσκοπούν στη διατήρηση και ενίσχυση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος
* εκδίδει τραπεζογραμμάτια και κέρματα και διαχειρίζεται την κυκλοφορία μετρητών
* ρυθμίζει, ελέγχει και προωθεί την ομαλή εκτέλεση των εγχώριων και διασυνοριακών συναλλαγών, σύμφωνα με τη νομοθεσία
* εκδίδει και ανακαλεί αδειοδοτήσεις λειτουργίας, προβαίνει σε προληπτική εποπτεία τραπεζικών εργασιών και εκτελεί άλλες δραστηριότητες σύμφωνα με την τραπεζική νομοθεσία
* εκτελεί άλλα καθήκοντα στο πλαίσιο της εξουσίας της

## Διοικητές
Παρακάτω παρουσιάζεται η λίστα των διοικητών της Εθνικής Τράπεζας της Σερβίας από την επανίδρυση της το 2003.
* Μλάντιαν Ντίνκιτς (4 Φεβρουαρίου 2003 - 22 Ιουλίου 2003)
* Κόρι Ουντοβίτσκι (23 Ιουλίου 2003 - 25 Φεβρουαρίου 2004)
* Ράντοβαν Γελάσιτς (25 Φεβρουαρίου 2004 – 28 Ιουλίου 2010)
* Ντέγιαν Σόσκιτς (28 Ιουλίου 2010 – 6 Αυγούστου 2012)
* Τζοργκόβανκα Ταμπάκοβιτς (6 Αυγούστου 2012 - σήμερα)

## Διοίκηση της Τράπεζας
Η τρέχουσα διοίκηση της τράπεζας περιλαμβάνει τους εξής:
* Τζοργκόβανκα Ταμπάκοβιτς, Διοικητής
* Βέσελιν Πιέσκιτς, Υποδιοικητής
* Ντιάνα Ντραγκουτίνοβιτς, Υποδιοικητής
* Τζόρτζε Ζέβτικ, Διευθυντής της Υπηρεσίας Εποπτείας Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων

## Παραπομπές


Σερβία
Κατηγορία:Οικονομία της Σερβίας
Φλόρις Δ΄ της Ολλανδίας

Ο **Φλόρις Δ΄** (24 Ιουνίου 1210 - 19 Ιουλίου 1234) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας (1222-1234).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Ολλανδίας και της Αδελαΐδας των Βάσενμπεργκ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε.

Το 1222 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 12 ετών και επίτροπος της αρχής ανέλαβε ο Βαλδουίνος του Μπέντχαϊμ. Απέκτησε το έδαφος της Άλτενα. Είχε συνεχείς διαφωνίες με τον Όθωνα Δ΄ επίσκοπο της Ουτρέχτης, τον βοήθησε όμως εναντίον των αγροτών του Ντρέντε το 1227. Ο Φλόρις Δ΄ πολέμησε εναντίον του Στέντινγκεν, βόρεια της Βρέμης, το 1234.

Το ίδιο έτος σκοτώθηκε σε κονταρομαχία (tournois) στο Κορμπή της Γαλλίας και τάφηκε στο αββαείο του Ρίινσμπουρκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1224 τη Ματθίλδη των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης και είχε τέκνα:
* Γουλιέλμος Β΄ 1227-1256, κόμης της Ολλανδίας.
* Φλόρις π. 1228-1258, επίτροπος της Ολλανδίας (1256-58).
* Αδελαΐδα π. 1230-1258, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Αβέν κόμη του Αινώ. Η Αδελαΐδα έγινε επίτροπος της Ολλανδίας (1258-63) και γιος της ήταν ο:
** Ιωάννης Β΄ κόμης του Αινώ, της Ολλανδίας & της Ζηλανδίας.
* Μαργαρίτα απεβ. 1277, παντρεύτηκε τον Χέρμαν Α΄ κόμη του Χέννεμπερκ.
* Μέχτιλτ.

## Εξωτερικές Πηγές
*Floris IV, graaf van Holland (Dutch)
*Medieval Lands Project on Floris IV, Count of Holland

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Γουλιέλμος Α΄, κόμης της Ολλανδίας

Ο **Γουλιέλμος Α΄** (π. 1167 - 4 Φεβρουαρίου 1222) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας (1203-1222).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Άντας των Ντάνκελντ, κόρης του Ερρίκου κόμη του Χάντινγκτον και διαδόχου της Σκωτίας.

Γεννήθηκε στη Χάγη και ανατράφηκε στη Σκωτία. Ξεκίνησε εξέγερση εναντίον του μεγαλύτερου αδελφού του Ντίρκ Ζ΄ και, έπειτα από συμβιβασμό, έγινε κόμης της Φρισίας, που ήταν τμήμα της Ολλανδίας. Το 1203 απεβίωσε ο Ντιρκ Ζ΄ και τον διαδέχθηκε η κόρη του Άντα. Ο Γουλιέλμος Α΄ δεν μπορούσε να το αποδεχθεί: έκανε τον Πόλεμο του Λόον (1203-06) για τη διαδοχή. Τον υποστήριξε ο δούκας της Βραβάντης και η πλειονότητα των Ολλανδών, ενώ την Άντα και τον σύζυγό της Λουδοβίκο Β΄ κόμη του Λόον υποστήριξαν ο επίσκοπος της Λιέγης, ο επίσκοπος της Ουτρέχτης και ο κόμης της Φλάνδρας. Νίκησε ο Γουλιέλμος Α΄, που έγινε κόμης της Ολλανδίας.

Ο Όθων Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας τον είχε αναγνωρίσει ως κόμη της Ολλανδίας από το 1203, διότι ήταν υποστηρικτής των Γουέλφων. Μετά τη μάχη του Μπουβίν το 1214 ο Γουλιέλμος Α΄ και πολλοί άλλοι άλλαξαν συμμαχία και υποστήριξαν τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν. Έλαβε μέρος στη Γαλλική εκστρατεία εναντίον του Ιωάννη της Αγγλίας, αλλά ο πάπας τον αφόρισε γι' αυτό.

Μάλλον εξ αιτίας αυτού ο Γουλιέλμος Α΄ έγινε θερμός σταυροφόρος. Εκστράτευσε στην Πρωσία και έλαβε μέρος στην κατάκτηση του Αλκάσαρ ντο Σαλ, στην Πορτογαλία. Για την ιπποτική και ριψοκίνδυνη συμπεριφορά του στη μάχη τον αποκαλούσαν *ο τρελλός*. Κατέκτησε την πόλη της Δαμιέττης στην Αίγυπτο κατά την Ε΄ Σταυροφορία. Το 1222 απεβίωσε σε ηλικία 55 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φλόρις Δ΄, ο οποίος νυμφεύτηκε τη νεότερη αδελφή της δεύτερης συζύγου του πατέρα του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1197 την Αδελαΐδα των Βάσενμπεργκ, κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε και είχε τέκνα:
* Φλόρις Δ΄ 1210-1234, κόμης της Ολλανδίας. Νυμφεύτηκε τη Ματίλντα των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης.
* Όθων Γ΄ απεβ. 1249, επίσκοπος της Ουτρέχτης.
* Γουλιέλμος απεβ. 1238, επίτροπος της Ολλανδίας (1234-38).
* Ριχάρντις απεβ. 1262.
* Άντα απεβ. 1258, ηγουμένη του αββαείου του Ρίινσμπουρκ.

Το 1218 απεβίωσε η Αδελαΐδα και ο Γουλιέλμος Α΄ το 1220 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης.

## Εξωτερικές Πηγές
* De Boer, Dick; Cordfunke, Erik (1995), Graven van Holland : portretten in woord en beeld (880-1580), Zwolle: Walburg Pers, pp. 29–30, ISBN 978-90-6011-915-0
*Count Holland and Frisia, Chapter 2. COUNTS OF HOLLAND (900)-1299

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Φορλιμπόπολι

Η **Φορλιμπόπολι** (ιταλικά: *Forlimpopoli*) είναι πόλη της Ιταλίας στην Επαρχία Φορλί-Τσεζένα. Έχει πληθυσμό 13.245 κατοίκων. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τα λατινικά *Forum Popilii* ή *Forum Livii Popilii*.

Η πόλη ιδρύθηκε το 132 μ.Χ. από τους Ρωμαίους ως *Forum Popilii*, δύο χιλιόμετρα έξω από τη σημερινή πόλη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φορλί-Τσεζένα
Κινηματογράφος στη Σερβία

Ο **κινηματογράφος στη Σερβία** περιλαμβάνει την τέχνη κινηματογραφικών ταινιών και δημιουργικών ταινιών που εκτελούνται στο κράτος της Σερβίας. Η Σερβία (τόσο ως ανεξάρτητη χώρα όσο και εντός της Γιουγκοσλαβίας) έχει φιλοξενήσει πολλές ταινίες και σκηνοθέτες διεθνώς αναγνωρισμένους.

## Ιστορικά στοιχεία
Η Σερβία έχει μια σημαντική θεατρική παράδοση διαθέτοντας πολλά θέατρα. Το Εθνικό Θέατρο της Σερβίας ιδρύθηκε το 1861, με το κτίριό του να χρονολογείται στο 1868. Σε αυτό υπήρξαν εκτελέσεις όπερας από το τέλος του 19ου αιώνα, ενώ μόνιμες παραστάσεις όπερας καθιερώθηκαν το 1947. Ο ίδιος οργανισμός προχώρησε στην ίδρυση μιας εταιρείας μπαλέτου.

Το Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου του Βελιγραδίου (BITEF) είναι ένα από τα παλαιότερα φεστιβάλ θεάτρου στον κόσμο. Το «Νέες Θεατρικές Τάσεις» είναι ο σταθερός υπότιτλος του Φεστιβάλ. Ιδρύθηκε το 1967 και ακολουθεί και υποστηρίζει συνεχώς τις τελευταίες τάσεις του θεάτρου. Έχει γίνει ένα από τα πέντε σημαντικότερα και μεγαλύτερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, ενώ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά ιδρύματα της Σερβίας.

Ο κινηματογράφος έφθασε αρκετά νωρίς στη Σερβία, με 12 ταινίες να έχουν παραχθεί πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η πιο αξιοσημείωτη από τις προπολεμικές ταινίες ήταν η Μάχη του Κοσόβου του Μιχάιλο Πόποβιτς, το 1939.

Ο κινηματογράφος ευημερούσε τα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πιο αξιοσημείωτος μεταπολεμικός σκηνοθέτης ήταν ο Ντούσαν Μακαβέγιεφ, ο οποίος ήταν διεθνώς αναγνωρισμένος για την ταινία *[[Υπόθεση Αγάπης ή η Υπόθεση του Χαμένου Χειριστή του Τηλεφωνικού Κέντρου]]*, το 1969, εστιάζοντας στη γιουγκοσλαβική πολιτική. Η ταινία *Μαυροβούνιο* του Μακαβέγιεφ γυρίστηκε στη Σουηδία το 1981. Ο Ζόραν Ραντμίλοβιτς ήταν ένας από τους πιο αξιοσημείωτους ηθοποιούς της μεταπολεμικής περιόδου.

Ο σερβικός κινηματογράφος συνέχισε να σημειώνει πρόοδο τη δεκαετία του 1990 έως και σήμερα. Ο Εμίρ Κουστουρίτσα κέρδισε δύο Χρυσούς Φοίνικες για την καλύτερη ταινία μεγάλου μήκους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, πρώτα για την ταινία *Ο πατέρας λείπει σε ταξίδι για δουλειές* (19850 και για την *Υπέδαφος* (1995). Το 1998 ο Κουστουρίτσα κέρδισε ένα Ασημένιο Λέοντα για τη σκηνοθεσία του *Μαύρη Γάτα, Άσπρη Γάτα*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τέχνες στη Σερβία
Αρχές της ισλαμικής νομολογίας

Οι **αρχές της ισλαμικής νομολογίας**, γνωστές και ως ***ουσούλ αλ-φικχ*** (αραβικά: أصول الفقه), είναι η μελέτη και η κριτική ανάλυση των πηγών και των αρχών στις οποίες βασίζεται η ισλαμική νομολογία.

## Ετυμολογία
Το *ουσούλ αλ-φικχ* περιλαμβάνει τον συνδυασμό δύο αραβικών όρων, *ουσούλ* και *φικχ*. Το *ουσούλ* προέρχεται από τα ριζικά γράμματα χαμζά, σαντ και λαμ τα οποία αναφέρονται στη βάση. Το *φικχ* αναφέρεται γλωσσολογικά στη βαθιά γνώση και κατανόηση.

Κατηγορία:Σαρία
Κατηγορία:Νομική επιστήμη
Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία
Κατηγορία:Φιλοσοφία του Δικαίου
Κουλουγλίδες

μικρογραφία|Απεικόνιση του 19ου αιώνα
Οι **Κουλουγλίδες** (από το τουρκικό *kuloğlu* «παιδιά των υπηρετών» ή «παιδιά των δούλων», από το **' «υπηρέτης/δούλος» και το **' «παιδί του») ήταν όρος που χρησιμοποιήθηκε κατά την οθωμανική περίοδο για να διακρίνει τους μικτούς απογόνους των Γενίτσαρων, μερικές φορές τους Τούρκους άνδρες και τις ντόπιες γυναίκες (Άραβες, Βέρβεροι) στην ακτή της Μπαρμπαριάς, μια περιοχή που βρίσκεται στις δυτικές και κεντρικές παραθαλάσσιες περιοχές της Βόρειας Αφρικής. Η φράση προέρχεται από το γεγονός ότι οι ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατέκτησαν μεγάλο μέρος του αραβικού κόσμου και έστειλαν Τούρκους έποικους στους κατακτημένους τόπους. Ενώ η ορολογία χρησιμοποιούνταν συνήθως στα εγιαλέτια του Αλγερίου, της Τριπολίτιδας και της Τύνιδας, δεν χρησιμοποιήθηκε για τους Τούρκους του εγιαλετίου της Αιγύτπου. Σε αντίθεση με τους Φράγκοαλγερινούς και τους βορειοαφρικανούς Εβραίους, οι απόγονοι των Κουλουγλίδων ενσωματώθηκαν σε μεγάλο βαθμό στις τοπικές τους κοινωνίες μετά την ανεξαρτησία τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανοί
Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Φλόρις Α΄ της Ολλανδίας

Ο **Φλόρις Α΄** (*Floris I van Holland*, 1025 - 28 Ιουνίου 1061) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας (1049-1061).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ντιρκ Α΄ κόμη της Ολλανδίας και της Οτελίνντις, ίσως κόρης του Βερνάρδου μαργράβου του Νόρντμαρκ. 

Γεννήθηκε στο Φλάαρντινγκεν και το 1049 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ντιρκ Δ΄, όταν αυτός δολοφονήθηκε. Ενεπλάκη με λίγους υποτελείς της Λοθαριγγίας σε πόλεμο ενάντια του επικυρίαρχού τους βασιλιά της Γερμανίας. Καθώς υποχωρούσε από το Ζάλτμπομελ, δέχθηκε ένοπλη επίθεση και στη μάχη που έγινε, σκοτώθηκε στο Χάμερτ (νυν Νέντερχεμερτ) το 1061 σε ηλικία 44 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1050 τη Γερτρούδη των Μπίλλουνγκ, κόρη του Βερνάρδου Β΄ δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
* Ντιρκ/Τιερύ Ε΄ π. 1052-1091, κόμης της Ολλανδίας.
* Μπέρτα π. 1055-1094, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ της Γαλλίας.
* Φλόρις γενν. π. 1055, μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Λιέγης.
* Αδέλα απεβ. 1085, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο Α΄  κόμη του Γκιν.
** Γκιζέλα του Γκιν, παντρεύτηκε τον Βενεμάρ της Γάνδης. 

Το 1061 απεβίωσε ο Φλόρις Α΄ και η Γκέρτρουντε έκανε δεύτερο γάμο με τον Ροβέρτο Α΄ κόμη της Φλάνδρας, που έγινε κηδεμόνας των τέκνων της και επίτροπος της αρχής για τον Ντιρκ Ε΄ ως το 1071, οπότε αυτός ενηλικιώθηκε.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας