open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ράινχολντ Χάιλ

Ο **Ράινχολντ Χάιλ** (γερμ. Reinhold Heil, γεν. 1954) είναι γερμανός μουσικός και συνθετης του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ζει στο Λος Άντζελες. Έγινε για τις τις ταινίες *[[Τρέξε Λόλα, Τρέξε|"Τρέξε, Λόλα Τρέξε]]* και ''το "Cloud Atlas"''.

## Φιλμογραφία
* *Berlin Station* (Epix) (2016)
* *Deutschland 83* (Sundance TV) (2015)
* *Legends* (TNT) (2014)
* *Helix* (Syfy) (2014)
* *I, Frankenstein* (2014)
* *Haunt* (2013)
* *[[Cloud Atlas (ταινία)|Cloud Atlas]]* (Nominated for Golden Globe Award for Best Original Score) (2012)
* *Awake* (NBC) (2012)
* *Locke & Key* (TV Pilot, Fox) (2011)
* *6 giorni sulla Terra* (2011)
* *Killer Elite* (2011)
* *[[Τρίο (ταινία)|Three]]* (2010)
* *Tomorrow When the War Began* (2010)
* *The International* (2009)
* *Perfume: The Story of a Murderer* (Nominated for Saturn Award for Best Music and German Film Awards, Film Award in Gold for Best Film Score) (2006)
* *John From Cincinnati* (HBO) (2007)
* *Anamorph* (2007)
* *Blood and Chocolate* (2007)
* *Deadwood* (HBO) (2006)
* *[[Παρίσι, σ' αγαπώ|Paris, je t'aime]]* (2006)
* *Land of the Dead* (2005)
* *The Cave* (2005)
* *Sophie Scholl: The Final Days* (2005)
* *Iron Jawed Angels* (HBO) (2004)
* *Without A Trace* (CBS) (2002)
* *One Hour Photo* (Nominated for Saturn Award for Best Music) (2002)
* *The Princess and the Warrior* (2000)
* *[[Τρέξε Λόλα, Τρέξε|Run Lola Run]]* (Nominated for Chicago Film Critics Association award for Best Original Score) (1999)
* *Winter Sleepers* (1997) 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Τρέμολο

[thumb|right|350px|Μοχλός τρέμολου σε κιθάρα [Στρατοκάστερ]]
To **τρέμολο** ή **βιμπράτο** είναι μηχανική συσκευή της ηλεκτρικής κιθάρας που επηρεάζει τον ήχο ακριβώς στην πηγή του. Με την βοήθεια ενός μοχλού οι χορδές χαλαρώνουν, οι παλμοί τους βραδύνονται και ο ήχος βραχύνεται, με αποτέλεσμα η κιθάρα να παράγει εντελώς πρωτόγνωρους ήχους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* „The Log“, Les Pauls Experimentalgitarre mit „Vibrola“ (αγγλικά)
* E-Gitarre von Bigsby mit Tremolo aus dem Jahr 1952 (αγγλικά)

Κατηγορία:Κιθάρες
Γιόαχιμ Βιττ

Ο **Γιόαχιμ Βιττ** (γερμ. Joachim Witt, γενν. 22. Φεβρουαρίου 1949) είναι γερμανός μουσικός και ηθοποιός. Γνώρισε επιτυχία με τo νέο γερμανικό κύμα Αμφισβιτήθηκε, αλλά και καταξιώθηκε από τους κριτικούς της μουσικής. Θεωρείται μουσικός πρωτοπόρος και οδηγός της δεκαετίας του 1980

## Πηγές
* 1982: *Joachim Witt: Noten - Texte - Bilder* (ISBN 3883931306) 	
* 2012: *Joachim Witt - DOM - Eine Biographie von Thomas Bleskin*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί
Απόστολος Βλασακούδης

Ο **Απόστολος Βλασακούδης** (1913 - 1984) ήταν Έλληνας φαρμακοποιός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1913 στην Αλεξανδρούπολη και εργάστηκε ως φαρμακοποιός. 

Εξελέγη βουλευτής Έβρου για πρώτη φορά το 1950 με την ΕΠΕΚ (Κόμμα των Προοδευτικών Φιλελευθέρων) και αργότερα με την Ένωση Κέντρου το 1964 λαμβάνοντας 7.581 ψήφους από την πρώτη κατανομή. 

Μεταδικτατορικά πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις και έλαβε 1.945 ψήφους το 1974, χωρίς να εκλεγεί.

Ήταν νυμφευμένος με την Ελισάβετ Βλασακούδη -απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1995- και απέκτησαν δύο παιδιά, τη Νιόβη και το Βλάση.

Ο Απόστολος Βλασακούδης πέθανε το 1984.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φαρμακοποιοί
Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Ο βοσκός (τραγούδι)

**«Ο βοσκός»** (, ) είναι ο τίτλος μελωδικού τραγουδιού σε σύνθεση Τζέιμς Λαστ, σε εκτέλεση Γκεόργκε Ζαμφίρ. Η μελωδία του *βοσκού* επένδυσε μουσικά πολλές ταινίες. Παίχθηκε από πολλούς μουσικούς και διαμορφώθηκε σε πολλά μουσικά στιλ.

## Ιστορικό
Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1977 στο μουσικό άλμπουμ του Τζέιμς Λαστ *Russland Erinnerungen* (μτφ. *Αναμνήσεις από τη Ρωσία*). Το ίδιο χρόνο, κυκλοφόρησε και ως σινγκλ, κατακτώντας την 22η θέση στην κατάταξη των τσαρτ στη Γερμανία. Με αυτήν την εκτέλεση, ο Ρουμάνος αυλιστής Γκεόργκε Ζαμφίρ έτυχε διεθνούς αναγνωρισιμότητας αν και είχε εκδόσει και άλλες μουσικές παραγωγές στο παρελθόν. Μεταξύ άλλων, συνόδευσε τον Τζέιμς Λαστ σε μια περιοδεία του το 1978.

«Ο βοσκός» χρησιμοποιήθηκε ως σάουντρακ σε πολλές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Το 1979, χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες της αυστραλέζικης σειράς *Golden Soak* του Γαλλοαυστραλού Ανρί Σαφράν και το 1984 χρησιμοποιήθηκε για να επενδύσει μουσικά το υποψήφιο για Όσκαρ μικρού μήκους ντοκιμαντέρ *Paradise* του Ινδοκαναδού Ίσου Πατέλ. Το 2003, χρησιμοποιήθηκε από τον Κουέντιν Ταραντίνο για να επενδύσει μουσικά το τέλος της ταινίας *[[Kill Bill 1|Kill Bill: Volume 1]]*. Όταν κυκλοφόρησε η ταινία σε DVD, εσφαλμένα αναφέρεται ότι ο Γκεόργκε Ζαμφίρ είναι ο παραγωγός του τραγουδιού.

Είναι ένα δημοφιλές τραγούδι που τυχαίνει να έχει σημαντική αναγνωρισιμότητα ιδιαίτερα από τις ταινίες που το χρησιμοποίησαν ως σάουντρακ. Διάφοροι καλλιτέχνες διασκεύασαν το μελωδικό τραγούδι,. όπως ο Εκουαδοριανός μουσικός Λέο Ρόχας που με την απόδοση του κομματιού εξασφάλισε την νίκη του στον τελικό της πέμπτης σεζόν του διαγωνισμού ταλέντων *[[Das Supertalent|Γερμανία έχεις ταλέντο]]* και την πρώτη του δισκογραφική δουλειά.

## Παραπομπές


Βοσκος
Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Πολύξενος Επιφανής Σωτήρ

Ο **Πολύξενος Επιφανής Σωτήρ** (2ος/1ος αιώνας π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του ινδοελληνικού βασιλείου ο οποίος κυβέρνησε κατά την περίοδο μεταξύ 100 και 80 π.Χ. (οι εκτιμήσεις διίστανται σε 100 π.Χ. και 85 με 80 π.Χ.) στην Γανδάρα και την Πενταποταμία. Διασώζονται πολύ λίγα νομίσματα του και εκτιμάται πως η βασιλεία του ήταν βραχύχρονη.

## Περιγραφή
Στα νομίσματα του ο Πολύξενος απεικονίζεται ως νεαρός άνδρας με διάδημα, και τα νομίσματα του έχουν αρκετές ομοιότητες με αυτά του Στράτωνα Α´. Και οι 2 βασιλείς χρησιμοποίησαν το επίθετο *Σωτήρ*, καθώς και οι 2 έχουν στην μια πλευρά των νομισμάτων τους της Αθηνά Αλκίδημο η οποία ήταν έμβλημα της δυναστικής γραμμής του Μενάνδρου Α´. 

Στα χάλκινα νομίσματα του η Αθηνά απεικονίζεται στην μια πλευρά ενώ η αιγίδα της στην άλλη.Κάποια από τα μονογράμματα των νομισμάτων του υπάρχουν και στα νομίσματα του Στράτωνα Α´, Ηλιοκλή Β´ και Αρχίβιου.


Polyxenos.jpg|Όψη 1: Όψη του Πολύξενου με επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ ΣΩΤΗΡΟΣ  Όψη 2: Αθηνά Αλκίδημος και η ίδια φράση σε γραφή Χαροστί
Polyxenos square bilingual.jpg|Όψη 1: Ινδικού τύπου νόμισμα του Πολύξενου με κράνος  Όψη 2: Αιγίδα και γραφή Χαροστί


## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
Φρειδερίκος Α΄ της Μάντουα

O **Φρειδερίκος Α΄**, ιταλ. *Federico I*, (25 Ιουνίου 1441 - 14 Ιουνίου 1484) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν μαρκήσιος της Μάντουα (1478-84) και κοντοτιέρος.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου Γ΄ μαρκησίου της Μάντουα και της Βαρβάρας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ.

Ήταν καλός φίλος με τον ζωγράφο της Αυλής Αντρέα Μαντένια. Εκπαιδευτές του ήταν αρχικά η μητέρα του Αντρέα Μαντένια και ο ανθρωπιστής Βιττορίνο ντα Φέλτρε, ο οποίος απεβίωσε το 1446. Τότε την εκπαίδευσή του ανέλαβε πιο πολύ από όλους ο ανθρωπιστής Ιάκομπο ντα Σαν Κασσιάνο ως το 1449 και έπειτα ο Ονιμπένε ντα Λονίκο.

Πολέμησε ως κοντιτιέρος για τους Σφόρτσα του Μιλάνου ως το 1470. Το 1478 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, αλλά αναγκάστηκε να μοιράσει αρκετές περιοχές της Μάντουα στους αδελφούς του. Συνέχισε να πολεμά ως κοντοτιέρος· κατά την απουσία του τη Μάντουα διοικούσε ο Ευσέβιος Μαλατέστα, ενώ τον τοπικό στρατό ο Φραγκίσκο Σέκο ντ' Αραγκόνα. Ο Φρειδερίκος Γ΄ πήρε μέρος σε πολλές ενέργειες για την υπεράσπιση του Μιλάνου, ιδιαίτερα εναντίον της επιθετικής Βενετίας. Κατά τη διάρκεια ενός από αυτούς τους πολέμους κατέλαβε την Άζολα και άλλα Βενετικά εδάφη. Μετά την ειρήνη ο Λουδοβίκος Σφόρτσα δούκας του Μιλάνου ζήτησε την επιστροφή της Άζολα στο Μιλάνο και ο Φρειδερίκος Γ΄ έπρεπε να την αποδεχθεί.

Απεβίωσε το 1484 στη Μάντουα και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκος Β΄.

## Οικογένεια
Το 1463 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
* Κλάρα 1464-1503, παντρεύτηκε τον Γιλβέρτο των Βουρβόνων, κόμη του Μονπανσιέ.
* Φραγκίσκος Β΄ 1466-1519, μαρκήσιος της Μάντουας.
* Σιγισμούνδος 1469-1525, καρδινάλιος.
* Ελισάβετ 1471-1526, παντρεύτηκε τον Γκουιντομπάλντο Α΄ ντα Μοντεφέλτρο δούκα του Ουρμπίνο.
* Μαγδαληνή 1472-1490, παντρεύτηκε τον Τζοβάνι Σφόρτσα, κύριο του Πέζαρο.
* Ιωάννης 1474-1525, κύριος του Βεσκοβάτο. Οι απόγονοί του μαρκήσιοι του Βεσκοβάτο, έγιναν ο κύριος κλάδος των Γκοντζάγκα, μια και εξέλιπαν οι άλλοι κλάδοι.

## Πρόγονοι

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
*
*Biography 

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Φαλλός ο πολύχρωμος

Ο **Φαλλός ο πολύχρωμος** *(*'Phallus multicolor*')*, είναι ένα είδος μύκητα της οικογένειας *Phallaceae* ή *"stinkhorns"*.

## Περιγραφή και εμβέλεια
Είναι παρόμοιο στην συνολική εμφάνιση με το *Phallus indusiatus*, αλλά έχει πιο έντονα χρώματα καπ, *stipe* και *indusium*, και συνήθως είναι μικρότερο. Βρίσκεται στην Αυστραλία, το Γκουάμ, τη Σουμάτρα, την Ιάβα, τη Βόρνεο, την Παπούα Νέα Γουινέα, το Ζαΐρ, το Τομπάγκο, καθώς και τη Χαβάη.

## Δείτε επίσης
* Φαλλός ο χρυσός

## Σημειώσεις



;Παραπομπές σημειώσεων




## Παραπομπές




Κατηγορία:Μανιτάρια
Τζέημς Λαστ

Ο **Τζέημς Λαστ **ή Τζέιμς Λαστ (γερμ. James Last, 1929 - 2015) ήταν δημοφιλής Γερμανός μουσικός, συνθέτης, ενορχηστρωτής και μουσικός παραγωγός. Διεύθυνε ορχήστρα με 40 μουσικούς και επινόησε το μουσικό στυλ της ελαφρής μουσικής (easy listening) και του "χαρούμενου ήχου", και γνώρισε τόσο μεγάλη επιτυχία που από το 1965 και για δύο δεκαετίες οι πωλήσεις των δίσκων του του έκαναν το εν τρίτο του τζίρου της δισκογραφικής κατανάλωσης στη Γερμανία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Γενικές εκλογές στη Νήσο του Μαν (2016)

**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Νήσο του Μαν , στις 22 Σεπτεμβρίου 2016. Οι ανεξάρτητοι κέρδισαν τις 21 από τις 24 έδρες στη Βουλή των Κλειδιών. Σημειώθηκε ρεκόρ στον αριθμό των γυναικών που εξελέγησαν (5 ή 21%).

## Εκλογικό σύστημα
Έπειτα από αλλαγές στο εκλογικό σύστημα, ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2016, τα 24 μέλη της βουλής των Κλειδιών εξελέγησαν από τις 12 εκλογικές περιφέρειες, σε κάθε μια από τις οποίες εξελέγησαν δύο βουλευτές. Προηγουμένως οι εκλογικές περιφέρειες διέφεραν σε μέγεθος από μία ως τρεις έδρες. Οι εκλογές έγιναν με το σύστημα της πολλαπλής μη μεταβιβάσιμης ψήφου σε κάθε εκλογική περιφέρεια, με τους ψηφοφόρους να έχουν δικαίωμα δύο ψήφων για τις δύο έδρες.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές

2016
Μαν
Φαλλός ο χρυσός

Ο **Φαλλός ο χρυσός** ή **Φαλλός ο κίτρινος** *(*'Phallus luteus*')*, είναι είδος μύκητα στην οικογένεια *Phallaceae* ή *"stinkhorns"*. Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1936 ως *Dictyophora lutea* και το 2009, μεταφέρθηκε στο γένος Φαλλός *(Phallus)*. Είναι ευρέως διαδεδομένος στην Ασία, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, Κορέας, Ιαπωνίας, Ινδίας και έχει συλλεχθεί στο Μεξικό.

## Δείτε επίσης
* Φαλλός ο πολύχρωμος

## Παραπομπές




Κατηγορία:Μανιτάρια
Νιτρώδης ισοπροπυλεστέρας

Ο **νιτρώδης ισοπροπυλεστέρας** (αγγλικά: *isopropyl nitrite*) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο **[[C3H7NO2|C<sub>3</sub>H<sub>7</sub>NΟ<sub>2</sub>]]**. Χημικά, αποτελεί τον ισοπροπυλεστέρα του νιτρώδους οξέος.

Μπορεί να παραχθεί από την ισοπροπανόλη:
\mathrm{CH_3CH(OH)CH_3 + NaNO_2 \xrightarrow{\pi.H_2SO_4} CH_3CH(ONO)CH_3 + NaOH}



Ο χημικά καθαρός νιτρώδης ισοπροπυλεστέρας, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι διαυγές ωχροκίτρινο ελαιώδες υγρό.

## Εφαρμογές
Ο νιτρώδης ισοπροπυλεστέρας είναι μια από τις ενώσεις που χρησιμοποιήθηκαν ως εισπνεόμενα φάρμακα που προκαλούν μια σύντομη ευφορία.

Όμως, ο νιτρώδης προπυλεστέρας έχει σε μεγάλο βαθμό αντικατασταθεί από το νιτρώδη ισοβουτυλεστέρα (ή και από το νιτρώδη αμυλεστέρα).

## Ασφάλεια
Έχει συσχετιστεί με την ωχροπάθεια στο μάτι, όρασης με κεντρικά σκοτώματα, που συνδέονται με διμερείς κίτρινες κηλίδες βοθρίου και τη διαταραχή στο εσωτερικό/εξωτερικό τμήμα συμβολής, η οποία μπορεί να είναι αναστρέψιμη.

## Σημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:C3
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με άζωτο
Κατηγορία:Εστέρες ανόργανων οξέων
Κατηγορία:Αντίδοτα
Βαθύλακκος Κοζάνης

Ο **Βαθύλακκος** είναι ημιορεινό χωριό της Δυτικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης σε υψόμετρο 420 μέτρα. Μέχρι το 1923 κατοικούσαν στο χωριό Τούρκοι. Έπειτα εγκαταστάθηκαν Έλληνες από τη Μικρά Ασία (από τα Φάρασα Καππαδοκίας, από την Προύσα και από τον Πόντο). Η παλιά ονομασία από την τουρκοκρατία ήταν Κετσιλέρ, που σημαίνει τουρκικά γιδότοπος και έτσι αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Βαθύλακκος (Οι Φαρασιώτες ήτα από το χωριό Τσουχούρ γιούρτ που σημαίνει βαθύς λάκκος). Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βαθυλάκκου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σερβίων του Δήμου Σερβίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 615 κατοίκους.

## Πηγές
* Greek Travel Pages

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σερβίων - Βελβεντού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Ντανιέλλα Μονέ

Η **Ντανιέλλα Μονέ Ζούβιτς** (αγγλικά: **Daniella Monet Zuvic**, γενν. 1 Μαρτίου 1989) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια  γνωστή για τον ρόλο της ως Τρίνα Βέγκα στη σειρά του Nickelodeon, Victorious.Επίσης έπαιξε στη σειρά του Nickelodeon, Zoey 101. Ο πατέρας της είναι από την Κροατία και η μητέρα της από την Ιταλία.

## Υποκριτική καριέρα

Το 2010, είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στην τηλεοπτική σειρά American Dreams.H Ντανιέλλα έπαιξε επίσης έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στην σειρά ως την Missy Keinfield.Έχει μια αδερφή τη Sissy.Στην σειρά Zoey101 εμφανίστηκε ως καλεσμένη σε τρία επεισόδια από το 2006-2007.Επίσης έπαιξε στην ταινία Simon Says το 2010 και το 2007 στις ταινίες Nancy Drew και Taking Five.

Από το 2010 ως το 2013,η Ντανιέλλα έπαιξε στην σειρά του Nickelodeon Victorious την Τρίνα Βέγκα την μεγαλύτερη αδερφή της Τόρι Βέγκα και την συμφοιτήτρια του Hollywood Arts χωρίς να έχει καθόλου ταλέντο στο τραγούδι και περιγράφεται ως >, >, και >.

Επίσης αντικατέστησε την Jennette McCurdy στο χαρακτήρα Bertha στις ταινίες  *[[Fred 2: Night of the Living Fred]], [[Fred 3: Camp Fred]] και .Βασισμένη στην ταινία The Fairly Odd Parents έπαιξε την Toutie με τον [[Ντρέικ Μπελ|Drake Bell]] o οποίος ήταν ο Timmy Turner* *στην ταινία  [[A Fairly Odd Movie: Grow Up, Timmy Turner!]] και επαναπροσδιορίστηκε ο ρόλος της στο "A Fairly Odd Christmas"* *του 2012 και το "A Fairly Odd Summer" του 2014.*

Η Ντανιέλλα φιλοξένησε μια εκπομπή του Nickelodeon που ονομαζόταν Awesomeness TV που έκανε πρεμιέρα 1η Ιουλίου το 2013 αλλά ακυρώθηκε μετά από δύο σεζόν το 2014.Η εκπομπή αυτή περιλάμβανε σκετσάκια,σάτιρα με διάσημους,παρωδίες και μουσικά βίντεο.Φιλοξενεί επίσης το παιχνίδι Nickelodeon, Paradise Run, το οποίο έκανε πρεμιέρα την 1η Φεβρουαρίου 2016.Η παράσταση ανανεώθηκε για μια δεύτερη σεζόν η οποία προγραμματίζεται να κινηματογραφηθεί από τον Μάιο έως τον Ιούνιο του 2016.

## Προσωπική ζωή
Είναι βίγκαν.  

Τον Δεκέμβριο του 2017, η Μονέ αρραβωνιάστηκε τον Άντριου Γκάρντνερ, έπειτα από έξι χρόνια σχέσης. Έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά, έναν γιο τον Τζίο Τζέιμς Γκάρντνερ (γενν. 28 Σεπτεμβρίου 2019) και μια κόρη την Ίβρι Γκάρντνερ (γενν. 12 Φεβρουαρίου 2021).

## Φιλμογραφία

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στο IMDB
* Ιστοσελίδα στο Twitter

Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ιταλικής καταγωγής
Φραγκίσκος Β΄ της Μάντουα

O **Φραγκίσκος Β΄**, ιταλ. *Francesco II*, (10 Αυγούστου 1466 - 29 Μαρτίου 1519) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν μαρκήσιος της Μάντοβας (1484-1519).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ μαρκήσιου της Μάντοβας και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας.

Έκανε σταδιοδρομία ως κοντοτιέρος στη Βενετία το διάστημα 1489-98. Ήταν ο διοικητής του στρατού του Ιταλικού Συνασπισμού στη μάχη του Φορνόβο, υπό την καθοδήγηση του θείου του Ριντόλφο Γκοντζάγκα, που ήταν εμπειρότερος. Αν και αμφίρροπη, η μάχη είχε ως αποτέλεσμα την απώθηση του Καρόλου Η΄ της Γαλλίας πέρα από τις Άλπεις. Τον περιέγραφαν ως βραχύ, με σπινθηροβόλα μάτια, περιφρονητικό και εξαίρετα γενναίο· εθεωρείτο ο καλύτερος ιππότης της Ιταλίας.

Αργότερα συμμάχησε με τον πάπα Ιούλιο Β΄ στον Ιερό Συνασπισμό εναντίον της Βενετίας. Σε κάποια ευκαιρία οι Βενετοί τον αιχμαλώτισαν, τον κράτησαν όμηρο για μερικούς μήνες  και τον ταπείνωσαν. Δεν ελευθερώθηκε παρά μόνο όταν έδωσε τον γιο του Φρειδερίκο Β΄ στη Ρώμη. Αυτό τον έκανε εχθρικό προς τον πάπα και όταν αργότερα τον καλούσαν να αναλάβει τη διοίκηση του στρατού στη Ρώμη, αρνιόταν.

Κατά την απουσία του η Μάντουα κυβερνήθηκε από την σύζυγό του Ισαβέλα των Έστε. Υπό τη διοίκησή τους η πόλη γνώρισε πολιτιστική άνθηση. Είναι η εποχή ακμής της πόλης, στην οποία βρίσκονται καλλιτέχνες όπως ο Αντρέα Μαντένια και ο Ιάκομπο Μπονακόλσι. Ο Φραγκίσκος Β΄ έκτισε το ανάκτορο του Σαν Σεμπαστιάν και ο Μαντένια ζωγράφισε εκεί τον *θρίαμβο του Καίσαρα*, 9 έργα αυγοτέμπερας, συνολικά 70 τμ.

Από το 1503 άρχισε μία μακρά σχέση με τη Λουκρητία Βοργία. Από τις επαφές του με κοινές γυναίκες ασθένησε από σύφιλη και απεβίωσε το 1519. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Φρειδερίκος Α΄.

## Οικογένεια
Το 1490 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα των Έστε, κόρη του Έρκολε Α΄ μαρκησίου της Φερράρα και είχε τέκνα:
* Ελεονώρα 1493-1570, παντρεύτηκε τον Φραντσέσκο-Μαρία Α΄ ντελλα Ρόβερε δούκα του Ουρμπίνο.
* Μαργαρίτα, γενν. 1496.
* Ιππολύτη 1503-1570, μοναχή στη δομινικανή μονή του Σαν Βιντσέντσο.
* Φρειδερίκος Β΄ 1500-1540, δούκας της Μάντοβας.
* Έρκολε 1506-1565, καρδινάλιος.
* Φερράντε Α΄ 1507-1557, κόμης του Γκουαστάλα.
* Λιβία 1508-1569, μοναχή.

## Πρόγονοι

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Καίσαρ Α΄ της Γκουαστάλα

O **Καίσαρ Α΄**, ιταλ. *Cesare I*, (1530 - 15 Φεβρουαρίου 1575) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν κόμης της Γκουαστάλα (1557-75).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φερράντε Α΄, κόμη της Γκουαστάλα, και της Ισαβέλας ντι Κάπουα. Αδελφοί του ήταν ο Φραγκίσκος δούκας του Αριάνο και ο Τζοβάννι Βιντσέντσο, καρδινάλιος.

Από τη μητέρα του κληρονόμησε την κομητεία του Αμάλφι και το πριγκιπάτο του Μολφέτα. Ήταν επίσης δούκας του Αριάνο. Ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας τον έθεσε επικεφαλής του στρατού του στη Λομβαρδία.

Ήταν μέλος της Ακαδημίας των Νυκτών του Βατικανού (Noctes Vaticanae) στο κτήριο *καζίνα Πίο Δ΄* του Βατικανού. Ίδρυσε την Ακαδημία ντέλι Ινβαγκίτι στο ανάκτορο που κληρονόμησε από τον πατέρα του στη Μάντουα. Το 1567-68 μετακίνησε την Αυλή του από τη Μάντουα στη Γκουαστάλα. Είχε αρχιτέκτονα και μηχανικό τον Φραντσέσκο ντα Βολτέρα. Έζησε εκεί ώσπου απεβίωσε το 1575 κι τον διαδέχθηκε ο γιος του Φερράντε Β΄.

## Οικογένεια
Το 1560 νυμφεύτηκε την Καμίλα Μπορομέο, αδελφή του Καρόλου Μπορομέο και είχε τέκνο:
* Φερράντε Β΄ 1563-1630, κόμης (κατόπιν δούκας) της Γκουαστάλα.

## Πρόγονοι

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
*

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Έφερτ φαν Ελστ

Ο **Έφερτ φαν Ελστ** (ολλανδικά: **Evert van Aelst**, αναφερόμενος και ως **Everard Aalst**, Ντελφτ, 1602 – Ντελφτ, 19 Φεβρουαρίου 1657) ήταν Ολλανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων.

Ο φαν Ελστ ήταν θείος και Δάσκαλος του Βίλλεμ φαν Ελστ. Και οι δύο ήταν διάσημοι για τις νεκρές φύσεις τους με θηράματα, ψάρια, ανθοδοχεία κλπ. Επηρεάστηκε από τον Πίτερ Κλες. Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, πέρασε τέσσερα χρόνια στη Γαλλία και επτά στην Ιταλία. Ο Μέγας Δούκας της Τοσκάνης έγινε πάτρονάς του και τον αντάμειψε πλουσιοπάροχα για τα έργα του. Όταν επέστρεψε στην Ολλανδία, εγκαταστάθηκε στο Ντελφτ, όπου δημιούργησε εργαστήριο, στο οποίο ζωγράφιζε νεκρές φύσεις, με μεγάλη επιτυχία κατά τη διάρκεια του βίου του. Ο Εμάνουελ ντε Βίττε, ο ανεψιός του Βίλλεμ και ο Γιάκομπ Ντενάις διετέλεσαν μαθητές του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Rose, Hugh James (1857) *A New General Biographical Dictionary*, London: B. Fellowes et al.

## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Βίλλεμ φαν Ελστ

Ο **Βίλλεμ φαν Ελστ** (ολλανδικά: **Willem van Aelst **, 16 Μαΐου 1627 - 1683 ή μετά) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική.

## Βιογραφία
Ο φαν Ελστ γεννήθηκε στο Ντελφτ σε οικογένεια ευκατάστατων αρχόντων της πόλης. Διδάχτηκε ζωγραφική από τον θείο του, τον ζωγράφο νεκρών φύσεων Έφερτ φαν Ελστ. Στις 9 Νοεμβρίου 1643 καταγράφηκε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Ντελφτ.

Ματαξύ 1645 και 1649 έζησε στη Γαλλία. Το 1649 ο φαν Ελστ ταξίδεψε στη Φλωρεντία, όπου διετέλεσε Αυλικός ζωγράφος για τον Φερδινάνδο Β΄ των Μεδίκων, Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης. Εκεί έγινε γνωστός ως  *Guillielmo d'Olanda*. Εκείνη την εποχή ο Μέγας Δούκας προσέλαβε δύο συμπατριώτες του, τον Ματτίας Βίτχοος (Matthias Withoos) και τον Όττο Μαρσέους φαν Σρικ (Otto Marseus van Schrieck). Ο τελευταίος ήταν επίσης ζωγράφος νεκρών φύσεων και πιθανόν να επηρέασε το ύφος του φαν Ελστ. Ο Φερδινάνδος Β΄ τίμησε δημόσια των φαν Ελστ με χρυσή αλυσία και μετάλλιο, ως απόδειξη της επιδοκιμασίας και αναγνώρισης του ταλέντου του
.

Έχει γίνει εικασία ότι ο φαν Ελστ επισκέφθηκε τη Ρώμη, όπου έγινε μέλος των *[[Bentvueghels]]*, της ειταρείας Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που δραστηριοποιούνταν στην πόλη. Η εικασία αυτή βασίζεται στο όχι και πολύ πειστικό επιχείρημα ότι κατά τα έτη 1657/78 υπέγραφε τα έργα του με το όνομά του, ακολουθούμενο από το "alias" συν ένα ζωγραφισμένο ραβδί, κάτι που ερμηνεύτηκε ως προσωνύμιο που του είχαν αποδόσει οι *Bentvueghels* "De Vogelverschrikker" (=το σκιάχτρο), αλλά δεν υπάρχουν έγγραφα που να αποδεικνύουν κάτι παρόμοιο.

Το 1656 επέστρεψε στην Ολλανδία για να εγκατασταθεί μόνιμα στο Άμστερνταμ. Έγινε ένας από τους πλέον επιφανείς ζωγράφους νεκρών φύσεων της γενιάς του, γεγονός που του επέτρεψε να ζει στην "Πρινσχεχτραχτ" (Prinsengracht), αριστοκρατικό δρόμο της πόλης. Απεβίωσε στο Άμστερνταμ, περί το 1683 ή αργότερα, καθώς το τελευταίο χρονολογημένο του έργο έχει αυτή τη χρονολογία. Ο φαν Ελστ ήταν ο Δάσκαλος της Ραχελ Ρόις,, του Ίσαακ Ντένις, της Μαρία φαν Οοστερβάικ και του Ερνστ Στούβεν.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Website on Willem van Aelst in Delft
*Online gallery and literature at PubHist
*Vermeer and The Delft School, a full text exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art, which contains material on Willem van Aelst

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Φερράντε Β΄ Γκοντζάγκα

O **Φερράντε Β΄**, ιταλ. *Ferrante IΙ*, (1563 - 5 Αυγούστου 1630) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν κόμης (1575-1621) και μετά δούκας (1621-1630) της Γκουαστάλα. Επίσης ήταν δούκας του Αμάλφι.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καίσαρα Α΄ κόμη της Γκουαστάλα και δούκα του Αμάλφι και της Καμίλα Μπορομέο. Το 1575 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Το 1621 η κομητεία του αναβαθμίστηκε σε δουκάτο, έγινε έτσι δούκας της Γκουαστάλα.

Το 1627 απεβίωσε ο Βικέντιος Β΄, δούκας της Μάντουα και τελευταίος του κύριου κλάδου των Γκοντζάγκα· ήταν γιος του Βικέντιου Α΄. Ο κοντινότερος συγγενής ήταν ο Κάρολος Γ΄ δούκας του Νεβέρ, εξάδελφος του Βικέντιου Α΄. Ο Φερράντε Β΄ διεκδίκησε επίσης τη διαδοχή, ως δεύτερος εξάδελφος του Βικέντιου Α΄, έτσι εμπλέχθηκε στον Πόλεμο για τη Διαδοχή της Μάντουα (1628-31). Ο Φερδινάνδος Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας τον υποστήριξε, θέλοντας να επαναφέρει το δουκάτο της Μάντουα στην επικράτειά του. Η Γαλλία υποστήριξε τον Κάρολο Γ΄, έτσι ο Πόλεμος για τη Διαδοχή της Μάντουα έγινε μέρος του Τριακονταετούς Πολέμου. Τελικά η προσπάθεια του Φερράντε Β΄ δεν ευοδώθηκε, αφού ο Κάρολος Γ΄ του Νεβέρ έγινε, ως Κάρολος Α΄, νέος δούκας της Μάντουα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Βιττόρια Ντόρια, κόρη του Τζοβάννι Αντρέα ναυάρχου της Γένουας, ναυάρχου της Ισπανίας και μέλος του Βασιλικού Συμβουλίου της Ισπανίας και είχε τέκνα:
* Καίσαρ Β΄ 1592-1632, δούκας της Γκουαστάλα και του Αμάλφι.
* Βικέντιος 1602-1697, αντιβασιλιάς της Καταλωνίας.
* Ανδρέας, απεβ. 1686, κόμης του Σαν Πάολο.

## Πρόγονοι

## Πηγές
*

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Αθάνατη Αγαπημένη

H **Unsterbliche Geliebte** (ελληνική απόδοση: **Αθάνατη Αγαπημένη**) είναι η άγνωστη αποδέκτρια ενός ερωτικού γράμματος του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Το γράμμα γράφτηκε μεταξύ τις 6 και τις 7 Ιουλίου του 1812, στην Τέλπιτσε, όπου βρισκόταν ο Μπετόβεν για  θεραπεία σε ιαματικά λουτρά. Ολόκληρο το γράμμα γράφτηκε σε 10 μικρές σελίδες, με τον γραφικό χαρακτήρα του Μπετόβεν, ο οποίος παρουσιάζεται αντιφατικός και απρόβλεπτος. Το γράμμα βρέθηκε στην οικία του συνθέτη, μετά τον θάνατό του, το οποίο τελικά παρέμεινε στην κατοχή του Άντον Σίντλερ, μέχρι και τον θάνατό του. Κατόπιν, παραδόθηκε στην αδερφή του, ενώ αργότερα πωλήθηκε στην *Staatsbibliothek zu Berlin*, όπου βρίσκεται έως και σήμερα. Η επιστολή γράφτηκε με μολύβι και είναι χωρισμένη σε τρία μέρη. 

Ο Μπετόβεν στο γράμμα του δεν διευκρινίζει ούτε έτος συγγραφής, ούτε τοποθεσία. Τη δεκαετία του 1950 έγινε ανάλυση του χαρτιού της επιστολής και εκτιμήθηκε μια χρονολογία σύνταξης και, κατ' επέκταση, το μέρος της συγγραφής. Παρόλα αυτά, οι μελετητές του Μπετόβεν είναι διχασμένοι γύρω από το πρόσωπο της αποδέκτριας του γράμματος. Εικάζεται ότι είναι η Άντονι Μπρεντάνο ή η Γιοζεφίν Μπρούσνβικ, που θεωρούνται και οι επικρατέστερες. Ωστόσο, οι υποθέσεις για την *Αθάνατη Αγαπημένη* είναι αρκετές. Μερικές από τις γυναίκες που ενδέχεται να ήταν η αποδέκτρια του γράμματος είναι οι: Γιούλη (Τζουλιέτα) Γκουιτσάρντι, Τερέζε Μαλφάτι, Άννα-Μαρί φον Ερντέντι, Μπετίνα Μπρεντάνο, καθώς και διάφορες άλλες.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

Κατηγορία:Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Σήραγγα Κλόκοβας

Η **Σήραγγα Κλόκοβας** (επίσημη ονομασία: Σήραγγα «Κένταυρος Νέσσος») είναι μια δίδυμη σήραγγα στην Ιόνια Οδό. Κατασκευάστηκε με σκοπό ο αυτοκινητόδρομος να διέρχεται από το όρος Κλόκοβα (γνωστό και ως Παλιοβούνα), καθώς μέχρι τότε το μόνο πέρασμα αποτελούσε η παλιά εθνική οδός. Το μήκος κάθε σηραγγας ανέρχεται σε περίπου 2,8 χλμ.

Η κατασκευή της ξεκίνησε τον Μάρτιο 2015 και ολοκληρώθηκε με την παράδοση του έργου στις 12 Απριλίου 2017. Η σήραγγα είχε διανοιχτεί ήδη από τον Ιούνιο 2016, 14 μήνες μετά την έναρξη των εργασιών και πολύ νωρίτερα από ότι αναμενόταν αρχικά, κάτι που είναι αξιοσημείωτο και αποτελεί ρεκόρ για τα ελληνικά δεδομένα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Αιτωλοακαρνανίας
Κ
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Στερεά Ελλάδα‎
Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Καίσαρ Β΄ της Γκουαστάλα

O **Καίσαρ Β΄**, ιταλ. *Cesare IΙ*, (1592 - 26 Φεβρουαρίου 1632) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν δούκας της Γκουαστάλα (1630-32) και του Αμάλφι.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φερράντε Β΄ δούκα της Γκουαστάλα και του Αμάλφι και της Βιττόρια Ντόρια, κόρης του Τζοβάννι Αντρέα Ντόρια ναυάρχου της Γένουας, ναυάρχου της Ισπανίας και μέλους του Βασιλικού Συμβουλίου της Ισπανίας.

Το 1630 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Δύο έτη αργότερα απεβίωσε και ο ίδιος· τον διαδέχθηκε ο γιος του Φερράντε Γ΄.

## Οικογένεια
Το 1612 νυμφεύτηκε την Ισαβέλα Ορσίνι και είχε τέκνα:
* Φερράντε Γ΄ 1618-1623, δούκας της Γκουαστάλα και του Αμάλφι.
* Βεσπασιανός-Βικέντιος 1621-1687, αντιβασιλιάς της Βαλένθια.

## Πρόγονοι

## Πηγές
*

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κατηγορία:Δούκες της Γκουαστάλα
Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Σονάτα για βιολί No. 4 (Μπετόβεν)

Η **Σονάτα για βιολί No. 4 σε Λα ελάσσονα, Op. 23** (γερμανικά: *Violinsonate Nr. 4 in a-Moll*) είναι μία σονάτα για βιολί και πιάνο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, που γράφτηκε μεταξύ το 1800 και το 1801, και εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 1801 και αφιερώθηκε στον Κόντε Μόριτζ φον Φριζ. Αρχική πρόθεση ήταν να εκδοθεί μαζί με την No. 5, τελικά όμως εκδόθηκε ξεχωριστά. Σε αντίθεση με τις πρώτες τρεις σονάτες οι κριτικοί την υποδέχτηκαν θετικά. Το έργο αποτελείται από τρία έργα: 

#*Presto*
#*Andante scherzoso, più allegretto* (Λα μείζονα)
#*Allegro molto*

Μία μέση εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 19 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*[Violin Sonata No.4, Op.23 (Beethoven, Ludwig van)](http://imslp.org/wiki/Violin_Sonata_No.4_(Beethoven,_Ludwig_van)) στο IMSLP.org
* H Σονάτα No. 4 σε Λα ελάσσονα από τον Κόρει Κέροσβεκ (βιολί) και τον Πααβάλι Γιάμπανεν (πιάνο)

Κατηγορία:Σονάτες για βιολί του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1801
Σονάτα για βιολί No. 5 (Μπετόβεν)

Η **Σονάτα για βιολί No. 5 σε Φα μείζονα, Op. 24** (γερμανικά: *Violinsonate Nr. 5 in F-Dur, op. 24*), γνωστή και ως *Η Σονάτα της Άνοιξης* (*Frühlingssonate*) είναι μία σονάτα για βιολί και πιάνο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, που εκδόθηκε το 1801. Η Σονάτα αφιερώθηκε στον Κόντε Μόρτιτζ φον Φριζ, στον οποίον ο Μπετόβεν αφιέρωσε άλλα τρία έργα του: τη Σονάτα για βιολί No. 4, την 7η Συμφωνία και το Κουαρτέτο, Op. 29. Η ονομασία της Σονάτας έγινε μετά τον θάνατο του συνθέτη. Το έργο αποτελείται από τέσσερα μέρη: 

#*[[Tempo|Allegro]]*
#*[[Tempo|Adagio]] molto espressivo*
#*[[Scherzo]]: Allegro molto*
#*[[Rondo]]: Allegro ma non troppo*

Μία μέση εκτέλεση της Σονάτας διαρκεί περίπου 22 λεπτά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* [Violin Sonata No.5, Op.24 (Beethoven, Ludwig van)](http://imslp.org/wiki/Violin_Sonata_No.5,_Op.24_(Beethoven,_Ludwig_van)) στο IMSLP.org
* Η Σονάτα για βιολί Νο. 5 Σε εκτέλεση Corey Cerovsek (βιολί) και Paavali Jumppanen (πιάνο)

Κατηγορία:Σονάτες για βιολί του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1801
Τζορτζ Μίλερ (σκηνοθέτης)

O **Τζορτζ Μίλερ** AO (αγγλικά: *George Miller*, 3 Μαρτίου 1945) είναι Αυστραλός σκηνοθέτης ταινιών, σεναριογράφος, παραγωγός και πρώην γιατρός. Είναι περισσότερο γνωστός για τη σειρά ταινιών Mad Max, με τις ταινίες ο δρόμος της οργής και Mad Max 2 να θεωρούνται από τις καλύτερες ταινίες δράσης όλων των εποχών. Ο Τζορτζ Μίλερ πέρα από τον Mad Max έχει ασχοληθεί και με άλλα έργα, όπως τα Bade και Happy Feet, τα οποία έχουν κερδίσει βραβεία Όσκαρ. O Μίλερ είναι συνιδρυτής των εταιριών Kennedy Miller Mitchell και Dr. D Studios. 

Το 2006, ο Μίλερ κέρδισε το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων για το Happy Feet. Επίσης έχει προταθεί για άλλα πέντε βραβεία Όσκαρ: καλύτερο πρωτότυπο σενάριο για το *Lorenzo's Oil* (1992), καλύτερης ταινίας και προσαρμοσμένου σεναρίου το 1995 για την ταινία Babe και καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας για την ταινία Ο δρόμος της οργής το 2015. Ήταν πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών το 2016.

Ο Μίλερ γεννήθηκε στο Μπρίσμπεϊν από Έλληνες μετανάστες, τον Δημήτρη Καστρίτσιο Μίλερ και την Άνγκελα Μπάλσον. Ο Δημήτρης προερχόταν από τα Κύθηρα και άλλαξε το επίθετό του από Μηλιώτης σε Μίλερ όταν μετανάστευσε στην Αυστραλία και η οικογένεια της μητέρας του (Μπαγιοπούλου) ήταν Μικρασιάτες πρόσφυγες. Το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά: τους δίδυμους Τζορτζ και Τζον, τον Κρις και τον Μπιλ. Ο Μπιλ είναι παραγωγός ταινιών των ταινιών του Τζορτζ μετά τον θάνατο του πρώτου παραγωγού του, Μπάιρον Κένεντι.

## Φιλμογραφία
Ταινίες τις οποίες έχει σκηνοθετήσει:
* Μαντ Μαξ: Ο εκδικητής της νύχτας (1979)
* Mad Max: Εκδικητής πέρα από το νόμο (1981)
* Mad Max: Απόδραση από το βασίλειο του κεραυνού (1985)
* Οι μάγισσες του Ίστγουικ (1987)
* Lorenzo's Oil (1992)
* Μπέιμπ: Το Μικρό Γουρουνάκι στη Μεγάλη Πόλη (1998)
* Happy Feet (2006)
* Happy Feet 2 (2011)
* Mad Max: Ο δρόμος της οργής (2015)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο 

Κατηγορία:Αυστραλοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αυστραλοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί
Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αυστραλοί φεμινιστές
Κατηγορία:Αυστραλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα

To ***Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Manchester by the Sea***) είναι αμερικανική δραματική ταινία του 2016 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κένεθ Λόνεργκαν.

## Διανομή

## Βραβεία/Διακρίσεις
Στα 89α βραβεία Όσκαρ κέρδισε σε δύο κατηγορίες: Α' Ανδρικού ρόλου (Κέισι Άφλεκ) και πρωτότυπου σεναρίου, ενώ έλαβε υποψηφιότητα σε  άλλες τέσσερις: καλύτερης ταινίας, καλύτερου σκηνοθέτη, Β' Ανδρικού ρόλου (Λούκας Χέτζις), Β' Γυναικείου ρόλου (Μισέλ Ουίλιαμς).

Στις Χρυσές Σφαίρες του 2017 κέρδισε το βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία (Κέισι Άφλεκ). Επίσης, έλαβε υποψηφιότητα και σε άλλες τέσσερις κατηγορίες: καλύτερης δραματικής ταινίας, σκηνοθέτη, Β' Γυναικείου ρόλου (Μισέλ Ουίλιαμς) και πρωτότυπου σεναρίου.

Στα BAFTA του 2017 έλαβε έξι υποψηφιότητες: καλύτερης ταινίας, σκηνοθέτη, Α' Ανδρικού ρόλου (Κέισι Άφλεκ), Β' Γυναικείου ρόλου (Μισέλ Ουίλιαμς), πρωτότυπου σεναρίου και μοντάζ. Κέρδισε στις κατηγορίες Α' Ανδρικού ρόλου και πρωτότυπου σεναρίου.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα
*Η ταινία στην IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Roadside Attractions
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την κατάθλιψη
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια
Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Επαρχία Νονγκ Σον

Το **Νονγκ Σον** (βιετναμικά: *Nông Sơn*) είναι μια νέα αγροτική επαρχία στην περιφέρεια Κουάνγκ Ναμ στην περιφέρεια Νοτιοκεντρικής Ακτής του Βιετνάμ. Ιδρύθηκε το 2008 με την διάσπαση της επαρχίας Κουέ Σον στην επαρχία Νονγκ Σον και την επαρχία Κουέ Σον. Η επαρχιακή πρωτεύουσα είναι υπό κατασκευή. 

## Κοινότητες
Η επαρχία Νονγκ Σον διαιρείται σε 7 κοινότητες: Κουέ Λοκ, Κουέ Τρουνγκ, Κουέ Νιν, Κουέ Φουόκ, Κουέ Λαμ, Σον Βιέν και Φουόκ Νιν. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία του Βιετνάμ
Φερράντε Γ΄ της Γκουαστάλα

O **Φερράντε Γ΄**, ιταλ. *Ferrante IIΙ*, (4 Απριλίου1618 – 11 Ιανουαρίου 1678) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν δούκας της Γκουαστάλα (1632-78).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του δούκα της Γκουαστάλα και του Αμάλφι Καίσαρα Β΄, και της Ισαβέλας Ορσίνι. 

Το 1632 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Το 1638 πώλησε όλα τα μικρά φέουδα που είχε στο βασίλειο της Νάπολης· το 1649 πώλησε και το πριγκιπάτο του Μολφέτα. Το 1639 έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Ιακώβου και Κομεντατόρ της Βιγιαερμόσα.

Απεβίωσε το 1678 χωρίς άρρενες απογόνους. Το δουκάτο πέρασε αρχικά (1678-92) στην πρώτη κόρη του και τον σύζυγό της Φερδινάνδο-Κάρολο δούκα της Μάντουα, αλλά με παρέμβαση της Αυστρίας δόθηκε στον εξάδελφο του Φερράντε Γ΄, τον Βικέντιο, σύζυγο της δεύτερης κόρης του.

## Οικογένεια
Το 1647 νυμφεύθηκε τη Μαργαρίτα των Έστε, κόρη του Αλφόνσου Γ΄ δούκα της Μόντενα και είχε τέκνα:
* Άννα Ισαβέλλα 1655-1703, παντρεύτηκε τον πέμπτο εξάδελφό της Φερδινάνδο Κάρολο δούκα της Μάντουα.
* Μαρία Βικτώρια 1659-1707, παντρεύτηκε τον εξάδελφο τού πατέρα της Βικέντιο Γκοντζάγκα δούκα της Γκουαστάλα.

## Πρόγονοι

## Υποσημειώσεις

## Πηγές
*

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κατηγορία:Δούκες της Γκουαστάλα
Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Ύπατος αποδεδειγμένος

Με τον τίτλο **αποδεδειγμένος ύπατος** (, ) ονομαζόταν ο αξιωματούχος, ο οποίος είχε ήδη εκλεγεί ή επανεκλεγεί στη θέση του υπάτου και ανέμενε τον επίσημο διορισμό του, αλλά δεν είχε αναλάβει ακόμη υπηρεσία. Η συντομευμένη γραφή στα λατινικά ήταν ένα «d.»  ή «COS. DES.». Στα αρχαία ελληνικά ο όρος *αποδεδειγμένος* χρησιμοποιούνταν εν προκειμένω, με την έννοια είτε του υποδεικνυόμενου, είτε του επιβεβαιωμένου με αποδεικτικά στοιχεία ή/και με την «αίσθηση του διορισμού». 

Σύμφωνα με τον καθηγητή της λατινικής φιλολογίας Σπυρίδωνα Βάση (1852–1912), στο έργο του «Ρωμαίων πολιτεία: Η βασιλευομένη και η ελευθέρα» αναφερόμενος στη διευρυμένη έννοια του *άρχοντα* (ύπατος, πραίτορας κλπ), αναφέρει ότι και ο νέος *άρχων*, ο οποίος ανέμενε για να παραλάβει την εξουσία αναφερόταν επίσης, ως τότε, ως **αποδεδειγμένος άρχων**.
## Αναφορές



Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι
Cuba (τραγούδι)

Το ***Cuba*** είναι δημοφιλές τραγούδι των Gibson Brothers από το ομώνυμο άλμπουμ τους του 1978. Ήταν η πρώτη επιτυχία του γκρουπ, έφτασε στα τοπ στη 41η θέση στην Αγγλία. Ξανά κυκλοφόρησε το 1980 και ανέβηκε στην 12 θέση των τοπ στην Αγγλία. Στην αμερική έφτασε στην 81η θέση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Gibson Brothers - Cuba στο Discogs
* Το μουσικό Βίντεο στο YouTube

Κατηγορία:Singles του 1978
Κατηγορία:Τραγούδια του 1978
Κατηγορία:Singles του 1980
Κατηγορία:Τραγούδια του 1980
Κατηγορία:Disco τραγούδια
Κατηγορία:Gibson Brothers
Λακταμίδιο

Το **λακταμίδιο**  (αγγλικά: *lactamide*) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο **[[C3H7NO2|C<sub>3</sub>H<sub>7</sub>NΟ<sub>2</sub>]]** και ημισυντακτικό **CH<sub>3</sub>CH(OH)CONH<sub>2</sub>**. Χημικά, αποτελεί το αμίδιο του γαλακτικού οξέος. Βρίσκεται σε δυο οπτικά ισομερή, R- και S-.

Το χημικά καθαρό λακταμίδιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι λευκό κρυσταλλικό στερεό με θερμοκρασία τήξης 73-76 °C.

Το λακταμίδιο μπορεί να παραχθεί με με μερική καταλυτική υδρόλυση λακτονιτριλίου:

\mathrm{CH_3CH(OH)CN + H_2O \xrightarrow{} CH_3CH(OH)CONH_2}



## Σημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:C3
Κατηγορία:Αμίδια
Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Δημήτριος Γ΄ ο Ανίκητος

Ο **Δημήτριος Γ´ ο Ανίκητος** (2ος/1ος αιώνας π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του ινδοελληνικού βασιλείου ο οποίος είχε υπό την εξουσία του τα εδάφη στη Γανδάρα και την Πενταποταμία.

## Περιγραφή
### Γενικά
Είναι ένας από τους πολλούς ηγεμόνες που βασίλεψαν κατά την περίοδο 100 με 70 π.Χ.. Τα νομίσματα που διασώζονται από την περίοδο της διακυβέρνησής του είναι πολύ σπάνια. Κάποιες από τις παραστάσεις τους προέρχονται από τα νομίσματα του Δημητρίου Α´ του ελληνικού βασιλείου της Βακτριανής (200–180 π.Χ.), με τον οποίο επίσης μοιράζονται το κοινό επίθετο (*Ανίκητος*) και αναπαριστώνται στα νομίσματα τους φορώντας ελεφαντοκεφαλή. Αποτελεί ωστόσο την εξαίρεση στο ότι τα νομίσματά του δεν περιέχουν βουδιστικούς συμβολισμούς.

Τα νομίσματά του είναι πολύ λίγα και διαθέτουν ένα μόνο μονόγραμμα το οποίο δεν συναντάται σε νομίσματα άλλων ηγεμόνων, κάτι που κάνει πιθανό πως η βασιλεία του υπήρξε σύντομη και μη σημαντική.  Στα ασημένια νομίσματα του ο Δημήτριος Γ´ εμφανίζεται να φορά καυσία ή να έχει διάδημα, και στην άλλη πλευρά ο Δίας να κρατά κεραυνό. Στα χάλκινα νομίσματά του φορά την ελεφαντοκεφαλή, και στην άλλη πλευρά υπάρχει φτερωτός κεραυνός.

### Ταυτότητα

Οι ιστορικές πηγές του ινδοελληνικού βασιλείου είναι πολύ λίγες, και η διάκριση μεταξύ των διάφορων ηγεμόνων της περιοχής, ιδιαίτερα αυτών που έχουν ίδιο όνομα, παρουσιάζει αρκετές δυσκολίες. Θεωρείται πως υπήρχαν 3 βασιλείς με το όνομα *Δημήτριος*, με τον 3ο να έχει βασιλέψει περί το 100 π.Χ. βάσει των χαρακτηριστικών κοπής και τεχνοτροπίας των νομισμάτων.Ωστόσο ο Δημήτριος Γ´ είναι ο μόνος Δημήτριος ο οποίος έχει δίγλωσσα νομίσματα, σε ελληνικά και γραφή Χαροστί, και πιθανώς ταυτίζεται με τον *Δημήτριο της Ινδίας* τον οποίο αναφέρει ο Ρωμαίος ιστορικός Ιουστίνος. Ο συγκεκριμένος Δημήτριος αναφέρεται πως πολέμησε εναντίον του Ευκρατίδη Α´ (170–145 π.Χ.) του ελληνικού βασιλείου της Βακτριανής κατά τα τέλη της βασιλείας του. Υπάρχει ωστόσο και η εκτίμηση πως πρόκειται για τον Δημήτριο Β´ αν και θεωρείται πως βασίλεψε αρκετά νωρίτερα, πριν από τον Ευκρατίδη. Τέλος, υπάρχουν και εκτιμήσεις οι οποίες θεωρούν πως είναι ο Δημήτριος Α´, θεωρώντας πως ο Ευκρατίδης πολέμησε εναντίον του Δημητρίου πριν ο Ευκρατίδης γίνει βασιλιάς.

Υπάρχουν και παλαιότεροι συγγραφείς οι οποίοι θεωρούν πως ο Δημήτριος Β´ της Βακτρίας είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Δημήτριο Γ´ του ινδοελληνικού βασιλείου, και είναι το άτομο που πολέμησε εναντίον του Ευκρατίδη.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
* Houghton, A. and A. Spaer. "New Silver Coins of Demetrius III and Antiochus XII at Damascus." SM 157

Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
Ταμπουεμασάνα

Το **Ταμπουεμασάνα** (Tabwemasana), που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού Εσπίριτου Σάντου, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 15°22΄ Ν και 166°45΄ Α, είναι το υψηλότερο βουνό στο αρχιπέλαγος και το κράτος Βανουάτου, αλλά και ένα από τα υψηλότερα των νησιών της Ωκεανίας. Με υψηλότερο σημείο σε υψόμετρο 1.879 μέτρα (σύμφωνα με άλλες πηγές 1.877 μέτρα), το Ταμπουεμασάνα υψώνεται επιβλητικά στην περιοχή του και παρέχει σε όσους το ανεβαίνουν υπέροχη θέα προς τη Θάλασσα των Κοραλλίων στα ανατολικά. Το βουνό έχει δύο κορυφές, στις οποίες οι τοπικοί θρύλοι δίνουν αρσενικό στη μία και θηλυκό στην άλλη χαρακτήρα, και αναφέρουν ότι τη νύχτα, όταν κανένας δεν τις βλέπει, πλησιάζουν η μία την άλλη και αγκαλιάζονται.

Μέχρι τη δεκαετία του 1970 το χωριό Κερέπουα βρισκόταν στις πλαγιές του Ταμπουεμασάνα, σε απόσταση μιας μέρας με τα πόδια μέχρι την ακτή μέσα από πυκνή ζούγκλα. Στα τέλη της δεκαετίας αυτής, όπως και άλλα ορεινά χωριά, το Κερέπουα ξαναχτίστηκε σε παραθαλάσσιο μέρος και τώρα χρησιμεύει ως αφετηρία για όλες τις αναβάσεις στο βουνό. Πολύ λίγοι τουρίστες ωστόσο ανεβαίνουν στο Ταμπουεμασάνα κάθε χρόνο, και στην ψηλότερη κορυφή φθάνουν συνήθως λιγότεροι από 5-6 ανά έτος. Αυτό οφείλεται κυρίως στην απομονωμένη τοποθεσία και τη φυσική δυσκολία της αναβάσεως μέχρι την κορυφή. Εξαιτίας της ελλείψεως δρόμου, όσοι επιθυμούν να ανέβουν στο βουνό πρέπει πρώτα να πάρουν το καΐκι από το χωριό Τασιρίκι μέχρι το Κερέπουα. Από εκεί ανεβαίνουν την κοιλάδα ενός ποταμού και μετά ακολουθεί απότομη άνοδος μέχρι τις κορυφές. Συνιστάται η συνοδεία έμπειρου ντόπιου οδηγού, καθώς η διαδρομή είναι πολύ δύσκολη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λεπτομερείς πληροφορίες για την ανάβαση στο βουνό

Ταμπουεμασανα
Πρίσμα Νίκολ

right|thumb|405px|Πρίσμα Νίκολ
Το **πρίσμα Νίκολ** (*Nicol prism*) είναι ένα είδος πολωτή, δηλαδή μία οπτική διάταξη που χρησιμοποιείται για την παραγωγή πολωμένου φωτός. Είναι κατασκευασμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να εκμηδενίζει με ολική ανάκλαση την τακτική ακτίνα, με αποτέλεσμα να διαδίδεται μέσα από το πρίσμα μόνο η έκτακτη ακτίνα.

Το πρίσμα Νίκολ ήταν ο πρώτος τύπος πολωτικού πρίσματος, καθώς εφευρέθηκε το 1828 από έναν Σκωτσέζο γεωλόγο και φυσικό του οποίου το όνομα φέρει: τον Γουίλιαμ Νίκολ (1770–1851). Αποτελείται από ρομβοεδρική ισλανδική κρύσταλλο (μια ποικιλία ασβεστίτη) που έχει κοπεί σε γωνία 68° ως προς τον κρυσταλλικό άξονα, μετά έχει κοπεί διαγώνια και τέλος έχει επανασυγκολληθεί όπως στο σχήμα, με χρήση στρώσεως από διαφανές βάλσαμο του Καναδά ως κόλλας.

Το μη πολωμένο φως εισέρχεται στον πρίσμα από την αριστερή πλευρά στο σχήμα και διαχωρίζεται σε δύο ορθογώνια πολωμένες, ακτίνες με διαφορετικές διευθύνσεις, εξαιτίας της διπλοθλαστικότητας του ασβεστίτη. Για την *τακτική* ακτίνα (*o*-ακτίνα) ο δείκτης διάθλασης είναι *n*o = 1,658 στον ασβεστίτη, οπότε υφίσταται ολική εσωτερική ανάκλαση στην επιφάνεια που χωρίζει τον ασβεστίτη και τη διαφανή κόλλα, επειδή η γωνία προσπτώσεως στο στρώμα της κόλλας (δείκτης διάθλασης *n* = 1,55) υπερβαίνει την οριακή γωνία για τη συγκεκριμένη διεπιφάνεια. Φεύγει από την άνω πλευρά τού πρώτου μισού τού πρίσματος, με κάποια περαιτέρω διάθλαση, όπως φαίνεται στο σχήμα.

Για την *έκτακτη* ακτίνα (*e*-ακτίνα), ο δείκτης διάθλασης στον ασβεστίτη είναι μικρότερος (*n*e = 1,486), οπότε δεν υφίσταται ολική ανάκλαση στη διεπιφάνεια, καθώς προσπίπτει σε αυτή υπό γωνία μικρότερη της οριακής. Η έκτακτη ακτίνα υφίσταται απλώς μία ελαφρά διάθλαση (κάμψη) όταν περνά από τη διεπιφάνεια στο δεύτερο μισό τού πρίσματος. Τελικώς εξέρχεται από το πρίσμα ως μία ακτίνα γραμμικά πολωμένου φωτός, υφιστάμενη μία ακόμη διάθλαση καθώς εξέρχεται από την άλλη (δεξιά στο σχήμα) πλευρά του πρίσματος. Οι δύο εξερχόμενες ακτίνες έχουν πολώσεις που σχηματίζουν ορθές γωνίες η μία με την άλλη. Η έκτακτη ακτίνα είναι αυτή που χρησιμοποιείται συνηθέστερα για παραπέρα πειραματισμό, επειδή ταξιδεύει και πάλι στην αρχική οριζόνται διεύθυνση, αν οι γωνίες του πρίσματος έχουν κοπεί με ακρίβεια. Η διεύθυνση της τακτικής ακτίνας είναι πολύ διαφορετική από την αρχική διεύθυνση του φωτός, επειδή αυτή μόνη υφίσταται ολική εσωτερική διάθλαση στη διεπιφάνεια με την κόλλα, καθώς και μία τελική διάθλαση κατά την έξοδό της από την άνω πλευρά του πρίσματος.

Τα πρίσματα Νίκολ χρησιμοποιούνταν κάποτε ευρύτατα στη μικροσκοπία και την πολωσιμετρία, και ο όρος «με χρήση διασταυρωμένων Νίκολ» (συντομογραφικά **XN**) αναφέρεται ακόμα για την παρατήρηση ενός δείγματος τοποθετημένου ανάμεσα σε πολωτές προσανατολισμένους κάθετα ο ένας ως προς τον άλλο. Ωστόσο, στα περισσότερα όργανα και πειραματικές διατάξεις τα πρίσματα Νίκολ έχουν αντικατασταθεί από άλλους τύπους πολωτών, όπως τα πλαστικά πολωτικά φύλλα και τα πρίσματα Glan-Thompson.

## Δείτε επίσης
* Πρίσμα Glan-Thompson
* Πρίσμα Wollaston

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλωση
Κατηγορία:Οπτικά εξαρτήματα
Γεωγραφία του Βανουάτου

thumb|right|255px|Χάρτης του Βανουάτου
Το Βανουάτου (γνωστό παλαιότερα ως **Νέες Εβρίδες**) είναι κράτος και ομάδα νησιών της Ωκεανίας στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Αποτελείται από 82 νησιά με συνολική έκταση 12.189 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km²) και συνολικό μήκος ακτών (ακτογραμμή) 2.528 km. Ωστόσο, δύο από τα νησιά διεκδικούνται από τη Νέα Καληδονία (γαλλική κτήση).

Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Βανουάτου είναι 16° Νότιο πλάτος και 167° Ανατολικό μήκος. Εκτός από τη Νέα Καληδονία, γειτονική ομάδα νησιών είναι οι Νήσοι Σολομώντα.

## Φυσική γεωγραφία
Το Βανουάτου είναι ορεινό, ηφαιστειογενές αρχιπέλαγος, με στενές πεδινές περιοχές κατά μήκος των ακτών. Το ενεργότερο ηφαίστειο είναι το Όρος Γιασούρ, ενώ το υψηλότερο σημείο της χώρας είναι η κορυφή του όρους Ταμπουεμασάνα, στα 1.879 μέτρα. Το κλίμα είναι τροπικό, με νοτιοανατολικούς αληγείς ανέμους.

Οι φυσικοί πόροι του Βανουάτου περιλαμβάνουν κυρίως την ξυλεία από δάση δικοτυλήδονων δένδρων και τα αλιεύματα. Σύμφωνα με στοιχεία του 2011, το 1,64% της εκτάσεως της χώρας είναι αρόσιμη και το 10,25% καλλιεργείται.

Φυσικοί κίνδυνοι είναι οι τυφώνες, με περίοδο από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο, και η ηφαιστειακή δραστηριότητα, που κάποτε προκαλεί και μικρούς σεισμούς. Τα τσουνάμι (από μακρινότερους σεισμούς) αποτελούν επίσης έναν (σπανιότερο) κίνδυνο.

Η πλειονότητα του πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε παροχή πόσιμου νερού. Η αποδάσωση είναι ένα ακόμα πρόβλημα στα νησιά.

Το Βανουάτου έχει υπογράψει αρκετές διεθνείς συμφωνίες, μεταξύ των οποίων: το Πρωτόκολλο του Κιότο, τις συμβάσεις για τους θαλάσσιους και ανταρκτικούς πόρους, για τη βιοποικιλότητα, την ερημοποίηση, τα κινδυνεύοντα είδη, το Δίκαιο της θάλασσας, τη ρύπανση από τα πλοία, την προστασία του στρώματος του όζοντος και την τροπική ξυλεία.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος νησιών του Βανουάτου
Βεσπασιανός Βικέντιος Γκοντζάγκα

O **Βεσπασιανός-Βικέντιος** (ιταλικά: *Vespasiano Vincenzo*, 1621 - 1687) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν αντιβασιλιάς της Βαλένθια (1669-75) στην Ισπανία.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καίσαρα Β΄ δούκα της Γκουαστάλα και του Αμάλφι και της Ισαβέλας Ορσίνι.

Το 1632 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Φερράντε Β΄. Ο θείος του Βικέντιος Γκοντζάγκα Ντόρια ήταν αντιβασιλιάς της Βαλένθια το 1663. Το 1669 ο Κάρολος Β΄ τελευταίος Αψβούργος της Ισπανίας όρισε τον Βεσπασιανό-Βικέντιο αντιβασιλιά της Βαλένθια (Valencia).

Απεβίωσε το 1687, σε ηλικία 66 ετών.

## Οικογένεια
Το 1679 στην Ισπανία νυμφεύτηκε τη Μαρία Ινές ντε Λάρα, 10η κόμισσα του Παρέντες ντε Νάβα και είχε τέκνο τη:
* Μαρία Λουίσα Μανρίκε ντε Λάρα υ Γκονθάγκα 1649-1729, 11η κόμισσα του Παρέντες ντε Νάβα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Βικέντιος Γκοντζάγκα Ντόρια

O **Βικέντιος**, ιταλ. *Vincenzo*, (1602 - 3 Νοεμβρίου 1694) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν αντιβασιλιάς της Καταλωνίας (1664-67), της Βαλένθια (1663) και της Σικελίας (1678).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φερράντε Β΄ δούκα της Γκουαστάλα και του Αμάλφι και της Βιττόρια Ντόρια, κόρης του Τζοβάννι Αντρέα ναυάρχου της Γένουας, ναυάρχου της Ισπανίας και μέλος του Βασιλικού Συμβουλίου της Ισπανίας.

Μικρότερα αδέλφια του ήταν ο Ανδρέας κόμης του Σαν Πάολο και η Ζηνοβία, σύζυγος του ντον Τζοβάνι Ταλιαβία ντ' Αραγκόνα, δούκα της Τερανόβα. Το 1630 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Καίσαρ Β΄. O Φίλιππος Δ΄ της Ισπανίας όρισε τον Βικέντιο ως αντιβασιλιά της Βαλένθια (1663) και μετά αντιβασιλιά της Σικελίας (1664-67). Ο Κάρολος Β΄ τελευταίος των Αψβούργων της Ισπανίας τον όρισε αντιβασιλιά της Σικελίας (1678).

## Πρόγονοι

## Πηγές
*

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα