open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιωάννης Ράινχαρντ Α΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Ιωάννης-Ράινχαρντ Α΄**, γερμ.: Johann-Reinhard I von Hanau-Lichtenberg (13 Φεβρουαρίου 1569 - 19 Νοεμβρίου 1625) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1599-1625.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Φιλίππου Ε΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Λουδοβίκος-Μαργαρίτας, κόρης του Ιακώβου κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1593 τη Μαρία-Ελισάβετ (1576-1605), κόρη του Βόλφγκαγκ κόμη του Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ και είχε τέκνα:
* Φίλιππος-Βόλφγκανγκ 1595-1641, κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
* Αγάθη-Μαρία 1599-1636, παντρεύτηκε τον Γεώργιο-Φρειδερίκο του Ράπολσταϊν. 
* Άννα-Μαγδαληνή 1600-1673, παντρεύτηκε πρώτα τον Λόταρ του Κήχινγεν, μετά τον Όθωνα-Λουδοβίκο βιλντ- και ρινεγκράβο του Κύρμπυοργκ & Μερχινγεν και έπειτα τον Φρειδερίκο-Ροδόλφο του Φύρστεμπεργκ-Στύλινγκεν.
* Ελισάβετ-Γιουλιάνα 1602-1603, απεβ. 1 έτους.

## Πηγές
* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung in dem Hanauischen*, *Hanauer Geschichtsblätter*, issue 34, Hanau, 1996, 
* Hans Dörr: *Die Reisen des Grafen Johann Reinhard I. von Hanau-Lichtenberg nach Italien, Böhmen und Babenhausen*, in: *Beiträge zur Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg. Herausgegeben zum 20-jährigen Jubiläum der Partnerschaft zwischen den beiden ehemaligen gräflichen Residenzstädten Babenhausen und Bouxwiller*, *Babenhausen einst und jetzt* issue 49, 2004, p.&nbsp;31 ff
* M. Goltzené: *Aus der Geschichte des Amtes Buchsweiler*, in: *Pay d’Alsace*, issue 111/112, p.&nbsp;64 ff
* Franz Domenicus Häberlein: *Neueste Teutsche Reichsgeschichte vom Anfange des Schmalkaldischen Krieges bis auf unsere Zeiten* vols. 8 and 9, Halle, 1779 and 1780.
* Heinrich Hermelink: *Die Matrikeln der Universität Tübingen*, vol. 1, Stuttgart, 1906
* J. G. Lehmann: *Urkundliche Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg im unteren Elsasse*, two vols., place unknown, 1862, reprinted Primasens, 1970
* Wilhelm Morhardt: *Hanau alt's - in Ehren b'halt's - Die Grafen von Hanau-Lichtenberg in Geschichte und Geschichten*, *Babenhausen einst und jetzt*, issue 10, Babenhausen, 1984
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, in: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894*, Hanau, 1894
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*. third edition, Hanau, 1919, reprinted 1978

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Φίλιππος Βόλφγκανγκ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Φίλιππος-Βόλφγκανγκ**, γερμ.: Philipp-Wolfgang von Hanau-Lichtenberg (31 Ιουλίου 1595 - 14 Φεβρουαρίου 1641) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1625-1641.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη-Ράινχαρντ Α΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Μαρίας-Ελισάβετ, κόρης του Βολφγκανγκ κόμη του Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1619 την Ιωάννα (1602-1639), κόρη του Λουδοβίκου-Έμπερχαρντ του Έτινγκεν-Έτινγκεν και είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος-Κάζιμιρ 1623-1685, κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
* Ιωάννης-Φίλιππος 1626-1669, κύριος του Μπάμπενχαουζεν.
* Ιωάννης-Ράινχαρντ Β΄ 1628-1666, κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
* Σοφία-Ελεονώρα 1630-1662, απεβ. 32 ετών.
* Αγάθη-Χριστίνα 1632-1681, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο-Λουδοβίκο των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Φέλντεντς.
* Ιωάννης-Λουδοβίκος 1621-1623, απεβ. 2 ετών, Ιωάννα-Ιουλιανή 1627-1628 απεβ. 1 έτους, Χριστιανός-Έμπερχαρντ 1635-1636, Άννα-Ελισάβετ 1622 απεβ. νήπιο, Δωροθέα-Ελισάβετ 1624 απεβ. νήπιο.

Το 1639 απεβίωσε η Ιωάννα και ο φίλιππος-Βόλφγκανγκ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Δωροθέα-Ντιάνα του Ζαλμ, κόρη του Ιωάννη ΙΑ΄ βιλντ- και ρίνεγκραβου του Κύρμπουργκ-Μέχρινγκεν. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung in dem Hanauischen*, *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 34, Hanau 1996, 
* M. Goltzené: *Aus der Geschichte des Amtes Buchsweiler*, in: *Pay d’Alsace*, issue 111/112, p.&nbsp;64 ff
* Wilhelm Morhardt: *Hanau alt's – in Ehren b'halt's – Die Grafen von Hanau-Lichtenberg in Geschichte und Geschichten*, *Babenhausen einst und jetz*, vol. 10, Babenhausen, 1984
* Fritz Roth: *Restlose Auswertung von Leichenpredigten und Personalschriften für genealogische und kulturhistorische Zwecke*, vol 6, Boppart, 1970
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, in: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894*, Hanau, 1894
* Georg Wittenberger: *Stadtlexikon Babenhausen*, Babenhausen, 1995
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*, third edition, Hanau, 1919, reprinted 1978.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Ιωάννης Φίλιππος του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Ιωάννης-Φίλιππος**, γερμ.: Johannes-Philipp (13 Ιανουαρίου 1626 - 18 Δεκεμβρίου 1669) από τον Οίκο του Χάναου-Λίχτενμπεργκ ήταν κύριος του Μπάμπενχαουζεν.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου-Βόλφγκανγκ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Ιωάννας (1602-1639), κόρης του Λουδοβίκου-Έμπερχαρντ κόμη του Έτινγκεν-Έτινγκεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1651 τη Σουζάνα-Μαργαρίτα των Ασκάνια, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Από μη νόμιες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
* (νόθη) μία κόρη γενν. μετά το 1663, παντρεύτηκε τον Κρέσελ υπάλληλο των διοδίων. 
* (νόθος) ένας γιος γενν. μετά το 1663, αξιωματικός στον στρατό του Χάναου.
* (νόθος) έτερος γιος γενν. μετά το 1663, αξιωματικός στον στρατό του Χάναου.

## Πηγές
* Georg Friedrich Dhein: *Sammlungen zur Hanauer Geschichte*, 7 vols, unpublished, type-written manuscript in the City Library in Hanau, section *Hanau-Hesse*, signature *I b 2 D*
* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung in dem Hanauischen*, in the series *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 34, Hanau, 1996, 
* *Katalog der Leichenpredigten und sonstigen Trauerschriften im Hessischen Staatsarchiv Darmstadt*, in the series *Marburger Personalschriftenforschungen*, vol. 14, Sigmaringen, 1992
* Wilhelm Morhardt: *Hanau alt's - in Ehren b'halt's - Die Grafen von Hanau-Lichtenberg in Geschichte und Geschichten*, in the series *Babenhausen einst und jetzt*, vol. 10, Babenhausen, 1984
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, in: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894*, Hanau, 1894
* Richard Wille: *Hanau im dreissigjährigen Kriege*, Hanau, 1886
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*, 3rd ed., Hanau, 1919, reprinted 1978

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Ιωάννης Ράινχαρντ Β΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Ιωάννης-Ράινχαντ Β΄**, γερμ.: Johannes-Reinhard II von Hanau-Lichteberg (2 Φεβρουαρίου 1628 - 25 Απριλίου 1666) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κύριος των Λίχτεναου & Μπίσοφσχαϊμ.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φιλίππου-Βόλφγκανγκ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Ιωάννας, κόρης του Λουδοβίκου-Έμπερχαρντ κόμη του Έτινγκεν-Έτινγκεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1659 την Άννα-Μαγδαληνή των Βίττελσμπαχ, κόρη του Χριστιανού Α΄ κόμη του Παλατινάτου-Μπίρκενφελντ-Μπίσβαϊλερ και είχε τέκνα:
* Ιωάννα-Μαγδαληνή 1660-1715, παντρεύτηκε τον Ιωάννη κόμη του Λάινινγκεν-Ντάγκσμουργκ-Φάλκενμπουργκ.
* Λουίζα-Σοφία 1662-1751, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Λουδοβίκο κόμη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ.
* Φραντσίσκα-Αλμπερτίνα 1663-1736.
* Φίλιππος-Ράινχαρντ 1664-1712, κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ.
* Ιωάννης-Ράινχαρντ Γ΄ 1665-1736, κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Μαρία-Μαγδαληνή του Λίντ(εν)αου (απεβ. μετά το 1680), κόρη αντισυνταγματάρχη, είχε φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Ιωάννης-Ράινχαρντ φον Λίχτενφελς 1656 ή νωρίτερα - μετά το 1689, στρατιωτικός στη Ρωμαιο-Καθολική επισκοπή του Μύνστερ, άτεκνος.

## Πηγές
* Georg Friedrich Dhein: *Sammlungen zur Hanauer Geschichte*, 7 volumes, unpublished. (After a typescript (partial) copy from the City Library Hanau, department *Hanau-Hesse*, signature: I b 2 D).
* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung in dem Hanauischen* = *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 34, Hanau, 1996, 
* *Katalog der Leichenpredigten und sonstigen Trauerschriften im Hessisches Staatsarchiv Darmstadt* = *Marburger Personalschriftenforschungen*, vol. 13, Sigmaringen, 1991.
* Rudolf Lenz: *Katalog der Leichenpredigten und sonstigen Trauerschriften in der Hessischen Hochschul- und Landesbibliothek Darmstadt* = *Marburger Personalschriftenforschungen*, vol 11, Sigmaringen, 1990.
* Wilhelm Morhardt: *Hanau alt's - in Ehren b'halt's - Die Grafen von Hanau-Lichtenberg in Geschichte und Geschichten* = *Babenhausen einst und jetzt*, vol. 10, Babenhausen, 1984.
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, in: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894*, Hanau, 1894.
* Reinhard Suchier: *Die Grabmonumente und Särge der in Hanau bestatteten Personen aus den Häusern Hanau und Hessen*, in: *Programm des Königlichen Gymnasiums zu Hanau*, Hanau, 1879, pp.&nbsp;1–56.
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*, 3rd ed., Hanau, 1919, reprinted 1978.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Βαλεντίνα Γκερασίνα

Η **Βαλεντίνα Γκριγκορίεβνα Γκερασίνα** (γεννημένη στις 13 Ιουλίου 1937) είναι Σοβιετική πρώην αθλήτρια της σκοποβολής και προπονήτρια.

Στο πρωτάθλημα σκοποβολής της Σοβιετικής Ένωσης υπήρξε πρωταθλήτρια στο ατομικό τραπ, το 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1971, 1974 και το 1976. Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα πήλινου στόχου και στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια (το 1962 στο ατομικό και το 1975 στο ομαδικό), ένα αργυρό (1967) και τρία χάλκινα (1966, 1969, 1970).

Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήλινου στόχου και στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής κατέκτησε συνολικά έξι χρυσά μετάλλια (το 1963, 1966 και το 1967 στο ατομικό, και το 1976, 1977 και το 1978 στο ομαδικό), τρία αργυρά (1965, 1968, 1971) και πέντε χάλκινα (1964, 1967, 1970, 1975, 1976).

Το 1978 της απονεμήθηκε το Τιμητικό Δίπλωμα Αθλητισμού της ΕΣΣΔ για το αγώνισμα του τραπ. Μετά το τέλος της καριέρας της, ασχολήθηκε με την προπονητική. Ήταν αθλήτρια της Κυνηγετικής Κοινωνίας του Στρατού της Μόσχας. Γεννήθηκε και ζει στη Μόσχα.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικές αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Φρειδερίκος Κάζιμιρ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Φρειδερίκος-Κάζιμιρ**, γερμ.: Friedrich-Casimir von Hanau-Lichtenberg (4 Αυγούστου 1623 - 30 Μαρτίου 1685) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1641-80 και κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ το 1642-80.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου-Βόλφγκανγκ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της πρώτης συζύγου του Ιωάννας, κόρης του Λουδοβίκου-Έμπερχαρντ κόμη του Έτινγκεν-Έτινγκεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1647 τη Σίβυλλα-Χριστίνα των Ασκάνια, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung in dem Hanauischen*, in: *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 34, Hanau, 1996, 
* Reinhard Dietrich: *… wegen geführten großen Staats, aber schlechter Zahlung der Schulden …. Zur finanziellen Lage der Grafschaft Hanau im 17. Jahrhundert*, in: *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 31, Hanau 1993, p.&nbsp;123–148
* Ferdinand Hahnzog: *Das Hanauer „tolle Jahr“ 1669*, in: *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 20, 1965, p.&nbsp;129–146
* Ferdinand Hahnzog: *Hanauisch-Indien einst und jetzt*, Hanau, 1959
* Margarete Hinterreicher: *Georg Christian von Hessen-Homburg (1626–1677). Offizier, Diplomat und Regent in den Jahrzehnten nach dem Dreißigjährigen Krieg*, in: *Quellen und Forschungen zur hessischen Geschichte*, vol. 58, Darmstadt,1985, p.&nbsp;176ff
* Paul Jung: *Beiträge zur Kirchenpolitik des Grafen Friedrich Casimir von Hanau*, in: *Hanauisches Magazin*, vol. 6, 1927, pp.&nbsp;53–56, 61–63, 70–72
* Johannes Koltermann: *Flugschriften zur Geschichte des Grafen Friedrich Casimir von Hanau bei Bernhard*, in: *Hanauisches Magazin*, vol. 16, 1937, p.&nbsp;43–52
* Johannes Koltermann: *Die Reise des Grafen Friedrich Casimir von Hanau zum Regensburger Reichstag 1664*, in: *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 20, 1965, p.&nbsp;129–146
* J. G. Lehmann: *Urkundliche Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg im unteren Elsasse*, 2 vols, 1862, reprinted: Pirmasens 1970, p.&nbsp;512 ff
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, in: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894*, Hanau, 1894
* Richard Wille: *Die letzten Grafen von Hanau-Lichtenberg*, in: *Mitteilungen des Hanauer Bezirksvereins für hessische Geschichte und Landeskunde*, vol. 12, Hanau 1886, p.&nbsp;56–68
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*, 3rd ed., Hanau, 1919, reprinted: 1978

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Κάσπερ Ντόλμπεργκ

Ο **Κάσπερ Ντόλμπεργκ** (*Kasper Dolberg*, 6 Οκτωβρίου 1997) είναι Δανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της ΟΓΚ Νις και της εθνικής ομάδας της Δανίας.

Ο Ντόλμπεργκ ξεκίνησε την καριέρα του από την Σίλκεμποργκ και το 2015 αποκτήθηκε από τον Άγιαξ. Σκόραρε το πρώτο του ευρωπαϊκού γκολ τον Ιούλιο του 2016. Τον Αύγουστο του 2019 αποκτήθηκε από τη Νις για 20 εκατομμύρια ευρώ. Την πρώτη σαιζόν σκόραρε 11 φορές και ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας και ψηφίστηκε παίκτης της σαιζόν για τον σύλλογο.

Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την εθνική αντρών της Δανίας τον Νοέμβριο του 2016. Ήταν μέλος της αποστολής της Δανίας στο Μουντιάλ του 2018 και του 2022 και στο Euro του 2020 και του 2024. Στο Euro 2020 σκόραρε δύο γκολ στη φάση των 16 εναντίον της Ουαλίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σίλκεμποργκ ΙΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Ιωάννης Ράινχαρντ Γ΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Ο **Ιωάννης-Ράινχαρντ Γ΄**, γερμ.: Johann-Reinhard III (31 Ιουλίου 1665 - 28 Μαρτίου 1736) από τον Οίκο του Χάναου-Λίχτενμπεργκ ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1680-1736 και κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ το 1712-1736.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη-Ράινχαρντ Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Άννας-Μαγδαληνής των Βίττελσμπαχ, κόρης του Χριστιανού Α΄ κόμη του Παλατινάτου-Μπίρκεφελντ-Μπίσβαϊλερ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1699 τη Δωροθέα-Φρειδερίκη, κόρη του Ιωάννη-Φρειδερίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και είχε τέκνο:
* Καρλόττα 1700-1726, πατρεύτηκε τον Λουδοβίκο Θ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Ντάρμστατ.

## Πηγές
* Rudolf Bernges: *Aus dem Hofleben des letzten Grafen von Hanau Johann Reinhard *, in *Hanauisches Magazin*, 11, Hanau, 1923
* Julius Rathgeber" *Die Graffschaft Hanau-Lichtenberg*, Strasbourg, 1876
* Carl Richard Wille: *Die letzten Grafen von Hanau-Lichtenberg*, Hanau, 1886
* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung in dem Hanauischen* = *Hanauer Geschichtsblätter*, issue 34, Hanau, 1996, 
* Samuel Endemann: *Reisen der beiden Grafen Philipp Reinhard und Johann Reinhard von Hanau*, in: *Hanauisches Magazin*, issue 3, 1780, pp.&nbsp;36, 37, 41 and 45-47
* J. G. Lehmann: *Urkundliche Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg im unteren Elsasse*, vol. 2, place of publication unknown, 1862, reprinted Pirmasens, 1970, p.&nbsp;512 ff
* Günter Rauch: *Hanau und Kassel. Zum Aussterben des Hanauer Grafenhauses*, in: Neues Magazin für Hanauische Geschichte, vol 9, 1987, pp.&nbsp;57–70
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, in: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894*, Hanau, 1894
* Richard Wille: *Die letzten Grafen von Hanau-Lichtenberg* = *Mitteilungen des Hanauer Bezirksvereins für hessische Geschichte und Landeskunde*, issue 12, Hanau, 1886, pp.&nbsp;56–68.
* Ernst Julius Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*, 3rd edition, Hanau, 1919, reprinted in 1978.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Φίλιππος Ράινχαρντ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ

Ο **Φίλιππος-Ράινχαρντ**, γερμ.: Philipp-Reinhard von Hanau-Münzenberg (2 Αυγου΄στου 1664 - 4 Οκτωβρίου 1712) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Ράινχαρντ Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Άννας-Μαγδαληνής των Βίττελσμπαχ, κόρης του Χριστιανού Α΄ κόμη του Παλατινάτου--Μπίρκενφελντ-Μίσβαϊλερ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1689 την εξαδέλφη του Μαγδαληνή-Κλαυδία των Βίττελσμπαχ, κόρη του Χριστιανού Β΄ κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελτν-Μπίσβαϊλερ και είχε τέκνα:
* Αικατερίνη-Μαγδαληνή 1695 απεβ. νήπιο, θνησιγενές (1691), θνησιγενές (1693).

Το 1704 απεβίωσε η Μαγδαληνή-Κλαυδία και ο Φίλιππος-Ράινχαρντ έκανε δεύτερο γάμο με την Καρλόττα-Βιλελμίνη των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη-Ερνέστο Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung in dem Hanauischen* = *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 34, Hanau, 1996, .
* Samuel Endemann: *Reisen der beiden Grafen Philipp Reinhard und Johann Reinhard von Hanau*, in: *Hanauisches Magazin*, vol. 3, 1780, issues 36, 37, 41, 45-47.
* Uta Löwenstein: *Die Grafschaft Hanau vom Ende des 16. Jahrhunderts bis zum Anfall an Hessen*., in: *Neues Magazin für Hanauische Geschichte*, 2005, p.&nbsp;11 ff.
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, in: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894*, Hanau, 1894.
* Reinhard Suchier: *Die Grabmonumente und Särge der in Hanau bestatteten Personen aus den Häusern Hanau und Hessen*, in: Programm des Königlichen Gymnasiums zu Hanau*, Hanau, 1879, p. 1 - 56.
*Richard Wille: *Die letzten Grafen von Hanau-Lichtenberg*, in: *Mitteilungen des Hanauer Bezirksvereins für hessische Geschichte und Landeskunde*, vol. 12, Hanau, 1886, p. 56-68.
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land'', 3rd ed., Hanau, 1919, reprinted 1978.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Άννα του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν

Η **Άννα**, γερμ.: Anna von Isenburg-Büdingen (1460 - 27 Ιουλίου 1522 στο Μπάμπενχαουζεν) ήταν Γερμανίδα ευγενής, κόρη του κόμη του Ίζενπουργκ-Μπύντινγκεν. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν και της Μαρίας, κόρης του Ιωάννη Β΄ κόμη του Νάσσαου-Βίζμπαντεν-Ίντσταϊν.

Παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ στις 9 Σεπτεμβρίου 1480. Χρειαζόταν μία παπική άδεια εξαίρεσης για τον γάμο της, επειδή ήταν συγγενής 4ου βαθμού του Φιλίππου. Έφερε προίκα 4.500 φιορίνια. Έλαβε από τον σύζυγό της πρόσοδο 1.000 φιορίνια εφ'άπαξ και 450 φιορίνια ετησίως από τα έσοδα του κάστρου Σάαφχαϊμ. Και οι δύο παραιτήθηκαν από τη διεκδίκησή τους για την κυριότητα του Μπύντινγκεν.

Η Άννα απεβίωσε στις 27 Ιουλίου 1522 και τάφηκε στην εκκλησία του Αγ. Νικολάου στο Μπάμπενχαουζεν, μπροστά από τον βωμό. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1480 τον Φίλιππο Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και είχαν μαζί τα ακόλουθα παιδιά:
* Φίλιππος Γ΄ (18 Οκτωβρίου 1482 - 15 Μαΐου 1538), κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
* Άννα (1485 - 11 Οκτωβρίου 1559), μοναχή στο αβαείο Mαρίενμπορν.
* Μαργαρίτα (1486 - 6 Αυγούστου 1560, Μπάμπενχαουζεν), μοναχή στο αβαείο Mαρίενμπορν, απασχολήθηκε ισόβια στο κάστρο Μπάμπενχαουζεν,  λόγω ενός «ολισθήματος» . Τάφηκε στην εκκλησία του Αγ. Νικολάου στο Μπάμπενχαουζεν.
* Λουδοβίκος (5 Οκτωβρίου 1487, Μπούσβαϊλερ - 3 Δεκεμβρίου 1553, Βίλστατ) κληρικός, τάφηκε στην εκκλησία του Αγ. Αδόλφου στο Nόιβαϊλερ.
* Μαρία (π. 1487  - πιθανώς το 1526), ηγουμένη του αβαείου Κλάρενταλ από το 1512 έως το 1525.
* Aμαλία (7 Ιουνίου 1490, Μπούσβαϊλερ - 11 Μαρτίου 1552, Πφάφενχοφεν) μοναχή, τάφηκε στην εκκλησία του Αγ. Αδόλφου στο Nόιβαϊλερ).
* Ράινχαρντ (19 Φεβρουαρίου 1494, Kλίνγκερμπεργκ αμ Μάιν - 7 Ιουνίου 1490, Μπούσβαϊλερ), κληρικός, τάφηκε στον Άγ. Αδόλφο στο Nόιβαϊλερ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* JG Lehmann: *Urkundliche Geschichte der Grafschaft Hanau-Lichtenberg im unteren Elsasse*, 2 vols, 1862, reprinted: Pirmasens 1970
* Sebastian Scholz: *Die Inschriften der Stadt Darmstadt und des Landkreises Darmstadt-Dieburg und Groß-Gerau*, στη σειρά *Die deutschen Inschriften* vol. 49, Mainzer series, τόμος. 6, εκδ. από το Akademie der Wissenschaften Mainz, Βισμπάντεν 1999
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhausen*, σε: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27.* *Αύγουστος 1894*, Χάναου, 1894
* Ernst J. Zimmermann, *Hanau Stadt und Land*, 3rd ed., Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Καλλιτεχνική κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Στην **Καλλιτεχνική Κολύμβηση** (στο παρελθόν Συγχρονισμένη Κολύμβηση) των **[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020|Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων]]** του 2020 στο Τόκιο της Ιαπωνίας, θα συμμετέχουν συνολικά 104 αθλήτριες από 14 διαφορετικές χώρες, που θα αγωνιστούν σε δύο αγωνίσματα. Το Ντουέτο και το Ομαδικό. 

## Ολυμπιακή Πρόκριση
Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή είχε το δικαίωμα να συμμετέχει στους Αγώνες με 2 έως 8 αθλήτριες. 

### Ομαδικό
Για το αγώνισμα του Ομαδικού, προκρίθηκαν αυτομάτως η διοργανώτρια χώρα Ιαπωνία και οι 5 Εθνικές Ομάδες που κέρδισαν την 1η θέση σε κάθε ένα από τα 5 ηπειρωτικά πρωταθλήματα του 2019. Οι υπόλοιπες συμμετοχές προέκυψαν από τις 2 χώρες με την υψηλότερη βαθμολογία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου το 2019, αλλά και τις 3 χώρες με την καλύτερη βαθμολογία στο Προ-ολυμπιακό Τουρνουά του 2021. 

### Ντουέτο
Οι 10 χώρες που προκρίθηκαν στο Ομαδικό, εξασφάλισαν αυτομάτως και το δικαίωμα συμμετοχής στο Ντουέτο. Τα ντουέτα που είχαν κερδίσει στα 5 ηπειρωτικά πρωταθλήματα και δεν είχαν ήδη προκριθεί με το ομαδικό, εξασφάλισαν αυτομάτως μια θέση στους Αγώνες, ενώ την λίστα συμπλήρωσαν άλλα 7 ντουέτα με τις καλύτερες βαθμολογίες στο Προ-ολυμπιακό Τουρνουά.

:  – Η Νέα Ζηλανδία αρνήθηκε την πρόκριση.
## Συμμετέχοντα Έθνη
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται αναλυτικά οι 22 χώρες που θα συμμετέχουν στους Ολυμπιακούς του Τόκιο:

## Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι στη Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC + 9 ) 

## Σύνοψη μεταλλίων

### Πίνακας μεταλλίων

### Γυναίκες

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2020
Ζαν Αμιλκάρ

Ο **Ζαν Αμιλκάρ** (γαλλικά: *Jean Amilcar*) (1781 ή 1782– 18 Μαΐου 1796) ήταν ο υιοθετημένος γιος (ανάδοχο παιδί) του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ’ της Γαλλίας και της Μαρίας Αντουανέτας.

Ο Ζαν Αμιλκάρ ήταν από τη Γαλλική Σενεγάλη και υποδουλώθηκε ως παιδί από τον Γάλλο αξιωματούχο Σεβαλιέρ ντε Μπουφλέρ. Όταν επέστρεψε στη Γαλλία το 1787, έφερε τον Αμιλκάρ μαζί του και τον παρουσίασε στη βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα ως «δώρο».   

Η βασίλισσα τον είχε βαφτίσει και υιοθετήσει. Με άλλα λόγια, ήταν το ανάδοχο παιδί της. Δεν ήταν το πρώτο παιδί που ανέλαβε ως ανάδοχο η βασίλισσα: προηγήθηκε ο Αρμάν Γκαγκνί και η Αρνεστίν Λαμπρικιέ. Στην συνέχεια ακολούθησε επίσης, η "Ζωή" Ζαν Λουίζ Βικτόρ (γεννήθηκε το 1787). Ωστόσο, σε αντίθεση με τους άλλους, ο Ζαν δεν μεγάλωσε με τη βασίλισσα στο παλάτι, αλλά έζησε με την οικονομική της υποστήριξη. Συγκεκριμένα , η βασίλισσα τον είχε βάλει σε οικοτροφείο με δικά της έξοδα και συνέχισε να τον βοηθάει οικονομικά ακόμη και μετά το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης το 1789.

Όταν όμως η Μαρία Αντουανέτα φυλακίστηκε το 1792, σταμάτησε η βασιλική επιχορήγηση των εξόδων του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα , ο Ζαν Αμιλκάρ να αποβληθεί από το σχολείο του, και ανίκανος να υποστηρίξει τον εαυτό του, πέθανε από λιμοκτονία στο δρόμο.

## Δείτε επίσης
* Ζαμόρ
* Γκουστάβ Μπαντίν ( υιοθετήθηκε από την βασίλισσα της Σουηδίας)

## Αναφορές

Κατηγορία:Σενεγαλέζοι
Κατηγορία:Γάλλοι
Ελεονώρα του Φύρστενμπεργκ

Η **Ελεονώρα**, γερμ.: Eleonore von Fürstenberg (11 Οκτωβρίου 1523 - 23 Ιουνίου 1544 , Μπουξβιλέρ) ήταν κόρη του κόμη του Φύρστενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του χάναου-Λίχτενμπεργκ.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Φύρστενμπεργκ. Η Ελεονώρα ήταν πεπεισμένη Προτεστάντης. Ωστόσο, είχε μικρή επιρροή στην αλλαγή του δόγματος στο Χάναου-Λίχτενμπεργκ, λόγω του πρόωρου τέλους της.

## Οικογένεια
Στις 22 Αυγούστου 1538 στο Χάιλινγκενμπεγκ παντρεύτηκε τον Φίλιππο Δ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
* Aμαλία (23 Φεβρουαρίου 1540, Μπουξβιλέρ - 1 Μαΐου 1540), απεβ. νήπιο.
* Φίλιππος Ε΄ (21 Φεβρουαρίου 1541, Μπουξβιλέρ - 1599), κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
* Άννα-Σίβυλλα (16 Μαΐου 1542 - μετά το 1590), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο του Φλέκενσταϊν-Ντάγκστουλ.
* Ιωάννα (23 Μαΐου 1543, Μπουξβιλέρ - 5 Δεκεμβρίου 1599, Μπάμπενχαουζεν, θαμμένη εκεί), παντρεύτηκε τον Βόλφγκανγκ του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν-Ρόνεμπουργκ, διαζεύχθηκε το 1573.
* Eλεονώρα (26 Απριλίου 1544, Μπουξβιλέρ - 6 Ιανουαρίου 1585), παντρεύτηκε τον Aλβέρτο του Χόενλοε.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* M. Goltzené: *Aus der Geschichte des Amtes Buchsweiler*, σε: *Pay d'Alsace*, τεύχος 111/112, σ.&nbsp;67.
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, σε: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27.* *Αύγουστος 1894*, Χάναου, 1894
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*, 3rd ed., Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Αγνή του Ράινφελντεν

Η **Αγνή**, γερμ.; Agnes von Rheinfelden (π. 1065 - 19 Δεκεμβρίου 1111)  από τον Οίκο του Ράινφελντεν ήταν κόρη του δούκα της Σουαβίας & διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σουαβίας.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ροδόλφου δούκα της Σουαβίας & αμφισβητούμενου βασιλιά της Γερμανίας και της Aδελαΐδας, κόρης του Όθωνα κόμη της Σαβοΐας. Αδελφές της ήταν η Μπέρτα κόμισσα του Κέλμυντς και η Αδελαΐδα σύζυγος του Λαδίσλαου Α΄ της Ουγγαρίας. Η κόρη της Αδελαΐσας (Πιρόσκα) Αγ. Ειρήνη παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Το 1079, λίγο μετά το τέλος τής μητέρας της, η Aγνή παντρεύτηκε τον Μπέρτολντ Β΄ δούκα του Τσέρινγκεν. Μετά το τέλος του πατέρα της το 1080, της αδελφής της Αδελαΐδας και του αδελφού της Μπέρτολντ Α΄ δούκα της Σουαβίας, που και οι δύο απεβίωσαν το 1090, η Αγνή κληρονόμησε μεγάλο μέρος της περιουσίας του Οίκου της.

Η Αγνή ήταν η ιδρύτρια της μονής του Αγ. Πέτρου στον Μέλανα Δρυμό, τόπο ταφής για τα μέλη της δυναστείας των Τσέρινγκεν.

Η Αγνή και ο σύζυγός της απεβίωσαν μέσα σε λίγους μήνες το 1111. Τάφηκαν στον Άγ. Πέτρο στον Μέλανα Δρυμό, ένα αβαείο που ίδρυσαν, το οποίο έγινε ο κύριος τόπος ταφής των απογόνων τους.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1079 τον Μπέρτολντ Β΄ των Τσέρινγκεν δούκα της Σουαβίας και είχε τα εξής παιδιά:
* Μπέρτολντ (γενν. π. 1080).
* Ροδόλφος Β΄ (γενν. 1082-1111), κόμης του Ράινφελντεν.
* Μπέρτολντ Γ΄ (κυβ. 1111-1122), δούκας του Τσέρινγκεν.
* Κορράδος Α΄ π.1090-1152, δούκας του Τσέρινγκεν.
* Αγνή (απεβ. μετά τις 8 Ιανουαρίου 1125), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ του Μπούργκουντ-Μπεζανσόν.
* Λιούτγκαρντ (απεβ. νέα)
* Πέτρισα (π.1095 - πριν το 1116), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ του Πφιρτ.
* Λιούτγκαρντ (π.1098 - 25 Μαρτίου 1131), παντρεύτηκε τον Γκότφρεϋ του Σαλβ.
* Γιούντιτ/Ιουδήθ (γενν. π.1100), παντρεύτηκε τον Ούλριχ Β΄ του Γκάμερτινγκεν.

## Παραπομπές σe πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Κύρια πρόταση

Η **κύρια πρόταση** είναι το είδος πρότασης που μπορεί να σταθεί μόνη της στο νόημα ως μια απλή πρόταση. Μια κύρια πρόταση διαθέτει πέρα από ρήμα, υποκείμενο και αντικείμενο και κάνει νόημα από μόνη της.

Εισάγεται με παρατακτικούς συνδέσμους, τόσο στα νέα όσο και στα αρχαία ελληνικά. Στα αρχαία ελληνικά μπορεί να εισαχθεί και από τους συνδέσμους ὤστε και πρὶν εάν είναι η πρώτη λέξη στην περίοδο ή ημιπερίοδο.

## Δείτε επίσης
* Δευτερεύουσα πρόταση (ή εξαρτημένη), μια πρόταση που δεν μπορεί να σταθεί μόνη της στο λόγο και εξαρτάται από μια κύρια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συντακτικό
Τζον Πάντζιο

Ο **Τζον Πάντζιο** Τάκσον, Τόκσον ή Τόχον *(<small>η σωστή προφορά του επιθέτου του, δεν έχει εξακριβωθεί </small>)* (1838 - 1887), ήταν ο αγαπημένος Αφρικανός ευνοούμενος υπηρέτης του βασιλιά Καρόλου ΙΕ’ της Σουηδίας, ο οποίος μάλιστα τον μετονομάσε σε ***Πάντζιο*** (όνομα που θεώρησε πιο εξωτικό και άρα πιο κατάλληλο γι' αυτόν)

Γεννήθηκε στην Αφρική, ενώ είναι  άγνωστο πώς έφτασε στη Σουηδία. Ωστόσο, το 1857, βρισκόταν στο Φριστάντ, στην υπηρεσία ενός αξιωματικού του Συντάγματος του Έλσμποργκ. Το 1858 ο πρίγκιπας Αύγουστος, Δούκας της Νταλάρνας, τον πήρε στην υπηρεσία του, και το 1860 τον διέθεσε στο Σουηδό βασιλιά, Κάρολο ΙΕ’ .

Του δόθηκε  ο τίτλος του  «Επίσημου Καθαριστή της Πίπας του Βασιλιά» και του «Δεύτερου Υπηρέτη».  Ο Πάντζιο μαζί με τον αρμένιο Οχάν Ντεμιτζιάν ήταν οι δυο ευνοούμενοι υπηρέτες του βασιλιά, αν και  η συνύπαρξη των δυο αντρών στο παλάτι ήταν εκρηκτική και σκανδαλώδης. Το 1866, ο Πάντζιο απολύθηκε λόγω επίσημης καταγγελίας που ανέφερε ότι είχε κλέψει πούρα του βασιλιά. Ωστόσο υπήρχε επίσης και μια άλλη ανεπίσημη κατηγορία από τις κυρίες επί των τιμών, οι οποίες υποστήριζαν ότι τις είχε παρενοχλήσει σεξουαλικά. Πάρα τις κατηγορίες όμως και τα παράπονα, εκείνος τελικά παρέμεινε στο παλάτι, πάντα ορατά τοποθετημένος πίσω από την θέση του βασιλιά στα δείπνα.
Το 1869 παντρεύτηκε την Ματίλντα Σαρλόττα Άντρεσον, με την οποία απέκτησε τουλάχιστον δυο παιδιά. Επίσης, είχε άλλα δυο παιδιά, δίδυμα, που γεννήθηκαν το 1858 από την Κάτζσα Λίζα Άντερσντοτερ

Μετά το θάνατο του Κάρολου ΙΕ’ το 1872, εργάστηκε σε λουτρό. Άρχισε επίσης να εργάζεται ως μάγος , καθώς και σε άλλες διαφορετικές δουλειές μετά την καριέρα του ως βασιλικός υπηρέτης. Πέθανε στις 27 Ιουλίου 1887,  από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Ο Πάντζιο έγινε το θέμα ενός μυθιστορήματος του συγγραφέα Σβέν-Όλοφ-Ροθ, με τίτλος: «Karl XV: s piprensare». (Ο καθαριστής της πίπας του βασιλιά Καρόλου ΙΕ’).

## Δείτε επίσης
*Γκουστάβ Μπαντίν

## Παραπομπές


* Lars Elgklou (1978). Bernadotte. Historien - eller historier - om en familj.. Stockholm: Askild & Kärnekull Förlag AB. Sid. 88-90. 

Κατηγορία:Αφρικανοί
Κατηγορία:Σουηδοί
Καμπανούλα η κυρτή

Η **Καμπανούλα η κυρτή** (*Campanula incurva*) ανήκει στην οικογένεια των Campanulaceae (Κωδωνιοειδή) και είναι μια από τις 82 περίπου καμπανούλες (Γένος: *Campanula*) της Ελλάδας. Μαζί με άλλα περίπου 44 είδη, από τα 82, αποτελεί ενδημικό είδος της Ελλάδας. Η *C. incurva*, υπάρχει μόνο στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Όλυμπο, Ανατολική Θεσσαλία (Πήλιο), Εύβοια και νησιά Ανατ. Αιγαίου. Το εντυπωσιακά μεγάλο άνθος (έως 3-4 cm) και η περιορισμένη κατανομή του, οδήγησαν στο να συμπεριληφθεί στα προστατευτέα είδη του Προεδρικού Διατάγματος αρ. 67/1981 (ΦΕΚ 23A/30-1-1981).

File:Campanula incurva kz01.jpg
File:Campanula incurva 2.JPG
File:Campanula incurva - Flickr - peganum (1).jpg


## Πηγές
*Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

*Polunin O. 1980, Flowers of Greece and the Balcans. A Field Guide.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Καρτέλ Σιναλόα

Το **Καρτέλ Σιναλόα''  -*** *(ισπ.: Cártel de Sinaloa, γνωστό με τα αρχικά CDS)* ή   ***«Καρτέλ του Ειρηνικού**»*, είναι  [[Οργανωμένο έγκλημα|εγκληματική οργάνωση]] - ίσως η πιο μεγάλη και ισχυρή εγκληματική οργάνωση του δυτικού ημισφαιρίου   ξεπερνώντας ακόμα και  το διαβόητο [[Καρτέλ Μεντεγίν]]- που ασχολείται με το [[Παράνομο εμπόριο ναρκωτικών|παράνομo εμπόριο]] και τη διακίνηση [[Ναρκωτικά|ναρκωτικών]] καθώς και με το [[Ξέπλυμα μαύρου χρήματος|ξέπλυμα ναρκο-χρημάτων]]. Το καρτέλ άρχισε να δραστηριοποιείται στα τέλη της δεκαετίας του [[Δεκαετία 1980|1980]] στην πόλη [[Κουλιακάν]] της επαρχίας της [[Σιναλόα]], στο [[Μεξικό]]. Υπό την ηγεσία του [[Χοακίν Γκουσμάν]] το καρτέλ αναπτύχθηκε στο λεγόμενο «χρυσό τρίγωνο» του Μεξικού (οι πολιτείες Σιναλόα, Ντουράγκο, και Τσιχουάουα), παράγοντας και διακινώντας  τεράστιες ποσότητες  [[κοκαΐνη]]ς  και [[ηρωίνη]]ς, αρχικά και [[συνθετικά ναρκωτικά]], αργότερα. Σύμφωνα με το National Drug Intelligence Center των ΗΠΑ το καρτέλ διακινεί κυρίως κοκαΐνη, ηρωίνη, [[μεθαμφεταμίνη]], κάνναβη, και [[MDMA]] . <br />
Σήμερα και μετά την σύλληψη του Γκουσμάν το καρτέλ αν και αντιμετωπίζει προβλήματα ηγεσίας, εξακολουθεί να παίζει κυρίαρχο ρόλο στο παράνομο εμπόριο ναρκωτικών.

==Ίδρυση==
Ο Πέδρο Πέρεζ ήταν ήδη από την δεκαετία του 1960 ο κύριος *βαρώνος* των ναρκωτικών στην πολιτεία Σιναλόα και ο μεγαλύτερος λαθρέμπορος μαριχουάνας στις ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του, η Σιναλόα έγινε η *πρωτεύουσα* των ναρκωτικών του Μεξικού και υπό την ηγεσία του μεγάλωσε η δεύτερη γενιά Μεξικανών λαθρέμπορων ναρκωτικών όπως ο Χοακίν Γκουζμάν, ο Μιγκέλ Γκαγιάρντο, ο Ραφαέλ Κιντέρο, και άλλοι. Οι νέοι αυτοί *βαρώνοι*, χώρισαν τις *επικράτειές τους'' και τις οργανώσεις τους, με τον Γκουσμάν, και τον Ισμαέλ Σαμπάδα να διαχειρίζονται το εμπόριο ναρκωτικών της Σιναλόα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις
Κατηγορία:Έγκλημα στο Μεξικό
Καρχηδονιακή κατάκτηση της Ιβηρικής Χερσονήσου

Υπό την ηγεσία της οικογένειας των Βαρκιδών, η αρχαία Καρχηδόνα επέκτεινε τις κτήσεις της στην Ιβηρική Χερσόνησο από το 237 έως το 218 π.Χ., μετά το τέλος του Πρώτου Καρχηδονιακού Πολέμου το 241 π.Χ. και του Μισθοφορικού Πολέμου το 238 π.Χ.

## Χρονικό
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Καρχηδονιακού Πολέμου, τα μέλη της οικογένειας των Βαρκιδών διαδραμάτισαν έναν εξέχοντα ρόλο στον αγώνα κατά των Ρωμαίων. Μετά τον πόλεμο, ο Αμίλκας Βάρκας διοίκησε τις δυνάμεις της Καρχηδόνας που νίκησαν τους πρώην Καρχηδόνιους μισθοφόρους, οι οποίοι είχαν επαναστατήσει εναντίον της Καρχηδόνας κατά τον Μισθοφορικό Πόλεμο. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, ο Αμίλκας Βάρκας συνειδητοποίησε ότι η Καρχηδόνα έπρεπε να ενισχύσει την οικονομική και στρατιωτική βάση της προκειμένου να αντιμετωπίσει τη Ρώμη, η οποία είχε εισβάλει και προσαρτήσει την καρχηδονιακή Σαρδηνία και την Κορσική. Η Ρώμη είχε επίσης επιβάλλει στην Καρχηδόνα να πληρώσει αποζημίωση 1.200 αργυρών ταλάντων για να εκμηδενίσει έτσι την πολεμική της ικανότητα. Οι Ρωμαίοι είχαν παραβιάσει με αυτόν τον τρόπο τη Συνθήκη του Λουτάτιου, που τερμάτισε τον Πρώτο Καρχηδονιακό Πόλεμο.

Μετά τον Πρώτο Καρχηδονιακό Πόλεμο, οι καρχηδονιακές κτήσεις στην Ιβηρική Χερσόνησο περιορίζονταν σε μια σειρά από παράκτιες πόλεις: Γάδειρα, Μαινάκη, Άβδηρα και Σέξι. Το 237 π.Χ., η Ισπανία νότια του ποταμού Τάγου ήταν μια γη με αναπτυγμένη γεωργία, ορυχεία αργύρου και οχυρωμένους οικισμούς.

Η Αμίλκας επεδίωξε να δημιουργήσει μια νέα Καρχηδονιακή Αυτοκρατορία στην Ισπανία, που θα αναπληρώσει την απώλεια των μεσογειακών νησιών και θα είναι ακόμη ισχυρότερη. Πριν από την έναρξη της επιχείρησης, διόρισε το γαμπρό του Χασντρουμπάλ τον Δίκαιο ως ναυτικό διοικητή. Μαζί τους ακολούθησε και ο γιος του Αμίλκα, ο Αννίβας, που πήρε όρκο να μην συνάψει ποτέ φιλία με τη Ρώμη. Η εκστρατεία τους στην Ισπανία θα διαρκούσε 16 χρόνια. 

Σύμφωνα με τον Πολύβιο, η Καρχηδόνα, εξαιρετικά αδύναμη μετά τον πόλεμο με τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, δεν ήταν σε θέση να διαθέσει τον απαραίτητο στόλο για να διασχίσει τη Μεσόγειο Θάλασσα, με αποτέλεσμα ο Αμίλκας να φτάσει στο Στενό του Γιβραλτάρ πεζός. Όμως, ο Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει ότι ο Αμίλκας με ένα στρατό 20.000 ανδρών έπλευσε κατά μήκος των αφρικανικών ακτών και κατέπλευσε στο λιμάνι της Γάδειρας το 237 π.Χ. Η Καρχηδόνα διέθετε έναν εμπορικό στόλο και εμπορικούς σταθμούς κατά μήκος της νότιας ακτής της Ιβηρικής Χερσονήσου, που του παρείχαν επαρκή ανεφοδιασμό.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*
*

Κατηγορία:Ρωμαϊκή Ιβηρία
Ιβηρικη
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1956

Οι **Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1956** ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκιτ έλαβε χώρα στο Σκοπευτήριο του Ο.Φ.Κ.Ο. στις 10 Ιουνίου του 1956. Πρωταθλητής στους άνδρες αναδείχθηκε ο Ιωάννης Χρηστίδης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 69 επιτυχίες και πρωταθλήτρια στις γυναίκες η Μπόλλα με 40 επιτυχίες.

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ έλαβε χώρα στο Σκοπευτήριο του Ο.Φ.Κ.Ο. στις 8 Ιουλίου.Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ιωάννης Κούτσης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 91 επιτυχίες. Τα έπαθλα στους νικητές των αγώνων απένειμε ο πρόεδρος της ομοσπονδίας ναύαρχος Λούνδρας.

## Κάτοχοι μεταλλίων
[thumb|O πρωταθλητής στο σκιτ, [Ιωάννης Χρηστίδης.]]
### Άνδρες

### Γυναίκες

## Αποτελέσματα
### Σκιτ ανδρών
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.

### Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.

## Παραπομπές


1956
Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1956
Φρα Ντιαμάντε

[μικρογραφία|''Λατρεία του Βρέφους'', πίνακες ζωγραφικής της Φρα Ντιαμάντε 1470, [Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας|Εθνικό Μουσείο στη Βαρσοβία.]]
**Ο Φρα Ντιαμάντε** (ιταλ.:*Fra Diamante*, περ. 1430 &#x2013; 1498) ήταν Ιταλός αναγεννησιακός ζωγράφος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πράτο, ήταν μοναχός των Καρμηλιτών, μέλος της Φλωρεντινής κοινότητας του Τάγματος και ήταν φίλος και βοηθός του Φιλίππο Λίππι. Η καρμηλιτική μονή του Πράτο, την οποία κόσμησε με πολλά έργα σε τοιχογραφίες, έχει καταργηθεί και τα κτίρια έχουν τροποποιηθεί σε βαθμό που να καταστραφούν οι τοιχογραφίες. Ήταν ο κύριος βοηθός του Λίππι στις μεγάλες τοιχογραφίες στο ανατολικό άκρο του καθεδρικού ναού του Πράτο.  Συνεργάστηκε επίσης στο πάνελ *της κηδείας του Αγίου Ιερώνυμου* στην ίδια εκκλησία.

Στη μέση του έργου ανακλήθηκε στη Φλωρεντία από τον μοναστικό προϊστάμενό του και η καταγραφή της διαδικασίας της κοινότητας του Πράτο διασώζεται. Αναφέρεται ότι είναι αποφασισμένο να υποβληθεί αναφορά στον δήμο της Φλωρεντίας για να επιστρέψει στο Πράτο, απόδειξη ότι η συμβολή του στο έργο ήταν τόσο σημαντική, που η ανάκλησή του περιλάμβανε την αναστολή του. Στη συνέχεια, βοήθησε τον Φιλίππο στην εκτέλεση των τοιχογραφιών στον καθεδρικό ναό του Σπολέτο, τις οποίες ο Φρα Ντιαμάντε  ολοκλήρωσε το 1470, μετά τον θάνατο του δασκάλου του το 1469. 

Ο Λίππι άφησε έναν γιο δέκα ετών (τον μελλοντικό καλλιτέχνη Φιλιππίνο Λίππι) στη φροντίδα του Ντιαμάντε, ο οποίος, έχοντας λάβει 200 δουκάτα από την κοινότητα του Σπολέτο, ως οφειλόμενο υπόλοιπο για το έργο που έγινε στον καθεδρικό ναό, επέστρεψε με το παιδί στη Φλωρεντία, και, όπως αναφέρει ο βιογράφος καλλιτεχνών Τζόρτζο Βαζάρι, με τα χρήματα αγόρασε γη για τον εαυτό του, δίνοντας ένα μικρό τμήμα στο παιδί. Ωστόσο, η κατηγορία για αδικοπραξία εξαρτάται από το τμήμα του έργου που είχε εκτελέσει ο Φρα Ντιαμάντε, και από τους όρους της συμφωνίας του με τον Λίππι. Ο Φρα Ντιαμάντε πρέπει να ήταν σχεδόν εβδομήντα ετών, όταν ολοκλήρωσε τις τοιχογραφίες στο Σπολέτο, αλλά το ακριβές έτος θανάτου του δεν είναι γνωστό.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Αλεξαντρίν Λε Νορμάν ντ'Ετιόλ

Η **Αλεξανδρίν Ζαν λε Νορμάν ντ’ Ετιόλ** (Γαλλικά: Alexandrine-Jeanne Le Normant d'Étiolles) (10 Αυγούστου 1744 - 15 Ιουνίου 1754) ήταν η μοναχοκόρη της Μαντάμ ντε Πομπαντούρ, της διάσημης μαιτρέσας του Λουδοβίκου ΙΕ’. 

## Τα πρώτα χρόνια
Ο βιολογικός της πατέρας ήταν ο Σαρλ-Γκιγιώμ Λε Νορμάν ντ'Ετιόλ, σύζυγος της μελλοντικής Μαρκησίας ντε Πομπαντούρ, η οποία δεν ήταν ακόμη ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΕ’ κατά τη γέννηση της κόρης της. Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Κάρολο Γουίλιαμ Λουί (1741–42), ο οποίος πέθανε νωρίς. Η Αλεξανδρίν πήρε το παρατσούκλι "Φανφάν" (σάλπισμα) από την οικογένειά της. Είχε αναφερθεί ότι ήταν πολύ λεπτή, αλλά υγιής, κατά την διάρκεια της σύντομης ζωή της. 

Η μητέρα της έγινε ερωμένη του Βασιλιά το 1745. Ο Λουδοβίκος ΙΕ’ διοργάνωσε τον νόμιμο χωρισμό των γονιών της και έγινε ο ανεπίσημος πατέρας της για το υπόλοιπο της ζωής της.

## Η ζωή στο μοναστήρι
Στην ηλικία των έξι ετών, η «Φανφάν» στάλθηκε στο μοναστήρι της Κοίμησης της Θεοτόκου στην οδό «Saint-Honoré» στο Παρίσι, ένα μοναστήρι για κορίτσια της αριστοκρατίας, το οποίο έγινε το σχολείο της. Σε ηλικία οκτώ ετών αρραβωνιάστηκε με τον Δούκα του Πιτσινί, γιο του Δούκα της Σούρν, με τη συμφωνία ότι θα τον παντρευόταν στην ηλικία των δώδεκα ετών.  

Ο Φρανσουά Πωλ Λε Νορμάν, πατέρας της Μαρκησίας ντε Πομπαντούρ, είχε υπερβολική αδυναμία στην εγγονή του. Η Μαντάμ ντε Πομπαντούρ σχολίασε σχετικά με αυτό: «Γιατί πρέπει πάντα οι παππούδες να κακομαθαίνουν τα εγγόνια τους;» , αναφερόμενη στην αγάπη του για την Αλεξανδρίν.

## Θάνατος
Στις 4 Ιουνίου 1754, η Φανφάν αρρώστησε στο μοναστήρι και ο βιολογικός της πατέρας, ο Σαρλ-Γκιγιώμ Λε Νορμάν ντ'Ετιόλ έσπευσε στο πλευρό της. Εντούτοις, η Μαντάμ ντε Πομπαντούρ,  που βρισκόταν στις Βερσαλλίες, δεν μπορούσε να πάει. Μόλις έμαθε για την ασθένειά της, ο Λουδοβίκος ΙΕ’ έστειλε δύο από τους γιατρούς του στο πλευρό της, αλλά το παιδί είχε ήδη πεθάνει από οξεία περιτονίτιδα όταν έφτασαν. Η Αλεξανδρίν κόντευε να γίνει τότε δέκα ετών. 

Ο παππούς της, Φρανσουά Πωλ Λε Νορμάν, πέθανε έντεκα ημέρες αργότερα, στις 25 Ιουνίου 1754, καταρρακωμένος από τον θάνατο της αγαπημένης του εγγονής. Σύμφωνα με πληροφορίες, η μητέρα της δεν συνήλθε ποτέ, μετά από την απώλεια της κόρης και του πατέρα της μέσα σε λίγες ημέρες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Ευθύμιος Β΄ Ιεροσολύμων

Ο **Ευθύμιος Β΄** διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων από το 1195 ως το 1230.

Δεν είναι γνωστές λεπτομέρειες της Πατριαρχίας του. Πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου 1230 στη Μονή Σινά. Η επιτύμβια πλάκα του με δίγλωσση (ελληνική-αραβική) επιγραφή βρίσκεται στο καθολικό της μονής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Χρυσόστομος Α. Παπαδόπουλος: Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας Ἱεροσολύμων. 2. Έκδοση. Πουρνάρας, Θεσσαλονίκη 2010, σελ. 449 κ.ε.
* Alexander Treiger: *Who was Macarius of Sinai, the Author of the Responsum on Cheesefare Week?* στο: *Between the Cross and the Crescent. Studies in Honor of Samir Khalil Samir, S.J. on the Occasion of his Eightieth Birthday*. Εκδ. Željko Paša (OCA 304). PIO, Ρώμη 2018, 137–145, εδώ 139f

Κατηγορία:Ανατολικοί Ορθόδοξοι επίσκοποι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Μπερνάρντο Ντάντι

δεξιά|μικρογραφία| ''Σταύρωση'' (1340–1345)
Ο **Μπερνάρντο Ντάντι** (ιταλ.:Bernardo Daddi, περ. 1280 - 1348) ήταν πρώιμος Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης και ο κορυφαίος ζωγράφος της Φλωρεντίας της γενεάς του. Ήταν ένας από τους καλλιτέχνες που συνέβαλαν στην επαναστατική τέχνη της Αναγέννησης, η οποία ξέφυγε από τις συμβάσεις της προηγούμενης γενεάς γοτθικών καλλιτεχνών, δημιουργώντας συνθέσεις που στόχευαν στην επίτευξη μιας πιο ρεαλιστικής αναπαράστασης της πραγματικότητας. Ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένος σε έργα μικρής κλίμακας και συνέβαλε στην ανάπτυξη του φορητού ρετάμπλ, μιας μορφής που στη συνέχεια απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα.

## Βίος και έργο
Η ημερομηνία γέννησης του Ντάντι παραμένει άγνωστη. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1312. Μπορεί να ήταν μαθητής του Τζόττο.

Το ύφος του Ντάντι προέρχεται από τις εργασίες του Τζόττο. Τα πρώιμα έργα του παρουσιάζουν εμφανείς συνδέσεις με έργα οπαδών του Τζόττο, όπως ο αποκαλούμενος "Δάσκαλος της Αγίας Καικιλίας" και άλλοι φλωρεντινοί δάσκαλοι του πρώτου τετα΄ρτου του 14ου αιώνα.Το κατοπινό του ύφος είναι εμφανώς πιο εκλεπτυσμένο και καταδεικνύει επιρροές από τον Μάζο ντι Μπάνκο

Ο Ντάντι πιθανότατα είχε σε λειτουργία μεγάλο εργαστήριο, καθώς εμφανίστηκε ένας μεγάλος αριθμός έργων με το ύφος του, αλλά καταδεικνύουν το "χέρι" μαθητών και βοηθών του. Παρά το υψηλό επίπεδο στην τέχνη του, η λυρική του κομψότητα μειώνεται κάπως από μια ορισμένη ακαδημαϊκή και μηχανική σκληρότητα.

Ο Ντάντι επικεντρώθηκε σε θρησκευτικά μοτίβα και ρετάμπλ. Ένα τρίπτυχο που ζωγράφισε το 1328 βρίσκεται στο Ουφίτσι και υπάρχουν πολλά πάνελ στην Εθνική Πινακοθήκη και το Μουσείο Τέχνης Walters . Η Πινακοθήκη των Μουσείων του Βατικανού στεγάζει το *μαρτύριο του Αγίου Στεφάνου*, μια "πρεντέλλα" (Βάση στήριξης του ρετάμπλ) σε οκτώ πάνελ ζωγραφισμένη περίπου το 1345. Επηρεάστηκε επίσης από τη Σιένα τέχνη του Αμπρότζο Λορεντσέττι.

Η τελευταία εργασία του Ντάντι χρονολογείται το 1347, και πιστεύεται ότι πέθανε τον επόμενο χρόνο.

## Επιλεγμένα έργα
μικρογραφία|328x328εσ| Παναγία με τους Αγίους Θωμά Ακινάτη και Παύλο

* *Το μαρτύριο του Αγίου Στεφάνου* (1324, χωρίς επαλήθευση)
* *Παναγία και δύο Άγιοι*, ή *τρίπτυχο Ognissanti* (1328)
* *Αγία Ούρσουλα* (1333)
* *Παναγία Βρεφοκρατούσα* (1335), Orsanmichele, Φλωρεντία
* *Γέννηση και Ευαγγελισμός στους Βοσκούς* (1336), Μουσείο Καλών Τεχνών, Βοστώνη
* *Τέσσερις μουσικοί άγγελοι*, τμήμα του *ρετάμπλ* *Η Στέψη της Παρθένου*, Christ Church Picture Gallery, Οξφόρδη
* *Ο Γάμος της Παναγίας* (1336–1340)
* *Πλύπτυυχο του Αγίου Παγκρατίου* (1336–1340)
* *Η Κοίμηση της Θεοτόκου* (1337–1339)
* *Τρίπτυχο: Παναγία και Βρέφος ένθρονοι με Αγίους* (1338), Πινακοθήκη Κουρτώ
* *Τρίπτυχο με την Παναγία και το Βρέφος*( 1339), Ινστιτούτο Τέχνης της Μινεάπολης
* *Η στέψη της Παναγίας* (περίπου 1340–1345), Εθνική Πινακοθήκη
* *Πολύπτυχο: Σταύρωση με Αγίους* (1348), Πινακοθήκη Κουρτώ

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Bernardo Daddi at the National Gallery of Art

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Ράινχαρντ Δ΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ

Ο **Ράινχαρτ Δ΄**, γερμ.: Reinhard IV von of Hanau-Münzenberg (14 Μαρτίου 1473 - 30 Ιανουαρίου 1512) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ το διάστημα 1500-1512.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φιλίππου Α΄ κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και της Αδριάνας, κόρης του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1496 την Αικατερίνη, κόρη του Γκύντερ ΛΗ΄ κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκενμπουργκ και είχε τέκνα:
* Φίλιππος Β΄ 1501-1529, κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ.
* Βαλτάσαρ 1508-1534, επίτροπος του Χάναου-Μύντσενμπεργκ για τον ανήλικο ανιψιό του.
* Μπέρτολντ 1499-1504 απεβ. 5 ετών, Άννα 1498 απεβ. νήπιο.

## Πηγές
* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung in dem Hanauischen*, in: *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 34, Hanau, 1996, 
* B. Picard: *Die Herren von Eppstein und Homburg*, in: *Bad Homburg v.d.H. 782-1982*, Homburg, 1983, p.&nbsp;111-132 (127 ff)
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, in: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. August 1894*, Hanau, 1894
* Helmgard Ulmschneider: *Götz von Berlichingen. Mein Fehd und Handlungen* = *Forschungen aus Württembergisch Franken*, vol. 17, Sigmaringen, 1981, 
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*, 3rd ed., Hanau, 1919, reprinted 1978

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Χάναου