open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εταζέτα της Βιθυνίας

Η **Εταζέτα** ήταν βασίλισσα του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, στην Ανατολία, κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. Αποτέλεσε τη δεύτερη σύζυγο του βασιλιά Νικομήδη Α' του Φιλέλληνα, μετά το θάνατο του οποίου (περίπου το 255 π.Χ.) κυβέρνησε για λίγο ως επίτροπος των ανήλικων παιδιών της.

Ο Νικομήδης Α' παντρεύτηκε δύο φορές: από την πρώτη του σύζυγο, Διτιζέλη, με καταγωγή από τη Φρυγία, απέκτησε δύο γιους, τον Προυσία και το Ζιαήλα, καθώς και μία κόρη, τη Λυσάνδρα. Ωστόσο η δεύτερη σύζυγός του, η φιλόδοξη Εταζέτα, τον έπεισε να παραμερίσει τα τέκνα από τον πρώτο του γάμο και να ορίσει διάδοχο ανάμεσα στα δικά της παιδιά. Τα τελευταία ήταν ακόμη σε νηπιακή ηλικία όταν ο πατέρας τους απεβίωσε. Στη διαθήκη του ανέθεσε την κηδεμονία τους στους βασιλείς Αντίγονο Β' Γονατά της Μακεδονίας και Πτολεμαίο Β' της Αιγύπτου. Η συμφωνία περιελάμβανε επίσης τις πόλεις Ηράκλεια, Κίο και Βυζάντιο.

Μετά το θάνατο του συζύγου της, η Εταζέτα κυβέρνησε εκ μέρους των παιδιών της για μια σύντομη χρονική περίοδο. Ωστόσο ο προγονός της, Ζιαήλας, αρνήθηκε να δεχτεί το διακανονισμό που όρισε ο πατέρας του. Έτσι ξεκίνησε πόλεμο ενάντια στη μητριά του για να καταλάβει το θρόνο. Η Εταζέτα προσπάθησε να αμυνθεί, νυμφευόμενη μάλιστα τον αδερφό του αποθανόντος βασιλιά. Τελικά, εκθρονίστηκε από το Ζιαήλα και αναγκάστηκε να καταφύγει στη Μακεδονία με τους γιους της.

## Δείτε επίσης
* Βιθυνία
* Ελληνιστική περίοδος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Βιθυνίας
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Φραγματοθέτις

Η **Φραγματοθέτις (Φ/Θ)** είναι πλοίο εφοδιασμένο με εξοπλισμό πόντισης και ανέλκυσης φραγμάτων, παράκτιων εμποδίων. Χρησιμοποιείται, επίσης, για την συντήρηση πλωτών ναύδετων και μεγάλων σημαντήρων.

Οι φραγματοθέτιδες του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι:

* Θέτις ΙΙΙ (Φραγματοθέτις) / Α-307

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία
Νυδρί Λευκάδας

μικρογραφία|Το άγαλμα του Αριστοτέλη Ωνάση σε κεντρικό σημείο του Νυδριού Λευκάδας, κοιτάζοντας τον Σκορπιό.|285x285εσ
Το **Νυδρί** είναι παραλιακός οικισμός της Λευκάδας στα Επτάνησα. 

## Γενικά στοιχεία
Το Νυδρί βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού, σε υψόμετρο 6 μέτρα και απέχει 16 χλμ. νότια από την πόλη της Λευκάδας. Είναι γνωστό και κοσμοπολίτικο τουριστικό θέρετρο όλου του νομού. Το χωριό έγινε ιδιαίτερα γνωστό, όταν το 1963 ο εφοπλιστής Αριστοτέλης Ωνάσης αγόρασε την αντικρινή νησίδα Σκορπιός. Έκτοτε το χωριό φιλοξένησε πλήθος διασημοτήτων από όλο τον κόσμο. Στο λιμάνι του χωριού υπάρχει σήμερα ανδριάντας του Ωνάση. 

Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος του χωριού ονομάζεται Οδυσσέας και το 2016 αδερφοποιηθήκε με την ΑΣ Μονακό Γαλλίας.  
μικρογραφία|κέντρο|607x607px|Πανοραμική άποψη Νυδρί από τη θάλασσα

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Γερμανός αρχαιολόγος Βίλελμ Ντέρπφελντ ή Δαίρπφελντ υποστήριζε ότι στην περιοχή βρισκόταν η πρωτεύουσα του Οδυσσέα και η Ομηρική Ιθάκη. Έγιναν ανασκαφές στην περιοχή "Στενού" και έχουν βρεθεί κυκλικοί τύμβοι της Πρώιμης και αρχή Μέσης Εποχής Χαλκού. Η περιοχή της πεδιάδας Νυδριού μέχρι και τις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Σκάρος έχουν κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.

## Διοικητικά στοιχεία
Το Νυδρί αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση των Επτανήσων (1864), το 1897 στο ΦΕΚ 59Β - 17/06/1897 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρυάς ενώ το 1930 στο ΦΕΚ 142Α - 05/05/1930 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Ράχη αποτελούν την τοπική κοινότητα Νυδρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ελλομένου του Δήμου Λευκάδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει συνολικό πληθυσμό 1.218 κατοίκους ενώ ως οικισμός 971.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Νυδρί από ψηλά στον ιστότοπο https://www.lefkada-ionio.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας
Θέτις ΙΙΙ (φραγματοθέτις)

**Θέτις ΙΙΙ ([[Φραγματοθέτις]]) / Α-307**

## Ιστορία
Ναυπηγήθηκε στη Γερμανία το 1959 στα ναυπηγεία *Krögerwerft GmbH* τού Ρέντσμπουργκ ως *USS AN/103*. Παραχωρήθηκε από τις Η.Π.Α. στο πλαίσιο στρατιωτικής βοήθειας. Καθελκύστηκε στις 21/11/1959 με ανάδοχο τον κ. Υψηλάντη σύζυγο πρέσβη στην Βόννη. 

Εκτόπισμα: 680/805 τν. – Διαστάσεις (μήκος/πλάτος/βύθισμα): 170x33,5x11,8 πόδια (48,51x10,61x4,10 μέτρα). – Ταχύτητα: 12,78 κόμβων. – Οπλισμός: 1 πυροβόλο 40 χιλιοστών και 2 πυρ. – Πλήρωμα: 48 άνδρες. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 09/08/1960.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «ΦΘ ΘΕΤΙΣ Α-307», στοιχεία για το πλοίο, επίσημος ιστότοπος του Πολεμικού Ναυτικού (www.hellenicnavy.gr).

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία
Κόλπος του Ακρωτηρίου

ο **Κόλπος του Ακρωτήριου** αποτελεί μέρος της Μεσογείου Θάλασσας, ανατολικά της Χερσονήσου Ακρωτηρίου στο νησί της Κύπρος. Η Δυτική Περιοχή Κυρίαρχων Βάσεων των Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας, ένα Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος, που διοικείται σαν Κυρίαρχη Βάση, συνορεύει με τον κόλπο. Η πόλη της Λεμεσού επίσης τοποθετείται στον κόλπο Ακρωτηρίου. Το νότιο άκρο του κόλπου σχηματίζεται από το ακρωτήριο Κάβο Γάτα.

Στον κόλπο εκβάλουν ο ποταμός Γαρίλλης και ο ποταμός της Γερμασόγειας που πηγάζουν από το Τρόοδος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόλποι της Κύπρου
Κατηγορία:Επαρχία Λεμεσού
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Κόλπος της Επισκοπής

thumb|Ο κόλπος της Επισκοπής
Ο **Κόλπος της Επισκοπής** είναι κόλπος στη νοτιοδυτική Κύπρο στην επαρχία Λεμεσού. Μεγάλο μέρος του κόλπου ελέγχεται από τις βρετανικές δυνάμεις της βάσης Ακρωτηρίου. Ο κόλπος ορίζεται στα ανατολικά από το ακρωτήριο Ζευγάρι και στα νότια από το ακρωτήριο Άσπρο. Το όνομα του προέρχεται από την κωμόπολη της Επισκοπής.

Στον κόλπο της Επισκοπής εκβάλουν οι ποταμοί Κούρης, της Αυδήμου και του Παραμαλίου που πηγάζουν από το Τρόοδος. Ο κόλπος θεωρείται ιδιαίτερα παραγωγικός για την αλιεία .

## Παραπομπές


Ε
Ε
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Ζιαήλας της Βιθυνίας

Ο **Ζιαήλας** (265 π.Χ. - 228 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Νικομηδιδών ήταν βασιλιάς του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, στην Ανατολία, κατά το δεύτερο μισό του 3ου αιώνα π.Χ. Ήταν γιος του Νικομήδη Α' του Φιλέλληνα, ιδρυτή της πρωτεύουσας του κράτους, Νικομήδειας. Όπως ο πατέρας και ο παππούς του, έτσι κι εκείνος είχε ιδρύσει μια πόλη που πήρε το όνομά του, η τοποθεσία της οποίας μας είναι δυστυχώς άγνωστη.

Ο Νικομήδης Α' παντρεύτηκε δύο φορές: από την πρώτη του σύζυγο, Διτιζέλη, με καταγωγή από τη Φρυγία, απέκτησε δύο γιους, τον Προύσια και το Ζιαήλα, καθώς και μία κόρη, τη Λυσάνδρα. Ωστόσο η δεύτερη σύζυγός του, η φιλόδοξη Εταζέτα, τον έπεισε να παραμερίσει τα τέκνα από τον πρώτο του γάμο και να ορίσει διάδοχο ανάμεσα στα δικά της παιδιά. Τα τελευταία ήταν ακόμη σε νηπιακή ηλικία όταν ο πατέρας τους απεβίωσε περίπου το 255 π.Χ. Στη διαθήκη του ανέθεσε την κηδεμονία τους στους βασιλείς Αντίγονο Β' Γονατά της Μακεδονίας και Πτολεμαίο Β' της Αιγύπτου. Η συμφωνία περιελάμβανε επίσης τις πόλεις Ηράκλεια, Κίο και Βυζάντιο.

Στο βασίλειο επίτροπος των ανήλικων διαδόχων ορίστηκε η Εταζέτα. Όταν η Ζιαήλας είχε χάσει τα δικαιώματά του στο θρόνο είχε καταφύγει στην Αρμενία, στην αυλή του Βασιλιά Σάμη. Όταν ο πατέρας του πέθανε, αμέσως προσπάθησε να διεκδικήσει τα δικαιώματά του στο θρόνο με τη βία, με τη βοήθεια ορισμένων Γαλατών. Παρόλο που τη μητριά του υποστήριξαν γειτονικοί βασιλείς, ο Ζιαήλας κατέκτησε αρχικά μέρος και κατόπιν το σύνολο της Βιθυνίας, αναγκάζοντας την Εταζέτα να δραπετεύσει στη μακεδονική αυλή με τους γιους της.

Τον Ζιαήλα διαδέχτηκε ο γιος του, Προυσίας Α', γύρω στο 228 π.Χ., όταν έχασε τη ζωή του από Γαλάτες φυλάρχους. Τους κάλεσε σε δείπνο κάνοντας υστερόβουλες σκέψεις, ωστόσο κατέληξε να χάσει ο ίδιος τη ζωή του. Στο θρόνο της Βιθυνίας τον διαδέχτηκε ο γιος του, Προυσίας Α'.

## Χρονολόγιο

## Δείτε επίσης
* Βιθυνία
* Ελληνιστική περίοδος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βιθυνίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Νικομηδιδών
Σαυρόψιδα

Τα Σαυρόψιδα είναι μία ομάδα των αμνιωτών που περιλαμβάνει όλα τα σωζόμενα ερπετά και πτηνά καθώς και τους απολιθωμένους προγόνους τους, συμπεριλαμβανομένων των δεινοσαύρων, των άμεσων προγόνων των πουλιών. Τα Σαυρόψιδα διακρίνονται από τα Συναψιδωτά, τα οποία περιλαμβάνουν τα θηλαστικά και τους απολιθωμένους προγόνους τους.

Κατηγορία:Τετράποδα
Κόλπος της Λάρνακας

Ο **Κόλπος της Λάρνακας** είναι κόλπος της Κύπρου και ονομάζεται έτσι από την πόλη της Λάρνακας που βρίσκεται σε αυτόν. Ο κόλπος ορίζεται στα ανατολικά από το ακρωτήριο Πύλας και στα νότια από το ακρωτήριο Κίτι και έχει μήκος 39 χιλιόμετρα.

Ο κόλπος της Λάρνακας έχει δώσει κατά καιρούς μεγάλους σεισμούς, όπως αυτό της 15 Σεπτεμβρίου 1961 που προκάλεσε πολλές ζημιές σε κτίρια.

## Παραπομπές


Λαρνακας
Κολπος
Άρνχιμ Γιούστας

Ο **Άρνχιμ Γιούστας** (αγγλικά: *Arnhim Ulric Eustace*, 5 Οκτωβρίου 1944 - ) είναι οικονομολόγος και πολιτικός. Υπήρξε πρωθυπουργός του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων από το 2000 ως το 2001.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1944 και απέκτησε τίτλους Μπάτσελορ και Μάστερ στις Οικονομικές Επιστήμες. Υπηρέτησε ως διευθυντής της Αναπτυξιακής Τράπεζας για την Καραϊβική. Επίσης, ήταν ανάμεσα στα άλλα πρόεδρος της Αναπτυξιακής και Εξαγωγικής Εταιρείας Μπανάνας των Προσήνεμων Νήσων. Το 1998 αρνήθηκε το διορισμό στο αξίωμα του αναπληρωτή γενικού γραμματέα της Κοινοπολιτείας.

Έγινε πρωθυπουργός στην κυβέρνηση του Νέου Δημοκρατικού Κόμματος του Τζέιμς Φιτς-Άλεν Μίτσελ. Ανέλαβε καθήκοντα στις 27 Οκτωβρίου του 2000, έπειτα από την αποχώρηση του Μίτσελ από την πολιτική. Ωστόσο, η θητεία του στην πρωθυπουργία διήρκεσε μόλις 5 μήνες, καθώς στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Μαρτίου του 2001 το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα υπέστη σαρωτική ήττα, κερδίζοντας μόνο 3 έδρες επί συνόλου 15 στο κοινοβούλιο. Ο Γιούστας διατήρησε την έδρα του και σήμερα είναι αρχηγός της Αντιπολίτευσης στη Βουλή. Επέκρινε έντονα τον πρωθυπουργό Ραλφ Γκονσάλβες, το 2006, για την επίσκεψή του στην Ταϊβάν. Ο ίδιος αρνήθηκε το 2008 τις καταγγελίες ότι το κόμμα του κατέφευγε στη χρήση βίας με σκοπό να ανατρέψει τη νέα κυβέρνηση. Την ίδια χρονιά ο αρχηγός της Αντιπολίτευσης απέσυρε την υποστήριξη του κόμματός του στο Δικαστήριο της Καραϊβικής (Caribbean Court of Justice - CCJ). 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συνέντευξη του πολιτικού σε αρχείο pdf

Πρωθυπουργοί του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Κατηγορία:Οικονομολόγοι
Τσαρλς Άντρομπας

Ο **Σερ Τσαρλς Άντρομπας** (*Sir Charles James Antrobus*, 14 Μαΐου 1933 - 3 Ιουνίου 2002), αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου ήταν Γενικός Κυβερνήτης του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων από το 1996 ως το θάνατό του. Υπήρξε ο μοναδικός Γενικός Κυβερνήτης που υπηρέτησε επί τριών διαφορετικών πρωθυπουργών (Τζέιμς Μίτσελ, Άρνχιμ Γιούστας και Ραλφ Γκονσάλβες).

## Κυβερνήτης
Γεννήθηκε στο Ολντ Μοντρόουζ στις 14 Μαΐου του 1933. Εργάστηκε στην εταιρεία *Cable and Wireless* σε διάφορες χώρες και έφτασε στο βαθμό του Διευθυντή. Τη δεκαετία του 1980 υπηρέτησε στην κυβέρνηση Μίτσελ σε διάφορα πόστα. Έγινε Κυβερνήτης την 1η Ιουνίου του 1996 διαδεχόμενος τον αποβιώσαντα Σερ Ντέιβιντ Τζακ. Πέθανε εν ενεργεία, ενώ έκανε θεραπεία στον Καναδά στις 3 Ιουνίου του 2002. Τον διαδέχθηκε προσωρινά η Μόνικα Ντέικον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Λήδα Κροντηρά

Η **Λήδα Κροντηρά-Νασούφη** (Μάιος 1933 – 3 Αυγούστου 2005) ήταν Ελληνίδα παιδαγωγός, συγγραφέας και ραδιοφωνική παραγωγός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ήταν κόρη της Αντιγόνης Μεταξά και του λογοτέχνη και σκηνοθέτη Κώστα Κροντηρά. Από μικρή ηλικία, πριν κλείσει τα 4 χρόνια της, η **«Μπούλη»**, όπως την αποκαλούσαν τότε χαϊδευτικά, λάμβανε μέρος στις παραστάσεις του «Θεάτρου του Παιδιού», που είχε ιδρύσει η μητέρα της, καθώς και στις ραδιοφωνικές εκπομπές που διεύθυνε η μητέρα της. Σπούδασε παιδαγωγικά και μετεκπαιδεύτηκε στη Σορβόννη (Παρίσι) και στο Λονδίνο. Υπήρξε απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου καθώς και της Σχολής Απαγγελίας του Ελληνικού Ωδείου.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της έγινε μόνιμη συνεργάτις της Θείας Λένας στις ραδιοφωνικές εκπομπές του τότε ΕΙΡ (Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας) και της ΥΕΝΕΔ και αργότερα στις τηλεοπτικές εκπομπές της ΥΕΝΕΔ, «Συντροφιά με τη Θεία Λένα». Μετά το θάνατο της μητέρας της ανέλαβε εξ ολοκλήρου τη συγγραφή, επιμέλεια και παρουσίαση της καθημερινής τηλεοπτικής εκπομπής «Καλημέρα παιδιά» της οποίας και υπήρξε δημιουργός.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής διατηρούσε παιδική ραδιοφωνική εκπομπή στον υπό γερμανικό έλεγχο Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών. Σύμφωνα με δική της μετέπειτα μαρτυρία, μέσα από τα παραμύθια, τα παιχνίδια και τα μαθήματα που μεταδίδονταν από την εκπομπή της προσπαθούσε να ξεφύγει από τη λογοκρισία και να περάσει μηνύματα που απευθύνονταν προς τους Έλληνες στη Μέση Ανατολή.

Η Λήδα Κροντηρά έγραψε μετέφρασε και διασκεύασε πολλά παιδικά βιβλία όπως: *Παιδικό Θέατρο - 365 Παραμύθια*, *Μπάμπυ*, *Το άταχτο γατάκι*, *Από μέρα σε μέρα* κ.ά. Υπήρξε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ελληνίδων, των «Φίλων των Αθηνών», του Ομίλου Αρχαιοφίλων «Η ΑΘήνη», της Εταιρίας Προστασίας Αναπήρων Παίδων, κ.ά. Μιλούσε επίσης γαλλικά και αγγλικά, και ήταν μόνιμη κάτοικος Αθηνών (Φιλοθέη). Πέθανε στις 3 Αυγούστου 2005.

## Πηγές
* *Who's Who 1979*, σελ. 331

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Τεμένιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τεμένιος** είναι γνωστός ένας από τους τοπικούς θεούς και ήρωες που λατρεύονταν στη Λακωνία. Ο Τεμένιος οφείλει το όνομά του από το ότι ήταν ιδρυτής ή προστάτης κάποιου γνωστού τεμένους. Το όνομα κατέληξε να σημαίνει ένα ξεχωριστό θεό και ήρωα από την αρχική θρησκευτική επίκληση διάφορων θεών ως Τεμενιτών.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Τεμενιος
Τέρμερος

Με το όνομα **Τέρμερος** αναφέρεται από τον Πλούταρχο ένας μυθικός Λέλεγας ληστής που λυμαινόταν την Καρία. Ο Τέρμερος μνημονεύεται ωστόσο και ως ο ιδρυτής της παραθαλάσσιας πόλεως Τέρμερα, η οποία βρισκόταν κοντά στην Αλικαρνασσό. Ο Τέρμερος εξοντώθηκε από τον Ηρακλή γιατί αποτελούσε τον τρόμο της περιοχής, σκοτώνοντας όσους περνούσαν από τον δρόμο του με κτυπήματα στο κεφάλι. Από το όνομα του Τερμέρου έμεινε παροιμιώδης κατά την αρχαιότητα η φράση ***«τερμέριον κακόν»***, που υποδήλωνε μεγάλες ατυχίες (όπως δηλ. το να βρεθεί κάποιος στο πέρασμα του Τερμέρου).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Ορφανά λήμματα Απριλίου 2010
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Τέμμικες

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τέμμικες** είναι γνωστός ένας θρυλικός αρχαίος ελληνικός λαός που σύμφωνα με την παράδοση ζούσε στη Βοιωτία προτού εγκατασταθεί εκεί ο Κάδμος και οι Βοιωτοί. Από κάποιους συγγραφείς οι Τέμμικες θεωρούνται βάρβαροι, σύμφωνα με άλλους όμως ήταν γηγενής λαός που μετακινήθηκε στη Βοιωτία από την περιοχή γύρω από το ακρωτήριο Σούνιο (ίσως εννοείται η σημερινή Λαυρεωτική).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Τεμμικες
Τεμμικες
Τεύθραντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τεύθραντας** (***Τεύθρας***) είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:
 
# Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Τεύθρας** ή **Τεύθραντας** ήταν βασιλιάς της Μυσίας και επώνυμος της Τευθρανίας. Ο Τεύθρας γενεαλογείται ως γιος του Μιδίου και της Άργης, απεικονίζεται στο σχετικό ανάγλυφο του μεγάλου βωμού της Περγάμου. Ο Τεύθρας δέχθηκε την Αυγή, τη δύστυχη μητέρα του Τήλεφου, την οποία είτε παντρεύτηκε, είτε υιοθέτησε σαν κόρη. Ο Ίδας ο Αιτωλικός αργότερα επεχείρησε να τον εκθρονίσει και να του σφετεριστεί τον θρόνο. Ο Τήλεφος τον οποίο είχαν συμβουλεύσει οι Δελφοί να έλθει στη Μυσία για να βρει τη μητέρα του βοήθησε τον Τεύθραντα να νικήσει τον Ίδα, κατόπιν αναγνώρισε τη μητέρα του. Ο Τεύθραντας του έδωσε ως ανταμοιβή για σύζυγο την κόρη του Αργιόπη και επειδή δεν είχε γιους τον όρισε διάδοχο του στον θρόνο της Μυσίας. Στη δεύτερη εκδοχή του μύθου ο Τήλεφος έφτασε στην αυλή του Τεύθραντα μαζί με την Αυγή, παντρεύτηκε τη μητέρα του, ταυτόχρονα υιοθέτησε τον ίδιο και τον όρισε διάδοχο του θρόνου. Στην τρίτη εκδοχή του μύθου ο Τεύθραντας ήταν βιολογικός πατέρας του Τήλεφου με την Αυγή. Θυγατέρα του, κατά μία εκδοχή (η άλλη αναφέρει τον Τελεύταντα), ήταν η Τέκμησσα, που την πήρε ο Αίαντας κατά τον Τρωικό Πόλεμο και μαζί της απέκτησε έναν γιο, τον Ευρυσάκη. Κατά την αρπαγή της Τέκμησσας, ο Αίαντας σκότωσε τον Τεύθραντα.
# Πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου από τη Μαγνησία που σκοτώθηκε, όπως αναφέρει η *[[Ιλιάδα]]* (Ε 795), από τον `Εκτορα.
# Θρακιώτης από την πόλη Αρίσβη, του οποίου ο γιος Άξυλος πολέμησε στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό των Τρώων και αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (Ζ 13) ως **Τευθρανίδης** από το όνομα του πατέρα του.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Diodorus Siculus, The Library of History translated by Charles Henry Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989. Vol. 3. Books 4.59–8. 
*Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica. Vol 1-2. Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Friedrich Vogel. in aedibus B. G. Teubneri. Leipzig. 1888-1890. 
*Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. 
*Stephanus of Byzantium, Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt, edited by August Meineike (1790-1870), published 1849. A few entries from this important ancient handbook of place names have been translated by Brady Kiesling. 
*Strabo, The Geography of Strabo. Edition by H.L. Jones. Cambridge, Mass.: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1924. Online version at the Perseus Digital Library.
*Strabo, Geographica edited by A. Meineke. Leipzig: Teubner. 1877. 

Τευθραντας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Φρυγίας
Τευθραντας
Μόνικα Ντέικον

Η **Μόνικα Ντέικον** (γεννήθηκε ως *Monica Jessie Sheen*, 1934-) είναι πολιτικός από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες, που υπήρξε Γενική Κυβερνήτρια της χώρας προσωρινά το 2002. Είναι χήρα του βουλευτή Κλερ Ντέικον και η πρώτη γυναίκα στη χώρα της που υπηρέτησε στα αξιώματα της αναπληρώτριας κυβερνήτριας και Γενικού Κυβερνήτη.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1934. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και πέτυχε τόσο στο *Cambridge School Certificate* όσο και στο *Cambridge Higher School Certificate*. Στη συνέχεια εργάστηκε επί 35 χρόνια στο χώρο της εκπαίδευσης. Εκτός από την πατρίδα της, δίδαξε και σε δύο σχολεία του Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Το 1982 απέκτησε μπάτσελορ στην Εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών. Επιστρέφοντας στον Άγιο Βικέντιο δίδαξε ως λέκτορας σε κολέγιο για εκπαιδευτικούς.

## Γενική Κυβερνήτρια
Διορίστηκε στο αξίωμα του αναπληρωτή Γενικού Κυβερνήτη (ή Γενικού Αντικυβερνήτη) το 2001, όταν ήταν Γενικός Κυβερνήτης ο Σερ Τσαρλς Άντρομπας. Όταν ο τελευταίος πέθανε, στις 3 Ιουνίου του 2002, η Ντέικον έγινε προσωρινά Γενική Κυβερνήτρια, μέχρι να αναλάβει καθήκοντα νέος. Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2002 διορίστηκε στο αξίωμα ο Δρ Φρέντερικ Μπάλλανταϊν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Τηλέφασσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τηλέφασσα** (= «αυτή που λάμπει ή φαίνεται από μακριά», ένα σεληνιακό επίθετο κατά τους ερευνητές) είναι γνωστή η μητέρα της Ευρώπης, γνωστή και ως Αργιόπη στον Φερεκύδη και στον Υγίνο. Η Τηλέφασσα ήταν κόρη του ποτάμιου θεού Νείλου και σύζυγος του Φοίνικα (κατά μία εκδοχή) ή του Αγήνορα (οπότε ήταν μητέρα του Φοίνικα, αφού ο Φοίνιξ ήταν γιος του Αγήνορα), του εγγονού του βασιλιά της Αιγύπτου, του Έπαφου. Εκτός από την Ευρώπη, παιδιά της Τηλέφασσας ήταν οι: Κάδμος, Κίλικας και Θάσος.

Η Τηλέφασσα συνόδευσε τον γιο της Κάδμο σε αναζήτηση της Ευρώπης όταν αυτή απάχθηκε από τον Δία. Ταξίδεψαν μαζί στη Ρόδο και στη Θήρα. Στη συνέχεια πήγαν στη Θράκη, όπου η Τηλέφασσα αρρώστησε και πέθανε. Αφού έθαψε τη μάνα του, ο Κάδμος ρώτησε το Μαντείο των Δελφών μετά από συμβουλή των Θρακών. Το μαντείο του χρησμοδότησε να ταξιδέψει μέχρι να συναντήσει μια αγελάδα. Ακολουθώντας τη, ο Κάδμος ίδρυσε την Αρχαία Θήβα.

Αρκετοί ειδικοί πιστεύουν ότι ο μύθος αυτός υποδηλώνει τις πολυσύνθετες σχέσεις μεταξύ της Φοινίκης, της Αιγύπτου και της Ελλάδας.

## Γενεαλογικό δένδρο

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
## Παραπομπές

Τηλεφασσα
Παντζίρ (περιοχή)

Με το όνομα Παντζσίρ, ή **Πεντζσίρ**, φέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Το όνομά της είναι σύνθετο: παντς+ σίρ (panj shir= πέντε λέοντες). Βρίσκεται στο κεντρικό βόρειοανατολικό τμήμα της Χώρας, στην ομώνυμη κοιλάδα. Δημιουργήθηκε το 2002 μετά από απόσπαση τμήματος της περιοχής Παρβάν. Η έκτασή της  είναι σχετικά μικρή, περίπου 3.600 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της το 2002 αριθμούσε περίπου τους 328.000  κατοίκους. Περιλαμβάνει 7 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική νταρί. 
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Ροχέχ, της ομώνυμης επαρχίας.

Η περιοχή του Παντζσίρ αποτέλεσε προπύργιο της Βόρειας Συμμαχίας για την αντίσταση κατά των Ταλιμπάν κατά την περίοδο από το 1996 έως το 2001. Κατά την διάρκεια της ανακατάληψης του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν το 2021, η περιοχή του Παντζσίρ αποτελεί τη μόνη αφγανική επαρχία που παραμένει υπό τον έλεγχο της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν.

## Επαρχίες
Οι 7 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Πεντζίρ, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ανάμπα ή Ουάναμπα, η Κεντζ ή Εσεβάλ, η Μπαζαράκ, η Ντάρα, η Παριάν, η Ροκχέχ ή Ροχέχ ή Ρουκχά,  όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του Νομού, και η Σοτόλ ή Σοτούλ.

## Πηγές
* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Ακρωτήριο Πύλας

Το ακρωτήριο **Πύλας** είναι ακρωτήριο της Κύπρου στο βορειοανατολικό τμήμα της νήσου. Διοικητικά βρίσκεται στην Επαρχία Λάρνακας και είναι το ανατολικό όριο του κόλπου της Λάρνακας.

Το όνομα του προέρχεται από την κοντινή μεικτή κωμόπολη Πύλα που μετά την τούρκικη εισβολή του 1974  βρίσκεται στη νεκρή ζώνη και διοικείται από τα Ηνωμένα έθνη. Στην Πύλα τον μεσαίωνα υπήρχε πύργος που σε συνδυασμό με τους πύργους της Ξυλοφάγου, στο ακρωτηρίο Πύλας, και Κίτι έλεγχαν τον κόλπο της Λάρνακας και όλη την περιοχή. 

## Παραπομπές


Π
Π
Κατηγορία:Ξυλοφάγου
Μιχαήλ Μιχαήλ

Ο **Μιχαήλ Μιχαήλ του Μιχαήλ** ήταν ένας από τους πρώτους Έλληνες ηθοποιούς κωμικούς του ελληνικού κινηματογράφου.

Γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1894 στην Αθήνα. Πρωτοεμφανίσθηκε στη θεατρική σκηνή σε μικρή ηλικία στη «Νέα Σκηνή» υπό τον Κωνσταντίνο Σαγιώρ το 1907 στο έργο «Τα Παναθήναια του 1907». Στη συνέχεια συμμετείχε στο θίασο Σαμαρτζή – Μηλιάδου, ενώ το 1917 συμπρωταγωνίστησε με τη Γεωργία Βασιλειάδου στην επιθεώρηση "Το αναποδογύρισμα του 1917" με μεγάλη επιτυχία.  Εξελίχθηκε ως αυτοδίδακτος ηθοποιός με πολλές ατέλειες, πλην όμως υπήρξε αρκετά τολμηρός. Έτσι στη δεκαετία του 1920 εμφανίζεται στον τότε βουβό ελληνικό κινηματογράφο ως πρωταγωνιστής, αλλά και σεναριογράφος.

Έγραψε, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε σε τουλάχιστον πέντε κωμωδίες του βωβού κινηματογράφου: *[[Ο Μιχαήλ δεν έχει ψιλά]], Ο έρως της Κοντσέττας σώζει τον Μιχαήλ, Ο γάμος της Κοντσέτας και του Μιχαήλ, το Όνειρο του Μιχαήλ και Ο τυχερός*. Συμπρωταγωνίστρια των έργων αυτών ήταν η Κοντσέτα Μόσχου. Τις ταινίες είχε σκηνοθετήσει ο Καλαποθάκης, τενόρος της Λυρικής Σκηνής και οπερατέρ ήταν ο Ούγγρος στη καταγωγή Γιόζεφ Χεπ. Το σενάριο είχε γράψει ο ίδιος ο πρωταγωνιστής των έργων με τη βοήθεια του συγγραφέα Αριστομένη Διδίκα. Μεταγενέστερα ο Μιχαήλ πρωταγωνίστησε σε ακόμα μία κωμωδία, τα *Καταστήματα των Αθηνών.*

Ο Μιχαήλ Μιχαήλ πέθανε τελείως ξεχασμένος και πάμφτωχος, πιθανότατα τον Ιούνιο του 1951.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Περιοδικό "Κινηματογραφικός Αστήρ" (24-5-1925)
* Βιβλίο «Ο ηθοποιός ανάμεσα στη σκηνή και στην οθόνη», συλλογικό έργο, επιμέλεια Χριστίνα Αδάμου, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2008, σελ. 215-225, ISBN 978-9600348439.

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Τημενίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα **Τημενίδες** (***Τημενίδαι***) είναι γνωστοί οι Ηρακλείδες απόγονοι του Τημένου και η ομώνυμη δυναστεία του Άργους.

Ο Τήμενος, όταν με τους αδελφούς του μοιράσθηκαν μεταξύ τους τη νότια Πελοπόννησο, πήρε το Άργος και έγινε ιδρυτής της δυναστείας των Τημενιδών. 

Γιοι του Τημένου ήταν οι Κείσος, Φάλκης, Κερύνης, Αργαίος και Ευρύπυλος, οι οποίοι όμως σκότωσαν τον πατέρα τους.

Υπάρχουν αποσπάσματα που αναφέρουν τραγωδίες του Ευριπίδη ονόματι *Τήμενος* και *Τημενίδαι,* τριλογία μαζί με την τραγωδία *Αρχέλαος.*

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Τημενιδε
Κατηγορία:Βασιλείς του Άργους
Τισιφόνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τισιφόνη** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Μία από τις Ερινύες, η οποία γεννήθηκε από το αίμα του Ουρανού, που χύθηκε στους κόλπους της Γης κατά τον ακρωτηριασμό του από τον Κρόνο. Η Τισιφόνη, όπως υπονοεί και το όνομά της, πιστευόταν ότι δρούσε ως τιμωρός των δολοφόνων. Σύμφωνα με ένα μύθο, η Τισιφόνη ερωτεύθηκε τον Κιθαιρώνα, αλλά προκάλεσε τον θάνατό του από δάγκωμα ενός από τα φίδια, που είχε αντί μαλλιών, στο κεφάλι της. Στην *[[Αινειάδα]]* του Βιργιλίου η Τισιφόνη είναι η θηριώδης και σκληρή φρουρός των πυλών των Ταρτάρων.
# Θυγατέρα του Αλκμαίωνα και της Μαντούς. Ο Αλκμαίων άφησε κατά λάθος τη μικρή Τισιφόνη και τον αδελφό της Αμφίλοχο στον Κρέοντα. Η σύζυγος του Κρέοντα Ευρυδίκη πούλησε τότε την Τισιφόνη ως δούλη, ζηλεύοντας την ομορφιά της. Δεν αντιλήφθηκε ότι ο αγοραστής της Τισιφόνης ήταν άνθρωπος του Αλκμαίωνα. Μόλις ο Αλκμαίων επέστρεψε, έσωσε την κόρη του και πήρε μαζί του τον γιο του.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 466 Τισιφόνη (466 Tisiphone), που ανακαλύφθηκε το 1901, πήρε το όνομά του από τη μυθική Ερινύα. Επίσης, ένα γένος από πεταλούδες και τα γένη κροταλία *Agkistrodon* και *Calloselasma* (ως συνώνυμο παλαιότερο όνομά τους).
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 691

Τισιφονη
Κατηγορία:Θεότητες της εκδίκησης
Κατηγορία:Ερινύες
Τιθηνίδια

Τα **Τιθηνίδια** ήταν αρχαία ελληνική εορτή, που γινόταν στη Σπάρτη για να τιμηθούν οι τροφοί (δηλαδή οι νταντάδες, οι παραμάνες). Κατά τη διάρκεια των Τιθηνιδίων οι τροφοί έφερναν τα αρσενικά παιδιά στο ιερό της Κορυθαλίας Αρτέμιδος, το οποίο βρισκόταν στα νότια της Σπάρτης. Εκεί γίνονταν διάφορες τελετές, όπως τα Υακίνθια.

Η εορτή είχε τον χαρακτήρα της γονιμότητας, την οποία η θεά παρείχε στα μικρά παιδιά μαζί με την ευλογία της.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Αρχαίες σπαρτιατικές εορτές
Μνήμη USB

thumb|right|240px|Το εσωτερικό μιας μνήμης USB
Οι **μνήμες USB** αποτελούνται από μια συσκευή αποθήκευσης τύπου NAND ενσωματωμένη με μια θύρα USB. Οι μνήμες USB είναι τυπικά φορητές και επανεγγράψιμες, μεγέθους μικρότερου από μίας δισκέτας 3.5 ιντσών και ζυγίζουν λιγότερο από 60 γρ. Η χωρητικότητα σήμερα (Ιανουάριος 2017) κυμαίνεται από 8 GB έως πάνω από 512 GB, με συνεχείς βελτιώσεις στο μέγεθος και την τιμή ανά gigabyte. Μερικές επιτρέπουν 1 εκατομμύριο εγγραφές/διαγραφές και διατήρηση αποθηκευμένων δεδομένων έως 10 χρόνια, με σύνδεση σε USB έκδοσης 3.0 (οι 1.1 και 2.0 έχουν πλέον αποσυρθεί από την αγορά).
## Πλεονεκτήματα
Οι μνήμες USB προσφέρουν πιθανά πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλες φορητές συσκευές αποθήκευσης, κυρίως την δισκέτα. Έχουν συμπαγέστερη μορφή, λειτουργούν ταχύτερα, φυλάσσουν μεγαλύτερο μέγεθος δεδομένων, είναι ανθεκτικές και λειτουργούν πιο αξιόπιστα λόγω της έλλειψης κινούμενων μερών (όπως οι δισκέτες και άλλοι τύποι δίσκων). Επιπλέον, έχει γίνει πλέον κοινό οι υπολογιστές να μην κυκλοφορούν με μονάδες δισκέτας ενώ οι θύρες USB εμφανίζονται σχεδόν σε κάθε προσωπικό υπολογιστή και φορητό. 
## Τεχνολογία
Αυτός ο τύπος μνήμης χρησιμοποιεί την τεχνολογία USB mass storage (τεχνολογία μαζικής αποθήκευσης), που υποστηρίζεται από σύγχρονα λειτουργικά συστήματα όπως τα Windows, το Mac OS X, το Linux, και άλλα συστήματα τύπου UNIX. Μνήμες USB με υποστήριξη USB έκδοσης 2.0 μπορούν να κάνουν διαμεταγωγή δεδομένων γρηγορότερα από ένα οπτικό δίσκο, ενώ αποθηκεύουν μεγαλύτερη ποσότητα στοιχείων σε πολύ μικρότερο χρόνο. 

Αποτελείται τυπικά από μια πλακέτα τυπωµένου κυκλώµατος, προστατευμένη μέσα σε μια μεταλλική, πλαστική ή άλλη εύκαμπτη θήκη, γερή αρκετά ώστε να μεταφέρεται, χωρίς πρόσθετη προστασία, στην τσέπη ή μπρελόκ. Η κεφαλή USB πάνω στην μνήμη συνήθως προστατεύεται από μια αποσπώμενη θήκη ή με απόσυρση στο εσωτερικό, αν και δεν είναι απαραίτητο ότι θα προκληθεί βλάβη όταν εκτίθεται. Οι περισσότερες μνήμες USB χρησιμοποιούν κεφαλή USB τύπου-Α, κατάλληλη για την σύνδεση σε ένα προσωπικό υπολογιστή, αλλά υπάρχουν και μοντέλα και με mini-B βύσμα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία
Κατηγορία:Μνήμη υπολογιστή
Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης
Κατηγορία:USB
Κλειδοθήκη

thumb|right|270px|τυπικό μπρελόκ
Οι **κλειδοθήκες**, γνωστές συχνά (άκλιτα) ως **μπρελόκ**, είναι συσκευές βασικού τύπου με σκοπό την συγκέντρωση κλειδιών με ένα εργονομικό τρόπο. Συνήθως μεταφέρονται από τον κάτοχό τους ή κρεμιούνται σε ειδικές κλειδοκρεμάστρες (επίσης γνωστές ως κλειδοθήκες ενίοτε).

Κύριος σκοπός τους είναι η προστασία του κατόχου από το χάσιμο κλειδιών αλλά και η εργονομία που προσφέρουν με την ευκολία που παρέχουν στην μεταφορά διαφόρων κλειδιών ή και άλλων αντικειμένων ταυτόχρονα.

Δεν είναι απαραίτητο να μεταφέρουν μόνο κλειδιά. Για παράδειγμα, τελευταία είναι συνηθισμένη η μεταφορά μνημών USB με αυτές ή και ειδικών συναγερμών για αυτοκίνητα (τα οποία μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν μέρος της κλειδοθήκης)

Πολλές φορές η ίδια η κλειδοθήκη προσφέρει πρόσθετες υπηρεσίες, με τυπική να είναι η έναρξη ή ακύρωση του συναγερμού ενός αυτοκινήτου.

Έρχονται σε διάφορα χρώματα και σχέδια και δεν παύουν να είναι και μέρος της μόδας, ως μέρος του συνόλου ντυσίματος ενός σύγχρονου ανθρώπου. Κάποια μπρελόκ είναι συλλεκτικά αντικείμενα.

## Τεχνικά

Συνήθως αποτελούνται από ένα κρίκο ο οποίος δημιουργεί 2 βρόχους με τρόπο ώστε να επιτρέπει το πέρασμα και την προστασία των κλειδιών (ή άλλων αντικειμένων, όπως μια USB μνήμη). Είναι τυπικό να είναι συνδεδεμένος με ένα αλυσιδάκι το οποίο είναι με τη σειρά του συνδεδεμένο σε ένα διακοσμητικό, ή άλλης λειτουργίας, αντικείμενο (όπως τον συναγερμό αυτοκινήτου που αναφέρθηκε παραπάνω).

Κατηγορία:Εργαλεία
Δήμος Δυστίων

Ο **Δήμος Δυστίων** ήταν ένας από τους καποδιστριακούς δήμους του νομού Εύβοιας. Βρίσκεται στην νότια χερσόνησο του νησιού της Εύβοιας, ανάμεσα στους τέως δήμους Ταμιναίων, Αυλώνα και Στυραίων. Είχε πληθυσμό 5.579 κατοίκους. Αναλυτικά η πορεία του πληθυσμού του δήμου:
*Απογραφή - πληθυσμός	      
*(2001) 5.579, 	
*(1991) 5.074, 
*(1981) 4.710,	
*(1971) 4.632,
*(1961) 4.924,
*(1951) 4.785

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κριεζών Εύβοιας|Δ.δ. Κριεζών]] ** [987]
::* τα Κριεζά [733]
::* η Δροσιά [254]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αργυρού Εύβοιας|Δ.δ. Αργυρού]] ** [561]
::* το Αργυρό [358]
::* ο Άγιος Δημήτριος [98]
::* το Μπούφαλο [105]
: ** Δ.δ. Βέλους  ** -- το Βέλος [623]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Δύστου Εύβοιας|Δ.δ. Δύστου]] ** [727]
::* η Δύστος [590]
::* ο Κουτουμουλάς [137]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ζαράκων Εύβοιας|Δ.δ. Ζαράκων]] ** [930]
::* οι Ζάρακες [855]
::* η Παραλία Ζαράκων [75]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κοσκίνων Εύβοιας|Δ.δ. Κοσκίνων]] ** [474]
::* τα Κόσκινα [376]
::* τα Αλώνια [98]
: ** Δ.δ. Λεπούρων  ** -- τα Λέπουρα [331]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πετριών Εύβοιας|Δ.δ. Πετριών]] ** [946]
::* οι Πετριές [285]
::* οι Άγιοι Απόστολοι [622]
::* το Κλιμάκι [20]
::* η Λιάναμμο [19]

Διστυων
Inscriptiones Graecae

Το ***Inscriptiones Graecae*** (***IG***) (λατινική ονομασία του *Ελληνικές επιγραφές*) είναι ένα ακαδημαϊκό πρόγραμμα της Πρωσικής Ακαδημίας των Επιστημών, που σήμερα συνεχίζεται από την Ακαδημία των Επιστημών του Βερολίνου. Στόχος του είναι να συγκεντρώσει και να δημοσιεύσει όλες τις γνωστές αρχαίες επιγραφές της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας.

Το πρόγραμμα σχεδιάστηκε σαν συνέχεια του *[[Corpus Inscriptionum Graecarum]]* (*Σύνταγμα Ελληνικών Επιγραφών*) που εκδόθηκε μεταξύ του 1825 κα του 1860 από τον Αουγκούστ Μπέκχ, και σαν το αντίστοιχο του Corpus Inscriptionum Latinarum (*Σύνταγμα Λατινικών Επιγραφών*) που ιδρύθηκε από τον Τέοντορ Μόμσεν το 1847. Από το 1869 ως το 1902 την διεύθυνση του προγράμματος είχε ο Άντολφ Κίρκχοφ. Από το 1902 ως το 1921 και υπό την διεύθυνση του Ούλριχ φον Βιλάμοβιτς-Μέλλεντορφ το *IG* αναδιοργανώθηκε και έγινε ένα από τα σημαντικότερα μέσα για την έκδοση πρωτογενούς υλικού στις Κλασσικές σπουδές.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το πρόγραμμα αντιμετώπισε έλλειψη οικονομικών πόρων και κινήτρων υποστήριξης. Προσωρινά σχεδόν έκλεισε αλλά αναζωογονήθηκε από την νεοϊδρυθείσα Ακαδημία του Βερολίνου το 1994.

Μέχρι τώρα έχουν εκδοθεί 49 τεύχη, μερικά από τα οποία σε αρκετές εκδόσεις. Η προετοιμασία των τόμων δίνεται μερικώς και σε εξωτερικούς ειδικούς, αλλά την τελική σύνταξη κάνει η Ακαδημία του Βερολίνου. Η Ακαδημία επί πλέον συλλέγει και έκτυπα ελληνικών επιγραφών (ανάγλυφες αποτυπώσεις της επιφάνειας των επιγραφών που γίνονται με ειδικό στυπόχαρτο). Σήμερα το πρόγραμμα διευθύνει ο *Peter Funke*. Μεταξύ των συντακτών των προηγουμένων τόμων περιλαμβάνονται οι *Wilhelm Dittenberger*, *Friedrich Hiller von Gaertringen*, *Johannes Kirchner* και *Günther Klaffenbach*.

Η σύνταξη γίνεται εξ ολοκλήρου στα λατινικά, έχοντας προκαλέσει κατά καιρούς κριτική καθώς η χρήση της λατινικής μειώνεται συνεχώς και απαιτείται επιπλέον προσπάθεια από τους συντάκτες. Μέχρι σήμερα οι επιγραφές εκδίδονταν χωρίς μετάφραση, αλλά εδώ και λίγο καιρό είναι διαθέσιμες γερμανικές μεταφράσεις για όλους τους νέους τόμους στην ιστοσελίδα του *IG*.

## Βιβλιογραφία

* Reinhold Merkelbach: *Überlegungen zur Fortführung der Inscriptiones Graecae*. In: *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* 117 (1997), S. 297–303 PDF
* Reinhold Merkelbach: *Nochmals Inscriptiones Graecae*. In: *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* 122 (1998), S. 293–299 PDF(Και τα δύο άρθρα ασκούν την κριτική για την συνέχιση του IG στην παραδοσιακή μορφή)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μηχανή αναζήτησης Ελληνικών επιγραφών (Packard Humanities Institute), περιλαμβάνει ολόκληρη την συλλογή του *Inscriptiones Graecae*.
* Ιστοσελίδα του Inscriptiones Graecae 
* Η Ιστορία του Inscriptiones Graecae (PDF) 

Κατηγορία:Κλασικές γλώσσες
Κατηγορία:Ελληνική επιγραφική
Εξέγερση των Στρέλτσι (1682)

Ως **Εξέγερση των Στρέλτσι του 1682** περιγράφονται οι ταραχές που συνέβησαν στη Μόσχα το Μάιο του 1682 με πρωταγωνιστές τους Στρέλτσι, δηλ. την επίλεκτη φρουρά του Κρεμλίνου. Αιτία υπήρξε η προσπάθεια βογιαρικών κύκλων να προωθήσουν παράνομα στο θρόνο το Μεγάλο Πέτρο μετά το θάνατο του ετεροθαλούς αδελφού του Φιοντόρ Γ'. Η εξέγερση οδήγησε σε ένα ιδιότυπο καθεστώς συμβασιλείας του Πέτρου με τον Ιβάν Ε'.

## Προοίμιο
Ο τσάρος Αλέξιος (κυβ. 1645-1676) είχε αποκτήσει τέκνα από δύο γάμους: δεκατρία με τη Μαρία και αργότερα τρία με τη Ναταλία. Τα περισσότερα έπασχαν από κάποια σοβαρότατη ασθένεια και πέθαναν σε βρεφική ή παιδική ηλικία. Τον Αλέξιο διαδέχθηκε ο Φιοντόρ Γ', ο μεγαλύτερος από τους ζώντες γιους του. Αυτός απέκτησε μόνο ένα γιο, ο οποίος πέθανε εννέα ημέρες μετά τη γέννησή του.

Όταν λοιπόν ο Φιοντόρ απεβίωσε (7 Μαΐου 1682) δεν υπήρχε τέκνο για να φορέσει το στέμμα, επομένως η διαδοχή περνούσε στο μεγαλύτερο ζώντα αδελφό του, το δεκαεξάχρονο και ψυχικά διαταραγμένο Ιβάν. Όμως η βογιαρική οικογένεια της Ναταλίας, οι Ναρίσκιν, έπεισε παρασκηνιακά τον πατριάρχη να παρακάμψει τη νόμιμη σειρά του Αλεξίου από τον πρώτο γάμο και να στέψει νέο τσάρο το δικό της Πέτρο (τότε δέκα ετών). Αυτό προκάλεσε την οργή των Μιλοσλάβσκι (η επίσης βογιαρική οικογένεια της Μαρίας), οι οποίοι διέδωσαν πως οι Ναρίσκιν στραγγάλισαν τον Ιβάν για να προωθήσουν τον Πέτρο.

## Οι ταραχές
Αμέσως η φήμη του στραγγαλισμού του Ιβάν διαδόθηκε σε όλη την πρωτεύουσα και άνθρωποι των Μιλοσλάβσκι ξεχύθηκαν στους δρόμους. Παράλληλα εκμεταλλεύθηκαν τη δυσαρέσκεια της φρουράς του Κρεμλίνου εναντίον των διοικητών της και την πήραν με το μέρος τους. Στις 21 Μαΐου ένας όχλος μαινόμενων στρατιωτών κατέλαβε το Κρεμλίνο και λιντσάρισε κάποιους βογιάρους και αξιωματικούς, τους οποίους υποψιάζονταν για διαφθορά. Έξι μέρες αργότερα οι εξεγερμένοι επέδραμαν στη βασιλική κατοικία και σκότωσαν (μεταξύ άλλων) τους Κιρίλ και Ιβάν Ναρίσκιν μπροστά στα μάτια του Πέτρου. 

## Αποτελέσματα
Μπροστά στον κίνδυνο του πλήρους αφανισμού τους, οι Ναρίσκιν αποδέχθηκαν το καλοκαίρι μια συμβιβαστική λύση: νέοι τσάροι ανέλαβαν ταυτόχρονα ο Ιβάν και ο Πέτρος, με τον πρώτο να θεωρείται ότι είχε τα πρωτεία λόγω ηλικίας. Επειδή και οι δύο ήταν ανήλικοι, καθήκοντα βασιλικού επιτρόπου ανέλαβε η 25χρονη αδελφή τους Σοφία Αλεξέγιεβνα  (από τον πρώτο γάμο). Τελικά ο Ιβάν δεν άσκησε ποτέ ουσιαστικά καθήκοντα - ακόμα και μετά την ενηλικίωσή του, η Σοφία αποτέλεσε την πραγματική εξουσία στο Ρωσικό Βασίλειο έως την ενηλικίωση του Πέτρου το 1689.

Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Στρελτσι
Διύλιση (αποσαφήνιση)

Ο όρος **διύλιση** μπορεί να αναφέρεται:

* στην απόσταξη
* σε οποιαδήποτε διεργασία βελτίωσης των προϊόντων ενός διυλιστηρίου πετρελαίου
* σε μέθοδο επεξεργασίας λυμάτων
* σε στάδιο αφαλάτωσης αλατούχων υδάτων
* σε διεργασία φιλτραρίσματος
* σε άλλες διεργασίες όπως διαύγαση γυαλιού, εξευγενισμός (ραφινάρισμα), καθαρισμός διάφορων προϊόντων
*στη *διύλιση του κώνωπα*: μεταφορικός όρος που σημαίνει λεπτολογία, ανάλυση με επιμονή και σχολαστικότητα
Τσοϊμπαλσάν

Το **Τσοϊμπαλσάν** (μογγ.Чойбалсан) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Μογγολίας. Ως το 1941  η πόλη ονομάζονταν Μπαγιάν Τουμέν. Είναι έδρα του Ντόρνοντ αϊμακ (ανατολικός νόμος). Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Χαιρλαίν, σε υψόμετρο 747 μ. Έχει αερολιμένα. Είναι μεγάλο βιομηχανικό κέντρο της Ανατολικής Μογγολίας με ελαφρά βιομηχανία και βιομηχανία φαγητού. Κοντά στην πόλη υπάρχει θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο και εξορύσσεται φθορίτη.  

Πήρε το όνομα του από τον Χορλοογκίιν Τσοϊμπαλσάν, ηγέτη της χώρας κατά την κομμουνιστική εποχή και συνιδρυτή του κομμουνιστικού της κόμματος. Ο Τσοϊμπαλσάν γεννήθηκε κοντά στην σημερινή πόλη.

## Παραπομπές
        
   

Κατηγορία:Πόλεις της Μογγολίας
Λίδνεβι

Η **Λίδνεβι** είναι γραπτή και ομιλούμενη διεθνής τεχνητή γλώσσα.

## Δείγμα γραφής
Το Πάτερ ημών:
:Otec navo,
:Jaš jési na nebesai,
:Da jest posvetyn tavo nam.
:Da jest prihedyn tavo kralestvo.
:Da jest stanyn tavo vilja, jako na nébe, tako y na zéma.
:As navo bréd e keždanyn davat i nave danas.
:Ø adpoštat i nave as navo dluhem
:jako y me adpoštalesom i navo dluhare.
:Ø nevøvedat as nave vø pokušenje,
:ale nesvabodat as nave é zølyn.
:Navad tavo jest kralestvo y moc y slava navéke.
:Amén.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τεχνητές γλώσσες
Συνθήκη του Τάρτου

Ο όρος **Συνθήκη του Ταρτού** μπορεί να αναφέρεται:

* Στη Συνθήκη του Τάρτου (Ρωσία - Εσθονία) που υπογράφτηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1920 στο Τάρτου μεταξύ Σοβιετικής Ρωσίας και Εσθονίας
* Στη Συνθήκη του Τάρτου (Ρωσία - Φινλανδία) που υπογράφτηκε στις 14 Οκτωβρίου 1920 στο Τάρτου μεταξύ Σοβιετικής Ρωσίας και Φινλανδίας
Τρως (μυθολογία)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Τρως** ή **Τρώας** ήταν βασιλιάς της Δαρδανίας. Ο γιος του [Ίλ[ι]ος](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%8A%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A4%CF%81%CF%8E%CE%B1) ίδρυσε πόλη, και της έδωσε το όνομα του πατέρα του: Τροία. Ο Τρώ[α]ς ήταν γιος του Εριχθόνιου βασιλιά της Δαρδανίας, που τον διαδέχτηκε στον θρόνο, και της Αστυόχης, κόρης του Σιμόεντα. Νυμφεύτηκε την κόρη του ποτάμιου θεού Σκάμανδρου, Καλλιρρόη· ή την Ακαλλαρίδα, κόρη του Ευμήδη. Παιδιά του ήταν ο Ασσάρακος, ο Ίλος του Τρώα, ο Γανυμήδης, η Κλεοπάτρα και η Κλεομήστρα. Από το όνομά του η χώρα, που πριν ονομαζόταν Δαρδανία, ονομάστηκε Τρωάδα και η πόλη Τροία.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Dictys Cretensis, from The Trojan War. The Chronicles of Dictys of Crete and Dares the Phrygian translated by Richard McIlwaine Frazer, Jr. (1931-). Indiana University Press. 1966. Online version at the Topos Text Project.
*Dionysus of Halicarnassus, Roman Antiquities. English translation by Earnest Cary in the Loeb Classical Library, 7 volumes. Harvard University Press, 1937-1950. Online version at Bill Thayer's Web Site
*Dionysius of Halicarnassus, Antiquitatum Romanarum quae supersunt, Vol I-IV. . Karl Jacoby. In Aedibus B.G. Teubneri. Leipzig. 1885. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online version at the Topos Text Project.
*Homer, The Iliad with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924. 
*Homer, Homeri Opera in five volumes. Oxford, Oxford University Press. 1920. 
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Τροίας
Εριχθόνιος της Τρωάδος

Ο **Εριχθόνιος** ήταν μυθικός βασιλιάς της Τροίας. Ήταν γιος του Δάρδανου και της Βατείας, κόρης του Τεύκρου πρώτου μυθικού βασιλιά της Τροίας. Ήταν αδελφός του [Ίλ[ι]ου](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%8A%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A4%CF%81%CF%8E%CE%B1), που όταν πέθανε, ο Εριχθόνιος τον διαδέχτηκε στον θρόνο. Γυναίκα του ήταν η Αστυόχη, κόρη του Σιμόεντα και γιος του ο [Τρώ[α]ς](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CF%81%CF%89%CF%82_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29), που έδωσε το όνομα του στη χώρα και ίδρυσε την Τροία. Από τον Εριχθόνιο ονομάστηκε ο αστεροειδής 9430 Εριχθόνιος (9430 Erichthonios).

## Παραπομπές

**ὑποδεχθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ βασιλέως, καὶ λαβὼν μέρος τῆς γῆς καὶ τὴν ἐκείνου θυγατέρα Βάτειαν, Δάρδανον ἔκτισε πόλιν· τελευτήσαντος δὲ Τεύκρου τὴν χώραν ἅπασαν Δαρδανίαν ἐκάλεσε.[Γ 12,2] γενομένων δὲ αὐτῷ παίδων Ἴλου καὶ Ἐριχθονίου, Ἶλος μὲν ἄπαις ἀπέθανεν, Ἐριχθόνιος δὲ διαδεξάμενος τὴν βασιλείαν, γήμας Ἀστυόχην τὴν Σιμόεντος, τεκνοῖ Τρῶα. οὗτος παραλαβὼν τὴν βασιλείαν τὴν μὲν χώραν ἀφ᾽ ἑαυτοῦ Τροίαν ἐκάλεσε,  * Απολλόδωρου Βιβλίο Γ

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Τροίας
Βάινε Ααλτόνεν

Ο **Βάινε Ααλτόνεν** (*Wäinö Aaltonen*, 1894-1966) ήταν σημαντικός φινλανδός γλύπτης.

Γεννήθηκε στη Μαρτίλα το 1894 και σπούδασε ζωγραφική στο Τουρκού. Ασχολήθηκε κυρίως με τη γλυπτική. Το έργο του είναι επηρεασμένο από τον κυβισμό με χαρακτηριστική μνημειακή διάθεση. Τα γλυπτά του της πρώτης περιόδου αποτελούν γυναικείες προτομές, γεμάτες λεπτό λυρισμό. Για πρώτη φορά εξέθεσε έργα του το 1916, και το 1925 επιβλήθηκε στη φιλανδική καλλιτεχνική ζωή με το νευρώδες άγαλμα του δρομέα Παάβο Νούρμι. Από τότε θεωρήθηκε ένας από τους πιο προικισμένους εκπροσώπους της σύγχρονης φιλανδικής τέχνης. Με το άγαλμα «Ειρήνη» έφτασε στο υψηλότερο σημείο της καλλιτεχνικής του ωριμότητας και τιμήθηκε γι' αυτό με το χρυσό μετάλλιο ειρήνης, το 1953. Στην κατοπινή εργασία του ανήκουν ένα ανάγλυφο για το πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, οι προτομές του συνθέτη Σιμπέλιους και του ποιητή Ελακόσκι, καθώς και τα μνημεία του ποιητή Κίβι στο Τάμπερε και στο Ελσίνκι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φινλανδοί γλύπτες
Κατηγορία:Φινλανδοί καλλιτέχνες
Εμπενέζερ Τζόσουα

Ο **Εμπενέζερ Τζόσουα** (*Ebenezer Theodore Joshua*, 1908-1991) ήταν πολιτικός που διατέλεσε επικεφαλής υπουργός (chief minister) στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες από το 1956 ως το 1967.

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στις 23 Μαΐου του 1908 στο Κίνγκσταουν του Αγίου Βικεντίου. Νεαρός εργάστηκε στο Τρινιντάντ, όπου αναμείχθηκε σε συνδικαλιστικές ενώσεις. Η κάθοδός του στην πολιτική έγινε το 1951 με την εκλογή του στη Βουλή . Το 1952 ίδρυσε το Πολιτικό Κόμμα του Λαού , το οποίο ήταν το πρώτο πολιτικό κόμμα στη χώρα του. Το σοσιαλιστικού τύπου κόμμα εστίασε στην ανεξαρτησία της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το 1956 η χώρα έλαβε αυτονομία και ο Τζόσουα έγινε ο πρώτος ανώτερος υπουργός (αξίωμα που προηγήθηκε χρονολογικά αυτού του πρωθυπουργού). Το κόμμα του κέρδισε συνεχώς τις εκλογές και υποστήριξε την ανεπιτυχή Ομοσπονδία Δυτικών Ινδιών. Το 1967 το κόμμα του ηττήθηκε στις εκλογές και αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμα του ανώτερου υπουργού. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μίλτον Κάτο. Ο Τζόσουα παρέμεινε βουλευτής αλλά απώλεσε την έδρα του το 1979, με αποτέλεσμα το κόμμα του να αυτοδιαλυθεί το 1984. Το 1980 ο Τζόσουα έγινε μέλος της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων της Δεύτερης Ημέρας (*The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints*).

Πέθανε στο Κίνγκσταουν στις 14 Μαρτίου 1991. Το όνομά του δόθηκε στο διεθνές αεροδρόμιο του Αγίου Βικεντίου (*E. T. Joshua Airport*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Συνθήκη του Τάρτου (Ρωσία - Φινλανδία)

right|180px|thumb|Τα Ρωσσο-Φινλανδικά σύνορα καθορίστηκαν στη συνθήκη του Τάρτου. Το Πέτσαμο (κόκκινο στον χάρτη) αποδόθηκε στη Φινλανδία, ενώ η Ρέπολα και το Ποραγιέρβι (πράσινα στον χάρτη) δόθηκαν πίσω στη Σοβιετική Ρωσία.
Η **Συνθήκη του Τάρτου** (ρώσικα: *Тартуский мирный договор*, φινλανδικά: *Tarton rauha*) μεταξύ της Φινλανδίας και της Σοβιετικής Ρωσίας υπογράφτηκε στις 14 Οκτωβρίου 1920 στο Τάρτου μετά από διαπραγματεύσεις τεσσάρων μηνών. Η συνθήκη όρισε τα σύνορα μεταξύ της Φινλανδίας και της Σοβιετικής Ρωσίας μετά τον Φινλανδικό εμφύλιο και τις Φινλανδικές εθελοντικές εκστρατείες στη Ρωσική Ανατολική Καρελία.

Με τη συνθήκη οριστικοποιήθηκαν τα σύνορα στα παλαιά σύνορα μεταξύ του αυτόνομου Μεγάλου Δουκάτου της Φινλανδίας και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η Φινλανδία επιπλέον προσάρτησε το Πέτσαμο μαζί με το λιμάνι του στον Αρκτικό Ωκεανό. Από το 1864 ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄ είχε υποσχεθεί να παραχωρήσει το Πέτσαμο στη Φινλανδία με αντάλλαγμα ένα μέρος του Καρελιανού Ισθμού. Η Φινλανδία ακόμα συμφώνησε να αφήσει τις κατεχόμενες περιοχές της Ρέπολα (προσαρτήθηκε στη Φινλανδία κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Βιένα) και του Ποραγιέρβι (προσαρτήθηκε στη Φινλανδία κατά την εκστρατεία του Άουνους) στη Ρωσική Ανατολική Καρελία.

Η συνθήκη περιείχε, πέρα από τα εδαφικά και συνοριακά ζητήματα, και άλλα άρθρα. Η Σοβιετική Ένωση όφειλε να εγγυηθεί την ελεύθερη ναυσιπλοΐα εμπορικών πλοίων από τα Φινλανδικά λιμάνια της λίμνης Λάντογκα στον Φινλανδικό Κόλπο μέσω του ποταμού Νέβα. Η Φινλανδία θα εγγυόταν την από ξηράς διακίνηση από τη Σοβιετική Ένωση στη Νορβηγία μέσω της περιοχής του Πέτσαμο. Ακόμα η Φινλανδία συμφώνησε να αφοπλίσει το παραλιακό φρούριο στο Ίνο, απέναντι από τη Σοβιετική πόλη της Κρονστάνδης που βρίσκονταν στη νήσο Κοτλίν. Ακόμα αποστρατικοποιήθηκαν τα εξωτερικά Φινλανδικά νησιά του Κόλπου της Φινλανδίας.

Η Συνθήκη καταλύθηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1939 όταν εισέβαλε στη Φινλανδία.

## Η Φινλανδική Αντιπροσωπεία

* Γιούνο Κούστι Παασίκιβι
* Γιούνο Βένολα
* Αλεξάντερ Φρέυ
* Ρούντολφ Βάλντεν
* Βέινο Τάννερ
* Βέινο Βοϊόνμαα
* Βέινο Κιβίλιννα

## Η Σοβιετική Αντιπροσωπεία

* Γιαν Αντόνοβιτς Μπερσίν-Σιεμέλις
* Πλάτον Μιχαήλοβιτς Κερσέντσεφ
* Νικολάι Σεργέγιεβιτς Τιχμένιεφ
* Αλεξάντρ Αλεξάντροβιτς Σαμόιλο
* Εβγκένι Αντρέγιεβιτς Μπέρενς

## Δείτε ακόμα
* Συνθήκη του Τάρτου (Ρωσία - Εσθονία)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Ιστορία της Φινλανδίας
Ταρτου Ρωσια Φινλανδια