Αλβανικός εθνικισμός

Ο **Αλβανικός εθνικισμός**, αναφερόμενος και ως **Αλβανισμός** ή **Παναλβανισμός**, είναι γενική ομαδοποίηση εθνικιστικών ιδεών και εννοιών που δημιουργήθηκαν από εθνοτικά Αλβανούς, οι οποίες σχηματίστηκαν για πρώτη φορά τον 19ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης (). Περιλαμβάνει ιδέες για τη δημιουργία ενός γεωγραφικά εκτεταμένου αλβανικού κράτους ή μιας Μεγάλης Αλβανίας, που περιλαμβάνει γειτονικές βαλκανικές χώρες με σημαντικούς πληθυσμούς Αλβανών.

Η έναρξη της Μεγάλης Ανατολικής Κρίσης (1875-1878), η οποία απειλούσε το διαμελισμό των αλβανικών κατοικημένων χωρών των Βαλκανίων από γειτονικά Ορθόδοξα Χριστιανικά κράτη, υπήρξε το έναυσμα για την ανάδυση της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης και του εθνικιστικού κινήματος. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, ορισμένες δυτικές λόγιες επιρροές, ομάδες της Αλβανικής διασποράς, όπως οι Αρμπεροί, και πρόσωπα της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης, συνέβαλαν σημαντικά στη διάδοση επιρροών και ιδεών μεταξύ των Βαλκάνιων Αλβανών, στο πλαίσιο της αλβανικής εθνικής αυτοδιάθεσης. Μεταξύ αυτών ήταν ιδέες για τη συμβολή της Ιλλυρίας στην Αλβανική εθνογένεση, η οποία εξακολουθεί να κυριαρχεί στον Αλβανικό εθνικισμό στον σύγχρονο καιρό. Η ιδέα της ιλλυρο-αλβανικής συνέχειας είναι ο ιδρυτικός μύθος του αλβανικού έθνους. Επίσης, ισχυρίζονται πως άλλοι αρχαίοι λαοί είναι πρόγονοί τους, ιδίως οι Ηπειρώτες και οι Πελασγοί. Αυτοί οι εθνικοί μύθοι είναι σημαντικοί για να υποστηρίξουν γεωπολιτικά τους ισχυρισμούς αυτοχθονίας στη Μεγάλη Αλβανία (κυρίως στο Κοσσυφοπέδιο και τη Βόρεια Μακεδονία).

Λόγω των επικαλυπτόμενων και ανταγωνιστικών εδαφικών διεκδικήσεων με άλλους βαλκανικούς εθνικισμούς και κράτη για εδάφη που χρονολογούνται από την ύστερη οθωμανική περίοδο, αυτές οι ιδέες αποτελούν έναν εθνικό μύθο. Οι μύθοι αυτοί αποσκοπούν στο να θεμελιώσουν προτεραιότητα έναντι των γειτονικών λαών (Σλάβων και Ελλήνων) και να επιτρέψουν κινήματα για ανεξαρτησία και αυτοδιάθεση, καθώς και αλυτρωτικές διεκδικήσεις εις βάρος γειτονικών χωρών. Παναλβανικά αισθήματα είναι επίσης παρόντα στον αλβανικό εθνικισμό. Λόγω της επιτυχίας της αλβανικής εξέγερσης του 1912, οι Οθωμανοί συμφώνησαν στη δημιουργία ενός αυτόνομου αλβανικού βιλαετίου, ωστόσο αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ, καθώς ο Βαλκανικός Συνασπισμός εκμεταλλεύτηκε την αποδυναμωμένη οθωμανική αυτοκρατορία και εισέβαλε. Τα εδάφη που επρόκειτο να αποδοθούν στο αλβανικό βιλαέτι διαμοιράστηκαν μεταξύ των κρατών του Βαλκανικού Συνασπισμού. Μέρος του Κοσσυφοπεδίου και της δυτικής Μακεδονίας ενώθηκε από τις ιταλικές δυνάμεις του Άξονα με το προτεκτοράτο της Αλβανίας και, μετά την παράδοση της Ιταλίας, τα ίδια εδάφη ενσωματώθηκαν στο γερμανικό κράτος-δορυφόρο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο αλβανικός εθνικισμός περιλαμβάνει μια σειρά από μύθους που σχετίζονται με την αλβανική καταγωγή, την πολιτισμική καθαρότητα και την εθνική ομοιογένεια, τη θρησκευτική αδιαφορία ως βάση της αλβανικής εθνικής ταυτότητας, καθώς και τις διαρκείς εθνικές συγκρούσεις. Η μορφή του Σκεντέρμπεη αποτελεί μία από τις βασικές ουσιώδεις μορφές του αλβανικού εθνικισμού που βασίζεται σε ένα πρόσωπο, ενώ άλλοι μύθοι βασίζονται σε ιδέες, αφηρημένες έννοιες και συλλογικότητα.

## Παραπομπές



εθνικισμος αλβανικος
εθνικισμος αλβανικος
Κατηγορία:Εθνικιστικά κινήματα στην Ευρώπη
Κατηγορία:Ιστορία του Κοσσυφοπεδίου
Κατηγορία:Αλβανική απόσχιση