Ερρίκος Στάφορντ, 1ος κόμης του Γουίλτσιρ

μικρογραφία|243x243εσ|Το Πεδίο του Χρυσού Υφάσματος, χαρακτική του James Basire (1774).

Ο **Ερρίκος Στάφορντ, 1ος κόμης του Γουίλτσιρ, Ιππότης της Περικνηίδος**, αγγλ.: *Henry Stafford, 1st Earl of Wiltshire, KG* (περίπου 1479 – 6 Απριλίου 1523) ήταν Άγγλος ομότιμος.

## Οικογένεια
Ο Ερρίκος Στάφορντ, γεννημένος π. το 1479, ήταν ο νεότερος από τους δύο γιους του Ερρίκου Στάφορντ 2ου δούκα του Μπάκιγχαμ, και της λαίδης Αικατερίνης Γούντβιλ, κόρης του Ριχάρδου Γούντβιλ 1ου κόμη του Ρίβερς, από την Ιακωβίνη του Λουξεμβούργου, κόρη του Πέτρου Α΄ του Λουξεμβούργου κόμη του Σαιν-Πολ, και επομένως ήταν ανιψιός της Ελισάβετ Γούντβιλ και του βασιλιά Εδουάρδου Δ΄. 

Από τον γάμο του πατέρα του με την Αικατερίνη Γούντβιλ, ο Στάφορντ είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Εδουάρδο 3ο δούκα του Μπάκιγχαμ,  και δύο αδελφές, την Ελισάβετ, η οποία παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Ράντκλιφ 1ο κόμη του Σάσεξ, και την Άννα, η οποία παντρεύτηκε αρχικά τον σερ Γουόλτερ Χέρμπερτ (απεβ. 16 Σεπτεμβρίου 1507), νόθο γιο του Γουλιέλμου Χέρμπερτ 1ου κόμη του Πέμπροκ,  και στη συνέχεια τον Γεώργιο Χέιστινγκς 1ο κόμη του Χάντινγκτον. 

Μετά την εκτέλεση του 2ου δούκα του Μπάκιγχαμ, η χήρα του, Αικατερίνη Γούντβιλ, παντρεύτηκε τον Τζάσπερ Τυδώρ, 2ο γιο του Όουεν Τυδώρ και της χήρας του βασιλιά Ερρίκου Ε΄, Αικατερίνης του Βαλουά. Μετά το τέλος του Τζάσπερ Τυδώρ στις 21 Δεκεμβρίου 1495, η Αικατερίνη Γούντβιλ παντρεύτηκε τον σερ Ριχάρδο Γουίνγκφιλντ (απεβ. 22 Ιουλίου 1525). Η Αικατερίνη Γούντβιλ απεβίωσε στις 18 Μαΐου 1497. Μετά το τέλος της, ο σερ Ριχάρδος Γουίνγκφιλντ νυμφεύτηκε την Μπρίτζετ Γουίλτσιρ, κόρη και κληρονόμο του σερ Ιωάννη Γουίλτσιρ του Στόουν, στο Κεντ. 

## Σταδιοδρομία
Τον Οκτώβριο του 1483 ο πατέρας του Στάφορντ συμμετείχε σε μία εξέγερση εναντίον του βασιλιά Ριχάρδου Γ΄. Αποκεφαλίστηκε χωρίς δίκη στις 2 Νοεμβρίου 1483, με αποτέλεσμα να χαθούν όλες οι τιμές του. Ωστόσο, μετά την ήττα του Ριχάρδου Γ΄ στο Μπόσγουορθ στις 22 Αυγούστου 1485 και την άνοδο του Ερρίκου Ζ΄ στον θρόνο, ο μεγαλύτερος αδελφός του Στάφορντ χρίστηκε Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού στις 29 Οκτωβρίου 1485 ως δούκας του Μπάκιγχαμ, και παρευρέθηκε στη στέψη του βασιλιά Ερρίκου Ζ΄ την επόμενη μέρα. Η διαδοχή του πατέρα τους ανατράπηκε επίσημα από το Κοινοβούλιο τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, και η κηδεμονία τόσο του Ερρίκου Στάφορντ όσο και του μεγαλύτερου αδελφού του παραχωρήθηκε, στις 3 Αυγούστου 1486, στη μητέρα του βασιλιά, Μαργαρίτα Μπωφόρ.  Η ανατροπή της διαδοχής μπορεί να επηρεάστηκε από το γεγονός, ότι η μητέρα του Εδουάρδου και του Ερρίκου Στάφορντ, Αικατερίνη Γούντβιλ, ήταν αδελφή της Ελισάβετ Γούντβιλ, μητέρας της συζύγου του βασιλιά Ερρίκου Ζ΄, Ελισάβετ της Υόρκης.

Ο Στάφορντ δεν κληρονόμησε περιουσίες που θα του εξασφάλιζαν την οικονομική του ανεξαρτησία, και σύμφωνα με τον Ντόκρεϋ, ο μεγαλύτερος αδελφός του, δούκας του Μπάκιγχαμ, δεν του χορήγησε γη που θα του εξασφάλιζε εισόδημα. Ίσως για οικονομικούς λόγους ο Στάφορντ έγινε ένας από τους συμβούλους που διατηρούσε ο αδελφός του, και βοήθησε στη διαχείριση των εκτεταμένων κτημάτων του Στάφορντ. Το 1500 ο Στάφορντ επέβλεψε μία έρευνα για τις περιουσίες του αδελφού του στα Ουαλικά Σύνορα, το Θόρνμπερυ και το Μπέντμινστερ, το 1502 βοήθησε σε έναν έλεγχο των κτημάτων του αδελφού του στο Γκλόστερσιρ, και από το 1500 έως το 1521 περίπου υπηρέτησε ως διαχειριστής, και για το μεγαλύτερο μέρος αυτής της περιόδου και ως σερίφης, των ουαλικών κυριοτήτων του αδελφού του. 

Ο Στάφορντ έπαιξε επίσης ρόλο στις αυλές του Ερρίκου Ζ΄ και του Ερρίκου Η΄. Στις 22 Απριλίου 1505 έγινε μέλος του Τάγματος της Περικνημίδος και τον Ιανουάριο του 1506 ήταν παρών σε μία συνάντηση μεταξύ του Ερρίκου Ζ΄ και του Φιλίππου της Καστίλης στο Ουίνδσορ. Κατά την άνοδο του Ερρίκου Η΄ στις 21 Απριλίου 1509, ο Στάφορντ φυλακίστηκε στον Πύργο ως ύποπτος για προδοσία, αλλά αφέθηκε ελεύθερος χωρίς κατηγορία. Στις 27 Ιανουαρίου 1510 χρίστηκε κόμης του Γουίλτσιρ. 

Σύμφωνα με τον Ντόκρεϋ, ο Στάφορντ ήταν έκτοτε ένας από τους αγαπημένους αυλικούς του βασιλιά, «μοιραζόμενος το γούστο του για πλούσιες διασκεδάσεις, τουρνουά και κυνήγι». Ο βασιλιάς παραχώρησε στον Στάφορντ πολλά αξιώματα στη Δυτική Χώρα και υπηρέτησε στρατιωτικά σε ένα από τα πλοία του βασιλιά το 1512, και ως καπετάνιος 651 ανδρών κατά την εισβολή του Ερρίκου Η΄ στη Γαλλία το 1513, αποβιβαζόμενος στο Καλαί στις 10 Ιουνίου και βαδίζοντας νοτιοανατολικά στις 16 Ιουνίου για να συμμετάσχει στην πολιορκία του Θερουάν. 

Ο Στάφορντ συμμετείχε στην επιτροπή που είχε αναλάβει να διερευνήσει τις ταραχές στο Ντέβον στις 29 Σεπτεμβρίου 1514, και ήταν παρών στο Αβαείο του Γουέστμινστερ όταν ο Γούλσεϊ έλαβε τον τίτλο του καρδιναλίου στις 18 Νοεμβρίου 1515. Είτε το 1520 είτε πριν από αυτό, έγινε μέλος του Ιδιωτικού Συμβουλίου, και το 1520 διορίστηκε να παραστεί στον βασιλιά στο Πεδίο του Χρυσού Υφάσματος τον Ιούνιο, και στη συνάντησή του με τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ τον Ιούλιο.  Ο Ντόκρεϋ σημειώνει ότι τα έξοδα του Γουίλτσιρ στην αυλή κατά τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Ερρίκου Η΄ πρέπει να ήταν σημαντικά, καθώς μέχρι το 1521 χρωστούσε στο στέμμα 4407 λίρες 4 σελίνια. 

Ο Στάφορντ ήταν ύποπτος για τη συνωμοσία, που οδήγησε στην εκτέλεση του μεγαλύτερου αδελφού του στις 17 Μαΐου 1521, και ήταν μεταξύ εκείνων για τους οποίους ο βασιλιάς διέταξε τον Γούλσεϊ να «παρακολουθήσει προσεκτικά», αλλά προφανώς διατήρησε την εύνοια του βασιλιά, και ήταν με τον στρατό που πέρασε στη Γαλλία στις 12 Αυγούστου 1522. 

Ο Στάφορντ απεβίωσε λίγους μήνες αργότερα, στις 6 Απριλίου 1523, σε ηλικία περίπου 44 ετών. Δεν άφησε απογόνους, και η κομητεία έπαψε να υπάρχει. Στις 8 Δεκεμβρίου 1529, ο τίτλος παραχωρήθηκε στον Θωμά Μπολέυν,  του οποίου η κόρη, Άννα Μπολέυν, αρραβωνιάστηκε τον βασιλιά Ερρίκο Η΄.

## Οικογένεια
Σύμφωνα με τον Μπερκ, σελ. 493, ο Στάφορντ νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα Γκρέυ, κόρη και συγκληρονόμο του Ιωάννη Γκρέυ, υποκόμη Λάιλ, και χήρα του Εδουάρδου Στάφορντ 2ου κόμη του Γουίλτσιρ (απεβ. 24 Μαρτίου 1499).  Ωστόσο ο Κοκέιν, Τόμος XII, σελ. 738, αναφέρει ότι αυτός ο φερόμενος γάμος δεν έλαβε χώρα. Επιπλέον, ο Μπερκ προσδιορίζει λανθασμένα τη Mαργαρίτα Γκρέυ ως *κόρη* του Ιωάννη Γκρέυ, υποκόμη Λάιλ, ενώ ήταν κόρη του Eδουάρδου Γκρέυ υποκόμη Λάιλ και της Ελισάβετ Τάλμποτ (απεβ. 8 Σεπτεμβρίου 1487), και *αδελφή* του Ιωάννη Γκρέυ (απεβ. 6 ή 9 Σεπτεμβρίου 1509) 4ου υποκόμη Λάιλ.  Ο Πίντζον δηλώνει ότι στην ικεσία που έκανε για να λάβει απαλλαγή για να νυμφευτεί τη Σίσελυ Μπόνβιλ περιγράφεται ως χήρος, αν και «δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία για σύζυγο». 

Πριν από τις 8 Οκτωβρίου 1505, ο Στάφορντ πλήρωσε στον Ερρίκο Ζ΄ 2000 λίρες για να του επιτρέψει να νυμφευτεί την πλούσια Σέσιλυ Μπόνβιλ, μοναχοπαίδι και κληρονόμο του Γουλιέλμου Μπόνβιλ 6ου βαρόνου Χάρινγκτον, και χήρα του εξαδέλφου τού Ερρίκου Στάφορντ, Θωμά Γκρέυ 1ου μαρκήσιου του Ντόρσετ (π. 1455 – 30 Αυγούστου 1501).  Η Σέσιλυ Μπόνβιλ ήταν περίπου 19 χρόνια μεγαλύτερη από τον Στάφορντ, και είχε επτά γιους και επτά κόρες από τον 1ο της γάμο.  Ο προτεινόμενος γάμος ώθησε τον μεγαλύτερο γιο της Σέσιλυ, Θωμά Γκρέυ 2ο μαρκήσιο του Ντόρσετ, να αμφισβητήσει το δικαίωμα της μητέρας του να συνεχίσει ως εκτελέστρια της διαθήκης του εκλιπόντος συζύγου της. Μετά από παρέμβαση του βασιλιά και του συμβουλίου επιτεύχθηκε συμβιβασμός, βάσει του οποίου η Σέσιλυ δεν μπορούσε να διεκδικήσει την προίκα χηρείας της, μέχρι ο μεγαλύτερος γιος της να λάβει την κληρονομιά του βάσει της διαθήκης τού πατέρα του, και περιόρισε τον έλεγχό της επί της κληρονομιάς της κατά τη διάρκεια της ζωής της, απαιτώντας της να την κληροδοτήσει στον μεγαλύτερο γιο της μετά το τέλος της. 

## Πρόγονοι




## Υποσημειώσεις

## Αναφορές
* 
* 
* 
* 
* 
*  
*  
*  
*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία του Χένρι Στάφορντ, ιστότοπος Tudorplace

Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Κατηγορία:Οικογένεια Στάφορντ