Ιστορικό του Μεγάλου Πολέμου

Το **Ιστορικό του Μεγάλου Πολέμου** (Γαλλικά: Historial de la Grande Guerre) είναι μουσείο αφιερωμένο στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Βρίσκεται κοντά στα πεδία πολεμικών συγκρούσεων της μάχης του Σομ και στεγάζεται στο κάστρο του Περόν, στο νομό Σομ στη βόρεια Γαλλία. Το Περόν βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή κατά τη διάρκεια του πολέμου και στο επίκεντρο των μαχών. Λόγω των ανελέητων βομβαρδισμών η πόλη καταστράφηκε σχεδόν τελείως.

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1992 και περιλαμβάνει διεθνές ερευνητικό κέντρο και κέντρο τεκμηρίωσης.

## Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο του Περόν, είσοδος του Μουσείου
Ανάμεσα στις πιο τρομερές στιγμές του Α' Παγκόσμιου Πολέμου είναι η μάχη του Σομ, τόσο τραγική όσο και η μάχη του Βερντέν: από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο του 1916, προκάλεσε περισσότερα από ένα εκατομμύριο θύματα, μεταξύ των οποίων περισσότερους από 400.000 νεκρούς ή αγνοούμενους.

Μετά το τέλος του πολέμου, η Πικαρδία και ο νομός Σομ έγιναν το αντικείμενο ενός τουρισμού μνήμης και, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, πολλοί επισκέπτονταν κάθε χρόνο την περιοχή για να προσκυνήσουν τον τάφο ενός αγαπημένου προσώπου και να επισκεφθούν τις τοποθεσίες μνημείων και μαχών.

Σ'αυτόν τον χώρο προσκυνήματος, δημιουργήθηκε το μουσείο για τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, με σκοπό τη διαφύλαξη της μνήμης και της ιστορίας των συγκρούσεων και τη διαφύλαξη και προβολή των τεκμηρίων μου είχαν συλλεχθεί. Οι συλλογές δημιουργήθηκαν το 1987 με δωρεές και αγορές αυθεντικών αντικειμένων και περιλαμβάνουν περισσότερα από 50.000 αντικείμενα.

## Περιγραφή
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Στολές Γερμανών στρατιωτών
[μικρογραφία|250x250εσ|Έκθεση όπλων [Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α'ΠΠ]]
μικρογραφία|250x250εσ|Εκθεσιακός χώρος
μικρογραφία
Το Μουσείο του Μεγάλου Πολέμου είναι ένα διεθνές μουσείο συγκριτικής ιστορίας, που προσελκύει περισσότερους από 80.000 επισκέπτες το χρόνο. Το μουσείο εξετάζει κυρίως τον Μεγάλο Πόλεμο, και τα χρόνια λίγο πριν και λίγο μετά. Προσπαθεί να τοποθετήσει τον πόλεμο σε ένα κοινωνικό πλαίσιο, τονίζοντας «τις κοινές κακουχίες των πολεμιστών» και «τους αμάχους, που κινητοποιήθηκαν εξίσου με την πολεμική προσπάθεια». Είναι το μεγαλύτερο μουσείο στην Ευρώπη για τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Παρουσιάζει την καθημερινή ζωή των στρατιωτών στο μέτωπο κατά τη διάρκεια αυτής της σκληρής περιόδου, καθώς και τη ζωή των πολιτών και τις τεράστιες κοινωνικές αλλαγές. Το μουσείο είναι γνωστό για τις προσπάθειές του να παρουσιάσει τις μάχες στον ποταμό Σομ από την άποψη όλων των εθνών που πολέμησαν εκεί. Για την επίτευξη του στόχου, ίδρυσε ένα ανεξάρτητο διεθνές ερευνητικό κέντρο. Αυτή η ένωση αποτελείται από μια διευθύνουσα επιτροπή και μια επιστημονική επιτροπή που περιλαμβάνει πολλούς εξέχοντες ιστορικούς και ειδικούς στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι παρουσιάσεις γίνονται σε τρεις γλώσσες - Γαλλικά, Αγγλικά και Γερμανικά - και εκθέτουν τις εμπειρίες των σημαντικότερων συμμετεχόντων στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον αντίκτυπο αυτής της σύγκρουσης στον 20ό αιώνα. Οι προβολές και οι ταινίες του μουσείου στοχεύουν να δείξουν στον επισκέπτη όχι μόνο πώς ήταν η ζωή για τον στρατιώτη στην πρώτη γραμμή, αλλά και πώς έζησε μέσα στα χαρακώματα. Η επίδραση του Μεγάλου Πολέμου στους άμαχους πληθυσμούς που καταλήφθηκαν από εχθρική δύναμη ή αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους είναι σημαντικό μέρος των εκθέσεων του μουσείου.

Επιπλέον, το μουσείο περιλαμβάνει δύο μόνιμες εξειδικευμένες εκθέσεις:

### Αιχμάλωτοι πολέμου
Σύμφωνα με έρευνα του μουσείου, 500.000 Γάλλοι, 160.000 Βρετανοί και (τον Ιούνιο του 1916) 85.000 Γερμανοί ήταν αιχμάλωτοι πολέμου. Συμπεριλαμβανομένων των εκτοπισμένων και κρατουμένων αμάχων, ο αριθμός αυτός ανέρχεται σε 6,6 εκατομμύρια. Η έκθεση ασχολείται με όλες τις πτυχές της αιχμαλωσίας: το φαγητό, για παράδειγμα, ήταν ανεπαρκές και κακής ποιότητας, οι κακές συνθήκες υγιεινής προκάλεσαν ασθένειες που είχαν τρομακτική εξάπλωση αποδεκατίζοντας τους στρατιώτες και οι αιχμάλωτοι πολέμου υποχρεώθηκαν να εργαστούν σκληρά.

### Παιδιά στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο
Για μερικούς, ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος θεωρήθηκε ως μέσο υπεράσπισης του πολιτισμού από τη βαρβαρότητα, για την προστασία του μέλλοντος των παιδιών. Η εικόνα του παιδιού χρησιμοποιήθηκε επομένως συχνά σε αφίσες, ιδίως για στρατολόγηση. Τα παιδιά, επίσης, αποτέλεσαν αντικείμενο προπαγάνδας. Τα σχολικά βιβλία της περιόδου συχνά αναλάμβαναν το πατριωτικό καθήκον να γαλουχήσουν μελλοντικούς στρατιώτες και μελλοντικές νοσοκόμες. Απλοποιημένες εκδόσεις στρατιωτών, ναυτικών και νοσοκόμων έγιναν δημοφιλείς στα παιδιά και τα παιχνίδια πήραν στρατιωτική μορφή.

### Τέχνη
Οι καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις του πολέμου αποτελούν σημαντικό μέρος της συλλογής. Παρουσιάζονται δύο μοναδικές σειρές σχεδίων ιστορικής σημασίας: η σειρά πενήντα χαρακτικών του Ότο Ντιξ που παρουσιάζεται στην κεντρική αίθουσα, αποτελεί μια μοναδική μαρτυρία υψηλής αξίας σχετικά με τη φρίκη και τον παραλογισμό του πολέμου. Τα σχέδια που έγιναν στο μέτωπο του Αλεξάντρ Ζινόβιεφ αναπαριστούν την καθημερινή ζωή, αναμεμειγμένη με τον τρόμο και τις φαντασιώσεις των στρατιωτών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστοσελίδα του Μουσείου του Μεγάλου Πολέμου (επιλογή γλώσσας)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία