open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γεματρία

**Γεματρία** ονομάζεται η αριθμολογία με χρήση της εβραϊκής γλώσσας και αλφαβήτου. Ο όρος είναι εβραϊκή δάνεια λέξη, και πιστεύεται ότι προέρχεται από την ελληνική λέξη «γεωμετρία» ή «γραμματεία», αν και η ετυμολογία του δεν είναι γνωστή. Η αντίστοιχη πρακτική για τα γράμματα του ελληνικού αλφάβητου ονομάζεται ισοψηφία.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι γεματρίας, όπως ο "αποκαλυπτικός" που εμφανίζεται σε μορφές του ραβιννικού Ιουδαϊσμού και ο "μυστικιστικός" που αποτελεί κατά κύριο λόγο καμπαλιστική πρακτική. Όπως και στα Ελληνικά, στα Εβραϊκά κάθε γράμμα του αλφαβήτου έχει τη δική του αριθμητική αξία. Η Γεματρία αφορά στον υπολογισμό της αριθμητικής ισοδυναμίας των γραμμάτων, των λέξεων ή των φράσεων με απώτερο σκοπό την κατανόηση του αλληλοσυσχετισμού των γραμμάτων και την αποκωδικοποίηση κρυμμένων ιδεών. Αυτή η αντίληψη προέρχεται από την άποψη ότι εφόσον —σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές— όλος ο κόσμος δημιουργήθηκε με τον «λόγο» του Θεού, θα πρέπει αντίστοιχα το κάθε γράμμα να αναπαριστά μια διαφορετική δημιουργική δύναμη. Κατ' αυτό τον τρόπο, τα αριθμητικά ισοδύναμα των λέξεων συνδέονται με τη δημιουργική δυναμική που πιστεύεται ότι κατέχουν.
 
Οι Πυθαγόρειοι, επίσης, έκαναν χρήση των γραμμάτων της Ελληνικής για να καταγράψουν γεωμετρικούς συμβολισμούς, ήχους και αριθμούς.

## Δείτε επίσης
* Ισοψηφισμός
* Χρονόγραμμα (γραφή)

Κατηγορία:Ιουδαϊσμός
Κατηγορία:Εβραϊκή γλώσσα
Κατηγορία:Αριθμολογία
Γεωμαγνητισμός

Ο **Γεωμαγνητισμός** (Geomagnetics) είναι επιστημονικός κλάδος της Γεωφυσικής, με κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης το γεωμαγνητικό πεδίο και οτιδήποτε έχει σχέση μ΄ αυτό. Η δε ονομασία του αποτελεί συναίρεση των όρων γεωλογία και μαγνητισμός. Πολλά εγχειρίδια ταυτίζουν τον κλάδο αυτόν με το αντικείμενο της μελέτης του.

Γενικά ο Γεωμαγνητισμός,  ως επιστημονικός κλάδος, δεν περιορίζεται μόνο στην υπάρχουσα κατάσταση του γεωμαγνητικού πεδίου αλλά και στην προέλευση, τις μεταβολές στο χρόνο, τον τρόπο που εκδηλώνεται, την μορφή των πόλων, τη μαγνήτιση των πετρωμάτων, την εκπόνηση και έκδοση γεωμαγνητικών χαρτών, καθώς επίσης και στις λεγόμενες μαγνητικές ανωμαλίες, τοπικές ή περιφερειακές, για τις οποίες ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη θεωρία των τεκτονικών πλακών καθώς και σε κάποια άλλα φαινόμενα.
Ειδικότερα για τις γεωμαγνητικές ανωμαλίες, αυτές φέρονται ν΄ αντανακλούν σημαντικές διαφορές μεταξύ των θεωρητικών και πραγματικών τιμών μαγνητικής έντασης σε πολλά σημεία μέτρησης με συνέπεια ν΄ αποτελούν βάση συμπερασμάτων για πιθανή υπο-επιφανειακή δομή και σύνθεση.

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τ.17ος, σ.41-42



Κατηγορία:Τεκτονική
Βάλτερ Βελτρόνι

thumb|right|Ο Βάλτερ Βελτρόνι το 2007
Ο **Βάλτερ Βελτρόνι** (ιταλ. *Walter Veltroni*, 3 Ιουλίου 1955), είναι Ιταλός πολιτικός, αρχηγός του  Δημοκρατικού Κόμματος της Ιταλίας. Διετέλεσε δήμαρχος της Ρώμης από το 2001 ως το 2008.

Γεννήθηκε στη Ρώμη στις 3 Ιουλίου 1955. Ήταν μέλος της κομμουνιστικής νεολαίας και εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής το 1987. Διατέλεσε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός πολιτισμού στην πρώτη κυβέρνηση του Ρομάνο Πρόντι. Το 2001 εκλέχθηκε πρώτη φορά δήμαρχος της Ρώμης και διατήρησε το αξίωμα το 2006, ανεβάζοντας το ποσοστό του.

Στις 14 Οκτωβρίου 2007 εκλέχθηκε αρχηγός του νεοσύστατου κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος. Στις πρόωρες εκλογές του Απριλίου 2008 ο συνασπισμός του Δημοκρατικού Κόμματος έχασε από το Σίλβιο Μπερλουσκόνι, καθώς συγκέντρωσε ποσοστό 37,5% στη Βουλή και 38% στη γερουσία.

Στις 4 Δεκεμβρίου 2008 το Πάντειο Πανεπιστήμιο κοινωνικών και πολιτικών επιστημών τον αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορά του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Βελτρονι Βαλτερ
Γλαύκος ο Λύκιος

Ο **Γλαύκος** υπήρξε ήρωας της Λυκίας και ήταν γιος του Βελλεροφόντη. Το πρόσωπο αυτό συγχέεται εύκολα με τον ονομαστό ήρωα του Τρωικού Πολέμου, τον Γλαύκο του Ιππολόχου, γενάρχη των βασιλέων της Λυκίας. Σε ανάγλυφο στον ναό της Απολλωνίδας, στην Κύζικο, παριστανόταν ο Γλαύκος να διασώζει τον πεσμένο από τον Πήγασο πατέρα του, που καταδιωκόταν από τον Μεγαπένθη, τον νόθο γιο του Μενελάου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Λυκία
Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Καταλυματίας

Ο **καταλυματίας** ήταν ονομασία με την οποία αποκαλούνταν, από το 1828 μέχρι το 1863, στον ελληνικό στρατό πρόσωπα (ισότιμα αξιωματικών) που εκτελούσαν οικονομικής φύσης υπηρεσίες σε στρατιωτικές μονάδες. Η θέση και οι αρμοδιότητές της στους σχηματισμούς του στρατού προσδιορίσθηκε κατά τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους. Ευθύνη του Καταλυματία ήταν η μέριμνα του στρατωνισμού και της επιμελητείας των στρατιωτικών καταλυμάτων. Η στέγαση των στρατιωτικών σχηματισμών κατά τις μετακινήσεις τους λεγόταν επισταθμία.

## Ορισμοί
Το φθινόπωρο του 1829, έπειτα από τη Μάχη της Πέτρας, ο τότε Κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας, στο πλαίσιο προσπάθειας για εκσυγχρονισμό των ελληνικών στρατευμάτων διέλυσε τις χιλιαρχίες και δημιούργησε 13 *ελαφρά [[Τάγμα (στρατιωτική μονάδα)|τάγματα]]*. Θέσεις ευθύνης και αρμοδιότητας σε αυτούς τους σχηματισμούς ορίστηκαν οι ακόλουθες:
* Διοικητής (ταγματάρχης)
* Υποταγματάρχης, ο υποδιοικητής του τάγματος
* Υπασπιστής, με βαθμό υπολοχαγού
* Καταλυματίας, με βαθμό υπολοχαγού
* Σημαιοφόρος, με βαθμό ανθυπολοχαγού
* σαλπιγκτές, ιερέας.

Αργότερα, την εποχή του βασιλία Όθωνα, στους Καταλυματίες, που ήταν ουσιαστικά οικονομικοί υπάλληλοι του Ελληνικού Βασιλικού Στρατού, αποδόθηκε (1837) βαθμός (ισοτιμία) αντίστοιχος των αξιωματικών ανάλογα με τον στρατιωτικό σχηματισμό (σύνταγμα, τάγμα) στον οποίο υπηρετούσαν.
Στο πλαίσιο αυτό, οι Καταλυματίες διαβαθμίστηκαν σε αντιστοιχία με τρεις στρατιωτικούς βαθμούς «αξιωματικών γραμμής»:
* Ανώτερος Καταλυματίας Α΄ και Β΄ τάξεως ή *Επικαταλυματίας* (έως τότε καταλυματίας συντάγματος): λοχαγός
* Καταλυματίας (έως τότε καταλυματίας τάγματος Α΄ τάξεως): υπολοχαγός
* Υποκαταλυματίας (έως τότε καταλυματίας τάγματος Β΄ τάξεως): ανθυπολοχαγός.

Ο Καταλυματίας συμμετείχε, μαζί το διοικητή, τον υπασπιστή, τον ανθυπασπιστή, το λοχαγό ιματισμού, τους γιατρούς και τον αρχιτυμπανιστή, στο επιτελείο του τάγματός του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Μαγνητικό φράγμα

**Μαγνητικό φράγμα** ή **μαγνητικός κλωβός** χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε κοίλο σφαιρικό ή κυλινδρικό σώμα μέσα στο οποίο τοποθετείται αντικείμενο για την προφύλαξή του από μαγνητική επαγωγή. Πράγματι έχει διαπιστωθεί ότι οι μαγνητικές γραμμές προτιμούν να διέλθουν διαμέσου των τοιχωμάτων του φράγματος που έχουν μεγάλη μαγνητική διαπερατότητα αφήνωντας τελείως ανεπηρέαστο τον εσωτερικό χώρο τους.

Τα μαγνητικά φράγματα χρησιμοποιούνται ως προφυλακτήρες κυρίως των οργάνων ηλεκτρικών μετρήσεων από την επίδραση του μαγνητικού πεδίου.

Φράγμα
Υπόθεση Τουχατσέφσκι

**Υπόθεση Τουχατσέφσκι** () ή **Υπόθεση της «αντισοβιετικής τροτσκιστικής στρατιωτικής οργάνωσης»** (*Дело «антисоветской троцкистской военной организации»*) ονομάζεται η εκτέλεση πολλών επιτελικών αξιωματικών, στρατιωτικών ηγετών του Ερυθρού Στρατού από τον Στάλιν, με την κατηγορία της προδοσίας το 1937. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο κατόρθωμα της Χιτλερικής μυστικής υπηρεσίας στη Σοβιετική Ένωση. Στις 11 Ιουνίου 1937, το στρατοδικείο καταδίκασε σε θάνατο για την πράξη της προδοσίας και της κατασκοπίας, τον Στρατάρχη Τουχατσέφσκι, καθώς και επτά ακόμη στρατηγούς, τον Γιόνα Γιακίρ, τον Ιερόνυμ Ουμπόρεβιτς, τον Άβγκουστ κόρκ, Μπορίς Φέλντμαν, Βιτάλι Πριμακόφ, Βίτοβτ Πούτνα. Η πράξη αυτή δημιούργησε τεράστιο διοικητικό χάος στις υψηλόβαθμες τάξεις του Ερυθρού Στρατού, που βρέθηκε απροετοίμαστος κατά την επίθεση του Ρωσικού στρατού στη Φινλανδία το 1940 και τη γερμανική επίθεση το 1941.

## Ιστορικό
:*Δείτε [[Δίκες της Μόσχας]]*
Τον Φεβρουάριο του 1937, ένας γερμανός πράκτορας στη Στοκχόλμη, γνωστός ως επιχειρηματίας Όσκαρ Μπένταουερ, τον οποίον παρακολουθούσε η σοβιετική αντικατασκοπία, δολοφονήθηκε μυστηριωδώς και στην κατοικία του βρέθηκαν έγγραφα τα οποία πέρασαν μυστηριωδώς σε χέρια Σοβιετικών. Επρόκειτο για τρία έγγραφα με συνολικά επτά σελίδες από τις υπηρεσίες και γραφεία του Ερυθρού Στρατού, με πληροφορίες για σχέδια επιθέσεων, την ποιότητα του σοβιετικού πολεμικού υλικού, μαχητικότητα των ενόπλων δυνάμεων, κτλ. Ήτανε πλαστά έγγραφα τα οποία δημιουργήθηκαν από τις Χιτλερικές υπηρεσίες με σκοπό να ενοχοποιηθεί η ηγεσία του Ερυθρού Στρατού. Αυτά αποτέλεσαν το πρόσχημα για τη σύλληψη, το κατηγορητήριο περί προδοσίας και την καταδίκη σε θάνατο 137 συνολικά ανώτατων και ανώτερων σοβιετικών αξιωματικών, από τους 90 στρατηγούς μόνο 6 επιβίωσαν. Από τους 180 διοικητές μονάδων που αποστρατεύτηκαν, μόνο 36 κατάφεραν να διαφύγουν και από τους Λοχαγούς 7403 απολύθηκαν και 5.613 κατάφεραν να διαφύγουν τη σύλληψη. Αυτά συνέβησαν δύο χρόνια πριν από την επίθεση του Χίτλερ στη Σοβιετική Ένωση.

## Πηγές


Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Κομμουνισμός
Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης
Μαγνητική αδράνεια

Με τον όρο **μαγνητική αδράνεια** χρακτηρίζεται στη Φυσική η ιδιότητα που παρουσιάζουν τα μαγνητικά σώματα κατά την οποία η μαγνητική επαγωγή δεν ακολουθεί αμέσως τις μεταβολές της έντασης του μαγνητικού πεδίου, αλλά μετά την παρέλευση κάποιου χρόνου.

Στη περίπτωση μαγνήτισης δι΄ εναλλασσομένου ρεύματος η μαγνητική αδράνεια συνεπάγεται μεταβολές της επαγωγής κατά τον κύκλο της "υστέρησης", ενώ οι μεταβολές της έντασης είναι κανονικά *ημιτονοειδείς*.

## Δείτε σχετικά
*Μαγνητική υστέρηση

Αδρανεια
Ευάγγελος Μαγκλιβέρας

Ο **Ευάγγελος Μαγκλιβέρας** (1909 – 16 Οκτωβρίου 1952) ήταν Έλληνας ηθοποιός και βαρύτονος πρωταγωνιστής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Είχε εκλεγεί πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) το 1952.

## Βιογραφία
Ο Ε. Μαγκλιβέρας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1909 όπου συμπληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές το 1926 μετέβη στο Παρίσι. Εκεί γράφτηκε στη «Σκόλα Κοντόρουμ» όπου και έλαβε ιδιαίτερα μαθήματα από τον Μιγκουέλ Φοντέσσα και για λίγο διάστημα από τον Τίτο Ρούφο. Την πρώτη του εμφάνιση σε όπερα έκανε στη Νίκαια της Γαλλίας το 1931 με την «Τόσκα» στη συνέχεια εμφανίσθηκε και σε άλλες πόλεις και στο Παρίσι μέχρι το 1935 υποδυόμενος τον πρώτο βαρύτονο στα έργα «Ριγολέτο», «Ηρωδιάς», «Τόσκα», «Κουρέα της Σεβίλλης», «Τραβιάτα», «Φάουστ», κ.λπ. Το 1934 εμφανισθηκε σε παράσταση Ριγολέτου μαζί με τον Ζαν Κιεπούρα και την Λιλή Πανς.

Από το 1935 περιόδευσε στο Βέλγιο και Ελβετία και το 1936 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου και έλαβε μέρος σε σειρά παραστάσεων του ελληνικού μελοδράματος στο «Παλλάς» και τα «Ολύμπια». Το 1938 κλήθηκε στην Ιταλία και τραγούδησε Αΐντα, «Παλιάτσους» και «Ανδρέα Σενιέ», ενώ το 1939 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Φλωρεντίας και έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο για πρώτη φορά (παγκόσμια πρεμιέρα) στο μελόδραμα του Βίτο Φράτσι «Βασιλεύς Ληρ».

Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου επέστρεψε αμέσως στην Ελλάδα οπότε και παρέμεινε μετέχοντας σε όλες τις παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το 1943 τραγούδησε με τη Μαρία Κάλλας στη παράσταση «Φιντέλιο». Το 1952 εμφανίσθηκε στο Βελιγράδι με το γιουγκοσλαβικό μελοδραματικό θίασο σε παραστάσεις του Ριγολέτου. Τον ίδιο χρόνο εκλέχθηκε και Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, σε αναγνώριση των αγώνων του υπέρ του καλλιτεχνικού κλάδου.

Ο Ευάγγελος Μαγκλιβέρας πέθανε στην Αθήνα το 1952 από ρήξη χολής και κηδεύθηκε από το Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας. Την προτομή του φιλοτέχνησε ο γλύπτης Λάζαρος Λαμέρας.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 12ος, σ. 710

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βαρύτονοι
Φραν Χίλι

Ο **Φραν Χίλι** (*Francis "Fran" Healy*, 23 Ιουλίου 1973) είναι Σκωτσέζος μουσικός. Είναι ο βασικός τραγουδοποιός και ο τραγουδιστής του μουσικού ποπ/ροκ συγκροτήματος Travis, έχοντας γράψει σχεδόν όλα τα τραγούδια από τα πέντε στούντιο άλμπουμς του. Από το 2010 κάνει και σόλο καριέρα.

## Μουσική
Ο Χίλι γεννήθηκε στο Στάφορντ της Αγγλίας. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους σημερινούς τραγουδοποιούς της Μεγάλης Βρετανίας, και έχει εγκωμιαστεί δημόσια από πολυάριθμους καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Πωλ Μακάρτνεϋ, Έλτον Τζον και Νόελ Γκάλλαχερ (Oasis). Το 2005, ο Κρις Μάρτιν των Coldplay αποκάλεσε τον εαυτό του «Φραν Χίλι των φτωχών» («a poor man’s Fran Healy»). Στις συνεντεύξεις του, ο Χίλι έχει μιλήσει για τις επιρροές του από τραγουδοποιούς όπως η Τζόνι Μίτσελ, ο Πωλ Μακάρτνεϋ και ο Γκράχαμ Νας. Έχει παίξει με τον Μακάρτνεϋ και τον Νας. Αν και ο Χίλι παίζει κυρίως κιθάρα, συνθέτει επίσης στο πιάνο.

## Ακτιβισμός
Ο Χίλι είναι μέλος του κινήματος *Make Poverty History* και έπαιξε με τους Travis στις συναυλίες του Live 8, στο Λονδίνο και το Εδιμβούργο. Έχει επίσης συμμετάσχει στης ηχογράφηση του τραγουδιού *Do They Know It's Christmas?* από τους Band Aid 20, στους οποίους είναι μέλος. Μέχρι τώρα έχει κάνει δύο ταξίδια στο Σουδάν με την οργάνωση Save the Children, για την οποία έχει ξεκινήσει μια μεγάλη παγκόσμια εκστρατεία, για να βοηθηθούν τα δέκα εκατομμύρια παιδιά που δεν καταφέρνουν να επιβιώσουν κάθε χρόνο.

Ακόμα, ο Χίλι είχε λάβει μέρος ως ομιλητής σε πολλές αντιπολεμικές διαδηλώσεις που γίνονταν ενάντια στον πόλεμο του Ιράκ.

## Προσωπική ζωή
Από το 2000, ο Χίλι έχει σχέση με το Γερμανίδα φωτογράφο, Νόρα Κρυστ. Το πρώτο παιδί τους, ένα αγόρι που ονομάστηκε Κλέυ, γεννήθηκε το Μάρτιο του 2006. Ζουν στο Λονδίνο, ενώ έχουν επίσης ένα διαμέρισμα στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Σε μια πρόσφατη συναυλία στο Μόναχο, ο Χίλι είπε πως σχεδιάζει να μετακομίσει στη Γερμανία και να πάρει τη γερμανική υπηκοότητα.

Έχει μαύρη ζώνη στο Καράτε, είναι φίλος της stand-up comedy και υποστηρικτής της ποδοσφαιρικής ομάδας Γκλάσκοου Σέλτικ.

## Δισκογραφία
**Wreckorder* (2010)

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  
* Σελίδα αφιερωμένη στον ακτιβισμό του Φραν για το Σουδάν

Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι μουσικοί
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Κατηγορία:Ποπ μουσικοί
Ολεγκέρ Πρέσας Ρενόμ

Ο Ολεγκέρ Πρέσας ι Ρενόμ (καταλανικά: Oleguer Presas i Renom) [γεννημένος στις 2 Φεβρουαρίου 1980 στο Σαβαδέλ (μία μικρή πόλη 20 χιλιόμετρα ΒΔ της Βαρκελώνης, στην Καταλονία)] είναι ένας ακτιβιστής Καταλανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ΑΦΚ Άγιαξ από το 2008. Έχει ύψος 1.87 , ζυγίζει 82 κιλά και αγωνίζεται στη θέση του δεξιού οπισθοφύλακα ή του κεντρικού αμυντικού, πάντα με την φανέλα Νο 23. Παράλληλα με τις ποδοσφαιρικές ασχολίες του είναι και φοιτητής στο Οικονομικό Τμήμα του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης.
Η καριέρα του ξεκίνησε στην Λεπάντο (Lepanto), έναν μικρό σύλλογο της γενέτειρας του. Το 1997 μεταγράφηκε στην UDA Gramenet και το 2001 στην Β' ομάδα της Μπαρτσελόνα (FC Barcelona B). Γρήγορα το ταλέντο του τον έκανε να ξεχωρίσει και το 2002, με προπονητή τον Ολλανδό Φαν Γκαάλ, έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα σε έναν αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στην Γαλατασαράι. Την περίοδο 2002-03 αγωνίζονταν άλλοτε με την πρώτη και άλλοτε με την δεύτερη ομάδα της Μπαρτσελόνα αλλά από την σεζόν 2003-04 εντάχθηκε πλήρως στην πρώτη ομάδα και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2005.
Στις 17 Μαΐου 2006 αγωνιζόμενος ως βασικός με την φανέλα της ομάδας του στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στην Άρσεναλ, κατέκτησε το τρόπαιο. 
Πέρα από τις αθλητικές του επιδόσεις, ο Ολεγκέρ είναι ευρύτατα γνωστός για το σθένος και την τόλμη του να υποστηρίζει τις απόψεις του ακόμη και όταν αναγκάζεται να πάει κόντρα στο σύστημα. Ένθερμος υποστηρικτής της Καταλανικής εθνικής ταυτότητας, αγωνίζεται με πάθος για την υπόθεση της ανεξαρτησίας, αρχικά αθλητικά και αργότερα και πολιτικά, της Καταλονίας. Στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2006 εμφανίστηκε να πανηγυρίζει τυλιγμένος με τη σημαία της Καταλονίας ενώ αμέτρητες φορές έχει καυτηριάσει τις συντηρητικές πολιτικές των Ισπανικών κυβερνήσεων, τόσο σε θέματα εξωτερικής πολιτικής (Ιράκ, παγκοσμιοποίηση) όσο και στα εσωτερικά ζητήματα.

* Το μοναδικό γκολ της επαγγελματικής καριέρας του το αφιέρωσε σε έναν 14χρονο από το Σαβαδέλ που συνελήφθη σε διαμαρτυρία κατά του Δημάρχου της πόλης.
* Κατηγορείται ότι συμμετείχε σε μεγάλη συμπλοκή με αστυνομικούς σε μπαρ του Σαβαδέλ το 2003.
* Τον Οκτώβριο του 2007 κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις διότι συμμετείχε ως συνοδηγός στο Ράλι Καταλωνίας, παραβιάζοντας τον εσωτερικό κανονισμό της ομάδας που απαγορεύει στους εν ενεργεία αθλητές του συλλόγου να μετέχουν σε εκδηλώσεις που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την σωματική τους ακεραιότητα.

Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καταλονίας
Κατηγορία:Ισπανοί ακτιβιστές
Σημαία του Αραβικού Συνδέσμου

200px|μικρογραφία|δεξιά|Σημαία του Αραβικού Συνδέσμου
Η **[[σημαία]] του [[Αραβικός Σύνδεσμος|Αραβικού Συνδέσμου]]** είναι πράσινη και φέρει τη σφραγίδα του διεθνούς οργανισμού. Οι 20 κρίκοι στην αλυσίδα συμβολίζουν τα ισάριθμα μέλη του Συνδέσμου την περίοδο που υιοθετήθηκε η σημαία. Επίσης, είναι γραμμένο το όνομα του οργανισμού: *Σύνδεσμος Αραβικών Κρατών*.

Υπάρχουν επίσης πολλές άλλες σημαίες του Αραβικού Συνδέσμου, οι οποίες συνήθως χρησιμοποιούνται στις διασκέψεις κορυφής του εν λόγω οργανισμού. Μία από αυτές χρησιμοποιήθηκε από τον προεδρεύοντα της συνόδου κορυφής στη Βηρυτό και έχει αναστραμμένη μια σημαία του Αραβικού Συνδέσμου με λευκό φόντο.

Στις παλαιότερες σημαίες του Αραβικού Συνδέσμου οι αλυσίδες είναι κόκκινες ή μαύρες και το αραβικό κείμενο είναι γραμμένο σε μαύρα ή χρυσά με την ημισέληνο να είναι πράσινη ή λευκή.https://web.archive.org/web/20071011064500/http://allstates-flag.com/fotw/flags/int-las.html Τετοιες σημαίες χρησιμοποιήθηκαν τις δεκαετίες του ' 50 και του ' 70.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σημαίες του Αραβικού Συνδέσμου

Αρα
Κατηγορία:Αραβικός Σύνδεσμος
Φροντιστήριο Τραπεζούντας

thumb|300x300px|Μαθητές και καθηγητές της σχολής, 1911
Το **Ελληνικόν Φροντιστήριον Τραπεζούντος** ήταν σχολείο της ελληνικής παροικίας της Τραπεζούντας.
Στο σχολείο αυτό η χρήση της ποντιακής διαλέκτου  ήταν απαγορευμένη.

## Ιστορία
Το σχολείο άρχισε να λειτουργεί τον 17ο αιώνα, δεν ήταν όμως αρχικά σε υψηλή εκτίμηση, πλην όμως ήταν το μοναδικό σε όλη τη περιοχή. Με τον καιρό όμως καθιερώθηκε και άρχισε η αναγνώρισή του, ενώ πήρε την επωνυμία ως Φροντιστήριο. Στην καθιέρωσή του συνετέλεσαν μεταξύ άλλων οι ηγεμόνες της Μολδοβλαχίας Μουρούζες και Υψηλάντες, που στις αρχές του 18ου αιώνα άρχισαν να το επιχορηγούν οικονομικά, με σκοπό τη γενικότερη ανάδειξη και βελτίωσή του. Το όνομα Φροντιστήριο φέρεται να το έλαβε περί το 1682.

Στο ίδρυμα δίδαξαν από τον 17ο αιώνα διάφοροι διδάσκαλοι όπως ο Τραπεζούντιος Σεβαστός Κυμινήτης, ο Σάββας Τριανταφυλλίδης, ο Σάββας Κωνσταντινίδης, ο Περικλής Τριανταφυλλίδης κ.ά. Με διάταγμα του Βασιλέως Γεωργίου του Α΄ το ίδρυμα αναγωρίσθηκε και επίσημα ως ισότιμο ελληνικό Γυμνάσιο με τον τίτλο "*Ελληνικόν Φροντιστήριον Τραπεζούντος*".

Λειτούργησε παρά τις αντιξοότητες μέχρι το 1921, η δε προσφορά του υπήρξε πολύ σημαντική στην πνευματική και ηθική ανάπλαση των Ελληνοποντίων, στην ανάπτυξη της εθνικής τους συνείδησης, καθώς και στην κατάρτιση ικανών δασκάλων για τις εκεί κοινότητες.

Στους βασικούς ευεργέτες του Φροντιστηρίου περιλαμβάνονται επίσης πλούσιοι Έλληνες έμποροι, όχι μόνο από την περιοχή της Τραπεζούντας, αλλά και από αλλού, κυρίως τη Ρωσία και τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Από τους σπουδαιότερους δωρητές ήταν ο Κ.Λ. Γκίκας και ο Αλέξανδρος Μουρούζης (στις αρχές του 19ου αιώνα), ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα δωρητές και ευεργέτες του ιδρύματος υπήρξαν η Οικογένεια Καλλιβάζη, ο Χαράλαμπος Μουμόλωφ, οι αδελφοί Ασλανίδη (από το Ροστόφ της Νότιας Ρωσίας) και πολλοί άλλοι.

Το 1902 ολοκληρώθηκε η ανέγερση του νέου κτηρίου του Φροντιστηρίου. Το επιβλητικό τετραώροφο κτήριο σε σχήμα Π και με εσωτερική μεγάλη αυλή πίσω, χτισμένο πάνω στα βράχια της παραλίας της Τραπεζούντας, λειτούργησε με διευθυντή το Ματθαίο Παρανίκα ως το 1921, παρ' όλες τις αντιξοότητες που είχαν τα τελευταία έτη δημιουργηθεί από τις αναταραχές που είχαν ξεσπάσει στην περιοχή του Πόντου μετά το 1908, εξαιτίας του κινήματος του Νεοτούρκων και διήρκεσαν μέχρι και το 1922, έτος της Μικρασιατικής Καταστροφής.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*Αντώνη Υ. Παυλίδη, «Το Φροντιστήριο Τραπεζούντας (1900-1914) και η ιδεολογική κυριαρχία των Ελλήνων στον Πόντο», Περιοδικό *Αρχείον Πόντου*, Παράρτημα 24. Κοινωνία και Εκπαίδευση.
*τομ. 30, τ/χ. Β (1977-1978), σελ. 280-306.

## Περαιτέρω βιβλιογραφία
*Χρυσούλα Ταμίσογλου, «Το Φροντιστήριο της Τραπεζούντας», *Αρχείον Πόντου*, τομ. 47 (1996-1997), σελ. 227-242

Κατηγορία:Τραπεζούντα
Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Μπενίνιο Φιτιάλ

Ο **Μπενίνιο Φιτιάλ** (*Benigno Repeki Fitial*, 1945-) ήταν ο Κυβερνήτης των νησιών Βόρειες Μαριάνες από το 2006 ως τις 20 Φεβρουαρίου 2013. Το 2013 καθαιρέθηκε με απόφαση της Βουλής, κατηγορούμενος για 13 αδικήματα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου του 1945 και η οικογένειά του ανήκει στους *Satawalese* . Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Γκουάμ, όπου είναι αναγνωρισμένος ως "ξεχωριστός".  

Ο Φιτιάλ είναι ο πρώτος Κυβερνήτης που μιλάει τη γλώσσα της Καρολίνας. Οι Καρολίνιειοι είναι ομάδα λαών (μειονότητα στο νησί σε σχέση με τους Τσαμόρος) των οποίων οι πρόγονοι εγκαταστάθηκαν στις Βόρειες Μαριάνες στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα, από τα νησιά Γιαπ και Τσούουκ της Μικρονησίας.

Είναι παντρεμένος με τη Χοσίε Φιτιάλ και έχουν 2 παιδιά.

## Κυβερνήτης
Ο Φιτιάλ είναι ο 6ος στη σειρά του Κυβερνήτης στα νησιά Βόρειες Μαριάνες και ανέλαβε καθήκοντα το 2006. Εξελέγη στις 6 Νοεμβρίου 2005 και κέρδισε τον αντίπαλό του , Ρεπουμπλικανό Χουάν Μπαμπαούτα, με 28,1% των ψήφων. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι εκλογές για κυβερνήτη του 2005 ήταν οι πιο αμφίρροπες στην ιστορία της χώρας. Νωρίτερα ο Φιτιάλ ήταν πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Είναι μέλος του Κόμματος του Συμβολαίου.

Έπειτα από την ανάληψη των καθηκόντων του επέβαλε συγκεκριμένο ενδυματολογικό κώδικα για τα μέλη του υπουργικού του συμβουλίου.

## Επανεκλογή 2009
Στις 7 Νοεμβρίου 2009, στις κυβερνητικές εκλογές που διεξήχθησαν, τα αποτελέσματα δεν έβγαλαν νικητή (ποσοστό 50% και πάνω), στην πιο αμφίρροπη αναμέτρηση των τελευταίων ετών (με τη διαφορά ανάμεσα στους δύο βασικούς διεκδικητές να είναι 8 ψήφοι), και οι εκλογές επαναλήφθηκαν στις 23 Νοεμβρίου.
Ο Φιτιάλ επανεξελέγη κυβερνήτης στον δεύτερο γύρο, κάτι που έγινε για πρώτη φορά στην ιστορία των νησιών. Ο Φιτιάλ επικράτησε του Ρεπουμπλικάνου Χάιντς Χοφσνάιντερ με 51,4% έναντι 48,5% για τον αντίπαλό του.  Οι Ρεπουμπλικανοί κέρδισαν 9 έδρες στη Βουλή και 4 στη Γερουσία, έναντι 7 στη Βουλή για το Κόμμα Συμβολαίου, στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 7 Νοεμβρίου 2009. 

## Καθαίρεση 2013
Ο Κυβερνήτης Φιτιάλ καθαιρέθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2013 με απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων, καθώς κατηγορήθηκε για 13 αδικήματα, συμπεριλαμβανομένων της διαφθοράς και της παράβασης καθήκοντος.  Αν δεν παραιτούνταν, ο Φιτιάλ θα δικαζόταν ενώπιον της Γερουσίας.

Τον αντικατέστησε στο αξίωμα του Κυβερνήτη ο Ελόι Ίνος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γραφείο του Κυβερνήτη των Νησιών Μαριάνες
** Βιογραφία

Κατηγορία:Πολιτικοί των Βορείων Μαριανών Νήσων
Δολάριο Νήσων Σολομώντα

Το **δολάριο** (κωδικός ISO 4217: *SBD*) είναι το νόμισμα των νησιών του Σολομώντα από το 1977. Κανονικά βραχυγραφείται με το διεθνές σύμβολο του δολαρίου, το "$" ή, εναλλακτικά με το "SI$" ώστε να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα νομίσματα που είναι σε ονομαστικές αξίες του δολαρίου. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς (*cents*).

## Ιστορία

Τα νησιά χρησιμοποιούσαν παλιότερα τη λίρα των Νήσων του Σολομώντα και τη λίρα της Ωκεανίας. 

Το δολάριο εισήχθη στα νησιά το 1977 , έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους, και αντικατέστησε το Δολάριο της Αυστραλίας , με το οποίο είχε ίση αξία. Ως το 1979 τα δύο δολάρια είχαν ίδια αξία. Έπειτα από περιόδο πέντε μηνών, το δολάριο των Νήσων του Σολομώντα απέκτησε ισοτιμία με το αυστραλιανό δολάριο της στα 1,05 Δολάρια Νήσων του Σολομώντα προς 1 αυστραλιανό δολάριο.

Τα επόμενα 28 χρόνια και ιδιαίτερα την περίοδο του εμφυλίου πολέμου (2000-2003) η αύξηση του πληθωρισμού ήταν αλματώδης και το εθνικό νόμισμα έγινε ίσο σήμερα με 20 αυστραλιανά σεντς.

## Κέρματα
Το 1977 εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστική αξία των 1, 2, 5, 10 και 20 σεντς και του 1 δολαρίου. Τα κέρματα των σεντς ήταν όλα ίδια στο μέγεθος και στη σύνθεση όπως τα αντίστοιχα αυστραλιανά κέρματα, ενώ το 1 δολάριο ήταν φτιαγμένο από χαλκονικέλιο. Η σύνθεση άλλαξε τις επόμενες δεκαετίες. Το 1990 κυκλοφόρησαν τα χαλκονικέλινα κέρματα των 50 σεντς, τα οποία μάλιστα ήταν δωδεκαγωνικά. Το 1987 κυκλοφόρησαν τα τελευταία κέρματα του 1 και των 2 σεντς, τα οποία πλέον έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία.

Σε όλα τα κέρματα της νησιωτικής χώρας υπάρχει το πορτρέτο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.

## Τραπεζογραμμάτια
Τα χαρτονομίσματα των 2, 5 και των 10 δολαρίων κυκλοφόρησαν το 1977. Το 1981 ακολούθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 20 δολαρίων και το 1986 και 2006 αυτά των 50 και των 100 δολαρίων αντίστοιχα.. ΄Ενα πολυμερές χαρτονόμισμα των 2 δολαρίων τυπώθηκε το 2001 και αντικατέστησε τη σειρά που ήταν φτιαγμένη από ίνες βαμβακιού, για να επανέλθει στην αρχική του σύνθεση το 2006.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νήσοι Σολομώντα
Κατηγορία:Νομίσματα
Κατακόρυφος (αποσαφήνιση)

Ο όρος **κακακόρυφος** μπορεί ν΄ αναφέρεται ειδικότερα στις ακόλουθες περιπτώσεις:

* Κατακόρυφος στην συνήθη χρήση κατά την Αστρονομία, Κοσμογραφία και Γεωγραφία.
* Κατακόρυφος κύκλος στην Αστρονομία και Ναυτιλία
* Κατακόρυφος ρυθμός στην Αρχιτεκτονική.
Σόλομον Μαμαλόνι

Ο **Σόλομον Μαμαλόνι** (*Solomon Mamaloni*, 23 Ιανουαρίου 1943 - 11 Ιανουαρίου 2000) ήταν πολιτικός από τα νησιά του Σολομώντα και τρεις φορές Πρωθυπουργός της χώρας.

Γεννήθηκε το 1943 και απεβίωσε στις 11 Ιανουαρίου του 2000

## Πολιτική καριέρα
Το 1974 έγινε ανώτερος υπουργός, όταν ακόμα τα νησιά ήταν εξαρτημένο έδαφος από το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο αξίωμα αυτό θήτευσε ως το 1976.

Ο Μαμαλόνι ήταν ηγέτης του Προοδευτικού Κόμματος του Λαού, το οποίο είναι επίσης γνωστό με την ονομασία Ομάδα για την Ενότητα, από τη δεκαετία του ' 70 μέχρι το 1997.

Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1998 εξελέγη ηγέτης της Αντιπολίτευσης και αντικατέστησε τον Τζομπ Ντάντλεϊ Ταουσίγκα.

Παρέμεινε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ως το θάνατό του, από νεφρική ανεπάρκεια, σε νοσοκομείο της πρωτεύουσας Χονιάρα, τον Ιανουάριο του 2000.

## Πρωθυπουργικές θητείες
Υπήρξε Πρωθυπουργός στη νησιωτική χώρα συνολικά τρεις φορές:
* 31 Αυγούστου 1981 - 19 Νοεμβρίου 1984
* 28 Μαρτίου 1989 - 18 Ιουνίου 1993
* 7 Νοεμβρίου 1994 - 27 Αυγούστου 1997

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* worldstatesmen.org: Νήσοι Σολομώντα

Μαμα
Πίτερ Κενιλορέα

Ο **Σερ Πίτερ Κενιλορέα** (*Sir Peter Kenilorea*, 23 Μαΐου 1943 - 24 Φεβρουαρίου 2016) ήταν πολιτικός από τα νησιά Σολομώντα. Υπήρξε ο πρώτος αρχηγός κυβέρνησης των νησιών και επίσης ο πρώτος Πρωθυπουργός της ανεξαρτησίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Τακατάκα, στις 23 Μαΐου του 1943 στο νησί Μαλάιτα, και προέρχεται από την εθνοτική ομάδα 'Are'are. Έκανε παιδαγωγικές σπουδές σε Ευαγγελική Εκκλησία και επίσης δίδαξε. Συνδημιούργησε τη Χριστιανική Οργάνωση των Νήσων Σολομώντα. Είναι παντρεμένος με 8 παιδιά. Νεαρός ακόμα συνετέλεσε στην ίδρυση του Ενωμένου Κόμματος των Νήσων Σολομώντα.

## Πολιτική ανέλιξη
Το 1976 έγινε ανώτερος υπουργός και οδήγησε τη χώρα του στην ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο, το 1978. Έπειτα έγινε Πρωθυπουργός ως το 1981 και ξανά από το 1984 ως το 1986. Εξάλλου, υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών από το 1988 ως το 1989 και από το 1990 ως το 1993. Παραμένει ενεργός στην πολιτική ζωή του τόπου, πρόσφατα ως πρόεδρος του Κοινοβουλίου  και επικεφαλής επιτροπής για την επιτήρηση της ειρήνης στο νησί Μαλάιτα (έπειτα από τις ταραχές που έγιναν εκεί το 2000).

Το 2004 απέτυχε να εκλεγεί Γενικός Κυβερνήτης , καθώς στη σχετική ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο έλαβε μόλις 8 επί συνόλου 41 ψήφων. Το 2009 , ενώ ήταν πρόεδρος της βουλής , ήταν ξανά υποψήφιος για το αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη. Στην σχετική ψηφοφορία, τον Ιούνιο, ηττήθηκε και νέος Γενικός Κυβερνήτης έγινε ο Φρανκ Καμπούι.
Τον Αύγουστο του 2012 διεκδίκησε την βουλευτική έδρα στο Ανατολικό Αρεάρε (East 'Are'are), όμως απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής. 

Πέθανε τον Φεβρουάριο του 2016.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Νήσων Σολομώντα
Καστανιέτες

Οι **καστανιέτες** ή **καστανιέττες** είναι κρουστό μουσικό όργανο, το οποίο κατατάσσεται στα ιδιόφωνα, με χαρακτηριστικό ήχο κροτάλων. Αποτελείται από δύο ξύλινα, όμοια μεταξύ τους στρογγυλά και κοίλα τμήματα, σαν τα επικαλύματα των καστάνων, που ενώνονται με κορδόνι ή ταινία και περνιούνται στα δάκτυλα του οργανοπαίκτη, έτσι ώστε να παραμένουν ανοικτά και με τη πίεση του αντίχειρα και του μέσου δακτύλου να κτυπούν μεταξύ τους και να παράγουν τον ιδιάζοντα ήχο.

Χρησιμοποιούνται κυρίως στους ισπανικούς χορούς και ρυθμούς μουσικής τονίζοντας χορευτικές κινήσεις και υπογραμμίζοντας τον ρυθμό. Χαρακτηριστικό είναι το άκουσμα της καστανιέτας στη πασίγνωστη διεθνώς μουσική υπόκρουση της "ισπανικής υποχώρησης".

Επίσης κατασκευάζονται και καστανιέτες μεγάλες με λαβές που μοιάζουν με κουτάλες, όπως και μικρές που φέρονται γύρω από τύμπανα και κρούονται με ράβδο.

Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα
Κατηγορία:Παραδοσιακά μουσικά όργανα
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Ισπανία
Κατηγορία:Ιδιόφωνα
Κατακόρυφος

**Κατακόρυφος τόπου**, ή απλούστερα **κατακόρυφος**, ή και **γραμμή**  ονομάζεται η ακτίνα της Γης που διέρχεται από σημείο που βρίσκεται ο παρατηρητής. Η κατεύθυνσή της αποτελεί τη κατεύθυνση της βαρύτητας, στο σημείο εκείνο, στην επιφάνεια της Γης και γίνεται αντιληπτή με το νήμα της στάθμης.

Θεωρητικά η διεύθυνση του νήματος της στάθμης συμπίπτει με την διεύθυνση της γήινης ακτίνας που διέρχεται από τον τόπο της παρατήρησης. Στη πραγματικότητα όμως οι δύο αυτές διευθύνσεις σχηματίζουν μεταξύ τους μια πολύ μικρή γωνία από γεωλογικούς λόγους, γι΄ αυτό συνηθίζεται να λέγεται στην ακριβολογία των ειδικών ερευνητών ότι η διεύθυνση του νήματος της στάθμης παρεκκλίνει ελαφρά της κατακορύφου, αποδίδοντας σε απόλυτη έννοια του όρου.

* Η κατακόρυφος αποτελεί σαφώς τοπική έννοια αφού σε κάθε τόπο μία κατακόρυφος υπάρχει.

Η προέκταση της κατακορύφου γραμμής ενός τόπου τέμνει την ουράνια σφαίρα σε δύο σημεία. Το ακριβώς υπεράνω του παρατηρητή σημειο ονομάζεται Ζενίθ, ενώ το έτερο στον αντίποδά του ονομάζεται Ναδίρ. Ο πλησιέστερος προς το Ζενίθ Ουράνιος Πόλος ονομάζεται **Άνω Πόλος** και ο πλησιέστερος προς το Ναδίρ **Κάτω Πόλος**.

Στην ουράνια σφαίρα η απόσταση Ζενίθ - Άνω Πόλου ονομάζεται πολοζενιθιακή απόσταση.

Προσοχή: Δεν θα πρέπει να συγχέεται ο Άνω Πόλος με τον Ουράνιο Βόρειο Πόλο γιατί στη θέση του (πλησιέστερος του Ζενίθ) μπορεί να είναι ο Ουράνιος Νότιος Πόλος.

## Εκφράσεις
Στις ελληνικές δημώδεις εκφράσεις ο όρος αποδίδεται περισσότερο στον ουδέτερο τύπο "κατακόρυφον" με την έννοια του μέγιστου π.χ. "*στο κατακόρυφο της δόξας*", "*η φήμη του έφθασε στο κατακόρυφο*" κ.λπ.

Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων
Κατηγορία:Προσανατολισμός
Κατηγορία:Γεωδαισία
Κατηγορία:Γεωμετρία
Μαγνητική αντίσταση

**Μαγνητική αντίσταση** ή **μαγνητοαντίσταση** ονομάζεται η αντίσταση που προβάλλουν κάποια σώματα στη μαγνήτισή τους, δηλαδή στη δίοδο των επαγωγικών γραμμών.
Η μαγνητική αντίσταση ενός σώματος είναι ανάλογη του μήκους του και αντιστρόφως ανάλογη της διατομής του και της μαγνητικής διαπερατότητάς του.
Για την αυτή μαγνητεγερτική δύναμη η μαγνητική αντίσταση είναι αντιστρόφως ανάλογη της μαγνητικής ροής

Μονάδα μέτρησης της μαγνητικής αντίστασης είναι το έρστεντ (Oerstedt) που είναι η μαγνητική αντίσταση σώματος μήκους 1 εκ. και διατομής 1 τ.εκ. και έχει συντελεστή διαπερατότητας ίση με την μονάδα. 
Το Έρνστεντ ισούται επίσης με το πηλίκο 1 γκίλμπερτ προς 1 μάξουελ.

## Δείτε σχετικά
*Μαγνητικές μονάδες

Αντίσταση
Μαγνητικός διακλαδωτής

**Μαγνητικός διακλαδωτής** ή *διακλαδωτήρας* ονομάζεται χαρακτηριστική διάταξη με την οποία επιζητείται η εξασθένιση του μαγνητικού πεδίου σε κάποιο σημείο του χώρου. Αυτό επιτυγχάνεται με την παρεμβολή (τοποθέτηση), μεταξύ των πόλων ενός μαγνήτη τεμαχίου σιδήρου ή ανάλογων ιδιοτήτων υλικού, δια του οποίου και διέρχεται μέγα πλήθος δυναμικών γραμμών λόγω ακριβώς της μεγάλης του διαπερατότητας, οπότε και επέρχεται η επιζητούμενη εξασθένιση.

Διακλαδωτής
Μαγνητικός μεσημβρινός

**Μαγνητικός μεσημβρινός** ονομάζεται κάθε μέγιστος κύκλος της Γης που είναι κάθετος προς τον μαγνητικό άξονα της Γης, του άξονα δηλαδή που διέρχεται από τους μαγνητικούς πόλους της Γης.

*Οι μαγνητικοί μεσημβρινοί λαμβάνονται υπ΄ όψη στη σύνταξη των μαγνητικών χαρτών.

## Δείτε σχετικά
*Γήινος μαγνητισμός

Μεσημβρινός
Έιναρ Χέρτζσπρουνγκ

Ο **Έιναρ Χέρτζσπρουνγκ** (*Ejnar Hertzsprung*, 8 Οκτωβρίου 1873 – 21 Οκτωβρίου 1967) ήταν Δανός χημικός και αστρονόμος. Γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη και πέθανε στο Ροσκίλντε.

Κατά τα έτη 1911 ως 1913, από κοινού με τον Αμερικανό αστρονόμο Χένρι Νόρις Ράσελ, ανέπτυξε εννοιολογικά το πολύ γνωστό σήμερα Διάγραμμα Hertzsprung-Russell. Το 1913 ο Χέρτζσπρουνγκ προσδιόρισε τις αποστάσεις αρκετών κηφειδών με στατιστική παραλλακτική μέθοδο και μπόρεσε έτσι να βαθμονομήσει τη σχέση περιόδου-απόλυτης λαμπρότητας των κηφειδών που είχε ανακαλύψει η Ενριέτα Λίβιτ. Χρησιμοποίησε αυτή τη σχέση για να εκτιμήσει την απόσταση του Μικρού Νέφους του Μαγγελάνου.

Από το 1919 ως το 1946 ο Χέρτζσπρουνγκ εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο του Λέιντεν στην Ολλανδία (από το 1937 ήταν ο διευθυντής του). Ανεκάλυψε επίσης 2 αστεροειδείς, τον 1627 Ίβαρ και τον 1702 Καλαχάρι.

## Διακρίσεις
### Βραβεία
* Χρυσό μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (1929)
* Μετάλλιο Bruce (1937).

### Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο μεγάλος κρατήρας Χέρτζσπρουνγκ (Hertzsprung) στη Σελήνη.
* Ο αστεροειδής 1693 Χέρτζσπρουνγκ (Hertzsprung), που ανακαλύφθηκε το 1935.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα του Μεταλλίου Bruce 
* Το μετάλλιο της Βασιλ. Αστρονομ. Εταιρείας

Κατηγορία:Δανοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Γιόχαν Γκότφριντ Γκάλε

Ο **Γιόχαν Γκότφριντ Γκάλε** (, 9 Ιουνίου 1812 – 10 Ιουλίου 1910) ήταν Γερμανός αστρονόμος στο Αστεροσκοπείο του Βερολίνου, ο οποίος, με τη βοήθεια του φοιτητή του Χάινριχ ντ' Αρέ, πέτυχε να ανακαλύψει τον πλανήτη Ποσειδώνα, στις 23 Σεπτεμβρίου 1846. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησε τους μαθηματικούς υπολογισμούς του Ουρμπέν Λεβεριέ, που έδιναν προσεγγιστικά το μέρος της ουράνιας σφαίρας όπου θα έπρεπε να βρίσκεται εκείνη την εποχή ο πλανήτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκάλε γεννήθηκε στο Ράντις του κρατιδίου Σαξονία-Άνχαλτ και άρχισε τη σταδιοδρομία του στην αστρονομία ως βοηθός του Γιόχαν Φραντς Ένκε το 1835, αμέσως μετά την έναρξη λειτουργίας του Αστεροσκοπείο του Βερολίνου. Η διδακτορική διατριβή του Γκάλε, που ολοκληρώθηκε το 1845, ήταν μία αναγωγή και κριτική θεώρηση των παρατηρήσεων από τον Δανό αστρονόμο Όλε Ρέμερ μεσημβρινών διαβάσεων αστέρων και πλανητών από τις 20 Οκτωβρίου μέχρι τις 23 Οκτωβρίου του 1706. Το 1851 ο Γκάλε μετακόμισε στο Μπρεσλάου (το σημερινό Βρότσουαφ της Πολωνίας) για να αναλάβει την έδρα της Αστρονομίας στο εκεί πανεπιστήμιο και τη διεύθυνση του τοπικού αστεροσκοπείου.

Σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του μελετούσε τους κομήτες και το 1894 (με τη βοήθεια του γιου του Ανδρέα) εξέδωσε ένα κατάλογο με 414 κομήτες. Ο ίδιος ανακάλυψε τρεις κομήτες, όλους στη σύντομη χρονική περίοδο από τις 2 Δεκεμβρίου 1839 ως τις 6 Μαρτίου 1840. Πέθανε στο Πότσνταμ σε ηλικία 98 ετών.

## Η πρώτη παρατήρηση του Ποσειδώνα
Περί το 1845 ο Γκάλε απέστειλε ένα αντίγραφο της διδακτορικής του διατριβής στον Ουρμπέν Λεβεριέ, αλλά έλαβε απάντηση ένα χρόνο αργότερα, στις 18 Σεπτεμβρίου 1846. Σε αυτή ο Λεβεριέ του ζητούσε να παρατηρήσει μια συγκεκριμένη περιοχή στα ουράνια για να βρει ένα νέο πλανήτη την ύπαρξη του οποίου είχε προβλέψει με βάση τις παρέλξεις που ασκούσε πάνω στον πλανήτη Ουρανό. Η επιστολή έφθασε στον Γκάλε στις 23 Σεπτεμβρίου. Την ίδια εκείνη νύκτα, και αφού ο Ένκε του έδωσε την άδεια, βρήκε ένα ουράνιο σώμα σε συμφωνία με τις προβλέψεις και επιβεβαίωσε ότι ήταν πλανήτης κατά τα επόμενα δύο βράδια, καθώς είχε μετακινηθεί από την ακριβή θέση του της 23ης.

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο αστεροειδής 2097 Γκάλε (2097 Galle), που ανακαλύφθηκε το 1953.
* Ο κρατήρας Γκάλε στο βόρειο ημισφαίριο της Σελήνης.
* Ο κρατήρας Γκάλε στον πλανήτη Άρη.
* Ο ένας από τους (δυσδιάκριτους) δακτυλίους του Ποσειδώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

### Νεκρολογίες
* AN '''185''' (1910) 309/310 

* JRASC '''4''' (1910) 379
* MNRAS '''71''' (1911) 275
* Obs '''33''' (1910) 314

### Αστρονομική εικόνα
* Εικόνα της NASA του κρατήρα Γκάλε στον Άρη (γνωστού και ως «Χαρούμενο πρόσωπο»)

Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Ισογώνια καμπύλη

Η **Ισογώνια καμπύλη** είναι όρος που χρησιμοποιείται κυρίως στη σύνταξη των μαγνητικών χαρτών.

Ισογώνια καμπύλη είναι αυτή που δημιουργείται από την σχεδιαστική γραμμική ένωση όλων των τόπων ενός γεωγραφικού χώρου οι οποίοι παρουσιάζουν (παρατηρείται) η αυτή τιμή μαγνητικής απόκλισης.

Οι ισογώνιες καμπύλες έχουν την διεύθυνση Βορρά - Νότου.

Κατηγορία:Μαγνητισμός
Κατηγορία:Χαρτογραφία
Χανς φον Όιλερ-Τσέλπιν

Ο **Χανς Καρλ Άουγκουστ Σίμων φον Όιλερ-Τσέλπιν** (Hans Karl August Simon von Euler-Chelpin, 15 Φεβρουαρίου 1873 – 6 Νοεμβρίου 1964) ήταν Γερμανός χημικός, με σημαντική έρευνα στη Βιοχημεία. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας του 1929 από κοινού με τον Άρθουρ Χάρντεν για τις έρευνές τους στη ζύμωση των σακχάρων και τα σχετικά ένζυμα.

Ο Όιλερ-Τσέλπιν γεννήθηκε στο Άουγκσμπουργκ της Γερμανίας και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου και εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του με τον Έμιλ Φίσερ. Σε όλη σχεδόν την επιστημονική του σταδιοδρομία ήταν καθηγητής της Γενικής και Οργανικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης (από το 1906 ως το 1941), και διευθυντής του εκεί Ινστιτούτου Οργανοχημικών Ερευνών (1938-1948). Απεβίωσε στη Στοκχόλμη σε ηλικία 91 ετών.

Ο Όιλερ-Τσέλπιν ήταν έγγαμος και η σύζυγός του Άστριντ Κλέβε ήταν επίσης χημικός και κόρη του χημικού Περ Τέοντορ Κλέβε. Ο γιος τους Ουλφ φον Όιλερ (1905-1983) τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1970.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βιογραφία στον ιστοτόπο των Βραβείων Nobel
* Βιογραφία στα σουηδικά

Κατηγορία:Σουηδοί χημικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα
Αντώνιος Μαγκάκης

-->

}}

Ο **Αντώνιος Μαγκάκης** (1890 - 26 Απριλίου 1952) ήταν Έλληνας νομομαθής, συγγραφέας και πολιτικός, βουλευτής Κυκλάδων. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νάξο το 1890. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε τη δικηγορία. Επίσης, ίδρυσε νομικό φροντιστήριο στην Αθήνα και ασχολήθηκε με τη συγγραφή νομικών εγχειριδίων, από τα οποία δημοφιλέστερο ήταν το «*Ενοχικόν Δίκαιον*».

Διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του φίλου και συντοπίτη του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, εξέχοντος αντιβενιζελικού πολιτικού που το 1922 τουφεκίστηκε στη Δίκη των έξι.

Από την ίδρυση του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ) κατέλαβε σ΄ αυτό τη θέση του νομικού συμβούλου, που διατήρησε μέχρι τον θάνατό του. Το 1936 εκλέχθηκε βουλευτής Κυκλάδων με την δεξιά Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν επί σειρά ετών πρόεδρος και γενικός διευθυντής του Οργανισμού Διαχειρίσεως Εφοδίων Εξωτερικού (ΕΦΕΞ).

Ο Αντώνιος Μαγκάκης πέθανε τον Απρίλιο του 1952 από καρδιακή προσβολή. Η κηδεία του έγινε με δαπάνη του ΙΚΑ.

Γιος του ήταν ο διαπρεπής κεντροαριστερός νομικός, πολιτικός και υπουργός Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση
Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση
Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Ζερόμ Λαλάντ

Ο **Ζοζέφ Ζερόμ Λεφρανσουά ντε Λαλάντ** (, 11 Ιουλίου 1732 – 4 Απριλίου 1807) ήταν Γάλλος αστρονόμος και συγγραφέας.

## Βιογραφία
Ο Λαλάντ γεννήθηκε στο Μπουργκ-αν-Μπρες () (σήμερα στον νομό Αιν). Οι γονείς του τον έστειλαν στο Παρίσι να σπουδάσει νομική, αλλά καθώς κατέλυσε στο *Hôtel Cluny*, όπου ο Ντελίλ είχε το αστεροσκοπείο του, προσελκύσθηκε στην Αστρονομία και έγινε ο πιο ένθερμος μαθητής των Ντελίλ και Πιερ Λεμονιέ. Ολοκλήρωσε όμως και τις σπουδές του στη νομική, οπότε θα επέστρεφε στη γενέτειρά του ως δικηγόρος, όταν ο Λεμονιέ πήρε άδεια να τον στείλει στο Βερολίνο για παρατηρήσεις της σεληνιακής παραλλάξεως σε συγχρονισμό με εκείνες του Νικολά Λουί ντε Λακάιγ στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας.

Η επιτυχής επιτέλεση αυτών των παρατηρήσεων προκάλεσε την εκλογή του σε ηλικία 21 ετών στην Ακαδημία του Βερολίνου και στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών. Τότε αφοσιώθηκε στη βελτίωση της πλανητικής θεωρίας, δημοσιεύοντας το 1759 διορθωμένη έκδοση των πινάκων του Χάλεϊ με μια ιστορία των εμφανίσεων του ομώνυμου κομήτη. Το 1762 ο Ντελίλ παραιτήθηκε από την έδρα της Αστρονομίας στο *Collège de France* για να την αναλάβει ο Λαλάντ. Το σπίτι του Λαλάντ ήταν ένα είδος σεμιναρίου Αστρονομίας και ανάμεσα στους μαθητές του ήταν και οι Ντελάμπρ, Τζιουζέπε Πιάτσι, Πιερ Μεσαίν και ο ίδιος ο ανεψιός του, ο Μισέλ Λαλάντ (Michel Lalande). Κέρδισε μεγάλη φήμη με τις δημοσιεύσεις του για τη διάβαση της Αφροδίτης το 1769.

Ως καλός ομιλητής και συγγραφέας, ο Λαλάντ βοήθησε στην εκλαΐκευση της Αστρονομίας. Οι πλανητικοί του πίνακες, στους οποίους ενσωμάτωνε διορθώσεις για τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των πλανητών, ήταν οι καλύτεροι που υπήρχαν έως το 1800, ενώ το ετήσιο Βραβείο Λαλάντ που θέσπισε το 1802 για αστρονομικές μελέτες αποτελεί μια απόδειξη του ενθουσιασμού του για την αγαπημένη του ενασχόληση.

Ο κατάλογος αστέρων που συνέταξε το 1801 (ίσως και ο ίδιος ο αστρονόμος) είναι σήμερα γνωστός κυρίως για ένα μέλος του, τον αστέρα Λαλάντ 21185 http://www.solstation.com/stars/la21185.htm, από τους κοντινότερους στη Γη.

* Ο κρατήρας Lalande στη Σελήνη πήρε το όνομά του.

## Μερική εργογραφία

* *Traité d'astronomie* (2 τόμοι, 1764, εμπλουτισμένη έκδοση σε 4 τόμους το 1771–1781; 3η έκδ., 3 τόμοι, 1792)
* *Histoire céleste française* (1801), περιέχουσα τις θέσεις 50.000 αστέρων
* *Bibliographie astronomique* (1803), με μια Ιστορία της Αστρονομίας από το 1780 έως το 1802
* *Astronomie des dames* (1785)
* *Abrégé de navigation* (1793)
* *Voyage d'un français en Italie* (1769), πολύτιμο ημερολόγιο του ταξιδιού του το 1765–1766

Ο Λαλάντ έκανε πάνω από 150 ανακοινώσεις στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών, ενώ συνέγραψε και τους δύο τελευταίους τόμους της 2ης εκδόσεως της «Ιστορίας των Μαθηματικών» του Montucla (1802).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ

μικρογραφία|Το Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ του 1998.
Το **Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ** (ισπανικά: *Copa CONMEBOL*) ήταν το Κύπελλο της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL). Ήταν αντίστοιχο του ευρωπαϊκού Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Διεξαγόταν από το 1992 ως το 1999 και σ’ αυτό συμμετείχαν δύο ή τρεις ομάδες από κάθε χώρα οι οποίες δεν προκρίνονταν στο Κόπα Λιμπερταδόρες. Η διοργάνωση διεξαγόταν με το σύστημα των διπλών αγώνων νοκ-άουτ από τον προκριματικό γύρο μέχρι και τον τελικό χωρίς να ισχύει ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ.

Το 1999 διακόπηκε η διεξαγωγή του και αντικαταστάθηκε από δύο άλλα κύπελλα, το Κόπα Μερκοσούρ και το Κόπα Μερκονόρτε. Το 2002 τα κύπελλα αυτά αντικαταστάθηκαν από το Κόπα Σουδαμερικάνα, που αποτελεί τη σημερινή συνέχεια του Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ.

## Τελικοί

## Τίτλοι ανά σύλλογο

Επτά διαφορετικές ομάδες κατέκτησαν το τρόπαιο στην οκτάχρονη διάρκειά του. Άλλες τέσσερις έφτασαν στον τελικό χωρίς να το κερδίσουν. Η πιο επιτυχημένη ομάδα υπήρξε η Ατλέτικο Μινέιρο με 2 τίτλους και μια ακόμα παρουσία στον τελικό.

## Τίτλοι ανά χώρα

Τα οκτώ κύπελλα μοιράστηκαν ομάδες μόνο από τη Βραζιλία και την Αργεντινή. Στον τελικό έφτασαν επίσης ομάδες από την Ουρουγουάη, την Παραγουάη και την Κολομβία.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Κόπα Μερκονόρτε

Το **Κόπα Μερκονόρτε** (ισπανικά: *Copa Merconorte*) ήταν βραχύβια ποδοσφαιρική διοργάνωση η οποία διεξήχθη από το 1998 ως το 2001. Δημιουργήθηκε, όταν η Συνομοσπονδία ποδοσφαίρου της Ν. Αμερικής αποφάσισε, για οικονομικούς λόγους, να σταματήσει τη διεξαγωγή του Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ και να το αντικαταστήσει με το Κόπα Μερκοσούρ στο οποίο μετείχαν μόνο δημοφιλείς ομάδες από τις χώρες του νότου: Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη και Χιλή.

Τότε οι πέντε χώρες του βόρειου τμήματος της Ν. Αμερικής: Βενεζουέλα, Κολομβία, Περού, Βολιβία και Ισημερινὀς αποφάσισαν να δημιουργήσουν το δικό τους κύπελλο, το «Κόπα Merconorte». Στη διοργάνωση κάλεσαν να μετέχουν και ομάδες από το Μεξικό, την Κόστα Ρίκα και τις ΗΠΑ. Το Κόπα Merconorte διεξήχθη μόνο τέσσερις σαιζόν, από το 1998 ως το 2001. Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από το Κόπα Σουδαμερικάνα.

Η πρώτη φάση της διοργάνωσης γινόταν σε ομίλους. Στη συνέχεια όσες ομάδες προκρίνονταν αγωνίζονταν με το σύστημα των διπλών αγώνων νοκ-άουτ ως τον τελικό.

## Τελικοί

## Τίτλοι ανά σύλλογο

Και τα τέσσερα κύπελλα κατέκτησαν τρεις ομάδες της Κολομβίας με πιο επιτυχημένη την Ατλέτικο Νασιονάλ που πήρε δύο τίτλους. 

## Τίτλοι ανά χώρα

Και τα τέσσερα κύπελλα κατέκτησαν ομάδες της Κολομβίας αλλά και οι τρεις από τις τέσσερις φιναλίστ ήταν από την Κολομβία.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Κόπα Μερκοσούρ

Το **Κόπα Μερκοσούρ** (ισπανικά: *Copa Mercosur*, πορτογαλικά: *Copa Mercosul*) ήταν βραχύβια ποδοσφαιρική διοργάνωση η οποία διεξήχθη από το 1998 ως το 2001. Δημιουργήθηκε, όταν η Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ν. Αμερικής αποφάσισε, για οικονομικούς λόγους, να σταματήσει τη διεξαγωγή του Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ. Στη θέση του καθιέρωσε το «Κόπα Mercosur», στο οποίο μετείχαν μόνο δημοφιλείς ομάδες από τις χώρες: Βραζιλία, Αργεντινή, Ουρουγουάη, Παραγουάη και Χιλή, ώστε να υπάρχει οικονομικό ενδιαφέρον. Το Κόπα Mercosur διεξήχθη μόνο τέσσερις σεζόν, από το 1998 ως το 2001. Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από το Κόπα Σουδαμερικάνα.

Στη διοργάνωση μετείχαν 20 ομάδες, χωρισμένες σε πέντε ομίλους. Από τους ομίλους προκρίνονταν οι οκτώ και συνέχιζαν ως τον τελικό με το σύστημα των διπλών αγώνων νοκ-άουτ. Αρχικά για την κατάκτηση του κυπέλλου δεν υπολογιζόταν η διαφορά τερμάτων, παρά μόνον το αποτέλεσμα (νίκη, ισοπαλία, ήττα). Έτσι δυο φορές (1998, 2000) χρειάστηκε και τρίτος τελικός.

## Τελικοί

## Τίτλοι ανά σύλλογο

Καμία από όλες τις νικήτριες του θεσμού δεν κατέκτησε παραπάνω από έναν τίτλο. Η βραζιλιάνικη Παλμέιρας υπήρξε και δύο φορές φιναλίστ και θεωρείται η πιο επιτυχημένη ομάδα στο θεσμό, αφού έπαιξε στους τρεις από τους τέσσερεις τελικούς.

## Τίτλοι ανά χώρα

Τα τέσσερα κύπελλα κατέκτησαν τέσσερεις διαφορετικές ομάδες: τρεις από τη Βραζιλία και μία από την Αργεντινή. Βραζιλιάνικες ήταν και οι φιναλίστ των τεσσάρων διοργανώσεων. 

## Πηγές

Κατηγορία:Μερκοσούρ
Σουπερκόπα Λιμπερταδόρες

Το **Σουπερκόπα Λιμπερταδόρες** (ισπανικά: *Supercopa Libertadores*, πορτογαλικά: *Supercopa Libertadores*), γνωστό επίσης και ως «Σουπερκόπα Ζοάο Χαβελάνζε» (Supercopa João Havelange), ήταν μια βραχύβια ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξήχθη από το 1988 ως το 1997. Σε αυτή συμμετείχαν μόνο οι κάτοχοι του Κόπα Λιμπερταδόρες καθώς και η Βάσκο Ντα Γκάμα, που είχε κατακτήσει το 1948 το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ν. Αμερικής, μια δοκιμαστική διοργάνωση χωρίς συνέχεια.

Κάθε Αύγουστο η κάτοχος του Σουπερκόπα αντιμετώπιζε σε διπλό τελικό τη νικήτρια του Λιμπερταδόρες για την κατάκτηση του Ρεκόπα Σουδαμερικάνα. Το 1998 το Σουπερκόπα αντικαταστάθηκε από το Κόπα Μερκοσούρ και το Κόπα Μερκονόρτε.

## Συμμετέχουσες ομάδες
*  (7): Αρχεντίνος Τζούνιορς, Βέλες Σάρσφιλντ, Εστουντιάντες, Μπόκα Τζούνιορς, Ιντεπεντιέντε, Ρασίνγκ, Ρίβερ Πλέιτ
*  (6): Βάσκο Ντα Γκάμα, Γκρέμιο, Κρουζέιρο, Σάντος, Σάο Πάολο, Φλαμένγκο    
*  (2): Νασιονάλ, Πενιαρόλ
*  (1): Ατλέτικο Νασιονάλ
*  (1): Ολίμπια Ασουνσιόν
*  (1): Κόλο-Κόλο

## Τελικοί

## Τίτλοι ανά σύλλογο
Τους δέκα τίτλους κατέκτησαν οκτώ διαφορετικές ομάδες. Πιο επιτυχημένες υπήρξαν, με δύο κύπελλα η καθεμία, η Κρουζέιρο (με δύο ακόμα παρουσίες σε τελικούς) και η Ιντεπεντιέντε (με μία ακόμα παρουσία σε τελικό). Από ένα κύπελλο κατέκτησαν οι: Βέλες Σάρσφιλντ, Μπόκα Τζούνιορς, Ολίμπια Ασουνσιόν, Ρασίνγκ, Ρίβερ Πλέιτ και Σάο Πάολο.

## Τίτλοι ανά χώρα
Τους δέκα τίτλους μοιράστηκαν: έξι φορές ομάδες της Αργεντινής, 3 φορές από τη Βραζιλία και μία φορά ομάδα από την Παραγουάη.

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου