open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Α.Π.Σ. Εθνικός Σαγέικων

Ο **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Εθνικός Σαγέικων** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της δυτικής Αχαΐας. Έδρα του είναι το χωριό Σαγέικα Αχαΐας και αγωνίζεται σε ιδιόκτητο γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1968 με χρώματα το μπλε και το άσπρο κι ανήκει στη δύναμη της ΕΠΣ Αχαΐας με αριθμό μητρώου ΕΠΟ 1520. Θεωρείται φυσική συνέχεια του *Ολυμπιακού Σαγέικων* που υπήρχε από το 1931 σαν ανεξάρτητο σωματείο.

Ξεκίνησε από την Γ' κατηγορία το 1971 και σε δύο χρόνια, το 1973, έπαιζε στην Α΄ Κατηγορία . Στην Α' κατηγορία αγωνίστηκε με ένα μικρό διάλειμμα την περίοδο 1981-82 έως το 1985 όπου υποβιβάστηκε  . Στην Α επέστρεψε το 1991 , το 1993 , κι από το 1995 έως σήμερα αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία .

Ο Εθνικός έχει κατακτήσει τρεις φορές το πρωτάθλημα Αχαΐας. Πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο 1990-91, έπειτα την περίοδο 1997-98 και 2008-09. Στο κύπελλο Αχαΐας είναι δύο φορές νικητής την περίοδο 1974-75 όπου στον τελικό νίκησε τον Απόλλων Εγλυκάδος με 1-0. Και την περίοδο 1975-76 όπου νίκησε στον τελικό τον Παναιγιάλειο με 2-1. Φιναλίστ ήταν το 2009-10 όπου έχασε με 4-0 από τον Ατρόμητο Λάππα.

### Συμμετοχές στη [[Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου αντρών|Δ΄ Εθνική]]

### Γήπεδο
Το πρώτο γήπεδο του συλλόγου ήταν οικόπεδο που είχε παραχωρήσει ιδιώτης γι' αυτό τον σκοπό, εκεί αγωνίστηκε ο Εθνικός έως το 1985. Το σημερινό γήπεδο κατασκευάστηκε με ενέργειες του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου κι η ομάδα αγωνίζεται από την περίοδο 1989-90. Το 2009 τοποθετήθηκε φυσικός χλοοτάπητας.

## Τίτλοι - Διακρίσεις
* Πρωτάθλημα Αχαΐας: 1991, 1998, 2009, 2012, 2014
* Κύπελλο Αχαΐας: 1974, 1975
* Πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας Αχαΐας: 1990

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάσος Σταθόπουλος, *Αχαϊκό ποδόσφαιρο, εκατόν είκοσι χρόνια (1891-2010)*, εκδόσεις Γιάννης Πικραμένος, Πάτρα 2010, ISBN 978-968-6628-27-6.
* Βασίλειος Οικονομόπουλος (εκδ.), *Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα*, Εκδόσεις "ΠΑΝΟΡΑΜΑ", Πάτρα 1994.
* Βασιλείου Κυριαζή, "Φωστήρας 35 χρόνια πορείας", 2005.

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1968
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968
Α.Π.Σ. Ζαβλάνι

Ο **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Ζαβλάνι** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της πόλης της Πάτρας. Έχει έδρα του την συνοικία Ζαβλάνι στα ανατολικά της πόλης.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1950 σαν Πανζαβλανιακός αλλά άλλαξε σύντομα σε Ζαβλάνι επειδή ηχούσε σλάβικο με χρώματα το κόκκινο και άσπρο και αριθμό μητρώου ΕΠΟ 404. Ανήκει στη δύναμη της ΕΠΣ Αχαΐας.

Ξεκίνησε από την Γ' κατηγορία γρήγορα ανέβηκε στην Β΄και το 1961-62 παίζει για πρώτη φορά στην Α' κατηγορία. Υποβιβάστηκε το 1962-63 για να επιστρέψει στην Α' το 1976-77 όπου αγωνίζεται συνεχώς έως σήμερα (2011).

Το Ζαβλάνι έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα Αχαΐας το 1991-92 και το 2004-05. Την περίοδο 1982-83 έχασε τον τίτλο και την άνοδο σε αγώνα μπαράζ από τον Άρη Πατρών στα πέναλτι.

Το κύπελλο Αχαΐας το κατέκτησε τρεις φορές, πρώτη το 1986-87 νικώντας τον Άρη με 1-0 Το 2003-04 νικώντας την Αστραπή με 2-1 στην παράταση, ο αγώνας μάλιστα ήταν testevent από την Ολυμπιακή επιτροπή. Νικητής ήταν και το 2005-06 στον τελικό με την Νίκη Προαστίου όπου νίκησε με 2-0. Στο κύπελλο φιναλίστ ήταν το 1994-95 όπου έχασε με 1-0 από τον Α.Π.Σ. Πάτραι. Στον τελικό του 2004-05 έχασε από τον Φωστήρα με 2-1 στην παράταση . Στον τελικό του 2010-11 έχασε από τον Τριταιϊκό με 2-1 στην παράταση.

## Συμμετοχές στην Δ΄ Εθνική

thumb|Γήπεδο Ζαβλανίου
thumb|right|200px|Το Ζαβλάνι στην Δ΄Εθνική το 2005-2006

## Τίτλοι
* Πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Αχαΐας: 1992, 2005
* Κύπελα Ε.Π.Σ. Αχαΐας: 1987, 2004, 2006
* Φιναλίστ Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Αχαΐας: 1995, 2005, 2011

## Παραπομπές


## Πηγές
* Λεύκωμα: *1880-1980, 100 χρόνια Πατραϊκό Ποδόσφαιρο*, Έκδοση Οργανισμός Νεολαίας & Άθλησης Δήμου Πατρέων, Πάτρα 2006
* Βασίλης Οικονομόπουλος (εκδ.), *Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα*, Πάτρα 1994
* Τάσσος Σταθόπουλος, ''Αχαϊκό ποδόσφαιρο, εκατόν είκοσι χρόνια (1891-2010), εκδόσεις Γιάννης Πικραμένος, Πάτρα 2010, ISBN 978-968-6628-27-6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βίντεο από τους πανηγυρισμούς για την κατάκτηση του κυπέλλου Αχαΐας 2005-2006

Κατηγορία:Α.Π.Σ. Ζαβλάνι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1950
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950
Ύφαλος Κίνγκμαν

thumb|right|300px|Ύφαλος Κίνγκμαν
Ο **Ύφαλος Κίνγκμαν** είναι ένας τροπικός κοραλλιογενής ύφαλος εκτάσεως 1 τετραγωνικού χιλιομέτρου στον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό, περίπου στο μέσον της απόστασης μεταξύ των νήσων της Χαβάης και της Αμερικανικής Σαμόα, στις συντεταγμένες 6°24΄ Β, 162°24΄ Δ.  Είναι η βορειότερη από της Βόρειες Νήσους της Γραμμής και αποτελεί μη ενσωματωμένη επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών, διοικούμενη από την Ουάσινγκτον από το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο ύφαλος είναι κλειστός για το κοινό.

Ο ύφαλος ανακαλύφθηκε το 1789 από τον Πλοίαρχο Έντμουντ Φάννινγκ του πλοίου *Μπέτσυ*. Ο Πλοίαρχος Ου. Ε. Κίνγκμαν τον περιέγραψε το 1853. Προσαρτήθηκε επισήμως στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 10 Μαΐου 1922.

Ο ύφαλος Κίνγκμαν βρίσκεται σε απόσταση περίπου 1.700 χιλιομέτρων (920 ναυτικών μιλίων) νότια της Χονολουλού.

Κατά καιρούς, η ακτογραμμή του μπορεί να φτάσει τα τρία χιλιόμετρα σε περίμετρο, αλλά το υψηλότερο σημείο του ύφαλου βρίσκεται περίπου ένα μέτρο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι τον περισσότερο χρόνο καλυμμένο από τα κύματα, κάνοντας τον Ύφαλο Κίνγκμαν έναν κίνδυνο για τη ναυσιπλοΐα. Ο ύφαλος δε διαθέτει πλουτοπαραγωγικές πηγές, είναι ακατοίκητος και δε διατηρεί οικονομική δραστηριότητα. Ο ύφαλος περικλείει εν μέρει μία βαθιά εσωτερική λιμνοθάλασσα, η οποία χρησιμοποιήθηκε το 1937 και το 1938 ως ενδιάμεσος σταθμός μεταξύ της Χαβάης και της Αμερικανικής Σαμόα από τα υδροπλάνα της  Pan American Airways. Το 1937, η Pan Am είχε σχέδια ν' αγκυροβολήσει το πλοίο *North Wind* ως πλωτή δεξαμενή ανεφοδιασμού στον ύφαλο Κίνγκμαν και να χρησιμοποιήσει τον ύφαλο ως ενδιάμεσο σταθμό για τα υδροπλάνα της που εκτελούσαν το δρομολόγιο προς τη Νέα Ζηλανδία, αλλά η Pan Am εγκατέλειψε την ιδέα όταν βρήκε ότι το κόστος υποστήριξης ενός κυρίως αδρανούς πετρελαιοφόρου ήταν απαγορευτικό. Υπήρξαν επίσης ανησυχίες ότι δε θα μπορούσαν να διατεθούν άνετες εγκαταστάσεις διανυκτέρευσης για τους επιβάτες σ' αυτό το σημείο, σε περίπτωση μηχανικού προβλήματος. Συνεπώς, η Pan Am μετέφερε τις δραστηριότητές της στη Νήσο Κάντον στις 18 Μαΐου 1939 και ξεκίνησε δρομολόγια προς τη Νέα Ζηλανδία στις 12 Ιουλίου 1940.
thumb|300px|none|Ύφαλος Κίνγκμαν— Δορυφορική εικόνα NASA NLT Landsat 7 (ορατό χρώμα)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Νησιά Γραμμής Ισημερινού
Κατηγορία:Μικρά Εξωτερικά Νησιά των Ηνωμένων Πολιτειών
Κινγκμαν
Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Δαλάι Λάμα

**Δαλάι Λάμα** είναι ο τίτλος που δίνεται στον έναν από τους δύο ηγέτες του Λαμαϊσμού (Θιβετιανού Βουδισμού) (ο άλλος ηγέτης είναι ο Παντσέν Λάμα). Η ονομασία «Δαλάι Λάμα» είναι συνδυασμός της Μογγολικής λέξης "Δαλάι" που σημαίνει "ωκεανός" και της Θιβετιανής λέξης "μπλα-μα" (μπ δασύ) που σημαίνει «γκουρού», «δάσκαλος».

Ο Δαλάι Λάμα ήταν μέχρι το 1950 ο πολιτικός αρχηγός του Θιβέτ. Θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει στη γη τη ζωντανή ενσάρκωση του Βαδισάτβα Αβαλοκιτέσβαρα, που είναι μια από τις μορφές του Βούδα και συγκεκριμένα η μορφή του ελέους.

Η πνευματική δικαιοδοσία του Δαλάι Λάμα επεκτείνεται και πέρα από το Θιβέτ ως τη Μογγολία, σε ένα μέρος της Κίνας και στα Βασίλεια του Μπουτάν και του Σικκίμ. Μέχρι το 1959 η έδρα του Δαλάι Λάμα ήταν η πρωτεύουσα του Θιβέτ, Λάσα. Το 1959, όταν κατέλαβαν το Θιβέτ οι Κινέζοι, ο Δαλάι Λάμα κατέφυγε στην Ινδία. Μετά τον θάνατο του Δαλάι Λάμα ο διάδοχός του εκλέγεται στο πρόσωπο του παιδιού, που την ώρα του θανάτου του γεννιέται και που, όπως ισχυρίζονται οι Λάμα, αναγνωρίζουν στο παιδί αυτό μερικά σημάδια που δείχνουν ότι είναι η νέα ενσάρκωση του Βούδα του Αβαλοκιτέσβαρα.

Τα επίσημα αυτά πρακτικά της ενσάρκωσης υποβάλλονταν στην Κίνα, όταν ακόμη το Θιβέτ ήταν αυτόνομη επαρχία της Κίνας και η κινεζική κυβέρνηση επικύρωνε την ενσάρκωση και φυσικά και τη διαδοχή.

Η αίρεση των Λάμα είναι σχετικά νέα θρησκεία που ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα από τον δάσκαλο του Βουδισμού Τσονν α - πα, που ο τρίτος διάδοχός του αναγνωρίστηκε από τους Μογγόλους ως ηγεμόνας του Θιβέτ.

Ο 14ος Δαλάι Λάμα ανακοίνωσε στις 10 Μαρτίου 2011 την πρόθεσή του να παραιτηθεί από πολιτικός ηγέτης της εξόριστης κυβέρνησης του Θιβέτ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Μαυρίκιος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Μαυρίκιος** μπορεί να αναφέρεται:
* Στην χώρα με το όνομα Μαυρίκιος
* Στον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Μαυρίκιο
* Στο Βυζαντινό κυβερνήτη του Δουκάτου της Ρώμης, Μαυρίκιο
Επτά επί Θήβας

***Επτά επί Θήβας*** είναι ο τίτλος τραγωδίας του Αισχύλου.

Αποτελεί το τελευταίο μέρος της τριλογίας του Αισχύλου για τον Θηβαϊκό κύκλο και το μοναδικό έργο της τριλογίας που σώζεται έως σήμερα (περιλαμβάνονται επιπλέον τα έργα της τριλογίας *Λάιος* και *Οιδίπους* και το σατυρικό δράμα *Σφιγξ*). Παρουσιάστηκε στην Αθήνα το 467 π.Χ. και με το έργο αυτό, ο Αισχύλος κέρδισε τον ποιητικό αγώνα που πραγματοποιήθηκε κατά το πρώτο έτος της 78ης Ολυμπιάδας.

## Πλοκή
Η ιστορία της τραγωδίας είναι βασισμένη στο μύθο των γιων του Οιδίποδα και της Ιοκάστης, Ετεοκλή και Πολυνείκη.

Σύμφωνα με αυτόν, τα δύο αδέλφια συμφώνησαν αρχικά να κυβερνούν εναλλάξ τη Θήβα, ωστόσο, μετά από την άρνηση του Ετεοκλή να παραδώσει το θρόνο στον Πολυνείκη, ο τελευταίος οργάνωσε με έξι ακόμα βασιλείς (τον Άδραστο, τον Αμφιάραο, τον Καπανέα, τον Ιππομέδοντα, τον Τυδέα και τον Παρθενοπαίο) εκστρατεία εναντίον του Ετεοκλή και της πόλης της Θήβας. Η πολεμική αυτή σύγκρουση αναφέρεται με τον όρο *Επτά επί Θήβαις* και κατέληξε με νίκη των Θηβαίων, αλλά και τον θάνατο των δύο διεκδικητών του θρόνου.

Το ίδιο θέμα πραγματεύεται και η τραγωδία του Ευριπίδη *[[Φοίνισσαι (τραγωδία)|Φοίνισσαι]]*, ενώ υπήρχε και το έπος *[[Θηβαΐς (έπος)|Θηβαΐς,]]* 7.000 στίχων, το οποίο έχει χαθεί.

## Δείτε επίσης

* Επίγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  (σε μετάφραση του Ιωάννη Γρυπάρη)
*
8ος αιώνας π.Χ.

Ο **8ος αιώνας π.Χ.** αρχίζει την 1 Ιανουαρίου 800 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 701 π.Χ..

## Γεγονότα
*Αρχές 8ου αι. π.Χ. - Ίδρυση της Σινώπης από Μιλήσιους αποίκους.
* 776 π.Χ. - Ξεκινούν οι Ολυμπιακοί αγώνες στην αρχαιότητα με την διεξαγωγή της 1ης Ολυμπιάδας.
* 771 π.Χ. - Στην Κίνα ξεκινά η "Περίοδος της Άνοιξης και του Φθινοπώρου". 
*15 Ιουνίου 763 π.Χ. - Οι Ασσύριοι καταγράφουν έκλειψη ηλίου, η οποία χρησιμοποιήθηκε αργότερα για τον καθορισμό της χρονολογίας της μεσοποταμιακής ιστορίας.
* περ. 760 π.Χ. - Ίδρυση της Αμισού από Μιλήσιους αποίκους.
* 756 π.Χ. - Παραδοσιακή ημερομηνία ίδρυσης της Τραπεζούντας από εποίκους της Σινώπης.
* 756 π.Χ. - Ίδρυση του Κύζικου.
*21 Απριλίου 753 π.Χ. - Ο Ρωμύλος ιδρύει τη Ρώμη (παραδοσιακή ημερομηνία).
* περ. 750 π.Χ. - Άποικοι από την Ερέτρια εγκαθίστανται στην Κέρκυρα.
* 747 π.Χ. - Ο Ναβονάσσαρος γίνεται βασιλιάς της Βαβυλώνας.
* 743 π.Χ. - Ξεκινάει ο πρώτος Μεσσηνιακός πόλεμος, ο οποίος θα έχει διάρκεια 20 ετών.
* 734 π.Χ. - Χαλκιδείς με ηγέτη τον Αθηναίο Θεοκλή ιδρύουν την πόλη της Νάξου στη Σικελίας, την αρχαιότερη ελληνική αποικία στο νησί.
* 733 π.Χ. - Κορίνθιοι έποικοι με επικεφαλής τον Αρχία ιδρύουν τις Συρακούσες.
* 729 π.Χ. - Χαλκιδείς της Νάξου της Σικελίας ιδρύουν τις πόλεις Κατάνη και Λεοντίνοι.
* 720 π.Χ. - Άποικοι από την Αχαΐα και την Τροιζήνα ιδρύουν τη Σύβαρη στη Νότια Ιταλία.
*722 π.Χ. - Οι Ασσύριοι εισέβαλαν στην Σαμάρεια, αρχικά υπό τις διαταγές του Σαλμανασέρ Ε΄ και τελικά υπό τον Σαργών Β'.
* 710 π.Χ. - Αχαιοί άποικοι με επικεφαλής τον Μύσκελλο ιδρύουν τον Κρότωνα.
* 706 π.Χ. - Σπαρτιάτες άποικοι, με αρχηγό τον Φάλανθο, ιδρύουν τον Τάραντα.

## Γεννήσεις
*776 π.Χ. - Ησίοδος, Έλληνας ποιητής
*765 π.Χ. - Σαργών Β΄, βασιλιάς της Ασσυρίας
*754 π.Χ. - Νουμάς Πομπίλιος, θρυλικός βασιλιάς της Ρώμης (παραδοσιακή χρονολογία)
*705 π.Χ. - Αχαιμένης, βασιλιάς της Περσίας

## Θάνατοι
*705 π.Χ. - Σαργών Β΄, βασιλιάς της Ασσυρίας

## Κατάλογος της διεξαγωγής και νικητές των Ολυμπιακών αγώνων στoν 8o Αιώνα π.Χ.

## Σημαντικά πρόσωπα
* 717 π.Χ. - Ο Γύγης γίνεται βασιλιάς της Λυδίας.

## Αθλητισμός
* 776 π.Χ.: Αρχίζει η χρονολόγηση με βάση τις Ολυμπιάδες. Κατά την παράδοση, διοργανώνονται οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες. Ο Κόροιβος νικητής στο στάδιο.

## Πηγές

* *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική αθηνών, τ. Β'.
* Δημήτρης Γεδεών, *Στρατιωτική Ιστορία: Τεχνικές Μάχης στον Αρχαίο Κόσμο 3000 π.Χ.-500 μ.Χ.*, Εκδόσεις Σαββάλας.

-92
Κατηγορία:1η χιλιετία π.Χ.
Κατοπτρική γραφή

Ο όρος **κατοπτρική γραφή** (ή *καθρεπτική γραφή*) αναφέρεται σε ένα ιδιαίτερο τρόπο γραφής που χαρακτηρίζεται από την αντίθετη κατεύθυνση των γραμμάτων αλλά και την αντιστροφή κάθε μεμονωμένου γράμματος ή αριθμού, με αποτέλεσμα να είναι αναγνωρίσιμος μόνο μέσω της χρήσης καθρέφτη. Θεωρείται ένας από τους παλαιότερους τρόπους κρυπτογράφησης.

[right|thumb|200px|Κατοπτρική γραφή της λέξης [Βικιπαίδεια]]
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα καθρεπτικής γραφής αναφέρεται η γραφή της λέξης ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ στα ασθενοφόρα. Αυτό γίνεται προκειμένου οι οδηγοί των οχημάτων που προπορεύονται ενός ασθενοφόρου να μπορούν εύκολα να διακρίνουν το είδος αυτού του οχήματος, κοιτώντας σε κάποιον από τους καθρέπτες τους: Εκεί η λέξη ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ εμφανίζεται γραμμένη με κανονικό τρόπο, συνεπώς είναι πιο εύκολα αναγνωρίσιμη.

Η μη θελημένη καθρεπτική γραφή ενός ή περισσοτέρων γραμμάτων θεωρείται χαρακτηριστικό σύμπτωμα της δυσλεξίας. Για την ελληνική γλώσσα, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σύγχυση των δυσλεκτικών ατόμων, όσον αφορά το διαχωρισμό του γράμματος "ε" από τον αριθμό "3". Αντίστοιχη σύγχυση παρατηρείται και στις λατινογενείς γλώσσες, ανάμεσα στα γράμματα "d" και "b", αλλά και στα "p" και "q".

Το μεγαλύτερο μέρος των χειρόγραφων σημειώσεων του Λεονάρντο ντα Βίντσι είναι γραμμένο με τη χρήση κατοπτρικής γραφής.

Κατηγορία:Κρυπτογραφία
Κατηγορία:Συστήματα γραφής
Αναστενάρια

250px|right
Τα **Αναστενάρια** είναι ένα παραδοσιακό ελληνικό και βουλγαρικό θρησκευτικό έθιμο - πανηγύρι, κύριο χαρακτηριστικό του οποίου είναι η εκτέλεση πυροβασίας, δηλαδή βαδίσματος με γυμνά πόδια πάνω σε ένα στρώμα πυρακτωμένων κάρβουνων.

## Ιστορία
Πιθανολογείται ότι τα Αναστενάρια είναι επιβίωση αντίστοιχων θρησκευτικών πρακτικών της αρχαιότητας και συγκεκριμένα πρακτικών από τη λατρεία του Διόνυσου.

Στην Ελλάδα, τα Αναστενάρια γίνονται στην Αγία Ελένη Σερρών, στην Κερκίνη Σερρών, στο Στρυμωνικό Σερρών, στο Λαγκαδά, στη Μελίκη Ημαθίας και στη Μαυρολεύκη Δράμας. Συνδέονται δε με τη γιορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στις 21 Μαΐου. Ωστόσο, υπάρχουν και τα αναστενάρια του χειμώνα (του Αγίου Αντώνιου, του Αγίου Αθανασίου και του Αγίου Ευθυμίου). 

Το όνομα αναστενάρια πάρθηκε από το *αναστενάρι*, το εικόνισμα που κρατούν σ' όλη τη διάρκεια της γιορτής στα χέρια τους και που θεωρείται ο ανώτατος αρχηγός των αναστενάρηδων.

## Το πανηγύρι
Το πανηγύρι αρχίζει την παραμονή της 21ης Μαΐου με τη μεταφορά των εικόνων στο κονάκι. Το πρωΐ της 21ης Μαΐου, με τη συνοδεία μουσικών οργάνων (θρακιώτικη λύρα, νταούλι και γκάιντα) ξεκινούν τα τραγούδια (όπως αυτό του Μικρο-Κωνσταντίνου) και οι αναστενάρηδες αρχίζουν τον κατανυκτικό χορό τους. Κατόπιν γίνεται η ζωοθυσία και το κρέας του σφαγμένου ζώου (κουρμπάνι) θα μοιρασθεί στους συμμετέχοντες στο πανηγύρι και στις οικογένειες του χωριού. Ο χορός των αναστενάρηδων συνεχίζεται στο κονάκι ως το βράδυ, οπότε ανάβει η φωτιά και ακολουθεί η πυροβασία. Στη φάση αυτή οι αναστενάρηδες, σε κατάσταση έκστασης, χορεύουν πάνω στα αναμμένα κάρβουνα κρατώντας στα χέρια τις εικόνες και τα αμανέτια. Τη δεύτερη μέρα, οι αναστενάρηδες με τις εικόνες και οι μουσικοί επισκέπτονται τα σπίτια του χωριού. Την τρίτη μέρα, επαναλαμβάνεται το τελετουργικό και η πυροβασία, και το πανηγύρι τελειώνει το βράδυ με την επιστροφή των εικόνων στο χώρο φύλαξης τους.

## Δείτε ακόμα
* Αναστενάρηδες
* Χιουατάρι-σάι

## Βιβλιογραφία
*Ελένη Μπολιάκη, *Το διονυσιακό (;) αναστενάρι. Ερμηνείες και παρερμηνείες*, εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 2011
*Κατερίνα Κακούρη, ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑ - Εκ της σημερινής λαϊκής λατρείας των Θρακών, εκδ. Ιδεοθέατρον, Αθήνα,1963
*Ιάσων Ευαγγέλου, Πυροβασία και αναστενάρηδες, εκδ. Δωδώνη, Αθήνα, 1994
*Loring Danforth, Τα Αναστενάρια της Αγίας Ελένης, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα, 1995
*
*Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα Αναστενάρια στις Σέρρες 
* Τα Αναστενάρια στη Δράμα 

### Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
* 

Κατηγορία:Ανατολική Θράκη
Κατηγορία:Θρησκευτικά έθιμα
Α.Ο. Ποσειδώνας Πάτρας

Ο **Α.Ο. Ποσειδώνας Πάτρας** είναι αθλητικός σύλλογος από την Πάτρα.

Ιδρύθηκε το 1981 με τμήματα υποβρύχιου κυνηγιού, ψαρέματος και τεχνικής κολύμβησης. Αργότερα ιδρύθηκαν και τμήματα για κολύμβησης, καταδύσεων, ποδοσφαίρου, συγχρονισμένης κολύμβησης και πινγκ πονγκ. Το 1989 ιδρύθηκε το τμήμα υδατοσφαίρισης. Το 2005 συγχωνεύτηκε με τον Θρίαμβο και τον ΟΠΑΘΑ, δημιουργώντας τη Ν.Ε. Πατρών.

## Υδατοσφαίριση
Το γυναικείο τμήμα υδατοσφαίρισης έχει συμμετάσχει στην Α΄Εθνική  το 1996, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007. 

### Τίτλοι
#### Ομάδα ανδρών
* Πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής: 1992
* Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής: 1994, 1998

#### Ομάδα γυναικών
* Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής: 1998
* Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής: 1995
* Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής: 1994

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1981
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1981
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κολύμβησης
Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι

Το **Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι** είναι ένα πανεπιστήμιο στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Είναι το παλαιότερο και μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στη Φινλανδία με την ευρύτερη έκταση προσφερομένων επιστημών. Έχει εγγεγραμένους περίπου 38.000 φοιτητές (συμπεριλαμβανομένων 5.500 μεταπτυχιακών φοιτητών). 

Το πανεπιστήμιο είναι μέλος της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων Έρευνας και του *Europaeum* και εστιάζει με μεγάλη έμφαση στην υψηλής ποιότητας έρευνα. 

## Ιστορία

Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1640 από τον Κόμη Περ Μπράχε στο Τούρκου, ως η Ακαδημία του Τούρκου. Ήταν το τρίτο πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε στο Βασίλειο της Σουηδίας, μετά από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα και την Ακαντέμια Γκουσταβιάνα, δηλαδή το σημερινό Πανεπιστήμιο του Τάρτου στην Εσθονία. Το 1827 μετακόμισε ακολουθώντας τη μεταφορά της πρωτεύουσας στο Ελσίνκι και ονομάστηκε Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο Αλεξάνδρου της Φινλανδίας από το όνομα του τσάρου Αλεξάνδρου Α' της Ρωσίας. Ονομάστηκε Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι μετά την ανεξαρτητοποίηση της Φινλανδίας το 1917. 

Το βασικό κτήριο του πανεπιστημίου, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Κ. Λ. Ένγκελ, ολοκληρώθηκε το 1832. Βρίσκεται δίπλα στην Πλατεία της Γερουσίας στην καρδιά του νεοκλασικού κέντρου του Ελσίνκι, με θέα τον Καθεδρικό Ναό και το Κυβερνητικό Ανάκτορο. Τα περισσότερα από τα σημαντικά κτίσματα της Πανεπιστημιούπολης στο κέντρο της πόλης, όπως η Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη, το Αστεροσκοπείο και αρκετά κτήρια σχολών, είναι επίσης σχεδιασμένα από τον Ένγκελ.

## Οργάνωση

Το πανεπιστήμιο χωρίζεται σε έντεκα σχολές. Παρατέθενται παρακάτω με την επίσημη σειρά που χρησιμοποιεί το πανεπιστήμιο, και η οποία αντικατοπτρίζει την ιστορία του πανεπιστημίου και την ιεραρχία των επιστημών την εποχή που ιδρύθηκε το πανεπιστήμιο:

* Σχολή Θεολογίας 
* Νομική Σχολή 
* Ιατρική Σχολή 
* Σχολή Τεχνών 
* Σχολή Επιστημών 
* Σχολή Συμπεριφοριστικών Επιστημών 
* Σχολή Κοινωνικών Επιστημών 
* Σχολή Γεωργίας και Δασοκομίας 
* Κτηνιατρική Σχολή 
* Σχολή Βιοεπιστημών 
* Φαρμακευτική Σχολή 

Περιλαμβάνει επίσης αρκετά ανεξάρτητα ινστιτούτα, όπως ερευνητικά κέντρα και βιβλιοθήκες. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι - Επίσημο site
* Παρουσίαση των κτηρίων - Εικόνες από σχεδόν όλα τα πανεπιστημιακά κτήρια και τις αίθουσες διαλέξεων.
Ακαδημία Καλών Τεχνών (Φινλανδία)

Η **Ακαδημία Καλών Τεχνών** (φινλανδικά: *Kuvataideakatemia*) στο Ελσίνκι της Φινλανδίας παρέχει την υψηλότερου πανεπιστημιακού επιπέδου θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση στις καλές τέχνες στη χώρα. Η Ακαδημία ιδρύθηκε το 1848 από ένα ιδιωτικό ίδρυμα που ονομαζόταν Η Εταιρεία Τέχνης της Φινλανδίας (*Suomen Taideyhdistys*). Εκείνη την περίοδο η ακαδημία ονομαζόταν σχολή σχεδίου. Το 1939 έγινε Η Φινλανδική Ακαδημαϊκή Σχολή Τέχνης (*Suomen Taideakatemian koulu*), και το 1985 έγινε η Ακαδημία των Καλών Τεχνών. Στις αρχές του 1993 η Ακαδημία απέκτησε στάτους πανεπιστημιακού επιπέδου. Για την απόκτηση Πτυχίου (*Bachelor*) στις Καλές Τέχνες απαιτούνται 3,5 χρόνια ολοκληρωμένων σπουδών, ενώ η απόκτηση Μεταπτυχιακού (*Master*) απαιτεί επιπλέον άλλα δύο χρόνια. 

Το ακαδημαϊκό έτος 2004-2005 ο αριθμός των φοιτητών είναι περίπου 240. Υπάρχουν 13 δάσκαλοι πλήρους απασχόλησης και περίπου 50 δάσκαλοι και καθηγητές για διαλέξεις που δουλεύουν σε ωριαία βάση. 

Η Ακαδημία Καλών Τεχνών βρίσκεται στη διεύθυνση *Kaikukatu 4* στη γειτονιά του *Kallio*, βορειοανατολικά του κέντρου του Ελσίνκι. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ακαδημία Καλών Τεχνών - Επίσημο site
  

Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Φινλανδία
Βάνταα

thumb|200px|δεξιά|Το επιστημονικό κέντρο, Χεούρεκα.
Η **Βάνταα** (, ) είναι πόλη και δήμος στη Φινλανδία. Συνορεύει με το Ελσίνκι, τη φινλανδική πρωτεύουσα, στα βόρεια και τα βορειοανατολικά. Άλλοι όμοροι δήμοι είναι οι Έσποο, Νουρμιγιέρβι, Κέραβα και Τουούσουλα στα βόρεια και ο Σίποο στα ανατολικά. Το Ελσίνκι, το Έσποο, η Βάνταα και το Καουνιάινεν σχηματίζουν τη Μητροπολιτική Περιοχή του Ελσίνκι. Το διοικητικό κέντρο της Βάνταα βρίσκεται στην Τίκουριλα (ή Ντίκουρσμπι - *Dickursby* στα σουηδικά). 

Η Βάνταα με πληθυσμό 202.962 (30/11/2011) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Φινλανδίας. Εδώ βρίσκεται και το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Φινλανδίας το Αεροδρόμιο Ελσίνκι-Βάνταα. Φιλοξενεί επίσης ένα επιστημονικό κέντρο, το Χεούρεκα. 

Η Βάνταα καλύπτει περιοχή 240 τ.χλμ., εκ των οποίων τα 1,97 τ.χλμ. είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 844,5/χλμ&sup2;. 

Το όνομα Βάνταα τέθηκε σε χρήση το 1972, όταν ο δήμος απέκτησε δικαιώματα εμπορικής πόλης. Η πρώτη καταγραφή της περιοχής είναι ως *Χέλσινγκε* το 1351 όταν ο βασιλιάς Μάγκνους Β' της Σουηδίας παραχώρησε δικαιώματα αλίευσης σολωμού στον ποταμό Βάνταα στο Εσθονικό μοναστήρι Παντίσε. 

Στις 11 Οκτωβρίου 2002 η πόλη συνταράχτηκε από την έκρηξη βόμβας στο τοπικό εμπορικό κέντρο *Myyrmanni*, από την οποία σκοτώθηκαν 7 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου του βομβιστή, ενός 19χρονου φοιτητή Χημείας από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Έσποο-Βάνταα. 

Στη Βάνταα επίσης γεννήθηκε ο Μίκα Χάκινεν, ο διάσημος οδηγός της Φόρμουλα 1.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημο site του δήμου
* Το Φινλανδικό Επιστημονικό Κέντρο
* Διεθνές Αεροδρόμιο Ελσίνκι-Βάνταα

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Νέφος του Όορτ

thumb|300px|Το Νέφος του Όορτ.

Το **Νέφος του Όορτ** είναι μια υποθετική σφαιρική περιοχή του εξωτερικού ηλιακού συστήματος. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 50.000 AU από τον Ήλιο, χίλιες φορές πιο μακριά από τον Πλούτωνα ή κάτι λιγότερο από ένα έτος φωτός. Η απόσταση αυτή τοποθετεί το Νέφος του Όορτ περίπου στο ένα τέταρτο της απόστασης από τον Εγγύτατο του Κενταύρου, το κοντινότερο δηλ. ως προς τον Ήλιο αστέρι. Τα αντικείμενα του Νέφους του Όορτ αποτελούνται κυρίως από πάγους νερού, αμμωνίας, και μεθανίου. Πιστεύεται ότι το Νέφος του Όορτ είναι η πηγή όλων των κομητών που εισέρχονται στο Ηλιακό σύστημα. Μόλις τέσσερα αντικείμενα που έχουν ανακαλυφθεί πιθανολογείται ότι ανήκουν στο Νέφος του Όορτ, τα 90377 Σέντνα, 2000 CR<sub>105</sub>, 2006 SQ<sub>372</sub>, και 2008 KV<sub>42</sub>.

## Θεωρία
Η αρχική ιδέα ανήκει στον Εσθονό αστρονόμο Ερνστ Έπικ (Ernst Julius Öpik), που το 1932 υποστήριξε ότι οι κομήτες προέρχονται από ένα νέφος στις εξωτερικές περιοχές του Ηλιακού Συστήματος. Η ιδέα αυτή επανεισάχθηκε το 1950 από τον Ολλανδό αστρονόμο Γιαν Όορτ (Jan Hendrick Oort). Η λογική ήταν η εξής: εφόσον όλοι οι κομήτες κάποια στιγμή καταστρέφονται μέσα στο Ηλιακό Σύστημα, λόγω της βαρύτητας του Ήλιου ή των μεγάλων πλανητών, δεν θα έπρεπε μετά από πέντε δισεκατομμύρια χρόνια ύπαρξης του Ηλιακού Συστήματος να παρατηρούνται πια κομήτες. Άρα πρέπει να υπάρχει μια πηγή πυρήνων κομητών η οποία  στέλνει συνεχώς κομήτες στο εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα. Αν ληφθούν υπόψη και οι τροχιές των κομητών μεγάλης περιόδου, η πηγή αυτή πρέπει να απέχει κάπου 50.000 AU από τον Ήλιο και να περιέχει εκατομμύρια πυρήνων. Λόγω του γεγονότος ότι οι κομήτες μεγάλης περιόδου έρχονται έξω απ' την εκλειπτική, η πηγή τους πρέπει να περιβάλλει σφαιρικά το Ηλιακό Σύστημα.

## Δημιουργία
Τα αντικείμενα του Νέφους του Oort εικάζεται ότι δημιουργήθηκαν μαζί με τους πλανήτες και τα υπόλοιπα σώματα του ηλιακού μας συστήματος, πριν από περίπου 4.6 δισεκατομμύρια χρόνια. Η βαρυτική τους αλληλεπίδραση όμως κυρίως με τους μεγάλους πλανήτες άλλαξε τις τροχιές τους και τα εξακόντισε έξω από το ηλιακό σύστημα, θέτοντάς τα σε ελλειπτικές ή παραβολικές τροχιές. Αλληλεπιδράσεις με τα βαρυτικά πεδία άλλων αστεριών (που παίζουν ρόλο σε τέτοιες αποστάσεις) έδωσαν στο Νέφος του Oort τη σφαιρική κατανομή του.

Τον Ιούνιο του 2010, ο Χάρολντ Λέβισον (Harold F. Levison) μαζί με τους συνεργάτες του πρότειναν, βασισμένοι σε προσομοιώσεις, ότι ο Ήλιος "παρέσυρε κομήτες από άλλα αστέρια κατά τη γέννησή του". Τα αποτελέσματα αυτά υπονοούν ότι "ένα σημαντικό ποσοστό των κομητών του Νέφους του Όορτ, ενδεχομένως μεγαλύτερο από 90%, προέρχεται από άλλα αστέρια".

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ηλιακό Σύστημα
Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Σκακιστικός Όμιλος Πατρών

## Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1971 και έχει κατακτήσει μία φορά το πρωτάθλημα Ελλάδας και τέσσερις φορές το κύπελλο. Ο μεγαλύτερος αθλητής που έχει αναδείξει ο ΣΟΠ είναι ο Βασίλειος Κοτρωνιάς πολλάκις πρωταθλητής Ελλάδος.
Επίσης, έχει αναδείξει τα μέλη των Εθνικών Ομάδων: Χρύσανθο Πούντζα, Κώστα Δημητριάδη, Σταύρο Λαζαρίδη, Φώτη Σκουλαρίκη και Γιώργο Μαρούλη.

Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό κύπελλο συλλόγων του 1991 όπου αποκλείστηκε στον Α΄γύρο από την *Τσες Κλάμπ Γενεύης* με ήττα 4-2 στην Γενεύη και νίκη 3,5-2,5 στην Πάτρα.

## Τίτλοι

* Πρωτάθλημα Α Εθνικής: 1990
* Κύπελλο Ελλάδος: 1985, 1988, 1989, 1990
* Ντάμπλ: 1990

## Διακρίσεις
* Φιναλίστ κυπέλλου Ελλάδος: 1984
* 2η θέση στην Α΄εθνική: 1988
* Φιναλίστ στο πρωτάθλημα Ελλάδας εφήβων: 1988
* Συμμετοχή στο κύπελλο πρωταθλητριών ευρώπης το 1991

## Παραπομπές

## πηγές
*Επίσημη ιστοσελίδα 
*http://www.greekchess.com/essp/ Ένωση Σκακιστικών Σωματείων Πελοποννήσου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα 
*Ένωση Σκακιστικών Σωματείων Πελοποννήσου

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971
Σ
Α.Ο. Καζίνο Ρίο

Ο **Α.Ο. Καζίνο Ρίο** ήταν αθλητικός σύλλογος της Πάτρας, πρωταθλητής Ελλάδας στο Μπίτς Χάντμπολ. Με χορηγό το *Καζίνο Ρίου* συμμετείχε στο 1ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Μπίτς Χάντμπολ του 2000 που έγινε στην Παραλία του Ρίου και διοργανώθηκε με χορηγό το ίδιο το καζίνο και την Ο.Χ.Ε.. Στην διοργάνωση αυτή ο σύλλογος ανακηρύχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας. Ο σύλλογος δεν συμμετείχε σε άλλη διοργάνωση ξανά.

Στην τελική φάση του πρωταθλήματος αντιμετώπισε τους Ολυμπιακό Κερατσινίου, Διομήδη Άργους, Προοδευτική Αγρινίου, ΓΕ Βέροιας, Δία Πολίχνης, ΑΓΕ Βόλου και Αναγέννηση Άρτας. Ο Καζίνο Ρίου στον τελικό νίκησε τον Ολυμπιακό Κερατσινίου με 2-1.

## Τίτλοι
* Πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Handball: 2000

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιστοσελίδα Ομοσπονδίας Χειροσφαίρισης Ελλάδας

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2000
Α.Π.Σ. Αετός Πατρών

Ο **Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Αετός Πατρών** είναι αθλητικός σύλλογος της Πάτρας στην συνοικία της Αγίας Σοφίας, της μεγαλύτερης πληθυσμιακά συνοικίας της πόλης. Ιδρύθηκε το 1947 με χρώματα κίτρινο και μαύρο με τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης. Παλαιότερα διατηρούσε και τμήμα χειροσφαίρισης με συμμετοχές στις εθνικές κατηγορίες. Από τον Αετό ξεκίνησε την καριέρα του σαν ποδοσφαιριστής ο πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική Ελλάδος στο Ευρω 2004 στην Πορτογαλία, Γρηγόρης Γεωργάτος.

## Τμήμα ποδοσφαίρου
Το τμήμα ποδοσφαίρου ιδρύθηκε το 1947 με αρ.μητρώου ΕΠΟ 239. Έχει αγωνιστεί κατα καιρούς σε όλες τις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Διατηρεί εφηβικά και παιδικά τμήματα . Χρησιμοποιεί ως έδρα το γήπεδο της Νίκης Προαστείου.

ο Αετός ξεκίνησε από την Γ' κατηγορία της ΕΠΣ Αχαΐας για ανεβεί στην Β' κατηγορία το 1949-50. Έως την περίοδο 1956-57 ήταν ασανσέρ μεταξύ Β' και Γ' κατηγορίας , από την περίοδο αυτή κι έως το 1969-70 έπαιξε στην Β'. Το 1969-70 υποβιβάζετε στην Γ' μετά από 13 χρόνια στην Β' κατηγορία για αν επιστρέψει αμέσως την επόμενη χρονιά. Στην Α' ανέβηκε πρώτη φορά την περίοδο 1977-78 και παρέμεινε έως το 1984-85 για να επιστρέψει πάλι το 1991-92 έως το 1999-00 όπου ήταν η τελευταία φορά που έπαιξε στην Α΄κατηγορία.

Στο κύπελλο Ελλάδος έχει 7 συμμετοχές, με μεγαλύτερη επιτυχία το 1951 όταν έφτασε στους 32 του Κυπέλλου Ελλάδος .

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αετού αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΣΚΑ-Η χωρίς να έχει παίξει ποτέ σε εθνική κατηγορία.

## Τμήμα χειροσφαίρισης
Ο Αετός διατηρούσε τμήμα χειροσφαίρισης αντρών με συμμετοχή στα πρώτα πανελλήνια πρωταθλήματα και την Β' εθνική κατηγορία. Το τμήμα ιδρύθηκε το 1984 και πήρε μέρος στην Β΄εθνική(1984-85) όπου κατέλαβε την προτελευταία θέση , 10η . Μάλιστα στο παιχνίδι για την Β εθνική αντρών Αετός-Διομήδης Άργους στις 10 Οκτωβρίου 1984 ήταν το πρώτο επίσημο στην ιστορία του Διομήδη. Την επόμενη περίοδο το 1985-86 πήρε μέρος στο 1ο τοπικό πρωτάθλημα της Πάτρας .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η.
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1947
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Πομπήιος

Ο **Γναίος Πομπήιος ο Μέγας** (*Gnaeus Pompeius Magnus*, 29 Σεπτεμβρίου 106 π.Χ. - 28 Σεπτεμβρίου 48 π.Χ.), γνωστός συνήθως ως **Πομπήιος** ή **Μέγας Πομπήιος**, ήταν στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Καταγόταν από πλούσια ιταλική επαρχιακή οικογένεια και ο πατέρας του ήταν ο πρώτος που την ενέταξε στις τάξεις της ρωμαϊκής αριστοκρατίας. Η μεγάλη επιτυχία του Πομπήιου ως στρατηγός, ενώ ήταν πολύ νέος ακόμα, του επέτρεψε να γίνει γρήγορα ύπατος αν και δεν πληρούσε τις συνήθεις απαιτήσεις για τη θέση.

Εντυπωσιασμένος από τις νίκες του κατά τους εμφυλίους πολέμους, ο Σύλλας τον επονόμασε Magnus (Μεγάλο). Διετέλεσε τρεις φορές ύπατος και τέλεσε τρεις θριάμβους.

Τα μεγαλύτερα κατορθώματα του Πομπήιου ήταν οι νίκες του κατά των οπαδών του Μαρίου το 82-81, η επικράτησή του στην αναστατωμένη από τον Σερτώριο Ισπανία, η εξάλειψη της πειρατείας από τη Μεσόγειο σε εφαρμογή του Γαβινείου Νόμου και η νίκη στο Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο.

Στα μέσα της δεκαετίας του 60 π.Χ. ο Πομπήιος σχημάτισε με τον Μάρκο Λικίνιο Κράσσο και τον Ιούλιο Καίσαρα την Πρώτη Τριανδρία, μιαν ανεπίσημη πολιτικοστρατιωτική συμμαχία, και ο Πομπήιος παντρεύτηκε την κόρη του Καίσαρα Ιουλία. Μετά τον θάνατο της Ιουλίας και του Κράσσου Πομπήιος και Καίσαρ βρέθηκαν επί κεφαλής ο μεν πρώτος της συντηρητικής ο δε δεύτερος της λαϊκής παράταξης. Ακολούθησε εμφύλιος πόλεμος και ο Πομπήιος νικήθηκε στη μάχη των Φαρσάλων και κατέφυγε στην Αίγυπτο. Εκεί δολοφονήθηκε κατ' εντολήν του Πτολεμαίου ΙΓ΄, ο οποίος πίστευε πως με αυτόν τον τρόπο θα γινόταν αρεστός στον Καίσαρα.

Η σταδιοδρομία και η πτώση του Πομπήιου ήταν καθοριστικοί παράγοντες του μετασχηματισμού της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας σε αυτοκρατορία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Αντιστία, κόρη του Πόπλιου Αντίστιου συγκλητικού.

Έπειτα νυμφεύτηκε για 2η φορά, την Αιμιλία Σκαύρα, κόρη του Μάρκου Αιμιλίου Σκαύρου υπάτου το 115 π.Χ. Η μητέρα της Αιμιλίας Σκαύρας είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο τον Σύλλα.

Μετά έκανε 3ο γάμο με τη Μουκία Τέρτια, κόρη του Κόιντου Μούκιου Σκαιβόλα μεγίστου ποντίφικα και είχε τέκνα:
* Γναίος Πομπήιος π. 75 - 45 π.Χ., σκοτώθηκε στη μάχη της Μούνντα στην Ισπανία, πολεμώντας εναντίον του Καίσαρα.
* Πομπηία Μάγνα 80/75 π.Χ.-πριν το 35 π.Χ., παντρεύτηκε πρώτα τον Φαύστο Κορνήλιο Σύλλα ταμία (quaestor) το 54 π.Χ. και μετά τον Λεύκιο Κορνήλιο Κίννα αντικαταστάτη ύπατο, και ύπατο το 32 π.Χ.. Από τον πρώτο γάμο της, κόρη της ήταν η:
** Κορνηλία Σύλλα. Κόρη της ήταν η:
*** Σκριβωνία Μάγνα. Ο γιος της:
**** Γναίος Πομπήιος Μάγνος, νυμφεύτηκε την Κλαυδία Αντωνία, κόρη του Αυτοκράτορα Κλαύδιου. 
* Σέξτος Πομπήιος 67 - 35 π.Χ., εξεγέρθηκε στη Σικελία εναντίον του Οκταβιανού Αυγούστου.

Έπειτα νυμφεύτηκε για 4η φορά, την Ιουλία, κόρη του Ιουλίου Καίσαρα.

Μετά έκανε 5ο γάμο, με την Κορνηλία Μετέλλα, κόρη του Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Πίου Σκιπίωνα Νασίκα, υπάτου και στρατηγού.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Προτεινόμενη βιβλιογραφία
* Robin Seager, *Pompey the Great*, Oxford: Blackwells, 2002. ISBN 0-631-22721-0

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Ουβικουιτίνη

[thumb|right|280px|Το σύστημα [ουβικουιτίνωσης]]
Η **ουβικουιτίνη** (αγγλ. *ubiquitin*) είναι μια πρωτεΐνη αποτελούμενη από 76 αμινοξέα (≈8,5kDa) η οποία είναι ευρύτατα διαδεδομένη στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς (εξ ού και η ονομασία της από το λατινικό *ubiquitous* δηλ. «πανταχού παρούσα»). Η προσθήκη ενός ή λίγων μορίων ουβικουιτίνης σε μια πρωτεΐνη (μονοουβικουιτίνωση ή ολιγοουβικουιτίνωση αντίστοιχα) επηρεάζει τη δραστηριότητα της και τη θέση της μέσα στο κύτταρο. Αντίθετα, η προσθήκη πολλών μορίων ουβικουιτίνης σε μια πρωτεΐνη (πολυουβικουιτίνωση) οδηγεί στο σχηματισμό αλυσίδων ή δενδρικών δομών ουβικουιτίνης πάνω στην πρωτεΐνη-στόχο και τη σημαίνει για μεταφορά και αποικοδόμηση στο πρωτεάσωμα.

Η διαδικασία προσθήκης ουβικουιτίνης σε μια πρωτεΐνη ξεκινά με τη σύνδεση μεταξύ ενός ενζύμου που ενεργοποιεί την ουβικουιτίνη (**Ε1**, ubiquitin-activating enzyme) και του καρβοξυλικού άκρου (C-άκρου) ελεύθερης ουβικουιτίνης. Η ενεργοποιημένη, πλέον, ουβικουιτίνη μεταφέρεται με ένα "ένζυμο που προσθέτει ουβικουιτίνη" (**Ε2**, ubiquitin-conjugating enzyme). Τέλος, με τη βοήθεια μιας λιγάσης ουβικουιτίνης (**Ε3**, ubiquitin-ligase) καταλύεται η σύνδεση της ουβικουιτίνης στην ε-αμινομάδα κάποιου υπολείμματος λυσίνης της πρωτεΐνης-στόχου. 

Κατά την πολυουβικουιτίνωση τα πρόσθετα μόρια ουβικουιτίνης συνδέονται μέσω της λυσίνης τους στη θέση 48 (lys-48) με τη γλυκίνη στη θέση 76 (gly-76) του καρβοξυτελικού άκρου μορίου ουβικουιτίνης που έχει ήδη συνδεθεί άμεσα ή έμμεσα (μέσω άλλου μορίου ουβικουιτίνης) στην πρωτεΐνη-στόχο.  

Η πολυουβικουιτίνωση δεν καταδικάζει πάντα μια πρωτεΐνη σε αποικοδόμηση και αυτό λόγω της δράσης ενζύμων γνωστών ως **[[DUBs]]** (De-UBiquitinating enzymes) τα οποία μπορούν και αφαιρούν τα μόρια ουβικουιτίνης. Οι δύο κατηγορίες των DUBs είναι οι **υδρολάσες ουβικουιτίνης C-άκρου** (**[[UCHs]]**, Ubiquitin C-terminal Hydrolases) και οι **ειδικές στην επεξεργασία ουβικουιτίνης πρωτεάσες** (**[[UBPs]]**, Ubiquitin Processing Proteases).

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Πληροφορίες για την ουβικουιτίνη από την UniProt.

Κατηγορία:Πρωτεΐνες
Περτίναξ Βυζαντίου

Ο **Περτίναξ** ήταν χριστιανός επίσκοπος του Βυζαντίου.

Πληροφορίες για το βίο του υπάρχουν στην ιστορία του Δωροθέου. Εκεί γίνεται γνωστό ότι ο Περτίναξ ήταν υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο οποίος ως στρατηγός απεστάλη στη Θράκη. Όταν προσβλήθηκε από κάποια ασθένεια έμαθε ότι συμβαίνουν πολλά θαύματα μεταξύ των πιστών της νέας θρησκείας, του Χριστιανισμού στην πόλη του Βυζαντίου. Αυτό τον οδήγησε να αποταθεί στον τότε επίσκοπο της πόλης Αλύπιο, που τότε διέμενε στην Ελαία. Κατόπιν της θεραπείας του, την οποία θεώρησε αποτέλεσμα των προσευχών του Αλυπίου, απαρνήθηκε την εθνική θρησκεία, παραιτήθηκε από το στράτευμα και βαπτίστηκε Χριστιανός. Έπειτα από μικρό χρονικό διάστημα χειροτονήθηκε από τον Αλύπιο πρεσβύτερος και μετά το θάνατό του τον διαδέχθηκε στον επισκοπικό θώκο.

Από την προσωπική του περιουσία ανήγειρε τον τρίτο επισκοπικό οίκο της Εκκλησίας των Βυζαντίων, στην περιοχή των Συκεών, τον μετέπειτα Γαλατά της Κωνσταντινουπόλεως, και μάλιστα σε παραθαλάσσια τοποθεσία, που ο ίδιος επονόμασε Ειρήνη. Σε αυτή την τοποθεσία άρχισαν να οικοδομούν τα σπίτια τους πολλοί χριστιανοί, δημιουργώντας οιονεί μία μικρή πόλη.

Οι Πατριαρχικοί κατάλογοι τον φέρουν να επισκόπευσε δεκαεννέα έτη (169 – 187), αλλά μάλλον σε αυτά περιλαμβάνονται και τα έτη κατά τα οποία ήταν ιερέας. Πέθανε πιθανώς το έτος 187 ή αργότερα.

## Παραπομπές


## Πηγές

### Ελληνόγλωσσες
* 
* 
### Ξενόγλωσσες
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Ολυμπιανός Βυζαντίου

Ο **Ολυμπιανός** διαδέχτηκε τον Περτίνακα και διετέλεσε επίσκοπος Βυζαντίου για έντεκα έτη (187 – 198).

Επί της αρχιερατείας του, το 196, κατελήφθη το Βυζάντιο από το Ρωμαίο αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο, ο οποίος του αφαίρεσε τα δίκαια της μητροπόλεως και το υπήγαγε στη θρακική Ηράκλεια, της οποίας παρέμεινε επισκοπή για πάνω από έναν αιώνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Μάρκος Α΄ Βυζαντίου

Ο **Μάρκος** παρέμεινε επίσκοπος Βυζαντίου για δεκατρία έτη (198 – 211), κατά το διάστημα δηλαδή του διωγμού του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου κατά των Χριστιανών σε Γαλατία, Αίγυπτο, Καρχηδόνα και Καππαδοκία. Είναι αμφιλεγόμενο αν όλη αυτή την περίοδο διοικούσε ο ίδιος την επισκοπή ή αν, εξ αιτίας του διωγμού, παρεμβλήθηκε διοίκηση κάποιου πρεσβυτέρου για περίπου οκτώ έτη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Μαρκος Α
Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 3ου αιώνα
Φιλάδελφος Βυζαντίου

Ο **Φιλάδελφος** αναφέρεται ως ο πρώτος επίσκοπος Βυζαντίου μετά την οκταετή  διοίκηση της Εκκλησίας του Βυζαντίου από κάποιον ανώνυμο ιερέα, ενδεχομένως ως αποτέλεσμα του διωγμού του Σεπτίμιου Σεβήρου. Διετέλεσε επίσκοπος για μία τριετία (211 – 214).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Φιλάδελφος
Νέλλυ Ζαχς

Η **Νέλλυ Ζαχς** (*Nelly Sachs*, Βερολίνο, 10 Δεκεμβρίου 1891 - Στοκχόλμη, 12 Μαΐου 1970) ήταν Γερμανίδα ποίητρια και δραματουργός, η οποία μεταμορφώθηκε λόγω της ναζιστικής εμπειρίας από ερασιτέχνης σε δριμεία εκπρόσωπο της δυστυχίας και του πόθου των Εβραίων συνανθρώπων της. 

Γεννήθηκε στο Schöneberg, στο Βερολίνο, το 1891 και κατέφυγε το 1940 στη Σουηδία. Ήταν φίλη της Σέλμα Λάγκερλεφ. Το 1966 μοιράστηκε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας με τον Εβραίο συγγραφέα Σαμουήλ Ιωσήφ Άγκνον. Ασύνηθες μέτρο για τη Σουηδική Ακαδημία, το οποίο καλύφθηκε με μία προσεγμένη επιχειρηματολογία: "Ο επιμερισμός του βραβείου έχει έναν ιδιαίτερο σκοπό: να τιμήσει δύο συγγραφείς οι οποίοι, παρ' όλο που γράφουν σε διαφορετικές γλώσσες, συνδέονται με πνευματική συγγένεια και συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον σε μια μεγαλειώδη προσπάθεια να προβάλουν την πολιτισμική κληρονομιά του εβραϊκού λαού μέσω του γραπτού λόγου". Στον λόγο που εκφωνήθηκε για τη Νέλλυ Ζαχς σχολιάστηκε "η συμβολική της γλώσσα, που συνδυάζει μια τολμηρή μοντερνιστική έμπνευση με τον απόηχο της αρχαίας βιβλικής ποίησης". Η ίδια η Νέλλυ Ζαχς παρατήρησε πως ο Άγκνον εκπροσωπούσε το Ισραήλ ενώ «*εγώ εκπροσωπώ την τραγωδία του εβραϊκού λαού*». 

Μετά το θάνατό της το 1970 τάφηκε στο *Norra begravningsplatsen* στη Στοκχόλμη. Μια αναμνηστική πλάκα μνημονεύει τον τόπο γέννησής της, στο *Maaßenstraße 14*, στο Schöneberg, όπου υπάρχει επίσης ένα Πάρκο, στη *Dennewitzstraße*, ονομασμένο προς τιμήν της. 

Ποιήματά της στα ελληνικά βρίσκονται στα παρακάτω βιβλία: 
* **Τέσσερις νομπελίστες ποιητές**: συλλογικό έργο, ανθολόγηση ποιημάτων των Νέλλυ Ζαχς (Nelly Sachs), Jaroslav Seifert, Γκύντερ Γκρας (Günter Grass), Ελφρίντε Γέλινεκ (Elfriede Jelinek).  Ανθολόγηση και μετάφραση Σωτήρης Γυφτάκης για τις εκδ. "Λεξίτυπον", 2007 ·

* **Ξένη ποίηση του 20ου αιώνα: Επιλογή από ελληνικές μεταφράσεις**. Ανθολόγηση Μαρία Λαϊνά. Ελληνικά Γράμματα, 2007.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές
Ανακολουθία

Η **ανακολουθία** ή **non sequitur** (Λατ.) είναι είδος εσφαλμένου επιχειρήματος κατά την λογική. Non sequitur αποκαλούνται τα επιχειρήματα των οποίων οι προτάσεις δεν οδηγούν στο συμπέρασμα. Ένα επιχείρημα μπορεί να είναι non sequitur ανεξαρτήτως από το αν το συμπέρασμά του είναι αληθές ή ψευδές.  Αυτό που το καθιστά ανακόλουθο (και κατά συνέπεια πλάνη) είναι η έλλειψη ακολουθίας μεταξύ προτάσεων και συμπεράσματος. Κάθε λογική πλάνη ουσιαστικά αποτελεί κάποιο είδος ανακολουθίας. Ο συγκεκριμένος όρος αποκτά ιδιαίτερη έννοια σε σχέση με νομικά ζητήματα και διαθέτει επίσημο νομικό προσδιορισμό.

Ακολουθούν δύο είδη ανακολουθίας από τις κλασσικότερες:

1) Οποιοδήποτε επιχείρημα είναι της ακόλουθης μορφής αποτελεί ανακολουθία:

#Εάν A τότε B. (π.χ. Εάν είμαι γάτα, τότε είμαι θηλαστικό.)
#B. (π.χ. Είμαι θηλαστικό.)
#Άρα, A. (Άρα, είμαι γάτα.)

Ακόμη και εάν τόσο οι προτάσεις όσο και το συμπέρασμα είναι αληθή, το συμπέρασμα δεν είναι κατ' ανάγκην συνέπεια των προτάσεων. Αυτού του είδους οι ανακολουθίες ονομάζονται επίσης επιβεβαίωση του επομένου.

2) Άλλο κοινό *non sequitur* είναι το εξής:

#Εάν A τότε B. (π.χ. Εάν βρίσκομαι στο Τόκιο, τότε βρίσκομαι στην Ιαπωνία.)
#Μη A. (π.χ. Δεν βρίσκομαι στο Τόκιο.)
#Άρα, μη B. (π.χ. Άρα, δεν βρίσκομαι στην Ιαπωνία.)

Σε αυτήν την περίπτωση, ο ομιλητής θα μπορούσε να βρίσκεται οπουδήποτε αλλού στην Ιαπωνία. Αυτού του είδους η ανακολουθία ονομάζεται άρνηση του ηγουμένου.

(Εάν σε οποιοδήποτε από τα παραπάνω παραδείγματα υπήρχε το «εάν και μόνο εάν Α, τότε Β» ως πρώτη πρόταση, τότε θα ήταν έγκυρα και μη πλανητικά.)

Υπάρχουν πολλά άλλα είδη γνωστών *non sequitur* επιχειρημάτων τα οποία έχουν ταξινομηθεί σε πολλά διαφορετικά είδη λογικών πλανών. Ένα παράδειγμα από την καθημερινή ζωή είναι το: «Αν έχω ωραία μαλλιά, θα αρέσω σε όλους». Δεν υπάρχει καμία πραγματική σύνδεση μεταξύ των μαλλιών και της αγάπης του κόσμου. Αυτού του τύπου οι συλλογισμοί χρησιμοποιούνται συχνά στις διαφημίσεις. Άλλο παράδειγμα από την καθημερινότητα: *«Κάθε φορά που διαβάζω βιβλία, βρέχει».*

## Δείτε επίσης

* Υποστροφή
* Post hoc ergo propter hoc

Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Κατηγορία:Λογική πλάνη
Κατηγορία:Ρητορική
Επίσκοπος Βυζαντίου Κυριακός Α΄

Ο **Κυριακός** σε ορισμένους πατριαρχικούς καταλόγους εμφανίζεται ως **Κυριλλιανός**. Κατά το Δωρόθεο ποίμανε την Εκκλησία του Βυζαντίου δεκαέξι έτη (214 – 230). Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 27 Οκτωβρίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. ΙΕ΄, σελ. 482
* 

Κυριακός Α
Θέατρο του Παραλόγου

Το **Θέατρο του Παραλόγου** (γαλλικά: *Le Théâtre de l'Absurde)* είναι φράση που χρησιμοποιείται σε αναφορά σε συγκεκριμένα έργα γραμμένα από έναν αριθμό βασικά Ευρωπαίων θεατρικών συγγραφέων στις δεκαετίες του 1940, 1950 και 1960, καθώς και στο στυλ θεάτρου που εξελίχθηκε από το έργο τους. Ο όρος επινοήθηκε από τον κριτικό Μάρτιν Έσλιν, ο οποίος χρησιμοποίησε τη φράση ως τίτλο σε ένα βιβλίο του του 1962 πάνω στο θέμα αυτό. Ο Έσλιν θεώρησε πως το έργο των συγγραφέων αυτών δίνει καλλιτεχνική άρθρωση στην φιλοσοφία του Αλμπέρ Καμύ πως η ζωή είναι έμφυτα χωρίς νόημα, όπως επεξηγείται στο έργο του *[[Ο μύθος του Σισύφου]]*. Το Θέατρο του Παραλόγου θεωρείται πως κατάγεται από τον Ντανταϊσμό, α-νόητη ποίηση και αβάν-γκαρντ τέχνη των δεκαετιών του 1920 και 1930. Ωστόσο, το είδος αυτό του θεάτρου κατάφερε να γίνει δημοφιλές αφού ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος τόνισε την αβεβαιότητα και επισφαλή θέση της ανθρώπινης ζωής. Η έκφραση Θέατρο του Παραλόγου έχει γίνει στόχος κριτικής από μερικούς συγγραφείς, και έτσι συναντάμε και τους όρους «Αντι-Θέατρο» και «Νέο Θέατρο».

## Καθοριστικοί συγγραφείς
Σύμφωνα με τον Μάρτιν Έσλιν, οι τέσσερις καθοριστικοί θεατρικοί συγγραφείς του κινήματος είναι οι Ευγένιος Ιονέσκο, Σάμιουελ Μπέκετ, Ζαν Ζενέ και Άρθουρ Αντάμοβ, αν και καθένας από αυτούς τους συγγραφείς έχει εξ ολοκλήρου μοναδικά θέματα και τεχνικές που πηγαίνουν πέρα από τον όρο "παράλογο". Άλλοι συγγραφείς που συχνά σχετίζονται με την ομάδα αυτή είναι μεταξύ άλλων οι Τομ Στόπαρντ, Φρίντριχ Ντύρενματ, Φερνάντο Αραμπάλ, Χάρολντ Πίντερ, Έντουαρντ Άλμπι και Ζαν Ταρντιέ. Στους θεατρικούς συγγραφείς που λειτούργησαν ως έμπνευση στο κίνημα περιλαμβάνονται οι Αλφρέ Ζαρρύ, Λουίτζι Πιραντέλο, Στανισλάβ Βιτκίεβιτς, Γκυγιώμ Απολλιναίρ, οι σουρεαλιστές και πολλοί άλλοι. Το κίνημα του «Παράλογου» ή «Νέου Θεάτρου» ήταν στις αρχές του ένα διακριτό με βάση το Παρίσι (τη *rive gauche*, αριστερή όχθη του Σηκουάνα) αβαν-γκαρντ φαινόμενο συνδεδεμένο με εξαιρετικά μικρά θέατρα στο *[[Καρτιέ Λατέν]]*, και κέρδισε με τον καιρό την διεθνή εξέχουσα θέση του.

## Η δομή
Στην πράξη, το Θέατρο του Παραλόγου ξεφεύγει από τους ρεαλιστικούς χαρακτήρες, καταστάσεις και ό,τι είναι συνδεδεμένο με θεατρικές συμβάσεις. Ο χρόνος, ο τόπος και η ταυτότητα είναι ασαφή και ρευστά, και ακόμη και η βασική αιτιότητα συχνά καταρρέει. Ασήμαντες πλοκές, επαναληπτικός ή χωρίς νόημα διάλογος και δραματικές ασυνέπειες χρησιμοποιούνται συχνά για να δημιουργήσουν ονειρικές, ή ακόμη και εφιαλτικές διαθέσεις.  

## Επιπλέον ανάγνωση

* Martin Esslin, The Theatre of the Absurd (Eyre & Spottiswoode, 1962)
* Martin Esslin, Absurd Drama (Penguin, 1965)


Κατηγορία:Θεωρία θεάτρου
Άρθουρ Αντάμοβ

Ο **Άρθουρ Αντάμοβ** (*Артю́р Адамо́в*, 23 Αυγούστου 1908 – 15 Μαρτίου 1970) ήταν θεατρικός συγγραφέας και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Θεάτρου του Παραλόγου.
## Βιογραφία

Ο Αντάμοβ (αρχικά Ανταμιάν) γεννήθηκε στη Ρωσία σε μία ευκατάστατη αρμενική οικογένεια, η οποία, ωστόσο, έχασε σύντομα την περιουσία της το 1917. Όπως πολλοί άλλοι ευκατάστατοι Ρώσοι της εποχής, ο Αντάμοβ ανετράφη με τα γαλλικά ως πρώτη του γλώσσα και το 1924 μετακόμισε στο Παρίσι. 
Στο Παρίσι ο Αντάμοβ ήρθε σε επαφή με τους σουρεαλιστές και εξέδωσε την σουρεαλιστική εφημερίδα *Discontinuité*. Άρχισε να γράφει θεατρικά έργα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με πρώτο του έργο το *La Parodie* (1947). Επηρεασμένος από τον Μπέρτολτ Μπρεχτ, τον μαρξισμό και την ψυχανάλυση, στράφηκε σε ένα θέατρο με κοινωνικούς και πολιτικούς προβληματισμούς. Ο χαρακτήρας του τίτλου ενός από τα περισσότερο γνωστά έργα του, το *Le Professeur Taranne* (1953), κατηγορείται για διάφορα πράγματα (δημόσιο γυμνισμό, πέταμα σκουπιδιών, λογοκλοπή), τα οποία αρνείται, μόνο και μόνο για να αντιστραφούν οι αρνήσεις του εναντίον του ως επιπλέον στοιχεία παραπτωμάτων. Κορυφαίο θεατρικό έργο του θεωρείται το *Πινγκ-Πονγκ* (*Le Ping-Pong*, 1955). 

Ο Αντάμοβ αυτοκτόνησε το 1970. Συγκαταλέγεται στους εκφραστές του σύγχρονου πρωτοποριακού θεάτρου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ρώσοι θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Κατηγορία:Θέατρο του Παραλόγου
Σταθμός Δάφνη (Μετρό Αθήνας)

Ο **Σταθμός Δάφνη** είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας επί της γραμμής 2. Πήρε το όνομά του από τον δήμο Δάφνης, τον οποίο εξυπηρετεί. Εγκαινιάστηκε στις 15 Νοεμβρίου 2000, την ημερομηνία που έγιναν τα εγκαίνια του συνολικού τμήματος της γραμμής 2 μεταξύ Συντάγματος και Δάφνης (9,5 μήνες μετά την έναρξη λειτουργίας του πρώτου τμήματος της γραμμής 2 και της γραμμής 3), και βρίσκεται κάτω από την πλατεία Καλογήρων. Είναι εξ ολοκλήρου υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες, σε βάθος 18 μέτρα.
[μικρογραφία|αριστερά|Τομή [Υπέδαφος|υπεδάφους με αρχαιότητες που εκτίθεται στον Σταθμό Δάφνη.]]

Από την έναρξη της λειτουργίας του, υπήρξε αρχικά τερματικός σταθμός της γραμμής 2 προς τα νότια, μέχρι την έναρξη λειτουργίας του σταθμού Άγιος Δημήτριος - Αλέξανδρος Παναγούλης στις 5 Ιουνίου 2004.

Κατά την εκσκαφή της σήραγγας και του σταθμού βρέθηκαν σημαντικές αρχαιότητες και μάλιστα αρκετές από αυτές εκτίθενται επί τόπου μέσα στον ίδιο τον σταθμό.

Στο επίπεδο έκδοσης εισιτηρίων υπάρχει το έργο *Δεξίλεος* του Δημήτρη Μυταρά.

## Σταθμός ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία
Στον σταθμό ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία που βρίσκεται πλησίον του σταθμού του μετρό έχoυν αφετηρία/τέρμα οι γραμμές:
*141 (Σταθμός Δάφνη – Καλαμάκι)
*212 (Σταθμός Δάφνη – Υμηττός – Βύρωνας – Καρέας)
*217 (Πειραιάς – Σταθμός Δάφνη)
*218 (Πειραιάς – Σταθμός Δάφνη)
*219 (Σταθμός Δάφνη – Καλλιθέα)
*229 (Πειραιάς – Σταθμός Δάφνη)
*816 (Ταύρος – Άγιος Δημήτριος)
*Χ97 (Σταθμός Δάφνη – Αεροδρόμιο)(Νυχτερινή) (Express)

### Στάση Διέλευσης

#### Στάση ΣΤ. ΔΑΦΝΗ – ΤΕΡΜΑ
Στον σταθμό του μετρό έχουν στάση οι παρακάτω κυκλικές γραμμές:
*112 (Άγιος Δημήτριος – Σταθμός Δάφνη)
*131 (Αμαξοστάσιο Αγίου Δημητρίου – Σταθμός Δάφνη)
*206 (Αγία Μαρίνα – Σταθμός Δάφνη)
*237 (Άνω Ηλιούπολη – Σταθμός Δάφνη)

#### Στάση ΚΑΛΟΓΗΡΩΝ – ΣΤ. ΔΑΦΝΗ
Από αυτή την στάση διέρχονται τα λεωφορεία:

* 790: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ (ΑΝΘΟΥΠΟΛΗ) – ΓΛΥΦΑΔΑ (ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ)
* Α3: ΑΚΑΔΗΜΙΑ – ΓΛΥΦΑΔΑ (ΜΕΣΩ ΛΕΩΦ. ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ)
**Χ17: ΣΤ. ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ - ΣΤ. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ [ΕΩΣ ΣΤ. ΕΛΛΗΝΙΚΟ]*

## Δομή σταθμού

## Παραπομπές


Δαφνη
Δαφνη
Κατηγορία:Δήμος Δάφνης - Υμηττού