open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Επαρχία Ομσουκτσάνσκι

Η **Επαρχία Ομσουκτσάνσκι** () είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μια από τις οκτώ στην Περιφέρεια Μαγκαντάν στη Ρωσία. Βρίσκεται στο κεντροανατολικό τμήμα της περιφέρειας. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ομσουκτσάν. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 5.531 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002, η επαρχία είχε πληθυσμό 6.209 κατοίκων, ενώ στη Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 19.419. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η επαρχία απώλεσε μεγάλο μέρος του πληθυσμού της, όπως και η υπόλοιπη περιφέρεια. Ο πληθυσμός του Ομσουκτσάν αντιστοιχεί στο 75,2% του πληθυσμού της επαρχίας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Όμπλαστ του Μαγκαντάν
Ανατόλι Μαρτσένκο

Ο **Ανατόλι Μαρτσένκο** (**Anatoli Marchenko**) (1938-1986) ήταν ένας από τους γνωστότερους αντιφρονούντες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Πέθανε σε ηλικία 48 ετών στη φυλακή της Τσίστοπολ έπειτα από τρίμηνη απεργία πείνας για την απελευθέρωση όλων των σοβιετικών κρατουμένων συνείδησης. Είχε περάσει πάνω από μια 20ετία στη φυλακή και σε εσωτερική εξορία. Η διεθνής κατακραυγή που ακολούθησε τον θάνατό του υπήρξε σημαντικός παράγοντας προκειμένου να αναγκαστεί τελικά ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, τότε γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος, να εγκρίνει τη μαζική απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων το 1987.

Ο Μαρτσένκο έγινε ευρύτερα γνωστός με την αυτοβιογραφία του «Η μαρτυρία μου», έργο του 1966 στο οποίο εξιστορούσε τις εμπειρίες του στα σοβιετικά στρατόπεδα εργασίας και στη φυλακή. Το βιβλίο αυτό, το οποίο αντιγράφηκε με το χέρι, κρυφά, από αντιφρονούντες και στη συνέχεια εκδόθηκε στη Δύση, ήταν το πρώτο στο οποίο γινόταν λόγος για τα στρατόπεδα και τις φυλακές της μετασταλινικής περιόδου, κάνοντας τους πάντες να συνειδητοποιήσουν ότι τα γκούλαγκ δεν είχαν τελειώσει με τον Στάλιν. Η έκδοσή του οδήγησε τον Μαρτσένκο και πάλι στη φυλακή για αντισοβιετική προπαγάνδα, αλλά, πριν φυλακιστεί ξανά το 1968, εκδήλωσε ανοιχτά τη διαφωνία του, καταγγέλλοντας δημόσια τις συνθήκες φυλάκισης των πολιτικών κρατουμένων. Σε ανοιχτή επιστολή που έστειλε στα μέσα ενημέρωσης τον Ιούλιο του 1968, προειδοποιούσε ότι η Σοβιετική Ένωση δεν θα επέτρεπε στην Άνοιξη της Πράγας να συνεχιστεί, μια πρόβλεψη που επαληθεύτηκε τον Αύγουστο, όταν τανκς του Συμφώνου της Βαρσοβίας εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία και ο Μαρτσένκο καταδικάστηκε για μια ακόμα φορά σε φυλάκιση και μετά σε εξορία.

Έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ομάδας Ελσίνκι της Μόσχας, μαζί με τον Αντρέι Ζαχάρωφ και τη  που ηγείται της οργάνωσης μετά το 1996. Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1976 για να παρακολουθεί τη συμμόρφωση της Σοβιετικής Ένωσης με τις ρήτρες ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι του 1975, που ήταν η πρώτη πράξη της Διάσκεψης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και είχε στόχο τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ του κομμουνιστικού στρατοπέδου και της Δύσης.
Ο Μαρτσένκο συνελήφθη και φυλακίστηκε για τελευταία φορά το 1980, επειδή εξέδωσε το τελευταίο βιβλίο του, το «Να ζεις σαν τον καθένα». Δεν πρόλαβε να εκτίσει τη δεκαπενταετή ποινή του. Ο θάνατός του στη φυλακή το 1986 δεν διερευνήθηκε ποτέ δημοσίως.

Η χήρα του, , ακτιβίστρια και η ίδια και υποψήφια για το Βραβείο Ζαχάρωφ, παρέλαβε εξ ονόματός του το βραβείο που του απονεμήθηκε μετά θάνατον το 1988, όταν θεσπίστηκε το Βραβείο Ζαχάρωφ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αντιφρονούντες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ
Λουδοβίκος Ε΄ του Παλατινάτου

Ο **Λουδοβίκος Ε΄** (2 Ιουλίου 1478 - 16 Μαρτίου 1544) o λεγόμενος *ειρηνικός* από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1508-1544.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας. 

Όταν το 1508 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, είχε να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της ήττας του Φιλίππου στον Πόλεμο για τη Διαδοχή στο Λάντσχουτ, που έγινε μεταξύ των Βίττελσμπαχ της Βαυαρίας· ο πατέρας του είχε ηττηθεί από τον Αλβέρτο Δ΄ δούκα της Βαυαρίας. Το 1518 στη Συνέλευση (Diet) κατάφερε να αναβληθεί η αυτοκρατορική απαγόρευση εναντίον του Παλατινάτου. To 1519 ψήφισε για την εκλογή του Καρόλου των Αψβούργων ως βασιλιά της Γερμανίας.

Κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Γερμανών Αγροτών, ο Λουδοβίκος Ε΄ περικυκλώθηκε από 8.000 ένοπλους αγρότες στο Νόιστατ. Τότε κάλεσε τους αρχηγούς τους σε γεύμα και συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις τους. Απεβίωσε το 1544 και τον διαδέχθηκε ο επόμενος επιζών αδελφός του Φρειδερίκος Β΄ ως εκλέκτορας του Παλατινάτου.

## Οικογένεια
Το 1474 νυμφεύτηκε τη Σίβυλλα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πρόγονοι





## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Νανόφιδο

Το **νανόφιδο**, *Eirenis modestus* (Martin, 1838) ή αλλιώς θαμνόφιδο (διεθνής κοινή ονομασία: Ring-headed Dwarf Snake) είναι ένα μεσαίου μεγέθους φίδι της οικογένειας Colubridae. Πρόκειται για ακίνδυνο και μη δηλητηριώδες φίδι. Στην χώρα μας απαντά το υποείδος *Eirenis modestus semimaculatus* (Böttger, 1876). 

## Περιγραφή
Το νανόφιδο είναι ένα αρκετά λεπτό φίδι με μέγιστο μήκος τα 70 cm, συνήθως όμως τα ενήλικα είναι πολύ μικρότερα. Το δέρμα του είναι λείο και οι άκρες των φολίδων είναι ελαφρώς πιο σκούρες από τα κέντρα. Η ανώτερη επιφάνεια του σώματος έχει ομοιόμορφο κιτρινοκάστανο, γκριζωπό-καφέ ή κοκκινωπό-καφέ χρώμα, ενώ η κατώτερη γυαλιστερό λευκό. Εξαίρεση αποτελούν ορισμένα άτομα σε αρκετούς πληθυσμούς, όπου εμφανίζουν σειρές από μαύρες κηλίδες στην επιφάνεια του σώματος (υποείδος *Ε. modestus semimaculatus*). Γύρω από το λαιμό διακρίνεται μια ζώνη με σκούρες κηλίδες σε σχήμα ημισελήνου χωρισμένη από το κεφάλι από μια ανοιχτόχρωμη λωρίδα.

## Γεωγραφική κατανομή
Εξαπλώνεται κυρίως στην περιοχή του Καυκάσου (Αρμενία, Ν. Αζερμπαϊτζάν, Α. Γεωργία, Ν. Ρωσία), στην Τουρκία, στο Ιράν, αλλά και στην Ελλάδα. Στη χώρα μας απαντάται μόνο σε ορισμένα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου: Αλατονήσι, Φούρνοι, Κάλυμνος, Καστελλόριζο, Λέρος, Λέσβος, Σαμιοπούλα, Σάμος, Σύμη και Χίος. Η παρουσία του στην Α. Θράκη και στο Ιράκ απαιτεί επιβεβαίωση.

## Ενδιαίτημα
Προτιμά ξηρές, βραχώδεις περιοχές με αραιή βλάστηση. Μπορεί επίσης να βρεθεί σε δασικές, αγροτικές και καλλιεργούμενες εκτάσεις.

μικρογραφία|600x600εσ|left|Μελανιστικό άτομο, Καστελλόριζο.
## Βιολογία
Δραστηριοποιείται κυρίως κατά την αυγή και το σούρουπο, αλλά και σε σκιερές περιοχές κατά τη διάρκεια της μέρας. Κρύβεται κάτω από πέτρες και σε ρωγμές και μερικές φορές ανά μικρές ομάδες. Κυνηγά δραστήρια ασπόνδυλα (συνήθως ακρίδες, γρύλους και σκαθάρια, αλλά και σαρανταποδαρούσες και σκορπιούς) και μικρές σαύρες. Ενεργό μεταξύ Μαρτίου και Οκτωβρίου. Το ζευγάρωμα πραγματοποιείται μέχρι τον Ιούνιο. Είναι ωοτόκο και τα θηλυκά γεννούν 3-8 αυγά τον Ιούλιο, ενώ η εκκόλαψη των αυγών γίνεται το Σεπτέμβριο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ερπετά της Ελλάδας
Κατηγορία:Ερπετά της Ευρώπης
Κατηγορία:Ερπετά της Ασίας
Κατηγορία:Καινοφιίδαι
Φρειδερίκος Β΄ του Παλατινάτου

Ο **Φρειδερίκος Β΄** (9 Δεκεμβρίου 1478 - 26 Φεβρουαρίου 1556) o λεγόμενος *σοφός* από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1544-1556.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο κάστρο Βίντσινγκεν (κοντά στο Νόιστατ αν ντερ Βάινστρασε) και ήταν ο τέταρτος γιος του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας. 

Ήταν προστάτης των Όθωνα-Ερρίκου και Φιλίππου, γιων του αδελφού του Ρούπρεχτ, όταν αυτός απεβίωσε το 1504 αφήνοντάς τους ενός και δύο ετών. Υπηρέτησε ως στρατηγός του Φερδινάνδου Α΄ των Αψβούργων, αδελφού του Καρόλου Ε΄. 

Το 1523 ο πεθερός του Χριστιανός Β΄ βασιλιάς της Δανίας και Νορβηγίας εκθρονίστηκε από μία στάση των ευγενών. Στον εξόριστο μονάρχη πρότεινε συνδρομή ο Όλαφ, καθολικός επίσκοπος της Νορβηγίας και αρχηγός του Συμβουλίου του βασιλείου. Ο Φρειδερίκος Β΄ έγραψε επιστολή στον Όλαφ υποσχόμενος στρατιωτική βοήθεια από τον ίδιο και τον Κάρολο Ε΄ της Γερμανίας, μια και η σύζυγος του Χριστιανού Β΄, η Ισαβέλλα των Αψβούργων, ήταν αδελφή του καθολικού Καρόλου Ε΄. Το 1536 ο Όλαφ έστειλε υποστηρικτές σε χωριά στη Νορβηγία, όπου διάβασαν την πολλά υποσχόμενη επιστολή. Λίγοι αγρότες εξεγέρθηκαν και επειδή η στρατιωτική βοήθεια δεν έφθασε, απέτυχαν. Το επόμενο έτος ο Φρειδερίκος Β΄ έστειλε δύο πλοία από τις Ισπανικές Κάτω Χώρες, αλλά ο Χριστιανός Γ΄ της Δανίας είχε οργανώσει τη ναυτική άμυνα της Νορβηγίας και εξασφάλισε τη χώρα. Ο Όλαφ διέφυγε, δύο επίσκοποι συνελήφθησαν, οι υποστηρικτές τιμωρήθηκαν και ο Καθολικισμός και το Συμβούλιο του βασιλείου καταργήθηκαν. 

Το 1544 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος Ε΄ εκλέκτορας του Παλατινάτου και τον διαδέχθηκε, αφού οι δύο άλλοι μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν επίσκοποι και είχαν αποβιώσει. Όταν εισήγαγε την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση, ο Κάρολος Ε΄ τον κήρυξε εκτός νόμου και ο Φρειδερίκος Β΄ υποχώρησε. Το 1556 απεβίωσε στο Άλτσευ και τον διαδέχθηκε ο προστατευόμενός του ανιψιός Όθων-Ερρίκος.

## Οικογένεια
Το 1515 είχε δηλώσει την αγάπη του στην Ελεονώρα των Αψβούργων, αλλά όταν αυτό το ανακάλυψε ο αδελφός της Κάρολος Ε΄, τον εξόρισε από την Αυλή της Ισπανίας. 

Το 1535 νυμφεύτηκε τη Δωροθέα των Όλντενμπουργκ, κόρη του Χριστιανού Β΄ της Δανίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές

## Αναφορές
* Fuchs, Peter (1961). "Friedrich II. der Weise". Neue Deutsche Biographie (in German). 5. pp. 528–530.

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1964)

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 του 1964** ήταν το 15ο που διοργάνωσε η FIA. Τα 10 Γκραν Πρι τα οποία περιλάμβανε ξεκίνησαν στις 10 Μαΐου στο Μονακό κι ολοκληρώθηκαν στις 25 Οκτωβρίου στο Μεξικό. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των Οδηγών το κέρδισε ο Βρετανός Τζον Σέρτις. Το Πρωτάθλημα των Κατασκευαστών το κέρδισε η Φερράρι. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1964
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1964
Φίλιππος του Παλατινάτου

Ο **Φίλιππος**, ο επονομαζόμενος *ειλικρινής* (*Philipp der Aufrichtige*, 14 Ιουλίου 1448 - 28 Φεβρουαρίου 1508) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1476-1508.

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Λουδοβίκου Δ΄, εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας, κόρης του Αμεδαίου Η΄, δούκα της Σαβοΐας.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1449, όταν ο Φίλιππος ήταν ενός έτους, οπότε ανέλαβε επίτροπος ο θείος του Φρειδερίκος Α΄, που τον υιοθέτησε. To 1474 νυμφεύτηκε την κόρη του Λουδοβίκου Θ΄, δούκα της Βαυαρίας και δυνάμει του γάμου του έλαβε το Άνω Παλατινάτο (Oberpfalz). Το 1476 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Α΄ και ο Φίλιππος ανέλαβε εκλέκτορας του Παλατινάτου. Το 1499 κληρονόμησε τις κτήσεις των θείων του, το Νόιμαρκτ (Neumarkt) και το Μόσμπαχ (Mosbach). 

Στον πόλεμο για τη διαδοχή στο Λάντσχουτ μεταξύ των Βίττελσμπαχ της Βαυαρίας το 1504, νικήθηκε από τον Αλβέρτο Δ΄, δούκα της Βαυαρίας.

Ο Φίλιππος κάλεσε τον διαπρεπή ανθρωπιστή Γιόχαν φον Ντάλμπεργκ στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, ο οποίος ίδρυσε εκεί έδρα ελληνικών σπουδών. Ο Φίλιππος απεβίωσε το 1508 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Λουδοβίκος Ε΄ και Φρειδερίκος Β΄ και ο εγγονός του Όθων Ερρίκος. Το Νόιμαρκτ κληρονόμησε ο γιος του Βόλφγκανγκ.

## Οικογένεια
Το 1474 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Θ΄, δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
* Λουδοβίκος Ε΄ 1478-1544, εκλέκτορας του Παλατινάτου.
* Φίλιππος 1480-1541, επίσκοπος του Φράιζινγκ και του Νάουμμπουργκ .
* Ρούπρεχτ 1481-1504, επίσκοπος του Φράιζινγκ. Γιος του ήταν ο Όθων Ερρίκος, εκλέκτορας του Παλατινάτου.
* Φρειδερίκος Β΄ 1482-1556, εκλέκτορας του Παλατινάτου
* Ελισάβετ 1483-1522, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο Γ΄, λαντγράβο της Έσσης-Μάρμπουργκ και έπειτα τον Φίλιππο Α΄, μαργράβο του Μπάντεν.
* Γεώργιος 1486-1529, επίσκοπος του Σπάιερ.
* Ερρίκος 1487-1552, επίσκοπος της Ουτρέχτης.
* Ιωάννης 1488-1538, αρχιεπίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ.
* Αμαλία 1490-1524, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄, δούκα της Πομερανίας.
* Ελένη 1493-1524, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄, δούκα του Μεκλεμβούργου.
* Βόλφγκανγκ 1494-1496, κόμης του Νόιμαρκτ.
* Αικατερίνη 1499-1526, ηγουμένη του αββαείου του Νόιμπουργκ.
* Βαρβάρα 1491-1505 απεβ. 14 ετών, Όθων-Ερρίκος 1496, απεβ. 25 ημερών.

## Πρόγονοι





## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* genealogie-mittelalter.de

Φιλιππος του Παλατινατου
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1974)

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 του 1974** ήταν το 25ο που διοργάνωσε η FIA. Περιλάμβανε 15 Γκραν Πρι. Το 1ο απ' αυτά έγινε στις 13 Ιανουαρίου στην Αργεντινή και το 15ο και τελευταίο στις 6 Οκτωβρίου στις ΗΠΑ. Ήταν το 2ο απ' τα 2 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών που κέρδισε ο Βραζιλιάνος Έμερσον Φιτιπάλντι. Στους κατασκευαστές Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μακλάρεν. Το πρωτάθλημα αυτό σημαδεύτηκε απ' τα θανατηφόρα ατυχήματα στα οποία ενεπλάκησαν ο Αμερικανός αναπληρωματικός οδηγός της UOP Shadow Racing Team Πίτερ Ρέβσον κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής η οποία έγινε στις 22 Μαρτίου στο Μίντλαντ της Νότιας Αφρικής πριν το Γκραν Πρι το οποίο έγινε εκεί στις 30 Μαρτίου κι ο Αυστριακός αναπληρωματικός οδηγός της Surtees Team Χέλμουτ Κόινινγκ στο τελευταίο Γκραν Πρι στις ΗΠΑ στις 6 Οκτωβρίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1974
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1974
Όθων Ερρίκος του Παλατινάτου

Ο **Όθων Ερρίκος** (10 Απριλίου 1502 - 12 Φεβρουαρίου 1559) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν κόμης του Νόιμπουργκ (Neuburg) το διάστημα 1505-59 και εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1556-1559.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άμπεργκ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρούπρεχτ, επισκόπου του Φράιζινγκ και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Γεωργίου, δούκα της Βαυαρίας-Λάντσχουτ. Ο πάππος του Φίλιππος του Παλατινάτου είχε ηττηθεί στον Πόλεμο για τη Διαδοχή του Λάντσχουτ από τον Αλβέρτο Δ΄, δούκα της Βαυαρίας και τιμωρήθηκε με την απώλεια του Νόιμπουργκ. Όμως ο άλλος πάππος του Γεώργιος, δούκας της Βαυαρίας τον έκανε κυβερνήτη του Νόιμπουργκ. Ο Όθων Ερρίκος διέταξε την ανακαίνιση του κάστρου Νόιμπουργκ και προστάτευσε τις τέχνες. Γι' αυτόν φτιάχτηκε ένα αντίγραφο τού χειρογράφου Notitia Dignitatum. Αλλά η διατήρηση δαπανηρής Αυλής τον ενέπλεξε σε διάφορες αντιπαραθέσεις και το τεράστιο βάρος των χρεών προκάλεσε την πτώχευσή του. 

Υποστήριξε την ομάδα των προτεσταντών πριγκίπων (Σμαλκαλδική Ένωση) με αποτέλεσμα ο καθολικός Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων να καταλάβει το Νόιμπουργκ. Το 1552 με την ειρήνη του Πάσσαου μπόρεσε να επιστρέψει στο Νόιμπουργκ. Το 1556 απεβίωσε ο θείος του Φρειδερίκος Β΄ και τον διαδέχθηκε ως εκλέκτορας του Παλατινάτου, έτσι μπόρεσε να εξοφλήσει τα χρέη του. Επανεισήγαγε την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση και λίγο αργότερα ίδρυσε την Βιβλιοθήκη του Παλατινάτου.

Απεβίωσε το 1543 στη Χαϊδελβέργη και τάφηκε στο ναό του Αγ. Πνεύματος (Heiliggeistkirche) της πόλης. Ήταν ο τελευταίος του κύριου κλάδου των Βίττελσμπαχ. Τον διαδέχθηκαν ο τέταρτος εξάδελφός του Φρειδερίκος Γ΄ του κλάδου Ζίμερν ως εκλέκτορας στο Παλατινάτο και ο επίσης τέταρτος εξάδελφός του Βόλφγκανγκ του κλάδου Τσβάιμπρυκεν ως κόμης του Νόιμπουργκ.

## Οικογένεια
Το 1529 νυμφεύτηκε τη Σουζάνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας, χήρα του Καζιμίρ των Χοεντσόλερν, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ. Η Σουζάνα έφερε τα πέντε παιδιά από τον πρώτο της γάμο· με τον Όθωνα Ερρίκο δεν απέκτησε τέκνα και απεβίωσε το 1543, πριν ο σύζυγός της γίνει εκλέκτορας του Παλατινάτου.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
* Hans Kilian, Drawings from Elector Ottheinrich's alchemical laboratory
* Digital exhibition of the Ottheinrich-Bible

Οθων Ερρικος
Φρειδερίκος Α΄ του Παλατινάτου

Ο **Φρειδερίκος Α΄** (1 Αυγούστου 1425 - 12 Δεκεμβρίου 1476) o λεγόμενος *νικηφόρος (siegreiche)* από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1451-1476.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη και ήταν δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ματθίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίου κόμη του Πεδεμοντίου & διεκδικητή της Αχαΐας. 

Το 1449 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Δ΄ εκλέκτορας του Παλατινάτου, αφήνοντας τον γιο του Φίλιππο ενός έτους. Ο Φρειδερίκος Α΄ κυβέρνησε στην αρχή ως επίτροπος του ανιψιού του αυτού. Το 1451 τον υιοθέτησε, αρνήθηκε να νυμφευτεί και αξίωσε το δικαίωμα διακυβέρνησης του Παλατινάτου εφ' όρου ζωής. Αυτό ήταν εναντίον των νόμων της αυτοκρατορίας και ο Φρειδερίκος Γ΄ των Αψβούργων αρνήθηκε να επικυρώσει την υπερβολική αυτή αξίωση. Προσπάθησε να τον εκτοπίσει, αλλά ο στρατηγικά ικανός Φρειδερίκος Α΄ συμμάχησε με τον Λουδοβίκο Θ΄ και έτσι ο Φρειδερίκος Γ΄ δεν το κατόρθωσε.

Ο Φρειδερίκος Α΄ ήταν το ίδιο επιτυχής και με τους άλλους συμμάχους του Φρειδερίκου Γ΄, τον Αλβέρτο Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και τον Ντήτερ φον Ίζενμπουργκ αρχιεπίσκοπο του Μάιντς, μάλιστα αύξησε την επικράτειά του. Κατά τον Βαυαρικό Πόλεμο (1459-63) στη μάχη του Ζέκενχαϊμ συνέλαβε τους ανταγωνιστές του Γεώργιο επίσκοπο του Μετς, Κάρολο Α΄ μαρκήσιο (μαργράβο) του Μπάντεν-Μπάντεν και τον Ούλριχ Ε΄ κόμη της Βυρτεμβέργης.

Απεβίωσε το 1476 και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φίλιππος.

## Οικογένεια
Το 1471/72 νυμφεύτηκε την για πολύ καιρό ερωμένη του Κλάρα Τοττ. Ήταν κοινή θνητή και ο γάμος θεωρήθηκε μοργανατικός· ήταν κυρία επί των τιμών στην Αυλή του Μονάχου, όπου τη συνάντησε ο Φρειδερίκος Α΄ το 1459. Είχαν επιζόν τέκνο:
* Λουδοβίκος Α΄ 1463-1524, κόμης του Λόβενσταϊν. Η 11ης γενιάς απόγονός του Αδελαΐδα του Λόβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας.
* Φρειδερίκος 1461-1474, απεβ. 13 ετών.

## Πρόγονοι





## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Επαρχία Ταζόφσκι

Η **Επαρχία Ταζόφσκι** () είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις επτά στον Αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς της Περιφέρειας Τιουμέν, στη Ρωσία. Η επαρχία βρίσκεται στο βόρειο, στο βορειοανατολικό και στο ανατολικό τμήμα του αυτόνομου θύλακα. Η έκταση της επαρχίας είναι 174.343,92 τετραγωνικά χιλιόμετρα (67.314,56 τετραγωνικά μίλια). Το διοικητικό κέντρο είναι το Ταζόφσκι. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 16.537 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 15.600 κατοίκων, ενώ στη Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 18.515 κατοίκων. Ο πληθυσμός του Ταζόφσκι αντιστοιχεί στο 41,1% του συνολικού πληθυσμού της επαρχίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυτόνομος θύλακας των Γιαμάλων Νένετς
Σεβερίν (τραγουδίστρια)

Η **Σεβερίν** (*Séverine*, γεννήθηκε στο Παρίσι ως Josiane Grizeau στις 10 Οκτωβρίου 1948) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια.

Κέρδισε το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1971 εκπροσωπώντας το Μονακό, με το τραγούδι "Un banc, un arbre, une rue" (*Ένα παγκάκι, ένα δέντρο, ένας δρόμος*), σε μουσική του Ζαν Πιέρ Μπουρτέιρ (Jean-Pierre Bourtayre) και στίχους του Υβ Ντεσκά (Yves Dessca). Το εν λόγω τραγούδι ηχογραφήθηκε στα αγγλικά ως "Chance In Time", στα γερμανικά ως "Mach die Ph zu (und wünsch dir einen Traum)" και στα ιταλικά με τον τίτλο "Il posto". Η αρχική γαλλική έκδοση έγινε #9 στο UK Singles Chart τον Μάιο του 1971, ενώ η αγγλική έκδοση, που κυκλοφόρησε από την CBS  αντί της Philips, δεν σημείωσε επιτυχία. Το τραγούδι σημείωσε μεγάλη επιτυχία ιδιαίτερα στις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές αγορές.

## Δισκογραφία και θέση στους καταλόγους επιτυχιών
*"Un banc, un arbre, une rue" (#1 Σουηδία, #1 Καναδάς, #2 Μπενελούξ, #3 Γαλλία, #3 Ιρλανδία, #9 ΗΒ, #23 Γερμανία)
*"Chance in Time"
*"Mach die Augen zu (und wünsch dir einen Traum)" (#23 Γερμανία)
*"Il posto" (#53 Ιταλία)
*"Vivre pour moi" (#32 Γαλλία)
*"Ja der Eiffelturm" (#27 Γερμανία)
*"Comme un appel" (#24 Γαλλία)
*"J'ai besoin de soleil" (#29 Γαλλία)
*"Olala L'Amour" (#19 Γερμανία)
*"Là ou tu n'es pas" (#44 Γαλλία)
*"Mon tendre amour" (#47 Γαλλία)
*"Der Duft von Paris" (#40 Γερμανία)
*"Il faut chanter la vie" (διασκευή της συμμετοχής του Κλιφ Ρίτσαρντ στη Eurovision του 1973, του  "Power To All Our Friends") (#46 Γαλλία)
*"Vergessen heißt verloren sein" (#47 Γερμανία)
*"Du bist für mich der größte Schatz" (#49 Γερμανία)
*"Sieben Tränen" (διασκευή της επιτυχίας του συγκροτήματος Goombay Dance Band "Seven Tears" του 1981)(#49 Γερμανία)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Άγιος Ανδρέας Αρκαδίας

Ο **Άγιος Ανδρέας** () είναι οικισμός του δήμου Βόρειας Κυνουρίας, χτισμένος στις παρυφές ενός λόφου κοντά στη θάλασσα, δίπλα σε έναν κάμπο κατάφυτο από ελιές.

## Πληροφορίες
Ο οικισμός βρίσκεται στον οδικό άξονα Άστρους-Λεωνιδίου σε απόσταση 6 χιλιομέτρων από το πρώτο. Στο σημείο αυτό τελειώνει το φαράγγι της Ζαρμπάνιτσας καθώς επίσης περνάει ο ποταμός Βρασιάτης, λίγο πριν την εκβολή του στον Θυρεατικό κόλπο. Είναι το κεφαλοχώρι της περιοχής και κατοικείται κυρίως από Τσάκωνες.

Σε απόσταση 3 χιλιομέτρων είναι η παραλία του Αγίου Ανδρέα με γραφικό λιμανάκι. Σε λόφο κοντά στο σημείο μπορεί κανείς να διακρίνει ερείπια κυκλώπειου τείχους που κατά τους αρχαιολόγους ανήκουν στην αρχαία κυνουριακή πόλη Ανθήνη. Πλησίον επίσης, διατηρείται ακόμη παλαιό πετρόχτιστο τοξωτό γεφύρι.

Στα όρια της κοινότητας βρίσκεται και ο πρότυπος οικισμός για τους ομογενείς, το Αρκαδικό Χωριό, ο τελευταίος οικισμός πριν τη Νότια Κυνουρία.

## Αθλητισμός
Το χωριό διαθέτει ποδοσφαιρικό σύλλογο με την ονομασία Α.Μ.Σ. Βρασιές.

Το 2020 εγκαινιάστηκαν αναρριχητικά πεδία πλησίον του οικισμού, στη θέση Ρεποντίνα.

## Πρόσωπα
Είναι τόπος καταγωγής του δικηγόρου Δημήτριου Βερβεσού, του δικηγόρου Ιωάννη Κ. Μαντζουράνη και του Γιάννη Μαντζουράνη, διάσημου οπαδού της Εθνικής Ελλάδος και του Εθνικού Πειραιώς, ευρύτερα γνωστού με το παρατσούκλι «Εθνικάρας».

## Δημογραφική εξέλιξη

## Δείτε επίσης
* Τσάκωνες
* Τσακωνική διάλεκτος
* Τσακώνικη ενδυμασία
* Α.Μ.Σ. Βρασιές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Τσακωνιά
Κατηγορία:Αναρριχητικοί προορισμοί στην Ελλάδα
Λουδοβίκος ΣΤ΄ του Παλατινάτου

Ο **Λουδοβίκος ΣΤ΄** (4 Ιουλίου 1539 – 22 Οκτωβρίου 1583) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ-Ζίμερν, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1576-1583.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ζίμμερν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαρίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Καζιμίρ, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ.

Για να σπουδάσει γαλλικά επισκέφθηκε το Πανεπιστήμιο Ντολ (Dole) της Βουργουνδίας το 1554. Ο πατέρας του θα κληρονομούσε το Παλατινάτο από τον τέταρτο εξάδελφό του Όθωνα Ερρίκο, έτσι ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ συμμετείχε στη διακυβέρνηση στην Αυλή του Όθωνα Ερρίκου. Πράγματι το 1559 ο πατέρας του, που ήταν ένθερμός Καλβινιστής, ανέλαβε εκλέκτορας του Παλατινάτου.

Το 1576 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ τον διαδέχθηκε. Αντίθετα με αυτόν, ο Λουδοβίκος ήταν Λουθηρανός και εκτόπισε τους Καλβινιστές από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, που βρήκαν προστασία στον αδελφό του Ιωάννη Καζιμίρ στο Νόιστατ αν ντερ Βάινστρασε. Εκεί ίδρυσαν την *Καζιμιριανή Ακαδημία του Νόιστατ*. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ αναδιοργάνωσε το Παλατινάτο με βάση τον Λουθηρανισμό, υιοθετώντας νέο καταστατικό Αυλής, αστυνόμευσης και διακυβέρνησης. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Κολωνίας (1583-88) ήταν ο μόνος Λουθηρανός υποστηρικτής του Καλβινιστή Γκέμπχαρτ Τρούσες φον Βάλντμπουργκ, αρχιεπισκόπου της Κολωνίας. 

Απεβίωσε το 1583 στη Χαϊδελβέργη και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φρειδερίκος Δ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε πρώτα το 1560 την Ελισάβετ, κόρη του Φιλίππου Α΄, μαρκήσιου (λαντγράβου) της Έσσης και είχε τέκνα:
* Άννα-Μαρία 1561-1589, νυμφεύθηκε τον Κάρολο Θ΄ Βάσα της Σουηδίας.
* Χριστίνα 1573-1619.
* Φρειδερίκος Δ΄ 1574-1610, εκλέκτορας του Παλατινάτου. 
* Αικατερίνη 1572-1586 απεβ. 14 ετών, Δωροθέα 1566-1568 απεβ. 2 ετών, Φρειδερίκος-Φίλιππος 1567-1568 απεβ. 1 έτους, Λουδοβίκος 1570-1571 απεβ. 1 έτους, Ελισάβετ 1576-1577 απεβ. 1 έτους, Ελισάβετ 1562, Δωροθέα-Ελισάβετ 1565, Ιωάννης-Φρειδερίκος 1569, Φίλιππος 1575, απεβίωσαν νήπια.

Το 1582 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα των Σίρκσενα, κόρη του Έντσαρντ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Αικατερίνης των Βάσα, αδελφής του Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας.

## Πρόγονοι





## Πηγές
*Gustav von Bezold (1884), "Ludwig VI., Kurfürst von der Pfalz", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 19, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 577–580
*Volker Press (1987), "Ludwig VI., Kurfürst von der Pfalz", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 15, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 414–415

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Φρειδερίκος Δ΄ του Παλατινάτου

Ο **Φρειδερίκος Δ΄** (5 Μαρτίου 1574 – 19 Σεπτεμβρίου 1610) o λεγόμενος *Ειλικρινής (Aufrichtige)*, από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ-Ζίμερν, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1583-1610.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άμπεργκ και ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Λουδοβίκου ΣΤ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ελισάβετ, κόρης του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης. 

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1583 αφήνοντάς τον 9 ετών, έτσι την επιτροπεία ανέλαβε ο θείος του Ιωάννης-Καζιμίρ, ένθερμος καλβινιστής. Ο επίσης καλβινιστής Βαρθολομαίος Πιτίσκους, μαθηματικός και αστρονόμος, ανέλαβε εκπαιδευτής του· αργότερα έγινε ο ιεροκήρυκας της Αυλής. Το 1592 απεβίωσε ο θείος του και ο ίδιος ήταν 18 ετών, οπότε ανέλαβε προσωπικά τη διακυβέρνηση του Παλατινάτου. Συνέχισε τα αντι-Καθολικά μέτρα εκείνου και το 1608 ανέλαβε την ηγεσία του στρατού των Προτεσταντών συμμάχων, γνωστή ως *Προτεσταντική Ένωση*. 

Έγινε αλκοολικός και άφησε τα θέματα του κράτους κυρίως στον κυριότερο υπουργό του Χριστιανό του Άνχαλτ. Απεβίωσε το 1610 στη Χαϊδελβέργη.

## Οικογένεια
Το 1593 νυμφεύτηκε τη Λουίζα-Γιουλιάνα των Νάσσαου, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης και είχε τέκνα:
* Λουίζα-Γιουλιάνα 1594-1640, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.
* Αικατερίνη-Σοφία 1595-1626.
* Ελισάβετ-Καρλόττα 1597-1660, παντρεύτηκε τον Γεώργιο-Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
* Φρειδερίκος Ε΄ 1596-1632, εκλέκτορας του Παλατινάτου και βασιλιάς της Βοημίας.
* Λουδοβίκος-Φίλιππος 1602-1655, κόμης του Παλατινάτου-Ζίμερν-Κάιζερσλαουτερν.
* Άννα-Ελεονόρα 1599-1600, Λουδοβίκος-Γουλιέλμος 1600, Μαυρίκιος-Χριστιανός 1601-1605, απεβίωσαν νωρίας.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Αναφορές
* Parker, Geoffrey (ed.) (1997): *The Thirty Years' War*, Second Edition, Routledge

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Στρατής Περγαλίδης

Ο **Στρατής Περγαλίδης** (Προύσα, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1908 – Ηράκλειο Κρήτης, 14 Ιουνίου 1947) ήταν Έλληνας κομμουνιστής με δράση στο εργατικό κίνημα του Ηρακλείου την περίοδο του μεσοπολέμου και ως αντιστασιακός την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πέθανε από βασανιστήρια στην Ασφάλεια Ηρακλείου στις 14 Ιουνίου 1947, λόγω του ότι αρνήθηκε να αποκηρύξει τα κομμουνιστικά πιστεύω του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Boeing 720

Το **Boeing 720** είναι ένα τετρακινητήριο αεριωθούμενο αεροσκάφος στενής ατράκτου μικρών και μεσαίων αποστάσεων. Αναπτύχθηκε από την Boeing στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ως εξέλιξη του Boeing 707. Το 720 έχει βραχύτερη άτρακτο και μικρότερη εμβέλεια από το 707. Το 720 πέταξε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 1959, και το μοντέλο μπήκε σε υπηρεσία εξυπηρετώντας επιβατικό κοινό από την *[[United Airlines]]* τον Ιούλιο του 1960.

## Εκδόσεις
Κατασκευάστηκαν δύο κύριες εκδόσεις του αεροσκάφους. Η αρχική έκδοση 720 με τους κινητήρες *Pratt & Whitney JT3C turbojet*  μπήκε σε υπηρεσία το 1960, ενώ η βελτιωμένη 720B με τους κινητήρες *Pratt & Whitney JT3D turbofans* μπήκε σε υπηρεσία το 1961. Κάποια 720 αργότερα μετατράπηκαν σε 720B έκδοση.

## Παραγωγή και διάδοχος
[μικρογραφία|Ένα [Middle East Airlines Boeing 720B τον Απρίλιο του 1982]]
[μικρογραφία|Ένα Air Malta 720B στο [Διεθνές Αεροδρόμιο Χίθροου|Αεροδρόμιο Heathrow του Λονδίνου το 1978]]
μικρογραφία|Προβολή πιλοτηρίου από ένα  Boeing 720
Αν και κατασκευάστηκαν μόνο 154 αεροσκάφη, τα Boeing 720 και 720B ήταν κερδοφόρα λόγω του χαμηλού κόστους έρευνας και ανάπτυξης τους καθώς ήταν ελαφρώς τροποποιημένες εκδόσεις του 707-120. Αργότερα το 720 αντικαταστάθηκε από το Boeing 727. Κάποια 720 είναι σε επίδειξη στο μουσείο αεροναυπηγικής Utah Aviation Museum.

## Προδιαγραφές

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*"707 Airplane Characteristics: Airport Planning."
*"Boeing 707 Family."

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Boeing 720 οικογένεια Boeing.com
720
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη
Κάρολος Β΄ του Παλατινάτου

Ο **Κάρολος Β΄** (10 Απριλίου 1651 – 26 Μαΐου 1685) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ-Ζίμερν, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) κατά το διάστημα 1680-1685.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη και ήταν γιος του Καρόλου Α΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Καρλόττας, κόρης του Γουλιέλμου Ε΄ μαρκήσιου (λαντγκράβου) της Έσσης-Κάσσελ.

H πενταετής εξουσία του δεν ήταν ένδοξη: Όρισε τον πρώην παιδαγωγό του, αλλά μη ικανό, Πάουλ Χάτσενμπεργκ ως πρώτο υπουργό και άφησε τα ετεροθαλή αδέλφια του, τους *τραχείς κόμητες*, έξω από την εύνοιά του. Έφερε πίσω τη μητέρα του από το Κάσσελ και εξόφλησε τα τεράστια χρέη της. Ήταν αδύναμος και άτολμος χαρακτήρας και η δράση του επηρεάστηκε από τις οικογενειακές εμπειρίες που είχε ως παιδί. Ήταν αυστηρά Καλβινιστής. 

Απεβίωσε το 1685 στη Χαϊδελβέργη και ήταν ο τελευταίος του κλάδου των Ζίμερν. Τον διαδέχθηκε ο έκτος εξάδελφος του πάππου του, ο Φίλιππος-Γουλιέλμος κόμης του Νόιμπουργκ, νεότερου κλάδου, του οποίου τα μέλη είχαν επιστρέψει στον Καθολικισμό. Σε αυτό αντέδρασε η αμφιθαλής αδελφή του Ελισάβετ-Καρλότα, σύζυγος του Φιλίππου Α΄ δούκα της Ορλεάνης με αποτέλεσμα ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας, αδελφός του Φιλίππου Α΄, εισέβαλε στο Παλατινάτο. Ήταν η αφορμή του Εννεαετούς Πολέμου (1688-97).

## Οικογένεια
Η αδελφή του πατέρα του Σοφία κανόνισε το 1671 να νυμφευτεί τη Βιλελμίνη-Ερνεστίνη των Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας & Νορβηγίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Biographie, Deutsche. "Karl II. - Deutsche Biographie". www.deutsche-biographie.de (in German). Retrieved 2018-11-01.

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Επαρχία Όλσκι

Η **Επαρχία Όλσκι** () είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις οκτώ στην Περιφέρεια Μαγκαντάν στην βορειοανατολική Ρωσία. Η επαρχία βρίσκεται στο νότιο μέρος της περιφέρειας, και αποτελείται από δύο ασύνδετα ηπειρωτικά τμήματα που χωρίζονται από την Επαρχία Χασίνσκι και την πόλη περιφερειακής σημασίας της. Μαγκαντάν. Στην δικαιοδοσία της επαρχίας, περιλαμβάνονται και αρκετά νησιά. Το διοικητικό κέντρο είναι η Ολά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στα 10.496 άτομα. Ο πληθυσμός της Ολά αντιστοιχούσε στο 59,2% του πληθυσμού της επαρχίας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Όμπλαστ του Μαγκαντάν
Πριγιούτοβο (Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν)

Το **Πριγιούτοβο **(Ρωσικά: Приютово, Μπασκίρ: Приют, *Priyut*) είναι μια αστική περιοχή στην Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2010, ο πληθυσμός του Πριγιούτοβο ανερχόταν στα 20,981 άτομα.

## Διοικητική και δημοτική κατάσταση
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, ο οικισμός εργασίας του Πριγιούτοβο είναι ενσωματωμένος στην Επαρχία Μπελεμπεγιέφσκι. Ως δημοτική διαίρεση, το Συμβούλιο του Οικισμού Πριγιουτόφσκι είναι ενσωματωμένο εντός της Δημοτικής Επαρχίας Μπελεμπεγιέφσκι, ως **Αστικός Οικισμός Πριγιουτόφσκι**.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Μπασκορτοστάν
Φίλιππος Λουδοβίκος του Νόιμπουργκ

Ο **Φίλιππος-Λουδοβίκος** (2 Οκτωβρίου 1547 – 22 Αυγούστου 1614) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν κόμης του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ το διάστημα 1569-1614.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τσβάιμπρυκεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βόλφγκανγκ κόμη του Τσβάιμπυκεν και της Άννας, κόρης του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης.

Το 1569 απεβίωσε ο πατέρας του και οι κτήσεις του μοιράστηκαν μεταξύ των πέντε γιων του: ο Φίλιππος-Λουδοβίκος πήρε το Νόιμπουργκ, ο Ιωάννης Α΄ το Τσβάιμπρυκεν, ο Κάρολος Α΄ το Μπίρκενφελντ και όμοια οι υπόλοιποι. Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη του Γουλιέλμου δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Το 1592 απεβίωσε ο Γουλιέλμος και το 1609 ο γιος του Ιωάννης-Γουλιέλμος. Ο τελευταίος είχε δύο μεγαλύτερες αδελφές, τη Μαρία-Ελεονώρα και την Άννα των Λα Μαρκ. To δουκάτο διεκδίκησαν η Άννα των Χοεντσόλερν, κόρη της Μαρίας-Ελεονώρας και ο ίδιος ο Φίλιππος-Λουδοβίκος, ως σύζυγος της Άννας των Λα Μαρκ. Την Άννα των Χοεντσόλερν υποστήριζε ο σύζυγός της Ιωάννης-Σιγισμούνδος εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Τον γιο τού Φιλίππου-Λουδοβίκου, τον Βόλφγκανγκ-Γουλιέλμο, που είχε επιστρέψει στον Καθολικισμό, βοήθησε η Ισπανία και η Καθολική Ένωση, ενώ τον Ιωάννη-Σιγισμούνδο η Ολλανδία.

Τη μεταστροφή τού γιου του στον Καθολικισμό ήταν πολύ δύσκολο να την δεχθεί ο σθεναρός Λουθηρανός Φίλιππος-Λουδοβίκος. Ο Πόλεμος για τη Διαδοχή του Γύλιχ (1609-14) έληξε με τη Συνθήκη του Ξάντεν· η Άννα των Λα Μαρκ και ο Φίλιππος-Λουδοβίκος έλαβαν το Γύλιχ-Μπεργκ, ενώ η ανιψιά της Άννα των Χοεντσόλερν και ο Ιωάννης-Σιγισμούνδος την Κλέβη. Το 1614 ο Φίλιππος-Λουδοβίκος απεβίωσε στο Νόιμπουργκ και τάφηκε στο Λάουινγκεν.

## Οικογένεια
Το 1574 νυμφεύtηκε την Άννα των Λα Μαρκ, κόρη του Γουλιέλμου δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ και είχε τέκνα:
* Άννα Μαρία 1575-1643, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο Α΄ Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.
* Δωροθέα Σαβίνα 1576-1598, απεβίωσε 22 ετών.
* Βόλφγκανγκ Γουλιέλμος 1578-1653, κόμης του Νόιμπουργκ.
* Αύγουστος 1582-1632, κόμης του Ζούλτσμπαχ.
* Αμαλία Χέντβιχ 1584-1607, απεβίωσε 23 ετών.
* Ιωάννης Φρειδερίκος 1587-1644, κόμης του Χίλπολτσταϊν.
* Όθων Ερρίκος 1580-1581, Σοφία Βαρβάρα 1590-1591, απεβίωσαν νήπια.

## Πρόγονοι





Φιλιππος Γουλιελμος
Βόλφγκανγκ Γουλιέλμος του Νόιμπουργκ

Ο **Βόλφγκανγκ-Γουλιέλμος** (4 Νοεμβρίου 1578 - 14 Σεπτεμβρίου 1653) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν κόμης του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ (1614-53) και δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ (1614-53).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νόιμπουργκ αν ντερ Ντονάου και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φίλιππου-Λουδοβίκου κόμη του Νόιμπουργκ και της Άννας, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ.

Όταν απεβίωσε ο αδελφός της Άννας, ο Ιωάννης-Γουλιέλμος δούκας του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ, διεκδίκησαν το δουκάτο η Άννα και η ανιψιά της Άννα Χοεντσόλερν. Ακολούθησε ο Πόλεμος για τη Διαδοχή του Γύλιχ (1609-14), που έληξε με τη Συνθήκη του Ξάντεν: ο νικητής Βόλφγκανγκ-Γουλιέλμος έλαβε το Γύλιχ-Μπεργκ, ενώ η εξαδέλφη του Άννα Χοεντσόλερν και ο σύζυγός της Ιωάννης-Σιγισμούνδος εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου έλαβαν την Κλέβη. Το ίδιο έτος απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε.

Είχε επιστρέψει στον Καθολικισμό και γι' αυτό είχε βοηθηθεί στον Πόλεμο για το Γύλιχ από την Ισπανία. Το 1615 έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Άσκησε αυστηρά ουδέτερη πολιτική στον Τριακονταετή Πόλεμο, έτσι τα εδάφη του διέφυγαν τις εκτεταμένες καταστροφές του πολέμου. Το 1636 μετέφερε τη διαμονή του στο Ντύσελντορφ.

Απεβίωσε το 1653 στο Ντύσελντορφ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φίλιππος-Γουλιέλμος.

## Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε τη Μαγδαληνή των Βίττελσμπαχ, κόρη του Γουλιέλμου Ε΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνο:
* Φίλιππος-Γουλιέλμος 1615-1690, κόμης του Νόιμπουργκ, δούκας του Γύλιχ-Μπέργκ και εκλέκτορας του Παλατινάτου.

Το 1628 απεβίωσε η Μαγδαληνή και τρία έτη μετά ο Βόλφγκανγκ-Γουλιέλμος έκανε τον δεύτερό του γάμο με την Αικατερίνη-Καρλότα Βίττελσμπαχ, κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν· δεν απέκτησαν τέκνα.

Το 1651 έκανε τον τρίτο γάμο του με τη Μαρία-Φραγκίσκα, κόρη και κληρονόμο του Έγκον Η΄ κόμη του Φύρστενμπεργκ-Χεϊλίγκενμπεργκ· δεν απέκτησε τέκνα.

## Πρόγονοι





## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Biography and Portrait of Count palatine Wolfgang Wilhelm von Neuburg
*

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κατηγορία:Δούκες του Μπεργκ
Γουέι Τζινσένγκ

Ο **Γουέι Τζινσένγκ**  (κινέζικα 魏京生 , πινγίν Wèi Jīngshēng), ο «πατέρας του κινεζικού δημοκρατικού κινήματος», ζει εξόριστος, αλλά παραμένει δραστήριος ηγέτης της αντίστασης κατά του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Κίνα.

Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Το κουράγιο της ανεξαρτησίας: επιστολές από τη φυλακή και άλλα γραπτά», μια συλλογή άρθρων που έγραψε αρχικά σε χαρτί υγείας στη φυλακή και έχουν δημοσιευτεί πλέον σε καμιά δεκαριά και πλέον γλώσσες.

Καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο φορές για 29 χρόνια συνολικά και εξέτισε πάνω από 18 χρόνια για τις δραστηριότητες και τα γραπτά του υπέρ της δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου του ανατρεπτικού δοκιμίου του «Ο πέμπτος εκσυγχρονισμός: της Δημοκρατίας» το 1978. Το δοκίμιο αυτό ξεκίνησε ως μια ενυπόγραφη αφίσα στον «Τοίχο της Δημοκρατίας» στο Πεκίνο, όπου εργάτες, καλλιτέχνες και διανοούμενοι ασκούσαν το δικαίωμά τους στην ελευθερία της έκφρασης. Το δοκίμιο του Γουέι προκάλεσε αίσθηση, όχι μόνο επειδή έβαλε ανοιχτά κατά της «λαϊκής δημοκρατικής δικτατορίας» των κομμουνιστών, αλλά επειδή τόλμησε να το υπογράψει με το πραγματικό του όνομα και στοιχεία επικοινωνίας.

Αρθρογραφώντας το 1979 στο παράνομο περιοδικό «Εξερευνήσεις» (探索), του οποίου ιδρυτής και συντάκτης ήταν ο ίδιος, ο Γουέι έγραψε το άρθρο «Δημοκρατία ή νέα δικτατορία;», όπου κατονόμαζε τον τότε ηγέτη των κομμουνιστών Ντενγκ Σιαοπίνγκ ως τον νέο δικτάτορα. Ο Γουέι συνελήφθη μερικές ημέρες αργότερα και καταδικάστηκε για «αντεπαναστατικά εγκλήματα» με αποτέλεσμα να φυλακιστεί για 15 χρόνια. Πρώτα καταδικάστηκε σε θάνατο, μετά κρατήθηκε σε απομόνωση και στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων υπό αυστηρή επιτήρηση μέχρι το 1993, οπότε και αφέθηκε ελεύθερος καθώς η Κίνα είχε αποφασίσει να διεκδικήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000.

Μέσα σε έξι μήνες από την απελευθέρωσή του συνελήφθη για δεύτερη φορά, δικάστηκε εκ νέου και καταδικάστηκε σε 14ετή φυλάκιση για «αντεπαναστατικά εγκλήματα».
Όταν του απονεμήθηκε το Βραβείο Ζαχάρωφ, το 1996, βρισκόταν ακόμα στη φυλακή. Το 1997, κατόπιν επίμονων διεθνών πιέσεων, μεταξύ άλλων και από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ο Γουέι αποφυλακίσθηκε και απελάθηκε άμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Υποστηρίζει ότι δεν απελευθερώθηκε, αλλά ότι η εξορία του αποτελεί περαιτέρω τιμωρία του. Από την Ουάσινγκτον, ο Γουέι ηγείται του Ιδρύματος Γουέι Τζινσένγκ, του Δημοκρατικού Συνασπισμού του Κινέζων του Εξωτερικού για τη Δημοκρατία  και του Ασιατικού Συνασπισμού για τη Δημοκρατία, και εξακολουθεί να είναι μια ενεργή και ισχυρή φωνή υπέρ της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα.

Έχει συμμετάσχει ενεργά σε διασκέψεις του Δικτύου Βραβείου Ζαχάρωφ, ζητώντας ευρωπαϊκή και διεθνή στήριξη για την απελευθέρωση υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που κρατούνται στην Κίνα.

## Αναφορές


Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ
Κατηγορία:Κινέζοι ακτιβιστές
Κατηγορία:Κινέζοι συγγραφείς
Σαλιμά Γκεζαλί

Η **Σαλιμά Γκεζαλί** (1958, Μπουιρά Αλγερίας) είναι αλγερινή δημοσιογράφος, συγγραφέας και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών και της δημοκρατίας στην Αλγερία. Η θαρραλέα στάση της υπέρ της ειρήνης κατά τον εμφύλιο πόλεμο της Αλγερίας δέχθηκε τα πυρά τόσο της κυβέρνησης όσο και των ισλαμιστών, και η αλγερινή εβδομαδιαία εφημερίδα La Nation, της οποίας ήταν αρχισυντάκτρια, έκλεισε με παρέμβαση των αρχών.

Η Γκεζαλί, επί του παρόντος πρόεδρος της Ένωσης για τη Χειραφέτηση των Γυναικών, συμμετείχε τη δεκαετία του 1980 στο φεμινιστικό κίνημα της Αλγερίας, μεταξύ άλλων ως ιδρυτικό μέλος της Ένωσης «Γυναίκες της Ευρώπης και του Μαγκρέμπ» και ως αρχισυντάκτρια του γυναικείου περιοδικού NYSSA, το οποίο ίδρυσε η ίδια.

Αρχικά δασκάλα και αργότερα δημοσιογράφος, η Γκεζαλί έγινε το 1994 αρχισυντάκτρια της γαλλόφωνης La Nation, της πιο δημοφιλούς εβδομαδιαίας εφημερίδας στην Αλγερία. Η La Nation, μέχρι το 1996 που έκλεισε, ήταν η μόνη εφημερίδα που επέκρινε τόσο την κυβέρνηση όσο και τις ισλαμιστικές ομάδες και υποστήριζε τον πολιτικό διάλογο, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της έκφρασης για όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές. Ο 11ετής εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε το 1991, μετά την ακύρωση των πρώτων πολυκομματικών εκλογών στην Αλγερία μετά την ανεξαρτησία λόγω του φόβου μιας νίκης των ισλαμιστών, και κόστισε τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε, το 1997, το θάρρος της στην υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου και το έργο της για τα δικαιώματα των γυναικών, η Γκεζαλί ανήκε σε μια κοινότητα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων «που έμοιαζε μικρή και αδύναμη» στην Αλγερία. Όταν παρέλαβε το Βραβείο Ζαχάρωφ, η Γκεζαλί υπογράμμισε τη δραματική κατάσταση της Αλγερίας έπειτα από χρόνια πολέμου, με εκατομμύρια άνδρες, γυναίκες και παιδιά να ζουν μέσα στον φόβο καθώς «ένας διπλός τρόμος τούς στερεί την πρωταρχική ελευθερία, την ελευθερία να ζήσουν».

Το 2011, ενώ τα μηνύματα αφύπνισης από την Αραβική Άνοιξη δονούσαν τις γειτονικές χώρες, η Γκεζαλί συνέχισε την έκδοση της La Nation στο διαδίκτυο, καθώς, όπως έγραψε, «δεν μπορούμε να αδιαφορούμε μπροστά στη δυναμική των νέων ανθρώπων στον αραβικό κόσμο που μάχονται για αξιοπρέπεια και ελευθερία. Δεν μπορούμε να αδιαφορούμε για ό,τι συμβαίνει στη χώρα μας. Θέλουμε οι Αλγερινοί να είναι ευτυχισμένοι, επειδή τους αξίζει. Θέλουμε ισχυρούς θεσμούς, καλύτερο ανθρώπινο δυναμικό σε μια πραγματική δημοκρατία και την ύπαρξη κράτους δικαίου».

Από το 2000 η Γκεζαλί συμμετέχει και στην πολιτική ως μέλος του Front des Forces Socialistes (FFS, ) και σύμβουλος του ιστορικού ηγέτη του FFS, . Μαζί με άλλες δύο κατόχους του Βραβείου Ζαχάρωφ, τη  και την Τασλίμα Νασρίν, η Γκεζαλί δημοσίευσε ένα άρθρο γνώμης με το οποίο καλούνται «οι ηγέτες και εκπρόσωποι της ΕΕ να ενθαρρύνουν ενεργά και ανοιχτά την Παλαιστινιακή Αρχή να προσχωρήσει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο». Η Σαλιμά Γκεζαλί συνεργάζεται με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Δίκτυο Βραβείου Ζαχάρωφ για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ιδίως της ελευθερίας της έκφρασης.

## Αναφορές


Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ‎
Κατηγορία:Αλγερινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αλγερινοί φεμινιστές
Σκοπός Καβάλας

Ο **Σκοπός** (μέχρι το 1926 *Μουρατλή*) είναι ορεινό χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 15 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 620 μέτρων.

Ο Σκοπός στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, και σύμφωνα με τα δεδομένα του ελληνικού στρατού είχε 650 κατοίκους το 1911. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στον Σκοπό εγκαταστάθηκαν 33 οικογένειες προσφύγων και συνολικά 134 πρόσφυγες, με το χωριό να αποκτά αμιγώς προσφυγικό χαρακτήρα. Στην απογραφή του 1928 είχε 226 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 είχε 298 κατοίκους.

Ο Σκοπός αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεχροκάμπου και εντάχθηκε στην κοινότητα Αγίου Κοσμά, στην επαρχία Νέστου, το 1979. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Επαρχία Ταβριτσέσκι

Η **Επαρχία Ταβριτσέσκι** (ρωσικά: Таври́ческий райо́н) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις 32 επαρχίες στην Περιφέρεια Ομσκ της Ρωσίας. Η επαρχία βρίσκεται στο νότιο τμήμα της περιφέρειας. Καλύπτει μια έκταση 2.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ταβριτσέσκογιε. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η επαρχία είχε πληθυσμό 36.458 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η επαρχία είχε πληθυσμό 38.840 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 47.751 κατοίκων. Ο πληθυσμός του Ταβριτσέσκογιε αντιστοιχεί στο 36,0% του πληθυσμού της επαρχίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Όμπλαστ του Ομσκ
Ιωάννης Γουλιέλμος του Παλατινάτου

Ο **Ιωάννης Γουλιέλμος** (19 Απριλίου 1658 - 8 Ιουνίου 1716) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (1690-1716), κόμης του Νόιμπουργκ (1690-1716), δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ (1679-1716) και δούκας του Άνω Παλατινάτου & του Καμ (1707-1714).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντύσσελντορφ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φίλιππου Γουλιέλμου, εκλέκτορα του Παλατινάτου, δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ και κόμη του Νόιμπουργκ και της Ελισάβετ Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου Β΄, λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Αδέλφια του ήταν η Ελεονόρα Μαγδαληνή, σύζυγος του Λεοπόλδου Α΄ των Αψβούργων, η Μαρία Σοφία, σύζυγος του Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας, η Μαρία Άννα, σύζυγος του Φιλίπου Β΄ της Ισπανίας και άλλα δέκα ακόμη αδέλφια.

Επειδή η Χαϊδελβέργη είχε εκτεταμένα καταστραφεί κατά τον Εννεαετή Πόλεμο (1688-97), προτιμούσε να διαμένει στο Ντύσσελντορφ. Εκπαιδεύτηκε από Ιησουίτες και το 1674 έκανε τη *μεγάλη περιοδεία* στην Ιταλία. 

O πατέρας του ήδη από το 1679 του παραχώρησε το δουκάτο του Γύλιχ-Μπεργκ. Το 1690 εκείνος απεβίωσε και ο Ιωάννης Γουλιέλμος τον διαδέχθηκε ως εκλέκτορας του Παλατινάτου και κόμης του Νόιμπουργκ. Με την ειρήνη του Ράισβαϊκ (Rijswijk) του επεστράφησαν οι περισσότερες από τις περιοχές που είχαν καταληφθεί από τους Γάλλους, με τον όρο ότι το Παλατινάτο δεν θα επέστρεφε στον Προτεσταντισμό. Η προϋπόθεση αυτή δεν τον έκανε δημοφιλή στο Παλατινάτο και στους Προτεστάντες.

Κατά τη διάρκεια του Πολέμου για την Ισπανική Διαδοχή έλαβε επίσης το Άνω Παλατινάτο από τη Βαυαρία το 1707, το οποίο επεστράφη όμως το 1714. Απεβίωσε το 1716 στο Ντύσσελντορφ και τάφηκε στο ναό του Αγ. Ανδρέα. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Κάρολος Γ΄ Φίλιππος.

**Συλλέκτης έργων Τέχνης**. Ήταν πιο δημοφιλής στο Γύλιχ-Μπεργκ, όπου ανήγειρε εντυπωσιακά κτήρια, όπως το ανάκτορο Μπένσμπεργκ και συντηρούσε πλούσια Αυλή, δίνοντας εργασία σε πολλούς καλλιτέχνες και τεχνίτες, κυρίως ζωγράφους. Η τεράστια συλλογή του από πίνακες του Ρούμπενς βρίσκεται στην Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου.

Η χήρα του, Άννα Μαρία Λουίζα, προστάτιδα των Τεχνών, μετά τον θάνατο του αδελφού της Τζαν Γκαστόνε, μεγάλου δούκα της Τοσκάνης το 1737, απέμεινε η τελευταία απόγονος του Οίκου των Μεδίκων. Κληροδότησε τη μεγάλη συλλογή των Μεδίκων -που βρισκόταν στο Ουφίτσι, στο παλάτσο Πίτι-Μέντιτσι και στις βίλλες των Μεδίκων- και τους θησαυρούς της από το Παλατινάτο στο κράτος της Τοσκάνης, με την απαίτηση κανένα τμήμα της συλλογής να μην μετακινηθεί εκτός της Φλωρεντίας. Τα έργα παραμένουν από τότε στην πόλη και μπορεί καθένας να τα επισκεφθεί. 

Η πλατεία Ιωάννη Γουλιέλμου στο Ντύσσελντορφ ονομάστηκε προς τιμήν του.

## Οικογένεια
Το 1678 νυμφεύτηκε τη Μαρία Άννα Ιωσηφίνα των Αψβούργων, κόρη του Φερδινάνδου Γ΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Το 1689 απεβίωσε η Μαρία Άννα.

Έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα Μαρία των Μεδίκων, κόρη του Κόζιμο Γ΄, μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Δεν απέκτησε τέκνα ούτε από αυτόν τον γάμο.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κατηγορία:Δούκες του Μπεργκ
Κατηγορία:Δούκες του Γύλιχ
Ποντολίβαδο Καβάλας

Το **Ποντολίβαδο**, έως το 1926 γνωστό ως **Δομασλή** ή **Τομασλή**, είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.Η δημοτική κοινότητα Ποντολιβάδου αποτελείται από το Ποντολίβαδο,τον Άνω συνοικισμό Ποντολιβάδου και την Νέα Κώμη και είχε συνολικό πληθυσμό το 2021 352 κατοίκους , από 465 το 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων, 18 χιλιόμετρα ανατολικά της Καβάλας,37 χιλιόμετρα δυτικά της Ξάνθης και 11 χιλιόμετρα από την Χρυσούπολη.

## Ιστορία
Τρία χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού, προς την Πετροπηγή, βρίσκεται περίβολος τειχών, συγκρότημα κατοικιών και ευρήματα κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων, τα οποία έχουν ταυτοποιηθεί ως η αρχαία Πίστυρος. Ανάμεσα στα ευρήματα είναι σφραγίσματα θασιακών αμφορέων του 6ου μέχρι του 2ου π. Χ. αιώνα. Επίσης, στο Ποντολίβαδο ανακαλύφθηκαν αργυρά αρχαϊκά νομίσματα.

Το Ποντολίβαδο στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, και σύμφωνα με τα δεδομένα του ελληνικού στρατού είχε 330 κατοίκους το 1911. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Ποντολίβαδο εγκαταστάθηκαν 24 οικογένειες προσφύγων και συνολικά 82 πρόσφυγες, με το χωριό να αποκτά αμιγώς προσφυγικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 135 κατοίκους, και στις επόμενες απογραφές η πορεία του πληθυσμού είναι η εξής: 1940: 346 κ., 1951: 220 κ., 1961: 126 κ., 1971: 145 κ., 1981: 214 κ..

Το Ποντολίβαδο αποσπάστηκε από την κοινότητα Μακρυχωρίου και εντάχθηκε το 1927 στην κοινότητα Δουκαλίου (Πετροπηγής) και το 1933 στην κοινότητα Νέας Κώμης, στην επαρχία Νέστου, της οποίας έγινε έδρα το 1969. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσούπολης. Στην τοπική κοινότητα Ποντολίβαδου εντάσσεται επίσης το χωριό Νέα Κώμη. Το Ποντολίβαδο χωρίστηκε σε δυο συνοικισμούς μετά την διέλευση της Εγνατίας οδού. Κακώς όμως αναφέρεται ως άνω και κάτω Ποντολίβαδο, κανονικά το Ποντολίβαδο είναι ένα, άπλα χωρίζεται ως άνω ή κάτω συνοικισμός και όχι ως δυο διαφορετικά χωριά.

Στην κεντρική είσοδο του χωριού βρίσκεται ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου, ενώ αντίστοιχα στον Άνω συνοικισμό Παντολιβάδου ύπαρχει ο Ιερός Ναός Γενεθλίων της Θεοτόκου, δίπλα στα κοιμητήρια του χωριού.

Η πλειονότητα των κατοίκων ασχολείται με την καλλιέργεια της βρώσιμης ελιάς Χαλκιδικής.

Η τοπική ομάδα του χωριού είναι ο Ποντιακός Ποντολιβάδου.

Το Ποντολίβαδο αποτελείται κυρίως από κατοίκους Ποντιακής καταγωγής και Σαρακατσάνους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας