open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άγιος Βλάσιος

Ο **Άγιος Βλάσιος** ήταν Μικρασιάτης ιατρός, μάρτυρας, επίσκοπος Σεβάστειας και Άγιος της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας που έζησε περί τα 308-323 μ.Χ. επί βασιλείας Λικινίου στη Μικρά Ασία. Η μνήμη του εορτάζεται από τους Ορθοδόξους στις 11 Φεβρουαρίου και είναι πολιούχος πολλών οικισμών που φέρουν το όνομά του καθώς και των πόλεων Αχαρνές Αττικής και Ξυλόκαστρου Κορινθίας. Από τους Ρωμαιοκαθολικούς τιμάται στις 3 Φεβρουαρίου και αποτελεί πολιούχο του Ντουμπρόβνικ στην Κροατία και άλλων πόλεων.

## Βίος
Ο Άγιος Βλάσιος ασκήθηκε σε σπηλιά του όρους *[[Αργαίος (Τουρκία)|Αργαίος]]* που ήταν το υψηλότερο βουνό της Μικράς Ασίας. Στο σπήλαιο διέμενε με σιωπή προσευχή και νηστεία. Το συναξάριό του αναφέρει θεράπευε τα άγρια ζώα που έφταναν στη σπηλιά του βάζοντας επί αυτών το χέρια του. Σπούδασε ιατρική αλλά προσέφερε χωρίς χρήματα τις υπηρεσίες του, ως φιλανθρωπία, στους πάσχοντες και ασθενείς. Εκτός από την ιατρική βοήθεια χορηγούσε δωρεάν στους ασθενείς τα φάρμακα και τους παρείχε τα έξοδα νοσηλείας τους. 

Χειροτονήθηκε επίσκοπος Σεβάστειας της ιστορικής Αρμενίας και Επίσκοπος Λέτσε της Ιταλίας.

Το 316, ο κυβερνήτης της Καππαδοκίας και της Μικρής Αρμενίας, Αγρικόλαος, ξεκίνησε δίωξη με εντολή του αυτοκράτορα Λικίνιου, και έτσι ο Άγιος Βλάσιος συνελήφθη. Μετά την ανάκρισή του και βασανιστήρια, οδηγήθηκε στη φυλακή και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε.

## Απολυτίκιο
(Ήχος πλάγιος α')

Φερωνύμως βλαστήσας, ὡς δένδρον εὔκαρπον, ἱεράρχα Κυρίου Βλάσιε ἔνδοξε, μαρτυρίου τοὺς καρποὺς κόσμῳ προήγαγες καὶ θαυμάτων δωρεάς ἀναβλύζεις δαψιλῶς, ὡς θεῖος ἱερομάρτυς τοῖς καταφεύγουσι πάτερ τῇ ἀντιλήψει τῆς πρεσβείας σου.

## Παραπομπές



Βλασιος
Βλασιος
Κατηγορία:Επίσκοποι Σεβαστείας
Η Νήσος του δόκτορα Μορώ

***Η Νήσος του δόκτορα Μορώ*** (*The Island of Doctor Moreau* στο αγγλικό πρωτότυπο) είναι μυθιστόρημα του Άγγλου συγγραφέα Χ. Τζ. Γουέλς, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά την 1η Ιανουαρίου 1896.

Η υπόθεση του έργου διαδραματίζεται το 1887 και έως τις 5 Ιανουαρίου 1888. Το κείμενο εμφανίζεται ως η αφήγηση του Έντουαρντ Πρέντικ, ενός ναυαγού που διασώζεται από μια βάρκα. Αφήνεται στο νησί όπου ο δόκτωρ Μορώ, ένας «τρελός επιστήμονας», δημιουργεί ανθρωποειδή όντα από ζώα με χειρουργικές μεθόδους. Το μυθιστόρημα ασχολείται με θέματα όπως ο πόνος και η σκληρότητα, η ηθική ευθύνη, η ανθρώπινη ταυτότητα, η επέμβαση του ανθρώπου στη φύση και τα αποτελέσματα του ψυχικού τραύματος. Ο Γουέλς το περιέγραψε ως «μια άσκηση στη νεανική βλασφημία».

Το μυθιστόρημα θεωρείται ως ένα κλασικό έργο πρώιμης επιστημονικής φαντασίας και παραμένει ένα από τα γνωστότερα βιβλία του Γουέλς. Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο και σε άλλα μέσα αρκετές φορές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Η Νήσος του δόκτορα Μορώ'' στο Project Gutenberg

Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Χ. Τζ. Γουέλς
Βιθέντε Βλάσκο Ιβάνιεθ

Ο **Βιθέντε Βλάσκο Ιβάνιεθ** (, 29 Ιανουαρίου 1867 – 28 Ιανουαρίου 1928) ήταν Ισπανός δημοσιογράφος, πολιτικός και κυρίως συγγραφέας δημοφιλών μυθιστορημάτων διάφορων κατηγοριών, γνωστότερα στον αγγλόφωνο κόσμο και σε άλλες χώρες από τις αμερικανικές ταινίες που αποτελούν μεταφορές έργων του στον κινηματογράφο.

Ο Ιβάνιεθ γεννήθηκε στη Βαλένθια και σπούδασε νομικά, αποφοιτώντας το 1888, ωστόσο ποτέ δεν άσκησε ένα νομικό επάγγελμα, καθώς ενδιαφερόταν ανέκαθεν περισσότερο για την πολιτική, τη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία - λάτρευε ιδίως τον Μιγκέλ ντε Θερβάντες.

Στην πολιτική, υπήρξε μαχητικός Δημοκρατικός στα νιάτα του και ίδρυσε την εφημερίδα *El Pueblo* (= «ο λαός») στη γενέτειρα πόλη του, όπου δημιούργησε ένα δημοκρατικό λαϊκό κίνημα, το «Blasquismo». Η εφημερίδα δημιουργούσε πολλές αντιδικίες, τόσο ώστε ο Ιβάνιεθ πήγε στο δικαστήριο πολλές φορές. Μάλιστα το 1896 συνελήφθη και καταδικάσθηκε σε ολιγόμηνη φυλάκιση. Δημιούργησε γενικότερα αρκετούς εχθρούς και κάποιες φορές μονομάχησε: τη μία φορά κόντεψε να σκοτωθεί, καθώς η σφαίρα παγιδεύθηκε στην αγκράφα της ζώνης του. Επίσης είχε σρκετές εξίσου θυελλώδεις ερωτικές σχέσεις.

Το 1909 ταξίδεψε στην Αργεντινή, όπου συνέτεινε στη δημιουργία δύο νέων οικισμών: της «Νουέβα Βαλένσια» και του «Θερβάντες» Στην Αργεντινή επίσης έδωσε διαλέξεις για ιστορικά γεγονότα και για την ισπανική λογοτεχνία. Αηδιασμένος με τις κυβερνητικές αποτυχίες και αδράνεια, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι στις αρχές του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών στο Μεντόν (*Menton*) της Γαλλίας, στη «Fontana Rosa», μια έπαυλη που είχε κτίσει ο ίδιος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Ισπανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Οσμάν Λινς

Ο **Οσμάν Λινς** (*Osman Lins*, 5 Ιουλίου 1924 &ndash; 8 Ιουλίου 1978) ήταν Βραζιλιανός μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους καινοτόμους της βραζιλιανικής λογοτεχνίας στα μέσα του 20ού αιώνα.

Ο Λινς γεννήθηκε στην πόλη Βιτόρια ντε Σάντου Αντάν. Απεφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ρεσίφε το 1946 με πτυχίο οικονομικών και διορίσθηκε τραπεζικός υπάλληλος το 1943, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1970. Από το 1970 έως το 1976 δίδαξε λογοτεχνία.

Το πρώτο του μυθιστόρημα, το *O Visitante* (= «ο επισκέπτης»), εκδόθηκε το 1955. Τα μετέπειτα έργα του έφεραν στον Λινς τη διεθνή αναγνώριση και καθιέρωσαν τη φήμη του: η συλλογή διηγημάτων *Nove, Novena* (= «εννέα, ένατη», 1966), το μυθιστόρημα *Avalovara* (1973) και το μυθιστόρημα-δοκίμιιο *A Rainha dos Cárceres da Grécia* (= «μια βασίλισσα των ελληνικών φυλακών», 1976). Ο Λινς τιμήθηκε με τρία μεγάλα βραζιλιανικά λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ των οποίων και το «Coelho Neto Prize» της Βραζιλιανής Ακαδημίας Επιστημών. Ο συγγραφέας πέθανε στο Σαν Πάουλου σε ηλικία 54 ετών από καθολικό καρκίνο, εξαιτίας καθυστερημένης διαγνώσεως μελανώματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα
Κονσουέλο Καστίγιο δε Σάντσες Λατούρ

Η **Κονσουέλο Καστίγιο δε Σάντσες Λατούρ** , 7 Φεβρουαρίου 1924 – 11 Ιουλίου 2015) ήταν συγγραφέας και δημοσιογράφος από τη Γουατεμάλα, γαλλικής καταγωγής. Μιλούσε με ευχέρεια την ισπανική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα, καθώς και τη γλώσσα Εσπεράντο. Γεννήθηκε στην πόλη Τσικιμούλα της Γουατεμάλας και πέθανε στην Πόλη της Γουατεμάλας.

Η  Καστίγιο διετέλεσε αντιπρόεδρος της Ενώσεως Γυναικών Δημοσιογράφων και Συγγραφέων της Γουατεμάλας (*Asociación de Mujeres Periodistas y Escritoras de Guatemala*, Ampeg) για περισσότερο από 30 χρόνια. Επίσης προήγε την Εσπεράντο στη χώρα μαζί με άλλους διανοούμενους και εκπαιδευτικούς ως η πρόεδρος της *Asociación Esperantista de Guatemala*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γουατεμαλτέκοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Εσπεραντιστές
Prensa Libre

Η ***Prensa Libre*** είναι ισπανόφωνη εφημερίδα που εκδίδεται στην Πόλη της Γουατεμάλας από την εκδοτική εταιρεία *Prensa Libre, S.A.* και διανέμεται σε ολόκληρη τη Γουατεμάλα. Ιδρύθηκε το 1951 και η ονομασία της σημαίνει «ελεύθερος τύπος». Κατά τον ύστερο 20ό αιώνα ήταν η εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία σε όλη τη χώρα, ενώ το 2007 ήταν η δεύτερη σε κυκλοφορία. Θεωρείται έγκυρη και σημαντική εφημερίδα.

Τον Μάρτιο του 2015 ο ανταποκριτής της εφημερίδας Ντανίλο Λόπες σκοτώθηκε σε επίθεση κατά τη διάρκεια δημόσιας εκδηλώσεως. Το 2016, μετά τον θάνατο του 14χρονου Χ. Αλβαράδο στα σύνορα με την Μπελίζ, η *Prensa Libre* ειρωνεύθηκε τους αξιωματούχους της Μπελίζ που κάλεσαν τη Γουατεμάλα να ζητήση συγγνώμη. Τον Οκτώβριο του 2018, με βάση ένα άρθρο της εφημερίδας *Prensa Libre*, ο Ντόναλντ Τραμπ ισχυρίσθηκε ότι μέλη του ISIS κρύβονταν ανάμεσα στους μετανάστες από την Κεντρική Αμερική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες στην ισπανική γλώσσα
Κατηγορία:Πολιτισμός της Γουατεμάλας
Μαρία Φιλότι

Η **Μαρία Φιλότι** (9 Οκτωβρίου 1883, Μπάτογου, κομητεία Βραΐλας – 5 Νοεμβρίου 1956, Βουκουρέστι) ήταν Ρουμάνα ηθοποιός Ελληνικής καταγωγής. Περιγράφηκε ως μία από τις «επιφανείς ηθοποιούς της μεγάλης ρεαλιστικής σχολής» και η «σκηνοθέτης» ενός θεάτρου «που συνέβαλε σημαντικά στη μετάδοση της εμπειρίας από τη μία γενιά στην επόμενη».

Το Κρατικό Θέατρο Βραΐλας - Γαλατσίου μετονομάστηκε σε θέατρο Μαρία Φιλότι το 1969 προς τιμήν της.

## Βιογραφία
Η Μαρία γεννήθηκε στο χωριό Μπάτογου κοντά στην Βραΐλα σε μια από τις παλαιότερες οικογένειες της περιοχής. Ο προπαππούς της, Νέστωρ, ήταν πολύ διάσημος στην περιοχή καθώς έκανε το σχέδιο της πόλης της Βραΐλας.

Αφού ολοκλήρωσε το λύκειο στην Βραΐλα, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου στα τμήματα Φιλολογίας, Φιλοσοφίας και Νομικής, αλλά ο Στέφαν Σιλιανού την έπεισε να δοκιμάσει και το Ωδείο Μουσικής και Δραματικής Τέχνης. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, το θέατρο έγινε η ζωή της, σύμφωνα με τις μαρτυρίες της καλλιτέχνιδας. Έδωσε εξετάσεις στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου του Βουκουρεστίου.

Τον Απρίλιο του 1907, κατά τη διάρκεια της περιοδείας της με την Άγκαθα Μπαρσέσκου, κλήθηκε στο Βουκουρέστι για να υπογράψει συμβόλαιο με το Εθνικό Θέατρο. Μεταξύ 1909 και 1910, πήγε στη Βιέννη με υποτροφία για να εξειδικευτεί.

Μεταξύ 1939 και 1948 ήταν διευθύντρια του Εθνικού Θεάτρου του Βουκουρεστίου.

Έπαιξε συνολικά σε 167 θεατρικά έργα, εκ των οποίων τα 45 ήταν πρωταγωνιστικοί ρόλοι. Για τρεις δεκαετίες ήταν επίσης καθηγήτρια στο Ωδείο Δραματικής Τέχνης του Βουκουρεστίου. Από το 1930 εξελέγη πρόεδρος του Συνδικάτου Δραματικών και Λυρικών Καλλιτεχνών και ήταν μέλος, ως εκπρόσωπος της Ρουμανίας, της Διεθνούς Επιτροπής της Παγκόσμιας Θεατρικής Εταιρείας και επίτιμο μέλος του Εθνικού Θεάτρου του Βουκουρεστίου.

Η Μαρία Φιλότι είναι η μητέρα του συγγραφέα και παραγωγού Ίον Φιλότι Καντακουζηνού και η γιαγιά του ηθοποιού Σερμπάν Καντακουζηνού. Πέθανε στις 5 Νοεμβρίου 1956 σε ηλικία 73 ετών στο Βουκουρέστι.

## Διακρίσεις και μουσείο
*Τίτλος του Ομότιμου Καλλιτέχνη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ρουμανίας (23 Ιανουαρίου 1953) «για εξαιρετικές αρετές, για πολύτιμα επιτεύγματα στην τέχνη και για αξιέπαινη δραστηριότητα»
*Τάγμα Εργασίας, πρώτης τάξεως (9 Ιουνίου 1954) «με την ευκαιρία των 70 ετών ζωής και των 50 ετών καλλιτεχνικής δραστηριότητας και για τις ιδιαίτερες προσφορές σε αυτή τη δραστηριότητα»
*Τίτλος του Λαϊκού Καλλιτέχνη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ρουμανίας (3 Νοεμβρίου 1956) «για εξαιρετικές προσφορές στην καλλιτεχνική δραστηριότητα»

Κατόπιν αιτήματος της καλλιτέχνιδας, το σπίτι της στο Βουκουρέστι, που βρίσκεται στην οδό *Vasile Pârvan 12*, μετατράπηκε σε μουσείο και άνοιξε για το κοινό το 1965, προσπαθώντας να διατηρήσει την ατμόσφαιρα της ζωής της καλλιτέχνιδας. Παρουσιάζει πίνακες ζωγραφικής, φωτογραφίες, έγγραφα και προσωπικά αντικείμενα από τη ζωή και την καριέρα της καλλιτέχνιδας. Απεικονίζει στιγμές και σπουδαία υποκριτικά δημιουργήματα της Μαρίας Φιλότι, από το ντεμπούτο της στο Ιάσιο μέχρι την απώλεια της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρουμάνοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Ρουμάνοι εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Ρουμάνοι ελληνικής καταγωγής
CANT Z.1011

Το **CANT Z.1011** ήταν ιταλικό δικινητήριο βομβαρδιστικό των μέσων της δεκαετίας του 1930. Ήταν σχέδιο του Φιλίππο Τζαππάτα (Filippo Zappata) το οποίο δεν εντάχθηκε σε παραγωγή διότι η Ιταλική Βασιλική Αεροπορία (*Regia Aeronautica*) επέλεξε το τρικινητήριο CANT Z.1007, επίσης σχεδίασης του Τζαππάτα.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το CANT Z.1011 ήταν ένα χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο κατασκευασμένο κυρίως από ξύλο. Διέθετε ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης και κλειστό κόκπιτ για τους πιλότους με θέση για τον βομβαρδιστή στο ρύγχος. Επίσης υπήρχε ραχιαία και κοιλιακή θέση πολυβόλων.

Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση στις 2 Μαρτίου 1936 προωθούμενο από αστεροειδείς κινητήρες Gnome-Rhône Mistral Major RC των 950 hp, που σύντομα αντικαταστάθηκαν από τους ιταλικούς Isotta-Fraschini Asso XI.RC που μπορούσαν να αποδώσουν έως και 820 hp. Κατασκευάστηκαν πέντε αεροσκάφη πριν η *Regia Aeronautica* επιλέξει το τρικινητήριο Z.1007. Έπειτα από αυτή την απόφαση τα υπάρχοντα Z.1011 χρησιμοποιήθηκαν ως μεταγωγικά.

## Χρήστες
; Ιταλία
* Ιταλική Βασιλική Αεροπορία (*Regia Aeronautica*)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Z.1011
Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Πατρικό σύμπλεγμα

**Πατρικό σύμπλεγμα** ,κοινώς και *daddy issues*, στην ψυχολογία αποκαλείται μια ομάδα, ένα σύνολο ασυνείδητων συσχετίσεων ή ισχυρών ασυνείδητων παρορμήσεων - που αφορά συγκεκριμένα την εικόνα ή το αρχέτυπο του πατέρα. Αυτές οι παρορμήσεις μπορεί να είναι είτε θετικές (θαυμασμός και αναζήτηση μεγαλύτερων πατρικών μορφών) είτε αρνητικές (δυσπιστία ή φόβος).

Ο Σίγκμουντ Φρόιντ, και οι ψυχαναλυτές μετά από αυτόν, έβλεπαν το σύμπλεγμα του πατέρα, και ιδιαίτερα τα αμφιθυμικά συναισθήματα για τον πατέρα από την πλευρά του αρσενικού παιδιού, ως μια πτυχή του οιδιποδείου συμπλέγματος. Αντίθετα, ο Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ υποστήριζε την άποψη ότι τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες θα μπορούσαν να περιβάλλονται από τέτοιες συμπεριφορές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ψυχανάλυση
Κατηγορία:Ψυχαναλυτική ορολογία
CANT Z.515

Το **CANT Z.515** ήταν ιταλικό δικινητήριο υδροπλάνο ναυτικής αναγνώρισης το οποίο αναπτύχθηκε στα πρώτα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά δεν εντάχθηκε σε παραγωγή.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Z.515 ήταν δημιούργημα του Φιλίππο Τζαππάτα (Filippo Zappata) και αναπτύχθηκε για να καλύψει προδιαγραφή της Ιταλικής Βασιλικής Αεροπορίας (*Regia Aeronautica*) που περιέγραφε ένα αμφίβιο αεροσκάφος ναυτικής αναγνώρισης που θα μπορούσε να δράσει και ως ελαφρύ βομβαρδιστικό. Επρόκειτο για ένα χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο το οποίο προωθούνταν από δύο κινητήρες Isotta-Fraschini Delta που μπορούσαν να αποδώσουν έως και 750 hp έκαστος. Ήταν μικρότερων διαστάσεων και ελαφρύτερο από το τρικινητήριο CANT Z.506 και μπορούσε να μεταφέρει έως και 600 kg βομβών.

Το πρωτότυπο πέταξε για πρώτη φορά το 1939 αλλά δεν αναπτύχθηκε περαιτέρω. Κάποιες πηγές αναφέρουν ως ημερομηνία πρώτης πτήσης την 8η ή την 9η Ιουλίου 1940. Η Ιταλική Αεροπορία ενέκρινε την παραγωγή του Z.515 το 1941 και παρήγγειλε 64 αεροσκάφη από την CANT και επιπλέον 50 από την Aeronautica Sicula, μια εταιρεία με έδρα στο Παλέρμο. Εν τέλει μόνο δέκα ολοκληρώθηκαν.

## Χρήστες
; Ιταλία
* Ιταλική Βασιλική Αεροπορία (*Regia Aeronautica*)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Z.515
Κατηγορία:Υδροπλάνα
Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Τρεις τρελλοί ντετέκτιβς

Οι ***Τρεις τρελλοί ντετέκτιβς*** (αρχικός τίτλος:*Τρεις ντεντέκτιβς*) είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1957 σε σκηνοθεσία των Ερρίκου Ιατρού και Νίκου Τσιφόρου με το σενάριο να έχει γράψει ο Λευτέρης Μπρετούλης. Πρωταγωνιστούν οι Κούλης Στολίγκας, Νίκος Ρίζος, Φραγκίσκος Μανέλλης, Κώστας Χατζηχρήστος, Σπεράντζα Βρανά και Μάγια Μελάγια.

Η ταινία ακολουθεί τρεις γκαφατζήδες ντετέκτιβς που συνεχώς τα κάνουν θάλασσα σε κάθε υπόθεση που αναλαμβάνουν. Όταν κάποια στιγμή θα αναλάβουν να εντοπίσουν την γυναίκα ενός βιομηχάνου, που το έσκασε με τον εραστή της, άθελά τους θα μπλέξουν σε μία ιστορία κατασκοπείας που την διερευνά η Ιντερπόλ.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 4 Μαρτίου 1957 στους κινηματογράφους Ρεξ, Πάνθεον, Άστρον και Έλλη της Αθήνας καθώς και στο Πατέ της Θεσσαλονίκης.Έλαβε θετική κριτική από την εφημερίδα Έθνος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1957
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Τσιφόρου
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μενέλαου Θεοφανίδη
Klarna

Η **Klarna Group plc**, κοινώς γνωστή ως **Klarna**, είναι σουηδική εταιρεία fintech που παρέχει διαδικτυακές χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Η εταιρεία παρέχει υπηρεσίες επεξεργασίας πληρωμών για τον κλάδο του ηλεκτρονικού εμπορίου, διαχειριζόμενη απαιτήσεις καταστημάτων και πληρωμές πελατών.

Η εταιρεία έχει περισσότερους από 5.000 υπαλλήλους, οι περισσότεροι από τους οποίους εργάζονται στα κεντρικά γραφεία στη Στοκχόλμη και σε γραφεία στο Βερολίνο. Το 2021, η εταιρεία διαχειρίστηκε περίπου 80 δισεκατομμύρια δολλάρια ΗΠΑ σε διαδικτυακές πωλήσεις.

## Ιστορικό
Οι τρεις ιδρυτές Sebastian Siemiatkowski, Niklas Adalberth και Victor Jacobsson ίδρυσαν την Klarna το 2005, μετά τη συμμετοχή τους στον ετήσιο διαγωνισμό επιχειρηματικότητας της Σχολής Οικονομικών της Στοκχόλμης. 

Η Klarna αρχικά σχεδίαζε να υποβάλει αίτηση για δημόσια προσφορά (IPO) στις ΗΠΑ τον Απρίλιο του 2025 και προβλεπόταν να αποτιμηθεί στα 15 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτή η αποτίμηση ήταν περίπου το ένα τρίτο της κορύφωσής της στα 45,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 2021. Η Klarna καθυστέρησε την υποβολή ως αποτέλεσμα του εμπορικού πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών με τον Καναδά και το Μεξικό το 2025.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηλεκτρονικό εμπόριο
Κατηγορία:Χρηματοπιστωτικό σύστημα
Nexi

Η **Nexi S.p.A**., παλαιότερα γνωστή ως **Istituto Centrale delle Banche Popolari Italiane S.p.A.** (ICBPI), είναι ιταλική τράπεζα που ειδικεύεται σε συστήματα πληρωμών όπως το Nexi Payments (πρώην CartaSi). Η τράπεζα ειδικευόταν ως κεντρικό ίδρυμα της Λαϊκής Τραπέζης της Ιταλίας.

Το *Κεντρικό Ινστιτούτο των Λαϊκών Τρπαεζών της Ιταλίας* ιδρύθηκε από τις Λαϊκές Τράπεζες της Κρεμόνα, Ίντρα, Λέκκο, Λόντι, Λουίνο και Βερόνα το 1939.

Το 2015, η τράπεζα εξαγοράστηκε από μια κοινοπραξία των Bain Capital, Advent International και Clessidra SGR.

To 2017, η υπηρεσία καρτών της, CartaSi, μετονομάστηκε σε Nexi Payments και η εταιρεία σε Nexi. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηλεκτρονικό εμπόριο
Κατηγορία:Χρηματοπιστωτικό σύστημα
Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα
Ριβαδέο

Το **Ριβαδέο** () είναι μικρή πόλη και δήμος με λιμάνι της βορειοδυτικής Ισπανίας, στη Γαλικία. Το 2018 είχε πληθυσμό 9.900 κατοίκους, έναντι 10.023 κατοίκων το 2011. Ο Δήμος του Ριβαδέο έχει χονδρικά το σχήμα ενός τετραγώνου με πλευρα 10 χιλιομέτρων. Προς τα βόρεια βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό, προς τα ανατολικά συνορεύει με την εκβολή του ομώνυμου ποταμού Ριβαδέο, προς τα δυτικά με τον Δήμο του Μπαρέιρος και προς τα νότια με τον Δήμο της Τραβάδα. Εκτός από την πόλη, ο Δήμος του Ριβαδέο περιλαμβάνει μόνο μία ακόμα κωμόπολη, το Ρίνλο, και αρκετά μικρά χωριουδάκια και οικισμούς. Το υψηλότερο σημείο του εδάφους του είναι η κορυφή του όρους Μοντίγο (*Mondigo*), 571 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Λουίς Πιμέντελ

Ο **Λουίς Μπενίνιο Βάσκεθ Φερνάντεθ-Πιμέντελ** (, 18 Δεκεμβρίου 1895 – 13 Φεβρουαρίου 1958) ήταν Ισπανός Γαλικιανός ποιητής, που γεννήθηκε και πέθανε στην πόλη Λούγο. Το 1990 η Ημέρα των Γαλικιανών Γραμμάτων ήταν αφιερωμένη σε αυτόν.

## Συλλογές
* *Triscos* (1950), στη γαλικιανή γλώσσα
* *Sombra do aire na herba* (1959), στη γαλικιανή
* *Barco sin luces* (1960), στην ισπανική γλώσσα
* *Poesía enteira* (1981). Edicións Xerais de Galicia.
* *Luis Pimentel. Obra inédita o no recopilada* (1981). Celta.
* *Poesía galega* (1989). Edicións Xerais de Galicia.
* *Poesías completas, de Luís Pimentel* (1990). Comares.
* *Luís Pimentel: Obra completa* (2009). Galaxia.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές
Πλάθα Μαγιόρ (Σαλαμάνκα)

right|thumb|Η εμπρόσθια πλευρά της πλατείας, με τον πύργο του ρολογιού και ανθρώπους που χαίρονται τη λιακάδα.
Η **Πλάθα Μαγιόρ** () της Σαλαμάνκα είναι, όπως υποδηλώνει η ονομασία της, η μεγαλύτερη πλατεία στην κεντρική περιοχή της πόλεως Σαλαμάνκα της Ισπανίας. Διαμορφώθηκε στον αρχιτεκτονικό ρυθμό του παραδοσιακού ισπανικού μπαρόκ και είναι δημοφιλής τόπος συγκεντρώσεως. Οι πλευρές της πλαισιώνονται από εστιατόρια, ζαχαροπλαστεία, καταστήματα για τους τουρίστες και κοσμηματοπωλεία, εκτός από δίπλα στο δημαρχείο. Θεωρείται η «καρδιά» της Σαλαμάνκα και μία από τις ομορφότερες δημόσιες πλατείες σε ολόκληρη την Ισπανία..

## Παραπομπές


Μαγιορ Σαλαμανκα
Τζαμαϊκανοί

Οι **Τζαμαϊκανοί** είναι οι πολίτες της Τζαμάικα και οι απόγονοί τους στην Τζαμαϊκανή διασπορά. Η συντριπτική πλειοψηφία των Τζαμαϊκανών είναι καταγωγής Υποσαχάριας Αφρικής, με μειονότητες Ευρωπαίων, Ινδών, Κινέζων, Μεσανατολικών και άλλων μεικτής καταγωγής. Το μεγαλύτερο μέρος της Τζαμαϊκανής διασποράς κατοικεί σε άλλες αγγλόφωνες χώρες, δηλαδή στον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι Τζαμαϊκανοί πληθυσμοί είναι επίσης εμφανείς σε άλλες χώρες, εδάφη και κράτη της Καραϊβικής, όπου στα Νησιά Κέιμαν, οι γεννημένοι Τζαμαϊκανοί, καθώς και οι Καϊμανοί Τζαμαϊκανής καταγωγής, αποτελούν το 26,8% του πληθυσμού.  Εκτός των αγγλόφωνων χωρών, η μεγαλύτερη κοινότητα Τζαμαϊκανής διασποράς ζει στην Κεντρική Αμερική, όπου οι Τζαμαϊκανοί αποτελούν ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού. 

## Ιστορία
Σύμφωνα με την επίσημη Απογραφή Πληθυσμού της Τζαμάικα του 1970, οι κατηγορίες εθνικής καταγωγής στην Τζαμάικα περιλαμβάνουν: Μαύρους Μιγάδες, Κινέζους, Ανατολικούς Ινδούς, Λευκούς και «Άλλους» (π.χ. Σύρους ή Λιβανέζους).  Οι Τζαμαϊκανοί που θεωρούν τους εαυτούς τους Μαύρους, αποτελούσαν το 92% του εργαζόμενου πληθυσμού. Όσοι δεν ήταν αφρικανικής καταγωγής ή μιγάδας αποτελούσαν το υπόλοιπο 8% του πληθυσμού. 

Σύμφωνα όμως με μια πιο ακριβή μελέτη που διεξήχθη από το τοπικό Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών, ο πληθυσμός της Τζαμάικα αποτελείται, με μεγαλύτερη ακρίβεια, από 76,3% αφρικανικής καταγωγής ή μαύρους, 15,1% Αφροευρωπαίους, 3,4% Ανατολικοϊνδούς και Αφρο-Ανατολικοϊνδούς, 3,2% Καυκάσιους, 1,2% Κινέζους και 0,8% Άλλους. 

Ο πλούτος ή η οικονομική δύναμη στην Τζαμάικα κατέχεται δυσανάλογα από τους Λευκούς Τζαμαϊκανούς, τους Κινέζους Τζαμαϊκανούς και τους Αφροευρωπαίους - δηλαδή, παρά το γεγονός ότι αποτελούν μειονοτική ομάδα (λιγότερο από το 25% του πληθυσμού της χώρας), ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου της χώρας.  

## Διασπορά
Πολλοί Τζαμαϊκανοί ζουν πλέον στο εξωτερικό και εκτός της Τζαμάικα, ενώ πολλοί έχουν μεταναστεύσει σε αγγλόφωνες χώρες, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 400.000 Τζαμαϊκανών στο Ηνωμένο Βασίλειο, πάνω από 300.000 στον Καναδά και 1.100.000 στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Υπάρχουν περίπου 30.500 Τζαμαϊκανοί που διαμένουν σε άλλα μέλη της CARICOM, συμπεριλαμβανομένων των Μπαχαμών, της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα (12.000),  των Μπαρμπάντος και του Τρινιντάντ και Tομπάγκο.  Υπάρχουν επίσης κοινότητες Τζαμαϊκανών απογόνων στην Κεντρική Αμερική, ιδιαίτερα στην Κόστα Ρίκα, τη Νικαράγουα και τον Παναμά. Το μεγαλύτερο μέρος του αφρο-κοσταρικανικού πληθυσμού της Κόστα Ρίκα, που συνολικά αντιπροσωπεύει περίπου το 7% του συνολικού πληθυσμού, είναι τζαμαϊκανής καταγωγής.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Κάσα Γκράντε (Αριζόνα)

Το **Κάσα Γκράντε** (ισπανικά: *Casa Grande*) είναι πόλη στην κομητεία Πινάλ, περίπου στα μισά του δρόμου μεταξύ Φοίνιξ και Τουσόν, στην αμερικανική πολιτεία της Αριζόνα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 55.653. Το Κάσα Γκράντε σημαίνει "μεγάλο σπίτι" στα Ισπανικά. Μεταξύ των κατοίκων αγγλικών ομιλητών, δεν υπάρχει συναίνεση για το πώς να προφέρεται το όνομα της πόλης. 

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με την Υπηρεσία Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, το Κάσα Γκράντε έχει συνολική έκταση 112,01 τετραγωνικά μίλια (290,1 km2), όλη η γη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αριζόνα
Γκιούλα Κρίστο

Ο **Γκιούλα Κρίστο** (, 11 Ιουλίου 1939 – 24 Ιανουαρίου 2004) ήταν Ούγγρος ιστορικός, ειδικός στον Μεσαίωνα και μέλος της Ουγγρικής Ακαδημίας Επιστημών.

Γεννήθηκε στην πόλη Όροσχαζα της νότιας Ουγγαρίας και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Σέγκεντ από το 1957 έως το 1962. Είχε τιμηθεί με αρκετές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το επετειακό βραβείο «Για τα 1300 έτη της Βουλγαρίας» (1981) και το έπαθλο «Albert Szentgyörgyi» (1994).

## Κυριότερα έργα
* *A vármegyerendszer kialakulása Magyarországon* [= «Η ανάπτυξη των κομητειών στην Ουγγαρία»] (1988)
* *A magyar állam megszületése* [= «Η γένεση του Ουγγρικού Κράτους»]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι ιστορικοί
Λαρέδο

: * *Αυτό το λήμμα αναφέρεται στην πόλη της Ισπανίας. Για την πόλη του Τέξας, δείτε [[Λαρέντο]]. Για την πόλη του Μεξικού, δείτε [[Νουέβο Λαρέδο]].*

Το **Λαρέδο** () είναι μικρή πόλη και λιμάνι της βόρειας Ισπανίας στην Κανταβρία. Το 2018 είχε πληθυσμό 11.148 κατοίκους. Εκτός από την πόλη, ο Δήμος του Λαρέδο περιλαμβάνει τα χωριά Λα Αρενόζα, Ελ Καγιέχο, Λας Κάρκομπας, Λας Κασίγιας, Λα Πεσκουέρα, Ταρουέζα και Βιγιάντε (*Villante*). Εκτός από τα δύο τελευταία, όλα τα άλλα χωριά έχουν οικιστικώς ενωθεί με την πόλη, σχηματίζοντας το πολεοδομικό της συγκρότημα. Ευρισκόμενο ανάμεσα στις πόλεις Σανταντέρ και Μπιλμπάο, το Λαρέδο είναι γνωστό στην Ισπανία για τη «La Salvé», τη μήκους 5&nbsp;χιλιομέτρων αμμώδη παραλία που κατά την πλημμυρίδα (άνω φάση της παλίρροιας) φθάνει και τα 7&nbsp;χιλιόμετρα. Το ιστορικό κέντρο της πόλεως είναι επίσης σημαντικό, καθώς χρονολογείται από τη Ρωμαϊκή εποχή.

Κάθε τελευταία Παρασκευή του Αυγούστου, διεξάγεται η ιδιαιτέρως γνωστή *batalla de flores* (= «μάχη των λουλουδιών»), κατά την οποία μεγάλες κινητές εξέδρες καλυμμένες εντελώς με άνθη και πέταλα παρελαύνουν στις κεντρικές οδούς. Στο Λαρέδο (όπως και σε πολλές άλλες πόλεις της Ισπανίας) υπάρχει επίσης η παράδοση μια ομάδα ανδρών να παρελαύνει με μια γιγαντιαία σαρδέλα μέσα από την πόλη την τελευταία ημέρα του Καρναβαλιού. Στο τέλος της παρελάσεως γίνεται η λεγόμενη «ταφή της σαρδέλας» (*Entierro de la Sardina*) και η σαρδέλα καίγεται στην παραλία μετά από μια επίδειξη πυροτεχνημάτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Αλμενδραλέχο

Το **Αλμενδραλέχο** είναι μια πόλη στην επαρχία Μπαδαχόθ, στην Εστρεμαδούρα, στην Ισπανία. Βρίσκεται 45 χλμ. νοτιοανατολικά της Μπανταχόθ, στην κύρια οδική και σιδηροδρομική διαδρομή μεταξύ Μέριδας και Σεβίλλης. Το 2024 είχε πληθυσμό 34.284. Ήταν ο τόπος μιας μάχης και σφαγής το 1936 κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου.

## Ιστορία

Ένα φρούριο που καλύπτει 13.000 τετραγωνικά μέτρα με τρία ομόκεντρα τείχη, τρεις τάφρους και 25 πύργους κατασκευάστηκε στην περιοχή πριν από 4.900 χρόνια. Το φρούριο καταστράφηκε και η περιοχή κάηκε 400 χρόνια μετά την κατασκευή του, το 2450 π.Χ. Είναι παρόμοιο με την τοποθεσία Λος Μιλλάρες. Δεν υπήρξε καμία γνωστή ανθρώπινη δραστηριότητα στην περιοχή μέχρι τους αιώνες 100–200 μ.Χ. Το Μισόριο του Θεοδοσίου Α΄, ένα από τα καλύτερα σωζόμενα παραδείγματα υστερορωμαϊκής εικονογραφίας, βρέθηκε εδώ.

Το *«Albero de ferria»* στο Αλμενδραλέχο που κατασκευάστηκε το 1747, ήταν ένα από τα πρώτα παραδείγματα υδροηλεκτρικού φράγματος μεγάλης κλίμακας. Ήταν 122 μέτρα σε μήκος και 19.5 μέτρα σε ύψος. Ήταν μια κατασκευή από αργολιθοδομή και είχε αρκετές αντηρίδες για την ενίσχυσή της. Μερικές από αυτές στεγάζονταν για να στεγάσουν έναν μύλο και ήταν το πρώτο φράγμα που περιείχε έναν υδραυλικό τροχό μέσα στην κατασκευή του.

Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα η πόλη ήταν ένα σημαντικό κέντρο για το εμπόριο σιτηρών, φρούτων και κρασιού, κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής Μέριδα-Λος Ροσάλες, και ο τόπος μιας σημαντικής ετήσιας έκθεσης προβάτων.

Υπήρξε μια μάχη και μεγάλη σφαγή εδώ το 1936 κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου.

Η μέλλουσα βασίλισσα Λετίθια της Ισπανίας παντρεύτηκε τον Αλόνσο Γκερέρο Πέρεθ, συγγραφέα και δάσκαλο στο Αλμεντραλέχο το 1998. Ο γάμος διαλύθηκε με διαζύγιο το 1999.

## Γεωγραφία

Το Αλμενδραλέχο βρίσκεται περίπου 45 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μπανταχόθ, στη σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ Σεβίλλης και Μέριδα. Βρίσκεται νότια του ποταμού Γουαδιάνα σε μια εκτεταμένη πεδιάδα, με την ελαφρώς υπερυψωμένη περιοχή στα νότια να είναι γνωστή ως Τιέρα ντε Μπάρος. Η πόλη αναπτύχθηκε ραγδαία στα τέλη του 19ου αιώνα, καθώς αναπτύχθηκαν οι δρόμοι και οι σιδηρόδρομοι. Έχει  εγάλους ρόμους και όμορφα κτίρια. Η οικονομία επικεντρώνεται στη γεωργία με εκτεταμένη καλλιέργεια δημητριακών, φρούτων και σταφυλιών. Υπάρχουν πολλοί αμπελώνες γύρω από την πόλη, όπου παράγεται τοπικό κόκκινο κρασί, και η περιοχή είναι επίσης γνωστή για την παραγωγή μπράντι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Εξτρεμαδούρα
Ιωσήφ Α΄ της Βουλγαρίας

Ο **Ιωσήφ Α΄ της Βουλγαρίας** (κοσμικό όνομα: **Λάζαρ Γιόβτσεφ**, , 5 Μαΐου 1840, Καλόφερ, Οθωμανική Αυτοκρατορία - 20 Ιουνίου 1915, Σόφια, Βουλγαρία) ήταν Βούλγαρος Εξάρχιος από το 1877 έως το 1915. Του αποδίδεται η διατήρηση της ενότητας της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και το βουλγάρικο εκπαιδευτικό και εκκλησιαστικό έργο στη Μακεδονία και τη Θράκη, οι οποίες παρέμειναν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά το 1878.

Ο τάφος του είναι σημαδεμένος με ένα λευκό σταυρό και ένα στρώμα με λουλούδια και βρίσκεται στη νότια πλευρά του Καθεδρικού Ναού της Αγίας Κυριακής στη Σόφια, κοντά στην πύλη της πλευρικής Αγίας Τράπεζας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βούλγαροι επίσκοποι
Κατηγορία:Επίσκοποι της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Μέλη της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών
Γιώργος Μυλωνογιάννης (ποιητής)

Ο **Γιώργος Μυλωνογιάννης** ήταν Έλληνας ποιητής. Γεννήθηκε το 1909 στα Χανιά, Κρήτης, και μαζί με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1915.

Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με έφεση στις ξένες γλώσσες και ευρεία πνευματική καλλιέργεια. Δημοσίευσε ποιήματα σε λογοτεχνικά περιοδικά ενώ εργάστηκε ως δημοσιογράφος, εκδότης και διευθυντής σε πολλά έντυπα.

Η πρώτη ποιητική συλλογή: «Προς το φως…» (1936), ακολούθησαν οι «Μεθεόρτια» (1948) και «Ανάγλυφα» (1951). Γνωστός και ως «Γ. Περαστικός», διατηρούσε λογοτεχνική στήλη στο περιοδικό Νεοελληνικά Γράμματα, όπου κριτικάρισε και συνεντεύξεις άλλων λογοτεχνών. Έγραψε σημαντική κριτική για τον Σκαρίμπα, αρχικά ως θαυμαστής αλλά στη συνέχεια ως έντονος επικριτής.

Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από μελαγχολική, απαισιόδοξη, εσωστρεφή διάθεση, με σαφή επιρροή από τον Καρυωτάκη.
Διακρίνεται για την αμεσότητα και τη βίαιη συναισθηματική παρουσία — συχνά με έντονη, οδυνηρή ειλικρίνεια.

Έδωσε μάχη με την εξάρτηση από ναρκωτικά, γεγονός που αποτέλεσε φαινόμενο της «ψυχικής μοναξιάς» του.
Πέθανε στο Δρομοκαΐτειο τον Αύγουστο του 1954, σε εξαθλιωμένη κατάσταση.

Ο συγγραφέας Γιάννης Παπακώστας έχει αφιερώσει μονογραφία με τίτλο «Ανοίχτε τα παράθυρα στο φως», η οποία διερευνά την ποίηση και την κριτική εργασία του Μυλωνογιάννη.

Αναγνωρίζεται ως ένας από τους τελευταίους ποιητές του μεσοπολέμου, που απέδωσε με ένταση τη νοσηρή μετάβαση της εποχής του.

Ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί απο τον Θάνο Ανεστόπουλο και τους Domenica 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://users.sch.gr/symfo/sholio/kimena/milonogianis.htm?utm_source=chatgpt.com
https://exitirion.wordpress.com/2022/03/10/giorgos-mylonogiannis/?utm_source=chatgpt.com
https://www.katiousa.gr/logotechnia/poiisi/kyriaki-proi-m-ena-poiima-dyo-zoes-omoies-kai-paralliles-tou-g-m-mylonogianni/?utm_source=chatgpt.com

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Γενιά του ’20
ΧΡΩΠΕΙ

Η Χρωπεί, ήταν μια ιστορική Ελληνική χημική εταιρεία. Ιδρύθηκε το 1883 από τους χημικούς Σπήλιος και Λεόντιος Οικονομίδης (ο πρώτος ήταν συνεργάτης του Αδόλφου φον Μπάιερ) και παραδοσιακά ήταν ένας σημαντικός κατασκευαστής συνθετικών βαρών και φαρμακευτικών προϊόντων.
αριστερά|μικρογραφία|297x297εσ|Μακρυκάνο Υ1943 υποπολυβόλο (1943)
αριστερά|μικρογραφία|303x303εσ|Τυφέκιο εφόδου Χρωπεί (1975)
Η Ελλάδα ήταν σημαντική συνεισφέρουσα στην αμυντική προσπάθεια κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, διπλωμάτισε, μετά το 1950, σε διάφορα άλλα χημικά προϊόντα. Το 1975 έκανε μια αρκετά τολμηρή κίνηση, προτείνοντας δύο τύπους όπλων (πυραύλο και πολυβόλο) στο Στρατό της Ελλάδας. Τα όπλα είχαν αναπτυχθεί από μια ομάδα υπό τον Σωτήρη Σοφιάνοπουλο (η προέλευση της βασικής τους δομής συνδέεται με το ΕΤΑ προφανώς με ένα ελληνοκύπριο σχέδιο), ενώ η υπάρχουσα υποδομή της εταιρείας είχε βελτιωθεί ώστε να επιτραπεί η μαζική παραγωγή. Ένας σχετικά μικρός αριθμός - λίγες περισσότερες από 100 μονάδες - παράχθησαν ενώ διεξήχθησαν δοκιμές από τον Ελληνικός στρατός, αρχικά δείχνοντας "θετική" απόδοση. Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα των δοκιμών, ωστόσο, τα όπλα δεν πληρούσαν τα επιθυμητά πρότυπα (οι σχεδιασμοί πράγματι φαίνονταν παρωχημένα, αλλά η απόφαση ήταν επίσης πιθανότατα συνδεδεμένη με τη δημιουργία της κρατικής εταιρείας EBO) και το παραγόμενο αποθέμα κατέληξε σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης του στρατού.

Η Χρωπεί ήταν σχεδόν χρεοκοπημένη όταν εθνικοποιήθηκε τη δεκαετία του 1980 με την αλλαγή του ονόματος της σε ELVIPY (ΕΛΒΙΠΥ - Ελληνική Βιομηχανία Προϊόντων Υγείας, Ελληνικής Εταιρείας Υγείας). Μετά από μερικά χρόνια οικονομικής μπελάδας, το 1995 έκλεισε εντελώς. Τα αρχικά κτίρια της εταιρείας, που ήταν σε ερείπια στην Οδός Πειραιώς, αναφέρονται συχνά ως μαρτυρία της παραμέλειας της Ελλάδας για μεγάλο μέρος της βιομηχανικής της ιστορίας.
Κατηγορία:Εταιρείες άμυνας στην Ελλάδα
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κλαύδιος Μαμερτίνος

O **Κλαύδιος Μαμερτίνος**, λατιν.: *Claudius Mamertinus* (άκμασε στα μέσα 4ου αι.) ήταν αξιωματούχος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στα τέλη του 361 συμμετείχε στο δικαστήριο της Χαλκηδόνας για να καταδικάσει τους υπουργούς του Κωνστάντιου Β΄ και το 362 διορίστηκε ύπατος ως ανταμοιβή από τον νέον Αυτοκράτορα Ιουλιανό. Την 1η Ιανουαρίου του ίδιου έτους εκφώνησε έναν πανηγυρικό στην Κωνσταντινούπολη ως ευχαριστήριο λόγο προς τον Αυτοκράτορα. Το κείμενο αυτού σώζεται και διατηρείται στους *Panegyrici Latini*. Ο Κλαύδιος Μαμερτίνος αργότερα έγινε πραιτοριανός έπαρχος της Ιταλίας, της Αφρικής και της Ιλλυρίας, προτού απομακρυνθεί από το δημόσιο αξίωμα το 368 για υπεξαίρεση. 

Το πανηγυρικό κείμενο ακολουθείται από δύο πανηγυρικούς που γράφτηκαν 75 έτη ενωρίτερα, που είχαν  απευθυνθεί στον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό (ο πρώτος εκφωνήθηκε το 289 και ο δεύτερος το 290 ή 291). Το κείμενο των  που έχει διασωθεί, τους αποδίδει επίσης στον Κλαύδιο Μαμερτίνο. Δεν είναι σαφές εάν υπήρχε παλαιότερος ρήτορας με το ίδιο όνομα, ή εάν το κείμενο είναι αλλοιωμένο. Έχουν επίσης αποδοθεί στον Ευμένιο , αλλά μεταγενέστερη ακαδημαϊκή έρευνα αμφισβητεί αυτή την απόδοση. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το "Gratiarum Actio Juliano Augusto" [Πανεγύρικος στον Ιουλιανό] στο Migne 's *[[Patrologia Latina]]*, Vol.&nbsp;XVIII, που φιλοξενείται στο ''Documenta Catholica Omnia'' και στη  

Κατηγορία:Ύπαρχοι του Ιλλυρικού
Φάμπιαν Σερ

Ο **Φάμπιαν Σερ** *([[γερμανικά]]: Fabian Lukas Schär)*, γεννημένος στις 20 Δεκεμβρίου 1991,είναι Ελβετός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως κεντρικός αμυντικός για την Αγγλική Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Είναι γνωστός για τα δυνατά του φάουλ, τα μακρινά σουτ και τις μακρινές πάσες.

Ξεκινώντας την καριέρα του στην ομάδα της πόλης του, τη Βιλ, ο Σαρ πήρε μεταγραφή στη Βασιλεία το 2012, κατακτώντας το ελβετικό πρωτάθλημα και στις τρεις σεζόν του εκεί, πριν μετακομίσει στην Χόφενχαϊμ.

Αφού αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, ο Σερ έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την Ελβετία το 2013. Εκπροσώπησε το έθνος στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2014, το 2018 και το 2022, καθώς και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 2016, το 2020 και το 2024.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελβετοί ποδοσφαιριστές
Ξινόκρεμα

[μικρογραφία|Διάφορα ντιπ: ξινόκρεμα, σάλτσα ντομάτας και [γουακαμόλε.|350x350εσ]]
Η **ξινόκρεμα** ή **ξινή κρέμα** (αγγ. sour cream) είναι ένα γαλακτοκομικό προϊόν που παρασκευάζεται με ζύμωση κανονικής κρέμας γάλακτος με βακτήρια γαλακτικού οξέος (γαλακτοβάκιλλοι), με αποτέλεσμα μια παχύρρευστη, πικάντικη και κρεμώδη κρέμα. Χαρακτηρίζεται από την ελαφρώς όξινη, πλούσια γεύση και την απαλή υφή της. Χρησιμοποιείται συνήθως ως επικάλυψη, σε ντιπ και ως συστατικό τόσο σε γλυκά όσο και σε αλμυρά πιάτα.

Η ξινόκρεμα έχει σχετικά υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, με την κανονική ξινόκρεμα (πλήρη) να περιέχει συνήθως περίπου 20% λιπαρά. Ωστόσο, υπάρχουν επίσης διαθέσιμες εκδοχές με χαμηλά λιπαρά (περίπου 5-10%) ή μηδενικά λιπαρά (άπαχη). Αν και δεν αποτελεί σημαντική πηγή βιταμινών ή μετάλλων, περιέχει προβιοτικά, τα οποία είναι ευεργετικά βακτήρια για την υγεία του εντέρου.

## Διαδικασία ζύμωσης
Η ξινόκρεμα παράγεται μέσω μιας διαδικασίας ζύμωσης όπου τα βακτήρια του γαλακτικού οξέος μετατρέπουν τη λακτόζη της κρέμας σε γαλακτικό οξύ, με αποτέλεσμα ένα παχύρρευστο, πικάντικο προϊόν. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει παστερίωση και ψύξη της κρέμας γάλακτος, προσθήκη μιας αρχικής καλλιέργειας βακτηρίων και ζύμωση σε ελεγχόμενη θερμοκρασία μέχρι να επιτευχθεί η επιθυμητή οξύτητα και πυκνότητα. Ορισμένες εκδοχές της ξινής κρέμας περιλαμβάνουν άπαχα στερεά γάλακτος και σταθεροποιητές για την ενίσχυση της πυκνότητας και της σταθερότητας. Αναλυτικά:

# Παστερίωση και ψύξη: Η κρέμα γάλακτος, συνήθως με περιεκτικότητα σε λιπαρά περίπου 18%, παστεριώνεται για να εξαλειφθούν τυχόν ανεπιθύμητα βακτήρια και στη συνέχεια ψύχεται στη βέλτιστη θερμοκρασία για να προστεθεί η αρχική καλλιέργεια.

# Προσθήκη καλλιέργειας εκκίνησης: Μια καλλιέργεια εκκίνησης, που περιέχει βακτήρια γαλακτικού οξέος όπως *Lactococcus lactis* και *Streptococcus cremoris*, προστίθεται στην κρέμα που έχει ψυχθεί.
# Ζύμωση: Η κρέμα αφήνεται να ζυμωθεί σε συγκεκριμένη θερμοκρασία (περίπου 20-22°C για μεσόφιλες καλλιέργειες). Τα βακτήρια ζυμώνουν τη λακτόζη της κρέμας σε γαλακτικό οξύ, το οποίο μειώνει το pH και πήζει την κρέμα.
# Οξύτητα και ανάπτυξη της πυκνότητας: Καθώς η ζύμωση προχωρά, η ποσότητα του γαλακτικού οξέος αυξάνεται, με αποτέλεσμα μια πιο όξινη και παχύτερη υφή. 
# Ψύξη και συσκευασία: Μόλις επιτευχθεί το επιθυμητό επίπεδο οξύτητας και πυκνότητας, η ζύμωση διακόπτεται με ψύξη της ξινόκρεμας. Στη συνέχεια, συσκευάζεται σε τελικά δοχεία για διανομή.

Η ζύμωση της ξινόκρεμας προσφέρει πολλά βασικά οφέλη, κυρίως λόγω της εισαγωγής γαλακτοβάκιλλων. Αυτά τα βακτήρια μετατρέπουν τη λακτόζη σε γαλακτικό οξύ, το οποίο πήζει την κρέμα και δημιουργεί τη χαρακτηριστική, πικάντικη γεύση της ξινόκρεμας. Επιπλέον, αυτή η διαδικασία ζύμωσης μειώνει την περιεκτικότητα της κρέμας σε λακτόζη, καθιστώντας την πιο εύπεπτη για ορισμένα άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη. Η ζύμωση παρατείνει επίσης τη διάρκεια ζωής της κρέμας και μπορεί να ενισχύσει τη θρεπτική της αξία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Γαλακτοκομικά προϊόντα
Αιδέσιος

Ο **Αιδέσιος**, λατιν.: *Aedesius* (απεβ. λίγο πριν το 355 μ.Χ. ) ήταν Νεοπλατωνικός φιλόσοφος και μυστικιστής. Γεννήθηκε σε μία πλούσια οικογένεια της Καππαδοκίας, αλλά μετακόμισε στη Συρία, όπου μαθήτευσε κοντά στον Ιάμβλιχο. Κανένα από τα γραπτά του δεν έχει διασωθεί, αλλά υπάρχει μία σωζόμενη βιογραφία του Ευνάπιου, ενός Έλληνα σοφιστή και ιστορικού του 4ου αι., ο οποίος έγραψε μία συλλογή βιογραφιών με τίτλο *«Βίοι των Σοφιστών»*. Η φιλοσοφική διδασκαλία του Αιδέσιου ήταν ένα μείγμα Πλατωνισμού και Εκλεκτικισμού, και σύμφωνα με τον Ευνάπιο, διέφερε από τον Ιάμβλιχο σε ορισμένα σημεία που σχετίζονταν με τη θεουργία και τη μαγεία. 

Η σχολή της Συρίας διαλύθηκε μετά το τέλος τού Ιάμβλιχου, και ο Αιδέσιος φαίνεται να τροποποίησε τις διδασκαλίες του από φόβο για τον Κωνσταντίνο Β' και κατέφυγε στη μαντική πρόβλεψη.  Ένα μαντείο σε όνειρο αντιπροσώπευε μία ποιμενική ζωή ως το μόνο καταφύγιό του, αλλά οι μαθητές του τον ανάγκασαν να συνεχίσει τις διδασκαλίες του.  Στη συνέχεια, ο Αιδέσιος ίδρυσε μία φιλοσοφική σχολή στην Πέργαμο, η οποία έδινε έμφαση στη θεουργία και την αναβίωση του πολυθεϊσμού, και όπου μεταξύ των μαθητών του ήταν ο Ευσέβιος της Μύνδου, ο Μάξιμος της Εφέσου και ο (μετέπειτα Ρωμαίος Αυτοκράτορας) Ιουλιανός. Όταν ο τελευταίος ενδύθηκε την αυτοκρατορική πορφύρα, κάλεσε τον Αιδέσιο να συνεχίσει τις διδασκαλίες του, αλλά η φθίνουσα δύναμη τού σοφού δεν ήταν ισάξια για το έργο, και δύο από τους πιο μορφωμένους μαθητές του, ο Χρυσάνθιος και ο προαναφερθείς Ευσέβιος της Μύνδου, διορίστηκαν με δική του επιθυμία να αντικαταστήσουν τον Αιδέσιο.  Η συν-διδάσκαλος και ίσως σύζυγός του στη σχολή της Περγάμου ήταν η φιλόσοφος και μυστικίστρια Σωσιπάτρα. 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Smith, William, ed. (1870). "Aedesius". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.
* Hartmann, Udo (2018). Der spätantike Philosoph. Die Lebenswelten der paganen Gelehrten und ihre hagiographische Ausgestaltung in den Philosophenviten von Porphyrios bis Damaskios [The late antique philosopher. The lifeworlds of pagan scholars and their hagiographic treatment in the philosophical vitae from Porphyrius to Damascius]. 3 volumes. Bonn: Habelt, ISBN 978-3-7749-4172-4, pp. 537–558.

Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 4ου αιώνα
Tour de France Femmes

Ο **Tour de France Femmes** είναι ένας ετήσιος ποδηλατικός αγώνας πολλών σταδίων γυναικών γύρω από τη Γαλλία. Διοργανώνεται από την Οργάνωση Αθλημάτων Αμορί (ASO), η οποία διοργανώνει επίσης και τον Γύρο της Γαλλίας. Αποτελεί μέρος του Παγκόσμιου Γύρου Γυναικών της UCI.

Ορισμένες ομάδες και μέσα ενημέρωσης έχουν αναφερθεί στον αγώνα ως «Μεγάλος Γύρος», καθώς είναι μία από τις σημαντικότερες διοργανώσεις στο καλαντάρι του γυναικείου ποδηλατικού αθλητισμού. Ωστόσο, ο αγώνας δεν πληροί τον ορισμό της UCI για τέτοιο γεγονός.

Έπειτα από μια μεμονωμένη διοργάνωση το 1955, ένας αντίστοιχος αγώνας με τον Γύρος της Γαλλίας για γυναίκες διεξήχθη με διαφορετικά ονόματα μεταξύ 1984 και 2009. Με την πάροδο των ετών, αυτοί οι αγώνες αντιμετώπισαν οικονομικές δυσκολίες, περιορισμένη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης, σεξισμό και νομικά ζητήματα με το σήμα κατατεθέν των διοργανωτών του Γύρου της Γαλλίας. Έπειτα από κριτική από τους ακτιβιστές και το επαγγελματικό γυναικείο πελοτόν, διεξήχθη ένας μονοήμερος ή διήμερος αγώνας (La Course by Le Tour de France) από το 2014 έως το 2021, και η Τουρ ντε Φρανς Φεμ διοργάνωσε την πρώτη της έκδοση το 2022.

Ο αγώνας διεξάγεται τον Ιούλιο μετά τον ανδρικό γύρο, με τις εκδόσεις των ετών 2022–2024 να περιλαμβάνουν οκτώ στάδια.

Όλα τα στάδια χρονομετρούνται μέχρι τον τερματισμό· οι χρόνοι των αθλητριών προστίθενται με τους χρόνους των προηγούμενων σταδίων τους. Η αθλήτρια με τον χαμηλότερο συνολικό χρόνο είναι η αρχηγός του αγώνα και φορά την κίτρινη φανέλα (*maillot jaune)*. Αν και η γενική κατάταξη τραβά τη μεγαλύτερη προσοχή, υπάρχουν και άλλοι διαγωνισμοί εντός του Γύρου: η κατάταξη πόντων για τις σπρίντερ, η κατάταξη βουνών για τις αναβάτριες, η κατάταξη νέων για αθλήτριες κάτω των 23 ετών, και η ομαδική κατάταξη, που βασίζεται στις πρώτες τρεις αθλήτριες κάθε ομάδας που θα τερματίσουν  σε κάθε στάδιο. Η νίκη σε ένα στάδιο προσφέρει επίσης κύρος και συνήθως κατακτάται από τις σπρίντερ μιας ομάδας ή από αθλήτριες που συμμετέχουν σε αποσπασμένα γκρουπ.

## Νικήτριες
Οι τέσσερις φανέλες (από αριστερά προς δεξιά) για την κατάταξη νέων αθλητριών, την κατάταξη βουνών, τη γενική κατάταξη και την κατάταξη πόντων Από το 1955, διάφοροι επαγγελματικοί γυναικείοι ποδηλατικοί αγώνες σταδίων στη Γαλλία έχουν ιστορικά διεξαχθεί ως ισοδύναμοι με τον Γύρο της Γαλλίας για γυναίκες. 

## Παραπομπές


Ποδηλασία
Ζόρζε Κόστα

Ο **Ζόρζε Κόστα** (14 Οκτωβρίου 1971 – 5 Αυγούστου 2025) ήταν Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και προπονητής, που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός.

Αγωνίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στην Πόρτο, όπου υπήρξε αρχηγός για αρκετές σεζόν και κατέκτησε συνολικά 24 σημαντικούς τίτλους, μεταξύ των οποίων οκτώ πρωταθλήματα Πορτογαλίας και το Τσάμπιονς Λιγκ του 2004. 

Έχοντας 50 συμμετοχές με την Πορτογαλία, ο Κόστα εκπροσώπησε τη χώρα σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Κέρδισε επίσης το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Κ-20 το 1991 με την Εθνική Πορτογαλίας κάτω των 20 ετών.

Μετά την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο, εργάστηκε ως προπονητής σε διάφορους συλλόγους, καθώς και στην εθνική ομάδα του Γκαμπόν. Από τον Ιούνιο του 2024 μέχρι τον θάνατό του, ήταν διευθυντής ποδοσφαίρου στην Πόρτο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ παίκτη στο transfermarkt.com

* Προφίλ προπονητή στο transfermarkt.com
Φαίη (όνομα)

Το **Φαίη** ή **Φέι** είναι όνομα σε διάφορες κουλτούρες. Στη Δύση, το όνομα είναι συνήθως θηλυκό και προέρχεται από τη μέση αγγλική λέξη faie, που σημαίνει *νεράιδα*, ή πιθανώς από την παλαιά γαλλική λέξη που σημαίνει *πίστη*. 

Στα Ελληνικά, το όνομα είναι χαϊδευτικό διαφόρων ονομάτων, όπως *Γαριφαλιά*, *[[Σοφία (όνομα)|Σοφία]]* ή *[[Φωτεινή]].* 

## Άτομα με το όνομα Φαίη

* Φαίη Κοκκινοπούλου (Ευθυμία Κοκκινοπούλου, 1967-), Ελληνίδα ηθοποιός 
* Φαίη Κωτούλα (Ελισάβετ-Ευφροσύνη Κωτούλα, 1994-), Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια 
* Φέι Μπέιντερ (1893-1968), Αμερικανίδα ηθοποιός 
* Φέι Ντάναγουεϊ (1941-), Αμερικανίδα ηθοποιός 
* Φέι Σιάο-τονγκ (1910-2005), Κινέζος κοινωνικός ανθρωπολόγος 
* Φαίη Ξυλά (1975-), Ελληνίδα ηθοποιός 
* Φαίη Σκορδά (Σοφία Σκορδά, 1980-), Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια 

## Φανταστικοί χαρακτήρες

* δρ Φέι Μίλερ (Κάρα Μπουόνο), ψυχολόγος και σύμβουλος που κάνει έρευνα αγοράς στην εταιρεία Sterling Cooper Draper Pryce, στην αμερικανική δραματική σειρά *[[Mad Men]]* (2007-2015, AMC, Alter) 
* Φέι Τσάμπερλεν (Φίμπι Τόνκιν), εκκεντρική και φιλελεύθερη μάγισα που χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της απερίσκεπτα, στην αμερικανική εφηβική σειρά *[[The Secret Circle]]* και στην ομότιτλη τριλογία βιβλίων της Λ.Τζ. Σμιθ 
* Φαίη Χατζοπούλου (Ζέτα Δούκα), νοικοκυρά που εγκατέλειψε την καριέρα της στον τουρισμό και αφοσιώθηκε στην ανατροφή των παιδιών της, στην κωμική σειρά *[[Μοντέρνα οικογένεια]]* (2014-2015, Mega) σε σκηνοθεσία Πιέρρου Ανδρακάκου και Σπύρου Ρασιδάκη με βάση την αμερικανική σειρά *[[Modern Family]]* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γυναικεία ονόματα
Κατηγορία:Υποκοριστικά ονόματα
Καρντό-Τορτζά

Το **Καρντό-Τορτζά** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Νότιας Κορσικής, στην ημιαυτόνομη περιοχή της Κορσικής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Νότιας Κορσικής
Τρίτη Σύνοδος της Εφέσου

Η **Σύνοδος του 475** (Γ΄ της Εφέσου) πραγματοποιήθηκε στην πόλη της Μ. Ασίας, την Έφεσο, το 475. Προεδρεύτηκε από τον Τιμόθεο Β΄ Πατριάρχη της Αλεξανδρείας, και στην οποία παρευρέθηκαν επίσης ο Πέτρος Β΄, τότε Πατριάρχης της Αντιοχείας, και ο Παύλος ο Έξαρχος της Εφέσου. Επικύρωσε μία πρόσφατη εγκύκλιο του Αυτοκράτορα Βασιλίσκου, η οποία φέρεται να υπογράφηκε από 500-700 επισκόπους από όλη την Αυτοκρατορία, που καταδίκαζε τη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο (στη Χαλκηδόνα) και ιδιαίτερα τον Τόμο του πάπα Λέοντα Α΄. Αυτή η Σύνοδος αποτελεί επομένως μία από τις σημαντικότερες συνοδικές καταδίκες της Δ΄ Συνόδου της Χαλκηδόνας για τις Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες. Σε απάντηση στις κατηγορίες ορισμένων μεταχαλκηδόνιων ότι αυτοί, οι προχαλκηδόνιοι, είχαν υιοθετήσει τις εσφαλμένες διδασκαλίες του Ευτυχούς, οι συμμετέχοντες στη Σύνοδο του 475 αναθεμάτισαν συνοπτικά όλες τις διδασκαλίες, που έθεταν σε κίνδυνο την ανθρώπινη φύση του Χριστού, αλλά χωρίς κάποια ρητή αναφορά στον Ευτυχή. Επιπλέον, η Σύνοδος αποκατέστησε την πλήρη αυτονομία της Εκκλησιαστικής Εξαρχίας της Εφέσου (που αντιστοιχεί στην πολιτική Διοίκηση της Ασίας), η οποία είχε διακυβευτεί στη Χαλκηδόνα με την απόδοση εξουσίας στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως επί της Θράκης, του Πόντου και της Ασίας.  

## Αναφορές

### Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ερμηνεία των Χριστολογικών Επίσημων Συμφωνιών μεταξύ της Ορθόδοξης Εκκλησίας και των Ανατολικών Ορθόδοξων Εκκλησιών
* Μετά τη Χαλκηδόνα - Η Ορθοδοξία τον 5ο και 6ο αιώνα

Κατηγορία:Έφεσος
Κατηγορία:Ιστορία της Ανατολίτικης Ορθοδοξίας