open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρωσική Πολεμική Αεροπορία

Η **Ρωσική Πολεμική Αεροπορία** (ρωσικά: Военно-воздушные cилы России) είναι κλάδος των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Δυνάμεων, με τις τελευταίες να συγκροτούνται την 1 Αυγούστου του 2015, έπειτα από τη συγχώνευση της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας και των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Αμυντικών Δυνάμεων.

Η σύγχρονη ρωσική Πολεμική Αεροπορία ιδρύθηκε αρχικά την 7η Μαΐου του 1992 μετά τη δημιουργία του Υπουργείου Άμυνας από τον Μπόρις Γιέλτσιν. Ωστόσο, η ρωσική αεροπορική δύναμη έχει καταγωγή και παραδόσεις από τη Ρωσική αυτοκρατορική αεροπορική υπηρεσία (1912–1917) και τη Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία (1918–1991).

Το ρωσικό ναυτικό έχει το δικό του εναέριο κλάδο, τη Ρωσική Ναυτική Αεροπορία, η οποία είναι διάδοχος της πρώην Σοβιετικής Ναυτικής Αεροπορίας.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
Ρωσικές Αεροδιαστημικές Δυνάμεις

Οι **Ρωσικές Αεροδιαστημικές Δυνάμεις** (ρωσικά: Воздушно-космические силы Российской Федерации) είναι οι αεροδιαστημικές δυνάμεις των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων. Συγκροτήθηκαν ως μια νέα ένοπλη δύναμη την 1η Αυγούστου του 2015 με τη συγχώνευση της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας και των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Αμυντικών Δυνάμεων‎ σύμφωνα με τις συστάσεις του Υπουργείου Άμυνας. Έχουν την έδρα τους στη Μόσχα. Πολλοί είναι οι λόγοι που ανακοινώθηκαν για τη συγχώνευση, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας και της υλικοτεχνικής υποστήριξης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
Ρωσικός Στρατός Ξηράς

thumb|150px|Λογότυπο του ρωσικού στρατού από το 2014.
Ο **Ρωσικός Στρατός Ξηράς** (ρωσικά: Сухопутные войска Российской Федерации) είναι οι χερσαίες δυνάμεις των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, που σχηματίστηκε από τμήματα του πρώην Σοβιετικού Στρατού το 1992. Ο σχηματισμός αυτών των δυνάμεων έθεσε οικονομικές προκλήσεις μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και μεταρρυθμίσεις που απαιτούνταν για τον επαγγελματισμό της δύναμης κατά τη διάρκεια της μετάβασης.

Από το 1992 ο Ρωσικός Στρατός Ξηράς απέσυρε πολλές χιλιάδες στρατιώτες από τις πρώην σοβιετικές φρουρές στο εξωτερικό, ενώ παραμένει σε μεγάλο βαθμό προσηλωμένος στους πολέμους της Τσετσενίας, τη διατήρηση της ειρήνης και άλλες λειτουργίες στα πρώην σοβιετικά διάδοχα κράτη (αυτό που είναι γνωστό στη Ρωσία ως «εγγύς εξωτερικό»).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Στρατος Ξηρας
Παγκόσμια επιτήρηση

Ο όρος **παγκόσμια επιτήρηση** αφορά τη μαζική επιτήρηση του συνόλου του πληθυσμού πέραν των εθνικών συνόρων. Οι ρίζες ανάγονται στα μέσα του 20ου αιώνα, όταν ψηφίστηκε η συμφωνία UKUSA από το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία αργότερα επεκτάθηκε στον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία για να δημιουργήσουν τη συμμαχία Five Eyes. Η συμμαχία εξελίχτηκε σε ρυθμίσεις συνεργασίας με διάφορα τρίτα έθνη. Τελικά, αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου παρακολούθησης, με την κωδική ονομασία «ECHELON» το 1971.

Η ύπαρξή της, όμως, δεν ήταν ευρέως γνωστή από τις κυβερνήσεις και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μέχρι τη γνωστοποίηση της παγκόσμιας επιτήρησης από τον Έντουαρντ Σνόουντεν που έδωσε το έναυσμα για συζήτηση σχετικά με το δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής στην ψηφιακή εποχή.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη

* "Global Surveillance . An annotated and categorized overview of the revelations following the leaks by the whistleblower Edward Snowden. There are also some links to comments and followups". By Oslo University Library.
* 

Κατηγορία:Κυβερνητικές υπηρεσίες
Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ

Το **Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ** (αγγλικά: *United States Marine Corps*, USMC) είναι κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών, υπεύθυνος για την προβολή ισχύος, χρησιμοποιώντας τα μέσα του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών υπό τη διοίκηση του Κογκρέσου, με σκοπό τις συνδυασμένες επιχειρήσεις από ξηρά, θάλασσα και αέρα. Το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ αποτελεί έναν από τους πέντε ένοπλους υπηρεσιακούς κλάδους στο Αμερικάνικο Υπουργείο Άμυνας και μία από τις οκτώ ένστολες υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το Σώμα Πεζοναυτών αποτελεί συστατικό του Υπουργείου Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ από τις 30 Ιουνίου του 1834, σε στενή συνεργασία με ναυτικές δυνάμεις για την εκπαίδευση, τις μεταφορές και την επιμελητεία. Το Σώμα Πεζοναυτών διαθέτει χερσαίες φρουρές αλλά και σε πλοία αμφίβιου πολέμου σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, αρκετές από τις τακτικές μοίρες αεροπορίας πεζοναυτών, κυρίως μοίρες επίθεσης, είναι επίσης ενσωματωμένες στο αερομεταφερόμενο ναυτικό και επιχειρεί από πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα του Ναυτικού.

Δύο τάγματα πεζοναυτών συγκροτήθηκαν στις 10 Νοεμβρίου του 1775 στη Φιλαδέλφεια, ως τμήματα της υπηρεσίας των στρατευμάτων πεζικού, ικανά να αγωνίζονται για την ανεξαρτησία τόσο στη θάλασσα όσο και στην ξηρά. Ο ρόλος του Σώματος έκτοτε έχει αυξηθεί και εξελιχθεί, καθώς επεκτείνεται και σε εναέριες πολεμικές επιχειρήσεις και κερδίζοντας δημοφιλείς τίτλους όπως, «τρίτη εναέρια δύναμη της Αμερικής», και «δεύτερος στρατός ξηράς». Το Σώμα Πεζοναυτών ΗΠΑ έχει διακριθεί υπηρετώντας στην πλειοψηφία των αμερικανικών πολέμων και ένοπλων συγκρούσεων, από την ίδρυσή της έως τη σύγχρονη εποχή, και λαμβάνοντας εξέχουσα θέση στον 20ο αιώνα, όταν οι θεωρίες και πρακτικές του αμφίβιου πολέμου αποδείχτηκαν προφητικές και τελικά σχημάτισαν τον ακρογωνιαίο λίθο του μετώπου του Ειρηνικού στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Από τα μέσα του 20ου αιώνα, το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ είχε γίνει σημαντικό θεωρητικό και κυρίαρχο επαγγελματικό τμήμα στον κόσμο του αμφίβιου πολέμου. Η ικανότητά του να ανταποκρίνεται γρήγορα σε σύντομο χρονικό διάστημα σε εκστρατευτικές κρίσεις, του δίνει έναν ισχυρό ρόλο στην εφαρμογή και την εκτέλεση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Από το 2016, το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ έχει περίπου 182.000 ενεργά μέλη στο καθήκον και 38.500 πεζοναύτες ως εφεδρεία. Είναι η μικρότερη από τις ένοπλες δυνάμεις στο εσωτερικό Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Στρατός των ΗΠΑ
Ακτοφυλακή των Ηνωμένων Πολιτειών

H **Ακτοφυλακή των Ηνωμένων Πολιτειών** (αγγλικά: *United States Coast Guard*, USCG), γνωστή και ως **Αμερικανική Ακτοφυλακή**, είναι κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ αποτελεί και μία από τις επτά ένστολες υπηρεσίες της χώρας. Η Ακτοφυλακή είναι μια ναυτική, στρατιωτική υπηρεσία μοναδική μεταξύ των στρατιωτικών κλάδων των ΗΠΑ, για το γεγονός ότι έχει ως αποστολή την επιβολή του νόμου στη θάλασσα (με δικαιοδοσία σε τόσο στις εγχώρια όσο και διεθνή ύδατα) και μια αποστολή ομοσπονδιακής ρυθμιστικής αρχής ως μέρος του συνόλου της αποστολής του. Τελεί υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας εν καιρώ ειρήνης και μπορεί να υπαχθεί στο Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, ανά πάσα στιγμή, είτε από το Κογκρέσο των ΗΠΑ σε περιόδους πολέμου. Αυτό συνέβη δύο φορές, το 1917, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και το 1941, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Δημιουργήθηκε από το Κογκρέσο στις 4 Αυγούστου του 1790, κατόπιν αιτήματος του Αλεξάντερ Χάμιλτον ως «Έσοδα Ναυτιλίας» και αποτελεί την παλαιότερη εν ενεργεία θαλάσσια υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ως Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών, ο Χάμιλτον, επικεφαλής των Εσόδων Ναυτιλίας, των οποίων αρχικός σκοπός ήταν η συλλογή των δασμών στους θαλάσσιους λιμένες της χώρας. Από τη δεκαετία του 1860, η υπηρεσία ήταν γνωστή ως Υπηρεσία Κοπής Εσόδων των ΗΠΑ και η ονομασία σταδιακά έπαυσε να χρησιμοποιείται.

Η σύγχρονη ακτοφυλακή δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της Υπηρεσίας Κοπής Εσόδων των ΗΠΑ και της Σωστικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ στις 28 Ιανουαρίου του 1915, υπό το Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ. Ως μία από τις πέντε ένοπλες δυνάμεις της χώρας, η Ακτοφυλακή έχει συμμετάσχει σε κάθε πόλεμο των ΗΠΑ από το 1790 έως τον πόλεμο του Ιράκ και τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Από το 2012, η Ακτοφυλακή αριθμούσε περίπου 42.000 άνδρες και γυναίκες στην ενεργό υπηρεσία, 7.900 στην εφεδρεία, 32.000 βοηθούς, και 8.700 πλήρους απασχόλησης πολιτικούς υπαλλήλους. Όσον αφορά το μέγεθος, η φρουρά της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ από μόνη της είναι η 12η μεγαλύτερη ναυτική δύναμη στον κόσμο.

Η νομική αρχή της Ακτοφυλακής διαφέρει από τις άλλες τέσσερις ένοπλες υπηρεσίες, καθώς λειτουργεί ταυτόχρονα στον Title 10 του U.S. Code και άλλων οργανικών αρχών του, όπως οι Titles 6, 14, 19, 33, 46. Λόγω της νόμιμης εξουσίας της, η Ακτοφυλακή μπορεί να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις υπό το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ ή άμεσα για τον Πρόεδρο, σύμφωνα με τον Title 14 USC 1–3. Ο διαρκής ρόλο της Ακτοφυλακής είναι η θαλάσσια ασφάλεια, η ασφάλεια και η διαχείριση. Για να πραγματοποιήσει αυτούς τους ρόλους, έχει 11 εκ του νόμου αποστολές, όπως ορίζεται στο 6 U.S.C. § 468, οι οποίες περιλαμβάνουν την επιβολή του νόμου των ΗΠΑ στη μεγαλύτερη αποκλειστική οικονομική ζώνη στον κόσμο με 3,4 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια (8.800.000 τ.χλμ.).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ακτοφυλακή
Κατηγορία:Στρατός των ΗΠΑ
Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων (Ρωσία)

Το **Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας** (ρωσικά: Министерство внутренних дел, МВД) είναι το υπουργείο εσωτερικών της Ρωσίας. Ο προκάτοχός του ιδρύθηκε το 1802 στη Ρωσική Αυτοκρατορία από τον Αλέξανδρο Α΄. Το Υπουργείο έχει την έδρα του στη Μόσχα.

Το Υπουργείο Εσωτερικών είχε ανασυνταχθεί την περίοδο της Ρωσικής ΣΟΣΔ το 1990, μετά την αποκατάσταση του δημοκρατικού Συμβουλίου των Υπουργών και του Ανώτατου Σοβιέτ και παρέμεινε όταν η Ρωσία απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Σοβιετική Ένωση. Έχει υπό τον έλεγχό της την Πολίτσιγια (πρώην Μιλίτσιγια), την Κεντρική Διεύθυνση Οδικής Ασφάλειας, καθώς και τα Εσωτερικά Στρατεύματα. Έπειτα από τη διάλυση της *Αστυνομίας Φόρων*, ερευνά και οικονομικά εγκλήματα.

Οι επί πολύ καιρό πρόσθετοι δασμοί του αυτοκρατορικού МВД και του НКВД, όπως η Υπηρεσία Πυρόσβεσης και η Υπηρεσία Φυλακών, πρόσφατα μετακόμισε στο Υπουργείο Έκτακτων Καταστάσεων και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, αντίστοιχα. Η τελευταία αναδιοργάνωση είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση των Κύριων Διευθύνσεων που κληρονόμησε από την НКВД και η δημιουργία Τμημάτων.

Την 5η Απριλίου του 2016 ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν διέταξε τα Εσωτερικά Στρατεύματα, την ОМОН, και την СОБР ώστε να αποτελέσουν τη βάση μιας νέας Εθνικής Φρουράς της Ρωσίας, και αυτά αφαιρέθηκαν από τον έλεγχο του МВД, υπαγόμενα εκ νέου στο Συμβούλιο Ασφαλείας της Ρωσίας. Με τη σειρά της, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ελέγχου των Ναρκωτικών και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης συγχωνεύθηκαν στο МВД.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Εσωτερικών Υποθέσεων
Ιταλική Ακτοφυλακή

Η **Ιταλική Ακτοφυλακή** (ιταλικά: *Corpo delle Capitanerie di Porto - Guardia costiera*) αποτελεί έναν από τους εξειδικευμένους κλάδους του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού και εκτελεί τα καθήκοντα που σχετίζονται με εμπορικές χρήσεις της θάλασσας, ως ακτοφυλακή. Σε γενικές γραμμές λειτουργεί ως λιμενική αρχή στρατιωτικά συγκροτημένη όπως προβλέπεται από το νόμο. Τελεί υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Στην Ιταλία, είναι κοινώς γνωστή απλά ως *Costiera Guardia*. Η έδρα της βρίσκεται στη Ρώμη.

Ιστορικά θεωρείται ως η διάδοχος των αρχαίων δικαστηρίων των ιταλικών κρατών της θάλασσας προ της ενοποίησης, στα οποία είχε ανατεθεί η διαχείριση και η φροντίδα των λιμένων. Ιδρύθηκε με την ψήφιση του βασιλικού διατάγματος της 20ής Ιουλίου του 1865 (n. 2438), αμέσως μετά την ενοποίηση της Ιταλίας. Είναι αρμόδια όσον αφορά την ασφάλεια των λιμένων και των ακτών, καθώς και των επιχειρήσεων εντός των ορίων της και εποπτεύει όλες τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στη θάλασσα και στις ακτές.

Μεταξύ των αρμοδιοτήτων της είναι η ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και των θαλάσσιων μεταφορών, καθώς και του θαλάσσιου περιβάλλοντος, των οικοσυστημάτων, με εποπτικές δραστηριότητες σε ολόκληρη την αλυσίδα της θαλάσσιας αλιείας. Σε αυτά προστίθενται οι επιθεωρήσεις σε εμπορικά πλοία, αλιευτικά και πλοία αναψυχής, όπως επίσης και στα ξένα εμπορικά πλοία που καταπλέουν σε εθνικούς λιμένες. Το 2015 διέθεται προσωπικό περίπου 11.000, συμπεριλαμβανομένων των αξιωματικών, υπαξιωματικών, απόφοιτων και στρατολογημένου προσωπικού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ακτοφυλακή
Κατηγορία:Ιταλικό Ναυτικό
Σίμος Σιμόπουλος

O **Σίμος Σιμόπουλος** ήταν Έλληνας μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος μηχανικός και πανεπιστημιακός. Είχε διατελέσει πρύτανης του ΕΜΠ και υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

## Βιογραφία
Σπούδασε  Μηχανολόγος - Ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Στη συνέχεια, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου και διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Δίδασκε στο ΕΜΠ στο τμήμα μηχανολόγων μηχανικών στον τομέα πυρηνικής τεχνολογίας και από το 1992 ήταν καθηγητής. Από το 1999 ως το 2001 και από το 2003 ως το 2005 ήταν πρόεδρος της σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών ΕΜΠ. Από το 2000 ως το 2003 ήταν αντιπρύτανης του ΕΜΠ.

Από το 2006 ως το 2009 ήταν γενικός γραμματέας του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών. Το 2009 διορίστηκε πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ). Το 2010 εξελέγη πρύτανης του ΕΜΠ και διατήρησε αυτό το αξίωμα μέχρι το 2014.

Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παναγιώτη Πικραμμένου το 2012 ήταν υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

Τον Ιούλιο του 2014 ανέλαβε πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Επιβατικών Μεταφορών (ΡΑΕΜ).

Απεβίωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 2020.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Κατηγορία:Έλληνες μηχανολόγοι μηχανικοί
Κατηγορία:Έλληνες ηλεκτρολόγοι μηχανικοί
Κατηγορία:Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Ακτοφυλακή της Αιγύπτου

Η **Ακτοφυλακή της Αυγύπτου** αποτελεί μέρος του Αιγυπτιακού Πολεμικού Ναυτικού και είναι υπεύθυνη για την χερσαία προστασία των κρατικών εγκαταστάσεων κοντά στις ακτές και την περιπολία των παράκτιων υδάτων για την πρόληψη του λαθρεμπορίου. Επί του παρόντος, αποτελείται από εκατόν πέντε πλοία και σκάφη και από προσωπικό 5.000 ατόμων.

## Πλοία και σκάφη
* 22 Timsah I/II class
* 12 Sea Spectre PB Mk III class
* 9 Swiftships class
* 6 MV70 class
* 5 P-6 (Project 183) class
* 3 Textron class
* 25 Swiftships 26m class
* 16 SR.N6 class
* 9 Type 83 class
* 6 Crestitalia class
* 12 Spectre class
* 12 Peterson class
* 5 Nisr class
* 29 DC-30 class
* 3 of 6 MRTP-20 Yonka Onuk MRTP-20 class

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατός της Αιγύπτου
Φαινόμενο Ούνρουχ

Το **φαινόμενο Ούνρουχ** περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τον Στίβεν Φούλινγκ, το 1973, από τον Πωλ Ντέιβις, το 1975, και από τον Β. Γ. Ούνρουχ, το 1976.

Ένας επιταχυνόμενος παρατηρητής στον κενό χώρο θα αντιλαμβάνεται την ύπαρξη διαφόρων στοιχειωδών σωματιδίων, ενώ ένας άλλος αδρανειακός παρατηρητής αντιλαμβάνεται τον ίδιο χώρο τελείως κενό.

## Ο τύπος
Σύμφωνα με την εν λόγω πρόβλεψη, ένας επιταχυνόμενος ανιχνευτής, μέσα σε κενό χώρο, θα αντιλαμβάνεται θερμοκρασία, η οποία δίνεται από τον τύπο:

T = \frac{\hbar \cdot \alpha}{2 \pi \cdot c \cdot k_{B}},

όπου \alpha είναι η επιτάχυνση του παρατηρητή, k_{B} είναι η σταθερά του Μπόλτσμαν και c η ταχύτητα του φωτός.

Αν δεν ίσχυε η κβαντική θεωρία, η σταθερά του Πλανκ θα ήταν μηδέν, και ο παραπάνω όρος θα μηδενιζόταν, οπότε τα σχετικά φαινόμενα δεν θα εμφανίζονταν καν. Το ίδιο θα συνέβαινε και αν η ταχύτητα του φωτός είχε άπειρη τιμή.

Από πού προέρχεται αυτή η θερμοκρασία; Γνωρίζουμε ότι η κάθε μορφής ενέργεια δεν μπορεί να δημιουργηθεί εκ του μηδενός, ούτε να καταστραφεί. Επομένως, η θερμική αυτή ενέργεια προέρχεται από κάποια άτακτη, τυχαία κίνηση.

Ο "κενός" χώρος δεν είναι κενός, με την έννοια του "άδειος". Κάθε στιγμή, στον κενό χώρο, δημιουργούνται ζεύγη σωματιδίων-αντισωματιδίων. Αυτά τα ζεύγη σωματιδίων είναι, επίσης, κβαντικά συμπλεγμένα. Δηλαδή, αν ανιχνεύσουμε και μετρήσουμε το ένα σωματίδιο, η πλήρης περιγραφή της κατάστασής του εμπλέκεται με την κατάσταση του άλλου σωματιδίου, όσο μακριά και αν βρίσκονται μεταξύ τους.

Το ένα από τα δύο συσχετισμένα σωματίδια κατευθύνεται προς τον παρατηρητή, ενώ το άλλο "χάνεται", μακριά από τον ορίζοντα του παρατηρητή. Αυτό σημαίνει ότι μέρος της πληροφορίας, που θα χρειαζόταν ο παρατηρητής, για να περιγράψει πλήρως την κατάσταση των σωματιδίων, "χάνεται", επειδή αυτό το μέρος της πληροφορίας βρίσκεται στα σωματίδια, που έφυγαν μακριά από τον ορίζοντα του παρατηρητή. Άρα, αυτό που ανιχνεύει ο παρατηρητής χαρακτηρίζεται από τυχαιότητα. Η τυχαία κίνηση, όμως, σημαίνει, εξ ορισμού, θερμική ενέργεια. Συνεπώς, τα σωματίδια, που ανιχνεύει ο παρατηρητής, έχουν θερμικό φάσμα.

## Πηγές
* ''Τι είναι το φαινόμενο Unruh;'' στο physics4u

Κατηγορία:Θερμοδυναμική
Κατηγορία:Κβαντική θεωρία πεδίου
Κατηγορία:Σχετικότητα
Κατηγορία:Επιτάχυνση
Υπουργείο Άμυνας (Ρωσία)

Το **Υπουργείο Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας** (ρωσικά: Министерство обороны Российской Федерации, МО, МО РФ) αποτελεί τη διοικητική και επιχειρησιακή ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας είναι ο επικεφαλής όλων των Ενόπλων Δυνάμεων, που υπηρετούν υπό τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο οποίος είναι ο Ανώτατος Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με αυτή την ιδιότητα, ο υπουργός ασκεί καθημερινά τη διοικητική και επιχειρησιακή εξουσία επί των ενόπλων δυνάμεων. Το Γενικό Επιτελείο, το εκτελεστικό όργανο του Υπουργείου Άμυνας, υλοποιεί επιχειρησιακές οδηγίες και εντολές του υπουργού Άμυνας. Η Δούμα ασκεί τη νομοθετική εξουσία επί του Υπουργείου Άμυνας με την κυβέρνηση της Ρωσίας, η οποία είναι ονομαστικά υπεύθυνη για τη διατήρηση των ενόπλων δυνάμεων στο κατάλληλο επίπεδο ετοιμότητας.

Το κεντρικό κτίριο του υπουργείου, που χτίστηκε το 1980, βρίσκεται στην Арбатская площадь, κοντά στην Улица Арбат. Τα άλλα κτίρια του υπουργείου βρίσκονται σε όλη την πόλη της Μόσχας. Το ανώτατο όργανο που ευθύνεται για τη διαχείριση του Υπουργείου και την εποπτεία των Ενόπλων Δυνάμεων είναι το Εθνικό Κέντρο Διαχείρισης Άμυνας της Ρωσίας (Национальный центр управления обороной РФ), το οποίο βρίσκεται στο Фрунзенская набережная και είναι υπεύθυνο για τη συγκέντρωση των εντολών των Ενόπλων Δυνάμεων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Άμυνας
Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
Κατηγορία:Υπουργεία Άμυνας
Δεξαμενή Νυούμπα υα Μούνγκου

Η **Δεξαμενή Νυούμπα υα Μούνγκου** (Αγγλικά: *Nyumba ya Mungu Dam* και Σουαχίλι: *Bwawa la Nyumba ya Mungu*), είναι ένα υδροηλεκτρικό φράγμα στην Τανζανία.

Βρίσκεται ανάμεσα στην Περιοχή Μουάνγκα *(Mwanga District)*, στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο *(Kilimanjaro Region)* και στην Περιοχή Σιμαντζίρο *(Simanjiro District)* στην Περιφέρεια Μανυάρα *(Manyara Region)*. Το νερό ρέει κάτω από τις πλαγιές του Κιλιμαντζάρο στις βαθιές κοιλάδες. Αυτές οι ρεματιές χύνουν το νερό τους στη Δεξαμενή Νυούμπα υα Μούνγκου *(Nyumba ya Mungu Dam)*.

Οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν βαρκάδες, ψάρεμα, κολύμβηση και το περπάτημα γύρω από το φράγμα, για να απολαύσουν την υπέροχη θέα.

## Μετάφραση
*Nyumba ya Mungu*, σημαίνει *«το Σπίτι του Θεού»*.

## Τεχνικά στοιχεία
Οι εργασίες κατασκευής του φράγματος ξεκίνησαν το 1967 και τελείωσαν το 1969. Η επίσημη ονομασία του φράγματος είναι *«Pangani Hydro Systems»*. Το ύψος του φράγματος είναι 43 m. Λειτουργεί με 2 x 4 τουρμπίνες και η εγκατεστημένη ισχύς του είναι 8 μεγαβάτ (από 11.000&nbsp;hp). Το εκμεταλλεύεται η κρατική εταιρεία ηλεκτρισμού *TANESCO* *(*'TAN**zania **E**lectric **S**upply **CO*'mpany Limited)*.

## Επισκόπηση
### Δεξαμενή
[thumb|left|250px|Η Τιλάπια του [Νείλος|Νείλου *(Oreochromis niloticus)*.]]
Το Νυούμπα υα Μούνγκου *(Nyumba ya Mungu)* είναι μια τεχνητή λίμνη στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο *(Kilimanjaro Region)*. Η δεξαμενή βρίσκεται στην Κοιλάδα του Ποταμού Πανγκάνι *(Pangani River Valley)* στη Στέπα Μαασάι, περίπου 50 χλμ. νοτίως του Μόσι *(Moshi)*. Τροφοδοτείται από δύο μεγάλες εισροές, των ποταμών Κικουλέτουα *(Kikuletwa)* και Ρούβου *(Ruvu)*, τα οποία διοχετεύουν περί τα 7.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα (2.900&nbsp;mi²) υδροσυλλογής, που αποτελείται από δασικές χορτολιβαδικές εκτάσεις, δάση, αληθινή έρημο και αλπική έρημο.

Κατασκευάστηκε για τους σκοπούς της άρδευσης, υδροηλεκτρικής ενέργειας και για να ξεκινήσει μια τοπική αλιευτική βιομηχανία. Οι εργασίες της δεξαμενής ολοκληρώθηκαν το Δεκέμβριο του 1969, ωστόσο, το σύστημα άρδευσης δεν είχε ακόμη αναπτυχθεί. Το σχέδιο ήταν να χτιστεί ένα φράγμα το οποίο θα εξυπηρετούσε το σκοπό της αποθήκευσης των πλημμυρικών ροών, οι οποίες θα επέτρεπαν την ανάπτυξη περίπου 30.000 στρεμμάτων αρδευόμενης γεωργίας και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Κατά το 1970, η λίμνη είχε μια ακμάζουσα αλιευτική παραγωγή Τιλάπιας. Ωστόσο, αυτό δεν κράτησε για πολύ και οι επόμενες αναφορές από το 1972 και το 1973, έδειξαν μια σημαντική μείωση σε αλιευτικά προϊόντα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υδροηλεκτρικά φράγματα
Κατηγορία:Έργα υποδομής στην Τανζανία
Νυίχα

Οι **Νυίχα** *(Nyiha)*, είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα που έχει τη βάση της στην Περιφέρεια Μπέυα *(Mbeya Region)*, της Τανζανίας και στη βορειοανατολική Ζάμπια. Το 1993, ο πληθυσμός των Νυίχα *(Nyiha)* εκτιμάτο να αριθμεί 626.000 άτομα, από τα οποία τα 306.000 άτομα ήταν στην Τανζανία και τα υπόλοιπα 320.000, στη Ζάμπια.

Οι Νυίχα *(Nyiha)* έχουν διασκορπιστεί ευρέως εντός της Ανατολικής Αφρικής, αλλά βρίσκονται ως επί το πλείστον σε συστάδες κοντά στον εδαφικό διάδρομο ανάμεσα στις λίμνες Νυάσα *(Lake Nyasa)*, Ρούκουα *(Lake Rukwa)* και Τανγκανίκα *(Lake Tanganyika)*, γύρω την Περιοχή Μπόζι *(Mbozi District)* και στην ευρύτερη περιοχή Λυαγκαλίλε *(Lyagalile)* της περιοχής Ουφίπα *(Ufipa)*.

## Πολιτισμός
Το 1915, οι Νυίχα *(Nyiha)* αριθμούσαν λιγότερα από 10.000 άτομα, αλλά κατά το 1957, ο πληθυσμός τους είχε αυξηθεί σε πάνω από 55.000 άτομα. Ήταν χωρισμένοι σε έντεκα ή δώδεκα μη συγγενικά βασίλεια *(chiefdoms)*, με τους αρχηγούς να αναφέρονται ως Μουένε *(Mwene)*.

Oι Νυίχα *(Nyiha)* είχαν τη φήμη όχι μόνο πολεμιστών, αλλά και ως κυνηγών ελεφάντων. Σιδεράδες, οι οποίοι κατείχαν σημαντική θέση στην κοινωνία, κατασκεύαζαν τσάπες, τσεκούρια, μαχαίρια και επίσης, καλώδια για κόσμημα και παγίδες. Με την πάροδο των ετών, ωστόσο, οι σιδεράδες έχασαν υπολογίσιμο κύρος, καθώς ο σίδηρος από τη Γερμανία, έγινε φθηνότερος.

Η ύφανση βάμβακος ήταν συνήθης μεταξύ των γυναικών, όπως και η αγγειοπλαστική. Η κατασκευή χαλιών, καλαθιών και εργασιών σιδήρου γινόταν από τους άνδρες, καθώς και η συλλογή αλατιού από την περιοχή της Λίμνης Ρούκουα *(Rukwa Lake)* για ανταλλαγή ήσαν όλα μέσα του βιοπορισμού τους, μολονότι νόμιζαν τους εαυτούς τους κυρίως ως κοινοτικούς κυνηγούς. Ωστόσο, παρά όλες αυτές τις δραστηριότητες, το κύριο μέσο βιοπορισμού, η γεωργική καλλιέργεια του κεχριού, διευκολύνεται με τη μέθοδο της ελεγχόμενης καύσης *(slash and burn)*.

## Δείτε επίσης
* Μπένα

## Σημειώσεις

;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


## Πηγές
*  Arnold, Bernd; *Steuer und Lohnarbeit im Südwesten von Deutsch Ostafrika*
*  Bauer, Andreus; *Emperial Rugaruga* ("Raise the Flag of War")
*  Becker, Perbandt, Richelmann & Schmidt, Steuber. *Hermann von Wissmann, Deutschlands Grösster Africaner*
*  Brock, Beverly; *The Nyiha of Mbozi*
*  Willis, Roy G.; *The Fipa and Related Peoples*
*  Weule, Karl; *Deutsches Kolonial Lexicon*, Band IIIs. 673

Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στη Ζάμπια
Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής
Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Περιοχή Μπόζι

Η **Περιοχή Μπόζι** (Αγγλικά: *Mbozi District*, Σουαχίλι: *Wilaya ya Mbozi*), είναι μία από τις τέσσερις περιοχές στην Περιφέρεια Σόνγκουε (*Songwe Region*) της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια με την Περιοχή Τσούνυα (*Chunya District*), ανατολικά με την Αστική Περιοχή Μπέυα *(Mbeya Urban District)* και την Περιοχή Ιλέτζε (*Ileje District*), στα νότια με τη Ζάμπια (*Zambia*) και δυτικά με την Περιφέρεια Ρούκουα (*Rukwa Region*).

Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, κατά το 2002, ο πληθυσμός στην Περιοχή Μπόζι (*Mbozi District*), ήταν 515.270 άτομα. Η περιοχή έχει έκταση 967.900 εκτάρια (2.391.733 στρέμματα).

Ο Επαρχιακός Επίτροπος στην Περιοχή Μπόζι (*Mbozi District*) είναι ο *Erick Ambakisye*

## Τμήματα
Η **Επαρχία Μπόζι** (*Mbozi District*) διαιρείται διοικητικά σε 18 Τμήματα (σε παρένθεση, ο πληθυσμός εκάστου Τμήματος - κατά το 2012):
### Αστικά Τμήματα
* *Vwawa* (56.256)

### Αγροτικά Τμήματα

## Αποικισμός των πρώτων Ευρωπαίων στην ευρύτερη περιοχή του Μπόζι
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αρχικά εγκαταστάθηκαν πολλοί Γερμανοί, που διατηρούσαν αγροκτήματα με σιτηρά, αραβόσιτο, φασόλια, Ευρωπαϊκά οπωροφόρα δέντρα και αρκετά με ζώα. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτοί οι Γερμανοί συνελήφθησαν και εστάλησαν σε Στρατόπεδα αιχμαλώτων και μετά την λήξη του, στη Γερμανία· και τα κτήματά τους αφού αρχικά τέθηκαν υπό την μεσεγγύηση της Μεγάλη Βρετανίας, στη συνέχεια ενοικιάστηκαν σε άλλους Ευρωπαίους. Κατά το 1949, τα Γερμανικά αυτά κτήματα, πωλήθηκαν σε Ευρωπαίους αποίκους, αυτό άλλωστε συνέβη και με τα περισσότερα άλλα Γερμανικά κτήματα της τότε Τανγκανίκα.

### Οι πρώτοι Έλληνες άποικοι
Το ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα μέρη του κόσμου οι περισσότεροι Έλληνες στη διασπορά, δημιούργησαν την καριέρα τους στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις εστίασης (ξενοδοχεία και εστιατόρια). Στην Τανγκανίκα όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έγιναν κατασκευαστές σιδηροδρόμων και αργότερα διευθυντές φυτειών, ιδιοκτήτες φυτειών σε σχοινοκτήματα στην Τάνγκα (*Tanga*) και στο Μορογκόρο (*Morogoro*), ξεκίνησαν τις φυτείες του καφέ και τις μικτές φυτείες πέριξ του Μόσι (*Moshi*) και της Αρούσα (*Arusha*) ή την καλλιέργεια του καπνού στην Ιρίνγκα (*Iringa*). Αυτοί οι Έλληνες διεκδικούν τη δική τους θέση στην αποικιακή κοινωνία, εκμεταλλευόμενοι τη ρευστότητα και την ασάφεια των αποικιακών ιεραρχιών, οι οποίες διαδραματίζουν διαφορετικές αξιώσεις ότι είναι είτε Ευρωπαίοι, είτε Έλληνες είτε άνθρωποι που είναι ικανότεροι να κατανοήσουν και να συνεργαστούν με τους Αφρικανούς απ' ότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Ινδοί, λόγω της έλλειψης των φυλετικών διακρίσεων και της κατανόησής των στην εκτεταμένη οικογενειακή ζωή.

Από τους πρώτους Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στο Μπόζι ήταν ο Ηλίας Γερ. Κρούσος (εκ Κεφαλληνίας) μετά της μητρός του.

## Δείτε επίσης

## Σημειώσεις

;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Σόνγκουε
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Συμβούλιο της Ομοσπονδίας (Ρωσία)

Το **Συμβούλιο της Ομοσπονδίας** (ρωσικά: Совет Федерации) αποτελεί την άνω βουλή της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσίας, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας του 1993. Κάθε ένα από τα 85 ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας, που αποτελούνται από 22 δημοκρατίες, 46 περιφέρειες, 9 κράι, 3 ομοσπονδιακές πόλεις, 4 αυτόνομους θύλακες και 1 αυτόνομη περιφέρεια, αποστέλλουν 2 γερουσιαστές προς το Συμβούλιο, ενώ ο συνολικός αριθμός των μελών φτάνει τους 170 Συμβούλους.

Το Συμβούλιο πραγματοποιεί τις συνεδριάσεις του εντός του Κεντρικού Κτιρίου της Большая Дмитровка στη Μόσχα, πρώην έδρας της Σοβιετικής Κρατικής Υπηρεσίας Κτιρίων (Госстрой), με επιπλέον γραφεία και αίθουσες της επιτροπής στη Новый Арбат. Οι δύο έδρες της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης βρίσκονται σε διαφορετικές τοποθεσίες, με την Κρατική Δούμα να εδρεύει σε άλλη συνοικία της Μόσχας. Οι συνεδριάσεις του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας που πραγματοποιούνται στη Μόσχα από τις 25 Ιανουαρίου έως τις 15 Ιουλίου και από τις 16 Σεπτεμβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου είναι ανοικτές για το κοινό, αν και η τοποθεσία των συνεδριάσεων μπορεί να αλλάξει αν το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας το επιθυμεί και να εξασφαλίσει συνεδριάσεις κλειστές στο κοινό, στις οποίες μπορεί να συγκληθεί.

Την περίοδο της διαδοχής, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας κατέχει την τρίτη υψηλότερη θέση, μετά τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό. Σε περίπτωση ανικανότητας του Προέδρου και του Πρωθυπουργού, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας γίνεται Εκτελεστικός Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτική της Ρωσίας
Ομοσπονδιακή Συνέλευση (Ρωσία)

Η **Ομοσπονδιακή Συνέλευση** (ρωσικά: Федеральное Собрание, ) είναι ο εθνικός νομοθέτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (1993). Στο παρελθόν, οι αρμοδιότητες της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης άνηκαν στο Συνέδριο των Λαϊκών Αντιπροσώπων και στο Ανώτατο Σοβιέτ της Ρωσικής ΣΟΣΔ.

Αποτελείται από τη Δούμα, η οποία είναι η κάτω βουλή, και το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας, η οποία είναι η άνω βουλή. Και τα δύο σώματα που βρίσκονται στη Μόσχα. Ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας κατέχει την τρίτη πιο σημαντική θέση μετά τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό. Σε περίπτωση ανικανότητας του Προέδρου και του Πρωθυπουργού, ο Πρόεδρος της άνω βουλής του ρωσικού κοινοβουλίου γίνεται Εκτελεστικός Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Οι αρμοδιότητες της Κρατικής Δούμας περιλαμβάνουν τη συναίνεση για το διορισμό του Προέδρου της Κυβέρνησης, αποφάσεις για το ζήτημα της εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, το διορισμό και την απόλυση του Προέδρου της Κεντρικής Τράπεζας, το διορισμό και την απόλυση του Προέδρου και ορισμένων από τους ελεγκτές του Ελεγκτικού Επιμελητηρίου, το διορισμό και την απόλυση του Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τη διακήρυξη αμνηστίας, την προώθηση κατηγορίας εναντίον του Προέδρου για την καθαίρεσή του και ορισμένα άλλα καθήκοντα.

Οι αρμοδιότητες του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας περιλαμβάνουν την έγκριση των αλλαγών στα σύνορα μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η έγκριση του Προεδρικού Διατάγματος σχετικά με την επιβολή στρατιωτικού νόμου ή για την κήρυξη της χώρας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αποφάσεις σχετικά με τη δυνατότητα της χρησιμοποίησης των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσίας εκτός του εδάφους της Ρωσίας, την προκήρυξη προεδρικών εκλογών, τη μομφή του προέδρου, το διορισμό των δικαστών των ανώτερων δικαστηρίων της Ρωσίας, το διορισμό και την απόλυση του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το διορισμό και απόλυση του αναπληρωτή Προέδρου και ορισμένων από τους ελεγκτές του Ελεγκτικού Επιμελητηρίου και ορισμένα άλλα καθήκοντα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πολιτική της Ρωσίας
Σιράτι

Το **Σιράτι** *(*'Shirati*')*, είναι μια πόλη στην Βόρεια Περιφέρεια Μάρα *(Mara Region)*, της Τανζανίας για την ακτή πάνω από τη Λίμνη Βικτώρια *(Lake Victoria)*, κοντά στα σύνορα με την Κένυα *(Kenya)*. Έχει ένα πληθυσμό 100.000 περίπου ατόμων. 

Είναι η βορειότερη πόλη στα σύνορα με την Κένυα. Οι περισσότεροι κάτοικοι στο Σιράτι *(Shirati)* ανήκουν στις φυλές Λούος *(Luos)*, Σούμπας *(Subas)* και άλλες κοινότητες Μπαντού από την Τανζανία. Ομοίως, το Σιράτι *(Shirati)* έχει ένα σημαντικό αριθμό Δυτικών που εργάζονται στην αποστολή Καμπουάνα *(Kabwana)* – μεταφραζόμενο από τα Λούο *(Luo)*, ως *«το σπίτι των λευκών»*.

## Ιστορία
Όταν το Σιράτι *(Shirati)* αποτελούσε τμήμα της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής, οι Γερμανοί έχτισαν εκεί ένα φρούριο, ένα ανθεκτικό δρόμο από χαλίκι, προς την ακτή της Λίμνης Βικτώρια, όπου έκτισαν μια πέτρινη προβλήτα, καθώς και την κατασκευή μιας σειράς από άλλα δημόσια κτίρια.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Μάρα
* Περιοχή Ρορύα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Μάρα
Κατάλογος έργων του Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι

Η σελίδα αυτή αποτελεί σχεδόν πλήρη εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι.

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2004-05

Η **Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2004-05** ήταν η 28η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση Αμμοχώστου για 12η φορά στην ιστορία της.

## Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.

## Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη των ομάδων μετά την ολοκλήρωση των play off ήταν:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2004
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2005
Κίμων Μιχαηλίδης

Ο φιλόλογος **Κίμων Μ. Μιχαηλίδης** (1905 - 1952) γεννήθηκε στην Πέτρα Λέσβου και υποστήριξε τον δημοτικισμό.

Δημοσίευσε μελέτες γύρω από τη ζωή και το έργο του Αργύρη Εφταλιώτη και του Δημητρίου Βερναρδάκη. Συνεργάστηκε στη Νέα Εστία και άλλα φιλολογικά περιοδικά. 

Έργα του: 
* *Βιογραφία Εφταλιώτη*
* *Ο Βερναρδάκης και το γλωσσικό* μελέτη, Αθήνα τυπογραφείο Σεργιάδη (1935)
* *Συμβολή στην Αιολική Βιβλιογραφία* Αθήνα (1940)
* *Ο μητροπολίτης Μηθύμνης Διονύσιος 1879-1951* (1952)
* *Ποιητής Πάσχων*

Άφησε ανέκδοτη κριτική εργασία για τον Αλέξανδρο Πάλλη και τον Αργύρη Εφταλιώτη.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1952.

## Πηγές
*Παναγιώτη Σαμάρα *Λεσβιακόν Ημερολόγιον 1954*, Μυτιλήνη 1954.

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα
Samsung Galaxy Note 7

μικρογραφία|Galaxy Note 7
Το **Samsung Galaxy Note 7** είναι κινητό τηλέφωνο της νοτιοκορεατικής Samsung, που παρουσιάστηκε στις 2 Αυγούστου 2016 και σταμάτησε να παράγεται στις 11 Οκτωβρίου 2016, λόγω ενός σοβαρού προβλήματος με την μπαταρία του. Το **Note 7** κυκλοφόρησε ως η έκτη βασική συσκευή της σειράς Νοte σαν προκάτοχος του **Note 8** και περιλαμβάνει μερικά από τα χαρακτηριστικά των **S7** και **S7 Edge**, όπως διπλή καμπυλωτή οθόνη, Quad HD ανάλυση οθόνης, 4GB μνήμης RAM, αναγνώστη δαχτυλικού αποτυπώματος, μετρητή καρδιακών παλμών, κάμερα 12 megapixel με τεχνολογία Dual Pixel, συμβατότητα με το **Gear VR**, καθώς επίσης και πιστοποίηση IP68 για αντοχή σε σκόνη και νερό.

## Μπαταρίες
Το κινητό είναι πιθανώς το πρώτο όπου προέκυψε κάποιο πρόβλημα με τις μπαταρίες. Το θέμα ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου 2016, ημέρα Τετάρτη, όταν έκαναν τον γύρο του κόσμου φωτογραφίες που δείχνουν έκρηξη μπαταρίας του κινητού. Το πρώτο κρούσμα ήταν στην Κίνα, αν και καταγράφηκε πιο μετά από χώρες όπως η Νότια Κορέα ή οι Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή στην Κίνα ήταν άλλος ο προμηθευτής της μπαταρίας. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2016 έγινε η πρώτη ανάκληση, ενώ οριστικό τέλος στη παραγωγή τέθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2016. Αν και άλλαξαν οι μπαταρίες με πιο ασφαλείς, το πρόβλημα συνεχίστηκε, με αρχή την Κίνα. Ακόμη, στις 15 Δεκεμβρίου 2016 εγκαταστάθηκαν αυτόματα αναβαθμίσεις που κάνουν άχρηστο το κινητό, ώστε οι εναπομείναντες χρήστες του κινητού να το παραδώσουν, λόγω της ανάκλησης με αιτία τις προβληματικές μπαταρίες του κινητού. Μετά από τις 11 Οκτωβρίου 2016, έχουν προκύψει και άλλα περιστατικά έκρηξης κινητών, με άλλες συσκευές κινητών τηλεφώνων. Με την κυκλοφορία του Galaxy Note 7, η Samsung αναγκάστηκε να αναστείλει την παραγωγή λόγω ελαττωμάτων στις μπαταρίες της συγκεκριμένης συσκευής.         

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Galaxy Note 7
Κατάλογος έργων του Γκυστάβ Μορώ

Η σελίδα αυτή περιέχει κατάλογο μερικών από τα έργα του Γκυστάβ Μορώ.

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Κατάλογος έργων του Τιντορέττο

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των σπουδαιότερων έργων του Τιντορέττο.

## Α. Έργα διάφορα σε χρονολογική σειρά

## Β. Βενετία, Scuola Grande di San Rocco
Όλοι οι πίνακες είναι με λάδι σε καμβά.

## Βιβλιογραφία
* Pierluigi de Vecchi (1974). *La obra pictórica completa de Tintoretto*. Editorial Noguer. ISBN 84-279-8741-2.
* M. Falomir (2007). *Tintoretto, catálogo de exposición en el Museo del Prado*.

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Ο λαβύρινθος της σιωπής

***Ο λαβύρινθος της σιωπής*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Im Labyrinth des Schweigens***) είναι γερμανική ταινία του 2014 σε σκηνοθεσία του Τζούλιο Ριτσιαρέλι και σε σενάριο του σκηνοθέτη και της Ελίζαμπεθ Μπάρτελ. Βασίζεται στη δίκη του Άουσβιτς που έλαβε χώρα στη Φρανκφούρτη από το 1963 ως το 1965.

Ήταν η πρόταση της Γερμανίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 88α βραβεία Όσκαρ και κατάφερε να φτάσει στην τελική εννεάδα.

## Πλοκή
Φρανκφούρτη, 1958. Ο νεαρός εισαγγελέας Γιόχαν Ράντμαν αναλαμβάνει την υπόθεση του Σιμόν Κιρς, επιζώντος του Ολοκαυτώματος, όταν ο τελευταίος αναγνωρίζει το πρόσωπο του Άλοϊς Σουλτς, πρώην διοικητή του Άουσβιτς. Ο Εβραίος δικαστικός Φριτς Μπάουερ τον θέτει επικεφαλής της έρευνας για πρώην Ναζί που έμειναν ατιμώρητοι. Βοηθός του Ράντμαν στην έρευνα είναι ο δημοσιογράφος Τόμας Νιέλκα, που είναι φίλος του Κιρς, και η γραμματέας του. 

Ο Αμερικανός ταγματάρχης Πάρκερ δίνει πρόσβαση στα αρχεία και ο Ράντμαν βρίσκει ότι 8.000 άτομα είναι ύποπτα για την έρευνά του. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του ανακαλύπτει ότι λίγοι Γερμανοί γνωρίζουν τι έγινε στο Άουσβιτς και μεταξύ αυτών είναι και ο ίδιος. Μετά από λίγο προστίθεται στην ερευνητική ομάδα και ο εισαγγελέας Ότο Χάλερ. 

Ο Ράντμαν θεωρεί πως ο εγκέφαλος των εγκλημάτων ήταν ο Γιόζεφ Μένγκελε και πως αυτός πρέπει να συλληφθεί, αντιλαμβάνεται όμως ότι αυτό είναι αδύνατο, λόγω της προστασίας του από το Γερμανικό κράτος. Μετά από συνομιλίες του με αξιωματούχους του Ισραήλ, μαθαίνει ότι δεν προτίθενται να ασχοληθούν με τον Μένγκελε. Εν τέλει, η Μοσάντ συλλαμβάνει Άντολφ Άιχμαν για να δικαστεί στην Ιερουσαλήμ. Παράλληλα, ο Ράντμαν συνάπτει σχέση με τη Μαρλένε.

Μετά από προτροπή του Μπάουερ, ο Ράντμαν αρχίζει να ψάχνει τους ανθρώπους που θεωρούνται "ασήμαντοι". Έτσι, βρίσκει ότι υπηρέτησαν στο Άουσβιτς αρτοποιοί, οδοντίατροι, μηχανικοί αυτοκινήτων και άλλοι καθημερινοί άνθρωποι. Επίσης, βρίσκει ότι μέλος του ναζιστικού κόμματος ήταν και ο πατέρας του, ενώ ο Νιέλκα του λέει πως υπηρέτησε και εκείνος στο Άουσβιτς. Μία μέρα που επισκέπτεται τη Μαρλένε, της λέει και πως ο πατέρας της ήταν Ναζί, κάτι που τους οδηγεί στη σύγκρουση.

Ο Μπάουερ μιλά με τον απογοητευμένο Ράντμαν και του λέει πως επέλεξε εκείνον για επικεφαλής της έρευνας, γιατί έχει γεννηθεί το 1930, οπότε είναι αδύνατον να έχει υπηρετήσει στον ναζιστικό στρατό, κάτι που έχουν κάνει πολλά μέλη του δικαστικού κλάδου. Ο Ράντμαν του ανακοινώνει πως παραιτείται από αυτή την υπόθεση.

Στο τέλος ο Ράντμαν ανακτά το θάρρος του και επανέρχεται στην υπόθεση, ενώ τα ξαναβρίσκει με τη Μαρλένε. Η ταινία τελειώνει με την έναρξη της δίκης το 1963.
## Διανομή

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές ιστορικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με το Ολοκαύτωμα
Κατηγορία:Ταινίες του 2014
Κρατική Δούμα

Η **Κρατική Δούμα** (ρωσικά: Государственная дума) είναι η κάτω βουλή της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσίας, ενώ η άνω βουλή είναι το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας της Ρωσίας. Τα κεντρικά γραφεία της Δούμας βρίσκονται στο κέντρο της Μόσχας, λίγα βήματα από την πλατεία Μανέζναγια  (Манежная площадь). Τα μέλη της αναφέρονται ως αναπληρωτές. Η Δούμα αντικατέστησε το Ανώτατο Σοβιέτ, ως αποτέλεσμα του νέου συντάγματος που θεσπίστηκε από τον Μπόρις Γιέλτσιν στον απόηχο της ρωσικής συνταγματικής κρίσης του 1993, και εγκρίθηκε από το ρωσικό λαό με δημοψήφισμα.

## Ιστορία
Η Δούμα συστάθηκε το 1906 και ήταν το πρώτο εκλεγμένο κοινοβούλιο της Ρωσίας. Οι πρώτες δύο προσπάθειες από τον τσάρο Νικόλαο Β΄ να καταστεί ο θεσμός ενεργός ήταν αναποτελεσματική. Στη συνέχεια, κάθε μία από αυτές τις Δούμες διαλύθηκε έπειτα από μόλις λίγους μήνες λειτουργίας. Η τρίτη Δούμα ήταν η μόνη που κατάφερε να διαρκέσει μέχρι το τέλος της 5ετούς θητείας της. Μετά την εκλογική μεταρρύθμιση του 1907, η τρίτη Δούμα, η οποία εξελέγη το Νοέμβριο του 1907, αποτελούταν σε μεγάλο βαθμό από μέλη των ανώτερων τάξεων, ενώ οι ριζοσπαστικές επιρροές στη Δούμα είχαν σχεδόν εξ ολοκλήρου αφαιρεθεί. Η ίδρυση της Δούμας μετά την επανάσταση του 1905, έφερε σημαντικές αλλαγές στο ρωσικό αυταρχικό σύστημα. Επιπλέον, η Δούμα είχε σημαντική επίδραση στη ρωσική ιστορία, καθώς ήταν ένας από τους παράγοντες που συνέβαλαν στην επανάσταση του Φεβρουαρίου, η οποία οδήγησε στην κατάργηση της απολυταρχίας στη Ρωσία.

Στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 1993, τα προσκείμενα στον Γέλτσιν κόμματα κέρδισαν 175 έδρες στη Δούμα, έναντι 125 εδρών για το αριστερό μπλοκ. Η ισορροπία δυνάμεων τέθηκε με τους εξήντα τέσσερις βουλευτές του υπερεθνικιστικού Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας. Μόνο στα κόμματα που κέρδισαν περισσότερο από πέντε τοις εκατό των ψήφων δόθηκαν έδρες, οκτώ κόμματα συνολικά το 1993. Εκτός από αυτά τα οκτώ κόμματα, ένας αριθμός τριάντα πέντε βουλευτών είχε το δικαίωμα να σχηματίσει μια καταχωρημένη ομάδα, η οποία θα εκπροσωπούσε περιφερειακά συμφέροντα. Οι εργασίες της ελέγχονταν από μια συντονιστική επιτροπή, το Συμβούλιο της Δούμας, που αποτελούνταν από ένα άτομο από κάθε κόμμα ή ομάδα. Το πιο σημαντικό έργο ήταν η κατανομή των εδρών σε είκοσι τρεις επιτροπές της Δούμας, η οποία έγινε ως μέρος μιας συμφωνίας καταμερισμού της εξουσίας.

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990, η Δούμα έγινε ένα σημαντικό βήμα για την άσκηση πίεσης από τους περιφερειακούς ηγέτες και επιχειρηματίες, οι οποίοι αναζητούσαν φορολογικές ελαφρύνσεις και νομοθετικές χάρες. Το έργο των ηγετικών επιτροπών, όπως εκείνες για την άμυνα, την εξωτερική πολιτική ή τον προϋπολογισμό, προσέλκυσε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης και την παρασκηνιακή άσκηση πιέσεων.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1999, το φιλοπροεδρικό Ενωτικό Κόμμα και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας ήταν οι ηγετικές δυνάμεις στην Κρατική Δούμα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτική της Ρωσίας
Αστυνομία της Ρωσίας

Η **Αστυνομία της Ρωσίας** (ρωσικά: полиция, ) είναι η ομοσπονδιακή υπηρεσία επιβολής του νόμου στη Ρωσία και τελεί υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Εσωτερικών. Ιδρύθηκε το 2011, αντικαθιστώντας τη μιλίτσιγια, την πρώην αστυνομική υπηρεσία.

Είναι η ομοσπονδιακή αστυνομική υπηρεσία της Ρωσίας που λειτουργεί σύμφωνα με το νόμο περί αστυνομίας (Закон «о полиции»), όπως εγκρίθηκε από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση και στη συνέχεια υπέγραψε σε νόμο στις 7 Φεβρουαρίου του 2011 ο τότε Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ρωσίας
Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου

Παρά
Ο **Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου** (*Olli-Pekka Ojansivu*, γεννημένος στις 31 Δεκεμβρίου 1987) είναι Φινλανδός επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 1.97 μ. και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.

## Καριέρα
Ο Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Βαλέπα το 2004, παραμένοντας μέχρι το 2007. Την περίοδο 2007-2009 αγωνίστηκε με τη Σάμπο, κατακτώντας το πρωτάθλημα του 2009. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Π.Α.Ο.Κ.. Το 2010 αγωνίστηκε στο γαλλικο πρωτάθλημα με την Τουλούζ, ενώ την περίοδο 2011-2012 έπαιξε στην Αγία Πετρούπολη στo ρωσικό πρωτάθλημα και στην Μπελεντίγεσπορ της Τουρκίας. Την περίοδο 2012-2013 μεταπήδησε στην Κονστάντσα, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ρουμανίας του 2013. Τα επόμενα τρία χρόνια επέστρεψε στο πρωτάθλημα Φινλανδίας για λογαριασμό της Κόκολαν Τίκεριτ, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα (2015, 2016) και δύο κύπελλα (2014, 2015). Το καλοκαίρι του 2016, ανακοινώθηκε από τη Σαρντάρι Ούρμια του Ιράν, το 2017 αγωνίστηκε στην Κούζμπας, το 2018 στην Τουρκία και την Αφιόν Μπελεντιγιέ, ενώ το καλοκάιρι του 2018 επέστρεψε στη Φινλανδία και τη Σαίμα Βόλεϊ.

## Διεθνείς συμμετοχές
Ο Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Φινλανδίας από το 2005, με την οποία έχει πραγματοποιήσει 167 συμμετοχές.

## Τίτλοι
* **3 [[:en:Finland Volleyball League|Πρωταθλήματα Φινλανδίας]]:**
**2009, 2015, 2016
* **2 Κύπελλα Φινλανδίας:**
**2014, 2015
* **1 [[:en:Divizia A1 (Volei Masculin)|Πρωτάθλημα Ρουμανίας]]:**
**2013
* **1 Κύπελλο Ρουμανίας:**
**2013

## Πηγές
* Olli-Pekka Ojansivu FIVB profile
* Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου

Κατηγορία:Φινλανδοί πετοσφαιριστές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Εθνική Φρουρά της Γεωργίας

Η **Εθνική Φρουρά της Γεωργίας** (γεωργιανά: საქართველოს ეროვნული გვარდია) είναι στρατιωτικός σχηματισμός εντός των γεωργιανών ενόπλων δυνάμεων και αποτελεί τμήμα του Υπουργείου Άμυνας. Είναι επιφορτισμένη με την αντιμετώπιση εξωτερικών απειλών, πολιτικών αναταραχών και φυσικών καταστροφών. Η Εθνική Φρουρά είναι επίσης υπεύθυνη για την κατάταξη εφέδρων.

## Ιστορία
Η Εθνική Φρουρά ιδρύθηκε στις 20 Δεκεμβρίου του 1990, όταν ο Πρόεδρος Ζβιάντ Γκαμσαχούρντια διέταξε τη δημιουργία των γεωργιανών ενόπλων δυνάμεων και πραγματοποιήθηκε η πρώτη στρατιωτική παρέλαση στο Στάδιο Μπόρις Παϊχάτζε. Ο Τενγκίζ Κιτοβάνι διορίστηκε ως επικεφαλής της Εθνικής Φρουράς.

Η Εθνική Φρουρά επανδρώθηκε κυρίως από εθελοντές και πιο έμπειρους γεωργιανούς αξιωματικούς, οι οποίοι υπηρετούσαν στο παρελθόν στο σοβιετικό στρατό και επέστρεψαν στη Γεωργία για να υπηρετήσουν στο νεοσύστατο γεωργιανό στρατό. Έτσι, συγκροτήθηκε ο πρώτος εθνικός στρατιωτικός σχηματισμός στην τότε Σοβιετική Γεωργία, ο οποίος θα παρείχε αργότερα τη βάση για τις τακτικές ένοπλες δυνάμεις.

Σχεδόν από τη σύστασή της, η Εθνική Φρουρά άρχησε άμεσα να εμπλέκεται στη γεωργιανή πολιτική. Τον Αύγουστο του 1991, αμέσως μετά την σύστασή της, η Εθνική Φρουρά χωρίστηκε μεταξύ των υποστηρικτών του Γκαμσακχούρντια και του Κιτοβάνι. Ο διαχωρισμός συνέβη έπειτα από την ανακοίνωση του Κιτοβάνι ότι ο Πρόεδρος ήταν έτοιμος να διαλύσει το γεωργιανό στρατό. Ο Κιτοβάνι και οι υποστηρικτές του άφησαν τους στρατώνες και στάθμευσαν κοντά στην Τιφλίδα. Σ' αυτούς προσχώρησαν ο Πρωθυπουργός Τενγκίζ Σίγκουα και ο παραστρατιωτικός ηγέτης Γιάμπα Ιοσελιάνι, κατά τη διάρκεια του γεωργιανού εμφυλίου πολέμου που ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 1991. Τα υπόλοιπα τμήματα της Εθνικής Φρουράς παρέμειναν πιστά στον Γκαμσακχούρντια.

Οι μονάδες της Εθνικής Φρουράς αποτέλεσαν μια μεγάλη παραστρατιωτική δύναμη, κατά τη συμμετοχή τους στο γεωργιανό εμφύλιο πόλεμο, όπως και στις συγκρούσεις της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

## Σύγχρονη Φρουρά
right|130px|thumb|Διακριτικό μανικιού

Έπειτα από τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Διοίκησης Ηνωμένων Πολιτειών (US EUCOM), νέοι ρόλοι, λειτουργίες και δομή είχαν ανατεθεί στην Εθνική Φρουρά. Από τη δεκαετία του 2000, η Εθνική Φρουρά δεν περιλαμβάνει στρατιωτικές μονάδες και είναι επικεντρωμένη στις εφεδρείες και στην υποστήριξη της πολιτικής διακυβέρνησης σε περιόδους κρίσης.

Οι κύριες αποστολές της Εθνικής Φρουράς είναι:

* Υποστήριξη της πολιτικής της κυβέρνησης σε καταστάσεις κρίσεων (φυσικές, τεχνολογικές, οικολογικές).
* Εγγραφή επιστράτευσης εφέδρων, μελέτης και παράδοσης.
* Σύγκλιση, επιλογή και οργάνωση των πολιτών, βάσει της συμφωνίας, για τις μονάδες, υπομονάδες και τις βάσεις των ενόπλων δυνάμεων.
* Παροχή τελετουργικών δραστηριοτήτων.

Τον Ιανουάριο του 2007, η Εθνική Φρουρά της Γεωργίας αποτελούνταν από προσωπικό 554 βετεράνων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωργία
Ζαννής Ράλλης

Ο **Ζαννής (Ιωάννης) Ράλλης** (1785-1859) ήταν Έλληνας έμπορος και ιδρυτής του οικογενειακού εμπορικού οίκου Ράλλη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο και ήταν γιος του Στέφανου Ράλλη, γόνου παλιάς χιώτικης οικογένειας. Αδέλφια του ήταν οι Παντιάς, Στρατής, Αυγουστής και Θωμάς. Προεπαναστατικά ίδρυσε εμπορικό οίκο στη Σμύρνη, ενώ στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Λιβόρνο. Αντιλαμβανόμενος την σημασία της βρετανικής αγοράς ίδρυσε με τον αδελφό του Στρατή εμπορικό κατάστημα στο Λονδίνο, ενώ λίγο μετά το 1820 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Οδησσό απασχολούμενος με το εμπόριο σιτηρών. Ο εμπορικός οίκος Ράλλη στην Οδησσό συγκαταλεγόταν στους σημαντικότερους της πόλης με εξαγωγές αξίας 514.337 ρουβλιών. Παράλληλα ασχολήθηκε με την ναυτιλία διατηρώντας ολιγάριθμο εμπορικό στόλο.

Υπήρξε αντιπρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Οδησσού, ενώ χρημάτισε και πρόξενος των ΗΠΑ.

Απεβίωσε στο Παρίσι. Ήταν νυμφευμένος και είχε έναν γιο, τον Στέφανο Ράλλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έμποροι
Μιχαήλ Α. Καντακουζηνός

Ο **Μιχαήλ Α. Καντακουζηνός** (1840 - 1891) ήταν Ρώσος αξιωματικός του στρατού.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Αλεξέι Καντακουζηνού. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την πριγκιπική οικογένεια Καντακουζηνού και ήταν εγγονός του Νικολάου Καντακουζηνού, υποστράτηγου και κτηματία, δισέγγονος του Ροντιόν Καντακουζηνού, αξιωματικού του ρωσικού στρατού καθώς και απόγονος αξιωματούχων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ακολούθησε σταδιοδρομία στον ρωσικό στρατό φτάνοντας μέχρι την θέση του υποστρατήγου. 

Στις 10 Φεβρουαρίου 1884 ανέλαβε το υπουργείο Στρατιωτικών της Βουλγαρίας παραμένοντας μέχρι τις 7 Μαρτίου του ίδιου έτους. Στις 22 Απριλίου 1885 ανέλαβε το ίδιο υπουργείο για δεύτερη φορά παραμένοντας μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου 1885. Ήταν ο τελευταίος αξιωματικός του ρωσικού στρατού που τοποθετήθηκε επικεφαλής του υπουργείου στρατιωτικών του βουλγαρικού κράτους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί