open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κορφαλάκι Μαγνησίας

Το **Κορφαλάκι** είναι μεγάλος οικισμός του Κροκίου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Κορφαλάκι βρίσκεται στην πεδιάδα Αλμυρού (Κρόκιο Πεδίο) σε υψόμετρο 5 μέτρων ενώ απέχει περίπου 25 χιλιόμετρα ΝΔ. από τον Βόλο, 19 χιλιόμετρα ΒΑ. από τον Αλμυρό (έδρα του δήμου) και 8 χιλιόμετρα ΒΑ. από το Κρόκιο, του οποίου από την τουρκοκρατία θεωρείτο συνοικισμός. Στα νότια του χωριού είναι ο Κρατικός Αερολιμένας Νέας Αγχιάλου και ανατολικά ο Όρμος Αλμυρού με τα δυτικά παράλια του Παγασητικού κόλπου. Η ονομασία του προέρχεται από το *Κουρφάλι* (η παλιά ονομασία του Κροκίου) και ενοριακός ναός του είναι η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Κροκίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Κρόκιο αποτελούν την κοινότητα Κροκίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αλμυρού του Δήμου Αλμυρού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 361 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Κρόκιο Μαγνησίας

Το **Κρόκιο** ή **Κρόκι** είναι χωριό στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Κρόκιο βρίσκεται στην πεδιάδα Αλμυρού (αρχαία: Κρόκιο Πεδίο) σε υψόμετρο 60 μέτρων ενώ απέχει περίπου 32 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τον Βόλο και 3 χιλιόμετρα βόρεια από τον Αλμυρό (έδρα του δήμου). Στα νοτιοδυτικά του χωριού είναι το αισθητικό δάσος Κουρί,  ανατολικά περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1 (Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι) και βορειοανατολικά είναι ο Κρατικός Αερολιμένας Νέας Αγχιάλου.

Στην ευρύτερη περιοχή έγινε το 353 π.Χ. η Μάχη του Κροκίου Πεδίου ανάμεσα στον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας ενάντια  στους Θεσσαλούς, τους Φωκείς και τους Αθηναίους που ήταν μια μάχη του Γ' Ιερού πολέμου.

## Διοικητικά στοιχεία
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα το 1883 ως *Κουρφάλι-Καραμάνη* στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στο δήμο Αλμυρού και το 1912 στο ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912, αφού το όνομα διορθώνεται σε *Κουρφάλι* ή *Κορφήλιο*, να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1919 με το ΦΕΚ 35Β - 03/06/1919 μετονομάστηκε σε Κρόκιον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Κορφαλάκι αποτελούν την κοινότητα Κροκίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αλμυρού του Δήμου Αλμυρού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει συνολικά 861 κατοίκους ενώ ως οικισμός 499.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Κωφοί Μαγνησίας

Οι **Κωφοί** είναι χωριό στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Κωφοί βρίσκονται στις βόρειες πλαγιές του όρους Όθρυς σε υψόμετρο 500 μέτρων ενώ απέχουν περίπου 59 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τον Βόλο (μέσω Βελεστίνο -ΠΑΘΕ) και περίπου 14 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τον Αλμυρό (έδρα του δήμου). Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων ο οποίος κτίστηκε πριν το 1465 και έχει κηρυχθεί αρχαίο μνημείο. Πρόκειται για μικρή βυζαντινό ναό με τοιχογραφίες αγίων του 1665 (επί επισκόπου Νεοφύτου). Βορειοανατολικά του χωριού, στο όρος Όθρυς υπάρχει η εκκλησία του Προφήτη Ηλία.

Το χωριό αναφέρεται στην ίδια θέση και με το ίδιο όνομα από την εποχή του Βυζαντίου, υπάρχουν μάλιστα ερείπια τα οποία πιθανολογείται ότι είναι της αρχαίας Ερινεού ή της Κορώνειας. Εχουν εντοπιστεί, από τον Ν. Γιαννόπουλο, αρχαία ελληνικά τείχη (του 300 π.Χ.), αρχαίοι τάφοι και μια επιγραφή στην οποία αναγράφονται *"πράξεις απελευθερώσεως δούλων και αναφέρονται οι στρατηγοί των Θεσσαλών, Παυσανίας και Ευβίοτος, καθώς επίσης και τέσσερις Φθιωτικοί μήνες"*. Έχουν βρεθεί επίσης (τα έτη 1889-90) ερείπια ρωμαϊκού λουτρού, γυάλινα αγγεία καθώς και νομίσματα Ρωμαϊκών και Βυζαντινών χρόνων.

Την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε κεφαλοχώρι και έδρα των επισκόπων Ζητουνίου και Κοκοσίου καθώς και του βοεβόδα Αλμυρού με 300 περίπου οικογένειες, στο οποίο υπάγονταν ο Πλάτανος, η Σούρπη, το Σέσκλο, ακόμα και ο Άγιος Λαυρέντιος. Την περίοδο 1774-1775 η κτηνοτροφία και τα μεγάλα ζώα υπέστησαν μεγάλες καταστροφές λόγω του βαρύτατου χειμώνα. Από την έναρξη της Επανάστασης του 1821 και μετά άρχισε να παρακμάζει αλλά από το 1881, με την προσάρτηση της Θεσσαλίας στο ελληνικό κράτος, άρχισε η εκ νέου ανάπτυξή του. Οι Κωφοί είναι ο τόπος γέννησης του λόγιου, παιδαγωγού και μοναχού Στέφανου Κομμητά (1762-1830).

## Διοικητικά στοιχεία
Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πλατάνου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τον Όθρυ αποτελούν την κοινότητα Κωφών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αλμυρού του Δήμου Αλμυρού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 196 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άγνωστες αρχαιολογικές θέσεις στο φως στη Μαγνησία από τον ιστότοπο https://www.archaiologia.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Ανεμογιαννάτικα Παξών

Τα **Ανεμογιαννάτικα** είναι οικισμός των Παξών. Υπάγονται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Λογγού, του δήμου Παξών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ο οικισμός ανήκε στην επαρχία Παξών του νομού Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. 
## Γεωγραφία
Τα Ανεμογιαννάτικα βρίσκονται στο βορειοκεντρικό τμήμα των Παξών, λίγο νοτιότερα από τους Λογγούς, πάνω στον δρόμο Λουτρών-Λάκκας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140 μέτρων. Ο οικισμός απέχει 7 χιλιόμετρα περίπουβορειοδυτικά του Γαΐου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λακκιωτών των Παξών Κέρκυρας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λογγού. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λογγού και προσαρτήθηκε στον δήμο Παξών.
## Ιστορικά στοιχεία
Τα Ανεμογιαννάτικα είναι η γενέτειρα του αγωνιστή του 1821, Γεωργίου Ανεμογιάννη ή Παξινού, που υπήρξε μέλος του πληρώματος του πλοίου «Οι Σύμμαχοι», που ανήκε στην Μπουμπουλίνα. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο από τους Τούρκους.
## Αξιοθέατα
*Το παλαιό κτήριο του δημοτικού σχολείου, στο κεντρικό τμήμα του οικισμού
*Η κοιμητηριακή εκκλησία του οικισμού, με το χαρακτηριστικό καμπαναριό
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Παξών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κατηγορία:Χωριά των Παξών
Ανεμόεσσα Λήμνου

Η **Ανεμόεσσα** είναι χωριό της Λήμνου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Λύχνων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μούδρου, του δήμου Λήμνου, της περιφερειακής ενότητας Λήμνου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Λήμνου του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. 
## Γεωγραφία
Η Ανεμόεσσα είναι παραθαλάσσιο χωριό στην κεντρική Λήμνο, ακριβώς ανατολικά του αεροδρομίου Λήμνου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15. Απέχει  22 χλμ. περίπου ΒΑ. της Μύρινας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λύχνων της Λήμνου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λύχνων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μούδρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Μούδρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λήμνου.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*buk.gr
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λήμνου
Ανεμομύλια Λασιθίου

Τα **Ανεμομύλια** είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. 
## Γεωγραφία
Τα Ανεμομύλια είναι πεδινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκονται πάνω στην επαρχιακή οδό Ιεράπετρας-Σητείας (ΕΠ 28) και στο ρέμα Πεντέλης, λίγο νοτιότερα της Σητείας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Ο οικισμός απέχει 66 χλμ. περίπου Α. του Αγίου Νικολάου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Σητείας του δήμου Σητείας, του νομού Λασιθίου. 
## Γενικά στοιχεία
Στον οικισμό βρίσκεται το Τεχνικό Επαγγελματικό Λύκειο Σητείας.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στη βόρεια έξοδο του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Google Earth
*buk.gr
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κονταρόλακκα Μαγνησίας

Η **Κονταρόλακκα** είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κονταρόλακκα βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 80 μέτρα ενώ απέχει περίπου 46 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από τον Βόλο, 73 χιλιόμετρα ΒΑ. από τη Λαμία και 18 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από τον Αλμυρό (έδρα του δήμου). Στα ανατολικά του χωριού περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1 (Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι) και νοτιοανατολικά είναι η Σούρπη. Βορειοδυτικά και προς τον Νέο Πλάτανο στην τοποθεσία "Κεφάλωση", που έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος, είναι *"τα ερείπια της ελληνιστικής και βυζαντινής ακρόπολης επί του λόφου «Κάστρο», τα ερείπια των τειχών και των οικιών της ελληνιστικής πόλης της Άλου που βρίσκονται στο πεδινό τμήμα της πόλης καθώς και η αψιδωτή οικία γεωμετρικών χρόνων"*.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Βρυναίνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Βρύναινα αποτελούν την κοινότητα Βρυναίνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σούρπης του Δήμου Αλμυρού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 37 κάτοικοι.

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ελληνιστική πόλη Άλος  από τον ιστότοπο http://odysseus.culture.gr/  του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού
* Αρχαιολογικός χώρος Άλου, Μαγνησία στο https://www.youtube.com/
* Όρια οικισμού Κονταρόλακκα από την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Κίκινθος Μαγνησίας

Η **Κίκινθος** ή **Άγιος Νικόλαος** είναι ακατοίκητη νησίδα του Παγασητικού κόλπου στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κίκινθος βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του κόλπου, απέναντι από την Αμαλιάπολη και επάνω στη νησίδα υπάρχει εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος *"λόγω των διάσπαρτων κτιριακών καταλοίπων, μεταξύ αυτών και του ναού του Αγ. Νικολάου με τα ερείπια μονής, αλλά και των άφθονων κινητών ευρημάτων, τα οποία υπάρχουν σε όλο το νησί και καλύπτουν μια μακρά ιστορική περίοδο, από τα πρώιμα παλαιοχριστιανικά χρόνια ως τις αρχές του 19ου αιώνα".* Καταγράφεται σε χάρτες (πορ'''τ'''ολάνους) του 16ου αιώνα ως Άγιος Νικόλαος και εκεί, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, έμεναν προσωρινά οι ναυτικοί που επέστρεφαν στην Αμαλιάπολη από τα ταξίδια τους (καραντίνα). Είναι ακατοίκητο σύμφωνα με την απογραφή 2021 όπως και με αυτήν του 2011. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η νήσος Κίκινθος (Ν.Μαγνησίας) ΑΝΩΘΕΝ στο https://www.youtube.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Παγασητικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Εθνική Βιβλιοθήκη του Ουζμπεκιστάν

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Ουζμπεκιστάν** (ουζμπεκικά: Alisher Navoiy nomidagi O'zbekiston Milliy kutubxonasi) είναι η εθνική βιβλιοθήκη, το νομικό αποθετήριο και η βιβλιοθήκη πνευματικής ιδιοκτησίας του Ουζμπεκιστάν, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Τασκένδη.

## Ιστορία
Η βιβλιοθήκη άνοιξε τον Μάιο του 1870 ως δημόσια βιβλιοθήκη. Η αρχική συλλογή της απαρτιζόταν από 2200 τόμους που είχε λάβει από δωρεές ιδρυμάτων όπως το Υπουργείο Παιδείας και η Ρωσική Γεωγραφική Εταιρεία. Ο κυβερνήτης του Τουρκεστάν ζήτησε τότε από τις ρωσικές κοινότητες να βοηθήσουν στην ίδρυσή της στις 16 Αυγούστου 1867. Το 1920 έλαβε το καθεστώς της κρατικής βιβλιοθήκης. Στις 12 Απριλίου 2002, το Συμβούλιο Υπουργών του Ουζμπεκιστάν εξέδωσε ψήφισμα σχετικά με την ίδρυση της Εθνικής Βιβλιοθήκης που φέρει το όνομα του Ali Sher Nizamaddin Nawoi. Η βιβλιοθήκη είναι μέλος διεθνών οργανισμών βιβλιοθηκών, όπως η IFLA, η Eurasian Library Association και άλλοι .

## Συλλογές
Η συλλογή των 2200 τόμων κατά την ίδρυσή της αυξήθηκε και το 1925 έφτασε τους 140.000 τόμους. Από το 1920 η βιβλιοθήκη είχε το δικαίωμα να λαμβάνει υποχρεωτικά αντίγραφα των δημοσιεύσεων από το Τουρκεστάν . Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, για να συμπληρώσει τη συλλογή της, η βιβλιοθήκη συνεργάστηκε με βιβλιοθήκες από τη Βουλγαρία, την Ουγγαρία, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, την Πολωνία, τη Ρουμανία και την Τσεχοσλοβακία, τη Μεγάλη Βρετανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, την Ιαπωνία και άλλες. Οι δωρεές εισέρεαν από τις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ. Το 1948 ιδρύθηκε το τμήμα σπάνιων και παλαιών βιβλίων, το οποίο περιλαμβάνει περισσότερους από 2000 τόμους. Διαθέτει πάνω από 16.000 τόμους πολύτιμων εντύπων και χειρογράφων[3], ενώ η συνολική συλλογή ανέρχεται σε 250.000 τόμους. Σήμερα (2011), η συλλογή της βιβλιοθήκης αριθμεί 10 εκατομμύρια τόμους.

## Κτίριο
Το 1948, η βιβλιοθήκη απέκτησε ένα νέο τριώροφο κτίριο με αναγνωστήριο για 350 αναγνώστες. Το 2011 εγκαινιάστηκε στο κέντρο της Τασκένδης μια νέα βιβλιοθήκη 38.000 τ.μ., σχεδιασμένη από τον M.G. Burlakov.  Το κτίριο περιλάμβανε 13 αίθουσες ανάγνωσης, πάνω από 200 τερματικά υπολογιστών για το κοινό και ένα συνεδριακό κέντρο 1.200 θέσεων.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Ουζμπεκιστάν
* Τασκένδη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Ουζμπεκιστάν
Ο
Ιωάννης Ταχματζίδης

Ο **Ιωάννης Ταχματζίδης** είναι ο πρώην δήμαρχος του δήμου Λαγκαδά.  

## Βιογραφία
Κατάγεται από το χωριό Βασιλούδι. Είναι απόφοιτος της Σχολής Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας, διδάκτορας καρδιολόγος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Ήταν καθηγητής στις σχολές της Αστυνομικής Ακαδημίας, επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Αθλιατρικής του ΤΕΦΑΑ (ΑΠΘ & Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης). Επίσης ήταν μέλος του Συλλόγου Πολυτέκνων Θεσσαλονίκης. 

Εξελέγη πρόεδρος στα τέλη Μάϊου του 2019. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η '''Facebook''' σελίδα του '''Ιωάννη Ταχματζίδη'''
*Η '''συνέντευξή''' του στο Metropolis 95,5 Fm
*Η '''συνέντευξή''' του στο Flash FM 99.4

## Παραπομπές και πηγές


Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Κατηγορία:Θεματικοί αντιπεριφερειάρχες Κεντρικής Μακεδονίας
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (2001)

Το *[[Billboard Hot 100]]* είναι ένας κατάλογος τραγουδιών που κατατάσσει τα σινγκλ με τις καλύτερες επιδόσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Δημοσιεύεται από το περιοδικό *[[Billboard]]*, τα δεδομένα συγκεντρώνονται από τη Nielsen SoundScan με βάση συλλογικά τις εβδομαδιαίες φυσικές πωλήσεις και το airplay κάθε σινγκλ. Το 2001 συνολικά  14 σινγκλ έφτασαν στην κορυφή του καταλόγου.  Στη διάρκεια της χρονιάς 15 σινγκλ βρέθηκαν στην κορυφή, με το τραγούδι "Independent Women Part I" από το συγκρότημα Destiny's Child να βρίσκεται ξανά στον κατάλογο όπως και το 2000.

Στη διάρκεια της χρονιάς, 12 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα πέτυχαν να είναι στο νούμερο ένα και ονομαστικά οι: Shaggy, Ricardo "RikRok" Ducent,  OutKast, Mystikal, Crazy Town, Rayvon, Lil' Kim, Mýa, Pink, Αλίσια Κιζ, Ja Rule, Μαίρη Τζ. Μπλάιτζ και Nickelback. Οι Destiny's Child, Usher και Shaggy είχαν δύο τραγούδια στην κορυφή το 2001.

Το τραγούδι της Τζάνετ Τζάκσον "All for You" είναι εκείνο με τη μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής τη χρονιά εκείνη, παραμένοντας στην κορυφή επί 7 συνεχόμενες εβδομάδες. Το 2001 είναι η πρώτη χρονιά από το 1993 που υπήρχε τουλάχιστον μια νούμερο ένα επιτυχία με διψήφια διάρκεια. Το "All for You" έδωσε επίσης στην Τζάκσον το δέκατό της νούμερο ένα στο Hot 100 στην καριέρα της. Έγινε η τέταρτη γυναίκα καλλιτέχνης με τα περισσότερα τραγούδια στην κορυφή την εποχή της ροκ. Άλλα τραγούδια ήταν σε πολλαπλή διάρκεια παραμονής συμπεριλαμβάνουν το "Fallin'" της Αλίσια Κιζ και το "Family Affair" της Μαίρης Μπλάιτζ. Αμφότερα έμειναν στην κορυφή επί 6 εβδομάδες.

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Φρεντ Μπρόνσον|Fred Bronson]]'s Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* 
**[[Joel Whitburn]]'s Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* 
**Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The 2000s* ()

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορικό Αρχείο του Αμερικανικού Ραδιοφώνου σχεδόν όλων των περιοδικών *Billboard* μεταξύ 1920 και 2016

2001
Κατάλογος πρωθυπουργών της Μπελίζ

Το άρθρο περιέχει έναν **κατάλογο των πρωθυπουργών της [[Μπελίζ]]** και των ** αναπληρωτών πρωθυπουργών**, από τη θεσμοθέτηση της θέσης του Πρώτου Υπουργού της Βρετανικής Ονδούρας το 1961 μέχρι σήμερα.

## Αξίωμα του Πρωθυπουργού της Μπελίζ
Το αξίωμα του πρωθυπουργού θεσμοθετήθηκε με την παράγραφο 37 του συντάγματος της Μπελίζ, όπου δηλώνεται ότι ο Γενικός Κυβερνήτης της Μπελίζ "διορίζει ένα μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων που είναι ο αρχηγός του πολιτικού κόμματος που απολαμβάνει της στήριξης από την πλειοψηφία των μελών της βουλής. Εάν κανένα πολιτικό κόμμα δεν απολαμβάνει τηςσυνολικής πλειοψηφίας στη βουλή, διορίζεται ένα μέλος από εκείνη τη βουλή που φαίνεται στον Γενικό Κυβερνήτη ότι είναι πιθανό να πετύχει την πλειοψηφία των μελών εκείνης της βουλής", Η κύρια πρωθυπουργική κατοικία είναι το Κτήριο του Σερ Έντνεϊ Κέιν, στο Μπελμοπάν.

## Πρώτος Υπουργός της Βρετανικής Ονδούρας (1961–1964)

## Πρωθυπουργός (Premier) της Βρετανικής Ονδούρας (1964–1973)

## Πρωθυπουργός (Premier) της Μπελίζ (1973–1981)

## Πρωθυπουργοί της Μπελίζ (1981–σήμερα)

## Αξίωμα του Αναπληρωτή Πρωθυπουργού της Μπελίζ
Ο **Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Μπελίζ** είναι ένας αιρετός αξιωματούχος, ο οποίος σύμφωνα με το σύνταγμα, "υπηρετεί όσο επιθυμεί ο Πρωθυπουργός της Μπελίζ." Ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός είναι συχνά ο αναπληρωτής πρόεδρος του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος στη Βουλή των Αντιπροσώπων ο οποίος είναι στην κυβέρνηση.

## Κατάλογος αναπληρωτών πρωθυπουργών της Μπελίζ (1981–σήμερα)

## Δείτε επίσης
*Γενικός Κυβερνήτης της Μπελίζ

## Παραπομπές

*http://www.worldstatesmen.org/Belize.html
*http://rulers.org/rulb1.html#belize

*
Πρωθυπ
Φρόιλα Τζαλάμ

Η **Λαίδη Φρόιλα Τζαλάμ** (Dame Froyla Tzalam, GCMG, είναι ανθρωπολόγος και ηγέτης της κοινότητας των Μοπάν Μάγια από την Μπελίζ, η οποία είναι  Γενική Κυβερνήτρια της Μπελίζ από τις 27 Μαΐου 2021.

Είναι η πρώτη ιθαγενής Μάγια που υπηρέτησε ως γενικός κυβερνήτης οποιασδήποτε χώρας στην ιστορία της Κοινοπολιτείας.  

## Εκπαίδευση
Η Τζαλάμ είναι από το χωριό Σαν Αντόνιο του Τολέδο. Αποφοίτησε με πτυχίο μπάτσελορ στην Ανθρωπολογία από το Πανεπιστήμιο Τρίνιτι του Τέξας. Ακολούθησε μεταπτυχιακό στην Αγροτική Ανάπτυξη από το Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ.

## Καριέρα
Ήταν η εκτελεστική διευθύντρια του Ινστιτούτου για Αυτόχθονη Διοίκηση Sarstoon Temash (SATIIM). 

Η Τζαλάμ προκρίθηκε για υποψηφιότητα στη Γερουσία τον Ιανουάριο του 2017, αλλά αρνήθηκε, προκειμένου να επικεντρωθεί στη δουλειά της με το SATIIM. 

## Γενική Κυβερνήτρια της Μπελίζ
Ανακοινώθηκε στις 22 Απριλίου 2021 από τον πρωθυπουργό της Μπελίζ Τζόνι Μπρισένιο ότι ορίστηκε ως ο επόμενος Γενικός Κυβερνήτης της Μπελίζ μετά τη συνταξιοδότηση του Κόλβιλ Γιανγκ.  Είναι το τρίτο πρόσωπο στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη και η δεύτερη γυναίκα που διορίστηκε στο ρόλο.

Στις 21 Μαρτίου 2022 τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος των Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου από τον Δούκα του Κέιμπριτζ κατά τη διάρκεια της βασιλικής περιοδείας του.   

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Τζαλαμ
Τζαλαμ
Εθνική Ακαδημία της Αγίας Καικιλίας

Η **Εθνική Ακαδημία της Αγίας Καικιλίας** () είναι το παλαιότερο μουσικό ίδρυμα στον κόσμο, που ιδρύθηκε με την παπική απόφαση «Ratione congruit» που εκδόθηκε από τον Σίξτο Ε΄ το 1585.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Κανάλι στο YouTube
* Σελίδα στο Facebook
* Σελίδα στο Twitter
* Σελίδα στο Instagram

Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ιταλία
Πέτρος της Καπιτωλιάδος

Ο όσιος **Πέτρος της Καπιτωλιάδος** ή Πέτρος από την Καπιτώλιο (αρχές 8ου αιώνα) ήταν μοναχός, που αναγνωρίζεται σήμερα ως άγιος της Εκκλησίας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καπιτωλιάδα, πόλη γνωστή και ως (η) Καπιτώλιος ή «Καπιτωλίων πόλις», στη σημερινή ανατολική Ιορδανία, στον δρόμο για τη Δαμασκό. Ο Πέτρος ήταν έγγαμος και με τη σύζυγό του είχαν τρία τέκνα. Μετά τον θάνατο της συζύγου του, έγινε μοναχός και, σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, έγινε αργότερα επίσκοπος Βόσρας (στη σημερινή νότια Συρία). Ακόμα και αν δεν ήταν επίσκοπος, το πιθανότερο είναι ότι είχε χειροτονηθεί τουλάχιστον πρεσβύτερος (ιερέας), δηλαδή ήταν ιερομόναχος.

Ο Πέτρος θανατώθηκε πιθανώς με λιθοβολισμό στη Βόσρα επειδή επέκρινε τη μουσουλμανική θρησκεία. Σύμφωνα όμως με άλλη παράδοση, καταγγέλθηκε στον εθνάρχη των «Αγαρηνών» (Αράβων), ότι απλώς είναι διδάσκαλος των Χριστιανών. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται ότι ανακρίθηκε διαδοχικώς από τον κυβερνήτη του διαμερίσματος Τζουντ αλ-Ουρντούν, ονόματι Ουμάρ ιμπν αλ-Ουαλίντ, μετά από τον αντικυβερνήτη Ζούρα και τέλος από τον ίδιο τον Χαλίφη Ουαλίντ Α΄ (βασίλευσε από το 705 έως το 715 μ.Χ.). Επειδή ο Πέτρος και μπροστά στον Αγαρηνό εθνάρχη ομολόγησε με θάρρος την πίστη του, του έκοψαν τα χέρια και τα πόδια, κατόπιν του έβγαλαν τα μάτια, τον σταύρωσαν και στο τέλος τον αποκεφάλισαν. Το μαρτυρικό του σώμα, αφού το έκαψαν στη φωτιά, κατόπιν το έριξαν στο ποτάμι.

Ανακηρύχθηκε άγιος και η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 4 Οκτωβρίου, ενώ η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 13 Ιανουαρίου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο όσιος Πέτρος στο *saint.gr*

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 8ου αιώνα
Ρουσέιφα

Η **Ρουσέιφα** () είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Ιορδανίας, με πληθυσμό 472.604 κατοίκους στην απογραφή του 2015. Επίσης είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στο Κυβερνείο Ζάρκα.

## Γεωγραφία
Η πόλη είναι κτισμένη στη λεκάνη του ποταμού Ζάρκα, σε μέσο υψόμετρο 700 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην εθνική οδό Αμμάν-Ζάρκα. Μαζί το Αμμάν, η Ζάρκα και η Ρουσέιφα συναποτελούν μία ενιαία μεγάλη μητροπολιτική περιοχή, τη δεύτερη μεγαλύτερη στο Λεβάντε μετά από εκείνη της Δαμασκού. Δημογραφικώς εμφάνισε μεγάλη αύξηση πληθυσμού από την απογραφή του 2004, κατά την οποία είχαν απογραφεί 268.237 κάτοικοι (αύξηση κατά 76,2%).

Ο δήμος της Ρουσέιφα έχει έκταση μόλις 38 τετραγωνικά χιλιόμετρα και υποδιαιρείται στα εξής 5 διαμερίσματα:

## Οικονομία
Η Ρουσέιφα είναι βιομηχανική πόλη για τα δεδομένα της Μέσης Ανατολής, γνωστή από το 1935 για την εξόρυξη φωσφάτων στην περιοχή της. Υπάρχει η εταιρεία «Ορυχεία Φωσφάτων Ιορδανίας», που ιδρύθηκε από τον ανακαλύψαντα τα σχετικά κοιτάσματα Αμίν Καμέλ Καουάρ, αλλά και αρκετές βαριές βιομηχανίες. 


Αρχείο:Jabal al ganobe- Russeifa7.jpg
Αρχείο:Jabal al ganobe- Russeifa9.jpg
Αρχείο:Jabal al ganobe- Russeifa6.jpg
Αρχείο:Russeiffa.jpg


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ρουσειφα
Άουριχ

Το **Άουριχ** (γερμ. *Aurich*, δυτ. φριζ. *Auwerk*) είναι πόλη στην Κάτω Σαξονία της Γερμανίας, πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος στην περιοχή της Φρισίας ή Φριζίας. Με πληθυσμό 42.268 κατοίκους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ανατολικής Φρισίας μετά το Έμντεν.

## Ιστορία
Η ιστορία της πόλεως αρχίζει από το 1276, όταν αναφέρεται ο οικισμός *Aurechove* στον φρισικό νομικό κώδικα *Brokmerbrief*. Η ονομασία «Άουριχ» προέρχεται είτε από το φρισικό βαφτιστικό όνομα *Affo* και τη γη του (*reich*), είτε στα έργα στην εύφορη και πλούσια σε νερά πεδιάδα του ποταμού Άα. Υπάρχουν πολλές μεσαιωνικές παραλλαγές της ονομασίας: ''Aurichove, Aurike, Aurikehove, Auerk, Auryke, Auwerckhove, Auwerick, Auwerck, Auwreke, Awerck, Awreke, Awrik, Auwerich και Aurickeshove.

Το 1517 ο Κόμης Έτσαρτ του Οίκου των Σίρκσενα άρχισε να ξαναχτίζει την πόλη μετά από μια επίθεση. Το 1539 έγινε πρωτεύουσα της κομητείας και αργότερα όλης της Ανατολικής Φρισίας, παραμένοντας έδρα των αρχών όταν η Ανατολική Φρισία κληρονομήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας το 1744. Μετά την ήττα του πρωσικού στρατού στη Μάχη της Ιένας το 1807, το Άουριχ υπάχθηκε στο Βασίλειο της Ολλανδίας. Το 1810 το βασίλειο αυτό προσαρτήθηκε από τη Γαλλία και η πόλη έγινε πρωτεύουσα του τότε Νομού «Εμς-Οριεντάλ» της Α΄ Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Μετά το τέλος της εποχής του Μεγάλου Ναπολέοντα, το Άουριχ έγινε πόλη στο Βασίλειο του Αννόβερου το 1815 και κατόπιν προσαρτήθηκε από την Πρωσία το 1866, καθιστάμενο μέρος της Επαρχίας του Αννόβερου.

Από τις 21 Οκτωβρίου έως τις 23 Δεκεμβρίου 1944 λειτούργησε στην πόλη ένα ναζιστικό στρατόπεδο συγκεντρώσεως, τμήμα του στρατοπέδου Νόιενγκαμμε.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Άουριχ υπάχθηκε στο νέο κρατίδιο Κάτω Σαξονία της Δυτικής Γερμανίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Κάτω Σαξονίας
Φράξινος ο όρνος

μικρογραφία|Φράξινος ο όρνος (Fraxinus ornus), Μετέωρα, Θεσσαλία, 23-4-2022
Ο **Φράξινος ο όρνος** (*Fraxinus ornus*) με κοινή ονομασία μικρός **φράξος**, **μελιός**, μελιάδι, μέλεγος, ανήκει στην οικογένεια των Ελαιοειδών (Oleaceae). Στην Ελλάδα υπάρχουν επίσης τρία άλλα είδη του γένους Φράξινος (*Fraxinus angustifolia*, *F. excelsior, F. pallisae*), όλα με λιγότερο εμφανή άνθη, που βρίσκονται διάσπαρτα στη Β. Ελλάδα.

## Γεωγραφική κατανομή
Kατανέμεται στην περιοχή της Μεσογείου και της ΝΑ Ευρώπης και εξαπλώνεται σε όλη την ελληνική ηπειρωτική χώρα και σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα νησιά (π.χ. Δ. Κρήτη), 

## Οικολογία
Αποτελεί κοινό συστατικό στοιχείο των μικτών φυλλοβόλων δασών, αλλά μερικές φορές και της μακίας βλάστησης. 

## Περιγραφή
Είναι φυλλοβόλο δένδρο που μπορεί να φτάσει τα 20μ. με φύλλα σύνθετα πτεροσχιδή περιττόληκτα με 5-9 φυλλάρια ελλειπτικού σχήματος. Τα άνθη που εμφανίζονται μετά από τα φύλλα, είναι λευκά με 4 μικρά γραμμοειδή πέταλα (5-6 mm), με ευχάριστη οσμή. Η ανθοφορία γίνεται από τον Απρίλιο έως τον Μάιο. Ο καρπός είναι σαμάριο, δηλαδή κάριο με πτερύγιο. 

## Χρήσεις
Αποτελεί µελισσοκοµικό φυτό. 

## Πηγές

* Σφήκας Γ. Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I).
* Pignatti, S. 1982. Flora d’Italia. Vol. 1–3. Bologna: Edagricole
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 3, Cambridge University Press

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Ελαιοειδή
Χαγιάτο Τάνι

Ο **Χαγιάτο Τάνι** (ιαπ:.谷 隼人, γεννημένος στις 9 Σεπτεμβρίου 1946 ως Hajime Iwatani) είναι Ιάπωνας ηθοποιός τηλεόρασης και παρουσιαστής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Kirishima, Kagoshima στην Ιαπωνία και μεγάλωσε στο Σασέμπο, Ναγκασάκι. Παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο το 1971 και παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, την Κίκο Ματσούκα, το 1981, αφού εμφανίστηκαν μαζί σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές. Ο Tani συγγράφει επί του παρόντος έναν οδηγό φαγητού, όπου αναλύει τη διατήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής. Οι ρόλοι του Tani περιλαμβάνουν τον στρατηγό Λι στο *[[Το κάστρο του Τακέσι|Κάστρο του Τακέσι]]* και τον διοικητή Σουκγκάτα στη σειρά Super Sentai Hikari Sentai Maskman του 1987. Μερικές φορές αναφέρεται επίσης ως Χαγιάτι Τάνι.

## Φιλμογραφία

### Ταινίες

* *Rampaging Dragon of the North* (1966)
* *Zoku Soshiki Bōryoku* (1967)
* *Σχολείο του Αγίου Θηρίου* (1974), Kenta Aoki

### Τηλεόραση

* *Key Hunter* (1968–73), Tatsuhiko Shima
* *Tokugawa Ieyasu* (1983), Ōno Harunaga
* *[[Το κάστρο του Τακέσι]]* (1986 &#x2013; 1990), Στρατηγός Λι
* *Hikari Sentai Maskman* (1987-1988)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Κατηγορία:Ιάπωνες ηθοποιοί
Κοινότητα Τυμπακίου

Η **Κοινότητα Τυμπακίου** είναι κοινότητα του Δήμου Φαιστού και της τέως Επαρχίας Πυργιωτίσσης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και ως έδρα της ορίστηκε το Τυμπάκι. 

Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αφραθιάς και Κόκκινος Πύργος.

## Πληθυσμός

μικρογραφία|434x434px
## Κοινοτάρχες Τυμπακίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Τυμπακίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Βίγια Μαρία (Αργεντινή)

Η **Βίγια Μαρία** () είναι πόλη στην επαρχία Κόρδοβα της Αργεντινής και η πρωτεύουσα του νομού Χενεράλ Σαν Μαρτίν. Βρίσκεται στο κέντρο μιας εύφορης γεωργικής πεδιάδας. Η πόλη έχει πληθυσμό 79.351 σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ενώ ολόκληρη η μητροπολιτική περιοχή έχει 98.169 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται 137 χλμ. νοτιοανατολικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας, στην αριστερή όχθη του ποταμού Τερσέρο, κοντά στο γεωγραφικό κέντρο της Αργεντινής, στη διασταύρωση των εθνικών οδών 9 και 158, και ακριβώς δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Κόρδοβα-Μπουένος Άιρες, μία από τις σημαντικότερες οδικές αρτηρίες της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Καντιντόντουρμα

H **Καντιντόντουρμα** (τουρκικά: Kadıdondurma) είναι χωριό στην περιοχή Μερίτς της επαρχίας Αδριανούπολης στην Τουρκία,  4,5 χλμ ανατολικά του ελληνικού Σουφλίου.

Η παλαιά ονομασία του χωριού είναι **Καντίκιοϊ** (τουρκ.: Kadıköy) στα αρχεία του 1877. Το χωριό έχει τη σημερινή του ονομασία από το 1928. Μετά τις πλημμύρες του Έβρου το 1940, οι κάτοικοι του Εντέκιοϊ, 2 χλμ δυτικά, μετακόμισαν στο Καντίκιοϊ, γι' αυτό είναι γνωστό και ως Εντέκιοϊ μεταξύ των ντόπιων.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2019, έχει 674 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αδριανούπολη
Βίγια Μερσέδες (Σαν Λουίς)

Η **Βίγια Μερσέντες** () είναι πόλη στην επαρχία Σαν Λουίς της Αργεντινής. Βρίσκεται στα κεντροανατολικά της επαρχίας, στις αριστερές όχθες του ποταμού Κουίντο, 32 χλμ. από τα σύνορα με την Κόρδοβα, στην Εθνική Οδό 148, και κοντά στη διασταύρωση των Εθνικών Οδών 8 και 7. Η Εθνική Οδός 7 συνδέει την πόλη με την πρωτεύουσα της επαρχίας Σαν Λουίς, 90 χλμ. στα βορειοδυτικά. Είχε 111.391 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

Η πόλη ιδρύθηκε από τον Κυβερνήτη Χούστο Νταράκτ την ή γύρω στην 1η Δεκεμβρίου 1856, ως *Fortín Constitucional*, ένα μικτό πολιτικό-στρατιωτικό οχυρό, για να προστατεύσει την περιοχή από επιθέσεις από τις αυτόχθονες φυλές Ρανκέλ. Το αρχικό όνομα άλλαξε το 1861 σε Βίγια Μερσέντες με απόφαση των κατοίκων, οι οποίοι είχαν υιοθετήσει την Παναγία την Ελεούσα (*Virgen de las Mercedes*) ως προστάτιδά τους.

Η Βίγια Μερσέντες αναπτύχθηκε γρήγορα αφού μια σιδηροδρομική γραμμή από τη Βίγια Μαρία στην κεντρική γραμμή της Αργεντινής μεταξύ Ροσάριο και Κόρδοβα, έφτασε στην πόλη το 1875. Η γραμμή κατασκευάστηκε από την κρατική εταιρεία Ferrocarril Andino, και επεκτάθηκε στο Σαν Χουάν το 1885 μέσω Σαν Λουίς και Μεντόσα. Η γραμμή από τη Βίγια Μερσέντες στη Μεντόσα θα γινόταν το μεσαίο τμήμα της διαδρομής από το Μπουένος Άιρες και αγοράστηκε από τον Μεγάλο Δυτικό Σιδηρόδρομο της Αργεντινής το 1887 και αργότερα έγινε μέρος του σιδηροδρομικού δικτύου του Μπουένος Άιρες και του Ειρηνικού.

Η Βίγια Μερσέντες ανακηρύχθηκε επίσημα πόλη το 1896. Τώρα είναι η δεύτερη  μεγαλύτερη μετά το Σαν Λουίς και βιομηχανικό και εκπαιδευτικό κέντρο, που φιλοξενεί παράρτημα του Εθνικού Πανεπιστημίου του Σαν Λουίς.

Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Βίγια Ρέινολντς.

## Κλίμα
Η Βίγια Μερσέντες έχει ξηρό, χειμερινό υγρό υποτροπικό κλίμα (Köppen *Cwa*), χαρακτηριστικό στο γεωγραφικό κέντρο της Αργεντινής. Το καλοκαίρι είναι ζεστό έως καυτό με συχνές καταιγίδες, ενώ ο χειμώνας είναι ξηρός και επιρρεπής σε έντονους παγετούς. Η χιονόπτωση είναι ασυνήθιστη, αλλά εξακολουθεί να είναι πιο συχνή από ό,τι στην Ανατολική Αργεντινή, και περιστασιακά το χιόνι μπορεί να παραμείνει στο έδαφος για μερικές ημέρες, όπως συνέβη το 2007 όταν η θερμοκρασία έφτασε τους -16,8 °C, η χαμηλότερη που έχει καταγραφεί στην πόλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Χρουσικόβκα

300px|μικρογραφία|Χρουσικόβκα
250px|μικρογραφία|Στη Φιλιππούπολη
**Χρουσικόβκα** (ρωσικά: *хрущёвка*, τρ. hruščjovka) είναι ανεπίσημη ονομασία για έναν τύπο πολυκατοικίας τριών έως πέντε ορόφων, με επένδυση από σκυρόδεμα ή τούβλο, χαμηλού κόστους, η οποία αναπτύχθηκε στη Σοβιετική Ένωση και σε ολόκληρο το ανατολικό μπλοκ από το 1956 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Μερικές φορές συγκρίνονται με τα ιαπωνικά danchi, παρεμφερή στεγαστικά έργα της ίδιας περιόδου, τα οποία, σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, είναι εμπνευσμένα από αυτά. Κατά τις δεκαετίες '70 και του '80 τα διαμερίσματα μεγάλωσαν, οι τουαλέτες έπαψαν να είναι κοινόχρηστες ενώ εγκαταστάθηκαν συστήματα κεντρικής θέρμανσης, ανελκυστήρες και σύστημα αποκομιδής απορριμμάτων. Στη συνέχεια ακολούθησε αυτό που είναι γνωστό ανεπίσημα ως "Novostroiki", ψηλότερα και ανταποκρινόμενα στις απαιτήσεις του 21ου αιώνος. Ωστόσο, αυτά δεν κατασκευάζονται από την κυβέρνηση, αντιθέτως κατασκευάζονται από ιδιώτες εργολάβους για λογαριασμό των τοπικών αρχών. 
300px|μικρογραφία|Αναπαράσταση ενός διαμερίσματος
300px|μικρογραφία|Κλιμακοστάσιο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στη Ρωσία
Κατηγορία:Οικονομία της Σοβιετικής Ένωσης
Παρασκευή της Διακαινησίμου

250px|μικρογραφία|Εικόνα της Ζωοδόχου
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία και στις Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες που ακολουθούν το βυζαντινό τελετουργικό, η ημέρα αυτή αναφέρεται ως **Παρασκευή της Διακαινησίμου** ή **Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής**. Όλες οι ακολουθίες για το Πάσχα επαναλαμβάνονται κάθε μέρα της Διακαινησίμου, εκτός από τους ύμνους από την Παρακλητική. Συνήθως πραγματοποιείται Αγιασμός των Υδάτων.

Επειδή η ημερομηνία του Πάσχα είναι κινητή, η Παρασκευή της Διακαινησίμου είναι μέρος του κύκλου του Πάσχα και αλλάζει από έτος σε έτος. Έτσι, η Παρασκευή της Διακαινησίμου πέφτει την αμέσως επόμενη Παρασκευή μετά από την Κυριακή του Πάσχα.

Κατηγορία:Λειτουργική
Κατηγορία:Περίοδος του Πάσχα
Κατηγορία:Έθιμα Απριλίου
Εθνική Βιβλιοθήκη των Φιλιππινών

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη των Φιλιππίνων** (Φιλιππινέζικα: Pambansang Aklatan ng Pilipinas ή Aklatang Pambansa ng Pilipinas, συντομογραφία NLP, Ισπανικά: Biblioteca Nacional de Filipinas) είναι η επίσημη εθνική βιβλιοθήκη των Φιλιππίνων.

## Ιστορία
Με βασιλικό διάταγμα της 12ης Αυγούστου 1887, δημιουργήθηκε το Museo-Biblioteca de Philipinas. Ωστόσο, οι συλλογές του καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Φιλιππηνοαμερικανικού Πολέμου. Τα κατάλοιπά του εντάχθηκαν σε μια βιβλιοθήκη που συστάθηκε από την Αμερικανική Ένωση Βιβλιοθηκών το 1901. Η συλλογή των περίπου 10.000 βιβλίων, ωστόσο, περιείχε κυρίως μυθιστορήματα στα αγγλικά και προοριζόταν να εξυπηρετήσει τους Αμερικανούς στρατιώτες που υπηρετούσαν στη Μανίλα. Καθώς η Ένωση δεν ήταν σε θέση να συντηρήσει τη βιβλιοθήκη, παραχωρήθηκε στην αμερικανική κυβέρνηση στις 5 Μαρτίου 1901. Τον Μάιο του 1904 η συλλογή μεταφέρθηκε στο ξενοδοχείο Oriente Hotel και το 1906 η κυβέρνηση τη μετέφερε στο Υπουργείο Παιδείας. Στις 3 Ιουνίου 1908, ψηφίστηκε νόμος για τη δημιουργία της Φιλιππινέζικης Δημόσιας Βιβλιοθήκης, η οποία μετονομάστηκε σε Φιλιππινέζικη Βιβλιοθήκη ένα χρόνο αργότερα. Ο νόμος της 31ης Ιανουαρίου 1918 συγχώνευσε τη βιβλιοθήκη με το Τμήμα Αρχείων, Πατεντών, Πνευματικών Δικαιωμάτων και Εμπορικών Σημάτων του Εκτελεστικού Γραφείου και τη Νομική Βιβλιοθήκη της Συνέλευσης των Φιλιππίνων. Με την ευκαιρία αυτή, το όνομά της άλλαξε σε Βιβλιοθήκη και Μουσείο των Φιλιππίνων. Σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 3477 της 7ης Δεκεμβρίου 1928, τα δύο ιδρύματα διαχωρίστηκαν και σχημάτισαν το Εθνικό Μουσείο και την Εθνική Βιβλιοθήκη .

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου καταστράφηκε το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής της βιβλιοθήκης. Μόνο 36.600 τόμοι από τους 733.000 διασώθηκαν . Ένα διάταγμα του 1947 άλλαξε το όνομα της βιβλιοθήκης σε Δημόσια Βιβλιοθήκη. Το όνομα Εθνική Βιβλιοθήκη επανήλθε με νόμο της 18ης Ιουνίου 1964 . Ο νόμος της Δημοκρατίας της 13ης Μαΐου 2010 της έδωσε το όνομα Εθνική Βιβλιοθήκη των Φιλιππίνων .

## Έδρα
Η βιβλιοθήκη άλλαξε αρκετές φορές την έδρα της. Από το 1928 έως το 1944, στεγαζόταν σε ένα κτίριο που βρίσκεται στο συγκρότημα του Εθνικού Μουσείου των Φιλιππίνων και σήμερα στεγάζει το Μουσείο Καλών Τεχνών. Στις 23 Μαρτίου 1960 άρχισε η κατασκευή του νέου κτιρίου, το οποίο εγκαινιάστηκε στις 19 Ιουνίου 1961. Διαθέτει έξι ορόφους και μπορεί να φιλοξενήσει ένα εκατομμύριο τόμους .

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Φιλιππίνες
* Μανίλα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στις Φιλιππίνες 
Φ
Κυριακή του Θωμά

Η **Κυριακή του Θωμά** είναι η αμέσως επόμενη Κυριακή μετά από την Κυριακή του Πάσχα. Οι εκκλησίες που δίνουν ιδιαίτερη σημασία μέχρι σήμερα το αναγνωρίζουν με διάφορα ονόματα. Στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, είναι γενικά γνωστή ως Κυριακή του Θείου Ελέους. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο γεγονός ότι ο Απόστολος Θωμάς πίστευσε στην Ανάσταση του Χριστού.

## Στην Αγία Γραφή
μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· Εἰρήνη ὑμῖν. εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες.
Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον 20:26–29

Κατηγορία:Περίοδος του Πάσχα
Κοινότητα Ιεράπετρας

Η **Κοινότητα Ιεράπετρας** είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Έχει έκταση 69,951 km<sup>2</sup>.   

Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα την Ιεράπετρα.  

Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τα χωριά Βαϊνιά, Κεντρί και Γρα Λυγιά, τους οικισμούς Αγιασμένος, Άγιος Γεώργιος, Κάμπος, Κεφάλα, Ποτάμοι και Σταυρός, την Μονή Φανερωμένης καθώς και την νησίδα Χρυσή. 

Ο οικισμός Γρά Λυγιά αποτελούσε εως το 1966 την Κοινότητα Γρα Λυγιάς, ο οικισμός Βαϊνιά αποτελούσε εως το 1973 την Κοινότητα Βαϊνιάς, ενώ οι οικισμοί Κεντρίον, Σταυρός και η Ιερά Μονή Φανερωμένης αποτελούσαν εως το 1972 την Κοινότητα Κεντρίου.
Συνολικά, η Κοινότητα Ιεράπετρας έχει 16.139 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από εντεκαμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο Ιωάννη Σκύβαλο.

Η Κοινότητα εκτείνεται από τις εκβολές του Καλαμαυκιανού Ποταμού δυτικά της Γρα Λυγιάς, μέσω του φράγματος των Μπραμιανών, του όρους Σταυρός έως τη Μονή Φανερωμένης στα βορειά, εν συνεχεία μέσω του Καπιστρίου και της Βαϊνιάς και της Μονής Παπλινού έως την θέση Ταπεινού ανατολικά της πόλεως επί του δρόμου προς την Σητεία.

Η Κοινότητα Ιεράπετρας συνορεύει (δεξιόστροφα από τα δυτικά) με τις Κοινότητες Ανατολής, Καλαμαύκας, Μεσελέρων, Μακρυλιάς (όλοι Επαρχίας και Δήμου Ιεράπετρας), την Κοινότητα Καλού Χωρίου (Επαρχίας Μιραμπέλλου και Δήμου Αγίου Νικολάου) και της Κοινότητες Παχείας Άμμου, Κάτω Χωρίου και Αγίου Ιωάννου (πάλι της Επαρχίας και του Δήμου Ιεράπετρας).

## Πληθυσμός
μικρογραφία|408x408px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
## Κοινοτάρχες / Δήμαρχοι Ιεράπετρας
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι (1908–1946 και από το 2010) ή ως Δήμαρχοι (εως το 1908 και 1946–1998) της Ιεράπετρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κατηγορία:Επαρχία Ιεράπετρας
Έιβον Παρκ

Το **Έιβον Παρκ** (*Avon Park*) είναι κωμόπολη στην πολιτεία Φλόριντα των ΗΠΑ. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 8.836 κατοίκους, ενώ το 2018 ο εκτιμώμενος πληθυσμός της ήταν 10.695 κάτοικοι. Είναι η παλαιότερη πόλη στην κομητεία Χάιλαντς και πήρε το όνομά της από το όνομα της γενέτειρας του Σαίξπηρ, του Στράτφορντ-απόν-Έιβον της Αγγλίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Φλόριντα
Έιβον (Μασαχουσέτη)

Το **Έιβον** είναι κωμόπολη στην πολιτεία Μασαχουσέτη των ΗΠΑ. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 4.777 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη έχει συνολική έκταση 11,52 τετραγωνικά χιλιόμετρα, εκ των οποίων, τα 11 τετραγωνικά χιλιόμετρα από αυτά είναι στην ξηρά και 0,52 τετραγωνικά χιλιόμετρα από αυτά (4,16%) είναι στο νερό. Η Έιβον συνορεύει με την πόλη του Μπρόκτον στα νότια, το Στόφτον στα δυτικά, το Ράντολφ στα βορειοανατολικά και το Χόλμπρουκ στα ανατολικά. Η Έιβον είναι 27 χιλιόμετρα νότια της Βοστώνης.

## Δημογραφικά στοιχεία
Στην απογραφή του 2000,  υπήρχαν 4.443 άτομα, 1.705 νοικοκυριά και 1.220 οικογένειες που κατοικούσαν στην πόλη. Η πυκνότητα πληθυσμού ήταν 391.7 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Υπήρχαν 1.740 οικιστικές μονάδες, με μέση πυκνότητα 153.4 μονάδες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η φυλετική σύνθεση της πόλης ήταν 93,45% Λευκοί, 3,74% Αφροαμερικάνοι, 0,27% Ιθαγενείς Αμερικάνοι, 0,92% Ασιάτες, 0,77% από άλλες φυλές και 0,86% από δύο ή περισσότερες φυλές. Ισπανόφωνοι ή Λατίνοι οποιασδήποτε φυλής ήταν το 1,44% του πληθυσμού. 

Υπήρχαν 1.705 νοικοκυριά, από τα οποία το 26,7% είχε παιδιά κάτω των 18 ετών, που ζούσαν μαζί τους, το 55,5% ήταν παντρεμένα ζευγάρια που ζούσαν μαζί, το 12,0% είχε γυναίκα ιδιοκτήτη, χωρίς το παρόν συζύγων και το 28,4% δεν ήταν οικογένειες. Από όλα τα νοικοκυριά, το 23,5% αποτελούνταν από άτομα και το 12,3% είχε κάποιον που ζούσε μόνος του και ήταν 65 ετών ή μεγαλύτερος. Το μέσο μέγεθος νοικοκυριού ήταν 2,61 και το μέσο οικογενειακό μέγεθος ήταν 3,13.

Η ηλικιακή κατανομή ήταν 22,5% κάτω των 18 ετών, 7,0% από 18 έως 24, 28,8% από 25 έως 44, 24,2% από 45 έως 64 και 17,6% σε ηλικία 65 ετών και άνω. Η διάμεση ηλικία ήταν τα 40 έτη. Για κάθε 100 γυναίκες, υπήρχαν 91,8 άνδρες. Για κάθε 100 γυναίκες ηλικίας 18 ετών και άνω, υπήρχαν 88,0 άνδρες.

Το μεσαίο οικογενειακό εισόδημα ήταν 50.305$ και το μεσαίο οικογενειακό εισόδημα ήταν 60.625$. Τα αρσενικά είχαν μεσαίο εισόδημα 41.582$ έναντι 32.837$ για τις γυναίκες. Το κατά κεφαλήν εισόδημα για την πόλη ήταν 24.410$. Περίπου το 4,3% των οικογενειών και το 6,6% του πληθυσμού ήταν κάτω από το όριο της φτώχειας, συμπεριλαμβανομένου του 12,5% των ατόμων κάτω των 18 ετών και του 4,2% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω.

Όλα τα στοιχεία για τον πληθυσμό προέρχονται από εκτιμήσεις και απογραφές του γραφείου απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών.

## Κυβέρνηση
Η Έιβον διοικείται από ένα τριμελές συμβούλιο εκλεκτών, που διορίζουν έναν διαχειριστή της πόλης, για να εκτελεί τις καθημερινές εκτελεστικές λειτουργίες του Διοικητικού Συμβουλίου. Η νομοθεσία θεσπίζεται σε Συνέλευση Ανοιχτής Πόλης.

## Εκπαίδευση
Η Σχολική Περιοχή Έιβον εξυπηρετεί την Έιβον.

## Μεταφορά
Η πόλη εξυπηρετείται από την Αρχή Μεταφορών της Περιοχής Μπρόκτον και την Αρχή Μεταφορών του Κόλπου της Μασαχουσέτης (MBTA), οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες δημόσιας συγκοινωνίας προς το Μπρόκτον και τη Βοστώνη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα του Δήμου Έιβον

Κατηγορία:Πόλεις της Μασαχουσέτης
Ράμσλο (Σάτερλαντ)

μικρογραφία|Ενοριακός Ναός του Αγίου Ιακώβου
Το **Ράμσλο**  (γερμανικά: Ramsloh, Φριζική γλώσσα του Σάτερλαντ: ** ) είναι τμήμα του δήμου Σάτερλαντ στην περιφέρεια Κλόππενμπουργκ στην Κάτω Σαξονία και έδρα της δημοτικής διοίκησης.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται ανατολικά της εθνικής οδού Β 72. Νότια βρίσκεται το Σάρρελ (Scharrel), βόρεια το Στρύκλινγκεν (Strücklingen). Το φυσικό καταφύγιο "Esterweger Dose" βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της περιοχής. Η πόλη διασχίζεται από τη σιδηροδρομική γραμμή Κλόππενμπουργκ - Όκολτ (Cloppenburg-Ocholt).

## Ιστορία
Στη δεκαετία του 1850, το Ράμσλο είχε 896 κατοίκους, διαμοιρασμένους μεταξύ των αγροτικών κοινοτήτων Ράμσλο (380), Χόλλεν (354) και Χόλλενερ Μόορ (Hollener Moor) (162). Το 1910 το Ράμσλο είχε 1012 κατοίκους.

Στη δεκαετία του 1850 υπήρχαν δύο σχολεία στην περιοχή, ένα στο Ράμσλο με 120 μαθητές και ένα στο Hollener Moor με 22 μαθητές.

### Οικόσημο
Το οικόσημο απεικονίζει καθιστή, νεανική βασιλική μορφή (Karolus Rex) se κόκκινο σε χρυσό (κίτρινο) θρόνο καλυμμένο με μαύρο καρό μαξιλάρι, με χρυσό (κίτρινo) ένδυμα, χρυσό (κίτρινο) μανδύα με μπλε κούμπωμα και χρυσά (κίτρινα) παπούτσια με μπλε εξαρτήματα. Στο αριστερό χέρι ένα χρυσό (κίτρινο) σκήπτρο με κρίνο, στο ανασηκωμένο δεξιό μια χρυσή (κίτρινη) σφαίρα. Πάνω από αυτό, που επιπλέει στην επάνω δεξιά γωνία, είναι μια μικρή χρυσή (κίτρινη) ασπίδα που περιέχει μαύρο δικέφαλο αετό σε χρυσό (κίτρινο) φόντο.

Το οικόσημο, που απονεμήθηκε στο Ράμσλο από τον Υπουργό Εσωτερικών της Κάτω Σαξονίας στις 16 Σεπτεμβρίου 1954, προέρχεται από τη μεσαιωνική κρατική σφραγίδα του Σάτερλαντ. Το οικόσημο δείχνει τον Καρλομάγνο (Carolus Magnus), ο οποίος, σύμφωνα με τον μύθο, είχε εγγυηθεί στους Φριζίους εκτεταμένα δικαιώματα ελευθερίας τους. Και οι τρεις πρώην δήμοι της Saterland έχουν παρόμοια οικόσημα που δείχνουν τον Καρλομάγνο και αποτελεί, κατ' αυτόν τον τρόπο, υπενθύμιση της κοινής διοικητικής παράδοσης.

### Συγχωνεύσεις
Ως αποτέλεσμα της μεταρρύθμισης της τοπικής κυβέρνησης τον Μάρτιο του 1974, το  Ράμσλο το Σάρρελ και το Στρύκλινγκεν σχημάτισαν τον ενιαίο Δήμο του Σάτερλαντ.

## Οικονομία και υποδομές
Στο Ράμσλο , το γυμνάσιο του Σάτερλαντ και το "Laurentius-Siemer-Gymnasium" βρίσκονται σε ενιαίο σχολικό κέντρο.

Νοτιοδυτικά του χωριού βρίσκεται ο ναυτικός ραδιοφωνικός σταθμός "Rhauderfehn" .

## Προσωπικότητες (επιλογή)
* Χέρμαν Μπίττερ (Hermann Bitter) (1897–1982), Γερμανός πολιτικός (κέντρο)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα του δήμου Saterland

Κατηγορία:Πόλεις της Κάτω Σαξονίας
Άνκλαμ

Το **Άνκλαμ** (γερμ. *Anklam*) είναι πόλη στη Δυτική Πομερανία της Γερμανίας, με πληθυσμό 12.288 κατοίκους το 2020. Το Άνκλαμ είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Πεένε, μόλις 8 χιλιόμετρα από τις εκβολές του στο «Κλάινες Χαφ», δηλαδή το δυτικό μέρος της Λιμνοθάλασσας του Στετίνου.

Το Άκλαμ δημιουργήθηκε ως οχυρό των Βενδών Σλάβων και απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1244 και έγινε μέλος της Χανσεατικής Ένωσης. Η πόλη κατά τη διάρκεια του τριακονταετή πολέμου κατακτήθηκε από τους Σουηδούς και έγινε τμήμα της Σουηδικής Πομερανίας. Μετά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο το νότιο τμήμα της πόλης έγινε τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η πόλη υπέστη καταστροφές και κατά τη διάρκεια του Επταετή Πολέμου. Το 1815 έγινε τμήμα της Πρωσίας. Η πόλη ουσιαστικά ισοπεδώθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς και τον ρωσικό στρατό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Φελισιέ ντ' Αιζάκ

Η **Φελισιέ-Μαρί-Εμιλί ντ' Αιζάκ** (γαλλ. *Félicie-Marie-Emilie d'Ayzac*, 1801 – 26 Μαρτίου 1881) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας, ποιήτρια και ιστορικός της τέχνης.

Η Φελισιέ γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν μαθήτρια στην καθολική Μονή του Αγίου Διονυσίου. Συνέγραψε μυθιστορήματα και έργα που αναφέρονται στην ιστορία της γαλλικής μεσαιωνικής τέχνης. Πέθανε στην κωμόπολη Μπον-Ανκόντρ της Νέας Ακουιτανίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αιζάκ, Μαρία-Ευτυχία-Αιμιλία» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 671

Ντ Αιζακ, Φελισιε
Λουί Ωβραί

Ο **Λουί Ωβραί** (γαλλ. *Louis Auvray*, 7 Απριλίου 1810 &ndash; 27 Απριλίου 1890) ήταν Γάλλος γλύπτης και κριτικός της τέχνης, που γεννήθηκε στην πόλη Βαλανσιέν και ήταν αδελφός του ζωγράφου Φελίξ Ωβραί.

Ο Λουί Ωβραί ήταν μαθητής του Πιερ-Ζαν Νταβίντ ντ' Ανζέ. Ειδικεύθηκε στις προτομές και συνέχισε τη σύνταξη του *Dictionnaire Général des Artistes de l'école française depuis l'origine des arts du dessin jusqu'à nos jours*, που είχε αρχίσει ο Εμίλ Μπελιέ ντε Λα Σαβινιερί (*Émile Bellier de La Chavignerie*). Απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 80 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Geneviève Bresc-Bautier, Isabelle Leroy-Jay Lemaistre, *Musée du Louvre. département des sculptures du Moyen Âge, de la Renaissance et des temps modernes. Sculpture française II. Renaissance et temps modernes. vol. 1 Adam - Gois*, Réunion des musées nationaux editions, Παρίσι 1998
* Simone Hoog, *Musée national de Versailles. Les sculptures. I- Le musée*, Réunion des musées nationaux, Παρίσι 1993

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Κατάλογος αρχηγών κυβέρνησης της Γρενάδας

To παρόν λήμμα αποτελεί ένα κατάλογος των αρχηγών κυβερνήσεως της Γρενάδας, από την ίδρυση του γραφείου του Επικεφαλής Υπουργού το 1960 μέχρι σήμερα.

## Αρχηγοί της κυβέρνησης πριν την ανεξαρτησία (1960-1974)

### Επικεφαλής Υπουργοί της Γρενάδας (1960-1967)

### Πρωθυπουργοί (Premiers) της Συνδεδεμένης Πολιτείας της Γρενάδας (1967-1974)

Κατηγορία:Γρενάδα