open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλέξανδρος ντε Μπωαρναί

Ο **Αλέξανδρος-Φραγκίσκος-Μαρί**, γαλλ. Alexandre-François-Marie de Beauharnais (28 Μαΐου 1760 - 23 Ιουλίου 1794) από τον Οίκο του Μπωαρναί ήταν υποκόμης του Μπωαρναί, μορφή της πολιτικής και στρατηγός κατά τη Γαλλική Επανάσταση. Ήταν ο πρώτος σύζυγος της Ιωσηφίνας Τασέρ ντε Λα Παζρί, η οποία έπειτα παντρεύτηκε τον Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη αυτοκράτορα των Γάλλων και έγινε αυτοκράτειρα της πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Ο Αλέξανδρος ντε Μπωαρναί εκτελέστηκε στην γκιλοτίνα κατά την Περίοδο της Τρομοκρατίας καθώς θεωρήθηκε υπεύθυνος για την απώλεια της Μάιντζ και κατηγορήθηκε για προδοσία στις 23 Ιουλίου του 1794 (ημέρα θανάτου του). 

## Καταγωγή
Γεννήθηκε στο Φορ-Ρουαγιάλ (σημερινό Φορ-ντε-Φρανς) της Μαρτινίκας (νησιού στα ανατολικά της Καραϊβικής). Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου Ε΄ υποκόμη του Λα Φερτέ-Μπωαρναί και της Μαρίας-Ερριέττας Πυβάρ ντε Σαστυλέ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φραγκίσκος Δ΄ μαρκήσιος του Λα Φερτέ-Μπωαρναί.

## Σταδιοδρομία
Ο Αλέξανδρος πολέμησε για τον στρατό του Λουδοβίκου ΣΤ΄ στον Πόλεμο της Αμερικανικής Επανάστασης. Αργότερα έγινε εκπρόσωπος των ευγενών της επαρχίας του Μπλουά στη Γενική Συνέλευση του 1789 και πρόεδρος της Εθνικής Συνταγματικής Συνέλευσης από τις 19 Ιουνίου ως τις 3 Ιουλίου 1791 και από τις 31 Ιουλίου ως τις 14 Αυγούστου 1791. Έγινε στρατηγός το 1792 κατά τη διάρκεια των Γαλλικών Επαναστατικών Πολέμων· αρνήθηκε τον Ιούνιο του 1793 να γίνει υπουργός Πολέμου. Ονομάστηκε Γενικός Διοικητής της Στρατιάς του Ρήνου το 1793.

## Το τέλος του
Στις 2 Μαΐου 1794 η Επιτροπή της Γενικής Ασφάλειας διέταξε τη σύλληψή του. Κατηγορήθηκε ότι είχε ισχνά αμυνθεί το Μάιντς κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του 1793. Θεωρήθηκε ένας αριστοκράτης *ύποπτος* και φυλακίστηκε στη Φυλακή Κάρμες· καταδικάστηκε σε θάνατο κατά την Περίοδο της Τρομοκρατίας. Η σύζυγός του Ιωσηφίνα φυλακίστηκε στην ίδια φυλακή στις 21 Απριλίου 1794, αλλά ελευθερώθηκε έπειτα από τρεις μήνες, όταν καταδικάστηκε ο Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος. Ο Αλέξανδρος καρατομήθηκε στη λαιμητόμο μαζί με τον ανιψιό του Αυγουστίνο στην Πλατεία της Επανάστασης (σημερινή πλατεία Ομόνοιας) στο Παρίσι, πέντε μόνο ημέρες πριν την καθαίρεση και εκτέλση του Ροβεσπιέρου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στο Παρίσι στις 13 Δεκεμβρίου 1779 την Ιωσηφίνα Τασέρ ντε Λα Παζρί, κόρη του Ζοζέφ-Γκασπάρ Τασέρ ντε Λα Παζρί και απέκτησαν τέκνα:
* Ευγένιος 1781-1824, διοικητής της Στρατιάς της Ιταλίας, αντιβασιλιάς της Ιταλίας, 1ος δούκας του Λόιχτενμπεργκ.
* Ορτανσία 1783-1837, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Βοναπάρτη  βασιλιά της Ολλανδίας, αδελφό του Ναπολέοντα Α΄.

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "A listing of the descendants of the Beauharnais family". genealogy.euweb.cz.
* https://www.lanouvellerepublique.fr/blois/guillotines-celebres-la-tragique-fin-de-vie-d-alexandre-de-beauharnais-maire-de-la-ferte-beauharnais-au-18eme-siecle

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Μπωαρναί
Μυλοπόταμος Δράμας

Ο **Μυλοπόταμος** είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας σε υψόμετρο 90 μέτρα.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Ο Μυλοπόταμος βρίσκεται στην πεδιάδα της Δράμας σε απόσταση 7 χλμ. δυτικά από το κέντρο της πόλης, κοντά στη συμβολή της ΕΟ Δράμας - Σερρών με την ΕΟ Δράμας - Κάτω Νευροκοπίου που καταλήγει στα σύνορα Ελλάδας - Βουλγαρίας.

Η λίμνη Μυλοποτάμου είναι ταμιευτήρας που κατασκευάστηκε το 1992 με σκοπό την συλλογή των νερών και ο οποίος έχει μέγιστη χωρητικότητα περίπου 250.000 κυβικά μέτρα νερού. Στα νερά της αρκετοί κάτοικοι της περιοχής ασχολούνται ερασιτεχνικά με το ψάρεμα ενώ έχει παρατηρηθεί να βρίσκουν στις θαμνώδεις όχθες της κορμοράνοι, ερωδιοί, λευκοτσικνιάδες κ.α. Στη δυτική άκρη του χωριού είναι το ενυδρείο Μυλοποτάμου Δράμας που αποτελεί μια προσπάθεια αναπαράστασης της λεπτής και εύθραυστης ισορροπίας των φυσικών υδροβιότοπων, φιλοξενεί είδη της πανίδας από τα συμπλέγματα των ποταμών Νέστου και Στρυμόνα, ανήκει στη Δημοτική Επιχείρηση του Δήμου Δράμας (ΔΕΚΠΟΤΑ) και στεγάζεται σε παλιό ανακαινισμένο υδρόμυλο, διπλά στις πηγές του Μυλοποτάμου.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό Μυλοπόταμος υπήρχε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με το όνομα *Τουρκοχώρι*. Οι κάτοικοι αποτελούνταν από ντόπιο χριστιανικό πληθυσμό αλλά και μουσουλμάνους καθώς και οικογένειες από την Αίγυπτο τους οποίους είχαν εγκαταστήσει Τούρκοι επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ως δούλους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών αποχώρισε ο μουσουλμανικός τουρκικός πληθυσμός και εγκαταστάθηκαν αρχικά 80 οικογένειες προσφύγων (303 άτομα)** από την Ανατολική Θράκη και από τον Εύξεινο Πόντο. Η πλειοψηφία του πληθυσμού του χωριού είναι ποντιακής καταγωγής, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους κατάγονται από το Ακ-Νταγ Ματέν, το Αμπές (σήμερα Σεβάστεια) και τη Σάντα.

Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1919 ως *Παπάζ Κιόι* στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βησωτσάνης. Το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Μυλοπόταμος . Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης  αποτελεί τη δημοτική κοινότητα Μυλοποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δράμας του Δήμου Δράμας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 599 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λίμνη Μυλοποτάμου Δράμας στο https://www.youtube.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Γεωγραφία της Πολωνίας

Η **[[Πολωνία]]** είναι χώρα της Κεντρικής Ευρώπης. Έχει έκταση 312.679 τ.χλμ. και το μεγαλύτερο μέρος της χώρας έχει εύκρατο κλίμα. Βρίσκεται στη Βόρεια Ευρωπαϊκή Πεδιάδα. Η Πολωνία είναι σε μεγάλο βαθμό πεδινή. Η πολωνική πεδιάδα εκτείνεται από τις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας στο βορρά μέχρι τα Καρπάθια Όρη στα νότια. Ωστόσο, εντός του πολωνικού τμήματος της μεγάλης Ευρωπαϊκής πεδιάδας υπάρχουν πολλοί, μικροί γεωγραφικοί σχηματισμοί.

Οι πολωνικές ακτές της Βαλτικής έχουν δύο φυσικά λιμάνια: ένα μεγάλο στην περιοχή Γκντανσκ-Γκντύνιας, και ένα μικρότερο κοντά στο Στσέτσιν στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας. Η βορειοανατολική περιοχή, επίσης γνωστή ως Επαρχία των Λιμνών της Μαζουρίας, έχει πάνω από 2.000 λίμνες, έχει πυκνά δάση και είναι αραιοκατοικημένη. Νότια της "επαρχίας των λιμνών" βρίσκεται μια μεγάλη πεδιάδα που εκτείνεται μέχρι τα Σουδητικά όρη στα σύνορα με τη Τσεχία και τη Σλοβακία (στα νοτιοδυτικά) και τα Καρπάθια στα σύνορα με την Τσεχία, τη Σλοβακία και την Ουκρανία (στα νοτιοανατολικά). Η κεντρική πεδιάδα σχηματίστηκε από την διάβρωση των παγετώνων στην εποχή των παγετώνων κατά τη γεωλογική εποχή του Πλειστόκαινου. Η Πολωνία συνορεύει με τη Γερμανία στα δυτικά, με την Τσεχία και τη Σλοβακία στα νότια, με την Ουκρανία και τη Λευκορωσία προς τα ανατολικά, ενώ στα βορειοανατολικά συνορεύει με τη Λιθουανία και τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Škoda Kodiaq

Το **Škoda Kodiaq** είναι ένα μεσαίο crossover SUV αυτοκίνητο που παράγεται από την τσεχική αυτοκινητοβιομηχανία Škoda Auto, από τον Μάρτιο του 2017. Το μοντέλο είναι μεγαλύτερο από τα SUV Škoda Kamiq και Škoda Karoq, ενώ ειδικά η κορυφαίας ισχύος έκδοση **Škoda Kodiaq TSI RS**, που κατασκευάζεται από τον Ιούνιο του 2021, είναι το ταχύτερο και ακριβότερο αυτοκίνητο της εταιρείας και η επίσημη ναυαρχίδα της Škoda.

## Αμάξωμα

Στα πλαίσια της πολιτικής του Ομίλου Volkswagen, το Škoda Kodiaq μοιράζεται την πλατφόρμα Volkswagen Group MQB platform με τα Volkswagen Tiguan Allspace και SEAT Tarraco. Ωστόσο, το Kodiaq είναι μεγαλύτερο σε μήκος από το Tiguan και προσφέρει και μια 7-θέσια εκδοχή (ενώ η εκδοχή Tiguan Allspace είναι στάνταρ 7-θέσια). Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του Kodiaq είναι μόλις 0,33 - νούμερο κορυφαίο για μεσαίο crossover SUV.

## Ενεργητική και παθητική ασφάλεια

Το Škoda Kodiaq απέσπασε την μέγιστη δυνατή επίδοση 5 στα 5 αστέρια στις δοκιμές πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 2017, καθώς μετρήθηκε στα εξής ποσοστά:

* Συνολική προστασία επιβατών = 
* 35,3 πόντοι ή 92% στην προστασία ενηλίκων,
* 38,2 πόντοι ή 77% στην προστασία ανηλίκων,
* 6,5 πόντοι ή 54% για τα συστήματα ασφαλείας που διαθέτει στάνταρ και
* 30,0 πόντοι ή 71% στην προστασία πεζών, σε προσομοίωση πρόσκρουσης με πεζούς.

## Ανανέωση του 2021

Τον Απρίλιο του 2021, η Škoda κυκλοφόρησε μια ανανεωμένη εκδοχή του μοντέλου, με έναν ελαφρύ αισθητικό εκσυγχρονισμό.

## Τεχνικά στοιχεία

1 Μόνο στην Κίνα.
2 Από 11/2018 στα 400 N·m στις 1.900–3.300 στροφές το λεπτό.

## Πωλήσεις

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Škoda Kodiaq

Kodiaq
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Κατηγορία:Τσεχικά αυτοκίνητα
Παλαιοβαρβάσαινα Ηλείας

Η **Παλαιοβαρβάσαινα** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 83 μέτρων.

## Γενικά στοιχεία
Η Παλαιοβαρβάσαινα βρίσκεται στο κέντρο του νομού σε απόσταση περίπου 10 χιλιόμετρα ανατολικά του Πύργου. Οι κάτοικοί του καλλιεργούν ελιές, εσπεριδοειδή και λιγότερο σταφίδα και αμπέλια. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λετρίνων. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και τον Κάμπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Παλαιοβαρβασαίνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 327 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 158.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Παλάτας Ηλείας

Ο **Παλάτας** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας το οποία  βρίσκεται σε απόσταση 5 χιλιόμετρα δυτικά του Πύργου και 9 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Κατάκολου. Το χωριό αποτελεί την ανατολική συνέχεια του Αγίου Ιωάννη ενώ μέσα από αυτό περνάει η επαρχιακή οδός Πύργου - Κατακόλου. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αγίου Ιωάννου Λετρίνων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Ιωάννη, την Κυανή Ακτή και το Τραγανό αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 109 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Άγιος Ιωάννης Πύργου Ηλείας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Άγιος Ιωάννης (τοπωνύμια)]]*

Ο **Άγιος Ιωάννης** ή **Άγιος Ιωάννης Λετρίνων** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται σε απόσταση 5,5 χλμ. Δ.του Πύργου και 8 χλμ. ΒΑ. του Κατάκολου ενώ μέσα από αυτό περνάει η επαρχιακή οδός Πύργου - Κατακόλου. Θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η Ιερά  Μονή Εισοδιωτίσσης, δυτικά του χωριού, η οποία είναι αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου και μέχρι το 1974 ήταν μετόχι της Μονής Σκαφιδιάς. Η εκκλησία της είναι σε μία μικρή σπηλιά στο βράχο, χρονολογίας του 15ου αιώνα. Από το 1974 ιδρύθηκε Σχολή Αγιογραφίας και Βυζαντινής μουσικής που στεγάζεται στο κτίριο μπροστά από την εκκλησία και η Μονή έγινε ανεξάρτητη. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1835 με την ονομασία *Άγιος Ιωάννης Λετρίνων* να ανήκει στον τότε δήμο Λετρίνων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Παλάτα, την Κυανή Ακτή και το Τραγανό αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 684 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 471. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,125 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστοσελίδα της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής & Αγιογραφίας

## Σημείωση
Στην Ηλεία και το δήμο Ήλιδος υπάρχει ο ομώνυμος οικισμός Άγιος Ιωάννης Αμαλιάδος.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Σέργιος Γεωργίεβιτς του Λόιχτενμπεργκ

Ο **Σέργιος Γεωργίεβιτς** (4 Ιουλίου 1890 - 7 Ιανουαρίου 1974) από τον Οίκο του Μπωαρναί ήταν ο 8ος δούκας του Λόιχτενμπεργκ και πρίγκιπας Ρομανόβσκυ από το 1942, που διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο -ετεροθαλή- αδελφό του, ως το 1974.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος (ο μόνος από τον 2ο γάμο) του Γεωργίου Μαξιμιλιάνοβιτς 6ου δούκα του Λόιχτενμπεργκ και της 2ης συζύγου του Αναστασίας των των Πετρόβιτς-Νιέγκος, κόρης του Νικολάου βασιλιά του Μαυροβουνίου.

Γεννήθηκε στο Πέτερχοφ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και απεκαλείτο *Αυτού Γαληνοτάτη Υψηλότης* από τη γέννησή του ως το 1899, οπότε του δόθηκε η κλήση *Αυτού Υψηλότης*. Η πρώτη σύζυγος τού Γεωργίου, η Θηρεσία Πετρόβνα του Όλντενμπουργκ, είχε αποβιώσει το 1883· έξι έτη μετά ο Γεώργιος πρόσεξε την Αναστασία πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου στον γάμο της αδελφής αυτής Μιλίτσας. Ο Γεώργιος και η Αναστασία σύντομα παντρεύτηκαν και έκαναν δύο τέκνα, τον Σέργιο και την Ελένα. Ωστόσο η Αναστασία τον διαζεύχθηκε το 1906 με σκοπό να παντρευτεί τον Νικόλαο Νικολάγιεβιτς μεγάλο δούκα της Ρωσίας. 

Ο Σέργιος γνώρισε στον πατριό του Νικόλαο Νικολάγιεβιτς τον Αλέξανδρο Αντρέγιεβιτς Σβέτσιν, ο οποίος ήταν γνωστός για την θρησκοληψία του και το ενδιαφέρον του στον μυστικισμό. Ο μεγάλος δούκας απεβίωσε το 1929 και ο Σέργιος, μαζί με την αδελφή του Ελένα, παραβρέθηκε στη εξόδιο ακολουθία εκείνου. Ο Σέργιος απεβίωσε στη Ρώμη και τάφηκε στο μη καθολικό κοιμητήριο για ξένους στο προάστιο Τεστάτσο. Ήταν ο τελευταίος δούκας του Λόιχτενμπεργκ· ο επόμενος που διεκδικεί τον τίτλο, είναι απόγονος μοργανατικού γάμου και έτσι έχει χάσει τη σειρά διαδοχής στον θρόνο της Ρωσίας και της Βαυαρίας (ο Γεώργιος ήταν δισεγγονός του Μαξιμιλιανού Α΄ της Βαυαρίας).

## Πηγές
*  Massie, Robert K. (1967). Nicholas and Alexandra. Random House, Inc. p. 244.
* Ferro, Marc; Brian Pearce (1990). Nicholas II: Last of the Tsars. Oxford University Press. p. 45.
* Curtis Perry, John; Constantine V. Pleshakov (1999). The Flight of the Romanovs: A Family Saga. Basic Books. p. 212.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Μπωαρναί
Χανάκια Ηλείας

Τα **Χανάκια** είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 50 μέτρα, ο οποίος  βρίσκεται σε απόσταση 9 χιλιομέτρων ΒΔ. του Πύργου και 11 χιλιομέτρων Ν.-ΝΑ. από την Αμαλιάδα. Δίπλα από το χωριό περνάει ΕΟ Πάτρας - Πύργου (ΕΟ9). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αλποχωρίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Αλποχώρι και το Καπανδρίτι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αλποχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιαρδάνου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 436 κατοίκουςενώ μα την απογραφή 2011 είχε 469.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Γιολάντα του Λουζινιάν

Η **Γιολάντα του Λουζινιάν** ή **Γιολάντα Α΄ των Λουζινιάν, κόμισσα του Λα Μαρς** (Ανγκουλέμ, 24 Μαρτίου 1257 - 30 Σεπτεμβρίου 1314) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν Γαλλίδα ευγενής.

## Βιογραφία
Ήταν τo τρίτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Ούγου ΙΒ΄ του Λουζινιάν και της συζύγου του Ιωάννας του Φουζέρ. Η Γιολάντα είχε δυο μεγαλύτερους αδελφούς και τρεις μικρότερες αδελφές.

Διαδέχθηκε (1308) τον αδελφό της Γκυ του Λουζινιάν και του Ανγκουλέμ σαν κυρία του Λουζινιάν και κόμισσα του Μαρς. Την κομητεία του Ανγκουλέμ αντίθετα πώλησαν οι αδελφές της Ιωάννα και Ισαβέλλα στον Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας, ο οποίος την προσάρτησε στο Γαλλικό Στέμμα. Με τον θάνατο της μητέρας της, λίγο μετά το 1273, η Γιολάντα κληρονόμησε και τη Φουζέρ. Ο πατέρας της σκοτώθηκε στην Η΄ Σταυροφορία στο πλευρό του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας· η ίδια ήταν τότε 13 ετών (1270). Με τον θάνατο της Γιολάντας (30 Σεπτεμβρίου 1314) η κομητεία του Λα Μαρς προσαρτήθηκε από τον Φίλιππο Δ΄ τον Ωραίο στο Γαλλικό στέμμα, που την έδωσε ως δώρο στον γιο και διάδοχό του Κάρολο (Δ΄).

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πριν το 1281 τον πρώτο της σύζυγο Ελί Ρουντέλ, κύριο του Πονς και κύριο του Μοντινιάκ. Μαζί του απέκτησε:

* Ρενώ Δ΄ του Πονς και του Μπερζεράκ.
* Γιολάντα του Πονς, παντρεύτηκε τον Φούλκωνα Γ΄, βαρόνο της Ματ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Les Sires de Pons et leurs Alliances (dont la maison de Rabaine).
*Medieval Lands "Angoulême".

Κατηγορία:Οίκος των Λουζινιάν
Έπαυλη Γιούζεφ Ρίχτερ

Η **Έπαυλη Γιούζεφ Ρίχτερ** (πολωνικά: *Willa Józefa Richtera*) είναι έπαυλη που βρίσκεται στην οδό Σκορούπκι 10/12 (πρώην Πλατσόβα) στο πάρκο Μίχαου Κλέπατς, στο Λοτζ της Πολωνίας. 

## Ιστορία
Η έπαυλη χτίστηκε τα έτη 1888-1889, σύμφωνα με το σχέδιο του Πιότρ Μπρουκάλσκι, για τον Γιούζεφ Ρίχτερ. Το κτίριο ακολουθεί τα πρότυπα της Ιταλικής Αναγέννησης, με στοά που βλέπει στον κήπο. Σχεδιάστηκε για χρήση από μία οικογένεια. Μοιραζόταν το πάρκο με τη γειτονική έπαυλη Ρέινχολντ Ρίχτερ. 

Κατά την περίοδο 5 Μαρτίου 1933 έως 26 Απριλίου 1938, η έπαυλη ήταν η κατοικία του βοεβόδα του Λοτζ, Αλεξάντερ Χάουκε-Νόβακ. Το 1939, η Γκερτρούντε Πάουλα Ράμις (το τελευταίο μέλος της οικογένειας Ρίχτερ), πούλησε την έπαυλη, μαζί με τα έπιπλα, στον Χέλμουτ Μπίντερμαν. 

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το κτίριο στέγασε ένα ορφανοτροφείο και στη συνέχεια το Γραφείο Μητρώου του Λοτζ-Πολέσιε. Μετά την αγορά του κτηρίου από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Λοτζ, το πανεπιστήμιο τοποθέτησε εκεί το Διεθνές Κέντρο Εκπαίδευσης, το οποίο βρισκόταν στη έπαυλη μέχρι το τέλος του ακαδημαϊκού έτους 2006-2007. Από το 2009, τα γραφεία διοίκησης του Πρύτανη βρίσκονται στη έπαυλη. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  
* Η έπαυλη του Γιούζεφ Ρίχτερ (φωτογραφίες) 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λοτζ
Κατηγορία:Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Λοτζ
Βάλμη Ηλείας

Η **Βάλμη** είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 212 μέτρων, σε κοντινή τοποθεσία ανατολικά της τεχνητής λίμνης Πηνειού, κοντά στα διοικητικά όρια με την Αχαΐα. Βρίσκεται σε απόσταση 30 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 34 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 55 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 88 μόνιμοι κάτοικοι.

## Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 και υπήχθη στον τότε δήμο Πύλου Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Πύλου, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Λάτα. Ακολούθως, με το ΦΕΚ 130Α της 12ης Ιουνίου 1919 αποσπάστηκε από την Κοινότητα Λάτα και υπήχθη σε αυτήν του Αγραπιδοχωρίου της οποίας αποτελούσε οικισμό μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Αγραπιδοχωρίου του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Αγραπιδοχωρίου του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας.

## Λοιπά στοιχεία
Το χωριό γνώρισε τη διετία 2007-2008 τη μήνι φυσικών καταστροφών. Το 2007 κάηκε σε δασική πυρκαγιά και το 2008 χτυπήθηκε ολοσχερώς από τον καταστροφικό σεισμό της 8ης Ιουνίου που είχε επίκεντρο την Ανδραβίδα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Βάλμης Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγραπιδοχωρίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Σαν Μπενεντέττο ντελ Τρόντο

To **Σαν Μπενεντέτο ντελ Τρόντο** (ιταλικά: *San Benedetto del Tronto*) είναι παραθαλάσσια πόλη στα Μάρκε, στην κεντρική Ιταλία. Κτισμένη στις εκβολές του ποταμού Τρόντο, είναι το επίκεντρο της Ριβιέρα ντέλε Πάλμε, στην Αδριατική, γνωστή για τους 8.000 φοίνικες διαφόρων ειδών. Με πληθυσμό 47.462 άτομα (2020) είναι ένας από τους πιο πυκνοκατοικημένους ιταλικούς δήμους επί της Αδριατικής και το λιμάνι του είναι ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια στην Αδριατική.

Η πόλη δημιουργήθηκε κατά τον Μεσαίωνα. Από τότε χρονολογείται ο Τόρε Γκαλτιέρι, στο άνω και παλαιότερο τμήμα της πόλης, ύψους 20 μέτρων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άσκολι Πιτσένο
Πατρονικολαίικα Ηλείας

Το **Πατρονικολαίικα** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας με υψόμετρο 0 μέτρα, σε απόσταση 14 χιλιομέτρων Δ.-ΒΔ. του Πύργου και 12 χιλιομέτρων Ν.-ΝΔ. της Αμαλιάδας. Η οργανωμένη παραλία της είναι ανάμεσα στην παραλία Σκαφιδιάς, από τη οποία χωρίζεται με τις εκβολές του Ιάρδανου (Κυράς Λαγκάδι) και στην παραλία Καλακαίικων. Διαθέτει μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα καθώς και κέντρα εστίασης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σκαφιδιάς. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Σκαφιδιά, τη Μονή Σκαφιδιάς και τα Καλακαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σκαφιδιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Απιδούλα Ηλείας

Η **Απιδούλα** (πρώην **Κακαρούκα**) είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 324 μέτρων, σε κοντινή τοποθεσία κατάντη του ποταμού Πηνειού, πολύ κοντά στα διοικητικά όρια με την Αχαΐα και τους οικισμούς Κάλφα και Μασουραίικα. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 32 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 53 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Κάλφα και «111»).

Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 45 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τον τομέα της κτηνοτροφίας.

## Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία **Κακαρούκα** και υπήχθη στον τότε Δήμου Πύλου Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του Δήμου Πύλου, υπήχθη στον τότε Δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Μαζαρακίου της οποίας αποτελούσε οικισμό μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας».

Με το ΦΕΚ 156Α της 8ης Αυγούστου 1928 πήρε τη σημερινή του ονομασία.

Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού Διαμερίσματος Μαζαρακίου του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Μαζαρακίου του «καλλικρατικού» Δήμου Ήλιδας.
### Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Απιδούλας Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μαζαρακίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Σενιγκάλλια

Η **Σενιγκάλλια** (ιταλικά: *Senigallia*) είναι παραθαλάσσια πόλη στα Μάρκε, στην κεντρική Ιταλία. Κτισμένη στις εκβολές του ποταμού Μίζα, στην Αδριατική, περίπου 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Ανκόνα. Έχει πληθυσμό 44.651 άτομα (2020).

## Ιστορία
Η αρχαία Sena Gallica ήταν πόλη της Ούμπρια. Μια αποικία ιδρύθηκε εκεί από τους Ρωμαίους μετά τη νίκη τους επί των Σηνώνων, μάλλον πριν από το 280 π.Χ. Το μέρος αναφέρεται επίσης σε συνδυασμό με τη μάχη στον Μέταυρο το 207 π.Χ. Καταστράφηκε από τον Πομπήιο το 82 π.Χ. και δεν αναφέρεται συχνά μετά. Δεν σώζονται αρχαία ερείπια, μόνο πολύ λίγες επιγραφές. Το όνομα Gallica υπάρχει για να την ξεχωρίζει από τη Saena (Σιένα) στην Ετρουρία. Καταστράφηκε από τον Αλάριχο, οχυρώθηκε από τον έξαρχο Λογγίνο και έγινε τμήμα του Δουκάτου της Πενταπόλεως, αλλά καταστράφηκε από τους Λομβαρδούς τον 8ο αιώνα και από τους Σαρακηνούς τον 9ο αιώνα. Η Σενιγκαλία ισοπεδώθηκε ξανά σε τέτοιο βαθμό από τους πολέμους του Γουέλφων και Γιβελλίνων, και ιδιαίτερα σφοδρά από τον Γκίντο ντα Μοντεφέλτρο, ώστε επιλέχθηκε από τον Δάντη ως το τυπικό παράδειγμα μιας ερειπωμένης πόλης.

Τον 15ο αιώνα πολιορκήθηκε και επανακτήθηκε ξανά και ξανά από τους Μαλατέστα και τους αντιπάλους τους. Ο Σιγισμούνδος Μαλατέστα του Ρίμινι έκτισε ισχυρές οχυρώσεις γύρω από την πόλη το 1450–1455. Η κυριαρχία της Σενιγκαλίας παραχωρήθηκε από τον Πίο Β΄ στον ανιψιό του Αντόνιο Πιτσολομίνι, αλλά οι κάτοικοι της πόλης το 1464 έγιναν ξανά αυτόνομοι από τον Παύλο Β΄, και ο Τζακόμο Πιτσολομίνι το 1472 απέτυχε να την καταλάβει. Ο Πάπας Σίξτος Δ΄ ανέθεσε την κυριαρχία στην οικογένεια Ντέλα Ρόβερε, από την οποία την απέκτησε ο Λαυρέντιος των Μεδίκων το 1516. Μετά το 1624 αποτέλεσε μέρος των εδαφών του Ουρμπίνο.

## Αξιοθέατα
Το Παλάτσο Κομουνάλε χρονολογείται από τον 17ο αιώνα. Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε μετά το 1787. Το κάστρο, γοτθικής προέλευσης, ανακαινίστηκε από τον Μπάκιο Ποντέλι, διάσημο στρατιωτικό αρχιτέκτονα, το 1492, ο οποίος έκτισε επίσης την εκκλησία της Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε από την πόλη. Η Σενιγκάλια ήταν τόπος κατοικίας των Μαστάι-Φερέτι και ο τόπος στον οποίο γεννήθηκε ο Πάπας Πίος Θ΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Πρόδρομος Ηλείας

Ο **Πρόδρομος** είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Πελοπόννησο.

Βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο 380 μέτρων, στο ενδιάμεσο περίπου του Σιμόπουλου και των δυτικών παρυφών του δρυοδάσους της Κάπελης, εγγύς αυτών, ενώ προς τα βορειοδυτικά σε σχετικά μικρή απόσταση απλώνεται και η τεχνητή λίμνη Πηνειού.

Απέχει οδικώς περίπου 32 χιλιόμετρα ανατολικά-βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 35 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 60 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά της Πάτρας. Η απόσταση του με τον άξονα της «Ε.Ο. 111» είναι 5 χιλιόμετρα (ύψος νότια της Αγίας Τριάδας).

Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 174 μόνιμοι κάτοικοι. Η τοπική οικονομία βασίζεται κυρίως στην πρωτογενή παραγωγή και συγκεκριμένα στον τομέα της κτηνοτροφίας.

## Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία **Χαλαμπρέζα** και υπήχθη στον τότε Δήμο Πύλου Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του Δήμου Πύλου, υπήχθη στον τότε Δήμο Πηνειίων.

Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Μαζαρακίου της οποίας αποτελούσε οικισμό μέχρι την κατάργηση  της και την επαναθέσπιση δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας».

Με το ΦΕΚ 156Α της 8ης Αυγούστου 1928 πήρε τη σημερινή του ονομασία.

Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού Διαμερίσματος Μαζαρακίου του Δήμου Πηνείας. Σήμερα και βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καλλικράτης» αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Μαζαρακίου του Δήμου Ήλιδας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πρόδρομου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μαζαρακίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Άγιοι Απόστολοι Ηλείας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Άγιοι Απόστολοι]]

Οι *'Άγιοι Απόστολοι*' είναι πεδινό χωριό της [[Νομός Ηλείας|Ηλείας]] στην [[Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας]] με υψόμετρο 128 μέτρα σε απόσταση 10 [[Χιλιόμετρο|χλμ.]] βόρεια του [[Πύργος Ηλείας|Πύργου]].

== Διοικητική εξέλιξη ==
Η παλιά του ονομασία είναι *Βυτινέϊκα* ή *Μαλακάσι'' και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λετρίνων. Το 1931 με το ΦΕΚ 301Α - 29/08/1931 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 μετονομάστηκε σε Άγιοι Απόστολοι. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αγίων Αποστόλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιαρδάνου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 95 κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Μαρία Αμαλία της Βάδης

Η **Μαρία Αμαλία** (γερμ. *Marie Amelie von Zähringen von Baden*, 11 Οκτωβρίου 1817 - 17 Οκτωβρίου 1888) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα της Βάδης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Χάμιλτον.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Αμαλία Ελισάβετ Καρολίνα* γεννήθηκε στην Καρλσρούη και ήταν το πέμπτο παιδί και η τρίτη κόρη του Καρόλου της Βάδης και της Στεφανίας ντε Μπωαρναί, κόρης του Κλωντ, 2ου Κόμη του Ρος-Μπαριτώ. Ήταν 3η εξαδέλφη του Ναπολέοντα Γ΄ των Γάλλων και φίλη της συζύγου του, Ευγενίας ντε Μοντίχο. 

Η μητέρα της είχε υιοθετηθεί από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Η Μαρία Αμαλία είχε δύο αδέλφια: τη Λουίζα Αμαλία, σύζυγο του Γουσταύου, Διαδόχου Πρίγκιπα της Σουηδίας, που η κόρη τους, Καρόλα, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο της Σαξονίας. Η άλλη αδελφή ήταν η Ιωσηφίνα, μητέρα της Στεφανίας του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν (συζύγου του Πέτρου Ε΄ της Πορτογαλίας) και του Καρόλου Α΄ της Ρουμανίας.

Παντρεύτηκε τον Σκώτο ευγενή Ουίλλιαμ Χάμιλτον, Μαρκήσιο του Ντάγκλας & Κλάιντσντεϊλ, μοναχογιό του 10ου Δούκα του Χάμιλτον. Έπειτα από τον γάμο εγκαταστάθηκε στο Κάστρο Μπρόντικ στη νήσο Άρραν, που κτίστηκε προς τιμή της σε βαυαρικό ρυθμό. Έπειτα μετακινήθηκε στο Ανάκτορο Χάμιλτον στο Λάναρκσιρ της Σκωτίας. Ο σύζυγός της διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1852 ως *11ος Δούκας του Χάμιλτον* και ζούσε στο Μπάντεν-Μπάντεν και στο Παρίσι.

Αυτή και ο σύζυγός της συνόδευσαν τον Ναπολέοντα Γ΄ κατά την επίσημη είσοδό του στο Παρίσι το 1852. Ο αυτοκράτορας των Γάλλων την επισκέφθηκε το 1860 στη Βάδη, σε ένα δημοφιλές θερινό θέρετρο για την ανώτερη τάξη του Παρισιού. Επίσης η Μαρία Αμαλία συνόδευσε τον αυτοκράτορα το 1855 σε μία εορτή προς τιμή του Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας και στη βάπτιση του Ναπολέοντα, Αυτοκρατορικού Πρίγκιπα, το 1856. Η αυτοκράτειρα Ευγενία, που ήταν φίλη της, έμενε συχνά σε αυτήν, όταν επισκεπτόταν τη Βάδη ή τη Σκωτία. Η Ευγενία έκανε πολλούς να θυμώσουν, καθώς επέμενε η Μαρία Αμαλία να προηγείται και να κάθεται με την Αυτοκρατορική Οικογένεια. Το 1860 η εξουθενωμένη Ευγενία ήθελε να αφήσει τη Γαλλία, αλλά βρήκε ότι οι προορισμοί στην ηπειρωτική Ευρώπη ήταν περιορισμένοι λόγω πολιτικών ζητημάτων· τότε η Μαρία Αμαλία έδειξε συμπάθεια στην κατάστασή της και της πρόσφερε με επιτυχία διαμονή στο σπίτι του συζύγου της στη Σκωτία.

Απεβίωσε το 1888 σε ηλικία 71 ετών στο Μπάντεν-Μπάντεν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1843 τον Ουίλλιαμ Ντάγκλας, 11ο Δούκα του Χάμιλτον, και είχε τέκνα:
* Ουίλλιαμ (1845 - 1895), 12ος Δούκας του Χάμιλτον.
* Τσαρλς (1847 - 1886), 7ος Κόμης του Σέλκερκ, υπολοχαγός.
* Μαίρυ Βικτόρια (1850 - 1922), παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο Α΄ του Μονακό και, όταν διαζεύχθηκαν, παντρεύτηκε τον Ούγγρο ευγενή Τάσιλο Φέστετιτς, Κόμη της Τόλνα.

## Πηγές
* Sanders, L.C. (2004). "Hamilton, William Alexander Anthony Archibald Douglas-, eleventh duke of Hamilton and eighth duke of Brandon (1811–1863)". *Oxford Dictionary of National Biography (online ed.)*. Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/7939. 

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βάδης
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Γιέζι

Το **Γιέζι** (, ) είναι πόλη στα Μάρκε, στην κεντρική Ιταλία. Είναι κτισμένο δίπλα στον ποταμό Εζίνο, περίπου 15 χιλιόμετρα πριν τις εκβολές στην Αδριατική. Έχει πληθυσμό 39.984 άτομα (2020).

Η πόλη ιδρύθηκε από τους Ουμβρίους αλλά τον 4ο αιώνα κατακτήθηκε από τους Σήνωνες Γαλάτες, ένα κελτικό πληθυσμό ο οποίος εγκαταστάθηκε στις Αδριατικές ακτές της Ιταλίας. Οι Σήνωνες ίδρυσαν την Σενιγκάλλια, η οποία έγινε πρωτεύουσά τους, και ενίσχυσαν τον Γιέζι ως τελευταίο προπύργιο εναντίων των Πικήνων. Τους ρωμαϊκούς χρόνους ο ποταμός Εζίνο (λατινικά: Aesis) όριζε αρχικά τα όρια ανάμεσα στην κυρίως Ιταλία και την υπόλοιπη και ύστερα ανάμεσα στην Ουμβρία και το Πικηνόν. Το ίδιο το Γιέζι ήταν αποικία χωρίς ιδιαίτερη σημασία.

Το Γιέζι διατηρεί ακόμα τα γραφικά μεσαιωνικά τείχη του. Το Παλάτσο ντελ Κομούνε είναι ένα ωραίο, απλό, πρώιμο αναγεννησιακό κτίριο (1487-1503) του Φραντσέσκο ντι Τζόρτζο Μαρτίνι. Οι τοίχοι είναι από τούβλο και τα παράθυρα και τα κουφώματα πέτρινα, με πολύ περιορισμένη διακόσμηση. Η αυλή με το λογότυπό της χτίστηκε από τον Αντρέα Σανσοβίνο το 1519. Το κάστρο χτίστηκε από τον Μπάκιο Ποντέλι (1488), αρχιτέκτονα του κάστρου στην Όστια (1483–1486). Ο καθεδρικός του Γιέζι χρονολογείται από τον 13ο-15ο αιώνα. Επίσης στην πόλη βρίσκεται ο γοτθικός ναός Σαν Μάρκο, ο Σαν Νικολό και η Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε, του 15ου αιώνα με καμπαναριό του 17ου αιώνα. Άλλα κτίρια περιλαμβάνουν το μπαρόκ Παλάτσο Μπαλεάνι, το ροκοκό Παλάτσο Πιανέτι και το Τεάτρο Περγκολέζι (1790).

Το Γιέζι ήταν η γενέτειρα του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄ (1194), και επίσης του συνθέτη, Τζοβάννι Μπαττίστα Περγκολέζι (1710–1736).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Καλό Παιδί Ηλείας

Το **Καλό Παιδί** είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρων, εγγύς του Σιμόπουλου, στο ενδιάμεσο περίπου των ανατολικών οχθών του φράγματος Πηνειού και των δυτικών παρυφών του πεδινού δρυοδάσους της Κάπελης. Βρίσκεται σε απόσταση 29 χιλιομέτρων ανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 30,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 72 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Πανόπουλου). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 66 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία.

## Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία **Καλοπαιδιού** και υπήχθη στον τότε δήμο Σελληεντίας Αχαιοήλιδος ενώ με το ΦΕΚ 5Α της 8ης Μαρτίου 1841, και την κατάργηση του δήμου Σελληεντίας, υπήχθη στον τότε δήμο Πηνειίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Μπουρδάνου της οποίας αποτελούσε οικισμό μέχρι την απόσπασή του και την προσάρτησή του στην Κοινότητα Ανθώνα σύμφωνα με το ΦΕΚ 36Α της 10ης Φεβρουαρίου 1933. Αποτελούσε οικισμό της Κοινότητας Ανθώνα μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Οι ονομασίες Καλοπαιδιού και Καλό Παιδί ήταν σε παράλληλη χρήση μέχρι και την επίσημη διόρθωση της ονομασίας του σε Καλό Παιδί σύμφωνα με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912. Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Ανθώνα του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Ανθώνα του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Καλού Παιδιού Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ανθώνα Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Βουλιαγμένης Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Σταύρος Αθανασιάδης

Ο **Σταύρος Αθανασιάδης** (1924-1995), του Αθανασίου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κοζάνης με την ΕΡΕ από το 1961 ως το 1962, μετά από το 1963 ως το 1967 και μεταδικτατορικά με τη Νέα Δημοκρατία από το 1974 ως το 1981.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα στις 14 Σεπτεμβρίου 1924. Εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης με την ΕΡΕ το 1961, όμως η εκλογή του ακυρώθηκε στις 13 Μαΐου 1962. Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1963 και το 1964. Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, με 12.139 σταυρούς, με σχετικά μικρή διαφορά από τον Θεμιστοκλή Βύζα, ο οποίος ήρθε 1ος σε σταυρούς προτίμησης με 12.519. Επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1977 λαμβάνοντας 9.103 σταυρούς προτίμησης, ερχόμενος ξανά 2ος σε σταυρούς στην εκλογική περιφέρεια, με πρώτο τον Γεώργιο Β. Παπαδόπουλο.

### Θάνατος
Ο Σταύρος Αθανασιάδης απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών στις 2 Ιουνίου 1995. Με τη σύζυγό του Δόμνα (φιλόλογο - Γυμνασιάρχη), απέκτησε μία κόρη και δύο γιους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Μαίρη Βικτώρια Χάμιλτον

Η Λαίδη **Μαίρη Βικτώρια Ντάγκλας-Χάμιλτον** (αγγλικά: *Lady Mary Victoria Douglas-Hamilton*, 11 Δεκεμβρίου 1850 - 14 Μαΐου 1922) από τον Οίκο των Ντάγκλας-Χάμιλτον, ήταν ευγενής από τη Σκωτία, πρόγονος τριών πριγκίπων του Μονακό.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Γουίλιαμ Ντάγκλας 11ου Δούκα του Χάμιλτον, και της Μαρίας Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Β΄ μεγάλου δούκα του Μπάντεν.

Ο πρώτος της γάμος ήταν στο Σατώ ντε Μαρσαί με τον Αλβέρτο, μόνο γιο και διάδοχο του Καρόλου Γ΄ του Μονακό.Ο γάμος κανονίστηκε με την επιθυμία του πριγκιπικού Οίκου του Μονακό, καθώς από καιρό η μητέρα του και η γιαγιά τού Αλβέρτου φιλοδοξούσαν να τον νυμφεύσουν με ένα μέλος του βρετανικού βασιλικού Οίκου. Επειδή η Βασίλισσα Βικτωρία δεν ήθελε να δώσει μία νύφη από την οικογένειά της, προτάθηκε η Λαίδη Μαίρη Βικτώρια ως κατάλληλη.

Ο γιος τους Λουδοβίκος έγινε πρίγκιπας του Μονακό. Ο γάμος της Μαίρη Βικτώρια ακυρώθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1880 από την εκκλησία και στις 28 Ιουλίου 1880 ακυρώθηκε και πολιτικά με διάταγμα του Καρόλου Γ΄.

Ο δεύτερός της γάμος έγινε με τον Τάσσιλο Φεστέτιτς, Κόμη της Τόλνα. Απέκτησαν τέσσερα τέκνα. Κατά τα 40 έτη του γάμου της με τον Κόμη -και έπειτα Πρίγκιπα Φεστέτιτς- η Λαίδη Μαίρη-Βικτώρια επέβλεψε την επέκταση και αναμόρφωση της κύριας έδρας των Φεστέτιτς: του Ανακτόρου Φεστέτιτς και των κήπων του στο Κέστελυ της δυτικής Ουγγαρίας. Σε πολυάριθμες περιπτώσεις αυτή και ο σύζυγός της ψυχαγώγησαν τον αδελφό της Ουίλλιαμ, 12ο Δούκα του Χάμιλτον, και τον σημαίνοντα φίλο του Αλβέρτο Εδουάρδο, Πρίγκιπα της Ουαλίας. Υπάρχουν ακόμη στο ανάκτορο πίνακες με μέλη της οικογένειάς της, όπως ένα του πατέρα της με πλήρη στολή των Χάιλαντς. Έξω από το ανάκτορο, εκατέρωθεν της εισόδου, υπάρχουν τα οικόσημα αυτής και του συζύγου της.

Επιπλέον η *Βιβλιοθήκη Ελικώνας* του ανακτόρου περιέχει πολλά έργα, που ήρθαν στο Κέστχελυ στη Λαίδη Μαίρη Βικτώρια από τις συλλογές του πατέρα της και του αδελφού της, από το Ανάκτορο Χάμιλτον. Η γη του ανακτόρου, στις όχθες της λίμνης Μπάλατον, περιέχει ένα μαυσωλείο για τους Φεστέτιτς, όπου τελικά αποτέθηκαν η Λαίδη και ο Τάσσιλο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1869 τον Αλβέρτο Α΄ του Μονακό και είχε τέκνο:
* Λουδοβίκος Β΄ 1870-1949, Πρίγκιπας του Μονακό, τελευταίος του Οίκου του.
** (νόθη) Καρλόττα 1898-1977, Δούκισσα του Βαλεντινουά, παντρεύτηκε τον Πιέρ ντε Πολινιάκ.

Διαζέυχθηκαν το 1880 και η Μαίρη Βικτώρια έκανε δεύτερο γάμο το 1880 με τον Ούγγρο Τάσσιλο Φεστέτιτς, Κόμη της Τόλνα. Είχαν τέσσερα τέκνα με τον τίτλο Κόμης/Κόμισσα Φεστέτιτς ντε Τόλνα:
* Μαρία Ματίλντ 1881-1953.
* Γκυόργκυ Τάσσιλο.
* Αλεξάντρα Όλγκα1884-1963.
* Καρόλα Φριντερίκα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* ThePeerage.com
* Anne Edwards, The Grimaldis of Monaco, 1992

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Ντάγκλας και Άνγκους
Νίκος Ταγαράς

Ο **Νίκος Ταγαράς** (Χιλιομόδι Κορινθίας, 1956) είναι Έλληνας πολιτικός μηχανικός και πολιτικός, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην εκλογική περιφέρεια Κορινθίας. Διατελεί υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, από τις 5 Αυγούστου 2020.

## Βιογραφία
Ο Νίκος Ταγαράς, γεννήθηκε το 1956 στο Χιλιομόδι Κορινθίας. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, κατετάγη στην Πολεμική Αεροπορία για την στρατιωτική του θητεία και απολύθηκε από εκεί με τον βαθμό του έφεδρου ανθυποσμηναγού. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ορίσθηκε επιβλέπων μηχανικός σε πολλά έργα και μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας.

### Πολιτική
#### Τοπική Αυτοδιοίκηση
Υπηρέτησε για χρόνια στο της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης, ως Κοινοτάρχης Χιλιομοδίου (1987-1994) και ως Δήμαρχος Τενέας (1999-2002).

Ταυτόχρονα, υπήρξε Πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΤΕΔΚ) του Νομού Κορινθίας (1999-2002), Πρόεδρος του Κέντρου Στρατηγικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης Πελοποννήσου, Αντιπρόεδρος των ΤΕΔΚ Πελοποννήσου, Εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας στο Νομό Κορινθίας και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Μηχανικών.

Από το 2003 έως το 2010, διατέλεσε Νομάρχης Κορινθίας.

#### Κοινοβουλευτική Θητεία
Εξελέγη Βουλευτής Κορινθίας, στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 και επανεξελέγη στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012.

Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, εξελέγη ξανά Βουλευτής Κορινθίας.

#### Μέλος της Κυβέρνησης
Στις 31 Μαρτίου 2014, ορίστηκε Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, θέση στην οποία παρέμεινε έως τη διάλυση της Κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά, στις 31 Δεκεμβρίου 2014.

Στις 5 Αυγούστου 2020, ορίστηκε Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στον ανασχηματισμό της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ του Νίκου Ταγαρά στο Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας
* Προφίλ του Νίκου Ταγαρά στη Βουλή των Ελλήνων

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας
Κατηγορία:Νομάρχες Κορινθίας
Κατηγορία:Έλληνες Κοινοτάρχες
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Άγιος Νικόλαος Σιμόπουλου Ηλείας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: [[Άγιος Νικόλαος (τοπωνύμια Ελλάδας)]]*
:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ηλεία, δείτε: [[Άγιος Νικόλαος Ηλείας]]*

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι μικρός ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 140 μέτρων, εγγύς του Σιμόπουλου, ανατολικά των οχθών του Πηνειακού Λάδωνα και νοτιοανατολικά του φράγματος Πηνειού. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 24 χιλιομέτρων ανατολικά-βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 25 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 71,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Κάπελης). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 21 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

## Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το ΦΕΚ 28Α της 8ης Φεβρουαρίου 1916 με την ονομασία **Χατζή** και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δελιμπαλίου ενώ με το ΦΕΚ 153Α της 17ης Απριλίου 1939 αποσπάστηκε από αυτήν και υπήχθη στην Κοινότητα Σιμόπουλου. Η ονομασία Χατζή διορθώθηκε σε *Χατζίον* στις 16 Οκτωβρίου 1940. Με το ΦΕΚ 11Α της 24ης Ιανουαρίου 1957 έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Αποτελούσε οικισμό της Κοινότητας Σιμόπουλου μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Σιμόπουλου του Δήμου Πηνείας. Σήμερα αποτελεί οικισμό της Τοπικής Κοινότητας Σιμόπουλου του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Νικολάου Πηνείας Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σιμόπουλου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Εφύρας Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πηνείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ήλιδας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/08/2020.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Πατσέντρο

Το **Πατσέντρο** (ιταλικά: *Pacentro*) είναι χωριό και δήμος στο Αμπρούτσο, στην κεντρική Ιταλία. Ο νόμιμος πληθυσμός του είναι 1.130 κάτοικοι όσον αφορά τον Ιανουάριο του 2020. Είναι γνωστό για την πολύ καλά διατηρημένη μεσαιωνική, αναγεννησιακή και μπαρόκ αρχιτεκτονική του και θεωρείται ένα από τα ομορφότερα χωριά της Ιταλίας.

Η περιοχή φαίνεται να κατοικήθηκε τον 8ο ή 9ο αιώνα μ.Χ. και η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται το 1170, όπου αναφέρεται ότι ο Μαλέριο, "dominator Pacentri", δώρησε το ναό του Σαν Άντζελο στο Βετούλι στην επισκοπή της Σουλμόνα. Το Πατσέντρο ακολούθησε την πορεία του βασιλείου της Νάπολης. Το κάστρο Καλντορέσκο κατασκευάστηκε από τους κόμητες της Βάλβα στα τέλη του 14ου με τις αρχές του 15ου αιώνα και στο τέλος του 15ου αιώνα ενισχύθηκε με κυκλικούς πύργους από τους Ορσίνι. Ο ένας εκ των δύο πύργων του κάστρου είναι πλέον επισκέψιμος.

Στην Πιάτσα ντελ Πόπολο βρίσκεται σιντριβάνι του 17ου αιώνα και πίσω του βρίσκεται ο ενοριακός ναός της Σάντα Μαρία Ματζόρε ή ντέλα Μιζερικόρντια, ο οποίος χρονολογείται από τον ύστερο 16ο αιώνα και χαρακτηρίζεται από την πέτρινη πρόσοψή του, η οποία διαχωρίζεται με κίονες σε τρία μέρη. Άλλος ενδιαφέροντας ναός είναι η Άμωμος Σύλληψη, του 1589, όπου υπάρχουν τοιχογραφίες του Φλαμανδού ζωγράφου Μπαρτολομέους Σπράνγκερ. Ο παλαιότερος ναός είναι ο ναός του Σαν Μαρτσέλο, του 1047, αν και ο σημερινός ναός χρονολογείται από το 1166, καθώς ο πρώτος καταστράφηκε από πυρκαγιά.

Κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή του Σεπτέμβρη λαμβάνει χώρα ο παραδοσιακός αγώνας ντελ Τσινγκάρι, δηλαδή των ξυπόλυτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

κατηγορία:Πόλεις του Αμπρούτσο
Χριστιανικός αθεϊσμός

Ο **Χριστιανικός Αθεϊσμός** είναι μία μορφή πολιτισμικού Χριστιανισμού και ένα σύστημα αξιών που βασίζεται στη ζωή και τις διδασκαλίες του Ιησού Χριστού, απορρίπτοντας όμως τις υπερφυσικές πτυχές της χριστιανικής θρησκείας.

Υπάρχουν πολλές μορφές χριστιανικού αθεϊσμού: κάποιοι Χριστιανοί υιοθετούν τη θεολογική άποψη που απορρίπτει την πίστη σε έναν υπερβατικό και παρεμβατικό θεό και προωθεί την αναζήτηση του θεού στον φυσικό κόσμο (Thomas J. J. Altizer), ενώ άλλοι ακολουθούν τις διδασκαλίες του Ιησού εντός ενός κόσμου χωρίς θεό (William Hamilton). Ο Χριστιανικός Αθεϊσμός του Χάμιλτον μοιάζει με τον Ιησουϊσμό.

Κατηγορία:Αθεϊσμός
Αθεισμος