open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πελούζο Ζακύνθου

Το **Πελούζο** ή η **Πελούζα** είναι ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου πελάγους στον κόλπο του Λαγανά στην νότιο-ανατολική ακτή της Ζακύνθου. Το Πελούζο απέχει ένα ναυτικό μίλι από την ακτή και αποτελεί μέρος του εθνικού θαλάσσιου πάρκου Ζακύνθου μέρος ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας καρέτα καρέτα που είναι ενταγμένο στο πρόγραμμα φύση 2000 (Natura 2000). 

Επί ενετοκρατίας ανήκε στην καθολική μονή του Αγίου Φραγκίσκου όπου παραχωρήθηκε στον μοναχό Άγγελο Σαλβιάτη. Ο Σαλβιάτης έκτισε εκεί το 1705 μονή αφιερωμένη στην Θεοτόκο, της Ευαγγελίστριας, και τον ιερό ναό της Θεοτόκου, σήμερα διασώζονται ερείπια των κτισμάτων αυτών. Αργότερα η νήσος πέρασε στα χέρια της οικογένειας Κομούτου όπου ανήκει και σήμερα. Η μονή έπαθε μεγάλες ζημιές στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο όπου βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς και καταστράφηκε ολοκληρωτικά στον σεισμό του 1953.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Λεωνίδα Ζώη, *Λεξικόν Ιστορικόν και Λαογραφικόν Ζακύνθου*, τόμος Α, Αθήνα 1963
* http://imerazante.gr/2013/07/05/67671

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ζακύνθου
Μεσιέ 75

Το **Μεσιέ 75** (γνωστό και ως *M75* και *NGC 6864*) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 67.500 ετών φωτός στον αστερισμό Τοξότη. Είναι ένα από τα πυκνότερα γνωστά σφαιρωτά σμήνη.

## Ιστορικό
Το Μεσιέ 75 ανακαλύφθηκε από τον Πιέρ Μεσαίν τον Αύγουστο του 1780. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ ήταν ο πρώτος που το ανέλυσε σε άστρα το 1784 και το χαρακτήρισε ως «μικρογραφία του Μ3».

## Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 75 είναι ένα από τα πυκνότερα γνωστά σμήνη, με τάξη συγκέντρωσης Ι. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος και της μεγάλης απόστασής του απαιτούνται μεγάλα τηλεσκόπια για να αναλυθεί σε άστρα. Έχει διάμετρο περίπου 130 έτη φωτός. Το απόλυτο μέγεθος του Μεσιέ 75 είναι περίπου -8,6 ή είναι περίπου 1,8 εκατομμύρια φορές φωτεινότερο από τον Ήλιο.

Το Μεσιέ 75 είναι ένα από τα πιο απομακρυσμένα από το γαλαξιακό κέντρο σφαιρωτά σμήνη. Απέχει από αυτό περίπου 50.000 έτη φωτός. Για την απόστασή του έχουν γίνει διάφορες εκτιμήσεις, ενώ υπάρχουν και πηγές που δίνουν απόσταση μέχρι και 100.000 έτη φωτός. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Messier 75 @ SEDS Messier pages 
* Messier 75, Galactic Globular Clusters Database page

Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη
75
6864
Κατηγορία:Τοξότης (αστερισμός)
Ανάγλυφο Αθηνάς και Ποσειδώνα

Το **ανάγλυφο της Αθηνάς και του Ποσειδώνα** είναι ελληνικό έργο τέχνης. Ήταν μέρος της συλλογής της Ευαγγελικής Σχολής στην Σμύρνη και γνήσιο έργο από την Αφροδισιά της Καρίας.
## Ιστορικό του ευρήματος
Το ανάγλυφο βρέθηκε στην Αφροδισία της Καρίας και μελετήθηκε από τον Χάμπο Λόλλινγκ.

## Περιγραφή
Το ανάγλυφο είναι σκαλισμένο σε γκριζόλευκο μάρμαρο και έχει διαστάσεις 83 εκ. ύψος, 70 εκ. πλάτος και 20 εκ. πάχος. Πρόκειται για εικόνα πολύπλοκη με τρία πρόσωπα και πολυάριθμα σύμβολα. Αριστερά στέκει ο Ποσειδώνας όρθιος με το αριστερό του πόδι επάνω σε βράχο και στηριζόμενος στην ανεστραμμένη και στο έδαφος καρφωμένη τρίαινα. Δεξιά στέκει η Αθηνά, επίσης όρθια  στηριζόμενη στο δόρυ της και φορώντας κορινθιακή περικεφαλαία. Η προσοχή τους είναι στραμμένη στο τραπέζι, στο οποίο μία φτερωτή θεά κρατάει γερά έναν καδίσκο, από τον οποίο είναι έτοιμη κάτι να βγάλει. Κάτω από την εικόνα βλέπουμε επίσης το δελφίνι, σύμβολο του Ποσειδώνα, ενώ στο επάνω άκρο μια κουκουβάγια κάθεται σε δέντρο ελιάς, σύμβολα της Αθηνάς. Το φίδι, άλλο σύμβολο της Αθηνάς είναι κουλουριασμένο στο πόδι του τραπεζιού, ενώ το κράνος της Αθηνάς είναι διακοσμημένο με Πήγασο. Ο Ποσειδώνας είναι γυμνός, με ένα ιμάτιο ριγμένο στον αριστερό του ώμο. Η Αθηνά είναι ντυμένη με μακρύ χιτώνα και φοράει την αιγίδα της. Η ασπίδα της Αθηνάς είναι ακουμπισμένη όρθια στο έδαφος. Η φτερωτή θεά είναι επίσης ντυμένη.

Το ανάγλυφο είναι κατεστραμμένο στα πρόσωπα.

## Ερμηνεία
Το ανάγλυφο εξιστορεί τον μυθικό αγώνα που η Αθηνά και ο Ποσειδώνας είχαν διεξάγει για το ποιος θα ήταν ο προστάτης της πόλης αυτής. Στον καδίσκο που κρατάει η φτερωτή θεά βρίσκονται τα ψηφοδέλτια που κατα άλλους είχαν ρίξει οι δώδεκα θεοί ή ο Κέκρωπας και η βασιλική οικογένεια ή ο δήμος των Αθηναίων.
Το ανάγλυφο αποθανατίζει την στιγμή λίγο πριν την ανακοίνωση του αποτελέσματος.

## Ιστορική τοποθέτηση
Το ανάγλυφο είναι έργο του 3ου αιώνα π.Χ.
## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ανάγλυφα
Λιμενάρια Θάσου

Τα **Λιμενάρια** είναι κωμόπολη της Θάσου. Η δημοτική κοινότητα Λιμεναρίων, που περιλαμβάνει και τον οικισμό Κάστρο, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε μόνιμο πληθυσμό 2.428 κατοίκους, από 2.480 το 2011. Βρίσκονται στο νότιο τμήμα της νήσου, σε απόσταση 42 χλμ. από την πρωτεύουσα του νησιού. Αποτελεί παραθεριστικό προορισμό κατά τους θερινούς μήνες, ενώ στον οικισμό υπάρχει το Λαογραφικό Μουσείο Λιμεναριών, που το διευθύνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λιμεναρίων «το Κάστρο».

## Αθλητισμός
μικρογραφία|αριστερά|Σήμα της Αναγέννησης Λιμεναρίων
Στον οικισμό έχει έδρα η τοπική ομάδα «Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Λιμεναρίων», που αγωνίζεται στις κατηγορίες της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Limenaria Thasos Palati 1999 1 C.jpg|Κτίριο διοίκησης  (πρώην Friedrich Speidel), γνωστό ως «το Παλατάκι»
Αρχείο:Limenaria aus West C.jpg|Άποψη της παραλίας με τα Λιμενάρια στα αριστερά και το Παλάτι στο βάθος
Αρχείο:Limenaria aus Ost C.jpg|Τα Λιμενάρια από την Ανατολή
Αρχείο:Limenaria C.jpg|Άποψη της παραλίας των Λιμεναρίων (20050
Αρχείο:Palati 08 (2).jpg|Το παλάτι το 2008


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα δήμου Θάσου

Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Νέα Ζίχνη

Η **Νέα Ζίχνη** είναι κωμόπολη της Μακεδονίας, έδρα του Δήμου Νέας Ζίχνης ενώ διοικητικά ανήκει στη Περιφερειακή Ενότητα Σερρών στη Κεντρική Μακεδονία.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Νέα Ζίχνη βρίσκεται προς τα νοτιοανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας και τη νότια πλαγιά του Μενοικίου όρους. Είναι κτισμένη νοτιοανατολικά των Σερρών σε απόσταση 27 χιλιομέτρων από το κέντρο τους και νοτιοδυτικά της Δράμας στα 41 χιλιόμετρα, ενώ νότια περνάει η ΕΟ 12 Σερρών - Δράμας. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως οικισμός έχει πληθυσμό 2.530 κατοίκους και είναι ο τρίτος μεγαλύτερος οικισμός μετά την Αλιστράτη και το Ροδολίβος. Σε χαμηλό λόφο της βορειοανατολικής άκρης της Νέας Ζίχνης, στη τοποθεσία «Θολό», έχουν βρεθεί επιφανειακά ευρήματα νεολιθικής εποχής, καθώς και ευρήματα από τους ρωμαϊκούς έως τους μεταβυζαντινούς χρόνους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το κτίριο της καπναποθήκης, που υπήρξε Γυμνάσιο και από το 1994 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο γιατί *«πρόκειται για χαρακτηριστικό δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής, σημαντικό για τη διατήρηση μαρτυριών της ιστορίας του οικισμού και της τοπικής αρχιτεκτονικής».*

## Ιστορικά στοιχεία
### Αρχαιότητα
Αρχικά η πόλη χτίστηκε στις όχθες της (αποξηραμένης τώρα) λίμνης του Αχινού (αρχαία Κερκινίτιδα). Το αρχαίο της όνομα ήταν **Ίχνα**. Ήταν πόλη παιονική, όπως και η Σίρις η Παιονική, που κατακτήθηκε από τους Μακεδόνες κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. και γρήγορα αφομοιώθηκε στο Μακεδονικό Βασίλειο. Άλλη μία πόλη με το ίδιο όνομα, η επίσης παιονική Ίχνα αναφέρεται από τον Θουκυδίδη ανάμεσα στην Πέλλα και την Χαλάστρα. Το όνομα Ίχνα είναι παιονικό (οι Παίονες ήταν φύλλο γλωσσικά και εθνικά συγγενές με τους Έλληνες) και δένεται γλωσσολογικά και εννοιολογικά με την λέξη «ίχνος» δηλαδή το «πάτημα», το «σταθερό έδαφος», όνομα που ταιριάζει σε πόλεις κτισμένες στην αμμουδιά ανάμεσα στην λίμνη (ή την θάλασσα) και στον ασταθή βάλτο.

Δυο χιλιόμετρα περίπου νοτιότερα της Νέας Ζίχνης, στον πευκόφυτο λόφο «Τούμπα», εντοπίστηκε, με βάση διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα (αγγεία, ανάγλυφα και νομίσματα), η θέση αρχαίου οικισμού που είχε ακμάσει σε όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας. Η περιοχή από το 2012 έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος.

### Βυζαντινοί και νεότεροι χρόνοι
Η αυθεντική Ίχνα καταστράφηκε μάλλον από τους Βουλγάρους και ξαναχτίστηκε στους βυζαντινούς χρόνους σε πιο ασφαλή τοποθεσία, την σημερινή, μακριά από την λίμνη του Αχινού και τον κάμπο. Τότε αρχίζει η μακροχρόνια ιστορία της βυζαντινής Ζίχνας. Στα οθωμανικά χρόνια ανήκε στον καζά των Σερρών στο σαντζάκι της Θεσσαλονίκης και ονομαζόταν *Ζίχνε - Zihne*. Το 1530 είχε 394 χριστιανικά και 35 μουσουλμανικά νοικοκυριά . Απελευθερώθηκε από τους Βουλγάρους κατά τον 2ο Βαλκανικό πόλεμο, το 1913, και ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος μαζί με την πόλη των Σερρών. Είναι έδρα του ομώνυμου δήμου καθώς και της Ιεράς Μητροπόλεως Ζιχνών και Νευροκοπίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Η Νέα Ζίχνη σε βίντεο από ψηλά» βίντεο 7,5 λεπτών στο YouTube.
* Η Νέα Ζίχνη στο https://www.youtube.com

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Νέας Ζίχνης
Νέα Βρασνά

Τα **Νέα Βρασνά** είναι παραθαλάσσια κωμόπολη του Νομού Θεσσαλονίκης και έδρα της τοπικής κοινότητας Βρασνών του Δήμου Βόλβης με πληθυσμό 2.577 κατοίκους. Βρίσκονται στην ανατολική πλευρά των Μακεδονικών τεμπών, 70 χλμ ανατολικά της Θεσσαλονίκης. 

Οι ακτές της κωμόπολης βραβεύονται κάθε χρόνο με τη Γαλάζια Σημαία.

## Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή άρχισε να αναπτύσσεται οικιστικά στα μέσα του 20ού αιώνα (περί τις δεκαετίες 60'-70') με την άνθηση του παραθαλάσσιου τουρισμού. Ο οικισμός απορρόφησε πολλούς κατοίκους του ορεινού οικισμού των Βρασνών και προσέλκυσε νέους από την ευρύτερη Βόρεια Ελλάδα να δημιουργήσουν τις παραθεριστικές του κατοικίες. 

Η ακτή των Νέων Βρασνών βραβεύεται κάθε χρόνο με τη Γαλάζια Σημαία.

## Οικισμοί τοπικής κοινότητας Βρασνών
* Νέα Βρασνά
* Βρασνά
* Παλιάμπελα

## Εικόνες

Αρχείο:Nea Vrasna blue flag.jpg|Η ακτή των Νέων Βρασνών βραβεύεται κάθε χρόνο με τη γαλάζια σημαία
Αρχείο:Nea Vrasna Beach.jpg|Η ακτή των Νέων Βρασνών
Αρχείο:Nea Vrasna Crkva 1.jpg|Ο Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Νέων Βρασνών
Αρχείο:Nea Vrasna Park.jpg|Πάρκο στην παραλιακό πεζόδρομο των Νέων Βρασνών
Αρχείο:Archaeological Museum of Thessaloniki, Greece Detail Vrasna.jpg|Κεραμίδες στέγης με σφραγίδες ελέγχου. Βρασνά 3ος αι. π.Χ., Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης
Αρχείο:Nea vrasna Plaza.jpg|Η ακτή των Νέων Βρασνών τον χειμώνα
File:Βρασνά - panoramio (10).jpg|Η ακτή των Νέων Βρασνών
Αρχείο:Νέα Βρασνά - panoramio (39).jpg|Μια βάρκα στην  άμμο
Αρχείο:Νέα Βρασνά - panoramio (50).jpg|Παραλιακός πεζόδρομος των Νέων Βρασνών
Αρχείο:Βρασνά - panoramio (14).jpg|Η ακτή των Νέων Βρασνών
Αρχείο:Βρασνά - panoramio (15).jpg|Η Παραλία Βρασνών


## Προσωπικότητες
* Κωνσταντίνος Νάζης, τραγουδιστής

## Δείτε επίσης
* Βρασνά
* Ασπροβάλτα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Νίκαιας

Το **Μουσείο Εθνικής Αντίστασης** βρίσκεται στη Νίκαια Αττικής, επί της οδού Π. Τσαλδάρη 185-187.

Δημιουργήθηκε με τη συνεργασία του Δήμου Νίκαιας – Αγ. Ιωάννη Ρέντη, της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιάς και με την υποστήριξη της Εταιρείας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (Ε.Δ.Ι.Α). Περιλαμβάνει σπάνιο υλικό ιστορικών κειμηλίων, πολεμικών τεκμηρίων και αρχειακού υλικού όπως σημαίες, όπλα, φωτογραφικό υλικό, ασυρμάτους, αποκόμματα εφημερίδων και εντύπων εποχής, χειρόγραφα σημειώματα, φωτογραφίες, οπτικοακουστικό υλικό κτλ.

## Πηγές
* Μουσείο Εθνικής Αντίστασης - Δήμος Νικαιας

Εθνικης Αντιστασης
Μουσειο
Γεώργιος Σερίδης

Ο **Γεώργιος Πέτρου Σερίδης** (ή **Στερίδης**), γνωστός ως **καπετάν Γεωργάκης Σπανός** ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Σερίδης γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Φλάμπουρο Φλώρινας.  Ήταν έμπορος ξυλείας και δραστηριοποιούνταν σε όλη την έκταση της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας. Πριν ακόμα από τον ερχομό των αξιωματικών από το ελεύθερο Ελληνικό κράτος, συγκρότησε ένοπλο σώμα στη Μακεδονία και άρχισε να δρα εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων στις περιοχές των Γιαννιτσών και της Γουμένισσας.

Το 1904 γνωρίστηκε με τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη Αινιάνα, τον οποίο βοήθησε να συγκροτήσει ογδονταμελές σώμα Μακεδόνων. Ο Μαζαράκης του ανέθεσε την αρχηγία του σώματος (παρά την σχετικά προχωρημένη ηλικία του), καθώς ήταν εμπειροπόλεμος και σεβαστός στους οπλίτες. Στις αρχές του 1905, το σώμα του κινήθηκε στην περιοχή της Πελαγονίας και του Μοναστηρίου και το Φεβρουάριο του ίδιου έτους σημείωσε επιτυχία κατά Βουλγαρικού σώματος στο Κρούσοβο. Η κύρια περιοχή δράσης του όμως, παρέμεινε η περιοχή της Γουμένισσας και του Πάικου, όπου εκεί περιόρισε σημαντικά τη δράση των βουλγαρικών ομάδων και ιδίως του Αποστόλ Πέτκωφ. Η παρουσία του είχε σαν αποτέλεσμα την ανύψωση του ηθικού του Ελληνικού στοιχείου στην περιοχή.

Ο καπετάν Γεωργάκης και το σώμα του, συνελήφθησαν από Οθωμανικό απόσπασμα κοντά στη Γουμένισσα και τερματίστηκε έτσι η δράση του. 
## Πηγές
* "Αφανείς, Γηγενείς Μακεδονομάχοι", επιστημονική επιμέλεια: Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, εκδόσεις University Studio Press, 2008
* Αρχείο Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών, Αγωνιστών, Θυμάτων, Αναπήρων, Αρχείο Μακεδονικού Αγώνα, φ. Σ-23
* Γ. Πετσίβα (επιμέλεια), Ιωάννη Καραβίτη, "Ο Μακεδονικός Αγών", Αθήνα 1994, τόμος Α΄, σ. 91

Σερίδης
Κατηγορία:Μακεδόνες
Γραμμένο Ιωαννίνων

Το **Γραμμένο**  είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων. 

## Γενικά στοιχεία
Το Γραμμένο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 12 χλμ. (σε ευθεία γραμμή) δυτικά των Ιωαννίνων. Αποτελεί το κεφαλοχώρι των Γραμμενοχωρίων που αριθμούν συνολικά 16 χωριά. Το χωριό ανήκει στον Δήμο Ζίτσας και ο πληθυσμός του είναι 176 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 320. 

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Πρόσωπα
Στο Γραμμένο γεννήθηκαν ο ευεργέτης Ζώης Καπλάνης και οι λόγιοι Λάμπρος Μάλαμας, Κωνσταντίνος Ασώπιος, Γεώργιος Κρανάς ή Αίσωπος και Σάπφειρος Χριστοδουλίδης. Επίσης από το Γραμμένο κατάγονταν οι ευεργέτες Ζωσιμάδες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η θέση του χωρίου στη wikimapia
* Γραμμένο Ιωαννίνων

Κατηγορία:Οικισμοί του Δήμου Ζίτσας
Αλτχαουζίτης

Ο **Αλτχαουζίτης** είναι ένα σχετικά απλό μαγνησιούχο φωσφορικό ορυκτό με χημικό τύπο Mg2(PO4)(OH,F). Είναι πολύ σπάνιο. Ορυκτά άμεσα σχετιζόμενα με αυτό είναι ο μαγνησίτης και αποθέματα με σερπεντίτες.

## Αναφορές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών

Αλτχαουζιτης
Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Ζάχος Θάνος

Ο **Ζάχος Θάνος** (Πειραιάς 1884-Αθήνα 1946) ήταν Έλληνας, ηθοποιός, θιασάρχης και θεατρικός συγγραφέας.

Αποφοίτησε από το Βαρβάκειο Γυμνάσιο Αθηνών και στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το οποίο όμως εγκατέλειψε προκειμένου ν΄ ασχοληθεί με το θέατρο, παρασυρόμενος από τον ξάδελφό του Πέτρο Λέοντα, στον θίασο του οποίου αρχικά και συμμετείχε.

Το 1912 ο Ζάχος Θάνος έγινε θιασάρχης συνεταιριζόμενος με τον Ηλία Θεοδώρου. Τον επόμενο χρόνο δημιούργησε δικό του θίασο και ίδρυσε το "Θέατρο του Λαού" στη συμβολή των οδών Κολοκυνθούς και Μ. Αλεξάνδρου, στο Μεταξουργείο, στο οποίο και ανέβαζε δικές του επιθεωρήσεις. Σημαντικότερη εξ αυτών ήταν, το 1914, η επιθεώρηση *Σκούπα* που σημείωσε εξαιρετική επιτυχία.

Ο Ζάχος Θάνος έγραψε λιμπρέτα για περίπου εξήντα οπερέτες καθώς και πολλά μονόπρακτα κυρίως δράματα που συνεχίζουν να παίζονται από περιοδεύοντες θιάσους. Επίσης σημαντική επιτυχία είχαν σημειώσει οι οπερέτες του *Το κορίτσι της γειτονιάς*, *Η γυναίκα του δρόμου*, *Το αλανάκι*, *Πώς περνούν οι παντρεμένοι*, *Ο άνθρωπος της ταβέρνας*, *Γιόλα*, *Πονεμένες καρδιές*, Ο ταχπίνης σερβιτόρος *κ.ά.*

Επίσης έγραψε πολλές επιθεωρήσεις μερικές των οποίων ανέβασε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά καθώς και θεατρικές διασκευές ξένων μυθιστορημάτων. Είχε ασχοληθεί επίσης και με την ποίηση.

## Δείτε επίσης
* Ελληνική Οπερέτα

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.9ος, σελ.477.

Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου 1833

Η **Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου του 1833** (12 Οκτωβρίου 1833 – 31 Μαΐου 1834), σχηματίστηκε από την Αντιβασιλεία, στις 12 Οκτωβρίου 1833 όταν οι Αντιβασιλείς διόρισαν στην θέση του Σπυρίδωνα Τρικούπη - ο οποίος ανέλαβε την Ελληνική πρεσβεία στην Βασιλική Βρετανική Αυλή - τον μέχρι τότε Υπουργό Εξωτερικών Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
* **[[Υπουργικό Συμβούλιο (Ελλάδα)|Πρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου]]** : Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
* *[[Επί του Βασιλικού Οίκου και επί των Εξωτερικών Υποθέσεων Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
: αντικαταστάθηκε στις 13 Μαΐου 1834 από τον Ιάκωβο Ρίζο Νερουλό
* *[[Επί της Δικαιοσύνης Γραμματεία της Επικράτειας|Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Κωνσταντίνος Σχινάς
* *[[Επί των Εσωτερικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Ιωάννης Κωλέττης
* *[[Επί των Οικονομικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Νικόλαος Θεοχάρης
* *[[Επί των Στρατιωτικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Κρίστιαν Σμαλτς
: - αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 1834 από τον Λεσσουίρο
* *[[Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως  γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Κωνσταντίνος Σχινάς
* *[[Επί των Ναυτικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος

## Λειτουργία της κυβέρνησης
Στις 31 Μαΐου 1834, ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος επειδή δε συμφωνούσε με την πολιτική της Αντιβασιλείας αποχώρησε από την κυβέρνηση και διορίστηκε πρεσβευτής στην Πρωσία και Βαυαρία. 

Ο Ρίζος Νερουλός ανέλαβε το Υπουργείο Εξωτερικών στη θέση του Μαυροκορδάτου, ενώ η κυβέρνηση έμεινε ακέφαλη μέχρι τις 12 Ιουνίου 1834, οπότε η πρωθυπουργία αναθέτηκε στον Ιωάννη Κωλέττη, ο οποίος σχημάτισε την Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη.

Αυτήν την περίοδο  υλοποιήθηκε η Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας (1833) και ιδρύθηκε το «Γραφείο της Δημόσιας Οικονομίας» ως μέρος της Γραμματείας επί των Εσωτερικών (υπουργείο Εσωτερικών) το οποίο συγκέντρωνε στα επόμενα χρόνια στοιχεία για τον πληθυσμό, βιομηχανία-βιοτεχνία και γεωργία.

## Πηγές
*

## Παραπομπές


1833 10
Κατηγορία:1833
Πτωχευτικός συμβιβασμός

Ο όρος **πτωχευτικός συμβιβασμός** είναι νομικός όρος του Πτωχευτικού Δικαίου και αποτελεί σπουδαίο μέτρο αποτροπής μιας πτώχευσης που θα είχε σαν συνέπεια την ολοκληρωτική καταστροφή μιας επιχείρησης.

Στα πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας ο συμβιβασμός αυτός αποτελεί στη πραγματικότητα ένα αμοιβαίο περιορισμό, (υποχωρήσεις), απαιτήσεων μεταξύ οφειλέτη εμπόρου ή επιχείρησης και δανειστών που λαμβάνει χαρακτήρα αμφοτεροβαρούς σύμβασης.

Σύμφωνα με την νεότερη οικονομική και εμπορική αντίληψη προκειμένου να επέλθει μια ολοκληρωτική καταστροφή που μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές συνέπειες, εκτός του πρώτου κινδύνου της απώλειας των οικονομικών απαιτήσεων των δανειστών, όπως του κινδύνου απώλειας εργασίας, ή κατάρρευσης ολόκληρου εμπορικού  δικτύου, ή παροχής υπηρεσιών,  ανάλογα του τύπου της εταιρείας, κ.ά. έχουν θεσπιστεί διάφορα μέτρα αποτροπής της, μεταξύ των οποίων είναι και αυτό.

Σημειώνεται όμως ότι σύμφωνα με την ελληνική σχετική νομοθεσία (εμπορικού νόμου)  τέτοιος συμβιβασμός απαγορεύεται αν ο πτωχεύσας καταδικάστηκε  για  δόλια χρεοκοπία. Επίσης αν το δικαστήριο για λόγους δημοσίου συμφέροντος ή των πιστωτών αντιταχθεί στους όρους του συμβιβασμού μπορεί αυτό να το απαγορεύσει.

Κατηγορία:Εμπορικό Δίκαιο
Συμβιβασμός
Αλλυωντίτης

Ο **Αλλυωντίτης** (αγγλ. Alluaudite) είναι ένα σχετικά κοινό, αλκαλικό, μαγγανιούχο, σιδηρούχο, φωσφορικό ορυκτό, με χημικό τύπο (Na,Ca)Mn2+(Fe3+,Mn2+,Fe2+,Mg)2(PO4)3, δευτερογενούς προέλευσης και σχετιζόμενο κυρίως με γρανιτικούς πηγματίτες. Ανακαλύφθηκε το 1848. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Φρανσουά Αλλυώ (Francois Alluaud), διευθυντή του διάσημου εργοστασίου πορσελάνης της Λιμόζ και ύστερα δημιουργού νέου εργοστασίου πορσελάνης στην περιοχή.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Εμφανίζεται ως δευτερογενές ορυκτό σε γρανιτικούς πηγματίτες προερχόμενο από εξαλλοιώσεις τριφυλλίτη, ετεροσίτη, πουρπουρίτη, ενώ ανευρίσκεται και σε φωσφορούχα συσσωματώματα μέσα σε σχιστολίθους. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο τριφυλλίτης, ο αροϊαδεΐτης, ο βολφεΐτης και ο σιδηροπυρίτης.

Δεν είναι ιδιαίτερα σπάνιο ορυκτό, ανευρισκόμενο στις ΗΠΑ (πολιτείες Νότια Ντακότα και Νιού Χαμσάιρ, στη Γαλλία (περιοχή *Chanteloube*), την Τσεχία, τη Βρετανία (Κορνουάλη), το Μαρόκο, τον Καναδά και τη Ναμίμπια. Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Mindat
*Handbook of Mineralogy  

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών

Αλλυωντίτης
Κατηγορία:Ορυκτά του μαγγανίου
Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Σβανμπεργκίτης

Ο **σβανμπεργκίτης** (αγγλ. svanbergite) είναι φωσφορικό / θειικό ορυκτό του στροντίου και του αργιλίου. Πρώτη φορά περιγράφηκε από δείγμα που ανευρέθη στο Varmland, στη Σουηδία το 1854 και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Λαρς Φρέντρικ Σβάνμπεργκ (Lars Fredrik Svanberg, 1805-1878), καθηγητή Ορυκτολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα της Σουηδίας.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
μικρογραφία|Σβανμπεργκίτης που βρέθηκε σε ορυχείο στην Νεβάδα το 1879.
Απαντάται σε αργιλιούχες αποθέσεις μεσαίου βαθμού μεταμόρφωσης, σε αποθέσεις βωξίτη και ως προϊόν εξαλλοίωσης στα τοιχώματα υδροθερμικών φλεβών ή παρενεσπαρμένων αποθέσεων, συνήθως υποκαθιστώντας τον απατίτη.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μπωνταντίτης, ο πυροφυλλίτης, ο ανδαλουσίτης, ο λαζουλίτης, ο κυανίτης, ο αυγελίτης, ο αλουνίτης, ο καολινίτης και ο χαλαζίας.

Ανευρίσκεται στο Varmland της Σουηδίας, στην Ουκρανία, στην Κορνουάλλη της Αγγλίας, στη Γαλλία, στην Πορτογαλία, στη Συρία, στη χερσόνησο Κόλα της Ρωσίας, στη Βραζιλία, στο Περού, στην Αντοφαγάστα της Χιλής και στις Πολιτείες Νεβάδα, Κολοράντο, Ουισκόνσιν και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.

Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

## Σημειώσεις


## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat
*Webmineral

Σβανμπεργκιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κατηγορία:Ορυκτά του στροντίου
Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Μίλαν Γ΄ Ομπρένοβιτς

Ο **Μίλαν Γ΄** (σερβικά λατινικά: *Milan Obrenović*, 22 Αυγούστου 1854 - 11 Φεβρουαρίου 1901) από τον Οίκο των Ομπρένοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Σερβίας (1868-82) και μετά ως Μίλαν Α΄ βασιλιάς της Σερβίας (1882-89).

## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Μίλος Ομπρένοβιτς, που ήταν ανιψιός του Μίλος ο οποίος έγινε πρίγκιπας της Σερβίας. Ο πατέρας του είχε πολεμήσει ως μισθοφόρος στον στρατό της Ρουμανίας και είχε πέσει το 1861 στο Βουκουρέστι στη μάχη εναντίον των Τούρκων. Μητέρα του ήταν η Έλενα-Μαρία Καταργίου, ευγενικής καταγωγής από τη Ρουμανία.

Ο ανήλικός Μίλαν κηδεμονεύτηκε από τον μεγάλο θείο του Μίλος πρίγκιπα της Σερβίας και εγκαταστάθηκε σε νεαρή ηλικία στο Κραγκούγιεβατς, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στο Λύκειο Λουί-λε-Γκραν στο Παρίσι. Νυμφεύτηκε τη Ναταλία Κέσκο, με την οποία όμως χώρισε το 1888. Τον μεγάλο θείο του Μίλος διαδέχθηκαν οι γιοί του Μίλαν Β΄ και Μιχάηλο στο πριγκιπάτο της Σερβίας.

Μετά τη δολοφονία του Μιχάηλο το 1868, ο μικρός Μίλαν τον διαδέχτηκε: ο Μιχάηλο ήταν εξάδελφος του πατέρα του. Μέχρι την ενηλικίωσή του το 1872 διοίκησε ο Γιόβαν Ρίστιτς (Jovan Ristić), Πρωθυπουργός και αρχηγός του φιλελεύθερου κόμματος της Σερβίας. Το 1882 ανακήρυξε ότι το πριγκιπάτο αναβαθμίζεται σε βασίλειο.

Επί της βασιλείας του Μίλαν σχηματίστηκαν τα πρώτα πολιτικά κόμματα της Σερβίας. Τα σχέδια του Μίλαν περί αφοπλισμού των υπηκόων του οδήγησαν στα αιματηρά επεισόδια και την Εξέγερση του Τίμοκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του Ναταλία Κέσκο· και οι δύο ήταν απόγονοι των Στούρτζα και των Μπάλτσα (Balş), Φαναριωτών της Μολδαβίας. Ο Μίλαν είχε παιδιά:
* Αλέξανδρος, που τον διαδέχθηκε στο θρόνο της Σερβίας
* Σεργκέι.
Από την εκτός γάμου σχέση του με την ελληνίδα Αρτεμησία Ιωαννίδη από την Κωνσταντινούπολη είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Γεώργιος 1889-1925, που μετά τη δολοφονία του ετεροθαλούς αδελφού του διεκδικούσε το θρόνο της Σερβίας. Χρησιμοποιούσε το όνομα Ομπρέν Χρίστιτς. Ο νόμιμος σύζυγος της μητέρας του ήταν ο Μίλαν Χρίστιτς, ιδιαίτερος γραμματέας του βασιλιά Μίλαν.

## Αναφορές σε πηγές


## Φωτοθήκη

File:Kralj Milan Obrenovic.jpg|Μίλαν Γ΄ πρίγκιπας, μετά βασιλιάς της Σερβίας.
File:Natalija Obrenović 5.jpg
File:Vlaho Bukovac - Queen Natalija Obrenovic.jpg|Ναταλία Κέσκο, σύζυγος του Μίλαν.
File:Divlad Milán szerb király 1888-32.jpg|Ο Μίλαν με τον γιο του Αλέξανδρο.
File:Exkönig Milan (Wiener Bilder 1901).png
File:Pecat kralja milana.jpg
File:Kralj Milan I Obrenović 01.jpg
File:1882 Milan I Serbien.JPG
File:Kralj Milan I Obrenović 07.jpg
File:GrabMilan I.jpg


Κατηγορία:Βασιλείς της Σερβίας
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Σερβίας
Κατηγορία:Οίκος των Ομπρένοβιτς
Αλντερμανίτης

Ο **Αλντερμανίτης** είναι ένα σπάνιο, ένυδρο και φωσφορικό ορυκτό. Ο χημικός τύπος του είναι: Mg5Al12(PO4)8(OH)22·32H2O.

Πήρε την ονομασία του από τον Άρθουρ Ρίτσαρντ Άλντερμαν (αγγλ.: Arthur Richard Alderman) (1901-1980), ο οποίος ήταν καθηγητής γεωλογίας και ορυκτολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας στην Αυστραλία.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αλντερμανίτης
Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου
Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Δημήτριος Πλατυγένης

Ο **Δημήτριος Πλατυγένης** (1803 -1856) ήταν Έλληνας πρωτεργάτης της Επανάστασης του 1821 και ευεργέτης του Εθνικού Πανεπιστημίου.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τη Θεσσαλία. Γεννήθηκε το 1803 στην Πορταριά του Πηλίου. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Πλατυγένης.

Περί της μορφώσεως του Δημήτρη Πλατυγένη δεν ξέρουμε πολλά. Επειδή ο πατέρας του ήταν μορφωμένος, φιλόμουσος και πολύγλωσσος άνδρας, ο Δημήτριος δέχτηκε σίγουρα την απαραίτητη μόρφωση. 

Με την έκρηξη της επανάστασης ο Πλατυγένης υπήρξε ο διοργανωτής των Θεσσαλικών επαναστάσεων του 1821 και 1823. Μετά την αποτυχία τους κατέφυγε στη Σκόπελο, όπου έμεινε μέχρι το 1824. Από εκεί πήγε και εγκαταστάθηκε στην Τεργέστη, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο μέχρι τέλους της ζωής του. 

Απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου 1856 και κληροδότησε ολόκληρη την περιουσία του στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Με απόφαση της Ακαδημαϊκής Συγκλήτου στήθηκε το 1912 αναμνηστική στήλη στο νεκροταφείο των ορθοδόξων Ελλήνων στην Τεργέστη αναμνηστική πλάκα. 
## Πηγές
* 
* 
* 
* Νέος Ελληνομνήμων, 1913, τεύχος Γ', σελ. 354

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Εμμανουήλ Κωνσταντίνου (ευεργέτης)

Ο **Κωνσταντίνος Εμμανουήλ** είναι Έλληνας ευεργέτης του Εθνικού Πανεπιστημίου, ο οποίος συνεισέφερε το ποσό των 92.000 δρχ. από την πώληση κτημάτων του.

Η καταγωγή του ήταν από την Θράκη. Ήταν έμπορος και είχε εγκατασταθεί στην Μανσούρα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Διονύσιος Αιγινήτης

Ο **Διονύσιος Αιγινήτης** (πριν την επανάσταση του 1821 - 31 Οκτωβρίου 1884) ήταν Έλληνας ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε λίγο πριν την επανάσταση του 1821 στην Αίγινα, από όπου και πήρε το όνομά του. Διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα στο ντόπιο σχολείο, όπου δίδασκε τότε ο μεγάλος του Γένους διδάσκαλος Νεόφυτος Δούκας. Πήγε γυμνάσιο στην Αθήνα, όπου δίδασκε ο επίσης μεγάλος του Γένους διδάσκαλος Γεώργιος Γεννάδιος.

Σπούδασε ιατρική, πιθανώς στην ιατροχειρουργική Σχολή των αξιωματικών στρατού. Το 1843 έφυγε για το εξωτερικό και συνέχισε τις σπουδές στην Βιέννη και το Βερολίνο, όπου πήρε διδακτορικό δίπλωμα το 1848. Επέστρεψε στην Αθήνα και έγινε καθηγητής Παθολογικής Ανατομίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Δίδαξε είκοσι επτά έτη. 

Αναγκάστηκε να αποσυρθεί για σοβαρούς λόγους υγείας και πέθανε το ίδιο έτος στις 31 Οκτωβρίου 1884.

Κληροδότησε μέρος της περιουσίας του στο Πανεπιστήμιο και για την ίδρυση νοσοκομείου που φέρει το όνομά του.

## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Ιωάννης Βαρύκας

Ο **Ιωάννης Βαρύκας** (; - 1871) ήταν Έλληνας ευεργέτης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τη Θράκη. Γεννήθηκε στο Άργος, όπου ο παππούς του είχε καταφύγει καταδιωγμένος από την Κωνσταντινούπολη. Από παιδί έχασε τους γονείς του. Δεν έμαθε γράμματα και ακολούθησε το επάγγελμα του κρεοπώλη. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 18 Αυγούστου 1871.

Κληροδότησε μεγάλες εκτάσεις στο Εθνικό Πανεπιστήμιο για τη χρηματοδότηση υποτροφιών. Ενίσχυσε επίσης τον Εθνικό στόλο.

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Δημήτριος Μπερναρδάκης

Ο **Δημήτριος Μπερναρδάκης** ή **Βερναρδάκης** (1799 - 28 Μαΐου 1870) ήταν Έλληνας έμπορος και ευεργέτης του Εθνικού Πανεπιστημίου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ταϊγάνιο της Ρωσίας το 1799. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Μπεναρδάκης, μητέρα του η Μαρία το γένος Αλφιεράκη. Η οικογένεια του πατέρα του αναγκάστηκε να καταφύγει και να εκπατριστεί στην Σμύρνη και από εκεί στην Ταϊγάνη της Ρωσίας, η δε της μητέρας του από την Πελοπόννησο στην Οδησσό.  

Ο μικρός Δημήτριος πήγε στο Ελληνικό Σχολείο στο Ταϊγάνιο, αλλά η εκεί εκπαίδευση φαίνεται ότι δεν ήταν αναπτυγμένη. Λόγω του στρατιωτικού επαγγέλματος του πατέρα του είχε ο προνόμιο της ευγενικής καταγωγής και, αφού φοίτησε στην στρατιωτική σχολή, κατατάχτηκε στις τάξεις του ενεργού στρατού. Πήρε προαγωγή ως τον βαθμό του υπολοχαγού. [thumb|250px|Η [έπαυλη Μπερναρδάκη στη Αγία Πετρούπολη|αριστερά]]Σε ηλικία τριάντα χρονών αποσύρθηκε από τον στρατό και αποφάσισε να επιστρέψει στο Ταϊγάνιο κοντά στους γονείς του. Στο Ταϊγάνιο συνδέθηκε φιλικά με κάποια κυρία Βαφία, φιλάνθρωπη, και ερωτεύτηκε την ορφανή Άννα Κηπουρού. Τόσο η μητέρα του, όσο και η κυρία Βαφία εναντιώθηκαν στα σχέδια γάμου, που ο Δημήτριος αποφάσισε να γίνει οικονομικά ανεξάρτητος για να υλοποιήσει τα σχέδιά του. Παραιτήθηκε από τον στρατό και έπιασε δουλειά ως γραμματέας σε κατάστημα μονοπωλίου οινοπνευματωδών ποτών. Από εκεί και πέρα η τύχη του άλλαξε. Έγινε πλούσιος και ζήτησε το χέρι της αγαπημένης του Άννας. Διεύθυνε τις επιχειρήσεις του αφεντικού του, Κούζεν, και μετά από μια τετραετία αποχώρησε από τον συνεταιρισμό παίρνοντας μερίδιο δύο εκατομμύρια φράγκα. Μέσα σε λίγο διάστημα πολλαπλασίασε την περιουσία του και έγινε ένας από τους πλουσιότερος κατοίκους της Πετρούπολης. Επειδή ποτέ δεν ξέχασε ούτε τις περιπέτειες που είχε περάσει όταν ήταν φτωχός, αλλά και ούτε αυτούς που του είχαν στο παρελθόν φανεί γενναιόδωροι, έγινε ευεργέτης σε όσους του ζητούσαν την βοήθειά του. 

Δώρισε στην πατρίδα του μεγαλόδωρες οικονομικές ενισχύσεις, προώθησε σημαντικά την Ελληνική Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου των Αθηνών, και την ανέγερση του Εθνικού Μουσείου. Με την δωρεά του αποπερατώθηκε το 1864 η οικοδόμηση και επισκευή του κτηρίου του Πανεπιστημίου, παίρνοντας την τελική του μορφή. Ίδρυσε δε και υποτροφίες για σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έκανε και δωρεές για τον εξοπλισμό της Εθνοφυλακής και την ανέγερση εκκλησιών.

Τελικά έχασε μεγάλο μέρος της περιουσίας του, όταν το 1865 οι συνθήκες χειροτέρεψαν. Απεβίωσε το 1870 στην Πετρούπολη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δημήτριος Βερναρδάκης - Πανδέκτης 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Παύλος Παυλόπουλος

Με το όνομα **Παύλος Παυλόπουλος** μπορεί να αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
* Ο Παύλος Παυλόπουλος (αγωνιστής) του 1770
* Ο Παύλος Παυλόπουλος (ευεργέτης)
Παύλος Παυλόπουλος (ευεργέτης)

Ο **Παύλος Παυλόπουλος** ήταν Έλληνας ευεργέτης του Εθνικού Πανεπιστημίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλείας το 1812 ή το 1818. Σπούδασε στην Βιέννη. Ήταν νομικός, διετέλεσε Αρειοπαγίτης, και διακρίθηκε στην μακρόχρονη υπηρεσία του. Κληροδότησε στο Πανεπιστήμιο κτηματική περιουσία τριακοσίων περίπου χιλιάδων δραχμών. Ευεργέτησε πλουσιοπάροχα επίσης πολλά άλλα ιδρύματα, νοσοκομεία, πτωχοκομεία και άλλα.

Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου 1887.

## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κυβέρνηση Σπυρίδωνος Τρικούπη Απριλίου 1833

Η **Κυβέρνηση Σπυρίδωνος Τρικούπη του Απριλίου του 1833** (3 Απριλίου 1833 – 12 Οκτωβρίου 1833) είναι η πρώτη ελληνική κυβέρνηση που διορίστηκε από την Αντιβασιλεία, καθώς η προηγούμενη υπήρχε και πριν την άφιξη του Όθωνα. Αντικατέστησε την προηγούμενη κυβέρνηση επίσης του Σπυρίδωνα Τρικούπη, και παρέμεινε για 6,5 μήνες, από τις 3 Απριλίου 1833 μέχρι τις 12 Οκτωβρίου 1833.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
* **[[Υπουργικό Συμβούλιο (Ελλάδα)|Πρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου]]**: Σπυρίδων Τρικούπης
* *[[Επί του Βασιλικού Οίκου και επί των Εξωτερικών Υποθέσεων Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Σπυρίδων Τρικούπης
* *[[Επί της Δικαιοσύνης Γραμματεία της Επικράτειας|Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Γεώργιος Πραΐδης
* *[[Επί των Εσωτερικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Γεώργιος Ψύλλας
* *[[Επί των Οικονομικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
* *[[Επί των Στρατιωτικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: προσωρινά, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
: - αντικαταστάθηκε την 1η  Ιουνίου του 1833 από τον μέχρι τότε «Γενικό Επιθεωρητή του Στρατού», Κρίστιαν Σμαλτς
* *[[Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως  γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Σπυρίδων Τρικούπης
* *[[Επί των Ναυτικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Ιωάννης Κωλέττης

## Γεγονότα
Κατά τη διάρκεια της θητείας της έγινε η σύλληψη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, εν αγνοία όμως της κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός Σπ. Τρικούπης, ο υπουργός Εσωτερικών Γ. Ψύλλας και ο υπουργός Δικαιοσύνης Γ. Πραΐδης ζήτησαν να παραιτηθούν, κάτι που έγινε με καθυστέρηση μετά από παράκληση του ίδιου του φον Μάουρερ της Αντιβασιλείας. Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου 1833 που προέκυψε, ανέλαβε καθήκοντα στις 12 Οκτωβρίου 1833, με τους υπόλοιπους τρεις υπουργούς που αποδέχτηκαν τη σύλληψη του Κολοκοτρώνη και των άλλων οπλαρχηγών προσκείμενων στη ρωσόφιλη παράταξη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

18
Κατηγορία:1833
40 cm/45 Τύπος 94

[thumb|180px|Ένα διατρητικό βλήμα Τύπος 94 στο [Τέμενος Γιασουκούνι στο Τόκιο.]]

Τα Ιαπωνικά ναυτικά πυροβόλα **40&nbsp;cm/45 Τύπος 94** ήταν τα μεγαλύτερα πυροβόλα από άποψη διαμετρήματος που τοποθετήθηκαν ποτέ σε πολεμικό πλοίο. Στην πραγματικότητα ήταν 46 εκατοστών αλλά ονομάστηκαν 40 εκ. σε μία προσπάθεια να παραμείνει κρυφό το πραγματικό τους μέγεθος.

Τα πυροβόλα τοποθετήθηκαν ως ο κύριος οπλισμός των θωρηκτών της κλάσης ''Γιαμάτο'' τα οποία υπηρέτησαν στο Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Ναυτικό κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι πύργοι στους οποίους εγκαταστάθηκαν ζύγιζαν 2.510 τόνους, το οποίο ισοδυναμεί με ένα μέσου μεγέθους αντιτορπιλικό της εποχής.

Τα Ιαπωνικά αυτά πυροβόλα ήταν ελαφρώς μεγαλύτερα σε διαμέτρημα από τα τρία Βρετανικά ναυτικά πυροβόλα 18 ιντσών που κατασκευάστηκαν κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, παρότι τα βλήματά τους δεν ήταν τόσο βαριά. Η Βρετανία αργότερα σχεδίασε το Θωρηκτό N3 με πυροβόλα 18 ιντσών, όμως κανένα από αυτά δεν κατασκευάστηκε, με αποτέλεσμα τα πυροβόλα Τύπος 94 να μην συγκρίνονται με κανένα συμμαχικό πυροβόλο. Εν αντιθέσει με τα άλλα πολύ μεγάλα πυροβόλα, μπορούσαν να βάλλουν ειδικά αντιαεροπορικά βλήματα, τα επονομαζόμενα «Σανσίκι».

## Πηγές
* Scottish History - Mons Meg reportedly mounted at sea 
* Nihon Kaigun 
* Japanese 40 cm/45 (18.1") Type 94 
* PIECES LOURDES : 240 et plus, le.fantasque.free.fr 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πυροβόλα
Τοξότης (αστρολογία)

Ο **Τοξότης** (♐) είναι αστρολογικό ζώδιο, το οποίο συνδέεται με τον αστερισμό του Τοξότη. Σύμφωνα με τον τροπικό ζωδιακό, ο Τοξότης καταλαμβάνεται από τον Ήλιο από 22 Νοεμβρίου μέχρι 21 Δεκεμβρίου. Στον αστρικό ζωδιακό, ο αστερισμός καταλαμβάνεται κατά την περίοδο από 16 Δεκεμβρίου έως 14 Ιανουαρίου. Το ζώδιο απέναντι από τον Τοξότη είναι οι Δίδυμοι.

## Μυθολογία
Το ζώδιο του Τοξότη παριστάνει τον προστάτη του κυνηγιού και των κυνηγών κένταυρο Χείρωνα, γιο του Κρόνου, που τον γέννησε με τη νύμφη Φιλύρα, αφού μεταμορφώθηκε σε άλογο.

## Άλλα ζώδια

* **Προηγούμενο** ♏️ Σκορπιός
* **Επόμενο** ♑️ Αιγόκερως

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αστρολογία
Ανδρέας Μπόμης

Ο **Ανδρέας Μπόμης** (1938-2018) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και αθλητικός ρεπόρτερ.

## Δημοσιογραφική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Καστέλλα Πειραιά. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε ηλικία μόλις 20 ετών, ως συντάκτης ύλης στο περιοδικό *Αυτοδιοίκηση* του οποίου συνεκδότης ήταν ο πατέρας του Παναγιώτης Μπόμης.

Εργάστηκε κατά σειρά στις εφημερίδες ''Ακρόπολις'' (1959), ''Απογευματινή'' (1960-1984, από το 1975 ως αρχισυντάκτης), *[[Ελεύθερος Τύπος]]* (1983 ως διευθυντής έκδοσης) και Έθνος (1984-2000, ως εκδ. σύμβουλος, αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης). Επίσης, από το 1990 έως το 2000 συνεργάσθηκε με το Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη.

Διετέλεσε ακόμη συνεργάτης στο περιοδικό *Πρώτο*, γενικός διευθυντής στις *Εικόνες* και ο εμπνευστής του ένθετου αθλητικού έντυπου *Εθνοσπόρ* που πρωτοεκδόθηκε το 1992 και συνεχίζει με επιτυχία έως σήμερα. Ο Ανδρέας Μπόμης είχε στο ενεργητικό του και τηλεοπτικές παρουσίες, καθώς ήταν ο υπεύθυνος της εκπομπής "Αθλόραμα", ενώ εμφανίσθηκε σαν σχολιαστής της εκπομπής "Κόσμος των Σπορ".

## Προσωπική ζωή
Ο Ανδρέας Μπόμης ήταν νυμφευμένος και έχει αποκτήσει έναν γιο, τον Παναγιώτη, που είναι εκδότης.

## Εργογραφία
* "Ετήσια Αλμανάκ ελληνικού και ξένου ποδοσφαίρου" (1980-1983)
* Επίτομη έκδοση για το Παγκόσμιο Κύπελλο (1990)
* Τρίτομο Αλμανάκ του ποδοσφαίρου (1991)
* "Γκολ 2000, ένας αιώνας ποδόσφαιρο" (1999)
* "Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας και πως φθάσαμε στην Αφρική" (2009)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του αθλητισμού
Σιδηροδρομικός Σταθμός Εισόδου Αιτωλικού

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Εισόδου Αιτωλικού** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αιτωλικού - Κατοχής, στη χιλιομετρική θέση 0,800 από το σταθμό Αιτωλικού. Βρισκόταν στο Αιτωλικό, στην είσοδο της πόλης από τη πλευρά του Μεσολογγίου, απ' όπου και πήρε το όνομά του. Εξυπηρετούσε την εκεί περιοχή ως προαιρετική στάση και δεν διέθετε κάποια ιδιαίτερη εγκατάσταση. Εγκαινιάστηκε το 1912 και έκλεισε το 1943, μαζί με τη γραμμή Αιτωλικού - Κατοχής.

Εισοδος Αιτωλικου
Εισοδος Αιτωλικου
Εισοδος Αιτωλικου
Κατηγορία:Αιτωλικό
413 Εντμπούργκα

Η **Εντμπούργκα (Edburga)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,18. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Εντμπούργκας υπολογίσθηκε σε 32 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 34,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **M** (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,147 (από δεδομένα του IRAS). Η Εντμπούργκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Εντμπουργκα
414 Λειριόπη

Η **Λειριόπη (Liriope)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,49. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια και πήρε το όνομά της από την κόρη του Νάρκισσου στην ελληνική μυθολογία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Λειριόπης υπολογίσθηκε σε 70 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 357 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,058 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Λειριόπη γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 ως 125 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λειριοπη
Βραβείο Ισραήλ

Το **Βραβείο Ισραήλ** είναι βραβείο που απονέμεται ετήσια την ημέρα τις ανεξαρτησίας από το Κράτος του Ισραήλ. To 1953 καθιερώθηκε η απονομή του βραβείου από τον τότε υπουργό παιδείας Μπεν-Ζιόν Ντινόρ. Το βραβείο έχει τέσσερις κατηγορίες: κοινωνικές και θρησκευτικές επιστήμες, φυσικές επιστήμες, πολιτισμός, προσωπικό έργο ζωής.

## Ορισμένες προσωπικότητες που έλαβαν το βραβείο
* Άμος Οζ
* Άαρον Άπελφελντ
* Εφραίμ Κισόν

Κατηγορία:Βραβεία του Ισραήλ
Λέων (αστρολογία)

Ο **Λέων** (♌) είναι αστρολογικό ζώδιο, το οποίο και συνδέεται με τον αστερισμό του Λέοντα. Ο Λέοντας συμβολίζει δύναμη, μεγαλοπρέπεια, ηγεμονική δύναμη. Σύμφωνα με τον τροπικό ζωδιακό, ο Λέων καταλαμβάνεται από τον Ήλιο από 23 Ιουλίου μέχρι 23 Αυγούστου. Στον αστρικό ζωδιακό, ο αστερισμός καταλαμβάνεται κατά την περίοδο από16 Αυγούστου έως 15 Σεπτεμβρίου. Το ζώδιο απέναντι από το Λέοντα είναι ο Υδροχόος.

## Μυθολογία
Το ζώδιο του Λέοντα συμβολίζει το λιοντάρι της Νεμέας, που γεννήθηκε από την ένωση της Χίμαιρας με τον Όρθρο, γιο του Τυφώνα και της Έχιδνας.

## Άλλα ζώδια
***Προηγούμενο** ♋️ Καρκίνος
***Επόμενο** ♍️ Παρθένος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αστρολογία
1000

*Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1000 κατά το [[Γρηγοριανό ημερολόγιο]] *

## Γεγονότα
*25 Δεκεμβρίου - Ο Στέφανος Α΄ στέφεται βασιλιάς της Ουγγαρίας. 
* Στην Κίνα εφευρίσκεται η πυρίτιδα.
* Η Σκανδιναβία, η Ισλανδία και η Ουγγαρία εκχριστιανίζονται.
* Ιδρύεται η Ντάκα, στο Μπανγκλαντές.
* Ο Βίκινγκ Λιφ Έρικσον καταφθάνει στη Βόρειο Αμερική , την οποία και ονομάζει Βίνλαντ (Γη του οίνου).
* Οι Χούτου φτάνουν στη σημερινή Ρουάντα και το Μπουρούντι , όπου σύντομα θα υπερτερήσουν αριθμητικώς της φυλής ιθαγενών των Τβα.

## Γεννήσεις

*Αδαλβέρτος, δούκας της Λωρραίνης
*Γοδεφρείδος, κόμης του Γκατινέ
*Εδμόνδος ο Γηραιός, βασιλιάς της Σουηδίας
*Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
*Κωνσταντίνος Θ´ ο Μονομάχος, Βυζαντινός αυτοκράτορας
*Μπέρτολτ Β', δούκας της Καρινθίας

## Θάνατοι

*9 Σεπτεμβρίου - Όλαφ Τρίγκβασον, βασιλιάς της Νορβηγίας
*Ρογκνέντα του Πόλοτσκ, πριγκίπισσα των Ρως

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1000
Α΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος

Η **Α΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος** ήταν συνάντηση πού έγινε από τις 4 Νοεμβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 1821 στο Μεσολόγγι. Στην συνέλευση πήραν μέρος οι επαρχίες δυτικά των Σαλώνων όπου αποτελούσαν την Δυτική Χέρσο Ελλάδα. Η συνέλευση αρχικά είχε οριστεί να γίνει στο Βραχώρι την 1 Οκτωβρίου 1821 αλλά αναβλήθηκε.

Η συνέλευση δημιούργησε προσωρινή τοπική αρχή, τη Γερουσία της Δυτικής Χέρσου Ελλάδας, με σκοπό την διατήρηση της τάξης και την οργάνωση του πολέμου. Στην γερουσία ήταν 10 μελής, κάθε επαρχία εκπροσωπούνταν με ένα μέλος με ετήσια θητεία και υποχρέωση να δίνει λόγω στην εθνική συνέλευση. Πρώτος πρόεδρος της γερουσίας εκλέχτηκε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και έδρα της γερουσίας ήταν αρχικά το Μεσολόγγι και μετέπειτα το Βραχώρι. Η γερουσία καταργήθηκε στις 30 Μαρτίου 1823 με απόφαση της Β΄ Εθνοσυνέλευσης.

Κάποιοι από τους 30 πληρεξούσιους που πήραν μέρος στην συνέλευση ήταν οι:

*Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, πρόεδρος της συνέλευσης
*Ιωάννης Τρικούπης
*Νικολάκης Θάνου (ως εκπρόσωπος-επίτροπος του οπλαρχηγού Γ. Βαρνακιώτη)
*Δημήτριος Μακρής
*Κωνσταντίνος Καραπάνος
* Φώτιος Καραπάνου
*Αλεξάκης Βλαχόπουλος, Βλοχού και Βραχωρίου
*Άνθιμος Γαζής, επαρχιών Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος
* Γρηγόριος Κωνσταντάς, επαρχιών Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος

Η επόμενη συνέλευση, η Β΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος έγινε από τον Δεκέμβριο του 1823, επίσης στο Μεσολόγγι.

## Πηγές
*Σπυρίδωνος Τρικούπη, «Ιστορία της Ελληνικής επανάστασης» τόμος 2ος, εκδόσεις Νέα Σύνορα, Αθήνα 1993

## Παραπομπές


Δυτικής Χέρσου Ελλάδος
Κατηγορία:1821
Κατηγορία:Ιστορία του Μεσολογγίου
Άνω Κουρούνι Εύβοιας

Το **Άνω Κουρούνι** (επίσημη ονομασία *Άνω Κουρούνιον*) είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κονιστρών, του δήμου Κύμης - Αλιβερίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Καρυστίας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
*Μέχρι το 1912 ο οικισμός ονομαζόταν *Κουρούνι Πύργου*.
## Γεωγραφία
Το Άνω Κουρούνι είναι πεδινός οικισμός της ανατολικής Εύβοιας στην περιοχή της Κύμης. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες του υψώματος «Τούρλα» (388 μ.), πάνω στον επαρχιακό δρόμο Κονιστρών-Πλατάνας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 250. Απέχει 71 χλμ. περίπου ΒΑ. της Χαλκίδας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 2,254 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1879 ως *Κουρούνι Πύργου* και προσαρτήθηκε στον δήμο Κοτυλαίων του νομού Ευβοίας. Το 1912 η ονομασία του διορθώθηκε σε *Άνω Κουρούνι* και το 1929 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Κουρουνίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κονιστρών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κονιστρών και προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.
## Γενικά στοιχεία
Ο οικισμός κτίστηκε τα τελευταία χρόνια του Βυζαντίου, από τον βυζαντινό οικιστή Ηλία Κουρούνη από όπου και πήρε πιθανόν το όνομα του. Κατά άλλους από το πουλί κουρούνα ή από αρχαίο οικισμό της περιοχής με την ονομασία Κορώνη [= στέμμα] > Κορώνα > Κουρούνα, που οφειλόταν στην περίοπτη θέση του. Πριν από το 1940 είχε αρκετά μεγάλο πληθυσμό. 
## Αξιοθέατα
*Τα ερείπια ενετικού πύργου, βορειοδυτικά του οικισμού, κτίσμα του 14ου αιώνα
*Η εκκλησία Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο βορειοδυτικό τμήμα του οικισμού
*Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στη νότια είσοδο του οικισμού
*Η εκκλησία της Παναγίας στην ανατολική είσοδο του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «Ανάβαση» (Στερεά Ελλάδα 1:50.000)
*Google Earth
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πύργος στο Άνω Κουρούνι από τον Καστρολόγο.
*https://www.facebook.com/groups/23801493386/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Μπρίσμπεϊν

Το **Μπρίσμπεϊν** ή **Βρισβάνη** (, ) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Αυστραλιανής πολιτείας του Κουίνσλαντ, καθώς και η τρίτη μεγαλύτερη της χώρας με πληθυσμό, βάση της απογραφή του 2016, με 2.360.241 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται πάνω στον Ποταμό Μπρίσμπεϊν,κοντά στις ακτές του Ειρηνικού και πήρε το όνομά του από τον Σερ Τόμας Μπρίσμπεϊν, διοικητή της Νέας Νότιας Ουαλίας.

## Ιστορία
Η περιοχή κατοικήθηκε αρχικά από Αβορίγινες, οι οποίοι ονόμαζαν την περιοχή που βρίσκεται σήμερα το Μπρίσμπεϊν ως Μιαν-τζιν, που σημαίνει «περιοχή που μοιάζει με ακίδα». Μετά τον ευρωπαϊκό αποικισμό κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, χτίστηκε στην περιοχή μια φυλακή, πριν ακόμα γίνει οικισμός. Κατά τον 19ο αιώνα, το Μπρίσμπεϊν έγινε οικισμός, ενώ στις 6 Ιουνίου 1859 δημιουργήθηκε η πολιτεία του Κουίνσλαντ, που είχε ως πρωτεύουσα το Μπρίσμπεϊν. Το 1930 ήταν μια σημαντική χρονιά για το Μπρίσμπεϊν, καθώς δημιουργήθηκαν πολλά δημόσια έργα, όπως η Γέφυρα Στόρι, το Δημαρχείο του Μπρίσμπεϊν και ο Ναός της Ανάμνησης, που είναι το κυριότερο μνημείο του πολέμου στην πόλη.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μπρίσμπεϊν ήταν κέντρο της προετοιμασίας των Συμμαχικών δυνάμεων. Το 1942 διεξήχθησαν επεισόδια μεταξύ Αμερικανών στρατιωτών και Αυστραλών πολιτών, που έγιναν γνωστά ως η Μάχη του Μπρίσμπεϊν. Το 1974 υπήρξαν σοβαρές ζημιές από πλημμύρες. Το 1982 το Μπρίσμπεϊν φιλοξένησε τους Αγώνες της Κοινοπολιτείας και το 1988 τη Διεθνή Έκθεση. Το 2032 θα φιλοξενήσει τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Οικονομία
Η πόλη παρουσιάζει μία εντελώς τυπική βρετανική διάρθρωση, με ένα κέντρο μεγάλης εμπορικής κίνησης και γύρω του πολλές εκτεταμένες συνοικίες. Άρχισε να αναπτύσσεται κυρίως ως λιμάνι εξαγωγής μεταλλευμάτων της ενδοχώρας της. Ακόμα και σήμερα αποτελεί σημαντικό λιμενικό κέντρο, αλλά η γειτνίαση ανθρακωρυχείων έδωσε μεγάλη ώθηση στις βιομηχανίες, με κυριότερες τη χαλυβουργία, τη μηχανουργία και τα είδη διατροφής.

## Αδερφοποιημένες πόλεις
* Αμπού Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Καοσιούνγκ, Ταϊβάν
* Κόμπε, Ιαπωνία
* Ντέτζον, Νότια Κορέα
* Σεμαράνγκ, Ινδονησία
* Σενζέν, Κίνα
* Τσονγκίνγκ, Κίνα
* Χαϊντεραμπάντ, Ινδία
* Ώκλαντ, Νέα Ζηλανδία

## Δείτε επίσης
*Κρατική Βιβλιοθήκη της Κουίνσλαντ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*