Γιούρι Ναγκίμπιν

Ο **Γιούρι Μάρκοβιτς Ναγκίμπιν** (Ρωσικά: Юрий Маркович Нагибин, 3 Απριλίου 1920 &#x2013; 17 Ιουνίου 1994) ήταν Σοβιετικός και Ρώσος συγγραφέας διηγημάτων, σεναριογράφος, κριτικός λογοτεχνίας και μυθιστοριογράφος.

## Βιογραφία
Ο Γιούρι Ναγκίμπιν γεννήθηκε στη Μόσχα. Η μητέρα του Ναγκίμπιν, Ξένια Ναγκίμπιν, ήταν έγκυος σε αυτόν όταν ο πατέρας του, ο Ρώσος ευγενής Κύριλλος Ναγκίμπιν, εκτελέστηκε ως αντεπαναστάτης πριν γεννηθεί ο γιος του. Μεγάλωσε με τον Εβραίο πατριό του, Μαρκ Λέβενταλ, ο οποίος αργότερα συνελήφθη και στάλθηκε σε εσωτερική εξορία στον Ρωσικό Βορρά, στη Δημοκρατία των Κόμι, το 1927. Ο Ναγκίμπιν δεν γνώριζε τον πραγματικό του πατέρα, οπότε υπέθεσε ότι ήταν εν μέρει Εβραίος, διότι η μητέρα του Ναγκίμπιν ήταν ρωσικής καταγωγής. Πολύ αργότερα, ανακάλυψε ότι και οι δύο γονείς του ήταν στην πραγματικότητα Ρώσοι, αλλά συνειδητά συνδέθηκε με τους Εβραίους και καταδίκασε τον αντισημιτισμό, έχοντας υποστεί πολλά παρόμοια περιστατικά κατά τα νεανικά του χρόνια. 

Το 1938, ο Ναγκίμπιν εισήλθε στο Κρατικό Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, αλλά το παράτησε για να σπουδάσει στο Ινστιτούτο Κινηματογράφου Γκερασίμοφ. Το 1940, έγραψε το πρώτο του διήγημα και σύντομα έγινε μέλος της Ένωσης Σοβιετικών Συγγραφέων, όμως ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος έβαλε τέλος στις σπουδές του. Το 1942 κατατάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό ως πολιτικός επίτροπος. *«Η γνώση μου της γερμανικής γλώσσας καθόρισε την πολεμική μου ειδικότητα. Με έστειλαν στο 7ο τμήμα της Κεντρικής Πολιτικής Διεύθυνσης του Σοβιετικού Στρατού — που σήμαινε αντιπροπαγάνδα. Υπηρέτησα ως αντιπροπαγανδιστής και πολιτικός εκπαιδευτής, ο βαθμός μου ήταν ίσος με αυτόν του [[Υπολοχαγός|υπολοχαγού]]. Πρώτα στο Μέτωπο του Βόλχοφ, στο Μέτωπο του Λένινγκραντ και στη συνέχεια με έστειλαν στο Μέτωπο του Βορόνεζ».*  Μετά από μια σοβαρή κάκωση που υπέστη, επέστρεψε στο μέτωπο ως πολεμικός ανταποκριτής. Το 1943 δημοσίευσε την πρώτη του συλλογή διηγημάτων.

Ο Ναγκίμπιν ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς Σοβιετικούς σεναριογράφους, αλλά έγραψε επίσης αρκετά μυθιστορήματα και νουβέλες, καθώς και πολλά διηγήματα και άρθρα σε εφημερίδες. Μεταξύ των θεμάτων τα οποία εξερεύνησε ήταν το Ανατολικό Μέτωπο, η ζωή των απλών ανθρώπων μετά την περίοδο του πολέμου, οι παιδικές του αναμνήσεις, η πεζογραφία του χωριού, τα οικολογικά θέματα και η ρωσική ιστορία. Ταξίδεψε πολύ, τόσο εντός όσο και εκτός της Σοβιετικής Ένωσης, κάτι το οποίο επηρέασε επίσης τα γραπτά του. Ένα από τα σενάριά του ήταν για την ταινία *Krasnaya palatka*, η οποία βασιζόταν στην ιστορία της αποστολής του Ουμπέρτο Νομπίλε στον Βόρειο Πόλο. Το σενάριο ξαναγράφτηκε από άλλους σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας του Μιχαήλ Κολατόζοβ.  Ο Ναγκίμπιν επίσης εν μέρει (μαζί με τον σκηνοθέτη) το σενάριο για τη σοβιετικοϊαπωνική ταινία *[[Ντερσού Ουζαλά (ταινία)|Ντερσού Ουζαλά]]* σε σκηνοθεσία του Ακίρα Κουροσάβα,  η οποία κέρδισε Όσκαρ διεθνούς ταινίας μεγάλου μήκους το 1976. 

Τον Οκτώβριο του 1993, ο Ναγκίμπιν υπέγραψε την Επιστολή των Σαράντα Δύο. 

Ο Ναγκίμπιν παντρεύτηκε έξι φορές, ωστόσο δεν απέκτησε παιδιά. Μεταξύ των συζύγων του ήταν η Βαλεντίνα Λιχατσόβα, κόρη του Ιβάν Λιχάτσοφ, και η καταξιωμένη Σοβιετική ποιήτρια Μπέλα Αχμαντούλινα. Η τελευταία του σύζυγος, Άλα Ναγκίμπινα, θυμόταν: *«Γνωριστήκαμε στο πάρτι. Εκείνος ήταν παντρεμένος, όπως και εγώ... Η Μόσχα δεν με καλωσόρισε. Κανείς δεν μπορούσε να είναι δίπλα του μετά την Μπέλα. Η Μπέλα ήταν απίστευτα ταλαντούχα και όμορφη, το αστέρι της εποχής της. Ο Ναγκίμπιν επίσης δεν ήταν ένα συνηθισμένο αγόρι. Ήταν πλούσιος σαν τον [[Κροίσος|Κροίσο]] και όμορφος σαν τον [[Αλέν Ντελόν]]»*  . Παρ' όλα αυτά, οι δυο τους έζησαν μαζί για 25 χρόνια, μέχρι τον θάνατο του Ναγκίμπιν.

Ο Γιούρι Ναγκίμπιν πέθανε στη Μόσχα στις 17 Ιουνίου 1994 και τάφηκε στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι.

## Σενάρια

* *Trudnoe schaste* (1958)
* *Samyy medlennyy poezd* (1963)
* *Predsedatel* (1964)
* *Paskutine atostogu diena* (1964)
* *Tchaikovsky* (1970)
* *Krasnaya palatka* (1969)
* *Under en steinhimmel* (1974)
* *Dersu Uzala* (1975)
* *Jaroslaw Dabrowski* (1976)
* *Detstvo Bembi* (1885)
* *Yunost Bembi* (1986)
* *Gardemariny, vperyod!* (1988)
* *Vivat, gardemariny!* (1991)
* *Gardemariny III* (1992)

## Ελληνική μετάφραση

* "Η χειμερινή βελανιδιά", διήγημα στη συλλογή διηγημάτων *Ανθολογία σοβιετικού διηγήματος* (1982) σε μετάφραση Αλέκου Κουκτουκάλη από τις εκδόσεις Γνώση 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Ναγκίμπιν στο ''SovLit.net''
* 

Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Κατηγορία:Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς