Ντέιβιντ Τζόουνς (ποιητής)

Ο **Ντέιβιντ Τζόουνς** (αγγλικά: Walter David Jones) (1 Νοεμβρίου 1895 – 28 Οκτωβρίου 1974) ήταν Βρετανός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους Βρετανούς μοντερνιστές ποιητές.

Το έργο του είναι επηρεασμένο από την ουαλική καταγωγή του και τη χριστιανική του πίστη και είχε ευρεία αποδοχή από τους βρετανικούς λογοτεχνικούς κύκλους: Ο Τ.Σ. Έλιοτ χαρακτήρισε το *[[Σε παρένθεση (ποίημα)|Σε παρένθεση]]* «ένα έργο ιδιοφυΐας» και ο Ουίσταν Ώντεν το ποίημα *Τα Αναθέματα* ως «το πιο σημαντικό ποίημα του 20ού αιώνα στην αγγλική γλώσσα».

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ντέιβιντ Τζόουνς γεννήθηκε το 1895 στην περιοχή του Κεντ, τώρα προάστιο του Λονδίνου. Ο πατέρας του, Τζέιμς Τζόουνς, κατάγονταν από τη Βόρεια Ουαλία, από οικογένεια που μιλούσε ουαλικά. Τον αποθάρρυνε να μιλάει τη γλώσσα, καθώς, όπως πολλοί άλλοι γονείς της εποχής, πίστευε ότι η χρήση των ουαλικών θα εμπόδιζε την καριέρα του παιδιού του. Ο Τζέιμς Τζόουνς εργάζονταν στο Λονδίνο ως τυπογράφος και εκεί γνώρισε τη σύζυγό του, Άλις, η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λονδίνο. Είχαν τρία παιδιά, τον Χάρολντ (που πέθανε από φυματίωση στα τέλη της εφηβείας του), την Άλις και τον Ουόλτερ Ντέιβιντ, αργότερα γνωστός μόνο ως Ντέιβιντ.
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Έβαν Τζένκινς και Ντέιβιντ Τζόουνς συζητούν τις ρίμες τους σε ένα εργαστήριο τσαγκάρη (1959)
Ο Ντέιβιντ Τζόουνς έδειξε πολύ νωρίς καλλιτεχνικές κλίσεις, συμμετέχοντας ακόμη και σε εκθέσεις παιδικών έργων τέχνης. Γράφει ότι, από την ηλικία των έξι ετών, ήξερε ότι θα αφιερώσει τη ζωή του στην τέχνη. Στα δεκατέσσερά του, έπεισε τους γονείς του να του επιτρέψουν να εγκαταλείψει την παραδοσιακή εκπαίδευση για μια σχολή τέχνης και, το 1909, φοίτησε στο Κολλέγιο Τεχνών Κάμπεργουελ, όπου ανακάλυψε το έργο των Ιμπρεσιονιστών και των Προ-Ραφαηλιτών ζωγράφων. Διδάχθηκε επίσης λογοτεχνία, υποχρεωτικό εβδομαδιαίο μάθημα στη σχολή του.

Όταν ξέσπασε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, κατατάχθηκε στο Βασιλικό Σύνταγμα των Ουαλών Τυφεκιοφόρων και υπηρέτησε στο Δυτικό Μέτωπο το 1915–1918.  Πέρασε πολύ χρόνο στην πρώτη γραμμή, τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια της μάχης του Σομ, ανάρρωσε στην Αγγλία, επέστρεψε στο μέτωπο στην Υπρ και συμμετείχε στη μάχη του Πασεντάλε το 1917. Παραλίγο να πεθάνει από βαρύ πυρετό το 1918, αλλά ανάρρωσε στην Αγγλία και τοποθετήθηκε στην Ιρλανδία μέχρι την ανακωχή. Για καιρό υπέφερε από διαταραχή μετατραυματικού στρες. Η εμπειρία του από τη ζωή στον πόλεμο αποδείχθηκε πολύ σημαντική για το μεταγενέστερο έργο του, τόσο τη ζωγραφική όσο και την ποίηση.

Από το 1919 έως το 1921 συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή Τέχνης του Γουέστμινστερ. Στα μέσα της δεκαετίας του 1920 έζησε για κάποιο διάστημα με τον Έρικ Γκιλ και την ομάδα μαθητών του σε ένα παλιό μοναστήρι. Το 1921 ασπάστηκε τον Ρωμαιοκαθολικισμό. 

Ο Τζόουνς δεν παντρεύτηκε ποτέ, παρόλο που είχε αρκετές  σχέσεις. Πέθανε στο Χάροου στο βορειοδυτικό Λονδίνο, το 1974. Το 1985, ήταν μεταξύ των 16 ποιητών του Μεγάλου Πολέμου που η μνήμη τους τιμάται σε ένα μνημείο στη *Γωνιά των ποιητών* στο Αβαείο του Γουέστμινστερ. 

## Καλλιτεχνικό και λογοτεχνικό έργο
Ως ζωγράφος, Ντέιβιντ Τζόουνς εργάστηκε κυρίως στην ακουαρέλα σε πορτρέτα και θέματα ζώων, θαλασσινών και ουαλικών τοπίων, θρύλων και θρησκευτικών θεμάτων. Ήταν επίσης ξυλογράφος και ζωγράφος επιγραφών. Ο  Άγγλος ιστορικός τέχνης Κένεθ Κλαρκ, στα μέσα της δεκαετίας του 1930, αναφέρεται στον Τζόουνς ως «τον πιο προικισμένο από όλους τους νέους βρετανούς ζωγράφους».

Το πρώτο του ποιητικό έργο *[[Σε παρένθεση (ποίημα)|Σε παρένθεση]] (Εντυπώσεις σε φανταστική μορφή, ή Η ζωή στο δυτικό μέτωπο)*, κυκλοφόρησε το 1937 και ήταν ένα επικό αφηγηματικό ποίημα, μια ποιητική κατάθεση των εμπειριών του πολέμου στους πρώτους επτά μήνες του Τζόουνς στα χαρακώματα που κορυφώθηκαν με την επίθεση στο δάσος Μαμέτς κατά τη διάρκεια της μάχης του Σομ. Το έργο - γραμμένο σε έναν συνδυασμό πεζογραφίας και στίχων - εγκωμιάστηκε από τους κριτικούς και έτυχε θαυμασμού από άλλους ποιητές όπως ο Τ.Σ. Έλιοτ και ο Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς. Το 1938 έλαβε το βραβείο Hawthornden.

Το επόμενο βιβλίο του, το magnum opus του, *Τα αναθέματα*, στο οποίο ο Τζόουνς είχε εργαστεί για δεκαετίες, εκδόθηκε το 1952 υπό την επιμέλεια του Τ.Σ. Έλιοτ. Το επικό ποίημα συνδυάζει επιρροές του μοντερνισμού με ουαλο-βρετανικούς μύθους και ρωμαιοκαθολικά στοιχεία. Έχει συγκριθεί με την *[[Η έρημη χώρα|Έρημη χώρα]]* του Έλιοτ και τα *Κάντος* του Έζρα Πάουντ. Το ποίημα είναι μια συμβολική, ιστορική, δραματική ανατομία του δυτικού πολιτισμού.

Άλλα ποιήματα που ακολούθησαν τα *Αναθέματα* εμφανίστηκαν το 1974 με τον τίτλο *Ο Κοιμώμενος Άρχοντας και άλλα θραύσματα*.

Ο Τζόουνς έγραψε επίσης πολλά δοκίμια για την τέχνη, τη λογοτεχνία, τη θρησκεία και την ιστορία.

## Αναγνώριση
Το έργο του Τζόουνς αναγνωρίσθηκε από πολλούς συγγραφείς. Ο Τ.Σ. Έλιοτ τον χαρακτήρισε «έναν από τους πιο διακεκριμένους συγγραφείς της γενιάς μου». Ο Ντίλαν Τόμας έγραψε: «Θα ήθελα να είχα κάνει οτιδήποτε τόσο καλό όσο ο Ντέιβιντ Τζόουνς». Το 1974 ο Σκωτσέζος ποιητής Χιου ΜακΝτέρμιντ τον ανέφερε ως «τον μεγαλύτερο Βρετανό ποιητή του αιώνα». Το 1965, ο Ιγκόρ Στραβίνσκι τον θεωρούσε «ίσως τον μεγαλύτερο εν ζωή συγγραφέα στα αγγλικά». Ο ιστορικός τέχνης Χέρμπερτ Έντουαρντ Ριντ τον αποκάλεσε το 1964 «έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ποιητές
Κατηγορία:Ουαλοί ποιητές