open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αθήνα - Θεσσαλονίκη

***Αθήνα - Θεσσαλονίκη*** είναι ο τίτλος ελληνικής τηλεοπτικής σειράς, που προβλήθηκε από την ΕΤ1 την τηλεοπτική περίοδο 1997-1998. Η σειρά προβλήθηκε σε 14 επεισόδια των 45 λεπτών και σημείωσε επιτυχία, ενώ το σάουντρακ με τη φωνή της Νάνας Μούσχουρη κυκλοφόρησε σε CD από τη Warner Music, κερδίζοντας μια θέση στο top 40 των ελληνικών charts. Η σειρά, από τον Δεκέμβριο του 2023, προβάλλεται σε επανάληψη στην ΕΡΤ2.

## Συντελεστές

Έπαιξαν οι ηθοποιοί: Σπύρος Παπαδόπουλος, Φιλαρέτη Κομνηνού, Πόπη Μπαρκιά, Κατερίνα Διδασκάλου, Μελέτης Γεωργιάδης, Μαρίνα Γρίβα, Ντίνος Λύρας, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Ελένη Δημοπούλου, Γιώργος Ζιόβας, Χρήστος Γιάνναρης, Αναστασία Καΐτσα, Φλώρα Βέη, Ανδρέας Μοντέζ, Σταύρος Καλαφατίδης, Μιχάλης Υφαντής, Πέννυ Σφαγκάλου και Δημήτρης Βάγιος. Guest star η Λουίζα Ποδηματά στο ρόλο της γιαγιάς.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και το Πήλιο.

## Υπόθεση
Ο Θεσσαλονικιός στην καταγωγή Ανδρέας Καπετανίδης (Σπύρος Παπαδόπουλος) είναι μουσικός και ζει στην Αθήνα με την οικογένειά του. Η Σοφία Φωκά (Φιλαρέτη Κομνηνού), φιλόλογος που παραμελεί τον εαυτό της εδώ και χρόνια, ζει με τον άνδρα της Γιάννη (Ντίνος Λύρας) και την κόρη της στη Θεσσαλονίκη. Ένα λάθος τηλεφώνημα του Ανδρέα φέρνει στην άλλη άκρη της γραμμής την Σοφία. Η απροσδόκητη γνωριμία μέσω τηλεφώνου θα διατηρηθεί και θα τους φέρει κοντά, όταν η Σοφία με την κόρη της βρίσκονται στην Αθήνα και συναντούν τυχαία τον Ανδρέα, χωρίς αυτός να το αντιληφθεί (η Σοφία αναγνωρίζει την τηλεφωνική φωνή στο πρόσωπο που τυχαία συναντά σε ένα μουσείο). Αυτό αναστατώνει τη Σοφία σε βαθμό, που συνεπικουρούμενη από τη φίλη της Ρένα αλλάζει την εμφάνισή της και βελτιώνει την παραμελημένη εξωτερική εικόνα της, πριν παρουσιαστεί "επίσημα" στον άγνωστο του τηλεφώνου. Η γνωριμία των δύο θα αποτελέσει το έναυσμα για να αλλάξει η ζωή τους.

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Σκυταλοδρομίες στίβου στις Ολυμπιάδες

Οι **σκυταλοδρομίες** εντάχθηκαν στα ολυμπιακά αγωνίσματα στίβου στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου το 1912.
Τότε διεξήχθη μια σκυταλοδρομία 1600 μέτρων (200x200x400x800 μ.), η οποία δεν επαναλήφθηκε.

Από το 1912 στη Στοκχόλμη καθιερώθηκαν και συνεχίζονται μέχρι σήμερα οι σκυταλοδρομίες 4x100 και 4x400 μέτρων.

Το γυναικείο αγώνισμα των 4x100 διεξάγεται συνεχώς από το 1928, την πρώτη γυναικεία ολυμπιάδα στίβου του Άμστερνταμ. Τα 4x400 μπήκαν στις ολυμπιάδες το 1972 στο Μόναχο. 

## Ολυμπιονίκες

### Άνδρες

#### 4x100 μέτρα

* 1912
**  Μεγάλη Βρετανία
* 1920
**  ΗΠΑ
* 1924
**  ΗΠΑ 
* 1928
**   ΗΠΑ 
* 1932
**  ΗΠΑ 
* 1936
**  ΗΠΑ  
* 1948
**  ΗΠΑ 
* 1952
**  ΗΠΑ 
* 1956
**  ΗΠΑ 
* 1960
**  
* 1964
**  ΗΠΑ 
* 1968
**  ΗΠΑ 
* 1972
**  ΗΠΑ 
* 1976 
**  ΗΠΑ 
* 1980
**  Σοβιετική Ένωση
* 1984
**  ΗΠΑ 
* 1988
**  Σοβιετική Ένωση
* 1992
**   ΗΠΑ
* 1996
**   
* 2000
**  ΗΠΑ 
* 2004
**   Μεγάλη Βρετανία
* 2008
** 

#### Σκυταλοδρομία 1600 μ.

* 1908
**  ΗΠΑ 
**  
**  

**Σημείωση**: Στη σκυταλοδρομία 1600 μέτρων τέσσερις αθλητές έτρεξαν 200, 200, 400 και 800 μέτρα. Από την επόμενη Ολυμπιάδα το αγώνισμα αντικαταστάθηκε από τη σκυταλοδρομία 4x400 μ.

#### 4x400 μέτρα

* 1912
**  ΗΠΑ 
* 1920
**  Μεγάλη Βρετανία
* 1924
**  ΗΠΑ 
* 1928
**   ΗΠΑ 
* 1932
**  ΗΠΑ 
* 1936
**   Μεγάλη Βρετανία
* 1948
**  ΗΠΑ
* 1952
**  
* 1956
**  ΗΠΑ
* 1960
**  ΗΠΑ 
* 1964
**  ΗΠΑ
* 1968
**  ΗΠΑ
* 1972
**  
* 1976 
**  ΗΠΑ
* 1980
**  Σοβιετική Ένωση
* 1984
**  ΗΠΑ
* 1988
**  ΗΠΑ
* 1992
**   ΗΠΑ 
* 1996
**   ΗΠΑ 
* 2000
** --- 
* 2004
**   ΗΠΑ 
* 2008
**  ΗΠΑ 

**Σημείωση**: Το 2000 τον αγώνα 4x400 μ. ανδρών κέρδισε η ομάδα των ΗΠΑ αλλά το μετάλλιο αργότερα αφαιρέθηκε, επειδή ο αθλητής Αντόνιο Πέτιγκριου βρέθηκε ντοπαρισμένος. Ακόμα δεν έχει αποφασιστεί αν θα δοθεί στη Νιγηρία που ήταν δεύτερη.

### Γυναίκες

#### 4x100 μέτρα

* 1928
**   
* 1932
**  ΗΠΑ
* 1936
**  ΗΠΑ  
* 1948
**  Ολλανδία
* 1952
**  ΗΠΑ
* 1956
**  
* 1960
**  ΗΠΑ
* 1964
**  
* 1968
**  ΗΠΑ
* 1972
**  Δυτική Γερμανία
* 1976 
**  Ανατολική Γερμανία
* 1980
**  Ανατολική Γερμανία
* 1984
**  ΗΠΑ
* 1988
**  Σοβιετική Ένωση
* 1992
**   ΗΠΑ 
* 1996
**   ΗΠΑ 
* 2000
**  
* 2004
**   
* 2008
** 

#### 4x400 μέτρα

* 1972
**  Ανατολική Γερμανία
* 1976 
**  Ανατολική Γερμανία
* 1980
**  Σοβιετική Ένωση
* 1984
**  ΗΠΑ
* 1988
**  ΗΠΑ 
* 1992
**   Ενωμένη Ομάδα (πρώην ΕΣΣΔ)
* 1996
**   ΗΠΑ
* 2000
** --- 
* 2004
**   ΗΠΑ
* 2008
**  ΗΠΑ

**Σημείωση**: Το 2000 τον αγώνα 4x400 μ. γυναικών κέρδισε η ομάδα των ΗΠΑ αλλά το μετάλλιο αργότερα αφαιρέθηκε, επειδή η αθλήτρια Μάριον Τζόουνς βρέθηκε ντοπαρισμένη. Ακόμα δεν έχει αποφασιστεί αν θα δοθεί στην Τζαμάικα που ήταν δεύτερη.

## Πηγές

# "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ.
# "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press.
# Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell.
# "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.

Σκυταλοδρομίες
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008

Ο στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 διεξάγεται στο Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου, την κυριότερη αθλητική εγκατάσταση των αγώνων, από τις 15 έως τις 24 Αυγούστου 2008. Συμμετέχουν *(αριθμός)* αθλητές από *(αριθμός)* χώρες, σε 24 αγωνίσματα για τους άνδρες και 23 για τις γυναίκες. Το αγώνισμα των 3000 μέτρων στιπλ γυναικών εμφανίζεται για πρώτη φορά σε ολυμπιακή διοργάνωση.

## Κριτήρια πρόκρισης και συμμετοχής

Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Στίβου θέσπισε όρια πρόκρισης για τα αγωνίσματα του στίβου που περιλαμβάνονται στο ολυμπιακό πρόγραμμα. Πρόκειται για δύο επιδόσεις ανά αγώνισμα, γνωστές ως «υψηλό όριο» και «χαμηλό όριο». Για να έχει δικαίωμα συμμετοχής ένας αθλητής θα πρέπει να έχει πετύχει επίδοση τουλάχιστον ίση με αυτή που αναγράφεται στον παρακάτω πίνακα:

Οι αθλητές έπρεπε να πιάσουν τα όρια πρόκρισης στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1 Ιανουαρίου 2007 και 23 Ιουλίου 2008. Για το μαραθώνιο η περίοδος αυτή ξεκινούσε από την 1η Σεπτεμβρίου 2006. Για τις σκυταλοδρομίες δεν υπήρξαν όρια πρόκρισης, συμμετέχουν οι 16 χώρες που πέτυχαν τις καλύτερες επιδόσεις στο παραπάνω χρονικό διάστημα.

Κάθε χώρα είχε δικαίωμα να συμμετέχει με έως 3 αθλητές σε κάθε αγώνισμα εφόσον όλοι είχαν επιτύχει το υψηλό όριο πρόκρισης ή με έναν αθλητή σε κάθε αγώνισμα εφόσον είχε περάσει μόνο το χαμηλό όριο. Χώρες με αθλητές που δεν έχουν πιάσει το χαμηλό όριο σε κανένα αγώνισμα συμμετέχουν με έναν αθλητή σε ένα μόνο αγώνισμα. Το αγώνισμα αυτό μπορεί να είναι οποιοδήποτε με εξαίρεση τα 3000 μέτρα στιπλ, τα 10000 μέτρα, το έπταθλο και το δέκαθλο.

## Αγωνιστικό πρόγραμμα
Όλες οι ώρες αναφέρονται σε ώρα Πεκίνου (UTC+8).
### Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2008

### Σάββατο, 16 Αυγούστου 2008

### Κυριακή, 17 Αυγούστου 2008

### Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2008

### Τρίτη, 19 Αυγούστου 2008

### Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2008

### Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2008

### Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2008

### Σάββατο, 23 Αυγούστου 2008

### Κυριακή, 24 Αυγούστου 2008

## Πίνακας μεταλλίων
Στα 47 συνολικά αγωνίσματα κέρδισαν μετάλλιο 41 χώρες. Ακολουθεί ο πίνακας με την επίσημη κατάταξη.

Σημειώσεις:
* Στα 100 μέτρα Γυναικών δόθηκαν δύο ασημένια μετάλλια και κανένα χάλκινο καθώς οι δύο δρομείς τερμάτισαν με ακριβώς τον ίδιο χρόνο.
* Στο Έπταθλο Γυναικών το ασημένιο μετάλλιο είχε αρχικά κερδίσει η Ουκρανή Λιουντμίλα Μπλόνσκα, η οποία όμως βρέθηκε θετική σε απαγορευμένη ουσία με αποτέλεσμα να της αφαιρεθεί το μετάλλιο.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στίβος στην επίσημη ιστοσελίδα των αγώνων 
* Πρόγραμμα και αποτελέσματα στη σελίδα της διεθνούς ομοσπονδίας 

Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Ευβακτήρια

Τα **Ευβακτήρια**, (Eubacteriales), αποτελούν μία από τις δέκα τάξεις των Βακτηρίων, της παρωχημένης ομοταξίας των Σχιζομυκήτων.

Τα κύτταρα αυτών παρουσιάζουν άκαμπτο τοίχωμα και παρατηρούνται ως κόκκοι ή βάκιλλοι. Μερικές φορές λαμβάνουν μορφή αλυσίδας. Κινούνται με μαστίγια που εκβάλλουν πλάγια και δεν θεωρούνται οξυάντοχα.
Η τάξη αυτή περιλαμβάνει τον μεγαλύτερο αριθμό γενών των βακτηρίων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τον άνθρωπο. Για τον λόγο αυτό πολλές φορές τα ευβακτήρια αναφέρονται ως συνώνυμα (γενικά) των Βακτηρίων ή ως "γνήσια βακτήρια".

*Οι περιγραφές του βακτηριακού κυττάρου στα διάφορα σχετικά εκπονήματα - συγγράμματα αναφέρονται στο κύτταρο των ευβακτηρίων.

Στη τάξη των Ευβακτηρίων υπάγονται η Εσερίχια (*Escherichia*), ο διπλόκοκκος, ο σταφυλόκοκκος, ο στρεπτόκοκκος, ο βάκιλλος και ο λακτοβάκιλλος.

Κατηγορία:Βακτήρια
Κατηγορία:Παρωχημένες ταξινομικές βαθμίδες
Βακτηριόσταση

**Βακτηριόσταση** (αγγλ. *bacteriostasis*), είναι ένας όρος της βακτηριολογίας, ελληνικής ρίζας, που χαρακτηρίζει την αναστολή της ανάπτυξης των βακτηρίων, χωρίς τη θανάτωσή αυτών. Ορισμένα από τα αντιβιοτικά, όπως οι τετρακυκλίνες και οι σουλφοναμίδες, θεωρειται πως έχουν παρόμοια δράση, γι' αυτό και αποκαλούνται επίσης βακτηριοστατικά (*bacteriostatics*).

## Δείτε επίσης
* Βακτηριοκτόνο (προς σύγκριση)

Κατηγορία:Βακτηριολογία
κατηγορία:Αντιβιοτικά
Κόλλα

**Κόλλα** ονομάζεται ουσία η οποία χρησιμεύει για την συγλιση αντικειμένων .Υπάρχει μεγάλη ποικιλία από κόλλες, ειδικές για κάθε εφαρμογή. Για παράδειγμα υπάρχουν κόλλες για ξύλα, για μέταλλα, για γυαλιά κ.λ.π. Κάθε κόλλα έχει και συγκεκριμένο χρόνο σκλήρυνσης. Για παράδειγμα, οι κυανοακρυλικές κόλλες ενεργούν σε μερικά δευτερόλεπτα, ενώ οι ξυλόκολλες χρειάζονται αρκετή ώρα για να ενεργήσουν.

Οι κόλλες είναι ουσίες οι οποίες όταν έλθουν σε επαφή με τον αέρα ή με άλλο υλικό, σκληραίνουν και συγκολλούν τις επιφάνειες με τις οποίες βρίσκονται σε επαφή.

Υπάρχει μεγάλη ποικιλία στις κατηγορίες υλικών και μηχανισμών λειτουργίας κάθε κόλλας. Υπάρχουν κόλλες που σκληραίνουν όταν εξατμιστεί το διαλυτικό το οποίο περιέχουν, άλλες κόλλες που σκληραίνουν όταν κρυσταλλωθούν, άλλες όταν πέσει πάνω τους ηλιακή ή υπεριώδης ακτινοβολία και οι θερμοπλαστικές κόλλες, οι οποίες σκληραίνουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και για την εφαρμογή τους χρησιμοποιούνται υψηλότερες θερμοκρασίες 120-180º C, στις οποίες είναι ρευστές. Υπάρχουν κόλλες δυο υλικών, οι οποίες αποτελούνται από δυο υλικά τα οποία δεν έχουν ιδιότητες κόλλας τα οποία όταν αναμιχθούν αντιδρούν και σχηματίζουν ισχυρές κόλλες, υπάρχουν ακόμη κόλλες σε σκόνη οι όποιες σκληραίνουν με την προσθήκη νερού (π.χ. κόλλα πλακιδίων).

Ανάλογα με τη χρήση της κάθε κόλλας, ταιριάζουν διαφορετικές κόλλες. 
Ένα κριτήριο είναι το πάχος του στρώματος της κόλλας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί (για ανώμαλες επιφάνειες χρειάζεται παχύρρευστη κόλλα που να μπαίνει στα κενά, ενώ για επιφάνειες που ταιριάζουν απόλυτα ταιριάζει κόλλα τόσο λεπτή ώστε να είναι αποτελεσματική σε μορφή λεπτού φίλμ). Άλλο κριτήριο είναι η δύναμη που χρειάζεται να έχει η κόλλα (συνήθως όσο πιο δυνατή η κόλλα τόσο καλύτερα, αλλά υπάρχουν και εφαρμογές για κόλλες με μικρή αντοχή). Σε ορισμένες περιπτώσεις σημαντικό κριτήριο είναι ο χρόνος σκλήρυνσης.

Κατηγορία:Υλικά
Βακτηριολογία

Η **Βακτηριολογία** είναι εξειδικευμένη βιολογική επιστήμη που κύριο αντικείμενο σύγχρονης έρευνας και μελέτης της είναι οι μορφές και οι ιδιότητες των βακτηρίων. Αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Μικροβιολογίας.

Οι απασχολούμενοι στην έρευνα της επιστήμης αυτής καλούνται **βακτηριολόγοι**.

## Γενικά
Η Βακτηριολογία θεωρείται μεταγενέστερη της Μικροβιολογίας και φέρεται να ξεκίνησε το 1680 από τις έρευνες του Άντον φαν Λέβενχουκ. Ως ιδιαίτερη όμως επιστήμη άρχισε να εμφανίζεται σχεδόν 200 χρόνια μετά, το 1850 από τους Γάλλους ερευνητές Ραβαίν και Ρουαγιέ που συνεχίσθηκε από τον Γερμανό Φέρντιναντ Κον όταν το 1872 δημοσίευσε τη πρώτη ταξινόμηση βακτηρίων. Για την ιστορία όμως της επιστήμης αυτής θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι η πρώτη καλλιέργεια βακτηρίων που έγινε σε πειράματα ήταν το 1776 από τον Ιταλό φυσιοδίφη Λάζαρο Σπαλατζάνι.

Η Βακτηριολογία έφθασε στην ακμή της με τις εργασίες και τα σχόλια των Παστέρ και Ρόμπερτ Κοχ.

## Έρευνα
Αντικείμενο έρευνας και μελέτης της Βακτηριολογίας είναι οι μορφές, οι λειτουργίες και οι ιδιότητες των βακτηρίων και ιδιαίτερα των παθογόνων που προκαλούν διάφορες ασθένειες στον άνθρωπο, τα ζώα και τα φυτά. Αξιοσημείωτες είναι οι εφαρμογές στην ιατρική, την κτηνοτροφία, τη γεωργία ακόμα και την βιομηχανία και σε διάφορες βιολογικές έρευνες.

## Ιστορικοί σταθμοί της Βακτηριολογίας
*1680 ο Άντον φαν Λέβενχουκ ξεκινά τις πρώιμες έρευνες.
*1844 ο Ιγνάτιος Ζέμελβαϊς αναφέρεται επίσημα στη μολυσματική προέλευση του επιλόχιου πυρετού. Τίθενται οι βάσεις της μεταδοτικότητας και ασηψίας.
*1850 ο Νταβαίν περιγράφει το βακτήριο του άνθρακα. Αναγνωρίζεται ο ρόλος των μικροοργανισμών στις ασθένειες.
*1857 Έναρξη εποχής Παστέρ, με αναφορά στη γαλακτική ζύμωση. Τίθενται οι βάσεις της βακτηριολογικής τεχνικής, (απομόνωσης και καλλιέργειας βακτηρίων).
*1878 Αναγνώριση του σταφυλόκοκκου από τον Παστέρ. Το ίδιο έτος ο Σεντιγιό δημιουργεί τον όρο μικρόβιο.
*1879 Αναγνώριση του στρεπτόκοκκου από τον Παστέρ που παράλληλα μελετά τη χολέρα των ορνίθων. Μελέτη του άνθρακα. Εμβολιασμός (του Πουιγύ λε Φορ). Έννοια ανοσοποίησης. Πρώτες γνώσεις για τη φυματίωση.
*1882 Αναγνώριση και καλλιέργεια του βάκιλλου της φυματίωσης του ανθρώπου από τον Ρόμπερτ Κοχ.
*1884 ο Χανς Κρίστιαν Γκραμ εφαρμόζει την ομώνυμη μέθοδο χρώσης κατα Gram + ή -.
*1887-1890 ο Ρου προσδιορίζει τις τοξίνες και αντιτοξίνες.
*1892 οι Πφάιφερ και Μέτσνικοφ ανακαλύπτουν τη λύση των βακτηρίων από τον ορό ανοσοποιημένου  ινδικού χοιριδίου. Τίθενται οι βάσεις της ορολογικής διαγνωστικής.
*1896 ο Φερνάν Βιντάλ αναπτύσσει την οροδιαγνωστική του τυφοειδούς πυρετού.
*1925 ο Γκαστόν Ραμόν ανακαλύπτει τη διφθεριτική αντιτοξίνη.
*1928 Έναρξη εποχής της βακτηριακής γενετικής και μετασχηματισμών βακτηρίων.
*1929 Έναρξη εποχής των αντιβιοτικών. Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ ανακαλύπτει ουσία που αναστέλλει τον σταφυλόκοκκο.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.13ος, σελ.175. 

## Παραπομπές
Βακτηριοκτόνο

Γενικά τα **βακτηριοκτόνα**, όπως μαρτυρεί η ονομασία τους, είναι ουσίες, είτε φυσικής είτε συνθετικής προέλευσης, που δρουν καταστρεπτικά επί των βακτηρίων, ιδιαίτερα στην πράξη κατά των παθογόνων. 

Ειδικά τα βακτηριοκτόνα που δρουν και θανατώνουν φυτοπαθογόνα βακτήρια χαρακτηρίζονται γενικά ως φυτοφάρμακα.

## Δείτε επίσης
* Μικροβιοκτόνο
* Βακτηριοστατικό (προς σύγκριση)
* Βακτηριόλυση

Κατηγορία:Βακτηριολογία
Κατηγορία:Αντιβιοτικά
Βακτηρίωση

Με τον όρο **βακτηρίωση** χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε παρασιτική νόσος των φυτών ή άλλη ασθένεια που προκαλείται από βακτήρια ή βακτηριακές τοξίνες.

Οι βακτηριώσεις προκαλούν συνηθέστερα σοβαρές ζημιές στις διάφορες φυτικές καλλιέργειες και χαρακτηρίζονται κυρίως από τέσσερις τύπους συμπτωμάτων:
# εμφάνιση όγκων όπως π.χ. ο φυτικός καρκίνος (που προκαλείται από το Agrobacterium tumefasciens), ή φυτική φυματίωση (που προκαλείται από κυτταρική αντίδραση, όπως π.χ. η φυματίωση της ελιάς)
# υγρές σήψεις, (π.χ. της πατάτας, που προκαλείται από τo είδος Erwinia phytophtora)
# ξηρές τοπικές νεκρώσεις ή κηλίδες, (όπως π.χ. η λεγόμενη "αγριοφωτιά" του καπνού, που οφείλεται στο είδος "Pseudomonas tabaci" και
# μαράνσεις, (π.χ. της πατάτας που προκαλείται από το είδος Corinebacterium sapedonicum).

Κατηγορία:Φυτοπαθολογία
Κατηγορία:Βακτηριολογία
Βακτηριόλυση

Στη βακτηριολογία με τον όρο **βακτηριόλυση** (bacteriolysis) χαρακτηρίζεται γενικά η καταστροφή των βακτηρίων, που μπορεί να είναι συνέπεια της δράσης διάφορων ουσιών, όπως των αντιβιοτικών, βακτηριοκινών, λυσοζύμης, ή άλλων μικροβίων, όπως βακτηριοφάγων ή βδελλοδονακίων. Βακτηριόλυση μπορεί επίσης να σημειωθεί σε περιπτώσεις δραστικών μεταβολών του περιβάλλοντος (π.χ. σε ωσμωτική πίεση, pH κ.λπ.)

Κατά τη βακτηριόλυση καταστρέφεται το εξωτερικό τοίχωμα των βακτηρίων με συνέπεια ν΄ ακολουθεί φυσικοχημική αλλοίωση του κυτταροπλάσματός τους. Η διεργασία αυτή ως φαινόμενο οφείλεται κυρίως στη διαδοχική δράση δύο ουσιών, μιας ευαισθητοποιού θερμοσταθερής, που πρόκειται για ειδικό αντίσωμα, και μιας θερμοευαίσθητης, του μη ειδικού συμπληρώματος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα βακτηριόλυσης *[[in vitro]]* είναι αυτή του *[[Δονάκιο της χολέρας|Δονάκιου της χολέρας]]* κατά την πρόσθεση συμπληρώματος στο ειδικό αντίσωμα. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται κατά τη βακτηριόλυση *[[in vivo]]* (στη φύση) που επιτυγχάνεται με τη δράση βακτηριοκτόνων αντιβιοτικών που σε μεγάλη δόση μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και τον θάνατο λόγω ενδοτοξινικού σοκ.

Κατηγορία:Βακτηριολογία
Κατηγορία:Αντιβιοτικά
Πίμπα της Μερκίας

Ο **Πίμπα της Μερκίας** (*Pybba*, 570 - 606/615) δεύτερος βασιλιάς της Μερκίας (593 - 606/615) και μέλος του Οίκου του Ικέλ ήταν γιος του Κρεόντα της Μερκίας, πατέρας του Πέντα της Μερκίας και του Εόβα της Μερκίας.  Τα ονόματα του *"Πίμπα"* και *"Πέντα"* δείχνουν περισσότερο Κέλτικη Βρετανική καταγωγή παρά Γερμανική. Η ημερομηνία γέννησης του σύμφωνα με τα γενεαλογικά δέντρα των Άγγλων βασιλέων παραπέμπουν στο 570 η αρχή της βασιλείας του το 593 και ο θάνατος του την περίοδο 606 - 615, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό τον αναφέρει σαν πατέρα του Πέντα χωρίς να δίνει περισσότερες λεπτομέρειες.

Ο Πίμπα σύμφωνα με την *"Βρεττανική Ιστορία"* αναφέρεται ότι είχε 12 γιους. Διάδοχος του αναφέρεται σύμφωνα με τον Βέδα ο Κερλ της Μερκίας αλλά δεν υπάρχει καμιά πληροφορία σχετικά με τις σχέσεις του με τον Πίμπα. Το χρονικό αναφέρει ότι ο γιος του Πίμπα ανέβηκε στον θρόνο της Μερκίας το 626 αλλά ο Βέδας αναφέρει ότι δεν έγινε βασιλιάς πριν την *μάχη του Χάτφιλντ Τσέιζ* (633).
Πέρα από τους δυο γιους του Πέντα και Εόβα αναφέρεται ότι ο Πίμπα είχε άλλον έναν γιο με το όνομα Κοένβαλ. Όλοι οι βασιλείς από το Πέμπα μέχρι την εκθρόνιση του Κέολγουλφ Α΄ της Μερκίας (823) αναφέρονται ως απόγονοι του Πίμπα με μοναδική εξαίρεση τον Μπέορνρεντ της Μερκίας ο οποίος βασίλευσε για κάποιο σύντομο χρονικό διάστημα και ήταν άγνωστη η καταγωγή του. Ο Πίμπα αναφέρεται ότι είχε και μια κόρη που δεν είναι γνωστό το όνομα της και ήταν η πρώτη σύζυγος του Κενβάλ του Ουέσσεξ

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Higham, Nicholas J.; Ryan, Martin J. (2013), The Anglo-Saxon World, Yale University Press
*Beda: HE 3,7

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Βρεττανική ιστορία
*Πίμπα 

Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας
Κατηγορία:Οίκος του Ικέλ
Τάρρα

Η **Τάρρα** ήταν αρχαία αυτόνομη πόλη της Κρήτης που βρισκόταν μεταξύ των πόλεων  Φοίνικος και Ποικιλασσού και κοντά στην Έλυρο της οποίας και αποτελούσε επίνειο.

Η Τάρρα κατά την αρχαιότητα αποτελούσε το μεγάλο κέντρο λατρείας του Θεού Απόλλωνα στη Κρήτη που καθορίσθηκε από τον ιερομάντη Καρμάνορα στην οικία του οποίου ο Απόλλωνας "*συνεγένετο τη νύμφη Ακκαλίδι*".

Τα νομίσματα της Τάρρας παρίσταναν επί της μιας όψης κεφαλή κρητικής αιγός και επί της άλλης μέλισσα. Τον 3ο αιώνα π.χ. αποτέλεσε μέλος του κοινού των Ορείων , μια ομοσπονδίας  ορεινών πόλεων όπου τα μέλη της απολάμβαναν ανεξαρτησία αλλά είχαν κοινή εσωτερική και εξωτερική πολιτική. Η ομοσπονδία αυτή αποτελούνταν από τις πόλεις Λισό, Συία, Ποικιλασσός, Τάρρα, Υρτακίνα και Έλυρος.

## Παραπομπές


## Δείτε σχετικά
*Ταρραίος Απόλλων

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κρήτης
Βακτηριοχλωροφύλλη

μικρογραφία|Χημικός τύπος Βακτηριοφύλλης


Η **βακτηριοχλωροφύλλη**, (*bacteriochlorophyll)*, είναι μια μορφή χλωροφύλλης, κατ΄ άλλους που μοιάζει με τη χλωροφύλλη, που απαντάται κυρίως στα κυανοβακτήρια, καθώς και σε άλλα φωτοσυνθετικά βακτήρια, όπως στα πορφυροθειοβακτήρια.

Ειδικότερα όμως τα πράσινα βακτήρια εντοπίζεται ως επί το πλείστον να κατέχουν και έναν άλλο τύπο χλωροφύλλης που ονομάζεται βακτηριοβιριδίνη.

Κατηγορία:Φωτοσύνθεση
Κατηγορία:Βιοχημεία
Κατηγορία:Χρωστικές
Κατηγορία:Τετραπυρρόλια
Λάζαρος Σπαλαντζάνι

Ο **Λάζαρος Σπαλαντζάνι** ή *Σπαλαντσάνι* (Lazaro Spallanzani) (12 Ιανουαρίου 1729 - 11 Φεβρουαρίου 1799) ήταν Ιταλός φυσιοδίφης (φυσιολόγος) από τους σημαντικότερους στο χώρο της βιολογίας.

Γεννήθηκε στο Σκαντιάνο στις 12 Ιανουαρίου του 1729 και στην αρχή σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Γρήγορα όμως μεταπήδησε στη Φυσική και στη Μεταφυσική όπου και αναδείχθηκε καθηγητής της Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Μοντένα και στη συνέχεια στο πανεπιστήμιο της Παβία όπου και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την επιστημονική έρευνα. Εκεί ανέπτυξε τη θεωρία του, περί αβιογένεσης.

Ο Σπαλαντζάνι ασχολήθηκε επίσης με τη μελέτη της κυκλοφορίας του αίματος. Μολονότι ο Σπαλαντζάνι εξέτασε τα σπερματοζωάρια δεν είχε καταφέρει ν' αντιληφθεί τον πραγματικό τους ρόλο πιστεύοντας πως ήταν παράσιτα. Στις τελευταίες του έρευνες προσπάθησε ν' αποδείξει πως ένα σώμα μεταλλάσσεται εκ της γνωστής σήμερα αναγωγής του οξυγόνου σε διοξείδιο του άνθρακα.

Ο Σπαλαντζάνι πέθανε στην Παβία στις 11 Φεβρουαρίου του 1799.

## Βιβλιογραφία

### Γενική
* Paul de Kruif, *Microbe Hunters* (ανατύπωση 2002) ISBN 9780156027779
* Nordenskiöld, E. P. 1935 [Spallanzani, L.] *Hist. of Biol*. 247-248
* Rostand, J. 1997, *Lazzaro Spallanzani e le origini della biologia sperimentale*, Torino, Einaudi.
### Περί εντόμων
* Conci, C. & Poggi, R. 1996 Iconography of Italian Entomologists, with essential biographical data. *Mem. Soc. Ent. Ital*. 75 159-382. 
* Gibelli, V. 1971 *L. Spallanzani*. Pavia. 
* Lhoste, J. 1987 *Les entomologistes français. 1750-1950*. INRA (Institut National de la Recherche Agronomique) , Paris.
* Osborn, H. 1946 *Fragments of Entomological History Including Some Personal Recollections of Men and Events*. Columbus, Ohio, Published by the Author.
* Osborn, H. 1952 *A Brief History of Entomology Including Time of Demosthenes and Aristotle to Modern Times with over Five Hundred Portraits*.Columbus, Ohio, The Spahr & Glenn Company.

Κατηγορία:Ιταλοί φυσικοί
Κατηγορία:Ιταλοί βιολόγοι
Κατηγορία:Φυσιολόγοι
60 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο **δρόμος ταχύτητας 60 μέτρων** διεξήχθη μόνο στις Ολυμπιάδες του 1900 στο Παρίσι και 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ. Στη συνέχεια αποσύρθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα στίβου.

Σήμερα το αγώνισμα διεξάγεται μόνο σε αγώνες κλειστού στίβου.

## Ολυμπιονίκες

* **1900**
**  Άλβιν Κρεντσλάιν
**  Γουόλτερ Τιουκσμπέρι
**  Στάνλεϊ Ρόουλεϊ

* **1904**
**  Άρτσι Χαν
**  Γουίλιαμ Χόγκενσον
**  Φέι Μόλτον

## Πηγές

* Τοm McNab, «Ολυμπιακοί Αγώνες 1984», Bell.
* «Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων», Εκδοτική Αθηνών.

Δρομος 00060 μ
Κεραμικά πλακάκια

Τα **κεραμικά πλακάκια** (ή πλακίδια) είναι τεχνητό υλικό , με πρώτη ύλη τον πηλό, που χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα έως σήμερα για την επένδυση δαπέδων, τοίχων αλλά και για διακόσμηση.

## Ιστορία
Είναι άγνωστο πότε ο άνθρωπος χρησιμοποίησε για πρώτη φορά κεραμικά πλακάκια. Επιφάνειες στρωμένες με κεραμικά πλακάκια έχουν βρεθεί σε πυραμίδες, στη αρχαία Βαβυλώνα με περίτεχνες παραστάσεις και χρώματα και σε όλες τις αρχαίες ελληνικές και ρωμαϊκές πόλεις. Κατά τον Μεσαίωνα ευρεία χρήση είχαν στα Ισλαμικά κράτη, κυρίως στην Περσία και Συρία, με περίτεχνες διακοσμήσεις. Πρώτοι τα έφεραν και τα διέδωσαν στην Ευρώπη οι Μαυριτανοί κατακτητές της Ισπανίας. Σε γενική χρήση πρώτα χρησιμοποιήθηκαν στην Ισπανία, Πορτογαλία και Ιταλία και σήμερα σε όλο σχεδόν τον κόσμο.

Τον 15ο αιώνα πλακάκια με κέντρο παραγωγής την Σεβίλη εξάγονταν στην Βρετανία και στην Ιταλία. Στην Ιταλία διασώζονται και σήμερα κτίρια στη Νάπολη και Γένοβα διακοσμημένα με κεραμικά της Σεβίλης. Το 1840 αναφέρεται η ευρεία χρήση τους στην πλακόστρωση δαπέδων σπιτιών στην νότιο Ισπανία με κέντρο κατασκευής τους την Ανδαλουσία και για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε μηχανικός τρόπος. Το 1888 παρουσιάστηκαν στην διεθνή έκθεση της Βαρκελώνης.

Το 1980 στην Ιταλία εμφανίστηκε μια νέα μέθοδος κατασκευής και ψησίματος, η *monocottura* όπως λέγεται, που έφερε επανάσταση στο χώρο. Με την μέθοδο αυτή ο άργιλος και ο πηλός ψήνονταν μαζί ταυτόχρονα μειώνοντας τον χρόνο παρασκευής και κάνοντας τα πιο ανθεκτικά. Επίσης μειώθηκε το κόστος παραγωγής και κατασκευής δίνοντας την δυνατότητα για πώλησης τους σε πιο προσιτές τιμές .

Τα πρώτα πλακάκια ήταν ζωγραφισμένα στο χέρι, κατασκευάζονταν από πηλό και ψήνονταν στο ήλιο ή ψήνονταν σε φωτιά και κόβονταν επίσης με το χέρι.

## Σήμερα

Σήμερα χρησιμοποιούνται ευρέως εξαιτίας της εύκολης τοποθέτησης τους σε σχέση με το μάρμαρο και για λόγους οικονομίας αφού η τιμή πώλησης τους είναι πολύ χαμηλή από αυτή του μαρμάρου. Κατασκευάζονται σε πολλές διαστάσεις και χρώματα. Είναι ανθεκτικά σε όλες τις καιρικές συνθήκες και χρησιμοποιούνται στην πλακόστρωση δαπέδων εσωτερικών χώρων, στη πλακόστρωση πεζοδρομίων, επένδυση μπάνιων, κουζινών αλλά και τοίχων σαν διακοσμητικά.

Τα κεραμικά πλακάκια χωρίζονται σε αυτά που είναι επικαλυμμένα με πορσελάνη και είναι πιο γυαλιστερά. Σε αυτά που δεν έχουν επικάλυψη πορσελάνης, τα ματ όπως λέγονται, και σε πλακάκια εξωτερικών χώρων με ανάγλυφη όψη για να μην γλιστράει. Ανάλογα με την χρήση που προορίζονται έχουν διαφορετικό πάχος και αντοχή.

Η πρώτη ύλη σήμερα είναι ο πηλός που ψήνεται σε υψηλές θερμοκρασίες και υγρή άργιλος, ο χρωματισμός του και όλη η κατασκευή τους γίνεται με μηχανικό τρόπο. Η κατασκευή τους σήμερα γίνεται με τον εξής τρόπο: αρχικά χύνονται τα υλικά σε υγρή μορφή σε καλούπια και αποξηραίνονται, μετά γίνεται η επικάλυψη τους και μπαίνουν σε κλιβάνους όπου ψήνονται σε θερμοκρασίες 2.000 βαθμών και πάνω.

## Πηγές
*Ιστορία των κεραμικών πλακιδίων (αγγλικά)
*Ιστορία των κεραμικών πλακιδίων στην Ισπανία (αγγλικά)
*Ιστορία των κεραμικών πλακιδίων (αγγλικά)
*Ιστορία της εταιρείας bellano ceramic tile (αγγλικά) , Με ιστορικά στοιχεία για τα Ιταλικά πλακάκια.

Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά
Ελαστικότητα (αποσαφήνιση)

*Για την ελαστικότητα της ζήτησης στη Μικροοικονομική δείτε Ελαστικότητα Ζήτησης

*Για την ιδιότητα της ύλης δείτε Ελαστικότητα

*Για τη μαθηματική θεωρία ελαστικότητας δείτε Θεωρία ελαστικότητας
3.000 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο **δρόμος αντοχής 3.000 μέτρων** ήταν γυναικείο ολυμπιακό αγώνισμα στίβου από την Ολυμπιάδα του 1984 στο Λος Άντζελες ως το 1992 στη Βαρκελώνη. Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τα 5.000 μ.

Τα 3.000 μ. δεν ήταν ποτέ ατομικό ανδρικό ολυμπιακό αγώνισμα στίβου. Τελούνταν όμως ως  ομαδικό αγώνισμα από το 1912 στη Στοκχόλμη ως το 1924 στο Παρίσι. 

Ως ατομικό ανδρικό και γυναικείο αγώνισμα ο δρόμος 3.000 μ. διεξάγεται σε αγώνες κλειστού στίβου.

## Ολυμπιονίκες

### Άνδρες

**Ομαδικός αγώνας**

* 1912
**  ΗΠΑ
**  Σουηδία
**  Μεγάλη Βρετανία
* 1920
**  ΗΠΑ
** Μεγάλη Βρετανία 
**  Σουηδία
* 1924
**  Φινλανδία
**  Μεγάλη Βρετανία
**  ΗΠΑ

**Σημείωση**:  Το αγώνισμα δεν διεξήχθη σε άλλη Ολυμπιάδα.

### Γυναίκες

* 1984
**   Μαρίτσισκα Πούικα
* 1988
**  Τατιάνα Σαμολένκο
* 1992
** / Γιελένα Ρομανόβα (Ενωμένη Ομάδα της πρώην ΕΣΣΔ)

**Σημείωση**: Το αγώνισμα αντικαταστάθηκε από τα 5.000 μ.

## Πηγές

# "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ.
# "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press.
# Τοm McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell.
# "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.

Δρομος 03000 μ.
Εθνική Πινακοθήκη της Νορβηγίας

Η **Εθνική Πινακοθήκη της Νορβηγίας** (Νορβηγικά: *Nasjonalgalleriet* ή *Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design*) στο Όσλο είναι η εθνική πινακοθήκη της Νορβηγίας. 

Ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 2003 αφού συγχωνεύθηκαν το Νορβηγικό Μουσείο Αρχιτεκτονικής, το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών και Σχεδίου, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, η Εθνική Πινακοθήκη και τα Εθνικά Περιοδεύοντα Εκθέματα. 

Διευθυντές της υπήρξαν οι *Sune Nordgren* (2003-2006) και *Allis Helleland* (2007-μέχρι σήμερα). Προεδρεύων του διοικητικού συμβουλίου είναι ο *Christian Bjelland*.

Μεταξύ της συλλογής της περιλαμβάνεται μία εκδοχή του διάσημου ζωγραφικού πίνακα Η Κραυγή του Έντβαρτ Μουνκ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ιστότοπος της Πινακοθήκης (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στη Νορβηγία
Κατηγορία:Όσλο
Μουσείο Μουνκ

thumb|right|330px|Το Μουσείο Μουνκ
Το **Μουσείο Μουνκ** (Νορβηγικά: **Munchmuseet**) είναι μουσείο στο Όσλο της Νορβηγίας αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του ζωγράφου Έντβαρτ Μουνκ.

Το μουσείο χρηματοδοτήθηκε από τα κέρδη των δημοτικών κινηματογράφων του Όσλο και άνοιξε τις πόρτες του το 1963, τιμώντας την 100ή επέτειο από τη γέννηση του ζωγράφου. Η συλλογή αποτελείται από τα έργα και τα άρθρα που κληροδότησε ο Μουνκ στο δήμο του Όσλου, επιπρόσθετα έργα που δωρήθηκαν από την αδερφή του, Ίνγκερ Μουνκ, και ποικίλα άλλα έργα που αποκτήθηκαν με διάφορους τρόπους. Ως αποτέλεσμα αυτών, το μουσείο διαθέτει σήμερα στην μόνιμη συλλογή του πάνω από τη μισή από την όλη παραγωγή ζωγραφικών πινάκων του καλλιτέχνη και τουλάχιστον ένα αντίγραφο από όλες τις εκτυπώσεις του. Αυτά ξεπερνούν τους 1.100 ζωγραφικούς πίνακες, 15.500 εκτυπωμένα έργα που καλύπτουν διάφορα μοτίβα, έξι γλυπτά, καθώς και 500 πλάκες, 2.240 βιβλία και διάφορα άλλα αντικείμενα. 

Επιπροσθέτως της συλλογής αυτής καλλιτεχνικών έργων, το μουσείο εμπεριέχει επίσης εκπαιδευτικούς τομείς, καθώς και τομείς συντήρησης. Διαθέτει επίσης εγκαταστάσεις για εφαρμοσμένες τέχνες. 

Η δομή του μουσείου σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Γκούναρ Φούγκνερ (*Gunnar Fougner*) και Έιναρ Μύκλεμπουστ (*Einar Myklebust*). Ο Μύκλεμπουστ συνέβαλε σημαντικά και στην επέκταση και ανακαίνιση του μουσείου το 1994 για το 50ό αφιέρωμα από το θάνατο του Μουνκ. 

## Κλοπή της Κραυγής
Την Κυριακή 22 Αυγούστου 2004 δύο ζωγραφικοί πίνακες του Μουνκ, Η Κραυγή και η Μαντόννα, κλάπηκαν από το Μουσείο Μουνκ από μασκοφόρους οπλισμένους. Οι κλέφτες ανάγκασαν τους φύλακες του μουσείου να ξαπλώσουν στο έδαφος ενώ έκοβαν το καλώδιο που ασφάλιζε τους πίνακες στον τοίχο και διέφυγαν με ένα μαύρο *Audi A6*, το οποίο βρήκε η αστυνομία αργότερα εγκαταλειμμένο. Οι πίνακες ανευρέθησαν από την Αστυνομία του Όσλου στις 31 Αυγούστου 2006.

Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στη Νορβηγία
Κατηγορία:Όσλο
Τελεστώ (δορυφόρος)

Η **Τελεστώ** () είναι ένας μικρός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Πήρε το όνομα του από την τιτανίδα Τελεστώ της ελληνικής μυθολογίας. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι **Κρόνος XIII** (Saturn XIII) ενώ η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν **S/1980 S 13**.

Η Τελεστώ είναι συντροχιακή με την Τηθύ, και βρίσκεται στο σημείο Λαγκράνζ (L4).

Το Κασσίνι-Χόιχενς έκανε ένα κοντινό πέρασμα από αυτήν, στις 11 Οκτωβρίου 2005. Οι εικόνες που λήφθηκαν δείχνουν ότι η επιφάνειά της είναι εκπληκτικά ομαλή, χωρίς μικρούς κρατήρες.

## Γκαλερί

Αρχείο:Rsz pia12704-br500.jpg
Αρχείο:Telesto (moon).jpg|Η Τελεστώ από το Κασσίνι-Χόιχενς το 2006.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τελεστώ από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Κρόνου από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Angelus Novus

Το ***Angelus Novus*** είναι υδατογραφία του Ελβετο-Γερμανού ζωγράφου Πάουλ Κλέε, η οποία φιλοτεχνήθηκε το 1920.

Ο Γερμανός κριτικός Βάλτερ Μπένγιαμιν, ιδιοκτήτης του έργου για πολλά χρόνια, εκτιμούσε πως απεικόνιζε «τον άγγελο της ιστορίας. Το πρόσωπό του είναι στραμμένο προς το παρελθόν. Όπου εμείς αντιλαμβανόμαστε μια αλυσίδα γεγονότων, αυτός βλέπει μία μοναδική καταστροφή που συνεχίζει να συσσωρεύει το ένα ερείπιο πάνω στο άλλο».

Ο Όττο Καρλ Βερκμάιστερ σε σχόλιά του έχει ισχυριστεί πως αυτή η ερμηνεία του αγγέλου από τον Μπέντζαμιν έχει οδηγήσει στο να καταστεί ο άγγελος «ίνδαλμα της αριστεράς».

Το όνομα και η σύλληψη του αγγέλου έχει εμπνεύσει έργα άλλων καλλιτεχνών και μουσικών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Angelus Novus

 
Κατηγορία:Πίνακες του Πάουλ Κλέε
Κατηγορία:Πίνακες του 1920
Κατηγορία:Άγγελοι στην τέχνη
Diesel (εταιρεία)

thumb|330px|Τζιν παντελόνι της Diesel με αναγραφόμενο το λογότυπο στη δεξιά τσέπη
Η **Diesel** (*Ντίζελ*) είναι ιταλική εταιρεία μόδας που έχει ως έδρα την πόλη Μολβένα της Βόρειας Ιταλίας. Ειδικεύεται στην ένδυση και υπόδυση και απευθύνεται σε ως επί το πλείστον νεανικό ανδρικό και γυναικείο κοινό. 

Ιδρύθηκε το 1978 από τον (23χρονο τότε) Ρέντζο Ρόσο, ο οποίος προΐσταται ως σήμερα της επιχείρησης. Μετά από χρόνια παρουσίας στην εγχώρια αγορά, η εταιρεία έκανε τα πρώτα διεθνή ανοίγματα το 1991, ενώ απέκτησε το 1996 το πρώτο της κατάστημα στη Νέα Υόρκη. Σήμερα δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 80 χώρες (της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης), με περίπου 5.000 σημεία πώλησης εκ των οποίων τα 300 δικής της ιδιοκτησίας, ενώ απασχολεί περί τους 3.500 εργαζόμενους.

Τα σχέδια της Diesel θεωρούνται αρκετά καινοτόμα και κατατάσσονται στη "σπορ" ένδυση, δεν λείπουν ωστόσο και casual σχέδια. Τα τελευταία χρόνια η εταιρεία έχει προχωρήσει και στην παραγωγή εσωρούχων, μαγιό, γυαλιών ηλίου, ζωνών και άλλων αξεσουάρ, αλλά και σε ειδική σειρά παιδικού ρουχισμού. Στην Ελλάδα θεωρείται σχετικά ακριβή φίρμα, όπως και άλλες της ίδιας κατηγορίας "επώνυμες" εισαγωγικές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα της Diesel
* «Δείξε μου το ρούχο σου να σου πω ποιος είσαι»

Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιταλίας
Κατηγορία:Καταστήματα μόδας
Ηχώ

Η **ηχώ**, (γεν. της ηχούς), κοινώς "αντίλαλος", αποτελεί ακουστικό φαινόμενο που οφείλεται στην ανάκλαση ηχητικών κυμάτων.

Όταν προ ενός πετάσματος, ή στερεού εμποδίου, παραχθούν ήχοι κάποιας έντασης και άνω, τότε τα διαδιδόμενα ηχητικά κύματα αυτών προσπίπτοντας στο εμπόδιο ανακλώνται γινόμενα έτσι αισθητά στο ανθρώπινο αυτί.

Σημειώνεται ότι το αισθητήριο όργανο ακοής του ανθρώπου μπορεί να διακρίνει σε χρόνο ενός δευτερολέπτου 10 διαδοχικούς επάλληλους ήχους. Έχοντας υπόψη ότι η ταχύτητα του ήχου στο 1/10 του δευτερολέπτου είναι 34 μέτρα, συνάγεται ότι, όταν το εμπόδιο βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 17 μ. τότε το αυτί αντιλαμβάνεται τόσο τον απευθείας ήχο όσο και τον εξ ανακλάσεως ο οποίος και λέγεται **ηχώ**. Όταν αυτή η απόσταση (των 17 μ.) είναι διπλάσια (34 μ), ή τριπλάσια (51 μ) τότε συλλαμβάνεται δισύλλαβος ή τρισύλλαβος ηχώ αντίστοιχα.

Αντίθετα όταν η απόσταση είναι μικρότερη των 17 μ. τότε ο απευθείας ήχος συγχέεται με τον εξ ανακλάσεως με συνέπεια να λαμβάνεται αυτός ενισχυμένος οπότε και γίνεται λόγος για **αντήχηση**.

Τέλος η ηχώ χαρακτηρίζεται *πολλαπλή* όταν ο ήχος επαναλαμβάνεται πολλές φορές φθίνουσας έντασης, γεγονός που οφείλεται σε πολλαπλές ανακλάσεις από εμπόδια που βρίσκονται σε διάφορες αποστάσεις, από τον ακροατή του φαινομένου.

## Δείτε επίσης
* Διάδοση των ηχητικών κυμάτων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ακουστική
Κατηγορία:Φαινόμενα
Κερλ της Μερκίας

Ο **Κερλ** (αγγλ. Cearl of Mercia) ήταν **βασιλιάς της [[Μερκία|Μερκίας]]**, πιθανότερα κατά την περίοδο 606 - 626. Είναι ο πρώτος βασιλιάς της Μερκίας που αναφέρεται από τον μεγάλο ιστορικό Βέδα. Διαδέχθηκε τον βασιλιά της Μερκίας Πίμπα, αλλά δεν είχε καμία σχέση με τη βασιλική οικογένεια και ήταν πιθανότατα ένας ισχυρότατος ευγενής του.

Κατά τον Βέδα είχε μια κόρη που νυμφεύτηκε τον εξόριστο βασιλιά Έντουιν της Νορθουμβρίας, με τον οποίο απέκτησε δύο γιους, τους Όσφριθ και Ίντφριθ. Το γεγονός αυτό τον έφερε σε αντιπαλότητα με τον βασιλιά Έθελφριθ της Νορθουμβρίας, αφού ο Έντουιν ήταν αντίπαλος του, σημαίνοντας έτσι την ανεξαρτησία της Μερκίας από αυτόν. 

Οι ιστορικοί αναφέρουν ως πρώτο βασιλιά που ανεξαρτητοποίησε την Μερκία από την Νορθουμβρία τον διάδοχο του Πέντα της Μερκίας, γιο του Πίμπα που τον διαδέχθηκε σαν βασιλιάς το 633 (πιθανότερα από το 626 αλλά δεν είχε καθοριστική εξουσία). Το γεγονός ότι η κόρη του παντρεύτηκε το γιο του Έντουιν τον έκανε εχθρό με τον βασιλιά Πέντα. Αυτός ίσως ήταν ο λόγος που αργότερα σκότωσε τον Ίντφριθ, γιο του Έντουιν και εγγονό του Κερλ μέσω της κόρης του ή το γεγονός πως φοβόταν εκδίκηση για τον θάνατο του πατέρα του. 

Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας
Γκόρι

Το **Γκόρι** (γεωργιανά: გორი) είναι πόλη της ανατολικής Γεωργίας. Το 2014 είχε πληθυσμό 48.143 κατοίκους. Βρίσκεται 76 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας της Γεωργίας Τιφλίδας. Το Γκόρι είναι η γενέτειρα του πρώην Σοβιετικού ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν και στην πόλη υπάρχει μουσείο και ανδριάντας του. Αποτελεί συγκοινωνιακό κόμβο της χώρας καθώς από εκεί περνά ο κεντρικός αυτοκινητόδρομός της, αλλά και ο αγωγός πετρελαίου της BP από το Μπακού στη γεωργιανή πόλη Σούψα. Ήταν οικισμός γνωστός από την ελληνιστική περίοδο, με το φρούριο του Γκόρι χτισμένο τουλάχιστον τον 7ο αιώνα, και έλαβε καθεστώς πόλεως τον 12ο αιώνα. Τον Αύγουστο του 2008 το Γκόρι καταλήφθηκε για λίγο από ρωσικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ των δυο χωρών με αφορμή την επίθεση της Γεωργίας στη Νότια Οσετία, και υπέστη σοβαρές ζημιές από ρωσικούς βομβαρδισμούς σε στόχους μέσα και έξω από την πόλη. Κατά τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης της Γεωργίας, από τους βομβαρδισμούς της πόλης βρήκαν το θάνατο 60 άμαχοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες για το Γκόρι
* Γκόρι και περιοχή Γκόρι 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Ανάγκη (δορυφόρος)

**Ανάγκη** () ή **Δίας XII** ονομάζεται ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Πήρε το όνομά του από την Ανάγκη, η οποία ήταν μητέρα της νύμφης Αδράστειας και ερωμένη του Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σηθ Μπαρνς Νίκολσον το 1951 από το αστεροσκοπείο του όρους Γουίλσον  και μέχρι το 1975 ήταν απλά γνωστή ως Δίας XII. Την περίοδο από το 1955 έως το 1975 αναφερόταν και με το όνομα **Αδράστεια** , από το όνομα της ομώνυμης νύμφης, ενώ από το 1975 και μετά ο δορυφόρος έλαβε τη σημερινή του ονομασία .
Είναι το μεγαλύτερο μέλος σε μία ομάδα από δορυφόρους που έχουν το όνομα ομάδα Ανάγκης, από αυτήν, και κινούνται σε μία απόσταση μεταξύ 19,3 και 22.700.000 χιλιομέτρων, από τον Δία, σε κλίση περίπου 150° (στοιχεία από Ιανουάριο 2000). Η τροχιά τους δεν είναι σταθερή λόγω διαφόρων ηλιακών και πλανητικών διαταραχών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ανάγκη  από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 
* David Jewitt pages 

Αναγκη
Παρεγκεφαλίδα

thumb|220px|<center>''Μοντέλο ανθρώπινου εγκεφάλου, όπου η παρεγκεφαλίδα διακρίνεται με μοβ χρώμα.</center>
Η **παρεγκεφαλίδα** είναι δομή του εγκεφάλου που παίζει σημαντικό ρόλο στον συντονισμό των κινήσεων. Δέχεται αισθητικές πληροφορίες και στη συνέχεια επηρεάζει νευρικές οδούς, ώστε να προκαλέσει τις λεπτές, ήπιες και συνδυασμένες κινήσεις. Βρίσκεται στο πίσω μέρος του εγκεφάλου και καλείται «ελάσσων εγκέφαλος».

## Περιοχές
Η παρεγκεφαλίδα χωρίζεται σε τρεις γενικές περιοχές:

### Αρχαιοπαρεγκεφαλίδα
Ονομάζεται επίσης και αιθουσοπαρεγκεφαλίδα. Συμμετέχει κυρίως στον έλεγχο της θέσης και της ισορροπίας, καθώς και στην κίνηση της κεφαλής και των οφθαλμών. Δέχεται προσαγωγά σήματα από την αιθουσαία συσκευή και στη συνέχεια στέλνει απαγωγές ίνες στις κατάλληλες κατιούσες κινητικές οδούς.

### Παλαιοπαρεγκεφαλίδα
Ονομάζεται επίσης νωτιοπαρεγκεφαλίδα. Ελέγχει κατά κύριο λόγο την κίνηση των εγγύς τμημάτων των άνω και κάτω άκρων. Δέχεται αισθητικές πληροφορίες για την κίνηση των σκελών και στη συνέχεια τροποποιεί και συντονίζει αυτές τις κινήσεις διά μέσου απαγωγών οδών στις κατάλληλες κατιούσες κινητικές οδούς.

### Νεοπαρεγκεφαλίδα
Ονομάζεται επίσης εγκεφαλοπαρεγκεφαλίδα. Είναι το μεγαλύτερο τμήμα της παρεγκεφαλίδας και συντονίζει την κίνηση των άπω τμημάτων των άνω και κάτω άκρων. Δέχεται σήματα από τον εγκεφαλικό φλοιό και έτσι βοηθάει στον σχεδιασμό της κινητικής δραστηριότητας (π.χ. βλέποντας ένα μολύβι και στη συνέχεια σχεδιάζοντας και επιτελώντας την κίνηση του χεριού για να το σηκώσει).

## Βιβλιογραφία

* Snell R., "Κλινική ανατομική", ιατρικές εκδόσεις Λίτσας.
* Hansen J. & Koeppen B., "Φυσιολογία του ανθρώπου - Netter", εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδης, 2004.

Κατηγορία:Νευρικό σύστημα
Κατηγορία:Εγκέφαλος
Ουγγιά

Η **ουγγιά** (ή **ουγκιά**), συντετμημένα διεθνώς: **oz** είναι μονάδα μέτρησης μάζας. 

Χρησιμοποιείται κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες ως μονάδα μάζας για τα κοινά εμπορεύματα και ισοδυναμεί με το 1/16 της κοινής (avoirdupois) λίβρας. Παγκόσμια, χρησιμοποιείται ευρέως ως μονάδα μάζας πολύτιμων μετάλλων και σ' αυτή την περίπτωση ισοδυναμεί με το 1/12 της ευγενούς (troy) λίβρας. Η ισοδυναμία σε γραμμάρια είναι: 1 κοινή ουγγιά = 28,35 γραμμάρια, ενώ 1 ευγενής ουγγιά = 31,10 γραμμάρια.

## Παραπομπές

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Μονάδες μάζας
Κατηγορία:Αγγλικές μονάδες μέτρησης
Κίερεν Πέρκινς

Ο **Κίερεν Τζον Πέρκινς** (*Kieren John Perkins*, 14 Αυγούστου 1973) είναι παλαίμαχος Αυστραλός κολυμβητής και ολυμπιονίκης. Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους κολυμβητές μεγάλων αποστάσεων όλων των εποχών και κέρδισε 2 χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς του 1992 και του 1996 στα 1.500 μέτρα ελεύθερο καθώς και ένα ασημένιο το 2000.

## Βιογραφία
Ο Πέρκινς γεννήθηκε στο Μπρισμπέιν στις 14 Αυγούστου του 1973 και η πρώτη του σημαντική διάκριση ήταν η πρώτη θέση στο Εθνικό πρωτάθλημα το 1989 και το χρυσό μετάλλιο στους αγώνες της Κοινοπολιτείας το 1990.

Το 1992 διέπρεψε στα 1.500 μέτρα ελεύθερο , καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ ενώ πήρε και το ασημένιο στα 400 μέτρα ελεύθερο.
Το 1994 κατέρριψε τα παγκόσμια ρεκόρ στα 400 και στα 1.500 μέτρα ελεύθερο. Τα ρεκόρ αυτά άντεξαν μέχρι το 1999 και το 2001 αντίστοιχα. Ακολούθησε νέα κατάκτηση του χρυσού στους Ολυμπιακούς του 1996 και το 2000 στο "κύκνειο άσμα" του, ο Πέρκινς κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο.

Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση είναι μέλος της Ομοσπονδίας Κολύμβησης της Αυστραλίας.

## Μετάλλια
### Παγκόσμια Πρωταθλήματα
* **1991**: Ασημένιο στα 1500 μέτρα ελεύθερο (Περθ)
* **1994**: 2 Χρυσά στα 400 και 1500 μέτρα ελεύθερο (Ρώμη)

### [[Ολυμπιακοί Αγώνες]]
* **1992**: 1 Χρυσό στα 1500 μέτρα ελεύθερο και 1 Ασημένιο στα 400 μέτρα ελεύθερο
* **1996**: 1 Χρυσό στα 1500 μέτρα ελεύθερο.
* **2000**: 1 Ασημένιο στα 1500 μέτρα ελεύθερο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστραλοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της κολύμβησης
Κέντρο Πάουλ Κλέε

Το **Κέντρο Πάουλ Κλέε** (γερμανικά:**Zentrum Paul Klee**) είναι μουσείο αφιερωμένο στον καλλιτέχνη Πάουλ Κλέε. Βρίσκεται στη Βέρνη της Ελβετίας. Στην κατοχή του βρίσκονται περίπου 40% του συνόλου του ζωγραφικού έργου του Κλέε. 

Το καλοκαίρι του 1997 η Λίβια Κλέε-Μάιερ (*Livia Klee-Meyer*), σύζυγος του γιου του Κλέε, δώρησε την κληρονομιά της από περίπου 690 έργα στην πόλη και το καντόνι της Βέρνης. Πέραν αυτών επιπρόσθετα έργα και έγγραφα που δωρήθηκαν και δανειοδοτήθηκαν από την οικογένεια και το Ίδρυμα-Πάουλ-Κλέε και επιπλέον 200 δάνεια από ιδιωτικές συλλογές συνέβαλαν στο να δημιουργηθεί μια μεγάλη συλλογή των έργων του καλλιτέχνη. 

Η απόφαση να χτιστεί το μουσείο στο Schöngrün, στα ανατολικά προάστια της πόλης, πάρθηκε το 1998. Αρχιτέκτονας ανέλαβε την ίδια χρονιά ο διάσημος Ιταλός Ρέντζο Πιάνο. Το προκαταρκτικό σχέδιο εκπονήθηκε το 2000. Το κτίριο έχει τη μορφή τριών κυματώσεων που αναμειγνύονται με το τοπίο. 

## Η συλλογή

*Το καλλιτεχνικό έργο του Κλέε εμπεριέχει 10.000 δημιουργίες. Το κέντρο Πάουλ Κλέε έχει κατορθώσει να συγκεντρώσει 4.000 έργα, κατέχοντας έτσι την εντυπωσιακότερη συλλογή στον κόσμο από πίνακες, ακουαρέλες και σχέδια του Πάουλ Κλέε, καθώς επίσης βιογραφικά κείμενα και φωτογραφικά αρχεία. 

*Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της συλλογής έγκειται στην παρουσία προσωπικών αντικειμένων όπως οι μαριονέτες που κατασκεύασε ο Πάουλ Κλέε για τον γιό του.

*Η συλλογή φυτών και ορυκτών (όπως αποξηραμένα φυτά, πέτρες, ορυκτά) και τα χειρόγραφά τους επιτρέπουν στον επισκέπτη να δημιουργήσει τη σύνδεση μεταξύ της συλλογής των έργων του καλλιτέχνη και της ιστορίας της ζωής του. 

*Έργα που προσφέρθηκαν στον Πάουλ Κλέε από καλλιτέχνες φίλους του όπως οι Βασίλι Καντίνσκι, Φραντς Μαρκ ή Αλεξέι φον Γιαβλένσκυ, τοποθετούν τη συλλογή Κλέε στο καλλιτεχνικό περιβάλλον της εποχής. 

## Συγκοινωνίες
*Λεωφορείο 12, κατεύθυνση *Schosshalde*
**Autobahn A6*, *Berne - Thun*, έξοδος 12 (*Bern-Ostring*)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Zentrum Paul Klee (Hrsg.): *Zentrum Paul Klee, Bern.* Hatje Cantz Verlag, Ostfildern 2005, ISBN 3-7757-1532-0 (umfangreicher Katalog mit beiliegender CD-ROM *Dokumente*)
* Zentrum Paul Klee (Hrsg.): *Zentrum Paul Klee, Bern – Die Architektur.* Hatje Cantz Verlag, Ostfildern 2006, 160 S., 120 Abb., davon 103 farb., ISBN 3-7757-1549-5 (englisch ISBN 3-7757-1550-9; französisch ISBN 3-7757-1551-7)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ιστοχώρος του Κέντρου Πάουλ Κλέε στα γερμανικά και στα αγγλικά
* Βάση δεδομένων εικόνων του καλλιτέχνη Πάουλ Κλέε
* Εικονική περιήγηση στο Κέντρο Πάουλ Κλέε

Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Ελβετία
Κλεε Παουλ
Δέσποινα (δορυφόρος)

**Δέσποινα** () ονομάζεται ένας από τους φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Ποσειδώνα. Πήρε το όνομά του από τη νύμφη Δέσποινα της ελληνικής μυθολογίας, κόρη του θεού Ποσειδώνα και της θεάς Δήμητρας. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι **Ποσειδώνας V** (Neptune V). 

Η Δέσποινα ανακαλύφθηκε από φωτογραφίες που τράβηξε το διαστημικό σκάφος Βόγιατζερ 2 το 1989 και του δόθηκε η αρχική προσωρινή ονομασία **S/1989 N 3** . Το επίσημο όνομα Δέσποινα του δόθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1991 .

Η Δέσποινα έχει ακανόνιστο σχήμα και η τροχιά της είναι πολύ κοντινή με την τροχιά του δορυφόρου Θάλασσα αλλά λίγο πιο μακρινή από αυτής, εντός όμως του δακτυλίου Λεβεριέ. Η τροχιά της βρίσκεται πιο χαμηλά από τη σύγχρονη τροχιά του Ποσειδώνα με αποτέλεσμα μελλοντικά είτε να σπάσει σε μικρά κομμάτια σχηματίζοντας έναν ακόμα πλανητικό δακτύλιο, είτε θα καταπέσει στην ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δέσποινα  από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Ποσειδώνα από τον Σκοτ Σέπαρντ 

Δέσποινα
Προγραμματιστικό παράδειγμα

**Προγραμματιστικό παράδειγμα** (ή **πρ. υπόδειγμα** ή **πρ. μεθοδολογία** ή **πρ. προσέγγιση**) (αγγλικα: *programming paradigm*) καλείται η ιδιαίτερη τεχνική και οι μέθοδοι με τις οποίες ένα υπολογιστικό πρόβλημα και η αλγοριθμική λύση του προσεγγίζονται στον προγραμματισμό των υπολογιστών. Είναι δηλαδή ένα σύνολο εννοιών οι οποίες εκφράζουν έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, και κατά συνέπεια έκφρασης της υλοποίησης, διαμορφώνοντας τον τρόπο σχεδιασμού ενός προγράμματος.

Μια γλώσσα προγραμματισμού μπορεί να υποστηρίξει πολλαπλά παραδείγματα. Έτσι, προγράμματα που γράφτηκαν στη γλώσσα C++ ή στην Object Pascal μπορεί να είναι αμιγώς διαδικαστικά, ή αμιγώς αντικειμενοστρεφή, ή να περιέχουν στοιχεία και από τα δύο παραδείγματα. Οι δημιουργοί λογισμικού αποφασίζουν πώς να χρησιμοποιήσουν αυτά τα στοιχεία του υποδείγματος.

Τα σημαντικότερα *προγραμματιστικά παραδείγματα* είναι:

*Προστακτικός προγραμματισμός (*Imperative programming*)
**Διαδικαστικός προγραμματισμός (*procedural programming*), που είναι υποκατηγορία του Δομημένου προγραμματισμού (Structured programming)
**Αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός (*object-oriented programming*)
*Δηλωτικός προγραμματισμός (*declarative programming*)
**Συναρτησιακός προγραμματισμός (*functional programming*)
**Λογικός προγραμματισμός (*Logic programming*)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Κατηγοριοποίηση γλωσσών προγραμματισμού
Κατηγορία:Θέματα γλωσσών προγραμματισμού
Λία Βίσση

Η **Λία Βίσση** (πραγματικό όνομα: **Ολυμπία Βίσση**, Πύλα Λάρνακας, 15 Μαΐου 1955) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια και μουσικός. Είναι η μεγαλύτερη αδελφή της επίσης τραγουδίστριας  Άννας Βίσση.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1955. Πριν ξεκινήσει επαγγελματική καριέρα, μαζί με την αδελφή της Άννα, την οποία συνόδευε στο πιάνο, έγιναν γνωστές στην Κύπρο ως *Αδελφές Βίσση*. Το 1973 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Πήρε δίπλωμα πιάνου από το Εθνικό Ωδείο, στο οποίο από το 1987 δίδαξε ως καθηγήτρια πιάνου. Έχει παρακολουθήσει σειρά σεμιναρίων φωνητικής σε αναγνωρισμένα Πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Η καριέρα της ξεκίνησε επαγγελματικά στα τέλη της δεκαετίας του '70.

Το 1985 πήρε μέρος στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision εκπροσωπώντας την Κύπρο με το τραγούδι *Το κατάλαβα αργά*, κατακτώντας τη 16η θέση. Νωρίτερα, το 1979, μετείχε στον ίδιο διαγωνισμό σαν μέλος των φωνητικών που συνόδεψαν την Ελπίδα στο τραγούδι *Σωκράτης* (8η θέση). Στη συνέχεια έθεσε αρκετές φορές υποψηφιότητα σε εθνικούς τελικούς για εκ νέου εκπροσώπηση Ελλάδας ή Κύπρου, όμως δεν τα κατάφερε. Το 1978 μετείχε και στον ημιτελικό του φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το *Για να γραφεί ένα τραγούδι*, το οποίο όμως δεν προκρίθηκε στον τελικό (16η θέση).

Σημαντική επιτυχία σημείωσε με τα τραγούδια *Χορεύοντας στην άμμο*, *Black out* (τέλη δεκαετίας '80) και *Απουσία* (αρχές '90), ενώ τραγούδησε και αγγλόφωνα τραγούδια, περισσότερο γνωστό εκ των οποίων είναι το *Follow your heart*. Υπήρξε συνεργάτρια της τηλεόρασης συνθέτοντας και τραγουδώντας μουσικά θέματα για διάφορα ελληνικά σίριαλ, όπως το Οι Μεν Και Οι Δεν, Ο κακός βεζύρης και Ο Πετρος και τα κοριτσια του , ενώ συμμετείχε ως μέλος κριτικής επιτροπής σε τηλεοπτικό πρόγραμμα ανάδειξης ταλέντων (*Να η ευκαιρία*, Mega). 

Από το 1998 δίδαξε τραγούδι σε ιδιωτικό ωδείο της Αθήνας, ενώ το 2002 συνεργάστηκε με το Εθνικό Ωδείο Κύπρου στη διδασκαλία ελληνικού και ξένου σύγχρονου τραγουδιού. Ασχολήθηκε επίσης με την πολιτική και το 2006 ήταν υποψήφια στις εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων με το κόμμα του Δημοκρατικού Συναγερμού, δεν κατάφερε ωστόσο να εκλεγεί. Υπήρξε παντρεμένη με τον Κύπριο πιανίστα και συνθέτη Σάββα Σάββα, ενώ από το γάμο της με τον επίσης συνθέτη Γιάννη Πηλιούρη απέκτησε δύο παιδιά, τον Νικόλα και τη Ζανίνα Πηλιούρη.

## Δισκογραφία
*Η νύχτα σε φέρνει (1992)
*Σκιές (1993)
*Θα πάω από έρωτα (1994)
*Για τα μάτια σου μόνο (1994)
*Στης νύχτας την ανάσα (2001)
*Απουσία (2009)
*9 Βήματα στον Ορίζοντα (2014)
*Ένα βήμα Πριν (2017)
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Βιογραφικό από music.net.cy

Κατηγορία:Κύπριες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Κύπριοι συνθέτες
Κατηγορία:Κύπριοι στιχουργοί
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Κύπρο
Ένωση Μεσογειακών Πανεπιστημίων

Η **Ένωση Μεσογειακών Πανεπιστημίων** (UNIMED) είναι μια κοινοπραξία των πανεπιστημίων στις χώρες της Μεσογείου.

## Συμμετέχοντες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πανεπιστήμια