open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Διεθνείς κατατάξεις της Αλβανίας

Αυτές είναι οι διεθνείς κατατάξεις της ης Αλβανίας.

## Πολιτισμός

* Newsweek - Οι Καλύτερες Χώρες του Κόσμου 2010, 1η από 100 χώρες.

## Δημογραφία

* Πληθυσμός 2016, 137η από 196 χώρες.
* Προσδόκιμο ζωής 2016, 37η από 183 χώρες

## Οικονομία

* Δείκτης Οικονομικής Ελευθερίας 2012: 57η από 179 χώρες.
* Δείκτης Ευκολίας Επιχειρηματικής Δραστηριότητας 2018, 65η από 190 χώρες.
* Προσαρμοσμένος στην Ανισότητα Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης 2015, 55η από 151 χώρες.
* Δείκτης Ελευθερίας Εμπορίου 2016, 10η από 179 χώρες.
* Δείκτης Οικονομικής Ελευθερίας 2016, 35η από 179 χώρες.
* Δείκτης Νομισματικής Ελευθερίας 2016, 49η από 181 χώρες.
* Δείκτης Κοινωνικής Προόδου 2015, 52η από 150 χώρες.
* Δείκτης Εύθραυστων Κρατών 2016, 54η από 178 χώρες.
* Δείκτης Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας 2016-2017, 80η από 138 χώρες.
* Ονομαστικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ 2009, 98η από 180 χώρες.
* ΑΕΠ (ονομαστικό) 2009, 113η από 179 χώρες.
* Συναλλαγματικά αποθέματα 2016, 101η από 188 χώρες.

## Εκπαίδευση

* Δείκτης Εκπαίδευσης: 77η από 181 χώρες.
* Διεθνές Πρόγραμμα Αξιολόγησης Φοιτητών 2015,
** Μαθηματικά: 56η από 74 χώρες.
** Επιστήμες: 52η από 74 χώρες
** Ανάγνωση: 62η από 74 χώρες.
* Ποσοστό Αλφαβητισμού 2015: 20η από 190 χώρες.

## Περιβάλλον

* Πανεπιστήμιο Γέιλ: Δείκτης Περιβαλλοντικής Βιωσιμότητας 2005, 24η από 146 χώρες.
* Δείκτης Περιβαλλοντικής Απόδοσης 2012, 15η από 132 χώρες.
* Δείκτης περιβαλλοντικής απόδοσης 2012 από το Trend EPI 2012, 4η από 132 χώρες.
* Επιτροπή Εφαρμοσμένων Γεωεπιστημών του Νότιου Ειρηνικού και Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον: Δείκτης Περιβαλλοντικής Ευαλωτότητας, 158η από 234 χώρες.

## Στρατός

* Ινστιτούτο Οικονομίας και Ειρήνης / ΙΟΕ: Παγκόσμιος Δείκτης Ειρήνης 2016, 54η από 163 χώρες.

## Πολιτική

* Δείκτης Αντίληψης για τη Διαφθορά 2017: 91η από 180 χώρες.
* Δείκτης Ελευθερίας του Τύπου 2016: 82η από 180 χώρες.
* Αναφορά Ελευθερίας του Τύπου 2009: 50η από 98 χώρες.
* Δείκτης δημοκρατίας 2015: 81η από 167 χώρες.

## Θρησκεία

* Κατάλογος χωρών με μουσουλμανική πλειοψηφία: κατατάσσεται 37η.

## Κοινωνία

* Πανεπιστήμιο του Λέστερ: Δείκτης Ικανοποίησης με τη Ζωή 2006, 157η από 178 χώρες.
* New Economics Foundation: Δείκτης Ευτυχισμένου Πλανήτη 2009, 54η από 143 χώρες.
* Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ: Παγκόσμια Έκθεση για την Ανισότητα των Φύλων 2015, 70η από 140 χώρες.

## Αθλητισμός

* Παγκόσμια Κατάταξη ΦΙΦΑ: η υψηλότερη θέση ήταν η 22η τον Αύγουστο του 2015.

## Τουρισμός

* Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού: Παγκόσμιες Τουριστικές Κατατάξεις 2008, δεν κατατάσσεται μεταξύ των κορυφαίων 50χωρών.
* Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ: Έκθεση για την Ταξιδιωτική και Τουριστική Ανταγωνιστικότητα 2009, 90η από 133 χώρες

## Τεχνολογία

* Κατάλογος χωρών ανά αριθμό χρηστών του Διαδικτύου 2011, 99η από 193 χώρες.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αλβανία
Αρχιτεκτονική στο Αζερμπαϊτζάν

Η **αρχιτεκτονική του Αζερμπαϊτζάν** (Αζερικά: Azərbaycan memarlığı) αναφέρεται στην αρχιτεκτονική ανάπτυξη στο Αζερμπαϊτζάν.

Η αρχιτεκτονική στο Αζερμπαϊτζάν συνδυάζει χαρακτηριστικά στοιχεία Ανατολής και Δύσης. Πολλοί αρχαίοι αρχιτεκτονικοί θησαυροί όπως ο Πύργος της Παρθένου και το Ανάκτορο των Σιρβανσάχ στην οχυρωμένη πόλη του Μπακού επιβιώνουν στο σύγχρονο Αζερμπαϊτζάν. Μεταξύ άλλων μεσαιωνικών αρχιτεκτονικών θησαυρών που αντικατοπτρίζουν την επιρροή διαφόρων σχολείων είναι το ανάκτορο των σάχιδων του Σιρβάν στο Μπακού, το Ανάκτορο των Χαν του Σακί στην πόλη Σακί στο βορειοανατολικό Αζερμπαϊτζάν, ο ναός του Σουραχάνι στη χερσόνησο Απσερόν, διάφορες γέφυρες που συνδέουν τον Αρά Ποταμό, και πολλά μαυσωλεία. Στη δεκαετία του 19ου και στις αρχές του εικοστού αιώνα, δημιουργήθηκε μικρή μνημειακή αρχιτεκτονική, αλλά χτίστηκαν διακριτικές κατοικίες στο Μπακού και αλλού. Μεταξύ των πιο πρόσφατων αρχιτεκτονικών μνημείων, οι υπόγειοι σιδηρόδρομοι του Μπακού είναι γνωστοί για την πολυτελή διακόσμησή τους. Οι πολεοδομικές και αρχιτεκτονικές δραστηριότητες ρυθμίζονται από την κρατική επιτροπή για το χτίσιμο της πόλης και την αρχιτεκτονική της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν.

## Δείτε επίσης
*Έθιμα και παραδόσεις του Αζερμπαϊτζάν
*Παρθένος Πύργος του Μπακού
4G

Το **4G** είναι η τέταρτη γενιά της τεχνολογίας ευρυζωνικών κυψελοειδών δικτύων, που διαδέχθηκε το 3G. Ένα σύστημα 4G πρέπει να παρέχει δυνατότητες που ορίζονται από την ITU στο IMT Advanced. Οι πιθανές και τρέχουσες εφαρμογές περιλαμβάνουν την τροποποιημένη πρόσβαση στο κινητό ιστό, τις IP, τις υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών, την κινητή τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας, την τηλεδιάσκεψη και την τρισδιάστατη τηλεόραση.

Το πρότυπο Long Term Evolution (LTE) πρώτης έκδοσης (υποψήφιο σύστημα 4G) έχει αναπτυχθεί εμπορικά στο Όσλο και τη Στοκχόλμη από το 2009. Ωστόσο, έχει συζητηθεί εάν οι εκδόσεις πρώτης έκδοσης θα πρέπει να θεωρηθούν 4G.

## Τεχνικά

Τον Μάρτιο του 2008, ο Διεθνής Τηλεπικοινωνιακός Σύνδεσμος (ITU-R) καθόρισε ένα σύνολο απαιτήσεων για τα πρότυπα 4G, με την ονομασία International Advanced Mobile Telecommunications Advanced (IMT Advanced), που καθορίζει απαιτήσεις αιχμής για υπηρεσίες 4G στα 100 megabits ανά δευτερόλεπτο  (Mbit/s) για επικοινωνία υψηλής κινητικότητας (όπως από τρένα και αυτοκίνητα) και 1 gigabit ανά δευτερόλεπτο (Gbit /s) για επικοινωνία χαμηλής κινητικότητας (όπως πεζοί)

Σε αντίθεση με προηγούμενες γενιές, ένα σύστημα 4G δεν υποστηρίζει την παραδοσιακή υπηρεσία τηλεφωνίας με κυκλώματα μεταγωγής, αλλά επικοινωνία βασισμένη στο πρωτόκολλο Internet IP, όπως η IP τηλεφωνία. Όπως φαίνεται, η ραδιοφωνική τεχνολογία εξάπλωσης φάσματος που χρησιμοποιείται σε συστήματα 3G εγκαταλείπεται σε όλα τα υποψήφια συστήματα 4G και αντικαθίσταται από τη μετάδοση πολλαπλών φορέων OFDMA και από άλλα συστήματα εξισορρόπησης τομέα συχνοτήτων (FDE), καθιστώντας δυνατή τη μεταφορά πολύ υψηλών ρυθμών μετάδοσης δεδομένων πολλαπλών διαδρομών διάδοσης πορειών. Ο ρυθμός bit κορυφής βελτιώνεται περαιτέρω από έξυπνες συστοιχίες κεραίας για επικοινωνίες MIMO.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινητή τηλεφωνία
Κατηγορία:Δίκτυα
Γουάλις Σίμπσον

Η **Ουώλλις Σίμπσον** γνωστή και ως **Ουώλλις, Δούκισσα του Ουίνδσορ** (*Wallis Simpson*, γεννηθείσα *Μπέσσι Ουώλλις Ουόρφιλντ*, 19 Ιουνίου 1896 - 24 Απριλίου 1986) ήταν Αμερικανίδα κοσμικός και σύζυγος του πρώην βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου Πρίγκιπα Εδουάρδου, Δούκα του Ουίνδσορ.

Γεννήθηκε στην Σκουέρ Κότατζ στο Μπλου Ρίντζ Σάμμιτ της Πενσυλβάνια. Κόρη του Τηκλ Ουώλλις Ουόρφιλντ και της Άλις Μόνταγκιου.

Η Σίμπσον ήταν παντρεμένη τρεις φορές. Πρώτα παντρεύτηκε τον Ερλ Γουίνφιλντ Σπένσερ Τζ., έναν αεροπόρο του Αμερικάνικου Ναυτικού. Το 1928 παντρεύτηκε τον Έρνεστ Ώλτνριτς Σίμπσον, Αγγλοαμερικανό ναυτικό διευθυντή και πρώην αξιωματικό. Ο τρίτος της γάμος ήταν με τον Πρίγκιπα Εδουάρδο, Δούκα του Ουίνδσορ (πρώην βασιλιάς Εδουάρδος Η΄) το 1937.

Η σχέση της με τον Εδουάρδο ήταν επεισοδιακή. Γνωρίστηκαν για πρώτη φορά το 1931 όταν ήταν ακόμα παντρεμένη με τον Σίμπσον, έγιναν γρήγορα εραστές κάτι που ανησύχησε παρά πολύ το Παλάτι. Σε ένα πάρτι στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ, την παρουσίασε στη μητέρα του, και ο πατέρας του εξοργίστηκε, κυρίως επειδή ήταν δυο φορές διαζευγμένη.

Όταν ο Εδουάρδος ανέβηκε στον θρόνο και θέλησε να την παντρευτεί επίσημα, ο Στάνλεϋ Μπόλντουιν, πρωθυπουργός της Αγγλίας, προειδοποίησε τον Εδουάρδο πως δεν θα γινόταν δεκτή από την αγγλική κοινωνία ως βασίλισσα. Ο Εδουάρδος παραιτήθηκε από τον θρόνο στις 11 Δεκεμβρίου 1936 προκειμένου να παντρευτεί τη Ουώλλις. Μετά την παραίτησή του, έφυγαν από τη χώρα και εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι. Στις 3 Ιουνίου 1937 παντρεύτηκαν.

Το 1972 ο Εδουάρδος πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα. Η Ουώλλις παρέμεινε στο Παρίσι μέχρι τον θάνατό της, στις 24 Απριλίου 1986 σε ηλικία 89 ετών. Θάφτηκε δίπλα στον σύζυγό της, στο Φρόγκμορ.
## Τίτλοι
*19 Ιουνίου 1896 – 8 Νοεμβρίου 1916: Δεσποινίς Μπέσι Γουάλις Γουόρφιλντ
*8 Νοεμβρίου 1916 – 21 Ιουλίου 1928: Κα. Έρλ Γουίνφιλντ Σπένσερ Τζ.
*21 Ιουλίου 1928 – 7 Μαΐου 1937: Κα. Ερνέστου Άλντριχ Σίμπσον
*7 Μαΐου 1937 – 3 Ιουνίου 1937: Κα. Γουάλις Γουόρφιλντ 
*3 Ιουνίου 1937 – 24 Απριλίου 1986: *Η Εξοχότητα Της* Η Δούκισσα του Ουίνδσορ

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*Ziegler, Philip (2004) "Windsor, (Bessie) Wallis, duchess of Windsor (1896–1986)", *[[Oxford Dictionary of National Biography]]*, Oxford University Press, , retrieved 2 May 2010 (subscription required)
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  BBC News 1986&nbsp;– Duchess of Windsor Funeral
*  The Duke & Duchess of Windsor Society
*  The Duchess of Windsor at 212 East Biddle Street&nbsp;– Explore Baltimore Heritage

Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ
Κατηγορία:Αμερικανοί ευεργέτες
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Σταμάτης Γεωργιάδης

Ο **Σταμάτης Γεωργιάδης** (γνωστός ως *καπετάν-Σταμάτης*, 1775–1861) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1775 στη Σάμο. Από μικρή ηλικία άρχισε να ασχολείται με το ναυτικό επάγγελμα, και προσελήφθη από τον καταδρομέα Νικόλαο Κεφαλά ο οποίος τον έκανε πλοίαρχο. Στη συνέχεια βρέθηκε σε βρετανικό πλοίο με το οποίο ταξίδεψε μεταξύ άλλων σε Βόρεια Αμερική, Νότια Αφρική και Βραζιλία. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα βρέθηκε στην υπηρεσία του Αντώνιου Ανδρόνικου, στου οποίου το καταδρομικό ορίστηκε υποπλοίαρχος. Ο αρχηγός των Σαμίων κατά την Επανάσταση, Λυκούργος Λογοθέτης, όρισε τον καπετάν-Σταμάτη χίλιαρχο, κάτι που οδήγησε στην απόκτηση φήμης για τον ζήλο του. Στις αρχές του Ιουλίου του 1821, ο καπετάν-Σταμάτης μαζί με λίγους άνδρες πολέμησε εναντίον των Τούρκων στο ακρωτήριο Τζωρτζή της Σάμου. Το αποτέλεσμα της αψιμαχίας ήταν ο θάνατος του αρχηγού των Τούρκων Καπλάν αγά, και ως εκ τούτου το ακρωτήριο ονομάστηκε Κάβο-φονιάς. Στη δεύτερη πολιορκία της Σάμου αγωνίστηκε μέχρι τέλους στο πλευρό του Λογοθέτη, ενώ μετά το 1834 και την καθυπόταξη της Σάμου, μετακόμισε στην Ελλάδα, όπου έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Τιμήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση με τον βαθμό του συνταγματάρχη, το μετάλλιο του Αγώνα αλλά και τον χρυσό σταυρό του Σωτήρος. Πέθανε το 1861 στη Χαλκίδα, και η κηδεία του πραγματοποιήθηκε δημοσία δαπάνη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σταμάτης Γεωργιάδης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Ο Περιθωριακός

***Ο Περιθωριακός*** () είναι Γαλλική αστυνομική ταινία του 1983 σε σκηνοθεσία Ζακ Ντερέ και σενάριο των Ντερέ, Ζαν Βωτρέν και Μισέλ Οντιάρ. Η μουσική είναι του Ένιο Μορικόνε και πρωταγωνιστούν ο Ζαν Πολ Μπελμοντό και ο Χένρι Σίλβα.

## Πλοκή
Ένας επιθεωρητής της αστυνομίας, ο Ζορντάν (Ζαν Πολ Μπελμοντό), γνωστός για τις ανορθόδοξες 
μεθόδους που χρησιμοποιεί, θα φθάσει στη Μασσαλία με σκοπό να εξαρθρώσει ένα μεγάλο καρτέλ ναρκωτικών, με επικεφαλής τον μεγαλέμπορο Μεκάτσι (Χένρι Σίλβα). Θα κατάφερει να εντοπίσει ένα μεγάλο φορτίο ηρωίνης πάνω σε ένα ταχύπλοο σκάφος, ανοιχτά στην θάλασσα της Μασσαλίας, και αφού πηδήξει από ενα ελικοπτέρο και ακινητοποιήσει τους μεταφορείς,θα πετάξει το φορτίο στην θάλασσα. 
Εν τω μεταξύ θα αρχίσει να ψάχνει στην πιάτσα των ναρκομανών τον Φρέντι τον χημικό, που είναι ο ανθρωπος που νοθεύει την ηρωίνη για λογαριασμό του Μεκάτσι. 
Ο Μεκάτσι θα στείλει δύο εκτελεστές του και θα δολοφονήσουν τον Φρέντι, προτού προλάβει να τον βρει ο Ζορντάν. Παρά την παγίδα που θα προσπαθήσει να του στήσει ο Μεκάτσι, ο Ζορντάν θα φτάσει μέχρι την τελική αναμέτρηση.
## Διανομή ρόλων
*Ζαν Πολ Μπελμοντό ως Επιθεωρητής Φίλιπ Ζορντάν
*Χένρι Σίλβα ως Μεκάτσι
* Κάρλος Σοττό Μαγιόρ ως Λιβία Μαρία Ντολόρες 
* Πιέρ Βερνιέ ως Επιθεωρητής Ροτζίνσκι
* Μορίς Μπαριέ ως Τοντόν
* Κλοντ Μπροσέ ως Αντόνιο Μπαλντί
* Τσέλσι Καριό ως Φράνσις Πιερόν
* Μισέλ Ρομπίν ως Άλφρεντ ο χημικός
* Ζακ Κλοντ Ντρέιφους ως Τραβεστί

## Υποδοχή
### Box office
Ο Περιθωριακός χαρακτηρίστηκε ως μια τυπική ταινία δράσης του Ζαν Πολ Μπελμοντό. Η ταινία κατά την διάρκεια της προβολής της έκοψε 4,956,922 εισιτήρια και υπήρξε η τρίτη ποιο δημοφιλής στη Γαλλία το 1983.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες του 1983
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζακ Ντερέ
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασσαλία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Μασσαλία
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Μισέλ Οντιάρ
Αρμενική αρχιτεκτονική

Η **αρμενική αρχιτεκτονική** περιλαμβάνει αρχιτεκτονικά έργα με αισθητική ή ιστορική σύνδεση με τον αρμενικό λαό. Είναι δύσκολο να τοποθετηθεί αυτή η αρχιτεκτονική τεχνοτροπία σε συγκεκριμένα γεωγραφικά ή χρονολογικά όρια, αλλά πολλά από τα μνημεία της δημιουργήθηκαν στις περιοχές της ιστορικής Αρμενίας, των Αρμενικών υψίπεδων. Το μεγαλύτερο επίτευγμα της αρμενικής αρχιτεκτονικής γενικά συμφωνείται ότι είναι οι μεσαιωνικές εκκλησίες της, αν και υπάρχουν διαφορετικές γνώμες ακριβώς από ποιές απόψεις.

## Κοινά χαρακτηριστικά της αρμενικής αρχιτεκτονικής
 
Η μεσαιωνική αρμενική αρχιτεκτονική, και ειδικότερα οι αρμενικές εκκλησίες, έχουν πολλά χαρακτηριστικά γνωρίσματα, τα οποία ορισμένοι θεωρούν ότι είναι η πρώτη εθνική τεχνοτροπία ενός κτιρίου εκκλησίας.

Κοινά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν:
*Μυτεροί θόλοι, που θυμίζουν τον ηφαιστειακό κώνο του Μεγάλου Αραράτ. Ο κωνικός ή ημικωνικός ακτινικά χωρισμένος σε τμήματα θόλος ή τρούλος είναι τοποθετημένος πάνω από θολωτές οροφές σε κυλινδρικό τύμπανο (συνήθως πολυγωνικό στο εξωτερικό, συνηθέστερα οκταγωνικό)
*Η κάθετη έμφαση ολόκληρης της δομής, με το ύψος συχνά να υπερβαίνει το μήκος μιας εκκλησίας
*Ενίσχυση της καθετότητας με ψηλά, στενά παράθυρα
*Πέτρινες θολωτές οροφές
*Αποτελείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από πέτρα, συνήθως ηφαιστειακό τόφφο ή βασάλτη
*Σύνθετη σκεπή αποτελούμενη από ψιλοκομμένο τόφφο
*Οι τοιχογραφίες και τα σκαλίσματα, αν υπάρχουν, είναι συνήθως διακοσμημένα και περιλαμβάνουν στροβιλισμένα μπλεγμένα αμπέλια και φυλλωσιές.
*Έντονη χρήση υψηλών δομικών αψίδων, για τη στήριξη του τρούλου ως τμήμα του τυμπάνου, της θολωτής οροφής και των κάθετων τοίχων.
*Σκεπές που τέμνονται για να υποστηρίξουν τον τρούλο, τόσο στις βασιλικές όσο και στις κεντρικά σχεδιασμένες εκκλησίες.
*Γλυπτική διακόσμηση των εξωτερικών τοίχων, συμπεριλαμβανομένων των φιγούρων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά ρεύματα

Κατηγορία:Ναοδομία
Κατηγορία:Χριστιανική αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Αρμένιοι αρχιτέκτονες
Κωνσταντίνος Άγγελος Δούκας

Ο **Κωνσταντίνος Άγγελος** από τη Οίκο των Αγγέλων ήταν ένας σφετεριστής, που προσπάθησε να εκτοπίσει τον εξάδελφό του Ισαάκιο Β΄ Άγγελο.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ισαακίου Αγγέλου Δούκα, θείου του Ισαακίου Β΄ (βασίλευσε 1185-95, 1203-04). Ως εξάδελφος του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, του ανατέθηκε η διεξαγωγή του πολέμου με τους Βλαχο-Βουλγάρους, που είχαν εξεγερθεί (1185-97). Ήταν τα τελευταία στάδια της εξέγερσης. Η κατάσταση στην Αυτοκρατορία χειροτέρευε, αλλά ο Κωνσταντίνος την αντέστρεψε: αν και ήταν ακόμη νέος και αρκετά ορμητικός, έκανε τους στρατιώτες του να τον υπακούουν χωρίς αμφιβολία και τελικά οι Βλάχοι φοβόταν, όταν πλησίαζε.

Η ζωντάνια του στην αρχή ελεγχόταν από τους στρατιωτικούς συμβούλους του, αλλά μία σειρά από επιτυχίες στο πεδίο της μάχης επί του Πέτρου Δ΄ Ασέν τον ενθουσίασαν και ξεπερνώντας τις αντιρρήσεις τους, δήλωσε αυτοκράτορας. Βάδισε  εναντίον της Αδριανούπολης, αλλά οι συνάδελφοί του στρατιωτικοί τον συνέλαβαν -ίσως αφού δωροδοκήθηκαν από τον Ισαάκιο Β΄- και τον παρέδωσαν στον Αυτοκράτορα, που τον τύφλωσε.

Το αποτυχημένο του πραξικόπημα πρόσθεσε περισσότερες δυσχέρειες στην ήδη μειούμενη εξουσία του Ισαάκιου Β΄.

## Αναφορές


## Πηγές
* 
* 
*  σσ. 847-850 (αρ. 189)

Κωνσταντινος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κωνσταντίνος Δούκας, σεβαστός

Ο **Κωνσταντίνος Δούκας** (απεβ. 8 Απριλίου 1179) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και δούκας επαρχίας υπό τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό.

## Βιογραφία
Η σχέση του με την σπουδαία Δυναστεία των Δουκών δεν μας είναι γνωστή. Τα λίγα που ξέρουμε γι' αυτόν προέρχονται από μία σύντομη βιογραφική σημείωση σε ένα χειρόγραφο (Par. gr. 1564, fol. 18r). 

Σύμφωνα με αυτή το 1173 ο Μανουήλ Α΄ Αυτοκράτορας των Ρωμαίων έστειλε τον Κωνσταντίνο να βοηθήσει την άμυνα της Αγκώνας στην Ιταλία, εναντίον της συνδυασμένης επίθεσης του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας και της Δημοκρατίας της Βενετίας. Η πολιορκία κράτησε για επτά μήνες και ο Κωνσταντίνος υπερασπίστηκε την πόλη με επιτυχία. 

Στη συνέχεια εστάλη ως δούκας (κυβερνήτης) της Δαλματίας και του Δυρραχίου. Απεβίωσε από πλευρίτιδα στο σπίτι του στις 8 Απριλίου 1179.

## Αναφορές


## Πηγές
* Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London: The Athlone Press.

Κωνσταντινος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Δυρραχίου
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Δαλματίας
Ματθίλδη της Φρισίας

Η **Ματθίλδη της Φρισίας** (*Mathilde de Frise*, 1024 - 1044) ήταν η πρώτη σύζυγος του βασιλιά Ερρίκου Α΄ των Φράγκων.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λιούντολφ μαργράβου της Φρισίας και της Γερτούδης του Ίγκεσάϊμ. Παντρεύτηκε τον Ερρίκο το 1034.

## Οικογένεια
Περίπου το 1040 η Ματθίλδη γέννησε μία κόρη, αλλά τόσο η μητέρα όσο και το παιδί απεβίωσαν λίγο μετά το 1044. Τάφηκε στο Αββαείο Σαιν-Ντενί, αλλά ο τάφος της δεν σώζεται σήμερα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Κατηγορία:Οίκος των Μπρουνονιδών
Ιτέα Λάρισας

Η **Ιτέα** ή **Ιτιά** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Η Ιτέα βρίσκεται στην νότια είσοδο της κοιλάδας των Τεμπών σε απόσταση περίπου 11 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από το Μακρυχώρι (έδρα του δήμου) και 29 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από την Λάρισα. Έως το 1927 η ονομασία της Ιτέας ήταν *Μπαλαμούτι.* Έτσι αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση της Θεσσαλίας, το 1889 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Γόννων και το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε σε Ιτιά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί την κοινότητα Ιτέας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γόννων του Δήμου Τεμπών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 162 κάτοικοι. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τεμπών
Διονύσης Στεργιούλας

Ο **Διονύσης Στεργιούλας** είναι Έλληνας συγγραφέας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Γρεβενά (1967) και ζει στη Θεσσαλονίκη. Ασχολήθηκε με την ποίηση, την κριτική και τον δοκιμιακό λόγο. Διάβασε ποιήματά του σε «Εβδομάδες Ποίησης» του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα (Αθήνα 1990, 1992, 1993), σε εκδήλωση του βελγικού πανεπιστημίου Université libre de Bruxelles (ULB, Βρυξέλλες, 31.3.1995) και σε άλλες εκδηλώσεις. Συνεργασίες του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά και φιλολογικά περιοδικά (*Τραμ*, *Εντευκτήριο*, *Νέα Συντέλεια*, *Πόρφυρας*, *Κουκούτσι*, *Δυτικές Ινδίες*, *Δέκατα*, *Μπιλιέτο*, *Εμβόλιμον*, *Θευθ*, *Μικροφιλολογικά*, κ.ά.), σε διαδικτυακά περιοδικά και στο ένθετο «Βιβλιοθήκη» της εφημερίδας *Ελευθεροτυπία* (2010-2011). Επιμελήθηκε αφιερώματα σε Έλληνες λογοτέχνες για το περιοδικό *Οδός Πανός* (Διονύσιος Σολωμός, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Κ. Π. Καβάφης, Ζωή Καρέλλη, Λογοτέχνες της Θεσσαλονίκης). Συμμετείχε σε εκπομπές της Δημοτικής Τηλεόρασης Θεσσαλονίκης TV100 («Ένα βιβλίο ένα ταξίδι») αφιερωμένες στον Κ. Π. Καβάφη, στον Γιώργο Βαφόπουλο, στον Γιώργο Ιωάννου, στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, κ.ά. Στίχοι του μελοποιήθηκαν από τον μουσικό Στέργιο Κώττα (δίσκος «Εξαρχής»).

## Εργογραφία

* *Οι μαθητευόμενοι της οδύνης,* Οδός Πανός, Αθήνα, 1995.
* *Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος για τον Διονύσιο Σολωμό (Δύο συνεντεύξεις)*, Οδός Πανός, Αθήνα, 2004.
* *Πέντε ποιητές της Θεσσαλονίκης (Αναγνωστάκης, Βαφόπουλος, Θέμελης, Καρέλλη, Πεντζίκης)*, ανάτυπο, Οδός Πανός, Αθήνα, 2006.
* Επίμετρο στην ανατύπωση του περιοδικού *Ο Κύκλος* (1932, Κ. Π. Καβάφης), Οδός Πανός, Αθήνα, 2013.
* *Ο Καβάφης και η υποδοχή του έργου του (Εμπόδια και αλληλεπιδράσεις)*, Νησίδες, Θεσσαλονίκη, 2014.
* *Ο Φραντς Κάφκα και η Μοσχούλα (Δοκίμιο για τη λογοτεχνία)*, Νησίδες, Θεσσαλονίκη, 2017.
* *Κώστας Καρυωτάκης: Ένας απρόσμενος διάλογος*, ανάτυπο, Οδός Πανός, Αθήνα, 2019. 
* *Καθόλου ποιήματα*, Νησίδες, Θεσσαλονίκη, 2019.
* Εισαγωγή στην ανατύπωση της ποιητικής συλλογής της Ανθούλας Σταθοπούλου *Νύχτες αγρύπνιας* (1932), Οδός Πανός, Αθήνα, 2019.
* *Καβάφης και Πατριάρχης (Μία πρόταση ερμηνείας)*, Οδός Πανός, Αθήνα, 2020.
* *Το παράδοξο του ζην*, Νησίδες, Θεσσαλονίκη, 2021.
* *Χριστούγεννα στο υπόγειο*, ιδιωτική έκδοση, 2021.
* *Στο ίδιο δωμάτιο*, θεατρικός μονόλογος, Νησίδες, Θεσσαλονίκη, 2022.
* *Το πιο ωραίο τοπίο*, Νησίδες, Θεσσαλονίκη, 2023. 
* *Ακραία λεκτικά φαινόμενα*, Νησίδες, Θεσσαλονίκη, 2025. 

## Συνεντεύξεις

* Συνέντευξη στον Γιώργο Καλιεντζίδη (ραδιοφωνική εκπομπή ''Βουστροφηδόν'', ΕΡΤ3, 95.8FM, 25.4.2023)
* Συνέντευξη στον Στέλιο Λουκά (τηλεοπτική εκπομπή ''Ένα βιβλίο ένα ταξίδι'', TV100, 10.6.2023)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Ιρμιγκάρδη της Εσπμπάγ

Η **Ιρμιγκάρδη της Εσπμπάγ** (*Ermengarde of Hesbaye*, 778 - 3 Οκτωβρίου 820) ήταν η σύζυγος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Ευσεβή.

Περίπου το 794 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο τον Ευσεβή. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
*τον Λοθάριο Α΄ (795-855), Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
*τον Πεπίνο Α΄ (797-838), Βασιλιάς της Ακουιτανίας
*την Αδελαίδα (799-?)
*την Ροτρούδη (800-?)
*την Χιλδεγκάρδη/Ματθίλδη (802-?), Ηγουμένη της Παναγίας των Παρισίων στο Λαών
*τον Λουδοβίκο τον Γερμανικό (804-876), Βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας

Στις 5 Οκτωβρίου 816 ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής στέφθηκε αυτοκράτορας και Ερμεγκάρντ αυτοκράτειρα στον Καθεδρικό Ναό της Ρενς.

Πέθανε στις 3 Οκτωβρίου 820 στο Ανζέ σε ηλικία 40 ετών.

## Πηγές


*
*
*

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων
Μίτρα (1715) Μουσείο Μπενάκη

Η **Μίτρα** με χρονολογία 1715 εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη προερχόμενη από την ελληνορθόδοξη κοινότητα της Άγκυρας της Μικράς Ασίας.
## Περιγραφή
Η **Μίτρα** με χρονολογία 1715 προέρχεται από την κοινότητα της Άγκυρας και φέρει πάνω στη θολωτή επιφάνεια χρυσκέντητο σταυρό εγγεγραμμένο σε κύκλο. Στον διάκοσμο χρησιμοποιούνται μικρού σχήματος μαργαριτάρια. Οι πλευρές της μίτρας χωρίζονται σε δύο επάλληλες άνισες ζώνες. Στην πάνω στενή ζώνη πάνω σε επιθήματα από μεταξωτό κόκκινο ύφασμα ολοκέντητο, υπάρχουν οι εξής παραστάσεις μέσα σε μικρούς κύκλους: Γέννηση, Ανάσταση, και Ανάληψη και μεταξύ τους οι προφήτες Βαρλαάμ, Μωυσής, Ααρών, Σολομών, Ησαΐας. Στην πλατύτερη κάτω ζώνη, στην πρόσθια όψη, η Δέηση με τον Χριστό Μεγάλο Αρχιερέα, ανάμεσα στον Πρόδρομο και την Θεοτόκο. Στην άλλη όψη ο δικέφαλος με στέμμα και η χρονολογία *ΑΨΙΕ* μεταξύ των παραστάσεων πλούσιος ανθικός διάκοσμος. 
## Παραπομπές

## Πηγές
*Κατερίνα Ζωγράφου-Κορρέ, Μεταβυζαντινή-νεοελληνική εκκλησιαστική χρυσοκεντητική, χ.ε Αθήνα, 1985

Κατηγορία:Μουσείο Μπενάκη
Σάκκος Νεόφυτου Νικομηδείας (Μουσείο Μπενάκη)

Ο **Σάκκος Νέοφυτου Νικομηδείας** εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.

## Περιγραφή
Ο σάκκος από πολύτιμο χρυσόπαστο ύφασμα της Προύσας φέρει ολοκέντητο πόλο. Σε κύκλο παριστάνεται ο Χριστός σε προτομή σαν Μέγας Αρχιερέας, σε στάση ευλογίας. Δύο τεμνόμενα τρίγωνα σχηματίζουν εξασκελές άστρο που περιβάλλει τον Χριστό σαν δόξα. Στον κάμπο του πόλου επιγραφή με κεφαλαία μαύρα γράμματα δίνει το όνομα του αφιερωτή ο οποίος υπήρξε ο μητροπολίτης της Νικομήδειας Νεόφυτος που παραιτήθηκε από τον μητροπολιτικό θρόνο στα 1639: * Ο ΠΑΡΩΝ ΣΑΚΟΣ ΣΗΝ ΤΩ ΩΜΟΩΦΟΡΙΩ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΑΧΥΛΙΩ ΚΑΙ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΩ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΩΤΑΤΟΥ Μ(ητ)ΡΟΠΟΛΙΤΟΥ  ΝΙΚΟΜΗΔΕΙΑΣ Κ(υρο)Υ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΣΕ ΤΑΥΤΑ ΕΝ ΤΗ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΕΡΡΑΣ.*. Το αργροϋφασμένο υλικό του σάκκου διακοσμείται με τα λεγόμενα *σινικά* νέφη και με δύο μεγάλα κοσμήματα που έχουν τη μορφή πολύφυλλου ρόδακα. Ο σάκκος αυτός αποτελεί χαρακηριστική περίπτωση της υφαντικής της Προύσας που παρουσιάζει ιδιαίτερη ακμή στην εποχή του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή (1520-1566).

## Τεχνικά χαρακτηριστικά
Έχει αργυρά κουμπιά στα πλάγια. Ο μεγάλος πόλος είναι ολοκέντητος με καθαρό σύρμα. Η δόξα του Χριστού έχει κεντηθεί με χρυσό σύρμα και βελονιά καμάρες, ενώ τα χαρακτηριστικά του προσώπου και η κόμμωση με τη συνηθισμένη ριζοβελονιά με φαιάς απόχρωσης μετάξι και το πρόσωπο με σιτόχρωμο. Ο λοιπός κάμπος με ρίζες.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Μουσείο Μπενάκη
Γουόλτερ Στιούαρτ, 3ος λόρδος του Μπάλντοραν

Ο **Γουόλτερ Στιούαρτ του Μπάλντοραν** (*Σέρλινγκ*, περί το 1480 - 1575) 3ος κύριος του Μπάλντοραν και 2ος βάιλος του Μπάλκουιντερ, ήταν τρίτος γιος του Γουλιέλμου Στιούαρτ 2ου κυρίου του Μπάλντοραν και της Ελένης Κάμπελ του Γκλένορτσι. Ο Γουόλτερ Στιούαρτ ήταν μεγάλος Σκωώτος γαιοκτήμονας του 16ου αι., και ο γενάρχης των *Στιούαρτ του Άρντβορλιχ*. Ο πατέρας του ήταν ο γενάρχης των *Στιούαρτ του Μπάλκουιντερ*. Διαδέχτηκε τον πατέρα του σαν βάιλος του Μπάλκουιντερ. Τα οικογενειακά εδάφη επικυρώθηκαν από τον πατέρα του τον Σεπτέμβριο του 1500.

## Οικογένεια
Ο Γουόλτερ Στιούαρτ νυμφεύτηκε την Ευφημία Ρέιντεγκ, κόρη του Ιακώβου Ρέιντεγκ Οικονόμου του Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας, με την οποία απέκτησαν:
* Ιάκωβος Στιούαρτ (Κάμπσι, 1510) 
* Ελένη Στιούαρτ (Περθ, 1515)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Debrett, John, p.&nbsp;748, The Peerage of the United Kingdom of Great Britain & Ireland, Volume 2 Retrieved October 2012
* Nelker, Gladys P, The Clan Steuart (1970).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οι Στιούαρτ του Άννατ

Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Γουίλιαμ Στιούαρτ του Μπάλντοραν

Ο **Σερ Γουλιέλμος Στιούαρτ του Μπάλντοραν** (περί το 1440 - περί το 1500), 2ος κύριος του Μπάλντοραν και 1ος βασιλικός Μπέιλι του Μπαλκουίντερ ήταν γιος του Ιακώβου Στιούαρτ και της Ανναμπέλ Μπιουκάναν, κόρης του Πάτρικ 14ου λόρδου του Μπιουκάναν. Ο Γουλιέλμος ήταν μεγάλος γαιοκτήμονας τον 15ο αιώνα και γενάρχης των *Στιούαρτ του Μπαλκουίντερ*, ήταν εγγονός του Ιακώβου του Παχύ που διεκδικούσε ανεπιτυχώς το στέμμα της Σκωτίας μέχρι τον θάνατο του (1429). Ο παππούς του Ιάκωβος Μορ Στιούαρτ ήταν ο μικρότερος και ο μοναδικός γιος του Μέρντοχ Στιούαρτ, δούκα του Όλμπανυ που απέφυγε την εκτέλεση  με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας που αποδόθηκε σε όλα τα μέλη της οικογένειας του Όλμπανυ από τον Ιάκωβο Α΄ της Σκωτίας (1425). Ο Ιάκωβος ο Παχύς δραπέτευσε στο Άντριμ στην Ιρλανδία για να αποφύγει την οργή του βασιλιά ενώ όλοι οι τίτλοι και η περιουσία της οικογένειας κατασχέθηκαν. Ο μικρότερος γιος του Ιάκωβος "Μπέγκ" Στιούαρτ ύστερα από βασιλική συγχώρεση επέστρεψε στην Σκωτία και παντρεύτηκε την Ανναμπέλ Μπιουκάναν, κόρη του Πάτρικ 14ου λόρδου του Μπιουκάναν, ο Γουλιέλμος ήταν ο δεύτερος γιος τους.

## Μπέιλι του Μπαλκουίντερ

thumb|right|250px|Χάρτης του Μπάλντοραν (19ος αιώνας)
Ο Γουλιέλμος Στιούαρτ διορίστηκε βασιλικός Μπέιλι του Μπαλκουίντερ (1488), ο τίτλος είχε σχέση με τον ανώτερο δικαστικό υπάλληλο της περιοχής και αντιστοιχούσε με μεγάλους δικαστικούς τίτλους που υπήρχαν εκείνη την εποχή σε άλλες χώρες. Ο Γουλιέλμος Στιούαρτ μετέφερε το επώνυμο Στιούαρτ στην περιοχή και θεωρείται ο γενάρχης όλων των μικρότερων κλάδων των Στιούαρτ του Μπαλκουίντερ. Το όνομα *"Μπάλντοραν"* προέρχεται από τα αρχαία Γαλατικά και σημαίνει *"πόλη της ενυδρίδας"*, κατά άλλους ήταν μετονομασία της αρχαίας πόλης του *"Μπαλιντοράν"*, σε κάθε περίπτωση το όνομα από τότε σταμάτησε να υπάρχει. Η πόλη βρισκόταν στο Γουέστ Ντανμπάρτοσάιρ κοντά στο Μίλτον του Κάπσι περίπου 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Στέρλινγκ, οι Στιούαρτ του Μπάλντοραν πούλησαν την πόλη στην οικογένεια Γκλοράτ που έδωσαν από τότε το όνομα στην πόλη. Ο Γουλιέλμος Στιούαρτ δεν έκανε σοβαρές προσπάθειες να επανακτήσει η οικογένεια του τους τίτλους και την περιουσία που είχε πριν από την κατάσχεση των κτημάτων του προπάππου του (1425), προσπάθησε όμως με όλα τα μέσα να μεγαλώσει τα οικογενειακά κτήματα.

## Οικογένεια

Με την πρώτη σύζυγο του Τζάνετ Μπιουκάναν, κόρη του Άρστιμπαλντ Μπιουκάναν του Λεττίρ απέκτησε:
* Τζάνετ Στιούαρτ (γενν. 1475)
* Αγνή Στιούαρτ (γενν. 1477).

Με την δεύτερη σύζυγο του Έλεν Κάμπελ του Γκλενόρτσι, κόρη του Κόλιν Κάμπελ του Γκλένορτσι (5 Οκτωβρίου 1498) απέκτησε :
* Γουόλτερ Στιούαρτ, 3ος λόρδος του Μπάλντοραν
* Ιωάννης Στιούαρτ (γενν. 1485)
* Μάριοτ Στιούαρτ (γενν. 1490).

Στη διάρκεια του 14ου αιώνα οι απόγονοί του κέρδισαν εκτάσεις γης στην περιοχή του Μπάλντοραν.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Campbell, Alastair, p.&nbsp;134, A History of Clan Campbell 
*Debrett, John, p.&nbsp;799, Debrett's Peerage of England, Scotland, and Ireland 
*Nelker, Gladys P, The Clan Steuart, Genealogical Publishing (1970)
*Seaver, Montgomery J., p.&nbsp;11, Stewart Family History

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στιούαρτ του Μπαλκουίντερ

Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Επιτάφιος (1599) Μουσείο Μπενάκη

**Επιτάφιος**  είναι παράσταση του Επιταφίου Θρήνου η οποία εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη. 
## Περιγραφή
Παράσταση Επιτάφιου Θρήνου, διαστάσεων 1,07 Χ 0,80 μ.  επιζωγραφισμένη στα ακάλυπτα μέρη του σώματος. Ο Χριστός βρίσκεται επάνω σε χαμηλή λάρνακα στηρίζοντας το κεφάλι του στον κόλπο της Παναγίας που κάθεται πλησίον. Ο Ιωσήφ στο άλλο άκρο καλύπτει τα πόδια του Ιησού με σενδόνι. Πίσω από τη λάνακα σκήβουν ελαφρώς κατά η σειρά οι τρεις γυναίκες του Θρήνου, ο Ιωάννης και  ο Νικόδημος Στο βάθος της παράστασης ο Σταυρός και έξι μικρά δέντρα. Στις δύο άνω γωνίες άγγελοι σε στάση γωνατιστή σε ένδειξη σεβασμού. Μεταξύ των άνω κεραιών του σταυρού, επιγραφή με κεφαλαία γράμματα : *ΕΠΙΤΑΦΙΟς ΘΡΗΝΟΣ* Κάτω στην αριστερή γωνία , η επιγραφη και η χρονολογία: * ΣΙΜΕΟΝΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΜΟΥ ΘΕΟΔΩΣΗΑ ΤΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΣ 1599*. Πιθανώς η Συμεώνη ήταν η αφιερώτρια και η Θεοδωσία η κεντήτρια. Εδώ απουσιάζουν τα λειτουργικά θέματα και η απράσταση έχει αφηγηματικό ιστορικό χαρακτήρα. Οι άγγελοι δεν κρατούν ριπίδια αλλά προστίθενται στα πρόσωπα του Θρήνου. Οι μορφές εχουν μεγάλα και εντονα χαρακτηριστικά, την αυστηρή και συγκρατημένη έκφραση.
## Τεχνικά χαρακτηριστικά
Το ύφασμα είναι βαθύ κόκκινο μεταξωτό. Λόγω των μεταγενέστρερων επιζωγραφήσεων δεν είναι πάντοτε σαφής ο τρόπος πλαστικής αποδώσεως των προσώπων. Τα χαρακηριστικά είναι κεντημένα με βαθύ φαιό μετάξι,οι βόστρυχοι με βαθύ φαιό ριζοβελονιά Τα εξωτερικά ενδήματα της Παναγίας, του Ιωσήφ και των αγγέλων με καβαλίκι και χρυσό σύρμα. ο χιτώνας της Παναγίας με ίσια σπασμένη και αργυρό σύρμα. Στα ενδύματα των άλλων προσώπων υπάρχει εναλλαγή ίσια σπασμένη, μπακλαβαδωτή με χρυσό σύρμα. Το βάθος της λάρνακας αποτυπώνεται με βαθύ φαιό μετάξι και ριζοβελονιά.Οι πτυχές των ενδυμάτων και τα περιγράμματα αυτών σχηματίζονται με ριζοβελονιά και φαιό μετάξι. Στο μέσο της κάτω πλευράς το ύφασμα έχιε υποστεί φθορά όπως και στο σημείο της χρονολογίας που διαβάζεται με σιγουριά.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ευγενία Βέη Χατζηδάκη, Εκκλησιαστική Κεντήματα, Μουσείον Μπενάκη, εν Αθήναις 1953

Κατηγορία:Μουσείο Μπενάκη
Η ωραία του κουρέα

***Η ωραία του κουρέα*** είναι μια ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, παραγωγής του έτους 1969. Πρόκειται για αισθηματική κωμωδία μεγάλου μήκους σε σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου.

## Πλοκή
Ο κουρέας Γιάννης (Γιάννης Γκιωνάκης) και η κoμμώτρια Μάρθα (Μάρθα Καραγιάννη) είναι ερωτευμένοι και σκοπεύουν να παντρευτούν. Ωστόσο, ο Γιάννης πρέπει να αποκαταστήσει πρώτα τις τέσσερις αδελφές του, κάτι που είναι ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς δεν υπάρχει η σχετική προίκα. Έτσι, η Μάρθα αποφασίζει να βρει γαμπρό για την κάθε κοπέλα και κατοχυρώνει την προίκα, δίνοντας το σπίτι του κουρέα ως αντιπαροχή. Με τα διαμερίσματα που παίρνει αποκαθίστανται και οι τέσσερις αδελφές, αλλά και η ίδια με τον αγαπημένο της.

## Διανομή ρόλων

## Παραγωγή
Η διάρκεια της ταινίας είναι 80 λεπτά. Η σκηνοθεσία και οι στίχοι των τραγουδιών που ακούγονται στην ταινία είναι του Ντίνου Δημόπουλου, το σενάριο  του Λάκη Μιχαηλίδη, η μουσική του Νίκου Μαμαγκάκη και η χορογραφία του Γιάννη Φλερύ. Τραγουδούν ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Πόπη Αστεριάδη, ο Γιώργος Χατζηαντωνίου και η Βάκια Βάλβη. Η παραγωγή της ταινίας είναι της Φίνος Φιλμ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Κατηγορία:Ταινίες του 1969
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Νίκου Μαμαγκάκη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη
Η φιλοξενία του Αβραάμ (Μουσείο Μπενάκη)

Η **Φιλοξενία του Αβραάμ** είναι βυζαντινή εικόνα που εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.
## Περιγραφή
Στις τρεις πλευρές επιμήκους τραπέζης εικονόζονται καθισμένοι τρεις Άγγελοι. Η στολή τους είναι ομοιόχρωμη, χιτώνα δηλαδή ερυθρού χρώματος. Απικλίνει προς το κιννάβαρι. Στο πάνω μέρος του βραχίονα χρυσό σημείο και ιμάτιο ρόδινου χρώματος. Και οι τρεις κρατούν στο αριστερό χέρι μακρύ και λεπτό σκήπτρο, το οποίο απολήγει σε κρινάνθεμο στο πάνω μέρος. Οι έδρες πάνω στις οποίες κάθονται οι δύο ακριανοί άγγελοι έχουν στην πάνω αυτών επιφάνεια μεγάλα προσκέφαλα χρώματος κόκκινου ομοίου με τους χιτώνες των αγγέλων και κοσμούνται με χρυσό.Με λευκό τραπεζομάντηλο διακοσμείται το τραπέζι πάνω στο οποίο υπάρχουν μικρά λευκά και κυανά στενόστομα δοχεία, κοχλιάρια κόκκινα και χρυσά, μαχαίρια και διαχαλωτές περώνες. Μεταξύ των Τριών Αγγέλων εικονίζονται Αριστερά ο Αβραάμ, ΄γέροντας με μαύρο ένδυμα, ο οποιος προσφέρει μεγάλο δοχείο χρώματος βαθύ καστανού διακοσμημένο με κυανά,ερυθρά και λευκά άνθη. Δεξιά παρίσταται η Σάρρα με μαύρο ένδυμα και καλύπτρα,κρατώντας στα χέρια της που είναι σκεπασμένα με το ίδιο ένδυμα  δοχείο χρυσό.Το βάθος της σύνθεσης κοσμούν οικοδομήματα και στα δύο άκρα , τα οποία συνδέει μικρός τοίχος. Το έδαφος είναι χρώματος πράσινου..

Στα πρόσωπα και τα γυμνά μέρη του σώματος οι σκιές είναι ελαφρές και αποδίδονται με χρώμα όμπρας, τα φωτεινά σημεία με μακρά λευκοκίτρινα επίπεδα και ελάχιστες φωτεινές γραμμές Στα ενδύματα με βαθύτερο τόνο χρώματικό διαγράφονται οι πτυχές που καθίστανται πιο έντονες με λευκές γραμμές ή μικρά φωτεινά επίπεδα.

## Χρονολογία κατασκευης
Κατά πάσα πιθανότητα εκτελέσθηκε στα μέσα του 14ου αι. και είναι αναμφίβολα πρϊόν της τέχνης της Πρωτεύουσας.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ανδρέας Ξυγγόπουλος, Κατάλογος Εικόνων Μουσείου Μπενάκη, Εν Αθήναις 1936

Κατηγορία:Μουσείο Μπενάκη
Κατηγορία:Αβραάμ
Μίνα Λακωνίας

Η **Μίνα** είναι οικισμός της Ανατολικής Μάνης του νομού Λακωνίας στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Μέχρι το 2010, ανήκε στην Δημοτική Ενότητα Οιτύλου, ο οποίος καταργήθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και πλέον ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Μίνας με έδρα το Γύθειο.      

## Γεωγραφία

Η Μίνα βρίσκεται δυτικά της Αρεόπολης - Βάθειας στο ύψος του λιμανιού Μέζαπος, σε υψόμετρο 191 μέτρα. Απέχει 71 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη.

## Αξιοθέατα μνημεία

* Ο ναός του Αγίου Πέτρου
* Τα εκκλησάκια των Αγίων Αναργύρων 
*Ο βυζαντινός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου
* Ο ναός του Αρχάγγελου Μιχαήλ του 13ου αιώνα
* Ο ναός της Αγίας Βαρβάρας Ερήμου
* Ο ναός του Άη Γιάννη
*Η βυζαντική εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο χωριό Άγιος Γεώργιος δίπλα από τη Μίνα
* Το σπήλαιο "Κουκούρι" που ανήκει στην Κοινότητα Μίνας, από την οποία απέχει 4 χλμ.

Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1998.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 68 κάτοικοι ενώ με την απογραφή 2011 είχε 86.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ναοί στη Μάνη
*Μίνα (Παναγία)
*ExploringGreece.gr, Μίνα  
*Book.gr, Μίνα 
*Μίνα
* Μέζαπος - Μίνα 
* Σπήλαιο "Κουκούρι" Δρύαλου ή Μίνας Δήμου Οιτύλου
* Φωτογραφίες της Μίνας 

Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Στέφανος Γαβριηλόπουλος

O **Στέφανος Γαβριηλόπουλος** (απεβ. 1332/33) ήταν ισχυρός ημιανεξάρτητος άρχοντας στη δυτική Θεσσαλία, που έγινε υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα και αμείφθηκε με τον τίτλο του σεβαστοκράτορος.

## Βιογραφία
Το 1318 απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄ Δούκας της Θεσσαλίας χωρίς άρρενα απόγονο και ο Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης έσπευσε να καταλάβει το κενό εξουσίας στην περιοχή. Βυζαντινός στρατός υπό τον Ιωάννη Καντακουζηνό κατέλαβε τη βόρεια Θεσσαλία, με τους Καταλανούς του δουκάτου της Αθήνας να εισβάλλουν στην νότια Θεσσαλία. Η κεντρική Θεσσαλία έγινε πεδίο μάχης των τοπικών ηγεμόνων, που ανταγωνίζονταν ο ένας τον άλλο και καλούσαν τους δύο επικυριάρχους προς βοήθεια.

Ένας από αυτός που πρόστρεξαν στους Βυζαντινούς για υποστήριξη ήταν ο Γαβριηλόπουλος, πέμπτος στην σειρά τοπάρχης Δημητριάδος ως μέλος του Οίκου των Μελισσηνών, που κατείχε πολλά κτήματα στη δυτική Θεσσαλία και στη νοτιοδυτική Μακεδονία· οι εκτάσεις του έφθαναν από τα Τρίκαλα ως την Καστοριά. Κάποια στιγμή μεταξύ των ετών 1318 και 1325 αναγνώρισε την κυριαρχία της Κωνσταντινούπολης και σε ανταμοιβή του δόθηκε ο τίτλος του σεβαστοκράτορος. Έτσι έγινε ο ουσιαστικός κυβερνήτης μεγάλου μέρους της Θεσσαλίας, διατηρώντας αρκετή αυτονομία. Οι ιδιοκτησίες του περιλάμβαναν τις πόλεις και τα  φρούρα Τρίκαλα, Φανάρι, Σταγοί (Καλαμπάκα), Δαμάσι και Ελασσόνα.

Όμως μετά το 1332/33 που απεβίωσε ο Γαβριηλόπουλος, οι κληρονόμοι του διαφώνησαν μεταξύ τους, πράγμα που οδήγησε στην εισβολή του Ιωάννη Β΄ Ορσίνι δεσπότη της Ηπείρου, ενώ ο Ανδρόνικος Γ΄ Παλαιολόγος (1328-41) κινήθηκε και εγκαθίδρυσε άμεσο έλεγχο του βορείου και ανατολικού μέρους της Θεσσαλίας. Τρία έτη μετά απεβίωσε και ο Ορσίνι και όλη η Θεσσαλία περιήλθε στον έλεγχο της Κωνσταντινούπολης.

## Αναφορές


## Πηγές
* Ferjančić, Božidar (1974). Тесалија у XIII и XIV веку [Thessaly in the 13th and 14th Centuries] (in Serbian). Belgrade: Византолошког институт САНУ.
* Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4.
* 
Απόστολος Παπαθανασίου, «Ο σεβαστοκράτορας Στέφανος Γαβριηλόπουλος, μία κυρίαρχη μορφή της Μαγνησίας στον θεσσαλικό Μεσαίωνα του ΙΔ΄ αιώνα», Θεσσαλικό Ημερολόγιο,  25 (Λάρισα 1994)σ. 49-62.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Θεσσαλίας
Αρχιδούκισσα Μαρία Καρολίνα της Αυστρίας (1740-1741)

Η **Μαρία Καρολίνα** (γερμ. *Maria Karolina von Österreich*, 12 Ιανουαρίου 1740 - 25 Ιανουαρίου 1741) ήταν η τρίτη κόρη της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας, μελλοντικής Αυτοκράτειρας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και του Φραγκίσκου Στέφανου, Δούκα της Λωρραίνης.

## Ζωή
Η *Μαρία Καρολίνα Ερνεστίνη Αντωνία Ιωάννα Ιωσηφίνα* γεννήθηκε στη Βιέννη, στα Ανάκτορα Σένμπρουν. Κατά την τρίτη εγκυμοσύνη της Μαρίας Θηρεσίας, η επιθυμία για ένα αρσενικό κληρονόμο ήταν έντονη. Η απογοήτευση ήταν μεγάλη όταν στις 12 Ιανουαρίου 1740 γεννήθηκε μια τρίτη κόρη. Αμέσως βαφτίστηκε το βράδυ της γέννησής της.

Μετά το θάνατο της μεγαλύτερης αδελφής της, Μαρίας Ελισάβετ στις 7 Ιουνίου, έγινε δεύτερη στη σειρά διαδοχής, μετά από την δεύτερη μεγαλύτερη αδελφή της, Μαρία Άννα. Πέντε μήνες αργότερα, στις 20 Οκτωβρίου, ο εκ μητρός παππούς της, αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄, πέθανε και η μητέρα της κληρονόμησε την Αυστρία και τη Βοημία. Τότε ξεκίνησε ο Πόλεμος της Αυστριακής Διαδοχής.

Στις 24 Ιανουαρίου 1741 η νεαρή Αρχιδούκισσα άρχισε ξαφνικά να αρρωσταίνει σοβαρά με βίαιες κρίσεις, πεθαίνοντας γύρω στο μεσημέρι της επόμενης ημέρας. Η αιτία θανάτου πιστεύεται ότι ήταν είτε τέτανος είτε σπασμοφιλία, είτε ευλογιά. Ωστόσο, όταν πέθανε, πραγματοποιήθηκε αυτοψία στο πτώμα, αλλά δεν δόθηκε καμία εξήγηση για τον θάνατό της. Τότε θάφτηκε στο θάλαμο της Μαρίας Θηρεσίας στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης.

Δύο μικρότερες αδελφές της πήραν το όνομά της: μια θνησιγενής (γεννήθηκε και πέθανε το 1748) και μια άλλη (γεννημένη το 1752), μελλοντική Βασίλισσα της Νάπολης και της Σικελίας.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Elfriede Iby: "*Marie-Thérèse, biographie d'une souveraine*".

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Άγιος Γεώργιος-Θεοτόκος-Άγιος Νικόλαος (Μουσείο Μπενάκη)

Η βυζαντινή εικόνα **Άγιος Γεώργιος-Θεοτόκος-Άγιος Νικόλαος **  εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.

## Περιγραφή
Η Θεοτόκος εικονίζεται στη μέση,όρθια, κατενώοιον και πατάει σε υποπόδιο,ενώ κρατάει μπροστά στο στήθος της τον Ιησού, ο οποίος με το δεξί χέρι ευλογεί. Αριστερά παριστάνεται ο Άγιος Γεώργιος όρθιος κατενώπιον,φορώντας εσωτερικό ποδήρη χιτώνα και πάνω από αυτόν δεύτερο που φθάνει μέχρι τους μηρούς. Τέλος φορεί πάνω από όλα αυτά χλαμύδα. Στη δεξιά μεριά κρατάει  σταυρό, ενώ το αριστερο χέρι το έχει μπροστά στο στήθος με την παλάμη στραμένη προς τα έξω. Δεξιά τέλος ο Άγιος Νικόλαος όρθιος, φέροντας την ιερατική του στολή και ευλογώντας με το δεξί χέρι ενώ με το αριστερό χέρι κρατάει κλειστό ευαγγέλιο.
## Τεχνικά χαρακτηριστικά
Η τεχνική απόδοση των προσώπων και των γυμνών μερών της εικόνας συνίσταται στην απόδοση των φώτων με λεπτές λευκές γραμμές πάνω στην όχι πολύ σκοτεινού χρώματος (προπλασμού) απόδοσής τους.  Ο τύπος του ενδύματος του Αγίου Γεωργίου  , με τον κοντό μέχρι των μυρρών χιτώνα , προερχόμενο από παρανόηση ενός στρατιωτικού ενδύματος  που το βρίσκουμε σε μιρογραφίες του 12ου αι., μας κάνει να τοποθετήσουμε αυτήν την εικόνα στις αρχές του 15ου αι.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ανδρέας Ξυγγόπουλος, Κατάλογος Εικόνων Μουσείου Μπενάκη, Εν Αθήναις 1936

Κατηγορία:Μουσείο Μπενάκη
Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα (Μουσείο Μπενάκη)

Η **Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα** είναι έργο του Εμμανουήλ Λαμπάρδου και εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.
## Περιγραφή
Η **Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα** εικονίζεται σε στάση προστομής κατά τον συνήθη τύπο της Οδηγήτριας Το δεξί χέρι της το έχει προς το στήθος της ενώ με το αριστερό βαστάει τον Ιησού, ο οποίος ευλογεί με το δεξί χέρι.  Στο αριστερό χέρι του κρατάει ειλητάριο κλειστό.Εκατέροθεν του Ιησού υπάρχει η ονομασία * Η ΟΔΗΓΗΤΡΙΑ* Στην αριστερή κάτω γωνία *ΧΕΙΡ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΑΔΟΥ ΑΧΚ(;)Ε(;)*. Η τεχνική και το χρώμα των προσώπων και των γυμνών μελών παρουσιάζει λειότητα και προσπάθεια ανεπάισθητης μετάβασης από τους σκοτεινούς τόνους προς τους πιο φωτεινούς ώστε να καταντά το όλο έργο ψυχρό. Οι διαστάσεις του είναι 0,225Χ0,0,175. 

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ανδρέας Ξυγγόπουλος, Κατάλογος Εικόνων Μουσείου Μπενάκη, Εν Αθήναις 1936

Κατηγορία:Μουσείο Μπενάκη
Ο Επαγγελματίας (ταινία)

***Ο επαγγελματίας*** () είναι γαλλική ταινία δράσης του 1981 σε σκηνοθεσία του Ζωρζ Λοτνέρ και μουσική του Ένιο Μορικόνε. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Πολ Μπελμοντό, Ζαν Ντεσαγί και Ρομπέρ Οσέν. Η ταινία είναι βασισμένη στη βραβευμένη νουβέλα *Death of a Thin-Skinned Animal* του Πάτρικ Αλεξάντερ.

Η ταινία σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία, κόβοντας στην πρεμιέρα της 5.243.559 εισιτήρια, και ήταν στην τετάρτη θέση των ταινιών που προβλήθηκαν στη Γαλλία το 1981.

## Υπόθεση
Ο μυστικός πράκτορας Ζοσλέν Μπομόντ (Ζαν Πολ Μπελμοντό) θα σταλεί από τη γαλλική μυστική υπηρεσία στο Μαλαγκούι, μια χώρα της υποσαχάριας Αφρικής, με αποστολή του να δολοφονήσει τον δικτάτορα συνταγματάρχη Τζαλά.

Προτού όμως προλάβει να ολοκληρώσει την αποστολή του, η πολιτική κατάσταση θα αλλάξει στη Γαλλία, και οι προϊστάμενοι του Μπομόντ θα τον προδώσουν και θα τον παραδώσουν στις Αρχές του Μαλαγκούι. Σε μια δίκη παρωδία θα καταδικαστεί σε ισόβια και θα τον στείλουν σε καταναγκαστικά έργα. Ο Μπομόντ θα καταφέρει να αποδράσει μαζί με έναν άλλο συγκρατουμένο του και θα επιστρέψει μυστικά στη Γαλλία με σκοπό να βρει τους προδότες. Οι επικεφαλής της μυστικής υπηρεσίας θα ενημερώσουν τον Υπουργό Εσωτερικών (Ζαν Ντεσαγί) για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και θα ληφθεί η απόφαση να εξουδετερωθεί ο Μπομόντ πάση θυσία προτού ξεσπάσει το σκάνδαλο στη Γαλλία. Θα ανατεθεί σε έναν σαδιστή αστυνόμο, τον Ροζέν (Ρομπέρ Χοσέιν) να βρει τον Μπομόντ.

## Διανομή ρόλων
* Ζαν Πολ Μπελμοντό ως Ζοσλέν Μπομόντ
* Ρομπέρ Χοσέιν ως αστυνόμος Ροζέν
* Ζαν Ντεσαγί ως Υπουργός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1981
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζωρζ Λοτνέρ
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Μισέλ Οντιάρ
Αέρας (14ος αι.) Μουσείο Μπενάκη

**Αέρας** του 14ου αι. εκτιθέμενος στο Μουσείο Μπενάκη.

## Περιγραφή
Ο **Αέρας** έχει παράσταση της Θείας Μετάληψης. Κάτω από κιβώριο στηριζόμενο σε τέσσερις διπλούς κίονες παριστάνεται ο Ιησούς όρθιος κατά μέτωπον πίσω από την Αγία Τράπεζα.Φοράει ιμάτι πτυχωτό και κρατάει ποτήρι δίωτο. Στα δύο πλάγια της Τράπεζας και στο μεταξύ των κιόνων διάστημα του κιβωρίου δυό εξαπτέρηγα χερουβείμ. Πάνω στην Τράπεζα υπάρχουν δύο σταυροί εγγεγραμμένοι σε κύκλους. Ο κάμπος κοσμείται με  μικρούς οκτασκελείς αστέρες. Στις δύο πάνω γωνίες *ΙΣ ΧΣ*. Την παράσταση περιβάλλει στενή ζώνη με κεφαλαιογράμματη λειτουργική επιγραφή *ΠΙΕΤΑΙ ΕΞ ΑΥΤΟΎ ΠΑΝΤΕΣ ΤΟΥΤΟ ΕΣΤΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΤΟ ΤΗΣ ΚΕΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΟ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ Κ(αι) ΠΟΛΛ (ων) ΕΚΧΥΝΟΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΑΦΕΣΙΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ*.
Στον αέρα του Μουσείου Μπενάκη αντί των αποστόλων που συνήθως εικονίζονται έχουμε δύο χερουβείμ, δηλαδή έχουμε συμβολκή συνοποτική απόδοση 

## Τεχνικά χαρακτηριστικά
Πρόκειται για ύφασμα βαμβακερό κυανό. Το κεντημα έχει γίνει κυρίως με χρυσό σύρμα λεπτό με βελονιά καβαλίκι μόνο στο φωτοστέφανο αλλάζει καμάρες. Οι σκιές του πρσώπου δηλώνονται ελαφρα με κυανές γραμμές από μετάξι. Οι πτυχές του ιματίου διαγράφονται με ιώδεις ή κυανές γραμμές. Τα γυμνά μέρη έχουν κεντηθεί με ξανθό ανοικτό μετάξιενώ η κόμη,το γένιο και τα φρύδια με φαιό βαθύ, ενώ ερυθρό μετάξι για κόσμημα ποτηρίου και για το κυμάτιο το οποίο κοσμεί τα τόξα του κιβωρίου. Τα χερουβείμ έχουν κεντηθεί με αργυρό σύρμα και χρυσό, ενώ αργυρό χρησιμοποιείται για τις βάσεις των κιονοκράνων και τα τόξα.
Οι διαστάσεις του είναι 0,65 Χ 0,52 μ.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ευγενία Βέη Χατζηδάκη, Εκκλησιαστική Κεντήματα, Μουσείον Μπενάκη, εν Αθήναις 1953

Κατηγορία:Μουσείο Μπενάκη
Θωμάς Μάγιστρος

Ο **Θωμάς Μάγιστρος** ή μοναχός Θεόδουλος, που άκμασε κατά τη βασιλεία του Ανδρονίκου Β΄  (1282-1328) ήταν ένας από τους Βυζαντινούς φιλολόγους που αναγνωρίστηκε αυτή την περίοδο για το έργο του . Έγινε γραμματικός και έμπιστος σύμβουλος του Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου.

## Βιογραφία
Το κύριο σύγγραμά του *Εκλογή ονομάτων και ρημάτων αττικών* είναι μία συλλογή επιλεγμένων Αττικών λέξεων και φράσεων ταξινομημένων αλφαβητικά. Συντάχθηκε ως βοήθημα για σύνθεση Ελληνικών κειμένων, από όμοια έργα των Φρυνίχου Αραβίου, Αμμωνίου Γραμματικού, Ηρωδιανού και Αιλίου Μοίρη.

Επίσης έγραψε *Σχόλια* στον Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη (με μία βιογραφία) και σε τρεις κωμωδίες του Αριστοφάνη. Τα *Σχόλια* στον Πίνδαρο που του αποδίδουν δύο χειρόγραφα, τώρα αποδίδονται στον Δημήτριο Τρικλίνιο. Οι λόγοι και οι επιστολές του αποτελούνται από δημηγορίες με συνήθη σοφιστικά πρότυπα και αναφέρονται σε ιστορικά συμβάντα: μία συζήτηση μεταξύ των πατέρων του Κυναίγειρου και του Καλλίμαχου, Αθηναίων που έπεσαν στον Μαραθώνα, ως προς το ποιος έπρεπε πρώτος να εκφωνήσει επικήδειο. Ο Θωμάς συνέγραψε επίσης ένα *κάτοπτρο ηγεμόνος*, το οποίο έχει ως αποδέκτη του τον Ανδρόνικο Β΄, μίας υπεράσπισης του Ρωμαίου στρατηγού Χανδρηνού προς τον Αυτοκράτορα, μίας επιστολής των ωμοτήτων των Καταλανών και των Τούρκων στη Θεσσαλία και τη Μακεδονία, μίας συγχαρητήριας επιστολής στον Θεόδωρο Μετοχίτη και ενός πανηγυρικού λόγου για τον βασιλιά της Κύπρου.

## Πηγές
* Paola Volpe Cacciatore, Toma Magistro. La Regalità. Testo critico, introduzione e indici, Napoli 1997.
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Thomas Magister". Encyclopædia Britannica. 26 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 865.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα του Ηλία Μόσκου (Μουσείο Μπενάκη)

**Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα ** είναι έργο του Ηλία Μόσκου και εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.
## Περιγραφή
Εικόνόιζεται ως προτομή και κατά τον συνηθισμένο τύπο της Οδηγήτριας και κατενώπιον. Φέρει το δεξί της χέρι μπροστά στο στήθος και με το αριστερό κρατάει τον Ιησού. Αυτός φοράει πλούσιο διακοσμημένο χιτώνα και ευλογεί με το δεξί χέρι, ενώ με το αριστερό κρατάει ειλητάριο κλειστό.Στο πάνω μέρος της εικόνας δύο Άγγελοι οι οποιοι κρατούν με το ένα χέρι τους το στέμμα πάνω από το κεφαλι της Θεοτόκου, ενώ με το άλλο χέρι τους ο καθένας κρατάει, κρίνο ο εξ αριστερών και ρόδο ο εκ δεξιών. Το βάθος της εικόνας έχει χρώμα κυανό και γεμίζει ελαφρώς με νέφη. Οι διαστάσεις είναι 0,98 Χ 0,63 και τοποθετείται στο β' μισό του  17ου αι.
## Τεχνοτροπικά γνωρίσματα
Οι Άγγελοι είναι ιταλικής τέχνης. Η ξενική εντύπωση φαίνεται από το κυανό βάθος με τα νέφη που αντικαθιστά το χρυσό βάθος. Αυτό της δίνει την αίσθηση της ψυχρότητας και του άψυχου.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ανδρέας Ξυγγόπουλος, Κατάλογος Εικόνων Μουσείου Μπενάκη, Εν Αθήναις 1936

Κατηγορία:Μουσείο Μπενάκη