open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Attack on Titan

Το ***Attack on Titan*** (Ιαπωνικά: 進撃の巨人, Χέπμπορν: *Shingeki no Kyojin*) είναι Ιαπωνική σειρά μάνγκα που γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από τον Χάιτζμε Ισαγιάμα. Έγινε μέρος του *Bessatsu Shōnen Magazine* της Kodansha από τον Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι τον Απρίλιο του 2021.

Μια τηλεοπτική σειρά anime παράχθηκε από την Wit Studio (1ος–3ος κύκλος) και MAPPA (4ος κύκλος). Ο πρώτος κύκλος 25 επεισοδίων μεταδόθηκε από τον Απρίλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2013. Τον ακολούθησε ένας δεύτερος κύκλος 12 επεισοδίων από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο του 2017. Ο τρίτος κύκλος 22 επεισοδίων μεταδόθηκε σε δύο μέρη, με τα πρώτα 12 επεισόδια να μεταδίδονται από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2018 και τα τελευταία 10 να μεταδίδονται από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο του 2019. Ο τέταρτος και τελευταίος κύκλος επίσης θα προβληθεί σε δύο μέρη, το πρώτο έκανε πρεμιέρα τον Μάρτιο του 2023, και το άλλο θα κάνει πρεμιέρα στα τέλη του 2023.

Το *Attack on Titan* έγινε κριτική και εμπορική επιτυχία, και έχει κερδίσει διάφορα βραβεία. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2022, το μάνγκα είχε ήδη πουλήσει 110 εκατομμύρια αντίτυπα, κάνοντάς το μία από τις σειρές μάνγκα με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Σειρές manga

Κατηγορία:Δυστοπικά anime και manga
Κατηγορία:Shōnen anime και manga
Κατηγορία:Anime και manga δράσης
Κατηγορία:Anime και manga σκοτεινής φαντασίας
Κατηγορία:Manga του 2009
Ερρίκος του Σβάινφουρτ

Ο **Ερρίκος του Σβάινφουρτ** (*de Suinvorde*, ( &#x2013; 18 Σεπτεμβρίου 1017) από τον Οίκο των Λεοπολδιδών-Σβάινφουρτ ήταν μάργαραβος του Nόρντγκαου από το 994 έως το 1004. Ονομάστηκε «δόξα της ανατολικής Φραγκονίας» από τον ίδιο τον εξάδελφό του, τον χρονικογράφο Tήτμαρ του Μέρσενμπουργκ.

## Βιογραφία
Ο Ερρίκος ήταν γιος του Berthold  και της Αϊλίκας (Αϊλισβίνθας ή Άιλας) του Βάλμπεκ. Η καταγωγή τού πατέρα του δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα, αλλά ο Ερρίκος μπορεί να ήταν γιος του Aρνούλφου, δούκα της Βαυαρίας. Ο Ερρίκος ήταν Βαυαρός, όποιος και αν ήταν ο παππούς του.

Ο Ερρίκος κράτησε μία σειρά από κομητείες μετά το τέλος του πατέρα του το 980. Διορίστηκε *μαρκίων*, όπως και ο πατέρας του, του Βαυαρικού Nόρντγκαου το 994. Το 1003 εξεγέρθηκε εναντίον του Ερρίκου Β' των Οθωνιδών της Γερμανίας, ισχυριζόμενος ότι του είχαν υποσχεθεί το δουκάτο της Βαυαρίας ως αντάλλαγμα για την υποστήριξή του. Ο βασιλιάς είπε ότι οι Βαυαροί είχαν το δικαίωμα να εκλέγουν τον δικό τους δούκα. Ο Ερρίκος συμμάχησε με τον Μπολέσλαφ Α΄ βασιλιά της Πολωνίας και τον Μπολέσλαο Γ΄ δούκα της Βοημίας. Ωστόσο, η εξέγερσή του καταπνίγηκε, και ο ίδιος έμεινε για λίγο αιχμάλωτος. Ο βασιλιάς ίδρυσε την επισκοπή του Μπάμπεργκ για να αποτρέψει τυχόν περαιτέρω εξεγέρσεις στην περιοχή. Η νέα επισκοπή ανέλαβε την κοσμική εξουσία του μαργράβου στην περιοχή του Βαυαρικού Nόρντγκαου.

Τελικά, ήταν μόνο η κοινή πειθώ τόσο των κοσμικών όσο και των εκκλησιαστικών αρχόντων τού Βερνάρδου Α' των Μπίλουνγκ δούκα της Σαξονίας, και τού Ταγκίνο, αρχιεπισκόπου του Μαγδεμβούργου, που τον συμφιλίωσαν με τον Ερρίκο το 1004. Ο Ερρίκος του Σβάινφουρτ κέρδισε στη συνέχεια νέες και παλιές κομητείες πριν από το τέλος του το 1017. Τάφηκε στο Σβάινφουρτ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γκέρμπεργκα των Κορραδιδών του Γκλάιμπεργκ, κόρη του Χέρμπερτ κόμη του Βέτεραου. Είχαν τέκνα:

* Όθων Γ΄, έγινε δούκας της Σουαβίας.
* Αϊλίκα, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Β' των Μπίλουνγκ δούκα της Σαξονίας .
* Ιουδήθ (απεβ. 2 Αυγούστου 1058), παντρεύτηκε τον Μπρετίσλαφ Α΄ των Πρεμυσλιδών, δούκα της Βοημίας.
* Μπούρχαρντ Α΄, επίσκοπος του Χάλμπερστατ, καγκελάριος του βασιλιά Κορράδου Β΄ της Γερμανίας.
* Ερρίκος, κόμης στο Nόρντγκαου

## Παραπομπές


## Πηγές
* Reuter, Timothy . *Η Γερμανία στον Πρώιμο Μεσαίωνα 800 &#x2013; 1056* . Νέα Υόρκη: Longman, 1991.
* Warner, David, ed. (2001). Ottonian Germany: The Chronicon of Thietmar of Merseburg. Manchester University Press.
* Wiszewski, Przemyslaw (2010). Domus Bolezlai: Values and social identity in dynastic traditions of. Brill.

Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς
Λάνκαστερ (Πενσυλβάνια)

Το **Λάνκαστερ** (αγγλικά: **Lancaster**) είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Λάνκαστερ, στην Πενσυλβάνια, και μια από τις παλαιότερες πόλεις της ενδοχώρας των ΗΠΑ. Με πληθυσμό 58.039 κατοίκων στην απογραφή του 2020, κατατάσσεται στην 11η θέση σε πληθυσμό μεταξύ των δήμων της Πενσυλβάνιας. Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Λάνκαστερ είναι 552.984 κάτοικοι, καθιστώντας την την 104η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στις ΗΠΑ και τη δεύτερη μεγαλύτερη στην περιοχή της Νοτιοκεντρικής Πενσυλβάνιας.

Οι βασικές βιομηχανίες της πόλης περιλαμβάνουν την υγειονομική περίθαλψη, τον τουρισμό, τη δημόσια διοίκηση, τη μεταποίηση και τις επαγγελματικές και ημιεπαγγελματικές υπηρεσίες. Το Λάνκαστερ είναι κόμβος της Ολλανδικής Γης της Πενσυλβάνιας.

Το Λάνκαστερ βρίσκεται 95 χλμ. νοτιοδυτικά του Άλενταουν και 98 χλμ. δυτικά της Φιλαδέλφειας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Πενσυλβάνια
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Πενσυλβάνια
Μπέρτολντ του Σβάινφουρτ

Ο **Μπέρτολντ**, γερμ.: *Berthold of Schweinfurt* (απεβ. 15 Ιανουαρίου 980) από τον Οίκο των Λεοπολδιδών-Σβάινφουρτ ήταν Γερμανός ευγενής, ιδρυτής του κλάδου των Σβάινφουρτ.

## Βιογραφία
Αναφέρεται για πρώτη φορά ως κόμης το 941. Το 960, αναφέρεται ως κόμης στο Ράντεντσγκαου. Το 961, εμφανίζεται ως κόμης στο κάτω Ράαμπ και το 973 ως κόμης στο Φόλκφελνρ σάιρ. Μετά από επιτυχημένες μάχες στη Βοημία και την Ουγγαρία, ονομάστηκε μάργαραβος το 976. Το 980, εμφανίζεται ως κόμης στην ανατολική Φραγκονία.

Το ιστορικό του αμφισβητείται. Η πιο πιθανή θεωρία είναι ότι ήταν γιος (ή εγγονός) του Aρνούλφου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Αυτό θα τον έκανε μέλος της δυναστείας Λεοπολδιδών. Μία άλλη θεωρία τον βλέπει ως γιο τού αδελφού τού Aρνούλφου Α΄, Μπέρτολντ, δούκα της Βαυαρίας, κάτι που θα τον καθιστούσε ακόμη Λεοπολδίδη. Αυτή η σύνδεση με τους Λεοπολδίδες (Luitpoldings) θα εξηγούσε τη σχέση των Σβάινφουρτ με τη Βαυαρία. Το όνομα «Λεοπόλδος» είναι ένας εκσυγχρονισμός του «Luitpold» και θα ενίσχυε το επιχείρημα για δεσμούς με τους Λεοπολδίδες. Μία άλλη θεωρία τον τοποθετεί στον Οίκο των Ποπονιδών, στον κλάδο των Παλαιών Μπάμπενμπεργκ: είναι βέβαιο ότι ο αδελφός του (ή ανιψιός του) Λεοπόλδος Α' μάργραβος της Αυστρίας ήταν ο ιδρυτής του Αυστριακού Οίκου τοων Μπάμπενμπεργκ. 

Στον *comes Βertholdus* που αναφέρεται το 941, ανατέθηκε από τον βασιλιά Όθωνα Α' της Γερμανίας να φρουρεί τον Λοθάριο Β' κόμη του Βάλμπεκ, ο οποίος είχε αιχμαλωτιστεί. Ο Λοθάριος Β΄ έλαβε χάρη τον επόμενο χρόνο, και ο Μπέρτολντ νυμφεύτηκε την κόρη του Αϊλίκα (απεβ. 19 Αυγούστου 1015). Αργότερα ξεκίνησε την κατασκευή του καθεδρικού στο Σβάινφουρτ, όπου και τάφηκε.

Το 964 στον Μπέρτολντ ανατέθηκε από τον Όθωνα Α΄  να φρουρεί έναν άλλο κρατούμενο, τον βασιλιά Βερεγγάριο Β' της Ιταλίας, ο οποίος κρατήθηκε αιχμάλωτος στο Μπάμπεργκ. Το 973 ο Μπέρτολντ συμμετείχε στην εκδίωξη του επαναστατημένου Ερρίκου Β' δούκα της Βαυαρίας.

## Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος με την Αϊλίκα του Βάλμπεκ, κόρη του Λοθάριου Β΄ κόμη του Βάλμπεκ. Είχαν τουλάχιστον δύο παιδιά:

* Ερρίκος (απεβ. 18 Σεπτεμβρίου 1017), διάδοχος του Μπέρτολντ.
* Μπούκο, ο οποίος αναφέρεται το 1003.
* Πιθανώς μία κόρη που ονομάζεται Χέντβιχ, μητέρα της Κουνιγκούντε του Λουξεμβούργου

Το 1010, μία κυρία με το όνομα Αϊλίκα ήταν ηγουμένη στο αβαείο του Νήντερνμπουργκ στο Πάσσαου. Πιστεύεται ότι αυτή η Αϊλίκα μπορεί να ήταν κόρη τού Μπέρτολντ και της συζύγου του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμητες της Γερμανίας
Κατηγορία:Οίκος των Λεοπολδιδών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 – 100 μέτρα ανδρών

Τα **[[100 μέτρα]] ανδρών** στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 πραγματοποιήθηκαν στο Εθνικό Κέντρο Στίβου της Βουδαπέστης, στις 19 και 20 Αυγούστου.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+2).

## Αποτελέσματα
### Προκαταρκτικός γύρος
Οι 2 πρώτοι κάθε σειράς (&nbsp;Q&nbsp;) και οι δύο επόμενοι καλύτεροι βάσει χρόνου (&nbsp;q&nbsp;) προκρίνονται στον πρώτο γύρο.

Άνεμος:Σειρά 1: 0,0 μ/δ, Σειρά 2: +0,2 μ/δ, Σειρά 3: −0.8 μ/δ, Σειρά 4: −0,3 μ/δ

### 1ος γύρος
Οι 3 πρώτοι κάθε σειράς (&nbsp;Q&nbsp;) και οι δύο επόμενοι καλύτεροι βάσει χρόνου (&nbsp;q&nbsp;) προκρίνονται στους ημιτελικούς.

Άνεμος:Σειρά 1: 0,0 μ/δ, Σειρά 2: −0,6 μ/δ, Σειρά 3: 0,0 μ/δ, Σειρά 4: −0,4 μ/δ, Σειρά 5: 0,0 μ/δ, Σειρά 6: −0,4 μ/δ, Σειρά 7: −0,1 μ/δ

### Ημιτελικοί
Οι 2 πρώτοι κάθε σειράς (&nbsp;Q&nbsp;) και οι 2 επόμενοι καλύτεροι βάσει χρόνου (&nbsp;q&nbsp;) προκρίνονται στον τελικό.
Άνεμος:Σειρά 1: +0,3 μ/δ, Σειρά 2: 0,0 μ/δ, Σειρά 3: −0,3 μ/δ

### Τελικός

Άνεμος: 0,0 μ/δ

## Παραπομπές

100Α
Μάικλ Στίβενς (εκπαιδευτικός)

Ο **Μάικλ Ντέιβιντ Στίβενς** (γεννημένος στις 23 Ιανουαρίου 1986)  είναι Αμερικανός εκπαιδευτικός, δημόσιος ομιλητής, αρτίστας και συντάκτης γνωστός για τη δημιουργία και παρουσίαση του εκπαιδευτικού YouTube καναλιού *Vsauce.* Στο κανάλι του αναρτούσε αρχικά περιεχόμενο σχετικό με βιντεοπαιχνίδια μέχρι που η δημοτικότητα της εκπαιδευτικής του σειράς *DOT* είδε τις συζητήσεις γενικού ενδιαφέροντος να γίνονται το επίκεντρο του *Vsauce*,  στις οποίες περιελάμβανε διευκριν;iσεις στην επιστήμη, την φιλοσοφία, τον πολιτισμό και την ψευδαίσθηση. 

Ως οικοδεσπότης του *Vsauce*, ο Stevens έχει γίνει ένας από τους πιο επιτυχημένους YouTubers (με πάνω από 18 εκατομμύρια συνδρομητές και πάνω από 2,4 δισεκατομμύρια προβολές),  καθώς και ηγετικό πρόσωπο στην εκλαΐκευση της επιστήμης και της εκπαίδευσης μέσω του Διαδικτύου.   Το 2017, δημιούργησε και πρωταγωνίστησε στη YouTube Premium σειρά *Mind Field*,  και παρουσίασε την εθνική εκπαιδευτική περιοδεία *Brain Candy Live!* μαζί με τον Άνταμ Σάβατζ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί εκπαιδευτικοί
Ακίρα Τοριγιάμα

Ο **Ακίρα Τοριγιάμα** (Αγγλικά: **Akira Toriyama**, Ιαπωνικά: 鳥山 明, Χέπμπορν: *Toriyama Akira*, 5 Απριλίου 1955–1 Μαρτίου 2024) ήταν Ιάπωνας εικονογράφος μάνγκα και σχεδιαστής χαρακτήρων, γνωστός για την δημιουργία του *[[Dragon Ball]]*. Απεβίωσε την 1 Μαρτίου 2024 σε ηλικία 68 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιάπωνες δημιουργοί μάνγκα
Αμπράμ Μπεζικόβιτς

Ο **Αμπράμ Σαμόιλοβιτς Μπεζικόβιτς** (αγγλ. *Abram Samoilovitch Besicovitch* ή *Besikovitch*, ρωσ. Абрам Самойлович Безикович, 23 Ιανουαρίου 1891 – 2 Νοεμβρίου 1970) ήταν Ρώσος μαθηματικός εβραϊκής καταγωγής, που σταδιοδρόμησε στην Αγγλία. Γεννήθηκε στο Μπερντιάνσκ, στις ακτές της Αζοφικής Θάλασσας, και οι γονείς του ήταν Καραΐτες Εβραίοι.

## Βίος και σταδιοδρομία
Ο Μπεζικόβιτς σπούδασε με καθηγητή τον Αντρέι Μάρκοφ στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, παίρνοντας από εκεί το διδακτορικό του το 1912. Στη συνέχεια άρχισε έρευνα στη θεωρία πιθανοτήτων. Με τον γάμο του το 1916 ασπάσθηκε τον Ορθοδοξο Χριστιανισμό. Διορίσθηκε το 1917 καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Περμ, όπου πέρασε τον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο, και το 1920 πήρε μια θέση στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης.

Το 1924 εξασφάλισε μια υποτροφία από το Ίδρυμα Ροκφέλερ και πήγε στην Κοπεγχάγη, όπου συνεργάσθηκε στις σχεδόν περιοδικές συναρτήσεις με τον εισηγητή αυτών Χάραλντ Μπορ. Μετά από μια επίσκεψή του στον Γκόντφρεϊ Χάρολντ Χάρντι στην Οξφόρδη, του δόθηκαν θέσεις στο Πανεπιστήμιο Λίβερπουλ το 1926 και στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το επόμενο έτος, την οποία και αποδέχθηκε.

Ο Μπεζικόβιτς παρέμεινε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ μέχρι τη συνταξιοδότησή του, έλαβε τη βρετανική υπηκοότητα και το 1950 έγινε ο κάτοχος της έδρας «Ράουζ Μπολ» των Μαθηματικών, στην οποία διαδέχθθηκε τον Λίτλγουντ. Μετά την αφυπηρέτησή του το 1958, περιόδευσε στις ΗΠΑ επί οκτώ έτη και μετά επέστρεψε στο Κέιμπριτζ, όπου απεβίωσε το 1970, σε ηλικία 79 ετών. 

Ο Μπεζικόβιτς εργάσθηκε κυρίως πάνω στις συνδυαστικές αρχές και σε θέματα στην πραγματική ανάλυση, όπως το πρόβλημα της βελόνας του Κακέγια και τη διάσταση Hausdorff-Besicovitch. Ο επιστήμονας άσκησε μεγάλη επίδραση στον οικονομολόγο Πιέρο Σράφφα μετά το 1940, την περίοδο που αμφότεροι ήταν εταίροι του Κολεγίου Τρίνιτυ του Κέιμπριτζ, καθώς και στον στατιστικολόγο Ντένις Λίντλεϋ, έναν από τους εισηγητές της μπεϋζιανής στατιστικής στο Ηνωμένο Βασίλειο.

## Τιμητικές διακρίσεις
Το 1934 ο Μπεζικόβιτς εκλέχθηκε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας, από την οποία τιμήθηκε το 1952 με το Μετάλλιο Συλβέστερ. Το 1950 βραβεύθηκε με το *[[Μετάλλιο Ντε Μόργκαν]]* της Μαθηματικής Εταιρείας του Λονδίνου. Επίσης, ο αστεροειδής **16953 Μπεζικόβιτς** (*Besicovitch*), που ανακαλύφθηκε το 1998, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Αμπράμ Μπεζικόβιτς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* John J. O'Connor και Edmund F. Robertson: Η βιογραφία του Α. Μπεζικόβιτς στο MacTutor History of Mathematics archive
* Ο Μπεζικόβιτς στο Mathematics Genealogy Project

Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Εβραίοι επιστήμονες
Κατηγορία:Βρετανοί Εβραίοι
Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης
Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Αμινοπεπτιδάση

thumb|right|275px|Η δομή της ανοικτής καταστάσεως της  αμινοπεπτιδάσης 1 του ανθρώπινου ενδοπλασματικού δικτύου (ERAP1)
Οι **αμινοπεπτιδάσες** είναι ένζυμα που καταλύουν τον διαχωρισμό αμινοξέων από το αμινοτελικό άκρο πρωτεϊνών ή και απλών πεπτιδίων (*εξωπεπτιδάσες*). Συναντώνται ευρύτατα σε όλο το ζωικό και φυτικό βασίλειο, όπου υπάρχουν μέσα στα κύτταρα, σε πολλά κυτταρικά οργανίδια, σε τμήματα του κυτταροπλάσματος και ως συνιστώσες της κυτταροπλασματικής μεμβράνης. Οι αμινοπεπτιδάσες χρησιμεύουν σε ουσιώδεις λειτουργίες του κυττάρου. Πολλά, αλλά όχι όλα, τα είδη αμινοπεπτιδάσης είναι μεταλλοένζυμα, καθώς περιέχουν ψευδάργυρο.

Ορισμένες αμινοπεπτιδάσες είναι μονομερή μόρια, ενώ άλλες αποτελούν συνενώσεις υπομονάδων σχετικώς μεγάλης μοριακής μάζας (50 kDa). Ακολουθίες του cDNA που κωδικοποιούν αρκετές αμινοπεπτιδάσες είναι γνωστές. Ακολουθίες αμινοξέων που προσδιορίζονται είτε απευθείας, είτε από το cDNA, υποδεικνύουν ότι κάποιες ακολουθίες αμινοξέων είναι οι ίδιες σε οργανισμούς τόσο διαφορετικούς όσο το *[[Εσερίχια κόλι|Escherichia coli]]* και τα θηλαστικά ζώα, ιδιαιτέρως σε καταλυτικώς σημαντικές περιοχές του μορίου ή σε περιοχές που σχετίζονται με τη δέσμευση μεταλλικού ιόντος.

Μια σημαντική αμινοπεπτιδάση είναι ένα εξαρτώμενο από τον ψευδάργυρο ένζυμο που παράγεται και εκκρίνεται από αδένες του λεπτού εντέρου. Αυτή υποβοηθεί την ενζυματική πέψη των πρωτεϊνών. Πρόσθετα πεπτικά ένζυμα που παράγονται από αυτούς τους αδένες είναι οι διπεπτιδάσες, η μαλτάση, η σουκράση, η λακτάση και η εντεροκινάση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι αμινοπεπτιδάσες στη βάση δεδομένων *Medical subject Headings* της Εθνικής Βιβλιοθήκης Ιατρικής των ΗΠΑ

Αμινοπεπτιδαση
Αμινοφυλλίνη

Η **αμινοφυλλίνη** είναι μείγμα της βρογχοδιασταλτικής ουσίας θεοφυλλίνης και αιθυλενοδιαμίνης σε αναλογία 2:1. Η αιθυλενοδιαμίνη βελτιώνει τη διαλυτότητα του μείγματος στο νερό, οπότε η αμινοφυλλίνη βρίσκεται συνήθως με την ένυδρη μορφή της.

Η αμινοφυλλίνη είναι και αυτή βρογχοδιασταλτικό φάρμακο, λιγότερο ισχυρό και με μικρότερη διάρκεια δράσεως από τη θεοφυλλίνη. Η συχνότερη χρήση του είναι για την αντιμετώπιση της αποφράξεως των αεροφόρων οδών από άσθμα ή από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Είναι μη επιλεκτικός ανταγωνιστής των υποδοχέων της αδενοσίνης και αναστολέας της φωσφοροδιεστεράσης.

## Φαρμακευτική-ιατρική χρήση
Η ενδοφλέβια χορήγηση αμινοφυλλίνης μπορεί να χρησιμεύσει σε περιπτώσεις οξείας επιβαρύνσεως των συμπτωμάτων του άσθματος και άλλων χρόνιων πνευμονικών παθήσεων, όπως είναι η ΧΑΠ, το εμφύσημα και η χρόνια βρογχίτιδα. Το φάρμακο χορηγείται σε συνδυασμό με εισπνεόμενους β-2 επιλεκτικούς επαγωγείς της αδρενεργικής δράσεως και συστημικώς χορηγούμενα κορτικοστεροειδή.

Η αμινοφυλλίνη χρησιμοποιείται επίσης για να αντιστρέψει την επίδραση της ρεγαδενοσόνης, της διπυριδαμόλης ή της αδενοσίνης σε καρδιολογικά τεστ αντοχής. Επιπλέον, η αμινοφυλλίνη έχει αναφερθεί ότι έχει κάποια αποτελέσματα στην αποτροπή της βραδυκαρδίας κατά τη διάρκεια πολύπλοκων καρδιαγγειακών επεμβάσεων, όπως η αθηρεκτομή της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας.. Μια άλλη χρήση της είναι στην αντιμετώπιση της καρδιακής αρρυθμίας εξαιτίας οξέος κατώτερου εμφράγματος του μυοκαρδίου. Μπορεί όμως και η ίδια να προκαλέσει καρδιακή ανακοπή.

Σε μια πολύ διαφορετική χρήση, η αμινοφυλλίνη έχει δώσει κάποιες «υποσχέσεις» ως μειωτικός παράγοντας για το σωματικό λίπος απορροφώμενη με τη μορφή τοπικής αλοιφής. Αποτελεί επίσης μια επιλογή για την αντιμετώπιση του αναφυλακτικού σοκ.

## Παρενέργειες
Η αμινοφυλλίνη μπορεί να προκαλέσει τοξίνωση από θεοφυλλίνη, ενώ έχει βρεθεί ότι μειώνει την κατασταλτική επίδραση της προποφόλης και την αντισπασμωδική δράση της τοπιραμάτης.

## Ιδιότητες
Η αμινοφυλλίνη είναι πιο ευδιάλυτη στο νερό από την απλή θεοφυλλίνη. Η καθαρή αμινοφυλλίνη παίρνει τη μορφή λευκών ή λευκοκίτρινων κόκκων ή σκόνης, που έχουν ελαφρά οσμή παρόμοια με εκείνη της αμμωνίας και πικρή γεύση. Με τη μακρά έκθεση στον ατμοσφαιρικό αέρα χάνει βαθμιαία αιθυλενοδιαμίνη και απορροφά διοξείδιο του άνθρακα με την απελευθέρωση θεοφυλλίνης. Τα διαλύματα της αμινοφυλλίνης είναι αλκαλικά. 1 γραμμάριο διαλύεται σε 25 χιλιοστόλιτρα νερού δίνοντας διαυγές διάλυμα, ενώ το μείγμα είναι αδιάλυτο στην αιθανόλη και τον αιθέρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο αναπνευστικό σύστημα
Κατηγορία:Πουρίνες
Γεωγραφία της Κιργιζίας

thumb|right|275px|Χάρτης της Κιργιζίας
Η **[[Κιργιζία]]** ή **Κιργισία** είναι μεσόγειο κράτος στην Κεντρική Ασία, που δεν έχει ακτές σε θάλασσα και μάλιστα έχει τη μεγαλύτερη απόσταση από τη θάλασσα σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη χώρα της Γης, ενώ όλοι οι ποταμοί της Κιργισίας είναι ενδορροϊκοί, δηλαδή δεν καταλήγουν στη θάλασσα. Η Κιργισία συνορεύει με το Καζακστάν (στα βόρεια), την Κίνα (στα ανατολικά), το Τατζικιστάν (στα νότια) και το Ουζμπεκιστάν (στα δυτικά). Βρίσκεται μεταξύ του 39ου και του 44ου βόρειου παραλλήλου, και μεταξύ του 69ου και του 81ου ανατολικού μεσημβρινού. Η έκταση της χώρας είναι 199.951 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σχεδόν διπλάσια της Ελλάδας, αλλά λιγότερο από το ένα ένατο της εκτάσεως του Καζακστάν. Η Κιργισία απλώνεται σε μήκος περί τα 900 χιλιόμετρα από τα ανατολικά στα δυτικά και 410 από βορρά προς νότο.

Υπάρχουν τρεις περίκλειστες περιοχές, που αποτελούν νομικώς μέρος του εδάφους της Κιργιζίας, αλλά βρίσκονται αρκετά χιλιόμετρα έξω από τα σύνορά της: το ένα περικλείεται από το Τατζικιστάν και τα άλλα δύο από το Ουζμπεκιστάν.

Η χώρα είναι ορεινή: πάνω από το 65% της χώρας καλύπτεται από τις οροσειρές του Τιεν Σαν και του Παμίρ. Τα όρη Αλάι, μέρος της οροσειράς Τιεν Σαν, κυριαρχούν στα νοτιοδυτικά της χώρας, ενώ στα ανατολικά το κύριο, υψηλότερο μέρος της Τιεν Σαν καθορίζει τα σύνορα της Κιργισίας με την Κίνα (το ανατολικό μέρος της οροσειράς διεισδύει βαθιά μέσα στην Κίνα). Το μέσο υψόμετρο της Κιργισίας είναι 2.750 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με υψηλότερο σημείο την κορυφή Τζενγκίς Τσοκουσού (7.439 μέτρα) και χαμηλότερο τα 394 μ. στην Κοιλάδα Φεργκάνα, κοντά στην αρχαία πόλη Ος. Σχεδόν το 90% της εκτάσεως της χώρας βρίσκεται περισσότερα από 1.500 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.

Η λίμνη Ισσύκ-Κουλ στα βορειοανατολικά Τιεν Σαν είναι η μεγαλύτερη λίμνη στην Κιργιζία και η δεύτερη μεγαλύτερη ορεινή λίμνη στον κόσμο, μετά την Τιτικάκα. Η βαριά χιονόπτωση και οι πλημμύρες την άνοιξη προκαλούν σοβαρές ζημιές στη χώρα, αλλά τα νερά από τα βουνά χρησιμοποιούνται επίσης για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας.

Το Κιργιστάν έχει σημαντικά αποθέματα μετάλλων, συμπεριλαμβανομένων του χρυσού και σπάνιων μετάλλων. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος της χώρας είναι ορεινό, λιγότερο από το 8% της επιφάνειας της χώρας καλλιεργείται, κυρίως στις βόρειες πεδιάδες και στην Κοιλάδα Φεργκάνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η Κιργισία (Kyrgyzstan) στο *World Factbook* της CIA

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ακίνητο

Η **ακίνητη περιουσία** είναι η περιουσία που αποτελείται από τη γη και τα κτίρια που βρίσκονται σε αυτήν, μαζί με τους φυσικούς πόρους της, όπως η καλλιέργεια, τα ορυκτά ή το νερό και τα άγρια ζώα. 

Η ακίνητη περιουσία διαφέρει από την ατομική ιδιοκτησία, επειδή δεν μπορεί να μεταφερθεί. Η ατομική περιουσία περιλαμβάνει οχήματα, βάρκες, κοσμήματα, έπιπλα, εργαλεία, το τροχαίο υλικό μιας φάρμας και ζώα φάρμας.

## Ιστορία της ακίνητης περιουσίας

Το φυσικό δικαίωμα ενός ατόμου να έχει κάτι στην ιδιοκτησία του είναι μια έννοια που άρχισε να εμφανίζεται στο ελληνικό και ρωμαϊκό δίκαιο. Το επάγγελμα του εκτιμητή αξίας της ακίνητης περιουσίας μπορεί να θεωρηθεί ότι άρχισε να υπάρχει στην Αγγλία κάπου μέσα στον 16ο αιώνα, καθώς οι γεωργικές ανάγκες απαιτούσαν την εκκαθάριση και τη προετοιμασία της γης πριν πωληθεί σε νέο ιδιοκτήτη. Η έννοια του φυσικού δικαίου (ή «καθολικό δίκαιο») συζητήθηκε μεταξύ των συγγραφέων του 15ου και 16ου αιώνα, καθώς αφορούσε τη «θεωρία της ιδιοκτησίας» και τις διακρατικές σχέσεις που αφορούσαν τις ξένες επενδύσεις και την προστασία της ιδιοκτησίας των πολιτών μιας χώρας στο εξωτερικό. Η έννοια του φυσικού δικαίου ίσως επέδρασε τον Έμεριχ ντε Βατέλ στο βιβλίο του «Δίκαιο των Εθνών» το 1758, ο οποίος έδινε ορισμό στην ιδέα της ιδιωτικής ιδιοκτησίας. 

Μία από τις μεγαλύτερες αρχικές συμφωνίες μεταφοράς ακίνητης περιουσίας στην ιστορία, γνωστή ως «Αγορά της Λουιζιάνας» συνέβη το 1803 όταν υπογράφηκε η Συνθήκη Αγοράς της Λουιζιάνας, και οι ΗΠΑ απέκτησαν ένα τεράστιο κομμάτι γης. Αυτή η συνθήκη άνοιξε το δρόμο για την επέκταση των ΗΠΑ προς τα δυτικά και έκανε τις ΗΠΑ ιδιοκτήτες της «Εδάφους της Λουιζιάνας», καθώς η αποικία της Λουιζιάνας αγοράστηκε από την Γαλλία για 15 εκατομμύρια δολάρια ήτοι 4 σεντς το στρέμμα. Η παλαιότερη μεσιτική εταιρεία ιδρύθηκε στο 1855 στο Σικάγο και ήταν αρχικά γνωστή ως "LD Olmsted & Co." αλλά είναι πλέον γνωστή με την ονομασία «Baird & Warner».  

Το κραχ του 1929 και η επακόλουθη Μεγάλη Ύφεση στις ΗΠΑ προκάλεσαν σημαντική πτώση στην αξία και τις τιμές των ακινήτων. Οι τιμές των κατοικιών στην Αμερική έπεσαν στο μισό σε τέσσερα χρόνια.  

Η εμφάνιση του διαδικτύου οδήγησε στην επέκταση του τομέα των ακινήτων και στο διαδίκτυο. Πλέον πολλά σπίτια αγοράζονται ή ενοικιάζονται αφού κάποιος αγοραστής ή ενοικιαστής τα εντοπίσει σε κάποια πλατφόρμα διάθεσης ακινήτων. Επίσης έχει ανθίσει η βραχυπρόθεσμη μίσθωση (Airbnb), με ιδιοκτήτες να θέτουν τα σπίτια τους σε πλατφόρμες του διαδικτύου.

## Παραπομπές
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 – 200 μέτρα ανδρών

Τα **[[200 μέτρα]] ανδρών** στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 πραγματοποιήθηκαν στο Εθνικό Κέντρο Στίβου της Βουδαπέστης, στις 23, 24 και 25 Αυγούστου.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+2).

## Αποτελέσματα
### Σειρές
Οι 3 πρώτοι κάθε σειράς (&nbsp;Q&nbsp;) και οι τρεις επόμενοι καλύτεροι βάσει χρόνου (&nbsp;q&nbsp;) προκρίνονται στον ημιτελικό.

Άνεμος:Σειρά 1: 0,0 μ/δ, Σειρά 2: −0,1 μ/δ, Σειρά 3: −1,4 μ/δ, Σειρά 4: −0,2 μ/δ, Σειρά 5: −0,2 μ/δ, Σειρά 6: −0,5 μ/δ, Σειρά 7: −0,1 μ/δ

### Ημιτελικοί
Οι 2 πρώτοι κάθε σειράς (&nbsp;Q&nbsp;) και οι δύο επόμενοι καλύτεροι βάσει χρόνου (&nbsp;q&nbsp;) προκρίνονται στον τελικό.

Άνεμος:Σειρά 1: -0.1 μ/δ, Σειρά 2: 0.0 μ/δ, Σειρά 3: -0.4 μ/δ

### Τελικός

Άνεμος: –0.2 μ/δ

## Παραπομπές

200Α
Εύφημος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Εύφημος** ( αρχαία ελληνικά: Εὔφημος) ήταν το όνομα πολλών διαφορετικών προσώπων:

* Εύφημος, αργοναύτης γιος του Ποσειδώνα.
* Εύφημος, απόγονος του ποταμού-θεού Αξιού και πατέρας του ήρως Ευρύβατου που σκότωσε το ανθρωποφάγο τέρας Σύβαρι ή Λάμια.
* Εύφημος, πατέρας του Δαίδαλου, πιθανή λανθασμένη αναφορά του ονόματος Ευπάλαμος.
* Εύφημος, γιος του Τροιζήνα ή Τροιζήνου, αρχηγός των Θρακών Κικόνων και σύμμαχος των Τρώων. Σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς, θανατώθηκε είτε από τον Αχιλλέα είτε από έναν από τους παρακάτω: Διομήδη, Ιδομενέα και τους δύο Αίαντες.
* Εύφημος, ονομασία του Δία στη Λέσβο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Παιδιά του Ποσειδώνα
Κατηγορία:Τρώες
Βαλδουίνος Β΄ της Ολλανδίας

Ο **Βαλδουίνος της Ολλανδίας**, ολλανδ.: *Baldwin van Holland* (απεβ. στις 30 Απριλίου 1196 στο Μάιντς) ήταν επίσκοπος της Ουτρέχτης από το 1178 έως το 1196.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ντιρκ ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Σοφίας του Ράινεκ, και αδελφός των κόμητων Όθωνα του Μπέντχαϊν και Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας. Πριν ο Bαλδουίνος γίνει επίσκοπος της Ουτρέχτης, ήταν αρχιεπίσκοπος της Βρέμης και ιερέας του Ερρίκου Γ΄ του Λέοντα δούκα της Σαξονίας. Με έναν συγγενή του ως επίσκοπο, ο κόμης της Ολλανδίας επρόκειτο να επεκτείνει την εξουσία του στην Ουτρέχτη. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, ο Bαλδουίνος συμμετείχε στις συγκρούσεις με τον Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε (Guelders) για τους Βελούφε και Σάλαντ, και με τους άρχοντες του Χρόνινχεν και του Κόεβορντεν. Αυτοί οι πόλεμοι οδήγησαν σε πολυάριθμες επιδρομές και λεηλασίες στο Όφερστιχτ, οι οποίες βάρυναν πολύ τα οικονομικά της επισκοπής. Μετά το τέλος του, ο Bαλδουίνος ενταφιάστηκε στον καθεδρικό ναό του Αγ. Μαρτίνου, στην Ουτρέχτη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* De Boer, Dick; Cordfunke, Erik (1995), Graven van Holland : portretten in woord en beeld (880-1580), Zwolle: Walburg Pers, pp. 29–30, ISBN 978-90-6011-915-0
* Dijkstra, B.K.S. (1991), Een stamboom in been, Amsterdam
* Dirk VI of Holland at www.genealogie-mittelalter.de

Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Ντιρκ Α΄ της Ουτρέχτης

Ο **Ντιρκ Α΄** , ολλανδ.: *Dirk van Holland* (απεβ. στην Παβία, 28 Αυγούστου 1197) από τον Οίκο της Ολλανδίαςήταν επίσκοπος της Ουτρέχτης το 1197.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ντιρκ ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Σοφίας του Ράινεκ. Αυτό τον έκανε αδελφό με τον κόμη Φλόρις Γ΄  κόμη της Ολλανδίας και τον Bαλδουίνο επίσκοπο της Ουτρέχτης.

Μετά το τέλος του Bαλδουίνου, ο Ντιρκ προτάθηκε από τον ανιψιό του Ντιρκ Ζ΄ κόμη της Ολλανδίας ως υποψήφιος για την κενή θέση στην Ουτρέχτη. Υποστηρίχτηκε από τον βασιλιά Ερρίκο ΣΤ' της Γερμανίας. Ωστόσο ο κόμης του Χέλρε πρότεινε τον Άρνολντ Α' του Ίζενμπουργκ για την έδρα, και ο Άρνολντ υποστηρίχθηκε από τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας και τον πάπα. Το αδιέξοδο είχε ως αποτέλεσμα να αναγνωριστεί ο Ντιρκ στο Νέντερστιχτ, ενώ ο Άρνολντ αναγνωρίστηκε στο Όφερστιχτ.

Και οι δύο υποψήφιοι ταξίδεψαν στη Ρώμη, όπου ο Άρνολντ χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον πάπα Κελεστίνο Γ' το 1196. Ωστόσο, ο Άρνολντ απεβίωσε την ίδια χρονιά, κάτι που επέτρεψε στον Ντιρκ να χειροτονηθεί τελικά. Ο Ντιρκ απεβίωσε στην Παβία, ενώ επέστρεφε στην Ουτρέχτη.

## Πηγές
* De Boer, Dick; Cordfunke, Erik (1995), Graven van Holland : portretten in woord en beeld (880-1580), Zwolle: Walburg Pers, pp. 29–30, ISBN 978-90-6011-915-0
* Dijkstra, B.K.S. (1991), Een stamboom in been, Amsterdam

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 – 800 μέτρα γυναικών

Τα **[[800 μέτρα]] γυναικών** στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 πραγματοποιήθηκαν στο Εθνικό Κέντρο Στίβου της Βουδαπέστης, στις 23, 25 και 27 Αυγούστου.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+2).

## Αποτελέσματα
### Σειρές
Οι 3 πρώτες κάθε σειράς (Q) και οι 3 επόμενες καλύτερες βάσει χρόνου (q) προκρίνονται στον ημιτελικό.

### Ημιτελικοί
Οι πρώτες 2 κάθε σειράς (Q) και οι 2 επόμενες καλύτερες βάσει χρόνου (q) προκρίνονται στον τελικό.

### Τελικός

## Παραπομπές

800Γ
Σοφία του Ράινεκ

Η **Σοφία του Ράινεκ**, γερμ.: *Sophia von Rheineck*, γνωστή και ως *Σοφία του Ζαλμ, κόμισσα του Μπέντχαϊμ* ( &#x2013; 26 Σεπτεμβρίου 1176 στην Ιερουσαλήμ) από τον Οίκο του Ζαλμ ήταν κυρίαρχη κόμισσα του Μπέντχαϊμ (Bentheim) μεταξύ 1150 και 1176. Από τον γάμο της με τον Ντιρκ ΣΤ', κόμη της Ολλανδίας, έγινε κόμισσα της Ολλανδίας. Ο σύζυγός της ήταν *[[jure uxoris]]* κόμης του Μπέντχαϊμ.

## Βιογραφία
Ήταν η μοναδική κόρη του Όθωνα Α' κόμη του Σαλμ (γιου του Χέρμαν του Σαλμ αντιβασιλιά της Γερμανίας) και της Γερτρούδης του Νόρτχαϊμ. Παντρεύτηκε τον Ντιρκ ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας λίγο πριν το 1135.

Η Σοφία χρηματοδότησε την ανέγερση νέων εκκλησιών στα αβαεία του Έγκμοντ και του Ράινσμπουργκ. Το 1138 έκανε ένα προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ με τον σύζυγό της. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τής επιστροφής επισκέφτηκαν τον πάπα στη Ρώμη.

Το 1150, η Σοφία κληρονόμησε την κομητεία του Μπέντχαϊμ από τον αδελφό της Όθωνα Β΄. Τα δικαιώματά της τα υπερασπιζόταν η μητέρα της, η οποία ενήργησε ως επίττοπος στο Μπέντχαϊμ.  Η Σοφία διεκδίκησε με επιτυχία το Μπέντχαϊμ και έκανε τον σύζυγό της συγκυβερνήτη jure uxoris.

Μετά το τέλος του συζύγου της το 1157, η Σοφία έκανε ένα προσκύνημα στο Σαντιάγο δε Κομποστέλα και άλλα δύο προσκυνήματα στην Ιερουσαλήμ το 1173 και το 1176. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας επίσκεψης, απεβίωσε στο νοσοκομείο Σάντα Μαρία των Τευόνων Ιπποτών στην Αγία Πόλη.  Τάφηκε στην Ιερουσαλήμ. 

## Οικογένεια

* Ντιρκ, γνωστός ως "Προσκυνητής" () (  &#x2013; 1151), τάφηκε στο Έγκμοντ.
* Φλόρις Γ΄ (  &#x2013; 1 Αυγούστου 1190 στην Αντιόχεια), ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης της Ολλανδίας το 1157.
* Όθων ( &#x2013; 1208 ή αργότερα), ο οποίος κληρονόμησε την περιουσία της μητέρας του και έγινε κόμης του Μπέντχαϊμ.
* Bαλδουίνος ( &#x2013; 30 Απριλίου 1196), ο οποίος ήταν κοσμήτωρ της Σάνκτα Μαρία στην Ουτρέχτη και αργότερα επίσκοπος Ουτρέχτης από το 1178 μέχρι το τέλος του.
* Ντιρκ ( &#x2013; 28 Αυγούστου 1197 στην Παβία ), επίσκοπος της Ουτρέχτης το 1197, αλλά απεβίωσε την ίδια χρονιά
* Σοφία, ηγουμένη του αβαείου Ράινσμπουργκ το 1186
* Χέντβιχ (π. 28 Αυγούστου 1167), μοναχή στο Ράινσμπουργκ.
* Γκέρτρουντ, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία.
* Πετρονίλα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία 

Κατηγορία:Οίκος του Ζαλμ
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Αμίτερνον

thumb|275px|Το αμφιθέατρο του Αμιτέρνου
thumb|275px|Το θέατρο του Αμιτέρνου
Το **Αμίτερνον** (λατ. *Amiternum*) ήταν αρχαία πόλη των Σαβίνων, και μετέπειτα ρωμαϊκή, που βρισκόταν στην περιφέρεια Αμπρούτσο της σημερινής Ιταλίας, περίπου 9 χιλιόμετρα από τη σημερινή πόλη Λ' Άκουιλα. Το Αμίτερνον ήταν η γενέτειρα του Ρωμαίου ιστορικού και πολιτκού Σαλλούστιου (γενν. 86 π.Χ.). Τα ερείπιά της σώζονται σήμερα ως αρχαιολογικός τόπος.

## Ιστορία
Η θέση της πόλεως αυτής, στο ανώτερο τμήμα της κοιλάδας του ποταμού Ατέρνο, την κατέστησε μία από τις σημαντικότερες των Σαβίνων. Κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το έτος 293 π.Χ..

Κατά τη ρωμαϊκή εποχή το Αμίτερνον βρισκόταν στο σταυροδρόμι τεσσάρων ρωμαϊκών οδών: της Καικιλία οδού, της Νέας Κλαυδίας οδού και των δύο κλάδων της Σαλαρίας οδού. 

Σήμερα υπάρχουν αρκετά καλοδιατηρημένα ερείπια ενός αμφιθεάτρου και ενός θεάτρου, αμφότερα της αυτοκρατορικής περιόδου της Ρώμης, ενώ πάνω στον διπλανό λόφο (όπου το σημερινό χωριό Σαν Βιττορίνο) σώζονται χριστιανικές κατακόμβες. Στις αρχαιολογικές ανασκαφές του Αμιτέρνου βρέθηκε ένα γνωστό ρωμαϊκό νεκρικό ανάγλυφο του 1ου αιώνα π.Χ., που παριστάνει τη ρωμαϊκή επικήδεια πομπή (*pompa* και στη λατινική γλώσσα).

## Εκκλησιαστική ιστορία
Η σύγχρονη ονομασία του διπλανού χωριού είναι Σαν Βιττορίνο, προς τιμή του Χριστιανού μάρτυρα Αγίου Βικτωρίνου, ο οποίος θεωρείται ως ο πρώτος επίσκοπος του Αμιτέρνου, που υποτίθεται ότι κατείχε την έδρα την εποχή των διωγμών (96-98 μ.Χ.) του Αυτοκράτορα Νέρβα, παρά το ότι άλλες πηγές τοποθετούν την ίδρυση της επισκοπής περί το έτος 300.

Επίσκοποι Αμιτέρνου των οποίων τα ονόματα διασώθηκαν ήταν επίσης ο Κβοντβουλτντέους (*Quodvultdeus*), ο Καστόριος (που αναφέρεται από τον  Πάπα Γρηγόριο Α΄), ο Άγιος Κεττέος ή Περεγρίνος (που μαρτύρησε από τους Λομβαρδούς το 597) και ο Λεόντιος, αδελφός του Πάπα Στεφάνου Β΄. Ο τελευταίος γνωστός επίσκοπος Αμιτέρνου ήταν ο Λουδοβίκος (*Ludovicus*), που αναφέρεται ότι έλαβε μέρος σε μια σύνοδο στη Ρώμη το έτος 1069. Την ίδια περίπου εποχή, η επισκοπή καταργήθηκε και η επικράτειά της συγχωνεύθηκε στην Επισκοπή του Ριέτι. Στα μέσα του 13ου αιώνα ο πληθυσμός μεταφέρθηκε στη νεοϊδρυθείσα πόλη της Λ' Άκουιλα, η οποία έγινε έδρα νέας, ομώνυμης επισκοπής από τον Πάπα Αλέξανδρο Δ΄ στις 20 Φεβρουαρίου 1257, η οποία ενσωμάτωσε εκ νέου την επικράτεια της παλαιάς Επισκοπής του Αμιτέρνου.

Ωστόσο η ονομασία της επαναφέρθηκε σε χρήση από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία από το 1966 ως ονομαστική έδρα τιτουλάριου επισκόπου και από το 1976 τιτουλάριου αρχιεπισκόπου.

## Παραπομπές


## Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το λήμμα «Amiternum (San Vittorino), Latium, Italy» στην *Princeton Encyclopaedia of Classical Sites*, επιμ. Richard Stillwell, 1976
* Πληροφορίες για την Επισκοπή του Αμιτέρνου και τους επισκόπους της στο *GCatholic.org*
* 

Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Θεοφάνης Νόννος

Ο **Θεοφάνης Χρυσοβαλάντης**, λανθασμένα γνωστός με το όνομα **Θεοφάνης Νόννος** σε μεταβυζαντινές πηγές ήταν Βυζαντινός ιατρός των μέσων του 10ου αιώνα, που έγραψε μια σύνοψη της ιατρικής αφιερωμένη στον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο.

Τα σωζόμενα χειρόγραφα κατονομάζουν τον συγγραφέα του έργου αυτού ως «Θεοφάνη». Το όνομα «Νόννος» μάλλον επινοήθηκε από τον αντιγραφέα του 16ου αιώνα Ανδρέα Δαρμάριο. Η επωνυμία «Χρυσοβαλάντης» ήταν είτε το ακριβές επίθετό του, είτε μια παραλλαγή του βυζαντινού οικογενειακού ονόματος *Χρυσοβαλαντίτης*. Ορισμένα αντίγραφα του χειρογράφου είναι ανώνυμα ή αποδίδουν λανθασμένα το έργο στον Μιχαήλ Ψελλό.

Οι γνώσεις όπως εκτίθενται στο παραπάνω έργο στηρίζουν ισχυρά τη θέση ότι ο Θεοφάνης ήταν το πιθανότερο ο ίδιος ιατρός. Δύο ακόμα έργα τον αναφέρουν ως συγγραφέα τους, τα εξής:

* Μια σύνοψη παλαιότερων ιατρικών πραγματειών με τίτλο *Ἐπιτομαὶ περὶ τῆς τῶν ἰατρικῶν θεωρημάτων συναγωγῆς* (λατινικός τίτλος *Epitome de curatione morborum*), με προσθήκη πρωτογενούς υλικού από τον ίδιο τον Χρυσοβαλάντη
* Η πραγματεία *Περὶ διαίτης* (λατιν. *De alimentis*)

Εκός αυτών, πιθανότατα μια ανώνυμη σύνοψη ιατρικών θεραπειών με τίτλο *Σύνοψις ἐν ἐπιτόμῳ περὶ τῶν βοηθημάτων* (λατιν. *Synopsis de remediis*) έχει συγγραφέα τον Χρυσοβαλάντη, αν ληφθούν υπόψη οι ομοιότητες στον πρόλογό της με τους προλόγους των δύο παραπάνω έργων, αλλά και η θεματική συνοχή που αντιπροσωπεύει το σύνολο.

## Δείτε επίσης
* Νόννος (αποσαφήνιση), για άλλα πρόσωπα με το όνομα Νόννος

## Παραπομπές


## Πηγές
* Lilie, Ralph-Johannes, Claudia Ludwig, Thomas Pratsch και Beate Zielke: ''Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit'' Online, έκδοση De Gruyter για την Ακαδημία Επιστημών του Βερολίνου-Βρανδεμβούργου, Βερολίνο και Βοστώνη 2013 (στη γερμανική γλώσσα)
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιατροί
Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Διοστέα

Η **διοστέα** ((λατινική και επιστημονική ονομασία *Diostea*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών που ανήκει στην οικογένεια ιεροβοτανοειδή. Αποτελεί *μονοτυπικό* γένος, δηλαδή περιλαμβάνει μόνο ένα είδος, την ***Diostea juncea***. Είναι ιθαγενές φυτό των εύκρατων περιοχών της Νότιας Αμερικής.

## Παραπομπές


Διοστεα
Αλλόχειλος

Ο **αλλόχειλος** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Allocheilos*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών που ανήκει στην οικογένεια γκεσνεριοειδή. Οι αλλόχειλοι είναι ποώδη αειθαλή φυτά, ιθαγενή της νότιας Κίνας.

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς στο γένος αλλόχειλος δύο μόνο είδη, τα εξής:

* *[[Allocheilos cortusiflorum]]*, W.T.Wang
* *[[Allocheilos guangxiensis]]*, H.Q.Wen, Y.G.Wei & S.H.Zhong

## Παραπομπές


Αλλοχειλος
Διφυλλοκάλυκας

Ο **διφυλλοκάλυκας** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Diphyllocalyx*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών που ανήκει στην οικογένεια ιεροβοτανοειδή. Οι διφυλλοκάλυκες είναι ιθαγενή φυτά της Κούβας.

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς 6 είδη στο γένος διφυλλοκάλυκας, τα εξής:

* *Diphyllocalyx armatus* (Urb.), Greuter & R.Rankin
* *Diphyllocalyx cayensis* (Britton), Greuter & R.Rankin
* *Diphyllocalyx galanus*, Greuter & R.Rankin
* *Diphyllocalyx myrtifolius* (Griseb.), Greuter & R.Rankin
* *Diphyllocalyx nipensis* (Urb.), Greuter & R.Rankin
* *Diphyllocalyx urquiolae*, Greuter & R.Rankin

## Παραπομπές


Διφυλλοκαλυκας
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 – Άλμα εις τριπλούν γυναικών

Το **[[άλμα εις τριπλούν]] γυναικών** στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023 πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Κέντρο Στίβου της Βουδαπέστης, στις 23 και 25 Αυγούστου.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+2).

## Αποτελέσματα
### Προκριματικός γύρος
Οι αθλήτριες που επιτυγχάνουν το όριο των 14,30 μέτρων (&nbsp;Q&nbsp;) ή τουλάχιστον οι 12 καλύτερες αθλήτριες (&nbsp;q&nbsp;) προκρίνονται στον τελικό.

### Τελικός

## Παραπομπές

ΑΤριπλουνΓ
Χάρτβιγκ Φίσερ

Ο **Χάρτβιγκ Φίσερ** (Hartwig Fischer ; 14 Δεκεμβρίου 1962) είναι Γερμανός ιστορικός τέχνης και διευθυντής μουσείων. Από τον Απρίλιο 2016 έως τον Αύγουστο 2023 ήταν ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου, ο πρώτος μη Βρετανός επικεφαλής του Μουσείου από το 1866. Από το 2012 έως το 2016 ήταν ο διευθυντής στις Κρατικές Συλλογές Τέχνης στη Δρέσδη.

## Βιογραφία
Ο Φίσερ γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1962 στο Αμβούργο της Δυτικής Γερμανίας. Ως παιδί, επισκεπτόταν γκαλερί τέχνης ενώ επισκεπτόταν συγγενείς του στη νότια Γερμανία, στη Δρέσδη, που ανήκε στην τότε διαχωρισμένη Δυτική Γερμανία. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακή έρευνα για τον Χέρμαν Πρελ, για την οποία έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Βόννης το 1994. Μιλάει άπταιστα γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά και αγγλικά.

## Καριέρα
Ο Φίσερ ξεκίνησε τη καριέρα του στο Kunstmuseum Basel, ένα μουσείο τέχνης στο Μπάζελ της Ελβετίας. Μεταξύ του 2001 και του 2006, ήταν επιμελητής της τέχνης του 19ου αιώνα και της μοντέρνας τέχνης. Το 2006 ανέλαβε διευθυντής του Μουσείου Folkwang στο Έσσεν, όπου προήδρευσε σε μια περίοδο επέκτασής του. Τον Δεκέμβριο 2011 διορίστηκε διευθυντής στις Κρατικές Συλλογές Τέχνης της Δρέσδης και στη συνέχεια διαδέχτηκε τον Μάρτιν Ροθ ως διευθυντής του Μουσείου Βικτωρίας και Αλβέρτου στο Λονδίνο.

### Βρετανικό Μουσείο
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2015, οι διαχειριστές του Βρετανικού Μουσείου ανακοίνωσαν ότι ο Φίσερ θα είναι ο επόμενος διευθυντής του μουσείου. Είναι ο πρώτος μη Βρετανός επικεφαλής του μουσείου μετά την παραίτηση του Ιταλού σερ Άντονι Πανίζι το 1866. Ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Μαΐου 2016.

Στο ρόλο του ως διευθυντής, ο Φίσερ υποστήριξε τη συνέχιση της ιδιοκτησίας του μουσείου στα Ελγίνεια Μάρμαρα, τα οποία αφαιρέθηκαν από την Ακρόπολη στην Αθήνα από πράκτορες του Λόρδου Έλγιν από το 1799 έως το 1810. Τον Ιανουάριο του 2019, ο Φίσερ έδωσε συνέντευξη σε ελληνική εφημερίδα (στα αγγλικά) στην οποία χαρακτήρισε την αφαίρεση των μαρμάρων «δημιουργική πράξη», επιβεβαίωσε τη θέση του Βρετανικού Μουσείου να μην τα δανείζει σε άλλα μουσεία και δήλωσε ότι ανήκουν στους διαχειριστές του μουσείου και όχι στον λαό της Αθήνας. Η Ελληνίδα υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μυρσίνη Ζορμπά, δήλωσε σε απάντηση ότι τα σχόλια του Φίσερ «αγνοούν τη διεθνή συζήτηση και τις διακηρύξεις της Unesco», ενώ ο Γιώργος Βάρδας, γραμματέας της Διεθνούς Ένωσης για την Επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα, χαρακτήρισε τις απόψεις του Φίσερ «εκπληκτικό ιστορικό αναθεωρητισμό και αλαζονεία». Τον Δεκέμβριο του 2022, αναφέρθηκε στον βρετανικό Τύπο ότι το Βρετανικό Μουσείο είχε ξεκινήσει συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση για την οριστική επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στην Αθήνα.

Τον Ιούλιο 2023, ο Φίσερ ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από τη θέση του διευθυντή το 2024. Τον Αύγουστο του 2023, παραιτήθηκε λόγω της αντίδρασης του μουσείου στις κλοπές και ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί μόλις το μουσείο ορίσει προσωρινό διευθυντή. Ένα μέλος του προσωπικού είχε προηγουμένως απολυθεί για τα αντικείμενα που έλειπαν.

## Επιλεγμένα έργα
* 
* 
* 

## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Μουσμπάχ μπιντ Νάσερ

Η **Μουσμπάχ μπιντ Νάσερ** (Αραβικά:*مصباح بنت ناصر*, *Musbah bint Nasser*, 1884 - 15 Μαρτίου 1961) ήταν η πρώτη σύζυγος του Βασιλιά Αμπντάλα Α΄ της Ιορδανίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε 1884 στη Μέκκα, και ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Αμίρ Νάσερ Πασά και της Ντιλμπέρ Χανούμ. Η μικρότερη αδελφή της Χουζαΐμα μπιντ Νάσερ ήταν η Βασιλική σύζυγος του Φαϊζάλ Α΄, Βασιλιά της Συρίας και του Ιράκ.

Το 1904, παντρεύτηκε τον Αμπντάλα Α΄ της Ιορδανίας στο Παλάτι Ιστινγιέ στην Κωνσταντινούπολη. Μαζί απέκτησαν τρια παιδιά:
*Πριγκίπισσα Χάγια μπιν Αμπντάλα (1907–1990)
*Ταλάλ (1909-1972)
**Χουσεΐν (1935-1999)
***Αμπντάλα Β΄ (1962-)
*Πριγκίπισσα Μουνιρά μπιν Αμπντάλα (1915-1987)

Πέθανε στις 15 Μαρτίου 1961 στο Ιρμπίντ της Ιορδανίας.

## Τίτλοι
***1884 – 1904**: Δεσποινίς Μουσμπάχ μπιντ Νάσερ
***1904 – 1 Απριλίου 1921**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πργκίπισσα Μουσμπάχ Αλ-Αμπντάλα
***1 Απριλίου 1921 – 25 Μαϊου 1946**: *Η Υψηλότητα* Η Εμίρισσα της Υπεριορδανίας
***25 Μαϊου 1946 – 20 Ιουλίου 1951**: *Η Μεγαλειότητά Της* Η Βασίλισσα της Ιορδανίας
***20 Ιουλίου 1951 – 11 Αυγούστου 1952**: *Η Μεγαλειότητά Της* Η Βασιλομήτωρ
***11 Αυγούστου 1952 – 15 Μαρτίου 1961**: *Η Μεγαλειότητά Της* Η Βασίλισσα Μπουσμπάχ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χασεμίτες
Κατηγορία:Βασίλισσες
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Ιορδανοί ευγενείς
Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές (ταινία, 2017)

Το ***Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Murder on the Orient Express*) είναι ταινία μυστηρίου του 2017 σε σκηνοθεσία από τον Κένεθ Μπράνα από σενάριο του Μάικλ Γκριν, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του 1943 που γράφτηκε από την Αγκάθα Κρίστι. Πρωταγωνιστεί ο Μπράνα ως ο Ηρακλής Πουαρό, με τους Τομ Μπέιτμαν, Πενέλοπε Κρουζ, Γουίλεμ Νταφόε, Τζούντι Ντεντς, Τζόνι Ντεπ, Τζος Γκαντ, Ντέρεκ Τζάκομπι, Λέσλι Όντομ Τζούνιορ, Μισέλ Φάιφερ, και Ντέιζι Ρίντλεϊ σε δεύτερους κύκλους.

Το *Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές* έκανε πρεμιέρα στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ τις 2 Νοεμβρίου του 2017, και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 10 Νοεμβρίου, από την 20th Century Fox. Εισέπραξε πάνω από $351 εκατομμύρια παγκοσμίως, απέναντι από έναν προϋπολογισμό $55 εκατομμυρίων, και έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς. Μια συνέχεια, *[[Έγκλημα στον Νείλο (ταινία, 2022)|Έγκλημα στον Νείλο]]*, κυκλοφόρησε το 2022, ενώ μια τρίτη ταινία, *[[Μυστήριο στη Βενετία]]*, κυκλοφόρησε το 2023.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιβλία με τον Ηρακλή Πουαρό
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λονδίνο
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λονδίνο
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κένεθ Μπράνα
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Μάικλ Γκριν
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ταινίες της Scott Free Productions
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Σάιμον Κίνμπεργκ
Αλίκη του Σαλούτσο, κόμισσα του Άρουντελ

Η **Αλίκη του Σαλούτσο**, κόμισσα του Άρουντελ, αγγλ.: *Alice of Saluzzo, Countess of Arunde*l, επίσης γνωστή ως *Αλέσια ντι Σαλούτσο* (απεβ. στις 25 Σεπτεμβρίου 1292)  από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο, ήταν ευγενής της Σαβοΐας και Αγγλίδα κόμισσα. Ήταν κόρη του Θωμά Α' μαρκησίου του Σαλούτσο και σύζυγος του Ριχάρδος ΦιτςΆλα, 8ου κόμη του Άρουντελ. Ανέλαβε τον τίτλο της κόμισσας του Άρουντελ το 1289.

## Οικογένεια
Γεννήθηκε σε άγνωστη ημερομηνία στο Σαλούτσo (σημερινή επαρχία Κούνεo, Πιεμόντ) ως η δεύτερη μεγαλύτερη κόρη του Θωμά Α' μαργράβου του Σαλούτσο και της Λουιτζίας ντι Τσέβα, κόρης του Τζόρτζιο, μαρκήσιου της Τσέβα. Η Αλίκη είχε δεκαπέντε αδέλφια. Ο πατέρας της ήταν ένας πολύ πλούσιος και καλλιεργημένος ευγενής, υπό την κυριαρχία του οποίου το Σαλούτσo επέτυχε μία ευημερία, ελευθερία και μεγαλείο, που δεν είχε γνωρίσει ποτέ στο παρελθόν. Ήταν ανιψιά της Αλαζία του Σαλούτζο, η οποία το 1247 είχε παντρευτεί έναν Άγγλο ευγενή, τον Έντμουντ ντε Λασύ, βαρόνο του Πόντεφρακτ, και ήταν μακρινή συγγενής της Ελεονώρας της Προβηγκίας, συζύγου του Ερρίκου Γ' της Αγγλίας.
[δεξιά|μικρογραφία| Τα ερείπια του [Αβαείο Haughmond|αβαείου Χάουγκμοντ, τόπος ταφής της Αλίκης του Σαλούτσo.]]

## Οικογένεια
Κάποια στιγμή πριν από το 1285, η Αλίκη παντρεύτηκε τον Ριχάρδο ΦιτζΆλαν, φεουδικό κύριο του Κλουν και του Όσγουεστρι στις Ουαλικές Μαρκιωνίες, γιο του Τζον ΦιτζΆλαν, 7ου κόμη του Άρουντελ και της Ισαβέλλας Μόρτιμερ. Ο Ριχάρδος διαδέχθηκε τον πατέρα του και έλαβε τον τίτλο του κόμη του Άρουντελ το 1289, κάνοντας έτσι την Αλίκη 8η κόμισσα του Άρουντελ. Τον γάμο της είχε κανονίσει η συγγενής της, η χήρα βασίλισσα Eλεονώρα.

Η κύρια κατοικία του Ριχάρδου και της Αλίκης ήταν το κάστρο Μάρλμπορο στο Γουίλτσιρ, αλλά ο Ριχάρδος κατείχε επίσης το κάστρο Άρουντελ στο Σάσεξ και τα κάστρα Κλουν και Όζγουεστρι στο Σρόπσιρ. Ο σύζυγός της ανακηρύχθηκε ιππότης από τον βασιλιά Εδουάρδο Α' το 1289, και πολέμησε στους Πολέμους της Ουαλίας (1288–1294) και αργότερα στους Πολέμους της Σκωτίας. Ο γάμος έδωσε τα εξής  παιδιά:

* Εδμόνδος, 2ος κόμης του Άρουντελ (1 Μαΐου 1285 – 17 Νοεμβρίου 1326 με εκτέλεση), παντρεύτηκε την Aλίς ντε Βαρέν, από την οποία είχε απογόνους.
* Ιωάννης, ιερέας.
* Αλίκη (απεβ. στις 17 Μαρτίου 1416), παντρεύτηκε τον Στέφανο ντε Σέγραμπ, 3ο κύριο του Σέγκράμπ, από τον οποίο απέκτησε παιδιά.
* Mαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Μπότιλερ, με τον οποίο είχε απογόνους.
* Ελεονώρα, παντρεύτηκε τον Ερρίκος Πέρσυ 1ο βαρόνο του Πέρσυ, από τον οποίο είχε παιδιά.

Η Αλίκη απεβίωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 1292 και τάφηκε στο αβαείο Χάουγκμοντ, στο Σρόπσιρ. Ο σύζυγος της Αλίκης Ριχάρδος απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 1302 και τάφηκε μαζί της. Το 1341 είχαν προνοήσει να καίγονται δώδεκα κεριά δίπλα στους τάφους τους.  Το αβαείο είναι τώρα ένα ερείπιο, ως αποτέλεσμα μίας πυρκαγιάς κατά τη διάρκεια του Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
Κατηγορία:Κόμισσες της Ιταλίας
Σαλώμη της Μεγάλης Πολωνίας

Η **Σαλώμη,** γνωστή και ως *Salomea Odonicówna* (δηλ. κόρη του Odonic),  ( – απεβ. τον Απρίλιο του 1267;), ήταν Πολωνή πριγκίπισσα μέλος του Οίκου των Πιάστ από τον κλάδο της Μεγάλης Πολωνίας, και από γάμο της έγινε δούκισσα του Γκλόγκουφ.

Ήταν το τρίτο παιδί, αλλά η μεγαλύτερη κόρη του δούκα Βλαντίσλαφ Οντόνιτς της Μεγάλης Πολωνίας από τη σύζυγό του Γιαντβίγκα των Σαμποριδών.

## Βιογραφία
Τον Ιούνιο του 1249 ο Koρράδος του Γκλόγκουφ (αφού διέφυγε από τις προθέσεις του μεγαλύτερου αδελφού του Μπολέσλαφ Β΄ του Φαλακρού να τον κάνει ιερέα) έφτασε στη Μεγάλη Πολωνία και έκανε συμφωνία με τον δούκα Πσέμισλ Α΄, ο οποίος υποσχέθηκε στον Koρράδο Α΄ να τον υποστηρίξει ενάντια στον Μπολέσλαφ Β΄. Για να ενισχύσει τους δεσμούς του με τον νέο του σύμμαχο, ο δούκας του Γκλόγκουφ αποφάσισε να νυμφευτεί την αδελφή του Πσέμυσλ Α΄, Σαλώμη. Ο γάμος τελέστηκε στο Πόζναν και τον ευλόγησαν ο Πέλκα αρχιεπίσκοπος του Γκνιέζνο και ο Μπογκούφαλ Β' επίσκοπος του Πόζναν.

Λίγα είναι γνωστά για τη διακυβέρνηση της Σαλώμης ως συζύγου του δούκα του Γκλόγκουφ. Γενικά θεωρείται ότι διατηρούσε μία καλή και στενή σχέση με τα αδέλφια της στη Μεγάλη Πολωνία. Ήταν επίσης γενναιόδωρη δωρήτρια στα μοναστήρια της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής στο Nοβογκροντζίεκ και στο δομινικανό ίδρυμα του Γκλόγκουφ.

Κατά τη διάρκεια του γάμου της, η Σαλώμη γέννησε έξι παιδιά, τρεις γιους —τον Ερρίκο Γ', τον Κορράδο Β' τον Κυφό και τον Πσέμκο— και τρεις κόρες —την Άννα (από γάμο δούκισσα της Άνω Βαυαρίας), την Ευφημία (από γάμο κόμισσα της Γκορίτσια) και τη Χέντβιχ (αργότερα ηγουμένη της Αγίας Κλάρας, στο Βρότσλαβ).

Η ακριβής ημερομηνία του τέλους της Σαλώμης κατατάσσεται μεταξύ 1265-1267. Το μόνο βέβαιο γεγονός είναι ότι απεβίωσε πριν από τον άνδρα της. Τα λείψανά της τοποθετήθηκαν στο Δομινικανό μοναστήρι του Γκλόγκουφ. Σύμφωνα με το Πολωνικό Χρονικό του Πέτρου του Μπυσύνυ, η Σαλώμη απεβίωσε περικυκλωμένη από ένα φωτοστέφανο αγιότητας. Ωστόσο, δεν υπήρχαν ίχνη διαδικασίας αγιοποίησης.

Στον Σύλλογο του καθεδρικού της Παναγίας στο Γκλόγκουφ κατασκευάστηκε ένα γοτθικό γλυπτό, που αντιπροσώπευε τη Σαλώμη. Σήμερα, το γλυπτό φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο του Πόζναν .

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Oswald Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 1895, p. 221; W. Dworzaczek, Genealogia, Warszawa 1959, arr. 2 and 17; K. Jasiński, Uzupełnienia do genealogii Piastów, "Studia Źródłoznawcze", Vol. V, 1960, p. 100.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ