Λαριμάρ

Το **λαριμάρ** (*Larimar*), ως κοινή και εμπορική ονομασία, είναι μια σπάνια γαλάζια έως κυανοπράσινη ποικιλία του πυριτικού ορυκτού πεκτόλιθος, που έχει χρήσεις ημιπολύτιμου λίθου. Βρίσκεται *μόνο* στη Δομινικανή Δημοκρατία, γύρω από την πόλη Μπαραόνα. Η ποικιλία των αποχρώσεών του και των συνδυασμών τους στο ίδιο δείγμα είναι πολύ μεγάλη.

## Ιστορικό
Σύμφωνα με τα αρχεία του Υπουργείου Ορυχείων της Δομινικανής Δημοκρατίας, ο πατήρ Μιγκέλ Δομίνγκο Φουέρτες Λόρεν από την Μπαραόνα ζήτησε άδεια στις 22 Νοεμβρίου 1916 για την έρευνα και την εκμετάλλευση κάποιου γαλάζιου ορυκτού που είχε ανακαλύψει. Οι πεκτόλιθοι δεν ήταν ακόμη γνωστοί στη χώρα και έτσι η αίτηση αυτή απορρίφθηκε.

Ο Μιγκέλ Μέντες (*Miguel Méndez*) και ο εθελοντής του Peace Corps Νόρμαν Ρίλινγκ (*Norman Rilling*) ανεκάλυψαν εκ νέου το ορυκτό το 1974 σε μια παραλία στους πρόποδες του ορεινού όγκου Μπαορούκο Οι ιθαγενείς πίστευαν ότι οι πέτρες αυτές προέρχονταν από τη θάλασσα και τις αποκαλούσαν «μπλε πέτρες». Ο Μέντες πήρε το όνομα της μικρής κόρης του Λαρίσα και την ισπανική λέξη για τη θάλασσα (*mar*), συνθέτοντας τη νέα λέξη *Larimar*, ώστε να θυμίζει τα χρώματα της Καραϊβικής Θάλασσας, στην ακτή της οποίας τον είχαν βρει. Τα λιγοστά δείγματα που ανεκάλυψαν ήταν ωστόσο εναποθέσεις που είχε μεταφέρει στη θάλασσα ο ποταμός Μπαορούκο. Μια αναζήτηση προς τα επάνω στον ρου του ποταμού απεκάλυψε το *[[in situ]]* εκτεθειμένο ορυκτό στο βουνό και σύντομα δημιουργήθηκε το ορυχείο Λος Τσουπαδέρος (*Los Chupaderos*).

## Γεωλογία
thumbnail|left|Ακατέργαστο λαριμάρ
Το λαριμάρ είναι ένας τύπος πεκτόλιθου ή πετρώματος που αποτελείται κατά μεγάλο μέρος από πεκτόλιθο, ένα όξινο ένυδρο πυριτικό ορυκτό του ασβεστίου και του νατρίου. Πεκτόλιθοι βρίσκονται σε πολλά μέρη της Γης, αλλά το λαριμάρ έχει τον μοναδικό χρωματισμό του «ηφαιστειακού γαλανού», που δημιουργείται από αντικατάσταση ατόμων ασβεστίου από άτομα χαλκού.

Ηφαιστειακά πετρώματα του Μειόκαινου, ανδεσίτες και βασάλτες, εισέδυσαν εκρηκτικά μέσα στους ασβεστόλιθους της νότιας παραλιακής περιοχής της Δομινικανής Δημοκρατίας. Τα πετρώματα αυτά περιέκλειαν κοιλότητες που αργότερα γέμισαν με διάφορα ορυκτά, μεταξύ των οποίων και ο γαλάζιος πεκτόλιθος. Αυτά τα «γεμίσματα» αποτελούν δευτερογενή δημιουργήματα εντός των ηφαιστειακών ροών. Κατά τη διάβρωση αυτών των πετρωμάτων, τα γεμίσματα συχνά αποσπώνται και μεταφέρονται προς τα κάτω, καταλήγοντας σε αλλουβιακές εναποθέσεις και παραλιακά κορήματα. Ο ποταμός Μπαορούκο μετέφερε τα πεκτολιθικά ιζήματα μέχρι τη θάλασσα. Η τριβή κατά τη μεταφορά με την κοίτη του ποταμού λείανε με φυσικό τρόπο το λαριμάρ, που εμφανίζει αντίθεση με τις σκουρόχρωμες κροκάλες.

Η σημαντικότερη εμφάνιση γαλανού πεκτολίθου στην επιφάνεια του εδάφους βρίσκεται στο Λος Τσουπαδέρος, στον τομέα *Los Checheses*, περίπου 10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πόλη Μπαραόνα, στη νοτιοδυτική περιοχή της Δομινικανής Δημοκρατίας. Πρόκειται για μία μόνο βουνοπλαγιά, όπου σήμερα έχουν διανοιχθεί περίπου 2 χιλιάδες κατακόρυφα φρέατα εξορύξεως περιβαλλόμενα από τροπική δασική βλάστηση.

## [[Γεμμολογία]]
Κοσμήματα με λαριμάρ προσφέρονται στη Δομινικανή Δημοκρατία και άλλα μέρη της Καραϊβικής ως τοπικό προϊόν. Τα περισσότερα ενθέτουν το λαριμάρ σε ασήμι, αλλά κάποτε υψηλής ποιότητας λαριμάρ εντίθεται σε χρυσό.

Ο διαχωρισμός σε ποιότητες γίνεται σύμφωνα με την απόχρωση και την τυπική κρυσταλλική δομή του ορυκτού. Υπάρχει και πράσινο λαριμάρ, με κοκκινωπές κηλίδες, φαιές φλέβες και άλλες λεπτομέρειες, εξαιτίας της παρουσίας άλλων ορυκτών ή οξειδώσεως. Όσο εντονότερο είναι το γαλανό χρώμα και η αντίθεση μέσα στο πετράδι, τόσο υψηλότερη και σπανιότερη είναι η ποιότητά του. Το γαλανό χρώμα είναι φωτοευαίσθητο και ξεθωριάζει με την πάροδο του χρόνου αν εκτίθεται σε υπερβολικό φως ή ζέστη.

Κοσμηματοποιοί της Δομινικανής Δημοκρατίας όπως οι Μόνικα Βαρέλα (*Mónica Varela*) και Χοάρλα Καριδάδ (*Joarla Caridad*) έχουν συνεισφέρει σημαντικά στη διάδοση του λαριμάρ διεθνώς.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι
Κατηγορία:Δομινικανή Δημοκρατία