open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάτω Γούβες Ηρακλείου

Οι **Κάτω Γούβες** (επίσημο: αι *Κάτω Γούβαι*) είναι οικισμός και της Κοινότητας Γουβών του Δήμου Χερσονήσου και της τέως Επαρχίας Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. 

Η θέση του είναι στους δυτικούς  πρόποδες του υψώματος Έντερη (322 μέτρα). Το Έντερη πιστεύεται ότι προέρχεται από το *hedera*, που σημαίνει κισσός, σύμβολο στοργής. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η αμπελοκαλλιέργεια και η ελαιοκαλλιέργεια, ενώ παράγονται λάδι, κρασί και κηπευτικά (τομάτας), όπως επίσης και πεπονιών. Η απόσταση από το Ηράκλειο είναι 20,1 χιλιόμετρα.

Στις Κάτω Γούβες βρίσκονται περιφερειακό ιατρείο, τράπεζες, εμπορικά καταστήματα, Νηπιαγωγείο (2 συνολικά, εκ των οποίων το ένα στις Άνω Γούβες), Δημοτικό σχολείο, Γυμνάσιο, Λύκειο, ΚΕΠ και υπηρεσίες. Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου.

## Ιστορικά στοιχεία
Οι Γούβες αναφέρονται *Guves* στον Καστροφύλακα (Κ 94) με 252 κατοίκους το 1583.

Επίσης, το Σκοτεινό αναφέρεται μόνο από το 1671 και έπειτα (τουρκική απογραφή) με 17 χαράτσα και με την ονομασία Σκοτεινό Πέραμα. Αναφορικά με το όνομα Σκοτεινό, θεωρείται ότι οφείλεται στο ναό της Αγίας Παρασκευής του Σκοτεινού, ο οποίος βρίσκεται στην είσοδο σπηλαίου. Οικοδομήθηκε κατά την εποχή της Ενετοκρατίας. Από αυτά, συμπεραίνει κανείς ότι υπήρχε κατά την Ενετοκρατία.

Η ονομασία των Γουβών συνδέεται με τη λέξη γούβα, που σημαίνει κοίλωμα. Στην Κρήτη γούβα σημαίνει και λάκκος μέσα στον οποίο φυλάσσονται τα σιτηρά.  Στα βενετικά έγγραφα γράφεται *busa*

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Γουβες
Γούβες
Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Πανόραμα Ηρακλείου

Το **Πανόραμα** (έως 1955: η **Γουρνιά**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου και βρίσκεται στους πρόποδες του υψώματος Γουρνιανή Κορφή.  Η θέση του οικισμού είναι στα ανατολικά της Μονής Επανωσήφη. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 29,5 χιλιόμετρα.

Στο χωριό βρίσκονται οι ναοί του Αγίου Γεωργίου του Αγίου Φανουρίου και της Αγίας Μαρίνας.

## Ιστορικά στοιχεία
Επειδή το χωριό έχει πανοραμική θέα, το ονόμασαν Πανόραμα. Η παλαιότερη  ονομασία του ήταν Γουρνιά και έτσι αναφέρεται στις ενετικές πηγές (*Gurgna*, 1630).. Το 1671 στην τουρκική απογραφή αναφέρεται ότι είχε 19 χαράτσα ήταν μεγάλος οικισμός. Η ονομασία Γουρνιά σημαίνει μικρές γούρνες, που βρίσκονται στην πηγή του χωριού.
Στον Καστροφύλακα (Κ 97) ο Στίρονας αναφέρεται *Stirona* με 115 κατοίκους.

Στο τέλος της Οθωμανοκρατίας τόσο η Γουρνιά όσο και ο Στίρονας κατοικούνταν μόνο από μουσουλμάνους. Έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκαν στα χωριά  πρόσφυγες από το Ικόνιο. Εκείνοι προσαρμόστηκαν πλήρως προς τα έθιμα του τόπου, έχοντας ξεχάσει τα ήθη και έθιμα του Ικονίου. Παράγουν σταφίδες, σταφύλια, ελαιόλαδο και σιτηρά.

Ο Στίρονας αναφέρεται από τον Ξανθουδίδη και ο ίδιος γράφει ότι επισκέφθηκε τον οικισμό το 1915. Αναφέρει επίσης ότι είδε στην είσοδο του χωριού εκκλησία βυζαντινή (η σημερινή Κοίμηση της Θεοτόκου), την οποία οι Τούρκοι έλεγαν Παναγία. Ο Ξανθουδίδης υποθέτει ότι ήταν ο Άγιος Γεώργιος ο Στύρωνας, από τον οποίο πήρε την ονομασία του και ο οικισμός.

Δείτε ***[[Κοινότητα Πανοράματος]]***

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Πανόραμα στην ιστοσελίδα του Δήμου Αρκαλοχωρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρκαλοχωρίου
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Γωνίες Πεδιάδας Ηρακλείου

Οι **Γωνίες** ή **Γωνιές** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος.  Η θέση του είναι στους δυτικούς πρόποδες της Σελένας (υψόμετρο 1.559 μ.) στο 40,1 χλμ. του δρόμου προς το Οροπέδιο Λασιθίου.

Το χωριό βρίσκεται στην είσοδο των φαραγγιών της Παναγίας και της Ρόζας, ένα από τα ωραιότερα φαράγγια της Κρήτης. Υπάρχει περιπατητικό μονοπάτι που ενώνει τις Γωνιές με την Κερά μέσα από το φαράγγι της Ρόζας. Φυσικές ομορφιές ανταμείβουν τους επισκέπτες μαζί με τα φιλόξενα αισθήματα των κατοίκων που σε κάνουν να νιώθεις δικός τους άνθρωπος. Οι Γωνιές κρατούν ακόμα το χαρακτήρα του αυθεντικού κρητικού χωριού. Παράγουν λάδι, μέλι, κρασί, τσικουδιά και άριστα κτηνοτροφικά προϊόντα. Το χωριό υδρεύεται από πηγή που βρίσκεται στην Άμπελο. Στον οικισμό λειτουργεί νηπιαγωγείο.

Η Κοινότητα εκπρωσοπείεται από τριμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Καλογεράκη.

## Ιστορικά στοιχεία
Οι Γωνίες έλαβαν την ονομασία τους από τη θέση του χωριού, καθώς βρίσκεται στην ανατολική γωνιά της Λαγκάδας. Η αρχαιότερη αναφορά στο χωριό χρονολογείται στα 1333. Μαζί με την Κερά αποτελούσαν φέουδο του Λατινικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως.

Στην περιφέρεια της τοπικής κοινότητας  Γωνιών υπάρχουν αρκετά τοπία που παρουσιάζουν ιδιαίτερη φυσική ομορφιά όπως φαράγγια, ρεματιές, σπήλαια, πηγές με παροχή νερού σχεδόν όλο το χρόνο και τοπία με βλάστηση δενδρώδη και θαμνώδη σε πολλά σημεία αρκετά πυκνή. Οι Γωνιές (μαζί ίσως με την Κερά) χαρακτηρίζεται από το μεγαλύτερο ποσοστό δασοκάλυψης στον Δήμο Χερσονήσου. Τα σημαντικότερα τοπία που παρουσιάζουν ιδιαίτερη φυσική ομορφιά στις Γωνιές είναι τα παρακάτω: Ρεματιά Φαραγγούλι, Φαράγγι της Αμπέλου, Πηγές στη θέση «Αγκαραθιανό», Φαράγγι της Ρόζας

Ο οικισμός σε όλες τις απογραφές αναφέρεται *Gognes* με 211 κατοίκους το 1583. Το 1671 στην τουρκική απογραφή με το όνομα *Gonyes* με 31 χαράτσα και το 1881 Γωνιές με 417 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Χωριά του Δήμου Χερσονήσου

Γωνιες Πεδια
Γωνιες
Μπίλλυ Γκράχαμ

Ο **Μπίλλυ Γκράχαμ** (αγγλ.: *Billy Graham* ή *William Franklin Graham Jr.*, 7 Νοεμβρίου 1918 - 21 Φεβρουαρίου 2018) ήταν Αμερικανός ευαγγελιστής, Ευαγγελικός Χριστιανός και εμβληματική μορφή του σύγχρονου Προτεσταντισμού. Υπήρξε πνευματικός σύμβουλος σε διάφορους προέδρους των ΗΠΑ. Ήταν μέλος των Νότιων Βαπτιστών.

Ο Γκράχαμ είχε κηρύξει προσωπικά στους περισσότερους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, από κάθε άλλο εν ενεργεία κήρυκα. Από το 1993 μέχρι τον θάνατό του, περισσότεροι από 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν *δεχτεί τον Ιησού Χριστό σαν προσωπικό τους σωτήρα* στις "σταυροφορίες" (ευαγγελιστικές περιοδείες) του. Από τότε που ξεκίνησε τον ευαγγελισμό μέχρι το 2002, υπολογίζεται πως ο Γκράχαμ είχε κηρύξει (συμπεριλαμβανομένων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών μεταδόσεων) σε 2,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Επίσης είχε συγγράψει διάφορα ευαγγελιστικά βιβλία.

## Υποσημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη σελίδα του Μπίλλυ Γκράχαμ
* Biofile: Billy Graham, μία βιογραφία

Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες
Κατηγορία:Προτεστάντες
Κατηγορία:Αμερικανοί αυτοβιογράφοι
Αμιράλιος

Ο **Αμιράλιος** (αγγλικά: Amiral) ήταν στρατιωτικός ναυτικός βαθμός των τελευταίων χρόνων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ο τίτλος Αμιράλιος, που προέρχεται εκ του αραβικού "αμίρ", αντικατέστησε τον προηγούμενο παλαιότερο τίτλο "Μέγας Δρουγάριος των πλοΐμων" όπως αποκαλούνταν τότε ο ναύαρχος. Ο τίτλος αυτός απαντάται στα κείμενα και ως "Αμιράλης" σε αντιδιαστολή με τον στρατηγό που λεγόταν Αμιράς. Από τους Βυζαντινούς ο τίτλος αυτός πέρασε στους Ευρωπαίους, εκτός από τους Έλληνες (που χρησιμοποιούν τον αρχαίο ελληνικό τίτλο), με τις διάφορες παρουσιαζόμενες σήμερα παραλλαγές του.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.3ος, σ.517

Κατηγορία:Τίτλοι του βυζαντινού ναυτικού
Αμιράς

Κατά τους τελευταίους αιώνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν τη λέξη "**Αμιράς**" αντί στρατηγού και τοπάρχου. Εξ αυτής της λέξης προέρχεται και ο τίτλος Αμιράλιος. Επίσης μ΄ αυτόν τον τίτλο επονόμαζαν και τους διοικητές - τοποτηρητές και άραβες ηγεμόνες. Η λέξη ετυμολογείται εκ της αραβικής "*αμίρ*" ή τουρκοπερσικής "*εμίρ*" που σημαίνει στρατηγός και κατ΄ επέκταση αρχηγός. Εξ ου και ο σύγχρονος τίτλος Εμίρης.

Επίσης ο τίτλος Αμιράς στην ελληνική λαογραφία και ποίηση φέρεται να χρησιμοποιείται ως θωπευτικό επίθετο άρχοντα ή αυθέντη όπως καταφαίνεται τόσο σε στίχους του Ερωτόκριτου όσο και της Ερωφίλης

::::::::"*Ρήγα κι Αμιρά, και δυνατέ στρατιώτη*,
::::::::*ακόμη ετσ΄ άνδρα σαν εσέ, δεν ήκαμεν η νιότη*"
::::::::::::(Ερωτόκριτος στίχ. 2045-2046)

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.3ος, σ.517

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Δήμος Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού

Ο **Δήμος Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού** ήταν δήμος του νομού Φθιώτιδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο Δήμο Μακρακώμης. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 157.064 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 3.278 κατοίκους. Ο μόνιμος πληθυσμός άγγιζε τους 2.000 κατοίκους, ενώ ο εποχικός μπορεί να ξεπεράσει και τις 7.000. Ο δήμος ήταν ορεινός με εξαίρεση το διαμέρισμα της Βίτολης, το οποίο χαρακτηρίζεται πεδινό. Έδρα του ήταν ο Άγιος Γεώργιος.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 12 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού|Δ.δ. Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού]] **
::*  ο Άγιος Γεώργιος
::*  το Νεοχωράκι
: ** Δ.δ. Βίτολης  ** -- η Βίτολη
: ** Δ.δ. Δικάστρου  ** -- το Δίκαστρο
: ** Δ.δ. Μαυρίλου  ** -- το Μαυρίλο
: ** Δ.δ. Μεγάλης Κάψης  ** -- η Μεγάλη Κάψη
: ** Δ.δ. Μερκάδας  ** -- η Μερκάδα
: ** Δ.δ. Μεσαίας Κάψης  ** -- η Μεσαία Κάψη
: ** Δ.δ. Νεοχωρίου Τυμφρηστού  ** -- το Νεοχώριο
: ** Δ.δ. Παλαιοκάστρου  ** -- το Παλαιόκαστρο
: ** Δ.δ. Περιβλέπτου  ** -- Περίβλεπτο
: ** Δ.δ. Πιτσιωτών  ** -- τα Πιτσιωτά
: ** Δ.δ. Πτελέας  ** -- η Πτελέα

## Δήμαρχος
Δήμαρχος του Δήμου ήταν ο Νικόλαος Αντωνόπουλος (1944-2021) (πρόεδρος της Κοινότητας Αγίου Γεωργίου το 1995-98), ο οποίος εξελέγη για πρώτη φορά το 1998 και επανεξελέγη το 2002 και το 2006.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
* Στοιχεία για το δήμο Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Πληροφορίες για το το δήμο Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φθιώτιδας

Α
Μαίρη Μπόρντεν

Η **Μαίρη Μπόρντεν** (αγγλ. *Mary Borden*) (1886-1968) ήταν Αγγλοαμερικανίδα μυθιστοριογράφος στις αρχές του 20ού αιώνα. Έδρασε ως νοσοκόμα στο Δυτικό Μέτωπο του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε σε μια πλούσια οικογένεια του Σικάγου. Ζούσε στην Αγγλία το 1914 στο ξέσπασμα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου και διέθεσε την περιουσία της για να εξοπλίσει και να επανδρώσει ένα υπαίθριο νοσοκομείο κοντά στο δυτικό μέτωπο στο οποίο η ίδια υπηρέτησε ως απλή νοσοκόμα από το 1914 μέχρι το τέλος του Πολέμου. Εκεί συνάντησε τον ταξίαρχο Έντουαρντ Λούις Σπίαρς (Edward Louis Spears), τον οποίο παντρεύτηκε το 1918 μετά από το διαζύγιο της με τον Τζορτζ Ντάγκλας Τέρνερ (George Douglas Turner). Παρά τις ιδιαίτερες κοινωνικές υποχρεώσεις της ως σύζυγος ενός προεξέχοντος διπλωμάτη, συνέχισε μια επιτυχή σταδιοδρομία ως συγγραφέας.

Η εργασία της περιλαμβάνει ένα εντυπωσιακό σύνολο σκίτσων και διηγημάτων με τίτλο *The Forbidden Zone* (1929), το οποίο δημοσιεύθηκε το ίδιο έτος με τα *[[Αποχαιρετισμός στα όπλα]]* (του Χέμινγουεϊ), *[[Good-Bye to All That]]* (του Ρόμπερτ Γκρέιβς) και το *[[Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία 1930)|Ουδέν νεώτερο από το Δυτικό Μέτωπο]]* (του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ).

Το κοινό της εποχής της ενοχλήθηκε από τις έντονες και μερικές φορές παραισθησιακές παραστάσεις στα έργα της, ως εργασία που προέρχεται από τα χέρια μιας γυναίκας.

## Έργο
* *Three Pilgrims and a Tinker* (1924)
* *Flamingo* (1927)
* *The Forbidden Zone* (1929) OCLC: 1852756 
* *Jehovah's Day* (1929)
* *A Woman with White Eyes* (1930)
* *Sarah Gay* (1931)
* *Journey Down a Blind Alley* (1946)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* Obituaries: Miss Mary Borden Writer and head of hospital unit. *[[The Times]]*, 3 December 1968 (p10, Issue 57424)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί νοσηλευτές
Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι νοσηλευτές
Κατηγορία:Πρόσωπα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Geocaching

[μικρογραφία|δεξιά|Κρύπτη στη [Νάξος|Νάξο]]
Το **Geocaching** είναι ομαδική δραστηριότητα που εκτελείται σε εξωτερικούς χώρους. Οι συμμετέχοντες χρησιμοποιούν συσκευές GPS ή άλλες συσκευές πλοήγησης και προσανατολισμού για να κρύψουν ή να βρουν κουτιά (ονομάζονται «γεωκρύπτες» ή «κρύπτες», στα αγγλικά «geocaches» ή «caches») οπουδήποτε στον κόσμο.

Μία κρύπτη είναι συνήθως ένα μικρό αδιάβροχο κουτί (π.χ. τάπερ) που περιέχει ένα ημερολόγιο, ένα μολύβι για να υπογράψει στο ημερολόγιο αυτός που θα βρει την κρύπτη και τον «θησαυρό», που συνήθως είναι μικρά παιχνιδάκια και διάφορα αντικείμενα μικρής αξίας. Επίσης υπάρχουν διαφορετικά μεγέθη όπως πολύ μικρό (XS), μικρό (S), μεσαίο (M), μεγάλο (L), άλλο (?) μέχρι και το εικονικό (virtual). Εκτός από τα διαφορετικά μεγέθη υπάρχουν και διαφορετικές δυσκολίες (1-5) οι οποίες βαθμολογούνται με αστέρια. Τέλος υπάρχουν και διάφοροι τύποι κρυπτών όπως η κανονική (traditional), η πολλαπλή (multicache), η μυστηρίου (mystery), η Earthcache, η Letterbox Hybrid, η Wherigo, κτλ.

Σήμερα υπάρχουν πάνω από 2.000.000 κρύπτες καταχωρημένες σε διάφορες ιστοσελίδες που είναι αφιερωμένες σε αυτό το παιχνίδι. Οι κρύπτες είναι τοποθετημένες σε περισσότερες από 100 χώρες σε όλο τον κόσμο, και στις επτά ηπείρους, συμπεριλαμβανομένης και της Ανταρκτικής.

Κατηγορία:Ενδιαφέροντα
Βλαντίμιρ Κλιτσκό

Ο **Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Κλιτσκό** () ή **Βολοντίμιρ Βολοντίμιροβιτς Κλιτσκό** () (γενν. 25 Μαρτίου 1976  στο Σεμέι της  ΣΣΔ του Καζακστάν, στην ΕΣΣΔ) είναι Ουκρανός επαγγελματίας πυγμάχος. Είναι πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών τριών μεγάλων πυγμαχικών ενώσεων, κατακτώντας τους τίτλους από την WBA (World Boxing Association), την IBF (International Boxing Federation) και δύο φορές από την WBO (World Boxing Organization). Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Βιτάλι Κλιτσκό, υπήρξε επίσης παγκόσμιος πρωταθλητής (WBC), ενώ πλέον ανήκει στο προπονητικό τιμ του Βλάντιμιρ. Προπονητής του Κλιτσκό υπήρξε επί σειρά ετών ο Εμάνουελ Στούαρντ (2004-2012), ενώ από το 2012 μέχρι σήμερα τον προπονεί ο Τζόναθον Μπανκς. Επίσης έχασε απο τον Tyson Fury. 

## Καριέρα
### Ερασιτεχνική πυγμαχία
Το 1993 κατέκτησε τον ευρωπαϊκό τίτλο στους εφήβους. Τρία χρόνια μετά αναδείχθηκε Ολυμπιονίκης στην Ατλάντα, κατακτώντας χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των υπερβαρέων βαρών. Στην ίδια κατηγορία στο Βέιλε (Vejle) της Δανίας, το 1996 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης.

### Επαγγελματική πυγμαχία
Ο Κλιτσκό, στο τέλος του 2008, είχε στο ενεργητικό του το ρεκόρ των 52 νικών (46 εξ αυτών με νοκάουτ ), 3 ηττών (3 με νοκάουτ) και καμίας ισοπαλίας.

Στις 13 Δεκεμβρίου 2008 αντιμετώπισε το Χασίμ Ραχμάν στο Μανχάιμ της Γερμανίας και υπερασπίστηκε τον παγκόσμιο τίτλο του, νικώντας τον με τεχνικό νοκάουτ στον 7ο γύρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος των αδερφών Κλίτσκο (γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ουκρανικά)
* Στατιστικά καριέρας 

Κατηγορία:Ουκρανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ουκρανοί πυγμάχοι
Παναγία Πεδιάδος

Η **Παναγία** Πεδιάδος, έως το 1940 γνωστή ως **Παναγιά**, είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του Νομού Ηρακλείου. Η θέση της Παναγιάς είναι στο δρόμο που πηγαίνει προς την Έμπαρο και τη Βιάννο. Απέχει 10 χιλιόμετρα από το Αρκαλοχώρι.

## Ιστορικά στοιχεία
Στο χωριό έχουν βρεθεί εργαλεία που χρονολογούνται από τη Νεολιθική Εποχή.  Όπως είναι σήμερα ως οικισμός πιστεύεται ότι άρχισε να αναπτύσσεται από τους Ενετούς κατά το 13ο αιώνα. Κτίστηκε βενετσιάνικο κάστρο.

Η Παναγιά οφείλει την ονομασία της πιθανότατα στη βυζαντινή Μονή της Παναγιάς της Ψωμοπούλας.

Με βάση την παλιότερη διοικητική διαίρεση, η Παναγιά αποτελούσε ξεχωριστή κοινότητα και υπαγόταν στην επαρχία Πεδιάδος του νομού Ηρακλείου, ενώ κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας, αλλά και τα χρόνια της Κρητικής Πολιτείας, η Παναγιά ήταν έδρα ξεχωριστού και ομώνυμου Δήμου. Το χωριό αναφέρεται από το 1577 σε ενετικές και σε τουρκικές απογραφές. Στον Καστροφύλακα αναφέρεται το 1583 (*Panagia*) με 278 κατοίκους και στην τουρκική απογραφή (1671) με 87 χαράτσια.thumb|Ο Ναός Αγίου Δημητρίου στο χωριό Παναγία Πεδιάδος.|αριστερά|258x258εσΣτην περιφέρεια του χωριού υπάρχουν πολλά εξωκλήσια που συνδέονται με μύθους και θρύλους. Αναφέρονται χαρακτηριστικά το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Αγριμολόγου, του Αγίου Νικολάου της Αγίας Μαρίνας όπου αποκαλύφθηκαν τελευταία σπάνιες αγιογραφίες και βρίσκεται στο μονοπάτι (Περατόστρατα) που οδηγεί στη Βιάννο δίπλα όπου βρίσκεται και το χάνι του Μούλεφε στην Περατόστρατα και οδηγεί έξω από το λεκανοπέδιο του χωριού.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Παναγιά
Παναγιά
Φιλιππίδης

Το ελληνικό επώνυμο **Φιλιππίδης** έχει τις ρίζες του στο όνομα Φίλιππος και χαρακτηρίζει τη γενιά του: Φιλιππίδες-Φιλιππίδης όπως Ατρείδες-Ατρείδης (χαρακτηριστική κατάληξη ονομάτων από την αρχαία Ελλάδα). Το επώνυμο αυτό μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

## Αρχαιότητα
* Φιλιππίδης του Φιλομένου, συγγραφέας της αρχαιότητας
* Φιλιππίδης ο Αθηναίος (4ος αι. π.Χ.), κωμωδιογράφος

## Νεότερη εποχή
* Άγγελος Φιλιππίδης, οικονομολόγος, πρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και της ΠΑΕ Παναθηναϊκός
* Αθανάσιος Φιλιππίδης (1910-1999), βουλευτής Χαλκιδικής
* Ανδρέας Φιλιππίδης (1919-1989), ηθοποιός
* Αργύρης Φιλιππίδης (1925-2012), αρχιτέκτονας και πολιτικός
* Αριστοτέλης Φιλιππίδης (1915-1985), πανεπιστημιακός μηχανικός
* Δανιήλ Φιλιππίδης (1758-1832), λόγιος κληρικός του νεοελληνικού διαφωτισμού
* Κώστας Φιλιππίδης (γενν. 1986), αθλητής του άλματος επί κοντώ
* Λεωνίδας Φιλιππίδης (1898-1973), θρησκειολόγος
* Πέτρος Φιλιππίδης (γενν. 1963), ηθοποιός
* Τηλέμαχος Φιλιππίδης (γενν. 1918), ποινικολόγος
* Φίλιππος Α. Φιλιππίδης (γενν. 1884), εφευρέτης
* Χαρίλαος Φιλιππίδης, το κατά κόσμον όνομα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσάνθου

## Δείτε επίσης
* Φιλιππίδης ή Φειδιππίδης, δρομέας («ημεροδρόμος»), το όνομα του οποίου συνδέθηκε με τη Μάχη του Μαραθώνα
* Σοφία Φιλιππίδου
Άμμες

Στην αρχαιότητα με τη λέξη **Άμμες** ξεκίναγαν χορικοί λόγοι και αντίλογοι στην Σπάρτη. Στις μεγάλες εορτές λάμβαναν μέρος τρεις χοροί: ο χορός των γερόντων, ο χορός των ανδρών και ο χορός των παίδων, όπως το κατέγραψε ο Πλούταρχος ("Λυκούργος" 21).

Στις εορτές εκείνες το λόγο άρχιζε πρώτος ο χορός των γερόντων που έψελνε:
:"**Άμμες ποκ΄ ήμες άλκιμοι νεανίαι**", που στη νεοελληνική σημαίνει "Εμείς ήμασταν κάποτε ρωμαλέοι νέοι".  
Στον παραπάνω λόγο τότε ο χορός των ανδρών απαντούσε, επιδεικτικά:
:"**Άμμες δε γ΄ ειμέν, αι δε λης πείραν λάβε**" (=Εμείς είμαστε τώρα, αν θέλετε δοκιμάστε).
Στη συνέχεια το λόγο λάμβανε ο χορός των παίδων που δήλωναν ως υποσχετικό όρκο:
:"**Άμμες δε γ΄ εσσόμεθα πολλώ κάρρονες**" (=Εμείς όμως θα γίνουμε καλύτεροι).

Το χορικό αυτό λόγο με τους αντίλογους, εύλογα ο Πλούταρχος τους χαρακτηρίζει "*μεγαλαυχίαν προς αρετήν πρέπουσαν ταις ηλικίαις*" (= υπερήφανη καύχηση αρετής κατά ηλικία).

Κατηγορία:Αρχαία Σπάρτη
Κατηγορία:Ιστορικές φράσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί χοροί
Ακακαλλίδα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ακακαλλίδα** (***Ακακαλλίς***) αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Κόρη του Μίνωα και της Πασιφάης, που κατά τη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* ονομαζόταν **[[Ακάλλη]]** και ήταν κόρη της Κρήτης και εγγονή του Αστερίου. Γιος της με τον θεό Ερμή, ήταν ο Κύδων, που έχτισε την πόλη Κυδωνία (τα Χανιά, ενώ οι Τεγεάτες υπεστήριζαν ότι ο Κύδων ήταν γιος του Τεγεάτη που είχε μεταναστεύσει στην Κρήτη με ομάδα συμπολιτών του. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η Ακακαλλίς είχε 4 παιδιά με τον θεό Απόλλωνα, που ήταν οι Μίλητος, Αμφίθεμις, Γαράμας και Όαξος. Ο πρώτος και ο τελευταίος έδωσαν τα ονόματά τους στις αντίστοιχες πόλεις.
# Νύμφη της Κρήτης, με την οποία συνευρέθηκε ο Ταρραίος Απόλλων στο σπίτι του ιερέα Καρμάνορα, κοντά στην παραλιακή πόλη Τάρρα ή Τάρβα, οπότε η Ακακαλλίδα συνέλαβε και γέννησε τους δίδυμους Φίλανδρο και Φυλακίδη. Αυτοί εκτέθηκαν ως βρέφη για να πεθάνουν, αλλά επέζησαν τρεφόμενα με γάλα γίδας. Ενήλικες πλέον, έκτισαν την πόλη Έλυρο, που είχε την Τάρρα ως επίνειό της.
# Προϊστορική θεότητα για τη Φύση. Δεν υπάρχουν σχετικές πληροφορίες, εκτός από κάποιες επιγραφές στο σπήλαιο του Ψυχρού, στο όρος Δίκτη της Κρήτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Υάδες (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία οι **Υάδες**, λέξη που σημαίνει «οι της βροχής», ήταν αδελφές Νύμφες, που έφερναν τη βροχή (από το αρχαίο ρήμα ***υώ*** = βρέχω).

## Ο μύθος
Οι Υάδες ήταν κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης (κατά το *«Fabulae»* του Υγίνου), ή της Αίθρας (κατά το *«Ημερολόγιο»* του Οβίδιου και το *«Περί Αστρονομίας»* του Υγίνου), ενώ ο Υγίνος στο *«Περί Αστρονομίας»* (*«Poeticon Astronomicon»*) δίνει και την πιθανότητα να ήταν κόρες του Ύαντα  και της Βοιωτίας. Στην επικρατέστερη εκδοχή πάντως, ο Ύας ήταν αδελφός τους.
Οι Υάδες μαζί με τις 7 Πλειάδες αποτελούν τις 14 Ατλαντίδες, αλλιώς γνωστές ως Δωδωνίδες καθώς ήταν νύφες της Δωδώνης που δόθηκε ο θεός Διόνυσος σε αυτές ως βρέφος για να τον μεγαλώσουν, μετ' εμπιστοσύνης του Διός.Μετά τον θάνατο του Ύαντα σε κυνηγετικό δυστύχημα (από ένα λιοντάρι κατά μία εκδοχή), οι Υάδες άρχισαν να κλαίνε από τη λύπη τους ασταμάτητα (μια μυθολογική αιτιολόγηση για το «κλάμα» της βροχής). Τότε οι θεοί τις λυπήθηκαν και τις μεταμόρφωσαν σε αστέρια.
Άλλη εκδοχή είναι ότι έγιναν αστέρια από τον Δία σε ανταμοιβή για το έργο τους να αναθρέψουν έναν Θεό. Είναι το γνωστό στην Αστρονομία ανοικτό σμήνος αστέρων Υάδες, στην κεφαλή του ταύρου τoυ ομώνυμου αστερισμού. Και πραγματικά, η εμφάνιση του σμήνους αυτού πριν την αυγή (η *[[εώα επιτολή]]* τους) προμήνυε κάθε χρόνο το τέλος του ξερού καλοκαιριού και τις πρώτες βροχές για τις μεσογειακές χώρες.

Τα ονόματα των Υάδων ποικίλλουν στους διάφορους μυθογράφους. Η επικρατέστερη ίσως εκδοχή θέλει τα ονόματά τους να είναι τα εξής: Φάολα, Αμβροσία, Ευδώρα, Κορωνίς και Πολυξώ. Σε αυτές προστίθενται συνήθως η Θυώνη και η Προδίκη, θεωρούμενες ετεροθαλείς αδελφές των προηγουμένων, γιατί ήταν κόρες του Ύαντα ή του Άτλαντα από την Αίθρα. Κατά τον Ησίοδο, οι Υάδες ήταν πέντε: η Φαισύλη, η Κορωνίς, η Κλεεία [ή Κλειώ], η Φαιώ και η Ευδώρα. Για το Θαλή το Μιλήσιο οι Υάδες ήταν μόνο δύο, ενώ για τον Ευριπίδη τρεις. Ο Διόδωρος αναφέρει και τα ονόματα Φιλία, Κορωνίδα και Κλεις. Ο Φερεκύδης αναφέρει μόνο έξι απ' αυτές και τις καλεί Δωδωναίες Νύμφες και τροφούς του Διονύσου.

Οι Υάδες συγχέονται κάποτε με τις Νυσιάδες, Νύμφες που ήταν οι τροφοί του θεού Διονύσου, σε κάποιες παραδόσεις.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι Υάδες στο «Theoi.com»

Υαδες
Υάδες (αστρονομία)

Οι **Υάδες** (Hyades) στην αστρονομία είναι ένα ανοικτό αστρικό σμήνος στον αστερισμό Ταύρο. Είναι γνωστό και με τα ονόματά του από καταλόγους σμηνών, **[[Φιλιμπέρ Ζακ Μελότ|Melotte]] 25** (Mel 25) και **[[Κατάλογος Collinder|Collinder]] 50** (Col 50). Οι φωτεινότεροι αστέρες του σχηματίζουν ένα σχήμα «Λ» στον ουρανό, μαζί με τον ερυθρό γίγαντα Αλντεμπαράν, τον φωτεινότερο αστέρα σε όλο τον αστερισμό, που όμως στην πραγματικότητα δεν ανήκει στο σμήνος. Οι Υάδες θεωρούνται το πλησιέστερο αστρικό σμήνος στη Γη, σε απόσταση 153 έτη φωτός ή 47 παρσέκ (pc).

Για τον λόγο αυτό, η απόσταση των Υάδων ήταν ένας πολύ σημαντικός αριθμός για τους ερευνητές αστρονόμους, αφού ξεκινώντας από αυτή την απόσταση μπορούσαν να προσδιορίσουν τη γενικότερη κλίμακα αποστάσεων στον Γαλαξία, και από εκεί σε ολόκληρο το Σύμπαν. Τελικώς, ο αστρομετρικός δορυφόρος HIPPARCOS επιβεβαίωσε την παραπάνω τιμή.

Οι ουρανογραφικές συντεταγμένες του κέντρου του σμήνους είναι περίπου ορθή αναφορά 04h 27m και απόκλιση +15° 52′ (εποχή 2000,0). Το συνολικό φαινόμενο μέγεθος του σμήνους είναι +0,5. Η πραγματική μέση διάμετρος του σμήνους είναι περίπου 75 έτη φωτός (γωνιακή 330 λεπτά της μοίρας), αλλά η κυρίαρχη κεντρική του ομάδα είναι μόλις 10 έτη φωτός σε διάμετρο. Το Διάγραμμα Hertzsprung-Russell των Υάδων υποδεικνύει ότι η ηλικία των Υάδων είναι 625 ± 50 εκατομμύρια έτη. Πιθανότατα σχηματίσθηκαν από το ίδιο μοριακό νέφος με το σμήνος Φάτνη.

## Ιστορία
Επειδή φαίνονται εύκολα με γυμνό μάτι τις νύκτες, οι Υάδες ήταν γνωστές από την προϊστορική εποχή. Η αρχαιότερη αναφορά σε αυτές γίνεται στην Ιλιάδα. Ο πρώτος που σκέφθηκε να εντάξει αυτό το σμήνος σε κάποιο κατάλογο φαίνεται ότι υπήρξε ο Giovanni Batista Hodierna το έτος 1654. Ο Λιούις Μπος (Lewis Boss) απέδειξε πρώτος, το 1908, ότι αυτή η διάταξη των αστέρων ήταν αστρικό σμήνος. Ο Σαρλ Μεσιέ χρησιμοποιούσε αστρικούς χάρτες που περιείχαν και ονομάτιζαν τις Υάδες, αλλά δεν τις συμπεριέλαβε στον περίφημο κατάλογό του.

Για τη μυθική ιστορία του σμήνους και τη σχέση του με τις βροχές δείτε το άρθρο Υάδες (μυθολογία).

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες (από τους SEDS) 
* Εικόνα του σμήνους με τον πλανήτη Δία
* Το σμήνος στη βάση δεδομένων WEBDA - E. Paunzen (Πανεπιστήμιο Βιέννης)

Υάδες
Κατηγορία:Ταύρος (αστερισμός)
041
Ημιθέα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ημιθέα** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Θεότητα που λατρευόταν στο Κάσταβο της χερσονήσου της Καρίας. Εκεί υπήρχε ονομαστό ιερό της, στο οποίο πήγαιναν ασθενείς για να θεραπευθούν. Προσέφεραν στη θεά το «μελίκρατον» (μέλι με γάλα), ενώ οι ίδιοι απαγορευόταν να πίνουν κρασί. Επίσης, απαγορευόταν η είσοδος σε όσους είχαν φάει χοιρινό κρέας. Η Ημιθέα ήταν παλαιότερα γνωστή με το όνομα **Μολπαδία**.
# Κόρη του Κύκνου και της Προκλείας, αδελφή του Τένου. Η Ημιθέα αυτή ονομαζόταν και Αμφιθέα ή Λευκοθέα, ενώ από κάποιους ταυτιζόταν με την παραπάνω θεότητα της χερσονήσου της Καρίας.

Ημιθεα

Κατηγορία:Θεότητες της υγείας της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Τένεδος
Μελίβοια

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μελίβοια** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Μελίβοια του Ωκεανού: Κόρη του Ωκεανού, σύζυγος του Πελασγού και μητέρα του Λυκάονα. Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή, μητέρα του Λυκάονα ήταν η Νύμφη Κυλλήνη.
# Μελίβοια (Νιόβης): Μία από τις (7, 6 ή 10 κατά διάφορες πηγές) κόρες της Νιόβης και του Αμφίονα, η μόνη από αυτές που επέζησε (μαζί με τον άρρενα αδελφό της Αμύκλα) της οργής των θεών Αρτέμιδας και Απόλλωνα. Διέφυγε και βρήκε καταφύγιο στο Άργος, όπως και ο αδελφός της. Λέγεται ότι, για να μη θυμάται το φρικτό γεγονός, άλλαξε ακόμα και το ίδιο της το όνομα σε «Χλωρίς».

Επίσης, υπάρχουν τα τοπωνύμια:
* Μελίβοια (πόλη): Αρχαία ελληνική πόλη του φύλου Μάγνητες
* Μελίβοια Λάρισας: Ελληνικό χωριό στους πρόποδες του Κισσάβου
* Μελίβοια Ξάνθης: Κωμόπολη στον Ν. Ξάνθης

* Ο αστεροειδής 137 Μελίβοια (137 Meliboea) πήρε το όνομά του από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αριαράθεια

Η **Αριαράθεια** ήταν αρχαία πόλη της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. 

Κατά τον Στέφανο Βυζάντιο, η πόλη αυτή ιδρύθηκε στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. από τον βασιλιά της χώρας Αριαράθη του Δ', ο οποίος της έδωσε και το όνομά του. Η Αριαράθεια ήταν χτισμένη ανάμεσα στα Κόμανα και τη Σεβάστεια. Κατά τους χριστιανικούς χρόνους, απετέλεσε την έδρα επισκοπής της Μεγάλης Αρμενίας, που εξαρτιόταν όμως από τη Μελιτηνή.

Αριαρ
Αμπερώριο

Το **αμπερώριο** είναι πρακτική μονάδα μέτρησης του ηλεκτρικού φορτίου και εκφράζει τη ποσότητα ηλεκτρικού φορτίου που μεταφέρεται από ένα αγωγό όταν διαρρέεται από ρεύμα έντασης ενός αμπέρ σε χρόνο μιας ώρας. Ισούται με 3600 Κουλόμπ, το οποίο αντιστοιχεί σε ένα Κουλόμπ ανά δευτερόλεπτο.

Το διεθνές του σύμβολο είναι **Ah** ή **AHr** ή **A·h** ή **A h**.

Έτσι λέγοντας για παράδειγμα ότι ένας συσσωρευτής (ηλεκτρική μπαταρία) περιέχει 100 αμπερώρια σημαίνει πως μπορεί να δώσει ηλεκτρικό ρεύμα ενός αμπέρ επί 100 ώρες, ή 10 αμπέρ σε 10 ώρες, ή και 100 αμπέρ σε 1 ώρα.

## Βλέπε επίσης
*Κιλοβατώρα

Κατηγορία:Μονάδες ηλεκτρισμού
Κατηγορία:Μονάδες που δεν ανήκουν στο SI
Αμφίθεμις

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αμφίθεμις** ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της πριγκηποπούλας της Κρήτης Ακάλλης ή Ακακαλλίδας, η οποία ήταν θυγατέρα του Μίνωα και της Πασιφάης. Ο Αμφίθεμις είχε τρεις ομοθαλείς αδελφούς, τον Μίλητο, τον Γαράμα και τον Όαξο, ο πρώτος και ο τελευταίος από τους οποίους έδωσαν τα ονόματά τους σε αντίστοιχες πόλεις. Ο Αμφίθεμις, όταν μεγάλωσε, ερωτεύθηκε τη Νύμφη Τριτωνίδα και απέκτησαν μαζί δύο γιους, τον Νασάμωνα και τον Κάφαυρο ή Κεφαλίωνα.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες
Αμφιθεμις
Κατηγορία:Παιδιά του Απόλλωνα
Σήψη

**Σήψη** καλείται το σύνολο των μεταβολών στον μεταβολισμό και την αιμοδυναμική που είναι αποτέλεσμα γενικευμένης φλεγμονώδους αντίδρασης του ανθρώπινου οργανισμού σε λοιμώδη παράγοντα (βακτήριο, ιό, μύκητα ή παράσιτο). Έχει συχνή κατάληξη το θάνατο μέσω ανεπάρκειας πολλών οργάνων (Σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας) και μη αναστρέψιμη πτώσης της αρτηριακής πίεσης (σηπτικό σοκ).

Στη σήψη, παθογόνοι μικροοργανισμοί ή οι τοξίνες τους βρίσκονται στο αίμα ή τους ιστούς. Είναι ευρύτερος όρος από τη **σηψαιμία,** που συνδέεται με την παρουσία των μικροβίων και των τοξινών τους μόνο στο αίμα.

Τα συχνότερα παθογόνα μικρόβια που ευθύνονται για τη σηπτική κατάσταση είναι η Εσερίχια (*Escherichia coli*), η κλεμπσιέλλα (*Klebsiella*) και η ψευδομονάδα (*Pseudomonas aeruginosa*).

Η σήψη είναι συχνό ενδονοσοκομειακό νόσημα. Το ποσοστό ασθενών που καταλήγουν από τη σήψη κυμαίνεται από 20% έως 80%. Αφορά κυρίως τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, όπου αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου.

Η σήψη ως κλινική έννοια καθορίζεται από τις ακόλουθες κλινικές και εργαστηριακές παραμέτρους: **1)** πυρετός >38οC ή υποθερμία οC, **2)** ταχυκαρδία (περισσότερες από 95 σφύξεις το λεπτό), **3)** ταχύπνοια (περισσότερες από 20 αναπνοές το λεπτό), **4)** λευκοκυττάρωση.

Γενικευμένη φλεγμονώδης αντίδραση δεν αναπτύσσεται μόνο όταν υπάρχει λοίμωξη, αλλά μπορεί να προκύψει και σε άλλες καταστάσεις (όχι τόσο συχνά όσο σε έδαφος λοίμωξης) στις οποίες έχει συμβεί οξεία βλάβη ιστών, όπως: εγκαύματα, τραύματα, ισχαιμία, αιμορραγικό ή αναφυλακτικό σοκ, οξεία παγκρεατίτιδα.

## Βιβλιογραφία
* Davidson's "*Παθολογία*", ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 19η έκδοση, 2005.
* Antonelli M. "*Sepsis and septic shock*", J Chemother. 1999 Dec; 11(6), Review.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Παθολογία
Κατηγορία:Νεογνολογία
Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά
Ουάσινγκτον (αποσαφήνιση)

* Ουάσινγκτον ή Περιφέρεια της Κολούμπια ή Ουάσινγκτον Ντ. Σι: Η πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
* Ουάσινγκτον (πολιτεία): Η βορειοδυτική πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών
* Τζορτζ Ουάσινγκτον: Ο πρώτος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, προς τιμήν του οποίου ονομάστηκε και η πρωτεύουσα των ΗΠΑ

Με το όνομα *Ουάσινγκτον* υπάρχουν στις ΗΠΑ πολλές ακόμα πόλεις, κομητείες και βουνά.
Επιπλέον, το *Ουάσινγκτον* είναι διαδεδομένο επίθετο στις αγγλόφωνες χώρες.
Σπρίνγκφιλντ (αποσαφήνιση)

Το **Σπρίνγκφιλντ** είναι συνηθισμένο τοπωνύμιο στις ΗΠΑ (όπως και σε άλλες αγγλόφωνες χώρες).

* Το Σπρίνγκφιλντ είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας Ιλινόι.
* Υπάρχουν δεκάδες ακόμα πόλεις στις ΗΠΑ με το ίδιο όνομα. Οι σημαντικότερες είναι:

::Σπρίνγκφιλντ (Κολοράντο)
::Σπρίνγκφιλντ (Μασαχουσέτη)
::Σπρίνγκφιλντ (Μιζούρι)
::Σπρίνγκφιλντ (Οχάιο)
::Σπρίνγκφιλντ (Όρεγκον)
::Σπρίνγκφιλντ (Φλόριντα)
::Σπρίνγκφιλντ (Τζόρτζια)
::Σπρίνγκφιλντ Κεντάκι
::Σπρίνγκφιλντ Νεμπράσκα

* *Σπρίνγκφιλντ* λέγεται η φανταστική πόλη όπου ζουν οι χαρακτήρες της σειράς κινουμένων σχεδίων Σίμπσονς.
* Επίσης το Σπρίνγκφιλντ απαντάται και ως επώνυμο.
Mark IV

Το **Mark IV** ήταν ένα άρμα μάχης της κατασκευαστικής εταιρείας Foster και Metropolitan Carriage and Wagon Company του Ηνωμένου Βασιλείου που έλαβε μέρος στον Α'&nbsp;Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν μια βελτιωμένη έκδοση των προηγουμένων τύπων  Mark I, ΙΙ και&nbsp;III.
Κατασκευάστηκε σε δύο διαφορετικές παραλλάγες: Τα «*Male*» που ήταν εξοπλισμένα με 2 κανόνια κλεισμένα σε πυργίσκους και 4 πολυβόλα, προορίζονταν για επίθεση εναντίον θέσεων με ισχυρή οχύρωση και πυροβολικό,  και τα *Female* που είχαν 6 πολυβόλα και σχεδιάστηκαν για δράση εναντίον στρατιωτών και ελαφρών οχυρωμάτων.

## Ιστορικό
thumb|left|Βρετανικό τανκ Mark IV με επιμηκές το πίσω μέρος, ώστε να διασχίζει ευκολότερα τα χαρακώματα.
Οι Βρετανοί άρχισαν να το κατασκευάζουν τον Μάιο του 1917. Ήταν εντελώς βελτιωμένο και είχε πιο ενισχυμένη θωράκιση. Κατασκευάστηκαν συνολικά 1.220 άρματα. 420 τύπου Male, 595 Female και 205 χωρίς οπλισμό που χρησιμοποιήθηκαν ως οχήματα εφοδιασμού. Το *Mark&nbsp;IV* ήταν το περισσότερο κατασκευασμένο άρμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Στην Μάχη του Καμπρέ που έγινε το 1917 έλαβαν μέρος 467 τανκς του τύπου αυτού. Από τον Νοέμβριο του 1917 κυκλοφόρησε επίσης και ο τύπος Mark V που χρησιμοποιήθηκε μαζί με τον Mark ΙV.

## Σήμερα
Έξι άρματα τύπου Mark IV διατηρούνται έως σήμερα:

* Ένα Mark IV Female, F4 *Flirt II*, στο μουσείο *Museum of Lincolnshire Life*, στο Λίνκολν του Λίνκολνσάιρ της Αγγλίας, που βρίσκεται κοντά στο εργοστάσιο *William Foster & Co.* όπου είχαν κατασκευαστεί τα πρώτα άρματα αυτού του τύπου.
* Ένα Mark IV Male στο μουσείο *Bovington Tank Museum*.
* Ένα Mark IV Female στο Άσφορντ του Κεντ.
* Ένα Mark IV Male, *Lodestar III*, στο Βασιλικό Πολεμικό Μουσείο (*Musée Royal de l'Armée*) στις Βρυξέλλες.
* Ένα Mark IV Female στην αίθουσα ANZAC του Πολεμικού Μουσείου της Αυστραλίας.
* Το 1999 βρέθηκε ένα Mark IV Female, D51 *Deborah*, στο Φλεσκιέρ της Γαλλίας όπου και ανακτήθηκε. Είχε πάρει μέρος στην Μάχη του Καμπρέ όπου και είχε πέσει σε έναν κρατήρα από βομβίδα και είχε θαφτεί με χώματα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βρετανικά άρματα μάχης
Δήμος Αγίου Γεωργίου Θεσσαλονίκης

Ο **Δήμος Αγίου Γεωργίου** ήταν δήμος του Νομού Θεσσαλονίκης από το 1999 έως το 2010 με έδρα την Ασπροβάλτα. Το 2011 με το πρόγραμμα διοικητικής αναδιάρθρωσης "Καλλικράτης" συγχωνεύτηκε στο Δήμο Βόλβης. Ο Δήμος καταλάμβανε έκταση 65.866 στρεμμάτων στα ανατολικά του Νομού. Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2001, είχε πραγματικό πληθυσμό 5.466 κατοίκους, αριθμός που το 2011 έπεσε στους 4.450 κατοίκους.

Οι κάτοικοι του δήμου ασχολούνταν κυρίως με τον τριτογενή τομέα στα πλαίσια της μεγάλης τουριστικής κίνησης του δήμου. Ως αποτέλεσμα της κίνησης αυτής ο πληθυσμός του δήμου άγγιζε τις 50.000 σε περιόδους τουριστικής έξαρσης (θερινή περίοδος).
[thumb|left|Ο Ναός του Αγίου Γεωργίου στην [Ασπροβάλτα.]]

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 2 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δ.δ. Ασπροβάλτας ** -- η Ασπροβάλτα 
: ** Δ.δ. Βρασνών ** -- τα Νέα Βρασνά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
* Στοιχεία για το δήμο Αγίου Γεωργίου από το Υπουργείο Εσωτερικών 

Α
Ιστόγραμμα

right|thumb|Παράδειγμα ιστογράμματος για τα ύψη 31 δέντρων κερασιάς
Το **ιστόγραμμα** είναι γραφική απεικόνιση στατιστικών συχνοτήτων περιοχών τιμών ενός μεγέθους. Σχηματίζεται από παρακείμενα ορθογώνια. Η επιφάνεια κάθε ορθογωνίου είναι μέτρο της συχνότητας εμφάνισης της συγκεκριμένης περιοχής τιμών ενώ το ύψος του ισούται με το λόγο της συχνότητας προς το εύρος των τιμών που αντιπροσωπεύει το ορθογώνιο. Πρόκειται για τη συνηθέστερη επιλογή γραφικής παράστασης συνεχών μεταβλητών.Στα συνεχή δεδομένα, οι τιμές της μεταβλητής ομαδοποιούνται και οι ομάδες διατάσσονται στον οριζόντιο άξονα κατ΄αύξουσα σειρά. Στη συνέχεια από κάθε ομάδα υψώνουμε ορθογώνια ,το ύψος των οποίων αντιστοιχεί στη συχνότητα κάθε ομάδας.

## Φωτογραφία
right|thumb
right|thumb|Ιστόγραμμα φωτεινότητας της φωτογραφίας με το λουλούδι.
Σε πολλές ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, το ιστόγραμμα χρησιμοποιείται ως μέτρο αξιολόγησης της κατανομής των διαφορετικών χρωματικών τόνων μίας εικόνας. Το συνολικό Ιστόγραμμα είναι ο μέσος όρος των Ιστογραμμάτων κάθε καναλιού χρώματος (κόκκινο, πράσινο, μπλε- RGB) μιας εικόνας.

Σε ένα ιστόγραμμα, ο Χ άξονας αντιπροσωπεύει την κλίμακα έντασης (0 έως 255 σε ένα σύστημα των 8 bit). Ο Υ άξονας μετρά τον αριθμό από pixels στην εικόνα που έχουν μια ορισμένη τιμή έντασης (την αντίστοιχη του Χ άξονα).

Τα ιστογράμματα επεξηγούν, με μορφή γραφήματος, τη φωτεινότητα και τα χαρακτηριστικά αντίθεσης μιας εικόνας, δηλαδή αν υπάρχουν και πόσα pixel με κάποια δεδομένη τιμή έντασης. Όμως δεν δίνει πληροφορίες για την θέση των pixel μέσα στην εικόνα.

## Πηγές
* http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C100/493/3203,13011/ 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Στατιστικές μέθοδοι
Κατηγορία:Ψηφιακή Επεξεργασία Εικόνας
Δήμος Καλλιθέας Θεσσαλονίκης

Ο **Δήμος Καλλιθέας** ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ωραιοκάστρου. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού και συνόρευε με τους δήμους Αγίου Αθανασίου, Μυγδονίας, Ωραιοκάστρου και Εχεδώρου καθώς και με τους δήμους Πικρολίμνης και Γαλλικού   του νομού Κιλκίς. Καταλάμβανε έκταση 97.494 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 6.096 κατοίκους. Έδρα του ήταν ο Πεντάλοφος.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δ.δ. Πενταλόφου ** -- ο Πεντάλοφος 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μεσαίου Θεσσαλονίκης|Δ.δ. Μεσαίου]] **   
::* το Μεσαίο
::* το Μονόλοφο 
::* το Πετρωτό   
: ** Δ.δ. Νέας Φιλαδελφείας ** -- η Νέα Φιλαδέλφεια 
: ** Δ.δ. Νεοχωρούδας ** -- η Νεοχωρούδα 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
* Στοιχεία για το δήμο Καλλιθέας από το Υπουργείο Εσωτερικών 

Κ
Ξέφωτο (οχυρό του Χίτλερ)

Το **Ξέφωτο** (γερμ. *Waldwiese*, *Βάλντ-βίζε*, *λιβάδι στο δάσος*) ήταν το κωδικό όνομα ενός μυστικού καταφυγίου του Χίτλερ με προορισμό την τέλεση των εργασιών του (γερμ. *Führerhauptquartier*) την ώρα που γινόταν πόλεμος. Κτίστηκε κατά την διάρκεια της προετοιμασίας για την Μάχη της Γαλλίας στα τέλη του 1939 / Αρχές του 40. Βρίσκεται στο σημερινό κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο κοντά στην πόλη Γκλαν-Μινχβάιλερ και μεταξύ των πόλεων Κούζελ και Ράμσταϊν.

Οι εργασίες ανέγερσης ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1939 και έγιναν σχεδόν αποκλειστικά από την στρατιωτική οικοδομική εταιρεία *Οργάνωση Τοτ*, ενώ βοήθησαν και μερικά άλλα πολιτικά συνεργεία. Μέχρι τον Απρίλιο του 1940 αποπερατώθηκαν τρία οχυρά καταφύγια συνολικής επιφάνειας 285&nbsp;m² καθώς και μια παράγκα επιφάνειας 96&nbsp;m². 

Οι προσωπικοί χώροι του Χίτλερ βρίσκονταν βόρεια της συνοικίας Μπετενχάουζεν. Το οχυρωμένο κτήριο των ασυρματιστών είχε μορφή κατοικίας για να μην προσελκύει την προσοχή και βρισκόταν στο κέντρο. Τα γκαράζ για φορτηγά και αυτοκίνητα μαζί με ένα οχυρό καταφύγιο και ένα στρατώνα για περίπου 60 άνδρες καθώς επίσης και ένα ξύλινο πύργο παρακολούθησης βρίσκονταν στο νοτιοδυτικό προάστιο της περιοχής Γκλαν-Μινχβάιλερ.

Μέχρι τον Απρίλιο του 1944 είχαν χρησιμοποιηθεί 4.250&nbsp;m³ σκυρόδεμα, ενώ είχαν καταναλωθεί 38.750 «*μεροκάματα*». Ένα *μεροκάματο* αντιστοιχούσε στην ώρα εργασίας ενός εργάτη για μια ημέρα. Στην οικοδομή αυτή απασχολούνταν ένα πλήθος από εργάτες. Συγκεκριμένα:

Το καταφύγιο *Ξέφωτο* δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ, ούτε και ο Χίτλερ το χρησιμοποίησε. Τον Απρίλιο του 1945 η 76η US-Infanteriedivision το ανακάλυψε και το βρήκε ανέπαφο. Οι Αμερικανοί το ανατίναξαν το καλοκαίρι του 1946, ενώ τα κομμάτια του μπετόν χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση άλλων οικοδομών, λόγω έλλειψης οικοδομικών υλικών στη  μεταπολεμική Γερμανία.

## Πηγές
* Franz W. Seidler,  Dieter Zeigert: *„Die Führerhauptquartiere- Anlagen und Planungen im Zweiten Weltkrieg“* 
* P. Hoffmann: *„Die Sicherheit des Diktators“* 
* Franz W. Seidler: *„Fritz Todt – Baumeister des Dritten Reiches“*
* Percy Ernst Schramm (Hrsg.): *„Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrnacht (Wehrmachtführungsstab)“*. 1961
* BA-MA, RW 19/ 686, Blatt 2, Befehl OKW/ WFA 01. Juni 1940

Κατηγορία:Ρηνανία-Παλατινάτο
Δήμος Εγνατίας Θεσσαλονίκης

Ο **Δήμος Εγνατίας** ήταν δήμος του Νομού Θεσσαλονίκης από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον Προφήτη. Το 2011 με το πρόγραμμα διοικητικής αναδιάρθρωσης "Καλλικράτης" συγχωνεύτηκε στο Δήμο Βόλβης. Ο δήμος εκτεινόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού ανάμεσα στις λίμνες Βόλβη και Κορώνεια και καταλάμβανε έκταση 115.147 στρεμμάτων. Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2001 είχε (πραγματικό) πληθυσμό 3.134 κατοίκους.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Προφήτου Θεσσαλονίκης|Δ.δ. Προφήτου]] **
::* ο Προφήτης 
::* η Μικροκώμη  
: ** Δ.δ. Ευαγγελισμού ** -- ο Ευαγγελισμός 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Νυμφοπέτρας Θεσσαλονίκης|Δ.δ. Νυμφοπέτρας]] ** 
::* η Νυμφόπετρα 
::* το Βαϊοχώρι  
: ** Δ.δ. Σχολαρίου ** -- το Σχολάρι 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Εγνατίας  από το Υπουργείο Εσωτερικών 

Ε
Υρμίνη (αρχαία πόλη)

Η **Υρμίνη** ή *Ύρμινα* ή *Όρμινα* ήταν πόλισμα της αρχαίας Ηλείας.

Ιδρύθηκε από Πελασγούς πρωτοέλληνες. Ήταν πόλη των Επειών. Βρισκόταν δίπλα στο ακρωτήριο της Κυλλήνης και κοντά σε αυτό του Αράξου, στα αρχαία σύνορα Αχαΐας και Ηλείας. Οικιστής της ήταν ο Άκτορας, γιος του Φόρβαντα, εγγονός του Λαπίθη και αδελφός του ήταν ο βασιλιάς Αυγείας.

Η πόλη ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της μητέρας του Υρμίνης, η οποία ήταν κόρη του Επειού. Η Υρμίνη συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο υπό την αρχηγία του βασιλιά Αμαρυγκείδη μαζί με τους άλλους Επειούς.

Η θέση της αρχαία πόλης έχει βρεθεί κοντά στο σημερινό Κουνουπέλι και στον Δήμο Βουπρασίας, 9 χιλιόμετρα από την Βάρδα. Στην θέση υπάρχουν κατάλοιπα ενετικών κτισμάτων και κάστρου, και κατάλοιπα του πελασγικού τείχους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Βουπρασίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία
Εφύρα

Με το όνομα **Εφύρα** ήταν γνωστές οι παρακάτω

*Εφύρα Ηλείας, πόλη της αρχαίας Ηλείας
*Εφύρα Κορίνθου, πόλη της αρχαίας Κορίνθου
*Εφύρα Θεσπρωτίας, πόλη της αρχαίας Θεσπρωτίας
*Εφύρα Θεσσαλίας, πόλη της αρχαίας Θεσσαλίας
*Εφύρα Αιτωλίας, πόλη της αρχαίας Αιτωλίας
*Εφύρα (μυθολογία), μυθική βασίλισσα της Κορινθιακής Εφύρας, κόρη του Ωκεανού και της Θέτιδας.

Σήμερα, Εφύρα λέγεται και ένα
*Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Πηνείας στην Ηλεία.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αμπίτταρες

Στην ελληνική αρχαιότητα **αμπίτταρες** ονομάζονταν οι είλωτες εκείνοι της Σπάρτης που υπηρετούσαν τους οπλίτες Σπαρτιάτες κατά τη διάρκεια της μάχης. Συνώνυμη λέξη του όρου αυτού θεωρούνταν και η προσωνυμία "**αμφίσταντες**".

Κατά την περίφημη Μάχη των Πλαταιών ο κάθε Σπαρτιάτης οπλίτης είχε στην προσωπική υπηρεσία του επτά αμπίτταρες, ο επικεφαλής των οποίων λεγόταν "θεράπων" και εκτελούσε χρέη υπασπιστού. Κάθε δε περίοικος οπλίτης εξυπηρετούνταν από ένα μόνο αμπίτταρα.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικό Ηλίου* τ.3ος, σ.558

Κατηγορία:Σπαρτιατικός στρατός
Δήμος Καλλιθέας Ρόδου

Ο **Δήμος Καλλιθέας** ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 – 2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού της Ρόδου. Η περιοχή αυτή κατά την αρχαιότητα αποτελούσε έκταση της πόλης κράτους Ιαλυσού. Καταλάμβανε έκταση 109.750 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 10.251 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Φαληράκι.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 3 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δημοτικό διαμέρισμα Καλυθιών ** 
::* το Φαληράκι
::* οι Καλυθιές 
: ** Δημοτικό διαμέρισμα Κοσκινού **  
::* τα Κοσκινού  
::* οι Αμμούδες 
::* τα Βρυσιά 
::* το Τσαΐρι  
: ** Δημοτικό διαμέρισμα Ψίνθου ** 
::* η Ψίνθος 
## Δήμαρχος
Ο Ιωάννης Ιατρίδης διατέλεσε δήμαρχος από το 1999 ως το 2010, έχοντας εκλεγεί για πρώτη φορά το 1998 με ποσοστό 55%. Επανεξελέγη το 2002 με ποσοστό 60% και το 2006 με ποσοστό 54%. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου 
*  Στοιχεία για το δήμο Καλλιθέας από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Ιστότοπος για το Δημαρχείο του Δήμου Καλλιθέας

## Παραπομπές


Καλλιθεα
Νέος Πύργος Ευβοίας

Ο **Νέος Πύργος** είναι χωριό στη βορειοδυτική πλευρά της Εύβοιας (απέναντι από τη Φθιώτιδα) και στον μυχό του Όρμου Ωρεών. Βρίσκεται επί της οδού Ιστιαίας - Αιδηψού, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων δυτικά από τους Ωρεούς. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού, του οποίου αποτελεί ομώνυμη κοινότητα. 

## Ιστορική αναδρομή
Μέχρι το 1925 η τοποθεσία στην οποία σήμερα βρίσκεται ο Νέος Πύργος ήταν μια άγρια περιοχή που άφηνε μάλλον αδιάφορους τους κατοίκους των Ωρεών και της Ιστιαίας. Το χωριό ιδρύθηκε το 1924 όταν οι πρόσφυγες που έφθασαν με την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 στην Αιδηψό από το χωριό Πύργος κοντά στην Κωνσταντινούπολη (σήμερα Κεμέρ Μπουργκάς - *Kemerburgaz*), διάλεξαν τον τόπο αυτό για να κατοικήσουν. Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα το χωριό και που αγόρασε το κράτος για να εγκατασταθούν οι πρόσφυγες.

Ο οικισμός ξεκίνησε να χτίζεται το 1925 με σύγχρονες πολεοδομικές προδιαγραφές (οικοδομικά τετράγωνα). Σε λίγα χρόνια η περιοχή μετατράπηκε σε πρότυπη αγρόπολη του ελληνικού κράτους, ακολουθώντας τις ρωσικές προδιαγραφές των αγροπόλεων. Τα ακαλλιέργητα μέχρι τότε εδάφη μετατράπηκαν σε παραγωγικό πόρο για τη βόρεια Εύβοια. 

## Ο σύγχρονος Νέος Πύργος
Ο σύγχρονος Νέος Πύργος βρίσκεται χτισμένος κατά μήκος ακτής στον Βόρειο Ευβοϊκό κόλπο. Σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου από τον Νέο Πύργο βρίσκεται η παραλία της Νησιώτισσας. 

Σήμερα ο Νέος Πύργος, με 786 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011), είναι σχεδόν ενωμένος με τους Ωρεούς. Με τα χωριά Ωρεοί, Καστανιώτισσα και Ταξιάρχη συγκροτούν τη **Δημοτική Ενότητα Ωρεών** (τέως Δήμο Ωρεών), με συνολικό πληθυσμό 3.017 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011.

Ο Νέος Πύργος διαθέτει σήμερα ξενοδοχεία όλων των κατηγοριών, καθώς και πολλές ενοικιαζόμενες μικρές και μεγάλες γκαρσονιέρες. Πολυάριθμες είναι επίσης οι ψαροταβέρνες, οι ψησταριές, τα ουζερί, οι πιτσαρίες, και τα κέντρα διασκέδασης με ζωντανή και μη μουσική. Το λιμανάκι του μπορεί να φιλοξενήσει μικρά κυρίως σκάφη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Πύλος Ηλείας

Η **Πύλος** ήταν πόλη-κράτος της αρχαίας Ηλείας.

Βρισκόταν στην αρχαία Τριφυλία μεταξύ των ποταμών Πηνειού και Σελλήεντα, κοντά στην Εφύρα. Βρισκόταν συχνά σε αντιπαράθεση και πολέμους με την γειτονική Πίσα η οποία κατά καιρούς υπαγόταν στο κράτος της Πύλου. Πύλιοι είχαν πάρει μέρος και στον Τρωικό πόλεμο. 

Η θέση της αρχαίας πόλης τοποθετείται στην περιοχή του σημερινού χωριού Αγραπιδοχώρι.

## Ιστορία
Τόπος όπου ο Άδης προστρέχει σε βοήθεια των κατοίκων, όταν εκείνοι πολεμούν εναντίον του Ηρακλή, οπότε και πληγώνεται στην πλάτη από το βέλος του. Μετά τον τραυματισμό του πηγαίνει στον Όλυμπο προκειμένου να τον γιατρέψει ο Παιών.
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Στρατιά Αιγαίου

Η **Στρατιά Αιγαίου** (), η οποία στο παρελθόν ονομαζόταν **4η Στρατιά** (4. Ordu), είναι μία από τις τέσσερις στρατιές του τουρκικού στρατού. Στη δικαιοδοσία της «Διοίκησης Στρατιάς Αιγαίου» (Ege Ordusu Komutanlığı) υπόκεινται όλες οι δυτικές ακτές της Τουρκίας και έχει έδρα τη Σμύρνη. Σχηματίστηκε τον Ιούλιο 1975 με αφορμή την πολιτική αστάθεια της Ελλάδας.

## Αποστολή
Η αποστολή της είναι να προστατεύσει τα δυτικά σύνορα του Αιγαίου, από την απειλή του ελληνικού στρατού στα νησιά. Η Ελλάδα είναι κατά της ύπαρξης της Στρατιάς Αιγαίου, καθώς αποτελεί απειλή για τα ελληνικά νησιά, και τα σύνορά της, αναφέροντας τις ισχυρές αμφίβιες δυνάμεις της στρατιάς, που είναι επιθετικού χαρακτήρα. Η Τουρκία διατηρεί αυτές τις δυνάμεις καθώς τις θεωρεί αμυντικές, ενώ χρησιμεύουν στην εκπαίδευση του τουρκικού στρατού.

## Ασκήσεις
Η στρατιά σε συχνή βάση δεσμεύει περιοχές του Αιγαίου για ασκήσεις. Για τις περισσότερες ασκήσεις η Ελλάδα κατηγορεί την Τουρκία για παραβίαση του εθνικού της χώρου, αλλά η Τουρκία αρνείται τις κατηγορίες.

Σε ετήσια βάση πραγματοποιείται η άσκηση EFES (το όνομα προέρχεται από την πόλη της Εφέσου στην Σμύρνη) το σενάριο της οποίας αφορά στην απόβαση και κατάληψη νησιών.

## Διάρθρωση
Η επιχειρησιακή διάρθρωση της Στρατιάς Αιγαίου είναι η εξής:

* Στρατιά Αιγαίου, με έδρα τη Σμύρνη
** Τουρκική Ειρηνευτική Δύναμη Κύπρου, με έδρα την ΤΔΒΚ
** 1η Ταξιαρχία Εκπαίδευσης Πεζικού, με έδρα τη Μαγνησία
** 3η Ταξιαρχία Εκπαίδευσης Πεζικού, με έδρα την Αττάλεια
** 11η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού, με έδρα το Ντενιζλί
** 19η Μηχανοποιημένη Ταξιαρχία Πεζικού, με έδρα το Αδραμύττιο
** 57η Ταξιαρχία Εκπαίδευσης Πυροβολικού, με έδρα τη Σμύρνη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Turkey and Greece: Time to Settle the Aegean Dispute, crisisgroup.org

 
Αιγαιου Στρατια
Αιγαιου Στρατια