open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βέρα του Μαυροβουνίου

H **Βέρα** (σερβ. *Vjera Petrović-Njegoš/Вјера Петровић-Његош*, 22 Φεβρουαρίου 1887 - 31 Οκτωβρίου 1927) του Οίκου των Πέτροβιτς-Νιέγκος ήταν πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1887 στη Ριέκα Σρνογιέβιτσα, και ήταν το ενδέκατο παιδί και η όγδοη κόρη του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου και της Μιλένα Βούκοτιτς. 

Λίγες πληροφορίες είναι γνωστές γι' αυτήν. Τόσο αυτή όσο και η μεγαλύτερη αδελφή της, Ξένια, δεν έλαβαν εκπαίδευση στο Ινστιτούτο Σμόλνυ της Αγίας Πετρούπολης, όπως οι έξι μεγαλύτερες αδελφές τους, αλλά έλαβαν κατ' οίκον εκπαίδευση. Περιγράφηκε ως κομψή και ευαίσθητη, αλλά περισσότερο ευαίσθητη και δειλή και όχι τόσο ενεργητική όσο οι μεγαλύτερες αδελφές της. 

Αγαπούσε τη ζωγραφική, αλλά έμεινε γνωστή για τη βοήθεια που προσέφερε στους τραυματίες μιας έκρηξης στο λιμάνι του Μπαρ και έλαβε μετάλλιο για τη δράση της.

Παρά τις ελπίδες του πατέρα τους για γάμους με μέλη της ρωσικής αυτοκρατορικής οικογένειας, όπως συνέβη με τις αδελφές τους Μιλίτσα και Αναστασία, η Βέρα και η Ξένια δεν παντρεύτηκαν ποτέ και σαν αδελφές ήταν πολύ κοντά.

Το 1918 ο πατέρας της εκθρονίστηκε και μετακόμισε με τους γονείς της και τη Ξένια στη Γαλλία, όπου ανέλαβε ανθρωπιστική δράση. 

Πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 1927 στην Αντίμπ σε ηλικία 40 ετών. Ενταφιάστηκε με τους γονείς της και τη Ξένια στο Σανρέμο της Ιταλίας, αλλά οι σοροί τους αργότερα μεταφέρθηκαν στη Μονή του Τσέτινιε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος
Εκκλησία Αγίων Πέτρου και Παύλου (Σταροτσερκάσκαγια)

Η **Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου** (), επίσης γνωστή ως **Εκκλησία Πετροπαβλόφσκ** () είναι ρωσική ορθόδοξη εκκλησία στη στανίτσα της Σταροτσερκάσκαγια, στο Ραγιόν του Ακσάι, στο Όμπλαστ του Ροστόφ, στη Ρωσία, η οποία ανεγέρθηκε το 1751. Αποτελεί μία από τις παλαιότερες ως προς την ημερομηνία ανέγερσής της εκκλησίες στο Όμπλαστ του Ροστόφ.

## Ιστορία
Η μικρή ξύλινη Εκκλησία Αγίων Πέτρου και Παύλου στο Τσερκάσκ αναφέρεται για πρώτη φορά εντός επίσημων εγγράφων το 1692. Έπειτα από την καταστροφή της πόλης λόγω πυρκαγιάς το 1744, η Αυτοκράτειρα της Ρωσίας, Ελισάβετ Α΄, απέστειλε δέκα χτίστες και σοβατζήδες για την ανέγερση νέας εκκλησίας στη θέση της παλαιότερης, στον τοπικό αταμάνο Ντανίλ Εφρέμοφ το 1749, κατασκευή την οποία και ολοκλήρωσαν εντός σύντομου χρονικού διαστήματος Το 1751, Θεία Λειτουργία έλαβε χώρα εντός της νεόδμητης εκκλησίας στο πλαίσιο των θυρανοιξίων της εκκλησίας, καθώς και του παρεκκλησίου της, αφιερωμένου στον Άγιο Ιωάννη τον Στρατιώτη.

Κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, εντός της νεόδμητης εκκλησίας, έλαβε χώρα η βάπτιση του Αταμάνου Ματφέι Πλατόφ. Τον Αύγουστο του 2013, πινακίδα με σχετική αναφορά κειμένου τοποθετήθηκε επί των τοίχων της εκκλησίας:

:*Εδώ, στην Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου, το 1753, έλαβε χώρα η βάπτιση του Ματφέι Πλατόφ, Αταμάνου της Στρατιάς του Ντον, ήρωα του [[Πατριωτικός Πόλεμος του 1812|Πατριωτικού Πολέμου του 1812]] και [[Στρατηγός Ιππικού|Στρατηγού Ιππικού]].*

Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, η εκκλησία έπαυσε να λειτουργεί, με συνέπεια, σταδιακά, η κατάσταση διατήρησής της να ξεκινήσει να χειροτερεύει. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, το κτίριο βρισκόταν σε πολύ κακή κατάσταση διατήρησης, καθώς ο θόλος του είχε καταστραφεί, όπως και τα πλευρικά ιερά του, ενώ το κωδωνοστάσιό του είχε κατεδαφιστεί ολοκληρωτικά. Το 1975, εργασίες αναπαλαίωσης της Εκκλησίας των Αγίων Πέτρου και Παύλου ξεκίνησαν, ωστόσο, λόγω ανεπαρκούς χρηματοδότησης, σταμάτησαν. Το 2004, οι εργασίες ξεκίνησαν εκ νέου μέσω σχετικής χρηματοδότησης που παρείχε η τοπική περιφερειακή διοίκηση. Το 2008, το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών αναπαλαίωσης είχε ολοκληρωθεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Σταροτσερκασκαγια
Λεωφόρος 30ής Οκτωβρίου (Θεσσαλονίκη)

Η **Λεωφόρος 30ής Οκτωβρίου** είναι κεντρικός οδικός άξονας της Θεσσαλονίκης. Ξεκινάει από τον Λευκό Πύργο ως συνέχεια της Λεωφόρου Νίκης και συνεχίζει ως Λεωφόρος Μεγάλου Αλεξάνδρου από τη διασταύρωση με την Λεωφόρο Γ' Σεπτεμβρίου. Έλαβε το όνομά της σε ανάμνηση της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης στις 30 Οκτωβρίου 1944.

Επί της Λεωφόρου βρίσκεται το Μνημείο της Απελευθέρωσης 1944, το Μνημείο του Σωκράτη Καραντινού και το Βασιλικό Θέατρο (Ελλάδα).

## Παραπομπές


30ης Οκτωβριου
Εκκλησία Αγίου Δημητρίου (Νοβοτσερκάσκ)

Η **Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου** () είναι ρωσική ορθόδοξη εκκλησία στο Νοβοτσερκάσκ της Ρωσίας, αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο. Βρίσκεται εντός του κοιμητηρίου της πόλης, λόγος για τον οποίον, ορισμένες φορές, αναφέρεται και ως **Κοιμητηριακή Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου**.

## Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου του 1810, μία ξύλινη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο καθαγιάστηκε εντός του χώρου του κοιμητηρίου της πόλης. Η συγκεκριμένη ξύλινη εκκλησία υφίστατο έως το 1861. Το 1857, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας του Αταμάνου των Κοζάκων του Ντον, Τσομούτοφ, και του Αρχιεπισκόπου του Ντον και Νοβοτσερκάσκ, Ιωάννη, ξεκίνησαν εργασίες κατασκευής λιθόδμητης εκκλησίας, η οποία, στη συνέχεια, θα αντικαθιστούσε την παλαιότερη ξύλινη. Η ανέγερση της συγκεκριμένης εκκλησίας χρηματοδοτήθηκε από Κοζάκους του Ντον, καθώς και αριθμό εμπόρων, ενώ οι σχετικές εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1859. Υπεύθυνος για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της νέας εκκλησίας ήταν ο εγνωσμένης αξίας αρχιτέκτονας Ιβάν Βάλπρεντε.

Το 1901, ενοριακή σχολή εγκαινιάστηκε εντός των χώρων της εκκλησίας, η οποία και συνεχίζει, έως σήμερα, την λειτουργία της. Παράλληλα, εντός των χώρων της εκκλησίας, υπήρχε, επίσης, παρεκκλήσιο αφιερωμένο στη μνήμη των Κοζάκων οι οποίοι απεβίωσαν κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Εντός του παρακείμενου κοιμητηρίου ήσαν θαμμένοι, μεταξύ άλλων, ο πρώτος εκλεγείς Αταμάνος των Κοζάκων του Ντον από την περίοδο βασιλείας του Πέτρου Α΄, Αλεξέι Καλέντιν (ο τάφος του οποίου δεν έχει διασωθεί), ο ιστορικός της Περιοχής του Ντον, Β. Σουχορούκοφ, ο υιός του Αταμάνου, Μ. Γ. Τσομούτοφ, καθώς και άλλοι. Μεταξύ των σωζόμενων έως σήμερα τάφων περιλαμβάνονται, παρότι λεηλατημένοι ή κατεστραμμένοι, εκείνοι του Στρατηγού Χρεστσατίσκι, του Στρατηγού Λιουτένσκοφ, καθώς και άλλων.

Το 1920, έπειτα από την εγκαθίδρυση του σοβιετικού καθεστώτος στο Νοβοτσερκάσκ, η εκκλησία δεν έπαυσε την λειτουργία της, συνεχίζοντας, αδιαλείπτως, τη θρησκευτική δραστηριότητά της. Το 1999, η εκκλησία καθαγιάστηκε, ενώ, παράλληλα, κοσμήθηκε περαιτέρω με την προσθήκη έξι νέων καμπανών, και εργασίες αναπαλαίωσης του συνόλου του κτιρίου έλαβαν χώρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Νοβοτσερκασκ
Οδός Αγίων Πάντων (Θεσσαλονίκη)

Η **Οδός Αγίων Πάντων** είναι κεντρικός οδικός άξονας του Δήμου Θεσσαλονίκης, στην περιοχή της Ξηροκρήνης.

Η οδός ξεκινάει από την οδό Μοναστηρίου, στο ύψος του Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού Θεσσαλονίκης και καταλήγει στη Λεωφόρο Μίκη Θεοδωράκη. Έλαβε το όνομά της από τον ιστορικό Ιερό Ναό Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης. Στην αρχή της οδού βρίσκεται ο Σταθμός Μετρό ''Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός'' καθώς και η σιδηροδρομική γέφυρα των Αγίων Πάντων.

Επί της οδού Αγίων Πάντων βρίσκεται το Πνευματικό Κέντρο Ιερού Ναού Αγίων Πάντων που εγκαινιάστηκε τον Οκτώβριο του 2013 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

## Παραπομπές


Αγιων Παντων
Πρωτάθλημα Basket League Κύπρου Ανδρών 2019-2020

Η **Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2019–20** αποτέλεσε την 65η διοργάνωση από την ίδρυση της Α' Κατηγορίας Κύπρου, ενώ αποτέλεσε την 53η υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθόσφαιρας. Το πρωτάθλημα διεκόπη λόγω της πανδημίας COVID-19.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 9 ομάδες οι οποίες αναμετρώνται τρεις φορές μεταξύ τους στην κανονική περίοδο. Οι πρώτες τέσσερις συμμετέχουν στα πλέι-οφ. Η τελευταία ομάδα στο τέλος της κανονικής περιόδου διαβαθμίζεται στη Β1 κατηγορία. Τη θέση στο νέο πρωτάθλημα παίρνει η πρωταθλήτρια της Β1 κατηγορίας. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στη διοργάνωση Basketball Champions League και η κυπελλούχος ομάδα στο FIBA Europe Cup. Και οι δύο διοργανώσεις ανήκουν στην FIBA.

## Συμμετέχουσες Ομάδες
Οι ακόλουθες 9 ομάδες (με αλφαβητική σειρά) αγωνίστηκαν στην Α' Κατηγορία Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κύπρου κατά τη διάρκεια της περιόδου 2019-20:

* Πετρολίνα ΑΕΚ
* Προτέας ΕΚΑ ΑΕΛ
* ΑΠΟΕΛ
* Απόλλων Λεμεσού
* ΑΠΟΠ Πάφου
* Ένωσις Θυέλλης Αναγεννήσεως Έγκωμης (ΕΘΑ Έγκωμης)
* Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (ΕΝΠ)
* Κεραυνός Στροβόλου
* Ομόνοια Λευκωσίας

## Α' Φάση

## Β' Φάση

## Εναπομείνουσες Αγωνιστικές

### 25η Αγωνιστική
Ομόνοια Λευκωσίας - Κεραυνός Στροβόλου                            Ρεπό: Ένωσις Νέων Παραλιμνίου

Προτέας ΕΚΑ ΑΕΛ - ΑΠΟΠ Πάφου

ΕΘΑ Έγκωμης - Πετρολίνα ΑΕΚ

ΑΠΟΕΛ - Απόλλων Λεμεσού

### 26η Αγωνιστική
Ένωσις Νέων Παραλιμνίου - ΑΠΟΕΛ                                      Ρεπό: ΑΠΟΠ Πάφου

Απόλλων Λεμεσού - ΕΘΑ Έγκωμης

Πετρολίνα ΑΕΚ - Ομόνοια Λευκωσίας

Κεραυνός Στροβόλου - Προτέας ΕΚΑ ΑΕΛ

### 27η Αγωνιστική
ΑΠΟΠ Πάφου - Κεραυνός Στροβόλου                                     Ρεπό: ΑΠΟΕΛ 

Προτέας ΕΚΑ ΑΕΛ - Πετρολίνα ΑΕΚ

Ομόνοια Λευκωσίας - Απόλλων Λεμεσού

ΕΘΑ Έγκωμης - Ένωσις Νέων Παραλιμνίου

Είχαν απομείνει και οι αγώνες των Play Off



2019 2020
Πρωταθλημα Κυπρου Α Ανδρων 2019 2020
Πρωταθλημα Κυπρου Α Ανδρων 2019 2020
Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ

Το **Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ** είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την ΕΠΟΠΛ.. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΕΠΟΠΛ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών με 7 κατακτήσεις.

Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την ΕΠΟΠΛ στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΕΠΟΠΛ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.

Το Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.

## Δομή
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 11 ομάδες. Διεξάγονται δύο γύροι όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας.  Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι υπόλοιπες ομάδες που τερματίζουν στις ψηλές θέσεις της βαθμολογίας (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ)  συμμετέχουν (αν το επιθυμούν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ. 

## Ομάδες

Οι ομάδες που συμμετέχουν στο Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ 2025-26 είναι:

*ΑΠΟΠ Παλαιχωρίου
*ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών
*Εθνικός Δευτεράς
*Ένωση Νέων Αγίας Βαρβάρας
*Ευαγόρας Παλληκαρίδης Αγίων Τριμιθιάς
*ΘΟΙ Καπέδων
*Λένας Χανδριών
*Ο Κορμακίτης
*Παρθενών Προσφύγων Λατσιών
*Ροτσίδης Μάμμαρι
*Σταυραετός Κλήρου

## Οι πρωταθλήτριες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. Την περίοδο 1963-64 το πρωτάθλημα δεν διεξήχθη λόγω των δικοινοτικών διαταραχών. Το πρωτάθλημα τις περιόδους 2019-20 και 2020-21 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.

## Κατακτήσεις ανά ομάδα

## Δείτε επίσης
* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
* Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
* Κύπελλο ΕΠΟΠΛ

Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Μεσκάλ

μικρογραφία|200px|Μπουκάλι με Μεσκάλ
Το **μεσκάλ** είναι ένα αποσταγμένο αλκοολούχο ποτό, το οποίο φτιάχνεται από αγαύη χωρίς διάκριση σε είδος. Είναι το εθνικό ποτό του Μεξικού. Η λέξη Μεσκάλ προέρχεται από τη λέξη mexcalli(Ναχουάτι), που σημαίνει "ψημένη αγαύη".

Η αγαύη βρίσκεται κυρίως σε περιοχές του Μεξικού, αν και η μεγαλύτερη ποσότητα του μεσκάλ παράγεται στην πόλη Οαχάκα. Φτιάχνεται και σε άλλες πόλεις, όπως: Ντουράνγκο, Γκουαναχουάτο, Γκερέρο, Σαν Λουίς Ποτοσί , Ταμαουλίπας, Ζακατέκας, Μιτσοακάν και προσφάτως Πουέμπλα. 

Αν αποσταγμένα ποτά παράγονταν στο Μεξικό πριν την Ισπανική Κατάκτηση δεν είναι γνωστό. Οι Ισπανοί έμαθαν ντόπια ποτά που παράχθηκαν με ζύμωση όπως το πούλκε, που παράγεται από το φυτό μέγκε. Σύντομα, οι κατακτητές πειραματίστηκαν με την αγαύη και το αποτέλεσμα ήταν το μεσκάλ. 

Ακόμα και σήμερα, το μεσκάλ παρασκευάζεται από την καρδιά της αγαύης, που ονομάζεται *piña.* Στο Μεξικό, το μεσκάλ καταναλώνεται σκέτο και έχει καπνιστή, δυνατή γεύση. Το πιο διάσημο είδος του είναι η τεκίλα, που ιδιαίτερα φτιάχνεται από μπλε αγαύη προερχόμενη από συγκεκριμένες περιοχές. Το Μεξικό το εξάγει κυρίως στην Ιαπωνία και τις ΗΠΑ, αλλά και αλλού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποτά προϊόντα απόσταξης
Κατηγορία:Μεξικάνικη κουζίνα
Στάρτσεβο

*Για το χωριό στο Μπλαγκόεβγκραντ δείτε το λήμμα: [[Στάρτσοβο]]*

Το **Στάρτσεβο** (βουλγαρικά: Старцево) είναι χωριό του δήμου Ζλάτογκραντ στη νότια Βουλγαρία, κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Βρίσκεται περίπου 33 χλμ νοτιοανατολικά της περιφερειακής πρωτεύουσας Σμόλιαν και 200 ​​χλμ νοτιοανατολικά της Σόφιας.

Εδώ ανασκάφηκε ένα θρακικό ιερό το 1978. Τα ευρήματα από την τοποθεσία χρονολογούνται στην ύστερη Εποχή του Χαλκού, στην Εποχή του Σιδήρου και στην Αρχαιότητα (πιθανόν 1500 π.Χ. μέχρι την εγκατάλειψή του γύρω στο 100 μ.Χ.).

Στις 31 Δεκεμβρίου 2020, το Στάρτσεβο είχε 2.002 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Σμόλιαν
Τσουτσούκ Στάνα

Η **Τσουτσούκ Στάνα** (, μετάφραση: "Η μικρή Στάνα") ήταν Σέρβα χάιντουκ. Ήταν η δεύτερη σύζυγος του Χάιντουκ Βέλικο. Αργότερα νυμφεύτηκε τον Έλληνα πολεμιστή Γεωργάκη Ολύμπιο. Είναι χαρακτήρας της Σερβικής επικής ποίησης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1795, στο χωριό Σίκολε, το οποίο βρίσκεται κοντά στο Νεγκοτίν της Σερβίας. Ήταν κόρη μεταναστών από την Ερζεγοβίνη. Είχε δύο αδερφές, την Στόινα και την Στάμενα. Αργότερα γεννήθηκε και ο μικρότερος αδερφός της, ο Μιχαήλο. Πριν μεγαλώσει ο Μιχαήλο, οι τρεις αδερφές της οικογένειας φορούσαν ανδρικά ρούχα όταν βρίσκονταν έξω από το σπίτι, επειδή δεν είχαν ενήλικα αδερφό για να τους προστατεύσει. Της έδωσαν το ψευδώνυμο "Τσουτσούκ" (από το τουρκικό *κιουτσούκ* = *μικρό*) λόγω του μικρού της αναστήματος. Ολοκλήρωσε τις σχολικές σπουδές της στην Μπέλα Τσκρβα.

Γνώρισε τον Χάιντουκ Βέλικο το 1812. Οι δυο τους έζησαν μαζί, παρόλο που ο Βέλικο ήταν παντρεμένος και με μια άλλη γυναίκα. Ωστόσο, παντρεύτηκαν σε μια εποχή όπου η έκδοση διαζυγίου ήταν ουσιαστικά αδύνατη, καθώς η Σερβία βρισκόταν σε σοβαρή αναταραχή λόγω της Σερβικής Επανάστασης. Ο Βέλικο σκοτώθηκε το 1813 και η Στάνα μετακόμισε στο Πάντσεβο.

Η Στάνα παντρεύτηκε αργότερα τον καπετάνιο και ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης Γεωργάκη Ολύμπιο. Λόγω του γάμου η Στάνα μετακόμισε αρχικά στη Βλαχία και αργότερα στο Βουκουρέστι. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά: τον Μιλάνο, τον Αλέξανδρο και την Ευφροσύνη. Όταν ο Γεωργάκης σκοτώθηκε κατά τη μάχη του μοναστηριού Σέκου στη Μολδαβία στις 23 Σεπτεμβρίου 1821 (κατά τους πρώτους μήνες της Ελληνικής Επανάστασης), η Στάνα, προφασιζόμενη την ασφάλεια των παιδιών της, μετακόμισε στο Χοτίν της Ρωσίας, όπου βρήκαν καταφύγιο πολλοί Σέρβοι που ενεπλάκησαν στη Σερβική Επανάσταση.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, η Στάνα με τα παιδιά της μετακόμισαν στην Αθήνα, όπου λάμβανε μια μικρή σύνταξη από το κράτος ως χήρα του Γεωργάκη Ολυμπίου. Πέθανε το 1849 ή 1850.

Το 1907 γράφτηκε ένα θεατρικό έργο για τη ζωή της. Η μουσική για το θεατρικό έργο συντέθηκε από τον Στέβαν Χρίστιτς. Το 1972 γυρίστηκε μια γιουγκοσλαβική τηλεταινία με τίτλο "Τσουτσούκ Στάνα", βασισμένη στο θεατρικό έργο για τη ζωή της. Τον ρόλο της Τσουτσούκ Στάνα υποδύθηκε η Σβετλάνα Μπόικοβιτς.

Το 1981, ο Ντούσιτσα Πόποβιτς Στόικοβιτς δημοσίευσε ένα βιβλίο για τη ζωή της, με τίτλο *Čučuk Stana, 1795-1849 - žena Hajduk Veljka i grčkog narodnog heroja Georgakisa Olimpiosa* (μετάφραση: Τσουτσούκ Στάνα, 1795-1849 - η γυναίκα του Χάιντουκ Βέλικο και του Έλληνα λαϊκού ήρωα Γεωργάκη Ολυμπίου).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι
Samsung Galaxy Note 10

Το **Samsung Galaxy Note 10** είναι έξυπνο τηλέφωνο (ακριβέστερα ένα φάμπλετ, δηλαδή συσκευή που συνδυάζει τα χαρακτηριστικά του έξυπνου τηλεφώνου και της ταμπλέτας) το οποίο σχεδιάζει, αναπτύσσει, παράγει και πωλεί η νοτιοκορεατική εταιρεία Samsung Electronics. Το Samsung Galaxy Note 10 αποτελεί μέρος της σειράς κινητών τηλεφώνων Samsung Galaxy Note. Το έξυπνο τηλέφωνο (μαζί με τις παραλλαγές του) παρουσιάστηκε δημόσια στις 7 Αυγούστου 2019. Είναι ο προκάτοχος του Samsung Galaxy Note 20 και ο διάδοχος του Samsung Galaxy Note 9. Στους μήνες που προηγήθηκαν διέρρευσαν πολλές λεπτομέρειες για τα χαρακτηριστικά του επερχόμενου κινητού.

Πέρα από την βασική έκδοση του κινητού, κυκλοφορούν και οι εξής παραλλαγές του κινητού: Samsung Galaxy Note 10+, Samsung Galaxy 5G και Samsung Galaxy Note 10 Lite (από το 2020). 

Το 2020 η Samsung Electronics παρουσίασε μια παραλλαγή μεσαίου εύρους του Samsung Galaxy Note, με τίτλο **Galaxy Note 10 Lite**. Το Galaxy Note 10 Lite έχει λιγότερες προδιαγραφές και χαρακτηριστικά. 

## Παραπομπές

Note 10
Μουτζαχεντίν

Το **μουτζαχεντίν** ( mujāhidīn) είναι η πληθυντική μορφή του μουτζαχίντ (αραβικά: مجاهد), ο αραβικός όρος για κάποιον που ασχολείται με την τζιχάντ (κυριολεκτικά, «αγώνας»). Ο αγγλικός όρος τζιχαντιστές αντιστοιχεί γραμματικά σε αυτόν.

## Δυτικός ορισμός
Ο σύγχρονος όρος των μουτζαχεντίν που αναφέρεται στους πνευματικούς μουσουλμάνους πολεμιστές, προέρχεται από τον 19ο αιώνα όταν ορισμένοι ηγέτες φυλών στο Αφγανιστάν πολέμησαν εναντίον των Βρετανών που επιχειρούσαν να σταματήσουν τις επιδρομές ισλαμιστών στην Ινδία. Το κίνημα των μουτζαχεντίν ξεκίνησε το 1829 όταν ένας θρησκευτικός κινηματίας, ο Σαγίντ Αχμέντ Μπαρέλβι, πήγε στο χωριό Σιτάνα  και άρχισε να κηρύττει πόλεμο εναντίον των «απίστων» στην περιοχή που οριοθετούσε τα βορειοδυτικά σύνορα της Βρετανικής Ινδίας. Αν και πέθανε στη μάχη, η αίρεση που δημιούργησε επέζησε και οι Μουτζαχεντίν απέκτησαν περισσότερη δύναμη και κοινωνικό κύρος. Κατά τη διάρκεια της Ινδικής ανταρσίας του 1857, οι Μουτζαχεντίν αποδέχτηκαν Σεπόγους που διέφυγαν και τους ενέταξαν στις τάξεις τους. Οι Μουτζαχεντίν σε όλη την διάρκεια της ιστορίας τους μέχρι και σήμερα λεηλατούν περιοχές. Με την πάροδο του χρόνου η αίρεση μεγάλωνε όλο και περισσότερο ελέγχοντας περιοχές στο Αφγανιστάν. 

Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία
Κατηγορία:Ισλάμ και πολιτική
Σαγίντ Αχμέντ Μπαρέλβι

Ο **Σαγίντ Αχμέντ Μπαρέλβι** ή ο Σαΐντ Αχμάντ Σιντάντ (1786–1831) ήταν ένας Ινδός μουσουλμάνος από το Ραμπερέλι (Raebareli), μέρος των ιστορικών Ενωμένων Επαρχιών της Άγκρα και του Ουτάρ Πραντές.  Το επίθετο Barelvi προέρχεται από το Raebareli, τον τόπο καταγωγής του.

Ο Σαντ Αχμάντ περιόδευσε στην Ινδία, κηρύσσοντας ισλαμική ανανέωση και τζιχάντ, και δημιούργησε ένα πολύ ανεπτυγμένο δίκτυο προσωπικών φίλων και ανταρτών σε όλη τη βόρεια Ινδία, οργανωμένο για την πρόσληψη και αποστολή ανδρών και οικονομικής βοήθειας. Το 1826 παρείχε μια ισλαμική πρόκληση σε μια διευρυνόμενη Σιχ αυτοκρατορία όταν έφτασε στο Πεσαβάρ, (πόλη του Πακιστάν), με εκατοντάδες μαθητές, για να ιδρύσει ένα ισλαμικό κράτος μεταξύ των φυλών Pashtun στην περιοχή με την υποστήριξη του δικτύου του. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της ζωής του, οι υποστηρικτές του τον όρισαν Amir al-Mu'minin (Ηγέτης των πιστών) και شہید ("μάρτυρας") μετά το θάνατό του στη μάχη του Balakot το 1831. Θεωρείται ότι εκεί σκοτώθηκε (συγκεκριμένα αποκεφαλίστηκε) ,μαζί με εκατοντάδες στρατεύματα και οπαδούς του, από τον στρατό των Σιχ αλλά αρκετοί από τους οπαδούς του επέζησαν και συνέχισαν να πολεμούν, συμμετέχοντας στις εξεγέρσεις των φυλών στη βορειοδυτική επαρχία ως το 1897.



Κατηγορία:Ασιάτες Μουσουλμάνοι
Κατηγορία:Ινδοί
Γεωργαντάς

Το ελληνικό επώνυμο **Γεωργαντάς** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αντώνιος Γεωργαντάς (1799-1884), υποστράτηγος και αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
* Αχιλλεύς Γεωργαντάς (1833-1887), ιατρός, υφηγητής της Ιατροδικαστικής και της Τοξικολογίας
* Γεώργιος Γεωργαντάς (γενν. 1967), υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης
* Θέμης Γεωργαντάς (γενν. 1975) τηλεπαρουσιαστής, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός και D.J.
* Ιωάννης Γεωργαντάς (γενν. 1850), βουλευτής, γιος του Αντωνίου
* Κωνσταντίνος Γεωργαντάς (1866-1928), αντιναύαρχος
* Λεονάρδος Γεωργαντάς (θάν. 1826), αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821, αδελφός του Αντωνίου
* Νικόλαος Γεωργαντάς (1878-1958), ολυμπιονίκης αθλητής στίβου
* Φίλιππος Γεωργαντάς (γενν. 1859), παιδαγωγός

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Ερρίκος Γ΄ του Γκλόγκουφ

Ο **Ερρίκος Γ΄**, πολων. Henryk książę głogowski (1251/60 - 3 Δεκεμβρίου 1309) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Γκλόγκουφ (από το 1274) και δούκας σε μέρη της Μεγάλης (Παλαιάς) Πολωνίας (1306-09).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κορράδου Α΄ δούκα του Γκλόγκουφ και της Σαλώμης των Πιαστ, κόρης του Βλάντισλαφ Οντόνιτς δούκα της Μεγάλης Πολωνίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1291 τη Ματθίλδη των Γουέλφων, κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Δ΄ π.1292-1342, δούκας του Ζάγκαν και μερών της Μεγάλης Πολωνίας.
* Κορράδος Α΄ π.1294-1366, δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα, Ολεσνίτσα, Ναμύσλοφ, Γκνιέζνο, Κάλις.
* Μπολέσλαφ π.1295-πριν το 1321, δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα, Ολεσνίτσα, Ναμύσλοφ, Γκνιέζνο, Κάλις.
* Αγνή π.1296-1361, παντρεύτηκε πρώτα τον Όθων Γ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Κάτω Βαυαρίας & βασιλιά της Ουγγαρίας και μετά τον Άλραμ κόμη του Χαλς.
* Ιωάννης π.1298-1365, δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα, κ.λπ., Πόζναν.
* Αικατερίνη π.1300-1323/26, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη Ε΄ των Ασκάνια μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και μετά τον Ιωάννη Γ΄ των Σάουενμπουργκ κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν.
* Πσέμκο Β΄ π.1305-1331, δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα, κ.λπ., Ολεσνίτσα, Ναμύσλοφ, Γκνιέζνο, Κάλις, Γκλόγκουφ.
* Σαλώμη π.1297-πριν το 1309 απεβ. 12 ετών, Χέντβιχ π.1308-1309 απεβ. 1 έτους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Tomasz Jurek, Dziedzic królestwa polskiego książę głogowski Henryk, Kraków 2010.
* Tomasz Jurek, Henryk Probus i Henryk głogowski, stosunki wzajemne w latach 1273-1290, "Śląski Kwartalnik Historyczny Sobótka", 42 (1978), pp. 555–570.
* Maciej Maciejowski, Orientacje polityczne biskupów metropolii gnieźnieńskiej 1283-1320, Kraków 2007.
* Tadeusz Silnicki, Dzieje i ustrój Kościoła na Śląsku do końca w. XIV, in: Historia Śląska od najdawniejszych czasów do roku 1400, vol. II, no. 1, Kraków 1939.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ερρίκος Δ΄ ο Πιστός

Ο **Ερρίκος Δ΄** ο *Πιστός*, πολων. Henryk IV *Wierny* (π. 1292 - 22 Ιανουαρίου 1342) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν και μερών της Μεγάλης Πολωνίας (1309-17, με τους αδελφούς του σε όλα τα εδάφη εκτός του Γκλόγκουφ σε διαφορετικές διαιρέσεις μεταξύ τους), δούκας του Γκλόγκουφ (1318-21, με τα αδέλφια του) και του Ζάγκαν (από το 1321, μόνος του).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ και της Ματθίλδης των Γουέλφων, κόρης του Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Το προσωνύμιο *Πιστός* το έλαβε από τους χρονικογάραφους του 14ου αι.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1310 τη Ματθίλδη των Ασκάνια (π.1296-1329), κόρη του Χέρμαν μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβαντελ και είχε τέκνα:
* Χέντβιχ π.1316-1348, ηγουμένη του Τρέμπνιτς.
* Ερρίκος Ε΄ π.1319-1369, 
* Σαλώμη μετά το 1320-1359, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ Ρόις, επίτροπο (vogt) του Πλάουεν.
* Αγνή π.1321-1362, παντρεύτηκε πρώτα τον Λέσεκ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε δούκα του Ρατσίμπους, Κόζλε και μετά τον Λουδοβίκο Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Μπζεγκ, Λεγκνίτσα.

## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Głogów". Genealogy.EU.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ερρίκος Ε΄ ο Σιδηρούς

Ο **Ερρίκος Ε΄** ο *Σιδηρούς*, πολων. (π. 1319 - μετά τις 8 Απριλίου 1369) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν (από το 1342), του ημίσεως Γκλόγκουφ (από το 1349) και του ημίσεως Στσινάβα (από το 1363).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ερρίκου Δ΄ του *Πιστού*, δούκα του Ζάγκαν και της Ματθίλδης των Ασκάνια, κόρης του Χέρμαν μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1337 την Άννα των Πιαστ-Μαζοβίας (1324-1363), κόρη του Βεντσεσλάο δούκα του Πουότσκ και είχε τέκνα:
* Ερρίκος ΣΤ΄ ο *Γηραιός* πριν το 1345-1393, δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ.
* Άννα πριν το 1350-μετά το 1405, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Πρεμυσλιδών δούκα της Οπάβα-Ρατσίμπους/Ράτιμπορ.
* Χέντβιχ 1350-1390, παντρεύτηκε πρώτα τον Καζιμίρ Γ΄ των Πιαστ βασιλιά της Πολωνίας και μετά τον Ροβέρτο Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα.
* Ερρίκος Ζ΄ Ρούμπολντ π.1350-1395, δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ, Στσινάβα, Μπύτομ Οντσάνσκι.
* Ερρίκος Η΄ π.1357-1397, δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ.

## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ερρίκος Η΄ ο Σπουργίτης

Ο **Ερρίκος Η΄** ο *Σπουργίτης*, πολων. Henryk VIII Wróbel (π. 1357 - 14 Μαρτίου 1397) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ (1368-78, μαζί με τους αδελφούς του), κυβερνήτης της Ζεόνα Γκούρα, Σπροτάβα, Κοζούχουφ, Πσέμκουφ, Σουλέχουφ (από το 1378) και κυβερνήτης του ημίσεως Γκλόγκουφ, Στσινάβα, Μπύτομ Οντσάνσκι (από το 1395).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Ε΄ του *Σιδηρού*, δούκα του Ζάγκαν και της Άννας των Πιαστ-Μαζοβίας, κόρης του Βεντσεσλάου δούκα του Πλοτσκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 132 την Αικατερίνη των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε (π. 1367-1420), κόρη του Βλάντισλαφ Β΄ δούκα του Οπόλε και παλατινού (κόμη) της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Α΄ π.1385-1439, δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ.
* Ερρίκος Θ΄ ο *Πρεσβύτερος* 1387-92 - 1467, δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ.
* Ερρίκος Ι΄ Ρούμπολντ 1390-1423, δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ.
* Βεντσέσλαος π.1391-πριν το 1431, δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ.
* Άννα π.1397-1426/33, παντρεύτηκε τον Καζιμίρ Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε δούκα του Οσβιέντσιμ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ιωάννης Α΄ του Ζάγκαν

Ο **Ιωάννης Α΄**, πολων. Jan I żagański (π. 1385 - 12 Απριλίου 1339) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ (από το 1397, με τους αδελφούς του ως το 1412), δούκας του Ζάγκαν, Κρόσνο Οντζάνσκιε, Σβιεμπόντσιν (από το 1403, με τους αδελφούς του ως το 1412) και κυβερνήτης του Ζάγκαν, Πσέβους (από το 1412).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Η΄ του *Σπουργίτη*, δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Αικατερίνης των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Βλάντισλαφ Β΄ δούκα του Οπόλε και παλατινού (κόμη) της Ουγγαρίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1405 τη Σχολαστική των Ασκάνια (π. 1393-1461), κόρη του Ροδόλφου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ και είχε τέκνα:
* Άννα π.1408-1437, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Η΄ κόμη του Λίντοβ-Ρουππίν.
* Χέντβιχ π.1410-1497, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο ΣΤ΄ των Άνχαλτ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
* Βαλτάσαρ π. 1415-1472, δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους.
* Ροδόλφος π.1418-1454, δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους.
* Μαργαρίτα π.1425-1491, παντρεύτηκε πρώτα τον Βόλραντ Β΄ κόμη του Μάνσφελντ, μετά τον Ερρίκο ΙΑ΄ του Χόλσταϊν-Βίττενμπεργκ και έπειτα τον Ερρίκο Γ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.
* Βαρβάρα π.1426-1476.
* Σχολαστική π.1428-πριν το 1489.
* Αγνή π.1430-1473.
* Βεντσέσλαος 1434-1488, δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους.
* Ιωάννης Β΄ ο *Τρελός* 1435-1504, δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ιωάννης Β΄ ο Τρελός

Ο **Ιωάννης Β΄** ο *Τρελός, Κακός, Άγριος, Βάναυσος*, πολων. Jan II *Szalony, Zły, Dziki, Okrutny* (16 Απριλίου 1435 - 22 Σεπτεμβρίου 1504) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους (από το 1439, με τους αδελφούς του ως το 1449), δούκα του Πσέβους (από το 1449, με τον νεότερο αδελφό του), δούκας του Ζάγκαν (1461-68, 72) και δούκας του ημίσεως Γκλόγκουφ (1476-88, το δουκάτο ενοποιήθηκε το 1480).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Σχολαστικής των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1462 την Αικατερίνη των Πρεμυσλιδών (1443-1505), κόρη του Γουλιέλμου δούκα της Οπάβα και είχε τέκνα:
* Μαργαρίτα 1465-μετά το 1502, παντρεύτηκε πρώτα τον Μίκλος Μπάνφυ ντε Λίμποβ και μετά τον Ιωάννη Χάμπο μπάνο της Κροατίας, Δαλματίας & Σλαβονίας.
* Σαλώμη μετά το 1475-πριν το 1514, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο των Ποντιέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς και μετά τον Ιωάννη Δ΄ του Κούρτμπαχ, βαρόνο του Τράχενμπεργκ-Μίλιτς.
* Χέντβιχ 1476-1524, παντρεύτηκε πρώτα τον Γεώργιο Α΄ των Ποντιέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς και μετά τον Σιγισμούνδο βαρόνο του Βάρτενμπεργκ.
* Άννα π.1480-1541, παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ των Ποντιέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς.
* Βαρβάρα π.1481-1539, ηγουμένη στο αββαείο της Αγ. Κλάρας στο Στζέλιν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Γιάννης Κόλλιας

Ο **Ιωάννης Στ. Κόλλιας** (Κόρινθος, 15 Δεκεμβρίου 1933 - Κόρινθος, 14 Οκτωβρίου 2025) ήταν Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής (του Ολυμπιακού Κορίνθου, της Α.Ε.Κ. και του Παγκορινθιακού), τέως ομοσπονδιακός προπονητής ποδοσφαίρου, αρθρογράφος, συγγραφέας, συνταξιούχος καθηγητής φυσικής αγωγής της μέσης εκπαίδευσης και πρώην υπάλληλος της Γ.Γ.Α..

## Καριέρα
Απόφοιτος με υποτροφία της Εθνικής Ακαδημίας Σωματικής Αγωγής (1957) και αριστούχος της σχολής προπονητών της Ε.Π.Ο. (1970) και της Σχολής προπονητών της Αγγλικής ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (1971). Διετέλεσε προπονητής της Εθνικής Νέων από το 1971 ως το 1975, ενώ από το 1974 ως το 1975, και από το 1994 ως το 2000 ήταν και στην Εθνική Ελπίδων.. 

Παράλληλα, θήτευσε ως τεχνικός πολλών ποδοσφαιρικών συλλόγων, του Πιερικού, του Παναργειακού, του Ολυμπιακού Βόλου, της Νίκης Βόλου, αλλά και του Ολυμπιακού Πειραιώς το 2002. 

Η μεγαλύτερη του διάκριση με την Εθνική Ελπίδων, ήταν η 3η θέση στους Μεσογειακούς αγώνες της Ιταλίας το 1997 και τη 2η θέση στο πρωτάθλημα της UEFA στη Ρουμανία το 1998. Με την Εθνική Νέων, κατέκτησε το τουρνουά της Βουλγαρίας το 1973, ενώ την οδήγησε στην 4η θέση στο πρωτάθλημα της UEFA στη Σουηδία, το 1974.

Ασχολήθηκε, ακόμη, με την κωπηλασία (είναι πτυχιούχος της σχολής κωπηλασίας του Πόρου, 1961), αλλά και με τα εναέρια σπορ (τυγχάνει πτυχιούχος της σχολής αλεξιπτωτιστών της πρώην Γιουγκοσλαβίας, 1955). Έχει συμμετάσχει, διδάσκοντας, σε πολλά σεμινάρια προπονητικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ για την προσφορά του στον αθλητισμό τιμήθηκε με πάμπολλες διακρίσεις κι επαίνους.

Απεβίωσε στις 14 Οκτωβρίου 2025, σε ηλικία 91 ετών.

## Συγγραφική δραστηριότητα
«Το Ποδόσφαιρο – Δεν αρκεί μόνο το ταλέντο» (έκδοση «Ελληνικά Γράμματα», 2005, ISBN 960-442-056-9, ISBN 978-960-442-056-8).

## Παραπομπές


## Πηγή
* Βάση δεδομένων Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού – Βιβλιοnet - Κόλλιας, Γιάννης Σ. Ανακτήθηκε στις 27/4/2020

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας ανδρών U21
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Βόλου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Κορίνθου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πιερικού
Κορράδος Α΄ της Ολεσνίτσα

Ο **Κορράδος Α΄**, πολων. Konrad I z Oleśnicy (π. 1294 - 22 Δεκεμβρίου 1366) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα ήταν δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα (1309-12, με τους αδελφούς του), της Ολεσνίτσα, Ναμύσλουφ, Γκνιέζνο, Κάλις (1312-13, με τον αδελφό του), του Κάλις (1313-14, μόνος του), του Ναμύσλουφ (από το 1313, μόνος του) και της Ολεσνίτσα (από το 1321, μόνος του). Έγινε ο ιδρυτής του κλάδου των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ και της Ματθίλδης των Γουέλφων, κόρης του Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1322 την Ελισάβετ των Πιαστ-Σιλεσίας (π.1311-1328), κόρη του Ερρίκου ΣΤ΄ του *Καλού*, δούκα του Βρότσλαφ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1333 ο Κορράδος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Ευφημία των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε (1313;-1378), κόρη του Βλάντισλαφ δούκα του Μπύτομ, Κόζλε, Τόσεκ, Σέβιες και είχε τέκνα:
* Χέντβιχ π.1338-π.1351, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Β΄ των Πρεμυσλιδών δούκα της Οπάβα.
* Κορράδος Β΄ π.1340-1403, δούκας της Ολεσνίτσα, Κόζλε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Κύπελλο Κύπρου καλαθοσφαίρισης ανδρών 2014-15

Το **Κύπελλο Κύπρου 2016** ήταν η 47η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η ΕΘΑ Έγκωμης για 3η φορά στην ιστορία της.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο συμμετείχαν 8 ομάδες οι οποίες αναμετρήθηκαν μεταξύ τους σε διπλούς νοκ-άουτ αγώνες (ένας στην έδρα της κάθε ομάδας), ενώ ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερο γήπεδο.

## Συμμετέχουσες Ομάδες
Οι ακόλουθες 8 ομάδες (με αλφαβητική σειρά) που αγωνίστηκαν στο Κύπελλο Κύπρου το 2015:

* Πετρολίνα ΑΕΚ
* Αναγέννηση Γερμασόγειας
* ΑΠΟΕΛ
* Απόλλων Λεμεσού
* Ένωσις Θυέλλης Αναγεννήσεως Έγκωμης (ΕΘΑ Έγκωμης)
* Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (ΕΝΠ)
* Κεραυνός Στροβόλου
* Ομόνοια Λευκωσίας

## Προημητελική Φάση
Στην παρένθεση αναγράφονται τα αποτελέσματα των δύο αγώνων

Απόλλων Λεμεσού - Κεραυνός Στροβόλου ( 2 - 0 )

Ομόνοια Λευκωσίας - ΕΘΑ Έγκωμης ( 0 - 2 )

Ένωσις Νέων Παραλιμνίου - Πετρολίνα ΑΕΚ ( 0 - 2 )

ΑΠΟΕΛ - Αναγέννηση Γερμασόγειας ( 0 - 2 )

## Ημιτελική Φάση
Στην παρένθεση αναγράφονται τα αποτελέσματα των δύο αγώνων

ΕΘΑ Έγκωμης - Απόλλων Λεμεσού ( 2 - 0 )

ΑΠΟΕΛ - Πετρολίνα ΑΕΚ ( 2 - 0 )

## Τελικός
Στην παρένθεση αναγράφεται το αποτέλεσμα του αγώνα

ΑΠΟΕΛ - ΕΘΑ Έγκωμης ( 52 - 58 ) 
ΑΠΟΕΛ (Προπονητής: Νικόλας Παπαδόπουλος): Ρόμπερσον 3 (1), Έβανς 2, Νεοφύτου, Χάρισον 6, Σιζόπουλος 3 (1), Κούννας 6 (1), Τατ 11, Τσουπ 4, Κακιούζης 17 (2).
ΕΘΑ (Προπονητής: Χριστόφορος Λειβαδιώτης): Κάιλς 1, Ρος (14ρ.), Αναστασιάδης 1, Ράσελ 14 (1), Τόμιτς 14, Μασάμπα 17 (1), Φέργκιουσον 11 (12ρ.).

## Πηγή
*ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΕΘΑ
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Κορράδος Β΄ ο Φαιός

Ο **Κορράδος Β΄** ο *Φαιός*, πολων. Konrad II Siwy (π. 1340 - 10 Ιουνίου 1403) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα ήταν δούκας της Ολεσνίτσα, Κάζλε και του ημίσεως Μπύτομ (από το 1366) και του ημίσεως Στσινάβα (από το 1397).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Κορράδου Α΄ δούκα του Ζάγκαν, Στσινάβα, Ολεσνίτσα, Ναμύσλουφ, Γκνιέζνο, Κάλις και της Ευφημίας των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Βλάντισλαφ δούκα του Μπύτομ, Κόζλε, Τόσεκ, Σιέβιες.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1354 την Αγνή των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε (1338-1371), κόρη του Καζιμίρ Α΄ δούκα του Τσέσυν και είχε τέκνα:
* Κορράδος Γ΄ ο *Γηραιός* π.1359-1412, δούκας της Ολεσνίτσα, Κάζλε.

## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Περιβολάκια Καλαμάτας Μεσσηνίας

Τα **Περιβολάκια** Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 154 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

Διοικητικά ανήκουν στην Τοπική Κοινότητα Ελαιοχωρίου και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.

## Τοποθεσία
Τα Περιβολάκια βρίσκονται σε υψόμετρο 438 μέτρων, στον Ταΰγετο.

## Διοικητικές μεταβολές

* 16-10-1940, αναγνώριση του οικισμού Περιβολάκια και προσάρτησή του στην Κοινότητα Γιαννίτσης.
* 04-12-1997, ο οικισμός Περιβολάκια αποσπάται από την Κοινότητα Ελαιοχωρίου και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δήμος Καλαμάτας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Κουνιγούνδη της Γαλλίας

Η **Κουνιγκούντα της Γαλλίας** (περί το 893 - μετά το 923) ήταν κόρη της Ερμεντρούδης, που ήταν και εκείνη με την σειρά της κόρη του βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Λουδοβίκου Β΄ του *Τραυλού*, ενώ η ταυτότητα του πατρός της είναι άγνωστη. Όταν ο θείος της Κάρολος Γ΄ ο *Απλός* ανέβηκε στον θρόνο των Δυτικών Φράγκων (898), αποφάσισε να μεριμνήσει για τον γάμο της. Ο Κάρολος Γ΄, που ήθελε να αποκτήσει την στήριξη των ευγενών της Λοθαριγγίας, τακτοποίησε τον γάμο της με τον πανίσχυρο κόμη Βίγκερικ της Λοθαριγγίας (909). Μαζί του η Κουνιγκούντα απέκτησε:

* Γκότσλιν του Μπίντγκαου 911-942/3, κόμης του Μπίντγκαου. Ιδρυτής του κλάδου Αρντέν-Βερντέν.
* Φρειδερίκος Α΄ π. 912-978, κόμης του Μπαρ & δούκας της Άνω Λωρραίνης. Ιδρυτής του κλάδου Αρντέν-Μπαρ.
* Αντάλμπερο Α΄ απεβ. 962, επίσκοπος του Μετς.
* Γκίλμπερτ απεβ. 964, κόμης του Αρντέν.
* Ζίγκεμπερτ άκμασε περί το 942.
* Ζίγκφριντ του Λουξεμβούργου π. 922-998, κόμης του Αρντέν & Λουξεμβούργου. Ιδρυτής του κλάδου Αρντέν-Λουξεμβούργου.
* Λιουτγκάρδη, παντρεύτηκε πρώτα τον Άνταλμπερτ κόμη του Μετς και μετά τον Έμπερχαρντ κόμη του Νόρντγκαου.

## Παραπομπές


## Πηγές
Parisse, ‘Généalogie de la Maison d'Ardenne’, La maison d'Ardenne Xe-XIe siècles. Actes des Journées Lotharingiennes, 24 - 26 oct. 1980, Centre Univ., Luxembourg, (1981)

Κατηγορία:Ευγενείς του Μεσαίωνα
Κόλπος του Κότορ

Ο **Κόλπος του Κότορ** (σερβικά/μαυροβουνιακά: *Бока Которска/Boka Kotorska*), επίσης γνωστός ως **Μπόκα**, είναι ένας κόλπος της Αδριατικής Θάλασσας στο νοτιοδυτικό Μαυροβούνιο και μια γεωγραφική περιοχή συγκεντρωμένη γύρω από τον κόλπο.

Ο κόλπος κατοικείται από την αρχαιότητα και οι καλά διατηρημένες μεσαιωνικές πόλεις Κότορ, Ρίσαν, Τίβατ, Πέραστ, Πρτσάνι και Χέρτσεγκ Νόβι, μαζί με το φυσικό τους περιβάλλον, αποτελούν σημαντικά τουριστικά αξιοθέατα. Η Φυσική και Πολιτισμική-Ιστορική Περιφέρεια του Κότορ ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ το 1979. Οι πολυάριθμες ορθόδοξες και καθολικές εκκλησίες και τα μοναστήρια προσελκύουν πολλούς θρησκευτικούς και πολιτιστικούς προσκυνητές.

## Γεωγραφία
Ο κόλπος έχει μήκος περίπου 28 χιλιόμετρα (17 μίλια) με ακτογραμμή μήκους 107,3 χιλιομέτρων (66,7 μίλια). Περιβάλλεται από δύο ορεινούς όγκους των Δειναρικών Άλπεων: το όρος Όργιεν στα δυτικά και το όρος Λόβτσεν στα ανατολικά. Το στενότερο τμήμα του κόλπου («Πέρασμα Βέριγκε»), μήκους 2.300 μέτρων, έχει πλάτος 340 μέτρα (1.120 πόδια) στο στενότερο σημείο του. Ο κόλπος είναι ένα ρία του εξαφανισμένου ποταμού Μπόκελι, ο οποίος περνούσε από τα οροπέδια του όρους Όργιεν.

Ο κόλπος αποτελείται από αρκετούς κολπίσκους, που ενώνονται από στενότερα κανάλια. Η είσοδος του κόλπου αποτελούσε μέρος ενός πρώην ποτάμιου συστήματος. Τεκτονικές και καρστερικές διαδικασίες οδήγησαν στη διάλυση αυτού του ποταμού. Έπειτα από έντονες βροχοπτώσεις, εμφανίζεται ο καταρράκτης της πηγής Σόποτ στο Ρίσαν και η Σκούρδα, μια άλλη γνωστή πηγή, που διασχίζει ένα φαράγγι από το Λόβτσεν.

Το εξώτατο μέρος του κόλπου είναι ο κόλπος του Τίβατ. Στη θαλάσσια πλευρά του βρίσκεται ο κόλπος του Χέρτσεγκ Νόβι, στην κύρια είσοδο του κόλπου του Κότορ. Οι σημαντικότεροι εσωτερικοί κόλποι είναι ο κόλπος του Ρίσαν στα βορειοδυτικά και ο κόλπος του Κότορ στα νοτιοανατολικά.

To Πέρασμα ή Στενό Βέριγκε αντιπροσωπεύει το στενότερο τμήμα του κόλπου και βρίσκεται ανάμεσα στο Ακρωτήριο της Αγίας Κυριακής και το Ακρωτήριο Οπάτοβο. Διαχωρίζει τον εσωτερικό κόλπο, στα ανατολικά του στενού, από τον κόλπο του Τίβατ.

## Συλλογή εικόνων

File:Kotor Cathedral church.jpg|Ο Καθεδρικός Ναός του Κότορ στο Κότορ.
File:St-Georges ND-du-Récif.JPG|Οι νησίδες Άγιος Γεώργιος και Παναγία του Βράχου πλησίον του Πέραστ.
File:Widok na Perast z zachodu 01.JPG|Η πόλη του Πέραστ.
File:Vista de Kotor, Bahía de Kotor, Montenegro, 2014-04-19, DD 20.JPG|Ο Κόλπος του Κότορ από το Κάστρο του Αγίου Ιωάννη.
File:Kamienny lew i Zatoka Kotorska w Peraście 02.jpg|Άποψη λέοντα και του Κόλπου στο Πέραστ.
File:Kotor-Montenegro-Scurda.jpg|Αρχαίες οχυρώσεις στο Κότορ.
File:Kotor, Montenegro, Boka Kotorska.jpg|Πανοραμική φωτογραφία του Κόλπου.


## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* Boka kotorska: Etnički sastav u razdoblju austrijske uprave (1814.-1918. g.), Ivan Crkvenčić, Antun Schaller, Hrvatski geografski glasnik 68/1, 51–72 (2006).

Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Μαυροβούνιο
Κατηγορία:Κόλποι της Μεσογείου
Κατηγορία:Κόλποι της Ευρώπης
Ραμπερέλι

Το **Ραμπερέλι** είναι μια πόλη στην ινδική πολιτεία Ούταρ Πραντές. Είναι η διοικητική έδρα της περιοχής Ραμπερέλι και μέρος του τμήματος Λάκναου. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Σάι, 82 χλμ. (51&nbsp;mi) νοτιοανατολικά του Λάκναου. Διαθέτει πολλά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά και τοποθεσίες, ο κύριος των οποίων είναι ένα ισχυρό και ευρύχωρο φρούριο.



Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Κορράδος Θ΄ ο Μέλας

Ο **Κορράδος Θ΄** ο *Μέλας*, πολων. Konrad IX Czarny (π. 1415 - 14 Αυγούστου 1471) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα ήταν δούκας της Ολεσνίτσα, Κόζλε, ημίσεως Μπύτομ, ημίσεως Στσινάβα (από το 1450, με τους αδελφούς του) και της Ολεσνίτσα, Κόζλε, ημίσεως Μπύτομ (από το 1452, μόνος του).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κορράδου Ε΄ Κάντνερ δούκα της Ολεσνίτσα, Κόζλε και της Μαργαρίτας, αγνώστου καταγωγής.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1453 τη Μαργαρίτα των Πιαστ, κόρης του Σιεμόβιτ Ε΄ δούκα της Ράβα Μαζοβίας και είχε τέκνο:
* Βαρβάρα 1465-1479, απεβ. 14 ετών.

## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". genealogy.euweb.cz.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Μονή Διμιόβης Μεσσηνίας

Η **Μονή Δημιόβης** Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με 2 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Ελαιοχωρίου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.

## Τοποθεσία
Η Μονή Διμιόβης βρίσκεται σε υψόμετρο 785 μέτρων, στον Ταΰγετο.

## Μονή Δήμιοβας
Σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από την Καλαμάτα, είναι χτισμένη η **Μονή Δήμιοβας**. Εορτάζει στις 15 και στις 23 Αυγούστου.

Στην Επανάσταση του 1821, ήταν καταφύγιο για τους κλέφτες και αρματολούς της περιοχής και από το 1960, είναι γυναικείο μοναστήρι.

## Διοικητικές μεταβολές

* 08-12-1845, ο οικισμός **Μονή Δήμοβας** προσαρτάται στο Δήμο Καλαμών.
* 31-08-1912, ο οικισμός Μονή Διμιόβης αποσπάται από το Δήμο Καλαμών και προσαρτάται στην Κοινότητα Γιαννίτσης.
* 04-12-1997, ο οικισμός Μονή Διμιόβης αποσπάται από την Κοινότητα Ελαιοχωρίου και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δήμος Καλαμάτας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – Άλμα εις μήκος γυναικών

Το **[[άλμα εις μήκος]] γυναικών** στο **[[Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019]]** διεξήχθη στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα στις 5 και 6 Οκτωβρίου.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα

## Αποτελέσματα

### Προκριματικά
Πρόκριση: 6.75 (Q) ή οι 12 καλύτερες επιδόσεις (q) προκρίνονται στον τελικό.

### Τελικός

## Παραπομπές

ΑΜήκος Γυ
Μπολέσλαφ της Ολεσνίτσα

Ο **Μπολέσλαφ**, πολων. Bolesław oleśnicki (π. 1295 - πριν τις 23 Απριλίου 1321) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα (1309-12, με τους αδελφούς του), της Ολεσνίτσα, Ναμύσλουφ, Γκνιέζνο, Κάλις (1312-13, με τον αδελφό του), του Γκνιέζνο (1313-14, μόνος του) και της Ολεσνίτσα (από το 1313, μόνος του).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ και της Ματθίλδης των Γουέλφων, κόρης του Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1309 από κοινού με τους αδελφούς του. Επειδή ήταν ανήλικος, η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος ως το 1312, που ενηλικιώθηκε. Αν και ανήλικος, παρέστη με τους αδελφούς του Ερρίκο Δ΄ και Κορράδο Α΄ στις διαπραγματεύσεις του στο Βερολίνο, όπου το 1310 παραιτήθηκαν επίσημα από το Γκντανσκ Πομερανίας υπέρ του Βρανδεμβούργου με αντάλλαγμα χρηματική αποζημίωση, καθώς δεν μπόρεσαν να πληρώσουν την υποθήκη. Οι πρίγκιπες αυτοί του Γκλόγκουφ, είχαν αναγκαστεί να υποθηκεύσουν στον δούκα του Βρανδεμβούργου (από τον Οίκο των Ασκάνια) και τις πόλεις Κρόσνο Οντσάνσκιε και Ζάγκαν, τις ανέκτησαν όμως το 1319.

## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ιωάννης της Στσινάβα

Ο **Ιωάννης**, πολων. Jan Ścinawski (π. 1298 - 19 Μαΐου 1365) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα (1309-12, με τους αδελφούς του), του Πόζναν (1312-14, με τους αδελφούς του) και της Στσινάβα (από το 1317, μόνος του).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ και της Ματθίλδης των Γουέλφων, κόρης του Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1316 τη Μαργαρίτα (1286/88-πριν το 1334), κόρη του Μπόγκισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Κορράδος Ε΄ Κάντνερ

Ο **Κορράδος Ε΄ Κάντνερ**, πολων. Konrad V Kantner (π. 1305 - 10 Σεπτεμβρίου 1439) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα ήταν δούκας της Ολεσνίτσα, Κάζλε, ημίσεως Μπύτομ, ημίσεως Στσινάβα (1412-27, με τους αδελφούς του) και της Ολεσνίτσα (από το 1427, μόνος του).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κορράδου Γ΄ του *Γηραιού*, δούκα της Ολεσνίτσα, Κόζλε και της Γιούντιτ/Ιουδήθ, αγνώστου καταγωγής.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1411 τη Μαργαρίτα (απεβ. 1449), αγνώστου καταγωγής, και είχε τέκνα:
* Αγνή πριν το 1411-1448, παντρεύτηκε τον Κάσπαρ Α΄ Σλίκ, κόμη του Πάσσαουν-Βάισκιρχεν και βασιλικό Καγκελάριο.
* Κορράδος Θ΄ ο *Μέλας* π.1415-1471, δούκας της Ολεσνίτσα, Κάζλε.
* Κορράδος Ι΄ ο *Λευκός* 1420-1492, δούκας της Ολεσνίτσα, Κάζλε.
* Άννα π.1425;-μετά το 1482, παντρεύτηκε τον Βλάντισλαφ Α΄ των Πιαστ-Μαζοβίας δούκα του Πουότσκ.

## Πηγές
* Historische Kommission für Schlesien (ed.): Geschichte Schlesiens, vol. 1, Sigmaringen 1988, p. 175, 184, 190, 197, 200, 204.
* Hugo Weczerka: Handbuch der historischen Stätten: Schlesien. Stuttgart, 1977, p. 73 and 216 and genealogy table on pp. 594–595.
* Rudolf Žáček: Dějiny Slezska v datech. Prague 2004, p. 435.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Κορράδος Γ΄ ο Γηραιός

Ο **Κορράδος Γ΄**, πολων. Konrad III Stary (π. 1359 - 28 Δεκεμβρίου 1412) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα ήταν δούκας της Ολεσνίτσα, του Κόζλε, του ημίσεως Μύτομ, του ημίσεως Στσινάβα (από το 1377, με τον πατέρα του ως το 1403).

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Κορράδου Β΄ του *Φαιού*, δούκα της Ολεσνίτσα, Κόζλε και της Αγνής των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Καζιμίρ Α΄ δούκα του Τσέσυν, Σέβιερς, Μπύτομ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1380 τη Γιούντιτ/Γιούττα/Γκούτα, αγνώστου καταγωγής και είχε τέκνα:
* Κορράδος Δ΄ ο *Πρεσβύτερος* π.1384-1447, δούκας της Ολεσνίτσα, Κόζλε, Νύσα και επίσκοπος του Βρότσλαφ .
* Κορράδος Ε΄ Κάντνερ π.1385-1439, δούκας της Ολεσνίτσα, Κόζλε.
* Κορράδος ΣΤ΄ ο *Πρύτανης* π.1391-1427, δούκας της Ολεσνίτσα, Κόζλε.
* Κορράδος Ζ΄ ο *Λευκός* 1396-1452, δούκας της Ολεσνίτσα, Κόζλε.
* Κορράδος Η΄ ο *Νεότερος* μετά το 1397-πριν το 1444, δούκας της Ολεσνίτσα, Κόζλε.
* Ευφημία π.1404;-1442, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο Γ΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ και μετά τον Γεώργιο Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσσαου.
* Χέντβιχ π.1405/16;-1454, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Θ΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ τον *Πρεσβύτερο*, δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ.

## Πηγές
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας