open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αγαθοδαίμων ο Αλεξανδρινός

Ο **Αγαθοδαίμων ο Αλεξανδρινός** ήταν Έλληνας ή εξελληνισμένος Αιγύπτιος χαρτογράφος,  ο οποίος πιθανώς έζησε στην Αλεξάνδρεια. Μνημονεύεται στο__NOTOC__ κείμενο της Γεωγραφικής Υφήγησης του Κλαύδιου Πτολεμαίου (2ος αιώνας) όπου αναφέρεται πως από τα οκτώ βιβλία της γεωγραφίας του Πτολεμαίου ο Αγαθοδαίμων αποτύπωσε όλη την οικουμένη.

## Χρονολόγηση
Καθώς η αναφορά αυτή είναι η μόνη που διασώζεται σχετικά με τον Αγαθοδαίμονα, και τα  αντίγραφα των γραπτών του Πτολεμαίου που διασώζονται προέρχονται από την έκδοση του Μάξιμου Πλανούδη στα τέλη του 13ου αιώνα, γίνεται η υπόθεση πως ο Αγαθοδαίμων είτε ήταν σύγχρονος του Πτολεμαίου και έζησε κατά τον 2ο αιώνα, είτε έζησε αργότερα και η αναφορά του ονόματος του στο έργο του Πτολεμαίου έγινε σε κάποια μεταγενέστερη έκδοση του έργου, και επομένως ο Αγαθοδαίμονας μπορεί να έζησε το πολύ έως τα τέλη του 13ου αιώνα. Καθώς όμως το όνομα του συμβαδίζει με τα ονόματα της αρχαιότητας, και κυρίως λόγω του ότι το επίθετο του είναι *Αλεξανδρεύς*, οι πιθανότητες είναι πως το απώτατο χρονολογικό όριο το οποίο έζησε ήταν έως το 641, όταν η Αλεξάνδρεια καταλήφθηκε από τους Άραβες και οι Βυζαντινοί έχασαν την πόλη.

## Χαρτογραφία
Στην Γεωγραφική Υφήγηση, ο Πτολεμαίος αναφέρει πως υπάρχουν πολλές ανακρίβειες που έχουν τοποθετηθεί από μεταγενέστερους χαρτογράφους στο έργο του Μαρίνου του Τύριου το οποίο ο Πτολεμαίος χρησιμοποίησε ως μια από τις πηγές για τα γεωγραφικά δεδομένα του. Επειδή όμως τα δεδομένα ήταν ανακριβή ο Πτολεμαίος προσπάθησε να διορθώσει το πρόβλημα αυτό τοποθετώντας επεξηγήσεις στο 7ο και 8ο βιβλίο του έργου του, σημειώνοντας πως το κείμενο του θα συνοδεύεται από χάρτες σύμφωνα με τις επεξηγήσεις του.

Υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις των συγχρόνων ερευνητών:
* η εκδοχή πως οι χάρτες των κειμένων του Πτολεμαίου δημιουργήθηκαν από τον Αγαθοδαίμωνα και πως αυτός ήταν σύγχρονος του Πτολεμαίου,
* η υπόθεση πως ο Αγαθοδαίμων μάλλον ήταν ο αντιγραφέας των αρχικών παπύρων του Πτολεμαίου σε κώδικες, 
* η εκτίμηση πως ο Αγαθοδαίμων ήταν ο δημιουργός του Παγκόσμιου χάρτη του Πτολεμαίου αλλά όχι των επιμέρους τοπικών χαρτών
Ένα επίσης σημαντικό στοιχείο είναι πως οι τοπικοί χάρτες του Πτολεμαίου οι οποίοι διασώζονται, έχουν αποτυπωθεί με την τεχνική της κυλινδρικής χαρτογραφικής προβολής την οποία είχε αναπτύξει ο Μαρίνος ο Τύριος, και με την οποία ο Πτολεμαίος δεν ήταν σε συμφωνία.

Ο Αγαθοδαίμων μερικές φορές συγχέεται με τον αλχημιστή του 3ου αιώνα Αγαθοδαίμων, καθώς και τον γραμματικό του 5ου αιώνα Αγαθοδαίμωνα.

## Δείτε επίσης
* Γεωγραφική Υφήγησις του Κλαύδιου Πτολεμαίου
* Παγκόσμιος χάρτης του Πτολεμαίου

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Πηγές
* .
* .
* . 
* . 
* . 
* .
* .
* .

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες χαρτογράφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί
Αγαθοδαίμων (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Αγαθοδαίμων** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:

* Αγαθοδαίμων (μυθολογία), θεότητα των αγρών στην ελληνική μυθολογία
* Αγαθοδαίμων (μυθικός βασιλιάς), μυθικός βασιλιάς της Αιγύπτου
* Αγαθοδαίμων ο Αλεξανδρινός, χαρτογράφος που συνδέεται με το έργο του Κλαύδιου Πτολεμαίου
Ζουλού Βικιπαίδεια

Η **Ζουλού Βικιπαίδεια** είναι μια έκδοση της Βικιπαίδειας, της ελεύθερης εγκυκλοπαίδειας στα Ζουλού και ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2003. Στις 13 Μαΐου του 2009 ο αριθμός των λημμάτων ανέβηκε στα 186, και στα 766 στις 25 Απριλίου του 2016, κάνοντάς την 247η μεγαλύτερη Βικιπαίδεια. Από τον Ιανουάριο του 2017 έχει 887 λήμματα και 24 χρήστες.

## Ιστορικό
Παρόλο που ήταν η τρίτη Αφρικάνικη Βικιπαίδεια που έφτασε τα 100 λήμματα, η διαδικασία ήταν αργή, και πολλαπλές άλλες Αφρικάνικες Βικιπαίδειες την είχαν ξεπεράσει.

Καθώς η Ζουλού είναι πιο πολύ αμοιβαία κατανοητή με τα Κόσα, καθώς και οι δύο είναι γλώσσες Νγκούνι, είναι δυνατόν να μεταφραστούν λήμματα στα Κόσα από Ζουλού με ευκολία.

Τον Ιανουάριο του 2012, η Ζουλού Βικιπαίδεια είχε προταθεί για κλείσιμο, με την πρόταση να είχε απορριφθεί τον Μάρτιο του 2012.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ζουλού Βικιπαίδεια
* Ζουλού Βικιπαίδεια για κινητά (δεν υποστηρίζεται πλήρως)

Κατηγορία:Βικιπαίδειες ανά γλώσσα
Ερρίκος Α΄ του Λύνεμπουργκ

Ο **Ερρίκος Α΄** ο *Mεσαίος* (15 Σεπτεμβρίου 1468 - 19 Φεβρουαρίου 1532) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1478-1520), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Όθωνα Ε΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Άννας, κόρης του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1471, όταν ο Ερρίκος ο μεσαίος ήταν 3ετής, έτσι ο παππούς του Φρειδερίκος Β΄ που ήταν μοναχός, άφησε τη μονή και επέστρεψε στην εξουσία ως το θάνατό του το 1478. Τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Α΄, που ήταν τότε 10ετής και την επιτροπεία άσκησε η μητέρα του Άννα ως την ενηλικίωσή του το 1486.

Στην έριδα του Ιωάννης Δ΄ πρίγκιπα-επισκόπου του Χιλντεσχάιμ με τους ευγενείς και τους Γουέλφους του Μπράουνσβαϊγκ, πήρε το μέρος του πρώτου, μάλιστα στη μάχη του Ζόλταου θα ήταν νικητής. Στην εκλογή του Γερμανού βασιλιά το 1519 είχε πάρει το μέρος του Φραγκίσκου Α΄ βασιλιά της Γαλλίας, αλλά τελικά εκλέχθηκε την ημέρα της μάχης ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων, που επενέβη στη μάχη και τον νίκησε. Ο νέος βασιλιάς της Γερμανίας, που βέβαια είχε εχθρικές διαθέσεις εναντίον του, τον εξόρισε στην Αυλή του Γάλλου βασιλιά το επόμενο έτος. Τον διαδέχθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του. Με την αρχή της Μεταρρύθμισης στο Λύνεμπουργκ το 1527 ως φλογερός Καθολικός επέστρεψε με τη βοήθεια των Καθολικών Δυνάμεων και προσπάθησε να ανακτήσει την εξουσία του με τη βοήθεια αυτών που ήταν αντίθετοι στη Μεταρρύθμιση, αλλά δεν επέτυχε και έφυγε πίσω στη Γαλλία. Επέστρεψε πάλι το 1530 και έζησε στην πριγκιπική κατοικία του Λύνεμπουργκ για τα υπόλοιπα δύο έτη της ζωής του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
* Ελισάβετ 1494-1572, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ δούκα του Γκέλτερς.
* Όθων Α΄ 1495-1549, πρίγκιπας του Χάρμπουργκ.
* Ερνέστος Α΄ 1497-1546, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.
* Απολλωνία 1499-1571.
* Άννα 1502-1568, παντρεύτηκε τον Μπάρνιμ Θ΄ δούκα της Πομερανίας.
* Φραγκίσκος 1508-1549, πρίγκιπας του Γκίφχορν.
* Άννα γενν. 1492.

Η Μαργαρίτα απεβίωσε το 1528. Ο Ερρίκος Α' νυμφεύτηκε μοργανατικά σε 2ο γάμο την Άννα φον Κάμπε.

## Πηγές
*Ferdinand Spehr: Heinrich der Mittlere. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Bd. 11, Leipzig 1880, S. 492–495.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Ισαβέλλα του Βαλουά (1313-1383)

Η **Ισαβέλλα του Βαλουά, δούκισσα των Βουρβόνων** ή **Ισαβέλλα της Γαλλίας** (1313 - 26 Ιουλίου 1383) ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα και και κόρη του Καρόλου του Βαλουά από την τρίτη σύζυγο του Μάο του Σατιγιόν, σύζυγος του Πέτρου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν.

Στις 25 Ιανουαρίου 1336 η Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄, δούκα των Βουρβόνων γιο του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της Μαρίας του Αβέν απέκτησαν έναν γιο τον Λουδοβίκο και 7 κόρες. Ο σύζυγος της σκοτώθηκε στην μάχη του Πουατιέ (1356) και η Ισαβέλλα δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ, ο γιος της Λουδοβίκος έγινε δούκας των Βουρβόνων και την χρονιά η μεγαλύτερη κόρη της Ιωάννα παντρεύτηκε τον βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Ε΄ ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν δελφίνος.

## Οικογένεια

Με τον σύζυγο της Πέτρο Α΄ δούκα του Μπουρμπόν παιδιά τους ήταν:
* Λουδοβίκος Β΄ 1337-1410, δούκας του Μπουρμπόν.
* Ιωάννα 1338-1378, παντρεύτηκε τον Κάρολο Ε΄ της Γαλλίας.
* Λευκή 1339- 1361, παντρεύτηκε τον Πέτρο των Ιβρέα της Καστίλλης, αλλά δηλητηριάστηκε από αυτόν.
* Μπόννη 1341-1402, παντρεύτηκε τον Αμεδαίο ΣΤ΄, κόμη της Σαβοΐας.
* Αικατερίνη 1342-1427, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Αρκούρ.
* Μαργαρίτα 1344-1416, παντρεύτηκε τον Αρνώ Αμανιέ κύριο του Αλμπρέ.
* Μαρία 1347-1401, ηγουμένη.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές



## Πηγές

*Joni M. Hand, Women, Manuscripts and Identity in Northern Europe, 1350-1550, (Ashgate Publishing, 2013), 217.
*David Nicolle, Poitiers 1356: The Capture of a King, (Osprey, 2004), 24.

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Κατηγορία:Δούκισσες της Βουρβόνης
Μέγαρο των Εθνών

Το **Μέγαρο των Εθνών** (, ) στη Γενεύη της Ελβετίας οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1929 και 1938 για να λειτουργήσει ως έδρα της Κοινωνίας των Εθνών. Λειτουργεί ως η έδρα των Γραφείων των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη από το 1946, όταν ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών υπέγραψε συμφωνία έδρας με τις ελβετικές αρχές, παρότι η Ελβετία προσχώρησε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών μόλις το 2002.

Μόνον το 2012 το Μέγαρο των Εθνών φιλοξένησε πλέον των 10.000 διακυβερνητικών συναντήσεων.

## Ιστορία

### Έργο και κατασκευή

Ένας αρχιτεκτονικός διαγωνισμός που πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1920 για την επιλογή ενός σχεδίου για το συγκρότημα περιέγραψε το έργο ως εξής:

 Το Μέγαρο, του οποίου η κατασκευή είναι το αντικείμενο του διαγωνισμού, προορίζεται να στεγάσει όλα τα όργανα της Κοινωνίας των Εθνών στη Γενεύη. Θα πρέπει να σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτρέπει σε αυτά τα όργανα να εργάζονται, να προεδρεύουν και να διεξάγουν συζητήσεις, ανεξάρτητα και εύκολα στην ήρεμη ατμόσφαιρα που θα πρέπει να επικρατεί όταν αντιμετωπίζονται προβλήματα διεθνούς διάστασης.

Μια κριτική επιτροπή εννέα αρχιτεκτόνων επιλέχθηκε για να επιλέξει ένα τελικό σχέδιο μεταξύ 377 συμμετοχών. Αυτοί ήταν οι Hendrik Petrus Berlage, Victor Horta, Josef Hoffman, Charles Lemaresquier, John James Burnet, Attilio Muggia, Ivar Tengbom, Carlos Gato της Μαδρίτης και Karl Moser. Η κριτική επιτροπή δεν μπόρεσε να επιλέξει έναν μόνο νικητή. Τελικά, οι πέντε αρχιτέκτονες πίσω από τις κορυφαίες συμμετοχές επιλέχθηκαν για να συνεργαστούν σε ένα τελικό σχέδιο: Ο Julien Flegenheimer από την Ελβετία, ο Camille Lefèvre και ο Henri-Paul Nénot από τη Γαλλία, ο Carlo Broggi από την Ιταλία και ο József Vágó από την Ουγγαρία. Στο εσωτερικό χρησιμοποιήθηκαν δωρεές από μέλη της Λέγκας.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* Joëlle Kuntz, *Geneva and the Call of Internationalism. A History*, éditions Zoé, 2011, 96 pages (ISBN 978-2-88182-855-3).
* Jean-Claude Pallas, "Histoire et architecture du Palais des Nations, Nations Unies, 2001, 431 pages (ISBN 92-1-200354-0)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*United Nations Office at Geneva
*[Palais des Nations](http://www.unog.ch/80256EE600581D0E/(httpHomepages)/BCE0EBD8DCE4470C80256F040067307C?OpenDocument)

Κατηγορία:Γενεύη
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ελβετία
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Κατηγορία:Κοινωνία των Εθνών
Εθνοσυνέλευση (Αρμενία)

Η **Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Αρμενίας** (, *Hayastani Hanrapetyut'yan Azgayin zhoghov*), επίσης, αναφέρεται ανεπίσημα ως **Κοινοβούλιο της Αρμενίας** (խորհրդարան, khorhrdaran) είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της Αρμενίας. Ιδρύθηκε την 5η Ιουλίου 1995 με το Σύνταγμα της Αρμενίας. Αποτελείται από τουλάχιστον 101 έδρες, στις οποίες μπορούν να προστεθούν επιπλέον έδρες μέχρι το ανώτατο όριο των 200 εδρών. Τα μέλη της εθνοσυνέλευσης ορίζονται με γενικές εκλογές που διεξάγονται ανά πενταετία. 

Η τρέχουσα είναι η 8η Εθνοσυνέλευση και αποτελείται από 132 μέλη που ορίστηκαν από τις εκλογές της 20ής Ιουνίου 2021. Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης είναι ο Άλεν Σιμονιάν.

## Κατάλογος προέδρων της Εθνοσυνέλευσης

; Πολιτικό κόμμα
    

### [[Πρώτη Δημοκρατία της Αρμενίας]] (1918–1920)
**Πρόεδροι του Κοινοβουλίου της Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας**

### [[Αρμενία]] (1991–σήμερα)
**Πρόεδροι του Ανωτάτου Συμβουλίου της Αρμενίας**

**Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Αρμενίας**

## Παραπομπές


Αρμενία
Κατηγορία:Πολιτική της Αρμενίας
Άουγκουστ Ιμμάνουελ Μπέκερ

Ο **Άουγκουστ Ιμμάνουελ Μπέκερ** (γερμανικά: *August Immanuel Bekker*, 21 Μαρτίου 1785 – 7 Ιουνίου 1871) ήταν Γερμανός κλασικός φιλόλογος και κριτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βερολίνο, και φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Χάλε υπό τον Φρίντριχ Άουγκουστ Βολφ (*Friedrich August Wolf*), σημαντικό φιλόλογο της εποχής, ο οποίος θεωρούσε τον Μπέκερ ως τον πλέον πολλά υποσχόμενο μαθητή του. Το 1810 ο Μπέκερ διορίστηκε καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Για αρκετά χρόνια, μεταξύ του 1810 και 1821, ταξίδεψε στη Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία καθώς και άλλες περιοχές της Γερμανίας, εξετάζοντας τα διασωζόμενα χειρόγραφα της κλασικής εποχής και συγκεντρώνοντας υλικό για τα συγγράμματα του.

Κάποια από τα αποτελέσματα των ερευνών του δημοσιεύτηκαν στο έργο *[[Anecdota Graeca]]* (3 τόμοι, 1814–1821), αλλά οι περισσότερες πληροφορίες ενσωματώθηκαν στα σχόλια και εκδόσεις του τεράστιου αριθμού έργων κλασικών συγγραφέων τα οποία επιμελήθηκε. Ασχολήθηκε σχεδόν με το σύνολο των έργων της ελληνικής γραμματολογίας εκτός από τους τραγικούς και λυρικούς ποιητές. Οι πιο γνωστές εκδόσεις συγγραφέων του, είναι αυτές των έργων του Πλάτωνα (1816–1823), των αττικών ρητόρων (1823–1824), του Αριστοτέλη (1831–1836), του Αριστοφάνη (1829), καθώς και 25 τόμοι σχετικά με τη βυζαντινή ιστορία στο *[[Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae]] (γραπτό σώμα βυζαντινής ιστορίας)*. Σε σχέση με τα έργα των λατίνων συγγραφέων, οι μόνοι συγγραφείς με τους οποίους ασχολήθηκε ήταν οι ιστορικοί Λίβιος (1829–1830) και Τάκιτος (1831).

Ασχολήθηκε αποκλειστικά με τις έρευνες των χειρογράφων, και με την κριτική των κειμένων, χωρίς να συνεισφέρει ιδιαίτερα σε άλλους τύπου λογοτεχνικές διεργασίες, ωστόσο η αρίθμηση Μπέκερ είναι ο καθιερωμένος τρόπος αναφοράς στα έργα του Αριστοτέλη και το αριστοτελικό σώμα κειμένων. 

Εκλέχθηκε επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1861, και πέθανε στο Βερολίνο 10 χρόνια αργότερα το 1871 σε ηλικία 86 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Endnotes:
**Sauppe, Zur Erinnerung an Meineke und Bekker (1872); 
**Haupt, “Gedächtnisrede auf Meineke und Bekker,” in his Opuscula, iii.;
**E. I. Bekker, “Zur Erinnerung an meinen Vater,” in the Preussisches Jahrbuch, xxix.

## Σχετική βιβλιογραφία
**Apollonii Dyscoli de Pronomine liber*, ed. I. Bekker, Berolini 1813.
**Apollonii Alexandrini de Constructione Orationis libri quatuor ex rec. I.* Bekkeri, Berolini 1817.
**Aristotelis Opera edidit Academia Regia Borussica*, Berlin, 1831–1870. (5 volumes).

Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Γερμανοί κριτικοί της λογοτεχνίας
Κιουντσάλ

Το **Κιουντσάλ **(επίσης, **Κγιούντσαλ**) είναι χωριό της επαρχίας Νταβάτσι του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Τσαράκ και βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Κιτσίκ Μπαραχούμ

Το **Κιτσίκ Μπαραχούμ** (επίσης **Κιτσίκ Μπάραχουμ**) είναι χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ντεντελί και βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Καρανταγκλί (Χατσμάζ)

Το **Καρανταγκλί **(επίσης, **Καράνταγκλι**) είναι χωριό της επαρχίας Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Καραντάγ Μπουντούκ.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Μοχρατάγ

Το **Μοχρατάγ** (αρμενικά: Մոխրաթաղ) ή **Κιτσίκ Γκαραμπέι** (αζερικά: *Kiçik Qarabəy*) ή επίσης, **Μοχτατάτς**, **Μοχράτ'αγκ**, και **Μοχρατάγκ** είναι χωριό της επαρχίας Τερτέρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας. 

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ταρτάρ
Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Κιτσίκ Ντουζγιούρντ

Το **Κιτσίκ Ντουζγιούρντ** (επίσης, **Κετσίκ-Ντιζίρτ** και **Κιτσίκ Ντγιουζγιούρντ**) είναι χωριό της επαρχίας Γκαμπαντάι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας. 

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκαμπαντάι
Κιτσίκ Αλατεμίρ

Το **Κιτσίκ Αλατεμίρ** (επίσης, **Αλατεμούρ-Μπάλα** και **Κιτσίκ Αλάτεμιρ**) είναι χωριό της επαρχίας Καχ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Καχμπάς.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καχ
Κάρι

Ο όρος **Κάρι** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω.

* Κάρι (σκόνη)
* Κάρι (φαγητό
* ''Κάρι'' (μυθιστόρημα)
* ''Κάρι'' (ταινία, 1976)
* ''Κάρι'' (ταινία 2002)
Ερρίκος Ζ΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάνενμπεργκ

Ο **Ερρίκος Ζ΄** (4 Ιουνίου 1533 - 19 Ιανουαρίου 1598) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Ντάνενμπεργκ (1559-1569), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Α΄, πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Σοφίας, κόρης του Ερρίκου Ε΄, δούκα του Μεκλεμβούργου. Το 1546 που απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Φραγκίσκος Όθων και ο Ερρίκος Ζ΄ έλαβε το Ντάνενμπεργκ.

Απεβίωσε το 1598 στο Ντάνενμπεργκ και τον διαδέχθηκε πρώτα ο μεγαλύτερος γιος του, Ιούλιος-Ερνέστος. Ο επόμενος γιος του, Αύγουστος Β΄ κληρονόμησε το πριγκιπάτο του Βολφενμπύτελ από τον έκτο εξάδελφό του, Φρειδερίκο Ούλριχ, με το θάνατο του οποίου εξέλιπε ο κύριος κλάδος των Γουέλφων.

## Οικογένεια
το 1569 νυμφεύτηκε την Ούρσουλα του Άνχαλτ, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και είχε τέκνα:
* Ιούλιος-Ερνέστος 1571-1636, πρίγκιπας του Ντάνενμπεργκ.
* Φραγκίσκος 1572-1601.
* Σίβυλλα-Ελισάβετ 1576-1630, παντρεύτηκε τον Αντώνιο Β΄ κόμη του Ντέλμενχορστ.
* Σιδωνία 1577-1645.
* Αύγουστος Β΄ 1579-1666, πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* www.Welfen.de

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Τσερκάσκογιε

Το **Τσερκάσκογιε **είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας, στο έδαφος τηςεπαρχίας Σαρκάντ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tageo.com

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Γιεβγκενγιέβκα (Καζακστάν)

Το **Γιεβγκενγιέβκα **(που προέρχεται από **Γιεβγκέν'γιέβκα**) είναι πόλη στην περιφέρεια Αλμάτι στο νοτιοανατολικό Καζακστάν. Βρίσκεται στην επαρχία Ενμπεκσικαζάκ, περίπου 75 χιλιόμετρα (47 μίλια) βορειοανατολικά του Αλμάτι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Μποραλντάι

Το **Μποραλντάι **() είναι πόλη που βρίσκεται περίπου 5 χιλιόμετρα βόρεια από το Αλμάτι στην Περιφέρεια Αλμάτι στο νοτιοανατολικό Καζακστάν. Το αεροδρόμιο του Μποραλντάι βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της πόλης. Συνδέεται οδικά με το Ουσκονίρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2009 έχει 27,188 κατοίκους. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tageo.com

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ισάγιεβο

Το **Ισάγιεβο** είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ραζγιέζντ Σεμντεσγιάτ

Το **Ραζγιέντ Σεμντεσγιάτ **(επίσης Ραζ'γιέζντ Σεμ'ντεσγιάτ), μερικές φορές ονομάζεται **Ακσενγκίρ **είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Το χωριό βρίσκεται στο δρόμο Μποραλντάι - Ουσκονίρ. 

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tageo.com

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Μπασκινσί

Το **Μπασκινσί **() είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Βρίσκεται στην επαρχία Πανφίλοφ, και έχει πληθυσμό 1.725 κατοίκων. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι ο 041309. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tageo.com

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Πείθων ο Καταναίος

Ο **Πείθων ο Καταναίος** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας δραματικός ποιητής με καταγωγή από την Κατάνη της Σικελίας, ο οποίος συμμετείχε στις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία. Έγραψε το σατυρικό δράμα με τίτλο *,* το οποίο απήγγειλε στα στρατεύματα κατά τον εορτασμό των Διονυσίων στις όχθες του Υδάσπη. Το ποίημα ήταν μειωτικό για τον Άρπαλο και τους Αθηναίους οι οποίοι του είχαν προσφέρει άσυλο ενώ αυτός είχε καταχραστεί τη θέση του και είχε υπεξαιρέσει μεγάλα ποσά από το μακεδονικό ταμείο. Ορισμένα αποσπάσματα του κειμένου διατηρούνται στα γραπτά του Αθήναιου.

Πρόκειται για διαφορετικό άτομο από τον Πείθωνα τον Βυζάντιο, ο οποίος ήταν ρήτορας στην υπηρεσία του Φιλίππου Β´.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Who's Who in the Age of Alexander the Great* by Waldemar Heckel ISBN 978-1-4051-1210-9

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες δραματικοί ποιητές
Χιττανάγκι

Το **Χιττανάγκι **είναι χωριό στην επαρχία Μπελγκαούμ στην πολιτεία Καρνατάκα στην Ινδία. Βρίσκεται στο νότιο μέρος της χώρας.

## Αναφορές


Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Ιμένι Σβέρντλοβα (Καζακστάν)

Το **Ιμένι Σβέρντλοβα **είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι στο Καζακστάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ηλιόδωρος (χειρουργός)

Ο **Ηλιόδωρος** ο χειρουργός καταγόταν από την Αίγυπτο αλλά ως ιατρός άκμασε στην Ρώμη τον 1ο ή 2ο αιώνα. Θεωρείται σύγχρονος του Αρχιγένη και αναφέρεται από τον Ρωμαίο σατυρικό ποιητή Ιουβενάλη. Έγραψε ιατρικά βιβλία για την χειρουργική και τις μεθόδους της εποχής του και αρκετά αποσπάσματά τους έχουν διασωθεί. Ο Αδαμάντιος Κοραής στο βιβλίο του *"Άτακτα"* αναφέρει απόσπασμα λόγου του Ηλιόδωρου το οποίο περιγράφει χρήση ιατρικού εργαλείου κατά τη διάρκεια εγχείρησης.  

## Βιβλιογραφία
Σχετικά με τά έργα του Ηλιόδωρου αναφέρονται οι τίτλοι::
* *Τα χειρουργούμενα*, 5 ή 11 τόμοι.
* *Μονόβιβλον περί επιδέσμων.*
* *Περί φλεβοτομίας*, γραμμένο στα λατινικά.
* *Περί ανθρώπων πραγματείαι.*
* *Περί ολισθημάτων πραγματείαι.*
* *Περί μέτρων και σταθμών.*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Περί διαχωρισμού συνδακτυλίας και περί ακρωτηριασμού δακτύλου ή νεκρωθέντος άκρου'', E. Σταυρουλάκης - Δ. Καγιάς, 41ο πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο, Τόμος περιλήψεων - σελ. 20

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Χειρουργοί
Δάσιος ο μάρτυρας

Ο **Δάσιος** ήταν μάρτυρας της Χριστιανικής Εκκλησίας.
## Βίος
Ήταν στρατιώτης στο Δορόστολο κοντά στον ποταμό Ίστρο στην εποχή του Μαξιμιανού. Σύμφωνα με το έθιμο της εποχής μια φορά το χρόνο έπρεπε να θυσιαστεί ένας στρατιώτης προς τιμήν του θεού Κρόνου μετά από κλήρωση.Όταν ο κλήρος έπεσε στον Δάσιο εκείνος αρνήθηκε.Τελικά θανατώθηκε με ξίφος. Τιμάται στις 20 Νοεμβρίου. Η ακολουθία του έχει βρεθεί στον παρισινό κώδικα 259 φ μνημονευόμενος με τον προφήτη Οβδιού.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Χωρίς συντάκτη, «Δάσιος μάρτυρας», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.4(1964)στ.972

Δασιος
Δάκιος Μεδιολάνων

Ο **Δάκιος** (ή *Δάτιος*) **Μεδιολάνων** (*Dazio di Milano*, πέθανε στις 5 Φεβρουαρίου 552) ήταν χριστιανός επίσκοπος Μεδιολάνων από το 530 έως το 552. 

Θεωρείται άγιος από την Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία.

## Βίος
Ο Δάκιος έγινε επίσκοπος της πόλης των Μεδιολάνων στα 530. 

Στα τέλη του 537 πήγε στη Ρώμη με σκοπό να ζητήσει βοήθεια κατά τον Γότθων. Εκεί παρέμεινε μέχρι το 544, οπότε έφυγε για την Κωνσταντινούπολη. Επέστρεψε στη Σικελία με σκοπό την ενημέρωση του Πάπα για το θέμα των Τριών Κεφαλαίων. Μετέβη μαζί του στην Ανατολή, βοηθώντας τον στην αντιμετώπιση του θέματος. 

Πέθανε τον Φεβρουάριο του 552. Η μνήμη του ως αγίου τιμάται στις 14 Ιανουαρίου από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Μπουρνάζ Ατικέ Σουλτάνα

Η **Μπουρνάζ Ατικέ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:النفايات سلطان) (Τούρκικα: *Burnaz Atike Sultan* γνωστή και ως *Ατικέ Σουλτάν*, 1614 - 1674) ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ετεροθαλής αδελφή του σουλτάνου Οσμάν Β΄ και αδελφή των σουλτάνων Μουράτ Δ΄ και Ιμπραήμ Α΄.

## Ζωή
Η Ατικέ γεννήθηκε το 1614 στο παλάτι Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη. Μετά το Θάνατο του πατέρα της σουλτάνου Αχμέτ, στο θρόνο ανέβηκε ο θείος της Μουσταφά Α΄ αλλά λίγους μήνες αργότερα, καθαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό της Οσμάν Β΄. Με εντολή της Αλιμέ Σουλτάν, η Κιοσέμ στάλθηκε στο Παλιό Παλάτι.

Το 1623 ο αδελφός της Μουράτ Δ΄ έγινε σουλτάνος και η Κιοσέμ Βαλιντέ Σουλτάν. Εκείνη την εποχή, υπήρχαν ταραχές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, και ενοχλήθηκε από αυτό σε όλες τις πλευρές, η Κιοσέμ Σουλτάν πιστεύε ότι θα ενισχυθεί ο γιος της από τους πιστού του πολιτικούς παντρεύοντας την Χανζαντέ Σουλτάν με τον Λαντικλί Μπαϊράμ Πασά το 1623, την Γκεβχερχάν Σουλτάν με τον Τοπάλ Ρετζέπ Πασά το 1624, την Αϊσέ Σουλτάν με τον Χαφίζ Αχμέτ Πασά το 1625 και την Φατμά Σουλτάν με τον Καρά Μουσταφά Πασά το 1626. Η Ατικέ ήταν ήδη παντρεμένη με τον Τζαφέρ Πασά.

Ο δεύτερος γάμος της έγινε το 1633 με τον Κοτζά Κενάν Πασά, μετά από 19 χρόνια γάμου έμεινε χήρα και την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τον Ντογκανσί Γιουσούφ Πασά. Είχε αποκτήσει ένα παιδί. 

Πέθανε το 1674 και θάφτηκε στον τάφο του αδελφού της Ιμπραήμ στην Αγία Σοφία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Black Dog (τραγούδι)

Το ***Black Dog*** είναι ένα τραγούδι του βρετανικού rock συγκροτήματος Led Zeppelin, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο *[[Led Zeppelin IV|Led Zeppelin]]*, το 1971. Το κομμάτι γράφτηκε από τους Ρόμπερτ Πλαντ, Τζίμι Πέιτζ και Τζον Πολ Τζόουνς. Κυκλοφόρησε και ως single, το οποίο κατάφερε να φτάσει έως το νούμερο 15 των αμερικανικών *[[Billboard Hot 100]]*. Κατά τ' άλλα εισήλθε και σε άλλα charts όπως για παράδειγμα στα δανικά που έφτασε έως το νούμερο 5 και τα ελβετικά στο νούμερο 6.

Το εν λόγω κομμάτι πρόκειται για ένα από τα γνωστότερα του σχήματος. Το 2004, το περιοδικό *[[Rolling Stone]]* συμπεριέλαβε το κομμάτι στον κατάλογο του με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, τοποθετώντας το στην 294η θέση, το 2010 στην ίδια λίστα έπεσε στην 300η θέση. Η μουσικοκοινωνιολόγος Ντίνα Γουέινστιν το ονόμασε «ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια των Led Zeppelin».

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Τραγούδια του 1971
Κατηγορία:Τραγούδια των Led Zeppelin
Κατηγορία:Singles του 1971
Κατηγορία:Singles της Atlantic Records
Immigrant Song

To ***Immigrant Song*** είναι ένα τραγούδι του βρετανικού rock συγκροτήματος Led Zeppelin, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο *[[Led Zeppelin III]]*, το 1970. Το κομμάτι γράφτηκε από τον Ρόμπερτ Πλαντ και τον Τζίμι Πέιτζ. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το οποίο εισήλθε σε πολλά charts διαφόρων χωρών. Μεταξύ των οποίων ο Καναδάς, που έφτασε στο νούμερο 2, η Νέα Ζηλανδία που έφτασε στο νούμερο 4, η Γερμανία που έφτασε στο νούμερο 6, αλλά και τα αμερικανικά *[[Billboard Hot 100]]* που έφτασε στο νούμερο 16. 

Οι στίχοι του κομματιού αφορούν την σκανδιναβική μυθολογία. Το κομμάτι κατέληξε όπως πολλά άλλα του σχήματος να είναι πολύ δημοφιλές και γνώρισε μεγάλη επιτυχία, καθώς έγινε hit και στο ραδιόφωνο, ενώ συμπεριλήφθηκε και σε πολλά άλμπουμ compilation των Led Zeppelin.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*"Immigrant Song" at ledzeppelin.com

Κατηγορία:Τραγούδια των Led Zeppelin
Κατηγορία:Τραγούδια του 1970
Κατηγορία:Singles του 1970
Κατηγορία:Singles της Atlantic Records
Καρακεμέρ

Το **Καρακεμέρ **είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Αρμενο-Πακιστανικές σχέσεις

Οι **Αρμενο-Πακιστανικές σχέσεις** αναφέρονται στις διεθνείς και διμερείς σχέσεις μεταξύ της Αρμενίας και του Πακιστάν. Λόγω των ισχυρών δεσμών του Πακιστάν με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι φτωχές, με το Πακιστάν να είναι η μόνη χώρα που δεν αναγνωρίζει την Αρμενία ως ανεξάρτητη χώρα.

Τα κύρια προβλήματα είναι η σύγκρουση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και οι Αρμενικές αλυτρωτικές αξιώσεις εναντίον της Τουρκίας. Η περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ είναι κυρίως κατοικημένη με Αρμένιους μετά τον πόλεμο, αλλά δεν είναι αναγνωρισμένη από καμία χώρα, εκτός από την Αμπχαζία, τη Νότια Οσετία και την Υπερδνειστερία, τα οποία επίσης έχουν περιορισμένη αναγνώριση, καθώς είναι *[[De jure|από το νόμο]]* ανάμεσα στα σύνορα του Αζερμπαϊτζάν. Το Πακιστάν υποστήριξε το Αζερμπαϊτζάν κατά και μετά τον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Λόγω των στενών σχέσεών της με τους αντιπάλους της Αρμενίας, το Πακιστάν είναι μία από τις λίγες χώρες που αναγνωρίζουν την σφαγή στο Χοτζαλί, που διενεργήθηκε από την Αρμενία εναντίον των Αζέρων ως γενοκτονία. Όντας η δεύτερη χώρα μετά την Τουρκία που αναγνώρισε το Αζερμπαϊτζάν, το Πακιστάν έχει στενές σχέσεις με το Αζερμπαϊτζάν. Το Αζερμπαϊτζάν υποστηρίζει τη στάση του Πακιστάν σχετικά με τη σύγκρουση του Κασμίρ. Λόγω των αντιληπτών φιλο-Αζερικών και φιλο-Τουρκικών πολιτικών από πλευράς Πακιστάν, η Αρμενία αναπτύσσει φιλικές σχέσεις με την Ινδία, και υποστηρίζει την ινδική θέση σχετικά με τη διένεξη στο Κασμίρ.

Στα τέλη του 2016, οι σχέσεις της Αρμενίας και του Πακιστάν επιδεινώθηκαν και η Αρμενία φέρεται να έχει ασκήσει βέτο στη προσφορά του παρατηρητή του Πακιστάν στη ρωσικής ηγεσίας Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Pakistan and the World (Chronology: April-June 2005)", in: *Pakistan Horizon*, τεύχος 58 (2005), Νο. 3, σελ.&nbsp;121–169. JSTOR.
* Shannon O'Lear & Robert Whiting: "Which comes first, the nation or the state? A multiple scale model applied to the Nagorno-Karabakh conflict in the Caucasus", in: *National Identities*, τεύχος 10 (2008), Νο. 2, σελ.&nbsp;185–206. Taylor & Francis Online.

Πακιστάν
Κατάλογος έργων της Άλτε Νατσιονάλγκαλερι

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Άλτε Νατσιονάλγκαλερι του Βερολίνου.

## Zωγραφική
### Γερμανική ζωγραφική

### Γαλλική ζωγραφική

## Γλυπτική

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Κατάλογος έργων των Βασιλικών Μουσείων Καλών Τεχνών του Βελγίου

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων των Βασιλικών Μουσείων Καλών Τεχνών του Βελγίου.

**1. Oldmasters Museum** (άλλοτε Βασιλικό Μουσείο Παλαιάς Τέχνης)

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Κατάλογος έργων της Γκαλλερία Μποργκέζε

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων ευρωπαϊκής ζωγραφικής και γλυπτικής της Γκαλλερία Μποργκέζε.

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Κατάλογος εκθεμάτων της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των σημαντικότερων έργων της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου.

## Ιταλική ζωγραφική

## Ισπανική ζωγραφική
 

## Γαλλική ζωγραφική

## Φλαμανδική ζωγραφική
 

## Ολλανδική ζωγραφική
 

## Γερμανική ζωγραφική
 

## Αγγλική ζωγραφική

Εθνικη
Κατηγορία:Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου
*
Κατάλογος έργων του Εθνικού Μουσείου Καποντιμόντε

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Εθνικού Μουσείου Καποντιμόντε.

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Κατάλογος έργων του Μουσείου Ιστορίας της Τέχνης

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Μουσείου Ιστορίας της Τέχνης της Βιέννης.

Παρουσιάζονται μόνο έργα ευρωπαϊκής ζωγραφικής και γλυπτικής που βρίσκονται στο κεντρικό κτίριο του μουσείου, στην Ρίνγκστράσσε.

## Ιταλική ζωγραφική

## Ισπανική ζωγραφική

## Γαλλική ζωγραφική

## Φλαμανδική ζωγραφική

## Ολλανδική ζωγραφική

## Γερμανική ζωγραφική

## Γλυπτική

 

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Άδωνις (ποιητής)

Ο **Αλί Αχμάντ Σαΐντ Εσμπέρ**  (, γεννημένος την 1η Ιανουαρίου 1930), επίσης γνωστός με το ψευδώνυμο **Άδωνις** ή **Adunis** (αραβικά: **أدونيس**) είναι Σύρος ποιητής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής, ο οποίος θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους αραβόφωνους ποιητές της σύγχρονης εποχής. Ηγήθηκε μιας μοντερνιστικής επανάστασης στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, ασκώντας μια σεισμική επιρροή στην αραβική ποίηση, συγκρίσιμη με αυτή του Τ. Σ. Έλιοτ στον αγγλόφωνο κόσμο.

Το δημοσιευμένο έργο του Αδώνιδος περιλαμβάνει είκοσι τόμους  ποίησης και δεκατρείς κριτικής. Τα δώδεκα βιβλία της μετάφρασης στην αραβική περιλαμβάνουν την ποίηση του Σαιν-Τζον Περς και του Υβ Μπονφουά (Yves Bonnefoy), και η πρώτη ολοκληρωμένη αραβική μετάφραση των *[[Μεταμορφώσεις|Μεταμορφώσεων]]* του Οβιδίου  (2002). Η πολύτομη ανθολογία αραβικής ποίησης (Ντιβάν ασ-σιρ' αλ-αραμπί) που εξέδωσε, καλύπτει σχεδόν δύο χιλιετίες ποίησης και κυκλοφορεί συνεχώς από το 1964.

Οι ισλαμικές αρχές και μελετητές έχουν αντιταχθεί με τον Άδωνι για την κριτική που κάνει στο Ισλάμ. Κάποιοι, όπως ο Αιγύπτιος σαλαφιστής Μοχάμεντ Σαΐντ Ρασλάν και ένα παρακλάδι της συριακής αντιπολίτευσης, έχουν εκδώσει απειλές κατά της ζωής του, και κάποιοι έχουν ζητήσει να καούν τα βιβλία του. Παρά αυτή την πολεμική, ο Άδωνις είναι ένα αιώνιο φαβορί για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, Ο Άδωνις έχει περιγραφεί ως ο μεγαλύτερος εν ζωή ποιητής του Αραβικού κόσμου.

Σήμερα, 5 Μαρτίου 2019, ο Άδωνις ανακηρύχτηκε επίτιμος διδάκτορας από τη Σχολή Γαλλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, παρουσία του ίδιου του μεγάλου ποιητή, που μίλησε στα αραβικά, αποδεχόμενος αυτή την τιμή. 

## Μεταφράσεις στην ελληνική γλώσσα
* *Άσματα του Μιχιάρ του Δαμασκηνού*, εκδ. «Άγρα», 1996, μετάφραση Μάρκελλος Πιράρ, ISBN 978-960-325-171-2
* *Χρόνος, τόποι, δοξαστικά*, «Ίνδικτος», 1998, μετάφρ. Δημήτρης Τ. Άναλις, ISBN 978-960-518-035-5
* *Οι αναλογίες και οι αρχές*, «Ελληνικά Γράμματα», 2003, μετάφρ. Ελένη Κονδύλη-Μπασούκου, ISBN 978-960-406-626-1
* *Χρονικό των κλαδιών*, Εκδ. Οίκος Α.Α. Λιβάνη, 2006, μετάφρ. Δημήτρης Τ. Άναλις, ISBN 978-960-14-0985-6
* *Ένας τάφος για τη Νέα Υόρκη*, Εκδόσεις Πατάκη, 2017, μετάφρ. Αγγελική Σιγούρου, ISBN 978-960-16-6923-6
* *Άδωνις, O Καθρέφτης του Σώματος του Εραστή*. Εκδόσεις Bibliotheque 2018, απόδοση Βασίλης Λαλιώτης, (δοκιμή από τα Ισπανικά.) ISBN 9786185257286

## Αναφορές


Κατηγορία:Σύροι ποιητές
Πρόγονος Σγουρός

Ο **Πρόγονος Σγουρός** (έδρασε μεταξύ 1294-1300) ήταν Βυζαντινός ανώτατος στρατιωτικός διοικητής των τελών του 13ου αιώνα από το Πριγκιπάτο του Αρβάνου (Μεσαιωνική Αλβανία) με τον βαθμό του *[[Μέγας Εταιρειάρχης|Μέγα Εταιρειάρχη]]*. Ήταν άρχοντας της Οχρίδας στην διάρκεια της περιόδου κατά την οποία η πόλη ευρισκόταν υπό την εδαφική κυριαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ο Πρόγονος Σγουρός, καταγόμενος από το Άρβανον, ήταν νυμφευμένος με την Ευδοκία, συγγενή του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου (βασίλευσε μεταξύ 1282-1328), καθιστάμενος *[[Σεβαστός|γαμπρός]]* του Βυζαντινού Αυτοκράτορα.

Προς το 1294-1295, προχώρησε στην ανακαίνιση της Εκκλησίας της Παναγίας Περιβλέπτου στην Οχρίδα, η οποία εκείνη την εποχή ευρισκόταν υπό βυζαντινή κυριαρχία, ενώ αργότερα έγινε γνωστή ως του Αγίου Κλήμη προς τιμήν του Αγίου Κλήμη της Οχρίδας. Ο Πρόγονος δώρησε εικονοστάσιο με 8 αγιογραφίες, μαζί με εικόνισμα της Παναγίας Περιβλέπτου από το οποίο μόνον ένα τμήμα έχει διασωθεί, ενώ το εικονοστάσιο αναπαριστά τις κυρίως εορτές της Εκκλησίας. Τα έργα αυτά φιλοτεχνήθηκαν από τον Ευτύχιο και τον Μιχαήλ Αστραπά, από την Θεσσαλονίκη.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Προγονος
Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες
Μύρτις (λοιμός των Αθηνών)

**Μύρτις** είναι το όνομα που δόθηκε από τους αρχαιολόγους στην εντεκάχρονη κοπέλα που έμενε στην αρχαία Αθήνα τα σκελετικά υπολείμματα της οποίας ανακαλύφθηκαν σε μαζικό τάφο στον Κεραμεικό την περίοδο 1994–95 κοντά στον σταθμό του μετρό. Το όνομα επιλέχθηκε τυχαία, ως μια από τις κοινές γυναικείες ονομασίες της εποχής. Η ανάλυση των οστών της Μύρτιδος κατέδειξε πως αυτή και άλλα 2 άτομα των οποίων οι σκελετοί ανασκάφτηκαν από τον μαζικό τάφο, πέθαναν προσβεβλημένοι από τυφοειδή πυρετό κατά τον ιδιαίτερα καταστροφικό και πολύνεκρο λοιμό των Αθηνών το 430 π.Χ..

## Επανασύσταση της όψης

Τα ανθρώπινα σκελετικά υπολείμματα από την κλασική Ελλάδα είναι σχετικά σπάνια, καθώς οι περισσότερες ταφές της εποχής γινόταν μετά από την καύση του σώματος των νεκρών. Η Μύρτις, ήταν το πρώτο άτομο η μορφή του οποίου έγινε δυνατό να αναπαρασταθεί μετά από ανάλυση των οστών της.

Το κρανίο της ήταν σε ασυνήθιστα καλή κατάσταση, όπως και τα δόντια της, και οι Έλληνες ειδικοί που ανέλαβαν την επανασύσταση της όψεως της κοπέλας προχώρησαν στο εγχείρημα σε συνεργασία με Σουηδούς συναδέλφους τους για τον προσδιορισμό των χαρακτηρισμών του προσώπου. Χρησιμοποιήθηκε ειδικός ιατρικός σαρωτής ώστε να αποκτηθούν υψηλής ανάλυσης δεδομένα του κρανίου, και κατόπιν δημιουργήθηκε αντίγραφο του κρανίου το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως η βάση για την περαιτέρω επεξεργασία της κεφαλής και προσδιορισμού των φυσικών χαρακτηριστικών και των μυών. Οι λεπτομέρειες των ιστών του προσώπου υπολογίστηκαν βάσει των μέσων τιμών για ηλικία, γένος και φυλή, και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά προέκυψαν από τα δεδομένα της κρανιακής ανάλυσης του προσώπου.

Στην Μύρτιδα επιλέχθηκε να δοθούν καστανά μάτια και μαλλιά, όμως το πραγματικό χρώμα των οφθαλμών και των τριχών μπορεί να διευκρινιστεί μόνο μέσω ανάλυσης DNA. Ο τρόπος χτενίσματος επιλέχτηκε βάσει των συνηθειών της εποχής που αυτή έζησε.

## Αφιερώματα
Το Τοπικό Κέντρο Πληροφοριών των Ηνωμένων Εθνών ανέδειξε την Μύρτιδα σε φίλη των Στόχων Ανάπτυξης της Χιλιετίας και χρησιμοποίησε την μορφή της στην εκστρατεία των Ηνωμένων Εθνών κατά της φτώχειας. Η μορφή της απεικονίστηκε και σε συλλεκτικά ευρώ που κυκλοφόρησαν το 2020 με χάραξη από τον Γιώργο Σταματόπουλο. Στην πρόσθια όψη απεικονίζεται το πρόσωπο της Μύρτιδος σε κατατομή, ενώ στην οπίσθια όψη η ακολουθία του DNA του μικροβιακού παράγοντα, που ευθύνεται για τον θάνατό της. 

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
* Αναστασία Α. Κάλου, Χαράλαμπος Ν. Χάιτας, ''Μύρτις - Πρόσωπο με πρόσωπο με το παρελθόν'' *-* Μεταίχμιο, 2010, 40 σελ., ISBN 978-960-455-856-8

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος του εκθέματος
* «Ο λοιμός των Αθηνών» - λεπτομέρειες σχετικά με την εξέταση DNA του σκελετικού υλικού από τον Χρήστο Γιαπιτζάκη - youtube.com
* 
* Μ. Παπαγρηγοράκης: Η κληρονομιά της Μύρτιδας - deBop

Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κλιούτσι (Αλμάτι)

Το **Κλιούτσι **είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι στο Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Φερδινάνδος Αλβέρτος Α΄ του Μπέβερν

Ο **Φερδινάνδος-Αλβέρτος Α΄** (22 Μαΐου 1636 - 23 Απριλίου 1687) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Μπέβερν (1666-1687), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αυγούστου Β΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της 3ης συζύγου του Ελισάβετ-Σοφίας, κόρης του Ιωάννη-Αλβέρτου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ. Το 1666 απεβίωσε ο πατέρας του και οι τρεις αδελφοί φιλονίκησαν για την κληρονομιά. Τελικά συμφώνησαν να πάρουν οι δύο μεγαλύτεροι τη διοίκηση του Βοόλφενμπυτελ και ο Φερδινάνδος-Αλβέρτος Α΄ το ανάκτορο του Μπέβερν, φεουδαλικά δικαιώματα και ένα ποσό χρημάτων αντί των αξιώσεών του στο Βόλφενμπυτελ.

Γινόταν όλο και πιο εκκεντρικός και οι αδελφοί του έπρεπε να στείλουν δύναμη ανδρών για να αποκαταστήσουν την τάξη στο ανάκτορό του. Συνέλεγε πολλά έργα τέχνης, που μετά απετέλεσαν από τον εγγονό του μέρος του *Μουσείου δούκα Άντον Ούλριχ*. Απεβίωσε το 1687 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φερδινάνδος-Αλβέρτος Β΄.

## Οικογένεια
Το 1667 νυμφεύτηκε τη Χριστίνα, κόρη του Φρειδερίκου λαντγκράβου της Έσσης-Έσβεγκε και είχε τέκνα:
* Σοφία-Ελεονόρα 1674-1711, απεβίωσε 37 ετών.
* Αύγουστος-Φερδινάνδος 1677-1704, απεβίωσε 27 ετών.
* Φερδινάνδος-Αλβέρτος Β΄ πρίγκιπας του Μπέβερν.
* Φερδινάνδος-Χριστιανός 1682-1706, απεβίωσε 24 ετών.
* Ερνέστος-Φερδινάνδος 1682-1746.
* Ερρίκος-Φερδινάνδος 1684-1706, απεβίωσε 22 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* www.Welfen.de
* Allgemeine Deutsche Bibliographie, τόμ. 6, σελ. 679-681

Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Μαλοβοντνόγιε (Αλμάτι)

Το **Μαλοβόντνογιε **είναι καζακικό χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι στο νοτιοανατολικό Καζακστάν. Βρίσκεται στην επαρχία Ενμπεκσικαζάκ, περίπου 75 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Αλμάτι και περίπου στο μέσο της απόστασης της Γιεβγκενγιέβκα με το Γιανατουρμίς. Αρκετές συγκρούσεις έχουν γίνει μεταξύ Καζάκων και Τσετσένων, κυρίως την περίοδο Μαρτίου-Απριλίου 2007.

## Δημογραφικά στοιχεία
* Οι περισσότεροι ντόπιοι είναι εθνοτικοί Καζάκοι
* Τσετσένοι εποικιστές
* Τούρκοι μετανάστες
* Κινέζοι μετανάστες

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Εκκλησία της Αγίας Αναλήψεως του Σωτήρος (Σκόπια)

Η **εκκλησία της Αγίας Αναλήψεως του Σωτήρος** () είναι ένας ορθόδοξος χριστιανικός ναός στα Σκόπια της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται στην παλιά πόλη, ανατολικά του Φρουρίου των Σκοπίων.

Η εκκλησία κτίστηκε στα μέσα του 16ου αιώνα και είναι τρίκλιτη. Στο νότιο τοίχο, κατά τη διάρκεια επισκευών το 1963-1964, ανακαλύφθηκαν τοιχογραφίες που χρονολογούνται από τον 16ο-17ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η εκκλησία απέκτησε την τελική της μορφή. Το 1824 ολοκληρώθηκε το τέμπλο και το 1867 το τμήμα των εικόνων. Το τέμπλο και οι εικόνες έγιναν με δωρεές από τις συντεχνίες και τους εμπόρους των Σκοπίων.

Το ορθόδοξο εκκλησίασμα κατά την Οθωμανική περίοδο  υπαγόταν στην ελληνική κοινότητα της πόλης. Με την άνοδο του εθνικισμού, ο σλαβικός πληθυσμός της περιοχής ψήφισε το 1874, με συντριπτική πλειοψηφία 91%, υπέρ της ένταξης της στη Βουλγαρική Εξαρχία. Παρέμεινε έτσι μέχρι το 1890, οπότε και επανήλθε στην ελληνική κοινότητα. Το 1901 η εκκλησία καταλήφθηκε από τη σερβική κοινότητα και έγινε η έδρα του σέρβου Μητροπολίτη Σκοπίων.

Η πόρτα, για την είσοδο στην αυλή, είναι βαριά και κατασκευασμένη από ξύλο βελανιδιάς. Στην αυλή υπάρχει μια πέτρινη σαρκοφάγος με τα λείψανα του επαναστάτη Γκότσε Ντέλτσεφ (1872-1903), δώρο της Βουλγαρικής κομμουνιστικής ηγεσίας προς τη σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία το 1946.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αναληψεως Σωτηρος Σκοπια
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Σκόπια
Σκοπια
Φερδινάνδος Αλβέρτος Β΄ του Βολφενμπύτελ

Ο **Φερδινάνδος Αλβέρτος Β΄** (29 Μαΐου 1680 - 2 Σεπτεμβρίου 1735) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Μπέβερν (1687-1735) και του Βολφενμπύτελ (1735), περιοχών του δουκάτου Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Πολέμησε υπό τον Ευγένιο, πρίγκιπα της Σαβοΐας και αργότερα προήχθη σε αρχιστράτηγο του Πρωσικού στρατού.

## Βιογραφικό
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φερδινάνδου-Αλβέρτου Α΄, πρίγκιπα του Μπέβερν και της Χριστίνας, κόρης του Φρειδερίκου, λαντγράβου της Έσσης-Έσβεγκε. Το 1687 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Φερδινάνδος τον διαδέχθηκε.

Στον πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής πολέμησε στο πλευρό του Λεοπόλδου Α΄ των Αψβούργων. Με τη λήξη του πολέμου το 1704 έγινε υπασπιστής του, το 1707 υποστράτηγος και το 1711 αντιστράτηγος. Στον Αυστρο-Τουρκικό πόλεμο του 1716-18 πολέμησε υπό τις διαταγές του πρίγκιπα Ευγένιου της Σαβοΐας, συμμετείχε στις μάχες του Βελιγραδίου και του Πετροβαραντίν και έγινε διοικητής του φρουρίου Κομάρνο. Το 1723 προήχθη σε στρατηγό και το 1733 σε αρχιστράτηγο.

Το 1735 απεβίωσε ο εξάδελφός του Λουδοβίκος-Ροδόλφος, πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ χωρίς άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε, αλλά απεβίωσε και ο ίδιος έξι μήνες μετά. Τον διαδέχθηκε στο Μπέβερν ο νεότερος αδελφός του Ερνέστος Φερδινάνδος και στο Βολφενμπύτελ ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος Α΄.

## Οικογένεια
Το 1712 νυμφεύτηκε την Αντουανέtτα των Γουέλφων, κόρη του εξαδέλφου του Λουδοβίκου-Ροδόλφου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και είχε τέκνα:
* Κάρολος Α΄ 1713-1780 πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ.
* Αντώνιος-Ούλριχ 1714-1774 αρχιστράτηγος της Ρωσίας, νυμφεύτηκε την Άννα των Ρομάνοφ και είχαν τέκνο τον Ιβάν ΣΤ΄ τσάρο της Ρωσίας.
* Ελισάβετ-Χριστίνα 1715-1797, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ του Χοεντσόλερν, βασιλιά της Πρωσίας.
* Λουδοβίκος-Ερνέστος 1718-1788 στρατηγός της Ολλανδίας και σύμβουλος -στην πράξη κυβερνήτης- εκεί.
* Φερδινάνδος 1721-1792 στρατηγός της Πρωσίας.
* Λουίζα 1722-1780, παντρεύτηκε τον Αύγουστο-Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν, αδελφό του Φρειδερίκου Β΄.
* Σοφία-Αντουανέττα 1724-1802, παντρεύτηκε τον Ερνέστο-Φρειδερίκο των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ.
* Αλβέρτος 1725-1745.
* Θηρεσία 1728-1778, άγαμη.
* Ιουλιάνα-Μαρία 1729-1796, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Ε΄, βασιλιά της Δανίας.
* Φρειδερίκος-Φραγκίσκος 1732-1758.

## Πηγές
* www.Welfen.de

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ
Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Ακκόλ (Αλμάτι)

Το **Ακκόλ** είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της περιφέρειας, όπως και στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tageo.com

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ιωάννης Δελής

Ο **Ιωάννης Δελής** (1880-1910) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και λόγιος.

## Βίος
Ο **Ιωάννης Δελής** γεννήθηκε στον Μαρμαρά το 1880. Το 1889 πήγε με την οικογένειά του στην Μυτιλήνη. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλων σπουδών του σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Αφού αποφοίτησε το 1902 διορίστηκε καθηγητής στο γυμνάσιο αρρένων Μυτιλήνης.Πέθανε στις 23 Μαρτίου 1910.

## Συγγραφικό έργο
*Εγραψε την ιστορική μελέτη *Οι Δατελούζοι εν Λέσβω*, Αθήναι 1910(ανατύπωση 1997), όπου εξετάζει την ιστορία του νησιού από το 1355 έως το 1462
*Μετέφρασε κατ'επιτομήν την Γραμματικήν της Καινής Διαθήκης του Friedrich Blass, Aθήναι, 1902
Δημοσίευσε άρθρα, μελέτες και λόγους σε εφημερίδες της εποχής, όπως στην Ακρόπολις, Νέα Ημερα, Φως (Μυτιλήνης)και στα περιοδικά Αμάλθεια, και Αρμονία.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ιωάννη Μουντζούρης, «Δελής Ιωάννης», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.4 (1964) στ.1002-1003

Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Σωφρόνιος Δελλαγραμμάτικας

Ο **Σωφρόνιος Δελλαγραμμάτικας** ήταν μοναχός από την Άνδρο που έζησε τον 19ο αιώνα.

## Βιογραφία
Ο **Σωφρόνιος Δελλαγραμμάτικας** γεννήθηκε στην Άνδρο και σε νεαρή ηλικία εκάρη μοναχός σε μονή της Άνδρου. Πριν την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης υπηρέτησε ως πρωτοσύγκελος στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Όταν ξεκίνησαν οι σφαγές των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης ως αντίποινα για την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης και ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ απαγχονίστηκε, ο Σωφρόνιος κατέφυγε στο, με ρωσική σημαία, πλοίο του Μαρίνου Σκλάβου. Στις 16 Απριλίου 1821, αναγνώρισε το πτώμα του Πατριάρχη το οποίο επέπλεε στην θάλασσα και περισυνελέγη. Παρέστη στην κηδεία του στην Οδυσσό. Αργότερα επέστρεψε στην Άνδρο και συνέχισε να μονάζει στην μονή της μετανοίας του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες Χριστιανοί μοναχοί
Κατάλογος έργων της Πινακοθήκης Μπρέρα

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Πινακοθήκης Μπρέρα.

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Κατάλογος έργων του Μουσείου Στέντελ

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων ζωγραφικής του Μουσείου Στέντελ.

## Ιταλική ζωγραφική

## Γερμανική ζωγραφική

## Φλαμανδική ζωγραφική

## Ολλανδική ζωγραφική

## Γαλλική ζωγραφική

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Αλέξανδρος Δεόρτζης

Ο **Αλέξανδρος Δεόρτζης** ήταν κληρικός από την Κεφαλλονιά που έζησε τον 18ο αιώνα. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας και πρωτονοτάριος διαφόρων αρχιερέων του νησιού και από το 1781 ως αρχιερατικός επίτροπος. Είχε συντάξει συλλογή με διδαχές,πανηγυρικούς λόγους και ύμνο στον Άγιο Γεράσιμο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάσος Γριτσόπουλος, «Δεόρτζης Αλέξανδρος», *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τομ. 4 (1964), στ. 1011.

Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Κατάλογος έργων του Μουσείου Ορσέ

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Μουσείου Ορσέ.

## Ζωγραφική

### Γλυπτική

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο