open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πεκορίνο

Το **πεκορίνο** (*pecorino*) ανήκει στην οικογένεια των σκληρών τυριών και παρασκευάζεται από πρόβειο γάλα. Προέρχεται από την ιταλική λέξη *pecora* που σημαίνει πρόβατο, η οποία έχει τις ρίζες της στη λέξη *pecus* που σημαίνει κτηνοτροφία στα λατινικά.

## Επισκόπηση
Μέσα στις εννιά κύριες ποικιλίες του Πεκορίνο, εκ των οποίων όλα έχουν Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ), το Pecorino Romano θεωρείται ως το καλύτερο τυρί στο εξωτερικό και ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες που αποτελούν από τις πλέον σημαντικότερες χώρες, στις οποίες εισάγεται το τυρί αυτό ήδη από τον 19ο αιώνα. Μεγάλες ποσότητες Pecorino Romano παράγονται και στη Σαρδηνία, καθώς και στο Λάτιο αλλά και στην επαρχία του Γκροσσέτο, την Τοσκάνη.

Τα άλλα οχτώ ΠΟΠ τυριά Πεκορίνο είναι το Pecorino Sardo από τη Σαρδηνία, το Pecorino Toscano, του οποίου η παραγωγή είχε ήδη πιστοποιηθεί από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο στην εγκυκλοπαιδική του συλλογή, ονόματι Φυσική Ιστορία, το Pecorino Siciliano (ή αλλιώς Picurunu Sicilianu στα Σικελικά) από τη Σικελία, το Pecorino di Filiano από τη Μπαζιλικάτα (Λουκανία), το Pecorino del Monte Poro, το Pecorino delle Balze Volterrane, το Pecorino Crotonese, το Pecorino di Picinisco και το Pecorino di Filiano.

Όλα τα προαναφερθέντα κατατάσσονται ανάλογα με το πόσο ώριμα είναι. Όσο πιο ώριμα είναι τα τυριά (stagionato, που σημαίνει ώριμος, παλιός) είναι και πιο σκληρά, ωστόσο διατηρούν ακόμα την εύθρυπτη υφή τους και αυτήν την ιδιαίτερη λιπαρή γεύση καρυδιού. Αντιθέτως, τα άλλα δύο είδη τυριών, γνωστά και ως semi-stagionato και ως fresco, έχουν απαλότερη υφή κι εντονότερη γεύση γάλακτος.

## Παράδοση
thumb|Πεκορίνο της Filiano
Στη νότια Ιταλία, αποτελεί παράδοση να προστίθεται μαύρο πιπέρι ή νιφάδες τσίλι στο Πεκορίνο. Το αποτέλεσμα ονομάζεται Pecorino Pepato, δηλαδή «Πιπεράτο Πεκορίνο». Στις μέρες μας, υπάρχουν πολλές ανάλογες παραλλαγές, όπως το να προστίθεται καρύδι ή ρόκα ή κομματάκια λευκής ή μαύρης τρούφας. Στη Σαρδηνία, οι προνύμφες μύγας εισάγονται σκόπιμα μέσα στο Pecorino Sardo, ώστε να παραχθεί ένα τοπικό τυρί, ονόματι casu marzu.

Το Pecorino Stagionato τρώγεται συνήθως μετά το μεσημεριανό, για επιδόρπιο, και σερβίρεται είτε με αχλάδια είτε με καρύδια είτε είναι καλυμμένο με μέλι από κάστανο. Το Πεκορίνο τρώγεται επίσης με πιάτα ζυμαρικών, καθώς αποτελεί προτίμηση στις περισσότερες ιταλικές περιφέρειες, από την Ούμπρια μέχρι και τη Σικελία,αντί των πιο ακριβών τυριών Parmigiano-Reggiano. Τέλος, σήμερα προτιμάται για τα πιάτα ζυμαρικών και στη Ρώμη και στο Λάτιο. Για παράδειγμα, μακαρόνια με σάλτσα all'amatriciana, μακαρόνια Cacio e pepe (Τυρί και πιπεριά) και μακαρόνια alla Gricia.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σκληρά τυριά
Κατηγορία:Ιταλικά τυριά
Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος
Πρυτανείο Αρχαίας Ολυμπίας

Το **Πρυτανείο** ήταν κτίσμα εντός του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Ολυμπίας και αποτελούσε το κέντρο της διοικητικής και πολιτικής ζωής του ιερού και το κέντρο διοίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων.

## Στοιχεία
Το Πρυτανείο βρισκόταν ακριβώς στη βορειοδυτική γωνία του ιερού περιβόλου της Άλτεως και απέναντι από το Γυμνάσιο. Κατασκευάστηκε στο τέλος του 6ου ή στις αρχές του 5ου αι. π.Χ. από τους Ηλείους και ενώ αρχικά ήταν ένα μικρό οικοδόμημα με διάφορες προσθήκες και μετασκευές επεκτάθηκε σημαντικά (βλ. κάτοψη). Ήταν η έδρα των πρυτάνεων, αξιωματούχων του ιερού και υπευθύνων για τις θυσίες στους βωμούς των θεών, που γίνονταν μία φορά κάθε μήνα. Εδώ οι Ηλείοι παρέθεταν τα επίσημα δείπνα προς τιμήν των Ολυμπιονικών.

## Σύμφωνα με τον Παυσανία
Σύμφωνα με τον Παυσανία, στο Πρυτανείο υπήρχε η ιερή εστία του Κοινού των Ηλείων, όπου έκαιγε το *άσβεστον πυρ* και η οποία ήταν σχηματισμένη από στάχτη που πάνω της έκαιγε φωτιά μέρα και νύχτα. Τη στάχτη αυτή από την εστία τη μετέφεραν στο μεγάλο βωμό του Δία και αυτό συντελούσε στην αύξηση του όγκου του βωμού.

## Έκθεση φωτογραφιών


Αρχείο:Prytaneion information panel.jpg|**Πρυτανείο της Αρχαίας Ολυμπίας..**
Αρχείο:20190506 177 olympia.jpg|**Πρυτανείο της Αρχαίας Ολυμπίας.**
Αρχείο:Pritaneum Olympia.jpg| **Πρυτανείο της Αρχαίας Ολυμπίας.**
File:Plan Olympia sanctuary-el.svg|Σχέδιο της Αρχαίας Ολυμπίας, Το Πρυτανείο στον αριθμό 2.

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές
* [Τρισδιάστατη απεικόνιση από το [Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού]]
* φωτογραφία του Πρυτανείου από το panoramio.com
* το Πρυτανείο όπως αναφέρεται στη ψηφιακή βιβλιοθήκη Perseus του Tuft University
* Ολυμπία και Ολυμπιακούς Αγώνες - Dēm. G. Papageōrgiou

Κατηγορία:Αρχαία Ολυμπία
Fuji T-3

Το **Fuji T-3** είναι αεροσκάφος βασικής εκπαίδευσης που αναπτύχθηκε για τις Ιαπωνικές Αεροπορικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας την δεκαετία του 1970. Παρήχθησαν 50 μονάδες, που σήμερα αντικαθίστανται από το πιο σύγχρονο Fuji T-7.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το KM-2B ήταν εξέλιξη του Fuji KM-2, μίας παραλλαγής του αμερικανικού T-34 Mentor, που αναπτύχθηκε για τις ιαπωνικές δυνάμεις. Διέθετε πανομοιότυπο κινητήρα με το ΚΜ-2 και ίδιο κόκπιτ με το T-34. Η παρθενική πτήση πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1978.

## Χρήστες
; Ιαπωνία
: Ιαπωνικές Αεροπορικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας

## Δείτε επίσης

### Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Τ-3
* Fuji KM-2
* Fuji T-5
* Fuji T-7

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
T-3
Πλάοσνικ

Το **Πλάοσνικ** ή απλώς **Πλάος** () είναι αρχαιολογικός και ιερός χώρος στην Οχρίδα της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας, σε υψόμετρο 250 κάτω από το Φρούριο του Σαμουήλ. Στο εγγύς μέλλον, το αρχαιολογικό συγκρότημα θα περιλαμβάνει κονάκια, όπως συνέβαινε και κατά την περίοδο του Κλήμη της Οχρίδας, καθώς και αριθμό εκθεμάτων.

## Αρχαιολογικοί χώροι

### Εκκλησία Αγίου Κλήμη

Η εκκλησία ανεγέρθηκε από τον Άγιο Κλήμη το 893 στα ερείπια Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής, ενώ ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Παντελεήμονα. Ήταν στην συγκεκριμένη τοποθεσία που η Λογοτεχνική Σχολή Οχρίδας ιδρύθηκε, η οποία αποτέλεσε κέντρο σλαβονικής λογοτεχνικής και πολιτισμικής δράσης, από την οποία και πέρασαν περισσότεροι από 3.500 μαθητές. ο Άγιος Κλήμης ετάφη στο συγκεκριμένο μοναστήρι, εντός μνήματος το οποίο είχε ο ίδιος χτίσει.

Κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, η εκκλησία του Αγίου Κλήμη μετατράπηκε σε τζαμί, το οποίο ήταν γνωστό ως **Ιμαρέτ Τζαμί**, από το οποίο μονάχα ένα μικρό τμήμα του περιβόλου απομένει. Το τζαμί ανεγέρθηκε ως δωρεά και μνημείο από τον **Σινάν Τσελεμπί**, μέλος της διακεκριμένης τουρκικής οικογένειας των **Οχριζάντε**.

Πέραν των πολυάριθμων ανακατασκευών του μοναστηριού κατά την περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, προσφάτως έλαβαν χώρα εκτεταμένες εργασίες ανακατασκευής και ανασκαφής. Η ανακατασκευή ξεκίνησε στις 8 Δεκεμβρίου του 2000, ενώ η αρχική εκκλησία ανακατασκευάστηκε πλήρως στις 10 Δεκεμβρίου του 2002. Το μεγαλύτερο μέρος των λειψάνων του Αγίου Κλήμη επεστράφησαν στην εκκλησία.

### Βαπτιστήριο
Στο Πλάοσνικ ανασκάφηκε το βαπτιστήριο της πεντάκλιτης βασιλικής, με αγκυλωτούς σταυρούς (σβάστικες) στο διακοσμημένο με μωσαϊκό δάπεδο, το οποίο χρονολογείται από την περίοδο μεταξύ του 4ου και του 6ου αιώνα. Πιστεύεται πως η συγκεκριμένη παλαιοχριστιανική βασιλική στο Πλάοσνικ, στη θέση της οποίας ανεγέρθηκε το Μοναστήρι του Αγίου Κλήμη κατά την διάρκεια του 9ου αιώνα, ήταν αφιερωμένη στο Άγιο Απόστολο Παύλο. Στη Λίχνιδα (σημερινή Οχρίδα) ο Απόστολος Παύλος κήρυξε το Χριστιανισμό κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα π.Χ.

Στις 10 Οκτωβρίου του 2007 μία συλλογή περίπου 2.383 Ενετικών νομισμάτων ανακαλύφθηκε από αρχαιολόγους, ενώ πραγματοποιούσαν ανασκαφές εντός του μοναστηριού. Ένας σημαντικός αρχαιολόγος προερχόμενος από την ΠΓΔΜ, ο Πάσκο Κούζμαν, υποστήριξε πως τα νομίσματα αυτά είναι εξαιρετικής σημασίας, καθώς αποδεικνύουν πως η Οχρίδα και η Βενετία διατηρούσαν μεταξύ τους εμπορικές σχέσεις.

## Δείτε επίσης
*Οχρίδα (πόλη)
*Μοναστήρι Αγίου Παντελεήμονα (Οχρίδα)

## Παραπομπές


## Έκθεση Φωτογραφιών


Image:Plaošnik 04.jpg|Άποψη του αρχαιολογικού χώρου του Πλάοσνικ.
Image:Plaošnik 11.jpg|Χαραγμένες σβάστικες στο, διακοσμημένο με μωσαϊκό, δάπεδο.
Image:Plaoshnik-Ohrid.jpg|Αρχαιολογικές εργασίες στην τοποθεσία Πλάοσνικ.



Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Οχρίδα
Ιωάννης Σαραντίδης Αρχέλαος

Ο **Ιωάννης Σαραντίδης Αρχέλαος** ήταν λόγιος Καππαδόκης.

## Βιογραφία
Δάσκαλος από το 1880 έως το 1886 και από το 1890 έως το 1893 στο εννεατάξιο αρρεναγωγείο της Σινασού και από το 1893 έως το 1996 στο παρθεναγωγείο της περιοχής το οποίο, ως διευθυντής, κατόρθωσε να το προαγάγει από τετρατάξιο δημοτικό σχολείο σε επτατάξια σχολή σύμφωνα με το πρόγραμμα των προτύπων παρθεναγωγείων της εποχής του. Μετά παραιτήθηκε για να συνεχίσει τις σπουδές του. Αποφοίτησε από το Διδασκαλείο Αθηνών και διατέλεσε διευθυντής του πρότυπου δημοτικού σχολείου στην Καισάρεια. Συνέγραψε το σημαντικό για τις πληροφορίες του βιβλίο *Η [[Σινασός Καππαδοκίας|Σινασός]] ήτοι θέσις, ιστορία, ηθική και διανοητική κατάστασις, ήθη, έθιμα και γλώσσα της εν Καππαδοκία κωμοπόλεως Σινασού*, Αθήνα 1899. Μετάπλασε το βαφτιστικό όνομα του πατέρα του και το παρέθετε ως δεύτερο επώνυμο.

Ο πατέρας του Σαράντης Π. Αρχέλαος (1814–1891) γεννήθηκε στη Σινασό. Το επώνυμό του παραπέμπει στον τελευταίο βασιλιά της Καππαδοκίας πριν από την έλευση του χριστιανισμού (Αρχέλαος της Καππαδοκίας, 36–17 π.Χ.). Καταγόταν «εξ επισήμου αλλά πτωχότατης οικογενείας». Ασχολήθηκε με το εμπόριο και χρημάτισε δημογέροντας και επίτροπος στη σχολή της Σινασού.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Νεοελληνική εκπαίδευση
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες
Κατηγορία:Οθωμανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Αρχαίο θέατρο Οχρίδας

Το **Αρχαίο Θέατρο της Οχρίδας**, χρονολογούμενο από την ελληνιστική περίοδο, βρίσκεται στην Οχρίδα της Βόρειας Μακεδονίας. Ανεγέρθηκε το 200 π.Χ. και είναι το μοναδικό ελληνιστικού τύπου θέατρο στην χώρα, καθώς τα υπόλοιπα τρία στους Σκούπους, στους Στόβους και την Ηράκλεια Λυγκηστίς χρονολογούνται από την ρωμαϊκή περίοδο. Παραμένει ασαφής η χωρητικότητα του αρχικού θεάτρου, καθώς μόνο το κάτω τμήμα διασώζεται σήμερα. Το ανοιχτό θέατρο ευρίσκεται σε ιδανική τοποθεσία: οι δύο λόφοι που το περικλείουν, το προστατεύουν από τους ανέμους, οι οποίοι θα μπορούσαν να αλλοιώσουν την ακουστική κατά την διάρκεια των παραστάσεων.

Κατά την διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, το θέατρο χρησιμοποιείτο επίσης ως αρένα για μονομαχίες. Ωστόσο, καθώς το θέατρο ήταν, επίσης, χώρος εκτελέσεων Χριστιανών από τους Ρωμαίους, σύντομα μετατράπηκε σε ιδιαιτέρως μισητό μνημείο για τους τοπικούς κατοίκους. Ως αποτέλεσμα, λόγω αυτού του μίσους, το θέατρο εγκαταλείφθηκε και ετάφη από τους τοπικούς κατοίκους μετά την κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η πράξη αυτή, όμως, είχε ως αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος της κατασκευής να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση, προτού έρθει στο φως στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Συγκεκριμένα, κατά την διάρκεια οικοδομικών εργασιών σε ορισμένες κατοικίες της περιοχής, μεγάλου μεγέθους λίθοι με ανάγλυφες αναπαραστάσεις του ελληνικού θεού Διονύσου και των μουσών ανευρέθηκαν, οδηγώντας τους αρχαιολόγους στην εικασία πως κάποιο ελληνικό θέατρο (καθώς ο Διόνυσος και οι μούσες σχετίζονταν με τις τέχνες του θεάματος) πιθανώς να ευρισκόταν στην συγκεκριμένη τοποθεσία.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, το θέατρο χρησιμοποιείται εκ νέου για δημόσιες εκδηλώσεις, όπως θεατρικές παραστάσεις, μουσικές συναυλίες, όπερες, καθώς και μπαλέτα. Τα τελευταία χρόνια, υψηλού επιπέδου εκδηλώσεις, όπως εκείνες του Μπολσόι και του Χοσέ Καρρέρας λαμβάνουν χώρα κάθε καλοκαίρι ως μέρος του Θερινού Φεστιβάλ της Οχρίδας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Οχρίδα
Θεατρο
Θεατρο
Θεατρο
Οχριδα
American Idiot (τραγούδι)

Το **American Idiot** είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού Punk Rock συγκροτήματος Green Day, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ομώνυμο δίσκο τους το 2004, το οποίο κυκλοφόρησε και ως single από τον δίσκο, μάλιστα πρώτο από αυτόν. Η μουσική του τραγουδιού πιστώνεται σε όλα τα μέλη του συγκροτήματος. Ο στίχος του τραγουδιού θεωρείται πολιτικός. Ενώ πιστεύεται ότι είναι ένα από τα δημοφιλέστερα και πιο αντιπροσωπευτικά τραγούδια του σχήματος.

Παρόλα αυτά, το κομμάτι έλαβε θετικές κριτικές και αρκετές διακρίσεις, ενώ υπήρξε και υποψήφιο για τέσσερις κατηγορίες στα βραβεία Grammy. Ενώ και στα chart σημείωσε εισπρακτική επιτυχία: στα αμερικανικά Billboard Modern Rock Tracks αλλά και στον Καναδά έπιασε την κορυφή. Το single έγινε χρυσό στην Αυστραλία, στις ΗΠΑ, στην Ιαπωνία και στη Νέα Ζηλανδία. Στον Καναδά έγινε δις πλατινένιο ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο ασημένιο, πωλώντας 200.000 αντίτυπα.

Το 2010 εισήχθη στην ανανεωμένη λίστα του περιοδικού *[[Rolling Stone]]*, *[[Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών (Rolling Stone)|Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών]]*, καταλαμβάνοντας την 432η θέση. Ενώ ο τηλεοπτικός σταθμός *[[VH1]]* κατέταξε το τραγούδι 13ο ανάμεσα στα *100 Καλύτερα Τραγούδια από το 2000 έως το 2011*.

## Παραπομπές


;Βιβλιογραφία

* 

Κατηγορία:Τραγούδια του 2004
Κατηγορία:Τραγούδια των Green Day
Κατηγορία:Singles του 2004
Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας
Λογοτεχνική Σχολή της Οχρίδας

Η **Λογοτεχνική Σχολή της Οχρίδας** ή αλλιώς Λογοτεχνική Σχολή της Αχρίδας, ήταν ένα από τα δύο σημαντικότερα πολιτισμικά κέντρα της πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, μαζί με την Λογοτεχνική Σχολή της Πρεσλάβας (ή αλλιώς Λογοτεχνική Σχολή της Πλίσκα). Η σχολή ιδρύθηκε στην Οχρίδα (σημερινή Βόρεια Μακεδονία) το 886 από τον Άγιο Κλήμη της Οχρίδας κατόπιν αιτήματος του Μπόρις Α΄ της Βουλγαρίας, ταυτόχρονα ή λίγο καιρό μετά την Λογοτεχνική Σχολή της Πρεσλάβας. Μετά την χειροτόνηση του Κλήμη ως Επίσκοπο της Ντρέμπιτσα (Βέλικα) το 893, η θέση του επικεφαλής της σχολής ανατέθηκε στον Ναούμ της Πρεσλάβας. Η Λογοτεχνική Σχολή της Οχρίδας χρησιμοποίησε το γλαγολιτικό αλφάβητο από την ίδρυσή της έως και τον 12ο αιώνα και το κυριλλικό από τα τέλη του 9ου αιώνα κι έπειτα.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Ιστορία της Βουλγαρίας
*Λογοτεχνική Σχολή του Πρέσλαβ
*Κουτμιτσέβιτσα

Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Οχρίδα
Κατηγορία:Κουτμιτσέβιτσα
Boulevard of Broken Dreams

Το **«Boulevard of Broken Dreams»** είναι ένα τραγούδι του Punk Rock αμερικανικού συγκροτήματος Green Day, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο *[[American Idiot]]*, το 2004, ενώ κυκλοφόρησε και ως single, το δεύτερο από αυτόν τον δίσκο. Η μουσική γράφτηκε από όλο το συγκρότημα ενώ οι στίχοι από τον Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ. Το κομμάτι είναι ένα από τα δημοφιλέστερα και πιο χαρακτηριστικά του σχήματος. Επίσης, to 2006 κέρδισε βραβείο Grammy, στην κατηγορία *Record of the Year*.

Το single είχε ιδιαίτερα καλές πωλήσεις καθώς έπιασε την κορυφή πέντε κατηγορίες του Billboard, ενώ στην *Billboard Hot 100*, έφτασε στο νούμερο 2. Κατά τ' άλλα την κορυφή έπιασε και στα τσεχικά chart. Ενώ έγινε χρυσό στις ΗΠΑ, στη Δανία και στη Γερμανία. Στις ΗΠΑ δε, έως και το 2010 είχε ξεπεράσει τα 2 εκατομμύρια πωλήσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του 2004
Κατηγορία:Τραγούδια των Green Day
Κατηγορία:Singles του 2004
Anarchy in the U.K.

Το **Anarchy in the U.K.** είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Punk συγκροτήματος Sex Pistols, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο ντεμπούτο (αλλά και μοναδικό studio) δίσκο τους, *[[Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols]]*, το 1977. Παρόλα αυτά, το τραγούδι κυκλοφόρησε πρώτα ως single το 1976, και μάλιστα ήταν το πρώτο τους. Η μουσική πιστώνεται σε όλα τα μέλη του σχήματος. Οι στίχοι του έχουν ύφος πολιτικό και επικεντρώνονται στην αναρχία. Ωστόσο, πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια του συγκροτήματος. Και με αρκετές διασκευές, με τη δημοφιλέστερη ίσως να είναι αυτή των Megadeth. Το περιοδικό *[[Rolling Stone]]* στη λίστα του με τα *[[Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών (Rolling Stone)|500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών]]*, το κατέταξε 56η θέση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* SexPistolsOfficial.com: 'Anarchy in the UK 7"'
* Classic Tracks: 'Anarchy in the UK'

Κατηγορία:Τραγούδια του 1976
Κατηγορία:Τραγούδια των Sex Pistols
Κατηγορία:Τραγούδια των Megadeth
Κατηγορία:Singles του 1976
Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο)
Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Τρεμπένιστα

Η **Τρεμπένιστα** είναι αρχαία νεκρόπολη ευρισκόμενη στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας, χρονολογούμενη από την Εποχή του Σιδήρου και περί τον 7ο αιώνα π.Χ. Ευρίσκεται κοντά στην πόλη της Οχρίδας, της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας. Πιστεύεται πως η νεκρόπολη χρησιμοποιείτο από τους κατοίκους της αρχαίας πόλης της Λύχνιδος. Η Τρεμπένιστα ήρθε στο φως το 1918 από Βούλγαρους στρατιώτες. Η κυβέρνηση απέστειλε τον αρχαιολόγο Κάρελ Σκορπίλ για την οργάνωση εργασιών ανασκαφών. Περισσότερα ευρήματα ήρθαν στο φως, αργότερα, από τον Μπογκντάν Φιλόφ. Έκτοτε, σημαντικός αριθμός μνημάτων, πέντε χρυσά προσωπεία, καθώς και ορισμένα χρυσά σκουλαρίκια και οικιακά αντικείμενα έχουν ανευρεθεί. Τα ευρήματα αυτά φιλοξενούνται στα Αρχαιολογικά Μουσεία της Οχρίδας, της Σόφιας και του Βελιγραδίου.

Απόσπασμα από έργο του Στράβωνα αναφέρει πως οι Περεσάδυες και η ιλλυρική φυλή των Εγχέλιων συμμάχησαν μεταξύ τους για την ίδρυση ενός νέου κράτους στην περιοχή της σύγχρονης Οχρίδας. Εφόσον η συγκεκριμένη αναφορά είναι σωστή, τότε, το βασιλικό κοιμητήριο το οποίο ευρίσκεται εντός της νεκρόπολης είναι εκείνο των Περεσαδυών.

Ένα χρυσό προσωπείο από την Τρεμπένιστα εμφανίζεται στο οπίσθιο τμήμα του χαρτονομίσματος των 500 δηναρίων της ΠΓΔΜ, το οποίο τέθηκε σε κυκλοφορία το 1996 και το 2003.

## Παραπομπές


## Πηγές
*B.D.Filow, K.Schkorpil, Die archaische Nekropole von Trebenischte am Ochrida-See, Berlin und Leipzig 1927. http://links.jstor.org/sici?sici=0075-4269(1928)48%3C267%3ADANVTA%3E2.0.CO%3B2-E
*La nécropole archaïque de Trebenischte, Extr. de la Revue Archéo., janvier-avril 1934. Vulic (N.)
*WHO WERE THE AUTHORS OF THE TREBENIŠTE CULTURE AND THE GOLD FUNERAL MASKS, Nade Proeva, Ph.D.http://micnews.com.mk/node/8020 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Οχρίδα
Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιλλυρίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φλώρινας 2015–16

Για την **περίοδο 2015–16**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φλώρινας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φλώρινας.

Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Φλώρινας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Φλώρινας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Φλώρινας είναι η εξής:

* Α1 Κατηγορία
* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία

Πρωταθλητής ΕΠΣ Φλώρινας ανακηρύχτηκε ο **Μακεδονικός Αγίου Παντελεήμονα**  στην τελευταία αγωνιστική των play off της Α1 κατηγορίας.
### Α1 Κατηγορία
11 σύλλογοι συμμετείχαν στην κορυφαία κατηγορία της ΕΠΣΦ. Οι 4 πρώτοι συνέχισαν στα Play Off ανάδειξης του πρωταθλητή. Η τελική βαθμολογία διαμορφώθηκε ως εξής:

Πηγή: ditikimakedoniasport.wordpress.com
* 1 Η τρίτη θέση της κανονικής περιόδου (*που δίνει μπόνους 1 βαθμό για τα Play Off*) κρίθηκε σε αγώνα μπαράζ: ΠΑΣ Φλώρινα - Μέγας Αλέξανδρος Φλώρινας 2-2 (2-4 πεν)
* 2 Η τελευταία θέση της κανονικής περιόδου (*που σημαίνει απευθείας υποβιβασμό*) κρίθηκε σε αγώνα μπαράζ: Απόλλων Κέλλης - Αίαντας Αμμοχωρίου 0-0 (3-0 πεν) Υποβιβάστηκε, πάντως, και ο Απόλλων Κέλλης καθώς η πρωταθλήτρια ΕΠΣΦ δεν ανήλθε στη Γ΄ Εθνική.

#### Play Off

Πηγή: «Φλώρινα Σπορ»

### Α΄ Κατηγορία
Με 11 συλλόγους διεξήχθη και η Α΄ Κατηγορία. Οι δυο πρώτοι ανεβαίνουν κατηγορία και η τελευταία υποβιβάζεται στην Β΄ κατηγορία.

Η τελική Βαθμολογία:

*Ο Μέγας Αλέξανδρος Περάσματος και Π.Α.Σ. Πρέσπας ξεκίνησαν με -7 βαθμούς και το Βίτσι Δροσοπηγής με -6
*Οι Βόρρας Αμυνταίου και ΠΑΣ Πρέσπας δε δήλωσαν συμμετοχή στο επόμενο πρωτάθλημα 

### Β΄ Κατηγορία
Με 8 ομάδες ξεκίνησε η Β΄ Κατηγορία. Ολοκηρώθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016 με την 14η αγωνιστική.

Η τελική Βαθμολογία:

* Η Νέα Ελλάς Πετρών και ο Τροπαιούχος Τροπαιούχου ξεκίνησαν με -2 βαθμούς, ο Θησέας Πολυποτάμου με -4 και η Αστραπή Μεσονησίου με -5.

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Φλώρινας. Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2016 με τον τελικό. Το κύπελλο κατέκτησε η εκπρόσωπος του νομού στη Γ΄ Εθνική, «Θύελλα Φιλώτα» επικρατώντας με 1-0 στην παράταση του μετέπειτα πρωταθλητή ΕΠΣΦ «Μακεδονικού Αγίου Παντελεήμονα».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημο ιστολόγιο

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Φλώρινας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Βασίλειος Δαλιάνης

Ο **Βασίλειος Δαλιάνης** (πέθανε στις 17 Μαΐου 1960), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και μετά πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και μετά την αποστρατεία του ασχολήθηκε με τα κοινά.
Εξελέγη βουλευτής Ηλείας στις εκλογές του 1923. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 1960 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Λουκά Πατησίων. Με τη σύζυγό του Μαρίνα, απέκτησαν 1 κόρη και 2 γιους.

## Πηγές


Δαλιανης
Γκργκουρ Γκόλουμπιτς

Ο **Γκργκουρ Γκόλουμπιτς** (Σερβικά Κυριλλικά: *Гргур Голубић*, *кесар Гргур*, π. 1347–61) από τον Οίκο Μπράνκοβιτς ήταν Σέρβος ευγενής, ο οποίος υπηρέτησε τους Αυτοκράτορες Στέφαν Ντούσαν (βασίλευσε μεταξύ 1331–55) και Στέφαν Ούρος Ε΄ ως *Καίσαρας*. Ήταν υιός του *[[Σεβαστοκράτωρ]]α* Μπράνκο Μλαντένοβιτς, ενώ κυβέρνησε το *όμπλαστ* (επαρχία) του Πόλογκ, το οποίο ευρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας.

Ο Γκργκουρ ήταν δεύτερος υιός του *Σεβαστοκράτορα* Μπράνκο Μλαντένοβιτς, κυβερνήτης της Οχρίδας κατά την περίοδο εξουσίας του Αυτοκράτορα Ντούσαν (π. 1346). Μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο Νίκολα Ράντονγια (απεβίωσε το 1399), ενώ νεαρότερος αδερφός του ήταν ο Βουκ Μπράνκοβιτς (1345–1397). Ξάδερφός του ήταν ο άρχοντας Νίκολα Αλτομάνοβιτς (π. 1348–76), η μητέρα του οποίου, Ρατοσλάβα, ήταν πατρική θεία του Γκργκουρ. Πάππος του ήταν ο *Βοϊβόδας* Μλάντεν (π. 1323–26), ο οποίος υπηρέτησε τους Βασιλείς Στέφαν Μίλουτιν (βασίλευσε μεταξύ 1282–1321) και Στέφαν Ντετσάνσκι (βασίλευσε μεταξύ 1321–31), ενώ αναφέρεται ως έχων διατελέσει κυβερνήτης του Τρεμπίνιε και της Ντρατσέβιτσα το 1323. Ο Γκργκουρ αναφέρεται για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1347, με τον τίτλο του *Καίσαρα*, σε μια επιστολή του Πάπα Ιννοκέντιου ΣΤ΄ προς τον Αυτοκράτορα Ντούσαν. Ο Γκργκουρ αναφέρεται σε χάρτες που εξεδόθησαν από τον Ντούσαν και χρονολογούνται στην περίοδο μεταξύ 1348–54 του Μοναστηριού των Αγίων Αρχαγγέλων του Πρίζρεν, στις οποίες ο Γκργκουρ φέρεται να είχε υπό την κατοχή του εδάφη στην ευρύτερη περιοχή του Πρίζρεν. Ο Γκργκουρ και ο Επίσκοπος Γκριγκόριε της Δεάβολης ίδρυσαν την Μονή Ζαούμ (Εκκλησία της Αειπάρθενου Ζάουμσκα, Μποκορόντιτσα Ζάχουμσκα) επί της Λίμνης Οχρίδας πλησίον του Ζαούμ, όπου και εισήγαγε την λατρεία της Παρθένου της Ζαχλουμίας (εξ'ου και το όνομά της).

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*
*

Κατηγορία:Οχρίδα
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπράνκοβιτς
Κατηγορία:Καίσαρες
Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς
Δεάβολη

μικρογραφία|Μεσαιωνικό κάστρο της Δεάβολης
Η **Δεάβολις** ή **Διάβολη** () ήταν μεσαιωνικό φρούριο και επισκοπή στη Νότια Αλβανία, το οποίο ευρισκόταν στα νότια της Λίμνης Οχρίδας, στο σημερινό νοτιοανατολικό τμήμα της Αλβανίας (Επαρχίας Δεάβολης). Η ακριβής τοποθεσία του παραμένει άγνωστη έως σήμερα, ωστόσο πιστεύεται πως ευρισκόταν κατά μήκος του ομώνυμου ποταμού (σημερινός ποταμός Δεβόλης) κι επί της ρωμαϊκής Εγνατίας Οδού. Αναφέρεται για πρώτη φορά στις ιστορικές πηγές στην καταγραφή από τον Ιωάννη Σκυλίτζη των Βυζαντινών-Βουλγαρικών Πόλεμων υπό τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄, ο στρατηγός του οποίου, Ευστάθιος Δαφνομήλης, αναφέρεται πως κατάφερε να υποτάξει ορισμένες από τις τελευταίες αντιστεκόμενες βουλγαρικές δυνάμεις οι οποίες ήταν συγκεντρωμένες στην Δεάβολη το 1018. Η συγκεκριμένη τοποθεσία αναφέρεται, επίσης, το 1019 σε μια χάρτα που παραχωρήθηκε από τον Βασίλειο στην Βουλγαρική Εκκλησία, ως *κάστρον* ευρισκόμενο υπό τον έλεγχο του Επισκόπου της Καστοριάς.

Η άγνωστη ημερομηνία κατά την οποία η Δεάβολη κατέστη Επισκοπή παραμένει άγνωστη. Ο  Άγιος Κλήμης της Αχρίδας (π. 840–916), σημαντικός πρώιμος Βούλγαρος συγγραφέας, πιστεύεται πως υπήρξε Επίσκοπός της περί το 900, σύμφωνα με τον βίο του Αγίου τον οποίο συνέγραψε ο Θεοφύλακτος Αχρίδος περίπου 200 χρόνια αργότερα. Ωστόσο, η πρώτη ανεξάρτητη πηγή της εποχής εκείνης, η οποία επιβεβαιώνει το αξίωμά του ως Επισκόπου είναι ύστερης ημερομηνίας.

Η Δεάβολη/Ντεβόλ ήταν η τοποθεσία στην οποία υπεγράφη η Συνθήκη της Δεάβολης μεταξύ του Βοημούνδου Α΄ της Αντιόχειας και του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού το 1108. Ανακατελήφθη από την Βουλγαρική Αυτοκρατορία στις αρχές του 13ου αιώνα. Το φρούριο εξακολούθησε να διατελεί σημαντικό ρόλο έως και τον 14ο αιώνα. Η ακριβής θέση του ξεχάστηκε με την πάροδο του χρόνου. Έχει πιθανολογηθεί η ταυτοποίησή του με την θέση του σημερινού αλβανικού χωριού του Ζβέζντε (ευρισκόμενο με συντεταγμένες ), μια εικασία η οποία είχε ήδη προταθεί από τον Βρετανό περιηγητή του 19ου αιώνα, Γουίλιαμ Μάρτιν Λικ το 1835.

Η τοποθεσία της Δεάβολης/Ντεβόλ επί του Ποταμού Ντεβόλ δεν θα πρέπει να συγχέεται με έτερο μεσαιωνικό φρούριο γνωστό ως Δεάβολη, ή Ντέβολγκραντ, η οποία ευρισκόταν ανατολικότερα, εντός της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας, κοντά στο Καβάνταρτσι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινή Αλβανία
Κατηγορία:Κουτμιτσέβιτσα
Κατηγορία:Μεσαιωνική Μακεδονία
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα
Εγχέλιοι

Οι **Εγχέλιοι** ή **Εγχελείς**, ήταν ιλλυρική φυλή η οποία κατοικούσε στην περιοχή της Λίμνης Οχρίδας  και της Λυγκηστίδας, στην σημερινή Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία και την Ελλάδα. Η ονομασία της σήμαινε στα αρχαία ελληνικά «άνθρωποι-χέλια». Βρίσκονταν συχνά σε πόλεμο για την κυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή με τους αρχαίους Μακεδόνους που ήταν εγκατεστημένοι στα ανατολικά. Γείτονές τους ήταν στα βορειοδυτικά το ιλλυρικό φύλο των Ταυλαντίων, στα βόρεια οι Δάρδανοι και στα νότια οι Δεξάροι, μια αρχαία ελληνική φυλή.

## Μυθολογία
Η Ελληνική Μυθολογία αποδίδει ως πρόγονο των Εγχελιών, έναν γιο του Ιλλυριού με το όνομα Εγχελεύς. Λέγεται πως ο Κάδμος από την Φοινίκη μαζί με την γυναίκα του, Αρμονία έφθασαν στους Εγχελείς. Σύμφωνα με τον μύθο, εκείνη την εποχή, οι Εγχελείς ήταν σε πόλεμο με γειτονικές ιλλυρικές φυλές, ενώ ο Κάδμος έπειτα από μαντικό χρησμό ηγήθηκε της φυλής και της προσέφερε βοήθεια. Μετά την νίκη ενάντια στους υπόλοιπους Ιλλυριούς, οι Εγχελείς επέλεξαν τον Κάδμο ως βασιλέα τους. Ο Ιλλυριός, ο επώνυμος πρόγονος του συνόλου των λαών της Ιλλυρίας, απέκτησε γιους (τον Εγχελέα, τον Αυταριέα, τον Δάρδανο, τον Μέδο, τον Ταύλα και τον Περραιβό) και κόρες (των Παρθώ, την Δαορθώ και την Δασσαρώ), από τους οποίους διάφορες ιλλυρικές φυλές πήραν την ονομασία τους.

## Πολιτισμός
Οι Εγχειλείς ζούσαν μέσω της αλιείας στην Λίμνη Οχρίδα, καθώς και μέσω της εμπορίας ελληνικών προϊόντων, τα οποία έχουν ανευρεθεί σε αρκετές αρχαιολογικές ανασκαφές. Η κύρια πόλη των Εγχελέων, η Λυγκήστη, πιστεύεται πως βρισκόταν στις όχθες της Λίμνης Οχρίδας, κοντά στο χωριό του Λιν ή της πόλης του Πόγραδετς. Η αρχαία ονομασία της  Στρούγκας ήταν Έγχαλων, αρχαία ελληνική λέξη που περιέγραφε τα χέλια που ζούσαν στη λίμνη Οχρίδα. Ο Περίπλους του Ψευδοσκύλακα, ο οποίος χρονολογείται από τον 4ο αιώνα π.Χ., αναφέρει τους Εγχελείς ως ιλλυρική φυλή, η οποία ήταν εγκατεστημένη στις ακτές της Αδριατικής, στην τοποθεσία του σημερινού Μαυροβουνίου. Το γεγονός πως ορισμένοι Εγχελείς μετανάστευσαν προς τις ακτές 300 χρόνια αργότερα, εξηγείται από την μετανάστευση των Δασσαρετών στα εδάφη τους.

## Εγχελειανό Βασίλειο
Στην περιοχή της Νότιας Ιλλυρίας, οργανωμένα κράτη άρχισαν να δημιουργούνται αρκετά νωρίτερα σε σύγκριση με άλλες περιοχές της Ιλλυρίας. Το αρχαιότερο γνωστό κράτος, του οποίου η ύπαρξη μπορεί να τεκμηριωθεί με βάση τις αρχαίες πηγές είναι εκείνο των Εγχελίων. Το απόγειο του Εγχελειανού Βασιλείου ήταν κατά την διάρκεια του 8ου-7ου αιώνα π.Χ., ωστόσο το βασίλειο άρχισε σταδιακά να παρακμάζει περί τον 6ο αιώνα π.Χ.

Οι Εγχελείς βρίσκονταν συχνά σε πόλεμο με ελληνικά κράτη της Βόρειας Ελλάδας. Από καταγεγραμμένες πηγές Ελλήνων συγγραφέων όπως ο Ηρόδοτος, ο στρατός των Εγχελιών είχε φτάσει να επιτεθεί ως τον ναό των Δελφών ή, ακόμη, την Θήβα. Μετά την υποταγή των Εγχελιών από τον Φίλιππο Β' της Μακεδονίας το 357 π.Χ., ορισμένοι Δασσαρέτες εγκαταστάθηκαν στα εδάφη της Λυγκήστης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιλλυρικές φυλές
Μλάντεν (βοϊβόδας)

Ο **Μλάντεν** (Σερβικά Κυριλλικά: *Младен*, π. 1323–26) ήταν Σέρβος ευγενής, ο οποίος υπηρέτησε τον Βασιλέα Στέφαν Ντετσάνσκι (βασίλευσε μεταξύ 1322–1331), κατέχοντας τον τίτλο του *[[ζουπάνος|ζουπάνου]]* και αργότερα του *[[βοϊβόδας|βοϊβόδα]]*. Ήταν πατέρας του Μπράνκο Μλαντένοβιτς, έτερου ευγενή.

Ο Μλάντεν και ο αδερφός του, Νίκολα, κατάγονταν από οικογένεια η οποία είχε στην κατοχή της εδάφη στην Ντρένιτσα του Κοσόβου, κατά την διάρκεια της βασιλείας του Στέφαν Μίλουτιν (βασίλευσε μεταξύ 1282–1321). Η οικογένεια κέρδισε σε ισχύ κατά την περίοδο εξουσίας του Βασιλέα Στέφαν Ντετσάνσκι (βασίλευσε μεταξύ 1322–1331). Ο Μλάντεν αναφέρεται, το 1323, ως κυβερνήτης του Τρεμπίνγιε και της Ντρατσέβιτσα, ενώ ο αδερφός του, Νίκολα, αναφέρεται ως διατελών χρέη κυβερνήτη στην Βόρεια Αλβανία το 1329. Η επικύρωση από τον Βασιλέα Στέφαν Ντετσάνσκι των δικαιωμάτων των εμπόρων της Ραγούσας με ημερομηνία την 25η Μαρτίου 1326, διεξήχθη παρουσία του *βοϊβόδα* Μλάντεν, του *[[τέπτσιγια]]* Βλάντογιε και του *[[τσέλνικ]]* Τζούρας Ίλιγιτς. Η ιεραρχία της Σερβικής Αυλής ήταν η παρακάτω: *[[στάλιβατς]]*, *[[τσέλνικ]]*, *[[κάζνατς]]*, *[[τέπτσιγια]]* και *[[βοϊβόδας]]*, ο οποίος ήταν ο ανώτατος τίτλος. Παρά το γεγονός πως η οικογένεια ήταν σε θέση να ασκεί επιρροή, ωστόσο, δεν ευρισκόταν μεταξύ των πλέον ισχυρών οικογενειών της Σερβικής Αυλής. Παραμένει άγνωστο κατά πόσο ο Μλάντεν επέζησε, ώστε να είναι σε θέση να υπηρετήσει τον Βασιλέα Στέφαν Ντούσαν, όπως συνέβη με αρκετούς άλλους ευγενείς όπως τον *βοϊβόδα* Βόγιν και τον *τσέλνικ* Γκράντισλαβ Βόγισιτς.

Η τελευταία χρονολογικά αναφορά στο όνομά του ανάγεται στο 1326. Απέκτησε έναν υιό, τον Μπράνκο, και μία κόρη, την Ρατοσλάβα. Η Ρατοσλάβα νυμφεύθηκε τον *ζουπάνο* Άλτομαν, υιό του *βοϊβόδα* Βόγιν. Ο Μπράνκο ήταν μεταξύ των ευγενών, οι οποίοι έλαβαν τίτλους της Βυζαντινής Αυλής με την στέψη του Στέφαν Ντούσαν ως Αυτοκράτορα (1346), λαμβάνοντας τον τίτλο του *[[σεβαστοκράτωρ]]α*.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*
*

Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι
Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Κατηγορία:Ιστορία του Κοσσυφοπεδίου
Κατηγορία:Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου
Δημήτρης Στεργίου-Καψάλης

Ο **Δημήτρης Στεργίου – Καψάλης** είναι διοικητής ίλης ιππικού του ΓΕΣ, ταξίαρχος και πρώην δήμαρχος του Δήμου Πεντέλης.

## Εκπαίδευση και επαγγελματική καριέρα
Ο ∆ημήτρης Στεργίου – Καψάλης γεννήθηκε στην Πεντέλη και στην καταγωγή είναι Σαρακατσάνος. Μαθήτευσε στο δημοτικό σχολείο Πεντέλης τη δεκαετία του 1950 και στο γυμνάσιο Χαλανδρίου τη δεκαετία του 1960. Εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και αποφοίτησε ως αξιωματικός του Όπλου των Τεθωρακισμένων.

Υπηρέτησε τριάντα χρόνια στο Στρατό, αποχωρώντας (με το βαθμό του ταξιάρχου) οικιοθελώς τον Ιούνιο του 1994, προκειμένου να συμμετάσχει στις Ευρωεκλογές του 1994. Φοίτησε στην Εθνική Σχολή Ιππασίας της Γαλλίας (Τμήμα Καθηγητών Ιππασίας), και μετά την αποστράτευσή του ασχολήθηκε ειδικότερα με τη λειτουργία και διαχείριση Ιππικών Εγκαταστάσεων.

Από τον Οκτώβριο του 2016 είναι τακτικό μέλος της Αεροπορικής Ακαδημίας Ελλάδος.

## Επαναφορά στο στράτευμα
Μετά από 28 χρόνια αποστρατείας, σε ηλικία 73 ετών, ο  Δημήτρης Στεργίου-Καψάλης επανήλθε στο Στράτευμα το 2022, καθώς το ΓΕΕΘΑ και το ΓΕΣ θέλησαν να αξιοποιήσουν τις γνώσεις του σε θέματα εκπαίδευσης αλόγων.

## Πολιτική καριέρα
Ο Καψάλης-Στεργίου ήταν πρόεδρος της Κοινότητας της Πεντέλης από το 1998 ως το 2006 (57,3% το 1998) και 59,7% το 2002, και δήμαρχος του Δήμου Πεντέλης από το 2006 έως σήμερα (80,92% το 2006, 51,39% τη δεύτερη Κυριακή το 2010 και 54,66% πάλι τη δεύτερη Κυριακή το 2014). 

Το Νοέμβριο του 2013 ως δήμαρχος δεν έλεγχε οριακά την πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου, μετά από ανεξαρτητοποίηση τριών δημοτικών συμβούλων της παράταξης, η οποία παρά τα όποια αποτελέσματα δεν οδήγησε στην μη επανεκλογή του ως δημάρχου.  

Στα θέματα περιβάλλοντος, συμμετείχε ενεργά στο Σύνδεσμο Δήμων και Κοινοτήτων για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού (Σ.Π.Α.Π.), ο οποίος αριθμεί σήμερα 23 δήμους και κοινότητες μέλη και στον όποιο διετέλεσε πρόεδρος για 5 συνεχείς θητείες. 

Το 2012 μήνυσε την Τουρκική Δημοκρατία για εμπρησμούς σε ελληνικά δάση, διεκδικώντας 50 εκατομμύρια ευρώ (ή 200 σύμφωνα με άλλη πηγή). 

Το 2015 διεκδίκησε την προεδρία της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής με το Συνδυασμό Ενωμένη Αυτοδιοίκηση Αττικής τον οποίο δημιούργησε, αλλά ο συνδυασμός δεν συμμετείχε στην ψηφοφορία των εκλογών του 2016 για την εκλογή του νέου Προέδρου και Γενικού Γραμματέα.

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Κατηγορία:Δήμος Πεντέλης
Fuji T-5

Το **Fuji T-5** ή **KM-2Kai** είναι ιαπωνικό μονοκινητήριο ελικοφόρο αεροσκάφος βασικής εκπαίδευσης το οποίο σχεδιαστικά βασίζεται στο προγενέστερο Fuji KM-2.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η Fuji Heavy Industries ανέπτυξε το Τ-5 προς αντικατάσταση του KM-2, μίας παραλλαγής του αμερικανικού T-34 Mentor. Προωθείται από turboprop κινητήρα Allison Model 250 και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση ως KM-2D στις 28 Ιουνίου 1984. Ο τύπος πιστοποιήθηκε για χρήση στις 14 Φεβρουαρίου του 1985. Το KM-2Kai είναι βελτιωμένη έκδοση του αρχικού KM-2D με εκσυγχρονισμένο κόκπιτ και άλλες τροποποιήσεις.

Πρόκειται για ένα χαμηλοπτέρυγο αεροσκάφος ολομεταλλικής κατασκευής με τρίκυκλο ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Ο κινητήρας Allison στρέφει τρίφυλλη έλικα σταθερού βήματος, ενώ εκπαιδευτής και εκπαιδευόμενος κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλο στο κόκπιτ που διαθέτει διπλά χειριστήρια.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Το Ναυτικό παρήγγειλε το KM-2Kai ως Τ-5 τον Μάρτιο του 1987, με τις παραδόσεις αεροσκαφών παραγωγής να ξεκινούν το επόμενο έτος. Κατασκευάστηκαν 40 αεροσκάφη που παραμένουν επιχειρησιακά μέχρι σήμερα.

## Χρήστες
; Ιαπωνία
* Ιαπωνικές Ναυτικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

T-5
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη
Pilatus P-3

Το **Pilatus P-3** ήταν μονοκινητήριο ελικοφόρο εκπαιδευτικό αεροσκάφος που ανέπτυξε η ελβετική εταιρεία Pilatus Aircraft τη δεκαετία του 1950.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το P-3 δημιουργήθηκε με σκοπό να καλύψει ρόλους βασικής αλλά και προκεχωρημένης εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένων πτήσεων κατά τη διάρκεια της νύχτας, πτήσεων μόνο με βάση τα όργανα και ακροβατικών. Η στρατιωτική έκδοση του τύπου ονομάζονταν P-3-03. Επρόκειτο για ένα αεροσκάφος ολομεταλλικής κατασκευής με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Κάτω από τις πτέρυγες μπορούσαν να μεταφερθούν ρουκέτες, βόμβες ή ένα πολυβόλο σε ατρακτίδιο για χρήση στα πλαίσια της εκπαίδευσης.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Το αρχικό πρωτότυπο κατασκευάστηκε το 1953 και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 3 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Η Ελβετική ΠΑ παρέλαβε 72 μονάδες ενώ έξι ακόμα εξήχθησαν στη Βραζιλία. Τα P-3 παρέμειναν ενεργά ως εκαπιδευτικά με την Ελβετική ΠΑ μέχρι το 1983, ενώ για μια δεκαετία ακόμα παρέμειναν στις τάξεις της ως αεροσκάφη συνδέσμου. Στα 1993–1995 65 από τα ελβετικά αεροσκάφη πωλήθηκαν σε ιδιώτες.

## Χρήστες
; Βραζιλία
* Πολεμικό Ναυτικό της Βραζιλίας
; Ελβετία
* Ελβετική Πολεμική Αεροπορία
* P-3 Flyers (ανεξάρτητο ακροβατικό σμήνος που αξιοποιεί αεροσκάφη που ανήκαν στην Ελβετική ΠΑ).

## Δείτε επίσης

### Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του P-3
*Pilatus PC-7
*Pilatus PC-9

### Παρόμοια αεροσκάφη
*Beechcraft T-34 Mentor
*PZL TS-8 Bies

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bridgman, Leonard. *Jane's All the World's Aircraft 1956-57.* London: Jane's Ltd, 1956.
* "History." *Pilatus P-3 Owners Group.*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

P-3
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη συνδέσμου
Πληροφορική ηθική

Η **πληροφορική ηθική** (computer ethics) ανήκει στην εφαρμοσμένη ηθική, το παρακλάδι εκείνο της κανονιστικής ηθικής το οποίο μελετά πρακτικά και καθημερινά προβλήματα όπως αυτά της περιβαλλοντικής ηθικής και της βιοηθικής. Η πληροφορική ηθική μπορεί να οριστεί ως η συστηματική μελέτη των ηθικών προβλημάτων που προκύπτουν από την είσοδο της πληροφορικής τεχνολογίας στην κοινωνία. Ο Moore (1985) ορίζει την πληροφορική ηθική ως "την ανάλυση της φύσης και της κοινωνικής επιρροής της πληροφορικής τεχνολογίας και την αντίστοιχη διαμόρφωση και δικαιολόγηση των κανόνων της προς ηθική χρήση αυτής της τεχνολογίας".

## Ιστορία
Η πληροφορική ηθική ως αντικείμενο μελέτης και προβληματισμού πρωτοεμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του σαράντα και συγκεκριμένα στο έργο του καθηγητή Norbert Wiener, ο οποίος προέβλεψε τις κοινωνικές και ηθικές συνέπειες της πληροφορικής τεχνολογίας. Στα βιβλία του Cybernetics: or control and communication in the animal and the machine (1948) και The Human Use of Human Beings (1950) θεμελιώνει τις θεωρητικές βάσεις της πληροφορικής ηθικής. Ο Weiner προβλέπει διορατικά ότι η επανάσταση της πληροφορικής θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην κοινωνία, γι’ αυτό και την ορίζει ως ‘δεύτερη βιομηχανική επανάσταση’. Μία δεκαετία αργότερα ο Donn ξεκίνησε την μελέτη της μη ηθικής χρήσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών και συγκέντρωσε πολλές περιπτώσεις ηλεκτρονικού εγκλήματος (Parker 1968, 1979, 1990).  Ο όρος ‘πληροφορική ηθική’ (computer ethics) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον καθηγητή Walter Maner ο οποίος ασχολήθηκε με φιλοσοφική μελέτη εκείνων των ηθικών προβλημάτων που δημιουργούνται, μεταλλάσσονται και επιβαρύνονται από την πληροφορική τεχνολογία. Ο Maner στο βιβλίο του Starter Kit in Computer Ethics (1978), μελετά την παιδαγωγική σημασία της πληροφορικής ηθικής. Η πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη παρουσιάζεται το 1985 στο άρθρο του James Moore 'What is Computer Ethics? Στο άρθρο του αυτό ο Moore προσφέρει έναν πρώτο ορισμό της πληροφορική ηθικής και παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη διάσταση του φιλοσοφικού της αντικειμένου.

Κατηγορία:Πληροφορική και κοινωνία
Κατηγορία:Ηθική της επιστήμης και της τεχνολογίας
God Save the Queen (τραγούδι, Sex Pistols)

To ***God Save the Queen*** είναι τραγούδι του αγγλικού Punk συγκροτήματος Sex Pistols, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο πρώτο και μοναδικό studio άλμπουμ τους *[[Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols]]*, του 1977. Κυκλοφόρησε και ως single, το δεύτερο από αυτόν τον δίσκο, τον ίδιο χρόνο. Το τραγούδι γράφτηκε από τους Πολ Κουκ, Στιβ Τζόουνς, Τζον Λίντον και Γκλεν Μάτλοκ. Το single κυκλοφόρησε την ημέρα της 25ης επετείου της βασίλισσας Ελισάβετ στον θρόνο του Ηνωμένου Βασιλείου, όμως, ο Κουκ ανάφερε πως αυτό έγινε συμπτωματικά, και ότι δε γνώριζε για την επέτειο. Κατά την εποχή της κυκλοφορίας του το κομμάτι λογοκρίθηκε και δεν παιζόταν στο ραδιόφωνο.

Το single είχε κάποια εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 2 στα σουηδικά chart αλλά και του Ηνωμένου Βασιλείου. Πιστεύεται από αρκετούς πως το κομμάτι πούλησε στην πραγματικότητα περισσότερο από το νούμερο 1, ωστόσο δεν τοποθετήθηκε στο νούμερο 1 της Μεγάλης Βρετανίας καθώς το περιεχόμενό του προκαλούσε αμηχανία. Το περιοδικό *[[Rolling Stone]]* το συμπεριέλαβε στη λίστα του με τα *[[Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών (Rolling Stone)|500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών]]*, τοποθετώντας το στην 173η θέση, ενώ το *[[Q magazine]]*, το 2003, το συμπεριέλαβε στη λίστα του με τα *100 Τραγούδια που Άλλαξαν τον Κόσμο*, στην 3η θέση. Το ίδιο περιοδικό τίμησε και το εξώφυλλο του single και το κατέταξε 1ο, στη λίστα του με τα *100 Σπουδαιότερα Εξώφυλλα*.

Το τραγούδι είναι ένα από τα γνωστότερα του συγκροτήματος και έχει εμπνεύσει αρκετούς μουσικούς να το διασκευάσουν, όπως τους Anthrax. Πιο γνωστή διασκευή είναι αυτή των Motörhead, οι οποίοι μάλιστα το κυκλοφόρησαν και ως single από τον δίσκο τους *[[We Are Motörhead]]*, ενώ κυκλοφόρησαν και video clip για την προώθηση του single.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  "God Save The Queen" Songfacts entry
*  Mel's Rock Pile segment with The Queenhaters singing 'I Hate The Bloody Queen'

Κατηγορία:Τραγούδια του 1977
Κατηγορία:Τραγούδια των Motörhead
Κατηγορία:Τραγούδια των Sex Pistols
Κατηγορία:Singles του 1977
Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Submarino

Το **Submarino** είναι δανέζικη ταινία του 2010 σε σκηνοθεσία Τόμας Βίντερμπεργκ και σε σενάριο του σκηνοθέτη και του Τομπίας Λίντχολμ. Βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιόνας Τ. Μπένγκτσον.

## Υπόθεση
Δύο έφηβα αδέρφια μεγαλώνουν με την αλκοολική μητέρα τους και τον μικρό αδερφό τους, που είναι ακόμα βρέφος. Τα αγόρια είναι τα μόνα που ασχολούνται με τον αδερφό τους και είναι αυτά που αποφασίζουν να βαφτίσουν το μωρό. Όμως, λόγω της αδιαφορίας της μητέρας του, το μωρό πεθαίνει.

Χρόνια αργότερα, όταν έχουν πλέον ενηλικιωθεί, οι ζωές τους είναι κατεστραμμένες. Ο μεγαλύτερος από τους δύο, ο Νικ, μόλις έχει βγει από τη φυλακή, έχει μια προβληματική σχέση με την κοπέλα του και κάνει παρέα με τον Ιβάν, έναν ζητιάνο που είναι αδερφός της πρώην του. Ο μικρότερος αδερφός είναι χήρος με έναν γιο (Μάρτιν), άνεργος και εθισμένος στα ναρκωτικά.

Τα αδέρφια συναντιούνται ξανά στην κηδεία της μητέρας τους. Ο Νικ, ο οποίος αντιλαμβάνεται τη δύσκολη οικονομική θέση στην οποία βρίσκεται ο αδερφός του, του χαρίζει το μερίδιο του από την κληρονομιά. Εκείνος, το αποδέχεται και αρχίζει να πουλάει ναρκωτικά, για να αυξήσει κι άλλο τα κέρδη του, ώσπου γίνεται αντιληπτός από την αστυνομία. Παράλληλα, ο Ιβάν δολοφονεί την κοπέλα του Νικ, όμως ο Νικ τον καλύπτει και συλλαμβάνεται.

Έτσι, τα δύο αδέρφια συναντιούνται ξανά, αυτήν τη φορά στη φυλακή. Ο Νικ αποκαλύπτει τελικά ποιος είναι ο δράστης της δολοφονίας και αφήνεται ελεύθερος, ενώ ο αδερφός του αυτοκτονεί στο κελί. Ο Νικ, προειδοποιεί την πρώην κοπέλα του να μιλήσει στον Ιβάν και να του πει πως τον ψάχνει η αστυνομία.

Στο τέλος, ο Νικ είναι μαζί με τον ανιψιό του, Μάρτιν, στην κηδεία και αποκαλύπτεται για ποιο λόγο ο αδερφός του ονόμασε τον γιο του Μάρτιν: έτσι είχαν βαφτίσει τα δύο αδέρφια τον αδερφό τους που πέθανε.

## Διανομή
*Γιάκομπ Σέντεργκρεν ως Νικ
*Πίτερ Μπλάουγκμποργκ ως ο αδερφός του Νικ
*Πατρίσια Σούμαν ως Σόφι
*Μόρτεν Ρόζε ως Ιβάν
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα στην Focus Features 
*Η ταινία στο IMDb

Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες
Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τόμας Βίντερμπεργκ
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τομπίας Λίντχολμ
Κατηγορία:Ταινίες του 2010
Κατηγορία:Δανικές ταινίες
Κατηγορία:Δανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Δανία
Άννα Παλαιολογίνα (κόρη του Ανδρόνικου Άγγελου Παλαιολόγου)

Η **Άννα Αγγελίνα Παλαιολογίνα** από τον Οίκο των Αγγέλων της Ηπείρου, ήταν *[[βασίλισσα]]* του Δεσποτάτου της Ηπείρου ως σύζυγος του Ιωάννη Β΄ Ορσίνι και αντιβασίλισσα για λογαριασμό του γιου τους, Νικηφόρου Β΄ Ορσίνι. Αργότερα παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Σρατσιμίρ ηγεμόνα του Αυλώνα, πιο γνωστό ως Ιωάννη Κομνηνό Ασέν.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Βυζαντινού αριστοκράτη, *[[πρωτοβεστιάριος|πρωτοβεστιάριου]]* Ανδρόνικου Άγγελου, εγγονού του Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα και του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Παντρεύτηκε τον Δεσπότη της Ηπείρου Ιωάννη Β΄ Ορσίνι, προς το 1323. Το ζεύγος απέκτησε έναν γιο, τον Νικηφόρο Β΄ Ορσίνι, καθώς και μία κόρη, την Θωμαΐδα Ορσίνι. Δηλητηρίασε τον σύζυγό της το 1337 και ανέλαβε την αντιβασιλεία για λογαριασμό του ανήλικου υιού της, ωστόσο η Ήπειρος καταλήφθηκε και προσαρτήθηκε από τους Βυζαντινούς το 1338. Τότε η Άννα μεταφέρθηκε ως αιχμάλωτη στην Θεσσαλονίκη, από όπου δραπέτευσε το 1341. Επέτυχε να φτάσει στην ηπειρωτική πρωτεύουσα της Άρτας, όμως ο τοπικός Βυζαντινός κυβερνήτης Ιωάννης Άγγελος έθεσε την Άννα υπό καθεστώς κατ' οίκον περιορισμού. Όταν η Ήπειρος κατελήφθη από τους Σέρβους υπό τον Στέφανο Ούρος Δ΄ *Δουσάν* προς το 1347, η Άννα απελευθερώθηκε. Προς το 1350, παντρεύτηκε τον Ηγεμόνα του Αυλώνα, Ιωάννη Κομνηνό Ασέν. Λίγο μετά, περίπου το 1363, πήγε να ζήσει με την κόρη της Θωμαΐδα και τον γαμπρό της Συμεών Ούρεση, στην πρωτεύουσα του τελευταίου, τα Τρίκαλα.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1323 τον Ιωάννη Β΄ Ορσίνι παλατινό κόμη της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου και δεσπότη της Ηπείρου. Είχαν τέκνα:
* Νικηφόρος Β΄ 1328-1359, δεσπότης της Ηπείρου.
* Θωμαΐς γενν. π.1330, παντρεύτηκε τον Συμεών Ούρεση των Νεμάνιτς δεσπότη, κυβερνήτη της Ηπείρου και της Θεσσαλίας και διεκδικητή αυτοκράτορα της Σερβίας.

Έπειτα η Άννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη των Σρατσιμίρ, γνωστό ως Ιωάννη Κομνηνό Ασέν, ηγεμόνα του Αυλώνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Δεσποτάτο της Ηπείρου
Αννα
Κατηγορία:Γυναίκες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Βυζαντινοί ευγενείς
Κατηγορία:Αντιβασιλείς
Κατηγορία:Δηλητηριαστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων
California Dreamin'

To ***California Dreamin***' είναι τραγούδι των Τζον Φίλπς και Μισέλ Φίλπς και η πρώτη η ηχογράφηση έγινε από τον Μπάρι Μαγκουάιρ. Ωστόσο, το κομμάτι έγινε γνωστό από την εκτέλεση των The Mamas & the Papas, οι οποίοι έκαναν δεύτερες φωνές στην αρχική εκτέλεση και το κυκλοφόρησαν το 1965 ως επτά ιντσών μονό το οποίο έγινε χρυσό τον Ιούνιο του 1966, ενώ μπήκε στο Grammy Hall of Fame το 2001. Μεταξύ των άλλων διακρίσεων, το περιοδικό *[[Rolling Stone]]*, στη λίστα του με τα *[[Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών (Rolling Stone)|500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών]]*, το κατέταξε 89ο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''California Dreamin''' at Myspace (streamed copy where licensed)
*NPR's "Present at the Creation" segment on the origins of the song
*Technical article describing how California Dreamin' was originally mixed
*Facts and discussion about the song
*Review Of California Dreaming

Κατηγορία:Τραγούδια του 1965
Κατηγορία:Τραγούδια των The Mamas & the Papas
Κατηγορία:Singles του 1979
Κατηγορία:Singles του 2004
Κατηγορία:Singles του 2016
Κατηγορία:Singles του 1965
Κατηγορία:Τραγούδια με θέμα το Λος Άντζελες
Κατηγορία:Νικητές Grammy Hall of Fame Award
California Über Alles

To **California Über Alles** είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού Punk συγκροτήματος Dead Kennedys, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο ντεμπούτο δίσκο τους, του 1980, *[[Fresh Fruit for Rotting Vegetables]]*, αλλά κυκλοφόρησε την προηγούμενη χρόνια ως single. Το κομμάτι γράφτηκε από τους Τζέλο Μπιάφρα και Τζον Γκρίνγουεϊ, για το πρώην συγκρότημα τους The Healer. Ωστόσο, τη μουσική την έγραψε ο Μπιάφρα σε μπάσο, σε μία από τις σπάνιες προσπάθειες του να συνθέσει. Το single, ωστόσο, εισήχθη στα βρετανικά chart και έφτασε στο νούμερο 4. Επίσης, έχουν γίνει και αρκετές διασκευές από αυτό το τραγούδι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Jello Biafra discusses the history of "California Über Alles" on KQED's *The California Report*, July 14, 2006.

Κατηγορία:Τραγούδια του 1979
Κατηγορία:Τραγούδια των Dead Kennedys
Κατηγορία:Singles του 1979
Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας
The House of the Rising Sun

To **«The House of the Rising Sun»** είναι αμερικανικό παραδοσιακό τραγούδι με άγνωστους συντελεστές. Το τραγούδι εξιστορεί τη ζωή ενός ατόμου στη Νέα Ορλεάνη, η οποία τελικά δεν ήταν καλή. Σε μερικές εκτελέσεις, ωστόσο, το κεντρικό πρόσωπο μιλά σε έναν συγγενή του και προσπαθεί να τον αποτρέψει να κάνει τα ίδια λάθη και να έχει την ίδια μοίρα. Το τραγούδι με το πέρας των χρόνων έχει υποστεί πολλές διασκευές, με την πιο πετυχημένη να είναι αυτή των The Animals, οι οποίοι το ηχογράφησαν το 1964. Το τραγούδι έφτασε στο νούμερο 1 των βρετανικών, των αμερικανικών, των καναδικών και των αυστραλιανών chart. Από πολλούς, θεωρείται, το πρώτο επιτυχημένο folk-rock κομμάτι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Songfacts "House Of The Rising Sun" entry
* The sheet music

Κατηγορία:Τραγούδια του 1934
Κατηγορία:Τραγούδια του Μπομπ Ντίλαν
Κατηγορία:Singles του 1970
Κατηγορία:Τραγούδια των The Animals
Κατηγορία:Singles του 1964
Κατηγορία:Τραγούδια της Νίνα Σιμόν
Κατηγορία:Singles της Mercury Records
Κατηγορία:Μουσική στη Νέα Ορλεάνη
Κατηγορία:Νικητές Grammy Hall of Fame Award
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100