open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φιλότης (μυθολογία)

Η **Φιλότης** (ή **Φιλότητα** στα νεότερα ελληνικά) ήταν θεότητα της ελληνικής μυθολογίας και θρησκείας, η οποία αποτελούσε την προσωποποίηση του σαρκικού έρωτα. Στα αρχαία ελληνικά, η λέξη *φιλότης* σήμαινε κυρίως τη φιλία, την αγάπη και τη στοργή, ενώ δεν ήταν άγνωστη και η χρήση της με την έννοια της συνουσίας. Η μικρή αυτή θεότητα έδωσε το όνομά της σε γένος πεταλούδας της Βόρειας Αμερικής, με μοναδικό είδος το *philotes sonorensis*.

## Το μυθολογικό πλαίσιο
Η Φιλότης (που γεννήθηκε με παρθενογένεση), σύμφωνα με τον Ησίοδο, ανήκε στο γένος της Νυκτός, κόρης του Χάους και της Γαίας, όπως ο Μόρος, η Κηρ, ο Θάνατος, ο Ύπνος, τα Όνειρα, ο Μώμος, η Οϊζύς, οι Εσπερίδες, οι Μοίρες, οι Κήρες, η Νέμεσις, η Απάτη, η Έρις και το Γήρας. 

Στην κοσμολογική αντίληψη της *Θεογονίας* η σημασία της Φιλότητος είναι περιορισμένη. Το αντίθετο συμβαίνει με την κοσμολογία του Εμπεδοκλή. Σε αυτόν, η Φιλότης και το Νείκος (η Φιλονικία) έχουν σπουδαιότητα ανάλογη των πρωταρχικών στοιχείων *γη - αέρας - φωτιά - νερό*. Τα δυο άκρα του αέναου κύκλου του μετασχηματισμού αυτών των στοιχείων είναι η σύμπηξή τους, οπότε επικρατεί και ευδοκιμεί η Φιλότης, και ο πλήρης διαχωρισμός τους, οπότε επικρατεί και διαχέεται το Νείκος (η Φιλονικία). Από αυτήν τη σκοπιά, η Φιλότης στον Εμπεδοκλή ενέχει το ρόλο του Έρωτος στον Ησίοδο. 

## Σημειώσεις

## Παραπομπές




## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Φιλοτης
Φοίνιξ (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φοίνιξ**, εκτός από το μυθικό πτηνό Φοίνικα, είναι γνωστός κυρίως ο πατέρας της Ευρώπης, της μυθικής καλλονής που απήγαγε ο Δίας. Αναζητώντας την κόρη του, ο Φοίνικας έφθασε μετά από περιπλανήσεις σε μία άγνωστη χώρα, στην οποία εγκαταστάθηκε και της έδωσε το όνομά του: Φοινίκη. Δηλαδή ο Φοίνιξ ήταν ο «επώνυμος ήρωας» της Φοινίκης. Στη συνέχεια, ο Φοίνιξ βασίλεψε στην Τύρο ή στη Σιδώνα. Θεωρείται ο εθνάρχης των Φοινίκων. Ο Φοίνιξ γενεαλογείται ως γιος του Αγήνορα, ενώ σε κάποιες παραδόσεις είναι αδελφός της Ευρώπης και του Κάδμου. Άρα ο  Φοίνιξ με βάση το γενεαλογικό του δένδρο ήταν Έλληνας. 

Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο Φοίνιξ ήταν ο πατέρας του Θράκα μάντη Φινέα από την Κασσιέπεια. 

## Γενεαλογικό δένδρο

## Δείτε επίσης
* Φοίνιξ ο Θεσσαλός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 526, 702

Φοινιξ
Φοίνιξ ο Θεσσαλός

Ο **Φοίνιξ** στην ελληνική μυθολογία ήταν σύμβουλος και παιδαγωγός του ήρωα Αχιλλέα. Ήταν γιος του Αμύντορα και έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο.

Για κάποιον έρωτά του, ο Φοίνιξ, που αναφέρεται σε αρκετά χωρία από τον Όμηρο στην *[[Ιλιάδα]]* (Ι 168, 427 & 432 κ.εξ., Π 196, Ρ 555 κ.εξ., Τ 311), είχε δεχθεί την κατάρα του πατέρα του, οπότε κατέφυγε στον Πηλέα στη Φθία. Ο Πηλέας τον διόρισε ηγεμόνα των Δολόπων και παιδαγωγό του γιου του, του Αχιλλέα.

Συμμετείχε στη συμφιλιωτική πρεσβεία του Αγαμέμνονα προς τον Αχιλλέα, η οποία είχε ως στόχο τον εξευμενισμό του ήρωα και το καταλάγιασμα του θυμού του ενάντια στον αρχηγό των Ελλήνων, που του είχε πάρει τη Βρισηίδα, με αποτέλεσμα την ολέθρια απόφασή του να αποχωρήσει από τη μάχη ενάντια στους Τρώες. Ο Φοίνικας (βλ. ''Ιλιάδα'' Ι, ιδίως 502 κ.εξ.) κάλεσε τον παλιό μαθητή του να αποδεχτεί τη διαμεσολάβηση, σεβόμενος τις Λιτές, τις θεότητες των ικεσιών, ώστε να αρθούν οι συμφορές που είχε επιφέρει η Άτη, η θεότητα της πλάνης και της συμφοράς (που είτε είχε πλήξει απευθείας εκείνον, κατά μια εκδοχή, είτε άλλους γύρω από αυτόν, κατά μια άλλη).
thumb|left|255px|Ερυθρόμορφος κύλικας (''π''. 480-470 π.Χ., Μουσείο του Λούβρου - G 264), όπου  απεικονίζεται η πρεσβεία του Αγαμέμνονα προς τον Αχιλλέα. Ο Φοίνιξ είναι ο άνδρας με τα λευκά μαλλιά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Eustathii, *Commentarii ad Homeri Iliadem* [Ευσταθίου, *Παρεκβολαί εις την Ομήρου Ιλιάδα*], τόμ. Β΄. Επιμέλεια έκδοσης: Gottfried Stallbaum. Λειψία: Tύποις Johann Aug. Gottl. Weigel, 1828, σελ. 274-277, 285-289. Ανακτήθηκε στις 09-03-2017.

Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θεσσαλίας
Φόρκιδες

Στην ελληνική μυθολογία με τη συλλογική ονομασία **Φόρκιδες** ή **Φορκυάδες** είναι γνωστές οι θυγατέρες του Φόρκυος και της Κητούς (η οποία κατά μία εκδοχή ήταν ετεροθαλής αδελφή του, ως κόρη της Γαίας). Φόρκιδες ήταν οι Γραίες, οι Γοργόνες και οι Σειρήνες (για κάποιους συγγραφείς και η Σκύλλα και η Χάρυβδις). Οι Φόρκιδες έμειναν περιβόητες ως σύμβολα της τρομακτικής ασχήμιας, πιθανώς αλληγορία ή υποδήλωση για τα δυσάρεστα αποτελέσματα της αιμομιξίας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 702
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia

Φορκιδες
Φορκιδες
Φορκιδες
Φόλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φόλος** είναι γνωστός ένας Κένταυρος, ο μόνος αγαθός και φιλόξενος μαζί με τον Χείρωνα.
## Ο μύθος
Ο Φόλος, που ήταν γιος του Σιληνού και κάποιας Νύμφης (κι όχι του Ιξίονα και της Νεφέλης) προσκάλεσε τον Ηρακλή, σε συμπόσιο, αλλά στο τέλος σκοτώθηκε κατά λάθος από τον καλεσμένο του σε συμπλοκή που ακολούθησε εξαιτίας της συρροής των κακών Κενταύρων.

Πιο συγκεκριμένα, το περιστατικό έγινε στο όρος Φολόη, κατοικία του Φόλου, λίγο πριν ή μετά τον τέταρτο άθλο του Ηρακλή (τη θανάτωση του Ερυμάνθιου Κάπρου). Στο γεύμα ο Ηρακλής ζήτησε κρασί. Ο Φόλος δίσταζε στην αρχή, αλλά τελικώς πείσθηκε να ανοίξει το κοινό πιθάρι των Κενταύρων με το παλιό κρασί, το οποίο είχε δώσει παλαιότερα ο ίδιος ο θεός Διόνυσος σε κάποιο Κένταυρο με την παραγγελία να ανοιχθεί όταν στο μέλλον θα ζητούσε κρασί ο Ηρακλής.

Με το άνοιγμα του πιθαριού οι πλησιέστεροι Κένταυροι προσελκύθηκαν από την ισχυρότατη μυρωδιά του κρασιού και έτρεξαν για να το αρπάξουν. Ο Φόλος φοβήθηκε από την αιφνίδια εισβολή των Κενταύρων και κρύφτηκε. Ο Ηρακλής ήρθε σε συμπλοκή με τους κακούς Κενταύρους και σκότωσε πολλούς από αυτούς, ενώ άλλους, τοξεύοντάς τους με τα δηλητηριώδη βέλη του, τους κατεδίωξε μέχρι τον Μαλέα, όπου κατά λάθος τραυμάτισε και τον Χείρωνα. Μετά τη μάχη, ο Φόλος έθαψε μόνος του όλους τους νεκρούς Κενταύρους. Προσπαθώντας όμως να ξεσφηνώσει ένα βέλος από το γόνατο ενός από αυτούς (κατά μία εκδοχή από το γόνατο του Χείρωνα), το τραβούσε με τόση δύναμη, ώστε όταν το βέλος βγήκε σφηνώθηκε στα σπλάγχνα του και τον σκότωσε (κατά τον Διόδωρο).

Σύμφωνα με τη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, ο Φόλος σκοτώθηκε περιεργαζόμενος ένα από τα δηλητηριώδη αυτά βέλη και απορώντας πώς ένα τόσο μικρό αντικείμενο μπορούσε να σκοτώσει ένα Κένταυρο.
## Δείτε επίσης
* Κενταυρομαχία στη Φολόη (Μουσείο του Λούβρου)
* Κυνήγι Κενταύρων (πρωτοκορινθιακή λήκυθος)
* Ο αστεροειδής 5145 Φόλος (5145 Pholus), που ανακαλύφθηκε το 1992 και ανήκει στην κατηγορία των «Κενταύρων», πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό Κένταυρο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 526, 702

Φολος
Φορωνέας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Φορωνέας** (***Φορωνεύς***) ήταν ήρωας και ο γενάρχης των Πελασγών της Πελοποννήσου, και βασιλιάς του Άργους.
## Ο μύθος
Κάποτε κάλεσαν τον Φορωνέα ως κριτή στον ανταγωνισμό ανάμεσα στη θεά Ήρα και στον θεό Ποσειδώνα για την κυριαρχία στο Άργος. Μαζί με άλλους δύο κριτές, τον Αστερίωνα και τον Κηφισό, ο Φορωνέας ανακήρυξε πολιούχο του άστεως την Ήρα, ένωσε τον πληθυσμό της περιοχής και ίδρυσε την πόλη, την οποία ονόμασε *Φορωνικόν*. 

Αντίστοιχα με τον Προμηθέα, οι αρχαίοι θεωρούσαν τον Φορωνέα εφευρέτη της φωτιάς, αλλά και ιδρυτή του δικαίου και του πολιτισμού μεταξύ των ανθρώπων.
## Η γενεαλογία του Φορωνέα
Ο Φορωνέας γενεαλογείται ως γιος του ποτάμιου θεού Ινάχου και της θυγατέρας του Ωκεανού, της Νύμφης Μελίας ή της Αργίας. Ο Φορωνεύς πήρε ως σύζυγό του την Τηλεδίκη και απέκτησαν μαζί αρκετά παιδιά, ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται η Νιόβη, ο Πελασγός, ο Αγήνορας, ο Άπις (από τον οποίο πήρε το όνομα η Απία), ο Άργος, ο Κάριος (από τον οποίο πήρε το όνομα η Καρία των Μεγάρων), ο Ίασος, και πολλοί άλλοι.

## Ο Φορωνέας βασιλιάς
Ο Υγίνος ο μυθογράφος λέει για τον Φορωνέα ότι ήταν ο αρχαιότερος βασιλιάς του κόσμου. Σύμφωνα με τον ίδιο συγγραφέα, οι άνθρωποι παλαιότερα μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες και ήταν διαιρεμένοι. Ο Φορωνέας ένωσε τις γλώσσες και μόνοιασε τους ανθρώπους. Ο Φορωνέας επίσης ίδρυσε την λατρεία της θεάς Ήρας, γι'αυτό και ο Δίας τον αντάμειψε, δίνοντάς του την βασιλική εξουσία υπέρ όλων των ανθρώπων.

Ο Κλήμης τον αναφέρει μαζί με τον Μέρωπα ως τον πρώτο ιδρυτή της θρησκείας.

Ο Φορωνέας αναφέρεται κατά άλλους ως ο δεύτερος στη σειρά μυθικός βασιλιάς του Άργους. Τον Φορωνέα διαδέχθηκε στον θρόνο ο εγγονός του Άργος, γιος της Νιόβης και του Δία.

Ο τάφος του λένε ότι βρίσκεται δίπλα στον ναό του Νεμεσίου Διός, ενώ στον τάφο του έκαναν θυσία στον καιρό τού Παυσανία. Κοντά στον θρόνο του Δαναού έκαιγε προς τιμή του ένα αιώνιο πυρ.

Ο τάφος της συζύγου του Κερδώς βρισκόταν στην αγορά του Άργους. 

Ο ποιητής Ελλάνικος είχε γράψει μια ωδή προς τιμή του, τη *Φορωνίδα*.

## Γενεαλογικό δένδρο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969, σελ. 702
* 

Φορωνεας
Φορωνεας
Φρόντις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φρόντις** ή **Φρόντης** είναι γνωστός ένας γιος του Φρίξου και της κόρης του βασιλιά Αιήτη, της Χαλκιόπης. Αδέλφια του Φρόντι ήταν ο Άργος (ο κατασκευαστής του πλοίου «Αργώ», που πήρε το όνομά του και το έδωσε στους Αργοναύτες και την εκστρατεία τους), ο Μέλας και ο Κυτίσωρος, κατ' άλλη εκδοχή και ο Πρέσβωνας. Σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς, ο Φρόντις και οι αδελφοί του αυτοί, αφού γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Κολχίδα, στη συνέχεια, διωγμένοι από τον Αιήτη, ναυάγησαν ταξιδεύοντας και σώθηκαν στο Νησί του `Αρη στον Εύξεινο Πόντο, όπου συνάντησαν τους Αργοναύτες. Μόλις ο Ιάσονας ανεκάλυψε ότι ήταν εγγονοί του Αιήτη, τους έπεισε να επιστρέψουν μαζί του στην Κολχίδα και να τον βοηθήσουν να αποκτήσει το Χρυσόμαλλο Δέρας. Επίσης, τους ρώτησε πληροφορίες σχετικά με την τοπογραφία και την ασφάλεια της Κολχίδας. Μετά την απόκτηση του Χρυσόμαλλου Δέρατος, ο Φρόντις και οι αδελφοί του έφυγαν στην Ελλάδα μαζί με τους Αργοναύτες.
## Δείτε επίσης
* Άλωση της Τροίας (Πολύγνωτος), αναπαράσταση πανοραμικής τοιχογραφίας μεγαλογραφίας του φημισμένου αρχαίου έλληνα ζωγράφου Πολύγνωτου.
*Ως **Φροντίς** επίσης αναφέρεται από τον Όμηρο η σύζυγος του Πάνθου και μητέρα του Εύφορβου. Ο τελευταίος φονεύθηκε από τον Μενέλαο.
* Επίσης ως **Φρόντις** αναφέρεται ο γιος του Ονήτορα και πηδαλιούχος του Μενέλαου. Τον κατακεραύνωσε ο Απόλλωνας κατά την επιστροφή του από την Τρωάδα, ενώ παρέπλεε το ακρωτήριο του Σουνίου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Φρόντις ως Αργοναύτης
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969, σελ. 702
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia
* Απολλωνίου του Ροδίου: *Αργοναυτικά*, βιβλίο 2, στ. 1140-1156
## Παραπομπές


Φροντις
Φροντ
Αιχμαγόρας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αιχμαγόρας** είναι γνωστός ένας γιος του Ηρακλή και της Φιαλώς, θυγατέρας του Αρκάδα ήρωα Αλκιμέδοντα. Σύμφωνα με τον μύθο, όταν ο Αλκιμέδοντας έμαθε ότι η Φιαλώ γέννησε εξώγαμο παιδί, οργίσθηκε και την έδεσε μαζί με το παιδί της σε ένα δένδρο πάνω στο βουνό για να κατασπαραχθούν από τα θηρία. Μια κίσσα όμως που άκουσε το κλάμα του νεογέννητου βρέφους άρχισε να το μιμείται. Ο Ηρακλής, που βρισκόταν ακόμα στην Αρκαδία και περνούσε τυχαία από εκεί, άκουσε τη μίμηση του πουλιού. Νομίζοντας ότι είναι πραγματικά κλάμα παιδιού, ακολούθησε τη φωνή και τελικά βρέθηκε μπροστά στη Φιαλώ και το μωρό, οπότε τους απελευθέρωσε. Οι Αρκάδες ονόμασαν το βρέφος Αιχμαγόρα. Μια πηγή που βρισκόταν στην περιοχή ονομάστηκε έκτοτε Κίσσα, από το πουλί που οδήγησε τον Ηρακλή.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 77-78

Αιχμαγορας
Κατηγορία:Ηρακλείδες
Αλκιμέδοντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αλκιμέδοντας** (***Αλκιμέδων***, από τις λέξεις *αλκή* + *μέδων*, δηλαδή αυτός που σκέπτεται να αμυνθεί) είναι γνωστά τα παρακάτω 4 πρόσωπα:

# Αρκάδας ήρωας, που έδωσε το όνομά του σε ομώνυμη πεδιάδα. Σύμφωνα με τον μύθο, όταν ο Αλκιμέδοντας έμαθε ότι η κόρη του Φιαλώ ή Φιλλώ γέννησε εξώγαμο παιδί από τον Ηρακλή, οργίσθηκε και για να ξεπλύνει τη ντροπή του την έδεσε μαζί με το παιδί της σε ένα δένδρο πάνω στο βουνό για να κατασπαραχθούν από τα θηρία. Ο Ηρακλής όμως έσωσε τη μητέρα και το παιδί, το οποίο οι Αρκάδες το ονόμασαν Αιχμαγόρα.
# Πειρατής από την Τυρρηνία που μεταμορφώθηκε από τον θεό Διόνυσο σε δελφίνι.
# Γιος του Λαέρκους, ένας από τους υπαρχηγούς των Μυρμιδόνων (αρχηγός ήταν ο Αχιλλέας) κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Αλκιμέδων ήταν άριστος αρματηλάτης και μετά τον φόνο του Πατρόκλου πολέμησε μαζί με τον Αυτομέδοντα ενάντια στους Τρώες ως ηνίοχος του Αχιλλέα. Αυτός ο Αλκιμέδων αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Π 197).
# Λοκρός πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου, ένας από τους άνδρες του Αίαντα του Λοκρού.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 100
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 51

Αλκιμεδοντας
Αλκιμεδοντας
Φύλακος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φύλακος** είναι γνωστά τα παρακάτω τρία διαφορετικά πρόσωπα:

# Ο ιδρυτής και επώνυμος ήρωας της πόλεως Φυλάκη στη Φθιώτιδα. Ο Φύλακος ήταν γιος του βασιλιά της Φωκίδας Δηίονα και της Διομήδης. Πήρε ως σύζυγό του την Κλυμένη, τη μία από τις τρεις Μινυάδες. Γιος τους ήταν ο `Ιφικλος και κόρη τους η Αλκιμάχη. Ο Φύλακος αυτός αναφέρεται τόσο στην *[[Ιλιάδα]]* (Β 705), όσο και στην *[[Οδύσσεια]]* (ο 231) του Ομήρου.
# Τοπικός ήρωας των Δελφών που ως πνεύμα προστάτευσε το μαντείο από τους Πέρσες το 480 π.Χ. μαζί με τον Αυτόνοο και πάλι το 279 π.Χ. κατά την εισβολή των Γαλατών.
# Τρώας ευγενής που αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (Ζ 35).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 702
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 945

Φυλακος
Φυλακος
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Φωκίδας
Φυλλίς

thumb|170px|''«Φυλλίς και Δημοφών», έργο του Έντουαρντ Μπερν-Τζόουνς (1870).'' 
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φυλλίς** είναι γνωστή μία θυγατέρα τού βασιλιά Σίθωνα τής Θράκης και τής συζύγου του Νύμφης Μενδηίδας ή Αγχινόης (ή Αγχιρρόης). Επομένως η Φυλλίς ήταν εγγονή θεού (τού Ποσειδώνα ή τού Άρη) από την πλευρά τού πατέρα της. Η Φυλλίς αυτοκτόνησε, επειδή ο Δημοφώντας, τον οποίο θα παντρευόταν, δεν έφθασε εγκαίρως για την τέλεση τού γάμου τους. Σύμφωνα με μία αναφορά, ο πατέρας τής Φυλλίδας ονομαζόταν Λυκούργος και ήταν επίσης βασιλιάς τής Θράκης, μη σχετιζόμενος με κάποιον από τούς γνωστούς Λυκούργους.

Ο Δημοφώντας, που είχε αρραβωνιαστεί τη Φυλλίδα κατά την επιστροφή του από τον Τρωικό Πόλεμο, έπρεπε να επιστρέψει εσπευσμένα στην Αθήνα για να βοηθήσει τον πατέρα του. Η Φυλλίς τού έδωσε μαζί του μία λάρνακα με τα ιερά τής Ρέας, ζητώντας του να το ανοίξει μόνο όταν θα είχε χάσει κάθε ελπίδα ότι θα επέστρεφε σε εκείνη. Ο Δημοφώντας άνοιξε τη λάρνακα και σκοτώθηκε κατά μία εκδοχή πέφτοντας επάνω στο ίδιο του το ξίφος, ενώ η Φυλλίς απαγχονίσθηκε από ένα δένδρο. Στο μέρος που τάφηκε, φύτρωσε μία αμυγδαλιά, που άνθησε μόνο όταν ο Δημοφώντας, κάποτε, ξαναπέρασε από εκεί.

Η ιστορία αυτή εμφανίζεται στο βιβλίο ΙΙ τού επιστολικού έπους *Ηρωίδες* τού Ρωμαίου ποιητή Οβιδίου, και σε ένα έργο τού ποιητή Καλλιμάχου. Η αρχαία ονομασία «Εννέα Οδοί» για την Αμφίπολη προέρχεται από τον μύθο τής Φυλλίδας, η οποία λέγεται ότι είχε πάει εννέα φορές στην ακτή, περιμένοντας την επιστροφή τού Δημοφώντα.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[556 Φυλλίς]]** (556 Phyllis), που ανακαλύφθηκε το 1905, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή πριγκήπισσα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1970-71

Η **29η** διοργάνωση του **κυπέλλου Ελλάδας 1970-71** ήταν η τελευταία διοργάνωση κυπέλλου όπου πλην των ομάδων Α' και Β' εθνικής κατηγορίας μετείχαν και οι ομάδες των ανά νομό τοπικών ενώσεων. Οι 16 ομάδες που είχαν φτάσει ως τους "16" της προηγούμενης χρονιάς προκρίθηκαν χωρίς αγώνες στη φάση των "32", ενώ οι υπόλοιπες για να μετέχουν σε αυτήν έδωσαν μία σειρά αγώνων με βάση γεωγραφικά κριτήρια.

Οι μισές από τις ομάδες της Α' εθνικής 1970-71 πέρασαν αυτή τη διαδικασία, ανάμεσά τους και η ΑΕΚ που στον πρώτο (από τους 6) προκριματικό γύρο της α' φάσης συνέτριψε την Κηπούπολη με το εντυπωσιακό 20-0 και 7 τέρματα του Ανδρέα Παπαεμμανουήλ. Από τις υπόλοιπες, οι Εθνικός, Προοδευτική, Φωστήρας και Βύζας Μεγάρων δεν πέτυχαν να προκριθούν έως τη φάση των "32". Αργότερα ο κάτοχος του τροπαίου Άρης γνώρισε τον αποκλεισμό από τον Α.Ο. Τρίκαλα, ομάδα Β' εθνικής τότε.

Οι σημαντικοί αγώνες της χρονιάς έγιναν στην προημιτελική και ημιτελική φάση, εκεί όπου ο ΠΑΟΚ απέκλεισε διαδοχικά τους Παναθηναϊκό και ΑΕΚ με νίκες 3-2 στο γήπεδο της Τούμπας, ενώ ο Ολυμπιακός ξεπέρασε το εμπόδιο του Ηρακλή με νίκη εκτός έδρας στον ημιτελικό. Ο τελικός ανάμεσα στις 2 ομάδες (αντίπαλοι ξανά σε τελικό μετά από 20 χρόνια) έγινε στο Στάδιο Καραϊσκάκη (έδρα του Ολυμπιακού), ο οποίος με νίκη 3-1 κατέκτησε το 14ο κύπελλο της ιστορίας του.

## Οι αγώνες (από την τελευταία φάση των προκριματικών γύρων και μετά)

1 Ο αγώνας Απόλλωνα Αθηνών - Ε.Π.Α. Λάρνακας διακόπηκε βάρος της ΕΠΑ Λάρνακας κι ενώ το σκορ ήταν 2-1 υπέρ του Απόλλωνα.

## Ο τελικός

* Πειραιάς, Στάδιο Καραϊσκάκη, Τετάρτη 9 Ιουνίου 1971
*  **[[Αρχείο:630px seven vertical stripes HEX-ED1C24 and White.svg|24px]] [[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο)|Ολυμπιακός]]** - 24px ΠΑΟΚ **3-1** (ημίχρονο: 2-0)
* **Σκόρερς**: Αγγελής (19' 13px|Πετυχημένο σουτ), Γιούτσος (43' 13px|Πετυχημένο κεφαλιά), Παμπουλής (82' 13px|Πετυχημένο κεφαλιά) -- Σαράφης (47' 13px|Πετυχημένο κεφαλιά)
* **Διαιτητής**: Χρήστος Μίχας (Αθήνας) -- Επόπτες: Τιμ. Λάτσιος, Κούγιας 
* **Θεατές**: 38.000
* **Τηλεοπτική μετάδοση**: ΕΙΡΤ (Γιάννης Διακογιάννης)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Greece - Cup Data (from Quarterfinals on), 1970-71 rsssf.com

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1970-1971
Νίκος Ζιώγαλας

Ο **Νίκος Ζιώγαλας** (Φυτεία, 4 Ιουλίου 1953) είναι Έλληνας τραγουδιστής και τραγουδοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1953 και κατάγεται από τη Φυτεία Ημαθίας, ένα ορεινό χωριό στις πλαγιές του Βερμίου, 15χλμ. ΒΔ από τη Βέροια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, εγκατέλειψε την "επαρχία της Βέροιας" -όπως συνήθιζε να λέει- για να ανακαλύψει την Αθήνα, με την ανεμελιά και την περιέργεια της εφηβικής ηλικίας. Μουσικά έχει καταφέρει να συνδυάσει παραδοσιακή μουσική με ήχους rock και ηλεκτρονικούς. Μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του είναι τα τραγούδια: «Σαν star του σινεμά», «Πάρε με απόψε πάρε με», «Βασιλική», «Βέροια, Θεσσαλονίκη, Αθήνα», «Πέρασε η μπόρα» κ.α. 

Έχει μια κόρη, τη Στεφανία, η οποία κι εκείνη ασχολείται με τη μουσική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Ένια (τραγουδίστρια)

Η **Enya Patricia Brennan** (/ˈɛnjə/: Iρλανδικά: *Eithne Pádraigín Ní Bhraonáin:* 17 Μαΐου 1961) γνωστή επαγγελματικά ως **Enya** είναι Ιρλανδή τραγουδίστρια, συνθέτις και στιχουργός στα πλαίσια της μοντέρνης κέλτικης μουσικής. Επιπλέον αποτελεί την καλύτερη εμπορικά solo καλλιτέχνη ιρλανδικής καταγωγής. 

Γεννήθηκε στο Gaoth Dobhair της κομητείας Ντόνεγκαλ. Ξεκίνησε τη μουσική σταδιοδρομία της το 1980, με το συγκρότημα κέλτικης φολκ μουσικής Clannad, πριν αποχωρήσει για να ακολουθήσει σόλο καριέρα. Διεθνή επιτυχία γνώρισε με το άλμπουμ *Watermark* που κυκλοφόρησε το 1988 και από το οποίο ξεχώρισε το τραγούδι *Orinoco Flow*. Έκτοτε η μουσική της καριέρα απογειώθηκε, κατορθώνοντας συνολικές πωλήσεις 80 εκατομμυρίων αντιτύπων παγκοσμίως.

Τα κομμάτια May it be και Aniron αποτέλεσαν soundtrack της πολυβραβευμένης κινηματογραφικής υπερπαραγωγής Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών και το πρώτο της χάρισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού σε ταινία αλλά και μια υποψηφιότητα στις Χρυσές Σφαίρες. Το 2001 κέρδισε το βραβείο της πιο εμπορικής τραγουδίστριας στα World Music Awards λόγω της παγκόσμιας επιτυχίας του δίσκου της A Day Without Rain, που περιείχε τη διεθνή επιτυχία Only time. Συνολικά, έχει βραβευτεί με 7 World Music Awards, 4 Βραβεία Γκράμι, 4 Βραβεία BRIT και 1 βραβείο Ivon Novello.

Έγινε γνωστή για τον ξεχωριστό ήχο της, ο οποίος χαρακτηρίστηκε από τη στρωματοποίηση των φωνών, τις φολκ μελωδίες και τις αιθέριες αντηχήσεις. Εξαιτίας της ανάμειξης στοιχείων new age, εκκλησιαστικής, φολκ, κέλτικης και κλασικής μουσικής με τον ήχο του συνθεσάιζερ, η μουσική της θεωρήθηκε πρωτοποριακή. Έχει τραγουδήσει σε 10 γλώσσες και θεωρείται η πιο επιτυχημένη solo καλλιτέχνης της Ιρλανδίας και δεύτερη στο γενικό κατάλογο, πίσω από το συγκρότημα των U2.

## Δισκογραφία
# *Enya* (1986) 
# *Watermark* (1988) 
# *Shepherd Moons*  (1991)
# *The Celts* (1992) 
# *The Memory of Trees* (1995)
# *Paint the Sky with Stars* (1997)
# *A Day Without Rain* (2000)
# *Amarantine* (2005)
# *And Winter Came...*  (2008)
# *The Very Best of Enya* (2009)
# *Dark Sky Island* (2015)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* επίσημος ιστοχώρος

Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Νικητές World Music Awards
Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1969-70

Στην **28η** διοργάνωση του **Κυπέλλου** **Ελλάδας**, **την περίοδο 1969-70**, μετείχαν 18 ομάδες Α' Εθνικής, 54 ομάδες Β' Εθνικής, καθώς και οι ερασιτεχνικές ομάδες των ανά νομό τοπικών ενώσεων. Οι 16 ομάδες που έφτασαν ως τους «16» της προηγούμενης χρονιάς προκρίθηκαν χωρίς αγώνες στη φάση των «32», ενώ από τη φάση αυτή και μετά η διοργάνωση ολοκληρώθηκε σε 5 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.

Από τη χρονιά αυτή καταργήθηκε το καθεστώς της κλήρωσης για τη νικήτρια ομάδα μετά από ισόπαλο αγώνα και παράταση και καθιερώνεται η διαδικασία των πέναλτι, σύμφωνα με τα πρότυπα των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων κυπέλλου σε κάποια ευρωπαϊκά κράτη. Μάλιστα εκ των πρώτων αγώνων του Κυπέλλου Ελλάδας που κρίθηκαν σ' αυτή τη διαδικασία ήταν ο αγώνας ΑΕΚ - Παναθηναϊκού στη Νέα Φιλαδέλφεια (Β' γύρος), όπου μετά από ισόπαλο 1-1 αγώνα και παράταση ο Παναθηναϊκός επικράτησε σ' αυτή τη διαδικασία με σκορ 3-5 (για την ΑΕΚ είχαν αστοχήσει οι Παπαϊωάννου και Βεντούρης σουτάροντας άουτ). 

Στον τελικό έφτασαν για πρώτη φορά 2 ομάδες από τη Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα να διεξαχθεί εκεί ο τελικός, για πρώτη φορά έπειτα από 37 χρόνια και την αναμέτρηση του Άρη με τον Εθνικό το 1933.

Στην πορεία του προς τον τελικό ο Άρης απέκλεισε διαδοχικά, Πάτραι, Παναθηναϊκό, Καλλιθέα και Ολυμπιακό, ενώ ο ΠΑΟΚ απέκλεισε με τη σειρά του, Μακεδονικό, Πιερικό, Πανιώνιο και Αιγάλεω. Στον τελικό ο Άρης κερδίζοντας το «Δικέφαλο του Βορρά» με 1-0 έφτασε στην πρώτη και μοναδική ως σήμερα κατάκτηση κυπέλλου, ενώ για τον ΠΑΟΚ υπήρξε ο πρώτος από μία σειρά 5 διαδοχικών τελικών που αγωνίστηκε στο ξεκίνημα της δεκαετίας του '70.

Στα αξιομνημόνευτα της χρονιάς ήταν και η για πρώτη φορά ζωντανή μετάδοση τελικού από την τηλεόραση, αν και χρονικά στις τηλεοπτικές μεταδόσεις κυπέλλου προηγήθηκε ο προαναφερθείς αγώνας ΑΕΚ - Παναθηναϊκού για τον Β' γύρο της διοργάνωσης.

## Οι αγώνες (από την τελευταία φάση των προκριματικών γύρων και μετά)

## Ο τελικός

* Θεσσαλονίκη, Καυτανζόγλειο Στάδιο, Κυριακή 28 Ιουνίου 1970
* 24px **[[Α.Σ. Άρης|Άρης]]** - 24px ΠΑΟΚ **1-0** (ημίχρονο: 1-0)
* **Σκόρερ**: Μ. Κεραμιδάς (8' 13px|Πετυχημένο σουτ)
* **Χαμένο [[Πέναλτι (ποδόσφαιρο)|πέναλτι]]**: 33' 13px|Χαμένο Γ. Κούδας (άουτ)
* **Διαιτητής**: Χρήστος Μίχας (Αθήνας) -- Επόπτες: Φακής, Τιμ. Λάτσιος 
* **Εισιτήρια**: 46.695
* **Τηλεοπτική μετάδοση**: ΥΕΝΕΔ (Γιάννης Διακογιάννης)

## Παραπομπές


## Πηγές
*Greece - Cup Data (from Quarterfinals on) rsssf.com

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Αντλία

thumb|Αρχή λειτουργίας φυγοκεντρικής αντλίας|250px
thumb|Αντλία θετικής εκτόπισης με λοβούς|250px

Η **αντλία** είναι ένα μηχάνημα που χρησιμοποιείται για την μετακίνηση υγρών και αερίων. Οι αντλίες γενικά επιτυγχάνουν κίνηση του υγρού μέσω μηχανικής δράσης.

## Ιστορικά στοιχεία

Ο αρχαιότερος τύπος αντλίας είναι ο Κοχλίας του Αρχιμήδη, που χρησιμοποιήθηκε για το πότισμα των Κρεμαστών Κήπων της Βαβυλώνας τον 7ο αιώνα π.Χ. και περιγράφηκε αναλυτικότερα από τον Αρχιμήδη τον 3ο αιώνα π.Χ.

## Τύποι αντλιών
Οι κυριότεροι/συνηθέστεροι τύποι αντλιών είναι οι φυγοκεντρικές αντλίες και οι αντλίες θετικής εκτόπισης. Οι φυγοκεντρικές μπορεί να είναι αξονικές, ακτινικές ή μικτού τύπου. Επίσης διακρίνονται σε διάφορους τύπους ανάλογα με τον αριθμό των διαδοχικών πτερωτών, τη μέθοδο στεγανοποίησης μεταξύ άξονα και κελύφους, και πολλά άλλα στοιχεία της κατασκευαστικής διαμόρφωσης. Κάποιοι συνηθισμένοι τύποι αντλιών θετικής εκτόπισης είναι: παλινδρομική με έμβολα, περιστροφική με λοβούς, περιστροφική με γρανάζια.

200px|μικρογραφία|δεξιά|Χειροκίνητη αντλία (''τουλούμπα'') ελληνικής κατασκευής.
## Αρχή λειτουργίας
Στις λεγόμενες αντλίες θετικής εκτόπισης το ρευστό αναγκάζεται σε κίνηση με απευθείας μηχανική δράση κάποιου μηχανισμού (π.χ. έμβολο), και επιτυγχάνεται σταθερή παροχή όγκου. Στις φυγοκεντρικές αντλίες τα πτερύγια του ρότορα (πτερωτή) μεταβάλουν το πεδίο ροής προσδίδοντας περιστροφή στο υγρό. Κατόπιν η αυξημένη δυναμική πίεση μετατρέπεται σε στατική πίεση στο στάτορα. Κατάλληλη γεωμετρία/σχεδίαση των πτερυγίων του ρότορα και στάτορα είναι αναγκαία για την επίτευξη αποδεκτής υδροδυναμικής απόδοσης κατά τη λειτουργία της αντλίας, ανάλογα με τη περιοχή παροχών και πιέσεων για την οποία προορίζεται.

Οι αντλίες δημιουργούν ροή (παροχή) του υγρού και λόγω της αντίστασης ροής δημιουργείται η πίεση.

## Παραπομπές

## Δείτε επίσης

* Νόμος του Μπερνούλι


Κατηγορία:Μηχανές
Κατηγορία:Υδραυλική μηχανική
Ονήσιμος

Το όνομα **Ονήσιμος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιον από τους παρακάτω:
*Ονήσιμος (αγγειογράφος), αγγειογράφος της αρχαϊκής εποχής
*Απόστολος Ονήσιμος, ένας από τους Εβδομήκοντα Αποστόλους, μαθητής του Αποστόλου Παύλου
*Επίσκοπος Βυζαντίου Ονήσιμος, επίσκοπος Βυζαντίου
*Επίσκοπος Εφέσου Ονήσιμος, επίσκοπος Εφέσου
*Οσιος Ονήσιμος
*Δύο ακόμη μάρτυρες με το όνομα αυτό.
Slumdog Millionaire

Το **Slumdog Millionaire**  είναι βρετανική δραματική ταινία του 2008, σκηνοθετημένη από τον Ντάνι Μπόιλ και την Λαβλίν Ταντάν (Loveleen Tandan), σε σενάριο του Σάιμον Μποφόι (Simon Beaufoy). Είναι διασκευή του βραβευμένου μυθιστορήματος *Q and A*, του Ινδού συγγραφέα και διπλωμάτη Vikas Swarup.

Διαδραματίζεται και γυρίστηκε στην Ινδία και παρουσιάζει την ιστορία ενός νεαρού αμόρφωτου Ινδού από τις φτωχογειτονιές της Βομβάης, ο οποίος εμφανίζεται στην ινδική εκδοχή του τηλεπαιχνιδιού Ποιος Θέλει Να Γίνει Εκατομμυριούχος και ξεπερνά τις προσδοκίες του κοινού, εγείροντας τις υποψίες του τηλεοπτικού οικοδεσπότη και της αστυνομίας.

Η ταινία έχει κερδίσει πέντε βραβεία κριτικών (Critics' Choice Awards), τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, επτά βραβεία BAFTA και οκτώ Όσκαρ (από τα δέκα για τα οποία ήταν υποψήφια).

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2008
Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου
Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου
Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας
Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pathé
Κατηγορία:Βρετανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Icon Productions
Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ορφανά
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ινδία
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στα 1990s
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Fox Searchlight Pictures
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας (Δράμα)
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Αναρχοχριστιανισμός

**Αναρχοχριστιανισμός** ή **χριστιανικός αναρχισμός** λέγονται οι διάφορες παραδόσεις που συνδυάζουν τον Αναρχισμό με τον Χριστιανισμό. 

## Πεποιθήσεις
Στο χώρο του αναρχοχριστιανισμού εμφανίζονται πολλές και διάφορες τάσεις. Γενικά, οι Αναρχοχριστιανοί ή Χριστιανοί αναρχικοί πιστεύουν ότι η ελευθερία είναι δικαιολογημένη πνευματικά μέσω της διδασκαλίας του Ιησού. 
Υπάρχουν ομάδες Αναρχοχριστιανών που σχετίζονται με συγκεκριμένες εκκλησίες κι ομολογίες, των οποίων το τυπικό ακολουθούν (Ορθόδοξοι, Ρωμαιοκαθολικοί κ.α.) ενώ άλλοι συνδυάζουν χριστιανικές διδασκαλίες με ιδέες της Κίνησης της Νέας Εποχής σε μια τάση συγκρητισμού. Είναι ορκισμένοι εχθροί της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και την πολεμάνε σε όλα τα επίπεδα. Μερικοί στρέφονται κατά της εκκλησιαστικής ιεραρχίας ενώ άλλοι δεν την πολεμούν. Υπάρχουν και ομάδες που απορρίπτουν τη θεότητα του Ιησού Χριστού.

Σε γενικές γραμμές οι Αναρχοχριστιανοί τάσσονται κατά της θανατικής ποινής, του επιθετικού πολέμου και των αμβλώσεων.

## Πρακτικές
Στον αναρχοχριστιανισμό μπορεί να υπάρξουν διάφορες πρακτικές όπως: ακτιβισμός, άρνηση καταβολής φόρων, απλός τρόπος ζωής, χορτοφαγία.

## Πνευματικές επιρροές
Από τα πιο καθοριστικά κείμενα στον Αναρχοχριστιανισμό είναι η Επί του όρους ομιλία στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο κεφάλαιο 5 εδάφιο 3, και η Επιστολή Ιακώβου. 
Το έργο του Λέοντα Τολστόι "Η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας" είναι ένα βασικό κείμενο στο σύγχρονο Χριστιανικό αναρχισμό. Επίσης υπάρχει μεγάλος σεβασμός στις κοινότητες ασκητών/μοναχών, ιδιαίτερα σε συγκεκριμένες του παρελθόντος (π.χ. ασκητές της ερήμου της Νιτρίας) και στα αποφθέγματά τους (Γεροντικά). Ειδικά οι χριστιανοί αναχωρητές της Αιγύπτου χαρακτηρίζονται ως "η μακροβιότερη αναρχική κοινωνία όλων των εποχών". 

Ο αναρχοχριστιανισμός είναι πιο κοντά στο κομμουνιστικό αναρχισμό από ό,τι στην ατομικιστικό αναρχισμό. Συχνά είναι πασιφιστικός και απορρίπτει τον πόλεμο και γενικότερα τη βία.

## Εκπρόσωποι και κινήσεις
Γνωστοί εκπρόσωποι του Αναρχοχριστιανισμού είναι ο Λέων Τολστόι, η Ντόροθι Ντέι, ο Νικολάι Μπερντιάγιεφ, ο Άμον Χένασι, ο Φίλιπ Μπέριγκαν κ.ά. Γνωστές αναρχοχριστιανικές κινήσεις είναι η Κίνηση των Καθολικών Εργατών (Catholic Worker Movement) και η Μαθητική Χριστιανική Κίνηση (Student Christian Movement).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Beno Hasopher  
* Christian Anarchy 

Κατηγορία:Αναρχισμός
Κατηγορία:Χριστιανικά κινήματα
Επίλυση προβλημάτων

Η **επίλυση προβλημάτων** είναι τμήμα της διαδικασίας της σκέψης. Θεωρείται η πλέον περίπλοκη διανοητική λειτουργία και έχει οριστεί ως υψηλού επιπέδου γνωστική διεργασία, η οποία απαιτεί τον χειρισμό και έλεγχο περισσότερο θεμελιωδών και συνηθισμένων ικανοτήτων (Goldstein & Levin, 1987). Λαμβάνει χώρα όταν ένας βιολογικός οργανισμός ή σύστημα τεχνητής νοημοσύνης δεν γνωρίζει πώς να μεταβεί από μία δεδομένη κατάσταση σε μία επιθυμητή κατάσταση στόχο.


Κατηγορία:Διανοητικές διαδικασίες
Φράγκο Λίχτενσταϊν

Το **Φράγκο** (Frank, στον πληθυντικό: Franken) αποτελεί το νόμισμα του Λίχτενσταϊν από το 1920. Για τις συναλλαγές χρησιμοποιείται νόμιμα το ελβετικό φράγκο, καθώς το κρατίδιο βρίσκεται σε τελωνειακή και νομισματική ένωση με την Ελβετία. Με βάση τη συμφωνία του 1980 ανάμεσα στην Ελβετία και στο Λίχτενσταϊν επιτρέπεται στο δεύτερο να παράγει ελβετικά φράγκα σε κέρματα, όχι όμως και να εκδίδει τραπεζογραμμάτια.. 

## Προηγούμενα νομίσματα
Το Λιχτενστάιν χρησιμοποιούσε την αυστριακή κορόνα  (*Krone* και *Heller* ως το 1920 . Λόγω του γεγονότος ότι η κορόνα δεν ήταν σταθερή, άλλαξε νόμισμα και υιοθέτησε το ελβετικό φράγκο.

Τα κέρματα του Λίχτενσταϊν είναι τόσο σπάνια, ώστε στην πραγματικότητα δεν κυκλοφορούν και δεν έχουν εκδοθεί καθόλου τραπεζογραμμάτια, με εξαίρεση των 3 έκτακτων εκδόσεων των "Heller" το 1920 . Τα περισσότερα από τα κέρματα του φράγκου Λίχτενσταϊν έχουν ίση ποσότητα πολύτιμου μετάλλου με το ελβετικό φράγκο, με εξαίρεση αυτά που παρήχθησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στη δεκαετία του 1990.

Ο μεγαλύτερος αριθμός κερμάτων που παρήχθησαν ήταν το 1 φράγκο του 1924. Το 1988 παρήχθησαν φράγκα για την επέτειο συμπλήρωσης των 50 ετών της βασιλείας του  Πρίγκιπα Φραντς Γιόζεφ Β΄. Επίσης, νομίσματα των 10 φράγκων κόπηκαν το 1990 με αφορμή την ανάρρηση στο θρόνο του Πρίγκιπα Χανς Άνταμ Β΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Φύλαντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φύλαντας** ή **Φύλας** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο πρόσωπα:

# Βασιλιάς των Θεσπρωτών με έδρα του την πόλη Εφύρα. Ο Ηρακλής σκότωσε τον Φύλαντα, κατέστρεψε την Εφύρα και πήρε ως σύζυγό του τη μία θυγατέρα του Φύλαντα, την Αστυόχη. Γιος του Ηρακλή και της Αστυόχης ήταν ο Τληπόλεμος. Ο Φύλαντας αυτός, που αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Π 191 κ.ε.), είχε και μία άλλη κόρη, την Πολυμήλη, η οποία έκανε παιδί από τον θεό Ερμή. 
# Βασιλιάς των Δρυόπων που ασέβησε κατά του Μαντείου των Δελφών και σκοτώθηκε και αυτός από τον Ηρακλή, αφού ο τελευταίος συμμάχησε με τους Μαλιείς. Από τη θυγατέρα αυτού του Φύλαντα (που λεγόταν Μήδα), και τον Ηρακλή γεννήθηκε ο Αντίοχος. Είναι φανερή η αναλογία με τον άλλο Φύλαντα και μάλλον είναι η αναπαραγωγή μιας κοινής αρχικής παραδόσεως.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 945

Φυλαντας

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ηπείρου
Φυσκόα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φυσκόα** είναι γνωστή μία ηρωίδα από την Ήλιδα. Η Φυσκόα έγινε ερωμένη του θεού Διονύσου και, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Νάρκισσο (πιο διαδεδομένη είναι όμως η βοιωτική εκδοχή, ότι ο Νάρκισσος ήταν γιος της Νύμφης Λειριώπης και του ποταμού Κηφισού). Σύμφωνα με την παράδοση της Ηλείας, η Φυσκόα και ο Νάρκισσος διέδωσαν τη λατρεία του Διονύσου στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, την Ήλιδα.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Φυσκοα

Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Φώκος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Φώκος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του Όρνυτου ή του ίδιου του θεού Ποσειδώνα, εγγονός του Σισύφου και της Πλειάδας Μερόπης και αδερφός του Θόα. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Φώκος πήρε ως σύζυγό του την ηρωίδα Αντιόπη, μαζί με την οποία ενταφιάσθηκε στη Φωκίδα. Μετά την αποίκηση από τον Φώκο της Παρνασσίδας με αποίκους που έφερε από την Κόρινθο, η περιοχή αυτή πήρε το όνομά του και αποκλήθηκε **«Φωκίδα»**, δηλαδή ο Φώκος υπήρξε ο «επώνυμος ήρωας» της Φωκίδας. Το ηρώο του Φώκου βρισκόταν στην Τρωνίδα και σε αυτό οι Δαύλιοι προσέφεραν θυσίες.
# Γιος του Αιακού και της Ψαμάθης (μιας από τις Νηρηίδες). Παιδιά του Φώκου ήταν ο Πανοπέας και ο Κρίσος. Σύμφωνα με τον μύθο της Αίγινας, ο Φώκος σκοτώθηκε κατά λάθος από τον ετεροθαλή αδελφό του Πηλέα κατά τη διάρκεια αγώνων λιθοβολίας ή δισκοβολίας στην Αίγινα και ενταφιάσθηκε εκεί. Η αλήθεια είναι ότι ο Πηλέας και ο Τελαμώνας (επίσης ετεροθαλής αδελφός του) ζήλευαν τον Φώκο επειδή τους νικούσε στον αθλητισμό. Σε άλλη εκδοχή, ο Τελαμώνας σκότωσε με ακόντιο τον Φώκο σε κάποιο κυνήγι, ενώ σε τρίτη εκδοχή τον σκότωσε επίτηδες ο Πηλέας για χάρη της μητέρας του Ενδηίδας. Η μυθολογία συνδέει και αυτό τον Φώκο με την προέλευση του ονόματος «Φωκίδα», καθώς είχε επισκεφθεί την περιοχή αυτή, όπου έγινε φίλος του Ιασού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Φωκος
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Φωκίδας
Αρσίνοος

Στην ελληνική μυθολογία το όνομα **Αρσίνοος** (αρχαία ελληνικά: ) μπορεί να αναφέρεται σε δύο δευτερεύουσες φιγούρες που σχετίζονται με τον tρωικό πόλεμο:

* στον Αρσίνοο από τη Μυσία, πατέρας του Εννόμου και της Χρόμιδος.
* στον Αρσίνοο από την Τένεδο, «μεγαλόκαρδο» πατέρα της Εκαμήδης ο οποίος διέπρεπε στις συμβουλές.

## Παραπομπές

## Πηγές

* Apollodorus, *The Library* with an English Translation by Sir James George Frazer, FBA, FRS σε 2 τόμους, Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1921. . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο από τον ίδιο ιστότοπο .
* Ομηρικές παραλλαγές σε έναν θρήνο του Briseis Σελίδα 51 του Casey Dué
* Homer, ''The Iliad'' with an English Translation by AT Murray, Ph.D. σε δύο τόμους. Cambridge, MA., Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann, Ltd. 1924.ISBN&nbsp; . Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα.
* Όμηρος, *Όπερα Ομήρου* σε πέντε τόμους. Oxford, Oxford University Press. 1920.ISBN&nbsp; . Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα .
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Βικτώρια (Αυστραλία)

Η **Βικτώρια** () είναι μία από τις έξι πολιτείες της Αυστραλίας. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της ηπείρου και είναι η μικρότερη σε έκταση από τις ηπειρωτικές πολιτείες, αλλά και μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες. Έχει έκταση 227.444 τ.χλμ. και πληθυσμό 7.011.100 κατοίκους (εκτίμηση 31-12-2024). Στον βορρά συνορεύει με τη Νέα Νότια Ουαλία, στα δυτικά με τη Νότια Αυστραλία, ενώ στον νότο βρέχεται από τον Νότιο Ειρηνικό ωκεανό. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι η Μελβούρνη με πληθυσμό 5.350.705 κατοίκους (εκτίμηση 30-06-2024), συγκεντρώνει το 76,3% του συνολικού πληθυσμού της πολιτείας.

## Πληθυσμός
Η πολιτεία έχει 7.011.100 κατοίκους (εκτίμηση 31-12-2024) και αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό από τις πολιτείες της Αυστραλίας μετά τη Νέα Νότια Ουαλία.

## Μεγάλες πόλεις
Εκτός από τη Μελβούρνη, άλλες μεγάλες πόλεις της Βικτώριας είναι το Τζιλόνγκ, το Μπαλαράτ, το Μπέντιγκο, το Γουόρναμπουλ, η Μιλντούρα, η Τραράλγον και η Ετσούκα.

## Διοίκηση
Κυβερνήτρια από τις 9 Αυγούστου 2023 είναι η Μάργκαρετ Γκάρντνερ και πρωθυπουργός (Premier) από τις 27 Σεπτεμβρίου 2023 είναι η Τζασίντα Όλαν.
## Πρόσφατες εκλογές (2022)

## Δασικές πυρκαγιές του 2009
Η πολιτεία επλήγη τον Φεβρουάριο του 2009 από τη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία της. Οι δασικές πυρκαγιές, για τις οποίες έχουν απαγγελθεί κατηγορίες εναντίον ενός ατόμου που συνελήφθη, είχαν προκαλέσει τον θάνατο περισσότερων από 173 ανθρώπων και μεγάλες καταστροφές. Πρόκειται για τη χειρότερη φυσική καταστροφή που έχει σημειωθεί στην Αυστραλία τα τελευταία 110 χρόνια.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Jan Critchett (1990), *A distant field of murder: Western district frontiers, 1834–1848*, Melbourne University Press (Carlton, Vic. and Portland, Or.) .
* Ian D Clark (1990), *Aboriginal languages and clans: An historical atlas of western and central Victoria, 1800–1900*, Dept. of Geography & Environmental Science, Monash University (Melbourne), .
* Ian D Clark (1995), *Scars in the landscape: A register of massacre sites in western Victoria, 1803–1859*, Australian Institute of Aboriginal and Torres Strait Islander Studies (Canberra), .
* Ian D Clark (2003), *"That's my country belonging to me": Aboriginal land tenure and dispossession in nineteenth century Western Victoria*, Ballarat Heritage Services, Ballarat.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

**Κυβερνητικοί**
* https://www.vic.gov.au/ Πολιτειακή κυβέρνηση της Βικτώριας.
* Parliament of Victoria.
* Public Record Office Victoria.
* Victorian Heritage Database.

**Ταξιδιωτικοί**
* https://www.visitvictoria.com/ of Tourism Victoria. Επίσημη ιστοσελίδα τουρισμού της Βικτώριας.
* Victorian Places website.
* Tourism Victoria's Online Image Library.
* Φωτογραφικό υλικό του φωτογράφου Barry McKay.
* Φωτογραφικό υλικό.

**Γενικές πληροφορίες**
*
Αρπαλίωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αρπαλίωνας** (***Αρπαλίων***) είναι γνωστός ένας γιος του Πυλαιμένους, του βασιλιά των Παφλαγόνων. Ως μητέρα του αναφέρεται η Αμφινόμη, η οποία όμως ήταν παντρεμένη με τον Αρίζηλο. Ο Αρπαλίωνας πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σε μία από τις μάχες του πολέμου αυτού τον σκότωσε ο Κρητικός ήρωας Μηριόνης. Ο πατέρας του τον θρήνησε πολύ. Ο Αρπαλίων αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ν, στίχοι 644 κ.ε.).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Αρπαλιωνας
Αρπαλιωνας
Χαίρωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Χαίρωνας** (***Χαίρων***) είναι γνωστός ένας τοπικός ήρωας της Βοιωτίας. Ο Χαίρων ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της Θηρούς, θυγατέρας του Φύλαντα. Ο Χαίρων έδωσε το όνομά του στην πόλη Χαιρώνεια, την περίφημη από τη μάχη που έγινε εκεί το 338 π.Χ., είναι δηλαδή ο «επώνυμος ήρωας» της πόλεως αυτής.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Χαιρωνας
Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Χαλκιόπη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Χαλκιόπη** είναι κυρίως γνωστή μία θυγατέρα του βασιλιά Αιήτη της Κολχίδας, αδελφή δηλαδή της Μήδειας. Η Χαλκιόπη παντρεύτηκε τον Φρίξο όταν αυτός είχε καταφύγει στη χώρα της πάνω στο ιπτάμενο κριάρι με το «χρυσόμαλλο δέρας». Η Χαλκιόπη με τον Φρίξο απέκτησαν 4 ή 5 παιδιά. Αυτά ήταν ο `Αργος (ο κατασκευαστής του πλοίου «Αργώ», που πήρε το όνομά του και το έδωσε στους Αργοναύτες για την εκστρατεία τους), ο Φρόντις, ο Μέλας και ο Κυτίσωρος — σύμφωνα με άλλη εκδοχή και ο Πρέσβωνας.

## Δείτε επίσης
* Χαλκιόπη ονομαζόταν επίσης η δεύτερη σύζυγος του Αιγέα, κόρη του Ρηξήνορα. Αυτή η Χαλκιόπη δεν απέκτησε παιδιά.
* Το γένος λεπιδόπτερων εντόμων *[[Chalciope]]* πήρε το όνομά του από τη μυθική πριγκήπισσα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia

Χαλκιοπη
Χαλκιοπη
Πότης Στρατίκης

Ο **Παναγιώτης (Πότης) Στρατίκης** (Κοπανάκι Μεσσηνίας, 1926-2019) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, εκδότης, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Στο περιοδικό Μικρός Σερίφης υπέγραφε ως **Κώστας Φωτεινός**.

## Βιογραφία

### Νεανικά χρόνια

Γεννήθηκε το 1926 και μεγάλωσε στο Κοπανάκι Μεσσηνίας. Παρόλο που η οικογένειά του ήταν φτωχή, ο ίδιος ήταν άριστος μαθητής. Ενώ φοιτούσε στο Γυμνάσιο Κυπαρισσίας, ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και προσχώρησε στην Ε.Π.Ο.Ν., λαμβάνοντας έτσι ενεργό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση. Μετά την απελευθέρωση ο Πότης Στρατίκης πήγε στην Αθήνα. 

Το 1946, πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Παντείου Σχολής, αλλά διέκοψε τα μαθήματα λίγους μήνες μετά επειδή δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις των σπουδών. 

### Λογοτεχνία
Ασχολήθηκε με τις μεταφράσεις που έκανε για τα περιοδικά Χτυποκάρδι και Τραστ του γέλιου, ενώ δούλεψε και στην παραγωγή του Μικρού Ήρωα. Ακολούθησε η Μάσκα, του Απόστολου Μαγγανάρη στην οποία εργάστηκε αρχικά σαν διορθωτής κειμένων, όμως αργότερα μετέφραζε αστυνομικά και γουέστερν διηγήματα. Στη συνέχεια άρχισε να γράφει και ο ίδιος κείμενα με πρωταγωνιστές τους γνωστούς ήρωες του περιοδικού, όπως ο Ζορρό και το Τσακάλι. Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με διάφορα μεγάλα περιοδικά της εποχής όπως τα Ρομάντσο, Πρώτο, Θεατής, Γυναίκα, Φαντασία, Ελληνίδα, Πάνθεον, Βεντέττα, πότε σαν συντάκτης, πότε σαν μεταφραστής και πότε σαν μόνιμος συνεργάτης στα κείμενα. Παράλληλα ασχολήθηκε πολύ και με τη μετάφραση λογοτεχνικών κειμένων. 

Το 1962 προχώρησε ο ίδιος στην έκδοση ενός παιδικού περιοδικού. Έτσι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου του 1962 σε όλα τα περίπτερα της Αθήνας εμφανίστηκε το νέο περιοδικό: ο Μικρός Σερίφης. Η επιτυχία του περιοδικού αυτού ήταν μεγάλη, του οποίου τα κείμενα υπέγραφε σαν «**Κώστας Φωτεινός**».  

Απόκτησε επίσης, τα δικαιώματα για την ελληνική έκδοση ενός επιτυχημένου ξένου κόμικ: του Λούκυ Λουκ. Λίγα χρόνια αργότερα θα ιδρύσει τον Εκδοτικό Οίκο Αδελφοί Στρατίκη, σε συνεργασία με τα αδέλφια του Πέτρο και Χρήστο. Έχει γράψει περισσότερα από είκοσι βιβλία με θέμα την Αρχαία ελληνική ιστορία, ενώ προσκαλούταν συχνά σε συζητήσεις φιλολογικού περιεχομένου.

### Αποτίμηση
Τον Ιούνιο του 2006 τιμήθηκε από την Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου για την προσφορά του, ενώ ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 2007), το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Β. Μπότση τον τίμησε για την επιτυχημένη διαδρομή του στον Περιοδικό Τύπο, αλλά και για το συγγραφικό και μεταφραστικό του έργο.

Πέθανε στις 9 Ιουνίου του 2019.

## Πηγές
* «ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΟΤΗΣ) ΣΤΡΑΤΙΚΗΣ», Συλλογικό (Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου, 2008)
* Παναγιώτης Πλαφουτζής, Λεύκωμα «Μικρός Σερίφης, από το μύθο στο θρύλο» (Εκδόσεις «Λαγουδέρα», Αθήνα 2009)
* http://www.stratikis.gr/%CE%B7-%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ
Γιώργος Καρατζόπουλος

Ο **Γιώργος Καρατζόπουλος** (1912  - 28 Μαΐου 1981) ήταν ο προπονητής που οδήγησε την Εθνική Ελλάδος στην κατάκτηση του πρώτου μεταλλίου της, η οποία ήταν η πρώτη μεγάλη διάκριση του ελληνικού αθλητισμού μεταπολεμικά. Πριν ασχοληθεί με την προπονητική υπήρξε καλαθοσφαιριστής του Σπόρτιγκ. 

Καθοδήγησε την εθνική σε 8 αγώνες (όλους για το Ευρωμπάσκετ 1949) σημειώνοντας 5 νίκες και 3 ήττες και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Γνώρισε το μπάσκετ στις ΗΠΑ και προσπάθησε να δημιουργήσει την δυνατότητα η εθνική να αγωνίζεται με δυο διαφορετικές πεντάδες ανάλογα με τον αμυντικό σχεδιασμό (ζώνη ή μαν του μαν)http://www.goalday.gr/article.asp?catid=10779&subid=2&tag=7833&pubid=1064061. 

Στη συνέχεια ο Γιώργος Καρατζόπουλος εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μόντρεαλ όπου είχε ζήσει νωρίτερα ως φοιτητής.

Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών το 1981.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 70 Χρόνια Εθνική Ελλάδος (1936-2006), Βασίλης Σκουντής, Εκδόσεις All Star Basket, ISBN 960-87465-2-3

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΕΟΚ

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Κατηγορία:Καναδοί ελληνικής καταγωγής
Φύταλος

Στην ελληνική μυθολογία, και ειδικότερα στην τοπική μυθολογική παράδοση της Αττικής, με το όνομα **Φύταλος** είναι γνωστός ένας Αττικός ήρωας, που έγινε ο γενάρχης του αττικού γένους των Φυταλιδών. Στον Φύταλο, το όνομα του οποίου παραπέμπει σε δενδροφυτείες, η θεά της γεωργίας, η Δήμητρα, δίδαξε για πρώτη φορα την καλλιέργεια της συκιάς σε ανταπόδοση της φιλοξενίας που της είχε προσφέρει όταν αυτή αναζητούσε την κόρη της, την Περσεφόνη. Τον Φύταλο τιμούσαν και στην Ελευσίνα, ενώ ο τάφος του βρισκόταν πάνω στον δρόμο Αθηνών-Ελευσίνας με σχετικό τετράστιχο επίγραμμα που διασώζει ο Παυσανίας .

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Φυταλος