open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ι (Κυριλλικό)

Το **ι** (И&#x20;и. η σε πλάγια γραφή: *И*&#x20;*и*) είναι ένα γράμμα που χρησιμοποιείται σε όλα σχεδόν τα Κυριλλικά αλφάβητα, όπως το ρωσικό, το βουλγαρικό, το σερβικό και πολλά άλλα.

## Ιστορία
Το κυριλλικό γράμμα И προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Ήτα (Η&#x20;η). 

Το αρχικό όνομα του κυριλλικού γράμματος И  ήταν ижє (ίζε), που σημαίνει "το οποίο".

## Υπολογιστικοί κωδικοί

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο
Πολυστάφυλο Πρεβέζης

Το **Πολυστάφυλο** είναι οικισμός στην Ήπειρο και την Περιφερειακή Ενότητα Πρεβέζης.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Το Πολυστάφυλο βρίσκεται στα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων σε υψόμετρο 360 μέτρα. Το χωριό είναι κτισμένο στους βορειοδυτικούς πρόποδες των Θεσπρωτικών Ορέων, κοντά στη συμβολή των παραποτάμων που σχηματίζουν τον Αχέροντα ποταμό (βλ. Το Ορεινό τμήμα του Αχέροντα). Απέχει περίπου 53 χλμ. Β. από τη Πρέβεζα, 54 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τα Ιωάννινα και 29,5 χλμ. ΒΔ. από τη Φιλιππιάδα (έδρα του δήμου). Η ονομασία του χωριού μέχρι το 1927 ήταν **Ρουσάτσα**. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο πολιτιστικός σύλλογος Πολυσταφυλιτών, ο οποίος διοργανώνει ετήσιες εκδηλώσεις όπως river party στα δυτικά του χωριού και δίπλα στις όχθες του Αχέροντα (τοποθεσία "Γέφυρα Μπακόλα"). καθώς και ετήσιους αγώνες ορεινού τρεξίματος (MTRUN) και ορεινής ποδηλασίας (ΜΤΒ).

## Διοικητικά στοιχεία
Ως κοινότητα συστάθηκε το 1919, μετά την ενσωμάτωση της Ηπείρου στην Ελλάδα, με έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Τριάδα αποτελούν τη κοινότητα Πολυσταφύλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Θεσπρωτικού του δήμου Ζηρού και σύμφωνα με απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 167 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 121.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πρέβεζας
Κατηγορία:Δήμος Ζηρού
Ιάκωβος της Πορτογαλίας

Ο **Ιάκωβος** (πορτογαλ.: *Jaime de Portugal*, 17 Σεπτεμβρίου 1433 – 27 Αυγούστου 1459) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας, επίσκοπος της Λισσαβώνας και καρδινάλιος. Το ωραίο επιτύμβιο μνημείο του υπάρχει στο ναό της μονής τού Σαν Μινιάτο αλ Μόντε, στη Φλωρεντία.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα και της Ισαβέλας τού Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης τού Ιακώβου Β΄ κόμη τού Ουρζέλ. Ο Ιάκωβος Β΄ ήταν γιος της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη Β΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου.

Στα 14 έτη του έλαβε μέρος στη μάχη τού Αλφαρρομπέιρα το 1449, όπου ο πατέρας του ηττήθηκε από τον βασιλικό Πορτογαλικό στρατό. Εκεί αιχμαλωτίστηκε, αλλά δραπέτευσε και μαζί με τα αδέλφια του Ιωάννη και Βεατρίκη κατέφυγαν στη θεία τους Ισαβέλλα των Αβίς, σύζυγο τού Φιλίππου Γ΄ των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας.

Ο Ιάκωβος σπούδασε στη Φλάνδρα και το 1453 ορίστηκε επίσκοπος τού Αρράς. Μετά από συμβουλή της θείας του, ταξίδευσε στη Ρώμη. Εκεί ο πάπας Νικόλαος Ε΄, ακούγοντας τη δυσμένεια, στην οποία έπεσε η οικογένειά του μετά την Αλφαρρομπέιρα, αποφάσισε να διορίσει τον 20ετή Ιάκωβο ως επίσκοπο της Λισσαβώνας, θέση που είχε μείνει κενή. Επειδή δεν ήταν αρκετά μεγάλος σε ηλικία για να χειροτονηθεί, ορίστηκε διοικητής επ' άπειρον στην αρχιεπισκοπή το 1453. Όπως ήταν η πολιτική κατάσταση στην Πορτογαλία, ο Ιάκωβος δεν μπορούσε να επιστρέψει στην Λισσαβώνα· έτσι διοικούσε από την Ιταλία δια μέσου τού γενικού αντιπροσώπου (vicar) Λουίς Ανές.

Το 1455 απεβίωσε ο Νικόλαος Ε΄ και ο νέος πάπας Κάλλιστος Γ΄ τον αναβάθμισε σε καρδινάλιο, αν και δεν ήταν 30 ετών, όπως απαιτείτο. Τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο της Σάντα Μαρία ιν Πόρτικο Οκταβίαε και σύντομα άλλαξε τον ναό ευθύνης του με αυτόν τού Αγ. Ευσταθίου στη Ρώμη. Επίσης τού έδωσε την επισκοπή της Πάφου στην Κύπρου, όπου ο αδελφός τού Ιωάννης είχε νυμφευτεί την Καρλόττα της Κύπρου. Μητέρα της Καρλόττας ήταν η Ελένη Παλαιολογίνα, κόρης τού Θεοδώρου Β΄ δεσπότη τού Μωρέως.

Το 1458 απεβίωσε ο Κάλλιστος Γ΄ και ο Ιάκωβος συμμετείχε στον Σύλλογο των Καρδιναλίων (Conclavium), που εξέλεξε νέο πάπα τον Πίο Β΄. Ορίστηκε 58ος ιππότης τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος στον 9ο Τομέα, ο οποίος ιδρύθηκε το 1456 στη Χάγη.

Καθώς ταξίδευε από τη Ρώμη στη Μάντουα, ο Ιάκωβος ασθένησε και απεβίωσε το 1459 στην Φλωρεντία σε ηλικία 26 ετών. Τάφηκε στην εκεί βασιλική τού Σαν Μινιάτο αλ Μόντε· ο τάφος του είναι το μόνο επιτύμβιο μνημείο τού ναού. Το σχέδιο και η εκτέλεση έγινε από τους καλύτερους καλλιτέχνες της Αναγέννησης της Φλωρεντίας.

Στο πολύπτυχο τού καθεδρικού της Λισσαβώνας, έργο τού Νούνο Γκονσάλβες, ο ιστορικός Αντόνιο Μπέλαρντ ντα Φονσέκα στο έργο του «Το μυστήριο του πολύπτυχου» (1957-67) ισχυρίζεται, ότι η μορφή τού αρχιεπισκόπου που ακτινοβολεί, είναι στην πραγματικότητα ο Ιάκωβος της Λισσαβόνας. Η άποψη αμφισβητείται.

## Πρόγονοι


## Πηγές
* "Nobreza de Portugal e Brasil", Vol. I, page 271. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Ντούζτζε (αποσαφήνιση)

Το **[[Ντούζτζε]]** είναι μια πόλη στην Τουρκία. Μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:

* Επαρχία Ντούζτζε
* Ντούζτζε (ΤΔΒΚ), χωριό στην ΤΔΒΚ
Μοναστήρι της Μολντοβίτσα

Το ** Μοναστήρι της Μολδοβίτσα** (ρουμανικά: **Mânăstirea Moldovița**) είναι μια ρουμανική Ορθόδοξη μονή που βρίσκεται στην κοινότητα Βάτρα-Μολδοβίτσα, Μολδαβία, Ρουμανία. Το Μοναστήρι της Μολδοβίτσα χτίστηκε το 1532 . Ιδρύθηκε ως ένα προστατευτικό φράγμα κατά των Μουσουλμάνων Οθωμανών κατακτητών.

## Ιστορία
Ο Στέφανος ο Μέγας, βασιλιάς  της Μολδαβίας από το 1457 μέχρι το θάνατό του το 1504, αγωνίστηκε σε 36 μάχες εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από τις οποίες κέρδισε τις 34. Ήταν πολύ θρήσκος και έχτισε εκκλησίες μετά από πολλές μάχες. Ανέθεσε σε καλλιτέχνες την κάλυψη των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων με περίτεχνες τοιχογραφίες (πορτραίτα των αγίων και των προφητών, σκηνές από τη ζωή του Ιησού).

## Τοιχογραφίες
αριστερά|μικρογραφία|Τοιχογραφίες
μικρογραφία|260x260εσ|Τοιχογραφίες
Αυτό το μοναστήρι, που χτίστηκε από τον Βοεβόδα Πέτρο, είναι ένα από τα οκτώ μοναστήρια στη Βόρεια Μολδαβία με αγιογραφίες ζωγραφισμένες στους εξωτερικούς τοίχους. Η Αδελφή που ζει στο μοναστήρι για περισσότερα από 50 χρόνια, λέει ότι είναι "η αγία γραφή σε χρώμα".

## Παραπομπές


## Εξωτερικές συνδέσεις
* 
* Φωτογραφίες από τη Ρουμανία : Moldovita Μοναστήρι
* https://web.archive.org/web/20120229043720/http://www.users.cloud9.net/~romania/Churches/moldovita_pictures.htm
* Εκκλησία της Ρουμανίας για το Orthodoxwiki
* https://web.archive.org/web/20071106010622/http://www.ici.ro/romania/en/turism/m_moldovita.html
* https://web.archive.org/web/20060827032449/http://www.manastiri-bucovina.go.ro/moldovita-eng.htm
* https://web.archive.org/web/20110711013245/http://www.flyingmonk.com/Countries/Bucovina/index.html
* https://web.archive.org/web/20070203162859/http://www.romanianmonasteries.org/images/moldovita/moldovita.html
* Moldoviţa Μοναστήρι

Κατηγορία:Ανατολικά Ορθόδοξα μοναστήρια
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρουμανία
Δασάκι Άχνας

Το **Δασάκι Άχνας** είναι οικισμός του χωριού Άχνα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο.

Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, ένα μέρος της διοικητικής έκτασης της Άχνας ελέγχεται εκ των πραγμάτων (de facto) από την μη αναγνωρισμένη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Ένα μεγάλο μέρος της διοικητικής έκτασης της κοινότητας δεν βρίσκεται στο έδαφος που de facto ανήκει στην ΤΔΒΚ, αλλά εντός των ορίων των Βρετανικών Βάσεων. Η περιοχή αυτή ήταν το δάσος της Άχνας, στο οποίο κατοίκησαν Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες μετά το 1974 δημιουργώντας τον οικισμό Δασάκι Άχνας.

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του οικισμού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο. Οι απογραφές ξεκινούν από το 1976 αφού ο οικισμός δημιουργήθηκε το 1974.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Άχνα
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
Σιμιόν Μοβιλά

Ο **Σιμιόν Μοβιλά** (Simion Movilă) ήταν βογιάρος από τον Οίκο των Μοβίλα, δύο φορές Πρίγκιπας της Βλαχίας (Οκτώβριος 1600 – 3 Ιουλίου 1601, Αύγουστος 1601 – Αύγουστος 1602) και Πρίγκιπας της Μολδαβίας σε μια περίπτωση (10 Ιουλίου 1606 – 24 Σεπτεμβρίου 1607).

Ήταν εγγονός του Πέτρου Ράρες, αδελφός του Ιερεμία Μοβιλά, και πατέρας του Πέτρου Μογκιλά, ο οποίος έγινε Μητροπολίτης Κιέβου, Χάλιτς και Όλων των Ρως από το 1633 μέχρι το θάνατό του, και αργότερα αγιοποιήθηκε ως άγιος στη ρωσική, ρουμανική και πολωνική Ορθόδοξη Εκκλησία.

## Δείτε επίσης
* Οίκος των Μοβίλα

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Κατηγορία:Οίκος των Μοβίλα
Ντερίντζε (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ντερίντζε** μπορεί να αναφέρονται:
* Ντερίντζε, πόλη της Τουρκίας.
* Βαθύλακας, χωριό στην Κύπρο
* Ντερίντζε (Κοζλούκ), χωριό στην Τουρκία
* Ντερίντζε. πόλη λιμάνι στην Τουρκία
Ντερίντζε (Κοζλούκ)

Το **Ντερίντζε** είναι ένα χωριό στο Κοζλούκ, Επαρχία Μπατμάν, Τουρκία. Το 2011 είχε πληθυσμό 395 κατοίκους.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Ντερίντζε

Το **Ντερίντζε** είναι πόλη, λιμάνι και περιοχή της επαρχίας Κοτζάελι στην Τουρκία. Δήμαρχος είναι ο Αζίζ Αλεμντάρ. Στην περιοχή βρίσκεται το Ισμέτπασα Σταντιουμού.

## Αδελφοποιήσεις
Το Ντερίντζε είναι αδελφοποιημένο με:

*  Ντέγκου, Νότια Κορέα
*  Ευπατορία, Ουκρανία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Ιωάννης του Βιζέου

Ο **Ιωάννης**, πορτογαλ. João (π. 1448 - 1472) από τον Οίκο των Αβίς ήταν δούκας τού Βιζέου & Μπέζα (1470-72).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φερδινάνδου δούκα τού Βιζέου & Μπέζα και της Βεατρίκης των Αβίς, κόρης τού Ιωάννη κοντοσταυλου της Πορτογαλίας. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια.

Το 1470 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας τού Βιζέου & Μπέζα και κύριος τού Κοβιλά & Μόουρα. Έγινε μάγιστρος (διδάσκαλος) τού Τάγματος τού Χριστού, τού Τάγματος τού Σαντιάγκο (Αγ. Ιακώβου) και κοντόσταυλος της Πορτογαλίας. Το 1472 ο θείος του Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας τού παραχώρησε την πόλη Άνφα (πορτογαλ. Αναφέ), που είχαν καταλάβει από το Μαρόκο.

Απεβίωσε το ίδιο έτος σε ηλικία 24 ετών, άγαμος. Τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ντιόγκο ως δούκας τού Βιζέου & Μπέζα.

### Πρόγονοι


## Πηγές
* ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. II, page 409. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Χάριερ

Το **Χάριερ** είναι φυλή σκύλου μεσαίου μεγέθους. Το ύψος του κυμαίνεται από 46 έως 56 εκατοστά. Το βάρος του ποικίλει από 22 μέχρι 27 κιλά. Έχει αρκετά μακρύ κεφάλι με επίπεδο κρανιακό θόλο και μυτερή μουσούδα με μαύρα ρουθούνια. Έχει σκούρα μάτια και τα αυτιά του ξεκινούν ψηλά. Βρίσκονται αρκετά κοντά και κολλητά στα μάγουλα. Ο λαιμός είναι μακρύς και ελαφρά καμπυλωτός. Η ουρά έχει μεσαίο μήκος. Έχει κοντό, σκληρό, πυκνό και αδιάβροχο τρίχωμα. Το χρώμα είναι συνήθως καφέ με μαύρο και λευκά σημάδια, ή λευκό με κίτρινα σημάδια. Ζει 12 έως 15 χρόνια.

Αυτή η ράτσα σκύλου αναγνωρίστηκε το 1885 από τον Αμερικανικό Σύλλογο Κέννελ και κατατάσσεται στην ομάδα Χάουντ.

## Παραπομπές


Χαριερ
Ευγενία Σαμαρά

Η **Ευγενία Σαμαρά** (Θεσσαλονίκη, 30 Αυγούστου 1987) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και παρουσιάστρια.

## Πρώτα χρόνια
Γεννημένη το 1987 στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε στο τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος της Γεωπονικής Σχολής του ΑΠΘ, αλλά σύντομα στράφηκε στην υποκριτική. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της τόσο στη Δραματική Σχολή Βασίλη Διαμαντόπουλου, όσο και στη Δραματική Σχολή Ανδρέα Βουτσινά. 

Ξεκίνησε την καριέρα της το 2008, ως συμπαρουσιάστρια της σατιρικής εκπομπής *[[Ράδιο Αρβύλα (εκπομπή)|Ράδιο Αρβύλα]],* όπου παρέμεινε μέχρι το 2013.

## Βιογραφικό
### Τηλεοπτικές σειρές
Τη σεζόν 2014-2015 συμμετείχε στη δραματική σειρά του ΑΝΤ1 *Εκδρομή*, της οποίας τα γυρίσματα ξεκίνησαν το 2013 στη Νάουσα. Την αμέσως επόμενη σεζόν, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινή δραματική σειρά *[[9 μήνες]]*. Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιούνταν εξ ολοκλήρου στην Κύπρο, ενώ ολοκληρώθηκε το 2017 μετά από δύο κύκλους επεισοδίων. Ακολούθησε η καθημερινή κωμική σειρά *[[Παρθένα Ζωή]]* στον ΑΝΤ1 τη σεζόν 2017-2018.

Τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά του ΣΚΑΪ *[[Όσο Έχω Εσένα|Όσο έχω εσένα]],* ενώ τη σεζόν 2019-2020 συμμετείχε στη δραματική σειρά του ALPHA *Έρωτας μετά.*

Το 2021, συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς *[[Μην αρχίζεις τη μουρμούρα]]*, στον 8ο κύκλο της, ενώ τις σεζόν 2021-2024, πρωταγωνίστησε στη σειρά του ALPHA *[[Σασμός (τηλεοπτική σειρά)|Σασμός]]*. Από το 2023 έως το 2025 παρουσίαζε το τηλεπαιχνίδι *Switch* της ΕΡΤ, ενώ από το 2024 πρωταγωνιστεί στη κωμική σειρά *[[Έχω Παιδιά|Έχω παιδιά]]* του MEGA. Από το 2025 παρουσιάζει το τηλεπαιχνίδι  "Στην πίεση" επίσης στην ΕΡΤ.

Από ταινίες, συμμετείχε το 2019 στην ταινία ''Ευτυχία'' και το 2020 στην ταινία *Για πάντα*.

## Προσωπική ζωή
Από το 2015 έως το 2023 ήταν σε σχέση με τον ηθοποιό Γιάννη Ποιμενίδη. Από το 2023 είναι σε σχέση με τον ηθοποιό Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ντιόγκο του Βιζέου

Ο **Ντιόγκο**, πορτογαλ. Diogo (1450 - 1484) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν δούκας τού Βιζέου & Μπέζα (1472-84).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φερδινάνδου δούκα τού Βιζέου & Μπέζα και της Βεατρίκης των Αβίς, κόρης τού Ιωάννη κοντόσταυλου της Πορτογαλίας. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια. Ο Ντιόγκο είχε αδελφές την Ελεονώρα, σύζυγο τού Ιωάννη Β΄ της Πορτογαλίας και την Ισαβέλλα, σύζυγο τού Φερδινάνδου Β΄ δούκα της Μπραγκάνσα.

Το 1472 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης δούκας τού Βιζέου & Μπέζα, ο οποίος ήταν 24 ετών και άγαμος, έτσι ο Ντιόγκο τον διαδέχθηκε ως δούκας. Ο Ντιόγκο ήταν δημοφιλής προσωπικότητα στην Αυλή τού εξαδέλφου του Ιωάννη Β΄. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλφόνσου Ε΄, πατέρα τού Ιωάννη Β΄, οι ευγενείς είχαν αυξήσει πολύ τη δύναμή τους. Ο Ιωάννης Β΄ ζήτησε να τη μειώσει και έτσι στόχευσε τον Φερδινάνδο Β΄ και τον Ντιόγκο.

Ο Φερδινάνδος Β΄ ήταν το πρώτο θύμα της οργής τού βασιλιά ενάντια στους ευγενείς: φυλακίστηκε, δικάστηκε και εκτελέστηκε στην Έβορα το 1483. Ο Ντιόγκο νόμισε ότι ήταν προφυλαγμένος, λόγω της αδελφής του, συζύγου τού Ιωάννη Β΄. Δύο φορές κινδύνευσε η ζωή τού βασιλιά· ο Ντιόγκο ήταν αρχηγός των ευγενών ενάντια στις πολιτικές τού Ιωάννη Β΄, έτσι ο βασιλιάς τον κατηγόρησε για εσχάτη προδοσία και τον σκότωσε ο ίδιος προσωπικά το 1484. Έπειτα κάλεσε τον επόμενο αδελφό τού Ντιόγκο, τον Εμμανουήλ πρίγκιπα τού Βιζέου, τού έδειξε το σώμα τού Ντιόγκο και του υποσχέθηκε ότι θα τον έχει ως γιο. Ο Εμμανουήλ διαδέχθηκε τον αδελφό του στα δουκάτα Βιζέου & Μπέζα.

Το 1491 απεβίωσε το μόνο άρρεν νόμιμο τέκνο τού Ιωάννη Β΄, έτσι όταν ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσε το 1495, τον διαδέχθηκε ο Εμμανουήλ ως βασιλιάς της Πορτογαλίας.

## Οικογένεια
Δεν νυμφεύτηκε. Όταν είχε επισκεφτεί την Καστίλη, είχε μία ερωτική περιπέτεια με την δόνα Λέονορ δε Σοτομάιορ υ Πόρτουγαλ, δισεγγονή τού Πέτρου Α΄ της Πορτογαλίας και είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Αφόνσο. Ο θείος του Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας τού χορήγησε τη θέση τού 8ου κοντόσταυλου της Πορτογαλίας. Η κόρη τού Αφόνσου, η:
** Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον 3ο μαρκήσιο της Βίλλας Ρεάλ.

### Πρόγονοι


## Πηγές
* ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. III, pages 544 and 545. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Έβα Γκριμάλντι

Η **Έβα Γκριμάλντι** (ιταλικά: Eva Grimaldi), (7 Σεπτεμβρίου 1961), είναι Ιταλίδα ηθοποιός και πρώην μοντέλο.
## Καριέρα
Γεννήμενη στη Βερόνα η Μίλβα Περονίνι, όπως είναι το πραγματικό όνομα της, ξεκίνησε να δουλεύει ως μοντέλο κάνοντας γυμνές φωτογραφίσεις.

Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το έκανε το 1985 στην ταινία *Intervista* του Φεντερίκο Φελίνι. Επαίξε σε παρά πολλές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, τόσο στην Ιταλία αλλά και στη Γαλλία. Η Γκριμάλντι συνεργάστηκε με διάφορους γνωστούς σκηνοθέτες, όπως ο Φεντερίκο Φελίνι, Μάριο Μονιτσέλι, Ντίνο Ρίζι, Νταμιάνο Νταμιάνι και Κλοντ Σαμπρόλ.

Η Γκριμάλντι είναι επίσης πολύ δραστήρια και στο θεάτρο, παιζόντας σε αρκετές παραγωγές.

## Φιλμογραφία
**D'Annunzio* (1985)
**La monaca nel peccato* (1986)
**Rimini Rimini - Un anno dopo*(1987)
**Non scommettere mai con il cielo* (1987)
**Cobra nero* (1987)
**Intervista* (1987)
**Mia moglie è una bestia* (1988)
**Pathos - Segreta inquietudine* (1988)
**Quella villa in fondo al parco* (1988)
**Cobra nero 2* (1988)
**Delitti e profumi* (1988)
**Intimo* (1988)
**Vincere per vincere* (1988)
**La maschera del demonio* (1989)
**Kinski Paganini* (1989)
**Alcune signore per bene* (1990)
**Tolgo il disturbo* (1990)
**Giorni felici a Clichy* (1990)
**Donne di piacere* (1990)
**Abbronzatissimi* (1991)
**Per sempre* (1991)
**Miliardi* (1991)
**Cattive ragazze* (1992)
**L'angelo con la pistola* (1992)
**Mutande pazze* (1992)
**Abbronzatissimi 2 - Un anno dopo* (1993)
**Cari fottutissimi amici* (1994)
**Soldi proibiti* (1995)
**Simpatici e antipatici* (1998)
**Paparazzi* (1998)
**L'educazione fisica delle fanciulle* (2005)
**Babbo Natale non viene da Nord* (2015)
**Il traduttore* (2016)
**Il mio uomo perfetto* (2018)
**Respiri* (2018)
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλίδες μοντέλα
Λουδοβίκος της Μπέζα

Ο Iνφάντης **Λουδοβίκος της Πορτογαλίας, δούκας της Μπέζα**, (Πορτογαλική γλώσσα : *Luis*, 3 Μαρτίου 1506 – 27 Νοεμβρίου 1555) από τον Οίκο των Αβίς ήταν δούκας της Μπέζα. Έλαβε μέρος στην κατάκτηση της Τύνιδας. Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας των Τραστάμαρα, κόρης τού Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας. Διαδέχθηκε το 1521 τον πατέρα του ως δούκας της Μπέζα και έγινε κοντόσταυλος της Πορτογαλίας και βοηθός ηγούμενος τού Τάγματος των Ιωαννιτών Ιπποτών στο παράρτημα Πορτογαλίας, που είχε το αρχηγείο του στην πόλη Κράτο. Το 1535 συμμετείχε στην κατάκτηση της Τύνιδας ως αδελφός της Ισαβέλλας, συζύγου τού Καρόλου Α΄ της Ισπανίας και διοίκησε τον Πορτογαλικό στρατό. Η Πορτογαλική γαλέρα *Σάο Ζοάο Βαπτίστα* η λεγόμενη *Μποταφόγκο* είχε ζητηθεί ειδικά από τον Κάρολο Α΄, καθώς ήταν το πιο δυνατό πλοίο τού κόσμου την εποχή εκείνη: είχε 366 μπρούτζινα κανόνια. Το έμβολο τού Μποταφόγκο έσπασε την αλυσίδα που φύλασσε τον λιμένα Λα Γκουλέττε της Τύνιδας και έτσι ο Χριστιανικός στόλος κατέλαβε την πόλη.

## Οικογένεια
thumb|250px|Ο Λουδοβίκος της Μπέζα ως Ινφάντης (1516)
Δεν νυμφεύτηκε. Από την Γιολάντε Γκόμες, μία προσήλυτη (pelicana), κόρη τού Πέντρο Γκόμες από την Έβορα, είχε φυσικά τέκνα:
* (νόθος) Αντώνιος της Πορτογαλίας 1531-1595, βοηθός ηγούμενος τού Τάγματος των Ιωαννιτών στο παράρτημα της Πορτογαλίας με έδρα το Κράτο. Διεκδικητής βασιλιάς της Πορτογαλίας. 
* (νόθος) Ζουάν Γκόμες 1536-1610. Ιδρυτής το 1563 της πόλης Βίλλα ντε Σάντα Μαρία ντε λος Λάγκος (νυν Λάγκος ντε Μορένο) στην περιοχή Νουέβα Γκαλίσια τού Μεξικού.
* (νόθος) Ιωάννης Γκόμες γενν. 1540.

Μερικοί λένε, ότι τελικά παντρεύτηκαν και έτσι νομιμοποίησαν τα τέκνα τους. Η Γιολάντα λέγεται, ότι απεβίωσε μοναχή στο Αλμόστερ τού Σανταρέμ το 1568.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Nobreza de Portugal e do Brasil – Vol. I, pages 382/384. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Vanglaini

Η ***Vanglaini*** είναι εφημερίδα που δημοσιεύεται στο Μιζόραμ της βορειοανατολικής Ινδίας στη γλώσσα Μίζο. Είναι εγγεγραμμένη στο μητρώο εφημερίδων για την Ινδία (αριθμός μητρώου 34227/79. : MZR/67/2012-2014). Ιδιοκτήτης, συντάκτης και εκδότης είναι ο Κ. Σαπντάνγκα. Είναι η εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στο Μιζόραμ.

## Βραβείο Μίζο
Η *Vanglaini* έχει δημιουργήσει το "Βραβείο Μίζο" για κάθε ζωντανό Μίζο ή ομάδα Μίζο που έχουν κάνει υποδειγματικά επιτεύγματα. Το πρώτο βραβείο δόθηκε το 2011 και έχει προγραμματιστεί να απονέμεται κάθε τρία χρόνια. Το βραβείο περιέχει ένα χρηματικό έπαθλο 100.000 ινδικών ρουπιών και ένα τρόπαιο.

### Αποδέκτες

* 2011, Μπριγκ Τ. Σάιλο, συνταξιούχος αξιωματούχος του ινδικού στρατού και πρώην επικεφαλής υπουργός του Μιζόραμ.
* 2014, Σανγκθανκίμα, κοινωνικός εργάτης και ανθρωπιστής που ίδρυσε την ομάδα Θουτάκ Νουνπούιτου.

## Δείτε επίσης

*Κατάλογος εφημερίδων στην Ινδία

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ινδία
Αλφόνσος, καρδινάλιος-πρίγκιπας της Πορτογαλίας

Ο **Αλφόνσος** (πορτογαλ. *Afonso*, 23 Απριλίου 1509 - 21 Απριλίου 1540) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν πρίγκιπας της Πορτογαλίας, αρχιεπίσκοπος της Λισσαβόνας και καρδινάλιος.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας των Τραστάμαρα, κόρης τού Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας.

Γεννήθηκε στην Έβορα και ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας. Έγινε αρχιεπίσκοπος της Λισσαβόνας και καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το 1540 απεβίωσε σε ηλικία 31 ετών στη Λισσαβόνα.

Τάφηκε αρχικά στον καθεδρικό της Λισσαβόνας και έπειτα η σορός του μεταφέρθηκε στη μονή Χερόνιμος.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
* Sanceau, Elaine (1970). Reign of the Fortunate King, 1495–1521: Manuel I of Portugal. Hamden, Conn.: Archon Books. ISBN 0-2080096-8-X.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Κατηγορία:Πορτογάλοι καρδινάλιοι
Εδουάρδος, 4ος δούκας του Γκουιμαράες

Ο **Εδουάρδος**, πορτογαλ. Duarte (7 Οκτωβρίου 1515 - 20 Σεπτεμβρίου 1540) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν 4ος δούκας τού Γκουιμαράες (1537-40).

## Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος τού Εμμανουήλ Α΄ και της Μαρίας των Τραστάμαρα, κόρης τού Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας.

Γεννήθηκε στη Λισσαβόνα ως πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας. Εκπαιδευτής του ήταν ο Αντρέ ντε Ρεσένντε, δομινικανός μοναχός και αρχαιολόγος, που αργότερα έγραψε τη βιογραφία τού Ντουάρτε. Τού Εδουάρδου τού άρεσε να κυνηγά και ήταν αρκετά καλός μουσικός. Έκανε γάμο με την κόρη τού 3ου εξαδέλφου του Ιακώβου δούκα της Μπραγκάνσα, που είχε προίκα το δουκάτο τού Γκουιμαράες, στο οποίο ήταν δούκισσα ιδίω δικαιώματι. Μετά τον γάμο του έγινε ο 4ος δούκας τού Γκουιμαράες.

Απεβίωσε στη Λισσαβόνα το 1540 σε ηλικία 25 ετών και τάφηκε στη μονή τού Ζερόνιμος στη Λισσαβόνα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1537 την Ισαβέλλα, δούκισσα suo jure τού Γκουιμαράες, κόρη τού Ιακώβου δούκα της Μπραγκάνσα και είχε τέκνα:
* Μαρία 1538-1577, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας.
* Αικατερίνη 1540-1614, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ δούκα της Μπραγκάνσα (εγγονό του Ιακώβου δούκα της Μπραγκάνσα).
* Εδουάρδος 1541-1576, 5ος δούκας τού Γκουιμαράες.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
* ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. I, page 387. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Νέλλυ Κοράντι

Η **Νέλλυ Κοράντι** (ιταλικά: *Nelly Corradi*, 16 Δεκεμβρίου 1914 - 16 Απριλίου 1968) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια της Όπερας.

## Βιογραφία
Γεννημένη στην Πάρμα, αποφοίτησε ως λυρική σοπράνο από το Ωδείο της πόλης της και άρχισε να εργάζεται στην όπερα. Το 1934, ο σκηνοθέτης Μαξ Οφίλς την επέλεξε για την ταινία «Η Κυρία των Πάντων», δίπλα στην Ίσα Μιράντα. Ήταν η πρώτη από μια μακρά λίστα ταινιών που θα την κρατούσαν απασχολημένη μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950. 

Μετά τον πόλεμο, έπαιξε επίσης σε μερικές όπερες σε σκηνοθεσία του Καρμίνε Γκαλόνε, ειδικού σε αυτό το είδος, και των Μάριο Κόστα και Πιέρο Μπαλερίνι. Εργάστηκε σε μερικές οπερέτες, συμπεριλαμβανομένων και τηλεοπτικών, προτού εγκαταλείψει τη υποκριτική στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Ήταν παντρεμένη με τον σκηνοθέτη Μάρκο Έλτερ. 
## Ενδεικτική Φιλμογραφία
* *Θαμπωμένα Φώτα* (1934)
* *Η Γυναίκα των Πάντων* (1934)
 
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Φερδινάνδος της Γκουάρντα

Ο **Φερδινάνδος**, πορτογαλ. Fernando (6 Ιουνίου 1507 - 7 Νοεμβρίου 1534) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν δούκας της Γκουάρντα (1530-34).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας των Τραστάμαρα, κόρης τού  Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας.

Γεννήθηκε στο Αμπράντες και κατά τη γέννησή του έγινε από τον πατέρα του δούκας της Γκουάρντα. Επίσης κύριος τού Αλφάιατες, Σαμπουγκάλ & Αμπράντες και κυβερνήτης των Τράνκοσο, Λαμέγκο & Μαριάλβα.

Έκανε γάμο το 1530 με τη Γκουιομάρ Κοουτίνο 5η κόμισσα της Μαριάλβα και 3η τού Λοουλέ, μία πλούσια κληρονόμο από ευγενή οικογένεια της Πορτογαλίας. Ο γάμος κανονίστηκε από τον πρωτότοκο αδελφό του Ιωάννη Γ΄ της Πορτογαλίας. Το ζεύγος εγκαταστάθηκε στο Αμπράντες, όπου γεννήθηκαν τα τέκνα τους. Η κόρη του απεβίωσε τον Οκτώβριο τού 1534, τριών ετών. Ένα μήνα μετά απεβίωσε και ο Φερδινάνδος στο Αμπράντες σε ηλικία 27 ετών και τάφηκε στον εκεί ναό τού Αγ. Δομίνικου. Η χήρα του απεβίωσε ένα μήνα μετά.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1530 τη Γκουιομάρ Κοουτίνο 5η κόμισσα της Μαριάλβα και 3η κόμισσα τού Λοουλέ και είχε τέκνα:
* Λουίζα 1531-1534.
* (γιος) 1533, απεβ. το ίδιο έτος.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
* Sanceau, Elaine (1970). Reign of the Fortunate King, 1495–1521: Manuel I of Portugal. Hamden, Conn.: Archon Books. ISBN 0-2080096-8-X.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Θωμάς Χούτας

Ο **Θωμάς Χούτας** (1939-2017) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αμφιλοχία στις 15 Ιουλίου 1939 και ήταν γιος του πρώην βουλευτή και υπουργού, Στυλιανού Χούτα.
Υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας στο υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας από τον Μάιο του 1980 έως τον Μάιο του 1981.
Στις εκλογές του 1981 εξελέγη πρώτος επιλαχών βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τη Νέα Δημοκρατία, καταλαμβάνοντας την έδρα του Χριστόφορου Στράτου έπειτα από τον αδόκητο θάνατο του τελευταίου, τον Απρίλιο του 1982. Επανεξελέγη βουλευτής Αιτωλίας και Ακαρνανίας με την Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1985, όμως έπειτα από επαναληπτική καταμέτρηση των ψήφων η ΝΔ έχασε μία έδρα από το ΠΑΣΟΚ και βουλευτής εξελέγη στη θέση του Χούτα ο Αθανάσιος Δημητρακόπουλος.

Το 2007 στήριξε στις εκλογές την Δημοκρατική Αναγέννηση του Στέλιου Παπαθεμελή και το 2012 πολιτεύτηκε με το κόμμα Ανεξάρτητοι Έλληνες στην Αιτωλοακαρνανία, χωρίς επιτυχία.

Πέθανε στο νοσοκομείο "Ερυθρός Σταυρός" στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2017 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Νικολάου στο Μαρούσι. Η ταφή του έγινε στις 29 Σεπτεμβρίου στην Αμφιλοχία.

## Πηγές


Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Καζακστανός

Ο όρος **Καζακστανός** μπορεί να αναφέρεται:

* Κάτι του, από, ή σχετιζόμενο με τη χώρα του Καζακστάν
* Καζάκοι, Τουρκική εθνοτική ομάδα μητρική στο Καζακστάν. Για πληροφορίες σχετικά με τον γενικό πληθυσμό του Καζακστάν, βλέπε Δημογραφικά στοιχεία του Καζακστάν και Πολιτισμός του Καζακστάν. Για συγκεκριμένα πρόσωπα, βλέπε κατάλογος Καζάκων.
* Η καζακική γλώσσα. Βλέπε επίσης Γλώσσες του Καζακστάν.
* Καζακική κουζίνα

Η λέξη Καζάκος συχνά χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την Τουρκική εθνική ομάδα, ενώ το *Καζακστανοί* μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναφερθεί σε όλους τους πολίτες του Καζακστάν.
Ποδανά

Τα **ποδανά **είναι μια ελληνική αργκό, που έχει ως βάση την αναδιάταξη των συλλαβών, παρόμοια με τη γαλλική αργκό Verlan και την ισπανική Vesre. Ο όρος *ποδανά* προέρχεται από αντιστροφή της λέξης ανάποδα. Πιο συγκεκριμένα, οι λέξεις στα ποδανά προέρχονται από τις αντίστοιχες ελληνικές λέξεις, όπου η πρώτη συλλαβή μετατίθεται στο τέλος της λέξης εξαιρουνται: ο τζησναναμπά, το ριπαπά και το στεριπέρι].

Μερικά παραδείγματα:
* *τσοσμπά *(αντιστροφή του "μπάτσος")
* *ζακιπρέ *(αντιστροφή του "πρεζάκι")
* *νταφού *(αντιστροφή του "φούντα")
* *φοσμπά *(αντιστροφή του "μπάφος")

;Κανόνες τονισμού

Οι δισύλλαβες λέξεις κατά κανόνα τονίζονται στην παραλήγουσα συλλαβή. Χαρακτηριστικά παραδείγματα: ο ρόσγε, ο πούσπα, το τόσκα. Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν εξαιρέσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλώσσα (γλωσσολογία)
Κατηγορία:Αργκό
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα
Εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας

Η **εκλογική περιφέρεια [[Νομός Μαγνησίας|Μαγνησίας]]** είναι μία από τις τέσσερις περιφέρειες της μείζονος εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλίας. Αποτελείται από 8 δήμους σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Καλύπτει σήμερα την έκταση της που είχε ο νομός Μαγνησίας.

Από το 1974 έως το 2000 η περιφέρεια Μαγνησίας έδινε έξι έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Από το 2004 έως το 2012 έδινε πέντε, ενώ από το 2015 ο αριθμός των εδρών επανήλθε στις έξι.

## Δήμοι και Ψηφοφόροι
Στην Εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας υπάγονται οκτώ καλλικρατικοί δήμοι: 
* Δήμος Βόλου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
* Δήμος Αλμυρού ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
* Δήμος Νοτίου Πηλίου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
* Δήμος Σκιάθου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
* Δήμος Ρήγα Φεραίου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
* Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
* Δήμος Σκοπέλου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)
* Δήμος Αλοννήσου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι)

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από τη Μεταπολίτευση και μετά στην εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στις εκλογές του 1974 κατήλθαν στην περιφέρεια τέσσερα κόμματα.

### Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.

## Πηγές
***Βουλ. 1974**: 
***Βουλ. 1977**: Κώστα Διγκαβέ, «Εκλογές 1977», Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 1979.
***Βουλ. 1981, Ευρ. 1981 και Ευρ. 1984**: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985.
***Βουλ. 1985**: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1986», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986.
***Βουλ. Ι. 1989, Ευρ. 1989, Βουλ. Ν. 1989 και Βουλ. 1990**: Γ. Αναστασάκος, Γ. Βούλγαρης, Η. Νικολακόπουλος, «Εκλογές 1989 - 1990», Εκδόσεις Τα Νέα, Αθήνα 1990.
***Βουλ. 1993**: Συλλογικό, «Οι εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993», Εκδόσεις Το Ποντίκι, Αθήνα 1994.
***Ευρ. 1994**: Εφημερίδα Το Ποντίκι, Τρίτη 14 Ιουνίου 1994.
***Από το 1996 και μετά**: Ιστοσελίδα Υπουργείου Εσωτερικών .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20090221030720/http://www.in.gr/news/ekloges/ekloges2.htm 
* https://web.archive.org/web/20120308033606/http://www.kalpes.gr/info/egk.asp
* http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/VouleutSyndiasmoi.htm
## Παραπομπές


Μαγνησιας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Μαγνησίας
Βαλερί Λαγκράνζ

Η **Βαλερί Λαγκράνζ** (γαλλικά: Valerie Lagrange), (25 Φεβρουαρίου 1942), είναι Γαλλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Πρωταγωνίστησε στην ταινία περιπέτειας του 1960, Μόργκαν ο Πειρατής.

## Φιλμογραφία
* *The Green Mare* (1959)
* *Morgan, the Pirate* (1960)
* *The Corsican Brothers* (1961)
* *Hardi Pardaillan!* (1964)
* *Up to His Ears* (1965)
* *A Man and a Woman* (1966)
* *My Love, My Love* (1967)
* *Weekend* (1967)
* *Satyricon* (1969)
* *La Vallée* (1972)
* *My Nights Are More Beautiful Than Your Days* (1989)
* *Queen to Play* (2009)
* *On My Way* (2013)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου 
Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες
Legion (άλμπουμ)

Ο δίσκος **Legion** είναι ο δεύτερος δίσκος της death metal μπάντας Deicide. Κυκλοφόρησε από την Roadrunner Records στις 9 Ιουνίου του 1992.

## Υπόβαθρο

Ο δίσκος Legion είναι μία από τις πιο φιλόδοξες κυκλοφορίες των Deicide, ο οποίος συμπεριλαμβάνει πιο τεχνικά riffs και δομή. Τα μέλη της μπάντας θεωρούν αυτόν τον δίσκο τον πιο δύσκολο και τον πιο χαοτικό.

## Κριτική
Ένας κριτικός για την The Metal Storm είπε ότι "γενικά είναι καλό άλμπουμ, μερικά τραγούδια εκτελούνται καλά και με περίπλοκη μουσική συγγραφή, αλλά υπάρχουν άλλα που είναι μόνο πολύ απλά και επαναλαμβανόμενα".

## Τραγούδια
# Satan Spawn, the Caco-Daemon - 4:26
# Dead but Dreaming - 3:13
# Repent to Die - 3:59
# Trifixion - 2:57
# Behead the Prophet (No Lord Shall Live) - 3:44
# Holy Deception - 3:19
# In Hell I Burn - 4:36
# Revocate the Agitator - 2:47

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ από την Roadrunner Records
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1992
Φώτης Μότσης

Ο **Φώτης Μότσης** (γενν. 1955, στο Ζωτικό) είναι Έλληνας ποιητής και συγγραφέας. Σπούδασε φιλολογία στη Ζυρίχη και ήταν ιδρυτικό μέλος της Ενωτικής Πορείας Συγγραφέων (ΕΠΟΣ). Υπήρξε ανταποκριτής της εφημερίδας *[[Η Αυγή]]* στην Ελβετία και μετά αρθρογράφος σε αυτή. Έχει εργαστεί ως μεταφραστής στην ΕΡΤ2 και ως καθηγητής Γερμανικών σε σχολεία και φροντιστήρια. Κατοικεί στο Ναύπλιο.

## Βιβλιογραφία
**Κραυγές* (Σείριος, 1973)
**Απολογία των δρόμων* (Ελεύθερος Τύπος, 1983)
**Το μικρό απέραντο* (Ελλέβορος, 1999)
**Υδράργυρος ρέων* (Ελλέβορος, 2001)
**Ο Ιούδας της νύχτας* (Ελλέβορος, 2003)
**Αμαρυλλίδος και Ιππεάστρου* (Ελλέβορος, 2005)
**Ηπειρώτικο* (Ελλέβορος, 2006)
**Νυχτερινό γαίας απείρου* (Ελλέβορος, 2007)
**Σκιάς όναρ έρως* (Ελλέβορος, 2013)
**Ηπειρώτικο* (επανέκδοση 2013)
**Νυχτερινό γαίας απείρου* (επανέκδοση 2013)
**Εν χορδαίς και λίθοις* (Φίλντισι, 2017)
**Η αλμυρή βροχή* (Κύμα, 2021)
**Υδράργυρος ρέων* (επανέκδοση, Κύμα 2022)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ιωάννης Εμμανουήλ της Πορτογαλίας

O **Ιωάννης-Εμμανουήλ**, πορτογαλ. João Manuel (4 Ιουνίου 1537 - 2 Ιανουαρίου 1554) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας και διάδοχος.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος τού Ιωάννη Γ΄ της Πορτογαλίας και της Αικατερίνης των Αψβούργων, κόρης τού Φιλίππου Α΄ της Καστίλης.

Γεννήθηκε στο ανάκτορο της Έβορα και έγινε διάδοχος το 1539, όταν απεβίωσε 6 ετών ο μεγαλύτερος αδελφός του. Άλλοι τρεις μεγαλύτεροι αδελφοί απεβίωσαν 1, 3 και 6 ετών. Ως έφηβος ήταν ασθενής και οι συχνές επιγαμίες μεταξύ των Οίκων της Πορτογαλίας και της Ισπανίας πιστεύεται, ότι ήταν η αιτία για την κακή υγεία του.

Απεβίωσε από φυματίωση το 1554 σε ηλικία 16 ετών, αλλά μερικοί ιστορικοί πιστεύουν, ότι η αιτία ήταν ο διαβήτης, ασθένεια πού ίσως κληρονόμησε από τον πάππο του Φίλιππο Α΄. Δεκαοκτώ ημέρες μετά γεννήθηκε ο γιος του Σεβαστιανός, που τον διαδέχθηκε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1552 την εξαδέλφη του (από τη μεριά τού πατέρα του και της μητέρας του) Ιωάννα των Αψβούργων, κόρη τού Καρόλου Α΄ της Ισπανίας και είχε τέκνα:
* Σεβαστιανός 1554-1578, βασιλιάς της Πορτογαλίας.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "John III. of Portugal". Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 444.

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Εδουάρδος, 5ος δούκας του Γκουιμαράες

Ο **Εδουάρδος**, πορτογαλ. Duarte (Μάρτιος 1541 - 28 Νοεμβρίου 1576) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν 5ος δούκας τού Γκουιμαράες (1541-76).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Εδουάρδου 4ου δούκα του Γκουιμαράες και της Ισαβέλλας, κόρης τού Ιακώβου δούκα της Μπραγκάνσα. Ο πατέρας του ήταν γιος τού Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας. Αδελφές του ήταν η Μαρία, σύζυγος Αλεξάνδρου Φαρνέζε δούκα της Πάρμας και η Αικατερίνη, σύζυγος τού Ιωάννη Α΄ δούκα της Μπραγκάνσα.

Γεννήθηκε υστερότοκος και διαδέχθηκε τον πατέρα του στο δουκάτο τού Γκουιμαράες. Ήταν ένας από τους πιο με επιρροή ευγενείς στην Αυλή τού θείου του Ιωάννη Γ΄ και τού Σεβαστιανού. Ως μέλος τού Συμβουλίου ψήφισε το 1569 υπέρ της υποψήφιας νύφης τού Σεβαστιανού, της Μαργαρίτας των Βαλουά. Τελικά ο γάμος δεν έγινε. Συνόδευσε τον Σεβαστιανό στο ταξίδι του στην Ταγγέρη της Βόρειας Αφρικής. Το 1557 απεβίωσε ο Ιωάννης Γ΄ και επειδή ο γιος του είχε προαποβιώσει, τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Σεβαστιανός. Επόμενος στη σειρά διαδοχής ήταν ο καρδινάλιος Ερρίκος και ο Εδουάρδος. Ο Σεβαστιανός τον ζήλευε γι' αυτό και μερικές φορές τού έδειχνε την απαρέσκειά του. Όταν ο Σεβαστιανός δεν τον κάλεσε στις βασιλικές ταυρομαχίες, ο Εδουάρδος δυσαρεστήθηκε και αποσύρθηκε στην Έβορα, όπου λίγους μήνες μετά απεβίωσε άγαμος σε ηλικία 35 ετών.

Επειδή η αδελφή του Αικατερίνη είχε παντρευτεί Πορτογάλο, τον κληρονόμησε στο δουκάτο. Το 1578 τον Σεβαστιανό διαδέχθηκε ο καρδινάλιος Ερρίκος, ο οποίος απεβίωσε το 1580. Προκλήθηκε κρίση διαδοχής, όπου η Αικατερίνη και ο σύζυγός της Ιωάννης Α΄ διεκδίκησαν τον θρόνο της Πορτογαλίας. Τελικά η χώρα θα περιέλθει στην Ισπανία για 59 έτη.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Genealogy of Infante Duarte II, 5th Duke of Guimarães, in Portuguese

Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Πύργος Ιωαννίνων

Ο **Πύργος** είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 926 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Πύργος βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, στα δυτικά του Σαραντάπορου στο σημείο που αυτός ενώνεται με τον Βουρκοπόταμο. Απέχει 88 χλμ. Β. από τα Ιωάννινα και 26,5 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Κόνιτσα. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι *Στράτσιανη*. και είναι κτισμένο με θέα προς τη κοιλάδα του Σαρανταπόρου, το όρος Σμόλικα και τα γύρω βουνά. Αξιοθέατα θεωρούνται η ερειπωμένη μονή Αγίας Τριάδας έξω από το χωριό, που καταστράφηκε ολοσχερώς το 1930 και οι περίτεχνες εικόνες και αγιογραφίες της διασώθηκαν και φυλάσσονται στον ενοριακό ναό του Αγίου Γεωργίου.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως κοινότητα Στράτσιανης αναφέρεται, μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 με έδρα τον οικισμό και μέχρι το 1954 οπότε μετονομάστηκε σε Πύργος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πύργου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους.

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Πύργος Κόνιτσας - Στράτσιανη  από τον ιστότοπο https://www.greek-drone-tube.eu 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Αγία Μαργαρίτα η Οσιομάρτυς

Η **Αγία Μαργαρίτα** ήταν ηγουμένη στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου στην πόλη Μενζελίνσκ της Ρωσίας.

## Βιογραφία
Είχε ελληνική καταγωγή και οργάνωσε το μοναστήρι της κατά τα πρότυπα των παλαιών μοναστηριών της Ελλάδος. Επί των ημερών της, το μοναστήρι παρουσίασε ιδιαίτερη πνευματική άνθιση. Διακρινόταν για τη μόρφωση, τη σύνεση αλλά και την αυστηρή ασκητική ζωή, την οποία με την καθοδήγηση της ακολουθούσαν και οι μοναχές. Το μοναστήρι είχε φυτείες με οπωροφόρα δένδρα, λαχανόκηπους, εργαστήρια εικόνων, χρυσοκεντήματος και φωτογραφίας. 

Όταν τον Σεπτέμβριο του 1918, τα λευκά στρατεύματα έφυγαν από την περιοχή του Καζάν, η γερόντισσα Μαργαρίτα, φοβούμενη τους Μπολσεβίκους τα ακολούθησε με τους άλλους πρόσφυγες. Ο Άγιος Νικόλαος όμως εμφανίστηκε στον ύπνο της και της είπε: Γιατί φεύγεις από τον στέφανό σου;. Η Γερόντισσα επέστρεψε στο Μοναστήρι και ετοίμασε τα της κηδείας της. Την επομένη, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, οι επαναστάτες την συνέλαβαν, την έσυραν στην πόρτα του Ναού και την εκτέλεσαν. Η μνήμη της τιμάται την 25η Ιανουαρίου.

## Πηγές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Νεομάρτυρες
Ə

[μικρογραφία|Σύμβολα για το κεφαλαίο και μικρό  Ə στη γραμματοσειρά [Doulos SIL ]]Το **Ə ə**, επίσης γνωστό ως **σούα** ή **ανεστραμμένο e**, είναι πρόσθετο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου, το οποίο χρησιμοποιείται στην αζερική γλώσσα και στη διάλεκτο Χενκεμινέμ της Χαλκομελέμ. Τόσο η κεφαλαία όσο και η μικρή μορφή του γράμματος βασίζεται στο ανάποδο *[[e]]*, ενώ το παννιγηρικό αλφάβητο το περιέχει μαζί με το παρόμοιο γράμμα Ǝ.

Το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο (ΔΦΑ) περιέχει το μικρό **ə** χρησιμοποιείται για να αναπαραστήσει το μέσο κεντρικό φωνήεν ή σούα. Έναν μικρό σε σχήμα εκθέτη **ᵊ** χρησιμοποιείται για να τροποποιήσει το προηγούμενο σύμφωνο που έχει μέση κεντρική φωνηεντική απελευθέρωση.

Το γράμμα χρησιμοποιήθηκε στο Κοινό Τουρκικό Αλφάβητο, για παράδειγμα στο αλφάβητο Γιαναλίφ της ταταρικής γλώσσας στη δεκαετία του 1920–1930. Τα λατινικά αλφάβητα για τα αζερικά και τσετσενικά χρησιμοποιούν το γράμμα για τον ήχο . Επίσης, σε εκλατινισμούς της γλώσσας Πάστο, το γράμμα *Ə* χρησιμοποιείται για να αναπαραστήσει τον ήχο ə. Όταν κάποιες λατινικές ορθογραφίες στη Σοβιετική Ένωση μετακινήθηκαν στο Κυριλλικό αλφάβητο στη δεκαετία του 1930 και του 1940, το γράμμα έχει υιοθετηθεί ολόιδιο στα κυριλλικά αλφάβητά τους.

Η λατινική μεταγραφή των αβεστικών περιλαμβάνει το σβα με μακρόν ή αλλιώς το γράμμα **.

Ένα r-χρωματισμένο φωνήεν μπορεί να αναπαρασταθεί χρησιμοποιώντας το σύμβολο ɚ.

Ένα σβα με γάντζο (ᶕ) χρησιμοποιείται για σκοπούς φωνητικής μεταγραφής.

## Κωδικοποίηση
Καθώς η κληρονομική τουρκική κωδικοποίηση 8-bit ISO/IEC δεν περιέχει το *Ə* ούτε το *ə*, το *[[Ä|Ä ä]]* έχει χρησιμοποιηθεί μερικές φορές για τα αζερικά ενώ παράλληλα αποτελεί μέρος του ταταρικού και τουρκμενικού αλφαβήτου.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Αζερική γλώσσα
Φερδινάνδος Α΄ της Μπραγκάνσα

Ο **Φερδινάνδος Α΄**, πορτογαλ. Fernando I (1403 - 1 Απριλίου 1478) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν 2ος δούκας της Μπραγκάνσα (1461-78), 1ος μαρκήσιος της Βίλα Βισόσα, 3ος κόμης τού Αρραϊόλος, 6ος τού Οουρέμ, 9ος τού Μπαρσέλος. Έλαβε μέρος στις κατακτήσεις της Πορτογαλίας στη Βόρειο Αφρική και υπηρέτησε ως κυβερνήτης εκεί σε διάφορες περιοχές.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Αλφόνσου 1ου δούκα της Μπραγκάνσα και της Βεατρίκης Περέιρα, κόρης τού Νούνο-Άλβαρες κόμη τού Μπάρσελος, κοντόσταυλου της Πορτογαλίας και επιτρόπου της χώρας.

Παιδί ακόμη έλαβε από τον πάππο του Νούνο-Άλβαρες Περέιρα τον τίτλο τού 3ου κόμη τού Αρραϊόλος. Το 1432 τον κάλεσε ο πάππος του Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας ως σύμβουλο στο σχέδιο που προωθούσε ο γιος του Ερρίκος ο *θαλασσοπόρος*: θα εκστράτευαν για την κατάκτηση τού σουλτανάτου των Μαρινιδών στο Μαρόκο. Ο Φερδινάνδος Α΄ τους απέτρεψε. Όταν το σχέδιο αναλήφθηκε πάλι από τον γιο και διάδοχο τού βασιλιά, τον Εδουάρδο το 1436, ο Φερδινάνδος Α΄ επανέλαβε τις ενστάσεις του. Παρ' όλα αυτά ο βασιλιάς τον έθεσε κοντόσταυλο για την εκστρατεία τού 1437 εναντίον της Ταγγέρης. Αν και η εκστρατεία ήταν υπό την εποπτεία τού αδελφού του Ερρίκου τού *θαλασσοπόρου*, ο Εδουάρδος Α΄ θεώρησε αναγκαία τη στρατιωτική επιδεξιότητα τού ανιψιού του Φερδινάνδου Α΄, ώστε να συμπληρώσει την απειρία τού Ερρίκου.

Η επίθεση για την κατάληψη της πόλης απέτυχε και ο στρατός της Πορτογαλίας περικυκλώθηκε και λιμοκτονούσε· η παράδοση στον Μαροκινό στρατό ήταν αναγκαία. Τότε ο Ερρίκος συμφώνησε να αποσύρει τον στρατό του ακέραιο με αντάλλαγμα την παράδοση της Θέουτα στους Μαροκινούς. Ο αδελφός του Φερδινάνδος δόθηκε ως όμηρος ως την παράδοση της πόλης. Όμως η Συνέλευση δεν συμφώνησε να δοθεί η Θέουτα και ο Φερδινάνδος απεβίωσε στην ειρκτή.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1429 την Ιωάννα ντε Κάστρο, κυρία τού Καντάβαλ και είχε τέκνα:
* Φερδινάνδος Β΄ 1430-1483, 3ος δούκας της Μπραγκάνσα, 2ος μαρκήσιος της Βίλα Βισόσα και 1ος δούκας τού Γκουιμαράες. 
* Ιωάννης 1430-1484, μαρκήσιος τού Μοντεμόρ-ο-Νόβο.
* Αλφόνσος γενν. 1435, 1ος κόμης τού Φάφο.
* Άλβαρο 1440-1504, 5ος κύριος της Φερρέιρα, 4ος τού Καντάβαλ, 1ος τού Τεντούγκαλ. 
* Βεατρίκη γενν. 1440, παντρεύτηκε τον Πέντρο ντε Μενέσες 1ο μαρκήσιο της Βίλα Ρεάλ.
* Γκουιομάρ γενν. 1450, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ντε Μενέσες 4ο κόμη της Βίλα ντο Αλεντέζο.

### Πρόγονοι


## Πηγές
* ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. II, page 439. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.
* Genealogical information on Fernando I of Braganza

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Σούνιο (Μαλέας)

**Σούνιο** είναι πίνακας ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Μαλέα.

## Πληροφορίες
**Σούνιο** είναι τίτλος ζωγραφικού έργου, λάδι σε χαρτόνι διστάσεων 33Χ 33εκ. Φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 1918 με 1920.

Οι μορφές του πίνακα ανήκουν σε ένα κόσμο τον οποίο η όραση δεν μπορεί να συλλάβει. Τα δέντρα δεν είναι μόνο δέντρα αλλά κάποιες μορφές που «συμπεριέχουν την ήρεμη παθητικότητα του φυτού και τις περίπλοκες αναστατώσεις της ανθρώπινης  ψυχής»

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Μαλέα
Φερδινάνδος Β΄ της Μπραγκάνσα

Ο **Φερδινάνδος Β΄**, πορτογαλ. Fernando ΙΙ (1430 - 20 Ιουνίου 1483) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν 3ος δούκας της Μπραγκάνσα (1478-83), 1ος τού Γκουιμαράες, 2ος μαρκήσιος της Βίλα Βισόσα, 4ος κόμης τού Αρραϊόλος, 7ος τού Οουρέμ, 10ος τού Μπαρσέλος. Εκτελέστηκε για εσχάτη προδοσία εναντίον τού βασιλιά.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φερδινάνδου Β΄ 2ου δούκα της Μπραγκάνσα, κ.λπ. και της Ιωάννας ντε Κάστρο, κυρίας τού Κανταβάλ.

Ήταν ικανός ως νέος και γρήγορα έγινε δημοφιλής μεταξύ των ευγενών της Πορτογαλίας. Τον εκτιμούσε πάρα πολύ ο Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας (εξάδελφος τού πατέρα του) και πάντα ο Φερδινάνδος Β΄ τον συνόδευε στις διάφορες επιδρομές στο Μαρόκο. Έτσι συμμετείχε σε αρκετές εκστρατείες και εξερευνήσεις. Καθώς ήταν ευνοούμενος τού βασιλιά, έγινε 1ος κόμης -και σύντομα δούκας- τού Γκουιμαράες. 

Ο Φερδινάνδος Β΄ έλαβε μέρος στον Πόλεμο για τη Διαδοχή στην Καστίλη: το 1474 απεβίωσε ο Ερρίκος Δ΄ της Καστίλης και το μόνο τέκνο του, η Ιωάννα παντρεύτηκε το επόμενο έτος τον Αλφόνσο Ε΄. Η Ιωάννα διεκδίκησε τον θρόνο της Καστίλης, όμως τον διεκδίκησε και η ετεροθαλής αδελφή τού Ερρίκου Δ΄, η Ισαβέλα, που ισχυριζόταν ότι η Ιωάννα ήταν κόρη τού Βελτράν δε λα Κουέβα. Τότε οι Πορτογάλοι εισέβαλαν στην Καστίλη· στη μάχη τού Τόρο ο Φερδινάνδος Β΄ ανέλαβε την ασφάλεια της Ιωάννας. 

Το 1478 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης της Μπραγκάνσα και στους άλλους τίτλους του. Στην εποχή του ο Οίκος του ήταν ο πιο ισχυρός μέσα στους ευγενείς της χώρας και της Ιβηρικής· είχε έδρα τη Βίλα Βισόσα, στο κάστρο της οποίας έμεναν οι δούκες.

Το 1481 τον βασιλιά διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Β΄, που ήθελε να μειώσει τη δύναμη των ευγενών, η οποία είχε τόσο αυξηθεί κατά τη βασιλεία τού Αλφόνσου Ε΄. Ο νέος βασιλιάς έβαλε στόχο τους δύο πιο ισχυρούς ευγενείς, πρώτα τον εξάδελφό του Ντιόγκο δούκα τού Βιζέου & Μπέζα· τον κατηγόρησε για εσχάτη προδοσία και τον εκτέλεσε βάναυσα. Σύντομα κατηγόρησε και τον Φερδινάνδο Β΄, αν και ήταν 2ος εξάδελφός του και τον εκτέλεσε ο ίδιος στην Έβορα το 1483. Έπειτα οι ιδιοκτησίες τού Οίκου της Μπραγκάνσα κατασχέθηκαν και η οικογένεια διέφυγε στην Καστίλη. Επέστρεψε το 1498 και της αποδόθηκε η περιουσία. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την δόνα Ελεονώρα ντε Μενέσες· δεν απέκτησαν απογόνους.

Έπειτα ο Φερδινάνδος Β΄ έκανε το 1472 δεύτερο γάμο με την Ισαβέλλα των Αβίς, κόρη τού Φερδινάνδου δούκα τού Βιζέου & Μπεζά (αδελφή τού Ντιόγκο) και είχε τέκνα:
* Ιάκωβος 1479-1532, 4ος δούκας της Μπραγκάνσα, 2ος τού Γκουιμαράες, 3ος μαρκήσιος της Βίλα Βισόσα, 5ος κόμης τού Αρραϊόλος & Νέιβα, 8ος τού Οουρέμ, 11ος τού Μπαρσέλος. 
* Ιωακείμ 1479-1532.
* Διονύσιος 1481-1516, 6ος κόμης τού Λέμος.
* Φίλιππος 1475-1483 απεβ. 8 ετών, Αλφόνσος, Αικατερίνη, Μαργαρίτα απεβ. νωρίς το 1483.

### Πρόγονοι


## Πηγές
* ”Nobreza de Portugal e do Brasil” – Vol. II, page 440/442. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Από την Αίγυπτο (Μαλέας)

**Από την Αίγυπτο** είναι ζωγραφικό έργο του Κωνσταντίνου Μαλέα.

## Πληροφορίες
**Από την Αίγυπτο** είναι λάδι σε χαρτόνι 24 × 24 εκ. δημιουργημένο το 1923.Είναι φανερή η συγγένεια του έργου με την τεχνοτροπία του Γκωγκέν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Μαλέα
Δελφοί (Μαλέας)

**Δελφοί** είναι πίνακας του Κωνσταντίνου Μαλέα.

## Πληροφορίες
**Δελφοί** είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 61 × 77 εκ. και βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Δημιουργήθηκε μεταξύ 1922 και 1923.Η σύνθεση διαμορφώνεται  στη βάση της αντίθεσης φωτεινού και σκοτεινού και στο χωρισμό της επιφάνειας σε μεγάλες χρωματικές ενότητες. Εικονίζεται το τοπίο ιδωμένο από τους Δελφούς, όπως κατεβαίνει μέχρι τη θάλασσα. Γύρω από την κεντρική πράσινη ζώνη εναλλάσσονται τμήματα με διαφορετκό βαθμό φωτεινότητας: έντονο πορτοκαλί (βερμιγιόν), κεραμιδί (σιένα), ανοικτό γαλάζιο, λαμπρό πορτοκαλί, κεραμιδί, ανοικτό γκρίζο, Η χρωματική εναλλαγή δίδει ρυθμό. Οι όγκοι διαγράφονται με σαφήνεια και η όλη προοπτική του έργου τους επιπεδοποιεί.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Μαλέα
Καμμένη Σαντορίνης (Μαλέας)

Η **«Καμμένη Σαντορίνης»** είναι ζωγραφικό έργο του Κωνσταντίνου Μαλέα.

## Πληροφορίες
Η Καμμένη Σαντορίνης είναι λάδι σε χαρτόνι, 50Χ56 εκ., δημιουργημένο στα 1924. Βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος. Εδώ είναι ισότιμη η συμμετοχή φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Μαλέα
Παντάνασσα Νάξου (Μαλέας)

thumb|450 px|Παντάνασσα Νάξου
**Παντάνασσα Νάξου** είναι ζωγραφικό έργο του Κωνσταντίνου Μαλέα. 

## Πληροφορίες
**Παντάνασσα Νάξου** είναι λάδι σε χαρτόνι διαστάσεων 53 × 69 εκ. φιλοτεχνημένο μεταξύ 1924 και 1925. Βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Εδώ είναι ισότιμη η συμμετοχή φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Μαλέα