open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δημήτριος Ν. Μπότσαρης

*Για τον εγγονό του, στρατιωτικό και πολιτικό του 20ου αιώνα, δείτε [[Δημήτριος Νότη Μπότσαρης]] (για άλλα πρόσωπα με το ίδιο όνομα δείτε [[Δημήτριος Μπότσαρης]])*

Ο **Δημήτρης Μπότσαρης** (Δημήτριος Νότη Μπότσαρης - συνονόματος με τον εγγονό του) (1808 - 10 Σεπτεμβρίου 1892) ήταν Έλληνας αγωνιστής, στρατιωτικός και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1808 στο Σούλι Θεσπρωτίας, τέσσερα ακριβώς έτη μετά την επίθεση του Αλή Πασά κατά της οικογένειας των Μποτσαραίων. Ήταν γιος του Νότη Μπότσαρη. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε μέσα στις μάχες και τα όπλα. Σε ηλικία δεκατεσσάρων χρονών, οπλισμένος με πολεμική πανοπλία πολέμησε δίπλα στο πλευρό του πατέρα του. Υπέστη τις ταλαιπωρίες της πολιορκίας του Μεσολογγίου, αγωνίστηκε κατά την Έξοδο, και σε ηλικία δεκαεπτά χρονών, όταν ο πατέρας του έπαιρνε μέρος στην Συνέλευση της Τροιζήνας ανέλαβε αυτός την διοίκηση του σώματος και ως σωματάρχης διετέλεσε υπό την αρχηγία του Καραϊσκάκη. Διέπρεψε στη μάχη του Φαλήρου.
Μετά την αποκατάσταση των πραγμάτων ο Μπότσαρης κατατάχτηκε στον τακτικό στρατό, και διακρίθηκε στις μάχες. 

Το 1854 μαζί με τους Κίτσο Τζαβέλα και Θεόδωρο Γρίβα, υπήρξε επικεφαλής της επανάστασης στην Ήπειρο, με σκοπό την Ένωση της περιοχής με το ελληνικό κράτος και έδρασε μεταξύ Μακρυνόρους και Τζουμέρκων.

Προσελήφθη από τον Βασιλιά Γεώργιο Α' ως υπασπιστής του. Ανέβηκε στα ψηλότερα στρατιωτικά αξιώματα και το 1863 έγινε Υπουργός Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Δ. Κυριακού.

Διετέλεσε πολλές φορές βουλευτής και πληρεξούσιος στην Β' Εθνοσυνέλευση των Αθηνών. Έφερε τον βαθμό του αντιστράτηγου και τιμήθηκε με τον Ελληνικό Μεγαλόσταυρο. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 10 Σεπτεμβρίου 1892 και τάφηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

## Πηγές
* 
## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Δημητριος Νοτη
Γεράσιμος Κόκκινος

Ο **Γεράσιμος Κόκκινος** (18 Ιανουαρίου 1805 - 29 Ιουλίου 1893) ήταν Έλληνας αγωνιστής του '21, στρατιωτικός και πολιτικός του Ελληνικού κράτους.
## Η ζωή του
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι στις 18 Ιανουαρίου 1805. Η καταγωγή του ήταν από παλιά οικογένεια της οποίας η ιστορία χάνεται μέχρι τον καιρό της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης. 

Ο Γεράσιμος Κόκκινος υπηρέτησε σε όλον σχεδόν τον αγώνα ως διοικητής εκατοστύος ανδρών, και μετά μπήκε στην στρατιωτική σχολή, από την οποία αποφοίτησε το 1829 ως δεκανέας του ιππικού. Εντός ολίγων μηνών προάχθηκε σε λοχία και επιλοχία, το 1830 σε ανθυπασπιστή, εν συνεχεία σε ανθυπολοχαγό. Το 1834 έγινε υπολοχαγός του Όθωνα. Ακολούθησαν και άλλες προαγωγές μέχρι τον βαθμό του συνταγματάρχη με τον οποίο αποστρατεύτηκε το 1877. 

Διετέλεσε πληρεξούσιος και βουλευτής της Σάμου στην βουλή του 1873. Τιμήθηκε με το Αριστείο του Αγώνος, και με το το αργυρό και το χρυσό παράσημο του Σωτήρα. 

Απεβίωσε στις 29 Ιουλίου 1893.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Βουλευτές Σάμου
Κατηγορία:Αριστείο του Αγώνα
Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Κοαουίλα και Τέξας

thumb
thumb|right|180px|Πιθανή σημαία της Μεξικανικής Πολιτείας του Κοαουίλα και Τέξας 1824-1836
Το **Κοαουίλα και Τέξας** (Coahuila y Tejas ή Coahuila και Texas) ήταν μία από τις πολιτείες των νεοϊδρυθέντων Ηνωμένων Μεξικανικών Πολιτειών με το Σύνταγμα του 1824.

Κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής της, είχε δυο πρωτεύουσες: πρώτα την Σαλτίγιο (Saltillo), και μετά την Μονκλόβα (υπήρχαν διαφωνίες μεταξύ αυτών των δύο πόλεων).

Για λόγους δημόσιας διοίκησης, η πολιτεία χωρίστηκε σε τρεις κοινότητες: το Béxar (ισπ. Μπέχαρ και αγγλ. Μπέξαρ) (όλη η περιοχή του Τέξας), το Μονκλόβα (Monclova) στην βόρεια Κοαουίλα, και το Río Grande Saltillo (νότια Κοαουίλα). 

Παρέμεινε σε ύπαρξη μέχρι τις "συνταγματικές βάσεις" του 1835, όπου η ομόσπονδη κοινοβουλευτική δημοκρατία άλλαξε σε ενωμένο κράτος (unitary state), και οι πολιτείες του έθνους *(estados)* έγιναν νομοί *(departamentos):* η πολιτεία *Κοαουίλα και Τέξας* χωρίστηκε στα δυο και έγινε ο *Νομός της Κοαουίλα* και ο *Νομός του Τέξας*. Ο τελευταίος τελικά έφυγε από το κράτος και έγινε η ανεξάρτητη Δημοκρατία του Τέξας, που σήμερα είναι η πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Και η Κοαουίλα και το Τέξας αποσπάστηκαν από το κράτος του Μεξικό λόγω των προσπαθειών του Σάντα Άννα να συγκεντρώσει την κυβέρνηση, με το Τέξας να γίνεται η Δημοκρατία του Τέξας και την Κοαουίλα να ενώνεται με το Νουέβο Λεόν (Nuevo León) και την Ταμαουλίπας (Tamaulipas) για να σχηματίσει τη βραχύβια Δημοκρατία του Ρίο Γκράντε.

## Γκαλερί

File:Hooker Map of the State of Coahuila and Texas 1833 UTA.jpg|1833
File:Hooker Map of the State of Coahuila and Texas 1834 UTA.jpg|1834
File:Hooker Map of the State of Coahuila and Texas 1836 UTA.jpg|1836


## Δείτε επίσης
* Μεξικανικό Τέξας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Coahuila y Tejas: From liberal federalism to centralista dictatorship
* Compendium of Mexican Constitutions (in Spanish)
* See an 1833 ''Map of the state of Coahuila and Texas / W. Hooker, sculpt.'' hosted by the Portal to Texas History.
* Laws and Decrees of Coahuila and Texas from Gammel's Laws of Texas, Vol. I. hosted by the Portal to Texas History.

Κατηγορία:Ιστορία του Μεξικού
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές
Κατηγορία:Τέξας
Συνθήκη του Νυμφαίου (1214)

μικρογραφία|400px|Η Λατινική αυτοκρατορία και τα διάδοχα Βυζαντινά κράτη

Η Α΄ **Συνθήκη του Νυμφαίου** υπογράφτηκε το 1214 ανάμεσα στην Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης και στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας σημαίνοντας το τέλος της προέλασης των Λατίνων στην Βυζαντινή Μικρά Ασία. Η υπογραφή έλαβε χώρα στην πόλη Νυμφαίο της Μικράς Ασίας.

## Ιστορικό πλαίσιο
Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ο Βαλδουίνος της Φλάνδρας εκλέχθηκε αυτοκράτορας και του αποδόθηκαν και περιοχές της βορειοδυτικής Μικράς Ασίας αν και ουσιαστικά δεν τις ήλεγχε. Αναγκαστικά έπρεπε να χρησιμοποιήσει το στρατό για να υποτάξει αυτές τις περιοχές. Ωστόσο, ο Βαλδουίνος αρχικά ήταν απασχολημένος στο μέτωπο της Θράκης εναντίον των Βουλγάρων (μάχη της Αδριανούπολης). Ο Θεόδωρος Λάσκαρης βρήκε έτσι το χρόνο να ανασυντάξει τις Ρωμαϊκές δυνάμεις και, με ορμητήριο τη Νίκαια, μπόρεσε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το Σουλτανάτο του Ρουμ.

Ο Ερρίκος της Φλάνδρας, αδερφός του Βαλδουίνου, ανέβηκε στο θρόνο και το 1206 άρχισε τις ετοιμασίες για εισβολή στη Μικρά Ασία, ωστόσο έως το 1211 δεν έγινε κάποια σοβαρή προσπάθεια κατάληψης της Βιθυνίας. Τον Οκτώβριο του 1211 πέτυχε σημαντική νίκη στη μάχη του Ρυνδακού ποταμού και έφτασε εως την Πέργαμο και το Νυμφαίο Ιωνίας, ωστόσο οι τακτικές άτακτου πολέμου των Βυζαντινών προκαλούσαν βραδυπορία στο στρατό του Ιωάννη. Λόγω των συνεπειών του πολέμου και για τις δύο πλευρές υπογράφηκε τελικά η συνθήκη του Νυμφαίου, σταματώντας έτσι την περαιτέρω εισβολή των Λατίνων στη Μικρά Ασία. Έτσι, οι Λατινικές κτήσεις περιορίστηκαν στα παράλια της Βιθυνίας και της Μυσίας.

## Μετέπειτα εξέλιξη
Και οι δύο πλευρές με αυτή τη συνθήκη αποδέχτηκαν ότι δεν ήταν αρκετά δυνατές ώστε να υποτάξει η μία την άλλη. Ο Θεόδωρος πλέον μπορούσε να συγκεντρωθεί στον πόλεμο εναντίον των Σελτζούκων και να καταφέρει να διατηρήσει τα ανατολικά σύνορα της Νίκαιας άθικτα. Το 1224 και μετά τη μάχη του Ποιμανηνού η αυτοκρατορία της Νίκαιας περιόρισε τους Λατίνους μόνο στην πόλη της Νικομήδειας. Αυτή η συνθήκη ωφέλησε την αυτοκρατορία της Νίκαιας στα κατοπινά χρόνια αφού υπήρξε χρόνος αναδιοργάνωσης για τους Βυζαντινούς ώστε να ξεκινήσουν την επιχείρηση ανακατάληψης της Πόλης που πραγματοποιήθηκε το 1261 .

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γεώργιος Οστρογκόρσκι, *History of the Byzantine State*, Rugters University, 1969.

## Δείτε επίσης
* Β΄ Συνθήκη του Νυμφαίου του 1261
* Κατάλογος βυζαντινών συνθηκών

Νυμφαιου
*
Κατηγορία:Νίκαια (Βιθυνία)
Νυμφαιου
Κατηγορία:Λατινική Αυτοκρατορία
Πόροι δικτύου

Σε ένα δίκτυο υπολογιστών ως πόροι ορίζονται των σύνολων των κόμβων οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με γραμμές επικοινωνίας ώστε να επιτρέπεται η ανταλλαγή των δεδομένων. Για παράδειγμα πόροι του δικτύου είναι τα τερματικά, οι εξυπηρετητές (Servers) και οι εκτυπωτές. Πόροι επίσης θεωρούνται και οι συσκευές διασύνδεσης όπως οι δρομολογητές (routers), οι επαναλήπτες (repeaters), οι διανομείς (hubs) και οι γέφυρες (bridges).

Οι πόροι που παράγουν ή καταναλώνουν την πληροφορία λέγονται τερματικοί κόμβοι ενώ αυτού που μεταφέρουν αλλά δεν παράγουν ή καταναλώνουν λέγονται τηλεπικοινωνιακοί κόμβοι.

## Πηγές
* *Τεχνολογία δικτύων επικοινωνιών *, Εκδ. Ο.Ε.Δ.Β.
* http://en.wikipedia.org/wiki/Token_bus

Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων
Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Τερματικό

thumb|Σειριακό τερματικό κειμένου
thumb|Sperry-UNIVAC UNISCOPE 200
Στην επιστήμη των υπολογιστών ως **τερματικό** ορίζεται μια ηλεκτρονική ή ηλεκτρομηχανική συσκευή για την εισαγωγή και την εμφάνιση δεδομένων από και προς ένα ή περισσότερα υπολογιστικά συστήματα. Η λέξη τερματικό συναντιέται και ως τερματικός σταθμός εργασίας. Τα πρώτα τερματικά ήταν αργές συσκευές που χρησιμοποιούσαν χάρτινες κάρτες για την είσοδο των δεδομένων. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας εφοδιάστηκαν με συσκευές αναπαράστασης των δεδομένων που καταχωρούνταν (*video displays monitors'). 
Στην τελική τους μορφή τα τερματικά έχουν δυνατότητα εισαγωγής και εμφάνισης των δεδομένων.

== Πηγές ==
* *Τεχνολογία δικτύων επικοινωνιών '', Εκδ. Ο.Ε.Δ.Β.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων
Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2002-2003

Η **[[Ελληνικό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών|Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών]] 2002–03** ξεκίνησε στις 26 Οκτωβρίου 2002 και ολοκληρώθηκε στις 2 Μαΐου 2003 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 19η φορά στην ιστορία του και για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

**Β**= Βαθμοί, **Α**= Αγώνες, **Ν**= Νίκες, **Ι**= Ισοπαλίες, **Η**= Ήττες, **ΓΥ**= Γκολ υπέρ, **ΓΚ**= Γκολ κατά, **ΔΤ**= Διαφορά τερμάτων

### Πίνακας αποτελεσμάτων

## Πλέι άουτ
### Α' Φάση

### Β' Φάση

### Θέσεις 11–12

### Θέσεις 7–10

### Θέσεις 9–10

### Θέσεις 7–8

## Πλέι οφ
### Α' Φάση

### Ημιτελικοί

### Θέσεις 5–6

### Θέσεις 3–4

### Τελικοί

## Τελική κατάταξη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η Α1 Ανδρών στο sport.gr
*Το πρωτάθλημα στην ιστοσελίδα του Εθνικού Πειραιώς 



2002 2003
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2002
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2003
Αττικαΐτης

Ο **αττικαΐτης** (αγγλικά: attikaite) είναι αρσενικικό ορυκτό του ασβεστίου και του χαλκού.

Οφείλει το όνομά του στο νομό Αττικής, στον οποίο εντοπίστηκε από ομάδα Ρώσων ερευνητών (N. V. Chukanov, I. V. Pekov και A. E. Zadov) το 2007 και συγκεκριμένα στο μεταλλείο "Χριστιάνα" της Καμάριζας, που περιλαμβάνεται στα Μεταλλεία Λαυρίου.

Ανευρέθη, σύμφωνα με τους ερευνητές, στην υπογενή ζώνη των πολυμεταλλικών φλεβών θειούχων - χαλαζιακών αποθέσεων στο μεταλλείο "Χριστιάνα" αριθ. 132 σχετιζόμενο με κονιχαλκίτη, ολιβινίτη, αζουρίτη, μαλαχίτη, καρμινίτη, γκετίτη, χαλαζία, αλλοφανή και τα πολύ λιγότερο διαδεδομένα αρσενιοκρανταλλίτη, αρσενογκογιαζίτη και μπωνταντίτη.

Μέχρι πολύ πρόσφατα δεν είχαν αναφερθεί εμφανίσεις του ορυκτού σε άλλα σημεία του πλανήτη.  όμως το 2009, ανακαλύφθηκαν δείγματα Αττικαΐτη στην Ισπανία. Το ορυκτό δεν έχει μελετηθεί ακόμη πλήρως ως προς τις οπτικές του ιδιότητες και οι έρευνες σε αυτό το πεδίο συνεχίζονται.

Σχηματίζει μικρούς νιφαδωτούς κρυστάλλους, οι οποίοι συνενώνονται σε σφαιρικά συσσωματώματα στο εσωτερικό κοιλωμάτων στη ζώνη οξείδωσης των χαλκούχων αποθέσεων.

## Πηγές
*T. Scott Ercit et. al. *New Mineral Names*, American Mineralogist, Volume 94, pages 1075–1083, 2009
*Mineralien Atlas
*Mindat.org
*Journal of Ore Deposits (abstract)
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Παραπομπές


Αττικαιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου
Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Τολέδο (επαρχία)

Το **Τολέδο** είναι επαρχία της κεντρικής Ισπανίας, στο δυτικό μέρος της αυτόνομης κοινότητας Καστίλη-Λα Μάντσα.

Συνορεύει με τις επαρχίες της Μαδρίτης, της Κουένκα, της Θιουδάδ Ρεάλ, του Μπαδαχόθ, του Κάθερες, και της Άβιλα.

Από τους 546.538 κατοίκους της επαρχίας σύμφωνα με την απογραφή του (2002), το 1/9 περίπου ζουν στο Τολέδο, το οποίο είναι πρωτεύουσα της επαρχίας και της αυτόνομης κοινότητας. Η πιο πολυπληθής πόλη στην επαρχία είναι η Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα με 83.793 κατοίκους (2006).

Η επαρχία περιέχει 204 δήμους. Ο μικρότερος δήμος στην Ισπανία, το Ιγιάν ντε Βάκας, με πληθυσμό 8 κατοίκων, βρίσκεται στην επαρχία του Τολέδο. 

Η επαρχία μοιράζεται το Εθνικό Πάρκο Καμπανιέρος (ισπ. Parque Nacional de Cabañeros) με την επαρχία Θιουδάδ Ρεάλ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Τολεδο
Κατηγορία:Καστίλη-Λα Μάντσα
Ροζασίτης

Ο **ροζασίτης** (αγγλ. *rosasite*) είναι βασικό ανθρακικό ορυκτό του χαλκού και του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομά του στο μεταλλείο Rosas της Σαρδηνίας, στο οποίο πρωτοεντοπίστηκε.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι ασύνηθες δευτερογενές ορυκτό σχηματιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων-ψευδαργυρούχων αποθέσεων, τυπικά σχηματιζόμενο από την επίδραση ψευδαργυρούχων διαλυμάτων σε ορυκτά του χαλκού. Συνηθέστερα απαντάται ως σχηματισμός σε μεταλλεία που δεν είναι πλέον σε χρήση. Λόγω των ορυκτών με τα οποία σχετίζεται παρέχει δείγματα με όμορφους συνδυασμούς χρωμάτων και αναζητάται από συλλέκτες.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μαλαχίτης, ο αουριχαλκίτης, ο σμιθσονίτης, ο κερουσίτης, ο υδροζινκίτης, ο ασβεστίτης, ο λειμωνίτης και ο ημιμορφίτης.

Είναι αρκετά διαδεδομένο ορυκτό. Όμορφα δείγματά του, εκτός από τη Σαρδηνία, συναντώνται σε πολλές περιοχές της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Αυστρία, στην περιοχή των Πυρηναίων στην Ισπανία, στο Tsumeb της Ναμίμπια, τη Ζάμπια, το Ιράν, το Μεξικό (περιοχή Mapimi στο Durango), την Ιαπωνία και τις Πολιτείες Αριζόνα, Νέο Μεξικό και Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα, Ιλάριον αριθ. 50, Εσπεράντσα, km-3, Σιγιά (Μεγάλα Πεύκα) και Σούνιο (μεταλλείο αριθ. 06).

## Πηγές
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com
* [Minerals.net]

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana: *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου
Nordicum-Mediterraneum

Το ***Nordicum-Mediterraneum*** είναι ένα ετήσιο επιστημονικό περιοδικό του οποίου τα άρθρα εγκρίνονται από ανεξάρτητους πανεπιστημιακούς και καλύπτει Μεσογειακές και Βόρειες (Σκανδιναβικές) έρευνες. Πιό συγκεκριμένα, το επιστημονικό περιοδικό εξερευνά ιστορικούς, πολιτιστικούς, οικονομικούς, πολιτικούς, επιστημονικούς και εικαστικούς δεσμούς μεταξύ Ισλανδίας και Ιταλίας. Το *Nordicum-Mediterraneum* συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο περιοδικών ανοικτής πρόσβασης των βιβλιοθηκών του πανεπιστημίου Lund.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Nordicum-Mediterraneum

Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά
Παντελής Κουντουριώτης

*Για τον συνονόματό του εγγονό δείτε [[Παντελής Λ. Κουντουριώτης|Παντελής Λ. Κουντουριώτης ο νεότερος]].*

Ο **Παντελής Λ. Κουντουριώτης** (1814 - 1880) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού της Ελλάδας και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1814 και ήταν γιος του Λάζαρου Κουντουριώτη. Καταγόταν από την Οικογένεια Κουντουριώτη και αδέλφια του ήταν οι Δημήτριος Κουντουριώτης και Μαρία Κουντουριώτη, σύζυγος του Δημητρίου Βούλγαρη. Υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του Πλωτάρχη.

Στις εκλογές του 1853 εξελέγη βουλευτής Ύδρας και επανεξελέγη σε αυτές του 1856. Το 1859 διορίστηκε στη θέση του δημάρχου Ύδρας. 

Απεβίωσε το 1880 και κηδεύτηκε στην Αθήνα την 13η Αυγούστου του 1880. Είχε αποκτήσει δύο παιδιά: τον Λάζαρο και την Ματίνα, σύζυγο του Δημητρίου Χορν. Εγγονοί του ήταν οι Παντελής Λ. Κουντουριώτης και Παντελής Χορν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Παντελης
Κατηγορία:Βουλευτές Ύδρας
Κατηγορία:Δήμαρχοι Ύδρας
Βερνέρια η υποορεινή

Η **βερνέρια η υποορεινή** (*Werneria submontana*) είναι ένα είδος βατράχου της οικογένειας των βουφονοειδών (Bufonidae).
Είναι ενδημικό στο Καμερούν.
Το φυσικό του περιβάλλον είναι υποτροπικά ή τροπικά υγρά δάση χαμηλού υψόμετρου, υποτροπικά ή τροπικά ορεινά δάση, και ποτάμια.
Απειλείται με εξαφάνιση λόγω απώλειας του ενδιαιτήματός του.

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Άνουρα
Κατηγορία:Αμφίβια της Αφρικής
Δημήτριος Χαραλάμπης

Ο **Δημήτριος Χαραλάμπης** (Καλάβρυτα 1796 - Αθήνα, 1879) ήταν Έλληνας πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Καλάβρυτα και ήταν γόνος της αρχοντικής οικογένειας των Χαραλάμπηδων που ανέδειξε πολλούς πολιτικούς και στρατιωτικούς. 

Το 1823 διετέλεσε γραμματέας του τότε Υπουργείου Εσωτερικών, λίγο αργότερα έπαρχος Αιγιαλείας, και μέχρι το τέλους της Ελληνικής Επαναστάσεως εξακολούθησε να κατέχει σημαντικές θέσεις. Μετά τον τέλος του Αγώνα, έγινε νομάρχης, από το 1855 και αργότερα ελεγκτής και τελικά επίτροπος της επικράτειας στο ελεγκτικό Συνέδριο. Μετά την μεταπολίτευση του 1862 ήταν πληρεξούσιος της Εθνοσυνέλευσης και εξελέγη από αυτή μέλος της Κυβερνήσεως επί Βάλβη ως υπουργός των Οικονομικών.

Πέθανε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1879. Γιος του ήταν ο Αναστάσιος Χαραλάμπης.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Δ
Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες
Ανρί Μπεκερέλ

Ο **Αντουάν Ανρί Μπεκερέλ** (γαλλικά: *Antoine Henri Becquerel*, 15 Δεκεμβρίου 1852 – 25 Αυγούστου 1908) ήταν Γάλλος φυσικός, βραβευμένος με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1903 για την ανακάλυψη της ραδιενέργειας. Η μονάδα μέτρησης ραδιενέργειας στο διεθνές σύστημα μονάδων, το Μπεκερέλ (Bq), πήρε το όνομά του.

## Βιογραφία
### Πρώιμα χρόνια
Ο Μπεκερέλ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1852. Προερχόταν από μία οικογένεια η οποία ανέδειξε τέσσερις σημαντικούς επιστήμονες, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και ο γιος του Ανρί, ο Ζαν Μπεκερέλ. Σπούδασε φυσικές επιστήμες στο *[[Πολυτεχνική Σχολή (Γαλλία)|École Polytechnique]]* και μηχανολογία στο *[[Εθνική Σχολή Πολιτικών Μηχανικών (Γαλλία)|École des Ponts et Chaussées]]*. Το 1890 νυμφεύθηκε τη Λουίζ Ντεζιρέ Λοριέ (Louise Désirée Lorieux)

### Σταδιοδρομία
Το 1892 έγινε ο τρίτος από την οικογένειά του που εργάστηκε στο τμήμα Φυσικής του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας. Το 1894 έγινε μηχανικός διευθυντής του Υπουργείου Γεφυρών και Δρόμων.

Το 1896 ενώ ο Μπεκερέλ ερευνούσε τον φθορισμό στα άλατα του ουρανίου, ανακάλυψε τυχαία την ραδιενέργεια. Κάνοντας ένα πείραμα σχετικά με τις ακτίνες Χ που είχε ανακαλύψει πρόσφατα ο Βίλχελμ Ρέντγκεν, τύλιξε με φωτογραφικό φιλμ με μαύρο χαρτί πάνω σε θειικό ουρανυλιοκάλιο και το τοποθέτησε σε ηλιακό φως. Όταν το θειικό ουρανυλιοκάλιο βρισκόταν στο ηλιακό φως θα έπρεπε να παράγει ακτίνες Χ, οι οποίες ακτίνες θα διαπερνούσαν ένα μαύρο χαρτί και θα θόλωναν την φωτογραφική πλάκα. Ο Μπεκερέλ παρατήρησε σε μία από τις δοκιμές του πως η φωτογραφική πλάκα επηρεαζόταν ακόμα και αν το σκεύασμα παρέμενε στο σκοτάδι. Με αυτό το πείραμα ο Μπεκερέλ ανακάλυψε πως το υλικό αυτό εξέπεμπε αυθόρμητα ακτινοβολία, η οποία ονομάστηκε ραδιενέργεια. Τα πειράματα σχετικά με την αυθόρμητη αυτή εκπομπή ακτινοβολίας συνεχίστηκε από το ζεύγος Πιερ και Μαρία Κιουρί. Για την ανακάλυψη της ραδιενέργειας βραβεύτηκαν και οι τρεις με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1903.

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* physics4u.gr, ραδιενέργεια

Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Γάλλοι νομπελίστες
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών
Επαρχία της Ταρραγόνα

Η **Επαρχία της Ταρραγόνα **(καταλανικά: *Província de Tarragona*, ισπανικά: *Provincia de Tarragona*) είναι μια επαρχία στην ανατολική Ισπανία, στο νότιο τμήμα της αυτόνομης κοινότητας της Καταλονίας. Συνορεύει με τις επαρχίες της Καστεγιόν, του Τερουέλ, της Σαραγόσας, της Λιέιδα, της Βαρκελώνης και με ακτογραμμή στην Μεσόγειο Θάλασσα.

Ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 888.895 κάτοικοι(2008), από τους οποίους το ένα πέμπτο ζουν στη πρωτεύουσα Ταρραγόνα. Άλλες σημαντικές πόλεις της επαρχίας είναι το Ρέους, το Ελ Βεντρέλ, η Τορτόζα και η Αμπόστα. Συνολικά έχει 183 δήμους.

Υπάρχουν Ρωμαιοκαθολικοί καθεδρικοί στην Ταρραγόνα και την Τορτόζα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κοινοτήτων στην Ταρραγόνα
* Κομητείες της Καταλονίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Xanascat the National Network of Youth Hostels of Catalonia
* Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Χώρος απόθεσης απορριμμάτων τάξεως II και εργοστάσιο λιπασματοποίησης στην La Espluga de Francolí (Ταρραγόνα, Ισπανία)

Ταραγονα
Πάπας Ιωάννης ΚΑ΄

Ο **Πάπας Ιωάννης ΚΑ΄**  ή **Πέτρος Ιουλιανός της Λισσαβώνας** (*Papa João XXI*, 1215 – 20 Μαΐου 1277), γεννημένος *Pedro Julião* (Λατινικά, *Πέτρος Ιουλιανός της Λισσαβώνας*), ένας Πορτογάλος επίσης καλούμενος *Pedro Hispano* (Λατινικά, *Petrus Hispanus*), ήταν Πάπας (8 Σεπτεμβρίου 1276 - 20 Μαΐου 1277). Ήταν ο μόνος Πορτογάλος Πάπας, αν και ο Πάπας Δάμασος Α΄ μπορεί επίσης να θεωρηθεί Πορτογάλος, καθώς γεννήθηκε σε έδαφος που ανήκει τώρα στην Πορτογαλία, και ο Πάπας Παύλος Δ΄ επίσης είχε μια Πορτογαλίδα γιαγιά από τη μητέρα του. Μερικές φορές ταυτίζεται με τον βοτανολόγο Πέτρο της Ισπανίας αφού πέρα από το γεγονός ήταν ο μόνος Πορτογάλος Πάπας ήταν και ο μόνος γιατρός που έγινε Πάπας.

## Βιογραφία

Ο Πέτρος Ιουλιανός γεννήθηκε στην Λισσαβώνα, ο πατέρας του ήταν Καγκελάριος της Πορτογαλίας την εποχή που ήταν βασιλείς ο Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και ο Αλφόνσος Α΄ της Πορτογαλίας. Οι σπουδές του ξεκίνησαν από την Επισκοπική Σχολή του Καθεδρικού ναού της Λισσαβώνας, αργότερα τις συνέχισε στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και σύμφωνα με μερικούς ιστορικούς στο Μονπελιέ. Οι σπουδές του επικεντρώθηκαν στην Ιατρική, την Θεολογία, την Φυσική, την Μεταφυσική και την Ιατρική του Αριστοτέλη. Πολλές φορές ταυτίζεται με τον Πέτρο της Ισπανίας, μια σημαντική προσωπικότητα που δίδαξε την δεκαετία του 1240 στο Πανεπιστήμιο της Σιένα, το έργο του ήταν για τους επόμενους 3 αιώνες Πανεπιστημιακό εγχειρίδιο για την Αριστοτελική λογική. Ο βασιλιάς Αλφόνσος Γ΄ της Πορτογαλίας τον διόρισε σύμβουλο και εκπρόσωπο του σε εκκλησιαστικά θέματα. Ο Πάπας Αδριανός Ε΄ πέθανε μόλις 39 μέρες μετά την εκλογή του πρίν προλάβει να ορκιστεί (18 Αυγούστου 1276), ο Πέτρος Ιουλιανός τον διαδέχθηκε ως Πάπας Ιωάννης ΚΑ΄ (8 Σεπτεμβρίου 1276), ακολούθησε η στέψη του (20 Σεπτεμβρίου 1276).
 
Μια από τις πρώτες πράξεις του ως Πάπας ήταν η κατάργηση κάποιων υπερβολικών διατάξεων που ψηφίστηκαν στην Β΄ Σύνοδο της Λυών (1274) όπως ο περιορισμός του φαγητού και των προμηθειών στους Καρδινάλιους που καθυστερούσαν να εκλέξουν τον νέο Πάπα. Την σύντομη διάρκεια της Παποσύνης του κυριάρχησε ο Καρδινάλιος Τζιοβάννι Γκαετάνο Ορσίνι που τον διαδέχθηκε ως Πάπας Νικόλαος Γ΄. Ο βασικός του στόχος ήταν να ξεκινήσει μιά Σταυροφορία για τους Αγίους Τόπους, για τον σκοπό αυτό ήθελε να ενώσει όλο τον χριστιανικό κόσμο όπως και την ανατολική εκκλησία της Κωνσταντινούπολης. Άλλος ένας στόχος του ήταν να εκχριστιανιστούν οι Τάταροι αλλά πέθανε πριν ξεκινήσουν τα σχέδια του. Ο Ιωάννης ΚΑ΄ δήλωσε επίσης την στήριξη του στον Κάρολο τον Ανδεγαυό ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν η ισχυρή δύναμη πίσω από τον Πάπα και είχε εκλέξει τον προκάτοχο του. Με στόχο να συνεχίσει τις ιατρικές του μελέτες αποφάσισε να προσθέσει ένα επιπλέον δωμάτιο στα Παπικά ανάκτορα που διέμενε στο Βιτέρμπο. Στην διάρκεια των επισκευών η στέγη των ανακτόρων κατέρρευσε (14 Μαΐου 1277) και ο ίδιος τραυματίστηκε θανάσιμα, πέθανε από τα τραύματα του λίγο αργότερα (20 Μαΐου 1277).

## Παραπομπές



## Πηγές

*Maxwell-Stuart, P. G. *Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present*, Thames & Hudson, 2002, σ.&nbsp;119.

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Πορτογάλοι Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 13ου αιώνα
Κωνσταντίνος Δουρούτης

Ο **Κωνσταντίνος Δουρούτης** (14 Νοεμβρίου 1809 - 24 Σεπτεμβρίου 1880) ήταν Έλληνας βιομήχανος και ιδρυτής της μεταξουργίας στην Ελλάδα. Το μέρος που είχε παλαιότερα την βιομηχανία του, ονομάζεται σήμερα Μεταξουργείο.

## Η ζωή του
Ο Κωνσταντίνος Δουρούτης γεννήθηκε στις Καλαρρύτες της Ηπείρου στις 14 Νοεμβρίου 1809 . Εκπαιδεύτηκε πρώτα στο σχολείο των ομογενών στην Τεργέστη, και μετά στην Ανκόνα. Το 1828 πήγε στην Κέρκυρα όπου και άρχισε να ασχολείται με το εμπόριο. Στην Ελλάδα επανήρθε το 1825 και με την βοήθεια της οικογένειας των Μαυρομιχαλαίων ανέπτυξε το εμπόριο στη Μάνη. Το 1837 επανέφερε την βιομηχανία του μεταξοσκώληκα στην Ελλάδα. Υπήρξε πολλά έτη μέλος του συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας, μέλος της Βιομηχανικής Επιτροπής και επανειλημμένα έγινε δημοτικός σύμβουλος στην Αθήνα. Το Μεταξουργείο που ίδρυσε στην Αθήνα θεωρήθηκε *«δείγμα άλματος της βιομηχανικής προόδου»*. Η Ελληνική κυβέρνηση τον τίμησε το 1856 με το χρυσό παράσημο του Σωτήρα, ενώ το 1862 έλαβε τιμητικό παράσημο από τον βασιλιά της Ιταλίας για όσα πρόσφερε στην εγκατάσταση της πρώτης Ιταλικής Πρεσβείας στην Αθήνα.

Πέθανε στις 24 Σεπτεμβρίου 1880.

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Οίκος των Τυδώρ

Η **Οίκος των Τυδώρ** ή **δυναστεία των Τυδώρ** ήταν ένας βασιλικός οίκος Ουαλικής καταγωγής, καταγόμενος από τον Rhys ap Tewdwr, τον τελευταίο "βασιλιά των Βρετανών", που κυβέρνησε το Βασίλειο της Αγγλίας και τις κτήσεις του, περιλαμβανομένης της προγονικής τους Ουαλίας και την Λορδική Επικράτεια της Ιρλανδίας, αργότερα Βασίλειο της Ιρλανδίας, από το 1485 μέχρι το 1603. Ο πρώτος μονάρχης της ήταν ο Ερρίκος Ζ΄, ένας απόγονος μέσω της μητέρας του ενός νομιμοποιημένου κλάδου του Αγγλικού βασιλικού Οίκου του Λάνκαστερ. Η οικογένεια Τυδώρ ήλθε στην εξουσία στον απόηχο του Πολέμου των Ρόδων, ο οποίος προκάλεσε την εξάλειψη του Οίκου του Λάνκαστερ, στον οποίο οι Τυδώρ ήταν παρατεταγμένοι.

Ο Ερρίκος Τυδώρ μπόρεσε να αναδείξει τον εαυτό του ως υποψήφιο όχι μόνο για τους παραδοσιακούς υποστηρικτές των Λάνκαστερ, αλλά επίσης για τους δυσαρεστημένους υποστηρικτές του αντίπαλου οίκου τους, αυτού της Υόρκης, καθιστάμενος ως Ερρίκος Ζ΄. Η νίκη του ενισχύθηκε από το γάμο του με την Ελισάβετ της Υόρκης, ο οποίος ένωσε συμβολικά τις προηγουμένως αντιμαχόμενες πλευρές σε μία νέα δυναστεία. Οι Τυδώρ επεξέτειναν την εξουσία τους πέραν της σύγχρονης Αγγλίας, επιτυγχάνοντας την πλήρη ένωσή της με το Πριγκιπάτο της Ουαλίας το 1542 (Πράξεις Νομοθεσίας στην Ουαλία 1535–1542) και επιτυχώς επιβάλλοντας την Αγγλική εξουσία στο Βασίλειο της Ιρλανδίας. Επίσης διατήρησαν την ονομαστική Αγγλική διεκδίκηση στο Βασίλειο της Γαλλίας· παρότι κανένας τους δεν απέδωσε ουσία σε αυτήν, ο Ερρίκος Η΄ πολέμησε με τη Γαλλία προσπαθώντας να επανακτήσει τον τίτλο. Μετά από εκείνον, η κόρη του Μαρία Α΄ έχασε όλα τα εναπομείναντα εδάφη στη Γαλλία οριστικά με την πτώση του Καλαί το 1558.

Συνολικά, πέντε μονάρχες των Τυδώρ κυβέρνησαν τις επικράτειές τους για πάνω από έναν αιώνα. Ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας ήταν ο μόνος άρρενας απόγονος της αρσενικής γραμμής που έζησε μέχρι την ενηλικίωση. Ζητήματα γύρω από τη Βασιλική διαδοχή (όπως ο γάμος και το δικαίωμα διαδοχής των γυναικών) αναδείχθηκαν σε μεγάλα πολιτικά θέματα της εποχής των Τυδώρ. Ο Οίκος των Στιούαρτ ανήλθε στην εξουσία το 1603 όταν η γραμμή των Τυδώρ εξέλιπε, καθώς η Ελισάβετ Α΄ πέθανε άτεκνη.

## Μέλη
* Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας (1457 – 1509)
* Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας (1491 – 1547)
* Εδουάρδος ΣΤ΄ της Αγγλίας (1537 – 1553)
* λαίδη Ιωάννα Γκρέυ (αμφισβητούμενη)
* Μαρία Α΄ της Αγγλίας (1516 – 1558)
* Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας (1533 – 1603)

## Γενεαλογία Τυδώρ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Tudor History 


Κατηγορία:Βασιλικοί οίκοι της Αγγλίας
Δημήτριος Δρόσος

Ο **Δημήτριος Δρόσος** (Τήνος 1806 - 28 Νοεμβρίου 1877) ήταν πολιτικός του Ελληνικού Κράτους. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτρης Ν. Δρόσος πολέμησε σε ηλικία δέκα μόλις χρονών στην πρώτη εκστρατεία κατά της Καρύστου, όπου και πληγώθηκε. Εν συνεχεία πήρε μέρος στην πολιορκία της Ακρόπολης του Ναυπλίου και στην έφοδο που ακολούθησε. Ακολούθησε ως οικονομικός υπάλληλος του ίδιου στρατού και αργότερα υπάλληλος του υπουργείου του Πολέμου, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της Ελληνικής Επανάστασης. Μετά την εγκαθίδρυση της πρώτης Βασιλείας επιδόθηκε στην οικονομική υπηρεσία και ετέλεσε ως Ταμίας, Ελεγκτής του Συνεδρίου, Σύμβουλος του υπουργείου των Οικονομικών και του Γενικού Γραμματέα του ίδιου υπουργείου μέχρι το 1862. Εν συνεχεία ετέλεσε υπουργός πέντε φορές (Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1863, Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1865, Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1866, Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη 1870, Κυβέρνηση Επαμεινώνδα Δεληγεώργη 1872), πληρεξούσιος Τήνου στην Εθνοσυνέλευση του 1862 και πολλές φορές βουλευτής.

Πέθανε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 1877.
## Πηγές
* 
* 

Δροσος
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Δροσος
Δροσος
Γεώργιος Παυλίδης

Ο **Γεώργιος Παυλίδης** (1819 - 1874) υπήρξε Έλληνας διδάσκαλος και  συγγραφέας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Παυλή "Μπαρουξή" Αλεξίου, αγωνιστή του '21 και αδελφός του ιδρυτή της σοκολατοβιομηχανίας "Παυλίδης", Σπυρίδωνα Παυλίδη. Επί έτη δίδαξε ως καθηγητής και γυμνασιάρχης του Α' Γυμνασίου Αθηνών. Ήταν λίαν εργατικός και φιλόπονος. Συνέγραψε διδακτικά και άλλα βιβλία. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 3 Οκτωβρίου του 1874.

## Εργογραφία
* Συντακτικόν της Ελληνικής Γλώσης
* Φυσικήν Πειραματικήν υπό Α. Γυνώτου κατά μετάφραση Γ. Παυλίδου 1857
* Φιλοσοφικήν Πραγματείαν περι αληθούς θρησκευτικής ζωής, ως της πρωτίστης πηγής και πάσης ποθητής τελειώσεως και ακμής κατά του Ελληνικού γένους
* Μελέται περί παραγωγής της επιστήμης και των γραμμάτων εν γένει εν Ελλάδι
* Λογική
* Ψυχολογία

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Αθανάσιος Ζάππας

Ο **Αθανάσιος Ζάππας** (Κάτω Λάμποβο, περ. 1805 - Βουκουρέστι, 7 Σεπτεμβρίου 1880) υπήρξε Έλληνας βλάχικης καταγωγής ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κάτω Λάμποβο Τεπελενίου της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας γύρω στο 1805. Ήταν αδελφός του Κωνσταντίνου Ζάππα και πρώτος εξάδελφος του Ευάγγελου Ζάππα. Σχολείο πήγε στην Κέρκυρα. 

Πέθανε στο Βουκουρέστι στις 7 Σεπτεμβρίου 1880. Γιοι του ήταν οι Απόστολος και Χρήστος Ζάππας.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Στέφανος Ζαφειρόπουλος

Ο **Στέφανος Ζαφειρόπουλος** (1813 - 1892) υπήρξε Έλληνας ευεργέτης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και φοίτησε αρχικά στη Σχολή της Χάλκης και αργότερα στη Μασσαλία. Μαζί με τον Γεώργιο Ζαρίφη δημιούργησε την ναυτική εμπορική εταιρεία «Ζαφειρόπουλος και Ζαρίφης». Από την Μασσαλία έκανε πολλές αγαθοεργίες ευεργετώντας φιλανθρωπικά και κοινωφελή ιδρύματα, συλλόγους, φιλεκπαιδευτικά σωματεία και Εθνικά καταστήματα. Εκτύπωσε τους ομώνυμους μεγάλους γεωγραφικούς χάρτες για χρήση στα Ελληνικά σχολεία. 

Απεβίωσε το 1892. 
## Σημειώσεις

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Τόνυα (Ιαπωνία)

thumb|Ένα τόνυα στην Ιαπωνία που σήμερα λειτουργεί ως μουσείο

Οι **τόνυα** (**Ton'ya**), που λεγόντουσαν **τόγια** (**toiya**) έξω από το Έντο, ήταν έμποροι στην Ιαπωνία, κυρίως χονδρέμποροι, διοικητές αποθηκών, και διοικητές μεταφορικών υπηρεσιών. Η λέξη χρησιμοποιείται και για τους ίδιους τους εμπόρους αλλά και για τα μαγαζιά τους ή τις αποθήκες τους. Εμφανίστηκαν πρώτα το 12ο αιώνα και έγιναν πολύ σημαντικοί για την οικονομία την περίοδο του Έντο (1603-1867).

## Παραπομπές
* Sansom, George (1961). "A History of Japan: 1334-1615." Stanford: Stanford University Press.
* Sansom, George (1963). "A History of Japan: 1615-1867." Stanford: Stanford University Press.

Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας
Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών

Η **Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών** (ΤΔΔ, αγγλικά: *Bank for International Settlements*, BIS) είναι διεθνές χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που ανήκει σε κεντρικές τράπεζες, το οποίο "υποβοηθά τη διεθνή νομισματική και χρηματοοικονομική συνεργασία και δρα ως μια τράπεζα για τις κεντρικές τράπεζες". Δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο καμίας εθνικής κυβέρνησης. Η ΤΔΔ λειτουργεί μέσα από υποεπιτροπές και γραμματείες, αλλά και μέσω του ετήσιου Γενικού Συμβουλίου όλων των μελών της. Επίσης, παρέχει τραπεζικές υπηρεσίες, μόνο όμως στις κεντρικές τράπεζες ή σε άλλους διεθνείς οργανισμούς. Εδρεύει στη Βασιλεία της Ελβετίας και δημιουργήθηκε με τις Συμφωνίες της Χάγης του 1930. Το όνομά της στα αγγλικά είναι Bank for International Settlements (BIS), στα γερμανικά Bank für Internationalen Zahlungsausgleich (BIZ), στα γαλλικά Banque des Reglements Internationaux (BRI), και στα ιταλικά Banca dei Regolamenti Internazionali (BRI). Διαθέτει γραφεία αντιπροσώπων στο Χονγκ Κονγκ και την Πόλη του Μεξικό.

## Εικόνες
thumb|238px|Κράτη μέλη της τράπεζας


File:Basel - Bank für internationalen Zahlungsausgleich3.jpg|Η έδρα της BIS στη Βασιλεία
File:Basel - Bottabau am Aeschenplatz1.jpg|Το κτίριο της BIS στη Βασιλεία


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Γεώργιος Κυριαζής

Ο **Γεώργιος Κυριαζής** (Πλάτανος, 1830 - Βουκουρέστι, 24 Μαρτίου 1893) υπήρξε μεγάλος Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην κωμόπολη Πλατάνου, πρωτεύουσα του Δήμου Προσχείου της επαρχίας Ναυπακτίας το 1830. Ο πατέρας του ήταν εφημέριος στην κωμόπολη αυτή. Αφού έμαθε στοιχειώδη γράμματα στη γενέτειρά του, πήγε σε συγγενείς του στο Μεσολόγγι για να συνεχίσει τα μαθήματα. Από κει πήγε στην Αθήνα και εγράφη στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου, στην οποία αρίστευσε με διδακτορικές εξετάσεις. Πήγε στη Γαλλία για να συμπληρώσει τις ιατρικές του σπουδές, και συγκεκριμένα στα πανεπιστήμια του Μομπελλιέ και των Παρισίων.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα άσκησε το ιατρικό επάγγελμα πρώτα στη Ναύπακτο και ακολούθως στην Αιτωλία προς όφελος του πληθυσμού. Την εποχή εκείνη είχε αρχίσει να παρουσιάζονται κρούσματα χολέρας στη Δυτική Ελλάδα, μα οι τοπικοί γιατροί δεν ήταν σε θέση να την καταπολεμήσουν, ούτε και οι δημόσιες αρχές ελάμβαναν μέτρα. Όταν η αρρώστια ξέσπασε στο Μεσολόγγι, οι υπηρεσίες του ιατρού Κυριαζή ήταν τόσο άξιες, που ο Όθων από εκτίμηση των ικανοτήτων του, τον παρασημοφόρησε με το μετάλλιο του Σωτήρα.

Μετά από λίγα χρόνια ο Κυριαζής μετακόμισε στη Ρουμανία και εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι όπου έγινε διευθυντής του πρώτου νοσοκομείου της πόλης αυτής και προσωπικός γιατρός του ηγεμόνα Κούζη. Από τη Ρουμανία έκανε πολλές ευεργεσίες. Βοήθησε να χτιστεί το παρθεναγωγείο στο Μεσολόγγι, και διέθεσε την προσωπική του περιουσία για να χρηματοδοτήσει την κρατική κατασκευή τορπιλοβόλων. Λίγο πριν τον θάνατό του ταξίδεψε στην Αθήνα, όπου κατέθεσε στην Εθνική Τράπεζα το ποσόν των 600 χιλιάδων χρυσών φράγκων, με την εντολή, από τους τόκους να χτιστεί και να λειτουργήσει τεχνική σχολή με το όνομα «Επαγγελματική Σχολή Γεωργίου και Ελένης Κυριαζή» στο Μεσολόγγι. 

Πέθανε στις 24 Μαρτίου του 1893 στο Βουκουρέστι.

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Πινακοθήκη Τρετιακόφ

Η Κρατική **Πινακοθήκη Τρετιακόφ** (ρωσικά: *Госуда́рственная Третьяко́вская галере́я*) είναι μια σημαντική πινακοθήκη της Ρωσίας που βρίσκεται στη Μόσχα και θεωρείται σπουδαιότερη του είδους της σ΄ όλη τη χώρα. 

Ιδρύθηκε από τον Ρώσο βιομήχανο Πάβελ Μιχάηλοβιτς Τρετιακόφ το 1856 όταν ξεκίνησε τη συλλογή του αρχικά με σπουδαίους πίνακες ζωγραφικής καθώς και ρωσικά γλυπτά του 19ου αιώνα τα οποία όμως είχε συγκεντρώσει ο αδελφός του Σεργκέι Τρετιακόφ.

Όλη η συλλογή αυτή δωρήθηκε στη πόλη της Μόσχας το 1892. Το κτίριο όπου στεγάσθηκε η υπέροχη αυτή συλλογή ολοκληρώθηκε το 1904, δίπλα από το Κρεμλίνο, όπου και εθνικοποιήθηκε το 1918. Η Πινακοθήκη Τρετιακόφ που περιλαμβάνει περισσότερα από 130.000 εκθέματα, προσφέρει στον επισκέπτη της την ιστορία της ρωσικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι τη σύγχρονη εποχή. 

Περιλαμβάνει την πλουσιότερη σήμερα συλλογή εικόνων στον κόσμο, περίπου 40.000 εικόνες. Επίσης περιλαμβάνει και τη μισή συλλογή που αναγκαστικά έμεινε στη Ρωσία του Γεωργίου Κωστάκη.

Αργότερα το 1985 η συλλογή των γλυπτών μεταφέρθηκε σε θυγατρικό μοντέρνο κτίριο - μουσείο δίπλα  από την ονομαζόμενη «γέφυρα της Κριμαίας», που βρίσκεται επίσης στη Μόσχα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.58ος, σελ.56

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Πινακοθήκης Τρετιακόφ 
* Αριστουργήματα από την Πινακοθήκη Τρετιακόφ
* Εικόνες από τη συλλογή της Πινακοθήκης Τρετιακόφ
* Επίσκεψη στην Tretyakov - Χρήσιμες πληροφορίες και άρθρα
* Museon επίσημη ιστοσελίδα υπαίθριου πάρκου γλυπτικής
* Σύγχρονη Πινακοθήκη Τρετιακόφ του ΧΧ αιώνα
324 Βαμβέργη

Η **Βαμβέργη (Bamberga)** είναι από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 6,82. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από την πόλη Μπάμπεργκ της Βαυαρίας.

Παρότι η μεγάλη εκκεντρότητα της τροχιάς της σημαίνει ότι το φαινόμενο μέγεθος m της Βαμβέργης είναι αρκετά διαφορετικό κατά τις διάφορες αντιθέσεις της, στην εγγύτερη αντίθεση η Βαμβέργη μπορεί να φθάσει σε m = +8,0, σε απόσταση 0,78 αστρονομικής μονάδας από τη Γη. Τέτοιες περιηλιακές αντιθέσεις της συμβαίνουν κάθε 22 χρόνια. π.χ. το 1991 και το 2013, και καθιστούν τη Βαμβέργη τον φωτεινότερο αστεροειδή φασματικού τύπου C, περίπου 2,5 φορές φωτεινότερο του 10 Υγιεία.

Συνολικά, η Βαμβέργη είναι ο δέκατος φωτεινότερος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης μετά τους (κατά σειρά) 4 Εστία, Παλλάδα, Δήμητρα, Ίριδα, Ήβη, Ήρα, Μελπομένη, Ευνομία και Χλωρίδα.

Μία επιπρόσθηση αστέρα από τη Βαμβέργη παρατηρήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1987 και έδωσε μία διάμετρο 228 χιλιομέτρων, σε συμφωνία με αυτή που προέκυψε από τα δεδομένα του IRAS.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βαμβέργης υπολογίζεται σε 228 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 11 τετράκις εκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 1,8 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι **C** (ανθρακούχος), αλλά παρομοιάζει και στον **P**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0628 (από δεδομένα του IRAS). Η Βαμβέργη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 29 ώρες και 26 λεπτά, μία ασυνήθιστα αργή περιστροφή για αστεροειδή, μικρό ή μεγάλο. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βαμβεργη
Κατηγορία:Μπάμπεργκ
Μίνγκα Γκουασού

Η πόλη της **Μίνγκα Γκουασού** (ισπανικά: *Minga Guazú*), που ιδρύθηκε το 1958, βρίσκεται στο διαμέρισμα Άλτο Παρανά, 311 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ασουνσιόν της Παραγουάης. 
 
## Ετυμολογία
Η ονομασία της προέρχεται από την ισπανική λέξη "Minga", που σημαίνει "συνεργασία για βελτίωση" και την λέξη "guasu", που σημαίνει "μεγάλο" στη γλώσσα Γκουαρανί.

## Κλίμα
Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 21&nbsp;°C. Η ανώτατη φτάνει 38&nbsp;°C και ελάχιστη 0&nbsp;°C. Η μεγαλύτερη μέση ετήσια βροχόπτωση της χώρας εμφανίζεται στην περιοχή Άλτο Παρανά.

## Δημογραφία
Από τους 60.719 κατοίκους, 31.358 είναι άνδρες και 29.361 γυναίκες, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από το Τμήμα Στατιστικής, Ερευνών και Απογραφών.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε χάρη στην εργασία των Σαλεσιανών του Ντον Μπόσκο, με ηγέτη τον ιερέα Γκίδο Κορονέλ, τον ιδρυτή της πόλης. Στα μέσα της δεκαετίας του '60, αποφάσισε να χτίσει μια πόλη 20 χιλιόμετρα απόσταση από τα σύνορα της Παραγουάης με τη Βραζιλία. Ωστόσο, το κέντρο της πόλης βρίσκεται σε απόσταση 16 χιλιομέτρων, ενώ ο άλλος οικισμός είναι δεύτερος σε πληθυσμό.

## Οικονομία
Μεγάλο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας της πόλης στηρίζεται στο Συνεταιρισμό, στον οποίο συμμετέχουν οι κάτοικοι και τώρα έχει μετατραπεί σε ένα πραγματικό γεωργικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα.

Κύριο προϊόν της είναι η σόγια, εκτός από αραβόσιτο, μανιόκα, βαμβάκι, σιτάρι, μάτε, ζαχαροκάλαμο, κοτόπουλο, λαχανικά και φασόλια.

Η μεγαλύτερη βιομηχανία πετρελαίου στην Παραγουάη είναι η πολυεθνική "Cargill" στην πόλη.

## Τουρισμός
Το Διεθνές Αεροδρόμιο Γκουαρανί είναι στην πόλη της Μίνγκα Γκουασού, ένα από τα πιο σύγχρονα αεροδρόμια στη Νότια Αμερική, 30 χιλιόμετρα από την Σιουδάδ δελ Έστε.

Στην περιοχή βρίσκονται τα ποτάμια Μοντάι, Ακαράι, το ρεύμα Ακαράι-μι και Σάντα Μαρία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Παραγουάης
325 Χαϊδελβέργη

Η **Χαϊδελβέργη (Heidelberga)** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,65. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, της οποίας το όνομα έδωσε στον αστεροειδή αυτό. Η Χαϊδελβέργη υπήρξε ο δεύτερος από τους 248 αστεροειδείς που ανεκάλυψε συνολικά ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χαϊδελβέργης υπολογίσθηκε σε 75,7 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 455 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι **M** (μεταλλικός) και το άλβεδό της είναι 0,1765 (από δεδομένα του IRAS). Η Χαϊδελβέργη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 44 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χαϊδελβεργη
327 Κολομβία

Η **Κολομβία (Columbia)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,1. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια. Η Κολομβία πήρε το όνομά της όχι από το ομώνυμο κράτος της Ν. Αμερικής, αλλά από τον Χριστόφορο Κολόμβο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Κολομβίας υπολογίσθηκε σε 35,5 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 47 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,236 (από δεδομένα του IRAS). Η Κολομβία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 33 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κολομβια
Κατηγορία:Χριστόφορος Κολόμβος
326 Ταμάρα

Η **Ταμάρα** (*Tamara*) είναι πολύ μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,36. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη και της έδωσε το όνομα της βασίλισσας Ταμάρ (βασ. 1184-1213) της Γεωργίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ταμάρας υπολογίζεται σε 93 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 842 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,037. Η Ταμάρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 11 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 85 ως 90 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ταμαρα
Ιωάννης Κόνιαρης

Ο **Ιωάννης Κόνιαρης** (1801 - 1872) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Κόνιαρης γεννήθηκε το 1801. Διετέλεσε δήμαρχος Αθηνών δύο φορές από τις 29 Αυγούστου 1851 ως τις 22 Νοεμβρίου 1853 και εν συνεχεία ως τις 23 Νοεμβρίου 1854. Τις ημέρες που η Αθήνα μαστιζόταν από επιδημία χολέρας, εγκατέλειψε την πόλη, με αποτέλεσμα ο Όθων να τον παύσει από τα καθήκοντά του. Απεβίωσε το 1872.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Ιωάννης Κόνιαρης συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* Δήμος Αθηναίων: διατελέσαντες δήμαρχοι 

Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Διομήδης Διαμαντής

Ο **Διομήδης Διαμαντής** (1843 - 1891) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Διομήδης Διαμαντής γεννήθηκε στη Θήβα το 1843. Διετέλεσε βουλευτής. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1891.

## Πηγές
* 
* συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση
Κατηγορία:Βουλευτές Θηβών
Μεσόφωνος

**Μεσόφωνος** ή **μέτζο-σοπράνο** (mezzo-soprano) ονομάζεται η ερμηνεύτρια του λυρικού θεάτρου, της οποίας η φωνή κινείται μεταξύ της περιοχής της άλτο και της σοπράνο. Η διαφορά της από τις δύο ακραίες φωνές είναι ότι δεν φτάνει τόσο χαμηλά όσο η άλτο και δεν πάει πολύ ψηλά όπως η σοπράνο. Κινείται με ευκολία ειδικά στην μεσαία περιοχή η οποία χαρακτηρίζεται συνήθως από ζεστό χρώμα και ένταση.

Δεδομένου ότι στις περισσότερες όπερες οι γυναικείοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι έχουν γραφτεί για σοπράνο, οι μέτζο-σοπράνο συνήθως ερμηνεύουν δευτερεύοντες ή συμπρωταγωνιστικούς ρόλους. Δεν είναι όμως σπάνιο φαινόμενο, κάποιος ρόλος υψιφώνου να δοθεί σε μεσόφωνο, καθώς η φωνή της μέτζο κινείται με ευκολία και στις ψηλές περιοχές. Ειδικά για κάποιους δραματικούς ρόλους για σοπράνο, πολλές φορές προτιμάται η μέτζο-σοπράνο, λόγω της μεγαλύτερης έντασης που παράγει η φωνή στην ψηλή περιοχή και της πιο "γεμάτης" μεσαίας περιοχής.

Ανάμεσα στις όπερες που ο πρωταγωνιστικός ρόλος έχει γραφτεί εξαρχής για μέτζο, ξεχωρίζουν η «Κάρμεν» του Ζωρζ Μπιζέ, ο «Κουρέας της Σεβίλλης» του Ροσσίνι, η όπερα "Σαμσών και Δαλιδά" του Σεν-Σανς κ.ά. Στην εποχή του μπαρόκ συναντάμε πιο συχνά πρωταγωνιστικούς ρόλους για μέτζο απ'ό,τι στο Bel Canto ή τον Βερισμό και πλέον μέτζο-σοπράνο ερμηνεύουν μπαρόκ ρόλους που ήταν αρχικά γραμμένοι για Castrati. 

## Διακεκριμένες ελληνίδες μεσόφωνοι
* Τατιάνα Τρωιάννου (1938-1993)
* Αγνή Μπάλτσα (1944-)
* 

Κατηγορία:Τύποι φωνών στην όπερα
Ελένη Παπαρρηγοπούλου

Η **Ελένη Παπαρρηγοπούλου** (1807-1882) ήταν Ελληνίδα που διακρίθηκε για το φιλανθρωπικό της έργο μέσω του «Συλλόγου τῶν Κυριῶν ὐπέρ τῆς γυναικείας παιδεύσεως», του πρώτου γυναικείου φιλανθρωπικού συλλόγου.

Γεννήθηκε στο Λιβόρνο το 1807. Υπήρξε σύζυγος του Ιωάννη Παπαρρηγόπουλου. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1882.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Τοσκάνη
Κοντράλτο

**Κοντράλτο** (contralto) ονομάζεται η ερμηνεύτρια του λυρικού θεάτρου, της οποίας η φωνή καλύπτει τις χαμηλότερες νότες. Στη σύγχρονη όπερα, η κοντράλτο είναι η βαθύτερη αποδεκτή γυναικεία φωνή.

Η κοντράλτο τραγουδίστρια ερμηνεύει υποστηρικτικούς ρόλους, αφού οι πρωταγωνιστικοί έχουν γραφτεί για υψιφώνους (σοπράνο) ή μεσοφώνους (μέτσο-σοπράνο). Συχνά μπορεί να της ανατεθεί και κάποιος ρόλος γραμμένος για μέτσο-σοπράνο, ιδίως όταν ο σκηνοθέτης θέλει να δώσει έναν πιο «θερμό» τόνο, ποτέ όμως πρωταγωνιστικός (με εξαίρεση μόνο μία όπερα, τη Σταχτοπούτα του Ροσσίνι). 

Γενικά, για τις κοντράλτο ισχύει το ευφυολόγημα που χρησιμοποιούν και για τις μεσοφώνους, ότι τους αναθέτουν συνέχεια ρόλους *witches, bitches, and britches*: μάγισσες (witches), πόρνες (bitches), ή ανδρικούς ρόλους (britches) όταν δεν υπάρχει διαθέσιμος κοντρα-τενόρος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τύποι φωνών στην όπερα
Εμμανουήλ Στρατουδάκης

Ο **Εμμανουήλ Στρατουδάκης** (1854 - 1883) ήταν Έλληνας ποιητής του 19ου αιώνα. Είναι από τους αισθηματικότερους και πατριωτικότερους ποιητές της εποχής του.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1854.

Τους πρώτους στίχους εμπνεύστηκε και έγραψε παιδί ακόμη στη Ζάκυνθο.

Ήρθε κρυφά στην αγαπημένη του Κρήτη και πήρε μέρος στους πολέμους στο πλευρό του αρχηγού Σελίνου, Γεωργίου Κορκίδου, του οποίου υπήρξε γραμματέας στην επανάσταση του 1877. Έγραφε φλογερά γράμματα στους οπλαρχηγούς της Κρήτης και τους ξεσήκωνε να πολεμήσουν. 

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Μάιο του 1883.
## Έργα του
Εφιλοπόνησε και έκδωσε τρεις λυρικές συλλογές. Η πρώτη επαινέθηκε από τον εισηγητή του ποιητικού αγώνα του 1873.
## Πηγές

* Εμμανουήλ Στρατουδάκης - βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών]
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Φωτεινή Οικονομίδου

Η **Φωτεινή Οικονομίδου** (1855 - 1883) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1855 και απεβίωσε το 1883. Αν και πολυγραφότατη ποιήτρια, από μετριοφροσύνη και μόνο ποτέ δεν εκδόθηκαν τα έργα της. Τα ποιήματά της δημοσιεύθηκαν σε πολλά καλλιτεχνικά και λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής της. Οι στίχοι της πνέουν μελαγχολία και αγγίζουν την καρδιά. Είναι πρωτότυποι και διακρίνονται για την ωραία εικόνα, την ευστοχία και την τρυφερότητά τους. Τα χειρόγραφά της, τα οποία θα μπορούσαν να κάνουν ογκώδες τόμο φυλάχτηκαν μετά τον θάνατό της από την οικογένειά της.
## Πηγές
* 
* συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών

Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες