open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλέξιος Κομνηνός (γιος Ανδρόνικου Α΄)

Ο **Αλέξιος Κομνηνός** (π. 1170 - 1199) ήταν νόθος γιος του Ανδρόνικου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων από τη σχέση του με τη Θεοδώρα Κομνηνή.
## Βιογραφία
Η Θεοδώρα ήταν κόρη του Ισαακίου Κομνηνού, εξαδέλφου του Ανδρόνικου Α΄ και ήταν χήρα του Βαλδουίνου Γ΄ της Ιερουσαλήμ. Ο Ανδρόνικος είχε διωχθεί από την Αυλή του εξαδέλφου του Μανουήλ Α΄, επειδή είχε ερωμένη τη Φιλίππα, αδελφή της Αυτοκράτειρας Μαρίας της Αντιόχειας και περιπλανιόταν σε γειτονικές χώρες. Οι Σταυροφόροι του παραχώρησαν τη Βηρυτό και εκείνος κάλεσε τη διάσημη για την ομορφιά της Θεοδώρα εκεί. Την έκανε ερωμένη του και ζούσαν μαζί στη Δαμασκό του Νουρεντίν Ζενγκί, όπου έκαναν τον Αλέξιο και την Ειρήνη.

Ο Αλέξιος ακολούθησε τον εξόριστο πατέρα του στις περιπέτειές του. Έφθασαν στη Γεωργία Ιβηρία), στον συγγενή τους Γεώργιο Γ΄ Μπαγκρατιόνι, βασιλιά της χώρας, ο οποίος παραχώρησε στον Ανδρόνικο μερικά κάστρα στην Κακετία (ανατολική Γεωργία). Το 1183 ο Ανδρόνικος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και κατόρθωσε να γίνει Αυτοκράτορας, έπειτα όμως από δύο έτη διαμελίστηκε από το εξαγριωμένο πλήθος. Ο Αλέξιος επέστρεψε στη Γεωργία, όπου του αποδόθηκαν τα κάστρα του πατέρα του. 

Σύμφωνα με μία εκδοχή οι ευγενείς Ανδρονικασβίλι είναι απόγονοι του Ανδρόνικου, γιου του Αλεξίου. Οι βασιλείς της επαρχίας Αλαστάνι (π. 1230 - 1348) έχουν ένα μέλος του Οίκου τους με το όνομα Ανδρόνικος· ίσως είναι και αυτοί μέλη των Ανδρονικασβίλι. Απόγονοι των Ανδρονικασβίλι διέπρεψαν στη Ρωσία, όπως ο στρατηγός Ιβάν Ανδρονικασβίλι (1798-1866), η ηθοποιός Νάτο Βαχνάτζε 1904-1953) και ο διπλωμάτης Κωνσταντίν Ανδρόνικοφ (1916-1997).

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Δυναστεία των Κομνηνών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Δρυμός Αχαΐας

Ο **Δρυμός** είναι οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.

## Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία
Ο Δρυμός απέχει 13,4 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 845 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Το χωριό ονομαζόταν **Μοστίτσι** μέχρι το 1957. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 21 κατοίκους.

## Διοικητική ιστορία
Ο Δρυμός από το 1835 μέχρι το 1837 υπήρξε έδρα του βραχύβιου Δήμου Κάτω Κλειτορίας, ενώ από το 1837 μέχρι το 1845 αποτέλεσε οικισμό του τότε Δήμου Αροανείας. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο Δήμο Κλειτορίας όπου και παρέμεινε μέχρι το 1912. Κατόπιν με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Μοστιτσίου η οποία μετονομάστηκε το 1957 σε Κοινότητα Δρυμού. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Δρυμού Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δρυμού Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Αγροτικό οκρούγκ Κοϊμπαγάρ

Το **Αγροτικό οκρούγκ Κοϊμπαγάρ** (, ρωσικά: ) είναι διοικητική μονάδα στην επαρχία Καρασού, στην περιφέρεια Κοστανάι του Καζακστάν. Περιλαμβάνει τα χωριά Κοϊμπαγάρ και Αμανγκελντέ. Το διοικητικό του κέντρο είναι το Κοϊμπαγάρ. Στην απογραφή του 2021 είχε 1853 κατοίκους. Το 2017 μετά την κατάργηση του αγροτικού οκρούγκ Μπελαρούς εντάχθηκε στο αγροτικό οκρούγκ ο οικισμός Αμανγκελντέ.

## Παραπομπές




Κοιμπαγαρ
Δημοτικό διαμέρισμα Δρυμού Αχαΐας

Το **Δημοτικό Διαμέρισμα Δρυμού** είναι ένα από τα 16 Δημοτικά Διαμερίσματα του πρώην Δήμου Κλειτορίας, που πλέον αποτελεί Τοπική  κοινότητα του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων.

Οι οικισμοί που το συγκροτούν είναι:
*Ο Δρυμός [21] που είναι κτισμένος σε υψόμετρο 845 μέτρων και σε απόσταση 23 χιλιομέτρων από τα Καλάβρυτα.
*Ο Κάτω Δρυμός [37] που είναι κτισμένος σε υψόμετρο 567 μέτρων και σε απόσταση 29,4 χιλιομέτρων από τα Καλάβρυτα.

Το Δημοτικό Διαμέρισμα Δρυμού καλύπτει έκταση 10.525 στρεμμάτων και έχει πληθυσμό 58 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του Δημοτικού Διαμερίσματος είναι ο Δρυμός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Καλαβρύτων - Δ.Ε. Κλειτορίας. kalavrita.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.

Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Βέρα Ματάρ

H **Βέρα Ματάρ** (*[[αγγλικά]] : Vera Mattar, [[αραβικά]] : فيرا مطر*) (Λίβανος 1916 - ? ), ήταν Λιβανέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Το 1955 ήταν πρωταθλήτρια Λιβάνου στο απλό γυναικών νικώντας στον τελικό την Νίνα Φαράχ. Το 1958 από την Λιβανέζικη ομοσπονδία στην κατάταξη γυναικών αναδείχτηκε καλύτερη Λιβανέζα αθλήτρια της αντισφαίρισης με δεύτερη την Αθηνά Κυριακοπούλου και τρίτη την Φαράχ.

Η Ματάρ στο διεθνές πρωτάθλημα του Λιβάνου ήταν δεύτερη το 1952 στο απλό γυναικών, το 1953 αποκλείστηκε στο απλό στα ημιτελικά από την Γαλλίδα Ζακλίν Κερμινά, στα ημιτελικά αποκλείστηκε και στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Φερέρ. Το 1956 αποκλείστηκε στα προημιτελικά του απλού, το 1957 ήταν πρώτη στο απλό στη διοργάνωση μετά των Λιβανέζων αθλητών αλλά αποκλείστηκε στον Α΄γύρο της διεθνούς διοργάνωσης. Το 1962 ήταν πρώτη στο μεικτό διπλό στη διοργάνωση των Λιβανέζων αθλητών και στο διεθνές τουρνουά αποκλείστηκε πάλι στο μεικτό από τα προημιτελικά.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερη στο απλό γυναικών το 1948 χάνοντας στον τελικό από την Βρετανίδα Ζαν Κερτιέ. Tο 1948 πρώτη στο απλό στο διεθνές τουρνουά της Άγκυρας. Δεύτερη στο απλό γυναικών ήταν το 1948 στο τουρνουά της Ιντιανάπολις. Είχε συμμετάσχει στο Γουίμπλεντον το 1957

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιβανέζες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Νήσος Σάντυ, Νέα Καληδονία

thumb|Εικόνα του δορυφόρου Landsat που δείχνει την υποτιθέμενη τοποθεσία του νησιού.
Η **Νήσος Σάντυ** (, , ) είναι ένα ανύπαρκτο νησί που είχε καταγραφεί για πάνω από έναν αιώνα να βρίσκεται κοντά στο γαλλικό έδαφος της Νέας Καληδονίας μεταξύ των Νήσων Τσέστερφιλντ και του Υφάλου του Νηρέα στην ανατολική Θάλασσα των Κοραλλίων. Το νησί συμπεριλήφθηκε σε πολλούς κανονικούς, αλλά και ναυτικούς χάρτες ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, και απέκτησε μεγάλη προσοχή από το κοινό και τα μέσα ενημέρωσης τον Νοέμβριο του 2012 όταν το R/V Southern Surveyor, ένα αυστραλιανό πλοίο επιθεώρησης, πέρασε μέσα από την περιοχή και το «ξε-ανακάλυψε». Το νησί αφαιρέθηκε γρήγορα από πολλούς χάρτες και σύνολα δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων του National Geographic Society και τους Χάρτες Google.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* A full satellite image of the area by DigitalGlobe
* Sandy Island through nautical maps
* No Land Ho: Sandy Island and the Age of Un-Discovery

Κατηγορία:Νέα Καληδονία
Κατηγορία:Νησιά στην μυθοπλασία
Ματθίλδη του Ανζού

Η **Ματθίλδη του Ανζού** (Matilda of Anjou, Ανζού 1101 ή1106ή1111 - 1154 ή1155) από τον Οίκο του Ανζού ήταν κόρη του Φούλκωνος των Ιεροσολύμων και της πρώτης συζύγου του Ερμενγάρδη του Μαιν αδελφή του Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη.  Τον Φεβρουάριο του 1113 όταν ο πατέρας της ήταν ακόμα κόμης του Ανζού, συναντήθηκε στο Αλανσόν προκειμένου να κλείσει ειρήνη με τον Άγγλο βασιλιά Ερρίκο Α΄, εκεί συμφώνησαν τον γάμο του μεγαλύτερου γιου και διαδόχου του Ερρίκου Α΄ Γουλιέλμου Άδελιν με την κόρη του κόμη Φούλκωνα Ματθίλδη,  ο γάμος έγινε τον Ιούνιο του 1119, πήρε ως προίκα το Μαιν.  Στις 25 Νοεμβρίου 1120 ενώ ο σύζυγος της διέσχιζε την Μάγχη το πλοίο στο οποίο ταξίδευε ναυάγησε και το πλοίο της πνίγηκε κοντά στο λιμάνι του Μπαρφλέρ,  η ίδια σώθηκε επειδή ταξίδευε με άλλο πλοίο μαζί με τον πεθερό του, το σύντομο διάστημα που ήταν παντρεμένη με τον νεαρό Γουλιέλμο δεν άφησε παιδιά και ο Αγγλικός θρόνος έμεινε χωρίς διάδοχο. 

## Παρέμεινε άγαμη μετά τον πνιγμό του νεαρού συζύγου της

Ο πατέρας της Φούλκων ο Νεώτερος όταν επέστρεψε από τα Ιεροσόλυμα (1122) και έμαθε ότι ο γαμπρός του πέθανε χωρίς απογόνους ζήτησε πίσω από τον Ερρίκο Α΄ την προίκα της κόρης του αλλά εκείνος το αρνήθηκε. Μετά από πολλές σκέψεις σχετικά με το αν θα κηρύξει τον πόλεμο στον βασιλιά της Αγγλίας ο Φούλκων αποφάσισε να παντρέψει την άλλη του κόρη Σιβύλλα του Ανζού με τον Γουλιέλμο Kλίτο γιο του Ροβέρτου της Νορμανδίας, ανιψιό και αντίπαλο του βασιλιά Ερρίκου Α΄ στο δουκάτο της Νορμανδίας, πήρε εκείνος ως προίκα την κομητεία του Μαιν. 
Η Ματθίλδη έμεινε πολλά χρόνια στην Αγγλία στην αυλή του πεθερού της όπου ήλπιζε νέο γάμο με κάποιον σημαντικό Άγγλο ευγενή αλλά παρέμεινε άγαμη μέχρι που αποφάσισε να επιστρέψει στο Ανζού να δει τους γονείς της.  Στην συνέχεια με την συμβουλή του Γοδεφρείδου, επισκόπου του Σάρτρ αποφάσισε να ορκιστεί μοναχή στο αβαείο του Φοντεβρώ (1028), το 1150 έγινε ηγουμένη και πέθανε το 1158. 

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
* C. Warren Hollister and Thomas K. Keefe, 'The Making of the Angevin Empire', Journal of British Studies, Vol. 12, No. 2 (May, 1973)
* Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984)
* Kate Norgate, England Under the Angevin Kings, Vol. I (London, New York: Macmillan and Co., 1887)
* Ordericus Vitalis, The Ecclesiastical History of England and Normandy, trans. Thomas Forester, Vol VI (London: Henry G. Bohn, 1856)

Κατηγορία:Οίκος του Ανζού
Κατηγορία:Δούκισσες της Νορμανδίας
Εθνογραφία

Η **εθνογραφία** (από τις λέξεις έθνος και γράφω) είναι μια μέθοδος της Ανθρωπολογίας και ειδικότερα επιμέρους κλάδους της όπως η Κοινωνική/Πολιτισμική Ανθρωπολογία ή Εθνολογία, η Λαογραφία και η Αρχαιολογία. Πρόκειται για τη συστηματική μελέτη ανθρώπων και πολιτισμών μέσω επιτόπιας έρευνας. Μέσω της εθνογραφίας ερευνώνται πολιτιστικά φαινόμενα, στα οποία ο ερευνητής παρατηρεί την κοινωνία ως αντικείμενο μελέτης. Η εθνογραφία είναι το μέσο για την γραπτή πολιτιστική παρατήρηση μιας ομάδας.  Η εθνογραφική μελέτη πεδίου ή η αναφορά εθνογραφικού περιστατικού αντανακλά την γνώση και το σύστημα νοημάτων στην ζωή μιας πολιτισμικής ομάδας.

Η εθνογραφία, όπως και η παρουσίαση των εμπειρικών δεδομένων σχετικά με τις ανθρώπινες κοινωνίες και πολιτισμούς, υπήρξε πρωτοπόρος στους βιολογικούς, κοινωνικούς και πολιτιστικούς κλάδους της ανθρωπολογίας, αλλά έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στις κοινωνικές επιστήμες γενικότερα και την κοινωνιολογία ειδικότερα. Περιλαμβάνει μελέτες στην επικοινωνία και την ιστορία -μελέτη εθνοτικών ομάδων, χαρακτηριστικά κοινωνικής ευημερίας, υλικότητα, την πνευματικότητα και ζητήματα εθνογένεσης. Η τυπική εθνογραφία είναι ολιστική μελέτη και περιλαμβάνει ζητήματα ιστορίας, φυσικής γεωγραφίας, κλίματος και περιβάλλοντος. Επίσης, καταγράφει όλες τις παρατηρούμενες συμπεριφορές και περιγράφει όλες τις συμβολικές και νοηματικές σχέσεις, χρησιμοποιώντας έννοιες που αποφεύγουν αιτιατές ερμηνείες.

## Σημειώσεις παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Human Relations Area Files
* 100 of the Most Influential Ethnographies and Anthropology Texts
* Ethnographic Praxis in Industry Conference 
* Genzuk, Michael (2003) A Synthesis of Ethnographic Research
* Division of Anthropology, American Museum of Natural History - Over 160,000 objects from Pacific, North American, African, Asian ethnographic collections with images and detailed description, linked to the original catalogue pages, field notebooks, and photographs are available online.
*Ross Archive of African Images 
* Ethnographic material collection from Northern Anatolia and Caucasus -Photo Gallery
* Ethnography.com A community based Ethnography website for academic and professional ethnographers and interested parties
* New Zealand Museum Images of objects from Pacific cultures.
* University of Pennsylvania's "What is Ethnography?" Penn's Public Interest Anthropology Web Site
* American Ethnography -- Definitions: What is Ethnography? A collection of quotes about ethnography (Malinowski, Lévi-Strauss, Geertz, ...)
*Doing ethnographies (Concepts and Techniques in Modern Geography)
* Cornell University Library Southeast Asia Visions
*Ethnography for the masses  2CV's Practical Application of Ethnography in Market Research
*Scott Polar Research Institute Arctic Material Culture Collection


Κατηγορία:Ανθρωπολογία
Κατηγορία:Βοηθητικές επιστήμες της ιστορίας
Κατηγορία:Εθνολογία
Τοπική πτώση

**Τοπική πτώση** ονομάζεται η πτώση της πρωτοϊνδοευρωπαϊκής γλώσσας -από όπου προέρχονται όλες οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες- που δηλώνει τοποθέτηση στον χώρο. Η πτώση αυτή δεν έχει διατηρηθεί στη νέα ελληνική γλώσσα και, κατά τη διάρκεια της μυκηναϊκής περιόδου, είχε συγχωνευθεί στη δοτική πτώση, εν τούτοις υπάρχει σε κάποιες αρχαιοπρεπείς λέξεις όπως «οίκοι» και «Αθήνησι». Η τοπική πτώση, όπως και η οργανική πτώση, είναι πιθανή σε κείμενα της Γραμμικής Β΄.

## Παραπομπές σημειώσεις


Κατηγορία:Γραμματικές πτώσεις
Κατηγορία:Συντακτικό
Οσάτ

μικρογραφία|Χάρτης της τοποθεσίας του Οσάτ.
Το **Οσάτ **(σερβικά κυριλλικά: Осат) είναι μια περιοχή στο κεντρικό Ποντρίνιε (αριστερά του Δρίνου), στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Αυτή η περιοχή βρίσκεται μεταξύ του Βίσεγκραντ και της Σρεμπρένιτσα, και περιλαμβάνει τμήματα των δήμων του Μπράτουνατς και της Σρεμπρένιτσα, στην οντότητα της Σερβικής Δημοκρατίας. Είναι μέρος της ευρύτερης περιοχής Μπίρατς. 

Σύμφωνα με τον καθηγητή Βασίλιγιε Στεφάνοβιτς, το 1860, στα χωριά της περιοχής περιλαμβάνονται τα ακόλουθα: Μπλαζιγιέβιτσι, Μπολιέβιτσι, Μποτζίτσι, Μπουγιακοβίτσι, Τσρβίτσα, Γιακετίτσι, Καρίνα, Καλιμανίτσι, Κοστολόμτσι, Κρνίτσι, Μλέτσβα, Μοσίτσι, Οσάτιτσα, Πέτριτσα, Ποστόλιε,Πριμπιντόλ Σρπσκι, Πριμπιντόλ Τούρκσι, Ραντοσεβίτσι, Ρατκοβίτσι, Στανατοβίτσι, Τεγκάρε, Τόπλιτσα, Βρανεσεβίτσι, Βουτσάρε,Ζαμπόκβιτσα Σρπσκα, Ζαμπόκβιτσα Τούρσκα, Ζλίγιεμπατς. 

## Ιστορία
Το Οσάτ ήταν μία *ζούπα *(κομητεία) στο Μεσαίωνα. Ήταν μέρος του Δεσποτάτου της Σερβίας (1402-1459). Στη συνέχεια κατακτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και αργότερα οργανώθηκε διοικητικά στο Σαντζάκι του Ζβόρνικ. 

Η περιοχή του Οσάτ απελευθερώθηκε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια της Πρώτης Σερβικής εξέγερσης (1804-13), υπό την ηγεσία του Μάρκο Βάσιτς από την Τσρβίτσα. Μετά το ξεμπλοκάρισμα της εξέγερσης, ο Μητροπολίτης Χάντζι Μελεντίγιε Στεβάνοβιτς επικοινώνησε με τον Βάσιτς, και συναντήθηκε με την ηγεσία των ανταρτών. Μετά από τη συμμετοχή του στις μάχες στον Δρίνο (1804) ο Βάσιτς ζήτησε από τον Καρατζόρτζε έναν στρατό για να απελευθερώσει το Οσάτ, και εστάλη ο Λαζάρ Μουτάπ. Μετά, η περιοχή βρέθηκε υπό την εξουσία των ανταρτών. Το 1813, οι επαναστάτες εγκατέλειψαν την περιοχή. Στη μεσοπολεμική περίοδο, ο πληθυσμός ήταν διαιρεμένος ανάμεσα σε Ορθόδοξους και Μουσουλμάνος, ενώ οι Ορθόδοξοι άνδρες δούλευαν κυρίως ως οικοδόμοι στη Βοσνία και τη Σερβία. Επίσης, διαφοροποιούνταν από τους γείτονές τους από τις παραδοσιακές στολές τους και μερικές παραδόσεις.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Μπράτουνατς

Το **Μπράτουνατς **(σερβικά κυριλλικά: Братунац) είναι πόλη και δήμος που βρίσκεται στην ανατολική Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το ανατολικότερο σημείο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης βρίσκεται στον δήμο του Μπράτουνατς, που αποτελεί μέρος της οντότητας της Σερβικής Δημοκρατίας.

## Ιστορία

### Πρώιμη ιστορία
Το 1381, το όνομα Μπράτουνατς αναφέρεται για πρώτη φορά λόγο του άμεσου δρόμου μέσω του Μπράτουνατς από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη προς τη Σερβία. Εκείνη την εποχή, το Μπράτουνατς αποτελούταν από πέντε σπίτια και είχε πληθυσμό περίπου 30 κατοίκων. Το 1927, το Μπράτουνατς έγινε δήμος για πρώτη φορά. 

## Δημογραφία
μικρογραφία|250x250εσ|Ένα σερβικό κοιμητήριο για τα θύματα του Πολέμου της Βοσνίας.

### 1948
Σύμφωνα με το *Columbia-Lippincott Gazetteer*, το 1948 το Μπράτουνατς είχε πληθυσμό 5.033 κατοίκων

### Τελευταίες απογραφές
Παρακάτω παρατίθεται η εθνική σύνθεση του δήμου: 

## Οικισμοί
*Αμπντουλίτσι
*Μπανιεβίτσι
*Μπιλιάτσα
*Μπιέλοβατς
*Μπλιέτσεβα
*Μπολιεβίτσι
*Μπράνα Μπατσίτσι
*Μπράτουνατς
*Ντουμπράβιτσε
*Φακοβίτσι
*Γκλόγκοβα
*Χράντσα
*Χρντσίτσι
*Γιαγκόντνγια
*Γιακετίτσι
*Γιελάχ
*Γιεζέστιτσα
*Γιόσεβα
*Κονιεβίτσι
*Κρασανοβίτσι
*Κράβιτσα
*Κρκε
*Λιπενοβίτσι
*Λόζνιτσα
*Μαγκασίτσι
*Μιχαλιεβίτσι
*Μλέτσβα
*Μρατίντσι
*Οτσενοβίτσι
*Οπραβντίτσι
*Πιρίτσι
*Πόμπρντε
*Πομπούντζε
*Ποντσάους
*Πόλομ
*Ράκοβατς
*Ρέποβατς
*Σίκιριτς
*Σλαπάσνιτσα
*Στανατοβίτσι
*Σούχα
*Σιλικοβίτσι
*Σβιλίλε
*Τεγκάρε
*Ουρκοβίτσι
*Βιτκοβίτσι
*Βολιάβιτσα
*Βρανεσεβίτσι
*Ζαγκόνι
*Ζαλούζιε
*Ζαπόλιε
*Ζλίγιεβατς

## Δείτε επίσης
* Δήμοι της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
* Κόνιεβιτς Πόλιε
* Σφαγή του Μπράτουνατς
* Βελγιάτσι Μπράτουνατς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πόλεις της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Οργανική πτώση

**Οργανική** ονομάζεται η πτώση της πρωτοϊνδοευρωπαϊκής γλώσσας -από όπου προέρχονται όλες οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες- που δηλώνει τις συνθήκες που περιβάλλουν μια πράξη. Η πτώση αυτή δεν έχει διατηρηθεί στη νέα ελληνική γλώσσα και, κατά τη διάρκεια της Αρχαϊκής εποχής, είχε συγχωνευθεί στη δοτική πτώση. Η οργανική πτώση, όπως και η τοπική, είναι πιθανή σε κείμενα της Γραμμικής Β΄.

## Σημειώσεις παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Definition 
* Hungarian
* Russian
* Tamil

Κατηγορία:Γραμματικές πτώσεις
Κατηγορία:Συντακτικό
Furcadia

Το ***Furcadia*** είναι δωρεάν βιντεοπαιχνίδι που παίζεται μαζί με πολλούς παίκτες σε απευθείας σύνδεση σε ένα φανταστικό κόσμο που κατοικείται από πλάσματα της φαντασίας. Το παιχνίδι βασίζεται στο περιεχόμενο που έχει δημιουργηθεί από τον χρήστη με έμφαση στα εργαλεία κατασκευής κόσμου, την εξερεύνηση, την κοινωνικοποίηση και στο roleplaying ελεύθερης μορφής. Το Furcadia φιλοξενεί ένα μεγάλο πρόγραμμα εθελοντών που ονομάζεται Beekin Helpers, επιτρέποντας στους παίκτες να βοηθούν με την κοινότητα διαχείρισης, καλωσορίζοντας τους νέους παίκτες, χειρίζοντας τις τεχνικές υποστήριξης εντός του παιχνιδιού, διαχειρίζοντας εκδηλώσεις στο παιχνίδι, δημιουργώντας έργα τέχνης για το ίδιο το παιχνίδι, έχοντας πρόσβαση και ενημερώνοντας το δικτυακό τόπο του παιχνιδιού, και ψάχνοντας σφάλματα για διόρθωση. Το Furcadia κατέχει τον τίτλο του Βιβλίου Γκίνες για το μεγαλύτερο συνεχής λειτουργίας κοινωνικό παιχνίδι για πολλούς παίκτες σε απευθείας σύνδεση (MMORPG) και ήταν ένα από τα πρώτα παιχνίδια που ενθάρρυνε σε μεγάλο βαθμό να διαχειρίζονται και να επιτρέπεται στους χρήστες να οικοδομούν εικονικούς κόσμους για τους ίδιους. Το 2008, το Furcadia αναφέρθηκε ότι είχε πάνω από 60.000 παίκτες.

## Βραβεία
* Φιναλίστ για το 5ο βραβείο IGDA (Διεθνής Ένωση Σχεδιαστών Παιχνιδιών)
* Τιμητική αναφορά στα βραβεία WarCry Network Editor's Choice Awards 2006 (Ανεξάρτητο βιντεοπαιχνίδι της χρονιάς)
* Softpedia Pick Award από τη Softpedia

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Gamedev.com interview with Emerald Flame and Felorin (21 Φεβρουαρίου 2003)
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια MMORPG
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1996
Κατηγορία:Furry fandom
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ισομετρικά γραφικά
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες
Ακσουκίρ

Το **Ακσουκίρ **(επίσης γνωστό ως Ακσουκύρ (, *Aqshuqır*, *اقشۇقىر*) είναι πόλη στην περιφέρεια Μανγκιστάου στο νοτιοδυτικόΚαζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 24 μέτρων κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ηρόδικος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Ηρόδικος** αναφέρονται τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:

* Ηρόδικος ο Βαβυλώνιος, γραμματικός του 2ου π.Χ. αιώνα από τη Βαβυλώνα.
* Ηρόδικος ο Κνίδιος, γιατρός και συγγραφέας. 
* Ηρόδικος ο Λεοντίνος, γιατρός από το Λεόντιο της Σικελίας.
* Ηρόδικος ο Σηλύμβριος, γιατρός, παιδοτρίβης και διαιτολόγος του 5ου π.Χ. αιώνα από τη Σηλυμβρία της Θράκης.

αλλά και ο:
* **Ηρόδικος**, αθλητικός σύλλογος ΑμεΑ στην Κομοτηνή.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1965)

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 του 1965** ήταν το 16ο το οποίο διοργάνωσε η **Fia** και το 8ο πρωτάθλημα κατασκευαστών. Περιελάμβανε 10 Γκραν Πρι τα οποία ξεκίνησαν την 1 Ιανουαρίου στη Νότια Αφρική και ολοκληρώθηκαν στις 24 Οκτωβρίου στο Μεξικό. Παγκόσμιος Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Τζιμ Κλαρκ. Στη συγκεκριμένη περίοδο ακυρώθηκε το αυστριακό γκραν πρι, εξαιτίας παραπόνων των οδηγών για την κατάσταση του οδοστρώματος.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

1965
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1965
Τουσικουντούκ

Το **Τουσικουντούκ **(, *Tushchıkuduk*, *تۋششىكۋدۋك*), επίσης γνωστό ως **Τουστσικουντούκ**, είναι πόλη στην περιφέρεια Μανγκιστάου, στο νοτιοδυτικόΚαζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 3 μέτρων κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Μπάιρον Χάουαρντ

Ο **Μπάιρον Π. Χάουαρντ** (26 Δεκεμβρίου 1968) είναι ένας Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος, animator και περιστασιακός ηθοποιός φωνής στα Walt Disney Animation Studios. Είναι γνωστότερος ως ο συν-σκηνοθέτης των ταινιών Μπολτ (2008), Μαλλιά Κουβάρια (2010), και Ζωούπολη (2016), και επόπτης animator στο Λίλο & Στιτς (2002) και στο Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος (2003). Ήταν υποψήφιος για βραβείο Χρυσής Σφαίρας για το Μαλλιά Κουβάρια και κέρδισε για τη Ζωούπολη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί animators
Κατηγορία:Άνθρωποι της Disney
Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πυρήνας της Γης

thumb|350px|Τομή της γης
Ο **πυρήνας** αποτελεί το εσώτερο τμήμα της Γης. Με βάση σεισμικές μελέτες διακρίνεται σε εξωτερικό (υγρή/ρευστή κατάσταση κυρίως από σίδηρο) και σε εσωτερικό (στερεή κατάσταση). Χωρίζεται από τον μανδύα µε την ασυνέχεια Gutenberg. Ο εσωτερικός πυρήνας έχει ακτίνα περίπου 1.220 χιλιόμετρα και πυκνότητα 12.600–13.000 kg/m3 και ο εξωτερικός πυρήνας έχει ακτίνα πάνω από 3.400 χιλιόμετρα και πυκνότητα ανάμεσα σε 9.900 και 12.200 kg/m3.

Στα πρώτα στάδια του σχηματισμού της Γης, περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, η τήξη μπορεί να προκάλεσε πυκνότερες ουσίες να βυθιστούν προς το κέντρο, μια διαδικασία γνωστή ως πλανητική διαφοροποίηση, με λιγότερο πυκνά υλικά να μεταναστεύουν προς τον φλοιό. Ο πυρήνας θεωρείται ότι αποτελείται κυρίως από σίδηρο, μαζί με νικέλιο και μερικά ακόμη ελαφρά στοιχεία, ενώ άλλα πυκνά στοιχεία, όπως ο μόλυβδος και το ουράνιο είναι είτε πολύ σπάνια ή συνδέθηκαν με ελαφρύτερα στοιχεία και παρέμειναν στον φλοιό. Κάποιοι θεωρούν ότι ο εσωτερικός πυρήνας μπορεί να αποτελείται από ένα μονό κρύσταλλο σιδήρου.

Η θεωρία του δυναμό αναφέρει ότι η μεταγωγή στον εξωτερικό πυρήνα, σε συνδυασμό με το φαινόμενο Κοριόλις οδηγούν στην δημιουργία του μαγνητικού πεδίου της Γης. Ο στερεός εσωτερικός πυρήνας είναι πολύ καυτός για να διατηρεί μόνιμο μαγνητικό πεδίο (βλέπε θερμοκρασία Κιουρί) αλλά πιθανόν σταθεροποιεί το μαγνητικό πεδίο που παράγει ο υγρός εξωτερικός πυρήνας. Η μέση ισχύς τους μαγνητικού πεδίου στον εξωτερικό πυρήνα εκτιμάται σε 25 Gauss (2.5 mT), 50 φορές ισχυρότερο από το μαγνητικό πεδίο στην επιφάνεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δομή της Γης
Ιωάννης Κομνηνός (δουξ Δυρραχίου)

Ο **Ιωάννης Κομνηνός** (π. 1074 - μετά το 1105/06) ήταν Δούκας του Δυρραχίου και ανιψιός του Αλεξίου Α΄, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε πιθανόν το 1074 και ήταν ο πρωτότοκος γιος του σεβαστοκράτορα Ισαάκιου Κομνηνού, μεγαλύτερου αδελφού του Αλεξίου Α΄. Μητέρα του ήταν η Ειρήνη της Γεωργίας, εξαδέλφη της Μαρίας της Αλανίας (συζύγου των Μιχαήλ Ζ΄ και Νικηφόρου Γ΄).

### Διοίκητης του Δυρραχίου
Στις αρχές του 1091 ο Αλέξιος Α΄ τον διόρισε Δούκα (διοικητή) του θέματος του Δυρραχίου, στη θέση του Ιωάννη Δούκα. Η πόλη του Δυρραχίου ήταν μεγάλης σημασίας για την Αυτοκρατορία: ήταν το "κλειδί" της περιοχής και η είσοδος στα Βαλκάνια από την Ιταλία. Έτσι από αυτήν προσπάθησαν να εισβάλλουν οι Νορμανδοί, κατά τα πρώτα έτη της βασιλείας του Αλεξίου Α΄.

Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Ιωάννη Κομνηνού, ο Θεοφύλακτος αρχιεπίσκοπος Οχρίδας τον κατηγόρησε ότι συνωμοτούσε εναντίον του Αυτοκράτορα. Για να υπερασπιστεί τον εαυτό του ο δούκας του Δυρραχίου, ταξίδεψε ως τη Φιλιππούπολη όπου βρισκόταν ο Αλέξιος Α΄. Δεν είναι σαφές αν οι κατηγορία ήταν ουσίας παρόλα αυτά εξελίχθηκε σε διαμάχη του Αλεξίου Α΄ και του Ισαάκιου, που ήταν παρών με τον γιο του. Τελικά ο Αυτοκράτορας απέρριψε τους ισχυρισμούς του Θεοφύλακτου και επιβεβαίωσε τον Ιωάννη στη θέση του δούκα.

### Εναντίον του Βουκάν
Μετά τις επιδρομές του Σέρβου Βουκάν της Ράσκας, ορίστηκε, παρά την στρατιωτική απειρία του, να εκστρατεύσει εναντίον του. Άφησε όμως τον εαυτό του να εμπλακεί σε παρατεταμένες διαπραγματεύσεις με τον Σέρβο ηγεμόνα και έτσι ο Βουκάν κέρδιζε πολύτιμο χρόνο για να προετοιμάσει τις δυνάμεις του. Όταν ο Σέρβος ηγεμόνας ήταν έτοιμος, επιτέθηκε στον Ιωάννη κοντά στο Λιπένιον και προκάλεσε τη βαριά ήττα του. Ο Ιωάννης ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη για να εξηγήσει την ήττα του στον Αλέξιο Α΄. Το 1096 δέχθηκε και φιλοξένησε έναν από τους πρωτεργάτες της Α΄ Σταυροφορίας, τον Ούγο των Καπετιδών κόμη του Βερμαντουά, του οποίου ο στόλος είχε ναυαγήσει ανοικτά του Δυρραχίου. Το 1105-06 η Άννα Κομνηνή αναφέρει ότι ο Ιωάννης ηττήθηκε σε μία εκστρατεία εναντίον της Δαλματίας. Επειδή ο Βοϊμόνδος Ωτβίλ πρίγκιπας του Τάραντα, απειλούσε με μία νέα εισβολή Νορμανδών, ο Αλέξιος Α΄ τον αντικατέστησε με τον Αλέξιο, αδελφό του Ιωάννη.

## Οικογένεια
Δεν ξέρουμε με σιγουριά το όνομα της συζύγου του. Οι πηγές αναφέρουν ότι κάποιος Ιωάννης, ανιψιός του Αλεξίου Α΄, νυμφεύτηκε την κόρη του Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα, αλλά υπάρχουν και άλλοι με αυτό το όνομα, όπως ο Ιωάννης Ταρωνίτης, δούκας Μακεδονίας. Επίσης ένας Ιωάννης Κομνηνός νυμφεύτηκε κάποια Άννα Δούκαινα και οι απόγονοί τους τάφηκαν στο ναό της Παμμακαρίστου στην Κωνσταντινούπολη, όπως δείχνουν οι εκεί επιγραφές όμως ο Κ. Βάρτζος, ο Πωλ Μαγκνταλίνο και ο Ζαν-Κλωντ Σενέ (Cheynet) θεωρούν ότι πρόκειται για τον Αδριανό Κομνηνό, αδελφό του Αλεξίου Α΄, που έγινε μοναχός με το όνομα Ιωάννης. Το «Λεξικό του Βυζαντίου» της Οξφόρδης αναφέρει ως σύζυγο του Ιωάννη τη Μαρία Δούκαινα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*
*
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Ιωαννης
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Δυρραχίου
Κατηγορία:Στρατηγοί του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού
Κατηγορία:Πρωτοσέβαστοι
Άλαν Τζόουνς (αποσαφήνιση)

Το ονοματεπώνυμο **Άλαν Τζόουνς** έχουν τα παρακάτω πρόσωπα:

* Άλαν Τζόουνς (οδηγός), Αυστραλός παλαίμαχος οδηγός αγώνων
* Άλαν Τζόουνς (ραδιοφωνικός παραγωγός), Αυστραλός ραδιοφωνικός παραγωγός
* Άλαν Τζόουνς (ηθοποιός), Αμερικανός ηθοποιός (1907 - 1992)
* Άλαν Τζόουνς (επιχειρηματίας), Αμερικανός επιχειρηματίας

Τζόουνς Άλαν
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1971)

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 του 1971** ήταν το 22ο που διοργάνωσε η FIA. Τα 11 Γκραν Πρι τα οποία περιλάμβανε, ξεκίνησαν στις 6 Μαρτίου στη Νότια Αφρική και ολοκληρώθηκαν στις 3 Οκτωβρίου στις ΗΠΑ.

## Ιστορική αναδρομή
Ύστερα από τον θάνατο του Αυστριακού οδηγού Γιόχεν Ριντ τον προηγούμενο χρόνο (1970) στα δοκιμαστικά του Γκραν Πρι Ιταλίας, η Λοτους είχε μια πολύ δύσκολη περίοδο με νέους και άπειρους οδηγούς στα μονοθέσιά της όπως ο Βραζιλιάνος Έμερσον Φιτιπάλντι. Η ομάδα ξόδεψε πολύ χρόνο πειραματιζόμενη επάνω σ' ένα μονοθέσιο το οποίο είχε τούρμπο κινητήρα. Επίσης Παγκόσμιος Πρωταθλητής αναδείχθηκε για 2η φορά ο Βρετανός Τζάκι Στιούαρτ με Tyrrell. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1971
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1971
Τσάρεβετς

thumb|250px|Άποψη από την πύλη εισόδου
Το **Τσάρεβετς** (βουλγαρικά: Царевец) είναι μεσαιωνικό κάστρο το οποίο βρίσκεται πάνω στον ομώνυμο λόφο στο Βέλικο Τάρνοβο, στη βόρεια Βουλγαρία. Ο λόφος Τσάρεβετς έχει ύψος 206 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ήταν το κύριο οχυρό της πρωτεύουσας της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας από το 1185 μέχρι το 1393, όταν η πόλη κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, και στέγαζε το βασιλικό παλάτι και το πατριαρχικό μέγαρο. Σήμερα είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός.

## Περιγραφή
Η κύρια είσοδος του κάστρου βρίσκεται στα δυτικά και προστατεύεται από τέσσερις διαδοχικές πύλες τις οποίες προστατεύουν πύργοι. Πριν την πρώτη πύλη βρισκόταν κινητή γέφυρα. Μετά την εσωτερική πύλη βρίσκονταν οι στρατώνες. Εντός του κάστρου, τα δύο μεγαλύτερα συγκροτήματα ήταν το ανάκτορο του βασιλιά και το πατριαρχικό συγκρότημα. Το ανάκτορο είναι το μεγαλύτερο συγκρότημα στο κάστρο, με εμβαδόν 2.872 τετραγωνικά μέτρα. Το ανάκτορο ανακατασκευάστηκε πολλές φορές όσο ήταν πρωτεύουσα. Περιβαλλόταν από ισχυρό τείχος και προμαχώνες. Στο κέντρο του συγκροτήματος βρίσκεται εσωτερική αυλή. Στο ανάκτορο πέρα από την αίθουσα του θρόνου και τα δωμάτια του βασιλιά, στεγάζονταν πολλές κρατικές υπηρεσίες. Στην βασιλική εκκλησία βρίσκονται τα λείψανα της Αγίας Παρασκευής. Η οικία του Πατριάρχη, εμβαδού 2.413 τετραγωνικών μέτρων, προστατευόταν και αυτή από ψηλό τοίχο. Το συγκρότημα περιλαμβάνει βιβλιοθήκη, κελιά μοναχών και την πατριαρχική εκκλησία, αφιερωμένη στην Ανάληψη του Χριστού, η οποία βρίσκεται στο κέντρο της εσωτερικής αυλής και διαθέτει κωδωνοστάσιο. Στην πατριαρχική εκκλησία βρίσκονται τα λείψανα του Αγίου Μιχαήλ Βόιν και των Βουλγάρων Πατριαρχών Ιωακείμ Α΄ και Ιωακείμ-Μακαρίου Γ΄. Η εκκλησία έχει αγιογραφηθεί από τον Θεοφάνη Σοκέροφ.

Το υπόλοιπο κάστρο ήταν πυκνοκατοικημένο. Έχουν ανασκαφεί τα θεμέλια 470 κατοικιών, μιας αριστοκρατικής κατοικίας και ενός πανδοχείου. Εντός του κάστρου βρίσκονταν 23 ναοί και τέσσερα αστικά μοναστήρια.

## Ήχος και φως
Το βράδυ λαμβάνει χώρα παράσταση «ήχος και φως» (Звук и светлина) η οποία χρησιμοποιεί λέιζερ, ποικίλα φώτα, δραματική μουσική και ήχους καμπάνας. Η παράσταση αφηγείται την πτώση του Τάρνοβου στους Οθωμανούς, καθώς και άλλα σημαντικά σημεία στην ιστορία της Βουλγαρίας. Η παράσταση λαμβάνει χώρα στο Τσάρεβετς από το 1985, όταν εορτάστηκε η 800η επέτειος από την εξέγερση των Ασέν και Πέτρου. Σχεδιάστηκε από βουλγαρο-τσεχοσλοβακική ομάδα με επικεφαλής τους Βάλο Ρέντεβ και Γιαρόμιρ Χνικ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Sound and Light'' show fansite
* Official site of the Sound and Light Show at Tsarevets

Κατηγορία:Κάστρα στη Βουλγαρία
Βασιλική του Σέκεσφεχερβαρ

Η **Βασιλική του Αγίου Στεφάνου** είναι βασιλική στο Σέκεσφεχερβαρ (λατινικά: *Άλμπα Ρέγκια*) της Ουγγαρίας.

Ανεγέρθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1010 από τον Άγιο Στέφανο Α΄, πρώτο Βασιλιά της Ουγγαρίας. Η βασιλική ήταν επιβλητικό κτίριο, ένα από τα μεγαλύτερα στην Ουγγαρία. Δεν αποτέλεσε έδρα επισκοπής παρά μόνον μετά το 1777, ωστόσο χρησιμοποιείτο ως κύρια εκκλησία των μοναρχών της Ουγγαρίας.

Αποτελούσε την πλέον σημαντική τοποθεσία του Βασιλείου της Ουγγαρίας στη διάρκεια του Μεσαίωνα, καθώς περιλάμβανε τα βασιλικά εμβλήματα, συμπεριλαμβανομένου του θρόνου, του Αγίου Στέμματος της Ουγγαρίας, του θησαυροφυλακίου και των αρχείων. 37 βασιλείς και 39 βασιλικές σύζυγοι στέφθηκαν εντός της βασιλικής και 15 ετάφησαν εντός αυτής. Το 1543 οι Τούρκοι κατέλαβαν το Σέκεσφεχερβαρ. Οι βασιλικοί τάφοι λεηλατήθηκαν και η βασιλική χρησιμοποιήθηκε για την αποθήκευση πυρίτιδας, ενώ ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Μαρτίνου στο Ποσόνι κατέστη ο νέος τόπος στέψης.

Το 1601 το πολύτιμο κτίριο καταστράφηκε από πυρκαγιά. Στη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου ο οθωμανικός έλεγχος επί της πόλης διεκόπη για διάστημα περίπου εντός έτους. Απεικονίσεις του 17ου αιώνα δείχνουν πως η πυρκαγιά και η πιθανή έκρηξη προκλήθηκαν από το Χριστιανικό πυροβολικό κατά την διάρκεια της Χριστιανικής κατάληψης της πόλης.

Τα ερείπιά της κατεδαφίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση της νέας επισκοπική κατοικίας, καθώς και για την ανακατασκευή άλλης παλαιάς εκκλησίας, η οποία το 1777 έγινε ο καθεδρικός ναός της Επισκοπής του Σέκεσφεχερβαρ.

## Τάφοι
Δεκατρείς βασιλείς και δύο βασιλικές σύζυγοι ετάφησαν εντός της Βασιλικής του Σέκεσφεχερβαρ.

#Στέφανος Α΄
#Κολομάν
#Μπέλα Β΄
#Γκέζα Β΄
#Μπέλα Γ΄, τα λείψανα του οποίου αργότερα μεταφέρθηκαν στην Εκκλησία του Ματθαίου στη Βουδαπέστη
#Αγνή της Αντιόχειας, τα λείψανα της οποίας αργότερα μεταφέρθηκαν στην Εκκλησία του Ματθαίου στη Βουδαπέστη
#Λαδίσλαος Γ΄
#Μπέλα Δ΄
#Κάρολος Α΄ Ροβέρτος
#Μαρία του Μπύτομ
#Λουδοβίκος Α΄
#Ελισάβετ της Βοσνίας, τα λείψανα της οποίας μεταφέρθηκαν στη Βασιλική του Σέκεσφεχερβαρ από την Εκκλησία του Αγίου Χρυσογόνου στο Ζαντάρ
#Αλβέρτος
#Ματθαίος
#Βλαδίσλαος Β΄
#Λουδοβίκος Β΄

Μέλη των οικογενειών των βασιλέων της Ουγγαρίας ήταν επίσης θαμμένα εντός της βασιλικής, όπως η Αικατερίνη, μεγαλύτερη κόρη και πιθανή κληρονόμος του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄ μέσω της Ελισάβετ της Βοσνίας.
*Ο Πίπο Σπάνο ήταν επίσης θαμμένος εντός αυτής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Σέκεσφεχερβαρ
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία στην Ουγγαρία
Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί καθεδρικοί ναοί στην Ουγγαρία
Κατηγορία:Βασιλικές εκκλησίες στην Ουγγαρία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Κομιτάτο του Φέγιερ
Σεκεσφεχερβαρ
Σεκεσφεχερβαρ
Σεκεσφεχερβαρ
Κατηγορούμενο

Το **κατηγορούμενο** τόσο στην αρχαία ελληνική γλώσσα όσο και στην Νεοελληνική, είναι επίθετο ή ουσιαστικό που αποδίδει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στο υποκείμενο με τη χρήση συνδετικού ρήματος. Μπορεί επίσης να είναι ολόκληρη πρόταση, όταν λειτουργεί ως όνομα.

## Είδη κατηγορουμένου
***Απλό κατηγορούμενο**: Τα συνδετικά ρήματα που αποδίδουν σταθερή ιδιότητα στο υποκείμενο είναι τα: *είμαι, γίνομαι, υπάρχω, καθίσταμαι, διατελώ, τυγχάνω, αποβαίνω, εκβαίνω, έφυν, αιρούμαι, εκλέγομαι, χειροτονούμαι, λαγχάνω, διορίζομαι, αποδείκνυμαι, φαίνομαι, δηλούμαι, καλούμαι, ονομάζομαι, λέγομαι, προσαγορεύομαι, ακούω, νομίζομαι, υπολαμβάνομαι, κρίνομαι.*
***Επιρρηματικό κατηγορούμενο**: τυπικά  μεν  συμφωνεί  κατά  γένος, αριθμό και πτώση προς το υποκείμενο, σπανιότερα προς το αντικείμενο. Δεν εξαρτάται από συνδετικά ρήματα, αλλά κυρίως από ρήματα που δηλώνουν κίνηση, δράση ή σκόπιμη ενέργεια, αλλά και από οποιοδήποτε άλλο ρήμα.
***Προληπτικό κατηγορούμενο**: Συντάσσεται με ρήματα δηλωτικά εξελίξεως, όπως τα *αὔξομαι, αὐξάνομαι, αἴρομαι (υψώνομαι), τρέφομαι, πνέω, ῥέω* κ.ά.

## Παραπομπές σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*.
*.
*.

Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Νεοελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Ελληνική γραμματική
Κατηγορία:Σημασιολογία
Μπιρσογκίρ

Το **Μπιρσογκίρ** (, ), το οποίο ονομαζόταν **Μπερτσογκούρ**  () την εποχή της ΕΣΣΔ, είναι χωριό στην Περιφέρεια Ακτόμπε του Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 396 μέτρων (1.299 πόδια).

Ο πληθυσμός του χωριού το 1999 ανερχόταν σε 1.491 κατοίκους, 734 άνδρες και 757 γυναίκες. Κατά την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός μειώθηκε στα 1.370 άτομα, από τα οποία οι 679 ήταν άνδρες και τα 691 γυναίκες.

## Πσραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Αλίκη της Γαλλίας (γεννημένη το 1160)

Η **Άλυς της Γαλλίας, κόμισσα του Βεξίν** (*"Alys of France, Countess of Vexin"*, 4 Οκτωβρίου 1160 - 1220) ήταν δεύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Ζ´ και της δεύτερης συζύγου του Κωνσταντίας της Καστίλης,   μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές της Άλυς ήταν η Μαρία της Γαλλίας (1145-1198) και η Αλίκη της Γαλλίας (1150-1197), αμέσως μετά την γέννηση της οι γονείς της χώρισαν, για να παντρευτεί αμέσως μετά ο πατέρας της στον τρίτο του γάμο την Αδέλα της Καμπανίας, από την οποία γεννήθηκε ο διάδοχος και κορυφαίος Γάλλος βασιλιάς Φίλιππος Β' Αύγουστος.

## Υποψήφια σύζυγος του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου

Τον Ιανουάριο του 1169 ο πατέρας της σύναψε συνθήκη με τον Άγγλο βασιλιά Ερρίκο Β´ σύμφωνα με την οποία η Άλις θα παντρευόταν τον τρίτο γιο του Άγγλου βασιλιά Ριχάρδο Α΄ τον Λεοντόκαρδο,  η Άλυς στάλθηκε στην Αγγλία. To 1177 o καρδινάλιος Πέτρος του Αγίου Χρυσοστόμου στο πλευρό του πάπα Αλεξάνδρου Γ´ απείλησε να θέσει το βασίλειο της Αγγλίας υπό απαγόρευση, αν δεν προχωρούσε ο γάμος  ο ίδιος ο Ερρίκος Β' την είχε ερωμένη, και είχαν δημιουργηθεί πολλές φήμες ότι είχε μαζί της και ένα νόθο παιδί· ο βασιλιάς πέθανε (1189) και ο Ριχάρδος Α΄ ο Λεοντόκαρδος νυμφεύτηκε στις 12 Μαΐου 1191 τη Βερεγγαρία της Ναβάρας, αν και ήταν επίσημα μνηστευμένος με την Άλυς. Ο ετεροθαλής αδελφός της βασιλιάς Φίλιππος Β΄ έκανε πρόταση να παντρευτεί η Άλυς τον Ιωάννη τον Ακτήμονα, μικρότερο αδελφό του Ριχάρδου Α΄, αλλά η βασιλομήτωρ Ελεονώρα της Ακουιτανίας το απαγόρευσε.  Η Άλυς της Γαλλίας παντρεύτηκε τελικά τον Βερεγγάριο της Ναβάρρας στις 12 Μαΐου με τον οποίο απέκτησε 2 κόρες:
* τη Μαρία, κόμισσα του Πονθιέ,
* την Ισαβέλλα και
* έναν γιο, που πέθανε σε βρεφική ηλικία.

## Η Άλυς στις τέχνες

Η Άλυς της Γαλλίας σε επικό ποίημα της Άννας Πορδέν (1822) ως "Αλασία της Γαλλίας" να εμφανίζεται στον στρατό του Σαλαντίν στην Γ΄ Σταυροφορία να προσπαθεί να ενώσει τα στρατεύματα του για να εκδικηθεί τον πρώην μνηστήρα της Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο επειδή την εγκατέλειψε. Εμφανίζεται και σε ένα έργο του Τζέιμς Γκόλντμαν (1966) με τίτλο *Το λιοντάρι του χειμώνα*, σε πολλά άλλα έργα εμφανίζεται να έρχεται στην Αγγλία για να παντρευτεί τον πρίγκιπα Ριχάρδο αλλά στο τέλος να γίνεται η ερωμένη του πατέρα του Άγγλου βασιλιά Ερρίκου Β΄.

Το 1968, κυκλοφόρησε το κινηματογραφικό ιστορικό δράμα *Το λιοντάρι του χειμώνα* (The Lion in Winter) με βάση το μυθιστόρημα του Γκόλντμαν, ο οποίος συνέπραξε στη σκηνοθεσία με τον Άντονι Χάρβεϊ. 

## Πρόγονοι

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Churchill, Winston. A History of the English Speaking People.
*Poole, A.L. Domesday Book to Magna Carta.
*W.L. Warren, King John, (University of California Press, 1978)

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες
Φίλιππος Α΄ της Βουλώνης

Ο **Φίλιππος Α΄ της Βουλώνης** (γαλλικά: *Philippe Hurepel de Clermont*, 1200 - 1234) από τον Οίκο των Καπετιδών ήταν Γάλλος πρίγκιπας και Κόμης της Βουλώνης, του Μορτέν, του Ωμάλ και του Νταμμαρτέν (1223 - 1234) και Κόμης του Κλερμόν (1218 - 1234).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Β΄ *Αυγούστου* και της τρίτης συζύγου του Αγνής της Μερανίας. Ο Φίλιππος ήταν μικρότερος ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Λέοντος. Η γέννηση του σημαδεύτηκε με την ακύρωση του γάμου των γονέων του από την εκκλησία αλλά ο ίδιος παρέμεινε νόμιμος γιος με την άδεια του πάπα Ιννοκέντιου Γ΄, ο Φίλιππος σχετίζεται με την ίδρυση του πύργου του Γκέτ στο Καλαί. Ο Φίλιππος ήταν ο πρώτος πρίγκηπας από τον βασιλικό Οίκο των Καπετιδών της Γαλλίας που χρησιμοποίησε διαφορετικά σύμβολα. 

### Κόμης της Βουλώνης

thumb|250px|left|Φίλιππος Α΄ της Βουλώνης, μικρογραφία 14ου αιώνα
Νυμφεύτηκε (1223) την Ματθίλδη, κόμισσα της Βουλώνης, με τον γάμο έγινε Κόμης της Βουλώνης, του Μορτέν και του Ωμάλ στα δικαιώματα του συζύγου του. Συνόδευσε τον ετεροθαλή αδελφό του Λουδοβίκο τον Λέοντα στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών (1226). Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην στέψη του ανεψιού του Λουδοβίκου του Αγίου μαζί με διακεκριμένους αξιωματούχους, φορούσε το βασιλικό σπαθί. Αργότερα συμμετείχε στην ανταρσία απέναντι στην βασιλομήτωρ Λευκή της Καστίλης (1229), δέχτηκε συγχώρεση και του επέτρεψαν να προχωρήσει στην οικοδόμηση διαφόρων κάστρων ιδιαίτερα στο Καλαί. 

Σύμφωνα με μερικές πηγές σκότωσε σε αγώνα κονταρομαχίας τον Φλόρις Δ΄ της Ολλανδίας (1234), τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς σκοτώθηκε και ο ίδιος σε κονταρομαχία από τον Τιερί Ε΄ της Κλέβης.
Η χήρα του Ματθίλδη συνέχισε να κυβερνάει την Βουλώνη και παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Αλφόνσο Γ΄ της Πορτογαλίας.
Ο Φίλιππος και η Μαρία είχαν δυο παιδιά: τον Αλβέρικ και την Ιωάννα που επέζησαν και τα δύο, ο Αλβέρικ αποκήρυξε για άγνωστους λόγους τα δικαιώματά του στην Βουλώνη και πήγε να ζήσει μόνιμα στην Αγγλία μέχρι τον θάνατο του (1284).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1223 τη Ματθίλδη Β΄ κόμισσα του Μπουγιόν, κόρη του Ρενώ Α΄ κόμη του Μπουγιόν, Νταμμαρτέν, Ωμάλ και είχε τέκνα:
* Ιωάννα, κόμισσα του Νεβέρ, κυρία του Σατιγιόν-Μονζιαί.
* Αλμπέρικ, κόμης του Κλερμόν.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*André Châtelain, Châteaux forts - Images de pierre des guerres médiévales, Paris, Rempart, 2003.
*Anselme de Sainte Marie (Père Anselme), Histoire généalogique et chronologique de la Maison Royale de France, 9 volumes, Paris, 1725 et années suivantes, Τόμος 1
*John Baldwin, The Government of Philip Augustus, (University of California Press, 1991)
*Malcolm Barber, The Two Cities: Medieval Europe 1050–1320, (Routledge, 1992)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ιστορικά Μνημεία

|-

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Κόμητες της Βουλώνης
Κατηγορία:Κόμητες του Κλερμόν
Αγνή της Μερανίας

Η **Αγνή Μαρία** (1175 - 20 Ιουλίου 1201) από τον Οίκο του Άντεχς ήταν κόρη του δούκα της Μερανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Γαλλίας (1196 - 1200).

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Μπέρτολτ δούκα της Μερανίας & κόμη του Άντεχς (ενός κάστρου στη Βαυαρία) και της Αγνής των Βέττιν, κόρης του Ντέντι Β΄ μαργράβου της Λουσατίας. Μερικοί Γάλλοι χρονικογράφοι την αναφέρουν και ως Μαρία.

## Οικογένεια
Τον Ιούνιο του 1196 παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ της Γαλλίας στον τρίτο του γάμο, αφού ο βασιλιάς είχε χωρίσει τη δεύτερη σύζυγό του Ίνγκεμποργκ της Δανίας (1193). Ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ πήρε το μέρος της Ίνγκεμποργκ και ακύρωσε τον γάμο με την Αγνή, αλλά ο Φίλιππος Β΄ αρνήθηκε να υπακούσει. Τότε ο πάπας απείλησε τον βασιλιά με αφορισμό και έτσι ο Φίλιππος Β΄ αναγκάστηκε να διαζευχθεί την Αγνή (1200).

Η Αγνή απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 20 Ιουλίου του επόμενου χρόνου στο κάστρο του Σουασόν και τάφηκε κοντά στη Ναντ.

## Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Φίλιππο Β΄ των Καπετιδών βασιλιά της Γαλλίας, παιδιά της ήταν:
* Μαρία 1198-1224, παντρεύτηκε πρώτα τον Φίλιππο Α΄ του Οίκου της Φλάνδρας μάργραβο του Ναμύρ και μετά τον Ερρίκο Α΄ των Ρέγκιναρ δούκα της Βραβάντης. 
* Φίλιππος Α΄ 1200-1235, κόμης του Μπουλόν.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*John Baldwin, The Government of Philip Augustus, (University of California Press, 1991)
*Malcolm Barber, The Two Cities: Medieval Europe 1050–1320, (Routledge, 1992)

Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Κατηγορία:Οίκος του Άντεχς
Μαρία της Γαλλίας (π. 1198-1224)

Η **Μαρία της Γαλλίας, δούκισσα της Βραβάντης** (*"Marie of France, Duchess of Brabant"*, 1198 - 15 Αυγούστου 1224) ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα μέλος του Οίκου των Καπέτων, κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Αυγούστου και της τρίτης συζύγου του Αγνής της Μερανίας.  Ο πατέρας της είχε χωρίσει την δεύτερη σύζυγο του Ίνγκεμποργκ της Δανίας (1193) αλλά ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ είχε αρνηθεί είχε αρνηθεί να του δώσει το διαζύγιο η πρώτη του επιλογή ήταν η Μαργαρίτα της Γένοβας αλλά τελικά αποφάσισε να παντρευτεί την μητέρα της Αγνή (1196) με την οποία απέκτησε δυο παιδιά την ίδια την Μαρία και τον αδελφό της Φίλιππο Α, κόμη της Βουλώνης. Ο πάπας απαίτησε από τον Φίλιππο Αύγουστο με την απειλή του αφορισμού να διαλύσει τον γάμο του με την μητέρα της Αγνή της Μερανίας, ο βασιλιάς της Γαλλίας αναγκάστηκε τελικά να υποκύψει στις απαιτήσεις του πάπα και να χωρίσει την μητέρα της στις 9 Σεπτεμβρίου 1200.

## Αρραβώνες της Μαρίας σε νηπιακή ηλικία

Η Μαρία αρραβωνιάστηκε για πρώτη φορά σε ηλικία μόλις 2 ετών με τον πρίγκηπα Αλέξανδρο της Σκωτίας (μελλοντικό βασιλιά της Σκωτίας Αλέξανδρο Β΄) αλλά ο αρραβώνας έσπασε σε δυο χρόνια (1202).  Αρραβωνιάστηκε για δεύτερη φορά τον μικρό Αρθουρο Α΄, δούκα της Βρετάνης,  ανιψιό του Άγγλου βασιλιά Ιωάννη του Ακτήμονα του οποίου υποστήριζε ο πατέρας της τα δικαιώματα του στον Αγγλικό θρόνο (1202) αλλά ο ανήλικος δεύτερος μνηστήρας της εξαφανίστηκε μυστηριωδώς, φήμες λένε ότι δολοφονήθηκε από τον θείο του Ιωάννη.

## Οικογένεια

Η Μαρία στην συνέχεια προχώρησε στον πρώτο της γάμο με τον Φίλιππο Α΄ του Ναμύρ (1211), ήταν μια διπλωματική κίνηση του πατέρα της προκειμένου να κερδίσει τον έλεγχο στην Φλάνδρα και στο Αινώ, ο σύζυγος της πέθανε τον επόμενο χρόνο (1212) χωρίς να αποκτήσουν παιδιά. 
Μετά τον θάνατο του πρώτου συζύγου της η Μαρία προχώρησε στον δεύτερο γάμο της στις 22 Απριλίου 1213 στο Σουασόν με τον Ερρίκο Α΄, δούκα της Βραβάντης.  Ο γάμος αυτός ήταν ο δεύτερος γάμος του δούκα αφού η πρώτη του σύζυγος Ματθίλδη της Φλάνδρας είχε πεθάνει πριν από τρία χρόνια, με την Μαρία απέκτησε δυο κόρες :
* Ελισάβετ
* Βασενβέργη

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Bradbury, Jim (2007). The Capetians: Kings of France 987-1328. Hambledon Continuum.
*Bradbury, Jim (1998). Philip Augustus: King of France 1180-1223. Longman.
*Pollock, M.A. (2015). Scotland, England and France after the Loss of Normandy, 1204-1296. The Boydell Press.
*Verbeke, Werner; Milis, Ludovicus; Goossens, Jean (2005). Medieval Narrative Sources: A Gateway Into the Medieval Mind. Leuven University Press.

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Μαρία Κομνηνή, βασίλισσα της Ουγγαρίας

Η **Μαρία Κομνηνή** (π. 1144 - 1190) ήταν κόρη του Ισαάκιου και σύζυγος του Στεφάνου Δ΄ της Ουγγαρίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του σεβαστοκράτορος Ισαακίου Κομνηνού από την πρώτη του σύζυγο Θεοδώρα Καματηρά. Ο πατέρας της ήταν γιος του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της Πιρόσκας (Ειρήνης) των Άρπαντ, κόρης του Λαδίσλαου Α΄ της Ουγγαρίας.

Ο θείος της Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων την μνήστευσε με τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, αλλά λίγο αργότερα ο αρραβώνας χάλασε. Το 1156 ο θείος της την πάντρεψε με τον Στέφανο των Άρπαντ, δούκα της Ουγγαρίας. Ο Στέφανος είχε συνωμοτήσει εναντίον του πρωτότοκου αδελφού του Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας· όταν απέτυχε, έφυγε από τη χώρα και βρήκε καταφύγιο στην Αυλή της Κωνσταντινούπολης. Το 1162 ο Γκέζα Β΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο 15ετής γιος του Στέφανος Γ΄. Τότε ο Μανουήλ Α΄ ετοίμασε εκστρατεία για να αποκαταστήσει τον δούκα Στέφανο στο θρόνο, αλλά οι βαρόνοι της Ουγγαρίας εξέλεξαν τον δευτερότοκο Λαδίσλαο Β΄. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο Λαδίσλαος Β΄, έτσι βασιλιάς έγινε ο δούκας ως Στέφανος Δ΄. Όμως ο Στέφανος Γ΄ το 1165 νίκησε τον θείο του Στέφανο Δ΄ και αποκαταστάθηκε ως βασιλιάς της Ουγγαρίας. Ο Στέφανος Δ΄ αναγκάστηκε να φύγει στην Κωνσταντινούπολη, όπου απεβίωσε το ίδιο έτος. Εκεί απεβίωσε και η σύζυγός του Μαρία Κομνηνή το 1190. 
## Οικογένεια
Το 1156 παντρεύτηκε τον τρίτο εξάδελφό της Στέφανο Δ΄ των Άρπαντ βασιλιά της Ουγγαρίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* Kristó Gyula - Makk Ferenc: *Az Árpád-ház uralkodói* (IPC Könyvek, 1996)
* *Korai Magyar Történeti Lexikon (9-14. század)*, főszerkesztő: Kristó Gyula, szerkesztők: Engel Pál és Makk Ferenc (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1994)

Κατηγορία:Δυναστεία των Κομνηνών
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ουγγαρίας (σύζυγοι βασιλέων)
Ευδοκία Κομνηνή (κόρη Αλέξιου Α΄)

Η **Ευδοκία Κομνηνή** η πορφυρογέννητη (14 Ιανουαρίου 1094 - π. 1129) ήταν η τρίτη κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄.

## Βιογραφία
Ήταν το πέμπτο από τα εννέα παιδιά του Αλεξίου Α΄ και της Ειρήνης Δούκαινας. Όταν γεννήθηκε ο πατέρας της ήταν ήδη Αυτοκράτορας, έτσι αποκλήθηκε πορφυρογέννητη. 

Το 1109 ή λίγο μετά παντρεύτηκε τον κουροπαλάτη Κωνσταντίνο (ή Μιχαήλ) Ιασίτη. Όμως ο Ιασίτης δεν συμπεριφερόταν με σεβασμό στη σύζυγο και στην μητέρα της. Όπως αναφέρει ο Ιωάννης Ζωναράς, όταν η Ευδοκία ασθένησε, η μητέρα της την περιόρισε σε μονή (ήταν ο μόνος τρόπος για να χωρίσει) και ο Ιασίτης αποβλήθηκε από το Παλάτι. 

Αυτό έγινε πριν το 1116, όταν η Ειρήνη Δούκαινα συνέθεσε το πρώτο μέρος του *Τυπικού* της μονής της Κεχαριτωμένης και το παρέδωσε στην Ευδοκία, στην οποία εμπιστεύτηκε τη διαχείριση της μονής. Αργότερα, το 1118, όταν ο Αλέξιος Α΄ ήταν στην επιθανάτιο κλίνη, η Ευδοκία ήταν εκεί βοηθός του. Απεβίωσε πριν το 1130-31· ο ιστορικός Κωνσταντίνος Βάρζος θεωρεί πιθανό το έτος 1129.

## Οικογένεια
Το 1109 ή λίγο πριν παντρεύτηκε τον κουροπαλάτη Κωνσταντίνο Ιασίτη. Απέκτησαν δύο τέκνα, που τα ονόματά τους δεν μας είναι γνωστά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Κομνηνών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα