open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βαλδουίνος του Λουξεμβούργου

Ο **Βαλδουίνος**, γερμ. Baldwin (π. 1285 - 21 Ιανουαρίου 1354) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας της Τριρ και αρχικαγκελλάριος της Βουργουνδίας (1307-1354). Ήταν διοικητής των επισκοπών Μάιντς, Βορμς και Σπάιερ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λουξεμβούργο και ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου ΣΤ΄ κόμη του Λουξεμβούργου και της  Βεατρίκης Αβέν, κόρης του Βαλδουίνου κυρίου του Μπωμόν.

Από τα νεανικά του έτη προοριζόταν για εκκλησιαστική σταδιοδρομία: σπούδασε θεολογία και κανονικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, μια και οι οικογένειά του είχε καλές σχέσεις με την Αυλή του Οίκου των Καπετιδών της Γαλλίας. Το 1307, αν και μόνο 22 ετών, εκλέχθηκε αρχιεπίσκοπος της Τριρ. Το επόμενο έτος χειροτονήθηκε επίσκοπος στο Πουατιέ από τον πάπα Κλήμη Ε΄. Γρήγορα έγινε ένας από τους πιο με επιρροή πρίγκιπες της Γερμανίας. Ως εκλέκτορας ψήφισε -και επηρέασε άλλους να ψηφίσουν- τον αδελφό του Ερρίκο Ζ΄ βασιλιά της Γερμανίας. Τον συνόδευσε στην Ιταλία, όπου εκείνος στέφθηκε από τον πάπα το 1312.

Το επόμενο έτος απεβίωσε ο αδελφός του και υποστήριξε την εκλογή του Λουδοβίκου Δ΄ Βίττελσμπαχ της Γερμανίας. Ωστόσο αργότερα τον απέρριψε και υποστήριξε τον εγγονό του Ερρίκου Ζ΄, τον Κάρολο Δ΄.

Ήταν ένας από του τέσσερις άρχοντες που πολέμησαν το Μάιντς (1324-26). To 1328 η Λορέττα του Σπόνχαϊμ τον παρέσυρε στο κάστρο του Στάρκενμπουρκ και τον κράτησε αιχμάλωτο, ώσπου ο Βαλδουίνος πλήρωσε λύτρα και έκανε παραχωρήσεις. Προτάθηκε ως υποψήφιος για την αρχιεπισκοπή του Μάιντς, αλλά ο πάπας διόρισε τον Ερρίκο Γ΄ του Βίρνεμπουρκ. Κατά το *Σχίσμα του Μάιντς* διοίκησε την αρχιεπισκοπή εκεί, ως τη λήξη του Σχίσματος το 1336 από την Αβινιόν. Το ίδιο διάστημα προσπάθησε να ελέγξει τις επισκοπές Βορμς και Σπάιερ.

Όπως όλοι οι επίσκοποι του μεσαίωνα, μερίμνησε για μεγάλα έργα στην επισκοπή του: κατασκεύασε τη *γέφυρα του Βαλδουίνου (Balduinbrüke)* στο Κόμπλεντς και επισκεύασε την παλαιά Ρωμαϊκή γέφυρα στην Τριρ. Αναμόρφωσε τη διοίκηση της επισκοπής και διατήρησε τα επίσημα έγγραφα: έκανε πολλά αντίγραφα. Τέσσερα χειρόγραφα αντίγραφα των αρχείων σώζονται στα Εθνικά Αρχεία του Κόμπλεντς. Αγωνίστηκε να διασυνδέσει τις διάφορες περιοχές (Τριρ, Κόμπλεντς) της επισκοπής του. Δεν δίσταζε να χρησιμοποιήσει στρατιωτικές μεθόδους.

Απεβίωσε σε ένα κελί μονής και τάφηκε στον δυτικό χοροστάσιο του καθεδρικού τηου Τριρ.

## Πρόγονοι



	

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Heyen, Franz-Josef, ed. (1985). Balduin von Luxemburg: Erzbischof von Trier – Kurfürst des Reiches 1285–1354 (in German). Mainz: Verlag der Gesellschaft für Mittelrheinische Kirchengeschichte.
*Nolden, Reiner, ed. (2010). Balduin von Luxemburg: Erzbischof und Kurfürst von Trier (1308–1354) (in German). Trier: Stadtarchiv. ISBN 978-3-00-032031-6.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Τριρ
Σεγριά

Η **Σεγριά** (καταλανικά: Segrià) είναι μια κομάρκα (κομητεία) στα δυτικά της Καταλονίας στην Ισπανία, που συνορεύουν με τηνΑραγονία. Το 2001, πάνω από τα δύο τρίτα του πληθυσμού ζουν στην πρωτεύουσα Λιέιδα, η οποία είναι επίσης ο μεγαλύτερος δήμος της Καταλονίας και παραμένει η πιο πυκνοκατοικημένη περιφέρεια στην επαρχία Λιέιδα. Παίρνει το όνομά της από τον ποταμό Σέγρε.

## Δήμοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της κομάρκας

Κατηγορία:Κομάρκες της Καταλωνίας
Μινωικά ανάκτορα

Τα ανάκτορα του Μινωικού πολιτισμού είναι μεγάλα συγκροτήματα κτιρίων, αποτελούνται από πολλές πτέρυγες δωματίων και είναι τα διοικητικά, οικονομικά, θρησκευτικά και καλλιτεχνικά κέντρα της περιοχής στην οποία βρίσκονται. Παρά τις επιμέρους διαφορές, όλα τα Μινωικά ανάκτορα έχουν τα εξής κοινά χαρακτηριστικά:
*Έχουν προσανατολισμό στον άξονα Βορρά-Νότου.
*Έχουν μία ορθογώνια κεντρική αυλή. Γύρω αναπτύσσονται οι πτέρυγες των δωματίων.
*Ήταν πολυώροφα, είχαν μεγάλες κλίμακες, φωταγωγούς, σύστημα ύδρευσης και αποχέτευσης και αρκετοί χώροι τους έφερναν τοιχογραφίες. Από αυτές αντλούνται πληροφορίες από τις πτυχές της ζωής των Μινωιτών.
*Δεν ήταν οχυρωμένα.
Τα ανάκτορα ήταν η κατοικία του άρχοντα της ευρύτερης περιοχής, όπου συγκεντρωνόταν η παραγωγή και τα εμπορεύματα για να διατεθούν στο εσωτερικό του νησιού ή στο εξωτερικό. Ήταν επίσης κέντρα κατασκευής πολύτιμων αντικειμένων και καλλιτεχνημάτων, καθώς και θρησκευτικά κέντρα, όπου μαζευόταν πλήθος κόσμου με την ευκαιρία διαφόρων τελετών. Στα ανάκτορα ζούσε, κυκλοφορούσε και εργαζόταν μεγάλος αριθμός αξιωματούχων, υπαλλήλων και τεχνιτών.

Γνωστά ανάκτορα είναι της Κνωσού, της Φαιστού, των Μαλίων και της Ζάκρου

## Δείτε επίσης
Μινωικός πολιτισμός

Κατηγορία:Μινωικός πολιτισμός
Μινωικά
Φυλακωπή

Η **Φυλακωπή**, που βρίσκεται στη βόρεια ακτή της Μήλου, είναι ένας από τους σημαντικότερους οικισμούς της εποχής του Χαλκού στο Αιγαίο και ιδιαίτερα στις Κυκλάδες. Η σπουδαιότητα της Φυλακωπής συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια της Εποχής του Χαλκού (δηλαδή από το ήμισυ της 3ης χιλιετίας π.Χ. μέχρι τον 12ο αιώνα π.Χ.) και γι' αυτό είναι ο τύπος για τη διερεύνηση αρκετών χρονολογικών περιόδων του Αιγαίου της Εποχής του Χαλκού.

## Ανασκαφές

Η Φυλακωπή ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από το 1896, και οι ανασκαφές συνεχίστηκαν έως το 1899, υπό τη Βρετανική Σχολή Αθηνών. Η ανασκαφή ήταν εντυπωσιακά μπροστά από την εποχή του, με τον Ντούκαν Μακκένζ (τον τελευταίο εργοδηγό του Άρθουρ Έβανς στην Κνωσό) να καταγράφει λεπτομερείς στρωματογραφικές πληροφορίες. Η ανασκαφή αποκάλυψε έναν μέχρι σήμερα άγνωστο κυκλαδικό οικισμό της Εποχής του Χαλκού με συνέχεια σε όλη την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού μέχρι τα τέλη της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Από την ανασκαφή αυτή προτάθηκε η στρωματογραφία τριών φάσεων, η δεύτερη και η τρίτη φάση που αφορούσαν περιόδους μινωικής και μυκηναϊκής επιρροής αντίστοιχα. Ο οικισμός ανασκάφηκε το 1910-11 με επίκεντρο τη διύλιση της κεραμικής χρονολογίας. Η πιο πρόσφατη ανασκαφή στην περιοχή πραγματοποιήθηκε από τον καθηγητή Κόλιν Ρένφριου. Οι ανασκαφές καλύφθηκαν σε δύο μονογραφίες και αποκάλυψαν ένα άγνωστο προηγουμένως Ιερό.

## Εποχή του Χαλκού

Η πρώτη φάση του χώρου (Φυλακωπή Ι: 2300-2000 π.Χ.) χρονολογείται από τα μέσα της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού μέχρι τα μέσα της Μέσης Εποχής του Χαλκού. Η Αρχιτεκτονική βρίσκεται αρχικά στην Φυλακωπή Ι και ο οικισμός αναπτύχθηκε σε όλη τη φάση της Φυλακωπης Ι. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης φάσης (Φυλακωπή ΙΙ: 2000-1550 π.Χ.) ο οικισμός ευδοκιμεί και γίνεται σημαντικός παίκτης στις Κυκλάδες. Η Φυλακωπή Β ήταν πιο πυκνοκατοικημένη, με τετράγωνα σπίτια χωρισμένα από μακριές και ευθείες οδούς. Αυτή η φάση είναι γνωστή για την κυκλαδίτικη καλλιτεχνική αίσθηση. Τα αγγεία περιέχουν συχνά στυλιζαρισμένα φυτικά και ζωικά μοτίβα σε μαύρο και κόκκινο ματ χρώμα. Προς το τέλος της περιόδου εντοπίστηκαν στην περιοχή αυξανόμενες ποσότητες μινωικής κεραμικής, σημειώνοντας την έναρξη μιας περιόδου «μινωικοποιήσεως», η οποία είναι πιο ορατή στην αρχή της Φυλακωπης ΙΙΙ.
Η Φυλακωπή ΙΙΙ (1550-1100 π.Χ) κατασκευάστηκε μετά την πλήρη καταστροφή της Φυλακωπή ΙΙ, πιθανότατα λόγω της σεισμικής δραστηριότητας. Η φάση μπορεί να χωριστεί σε τρεις υπο-φάσεις.

Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε στο τέλος της Ύστερης Εποχής του Χαλκού και δεν ξανακατοικήθηκε. Σήμερα η θάλασσα έχει διαβρώσει πολύ μεγάλο μέρος της πόλης. Λίγο πριν από τις πρώτες ανασκαφές, υπήρξαν αναφορές λεηλασίας αρχαιοτήτων στον χώρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εποχή του Χαλκού
Κατηγορία:Κυκλαδικός πολιτισμός
Κατηγορία:Ιστορία της Μήλου
Αγία Τριάδα Χόμορης Αιτωλοακαρνανίας

Η **Αγία Τριάς** Χόμορης ή **Αγία Τριάδα** Χόμορης είναι χωριό της ορεινής Ναυπακτίας του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 600 μέτρων. Σύμφωνα με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, μαζί με τη Χόμορη συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Χόμορης που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πλατάνου του Δήμου Ναυπακτίας και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 11 κάτοικοι (μόνιμος).

## Γεωγραφία
Η Αγία Τριάδα Χόμορης είναι κτισμένη στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Ξεροβούνι, κοντά στην επαρχιακή οδό Ναύπακτου - Πλατάνου - Ψηλού Σταυρού. Βρίσκεται βόρεια της Ναυπάκτου σε απόσταση περίπου 51 χλμ. και ιστορικά αποτελεί οικισμό της Χόμορης. Στην περιοχή υπήρχε κατά τη περίοδο του Βυζαντίου ομώνυμο μοναστήρι που σύμφωνα με την παράδοση είχε 40 μοναχούς. Το μοναστήρι την περίοδο της τουρκοκρατίας καταστράφηκε και οι μοναχοί του μετακινήθηκαν στο Μοναστήρι της Παναγιάς Καβαδιώτισσας Χόμορης. Όταν έγινε η απελευθέρωση της Ελλάδας μετά την επανάσταση του 1821 καλλιεργητές των κτημάτων της περιοχής δημιούργησαν τον σημερινό οικισμό και ξαναέκτισαν την κατεστραμμένη εκκλησία της μονής. 
## Πληθυσμός

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Νέα Νικομήδεια

Η **Νέα Νικομήδεια** είναι χωριό του δήμου Βέροιας στον νομό Ημαθίας με μόνιμο πληθυσμό 607 κατοίκους. Βρίσκεται 11 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Βέροιας.

Το χωριό χαρακτηρίζεται για τον παλαιότερο στην Ευρώπη νεολιθικό οικισμό, την ευρεία παραγωγή ροδάκινων, καθώς και για το σημαντικό παρελθόν της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας «Νέα Γενεά Νέας Νικομήδειας».

## Ιστορία

### Νεολιθικός οικισμός
Ο πρώην νεολιθικός οικισμός της Νέας Νικομήδειας βρίσκεται περίπου 2 χλμ βορειοανατολικά της. Είναι από τις πρώτες γνωστές τοποθεσίες της Μακεδονίας που χρονολογούνται από το 6250-6050 π.Χ.. Μπορεί να είχε πληθυσμό μέχρι 700 κατοίκους.

Ανασκάφηκε εκτενώς σε τρεις φάσεις (1961, 1963 και 1964) από τον Ρ. Τζ. Ρόντεν και την ομάδα του. Ο χώρος, που καλύπτει είναι έκταση περίπου 1.690 τετραγωνικών μέτρων, έχει τετραγωνικές κατοικίες με 12 μέτρα. τα σπίτια της Νέας Νικομήδειας κατασκευάστηκαν - όπως και οι περισσότερες κατασκευές σε όλη τη Νεολιθική βόρεια Ελλάδα - από ξυλεία σε ξύλινο πλαίσιο. Τα αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή περιλαμβάνουν πτερύγια πυριτίου, χορδές από πέτρα, πήλινα ειδώλια με σταυροειδή μάτια και μύτες σχήματος ράμματος, σφραγίδες για το στολισμό του σώματος, κρεμαστό κόσμημα με σχήμα βατράχου από στεατίτη, τα εργαλεία των οστών. Οι αρχαιολόγοι που ανασκάπτουν την αρχαία πόλη ανακάλυψαν επίσης γλυπτά από πηλό γυναικών με διπλωμένα χέρια. Στο χώρο βρέθηκαν κεραμικά, ειδικά μεγάλα αγγεία, με ύψος 60 εκατοστών και χωρητικότητα 85 λίτρων. 

Η περιοχή βρισκόταν αρχικά στις όχθες του Θερμαϊκού Κόλπου ή ενδεχομένως σε λίμνη ή λιμνοθάλασσα. Ήδη από τη δεκαετία του '30, ο βάλτος της λίμνης Γιαννιτσών κάλυπτε μεγάλο μέρος της περιοχής.

### Νεότερη ιστορία
Αρχικά το χωριό ονομάστηκε «Μπρανιάτα» και χτίστηκε το 1922 από Έλληνες πρόσφυγες από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας. Έλαβε το σημερινό της όνομα το 1953. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της ήταν 1.050.

## Υποδομές
### Πολιτισμός
Ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Νικομήδειας «Αριστοτέλης» ιδρύθηκε το 1975. Σημαντικές πολιτιστικές δραστηριότητες του συλλόγου είναι οι Λαϊκές συναυλίες, Θεατρικές παραστάσεις και δημιουργία χορευτικού.  

### Αθλητισμός
Ο Αθλητικός Σύλλογος Νέα Γενεά Νέας Νικομήδειας ιδρύθηκε το 1946 και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ημαθίας, ενώ τις περιόδους 1983–84 και 1984–85 αγωνίστηκε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, την τότε 4η τη τάξει κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Κεντρικής Μακεδονίας την περίοδο 1982–83 και 1 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Κεντρικοδυτικής Μακεδονίας την περίοδο 1977–78.

Η Νέα Νικομήδεια ήταν η γενέτειρα του Μίμη Παπαϊωάννου, ο οποίος έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στη Νέα Γενεά Νέας Νικομήδειας, προτού πάρει μεταγραφή στην ΑΕΚ το 1962, με τον πατέρα του, Κωνσταντίνο, να είναι έφορος του συλλόγου.

Έδρα της Νέας Γενεάς Νέας Νικομήδειας αποτελεί το ποδοσφαιρικό γήπεδο του χωριού, το Δημοτικό Γήπεδο Νέας Νικομήδειας «Μίμης Παπαϊωάννου».

## Αξιόλογες προσωπικότητες

* Μίμης Παπαϊωάννου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Ιωάννης Σομπιέσλαφ της Μοραβίας

O **Ιωάννης-Σομπιέσλαφ**, τσεχ. Jan-Sobieslaw (1352 - 30 Οκτωβρίου 1380) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κύριος ενός φέουδου στην Τσεχία.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη-Ερρίκου μαργράβου της Μοραβίας και της Μαργαρίτας των Πρεμυσλιδών, κόρης του Νικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα (Τροππάου). 

Ο πατέρας του ήταν εγγονός του Ερρίκου Ζ΄ της Γερμανίας και η μητέρα του εγγονή του Βεγκεσλάου Β΄ της Βοημίας. Έγινε κύριος ενός φέουδου στην Τσεχία. Απεβίωσε το 1380 σε ηλικία 28 ετών. 

Να μην συγχέεται με τον νόθο αδελφό του Ιωάννη 1357-1394, επίσκοπο ("πατριάρχη") της Ακουιλέιας στο Βένετο.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Κροπιβνίτσκι

Το **Κροπιβνίτσκι** (ουκρανικά: *Кропивницький*) είναι πόλη στην κεντρική Ουκρανία επί του ποταμού Ινχούλ και διοικητικό κέντρο της περιφέρειας του Κιροβογκράντ με πληθυσμό 232.052&#x20;(εκτίμηση του 2015) κατοίκους.

Μεταξύ 1939 και το 2016 ονομαζόταν **Κιροβογκράντ** () κατόπιν του Πρώτου Γραμματέα τουΚομμουνιστικού Κόμματος Ρωσίας (Μπολσεβίκοι) της Επιτροπής της Πόλης του Λένινγκραντ, Σεργκέι Κίροφ. Νωρίτερα ονόματα της πόλης είναι **Γιελισάβετγκραντ** () και **Ζινόβιεφσκ** ().

Η πόλη είναι γενέτειρα σημαντικών προσωπικοτήτων όπως οι Γκριγκόρι Ζινόβιεφ, Volodymyr Vynnychenko, Arseny Tarkovsky, African Spir και άλλοι.
## Ιστορία
Τον 16ο και το πρώτο μισό του 18ου αιώνα, αυτά τα εδάφη ανήκαν στους Ουκρανούς Κοζάκους, ίδρυσαν οικισμούς στην επικράτεια της σύγχρονης πόλης, που αργότερα έγιναν αστικές μικροπεριοχές  .

Η ιστορία της πόλης ξεκινά το 1754, όταν χτίστηκε το φρούριο της Αγίας Ελισάβετ .

Έχει την ιδιότητα της πόλης από το 1784.

Το 1882, ο Μάρκο Κροπιβνίτσκι ίδρυσε εδώ το πρώτο επαγγελματικό ουκρανικό θέατρο 

Κατά τον πόλεμο του 1917-1921, η πόλη ήταν υπό τον έλεγχο της Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας, αλλά το 1920 καταλήφθηκε για τρίτη φορά από τον σοβιετικό στρατό .

Κατά τη διάρκεια του Γολοντομόρ και της σοβιετικής καταστολής, 2.238 κάτοικοι της πόλης πέθαναν .

Από τις 5 Αυγούστου 1941 έως τις 8 Ιανουαρίου 1944, η πόλη καταλήφθηκε από τους Ναζί.

Το 2016, η πόλη μετονομάστηκε προς τιμή του Ουκρανού θεατρικού ηθοποιού Μάρκο Κροπιβνίτσκι.  

Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η πόλη βομβαρδίστηκε τακτικά από τους Ρώσους .
## θελγήτρα

Площа Героїв Майдану , Кропивницький.png|κεντρική πλατεία
Panorama of Kropyvnytskyi , 2023.png|Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία
Inhul Kropyvnytskyi.jpg|ανάχωμα
Театр1.jpg|το θέατρο των φωτιστών
10ті_роковини_Євромайдану_,_Кропивницький.jpg|φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών στο κέντρο της πόλης
Be brave like Ukraine.jpg|σπιτικό μνημείο «Να είσαι γενναίος σαν την Ουκρανία
Фотографії загиблих воїнів у Кропивницькому.jpg|περιφερειακή κρατική διοίκηση
Memorial to the victims of Holodomor in Kropyvnytskyi , November 2023.jpg|μνημείο για τα θύματα του Γολοντομόρ (εγκαταστάθηκε το 2016)
Пам'ятник жертвам радянських репресій у Кропивницькому.jpg|μνημείο στα θύματα των πολιτικών καταστολών
10 years of Euromaidan , Kropyvnytskyi , Ukraine.jpg|μνημείο για τους ήρωες του Μαϊντάν
Remblai de la rivière Inhul, Kropyvnytskyi, centre de l'Ukraine , 25.12.2023.jpg|κέντρο της πόλης (πανόραμα)
Postamt in Kropyvnytskyi.jpg|ταχυδρομείο
Center of Kropyvnytskyi , central Ukraine.jpg|κεντρικός δρόμος
Décorations de Noël à Kropyvnytskyi.jpg|Δημαρχείο
Inhul , Kropyvnytskyi , Ukraine.jpg|Ποταμός Ινγκούλ
Remblai de la rivière Inhul, Kropyvnytskyi, 25.12.2023.jpg|ανάχωμα στο κέντρο της πόλης


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Νικόλαος του Λουξεμβούργου

Ο **Νικόλαος** (*Mikuláš Lucemburský*, 1322 - 30 Ιουλίου 1358) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν επίσκοπος ("πατριάρχης") της Ακυληία στο Βένετο (1350-1358).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πράγα και ήταν νόθος γιος του Ιωάννη του *τυφλού* της Βοημίας. Το 1242 ο πάπας Κλήμης ΣΤ΄ τον έκανε κοσμήτορα (provost) του Συλλόγου του καθεδρικού της Πράγας, σύμφωνα με επιθυμία του Ιωάννη. Το ίδιο έτος έγινε μέλος (canon) του Συλλόγου του καθεδρκού του Βισέχρατ (=Άνω Κάστρο). Σε έγγραφό του το 1348 παρουσιάζεται ως κοσμήτορας (dean) του Συλλόγου του καθεδρικού του Ολμούτς και καγκελάριος του βασιλιά.

Ο ίδιος πάπας τον διόρισε επίσκοπο του Νάουμπουρκ το 1349, αλλά δεν ανέλαβε τη θέση του εκεί. Το 1350 έγινε επίσκοπος ("πατριάρχης") της Ακουιλέια στο Βένετο. Θέλησε με τον αδελφό του Κάρολο Δ΄ να ιδρύσουν μία πόλη, που να είναι κέντρο εμπορίου, αλλά ο Νικόλαος δέχθηκε επίθεση από τον Ερρίκου Γ΄ κόμη της Γκορίτσια και τον Αλβέρτο Β΄ Αψβούργων δούκα της Αυστρίας.

Το 1351-52 εκτέλεσε μερικούς ευγενείς, θεωρούμενους ως δολοφόνους του προκατόχου του Μπέρτραμ του Αγ. Γενεσίου. Έλαβε μέρος με τον Λουδοβίκο Α΄ Καπετιδών-Ανζού της Ουγγαρίας και άλλους στον πόλεμο εναντίον της Βενετίας, η οποία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Δαλματία και την Κροατία στην Ουγγαρία.

Το 1353 ο Κάρολος Δ΄ ενέκρινε την ανέγερση σταδίου στην Σβιντάλε. Επισκέφθηκε την Ακουιλέια το επόμενο έτος και ο Νικόλαος του παρουσίασε ένα σπάνιο κειμήλιο: δύο σελίδες του ευαγγελίου γραμμένες από τον Αγ. Μάρκο. Ο Νικόλαος συνόδευσε τον αδελφό του, που συνέχισε το ταξίδι του στη Ρώμη.

Απεβίωσε το 1358, σε ηλικία 36 ετών, ίσως από ασθένεια. Τάφηκε κάτω από την αγία τράπεζα του ναού του Ούντινε.

## Πρόγονοι




## Πηγές
* "Nicolaus of Luxemburg" in en.citizentium.com
* Bianchi, G., Documenti per la storia del Friuli dal 1200 al 1400
* Guerra, Otium Foriiulii. Manoscritti, Museo Archeologico, Cividale
* Chronicon Spilimberghense

## Περαιτέρω ανάγνωση
*R. Bouillon: Die Beziehungen zwischen Aquileia und Karl IV. während der Amtszeit der Patriarchen Nikolaus von Luxemburg und Lodovico della Torre (1350–1365). Münster 1991.
*Franz Krones (1886), "Nicolaus", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 23, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 611–613
*Marco Innocenti (2001). "NIKOLAUS von Luxemburg". In Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (in German). 18. Herzberg: Bautz. cols. 1038–1044. ISBN 3-88309-086-7.
*Tirelli, R. (2000). I patriarchi. La spada e la croce. XV secoli di storia. Pordenone.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Topic in italian Literature

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Ιωάννης του Γκέρλιτς

Ο **Ιωάννης** (γερμ. *Johann von Görlitz*, 22 Ιουνίου 1370 – 1 Μαρτίου 1396) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν δούκας του Γκέρλιτς (Zgorzelec) το διάστημα 1377-1396.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πράγα και ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας και της Ελισάβετ, κόρης του Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας. Βαπτίστηκε με το όνομα του πάππου του Ιωάννη του *τυφλού* της Βοημίας.

Ήταν τριών ετών όταν έγινε μάργραβος της Μοραβίας και εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου, αν και τις περιοχές τις διοικούσαν στην πραγματικότητα ο θείος του Ιωάννης-Ερρίκος και ο πρωτότοκος αδελφός του Βεντσεσλάβος Δ΄.

Το 1377 ο πατέρας του τού παραχώρησε ένα μέρος της Άνω Λουσατίας, το Γκέρλιτς, που το αναβάθμησε σε δουκάτο. Έγινε ο μόνος δούκας του Γκέρλιτς. Το επόμενο έτος ο Κάρολος Δ΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βεντσεσλάβος Δ΄, στου οποίου την Αυλή στην Πράγα έμενε ο Ιωάννης. Όταν ενηλικιώθηκε, διέμενε στο Γκέρλιτς. Το 1385 ο Βεντσεσλάβος Δ΄ τον όρισε διοικητή του Βρανδεμβούργου, που ανήκε στον δευτερότοκο αδελφό του Σιγισμούνδο. Το επόμενο έτος ορίστηκε διοικητής του Λουξεμβούργου. Στο Γκέρλιτς έκανε διώξεις εναντίον των Εβραίων και στο τέλος με διάταγμα τους εκτόπισε, αν και το 1383 σε γειτονική περιοχή τους έδιναν προνόμια. Έμπιστος και καγκελάριός του ήταν ο Όλμπραμ αρχιεπίσκοπος της Πράγας.

Η θέση του Βεντσεσλάου Δ΄ στη Γερμανία διαρκώς εξασθενούσε, όμως ο Ιωάννης παρέμεινε πιστός υποστηρικτής του. Όταν ο Βεντσεσλάβος Δ΄ ήλθε σε διαμάχη με τον εξάδελφό του Ιάκωβο και ο Ιάκωβος τον αιχμαλώτισε στην Αυστρία, ο Ιωάννης παρενέβη: κατέλαβε την Πράγα και με στρατό εκστράτευσε εναντίον του Ιακώβου, ο οποίος αναγκάστηκε να τον ελευθερώσει. Ωστόσο ο Βεντσεσλάβος Δ΄ δεν τον αντάμειψε και ο Ιωάννης αποσύρθηκε στο Γκέρλιτς. Απεβίωσε το 1396 σε ηλικία 26 ετών, στο αββαείο του Νόιτσελλε στη Νότια Λουσατία, ίσως δηλητηριασμένος. Το δουκάτο του Γκέρλιτς αποσυντέθηκε στα σύνορα, που είχε πριν τη δημιουργία του.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1388 τη Ριχάρντις-Αικατερίνη, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και βασιλιά της Σουηδίας και είχε τέκνο:
* Ελισάβετ 1390-1451, δούκισσα του Λουξεμβούργου. Παντρεύτηκε πρώτα τον Αντώνιο Βαλουά-Βουργουνδίας δούκα της Βραβάντης και έπειτα τον Ιωάννη Γ΄ Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Theodor Lindner (1881), "Johann, Herzog von Görlitz", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 14, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 216–218

Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Γκέρλιτς
Βεγκέσλαος Α΄ του Λουξεμβούργου

Ο **Βεγκέσλαος Α΄** *Václav Lucemburský*, 25 Φεβρουαρίου 1337 - 8 Δεκεμβρίου 1383) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόμης (1353-54) μετά δούκας (1354-83) του Λουξεμβούργου. Από τη γυναίκα του ήταν δούκας της Βραβάντης και του Λίμπουργκ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πράγα και ήταν ο τρίτος γνήσιος γιος του Ιωάννη του *τυφλού* της Βοημίας και της Βεατρίκης Καπετιδών, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν. 

Το 1352 νυμφεύτηκε την Ιωάννα των Ρέγκιναρ, κόρη του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Βραβάντης & του Λίμπουργκ. Το επόμενο έτος ο πρωτότοκος αδελφός του Κάρολος Δ΄ κόμης του Λουξεμβούργου και βασιλιάς της Γερμανίας, παραχώρησε την κομητεία του Λουξεμβούργου -που είχε λάβει από τον πατέρα του- στον Βεγκέσλαο Α΄. Το 1354 την αναβάθμισε σε δουκάτο. 

Το επόμενο έτος η Ιωάννα, ως πρωτότοκη κόρη κληρονόμησε από τον πατέρα της τη Βραβάντη & το Λίμπουργκ (οι αδελφοί της είχαν αποβιώσει νέοι). Για να μην διαιρεθούν οι περιοχές, ο Βεγκέσλαος Α΄ υπέγραψε έναν καταστατικό χάρτη προνομίων και έκανε τη *Χαρούμενη Είσοδο* στις περιοχές αυτές. Η δευτερότοκη αδελφή της Ιωάννας, η Μαργαρίτα και ο σύζυγός της Λουδοβίκος Β΄ Νταμπιέρ διεκδίκησαν μερίδιο: οι Φλαμανδοί κατέλαβαν τις Βρυξέλλες, αλλά οι κάτοικοι αντέδρασαν και τους έδιωξαν. Έπειτα απασχολήθηκε με εσωτερικές αναταραχές. 

Υπερεκτίμησε τις στρατιωτικές ικανότητές του και το 1371 επιτέθηκε στον Γουλιέλμο Β΄ δούκα του Γύλιχ, από τον οποίο υπέστη ταπεινωτική ήττα: ο Βεγκέσλαος Α΄ έχασε ένα μέρος του στρατού του και μερικούς ευγενείς, ενώ ο ίδιος αιχμαλωτίστηκε για 11 μήνες. 

Απεβίωσε το 1383 στο Λουξεμβούργο, ίσως από λέπρα, σε ηλικία 46 ετών. Ζήτησε η καρδιά του να αποσταλεί στη σύζυγό του, που διέμενε στις Βρυξέλλες. Τάφηκε στην κρύπτη του αββαείου του Ορβάλ (τώρα ερειπωμένο). Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος τού Καρόλου Δ΄, ο Βεντσεσλάβος Δ΄ της Βοημίας στο Λουξεμβούργο, ενώ η Ιωάννα έμεινε δούκισσα της Βραβάντης & του Λίμπουργκ· απεβίωσε το 1406. 

Ήταν ποιητής: έγραψε 11 μπαλάντες, 16 βιρελαί και 52 ροντώ. Ήταν προστάτης του χρονογράφου Ζαν Φρουασάρ, ο οποίος περιέλαβε τα ποιήματα στο έργο του *Μελιαντόρ*. Το 1890 ο Ωγκύστ Λονιόν τα ταυτοποίησε ως έργα του Βεγκέσλαου Δ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1352 την Ιωάννα των Ρέγκιναρ, κόρη του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Βραβάντης. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι




## Αναφορές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Killgrove, Kristina (13 December 2016), Historians Question Medieval C-Section 'Breakthrough,' Criticize New York Times Coverage, Forbes, retrieved 30 May 2017

Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Assassin's Creed (ταινία)

Το ***Assassin's Creed*** είναι αμερικανική ταινία επιστημονικής περιπέτειας, δράσης και φαντασίας, σε σκηνοθεσία Τζάστιν Κέρζελ. Το σενάριο γράφτηκε από τους Μάικλ Λέσλι, Άνταμ Κούπερ και Μπιλ Κόλατζ, το οποίο βασίστηκε  στο franchise της Ubisoft, *[[Assassin's Creed]] το οποίο ο Νεκτάριος δεν θα τερματίσει ποτέ.* Πρωταγωνιστούν οι Μάικλ Φασμπέντερ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Τζέρεμι Άιρονς και Σάρλοτ Ράμπλινγκ.

Η ταινία τοποθετείται στο ίδιο σύμπαν με αυτό του βιντεοπαιχνιδιού, με μερικές όμως προσθήκες, οι οποίες διαδραματίζονται στην Ισπανική Ιερά Εξέταση. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν το 2015 και ολοκληρώθηκαν τον Ιανουαρίου του 2016. Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 13 Δεκεμβρίου του 2016, στη Νέα Υόρκη. Οι κριτικές που δέχτηκε ήταν ως επί το πλείστο αρνητικές, ενώ με ένα budget που ανέρχεται στα 125 εκατομμύρια δολάρια, κατάφερε να συγκεντρώσει 240 εκατομμύρια δολάρια. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μάλτα
Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Ubisoft

Η **Ubisoft Entertainment SA** (πρώην: **Ubi Soft Entertainment Software**) είναι γαλλική εταιρεία που κυκλοφορεί βιντεοπαιχνίδια, με έδρα της το Ρεν, της Γαλλίας. Είναι περισσότερο γνωστή είναι για την κυκλοφορία πετυχημένων franchises όπως το *[[Assassin's Creed]]*, το *[[Far Cry]]*, το *[[Just Dance (σειρά βιντεοπαιχνιδιών)|Just Dance]]*, το *[[Prince of Persia]]* και το *[[Rayman]]*. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη εταιρεία κυκλοφορίας βιντεοπαιχνιδιών σε Αμερική και Ευρώπη, βάσει εσόδων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

*
Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Εκδότες βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γαλλίας
Κατηγορία:Γαλλικά εμπορικά σήματα
Παναγιώτης Σαντής

Ο **Παναγιώτης Σαντής** (1902-1943) ήταν στέλεχος του ΚΚΕ, συνδικαλιστής και αντιστασιακός. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1943.

## Βιογραφία
### Νεανικά χρόνια
Ο Παναγιώτης Σαντής γεννήθηκε στον Πολιχνίτο Λέσβου το 1902. Εργάστηκε ως λιμενεργάτης στη Μυτιλήνη, ασχολήθηκε με τον συνδικαλισμό και εντάχθηκε από τα νεανικά του χρόνια στο ΚΚΕ. Με τη δράση του κέρδισε την εμπιστοσύνη της ηγεσίας η οποία τον χρησιμοποίησε ως κομματικό στέλεχος σε διάφορες θέσεις και πόλεις της Ελλάδας.

Για την πολιτική του δράση διώχθηκε αρκετές φορές. Κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας εξορίστηκε στον Αη Στράτη, όπου τον βρήκε η γερμανική κατοχή.

### Απόδραση από τον Αη Στράτη και ένταξη στην καθοδήγηση
Το καλοκαίρι του 1940 καταφέρνει μαζί με 7 άλλους συντρόφους του να δραπετεύσει από τον Αη Στράτη και να φτάσει στον Πειραιά, όπου ανέλαβε την καθοδήγηση της Κομματικής Οργάνωσης Πειραιά (ΚΟΠ).

Παράλληλα εντάχθηκε στην λεγόμενη Παλιά Κεντρική Επιτροπή (ΠΚΕ) που είχαν συγκροτήσει οι Παπαγιάννης, Κτιστάκης, Κανάκης και Βιτσαρά, υπό την καθοδήγηση του έγκλειστου στο Σανατόριο Σωτηρία Πλουμπίδη.

Η ΠΚΕ βρέθηκε σε έντονη αντιπαράθεση με την καθοδήγηση που είχε ιδρύσει η Ασφάλεια τη λεγόμενη Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ (ΠΔ) και συνεχώς αντάλλασσαν κατηγορίες για χαφιεδισμό. Ο ρόλος της ΠΔ άρχισε να αποκαλύπτεται προς τα τέλη του 1940, όταν ο πλαστός Ριζοσπάστης που εξέδιδε άρχισε να υμνεί τον Μεταξά και να αποκτά έντονο εθνικιστικό και φιλοκαθεστωτικό λόγο. Οι δύο καθοδηγήσεις διαλύθηκαν με την έναρξη της γερμανικής κατοχής και τα μέλη της ΠΔ εντάχθηκαν στη νέα καθοδήγηση που συγκροτήθηκε τον Ιούλιο του 1941, τη Νέα Κεντρική Επιτροπή, από στελέχη του ΚΚΕ που απέδρασαν από τους τόπους εξορίας τους.

### Κατοχή και εκτέλεση
Κατά τη διάρκεια της κατοχής ο Σαντής εντάχθηκε στο ΕΑΜ και έδρασε στον Πειραιά. Συνελήφθη από τους Γερμανούς στις 19/9/1942 και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία.

Στις αρχές του 1943 μαζί με άλλους ακροναυπλιώτες μεταφέρθηκε στον Πειραιά και εκτελέστηκε στις 7/1/1943 στην Κοκκινιά, μαζί με άλλα 6 μέλη του ΚΚΕ.

## Πηγές
# Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
# Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2015
# Κώστας Γκριτζώνας "Κόκκινοι δραπέτες 1920-1944", Εκδόσεις Γλάρος, Αθήνα 1985
# Γρηγόρης Φαράκος "Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Σχέσεις του ΚΚΕ και Διεθνούς Κομμουνιστικού Κέντρου", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες αντιστασιακοί
Πετρ Κόρντα

Ο **Πετρ Κόρντα** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Petr Korda*) γεννημένος στην Πράγα την 22 Ιανουαρίου 1968, είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος, σήμερα πολιτογραφημένος Τσέχος, πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν νο2 στον κόσμο, συγκεκρημένα στις 2 Φεβρουαρίου 1998 όταν και βρέθηκε θετικός σε τεστ ντόπινγκ τον Ιούνιο του 1998 κατά την διεξαγωγή του Γουίμπλεντον, στη συνέχεια απαγορεύτηκε να αγωνίζεται τον Σεπτέμβριο του 1999 για 12 μήνες και αποσύρθηκε από την αντισφαίριση πριν ανακοινωθεί η τιμωρία του.

## Καριέρα
Ήρθε για πρώτη φορά στην προσοχή του κόσμου του αντισφαίρισης ως ένας πολλά υποσχόμενος νεαρός παίκτης το 1985 όταν με συμπαίκτη τον Σίριλ Σουκ κέρδισαν τον τίτλο στο διπλό στο Γαλλικό Όπεν. Μάλιστα την ίδια χρονιά οι δύο συμπαίκτες ήταν νο1 στον κόσμο στο διπλό.

Ο Κόρντα έγινε επαγγελματίας το 1987. Κατάφερε να κερδίσει τον πρώτο του τίτλο στο διπλό το 1988 και τον πρώτο τίτλο κορυφαίου επιπέδου το 1991. Συμμετείχε κατά τη διάρκεια της καριέρας του σε τέσσερις τελικούς Γκραντ σλαμ, δύο στο απλό και δύο στα διπλά. 

Το 1990 με συμπαίκτη τον Γκόραν Ιβανίσεβιτς έπαιξαν στον τελικό του διπλού του Γαλλικού όπεν. Το 1992 έπαιξε στον τελικό του απλού στο γαλλικό όπου έχασε από τον Τζιμ Κούριερ. Το 1993 κέρδισε το κύπελλο Γκραντ σλαμ. Το 1996 με συμπαίκτη τον Στέφαν Έντμπεργκ κατέκτησε το διπλό του Αυστραλιανού όπεν. Το 1998 κέρδισε το απλό του Αυστραλιανού όπεν νικώντας στον τελικό τον Μαρσέλο Ρίος. 

Αγωνίστηκε με στο Κύπελλο Ντέιβις με την Τσεχοσλοβακία το 1988, 1989, 1990, 1991, 1992 και με την Τσεχία το 1994, 1995, 1996, και το 1997 με συνολικό ρεκόρ 29 νίκες και 13 ήττες. Ο Κόρντα ήταν επίσης μέλος της ομάδας της Τσεχικής Δημοκρατίας που κέρδισε το Κύπελλο Χοπμαν το 1994.

Σε τέσσερα τουρνουά το 1998 ο Κόρντα είχε την πρώτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη, αλλά έχασε από τον Κάρολ Κουτσέρα στην Αμβέρσα, τον Μαρσέλο Ρίος στο Ίντιαν Γουέλς, τον Τιμ Χένμαν στο Μαϊάμι και τον Ρίχαρντ Κράιτσεκ στο Μόντε Κάρλο.

Μετά την τιμωρία του το 1999 επέστρεψε για λίγο και αγωνίστηκε στο Τσάλετζ της Πράγας το Δεκέμβριο του 2000 και στο Τσάλεντζ του Prostějov τόσο το 2001 όσο και το 2005.

## Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε την Ρεγκίνα Ραϊκχρτόβα, πρώην επαγγελματία αντισφαιρίστρια από την Τσεχοσλοβακία. Έχουν τρία παιδιά, την Τζέσικα που είναι επαγγελματίας παίκτης του γκολφ, την Νέλυ η οποία παίζει αντισφαίριση. Ο γιος του, Σεμπάστιαν, είναι επίσης τενίστας που εκπροσωπεί τις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Τσέχοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Τσέχοι προπονητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση)
Ζιρονές

Η **Ζιρονές** (καταλανικά: Gironès) είναι μια κομάρκα (κομητεία) στην ανατολική Καταλονία στην Ισπανία, και συνορεύει με τις κομάρκες Σέλβα, Μπαΐς Εμπορδά, Αλτ Εμπορδά, Πλα ντε λ'Εστάνι και Γκαρότσα. Το 2008, η κομάρκα είχε 175.148 κατοίκους. Πάνω από το μισό των κατοίκων της κομάρκας ζούσε στην Ζιρόνα, η οποία είναι επίσης η πρωτεύουσα της επαρχίας της Ζιρόνα.

## Δήμοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της κομάρκας (Καταλανικά)

Κατηγορία:Κομάρκες της Καταλωνίας
Μεροϊτική γλώσσα

Η **μεροϊτική γλώσσα**, γνωστή και ως **κουσιτική**, είναι εξαφανισμένη γλώσσα η οποία χρησιμοποιούνταν στην Μερόη και την ευρύτερη περιοχή της Νουβίας του Βασιλείου του Κους.

## Χρονολόγηση
Βρισκόταν σε χρήση καταγεγραμμένα μέσω της μεροϊτικής γραφή από το 300 π.Χ. έως το 400 μ.Χ., ωστόσο είναι πιθανό ότι χρησιμοποιούνταν και πιο πριν με χρήση της αιγυπτιακής ιερογλυφικής ήδη από το 2000 π.Χ. (12η δυναστεία στο Μέσο Βασίλειο της Αιγύπτου) σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα του πολιτισμού Κέρμα ο οποίος ήταν ο πρώτος πολιτισμός της περιοχής.

[μικρογραφία|260x260px|Τοποθεσία του [Βασίλειο του Κους|Βασιλείου του Κους]]

Η ονομασία *μεροϊτική,* αντιστοιχεί στην περίοδο όπου η πόλη της Μερόης αποτελούσε την έδρα του Βασιλείου του Κους, από τον 3ο αιώνα π.Χ., με την γλώσσα να είναι η *κουσιτική* βάσει της ονομασίας του βασιλείου. Κατά την περίοδο αυτή, η γλώσσα γραφόταν με 2 μορφές του μεροϊτικού αλφασυλλαβάριου, την μεροϊκή συνεχή μορφή όπου γινόταν χρήση γραφίδος και η οποία χρησιμοποιούνταν για γενικού τύπου καταγραφές και σημειώσεις, και την μεροϊκή ιερογλυφική η οποία σκαλιζόταν σε πέτρα ή/και χρησιμοποιούνταν για θρησκευτικούς και κρατικούς σκοπούς. 

Παρότι το βασίλειο του Κους διαλύθηκε με την πτώση της Μερόης το 350 μ.Χ. στις δυνάμεις της ρωμαϊκής Αιγύπτου, η χρήση της γλώσσας συνέχισε για μερικούς ακόμα αιώνες, έως ότου πιθανώς εξαφανίστηκε τελείως έως τον 6ο αιώνα, όταν αντικαταστήθηκε από την παλαιονουβική, κοπτική, και ελληνιστική κοινή / πρώιμη μεσαιωνική ελληνική. Η τελευταία γνωστή μεροϊτική επιγραφή χρονολογείται στον 5ο αιώνα.

## Ταξινόμηση

Η κουσιτική γλώσσα είναι κατανοητή σε ελάχιστο βαθμό, λόγω της έλλειψης τεκμηρίων όπου γίνεται αντιστοίχηση με άλλη γλώσσα (όπως π.χ. η στήλη της Ροζέτας με το ίδιο κείμενο στα αιγυπτιακά ιερογλυφικά, δημοτικά αιγυπτιακά, και ελληνιστική κοινή), και η αποκρυπτογράφηση της δύσκολη, έτσι παραμένει αταξινόμητη καθώς υπάρχουν πολύ λίγα διαθέσιμα στοιχεία για αυτήν. Το μεροϊτικό αλφάβητο αποκρυπτογραφήθηκε το 1909, και έκτοτε προτάθηκε πως σχετίζεται με τις νουβικές γλώσσες και παρόμοιες νειλοσαχαρικές γλώσσες, όπως την ανατολική σουδανική.

Υπάρχουν ωστόσο και άλλες εκτιμήσεις ειδικών οι οποίοι την κατατάσσουν, βάσει των φωνολογικών εκτιμώμενων χαρακτηριστικών, στις αφροασιατικές γλώσσες (όπως η αρχαία Αιγυπτιακή) οι οποίες είναι διαφορετικές από τις νειλοσαχαρικές.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
*''Meroitic Newsletter'' (Paris, *Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, 1968).
*Böhm, Gerhard : "" in **', **34*' (Wien, 1988). .
*Rilly, Claude (March 2004) [https://web.archive.org/web/20150923213222/http://www.ddl.ish-lyon.cnrs.fr/projets/clhass/PageWeb/ressources/Isolats/Meroitic%20Rilly%202004.pdf "The Linguistic Position of Meroitic"], *Sudan Electronic Journal of Archaeology and Anthropology*.
*Rowan, Kirsty (2011). "Meroitic Consonant and Vowel Patterning". *Lingua Aegytia'', 19. 

Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Αφρικής
Κατηγορία:Γλώσσες του Σουδάν
Κατηγορία:Βασίλειο του Κους
Ο Αντίχριστος (βιβλίο)

***Ο Αντίχριστος*** () είναι βιβλίο του φιλοσόφου Φρίντριχ Νίτσε, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1895. Αν και γράφτηκε το  1888, το πολεμικό περιεχόμενο του ανάγκασε τους φίλους του Νίτσε, Franz Overbeck και Heinrich Köselitz να καθυστερήσουν την έκδοση του βιβλίου. Ο γερμανικός τίτλος μπορεί να μεταφραστεί σαν «Αντίχριστος» ή «Αντιχριστιανός», αναλόγως με το πως μεταφράζεται η γερμανική λέξη *Christ*.

## Περιεχόμενo
Στον πρόλογο ο Νίτσε ξεκαθαρίζει πως το βιβλίο του προορίζεται για τους λίγους αναγνώστες που έχουν το θάρρος να αντέξουν την σοβαρότητα του και το πάθος του.  Ο αναγνώστης θα πρέπει να είναι, σύμφωνα με τον Νίτσε, υπεράνω πολιτικής και εθνικισμού. Επίσης, η χρησιμότητα ή βλαπτικότητα της αλήθειας, δεν πρέπει να απασχολούν τον αναγνώστη. Απέρριψε όλους τους άλλους αναγνώστες.

Στο βιβλίο του "Ο Αντίχριστος", καταγγέλνει όχι μόνο τον Χριστιανισμό ως πίστη, θρησκεία και πρακτική, αλλά και το ηθικό σύστημα αξιών που κληρονόμησε ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός. Ο Νίτσε εκτιμά πως ο Χριστιανισμός έχει καταστήσει τους ανθρώπους αδύναμους και άβουλους, ενώ θέτει την ελεημοσύνη και παρόμοια συναισθήματα ως υψηλές αρετές. 

Περαιτέρω στο βιβλίο, ο Νίτσε συγκρίνει τον Χριστιανισμό με τον Βουδισμό και ισχυρίζεται πως ενώ ο Ιησούς της Ιστορίας έζησε με ένα Βουδιστικό τρόπο, ο Απόστολος Παύλος δημιούργησε τον Ιησού τον "Χριστό". Ο Νίτσε καταλήγει πως η Χριστιανική μεταφυσική και ιδεολογία έχουν διαβρώσει τόσο πολύ το αξιακό σύστημα της ευρωπαϊκής φιλοσοφίας ώστε οι φιλόσοφοι υπερασπίζονται τις χριστιανικές αξίες, ακόμη και όταν ο θεός βγει από την εξίσωση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αντιχριστος
Κατηγορία:Βιβλία με κριτική στον Χριστιανισμό
Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Μπαγιόν

Η **Μπαγιόν** (,  [baj'ona]) είναι πόλη και μια από τις δύο υποπεριφέρειες του διαμερίσματος των Ατλαντικών Πυρηναίων, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Νιβ και Αντούρ στο βόρειο τμήμα της πολιτιστικής περιοχής της Χώρας των Βάσκων, και στο νότιο τμήμα της Γασκώνης στο σημείο όπου το λεκανοπέδιο της Ακουιτανίας ενώνεται με τους λόφους στις υπώρειες των Πυρηναίων. Μαζί με τις γειτονικές Μπιαρίτς και Ανγκλέτ αποτελεί μέρος ενός κοινού οικιστικού συγκροτήματος γνωστού ως Κοινότητα Βασκική Ακτή ενώ είναι η βορειότερη άκρη του αστικού συνεχούς που εκτείνεται από το Σαν Σεμπαστιάν στην Ισπανία και που είναι γνωστό ως «Βασκική Ευρωπόλη Σαν Σεμπαστιάν-Μπαγιόν».

Η Μπαγιόν αποτελεί διαχρονικά σημαντικό λιμάνι της Γαλλίας, τόσο για εμπορικούς όσο και στρατιωτικούς σκοπούς. Πολιτισμικά βρίσκεται στα όρια μεταξύ της γασκώφωνης και βασκόφωνης επικράτειας, όντας οι δύο γλώσσες παρούσες στη δημόσια ζωή της, μαζί με τα γαλλικά που αποτελούν την κυρίαρχη γλώσσα από τον 20ό αιώνα κι έπειτα.

## Ιστορία
Η Μπαγιόν ιδρύθηκε το 950 πάνω στα ερείπια ενός παλαιού ρωμαϊκού castrum ονόματι *Lapurdum*, που έδωσε το όνομά του στην ευρύτερη περιοχή του Λαπούρ. Στην πόλη εγκαταστάθηκαν Βίκινγκς κατά τον 9ο αιώνα, γεγονός που οδήγησε στην άνθηση της ναυπηγικής και αλιείας που αποτελεί παραδοσιακά την κύρια ασχολία των κατοίκων της. Αποτέλεσε μέρος του δουκάτου της Ακουιτανίας που υπήρξε αγγλική κατοχή από το 1155 μέχρι το 1451 με το πέρας του Εκατονταετούς Πολέμου. Πολλοί Εβραίοι, προερχόμενοι από την Ιβηρική, εγκαταστάθηκαν μεταξύ 1492 και 1602 στη γειτονιά του Σεν Εσπρί. Το 1951 ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα θείου

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πόλεις της Ακουιτανίας
Κυνηγός Μεσσηνίας

Με την ονομασία **Κυνηγός Μεσσηνίας** μπορεί να αναφέρονται οι εξής οικισμοί:

*Κυνηγός Πύλου Μεσσηνίας, οικισμός της δημοτικής ενότητας Πύλου, του Δήμου Πύλου - Νέστορος.
*Κυνηγός Μεσσήνης, οικισμός της δημοτικής ενότητας Τρικόρφου, του Δήμου Μεσσήνης.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ουαλερανός Α΄ του Λουξεμβούργου-Λινί

O **Βάλεραν Α΄**, γερμ. Valeran I (απεβ. 5 Ιουνίου 1288) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κύριος του Λινύ (1281-1288).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου & (ως Ερρίκου Α΄) κυρίου του Λινύ και της Μαργαρίτας των Μονμπελιάρ, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη του Μπαρ.

Έλαβε μέρος, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο ΣΤ΄ κόμη του Λουξεμβούργου, στη μάχη τoυ Βόρρινγκεν εναντίον του Ιωάννη Α΄ δούκα της Βραβάντης, όπου ο Βάλεραν Α΄ και ο αδελφός του σκοτώθηκαν. Τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του, πρώτα ο Ερρίκος Β΄ και μετά ο Βάλεραν Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιωάννα κυρία του Μπωβουάρ και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Β΄ απεβ. 1303, κύριος του Λινύ.
* Βάλεραν Β΄ 1275-1354, κύριος του Λινύ & Μπωβουάρ.
* Φιλιπόττη.
* Ελισάβετ.
* Μαργαρίτα, μοναχή.
* Μαρία απεβ. 1337, παντρεύτηκε τον Ζαν ντε Γκιστέλλ.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Ουαλερανός Β΄ του Λουξεμβούργου-Λινί

Ο **Βάλεραν Β΄**, γερμ. Valeran II (απεβ. 1354) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κύριος του Λινύ & Μπωβουάρ (1303-1354).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βάλεραν Α΄ κύριο του Λινύ και της Ιωάννας, κυρίας του Μπωβουάρ. 

Το 1288 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Ερρίκος Β΄. Ο Βάλεραν Β΄ κληρονόμησε από τη μητέρα του τα κάστρα Μπωβουάρ και Ρουσύ. Όταν απεβίωσε το 1303 ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος Β΄ κύριος του Λινύ, τον διαδέχθηκε. 

Απεβίωσε το 1354 και τάφηκε στο ναό Νοτρ-Νταμ στο Καμμπραί.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Γκουγιότ, κληρονόμο του μπουργκράβου του Λιλλ και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Α΄ απεβ. 1364, κύριος του Λινύ & Μπωβουάρ.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Page at genealogie-mittelalter.de

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Ιωάννης Α΄ του Λουξεμβούργου-Λινί

Ο **Ιωάννης Α΄**, γαλλ. Jean (απεβ. 17 Μαΐου 1364) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κύριος του Λινύ & Μπωβουάρ (1354-1364).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Βάλεραν Β΄ κυρίου του Λινύ & Μπωβουάρ και της Γκουγιότ, κληρονόμου του μπουργκράβου του Λιλλ.

Το 1354 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Έμεινε 10 έτη κυβερνήτης του Λινύ & Μπωβουάρ και το 1364 απεβίωσε. Tον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Γκυ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1330 την Αλίκη των Νταμπιέρ, κόρη και κληρονόμο του Γκυ κυρίου του Ρισεμπούργκ και είχε τέκνα:
* Μαρία, παντρεύτηκε τον Ερρίκο κόμη του Βωντεμόν.
* Ιωάννης απεβ. 1360/1, ιερέας.
* Γκυ απεβ. 1371, κόμης του Λινύ, κύριος του Μπωβουάρ & Ρισεμπούργκ.
* Ιωάννης απεβ. 1373, επίσκοπος του Στρασβούργου και αρχιεπίσκοπος του Μάιντς.
* Ιωάννα απεβ. 1392, παντρεύτηκε τον Γκυ Ε΄ κόμη του Σαιν-Πολ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Αλίτσε Ρακέλε Άρλανχ

Η **Αλίτσε Ρακέλε Άρλανχ** (γεννημένη το 1995 στο Ροβερέτο) είναι μοντέλο από την Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε που αναδείχθηκε Μις Ιταλία 2017.

Το 2017, στα μέσα Αυγούστου, πριν αναδειχθεί Μις Ιταλία, κέρδισε τον τίτλο της "Μις Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε".

Είναι η δεύτερη Μις Ιταλία που κατάγεται από το Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε, 11 χρόνια μετά την Κλαούντια Αντρεάττι.

Περιέργως το όνομά της συντίθεται από τα ονόματα των δύο προκατόχων του τίτλου: Αλίτσε (2015) και Ρακέλε (2016).

## Aναφορές και σημειώσεις


Κατηγορία:Ιταλικά καλλιστεία
Κατηγορία:Μις Ιταλία
Γκι του Λουξεμβούργου-Λινί

Ο **Γκυ** (γαλλ. *Guy*, 1340 - 23 Αυγούστου 1371) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόμης του Λινύ (1364-1371) και κύριος του Μπωβουάρ και Ρισεμπούργκ. Από τη σύζυγό του ήταν κόμης του Σαιν-Πολ.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Α΄, κυρίου του Λινύ & Μπωβουάρ και της Αλίκης των Νταμπιέρ, κόρης και κληρονόμου του Γκυ, κυρίου του Ρισεμπούργκ. 

Συμμετείχε στη μάχη του Μπάεσβαϊλερ μεταξύ του 3ου εξαδέλφου του Βεγκεσλάου Α΄, δούκα του Λουξεμβούργου από τη μία μεριά και του Γουλιέλμου Β΄, δούκα του Γύλιχ και του Εδουάρδου, δούκα του Χέλρε από την άλλη. Στη μάχη έχασε και ο χρονικογράφος Γιαν φαν Μπόενταλ έγραψε στο έργο του *Brabantsche Yeesten*, πως ο Γκυ έμεινε πληγωμένος και εγκαταλελειμμένος στο πεδίο της μάχης και όταν τον βρήκε ένας λαφυραγωγός την επόμενη ημέρα, τον σκότωσε και τον έκλεψε. Όταν αυτός πήγε να πωλήσει τη λεία, τον κρέμασαν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1354 τη Μαώ των Σατιγιόν, κόρη και κληρονόμο του Ιωάννη κόμη του Σαιν-Πολ και είχε τέκνα:
* Βάλεραν Γ΄ 1354-1415, κόμης του Λινύ & Σαιν-Πολ.
* Πέτρος 1369-1387, επίσκοπος του Μετς. Αγιοποιήθηκε το 1527.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε πρώτα τον Πέτρο των Ανγκιάν κόμη του Λέτσε και έπειτα τον Ιωάννη Γ΄ βαρόνο του Βερχίν.
* Ιωάννης 1370-1397, κύριος του Μπωβουάρ & Ρισενμπούργκ.
* Αντρέ απεβ. 1396, επίσκοπος του Καμμπραί.
* Μαρί, παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Κονντέ και έπειτα τον Σίμωνα κόμη του Ζαλμ.
* Ιωάννα απεβ. 1430, κόμισσα του Λινύ & Σαιν-Πολ.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Ιωάννης του Λουξεμβούργου (1370-1397)

Ο **Ιωάννης**, γαλλ. Jean (π. 1370 - 1397) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κύριος του Μπωβουάρ & Ρίχεμπουρκ (1387-1397).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκυ κόμη του Λινύ & Σαιν-Πολ και της Μαώς/Ματθίλδης των Σατιγιόν, κόρης και κληρονόμου του Ιωάννη κόμη του Σαιν-Πολ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1387 τη Μαργαρίτα, κόρη και κληρονόμο του Λουδοβίκου κυρίου του Ανγκιάν, κόμη του Μπριεν & Κονβερσάνο και τιτουλάριου δούκα των Αθηνών. Είχε τέκνα:
* Πέτρος Α΄ 1390-1433, κόμης του Σαιν-Πολ & Μπριεν.
* Ιωάννης Β΄ 1392-1441, κόμης του Λινύ και κύριος του Μπωβουάρ.
* Λουδοβίκος απεβ. 1443, αρχιεπίσκοπος του Ρουέν, επίσκοπος του Ελύ και καρδινάλιος. 
* Αικατερίνη γενν. π. 1393.
* Ιωάννα απεβ. 1420, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο κύριο του Γκιστέλ και έπειτα τον Ιωάννη Δ΄ υποκόμη του Μελούν και κοντόσταυλο της Φλάνδρας.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* GeneAll.net
* Genealogical database by Herbert Stoyan

## Αναφορές σεπηγές


Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Edge

Η λέξη **Edge** (στην αγγλική γλώσσα σημαίνει άκρη) μπορεί να αναφέρεται:

* Edge (παλαιστής)
* Edge (περιοδικό)
* Microsoft Edge, web browser που αναπτύσσεται από την Microsoft
Κάστρο της Χόβολης

Το **Κάστρο της Χόβολης** είναι μεσαιωνικό οχυρό κτίσμα, ερείπια του οποίου 
διασώζονται κοντά στο χωριό Κάτω Χόβολη του Δήμου Καλαβρύτων.

Στα νοτιοδυτικά του χωριού και κοντά στην κορυφή ενός λόφου που ονομάζεται "Κάστρο", είναι ορατά τα κατάλοιπα ενός κυκλικού οικοδομήματος που έχει διάμετρο 7 περίπου μέτρα. Φαίνεται πως πρόκειται για κάποιο πύργο παρατήρησης (βίγλα), και όχι για κάστρο, που χτίστηκε από τους Φράγκους τον 13ο αιώνα για την εποπτεία των ορεινών περασμάτων της περιοχής. Ο πύργος αυτός, όπως και το γειτονικό Κάστρο του Τσαρουχλίου, ανήκε στη βαρωνία των Καλαβρύτων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γεώργιος Παπανδρέου, ''Ιστορία των Καλαβρύτων'', επιμέλεια: Δημήτρης Σ. Αβραμίδης, Έκδοση της Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής και Κοινωνικής Ανάπτυξης και Ποιότητας Ζωής Δήμου Καλαβρύτων (ΔΕΠΑΠΟΖ), Καλάβρυτα 2011, Δεύτερη Έκδοση, σελ. 130. ISBN 978-960-89356-3-1 (Α' έκδοση: 1928)
* 
* 

Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρωνία των Καλαβρύτων
Δημόσια Οικονομική

**Δημόσια Οικονομική** ή **Οικονομικά** (ή **τα οικονομικά του δημόσιου τομέα**) είναι η μελέτη της πολιτικής της κυβέρνησης από την άποψη της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της ισότητας.

Στο πιο βασικό επίπεδο, η Δημόσια Οικονομική παρέχει ένα πλαίσιο θεώρησης, για το αν ή όχι η κυβέρνηση θα πρέπει να παρεμβαίνει στην αγορά και σε ποιο βαθμό. Το κάνει αυτό μέσω της
μικροοικονομικής θεωρίας μελετώντας το κατά πόσον μια αγορά μπορεί να είναι αποτελεσματική υπό την απουσία κυβερνητικών παρεμβάσεων. Πρόκειται για μελέτη που ως εκ της φύσεώς της περιλαμβάνει την ανάλυση των κρατικών εσόδων δια τηςφορολογίας και των κρατικών δαπανών. Η Δημόσια Οικονομική περιλαμβάνει επιπλέον μια σειρά άλλων θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων  των εξωτερικών οικονομιών, τις αποτυχίες της αγοράς, και την κατάστρωση και εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής. Η Δημόσια Οικονομική βασίζεται στην θεωρία των οικονομικών της ευημερίας (Γενική Οικονομική Ισορροπία και Ευημερία) που τελικά χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την βελτίωση της κοινωνικής ευημερίας.

## Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία (Δ.Ο.Υ)
Η Εφορία είναι δημόσια υπηρεσία που εξυπηρετεί τον κόσμο. Ο κάθε ένας μας ανάλογα με την περιοχή που μένει, ανήκει και σε μία τέτοια δημόσια υπηρεσία.

**Τμήματα:**

* Τμήμα Δικαστικού
* Τμήμα Αυτοκινήτων
* Τμήμα Εξόδων
* Τμήμα Εσόδων
* Τμήμα Κ. Β.Σ
* Τμήμα Κεφαλαίου
* Τμήμα Μητρώου
* Τμήμα Ελέγχου
* Τμήμα Μηχανοργάνωσης
* Τμήμα Φορολογίας Εισοδήματος
* Τμήμα Παρακαταθηκών & Δανείων
* Τμήμα Φ.Π.Α
* Τμήμα ΤΑΧΙS

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ

ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

ΕΠΟΠΤΗΣ ΕΛΕΝΧΟΥ

Δ.O.Y. ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Δ.Ο.Υ. ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

Δ.Ο.Υ. KATOIKΩN EΞΩTEPIKOY

* 
*
*

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Δημόσια οικονομικά
Shake It Up

To **Κουνήσου στο Ρυθμό** είναι μια αμερικανική κωμωδία του Disney Channel, που προβλήθηκε για πρώτη φορά από τις 7 Νοεμβρίου 2010 μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 2013. Αποτελεί δημιουργία του Κρις Θόμπσον και βασικές πρωταγωνίστριες της σειράς ήταν η Μπέλα Θορν και η Zεντάγια.

Το ομώνυμο τραγούδι τίτλων της σειράς ερμήνευσε η Σελίνα Γκόμεζ.

## Περιγραφή
Η σειρά ακολουθεί τις ζωές δύο έφηβων κοριτσιών από το Σικάγο, της Σίσι Τζόουνς (Μπέλα Θορν) και της Ρόκι Μπλου (Zendaya), οι οποίες είναι κολλητές και μοιράζονται την ίδια αγάπη για το χορό. Με τη βοήθεια του μεγαλύτερου αδελφού της Ρόκι, Τάι (Ρόνσον Φέγκαν) και του κολλητού του, Ντους (Άνταμ Ιριγκόγιεν) τα δύο κορίτσια καταφέρνουν να εμφανιστούν ως χορεύτριες στην εκπομπή "κουνήσου στο ρυθμό σικάγο!", κάνοντας ένα μέρος του ονείρου τους, πραγματικότητα.

Η Σίσι και η Ρόκι προσπαθούν να διαμορφώσουν τη κοινωνική τους θέση στο σχολείο και να γίνουν πιο δημοφιλείς. Επίσης, συχνά παρακολουθούν τον μικρότερο αδελφό της Σίσι, Φλιν (Ντέιβις Κλέβελαντ) ενώ έρχονται σε σύγκρουση με τα αντιπαθητικά αδέλφια Γκούντερ (Κέντον Ντούτι) και Τίνκα (Καρολίν Σάνσαϊν), οι οποίοι είναι και αυτοί φιλόδοξοι χορευτές του σχολείου. 

## Επισκόπηση σειράς

## Διανομή

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές
Συνεδριάσεις Γκεστάπο – Εν Κα Βε Ντε

Οι συνεδριάσεις της μυστικής αστυνομίας της Γερμανίας, Γκεστάπο, και της μυστικής αστυνομίας της Σοβιετικής Ένωσης, NKVD (Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων), έλαβαν χώρα στα τέλη του 1939 και το 1940 μετά τη κοινή τους εισβολή στην Πολωνία, όπως επέτασσε το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότωφ. Στις συνεδριάσεις καθορίστηκαν οι ανταλλαγές αιχμαλώτων πολέμου αλλα και οι ανταλλαγές πληθυσμών, κυρίως των γερμανόφωνων που κατοικούσαν σε περιοχές της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας που αποτελούσαν τότε μέρος της Πολωνίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γκεστάπο
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Διασκέψεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου