open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φρατί Ρεθύμνης

Το **Φρατί** (επίσημος: ***Φρατίον***) είναι οικισμός της Κοινότητος Μυξόρρουμα του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 57 κατοίκους. Απέχει 30 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 350 μέτρα. στους πρόποδες του Φρατιανού όρους. Το Φρατιανό όρος υψώνεται ανάμεσα στο Κουρταλιώτικο φαράγγι και το Φρατιανό φαράγγι, δρώντας σαν φραγμός, εξ' ου και το όνομα του χωριού.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Pati* στην επαρχία Αγίου Βασιλείου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Fratti* με 87 κατοίκους και 62 οφειλόμενες αγγαρείες, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία *Frati*. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 καταγράφονται 6 σπίτια.

Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, απογράφεται μαζί με άλλα δέκα χωριά της περιοχής. Στην απογραφή του 1881 υπαγόταν στο δήμο Λάμπης και είχε 67 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι. Στην απογραφή του 1900 είχε 45 κατοίκους. Στην απογραφή του 1920 είχε υπαχθεί στον αγροτικό δήμο Μιξορρούματος. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μιξόρρουμα, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, όταν το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Λάμπης.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Κοντά στο χωριό, εκατέρωθεν του Φρατιανού όρους, διέρχονται στο Κουρταλιώτικο φαράγγι και το Φρατιανό φαράγγι. Στο χωριό λειτουργούν χώροι εστίασης και ενοικιαζόμενα δωμάτια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Φρούριο του Όστροζατς

Το **Φρούριο του Όστροζατς** είναι φρούριο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους του χωριού του Όστροζατς και εντός του Δήμου του Τσάζιν. Αναφερόμενο εντός πηγών για πρώτη φορά το 1286, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Το καθεστώς ιδιοκτησίας του φρουρίου αποτελεί αντικείμενο διαμάχης, ενώ επιτρέπεται στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής η χρήση του ως τόπο συναυλιών και ψυχαγωγίας. Σταδιακά, εργασίες αναπαλαίωσης λαμβάνουν χώρα.

## Τοποθεσία

μικρογραφία|κέντρο|Άλλη άποψη του φρουρίου.

## Ιστορία

## Περιγραφή

## Δείτε επίσης

* Εθνικά μνημεία του Τσάζιν
* Φρούρια της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσαιωνική Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Κατηγορία:Οθωμανική Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Οστροζατς
Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Τσάζιν
Αΐν Μπεϊντά (Ουμ Ελ Μπουαγκί)

Η **Αΐν Μπεϊντά** είναι πόλη και κοινότητα στην επαρχία Ουμ Ελ Μπουαγκί της Αλγερίας, νοτιοανατολικά της Κωνσταντίνης και βόρεια της Χέντσλα, που κατοικείται από Σαουί και Άραβες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 είχε 116.064 κατοίκους, από 88.290 το 1998, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 2,83%. 

## Ετυμολογία
Το *Αΐν* στα αραβικά πηγή, ενώ το *Μπεϊντά* σημαίνει λευκό. Έτσι, η κυριολεκτική σημασία του ονόματος της πόλης είναι «λευκή πηγή». Η «λευκότητα» αναφέρεται στην καθαρότητα του νερού που πηγάζει από αυτήν την πηγή. 

## Ιστορία
Το κέντρο της πόλης εξακολουθεί να διαθέτει έναν κήπο που στεγάζει ρωμαϊκά ερείπια, συμπεριλαμβανομένων των υπόγειων σηράγγων, γεγονός που δείχνει ότι η πόλη έχει μακρά και πλούσια ιστορία. Το πρώην όνομα της στη ρωμαϊκή εποχή ήταν το Μαρσιμάνι (Marcimani). Η πόλη είχε στρατηγική σημασία στη ρωμαϊκή εποχή και βρισκόταν στα σύνορα με το κράτος των Μπαγκάι. Η φυλή Χαρακτάς των Σαουί κατοίκησε στην περιοχή κοντά στο Αΐν Μπεϊντά και την υπερασπίστηκε πολλές φορές. 

Όταν η Αλγερία ήταν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το Χαλιφάτο του Χαρακτάς ήταν ένα από τα ισχυρότερα Εμιράτα στην ανατολική Αλγερίας. Στη συνέχεια ξέσπασε πόλεμος μεταξύ του Χαλιφάτου του Χαρακτάς και του Μπεηλικίου της Κωνσταντίνης ο οποίος ολοκληρώθηκε με μια συμμαχία μεταξύ των δύο πλευρών. Το Χαλιφάτο είχε 25.000 στρατιώτες το 1827 και παρείχε βοήθεια ενώπιον του Αλγερίου πριν αυτό καταληφθεί από τα γαλλικά στρατεύματα. Επίσης βοήθησε τον Μπέη της Κωνσταντίνης πριν από την πτώση της Κωνσταντίνης το 1837. 

Μετά την ανεξαρτησία, η πόλη έχει εξελιχθεί σε σημαντική εμπορική τοποθεσία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Δαμνόνι Ρεθύμνης

Το **Δαμνόνι** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κοινότητας Μαριού του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 11 κατοίκους. Απέχει 35 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και βρίσκεται 5 χιλιόμετρα ανατολικά του Πλακιά.

Το Δαμνόνι διαθέτει μεγάλη αμμώδη παραλία η οποία βρίσκεται εντός κολπίσκου. Η παραλία έχει μήκος περίπου 600 μέτρα και είναι σε μεγάλο βαθμό οργανωμένη, ιδίως το δυτικό της άκρο και συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό τουριστών. Εκεί βρίσκεται επίσης μικρό λιμάνι. Στο παρελθόν, όταν το οδικό δίκτυο δεν ήταν ανεπτυγμένο, εξυπηρετούσε τις εμπορικές ανάγκες της περιοχής. Σώζονται ακόμη και σήμερα τα γραφεία και οι αποθήκες του λιμανιού, τα οποία έχουν μετατραπεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στο δυτικό άκρο της παραλίας εκβάλει ο μικρός ποταμός Κοτσάρι. Ανατολικά βρίσκεται η παραλία Αμμούδι.

Το Δαμνόνι αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1991, οπότε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαρίου της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φοίνικος και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Αγίου Βασιλείου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Σχοινάρια Ρεθύμνης

Τα **Σχοινάρια** είναι παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία της Κοινότητος Λευκογείων του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 18 κατοίκους. Απέχουν 33 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι προσβάσιμα με ασφαλτόδρομο από τα Λευκόγεια, από τα οποία απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα.

Τα Σχοινάρια διαθέτουν αμμώδη παραλία με βραχώδη βυθό, με εξαίρεση το βόρειο άκρο, όπου ο βυθός είναι αμμώδης. Στην παραλία εκβάλλουν δύο ρέματα, τα οποία σχηματίζουν μικρός υγροβιότοπους με καλαμιές. Στην παραλία λειτουργεί χώρος εστίασης και σχολή καταδύσεων. Κοντά στην παραλία βρίσκεται η Τρυπητή, μια μικρή σπηλιά που διαπερνά ένα βράχο.

Τα Σχοινάρια αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητος οικισμός το 1991, οπότε και προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Λευκογείων της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκαν στον δήμο Φοίνικος και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Αγίου Βασιλείου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Αμμούδι Ρεθύμνης

Το **Αμμούδι** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κοινότητας Λευκογείων του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 2 κατοίκους. Απέχει 32 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και 5-6 χιλιόμετρα από τον Πλακιά. Είναι προσβάσιμα με ασφαλτόδρομο από τα Λευκόγεια και με χωματόδρομο από τη γειτονική παραλία Δαμνόνι.

Η περιοχή διαθέτει μια σειρά από μικρές αμμώδεις παραλίες, εντός κολπίσκων. Η πρώτη παραλία είναι το Αμμούδι ή Μεγάλο Αμμούδι, στο οποίο φτάνει ασφαλτοστρωμένος δρόμος. Η παραλία είναι αμμώδης, αλλά στο μέσο της υπάρχει πλάκα βράχου. Στην παραλία αυτή εκβάλλει το ρέμα Ελληνικός. Στο μεγάλο Αμμούδι λειτουργεί χώρος εστίασης και σχολή καταδύσεων.

Ανάμεσα στο Αμμούδι και στο Δαμνόνι, περίπου 200 μέτρα δυτικά του Αμμουδίου, βρίσκονται άλλες δύο, μικρότερες, παραλίες, το Αμμουδάκι και το Κλεισίδι. Το Κλεισίδι βρίσκεται ανατολικά και το Αμμουδάκι δυτικά. Επικοινωνούν μεταξύ τους με υποθαλάσσιο πέρασμα. Το Αμμουδάκι είναι παραλία γυμνιστών. Διαθέτει χώρο εστίασης και ομπρέλες. Στο δυτικό άκρο της παραλίας βρίσκεται μικρή σπηλιά. Το Κλεισίδι έχει βράχο εντός της θάλασσας.

Το Αμμούδι αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1991, οπότε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λευκογείων της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φοίνικος και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Αγίου Βασιλείου.
## Πληθυσμός

## Εικόνες

Ammoudi (Einstein) 01.jpg|Η παραλία Κλεισίδι
Ammoudaki 01.jpg|Η παραλία Αμμουδάκι
Ammoudaki.JPG|Άποψη της περιοχής από τα δυτικά
Ammoudi Elliniko 12.jpg|Οι εκβολές του ρέματος Ελληνικό


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Σταύρος Μπίρης

Ο **Σταύρος Μπίρης** (1921-1999) ήταν Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα. Ήταν βουλευτής Ρεθύμνης με το κόμμα της ΕΠΕΚ, και εξελέγη στις εκλογές της 16ης Νοεμβρίου 1952, όντας βουλευτής μέχρι τις εκλογές του Φεβρουαρίου 1956. Εξελέγη ξανά βουλευτής το 1963, μέχρι το 1967, αυτή τη φορά στην εκλογική περιφέρειας Πειραιώς και διετέλεσε υπουργός Ναυτιλίας την περίοδο 1964-1965. Αργότερα υπέστη διώξεις κατά την περίοδο της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου.

Υπήρξε επίσης εκδότης-δημοσιογράφος, εκδίδοντας το 1945 την εφημερίδα «Η Εθνική Φωνή» και ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Μπίρης. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση ως γ.γ. της αντιπροσωπείας της ελληνικής κυβέρνησης της Μέσης Ανατολής στην Κρήτη, καθώς και ως ιδρυτής της Οργανώσεως Μυστικού Τύπου της Κρήτης.

Ήταν εγγονός του αγωνιστή των κρητικών επαναστάσεων του 19ου αιώνα, Σταυριανού Μπίρη.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου
Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιά
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Μπάλωμα (μοντάρισμα)

[μικρογραφία| "Μπαλωμα απο κασμιρι", μια λεπτή τεχνική εκτριβής για ύφασμα [διαγωνάλ|twill .  : 142 ]]
μικρογραφία| "Ελβετικό μπάλωμα" για την επισκευή πλεκτών.  : 145
**Το μπάλωμα** είναι μια τεχνική ραψίματος για την επισκευή τρυπών ή φθαρμένων περιοχών στο ύφασμα ή το πλέξιμο μόνο με βελόνα και νήμα . Συχνά γίνεται με το χέρι, αλλά είναι επίσης δυνατό να μπαλωσετε με μια ραπτομηχανή . Το μπαλωμα με το χέρι χρησιμοποιεί τη **βελονιά εκτριβής**, μια απλή βελονιά που τρέχει με το νήμα "υφαινοντας" το σε σειρές κατά μήκος του υφάσματος, με την κατεύθυνση αναστροφής της βελονας στο τέλος κάθε σειράς, και στη συνέχεια γεμίζοντας το πλαίσιο που δημιουργείται έτσι, σαν να υφαινεται το υφασμα. Το μπάλωμα είναι μια παραδοσιακή μέθοδος για την επιδιόρθωση ζημιών ή τρυπών στο ύφασμα που δεν τρέχουν κατά μήκος μιας ραφής και όπου η επιδιόρθωση δεν είναι πρακτική γιατι θα δημιουργούσε δυσφορία στον χρήστη, όπως στο τακούνι μιας κάλτσας. 

Το μπάλωμα αναφέρεται επίσης σε οποιεσδήποτε από πολλές τεχνικές κεντήματος που δουλεύουν με ράμματα συρραφής: 

* **Το μοτίβο διχτυού** είναι ένας τύπος κεντήματος που χρησιμοποιεί παράλληλες σειρές ίσων βελονιών διαφόρων μηκών για να δημιουργήσει ένα γεωμετρικό σχέδιο.  
* **Το καθαρή μπάλωμα**, που ονομάζεται επίσης δαντέλα από φινίρισμα, είναι μια τεχνική του 19ου αιώνα που χρησιμοποιεί ραφές σε ένα πλέγμα για να μιμηθεί τη δαντέλα . 
* **Η ύφανση με βελόνες** είναι μια τεχνική κέντηματος εργασίας της κλωστής που περιλαμβάνει σχέδια συρραφής σε στρογγυλεμένο στημόνι ή νήμα υφαδιού. 

## Ύφασμα Μπαλωματος
Στην απλούστερη μορφή του, το μπαλωμα αποτελειται απο την αγκύρωση της κλωστης στο ύφασμα στην άκρη της τρύπας και στη μεταφορά του κατα την διαρκεια του κενου. Ακολούθως αγκυρωνεται στην άλλη πλευρά, συνήθως με μια βελονιά ή δύο. Αν αρκετές κλωστές διασταυρωθούν πέρα από την οπή, η οπή τελικά θα καλυφθεί με μια μάζα κλωστων.  : 142 

Το λεπτό μπαλωμα, γνωστό μερικές φορές και ως *Βελγικό μπάλωμα*, επιχειρεί να κάνει την επισκευή όσο το δυνατόν πιο αόρατη και τακτοποιημένη. Συχνά η τρύπα κόβεται σε ένα τετράγωνο ή το μπαλωμα αναμειγνυεται με το κανονικό ύφασμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ραπτική
Μίλο (Τανζανία)

To **Μίλο** ( (Αγγλικά ή Σουαχίλι: *Milo*), είναι Αγροτικό Τμήμα που βρίσκεται στην Περιοχή Λουντέουα (*Ludewa District*), στην Περιφέρεια Ντζόμπε (*Njombe Region*) της Τανζανίας. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στο Μίλο ήταν 7.053 και το 2012, μειώθηκε σε 6.861 άτομα.

Το Μίλο είναι ένας τόπος που χαρακτηρίζεται από κατοικίες, σχολεία, εκκλησίες, νοσοκομεία και άλλες εγκαταστάσεις που λειτουργούν από μια θρησκευτική ομάδα με σκοπό την παροχή φιλανθρωπικών υπηρεσιών και τη διάδοση της θρησκείας.

## Κλίμα
Το κλίμα στο Μίλο είναι το υποτροπικό κλίμα των ορεινών περιοχών ή το εύκρατο ωκεάνιο κλίμα με ξηρούς χειμώνες.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Ντζόμπε
* Περιοχή Λουντέουα
* Λουντέουα

## Σημειώσεις


;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


Κατηγορία:Τμήματα της Τανζανίας
Κατηγορία:Τμήματα της Περιφέρειας Ντζόμπε
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στη Περιφέρεια Ντζόμπε
Ναός Αγίων Θεοδώρων Κλαυθμώνος

O **Ναός των Αγίων Θεοδώρων** στην πλατεία Κλαυθμώνος είναι βυζαντινός ναός στην Αθήνα, κτισμένος στα μέσα του 11ου αιώνα. Είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος. Βρίσκεται στην διασταύρωση των οδών Ευριπίδου και Σκουλενίου, στο κέντρο της Αθήνας.

## Ιστορία
Ο ναός κτίστηκε στη θέση παλαιότερου ναού, εκτός των ορίων του υστερορωμαϊκού τείχους, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση είχε ανεγερθεί από την αυτοκράτειρα Ευδοκία. Πάνω από την δυτική είσοδο σώζεται η κτητορική επιγραφή. Σύμφωνα με την επιγραφή ανακαινίστηκε εκ βάθρων από τον Νικόλαο Καλόμαλο, Βυζαντινό με το αξίωμα του σπαθαροκανδιδάτου, ενώ δίπλα σε άλλη επιγραφή αναφέρεται η ημερομηνία Μηνί Σεπτεμβρίω ινδικτιώνος γ΄. Έτους CTΦΝΗ (=6588 από κτίσεως κόσμου). Οι ιστορικοί διαφωνούν αν πρόκειται για το έτος 1049 ή 1065.

Ο Πάπας Ιννοκέντιος το 1208 αναφέρει σε επιστολή του ότι ήταν καθολικό μοναστηριού, αλλά αυτό δεν έχει τεκμηριωθεί ανασκαφικά. Ο ναός υπέστη καταστροφές κατά την επανάσταση του 1821 αλλά ανακαινίστηκε το 1840 χωρίς να υποστεί αλλοιώσεις. Τον 20ο αιώνα το εσωτερικό του ναού αγιογραφήθηκε από τον Αθανάσιο Κανδρή. Το 1967, κατά τα έργα συντήρησης του ναού βρέθηκαν τάφοι και τμήμα ρωμαϊκού μωσαϊκού κάτω από τον ναό. Το 2018 ξεκίνησαν εργασίες στερέωσης και συντήρησης των τοιχογραφιών και γλυπτών του ναού.

## Περιγραφή
thumb|250px|Ο ναός το 1890.
Ο ναός  είναι απλός δίστυλος σταυροειδής εγγεγραμμένος, με βαριές αναλογίες, κατάλοιπο ίσως το προηγούμενου ναού. Ο τρούλος του ναού ανήκει στον αθηναϊκό τύπο και έχει δίλοβα παράθυρα και κιονίσκους διακοσμημένους με ακανθόφυλλα στην κορυφή τους. Στηρίζεται από δύο κίονες στα ανατολικά, ενώ οι κίονες στο δυτικό κομμάτι είναι ενσωματωμένοι στον τοίχο. Ο τρούλος διαθέτει μαρμάρινες υδρορροές πάνω από τους κιονίσκους. 

Ο ναός είναι ασυμμέτρος, με τη νότια κεραία να είναι μεγαλύτερη από τη βόρεια. Επίσης, η δυτική πρόσοψη είναι ασύμμετρη καθώς βόρεια της κεντρικής εισόδου βρίσκεται άλλη θύρα ενώ νότια βρίσκεται δίλοβο παράθυρο. Στο ανατολικό άκρο βρίσκονται τρεις κόγχες με τη μεσαία να είναι η ψηλότερη, ενώ το διακονικό είναι μεγαλύτερο από την πρόθεση. Σε κάθε πλευρά της κεντρικής κόγχης βρίσκεται τρίλοβο παράθυρο. Κάτω από τα παράθυρα των κογχών υπάρχει συνεχόμενη μαρμάρινη ποδιά. Στη νότια πρόσοψη βρίσκεται άλλη μια είσοδος και το κωδωνοστάσιο, το οποίο αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη και σε αυτό έχουν ενσωματωθεί τμήματα του αρχικού τέμπλου. Στη βόρεια πλευρά βρίσκονται μόνο δύο δίλοβα παράθυρα και δύο μονόλοβα παράθυρα.

Ο ναός είναι κτισμένος με το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοδομίας, με τους τοίχους να είναι διακοσμημένοι με κουφικά κεραμικά.

## Εικόνες

17Άγιοι Θεόδωροι στην Κλαυθμώνος.jpg|Ο τρούλος του ναού
Βυζαντινός ναός Αγίων Θεοδώρων Αθήνα 1080.jpg|Η βορειοδυτική πλευρά σήμερα
0848 - Athens - Agii Theodori church - Photo by Giovanni Dall'Orto, Nov 11 2009.jpg|Το εσωτερικό του ναού


## Παραπομπές


Θεοδωροι Κλαυθωμνος
Φρούριο του Γκλάμοτς

Το **Φρούριο του Γκλάμοτς** είναι φρούριο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους της πόλεως του Γκλάμοτς και εντός του Δήμου του Γκλάμοτς. Η ανέγερσή του χρονολογείται στον Μεσαίωνα και την οθωμανική περίοδο, ενώ είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Τοποθεσία

## Ιστορία

## Περιγραφή

μικρογραφία|κέντρο|Άλλη άποψη του φρουρίου.

## Δείτε επίσης

* Εθνικά μνημεία του Γκλάμοτς
* Φρούρια της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσαιωνική Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Κατηγορία:Οθωμανική Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Γκλαμοτς
Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Γκλάμοτς
Ιλολανγκούρου

To **Ιλολανγκούρου** ή **Ιλολανγκούλου** (Αγγλικά ή Σουαχίλι: *Ilolanguru* ή *Ilolangulu*), είναι Μεικτό Τμήμα που βρίσκεται στην Περιοχή Ουυούι (*Uyui District*), στην Περιφέρεια Ταμπόρα (*Tabora Region*) της Τανζανίας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στο Ιλολανγκούρου ήταν 12.675 και το 2012, αυξήθηκε σε 16.110 άτομα.

## Διευκρίνηση
Στην ίδια περιοχή, υπάρχει και το Λουλανγκούρου (*Lulanguru*), δεν θα πρέπει όμως να ταυτίζεται με το Ιλολανγκούρου (*Ilolanguru*) καθότι το Λουλανγκούρου (*Lulanguru*) είναι διοικητικά υποδεέστερο και υπάγεται στο Ιλολανγκούρου (*Ilolanguru*).

## Κλίμα
Το κλίμα στο Ιλολανγκούρου είναι αυτό της τροπικής σαβάνας με υγρασία.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Ταμπόρα
* Περιοχή Ουυούι
* Ταμπόρα

## Σημειώσεις


;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


Κατηγορία:Τμήματα της Τανζανίας
Κατηγορία:Τμήματα της Περιφέρειας Ταμπόρα
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Ταμπόρα
Τζαμί Φερχάτ Πασά

Το **Τζαμί Φερχάτ Πασά** ή **Φερχαντίγια** (βοσνιακά: *Ferhat-pašina džamija*) είναι τζαμί στην πόλη Μπάνια Λούκα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Το αρχικό κτίσμα κατασκευάστηκε κατά τα τέλη του 16ου αιώνα - περίοδο κατά την οποία η Βοσνία αποτελούσε κομμάτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας - και καταστράφηκε το 1993 στη διάρκεια του Πολέμου της Βοσνίας. Η ανακατασκευή του κτιρίου ολοκληρώθηκε το 2016.

## Γενικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|211x211εσ|Το τζαμί το 1941.
Η ολοκλήρωση της αρχικής κατασκευής του τεμένους χρονολογείται μεταξύ των ετών 1579-1580. Κτήτορας του ήταν ο πασάς Φερχάντ Σοκόλοβιτς, από τον οποίο έλαβε το τέμενος την ονομασία του, ενώ σχετικά με τον αρχιτέκτονα, αν και είναι άγνωστος, υποστηρίζεται πως υπήρξε μαθητής του φημισμένου Οθωμανού αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν. Το αρχικό κτιριακό συγκρότημα επεκτάθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ τη δεκαετία του 1950 έγιναν ορισμένες εργασίες συντήρησης. Ενδιάμεσα, το τέμενος είχε υποστεί ζημιές από πυρκαγιά που ξέσπασε το 1737, αλλά και από βομβαρδισμό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Μάιο του 1993, το τέμενος κατεδαφίστηκε έπειτα από απόφαση των αρχών της Σερβικής Δημοκρατίας, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Βοσνίας.

Το 2001 ξεκίνησαν οι εργασίες ανακατασκευής του τεμένους, ενώ η τελετή έναρξης των εργασιών διεκόπη από εκτεταμένα επεισόδια που προκλήθηκαν από την αντίδραση Σέρβων εθνικιστών και οδήγησαν στον θάνατο ενός ατόμου. Ανάλογα επεισόδια πραγματοποιήθηκαν και ένα μήνα αργότερα ανάμεσα σε αστυνομικούς και διαδηλωτές, όταν έγινε η τελετή τοποθέτησης των θεμελίων. Η ανακατασκευή ολοκληρώθηκε το 2016 και βασίστηκε πάνω σε αρχιτεκτονικά σχέδια προηγούμενων εργασιών συντήρησης. Επιπλέον, οι αρχιτέκτονες χρησιμοποίησαν σε μεγάλο βαθμό οικοδομικά υλικά του αρχικού κτιρίου, τα οποία κατάφεραν να εντοπίσουν.

Τα εγκαίνια του ανακατασκευασμένου τζαμιού Φερχάτ Πασά πραγματοποιήθηκαν την 7η Μαΐου του 2016, ημέρα κατά την οποία συμπληρώνονταν 23 χρόνια από την καταστροφή του αρχικού κτιρίου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τζαμιά στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά
Συμμετοχή της Αυστραλίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016

Η **[[Αυστραλία]]** συμμετείχε στους '''Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016''' στο Ρίο ντε Τζανέιρο από τις 5 έως τις 21 Αυγούστου 2016. Είναι μία από τις πέντε χώρες που έχουν συμμετάσχει σε όλες τις διοργανώσεις των σύγχρονων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων μαζί με την Ελλάδα, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία και την Ελβετία.

## Παραπομπές

Αυστραλία
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016
Μισέλ Αούν

Ο **Μισέλ Ναΐμ Αούν** (, , 30 Σεπτεμβρίου 1933) είναι Λιβανέζος πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος του Λιβάνου από τις 31 Οκτωβρίου 2016 έως τις 30 Οκτωβρίου 2022. Εξελέγη πρόεδρος στις 31 Οκτωβρίου 2016 κατά την 46η εκλογική συνεδρίαση του λιβανέζικου κοινοβουλίου. Είναι Μαρωνίτης χριστιανός και ιδρυτής του Ελεύθερου Πατριωτικού Κινήματος.

## Σταδιοδρομία
### Πρωθυπουργός
Ο Μισέλ Αούν διορίστηκε στρατηγός του Λιβανέζικου στρατού (επικεφαλής του Λιβανέζικου Στρατού) το 1984. Από τις 22 Σεπτεμβρίου 1988 έως τις 13 Οκτωβρίου 1990 ο Αούν υπηρέτησε στο πρωθυπουργικό αξίωμα της χώρας. Ο Αούν διορίστηκε πρωθυπουργός από τον αναχωρούντα πρόεδρο Αμίν Τζεμαγιέλ ως επικεφαλής της λιβανέζικης κυβέρνησης και προσωρινός πρωθυπουργός. Αυτή η απόφαση οδήγησε στην άνοδο δύο αντίπαλων κυβερνήσεων, αυτή του στρατηγού Αούν και αυτή του πρωθυπουργού Σελίμ Χος. 

Ο Αούν κήρυξε "Απελευθερωτικό πόλεμο" ενάντια στις συριακές στρατιωτικές δυνάμεις στις 14 Μαρτίου 1989. Στις 13 Οκτωβρίου 1990, οι συριακές δυνάμεις εισέβαλαν στα προπύργια του Αούν συμπεριλαμβανομένου του προεδρικού παλατιού στη Μπαάμπντα, σκοτώνοντας εκατοντάδες Λιβανέζους στρατιώτες και πολίτες. Ο Αούν διέφυγε στην γαλλική πρεσβεία της Βηρυτού, ενώ αργότερα του χορηγήθηκε άσυλο και έζησε εξόριστος στη Γαλλία μέχρι το 2005.

Ο Αούν επέστρεψε στον Λίβανο στις 7 Μαΐου 2005, έντεκα ημέρες μετά την απόσυρση των συριακών στρατευμάτων από τη χώρα. Το 2006, όντας επικεφαλής του Ελεύθερου Πατριωτικού Κινήματος, υπέγραψε μνημόνιο κατανόησης με την Χεζμπολά, ξεκινώντας μια συμμαχία του Αούν με τη Χεζμπολά που διαρκεί μέχρι σήμερα. Παρά την αιματηρή ιστορία με το καθεστώς του Χαφέζ αλ-Άσαντ, πατέρα του Μπασάρ αλ-Άσαντ, ο Αούν επισκέφθηκε τη Συρία το 2009.

### Πρόεδρος
Ο Αούν εξελέγη βουλευτής ηγούμενος του Ελευθέρου Πατριωτικού Μετώπου και του ευρύτερου κοινοβουλευτικού συνασπισμού "Μπλοκ Μεταρρυθμίσεως και Αλλαγής", το οποίο είχε 27 βουλευτές και ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο μπλοκ στο κοινοβούλιο. Παρουσίασε την υποψηφιότητά του για την προεδρία, με τους κύριους αντιπάλους του να είναι οι Σαμίρ Τζατζά, Σουλεϊμάν Φραντζίε και Ανρί Ελού. Μετά την εκλογή του διαδέχθηκε τον Μισέλ Σουλεϊμάν στην προεδρία. Η θητεία του Αούν έληξε στις 30 Οκτωβρίου 2022.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόεδροι του Λιβάνου
Γέροντας Εύβοιας

Ο **Γέροντας** είναι χωριό του δήμου Ερέτριας της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 4 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 450 μ. επί του όρους Όλυμπος. Απέχει περίπου 10 χιλιόμετρα από την Ερέτρια.

Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία Yeronda. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 12 σπίτια και υπαγόταν στον Ναχιγιέ Βάθιας. Το 1835 ο Γέροντας προσαρτήθηκε στον δήμο Ληλαντίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε αρχικά στην κοινότητα Θεολόγου αλλά το 1961 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ερέτριας.. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Ερέτριας.

Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Κοντά στο χωριό βρίσκεται το εξωκλήσι της Αγίας Άννας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ερέτριας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Ιωσήφ Πολυζωίδης

Ο **Ιωσήφ Πολυζωίδης** είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1974 στη Γερμανία όπου έζησε μέχρι τα 6 του χρόνια, ενώ κατάγεται από την Αλεξανδρούπολη και το Διδυμότειχο. Όταν τελείωσε το σχολείο σπούδασε Μάρκετινγκ και Διαφήμιση στο ΤΕΙ Αθηνών. Σε ηλικία 25 ετών αποφάσισε να γίνει ηθοποιός ξεκινώντας τις σπουδές του, ενώ παράλληλα δούλευε σε διάφορες παραγωγές στην τηλεόραση.

Το 1998, έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο με πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνική σειρά «*Θύματα Ειρήνης*» στο Mega Channel. Εκεί συμπρωταγωνίστησε για μία σεζόν με την Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, τον Γιώργο Πυρπασόπουλο, τον Άγη Εμμανουήλ και τον Χάρη Μαυρουδή. Τη σεζόν 2000-2001 πρωταγωνίστησε με τη Δήμητρα Ματσούκα και τον Τάκη Σπυριδάκη στη κωμική σειρά «*Δούρειος Ίππος*» στον ANT1. Ακολούθησε η αισθηματική σειρά «*Εν Ιορδάνη*» όπου συμπρωταγωνίστησε με τη Βάνα Μπάρμπα. Ένας ακόμη γνωστός τηλεοπτικός ρόλος του ήταν του Μπάμπη στην αισθηματική σειρά «*Λίτσα.com*» της σεζόν 2008-2010 στον ANT1.

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 2001 στην κοινωνική ταινία «*Πες στη μορφίνη ακόμα την ψάχνω*». Ακολούθησαν οι παραγωγές «*Να μ' αγαπάς*» και «*Μεσάνυχτα*» το 2003. Το 2008 έπαιξε σε τρεις ταινίες: «*[[Μόλις Χώρισα (ταινία)|Μόλις Χώρισα]]*», «*Το κουτί*» και «*Bank Bang*». Το 2009, πρωταγωνίστησε στην ταινία «*Πεθαίνω για σένα*» με την Ελένη Ράντου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κράτα μου το χέρι

**Κράτα μου το χέρι** (Elimi Bırakma) είναι  τούρκικη τηλεοπτική σειρά παραγωγής 2018-2019 και προβάλλονταν στο τουρκικό κανάλι TRT 1.

Στην Ελλάδα η σειρά έκανε πρεμιέρα την Κυριακή 2 Ιουλίου στις 8 το βράδυ στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV. Η σειρά έπαιζε καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή την ίδια ώρα, για μια ώρα και τέλειωσε το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου, μετά απο 57 επεισόδια.

## Υπόθεση
Η Αζρά επιστρέφει στο πατρικό της μετά τις σπουδές της στην Αμερική σε σχολή μαγειρικής, προκειμένου να γίνει επαγγελματίας μαγείρισσα, όπως ο πατέρας της. Όταν αυτός πεθαίνει κάτω από ύποπτες συνθήκες σε μια πυρκαγιά που ξέσπασε στο οικογενειακό τους εστιατόριο, ο κόσμος της Αζρά θα καταρρεύσει. Τώρα καλείται να στηρίξει την οικογένειά της με όποιο τρόπο μπορεί. Όμως, η μητριά της, Σουμρού, έχει άλλα σχέδια και φιλοδοξίες στο μυαλό της και σ’ αυτά δεν περιλαμβάνονται η Αζρά και ο μικρότερος αδελφός της.

Η μοίρα θα τη φέρει στο δρόμο του Τζενκ, του νεαρού εγγονού της γνωστής μεγαλοεπιχειρηματία Φεριντέ Τσελέν. Ο Τζενκ έχει πρόσφατα αποβληθεί από το πανεπιστήμιο που φοιτούσε στην Αμερική και προσπαθεί τώρα να δει τι θα κάνει στη ζωή του. Η τυχαία γνωριμία του Τζενκ με την Αζρά θα επηρεάσει τη ζωή του καθοριστικά, αφού η Αζρά θα καταφέρει να γιατρέψει τις πληγές του. Κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου σφιχτά, ζουν τον απόλυτο έρωτα. Τόσο σφιχτά όμως, που κανείς δεν μπορεί να δει τη βαριά σκιά που θα αρχίσει σύντομα να απλώνεται πάνω από τη σχέση τους.

Η Φεριντέ Τσελέν, η γιαγιά του Τζενκ, είναι μια ώριμη γυναίκα και ιδιοκτήτρια μεγάλης αλυσίδας εστιατορίων, που πάντα κρατούσε σωστή ισορροπία ανάμεσα στη δουλειά και την οικογένειά της. Παρόλο που έχασε νωρίς τον γιο της, εκείνη εξακολουθεί να τον έχει κοντά της μέσα από τον εγγονό της. Γι’ αυτό το λόγο έχει μεγάλες προσδοκίες από εκείνον και φροντίζει να μην του λείπει τίποτα. Η δύναμή της είναι η ικανότητά της να αλλάζει θετικά τις ζωές των γύρω της. Το αδύναμο σημείο της είναι ότι δεν μπορεί να χειριστεί καλά την απογοήτευση που της δίνουν. Ειδικά, όταν η απογοήτευση έρχεται από αυτούς που θεωρεί δική της οικογένεια…

Αζρά, Τζενκ και Φεριντέ έχουν ανάγκη από ένα χέρι να τους κρατήσει. Η απώλεια σημαδεύει τις ζωές και των τριών. Κάποιες φορές, πρέπει να χάσεις τα πάντα για να ξεκινήσεις να ζεις.

## Διανομή

## Επισκόπιση σειράς

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* TRT 1'in resmî sitesinde Elimi Bırakma
* 
* 
* 
* YouTube'da Elimi Bırakma

Κατηγορία:Τουρκικές τηλεοπτικές σειρές
Αμφιφοβία

[μικρογραφία| [Σημαία Υπερηφάνειας Αμφιφυλοφιλίας|Αμφιφυλόφιλική σημαία υπερηφάνειας ]]
Η **αμφιφοβία** (αγγλικά: **biphobia**) είναι αποστροφή προς την αμφιφυλοφιλία και προς τους αμφιφυλόφιλους ως κοινωνική ομάδα ή ως άτομα. Μπορεί να πάρει τη μορφή άρνησης ότι η αμφιφυλοφιλία είναι ένας πραγματικός σεξουαλικός προσανατολισμός ή αρνητικά στερεότυπα για τους ανθρώπους που είναι αμφιφυλόφιλοι (όπως οι πεποιθήσεις ότι είναι ασύδοτοι ή ανειλικρινείς). Οι άνθρωποι οποιουδήποτε σεξουαλικού προσανατολισμού μπορούν να βιώσουν ή να διαιωνίσουν την αμφιφοβία. 

*Η αμφιφοβία* είναι μια λέξη portmanteau κατά το πρότυπο της *[[Ομοφοβία|ομοφοβίας]]*. Προέρχεται από το *αμφί* από το *αμφιφυλόφιλος* και το ριζικό- *φοβία* της *ομοφοβίας* . Μαζί με την *[[τρανσφοβία]]* και την *ομοφοβία*, είναι μια οικογένεια όρων που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τη μισαλλοδοξία και τις διακρίσεις κατά των ΛΟΑΤ ανθρώπων. Το επίθετο αμφιφοβικός είναι μια ετικέτα για τους ανθρώπους που πιστεύεται ότι εκφράζουν την αμφιφοβία.  

Ο όρος *αμφιφοβία* εισήχθη το 1992   από την ερευνητή Kathleen Bennett ως "προκατάληψη κατά της αμφιφυλοφιλίας"  και "την δυσφήμηση της αμφιφυλοφιξίας ως επιλογή ζωής".  Στη συνέχεια ορίστηκε ως «οποιαδήποτε απεικόνιση ή συζήτηση που δυσφημίζει ή επικρίνει τους άνδρες ή τις γυναίκες αποκλειστικά και μόνο επειδή ανήκουν σε αυτή την [αμφιφυλόφιλη] κοινωνικοξουαλική ταυτότητα ή τους αρνούνται να την διεκδικήσουν».  

Η αμφιφοβία δεν χρειάζεται να είναι μια φοβία όπως ορίζεται στην κλινική ψυχολογία (δηλαδή μια διαταραχή άγχους). Η έννοια και η χρήση του είναι χαρακτηριστικά παράλληλα με εκείνες της ξενοφοβίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία
Κατηγορία:Προκαταλήψεις
Κατηγορία:ΛΟΑΤ ορολογία
Κατηγορία:Μίσος
Κατηγορία:Διάκριση
Κατηγορία:ΛΟΑΤ
Μουσείο θυσίας αγωνιστών ΕΟΚΑ στο Κούρδαλι

Το **Μουσείο θυσίας αγωνιστών ΕΟΚΑ** είναι μουσείο στο χωριό Κούρδαλι της Επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Τα εκθέματα του μουσείου αφορούν την περίοδο 1955-1959 και τον Απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου από τους Βρετανούς,

Το μουσείο στεγάζεται σε παλιό ανακαινισμένο σπίτι που αποτελούσε καταφύγιο αγωνιστών και αποθήκη πυρομαχικών. Το σπίτι ανήκε στην οικογένεια Πατσαλίδη όπου την Παρασκευή 20 Ιουνίου 1958 ανατινάχτηκαν μέσα σε αυτό τέσσερις αγωνιστές την στιγμή που ετοίμαζαν εκρηκτικά για κάποια επικείμενη δολιοφθορά. Στο σπίτι σήμερα φυλάσσονται και εκτίθενται προσωπικά αντικείμενα των αγωνιστών. Πεσόντες ήταν οι Παναγιώτης Γεωργιάδης, Ανδρέας Πατσαλίδης, Κώστας Αναξαγόρα και Αλέκος Κωνσταντίνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσεία Απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου
Νεάπολη Αιτωλοακαρνανίας

Η **Νεάπολη** είναι μεγάλο πεδινό χωριό του Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 120 μέτρα.

## Γεωγραφία-ιστορία
Η Νεάπολη βρίσκεται νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Στράτου στον κάμπο του Αγρινίου. Είναι κτισμένη σε απόσταση περίπου 9χλμ. ΒΔ. από το κέντρο της πόλης, ανάμεσα στον Στράτο (Δ.), Σπολάιτα (Β.), Ελαιόφυτο (Α.) και Μεγάλη Χώρα (ΝΑ.), της οποίας αποτελεί συνέχεια. Δίπλα από το χωριό και στη δυτική του άκρη περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Άρτας. Οι κάτοικοί του απασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (καλλιέργειες καπνού, καλαμποκιού, εσπεριδοειδών, ελιάς, σπαραγγιών) και την κτηνοτροφία. Η παλιά ονομασία του είναι *Ρουσέϊκα* και έτσι αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Σπολάιτας. Το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε *Ρουσσαίικα* και το 1977 με το ΦΕΚ 104Α - 13/04/1977 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1984 με το ΦΕΚ 22Α - 28/02/1984 μετονομάστηκε σε Νεάπολη και με το ΦΕΚ 142Α - 21/09/1984 ορίστηκε έδρα του νεοϊδρυθέντα δήμου Νεάπολης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί την τοπική κοινότητα Νεάπολης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεάπολης του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 1.442 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Θεολόγος Εύβοιας

Ο **Θεολόγος** είναι χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 365 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 450 μέτρα επί του όρους Όλυμπος. Απέχει 28 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα. Η οικονομία του είναι αγροκτηνοτροφική.

## Ιστορικά στοιχεία
Σε λόφο κοντά στο χωριό βρέθηκε κεραμική της ύστερης νεολιθικής εποχής και των μεσοελλαδικών χρόνων. Ανάμεσα στα ευρήματα βρίσκονται δύο κομμάτια τραχύτη, τα οποία χρησίμευσαν ως μυλόπετρες. Στη θέση Γκιώνη βρέθηκε λίθινος πέλεκυς και υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από τη νεολιθική και ρωμαϊκή εποχή. Ένας πέλεκυς βρέθηκε επίσης στη θέση Πλάτωμα μαζί με προϊστορικά θραύσματα αγγείων. Στο σπήλαιο Βοϊδοκλέφτρα, σε υψόμετρο 660 μ., έχει βρεθεί κεραμική των προϊστορικών και ιστορικών χρόνων.

Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία *Ayo Yani/Seolog*. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 18 σπίτια. Το 1835 ο Θεολόγος προσαρτήθηκε στον δήμο Ληλαντίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Περίπου ένα χιλιόμετρο δυτικά του χωριού βρίσκεται η Μονή της Παναγίας ή Μονή Θεολόγου. Η μονή ιδρύθηκε την εποχή της τουρκοκρατίας, αλλά καταστράφηκε στην επανάσταση του 1821 και το 1834 διαλύθηκε. Οι κάτοικοι της περιοχής έφτιαξαν τον ναό, αλλά μετά από χρόνια, όταν ήταν ετοιμόρροπος, αντικαταστάθηκε από άλλο νεότερο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Κάστρο του Σαρλεβίλ-σου-Μπουά

Το **Κάστρο του Σαρλεβίλ-σου-Μπουά** () είναι κάστρο στην κοινότητα του Σαρλεβίλ-σου-Μπουά, στον νομό της Μοζέλ, στη Γαλλία. Κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο το 1993.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κάστρων της Μοζέλ
* Κατάλογος ιστορικών μνημείων της Μοζέλ

## Παραπομπές


Σαρλεβιλ
Σαρλεβιλ-σου-Μπουα
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στη Μοζέλ
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1993
Αθανάσιος Βούρος

Ο **Αθανάσιος Βούρος** ήταν Έλληνας ξιφομάχος. Αγωνίστηκε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα.

## Σταδιοδρομία
Ο Βούρος συμμετείχε στο αγώνισμα της ξιφασκίας. Τερμάτισε δεύτερος από τους τέσσερις στον προκαταρκτικό όμιλο, αφού κέρδισε τον Γεώργιο Μπαλακάκη, έχασε από τον Εζέν Ανρί Γκραβελότ και κέρδισε με εγκατάλειψη τον Κωνσταντίνο Μηλιώτη Κομνηνό. Επειδή είχε κερδίσει μόνο έναν πραγματικό αγώνα, ο Βούρος θεωρήθηκε ότι κέρδισε την τέταρτη θέση πίσω από τον Περικλή Πιερράκο Μαυρομιχάλη, ο οποίος είχε τερματίσει δεύτερος στον προκαταρκτικό όμιλο του, αλλά είχε κερδίσει δύο αγώνες χωρίς εγκαταλείψεις. Ωστόσο, στον επίσημο ιστότοπο των Ολυμπιακών Αγώνων πλέον εμφανίζεται ως χάλκινος ολυμπιονίκης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ξιφομάχοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Κατηγορία:Έλληνες χάλκινοι Ολυμπιονίκες
Βιβλιοθήκη του Κούρνικ

Η **Βιβλιοθήκη του Κούρνικ** (πολωνικά: *Biblioteka Kórnicka*) είναι εκ των παλαιότερων βιβλιοθηκών στην Πολωνία. Ιδρύθηκε το 1826 στο Κούρνικ από τον Τίτους Ντζιαουίνσκι, ενώ βρίσκεται εντός του Κάστρου του Κούρνικ. Σήμερα, αποτελεί μία εκ των πέντε μεγαλύτερων βιβλιοθηκών της χώρας, ενώ διαθέτει συλλογή, περίπου, 350.000 τόμους, μεταξύ των οποίων 30.000 παλαιές γκραβούρες και 15.000 χειρόγραφα (μεταξύ άλλων, εκείνα των Άνταμ Μιτσκιέβιτς και Γιούλιους Σουοβάτσκι). Η Βιβλιοθήκη του Κούρνικ αποτελεί τμήμα της Εθνική Βιβλιοθήκη της Πολωνίας, ενώ διαχειριστής της, από το 1953, είναι η Πολωνική Ακαδημία Επιστημών. 

## Δείτε επίσης
* Κάστρο του Κούρνικ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Πολωνία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βοεβοδάτο της Μεγάλης Πολωνίας
Κατηγορία:Πόβιατ Πόζναν
Π
Χρήστος Καψάλης

Το όνομα **Χρήστος Καψάλης** μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:

*Χρήστος Καψάλης (επαναστάτης) (1751–1826)
*Χρήστος Καψάλης (νομικός) (1851–1921)
Ντιντιέ Κελό

Ο **Ντιντιέ Πατρίκ Κελόζ** (, γεννηθείς στις 23 Φεβρουαρίου 1966) είναι Ελβετός αστρονόμος. Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Μαζί με τον Μισέλ Μαγιόρ ανακάλυψαν τον 51 Πηγάσου β το 1995, τον πρώτο εξωηλιακό πλανήτη ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από ένα άστρο σαν τον ήλιο, τον 51 Πηγάσου. Για αυτή την ανακάλυψη, μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 2019 με τον Τζέιμς Πιμπλς και τον επίσης ελβετό Μισέλ Μαγιόρ. Επίσης, πρόσφατα δήλωσε ότι οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να βρουν εξωγήινη ζωή μέσα στα επόμενα 30 χρόνια 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελβετοί νομπελίστες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Ελβετοί αστρονόμοι
Μίστρος Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.839053,
          38.521370
        ]
      }
    }
  ]
}


Ο **Μίστρος** είναι χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 358 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 210 μέτρα. κοντά στο κέντρο της Εύβοιας. Απέχει 30 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα. Η οικονομία του είναι αγροκτηνοτροφική, με κύρια ασχολία την εκτροφή αιγοπροβάτων.

## Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο χωριό έχουν βρεθεί θέσεις προϊστορικής κατοίκησης. Στο σπήλαιο Μέριανη, σε υψόμετρο 410 μέτρων, έχουν βρεθεί ίχνη κατοίκησης από την νεολιθική εποχή Ι. Το σπήλαιο βρίσκεται κοντά σε νερό και έχει καλό φωτισμό και έτσι παρά το μικρό του μέγεθος ήταν κατάλληλο για κατοίκηση. Στη Δρακοσπηλιά, ένα σπήλαιο πιο ψηλά στο όρος Όλυμπος, σε υψόμετρο 950 μέτρων, βρέθηκαν ίχνη κατοίκησης κατά την τελική νεολιθική εποχή, πιθανόν από κτηνοτρόφους. Στο ίδιο σπήλαιο βρέθηκαν επίσης ευρήματα των ιστορικών χρόνων, κυρίως λυκήθια και εδώλια του 4ου αιώνα π.Χ. Θεωρείται πιο πιθανόν το σπήλαιο να ήταν τόπος ταφής παρά ιερό, αν και δεν έχουν βρεθεί σκελετοί. Κοντά στον Μίστρο έχουν βρεθεί μυκηναϊκοί τάφοι της ύστερης εποχής του χαλκού ΙΙΙΑ-Β.

Το 1835 ο Μίστρος προσαρτήθηκε στον δήμο Ληλαντίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Διρφύων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων. Μέχρι το 1940 το χωριό γραφόταν Μύστρος.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
μικρογραφία|Λήψη από ψηλά του Μίστρου|261x261εσ
Στην κορυφή του χωριού, πάνω από τον ναό του Αγίου Αθανασίου, σώζονται τα ερείπια μεσαιωνικού πύργου. Ο πύργος φαίνεται να κτίστηκε τις πρώτες δεκαετίας του 15ου αιώνα, όταν οι Βενετοί είχαν εγκαθιδρύσει την κυριαρχίας τους στο νησί. Οι διαστάσεις της βάσης είναι 10,5 επί 9,5 μέτρα και το αρχικό του ύψος μπορεί να ξεπερνούσε τα 20 μέτρα. Ο πύργος κατεδαφίστηκε μερικώς το 1948 ώστε να κατασκευαστεί στη θέση του οχυρό, αλλά η κατεδάφιση σταμάτησε έπειτα από διαμαρτυρίες των κατοίκων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Πρελούδιο, Op. 28, No. 1 (Σοπέν)

Το **Πρελούδιο, Op. 28, Νο, 1** είναι ένα πρελούδιο για πιάνο, του Φρεντερίκ Σοπέν, το πρώτο από τα συνολικά 24 του Op. 28, γραμμένο σε Ντο μείζονα. Το έργο δημοσιεύθηκε το 1839 και ήταν αφιερωμένο στον Καμίλ Πλεγέλ. Ο Ρώσος πιανίστας Βλαντίμιρ ντε Πάκμαν, βρίσκει επιρροές από τον Σούμαν, σε αυτό το πρώτο πρελούδιο. Το κομμάτι έχει το ύφος Agitato σε 2/8 και διαρκεί περίπου 40 δευτερόλεπτα. 

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*OurChopin – Prelude Op. 28 No. 1
*Chopin Prelude Op.28 No.1 in C Major Agitato Martha Argerich Στο YouTube, από τη Μάρτα Άργκεριτς
*Arthur Rubinstein - Chopin Prelude, No. 1, Op. 28 in C Major Στο YouTube, από τον Άρθουρ Ρούμπινσταϊν

Κατηγορία:Πρελούδια του Φρεντερίκ Σοπέν
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1839
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα
Λεόν Ζουώ

Ο **Λεόν Ζουώ** (1 Ιουλίου 1879 – 28 Απριλίου 1954) ήταν Γάλλος συνδικαλιστής, ο οποίος βραβεύτηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1951. Γεννήθηκε στο Παντέν.

## Βιογραφία
Ο Ζουώ γεννήθηκε στο Παντέν, στην επαρχία Σηκουάνα-Σαιν-Ντενί Γαλλία. Ο πατέρας του Ζουώ εργαζόταν σε ένα εργοστάσιο σπίρτων στο Ωμπερβιγιέ. Σταμάτησε το σχολείο όταν ο πατέρας του έχασε την δουλειά του από μια απεργία. Άρχισε να εργάζεται στο εργοστάσιο στην ηλικία των δεκαέξι και αμέσως έγινε ένα σημαντικό μέρος του συνδικάτου. Το 1900, ο Ζουώ συμμετείχε σε μια απεργία ενάντια στη χρήση του λευκού φωσφόρου, το οποίο τύφλωσε τον πατέρα του. Ύστερα απολύθηκε και εργάστηκε σε μια σειρά από θέσεις εργασίας μέχρι η επιρροή του στα συνδικάτα αποκαταστήσει τη θέση του.

Το 1906 εξελέγη από το τοπικό συνδικάτο ως εκπρόσωπος του προς τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών, όπου οι ικανότητες του είχαν ως αποτέλεσμα τη γρήγορη ανέλιξη του στην ιεραρχία της οργανωμένης εργασίας. Το 1909 είχε γίνει προσωρινός ταμίας και λίγο αργότερα έγινε γενικός γραμματέας της οργάνωσης, θέση την οποία κατείχε μέχρι το 1947. Οι στόχοι του ως συνδικαλιστής ήταν οι ίδιες με αυτές του πρώιμου εργατικού κινήματος — δηλαδή οκτάωρη εργασία, δικαίωμα στη συνδικαλιστική εκπροσώπηση και συλλογική διαπραγμάτευση, καθώς και πληρωμή για τις αργίες. Στην συμφωνία του Ματινιόν του 1936, την οποία υπέγραψε, οι γάλλοι εργαζομένοι κέρδισαν πολλά δικαιώματα.

Στις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ζουώ διοργάνωσε διάφορες μαζικές διαμαρτυρίες και η οργάνωση που ηγούταν διαμαρτυρήθηκε ενάντια στον πόλεμο. Ωστόσο, όταν άρχισε ο πόλεμος, ο Ζουώ υποστήριξε τη χώρα του και πίστευε ότι η νίκη της Ναζιστικής Γερμανίας θα οδηγήσει στην καταστροφή της δημοκρατίας στην Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, συνελήφθη και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ.

Μετά τον πόλεμο, ο Ζουώ έφυγε από την Συνομοσπονδία και δημιούργησε την σοσιαλδημοκρατική οργάνωση "Δύναμη των Εργατών". Το 1951 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης.

Σε διεθνές πλαίσιο, συνέβαλε στην ίδρυση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) και εξελέγη σε υψηλές θέσεις διεθνών συνδικαλιστικών οργανισμών. Μεταξύ άλλων είχε υψηλή θέση στους κόλπους της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Συνδικάτων και της μεταπολεμικής Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Συνδικάτων, μέχρι τη διάσπαση της. 

Πέθανε το 1954. Θάφτηκε στο νεκροταφείο Περ-Λασαίζ στο Παρίσι.

## Κληρονομιά

* Στις πόλεις Αιξ-αν-Προβάνς, Γκρενόμπλ, Λυών, Ζενά,  Βιλφράνς-συρ-Σον και το Παρίσι οδοί φέρουν το όνομά του.

## Απόφθεγμα
Ο Ζουώ είχε δηλώσει: "Εγώ δεν θα υπερβάλλω ώστε να πω ότι τα γαλλικά συνδικάτα έλαβαν μεγαλύτερη προσοχή στον αγώνα για την ειρήνη απ'ότι οι άλλοι, αλλά σίγουρα φάνηκε να το έχουν πάρει πιο σοβαρά."

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι νομπελίστες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Όλυμπος Ευβοίας

Ο **Όλυμπος** είναι βουνό της κεντρικής Εύβοιας. Πρόκειται για νοτιοανατολική προέκταση της Δίρφυος προς την Ερέτρια. Το συνολικό του μήκος είναι 10 χιλιόμετρα. Η ψηλότερη κορυφή είναι η Ψηλή Κορυφή, με ύψος 1.172 μέτρα. Άλλες κορυφές περιλαμβάνουν τον Ελατιά (1.138 μέρα) και τη Μαδαρή Ράχη (950 μέτρα). Το βουνό καλύπτεται από πευκόδασος στο μεγαλύτερο τμήμα του.

Στη Δρακοσπηλιά, πάνω από το χωριό Μίστρος και σε υψόμετρο 950 μέτρων βρέθηκαν ίχνη κατοίκησης κατά την τελική νεολιθική εποχή, πιθανόν από κτηνοτρόφους. Στο ίδιο σπήλαιο βρέθηκαν επίσης ευρήματα των ιστορικών χρόνων, κυρίως λυκήθια και ειδώλια του 4ου αιώνα π.Χ. Θεωρείται πιο πιθανόν το σπήλαιο να ήταν τόπος ταφής παρά ιερό, αν και δεν έχουν βρεθεί σκελετοί.

## Παραπομπές

κατηγορία:Βουνά της Εύβοιας
Κλοτίλδη (απεβ. το 531)

Η **Κλοτίλδη** (περί το 500 - 531) ήταν κόρη του Βασιλέως των Σαλίων Φράγκων Κλόβις Α΄ και της δεύτερης συζύγου του Αγίας Κλοτίλδης, έγινε βασίλισσα των Βησιγότθων στην Ισπανία με γάμο της με τον βασιλιά Αμαλάριχο. Γεννημένη γύρω στο 500 ήταν το αγαπημένο παιδί των γονέων της, σοκαρίστηκε με τον θάνατο του πατέρα της (511).

Ο γάμος της Κλοτίλδης και του Αμαλάριχου (526) δημιούργησε στενούς δεσμούς ανάμεσα στο βασίλειο των Φράγκων και την Βησιγοτθική Ισπανία. Τα προβλήματα δημιουργήθηκαν λόγω της πίστης, η Κλοτίλδη πίστευε όπως η πατρική της οικογένεια στην Καθολική Εκκλησία και ο σύζυγος της στον Αρειανισμό. 
Ο Αμαλάριχος την πίεσε έντονα να προσχωρήσει στον Αρειανισμό, η Κλοτίλδη το αρνήθηκε και ο σύζυγος της την έδιωξε από την Ναρμπόν. Αμέσως ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος, ο αδελφός της Χιλδεβέρτος Α΄ ήρθε στην Βαρκελώνη να την υποστηρίξει. Ο Ισίδωρος της Σεβίλλης (560 - 636) γράφει ότι ο Αμαλάριχος ηττήθηκε και στην συνέχεια δολοφονήθηκε από τους άντρες του. Η Κλοτίλδη πέθανε αμέσως μετά στον δρόμο για την επιστροφή στο Φραγκικό βασίλειο. Ο αδελφός της Χιλδεβέρτος Α΄ μετέφερε την σορό της στο Παρίσι και την έθαψε με τιμές, ο πρόωρος θάνατος της έφερε έντονη θλίψη στην μητέρα και τους αδελφούς της.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Callaghan, Joseph (1975). A history of medieval Spain. Cornell University Press
*Gambrell, Thomas Ross (2001). An Ancestral History: 8 B.C. to 1986 : a Life and Times Study of the Allerton, Appling, Barrow, Brewster, Brooke, Ficke, Gambrell, Mattison, Mooney, Newton, Petit, Rheinlander, Schwerdtfeger, Spivey, Trammel, Van Rennselaer, and Wyatt Families in Europe and the American South. Ga
*Riche, Pierre (1996), Dictionnaire des Francs: Les temps Merovingiens. Eds. Bartillat. 
*Thomas, Joseph (2013). The Universal Dictionary of Biography and Mythology, A-clu. Cosimo. 
*Bertelli, Sergio (2003). The king's body: sacred rituals of power in medieval and early modern Europe. Penn State Press.

Κατηγορία:Δυναστεία των Μεροβιγγείων
Κατηγορία:Βισιγοθικές βασίλισσες
Χόρχε Λουίς Πίλα

Ο **Χόρχε Λουίς Πίλα** γεννηθείς στις 3 Αυγούστου 1972 την Πράγα της Τσεχικής ΣΔ της Τσεχοσλοβακίας) είναι κουβανομεξικανός ηθοποιός. Όταν ήταν νεογέννητο, η οικογένειά του μετακόμισε στην Κούβα. Είναι ένας ηθοποιός γνωστός από τις συμμετοχές του σε τηλενουβέλες όπως η La Patrona (2013), Yacaranday (1999). Το ντεμπούτο του ήταν στο Βορρά της Καρδιάς (1997). Η μητέρα του είναι από την Τσεχία και ο πατέρας του είναι από την Κούβα.

Κατηγορία:Κουβανοί ηθοποιοί
Μαίρη Σταυρακέλη

Η **Μαίρη Σταυρακέλη** (Αθήνα, 17 Δεκεμβρίου 1963) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1963. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση το 1989 στη σειρά της κρατικής τηλεόρασης *[[Στο κάμπινγκ]]*. Ακολούθησαν δύο έκτακτες εμφανίσεις στην κωμική σειρά των Ρέππα-Παπαθανασίου *[[Οι τρεις Χάριτες]]* στο Mega Channel. Την περίοδο 1994-1995 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική σειρά *Οι Αγνοημένοι*  υποδυόμενη την Κλειώ, ενώ στη συνέχεια έκανε κάποιες εμφανίσεις στις σειρές Εμείς κι Εμείς και Κωνσταντίνου και Ελένης .

Ο ρόλος που την έκανε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό ήταν αυτός της Κατερίνας στην αισθηματική σειρά *[[Το καρέ της ντάμας]]*. Εκεί από το 1997 μέχρι το 1999, συμπρωταγωνίστησε μαζί με την Τζόυς Ευείδη, την Χρύσα Σπηλιώτη και την Μαρία Κατσανδρή, υποδυόμενες τέσσερις παιδικές κολλητές φίλες που μοιράζονται στιγμές των ζωών τους μαζί. Το 2001, έγραψε το σενάριο της κωμικής τηλεοπτικής σειράς *Οικογένεια Καράμπελα* που εξιστορούσε την ζωή μίας ελληνικής οικογένειας η οποία κάνει τη ζωή της τηλεοπτική εκπομπή reality και γνωρίζει μεγάλη αναγνωρισιμότητα. Η σειρά προβλήθηκε τη σεζόν 2001-2002 στον τηλεοπτικό σταθμό ANT1, ενώ η ίδια υποδύθηκε τη μεγάλη κόρη της οικογένειας. Τη σεζόν 2005-2006 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά εποχής *[[Οι Μάγισσες της Σμύρνης]]*. Από το 2007 μέχρι το 2008 έπαιξε στη σειρά *[[Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον]]*. Ακολούθησαν οι σειρές Επτά Θανάσιμες Πεθερές, Έρωτας Μετά, Χαιρέτα μου τον Πλάτανο, Το Αύριο Μας Ανήκει, Συμπέθεροι από τα Τίρανα, Μαίρη, Μαίρη, Μαίρη, Αρχελάου 5.

Στον κινηματογράφο έχει συνεργαστεί τέσσερις φορές με το συγγραφικό δίδυμο των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου παίζοντας στις ταινίες *[[Safe Sex]]*, *[[Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο]],* *[[Οξυγόνο]] και [[Κουραμπιέδες από χιόνι]].*

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

## Παραστασιογραφία

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης

Η **Εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης** ήταν παλαιά - καταργημένη σήμερα - εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας. Η περιφέρεια περιελάμβανε τον Νομό Θεσσαλονίκης με τις δύο επαρχίες του, Θεσσαλονίκης και Λαγκαδά.

Η περιφέρεια δημιουργήθηκε στις εκλογές του 1915 και καταργήθηκε  το 1958. Στην θέση της δημιουργήθηκαν δυο νέες εκλογικές περιφέρειες: η Α΄ Θεσσαλονίκης και η Β΄ Θεσσαλονίκης.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  Δώδος, Δημοσθένης (1989, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η Εκλογική Περιφέρεια της Θεσσαλονίκης κόμματα και υποψήφιοι

Θεσσαλονικης
Παρχάρι Σερρών

Το **Παρχάρι**, έως το 1927 γνωστό ως **Τζουμά Μαχαλέ**, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Βισαλτίας της Κεντρικής Μακεδονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας