open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αβράαμ α Σάνκτα Κλάρα

Ο **Αβράαμ α Σάνκτα Κλάρα** (*Abraham a Sancta Clara*, 2 Ιουλίου 16441 Δεκεμβρίου 1709) ήταν Γερμανός ιεροκήρυκας, μοναχός και συγγραφέας, που έχει χαρακτηρισθεί τόσο ως ο πλέον φλογερός και πειστικός ιεροκήρυκας που εμφανίσθηκε μετά τη Μεταρρύθμιση στον ρωμαιοκαθολικό κόσμο, όσο και ως «ένας πολύ εκκεντρικός, αλλά δημοφιλής Αυγουστινιανός μοναχός».

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αβραάμ γεννήθηκε στο χωριό Κρέενχαϊνστέτεν (*Kreenheinstetten*), κοντά στη μικρή πόλη Μέσκιρχ της σημερινής Βάδης-Βυρτεμβέργης, με το κατά κόσμο όνομα **Γιόχαν Ούλριχ Μέγκερλε** (*Johann Ulrich Megerle*). Δεν πρέπει να συγχέεται με τον θείο του, τον μουσικοσυνθέτη Άμπραχαμ Μέγκερλε (1607-1680). Ο Γιόχαν Ούλριχ ήταν το όγδοο από τα εννέα τέκνα του ταβερνιάρη Ματθαίου Μέγκερλε και το 1662 εντάχθηκε στο ρωμαιοκαθολικό μοναχικό τάγμα των Ανυπόδητων Αυγουστινιανών, οπότε πήρε το μοναχικό όνομα με το οποίο είναι γνωστός. Στο τάγμα αυτό ανέβηκε στην ιεραρχία, μέχρι που έγινε ηγούμενος της όλης επαρχίας (*prior provincialis*). Από ενωρίς κέρδισε μεγάλη φήμη σε σχέση με τη ρητορική του δεινότητα στο κήρυγμα, στο οποίο αφιερώθηκε σχεδόν αποκλειστικά από το 1670 και μετά. Το 1668 χειροτονήθηκε σε ιερέα (έγινε δηλαδή ιερομόναχος), και το επόμενο έτος ή το 1677 διορίσθηκε ως ο επίσημος ιεροκήρυκας της αυτοκρατορικής Αυλής της Βιέννης. Προηγουμένως κήρυττε στο Άουγκσμπουργκ της Βαυαρίας. Επί ένα διάστημα κήρυξε στη Ρώμη και το 1695 επέστρεψε στη Βιέννη, όπου και απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών.

## Το ύφος του
Τα πλήθη συνέρρεαν για να τον ακούσουν, προσελκυόμενα από τη δύναμη και ταυτόχρονα την οικειότητα της γλώσσας του, καθώς όχι μόνο τους λόγους του, αλλά και τα γραπτά του συνήθιζε να διανθίζει με ευτράπελα επεισόδια από τη ζωή του λαού, και με παραδείγματα παρμένα από ιστορίες ή λαϊκούς θρύλους. Αλλά ο χυμώδης και καυστικός λόγος του απεκάλυπτε πάντοτε τον φλογερό ζηλωτή και τιμητή, με την αμερόληπτη δριμύτητα με την οποία κατήγγελλε τα παραστρατήματα όλων των τάξεων της κοινωνίας και ειδικότερα της αυτοκρατορικής Αυλής. Γενικώς μιλούσε ως ένας «άνθρωπος του λαού». Από την άλλη, υπάρχουν πολλά σωζόμενα αποσπάσματα από τα κηρύγματά του στα οποία υψώνεται σε ανώτερες σκέψεις, χρησιμοποιώντας μια πιο λεπτή και αξιοπρεπή γλώσσα.

## Τα έργα του
Στα δημοσιευμένα γραπτά του, ο Αβραάμ επιδεικνύει πολλά από τα χαρακτηριστικά της ρητορικής του. Το καλύτερο ίσως δείγμα του στιλ του είναι το διδακτικό του μυθιστόρημα σε 4 τόμους με τίτλο *Ιούδας ο πανούργος* (*Judas der Erzschelm*, Ζάλτσμπουργκ 1686-1695). Τα έργα του έχουν τυπωθεί πολλές φορές, ολόκληρα ή σε μέρη, αν και με πολλές αμφίβολης πατρότητας προσθήκες. Η καλύτερη έκδοση των απάντων του είναι η του Πάσσαου και Λίνταου σε 21 τόμους (1835-1854). Μερικά έργα του, εκτός του προαναφερθέντος μυθιστορήματος, είναι τα εξής:

* *Der alte Hafen scheppert* (1672)
* *Österreichisches Deo Gratias* (1688)
* *Wunderlicher Traum von einem großen Narren-Nest* (= «Θαυμαστό όνειρο μιας μεγάλης φωλιάς τρελών», γράφτηκε το 1703 και εκδόθηκε το μεταθανατίως το 1710)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί μοναχοί
Κατηγορία:Αυγουστινιανοί
Αβραάμης

Ο **Όσιος Αβραάμ της Κύρρου** ή **Όσιος Αβραάμης** (περ. 350 - 422 μ.Χ.), γνωστός και ως **Αβραάμ Καρρών** and **Αβραάμ ο απόστολος του Λιβάνου** ήταν ερημίτης από τη Συρία και επίσκοπος Καρρών (Ελληνοπόλεως). 

## Βίος
Ο Αβραάμης γεννήθηκε στην πόλη Κύρρο της Συρίας και μεγάλωσε χριστιανικά και μορφώθηκε στις Κάρρες, τη βιβλική Χαρράν (με τα λόγια του Συναξαριστή: *«και ανετράφη και συνέλεξε τον πλούτον της ασκητικής πολιτείας και αρετής»*). Ο βίος του εξιστορήθηκε από τον συμπατριώτη του επίσκοπο Θεοδώρητο Κύρ(ρ)ου (393-457), ο οποίος τον συγκαταλέγει μεταξύ των άλλων τριάντα αγίων ανδρών και γυναικών στο έργο του *Φιλόθεος Ιστορία*.

Το πρώτο μέρος της ζωής του ο Αβραάμης το πέρασε ως ασκητής στην έρημο της Χαλκίδος της Συρίας, όπου ασκήθηκε με νηστεία και με το να στέκεται ακίνητος, μέχρι που ήταν τόσο εξαντλημένος, ώστε δεν μπορούσε να περπατήσει. Κάποτε όμως έμαθε ότι σε κάποιο χωριό του Λιβάνου οι κάτοικοι ήταν όλοι ειδωλολάτρες, οπότε μετέβη εκεί ως έμπορος και με τη διδασκαλία, την αναμάρτητη ζωή του και τη φιλανθρωπική του δράση, αφού πλήρωσε με τη βοήθεια φίλων του ο ίδιος τους φόρους στους φοροεισπράκτορες που πίεζαν τον λαό, προσείλκυσε στη χριστιανική πίστη πολλούς. Οι νεοφώτιστοι Χριστιανοί έκτισαν ναό στο χωριό τους και είχαν τον Άγιο ως ιερέα τους. Το όνομα αυτού του χωριού δεν είναι γνωστό με κάποια βεβαιότητα, αλλά πιστεύευται ότι είναι το σημερινό *Aqura-Afka*, κοντά στον ποταμό Άδωνι. Ο όσιος παρέμεινε εκεί τρία έτη και κατόπιν επέστρεψε στον ασκητικό βίο του στην έρημο.

Αργότερα ο Αβραάμης εκλέχθηκε μητροπολίτης των Καρρών (Ελληνοπόλεως), όπου εργάσθηκε εντόνως για τη μείωση των υπαρχουσών καταχρήσεων και ανέπτυξε πλούσια φιλανθρωπική δραστηριότητα. Πέθανε σε ηλικία άνω των εβδομήντα ετών, το 422 μ.Χ., στην Κωνσταντινούπολη. όπου είχε προσκληθεί από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β´ τον Νεώτερο για να τον συμβουλεύσει, καθώς η φήμη της αγιότητας και της αποστολικής δράσεώς του έφθασε μέχρι εκεί. Μερικοί ωστόσο θεωρούν ότι απεβίωσε εκεί το 390, επί του προκατόχου Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄ του Μέγα. Το τίμιο λείψανό του, κατά αυτοκρατορική προσταγή, το προέπεμψαν με μεγάλες τιμές στην πόλη των Καρρών, όπου και ενταφιάσθηκε. Ο Θεοδόσιος κράτησε ένα από τα φτωχικά ενδύματα του Αβραάμη και το φορούσε κάποιες ημέρες σε ένδειξη σεβασμού..

Ο Αβραάμης ανακηρύχθηκε και τιμάται ως άγιος από την Ορθόδοξη, τη Συριακή και τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η μνήμη του εορτάζεται από όλες τις Εκκλησίες στις 14 Φεβρουαρίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές

* 
* Holweck, F.G.: *A Biographical Dictionary of the Saints*, B. Herder Book Co., St. Louis 1924
* Ο Αβραάμης στο ''Patron Saints Index''
* Οι άγιοι της 14ης Φεβρουαρίου (αρχειοθετημένη ιστοσελίδα)
* Ο Όσιος Αβραάμης στο *saint.gr*
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 137

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Σύροι άγιοι
Αβραάμ ιμπν Νταούντ

Ο **Αβραάμ ιμπν Νταούντ** (εβρ. אברהם בן דוד, αραβ. ابراهيم بن داود, περ. 1110 - περ. 1180) ήταν Ισπανοεβραίος φιλόσοφος, ιατρός, ιστορικός και αστρονόμος, που γεννήθηκε στην Κόρδοβα και πέθανε στο Τολέδο της Ισπανίας. Μερικές φορές αναφέρεται με το συντετμημένο όνομα **Ραμπάντ I** ή **Ραβάντ I**. Η μητέρα του ανήκε σε μια οικογένεια ονομαστή για τη μόρφωσή της, ωστόσο για τη ζωή του ίδιου είναι γνωστά ελάχιστα πράγματα. Ορισμένοι μελετητές πιστεύουν ότι ο Αβραάμ ιμπν Νταούντ είναι το ίδιο πρόσωπο με τον μεταφραστή από την αραβική στη λατινική που είναι γνωστός ως «Αβενταούδ». Ο Αβραάμ έγραψε όλα τα έργα του στην αραβική γλώσσα, γενικώς ωστόσο θεωρείται ως ένας από τους ρισονίμ.

## Το έργο του
Ο Αβραάμ ιμπν Νταούντ υπήρξε ο πρώτος αριστοτελικός φιλόσοφος στην ιουδαϊκή φιλοσοφική παράδοση. Οφείλει την αναγνώρισή του κυρίως στο ιστορικό έργο του *Sefer ha-Qabbalah* (= «Το Βιβλίο της παραδόσεως», 1161), αλλά και ως φιλόσοφος άσκησε μεγάλη επίδραση. Το βασικό φιλοσοφικό έργο του *Emunah Ramah* (= «Εξέχουσα πίστη», 1168, σώζεται μόνο στην εβραϊκή μετάφρασή του), στο οποίο ασκεί αυστηρή κριτική κατά του νεοπλατωνισμού και τάσσεται θερμά υπέρ της αριστοτελικής φιλοσοφίας, χρησίμευσε σε πολλά σημεία ως πρότυπο για τη συγγραφή του *[[Ο οδηγός των αναποφάσιστων|Οδηγού των αναποφάσιστων]]* του μεγάλου Εβραίου φιλοσόφου Μωυσή Μαϊμωνίδη.

Ο ιμπν Νταούντ διερεύνησε το πρόβλημα του υποκειμένου, το οποίο θεώρησε ως σύνθεση ύλης και μορφής, το πρόβλημα της ψυχής, την οποία ανήγαγε σε ουσία του σώματος, το πρόβλημα της ηθικής, της οποίας στόχο θεώρησε την ευτυχία του ανθρώπου, κλπ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* J. Guttmann: *Die Religionsphilosophie des Abraham ibn Daud aus Toledo*, Göttingen 1879
* Ψημμένος, Ν.Κ.: Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 137

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* J. Guttmann: Το αντίστοιχο λήμμα στην *Jewish Encyclopedia*, Νέα Υόρκη 1901-1906
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Stanford Encyclopedia of Philosophy*
* Το λήμμα «Abraham ben David Halevi ibn Daud» 
* Το έργο του Νταούντ για τον Σαμουήλ χα-Ναγκίντ (αρχειοθετημένη ιστοσελίδα)

Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Εβραίοι ιατροί
Κατηγορία:Εβραίοι ιστορικοί
Κατηγορία:Σεφαρδίτες
Κατηγορία:Χρονογράφοι
Κυβερνήτης της Αριζόνα

Ο **[[Κυβερνήτης (Ηνωμένες Πολιτείες)|Κυβερνήτης]] της Αριζόνα** (αγγλικά: *Governor of Arizona*), είναι ο αρχηγός της πολιτείας, ο επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης, και ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος στην Αμερικανική πολιτεία της Αριζόνα. Ο Κυβερνήτης επίσης, είναι και ο ανώτατος διοικητής των ενόπλων και αστυνομικών δυνάμεων της πολιτείας.

Επιπλέον, ο Κυβερνήτης, είναι ο ανώτατος αρμόδιος για την εκτέλεση και την τήρηση των ομοσπονδιακών και πολιτειακών νόμων στην Πολιτεία της Αριζόνα. Επίσης, έχει την εξουσία είτε να εγκρίνει, είτε να ασκεί αρνησικυρία (βέτο) στα νομοσχέδια που προέρχονται από το Νομοθετικό Σώμα της Αριζόνα, να συγκαλέσει το Νομοθετικό Σώμα, καθώς και να απονείμει χάρη (εκτός από περιπτώσεις παρπομπής). 

Σημερινός και 24ος Κυβερνήτης της Αριζόνα είναι η δημοκρατική Κέιτι Χομπς, από τις 2 Ιανουαρίου 2023.

## Προϋποθέσεις
Σύμφωνα με το άρθρο 5 και παράγραφο 2 του Συντάγματος της Πολιτείας της Αριζόνα κάθε άτομο που επιθυμεί να είναι υποψήφιο για το αξίωμα του Κυβερνήτη, θα πρέπει να πληροί τις εξής προϋποθέσεις:

* Να είναι πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών, τουλάχιστον για 10 χρόνια 
* Να έχει συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του
* Να είναι εγγεγραμμένος ψηφοφόρος στην πολιτεία της Αριζόνα
* Να είναι κάτοικος στην πολιτεία της Αριζόνα, τουλάχιστον 5 χρόνια 

## Διαδοχή

## Πρώην Κυβερνήτες (εν ζωή)

Αρχείο:Bruce Babbitt by Gage Skidmore.jpg|Μπρους Μπάμπιτ (Δ), (γενν. 1938), υπηρέτησε: 1978-1987
Αρχείο:Fife Symington by Gage Skidmore.jpg|Φάιφ Σίμινγκτον (Ρ), (γενν. 1945), υπηρέτησε: 1991-1997
Αρχείο:Portrait Napolitano hires crop.JPG|Τζάνετ Ναπολιτάνο (Δ), (γενν. 1957), υπηρέτησε: 2003-2009
Αρχείο:Jan Brewer by Gage Skidmore 5.jpg|Τζαν Μπρούερ (Ρ), (γενν. 1944), υπηρέτησε: 2009-2015
Αρχείο:Doug Ducey by Gage Skidmore 13.jpg|alt=Νταγκ Ντούσεϊ (Ρ), (γενν. 1964), υπηρέτησε: 2015-2023|Νταγκ Ντούσεϊ (Ρ),  (γενν. 1964), υπηρέτησε: 2015-2023


## Δείτε ακόμα

* Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
* Πολιτείες των ΗΠΑ
* Αριζόνα
* Κυβερνήτης (Ηνωμένες Πολιτείες)
* Κατάλογος πολιτειακών νομοθετικών σωμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών

## Παραπομπές


Αριζονα

Κατηγορία:Αριζόνα
Σπύρος Περιστέρης (ιεροψάλτης)

Ο **Σπυρίδων Περιστέρης** (1913-1998) ήταν Έλληνας ιεροψάλτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Μάιο του 1913 στην Ροδοδάφνη Αιγιαλείας ως το μικρότερο τέκνο μιας πολύτεκνης οικογένειας. Μεγάλωσε μέσα σε μουσικό κλίμα καθώς στο σπίτι του ο πατέρας του Δημήτριος, ιατροφιλόσοφος στο επάγγελμα, ήταν επίσης και γνώστης μουσικής κι ιδιαίτερα της βυζαντινής. Οι πρώτοι του διδάσκαλοι, εκτός από τον πατέρα του, υπήρξαν ο Θεόδωρος Βλάχος και ο διαπρεπής μουσικολόγος Κωνσταντίνος Ψάχος. Αποφοιτώντας από το γυμνάσιο μεταβαίνει στην Αθήνα προκειμένου να σπουδάσει νομική στο πανεπιστήμιο και μετά από δύο χρόνια με προτροπή του πατέρα του να αλλάξει κλάδο και να ακολουθήσει την μουσικολογία και την λαογραφία όπως εξάλλου ήταν και το όνειρο του ιδίου. Κατά την χρονική περίοδο 1930-1934 φοίτησε στη σχολή βυζαντινής μουσικής του Ωδείου Αθηνών με καθηγητή τον Νικόλαο Παππά, όπως επίσης διδάχτηκε από τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη θεωρητικά, αρμονία καθώς επίσης τέσσερα χρόνια φωνητικά στο ωδείο Αθηνών ως υπότροφος. Δίδαξε τρία χρόνια στη Μαράσλειο ακαδημία. Από το 1937 έως και το τέλος της ζωής του υπήρξε καθηγητής βυζαντινής μουσικής στο ωδείο Αθηνών αναδεικνύοντας πολλούς άριστους μαθητές. Ως καθηγητής υπηρέτησε σε πολλά γυμνάσια από το 1936-1951. Είχε ιδιαίτερη επίδοση στο δημοτικό τραγούδι για το οποίο έκανε μεγάλη έρευνα γυρίζοντας τα χωριά της χώρας και μαθαίνοντας τραγούδια έθιμα των τόπων, έτσι με αυτήν την αφορμή εξέδωσε το βιβλίο του με τίτλο "Δημοτικά τραγούδια Ηπείρου και Μωρηά". Διατέλεσε Πρωτοψάλτης στους Ιερούς Ναούς Αγίου Ανδρέου Αιγίου, Αγίου Νικολάου Γηροκομείου Αθηνών, Αγίου Δημητρίου Πλάκας, Αγίου Γερασίμου Πολυκλινικής Αθηνών και Αγίας Βαρβάρας Ψυχικού. Από το 1951 ανέλαβε Πρωτοψάλτης στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών έως και την ημέρα του θανάτου του στις 14 Σεπτεμβρίου 1998. Ήταν νυμφευμένος με την Ιωάννα, με την οποία απέκτησαν δύο κόρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες ψάλτες
Ρενώ Β΄ του Σουασόν

Ο **Ρενώ Β΄** (απεβ. 1099) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Σουασόν ήταν κόμης του Σουασόν. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουλιέλμου Μπυζάκ κόμη του E και και της Aδελαΐδας του Μπαρ-συρ-Ωμπ κόμισσας του Σουασόν, κόρης του Ρενώ Α΄ κόμη του Σουασόν.

Δεν είναι σαφές πότε ο Ρενώ Β΄ ανέλαβε την κομητεία του Σουασόν (Soissons) από τον ντροπιασμένο πατέρα του. Από τον τελευταίο αφαιρέθηκε η κομητεία του Ε (Eu) το 1050, αλλά δεν είναι σαφές πότε παραιτήθηκε από την κομητεία του Σουασόν. Ο Αλμπερίκ ντε Τρουά-Φονταίν αναφέρει τον Ρενώ Β΄ στα *Χρονικά* του, αλλά λίγα είναι γνωστά για την περίοδο εξουσίας του. 

Δεν είναι γνωστό εάν ο Ρενώ Β΄ νυμφεύτηκε ή είχε παιδιά. Μετά το τέλος του Ρενώ Β΄, ο αδελφός του Ιωάννης έγινε κόμης του Σουασόν.

## Σημειώσεις


## Πηγές
Dormay, C., *Histoire de la ville de Soissons et de ses rois, ducs, comtes et gouverneurs*, Soissons, 1664 (διαθέσιμο στα Βιβλία Google )

Κατηγορία:Κόμητες του Σουασόν
Μοζέ (Αρχιεπίσκοπος της Ρουέν)

Ο **Μοζέ** *(Mauger de Rouen)* διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος της γαλλικής πόλης Ρουέν από το 1037 - 1055 (?).

Ήταν ο νεότερος γιος του Ριχάρδου Β' δούκα της Νορμανδίας και της δεύτερης συζύγου του Παπίας του Ενβερμέ. 
Ο Mώγκερ ανατράφηκε στο αβαείο του Φεκάμπ ως εξέχον μέλος της οικογένειας των δουκών, μερικοί από τους οποίους ήταν αργότερα ανοικτά εχθρικοί στην ανάληψη του δούκα Γουλιέλμου Β΄. Με το τέλος του θείου του Ροβέρτου Αρχιεπισκόπου της Ρουέν το 1037, ο Μοζέ, που ήταν μόλις 18 ετών, επιλέχθηκε για να τον διαδεχθεί.

Τον διαδέχθηκε ο Μαυρίλιος.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* de Boüard, Michel. *Guillaume le Conquérant.* . Παρίσι: Fayard, 1984.
* Ντάγκλας, Ντέιβιντ Γ. *Ουίλιαμ ο Κατακτητής* . University of California Press, Berkeley and Los Angeles, 1964.
* *Gesta Normannorum Ducum* του William of Jumièges, Orderic Vitalis, and Robert of Torigni, επιμέλεια και μετάφραση Elisabeth MC Van Houts, Clarendon Press, Οξφόρδη, 1995.
* Neveux, François. *La Normandie des ducs aux rois, Xe-XIIe s.* Rennes: Δυτικά Γαλλία, 1998.

Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Ρουέν
Ιωάννης Α΄ του Σουασόν

Ο **Ιωάννης Α΄** (απεβ. μετά το 1115) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Σουασόν ήταν κόμης του Σουασόν.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουλιέλμου Μπουσάκ κόμη του Ε και της Αδελαΐδας του Μπαρ-συρ-Ωμπ κόμισσας του Σουασόν, κόρης του Ρενώ Α΄ κόμη του Σουασόν. 

Ο Ιωάννης έγινε κόμης του Σουασόν μετά το τέλος του αδελφού του Ρενώ Β΄ το 1099. Ο Ιωάννης ασχολήθηκε με το αβαείο του Σαιν Ζαν ντε Βιν. 

## Οικογένεια
Ο Ιωάννης νυμφεύτηκε την Aβελίν ντε Πιερεφόν, κόρη του Nιβελόν Β΄ κυρίου του Πιερεφόν. Ο Ιωάννης και η Aβελίν είχαν ένα παιδί:
* Ρενώ Γ΄ απεβ. 1141, κόμης του Σουασόν.

Μετά το τέλος του Ιωάννη, ο γιος του Ρενώ έγινε ο τελευταίος από τους Νορμανδούς κόμητες του Σουασόν.

## Σημειώσεις


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κόμητες του Σουασόν
Ρενώ Γ΄ του Σουασόν

Ο **Ρενώ Γ**' (π. 1141) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Σουασόν, ήταν κόμης του Σουασόν.

## Βιογραφία

Ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ κόμη του Σουασόν και της Αβελίν ντε Πιερεφόν.

Λίγα είναι γνωστά για τον Ρενώ Γ΄, εκτός από το ότι κληρονόμησε την κομητεία του Σουασόν από τον πατέρα του το 1115. Μετά το τέλος του Ρενώ Γ¨ το 1141,  ο Ιβό Β΄ ντε Νεσλ (Ιvo II de Nesle) επιλέχθηκε ως διάδοχός του στην κομητεία του Σουασόν από τον επίσκοπο του Σουασόν, Ζοσελέν ντε Βιερζί. 

## Οικογένεια
Ο Ρενώ Γ¨ νυμφεύτηκε την Μπατίλντ (Bathilde), άγνωστης οικογένειας, το 1137. Δεν καταγράφονται παιδιά. Ο Ρενώ Γ΄ ήταν ο τελευταίος από τους Νορμανδούς κόμητες του Σουασόν. 

## Σημειώσεις


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Κόμητες του Σουασόν
Μανασσής (επίσκοπος του Σουασόν)

Ο **Μανασσής**, αγγλ.: Manasses of Soissons (απεβ. 1η Μαρτίου 1108) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Σουασόν, ήταν επίσκοπος του Καμπραί και επίσκοπος του Σουασόν.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουλιέλμου Μπουζάκ κόμη του Ε και της συζύγου του Aδελαΐδας κόμισσας του Σουασόν, κόρης του Ρενώ Α΄ κόμη του Σουασόν. 

Μετά το τέλος του Ζεράρ Β΄ επισκόπου του Καμπραί, τα μέλη του Συλλόγου της εκκλησίας διόρισαν προσωρινά τον πρύτανη του Συλλόγου Mασελέν (Mascelin) στη θέση, και στη συνέχεια τον αρχιδιάκονο Βαλσερό (Walchero), ενάντια στις επιθυμίες των κατοίκων της πόλης. Το 1095 ο πάπας Ουρβανός Β' διευθέτησε το ζήτημα και διόρισε επίσκοπο τον Μανασσή και έδιωξε τον Βαλσεερό. Το 1103 ο Μανασσής διορίστηκε επίσκοπος του Σουασόν από τον πάπα.

Τον Μανασσή διαδέχθηκε ως επίσκοπο του Καμπραί ο Όντο του Τουρναί το 1103 και ως επίσκοπο του Σουασόν ο Λιζιάρ ντε Κρεπύ μετά το τέλος του το 1108.

## Πηγές
* Waters, Edmund C., *The Counts of Eu, Sometime Lords of the Honor of Tickhill*, The Yorkshire Archaeological and Topographical Journal, No. 9, 1886

## Aναφορές σε πηγές


 
Κατηγορία:Επίσκοποι του Καμπραί
Γεώργιος Δ΄ της Γεωργίας

Ο **Γεώργιος Δ΄**, γνωστός και ως *Φωτιστής* (, *Λάσα Γκιόργκι*)  (1191 – 1223), από τον Οίκο των Βαγρατιδών, ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1213 έως το 1223.

## Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|248x248εσ|Καταστατικό του Γεωργίου Δ'.

Γιος της βασίλισσας suo jure Tάμαρ και του συζύγου της Δαυίδ Σοσλάν της Γεωργίας, ο Γεώργιος Δ΄ ανακηρύχθηκε συμβασιλιάς από τη μητέρα του το 1207. Σύμφωνα με τα Γεωργιανά χρονικά, το δεύτερο όνομα Lasha σήμαινε «φωτιστής του κόσμου» στη γλώσσα των Apsar (πρβλ. *a-lasha* που σημαίνει φως στην Αμπχαζική γλώσσα).  Είχε πριγκιπική κυριαρχία στο Τζαβαχέτι με κέντρο το Αλαστάνι, για το οποίο ήταν γνωστός με τον τίτλο του *javakht' up'ali*, δηλαδή «ο άρχοντας των Τζαβαχετινών» όπως υποδηλώνεται από έναν τύπο αργυρών νομισμάτων, που κόπηκαν στο όνομά του. 

Ο Γεώργιος Δ΄ συνέχισε την πολιτική της Τάμαρ για την ενίσχυση του φεουδαρχικού κράτους της Γεωργίας. Κατέπνιξε τις εξεγέρσεις στα γειτονικά μουσουλμανικά υποτελή κράτη τη δεκαετία του 1210 και άρχισε τις προετοιμασίες για μία μεγάλης κλίμακας εκστρατεία ανακατάληψης της Ιερουσαλήμ, για να υποστηρίξει τους Σταυροφόρους το 1220. Ωστόσο η έλευση των Μογγόλων στα Γεωργιανά σύνορα έκανε το σχέδιο της Σταυροφορίας μη ρεαλιστικό. Η πρώτη Μογγολική εισβολή νίκησε δύο Γεωργιανούς στρατούς το 1221–1222 και έφυγε από τον Εσωτερικό Καύκασο. Οι Γεωργιανοί υπέστησαν μεγάλες απώλειες σε αυτόν τον πόλεμο και ο ίδιος ο βασιλιάς τραυματίστηκε βαριά. Ο Γεώργιος Δ΄ πήγε στο Μπαγκαβάν της Αρμενίας, για να εξασφαλίσει τον γάμο της αδελφής του με τον σάχη του Σιρβάν και να εξασφαλίσει τη διαδοχή της.  Ο Γεώργιος Λάσα έγινε ανάπηρος και απεβίωσε πρόωρα στο Μπαγκαβάν σε ηλικία 31 ετών. Τον διαδέχθηκε η αδελφή του Ρουσουντάν της Γεωργίας.

Ο Γεώργιος Λάσα ήταν γνωστός ως ανοιχτόμυαλος άνθρωπος και δέχτηκε πολλές επικρίσεις από μία συντηρητική, φεουδαρχική κοινωνία. Η σύζυγός του ήταν ένα κορίτσι από οικογένεια απλών ανθρώπων. Οι ευγενείς και οι χριστιανοί κληρικοί απέρριψαν τη γυναίκα του και δεν την αναγνώρισαν ως βασίλισσα. Τελικά, ο βασιλιάς έπρεπε να συμβιβαστεί και τη χώρισε επίσημα, αρνούμενος, ωστόσο, να νυμφευτεί οποιαδήποτε άλλη.

Ορισμένες μεσαιωνικές πηγές χαρακτηρίζουν τον Γεώργιο Δ΄ ως σοφό ηγεμόνα και γενναίο πολεμιστή, ενώ άλλες τονίζουν τον ανήθικο τρόπο ζωής του και τον εθισμό του στον μυστικισμό και ακόμη και στον σουφισμό.

Του έμεινε ένας γιος Δαβίδ (ο μελλοντικός βασιλιάς Δαβίδ Ζ΄ Ουλού). Ο Γεώργιος Δ΄ κηδεύτηκε στο Μοναστήρι του Γκελάτι.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία νέα από οικογένεια απλών ανθρώπων και είχε τέκνο:
* Δαβίδ Ζ΄ 1215-1270, βασιλιάς της Γεωργίας.

## Δείτε επίσης
* Μονή Καζρέτι

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Halfter, P. "Die militärischen Triumphe der Georgier und ein wenig beachtetes Erdbeben an der Grenze Armenisch-Kilikiens (περ. Ende August 1213)," *Le Muséon*, 122,3-4 (2009), pp.&nbsp;423–447.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20040702230322/http://www.bigvava.ge/unificationoffeudalgeorgia.html

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Γεώργιος ΣΤ΄ της Γεωργίας

Ο *'Γεώργιος ΣΤ΄* ο *Μικρός* ( Giorgi VI Mtsire, (απεβ. 1313), από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν ο 19ος βασιλιάς της Γεωργίας το διάστημα 1311–1313.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Δαυίδ Η΄ της Γεωργίας. Διορίστηκε βασιλιάς της Γεωργίας (στην πραγματικότητα, μόνο το ανατολικό τμήμα της χώρας) από τον Ιλ-χάν Ολτζεϊτού μετά το τέλος τού πατέρα του το 1311. Βασίλευσε υπό την αντιβασιλεία τού θείου του Γεωργίου Ε΄ και απεβίωσε ανήλικος το 1313.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle : Tables généalogiques et chronologiques, Ρώμη, 1990, σελ. 138.

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Σαρακήνικο Μήλου

thumb|250px|Γενική άποψη της παραλίας
Το **Σαρακήνικο** είναι παραλία στη βόρεια ακτή της Μήλου. Απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα από την Πλάκα, πρωτεύουσα του νησιού. Η παραλία είναι γνωστή για τα χωρίς βλάστηση λευκά πετρώματα ηφαιστειακής προέλευσης που την περιβάλλουν. Η διάβρωση των κυμάτων έχει δημιουργήσει σπήλαια κατά μήκος της ακτής. Οι Σαρακηνοί πειρατές έβρισκαν καταφύγιο σε αυτές τις σπηλιές και από αυτούς πήρε το όνομά της η παραλία.

Γεωλογικά, η βόρεια Μήλος έχει σχηματιστεί από μία σειρά ηφαιστειακών στρωμάτων. Το κατώτερο και παλαιότερο στρώμα είναι ο σχηματισμός της Πάχαινας, πάχους τουλάχιστον 70 μέτρων, και από πάνω βρίσκεται ο σχηματισμός του Παπαφράγκα. Πριν 1,85 εκατομμύρια χρόνια άρχισε η εναπόθεση νέου ηφαιστειακού υλικού, το οποίο είναι γνωστό ως ο σχηματισμός του Σαρακήνικου. Αποτελείται από στρώματα ψαμμίτη ανάμεσα στα οποία υπάρχουν λατυποπαγή κίσσηρης και ιλυόλιθοι που περιέχουν απολιθώματα. Ο σχηματισμός αυτός έχει πάχος περίπου 50 μέτρα. Φαίνεται ότι τα ηφαιστειακά υλικά τόσο του σχηματισμού του Σαρακήνικου όσο και του Παπαφράγκα, ο οποίος είναι παχύτερος προς τα ανατολικά, αποτέθηκαν με τη δράση των κυμάτων. Ο σχηματισμός του Σαρακήνικου αρχικά ήταν υποθαλάσσιος πριν σταδιακά ανέβει στο επίπεδο της επιφάνειας. Επίσης υλικά εναπόθεσαν και πυροκλαστικές ροές. Από πάνω βρίσκεται προς τα δυτικά το στρώμα ανδεσίτη των Κορακιών, το οποίο δημιουργήθηκε πριν 1,8 εκατομμύρια χρόνια, και ιζήματα και υλικά φρεατικών εκρήξεων των ιστορικών χρόνων.

Στην περιοχή του Σαρακήνικου έχουν εντοπιστεί απολιθώματα ασπόνδυλων και συγκεκριμένα από δίθυρα, σκαφόποδα, γαστρόποδα, βραγχιόποδα, εχινοειδή και βάλανους. Επίσης έχουν ανακαλυφθεί μικροαπολιθώματα διατόμων, τα οποία χρονολογήθηκαν μεταξύ 1,95 και 1,73 εκατομμύρια χρόνια πριν, στις αρχές του Πλειστόκαινου.

Το Σαρακήνικο λόγω του ιδιαίτερου περιβάλλοντός του και του χρώματος των νερών είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός, όμως έχουν παρατηρηθεί φθορές στο χώρο, καθώς πολλοί τουρίστες χαράσουν στα βράχια τα ονόματά τους. Αποτέλεσμα ήταν ο δήμος Μήλου να θεσπίσει το 2015 πρόστιμο για τη ρύπανση της περιοχής. Η αμμουδερή παραλία έχει μήκος 10 μέτρα και δεν είναι οργανωμένη. Η παραλία είναι εύκολα προσβάσιμη με αυτοκίνητο και λεωφορείο.

## Εικόνες

Sarakshape.JPG|Γεωμορφές στο Σαρακήνικο
Sarground.JPG|Η παραλία
Aerial view of the landscape near Sarakiniko Beach on Milos Island, Greece.jpg|Εναέρια άποψη της ευρύτερης περιοχής
Cyclades Milos Sarakiniko - panoramio.jpg|Το φαράγγι που οδηγεί στο Σαρακήνικο


## Δείτε επίσης
* Κλέφτικο Μήλου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραλίες της Μήλου
Γεώργιος Ζ΄ της Γεωργίας

[μικρογραφία|Το [βασίλειο της Γεωργίας στην αρχή της βασιλείας του Γεωργίου Ζ΄.]]

Ο **Γεώργιος Ζ΄,** Γεωργιανά: გიორგი VII, (απεβ. το 1405 ή 1407) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1393 έως το 1407 (εναλλακτικά, από το 1395 έως το 1405).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Βαγράτ Ε΄ και της πρώτης του συζύγου Ελένης Μεγάλης Κομνηνής (απεβ. από πανώλη το 1366), μάλλον κόρης του Βασιλείου ηγεμόνα της Τραπεζούντας.  Ο Βαγράτ Ε΄ διόρισε τον γιο του συγκυβερνήτη το 1369.

Τον Νοέμβριο του 1386 ο Βαγράτ Ε΄ ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε από τον Μογγόλο πολέμαρχο Τιμούρ Λενγκ (Ταμερλάνο). Ο πρίγκιπας Γεώργιος οργάνωσε μία επιτυχημένη αντίσταση στην επόμενη εισβολή και απελευθέρωσε τον πατέρα του. Το 1393 ο Βαγράτ Ε΄ απεβίωσε και ο Γεώργιος Ζ΄ ανέλαβε πλήρως τις βασιλικές εξουσίες. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του πολεμώντας τον Τιμούρ, ο οποίος οδήγησε άλλες επτά επιχειρήσεις ενάντια στο επίμονο Γεωργιανό βασίλειο από το 1387 έως το 1403, αφήνοντας τη χώρα σε ερείπια. Τελικά το 1403 ο Γεώργιος Ζ΄ έπρεπε να συνάψει ειρήνη με τον άγριο εχθρό, αναγνωρίζοντας τον Τιμούρ ως επικυρίαρχο και πληρώνοντάς του φόρο υποτέλειας, αλλά διατηρώντας το δικαίωμα ο βασιλιάς να στέφεται ως Χριστιανός μονάρχης. Σκοτώθηκε σε μάχη κατά των Τουρκμενίων νομάδων, προφανώς της φυλής Μαύρων Προβάτων (Kara Koyunlu).

Ο Γεώργιος Ζ΄ μπορεί να απεβίωσε άτεκνος, καθώς ο αδελφός του Κωνσταντίνος Α΄ έγινε ο επόμενος βασιλιάς.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Ελένη Μεγάλη Κομνηνή της Γεωργίας

Η **Ελένη Μεγάλη [[Δυναστεία των Κομνηνών|Κομνηνή]]**, , (απεβ. το 1366) είναι το όνομα που δόθηκε στην πρώτη σύζυγο του βασιλιά Βαγράτιος Ε΄ της Γεωργίας. Το μικρό της όνομα καταγράφεται στα *[[Γεωργιανά Χρονικά]]*  και το οικογενειακό της όνομα βασίζεται σε μία θεωρία, που την προσδιορίζει ως κόρη του Βασιλείου της Τραπεζούντας.  Αν αυτό αληθεύει, η ταυτότητα της μητέρας της θα ήταν αβέβαιη: ο Βασίλειος ήταν δίγαμος, νυμφευμένος ταυτόχρονα με την Ειρήνη Παλαιολογίνα και την Ειρήνη από την Τραπεζούντα, αγνώστων στοιχείων.

Η Ελένη απεβίωσε το 1366 ως θύμα ενός λοιμού, που είχε εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη Γεωργία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1350 και 1360 (πιθανώς μία επανάληψη της Μαύρης πανώλης). 

Έναν χρόνο μετά το τέλος της, ο σύζυγός της νυμφεύτηκε την Άννα Μεγάλη Κομνηνή, κόρη του Αλεξίου Γ΄ της Τραπεζούντας. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Βαγράτιος Ε΄ της Γεωργίας. Σύμφωνα με το *Γεωργιανό Χρονικό*, την Έλενα πέρασαν σε ηλικία δύο παιδιά της: 
* Γεώργιος Ζ΄ απεβ. π.1406, βασιλιάς της Γεωργίας.
* Δαβίδ, κατά τα άλλα άγνωστος.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Δυναστεία Μεγάλων Κομνηνών
Φουτζιγιόσιντα

Η **Φουτζιγιόσιντα** (富士吉田市 *Φουτζιγιόσιντα-σι*) είναι πόλη η οποία βρίσκεται στην Περιφέρεια Γιαμανάσι της Ιαπωνίας. Από την 1η Μαΐου 2019, η πόλη είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 48.782 κατοίκους σε 19.806 νοικοκυριά και πυκνότητα πληθυσμού 400 άτομα ανά τ.χλμ. Η συνολική έκταση της πόλης είναι 121,74 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

## Γεωγραφία
Η Φουτζιγιόσιντα βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Φούτζι, και είναι χτισμένη πάνω σε παλαιές ροές λάβας. Θεωρείται πόλη υψηλού υψομέτρου στην Ιαπωνία, στα 650 έως 850 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η πόλη βρίσκεται επίσης ανάμεσα σε δύο από τις πέντε λίμνες Φούτζι. Ο ποταμός Κάτσουρα διασχίζει το ανατολικό τμήμα της πόλης.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ιαπωνικής απογραφής, ο πληθυσμός της Φουτζιγιόσιντα κορυφώθηκε γύρω στο 1990 και έκτοτε μειώνεται αργά.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
* Κολοράντο Σπρινγκς, ΗΠΑ, από το 1962
* Σαμονί-Μον-Μπλαν-Λευκό Όρος, Γαλλία, από το 1978

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Ζοζέφ Βαρνιά-Ζαρζεκί

μικρογραφία|293x293εσ|Ο Joseph Warnia-Zarzecki εν ώρα εργασίας, μπροστά σε ένα από τα έργα του.
μικρογραφία|Ο Σελίμ Γ΄, έργο του Joseph Warnia-Zarzecki.
Ο **Joseph Warnia-Zarzecki**, γεννημένος στις 10 Ιανουαρίου του 1850 στη La Limouzinière, νότια της Ναντ, ήταν Γάλλος οριενταλιστής ζωγράφος και καθηγητής σχεδίου στη Σχολή Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης από το 1883 έως το 1915.

## Βιογραφία
Ο Joseph Warnia-Zarzecki ήταν ο μικρότερος γιος μιας Νορμανδής και ενός ευγενούς Πολωνού, του Florentin Ignacy Zarzecki h. Warnia, πολιτικού πρόσφυγα στη Γαλλία μετά την εξέγερση του Νοεμβρίου του 1830. Τα νεανικά του χρόνια τα έζησε στη Γαλλία και μετά σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας, πλάι στον ζωγράφο Wojciech Gerson, ο οποίος του δίδαξε το σχέδιο· στη συνέχεια φοίτησε στην Ακαδημία των Καλών Τεχνών στο Μόναχο, δίπλα στους ζωγράφους Anschütz, Barth, Seitz. Από το 1873 έως το 1883 έζησε δέκα χρόνια στη  Βαυαρία, κάνοντας επισκέψεις στο Ρέγκενσμπουργκ, στο Ίνγκολστατ, στο Άουγκσμπουργκ και στη Νυρεμβέργη. Αργότερα πραγματοποίησε ταξίδι στην Ευρώπη. Πέρασε από την Αυστρία και τη Ρουμανία. Από τη Βιέννη πήγε στο Βουκουρέστι, όπου παρέμεινε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, καθώς τον κράτησαν σημαντικές παραγγελίες. Το 1883 εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη ως ζωγράφος και καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών της Κωνσταντινούπολης, που ιδρύθηκε το 1882 και σήμερα ονομάζεται Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών Mimar-Sinan.

Ενσωμάτωσε στο όνομά του το προσωνύμιο ευγενείας της οικογένειας του πατέρα του Warnia. Άλλα τρία μέλη της οικογένειάς του σημείωσαν σημαντική επαγγελματική σταδιοδρομία στην Τουρκία: ο μεγαλύτερος αδερφός του Stephan Joseph Zarzecki, μηχανικός, και οι δύο γιοί του, ο Albert, μηχανικός, και ο Stephan, υποπρόξενος.

Απεβίωσε μετά το 1926, αλλά η ακριβής ημερομηνία και ο τόπος παραμένουν άγνωστα. Νυμφεύτηκε στο Μόναχο με τη Γερμανίδα Anna Kitzinger και απέκτησαν έναν γιο, τον Thadée (γεννηθέντα το 1891 στην Κωνσταντινούπολη), ο οποίος σπούδασε χημικός μηχανικός στην Ελβετία και έζησε στη Γαλλία τη δεκαετία του 1920, όπου και έφτιαξε την οικογένειά του, και μια κόρη, πρωτότοκη, την Τερέζα (1874 Μόναχο – 1962 Αθήνα), η οποία παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Δημητριάδη στην Κωνσταντινούπολή και τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όπου βρίσκεται και η οικογένειά της.

## Το έργο του
Θα μπορούσε να ενταχθεί στην ανατολίτικη ζωγραφική (οριενταλισμός), λόγω της επιλογής των θεμάτων του αλλά και λόγω της προτίμησής του στο χρώμα. Ζωγραφίζει σκηνές σε εξωτερικό χώρο, ληφθείσες επί τόπου (*Εργάτης, Τούρκος που καπνίζει ναργιλέ, Καπνιστής κάτω από τέντα*…) ή δημιουργεί συνθέσεις με περισσότερα πρόσωπα (*Χορευτές μπροστά στον Βόσπορο*). Τα έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, με εξαίρεση το πορτραίτο του Σελίμ Γ΄, που βρίσκεται στο Μουσείο του Πέραν στην Κωνσταντινούπολη.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Adolphe Thalasso, *L'Art ottoman : Les Peintres de Turquie*, Paris, Librairie artistique internationale, 1910,  σσ. 56 και 62.

Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι οριενταλιστές
Αγία Παρασκευή Αχεντριά Ηρακλείου

Η **Αγία Παρασκευή** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Αχεντριά, της δημοτικής ενότητας Αστερουσίων, του δήμου Αρχανών-Αστερουσίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
*Μέχρι το 1976 ο οικισμός ονομαζόταν *Πέρα Τσούτσουρος* (ή *Πέρα Τσούτσουρα*).

## Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο Ν.ΝΑ. τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Κόφινα και στον δυτικό μυχό του όρμου Τσούτσουρου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20.  Απέχει περίπου 73 χλμ. Ν.ΝΑ. του Ηρακλείου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Μέχρι το 1976 ο οικισμός ονομαζόταν *Πέρα Τσούτσουρος* ή *Πέρα Τσούτσουρα*. Μετονομάστηκε σε Αγία Παρασκευή και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αχεντριά του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αχεντριά και προσαρτήθηκε στον δήμο Αστερουσίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αστερουσίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρχανών-Αστερουσίων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Ντάρελ Λιούις

Ο **Ντάρελ Κιθ Λιούις** είναι Αμερικανός και με ισλανδική υπηκοότητα επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που έπαιξε για τελευταία φορά για την Ακρ Ακουρίρι στο Ισλανδικό Πρωτάθλημα (Úrvalsdeild karla) .  Ονομάστηκε Ξένος παίκτης της χρονιάς στο πρωτάθλημα (Úrvalsdeild) το 2004  και επιλέχθηκε στην καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος το 2015. 

Ο Λιούις έχει φτάσει στους τελικούς του πρωταθλήματος (Úrvalsdeild) δύο φορές, το 2003 με την Γκρίνταβικ   και το 2015 με την Τίνταστολ . 

## Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Λιούις έπαιξε στο Πανεπιστήμιο του Λίνκολν από το 1996 έως το 1999 και έκλεισε την σταδιοδρομία του εκεί ως ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών με 2.294 πόντους. Εισήχθη στο Αθλητικό Πάνθεον των Λίνκολντ Λάιονς το 2013. 

## Πορεία στην Εθνική ομάδα
Ο Λιούις έγινε ισλανδός πολίτης τον Δεκέμβριο του 2004   και επιλέχθηκε στην εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Ισλανδίας το 2005. Έπαιξε τέσσερα παιχνίδια κατά τη διάρκεια των Αγώνων των Μικρών Χωρών της Ευρώπης του 2005 . 

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στατιστικά στοιχεία στην Ισλανδία (2002–2005) στο kki.is
* Στατιστικά στοιχεία στην Ισλανδία (2012-σήμερα) στο kki.is
* Στατιστικά στην Ιταλία στο legaduebasket.it
* Ο Ντάρελ Λιούις στο realgm.com

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ικάρου Καλλιθέας
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Η φόνισσα (όπερα)

***Η φόνισσα*** είναι ο τίτλος μίας όπερας σε δύο πράξεις του Γιώργου Κουμεντάκη σε λιμπρέτο του Γιάννη Σβώλου, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στις 19 Νοεμβρίου του 2014 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ως παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το 2016 ανέβηκε εκ νέου στο Μέγαρο, ενώ το 2021 παρουσιάστηκε στην Αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος» της ΕΛΣ στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα στο MusicBrainz
*Σελίδα παραγωγής του 2014
*Σελίδα παραγωγής του 2016
* Σελίδα παραγωγής του 2021
φόνισσα
φόνισσα
Μουζακαίοι Ιωαννίνων

Οι **Μουζακαίοι** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Οι Μουζακαίοι βρίσκονται στα νοτιοανατολικά της λίμνης Παμβώτιδας στην πλαγιά του λόφου Μεγαλπάδες σε υψόμετρο 642 μέτρα και σε απόσταση περίπου 15 χλμ. ΝΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Σύμφωνα με τον Κ. Σιόντη πιθανολογείται ότι το ίδρυσαν Χριστιανοί κάτοικοι από την Μουζακιά της Αλβανίας το 1346, που εγκαταστάθηκαν ως καλλιεργητές του τσιφλικιού που δόθηκε σε Αρβανίτη τοπάρχη ως αντάλλαγμα για τη συνεργασία του από τον Σέρβο βασιλιά Στέφανο Δουσάν όταν αυτός υποδούλωσε την Αλβανία και την Ήπειρο. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ιδρύθηκε από τους Σλάβους πριν το 1.000. Ενοριακός ναός του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος που υπάγεται στην ΙΑ΄ Αρχιερατικὴ Περιφέρεια Συρράκου της Μητρόπολης Ιωαννίνων. Από το 1972-77 λειτούργησε το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων που ιδρύθηκε από τον γλύπτη Παύλο Βρέλλη και το οποίο ολοκληρώθηκε ως Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας το 1995 στο Νέο Μπιζάνι Ιωαννίνων. Ο νερόμυλος Μητσόμπεη που είναι ιδιοκτησία της κοινότητας έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο. *"Πρόκειται για ισόγειο πέτρινο κτίσμα απλής λαϊκής αρχιτεκτονικής, με ορθογώνια κάτοψη. Περιλαμβάνει δύο χώρους, τον κυρίως χώρο λειτουργίας του μύλου με τις μυλόπετρες, φτερωτή κ.τ.λ. και τον χώρο όπου εσταβλύζονταν και ξεφόρτωναν τα ζώα. Η στέγη αρχικά επικαλύπτετο με σχιστόπλακες. Αξιόλογο στοιχείο είναι η πέτρινη χοάνη που μεταφέρει νερό στην φτερωτή"*.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Κουτσολιού. Το 1928 με το ΦΕΚ 16Α - 10/02/1928 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Κυπαρίσσια αποτελούν την τοπική κοινότητα Μουζακαίων της δημοτικής ενότητας Παμβώτιδος που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως κοινότητα 377 κατοίκους ενώ ως οικισμός 287.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μουζακαίοι Ιωαννίνων Άνοιξη 2020 στο https://www.youtube.com/
* Το φαινόμενο της κατολίσθησης στους Μουζακαίους Ιωαννίνων από τον ιστότοπο https://www.openarchives.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κυπαρίσσια Ιωαννίνων

Τα **Κυπαρίσσια** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων το οποίο  βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της λίμνης Παμβώτιδας. Είναι κτισμένο σε καταπράσινο λόφο με υψόμετρο 575 μέτρα και σε απόσταση περίπου 14 χλμ. ΝΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων, ανάμεσα στη Γορίτσα (ΒΔ.) και τους Μουζακαίους (Α.). Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 με την παλιά του ονομασία *Φράστανα* να προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Κουτσολιού. Το 1928 με το ΦΕΚ 16Α - 10/02/1928 μετονομάστηκε σε Κυπαρίσσια. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τους Μουζακαίους αποτελούν την τοπική κοινότητα Μουζακαίων της δημοτικής ενότητας Παμβώτιδος που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό κοινότητα 90 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Ουίλι Χολ

Ο **Τζορτζ Ουίλιαμ Χολ** (*George William Hall*, 12 Μαρτίου 1912 – 22 Μαΐου 1967) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε για τη Νοτς Κάουντι, την Τότεναμ και την εθνική ομάδα της Αγγλίας κατά τη δεκαετία του 1930.

Γεννήθηκε στο Νιούαρκ του Νοτιγχαμσάιρ και έπαιξε στη Νοτς Κάουντι από το 1930 προτού ενταχθεί στην Τότεναμ το 1932. Ήταν πολύπλευρος επιθετικός και επιδέξιος ντριμπλέρ, χωρίς όμως ικανότητες χαρισματικού σκόρερ. Στην μετέπειτα καριέρα του έπαιξε ως αμυντικός.

Έκανε το διεθνές ντεμπούτο του με αντίπαλο τη Γαλλία στις 6 Δεκεμβρίου του 1933 (4–1) και συνέχισε να εμφανίζεται σε συνολικά δέκα διεθνείς αγώνες σημειώνοντας εννέα γκολ. Κατά τη διάρκεια του φιλικού αγώνα της Αγγλίας με τη Βόρεια Ιρλανδία στις 16 Νοεμβρίου 1938, ο Χολ σκόραρε πέντε γκολ κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 30 λεπτών και στα δύο ημίχρονα. Τρία από αυτά ήταν μέσα σε διάστημα τρεισήμισι λεπτών και ο Χολ εξακολουθεί να διατηρεί το ρεκόρ του ταχύτερου χατ-τρικ σε διεθνείς αγώνες.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, συνέχισε να παίζει σε φιλικούς αγώνες για την Τότεναμ, ενώ ήταν επίσης μέλος της Εφεδρικής Αστυνομίας του Λονδίνου. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1944 εξαιτίας σοβαρού τραυματισμού στον αστράγαλο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νοτς Κάουντι
Νέο Μπιζάνι Ιωαννίνων

Το **Νέο Μπιζάνι** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Νέο Μπιζάνι βρίσκεται στα νότια της λίμνης Παμβώτιδας σε υψόμετρο 621 μέτρα και σε απόσταση περίπου 20 χλμ. νότια από την πόλη των Ιωαννίνων. Στη δυτική του πλευρά περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Άρτας και δυτικότερα είναι η Αμπελεία, βόρεια είναι η Νεοκαισάρεια, νοτιοανατολικά τα Σερβιανά και νοτιοδυτικά το Επισκοπικό. Πρόκειται για οικισμό που άρχισε να δημιουργείται τη δεκαετία του 1950. Η αρχική θέση του παλιού χωριού Μπιζάνι είναι νοτιοανατολικά της σημερινής και δυτικά από τα Σερβιανά επάνω σε λόφο και πολύ κοντά στα οχυρά Μπιζανίου εκεί όπου έγινε το 1913 η ιστορική Μάχη του Μπιζανίου. Τα οχυρά είναι τουριστικό αξιοθέατο και έχουν χαρακτηριστεί νεότερο μνημείο. Δίπλα στην εθνική οδό, πριν τη νότια είσοδό του υπάρχει το Ηρώο των Μπιζανομάχων από τον καλλιτέχνη Λ. Λαμέρα που απεικονίζει χαρακτηριστικές σκηνές- σταθμούς από όλη τη διάρκεια της ελληνικής ιστορίας και της Ηπείρου. Αξιοθέατο της περιοχής είναι και το Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας του γλύπτη Παύλου Βρέλλη, το οποίο φιλοξενεί 150 κέρινα ομοιώματα και 37 ιστορικά θέματα εμπνευσμένα από σημαντικά γεγονότα της Ελληνικής Ιστορίας στα νότια του χωριού.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην κοινότητα Μπιζανίου. Το 1962 με το ΦΕΚ 89Α - 11/06/1962 ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Ο παλιός οικισμός Μπιζάνι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας μέχρι το 1962 ενώ το 1971 τελικά καταργήθηκε. ΤοΣύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κολωνιάτι αποτελούν την τοπική κοινότητα Μπιζανίου της δημοτικής ενότητας Μπιζανίου που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως κοινότητα 384 κατοίκους ενώ ως οικισμός 307.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μουσείο Ελληνικής Ιστορίας Παύλου Βρέλλη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Σάντρο Νίτσεβιτς

Ο **Σάντρο Νίτσεβιτς** (γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1976 στην Πούλα, ΣΔ Κροατίας, ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας ) είναι πρώην Κροάτης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος έπαιξε για τελευταία φορά για την Ορλαντίνα Μπάσκετ στο Ιταλικό Πρωτάθλημα (Serie A). 

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Νίτσεβιτς ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στο σύλλογο της πόλης του, Γκράντινε Πούλα. Σύντομα προσέλκυσε το ενδιαφέρον της κροατικής δύναμης Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ . Μετά από δύο χρόνια στις τροφοδοτικές ομάδες της Τσιμπόνα, Φρανκ και Μπένστον, ο Νίτσεβιτς εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της Τσιμπόνα και έγινε σημαντικό μέλος της ομάδας. Το 2001 ο Νίτσεβιτς άφησε την Τσιμπόνα ξεκινώντας την περιοδεία του σε όλη την Ευρώπη, παίζοντας στη Σλοβενία ( Ολίμπια ), στη Γαλλία ( Λε Μαν ), στην Ελλάδα ( AEK ), στην Ισπανία ( Μάλαγα ), στην Τουρκία ( Μπεσίκτας ) και στην Ιταλία ( Τρεβίζο και Μοντεγκρανάρο ).

Αφού αποσύρθηκε αρχικά το 2012, ο Νίτσεβιτς επανήλθε στην ενεργό δράση για να βοηθήσει τους πρώην συλλόγους του. Πρώτα τον Ιανουάριο του 2013 έπαιξε ένα παιχνίδι προβιβασμού για την Τρεβίζο, την πρώην ομάδα του που πήγε στο κατώτερο ιταλικό πρωτάθλημα μετά την αποχώρηση του κύριου χορηγού της οικογένειας Μπενετόν από αυτό. Τον Φεβρουάριο του 2013 αποκαλύφθηκε ότι ο Νίτσεβιτς υπέγραψε στη Τσιμπόνα, την πρώην ομάδα του που αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Στο πρώτο του παιχνίδι με την Τσιμπόνα σημείωσε μπάζερ μπίτερ στον τελικό του Κυπέλλου Κροατίας απέναντι στην Τσεντεβίτα .

Τον Ιούλιο του 2013 ο Νίτσεβιτς αποδέχτηκε την προσφορά από την ιταλική ομάδα της δεύτερης κατηγορίας Ορλαντίνα Μπάσκετ .

## Εθνική Κροατίας
Ο Νίτσεβιτς υπήρξε μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Κροατίας . Έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1997, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2003, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009 .

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο Euroleague.net
* Προφίλ στο Eurobasket.com

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλαντίνα Μπάσκετ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ
Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μάλαγας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπεσίκτας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αγία Παρασκευή Καλαμίου Ηρακλείου

Η **Αγία Παρασκευή** είναι οικισμός της κοινότητας Καλαμίου του Δήμου Βιάννου και της τέως Επαρχίας Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.

## Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα δυτικά από τα όρια με τον νομό Ρεθύμνης, στον δυτικό μυχό του όρμου Ψαρή Φοράδα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40 μέτρων. Απέχει περίπου 90 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ηρακλείου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καλαμίου του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Καλαμίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιάννου.

## Αξιοθέατα
*Η εκτεταμένη παραλία του Φαφλάγκου, ενός οικισμού που καταγράφεται χωρίς μόνιμους κατοίκους στις τελευταίες απογραφές, αλλά συγκεντρώνει πολύ κόσμο τα καλοκαίρια.
*Η περιοχή «Λατόμια», δυτικά του οικισμού, με πολλά θερμοκήπια και υπαίθριες καλλιέργειες. Πήρε την ονομασία της από παλαιά λατομεία που υπήρχαν εκεί.
*Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στην παραλία του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.facebook.com/175011399357854/posts/325571097635216/
*https://www.youtube.com/watch?v=0j4M03mZxKE

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Βιάννου
Στρατιωτικό Συμβούλιο Εθνικής Σωτηρίας

μικρογραφία| Συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Σωτηρίας στις 14 Δεκεμβρίου 1981
[μικρογραφία| "WRONa, WRONa [Το τραγούδι των Γερμανών|über alles ", ένα πολιτικό φυλλάδιο-καρικατούρα από τη δεκαετία του 1980. O «κόρακας» φοράει γυαλιά ηλίου, όπως έκανε συχνά ο στρατηγός Γιαρουζέλσκι]]
Το **Στρατιωτικό Συμβούλιο Εθνικής Σωτηρίας** (, συντομογραφία **WRON**) ήταν μια στρατιωτική χούντα που διοικούσε τη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας κατά την περίοδο του στρατιωτικού νόμου στην Πολωνία μεταξύ 1981 και 1983. Επικεφαλής του ήταν ο Στρατηγός και Πρώτος Γραμματέας του Πολωνικού Ενωτικού Εργατικού Κόμματος Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι.

Το σώμα δημιουργήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1981 και διαλύθηκε στις 22 Ιουλίου 1983. Αποτελούνταν από 21 μέλη: δεκαπέντε στρατηγούς, έναν ναύαρχο και πέντε συνταγματάρχες. Μεταξύ των πιο αξιοσημείωτων μελών ήταν οι στρατηγοί Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι, Florian Siwicki (Υφυπουργός Άμυνας), Michał Janiszewski και Czesław Kiszczak (Υπουργός Εσωτερικών). Ένα μέλος, ο Αντισυνταγματάρχης και κοσμοναύτης Μιρόσουαφ Χερμασέφσκι, συμπεριλήφθηκε χωρίς τη συγκατάθεση και τη πρότερη γνώση του.

Το ακρωνύμιο WRON συνδέθηκε άμεσα με τη λέξη wrona, που σημαίνει κοράκι, από όσους το καθεστώς ήθελε να καταπιέσει και χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον σε αντιπολιτευτικά ανέκδοτα. Ένα ρητό ήταν το "*orła wrona nie pokona* - το κοράκι δεν θα νικήσει τον αετό" (ο "Λευκός αετός" είναι το εθνικό σύμβολο της Πολωνίας).

Το 2012, το Ανώτατο Δικαστήριο της Πολωνίας έκρινε ότι το WRON ήταν μια παράνομη εγκληματική ένοπλη επιχείρηση που παραβίαζε το πολωνικό σύνταγμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
* Tygodnik Powszechny. Między sprawiedliwością a wymiarem sprawiedliwości από τον Mateusz Szpytma. 7 Δεκεμβρίου 2011

Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Πολωνίας
Κατηγορία:Στρατιωτικές δικτατορίες
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Πολωνίας