Dornier Do 18

Η δικινητήρια αεράκατος **Dornier Do&nbsp;18** αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1930 και ήταν βασισμένη σχεδιαστικά στην προγενέστερη Dornier Do J Wal. Η *[[Deutsche Luft Hansa]]* παρέλαβε πέντε Do&nbsp;18 και τις χρησιμοποίησε δοκιμαστικά το 1936 σε πτήσεις μεταξύ των Αζορών και της Βόρειας Αμερικής καθώς και στην υπηρεσία αεροπορικού ταχυδρομείου πάνω από τον Νότιο Ατλαντικό από το 1937 έως το 1939. Μεταξύ 27ης και 29ης&nbsp;Μαρτίου 1938 μία αεράκατος  κατέγραψε ρεκόρ για αεροσκάφη αυτού του είδους διανύοντας σε ευθεία και χωρίς ενδιάμεση στάση απόσταση 8391&nbsp;χιλιομέτρων από το Σταρτ Πόιντ στο Ντέβον μέχρι την πόλη Καραβέλας στη Βραζιλία.

Στα πρώτα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η *[[Luftwaffe]]* διέθετε ορισμένες μονάδες εξοπλισμένες με Do&nbsp;18. Παρόλα αυτά ο τύπος ήταν ήδη ξεπερασμένος και σύντομα αντικαταστάθηκε από άλλες, πιο σύγχρονες σχεδιάσεις στις μονάδες πρώτης γραμμής.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το 1934 η Dornier Flugzeugwerke ξεκίνησε την ανάπτυξη μιας νέας δικινητήριας αερακάτου προς αντικατάσταση των Dornier Do J Wal (*Wal* σημαίνει «φάλαινα» στα γερμανικά) τόσο σε στρατιωτικούς όσο και σε πολιτικούς ρόλους. Το τελικό σχέδιο ήταν το Do&nbsp;18 και διατηρούσε τη γενική διάταξη των αερακάτων Wal. Είχε άτρακτο μεταλλικής κατασκευής και χαρακτηριστικούς σταθεροποιητικούς πλωτήρες και δύο κινητήρες τοποθετημένους πάνω από την πτέρυγα σε ωστική-εκλτική διάταξη, καθώς κρίθηκε πως η συγκεκριμένη προσέγγιση ήταν πιο αποδοτική αεροδυναμικά και υδροδυναμικά. Οι κινητήρες που επιλέχθηκαν ήταν δύο ντιζελοκινητήρες Junkers Jumo&nbsp;205. Παρόλο που ήταν βαρύτεροι, υπόσχονταν σαφώς χαμηλότερη κατανάλωση καυσίμου σε σύγκριση με τους συμβατικούς βενζινοκινητήρες παρόμοιας ισχύος.

Το πρώτο πρωτότυπο, το Do&nbsp;18a, ονομάστηκε *Monsun* από την *Deutsche Luft Hansa* και πέταξε για πρώτη φορά στις 15&nbsp;Μαρτίου 1935. Προωθούνταν όμως από δύο παλαιότερους πετρελαιοκινητήρες Junkers Jumo&nbsp;5c μέγιστης ισχύος 550&nbsp;hp διότι οι προβλεπόμενοι Jumo&nbsp;205 δεν ήταν ακόμη διαθέσιμοι. Το συγκεκριμένο αεροσκάφος χάθηκε στις 2&nbsp;Νοεμβρίου 1935 στη Βαλτική Θάλασσα κατά τη διάρκεια δοκιμών υψηλής ταχύτητας. Ακολούθησαν τρία ακόμα πρωτότυπα, δύο στρατιωτικά (τα Do&nbsp;18d και Do&nbsp;18b) και το πολιτικό Do 18c (μετέπειτα ανασχεδιασμένο ως ).

Το Do&nbsp;18c παραδόθηκε στην *Deutsche Luft Hansa* ως Do&nbsp;18E και σύντομα ακολούθησαν ακόμα δύο αεροσκάφη αυτής της διαμόρφωσης, ενώ το τελευταίο Do&nbsp;18E κατασκευάστηκε το 1938.

Ένα ακόμη πολιτικό Do&nbsp;18 ήταν το τροποποιημένο Do&nbsp;18F. Ήταν βαρύτερο, είχε μεγαλύτερο εκπτέτασμα πτερύγων και προορίζονταν για πτήσεις μεγάλης εμβέλειας. Το μοναδικό Do&nbsp;18F πέταξε για πρώτη φορά στις 11&nbsp;Ιουνίου 1937 και αργότερα τροποποιήθηκε ώστε να προωθείται από αστεροειδείς κινητήρες BMW&nbsp;132N των 880&nbsp;hp προκειμένου να εξεταστεί το ενδεχόμενο αναβάθμισης των αεροσκαφών της *Luftwaffe*. Πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση με τους BMW στις 21&nbsp;Νοεμβρίου 1939 ως Do&nbsp;18L. Ωστόσο, εμφανίστηκαν προβλήματα ψύξης και το όλο εγχείρημα εγκαταλείφθηκε.

## Επιχειρησιακή ιστορία

### Πολιτικοί χρήστες
Το 1936, η *Deutsche Luft Hansa* ξεκίνησε μια σειρά δοκιμών αντοχής που κορυφώθηκαν στις 10–11&nbsp;Σεπτεμβρίου όταν το Do&nbsp;18 που έφερε την ονομασία *Zephir* απονηώθηκε με τη βοήθεια καταπέλτη από το πλοίο υποστήριξης υδροπλάνων *[[Schwabenland (πλοίο, 1925)|Schwabenland ]]* που βρισκόταν στην Όρτα στις Αζόρες και έφθασε στη Νέα Υόρκη έχοντας διανύσει 4460 χιλιόμετρα μέσα σε 22&nbsp;ώρες και 12&nbsp;λεπτά. Πιλότος ήταν ο Γιοάχιμ Μπλανκενμποθργκ (Joachim Blankenburg) ενώ στο αεροσκάφος επέβαινε και ο διευθυντής της *Luft Hansa*, Φράιχερ φον Γκάμπλεντζ (Freiherr von Gablenz). Επίσης την 11η&nbsp;Σεπτεμβρίου 1936, το αεροσκάφος *Aeolus* πέταξε από την Όρτα μέχρι το Χάμιλτον στις Βερμούδες σε 18&nbsp;ώρες και 15&nbsp;λεπτά, συνεχίζοντας για τη Νέα Υόρκη την επομένη. Για το κύριο σκέλος της διαδρομής πάνω από τον Ατλαντικό τα Do&nbsp;18 χρειάζονταν την αρωγή του καταπέλτη του *Schwabenland*. Ακολούθησαν περαιτέρω πτήσεις στη Νέα Υόρκη στις 5–6 και 6–7 Οκτωβρίου, ενώ οι επιστροφές πραγματοποιήθηκαν στις 17 και 18&nbsp;Οκτωβρίου από το Σύντνι της Νέας Σκωτίας. Οι αεράκατοι δεν περίμεναν το πλοίο υποστήριξής τους και συνέχισαν για τη Λισαβόνα και το Τραβεμύντε ().

Τον Απρίλιο του 1937 ανατέθηκαν στα αεροσκάφη *Zephir* και *Aeolus* τακτικές πτήσεις αεροπορικού ταχυδρομείου πάνω από τον Νότιο Ατλαντικό. Πετούσαν από το Μπάθερστ (Bathurst), που σήμερα καλείται Μπανζούλ και είναι η πρωτεύουσα της Γκάμπια, προς το Νατάλ στη Βραζιλία, διασχίζοντας 3.040&nbsp;χιλιόμετρα. Στα δύο άκρα της διαδρομής ήταν μονίμως σταθμευμένα πλοία υποστηρίξεως με καταπέλτες, καθώς η υποβοήθηση από καταπέλτη επέτρεπε στα Do&nbsp;18 να μεταφέρουν το μέγιστο δυνατό φορτίο.

Τον Ιούνιο του 1937 προστέθηκε στη διαδρομή ακόμα ένα αεροσκάφος, το *Pampero*. Το *Aeolus* χάθηκε στις 30&nbsp;Ιουλίου 1937, όταν αναγκάστηκε να προσθαλασσωθεί λόγω προβλημάτων στον κινητήρα και υπέστη σοβαρές ζημιές κατά την προσπάθεια διάσωσής του από το πλοίο *Ostmark*. Το *Pampero* στις 20 Αυγούστου και το *Zephir* στις 29&nbsp;Ιανουαρίου 1938 επίσης εξαναγκάστηκαν να προσθαλασσωθούν στον ωκεανό. Το *Pampero*, με πενταμελές πλήρωμα, χάθηκε στη θάλασσα την 1η&nbsp;Οκτωβρίου 1938.

Το πέμπτο αεροσκάφος που παρέλαβε η *Deutsche Luft Hansa* ήταν το μοναδικό Do&nbsp;18F και έφερε την ονομασία *Zyklon*. Το συγκεκριμένο πέταξε για πρώτη φορά στις 11&nbsp;Ιουνίου 1937 και είχε πτέρυγα μεγαλύτερου εκπετάσματος που του επέτρεπε να παραμείνει σε πτήση ακόμα και αν παρουσίαζε βλάβη ο ένας από τους δυο κινητήρες του, δυνατότητα που είχε επί τούτου ζητήσει η *Luft Hansa*. Το *Zyklon* χρησιμοποιήθηκε στον Νότιο Ατλαντικό από τον Σεπτέμβριο του 1937 έως τον Μάρτιο του 1939.

### Στρατιωτικοί χρήστες
Τα Do&nbsp;18 της *Luftwaffe* ήταν ήδη παρωχημένα όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τον Σεπτέμβριο του 1939. Όντας οι μόνες αεράκατοι στις τάξεις της γερμανικής αεροπορίας, εξόπλισαν από μία μοίρα () σε κάθε μία από τις πέντε μονάδες παράκτιας επιτήρησης () που κατά κύριο λόγο πραγματοποιούσαν αποστολές αναγνώρισης στη Βόρεια Θάλασσα. Το 1940 ορισμένες από τις μοίρες των Do&nbsp;18 μεταφέρθηκαν στη Νορβηγία. Οι επιδόσεις των αεροσκαφών καθώς και ο αμυντικός οπλισμός τους ήταν ανεπαρκής και σύντομα οι αεράκατοι περιορίστηκαν στους ρόλους της εκπαίδευσης καθώς και της έρευνας-διάσωσης στη θάλασσα. Στα μέσα του 1941 μία μονάχα επιχειρησιακή μοίρα πρώτης γραμμής ήταν εξοπλισμένη με Do&nbsp;18, σε όλες τις άλλες είχαν αντικατασταθεί από τις αερακάτους Blohm & Voss BV 138.

Το πρώτο γερμανικό αεροσκάφος που καταρρίφθηκε από βρετανικά αεροσκάφη κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν μία αεράκατος Do&nbsp;18 στις 26&nbsp;Σεπτεμβρίου 1939. Η συγκεκριμένη, μέλος ενός σχηματισμού τριών αεροσκαφών, αναχαιτίστηκε πάνω από τη Βόρεια Θάλασσα από εννέα μαχητικά-βομβαρδιστικά Blackburn Skua του Σμήνους Νο.&nbsp;803 της βρετανικής ναυτικής αεροπορίας (*[[Fleet Air Arm]]*) που είχαν απονηωθεί από το αεροπλανοφόρο . Κατάφερε να προσθαλασσωθεί αλλά τη βύθισε το αντιτορπιλικό HMS&nbsp;''Somali''.

## Εκδόσεις

### Πολιτικές
;Do&nbsp;18E
:Πρώτη έκδοση για τη *Luft Hansa* κινητήρες Jumo 205C-1 των 550&nbsp;hp. Κατασκευαστήκαν τέσσερα αεροσκάφη.

;Do&nbsp;18F
:Ένα μονάχα αεροσκάφος μακράς ακτίνας δράσης με πτέρυγα μεγαλύτερου εκπετάσματος.

;Do&nbsp;18L
:Ένα αεροσκάφος με αστεροειδείς κινητήρες BMW&nbsp;132M.

### Στρατιωτικές
; Do&nbsp;18D
: Πρώτη έκδοση για τη *Luftwaffe*, με κινητήρες Jumo 205C των 600&nbsp;hp. Διέθεταν ένα πολυβόλο στη ράχη και ακόμα ένα ίδιου διαμετρήματος στο κάτω μέρος.

; Do&nbsp;18G
: Βελτιωμένη έκδοση με κινητήρες Jumo&nbsp;205D των 880&nbsp;hp. Είχαν ένα πολυβόλο των 13&nbsp;mm και ένα πυροβόλο των 20&nbsp;mm σε πυργίσκο στη ράχη. Επίσης μπορούσαν να φέρουν σε ατρακτίδια απορριπτόμενους πυραυλοκινητήρες που υποβοηθούσαν την αποθαλάσσωση.

; Do&nbsp;18H
: Εκπαιδευτικά με διπλά χειριστήρια.

; Do&nbsp;18N
: Αεροσκάφη έρευνας-διάσωσης χωρίς οπλισμό.

## Χρήστες
; Γερμανία
* *[[Deutsche Luft Hansa]]*
* *[[Luftwaffe]]*

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αεράκατοι
Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη
018
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας