open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λίμνη Στάρνμπεργκ

Η **Λίμνη Στάρνμπεργκ** (γερμ. *Starnberger See*) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε όγκο νερού και πέμπτη σε έκταση λίμνη ολόκληρης της Γερμανίας. Γνωστή παλαιότερα ως **Λίμνη Βυρμ** (γερμ. *Würmsee*), έχει όχθες σε τρία διαφορετικά διαμερίσματα (*Landkreise*) της Βαυαρίας. Ως δημόσια έκταση, βρίσκεται υπό τη διαχείριση της «Βαυαρικής Υπηρεσίας Κρατικών Ανακτόρων, Κήπων και Λιμνών».

Ευρισκόμενη στη νότια Βαυαρία, 25 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μονάχου, η Λίμνη Στάρνμπεργκ αποτελεί δημοφιλή προορισμό αναψυχής για τους κατοίκους του, και από το 1976 υγρότοπο διεθνούς σημασίας προστατευόμενο από τη Σύμβαση Ραμσάρ. Η κωμόπολη Μπεργκ στις όχθες της λίμνης είναι γνωστή ως ο τόπος όπου ο βασιλιάς Λουδοβίκος Β´ της Βαυαρίας βρέθηκε νεκρός το 1886. Γενικότερα, εξαιτίας των δεσμών της με τον βασιλικό Οίκο του Βίττελσμπαχ, η λίμνη είναι γνωστή και ως **Φύρστενζέε** (*Fürstensee*, δηλαδή «Λίμνη των Πριγκίπων»). Αναφέρεται επίσης στο γνωστό ποίημα του Τ.Σ. Έλιοτ *[[Η έρημη χώρα]]*.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Martinus Fesq-Martin, Amei Lang και Michael Peters (επιμ.): *Der Starnberger See &mdash; Natur und Vorgeschichte einer bayerischen Landschaft*, Μόναχο 2008, ISBN 978-3-89937-090-4
* A. Link: *Der Starnberger See und seine Umgebung vom Würmtal bis zum Alpenrand*. Gauting-Buchendorf, 1982, ISBN 3-923657-06-4
* Susanne Westendorf: *Das Starnberger-SeeBuch &mdash; eine Tour um den See, kleiner Führer*, Μόναχο 1995, ISBN 3-00-000232-4
* Lorenz von Westenrieder: *Beschreibung des Wurm- oder Starenbergersees und der umherliegenden Schlösser, samt einer Landkarte*, 1783, ανατύπωση: εκδ. Bayerland, 2006, ISBN 3-89251-367-8
* Oskar Weber and Josef Wahl: *Am Starnberger See und die Würm entlang*, Dachau 1995

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Σταρνμπεργκ
Λιμνη Σταρνμπεργκ
Βασιλική Ζωολογική Εταιρεία της Σκωτίας

Η **Βασιλική Ζωολογική Εταιρεία της Σκωτίας** (αγγλ. *Royal Zoological Society of Scotland*) είναι επιστημονική εταιρεία καταγεγραμμένη ως μη κερδοσκοπική, με έδρα το Εδιμβούργο. Ιδρύθηκε από τον Τόμας Χάινινγκ Γκιλέσπι το 1909. Το 1913 το δημοτικό συμβούλιο του Εδιμβούργου αγόρασε μια μεγάλη έκταση γης στον Λόφο Κόρστορφάιν για τους σκοπούς της εταιρείας, η οποία αργότερα τη μετέτρεψε στον Ζωολογικό Κήπο του Εδιμβούργου. Ο βασικός σκοπός της Εταιρείας όπως αναφέρεται στο αρχικό καταστατικό της είναι:


*«Να προάγει, να διευκολύνει και να ενθαρρύνει τη μελέτη της [[ζωολογία]]ς και συναφών αντικειμένων, και να καλλιεργήσει και να αναπτύξει στον λαό το ενδιαφέρον και τη γνώση για τη ζωή των ζώων.»*


## Παραπομπές


Ζωολογικη Εταιρεια Σκωτ
Λόφοι Πέντλαντ

Οι **Λόφοι Πέντλαντ** (αγγλ. *Pentland Hills*) είναι μια σειρά λόφων στα νοτιοδυτικά του Εδιμβούργου, της πρωτεύουσας της Σκωτίας. Η λοφοσειρά έχει μήκος πάνω από 30 χιλιόμετρα, μέγιστο υψόμετρο 579 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και εκτείνεται προς το Μπίγκαρ και το άνω μέρος της κοιλάδας του ποταμού Κλάυντ.

## Ετυμολογία
Η ονομασία καταγράφεται για πρώτη φορά για το «Αγρόκτημα του Πέντλαντ (περ. 1050, 1200 μ.Χ.) και πιθανώς ετυμολογείται από τα πρωτοβριτονικά στοιχεία *pen* και *llan*, έχοντας την έννοια του *llan* (κοινό τοπωνυμικό συνθετικό, ίσως με τη σημασία «καθαρισμένη γη») στην κορυφή λόφου. Από τον ύστερο 15ο έως τα μέσα του 16ου αιώνα σώζονται μεταβιβάσεις γαιών αναφερόμενες σε *Pentlandmure* και *Pentland*. Το συνθετικό *-mure/-muir* στο πρώτο τοπωνύμιο αναφέρεται σε κοινά βοσκοτόπια, όπου τα εκτρεφόμενα στο αγρόκτημα ζώα θα έβοσκαν το καλοκαίρι. Βαθμιαία η ονομασία συνδέθηκε ειδικότερα με τις πλαγιές των κοντινών λόφων (ίσως των σημερινών λόφων Άλερμιουρ, Γουντχάουζλη ή Κασλ Λω, που ανήκουν στη λοφοσειρά Πέντλαντ)..

## Κατάλογος κορυφών
Οι επιμέρους λόφοι και κορυφές των Πέντλαντ περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

* Σκαλντ Λω (*Scald Law*, 579&nbsp;μέτρα)
* Κάρνεθυ Χιλ (*Carnethy Hill*, 573&nbsp;μ.)
* Ηστ Καιρν (*East Cairn Hill*, 567&nbsp;μ.)
* Σάουθ Μπλακ Χιλ (*South Black Hill*, 563&nbsp;μ.)
* Γουέστ Καιρν (*West Cairn Hill*, 562&nbsp;μ.)
* Γουέστ Κιπ (*West Kip*, 551&nbsp;μ.)
* Μπάυρχοουπ Μάουντ (*Byrehope Mount*, 536&nbsp;μ.)
* Μάουντ Μω (*Mount Maw*, 535&nbsp;μ)
* Ηστ Κιπ (*East Kip*, 534&nbsp;μ)
* Τέρνχαουζ Χιλ (*Turnhouse Hill*, 506 μ.)
* Μπλακ Χιλ (*Black Hill*, 501&nbsp;μ.)
* Άλερμιουρ (*Allermuir Hill*, 493&nbsp;μ.)
* Κασλ Λω (*Castle Law Hill*, 488&nbsp;μ.)
* Καίρκετον (*Caerketton Hill*, 478&nbsp;μ.)

## Παραπομπές


Λοφοι Πεντλαντ
Πεντλαντ
Μπαντ Άιμπλινγκ

Το **Μπαντ Άιμπλινγκ** (γερμ. *Bad Aibling*) είναι λουτρόπολη της Βαυαρίας, στη Γερμανία, με πληθυσμό 19.745 κατοίκους το 2023. Είναι κτισμένη στην όχθη του ποταμού Μάνγκφαλ, σε απόσταση 56 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Μονάχου. Διαθέτει ένα πολυτελές κέντρο ιαματικών λουτρών.

## Ιστορία
Το Μπαντ Άιμπλινγκ και τα περίχωρά του είχαν εποικισθεί από κελτικά φύλα από το 500&nbsp;π.Χ. περίπου μέχρι το 15π.Χ.. Μετά από μια περίοδο ρωμαϊκής κυριαρχίας, εποικίσθηκε τελικώς από Βαυαρικές φυλές τον 5ο αιώνα μ.Χ.. Το έτος 804 το Μπαντ Άιμπλινγκ αναφέρεται για πρώτη φορά σε γραπτή πηγή, ως **Επινίνγκα** (*Epininga*).

Κατά τον Μεσαίωνα η πόλη ήταν διοικητικό κέντρο στο φέουδο των Κομήτων του Φάλκενσταϊν. Το 1166 αναφέρεται στον *Codex diplomaticus Falkensteinensis* ως «Aibilingen». Μετά την εξαφάνιση της δυναστείας Νέουμπουργκ-Φάλκενσταϊν, το Άιμπλινγκ κατέστη μέρος του βασιλείου του Οίκου των Βίττελσμπαχ.

Το 1845 ο ιατρός Ντεζιντέριους Μπεκ (1804-1877) εγκαινίασε θεραπείες με λουτρά με πολτό τύρφης, που συνεχίζονται μέχρι σήμερα, και το 1895 η πόλη πήρε επισήμως τον τίτλο «Μπαντ» (= «λουτρά») στην ονομασία της.

Στις 9 Φεβρουαρίου 2016 σημειώθηκε σοβαρό σιδηροδρομικό δυστύχημα έξω από τη λουτρόπολη με 12 νεκρούς.

## Παραπομπές


Μπαντ Αιμπλινγκ
Μπεν Μακντούι

Το **Μπεν Μακντούι** (αγγλ. *Ben Macdui*, σκωτ. γαελ. *Beinn MacDuibh*, δηλαδή «βουνό του Μακντούφ») είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Σκωτίας και όλων των Βρετανικών Νήσων, μετά το Μπεν Νέβις. Είναι το υψηλότερο από τα Όρη Καίρνγκορμ. Η κορυφή του έχει υψόμετρο 1.309 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του υψιπέδου των Καίρνγκορμ. Στα δυτικά του διέρχεται η ορεινή διάβαση Λαιριγκ Γκρου (*Lairig Ghru*), ενώ στα ανατολικά απλώνεται η υψηλή λίμνη Λοχ Ετσάχαν. Το βουνό βρίσκεται στο σύνορο μεταξύ των ιστορικών κομητειών Αμπερντήνσιρ και Μπάνφσιρ.

Πριν τη σύνταξη χαρτών ακριβείας για τη Σκωτία τον 19ο αιώνα, δεν ήταν γνωστό με βεβαιότητα ότι το Μπεν Νέβις ήταν το υψηλότερο βουνό στη Βρετανία και αρκετοί πίστευαν ότι το Μπεν Μακντούι ίσως να ήταν ψηλότερο. Μετά από τοπογραφικές μετρήσεις αμφότερων των κορυφών το 1846-1847, επιβεβαιώθηκε το 1847 ότι το Μπεν Νέβις το ξεπερνά (η διαφορά είναι μόλις 35,2 μέτρα). Στην κορυφή του Μπεν Μακντούι έχει στηθεί ένας δείκτης κατευθύνσεων από το 1925, που δείχνει τις κατευθύνσεις προς τα πιο αξιοσημείωτα βουνά που μπορούν να γίνουν ορατά από την κορυφή με τον πιο καθαρό καιρό. Σε σκιερά μέρη του βουνού υπάρχουν ποσότητες χιονιού που δεν λιώνουν το καλοκαίρι. Το Μπεν Μακντούι στοιχειώνεται σύμφωνα με έναν θρύλο το φανταστικό πλάσμα Αμ Φερ Λια Μορ (= μεγάλος γκρίζος άνθρωπος») ή απλώς *Greyman* («Γκριζάνθρωπος»).

## Ονομασία και ιστορία
To βουνό σημείωνε, μετά το έτος 1187, το δυτικό όριο του εδάφους του Ντόνχαντ Β΄, κόμη του Φάιφ. Για τον λόγο αυτό, ο ιστορικός και ειδικός στη γαελική γλώσσα F.C. Diack και ο ειδικός στα τοπωνύμια της Σκωτίας καθηγητής G.W.S. Barrow έχουν προτείνει ότι το Μπεν Μακντούι έλαβε την ονομασία του από την οικογένεια του Ντόνχαντ, τους Μακ-Ντουφ (*Mac Duibh*).  Μια άλλη άποψη είναι ότι το βουνό ονομάσθηκε από τη γαελική φράση *muc dhubh*, που σημαίνει «μαύρο γουρούνι» , και είναι μια αναφορά στο σχήμα του.

Η Βασίλισσα Βικτωρία περπάτησε μέχρι την κορυφή του Μπεν Μακντούι στις 7 Οκτωβρίου 1859, δηλαδή σε ηλικία 40 ετών. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δυνάμεις καταδρομών που εκπαιδεύονταν στα όρη Καίρνγκορμ επισκέφθηκαν επίσης την κορυφή, φτιάχνοντας μικρά καταφύγια στη βορειοανατολική πλευρά της. Στις αρχές του 1940 ένα μικρό αεροπλάνο συνετρίβη στο Allt a' Choire Mhòir, μια χαμηλότερη κορυφή του βουνού στα βορειοδυτικά της υψηλότερης κορυφής.

## Εικόνες

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Bennett, Donald, κ.ά.! *The Munros*, SMC Hillwalkers' Guide (Scottish Mountaineering Trust), 1985, ISBN 0-907521-13-4
* 
* 
* 
* 

Μπεν Μακντουι
Harmonia Mundi

Η **Harmonia Mundi** είναι γαλλική ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία που ειδικεύεται στην κλασική, τζαζ και έθνικ μουσική. Ιδρύθηκε το 1958 στο Παρίσι από τον Μπερνάρντ Κουτάζ και είναι θυγατρική PIAS Group, επίσημα από το 2015. 

Το λατινικό της όνομα, *harmonia mundi*, μεταφράζεται ως «αρμονία του κόσμου». 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρείες κλασικής μουσικής
Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος (ύπατος το 196 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος**, λατινικά: *Marcus Claudius Marcellus* ήταν ύπατος (196 π.Χ.) και τιμητής το (189 π.Χ.) της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ήταν γιος του διάσημου στρατηγού Mάρκου Κλαύδιου Μάρκελλου (σκοτώθηκε το 208 π.Χ.) και πιθανώς πατέρας του τρις υπάτου Μάρκου Κλαύδιου Μάρκελλου (υπάτου το 166 π.Χ.).

## Βιογραφία
Ο M. Κ. Μάρκελλος εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία του Τ. Λίβιου, όταν ο πατέρας του, τότε αγορανόμος καθέδρας (curule aedile), άσκησε αγωγή ενώπιον της Συγκλήτου κατά τού συναδέλφου του Σκαντίνιου Καπιτωλίνου, που είχε κάνει ακατάλληλες προόδους προς στο νεαρό και όμορφο αγόρι. Ο νεότερος Μάρκελλος, παρά την εμφανή του αμηχανία, έπεισε τη Σύγκλητο για την ενοχή τού άνδρα, και ο πατέρας του ανταμείφθηκε με μερικά ασημένια αντικείμενα που είχε αφιερώσει σε ναό. Ο Μάρκελλος θα ήταν (τουλάχιστον επτά, και πιθανώς) περισσότερο από 13 ετών την εποχή του συμβάντος (π. 226 π.Χ.). Η σχέση αυτής της υπόθεσης με τη *Lex Scantinia* είναι προβληματική, καθώς ένας ρωμαϊκός νόμος ονομαζόταν από τον εισηγητή του, και ποτέ του κατηγορούμενου. 

Όπως οι συνάδελφοί του, ο Μάρκελλος πολέμησε στον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο, πιθανώς συνοδεύοντας τον πατέρα του σε διάφορες στρατιωτικές εκστρατείες, συμπεριλαμβανομένης της περίφημης εκστρατείας κατά των Συρακουσών. Ήταν στρατιωτικός τριβούνος υπό τον πατέρα του, όταν οι δύο ύπατοι δέχθηκαν ενέδρα το 208 π.Χ. με αποτέλεσμα τον θάνατο τού πατέρα του και τον σοβαρό τραυματισμό του άλλου υπάτου. Ο ίδιος ο Μάρκελλος τραυματίστηκε βαριά. Το σώμα τού πατέρα του επιστράφηκε στη συνέχεια από τον Αννίβα στον γιο.

Το 204 π.Χ. ο Μάρκελλος ήταν τριβούνος των πληβείων, διορισμένος να ηγηθεί μίας επιτροπής (συμπεριλαμβανομένου επίσης του Κάτωνα του Πρεσβύτερου) για να διερευνήσει τις κατηγορίες εναντίον του Σκιπίωνα Αφρικανού. Οι κατηγορίες απορρίφθηκαν, και δεν είναι σαφές ποια σχέση, αν υπήρχε, ήταν μεταξύ των δύο ανδρών. (Ο πατέρας τού Μάρκελλου και ο θείος τού Σκιπίωνα είχαν υπάρξει συνύπατοι το 222 π.Χ.).

## Αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Smith, William, ed. (1870). «Marcellus Claudius (5)». Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας . **2** . σελ. 931.

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Κόιντος Φούλβιος Νοβίλιορ

Ο **Κόιντος Φούλβιος Νοβίλιορ**, λατιν.: *Quintus Fulvius Nobilior* ήταν Ρωμαίος ύπατος που έλαβε την υπατεία το 153 π.Χ. Ο πατέρας του Mάρκος Φούλβιος Νοβίλιορ και ο αδελφός του Mάρκος Φούλβιος Νοβίλιορ (ύπατος 159 π.Χ.) ήταν επίσης ύπατοι.

Ο Noβίλιορ και ο πατέρας του ήταν προστάτες του συγγραφέα Κόιντου Έννιου. 

## Σταδιοδρομία
Το 153 π.Χ., ο Κ. Φ. Νοβίλιορ ήταν επικεφαλής ενός ισχυρού στρατού 30.000 για να εκστρατεύσει στην Ισπανία, η κατάκτηση της οποίας ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεπιτυχής.  Ο ρωμαϊκός στρατός αρχικά αναπτύχθηκε ενάντια στο *[[Oppidum|χωριό (oppidum)]]* του Σεγέδα, του οποίου οι Κελτίβηρες κάτοικοι, οι Bέλλοι, επέκτειναν τα τείχη του και επιτέθηκαν σε άλλες κοντινές φυλές.  Το Σεγέδα καταστράφηκε, αλλά οι Βέλλοι συγκέντρωσαν έναν στρατό υπό τον αρχηγό Κάρο, ο οποίος έστησε ενέδρα στον ρωμαϊκό στρατό σε μία κίνηση όμοιαη με τη μάχη της λίμνης Tρανσιμένης , προκαλώντας μεγάλες απώλειες.  Προχωρώντας δυτικά προς τη Μεσέτα, ο Noβίλιορ πολιόρκησε τη Nουμαντία, ένα χωριό (oppidum) του οποίου οι κάτοικοι θα προκαλούσαν προβλήματα στη Ρώμη για χρόνια , και είχαν καταφύγει τους Bέλλους όταν εγκατέλειψαν την πόλη τους.  Ο ρωμαϊκός στρατός αντιμετώπισε δύσκολες συνθήκες τον χειμώνα, και αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Ο Nοβίλιορ αντικαταστάθηκε ως ύπατος το 152 π.Χ. από τον Mάρκο Κλαύδιο Μάρκελλο.

Εξελέγη τιμητής (censor) μαζί με τον Άππιο Κλαύδιο Πούλχερ, πιθανότατα το 136 π.Χ. 

Το ρωμαϊκό στρατόπεδο στο Ρενιέβλας στην Ισπανία μπορεί να ήταν το χειμερινό κατάλυμα του Κ. Φ. Νοβίλιορ. 

## Πολιτισμικός αντίκτυπος
Ο Noβίλιορ διορίστηκε ύπατος το 154 π.Χ., ωστόσο ο διορισμός του δεν μπόρεσε να τεθεί σε ισχύ μέχρι τις Ειδούς του Μαρτίου, την ημέρα για τη ρύθμιση των χρεών, που σήμανε και το τέλος του ημερολογιακού έτους. Για να ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο, και αναγνωρίζοντας την ανάγκη για άμεση δράση, η Ρωμαϊκή Σύγκλητος όρισε την 1η Ιανουαρίου ως τη νέα αρχή του πολιτικού έτους.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Φούλβιος Νοβίλιορ (ύπατος το 159 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Φούλβιος Νοβίλιορ**, λατινικά: *Marcus Fulvius Nobilior* ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον πατέρα του, ο οποίος ονομαζόταν επίσης Mάρκος Φούλβιος Νοβίλιορ, και ο οποίος υπηρετούσε επίσης ως ύπατος.

## Βιογραφία
Ήταν *[[τριβούνος των πληβείων]]* (tribunus plebis) το 171 π.Χ.,  ''αγορανόμος καθέδρας'' (curule aedile) 166 π.Χ., το έτος κατά το οποίο παίχτηκε η *[[Andria (κωμωδία)|Ανδριώτισσα]]* (Andria) του Τερέντιου, και ύπατος το 159 π.Χ. Για τα γεγονότα της υπατείας του δεν έχουμε κάποιο αρχείο, αλλά καθώς οι *Πίνακες Θριάμβων* (Fasti Triumphales) του αναθέτουν έναν θρίαμβο τον επόμενο χρόνο επί των Ελεατών, ενός λαού της Λιγουρίας, πρέπει να διεξήγαγε πόλεμο στη Λιγουρία.

## Αναφορές

## Πηγές
* Smith, William, ed. (1870). "Nobilior (3)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p.&nbsp;1206.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Σέρβιος Φούλβιος Παιτίνος Νοβίλιορ

Ο **Σέρβιος Φούλβιος Παιτίνος Νοβίλιορ**, λατινικά: *Servius Fulvius Paetinius Nobilior* ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός κατά τη μέση εποχή της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ήταν ένας από τους δύο υπάτους του 255 π.Χ., υπηρετώντας με τον Μάρκο Αιμίλιο Παύλο. Υπήρξε ύπατος κατά τη διάρκεια του Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου κατά της Καρχηδόνας. Ο Παιτίνος και ο υπατικός συνάδελφός του οδήγησαν έναν ρωμαϊκό στόλο 350 πολεμικών πλοίων στην Αφρική, για να σώσουν τα απομεινάρια του στρατού του ανθυπάτου Μάρκου Ατίλιου Ρέγουλου, ο οποίος είχε ηττηθεί στη μάχη του ποταμού Μπαγράδα κατά τη διάρκεια της υπατείας τους.  Καθ'οδόν νίκησαν έναν καρχηδονιακό στόλο 200 πολεμικών πλοίων στη μάχη του Ερμαίου Ακρωτηρίου. 

Μετά τη μάχη άρχισαν να λεηλατούν την αφρικανική ακτή. Νίκησαν δύο Καρχηδόνιους στρατηγούς που ονομάζονταν Hanno και κατέλαβαν το νησί Παντελερία απέναντι από το ακρωτήριο Μπον.  Οι Καρχηδόνιοι που είχαν αιχμαλωτίσει κατά τη διάρκεια της εκστρατείας τους ανταλλάχθηκαν με τους Ρωμαίους που είχαν αιχμαλωτίσει οι Καρχηδόνιοι μετά τους Μπαγκράδας και τα υπολείμματα του στρατού εκστρατείας του Ρέγκελου, που είχαν οχυρωθεί στην Ασπίδα, διασώθηκαν.  Μετά την επιτυχημένη επιχείρηση διάσωσης έπλευσαν πίσω στη Σικελία . Στα ανοικτά των ακτών της Καμαρίνα ο στόλος τους επλήγη από σφοδρή καταιγίδα και πολλά πλοία ναυάγησαν με τεράστιες απώλειες ζωών. 

## Αναφορές

## Πηγές
* Jona Lendering, *De Vergeten Oorlog*, Ουτρέχτη, Uitgeverij Omniboek, .
* Adrian Goldsworthy, *Η πτώση της Καρχηδόνος*, Weidenfeld&Nicolson, 2006, .
* Πολύβιος, *[[Ιστορίαι (Πολύβιος)|Ιστορίες]]*, βιβλίο 1.
* Διόδωρος Σικελιώτης, *Bιβιλιοθήκη Ιστορική*, βιβλίο 23.
* Τ. Λίβιος, *Περιοχαί*.
* Oρόσιος, *Ιστορία εναντίον των παγανιστών*, βιβλίο 4.
* Ζωναράς, βιβλίο 4, απόσπασμα 14.

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Φούλβιος Νοβίλιορ (ύπατος το 189 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Φούλβιος Νοβίλιορ**, λατινικά: *Marcus Fulbius Nobilior* (2ος αι. π.Χ.) ήταν ύπατος για το έτος 189 π.Χ.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδορμία ως ''αγορανόμος καθέδρας'' (curule aedile) το 195 π.Χ. Όταν ήταν πραίτωρ (193 π.Χ.) υπηρέτησε με διάκριση στην Ισπανία, και ως ύπατος το 189 π.Χ. κατέβαλλε εντελώς την εξουσία της Αιτωλικής Συμμαχίας. Κατά την επιστροφή του στη Ρώμη, ο Noβίλιορ εόρτασε έναν θρίαμβο (για τον οποίο όλες οι λεπτομέρειες δίνονται από τον Τ. Λίβιο), αξιοσημείωτο για τη μεγαλοπρέπεια των λαφύρων που εκτέθηκαν. Στην Αιτωλική εκστρατεία του τον συνόδευε ο ποιητής Κ. Έννιος, ο οποίος έκανε την κατάληψη της Αμβρακίας, στην οποία ήταν παρών, θέμα ενός από τα έργα του. Για αυτό ο Nοβίλιορ αντιτάχθηκε σθεναρά από τον τιμητή Κάτωνα τον Πρεσβύτερο, με το σκεπτικό ότι είχε θέσει σε κίνδυνο την αξιοπρέπειά του ως Ρωμαίου στρατηγού. Το 179 π.Χ. διορίστηκε τιμητής (censor) μαζί με τον Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο.

Αποκατέστησε το ναό του Ηρακλή και των Μουσών στοn Ιππόδρομο του Φλαμίνιου (Circus Flaminius), τοποθέτησε σε αυτόν έναν Πίνακα Εορτών (Fasti), που είχε συντάξει ο ίδιος,  και προσπάθησε να κάνει το ρωμαϊκό ημερολόγιο γενικότερα γνωστό.  

Ήταν μεγάλος λάτρης της ελληνικής τέχνης και του πολιτισμού, και εισήγαγε πολλά από τα αριστουργήματα στη Ρώμη, ανάμεσά τους την εικόνα των Μουσών του Ζεύξη από την Αμβρακία.

Ο Φούλβιος ήταν εγγονός του Σέρβιου Φούλβιου Παιτίνου Νοβίλιορ (υπάτου το 255 π.Χ.). Πήρε το όνομά του από τον πατέρα του. Είχε δύο γιους, και οι δύο απέκτησαν την υπατεία: τον Μάρκο φούλβιο Νοβίλιορ (το 159 π.Χ.) και τον Κόιντο Φούλβιο Νοβίλιορ (το 153 π.Χ.).

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία

## Πηγές
* Smith, William, ed. (1870). "Nobilior (2)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p. 1206.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Ολβία Ιβηρίας

Η **Ολβία** ήταν μία αρχαία ελληνική αποικία στην Ιβηρία. 

Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη της πόλεως αυτής γίνεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο στα Εθνικά. Δεν είναι τίποτε άλλο γνωστό για την πόλη αυτή. Ωστόσο ο Γερμανός λόγιος, διδάσκαλος και ιστορικός Friedrich August Ukert (28 Οκτωβρίου 1780 – 18 Μαΐου 1851) ταύτισε την Ολβία του Στεφάνου Βυζαντίου με την *Ὀλίβα* του Κλαυδίου Πτολεμαίου. 

Άγνωστη η σημερινή τοποθεσία της ιβηρικής Ολβίας. Το πιο πιθανό είναι να βρισκόταν στην σημερινή Ισπανία. Σε περίπτωση που ταυτίζεται με την Ολίβα του Κλαυδίου Πτολεμαίου, τότε θα βρίσκεται κάτω από την σημερινή Leiva 
της περιοχής La Rioja της κεντρικής -βορείου Ισπανίας. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dictionary of Greek and Roman Geography (1854) William Smith, LLD, Ed.

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Ιβηρική Χερσόνησο
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ισπανίας
Κλησίδι Ρεθύμνης

Το **Κλησίδι** είναι μικρός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Κλησίδι βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του Ψηλορείτη σε υψόμετρο 510 μέτρα με θέα την κοιλάδα του Αμαρίου. Το χωριό απέχει 29 χλμ. ΝΑ. από το Ρέθυμνο (μέσω Μονής Αρκαδίου), 2 χλμ. ΒΑ. από την Αγία Φωτεινή (έδρα του δήμου).  

H oνομασία του, σύμφωνα με μια άποψη, προέρχεται από το μικρό εκκλησάκι το οποίο αναφερόταν ως *Klisidhi* στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ενώ ο γύρω του οικισμός είχε δέκα τούρκικες οικογένειες. Πιο συγκεκριμένα, Ρεθεμνιώτης δάσκαλος το ετυμολογεί: *"κλείς"* + *"Ίδη"* και το γράφει Κλεισίδι, επειδή το χωριό βρίσκεται στις κλείς (δηλ. πλαγιές) της Ίδης (ή Ψηλορείτης). Σύμφωνα με άλλη άποψη, το τοπωνύμιο είναι υποκοριστικό της λέξης εκκλησία - εκκλησίδι - Κλησίδι. Τέλος, υπάρχει και η άποψη ότι επειδή το μέρος που είναι κτισμένο είναι θέση *"κλειδί"* για το πέρασμα στα γύρω χωριά της επαρχίας, το όνομα του γράφεται Κλεισίδι.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Κρήτης, γραμμένο ως *Κλεισίδι* (με "ει") το 1925 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Θρόνου. Από το 1951 απογράφεται γραμμένο ως Κλησίδι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Θρόνο αποτελούν την κοινότητα Θρόνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιβρίτου του Δήμου Αμαρίου και σύμφωνα την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 24.

## Σημείωση

Στο Ρέθυμνο και τα νότια παράλια του βρίσκεται η παραλία Κλεισίδι ενώ στο Λασίθι και το Δήμο Σητείας ο οικισμός Κλησίδι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κλειστό Γυμναστήριο Λευκόβρυσης Κοζάνης

Το **Κλειστό Γυμναστήριο Λευκόβρυσης Κοζάνης «Βασίλης Φλέγκας»** είναι κλειστό γήπεδο που βρίσκεται στη Λευκόβρυση κοντά στην πόλη της Κοζάνης, στην Ελλάδα. Το γυμναστήριο χρησιμοποιείται κυρίως για αθλητικές εκδηλώσεις, όπως αγώνες βόλεϊ, μπάσκετ, χάντμπολ και άλλες δραστηριότητες. Στον αθλητικό χώρο στο παρελθόν έχουν φιλοξενηθεί πολλές αθλητικές Πανελλήνιες και Διεθνείς εκδηλώσεις.

## Ιστορία
Η κατασκευή του γηπέδου ολοκληρώθηκε το 2006 και εγκαινιάστηκε στις 17 Αυγούστου 2009 από τον τότε υφυπουργό Αθλητισμού, Γιάννη Ιωαννίδη. Από την ημέρα των εγκαινίων έως το 2016, το γήπεδο δεν είχε χρησιμοποιηθεί για αθλητικούς σκοπούς, φιλοξένησε μόνο δύο φεστιβάλ ποντιακών χωρών, ενώ λειτούργησε και ως προσωρινή δομή φιλοξενίας Σύριων προσφύγων. Ο βασικός λόγος για την αδράνεια του ήταν το υψηλό κόστος λειτουργίας, το οποίο ο Δήμος αδυνατούσε να καλύψει. Το 2020, το γυμναστήριο μετονομάστηκε σε **«Βασίλης Φλέγκας»**, προς τιμήν του **Βασίλη Φλέγκα**, αθλητή και καθηγητή φυσικής αγωγής της περιοχής, ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη του αθλητισμού στην Κοζάνη.

## Χαρακτηριστικά
Το γήπεδο διαθέτει μόνιμη χωρητικότητα 3.000 θεατές, ενώ το σύνολο ανέρχεται περίπου στους 3.500, λαμβάνοντας υπόψη τις δύο πτυσσόμενες κερκίδες. Το Κλειστό Γυμναστήριο διαθέτει εξωτερικό πάρκινγκ, βοηθητικούς χώρους προθέρμανσης, ιατρείο, αποδυτήρια, θέσεις για Α.Μ.Ε.Α. και δημοσιογραφικά θεωρία, εξασφαλίζοντας σύγχρονες και λειτουργικές εγκαταστάσεις για αθλητές, θεατές και δημοσιογράφους.

## Εκδηλώσεις που έχει φιλοξενήσει
Από το 2016 μέχρι σήμερα έχει φιλοξενήσει κάποιες σημαντικές πανελλήνιες και διεθνείς εκδηλώσεις και αγώνες όπως:   

* Όμιλο C '''World League''' Volley Ανδρών (2016)
* Final Four κυπέλλου Ελλάδος χάντμπολ ανδρών (2017,2021,2022)
* Final Four κυπέλλου Ελλάδος χάντμπολ γυναικών (2018)
* Προκριματικά Ευρωβόλεϊ Ανδρών 2017 (2017) 
* Προκριματικά Ευρωμπάσκετ γυναικών 2019: Ελλάδα - Μεγάλη Βρετανία (2017)
* Προκριματικα Ευρωπαϊκόυ πρωτάθληματος χάντμπολ ανδρών 2020 (2018-19)
* Προκριματικα Ευρωπαϊκόυ πρωτάθληματος χάντμπολ γυναικών 2020 (2019)
* Προκριματικα Ευρωπαϊκόυ πρωτάθληματος χάντμπολ γυναικών 2024 (2024)
* Προκριματικα Παγκόσμιου πρωτάθληματος χάντμπολ ανδρών 2025 (2024)
* Σούπερ Καπ χάντμπολ Γυναικών (2023)
* Final Four κυπέλλου Ελλάδος Bόλεϊ γυναικών (2025)
* Αγώνας καλαθοσφαίρισης:Εθνική γυναικών Ελλάδος-Κροατία στις 12-11-2025

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πληροφορίες σχετικά με το γήπεδο stadia.gr
*Επίσημο site Δήμου Κοζάνης cityofkozani.gov.gr

Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γήπεδα χειροσφαίρισης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Κοζάνη
Αμπερντέρ

Το **Αμπερντέρ** (, , , , ) είναι ιστορικό και γραφικό χωριό στη δημοτική περιοχή και ιστορική κομητεία Φάιφ της Σκωτίας. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του Κόλπου του Φορθ, έχοντας απέναντί του το νησάκι Ιντσκόλμ με το μοναστήρι του, και με το Ληθ και το Εδιμβούργο να διακρίνονται στο βάθος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 1.633 κατοίκους.

Η μαιανδρική «Υψηλή Οδός» (*High Street*) του χωριού βρίσκεται λίγο πιο μέσα από την ακτή, με στενούς μονόδρομους να ξεκινούν από αυτή. Το Αμπερντέρ βρίσκεται ανάμεσα στις κοντινές παραλιακές κωμοπόλεις Μπορντάιλαντ στα ανατολικά και Νταλγκέτυ Μπέυ στα δυτικά.

## Τοπωνύμιο
Η ονομασία *Aberdour* σημαίνει «στόμιο του Dour»: Το πρώτο συνθετικό της είναι η πικτική λέξη *aber* = στόμιο ποταμού, εκβολή. Το ποτάμι αντιστοιχεί στο σημερινό *Dour Burn*, που εκβάλλει στον Κόλπο του Φορθ στο λιμάνι του χωριού, ενώ από την άλλη η επίσης πικτική λέξη *duvr* σημαίνει «νερό» (πρβλ. Dover). Το Αμπερντέρ καταγράφεται το έτος 1179 με τη γραφή *Abirdoure* και το 1126 ως *Abirdaur*.

## Ιστορία
Επί αιώνες το Αμπερντέρ αποτελείτο στην ουσία από δύο επιμέρους χωριά, το Ανατολικό Αμπερντέρ και το Δυτικό Αμπερντέρ, χωριζόμενα από το ποτάμι. Ωστόσο η διάκριση ανάμεσα στα δύο ατόνησε (και μετά λησμονήθηκε) εξαιτίας της εμφανίσεως του σιδηροδρόμου τον 19ο αιώνα.

Τον 18ο αιώνα το λιμάνι του χωριού βελτιώθηκε με την προσθήκη μιας πέτρινης προβλήτας για τη φόρτωση κάρβουνου από τα κοντινά ανθρακωρυχεία. Τη δεκαετία του 1850 η κίνηση στο λιμάνι μεταβλήθηκε εντυπωσιακά, όταν το Αμπερντέρ έγινε δημοφιλής προορισμός αναψυχής για ατμόπλοια από το Ληθ. Αυτό με τη σειρά του οδήγησε στην κατασκευή μιας προβλήτας σε βαθύτερα νερά και στην ανέγερση ξενοδοχείων και άλλων υποδομών.

Ο σιδηρόδρομος έφθασε στο Αμπερντέρ το 1890, με την κατασκευή της γραμμής ανατολικά από τη μόλις εγκαινιασθείσα Forth Bridge.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά του Φάιφ
Ηστ Γουίμζ

Το **Ηστ Γουίμζ** (, , ) είναι μικρό χωριό στη δημοτική περιοχή και ιστορική κομητεία Φάιφ της Σκωτίας. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του Κόλπου του Φορθ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 1.928 κάτοικοι.

Το Ηστ Γουίμζ ήταν παραδοσιακά μια από τις αρκετές κοινότητες εξορύξεως γαιάνθρακα (κάρβουνου) κατά μήκος της νότιας ακτής του Φάιφ. Το τελευταίο μεγάλο ορυχείο έκλεισε το 1967 εξαιτίας μιας πυρκαγιάς που προκάλεσε τον θάνατο εννέα ανθρώπων. Σήμερα οι εγκαταστάσεις έχουν κατεδαφισθεί, αλλά υπάρχει ένα μνημείο για το ορυχείο και τους νεκρούς του.

Η παραλιακή περιοχή του χωριού είναι γνωστή για τις σπηλιές της (η ίδια η ονομασία προέρχεται από τη λέξη της σκωτικής γαελικής γλώσσας *uamh*, που σημαίνει σπηλιά). Υπάρχουν 11 σπηλιές, μερικές από τις οποίες περιέχουν χαράγματα των Πικτών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά του Φάιφ
Κινγκσκέτλ

Το **Κινγκσκέτλ** (), επίσης γνωστό ως **Κετλ** (), είναι χωριό στη δημοτική περιοχή και ιστορική κομητεία Φάιφ της Σκωτίας. Βρίσκεται εντός της πεδινής κοιλάδας Howe of Fife και απέχει 9 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πλησιέστερη κωμόπολη ή πόλη, το Κούπαρ, και 35 χιλιόμετρα (σε ευθεία γραμμή) βόρεια από το Εδιμβούργο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 1.002 κάτοικοι.

Καθώς συμβαίνει και με πολλά άλλα χωριά της περιοχής, η κυριότερη ασχολία των κατοίκων του Κινγκσκέτλ ήταν παραδοσιακά η παραγωγή λινών υφασμάτων. Τα εδάφη που περιβάλλουν το χωριό είναι εύφορα και καλλιεργούνται επί χιλιάδες χρόνια. Σύμφωνα με τον ιστότοπο *Understanding Scottish Places*, οι περισσότεροι κάτοικοι εργάζονται πλέον σε γειτονικούς οικισμούς.

Δεν είναι γνωστή με κάποια βεβαιότητα η προέλευση της ονομασίας του Κινγκσκέτλ, ωστόσο χρονολογείται προ του 12ου αιώνα. Πιστεύεται από πολλούς ότι προέρχεται από τη λέξη *battle*, αλλά θα έπρεπε να είναι η πικτική μορφή της λέξεως. Εναλλακτικά, πιστεύεται ότι θα μπορούσε να προέρχεται από την ιθαγενή σκωτσέζικη αγριόγατα (υποείδος *Felis silvestris silvestris*). Το πρώτο συνθετικό αποτελεί μια προφανή σύνδεση με κάτι το βασιλικό, και η γη του χωριού ανήκε στους κόμητες του Φάιφ και άλλα μέλη της βρετανικής αριστοκρατίας σε διάφορες εποχές. 

Το Κινγκσκέτλ είναι έδρα ομώνυμης κοινότητας του τύπου *parish* («ενορία»), η οποία στην απογραφή του 2011 είχε 1.645 κατοίκους και περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κέτλμπριτζ, Μπαλμάλκολμ, Κέτλχιλ, Μπέρντερκ (*Burnturk*), Μιούρχεντ (*Muirhead*) και αρκετά αγροκτήματα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά του Φάιφ
Λάιμκιλνς

Το **Λάιμκιλνς** () είναι χωριό στη δημοτική περιοχή και ιστορική κομητεία Φάιφ της Σκωτίας. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του Κόλπου του Φορθ και απέχει σε ευθείά γραμμή περί τα 5 χιλιόμετρα νότια από την πόλη Ντανφέρμλιν και 21 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Εδιμβούργο.. Το 2022 ο πληθυσμός του εκτιμήθηκε σε 1.450 κατοίκους.

Το Λάιμκιλνς έχει ένα μεσαιωνικό παρελθόν ως ψαροχώρι, χρονολογούμενο από τον 14ο αιώνα. Η ονομασία του σημαίνει «ασβεστοκάμινο» και πράγματι υπήρχε σχετική βιομηχανία τον 18ο αιώνα, με σωζόμενα μεγάλα καμίνια στο γειτονικό χωριό Charlestown. Σήμερα υπάρχει αρκετός τουρισμός και το Λάιμκιλνς έχει 40 διατηρητέα κτήρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά του Φάιφ
Γουέστ Γουίμζ

Το **Γουέστ Γουίμζ** (, , ) είναι μικρό χωριό στη δημοτική περιοχή και ιστορική κομητεία Φάιφ της Σκωτίας. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του Κόλπου του Φορθ. Το 2007ο πληθυσμός του εκτιμήθηκε σε 237 κατοίκους. Το 1525 το χωριό πήρε τον τίτλο του «μπούργου βαρονίας», έχοντας την ονομασία από την Οικογένεια («κλαν») Γουίμζ που ζούσε στο ομώνυμο κάστρο (*Wemyss Castle*).

## Ιστορία
Το σημερινό χωριό δημιουργήθηκε ως οικισμός περιμετρικά του κάστρου και αναπτύχθηκε ως κέντρο εξαγωγής αλατιού. Τον Ιούλιο του 1584 ξέσπασε επιδημία πανώλης στη Σκωτία, που μεταφέρθηκε στο χωριό από ένα κράυερ (τύπος μεσαιωνικού πλοίου). Το 1621 η Οικογένεια Γουίμζ κατασκεύασε λιμάνι στο χωριό για την εξαγωγή κάρβουνου από τα ανθρακωρυχεία των εδαφών της. Αυτό εξελίχθηκε σε κέντρο σημαντικού εξαγωγικού εμπορίου προς τα τέλη του 17ου αιώνα, ενώ τα πλοία έφερναν πίσω φορτία ξυλείας, σιδήρου και λιναριού από τις χώρες της Βαλτικής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γουεστ Γουιμζ
Πόπλιος Λικίνος Νέρβας

**Ο Πόπλιος Λικίνιος Νέρβα, [[Λατινική γλώσσα|λατινικά]]: Publius Licinius Nerva** ήταν Ρωμαίος πολιτικός κατά τη διάρκεια της Ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ως αντιπραίτωρ (propraetor) διορίστηκε κυβερνήτης της Σικελίας το 104 π.Χ. στο ξεκίνημα του Β΄ Πολέμου των Δούλων.  

Εν μέσω του Πολέμου με τους Κίμβριους, οι Ιταλοί σύμμαχοι της Ρώμης, μετά τη συγκέντρωση στρατευμάτων, διαμαρτυρήθηκαν για τους publicani εισπράκτορες φόρων, που πωλούσαν τους πολίτες τους ως σκλάβους, σαν τιμωρία για καθυστερούμενες φορολογικές υποχρεώσεις. Καθώς αυτές οι καταχρήσεις παρενέβαιναν στην ικανότητα των Ρωμαίων να συγκεντρώνουν γρήγορα στρατεύματα, η Σύγκλητος αποφάσισε ότι οποιοσδήποτε πολίτης ενός συμμάχου θα απελευθερωνόταν αμέσως. Η Σύγκλητος ανέθεσε στον Νέρβα να φτιάξει μία επιτροπή στη Σικελία, για να καθορίσει ποιος ήταν κατάλληλος για απελευθέρωση. 

Ένας συνασπισμός γαιοκτημόνων (που ήταν ιδιοκτήτες σκλάβων) στη Σικελία αντιτέθηκε στον πραίτορα, και με δωροδοκίες και απειλές, έπαυσε την επιτροπή.  Λόγω της αυξανόμενης πίεσης από τους ιδιοκτήτες σκλάβων και από την άλλη μεριά από τους ίδιους τους σκλάβους, ο Νέρβας φοβήθηκε τη βίαιη αντίδραση από την πλευρά τους, που έγινε χειρότερη σε μία σύγκρουση, και αρνήθηκε να ακούσει άλλα παράπονα των σκλάβων. Ισχυριζόμενος ότι δεν θα αντιμετώπιζαν συνέπειες για τις πράξεις τους, ο Νέρβας είπε στους σκλάβους να διασκορπιστούν, και να επιστρέψουν στους κυρίους τους. Ωστόσο οι σκλάβοι αποφάσισαν μεταξύ τους να ξεκινήσουν μία εξέγερση.  Ο Νέρβας προσπάθησε να καταπνίξει την εξέγερση, αλλά απέτυχε να δράσει στην απόφαση αυτή. Με ψεύτικες υποσχέσεις, μπόρεσε να επιστρέψει ένα σώμα των επαναστατών στη σκλαβιά, αλλά αμέλησε να αντιμετωπίσει πιο σοβαρές εξεγέρσεις κοντά στην Ηράκλεια Μινώα και κοντά στο Λιλύβαιον. Τελικά ο Νέρβας έστειλε ένα απόσπασμα 600 στρατιωτών στην Ηράκλεια Μινώα, αλλά ηττήθηκαν: οι σκλάβοι απέκτησαν πλέον αυτοπεποίθηση, έχοντας κερδίσει μία μεγάλη προμήθεια οπλισμού. Ο Νέρβας αντικαταστάθηκε στο τέλος της θητείας του από τον Λεύκιο Λικίνιο Λούκουλλο. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Η απρονοησία του Προμηθέα

**Η απρονοησία του Προμηθέα** είναι τίτλος καλλιτεχνικού έργου του 2010 του Έλληνα εικαστικού Κώστα Τσόκλη. Πρόκειται για μια εγκατάσταση αποτελούμενη από καθρέφτες, βιντεοπροβολές, ζωντανή ζωγραφική και ήχο. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2010 σε ομώνυμη έκθεση στο Σισμανόγλειο Μέγαρο στην Κωνσταντινούπολη, ενώ σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Κώστα Τσόκλη στον Κάμπο της Τήνου.

Ο Κώστας Τσόκλης για να δημιουργήσει το έργο εμπνεύστηκε από το σύγχρονο παγκόσμιο ανησυχητικό κλίμα και το έργο αποτελεί τον θρήνο του καλλιτέχνη για όσα συμβαίνουν στις ζωές των ανθρώπων και στην κοινωνία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τέχνες στην Ελλάδα
Δευτέρα Παρουσία (Κώστας Τσόκλης)

**Δευτέρα Παρουσία** ονομάζεται εγκατάσταση ζωγραφικής του 2023 του Έλληνα εικαστικού Κώστα Τσόκλη.

## Ο καλλιτέχνης
Ο Κώστας Τσόκλης είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες εικαστικούς, με διεθνή αναγνώριση και πλούσιο καλλιτεχνικό έργο. Ανήκει στη γενιά των καλλιτεχνών που ανανέωσαν τη σύγχρονη ελληνική τέχνη, φέρνοντας σε διάλογο τη ζωγραφική, τη γλυπτική και τις οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις.

## Το έργο
Το έργο *Δευτέρα Παρουσία* είναι μια μεγάλων διαστάσεων σύνθεση, η οποία εντυπωσιάζει με τη δύναμη και το βάθος του. Σύμφωνα με τη Γεωργία Οικονόμου, περισσότερο από μια εικαστική πρόταση, η *Δευτέρα Παρουσία* είναι ένας σύγχρονος διαλογισμός πάνω στην ανθρώπινη μοίρα, τις αγωνίες για το μέλλον και τη διαρκή αναζήτηση του ιερού μέσα στο εφήμερο.

Στη *Δευτέρα Παρουσία* παρουσιάζονται αληθινές πέτρες να πέφτουν από τον ουρανό, όπως τον έχει οραματιστεί ο καλλιτέχνης, και φτερά από κοράκια (που υπάρχουν στην Τήνο, νησί με το οποίο σχετίζεται στενά ο Τσόκλης και όπου εκεί λειτουργεί και το μουσείο του) μοιάζουν διασκορπισμένα στον τρισδιάστατο πίνακα, ενώ μία πέτρα σκοτώνει κάτι που παραμένει απροσδιόριστο.

Σύμφωνα με τη σύμβουλο εικαστικών τεχνών του Μεγάρου Μουσικής Άννα Καφέτση, το έργο συνομιλεί με κείμενα όπως η Αποκάλυψη του Ιωάννη, αλλά και κορυφαία έργα από την Ιστορία της Τέχνης, όπως *Η τελική κρίση* του Μικελάντζελο στην Καπέλα Σιστίνα, αλλά και τα ομότιτλα έργα του Ιερώνυμου Μπος και του Βασίλι Καντίνσκι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έργα ελληνικής ζωγραφικής
Κατηγορία:Τέχνες στην Ελλάδα
Κιβωτός Εθνικής Μνήμης

**Κιβωτός Εθνικής Μνήμης** ονομάζεται μνημειακό γλυπτό έργο του 2025 του Έλληνα γλύπτη και καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κώστα Βαρώτσου. Το έργο είναι αφιερωμένο στους 121.692 πεσόντες των Εθνικών Αγώνων της Ελλάδας και πάνω στο έργο έχουν λαξευτεί όλα τα ονόματα των υπέρ πατρίδας πεσόντων, ενώ πλαισιώνεται από 2  με 25 και 28 ελαιόδεντρα, συμβολίζοντας την 25η Μαρτίου 1821 και την 28η Οκτωβρίου 1940 αντίστοιχα. Η *Κιβωτός Εθνικής Μνήμης* βρίσκεται στον περιβάλλοντα χώρο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Τα αποκαλυπτήρια της *Κιβωτού της Εθνικής Μνήμης* έγιναν στις 26 Μαρτίου 2025.

## Ιστορικό
Το μνημείο αντικατέστησε το πρώην «Μνημείο των Αθανάτων του Έθνους», γνωστό και ως «Μνημείο Αθανάτων», το οποίο είχε εγκαινιαστεί στις 29 Νοεμβρίου 2023, και τον Ιούλιο του 2024 απομακρύνθηκε για την δημιουργία και εγκατάσταση της Κιβωτού. Και αυτό απαρτιζόταν από πλάκες με τα ονόματα των 121.692 νεκρών, και σύμφωνα με δήλωση του  Νίκο Δένδια, είχε προβλεφθεί η μετακίνησή τους σε χώρο της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων.

## Κατασκευή και σχεδιασμός
Η Κιβωτός αποτελείται από 303 κάθετες γυάλινες στήλες επίπεδων υαλοπινάκων (ΕΛΟΤ EN 572-2) πάχους 19 mm, πάνω στις οποίες παρουσιάζονται τα ονόματα των πεσόντων στα πεδία των μαχών της Ελλάδας από το 1830 έως το 1974, για την αποτύπωση των οποίων χρησιμοποιήθηκε ψηφιακή εκτύπωση υψηλής ευκρίνειας με κεραμικό χρώμα. Η κατασκευή ξεκινώντας από το έδαφος, υψώνεται έως τα έξι μέτρα. Το κόστος κατασκευής δεν έχει γνωστοποιηθεί και καλύφθηκε από ιδιωτική δωρεά.

Στα αποκαλυπτήρια της Κιβωτού στις 26 Μαρτίου 2025, ο ίδιος ο δημιουργός της, Κ. Βαρώτσος δήλωσε τα εξής ως προς την αρχιτεκτονική του έργου: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η κάτοψη του μνημείου: 
* Κατάλογος με τους πεσόντες ανά πολεμική σύγκρουση: 
* Περαιτέρω φωτογραφίες του μνημείου: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλυπτά στην Ελλάδα
Ριμπωκούρ (Σομ)

Το **Ριμπωκούρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Αλέκος Μπατζανός

Ο **Αλέκος Μπατζανός** (, Σηλυβρία 1888 - Κωνσταντινούπολη 1950) ήταν Ρωμιός λυριτζής, οθωμανικής υπηκοότητας, ο οποίος είχε αξιοσημείωτη μουσική σταδιοδρομία στην Κωνσταντινούπολη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Χαράλαμπου Μπατζανού, ονομαστού οργανοπαίχτη στο ούτι και ο μεγαλύτερος αδερφός του βιρτουόζου του ούτι και συνθέτη Γιώργου Μπατζανού.

Ξεκίνησε τη μουσική παίζοντας βιολί σε νεαρή ηλικία. Αργότερα άρχισε να παίζει κεμεντζέ. Εργάστηκε σε διάφορα καζίνο και συνόδευε τραγουδιστές που ηχογραφούσαν δίσκους εκείνα τα χρόνια. Βρέθηκε σε πόλεις όπως το Παρίσι, το Βερολίνο και το Κάιρο και έδινε συναυλίες. Ήταν τυπικός παίκτης βιολιού της αγοράς, αλλά είχε ένα μοναδικό στυλ παιξίματος. Ήταν πολύ δημοφιλής στην εποχή του και έβγαλε πολλούς δίσκους.

Το 1915 εξέδωσε ένα περιοδικό στίχων με το όνομα *Nevzad-ı Musiki,* το οποίο αποτελούνταν από κάντο (τουρκικές οπερέττες) και τραγούδια. Επηρεασμένος από τη φωνή της Ευθαλίας «της Γοργόνας», μιας από τις σημαντικές καλλιτέχνιδες της τουρκικής κλασικής μουσικής, συνέθεσε το κομμάτι *Gel Ey Denizin Nazlı Kızı Nuş-i Şarab Et*, το οποίο είναι το πιο γνωστό μουσικό έργο του.

Αρρώστησε και πέθανε κατά τη διάρκεια μιας παράστασης στο Türkuvaz Gazinosu το 1950 και θάφτηκε στο νεκροταφείο του Αγίου Ελευθερίου στα Ταταύλα.

## Μουσικό έργο
# *Gel Ey Denizin Nazlı Kızı Nuş-i Şarab Et (acemaşiran)*
# *Zevkim, Emelim Hep Sen ile Pür-emel Olsun (hüseyni)*
# *Çeşmeye Giderken Sarışın Kız (hüseyni)*
# *Hasretin Unutturdu Beni Bana (hüseyni)*
# *Aşkın Beni Bak Gülme Ne Müşkillere Saldı (hüzzam)*
# *Meftunun Olan Gönlümü Sevdalara Saldın (hüzzam)*
# *Kuşe-i Nisyana Atdı Sevdiğim Yâd Etmiyor (hicaz)*
# *Cana Tercih Eylemişken Şive-kârım Ben Seni (rast)*
# *Öyle Bir Adet-i Yektay-ı Emelsin Meleğim (saba)*
# *Aşk-ı Mes'udumuzu Halik-i Sevda Korusun (segah)*
# *Git Görmek İstemiyorum Demiştim Artık Seni (sultaniyegah)*
# *Hüzzam Taksimi*

## Παραπομπές


## Πηγές
* kemenceviler.com 

Κατηγορία:Τούρκοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Τούρκοι μουσικοί
Θειοακετάλη

Στην οργανοθειούχο χημεία (organosulfur chemistry), οι **θειοακετάλες** (thioacetals) είναι το αντίστοιχες του ακετάλες του θείου (thio-) ().  Υπάρχουν δύο κατηγορίες: οι λιγότερο κοινές **μονοθειοακετάλες** (monothioacetals), με τον τύπο  και οι **διθειοακετάλες** (dithioacetals), με τον τύπο  (συμμετρικές διθειοακετάλες), ή  (ασύμμετρες διθειοακετάλες).
Οι συμμετρικές διθειοακετάλες είναι σχετικά κοινές. Παρασκευάζονται με συμπύκνωση θειολών (), ή διθειολών (δύο ομάδων ) με αλδεΰδες (). Αυτές οι αντιδράσεις προχωρούν μέσω του ενδιάμεσου των ημιθειοακεταλών ():
:Προσθήκη θειόλης για να δώσει ημι**θειοακετάλη**:
::
:Προσθήκη θειόλης με απώλεια νερού για να δώσει διθειοακετάλη: 
::
Τέτοιες αντιδράσεις τυπικά χρησιμοποιούν είτε οξύ Lewis είτε οξύ Brønsted ως καταλύτη.
Οι διθειοακετάλες που παράγονται από αλδεΰδες και είτε 1,2-αιθανοδιθειόλη, είτε 1,3-προπανοδιθειόλη είναι ιδιαίτερα κοινές σε αυτήν την κατηγορία μορίων για χρήση στην οργανική σύνθεση.
:
Ο καρβονυλικός άνθρακας μιας αλδεΰδης είναι ηλεκτρονιόφιλος και επομένως επιρρεπής σε προσβολή από πυρηνόφιλα, ενώ ο ανάλογος κεντρικός άνθρακας μιας διθειοακετάλης δεν είναι ηλεκτρονιόφιλος. Ως αποτέλεσμα, οι διθειοακετάλες μπορούν να χρησιμεύσουν ως προστατευτικές ομάδες για τις αλδεΰδες
Μακριά από το να είναι μη αντιδραστικό, και σε μια αντίδραση αντίθετη με αυτή των αλδεΰδων, αυτός ο άνθρακας μπορεί να αποπρωτονιωθεί για να τον καταστήσει πυρηνόφιλο:
:
Η αντιστροφή της πολικότητας μεταξύ  και  αναφέρεται ως umpolung (γερμανικά) (αντιστροφή πολικότητας). Η αντίδραση εκτελείται συνήθως χρησιμοποιώντας το 1,3-διθειάνιο (1,3-dithiane). Το λιθιωμένο ενδιάμεσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διάφορες αντιδράσεις σχηματισμού πυρηνόφιλων δεσμών και στη συνέχεια η διθειοκετάλη υδρολύεται πίσω στην καρβονυλική της μορφή. Αυτή η συνολική διαδικασία, η αντίδραση Corey–Seebach, δίνει το συνθετικό ισοδύναμο ενός ανιόντος ακυλίου.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Χαρακτηριστικές ομάδες
Κατηγορία:Οργανοθειούχες ενώσεις
Θειοκετάλη

Στην οργανοθειούχο χημεία, μια **θειοκετάλη** (thioketal)  είναι το ανάλογο μιας κετάλης ( με θείο, με ένα από τα οξυγόνα να αντικαθίσταται από θείο (όπως υπονοείται από το πρόθεμα *θειο-*), δίνοντας τη δομή . Μια "διθειοκετάλη" (dithioketal) έχει "και τα δύο" οξυγόνα να αντικαθίστανται από θείο (). 
Οι θειοκετάλες μπορούν να ληφθούν με αντίδραση κετονών () ή αλδεϋδών () με θειόλες ().
Ένας οξειδωτικός μηχανισμός διάσπασης έχει προταθεί για τις διθειοκετάλες, ο οποίος περιλαμβάνει οξείδωση θειοαιθέρα, σχηματισμό θειονίων και υδρόλυση, με αποτέλεσμα το σχηματισμό προϊόντων αλδεΰδης και κετόνης.
Τα θειοκεταλικά τμήματα βρέθηκε ότι αποκρίνονται σε Δραστικές μορφές οξυγόνου (reactive oxygen species, ROS). Παρουσία ROS, οι θειοκετάλες μπορούν να διασπαστούν επιλεκτικά. Τα ROS διασπούν επιτυχώς ετεροδιλειτουργικούς συνδέτες θειοκετάλης, οι οποίοι έχει βρεθεί ότι έχουν θεραπευτική δυνατότητα, καθώς μπορούν να παράγουν παράγοντες που ανταποκρίνονται στο ROS με δύο διαφορετικές λειτουργικότητες.
Οι κετόνες μπορούν να αναχθούν σε ουδέτερο pH μέσω της μετατροπής τους σε θειοκετάλες. Η θειοκετάλη που παρασκευάζεται από την κετόνη μπορεί εύκολα να αναχθεί με καταλυτική υδρογόνωση χρησιμοποιώντας νικέλιο Ράνεϊ σε μια αντίδραση γνωστή ως αναγωγή Mozingo.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χαρακτηριστικές ομάδες
Κατηγορία:Οργανοθειούχες ενώσεις
Συκέα Λασιθίου

Με τον όρο **Συκέα Λασιθίου** αναφέρονται:

* Συκέα Σητείας Λασιθίου, χωριό του Λασιθίου στον δήμο Σητείας.
* Συκέα Ιεράπετρας Λασιθίου, χωριό του Λασιθίου στον δήμο Ιεράπετρας.
Αμέρικο Ράμος

Ο **Αμέρικο Ράμος** (*Américo d'Oliveira dos Ramos*) είναι τραπεζίτης και πολιτικός από το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, πρωθυπουργός από τις 12 Ιανουαρίου 2025. Νωρίτερα υπηρέτησε ως διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε και εργάστηκε στο υπουργείο Οικονομικών.

## Βιογραφία
Από το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, ο Ράμος σπούδασε στο εξωτερικό στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας στη Ρωσία, όπου έλαβε πτυχίο στα οικονομικά, αφού φοίτησε από το 1989 έως το 1995. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Σάο Τομέ και εντάχθηκε στο υπουργείο Οικονομικών, όπου εργάστηκε ως τεχνικός του προϋπολογισμού από το 1995 έως το 1998. Στη συνέχεια εργάστηκε ως επικεφαλής του τμήματος δαπανών από το 1998 έως το 2000, επικεφαλής του τμήματος προϋπολογισμού από το 2000 έως το 2001, διευθυντής προϋπολογισμού από το 2001 έως το 2009 και διευθυντής του ταμείου από το 2009 έως το 2010. Το 2010 ο Ράμος έγινε υπουργός Οικονομικών, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 2012. Επαναδιορίστηκε στο αξίωμα το 2014 και υπηρέτησε έως το 2018. Έγινε έπειτα οικονομικός σύμβουλος στον πρόεδρο Εβαρίστο ντε Καρβάλιο το 2019.

Ο Ράμος συνελήφθη το 2019 και παρέμεινε κρατούμενος επί τρεις μήνες, του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για διαφθορά, ξέπλυμα χρήματος και για άλλα αδικήματα. Μετά την συμπλήρωση τριών μηνών στη φυλακή, αθωώθηκε με εντολή της Δημόσιας Εισαγγελίας.

Τον Δεκέμβριο του 2022 ο Ράμος διορίστηκε διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Στις 6 Ιανουαρίου 2025 ο πρόεδρος Κάρλος Βίλα Νόβα διέλυσε την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Πατρίς Τροβοάντα, για «αξιοσημείωτη αδυναμία επίλυσης των πολλών προκλήσεων της χώρας», και διέταξε το κόμμα Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση (ADI) να παρουσιάσει υποψήφιους πρωθυπουργούς εντός 72 ωρών. Στις 9 Ιανουαρίου ο πρόεδρος επέλεξε την Ίλζα Αμάντο Βαζ ως την επόμενη πρωθυπουργό. Ωστόσο, μόλις τρεις ημέρες αργότερα, στις 12 Ιανουαρίου, ανακοίνωσε την παραίτησή της από το αξίωμα. Μετά την παραίτηση της Αμάντο Βαζ, το κόμμα ADI πρότεινε τον Αντελίνο Περέιρα, πρώην γενικό εισαγγελέα, για να γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός. Ωστόσο, αντί για τον Περέιρα, ο Βίλα Νόβα ανακοίνωσε στις 12 Ιανουαρίου ότι διορίζει τον Ράμος ως τον επόμενο πρωθυπουργό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ντανιέλ Νομπόα

Ο **Ντανιέλ Νομπόα** (*Daniel Roy Gilchrist Noboa Azín*,  (/noʊˈboʊə/ noh-BOH-ə, ισπανική προφορά: Daniel Roy Gilchrist Noboa Azín[a]): [daˈnjel noˈβo.a], γεννημένος στις 30 Νοεμβρίου 1987) είναι πολιτικός και επιχειρηματίας του Ισημερινού, ο οποίος εκτελεί χρέη 48ου προέδρου του Ισημερινού από το 2023.  Αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του σε ηλικία 35 ετών, είναι ο δεύτερος νεότερος πρόεδρος στην ιστορία της χώρας, μετά τον Χουάν Χοσέ Φλόρες,  και ο νεότερος που έχει εκλεγεί.

Ο Νομπόα ήταν μέλος της Εθνοσυνέλευσης του Ισημερινού από το 2021 έως το 2023, όταν η Εθνοσυνέλευση διαλύθηκε κατόπιν του συνταγματικού μηχανισμού muerte cruzada που επικαλέστηκε ο πρόεδρος Γκιγέρμο Λάσο. Πριν από την πολιτική του σταδιοδρομία, ο Νομπόα υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στην εταιρεία Noboa Corporation, μια εξαγωγική επιχείρηση που ίδρυσε ο πατέρας του Αλβάρο Νομπόα, δισεκατομμυριούχος που έθεσε ανεπιτυχώς υποψηφιότητα για πρόεδρος του Ισημερινού πέντε φορές. Έχει περιγραφεί ευρέως ως κληρονόμος της εταιρείας και της περιουσίας του πατέρα του.

Τον Μάιο του 2023 ο Νομπόα ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία στις πρόωρες εκλογές του 2023, κατεβαίνοντας με το ψηφοδέλτιο της Εθνικής Δημοκρατικής Δράσης. Προχώρησε στον επαναληπτικό γύρο των εκλογών τον Οκτώβριο, αντιμετωπίζοντας τη Λουίζα Γκονζάλες, κάτι που πολλοί ερμήνευσαν ως ανατροπή, δεδομένων των χαμηλών ποσοστών του στις δημοσκοπήσεις τις ημέρες που προηγήθηκαν των εκλογών. Ο Νομπόα κέρδισε γύρω στο 52% των ψήφων στον επαναληπτικό γύρο, νικώντας την Γκονζάλες στις 15 Οκτωβρίου 2023.

Μετά τη νίκη του στις εκλογές του 2025 ο Νομπόα ορκίστηκε πρόεδρος για δεύτερη θητεία, στις 24 Μαΐου 2025.

Ο Νομπόα είναι σήμερα ο νεότερος δημοκρατικά εκλεγμένος εν ενεργεία αρχηγός κράτους στον κόσμο και ο τρίτος νεότερος αρχηγός κυβέρνησης μετά τον Ιμπραήμ Τραορέ στην Μπουρκίνα Φάσο και την Κριστούν Φροσταντότιρ στην Ισλανδία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Νομποα, Νταν
Νομποα, Νταν
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς

Με το ονοματεπώνυμο **Κωνσταντίνος Τσουκαλάς** ή **Κώστας Τσουκαλάς** αναφέρονται:

* Κωνσταντίνος Τσουκαλάς (νομικός), (1878 - 1947) καθηγητής ποινικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και βουλευτής.
* Κωνσταντίνος Τσουκαλάς (ακαδημαϊκός), (γενν.1937) κοινωνιολόγος, πανεπιστημιακός, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και πολιτικός.
* Κώστας Τσουκαλάς (πολιτικός), (γενν.1985) Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός
Γενικές εκλογές στην Μπελίζ 2025

**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στην Μπελίζ στις 12 Μαρτίου 2025 για την εκλογή των 31 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η τρέχουσα κυβέρνηση με κυβερνών κόμμα το Ενωμένο Κόμμα του Λαού (PUP) κέρδισε μια δεύτερη θητεία επικρατώντας του διαιρεμένου αντιπολιτευόμενου Ενωμένου Δημοκρατικού Κόμματος (UDP).

## Ημερομηνία
Οι προηγούμενες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 11 Νοεμβρίου 2020 και η νέα Εθνοσυνέλευση συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 11 Δεκεμβρίου 2020. Σύμφωνα με το άρθρο 84 του Συντάγματος της Μπελίζ, η Εθνοσυνέλευση πρέπει να διαλυθεί "πέντε χρόνια από την ημερομηνία που συναντήθηκαν για πρώτη φορά τα δύο Σώματα της πρώην Εθνοσυνέλευσης", εκτός εάν διαλυθούν νωρίτερα από τον Γενικό Κυβερνήτη της Μπελίζ έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού.  Οι γενικές εκλογές πρέπει να προκηρυχθούν εντός τριών μηνών από τη διάλυση, πράγμα που σημαίνει ότι η πιο πρόσφατη δυνατή ημερομηνία για τις επόμενες γενικές εκλογές στην Μπελίζ θα ήταν η 11η Μαρτίου 2026.

Στις αρχές του 2025, ο πρωθυπουργός Τζόνι Μπρισένιο ανέφερε ότι οι εκλογές θα προκηρυχθούν το πρώτο εξάμηνο του έτους. Στις 11 Φεβρουαρίου ο Μπρισένιο προκήρυξε εκλογές στις 12 Μαρτίου με ημέρα για κατάθεση υποψηφιοτήτων την 24η Φεβρουαρίου. 

## Αποτελέσματα
Το κυβερνών PUP διατήρησε τη δύναμή του με 26 έδρες έναντι 5 εδρών για το UDP. 

Παρότι το PUP πέτυχε το μεγαλύτερο ποσοστό του σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, η συμμετοχή των ψηφοφόρων ήταν η χαμηλότερη από την ανεξαρτησία.

## Επακόλουθα
Μετά τις 9 μ.μ., ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Μόουζες Μπάροου παραδέχθηκε την ήττα του και ανακοίνωσε την παραίτησή του από την ηγεσία του UDP εν αναμονή του συνεδρίου του κόμματος. Στη νικητήρια ομιλία του αργότερα εκείνο το βράδυ, ο πρωθυπουργός Μπρισένιο ευχαρίστησε τους ψηφοφόρους και ανακοίνωσε ένα «Σχέδιο Μπελίζ 2.0» για τη δεύτερη θητεία του.

Την επομένη, ο Μπρισένιο ορκίστηκε ξανά ως πρωθυπουργός. Ο Τρέισι Πάντον ορκίστηκε ως αρχηγός της αντιπολίτευσης στις 14 Μαρτίου, με τη στήριξη 4 ακόμα μελών του UDP.

Στις 18 Μαρτίου ο Μπάροου παραιτήθηκε από την ηγεσία του UDP, παραδίδοντας την αρχηγία στον Ούγκο Πατ, ο οποίος ανέλαβε μεταβατικός πρόεδρος του κόμματος έως τη διεξαγωγή του επόμενου συνεδρίου του κόμματος.

## Παραπομπές


2025
Μπελίζ