Κομμουνιστική Διεθνής

Ως **Κομμουνιστική Διεθνής** (**ΚΔ**) ή **Κομιντέρν** (αγγλικά: *Comintern* από το **Com**munist **Intern**ational) έμεινε στην Ιστορία η **Γ' Διεθνής**, ένωση των κομμουνιστικών κομμάτων, που ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1919 στη Μόσχα, αφού κατήγγειλε την προηγούμενη Δεύτερη (σοσιαλιστική) Διεθνή, για τη στάση της απέναντι στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Ιδρυτικό Συνέδριο

Στις εργασίες του ιδρυτικού συνεδρίου που έγιναν υπό την προεδρία του Λένιν στις 2-6 Μάρτη 1919 μετείχαν 52 αντιπρόσωποι από 34 κομμουνιστικά ή σοσιαλιστικά κόμματα από διάφορες χώρες της γης. Το ιδρυτικό συνέδριο ψήφισε το Πρόγραμμα της Κ.Δ που είχε συντάξει ο ίδιος ο Λένιν, καθώς και τις θέσεις του ιδίου για τη δικτατορία του προλεταριάτου. Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (ΣΕΚΕ) δεν συμμετείχε στο ιδρυτικό συνέδριο. Βασικός διακηρυγμένος στόχος της ήταν η προώθηση της παγκόσμιας επανάστασης των καταπιεσμένων λαϊκών στρωμάτων. Τα επόμενα χρόνια συγκέντρωσε στις τάξεις της όλα σχεδόν τα κομμουνιστικά και σοσιαλιστικά κόμματα της γης. 

Η Κομιντέρν λειτούργησε, κυρίως, ως όργανο συντονισμού του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, με μεγάλη βοήθεια από την Ε.Σ.Σ.Δ.. Το 1920, συστάθηκε η Εκτελεστική Επιτροπή της ΚΔ (ΕΕΚΔ). Η Κομιντέρν διοργάνωσε 7 παγκόσμια συνέδρια (1ο: 1919, 2ο: 1920, 3ο: 1921, 4ο: 1922, 5ο:1924, 6ο: 1928, 7ο: 1935). Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΚΔ συνήλθε σε Ευρεία Ολομέλεια 13 φορές, από το 1922 μέχρι το 1933. 

Η Κομιντέρν αυτοδιαλύθηκε στις 15 Μάη 1943 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Την διαδέχθηκε μερικώς η Κομινφόρμ το 1947.

## Τα επόμενα Συνέδρια
Το δεύτερο συνέδριο της Κ.Δ συνήλθε στις 19 Ιουλίου - 7 Αυγούστου 1920 στην Πετρούπολη και τη Μόσχα και ψήφισε τους περίφημους 21 όρους για την εισδοχή ενός κόμματος στον οργανισμό της. Πρόεδρος της Κ.Δ τοποθετήθηκε ο Ζηνόβιεφ. Στο 2ο Συνέδριό της, το ΣΕΚΕ εκπροσώπησε ο Δημοσθένης Λιγδόπουλος, ο οποίος κατά την επιστροφή του με πλοίο στην Ελλάδα δολοφονήθηκε μαζί με τον Ωρίωνα Αλεξάκη, τον Οκτώβριο του 1920, από μέλη του πληρώματος για να ληστευθούν. 

Το 1926 ο Ζηνόβιεφ αποχώρησε από την ηγεσία της ΚΔ. Αυτήν ανέλαβαν οι Στάλιν - Μπουχάριν. Το 1934, Γενικός Γραμματέας της ανέλαβε ο Γκεόργκι Δημητρόφ, θέση που διατήρησε μέχρι την αυτοδιάλυσή της το 1943.

Το ΣΕΚΕ (KKE από το 1924) συμμετείχε σε όλα τα υπόλοιπα συνέδρια της Κ.Δ με τις παρακάτω αντιπροσωπείες:

* 3ο συνέδριο (1921): Νίκος Δημητράτος, Παστιάς Γιατσόπουλος και Γιώργος Γεωργιάδης
* 4ο συνέδριο (1922): Νίκος Σαργολόγος, Ανδρόνικος Χαϊτάς και Σεραφείμ Μάξιμος 
* 5ο συνέδριο (1924): Παντελής Πουλιόπουλος, Σεραφείμ Μάξιμος και Θόδωρος Μάγγος 
* 6ο συνέδριο (1928): Ανδρόνικος Χαϊτάς, Κώστας Ευτυχιάδης και Γιώργος Κολοζώφ (ως εκπρόσωπος της ΟΚΝΕ 
* 7ο συνέδριο (1935): Στέλιος Σκλάβαινας, Γιάννης Ιωαννίδης, Γιάννης Μιχαηλίδης, Μιχάλης Τυρίμος, Μιχάλης Σινάκος, Δημήτρης Σακαρέλος, Νίκος Πλουμπίδης και Ανδρέας Τσίπας.

## Τα κομματικά Πανεπιστήμια της ΚΔ
Υπό την αιγίδα της ΚΔ λειτούργησαν τα τρία κομματικά Πανεπιστήμια, το Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής (KUTV) την περίοδο 1921-1938, το Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης (KUNMZ) την περίοδο 1921-1936 και το Διεθνές Πανεπιστήμιο Λένιν (MLS) την περίοδο 1926-1938.

## Προσωπικότητες
* Ωρίων Αλεξάκης
* Δημοσθένης Λιγδόπουλος

## Προτεινόμενη βιβλιογραφία
* Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
* Βασίλης Λιόσης, *Τα κοινωνικοπολιτικά μέτωπα στην Τρίτη Κομμουνιστική Διεθνή*, εκδόσεις ΚΨΜ ISBN 978-960-6750-87-8
* Γρηγόρης Ψαλλίδας, «Η "μεγάλη αλλαγή" στην πολιτική της Γ' Διεθνούς και η Σοβιετική εξωτερική πολιτική», *Τα Ιστορικά*, τομ. 8, τ/χ. 14-15 (Ιούνιος-Δεκέμβριος 1991), σελ. 113-140
* C.L.R. James, ''World Revolution 1917–1936, The Rise and Fall of the Communist International'', London: Secker & Warburg, 1937 (στην Αγγλική)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομμουνισμός
Κατηγορία:Ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας
Κατηγορία:Ιστορία του σοσιαλισμού