open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The College Mathematics Journal

Το ***College Mathematics Journal*** είναι ένα μαθηματικό περιοδικό που απευθύνεται σε καθηγητές πανεπιστημίων, κυρίως σε αυτούς που διδάσκουν μαθηματικά στα πρώτα δύο χρόνια. 

Εκδίδεται από την Taylor & Francis για λογαριασμό της μαθηματικής ένωσης της Αμερικής και είναι η συνέχεια του *Two-Year College Mathematics Journal*. Περιλαμβάνει όλες τις πτυχές των μαθηματικών. Δημοσιεύει άρθρα που αποσκοπούν στην ενίσχυση της διδασκαλίας των προπτυχιακών σπουδών και της προώθησης της μάθησης στην τάξη. Περιλαμβάνει εκπαιδευτικά άρθρα, σύντομες σημειώσεις, προβλήματα και διάφορα άλλα όπως ψευδείς αποδείξεις, αποφθεύγματα, μαθηματικά σκίτσα, ποίηση και χιούμορ.

Κάθε χρόνο η μαθηματική ένωση της Αμερικής δίνει τα βραβεία George Pólya για τα πιο καλογραμμένα άρθρα που δημοσιεύονται στο *College Mathematics Journal*.

## Δείτε επίσης
* The Mathematical Gazette
* Crux Mathematicorum
* Mathematics Magazine
* The Mathematical Intelligencer

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκπαιδευτικά μαθηματικά περιοδικά
Θεώρημα Νικόμαχου

Στα μαθηματικά, το **θεώρημα του Νικόμαχου** αναφέρεται στην εξής ταυτότητα, 
:1^3 + 2^3 + 3^3 + \ldots + n^3 = (1 + 2 + 3 + \ldots + n)^2.
Ισοσύναμα, η ταυτότητα μπορεί να γραφτεί ως εξής με τον συμβολισμό του αθροίσματος
:\sum_{i = 1}^n i^3 = \left( \sum_{i = 1}^n i \right)^2.

Το θεώρημα παίρνει το όνομά του από τον Νικόμαχο τον Γερασηνό που το ανέφερε στο Κεφάλαιο 20 του 2ου Βιβλίου του έργου του *Αριθμητική Εισαγωγή*.

## Απόδειξη

### Εναλλακτικές αποδείξεις

Ο Wheatstone (1854) δίνει μία απλή απόδειξη, η οποία βασίζεται στην ανάπτυξη κάθε κύβου ως το άθροισμα περιττών αριθμών και την χρήση ταυτοτήτων της των τριγωνικών αριθμών. 
Ο Row (1893) δίνει μία διαφορετική απόδειξη που βασίζεται σε αθροίσματα αριθμών σε ένα πλέγμα.

Πιο πρόσφατα, ο Edmonds(1957) δίνει μία απόδειξη που χρησιμοποιεί άθροιση κατά μέλη. Ο Stein (1971) δίνει μία συνδυαστική απόδειξη με βάση δύο διαφορετικούς τρόπους απαρίθμησης των ορθογωνίων σε ένα πλέγμα. Ο Stein σημειώνει ότι μπορεί επίσης να αποδειχθεί με χρήση της μαθηματικής επαγωγής (όπως είδαμε παραπάνω), και αναφέρει ότι ο Toeplitz (1963) δίνει "μία ενδιαφέρουσα παλιά Αραβική απόδειξη". Ο Kanim (2004) δίνει μία απόδειξη χωρίς λόγια, οι Benjamin & Orrison (2002) δίνουν δύο επιπλέον αποδείξεις, ο Orrison (2002) και ο Nelsen (1993) δίνουν επτά γεωμετρικές αποδείξεις.

## Δείτε επίσης
* Τρίγωνος αριθμός

## Περαιτέρω ανάγνωση

### Ξενόγλωσσα άρθρα
* .
* 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
Αχμέντ Γιασίν

Ο Σεΐχης **Αχμέντ Γιασίν** (, Ιούνιος 1936 – 22 Μαρτίου 2004)  ήταν Παλαιστίνιος πολιτικός και ιμάμης που ίδρυσε τη Χαμάς, μια ισλαμιστική πολιτική και στρατιωτική οργάνωση. Διετέλεσε επίσης τον πρώτο πρόεδρο του Συμβουλίου Σούρα της Χαμάς και ντε φάκτο ηγέτη της Χαμάς από την ίδρυσή της, από τον Δεκέμβριο του 1987 μέχρι τη δολοφονία του τον Μάρτιο του 2004.

Ο Γιασίν γεννήθηκε στην Ασκελόν, στην Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή, το 1929 ή το 1936. Η οικογένειά του κατέφυγε ή εκδιώχθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου της Παλαιστίνης το 1948 στην πόλη της Γάζας. Ο Γιασίν, τετραπληγικός που ήταν σχεδόν τυφλός, καθηλωνόταν σε αναπηρικό καροτσάκι λόγω ενός αθλητικού ατυχήματος που είχε σε ηλικία 12 ετών.

Μετά την ίδρυσή της το 1987, ο Γιασίν υπηρέτησε ως πνευματικός ηγέτης της Χαμάς. Η ισραηλινή κυβέρνηση τον θεώρησε υπεύθυνο για τη δολοφονία αρκετών Ισραηλινών πολιτών. Το 2004, σκοτώθηκε όταν ένα ισραηλινό ελικόπτερο εκτόξευσε έναν πύραυλο εναντίον του καθώς τον μετέφεραν από το τζαμί Φατζρ στην πόλη της Γάζας. Η επίθεση, η οποία σκότωσε επίσης και τους δύο σωματοφύλακες του και εννέα περαστικούς, καταδικάστηκε διεθνώς. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν 200.000 άνθρωποι στη Γάζα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αραβικά (ar)
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά
Κατηγορία:Παλαιστίνιοι πολιτικοί
Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν

Ο **Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν** (, 30 Μαΐου 1878 – 31 Αυγούστου 1940) ήταν Αμερικανός αστρονόμος, ο οποίος ανακάλυψε 16 αστεροειδείς. Ο Ντούγκαν γεννήθηκε στο Μόνταγκιου της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ και ήταν γιος του Τζερεμάια Γουέλμπι και της Μαίρης Έβελιν Σμιθ.

Σπούδασε στο Κολλέγιο Άμερστ της Μασαχουσέτης και πήρε το πτυχίο του το 1899 και το μεταπτυχιακό του δίπλωμα το 1902. Ο Ντούγκαν έλαβε στη συνέχεια τη διδακτορική του διατριβή το 1905 από το Αστεροσκοπείο της Χαϊδελβέργης του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.

Εκείνη την εποχή, το αστεροσκοπείο στη Χαϊδελβέργη ήταν κέντρο ανακάλυψης αστεροειδών υπό τον Μαξ Βολφ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του Ντούγκαν εκεί, ανακάλυψε 16 αστεροειδείς μεταξύ 1902 και 1904, συμπεριλαμβανομένου του 511 Νταβίντα.

Εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον ως καθηγητής (1905–1908), επίκουρος καθηγητής (1908–1920) και καθηγητής (1920—). Παντρεύτηκε την Ανέτ Ράμφορντ το 1909.

Ο Ντούγκαν ήταν εκ των συγγραφέων του με σημαντική επίδραση δίτομου έργου Astronomy: A Revision of Young’s Manual of Astronomy (Ginn & Co., Βοστώνη 1926–1927, 1938, 1945), μαζί με τους Χένρυ Νόρις Ράσελ και Τζων Κουίνσυ Στιούαρτ. Υπήρξε το πρότυπο αστρονομικό πανεπιστημιακό σύγγραμμα για περίπου δύο δεκαετίες. Ο πρώτος τόμος του είχε ως θέμα το Ηλιακό Σύστημα, ενώ ο δεύτερος είχε τίτλο «Αστροφυσική και αστρονομία των απλανών».

Ο Ντούγκαν εξελέγη στην Αμερικανική Φιλοσοφική Εταιρεία το 1931. 

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο κρατήρας Ντούγκαν στη Σελήνη.
* Ο αστεροειδής 2772 Ντούγκαν (2772 Dugan), που ανακαλύφθηκε το 1953.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Δήμητρα Μπράουν

Η **Δήμητρα Κένεθ Μπράουν** (, 28 Φεβρουαρίου 1877 – 17 Δεκεμβρίου 1946) ήταν Αμερικανή συγγραφέας, γεννημένη ως Ελληνίδα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βίος
Η συγγραφέας γεννήθηκε με το όνομα **Δήμητρα Βακά** στo νησί Μπουγιούκ-αντά της Θάλασσας του Μαρμαρά. Τα πρώτα χρόνια της γνώρισε από κοντά την τουρκική κοινωνία της εποχής. Προκειμένου να αποφύγει να παντρευτεί έναν άνθρωπο που είχαν επιλέξει οι γονείς της, η Δήμητρα έφυγε από το σπίτι της σε ηλικία 17 ετών και πήγε να ζήσει στη Νέα Υόρκη με την οικογένεια ενός συγγενούς της. Εντάχθηκε στο προσωπικό της ελληνοαμερικανικής εφημερίδας *Ατλαντίς*, αλλά 6 μήνες αργότερα παράτησε τη δημοσιογραφία και άρχισε να διδάσκει γαλλικά στο σχολείο Κόμστοκ (*Comstock School*, Νέα Υόρκη), όπου παρέμεινε μέχρι το 1903, εκτός από μια απουσία το 1901 οπότε επέστρεψε για λίγο καιρό στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στις 21 Απριλίου 1904 παντρεύτηκε τον δημοσιογράφο Κένεθ Μπράουν, που την ίδια περίοδο είχε αρχίσει να γράφει και βιβλία. Μαζί του η Δήμητρα πραγματοποίησε τη μετάβαση από τη δημοσιογραφία στη συγγραφή βιβλίων. Το δεύτερο βιβλίο της, με τίτλο *Χαρεμλίκι: κάποιες σελίδες από τη ζωή των γυναικών στην Τουρκία*, που κυκλοφόρησε το 1909, προσέλκυσε ευρύτερη προσοχή. Το περιεχόμενό του είναι 10 μελέτες για ισάριθμες γυναίκες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Επίσης το *A Child of the Orient* (= «ένα παιδί της Ανατολής», 1914) αφηγείται την ιστορία της παιδικής ηλικίας της συγγραφέως στην Τουρκία. Το 1917 η Μπράουν επέστρεψε στη δημοσιογραφία για ένα έτος, με αφορμή την πολύπλοκη κατάσταση στην Ελλάδα: ταξίδεψε εκεί με τον σύζυγό της και μαζί πήραν συνεντεύξεις από αρκετούς ηγέτες, μεταξύ αυτών και από τον βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄ της Ελλάδας και τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Αλλά και αργότερα, το 1921, δημοσίευσαν μία σειρά άρθρων για την Τουρκία.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της η συγγραφέας τα πέρασε στο Σικάγο, γενέτειρα του συζύγου της. Εκεί συνδέθηκε με φιλία με τον Μικρασιάτη ποιητή και εκδότη του *Athene Magazine* Δημήτριο Μιχάλαρο, ο οποίος στη σκιαγραφία της που δημοσίευσε σε συνέχειες στο περιοδικό του την αποκαλεί «Βυζαντινή αρχόντισσα». Η Δήμητρα Μπράουν πέθανε στο Σικάγο σε ηλικία 69 ετών.

## Επιλεγμένη εργογραφία
* *The First Secretary* (1907), μαζί με τον σύζυγό της
* *Haremlik: Some Pages from the Life of Turkish Women* (1909)
* *The Duke's Price* (1910), μαζί με τον σύζυγό της
* *Finella in Fairyland* (1910)
* *In the Shadow of Islam* (1911)
* *The Grasp of the Sultan* (1916)
* *The Heart of the Balkans* (1917)
* *In the Heart of German Intrigue* (1918), με αρχική βάση τις συνεντεύξεις με τον Κωνσταντίνο Α΄ της Ελλάδος

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ηλίας Κ. Ζιώγας: το λήμμα «Βακά-Μπράουν» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7, σελ. 641
* Gilman, D.C., Peck, H.T., Colby, F.M. (επιμ.): *New International Encyclopedia* (1η έκδ.), Ν. Υόρκη 1905

Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Ζωρζ Βακεβίτς

Ο **Ζωρζ Βακεβίτς** (, , 18 Αυγούστου 1907 &ndash; 11 Φεβρουαρίου 1984) ήταν Γάλλος σκηνογράφος ρωσικής καταγωγής, που διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής σε πολλές ταινίες του κινηματογράφου.

Ο Βακεβίτς ήταν γιος ενός μηχανικού του πολεμικού ναυτικού και γεννήθηκε στην Οδησσό. Μετανάστευσε στην εφηβεία του στο Παρίσι προς το τέλος του Ρωσικού Εμφύλιου Πολέμου, το 1921. Εκεί έμαθε ζωγραφική και η πρώτη αναφερόμενη δραστηριότητά του είναι εκείνη του βοηθού του σκηνοθέτη Λαζάρ Μεερσόν σε ταινίες του της δεκαετίας του 1920.

Ο Βακεβίτς σχεδίασε σκηνικά και ενδυμασίες για το θέατρο πρόζας, το μπαλέτο και την όπερα.  Τα σκηνικά του είχαν συνήθως ζωηρά χρώματα και μερικά είχαν ιδιαίτερη επιτυχία, όπως εκείνα για τις όπερες *[[Μπορίς Γκοντουνόφ (όπερα)|Μπαρίς Γκοντουνόφ]]* και ''Μάκβεθ'' στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου (Κόβεντ Γκάρντεν). Επίσης έδωσε στην Όπερα του Παρισιού νέα σκηνικά για την όπερα ''Φάουστ'', αντικαθιστώντας κάποια που χρησιμοποιούνταν για πάνω από μισό αιώνα. Από το θέατρο ξεχωρίζουν τα σκηνικά του Βακεβίτς για το έργο *Ρωμαίος και Ιουλιέττα*.

Ο σκηνογράφος πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 76 ετών. Γιος του είναι ο «αβάν-γκαρ» συνθέτης Ιγκόρ Βακεβίτς.

## Επιλεγμένη φιλμογραφία
* *Ce cochon de Morin* (1932)
* *L'homme à l'Hispano* (= «ο άνθρωπος με την Ισπανοσουίζα», 1933)
* *Nitchevo* (1936)
* *Belle Étoile* (1938)
* *Conflit* (1938)
* *Gibraltar* (1938)
* *Nostalgie* (1938)
* *Le club des soupirants* (1941)
* *Béatrice devant le désir* (1944)
* *Le mort ne reçoit plus* (1944)
* *Mademoiselle X* (1945)
* *La boîte aux rêves* (1945)
* *Les démons de l'aube* (1946)
* *Sérénade aux nuages* (1946)
* *Miroir* (1947)
* *La danse de mort* (1948)
* *[[Δικέφαλος αετός (ταινία)|Δικέφαλος αετός]]* (1948)
* *[[Ρουί Μπλας (ταινία)|Ρουί Μπλας]]* (1948)
* *Don Juan* (1950)
* *Nez de cuir* (1951)
* *[[Leathernose]]* (1952)
* *[[Pleasures of Paris]]* (1952)
* *[[Ο Αλί Μπαμπά και οι 40 κλέφτες (ταινία του 1954)|Ο Αλί Μπαμπά και οι 40 κλέφτες]]* (1954)
* *[[Ένας προδότης μεταξύ μας!]]* (*Marie-Octobre*, 1959)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βάκεβιτς Γεώργιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 642

Κατηγορία:Σκηνογράφοι
Κατηγορία:Καλλιτεχνικοί διευθυντές
Κατηγορία:Γάλλοι καλλιτέχνες του 20ού αιώνα
Λίντα Αντωνιάδου-Βακιρτζή

Η **Λίντα Αντωνιάδου-Βακιρτζή** (1920-2005) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος και διακοσμήτρια, που γεννήθηκε στο Ναύπλιο.

Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και μετεκπαιδεύθηκε στην Ακαδημία Ζυλιάν και την Ακαδημία της Γκραντ Σωμιέρ στο Παρίσι. Επίσης σπούδασε διακοσμητική (κόσμημα και κεραμική) στο Παρίσι και στη Γενεύη.

Η Λίντα Αντωνιάδου-Βακιρτζή παρουσίασε έργα της σε πολλές πανελλήνιες εκθέσεις, αλλά και σε μεγαλουπόλεις του εξωτερικού (Ν. Υόρκη, Βρυξέλλες, Παρίσι, Μόναχο κ.ά.). Πήρε το Α΄ βραβείο στην Πανελλήνια έκθεση κοσμήματος του 1964 και τιμητική διάκριση στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το 1965. Η καλλιτέχνιδα ήταν μέλος του «Καλλιτεχνικού Σωματείου Ελληνίδων», της *Union des Femmes Peintres et Sculpteurs* των Παρισίων και άλλων καλλιτεχνικών συλλόγων. Επί πολλά χρόνια δίδασκε διακοσμητική και σχέδιο στο «Πρότυπον Λύκειον Αθηνών», τη σημερινή Σχολή Μωραΐτη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βακιρτζή-Αντωνιάδου Λίντα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7, σελ. 643

Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Κατηγορία:Έλληνες διακοσμητές εσωτερικών χώρων
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών
Ίαν Άστμπερι

Ο **Ίαν Ρόμπερτ Άστμπερι** (γεννημένος στις 14 Μαΐου 1962) είναι Βρετανός τραγουδιστής, περισσότερο γνωστός ως ο τραγουδιστής, ο frontman και ιδρυτικό μέλος του ροκ συγκροτήματος The Cult. Κατά τη διάρκεια διαφόρων διαλειμμάτων από τους Cult, ο Άστμπερι πρωτοστάτησε στο βραχύβιο συγκρότημα Holy Barbarians το 1996 και αργότερα από το 2002 έως το 2007 υπηρέτησε ως ο τραγουδιστής των Doors of the 21st Century, ενός συγκροτήματος φόρου τιμής των Doors στο οποίο συμμετείχαν επίσης τα αρχικά μέλη των Doors, ο Ρέι Μανζάρεκ και ο Ρόμπι Κρίγκερ. Ο Άστμπερι αντικατέστησε τον Ρομπ Τάινερ κατά τη διάρκεια μιας επανένωσης του MC5 το 2003, και έχει συνεισφέρει σε καλεσμένες φωνές σε αρκετές ηχογραφήσεις από άλλους καλλιτέχνες.

## Πρώιμη ζωή
Ο Ίαν Άστμπερι γεννήθηκε στο Χέσγουολ του Τσέσαϊρ, κοντά στο Λίβερπουλ, και έχει σκωτσέζικη και αγγλική καταγωγή. Μετακόμισε με την οικογένειά του στο Χάμιλτον του Οντάριο του Καναδά από την Αγγλία το 1973, όταν ήταν 11 ετών. Οι πρώτες μουσικές επιρροές του Άστμπερι ριζώθηκαν στο Χάμιλτον, όπου έγινε θαυμαστής των Ντέιβιντ Μπόουι, Ίγκι Ποπ και των New York Dolls. Δεν άρχισε να εμφανίζει παρά μόνο μετά την επιστροφή του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το 1979, ενώ ζούσε στη Γλασκώβη, ο Άστμπερι επηρεάστηκε από το τραγούδι "The End" των Doors, το οποίο άκουσε ενώ παρακολουθούσε την ταινία *[[Αποκάλυψη, Τώρα!]]*, περιγράφοντάς το αργότερα ως "θρησκευτική εμπειρία".

## Δίσκογραφία

### The Cult

* *[[Dreamtime (άλμπουμ των The Cult)|Dreamtime]]* (1984) 
* *[[Love (άλμπουμ των The Cult)|Love]]* (1985) 
* *[[Electric (άλμπουμ των The Cult)|Electric]]* (1987) 
* *[[Sonic Temple]]* (1989) 
* *[[Ceremony (άλμπουμ των The Cult)|Ceremony]]* (1991) 
* *The Cult* (1994) 
* *Beyond Good and Evil* (2001) 
* *Born into This* (2007) 
* *Choice of Weapon* (2012) 
* *Hidden City* (2016) 
* *Under the Midnight Sun* (2022) 

### Holy Barbarians

* *Cream* (1996) 

### Σόλο

* *Spirit\Light\Speed* (2000)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2022-23

Το **Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2022-23**, γνωστό και ως **La Liga Santander** λόγω χορηγικών λόγων, ήταν η 92η σεζόν της Πριμέρα Ντιβισιόν, της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης της Ισπανίας. Ξεκίνησε στις 12 Αυγούστου 2022 και ολοκληρώθηκε στις 4 Ιουνίου 2023. Η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν η κάτοχος του τίτλου, έχοντας κατακτήσει τον 35ο τίτλο της την προηγούμενη σεζόν.

Στις 14 Μαΐου, η Μπαρτσελόνα ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια τέσσερις αγώνες πριν το τέλος, μετά από μια νίκη με 4–2 εκτός έδρας εναντίον της Εσπανιόλ, κατακτώντας τον 27ο τίτλο πρωταθλήματος της ομάδας και τον πρώτο από τη σεζόν 2018–19.

Με το Παγκόσμιο Κύπελλο 2022 να έχει ξεκινήσει στις 20 Νοεμβρίου, υπήρξε ένα διάλειμμα στο πρωτάθλημα στα μέσα της σεζόν. Ο τελευταίος γύρος πριν από τη διακοπή διεξήχθη από τις 8 έως τις 10 Νοεμβρίου, με το πρωτάθλημα να επανεκκινεί στις 29 Δεκεμβρίου. Αυτή η σεζόν ήταν η πρώτη από την σεζόν 2012–13 που ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο.

## Ομάδες

## Βαθμολογία

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023
DBLP

Στον ιστότοπο **DBLP** συγκεντρώνεται βιβλιογραφία σχετική με την Επιστήμη των Υπολογιστών. Ξεκίνησε το 1993 στο Πανεπιστήμιο της Τριρ (Universität Trier) στη Γερμανία και εξελίχθηκε από μια μικρή συλλογή αρχείων HTML  σε έναν οργανισμό που φιλοξενεί βάση δεδομένων και βιβλιογραφία για το λογικό προγραμματισμό. Από τον Νοέμβριο του 2018 αποτελεί τμήμα του ερευνητικού κέντρου του Ντάγκστουλ (Schloss Dagstuhl – Leibniz-Zentrum für Informatik, LZI).

Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2020 είχαν καταχωρηθεί περισσότερα από 5,4 εκατομμύρια άρθρα περιοδικών, πρακτικά συνεδρίων και λοιπές δημοσιεύσεις από περίπου 14.000 το 1995 και 3,66 εκατομμύρια τον Ιούλιο του 2016. Παρακολουθούνται όλα τα σημαντικά περιοδικά του χώρου της Επιστήμης των Υπολογιστών ενώ καταγράφονται επίσης τα πρακτικά πολλών συνεδρίων. Ο ιστότοπος είναι προσβάσιμος στο Διαδίκτυο από τρεις διαφορετικούς διακομιστές.

Το όνομα «DBLP» σήμαινε αρχικά «DataBase systems and Logic Programming». Ως αναδρομικό ακρωνύμιο έχει ερμηνευτεί ως «Digital Bibliography & Library Project». Ωστόσο, πλέον προτιμάται να χρησιμοποιείται το ίδιο το ακρωνύμιο ως όνομα, με την πλήρη ονομασία «The DBLP Computer Science Bibliography».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες
Γέζι Σκολιμόφσκι

Ο **Γέζι Σκολιμόφσκι** (*Jerzy Skolimowski*, 5 Μαΐου 1938) είναι Πολωνός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ηθοποιός και ζωγράφος. 

Ξεκίνησε ως σεναριογράφος με την ταινία *Αθώοι μάγοι* (1960) του Αντρέι Βάιντα. Το σκηνοθετικό του ντεμπούτο ήταν η ταινία *The Menacing Eye* (1960) και έκτοτε έχει κάνει περισσότερες από είκοσι ταινίες. Το 1967 έλαβε τη Χρυσή Άρκτο για τη βελγικής παραγωγής ταινία *Η αναχώρηση* (1967). Μεταξύ των άλλων αξιοσημείωτων ταινιών του είναι το *Deep End* (1970), με πρωταγωνιστές τους Τζέιν Άσερ και Τζον Μόουλντερ Μπράουν, το *Η κραυγή που σκοτώνει*, με πρωταγωνιστές τους Άλαν Μπέιτς, Σουζάνα Γιορκ και Τζον Χερτ, το *Στο φως του φεγγαριού* (1982), με πρωταγωνιστή τον Τζέρεμι Άιρονς και το *Essential Killing*, με πρωταγωνιστή τον Βίνσεντ Γκάλο.

Έζησε στο Λος Άντζελες για πάνω από 20 χρόνια, όπου ζωγράφιζε εξπρεσιονιστικούς πίνακες και περιστασιακά έπαιζε σε ταινίες. Επέστρεψε στην Πολωνία και στον κινηματογράφο ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης μετά από 17 χρόνια παύσης με το *Τέσσερις νύχτες με την Άννα* (2008).

Έλαβε τον τιμητικό Χρυσό Λέοντα για το σύνολο του έργου του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας το 2016. Η ταινία του *EO* (2022) έλαβε το βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας στα 95α βραβεία Όσκαρ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Πολωνοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι
Ρόζβιλ

Η **Ρόζβιλ** () είναι πόλη της πολιτείας Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, στην Κομητεία Πλάσερ. Ο πληθυσμός της κατά την απογραφή του 2020 ήταν 147.773 κάτοικοι, γεγονός που την καθιστά τη μεγαλύτερη πόλη της κομητείας της. Η Ρόζβιλ διασχίζεται από τον Διαπολιτειακό αυτοκινητόδρομο Interstate 80, ωστόσο ιστορικά είναι συνδεδεμένη με τον σιδηρόδρομο. Ο πληθυσμός της έχει εξαπλασιασθεί σε σχέση με τους 24.347 κατοίκους του 1980, μια εξέλιξη που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξή της ως εμπορικού κόμβου και στη γειτνίασή της με την πρωτεύουσα της Καλιφόρνια, το Σακραμέντο (απόσταση 25 χιλιόμετρα από το κέντρο σε ευθεία γραμμή).

## Ιστορία
Η φυλή Ινδιάνων Νισέναν ζούσε στην περιοχή του σημερινού Ρόζβιλ επί 20 αιώνες και περισσότερο. Ο σημερινός οικισμός αναπτύχθηκε γύρω από έναν σταθμό αμαξών που ονομαζόταν Griders. Σύμφωνα με την Ιστορική Εταιρεία του Ρόζβιλ, το 1864 ο σιδηρόδρομος Σέντραλ Πασίφικ έφθασε τις γραμμές του στα βορειοανατολικά του Σακραμέντο, ως τμήμα του διηπειρωτικού σιδηροδρόμου. Η θέση όπου αυτή η γραμμή συνάντησε τη γραμμή του California Central Railroad ονομάσθηκε **«Τζάνκσιον»** (διασταύρωση) και το Τζάνκσιον έγινε τελικώς γνωστό ως Ρόζβιλ.

Το 1909, τρία χρόνια αφότου οι σιδηρόδρομοι Σάουθερν Πασίφικ μετέφεραν τις εγκαταστάσεις τους από το Ρόκλιν στο Ρόζβιλ, η πόλη έγινε δήμος. Ακολούθησε οικιστική ανάπτυξη, με τις επιχειρήσεις να κτίζουν πάνω από 100 κτίσματα, μεταξύ των οποίων το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής πάγου στον κόσμο (το κτήριο της Pacific Fruit Express το 1913).

Η πόλη εξακολούθησε να βασίζεται στον σιδηρόδρομο μέχρι και μετά τα μέσα του 20ού αιώνα: το 1929 έως και 1.225 άνθρωποι εργάζονταν στους σιδηροδρόμους επί συνολικού πληθυσμού μόλις 6.425 κατοίκων.

Η ολοκλήρωση του Interstate 80 το 1956 έφερε νέες θέσεις εργασίας, με μετακίνηση του ενδιαφέροντος από το κέντρο της πόλεως στην περιοχή που έγινε γνωστή ως Ηστ Ρόζβιλ (*East Roseville*). Πολλές επιχειρήσεις έφυγαν από το παλαιό κέντρο, που εισήλθε σε μια βαθμιαία παρακμή.

Στις 28 Απριλίου 1973 πυρκαγιά ξέσπασε σε αμαξοστοιχία στον σταθμό της Σάουθερν Πασίφικ στο Ρόζβιλ, που ήταν έμφορτη με πυρομαχικά για τον Πόλεμο του Βιετνάμ. Οι εκρήξεις που ακολούθησαν (οι ισχυρότερες ακούστηκαν σε απόσταση έως 60 χιλιόμετρα) προκάλεσαν τον τραυματισμό 48 ανθρώπων, χωρίς να υπάρξουν νεκροί. Σύμφωνα με όλα μέχρι σήμερα στοιχεία, ήταν απλό ατύχημα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Ροζβιλ
Γιαννακίτσας Βακαρέσκου

Ο **Γιαννακίτσας Βακαρέσκου** ή **Γιαννάκης Βακαρέσκο** (, 1740 &ndash; 11 Ιουλίου 1797) ήταν λόγιος Βογιάρος της Βλαχίας, που συνέταξε το πρώτο κατά πολλούς εγχειρίδιο γραμματικής της ρουμανικής γλώσσας, το 1787.

Ο πλήρης τίτλος αυτού του εγχειριδίου είναι *Observaţii sau băgări de seamă asupra regulilor şi orânduielilor gramaticii româneşti* και περιλαμβάνει μια ενότητα με θέμα την προσωδία. Ο Βακαρέσκο έχει χαρακτηρισθεί έτσι ως ένας από τους διαμορφωτές της σύγχρονης ρουμανικής γλώσσας, καθώς έχει γράψει και ποιήματα και ποιητικά δοκίμια. Επίσης ολοκλήρωσε ένα βιβλίο για την ελληνική γραμματική με τίτλο *Gramatica greacă completă*.

Πέραν αυτών, ο Γιαννάκης Βακαρέσκο αναδείχθηκε ικανός ιστορικός, έχοντας γράψει μεγάλη *Ιστορία των Παντοδυνάμων [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανών Αυτοκρατόρων]], συνηγμένη και συντεταγμένη εν βραχυλογία υπό Γιαννακίτσα Βακαρέσκου, δικαιοφύλακος της Μεγάλης Ανατολικής Εκκλησίας και σπαθαρίου της Βλαχίας* (στο πρωτότυπο: *Istorie a Preaputernicilor Împăraţi Otomani...*)

Σε αρκετές περιπτώσεις ο Γ. Βακαρέσκου εκπροσώπησε τη Βλαχία στο εξωτερικό ως διπλωμάτης, και τούτο διότι εκτός όλων των άλλων αποτελούσε και φαινόμενο γλωσσομαθείας, μιλώντας οκτώ γλώσσες πέραν της ρουμανικής: αρχαία και νέα ελληνικά, παλαιοσλαβονικά, οθωμανικά τουρκικά, αραβικά, περσικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά. Μάλιστα η εντυπωσιακή γνώση του της ιταλικής έγινε το θέμα μιας ιστορικής μελέτης του 1929 από τον ιστορικό Νικολάε Γιόργκα με τον χαρακτηριστικό τίτλο *De unde a învăţat italieneşte Ienăchiţă Văcărescu*, δηλαδή «Από πού έμαθε τα ιταλικά του ο Γιαννακίτσας Βακαρέσκου;»). Η γνώση της ελληνικής εξάλλου τον βοήθησε να καταλάβει εμπιστευτική θέση κοντά στον Πρίγκιπα Αλέξανδρο Υψηλάντη. Σχετικώς, έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις που διεξάχθηκαν στην επικράτεια των Αψβούργων με θέμα την επιστροφή των γιων του Αλ. Υψηλάντη μετά τη διαφυγή τους στη Βιέννη το 1782. Ο Βακαρέσκου συναντήθηκε και συνομίλησε με τον Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄, ενώ συνήψε φιλική σχέση με τον Γάλλο πρέσβυ Βαρόνο ντε Μπρετέιγ.

Ο Γ. Βακαρέσκου ήταν μέλος της επιφανούς οικογένειας των Βακαρέσκου. Δύο γιοι του, ο Αλέκου (Αλέξανδρος) και ο Νικολάε, καθώς και ο εγγονός του Γιάγκος Βακαρέσκου, ήταν επίσης ποιητές.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βακαρέσκο» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελίδα 642

Κατηγορία:Ρουμάνοι ιστορικοί
Πέμπτη εξουσία

Η **Πέμπτη εξουσία** (Αγγλικά: *Fifth Estate*) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια μορφή εξουσίας ή επιρροής που βρίσκεται έξω από τις παραδοσιακές τέσσερις εξουσίες, Νομοθετική, Εκτελεστική, Δικαστική και Τέταρτη εξουσία. Η Πέμπτη εξουσία αναφέρεται κυρίως στα νέα μέσα ενημέρωσης και ειδικά στις ανεξάρτητες φωνές στο διαδίκτυο, όπως ιστολόγια (blogs), εναλλακτικοί ειδησεογραφικοί ιστότοποι, μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Twitter/X, Facebook, TikTok κ.ά.), πολίτες - δημοσιογράφοι (citizen journalism), Wikileaks και παρόμοιες πλατφόρμες αποκαλύψεων, Influencers και ανεξάρτητοι σχολιαστές.

Ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη δυναμική που αποκτούν οι πολίτες ή μη θεσμικοί φορείς στο να ελέγχουν την εξουσία, να αποκαλύπτουν πληροφορίες και να ασκούν επιρροή στην κοινή γνώμη. Σε πολλές περιπτώσεις λειτουργεί ως αντίβαρο τόσο προς τα παραδοσιακά ΜΜΕ, που συχνά θεωρούνται εξαρτημένα, όσο και προς τις κυβερνήσεις ή τις πολυεθνικές.

Στα θετικά της Πέμπτης εξουσίας προσμετρώνται ο δημοκρατικός έλεγχος, η ελευθερία έκφρασης, η αποκέντρωση πληροφόρησης κ.ά., ενώ στα αρνητικά η παραπληροφόρηση, η έλλειψη δεοντολογίας, οι ψευδείς ειδήσεις, η έλλειψη λογοδοσίας κ.ά.

## Δείτε επίσης
* Ο άνθρωπος που πούλησε τον κόσμο, κινηματογραφική ταινία του 2013 με θέμα τον Τζούλιαν Ασάνζ και το Wikileaks.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Εξουσία
Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Κατηγορία:Διαδίκτυο
Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2020-21

Το **Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2020-21**, γνωστό και ως **La Liga Santander** λόγω χορηγικών λόγων, ήταν η 90ή σεζόν της Πριμέρα Ντιβισιόν, της κορυφαίας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης της Ισπανίας. Η σεζόν ξεκίνησε στις 12 Σεπτεμβρίου 2020 και ολοκληρώθηκε στις 23 Μαΐου 2021. Το πρόγραμμα ανακοινώθηκε στις 31 Αυγούστου 2020.

Η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν η κάτοχος του τίτλου, έχοντας κατακτήσει τον 34ο τίτλο της προηγούμενης σεζόν, ο οποίος αποτελεί ρεκόρ. Η Ουέσκα, η Κάντιθ και η Έλτσε εντάχθηκαν ως σύλλογοι που προωθήθηκαν από τη Σεγούντα Ντιβισιόν της προηγούμενης σεζόν. Αντικατέστησαν την Εσπανιόλ, τη Μαγιόρκα και τη Λεγανές, που υποβιβάστηκαν στη Σεγούντα Ντιβισιόν.

Κατ' εξαίρεση, αυτή τη σεζόν οι πέντε αλλαγές διατηρήθηκαν σε μέγιστο αριθμό τριών αγώνων ανά ομάδα, όπως υιοθετήθηκε τον Μάιο του 2020 λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας COVID-19.

Η Ατλέτικο Μαδρίτης κατέκτησε τον ενδέκατο τίτλο της στη Λα Λίγκα την τελευταία αγωνιστική της σεζόν, μετά από μια νίκη με ανατροπή 2–1 επί της Βαγιαδολίδ, η οποία υποβιβάστηκε με την ήττα. Ήταν ο πρώτος τους τίτλος από τη σεζόν 2013–14. Η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν οι μόνες άλλες ομάδες που κατέκτησαν τον τίτλο από την τελευταία φορά που το πέτυχε η Ατλέτικο Μαδρίτης.

## Ομάδες

## Βαθμολογία

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2020–2021
Πιάτσα Κολόνα

Η **Πιάτσα Κολόνα**, ιταλ.: *Piazza Colonna* είναι μία πλατεία στο κέντρο της Ριόνε ντε Κολόννα, στο ιστορικό κέντρο τής Ρώμης, στην Ιταλία. Ονομάστηκε έτσι από τη μαρμάρινη κολόνα του Μάρκου Αυρηλίου, η οποία στέκεται εκεί από το 193 μ.Χ. Το χάλκινο άγαλμα του Αγίου Παύλου, που επιστέφει τη στήλη, τοποθετήθηκε το 1589 με εντολή του πάπα Σίξτου Ε΄. Η ρωμαϊκή Via Lata (τώρα Βία ντελ Κόρσο) περνά από το ανατολικό άκρο της πλατείας, από νότο προς βορρά.

## Επισκόπηση
Η πλατεία είναι ορθογώνια. Η βόρεια πλευρά της καταλαμβάνεται από το Παλάτσο Κίτζι, πρώην πρεσβεία της Αυστρο-Ουγγαρίας, αλλά τώρα είναι έδρα της ιταλικής κυβέρνησης. Η ανατολική πλευρά καταλαμβάνεται από το εμπορικό κέντρο  του 19ου αι. (από το 2003 ονομάζεται *Γκαλερία [[Αλμπέρτο Σόρντι|Aλμπέρτο Σόρντι]]*), ενώ η νότια πλευρά καταλαμβάνεται από μία πτέρυγα του Παλάτσο Φεραγιόλι, πρώην Παπικού ταχυδρομείου, και η μικρή εκκλησία του Σάντι Μπατρολομέο εντ Αλεσάντρο ντέι Μπεργκαμάσκι (1731-35). Η δυτική πλευρά καταλαμβάνεται από το Παλάτσο Βέντεκιντ (1838) με κιονοστοιχία από ρωμαϊκούς κίονες που προέρχονται από την πόλη των Βηίων.

Η πλατεία αποτελεί έναν μνημειώδη ανοιχτό χώρο από την αρχαιότητα· ο ναός του Μάρκου Αυρηλίου βρισκόταν στη θέση του Παλάτσο Βέντεκιντ (TCI).

## Η κρήνη
Η κατασκευή του αναβρυτήριου στην πλατεία (1577) ανατέθηκε από τον πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄ στον Τζιάκομο ντελα Πόρτα, ο οποίος είχε τη βοήθεια του Ρόκο τνε Ρόσι. Το 1830 επισκευάστηκε, και εκτός του κεντρικού γλυπτού, σε κάθε άκρο της είχε ένα κοχύλι όπου μέσα του ήταν δύο δελφίνια με ουρές συμπλεκόμενες, γλυπτά του Ακίλε Στόκι, τοποθετημένα εκατέρωθεν της μακράς λεκάνης. Το κεντρικό γλυπτό στη συνέχεια αντικαταστάθηκε με ένα μικρότερο γλυπτό και ψεκασμό.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πλατείες της Ρώμης
Όριο θητείας

Ένα **όριο θητείας** (Αγγλικά: *Term limit*) είναι ένας νομικός περιορισμός στον αριθμό των θητειών που ένα άτομο μπορεί να υπηρετήσει σε ένα συγκεκριμένο αιρετό αξίωμα. Όταν υπάρχουν όρια θητείας σε προεδρικά και ημιπροεδρικά συστήματα, αυτά λειτουργούν ως μέθοδος περιορισμού της πιθανότητας μονοπωλίου, όπου ένας ηγέτης ουσιαστικά γίνεται «πρόεδρος εφ' όρου ζωής». Τα όρια θητείας μπορεί να είναι ένα όριο εφ' όρου ζωής στον αριθμό των θητειών που μπορεί να υπηρετήσει ένας κάτοχος αξιώματος ή ένα όριο στον αριθμό των διαδοχικών θητειών.

Σύμφωνα με μια ανάλυση του 2020, σχεδόν ένας στους τέσσερις εν ενεργεία βουλευτές που αντιμετωπίζουν περιορισμούς θητείας επιδιώκει να παρακάμψει τους περιορισμούς θητείας μέσω διαφόρων στρατηγικών, συμπεριλαμβανομένων των συνταγματικών τροποποιήσεων, της συνεργασίας με τη δικαστική εξουσία για την επανερμηνεία των περιορισμών θητείας, της παραχώρησης σε έναν αντικαταστάτη της κυβέρνησης για τον εν ενεργεία βουλευτή και της ακύρωσης ή καθυστέρησης των εκλογών.

Τα όρια της θητείας αποτελούν στοιχείο του συνταγματικού δικαίου που χρησιμεύει στον περιορισμό των αρνητικών επιπτώσεων της δημοκρατίας.

Τα πλεονεκτήματα του ορίου θητείας είναι ότι προστατεύει τη δημοκρατία από την αυταρχικότητα, ενισχύει την πολιτική ανανέωση και ενθαρρύνει νέους πολιτικούς να διεκδικήσουν αξιώματα. Μειονεκτήματα είναι ότι μπορεί να στερήσει εμπειρία από την ηγεσία και ενίοτε οδηγεί σε ηγέτες που δεν έχουν κίνητρο να ανταποκριθούν σε πολιτικές πιέσεις στην τελευταία τους θητεία.

## Δείτε επίσης
* List of political term limits

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εξουσία
Κατηγορία:Δημοκρατία
IN TV

Το **IN TV** είναι ένα αλβανικό ψυχαγωγικό ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι περιφερειακής εμβέλειας με έδρα τα Τίρανα. Το πρόγραμμα του καναλιού είναι αφιερωμένο στο νεανικό κοινό. Ξεκίνησε στις 16 Ιουνίου 2014 ως MAD Albania, την Αλβανική έκδοση του Ελληνικού μουσικού τηλεοπτικού καναλιού MAD.  Το MAD Albania κέρδισε το βραβείο "The Best Albanian Music Channel" στα IMA Awards 2015.  Ωστόσο από τις 29 Δεκεμβρίου 2015 το κανάλι μετατράπηκε σε IN TV,  νεανικό πρόγραμμά. Η εμβέλεια του καναλιού καλύπτει όλο τον Νομό Τιράνων.

Το πρόγραμμα του IN TV είναι κυρίως ψυχαγωγικό μεταδίδοντας ταινίες, μουσική, εκπομπές αφιέρωμένες στην μόδα και την ομορφιά και τύπου lifestyle.
Πιέτρο Αλντομπραντίνι

Ο **Πιέτρο Αλντομπραντίνι**, ιταλ.: Pietro Aldobrandini (31 Μαρτίου 1571 – 10 Φεβρουαρίου 1621) ήταν Ιταλός καρδινάλιος και προστάτης των τεχνών.

## Βιογραφία
Ο Πιέτρο ήτανε εξάδελφος του καρδινάλιου Τσίντσιο Αλντομραντίνι και θείος των καρδιναλίων Σιλβέστρo και Iππολίτo Αλντομπραντίνι. 

### Καρδινάλιος
Χειροτονήθηκε καρδινάλιος το 1593 από τον θείο του, πάπα Κλήμη Η΄ Αλντομπραντίνι, με τον τίτλο καρδινάλιος-διάκονος του Σαν Νικόλα ιν Κάρσερε. Η εκκλησία αυτή ξανακτίστηκε το 1599, με νέα πρόσοψη από τον Τζάκομο ντελα Πόρτα. Ο Αλντομπραντίνι ανέλαβε το δουκάτο της Φερράρα το 1598, όταν αυτό περιήλθε στα Παπικά Κράτη και η συλλογή των πινάκων του εμπλουτίστηκε με έργα, που είχαν αφαιρεθεί από τη Φερράρα.  Υπηρέτησε ως θαλαμηπόλος (camerlengo) της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας, επιφορτισμένος με την οικονομική διαχείριση της Κληρονομιάς του Αγίου Πέτρου (Patrimonium Sancti Petri). Το 1600 ταξίδεψε στη Λυών ως παπικός απεσταλμένος (legatus) για να ευλογήσει τον γάμο τού Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Μεδίκων. 

Στις 17 Οκτωβρίου 1604 χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον πάπα Κλήμη Η΄, με τους Φρανσουά Μαρί Ταρουζί, αρχιεπίσκοπο της Σιένα, Aλεσάντρο Οταβιάνo των Μεδίκων καρδινάλιο-επίσκοπο της Παλεστρίνα, και Oτάβιο Μπαντίνι, αρχιεπίσκοπο του Φέρμο, να υπηρετούν ως συν-χειροτονημένοι. Έγινε αρχιεπίσκοπος της Ραβέννας το 1604, και καρδινάλιος-ιερέας του ναού Σαν Παγκράτσιο, αλλά την επόμενη χρονιά επέλεξε τον ναό Σάντι Τζιοβάννι ε Πάολο αλ Τσέλιο. Το 1612 ονομάστηκε Κκρδινάλιος-ιερέας της Σάντα Μαρία ιν Τραστέβερε.

### Προστάτης των τεχνών
Το 1598, ο πάπας Κλήμης Η΄ έδωσε στον Πιέτρο την παλαιά βίλα Ρουφίνι στο Φρασκάτι ως ανταμοιβή, για τις επιτυχημένες διαπραγματεύσεις που είχε ξεκινήσει με τους Γάλλους.  Έμεινε γνωστή ως Βίλα Αλντομπραντίνι. Ο αρχιτέκτονάς του, Τζάκομο ντελα Πόρτα, ξεκίνησε το έργο. Ο Κάρλο Μαντέρνο πρόσθεσε μια ανοικτή στοά (loggia). Ο Τζιοβάνι Φοντάνα εργάστηκε στον κήπο.  Ο Ντομενικίνο ζωγράφισε τοιχογραφίες σε ένα κιόσκι κήπου.

Το 1600 ο Κλήμης Η΄ απέκτησε τους Κήπους Βιτέλι στον Κυρηνάλιο λόφο. Την επόμενη χρονιά τούς έδωσε στον ανιψιό του. Τα παλαιά κτίρια κατεδαφίστηκαν, και ξεκίνησε η κατασκευή της νέας βίλας και του παρακείμενου κήπου. Ο ντέλα Πόρτα εξόπλισε το κτίριο με σκάλες και ανοικτές στοές. Οι επάνω όροφοι του Παλάτσο Αλντομπραντίνι φιλοξενούσαν μία πλούσια συλλογή έργων τέχνης, που άφησε στον καρδινάλιο η δούκισσα του Ουρμπίνο Λουκρητία ντ' Έστε, το 1598. 

Ήταν προστάτης του Toρκουάτο Τάσo και του Τζιρόλαμο Φρεσκομπάλντι. 

## Έργα
μικρογραφία|''Γενικές διακηρύξεις του Καρδιναλίου Αλντομπραντίνο που θα τηρηθούν στην πόλη, το κράτος και τους αντιπροσώπους της Φερράρα, 1598.''

* 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Asano Guarini, E. F (1960). «Aldobrandini, Pietro», στο: *Dizionario Biografico degli italiani*, 2, Roma 1960, σσ. 107-112.

Κατηγορία:Καμεράριοι της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας
Compaq Portable

Ο **Compaq Portable** ήταν ένας από τους πρώτους φορητούς υπολογιστές, συμβατός με τους προσωπικούς υπολογιστές της IBM που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1983. Υπήρξε επίσης το πρώτο προϊόν της Compaq, ακολουθούμενος από τα επόμενα μοντέλα της σειράς Portable και, αργότερα, από τα Deskpro. Δεν ήταν απλά ένας ακόμα υπολογιστής που έτρεχε Microsoft DOS και διέθετε επεξεργαστή Intel 8088, ώστε να αποτελεί έναν υποκαταστάτη των PC· το BIOS του ήταν αποτέλεσμα αντίστροφης μηχανικής, ενώ το Compaq DOS υποστήριζε όλες της εφαρμογές του IBM DOS. Ήταν επίσης ένας υπολογιστής που πλησίαζε την ιδέα των σημερινών «all-in-one».

Κυκλοφόρησε δύο χρόνια αργότερα από τους παρόμοιους Osborne 1 και Kaypro II. Ο MPC 1600 «Multi Personal Computer», της Columbia Data Products, ο πρώτος «κλώνος» των IBM, έγινε διαθέσιμος τον Ιούνιο του 1982. Ακολούθησαν συμβατοί υπολογιστές και από εταιρίες όπως οι Dynalogic, Eagle Computer και Cordata, με τις δύο τελευταίες να απειλούνται νομικά από την IBM για παραβίαση των πνευματικών της δικαιωμάτων -αναφορικά με το BIOS της- και τελικά συμφώνησαν στον ανασχεδιασμό των δικών τους. Σε αντίθεση με τις παραπάνω, η Compaq διέκρινε πως για την κατασκευή συμβατών υπολογιστών μπορούσε να χρησιμοποιηθεί υλικό διαθέσιμο σε όλους και ότι η Microsoft ήταν πρόθυμη να δίνει άδειες για το DOS σε οποιονδήποτε κατασκευαστή. Έτσι προσπάθησε -και κατάφερε- πλήρη συμβατότητα, ενώ προτίμησε την αντίστροφη μηχανική για την δημιουργία του BIOS, ώστε να αποφύγει νομικές επιπλοκές.

Άλλα, σύγχρονο του Portable, σύστημα ήταν το Commodore SX-64 (γνωστό και ως Executive 64, ή VIP-64 στην Ευρώπη), ένα Commodore 64 σε μέγεθος χαρτοφύλακα ή μικρής βαλίτσας, με έναν μικροεπεξεργαστή 8-bit MOS 6510 (βασισμένος στον MOS 6502). Παρόλου που, όμως, υπήρξε ο πρώτος φορητός έγχρωμος υπολογιστής, ξεπεράστηκε στις πωλήσεις από τον Compaq Portable,  αφού ήταν μόνο μερικώς συμβατός με τον IBM PC.

## Σχεδιασμός

### Περίβλημα

Ο Compaq Portable ήταν, ουσιαστικά, ένας IBM PC, με το BIOS της Compaq, αλλά σε ένα περίβλημα τύπου βαλίτσας που σχεδιάστηκε ώστε να χωράει στον χώρο των αποσκευών carry-on ενός αεροπλάνου. Όπως δήλωσε, μάλιστα, ένας μηχανικός που ασχολήθηκε με τον σχεδιασμό του, ο υπολογιστής χωράει κάτω από την θέση ενός αεροπλάνου εφόσον δεν καθίσει σε αυτήν κάποιος με μεγάλο βάρος. Όλα τα Portable διατίθονταν με 128KB RAM και οδηγό δισκετών διπλής όψης για δισκέτες των 360KB. Όπως ο σταθερός IBM PC, έτσι και αυτός τροφοδοτούνταν αποκλειστικά μέσω πρίζας· δεν διέθετε κάποιου είδους μπαταρία.

### Πληκτρολόγιο

Η Compaq, επέλεξε ένα πληκτρολόγιο «foam and foil» από την Keytronics. Στην πίσω πλευρά κάθε πλήκτρου υπήρχε στερεωμένος ένας δίσκος από αφρό με μία στρώση αλουμινίου προς την πλευρά της πλακέτας. Με το πάτημα του πλήκτρου, το μεταλλικό τμήμα ακουμπούσε επαφές που βρίσκονταν σε αυτή, κλείνοντας το κύκλωμα. Το πληκτρολόγιο επεξεργάζονταν το σήμα αυτό και το προωθούσε στον υπολογιστή. Εξαιτίας, όμως, της φθοράς που προκαλούνταν τόσο από τη χρήση της συσκευής, όσο και από το πέρασμα του χρόνου, ο αφρός αποσυντίθονταν με αποτέλεσμα πολλά πλήκτρα να μην λειτουργούν σωστά.

## Παραπομπές
Πέτρος Παπαπέτρου (διαιτητής καλαθοσφαίρισης)

Ο **Πέτρος Παπαπέτρου** (Κατερίνη, 1973) είναι Έλληνας διαιτητής καλαθοσφαίρισης, μέλος του Συνδέσμου Διαιτητών Κεντρικής Μακεδονίας, ο οποίος έχει πολύχρονη και αξιοσημείωτη συμμετοχή σε εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις του μπάσκετ.  

Εκτός από τη διαιτησία ασκεί το επάγγελμα του δασολόγου. Από το 1993 εντάχθηκε στους πίνακες αξιολογημένων διαιτητών και έχει διαιτητεύσει σε πολλούς αγώνες της Basket League. Διετέλεσε πολλές φορές διαιτητής σε τελικούς αγώνες Ολυμπιακού–Παναθηναϊκού.  

Ο Παπαπέτρου έχει οριστεί σε διεθνείς διοργανώσεις της FIBA, ενώ το χρονικό διάστημα 2012-2020 ήταν διαιτητής στην EuroLeague. Πρόσθετα, έχει συμμετάσχει ως διαιτητής και σε αγώνες της Balkan International Basketball League.  

Το 2024 η ΕΟΚ διατήρησε τον Παπαπέτρου για ακόμα μία χρονιά στους πίνακες διαιτητών της Stoiximan Basket League, αν και ηλικιακά είναι στο ανώτατο όριο.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Διαιτητές καλαθοσφαίρισης ΦΙΜΠΑ
Ριγκολάτο

Το **Ριγκολάτο** () είναι κοινότητα (δήμος), στην περιφερειακή αποκεντρωμένη οντότητα του Ούντινε της ιταλικής περιφέρειας Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 760 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 30,77 τ.χλμ.Κατά την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός ήταν 369 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ούντινε
Ένας άντρας και μια γυναίκα: 20 χρόνια μετά

Το ***Ένας άντρας και μια γυναίκα: 20 χρόνια μετά*** (γαλλ.: *Un homme et une femme: Vingt ans déjà *) είναι Γαλλική δραματική ταινία του 1986 σε σκηνοθεσία του Κλοντ Λελούς, με το σενάριο να γράφτηκε από τους Πιερ Ουιτερχόφεν, Μονίκ Λάνγκε και Τζερόμ Θάντερ. Πρωταγωνιστούν οι Ανούκ Εμέ και Ζαν-Λουί Τρεντινιάν.

Αποτελεί συνέχεια της ταινίας του 1966 *[[Ένας άντρας και μια γυναίκα]]*, επίσης του Λελούς, η οποία σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Μια συνέχεια και των δύο ταινιών, με τίτλο *Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας* (Les plus belles années d'une vie), με πρωταγωνιστές και πάλι τους Τρεντινιάν και Εμέ, κυκλοφόρησε το 2019. 

Το *Ένας άντρας και μια γυναίκα: 20 χρόνια μετά* προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1986. 

## Πλοκή
Η Αν Γκοτιέ είναι μια παραγωγός ταινιών της οποίας η τελευταία ταινία αποτυγχάνει. Αποφασίζει να αναζητήσει τον πρώην έρωτά της, τον Ζαν-Λουί Ντουρόκ. Ο Ντουρόκ, ένας συνταξιούχος οδηγός αγώνων αυτοκινήτων, είναι παντρεμένος με τη πολύ νεότερη Μαρί Σοφίλ και βοηθά τον γιο του Αντουάν να χτίσει καριέρα του στους αγώνες. Μόλις συναντηθούν, η Αν ζητά από τον Ντουρόκ την άδεια να κάνει μια ταινία που θα αφηγείται την ιστορία αγάπης τους πριν από 20 χρόνια. Αρχικά αυτός αντιστέκεται, αλλά εγκρίνει και επιβλέπει τα γυρίσματα ορισμένων σκηνών, με τον Ρίτσαρντ Μπέρι να υποδύεται τον χαρακτήρα του και τη Φρανσουάζ Γκοτιέ τη μητέρα του. 

Καθώς φεύγει για να συμμετάσχει στο Ράλι Ντακάρ με τη σύζυγό του, η Αν τελειώνει την ταινία και συνειδητοποιεί ότι θα είναι άλλη μια αποτυχία. Ο συνεργάτης της, τηλεοπτικός παρουσιαστής Πατρίκ Πουάβρ ντ'Αρβόρ, προτείνει να γυριστεί η ιστορία, η οποία αφηγείται παράλληλα σε αυτή την ταινία, της απόδρασης από ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο του εγκληματία Φρανσουά Κορτάλ και της δολοφονίας που διέπραξε εναντίον της συζύγου του, κόρης της συζύγου του γιατρού του, καθηγητή Τεβενέν, ακολουθούμενη από αυτοκτονία. Η Αν συμφωνεί και χρησιμοποιεί τους ίδιους ηθοποιούς για να την γυρίσει αμέσως. Η ολοκλήρωση αυτής της νέας ταινίας θα αποκαλύψει ακούσια μια νέα έκβαση στα εγκλήματα του Κορτάλ. 

Στη συγκέντρωση, από την άλλη πλευρά, ξεσπά μια κρίση με σχεδόν μοιραίες συνέπειες μεταξύ του ζευγαριού Ντουρόκ και της Μαρί, λόγω της ζήλιας της που προκαλεί η ανακάλυψη ότι εκείνος είχε συναντηθεί με την Αν. Με την επιστροφή τους, ο Ντουρόκ και η Αν αναζωπυρώνουν τον παλιό τους έρωτα.

## Διανομή ρόλων
*Ανούκ Εμέ - Αν Γκοτιέ
*Ζαν-Λουί Τρεντινιάν - Ζαν-Λουί Ντουρόκ
*Ρίτσαρντ Μπέρι - ο εαυτός του
*Εβελίν Μπουί - Φρανσουάζ 
*Σαρλ Ζεράρ - Σαρλότ
*Πατρίκ Πουάβρ ντ'Αρβόρ -  ο εαυτός του
*Τιερί Σαμπίν - Τιερί Σαμπίν
*Αντουάν Σάιρ - Αντουάν
*Αντρέ Ένγκελ - σκηνοθέτης 
*Ζακ Βέμπερ - ο εαυτός του
*Τάνια Λόπερτ - Τάνια Λόπερτ
*Ιζαμπέλ Σαντογιάν - αρτοποιός 
*Νικόλ Γκαρσία - ο εαυτός της
*Ζαν-Κλοντ Μπριαλί -  θεατής
*Μισέλ Μοργκάν - θεατής
*Ζεράρ Ουρί - θεατής
 
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1986
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Σημαντική θεωρία «Τρία Αντιπροσωπεύειν»

Η **Σημαντική θεωρία «Τρία Αντιπροσωπεύειν»** (μανδαρινικά: *“三个代表”重要思想*), είναι μία ιδεολογική αρχή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Αναπτύχθηκε στις 25 Φεβρουαρίου του 2000, ως εκκολαπτόμενη ιδεολογία του κυβερνώντος κόμματος και προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Τζιανγκ Ζεμίν, τότε Γενικό Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, κατά τη διάρκεια της επιθεώρησής του στην πόλη Γκαοτζόου της επαρχίας Γκουανγκντόνγκ. Ονομάστηκε επίσημα η σημαντική θεωρία «Τρία Αντιπροσωπεύειν» από την Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας το 2002. Πρόκειται για ένα σύνολο πρακτικών του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας στην που αποτελεί σκέλος του θεωρητικού συστήματος του σοσιαλισμού με κινεζικά χαρακτηριστικά.

## Βασικές θέσεις
Η σημαντική σκέψη «Τρία Αντιπροσωπεύειν» απαιτεί από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας:

* Πάντα να αντιπροσωπεύει τις αναπτυξιακές απαιτήσεις των προηγμένων κοινωνικών παραγωγικών δυνάμεων της Κίνας.
* Πάντα να αντιπροσωπεύει την κατεύθυνση προόδου του προηγμένου πολιτισμού της Κίνας.
* Πάντα να αντιπροσωπεύει τα θεμελιώδη συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας του κινεζικού λαού.

## Παραπομπές
Βονώνης του Σακαστάν

Ο **Βονώνης**, που γράφεται επίσης *Βοβώνης* (επίσης: *Ονώνης* ) ήταν βασιλιάς της Περσίας, ο οποίος κυβέρνησε το Σακαστάν από το 75 π.Χ. έως το 57 π.Χ.  Κατά το τελευταίο μέρος τής βασιλείας του, επέκτεινε την κυριαρχία του μέχρι τα Τάξιλα στη βόρεια Ινδία, κόβοντας νομίσματα με τον τίτλο του .  Ο Βονώνης ήταν αντίπαλος τού πρώτου Ινδο-Σκύθη μονάρχη Μαύη (βασ. 98/85–60/57 π.Χ.), ο οποίος διεκδίκησε επίσης τον τίτλο του βασιλιά των βασιλέων.   Και οι δύο πολέμησαν για την εξουσία στις περιοχές της Αραχωσίας, της κοιλάδας της Καμπούλ, της Γκαντάρα και της Τάξιλα. 

Η καταγωγή του Βονώνη είναι αβέβαιη.  Το όνομά του (που κυριολεκτικά σημαίνει «νικητής») ήταν Παρθικής καταγωγής, το οποίο χρησιμοποιούσε η βασιλική οικογένεια Αρσακιδών της Παρθίας.   Εξαιτίας αυτού, έχουν διατυπωθεί επιχειρήματα υπέρ της Παρθικής καταγωγής των Σουρενιδών.  Σύμφωνα με τον ιρανολόγο Χονταντάντ Ρεζαχανί, ο Βονώνης ανήκε στη βασιλική οικογένεια των Αρσακιδών.  Άλλοι, ωστόσο, ισχυρίζονται ότι ήταν Ινδο-σκύθης, ανεξάρτητα από το Παρθικό του όνομα.  Οι επιγραφές των νομισμάτων τού Βονώνη έχουν επίσης το όνομα δύο από τους διοικητές του, του Σπαλαχώρη και του Σπαλιρίσου, οι οποίοι αναφέρονται ως «αδελφοί του βασιλιά».  Μελετητές όπως ο R.C. Senior και ο Rezakhani θεωρούν τις δύο προσωπικότητες πράγματι αδελφούς του Βονώνη,   ενώ άλλοι όπως ο K.W. Dobbins υποστηρίζουν ότι ήταν ένας τιμητικός τίτλος που τους δόθηκε, και τους θεωρεί σατράπες των Σάκα.  

Ένα σημαντικό επιχείρημα κατά της πρότασης περί συγγένειας αίματος μεταξύ του Βονώνη και των δύο διοικητών οφειλόταν στο ότι και οι δύο είχαν ονόματα Σάκα, σε αντίθεση με το Παρθικό όνομα του Βονώνη.  Ο Σάγκι Γκαζερανί έχει υποστηρίξει, ότι μετά την ανακατάληψη του Σακαστάν από τους Αρσακίδες (κάποια στιγμή μεταξύ 124 π.Χ. και 115 π.Χ.), το οποίο δόθηκε ως φέουδο στον Σουρενίδη στρατηγό που ηγήθηκε τής εκστρατείας, οι Σουρενίδες (οι οποίοι ανεξαρτητοποιήθηκαν μετά το 88 π.Χ.) και οι Σάκες συνδέθηκαν στενά, πιθανώς μέσω συμμαχιών και μικτών γάμων.  Πράγματι, οι Πάρθοι και οι Σάκες συχνά συγχέονται στην ινδική λογοτεχνία.  Ο μυθικός Πέρσης ήρωας Ροστάμ (ο οποίος καταγόταν από το Σακαστάν) αναφέρεται στις ιρανικές παραδόσεις ως Πάρθος και Σάκα, υποστηρίζοντας έτσι αυτή τη διπλή ταυτότητα. 

Τον Βονώνη διαδέχθηκε ο Σπαλαχόρης.  Ο γιος και διάδοχος του τελευταίου, Σπαλαγαδάμης, έχει προταθεί από τον Ρεζαχανί ως η ίδια προσωπικότητα με τον πρώτο Ινδο-Πάρθο βασιλιά, τον Γονδοφάρη (βασ. 19–46 CE ). 

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Σπαλαχόρης του Σακαστάν

Ο **Σπαλαχόρης**, που γράφεται επίσης *Σπαλόχρης* ή *Σπαλαχόρα*, (επίσης σε επιγραφές: ,  , Χαρόστι : **** )  βασίλευσε περίπου το 57-35 π.Χ., ήταν Ιρανός βασιλιάς που κυβέρνησε το Σακαστάν τον 1ο αι. π.Χ.

## Το όνομα
Το όνομα του Σπαλαχόρη αναφέρεται στα νομίσματά του με την ελληνική μορφή  και  ,  και στη μορφή Kharosthi Σπαλαχόρα (),  τα οποία προέρχονται από το όνομα των Σάκα , που σημαίνει «διοικητής του στρατού». 

## Σταδιοδρομία
Πριν από την άνοδό του στη βασιλεία, υπηρέτησε ως διοικητής τού προκατόχου του, Βονώνη, ο οποίος είχε κόψει νομίσματα με το όνομά του ("Σπαλαχόρα") και με αυτό ενός άλλου διοικητή, του Σπαλιρίσου, οι οποίοι αναφέρονται και οι δύο ως «αδελφοί του βασιλιά».  Μελετητές όπως ο R.C. Senior και ο Khodadad Rezakhani θεωρούν ότι ο Σπαλάχορης και ο Σπαλίρισος ήταν πράγματι αδελφοί του Βονόνη,   ενώ άλλοι όπως ο K.W. Dobbins υποστηρίζουν ότι ήταν ένας τιμητικός τίτλος που τους δόθηκε, τους οποίους θεωρεί σατράπες των Σάκα.  

Ένα σημαντικό επιχείρημα κατά της πρότασης περί συγγένειας αίματος μεταξύ του Βονώνη και των δύο διοικητών οφειλόταν, στο ότι και οι δύο είχαν ονόματα Σάκα, σε αντίθεση με το Παρθικό όνομα τού Βονώνη.  Ο Σαγκί Γκαζερανί έχει υποστηρίξει, ότι μετά την ανακατάληψη του Σακαστάν από τους Αρσακίδες της Παρθίας (κάποια στιγμή μεταξύ 124-115 π.Χ.), το οποίο δόθηκε ως φέουδο στον Σουρενίδη στρατηγό που ηγήθηκε της εκστρατείας, οι Σουρενίδες (οι οποίοι ανεξαρτητοποιήθηκαν μετά το 88 π.Χ.) και οι Σάκες συνδέθηκαν στενά, πιθανώς μέσω συμμαχιών και μικτών γάμων.  Πράγματι, οι Πάρθοι και οι Σάκες συχνά αναμειγνύονται στην ινδική λογοτεχνία.  Ο μυθικός Ιρανός ήρωας Ροστάμ (ο οποίος καταγόταν από το Σακαστάν) αναφέρεται στις ιρανικές παραδόσεις ως Πάρθος και Σάκα, υποστηρίζοντας έτσι αυτή τη διπλή ταυτότητα. 

Ο γιος και διάδοχος του Σπαλαχόρη, Σπαλαγαδάμης, έχει προταθεί από τον Ρεζαχανί ως το ίδιο πρόσωπο με τον πρώτο Ινδο-Πάρθο βασιλιά Γονδοφάρη (βασ. 19–46 μΧ). 

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Σπαλαγαδάμης του Σακαστάν

[μικρογραφία|300εσ|Αργυρό τετράδραχμο του βασιλιά [Βονώνης του Σακαστάν|Βονώνη. Εμπρός όψη: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΜΕΓΑΣΛΟΥ ΒΟΝΩΝΗ. Πίσω όψη: στη γραφή Χαρόστι αναφέρει τον Σπαλαγαδάμη, γιο τού αδελφού του Σπαλαχόρη.]]

Ο **Σπαλαγαδάμης** (Χαρόστι: **** ) ήταν Ιρανός βασιλιάς, ο οποίος κυβέρνησε το Σακαστάν το τελευταίο τέταρτο του 1ου αιώνα π.Χ., μετά τον πατέρα του Σπαλαχόρη, ο οποίος ήταν πιθανώς αδελφός του βασιλιά Βονώνη. Ο Σπαλαγαδάμης έχει προταθεί από τον ιρανολόγο Χονταντάντ Ρεζαχανί ως η ίδια μορφή με τον πρώτο Ινδο-Πάρθο βασιλιά Γονδοφάρη (βασ. 19–46 CE ). 

## Το όνομα
Το όνομα του Σπαλαγαδάμη αναφέρεται στα νομίσματά του στη μορφή Χαρόστι Σπα-λα-γα-δά-μα () ),  το οποίο προέρχεται από το όνομα των Σάκα , που σημαίνει «διοικητής στρατού». 

## Αναφορές

## Πηγές
* 
*  

Κατηγορία:Ινδο-Σκύθες βασιλείς
Λήμμα Ευκλείδη

Στην θεωρία αριθμών, το **λήμμα του Ευκλείδη** λέει ότι αν ένας πρώτος αριθμός διαιρεί ένα γινόμενο δύο αριθμών, τότε πρέπει να διαιρεί τουλάχιστον έναν από αυτούς του δύο αριθμούς. Πιο συγκεκριμένα,

:Έστω δύο ακέραιοι αριθμοί a, b και ένας πρώτος αριθμός p. Αν p \mid ab , τότε p \mid a ή p \mid b. 

Το λήμμα αυτό χρησιμοποιείται στην απόδειξη του θεμελειώδους θεωρήματος της αριθμητικής.

Το λήμμα παίρνει το όνομά του από τον Ευκλείδη, ο οποίος το αναφέρει ως Πρόταση 30 στο 7ο Βιβλίο στα *[[Στοιχεία]]*.

## Γενικότερη διατύπωση
Εναλλακτικά το θεώρημα μπορεί διατυπωθεί ως εξής:

Το θεώρημα μπορεί να γενικευτεί ώστε αντί για το p να πρέπει να είναι πρώτος, να πρέπει το a και το p να είναι σχετικά πρώτοι μεταξύ τους. 

## Απόδειξη

## Δείτε επίσης
* Θεμελιώδες θεώρημα αριθμητικής
* Μέγιστος κοινός διαιρέτης
* Διαιρετότητα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεωρία αριθμών