open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εξέγερση του Κοστσιούσκο

Η **Εξέγερση του Κοστιούσκο** (ρωσ. *Восстание Тадеуша Костюшко, Польское восстание 1794 года, Инсуррекция Костюшко*, πολ. *Powstanie kościuszkowskie, insurekcja kościuszkowska*) είναι εξέγερση, η οποία άρχισε από τους Πολωνούς με αρχηγό τον Ταντέους Κοσιούσκο, αιτία της οποίας αποτελούσε η άρνηση των Πολωνών να δεχτούν το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791, στα εδάφη της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, η οποία τελείωσε με νίκη των Ρώσων, Αυστριακών και Πρώσων.

## Μάχες
Οι μάχες και οι ημερομηνίες τους με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο:

*Μάχη του Ρακλαβίτσε (4 Απριλίου 1794)
*Εξέγερση της Βαρσοβίας (1794) (17 Απριλίου 1794)
*Εξέγερση του Βίλνιους (22 Απριλίου 1794)
*Μάχη του Λίπνισκι (27 Μαϊου 1794)
*Μάχη των Σεκοτσινάμων (6 Ιουνίου 1794)
*Μάχη του Χέλμεμ (8 Ιουνίου 1794)
*Εξέγερση του Κουρζέμε (25 Ιουνίου - 12 Αυγούστου 1794)
*Μάχη του Γκολκόβ (9-10 Ιουλίου 1794)
*Μάχη του Κόλνο (10 Ιουλίου 1794)
*Μάχη του Μπλόνε (10 Ιουλίου 1794)
*Μάχη του Λιουμπάν (4 Σεπτεμβρίου 1794)
*Μάχη του Κρούπτσιτς (17 Σεπτεμβρίου 1794)
*Μάχη του Μπρεστ (19 Σεπτεμβρίου 1794)
*Μάχη του Λαμπίσιν (28-29 Σεπτεμβρίου 1794)
*Εξέγερση της Μεγάλης Πολωνίας (20 Αυγούστου - Δεκέμβριος 1794)
*Μάχη του Μπιντγκός (2 Οκτωβρίου 1794)
*Μάχη του Ματσεγιόβιτς (10 Οκτωβρίου 1794)
*Πολιορκία της Πράγας (1794) (4 Νοεμβρίου 1794)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

### Στα ρωσικά

* Вторая Польская война 1794 года (Восстание Костюшко). Документы, статьи, карты, боевые росписания войск.
* С. М. Соловьев История падения Польши
* Гигин В. Суворов vs Костюшко // Беларуская думка. — 2009. № 10. — С. 86-95.
* Акт восстания провинции Великого княжества Литовского. 24 апреля 1794 г.

### Στα πολωνικά

* Akt powstania kościuszkowskiego z 24 III 1794 roku
*Akces do Powstania Narodowego pod dowództwem Tadeusza Kościuszki z 19 IV 1794 roku
* Insurekcja kościuszkowska

Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας
Τσορούμ

Το **Τσορούμ** (τουρκικά: *Çorum*) κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου γνωστό ως **Ευχάνεια**, είναι πόλη της βόρειας Τουρκίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Provincial governor's web site
*Pictures of the city with links to surrounding Hittite sites

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Συνομοσπονδία του Μπαρ

Η **Συνομοσπονδία του Μπαρ** (ρωσικά: *Барская конфедерация*, πολωνικά: *Konfederacja barska*) ήταν συμμαχία Πολωνών ευγενών, η οποία δημιουργήθηκε το 1768 στο οχυρό Μπαρ της Ουκρανίας, με σκοπό να υπερασπιστεί την εσωτερική και εξωτερική ανεξαρτησία της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας εναντίον τόσο της ρωσικής επιρροής, όσο και του Βασιλιά Στανίσουαφ Αύγουστου Πονιατόφσκι, ο οποίος μαζί με Πολωνούς μεταρρυθμιστές προσπαθούσε να περιορίσει την δύναμη των ευγενών της Κοινοπολιτείας.

Μεταξύ των ιδρυτών της Συνομοσπονδίας ήταν οι μεγιστάνες Άνταμ Στανίσουαφ Κρασίνσκι, επίσκοπος του Καμιένιετς, Κάρολ Στανίσουαφ Ραντζίβιου, Κάσιμιρ Πουλάσκι, ο πατέρας του και οι αδερφοί του και Μίχαου Χιερόνιμ Κρασίνσκι. Η δημιουργία της οδήγησε σε εμφύλιο πόλεμο και συνέβαλε στην πρώτο διαμελισμό της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Κάποιοι ιστορικοί θεωρούν την Συνομοσπονδία του Μπαρ την πρώτη πολωνική εξέγερση.

Η Συνομοσπονδία διαλύθηκε το 1776.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:ChelmonskiJozef.1875.KazimierzPulaskiPodCzestochowa.jpg
Αρχείο:Artur Grottger Modlitwa konfederatów barskich.PNG
Αρχείο:Bar Confederation 1768-1772.PNG
Αρχείο:Polish-Russian skirmish during Bar Confederation.PNG


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Aleksander Kraushar, *Książę Repnin i Polska w pierwszem czteroleciu panowania Stanisława Augusta (1764-1768)*, (Prince Repin and Poland in the first four years of rule of Stanislaw August (1764-1768))
**2nd edition, corrected and expanded. vols. 1-2, Kraków 1898, G. Gebethner i Sp.
** Revised edition, Warszawa: Gebethner i Wolff; Kraków: G. Gebethner i Spółka, 1900. 
* F. A. Thesby de Belcour, *The Confederates of Bar* (in Polish) (Cracow, 1895) 
* Charles Francois Dumouriez, *Mémoires et correspondance* (Paris, 1834).
* ''Radom i Bar 1767-1768: dziennik wojennych działań jenerał-majora Piotra Kreczetnikowa w Polsce w r. 1767 i 1768 korpusem dowodzącego i jego wojenno-polityczną korespondencyą z księciem Mikołajem Repninem'' Poznań 1874 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Poland the Confederation of Bar, 1768-1772

Κατηγορία:Συνομοσπονδία του Μπαρ
Κατηγορία:Πολωνικές συνομοσπονδίες
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλικίας (Ανατολική Ευρώπη)
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας
Κατηγορία:Συγκρούσεις το 1770
Κατηγορία:Πόλεμοι της Ρωσίας
Κατηγορία:Πόλεμοι της Πολωνίας
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της πρώιμης νεότερης περιόδου
Σήμα Κινδύνου 2

Το ***Σήμα κινδύνου 2*** (αγγλ.: **The Ring Two**) είναι ένα αμερικανικό ψυχολογικό θρίλερ παραγωγής 2005 και είναι συνέχεια της ταινίας Σήμα κινδύνου του 2002. Το Σήμα κινδύνου είναι ριμέικ της γιαπωνέζικης ταινίας του 1998, με το ίδιο όνομα. Ο Χιντέο Νακάτα, ο σκηνοθέτης, δηλαδή, των αυθεντικών ιαπωνικών ταινιών Ring και Ring 2 στις οποίες είναι βασισμένες οι αμερικάνικες εκδοχές, είναι ο σκηνοθέτης και σε αυτή την ταινία, στη θέση του Γκορ Βερμπίνσκι (που σκηνοθέτησε την πρώτη ταινία).

Η ταινία δεν είναι βασισμένη σε κανένα από τα ιαπωνικά επακόλουθα της ταινίας Ring, απλά η πλοκή της συνεχίζει από εκείνη της πρώτης ταινίας.

Έχει γυριστεί στην Αστόρια της πολιτείας Όρεγκον και στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου του 2005.

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2005
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον
Μιχάλης Τιμοσίδης

Ο **Μιχάλης Τιμοσίδης** είναι Έλληνας πολιτικός και γιατρός.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1951 στο Κοκκινόχωμα Καβάλας. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Υπήρξε Αντινομάρχης Καβάλας στο διάστημα 1994-1998. Ήταν υποψήφιος δήμαρχος Καβάλας το 1998 και υποψήφιος Νομάρχης Καβάλας το 2002. Εξελέγη Βουλευτής Καβάλας με το ΠΑΣΟΚ το 2007 και επανεξελέγη το 2009.

Συμμετέχει μεταξύ άλλων στην Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία και είναι πρόεδρος του Δημόσιου Θεραπευτηρίου Χρόνιων Παθήσεων Καβάλας. Είναι παντρεμένος με την Ελένη Αλεξανδράκη, με την οποία απέκτησε 2 παιδιά. Επί κυβερνήσεως του Γιώργου Παπανδρέου, διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, θέση που διατήρησε και επί κυβερνήσεως Λουκά Παπαδήμου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Προσωπική ιστοσελίδα του Μιχάλη Τιμοσίδη
* Βιογραφικό του Μιχάλη Τιμοσίδη στο pasok.gr

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Ρίμνικ

Ο **Ρίμνικ** () είναι ποταμός της Ρουμανίας και παραπόταμος του Σερέτη. Έχει μήκος 139 χιλιόμετρα. 

Ο ποταμός είναι κυρίως γνωστός για τη μάχη που διεξήχθη εκεί στις 11 (22) Σεπτεμβρίου 1789, όπου οι Ρωσο-Αυστριακοί στρατιώτες του Ρώσου στρατηγού Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και του Φρειδερίκος Ιωσίας του Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ διέλυσαν τον στρατό των Τούρκων. 

## Βιβλιογραφία

* Administraţia Naţională Apelor Române - Cadastrul Apelor - Bucureşti
* Institutul de Meteorologie şi Hidrologie - Rîurile României - Bucureşti 1971 
* Ovidiu Gabor - Economic Mechanism in Water Management https://web.archive.org/web/20090305111215/http://www.riob.org/euro-riob/cracovie/27_sep_2004/costrecoverymechanism.pdf
* ICPA - Comune vulnerabile - Judeţul Galaţi https://web.archive.org/web/20070111192551/http://www.icpa.ro/comune_vulnerabile/Galati/Raport%20galati.pdf
* Trasee turistice - judeţul Buzău http://www.e-calauza.ro/index.php?afiseaza=trasee-turistice-buzau
* Trasee turistice - Vrancea http://www.e-calauza.ro/index.php?afiseaza=trasee-turistice-vrancea

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ovidiu Gabor - Economic Mechanism in Water Management https://web.archive.org/web/20090305111215/http://www.riob.org/euro-riob/cracovie/27_sep_2004/costrecoverymechanism.pdf

Κατηγορία:Ποταμοί της Ρουμανίας
Μάχη της Φωξάνης

Η **Μάχη της Φωξάνης** διεξήχθη στις 21 Ιουλίου (1 Αυγούστου) 1789 στη Φωξάνη. Αρχηγός του στρατού των Ρώσων και των Αυστριακών ήταν ο Ρώσος στρατηγός Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ, ο οποίος είχε στη διάθεση του 25.000 στρατιώτες, ενώ αρχηγός των Τούρκων ήταν ο Οσμάν-πασάς, ο οποίος είχε στη διάθεση του 30.000 στρατιώτες. Η μάχη διέρκησε 10 ώρες και τελείωσε με νίκη των Ρώσων και των Αυστριακών, οι οποίοι έχασαν 400 στρατιώτες, ενώ οι Τούρκοι έχασαν 1600 στρατιώτες. 

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Сражение при Фокшанах 1789 г.

Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Μ
Γαϊτάνι Ζακύνθου

Το **Γαϊτάνι** είναι κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου στη Ζάκυνθο.

## Γενικά στοιχεία
Το Γαϊτάνι βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού, δίπλα στην πόλη της Ζακύνθου σε απόσταση μόλις 3 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από αυτήν και ουσιαστικά αποτελεί προάστιό της. Χαρακτηρίζεται από έντονη εμπορική δραστηριότητα και μεγάλες αγροτικές καλλιέργειες. Εδώ είναι το Γενικό Νοσοκομείο Ζακύνθου «ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ» που παρέχει πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη και μεταφέρθηκε από το παλιό νοσοκομείο το καλοκαίρι του 2012.  Στον οικισμό βρίσκεται ο Ιερός Ναός Αγίου Ιωσήφ, όπου φυλάσσεται το ιερό σκήνωμα του Αγίου Ιωσήφ και  αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες του νησιού.

Αναφέρεται επίσημα το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Βανάτου και το 1912 στο ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί κοινότητα που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ζακυνθίων του Δήμου Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 1.899 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Μαχαιράδο Ζακύνθου

Το **Μαχαιράδο** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου στα Ιόνια Νησιά.

## Γενικά στοιχεία
Το Μαχαιράδο βρίσκεται στα νότια της Ζακύνθου στους πρόποδες του όρους Βραχιώνα σε υψόμετρο 75 μέτρα. ένα χωριό με 941 κατοίκους (απογραφή 2011) και αποτελεί την έδρα της δημοτικής ενότητας Αρτεμισίων του νομού Ζακύνθου. Το χωριό αναφέρεται με το όνομα αυτό από τις αρχές του 16ου αιώνα. Αξιοθέατο του είναι το πέτρινο, σκαλιστό, πυργοειδές καμπαναριό (του 1810) της εκκλησίας των Αγίων Τιμοθέου και Μαύρας στην κεντρική πλατεία του χωριού. Η εκκλησία αποτελούσε μνημείο τέχνης αλλά καταστράφηκε από πυρκαγιά στις 8 Δεκεμβρίου 2005. Επίσης αξιόλογη είναι η εκκλησία της Υπαπαντής, του 16ου αιώνα με πέτρινο καμπαναριό χαρακτηριστικό δείγμα απλού ζακυνθινού τύπου χωρισμένου σε τρεις ζώνες. Τέλος υπάρχει και ο σύγχρονος Πολιτιστικός Πολυχώρος ΚΡΥΠΤΗ, χώρος εκθέσεων ζωγραφικής Ζακυνθινών και Ελλήνων καλλιτεχνών και μουσικών εκδηλώσεων.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να ορίζεται έδρα του ομώνυμους νεοϊδρυθέντα δήμου. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας ενώ το 1997 με  το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 έδρα του καποδιστριακού δήμου Αρτεμισίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί κοινότητα που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αρτεμισίων του Δήμου Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 941 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Σ.Φ.Κ. Πιερικός Αρχέλαος

Ο **Σύνδεσμος Φιλάθλων Κατερίνης Πιερικός Αρχέλαος** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Κατερίνης, στην Πιερία, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Σιδηροδρομικού Σταθμού Κατερίνης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2008 και αγωνίζεται με χρώματα το μαύρο και το λευκό. Δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο άθλημα της καλαθοσφαίρισης διαθέτοντας τμήματα για αθλήτριες και αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων.

## Ίδρυση

Ο Πιερικός Αρχέλαος ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2008 μετά από συνένωση δύο δυναμικών ομάδων του Νομού Πιερίας, τον Σ.Φ.Κ. Πιερικό και Γ.Α.Σ. Αρχέλαο, με νέο καταστατικό, πλήρως ανεξαρτητοποιημένο από τα δύο ιδρυτικά σωματεία. Ο Γ.Α.Σ. Αρχέλαος μόλις είχε καταταχτεί δεύτερος στο βαθμολογικό πίνακα του ομίλου του στη Γ' Εθνική Κατηγορία για την περίοδο 2007-08, ενώ ο Πιερικός Σ.Φ.Κ. μόλις είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. κερδίζοντας την άνοδο στο επίπεδο των πανελλήνιων πρωταθλημάτων. Οι δύο σύλλογοι συγχώνευσαν τα τμήματα καλαθοσφαίρισής τους προκειμένου να ισχυροποιήσουν την παρουσία τους στις εθνικές κατηγορίες της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Η συμφωνία, ωστόσο, επεκτεινόταν και στα γυναικεία τμήματα, που τότε αμφότερα αγωνίζονταν στο Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ.

## Παραπομπές




Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πιερίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2008
Grand Theft Auto Advance

To ***Grand Theft Auto: Advance*** είναι βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας δράσης  το οποίο κυκλοφόρησε το 2004 για το Game Boy Advance. Τα γραφικά του προέρχονται από τα πρώτα παιχνίδια της σειράς, συγκεκριμένα από το *[[Grand Theft Auto (βιντεοπαιχνίδι)|Grand Theft Auto]]* και το *[[Grand Theft Auto 2]]*. Το παιχνίδι ανήκει στην γενιά του *[[Grand Theft Auto III]].*

## Τρόπος παιχνιδιού
Το παιχνίδι τοποθετείται στην πόλη της Liberty City, η οποία βασίζεται στην πόκη με το ίδιο όνομα του *[[Grand Theft Auto III]]*. Ωστόσο, ο χάρτης της πόλης είναι μεγαλύτερος κατά 80% από αυτόν του *GTA III*. Στο παιχνίδι, υπάρχουν τρία μεγάλα νησιά όπως και στο *GTA III*. Πέρα από αυτά τα στοιχεία, τα δύο παιχνίδια έχουν μικρές διαφορές. Στο Αεροδρόμιο Francis δεν υπάρχουν αερογραμμικές γραμμές, ενώ τα τραίνα και τα τούνελ έχουν αφαιρεθεί, ώστε ο παίκτης να βλέπει την κατεύθυνση του αυτοκινήτου.

## Πλοκή
Το παιχνίδι τοποθετείται στο 2000 στην πόλη της Liberty City, ένα χρόνο πριν τα γεγονότα του *[[Grand Theft Auto III]]*. Πρωταγωνιστής είναι ο Mike που δούλευε μαζί με τον φίλο του, Vinnie. Κάποια μέρα, αποφάσισαν να φύγουν από την Liberty City, αναζητώντας αλλού μία καλύτερη τύχη. Και οι δύο δούλευαν σε αρτοπωλείο. Ο Vinnie αποκαλύπτει πως είχε σχέσεις με άτομα του υποκόσμου και ο Mike, παρόλο που εκνευρίζεται, αποφασίζει να τον βοηθήσει. Σε μία αποστολή, όμως, ο Vinnie σκοτώνεται επειδή υπήρχε βόμβα κάτω από το όχημα του. Όταν το μαθαίνει, ο Mike αποφασίζει να πάρει εκδίκηση.

Ο Mike αργότερα συνεργάζεται με μεγάλες (σε μέλη) συμμορίες, όπως τους Uptown Yardies, μια Τζαμαϊκανή συμμορία με αρχηγό τον King Courntney, και τους Yakuza, μια συμμορία Ιαπώνων.

Στην πορεία, χρειάζεται τη βοήθεια του 8-Ball, ή αλλιώς Μούλαχ (που είναι το πραγματικό του όνομα), αλλά, όπως φαίνεται στην εισαγωγή του παιχνιδιού, συλλαμβάνεται. Παρόλα αυτά, ο Mike καταφέρνει να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του Vinnie και φεύγει από την πόλη.

### Χαρακτήρες
Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού είναι οι Mike, Vinnie, 8-Ball, Jonnie, King Courtney, Cisco, Asuka Kasen, Misty, Federico, Scorelli, Billy, Freddy, Pat, Yuka, Biff Rock, Jonnie και Mary.

## Υποδοχή

Το *Grand Theft Auto Advance* έλαβε μικτές κριτικές. Στο GameRankings έχει μέση βαθμολογία 70% σύμφωνα με 41 κριτικές, ενώ στο Metacritic έχει βαθμολογία 68/100, σύμφωνα με 33 κριτικές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Grand Theft Auto
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2004
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στα 2000s
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 2000
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις ΗΠΑ
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του Game Boy Advance
Λευκή τρύπα

μικρογραφία|δεξιά|εναλλ.=η άσπρη τρύπα είναι το αντίθετο της μαύρης τρύπας|Ενδέχεται η ύλη που ρουφά μια μαύρη τρύπα να βγαίνει από μια άσπρη τρύπα που βρίσκεται κάπου αλλού στον χωροχρόνο. Φανταστική απεικόνιση

**Λευκή τρύπα** (εναλλακτικά: **λευκή οπή**), σύμφωνα με τη γενική θεωρία της Σχετικότητας, ονομάζεται η υποθετική περιοχή του χωροχρόνου, στην οποία δεν γίνεται να εισχωρήσει κάποιο αντικείμενο από έξω, και από την οποία η ύλη και το φως μπορούν να διαφύγουν. Υπό αυτή την έννοια, είναι το αντίθετο της μαύρης τρύπας, στην οποία είναι δυνατή η εισχώρηση αλλά όχι η διαφυγή, ούτε της ύλης ούτε του φωτός.

Οι λευκές τρύπες εμφανίζονται στη θεωρία της αιώνιας μαύρης τρύπας. Εκτός από περιοχή μαύρης τρύπας στο μέλλον, υπάρχει λύση των πεδιακών εξισώσεων του Αϊνστάιν με περιοχή λευκής τρύπας στο παρελθόν της. Ωστόσο, η περιοχή αυτή δεν υπάρχει για τις μαύρες τρύπες που έχουν σχηματιστεί μέσω βαρυτικής κατάρρευσης, ούτε υπάρχουν γνωστές φυσικές μέθοδοι μέσω των οποίων θα μπορούσε να σχηματιστεί μια λευκή τρύπα. Το μόνο παράδειγμα λευκής τρύπας είναι η ίδια η αρχή του σύμπαντος.

Όπως οι μαύρες τρύπες, έτσι και οι λευκές έχουν ιδιότητες, όπως η μάζα, το φορτίο και η στροφορμή. Από μια λευκή τρύπα, ύλη και φως μπορούν να διαφύγουν, όμως το αντικείμενο που πέφτει σε αυτή δεν θα φτάσει ποτέ στον ορίζοντα γεγονότων της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γενική σχετικότητα
Κατηγορία:Μαύρες τρύπες
Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες

**Προχαλκηδόνιες** ή **Ανατολίτικες Ορθόδοξες Εκκλησίες** ονομάζονται εκείνες οι Ανατολικές Χριστιανικές Εκκλησίες που υιοθέτησαν τον '''Μιαφυσιτισμό''' και αντί για την χρήση ορολογιών που χρησιμοποιήθηκαν στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο (Σύνοδος της Χαλκηδόνας, 451 μ.Χ.), υιοθέτησαν την ορολογία του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας «Μία φύσις του Θεού Λόγου σεσαρκωμένη», εξηγώντας πως ο Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, με τις δύο φύσεις να είναι ενωμένες "αναλλοιώτως, ασυγχύτως"». Οι εκκλησίες αυτές καταδικάζουν τόσο τον Μονοφυσιτισμό ή Ευτυχιανισμό, όσο και τον Νεστοριανισμό.

Στις Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες ανήκουν η Κοπτική Εκκλησία (της Αιγύπτου), η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία, η Συριακή Εκκλησία, η Εκκλησία του Μαλαμπάρ των Ινδιών, η Αιθιοπική Εκκλησία και η Εκκλησία της Ερυθραίας.

Στις Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες τηρούνται κάποιες αρχαίες παραδόσεις. Για παράδειγμα, η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία διατηρεί τον εορτασμό των Χριστουγέννων και Θεοφανίων σε μια γιορτή κατά την 6η Ιανουαρίου.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία συμμετέχει σε θεολογικούς διαλόγους με τις Προχαλκηδόνιες εκκλησίες με σκοπό την υπέρβαση των διαφορών . Κατόπιν μακρόχρονου διαλόγου το 1990, στη Γενεύη, επιτεύχθηκε κοινή δήλωση μεταξύ των Προχαλκηδόνιων και της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στην οποία αμφότεροι συμφώνησαν να καταδικάσουν τις αιρέσεις του Νεστορίου και του Ευτυχή και να απορρίψουν εκείνες τις ερμηνείες των Οικουμενικών Συνόδων που δεν συμφωνούν πλήρως με τους Όρους της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου και την επιστολή (433) του Κύριλλου Α΄ της Αλεξάνδρειας προς τον Ιωάννη της Αντιοχείας. Συνεφώνησαν επίσης να αρθούν τα αναθέματα και οι καταδίκες του παρελθόντος. Το καλοκαίρι του 2001, το Κοπτικό (Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία) και το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας συμφώνησαν να αναγνωρίσει το καθένα αμοιβαία τα βαπτίσματα που έγιναν στις εκκλησίες του άλλου. Παρόμοιες συμφωνίες έχουν επιτευχθεί και με άλλες εκκλησίες (όπως π.χ. μεταξύ του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας και της Συρο-Ιακωβίτικης εκκλησίας). Παράλληλα, οι Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες συμφωνούν πλήρως με την πίστη και των υπολοίπων, όσον αφορά τη  χρήση των εικόνων, την αναγνώριση της Παναγίας ως «Θεοτόκου». Η σύγκλιση δεν έχει καταλήξει σε Ένωση, καθώς οι Προχαλκηδόνιοι εξακολουθούν να αναγνωρίζουν μόνο τις τρεις πρώτες Οικουμενικές Συνόδους.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* 

## Βιβλιογραφία
* Christine Chaillot: «Οι εικόνες στις Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες», μτφρ. Γεώργιος Φίλιας, *Σύναξη*, τ/χ. 52 (Οκτώβρης-Δεκέμβρης 1994), σσ. 77-79

Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Κατηγορία:Μονοφυσιτισμός
*
*
Κοσμοδρόμιο Βοστότσνι

Το **Κοσμοδρόμιο Βοστότσνι** (ρωσ. *Космодром «Восточный»*) είναι ρωσικό κοσμοδρόμιο, το οποίο δημιουργήθηκε στην Άπω Ανατολή στην Περιφέρεια Αμούρ, στο χωριό Ουγκλεκόρσκ. Η θεμελίωση του νέου κοσμοδρομίου έγινε στις 30 Αυγούστου 2010 από τον Ρώσο πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν Η κατασκευή τελείωσε το 2016, όταν έγινε και η πρώτη εκτόξευση, ενώ το 2018 θα γίνει η πρώτη εκτόξευση διαστημικού σκάφους με κοσμοναύτες. Λόγω της προόδου της τεχνολογίας το νέο κοσμοδρόμιο αναμένεται να έχει δέκα φορές μικρότερη έκταση από το αντίστοιχο του Μπαϊκονούρ.

Νομικά, η εταιρεία ξεκίνησε τις δραστηριότητές της το 2012. Η εταιρεία επιδεικνύει υψηλή δικαστική δραστηριότητα, χαρακτηριστική για κυβερνητικές υπηρεσίες που συμμετέχουν σε μεγάλα έργα. Η έλλειψη οικονομικών στοιχείων αντισταθμίζεται από τη διαφάνεια της ιδιοκτησίας και των συνδέσεων.

## Τι δίνει στη Ρωσία το κοσμοδρόμιο Βοστότσνι
* Ανεξαρτησία των διαστημικών δραστηριοτήτων σε όλο το φάσμα τον εργασιών: από επιστημονικές και κοινωνικοοικονομικές μέχρι εργασίες πιλότων.
* Εγγυημένη τήρηση διεθνών και εμπορικών διαστημικών προγραμμάτων.
* Βελτίωση της κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης, βελτίωση του τοπικού εμπορίου και του τοπικού κεφαλαίου στο τόπο δημιουργία του κοσμοδρόμιου.
* Στο μέλλον - μείωση του κόστους της ενοικίασης του κοσμοδρόμιου Μπαϊκονούρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Видео на сайте Роскосмоса
* Карта местности на RussianSpaceWeb
* Космодром «Восточный» в научной фантастике

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρωσία
Κατηγορία:Διαστημικά κέντρα
Κατηγορία:Διαστημικό πρόγραμμα της Ρωσίας
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου 1892

Η **Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου 1892** (Φεβρουάριος - Ιούνιος 1892) διαδέχθηκε την κυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη, όταν αυτή παύθηκε από τα καθήκοντά της με αντισυνταγματικό τρόπο, από τον βασιλιά Γεώργιο. 
Ο Γεώργιος αποφασίζοντας  την άμεση επέμβαση στην πολιτική ζωή της χώρας, - και θεωρώντας την κυβέρνηση αυτή, *επικίνδυνη για τη  χώρα*, -την έπαψε στις 18 Φεβρουαρίου του 1892. Αμέσως μετά, απευθύνθηκε, κατ' αρχήν στον Χαρίλαο Τρικούπη για τον σχηματισμό της κυβέρνησης, ο οποίος αρνήθηκε να αναλάβει προτού προηγηθούν εκλογές - και μετά, στον πρώην εισαγγελέα Εφετών, και νυν βουλευτή Αρκαδίας, Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο και του πρότεινε τον σχηματισμό κυβέρνησης. 
Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, αν και είχε εκλεγεί ως υποστηρικτής του Δηλιγιάννη, τελικά απεχώρησε και ενώθηκε με την νεοσχηματιζόμενη πολιτική ομάδα, γνωστή ως «Το τρίτο κόμμα» που οργάνωσε ο Δημήτριος Ράλλης, και επιφανέστερα μέλη της οποίας ήταν οι Ράλλης, Κωνσταντόπουλος και Σωτηρόπουλος  , αλλά και ο Ανδρέας Συγγρός. Ο Δημήτριος Ράλλης μάλιστα, αποδοκίμασε τη νέα κυβέρνηση εφόσον δεν σχηματίστηκε υπό την προεδρία του και την χαρακτήρισε ως *αυλικοφωλιά*
Η κυβέρνηση αυτή, γνωρίζοντας πως δεν διέθετε την πλειοψηφία, ζήτησε από τον Γεώργιο και πήρε, την παύση των εργασιών της Βουλής, για 30 ημέρες, ελπίζοντας στο μεταξύ να συγκεντρώσει την απαραίτητη για να κυβερνήσει πλειοψηφία.
Τελικά δεν το κατάφερε, και ζήτησε νομιμοποίηση από τον ελληνικό λαό, με τις εκλογές του 1892. Ωστόσο και μετά τις εκλογές δεν κατάφερε να βγάλει παρά μόνο, 7 βουλευτές.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»* (*«Πρωθυπουργός»*):  Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*:  προσωρινά, Γεώργιος Φιλάρετος
: - στις 24 Φεβρουαρίου 1892 την διεύθυνση του υπουργείου ανέλαβε ο Λεωνίδας Μελετόπουλος
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: προσωρινά, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
: - στις 23 Φεβρουαρίου την διεύθυνση του υπουργείου ανέλαβε ο τέως Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου Σπυρίδων Δεϊμέζης
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*: Χρήστος Μαστραπάς
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: Γεώργιος Φιλάρετος
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: Κωνσταντίνος Ν. Παπαμιχαλόπουλος
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*:  Κωνσταντίνος Σαχτούρης

## Παραπομπές


1892 02
Κατηγορία:1892
Πολιορκία του Ισμαηλίου (1790)

Η **Πολιορκία του Ισμαηλίου** διεξήχθη το 1790, κατά την διάρκεια του ρωσοτούρκικου πόλεμου του 1787-1792, στο οχυρό Ισμαήλιο (Οδησσός), από τον Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και τελείωσε με την νίκη των Ρώσων.

## Γεγονότα

### Πριν την πολιορκία

Το 1790, η Νότια στρατιά του Ποτιόμκιν, μετά από αρκετές νίκες, έφθασε στο Ισμαήλιο, για να καταλάβει το οχυρό. Αλλά, ο Ποτιόμκιν δεν κατάφερε να καταλάβει το οχυρό, και όταν έφθασε ο Σουβόροφ στη περιοχή στις 2 (13) Δεκεμβρίου 1790, ο Ποτιόμκιν του ανέθεσε τη πολιορκία του οχυρού.

### Πολιορκία

Κατά τη διάρκεια 8 ημερών, ο Σουβόροφ ετοίμαζε τους στρατιώτες για τη πολιορκία. Αργότερα, ο Σουβόροφ έστειλε γράμμα στο διοικητή του οχυρού, Μεχμέτ-πασά, απαιτώντας από αυτόν να παραδοθεί. 
Ο Τούρκος διοικητής, έχοντας μεγάλη πεποίθηση στην άμυνα της πόλης, απάντησε ότι για να παραδοθεί το Ισμαήλιο πρέπει πρώτα ο Δούναβης να κυλίσει ανάποδα και μετά να πέσει ο ουρανός στη γή. 
Μόλις έλαβε την άρνηση του τελευταίου, στις 11 (22) Δεκεμβρίου 1790, ο Σουβόροφ άρχισε τη πολιορκία, η οποία διέρκησε 13 ώρες και τελείωσε με την αποφασιστική νίκη των Ρώσων και την κατάληψη του οχυρού. Ακολούθησε λεηλασία της πόλης και σφαγή των Τούρκων επί τρείς ημέρες, όπως ήταν η υπόσχεση που είχε δοθεί στους Ρώσους στρατιώτες. Χρονικογράφος της εποχής αναφέρει ότι πολλοί Τούρκοι σφαγιάστηκαν "γιατί προτιμούσαν να χάσουν τη ζωή τους παρά την περιουσία τους." 

Την επόμενη μέρα μετά τη σφαγή, τελέστηκε Θεία Λειτουργία στο Ναό του Αγίου Ιωάννου παρουσία όλων των Ρώσων αξιωματικών. Κατά μία εκτίμηση οι Τούρκοι είχαν 33.000 νεκρούς και 10.000 αιχμαλώτους. Έξι χιλιάδες γυναικόπαιδα, 2.000 χριστιανοί Μολδαβοί και Αρμένιοι και πάνω από 500 Εβραίοι συνελήφθησαν επίσης αιχμάλωτοι. Στα χέρια των Ρώσων έπεσε ο πλούτος της πόλης που εκτιμήθηκε σε 10 εκατομμύρια πιάστρα.

## Απώλειες

Οι Ρώσοι έχασαν 4000 στρατιώτες ενώ είχαν 6000 τραυματίες. Οι Τούρκοι έχασαν 26.000 στρατιώτες ενώ είχαν 9000 τραυματίες. Η κατάληψη του Ιζμαΐλ είχε αποφασιστική σημασία για τη νίκη των Ρώσων στον πόλεμο. Ο Σουβόροφ έλαβε το τιμητικό τίτλο του συνταγματάρχη του τάγματος του Πρεομπραζένσκι.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* *А. А. Данилов.* История России IX—XIX века.
* *Коллектив авторов.* «Сто великих битв», М. «Вече», 2002
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Орлов Н. А. Штурм Измаила Суворовым в 1790 году. СПб, 1890.
* https://web.archive.org/web/20091124225707/http://www.turkey-info.ru/history/ismailbattle.html
* Штурм Измаила, — из кн. «Кутузов», Раковский Л. И. : Лениздат, 1971
* Распределение к приступу Измаила и взятие сей крепости 11 декабря 1790 г.
* Рапорт генерал-аншефа А. В. Суворова князю Г. А. Потемкину о штурме Измаила 21 декабря 1790 г.
* Вторая Турецкая война: Измаил; 1790, — глава из кн. Петрушевский А. Ф. «Генералиссимус князь Суворов»
* Измаил, — стихотворение Невидицына Р. В., посвящённое взятию Измаила

 

Κατηγορία:Πολιορκίες
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Κατηγορία:Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1787-1792)
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ουκρανίας
Κατηγορία:1790
Σφαιρική γεωμετρία

Η **σφαιρική γεωμετρία** είναι ιδιαίτερος κλάδος της μη  Ευκλείδειας γεωμετρίας που πραγματεύεται ειδικά την κυρτή επιφάνεια της σφαίρας εξετάζοντας και μετρώντας τόσο αποστάσεις όσο ειδικότερα τα σφαιρικά τρίγωνα. Συναφής δε κλάδος είναι και η σφαιρική τριγωνομετρία.

Σε αντίθεση με την επιπεδομετρία όπου βασικές έννοιες μετρήσεων είναι σημεία,  ευθείες γραμμές και επίπεδες γωνίες στη σφαιρική γεωμετρία αντίστοιχα είναι ίχνη σημείων, αποστάσεις, κατ΄ ονομασία «συντομότερες», που αποτελούν τόξα μεγίστων κύκλων και δίεδρες γωνίες επιπέδων μεγίστων κύκλων. Ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνει υπόψη είναι ο λεγόμενος αντίποδας ενός σημείου ή ίχνους σημείου.

Σε εφαρμογή των παραπάνω εννοιών στην επιφάνεια της Γης χαρακτηρίζονται επίσης γεωδαισιακές, σε εφαρμογή επί της ουράνιας σφαίρας λέγονται αστρονομικές ή **ουράνιες** όπου και ορίζονται με ανάλογα συστήματα συντεταγμένων. Κατ΄ επέκταση και η μετρική αστρονομία χαρακτηρίζεται σφαιρική αστρονομία.

Συχνότερη κλασική χρήση σφαιρικής γεωμετρίας κάνουν τόσο η Αστρονομία όσο και η Ωκεανοπλοΐα καλούμενη επί τούτου και "αστρονομική ναυτιλία", η μεν πρώτη στις διάφορες αστρονομικές παρατηρήσεις και μελέτες, η δε δεύτερη κυρίως στην εύρεση γραμμής θέσεως ή την επίλυση του τριγώνου θέσεως  για τον προσδιορισμό του γεωγραφικού στίγματος.

## Δείτε επίσης
* Γεωγραφικές συντεταγμένες
* Ουράνιες συντεταγμένες

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* Roshdi Rashed and Athanase Papadopoulos (2017) *Menelaus' Spherics: Early Translation and al-Mahani'/alHarawi's version. Critical edition of Menelaus' Spherics from the Arabic manuscripts, with historical and mathematical commentaries*, De Gruyter Series: Scientia Graeco-Arabica 21 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* [Geometrie auf der Kugel (Facharbeit).pdf](https://web.archive.org/web/20070928031552/http://www.fkccp.de/Geometrie%20auf%20der%20Kugel%20(Facharbeit).pdf) (1,71 MB)
* Vorlesung über sphärische Geometrie
* Σφαιρική γεωμετρία. - Πανεπιστήμιο Βόρειας Καρολίνας
* Γεωμετρία της σφαίρας - Πενεπιστήμιο Rise

Κατηγορία:Κλασική γεωμετρία
Κατηγορία:Μη ευκλείδεια γεωμετρία
Κατηγορία:Σφαιρική αστρονομία
Κατηγορία:Σφαιρική τριγωνομετρία
Scary Movie 2

Το ***Scary Movie 2*** είναι μαύρη κωμωδία παραγωγής 2001 που διακωμωδεί ταινίες τρόμου και μυστηρίου. Είναι η δεύτερη ταινία της σειράς ταινιών *[[Scary Movie (σειρά ταινιών)|Scary Movie]]*. Επειδή το σλόγκαν της πρώτης ταινίας ήταν «...Όχι συνέχεια», σε αυτή την ταινία είναι «Είπαμε ψέματα».

## Υπόθεση
Η ταινία ξεκινά με μια παρωδία του ''Εξορκιστή'' στην οποία η νεαρή Μέγκαν είναι δαιμονισμένη και δύο ιερείς, οι πατέρες Μακφίλι και Χάρις, αναλαμβάνουν να βγάλουν τον δαίμονα έξω απ' το κορίτσι. Ο εξορκισμός δεν πήγε όπως τον σχεδίασαν και βγήκε μια ρουκέτα εμετού από το στόμα του κοριτσιού (όπως και στον *Εξορκιστή*). Η Μέγκαν προσέβαλε την μητέρα του Μακφίλι και αυτός την πυροβόλησε στο κεφάλι.

Ένα χρόνο μετά, η Σίντι Κάμπελ (Άννα Φάρις), η Μπρέντα (Ριτζίνα Χολ), ο Ρέι (Σον Γουέιανς) και ο Σόρτι (Μάρλον Γουέιανς) είναι στο κολέγιο, προσπαθώντας να κάνουν καινούριες ζωές, μετά από τα γεγονότα της πρώτης ταινίας (ωστόσο οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στην πρώτη ταινία). Ο Ρέι, που είναι ακόμα μπερδεμένος για την σεξουαλικότητά του, έχει δύο καινούριους φίλους, τον Τόμι και τον Μπάντι. Ο Σόρτι παραμένει ο ίδιος ναρκομανής που ήταν και στην προηγούμενη ταινία.

Η ιστορία ξεκινά όταν ένας καθηγητής του κολεγίου με το όνομα Όλντμαν και ο παραπληγικός συνεργάτης του, σχεδιάζουν να μελετήσουν την «παρά φύσιν» δραστηριότητα στο Σπίτι της Κόλασης χρησιμοποιώντας τους ανίδεους νέους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2001
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Παρωδία (ταινίες)
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Οζουργκέτι

Το **Οζουργκέτι** (γεωργιανή γλώσσα: ოზურგეთი) είναι πόλη και τοπικό διοικητικό κέντρο
της γεωργιανής δυτικής επαρχίας της Γκουρία, το πρώην Μαχαράντζε. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 
14.785 κάτοικοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Οζουργ
Μάχη του Ρίμνικ

Η **Μάχη του Ρίμνικ** διεξήχθη στις 11 (22) Σεπτεμβρίου 1789, κατά τη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1787–1792 μεταξύ Ρώσων (μαζί με τους Αυστριακούς) και Τούρκων, και τελείωσε με αποφασιστική νίκη των Ρώσων. Αρχηγοί ήταν ο Ρώσος στρατηγός Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και ο Γιουσούφ-πασάς.

## Γεγονότα

Μετά την νίκη στις Φοκσάνες, ο Ποτιόμκιν μετέφερε τις κύριες δυνάμεις του ρωσικού στρατού στις Μπεντέρες. Την ίδια ώρα, οι Τούρκοι με αρχηγό τον Γιουσούφ-πασά και 220.000 στρατιώτες άρχισαν να πλησιάζουν τις Φοκσάνες, όπου βρισκόταν το σώμα των Αυστριακών, το οποίο έστειλε σώμα στα ανατολικά του Προύθου για την αποδιοργάνωση των Ρώσων. Ο Σουβόροφ δέχθηκε να βοηθήσει και αφού αυτός και το σώμα του διήνυσαν 100 χιλιόμετρα σε 2-3 μέρες, ενώθηκε με τους Αυστριακούς.

### Μάχη και απώλειες

Στις 11 (22) Σεπτεμβρίου 1789, ο Σουβόροφ με 25.000 στρατιώτες, παρά τις τετραπλάσιες (100.000 στρατιώτες) δυνάμεις των Τούρκων, πέρασε τον ποταμό Ρίμνικ και επιτέθηκε στους Τούρκους. Η μάχη του Ρίμνικ διήρκεσε 12 ώρες, και οι Τούρκοι έχασαν 20.000 στρατιώτες ενώ οι Ρώσοι και οι Αυστριακοί 600 στρατιώτες. Για την νίκη στο Ρίμνικ ο Σουβόροφ έλαβε από την Αικατερίνη Β' το τίτλο του κόμη του Ρίμνικ και το Τάγμα του Αγίου Γεωργίου Α' Τάξης, καθώς επίσης το τίτλο του κόμη της Αυστριακής Αυτοκρατορίας.

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

* Широкорад А.Б. Русско-Турецкие войны /под общ. ред Тараса А.Е. — М.: ХАРВЕСТ ТОО. — 752 с.
* Шефов Н. Битвы России. Военно-историческая библиотека. М., 2002.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Реляция Суворова о сражении при Рымнике
* Сражение при Рымнике

Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι
Κατηγορία:Μάχες Αυστριακής Αυτοκρατορίας
Κωνσταντίνος Ν. Παπαμιχαλόπουλος

Ο **Κωνσταντίνος Ν. Παπαμιχαλόπουλος** (1852-30 Οκτωβρίου 1923) ήταν συγγραφέας, δημοσιογράφος και πολιτικός της νεώτερης Ελλάδας που είχε θητεύσει ως υπουργός Παιδείας.

Το 1873 εκφωνεί στον φιλολογικό σύλλογο "Παρνασσός" μία εργασία που είχε εκπονήσει για τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, παρουσία και της χήρας του, Ελένης. Η χηρα του Ανδρούτσου συγκινήθηκε και τού δώρισε ένα σφραγιστικό δακτυλίδι του νεκρού οπλαρχηγού.

Το 1874 δημοσίευσε το βιβλίο «Πολιορκία και άλωσις της Μονεμβασίας υπό των Ελλήνων τω 1821», ενώ ήταν τελειόφοιτος της Νομικής.

Το 1892 πήρε τη θέση του υπουργού παιδείας στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου.

Συμμετείχε στην Ιστορική και Εθνολογική και Εταιρεία της Ελλάδος.

Αδέλφια του ήταν οι Αλέξανδρος Ν. Παπαμιχαλόπουλος, Πολυξένη Εμ. Φραγκοπούλου, Περικλής Ν. Παπαμιχαλόπουλος, Αδαμαντία Δ. Παπαμιχαλοπούλου, Π. Παπαμιχαλοπούλου. Απεβίωσε στις 30 Οκτωβρίου 1923 και κηδεύτηκε την επόμενη ημέρα στο Α΄ Νεκροταφείο.

## Έργα
*Οδυσσεύς Ανδρούτσος. Ιστορική πραγματεία αναγνωσθείσα εν τω Φιλολογικώ Συλλόγω «Παρνασσώ» τη 25 Φεβρουαρίου 1873. Εν Αθήναις 1873
*Πολιορκία και άλωσις της Μονεμβασίας υπό των Ελλήνων τω 1821, Ιστορική πραγματεία υπό K. N. Παπαμιχαλόπουλου. Αθήναι, Ευρίσκεται παρά τω βιβλιοπώλη Ν. Β. Νάκη, 1874
*«Περιήγησις εις τον Πόντο», Αθήναι 1903, εκ των τυπογραφείων του κράτους
*Κ. Ν. Παπαμιχαλόπουλος, Ο Άρειος Πάγος εν ταις αρχαίαις Αθήναις, ISBN 960-7437-82-9
*Απ´ Αθηνών εις Βόλον - Εντυπώσεις, Παρνασσός, Τομ. 6, No 2 (1882), σελ. 164-188 Aπ´ Αθηνών εις Βόλον, Κ. Παπαμιχαλόπουλος
*Η Κωνσταντινούπολις ελληνική επί 2577 έτη. Ελευθερουδάκης, 1920
*Κ.Ν. Παπαμιχαλόπουλος, «Ερείπια της Χίου», 1881
*Παρά τον τάφον του Βασιλέως Όθωνος, Κ. Ν. Παπαμιχαλόπουλου (1883)
*Έκθεσις περί της εν Άστρει πανηγυρικής αναστηλώσεως πλακός αναμνηστικής της Β' Εθνικής Συνελεύσεως / Κ. Ν. Παπαμιχαλοπούλου και Κ. Ν. Ράδου, 1900. 
*Εις τον Αδριατικόν κόλπον (Σημειώσεις ταξειδίου), Κ. Ν. Παπαμιχαλόπουλος, Παρνασσός, Τόμ. 6, Αρ. 4 (1882)

## Αναφορές


Παπαμιχαλόπουλος, Κ
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
Φρειδερίκος Α΄ του Βωντεμόν

Ο **Φρειδερίκος Α΄** (*Ferry Ier de Vaudémont*, 1368 - 25 Οκτωβρίου 1415) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν, λόγω του γάμου του, κόμης του Βωντεμόν.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της  Σοφίας, κόρης του Έμπερχαρντ Β΄ κόμη της Βυρτεμβέργης.

Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Κάρολος Β΄ δούκας της Λωρραίνης. Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Βωντεμόν, διάδοχο της κομητείας του Βωντεμόν και του Ζουανβίλ. Επειδή ο Κάρολος Β΄ δεν είχε γιο, το δουκάτο της Λωρραίνης πέρασε με τον γάμο της κόρης του στον Οίκο των Βαλουά-Ανζού. Ο Φρειδερίκος Α΄ με τον γάμο του έκανε να αποκτήσει ο Οίκος του την κομητεία του Βωντεμόν. Πάντρεψε τον έγγονό του Φρειδερίκο Β΄ με τη Γιολάντα των Βαλουά-Ανζού. Το 1473 απεβίωσε ο τελευταίος του Οίκου των Βαλουά-Ανζού, ο Νικόλαος Α΄ δούκας της Λωρραίνης, που ήταν ανιψιός της Γιολάντας και το δουκάτο του περιήλθε στον γιο της Γιολάντας και του Φρειδερίκου Β΄, τον Ρενέ Β΄. Έτσι το δουκάτο επέστρεψε στον Οίκο της Λωρραίνης.

Ο Φρειδερίκος Α΄ σκοτώθηκε στην μάχη του Αζενκούρ και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Αντώνιος ως κόμης του Βωντεμόν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1393 τη Μαργαρίτα, κόρη και κληρονόμο του Ερρίκου Ε΄ κόμη του Βωντεμόν και κυρίου του Ζουανβίλ και είχε τέκνα:
* Αντώνιος 1368-1458, κόμης του Βωντεμόν και κύριος του Ζουανβίλ.
* Ελισάβετ π. 1395-1456, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Τιμπώ Β΄ του Μπλαμόν.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Βωντεμόν
Αμυγδαλιά Εύβοιας

Η **Αμυγδαλιά** είναι πεδινός οικισμός του Δήμου Καρύστου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Έχει πληθυσμό 85 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και βρίσκεται 58 χλμ. βορειοανατολικά της Καρύστου, στο εσωτερικό του ακρωτηρίου του Κάβο Ντόρο. Αποτελεί την κατεξοχήν περιοχή του Κάβο Ντόρο, καθώς σε αυτή ανήκει το ακρωτήρι. Απέχει 152 χλμ. από τη Χαλκίδα.

Η **Τοπική Κοινότητα Αμυγδαλέας** συγκροτείται από τον ομώνυμο οικισμό και τους οικισμούς Δρυμονάρι, Ζαχαριά, Θύμι, Καψούρι, Πρινιά και Σχίζαλη, με συνολικό πληθυσμό 195 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 29,632 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Περιγραφή
Είναι πεδινός οικισμός και από τους λίγους που βρίσκεται σε παραθαλάσσια περιοχή, όπου είναι ορατός ακόμα και από τα πλοία που περιπλέουν στο στενό του Κάβο ντόρο. Παλαιότερα η μεταφορά των κατοίκων προς την Κάρυστο, γινόταν μέσω θαλάσσης με αλιευτικό σκάφος που εξυπηρετούσε τους κατοίκους ως τις αρχές του 1980 οπού τότε δημιουργήθηκε το οδικό δίκτυο που τη συνέδεσε με τα υπόλοιπα χωριά της περιοχής. Διαθέτει, επίσης, αμμουδιά η οποία είναι προφυλαγμένη από βορινούς ανέμους, ενώ ακόμα έχει κατασκευαστεί ένας μικρός μόλος ο οποίος χρησιμεύει ως καταφύγιο για μικρά σκάφη. Στο χωριό υπάρχουν δύο Ιεροί Ναοί, ο (Άγιος Σπυρίδων και ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος). 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Μάχη του Κίνμπουρν

Η **Μάχη του Κίνμπουρν** διεξήχθη στις 14 Οκτωβρίου 1787, κατά τη διάρκεια του ρωσοτούρκικου πολέμου του 1787–1792, με αρχηγούς τον Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και τον Γκαζί Χασάν Πασά και τελείωσε με την νίκη των Ρώσων.

## Γεγονότα

### Πριν την μάχη

[right|220 px|thumb|Άγαλμα του Α. Β. Σουβόροφ στο [Οτσάκοφ *(με το δεξιό χέρι δείχνει προς το Κίνμπουρν)*]]
Στην αρχή του ρωσοτουρκικού πολέμου 1787-1792, ο Σουβόροφ ανέλαβε τη διοίκηση του σώματος στο Κίνμπουρν, το οποίο έπρεπε να φρουρεί τη Μαύρη Θάλασσα. Στην αρχή του πολέμου, οι Τούρκοι με μεγάλες δυνάμεις άρχισαν επίθεση στο οχυρό του Κίνμπουρν, το οποίο προστάτευαν 4000 Ρώσοι στρατιώτες με αρχηγό τον Σουβόροφ. 

### Μάχη
Η Μάχη του Κίνμπουρν διεξήχθη στις 14 Οκτωβρίου 1787. Οι Τούρκοι έκαναν απόβαση με 5-6 χιλιάδες στρατιώτες. Αρχικά ο Σουβόροφ απαγόρευσε στους στρατιώτες να αντεπιτίθενται, αλλά όταν οι Τούρκοι έφτασαν 200 βήματα κοντά στο οχυρό, ο Σουβόροφ άρχισε την αντεπίθεση. Ως αποτέλεσμα, οι Τούρκοι άρχισαν να υποχωρούν. 

## Μετά την μάχη - Απώλειες
Στη μάχη, οι Τούρκοι έχασαν 4000 στρατιώτες. Για την άμυνα του Κίνμπουρν, ο Σουβόροφ έλαβε το Τάγμα του Αγίου αποστόλου Ανδρέα του Πρωτόκλητου, καθώς επίσης τραυματίστηκε 2 φορές κατά τη διάρκεια της μάχης.

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

* Широкорад А.Б. Русско-Турецкие войны (под общ. ред Тараса А.Е.) Minsk: Harvest, 2000.

Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Κατηγορία:Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι
Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ιωάννης Α΄ της Λωρραίνης

Ο **Ιωάννης Α΄** (*Jean Ier de Lorraine*, Φεβρουάριος 1346 - 23 Σεπτεμβρίου 1390) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1346 - 1390). Ήταν γιος και διάδοχος του Ροδόλφου δούκα της Λωρραίνης και της Μαρίας, κόρης του Γκυ Α΄ κόμη του Μπλουά.

## Μάχες με τους Γάλλους
thumb|250px|left|Ο Ιωάννης Α΄ της Λωρραίνης και η σύζυγος του Σοφία της Βυρτεμβέργης - έργο του 17ου αιώνα.
Ο Ιωάννης ήταν μόλις έξι μηνών βρέφος, όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του, που σκοτώθηκε στη Μάχη του Κρεσί. Την περίοδο που ήταν ανήλικος, η αντιβασιλεία βρισκόταν στα χέρια της μητέρας του και του Έμπερχαρντ Β΄ της Βυρτεμβέργης. Τον Δεκέμβριο του 1353 έδωσε όρκο υποτέλειας για το δουκάτο του στον αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄. Αυτός σαν ανταμοιβή τον έκανε αρχιστράτηγο στην κομητεία της Μοζέλλας. Ο Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας του έδωσε βασιλική απαλλαγή να κυβερνήσει το δουκάτο, παρά το ότι ήταν ακόμα ανήλικος (1354). Συμμετείχε σε Σταυροφορίες στη Λιθουανία με το Τευτονικό Τάγμα (1356, 1365)

Συμμετείχε στη μάχη του Πουατιέ στο πλευρό του Γάλλου βασιλιά Ιωάννη Β΄ του *Αγαθού*, όπως ο πατέρας του στην Μάχη του Κρεσί, αλλά οι Άγγλοι τοξότες εξουδετέρωσαν το Γαλλικό ιππικό. Σε αντίθεση με τον πατέρα του επέζησε, αλλά συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Γάλλους· αργότερα βοήθησε τον δελφίνο Κάρολο να καταστείλει την εξέγερση του Ετιέν Μαρσέλ στο Παρίσι. 
Παρέστη στην στέψη του Καρόλου Ε΄ της Γαλλίας στην Ρενς και ενίσχυσε τους δεσμούς με το Γαλλικό στέμμα, που είχε δημιουργήσει η Λωρραίνη από τον περασμένο αιώνα. Συμμετείχε, όπως ο πατέρας του, στον Πόλεμο διαδοχής της Βρετάνης, όπου υποστήριξε τον θείο του Κάρολο, που βρισκόταν σε πόλεμο με τον Ιωάννη Ε΄ δούκα της Βρετάνης. Ο Κάρολος έπεσε στη *"μάχη του Ωραί"* (29 Σεπτεμβρίου 1364) και ο Ιωάννης Ε΄, σαν αναμφισβήτητος δούκας, συνέλαβε τον Ιωάννη Α΄ αιχμάλωτο.

## Το τέλος του σε εξέγερση
Συνέχισε να βοηθά τους Γάλλους βασιλείς Κάρολο Ε΄ και Κάρολο ΣΤ΄ να ανακτήσουν τις περιοχές που είχαν χάσει με τη Συνθήκη του Μπρετινί, αλλά σταδιακά απομακρύνθηκε από τη βασιλική Αυλή. Οι ελεύθερες εταιρείες λεηλατούσαν τα εδάφη του και οι βασιλικοί αξιωματούχοι προσπαθούσαν να απομακρύνουν τον Ιωάννη Α΄ σαν υποτελή του αυτοκράτορα από τους υπηκόους του. Τελικά ο Ιωάννης ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Φίλιππο Β΄ δούκα της Βουργουνδίας. Ο Ιωάννης Α΄ της Λωρραίνης δολοφονήθηκε σε εξέγερση που ξέσπασε στο Παρίσι από πολίτες, που τον κατηγόρησαν για κατάχρηση εξουσίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα (1361) τη Σοφία (1343 - 1369), κόρη του Έμπερχαρντ Β΄ κόμη, μετά δούκα της Βυρτεμβέργης, με την οποία απέκτησε :
* Κάρολος Β΄ 1364-1431, δούκας της Λωρραίνης
* Φρειδερίκος Α΄ 1369-1415, δούκας της Λωρραίνης
* Ισαβέλλα απεβ. 1423, παντρεύτηκε τον Ενγκερράν Ζ΄ κύριο τού Κουσύ.

Έπειτα ο Ιωάννης Α΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαργαρίτα τού Σινί (απεβ. 1372), η οποία τάφηκε στο αββαείο τού Ορβάλ.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
*Bogdan, Henry (2007). La Lorraine des Ducs (in French). Perrin.

Ιωάννης Α΄
Άγιος Θωμάς Αίγινας

Ο **Άγιος Θωμάς** είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού. Βρίσκεται στα βόρεια του Σαρωνικού κόλπου, βορειοδυτικά της Αίγινας και ανήκει στο σύμπλεγμα των Διαπόριων Νήσων.**** Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αίγινας. Σύμφωνα με το "Spiegel Online" και την εφημερίδα "Handelsblatt" πέρασε στην ιδιοκτησία των Γουόρεν Μπάφετ και Αλεσάντρο Πρότο έναντι 15 εκατομμυρίων ευρώ, κάτι το οποίο επιβεβαίωσε ο Πρότο μεν, διαψεύστηκε όμως από τον Μπάφετ αργότερα.

## Παραπομπές


Αγιος Θωμάς
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Άγιος Ιωάννης Αίγινας

Ο **Άγιος Ιωάννης** είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού.**** Βρίσκεται στα βόρεια του Σαρωνικού κόλπου, βορειοδυτικά της Αίγινας, ανήκει στο σύμπλεγμα των Διαπόριων Νήσων και είναι το βορειότερο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αίγινας και είναι ακατοίκητος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Τραγονήσι Αίγινας

Το **Τραγονήσι****** ή **Τράγος** είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού. Βρίσκεται στα βόρεια του Σαρωνικού κόλπου, βορειοδυτικά της Αίγινας και ανήκει στο σύμπλεγμα των Διαπόριων Νήσων. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αίγινας. Βόρειά του είναι η νησίδα Άγιος Θωμάς και ανατολικά η βραχονησίδα Λεδού.

## Παραπομπές


κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Υψηλή Αίγινας

Η **Υψηλή** ή **Ψηλή** είναι μικρή νησίδα του Αργοσαρωνικού, η οποία βρίσκεται στα βόρεια του Σαρωνικού κόλπου, βορειοδυτικά της Αίγινας, ανήκει στο σύμπλεγμα των Διαπόριων Νήσων****. Είναι η μεγαλύτερη σε έκταση του συμπλέγματος και το ψηλότερο σημείο της είναι 140 μέτρα. Στα βορειοδυτικά της είναι η νησίδα Σταχτορροή ενώ ανατολικά (αρκετά μακρύτερα) οι νησίδες Άγιος Ιωάννης και Άγιος Θωμάς.

Διοικητικά ανήκει (και απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός από το 1981) στον Δήμο Αίγινας, στην Περιφερειακή Ενότητα Νήσων της Περιφέρειας Αττικής πλέον, με το Πρόγραμμα Καλλικράτης (στον Νομό Αττικής ως το 2010 με το Σχέδιο «Καποδίστριας»). Σύμφωνα με την απογραφή 2021 είναι ακατοίκητη, όπως και με αυτήν του 2011.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Μάχη του Νόβι (1799)

Η **Μάχη του Νόβι** (ρωσ. *Битва при Нови*, γαλλ. *Bataille de Novi*) διεξήχθη στις 4 (15) Αυγούστου 1799, μεταξύ Ρώσων (μαζί με τους Αυστριακούς) και Γάλλων, με αρχηγούς τον Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και τον Γάλλο στρατηγό Μπαρτελεμί Ζουμπέρ. Η μάχη τελείωσε με νίκη των Ρώσων και των Αυστριακών.

## Γεγονότα
### Πριν τη μάχη
Μετά τις αποτυχίες του στρατηγού Ζαν Βικτόρ Μορό στην Ιταλία απέναντι στο στρατό των Ρώσων και των Αυστριακών, διοικητής των Γάλλων στην Ιταλία έγινε ο Μπαρτελεμί Ζουμπέρ ο οποίος, αφού ένωσε όλες τις γαλλικές δυνάμεις στην Ιταλία, κινήθηκε προς το Πιεμόντε.

### Μάχη
Στις 14 Αυγούστου οι Γάλλοι κατέλαβαν το Νόβι. Στην περιοχή έφθασε και ο στρατός των συμμάχων (Ρώσοι και Αυστριακοί) και στις 15 Αυγούστου διεξήχθη η μάχη. Κατά τη διάρκεια της 18ωρης μάχης, σκοτώθηκαν 7.000 Γάλλοι (μαζί με τον Ζουμπέρ), αιχμαλωτίστηκαν 4.500, τραυματίστηκαν 5.000, ενώ 4.000 στρατιώτες λιποτάκτησαν

## Απώλειες
Από γράμμα του Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ στον στρατηγό Φ. Φ. Ουσακόφ:

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* «Генералиссимус А. В. Суворов. Жизнь и полководческая деятельность» И. И. Ростунов Воениздат 1989
* «История войны России и Франции 1799 в царствование императора Павла 1» Д. А. Милютин. СПб 1857.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Сражение при Нови. 4 (15) авг. 1799 г.

Ν
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Μάχη του ποταμού Άντα

Η **Μάχη του ποταμού Άντα** διεξήχθη στις 15-17 (26-28) Απριλίου 1799, στον ποταμό Άντα, παραπόταμο του Πάδου, μεταξύ Ρώσων (μαζί με τους Αυστριακούς) και Γάλλων, με αρχηγούς τον Ρώσο στρατάρχη Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και τον Γάλλο στρατιωτικό Ζαν Βίκτορ Μόρο. Η μάχη τελείωσε με νίκη των Ρώσων και των Αυστριακών.

## Γεγονότα

### Πριν την μάχη

Στις 8 (19) Απριλίου άρχισε η προώθηση από το Βαλέντζι στο ποταμό Άντα των Ρώσων και των Αυστριακών, με αρχηγό τον Σουβόροφ, ο οποίος είχε στη διάθεση του 80.000 στρατιώτες. Η πρώτη σύγκρουση των συμμάχων και των Γάλλων στη Βόρεια Ιταλία έγινε στις 10 (21) Απριλίου, και είχε ως αποτέλεσμα τη κατάληψη της πόλης-οχυρού Μπρέσια. Η κατάληψη της Μπρέσια έδωσε την δυνατότητα στους συμμάχους να αρχίσουν τη πολιορκία των οχυρών Μαντούα και Πεσκέρα, και να αρχίσουν να στέλνουν τις κύριες δυνάμεις στο Μιλάνο. 

### Μάχη

Στις 15 (26) Απριλίου καταλήφθηκε η πόλη Λέκκο, στις 16 (27) Απριλίου άρχισε η μάχη στο ποταμό Άντα, η οποία διέρκησε για 2 μέρες και είχε ως αποτέλεσμα την νίκη των Ρώσων κατά των Γάλλων. Οι Γάλλοι έχασαν 3.000 στρατιώτες, ενώ άλλοι 5.000 Γάλλοι αιχμαλωτίστηκαν

## Παραπομπές



## Βιβιογραφία

* Eggenberger, David. *An Encyclopedia of Battles.* New York: Dover Publications, 1985. ISBN 0-486-24913-1
* Smith, Digby. *The Napoleonic Wars Data Book.* London: Greenhill, 1998. ISBN 1-85367-276-9

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*The Austrians Advance by Enrico Acerbi

Α
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Λέων Κρήτης (νησί)

Η νήσος **Λέων**, είναι μια δεντρόφυτη και ακατοίκητη νησίδα, στον κόλπο της Σούδας. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη νησίδα Σούδα και είναι σχεδόν στρογγυλό. Στη αρχαιότητα τα δύο νησιά αποκαλούνταν Λευκαί, ενώ κατά την ενετοκρατία, η νήσος Λέων ήταν γωνστή ως *Scoglio dei Conigli* (μτφ. νησί των κουνελιών).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Βραχονησίδες του Αιγαίου
Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης
Κατηγορία:Δήμος Χανίων
Μόδι Πόρου

Το **Μόδι** ή **Λιοντάρι** είναι νησίδα του Αργοσαρωνικού. Βρίσκεται στα νότια του Σαρωνικού κόλπου, ανατολικά του Πόρου (απόσταση 1 ν.μ.) και διοικητικά ανήκει στον δήμο Πόρου. Το νησί ονομάζεται και λιοντάρι λόγω του σχήματός του που θυμίζει ξαπλωμένο λιοντάρι. Στο Μόδι έχουν ανασκαφεί τα τελευταία χρόνια σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα της Μυκηναϊκής περιόδου. Το ναυάγιο στο Μόδι είναι το δεύτερο ναυάγιο της Εποχής του Χαλκού που εντοπίζεται στις ελληνικές θάλασσες και τον Αργοσαρωνικό μετά από αυτό του Ακρωτηρίου των Ιρίων (1200 π.Χ.). Οι έρευνες πραγματοποιήθηκαν από το Ινστιτούτο Ενάλιων Αρχαιολογικών Ερευνών και το φορτίο του ναυαγίου που αποτελείται κυρίως από μεγάλα μεταφορικά αγγεία  (πίθοι, πιθαμφορείς και υδρίες) εκτίθεται από το 1998 στο Μουσείο Σπετσών. 

## Παραπομπές


κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες