open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δημοκρατική Ένωση Κέντρου

Η **Δημοκρατική Ενωση Κέντρου** ήταν ένα βραχύβιο ελληνικό πολιτικό κόμμα στο χώρο του Κέντρου.

## Ιστορικό
Η Δημοκρατική Ένωση Κέντρου ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Ζίγδη, ιστορικό στέλεχος και υπουργό της Ένωσης Κέντρου, λόγω της διαφωνίας του με τη σύμπραξη του προδικτατορικού κόμματος με τις Νέες Δυνάμεις.

Συμμετείχε μόνο στις εκλογές του 1974 και παρουσίασε υποψηφίους στο νομό Δωδεκανήσου. Ουσιαστικά ήταν ένας συνδυασμός ανεξάρτητων. Έλαβε το διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό 13,81% στην τοπική εκλογική περιφέρεια (8.509 ψήφοι), αλλά απέτυχε να περάσει το εκλογικό μέτρο και να εκλέξει βουλευτή. Το 1976, προσχώρησε στην Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου, υπό τον Γεώργιο Μαύρο.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Εσθονικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας (1991)

Ένα **δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της [[Εσθονία]]ς** πραγματοποιήθηκε στη χώρα στις 3 Μαρτίου 1991, μαζί με ένα παρόμοιο δημοψήφισμα στη Λετονία τον ίδιο μήνα. Η ανεξαρτησία εγκρίθηκε από το 78,4% των ψηφοφόρων με προσέλευση που έφτασε το 82,9%. Η ανεξαρτησία αποκαταστάθηκε από το Εσθονικό Ανώτατο Συμβούλιο το βράδυ της 20ης Αυγούστου του ίδιου έτους.

## Αποτελέσματα
Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να απαντήσουν στο ερώτημα "Θέλετε την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας της Δημοκρατίας της Εσθονίας;"

## Δείτε επίσης
* Λετονικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας και δημοκρατίας (1991) 
* Λιθουανικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας (1991)
* Σοβιετικό δημοψήφισμα του 1991

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Εσθονια
1991
Εσθονια
Λετονικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας και δημοκρατίας (1991)

Ένα **δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Λετονίας** πραγματοποιήθηκε στη χώρα στις 3 Μαρτίου του 1991, μαζί με ένα παρόμοιο δημοψήφισμα στη Δημοκρατία της Εσθονίας. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να απαντήσουν το ερώτημα «Είστε υπέρ της δημοκρατικής και ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Λετονίας». Εγκρίθηκε από το 74,9% των ψηφοφόρων, με προσέλευση 87,6%. Οι πολίτες της Δημοκρατία της Λετονίας πού ήταν εγγεγραμμένοι σε μονάδες του Σοβιετικού Στρατού είχαν και αυτοί το δικαίωμα να ψηφίσουν σε αυτό το δημοψήφισμα.

Η ανεξαρτησία της Λετονίας αποκαταστάθηκε τελικά στις 21 Αυγούστου 1991.

Παρόμοια δημοψηφίσματα ανεξαρτησίας διεξήχθησαν στην Εσθονία στις 3 Μαρτίου 1991 και στις 9 Φεβρουαρίου στη Λιθουανία. 

## Δείτε επίσης
* Εσθονικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας (1991) 
* Λιθουανικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας (1991) 
* Σοβιετική Ένωση δημοψήφισμα, 1991

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Λετονια
1991
Λετονια
Αζάπης

**Αζάπης** ή **ασσάπης** (από τα αραβικά azab, «ανύπαντρος, εργένης») ήταν μια κοινή ονομασία για διάφορα είδη επικουρικών στρατευμάτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, από τις απαρχές της ως την δημιουργία στρατού πάνω σε ευρωπαϊκά πρότυπα τον 19ο αιώνα. Συνήθως υπηρετούσαν ως φρουρές οχυρών ή ως ελαφρύ πεζικό, λάμβαναν δε τακτικό μισθό, αλλά σε αντίθεση με τους Γενίτσαρους δεν ήταν τακτικό στράτευμα, αλλά στρατολογούνταν για συγκεκριμένη εκστρατεία.

Κατηγορία:Οθωμανικός στρατός
Σήμαντρο Κοζάνης

Το **Σήμαντρο** είναι ένα χωριό της Ελλάδας, στο Δήμο Βοΐου στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Το χωριό έχει πληθυσμό 38 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τη Νεάπολη. Η γη του χωριού βρίσκεται στη νοτιοδυτική όχθη του ποταμού Αλιάκμονα.

## Ιστορία
### Οθωμανική Αυτοκρατορία
Στα τέλη του 19ου αιώνα το Σήμαντρο ήταν μουσουλμανικός ελληνόφωνος οικισμός στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με τον Βασίλ Καντσόφ («Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική»), το 1900 υπάρχουν 175 ΈλληνεςμΒαλαχάδες.

Σύμφωνα με τις ελληνικές στατιστικές το 1904 στο Σήμαντρο ζουν 200 βαλχάδες.

### Ελλάδα
Κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου το 1912 το χωριό έπεσε στην Ελλάδα.

Το 1928 παρουσιάστηκε ως ένα εξ ολοκλήρου ελληνικό προσφυγικό χωριό με 172 κατοίκους.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Σκαλοχώρι Κοζάνης

Το **Σκαλοχώρι** είναι ένα χωριό της Ελλάδας, βρίσκεται στον δήμο Βοΐου στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Το χωριό έχει πληθυσμό 102 κατοίκων.

## Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται βορειοδυτικά της Νεάπολης, που προεξέχει στο έδαφος του Άργους Ορεστικού.

## Ιστορία

Το Σκαλοχώρι είναι ένα χωριό στη Νεάπολη. Βρίσκεται στο δήμο Βοΐου. Το 1900 στο Σκαλοχώρι ζούσαν 370 Έλληνες (βαλαχάδες).

Στις αρχές του 20ου αιώνα το χωριό ελέγχονταν από χριστιανούς χωρικούς. 

Κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου το 1912 το χωριό περιήλθε στο ελληνικό κράτος. Στο χωριό σήμερα υπάρχει ένα εθνογραφικό μουσείο.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Λιθουανικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας (1991)

Ένα **δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία** πραγματοποιήθηκε στη Λιθουανία, στις 9 Φεβρουαρίου 1991. Εγκρίθηκε από το 93,2% των ψηφοφόρων. Ο αριθμός που ψήφισαν "ναι" ήταν το 76,5% του συνολικού αριθμού ψηφοφόρων, ξεπερνώντας κατά πολύ το όριο του 50%. Η ανεξαρτησία είχε ανακηρυχθεί στις 11 Μαρτίου 1990, και επιτεύχθηκε τον Αύγουστο του 1991.

Η ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Λιθουανίας αναγνωρίστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στις 2 Σεπτεμβρίου 1991. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991, η Σοβιετική Ένωση έκανε το ίδιο.

## Αποτελέσματα

## Δείτε επίσης
* Λετονικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας και δημοκρατίας (1991)
* Εσθονικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας (1991) 
* Σοβιετικό δημοψήφισμα του 1991

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα στη Σοβιετική Ένωση
1991
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα το 1991
Στέρνα Κοζάνης

Η **Στέρνα** είναι ένα χωριό στην Ελλάδα, στο Δήμο Βοΐου στη περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Η Στέρνα έχει πληθυσμό 15 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται περίπου 8 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Νεάπολης.

## Ιστορία

### Οθωμανική Αυτοκρατορία
Είναι ένας από τους λίγους οικισμούς που στις αρχές του εικοστού αιώνα έχουν παραλειφθεί από βουλγαρικές στατιστικές Vasil Kanchov και του Dimitar Mishev και τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία του 1904 από το προξενείο στην Ελασσόνα.

### Ελλάδα
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου το 1912 το χωριό περιέρχεται στην Ελλάδα. Το 1913 διεξήχθη η πρώτη απογραφή της νέας εξουσίας στη Στέρνα και κατέγραψε 125 κατοίκους.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Πυλώριο Κοζάνης

Το **Πυλώριο** είναι χωριό στην Ελλάδα, στον Δήμο Βοΐου στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Έχει πληθυσμό 57 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται περίπου πέντε χιλιόμετρα νότια της πόλης της Νεάπολης.

## Ιστορία
### Οθωμανική Αυτοκρατορία
Στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα το χωριό είναι μουσουλμανικό ελληνόφωνο. Σύμφωνα με τον Βασίλ Kanchov το 1900 ζουν 300 βαλαχάδες. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του ελληνικού προξενείου στην Ελασσόνα από το 1904 ζούσαν 320 βαλαχάδες.

### Ελλάδα
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου το 1912 το χωριό ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος. Το 1913 στην πρώτη απογραφή της νέας κυβέρνησης στο Πυλώριο καταγράφηκαν 378 κάτοικοι. Στα μέσα της δεκαετίας του '20 ο μουσουλμανικός πληθυσμός απελάθηκε στην Τουρκία στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λωζάνης και στη θέση του εγκαταστάθηκαν Πόντιοι πρόσφυγες από την Τουρκία. Το 1928 παρουσιάστηκε ως ένα απόλυτα προσφυγικό χωριό με 184 κατοίκους.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Το δωμάτιο των θαυμάτων

***Το δωμάτιο των θαυμάτων*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Wonderstruck***) είναι αμερικανική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία του Τοντ Χέινς και σενάριο του Μπράιαν Σέλζνικ.

## Πλοκή
Στην ταινία εκτυλίσσονται δύο ιστορίες με διαφορά πενήντα ετών: το 1927 ένα κορίτσι φεύγει από το σπίτι της για να βρει τη μητέρα της και το 1977, ένα αγόρι φεύγει από το σπίτι του για να βρει τον πατέρα του.

## Διανομή ρόλων
*Όακς Φέγκλεϊ ως Μάθιου
*Τζούλιαν Μουρ ως Λίλιαν Μέιχιου / Ρόουζ
*Μισέλ Ουίλιαμς ως Ελέιν Γουίλσον
*Μίλισεντ Σίμοντς ως Ρόουζ

## Βραβεία/Διακρίσεις
Στο φεστιβάλ των Καννών ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Φοίνικα.

Στα Βραβεία Satellite είναι υποψήφια σε δύο κατηγορίες: καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου (Μπράιαν Σέλζνικ) και πρωτότυπης μουσικής (Κάρτερ Μπάργουελ).
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τοντ Χέινς
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Killer Films
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής FilmNation Entertainment
Ερνέστος Αύγουστος Α΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Ο **Ερνέστος Αύγουστος Α΄** (γερμ. *Ernst August I.*, 19 Απριλίου 1688 - 19 Ιανουαρίου 1748) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Ερνέστου Γ΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Σοφίας Αυγούστας, κόρης του Ιωάννη ΣΤ΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1716 την Ελεονώρα Βιλελμίνη, κόρη του Εμμανουήλ Λέμπρεχτ του Άνχαλτ-Κέτεν, και είχε οκτώ τέκνα:
* Γουλιέλμος Ερνέστος (1717 - 1719).
* Βιλελμίνη Αυγούστα (1717 - 1752), δίδυμη του Γουλιέλμου Ερνέστου).
* Ιωάννης Γουλιέλμος (1719 - 1732).
* *Καρλόττα Αγνή* Λεοπολδίνα (1720 - 1724).
* *Ιωάννα Ελεονώρα* Ερριέττα (1721 - 1722).
* Ερνεστίνη Αλβερτίνα (1722 - 1769), παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ του Σάουμπουργκ-Λίππε.
* Βερναρδίνη Χριστίνα Σοφία (1724 - 1757), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Φρειδερίκο του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ.
* *Εμμανουήλ Φρειδερίκος* Γουλιέλμος Βερνάρδος (1725 - 1729).

Το 1726 απεβίωσε η Ελεονώρα Βιλελμίνη και ο Ερνέστος Αύγουστος Α΄ αποφάσισε να ζήσει ήσυχα, αλλά το 1732 απεβίωσε ο μόνος επιβιώσας γιος του. Έτσι αποφάσισε το 1734 να κάνει δεύτερο γάμο με τη Σοφία Καρλόττα των Χοεντσόλλερν, κόρη του Γεωργίου Φρειδερίκου Καρόλου του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ, και είχε τέσσερα τέκνα:
* *Κάρολος Αύγουστος* Ευγένιος (1735 - 1736).
* Ερνέστος Αύγουστος Β΄ (1737 - 1758), δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ
* Ερνεστίνη (1740 - 1786), παντρεύτηκε τον Ερνέστο Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν (μετά της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ).
* *Ερνέστος Αδόλφος* Φήλιξ (1741 - 1743). 

Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Φρηντερίκε φον Μάρσαλ είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Ερνστ Φρήντριχ (1731 - 1810), κύριος του Μπρεν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Karl von Beaulieu-Marconnay: Ernst August, Herzog von Sachsen-Weimar-Eisenach. In: *Allgemeine Deutsche Biographie (ADB)*. Band 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 317 f.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ερνέστος Αύγουστος Β΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Ο **Ερνέστος Αύγουστος Β΄**, γερμ. Ernst August II (2 Ιουνίου 1737 – 28 Μαΐου 1758) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερνέστου Αυγούστου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ και της Σοφίας Καρλόττας των Χοεντσόλερν, κόρης του Γεωργίου Φρειδερίκου Καρόλου, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1756 την Άννα-Αμαλία των Γουέλφων, κόρη του Καρόλου Α΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ και είχε τέκνα:
* Κάρολος-Αύγουστος 1757-1828, μέγας δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
* Φρειδερίκος-Φερδινάνδος-Κωνσταντίνος 1758-1793, πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Karl von Beaulieu-Marconnay: Ernst August, Herzog von Sachsen-Weimar-Eisenach. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 317 f.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κάρολος Αύγουστος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1757-1828)

Ο **Κάρολος Αύγουστος** (γερμ. *Karl August*, 3 Σεπτεμβρίου 1757 - 14 Ιουνίου 1828) του Οίκου των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης (1758-1809), της Σαξονίας-Άιζεναχ (1758-1809), της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1809-15) και μέγας δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1815-28).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Αυγούστου Β΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ και της Άννας Αμαλίας των Γουέλφων, κόρης του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1775 τη Λουίζα, κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμαστατ, και είχε επτά τέκνα:
* *Λουίζα Αυγούστα* Αμαλία (1779 - 1784).
* θνησιγενής κόρη (10 Σεπτεμβρίου 1781).
* Κάρολος Φρειδερίκος (1783 - 1853), Μέγας Δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ.
* θνησιγενής γιος (26 Φεβρουαρίου 1785).
* Καρολίνα Λουίζα (1786 - 1816), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο Λουδοβίκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* θνησιγενής γιος (13 Απριλίου 1789).
* Βερνάρδος Α΄ (1792 - 1862), Δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ.

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα. Από την Εύα Ντοροτέα Βήγκαντ:
* (νόθος) Ιωάννης Κάρολος Σεβαστιανός Κλάιν (1779 - 1830).
Από τη Λουίζε Ρούντορφ:
* (νόθος) Καρλ Βίλεμ (1796 - 1861), Κύριος του Κνέμπελ.
Από την Καρολίνε Γιάγκεμανν:
* (νόθα) Καρλ (1806 - 1895), Κύριος του Χάυγκενντορφ, Υποστράτηγος της Σαξονίας.
* (νόθος) Άουγκουστ (1810 - 1874).
* (νόθη) Μαριάνα (1812 - 1836), παντρεύτηκε τον Ντάνιελ, Βαρόνο του Τίννταλ.

## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Charles Augustus". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press. This work in turn cites:
* Franz Xaver von Wegele (1882), "Karl August (Großherzog von Sachsen-Weimar-Eisenach)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 15, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 338–355
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κάρολος Φρειδερίκος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Ο **Κάρολος Φρειδερίκος** (γερμ. *Karl Friedrich*, 2 Φεβρουαρίου 1783 - 8 Ιουλίου 1853) του Οίκου των Βέττιν ήταν μέγας δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ (1828-1853). 

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Αυγούστου της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ και της Λουίζας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1804 τη Μαρία Πάβλοβνα, κόρη του Παύλου της Ρωσίας, και είχε τέσσερα τέκνα:
* Παύλος Αλέξανδρος *Κάρολος* Κωνσταντίνος Φρειδερίκος Κάρολος (1805 - 1806).
* Μαρία (1808 - 1877), παντρεύτηκε τον Κάρολο της Πρωσίας.
* Αυγούστα (1811 - 1890), παντρεύτηκε το Γουλιέλμο Α΄ της Πρωσίας (μετά ''της Γερμανίας'').
* Κάρολος Αλέξανδρος (1818 - 1901), Μέγας Δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Εθνική Βιβλιοθήκη της Αργεντινής Δημοκρατίας

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Αργεντινής Δημοκρατίας** ή **βιβλιοθήκη Μαριάνο Μορένο** (ισπανικά: *Biblioteca Nacional "Mariano Moreno" de la República Argentina*) είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στην Αργεντινή και βρίσκεται στο Μπουένος Άιρες.

## Περιγραφή

### Ονομασία
Η ονομασία της, σε *[[Μαριάνο Μορένο]]* είναι φόρος τιμής στο ομώνυμο  εθνικό ήρωα της Αργεντινής ο οποίος υπήρξε ο πρώτος διευθυντής της βιβλιοθήκης καθώς και ένας από τους κύριους ιδεολόγους της Επανάστασης του Μαΐου του 1810 η οποία οδήγησε στην ανεξαρτησία της Αργεντινής από την Ισπανία.

### Ίδρυση και εξέλιξη

Ιδρύθηκε το 1810 ως *δημοτική βιβλιοθήκη του Μπουένος Άιρες*, και το 1884 παράλληλα με την αναβάθμιση της πόλης σε πρωτεύουσα της χώρας, εξελίχθηκε στην *Εθνική Βιβλιοθήκη της Αργεντινής*. Ένας από τους πολλούς διευθυντές της βιβλιοθήκης κατά την διάρκεια της ιστορίας της, υπήρξε και ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες την περίοδο 1955 έως το 1973 και διορίστηκε παρότι είχε αρχίσει να χάνει την όραση του.

Το 1992 η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε σε νέο κτήριο.

## Συλλογές
Η Βιβλιοθήκη περιλαμβάνει μια βιβλιοθήκη ομιλούντων βιβλίων, ἡ βιβλιογραφική συλλογή του Θησαυρού (όπου φυλάσσεται μια μεγάλη ποσότητα βιβλιογραφικού υλικού μεγάλης ιστορικής και πολιτιστικής σημασίας), μια αίθουσα Mapothèque (η αίθουσα  των γεωγραφικών χαρτών) και ειδικό υλικό, καθώς και ένα αναγνωστήριο για τους τυφλούς.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αργεντινή
Αργεντινη
Εξέγερση των Χωρικών

Η **Εξέγερση των Χωρικών**, γνωστή επίσης ως η **Εξέγερση του Ουάτ Τάιλερ** ή η **Μεγάλη Εξέγερση**, ήταν μια μείζονα εξέγερση σε μεγάλα τμήματα της Αγγλίας το 1381. Η εξέγερση είχε διάφορες αιτίες, όπως οι κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές εντάσεις που προκάλεσε ο Μαύρος θάνατος τη δεκαετία του 1340, οι υψηλοί φόροι που προέκυψαν από τη σύγκρουση με τη Γαλλία κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου και η αστάθεια στην τοπική ηγεσία του Λονδίνου. Το τελικό έναυσμα για την εξέγερση ήταν η επέμβαση ενός βασιλικού αξιωματούχου, του Τζων Μπάμπτον, στο Έσσεξ στις 30 Μαΐου 1381. Η προσπάθειά του να συλλέξει απλήρωτους κεφαλικούς φόρους στο Μπρέντγουντ κατέληξε σε βίαιη αντιπαράθεση, η οποία γρήγορα εξαπλώθηκε στα νοτιοανατολικά της χώρας. Ένα ευρύ φάσμα της αγροτικής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων πολλών τοπικών τεχνίτων και χωρικών αξιωματούχων, εξεγέσθησαν, καίγοντας δικαστικά αρχεία και ανοίγοντας τις τοπικές φυλακές. Οι επαναστάτες επιζήτησαν μείωση της φορολογίας, το τέλος του συστήματος αναγκαστικής εργασίας γνωστό ως δουλοπαροικία, και την αφαίρεση των ανωτέρων αξιωματούχαν του βασιλιά και των δικαστηρίων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας
Κάρολος Αύγουστος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1844-1894)

Ο **Κάρολος Αύγουστος** (γερμ. *Karl August*, 31 Ιουλίου 1844 - 20 Νοεμβρίου 1894) του Οίκου των Βέττιν ήταν διάδοχος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

## Βιογραφία
Ο *Κάρολος Αύγουστος Γουλιέλμος Νικόλαος Αλέξανδρος Μιχαήλ Βερνάρδος Ερρίκος Φρειδερίκος Στέφανος* ήταν το πρώτο παιδί και ο μόνος γιος του Καρόλου Αλεξάνδρου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Σοφίας των Νάσσαου, κόρης του Γουλιέλμου Β΄ των Κάτω Χωρών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1873 την 2η εξαδέλφη του, Παυλίνα των Βέττιν, κόρη του Χέρμαν της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ, και είχε δύο τέκνα:
* Γουλιέλμος Ερνέστος (1876 - 1923), Μεγάλος Δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
* Βερνάρδος Β΄ (1878 - 1900).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Franz Xaver von Wegele (1882), "Karl August (Großherzog von Sachsen-Weimar-Eisenach)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 15, Leipzig: Duncker & Humblot.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Παγκόσμια ιστορία της ατιμίας

Το βιβλίο με τίτλο ***Παγκόσμια ιστορία της ατιμίας*** (ισπανικά: *Historia universal de la infamia*), είναι συλλογή διηγημάτων του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες, η οποία εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1935, και ανανεώθηκε από τον συγγραφέα το 1954.

## Περιγραφή
Πολλά από τα διηγήματα αυτά είχαν δημοσιευθεί ξεχωριστά στην εφημερίδα *Critica* μεταξύ του 1933 και 1934. Οι ιστορίες της συλλογής, χαρακτηρίστηκαν ως αντιπροσωπευτικές του μαγικού ρεαλισμού, όρος ο οποίος ξεκίνησε ως λογοτεχνικό είδος μέσω αυτού του βιβλίου. Όλες οι ιστορίες (εκτός από το *Άνδρας σε ρόδινο στέκι*) αποτελούν μυθιστορηματικές περιγραφές πραγματικών εγκληματιών. Οι πηγές για το κάθε διήγημα παρατίθενται στο τέλος κάθε διηγήματος, και εντός των διηγημάτων ο Μπόρχες έχει αλλάξει κάποιες από τις λεπτομέρειες σε σχέση με τις ημερομηνίες και τα ονόματα έτσι ώστε τα διηγήματα να μην λογιστούν ως ιστορικά.

Κατά την ανανέωση της συλλογής το 1954 προστέθηκαν τρεις επιπλέον ιστορίες, τα *Ένας σωσίας του Μωάμεθ*, *Ο γενναιόψυχος εχθρός*, και το *[[Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη]]* το οποίο είναι το πιο γνωστό από τα γραπτά της συλλογής.

## Περιεχόμενα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παγκόσμια Ιστορία της Ατιμίας , εικονογράφηση χαρακτήρων με βάση το έργο, του Κυριάκου Μαυρίδη - kyriakosmauridis.gr

Κατηγορία:Διηγήματα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Κάρολος Αλέξανδρος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Ο **Κάρολος Αλέξανδρος** (γερμ. *Karl Alexander*, 24 Ιουνίου 1818 - 5 Ιανουαρίου 1901) του Οίκου των Βέττιν ήταν μέγας δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1853-1901).

## Βιογραφία
Ο *Κάρολος Αλέξανδρος Αύγουστος Ιωάννης* ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Καρόλου Φρειδερίκου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Μεγάλης Δούκισσας Μαρίας Πάβλοβνας, κόρης του Παύλου της Ρωσίας.

Εκπαιδευτής του έγινε ο Ελβετός λόγιος Φρέντερικ Σόρετ, φίλος του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε. Όσο ήταν διάδοχος έκανε στενή φιλία με τη συγγραφέα Φάννυ Λέβαλτ και τον Δανό συγγραφέα και ποιητή Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, αλλά σταμάτησε τη φιλία του με τον τελευταίο με τον Α΄ Πόλεμο για το Σλέσβιχ-Χόλσταϊν το 1849. Στις 8 Ιουλίου 1853 διαδέχθηκε τον πατέρα του και καθυστέρησε την τελετή ανάληψης ως τα γενέθλια του Γκαίτε στις 28 Αυγούστου.

Ο Άντερσεν εκτιμούσε τον Κάρολο Αλέξανδρο και έγραφε ενθουσιασμένος ότι "είναι αξιαγάπητος και ελκυστικός".

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1842 την εξαδέλφη του Σοφία των Νάσσαου, κόρη του Γουλιέλμου Β΄ των Κάτω Χωρών, και είχε τέσσερα τέκνα:
* Κάρολος Αύγουστος (1844 - 1894), Διάδοχος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
* Μαρία Αλεξανδρινή (1849 - 1894), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ζ΄ του Ρόις.
* Μαρία *Άννα* Σοφία Ελισάβετ Βερναρδίνη Ίντα Αυγούστα Ελένη (1851 - 1859).
* Ελισάβετ Σίβυλλα (1854 - 1908), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Αλβέρτο του Μεκλεμβούργου.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Φάνης Τζανδάρης

Ο **Θεοφάνης Τζανδάρης** (Σοχός, 13 Ιουνίου 1993 - ) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος για την ομάδα του Αστέρα Τρίπολης.

## Καριέρα
Στις 3 Απριλίου 2015, μαζί με τον Γιώργο Κατσίκα, τερμάτισε το συμβόλαιο του με την ομάδα του ΠΑΟΚ, λαμβάνοντας και τον υπόλοιπο μισθό της σεζόν, που είχε συμφωνήσει. 

Στις 2 Ιουλίου 2015, ο Τζανδάρης υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, μαζί και με άλλους ταλαντούχους Έλληνες ποδοσφαιριστές. Στις 19 Ιανουαρίου 2016, εντάχθηκε ως δανεικός στον Πανιώνιο για 6 μήνες, αφού δεν πραγματοποίησε εμφανίσεις με την φανέλα του Ολυμπιακού στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Στις 23 Ιανουαρίου 2016, έκανε το ντεμπούτο του με την φανέλα του Πανιωνίου στη Σούπερ Λιγκ ως αλλαγή, έξι μήνες μετά την τελευταία του εμφάνιση στο ίδιο πρωτάθλημα, στον ισόπαλο με 0-0, αγώνα απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης. Στις 6 Φεβρουαρίου 2017, εντάχθηκε στη Σλοβένικη Κόπερ ως δανεικός για 1,5 χρόνο.

Στις 24 Ιουνίου 2017, τερμάτισε το συμβόλαιο του με τον Ολυμπιακό, χωρίς να πραγματοποιήσει καμία συμμετοχη με την φανέλα του συλλόγου. Στις 21 Αυγούστου του ίδιου χρόνου, εντάχθηκε στο αντίπαλο κλάμπ του Παναθηναϊκού, με τριετές συμβόλαιο και ως προσωπική επιλογή του προπονητή του Παναθηναϊκού Μαρίνου Ουζουνίδη. Στις 17 Δεκεμβρίου 2017, έκανε ντεμπούτο με την φανέλα του συλλόγου, στον ισόπαλο με 1-1 αγώνα, απέναντι στην Ξάνθη.

Τον Δεκέμβριο του 2020, υπέγραψε στην Λαμία, όντας η πρώτη χειμερινή μεταγραφή της ομάδας.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αναγέννησης Επανομής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Σλοβακίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Σλοβενίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σλοβακία
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κόπερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σπαρτάκ Τρνάβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Κάρολος Αύγουστος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1912-1988)

Ο **Κάρολος Αύγουστος** (γερμ. *Karl August*, 28 Ιουλίου 1912 - 14 Οκτωβρίου 1988) του Οίκου των Βέττιν ήταν διάδοχος και μετά τιτουλάριος μέγας δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

## Βιογραφία
Ο *Κάρολος Αύγουστος Γουλιέλμος Ερνέστος Φρειδερίκος Γεώργιος Ιωάννης Αλβέρτος* ήταν το δεύτερο παιδί και ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Ερνέστου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Θεοδώρας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Μάινινγκεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1944 την Ελισάβετ, κόρη του βαρόνου Ότμαρ του Βάνγκενχαϊμ-Βίντερσταϊν, και είχε τέκνα:
* *Ελισάβετ* Σοφία (γενν. 1945), παντρεύτηκε τον Μίνντερτ Ντίντερικ ντε Καντ.
* Μιχαήλ (γενν. 1946), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ, επικεφαλής του Οίκου των Βέττιν.
* *Βεατρίκη* Μαρία (γενν. 1948), παντρεύτηκε τον Μάρτιν Ντέηβιντσον.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Franz Xaver von Wegele (1882), "Karl August (Großherzog von Sachsen-Weimar-Eisenach)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 15, Leipzig: Duncker & Humblot.

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη

Το σύγγραμμα με τίτλο ***Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη*** (ισπανικά: *Del rigor en la ciencia*), είναι διήγημα του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες, η οποία εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1935 στην συλλογή διηγημάτων *[[Παγκόσμια ιστορία της ατιμίας]]*, και επανεκδόθηκε το 1954. Ως θέμα πραγματεύεται την σχέση χάρτη και περιοχής και είναι γραμμένο με την μορφή λογοτεχνικής πλαστογραφίας. 

## Περιγραφή
Η ιστορία βασίστηκε σε μια ιδέα η οποία είχε αρχικά αναπτυχθεί στο διήγημα *[[Σίλβια και Μπρούνο]]* του Λιούις Κάρολ, στο οποίο περιγράφεται ένας φανταστικός χάρτης κλίμακας *ενός μιλίου ανά μίλι*. Η χρήση του χάρτη παρουσιάζει πρακτικές δυσκολίες καθώς ο ίδιος ο χάρτης καταλήγει να αποτελεί αντίγραφο του πραγματικού χώρου. Ο Μπόρχες επέκτεινε την ιδέα αυτή στο δικό του διήγημα περιγράφοντας μια αυτοκρατορία στην οποία η επιστήμη της χαρτογραφίας είναι τόσο ανεπτυγμένη και λεπτομερής όπου ο μόνος τρόπος για να αποτυπωθεί επακριβώς σε χάρτη είναι να δημιουργηθεί ένας χάρτης ίδιας κλίμακας με την έκταση της αυτοκρατορίας, ενώ ο ίδιος ο χάρτης είναι δυνατό να κατοικηθεί.

Το διήγημα εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1946 υπό το ψευδώνυμο *Σουάρεζ Μιράντα* ως τμήμα της συλλογής *Museo* η οποία ήταν υπό το επίσης ψευδώνυμο *B. Lynch Davis,* στο περιοδικό *Los Anales de Buenos Aires*. Αργότερα κατά το ίδιο έτος ενσωματώθηκε στην συλλογή διηγημάτων Παγκόσμια ιστορία της ατιμίας, και από το 1961 ως μέρος της συλλογής *Ο δημιουργός*.

Ο Ουμπέρτο Έκο επέκτεινε στο θέμα αυτό, παραθέτοντας αποσπάσματα από το *Περί της ακριβείας εν τη επιστήμη* στο έργο του με τίτλο *Πως να ταξιδέψετε με ένα σολομό και άλλες ιστορίες*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διηγήματα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Γουλιέλμος Ερνέστος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Ο **Γουλιέλμος Ερνέστος** (γερμ. *Wilhelm Ernst*, 10 Ιουνίου 1876 - 24 Απριλίου 1923) του Οίκου των Βέττιν ήταν μέγας δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1901-1918) και μετά τιτουλάριος μέγας δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1918-1923).

## Βιογραφία
Ο *Γουλιέλμος Ερνέστος Κάρολος Αλέξανδρος Φρειδερίκος Ερρίκος Βερνάρδος Αλβέρτος Γεώργιος Χέρμανν* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Αυγούστου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Παυλίνας των Βέττιν, κόρης του Χέρμανν της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

Ήταν σαδιστής και την ημέρα της παραίτησής του απεκαλείτο "*ο πιο αντιδημοφιλής πρίγκιπας της [[Γερμανία|Γερμανίας]]*".

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1903 την Καρολίνα Ρόις, κόρη του Ερρίκου ΚΒ΄ του Γκράιτς, η οποία απεβίωσε  από γρίπη, που ακολούθησε πνευμονία το 1905. Αυτή είναι η επίσημη εκδοχή· άλλη εκδοχή είναι ότι έγινε αυτόχειρας.

Το 1910 ο Γουλιέλμος Ερνέστος έκανε δεύτερο γάμο με τη Θεοδώρα των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Μάινινγκεν, και είχε τέσσερα  τέκνα:
* Σοφία (1911 - 1988), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γκύντερ του Σβάρτσμπουργκ.
* Κάρολος Αύγουστος (1912 - 1988), τιτουλάριος μέγας Δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
* Βερτράνδος (1917 - 1986), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Η κόρη του:
** Αικατερίνη Θεοδώρα Αδελαΐδα Σαββίνα Σοφία Φηλικίτη Σιγλίνδη παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ Ιωσήφ του Χοεντσόλλερν-Έμντεν (γιο του Φραγκίσκου Ιωσήφ).
* *Γεώργιος* Γουλιέλμος (1921 - 2011), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Το 1953 αποκήρυξε το δικαίωμα διαδοχής του και άλλαξε το όνομά του σε *Γιέργκ Μπρένα*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Μιχαήλ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Ο **Μιχαήλ**, γερμ. Michael (γενν. 15 Νοεμβρίου 1946) από τον Οίκο των Βέττιν είναι πρίγκιπας (τιτουλάριος μέγας δούκας) της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ, επικεφαλής του Οίκου των Βέττιν. 

## Βιογραφία
Είναι ο γιος του Καρόλου-Αυγούστου διαδόχου και τιτουλάριου μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Ελισάβετ, κόρης του Ότμαρ βαρόνου φον Βάνγκενχαϊμ-Βίντερσταϊν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1970 τη Ρενάτα Χένκελ, κόρη του Κόνρατ Χένκελ· δεν απέκτησαν τέκνα και διαζεύχθηκαν το 1974.

Το 1980 ο Μιχαήλ έκανε δεύτερο γάμο με την Ντάγκμαρ Χέννινγκς, κόρη του Ερρίκου Χέννινγκς και είχε τέκνα:
* Λεονία-Μερσέντες-Αυγούστα-Σίλβα-Ελισάβετ-Μαργαρίτα, γενν. 1986.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Βλάντας Μπουτένας

Ο **Βλάντας Μπουτένας** (λιθουανικά: Vladas Butėnas, 15 Ιουλίου 1940 - 15 Μαΐου 2009) ήταν Λιθουανός δημοσιογράφος, πολιτικός και μέλος του Σέιμας.

## Βιογραφία
Ο Μπουτένας γεννήθηκε στο Ανικστσιάι της Λιθουανίας, στις 15 Ιουλίου του 1940.

Αρχικά κερδίζοντας τον χαρακτηρισμό του ζωοτεχνολόγου, ο Μπουτένας εργάστηκε ως ζωοτεχνικός κοντά στο Κουρσέναϊ. Το 1961, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Βίλνιους, όπου αποφοίτησε το 1968 με πτυχίο στη δημοσιογραφία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του και στη συνέχεια, εργάστηκε για διάφορους κλάδους της τοπικής Σοβιετικής διοίκησης. Το 1974 αποφοίτησε από το Λύκειο του Κόμματος στη Μόσχα και άρχισε να δουλεύει στην Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Λιθουανίας. Το 1980 έλαβε το διδακτορικό του στην ιστορία. Κατά τη διάρκεια του 1983-1984 ο Μπουτένας εργαζόταν για τη Σοβιετική πρεσβεία στο Αφγανιστάν.

Ο Μπουτένας αποχώρησε από την Κεντρική Επιτροπή το 1988 και έγινε ο συντάκτης της "Valstiečių laikraštis" (*Εφημερίδα του Χωρικού*), όπου και εργάστηκε μέχρι την ιδιωτικοποίησή της το 1992.

Ο Μπουτένας εντάχθηκε στις τάξεις του Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος της Λιθουανίας μετά την ανεξαρτησία. Στις εκλογές του 1992, εκπροσώπησε το κόμμα και εξελέγη ως μέλος της Έκτης Σέιμας μονοεδρική περιφέρεια της Σιλουτέ (32).

Ο Μπουτένας πέθανε στις 15 Μαΐου 2009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιθουανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Λιθουανοί δημοσιογράφοι
Αλβέρτος Γ΄ της Σαξονίας

O **Αλβέρτος Γ΄** (γερμ.: *Albrecht der Beherzte*, 31 Ιουλίου 1443 - 12 Σεπτεμβρίου 1500) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας, μάργραβος του Μάισσεν (1464-1500) και κυβερνήτης των Αψβουργικών Κάτω Χωρών (1488-π. 1493). Είναι ο ιδρυτής του πλάγιου κλάδου του Αλβέρτου.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαργαρίτας των Αψβούργων, κόρης του Ερνέστου δούκα της Έσω Αυστρίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1431 τη Σιδωνία των Ποντιέμπραντυ, κόρη του Γεωργίου της Βοημίας και είχε τέκνα:
* Αικατερίνη 1468-1524, παντρεύτηκε πρώτα τον Σιγισμούνδο των Αψβούργων αρχιδούκα της Πέραν Αυστρίας και μετά τον Ερρίκο Α΄ των Γουέλφων-Μπράουνσβαϊγκ πρίγκιπα του Κάλενμπεργκ-Γκέτινγκεν.
* Γεώργιος 1471-1539, δούκας της Σαξονίας.
* Ερρίκος Δ΄ 1473-1541, δούκας της Σαξονίας.
* Φρειδερίκος 1473-1510, μέγας μάγιστρος των Τευτόνων ιπποτών.
* Λουδοβίκος 1481-μετά το 1498, απεβίωσε τουλάχιστον 17 ετών.
* Άννα 1478-1479, Ιωάννης 1484, Ιωάννης 1498, θνησιγενές παιδί, απεβίωσαν νήπια.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Albert III.". Encyclopædia Britannica. 1 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 497–498. Endnote: See
* F. A. von Langenn, Herzog Albrecht der Beherzte, Stammvater des königlichen Hauses Sachsen (Leipzig, 1838)
* O. Sperling, Herzog Albrecht der Beherzte von Sachsen als Gubernator Frieslands (Leipzig, 1892).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κακαβιά Αργυροκάστρου

Η **Κακαβιά** (αλβανικά: *Kakavijë* ή *Kakavija*) είναι χωριό και σημείο συνοριακού ελέγχου στην Επαρχία Αργυροκάστρου στα νότια της Αλβανίας. Είναι μέρος της περιοχής της Δρόπολης. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά και σε μικρή απόσταση από το ελληνικό χωριό Κτίσματα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργυροκάστρου
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ελλάδας-Αλβανίας
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος
Κατηγορία:Ελληνοαλβανικές σχέσεις
Ανθελληνικές ταραχές στο Τορόντο (1918)

Στις **αρχές Αυγούστου 1918 ξέσπασαν ανθελληνικές ταραχές στο [[Τορόντο]]**, στον Καναδά, με αφορμή περιστατικό με πρωταγωνιστή έναν Καναδό βετεράνο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, που έλαβε χώρα σε ελληνικό καφενείο της πόλης. Στη διάρκεια των ταραχών, που είναι οι μεγαλύτερες ταραχές στην ιστορία του Τορόντο, προκλήθηκαν πολύ μεγάλες ζημιές σε περιουσίες Ελλήνων στην πόλη. Οι ταραχές αυτές ήταν αποτέλεσμα τόσο της προκατάληψης εναντίον των νέων μεταναστών όσο και της πεποίθησης ότι οι Έλληνες δεν πολέμησαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι υποστήριζαν τους Γερμανούς. Στις εφημερίδες της εποχής τα γεγονότα αναφέρονται ως **Toronto troubles**.

## Τα γεγονότα
Την 1η Αυγούστου 1918 ένας ανάπηρος βετεράνος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Claude Cludernay, ενώ βρισκόταν στο ελληνικής ιδιοκτησίας White City Café, στο Τορόντο, όντας μεθυσμένος, επιτέθηκε σε έναν σερβιτόρο  ο οποίος τελικά κατάφερε να τον διώξει από το μαγαζί και κάλεσε την αστυνομία. Το γεγονός αυτό, αν και ασήμαντο, προκάλεσε μεγάλη οργή, και την επόμενη μέρα, ένα πλήθος, (οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 5.000 με 20.000 άτομα), με επικεφαλής βετεράνους του πολέμου, που συνεχιζόταν ακόμα, άρχισε να καταστρέφει και να λεηλατεί ελληνικές επιχειρήσεις στο κέντρο της πόλης ενώ οι αστυνομικοί παρακολουθούσαν απλά τα επεισόδια καθώς δεν μπορούσαν να τα σταματήσουν. Το βράδυ της 3ης Αυγούστου ο στρατός και η στρατιωτική αστυνομία, που είχαν κληθεί να επαναφέρουν την τάξη, μετά την ενεργοποίηση από τον δήμαρχο της πόλης, του νόμου περί καταστολής ταραχών (Riot Act), ενεπλάκησαν σε βίαιες μάχες με τους ταραξίες στο κέντρο του Τορόντο. Το ύψος των ζημιών που προκλήθηκαν ξεπερνούσε το 1.000.000 δολάρια σε τιμές 2010. Μεταξύ άλλων επίθεση δέχτηκαν περισσότερα από 20 εστιατόρια. Οι ταραχές έληξαν στις 5 Αυγούστου. 

Μετά τα επεισόδια οι επικεφαλής της ελληνικής κοινότητας της πόλης εξέδωσαν επίσημη ανακοίνωση στην οποία ανέφεραν ότι οι Έλληνες υποστήριζαν τους Συμμάχους. Ανέφεραν επίσης ότι όσοι είχαν πάρει την καναδική υπηκοότητα είχαν υπηρετήσει στον καναδικό στρατό  και ότι περισσότεροι από 2.000 Έλληνες, πολλοί εκ των οποίων από το Τορόντο, είχαν πολεμήσει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με το Καναδικό Εκστρατευτικό Σώμα (Canadian Expeditionary Force). Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρονταν ότι τουλάχιστον 5 Έλληνες από το Τορόντο είχαν χάσει τη ζωή τους πολεμώντας με το Καναδικό Εκστρατευτικό Σώμα ενώ άλλοι 10 είχαν μείνει ανάπηροι. Επίσης γινόταν λόγος για 135 Έλληνες του Τορόντο που είχαν επιστρέψει στην Ελλάδα και είχαν πολεμήσει με τον ελληνικό στρατό εναντίον των Κεντρικών Δυνάμεων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τορόντο
Κατηγορία:Ταραχές στον Καναδά
Κατηγορία:1918
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά στον Καναδά
Κατηγορία:Μισελληνισμός
Ριμβίντας Τουρτσίνσκας

Ο **Ριμβίντας Τουρτσίνσκας** (λιθουανικά: Rimvydas Turčinskas, γεννηθείς στις 25 Φεβρουαρίου 1956, Κάζλου Ρούντα, Λιθουανία) είναι Λιθουανός πολιτικός, γιατρός, και υπουργός υγείας της Λιθουανίας από το 2006 έως το 2008 στην κυβέρνηση του Γκεντίμινας Κιρκίλας.

## Βιογραφία
Το 1980, ο Τουρτσίνσκας αποφοίτησε από το Ιατρικό Ινστιτούτο στο Κάουνας με εξειδίκευση στον τομέα της τραυματοχειρουργικής. 

Το 1981, άρχισε να εργάζεται στο Κεντρικό Επαρχιακό Νοσοκομείο του Μαριγιάμπολε. Ήταν ο χειρουργός στο νοσοκομείο από το 1981 έως το 1983, και ήταν επίσης, ο αναπληρωτής επικεφαλής γιατρός για ιατρικές υπηρεσίες από το 1983 έως το 1985, ο αναπληρωτής επικεφαλής γιατρός για θεραπεία από το 1985 έως το 1989, και τέλος ο επικεφαλής ιατρός από το 1989 έως το 1998. Από το 1998 έως το 2004 κατείχε τη θέση του Διευθυντή του Νοσοκομείου στο Μαριγιάμπολε.

Από το 2003 ανήκε στο Εργατικό Κόμμα. Το 2004, εξελέγη από τον κατάλογο του κόμματος στο Σέιμας. Το 2006-2007, ήταν μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος Πολιτών. Από το 2007, αντιπροσωπεύει το Λιθουανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.

Στις 12 Ιουλίου 2006 διορίστηκε υπουργός υγείας της Λιθουανίας. Στις 18 Ιουνίου 2008 ωστόσο, παραιτήθηκε από τη θέση του σε σχέση με την κριτική των δραστηριοτήτων του πρώην Προέδρου της Λιθουανίας Βάλντας Άνταμκους. 10 ημέρες αργότερα, η παραίτηση έγινε δεκτή από τον πρόεδρο.

Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2008, διεκδίκησε ανεπιτυχώς μια κοινοβουλευτική έδρα για λογαριασμό των Σοσιαλδημοκρατών. Το 2009, έγινε σύμβουλος του διευθυντή της Υπηρεσίας Ασθενοφόρων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Βίλνιους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιθουανοί πολιτικοί
Ζαμπίτης

Ο **ζαμπίτης** (zabit, "επόπτης, επιτηρητής") ήταν κατώτερος αξιωματούχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Από τον 17ο αιώνα και ύστερα, δινόταν σε τοποτηρητές επιφορτισμένους με την τήρηση της τάξης, και είχε αστυνομικά κυρίως καθήκοντα.

Η λέξη έχει αραβική προέλευση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι
Μυθοπλασίες

Η συλλογή διηγημάτων με τίτλο ***Μυθοπλασίες*** (ισπανικά: *Ficciones*) είναι το πλέον δημοφιλές βιβλίο του Αργεντίνου συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες. Το ίδιο περιεχόμενο σε πολύ μεγάλο βαθμό υπάρχει και στην ξεχωριστή συλλογή ***Λαβύρινθοι*** η οποία ήταν η πρώτη μετάφραση των διηγημάτων του Μπόρχες στην αγγλική γλώσσα ως *Labyrinths* το 1962 -και μετέπειτα στην ελληνική γλώσσα ως *Λαβύρινθοι* το 1974-, ενώ το ίδιο έτος κυκλοφόρησε και η αγγλική μετάφραση του ίδιου του *Ficciones*.

## Περιγραφή
Η συλλογή εκδόθηκε το 1944 και αποτελείται από την συνένωση παλαιότερων συλλογών διηγημάτων του Μπόρχες, την *[[Ο κήπος των διχαλωτών μονοπατιών]]* (*El jardín de senderos que se bifurcan*) του 1941 με οκτώ ιστορίες, και το *Τεχνάσματα* (*Artificios*) του 1944. Στην επανέκδοση του 1956 προστέθηκαν τρία νέα διηγήματα στο τμήμα των *Τεχνασμάτων*, *[[Το Τέλος (Μπόρχες)|Το Τέλος]]*, *[[Η αίρεση του Φοίνικα]]*, και *[[Ο Νότος (Μπόρχες)|Ο Νότος]]*.

Τα διηγήματα της συλλογής εμπεριέχουν όλα τo φανταστικό στοιχείο, και συχνά γίνεται αναφορά σε λαβυρίνθους ως μεταφορά για την ιδιαίτερα περίπλοκη φύση των κόσμων, συστημάτων, του χρόνου, καθώς και των ανθρωπίνων ενασχολήσεων και ιδιοτήτων. Στα διηγήματα αυτά οι αφηγητές της ιστορίας έχουν συνήθως την ονομασία *Μπόρχες* από τον ίδιο τον συγγραφέα.

Η συλλογή κατατάχτηκε ανάμεσα στα 100 βιβλία του αιώνα από την γαλλική εφημερίδα *[[Le Monde]]*.

## Περιεχόμενα

### Μυθοπλασίες
* Μέρος Α´: *Ο κήπος των διχαλωτών μονοπατιών*
** Πρόλογος
** Τλον, Ούκμπαρ, Όρμπις Τέρτιους (1940)
** Η πορεία προς το Αλ-Μουτασίμ (1936, δεν συμπεριλαμβάνεται στην έκδοση του 1941)
** Πιερ Μενάρ, ο συγγραφέας του Δον Κιχώτη (1939)
** Τα κυκλικά ερείπια (1940)
** Ο βαβυλωνιακός λαχνός(1941)
** Μια ματιά στο έργο του Χέρμπερτ Κουέιν (1941)
** Η βιβλιοθήκη της Βαβέλ (1941)
** *[[Ο κήπος των διχαλωτών μονοπατιών (διήγημα)|Ο κήπος των διχαλωτών μονοπατιών]]* (διήγημα, 1941)
* Μέρος Β´: *Τεχνάσματα*
** Πρόλογος
** Φούνες ο Μνήμων (1942)
** Το σχήμα του σπαθιού (1942)
** Θέμα του προδότη και του ήρωα (1944)
** Ο θάνατος και η πυξίδα (1942)
** Το μυστικό θαύμα (1943)
** Τρεις εκδοχές του Ιούδα (1944)
** Η αίρεση του Φοίνικα (1952)
** Το τέλος (1953)
** Ο Νότος (1953)

### Διαφορές με το ''Λαβύρινθοι''
[μικρογραφία|''Λαβύρινθοι'', η πρώτη έκδοση διηγημάτων του [Χόρχε Λουίς Μπόρχες στην ελληνική γλώσσα, η οποία εκδόθηκε ως αντιστοιχία του Ficciones, 1974.]]
Στην συλλογή των *Λαβυρίνθων* περιέχονται σχεδόν όλα τα διηγήματα από το *Μυθοπλασίες*, με εξαίρεση τα *[[Η πορεία προς το Αλ-Μουτασίμ]]*, *[[Μια ματιά στο έργο του Χέρμπερτ Κουέιν]]*, *[[Το Τέλος (Μπόρχες)|Το Τέλος]]*, και *[[Ο Νότος (Μπόρχες)|Ο Νότος]]*, ωστόσο υπάρχουν και περιπτώσεις όπου τα περιεχόμενα του *Μυθοπλασίες* έχουν κυκλοφορήσει υπό τον τίτλο *Λαβύρινθοι*. Οι *Λαβύρινθοι* περιλαμβάνουν επιπλέον τα παρακάτω διηγήματα εκ των οποίων τα περισσότερα προέρχονται από την συλλογή *[[Το Άλεφ (συλλογή)|Το Άλεφ]]*:
* Οι αθάνατοι
* Οι θεολόγοι
* Έμμα Τσουντς 
* Το σπίτι του Αστερίου
* Deutsches Requiem
* Η αναζήτηση του Αβερρόη
* Το Ζαχίρ
* Η αναμονή
* Η ιστορία του πολεμιστή και της αιχμάλωτης
* Η γραφή του Θεού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διηγήματα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Βίλιγια Αλεκναϊτέ-Αμπραμικιενέ

Η **Βίλιγια Αλεκναϊτέ-Αμπραμικιενέ** (λιθουανικά: Vilija Aleknaitė-Abramikienė, γεννηθείσα στις 4 Μαΐου του 1957, στο Λιντουβέναϊ της επαρχίας Ρασεϊνιάι στη Λιθουανία) είναι Λιθουανή πολιτικός και μέλος του κοινοβουλίου (Σέιμας).

## Βιογραφία
Η Αλεκναϊτέ-Αμπραμικιενέ γεννήθηκε σε μια οικογένεια δημοσίων υπαλλήλων στο Λιντουβέναϊ της επαρχίας Ρασέινιαϊ στη Λιθουανία, στις 4 Μαΐου 1957.

Το 1975 η Αλεκναϊτέ-Αμπραμικιενέ αποφοίτησε από τη σχολή καλών τεχνών Μ.Κ. Τσιουρλιόνις, και το 1980 από το Λιθουανικό Ωδείο, ως πιανίστας και μουσικολόγος. Από το 1980 εργάστηκε στο ωδείο ως εξάρχων και εκπαιδευτής.

Η Αλεκναϊτέ-Αμπραμικιενέ εντάχθηκε στις δραστηριότητες του Σαγιούντις το 1988. Στις εκλογές του 1992, η Αλεκναϊτέ-Αμπραμικιενέ εξελέγη ως μέλος της Έκτης Σέιμας μέσα από το εκλογικό κατάλογο του Σαγιούντις. το 1993, ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του κόμματος της Εθνικής Ένωσης που προέκυψε από το Σαγιούντις. Είχε επανεκλεγεί στη Σέιμας στις εκλογές του 1996, του 2000, του 2004, του 2008 και του 2012.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιθουανοί πολιτικοί
Το Άλεφ (συλλογή)

Η συλλογή διηγημάτων με τίτλο ***Το Άλεφ*** (ισπανικά: *El Aleph*) είναι βιβλίο του Αργεντίνου συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες η οποία κυκλοφόρησε το 1949. 

## Περιγραφή
Η συλλογή αποτελείται από συνολικά 17 διηγήματα εκ των οποίων τα περισσότερα έχουν ως κοινό στοιχείο το άπειρο. Εντός της συλλογής περιέχεται και το κύριο διήγημα το οποίο επίσης ονομάζεται Το Άλεφ, και στο οποίο περιγράφεται ένα σημείο στον χώρο το οποίο περιέχει όλους τους άλλους χώρους ταυτόχρονα, ενώ παράλληλα εξετάζει την έννοια του άπειρου χρόνου. Το 1952 προστέθηκαν στην συλλογή τέσσερα νέα διηγήματα, τα Η αναμονή, Αμπενχακάν ελ Μποχαρί, νεκρός στον λαβύρινθό του, Οι δύο βασιλιάδες και οι δύο λαβύρινθοι, και το Ο άνθρωπος στο κατώφλι.

## Περιεχόμενα
Τα 1 έως 10 περιέχονται και στην συλλογή *[[Λαβύρινθοι (Μπόρχες)|Λαβύρινθοι]]*:

# Οι αθάνατοι (*El inmortal*)
# Οι θεολόγοι (*Los teólogos*)
# Έμμα Τσουντς (*Emma Zunz*) 
# Το σπίτι του Αστερίου (*La casa de Asterión*)
# Deutsches Requiem
# Η αναζήτηση του Αβερρόη (*La busca de Averroes*)
# Το Ζαχίρ (*El zahir*)
# Η αναμονή (*La espera*, 1952)
# Η ιστορία του πολεμιστή και της αιχμάλωτης (*Historia del guerrero y la cautiva*)
# Η γραφή του Θεού (*La escritura del Dios*)
# Ο νεκρός (*El Muerto*)
# Βιογραφία του Ταντέο Ισιντόρο Κρούς (1829–1874) (*Biografía de Tadeo Isidoro Cruz (1829–1874)*)
# Ο άλλος θάνατος (*La otra muerte*)
# Αμπενχακάν ελ Μποχαρί, νεκρός στον λαβύρινθό του (*Abenjacán el Bojarí, muerto en su laberinto*, 1952)
# Οι δύο βασιλιάδες και οι δύο λαβύρινθοι (*Una leyenda arábiga (Historia de los dos reyes y los dos laberintos, como nota de Burton)*, 1952)
# Ο άνθρωπος στο κατώφλι (*El hombre en el umbral*, 1952)
# Το Άλεφ (διήγημα, *El Aleph*)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διηγήματα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Ταπούτι

Η **Ταπούτι**, γνωστή και ως **Ταπούτι - Μπελατεκαλίμ**, ήταν μία γυναίκα που έζησε στην Μεσοποταμία την εποχή της Βαβυλωνιακής Αυτοκρατορίας και θεωρείται ο πρώτος γνωστός χημικός της αρχαιότητας. Η λέξη "μπελατεκαλίμ" που συνοδεύει το όνομά της σημαίνει "βασιλικός οικονόμος" και γι΄ αυτό γνωρίζουμε ότι ζούσε στο παλάτι έχοντας τη γενική επίβλεψή του. Μαζί της εργαζόταν και μία άλλη γυναίκα, η (-)νινού (δεν διασώζεται το πρώτο τμήμα από το όνομά της). Μαζί αυτές οι δύο γυναίκες ασχολήθηκαν με την αρωματοποιία εφευρίσκοντας και εφαρμόζοντας μεθόδους δικής τους επινόησης. Στην αρχαία Βαβυλωνία η αρωματοποιία ήταν εξαιρετικά σημαντική καθώς τα αρώματα χρησιμοποιούνταν εκτεταμένα για θρησκευτικούς και άλλους τελετουργικούς σκοπούς καθώς και στην ιατρική αλλά και τον καλλωπισμό. Το γεγονός ότι οι πρώτοι γνωστοί χημικοί της αρχαιότητας είναι γυναίκες δεν είναι τυχαίο καθώς οι διδικασίες και τα σκεύη που απαιτούνταν για την απόσταξη και την δημιουργία αρωμάτων έμοιαζαν και συχνά ταυτίζονταν με εκείνα που χρησιμοποιούσαν οι γυναίκες στη μαγειρική και το νοικοκυριό. 

## Δείτε επίσης

* Ζωή Πορφυρογέννητη 

## Πηγές
* Alic, Margaret (1986). *Hypatia's Heritage*. Beacon Press. ISBN 0807067318.
* Rayner-Canham, Marelene F. (2001). *Women in Chemistry: Their Changing Roles from Alchemical Times to the Mid-twentieth Century*. Chemical Heritage Foundation. ISBN 0941901270.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αλχημίστριες
Κατηγορία:Χημικοί
Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες
Κατηγορία:Εφευρέτριες
Παφνουτία

Η **Παφνουτία**, γνωστή και ως **Παφνουτία η Παρθένος**, ήταν αλχημίστρια που έζησε περίπου τον 3ο αι. μ.Χ. στην Αίγυπτο και κατά πάσα πιθανότητα ήταν ιέρεια. Όπως και στην περίπτωση των περισσότερων γυναικών που έζησαν στην αρχαιότητα, δεν έχουν διασωθεί πολλές πληροφορίες για το έργο της και τη ζωή της. Γνωρίζουμε την ύπαρξή της και ότι ασχολούνταν με την αλχημεία από τα γραπτά του Ζώσιμου του Πανοπολίτη και από γράμματα του προς την αδελφή του (επίσης αλχημίστρια) Θεοσέβεια στα οποία συμβουλεύει την τελευταία να μην συνομιλεί με την Παφνουτία και να μην την συμβουλεύεται γιατί είχε χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης και ελλιπείς γνώσεις σχετικά με την αλχημεία. Εικάζεται ότι ο λόγος που εξέφραζε τέτοιες απόψεις ο Ζώσιμος για την Παφνουτία ήταν ότι εκείνη ίσως να άνηκε σε αντίπαλη αλχημική σχολή.

## Πηγές
* Rayner-Canham, Marelene F. (2001). *Women in Chemistry: Their Changing Roles from Alchemical Times to the Mid-twentieth Century*. Chemical Heritage Foundation. ISBN 0941901270.
* Olgivie, Marilyn (2014). *The Biographical Dictionary of Women in Science.* Routledge. ISBN 9780415920384

Κατηγορία:Αλχημίστριες
Κατηγορία:Ιέρειες
Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες
Το χρυσάφι των τίγρεων

Το βιβλίο με τίτλο ***Το χρυσάφι των τίγρεων*** (ισπανικά: *El Oro del Los Tigres*) συλλογή διηγημάτων και ποιημάτων του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες η οποία κυκλοφόρησε το 1960, αρχικά ως ***Ο δημιουργός*** (*El Hacedor*). 

## Περιγραφή
Η συλλογή αποτελείται από συνολικά 55 ποιήματα, δοκίμια, και διάφορα λογοτεχνικά σχήματα, κάποια από αυτά πάρα πολύ σύντομα, τόσο σε πεζό λόγο όσο και σε στίχο, και ως γενικότερο θέμα εξετάζει τα όρια της δημιουργικότητας. Κατά τον ίδιο τον Μπόρχες, η συλλογή αυτή ήταν το έργο κοντά στο οποίο ένιωθε πως τον εξέφραζε προσωπικά πιο πολύ.

## Περιεχόμενα

### Διηγήματα

### Ποιήματα

*Ποίημα των δώρων*

*Το ρολόι της άμμου* 

*Σκάκι Ι* 

*Σκάκι ΙΙ* 

*Οι καθρέφτες* 

*Ελβίρα ντε Αλβεάρ* 

*Σουζάνα Σόκα* 

*Το φεγγάρι* 

*Η βροχή* 

*Στο πορτρέτο ενός λοχαγού των στρατευμάτων του Κρόμβελ* 

*Σ’ ένα παλιό ποιητή* 

*Η άλλη τίγρη* 

*Blind pew* 

*Αναφορά σ’ έναν ίσκιο του 189...* 

*Αναφορά στο θάνατο του συνταγματάρχη Φρανσίσκο Μπόρχες (1833-1874)* 

*Οι Μπόρχες* 

*Στον Λουίς ντε Καμόενς 192...* 

*Ωδή γραμμένη το 1960* 

*Αρχίζοντας τη μελέτη της αγγλοσαξονικής γραμματικής* 

*Λουκάς ΚΓ’* 

*Αντρογκέ* 

*Ποιητική τέχνη*

*Τετράστιχο* 

*Όρια* 

*Ο ποιητής διακηρύσσει τη φήμη του* 

*Ο μεγαλόψυχος εχθρός* 

*Le regret d’ Heraclit*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διηγήματα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Σαμπρίνα (όνομα)

Το **Σαμπρίνα** είναι ένα θηλυκό όνομα που χρησιμοποιείται κυρίως στην Δυτική Ευρώπη , και σε μικρότερο βαθμό, στον αραβικό κόσμο.

## Στην Ευρώπη
Σύμφωνα με ένα θρύλο που αφηγήθηκε από τον Τζέφρεϊ του Μονμάουθ τον 12ο αιώνα, η Σαμπρίνα ήταν κόρη του βασιλιά της Αγγλίας με το όνομα Λόκρινος από μια Γερμανίδα πριγκίπισσα. Όμως ο Λόκρινος ήταν παντρεμένος με μια γυναικά ονόματι Γκουέντολιν που οργισμένη συγκέντρωσε στρατό εναντίον του άντρα της και νίκησε στη μάχη. Η Γκουέντολιν στη συνέχεια διέταξε να πνίγει η Σαμπρίνα και η μητέρα της σε ένα  ποτάμι. Το ποτάμι αυτό αργότερα ονομάστηκε Σαμπρίνα προς τιμή της κόρης του βασιλιά. Σύμφωνα με το μύθο, η Σαμπρίνα ζει στο ποτάμι ως νύμφη που κάνει βόλτες σε ένα άρμα με δελφίνια και σολομούς να κολυμπούν μαζί της.

## Στην Αραβία
Στην Αραβία το όνομα Σαμπρίνα έχει ληφθεί από την αραβική λέξη , που σημαίνει "υπομονή".

Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Κατηγορία:Ονόματα από τη λογοτεχνία
Κατηγορία:Ονόματα αγγλικής προέλευσης
Κατηγορία:Ονόματα λατινικής προέλευσης
Κατηγορία:Αγγλικά ονόματα
Η μνήμη του Σαίξπηρ

Το βιβλίο με τίτλο ***Η μνήμη του Σαίξπηρ*** (ισπανικά: *La memoria de Shakespeare*) είναι συλλογή διηγημάτων του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες η οποία εκδόθηκε το 1983. Στην συλλογή αυτή περιέχονται τα τελευταία δημοσιευμένα γραπτά του Μπόρχες όσο βρισκόταν εν ζωή και ο οποίος πέθανε το 1986. 

## Περιεχόμενο
Περιέχει μόλις τέσσερα διηγήματα και αποτελεί την μικρότερης έκτασης ανθολογία του συγγραφέα, ενώ τα διηγήματα είχαν προηγουμένως δημοσιευθεί στις εφημερίδες *La Nación* και *Clarín:*
*25 Αυγούστου 1983 (*Veinticinco de agosto, 1983*), όπου ο Μπόρχες συναντά τον εαυτό του σε μεγαλύτερη ηλικία λίγο πριν πεθάνει (παρόμοιο με το Ο άλλος στην συλλογή Το βιβλίο της άμμου όπου συναντά τον νεότερο εαυτό του).
*Γαλάζιες τίγρεις (*Tigres azules*), όπου μια συλλογή γαλάζιων λίθων πολλαπλασιάζεται συνεχώς όταν δεν τις κοιτά κανείς (παρόμοιο με Το Ζαχίρ, Ο δίσκος, και το διήγημα Το βιβλίο της άμμου)
*Το ρόδο του Παράκελσου (*La rosa de Paracelso*), όπου εξετάζεται η αντίθεση μεταξύ πίστης και δυσπιστίας.
*Η μνήμη του Σαίξπηρ (*La memoria de Shakespeare*), όπου κάποιος αποκτά την μνήμη του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και γνωρίζει τα ενδότερα μυστικά του συγγραφέα ενώ ξεχνάει την δική του ζωή. Αυτή ήταν η τελευταία ιστορία του Μπόρχες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διηγήματα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες