open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αϊσέ Σεϊτμουράτοβα

Η **Αϊσέ Σεϊτμουράτοβα** (, , γεννηθείσα στις 11 Φεβρουαρίου 1937) είναι μια Τατάρα Κριμαία ακτιβίστρια που αγωνίζεται για τα πολιτικά δικαιώματα.

Γεννήθηκε στην Κριμαία επτά χρόνια πριν από την Σουργκιούν, την απέλαση των Τατάρων της Κριμαίας. Επέζησε των γεγονότων της απέλασης και για πολλά χρόνια έζησε σαν ειδική εποικίστρια, καθιστώντας την πολίτη δεύτερης κατηγορίας.

Μάλιστα λόγω της εθνικότητας της της αρνήθηκαν και το δικαίωμα να φοιτήσει σε πανεπιστήμιο ενώ πληρούσε τις προϋποθέσεις. Έγινε ενεργό μέλος του κριμαιοταταρικού κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα. Αφού πολέμησε για την κατάργηση των πιο ακραίων περιορισμών για τους Τατάρους της Κριμαίας, συναντώντας και την σοβιετική ηγεσία, συνέχισε να πιέζει τη Μόσχα για το δικαίωμα επιστροφής στην πατρίδα – κάτι που χορηγήθηκε στους περισσότερους απελαθέντες λαούς αλλά όχι και στους Τάταρους της Κριμαίας.

Συνελήφθη και φυλακίστηκε από τις Σοβιετικές αρχές. Σε πολλές περιπτώσεις απείλησε να αυτοπυρποληθεί στην Κόκκινη Πλατεία, αν συνεχιστεί η δίωξη τους. Ο ακτιβισμός της τράβηξε την προσοχή του σοβιετικού αντιφρονούντα Αντρέι Ζαχάρωφ και ένας Αμερικανού γερουσιαστή, ο οποίος βοήθησε στις δύσκολες διαδικασία εξόδου από τη Σοβιετική Ένωση. Πριν μπορέσει εντέλει να επιστρέψει στην Κριμαία μετά από μεγάλη πολιτική μάχη, συναντήθηκε με τον πρόεδρο Ρόναλντ Ρίγκαν και συμμετείχε σε πολλά συνέδρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Παρά το γεγονός ότι δεν υποστηρίζει την ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας, ασκεί αρκετή κριτική σε μερικές δράσεις του Μουσταφά Ντζεμίλεφ και της παράταξης του στην Μετζιλίς.

## Παραπομπές

 

### Βιβλιογραφία

* 
* 
* 

Κατηγορία:Ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Κατηγορία:Κριμαίοι Τάταροι
Αντώνης Ρήγας

Ο **Αντώνης Ρήγας** (γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1959) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στον Άρη, τη Ρόδο και τη Λάρισα, με την οποία κατέκτησε και το κύπελλο Ελλάδος του 1985.

## Καριέρα
Ο Ρήγας ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Μπόχουμ και μεταπήδησε στον Άρη το 1978. Στον Άρη αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός και σκόραρε μια φορά εναντίον του ΟΦΗ, στις 18 Φεβρουαρίου 1979.

Το καλοκαίρι του 1979, μεταγράφηκε στην ομάδα της Ρόδου, όπου παρέμεινε για έξι χρόνια. Το 1979-80, οι Ροδίτες γνώρισαν τον υποβιβασμό, με τον Ρήγα να παίζει σε 24 αγώνες, σκοράροντας μία φορά. Η Ρόδος κατέκτησε την πρώτη θέση στη δεύτερη εθνική την επόμενη χρονιά, για να αγωνιστεί για τα δύο επόμενα χρόνια στην Α' εθνική. Ο Ρήγας συμμετείχε σε 31 ματς, πετυχαίνοντας τέσσερα γκολ.

Το 1983-84, έπαιξε στη Β' εθνική και το επόμενο καλοκαίρι μεταγράφηκε στην ομάδα της Λάρισας, με την οποία στην πρώτη του χρονιά κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος. Έπαιξε ως το 1986, όταν και αποχώρησε από τους "βυσσινί". Με τη Λάρισα αγωνίστηκε σε τρεις αγώνες του κυπέλλου Κυπελλούχων, εναντίον της ΒΦΚ Σιόφοκ στην Ουγγαρία στις 19 Σεπτεμβρίου 1984, εναντίον της Σερβέτ στη Γενεύη στις 7 Νοεμβρίου 1984 και εναντίον της Ντιναμό Μόσχας στις 20 Μαρτίου 1985.

## Παραπομπές

## Πηγές

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Ρόδου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Βιστιλία

Η **Βιστιλία**, λατιν.: Vistilia ήταν Ρωμαία προστάτιδα από το γένος των Βιστιλίων, που έγινε γνωστή στους συγχρόνους της επειδή είχε έξι διαφορετικούς συζύγους και επτά παιδιά. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος εντυπωσιάστηκε περισσότερο από το γεγονός ότι οι περισσότερες εγκυμοσύνες της ήταν εξαιρετικά σύντομες.  Πέντε από τους γιους της έγιναν ύπατοι, η κόρη της Μιλωνία Καισωνία έγινε σύζυγος του Καλιγούλα και η εγγονή της Δομιτία Λογγίνα έγινε σύζυγος του Δομιτιανού.

## Βιογραφία
Αδελφός της ήταν μάλλον ήταν ο Σέξτος Βιστίλιος, πρώην πραίτορας, ο οποίος ήταν στενός φίλος με τον Ρωμαίο στρατηγό Nέρωνα Κλαύδιο Δρούσο, τον μικρότερο αδελφό του Αυτοκράτορα Τιβέριου.  Κατά τη γνώμη του Φρέντερικ Γιούλιααν Φέρφαετ, αυτό έκανε τη Βιστιλία "μία εξαιρετικά πολύτιμη νύφη, της οποίας οι διασυνδέσεις τής προσέφεραν συζύγους και μεγάλες προοπτικές στα παιδιά τους. Έτσι έκανε τέσσερις γάμους -οι τρεις σύζυγοι ήταν *clarissimi mariti* (εκλαμπρότατοι συζύγοι)- πριν το 10 π.Χ.". Αλλά όταν ο N. K. Δρούσος απεβίωσε σε πτώση από το άλογό του το 9 π.Χ., "ο γάμος με τη Βιστιλία, από μία τώρα πια οικογένεια πραιτόρων μόνο, ξαφνικά έγινε πολύ λιγότερο ενδιαφέρων για φιλόδοξους και υψηλόβαθμους συγκλητικούς, που προέρχονταν από ευγενείς οικογένειες". 

Αλλά τότε ο Σέξτος Β. έγινε δεκτός στο *[[cohors amicorum]]* (ομάδα των φίλων) του Τιβέριου και η αξία της ως νύφης αποκαταστάθηκε. Έτσι παντρεύτηκε δύο ακόμη φορές. Όταν όμως ο Τιβέριος κατηγόρησε τον Σέξτο για κριτική στην ηθική τού ανιψιού του Καλιγούλα, απέκλεισε τον Σέξτο από τον κύκλο του. Μέχρι τη στιγμή που ο Σέξτος αυτοκτόνησε στα 32, ο Φέρφαετ σημειώνει ότι «είχε ζήσει πιο πολύ από όσο ήταν χρήσιμος στον Τιβέριο. 

## Οικογένεια
Η Βιστιλίια παντρεύτηκε έξι φορές. Ο Σάυμ προσδιορίζει τα επτά παιδιά της ως εξής, με τις ημερομηνίες γέννησής του: 
* Γλίτιος, γενν. π. 15 π.Χ.
** Πόπλιος Γλίτιος Γάλλος, ύπατος κατά τη βασιλεία του Βεσπασιανού.
* Πόπλιος Πομπώνιος Σεκούνδος, γενν. π. 14 π.Χ., τραγικός ποιητής και αντικαταστάτης ύπατος το 44.
* Κουίντος Πομπώνιος Σεκούνδος, γενν. π. 12 π.Χ., αντικαταστάτης ύπατος το 41.
* Όρφιτος, γενν. π. 11 π.Χ.
** Σέρβιος Κορνήλιος Σαλβιδιηνός Σκίπιο Όρφιτος, ύπατος το 51.
* Πόπλιος Σουίλιος Ρούφος, γεννημένος μεταξύ 10 π.Χ. και 7 π.Χ., αντικαταστάτης ύπατος το 41, και 
** Μάρκος Σουίλιος Νερουλίνος, ύπατος το 50.
* Γναίος Δομίτιος Κορβούλων, γενν. μεταξύ 4 π.Χ. και 1 μ.Χ., Ρωμαίος στρατηγός και αντικαταστάτης ύπατος το 39.
** Δομιτία Λογγίνα, παντρεύτηκε τον Δομιτιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
* Μιλωνία Καισωνία, γενν. το 5 μ.Χ., η πιο διάσημη. Παντρεύτηκε (ως η 4η σύζυγός του) τον Καλιγούλα Ρωμαίο Αυτοκράτορα.

## Δείτε επίσης
* Βιστιλία (πόρνη)
* Πλαυτία (μητέρα του ΛΕύκιου Αίλιου)
* Κατάλογος Ρωμαίων γυναικών
* Γυναίκες στην αρχαία Ρώμη

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Ρωμαίοι
Λύκειο Ροδόπης

Το **Λύκειο** είναι μεγάλο πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Λύκειο βρίσκεται προς τα όρια του πρώην νομού με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην ανατολική άκρη της πεδιάδας Κομοτηνής σε υψόμετρο 50 μέτρα. Απέχει 16 χιλιόμετρα ΝΑ. (οδικά) από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 28 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή και 44 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη (μέσω Μεστής). Δίπλα και βόρεια του χωριού είναι τα Αρριανά, βορειοανατολικά το Ιάσιο ενώ αναμεσά τους περνάει ο χείμαρρος Ξηρόρεμα που δυτικότερα καταλήγει στον Φιλιούρη ποταμό (Λίσσος), νότια είναι οι Σάπες και δυτικά το Μικρό Πιστό. Οι κάτοικοί του είναι περισσότερο μουσουλμάνοι γηγενείς και λιγότερο χριστιανοί με καταγωγή από πρόσφυγες που μετακινήθηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάνης από το Μπασαϊτ της Μητροπόλεως Ηρακλείας. Η πλειοψηφία των μουσουλμάνων είναι Πομάκοι από την παλιά κοινότητα Κέχρου, τον νομό Έβρου και τα Πομακοχώρια της Οργάνης.

## Δημογραφικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Η παλιά του ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Κουρτζαλή* και μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα ως Λύκειο το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σαπών. Το 1933 με το ΦΕΚ 135Α - 06/06/1933 αποσπάσθηκε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Λυκείου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 998 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας

Το **Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Αλβανίας** (Αλβανικά: Partia Social Demokrate e Shqipërisë, Αγγλικά:Social Democratic Party of Albania) είναι ένα πολιτικό κόμμα της Αλβανίας. Ιδρύθηκε στις 22 Απριλίου του 1991, με έδρα στα Τίρανα. Το 1992 εντάχθηκε στην Σοσιαλιστική Διεθνή, στην οποία και παρέμεινε μέλος έως και το 2014. Έκτοτε άρχισε να απομακρύνεται από την αρχική καθαρά σοσιαλιστική και αριστερή ιδεολογία του, προσεγγίζοντας περισσότερο την σοσιαλδημοκρατία. Από το 2019 επικεφαλής του κόμματος είναι ο Εντζέλ Μπεντζάι.
μικρογραφία|250px|Το λογότυπο του κόμματος πριν το 2021
Το κόμμα συμμετείχε στις Αλβανικές βουλευτικές εκλογές του 1992, στις οποίες κατάφερε να συγκεντρώσει ποσοστό της τάξεως του 4%, και να κερδίσει τελικά 7 έδρες στο κοινοβούλιο. Το κόμμα δεν συμμετείχε στις εκλογές του 1996. Στις εκλογές του επόμενου έτους ωστόσο, κέρδισε 9 έδρες, αφού είχε συμμαχήσει με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Στις επόμενες εκλογές, αυτές του 2001, έχασε 5 έδρες, συγκεντρώνοντας 4 συνολικά. Στις εκλογές του 2005, το κόμμα αύξησε το ποσοστό του στο 12% και συγκέντρωσε 7 έδρες. Ωστόσο στις εκλογές του 2009, δεν κατάφερε να εκλέξει κανένα βουλευτή, ενώ παρέμεινε εξωβουλευτικό κόμμα και στις εκλογές του 2013. Στις Αλβανικές βουλευτικές εκλογές του 2017, εισήλθε στο κοινοβούλιο με μία έδρα, και ποσοστό περίπου 1%. Στις Αλβανικές βουλευτικές εκλογές του 2021 εισήλθε ξανά στο κοινοβούλιο με τρεις έδρες, και ποσοστό περίπου στο 2,25%.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανικά πολιτικά κόμματα
Νέα Σάντα Ροδόπης

Η **Νέα Σάντα** είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης. 

## Γεωγραφία - ιστορία
Η Νέα Σάντα βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην βορειοανατολική άκρη του κάμπου της Κομοτηνής και τους νότιους πρόποδες της οροσειράς της Ανατολικής Ροδόπης σε υψόμετρο 170 μέτρα. Απέχει 14 χλμ. ΒΑ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου), 37 χλμ. Α. από την Κομοτηνή και 53 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη (μέσω Μεστής). Σε απόσταση 5 χλμ. νότια του χωριού, σε σχετικά ψηλό λόφο, βρίσκονται τα λείψανα της οχύρωσης *Kales,* η οποία έχει  σχεδόν ορθογώνια κάτοψη και διέθετε στις γωνίες της κυκλικούς πύργους. Στο ύψωμα *Kirneba*, 3 χλμ. Δ.-ΒΑ., υπάρχουν τα κατεστραμμένα λείψανα περιβόλου με μήκος 410 μέτρα ενώ στο ψηλότερο σημείο τα ερείπια ενός πύργου που πιθανολογείται ότι είναι βυζαντινής εποχής. Το χωριό δημιουργήθηκε εξ αρχής με χορηγία του κράτους μετά το 1925-26, από πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή οι οποίοι ήταν Πόντιοι από την Σάντα της Τραπεζούντας και Σαρακατσάνοι την Ανατολική Ρωμυλία (Θράκη). Σύμφωνα με τους κατοίκους ο σαρακατσάνικος συνοικισμός (βόρεια) κτίστηκε μέσω εργολάβων ενώ αυτός (νότια) των Ποντίων από τους ίδιους με αλληλοβοήθεια μεταξύ τους. 

## Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Το 1932 με το ΦΕΚ 307Α - 07/09/1932 αποσπάσθηκε από την κοινότητα Αρριανών και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νέας Σάντας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 128 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νέα Σάντα: Το μεικτό χωριό των Ποντίων και των Σαρακατσάνων από τον ιστότοπο https://www.xronos.gr/
* Νέα Σάντα από τα Γενικά Αρχεία Κράτους - Νομός Ροδόπης 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Εσωτερική Υπηρεσία Εσόδων

250px|μικρογραφία|Η έδρα της IRS
Η **Εσωτερική Υπηρεσία Εσόδων** (Αγγλικά: *Internal Revenue Service*) είναι η δημόσια οικονομική υπηρεσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών που είναι υπεύθυνη για τη συλλογή φόρων και την εφαρμογή του Κώδικα Εσωτερικών Εσόδων. Είναι μέρος του Υπουργείου Οικονομικών και διευθύνεται από τον Επίτροπο Εσωτερικών Εσόδων, ο οποίος διορίζεται με πενταετή θητεία από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Προκάτοχος αποτέλεσε η Επιτροπή Εσωτερικών Εσόδων, που ιδρύθηκε το 1862 για να επιβάλλει τον πρώτο φόρο εισοδήματος του έθνους που χρηματοδότησε τον Ομοσπονδιακό στρατό κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Το 1913, η Δέκατη Έκτη Τροποποίηση του Συντάγματος των ΗΠΑ επικυρώθηκε εξουσιοδοτώντας το Κογκρέσο να επιβάλλει φόρο εισοδήματος και ιδρύθηκε το Γραφείο Εσωτερικών Εσόδων. Το 1953, ο μετονομάστηκε σε Υπηρεσία Εσωτερικών Εσόδων.

Από την ίδρυσή του, η IRS ήταν υπεύθυνη για τη συλλογή των περισσότερων εσόδων που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το 2018, μειώθηκε κατά 15% το εργατικό δυναμικό της. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός

Ο **Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός**, λατιν.: Lucius Aelius Lamia Plautius Aelianus (π. 45)81/96) ήταν ένας Ρωμαίος συγκλητικός, που περιγράφεται από τον Μπράιαν Τζόουνς ως «το πιο επιφανές από τους υπάτους θύματα του Δομιτιανού».  Ο Ιουβενάλης χρησιμοποίησε την οικογένειά του ως την πιο αντιπροσωπευτική για τα πιο ευγενή θύματα του Δομιτιανού  Ο Λ. Αί. Λάμια ήταν αντικαταστάτης ύπατος το 80 με τρεις διαφορετικούς συναδέλφους: τον Άουλο Δίδιο Γάλλο Φαμβρίκιο Βεϊέντο, τον Κόιντο Αυρήλιο Πακτουμέιο Φρόντο και τον Γάιο Μάριο Μάρκελο Οκτάβιο Πόπλιο Κλούβιο Ρούφο. 

## Βιογραφία
Ορισμένοι μελετητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Λάμια ήταν πιθανότατα γιος του Τιβερίου Πλαύτιου Σιλβανου Αιλιανού.  Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Λογγίνα, κόρη του Γναίου Δομίτιου Κορβούλωνα στρατηγού και της Κασσίας Λογγίνας. Ο γιος τους πιστεύεται ότι ήταν ο Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός (ύπατος το 116), γεννημένος πριν ο Δομιτιανός τούς αναγκάσει να διαζευχθούν.  Υποτίθεται ότι ο Λάμια είχε μια κόρη, που αναφέρεται ως Πλαυτία, η οποία παντρεύτηκε τρεις φορές και γέννησε αρκετούς εξέχοντες Ρωμαίους.  Η Δ. Λογγίνα μπορεί να του είχε κάνει μία ή δύο κόρες.  

Ο Δομιτία Λ. αποπλανήθηκε από τον Δομιτιανό, ενώ ο πατέρας του Βεσπασιανός ήταν ακόμη στη Ρωμαϊκή Αίγυπτο (70 μ.Χ.). Ο Δομιτιανός στη συνέχεια ανάγκασε τον Λάμια να τη χωρίσει, ώστε να μπορεί να την έχει για τον εαυτό του.  Παρ' όλα αυτά, ο Λάμια διατήρησε την αστεία του διάθεση. Ο Τζόουνς υποψιάζεται, ότι ήταν η αίσθηση του χιούμορ του με τη μορφή αβλαβών αστείων απευθυνόμενων στον Αυτοκράτορα, που οδήγησε στην εκτέλεσή του. Ο Δομιτιανός δεν μπορούσε να ανεχθεί κριτική προς το πρόσωπό του οποιουδήποτε είδους και υπήρχε αρκετό προηγούμενο για την εφαρμογή των νόμων προδοσίας σε τέτοιου είδους λεγόμενα. 

Έχει υποτεθεί ότι ο Λάμια μπορεί να νυμφεύτηκε με άλλη γυναίκα μετά το διάζευξη από τη Δ. Λογγίνα. Η 2η σύζυγός του μπορεί να ήταν η κόρη του Κόιντου Φάβιου Βαρβάρου. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* *Prosopographia Imperii Romani* Α 205.

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός

Ο **Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός**, λατιν.: Lucius Fundanius Lamia Aelianus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε επί των βασιλειών του Τραϊανού και του Αδριανού. Έγινε ύπατος το 116 με τον Σέξτο Καρμίνιο Βήτο ως συνάδελφό του. Αργότερα έγινε proconsul (διοικητής) της Ασίας κατά το διάστημα 131 και 132. 

## Βιογραφία
Ο Λ. Φ. Λάμια Αιλιανός ήταν πιθανώς γιος του Λούκιου Αιλίου Λάμια Πλαύτιου Αιλιανού αντικαταστάτη υπάτου το 80 και της Δομιτίας Λογγίνας, κόρης του Γναίου Δομίτιου Κορβούλωνα στρατηγού.   

Ο Ρόουναλντ Σάυμ προσδιορίζει τον Λάμια Αιλιανό ως τον αδελφό της ατεκμηρίωτης και εικαζόμενης Πλαυτίας, η οποία παντρεύτηκε τρεις φορές και της οποίας τα παιδιά παντρεύτηκαν μέλη της δυναστείας των Αντωνίνων.  Είναι επίσης πιθανό ο Λάμια Αιλιανός να ήταν ο εγγονός του Λ. Αι. Λάμια Πλαύτιου Αιλιανού και της Δ. Λογγίνας, μέσω μίας κόρης τους. 

## Οικογένεια
Είχε δύο γνωστά παιδιά:
* Λούκιος Πλαύτιος Λάμια Σιλβάνος π.110-μετά το 145, ύπατος το 145. 
* Φουνδανία, παντρεύτηκε τον Μάρκο Άννιο Λίβο ύπατο το 128.
** Αννία Φουνδανία Φαυστίνα απεβ. 192, παντρεύτηκε τον Τίτο Πομπώνιο Πρόκλο Βιτράσιο Πολλίο συγκλητικό, αντκαταστάτη ύπατο, ύπατο το 176.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Μέισον Μάουντ

Ο **Μέισον Μάουντ ** (*Mason Mount*, γενν. 10 Ιανουαρίου 1999) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος ή επιθετικός μέσος για λογαριασμό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της εθνικής ομάδας της Αγγλίας.

Ο Μάουντ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τις ακαδημίες της Τσέλσι σε ηλικία 6 ετών,  αλλά αγωνίστηκε για πρώτη φορά επαγγελματικά ως δανεικός στην ολλανδική Φίτεσε τη σεζόν 2017–18 και το επόμενη έτος δόθηκε δανεικός στην Ντέρμπι Κάουντι. Στη Φίτεσε αναδείχθηκε παίκτης της χρονιάς και μέλος της ομάδας της χρονιάς της Ερεντιβίζιε της σεζόν 2017–18. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την επαγγελματική ομάδα της Τσέλσι το 2019, υπογράφοντας 5ετές συμβόλαιο. Στις 22 Ιουλίου 2020 έγινε ο πρώτος απόφοιτος της ακαδημίας της Τσέλσι ο οποίος πραγματοποίησε 50 εμφανίσεις με την κύρια ομάδα την παρθενική του σεζόν. Αναδείχθηκε Παίκτης της Χρονιάς της Τσέλσι τις σεζόν 2020–21 και 2021–22. Τον Ιούλιο του 2023 αποχώρησε από την Τσέλσι και υπέγραψε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με αρχικό ποσό μεταγραφής 55 εκατομμυρίων λιρών.

Ο Μάουντ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αγγλίας στις 7 Σεπτεμβρίου 2019. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει 36 συμμετοχές σκοράροντας 5 φορές.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φίτεσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέρμπι Κάουντι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Amazing Fantasy

Το ***Amazing Adult Fantasy***, μετονομασμένο σε ***Amazing Fantasy*** στο τελευταίο τεύχος του, είναι μια αμερικανική σειρά ανθολογίας βιβλίων κόμικ που δημοσιεύτηκαν από τη Marvel Comics από το 1961 έως το 1962, με τον τελευταίο τίτλο να αναβιώνεται με εμφανίσεις υπερηρώων το 1995 και στη δεκαετία του 2000. Το τελευταίο τεύχος της δεκαετίας του 1960, το *Amazing Fantasy* #15 (ημερομηνία έκδοσης Αυγ. 1962), εισήγαγε τον δημοφιλή υπερήρωα Spider-Man. Το *Amazing Adult Fantasy* έκανε πρεμιέρα με το τεύχος #7, αναλαμβάνοντας την αρίθμηση από το *Amazing Adventures*.

Κατηγορία:Αμερικανικά κόμικς
Κατηγορία:Κόμικς υπερηρώων
Κατηγορία:Marvel Comics
Βέλκιο Ροδόπης

Το **Βέλκιο** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αετοκορυφή βρίσκεται στα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στη νοτιοανατολική άκρη του κάμπου της Κομοτηνής, σε υψόμετρο 78 μέτρα. Απέχει περίπου 4 χλμ. ΝΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου), 31 χλμ. ΝΑ. από την Κομοτηνή και 33 χλμ. ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη. Νότια του χωριού περνάει η Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης και η Εγνατία Οδός, δυτικά είναι η Αετοκορυφή, βορειοανατολικά το Αρσάκειο, ανατολικά η Συκορράχη. Πολλοί κάτοικοι του χωριού είναι μουσουλμάνοι Ρομά και ελάχιστοι Πομάκοι. Στην περιοχή έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός. Η παλιά του ονομασία, την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν *Μπεκήρ-κιοϊ* Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σαπών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στην τοπική κοινότητα Σαπών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 329 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Νέα Πέτρα Ροδόπης

Η **Νέα Πέτρα** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Νέα Πέτρα βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής και βορειοδυτικά του Ίσμαρου σε υψόμετρο 75 μέτρων. Το χωριό απέχει 28 χιλιόμετρα Δ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου), 17 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από την Κομοτηνή ενώ είναι δίπλα και ανάμεσα στους οικισμούς Πελαγία (ΒΑ.) και Εργάνη (Δ.). Είναι ένα από τα χωριά της Ροδόπης (τα άλλα είναι: Ξυλαγάνη, Στρύμη, Προσκυνητές) που κάθε χρόνο στις 8 Ιανουαρίου αναβιώνουν το αρχαίο έθιμο της γυναικοκρατίας. Οι ντόπιοι το ονομάζουν η "γιορτή της Μαμής" ή "γιορτή της Μπάμπως" όπου οι γυναίκες αναλαμβάνουν τις ανδρικές δουλειές και τη διοίκηση του χωριού ενώ οι άνδρες μένουν στο σπίτι και ασχολούνται με τις οικιακές δουλειές. Σκοπός του εθίμου είναι να τιμηθεί η γιαγιά κάθε οικογένειας (μπάμπω) και η προσφορά της σε αυτήν.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 με την ονομασία *Νέα Εργάνη* να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ξυλαγανής. Το 1963 με το ΦΕΚ 91Α - 13/06/1963 μετονομάστηκε σε Νέα Πέτρα επειδή όλοι οι κάτοικοί της κατάγονται από την Πέτρα των Σαράντα Εκκλησιών της Ανατολικής Θράκης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Ξυλαγανή και την Εργάνη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ξυλαγανής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 48 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Νέα Πέτρα: Με ρίζες από την αρχαία Θρακική φυλή των Οδρυσών και καταγωγή από την Πέτρα 40 εκκλησιών Αν. Θράκης από τον ιστότοπο https://www.xronos.gr/
* H γιορτή της «Mπάμπως» από τον Οδηγό Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι

Ο **Τζον Ουίλλιαμ Πολιντόρι** (αγγλ. *John William Polidori*, 7 Σεπτεμβρίου 1795 - 24 Αυγούστου 1821) ήταν Άγγλος συγγραφέας και γιατρός. Είναι γνωστός για τις σχέσεις του με το ρομαντικό κίνημα και αναγνωρίζεται από ορισμένους ως δημιουργός του είδους βαμπίρ της φανταστικής λογοτεχνίας. Το σημαντικότερο έργο του ήταν *[[Ο Βρυκόλακας (Πολιντόρι)|Ο Βρυκόλακας]]* (1819), η πρώτη δημοσιευμένη ιστορία για τα βαμπίρ. Αν και το έργο αποδόθηκε αρχικά εσφαλμένα στον Λόρδο Μπάυρον, τόσο ο Μπάυρον όσο και ο Πολιντόρι επιβεβαίωσαν ότι ανήκει στον δεύτερο.

## Θάνατος
Ο Πολιντόρι πέθανε σε ηλικία 26 ετών στο σπίτι του πατέρα του στο Λονδίνο στις 24 Αυγούστου 1821, με την υγεία του επιβαρυμένη από κατάθλιψη αλλά και απογοητευμένος από χρέη χαρτοπαιξίας. Παρά τις ισχυρές ενδείξεις ότι αυτοκτόνησε με υδροκυάνιο, ο ιατροδικαστής εξέδωσε πιστοποιητικό θανάτου από φυσικά αίτια.

## Σημειώσεις-παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
** Project Gutenberg's E-Text of "The Vampyre"
* 
* .  The web's first link portal devoted entirely to John William Polidori, author of "The Vampyre".
* .
* , starring Paul Naschy.
* A Vampyre Tale
* John Polidori Life at Keats-Shelley House.org 

Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Άγγλοι ιατροί
Τιβέριος Πλαύτιος Σιλβάνος Αιλιανός

Ο **Τιβέριος Πλαύτιος Σιλβάνος Αιλιανός** (λατινικά: *Tiberius Plautius Silvanus Aelianus*) ήταν Ρωμαίος πατρίκιος, που υπηρέτησε δύο φορές ως ύπατος, το 45 και το 74.  Ήταν ο υιοθετημένος ανιψιός της Πλαυτίας Ουργουλανίλας,  πρώτης συζύγου του Αυτοκράτορα Κλαύδιου.  Είναι γνωστό ότι προσέφερε την προσευχή ως pontifex (αρχιερέας), όταν η πρώτη πέτρα του νέου Καπιτωλίου τοποθετήθηκε το 70.  Σε ορισμένες αρχαίες πηγές αναφέρεται ως *Πλαύτιος Αιλιανός*, αλλά μαθαίνουμε από μία επιγραφή ότι το πλήρες όνομά του ήταν ο *Τιβέριος Πλαύτιος Σιλβάνος Αιλιανός* και ότι κατείχε πολλές σημαντικές στρατιωτικές διοικήσεις. 

## Βιογραφία
Υπό τον Νέρωνα υπηρέτησε ως legatus (απεσταλμένος) στη Μοισία (σημερινή Βουλγαρία) από το 61 έως το 66 και κυβέρνησε την επαρχία με μία «μαζική καύση της γης»,  και από την οποία λέγεται ότι έστειλε αποστολές σίτου της Μοισίας, για να ανακουφίσει την προμήθεια τροφίμων του Ρωμαϊκού λαού, η οποία ήταν σε κρίση πιθανώς λόγω της Μεγάλης πυρκαγιάς της Ρώμης το 64.  Αργότερα στάλθηκε στην Ισπάνια (Ρωμαϊκή Ισπανία), η οποία τότε δεν διέθετε επαρχιακό κυβερνήτη. Ωστόσο το 69 ο Αυτοκράτορας Βεσπασιανός θέλησε να διορίσει τον Τ. Π. Σ. Αιλιανό ως έπαρχο της Ρώμης, στη θέση του δολοφονημένου αδελφού του Τ. Φλ. Σαβίνου ΙΙ. Όπως γνωρίζουμε από την επιτύμβια επιγραφή του, ο Αιλιανός ανακλήθηκε στην πόλη· ο Βεσπασιανός πρότεινε στη Σύγκλητο ο Αιλιανός να τελέσει θρίαμβο για την υπηρεσία του στη Μοισία, μία χειρονομία που υπαινίσσεται σιωπηρώς την αχάριστη φύση της εξουσίας του Νέρωνα.  Η Σύγκλητος τελικά ψήφισε να εγκριθεί η πρόταση του Βεσπασιανού. 

Γύρω στο 60, ο Αιλιανός μετέφερε, από περιοχές πέραν του Δούναβη, στη Μοισία "περισσότερους από 100.000 Υπερδουνάβιους μαζί με τις γυναίκες τους, τα παιδιά τους και τους αρχηγούς ή βασιλείς τους (και τους εγκατέστησε) για να αποτίσουν φόρο τιμής". 

## Οικογένεια
Είχε τέκνο:
* Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός π.45-81/96, συγκλητικός. Πρώτος σύζυγος της Δομιτίας Λογγίνας, η οποία έπειτα παντρεύτηκε τον Δομιτιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
** Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός, ύπατος το 116, ανθύπατος της Ασίας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης
Εργάνη Ροδόπης

Η **Εργάνη** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Εργάνη βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής και βορειοδυτικά του Ίσμαρου σε υψόμετρο 50 μέτρων. Το χωριό απέχει 29 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου) ενώ είναι κτισμένο ανάμεσα στην Ξυλαγανή (ΝΔ.) και την όμορη Νέα Πέτρα (ΒΑ.). Οι κάτοικοί του είναι μουσουλμάνοι, σε σημαντικό ποσοστό Ρομά ενώ υπάρχουν λίγες οικογένειες Πομάκων από την Κύμη και τον Κάρδαμο.

Νοτιοανατολικά του χωριού προς την κατεύθυνση της Ξυλαγανής, στην ανατολική πλευρά του υψώματος «Κρεμαστός βράχος» ή «Κρεμαστή» (*Ασάρ-τεπέ*), υπάρχουν ερείπια της προϊστορικής ακρόπολης της Εργάνης η οποία από το 1979 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Χρονολογείται μεταξύ Ύστερης εποχής του Χαλκού και Πρώιμης εποχής του Σιδήρου (1200 -900 π.Χ.), διατηρεί πύλη με μικρό τετράπλευρο πρόπυλο και στους δύο χώρους της ακρόπολης θεμέλια από τετράπλευρα και κυκλικά κτίσματα. Στη βορειοδυτικά γωνία της πάνω ακρόπολης υπάρχει μεγάλο ελλειψοειδές κτίριο που  πιθανολογείται ότι ήταν η οικία ηγεμόνα. Έχουν βρεθεί κεραμική με εγχάρακτη και αυλακωτή διακόσμηση (του 13ου - 12ου π.Χ. αιώνα) καθώς και ευρύστομα αγγεία με γωνιόσχημη λαβή και ένας αμφορέας με κατακόρυφες λαβές στην κοιλιά.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να  προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ξυλαγανής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Ξυλαγανή και την Νέα Πέτρα αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ξυλαγανής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 347 κατοίκους.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τα τελευταία έτη, είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Λούκιος Άννιος Βινικιανός (γαμπρός του Γ. Δ. Κορβούλωνα)

Ο **Λoύκιος Άννιος Βινικιανός ΙΙ**, λατιν.: Lucius Annius Vinicianus (36  - 66) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός κατά το τελευταίο μέρος του 1ου αι. Έγινε αντιπρόσωπος λεγεώνας. Είναι πιο γνωστός από μία αποτυχημένη συνωμοσία για την ανατροπή του Νέρωνα το 66.

## Βιογραφία
Ο Βινικιανός ήταν γιος του Λούκιου Αννίου Βινικιανού και εγγονός του Γαΐου Αννίου Πολίο, αντικαταστάτη υπάτου το 21 ή το 22  και της Βινικίας. Αυτή ήταν η αδελφή του Mάρκου Βινικίου, συζύγου της Ιουλία Λιβίλλας, αδελφής του Καλιγούλα.

Ο Βινικιανός νυμφεύτηκε τη Δομιτία, κόρη του Γναίου Δομιτίου Κορβούλωνα και της Κασσίας Λογγίνας. Η πεθερά του Κασσία Λογγίνα ήταν κόρη του Γαΐου Κασσίου Λογγίνου υπάτου το 30 και της Ιουνίας Λεπίδας, τρισεγγονής του Οκταβιανού Αυγούστου. Η αδελφή της Δομιτία Λογγίνα παντρεύτηκε τον Δομιτιανό, μετέπειτα Αυτοκράτορα. Με τον γάμο ο Βινικιανός συσχετίστηκε τόσο με την Ιουλιο-Κλαυδιανή δναστεία, όσο και με τη μεταγενέστερη δυναστεία των Φλαβίων.

Ο Σουητώνιος αναφέρει στην παράγραφο 12, ότι η Δομιτία και ο Βινικιανός είχαν επίσης έναν γιο.

### Σταδιοδρομία
Το 63 ο Βινικιανός υπηρέτησε ως *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|legatus legionis]]* (αντιπρόσωπος της λεγεώνας) στη Λεγεώνα V "Macedonica" στην επαρχία της Αρμενίας, υπό τον πεθερό του Γ. Δ. Κορβούλωνα. Σε αυτήν την περίοδο, ο ίδιος και ο Κορβούλων πολέμησαν στον Ρωμαιο-Παρθικό Πόλεμο των ετών 58–63.

### Συνωμοσία εναντίον του Νέρωνα
Ο Βινικιανός προερχόταν από μία οικογένεια συνωμοτών εναντίον των Καισάρων: ο πατέρας του ήταν ένας από τους άνδρες, που συμμετείχαν στη δολοφονία του Καλιγούλα και αργότερα σε μία εξέγερση εναντίον του Κλαύδιου. Ο αδελφός του Άννιος Πολίο συμμετείχε στη συνωμοσία του Πίσο το 65. Το 66 θα ήταν ο Βινικιανός που θα συνωμοτούσε εναντίον του Nέρωνα, αλλά η συνωμοσία απέτυχε. Ο Βινικιανός αρνήθηκε να μιλήσει ή να αποδείξει την αθωότητά του στον Αυτοκράτορα και αυτοκτόνησε το 67. Ο Κορβούλων θα αναγκαζόταν επίσης να αυτοκτονήσει.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Δομιτία, κόρη του Γναίου Δομιτίου Κορβούλωνα στρατηγού. Είχε τέκνο:
* έναν γιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι αξιωματούχοι
Μάρκος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος (ύπατος το 19)

Ο **Μάρκος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος**, λατιν.: Marcus Junius Silanus Torquatus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Έγινε ύπατος το 19, με συνάδελφό του τον Λεύκιο Νορβανό Βάλβο.  Tο όνομά του torquatus σημαίνει "στολισμένος με αλυσίδα λαιμού ή κολάρο".

## Βιογραφία
Ο Μ. Ι. Σιλανός Τορκουάτος ήταν απόγονος του ευγενικού ρωμαϊκού γένους των Ιουνίων Σιλανών. Ο παππούς του ήταν ο Mάρκος Ιούνιος Σιλανός, συνύπατος με τον Αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο το 25 π.Χ. Ο Σιλανός Tορκουάτος νυμφεύτηκε την Αιμιλία Λεπίδα, κόρη της Ιουλίας της Νεότερης, εγγονής του Αυγούστου.

Ύπατος για ολόκληρο το έτος 19 μ.Χ., αυτός και ο συνάδελφός του Λ. Νορβανός έφεραν στο προσκήνιο τον νόμο *[[lex Junia - Norbana]]*, ο οποίος εμπόδιζε τους σκλάβους που απελευθερώνοντο από τους πραίτορες να γίνονται Ρωμαίοι πολίτες και απέκλειε τους απογόνους τους από την κληρονομιά. Οι απελεύθεροι βάσει αυτού του νόμου έμειναν γνωστοί ως *Latini Juniani*.

Από το 32 μ.Χ. έως το 38, ο Σ. Τορκουάτος ήταν διοικητής της Αφρικής.

## Οικογένεια
Ο Σιλανός Τορκουάτος και η Αιμιλία Λεπίδα, κόρη του Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου υπάτου το έτος 1, είχαν πέντε παιδιά, τα οποία υπέφεραν ως αποτέλεσμα της σύνδεσής τους με την Αυτοκρατορική οικογένεια.

* Μάρκος Ιούνιος Σιλανός 14-54, ύπατος το 46, δολοφονήθηκε για να εξασφαλιστεί τη διαδοχή στον Nέρωνα και για να τον εμποδιστεί να εκδικηθεί τον τέλος του αδελφού του Λεύκιου Ι. Σ. Τ.
** Λεύκιος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος, όταν ορφάνευσε ανατράφηκε από τη θεία του Ιουν. Λεπίδα.
* Ιουνία Καλβίνα απεβ. μετά το 79, παντρεύτηκε τον Λεύκιο Βιτέλλιο αδελφό του Βιτέλιου μετέπειτα Αυτοκράτορα. Κατηγορούμενη για αιμομιξία με τον μικρότερο αδελφό της, εξορίστηκε από τον Κλαύδιο, ανακλήθηκε όμως δέκα χρόνια αργότερα από τον Νέρωνα.
* Δέκιμος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος απεβ. 64, ύπατος το 53, που αναγκάστηκε από τον Νέρωνα να αυτοκτονήσει, όταν κατηγορήθηκε ότι καυχήθηκε για την καταγωγή του από τον Οκταβιανό Αύγουστο.
* Λεύκιος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος απεβ. 49, πραίτωρ το 48, είχε μνηστευθεί με την Κλ. Οκταβία, κόρη του Κλαύδιου. Όμως η Ιουλ. Αγριππίνα διέδωσε τη φήμη ότι είχε διαπράξει αιμομιξία με την αδελφή του Ιουνία Καλβίνα, με αποτέλεσμα να αποβληθεί από τη Σύγκλητο και να στερηθεί από το αξίωμά του. Αυτοκτόνησε την ημέρα που ο Κλαύδιος νυμφεύτηκε την Ιουλ. Αγριππίνα.
* Ιουνία Λεπίδα, παντρεύτηκε τον Γάιο Κάσσιο Λονγίνο. Ανέθρεψε τον ανιψιό της Λεύκιο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο τον Νεότερο (50-66), μετά τη δολοφονία του πατέρα του Μάρκου.
** Κασσία Λογγίνα, παντρεύτηκε τον Γναίο Δομίτιο Κόρβουλο στρατηγό. Η αδελφή του Μιλωνία Καισωνία παντρεύτηκε τον Καλιγούλα Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
*** Δομιτία Λογγίνα, παντρεύτηκε τον Δομιτιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
* Ιουνία Σιλανή απεβ. το 59 στην εξορία, μετά από διαμάχη με την Αγριππίνα.

## Δείτε επίσης
* γένος Ιουνίων

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Μάρκος Βινίκιος (ύπατος το 30)

Ο **Μάρκος Βινίκιος**, λατιν.: Μarcus Vinicius (π. 5 π.Χ. - 46 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος, δις ύπατος και σύζυγος της Ιουλίας Λιβίλλας, μικρανιψιάς του Αυτοκράτορα Τιβερίου.  Ήταν γιος και εγγονός δύο υπάτων, του Πόπλιου Βινικίου (υπάτου το 2 μ.Χ.) και του Μάρκου Βινικίου (ύπατος το 19 π.Χ.).

## Βιογραφία
Γεννημένος στο Cales Κάλες της Καμπανίας, ο Μ. Βινίκιος ξεκίνησε τη συγκλητική του σταδιοδρομία ως quaestor (ταμίας) το 20 μ.Χ. Την ίδια χρονιά ζητήθηκε από τον Bινίκιο να συμμετάσχει στην υπεράσπιση του Γναίου Καλπούρνιου Πίσο για τη δολοφονία του Γερμανικού, αλλά αρνήθηκε.  Ήταν παρών για τη δίκη, καθώς το όνομά του εμφανίζεται ως ένα από τα ονόματα των επτά μαρτύρων του *Senatus consultum de Cn. Pisone patre* (Συγκλητικού συμβουλίου για τον Γν. Πίσο πατέρα), της επίσημης πράξης της Ρωμαϊκής Συγκλήτου σχετικά με τη δίκη και την τιμωρία του Πίσο. 

Το 30 ο Βινίκιος διορίστηκε στην υπατεία, την οποία κατείχε με τον Λούκιο Κάσσιο Λονγίνο.  Την ίδια χρονιά, ο Βελέιος Πατέρκουλος δημοσίευσε τις *Ιστορίες του*, τις οποίες αφιέρωσε στον Βινίκιο. 

Το 33 ο Τιβέριος τον επέλεξε ως σύζυγο για την Ιουλία Λιβίλλα, τη νεότερη κόρη τού ανιψιού του Γερμανικού. Με την ευκαιρία αυτή ο Τάκιτος περιγράφει τον Βινίκιο ως «ήπιου χαρακτήρα και περίτεχνο ρήτορα». 

Για το διάστημα 39-40, ο Βινίκιος έγινε ανθύπατος κυβερνήτης της Ασίας.  Πριν από αυτό είχε διοριστεί σε μία επιτροπή, που είχε αναλάβει να εκτιμήσει τις ζημιές που προκλήθηκαν από πυρκαγιά στον Αβεντίνο λόφο. 

Ο Βινίκιος και ο ανιψιός του Λούκιος Άννιος Βινικιανός ενεπλάκησαν στη δολοφονία του Καλιγούλα και -για ένα σύντομο διάστημα- προσπάθησαν να τον διαδεχθούν στον θρόνο.

Αφού ο Κλαύδιος έγινε Αυτοκράτορας, ο Βινίκιος τον συνόδευσε κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής κατάκτησης της Βρετανίας το 43, και του απονεμήθηκε το *Ornamenta triumphalia* (διάκοσμος θριάμβου). Το 45 τιμήθηκε με τη σπάνια διάκριση μίας δεύτερης υπατείας· ο συνάδελφός του εκείνη τη χρονιά ήταν ο Τίτος Στατίλιος Ταύρος Κορβίνος. 

Με προτροπή της Βαλ. Μεσσαλίνας, ο Βινίκιος σκοτώθηκε σε 46. Ωστόσο η κηδεία του τελέστηκε από το κράτος. 

## Στη λογοτεχνία
Ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα *[[Κβο βάντις (μυθιστόρημα)|Quo Vadis]]* του Χένρικ Σιενκιέβιτς, που ονομάζεται επίσης Mάρκος Βινίκιος, είναι ο φανταστικός γιος του ιστορικού Mάρκου Βινικίου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ιουλία Λιβίλλα, κόρη του Γερμανικού στρατηγού (ανιψιού του Τιβερίου). Ήταν αδελφή του Καλιγούλα και θεία του Νέρωνα.

## Bιβλιογραφικές αναφορές


## Δευτερεύουσες πηγές
* Syme, Ronald (1939). *Η Ρωμαϊκή Επανάσταση.* Οξφόρδη: Clarendon Press.
* Vogel-Weidemann, Ursula (1982). *Die Statthalter von Africa und Asia in den Jahren 14-68 ν.* *Χρ .: Eine Untersuchung zum Verhältnis Princeps und Senat.* Βόννη: Habelt.

Κατηγορία:Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων
Λούκιος Αιμίλιος Παύλος (ύπατος το 1)

Ο **Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος**, λατιν.: *Lucius Aemilius Paullus* (πριν το 29 π.Χ. - 14 μ.Χ.) ήταν ύπατος το έτος 1 μ.Χ. και ιερέας ως μέλος των "Αδελφών των Αγρών".

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Παύλου Αιμίλιου Λέπιδου (αντικαταστάτη υπάτου το 34 π.Χ. και αργότερα κήνσορα), και της Κορνηλίας, κόρης του Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα, υπάτου. Η Κορνηλία ήταν κόρη της Σκριβωνίας, η οποία, μετά τον Παύλο Αιμίλιο Λέπιδο, παντρεύτηκε τον Οκταβιανό Αύγουστο και απέκτησαν την Ιουλία την Πρεσβύτερη. 

Ο Λ. Αι. Παύλος αναφέρεται για πρώτη φορά στην ελεγεία για το τέλος της Κορνηλίας· τον ίδιο χρόνο ο αδελφός της Π. Κ. Σκιπίων έγινε ύπατος. Το έτος αυτό υποστηρίχθηκε ότι είναι το 18 π.Χ.  ή το 16 π.Χ. 

Ανατράφηκε από τον πατέρα του. Κάποια στιγμή μετά το 13 π.Χ. ο Παύ. Αιμ. Λέπιδος νυμφεύτηκε για 2η φορά, με την Κλαυδία Μακέλλα τη Νεότερη, η οποία ήταν ήδη χήρα με ένα μικρό παιδί. Ο Λ. Αι. Παύλος νυμφεύτηκε την Ιουλία τη Νεότερη, μεγαλύτερη εγγονή του Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου. Η πρώιμη σταδιοδρομία του Λ. Αι. Παύλου είναι άγνωστη· η πρώτη και μοναδική γνωστή θέση του είναι η υπατεία του έτους 1 μ.Χ., μαζί με τον Γάιο Καίσαρα, αδελφό της συζύγου του.  Είναι επίσης γνωστό ότι ήταν ιερέας, ως μέλος των fratres arvales (Αδελφών των Αγρών). 

Σύμφωνα με τους αρχαίους ιστορικούς, η σύζυγός του Ιουλία η Νεότερη εξορίστηκε το 8 μ.Χ., επειδή είχε σχέση με έναν συγκλητικό. Ο ίδιος ο Παύλος εκτελέστηκε ως συνωμότης, σε μία συνωμοσία για να εξοντωθεί ο Aύγουστος κάποια στιγμή μεταξύ των ετών 1 και 14. 

Πιθανότατα είχε μόνο ένα παιδί από τη σύζυγό του: την Αιμιλία Λεπίδα (4/3 π.Χ. - 53 μ.Χ.), η οποία ήταν αρχικά μνηστευμένη με τον Κλαύδιο, έως ότου η πτώση των γονέων της ανάγκασε τον προπάππο της Αύγουστο να λύσει τον αρραβώνα και να την παντρέψει με τον Mάρκο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο ύπατο το 19 μ.Χ., από τον οποίο είχε πολλά παιδιά, όπως η Ιουνία Καλβίνα και ο Mάρκος Ιούνιος Σιλανός ύπατος το 46 μ.Χ.  Ωστόσο είναι πιθανό ότι είχε ακόμη έναν γιο, τον Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με την Ιουλία Δρουσίλλα, αγαπημένη αδελφή του Καλιγούλα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ιουλία τη Νεότερη, κόρη του Μάρκου Βιψάνιου Αγρίππα στρατηγού και αρχιτέκτονα, και της Ιουλίας της Πρεσβύτερης (κόρης του Οκταβιανού Αυγούστου από τη Σκριβωνία). Είχε τέκνα:
* Αιμιλία Λεπίδα 4/3 π.Χ. - 53 μ.Χ., παντρεύτηκε τον Μάρκο Ιούνιο Σιλουανό Τορκουάτο ύπατο το 19.
* Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος 6-39, νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του Ιουλία Δρουσίλλα, κόρη του Ι. Κ. Γερμανικού στρατηγού.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Syme, Ronald; *Augustan Aristocracy* (Oxford University Press, 1989)
* Suetonius, Η *ζωή του Αυγούστου*

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Νικολάι Μερκούσκιν

**Ο Νικολάι Ιβάνοβιτς Μερκούσκιν** (, Moksha, γεννημένος στις 5 Φεβρουαρίου 1951 στο Novye Verkhissy, της Μορδοβίας) είναι πρώην κυβερνήτης της περιφέρειας Σαμάρα και πρώην επικεφαλής της Δημοκρατίας της Μορδοβίας στη Ρωσία. Κατείχε το τελευταίο αξίωμα από τις 22 Σεπτεμβρίου 1995 έως τις 10 Μαΐου 2012. Από τις 24 Ιανουαρίου έως τις 22 Σεπτεμβρίου 1995 διετέλεσε πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης της Δημοκρατίας της Μορδοβίας.

Ο Μερκούσκιν ήταν ηλεκτρολόγος μηχανικός πριν ασχοληθεί με την πολιτική. Επανεκλέχθηκε πρόεδρος της Μορδοβίας το 1998 και το 2003 με 80% των ψήφων. Διατήρησε τη δημοτικότητά του έχοντας μία σχετικά σταθερή οικονομία στη Μορδοβία και πληρώνοντας εγκαίρως μισθούς και συντάξεις. Έχει εμποδίσει αντιπάλους να τρέξουν εναντίον του αποκλείοντας υποψηφίους που φαίνεται να έχουν πάνω από 3% μη έγκυρες υπογραφές. Ο Μερκούσκιν είναι παντρεμένος με την Ταΐσιγια Μερκούσκινα, εθνοτική Ερζία και έχει δύο γιους.

Στις 10 Μαΐου 2012 ο Μερκούσκιν παραιτήθηκε για να γίνει προσωρινός κυβερνήτης της περιφέρειας Σαμάρα. Αντικαταστάθηκε από τον πρωθυπουργό του Βλαντιμίρ Βόλκοφ.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2017 απομακρύνθηκε από τη θέση του Κυβερνήτη της Περιφέρειας Σαμάρα.

## Τιμές και βραβεία

* Παραγγελία για αξία στην 3η τάξη της πατρίδας
* Παραγγελία για αξία στην 4η τάξη της πατρίδας
* Τάξη του κόκκινου πανό της εργασίας
* Τάξη Φιλίας των Λαών
* Μετάλλιο «Για την Εργασία»
* Μετάλλιο "Για τη μετατροπή της μη μαύρης γης του RSFSR"

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Глава Республики Мордовия Н.И.Меркушкин награжден орденом "За заслуги перед Отечеством" ΙΙΙ степени (in Russian)
* Глава Республики Мордовия Николай Иванович Меркушкин (in Russian)
* Επίσημος ιστότοπος της Δημοκρατίας της Μορδοβίας (in Russian)
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Πόλεμος τιμών του πετρελαίου του 2020

[μικρογραφία|350x350εσ|Τιμές πετρελαίου, σε [δολάριο ΗΠΑ ανά βαρέλι, από το 1980 έως το 2021. Στο σχήμα είναι εμφανής η βύθιση της τιμής το 2020 κάτω του μηδενός.]]
Ο **πόλεμος τιμών του πετρελαίου του 2020** ξεκίνησε στις 8 Μαρτίου 2020, όταν το βασικό μέλος του Οργανισμού Εξαγωγών Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών, η Σαουδική Αραβία, πρότεινε στον συνεργάτη της συμμαχίας, τη Ρωσία, τη μείωση της παραγωγής πετρελαίου του συνασπισμού (OPEC+) κατά 1.5 εκατομμύρια βαρέλια τη μέρα, κάτι το οποίο η Ρωσία δε δέχτηκε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί τριμηνιαία πτώση στην τιμή του πετρελαίου έως και 65% (με βάση το WTI). Ο συνασπισμός OPEC+ δημιουργήθηκε το 2017 με στόχο τον συντονισμό των παραγωγών για τον έλεγχο των τιμών του πετρελαίου.  

Οι τιμές του πετρελαίου είχαν ήδη μειωθεί από την αρχή του 2020 κατά περίπου 30%, λόγω μειωμένης ζήτησης. Μετά τη ρήξη των μεταξύ τους σχέσεων, η Ρωσία πρότεινε περικοπές στην παραγωγή του πετρελαίου, καθώς η πανδημία COVID-19 φρέναρε την παγκόσμια ανάπτυξη, μειώνοντας δραματικά τη ζήτηση για καύσιμα. Η Σαουδική Αραβία, αντίθετα, σχεδίαζε να μειώσει τις επίσημες τιμές πώλησης και να αυξήσει την παραγωγή, σε μια αγορά που ήδη εμφάνιζε πλέονασμα. Ο πόλεμος αυτός συνέβαλε στη συντριβή του παγκόσμιου χρηματιστηρίου εκείνης τη χρονιάς.

Στην πραγματικότητα, ο βασικός στόχος των δύο μερών ήταν να εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς στην προσφορά του πετρελαίου. Η Σαουδική Αραβία, μέσω της μείωσης τιμών, ήθελε να στείλει ένα σαφές μήνυμα ότι προτιμά οι τιμές να κατρακυλήσουν παρά να παραχωρήσει μερίδιο αγοράς σε άλλους παραγωγούς, ακόμα και αν είναι συνεργάτες του OPEC+. Ο OPEC των 14 κρατών-μελών αντιπροσωπεύει το ένα τρίτο της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου, ενώ εάν συμπεριληφθεί και η παραγωγή των 10 κρατών που δεν είναι μέλη του Οργανισμού αλλά συνεργάτες, όπως η Ρωσία, ο OPEC+ καλύπτει περίπου το 50% της παγκόσμιας παραγωγής. Ο μεγαλύτερος παραγωγός ενέργειας στον κόσμο, οι ΗΠΑ, δεν αποτελεί μέρος της συμφωνίας, ούτε η Κίνα ή άλλοι κορυφαίοι δυτικοί παραγωγοί όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς και η Νορβηγία.

Τον Απρίλιο του 2020 και ξανά τον Ιούνιο του 2020 οι δύο χώρες συμφώνησαν να μειώσουν την παραγωγή του πετρελαίου. Η τιμή του πετρελαίου έπεσε κάτω του μηδενός στις 20 Απριλίου 2020. Και ενώ η παραγωγή του πετρελαίου περιορίστηκε, δε σταμάτησε πλήρως, και ακόμα και στο μικρότερο δυνατό επίπεδο παραγωγής είχε υψηλότερη προσφορά από τη ζήτηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικονομία
Αρτυόμ Ζντούνοφ

Ο **Αρτυόμ Αλεξέγεβιτς Ζντούνοφ** (Ρωσικά: Артём Алексеевич Здунов; γεννημένος στις 18 Μαΐου 1978), είναι Ρώσος πολιτικός, ο οποίος είναι επί του παρόντος ο προσωρινός επικεφαλής της Δημοκρατίας της Μορδοβίας από τις 18 Νοεμβρίου 2020.

## Βιογραφία
Ο Αρτυόμ Ζντούνοφ γεννήθηκε στο Καζάν στις 18 Μαΐου 1978 με εθνικότητα Ερζυανή.

Από το 1996 έως το 1998, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της συνδικαλιστικής επιτροπής φοιτητών του KFEI.

Το 2000, αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Χρηματοοικονομικών και Οικονομικών του Καζάν (KFEI) με πτυχίο και τέσσερα χρόνια αργότερα με μεταπτυχιακό από την ίδια σχολή. Έχει διδακτορικό στα Οικονομικά από το 2005.

Από τον Ιούνιο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2001, ήταν ειδικός στον ασφαλιστικό τομέα, εσωτερικός ελεγκτής της Open Joint Stock Insurance Company Industrial Insurance Company.

Από τον Απρίλιο του 2004 έως τον Ιούλιο του 2006 δίδαξε στο Τμήμα Μακροοικονομικής και Οικονομικής Θεωρίας του KFEI.

Από τον Ιούλιο του 2006 έως τον Μάιο του 2010, κατείχε τη θέση του Αναπληρωτή Διευθυντή Επιστημών του Κρατικού Ιδρύματος "Κέντρο Προηγμένης Οικονομικής Έρευνας της Ακαδημίας Επιστημών της Δημοκρατίας του Ταταρστάν".

Από τον Μάιο του 2010, ο Ζντούνοφ ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας της Δημοκρατίας του Ταταρστάν και από τις 14 Οκτωβρίου 2014 έως τις 6 Φεβρουαρίου 2018 ήταν Υπουργός Οικονομίας.

Στις 6 Φεβρουαρίου 2018, ο προσωρινός επικεφαλής του Νταγκεστάν, Βλαντιμίρ Βασιλιέφ, υπέβαλε στο κοινοβούλιο την υποψηφιότητα του Ζντούνοφ για τη θέση του προέδρου της κυβέρνησης της Δημοκρατίας. Στις 7 Φεβρουαρίου 2018, το κοινοβούλιο του Νταγκεστάν ενέκρινε την υποψηφιότητά του.

Στις 18 Νοεμβρίου 2020, ο Ζντούνοφ διορίστηκε προσωρινός επικεφαλής της Δημοκρατίας της Μορδοβίας.

## Οικογένεια
Ο Αρτυόμ Ζντούνοφ είναι Ερζυανός. Είναι παντρεμένος με γυναίκα Τατάρα και έχει γιο και κόρη.

## Εισόδημα και περιουσία
Το ποσό των δηλωθέντων εσόδων για το 2019 ανήλθε σε 7 εκατομμύρια 835 χιλιάδες ρούβλια. Η γυναίκα του έχει 578 χιλιάδες ρούβλια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Βάκος Ροδόπης

Ο **Βάκος** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης και από το 1978 είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός.

## Γεωγραφία
Ο Βάκος βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής με υψόμετρο 30 μέτρων, σε απόσταση 17 χιλιομέτρων Δ.-ΒΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου) και 14 χιλιομέτρων Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή. Το χωριό χωρίζεται σε δύο συνοικισμούς (βορειοανατολικό που είναι δίπλα στα Αρχοντικά και νότια της παλαιάς εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Αλεξανδρούπολης και νοτιοδυτικό που είναι ανατολικά της βιομηχανικής περιοχής Κομοτηνής). 

## Ιστορία
Πριν , το χωριό ονομαζόταν *"Βακούφ"*.Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών της συνθήκης της Λωζάνης εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πολλοί Έλληνες πρόσφυγες. Λίγο πριν υπογραφεί η συνθήκη της Λωζάνης και ενὠ είχαν ήδη ξεκινήσει οι ανταλλαγές πληθυσμών που προέβλεπε, έγινε επίσημη ελληνική στατιστική στις 7 Ιουνίου 1923, οπότε καταγράφηκαν 385 κάτοικοι (εκ των οποίων οι 289 ήταν παλαιοί κάτοικοι, όλοι μουσουλμάνοι, και οι 96 ήταν πρόσφυγες).

## Διοικητικά στοιχεία
Στους οικισμούς του χωριού έχουν μεταναστεύσει αρκετοί Πομάκοι από τα χωριά Σμιγάδα, Μυρτίσκη, Οργάνη, Άνω Βυρσίνη, Κέχρος, Εσοχή κ.α. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους μεταναστεύουν στο εξωτερικό (Γερμανία, Ολλανδία) για δουλειά στα ναυπηγεία και στα θερμοκήπια ενώ οι υπόλοιποι ασχολούνται με τη γεωργία (καλλιεργούν καπνά, βαμβάκι και μπάμιες). Η παλιά του ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Βακούφ*.  Επίσημα αναφέρεται ως *Βάκος*, μετά την ενσωμάτωση της Ροδόπης στο ελληνικό κράτος (1920) και το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμαράντων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα  Αμάραντα, το Ίσαλο, την Καλλιθέα και το Πάμφορο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμαράντων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 432 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι παραδοσιακοί οικισμοί Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης από τον ιστότοπο http://portal.tee.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Ιερά Μητρόπολις Νεοκαισαρείας

Η **Ιερά Μητρόπολις Νεοκαισαρείας** είναι μια επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία ήταν ενεργή από το 325 έως το 1922 με έδρα την πόλη της Νεοκαισάρειας, το σημερινό Niksar. Ο τίτλος του *Μητροπολίτη Νεοκαισαρείας, Υπερτίμου και Εξάρχου Πόντου Πολεμωνιακού* είναι κενός από το 1976.

## Ιστορία
Η Νεοκαισάρεια ονομαζόταν αρχικά Κάβειρα και ήταν η πρωτεύουσα του βασιλείου του Πόντου. Αργότερα, το 73 π.Χ. οι Ρωμαίοι την μετονόμασαν σε Διοπόπολη και ο Πολέμων Α΄ ο Ποντικός σε Σεβάστεια το 35 π.Χ. Το 64 μ.Χ. οι Ρωμαίοι της έδωσαν το όνομα Νεοκαισάρεια. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν ο Γρηγόριος ο Θαυματουργός χειροτονήθηκε επίσκοπος της πόλης περί το 240, υπήρχαν μόνο 17 Χριστιανοί στη Νεοκαισάρεια, και έμειναν μόνο 17 ειδωλολάτρες στο θάνατό του το 270.

μικρογραφία|333x333εσ| Εκκλησία στην Αμάσρα, σήμερα τζαμί
Η Νεοκαισάρεια έγινε μητρόπολη το 325. Είχε 4 επισκοπές τον 7ο αιώνα και 10 τον 12ο. Μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους Σελτζούκους το 1075, ο αριθμός τους σταδιακά μειώθηκε και τον 14ο αιώνα δεν έμεινε καμία. Τον 18ο αιώνα ιδρύθηκε μια νέα επισκοπή Νεαπόλεως, η οποία το 1889 έγινε ανεξάρτητη.

Η Μητρόπολη συνόρευε βόρεια με την Μαύρη Θάλασσα, ανατολικά με τις Μητροπόλεις Χαλδίας, Κολωνείας και Θεοδοσιουπόλεως και Αμίδης (Πατριαρχείο Αντιοχείας), νότια με τις Μητροπόλεις Αδάνων και Χαλεπίου/Βερροίας (Πατριαρχείο Αντιοχείας) και δυτικά με τις Μητροπόλεις Καισαρείας και Αμασείας. Η πρώην επισκοπή Γαγγρών εντάχθηκε στη μητρόπολη Νεοκαισαρείας στις 19 Ιανουαρίου 1630.

Κύριες πόλεις της Μητρόπολης ήταν οι Φαδισάνη (*[[Φάτσα|Fatsa]]*), Πολεμώνιο (*Bolaman*), Κοτύωρα (''Ordu'') Γαζίουρα (*Turhal*), Σεβάστεια (''Sivas''), Κασταμονή (*Kastamonu*), Ινέπολις (*İnebolu*), Κύτωρον (*Cide*), Πομπηιούπολις (*Taşköprü*), Γάγγρα (''Çankırı''), Αντωνιούπολις, Θεοδωρούπολις (''Safranbolu''), Μαυρογώνιο (*Karabük*), Παρθένιο (*Bartın*), Άμαστρις (*[[Αμάσρα|Amasra]]*), Δαδάστανα (*Devrek*), Κρατεία (*Gerede*).

Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1922, δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξο ποίμνιο στο έδαφος της Μητρόπολης.

### Επισκοπικός κατάλογος

## Παραπομπές


## Πηγές
*  
* 
* 

*
Νεοκαισαρείας
Κατηγορία:Πόντος
Κατηγορία:Νεοκαισάρεια