open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βίκτωρ Αρδίττης

Ο **Βίκτωρ Αρδίττης** (Αθήνα, 1953 - ) είναι Έλληνας σκηνοθέτης θεάτρου και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφία
Γεννημένος το 1953 στην Αθήνα, ο Βίκτωρ Αρδίττης ακολούθησε σπουδές οικονομικών στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, προτού, μετέπειτα, μεταβεί στο Παρίσι, όπου και ακολούθησε σπουδές θεατρολογίας στο Πανεπιστήμιο Σορμπόν Νουβέλ, στο πλευρό των καθηγητών Μπερνάρ Ντορ και Ζωρζ Μπανού. 

Στη συνέχεια, φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου του Λεωνίδα Τριβιζά, καθώς και στο Σάουμπυνε του Βερολίνου.

Το 1984, παρουσίασε για πρώτη φορά σκηνοθετικό έργο του, ενώ, παράλληλα, εργάστηκε για το ραδιόφωνο ως σκηνοθέτης και παραγωγός εκπομπών λόγου με αντικείμενο το θέατρο.

Το 1987, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, υπήρξε εκ των συνεισφέροντων στη δημιουργία του θεσμού του «Θεατρικού Aναλογίου», ενώ, το 1988, υπήρξε εκ των συνιδρυτών του Θεάτρου Πάτρας, την διεύθυνση του οποίου και ο ίδιος ανέλαβε για χρονικό διάστημα ενός έτους. Tο 1992, υπήρξε εκ των συνεισφέροντων στη δημιουργία του εναλλακτικού πολυδύναμου κέντρου τεχνών «Φούρνος», με έδρα την Αθήνα, ενώ, το 1997 υπήρξε ιδρυτής του θιάσου «Θέατρο του Λόγου», ο οποίος και αποτέλεσε αντικείμενο σχετικής επιχορήγησης εκ μέρους του Υπουργείου Πολιτισμού.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 2001 και 2004, υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του Kρατικού Θεάτρου Bορείου Eλλάδος, ενώ, παράλληλα, πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 2002 και 2004, υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Θεάτρων της Eυρώπης.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1992 και 1998, υπήρξε καθηγητής στο Tμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών, ενώ, παράλληλα, υπήρξε, επίσης, καθηγητής στην Aνωτέρα Σχολή Δραματικής Tέχνης «Bεάκη». Με σημείο εκκίνησης το 2007 και έως το 2013, διετέλεσε υπεύθυνος σπουδών της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Το 2008, υπήρξε επισκέπτης καθηγητής στο, ως φοιτητή, πρώην πανεπιστήμιό του, το Πανεπιστήμιο Σορμπόν Νουβέλ.

Σήμερα, διατελεί αναπληρωτής καθηγητής στο Tμήμα Θεάτρου της Σχολής Kαλών Tεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου και εργάζεται από το 1997.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Ανέζα Παπαδοπούλου

Η **Ανέζα Παπαδοπούλου** (Κηφισιά, 30 Μαρτίου 1955 - Θεσσαλονίκη, 8 Ιουλίου 2022) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννημένη το 1955 στο αθηναϊκό προάστιο της Κηφισιάς, η Ανέζα Παπαδοπούλου ξεκίνησε την ενασχόλησή της με την υποκριτική μέσω σχετικών σπουδών που ακολούθησε στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, ενώ πραγματοποίησε την πρώτη συμμετοχή της σε θεατρική παράσταση το 1974.

Στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρέμεινε, συνολικά, για χρονικό διάστημα, περίπου, δύο δεκαετιών, στη διάρκεια των οποίων και συμμετείχε, συνολικά, σε 19 θεατρικές παραστάσεις, όπως, μεταξύ άλλων, οι «Γέρμα» του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, έχοντας τον ομώνυμο ρόλο, «Μάνα Κουράγιο» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, έχοντας τον ρόλο της Βουβής Κατερίνας και «Η όπερα της πεντάρας» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, έχοντας τον ρόλο της Πόλυ.

Παράλληλα, συνεργάστηκε, επίσης, με θεατρικούς φορείς, όπως, μεταξύ άλλων, το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Άττις, το Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, συμμετέχοντας σε θεατρικές παραστάσεις όπως, μεταξύ άλλων, οι «Ευτυχισμένες Μέρες» (2020) του Σάμιουελ Μπέκετ, «Φαέθων» (2015), «Ίων» (2003) του Ευριπίδη, «Βάκχαι» (2017) του Ευριπίδη, «Αντιγόνη» (2016) του Σοφοκλή, «Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές» (2014) του Ρόμπερτ Μπολτ, «Μisery» (2008) και «Πριν την αποχώρηση» (1999) του Τόμας Μπέρνχαρντ.

Τελευταία συμμετοχή της υπήρξε η παράσταση «Ευτυχισμένες Μέρες» του Σάμιουελ Μπέκετ, το 2020, σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου, από την Ομάδα Σημείο Μηδέν, στο Θέατρο Άττις.

Επίσης, ανέπτυξε κινηματογραφική παρουσία, μέσω της συμμετοχής της στις ταινίες «120 ντεσιμπέλ» (1987), «Ώμος προς ενοικίαση» (2007), «Αληθινή ζωή» (2004) και «Μικρά Αγγλία» (2013), η οποία και υπήρξε κορυφαία ερμηνεία της, ενώ, παράλληλα, εμφανίστηκε στην τηλεόραση, πιο συγκεκριμένα στη σειρά «Γεώργιος Βιζυηνός: Η σιωπή των αγγέλων» (2000).

Απεβίωσε στις 8 Ιουλίου 2022, σε ηλικία 67 ετών, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μπάρμπαρα Γκόρντον

Η **Μπάρμπαρα Γκόρντον** είναι υπερηρωίδα που εμφανίζεται σε Αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την DC Comics. Δημιουργήθηκε από τους Γουίλιαμ Ντόζιερ, Τζούλιους Σουόρτζ, Γκάρντνερ Φοξ και Καρμίν Ινφαντίνο, και έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως **[[Batgirl]]** στο *[[Detective Comics]]* #359 (Ιανουάριος 1967). Πέρα από το ψευδώνυμο Batgirl, η Μπάρμπαρα είναι γνωστή και ως **Oracle**.

Η χαρακτήρας έχει εμφανιστεί σε διάφορες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές προσαρμογές των κόμικς. Οι ηθοποιοί που την έχουν υποδυθεί είναι οι Ιβόν Κρεγκ, Ντίνα Μάγερ, Αλίσια Σιλβερστόουν, Ζετέ Λόρενς, και Σαβάνα Γουέλς. Μια ταινία βασισμένη στην χαρακτήρα τοποθετημένη στο Εκτεταμένο Σύμπαν της DC στην οποία θα πρωταγωνιστούσε η Λέσλι Γκρέις ήταν προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στο HBO Max αλλά ακυρώθηκε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες του Batman
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1967
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1989
Κατηγορία:Χαρακτήρες της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης
Ταξιαρχίες Ιζ αλ-Ντιν αλ-Κασάμ

Οι **Ταξιαρχίες Ιζ αντ-Ντιν αλ-Κασσάμ** (αραβικά: كَتَائِبُ ٱلشَّهِيدِ عِزُّ ٱلدِّينِ ٱلْقَسَّام, σημ.: *Τάγματα του [[Μάρτυρας (θρησκεία)|μάρτυρα]] Ιζαντιν αλ-Κασσάμ*) είναι η στρατιωτική πτέρυγα της παλαιστινιακής οργάνωσης Χαμάς, η οποία πήρε το όνομά της από τον Σεΐχη Ιζαντίν αλ-Κασάμ. Βρίσκεται υπό την ηγεσία του Μοχάμεντ Ντέιφ και του αναπληρωτή του, Μαρουάν Ίσσα. Οι Ταξιαρχίες Αλ-Κασσάμ είναι η μεγαλύτερη και καλύτερα εξοπλισμένη οργάνωση που λειτουργεί στη Γάζα σήμερα.

Δημιουργήθηκε στα μέσα του 1991, με σκοπό την παύση των διαπραγματεύσεων των Συμφωνιών του Όσλο. Από το 1994 έως το 2000, οι Ταξιαρχίες Αλ-Κασσάμ ανέλαβαν την ευθύνη για τη διεξαγωγή αρκετών επιθέσεων κατά Ισραηλινών στόχων.

Στην αρχή της Δεύτερης Ιντιφάντα, η ομάδα έγινε κεντρικός στόχος του Ισραήλ. Οι Ταξιαρχίες Αλ Κασάμ λειτουργούσαν αρκετούς πυρήνες στη Δυτική Όχθη, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς καταστράφηκαν μέχρι το 2004 μετά από πολυάριθμες επιχειρήσεις του Ισραηλινού στρατού (IDF). Αντίθετα, η Χαμάς διατήρησε μια ισχυρή παρουσία στη Λωρίδα της Γάζας, που γενικά θεωρείται προπύργιό της. Ο Γιαχία Σινουάρ, πολιτικός ηγέτης της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας από τον Φεβρουάριο του 2017, είναι ο στρατιωτικός ηγέτης των Ταξιαρχιών στη Γάζα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χαμάς
Ζαννάνζα

Ο **Ζαννάνζα** (πέθανε περί το 1324 π.Χ.) ήταν ένας Χιττίτης πρίγκιπας, γιος του κορυφαίου βασιλιά των Χετταίων Σουπιλουλιούμας Α΄. Με προορισμό να γίνει Φαραώ πέθανε αιφνίδια στον δρόμο του για την Αίγυπτο, ο πρόωρος θάνατος του θεωρήθηκε από τους Χετταίους σαν έργο των Αιγυπτίων με αποτέλεσμα να ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στις δύο αυτοκρατορίες. Μια χήρα Αιγύπτια βασίλισσα της 18ης δυναστείας που σύμφωνα με μερικούς αναγνωρίζεται ως η Νεφερτίτη κατά άλλους η Ανκεζεναμούν κάλεσε τον Σουπιλουλιούμας Α΄ να στείλει έναν από τους γιους του στην Αίγυπτο για να τον παντρευτεί και να γίνει νέος Φαραώ. Ο σύζυγος της ο οποίος αντίστοιχα ήταν ο Ακενατόν ή Τουταγχαμών είχε μόλις πεθάνει χωρίς να αφήσει διάδοχο να τον διαδεχτεί στον θρόνο, σύμφωνα με την επιστολή:

*"Ο σύζυγος μου πέθανε και δεν έχω γιο, άκουσα ότι έχεις πολλούς γιους, στείλε μου έναν για να τον παντρευτώ και να τον κάνω βασιλιά, δεν έχω εμπιστοσύνη στους δικούς μου υπήκοους"*

Ο Σουπιλουλιούμας Α΄ ήταν καχύποπτος επειδή οι Αιγύπτιοι δεν είχαν ανεβάσει ποτέ στη θέση του Φαραώ κάποιον ξένο με τη χώρα τους, έστειλε έναν απεσταλμένο να το επιβεβαιώσει και αποφάσισε τελικά να στείλει τον γιο του Ζαννάνζα. Ο στόχος του Χετταίου βασιλιά ήταν να ενσωματώσει την Αίγυπτο στην αυτοκρατορία του, ο Ζαννάνζα δεν κατάφερε να φτάσει ποτέ εκεί, πέθανε στον δρόμο από άγνωστες συνθήκες. Ο πατέρας του κατηγόρησε τους Αιγύπτιους ότι τον δολοφόνησαν, ο νέος Αιγύπτιος Φαραώ αρνήθηκε οτιδήποτε σχετικά με δολοφονία αλλά επιβεβαίωσε τον θάνατο του πρίγκιπα. Ο Σουπιλουλιούμας Α΄ κήρυξε τον πόλεμο στην Αίγυπτο, κατέλαβε τις επαρχίες της Αιγύπτου στη Χαναάν και τη Συρία. Οι αιχμάλωτοι που μετέφεραν ωστόσο στη Χαττούσα μετάδοσαν στους Χετταίους τεράστιες ασθένειες και μια θανατηφόρα επιδημία από την οποία πέθανε και ο ίδιος ο Σουπιλουλιούμας Α΄.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Eric H. Cline, 1177 B.C.: The Year Civilization Collapsed.

Κατηγορία:Χετταίοι
Ναός του Ασκληπιού (Βίλα Μποργκέζε)

Ο **Ναός του Ασκληπιού** () είναι ένας μικρός ναός που βρίσκεται σε μια τεχνητή νησίδα στη λίμνη των Κήπων της Βίλα Μποργκέζε στη Ρώμη.

## Ιστορία
Είναι ένας μικρός ναός ιωνικού ρυθμού, αφιερωμένος στον θεό της ιατρικής, ο οποίος οικοδομήθηκε μεταξύ 1785 και 1792 από τους Αντόνιο και Μάριο Ασπρούτσι (πατέρας και γιος, *Antonio e Mario Asprucci*) και τον Ιταλό ζωγράφο Χριστόφορο Ουντερπέργκερ (*Cristoforo Unterperger*). Σύμφωνα με τις αρχικές προθέσεις των κατασκευαστών, προβλέφθηκε η κατασκευή μόνο μιας αρχιτεκτονικής πρόσοψης για να φιλοξενήσει το άγαλμα του Ασκληπιού, που ήρθε στο φως κοντά στα ερείπια του Μαυσωλείου του Αυγούστου: μόνο μετά αποφασίστηκε να χτιστεί ένας μικρός απομονωμένος ναός.

## Περιγραφή
Ο ναός του Ασκληπιού, σε νεοκλασικό ρυθμό, είναι πρόστυλος. Αποτελείται από στοά με τέσσερα ιωνικά κιονόκρανα, που στηρίζει τριγωνικό αέτωμα. Μεταξύ του αετώματος και των κιόνων είναι τοποθετημένος θριγκός, ο οποίος φέρει επιγραφή στα ελληνικά, «ΑΣΚΛΗΠΙΩΙ ΣΩΤΗΡΙ», αφιερωμένη στον Ασκληπιό, τον Σωτήρα. Στο επάνω μέρος το τριγωνικό αέτωμα κοσμείται με ανάγλυφο που απεικονίζει την άφιξη του θεού στη Ρώμη.

Στην οροφή υπάρχουν πολλά αγάλματα Ελληνιστικής Περιόδου, ενώ πίσω από τη στοά υπάρχει ένας μικροσκοπικός ναΐσκος (aedicula) στον οποίο στεγάζεται το άγαλμα του Ασκληπιού. Η νησίδα στην οποία βρίσκεται ο ναός είναι προσβάσιμη από την ηπειρωτική χώρα μέσω ξύλινης γέφυρας με χαλύβδινα κιγκλιδώματα, κλειστή για το κοινό από μια πύλη.

## Παραπομπές


Ασκληπιου
Ουμ αλ-Φαχμ

Η **Ουμ αλ-Φαχμ** (αραβικά: أمّ الفحم· εβραϊκά: אוּם אֶל-פַחֶם) είναι πόλη, 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Τζενίν, στο Διαμέρισμα της Χάιφα του Ισραήλ. Το 2021 ο πληθυσμός της ήταν 57.677 κάτοικοι από τους οποίους σχεδόν όλοι είναι Άραβες πολίτες του Ισραήλ. Η πόλη βρίσκεται χτισμένη σε μια ομώνυμη κορυφογραμμή, το υψηλότερο σημείο της οποίας είναι το όρος Ισκάντερ (522 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας), με θέα στο ρέμα Αρά. Το Ουμ αλ-Φαχμ είναι το κοινωνικό, πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο για τους κατοίκους των περιοχών του Τριγώνου (ισραηλινών αραβικών πόλεων) και του ρέματος Αρά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Ράχοβα Σερρών

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Αράχωβα (αποσαφήνιση)]]*Η **Ράχοβα** ή **Ράχωβα** είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός στον σημερινό Δήμο Εμμανουήλ Παππά της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν σε υψόμετρο 500 μέτρων στις νότιες πλαγιές του όρους Μενοίκιο, σε απόσταση 1,5 χλμ. βόρεια από το κέντρο του χωριού Άγιο Πνεύμα Σερρών.

## Ιστορία
Κατά την παράδοση, ο οικισμός εγκαταλείφθηκε το 1880 εξαιτίας επιδημίας πανώλης και οι κάτοικοι μετεγκαταστάθηκαν στο κοντινό χωριό του Αγίου Πνεύματος. Μαζί με τους εγκαταλελειμμένους οικισμούς Δράνοβα και Ζελή, ο οικισμός αναφέρονταν παλιότερα από κατοίκους της περιοχής ως *Παλαιοχώρια*.

Σήμερα, η Ράχοβα αναφέρεται πλέον ως ονομασία του λόφου πάνω στον οποίο βρισκόταν ο οικισμός. Σώζονται τα ερείπια του ναού των Αγίων Αποστόλων και του νεκροταφείου. Σε απέναντι λόφο, σε απόσταση 200 μέτρων ανατολικά του εγκαταλελειμμένου οικισμού, βρίσκεται η Μονή Αγίου Πνεύματος, η οποία κτίσθηκε το 1857.

Εντός των γεωγραφικών ορίων του νομού Σερρών, η ονομασία *Ράχωβα* συναντάται και ως παλαιά ονομασία (μέχρι το 1927) του χωριού Μεσορράχη Σερρών, που ανήκει στον Δήμο Νέας Ζίχνης.

## Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Ρουθ Μούφανγκ

Η **Ρουθ Μουφανγκ** (Ruth Moufang, 10 Ιανουαρίου 1905 &#x2013; 26 Νοεμβρίου 1977) ήταν Γερμανίδα μαθηματικός.

## Βιογραφία
Ο πατέρας της ήταν ο Γερμανός χημικός Eduard Moufang και η μητέρα της η Else Fecht Moufang. Ο Eduard Moufang ήταν γιος του Friedrich Carl Moufang (1848-1885) από το Mainz και της Elisabeth von Moers, επίσης από το Mainz. Η Else Fecht ήταν κόρη του Alexander Fecht (1848-1913) από το Kehl και της Ella Scholtz (1847-1921). Η Ρουθ ήταν η μικρότερη από τις δύο κόρες των γονιών της, έχοντας μια μεγαλύτερη αδερφή που ονομαζόταν Έρικα. 

## Εκπαίδευση και καριέρα
Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Το 1931 έλαβε το διδακτορικό της στην προβολική γεωμετρία υπό την επίβλεψη του Max Dehn. Το 1932 εργάστηκε για ένα έτος ως μεταδιδακτορικός υπότροφος στη Ρώμη. Μετά το έτος της στη Ρώμη επέστρεψε στη Γερμανία ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Königsberg και στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης.

Δεν έλαβε άδεια να διδάξει από τον υπουργό Παιδείας της Ναζιστικής Γερμανίας, οπότε εργάστηκε στο τμήμα Έρευνας και Ανάπτυξης της βιομηχανίας όπλων Krupp (θωρηκτά πολεμικά πλοία, υποβρύχια, τεθωρακισμένα, οβίδες, όπλα, κ.λπ.), όπου έγινε η πρώτη Γερμανίδα διδάκτορας που εργάστηκε ως μαθηματικός βιομηχανίας. Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν επικεφαλής του Τμήματος Εφαρμοσμένων Μαθηματικών στη βιομηχανία όπλων του Krupp.

Το 1946 της επιτράπηκε να δεχτεί μια θέση διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης και το 1957 έγινε η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο.

## Ερευνα
Η έρευνα της Moufang στην προβολική γεωμετρία βασίστηκε στο έργο του Ντάβιντ Χίλμπερτ (David Hilbert). Ήταν υπεύθυνη για την πρωτοποριακή εργασία σε μη προσεταιριστικές αλγεβρικές δομές, συμπεριλαμβανομένων των βρόχων Moufang που ονομάστηκαν για αυτή.

Το 1933, η Moufang έδειξε ότι το θεώρημα του Desargues δεν ισχύει στο επίπεδο Cayley. Το επίπεδο Cayley χρησιμοποιεί συντεταγμένες οκτονίων, οι οποίες δεν ικανοποιούν την προσεταιριστική ιδότητα. Τέτοιες σχέσεις μεταξύ γεωμετρίας και άλγεβρας είχαν προηγουμένως επισημανθεί από τον Karl von Staudt και τον David Hilbert. Η Ruth Moufang ξεκίνησε έτσι έναν νέο κλάδο της γεωμετρίας που ονομάζεται επίπεδα Moufang.

Δημοσίευσε 7 εργασίες για αυτό το θέμα, αυτές είναι:

* *Zur Struktur der projectiven Geometrie der Ebene* Ⓣ (1931);
* *Die Einführung in der ebenen Geometrie mit Hilfe des Satzes vom vollständigen Vierseit* Ⓣ (1931);
* *Die Schnittpunktssätze des projektiven speziellen Fünfecksnetzes in ihrer Abhängigkeit voneinander* Ⓣ (1932);
* *Ein Satz über die Schnittpunktsätze des allgemeinen Fünfecksnetzes* Ⓣ (1932);
* *Die Desarguesschen Sätze von Rang 10* Ⓣ (1933);
* *Alternativkörper und der Satz vom vollständigen Vierseit* D9 Ⓣ (1934); και
* *Zur Struktur von Alternativkörpern* Ⓣ (1934).

Η Moufang ολοκλήρωσε μόνο μία εργασία για στη θεωρία ομάδων, *Einige Untersuchungen über geordenete Schiefkörper* Ⓣ, η οποία δημοσιεύθηκε το 1937. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αλγεβριστές
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Βασίλης Θεοχαράκης

Ο **Βασίλης Θεοχαράκης** είναι Έλληνας επιχειρηματίας και ζωγράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1930 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αποφοίτησε το 1957 μαζί με την ολοκλήρωση της στρατιωτικής θητείας και έκτοτε ασχολείται για δεκαετίες με τον τομέα των επιχειρήσεων (βιομηχανία, ασφάλειες, υγεία, ναυτιλιακά κλπ). Το 1961 ανέλαβε την αντιπροσωπεία της NISSAN στην Ελλάδα ενω το 1980 δημιούργησε εργοστάσιο συναρμολόγησης αυτοκινήτων στο Βόλο. Υπήρξε επίσης μέτοχος της "Εγνατίας Τράπεζας", της οποίας διετέλεσε πρόεδρος επί δεκαπενταετία, και σήμερα είναι πρόεδρος της ασφαλιστικής εταιρείας "ΜΙΝΕΤΤΑ" καθώς και πρόεδρος ομίλου επιχειρήσεων που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την αντιπροσωπεία της Renault και συμμετοχές σε άλλες εταιρείες όπως στο νοσοκομείο Metropolitan. Διατηρεί, επίσης, τη ναυτιλιακή εταιρεία "TEO Shipping".

Ο Θεοχαράκης έχει λάβει τιμές από το γαλλικό και το ιαπωνικό κράτος καθώς και από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το οποίο του απένειμε τον τίτλο του μεγάλου χαρτουλάριου.

Είναι παντρεμένος με τη Μαρίνα Θεοχαράκη μαζί με την οποία έχει αποκτήσει δύο κόρες, έξι εγγόνια και ένα δισέγγονο και κατοικεί στην Αθήνα. Το 2005 το ζεύγος δημιούργησε στην Αθήνα το Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.

## Ζωγραφική

Παράλληλα με τις σπουδές του και παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του υπήρξε για πέντε χρόνια μαθητής ζωγραφικής στο ατελιέ του Σπύρου Παπαλουκά στα Άνω Πατήσια.

Πραγματοποίησε τις πρώτες του εκθέσεις το 1957 στο Διεθνές Φεστιβάλ Νέων της Μόσχας και στη 5η Πανελλήνια Έκθεση Ζωγραφικής στο Ζάππειο. Έκτοτε έχει στο ενεργητικό του ατομικές και ομαδικές εκθέσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Τα έργα του περιλαμβάνουν κυρίως τοπιογραφίες και θαλασσογραφίες, πάνω σε ελαιογραφίες, ακουαρέλες κλπ. Πίνακες του Θεοχαράκη ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές όπως είναι η Εθνική Πινακοθήκη, το MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης-Συλλογές Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, το Μουσείο Βορρέ και η Πινακοθήκη Πιερίδη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
The Killer

Το ***The Killer*** είναι Αμερικανική ταινία δράσης του 2023 σε σκηνοθεσία από τον Ντέιβιντ Φίντσερ από σενάριο του Άντριου Κέβιν Γουόκερ. Βασίζεται στην ομώνυμη σειρά γραφικών μυθιστορημάτων και πρωταγωνιστεί ο Μάικλ Φασμπέντερ, πλαισιωμένος από τους Άρλις Χάουαρντ, Τσαρλς Παρνέλ, Κέρι Ο'Μάλι, Σάλα Μπέικερ, Σοφί Σάρλοτ, και Τίλντα Σουίντον.

Το *The Killer* έκανε πρεμιέρα στο 80ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας στις 3 Σεπτεμβρίου του 2023 και κυκλοφόρησε σε επιλεγμένους κινηματογράφους στις 27 Οκτωβρίου του 2023. Είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στο Netflix στις 10 Νοεμβρίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2023
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του Netflix
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σικάγο
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Φλόριντα
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Ορλεάνη
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Δομινικανή Δημοκρατία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ιλινόι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Plan B Entertainment
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Ευγενία Μαλινίκοβα

Η **Ευγενία Μαλινίκοβα** (Eugenia Malinnikova) γεννημένη στις 23 Απριλίου 1974, είναι μαθηματικός, νικήτρια του βραβείου Clay Research Award 2017, το οποίο μοιράστηκε με τον Aleksandr Logunov «σε αναγνώριση της εισαγωγής μιας νέας γεωμετρικής συνδυαστικής μεθόδου για τη μελέτη ιδιοτήτων διπλασιασμού των λύσεων ελλειπτικών προβλημάτων ιδιοτιμών».

Αγωνίστηκε τρεις φορές στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα, κερδίζοντας τρία χρυσά μετάλλια (συμπεριλαμβανομένων δύο τέλειων βαθμολογιών).  Είναι μέλος του Hall of Fame της Διεθνούς Μαθηματικής Ολυμπιάδας. 

Πήρε το διδακτορικό της από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης το 1999, υπό την επίβλεψη του Βίκτωρ Πέτροβιτς Χάβιν (Viktor Petrovich Havin).  Επί του παρόντος εργάζεται ως καθηγήτρια μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ  ενώ στο παρελθόν εργάστηκε στο Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας. Το 2018 εισήχθη στη Νορβηγική Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων.  Είναι επίσης μέλος της Βασιλικής Νορβηγικής Εταιρείας Επιστημών και Γραμμάτων  και της Νορβηγικής Ακαδημίας Τεχνολογικών Επιστημών. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νορβηγοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Τάσος Πυργιέρης

Ο **Τάσος Πυργιέρης** (Αθήνα, 1 Μαΐου 1980) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αθήνα τη 1η Μαΐου του 1980 και είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» το 2002. Από το 1995 έως και το 1998 παρακολούθησε μαθήματα κλασικού τραγουδιού στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών (Τάξη Ίριδας Σταυρίδου) και από το 1998 συμμετείχε στην ομάδα της Σχολής Δώρα Στράτου.

## Θέατρο
Έχει συνεργαστεί, ως ηθοποιός, με το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών, τo Ινστιτούτο Θερβάντες σε έργα των Αρθουρ Μιλερ, Ερωφίλης Λέκκα, Άριαν Μουσκίν, Λαρς Φον Τρίερ, Κλάους Μαν, Γιάννη Κωνσταντινίδη και με σκηνοθέτες όπως τους Νίκο Μαστοράκη, Νικαίτη Κοντούρη, Αντώνη Καλογρίδη και Δήμητρα Κονδυλάκη.

### Σκηνοθεσία
Από το 2018 έχει σκηνοθετήσει στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το έργο του Γιάννη Κωνσταντινίδη "Σατωβριάνδου και Γ' Σεπτεμβρίου", στο Ιστορικό Αρχείο του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τράπεζας Πειραιώς το ντοκουμέντο "Kούρσα Γκρέκα" και στο θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας "Mία ζωή στο θέατρο" του Ντέιβιντ Μάμετ.

:

## Τηλεόραση
Συμμετείχε ως ηθοποιός σε τηλεοπτικές παραγωγές της Ελληνικής τηλεόρασης, όλων των μεγάλων καναλιών από το 2002 έως το 2014. Γνωστές σειρές όπως «Singles», «Η γενιά των 592 ευρώ» και «10η Εντολή».

## Βραβεία
Το 2023 βαβεύτηκε από την Ελληνική Ένωση Κριτικών Θεάτρου & Παραστατικών Τεχνών για την σκηνοθεσία της παράστασης "Μαλλιά Κουβάρια" του Νικολάου Λάσκαρη με το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης ενώ υπήρξε επίσης υποψήφιος στην κατηγορία του Παιδικού/Εφηβικού θεάτρου για την σκηνοθεσία της παράσταση "Γκαρής το μιούζικαλ" με το Κ.Θ.Β.Ε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος https://www.ntng.gr/default.aspx?lang=el-GR&page=64&item=53380

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Ρεΐμ

Το **Ρεΐμ** (εβραϊκά: רֵעִים, σημ. 'Φίλοι') είναι ένα κοσμικό κιμπούτς στο νότιο Ισραήλ, και ένα από τα χωριά σε κοντινή απόσταση από τη Γάζα. Βρίσκεται στη συμβολή των ρεμάτων Βεσόρ και Γκεράρ στη βορειοδυτική έρημο Νεγκέβ.

Το Ρεΐμ υπάγεται στη δικαιοδοσία του Περιφερειακού Συμβουλίου Εσκόλ. Το 2021 είχε πληθυσμό 433 κατοίκους.

Η Ρεΐμ ιδρύθηκε το 1949 από μέλη της Ισραηλινής Ομοσπονδίας Προσκόπων Αγοριών και Κοριτσιών που αποστρατεύτηκαν από την Παλμάχ.

Το κιμπούτς σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Χανάν Χαβρόν. Το κτίριο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από τον Χαβρόν για δεκαετίες ως γραφείο του, είναι σήμερα το κτήριο κληρονομιάς του κιμπούτς, με επίδειξη της ιστορίας του τόπου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία του Ισραήλ
Στύλος κοινής ωφέλειας

Ο **στύλος ηλεκτρικής ενέργειας** ή **στύλος κοινής ωφέλειας** είναι ένας στύλος συνήθως κατασκευασμένος από ξύλο που χρησιμοποιείται για την εναέρια στήριξη καλωδίων δικτύων ηλεκτρισμού μέσης τάσης ή και τηλεπικοινωνιών άλλα και για το νυχτερινό φωτισμό του οδικού δικτύου. Σε χώρες του εξωτερικού χρησιμοποιούνται ίδιοι στύλοι για την στήριξη καλωδίων δικτύων διαφόρων υπηρεσιών όπως ηλεκτροδότησης και τηλεπικοινωνιών μαζί ωστόσο στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται διαφορετικοί για τα δίκτυα της ΔΕΔΔΗΕ (ξύλινοι στύλοι)και του ΟΤΕ.

Οι στύλοι κοινής ωφέλειας μπορεί να περιλαμβάνουν επίσης καλώδια οπτικών ινών, ρεύματος και σχετικά υλικά όπως φώτα και μετασχηματιστές. Στύλοι έχουν χρησιμοποιηθεί και για την υποστήριξη των δικτύων τηλέγραφου.

Τα καλώδια ηλεκτρικού ρεύματος συχνά στηρίζονται από στύλους προκειμένου να μειωθεί το κόστος αλλά και για να μονώνονται από το έδαφος, αλλά και για να παραμένουν ασφαλείς οι άνθρωποι και τα οχήματα. Οι στύλοι κοινής ωφέλειας φτιάχνονται από ξύλο, μέταλλο, σκυρόδεμα και άλλα υλικά. 

Οι πρώτοι στύλοι χρησιμοποιήθηκαν από τον Ουίλιαμ Φόδεργκιλ Κουκ που τους χρησιμοποίησε κατά μήκος μιας γραμμής του μεγάλου δυτικού σιδηροδρόμου των ΗΠΑ για τον τηλέγραφο Κουκ - Ουίτστοουν. Στα μέσα του 19ου αιώνα οι στύλοι κοινής ωφέλειας εφαρμόστηκαν από τον Σάμουελ Μορς για την δημιουργία καλωδίων τηλέγραφου. Σήμερα οι στύλοι κοινής ωφέλειας αντικαθίστανται από υπόγεια καλώδια για λόγους ασφαλείας (ιδίως μετά από χιονόπτωση) και για κοσμητικούς λόγους.

## Εναέρια δίκτυα
Συνήθως στα εναέρια δίκτυα τηλεπικοινωνιών τοποθετείται μία γραμμή DSL ή οπτικών ινών η οποία περνάει από στύλο σε στύλο και εξυπηρετεί τους κατοίκους μιας περιοχής. Στα δίκτυα ηλεκτροδότησης τοποθετούνται παράλληλα πέντε καλώδια τα οποία χρησιμοποιούνται για τον ουδέτερο, τις τρείς φάσεις και τον δημοτικό φωτισμό εφόσον υπάρχει.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηλεκτρισμός
Κάτω Χιονοχώρι Σερρών

[μικρογραφία|348x348εσ|Το Κάτω Χιονοχώρι σε χάρτη του [Υπουργείο Ανοικοδόμησης (Ελλάδα)|Υπουργείου Ανοικοδομήσεως (1947).]]
Το **Κάτω Χιονοχώρι** είναι πρώην οικισμός στον σημερινό Δήμο Σερρών της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν περίπου 2 χιλιόμετρα νότια από το Χιονοχώρι Σερρών, στη βόρεια μεριά της επαρχιακής οδού Οινούσσας–Αγίου Πνεύματος, κοντά στον Νέο Σούλι Σερρών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Eternals (κόμικς)

Οι **Eternals** είναι πλασματική φυλή ανθρωποειδών που εμφανίζονται σε Αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την Marvel Comics. Δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κέρμπι και έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στο *The Eternals* #1 (1976). Οι Eternals και τα γενετικά τους ξαδέρφια, Deviants, δημιουργήθηκαν από τους κοσμικούς θεούς Celestials. Οι δύο φυλές έχουν έναν αιώνιο πόλεμο, με την ανθρωπότητα να πληρώνει μερικές φορές το τίμημα.

Οι Eternals εμφανίστηκαν στην ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel *[[Eternals (ταινία)|Eternals]]* (2021).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Υπερηρωικές ομάδες της Marvel Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1976
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κέρμπι
Χιλιανές διαδρομές του κρασιού

Οι **διαδρομές κρασιού της Χιλής** (ισπανικά : *Rutas del vino chileno)* είναι η ονομασία μιας σειράς διαδρομών που εξερευνούν τις οινοπαραγωγικές περιοχές της Χιλής .   Το μεγαλύτερο μέρος τους βρίσκεται στην κεντρική κοιλάδα της Χιλής. Η πρώτη διαδρομή του κρασιού δημιουργήθηκε το 1996 στην Σάντα Κρους και επί του παρόντος το όλο πρόγραμμα υποστηρίζεται από το Υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού και το Υπουργείο Δημοσίων Έργων. Οι διαδρομές κρασιού της Χιλής διασχίζουν αρκετές περιοχές, και ο επισκέπτης μπορεί να βρει σε αυτές όχι μόνο αμπελώνες, αλλά και διάφορα άλλα. Οι διαδρομές κρασιού της Χιλής έχουν στόχο να αναδείξουν και να προωθήσουν την χιλιανή παραγωγή κρασιού μέσω της προώθησης του οινοτουρισμού.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας, η Χιλή έχει την πέμπτη υψηλότερη παραγωγή κρασιού παγκοσμίως και την υψηλότερη στο νότιο ημισφαίριο. Το χιλιανό κρασί, ένα από τα πιο γνωστά εξαγώγιμα προϊόντα της χώρας, συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη της Χιλής. Παρομοίως ο οινοτουρισμός έχει σημαντική δυναμική στην Χιλή ακριβώς χάρη στις διαδρομές του κρασιού και την μεγάλη παραγωγή της χώρας.

Από τις 339 ενεργές οιναποθήκες (κελάρια) της χώρας, μόνο οι 78 από αυτές είχαν τουριστική δραστηριότητα σε τακτική βάση το 2013, αντιπροσωπεύοντας το 23% του συνόλου. Η κοιλάδα Μαϊπό έχει 23 αμπελώνες ανοιχτούς για τουρίστες, η κοιλάδα Καζαμπλάνκα 12 και η κοιλάδα Κολτσάγουα 14.  Συνολικά 533.499 επισκέπτες επισκέφθηκαν κάποια οιναποθήκη ή αμπελώνα στην Χιλή.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χιλή
Φεμπουξοστάτη

Η **φεμπουξοστάτη**, που πωλείται μεταξύ άλλων με τις εμπορικές ονομασίες ***Uloric*** και ***Adenuric***, είναι νέας γενιάς φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας λόγω των υψηλών επιπέδων ουρικού οξέος. Γενικά συνιστάται μόνο για άτομα που δεν μπορούν να φάρμακο με αλλοπουρινόλη. Κατά την αρχική έναρξη, συχνά συνιστώνται φάρμακα όπως τα ΜΣΑΦ για την πρόληψη των εξάρσεων της ουρικής αρθρίτιδας. Η φεμπουξοστάτη λαμβάνεται από το στόμα.

Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ηπατικά προβλήματα, ναυτία, πόνο στις αρθρώσεις και εξάνθημα. Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με την αλλοπουρινόλη, το σύνδρομο Stevens-Johnson και την αναφυλαξία. 

Δεν συνιστάται η χρήση της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του θηλασμού. Αναστέλλει την οξειδάση της ξανθίνης, μειώνοντας έτσι την παραγωγή ουρικού οξέος στο σώμα.

Εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2008 και στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2009. Μια γενική έκδοση αυτού του φαρμάκου εγκρίθηκε το 2019.

Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της χρόνιας ουρικής αρθρίτιδας και της υπερουριχαιμίας. Η φεμπουξοστάτη συνήθως συνιστάται μόνο σε άτομα που δεν μπορούν να ανεχθούν την αλλοπουρινόλη. Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Κλινικής Αριστείας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η φεμπουξοστάτη είναι πιο αποτελεσματική από τις τυπικές δόσεις αλλοπουρινόλης, αλλά όχι πιο αποτελεσματική από τις υψηλότερες δόσεις αλλοπουρινόλης.

## Παρενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες -που σχετίζονται με τη θεραπεία με φεμπουξοστάτη- περιλαμβάνουν ναυτία, διάρροια, αρθραλγία, πονοκέφαλο, αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στον ορό και εξάνθημα.

## Αλληλεπιδράσεις
Η φεμπουξοστάτη αντενδείκνυται με ταυτόχρονη χρήση θεοφυλλίνης και χημειοθεραπευτικών παραγόντων, συγκεκριμένα της αζαθειοπρίνης και της 6-μερκαπτοπουρίνης, επειδή θα μπορούσε να αυξήσει τις συγκεντρώσεις αυτών των φαρμάκων στο πλάσμα του αίματος και συνεπώς την τοξικότητά τους.

## Φαρμακολογία
Η φεμπουξοστάτη είναι ένας μη εκλεκτικός αναστολέας της οξειδάσης της ξανθίνης. Λειτουργεί αναστέλλοντας μη ανταγωνιστικά το κέντρο της πτερίνης του μολυβδαινίου, το οποίο είναι η ενεργή θέση της οξειδάσης της ξανθίνης. 

Η οξειδάση της ξανθίνης απαιτείται για την διαδοχική οξείδωση της υποξανθίνης και της ξανθίνης σε ουρικό οξύ. Έτσι, η φεμπουξοστάτη αναστέλλει την οξειδάση της ξανθίνης, μειώνοντας έτσι την παραγωγή ουρικού οξέος. Η φεμπουξοστάτη αναστέλλει τόσο την οξειδωμένη όσο και την ανηγμένη μορφή της οξειδάσης της ξανθίνης λόγω της στενής δέσμευσής της στη θέση της πτερίνης του μολυβδαινίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φαινυλαιθέρες
Κατηγορία:Νιτρίλια
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα
Κατηγορία:Θειαζόλες
Τοπόλτζον Σερρών

Το **Τοπόλτζον** είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός στον σημερινό Δήμο Σερρών της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν σε υψόμετρο 840 μέτρων, στη νότια πλαγιά του λόφου *Καπακλή* ή *Μπάνιτσα*, δυτικά του Μενοίκιου όρους, σε απόσταση 3 χλμ. βορειοανατολικά από τον σημερινό οικισμό Μαρμαράς και 2,5 χλμ. βόρεια από τον εγκαταλελειμμένο οικισμό Λάκκος. Απαντάται σε πηγές και με τις ονομασίες *Τοπόλτζος*, *Τοπόλσκος* ή *Τοπόλσκον*. Κατά το παρελθόν, είχε ταυτιστεί λανθασμένα από αρκετούς ιστορικούς με την Τοπολιάνη (Χρυσό) του Δήμου Εμμανουήλ Παππά και την Τοπόλνιτσα του Δήμου Σιντικής.

## Ιστορία
Κατά την περίοδο της Σερβοκρατίας, το Τοπόλτζον, μαζί με τους οικισμούς Μονόσπητο, Κεράνιτσα, Λάκκος και Ραχωβίτσα, ανήκαν στην κατοχή της Μονής Τιμίου Προδρόμου Σερρών. Από αυτοκρατορικά χρυσόβουλα του Σέρβου βασιλιά Στέφανου Δουσάν, που είναι καταχωρημένα στη Συλλογή Β΄ της Μονής Τιμίου Προδρόμου, προκύπτει ότι το έτος 1345 ο οικισμός συμπεριλαμβανόταν στις κτήσεις της μονής, με 20 παροίκους. Σε λίστα του 15<sup>ου</sup> αιώνα, καταγράφονται 16 πάροικοι που κατέβαλλαν στη μονή, ως τέλος, 4 υπέρπυρα και 24 εξάγια.

Με την αλλαγή του ιδιοκτησιακού και του τιμαριωτικού καθεστώτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η μονή απώλεσε την ιδιοκτησία των χωριών αυτών. Με βασιλικό διάταγμα της 26ης Απριλίου 1460 του Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή, εξαιρέθηκαν τα χωριά αυτά από το μοναστηριακό τιμάριο της Μονής Τιμίου Προδρόμου.

Σε μεταβυζαντινές πηγές, ο οικισμός μνημονεύεται το έτος 1617 από τον Σερραίο κληρικό και χρονικογράφο Παπασυνοδινό. Αναφέρεται, επίσης, το έτος 1649 από τον μητροπολίτη Σερρών Δανιήλ, σε έγγραφο με το οποίο χορήγησε την άδεια στους χριστιανούς κατοίκους του οικισμού, να ανεγείρουν ξανά την τότε ερειπωμένη εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου. Τα ερείπια εκείνου του ναού, διασώζονται έως σήμερα. Ο οικισμός αναφέρεται και σε σουλτανικό φιρμάνι του 1889, που εκδόθηκε για χάρη της Μονής Τιμίου Προδρόμου.

Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, το Τοπόλτζον εγκαταλείφθηκε στα μέσα του 18<sup>ου</sup> αιώνα, εξαιτίας κάποιας επιδημικής αρρώστιας. Οι κάτοικοι μετοίκησαν στο γειτονικό χωριό Ραχωβίτσα, το οποίο πυρπολήθηκε από τους Βουλγάρους το 1913 και στη θέση του οικοδομήθηκε ο σημερινός οικισμός Μαρμαράς. Την πληροφορία αυτή, λαμβάνουμε και από τον ιερομόναχο Χριστόφορο Προδρομίτη, σύμφωνα με την οποία, μετά την ερήμωση του οικισμού, την περιοχή άρχισαν να εκμεταλλεύονται οι κάτοικοι του παρακείμενου χωριού Ραχωβίτσα.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Τοπόλτζον Σερρών 1.jpg|εναλλ.=
Αρχείο:Τοπόλτζον Σερρών 3.jpg|εναλλ.=
Αρχείο:Τοπόλτζον Σερρών 4.jpg|εναλλ.=
Αρχείο:Τοπόλτζον Σερρών 6.jpg|εναλλ.=
Αρχείο:Τοπόλτζον Σερρών 7.jpg|εναλλ.=
Αρχείο:Τοπόλτζον Σερρών 8.jpg|εναλλ.=
Αρχείο:Τοπόλτζον Σερρών 10.jpg|εναλλ.=
Αρχείο:Τοπόλτζον Σερρών 11.jpg|εναλλ.=


## Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σερρών
Σοφία Παπάζογλου

Η **Σοφία Παπάζογλου** (Βρυξέλλες, 27 Ιουλίου 1972) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια του έντεχνου και της λαϊκής μουσικής.

## Καριέρα
Ξεκίνησε να τραγουδά ελληνική παραδοσιακή και σύγχρονη λαϊκή μουσική σε μαγαζιά της Θεσσαλονίκης στα φοιτητικά της χρόνια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Αργότερα σπούδασε φωνητική στο Σύγχρονο Ωδείο Αθηνών με τη Μήδεια Ιασωνίδου. Παρακολούθησε σεμινάρια στο Εργαστήρι Φωνητικής Τέχνης του Σπύρου Σακκά και μαθήματα κινησιολογίας στο εργαστήρι της Μαίρης Τσούτη.

Η επαγγελματική της ενασχόληση με το τραγούδι άρχισε το 1995, όταν ο συνθέτης Νίκος Μαμαγκάκης της εμπιστεύτηκε την ερμηνεία των τραγουδιών του κύκλου «Στεναγμός Ανατολίτης».

## Δισκογραφία
### Άλμπουμ
* 1998: *Πάμε Νότια* *(LYRA)*
* 2003: *Όσα Σου Μοιάζουν* *(Mercury)*
* 2004: *Πέμπτη Απόγευμα* *(Cantini)*
* 2009: *Ένα Παράξενο Ταξίδι*  *(Μετρονόμος)*
* 2016: *Ο Χτύπος Της Καρδιάς Μου*  *(Music Links Knowledge)*
* 2017: *Στου Ονείρου Τις Στροφές*  *(Music Links Knowledge)*

## Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες και σε ηλικία 6 ετών μετακόμισε με την οικογένειά της στη Θεσσαλονίκη.

Έχει πάρει το πτυχίο της από το «Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης» της Παιδαγωγικής Σχολής του Α.Π.Θ.

Κατάγεται από την Άψαλο Πέλλας από την πλευρά του πατέρα της και τα Πλατάνια Ρόδου από την πλευρά της μητέρας της. Ο πατέρας της είναι ποντιακής καταγωγής. Και οι δύο γονείς της είναι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Έχει μία κόρη, τη Δέσποινα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Ντέιβιντ Αντέανγκ

Ο **Ντέιβιντ Αντέανγκ** *(David Ranibok Waiau Adeang)* (γεννημένος στις 24 Νοεμβρίου 1969) είναι πολιτικός από το Ναουρού, που επί του παρόντος υπηρετεί ως Πρόεδρος του Ναουρού. Ο Αντέανγκ είναι ο πρώην πρόεδρος του κοινοβουλίου του Ναουρού και υπουργός Οικονομικών και Δικαιοσύνης του Ναουρού, καθώς και ο υπουργός παρά τω Προέδρω.

## Ιστορικό και πρώτα χρόνια
Πατέρας του ήταν ο Κέναν Αντέανγκ, ο οποίος υπηρέτησε τρεις φορές ως Πρόεδρος του Ναουρού. Ο Ντέιβιντ ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως δικηγόρος. Αφού κενώθηκαν όλες οι έδρες του Ουμπενίντε στις 6 Νοεμβρίου 2001, ο Αντέανγκ κέρδισε μια έδρα στις επόμενες ενδιάμεσες εκλογές, εκδιώκοντας τον Τζόζεφ Χιράμ ενώ οι άλλοι τρεις προηγούμενοι βουλευτές ανέκτησαν τις έδρες τους. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2003, εν μέσω πολιτικής και οικονομικής αναταραχής, το Naoero Amo κέρδισε 3 από τις 18 έδρες και ο Αντέανγκ ήταν ένα από τα εκλεγμένα μέλη. Το Naoero Amo μπήκε σε συνασπισμό με τον Λούντβιχ Σκόττι και τους υποστηρικτές του. Ο Σκότι έγινε πρόεδρος και ο Άντεανγκ έγινε υπουργός Οικονομικών τον Μάιο του 2003  Ήταν μόνο υπουργός Οικονομικών και υπουργός παρά τω Προέδρω για τρεις μήνες, ωστόσο, καθώς τον Αύγουστο του 2003 η κυβέρνηση του Σκότι έπεσε και ο Κίνζα Κλοντούμαρ έγινε υπουργός Οικονομικών.

Τον Απρίλιο του 2004 ο Αντέανγκ κατηγορήθηκε για εξέγερση μαζί με τον Κίρεν Κέκε και τον Φαμπιά Ριμπάου έπειτα από μια διαμαρτυρία στο αεροδρόμιο του Ναουρού. Διετέλεσε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Ναουρού από τον Μάιο του 2004 έως τον Ιούνιο του 2004.  Τον Ιούνιο του 2004 ο Κλοντούμαρ και το Naoero Amo ενώθηκαν για να επανεκλέξουν τον Σκότι ως πρόεδρο. Ο Κλοντούμαρ παρέμεινε υπουργός Οικονομικών, ενώ ο Αντέανγκ έγινε υπουργός Εξωτερικών και Δικαιοσύνης. Επίσης, οι κατηγορίες εναντίον του Αντέανγκ και των άλλων αποσύρθηκαν. Ο διορισμός του ως υπουργού Εξωτερικών είναι ενδιαφέρων γιατί ήταν ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών που δεν ήταν πρόεδρος του Ναουρού. Αυτή η θέση είχε δοθεί στον Πρόεδρο από τότε που το Ναουρού κέρδισε την ανεξαρτησία του το 1968. Ο Αντέανγκ επανεξελέγη εύκολα στο Κοινοβούλιο από την εκλογική περιφέρεια Ουμπενίντε στις εκλογές του Οκτωβρίου 2004. Αργότερα τον ίδιο μήνα, άφησε τη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης, έγινε υπουργός Οικονομικών και διατήρησε τη θέση του υπουργού Εξωτερικών.

## Παραπομπές


Αντεανγκ Ντειβ
Αντεανγκ Ντειβ
Μουβαταλίς Α΄

Ο **Μουβαταλίς Α΄** έγινε Βασιλιάς των Χετταίων (περί το 1430 π.Χ.) αφού ανέτρεψε και δολοφόνησε τον προκάτοχο του Ουζίγια Β΄. Την εποχή του Ουζίγια Β΄ ήταν αρχηγός της βασιλικής σωματοφυλακής αλλά τελικά τον δολοφόνησε, σύμφωνα με μερικές πηγές ίσως να ήταν ο μικρότερος αδελφός του. Ο Μουβαταλίς Α΄ δολοφονήθηκε και ο ίδιος από τον αρχηγό των Βασιλικών Υπηρετών και τον Επιτηρητή των Χρυσών Αρμάτων Μαχητών, τον διαδέχθηκε ο Τουδαλίγιας Α΄. Η σύζυγος του καταγράφεται ως Βαλαννί.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η βασιλεία του Μουβαταλίς Α΄

Κατηγορία:Βασιλείς των Χετταίων
Αμφιλοφίο

Το **αμφιλοφίο** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Amphilophium*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια βιγνονιοειδή (δεν σχετίζεται με το γνωστό ως καλλωπιστικό φυτό βεγόνια ή βιγόνια) και είναι ιθαγενή της Νότιας Αμερικής. Το είδος *[[Amphilophium crucigerum]]* (γνωστό και ως *Pithecoctenium crucigerum*) έχει διαδοθεί στην άγρια φύση από καλλιεργούμενο φυτό σε άλλες ηπείρους και στην Αυστραλία έχει γίνει επεκτατικό ζιζάνιο. 

## Ταξινομική
Το γένος *Amphilophium* ορίσθηκε από τον Γερμανό βοτανολόγο Kunth το 1818, με βάση το είδος *Amphilophium paniculatum*, που μέχρι τότε ανήκε στο είδος *[[Bignonia]]*. Από τότε πολλά άλλα γένη εντάχθηκαν στο αμφιλοφίο και οι ονομασίες τους διατηρούνται ως συνώνυμες του *Amphilophium*.

### Είδη
* *Amphilophium arenarium*, (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
* *Amphilophium aschersonii*, Ule
* *Amphilophium bauhinioides*, (Bureau ex Baill.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium blanchetii*, (DC.) Bureau & K.Schum.
* *Amphilophium bracteatum*, (Cham.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium buccinatorium*, (DC.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium chocoense*, (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
* *Amphilophium cremersii*, (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
* *[[Amphilophium crucigerum]]*, (L.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium cuneifolium*, (DC.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium cynanchoides*, (DC.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium dasytrichum*, (Sandwith) L.G.Lohmann
* *Amphilophium dolichoides*, (Cham.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium dusenianum*, (Kraenzl.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium ecuadorense*, A.H.Gentry
* *Amphilophium elongatum*, (Vahl) L.G.Lohmann
* *Amphilophium falcatum*, (Vell.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium frutescens*, (DC.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium glaziovii*, Bureau ex K.Schum.
* *Amphilophium gnaphalanthum*, (A.Rich.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium granulosum*, (Klotzsch) L.G.Lohmann
* *Amphilophium lactiflorum*, (Vahl) L.G.Lohmann
* *Amphilophium laevis*, (Sandwith) L.G.Lohmann
* *Amphilophium laxiflorum*, (DC.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium magnoliifolium*, (Kunth) L.G.Lohmann
* *Amphilophium mansoanum*, (DC.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium nunezii*, (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
* *Amphilophium obovatum*, (Sandwith) L.G.Lohmann
* *Amphilophium occidentale*, (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
* *Amphilophium paniculatum*, (L.) Kunth
* *Amphilophium pannosum*, (DC.) Bureau & K.Schum.
* *Amphilophium parkeri*, (DC.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium pauciflorum*, (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
* *Amphilophium perbracteatum*, A.H.Gentry
* *Amphilophium pilosum*, Standl.
* *Amphilophium porphyrotrichum*, (Sandwith) L.G.Lohmann
* *Amphilophium pulverulentum*, (Sandwith) L.G.Lohmann
* *Amphilophium reticulatum*, (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
* *Amphilophium rodriguesii*, (A.H.Gentry) L.G.Lohmann
* *Amphilophium sandwithii*, Fabris
* *Amphilophium scabriusculum*, (Mart. ex DC.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium stamineum*, (Lam.) L.G.Lohmann
* *Amphilophium steyermarkii*, (A.H.Gentry) L.G.Lohmann

## Παραπομπές


Αμφιλοφιο
Σέργιος Μακραίος

Ο **Σέργιος Μακραίος** ήταν Έλληνας λόγιος, που άκμασε κατά τον ύστερο 18ο αιώνα και στις αρχές του 19ου. Καταγόταν από τον Φουρνά Αγράφων, στη σημερινή Ευρυτανία, τότε έδρα της περίφημης Σχολής των Αγράφων, όπου και μαθήτευσε.

Ο Μακραίος μαθήτευσε στον σημαντικότατο «δάσκαλο του Γένους» Ευγένιο Βούλγαρη. Ωστόσο, όπως και ο γνωστός μαθητής του Βούλγαρη Αθανάσιος ο Πάριος, έτσι και ο Μακραίος υπήρξε συντηρητικότερος του δασκάλου του, αρνητικός προς τις ιδέες του Διαφωτισμού και των νέων, «Δυτικών», φυσικών επιστημών. Για παράδειγμα, ενώ ο Βούλγαρης υπεστήριζε το κοσμολογικό Τυχώνειο σύστημα (ένα ενδιάμεσο πρότυπο ανάμεσα στο γεωκεντρικό και το ηλιοκεντρικό σύστημα), ο Μακραίος υπεστήριζε το γεωκεντρικό. Μάλιστα το 1797 είχε συντάξει και εξέδωσε στη Βιέννη (ίσως και με υποκίνηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου) αντιρρητικό σύγγραμμα με τίτλο *Τρόπαιον εκ της Ελλαδικής πανοπλίας κατά των οπαδών του [[Νικόλαος Κοπέρνικος|Κοπερνίκου]] εν τρισίν διαλόγοις*.

Ο Μακραίος δίδαξε ως καθηγητής στη Σχολή των Αγράφων, αλλά και στην Πατριαρχική Σχολή της Κωνσταντινουπόλεως, τη μετέπειτα ονομαστή Μεγάλη του Γένους Σχολή.  Διετέλεσε διευθυντής της Πατριαρχικής Σχολής σε δύο μη συνεχόμενες θητείες: από το 1777 έως το 1793 και κατόπιν την τριετία 1798-1801. Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη τον Μάρτιο του 1816 ή το 1819.

Εκτός από το προαναφερθέν σύγγραμμα *Τρόπαιον*, ο Σέργιος Μακραίος συνέγραψε μεταξύ άλλων τα εξής έργα:

* *Εγκώμια και επιγράμματα*
* *Υπομνήματα Εκκλησιαστικής Ιστορίας (1750-1800)*
* *Ορθόδοξος Υμνωδός, ήτοι Ιερά Φιλοσοφία εν μέτροις πινδαρικοίς*, Βιέννη 1802
* *Διδασκαλία ευσύνοπτος του Μακαρίου πατριάρχου Κ/πόλεως του Σχολαρίου ή Νόμος Ευαγγελικός*, Κωνσταντινούπολη, 1806
* *Σταχυολογία Γραμματική κατά πάροδον διατριβής*, 1810
* *Επιτομή φυσικής ακροάσεως*, Βενετία 1816
* *Εραστής σοφίας υπό των θείων Γραφών οδηγούμενος*, Κωνσταντινούπολη 1816

Είναι επίσης γνωστοί 36 ιαμβικοί στίχοι σε αρχαϊκή γλωσσική μορφή, τους οποίους ο Μακραίος αφιέρωσε στο μαρτύριο του Κοσμά του Αιτωλού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 17, σελ. 257

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικά δεδομένα του Σ. Μακραίου από το Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Κρήτης
* Το ''Τρόπαιον'' του Μακραίου

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Δάσκαλοι του Γένους
Κονιδάρης

Το ελληνικό επώνυμο **Κονιδάρης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Γεράσιμος Κονιδάρης (1905-1987), θεολόγος και πανεπιστημιακός
* Επαμεινώνδας Κονιδάρης (1837-1897), ζωγράφος και ποιητής
* Ιωάννης Κονιδάρης (γενν. 1948), νομικός, καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου, ανηψιός του Γεράσιμου
* Σπυρίδων Κονιδάρης (γενν. 1894), δημοσιογράφος, μετέπειτα τμηματάρχης της Βιβλιοθήκης της Βουλής των Ελλήνων
* Σπυρίδων Κονιδάρης, αντιναύαρχος, επίτιμος υπαρχηγός στόλου
Η εκδίκηση του Μπυσί ντ'Αμπουά

***Η εκδίκηση του Μπυσί ντ'Αμπουά***  (αγγλικός τίτλος: *The Revenge of Bussy D'Ambois*) είναι Ιακωβιανή τραγωδία εκδίκησης του Άγγλου ποιητή, μεταφραστή και θεατρικού συγγραφέα Τζορτζ Τσάπμαν που δημοσιεύθηκε το 1613. Αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης τραγωδίας του *[[Μπυσί ντ'Αμπουά]]* (περ. 1603).

## Υπόθεση
Το έργο αφηγείται την ιστορία του Κλερμόν ντ'Αμπουά, αδερφού του νεκρού Μπυσί και διαδραματίζεται στη Γαλλία το 1588. Σε αντίθεση με τον αδίστακτο Μπυσί, ο Κλερμόν είναι πιστός Χριστιανός και οπαδός της φιλοσοφίας του Στωικισμού. Ο Κλερμόν βρίσκεται στην υπηρεσία του ισχυρού αριστοκράτη Ερρίκου Α΄ δούκα του Γκιζ, αλλά η σχέση μεταξύ των δύο προκαλεί την καχυποψία του βασιλιά Ερρίκου Γ'. Οι επικριτές του Κλερμόν βλέπουν την αφοσίωσή του στον δούκα ως ομοερωτική, επειδή ο Κλερμόν αρνείται τις σχέσεις με γυναίκες - αλλά αυτός προτιμά τις σχέσεις με τους άνδρες από τις γυναίκες, ακριβώς επειδή είναι ασεξουαλικές. Οι συνομωσίες της βασιλικής αυλής, ωστόσο, βάζουν τέλος στη φιλία μεταξύ των δύο: ο δούκας δολοφονείται και ο Ντ' Αμπουά αυτοκτονεί από θλίψη.

Μια δευτερεύουσα πλοκή περιλαμβάνει τη σχέση μεταξύ του Κλερμόν και της Ταμίρα, κόμισσας του Μονσορώ και ερωμένης του αδελφού του Μπυσί πριν από τη δολοφονία του. Η γυναίκα παροτρύνει τον Κλερμόν να εκδικηθεί τον θάνατο του Μπυσί σκοτώνοντας τον σύζυγό της κόμη του Μοντσορό, δολοφόνο του Μπυσί, αλλά ο Κλερμόν δεν μπορεί να εκτελέσει την εκδίκησή του στο μεγαλύτερο μέρος του έργου λόγω της δειλίας του Μονσορώ, ο οποίος αρνείται να μονομαχήσει. Στην τελευταία πράξη, το φάντασμα του Μπυσί εμφανίζεται στον Κλερμόν και του λέει ότι η θεία δικαιοσύνη απαιτεί την τιμωρία του δολοφόνου του. Ο Κλερμόν καταφέρνει τελικά να πείσει τον Μονσορώ να τον συναντήσει και τον σκοτώνει σε μονομαχία.

## Πηγές
Την πρώτη δεκαετία του 17ου αιώνα ο Τσάπμαν συνέθεσε έναν κύκλο τραγωδιών με θέμα πρόσωπα και γεγονότα από την πρόσφατη ιστορία της Γαλλίας: *[[Μπυσί ντ'Αμπουά|Η τραγωδία του Μπυσί ντ'Αμπουά]],* *Η Εκδίκηση του Μπυσί Ντ' Αμπουά*, *Η συνωμοσία και η τραγωδία του Καρόλου, δούκα του Μπιρόν* και *Η τραγωδία του Σαμπό,* ν*αυάρχου της Γαλλίας*. Ως πηγή ο συγγραφέας χρησιμοποίησε το έργο του Έντουαρντ Γκρίμεστον *A General Inventory of the History of France* (*Γενική Απογραφή της Ιστορίας της Γαλλίας*).

## Σχόλιο
Η στωική φύση του έργου εκτείνεται πέρα από τις αξίες και την κοσμοθεωρία του ήρωα Κλερμόν. Περισσότερο από ό,τι σε άλλα έργα του Τσάπμαν, τα γεγονότα αναφέρονται αντί να παρουσιάζονται και στην πραγματικότητα ελάχιστα συμβαίνουν στη σκηνή. Αυτό εμπόδισε το έργο να κερδίσει μια σημαντική σκηνική ιστορία.

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Αγγλικά θεατρικά έργα
Χρυσολεπίς

Η **χρυσολεπίς** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Chrysolepis*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια της βελανιδιάς, τα φηγοειδή. Είναι φυτά ενδημικά των δυτικών ΗΠΑ, όπου είναι γνωστά με την κοινή ονομασία **τσίνκαπιν** (*chinquapin* ή *chinkapin*).

## Περιγραφή
Οι χρυσολεπίδες είναι αειθαλή δένδρα και θάμνοι, με απλά φύλλα που έχουν μια πυκνή στρώση από χρυσά λέπια στην κάτω πλευρά τους (και μια λεπτή τέτοια στρώση στην επάνω πλευρά τους), χαρακτηριστικό που έδωσε στο γένος την επιστημονική ονομασία του. Τα φύλλα αυτά έχουν διάρκεια ζωής τρία έως τέσσερα έτη.

Ο καρπός είναι καρύοψη, περιβαλλόμενη από πυκνές ακίδες, που περιέχει από ένα έως τρία γλυκά, εδώδιμα (φαγώσιμα) από τον άνθρωπο κάρυα, τα οποία έτρωγαν επί αιώνες οι Ινδιάνοι της Καλιφόρνια. Με αυτά τρέφονται επίσης σκίουροι.

Το γένος *Chrysolepis* συγγενεύει περισσότερο με το υποτροπικό γένος καστάνοψις (*Castanopsis*) της νοτιοανατολικής Ασίας (εντός του οποίου το ταξινομούσαν παλαιότερα), αλλά διαφέρει από αυτό στο σχήμα των καρύων και στο ότι αυτά είναι πλήρως περικλεισμένα μέσα σε περίβλημα με εσωτερικά χωρίσματα. Επίσης, οι ταξιανθίες των χρυσολεπίδων είναι μονοκλινείς (η ίδια ταξιανθία περιέχει δηλαδή τόσο αρσενικά, όσο και θηλυκά άνθη). Το γένος διαφέρει επίσης από το συγγενές γένος *Castanea* (καστανιά) στο ότι τα κάρυά του χρειάζονται 14 έως 16 μήνες για να ωριμάσουν, έναντι τριών έως πέντε μηνών στην καστανιά και βεβαίως τα φύλλα δεν πέφτουν το φθινόπωρο.

## Είδη
Υπάρχουν δύο μόνο είδη στο γένος *Chrysolepis* και αμφότερα είναι γνωστά με την κοινή ονομασία **τσίνκαπιν**. Οι βασικές πληροφορίες για αυτά δίνονται στον παρακάτω πίνακα:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Jepson Manual Treatment: Γένος ''Chrysolepis''
*  Jepson Manual Treatment: ''Chrysolepis chrysophylla''
*  Jepson Manual Treatment: ''Chrysolepis sempervirens'' 
* Flora of North America - Η ''Chrysolepis'' στη *Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής*

Κατηγορία:Φηγοειδή
Κατηγορία:Κάρυα και ελαιούχοι σπόροι