open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δημογραφία της Ποντγκόριτσα

Η Ποντγκόριτσα είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Μαυροβουνίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ίδιας της Ποντγκόριτσα είναι 150.799 άτομα, ενώ η Πόλη Πρωτεύουσας της Ποντγκόριτσα (ανάλογη με μητροπολιτική περιοχή, και παρόμοιο με τη υποδιαίρεση οπστίνα/δήμου στο υπόλοιπο του Μαυροβουνίου) έχει πληθυσμό 185.937 κατοίκων.

## Ιστορικός πληθυσμός

## Νοικοκυριά

## Κατοικίες

## Εθνικότητα

## Θρησκεία

## Πληθυσμός ανά υποδιαίρεση
δεξιά|μικρογραφία|330x330εσ|Ζώνες σχεδιασμού της Ποντγκόριτσα
Οι οικισμοί στο Μαυροβούνιο χωρίζονται σε υποδιαιρέσεις που ονομάζεται *Μιέσνα ζαγιέντνιτσα*, ή Τοπική κοινότητα. Αυτές είναι οι μικρότερες εδαφικές υποδιαιρέσεις του Μαυροβουνίου. Ωστόσο, η Στατιστική Υπηρεσία Μαυροβουνίου δεν κυκλοφορεί άμεσα δεδομένα που αφορούν *τις τοπικές κοινότητες*. Η Διοίκηση της Πόλης Πρωτεύουσας της Ποντγκόριτσα διαιρεί τη Ποντγκόριτσα σε *ζώνες σχεδιασμού* για εσωτερική χρήση, και δεν έχουν τα στατιστικά στοιχεία πληθυσμού σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Αυτές δεν αντιστοιχούν σε *τοπικές κοινότητες* ή παραδοσιακές γειτονιές Ποντγκόριτσα, αλλά είναι ενδεικτικές της διανομής του πληθυσμού της Ποντγκόριτσα. 

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα δεδομένα από τα έγγραφα της Πρωτεύουσας διαφέρουν ελαφρώς με αυτά της Στατιστικής Υπηρεσίας του Μαυροβουνίου. Αυτό μπορεί να οφείλεται στη χρήση διαφορετικών ορισμών, διαφορετικών ορίων της ίδιας της πόλης, ή της χρήσης των προκαταρκτικών στοιχείων από την απογραφή του 2011.

## Οικισμοί της μητροπολιτικής περιοχής
Η Πόλη Πρωτεύουσας της Ποντγκόριτσα διαιρείται σε 141 οικισμούς, από τους οποίους 3 ορίζονται ως αστικοί από τη Στατιστική Υπηρεσία του Μαυροβουνίου (πόλη της Ποντγκόριτσα, Γκολουμπόβτσι και Τούζι, ενώ οι υπόλοιποι έχουν αγροτικό χαρακτήρα. Οι Γκολουμπόβτσι και Τούζι είναι η έδρα των δικών τους υποδήμων (*gradske opštine*), που καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της νότιας και νοτιοανατολικής περιοχής της Πόλης Πρωτεύουσας της Ποντγκόριτσα, από την ίδια τη Ποτνγκόριτσα έως την Λίμνη Σκόδρας. Ο υποδήμος Γκολουμπόβτσι έχει πληθυσμό 16.093 κατοίκων, με τον υποδήμο Τούζι να έχει 12.096 κατοίκους.

Παρακάτω υπάρχει ένας κατάλογος οικισμών με πληθυσμό μεγαλύτερο των 500 κατοίκων:

Οι περισσότεροι από τους μεγαλύτερους οικισμούς αποτελούν μέρος της συνεχούς αγροτικής εξάπλωσης γύρω από τις πόλεις Γκολουμπόβτσι και Τούζι, στη κοιλάδα Ζέτα, που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Πρωτεύουσας Ποντγκόριτσα. Σε σύγκριση, το βόρειο τμήμα της περιοχής της Πρωτεύουσας είναι ορεινό και πολύ αραιοκατοικημένο.

Η προαστιακή ζώνη της Ποντγκόριτσα εκτείνεται πέρα από την πόλη πρωτεύουσας της Ποντγκόριτσα κυρίως στους δήμους Ντανιλόβγκραντ, Τσέτινιε, Μπαρ και Νίκσιτς. Σε συνδυασμό με το ρόλο της Ποντγκόριτσα ως κύρια πόλη του Μαυροβουνίου, με την εθνική συγκέντρωση της διοίκησης, της υγειονομικής περίθαλψης, των εκπαιδευτικών και οικονομικών δραστηριοτήτων, ο καθημερινός πληθυσμός είναι πιθανόν σημαντικά υψηλότερος από τους επίσημους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημογραφία ανά πόλη
Κατηγορία:Ποντγκόριτσα
Ολίβα Καβρέτα

Ο **Ολίβα Καβρέτα**, (ισπανικά: *Oliba Cabreta*, π. 920 - 990) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Σερδάνια (968 - 988) και Κόμης του Μπεζαλού (984 - 988).

## Βιογραφία

Ο Ολίβα Καβρέτα ήταν ο τέταρτος γιος τού Μιρό Β΄ κόμη της Σερδάνια & Μπεζαλού και της Άβα, κόρης τού Φιδέλ ή τού Βερνάρδ Ουνιφρέδ των Ριβαγόρσα. Τον δευτερότοκο Βιφρέδο Β΄ κόμη τού Μπεζαλού κληρονόμησε το 957 ο τρίτος αδελφός του Μιρό Γ΄. Ο Μιρό Β΄ κληρονόμησε τη Σερδάνια από τον πρωτότοκο αδελφό του Σούνιφρεδ Β΄ το 968. Από το 927 που απεβίωσε ο πατέρας του, ήταν υπό την επιτροπεία της μητέρας του.

Κατά τη διακυβέρνησή του πρόσθεσε τη Βέργα και το Ριπόλ στις κτήσεις του. Το 979 ο Ρογήρος Α΄ κόμης της Καρκασσόν τού παραχώρησε το Καπρίρ. Το 984 απεβίωσε και ο τελευταίος αδελφός του Μιρό Γ΄ άτεκνος και ο Ολίβα Καβρέτα ανέλαβε τη διοίκηση όλων των πατρικών κομητειών.

Ταξίδευσε δύο φορές στη Ρώμη: το 968 με τον Γαρίν ηγούμενο τού Κουιξά και το 988 κατά τη διαδρομή του προς το Μοντεκασσίνο, μονή όπου και αποσύρθηκε. Διαίρεσε τις κτήσεις του μεταξύ των γιων του: ο Βερνάρδος Α΄ έλαβε το Μπεζαλού & Ρίπολ, ο Γουίλφρεδ Β΄ τη Σερδάνια και ο Ολίβα τη Βέργα. Η σύζυγός του ανέλαβε την επιτροπεία των τέκνων τους και έζησε στην Ιταλία ως το 990.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την 3η εξαδέλφη τού πατέρα του Έρμενγαρδ των Μπελλονιδών, κόρη τού Γάουσβερτ κόμη τού Εμπούριες & Ρουσσιγιόν και είχε τέκνα:
* Βερνάρδος Α΄ απεβ. 1020, κόμης τού Μπεζαλού.
* Βιφρέδο Β΄ π. 970-1050, κόμης της Σερδάνια.
* Ολίβα π. 971-1046, ηγούμενος, επίσκοπος τού Μπικ.
* Βερεγγάριος, επίσκοπος τού Έλνε.
* Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη δ' Οριόλ, κύριο τού Σάλες.

Από την ερωμένη του Ίνγεβεργα δε Βεσόρα είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθη) Ίνγεβεργα, ηγουμένη τού Σαντ Χοάν δε Ριπόλλ.

## Πηγές
* Taylor, Nathaniel L. "A Early Catalonian Charter in the Houghton Library from the Joan Gili Collection of Medieval Catalonian Manuscripts", Harvard Library Bulletin

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Μάρτσιν Λεβαντόφσκι

Ο **Μάρσιν Λεβαντόφσκι** () είναι Πολωνός αθλητής του στίβου. Συμμετέχει σε δρόμους μεσαίων αποστάσεων, συγκεκριμένα στα 800 και 1500 μέτρα.

Γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1987 στο Στσέτσιν της Πολωνίας. Προπονείται από τον αδελφό του, τον Τόμας.

Έχει κατακτήσει 1 χρυσό και 2 ασημένια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 της Ντόχα, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 1500 μέτρα ανδρών, με επίδοση 3:31.46 και νέο ρεκόρ Πολωνίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια

Η **Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια** (αραβικά: القوة الجوية) είναι αθλητικό σωματείο στη Βαγδάτη του Ιράκ. Χρώματα του συλλόγου είναι το κυανό και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια, χωρητικότητας 10.000 θεατών.

## Ιστορία
Ο αθλητικός σύλλογος «Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια» ιδρύθηκε στη Βαγδάτη το 1931.

## Επιτυχίες
.

### Εγχώριες
* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιράκ|Πρωτάθλημα Ιράκ]]**
::Πρωταθλήτρια (6): 1974–75, 1989–90, 1991–92, 1996–97, 2004–05, 2016–17
* **[[Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Ιράκ|Α΄ Κατηγορία Ιράκ]]**
::Πρωταθλήτρια (1): 1974–75
* **[[Κύπελλο Ιράκ (ποδόσφαιρο ανδρών)|Κύπελλο Ιράκ]]**
::Κυπελλούχος (4): 1977–78, 1991–92, 1996–97, 2015–16
* **[[Σούπερ Καπ Ιράκ]]**
::Νικήτρια (2): 1997, 2001

### Διεθνείς
;Ασιατικές
* **[[Κύπελλο Ασιατικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου|ΑΦΚ Καπ]]**
::Νικήτρια (2): 2016, 2017

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1931
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Ιράκ
Κατηγορία:Νικήτριες ομάδες ΑΦΚ Καπ
Γλώσσα Ουράπ

Η **Ουραπμίν** ή **Ουράπ** είναι γλώσσα που ομιλείται από τους Ουραπμίν στην Παπούα Νέα Γουινέα.

Η Ουραπμίν βρίσκεται γεωγραφικά μεταξύ των γλωσσών Τιφάλ και Τελεφόλ, και βρίσκεται επίσης γλωσσικά μεταξύ τους.

## Δείτε επίσης

* Γλώσσες Οκ

## Παραπομπές


Ο
Έρτσιμ ΦΚ

Η **Έρτσιμ** (μογγολικά: Эрчим) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Ουλάν Μπατόρ της Μογγολίας. Χρώματα του συλλόγου είναι το λευκό και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Έρτσιμ, χωρητικότητας 2.000 θεατών.

## Ιστορία
Η «Έρτσιμ» ιδρύθηκε το 1994.

## Επιτυχίες
.

* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μογγολίας|Πρωτάθλημα Μογγολίας]]**
::Πρωταθλήτρια (12): 1996, 1998, 2000, 2002, 2007, 2008, 2012, 2013, 2015, 2016, 2017, 2018
* **[[Κύπελλο Μογγολίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Κύπελλο Μογγολίας]]**
::Κυπελλούχος (9): 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2011, 2012, 2015, 2019
* **[[Σούπερ Καπ Μογγολίας]]**
::Νικήτρια (7): 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Μογγολία
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1994
Δυτικό Παππαρούσι Ευρυτανίας

Το **Δυτικό Παππαρούσι** είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 700 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στις πλαγιές του Τυμφρηστού, ανατολικά του ποταμού Ταυρωπού και απέχει 26 χλμ. από το Καρπενήσι στα δυτικά. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Παππαρουσίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Παππαρούσι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Παππαρουσίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Αποπυρηνωτής μήλου

μικρογραφία|200x200px|Πλαστικός αποπυρηνωτής μήλου|εναλλ.=
εναλλ.=Modern Apple Corer|μικρογραφία|Σύγχρονος ανοξείδωτος αποπυρηνωτής μήλου|200x200εσ
Ο **Aποπυρηνωτής μήλου** είναι εργαλείο αφαίρεσης του πυρήνα και των κουκουτσιών μήλου. Τοποθετείται πάνω στο μήλο και πιέζεται ώστε να το διαπεράσει. Ο πυρήνας με το κουκούτσι παγιδεύονται στο εσωτερικό του εργαλείου, που με τράβηγμα αφαιρείται, αφήνοντας ένα καθαρό μήλο. Είναι πλαστικός ή ανοξείδωτος μεταλλικός. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για άλλους τύπους φρούτων, όπως αχλάδια. 

## Βιβλιογραφία

Κατηγορία:Σκεύη
Κατηγορία:Μαγειρικά σκεύη
Ψήσιμο

**Το ψήσιμο** είναι τρόπος μαγειρέματος των τροφίμων με έκθεση σε ξηρή θερμότητα, σε ένα φούρνο ή ψησταριά.
μικρογραφία|Ψημένα αρτοσκευάσματα
Κατά τη διάρκεια του ψησίματος γίνονται τα εξής:

# Τα λίπη λιώνουν
# Σχηματίζονται αέρια που διαστέλλονται και εξαπλώνονται
# Σκοτώνονται οι μικροοργανισμοί
# Η ζάχαρη διαλύεται
# Οι πρωτεϊνες αυγού, γάλακτος και γλουτένη πήζουν
# Τα άμυλα ζελατινοποιούνται ή στερεοποιούνται
# Τα υγρά εξατμίζονται
# Καραμελοποίηση και αντίδραση Maillard στην κρούστα
# Τα ένζυμα μετουσιώνονται
# Επηρεάζονται τα θρεπτικά συστατικά
# Η πηκτίνη διασπάται.

Κατά το ψήσιμο, η εξωτερική επιφάνεια των αμυλούχων τροφίμων ροδίζει ή καφετίζει, με ελκυστικό και γευστικό τρόπο. Το ρόδισμα οφείλεται σε καραμέλωση των σακχάρων και αντίδραση Maillard. Με ψήσιμο, τα τρόφιμα αφυδατώνονται και αποξηραίνονται, προς αποξηραμένα βότανα ή τσιπς λαχανικών.

Για το καλό ψήσιμο δεν είναι απαραίτητα τα λίπη. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ποσότητα του λίπους που περιέχεται στο τρόφιμο. Κατάχρηση λιπών, όπως η μαργαρίνη, το βούτυρο και το λαρδί, θα υποβαθμίσει τη γαστρονομική αξία του φαγητού.

## Βιβλιογραφία


Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος
Κατηγορία:Επιστήμη τροφίμων
Κατηγορία:Ορολογία μαγειρικής
Τυφλό ψήσιμο

δεξιά|μικρογραφία|Βάση τάρτας μετά από προ-ψήσιμο ή τυφλό ψήσιμο.|σύνδεσμος=Αρχείο:Bake_it_blind.jpg
Το **τυφλό ψήσιμο** ή **προψήσιμο** είναι το ψήσιμο βάσης για τάρτα ή ζύμης ζαχαροπλαστικής χωρίς τη γέμιση. Είναι απαραίτητο όταν η γέμιση της τάρτας δε θέλει ψήσιμο. Απαιτείται επίσης εάν το γέμισμα έχει ποιο σύντομο χρόνο ψησίματος από τη ζύμη, οπότε η ζύμη ψήνεται πρώτα εν μέρει πριν προστεθεί και η γέμιση. Το τυφλό ψήσιμο χρησιμοποιείται επίσης για να αποφευχθεί η μουσκεμένη ζύμη λόγω υγρής γέμισης της πίτας.

μικρογραφία|Κοντινή φωτογραφία από κεραμικά βάρη ζύμης
Το τυφλό ψήσιμο μπορεί να επιτευχθεί με διαφορετικές μεθόδους. Σε μια τεχνική, η κρούστα πίτας είναι επενδεδυμένη με αλουμινόχαρτο ή χαρτί φούρνου. Στη συνέχεια γεμίζεται με βάρη ζύμης (μερικές φορές ονομάζονται "φασόλια ψησίματος") για να διασφαλιστεί ότι η κρούστα θα διατηρήσει το σχήμα της κατά τη διάρκεια του ψησίματος. Βάρη πίτας διατίθενται ως κεραμικές ή μεταλλικές χάντρες, αλλά μπορούν και να χρησιμοποιηθούν το ρύζι, τα αποξηραμένα μπιζέλια, οι αφυδατωμένες φακές ή φασόλια ή άλλα όσπρια. Εάν το τυφλό ψήσιμο χρησιμοποιηθεί για ωμή γέμιση, τα βάρη ζύμης, αφαιρούνται πριν την ολοκλήρωση του ψησίματος έτσι ώστε η ζύμη να ψηθεί και από πάνω. Μια άλλη τεχνική χρησιμοποιεί ένα δεύτερο ελαφρώς μικρότερο σκεύος στο ίδιο σχήμα με την πίτα αντί για τα βάρη, τοποθετημένο  πάνω στην κρούστα. Σε αυτήν τη μέθοδο, η κρούστα ψήνεται ανάμεσα από τις μεταλλικές επιφάνειες στις οποίες εφάπτεται. Μια περαιτέρω απλοποιημένη τεχνική περιλαμβάνει το τρύπημα του φλοιού επανειλημμένα με τα δόντια ενός πιρούνι για την παραγωγή μικρών οπών, επιτρέποντας στον ατμό να διαφύγει και την αποτροπή της εμφύσησης του φλοιού, αλλά αυτό δε λειτουργεί με μαλακές ζύμες όπως το pâte sucrée.

## Βιβλιογραφία


Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος
ΛαΦαγιέτ (Αλαμπάμα)

Το **Λαφαγιέτ** είναι η έδρα της κομητείας Τσέιμπερς στην Αλαμπάμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Βρίσκεται 76 χλμ. βορειοδυτικά του Columbus, Τζόρτζια. Από την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 3,003.

## Ιστορία
Η κομητεία σχηματίστηκε το 1832. Τον Οκτώβριο 1833, η πόλη είχε ένα δικαστήριο και μία φυλακή και ονομαζόταν "Chambersville". Την 7 Ιανουαρίου 1835, μετονομάστηκε σε «ΛαΦαγιέτ», από τον Marquis de Lafayette. 

Στην πόλη γυρίστηκαν σκηνές από την ταινία «*Ο Μισισιπής Καίγεται*».

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Chambers County, AL Courthouse (NRHP).JPG|Το Δικαστήριο του Λαφαγιέτ που εμφανίστηκε στην ταινία του 1988 ο Μισσισσίπης Καίγεται. Από την 27 Μαρτίου 1980 αναγνωρίστηκε η ιστορική αξία του χώρου
Αρχείο:LaFayette, AL City Hall and Police Dept.JPG|Το Δημαρχείο και Αστυνομικό Τμήμα
Αρχείο:LaFayette, AL Post Office (36862).JPG|Το ταχυδρομείο (Τ.Κ:36862)
Αρχείο:LaFayette, AL High School.JPG|Γυμνάσιο
Αρχείο:Chambers County Museum (1908) (LaFayette, AL).JPG|Το Μουσείο της κομητείας χτίστηκε το 1908. 
Αρχείο:House in Chambers County Alabama.jpg|Η Οικία του Ernest McCarty είναι Ιστορικός Χώρος από την 21 Ιανουαρίου 1974.
Αρχείο:Vines Funeral Home and Ambulance Service Lafayette, Alabama.JPG|Διατηρούμενο κτίριο από την 15 Οκτωβρίου 2008. Γραφείο κηδειών και ασθενοφόρων.
Αρχείο:LaFayette, AL Presbyterian Church (1836).JPG|Η Πρεσβυτεριακή Εκκλησία χτίστηκε περί το 1836. 
Αρχείο:LaFayetteAlabama2.JPG|Το κέντρο της πόλης ΛαΦαγιέτ
Αρχείο:LaFayetteAlabama1.JPG|Το κέντρο της πόλης ΛαΦαγιέτ
Αρχείο:LaFayetteAlabama3.JPG|Ένα παλιό θέατρο στο κέντρο της πόλης, που πρόσφατα έγινε εκκλησία
Αρχείο:LaFayetteAlabamaCourthouseStatue.JPG|Το άγαλμα της Λαίδης Δικαιοσύνης που βρίσκεται στην κορυφή του δικαστήριου. 
Αρχείο:LaFayetteAlabama5.JPG|Ο θεμέλιος λίθος του δικαστήριου τοποθετήθηκε από τους Μασόνς το 1899. 
Αρχείο:LaFayette AL IMG 2982.JPG|Δορυφορική φωτογραφία της πόλης.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αλαμπάμα
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Αλαμπάμα
Γλώσσα Ουάντσο

Η **Ουάντσο** είναι μια γλώσσα Κόνιακ της βορειοανατολικής Ινδίας. Η Ουάντσο ομιλείται σε 36 χωριά της νοτιοανατολικής επαρχίας Λονγκντίνγκ, στην επαρχία Τιράπ του Αρουνάτσαλ Πραντές, καθώς και στο Άσαμ και τη Ναγκαλάντ (Εθνολόγος). Είναι επίσης γνωστή ως Μπανπάρα Νάγκα, Τζομπόκα και Τζόκομπα.

## Άνθρωποι
Η Ουάντσο ομιλείται από τους Ουάντσου, οι οποίοι έχουν πληθυσμό 56.866 ατόμων σύμφωνα με τη απογραφή του 2011 και κατοικούν κυρίως στην ινδική πολιτεία Αρουνάτσαλ Πραντές. Αν και είναι μια μειονότητα, έχουν πλούσια κουλτούρα με τελετουργίες, τελετουργικές πρακτικές, θρησκείες και διάφορες διαλέκτους της Ουάντσο.

## Διάλεκτοι
Ο Εθνολόγος παραθέτει τις ακόλουθες διαλέκτους της Ουάντσο.

* Τσανγκνόι
* Μπορ Μουθούν (Μπορ Μουτόνια)
* Χόρου Μουθούν
* Κουλούνγκ Μουθούν (Μίθαν)

Υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των διαλέκτων που ομιλούνται στις άνω και κάτω περιοχές.

## Ορθογραφία
Η Ουάντσο γενικά γράφεται στο Ντεβανάγκαρι είτε στο λατινικό αλφάβητο. Μεταξύ 2001 και 2012 ο δάσκαλος Μπανουάνγκ Λόσου επινόησε ένα μοναδικό αλφάβητο για την Ουάντσο το οποίο διδάσκεται σε ορισμένα σχολεία.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση

* Robbins Burling & Mankai Wangsu (1998) "Wancho Phonology and word list, *Linguistics of the Tibeto-Burman Area* 21.2.

Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Δομιανοί Ευρυτανίας

Οι **Δομιανοί** είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας σε υψόμετρο 660 μέτρων.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Οι Δομιανοί βρίσκονται στις δυτικές πλαγιές του Τυμφρηστού (Βελούχι) και πιο συγκεκριμένα στους πρόποδες του όρους Μισιάκα. Το χωριό είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Νεράιδας Καρδίτσας και απέχει 33 χλμ. Β.-ΒΔ. του Καρπενησίου. Η γύρω περιοχή είναι κατάφυτη από έλατα, καστανιές, καρυδιές, κερασιές και πλατάνια. Έχει πέτρινα σπίτια, παραδοσιακά καλντερίμια, πολλά τρεχούμενα νερά και το χωριό, από το 1978 με το ΦΕΚ Δ-594 α/ 13.11.1978, έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Το πιο ενδιαφέρον αξιοθέατο είναι η ιερά μονή Κοίμησης της Θεοτόκου ή  Παναγίας της Δομιανίτισσας, που από το 1991 έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο *«... επειδή διασώζει χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά στοιχεία του τέλους του 18ου αι., καθώς και αντιπροσωπευτικά έργα της αγιογραφικής σχολής [[Φουρνά Ευρυτανίας|Φουρνά]] Ευρυτανίας»*. Έχει ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες του 1787 με βυζαντινή τεχνοτροπία και έχει κτιστεί πάνω σε παλιότερης των αρχών του 16ου αιώνα που είχε καεί δύο φορές, το 1611 επειδή οι μοναχοί του συμμετείχαν σε πριν του 1821 κινήματα και το 1770 στα Ορλωφικά. Κάθε Δεκαπενταύγουστο το μοναστήρι πανηγυρίζει με πλήθος προσκυνητών από τη γύρω περιοχή. Πιθανολογείται ότι το όνομα του χωριού είναι παράφραση του ονόματος Δαμιανός που υπήρξε ο πρώτος μοναχός του. Στη περιοχή «Τσιούμα», πάνω στο χείμαρρο Πέρα Ρέμα υπάρχει μονότοξο πέτρινο γεφύρι που ονομάζεται «καμάρα των Δομιανών». Πιθανολογείται ότι κτίστηκε στις αρχές του 16ου αιώνα (1510 πιθανότατα) και ένωνε τους Δομιανούς με την Αγία Παρασκευή και την Αγία Τριάδα. Επίσης στην δημοτική περιφέρεια των Δομιανών υπάγεται και η τοποθεσία Αντάνια, που, μαζί με την τοποθεσία Γλας της  περιοχής της Χόχλιας, είναι οι περιοχές όπου τοποθετείται η αρχαία Οιχαλία, η πρωτεύουσα της Ευρυτανίας στα αρχαία χρόνια.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως κοινότητα συστάθηκε για πρώτη φορά το 1912, ανήκε στον νομό Αιτωλοακαρνανίας της οποίας έδρα ορίστηκαν οι Δομιανοί. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Παρασκευή, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δομιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κτημενίων του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 204 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 161. Με την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός μειώθηκε στους 128 κατοίκους.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Πάντμα Σρι

μικρογραφία|Πιστοποιητικό βραβείου Πάντμα Σρι
μικρογραφία|Το μετάλλιο Πάντμα Σρι
Το **Πάντμα Σρι** είναι το τέταρτο υψηλότερο πολιτικό βραβείο στη Δημοκρατία της Ινδίας, μετά το Μπαράτ Ράτνα, το Πάντμα Βιμπουσάν και το Πάντμα Μπουσάν. Απονέμεται από την Κυβέρνηση της Ινδίας, κάθε χρόνο στην Ημέρα της Δημοκρατίας της Ινδίας.

Το αμέσως επόμενο υψηλότερο βραβείο μετά το Πάντμα Σρι είναι το Σαρβοτάμ Τζιβάν Ράκσα Παντάκ.

## Ιστορία
Τα βραβεία Πάντμα ιδρύθηκαν το 1954 και απονέμονται στους πολίτες της Ινδίας σε αναγνώριση της διακεκριμένης τους συμβολής σε διάφορους τομείς δραστηριοτήτων, όπως οι τέχνες, η παιδεία, η βιομηχανία, η λογοτεχνία, η επιστήμη, ο αθλητισμός, η ιατρική, η κοινωνική υπηρεσία και οι δημόσιες υποθέσεις. Έχει επίσης απονεμηθεί σε ορισμένα διακεκριμένα άτομα που δεν ήταν πολίτες της Ινδίας αλλά συνέβαλαν με διάφορους τρόπους στην Ινδία.

Τα κριτήρια επιλογής έχουν επικριθεί σε ορισμένες πλευρές με το επιχείρημα ότι πολλοί άξιοι καλλιτέχνες έχουν παραμείνει για να ευνοήσουν ορισμένα άτομα. Η Ινδία έχει δημιουργήσει μια διαδικτυακή πλατφόρμα πρότασης για τους πολίτες της ώστε να προτείνουν τα άτομα που θα τιμηθούν στα ετήσια πολιτικά βραβεία "Πάντμα".

Στην εμπρόσθια όψη του, οι λέξεις "Πάντμα", που σημαίνει λωτός στα σανσκριτικά, και "Σρι", ένα τιμητικό από την Σανσκριτική ισοδύναμο με τον "κ. ή "κα" (δηλ. "Ένας Ευγενής στο Άνθος"), εμφανίζονται στο αλφάβητο Ντεβανάγκαρι πάνω και κάτω από ένα λουλούδι λωτού. Το γεωμετρικό μοτίβο και από τις δύο πλευρές είναι σε γυαλισμένο χάλκινο. Όλα τα ανάγλυφα είναι σε λευκόχρυσο.

Το 2017, 2.840 άτομα είχαν λάβει το βραβείο.

## Αρνήσεις και διαμάχες

Αρκετοί προοριζόμενοι τιμηθέντες, συμπεριλαμβανομένων του παίκτη του σιτάρ Βιλαγιάτ Χαν, τον ακαδημαϊκό και συγγραφέα Μαμόνι Ραϊσόμ Γκοσουάμι, τον δημοσιογράφο Κανάκ Σεν Ντέκα και ο αξιοσημείωτος σκηνοθέτης του Μπόλυγουντ Σαλίμ Χαν έχουν αρνηθεί το Πάντμα Σρι για διάφορους λόγους. Μερικοί προοριζόμενοι τιμηθέντες, όπως ο περιβαλλοντικός ακτιβιστής Σουντερλάλ Μπαχουγκούνα και ο πρωταθλητής του Αγγλικού μπιλιάρδου Μίκαελ Φερρέιρα, έχουν αρνηθεί την τιμή αλλά τελικά αποδέχθηκαν ένα πιο εξέχων βραβείο όπως το Πάντμα Μπουσάν ή το Πάντμα Βιμπουσάν. Άλλα πρόσωπα, όπως ο συγγραφέας Φανισουάρ Ναθ 'Ρένου', ο Παντζαμπικός συγγραφέας Νταλίπ Καούρ Τιουάνα και ο αξιοσημείωτος ποιητής Τζαγιάντα Μαχαπάτρα, επέστρεψαν την τιμή αφού αρχική την αποδέχθηκαν.

## Βραβεία ανά δεκαετία

* Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (1954–1959)
* Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (1960–1969)
* Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (1970–1979)
* Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (1980–1989)
* Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (1990–1999)
* Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (2000–2009)
* Κατάλογος παραληπτών του βραβείου Πάντμα Σρι (2010–2019)

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος βραβευθέντων με το Πάντμα Σρι στα αθλητικά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

Κατηγορία:Πολιτικά βραβεία και παράσημα της Ινδίας
Άνω Καλεσμένο Ευρυτανίας

Το **Άνω Καλεσμένο** είναι ορεινός οικισμός στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 600 μέτρων, ο οποίος βρίσκεται επάνω στην εθνική οδό Καρπενησίου - Αγρινίου, απέχει 14 χλμ. δυτικά από το Καρπενήσι και 5 χλμ. από το Καλεσμένο. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Καλεσμένου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Καλεσμένο, την Αρωνιάδα και το Μοναστηράκι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Καλεσμένου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 4 μόνο κατοίκους. Κύρια αιτία ερήμωσης του χωριού υπήρξε η μετοίκηση των κατοίκων του στην περιοχή του Καλεσμένου, σε μικρότερο υψόμετρο (600 μέτρα) και πιο εύφορα εδάφη, όπου είχαν και τα χωράφια τους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964(ΠΛ)  

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Ολονχό

Το **Ολονχό** (, Σαχά: Олоҥхо, , ) είναι ηρωική επική ιστορία των Γιακούτιων και μια από τις παλαιότερες επικές τέχνες των Τουρκικών λαών. Ο όρος αναφέρεται σε όλη την επική παράδοση των Σαχά, καθώς και το κεντρικό τους έπος.

Το Ολονχό εξακολουθεί να εκτελείται στη Δημοκρατία των Σαχά. Οι ποιητικές ιστορίες εκτελούνται από έναν τραγουδιστή και αφηγητή σε δύο μέρη: ένα τραγουδιστικό μέρος στο στίχο εναλλάσσεται με ένα μέρος πεζογραφίας αποτελούμενη από ρετσιτατίβο. Εκτός από το να έχει καλές δεξιότητες ηθοποιίας και το τραγουδιού, ο αφηγητής θα πρέπει να είναι μάστερ στην ευγλωττία και τον ποιητικό αυτοσχεδιασμό. Το έπος αποτελείται από πολυάριθμους θρύλους για τους αρχαίους πολεμιστές, θεότητες, πνεύματα και ζώα, αλλά αναφέρεται και σε νεότερα γεγονότα, όπως η διάλυση της νομαδικής κοινωνίας. Τα Ολονχό κυμαίνονται από 10.000 έως 20.000 στίχους (ή περισσότερους) σε μήκος, και τραγουδιούνται έως και επτά νύχτες. Ο "Γρήγορος Νιουργκούν Μποοτούρ", το πιο γνωστό, αποτελείται από περισσότερους από 36.000 στίχους.

Δεδομένου ότι κάθε κοινότητα είχε το δικό της αφηγητή με πλούσιο ρεπερτόριο, κυκλοφορούν πολλές εκδόσεις του Ολονχό. Η παράδοση αναπτύχθηκε μέσα στο πλαίσιο της οικογένειας για ψυχαγωγία και ως μέσο εκπαίδευσης. Αντανακλώντας της γιακουτικές πεποιθήσεις μαρτυρά επίσης τον τρόπο ζωής ενός μικρού έθνους που αγωνίζεται για την επιβίωση σε περιόδους πολιτικής αναταραχής και κάτω από δύσκολες κλιματολογικές και γεωγραφικές συνθήκες.

Οι πολιτικές και τεχνολογικές αλλαγές του εικοστού αιώνα στη Ρωσία έχουν απειλήσει την ύπαρξη της επικής παράδοσης στην δημοκρατία του Σαχά. Παρόλο που έχει υπάρξει ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για Ολονχό από την περίοδο της Περεστρόικα, αυτή η παράδοση είναι υπό εξαφάνιση λόγω του πολύ μικρού αριθμού των επαγγελματιών στο κλάδου

## Ετυμολογία
Συνδέεται με το τουρκικό ρήμα "ολμάκ", που σημαίνει "είμαι". Προέρχεται από την Παλιά Τουρκική λέξη "**Ölön**", που σημαίνει "σάγκα, εποχή".

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία

* Harris, Robin Gail. 2012. *Sitting "under the Mouth": Decline and Revitalization in the Sakha Epic Tradition Olonkho.* Diss. University of Georgia.
* Harris, Robin. 2017. "TRANSLATION OF THE TERM “SAFEGUARDING” IN THE UNESCO CONVENTION ON INTANGIBLE CULTURAL HERITAGE (2003) AND ITS EFFECT ON THE RESILIENCE OF THE OLONKHO EPIC TRADITION." Вестник Северо-Восточного федерального университета имени МК Аммосова: Серия Эпосоведение 3: 13-17.
* Harris, Robin. 2017. *Storytelling in Siberia: The Olonkho Epic in a Changing World*. University of Illinois Press.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Yakuts 
* Olonkho - The Yakut Heroic Epos
* What is Olonkho?
* The Olonkho Nyurgun Bootur - The Rapid (PDF)
* UNESCO Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity

Κατηγορία:Ποιητικές μορφές
Κατηγορία:Δημοκρατία των Σαχά
Στεφάνι Ευρυτανίας

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Στεφάνι (αποσαφήνιση)]]*

Το **Στεφάνι**, επίσημα **Στεφάνιον** είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 900 μέτρων, που βρίσκεται στην είσοδο χαράδρας που σχηματίζουν τα βουνά Άγιος Νικόλαος (1.494 μ.) και Λιβίνη (1.397 μ.) και απέχει 19 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Το 1684, την περίοδο των ενετοτουρκικών πολέμων (βλ. Έκτος Βενετοτουρκικός πόλεμος), κοντά  στο χωριό έγινε νικηφόρα μάχη μεταξύ του αρματολού Λιβίνη από το Καρπενήσι με τους Τούρκους και έκτοτε το βουνό πήρε το όνομά του. Η παλιά ονομασία του, μέχρι το 1928 ήταν **Γόλιανη** οπότε μετονομάστηκε με το ΦΕΚ 156-08/08/1928 σε Στεφάνι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Στεφανίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 10 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δημοτικό τραγούδι για τον Λιβίνη από τη συλλογή του Νικόλαου Πολίτη.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Λαφαγιέτ (Καλιφόρνια)

Το **Λαφαγιέτ**  είναι μια πόλη στην Κομητεία Κόντρα Κόστα της Καλιφορνιας των Η.Π.Α. Το 2011, ο πληθυσμός της πόλης ανερχόταν σε 24,285. Η ονομασία προέρχεται από τον Μαρκήσιο ντε Λαφαγιέτ, γάλλο στρατιωτικό ήρωα του Αμερικανικού Επαναστατικού Πολέμου. Η πόλη διαθέτει ποιμαντικούς λόφους, καλά σχολεία και πλούσιους κατοίκους.

## Ιστορία
Πριν από τον αποικισμό της περιοχής από τους Ισπανούς, το Λαφαγιέτ και τα περίχωρα κατοικούνταν από τους ιθαγενείς των φυλών Saclan, Bay Miwok και Ολόνε. Η πρώτη επαφή με τους Ευρωπαίους έγινε στα τέλη του 18ου αιώνα με τις Καθολικές αποστολές στην περιοχή. Υπήρξαν συγκρούσεις, ένοπλοι αγώνες, και μάχες μεταξύ των ισπανών και των ιθαγενών που περί το 1797 κατέληξε σε υποδούλωση των τελευταίων.

Το 1834 το Λαφαγιέτ δόθηκε ως Μεξικάνικη επιχορήγηση εδάφους, με την ονομασία Rancho Acalanes.

Ο Αμερικανικός αποικισμός άρχισε με την άφιξη του Ελάμ Μπράουν από το Σεντ Τζόζεφ του Μιζούρι, το 1846. Αγόρασε το Rancho Acalanes το 1848. Ο πληθυσμός αυξήθηκε λόγω της εγγύτητάς του στο Σαν Φρανσίσκο.  Το 1853 δημιουργήθηκε ένας μύλος.  Το 1852 ιδρύθηκε ένα μονοθέσιο σχολείο με δάσκαλο τον 25χρονο, Μπέντζαμιν Σριβ. Το 1865 το σχολείο είχε επεκταθεί σε 43 φοιτητές σε πέντε τάξεις, ενώ το 1893, χτίστηκε νέο μεγαλύτερο σχολείο.

Την 2 Μαρτίου του 1857, ιδρύθηκε το ταχυδρομείο Λαφαγιέτ από την Ταχυδρομική Υπηρεσία των ΗΠΑ.

Στις αρχές της δεκαετίας 1860, το Λαφαγιέτ ήταν μικρός σταθμός σταθμού για το Pony Express.

Στα μέσα του 1900, εξελίχθηκε από αγροτικό χωριό σε μια προαστιακή πόλη, και ενσωματωθεί στις Η.Π.Α. το 1968.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Κόντρα Κόστα της Καλιφόρνια
Σταυροχώρι (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Σταυροχώρι** αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:

* Σταυροχώρι Ευρυτανίας
* Σταυροχώρι Κιλκίς
* Σταυροχώρι Λασιθίου
* Σταυροχώρι Ξάνθης
* Σταυροχώρι Πρεβέζης

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βράσιμο (μαγειρική)

[δεξιά|μικρογραφία|Βράσιμο [Ζυμαρικό|ζυμαρικών]]
Το **Βράσιμο** είναι  τρόπος μαγειρέματος των τροφίμων σε κατσαρόλα με νερό που βράζει. 

Η θερμοκρασία βρασμού του νερού είναι 100&nbsp;°C, στο υψομετρικό επίπεδο της θάλασσας..

Η προσθήκη υδατοδιαλυτών ουσιών, όπως το αλάτι ή η ζάχαρη , στο νερό ανεβάζουν την θερμοκρασία βρασμού. Για μικρές ποσότητες η επίδραση είναι αμελητέα, και γίνεται αισθητή στην παρασκευή σιροπιού ζάχαρης.

δεξιά|μικρογραφία|Βράσιμο γάλατος
Στα φαγητά που βράζονται περιλαμβάνονται τα λαχανικά, τα αμυλούχα τρόφιμα όπως ρύζι, ζυμαρικά και πατάτες, αυγά, κρέατα, σάλτσες, ζωμοί, και σούπες. Τα μεγαλύτερα, σκληρότερα, φθηνότερα κομμάτια κρέατος και πουλερικών γίνονται πιο εύπεπτα με βράσιμο. Και προκύπτει θρεπτικός, αρωματικός ζωμός.

Ωστόσο, υπάρχει απώλεια των υδατοδιαλυτών βιταμινών και θρεπτικών συστατικών που διαφεύγουν από τις τροφές προς το νερό του βρασίματος, το οποίο τελικά απορρίπτεται.

## Βιβλιογραφία


Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος
Κατηγορία:Αέρια
Κατηγορία:Μεταφορά θερμότητας
Κατηγορία:Μεταβολές φάσης
Πάβελ Σουλγιαντζίγκα

Ο **Πάβελ Βασίλιεβιτς Σουλγιαντζίγκα** (**, γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1962, στο Ολόν της επαρχίας Ποζάρσκι στο Κράι Πριμόρσκι) είναι Ρώσος ακτιβιστής για τα δικαιώματα των αυτοχθόνων Ουντέγκε. Είναι μέλος Ομάδας Εργασίας του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις υπερεθνικές εταιρείες και άλλες επιχειρήσεις. Έχει ως αποστολή τη διάδοση των Κατευθυντήριων Αρχών των Ηνωμένων Εθνών για τις Επιχειρήσεις και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και πρώην μέλος του Δημόσιου Επιμελητηρίου της Ρωσίας

Μέχρι το 2010, ήταν ο πρώτος αντιπρόεδρος της Ρωσικής Ένωσης των Αυτοχθόνων Λαών του Βορρά και μέλος του Μόνιμου Φόρουμ των Ηνωμένων Εθνών για τα Ζητήματα των Αυτοχθόνων

Η μητρική περιοχή του Σουλγιαντζίγκα είναι η κοιλάδα του ποταμού Μπίκιν, που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το Φυσικό Καταφύγιο Σιχότε-Αλίν, το οποίο ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2001. Η κοιλάδα Μπικίν καλύπτεται με πυκνό δάσος και αποτελεί ένα σημαντικό βιότοπο για την τίγρη Αμούρ. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ο Πάβελ Σουλγιαντζίγκα έζησε στο χωριό Κράσνι Γιαρ, όπου επέτυχε τη κινητοποίηση του πληθυσμού εναντίον της διοίκησης που προτιθόταν να χορηγήσει άδειες ξυλείας σε μια Σοβιετικοκορεατική κοινοπραξία ηγούμενη από τη Hyundai. Από τότε παρέμεινε ένας από τους πιο ένθερμους ακτιβιστές για τα δικαιώματα των αυτοχθόνων στη Ρωσική Ομοσπονδία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί ακτιβιστές
Ζωμός

μικρογραφία|Παρασκευή ζωμού από κρέας και λαχανικά|εναλλ.=|180x180εσ
μικρογραφία|Μαγείρεμα ζωμού κρέατος|εναλλ.=|200x200εσ
Ο **ζωμός** είναι ένα θρεπτικό εκχύλισμα που παρασκευάζεται με σιγοβράσιμο κόκαλων, κρέατος, ψαριού, ή λαχανικών . Μπορεί να καταναλωθεί μόνο του, ή να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή άλλων φαγητών, όπως σούπες και σάλτσες. Στα σούπερ μάρκετ διατίθενται έτοιμοι συσκευασμένοι κύβοι που δίνουν ζωμό με προσθήκη νερού.

## Βιβλιογραφία


Κατηγορία:Συστατικά τροφίμων
Κατηγορία:Σούπες
Νίνα Γιεφίμοβα

Η **Νίνα Γιεφίμοβα** (γύρω στο 1971 — 9 Μαΐου 1996, Ρωσία, Τσετσενίας, Γκρόζνι) ήταν δημοσιογράφος για την Βοζροζντένιε ("Αναγέννηση"), μια τοπική ρωσόφωνη εφημερίδα της Τσετσενικής πρωτεύουσας Γκρόζνι. Ήταν η 18η δημοσιογράφος που σκοτώθηκε στην Τσετσενία από τότε που οι μάχες κλιμακώθηκαν τον Δεκέμβριο του 1994.

Στις 9 Μαΐου του 1996, η Νίνα Γιεφίμοβα, 25 ετών, βρέθηκε νεκρή από πυροβολισμό στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Η 73χρονη μητέρα της σκοτώθηκε, αφού και οι δύο είχαν απαχθεί από το διαμέρισμά τους στα περίχωρα του Γκρόζνι. Το πτώμα της βρέθηκε του την επομένη το πρωί στην επαρχία Λενίνσκι του Γκρόζνι, ενώ η μητέρα της είχε βρεθεί εκείνο το βράδυ σε ένα έρημο εργοστάσιο κονσερβοποιημένων τρόφιμων στο Γκρόζνι.

Δημοσιογράφοι στο Γκρόζνι και Μόσχα πιστεύουν ότι η δολοφονία της ήταν συνδεδεμένη με ιστορίες που είχε δημοσιεύσει σχετικά με την εγκληματικότητα στην Τσετσενία. Ένας τοπικός αξιωματούχος επιβολής του νόμου αρνήθηκε να δώσει στους δημοσιογράφους το όνομά του υποστήριξε ότι η δολοφονία διεπράχθη "για προσωπικούς λόγους." Η εφημερίδα της Γιεφίμοβα περιγράφεται με "σχετική αυτονομία" από το Ίδρυμα Άμυνας Γκλάσνοστ, ομάδα φύλαξης των μέσων στη Μόσχα. Εκείνη τη στιγμή, όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Τσετσενία ελέγχονταν από τη κυβέρνηση του Ντόκου Ζαβγκάγιεβ στη Μόσχα.

## Δείτε επίσης
* Ναντέζντα Τσαϊκόβα
* Άννα Πολιτκόφσκαγια

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Journalist and her mother killed in Chechnya - International Press Institute

Κατηγορία:Συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί ακτιβιστές
Βερνάρδος Α΄ του Μπεζαλού

Ο **Βερνάρδος Α΄**, γνωστός και με το προσωνύμιο ο *σιδηρούς κόπτης* (Ισπανικά: Bernat Ι Tallaferro, απεβ. 1020) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης της Μπεσαλού (988-1020) στην Καταλωνία.

## Βιογραφία

Ήταν ο πρωτοτόκος γιος τού Ολίβα Καβρέτα και της Έρμενγαρδ των Μπελονιδών, κόρης τού Γάουσβερτ κόμη του Εμπόριου.

Το 990 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους αδελφούς του: ο Βερνάρδος Α΄ έλαβε την Μπεσαλού, ο Ολίβα τη Βέργα & Ριπόλ και ο Βιλφρέδος Β΄ τη Σερδάνια & Κονφλάν.

Δωρεά τού έτους 1000 προς τη μονή της Σάντα Μαρία δελ Καστέλ δε Μπεζαλού αναφέρεται στη σύζυγό του "Τότα, που την αποκαλούν Azalatz" και δωρεά τού 1018 προς την ίδια μονή αναφέρεται σε αυτήν ως "Τόδα, που καλείται Adalet". Από την Τόδα/Αδελαΐς το Ρωμαϊκό όνομα *Κωνσταντία* εισήλθε στην Ισπανία, καθώς ο πατέρας της Γουλιέλμος Β΄ ήταν γιος της Αδελαΐδας και τού Γουλιέλμου Α΄, γιού της Κωνσταντίας των Μπιβινιδών. Η τελευταία ήταν κόρη τού Καρόλου-Κωνσταντίνου κόμη τού Βιέν, γιου της Άννας των Μακεδόνων (κόρης τού Λέοντα ΣΤ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων). Η Άννα είχε θείο Κωνσταντίνο (απεβ. νέος) και αδελφό τον Κωνσταντίνο Ζ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 992 την Τόδα/Αδελαΐδα, μάλλον κόρη τού Γουλιέλμου Β΄ των Μποζονιδών κόμη της Προβηγκίας ή ίσως τού Γουλιέλμου Σάντσεθ της Γασκώνης. Είχε τέκνα:
* Γουλιέλμος, κόμης της Μπεσαλού.
* Βιλφρέδος, επίσκοπος της Μπεσαλού.
* Ερρίκος (Asenric/Aienrich), διάδοχος τού προηγουμένου στην επισκοπή.
* Ούγος, καστελλάνος, έλαβε ελεύθερα φεουδελικά (in allodium) εδάφη.
* Βερεγγάριος, καστελλάνος, έλαβε εδάφη όπως ο προηγούμενος.
* (ένας γιος), νυμφεύτηκε την Στεφανία και κόρη τους ήταν η:
** Κωνσταντία, παντρεύτηκε τον Σάντσο Γκαρθές κύριο τού Ουνκαστίγιο, νόθο γιο τού Γκαρθία Σάντσεθ Γ΄ της Παμπλόνα. Η Στεφανία σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε τον Γκαρθία Σάντσεθ Γ΄ της Παμπλόνα.
* Κωνσταντία. Ίσως είναι η Βελασκίτα, που παντρεύτηκε τον Ερμενγκόλ Β΄ κόμη τού Ουρζέλ.
* Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Πονς Α΄ του Εμπόριου. 
* (;) Γαρσένδα/Γαρσίνδα, παντρεύτηκε τον Βερεγγάριο υποκόμη τού Ναρμπόν.

## Πηγές
* Archibald Ross Lewis (1965), *The Development of Southern French and Catalan Society*, 718–1050 (Austin: University of Texas Press), 348.
* José María Lacarra, *"La península ibérica del siglo VII al X: centros y vías de irradiación de la civilización"*, Estudios de Alta Edad Media Española (Valencia: 1971), 171. Originally published as "Centri e vie di irradiazione della civiltà nell'alto medioevo", Settimane di Studio del Centro italiano di Studi sull'alto medioevo, XI (1963):233–78.
* M. S. Gros i Pujol (1995), *"Sant Pere de Camprodon"*, Art i cultura als monestirs del Ripollès, Proceedings of the First Week of Studies, 16–18 de September 1992 (Abadia de Montserrat), 80.
* Pons i Guri & Palou i Miquel 2002, Doc 3, pp. 26–29.

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Σταυροχώρι Ευρυτανίας

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Σταυροχώρι (αποσαφήνιση)]]*

Το **Σταυροχώρι**, επίσημα **Σταυροχώριον,** είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 740 μέτρων, που βρίσκεται κοντά στα δυτικά όρια του νομού με την Αιτωλοακαρνανία και δυτικά του ποταμού Κρικελιώτη. Απέχει 90 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 53 χλμ. από το Αγρίνιο. Η παλιά ονομασία του, μέχρι το 1928 ήταν **Δοβίτσινο** οπότε μετονομάστηκε με το ΦΕΚ 81Α-14/05/1928 σε Σταυροχώρι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Κυνηγό αποτελεί την τοπική κοινότητα Σταυροχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Προυσού του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως κοινότητα πληθυσμό 53 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 36.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Προυσού
Αντρέ Σίλβα

Ο **Αντρέ Μιγκέλ Βαλέντε ντα Σίλβα** (*[[Πορτογαλική γλώσσα|πορτογαλικά]]: André Miguel Valente da Silva,* 6 Νοεμβρίου 1995*)* είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός.

## Καριέρα σε συλλόγους
Άρχισε την καριέρα του στη Σαλγκέιρος, όπου πήρε μεταγραφή σε ακόμα τρεις ομάδες ως νέος μέχρι να πάει στην Πόρτο και να υπογράψει επαγγελματικό επίπεδο. Τα πρώτα επαγγελματικά βήματα τα έκανε με την Πόρτο Β, όπου έμεινε για τρία χρόνια, ώσπου η Πόρτο τον ανέβασε στο κανονικό επίπεδο της πορτογαλικής ομάδας.

Το καλοκαίρι του 2017 έφυγε για την Ιταλία για λογαριασμό της Μίλαν. Η μεταγραφή έφτασε τα 38 εκατομμύρια ευρώ, όπως δημοσίευσε ο ιταλικός τύπος.

Το καλοκαίρι του 2018 πήγε δανεικός στη Σεβίλλη, όπου κατάφερε να βάλει τρία γκολ σε ένα ματς στην 4–1 νίκη της ομάδας του εναντίον της Ράγιο Βαγιεκάνο.

Το επόμενο καλοκαίρι παραχωρήθηκε δανεικός στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης.

Στις 3 Ιουλίου 2021 ανακοινώθηκε με πενταετές συμβόλαιο από τη Λειψία, η οποία τον απέκτησε από την Άιντραχτ Φρανκφούρτης κάνοντας χρήση της ειδικής ρήτρας αποχώρησης του συμβολαίου του.

## Διεθνής καριέρα
Συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017. Συμμετείχε, επίσης, στο Μουντιάλ του 2018 στη Ρωσία, ωστόσο δεν κατάφερε να πετύχει κάποιο γκολ.   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Σαλγκέιρος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΜ Λειψίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κυνηγός Ευρυτανίας

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Κυνηγός]]*

Ο **Κυνηγός** ή Κυνηγού είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας που βρίσκεται στα δυτικά όρια του νομού με την Αιτωλοακαρνανία. Απέχει 82,5 χλμ. νοτιοδυτικά από το Καρπενήσι μέσω της γέφυρας της λίμνης Κρεμαστών και 45 χλμ. βορειοανατολικά από το Αγρίνιο. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 2001 και προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Προυσού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Σταυροχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σταυροχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Προυσού του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 17 κατοίκους.

Ο οικισμός κατοικείται μόνο κατά την θερινή περίοδο από ορισμένες οικογένειες. Υπάρχουν εκπληκτικά τοπία τα οποία δυστυχώς δεν είναι ευρέως αναγνωρίσιμα όπως το όρος Κούτουπας, Νεραϊδοβουνι. Επίσης υπάρχουν και αρκετές πετρόκτιστες βρύσες οι οποίες προσφέρουν ανάσες δροσιάς στους επισκέπτες αλλά και τους κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κυνηγός: Το άγνωστο πέρασμα από Αιτωλοακαρνανία σε Ευρυτανία 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Προυσού
Πολυστρωματική ζύμη

μικρογραφία|Σφολιάτα, μία πολυστρωματική ζύμη, πριν το ψήσιμο
Η **πολυστρωματική ζύμη** είναι μαγειρικό παρασκεύασμα με εναλασσόμενα στρώματα ζύμης και βούτυρου πιεσμένα καλά μεταξύ τους. Η διαδικασία παρασκευής περιλαμβάνει ενσωμάτωση και άπλωμα του βουτύρου μέσα στη ζύμη, που ακολουθείται από μία σειρά ανοιγμάτων και διπλωμάτων της ζύμης. Τελικά η ζύμη μπορεί να περιέχει πάνω από ογδόντα στρώματα. Κατά τη διάρκεια του ψησίματος, το νερό του βουτύρου εξατμίζεται και απλώνεται, φουσκώνοντας τη ζύμη και χωρίζοντας τα φύλλα. Ενώ τα λιπίδια του βούτυρου απορροφώνται από τα στρώματα της ζύμης, με αποτέλεσμα ένα ελαφρύ, τραγανό προϊόν. Παράδειγμα πολυστρωματικής ζύμης είναι η σφολιάτα.

## Βιβλιογραφία


Κατηγορία:Μαγειρική
Κατηγορία:Ζύμες
Κατηγορία:Ζαχαροπλαστική
Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος
Βερεγγάριος της Βέργα

Ο **Βερεγγάριος** (καταλαν.: *Berenguer*, πέθανε το 1093) ήταν κόμης της Μπέργα το 1050 και επίσκοπος της Χιρόνα από το 1050 μέχρι το 1093. Προερχόταν από τον Οίκο της Βαρκελώνης.

## Βιογραφία
Ήταν μάλλον ο έβδομος γιος τού Βιφρέδο Β΄ κόμη της Σερδάνια & Βέργα και της Γουίσλα δε Πιγιάρς.

Το 1035 ο πατέρας του αποσύρθηκε σε μονή και οι αδελφοί μοιράστηκαν τις κτήσεις του: ο Ραϋμόνδος έλαβε τη Σερδάνια, ο Βερνάρδος Α΄ τη Βέργα, ενώ άλλοι τρεις έγιναν επίσκοποι. Το 1050 ο Βερνάρδος Α΄ αποσύρθηκε σε μονή και τον διαδέχθηκε ο Βερεγγάριος. Αργότερα το ίδιο έτος παραιτήθηκε και αυτός και έγινε επίσκοπος της Ζιρόνα, ώσπου απεβίωσε. Η Βέργα περιήλθε στον πρωτότοκο Ραϋμόνδο.

## Πηγές
*  María Eugenia Ibarburu Asurmendi (1999), De capitibus litterarum et aliis figuris: Recull d'estudis miniatura medieval (Barcelona: Edicions Universitat Barcelona, ISBN 84-475-2243-1), 359.

Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Ισπανοί Επίσκοποι
Ηγούμενος Ολίβα

Ο **Ολίβα** (ισπαν.: *Oliba*, περίπου 971 - 1046) ήταν κόμης της Μπέργα και Ριπόλ από το 998 μέχρι 1002, αργότερα ηγούμενος των μονών Σάντα Μαρία δε Ριπόλ και Σαντ Μικέλ δε Κουιξά από το 1008 μέχρι το 1046 και τέλος επίσκοπος του Μπικ από το 1018 μέχρι το 1046. Προερχόταν από τον Οίκο της Βαρκελώνης και θεωρείται ένας από τους πνευματικούς ηγέτες της Καταλωνίας και ίσως ο πιο σημαντικός ιεράρχης της εποχής του στην Ιβηρική χερσόνησο. Ο Ολίβα υπήρξε σημαντικός συγγραφέας και στο εργαστήριο παραγωγής χειρογράφων στο Ριπόλ βρήκε πρόσφορο έδαφος η συνεχής παραγωγή έργων, που μας διαφωτίζουν για την εποχή του. Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματά του ήταν η μετάφραση σημαντικών αραβικών χειρογράφων στα Λατινικά, απ' την οποία που επωφελήθηκε ολόκληρη η Ευρώπη.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Ολίβα Καβρέτα κόμη τού Μπεζαλού, Σερδάνια, Βέργα & Ρίπολι και της Έρμενγαρδ των Μπελλονιδών, κόρη τού Γάουσβερτ κόμη τού Εμπούριες. To 988 ο πατέρας του αποσύρθηκε σε μονή και έτσι οι τρεις γιοί του διαίρεσαν τις κτήσεις του: ο Βερνάρδος Α΄ έλαβε το Μπεζαλού, ο Βιφρέδο Β΄ τη Σερδάνια και ο Ολίβια τη Βέργα & Ριπόλ.

Το 1002 παραιτήθηκε και ανέλαβε το σχήμα των Βενεδικτίνων στη μονή της Σάντα Μαρία δε Ριπόλ. Η Βέργα περιήλθε στον Βιλφρέδο Β΄ και το Ριπόλ στον Βερνάρδο Α΄.

## Πηγές
* Menéndez Pidal, Ramón. The Cid and his Spain. 1929.
* Wikisource-logo.svg Amado, Ramon Ruiz (1913). "Diocese of Vich". In Herbermann, Charles. Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Ισπανοί Επίσκοποι
Σφολιάτα

δεξιά|μικρογραφία|Γλύκισμα από σφολιάτα|250px
δεξιά|μικρογραφία|Σπιτικά αρτοσκευάσματα σφολιάτας με ζάχαρη|250px
Η **σφολιάτα **είναι πολυστρωματική ζύμη με εναλλασσόμενα στρώματα ζύμης και βουτύρου.
Η παρασκευή της ζύμης σφολιάτας είναι αρκετά χρονοβόρα, επειδή για να διατηρηθεί η πολυστρωματική δομή και να μην ομογενοποιηθεί το παρασκεύασμα, πρέπει να ψύχεται (16 °C) μεταξύ των διπλωμάτων και ανοιγμάτων. Αυτή η ξεκούραση επιτρέπει στις ίνες γλουτένης να συνδεθούν και να παραμείνουν σε στρώματα.

Ο αριθμός των στρωμάτων στη σφολιάτα υπολογίζεται με τον τύπο:

:l=(f + 1)^n

όπού l είναι ο αριθμός των τελικών στρώματων, f ο αριθμός των πτυχών σε ένα δίπλωμα, και n ο αριθμός των επαναλήψεων ανοίγματος-διπλώματος. Για παράδειγμα, δίπλωμα εις διπλούν (δηλ. στα τρία), που επαναλαμβάνεται τέσσερις φορές δίνει (2 + 1)^4 = 81 στρώματα. Η Σεφ Τζούλια τσάιλντ συνιστά 73 στρώματα για την κανονική σφολιάτα και 729 (δηλαδή 36) στρώματα για *ψιλή σφολιάτα*.Στα σούπερ μάρκετ διατίθενται έτοιμα παρασκευάσματα σφολιάτας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα
Κατηγορία:Ζαχαροπλαστική
Γκίνα Λίκενκεμπερ

Η **Γκίνα Λίκενκεμπερ** είναι Γερμανίδα αθλήτρια του στίβου. Συμμετέχει στους δρόμους ταχύτητας των 100 και 200 μέτρων.

Γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1996 στο Χάμμ της Γερμανίας. Έχει κατακτήσει 1 ασημένιο και 3 χάλκινα μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου
Λίκενκεμπερ
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Κάρολος Σόμερσετ, μαρκήσιος του Γούστερ

Ο **Κάρολος Σόμερσετ, μαρκήσιος του Γούστερ** (23 Δεκεμβρίου 1660 - 13 Ιουλίου 1698) Άγγλος ευγενής και πολιτικός ήταν μεγαλύτερος γιος του Χένρι Σόμερσετ, 1ου δούκα του Μπωφόρ και της Μαρίας Κάπελλ. Πήρε  στην συνέχεια τους τίτλους του λόρδου του Έρμπερ του Ράγκλαν (1667 - 1682) και του μαρκήσιου του Γούστερ. Παρακολούθησε την εκκλησία του Ιησού Χριστού στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, έκανε εγγραφή (1677) και πήρε τον τίτλο του *Μάστερ των τεχνών* (1682). Παντρεύτηκε την Ρεβέκκα Τσάιλντ (6 Ιουνίου 1682) κόρη του Σερ Ιωσία Τσάιλντ του Γουάνστεντ, 1ου βαρονέτου και θεία του Ρίτσαρντ Τσάιλντ, 1ου κόμη του Τίλνει με την οποία απέκτησε :

*Χένρι Σόμερσετ, 2ος δούκας του Μπωφόρ
*Λαίδη Ενριέττα Σόμερσετ (27 Αυγούστου 1690 - 9 Αυγούστου 1726), παντρεύτηκε τον Τσάρλς ΦίτςΡοι, 2ο δούκα του Γκράφτον (30 Απριλίου 1713) με τον οποίο απέκτησε τέσσερις γιους και τρεις κόρες.

Πέθανε σε προπονητικό ατύχημα πριν από τον πατέρα του (1698) και τάφηκε στο Ράγκλαν, διάδοχος στο δουκάτο ήταν ο γιος του Χένρι Σόμερσετ.

## Τίτλοι

Εξελέγη σε ηλικία μόλις 13 ετών τον Ιούνιο του 1673 ακόλουθος της Βασιλικής Ακαδημίας.
Διορίστηκε *Αποστολέας της αξιολόγησης* για το Μπρέκον (1677 - 1679) και για το Γκλόστερσαιρ, το Μίντλσεξ, το Μονμάουθ και το Μπρέκον την περίοδο 1689 - 1690, το 1681 ταξίδευσε στην Ολλανδία. Διορίστηκε Συνταγματάρχης της Πολιτοφυλακής για το Μπρίστολ (1682 - 1685) και έγινε μέλος του Συμβουλίου στην Μαρς της Ουαλίας (1682 - 1689). Οι επόμενοι διορισμοι του ήταν *Φύλακας των Κυλίνδρων* του Ράντνοσαιρ (1682 - 1689), Υπολοχαγός του Μονμουθσάιρ (1683 – 1687), του Γουιλσάιρ (1683 – 1688) και του Γκλόστερσαιρ (1685 – 1687). Έγινε μέλος της Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών (1683 - 1691), Συνταγματάρχης Πεζικού (1685 - 1687) και μέλος του Κοινοβουλίου για το Μονμουθσάιρ (1685 - 1687 και 1689 - 1695). 

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιβλιοθήκη και αρχεία

Κατηγορία:Οίκος του Μπωφόρ
Μονάδες Αποσπασμάτων Διώξεως

Οι **Μονάδες Αποσπασμάτων Διώξεως** (**ΜΑΔ**) ήταν ένοπλες παραστρατιωτικές μονάδες που συγκροτήθηκαν από την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη τον Οκτώβρη του 1946. Ο ρόλος των ΜΑΔ ήταν να συμμετάσχουν, μαζί με τη Χωροφυλακή και τον Εθνικό Στρατό, στην καταδίωξη και στην καταστροφή των αντάρτικων ομάδων της Αριστεράς που δρούσαν στην επαρχία. Οι ΜΑΔ είχαν στρατιωτική δομή και τα μέλη τους είχαν συνήθως στρατιωτική πείρα και γνώριζαν καλά τις περιοχές που δρούσαν. Στις ΜΑΔ  μαζί με τις Μονάδες Ασφαλείας Υπαίθρου (ΜΑΥ), που ιδρύθηκαν την ίδια περίοδο, υπηρέτησαν συνολικά περίπου 41.000 ένοπλοι. Οι ΜΑΥ και τα ΜΑΔ καταργήθηκαν σταδιακά στο τέλος του 1947, μετά τη συμφωνία της Κυβέρνησης Σοφούλη και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (Νοέμβριος 1947) για τη δημιουργία του σώματος της Εθνοφυλακής.

## Παραπομπές


## Πηγές

*
Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949
Κατηγορία:Ελληνικές παραστρατιωτικές οργανώσεις