open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλ-Αζίζ Μουχαμάντ

Ο **αλ-Αζίζ Μουχαμάντ ιμπν Γκαζί, Al-Aziz Muhammad ibn Ghazi** ( &#x2013; 26 Νοεμβρίου 1236) ήταν ο Κούρδος Αγιουβίδης εμίρης του Χαλεπίου, γιος του αλ-Ζαχίρ Γκαζί και εγγονός του Σαλαντίν. Η μητέρα του ήταν η Νταϊφά Χατούν, κόρη τού αδελφού τού Σαλαντίν, αλ-Αντίλ.

Ο αλ-Αζίζ ήταν μόλις τριών ετών, όταν ο πατέρας του, αζ-Ζαχίρ Γκαζί, απεβίωσε το 1216 σε ηλικία 45 ετών. Κληρονόμησε αμέσως τη θέση τού πατέρα του ως ηγεμόνα του Χαλεπίου. Σχηματίστηκε ένα συμβούλιο αντιβασιλείας, το οποίο διόρισε τον Σιχάμπ αντ-Ντιν Τογρούλ ως αταμπέγκ ή κηδεμόνα του. Ο Τογρούλ ήταν *[[Μαμελούκοι|μαμελούκος]]* του αζ-Ζαχίρ Γκαζί, και ο πραγματικός ηγεμόνας του Χαλεπίου για τα επόμενα 15 χρόνια. 

## Η εξουσία του
Ο Αλ-Αζίζ δεν ανέλαβε τον πραγματικό έλεγχο της εξουσίας μέχρι την ηλικία των 17 ετών, οπότε και διατήρησε τον Τογκρίλ ως θησαυροφύλακά του. Γενικά, απέφυγε να εμπλακεί στις περίπλοκες διαμάχες μεταξύ διαφόρων μελών της δυναστείας των Αγιουβιδών, και επικεντρώθηκε αντ' αυτού στην ενίσχυση της άμυνας και των υποδομών του Χαλεπίου.  Μεταξύ των κατασκευαστικών έργων που ξεκίνησε ο αλ-Ζαχίρ Γκαζί και ολοκλήρωσε ο αλ-Αζίζ Μουχαμάντ ήταν η ανακατασκευή της ακρόπολης, και εντός αυτής η κατασκευή του παλατιού, του τζαμιού, του οπλοστασίου και των δεξαμενών νερού.  Ο αλ-Αζίζ είναι γνωστό ότι νυμφεύτηκε τη Φατιμά Χατούν, κόρη του αλ-Καμίλ, η οποία προφανώς μοιράστηκε το πάθος του για την οικοδόμηση, και ανέθεσε την κατασκευή δύο μεντρεσέδων στο Χαλέπιο. 

Το 1232, λίγο μετά την ενηλικίωση του αλ-Αζίζ, ο σουλτάνος αλ-Καμίλ της Αιγύπτου συγκέντρωσε μία σημαντική δύναμη, που ένωνε στρατούς από όλη την Αγιουβιδική συνομοσπονδία, για να επιτεθεί στο Ντιγιάρ Μπακρ. Το Χαλέπιο ήταν το μόνο εμιράτο που έμεινε σε απόσταση, και δεν συνεισέφερε στρατεύματα.  Ωστόσο το 1234 ο αλ-Αζίζ παρείχε μονάδες, τις οποίες συνεισέφερε σε έναν άλλο στρατό με επικεφαλής τον αλ-Καμίλ, ο οποίος βγήκε για να εισβάλει στη Μ. Ασία, πιθανώς κατευθυνόμενος προς τη Μαλάτεια. Ο αλ-Αζίζ δεν συμμετείχε ο ίδιος στην εκστρατεία, η οποία σε κάθε περίπτωση απωθήθηκε από τις Σελτζουκικές δυνάμεις του σουλτάνου Αλά αντ-Ντιν Καϊκουβάδη Α΄. 

## Το τέλος
Ο αλ-Αζίζ απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου 1236 σε ηλικία 23 ετών.  Ο μεγαλύτερος γιος του, ο αν-Νασίρ Γιουσούφ, ήταν μόλις επτά ετών, οπότε η μητέρα του αλ-Αζίζ, Νταϊφά Χατούν, ανέλαβε την αντιβασιλεία.  Η κόρη του αλ-Αζίζ, Γκαζιγιά Χατούν, παντρεύτηκε τον Σελτζούκο σουλτάνο του Ρουμ, Καϊχοσρόη Β΄. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Αγιουβίδες
Heavy (άλμπουμ, Iron Butterfly)

Το ***Heavy*** είναι το πρώτο στούντιο άλμπουμ του rock συγκροτήματος Iron Butterfly, που κυκλοφόρησε στις 22 Ιανουαρίου του 1968.

Τα δύο πρώτα κομμάτια του άλμπουμ, "Unconscious Power" και "Possession", κυκλοφόρησαν ως οι αντίστοιχες πλευρές από ένα single.

Τρία από τα μέλη του συγκροτήματος (Ντάριλ ΝτεΛόουτς, Τζέρι Πένροντ και Ντάνι Βάις) έφυγαν από το συγκρότημα λίγο μετά την ηχογράφηση του άλμπουμ, αφήνοντας τον ντράμερ Ρον Μπούσι και τον οργανίστα Νταγκ Ινγκλ να αναζητήσουν αντικαταστάτες. Παρά το γεγονός ότι ήταν ένα πρώτο άλμπουμ χωρίς επιτυχία που να αποτελεί σημείο εισόδου για τον απλό ακροατή, το *Heavy* σημείωσε εμπορική επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 78 στα Billboard Charts   και τελικά έγινε χρυσό στις ΗΠΑ.

## Εξώφυλλο
Το εξώφυλλο του άλμπουμ απεικονίζει τα μέλη του συγκροτήματος να παίζουν τα όργανά τους δίπλα σε ένα μεγάλο μνημείο ενός ανθρώπινου αυτιού. Σχεδιάστηκε από τους Αρμάντο Μπούσιτς (εξώφυλλο) και Τζο Ράβετς (φωτογραφία).

## Παρασκήνιο
Οι Iron Butterfly είχαν συγκεντρώσει ένα σημαντικό όγκο υλικού μέχρι να ηχογραφηθεί το *Heavy*, μεγάλο μέρος του οποίου κρατήθηκε για μεταγενέστερα άλμπουμ. Μαζί με τα δέκα τραγούδια στο *Heavy*, τραγούδια από αυτή την εποχή περιλαμβάνουν τα "In-A-Gadda-Da-Vida" (το οποίο ηχογραφήθηκε αργότερα για το ομώνυμο άλμπουμ), "Lonely Boy", "Real Fright", "Filled with Fear" (όλα ηχογραφήθηκαν αργότερα για το *[[Ball (άλμπουμ, Iron Butterfly)|Ball]]*), "Evil Temptation" (μια ορχηστρική εκδοχή του οποίου χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως B-side του "Possession"), "It's All Up to You" και "Gloomy Day to Remember". 

## Υποδοχή
Ο Στίβεν Τόμας Έρλεβιν για το Allmusic αξιολόγησε *το Heavy* με τρία και μισό στα πέντε αστέρια. Δήλωσε ότι «το μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ δεν ήταν ιδιαίτερα καλογραμμένο» αλλά πως «η εξαιρετικά δυνατή ηχητική επίθεση του συγκροτήματος αντιστάθμιζε περιστασιακά την αδυναμία του υλικού». 

## Λίστα κομματιών

## Προσωπικό

### Iron Butterfly

* Ρον Μπούσι – ντραμς
* Ντάριλ ΝτεΛόουτς – ντέφι, φωνητικά
* Νταγκ Ίνγκλ – όργανο, φωνητικά
* Τζέρι Πένροντ – μπάσο, φωνητικά
* Ντάνι Βάις – κιθάρα

### Τεχνικό

* Μπράιαν Στόουν – παραγωγός
* Τσαρλς Γκριν – παραγωγός
* Αρμάντο Μπούσιτς – έργο τέχνης
* Τζο Ράβετς – φωτογραφία

## Singles

; Singles των ΗΠΑ

* "Don't Look Down on Me" (κομμάτι εκτός άλμπουμ) με το "Possession" (Πρώιμη Έκδοση)
* "Unconscious Power" με θέμα "Possesion"
* "Θέμα Iron Butterfly", "Possesion" με το "Get Out of My Life, Woman", "Unconscious Power" (Ραδιοφωνικό EP)

; Διεθνή singles

* "Iron Butterfly Theme" με θέμα "So-Lo"

## Παραπομπές

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1968
Κατηγορία:Άλμπουμ των Iron Butterfly
Αλ-Μουαζάμ Τουρανσάχ ιμπν Σαλά αλ-Ντιν

Ο **αλ-Μουαζάμ Τουρανσάχ ιμπν Σαλά αλ-Ντιν**, *Al-Muʿaẓẓam Tūrānshāh ibn Ṣalāḥ al-Dīn* (  – 1260) ήταν Κούρδος στρατιωτικός διοικητής και Αγιουβίδης πρίγκιπας, γιος του Σαλάχ αλ-Ντιν (Σαλαδίν).  Για τη μακρά αλλά αδιάκριτη σταδιοδρομία του, έχει περιγραφεί ως «ένας θαρραλέος, αν και όχι πολύ χαρισματικός, στρατιωτικός». 

Ο αλ-Μουαζάμ γεννήθηκε γύρω στο 1181.  Ονομάστηκε προς τιμήν του θείου του, αλ-Μουαζάμ Τουρανσάχ, ο οποίος απεβίωσε το 1180.  Το πλήρες όνομά του ήταν αλ-Μαλίκ αλ-Μουαζάμ Τουρανσάχ Φακχρ αλ-Ντιν Αμπού Μανσούρ ιμπν Σαλά αλ-Ντιν.  Το 1186 ζούσε με τη μητέρα του και τον αδελφό του, Μαλικσάχ, στη Δαμασκό όταν ο άρρωστος Σαλαντίν τους κάλεσε και τους τρεις στο προσκέφαλό του στη Χαρράν.   Ο Σαλαντίν έκτισε ένα σπίτι με λουτρό για τη διαμονή τους στη Χαρράν.  Σύμφωνα με τον Ιμπν Σαντάντ, ο αλ-Μουαντάμ παραβρέθηκε στην πολιορκία της Άκρας το 1191, ως ένδειξη μύησης στην τέχνη του πολέμου, αν και δεν θα συμμετείχε σε μάχη για αρκετά χρόνια.  

Το 1234 ο αλ-Μουαζάμ ηγήθηκε του στρατού του εμίρη του Χαλεπίου στον πόλεμο του σουλτάνου αλ-Καμίλ εναντίον των Σελτζούκων του Ρουμ.  Όταν τα απομεινάρια του στρατού των Χβαραζμίων εισέβαλαν στη Συρία το 1240, ηγήθηκε του διαθέσιμου ιππικού του Χαλεπίου εναντίον τους. Με αναλογία οκτώ προς έναν, ηττήθηκε στη μάχη στις 2 Νοεμβρίου. 

Το 1250 ο αλ-Μουαζάμ και ο μόνος επιζών αδελφός του, ο Νουσράτ αλ-Ντιν, ηγήθηκαν στρατιωτικών αποσπασμάτων από το Χαλέπιο κατά την εισβολή του αλ-Νασίρ Γιουσούφ στην Αίγυπτο.  Αυτός και ο Νουσράτ αλ-Ντιν αιχμαλωτίστηκαν, όταν ο στρατός ηττήθηκε από τον Αϊμπάκ στη μάχη του Κουρά το 1251.   Παρέμειναν σε αξιοπρεπή αιχμαλωσία στο Κάιρο, μέχρι την υπογραφή συνθήκης ειρήνης το 1253. 

Αν και ήταν περισσότερο από 80 ετών, ο αλ-Μουαζάμ κυβερνούσε το Χαλέπιο εκ μέρους του αλ-Νασίρ, όταν οι Μογγόλοι εισέβαλαν στη Συρία το 1259.   Έστειλε μία δύναμη για να τους διαταράξει, πριν προλάβουν να φθάσουν στο Χαλέπιο, αλλά υποχώρησε μπροστά στις ανώτερες δυνάμεις του Μογγόλου διοικητή Χουλεγκού, ο οποίος πρόσφερε στον αλ-Μουαζάμ γενναιόδωρους όρους παράδοσης. Ο αλ-Μουαζάμ αρνήθηκε, και στις 18 Ιανουαρίου 1260 ξεκίνησε η πολιορκία του Χαλεπίου. Τα τείχη παραβιάστηκαν στις 25 Ιανουαρίου και η πόλη λεηλατήθηκε, και οι κάτοικοί της σφαγιάστηκαν και υποδουλώθηκαν. Ο αλ-Μουαζάμ άντεξε στην ακρόπολη μέχρι τις 25 Φεβρουαρίου, όταν ζήτησε όρους.  Εντυπωσιασμένος από το θάρρος του αλ-Μουαζάμ, δεδομένης της ηλικίας του, ο Χουλεγκού ήταν ασυνήθιστα γενναιόδωρος.   Στη φρουρά χορηγήθηκε ασφαλής διέλευση, αλλά ο αλ-Μουαζάμ απεβίωσε λίγες ημέρες αργότερα. 

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αγιουβίδες
87 Πηγάσου

Ο **87 Πηγάσου** (87 Pegasi, συντομογρ. 87 Peg), γνωστός και ως **HD 448**, αποτελεί έναν ερυθρό γίγαντα που βρίσκεται στον αστερισμό Πήγασο.

## Παρατήρηση
Διαθέτοντας φαινόμενο μέγεθος 5,53, είναι ελαφρώς ορατός με γυμνό μάτι κάτω από σκοτεινό ουρανό, αλλά απαιτεί καλές καιρικές συνθήκες ή κυάλια για αξιόπιστη παρατήρηση. Το άστρο παρατηρήθηκε σε υπεριώδη ακτινοβολία από τον δορυφόρο GALEX της NASA για να βρεθεί συσχετισμός μεταξύ χρωμόσφαιρας και κορωνικής δραστηριότητας πολλών ομοειδών περιπτώσεων στο διάστημα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Πηγάσου
* 51 Πηγάσου
* 57 Πηγάσου

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου G
Κατηγορία:Πήγασος (αστερισμός)
Σνάουτσερ

Τα **σνάουτσερ** είναι έξυπνα, γεμάτα ενέργεια σκυλιά, γνωστά για την ιδιαίτερη μουσούδα τους, το σκληρό τρίχωμα και τα πυκνά φρύδια. Με καταγωγή από τη Γερμανία, είναι εύρωστα σκυλιά, με τετράγωνη κατασκευή και διατίθενται σε τρία μεγέθη - μινιατούρα, κανονικό και γίγας - τα οποία λειτουργούν ως πιστά σκυλιά για οικογένεια, με ισχυρά, φυσικά ένστικτα φύλαξης.

Τύποι/Μεγέθη:

* Μινιατούρα: 30–36 cm, 5–9 kg.
* Κανονικό: 43–49 cm, 14–20 kg.
* Γίγας: 60–70 cm, 25–36 kg.

Η ράτσα άρχισε να χρησιμοποιείται αρχικά ως σκυλιά φάρμας και κυνηγοί τρωκτικών, ενώ σήμερα είναι δημοφιλή κατοικίδια και σκύλοι εργασίας (αστυνομικοί/στρατιωτικοί σκύλοι για το γίγας τύπο). 

Τα σνάουτσερ είναι επίσημα αναγνωρισμένα από την Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία (FCI) στην Ομάδα 2 (Πίντσερ και Σνάουτσερ - Μολοσσοειδή και Ελβετικά Ορεινά και Βοοειδή Σκυλιά), Τμήμα 1. Όλα τα σνάουτσερ ταξινομούνται ως σκυλιά χρησιμότητας και συντροφιάς με δυνατή, γεροδεμένη σωματική διάπλαση και θα πρέπει να επιδεικνύουν εγρήγορση και υψηλή νοημοσύνη. Το χρώμα του προτύπου αναγνωρίζεται το μαύρο και το μαυρόασπρο για τους περισσότερους τύπους, με πρόσθετες χρωματικές παραλλαγές όπως το λευκό (για μινιατούρες) που αναγνωρίζονται μέσω επίσημων προτύπων ράτσας.

## Εκπαίδευση και κοινωνικοποίηση
Η εκπαίδευση και η κοινωνικοποίηση των σνάουτσερ απαιτεί έγκαιρη, συνεπή και θετική έκθεση σε ποικίλα περιβάλλοντα και ανθρώπους για τον διαχειρισμό της φυσικής τους εγρήγορσης και των τάσεων για εδαφικότητα. H  εκπαίδευση υπακοής θα πρέπει να γίνεται μέσω θετικής ενίσχυσης - χρησιμοποιώντας λιχουδιές για ήρεμη συμπεριφορά - και κοινωνικοποίηση μέσω επίσκεψης δημόσιων χώρων, φιλοξενώντας επισκέπτες και συστήνοντάς τα σε άλλα σκυλιά για να χτιστεί η αυτοπεποίθηση.

## Υγεία
Τα σνάουτσερ είναι γενικά υγιή, αλλά επιρρεπή σε συγκεκριμένες γενετικές παθήσεις, όπως παγκρεατίτιδα, υψηλά λιπίδια αίματος (υπερλιπιδαιμία), διαβήτη, καταρράκτη και δερματικές αλλεργίες. Τα βασικά προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν μια αυστηρή δίαιτα χαμηλών λιπαρών για την αποφυγή της παγκρεατίτιδας, τακτική οδοντιατρική φροντίδα και παρακολούθηση για σημάδια του συνδρόμου Cushing.

Τα σνάουτσερ έχουν γενικά μια μακρά διάρκεια ζωής, συνήθως μεταξύ 12 και 16 ετών, ανάλογα με το μέγεθος τους. Η τακτική άσκηση, η σωστή διατροφή και η φροντίδα μπορούν να οδηγήσουν πολλά από αυτά να ζήσουν πέραν των 15 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Αλ-Μουαζάμ Ισά

Ο **Σαράφ αντ-Ντιν αλ-Μουαζάμ Ισά,** **' ή **'  (1176 – 1227) ήταν ο Αγιουβίδης Κούρδος εμίρης της Δαμασκού από το 1218 έως το 1227. Γιος του σουλτάνου αλ-Αντίλ Α΄ και ανιψιός του Σαλαντίν, ιδρυτή της δυναστείας, ο αλ-Μουαζάμ τοποθετήθηκε από τον πατέρα του ως κυβερνήτης της Δαμασκού το 1198  ή το 1200.  Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1218, ο αλ-Μουαζάμ κυβέρνησε τα εδάφη των Αγιουβιδών στη Συρία στο όνομά του, μέχρι το τέλος του το 1227.  Τον διαδέχθηκε ο γιος του, αν-Νασίρ Νταούντ.

Ήταν σεβαστός ως άνθρωπος των γραμμάτων και ενδιαφερόταν για τη γραμματική και τη νομολογία.  Μέχρι το 1204 η Ιερουσαλήμ ήταν η κύρια κατοικία του. 

## Υστεροφημία
Διέταξε και συνέβαλε στην κατασκευή και την αποκατάσταση πολλών κτιρίων μέσα στο Χαράμ αλ-Σαρίφ (το Ευγενές Ιερό) στην Ιερουσαλήμ:

* Επέκταση της  κατά 18 μέτρα δυτικά. {{Refn|p. 164: "extension of the whole west side of the Dome of the Rock terrace a full 18 m to the west, with the addition of some water tanks […] By extending the upper terrace, al-Muʿazzam created a prestigious site for a new building known as the "Grammar School" (al-Madrasa al-Nahwiyya)."
* Δύο κατασκευές διανομής νερού: ως δωρητής, όχι ως προστάτης (αυτός που διέταξε την κατασκευή τους): 
** 1210 ή 1211: η , μία δεξαμενή νερού. 
** 1216 ή 1217: το , ένα σεμπίλ (αναβρυτήριο). 
* 1217 ή 1218: αποκατάσταση της τοξωτής στοάς της πρόσοψης του τζαμιού αλ-Ακσά,   προσθήκη ενός κυρτού τρούλου επάνω από την κύρια είσοδο. 
* Η Αγορά της Γνώσης (Σουκ αλ-Μαριφά):  ένας χώρος προσευχής των Χανμπαλιτών στη νοτιοανατολική γωνία του συγκροτήματος· κατεδαφίστηκε τον 19ο αι. 
* 1213-14: δέκα σταυροθόλια σε πεσσούς στο κεντρικό τμήμα της βόρειας στοάς του συγκροτήματος (του βόρειου τείχους του συγκροτήματος). 
* 1211-12: ανακαίνιση της . {{Refn|p. 170: "the arcade [7] at the top of the eastern flight of steps on the south side of the Dome of the Rock terrace". But [7] (on p. 154) is mislabelled as "South*west* Arcade". 
* Νέα φύλλα πόρτας για την Πύλη του Επιθεωρητή και την . 

Ίδρυσε τους μεντρεσέδες:
* 1207:  (Μεντράσα των Γραμματικών), η οποία βρίσκεται στην εκτεταμένη αναβαθμίδα που κατασκεύασε.  
* 1209–1218: αλ-Μουαζαμίγια Μαντρασά (αλ-Χαναφιγιά Μαντρασά), Ιερουσαλήμ: ειδικευμένος στη νομολογία των Χαναφί (τώρα ). 
* 1214: αν-Νασιρίγια: στην κορυφή της Χρυσής Πύλης· πήρε το όνομά του από τον θείο του, Σαλαντίν (αλ-Μαλίκ αλ-Νασίρ). Δεν υπάρχει πια.  
* Μεντρασά αλ-Μουαζαμίγια, ας-Σαλιχίγια, Δαμασκός: επίσης το μαυσωλείο της οικογένειάς του. 

Επιπλέον, τροποποίησε τα τείχη της Ιερουσαλήμ και της Δαμασκού:
* 1202, 1203, 1212 και 1213-14: επισκευή των οχυρώσεων των τειχών της Ιερουσαλήμ. 
* 1219: κατεδάφιση των τειχών της Ιερουσαλήμ για την προληπτική μείωση της στρατιωτικής ισχύος της, σε περίπτωση που έπεφτε στα χέρια των Σταυροφόρων. 
* 1226: ανοικοδόμηση του τείχους της πόλης της Δαμασκού, πιθανώς και οχύρωσή του με έναν πύργο στη νοτιοανατολική γωνία. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Αγιουβίδες
Αλ-Καμίλ Μουχαμάντ

Ο **Αλ-Μαλίκ αλ-Καμίλ Μουχαμάντ ιμπν αλ-Μουζαφάρ Γκαζί ιμπν αλ-Αντίλ Αμπού Μπακρ,**  *Al-Malik al-Kamil Muhammad ibn al-Muzaffar Ghazi ibn al-Adil Abu Bakr* ήταν γιος του αλ-Μουζαφάρ Γκαζί και ο τελευταίος Αγιουβίδης εμίρης (πρίγκιπας) του Μαγιαφαρικίν (1247 &#x2013; 1260).  Είναι επίσης γνωστός ως Αλ Καμίλ Μουχάμαντ Β΄ για να διακρίνεται από τον θείο του Αλ Καμίλ Μουχαμάντ Α΄. 

Ο αλ Καμίλ κληρονόμησε τον θρόνο του σε μία εποχή που το εμιράτο των Αγιουβιδών του Μαγιαφαρικίν βρισκόταν σε μεγάλο κίνδυνο από τους Μογγόλους. Λόγω της τοποθεσίας του, κινδύνευε διπλά. Στα βόρεια, η Χρυσή Ορδή υπό τον Μπατού Χαν είχε επεκταθεί μέσω του Καυκάσου, και θα μπορούσε να επεκταθεί νότια. Στα νότια και ανατολικά, ο Χουλαγκού Χαν απείλησε να κατακτήσει το Ιράκ και να επεκταθεί βόρεια. Μεγάλο μέρος τής βασιλείας τού αλ Καμίλ αφιερώθηκε επομένως σε διπλωματικές προσπάθειες για τη διατήρηση της αυτονομίας του, και έστειλε διάφορες πρεσβείες στους Μογγόλους για να προσπαθήσουν να το διαπραγματευτούν.

Το 1252 (650) ο Μπαϊτζού Χαν, κυβερνήτης του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας για τη Χρυσή Ορδή, εμφανίστηκε ξαφνικά ενώπιον του Μαγιαφαρικίν και απαίτησε την παράδοσή του.  Ο Αλ Καμίλ Μουχαμάντ είχε καταφέρει να φύγει από την πόλη με την οικογένειά του στην ασφάλεια τού Χασανκίφ, και από εκεί έστειλε τον αδελφό του αλ Ασράφ Μουσά  για να υποβάλει αίτηση στον Μπατού Χαν για την αυτονομία του Μαγιαφαρικίν. Ο Μπατού συμφώνησε να αναβάλει την εισβολή στο Μαγιαφαρικίν, εάν ο Αλ Καμίλ Μουχαμάντ πήγαινε αυτοπροσώπως στον Μεγάλο Χαν Μόνγκε στο Καρακορούμ για να υποβάλει την υποταγή του. Ο Αλ Καμίλ συμφώνησε, και τον Φεβρουάριο του 1253 (650) ξεκίνησε φέρνοντας πλούσια δώρα. Όταν έφθασε στο Καρακορούμ, βρήκε αρκετούς άλλους εμίρηδες να αποτίουν φόρο τιμής στον Μεγάλο Χαν και να προσφέρουν υποταγή.  

Οι Μογγόλοι δεν είχαν κάποια πρόθεση να επιτρέψουν σε αυτές τις περιοχές να παραμείνουν έστω και κατ' όνομα ανεξάρτητες, αλλά η στρατηγική τους περιελάμβανε την κατάληψη πρώτα της Βαγδάτης, πριν προχωρήσουν σε άλλα κέντρα εν καιρώ. Έτσι, υπήρξε μερικά χρόνια ανάπαυλας για το Μαγιαφαρικίν. Τελικά όμως, οι προσπάθειες του Αλ Καμίλ ήταν μάταιες. Μάλιστα, προσπάθησε να στείλει στρατεύματα στην πολιορκία της Βαγδάτης (1258) για να υποστηρίξει τον χαλίφη εναντίον του Χουλαγκού, αλλά ο στρατός του δεν έφθασε εγκαίρως για την πολιορκία, και αναγκάστηκε να υποχωρήσει όταν έπεσε η Βαγδάτη. 

Οι μογγολικοί στρατοί επέστρεψαν με δύναμη και ξεκίνησαν την πολιορκία του Μαγιαφαρικίν (1259-1260). Υπήρξε μία σκληρή και πικρή πολιορκία με σθεναρή αντίσταση στους επιτιθέμενους, η οποία διήρκεσε δύο χρόνια.  Τελικά ο Αλ Καμίλ σκοτώθηκε, όταν το Μαγιαφαρικίν έπεσε στα χέρια των Μογγόλων στις 7 Απριλίου 1260 (23 Ραμπία II 658).  Από τα υπόλοιπα κρατίδια των Αγιουβιδών στη Συρία, το Χαλέπιο κατακτήθηκε βάναυσα, ενώ η Χομς, η Χάμα και η Δαμασκός υποτάχθηκαν ειρηνικά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγιουβίδες
Βότρης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Βότρης** ήταν γιος του Ευμήλου από τη Θήβα. Ο Βότρης σκοτώθηκε με έναν δαυλό από τον ίδιο τον πατέρα του, επειδή έφαγε από ένα αρνί που θυσίαζε ο Εύμηλος στον θεό Απόλλωνα προτού αποτεθεί το σφάγιο στον βωμό του θεού. Σχεδόν αμέσως ο Εύμηλος αντιλήφθηκε τι είχε πράξει πάνω στον θυμό του και άρχισε να οδύρεται για τον θάνατο του γιου του. Τότε ο Απόλλων τον λυπήθηκε και μεταμόρφωσε τον Βότρη στο πτηνό *ηέροπον* (τον σημερινό μέροπα ή μελισσοφάγο), που «γεννά τα αβγά του μέσα στη γη και πάντα φτερουγίζει». Την ιστορία αναφέρει περιληπτικά ο Οβίδιος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 754

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Βότρυλλος

Ο **βότρυλλος** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Botryllus*) είναι γένος από χιτωνοφόρα θαλάσσια ζώα που ανήκουν στα ασκίδια (κοινώς «φούσκες»). Παλαιότερα το γένος υπαγόταν σε ομώνυμη οικογένεια, τις βοτρυλλίδες, αλλά σήμερα ταξινομείται στην οικογένεια στυελίδες.

Οι βότρυλλοι ζουν κατά ομάδες που συγκροτούν αποικίες με κυκλικό ή ωοειδές σχήμα, επάνω σε φύκια, πέτρες του βυθού ή και διάφορα όστρακα. Στη Μεσόγειο Θάλασσα αφθονούν μερικά είδη με ωραία χρώματα (χρυσοκίτρινο, μπλε, μενεξεδί, κόκκινο και άσπρο), που κατοικούν συνήθως σε αβαθή νερά, στις ακτές. Σήμερα γίνονται δεκτά πολλά είδη βοτρύλλων, μεταξύ των οποίων και τα εξής:

* *Botryllus arenaceus*, Monniot, 1988
* *Botryllus aster*, Monniot, 1991
* *Botryllus closionis*, Monniot, Monniot, Griffiths & Schleyer, 2001
* *Botryllus compositus*, Tokioka, 1967
* *Botryllus delicatus*, Okuyama & Saito, 2001
* *Botryllus eilatensis*, Shenkar & Monniot, 2006
* *[[Botryllus elegans]]* (Quoy & Gaimard, 1834)
* *Botryllus firmus*, Monniot & Monniot, 1996
* *Botryllus gregalis* (Sluiter, 1898)
* *Botryllus horridus*, Saito & Okuyama, 2003
* *Botryllus japonicus* (Oka, 1931)
* *[[Botrylloides leachii|Botryllus leptus]]*, Savigny, 1816
* *Botryllus maeandrius* (Sluiter, 1898)
* *Botryllus magnus*, Ritter, 1901
* *Botryllus mortenseni*, Millar, 1964
* *Botryllus ovalis*, Monniot, 1988
* *Botryllus perspicuum*, Herdman, 1886
* *Botryllus planus* (Van Name, 1902)
* *Botryllus primigenus*, Oka, 1928
* *Botryllus promiscuus*, Okuyama & Saito, 2002
* *Botryllus puniceus*, Saito & Nagasawa, 2003
* *Botryllus renierii* (Lamarck, 1815)
* *Botryllus rosaceus*, Savigny, 1816
* *Botryllus scalaris*, Saito & Mukai, 1981
* *[[Botryllus schlosseri]]* (Pallas, 1766)
* *Botryllus separatus*, Sluiter, 1904
* *Botryllus sexiensis*, Saito & Watanabe, 1981
* *Botryllus stewartensis*, Brewin, 1958
* *Botryllus stuhlmanni*, Michaelsen, 1918
* *Botryllus tabori*, Rodrigues, 1962
* *Botryllus tuberatus*, Ritter & Forsyth, 1917

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 754

Βοτρυλλος
Σεργκέι Βόρονοφ

Ο **Σεργκέι Αμπράμοβιτς Βόρονοφ** (, Ιούλιος 1866 &ndash; 3 Σεπτεμβρίου 1832), γνωστός κυρίως με τη γαλλική μορφή του ονόματός του ως **Σερζ Βορονόφ** (), ήταν Ρωσοεβραίος χειρουργός που σταδιοδρόμησε στη Γαλλία. Ο Βορονόφ έγινε περιβόητος στην εποχή του για τις ξενομεταμοσχεύσεις ιστών από όρχεις πιθήκου επάνω σε όρχεις ανδρών ως θεραπεία κατά της γηράνσεως. Σήμερα η θεωρία αυτή, όπως και άλλες απόψεις του, έχουν αποδειχθεί λανθασμένες.

Ο Βόρονοφ γεννήθηκε στο χωριό Σεχμάν (σήμερα υπάγεται στο Όμπλαστ του Ταμπόφ) και σε ηλικία 18 ετών μετανάστευσε στη Γαλλία, όπου σπούδασε ιατρική και ευνοήθηκε από την τύχη στο ότι είχε καθηγητή τον μεγάλο Αλεξίς Καρέλ (Βραβείο Νόμπελ το 1912), που του δίδαξε τη χειρουργική των μεταμοσχεύσεων. Ο Βόρονοφ απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα το 1895 και από το 1896 έως το 1910 εργάσθηκε στην Αίγυπτο, όπου μελέτησε τις συνέπειες της ελλείψεως όρχεων στους εκεί ευνούχους. Από το 1917 ενισχυόταν στις έρευνές του από χορηγίες της πλούσιας Αμερικανίδας Έβελυν Μπόστγουικ, την οποία και νυμφεύθηκε το 1920, καθώς η πρώτη του σύζυγος, η Μαργκαρέτ Μπαρμπ, είχε πεθάνει πρόωρα το 1910. Από το 1917 έως το 1926 πραγματοποίησε πάνω από 500 πειραματικές μεταμοσχεύσεις όρχεων σε αιγοπρόβατα (από νεαρά σε γηραιά ζώα).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βορονώφ Σέργιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 740

Κατηγορία:Χειρουργοί
Κατηγορία:Ρώσοι ιατροί
Ωγκύστ Ζοζέφ Βοτ

Ο **Ωγκύστ Ζοζέφ Βοτ** () γνωστός κυρίως με την εξελληνισμένη μορφή του ονόματός του ως **Αύγουστος Ιωσήφ Βόττης**, ήταν Βέλγος φιλέλληνας. Ο Βοτ καταγόταν από τις Βρυξέλλες.

Η κήρυξη της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 βρήκε τον Βοτ με τον βαθμό του λοχαγού. Ο Βοτ ήλθε από τους πρώτους στην Ελλάδα και έλαβε μέρος σε αρκετές μάχες κατά των Οθωμανών. Διακρίθηκε ιδιαιτέρως στη Μάχη του Πέτα τον Ιούλιο του 1822, όπου ήταν σημαιοφόρος του σώματος των φιλελλήνων (τάγμα του Ανδρέα Ντάνια), ύστερα από τον ηρωικό θάνατο του Γερμανού σημαιοφόρου Τάιχμαν.

Το 1824 ο Βόττης δημοσίευσε αγγελία ότι σχεδιάζει να εκδώσει εικονογραφημένο περιοδικό, που θα αποτελούσε ένα είδος λευκώματος του απελευθερωτικού αγώνα της Ελλάδας. Η έκδοση του εντύπου αυτού δεν πραγματοποιήθηκε για άγνωστους λόγους.

## Πηγές
* Το λήμμα «Βόττης, Αύγουστος Ιωσήφ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελίδα 755

Κατηγορία:Φιλέλληνες
Κατηγορία:Βέλγοι
Πιερ ντε Βουαγιέ

:* *Αυτό το λήμμα αναφέρεται στον κυβερνήτη της Νέας Γαλλίας. Για τον υπουργό Στρατιωτικών της Γαλλίας του 18ου αιώνα, δείτε [[Μαρκ-Πιερ ντε Βουαγιέ ντε Πωλμυ]].*

Ο **Πιερ ντε Βουαγιέ ντ' Αρζανσόν, υποκόμητας του Μουζαί** (), ήταν ο Γάλλος κυβερνήτης της Νέας Γαλλίας, δηλαδή του σημερινού Καναδά, από το 1658 μέχρι το 1661.

Ο Πιερ γεννήθηκε περί το 1625 και ήταν γιος του διπλωμάτη Ρενέ ντε Βουαγιέ ντ' Αρζανσόν, γόνου αριστοκρατικής οικογένειας της Τουραίνης. Ο Πιερ αρχικώς είχε πρόθεση να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία, ωστόσο διακρίθηκε σε αρκετές στρατιωτικές αποστολές. Στις 27 Ιανουαρίου 1657 δέχθηκε την επιστολή διορισμού του ως κυβερνήτη της Νέας Γαλλίας, αλλά έφθασε στο Κεμπέκ το 1658. Υπό τη διοίκησή του διεξάχθηκαν σκληροί αγώνες κατά επιδρομών των Ινδιάνων Ιροκέζων, ενώ υπήρχαν και σοβαρές εσωτερικές διαμάχες. Ο Πιερ ντε Βουαγιέ σημείωσε κάποιες προόδους στην εξερεύνηση της περιοχής του Κόλπου του Χάντσον και πέρα από τη Λίμνη Σουπίριορ. Απεβίωσε πιθανώς το 1709.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βουαγιέ Πέτρος ντε-» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 756
*  Wilson, J.G. και Fiske, J. (επιμ.): το λήμμα «Argenson D', Pierre de Voyer» στην *Appletons' Cyclopædia of American Biography*, εκδ. D. Appleton, Νέα Υόρκη 1900

Βουαγιε ντ Αρζαν
Ζακ ντε λα Ρότσα

Ο **Ζαχαρίας Μανουέλ ντε λα Ρότσα** (γεννημένος στις 12 Ιανουαρίου 1970) είναι Αμερικανός μουσικός, ράπερ, τραγουδιστής, στιχουργός και πολιτικός ακτιβιστής. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο τραγουδιστής και στιχουργός του ροκ συγκροτήματος Rage Against the Machine. Μέσω της μουσικής του καριέρας και του ακτιβισμού του, ο ντε λα Ρότσα προωθεί την αριστερή πολιτική σε αντίθεση με τις εταιρικές ΗΠΑ, το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα και την κυβερνητική καταπίεση.

Ο ντε λα Ρότσα ήταν ο τραγουδιστής των Inside Out πριν σχηματίσει τους Rage Against the Machine το 1991 με τον Τομ Μορέλο, τον Τιμ Κόμερφορντ και τον Μπραντ Ουίλκ. Την επόμενη χρονιά, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ τους, το *[[Rage Against the Machine (album)|Rage Against the Machine]]*.

Ο ντε λα Ρότσα έφυγε από τους Rage Against the Machine το 2000, δύο μήνες πριν από την κυκλοφορία του τέταρτου άλμπουμ του συγκροτήματος, το *[[Renegades (album)|Renegades]]*. Στη συνέχεια, ο ντε λα Ρότσα ακολούθησε άλλα έργα, όπως η συνεργασία με τον DJ Shadow και τον Τρεντ Ρέζνορ. Το 2008, ο ντε λα Ρότσα και ο πρώην ντράμερ των The Mars Volta, ο Τζον Θίοντορ, σχημάτισαν τους One Day as a Lion. Κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο EP τους, το *One Day as a Lion*, στις 22 Ιουλίου 2008.

## Δίσκογραφία

#### Με τους Hard Stance
Ο ντε λα Ρότσα έπαιζε κιθάρα στα ακόλουθα άλμπουμ:

* *Face Reality* (EP) 7" (1988) 
* *Hard Stance (EP) * 7" (1989) 

#### Με τους Inside Out
Ο ντε λα Ρότσα πιστώνεται για τα φωνητικά:

* *No Spiritual Surrender* (1990) 
* *Benefit 7"* (ζωντανή ηχογράφηση bootleg με τους Youth of Today) (1992) 

#### Με τους Rage Against the Machine
Ο ντε λα Ρότσα πιστώνεται για τα φωνητικά:

* *[[Rage Against the Machine (album)|Rage Against the Machine]]* (1992) 
* *[[Evil Empire (άλμπουμ)|Evil Empire]]* (1996) 
* *[[Live & Rare]]* (1998) 
* *[[The Battle of Los Angeles]]* (1999) 
* *[[Renegades (album)|Renegades]]* (2000) 
* *[[Live at the Grand Olympic Auditorium]]* (2003) 

#### Με τους One Day as a Lion
Ο ντε λα Ρότσα πιστώνεται για τα φωνητικά:
* *One Day as a Lion* (EP) (2008)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Αμερικανοί σοσιαλιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ιρλανδικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί γερμανικής καταγωγής
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Τριχόπτωση με συγκεκριμένο πρότυπο

Η **τριχόπτωση με συγκεκριμένο πρότυπο**, γνωστή και ως **ανδρογενετική αλωπεκία**, είναι ένας τύπος τριχόπτωσης που εξελίσσεται προοδευτικά και εμφανίζεται με ένα χαρακτηριστικό πρότυπο. Ξεκινά μετά την εφηβεία. Στους άντρες επηρεάζονται αρχικά η κορυφή και το μπροστινό μέρος του τριχωτού της κεφαλής. Στις γυναίκες εμφανίζεται συνήθως ως λέπτυνση των μαλλιών. Ενώ συνδέεται με καρδιακές παθήσεις και με καρκίνο του προστάτη, η κατάσταση αυτή καθ' αυτή δεν είναι σοβαρή.

Η τριχόπτωση ανδρικού τύπου πιστεύεται ότι οφείλεται σε έναν συνδυασμό γονιδίων και της ανδρικής ορμόνης διυδροτεστοστερόνης. Στην τριχόπτωση γυναικείου τύπου η αιτία παραμένει ασαφής. Ένας άνδρας του οποίου ο πατέρας έχει επηρεαστεί έχει πέντε φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να επηρεαστεί και ο ίδιος. Πολλά γονίδια εμπλέκονται. Στις γυναίκες η κατάσταση παρατηρείται συχνά για πρώτη φορά έναν έως έξι μήνες μετά από μια περίοδο έντονου στρες.

Η διαχείριση μπορεί να αφορά απλά στην αποδοχή της κατάστασης. Σε άλλη περίπτωση, οι θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν τη μινοξιδίλη, τη φιναστερίδη, τη δουταστερίδη ή τη χειρουργική επέμβαση μεταμόσχευσης μαλλιών. Μπορεί να χρειαστούν έξι μήνες για να δράσουν τα φάρμακα αυτά. Στις γυναίκες μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σπειρονολακτόνη. Η χρήση της φιναστερίδης και της δουταστερίδης στις γυναίκες δεν έχει μελετηθεί αρκετά και ενδέχεται να οδηγήσει σε γενετικά ελαττώματα εάν ληφθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Η τριχόπτωση επηρεάζει περίπου το ήμισυ των ανδρών και το ένα τέταρτο των γυναικών ως την ηλικία των 50 ετών. Ως και το 80% των ανδρών άνω των 70 ετών μπορεί να επηρεαστεί. Η κατάσταση συναντάται συχνότερα μετά την εμμηνόπαυση. Οι λευκοί επηρεάζονται πιο συχνά από τους έγχρωμους.

## Αναφορές
Chondrilla nucula

[μικρογραφία|Ο σπόγγος ''Chondrilla nucula,'' [Λειψοί|Ν. Λειψοί, Δωδεκάνησα]]
Το είδος *Chondrilla nucula* είναι ένας θαλάσσιος σπόγγος που ανήκει στην κλάση των Δημοσπόγγων. Στην ελληνική βιβλιογραφία αναφέρεται συχνά ως «σπόγγος συκώτι κότας» (μετάφραση του αγγλικού "chicken liver sponge") λόγω της υφής και της εμφάνισής του, ή απλώς με το επιστημονικό του όνομα.

## Γεωγραφική Κατανομή
Είναι ευρέως εξαπλωμένο είδος που απαντάται κυρίως στη Μεσόγειο Θάλασσα (συμπεριλαμβανομένου του Αιγαίου και του Ιονίου Πελάγους) και στον Ατλαντικό Ωκεανό (Καραϊβική, ακτές της Βραζιλίας). Συναντάται συχνά σε ρηχά παράκτια ύδατα.

## Οικολογία
Ζει σε σκληρά υποστρώματα, όπως βράχους, κοραλλιογενείς υφάλους και ρίζες μαγκρόβιων, σε βάθη από 0,5 έως 5 μέτρα, αλλά μπορεί να βρεθεί και βαθύτερα ή σε σκοτεινά σημεία όπως σπηλιές. Φιλοξενεί φωτοσυνθετικά κυανοβακτήρια (π.χ. Candidatus Synechococcus spongiarum), τα οποία του προσδίδουν το χαρακτηριστικό καφέ ή λαδί χρώμα του και συμβάλλουν στη διατροφή του.

## Περιγραφή
Πρόκειται για έναν άμορφο, επενδυτικό σπόγγο που σχηματίζει λείες, γυαλιστερές και σκληρές μάζες που θυμίζουν συκώτι ή μικρές πατάτες. Το χρώμα του ποικίλλει από ανοιχτό καφέ έως σκούρο λαδί ή γκρι, ενώ το εσωτερικό του είναι συνήθως πιο ανοιχτόχρωμο. Δεν διαθέτει μεγάλες ορατές οπές (οσκεία) όπως άλλοι σπόγγοι, αλλά μικρούς πόρους στην επιφάνειά του.

Αναπαραγωγή: είναι είδος γονοχωριστικό (τα άτομα είναι είτε αρσενικά είτε θηλυκά). Αναπαράγεται τόσο σεξουαλικά (ωοτόκο είδος) όσο και ασεξουαλικά μέσω κατακερματισμού, γεγονός που του επιτρέπει να εξαπλώνεται γρήγορα και να ανταγωνίζεται άλλα είδη για χώρο. Η αναπαραγωγή συμβαίνει συνήθως κατά τους θερινούς μήνες, επηρεαζόμενη από τη θερμοκρασία του νερού.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Schmidt, O. (1862). Die Spongien des adriatischen Meeres. Leipzig: Wilhelm Engelmann. (Η αρχική επιστημονική περιγραφή του είδους).
* Klautau, M., Russo, C. A., Lazoski, C., Boury-Esnault, N., Thorpe, J. P., & Solé-Cava, A. M. (1999). Does cosmopolitanism result from overconservative systematics? A case study using the marine sponge Chondrilla nucula. Evolution, 53(5), 1414-1422.
* Milanese, M., Chelossi, E., Manconi, R., Sarà, A., Sidri, M., & Pronzato, R. (2003). The marine sponge Chondrilla nucula Schmidt, 1862 as an elective candidate for bioremediation in integrated aquaculture. Biomolecular Engineering, 20(4-6), 363-368.
* Usher, K. M., Toze, S. J., Fromont, J., Kuo, J., & Sutton, D. C. (2004). A new species of cyanobacterial symbiont from the marine sponge Chondrilla nucula. European Journal of Phycology, 39(3), 321-331.

Κατηγορία:Σπόγγοι
AEG C.VII

Το **AEG C.VII** ήταν διθέσιο διπλάνο αεροσκάφος που ανέπτυξε η Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft (AEG) στα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου για την Αεροπορική Υπηρεσία (*[[Luftstreitkräfte]]*) του Γερμανικού Αυτοκρατορικού Στρατού. Σχεδιαστικά ήταν βασισμένο στο AEG C.IV και δεν εντάχθηκε σε παραγωγή.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το C.VII αναπτύχθηκε κατόπιν απαίτησης της Αεροπορικής Υπηρεσίας για τη δημιουργία νέου διθέσιου τύπου μικρότερων διαστάσεων από τους υπάρχοντες για χρήση ως αεροσκάφους συνοδείας αναγνωριστικών.

Παραγγέλθηκαν τρία πρωτότυπα τον Οκτώβριο του 1916 το πρώτο εκ των οποίων ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο. Ήταν κατά 20% μικρότερων διαστάσεων από το C.IV και όπως το προαναφερθέν προωθούνταν από τον κινητήρα Mercedes D.III που μπορούσε να αποδώσει έως και 160 hp. Επίσης είχαν τον ίδιο οπλισμό: ένα σταθερό πολυβόλο που έβαλε προς τα εμπρός και ένα δεύτερο σε ευέλικτη βάση για τον παρατηρητή. Το C.VII ήταν κατά 20 km/h περίπου ταχύτερο από το  C.IV και είχε ανώτερο ρυθμό ανόδου. Η άνω πτέρυγα του τρίτου και τελευταίου πρωτοτύπου ήταν οπισθοκλινής και ο λόγος που επιλέχθηκε η συγκεκριμένη διάταξη ήταν να βελτιωθεί το οπτικό πεδίο του πολυβολητή.

Η αξιολόγηση των AEG C.VII έγινε στις αρχές του 1917 και τα αποτελέσματα τους δεν ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητικά καθώς οι επιδόσεις ήταν μεν αποδεκτές αλλά όχι οι αναμενόμενες. Ο τύπος κρίθηκε κατάλληλο για υπηρεσία στο λιγότερο απαιτητικό Ανατολικό Μέτωπο και κατώτερος από τις ανταγωνιστικές προτάσεις των Hannoversche Waggonfabrik και Halberstädter Flugzeugwerke.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

C.VII
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Νέες Βρυσούλες Κορινθίας

Οι **Νέες Βρυσούλες** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Οι Νέες Βρυσούλες βρίσκονται σε υψόμετρο 735 μέτρων. Απέχουν περίπου 21 χιλιόμετρα Δ. από το κέντρο του Ξυλοκάστρου (έδρα του δήμου) και 60 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο. Πρόκειται για νέο σχετικά οικισμό, με ρυμοτομικό σχεδιασμό και αρκετές βρύσες του οποίου οι κάτοικοί του είναι κυρίως  αγρότες που ασχολούνται με την καλλιέργεια κορινθιακής σταφίδας, ελαιόδεντρων και σουλτανίνας.  

Η αρχική θέση του χωριού (από την εποχή της Τουρκοκρατίας) ήταν δυτικότερα της σημερινής, στην τοποθεσία «Τσερεγούνι». Από τον Μάρτιος του 1942 όμως και μετά άρχισε ραγδαία υποχώρηση των εδαφών του με αποτέλεσμα οι κάτοικοί τους να οικοδομούν άλλο οικισμό, στη σημερινή περιοχή και την τοποθεσία «Καρυά». Το 1952, το ελληνικό κράτος έκανε διανομή οικοπέδων και έτσι ιδρύθηκε ο νέος οικισμός Νέες Βρυσούλες, οι οποίες λόγω της παράδοσης αναφέρονται και ως «Βρυσούλες».   

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Οι Βρυσούλες (το παλιό χωριό) στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφονται με την ονομασία *Tsirigouni* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) με αριθμό οικογενειών: 8 και συνολικό πληθυσμό: 38 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Κούτσι στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα Ζάχολης με αριθμό οικογενειών: 8 και συνολικό πληθυσμό: 35 άτομα.

Οι Νέες Βρυσούλες απογράφονται επίσημα, για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός, το 1961 να προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Βρυσουλών και το 1971 να προσαρτώνται σε αυτές ο καταργούμενος οικισμός Καρυά. Το 1971 ορίστηκαν  έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Νέων Βρυσουλών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ξυλοκάστρου του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 74 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 76. 

## Παραπομπές


Νέες Βρυσούλες
Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Τζον Πουλακίδας

Ο **Τζον Μάικλ Πουλακίδας** (γεννηθείς στις 4 Απριλίου 2003), είναι Ελληνοαμερικανός επαγγελματίας παίκτης μπάσκετ, ο οποίος ανήκει στους Ντάλας Μάβερικς του NBA, και έχει υπογράψει two-way συμβόλαιο με τη θυγατρική τους ομάδα, τους Τέξας Λέτζεντς του NBA Development League. Έπαιζε Κολλεγιακό μπάσκετ για τους Γέιλ Μπουλντόγκς.

## Καριέρα στο Λύκειο
Ο Πουλακίδας φοίτησε στο Neuqua Valley High School του Νέιπερβιλ. Ως μαθητής της προτελευταίας τάξης (junior), είχε μέσο όρο 17,5 πόντους και 4,6 ριμπάουντ ανά αγώνα. Δεσμεύτηκε να αγωνιστεί στο κολεγιακό μπάσκετ για το Yale University, επιλέγοντάς το αντί των προτάσεων από τα University of Minnesota, Wake Forest University και Rutgers University.

## Κολεγιακή καριέρα
Αφού αγωνίστηκε περιορισμένα ως πρωτοετής, ο Πουλακίδας ξεκίνησε βασικός σε όλους τους αγώνες ως δευτεροετής και ως τριτοετής. Ως τριτοετής, στον πρώτο γύρο του τουρνουά του τουρνουά του NCAA, απέναντι στους Όμπουρν Τάιγκερς σημείωσε 28 πόντους, ευστοχώντας σε έξι τρίποντα και βοηθώντας την ομάδα του να πετύχει μια απροσδόκητη νίκη με 78–76. Επέστρεψε για την τέταρτη χρονιά του, αναδεικνυόμενος σε πρώτο σκόρερ της ομάδας με μέσο όρο 19,4 πόντους ανά αγώνα.

## Επαγγελματική καριέρα
Ο Πουλακίδας δεν επιλέχθηκε στο ντραφτ του 2025. Στη συνέχεια υπέγραψε συμβόλαιο για το NBA Σάμερ Λιγκ με τους Λος Άντζελες Κλίπερς. Στις 3 Μαρτίου 2026, υπέγραψε δεκαήμερο συμβόλαιο με τους Ντάλας Μάβερικς και δόθηκε δανεικός στη θυγατρική τους, Τέξας Λέτζεντς.

## Προσωπική ζωή
Οι γονείς του είναι Έλληνες, όπως αποκάλυψε ο ίδιος σε συνέντευξη στην EΡT3: «Οι γονείς του πατέρα μου είναι από την Ελλάδα, ο παππούς μου γεννήθηκε στη Σπάρτη, και η γιαγιά μου είναι από το νησί της Χίου. Από την πλευρά της μητέρας μου, και οι δύο γονείς είναι από την Πελοπόννησο, από ένα χωριό που ονομάζεται Ρίζες. Όλοι οι παππούδες μου είναι Έλληνες, όλη η οικογένειά μου και η καταγωγή μου είναι ελληνική. Μιλάω λίγο Ελληνικά, αλλά δεν τα έχω μάθει πολύ καλά».

Έχει μία μικρότερη αδερφή, την Υπατία, η οποία επίσης είναι καλαθοσφαιρίστρια, και έναν αδερφό, τον Ηλία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέξας Λέτζεντς
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντάλας Μάβερικς
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Ζυλιάν Γκρανιέ

[μικρογραφία|Πολιορκία της [Σιδώνα|Σιδώνας: ο Κιτμπουκά εναντίον Ζυλιάν Γκρανιέ το 1260. Από τον Χαϋτόν του Κορύκου, *Fleur des histoires d'orient*.]]

Ο **Ζυλιάν Γκρανιέ**, γαλλ.: *Julian Grenier* (απεβ. το 1275) ήταν κόμης της Σιδώνας από το 1239 έως το 1260, και στη συνέχεια έγινε απλώς τιτουλάριος. Ήταν γιος και διάδοχος του Μπαλιάν Γκρανιέ και της Ίδας του Ρεϋνέλ. Δεν επέδειξε τη σοφία του πατέρα του στις σχέσεις του με τους Σαρακηνούς.

Το 1260 επιτέθηκε σε γειτονικές περιοχές της Δαμασκού, σκοτώνοντας έναν Μογγόλο αξιωματικό. Ο αξιωματικός ήταν ανιψιός του Κιτμπουκά, Μογγόλου στρατηγού του Χουλαγκού Χαν. Οι Μογγόλοι πήραν εκδίκηση, λεηλατώντας την περιοχή της Σιδώνας και λεηλατώντας το κάστρο. Αλλά ο Ζυλιάν είχε ήδη εγκαταλείψει την περιοχή πέρα από τη θάλασσα. Ο Ζυλιάν, σε απάντηση, πώλησε την κομητεία στους Ναΐτες Ιππότες. Καταστραμμένος από την πώληση, εντάχθηκε ο ίδιος στο τάγμα του Ναού.

Το 1252 νυμφεύτηκε την Ευφημία, κόρη του Χετούμ Α΄ βασιλιά της Αρμενίας. Είχε μία σχέση με την Ισαβέλλα του Ιμπελέν βασιλική σύζυγο της Κύπρου, που πιθανώς είχε αποτέλεσμα μία παπική επιστολή, *De sinu patris*, στην οποία καταδικαζόταν η σχέση.  Με την Ευφημία απέκτησε τρία παιδιά:
* Μπαλιάν Β΄, απεβ. στο Μποτρόν το 1277.
* Ιωάννης, απεβ. στην Αρμενία το 1289.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Γκυ Β΄ Εμπριάκο.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Setton, Kenneth M. (γενικός επιμελητής) *Ιστορία των Σταυροφοριών: Τόμος II &#x2014; Οι Ύστερες Σταυροφορίες, 1189 &#x2013; 1311.* Robert Lee Wolff και Harry W. Hazard, επιμελητές. University of Wisconsin Press: Μιλγουόκι, 1969.

Κατηγορία:Χριστιανοί των Σταυροφοριών
Γεράρδος Γκρανιέ

Ο **Γεράρδος Γκρανιέ**, γαλλ.: *Gerard Grenier* (απεβ. μεταξύ 1165 και 1171) ήταν ευγενής από το βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ευστάθιου Γκρανιέ και της Εμελότα. Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κύριος της Σιδώνας, ενώ ο Βάλτερ τον διαδέχθηκε στην Καισάρεια. Η μητέρα του έπειτα παντρεύτηκε τον Ούγο Β΄ της Γιάφας, εξάδελφο της βασίλισσας Μελισσάνθης της Ιερουσαλήμ, του οποίου η σχέση με τη βασίλισσα ήταν ύποπτη, ως «υπερβολικά οικεία».

Για άγνωστους λόγους, ο Γουλιέλμος της Τύρου τον αναφέρει ως Ευστάθιο Β΄. Τον αναφέρει το 1124, το 1126 και το 1154. Εμφανίζεται, ωστόσο, ως Γεράρδος σε αρκετές πράξεις του βασιλείου που χρονολογούνται μεταξύ 1147 και 1165. Μερικοί ιστορικοί έχουν καταλήξει να υποστηρίζουν ότι ο Ευστάθιος είχε περισσότερους από δύο γιους. Εμφανίζεται τελευταία φορά ως μάρτυρας ενός διατάγματος της 15ης Μαρτίου 1165, αλλά ο γιος του δεν εμφανίζεται μέχρι τις 4 Φεβρουαρίου 1171. Η διακυβέρνηση της Σιδώνας δεν καταγράφεται μεταξύ αυτών των ετών, κατά τα οποία ο Γεράρδος πρέπει να απεβίωσε. Είναι αδύνατο ο Ευστάθιος Β΄ και ο Γεράρδος να ήταν δύο διαδοχικοί κύριοι της Σιδώνας.

Ο Γεράρδος διεκδίκησε ένα φέουδο με έναν από τους υποτελείς του, και προσπάθησε να το ανακτήσει, αλλά ο βασιλιάς Αμαλρίκ της Ιερουσαλήμ παρενέβη, για να αντιστρέψει την κατάσταση υπέρ του υποτελούς. Ο Γεράρδος συχνά έπαιζε τον ρόλο του πειρατή στη θάλασσα, και ηγήθηκε αρκετών επιδρομών εναντίον μουσουλμανικών και χριστιανικών στόλων.

Με τη σύζυγό του Αγνή, αδελφή του Γουλιέλμου Β΄ του Μπιούρες, πρίγκιπα της Γαλιλαίας, απέκτησε δύο γιους:
* Ρεϋνάλδος (π. 1133–1202), ο οποίος τον διαδέχθηκε στη Σιδώνα. Περιγράφεται στο *Lignages d'Outremer* ως "εξαιρετικά άσχημος, αλλά πολύ έξυπνος".
* Βάλτερ (που κατονομάζεται ως Ευστάθιος στο Lineages d' Outremer), γεννήθηκε το 1137, περιγράφεται ως "καθόλου έξυπνος, και ευειδής".

## Πηγές
* Γουλιέλμος της Τύρου, *Ιστορία των Έργων που Έγιναν Πέρα από τη Θάλασσα* . EA Babcock και AC Krey, μτφρ. Columbia University Press, 1943.
* Marie-Adélaïde Nielen (επιμ.), *Lignages d'Outremer*, Académie des inscriptions et belles-lettres, 1993.
* Reinhold Röhricht (επιμ.), *Regesta Regni Hierosolymitani MXCVII-MCCXCI*, and *Additamentum*, Βερολίνο, 1893–1904.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δίδυμα πρόσωπα
Κατηγορία:Χριστιανοί των Σταυροφοριών
AEG G.I

Το **AEG G.I** (η κατασκευάστρια του έδωσε την ονομασία **GZ1**) ήταν δικινητήριο διπλάνο βομβαρδιστικό που ανέπτυξε η Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft (AEG) στα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου για την Αεροπορική Υπηρεσία του Γερμανικού Αυτοκρατορικού Στρατού (*[[Luftstreitkräfte]]*).

Το πρώτο πρωτότυπο έφερε την ονομασία **K.I**. και οι δοκιμαστικές πτήσεις έδειξαν πως οι επιδόσεις του ήταν αρκετά καλές ώστε να δικαιολογηθεί η κατασκευή και δεύτερου, ισχυρότερα οπλισμένου πρωτοτύπου, το οποίο ονομάστηκε **G.I** και προοριζόταν για δοκιμές σε πολεμικές συνθήκες. Εν τέλει ο τύπος δεν υιοθετήθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις. 

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το G.I σχεδιάστηκε ως ένα «*Kampfflugzeug*», γερμανική λέξη που σημαίνει «αεροσκάφος μάχης» και υποδηλώνει ένα αεροσκάφος το οποίο θα ήταν ικανό να αντιμετωπίζει τα εχθρικά χάρη στα πολυβόλα του καθώς και να πλήττει επίγειους στόχους. Η σχετική απαίτηση εξεδόθη τον Ιούλιο του 1914 και περιέγραφε ένα αεροσκάφος με τριμελές πλήρωμα το οποίο θα μετέφερε επαρκή ποσότητα καυσίμου για να μπορεί να πετά έως και έξι ώρες. Επίσης θα διέθετε ένα πολυβόλο στο ρύγχος, το οποίο θα το χειρίζονταν ο παρατηρητής, δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου 450 kg και θα προωθούνταν από κινητήρα ισχύος τουλάχιστον 200 hp. Εκείνη την περίοδο δεν ήταν διαθέσιμος στη Γερμανία τόσο ισχυρός, για τα δεδομένα της εποχής, κινητήρας. Εν τέλει η AEG χρησιμοποίησε δύο υδρόψυκτους εξακύλινδρους εν σειρά εμβολοφόρους κινητήρες Mercedes D.I μέγιστης ισχύος 100 hp. Οι κινητήρες αυτοί ήταν τοποθετημένοι σε αντηρίδες ανάμεσα στην άνω και την κάτω πτέρυγα του διπλάνου. Η άτρακτος του K.I ήταν κατασκευασμένη από χαλύβδινους σωλήνες και το ρύγχος, όπου κάθονταν ο παρατηρητής/πολυβολητής, προστατευόταν από λεπτή θωρακισμένη πλάκα. Το υπόλοιπο τμήμα της ατράκτου ήταν καλυμμένο με ύφασμα εμποτισμένο με βερνίκι αεροπορικής χρήσης. Το κόκπιτ του χειριστή βρισκόταν κάτω από την άνω πτέρυγα.

Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση τον Ιανουάριο του 1915. Τον Μάρτιο ολοκληρώθηκε το δεύτερο πρωτότυπο, στο οποίο προβλέπονταν πλέον δύο πολυβολητές, ένας στο ρύγχος και ακόμη ένας πίσω από τον πιλότο. Το συγκεκριμένο αεροσκάφος μεταφέρθηκε από το εργοστάσιο σε πολεμική μονάδα στις 24 Απριλίου.

## Δείτε επίσης

; Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του G.I
*AEG G.II

; Συγκρίσιμα αεροσκάφη
*Friedrichshafen G.I
*Gotha G.I

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

G.I
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Γοτθικό αλφάβητο

Το **[[Γότθοι|Γοτθικό]] [[αλφάβητο]]** είναι ένα αλφάβητο για τη συγγραφή της γοτθικής γλώσσας. Αναπτύχθηκε τον 4ο αιώνα μ.Χ. από τον Ολφίλα (ή Ουλφίλλα), έναν Γοτθικό κήρυκα της Καπαδοκίας ελληνικής καταγωγής, με σκοπό την μετάφραση της Αγίας Γραφής. [α]

Με τη μορφή, τα περισσότερα γράμματα μοιάζουν με γράμματα του ελληνικού αλφάβητου. Η προέλευση του αλφάβητου αμφισβητείται: συζητείται αν (ή πώς) το Λατινικό και Ρουνικό αλφάβητα χρησιμοποιήθηκαν ως πηγή. Το σύνολο των γραμμάτων και ο τρόπος που χρησιμοποιούνται, δείχνουν κάποιες καινοτομίες για να εκφράσουν τη Γοτθική φωνολογία.

## Βλέπε επίσης

* Ring of Pietroassa
* Help:Gothic Unicode Fonts

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Αλφάβητο
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δένδρο Κορινθίας

Το **Δένδρο** ή **Δενδρό** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Δένδρο βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Κυλλήνη (Ζήρεια) σε υψόμετρο 645 μέτρων. Απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα ΝΔ. από το κέντρο του Ξυλοκάστρου (έδρα του δήμου) και 57 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο και είναι ανάμεσα στην Πελλήνη (ΒΑ.) και το Ρέθι (ΝΔ.). Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την καλλιέργεια αμπελιών (κυρίως σταφίδα) και ελιών. Εκκλησίες του είναι η ενοριακή Κωνσταντίνου και Ελένης στην κεντρική πλατεία (του 1910) και η κοιμητηριακή της Παναγίας Ευαγγελίστριας (το 1870).  

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1845 να προσαρτάται στην τότε δήμο Τρικάλων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ξυλοκάστρου του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 67 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 144. 

## Παραπομπές


Δένδρο
Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Οικογένεια Γκρανιέ

Η **Οικογένεια Γκρανιέ** ή **Γκαρνιέ** ( ή ) ήταν μία εξέχουσα ευγενής οικογένεια κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών, η οποία ιδρύθηκε στις αρχές του 12ου αι. από τον Ευστάθιο Γρανάριο, έναν Φλαμανδό ευγενή από την επισκοπή του Τερουάν στην κομητεία του Σαιν-Πολ, ο οποίος έγινε κύριος της Σιδώνας και της Καισάρειας π. το 1110.

## Ιστορία
[μικρογραφία|400εσ|Πολιορκία της [Σιδώνα|Σιδώνας: o Κιτμπουyκά εναντίον Ζυλιάν Γκρανιέ το 1260. Από το Χαϋτόν του Κόρυκος, *Fleur des histoires d'orient*.]]

Η Σιδώνα καταλήφθηκε τον Δεκέμβριο του 1110 και δόθηκε στον Ευστάθιο Γκρανιέ.  Η κυριαρχία ήταν μία παράκτια λωρίδα στη Μεσόγειο Θάλασσα μεταξύ Τύρου και Βηρυτού. Κατακτήθηκε από τον Σαλαντίν το 1187, και παρέμεινε σε μουσουλμανικά χέρια, μέχρι που αποκαταστάθηκε στον χριστιανικό έλεγχο από Γερμανούς Σταυροφόρους στη Σταυροφορία του 1197. Ο Ζυλιάν Γκρανιέ την πώλησε στους Ναΐτες Ιππότες, μετά την καταστροφή της από τους Μογγόλους το 1260, μετά τη Μάχη του Αΐν Τζαλούτ. Ένας από τους υποτελείς της κυριότητας ήταν η ηγεμονία των Σουφ.

Η Καισάρεια παραχωρήθηκε στον Ευστάθιο Γκρανιέ (ή Γκρενιέ) το 1110.   Οι απόγονοί του συνέχισαν να κυβερνούν την Καισάρεια, μέχρι που έγινε ιδιοκτησία του Ιωάννη Αλεμάν κατόπιν γάμου του με τη Μαργαρίτα Γκρανιέ το 1238 ή το 1243. 

Η οικογένεια Γκρανιέ ή Γκρενιέ εξέλειπε μετά από τα δύο αδέλφια: τον Μπαλιάν Β΄ (απεβ. στο Μπότρον το 1277) και τον Ιωάννη (απεβ. στην Αρμενία το 1289), γιους της Ιουλιανής Γκρανιέ (απεβ. το 1275) κυρίου της Σιδώνας και της συζύγου του Ευφημίας, κόρης του Χευούμ Α΄ βασιλιά της Αρμενίας.

## Κύριοι της Σιδώνας
* Ευστάθιος Γκρανιέ (1110-1123)
* Γεράρδος Γκρανιέ (1123-1171)
* Ρεϋνάλδος Γκρανιέ (1171-1187, τιμητικός από τότε)
** *Κατακτήθηκε από [[Σαλαντίν|τον Σαλαντίν]], 1187-1197*
** Ρεϋνάλδος Γκρανιέ (αποκατεστημένος, 1197-1202)
* Μπαλιάν Γκρανιέ (1202-1239)
* Ζυλιάν Γκρενιέ (1239-1260, έπειτα τιτουλάριος)
* *Πωλήθηκε στους [[Ναΐτες Ιππότες]]* (1260)

## Κύριοι της Καισάρειας
* Ευστάθιος Γκρανιέ (1110–1123)
* Βάλτερ Α΄ Γκρανιέ (1123-1154)
* Ούγος Γκρανιέ (1154–1169)
* Γκυ Γκρανιέ (π. δεκαετία του 1170)
* Βάλτερ Β΄ Γκρανιέ (π. δεκαετία 1180–1189/91)
* Ιουλιανή Γκρανιέ (1189/93–1213/6)
** Aϋμάρ ντε Λαιρόν (1189/93–1213/6)
* Βάλτερ Γ΄ της Καισάρειας (1213/6–1229)
* Ιωάννης της Καισάρειας (1229–1238/41)
* Μαργαρίτα της Καισάρειας (1238/41–1255/77)
** Ιωάννης Αλεμάν (1238/43–1264/77)

## Γενεαλογία Οικογένειας Γκρανιέ

## Κάστρα της κυριότητας της Σιδώνας και της κυριότητας της Καισάρειας

Αρχείο:Sidon_Sea_Castle.jpg|εναλλ.=Sidon Sea Castle| Κάστρο της Σιδώνας
Αρχείο:Chateau_de_Beaufort.jpg|εναλλ.=Beaufort Castle, Lebanon| Κάστρο Μπωφόρ, Λίβανος
Αρχείο:Caesarea-S-112.jpg|εναλλ.=Caesarea Castle| Κάστρο της Καισάρειας


## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  
*  
*  
*  


Σιδωνα
Κατηγορία:Φεουδαρχία στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία του Λιβάνου
Γκρενιε