open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εκστρατεία της Μπετσουαναλάνδης

Η **Εκστρατεία της Μπετσουαναλάνδης** () ή **Εκστρατεία Γουόρεν** (), της περιόδου του 1884-1885, ήταν βρετανική στρατιωτική εκστρατεία στη Μπετσουαναλάνδη, για την υπεράσπιση της βρετανικής κυριαρχίας εν όψει καταπατήσεων από τη Γερμανία, στη Τράνσβααλ και την καταστολή επαναστατημένων των πολιτειών Στελλαλάνδη και Γκόσεν των Μπόερς.

Το Δεκέμβριο του 1884, ο αρχιστράτηγος Τσαρλς Γουόρεν εστάλη ως βασιλικός ειδικός επίτροπος για τη διοίκηση στρατιωτικής εκστρατείας στη Μπετσουαναλάνδη, για την υπεράσπιση της βρετανικής κυριαρχίας εν όψει καταπατήσεων από τη Γερμανία, στη Τράνσβααλ και την καταστολή επαναστατημένων πολιτειών Στελλαλάνδη και Γκόσεν των Μπόερς, οι οποίες υποστηριζόταν από τη Τράνσβααλ και καταλάμβαναν εδάφη και βοοειδή από τις φυλές Τσουάνα της περιοχής. Η δύναμη του Γουόρεν που αποτελούνταν από 4.000 Βρετανούς και γηγενείς κατευθύνθηκε βόρεια από το Κέιπ Τάουν, συνοδεία των τριών πρώτων αεροστάτων παρατήρησης που χρησιμοποιήθηκαν από το Βρετανικό Στρατό Ξηράς σε πεδίο μάχης. Στις 22 Ιανουαρίου, ο Γουόρεν συναντήθηκε με τον ηγέτη των Μπόερς Πολ Κρούγκερ στον ποταμό Μόντερ, όπου ο Κρούγκερ σταμάτησε την εκστρατεία αναλαμβάνοντας ο ίδιος την ευθύνη για τη διατήρηση της τάξης στη Μπετσουαναλάνδη. Ωστόσο, ο Γουόρεν δεν εγκατέλειψε την πορεία του, και όταν κατέφτασε στη Μπετσουαναλάνδη διέλυσε τις δημοκρατίες της Στελλαλάνδης και του Γκόσεν χωρίς αιματοχυσίες και ως εκ τούτου η Μπετσουαναλάνδη έγινε βρετανικό προτεκτοράτο. Ο Γουόρεν ανακλήθηκε στη Βρετανία το Σεπτέμβριο του 1885.

Ο Σκωτσέζος ιεραπόστολος Τζον Μακένζι (1835–99), ο οποίος συνόδευσε το Γουόρεν, περιέγραψε τις εμπειρίες του από την εκστρατεία σε ένα σύγγραμμα του 1887, το *Austral Africa: Losing It or Ruling It*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τοπική ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας
Κατηγορία:Ιστορία της Νότιας Αφρικής
Μούσκαρι

Το **Μούσκαρι** είναι πολυετές βολβικό φυτό που προέρχονται από την Ευρασία. Παράγει πυκνές αιχμές κυανού χρώματος, με το σχήμα των λουλουδιών του να μοιάζουν με τσαμπιά σταφυλιών την άνοιξη. Η κοινή ονομασία για το γένος είναι βοτρύανθος. Συναντάται επίσης με το όνομα σταφυλοϋάκινθος, το οποίο χρησιμοποιείται επίσης για τα σχετικά γένη λεοπολδία και ψευδομούσκαρι, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στο μούσκαρι, αλλά δεν θα πρέπει να συγχέονται με τους υάκινθους. Ορισμένα είδη βοτρύανθου χρησιμοποιούνται ως καλλωπιστικά φυτά κήπου.

## Περιγραφή
Το γένος Μούσκαρι προέρχεται από τον παλαιό κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της λεκάνης της Μεσογείου, της κεντρικής και νότιας Ευρώπης, της βόρειας Αφρικής, της δυτικής, της κεντρικής και της νοτιοδυτικής Ασίας. Έχει γίνει γηγενές και αλλού, συμπεριλαμβανομένων της Βόρειας Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Βρετανός βοτανολόγος Μπράιαν Μάθιου αναφέρει πως πολλά είδη βοτρύανθου, που περιλαμβάνουν όχι μόνο το μούσκαρι αλλά και την λεοπόλδια την εύκομη και το ψευδομούσκαρι, δεν είναι εύκολο να διακριθούν. 

Έχει συνήθως ένα ή περισσότερα στενά φύλλα τα οποία προκύπτουν από έναν βολβό. Τα λουλούδια εμφανίζονται την Άνοιξη και σχηματίζουν μια ακίδα, που κρατιέται σε μια στενή ή χαλαρή σπείρα γύρω από ένα κεντρικό μίσχο. Τα λουλούδια συχνά γίνονται λιγότερο σφιχτά σε απόσταση, καθώς το λουλούδι ωριμάζει. Το χρώμα του λουλουδιού ποικίλλει από ανοιχτό μπλε σε πολύ σκούρο μπλε, αλλά και σχεδόν σε μαύρο χρώμα σε ορισμένες περιπτώσεις. Είναι επίσης γνωστές και μορφές αλμπινισμού στο είδος.

Σε ορισμένα είδη, τα άνω λουλούδια μπορεί να έχουν διαφορετικό χρώμα και σχήμα από τα χαμηλότερα λουλούδια. Τα μεμονωμένα λουλούδια αποτελούνται από έξι συντηγμένους κάλυκες που σχηματίζουν ένα σφαιρικό έως επιμήκη ωοειδές σχήμα, συσφιγμένα στο τέλος για να σχηματίσουν ένα στόμα, γύρω από το οποίο τα άκρα των κάλυκων εμφανίζονται σαν μικροί λοβοί ή "δόντια", τα οποία μπορεί να έχουν διαφορετικό χρώμα από τον υπόλοιπο κάλυκα.

## Μούσκαρι που απαντώνται στην Ελλάδα
Συνολικά, υπάρχουν συνολικά 15 είδη του γένους *Muscari* στην Ελλάδα:

* Mούσκαρι το εύκομον (*Muscari comosum*), επίσης παλαιότερα Λεοπόλδια η εύκομη (*Leopoldia comosa*)
* Mούσκαρι το παραμελημένο (*Muscari neglectum*), τα άνθη αναπτύσσονται σε βότρυ ο οποίος φέρει μελανοκυανά γόνιμα άνθη με οδοντωτό λευκό χείλος

## Φωτογραφίες


File:Hyacinthus botryoides — Flora Batava — Volume v5.jpg|*Μούσκαρι το βοτρυοειδές* - Βοτανική εικονογράφηση
File:GrapeHyacinth-JAM.jpg|Άνθη
File:Muscari aucheri 03.jpg|Φύλλα



## Παραπομπές


Κατηγορία:Ασπαραγοειδή
Οι Αρειανοί Επιτίθενται!

***Οι αρειανοί επιτίθενται!*** (αγγλικά:*Mars Attacks!*) είναι αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1996 σε σκηνοθεσία του Τιμ Μπάρτον μαζί με τον Λάρι Φράνκο. Το σενάριο γράφτηκε από τον Τζόναθαν Τζεμς και είναι βασισμένο στην ομότιτλη καλτ σειρά του 1962. Η ταινία είναι μια παρωδία των ταινιών επιστημονικής φαντασίας χαμηλού κόστους και περιλαμβάνει στοιχεία μαύρης κωμωδίας και πολιτικής σάτιρας. Πρωταγωνιστούν οι Τζακ Νίκολσον (σε διπλό ρόλο), Γκλεν Κλόουζ, Ανέτ Μπένινγκ, Πιρς Μπρόσναν, Ντάνι Ντε Βίτο, Σάρα Τζέσικα Πάρκερ και Μάρτιν Σορτ. Ο Άλεξ Κοξ είχε προσπαθήσει να γυρίσει την ταινία την δεκαετία του 1980 πριν από τον Μπάρτον και τον Τζεμς.

Το 1994 η Warner Bros. ήθελε να ξαναγραφτεί το σενάριο] σε μία προσπάθεια να μειώσει τον προϋπολογισμό στα 60 εκατομμύρια δολάρια. Ο τελικός προϋπολογισμός παραγωγής ανήλθε στα 80 εκατομμύρια δολάρια, ενώ η εταιρεία δαπάνησε άλλα 20 εκατομμύρια για το μάρκετινγκ. Η ταινία γυρίστηκε στην Καλιφόρνια, τη Νεβάδα, το Κάνσας, την Αριζόνα και την Αργεντινή. Το σάουντρακ έγινε διάσημο για το περίεργο μοτίβο στην ομιλία των Αριανών, το οποίο δημιουργήθηκε με την αναστροφή του ήχου από το κράξιμο πάπιας.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Άρης στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου - επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Ρετροφουτουριστικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντάνι Έλφμαν
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα
Κατηγορία:Ταινίες του 1996
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τιμ Μπάρτον
Γεωγραφικές περιφέρειες της Κύπρου

Η έκταση της Κύπρου χωρίζεται σε γεωγραφικές περιφέρειες (ή μορφολογικές περιφέρειες ή φυσιογραφικές περιοχές). Οι περιφέρειες αυτές αποτελούν εκτάσεις γης με ομοιομορφία. Κάθε περιφέρεια έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και γνωρίσματα που την ξεχωρίζουν από τις άλλες περιφέρειες.

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις γεωγραφικές περιφέρειες της Κύπρου (και οι υποπεριφέρειες αυτών).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Γεωγραφία της Κύπρου
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ωκεανίας 2018

Το **Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ωκεανίας 2018** είναι η 17η σεζόν της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της Ωκεανίας. Διοργανώτρια είναι η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας. Ο νικητής της διοργάνωσης θα εκπροσωπήσει την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2018 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η Όκλαντ Σίτι ΦΚ έχει κερδίσει τους 7 τελευταίους τίτλους.

## Αλλαγή στην διεξαγωγή

Φέτος θα περάσουν 2 ομάδες από κάθε όμιλο στην επόμενη φάση, αντί για μόνο μία που ήταν ως τώρα. Γι'αυτό από φέτος θα υπάρξει και προημιτελικός γύρος με μονό αγώνα στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πρώτη.

## Ομάδες που συμμετέχουν

## Τοποθεσίες Ομάδων

## Πρόγραμμα αγώνων

## Προκριματικός Όμιλος
Από εδώ προκρίνεται μόνο η 1η και η 2η του ομίλου.

----

----

----

----

----

## Φάση Ομίλων

### 1ος Όμιλος

----

----

----

----

----

### 2ος Όμιλος

----

----

----

----

----

### 3ος Όμιλος

----

----

----

----

----

### 4ος Όμιλος

----

----

----

----

----

## Φάση Νοκ-Άουτ
Η κλήρωση για την φάση νοκ-άουτ έγινε στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας. Οι αγώνες διεξήχθησαν το διάστημα 7 Απριλίου-20 Μαΐου. Οι προημιτελικοί έγιναν στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πρώτη στην φάση ομίλων. Οι ημιτελικοί και οι τελικοί ήταν διπλοί αγώνες, στον πίνακα φαίνεται μόνο το συνολικό σκορ.

### Προημιτελικοί

----

----

----

### Ημιτελικοί

|}

----

----

----

### Τελικοί

|}

----

## Πηγές
- Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ωκεανία
Άνω Σαγκρί Νάξου

Το **Άνω Σαγκρί** (ή το επίσημο **Άνω Σαγκρίον**) είναι χωριό της πεδινής κεντρο-δυτικής Νάξου, σε υψόμετρο 190-200 μέτρων και με 210 κατοίκους (απογραφή 2011). Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός. Οι οικισμοί Άνω Σαγκρί, Κανακάρι και Κάτω Σαγκρί βρίσκονται στην ίδια περιοχή και συνηθίζεται να αποκαλούνται απλά *[[Σαγκρί Νάξου|Σαγκρί]]*.

## Πληθυσμιακά στοιχεία
Επειδή σε παλαιότερες απογραφές οι οικισμοί Άνω Σαγκρί, Κανακάρι και Κάτω Σαγκρί απογράφονταν ως Σαγκρί στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται και οι τρεις, αλλά και το άθροισμά τους για να υπάρχει μια διαχρονική εικόνα. 

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1835, ο οικισμός *Άνω Σαγκρί*, με 259 κατοίκους (65 οικογένειες), προσαρτάται  στον νεοϊδρυθέντα ''δήμο'' ''Βίβλου'' της επαρχίας Νάξου, με έδρα τον οικισμό Γαλανάδο.
* Το 1879, στην απογραφή οι *οικισμοί Άνω και Κάτω Σαγκρί* καταργούνται και αναφέρονται ως *οικισμός Σαγκρί*, ο οποίος υπάγεται στο *δήμο Βίβλου*.
* Το 1912, αποφασίζεται οι οικισμοί που έχουν πάνω από 300 κατοίκους και σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης, να αποτελέσουν αυτοτελείς κοινότητες. Οπότε ο *οικισμός Σαγκρί* (όπου περιλαμβάνονται οι οικισμοί Άνω και Κάτω Σαγκρί) αποσπάται από το *δήμο* *Βίβλου* και ορίζεται έδρα της *[[Σαγκρί Νάξου|κοινότητας Σαγκρίου]]*.
* Το 1951, στην απογραφή αναγνωρίζονται οι οικισμοί Άνω, Κάτω Σαγκρί και Κανακάρι σαν ανεξάρτητοι οικισμοί και προσαρτώνται στην *[[Σαγκρί Νάξου|κοινότητα Σαγκρίου]]* με έδρα το Άνω Σαγκρί.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97),  ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο ''Νάξου''. Συγκεκριμένα, με το *πρόγραμμα Καποδίστριας* υπαγόταν στο *Δημοτικό Διαμέρισμα Σαγκρίου*, του *Δήμου Νάξου*, του ''νομού Κυκλάδων'', στο γεωγραφικό διαμέρισμα ''Νήσων Αιγαίου Πελάγους''.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Κανακάρι ( 49 κ.), Καστράκι ( 158 κ.), Κάτω Σαγκρί ( 27 κ.) και Μικρή Βίγλα ( 93 κ.) την *Τοπική Κοινότητα Σαγκρίου* ( 537 κ.), όπου έχει οριστεί έδρα. Η τ.κ. Ποταμιάς υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του *δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων*, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

## Συλλογή φωτογραφιών

Αρχείο:Sangri, Naxos, 0503093bw.jpg|alt=Άνω Σαγκρι (2005)|Άνω Σαγκρι (2005)
Αρχείο:Μονή Αγίου Ελευθερίου.jpg|alt=Το μοναστήρι του Αγίου Ελευθερίου|Το μοναστήρι του Αγίου Ελευθερίου
Αρχείο:Chiesa bizantina nei pressi di Ano Sangri - panoramio.jpg|alt= Εκκλησία του Αγίου Νικολάου (12ος αιώνας).|Εκκλησία του Αγίου Νικολάου (12ος αιώνας).
File:Church of Agios Nikolaos near Sangri, 12th c, Naxos, 060666.jpg|Το εσωτερικό και οι τοιχογραφίες του Αγίου Νικολάου
Αρχείο:Demetrion, Gyroulas, Naxos, 0503091.jpg|alt=Ναός της Δήμητρας στο Γύρουλα|Ναός της Δήμητρας στο Γύρουλα


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νάξου
Pegida

Οι **Πατριώτες Ευρωπαίοι ενάντια στην Ισλαμοποίηση της Δύσης** (), συντομογραφία **PEGIDA** ή **Pegida**, είναι γερμανικό εθνικιστικό, ισλαμοφοβικό και ακροδεξιό πολιτικό κίνημα. Ιδρύθηκε στη Δρέσδη τον Οκτώβριο του 2014. Η Pegida υποστηρίζει ότι η Γερμανία «ισλαμοποιείται» όλο και περισσότερο και έχει ως στόχο να αντιταχθεί στον ισλαμικό εξτρεμισμό. Επιπλέον, η οργάνωση έχει αντιαμερικανικές και ρωσόφιλες αντιλήψεις.

Η Pegida θέλει να χαλιναγωγήσει τη μετανάστευση και κατηγορεί τις αρχές ότι δεν έχουν θέσει σε ισχύ τους ήδη υπάρχοντες νόμους. Η Pegida έχει διοργανώσει πολλές διαδηλώσεις· συχνά έχουν υπάρξει και πολλές διαδηλώσεις εναντίον της. Το 2015, ο ιδρυτής της Pegida παραιτήθηκε αφότου δημοσιεύτηκε ότι φωτογραφήθηκε ως Αδόλφος Χίτλερ και ότι έκανε ρατσιστικά σχόλια στο Facebook. Αργότερα επανήλθε στη θέση του.

Παρακλάδια της Pegida έχουν σχηματιστεί σε διάφορες χώρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ρατσισμός στη Γερμανία
Κατηγορία:Ακροδεξιά στη Γερμανία
Κατηγορία:Αντισημιτισμός στη Γερμανία
Κατηγορία:Εθνικισμός στη Γερμανία
Τουρισμός στην Τουρκία

Ο **τουρισμός στην [[Τουρκία]]** επικεντρώνεται σε διάφορες ιστορικές τοποθεσίες και σε παραθαλάσσια θέρετρα κατά μήκος των ακτών του Αιγαίου και της Μεσογείου. Η Τουρκία έχει γίνει επίσης δημοφιλής προορισμός στους τομείς του πολιτισμού, του σπα και της υγειονομικής περίθαλψης.

Στο αποκορύφωμα της τουριστικής της κίνησης της, το 2014, η Τουρκία προσέλκυσε περίπου 42 εκατομμύρια ξένους τουρίστες, κατατάσσοντάς την 6ο δημοφιλέστερο τουριστικό προορισμό στον κόσμο.Ωστόσο, ο αριθμός αυτός μειώθηκε σε περίπου 36 εκατομμύρια το 2015 και σε περίπου 25 εκατομμύρια το 2016. Το 2017 υπήρξε έτος ανάκαμψης με την άφιξη 32 εκατομμυρίων τουριστών.

## Προορισμοί
### Κωνσταντινούπολη
Η Κωνσταντινούπολη είναι ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά σημεία όχι μόνο στην Τουρκία αλλά και στον κόσμο. Υπάρχουν χιλιάδες ξενοδοχεία και άλλες τουριστικές εγκαταστάσεις στην πόλη, που εξυπηρετούν τόσο τους παραθεριστές όσο και τους επαγγελματίες που την επισκέπτονται. Όντας η μεγαλύτερη πόλη και μητρόπολη της Τουρκίας, η Κωνσταντινούπολη έχει μια σειρά από σημαντικά αξιοθέατα που προέρχονται από την ιστορική της θέση ως πρωτεύουσα της Βυζαντινής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτά περιλαμβάνουν το Τζαμί του Σουλτάνου Αχμέτ (ή «Μπλε Τζαμί»), την Αγία Σοφία, το παλάτι Τοπ Καπί, το Βασιλικό Υδραγωγείο, το παλάτι Ντολμά Μπαχτσέ, τον Πύργο του Γαλατά, το Μεγάλο Παζάρι, το Παζάρι των Μπαχαρικών και το Ξενοδοχείο Πέρα Παλάς. Η Κωνσταντινούπολη έχει εξελιχθεί πρόσφατα ως ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Ευρώπης, φιλοξενώντας πολλών ειδών εμπορικά κέντρα, όπως το Akmerkez, το MetroCity AVM και το εμπορικό κέντρο Istanbul Cevahir, το οποίο είναι το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο στην Ευρώπη και το έβδομο μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο στον κόσμο. Άλλα σημεία ενδιαφέροντος περιλαμβάνουν αθλητικές εκδηλώσεις, μουσεία και πολιτιστικές εκδηλώσεις.

### Άλλοι προορισμοί

Οι παράκτιες διακοπές στην παραλία και οι λεγόμενες Μπλε Κρουαζιέρες είναι επίσης σε κεντρική θέση στην τουρκική τουριστική βιομηχανία. Τα περισσότερα παραλιακά θέρετρα βρίσκονται κατά μήκος της νοτιοδυτικής και νότιας ακτής της χώρας, που ονομάζονται Τουρκική Ριβιέρα. Η παραλιακή πόλη Αττάλεια είναι, επίσης, αποδεκτή ως η τουριστική πρωτεύουσα της Τουρκίας. Σημαντικές τουριστικές πόλεις περιλαμβάνουν το Μπόντρουμ, τη Φετίγιε, τη Μαρμαρίς, το Κουσάντασι, το Τσεσμέ, τα Δίδυμα και την Αλάνια.

Η Τουρκία αναδείχθηκε το 2015 δεύτερη στον κόσμο για τις 436 παραλίες με μπλε σημαία, σύμφωνα με το Διεθνές Ναυτικό Επιμελητήριο.

## Αφίξεις τουριστών ανά χώρα

Οι περισσότερες αφίξεις τουριστών στην Τουρκία προέρχονται από τις ακόλουθες χώρες 

## Τουρισμός στην Τουρκία

Αρχείο:Istanbul Ortaköy (54514468726).jpg
Αρχείο:TuristRehberi.jpg

Αρχείο:Cappadocia Baloon.jpg
Αρχείο:Celsus library in ephesus.jpg

Αρχείο:Alanyafromcastle.JPG
Αρχείο:Basilica Cistern Istanbul.JPG

Αρχείο:Aspendos Amphitheatre.jpg
Αρχείο:Uzungöl lake and town.jpg


## Παραπομπές


*
Καστράκι Νάξου

Το **Καστράκι** είναι παράλιος οικισμός της νοτιοδυτικής Νάξου με 158 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται λίγο νοτιότερα της Μικρής Βίγλας, ανάμεσα στην ομώνυμη παραλία και την παραλία της Γλυφάδας.

## Πληθυσμιακά στοιχεία

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1971, στην απογραφή ο οικισμός αναγνωρίζεται και προσαρτάται στην *[[Σαγκρί Νάξου|κοινότητα Σαγκρίου]]* με έδρα το *[[Άνω Σαγκρί Νάξου|Άνω Σαγκρί]]*.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97),  ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο ''Νάξου''.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''. Συγκεκριμένα, με το *πρόγραμμα Καποδίστριας* υπαγόταν στο *Δημοτικό Διαμέρισμα Σαγκρίου*, του *Δήμου Νάξου*, του ''νομού Κυκλάδων'', στο γεωγραφικό διαμέρισμα ''Νήσων Αιγαίου Πελάγους''.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Άνω Σαγκρί ( 210 κ.), Κανακάρι ( 49 κ.), Κάτω Σαγκρί ( 27 κ.) και Μικρή Βίγλα ( 93 κ.) την *Τοπική Κοινότητα Σαγκρίου* ( 537 κ.). Η τ.κ. Ποταμιάς υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του *δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων*, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

## Συλλογή Φωτογραφιών

Αρχείο:Spiaggia di Kastraki - panoramio.jpg|alt=Παραλία στο Καστράκι. Στο βάθος (ο λόφος) το ακρωτήριο της Μικρής Βίγλας|Παραλία στο Καστράκι. Στο βάθος (ο λόφος) το ακρωτήριο της Μικρής Βίγλας
Αρχείο:Kastraki Naxos Greece 2018080417430NX3050.jpg|alt=Παραλία στο Καστράκι της Νάξου|Παραλία στο Καστράκι της Νάξου
Αρχείο:Kastraki Naxos Greece 2018080417530NP3092.jpg|alt=Παραλία στο Καστράκι της Νάξου|Παραλία στο Καστράκι της Νάξου
Αρχείο:Kastraki Naxos Greece 2018080418540NP3305.jpg|alt=Παραλία στο Καστράκι της Νάξου|Παραλία στο Καστράκι της Νάξου

## Αρχαιολογικά ευρήματα στο Καστράκι

Αρχείο:Cycladic bowl, marble, Naxos, 2800–2300 BC, AshmoleanM, AE 425, 142319.jpg|alt=Κυκλαδικό μπολ. Μάρμαρο, από τ;άφο νεκροταφείου στο Καστράκι της Νάξου. Πρώιμη εποχή του Χαλκού, EC II, 2800-200 π.Χ. Ασμόλειο Μουσείο, Οξφόρδη Αγγλίας.|Κυκλαδικό μπολ. Μάρμαρο, από τάφο νεκροταφείου στο Καστράκι της Νάξου. Πρώιμη εποχή του Χαλκού, EC II, 2800-2300 π.Χ. Ασμόλειο Μουσείο, Οξφόρδη Αγγλίας.
Αρχείο:Mask ECII NAMA 080781.jpg|alt=Τελετουργική μάσκα από ψημένο πηλό (τερακότα). Εύρημα στό Καστράκι της Νάξου. EC II (2800 έως 2300 π.Χ.). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών|Τελετουργική μάσκα από ψημένο πηλό (τερακότα). Εύρημα στό Καστράκι της Νάξου. EC II (2800 έως 2300 π.Χ.). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Αρχείο:Mask ECII NAMA 080782.jpg|alt=Τελετουργική μάσκα από ψημένο πηλό (τερακότα). Εύρημα στό Καστράκι της Νάξου. EC II (2800 έως 2300 π.Χ.). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών|Τελετουργική μάσκα από ψημένο πηλό (τερακότα). Εύρημα στό Καστράκι της Νάξου. EC II (2800 έως 2300 π.Χ.). Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νάξου
It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)

Το "**It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)**" είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος R.E.M., το οποίο ακούστηκε για πρώτη φορά στο άλμπουμ *[[Document (άλμπουμ)|Document]]* το 1987. Κυκλοφόρησε ως σινγκλ τον Νοέμβριο του 1987, φτάνοντας το No.69 στο αμερικανικό Billboard Hot 100 και αργότερα φτάνοντας το No.39 στο UK Singles Chart κατά την επανακυκλοφορία του τον Δεκέμβριο του 1991.

Το τραγούδι προέρχεται από ένα παλαιότερο ακυκλοφόρητο τραγούδι με τίτλο "PSA" ("Ανακοίνωση Δημόσιας Υπηρεσίας")· τα δύο έχουν μεγάλη ομοιότητα στη μελωδία και τον ρυθμό. Το "PSA" αναδημιουργήθηκε αργότερα και κυκλοφόρησε ως single το 2003, υπό τον τίτλο "Bad Day". Σε μία συνέντευξή του στο περιοδικό Guitar World, που δημοσιεύτηκε το 1996, ο κιθαρίστας των R.E.M., Πίτερ Μπακ, συμφώνησε ότι το "End of the World" έχει κοινά χαρακτηριστικά με το "Subterranean Homesick Blues" του Μπομπ Ντίλαν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του 1987
Κατηγορία:Singles του 1987
Κατηγορία:Singles του 1991
Κατηγορία:Τραγούδια των R.E.M.
Αυτοκινητοβιομηχανία στην Τουρκία

Η **αυτοκινητοβιομηχανία στην Τουρκία** διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον μεταποιητικό τομέα της τουρκικής οικονομίας. Οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό βρίσκονται κυρίως στο Διαμέρισμα Μαρμαρά.

Το 2012 η Τουρκία παρήγαγε περισσότερα από 1 εκατομμύριο μηχανοκίνητα οχήματα. Με μια ομάδα κατασκευαστών αυτοκινήτων και προμηθευτών εξαρτημάτων, ο τουρκικός τομέας κατασκευής αυτοκινήτων έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος του παγκόσμιου δικτύου βάσεων παραγωγής, εξάγοντας αυτοκίνητα και εξαρτήματα αξίας περίπου 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Οι παγκόσμιες αυτοκινητοβιομηχανίες με εργοστάσια παραγωγής στην Τουρκία περιλαμβάνουν τις Fiat/Tofaş, Oyak-Renault, Hyundai, Toyota, Honda και Ford/Otosan.

Τα θεμέλια της βιομηχανίας τέθηκαν τη δεκαετία του 1950, όταν η TOE (Türk Otomotiv Endüstrileri A.ş.) ξεκίνησε την παραγωγή του στρατιωτικού φορτηγού REO και αργότερα των φορτηγών της International Harvester. Μια μια σύντομη διακοπή στην παραγωγή, το 1961 θα κατασκευαστεί το πρώτο εγχώριο αυτοκίνητο Devrim από την εταιρεία κατασκευής βαγονιών TÜLOMSAŞ. Με τη δημιουργία του εργοστασίου συναρμολόγησης Otosan το 1959, ξεκίνησε η μαζική παραγωγή του εγχώριου αυτοκινήτου Anadol ξεκίνησε το 1966.

## Κατασκευαστές
### Ενεργοί
* Altın Boğa
* BMC
* Diardi
* Erkunt
* Etox
* FNSS Defence Systems
* Ford Otosan
* Hyundai
* Imza
* Isuzu
* Karsan
* Marti
* Onuk
* Oscar
* Otokar
* Otoser
* Oyak-Renault
* TEMSA
* Tofaş
* Toyota

### Πτωχευμένοι
* Anadol
* Askam
* Devrim
* Özaltin

## Παραγωγή
Η Τουρκία παρήγαγε 1.124.982 αυτοκίνητα το 2010, κατατάσσοντάς την ως τον 7ο μεγαλύτερο κατασκευαστή αυτοκινήτων στην Ευρώπη, πίσω από τη Γερμανία (5.819.614), τη Γαλλία (3.174.260), την Ισπανία (2.770.435), το Ηνωμένο Βασίλειο (1.648.388), τη Ρωσία (1.508.358) και την Ιταλία (1.211.594).

Η συνδυασμένη παραγωγική ικανότητα των 6 εταιρειών που παράγουν επιβατικά αυτοκίνητα στην Τουρκία ανήλθε από τις 726.000 μονάδες το 2002 στις 991.621 μονάδες το 2006. Το 2002 η Fiat/Tofaş κατείχε το 34% αυτής της ικανότητας, η Oyak/Renault το 31%, η Hyundai/Assan και η Toyota το 14% έκαστη, η Honda το 4% και η Ford/Otosan το 3%.

Με μια ομάδα κατασκευαστών αυτοκινήτων και προμηθευτών εξαρτημάτων, ο τουρκικός τομέας της αυτοκινητοβιομηχανίας έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος του παγκόσμιου δικτύου βάσεων παραγωγής και, το 2008, είχε εξάγει αυτοκίνητα και εξαρτήματα αξίας 22.944.000.000 δολαρίων.

## Εικόνες

File:Temsa Diamond Bus in Mannheim 100 7800.jpg|Λεωφορείο της Temsa
File:Anadol A1 in red.jpg|Anadol A1
File:1976 Tofaş Murat 124 (Koç).jpg|Tofaş Murat 124
File:Etox Zafer in Eryaman Ankara.png|Etox Zafer Coupé


## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικονομία της Τουρκίας
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανία
Γκεμιλέρ

Το νησί **Γκεμιλέ** (από την ελληνική λέξη «καμήλα» λόγω του σχήματός του) ή πρόσφατα Γκεμιλέρ (ελληνικά: *Άγιος Νικόλαος*) είναι νησί στο Αιγαίο Πέλαγος, ανοικτά των ακτών της Τουρκίας, κοντά στην σημερινή πόλη Φετίγιε (*Μάκρη*). Το όνομα Γκεμιλέ του νησιού προέρχεται από την καμήλα λόγω του σχήματός του. Στο νησί βρίσκονται ερείπια αρκετών εκκλησιών που χτίστηκαν μεταξύ του τέταρτου και του έκτου αιώνα μ.Χ., καθώς και μια ποικιλία σχετικών κτισμάτων. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το νησί ήταν η θέση του αρχικού τάφου του αγίου Νικολάου.

## Ιστορικά στοιχεία
Τα βυζαντινά ερείπια πέντε εκκλησιών που χτίστηκαν μεταξύ του τέταρτου και του έκτου αιώνα μ.Χ. παραμένουν στο νησί, μαζί με μια οδοιπορική διαδρομή 350 μέτρων. Άλλα κατάλοιπα από την ίδια περίοδο περιλαμβάνουν περίπου σαράντα άλλα εκκλησιαστικά κτίρια και πάνω από πενήντα χριστιανικούς τάφους. Μία από τις εκκλησίες σμιλεύτηκε απευθείας στο βράχο στο υψηλότερο σημείο του νησιού και βρίσκεται στο πιο δυτικό άκρο της πεζοπορικής διαδρομής. Είναι πιθανόν το νησί να χρησιμοποιήθηκε από χριστιανούς προσκυνητές, οι οποίοι όδευαν προς τους Αγίους Τόπους.

Σημερινοί αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το νησί πιθανόν να είναι η θέση του αρχικού τάφου του αγίου Νικολάου. Το παραδοσιακό τουρκικό όνομα για το νησί είναι το Γκεμιλέρ Αντασί, που σημαίνει νησί των πλοίων, το οποίο μπορεί να είναι αναφορά στον ρόλο του αγίου Νικολάου ως προστάτη των ναυτικών. Το νησί αναφέρεται επίσης και ως νησί του αγίου Νικολάου από ναυτικούς, κατά τη μεσαιωνική περίοδο. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι ο άγιος μετά τον θάνατό του το 326 μ.Χ. ενταφιάστηκε στην σμιλευμένη στον βράχο εκκλησία. Τα λείψανά του φέρεται να παρέμειναν εκεί μέχρι τη δεκαετία του 650 μ.Χ., όταν το νησί εγκαταλείφθηκε, καθώς βρισκόταν υπό απειλή για επιδρομές από τον αραβικό στόλο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν εκεί όπου ήταν επίσκοπος ο άγιος Νικόλαος, στα Μύρα της Λυκίας, περίπου 40 χιλιόμετρα ανατολικότερα.

## Τουριστικά στοιχεία
Το νησί είναι σήμερα ένας δημοφιλής προορισμός για μεγάλα τουρκικά ιστιοφόρα (γκουλέτ), φέρνοντας πολλούς τουρίστες στο νησί, καθώς και από πολλά μικρότερα ιδιωτικά σκάφη, αφού ο κόλπος που έχει σχήμα μισοφέγγαρου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ασφαλές αγκυροβόλιο. Τα βυζαντινά ερείπια είναι ορατά και από την θάλασσα. Ένα μικρό αυτοσχέδιο εστιατόριο βρίσκεται στον κόλπο για τους καλοκαιρινούς επισκέπτες. Οι ιδιοκτήτες δεν ζουν στο νησί, αλλά επιστρέφουν στην ενδοχώρα τους χειμερινούς μήνες. Μια χρέωση 8 τουρκικών λιρών επιβάλλεται επί του παρόντος προς τους επισκέπτες των ιστορικών χώρων.

## Παραπομπές
* https://www.youtube.com/watch?v=XvGLAzO6Vww


Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Ανδρέας Φάντης

Ο **Ανδρέας Φάντης** ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1970-1991.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Φάντης γεννήθηκε στο Καϊμακλί στις 19 Απριλίου 1919. Διετέλεσε γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Συντεχνιακής Επιτροπής (1941-1943), επαγγελματικό στέλεχος του ΑΚΕΛ και διευθυντής της εφημερίδας Χαραυγή (1962-1977).

Είχε δύο υιούς και μια κόρη. Γιος του ήταν ο Άκης Φάντης. Απεβίωσε στις 5 Μαρτίου 2012. 

## Πολιτική διαδρομή
Σε νεαρή ηλικία εργάστηκε ως οικοδόμος. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Συντεχνίας οικοδόμων και εργατών Λευκωσίας, στην οποία εξελέγη γραμματέας. Το 1939 η συντεχνία, μέσω απεργίας, κέρδισε το οχτάωρο για τους οικοδόμους. Το 1941 εξελέγη γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Συντεχνιακής Επιτροπής.

Στη συνέχεια έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου. Το 1941 συμμετείχε στην ιδρυτική σύσκεψη του ΑΚΕΛ. Διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Γραμματείας. Επιπλέον, διετέλεσε Επαρχιακός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Αμμοχώστου, Κεντρικός Οργανωτικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ και βοηθός γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ (1960-1986). 

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1970 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1976 για την Γ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 1981 για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 1985 για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Το 1990, λόγω διαφωνιών, αποχώρησε από το ΑΚΕΛ μαζί με άλλους τέσσερις βουλευτές του κόμματος και άλλα στελέχη, οι οποίοι ίδρυσαν το Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΑΔΗΣΟΚ).  Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 το ΑΔΗΣΟΚ δεν κατάφερε να εκλέξει βουλευτή.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ
Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου
Κατηγορία:Κύπριοι συνδικαλιστές
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κατηγορία:Βουλευτές Γ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κατηγορία:Βουλευτές Δ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Αυτοκράτορας Σουτζίν

Ο **Αυτοκράτορας Σουτζίν** (崇神天皇 *Sujin-tennō*) γνωστός και ως *Mimakiiribikoinie no Sumeramikoto* (御間城入彦五十瓊殖天皇) ή *Hatsukunishirasu Sumeramikoto* (御肇國天皇), ήταν ο δέκατος αυτοκράτορας της Ιαπωνίας. Η ύπαρξή του ως ιστορικό πρόσωπο είναι γενικά αποδεκτή από τους σύγχρονους ιστορικούς, αν και εξακολουθεί να αμφισβητείται λόγω έλλειψης αρχαιολογικών στοιχείων δεδομένου ότι οι περισσότερες πληροφορίες για αυτόν προέρχονται από τα αναξιόπιστα και πολύ μεταγενέστερα έργα *[[Κοτζίκι]] (Kojiki) και [[Νιχόν Σόκι]] (Nihon Shoki)* .Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένους ιστορικούς, αν ο Σουτζίν ήταν ιστορικό πρόσωπο ίσως ήταν ο ιδρυτής της αυτοκρατορικής δυναστείας. Θεωρείται κατά σύμβαση ότι βασίλεψε στο διάστημα  97 π.Χ.&nbsp;– 30 π.Χ., αλλά μπορεί και να έζησε στις αρχές του 1ου, ή κατά τον 3ο ή 4ο αιώνα. Ο τάφος του δεν έχει ταυτοποιηθεί και πιθανώς να μην υπάρχει, ωστόσο η Αυτοκρατορική Υπηρεσία Εσωτερικών (宮内庁 *Kunai-chō*) υποδεικνύει την θέση *Αντονιάμα Κοφούν* στο Τέντρι του νομού Νάρα, ως το κοφούν (τύμβος) του Σουτζίν, το οποίο ονομάζει επίσημα *Yamanobe no michi no Magari no oka no e no misasagi*. Ο Σουτζίν θεωρείται ότι ίδρυσε τον Ναό Ίσε ή το χωριό Σαϊκού που σχετίζεται με αυτόν, για να τιμήσει την Αματεράσου και ότι ξεκίνησε την λατρεία του Ομονονούσι (έχει εξισωθεί με την θεότητα του όρους Μίουα). Επιπλέον, κατάσχεσε ιερούς θησαυρούς που μεταβιάζονταν από γενιά σε γενιά στο Ιζούμο. Ενδέχεται να ήταν ο πρώτος που έκανε απογραφή στην Ιαπωνία και να εγκαθίδρυσε και να κανονικοποίησε σύστημα φορολογίας.

## Παραπομπές


Σουτζιν
Μαρία Ελισάβετ της Αυστρίας (1743-1808)

Η **Μαρία Ελισάβετ της Αυστρίας** (γερμ. *Maria Elisabeth von Österreich*, 13 Αυγούστου 1743 - 22 Σεπτεμβρίου 1808) ήταν το έκτο παιδί της Μαρίας Θηρεσίας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του Φραγκίσκου Στέφανου της Λωρραίνης. Ήταν ηγουμένη από το 1780 έως το 1806.

## Πρώτα χρόνια
Η *Μαρία Ελισάβετ Ιωσηφίνα Ιωάννα Αντωνία*, γνωστή στην οικογένειά της ως "*Λιζλ*", γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1743 στα Ανάκτορα Σαινμπρούν στη Βιέννη. Ήταν το έκτο παιδί και πέμπτη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ και της Μαρίας Θηρεσίας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Η Ελισάβετ θεωρήθηκε πολύ ελκυστική κατά τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσής της και η πιο όμορφη από τις αδελφές της. Ως εκ τούτου, υπήρχαν ελπίδες για να εξασφαλιστεί ένας γάμος της υψηλότερης δυνατής κατάστασης. Ωστόσο, κατά την περίοδο 1756-1763, όταν έπρεπε κανονικά να παντρευτεί, δυσκολεύτηκαν να βρουν έναν αρραβώνα που θεωρείτο κατάλληλος για την ηλικία και τη θέση της, λόγω των πολιτικών επιπλοκών κατά τη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου. Η μητέρα της ήταν κάπως συγκλονισμένη από τη φήμη της Μαρίας Ελισάβετ ως «*κοκέτα*».
## Αρραβώνας
Το 1768, ο πρόσφατα χήρος Λουδοβίκος ΙΕ΄ της Γαλλίας θεωρήθηκε ότι θα παντρευόταν την Ελισάβετ. Το γαλλικό βασίλειο το θεωρούσε σοφό να παντρευτούν σε μια προσπάθεια να αποτρέψει τα σεξουαλικά σκάνδαλα του Βασιλιά. Πολιτικά θεωρήθηκε ως ένας τρόπος για να ενισχυθεί η συμμαχία μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας για να γίνει η ίδια και η αδελφή της, Μαρία Αντουανέττα, βασίλισσες της Γαλλίας η μία μετά την άλλη: η Μαρία Ελισάβετ θα παντρευόταν τον τωρινό βασιλιά και η Μαρία Αντουανέττα τον επόμενο. Ωστόσο, οι πιθανότητες της Ελισάβετ να γίνει βασίλισσα της Γαλλίας καταστράφηκαν από την ευλογιά, που άφησε φριχτά σημάδια στο πρόσωπό της, κάνοντάς την να θεωρείται ακατάλληλη για γάμο. Η Μαρία Ελισάβετ έγινε γνωστή για την αιχμηρή γλώσσα της. Τελικά έγινε πολύ υπέρβαρη.

## Μοναχή
Η Μαρία Ελισάβετ διορίστηκε από την μητέρα της διακόνισσα της Μονής για Ευγενείς Κυρίες στο Ίνσμπρουκ, αλλά όπως και η αδελφή της Μαρία Άννα, που είχε παρόμοια θέση, δεν κατοικούσε στην μονή, αλλά συνέχισε να περνάει το χρόνο της στο Παλάτι. Μετά το θάνατο της μητέρας τους το 1780, ο αδερφός της Ελισάβετ, Ιωσήφ Β΄, ζήτησε από αυτήν και τις αδερφές τους Μαρία Άννα και Μαρία Χριστίνα να εγκαταλείψουν το Αυτοκρατορικό Παλάτι, επειδή δεν ήθελε να υπάρχουν γυναίκες εκεί.

Ο Αυτοκράτορας διόρισε την Μαρία Ελισάβετ ηγουμένη της Μονής για Ευγενείς Κυρίες στο Ίνσμπρουκ. Η Ελισάβετ κατοικούσε εκεί από τον Μάιο του 1781 έως τον Ιανουάριο του 1806.

## Θάνατος
Η Μαρία Ελισάβετ έφυγε για τη Βιέννη το 1806 και αργότερα μετακόμισε στο Λιντς, όπου πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1808.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Το Λάθος Αστέρι (βιβλίο)

***Το Λάθος Αστέρι*** είναι το έκτο μυθιστόρημα του συγγραφέα Τζον Γκριν που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2012.  Την ιστορία αφηγείται η Χέιζελ Γκρέις Λανκάστερ, ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι με καρκίνο στους πνεύμονες . Η Χέιζελ αναγκάζεται από τους γονείς της να παρευρεθεί σε μια ομάδα υποστήριξης παιδιών με καρκίνο, εκεί  συναντά και ερωτεύεται τον δεκαεπτάχρονο Ογκάστους Γουότερς, πρώην παίκτη μπάσκετ με ακρωτηριασμένο πόδι.Ο έρωτας τους ήταν γραφτός και πιθανότατα το ίδιο εντονος για καθε αναγνωστη .

Μία κινηματογραφική ταινία του μυθιστορήματος σε σκηνοθεσία Τζος Μπούν kai πρωταγωνιστές τους Σέιλιν Γούντλεϊ, Άνσελ Έλγκορτ και Νατ Βολφ, κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου 2014. Τόσο το βιβλίο όσο και η προσαρμογή του σε ταινία αποτέλεσαν μεγάλη κριτική και εμπορική επιτυχία.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Παιδική - Εφηβική λογοτεχνία
Μέση Ποταμιά Νάξου

Η **Μέση Ποταμιά** είναι οικισμός της κεντρικής Νάξου, σε υψόμετρο 150-170 μέτρων και με 59 κατοίκους (απογραφή 2011). Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός.

## Πληθυσμιακά στοιχεία
Επειδή σε παλαιότερες απογραφές οι οικισμοί *Άνω, Κάτω και Μέση Ποταμιά* απογράφονταν ως *Ποταμιά* στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται και οι τρεις, αλλά και το άθροισμά τους για να υπάρχει μια διαχρονική εικόνα.

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1835, οι σημερινοί οικισμοί *Άνω, Κάτω και Μέση Ποταμιά* αναγνωρίζονται σαν ένας οικισμός με την ονομασία *Ποταμιά*, με 190 κατοίκους (57 οικογένειες) και προσαρτάται  στον νεοϊδρυθέντα ''δήμο'' ''Βίβλου'' της επαρχίας Νάξου, με έδρα τον οικισμό Γαλανάδο.
* Το 1912, αποφασίζεται οι οικισμοί που έχουν πάνω από 300 κατοίκους και σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης, να αποτελέσουν αυτοτελείς κοινότητες. Οπότε ο *οικισμός Ποταμιά*, που αριθμούσε πάνω από 500 κατοίκους  αποσπάται από το *δήμο* *Βίβλου* και ορίζεται έδρα της *κοινότητας Ποταμιάς*.
* Το 1928, στην απογραφή αναγνωρίζονται ξεχωριστά οι οικισμοί *Άνω, Κάτω και Μέση Ποταμιά,* οπότε ο οικισμός Ποταμιά καταργείται και στη θέση του δημιουργείται η *κοινότητα Ποταμιάς*, που περιλαμβάνει τους τρεις ξεχωριστούς οικισμούς και έδρα του ορίζεται η Άνω Ποταμιά.
* Το 1976, ο οικισμός (Άνω Ποταμιά) παύει από έδρα της *κοινότητας Ποταμιάς* και ορίζεται έδρα ο *οικισμός Μέση Ποταμιά*.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97),  ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο ''Νάξου''. Συγκεκριμένα, με το *πρόγραμμα Καποδίστριας* ήταν έδρα *στο Δημοτικό Διαμέρισμα Ποταμιάς*, του *Δήμου Νάξου*, του ''νομού Κυκλάδων'', στο γεωγραφικό διαμέρισμα ''Νήσων Αιγαίου Πελάγους''.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Άνω Ποταμιά ( 127 κ.) και Κάτω Ποταμιά ( 59 κ.) την *Τοπική Κοινότητα Ποταμιάς* ( 285 κ.), όπου έχει οριστεί έδρα. Η τ.κ. Ποταμιάς υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του *δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων*, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

## Παραπομπές


Ανω Ποταμια
Βίγλα

Με την ονομασία **Βίγλα** μπορεί να αναφέρονται:

* Βίγλα Αγίου Όρους, περιοχή στην έρημο του Αγίου Όρους. 
* Βίγλα Άρτας, οικισμός του Δήμου Αρταίων.
* Βίγλα Φλώρινας, οικισμός του Δήμου Πρεσπών.
* Βίγλα Λασιθίου, οικισμός του Δήμου Σητείας.
* Βίγλα Εύβοιας, οικισμός του Δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού. 
* Βίγλα Αρκαδίας, οικισμός του Δήμου Νότιας Κυνουρίας. 
* Άνω Βίγλα Ηρακλείου, οικισμός του Δήμου Βιάννου. 
* Μικρή Βίγλα Νάξου, οικισμός της Νάξου. 
* Κακή Βίγλα, περιοχή του Δήμου Σαλαμίνας.
Türkiye İş Bankası

Το **Türkiye İş Bankası** (*Επιχειρηματική Τράπεζα της Τουρκίας*) ή απλά **İşbank** είναι η μεγαλύτερη τράπεζα της Τουρκίας. Ήταν η πρώτη δημόσια τράπεζα που ίδρυσε η Τουρκική Δημοκρατία. Η İşbank κατατάχθηκε στην 96η θέση σε έρευνα  των «1.000 μεγαλύτερων τραπεζών του κόσμου». Στη λίστα Forbes Global 2000 κατετάγει στη θέση 447 για το 2015. Το ακαθάριστο κέρδος της για το 2015 ανήλθε σε 3.023 δισεκατομμύρια τουρκικές λίρες, με κεφαλαιακή επάρκεια 6,8 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η Τράπεζα λειτουργεί 1.354 υποκαταστήματα στην εγχώρια αγορά, ένα από τα μεγαλύτερα δίκτυα υποκαταστημάτων στην Τουρκία. Το διεθνές δίκτυο της İşbank αποτελείται από 16 υποκαταστήματα στην κατεχόμενη Κύπρο και από δύο υποκαταστήματα σε Ιράκ, Κόσοβο και Ηνωμένο Βασίλειο. Ένα υπακατάστημα υπάρχει σε Μπαχρέιν, Κάιρο και Σαγκάη. Η θυγατρική της İşbank στη Γερμανία (İşbank GmbH) έχει 13 υποκαταστήματα εκεί και από ένα υποκατάστημα σε Ολλανδία, Γαλλία, Ελβετία και Βουλγαρία. Η αντίστοιχη θυγατρική της İşbank στη Ρωσία (JSC İşbank) διαθέτει 11 υποκαταστήματα. Υπάρχει, επίσης, θυγατρική στη Γεωργία (JSC İşbank Georgia) με υποκαταστήματα σε Τιφλίδα και το Μπατούμι.

## Οικονομικές δραστηριότητες

Το κρατικό συνταξιοδοτικό ταμείο έχει μεσολαβήσει στην προσφορά μετοχών στους εργαζομένους και τους συνταξιούχους προς την εταιρεία. Το Δεκέμβριο του 2006 το 41,5% των μετοχών της Isbank κατεχόταν από το ιδιωτικό ταμείο συντάξεων της Isbank, το 28,1% ήταν μετοχές του Μουσταφάλ Κεμάλ, που εκπροσωπείται από το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα και το 30,4% ήταν ελεύθερες μετοχές. Τον Μάιο του 1998 το 12,3% των συνολικών μετοχών της τράπεζας, που κατείχε προηγουμένως το τουρκικό υπουργείο οικονομικών, πουλήθηκαν σε εγχώριους και διεθνείς επενδυτές μέσω δημόσιας διαδικασίας.

Σήμερα οι μετοχές είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αξιών της Κωνσταντινούπολης και στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου. Η χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση της τράπεζας, η οποία υπολογίστηκε σε 17.971.848 χιλιάδες τουρκικές λίρες κατά το τέλος Δεκεμβρίου του 2006, είναι η δεύτερη μεταξύ των ιδιωτικών εταιρειών της Τουρκίας. Στις 29 Δεκεμβρίου 2006, η αγοραία αξία της İşBank αντιπροσώπευε το 7,81% της αγοραίας αξίας του Χρηματιστηρίου της Κωνσταντινούπολης, όπου ήταν εισηγμένες 316 εταιρείες με αγοραία αξία 230.037.678 χιλιάδων τουρκικών λιρών.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*

Τ
Κατηγορία:Δημόσιες τράπεζες
Secret

Το ***Secret*** είναι ένα τραγούδι ηχογραφημένο από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Μαντόνα και βρίσκεται στο έκτο στούντιο άλμπουμ της, Bedtime Stories. Κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 1994 ως το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ από τις εταιρείες Warner Bros. Records, Maverick και Sire. Είναι βασισμένο σε ένα ντέμο από τον παραγωγό Σεπ Πετιμπόν, το οποίο επανεπεξεργάστηκε από τον Ντάλας Όστιν που συνεργαζόταν με την Μαντόνα εκείνη την περίοδο. Το κομμάτι γράφτηκε και παρήχθη από την τραγουδίστρια και τον Όστιν, με τον Πετιμπόν ως πρόσθετο στιχουργό. Ήταν μια διαφορετική προσέγγιση από το μουσικό στυλ της Μαντόνα στους προηγούμενους δίσκους της, αφού μέχρι εκείνη τη στιγμή της καριέρας της η μουσική της αποτελούνταν ως επί το πλείστον από χορευτικά τραγούδια και μελωδικές μπαλάντες. Το Secret συνδυάζει ποπ και RnB είδη, με ενοργάνωση από ακουστική κιθάρα, ντραμς και χορδές, ενώ στιχουργικά μιλάει για έναν εραστή που κρύβει κάποιο μυστικό.

Το τραγούδι κυκλοφόρησε συνοδευόμενο από οκτώ διαφορετικά remixes του ντι τζέι, Τζούνιορ Βασκουέζ, που χρησιμοποίησε τα φωνητικά της Μαντόνα, αλλά άλλαξε εντελώς τη σύνθεση του κομματιού. Ασυνήθιστο για έναν τραγουδιστή στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Μαντόνα μίλησε για το νέο σινγκλ της μέσω διαδικτύου, αφήνοντας ένα ηχητικό μήνυμα στους οπαδούς της, καθώς και ένα απόσπασμα του τραγουδιού. Έλαβε ευνοϊκές κριτικές από μουσικούς κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τη φωνητική απόδοση της Μαντόνα και το μέτριο RnB τέμπο του, θεωρώντας το σαγηνευτικό και αισθαντικό. Ήταν επίσης και εμπορική επιτυχία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έφτασε στον αριθμό τρία στα «Billboard Hot 100» τσαρτς και πιστοποιήθηκε χρυσό. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έφτασε μέχρι το νούμερο πέντε, επεκτείνοντας το ρεκόρ που κατείχε η ίδια, με 35 συνεχόμενα τραγούδια να μπαίνουν στο τοπ 10 της συγκεκριμένης χώρας. Κατέκτησε τα τσαρτς και στον Καναδά, τη Φινλανδία και την Ελβετία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του 1994
Κατηγορία:Τραγούδια της Μαντόνα
Κατηγορία:Αμερικανικά τραγούδια
Μστσισλάβ

Το **Μστσισλάβ** ή **Μστσισλάβλ** (λευκορωσικά: Мсці́слаў, λευκορωσικό λατινικό αλφάβητο: Mscisłaŭ, ρωσικά: Мстиславль, πολωνικά: Mścisław, λιθουανικά: Mstislavlis) είναι πόλη στην περιφέρεια Μόγκιλεφ στην Ανατολική Λευκορωσία. Αποτελεί διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μστσισλάβ. Το 2009, ο πληθυσμός της ήταν 10.804 κάτοικοι.

## Ιστορία
Το Μστσισλάβλ αναφέρεται γραπτά για πρώτη φορά στο χρονικό του Ιπάτιεφ το 1156. Αρχικά συμπεριλήφθηκε στο Πριγκιπάτο του Σμολένσκ, αλλά είχε γίνει η πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου του Μστσισλάβλ το 1180. Κατά τον Μεσαίωνα, ήταν η έδρα της οικογένειας των πρίγκιπων Μστσισλάβσκι. Πιστεύεται ότι ο Πιότρ Μστσισλάβετς γεννήθηκε στο Μστσισλάβλ.

Το 1377 καταλήφθηκε από το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας. Ο πρώτος Λιθουανός δούκας του Μστσισλάβλ ήταν ο Καριγκάιλα, αδελφός του Γιογκάιλα. Η πόλη παρέμεινε μέρος της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας στο Βοϊβοδάτο του Μστσισλάβ μέχρι τις διαιρέσεις της Πολωνίας το 1772. Τώρα είναι ένα κέντρο της επαρχίας.

Τα κτίρια ιστορικού ενδιαφέροντος περιλαμβάνουν την εκκλησία Καρμελιτών (1637, ανακαινίστηκε το 1746-50) και τον καθεδρικό ναό του Ιησουιτών (1640, ανακαινίστηκε το 1730-38, μετατράπηκε σε ορθόδοξο καθεδρικό ναό το 1842).

Το 1939 ζούσαν στο Μστσισλάβλ 2.067 Εβραίοι, που αντιπροσώπευαν σχεδόν το 20% του τοπικού πληθυσμού. Ο γερμανικός στρατός κατέλαβε την πόλη τον Ιούλιο του 1941. Στις αρχές Οκτωβρίου, σκοτώθηκαν 30 ηλικιωμένοι Εβραίοι. Στις 15 Οκτωβρίου 1941, μαζί με την τοπική αστυνομία δολοφονήθηκαν από 850 έως 1.300 Εβραίοι.

Είναι η γενέτειρα του Εβραίου ιστορικού και συγγραφέα Σιμόν Ντούμπνοφ, του Εβραίου κομμουνιστή Γιακόβ Τσούμπιν και του εξπρεσιονιστή καλλιτέχνη Αβραάμ Α. Μάνιεβιτς, μεταξύ άλλων.
Αρχείο:Mstislaw Jesuit Collegium building front.JPG|Κτίριο του Ιησουιτικού Κολλεγίου, που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα
Αρχείο:Mstislaw Gimnasium building.JPG|Το Γυμνάσιο Αρρένων του Μστσισλάβ, το οποίο χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα
Αρχείο:Alexander Nevsky Cathedral in Mstislavl.JPG|Ο Ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός Αλεξάντερ Νέβσκι χτίστηκε τον 19ο αιώνα στα θεμέλια ενός παλαιότερου Καθολικού Καθεδρικού Ναού


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες στο Radzima.org
* Η δολοφονία των Εβραίων του Μστσισλάβ  κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην ιστοσελίδα του Γιαντ Βασέμ.

Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
Πλάκα Νάξου

Η **Πλάκα** είναι παράλιος οικισμός της δυτικής Νάξου με 18 κατοίκους (απογραφή 2011). Στα βόρεια συνορεύει με την παραλία του Μάραργκα και στα νότια με την Μικρή Βίγλα.

## Η παραλία
Η περιοχή του οικισμού είναι γνωστή για την αμμώδη παραλία της μήκους τουλάχιστον 3 χλμ. Μετά τη δεκαετία του 90 η βελτίωση της προσβασιμότητας και ανάπτυξη τουριστικών υποδομών έχει τραβήξει το διεθνές τουριστικό ενδιαφέρον. Τον Μάιο του 1918 η «Guardian» την συμπεριέλαβε στις 25 καλύτερες παραλίες της Ευρώπης.

## Πληθυσμιακά στοιχεία

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 2001, στην απογραφή ο οικισμός αναγνωρίζεται και προσαρτάται στο *Δημοτικό Διαμέρισμα Βιβλου* του δήμου της Νάξου.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), καταργείται ο *δήμος Νάξου* και ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), αποτελεί μαζί με τον οικισμό της Βίβλου ( 654 κ.) την *Τοπική Κοινότητα Βίβλου* ( 672 κ.). Η τ.κ. Βίβλου υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του *δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων*, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

## Συλλογή φωτογραφιών

File:Naxos5.jpg
File:The nudists' part of Plaka beach, Naxos island, Greece - panoramio.jpg
File:Sunset from Plaka beach, Naxos island, Greece - panoramio.jpg
File:Saying goodbye to a sunny day in Plaka beach, Naxos island, Greece - panoramio.jpg


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νάξου
Κοζάκοι του Ντον

Οι **Κοζάκοι του Ντον** (Ρωσικά: Донские казаки) είναι πληθυσμιακή ομάδα Κοζάκων που ζει κατά μήκος του μέσου και τμήματος του κάτω Ντον, με την αντίπερα όχθη του ποταμού να καταλαμβάνει η πληθυσμιακή ομάδα των Κοζάκων της Μαύρης Θάλασσας. Ιστορικά κατοικούσε στη δημοκρατία του Ντον (Ρωσικά: Всевеликое Войско Донское, Vsevelikoye Voysko Donskoye), η οποία ήταν είτε ανεξάρτητη είτε αυτόνομη δημοκρατία στο γεωγραφικό πλαίσιο της σημερινής νότιας Ρωσίας και του Ντονμπάς της Ουκρανίας, από τα τέλη του 16ου αιώνα μέχρι το 1918. Από το 1992, με το προεδρικό διάταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, οι Κοζάκοι απέκτησαν την δυνατότητα να εγγράφονται σε ειδικό μητρώο. Σε ορισμένες κοινότητες Κοζάκων γίνονται προσπάθειες ανασύστασης του πολιτισμικού τους παρελθόντος. Οι Κοζάκοι του Ντον έχουν πλούσια στρατιωτική παράδοση, καθώς έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορική εξέλιξη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και συμμετείχαν στους περισσότερους από τους μεγάλους πολέμους της.

## Προέλευση
Οι Κοζάκοι του Ντον είναι μία από τις πέντε κύριες ομάδες Κοζάκων που διακρίνονται έως σήμερα σήμερα και συνδέονται άμεσα με την αντίστοιχη γεωγραφική προέλευσή τους, ανάμεσα στους Ουκρανούς κοζάκους τους κοζάκους του Βόλγα, τους κοζάκους του Κουμπάν και τους Κοζάκους Τερέκ. Μπορεί να διακρίνει κανείς ανάμεσα στις κοινότητες των Κοζάκων που δημιουργήθηκαν αυθόρμητα και εκείνες που δημιουργήθηκαν με πρωτοβουλία του ρωσικού κράτους. Οι κοζάκοι του Ντον ανήκουν στην πρώτη κατηγορία και πρωτοεμφανίστηκαν κατά τον 16ο αιώνα. Ανέπτυξαν αγροτικές κοινότητες στις οποίες ζούσαν μαζί με τις οικογένειές τους σε αντίθεση με άλλες κοινότητες που δομήθηκαν σε αυστηρά στρατιωτικά πρότυπα, όπως οι Ζαποροζιανοί κοζάκοι. Αρκετές σημαντικές εξεγέρσεις στην ρωσική και ουκρανική ιστορία ξεκίνησαν από κοζάκους, ανάμεσά τους εκείνη του Ντον κοζάκου Στένκα Ραζίν, στην περίοδο 1667-1671.

Με βάση τα υπάρχοντα ελάχιστα στοιχεία, η πλέον αξιόπιστη θεωρία για την προέλευση των κοζάκων του Ντον είναι αυτή που διαμόρφωσε ο Μιχαήλ Ασταπένκο ότι ως διακριτή οντότητα οι κοζάκοι του Ντον εξελίχθηκαν στις αρχές του 16ου αιώνα, πιθανώς στη δεκαετία του 1520. Με τη σειρά του ο Σβάτικοφ (S. G. Svatikov) επέλεξε μια ημερομηνία πιο κοντά στα μέσα του δέκατου έκτου αιώνα, αν και πίστευε ότι απομονωμένες ομάδες παρόμοιες με τους Κοζάκους ζούσαν στην στέππα από την εποχή του Κιέβου.

Άλλες θεωρίες που χρονολογούνται από την εμφάνιση των Κοζάκων έχουν ημιμυθικό χαρακτήρα, που γίνεται εντονότερος όταν εντοπίζεται η προέλευσή τους σε προγενέστερες εποχές. Ο Σαβέλεφ (A. P. Savelev) υποστήριξε ότι οι Κοζάκοι καταγόταν από την αρχική άρια φυλή που ξεπήδησε από τον Βόρειο Καύκασο. Μια άλλη θεωρία εντοπίζει την προέλευση των Κοζάκων πριν από τη γέννηση του Χριστού, ενώ μία τρίτη βλέπει στους Κοζάκους του Ντον άμεση προέλευση από τους Μογγόλους και τους θεωρεί αναπόσπαστο τμήμα του στρατού της Χρυσής Ορδής.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Doncossacks.ru: The Don Cossack Museum — *in Novocherkassk*.
* Novocherkassk.net: Novocherkassk—the Capital of Don Cossacks 
* Kuban.in.ua: History of the Don Cossacks

Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Θέθι

Το **Θέθι** (Αλβανικά: *Thethi*) είναι ένα μικρό χωριό στο νομό Σκόδρας της Αλβανίας. Μετά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015, έγινε μέρος του δήμου Σκόδρας και έχει χαρακτηριστεί ως προστατευόμενο ιστορικό κέντρο από την αλβανική κυβέρνηση. Η κοινότητα βρίσκεται στο κέντρο του Εθνικού Πάρκου Θεθ, μιας περιοχής εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας