open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ριχάρδος ΦιτςΓκίλμπερτ

Ο **Ριχάρδος ΦιτςΓκίλμπερτ** (πριν το 1035 – περί το 1090) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Κλερ ήταν Νορμανδός λόρδος που συμμετείχε στην Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας (1066) και έμεινε γνωστός με τον προσδιορισμό *«ντε Κλερ»* ή *«τού Τόνμπριτζ»*.

Ο Ριχάρδος γιος του Γιλβέρτου του Μπριόν ήταν κηδεμόνας του νεαρού δούκα Γουλιέλμου του Κατακτητή, μετά την δολοφονία από τον Γουλιέλμο του Γουασί (1040) οι δυο μεγαλύτεροι γιοι του Ριχάρδος και Γιλβέρτος δραπέτευσαν στην Φλάνδρα. Μετά την επιστροφή του στην Νορμανδία ανελαβε την ηγεμονία του Μπιένφαιτ και του Ορμπέκ. Το 1066 ήρθε στην Αγγλία με τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή και δέχτηκε μεγάλες δωρεές και τίτλους σαν ανταμοιβή με την βοήθεια του.
Το *«Εθνικό Βιογραφικό Λεξικό»* και άλλες πηγές παρέχουν αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με την προέλευση του ονόματος *«ντε Κλερ»* αλλά ο Ριχάρδος Τόνμπριτζ θεωρείται ο γενάρχης του βασιλικού οίκου, στην Σάφοκ έκδοση του Domesday Book ονομάζεται *«Ριχάρδος ντε Κλερ»*.

## Ισχυρός Άγγλος ευγενής
Δέχτηκε στην Αγγλία 1766 ηγεμονίες, μεγάλες εκτάσεις γης και το δικαίωμα να οικοδομήσει τα κάστρα του Κλερ και του Τόνμπριτζ, δέχτηκε την ηγεμονία του Κλερ στο Σάφοκ και τμήματα του τοίχου του κάστρου του Κλερ. Είχε τον τίτλο του *«κόμη του Κλερ»* αλλά πολλές σύγχρονες πηγές θεωρούν τον τίτλο διακοσμητικό.  Ήταν ανώτατος δικαστής την περίοδο της απουσίας του Γουλιέλμου και είχε σημαντικό ρόλο στην καταστολή της επανάστασης του 1075.
Μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου του Κατακτητή πολλοί μεγάλοι Νορμανδοί ευγενείς όπως ο Όντο του Μπαγιέ, ο Ροβέρτος κόμης του Μορτέν και ο Γουλιέλμος φιτζΟζμπέρν επαναστάτησαν εναντίον του Γουλιέλμου Ρούφου με σκοπό να ανεβάσουν στον θρόνο της Αγγλίας τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροβέρτο Β΄ της Νορμανδίας. Οι περισσότεροι Νορμανδοί ευγενείς έμειναν ωστόσο πιστοί στον Γουλιέλμο ο οποίος αντεπιτέθηκε και ανακατέλαβε το Τόνμπριτζ, το Πέβενσει και το Ρότσεστερ.

## Οικογένεια
Ο Ριχάρδος ΦιτςΓκίλμπερτ τάφηκε στο αβαείο του Αγίου Νεότ (1093), η χήρα του Ροίζ Γκφφαρντ ζούσε ακομα το 1013, μαζί απέκτησαν:
* Γιλβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ.
* Ροβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ.
* Γουόλτερ ντε Κλερ.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γιλβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* A Baronial Family in Medieval England: The Clares, 1217–1314 by Michael Altschul (Baltimore, Johns Hopkins, 1965)
*C. Warren Hollister, 'The Strange Death of William Rufus', Speculum, Vol. 48, No. 4 (Oct., 1973)
*Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Band III Teilband 1 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984)
*G. E. Cokayne, The Complete Peerage, Vol. III (The St. Catherine Press, London, 1913)
*J.H. Round, 'The Family of Clare', The Archaeological Journal, Vol. 56 2nd series Vol 6 (1899)
*I.J. Sanders, English Baronies; A Study of their Origin and descent 1086-1327 (Oxford: The Clarendon Press, 1963)

Κατηγορία:Οικογένεια Μπους
Πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας

Ένα **πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας** (αγγλ.: *sequence-controlled polymer*) είναι ένα μακρομόριο στο οποίο η αλληλουχία των μονομερών είναι ελεγχόμενη ως ένα βαθμό. Αυτός ο έλεγχος μπορεί να είναι απόλυτος αλλά όχι απαραίτητα. Με άλλα λόγια, ένα πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας μπορεί να είναι ομοιόμορφο (διασπορά Ð ίση με 1) ή και όχι (Ð > 1). Για παράδειγμα ένα εναλλασσόμενο συμπολυμερές που συντέθηκε μέσω ριζικού πολυμερίσμου είναι πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας, ακόμα και αν δεν είναι μονοδιάσπαρτο πολυμερές, του οποίου οι μακρομοριακές αλυσίδες έχουν ελαφρώς διαφορετικό μήκος και ελαφρώς διαφορετική σύσταση. Ένα βιοπολυμερές (για παράδειγμα μία πρωτεΐνη)  με απόλυτα καθορισμένη πρωτοταγή δομή είναι επίσης πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας. Όμως, στην περίπτωση ομοιόμορφων μακρομορίων, ο όρος **πολυμερές καθορισμένης αλληλουχίας** (**[[:en:Sequence-defined_polymer|sequence-defined polymer]]**)  μπορεί να χρησιμοποιηθεί πιο σωστά.
## Αναφορές

__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__

Κατηγορία:Πολυμερή
Ονούφριος Κουλλά

Ο **Ονούφριος Κουλλά** (Αμμόχωστος, 19 Δεκεμβρίου 1974) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. 

Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.

Από τον Φεβρουάριο του 2023 εκτελεί χρέη Εκπροσώπου Τύπου του κόμματος. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ονούφριος Κουλλά γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1974. 

Μετά την τουρκική εισβολή του Ιουλίου του 1974, η οικογένεια του είχε παραμείνει εγκλωβισμένη στην Αγία Τρίαδα Αμμοχώστου, στην οποία διέμενε. Ο ίδιος γεννήθηκε στο νοσοκομείο της Αμμοχώστου μετά την κατάληψη της από τον τουρκικό στρατό. Μετέβησαν στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας στα τέλη του 1976.

Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο οικονομικών από το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Στη συνέχεια ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στα οικονομικά στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου. Στη συνέχεια απέκτησε MBA στα διεθνή τραπεζικά και χρηματοοικονομικά από πανεπιστήμιο στην Ουάσινγκτον (εξ αποστάσεως μάθηση). 

Από το 2001 έως την εκλογή του στη θέση του βουλευτή, εργαζόταν ως οικονομολόγος στο Υπουργείο Οικονομικών. Την περίοδο Ιουνίου 2013 έως και τον Μάρτιο του 2015 εκτελούσε τα καθήκοντα του Εφόρου Ελέγχων Κρατικών Ενισχύσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Είναι νυμφευμένος με την Ελένη Νικολάου και έχει ένα υιό και μια κόρη.

## Πολιτική Καριέρα & Σταδιοδρομία
Κατά την περίοδο των φοιτητικών του χρόνων διετέλεσε στέλεχος της ΦΠΚ Πρωτοπορία Πανεπιστημίου Κύπρου.

Ακολούθως διετέλεσε επαρχιακός γραμματέας της ΝΕΔΗΣΥ Αμμοχώστου την περίοδο 2005-2009. Την περίοδο 2009-2010 ήταν επαρχιακός γραμματέας της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων (ΟΝΕ) του ΔΗΣΥ Αμμοχώστου. Την περίοδο 2012-2013 ήταν μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τον ΔΗΣΥ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. 

Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων.

Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*
*

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου
Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι
Κατηγορία:Βουλευτές ΙΒ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ερρίκος Μπόρβιν Α΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ερρίκος Μπόρβιν Α΄** (γερμ.: *Heinrich Borwin I*, ... - 28 Ιανουαρίου 1227) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου (1178-1219).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Πρίμπισλαβ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου και της Βίοτσλαβας, κόρης του Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας.

Ο πατέρας του ήταν πρίγκιπας των Οβοτριτών και πρώτος κύριος του Μεκλεμβούργου· όταν το 1178 σε κονταρομαχία (tournois) τραυματίστηκε, απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄. Λίγο πιο πριν είχε νυμφευτεί τη Ματίλντα, κόθη κόρη του Ερρίκου του *λέοντος* δούκα της Σαξονίας & Βαυαρίας.

Για αρκετά έτη πολεμούσε με τον εξάδελφό του Νικόλαο Α΄ σφετεριστή του Μεκλεμβούργου. Ο πεθερός του δεν μπορούσε να τον βοηθήσει και ο Κνούτος ΣΤ΄ της Δανίας βρήκε ευκαιρία να επεκτείνει τη θέση του στη Βαλτική ακτή· οι Δανοί αιχμαλώτισαν τον Ερρίκο Μπόρβιν Α΄, ο οποίος αναγκάστηκε να παραχωρήσει το Ρόστοκ στη Δανία και να αναγνωρίσει τον Κνούτο ΣΤ΄ ως επικυρίαρχό του (liege). Το 1200 ο Κνούτος ΣΤ΄ τού επέστρεψε το Ρόστοκ ως φέουδο. Το 1202 ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄ πολέμησε με την μεριά των Δανών στη μάχη του Στέλλαου: νίκησαν οι Δανοί και ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄ έλαβε ως ανταμοιβή τα φέουδα Γκάντεμπους και Ράτσεμπουρκ.

Το 1218 και 1219 βοήθησε τη Δανική κατάκτηση της Εσθονίας. Το 1225-27 συνέδραμε τους Δανούς στον πόλεμο εναντίον του Σάουενμπουρκ. Αναβίωσε τις πόλεις Ρόστοκ και Βίσμαρ και ίδρυσε τα αββαεία του Ντόμπερτιν, Τέμπτσιν και Σόννενκαμπ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ματίλντα των Γουέλφων, νόθη κόρη του Ερρίκου του *λέοντος*, δούκα της Σαξονίας & Βαυαρίας και είχε τέκνα:
* Νίκλοτ Β΄ απεβ. 1225, κύριος του Μεκλεμβούργου.
* Ερρίκος Μπόρβιν Β΄ 1170-1226, πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου.

Αργότερα έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα και είχε τέκνο:
* Ελισάβετ απεβ. 1265, ηγουμένη στο αββαείο του Βήνχαουζεν.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ludwig Fromm (1876), "Heinrich Borwin I.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 183

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Έμβλημα της Αστανά

Το **έμβλημα της Αστανά** σχεδιάστηκε από τον Πρόεδρο του Καζακστάν, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ. Το εθνόσημο υιοθετήθηκε μαζί με τη σημαία της Αστανά κατά την 16η σύνοδο του Μασλιχάτ της Αστανά, στις 5 Ιουνίου 2008.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εθνόσημο της Αστανά

Κατηγορία:Πολιτισμός στην Αστάνα
Ερρίκος Μπόρβιν Β΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ερρίκος Μπόρβιν Β΄** (γερμ.: *Heinrich Borwin II*, 1170 - 5 Ιουνίου 1226) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου (1219-26) και κύριος του Ρόστοκ (1225-26).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερρίκου Μπόρβιν Α΄ πρίγκιπα τού Μεκλεμβούργου και της Ματίλντας των Γουέλφων, νόθης κόρης τού Ερρίκου τού *Λέοντος*, Γ΄ δούκα της Σαξονίας & ΙΒ΄ δούκα της Βαυαρίας. Πάππος του ήταν ο Πρίμπισλαβ ιδρυτής του Οίκου του Μεκλεμβούργου.

Το 1226 απεβίωσε σε ηλικία 56 ετών και οι τέσσερις γιοί του διοίκησαν από κοινού το Μεκλεμβούργο ως το 1234, οπότε διαίρεσαν το Μεκλεμβούργο στις περιοχές Βέρλε, Μεκλεμβούργο, Ρόστοκ και Πάρχιμ-Ρίχενμπερκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1200 τη Χριστίνα, κόρη του Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας και είχε τέκνα:
* Νικόλαος Α΄ π. 1210-1277, κύριος του Βέρλε.
* Ιωάννης Α΄ π. 1211-1264, κύριος του Μεκλεμβούργου.
* Ερρίκος Μπόρβιν Γ΄ π. 1220-1278, κύριος του Ρόστοκ.
* Πρίμπισλαβ Α΄ 1224-μετά το 1275, κύριος του Πάρχιμ-Ρίχενμπερκ.
* Μαργαρίτα απεβ. 1267, παντρεύτηκε τον Γκούντσελιν Γ΄ κόμη του Σβερίν.
* Ματίλντα απεβ. 1270, παντρεύτηκε τον Ζάμμπορ Β΄ δούκα της Πομερανίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Collection of materials
* Genealogical table of the House of Mecklenburg

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ιωάννης Α΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ιωάννης Α΄** (γερμ.: *Johann I*, 1211 - 1 Αυγούστου 1264), αποκαλούμενος *ο Θεολόγος*, ήταν λόρδος του Μεκλεμβούργου από το 1234 μέχρι τον θάνατό του.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Μπόρβιν Β΄ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου και της Χριστίνας, κόρης του Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας.

Το 1226 διαδέχθηκε τον πατέρα του από κοινού με τους αδελφούς του ως το 1234, οπότε διαίρεσαν το πριγκιπάτο: ο Ιωάννης Α΄ έλαβε την κυριότητα του Μεκλεμβούργου. Το 1227 νίκησε τους Δανούς στη μάχη του Μπόρνχεβετ και έτσι απήλαξε το Μεκλεμβούργο από την υποτέλεια σε αυτούς. Όμως τότε η Σαξονία-Λάουενμπουργκ και το Χόλσταϊν ισχυρίστηκαν επικυριαρχία στο Μεκλεμβούργο και ο Ιωάννης Α΄ έπρεπε να συνεχίσει τον πόλεμο για να διατηρήσει την εξουσία του. Το 1255 ο αδελφός του Πρίμπισλαβ Α΄ κύριος του Πάρχιμ-Ρίχενμπερκ, μετά από μία διαμάχη με τον Ροδόλφο Α΄ επίσκοπο του Σβερίν, έχασε την κυριότητα του Πάρχιμ-Ρίχενμπερκ. Ο Πρίμπισλαβ Α΄ αιχμαλωτίστηκε από τον επίσκοπο και οι αδελφοί του μοίρασαν την κτήση του: ο Ιωάννης Α΄ έλαβε το Στέρνμπερκ.

Υποστήριξε την εκκλησία και την εγκατάσταση Γερμανών στο Μεκλεμβούργο, στο οποίο κυριαρχούσαν οι Σλάβοι. Το 1262 συμμάχησε με τον Οίκο των Γουέλφων εναντίον της Δανίας. Το 1264 απεβίωσε σε ηλικία 53 ετών και τάφηκε στο Ντόμπεραν Μίνστερ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λούιτγκαρτ, κόρη του Πόππο Ζ΄ κόμη του Χέννεμπεργκ και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Α΄ π. 1230-1302, κύριος του Μεκλεμβούργου.
* Αλβέρτος Α΄ μετά το 1230-1265, κύριος του Μεκλεμβούργου.
* Χέρμαν, κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού του Σβερίν.
* Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Γεράρδο Α΄ των Σάουεμμπουργκ κόμη του Χόλσταϊν-Ίτσεχοε.
* Νικόλαος Γ΄ μετά το 1230-1289, κύριος του Μεκλεμβούργου.
* Πόππο απεβ. πριν το 1264.
* Ιωάννης Β΄ π. 1250-1299, συγκύριος του Μεκλεμβούργου.

## Πρόγονοι




## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Die Genealogie des Mittelalters
* Genealogical table of the House of Mecklenburg

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ερρίκος Α΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ερρίκος Α΄** ο *προσκυνητής* (γερμ.: *Heinrich I der pilger*, 1230 - 2 Ιανουαρίου 1302) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Μεκλεμβούργου (1264-1275, 1299-1302).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου και της Λούιτγκαρτ, κόρης του Πόππο Ζ΄ κόμη του Χέννεμπερκ.

Το 1264 διαδέχθηκε τον πατέρα του από κοινού με τον αδελφό του Αλβέρτο Α΄. Το 1265 απεβίωσε ο Αλβέρτος Α΄ και ο Ερρίκος Α΄ έμεινε μόνος κυβερνήτης. 

Από το 1266 ζητούσε από τους Εβραίους του Βίσμαρ να πληρώνουν για την προστασία τους. Το ίδιο έτος ξεκίνησε το πρόγραμμα "χορηγίας οίνου και άρτου", όπου 20 ναοί στην περιοχή τού Ίουφ (Iłów) λάμβαναν για τη θεία κοινωνία οίνο και μπισκότα από το δημαρχείο του Βίσμαρ. Στη σχετική απόφαση αναφέρονται πολλές εκκλησίες της περιοχής για πρώτη φορά. Το 1270 ανέλαβε μία Σταυροφορία εναντίον της Λιθουανίας, που δεν είχε ακόμη εκχριστιανισθεί.

Το 1271 έκανε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, αλλά κατά τη διαδρομή φυλακίστηκε και δόθηκε στο Κάιρο, όπου έμεινε αιχμάλωτος των Αράβων για 27 έτη. Κατά την απουσία του το Μεκλεμβούργο διοικήθηκε από τους αδελφούς του Ιωάννη Β΄ και Νικόλαο Γ΄, έπειτα από μία διαμάχη μεταξύ τους για τη διακυβέρνηση και την κηδεμονία των τέκνων του. Το 1283 απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄ και έμεινε μόνος ο Νικόλαος Γ΄, ώσπου το 1290 ο Ερρίκος Β΄ (πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Α΄) ενηλικιώθηκε.

Ο Ερρίκος Α΄ επέστρεψε στο Μεκλεμβούργο μέσω του Μωρέα και της Ρώμης το 1298. Το 1299 ανέλαβε επίσημα τη βασιλεία, αν και μάλλον άφησε τη διακυβέρνηση κυρίως στον γιο του Ερρίκο Β΄. Το 1302 απεβίωσε και τάφηκε στην κρύπτη του Ντόμπεραν Μίνστερ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1259 την Αναστασία, κόρη του Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
* Λουντγκάρντα π. 1260/61-πριν το 1283, παντρεύτηκε τον Πσέμυσλ Β΄ των Πιάστ βασιλιά της Πολωνίας.
* Ερρίκος Β΄ 1266-1329, κύριος του Μεκλεμβούργου.
* Ιωάννης Γ΄ μετά το 1266-1289, κύριος του Μεκλεμβούργου.

## Πρόγονοι




## Πηγές
* Ludwig Fromm (1880), "Heinrich I. der Pilger, Fürst von Mecklenburg", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 11, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 541

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Literature about Henry I, Lord of Mecklenburg in the State Bibliography of Mecklenburg-Vorpommern
* Genealogical table of the House of Mecklenburg
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ξενόπουλο Κεφαλονιάς

Το **Ξενόπουλο** είναι χωριό στη νοτιοανατολική Κεφαλονιά και αποτελεί οικισμό της δημοτικής ενότητας Ελείου–Πρόννων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 300 μέτρων περίπου στους πρόποδες του Αίνου και θεωρείται ένα από τα ορεινά χωριά της Κεφαλονιάς, κυρίως λόγω της βλάστησης και όχι τόσο λόγω υψομέτρου.

Έχει μόνιμο πληθυσμό 50 κατοίκους. Οι καταστροφικοί σεισμοί του Αυγούστου 1953 που έπληξαν το κεντρικό Ιόνιο Πέλαγος άφησαν πίσω τους αρκετά κατεστραμμένα κτίρια, αλλά οι κάτοικοί του το ξαναέχτισαν από την αρχή.

Το Ξενόπουλο βρίσκεται κοντά στο Καπανδρίτι, μικρό χωριό 50 μόνιμων κατοίκων, που είναι γνωστό για το πανηγύρι του το Δεκαπενταύγουστο, και τα Ανδριολάτα, μικρό ορεινό χωριό 8 μόνιμων κατοίκων, όπου βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Τα τρία χωριά Ξενόπουλο, Καπανδρίτι και Ανδριολάτα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξενόπουλου.

Το Ξενόπουλο επέχει 5 χιλιόμετρα προς τα δυτικά από τον Πόρο, 3 χιλιόμετρα από την Αγία Ειρήνη και 21 χιλιόμετρα από το Αργοστόλι.

## Πληθυσμιακά στοιχεία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Ερρίκος Β΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ερρίκος Β΄** (γερμ.: *Heinrich II*, μετά τις 14 Απριλίου 1266 - 21 Ιανουαρίου 1329) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Μεκλεμβούργου (1302-1329).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Αναστασίας, κόρης του Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας.

Το 1329 απεβίωσε στο Στέρνμπερκ σε ηλικία 63 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτος Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Βεατρίκη των Ασκάνια, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και είχε τέκνα:
* Ματίλντα 1293-1357, παντρεύτηκε τον Όθωνα Γ΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Το 1314 απεβίωσε η Βεατρίκη και το επόμενο έτος ο Ερρίκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα των Ασκάνια, κόρη του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
* Λουντγκάρντα 1310-1362, παντρεύτηκε τον Βλάντισλαφ των Πιάστ δούκα του Μπύτομ.
* Αλβέρτος Β΄ 1318-1379, κύριος, μετέπειτα δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Αγνή 1320-1340, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Γ΄ κύριο του Βέρλε-Γκύστροβ.
* Ιωάννης Α΄ 1329-1392, κύριος, μετέπειτα δούκας του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.
* Βεατρίκη 1324-1399, ηγουμένη στο αββαείο του Ρίμπνιτς.

Το 1327-28 απεβίωσε η Άννα και ο Ερρίκος Β΄ έκανε τρίτο γάμο με την Αγνή, κόρη του Ούλριχ κόμη του Λίνντοβ-Ρουππίν· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πρόγονοι




## Πηγές
* Ludwig Fromm (1880), "Heinrich II., der Löwe, Fürst von Mecklenburg", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 11, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 541–542

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Genealogical table of the House of Mecklenburg
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ιωάννης Δ΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ιωάννης Δ΄** (γερμ.: *Johann IV*, πριν το 1370 - 16 Οκτωβρίου 1422) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1384-1395).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Μάγκνους Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Ελισάβετ, κόρης του Μπάρνιμ Δ΄ δούκα της Πομερανίας.

Το 1422 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικά 52 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Γιούττα του Χόυα· δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1415 απεβίωσε η Γιούττα και ο Ιωάννης Δ΄ το επόμενο έτος έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη των Ασκάνια, κόρη του Έρικ Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Δ΄ 1417-1477, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Ιωάννης Ε΄ 1418-1442/43, δούκας του Μεκλεμβούργου.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Wolf Karge, Hartmut Schmied, Ernst Munch: The History of Mecklenburg, Rostock, Hinstorff, 1993. [Reprinted several times, currently available in the 4th edition (2004). ISBN 978-3-356-01039-8] p. 203

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Αλβέρτος Β΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Αλβέρτος Β΄** (γερμ.: *Albrecht II*, 1318 - 18 Φεβρουαρίου 1379), δούκας του Μεκλεμβούργου, ήταν φεουδάρχης στη βόρεια Γερμανία, στις όχθες της Βαλτικής Θάλασσας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Άνχαλτ, κόρης του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Σαξονίας.

Το 1379 απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκος Γ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1336 την Ευφημία των Μπγιέλμπο, κόρη του Έρικ δούκα του Σάντερμανλαντ και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Γ΄ π. 1337-1383, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Αλβέρτος π. 1338-1412, βασιλιάς της Σουηδίας.
* Μάγκνους Α΄ 1345-1384, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Ίνγκεμποργκ 1343/45-1395, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Β΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και έπειτα τον Ερρίκο Β΄ κόμη του Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ.
* Άννα απεβ. 1415, παντρεύτηκε τον Αδόλφο Θ΄ των Σάουεμπουργκ κόμη του Χόλσταϊν-Κηλ.

Το 1370 απεβίωσε η Ευφημία και ο Αλβέρτος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα, κόρη του Ούλριχ κόμη του Χόενσταϊν· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Ludwig Fromm (1880), "Heinrich II., der Löwe, Fürst von Mecklenburg", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 11, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 541–542

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ερρίκος Δ΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ερρίκος Δ΄** (γερμ.: *Heinrich IV*, 1417 - 9 Μαρτίου 1477) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1422-1477).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Αικατερίνης των Άνχαλτ, κόρης του Έρικ Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.

Το 1477 απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών και τον διαδέχθηκε ο τρίτος γιος του Μάγκνους Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1432 τη Δωροθέα των Χόεντσολερν, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
* Αλβέρτος ΣΤ΄ 1438-1483, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Ιωάννης ΣΤ΄ 1439-1474, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Μάγκνους Β΄ 1441-1503, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Βαλτάσαρ 1451-1507, δούκας του Μεκλεμβούργου.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Wolf Karge, Hartmut Schmied, Ernst Munch: The History of Mecklenburg, Rostock, Hinstorff, 1993. [Reprinted several times, currently available in the 4th edition (2004). ISBN 978-3-356-01039-8] p. 203

## Εξωτερικές πηγές
* Genealogical table of the House of Mecklenburg

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Μακεδονική γλώσσα (αποσαφήνιση)

Ο όρος **μακεδονική γλώσσα** μπορεί να αναφέρεται:

*στην αρχαία μακεδονική γλώσσα, διάλεκτο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας
*στη σλαβομακεδονική γλώσσα,  νοτιοσλαβική γλώσσα, γνωστή διεθνώς ως μακεδονική
Βασιλικό Οπλοστάσιο (Ηνωμένο Βασίλειο)

Το **Βασιλικό Οπλοστάσιο** (αγγλικά: *Royal Arsenal*), αρχικά γνωστό ως **Λαγούμι του Γούλιτς** (αγγλικά: *Woolwich Warren*), ήταν εργοστάσιο στρατιωτικών κατασκευών, με χώρους για την δοκιμή πυρομαχικών και την έρευνα εκρηκτικών, στο Γούλιτς, στη νότια όχθη του ποταμού Τάμεση στο νοτιοανατολικό Λονδίνο. Ιδρύθηκε το 1671 σε μια αποθήκη, που κάλυπτε εμβαδό 125.000 τ.μ. Το 1695 κατασκευάστηκε ένα εργαστήριο οπλισμού και το 1717 ένα εργοστάσιο όπλων (Βασιλικό Χυτήριο Όπλων, ). Το 1777 ο χώρος επεκτάθηκε στα 400.000 τ.μ.
μικρογραφία|Γυναίκες εργάτριες στο Βασιλικό Οπλοστάσιο κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Το 1886 ένας όμιλος εργατών του εργαστηρίου *Dial Square* του Βασιλικού Οπλοστασίου ίδρυσε την ποδοσφαιρική ομάδα Dial Square, τη μετέπειτα Άρσεναλ. Στο ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και με τις αυξημένες ανάγκες για οπλισμό και πυρομαχικά, το οπλοστάσιο βίωσε την στιγμή της μέγιστης ακμής του, καλύπτοντας περιοχή 1.285 στρεμμάτων και απασχολώντας περίπου 80.000 εργάτες. Με το τέλος του πολέμου, και την επακόλουθη βιομηχανική ανασυγκρότηση το εργοστάσιο συρρικνώθηκε μέχρι το τελικό κλείσιμο το 1967. Το 1994 το Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας αποχώρησε από την περιοχή, και μετά από μια σειρά ανακαινίσεων που ολοκληρώθηκαν το 2010, άνοιξε στο κοινό λειτουργώντας ως μουσείο και χώρος αναψυχής.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λονδίνο
Ημέρα της Πρωτεύουσας (Καζακστάν)

Η **Ημέρα της Πρωτεύουσας του Καζακστάν** είναι επίσημη αργία στο Καζακστάν. Καθιερώθηκε το 2009 και γιορτάζεται στις 6 Ιουλίου. Γιορτάζει την πρωτεύουσα του Καζακστάν, την Αστανά.

## Ιστορία και εορτασμοί
Στις 6 Ιουλίου 1994, το Ανώτατο Σοβιέτ του Καζακστάν ενέκρινε ψήφισμα για τη μεταφορά της πρωτεύουσας του Καζακστάν από το Αλμάτι στην Ακμόλα. Στις 6 Μαΐου 1998, η Ακμόλα μετονομάστηκε σε Αστανά και απόκτησε καθεστώς πρωτεύουσας. Στις 18 Ιουλίου 2008, η κυβέρνηση ενέκρινε νομοσχέδιο που καθιστά την Ημέρα της Πρωτεύουσας ως κρατική αργία. Από το 2009, οι καλύτερες ορειχάλκινες μπάντες του Καζακστάν και του κόσμου εμφανίζονται στο Διεθνές Φεστιβάλ Αστανά Σαρμάλι. Η μέρα τελειώνει με πυροτεχνήματα πάνω από το ανάχωμα του ποταμού Γιεσίλ, καθώς και σε ένα πάρκο της πόλης.

## Δείτε επίσης
* Δημόσιες αργίες στο Καζακστάν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημόσιες αργίες στο Καζακστάν
Κατηγορία:Πολιτισμός του Καζακστάν
Μάγκνους Α΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Μάγκνους Α΄** (γερμ.: *Magnus I*, 1345 - 1 Σεπτεμβρίου 1384) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκεμβούργου (1383-1384).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Ευφημίας των Μπγιέλμπο, κόρης του Έρικ δούκα του Σάντερμανλαντ.

Το 1384 απεβίωσε σε ηλικία 39 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Μπάρνιμ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Δ΄ 1370-1422, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Ευφημία απεβ. 1417, παντρεύτηκε τον Βαλτάσαρ κύριο του Βέρλε-Γκύστροβ από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* Wolf Karge, Hartmut Schmied, Ernst Munch: The History of Mecklenburg, Rostock, Hinstorff, 1993. [Reprinted several times, currently available in the 4th edition (2004). ISBN 978-3-356-01039-8] p. 203

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Διαστροφή

μικρογραφία|Η σεξουαλικήζωή ενός ανθρώπουμπορείίσως να έχει κάποια διατροφή
Η **διαστροφή** είναι μια διαφορετική στάση ή δομή προσωπικότητας, η οποία καλύπτει μορφές παρέκκλισης, του σκοπού ή του αντικειμένου, του σεξουαλικού ενστίκτου σε σχέση με μια νόρμα.Ο όρος επινοήθηκε για να καλύψει τα κενά των όρων νεύρωση και ψύχωση, οι οποίοι αποδεικνύονται ανεπαρκείς για να περιγράψουν το σύνολο των ψυχικών παθήσεων.

Τα διαστροφικά άτομα συχνά αντλούν ευχαρίστηση από τον πόνο του άλλου. Είναι μια άρνηση του άλλου. Η προσωπική ζωή, η οικογένεια ή ο χώρος εργασίας αποτελούν τους χώρους, τους τόπους, τα σημεία της καθημερινής ζωής, όπου τα διαστροφικά άτομα ή τα άτομα με διαστροφικές τάσεις ενεργούν και ασκούν πίεση πάνω στους άλλους, πίεση που δεν είναι κατ ανάγκη σεξουαλική, η οποία όμως μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές με στόχο την εκμηδένιση του άλλου, έστω και συμβολικά, αλλά κυρίως ασυνείδητα.

## Βιβλιογραφία
* Dominique Drillon, Le Bonheur d etre nevrose...et comment surtout ne pas en sortir

Κατηγορία:Παραφιλίες
Δημήτριος Καρδάρας

Ο **Δημήτριος (Τάκης) Καρδάρας** (1915-1989) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από την Αγιά Λάρισας. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της κοινότητας Αγιάς και ως βουλευτής Λάρισας. 
## Βιογραφικά στοιχεία
### Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1915, γιος του Ιωάννη και της Βασιλικής. Σε ηλικία 10 ετών φοίτησε στο Σχολαρχείο της Αγιάς και στη συνέχεια σε Γυμνάσια της Λάρισας (ιδιωτικό) και του Βόλου.
Γράφτηκε στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών, έπειτα από εξετάσεις και φοίτησε εκεί επί πενταετία. Μετά την πρακτική του άσκηση, η οποία διήρκεσε δύο χρόνια, έλαβε το πτυχίο του στη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας του ως εφέδρου Αξιωματικού του Πυροβολικού.
### Πολεμική δράση
Όταν ξέσπασε ο Πόλεμος του 1940 ο Καρδάρας έλαβε ενεργά μέρος και αναγνωρίστηκε με εύφημο μνεία για την αφοσίωση στο καθήκον του στις μάχες στα βουνά της Αλβανίας. Ανέπτυξε έπειτα έντονη αντιστασιακή δράση και υπέστη διώξεις για την δράση αυτή, με εξορία στη Μακρόνησο. Μετά την επιστροφή του στην Αγιά, αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη πρόεδρος της κοινότητας Αγιάς στις εκλογές του 1954 και η θητεία του ξεκίνησε την πρώτη μέρα του 1955. Επανεξελέγη το 1958, διατελώντας στο αξίωμα ως την τελευταία ημέρα του 1960, συνολικά έξι χρόνια. Στη διάρκεια της θητείας του πραγματοποίησε αρκετά εξωραϊστικά έργα στην Αγιά.

Εξελέγη βουλευτής Λάρισας το 1963 και το 1964 με την Ένωση Κέντρου. Μεταπολιτευτικά εξελέγη ξανά βουλευτής το 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, η οποία μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ το 1976 και ξανά το 1977 με την ΕΔΗΚ.

Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΚΟΔΗΣΟ. Ως βουλευτής διαφοροποιήθηκε από το ΚΟΔΗΣΟ και στήριξε την υποψηφιότητα του Καραμανλή για την Προεδρία της Δημοκρατίας το 1980. Το 1981 αποσύρθηκε από τα κοινά.

### Θάνατος και κληρονομιά
Πέθανε σε ηλικία 74 ετών από έμφραγμα του μυοκαρδίου στις 19 Μαΐου 1989 και κηδεύτηκε την επομένη στην Αγιά. Άφησε συγγραφικό έργο, με βιβλία και άρθρα για την Αγιά. Επίσης, έκανε δωρεά τον όροφο του πατρικού του σπιτιού στην κοινότητα της ιδιαίτερης πατρίδας του και με τη διαθήκη του κληροδότησε μισό εκατομμύριο δραχμές στο Λύκειο της Αγιάς. Άφησε επίσης πλούσιο ιστορικό και πολιτικό αρχείο για την Αγιά, που καλύπτει την χρονική περίοδο από το 1915 ως το 1980.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Γαέλοι

[μικρογραφία|231x231px|''[An Gal Gréine*, παραδοσιακό γαελικό σύμβολο αναφερόμενο αρχικά στο *Fiannaíocht*.]]
Οι *'Γαέλοι*' ([[Ιρλανδικά]]: *Gaeil*, [[Σκωτική Γαελική γλώσσα|Σκωτικά γαελικά]]: *Gàidheil*, [[Μανξ γλώσσα|Μανξ]]: *Gaeil'') είναι μια εθνογλωσσική ομάδα από τις Βρετανικές Νήσους στην βορειοδυτική Ευρώπη, γηγενής στην Σκωτία, την Ιρλανδία, και την Νήσο του Μαν. Οι Γαέλοι συνδέονται με την ομάδα των  γαελικών ή γοϊδελικών γλωσσών, μια υποοικογένεια των κελτικών γλωσσών που περιλαμβάνουν τα Ιρλανδικά, τα Μανξ και τα Σκωτικά γαελικά. 

Οι γλώσσες και ο πολιτισμός των Γαέλων αναπτύχθηκαν στην Ιρλανδία και εξαπλώθηκαν έως την Νταλ Ριάτα της δυτικής Σκωτίας. Κατά την ρωμαϊκή κατάκτηση, οι Γαέλοι έκαναν εμπόριο και επιδρομές στις ρωμαϊκές περιοχές της Βρετανίας. Από τον πρώιμο μεσαίωνα ο γαελικός πολιτισμός έγινε κυρίαρχος σε όλη την Σκωτία. Κατά την διάρκεια των Σκανδιναβικών επιδρομών, ένας αριθμός Βίκινγκ εγκαταστάθηκε στην βόρεια Σκωτία όπου αναπτύχθηκε μια νορδικό-γαελική κουλτούρα. Τον 9ο αιώνα η Νταλ Ριάτα και το Βασίλειο των Πικτών συγχωνεύτηκαν σχηματίζοντας το γαελικό Βασίλειο της Σκωτίας (Άλμπα). Παράλληλα, η γαελική Ιρλανδία αποτελούταν από διάφορα βασίλεια, τα οποία ορισμένοι βασιλείς προσπάθησαν κατά καιρούς να ενοποιήσουν. 

Κατά τον 12ο αιώνα, περιοχές της Ιρλανδίας κατακτήθηκαν από Νορμανδούς, ενώ η Νορμανδική κουλτούρα εξαπλώθηκε και σε περιοχές της Σκωτίας, χωρίς όμως να εξαλείψει το γαελικό στοιχείο. Τον 17ο αιώνα τα τελευταία γαελικα βασίλεια στην Ιρλανδία τέθηκαν υπό αγγλικό έλεγχο (Βασίλειο της Ιρλανδίας) και η γαελική κουλτούρα υπέστη μεγάλους περιορισμούς. Το γαελικό στοιχείο επιβίωσε και παρέμεινε ισχυρό σε ορισμένες περιοχές της Ιρλανδίας, όπως το Γκέλταχτ. 

Η παραδοσιακή γαελική κοινωνία ήταν οργανωμένη σε φατρίες, η καθεμία με τη δική της επικράτεια και έναν αιρετό βασιλιά (ή αρχηγό). Πριν από την άφιξη του χριστιανισμού, η Ιρλανδική κοινωνία υπήρξε παγανιστική. Ήταν διαδεδομένη η λατρεία των Τουάθα ντε Ντανάν και η πίστη στον κελτικό «Άλλο κόσμο». Αρκετές από τις παραδοσιακές γιορτές, όπως το Σόουιν, η Λούνασα, το Ίμπολκ και το Μπελτέιν, εξακολουθούσαν να γιορτάζονται και στους νεότερους χρόνους. Η παραδοσιακή στολή των Γαέλων περιλαμβάνει μάλινη φούστα Κιλτ. Οι Γαέλοι διατηρούν επίσης διακριτή μουσική, φεστιβάλ και αθλητισμό.

## Πληθυσμός
### Δημογραφικά

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Foras na Gaeilge&nbsp;– Ιρλανδική υπηρεσία που προωθεί τη γλώσσα
* Bòrd na Gàidhlig&nbsp;–Σκωτική υπηρεσία που προωθεί τη γλώσσα
* Culture Vannin&nbsp;– Μανξ υπηρεσία που προωθεί τη γλώσσα
* The Columba Project&nbsp;– Πανελλαδική πολιτιστική πρωτοβουλία

Κατηγορία:Κελτικός πολιτισμός
Ουμάρου Σισοκό Εμπαλό

Ο **Ουμάρου Σισοκό Εμπαλό** (Umaro Mokhtar Sissoco Embaló, 23 Σεπτεμβρίου 1972-) είναι πολιτικός επιστήμονας και αξιωματικός του στρατού από τη Γουινέα-Μπισσάου, Πρόεδρος της Γουινέας-Μπισσάου από τις 27 Φεβρουαρίου 2020, έπειτα από τη νίκη του στον δεύτερο γύρο των εκλογών στις 29 Δεκεμβρίου 2019 έως τις 26 Νοεμβρίου 2025, οπότε ανατράπηκε με πραξικόπημα του στρατού. Υπηρέτησε επίσης ως πρωθυπουργός της χώρας του από τις 18 Νοεμβρίου 2016 ως τις 16 Ιανουαρίου 2018.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στην Μπισσάου.

Είναι κάτοχος πτυχίου στις Διεθνείς Σχέσεις από το Ανώτερο Ινστιτούτο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Λισαβόνας και μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης στις Πολιτικές Επιστήμες και διδακτορικό στις Διεθνείς Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης Κομπλουτένσε.

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. 

### Πρωθυπουργός
Στις 13 Δεκεμβρίου 2016 ανέλαβε πρωθυπουργός, έχοντας διοριστεί από τον πρόεδρο Ζοζέ Μάριο Βαζ στις 18 Νοεμβρίου 2016.

Ο νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε χωρίς τη συμμετοχή του κόμματός του στην ορκωμοσία, του PAIGC.

Στις 13 Ιανουαρίου 2018 απολύθηκε από την πρωθυπουργία, έχοντας έρθει σε ρήξη με τον πρόεδρο Βαζ.

### Εκλογή στην προεδρία
Ο Εμπαλό κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2019, οι οποίες διεξήχθησαν σε 2 γύρους. Την 1η Ιανουαρίου 2020 ανακηρύχθηκε νικητής με ποσοστό 54% των ψήφων έναντι 46% για τον αντίπαλό του, Ντομίνγκος Σιμόες Περέιρα. Ο Περέιρα αμφισβήτησε τη νίκη και υποσχέθηκε να προσφύγει εναντίον των αποτελεσμάτων.

Η εναλλακτική ορκωμοσία του Εμπαλό ως νόμιμου προέδρου έγινε σε ξενοδοχείο της Μπισάου στις 27 Φεβρουαρίου 2020 παρότι δεν είχε την έγκριση από το Ανώτατο Δικαστήριο και από το Κοινοβούλιο. Στην τελετή δεν ήταν παρών κανείς αρχηγός κράτους, κυβέρνησης ή εκπρόσωπος της διεθνούς κοινότητας, παρά την παρουσία των πρεσβευτών της Γκάμπιας και της Σενεγάλης. Η κυβέρνηση της Γουινέας-Μπισσάου κατηγόρησε τον Σισοκό Εμπαλό για ένα τρέχον πραξικόπημα. 

### Εκλογές του 2025 και ανατροπή σε πραξικόπημα
Ο Εμπαλό έθεσε εκ νέου υποψηφιότητα για δεύτερη προεδρική θητεία στις γενικές εκλογές της Γουινέα-Μπισσάου του 2025 στις 23 Νοεμβρίου. Τόσο ο ίδιος όσο και ο Φερνάντου Ντίας ντα Κόστα ισχυρίστηκαν νίκη την επόμενη ημέρα ενώ τα επίσημα αποτελέσματα δεν είχαν ακόμη ανακοινωθεί. Στις 26 Νοεμβρίου ο Εμπαλό συνελήφθη σε ένα πραξικόπημα που πραγματοποιήθηκε από τον αρχηγό του γενικού επιτελείου στρατού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Γουινέας-Μπισσάου
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γουινέας-Μπισσάου
Αρτούρ Σίλβα

Ο **Αρτούρ Σίλβα** (Artur Silva, 1956;-) είναι πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Πρωθυπουργός της Γουινέας-Μπισσάου από τον Ιανουάριο ως τον Απρίλιο του 2018. Διορίστηκε από τον πρόεδρο Ζοζέ Μάριο Βαζ στις 30 Ιανουαρίου 2018 και διαδέχθηκε τον Ουμάρου Σισόκο Εμπαλό, ο οποίος είχε παραιτηθεί δύο εβδομάδες πριν.. Είναι μέλος του κόμματος PAIGC και υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση του Κάρλος Γκόμες, όπως και ως υπουργός Εξωτερικών.. Μέλημα του νέου πρωθυπουργού ήταν η διεξαγωγή νέων βουλευτικών εκλογών..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γουινέας-Μπισσάου
Νταλ Ριάτα

μικρογραφία|397x397px|Περιοχές του βασιλείου της Νταλ Ριάτα
Η **Νταλ Ριάτα** ή **Νταλ Ριάντα** (, επίσης **Νταλριάντα**, *Dalriada*) ήταν σύμπλεγμα Γαελικών επικρατειών που αποτέλεσαν ενιαίο βασίλειο από τον 5ο έως τον 9ο αιώνα μ.Χ. (498 - 843) Περιελάμβανε μέρη της δυτικής Σκωτίας και της βορειοανατολικής Ιρλανδίας, σε κάθε πλευρά του Βόρειου Καναλιού της Ιρλανδίας (North Irish Channel). Κατά την περίοδο της ακμής του στα τέλη του 6ου με αρχές του 7ου αιώνα, εμπεριείχε περίπου το σύγχρονο Αργκάιλ στη Σκωτία και μέρος της Κομητείας Άντριμ στην ιρλανδική επαρχία του Όλστερ. Μετά από μια περίοδο επέκτασης, το βασίλειο της Νταλ Ριάντα συγχωνεύτηκε μαζί με το Βασίλειο των Πικτών τον 9ο αιώνα και αποτέλεσαν το Γαελικό Βασίλειο της Σκωτίας/Άλμπα.

Η ίδρυση της Νταλ Ριάτα ανάγεται στον θρυλικό βασιλιά Φέργκους Μορ το 498 μ.Χ. Έφτασε στο απόγειο της έκτασής του υπό τον βασιλιά Άενταν μεταξύ του 574 - 608. Σε αυτή την περίοδο η επιρροή και η ισχύς της Νταλ Ριάτα μεγάλωσαν αρκετά, ώστε να διεξάγει ναυτικές αποστολές στις Ορκάδες και τη Νήσο του Μαν και επιθέσεις σε Βρετανικά βασίλεια, όπως το Στραθκλαϊντ. Η χρυσή περίοδς του βασιλείου έληξε τον 7ο αιώνα μετά από στρατιωτικές ήττες επί του βασιλιά Ντόμναλ (Ντόναλντ) Μπρεκ. Το βασίλειο έγινε υποτελές της Νορθουμβρίας και των Πικτών κατά τον 8ο αιώνα. Δεν είναι σαφές εάν η Νταλ Ριάτα κατάφερε να επανακτήσει την ισχύ της κατά τη διάρκεια του 8ου και 9ου αιώνα. Θεωρείται πως ο βασιλιάς Κένεθ Α΄ ήταν βασιλιάς της Νταλ Ριάτα πριν γίνει βασιλιάς των Πικτών από το 843, μετά από ήττα των Πικτών από επιθέσεις Βίκινγκ. Η ανεξαρτησία έληξε μετά τη συγχώνευση της Νταλ Ριάτα με την επικράτεια των Πικτών και την άνοδο του Βασιλείου της Άλμπα (Σκωτίας).

Λατινικές πηγές αναφέρουν τους κατοίκους της Νταλ Ριάτα ως «Σκώτους» (*Scoti*), ένα όνομα που χρησιμοποιούταν νωρίτερα για τους Ιρλανδούς-Γαέλους που έκαναν επιδρομές στη Ρωμαϊκή Βρετανία. Μετά τη ρωμαϊκή εποχή, η ονομασία Σκώτοι άρχισε να προσδιορίζει τους Γαέλους συνολικά, τόσο της Ιρλανδίας, όσο και των δυτικών περιοχών της Σκωτίας (Νταλ Ριάτα). Μετά τη συγχώνευση, ο όρος *Scotia* περιέγραφε το νέο βασίλειο της Σκωτίας (το οποίο στους κατοίκους του ήταν γνωστό ως Άλμπα).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*CELT: Corpus of Electronic Texts at University College Cork
*Proceedings  of the Society of Antiquaries of Scotland (PSAS) through 1999 (pdf).

Ν
Ν
Fuego (τραγούδι της Ελένης Φουρέιρα)

Το "**Fuego**" είναι τραγούδι της Ελένης Φουρέιρα. Εκπροσώπησε την Κύπρο στη Eurovision 2018 καταλαμβάνοντας την 2η θέση που είναι και η καλύτερη θέση της χώρας στον διαγωνισμό έως και σήμερα. Ο τίτλος του τραγουδιού είχε ανακοινωθεί στο κοινό στις 25 Ιανουαρίου 2018 (χωρίς κάποια επίσημη ανακοίνωση του ΡΙΚ), ενώ συνθέτης του είναι ο Άλεξ Παπακωνσταντίνου.

## Eurovision

Η Ελένη Φουρέιρα ανακοινώθηκε ως η εκπροσωπούσα την Κύπρο καλλιτέχνιδα για τον διαγωνισμό του 2018 στις 25 Ιανουαρίου 2018, μετά από εβδομάδες φήμης σχετικά με την επιλογή του καλλιτέχνη. Ωστόσο, αυτή η ανακοίνωση δεν έγινε από τον κυπριακό ραδιοτηλεοπτικό φορέα και δεν ήταν επίσημη. Την 1η Φεβρουαρίου 2018, το ΡΙΚ ανακοίνωσε ότι το τραγούδι θα εκπροσωπήσει την Κύπρο στο διαγωνισμό του 2018, με την Ελένη Φουρέιρα ως τραγουδίστρια.

Άλλοι καλλιτέχνες που λεγόταν ότι τους έγινε πρόταση για τη συμμετοχή της Κύπρου στο διαγωνισμό είναι η Έλενα Παπαρίζου και η Τάμτα.

## Λίστα κομματιών
### Ψηφιακή λήψη

## Τσάρτς

## Ιστορικό κυκλοφορίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Κατηγορία:Τραγούδια του 2018
Κατηγορία:Singles του 2018
Κατηγορία:Συμμετοχή της Κύπρου στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision
Together (τραγούδι του Ράιαν Ο'Σόγκνεσι)

Το "**Together**" είναι τραγούδι από τον Ιρλανδό τραγουδιστή Ράιαν Ο'Σόγκνεσι. Το τραγούδι εκπροσώπησε την Ιρλανδία στη Eurovision 2018 και στον τελικό κατέλαβε την 16η θέση. Ο τίτλος του τραγουδιού κυκλοφόρησε στο κοινό στις 31 Ιανουαρίου 2018 και η σύνθεση είναι του Ο'Σόνεσσυ, ως μέρος της ομάδας στιχουργών *The Nucleus*.

## Eurovision

Ο O'Shaughnessy ανακοινώθηκε ως η ιρλανδική συμμετοχή για τον διαγωνισμό του 2018 στις 31 Ιανουαρίου 2018 και το τραγούδι θα αποκαλυφθεί στις "επόμενες εβδομάδες". Η Ιρλανδία θα εμφανιστεί στον πρώτο ημιτελικό στις 8 Μαΐου 2018.

Ο θείος του Ράιαν, Γκάρι Ο'Σόνεσσυ εκπροσώπησε την Ιρλανδία στο διαγωνισμό το 2001 με το τραγούδι "Without Your Love". Το τραγούδι έλαβε έξι βαθμούς και τερμάτισε 21ο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Κατηγορία:Τραγούδια του 2018
Κατηγορία:Singles του 2018
Βαγιενάρ

Το **Βαγιενάρ** (ισπαν.: *Vallenar*) είναι πόλη και δήμος της Χιλή, που υπάγεται στην Περιφέρεια Ατακάμα και έχει πληθυσμό 52.096 κατοίκους (το 2012). Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Ουάσκο (Huasco) και βρίσκεται μέσα στην κοιλάδα του ποταμού Ουάσκο, σε υψόμετρο 441 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, από την οποία απέχει 46 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της πόλεως είναι πλάτος 28°34,5΄ Νότιο και μήκος 70°45΄ Δυτικό. Οι κυριότερες ασχολίες των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία και τα ορυχεία. Η πόλη ιδρύθηκε το 1789 με το πλήρες όνομα **Άγιος Αμβρόσιος του Μπαλενάρυ** (*San Ambrosio de Ballenary*) από τον Αμπρόζιο Ο' Χίγκινς, ο οποίος την ονόμασε με βάση το όνομά του και τη γενέτειρά του, το πόλισμα Μπαλυνάρυ (Ballynary) στην Κομητεία Σλάιγκο της Ιρλανδίας. Το «Μπαλενάρυ» παραφθάρηκε στη συνέχεια από τους ισπανόφωνους κατοίκους σε «Βαγιενάρ».

## Ο δήμος και τα δημογραφικά του
Σύμφωνα με την προηγούμενη απογραφή (2002), ο Δήμος Βαγιενάρ είχε 48.040 κατοίκους (23.284 άνδρες 24.756 γυναίκες). Από αυτούς, οι 43.750 (ποσοστό 91,1%) ζούσαν σε αστικές περιοχές (αστικός πληθυσμός) και οι 4.290 (8,9%) σε αγροτικές. Μεταξύ των απογραφών του 1992 και του 2002 ο πληθυσμός του δήμου αυξήθηκε κατά 1,7%. Η έκταση του δήμου ανέρχεται σε 7.083,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα (το 39% της εκτάσεως της Επαρχίας Ουάσκο) και επομένως η μέση πυκνότητα πληθυσμού του είναι μόλις 7,4 κάτοικοι ανά τετρ. χιλιόμετρο.

Το Εθνικό Πάρκο Llanos de Challe απλώνεται σε απόσταση 60 χιλιομέτρων βορειοδυτικά από την πόλη του Βαγιενάρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ιστότοπος του Δήμου

Κατηγορία:Πόλεις της Χιλής
Κατηγορία:Περιφέρεια Ατακάμα
Νέοι Άγιοι Πάντες Φωκίδας

Οι **Νέοι Άγιοι Πάντες** είναι οικισμός της Δωρίδας στην Φωκίδα σε υψόμετρο 99 μέτρων. 

## Γενικά στοιχεία
Οι Νέοι Άγιοι Πάντες βρίσκονται δυτικά του Γαλαξιδίου σε απόσταση 14 χιλιόμετρων από αυτό και 2,5 χιλιόμετρων Β.-ΒΔ. από την Παραλία των Αγίων Πάντων που είναι κτισμένη δίπλα στην ΕΟ Αντιρρίου - Ιτέας. Ο οικισμός δημιουργήθηκε από κατοίκους των Αγίων Πάντων που μετακινήθηκαν σε καλύτερη τοποθεσία και αφού αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1971 προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Αγίων Πάντων.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφονται στην κοινότητα Αγίων Πάντων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Άγιους Πάντες και την Παραλία Αγίων Πάντων, αποτελούν την κοινότητα Αγίων Πάντων της δημοτικής ενότητας Γαλαξειδίου που υπάγεται στο Δήμο Δελφών και έχει πληθυσμό 48 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή 2021 ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 50. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Νεοι Αγιοι Παντες
Διαγωνισμός ομορφιάς (Κέυνς)

Ο "**διαγωνισμός ομορφιάς" του Κέυνς** είναι ένα θεωρητικό σχήμα που αναπτύχθηκε από τον John Maynard Keynes και εισήγαγε στο Κεφάλαιο 12 του βιβλίου του, *Η Γενική Θεωρία της Απασχόλησης, του Τόκου και του Χρήματος* (1936), για να εξηγήσει τις διακυμάνσεις των τιμών στις χρηματιστηριακές αγορές.

## Επισκόπηση
Ο Κέυνς περιέγραψε τη δράση των ορθολογικών πρακτόρων σε μια αγορά χρησιμοποιώντας μια αναλογία με βάση ένα φανταστικό διαγωνισμό εφημερίδας στον οποίο οι συμμετέχοντες καλούνται να επιλέξουν τα έξι πιο ελκυστικά πρόσωπα από εκατό φωτογραφίες. Αυτοί που θα διαλέξουν τα πιο δημοφιλή πρόσωπα σε σχέση με τις απαντήσεις των υπόλοιπων συμμετεχόντων είναι στη συνέχεια επιλέξιμοι για ένα βραβείο.

Μια αφελής στρατηγική θα ήταν να επιλέξει κάποιος τα πρόσωπα που κατά τη γνώμη του είναι τα πιο όμορφα. Μια πιο εξελιγμένη σκέψη για ένα συμμετέχοντα που επιθυμεί να μεγιστοποιήσει τις πιθανότητες να κερδίσει ένα βραβείο, θα ήταν να σκεφτεί το ποια είναι η αντίληψη της πλειοψηφίας για το τι θεωρείται ελκυστικό πρόσωπο και στη συνέχεια να κάνει μια επιλογή με βάση το τι θεωρεί πως αποτελεί την κοινή δημόσια αντίληψη. Αυτή η συλλογιστική μπορεί να πάει ένα βήμα παραπέρα μιας και κάποιος μπορεί να να λάβει υπόψη το γεγονός ότι και άλλοι συμμετέχοντες θα έχουν τη δική τους άποψη για το ποιες είναι οι αντιλήψεις του κοινού και να διαλέξουν αναλόγως. Έτσι, η στρατηγική μπορεί να επεκταθεί και για το επόμενο επίπεδο και το επόμενο και ούτω καθεξής. Όπου σε κάθε επιπλέον επίπεδο θα προσπαθούν να προβλέψουν το αποτέλεσμα της διαδικασίας με βάση το σκεπτικό των άλλων ορθολογικών πρακτόρων.
"Δεν είναι μια περίπτωση σχετική με την επιλογή των προσώπων που για κάποιον  είναι πραγματικά τα πιο όμορφα, ούτε καν για αυτά που κατά μέσο όρο η κοινή γνώμη πραγματικά πιστεύει ότι είναι τα πιο όμορφα. Έχουμε φτάσει στον τρίτο βαθμό που αφιερώνουμε την νοημοσύνη μας για την πρόβλεψη του τι η μέση γνώμη αναμένει να αποτελεί την μέση γνώμη. Και υπάρχουν, πιστεύω και αυτοί που ασκούν το τέταρτο, το πέμπτο και μεγαλύτερο επίπεδο." (Keynes, η Γενική Θεωρία της Απασχόλησης, του Τόκου και του Χρήματος, 1936).
Ο Κέυνς πίστευε ότι παρόμοια συμπεριφορά παρατηρείται μέσα στο χρηματιστήριο. Οι άνθρωποι εκτιμούν τις τιμές των μετοχών  όχι με βάση το ποια πιστεύουν ότι είναι η θεμελιώδη αξία τους αλλά για το τι σκέφτονται όλοι οι άλλοι ως προς το ποια είναι η αξία τους, ή για το τι όλοι οι άλλοι προβλέπουν για το ποια μπορεί να είναι η μέση εκτίμηση της αξίας.

## Αναφορές


Κατηγορία:Θεωρία παιγνίων
Νίκολα Ντιμιτρόφ

Ο **Νίκολα Ντιμιτρόφ** (, γενν. 30 Σεπτεμβρίου 1972) είναι Βορειομακεδόνας πολιτικός και διπλωμάτης. Έχει υπηρετήσει ως πρέσβης της Βόρειας Μακεδονίας στις ΗΠΑ και στην Ολλανδία, ως αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών, και ως Υπουργός Eξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας στην κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ.

## Σταδιοδρομία
Ο Ντιμιτρόφ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως κυβερνητικός υπάλληλος το 1996 στο υπουργείο Eξωτερικών ως δικηγόρος για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διεθνές επίπεδο και διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Eξωτερικών το 2000. Το 2002 διορίστηκε δεύτερος πρέσβης της Βόρειας Μακεδονίας στις ΗΠΑ, διαδεχόμενος τη Λιούμπιτσα Ατσέφσκα. Αυτό τον κατέστησε τον νεότερο διπλωμάτη στην Ουάσιγκτον την εποχή εκείνη. Επρόκειτο για τάση αλλαγής γενιάς στις κυβερνήσεις των χωρών της ανατολικής Ευρώπης κατά την οποία «αντικαθίστατο η παλιά φρουρά από νεαρούς δυτικοθρεμμένους τεχνοκράτες».

Τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε τη θέση του πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στην Ολλανδία. Μετά το τέλος της θητείας του τον Μάρτιο του 2013, είχε προγραμματιστεί να αναλάβει την πρεσβεία στη Γερμανία, αλλά το αξίωμα ανατέθηκε στο Νίκολα Κόλεφ. Τον Φεβρουάριο του 2014 ανακοινώθηκε πως ο Ντιμιτρόφ είχε απορρίψει τον διορισμό του ως πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στη Μόσχα.

## Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του Δημητρώφ ήταν πρόσφυγας του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Ο Δημητρώφ πήρε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου των Σκοπίων και μεταπτυχιακό νομικής στο Βασιλικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στη Μεγάλη Βρετανία, όπου ειδικεύθηκε στο Διεθνές Δίκαιο. Είναι νυμφευμένος και έχει μία κόρη.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Συνέντευξη στη *[[The First Post]]*, στις 24 Οκτωβρίου 2011

Κατηγορία:Βορειομακεδόνες πολιτικοί
Κατηγορία:Υπουργοί της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Διπλωμάτες
Συκιά Φωκίδας

*Για τον οικισμό Συκέα Φωκίδας στο Λιδωρίκι δείτε το λήμμα: [[Συκέα Φωκίδας]]<br />*
*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε: [[Συκιά (αποσαφήνιση)]]*

Η **Συκιά ** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Παρνασσίδας στον νομό Φωκίδας. Βρίσκεται στα ανατολικά παράλια του κόλπου της Ιτέας, ΝΑ. της Ιτέας σε απόσταση 45,5 χιλιόμετρα από αυτήν και Ν. - ΝΑ. της Δεσφίνας (27,5χιλιόμετρα). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Δεσφίνας που υπάγεται στο Δήμο Δελφών και έχει πληθυσμό 13 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή 2021. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1981 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Δεσφίνης. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Φιντελίτο Κάστρο

Ο **Φιντέλ Άνχελ Κάστρο Ντιας-Μπαλάρ** (· 1 Σεπτεμβρίου 1949 - 1 Φεβρουαρίου 2018), γνωστός και ως **Φιντελίτο Κάστρο**, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Κουβανού ηγέτη Φιντέλ Κάστρο, μοναχοπαίδι από την πρώτη σύζυγό του Mirta Diaz-Balart. Οι γονείς του χώρισαν λίγο πριν την έναρξη της Κουβανικής Επανάστασης, με την οποία ο Κάστρο κατέλαβε την εξουσία στη χώρα, ενώ η Μίρτα μετακόμισε στο Μαϊάμι, με την οικογένεια Diaz-Balart, παίρνοντας μαζί και το γιο της. Ο Φιντελίτο Κάστρο επέστρεψε στην Κούβα ως παιδί για να επισκεφτεί τον πατέρα του και παρέμεινε εκεί για την υπόλοιπη παιδική του ηλικία.

Ο Κάστρο Ντιας-Μπαλάρ σπούδασε στη Σοβιετική Ένωση και για κάποια χρόνια ήταν υπεύθυνος του προγράμματος για την πυρηνική ενέργεια στην Κούβα, μέχρι τη στιγμή που συγκρούστηκε με τον πατέρα του. Από το 1980 έως το 1992 ηγήθηκε του κατασκευαστικού προγράμματος για τον πυρηνικό σταθμό της Χουράγουα (*Juragua*). Είχε τρία παιδιά, τη Μίρτα Μαρία, τον Φιντέλ Αντόνιο και τον Χοσέ Ραούλ- με τη Νατάσα Σμίρνοβα την οποία γνώρισε στη Ρωσία. Μετά το διαζύγιό του από τη Σμίρνοβα, παντρεύτηκε τη Μαρία Βικτόρια Μπαρέιρο (*María Victoria Barreiro*) από την Κούβα.

Ο Κάστρο Ντιας-Μπαλάρ αυτοκτόνησε την 1η Φεβρουαρίου 2018.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* FIDEL CASTRO Díaz-Balart, “FIDELITO”. History of Fidel Castro Ruz first-born son

Κατηγορία:Κουβανοί επιστήμονες
Κατηγορία:Κουβανοί πολιτικοί
Jean-Claude Lattès (εκδοτικός οίκος)

Οι Εκδόσεις **Jean-Claude Lattès** (), με μορφοποίηση επωνυμίας **JC Lattès**, είναι γαλλικός εκδοτικός οίκος που ανήκει στον όμιλο Hachette Livre και έχει την έδρα  στο Παρίσι. 

## Ιστορία
Οι εκδόσεις ιδρύθηκαν το 1968 με τίτλο **Édition Spéciale** από τους Ζαν-Κλωντ Λατές και Ζακ Λανζμάν. Ο Λατές ανέλαβε εξ ολοκλήρου τον εκδοτικό οίκο το 1972, τον μετονόμασε σε *Éditions Jean-Claude Lattès* και τον λειτούργησε μέχρι το 1981. Οι εκδόσεις Λατές διαθέτουν προς το παρόν έναν κατάλογο με περισσότερους από 1000 τίτλους. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του περιλαμβάνουν :
* Μια τσάντα με μπίλιες του Ζοζέφ Ζοφό
* Ο βραδινός άνεμος του Ζαν ντ'Ορμεσόν
* Ο μεγιστάνας της Ειρήνης Φρέιν
* Ο Λέων ο Αφρικανός του Αμίν Μααλούφ
* Πενήντα αποχρώσεις του γκρι της Ε. Λ. Τζέιμς
* Τα κόκκινα μαντήλια
* Οι αξιωματικοί
* Γκέισα
Ο εκδοτικός οίκος Lattès έχει κυκλοφορήσει βιβλία γενικού ενδιαφέροντος Γάλλων και ξένων συγγραφέων, συμπεριλαμβανομένων βιβλίων φαντασίας και μη φαντασίας. Μεταξύ των συγγραφέων του ανήκουν οι Σκοτ Τούροου, Ντιν Κουντζ, Τζέιμς Πάτερσον, Ζαν-Φρανσουά Παρό, Ζαν ντ' Αϊγιόν, Άκε Έντουαρντσον, Λαρς Κρίστενσεν Saabye και Κάριν Φόσουμ.

## Έργα
Μερικές από τις εμπορικές επιτυχίες της εταιρείας είναι η ανακάλυψη του Νταν Μπράουν, συγγραφέα των :
*Κώδικας Ντα Βίντσι
* Άγγελοι και δαίμονες
* Αρκτική παγίδα
* Ψηφιακό οχυρό

## Σημαντικά έργα στην γαλλική γλώσα
* *Μια τσάντα με μπίλιες του Τζόζεφ Τζόφο
* *Ο Λέων ο Αφρικανός του Αμίν Μααλούφ
* ''Ο Κώδικας Ντα Βίντσι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* JC Lattès επίσημη ιστοσελίδα
* "Ποιοι είμαστε?". JC Lattès

Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι