Εκλογές στο Τόγκο

Στο **[[Τόγκο]]**, που είναι ημιπροεδρική δημοκρατία, διεξάγονται **εκλογές** για πρόεδρο και κοινοβούλιο. Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται από την Εθνοσυνέλευση. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Εθνοσυνέλευση, της οποίας τα μέλη εκλέγονται από το λαό κάθε πέντε χρόνια. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

## Προεδρικές εκλογές
## Πρόσφατη προεδρική εκλογή (2025)

Τον Μάιο του 2025 ο Σαβί ντε Τοβέ εκλέχθηκε ομόφωνα πρόεδρος από τη Εθνοσυνέλευση έπειτα από τη συνταγματική μεταρρύθμιση του 2024, η οποία άλλαξε τον τρόπο εκλογής του προέδρου από άμεση λαϊκή ψήφο σε έμμεση εκλογή από την Εθνοσυνέλευση. Ανέλαβε καθήκοντα διαδεχόμενος τον Φορ Γκνασινγκμπέ, γιο του Εγιαντεμά, και έγινε ο πρώτος αξιωματούχος του πλέον εθιμοτυπικού ρόλου του προέδρου, καθώς οι περισσότερες εξουσίες της προηγούμενης προεδρίας μεταφέρθηκαν σε ένα νέο αξίωμα που ονομάζεται Πρόεδρος του Συμβουλίου των Υπουργών λόγω της μεταρρύθμισης. Το αξίωμα αυτό καταλήφθηκε στη συνέχεια από τον Φορ Γκνασινγκμπέ, ο οποίος διατήρησε το μεγαλύτερο μέρος της εκτελεστικής του εξουσίας.

## Προηγούμενες προεδρικές εκλογές
### 1961
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 9 Απριλίου 1961, από κοινού με ένα συνταγματικό δημοψήφισμα. Ήταν η πρώτη φορά που ο Πρόεδρος εκλεγόταν άμεσα, και ο πρωθυπουργός Σιλβάνους Ολίμπιο του Κόμματος της Ενότητας του Τόγκο (PUT) ήταν ο μόνος υποψήφιος. Εξελέγη χωρίς αντίπαλο, ενώ το PUT κέρδισε και τις 52 έδρες στην Εθνοσυνέλευση του Τόγκο. Η συμμετοχή ήταν 90%.

### 1963
Οι επόμενες προεδρικές εκλογές  διεξήχθησαν στις 5 Μαΐου 1963, παράλληλα με ένα συνταγματικό δημοψήφισμα. Ακολούθησαν ένα στρατιωτικό πραξικόπημα νωρίτερα τον ίδιο χρόνο, το οποίο είχε ανατρέψει (και σκοτώσει) τον πρόεδρο Σιλβάνους Ολίμπιο, ο οποίος είχε διαλύσει όλα τα πολιτικά κόμματα εκτός από το δικό του, το Κόμμα της Ενότητας του Τόγκο το 1961. Ο Νικολά Γκρουνιτσκί, ο οποίος υπηρετούσε ως πρωθυπουργός λίγο μετά το πραξικόπημα, εξελέγη πρόεδρος χωρίς αντίπαλο. Ο Αντουάν Μεατσί εξελέγη Αντιπρόεδρος του Τόγκο.

### 1979
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 30 Δεκεμβρίου 1979, παράλληλα με ένα συνταγματικό δημοψήφισμα που επιβεβαίωσε το καθεστώς της χώρας ως μονοκομματικό κράτος. Ο Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά, ο οποίος είχε ηγηθεί πραξικοπήματος το 1967, εξελέγη Πρόεδρος χωρίς αντίπαλο, Η συμμετοχή των ψηφοφόρων αναφέρθηκε ότι ήταν 99,4% στις προεδρικές εκλογές.
Ορίστε η μετάφραση του κειμένου στα Ελληνικά, διατηρώντας άθικτο τον κώδικα των αναφορών (refs) και μεταφράζοντας τα λινκς με ονόματα χωρών, προσώπων, κομμάτων και θεσμών (το RPT μεταφράστηκε ως «Συναγερμός του Τογκολέζικου Λαού»):

### 1986
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 21 Δεκεμβρίου 1986. Ο πρόεδρος Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά, ήταν ο μόνος υποψήφιος και επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων αναφέρθηκε ότι ήταν 99%.

### 1993
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Αυγούστου 1993. Ήταν οι πρώτες προεδρικές εκλογές στη χώρα που περιλάμβαναν περισσότερους από έναν υποψηφίους. Ωστόσο, τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης μποϊκοτάρισαν τις εκλογές, και μόνο δύο δευτερεύοντες υποψήφιοι έθεσαν υποψηφιότητα εναντίον του εν ενεργεία προέδρου Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά, ο οποίος τελικά κέρδισε πάνω από το 95% των ψήφων. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων αναφέρθηκε ότι ήταν μόλις 36%.

Τα επίσημα αποτελέσματα ήταν ασυνεπή, καθώς ο συνολικός αριθμός ψήφων υπέρ των υποψηφίων ήταν δέκα ψήφους χαμηλότερος από τον αριθμό των έγκυρων ψήφων, και το σύνολο των έγκυρων και άκυρων ψήφων (762.593) ήταν υψηλότερο από τον αριθμό των συνολικών ψηφισάντων (751.495).

### 1998
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 21 Ιουνίου 1998. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά, στην εξουσία από το 1967, επανεξελέγη με 52% των ψήφων σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα. Η αντιπολίτευση αμφισβήτησε το αποτέλεσμα και ισχυρίστηκε ότι είχε κερδίσει ο Ζιλκρίστ Ολίμπιο της Ένωσης των Δυνάμεων της Αλλαγής (UFC). Το Συνταγματικό Δικαστήριο ανακοίνωσε τα τελικά αποτελέσματα στις 10 Ιουλίου 1998. Ο Εγιαντεμά ορκίστηκε στις 24 Ιουλίου σε τελετή στην Εθνοσυνέλευση του Τόγκο, την οποία μποϊκοτάρισε η αντιπολίτευση.

### 2003
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν την 1η Ιουνίου 2003. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τον εν ενεργεία πρόεδρο Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά, ο οποίος έλαβε το 58% των ψήφων. Η αντιπολιτευόμενη Ένωση των Δυνάμεων για την Αλλαγή (UFC) δημοσίευσε τα δικά της στοιχεία αποτελεσμάτων, ισχυριζόμενη ότι ο Εμμανουέλ Μπομπ-Ακιτάνι είχε λάβει το 71% των ψήφων και ο Εγιαντεμά μόλις 10%.

### 2005
Οι προεδρικές Εκλογές του Τόγκο διεξήχθησαν στις 24 Απριλίου 2005, μετά τον θάνατο εν ενεργεία του μακροχρόνιου προέδρου Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά. Οι κύριοι υποψήφιοι ήταν ο γιος του Εγιαντεμά, Φορ Γκνασινγκμπέ, και ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Εμμανουέλ Μπομπ-Ακιτανί. Οι εκλογές και η περίοδος που προηγήθηκε στιγματίστηκαν από βία, με πολλούς ανθρώπους να έχουν αναφερθεί ως νεκροί σε διάφορα επεισόδια. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, ο Γκνασινγκμπέ κέρδισε τις εκλογές, λαμβάνοντας λίγο παραπάνω από το 60% των ψήφων.

Ο θάνατος του Εγιαντεμά στις 5 Φεβρουαρίου 2005 ακολουθήθηκε από τον ορισμό του γιου του, Φορ, ως προέδρου. Αυτή η κίνηση έγινε αρχικά από τον στρατό, φαινομενικά για να διασφαλιστεί η σταθερότητα, και στη συνέχεια νομιμοποιήθηκε —τουλάχιστον φαινομενικά— με την εκλογή του Γκνασινγκμπέ ως Προέδρου της Εθνοσυνέλευσης από την Εθνοσυνέλευση, η οποία ελεγχόταν από τον κυβερνώντα Συναγερμό για τον Τογκολέζικο Λαό (RPT). Η Εθνοσυνέλευση στη συνέχεια άλλαξε το σύνταγμα ώστε να μην χρειάζεται η διεξαγωγή εκλογών εντός 60 ημερών, επιτρέποντας στον Φορ να υπηρετήσει το υπόλοιπο της θητείας του πατέρα του, η οποία θα έληγε το 2008. Αυτά τα γεγονότα χαρακτηρίστηκαν ως αντισυνταγματικό πραξικόπημα από πολλούς, οι οποίοι θεωρούσαν ότι ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης κατά τον χρόνο του θανάτου του Εγιαντεμά, Φαμπαρέ Ουαταρά Νατσαμπά, έπρεπε να αναλάβει την εξουσία σύμφωνα με το σύνταγμα. Υπό ισχυρή πίεση από άλλες χώρες της περιοχής, ο Γκνασινγκμπέ παραιτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου και αντικαταστάθηκε από τον Μπονφό Αμπάς· οι εκλογές προγραμματίστηκαν για τον Απρίλιο.
Στις 26 Μαρτίου πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις τόσο υπέρ όσο και κατά της ημερομηνίας της 24ης Απριλίου. Η εγγραφή ψηφοφόρων ξεκίνησε στις 28 Μαρτίου.

Στις 16 Απριλίου αναφέρθηκε ότι επτά άνθρωποι—έξι από το κυβερνών κόμμα και ένας από την αντιπολίτευση—σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις μεταξύ υποστηρικτών των δύο πλευρών. Κάθε πλευρά κατηγόρησε την άλλη για πρόκληση της βίας.

Καθώς η ψηφοφορία έληξε στις 24 Απριλίου, αναφέρθηκε ότι τρία άτομα είχαν σκοτωθεί. Κάθε πλευρά κατηγόρησε την άλλη για διακοπή της διαδικασίας και για γέμισμα των καλπών.

Στις 26 Απριλίου ανακοινώθηκαν τα προσωρινά αποτελέσματα: ο Γκνασινγκμπέ είχε κερδίσει με 60% των ψήφων, με τον Μπομπ-Ακιτανί να έρχεται δεύτερος με 38%. Ο Χάρι Ολίμπιο έλαβε μόνο 0,55% των ψήφων, ενώ ο Λόσον έλαβε 1,04% παρόλο που είχε αποσυρθεί από τον αγώνα. Το 64% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων συμμετείχε στις εκλογές. Το συνταγματικό δικαστήριο επιβεβαίωσε τη νίκη του Γκνασινγκμπέ στις 3 Μαΐου, όταν δημοσιοποιήθηκαν τα επίσημα αποτελέσματα.

### 2010
Στις προεδρικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 4 Μαρτίου 2010 και αμφισβητήθηκαν από την αντιπολίτευση ο πρόεδρος Γκνασινγκμπέ επανεξελέγη με ποσοστό 60,9% έναντι 33,94% για τον αντίπαλό του, Ζαν-Πιερ Φαμπρ, από την Ένωση των Δυνάμεων για την Αλλαγή (UFC). Ο πρώην πρωθυπουργός, Γιαγοβί Αγκμπογιμπό, ήρθε τρίτος με 3%. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 64%. Η ECOWAS εξέφρασε την ικανοποίησή της για τις συνθήκες διεξαγωγής των εκλογών.

**Πρόεδρος, 4 Μαρτίου 2010 **
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left width=600|Υποψήφιοι – κόμματα στα οποία πρόσκεινται
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
|-
|align="left"|Φωρ Γκνασινγκμπέ – Συναγερμός για τον Τογκολέζικο Λαό
|1.234.044
|align="right"|60,9
|-
|align="left"|Ζαν-Πιερ Φαμπρ – Ένωση Δυνάμεων για την Αλλαγή
|692.584
|align="right"|33,9
|-
|align="left"|Γιαγοβί Αγκμπoγιμπό – Επιτροπή Δράσης για την Ανανέωση
|60.388
|align="right"|3,0
|-
|align="left"|Αγκμπεγιομέ Κοτζό – Οργάνωση για την Οικοδόμηση του Ενωτικού Τόγκο 
|17.397
|align="right"|0,9
|-
|align="left"|Μπριζίτ Ατζαμαγκμπό-Τζονσόν – Δημοκρατική Συγκέντρωση των Αφρικανικών Λαών
|13.451
|align="right"|0,7
|-
|align="left"|Μπασαμπί Καγκμπαρά – Παναφρικανικό Δημοκρατικό Κόμμα
|8.357
|align="right"|0,4
|-
|align="left"|Νικολά Λοζόν – Κόμμα για Ανανέωση και Λϋτρωση
|6.029
|align="right"|0,3
|-
|align=left style="background-color:#E9E9E9"|**Σύνολο** (συμμετοχή 65,7%)
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|2.040.506
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|&nbsp;
|-
|align="left"|Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι
|align="right"|3.599.306
|rowspan=3|
|-
|align="left"|Σύνολο ψήφων
|align="right"|2.119.829
|-
|align="left"|Άκυρα ή λευκά (1,6%)
|align="right"|79.283
|}

### 2015

### 2020

Οι προεδρικές εκλογές του 2020 ήταν οι τελευταίες στις οποίες η εκλογή του προέδρου έγινε από το λαό.

## Βουλευτικές εκλογές
### Εκλογές Γερουσίας (2025)
Στις πιο πρόσφατες εκλογές για τα μέλη της Γερουσίας στις 15 Φεβρουαρίου 2025 η Ένωση για τη Δημοκρατία κέρδισε  τις 34 από τις συνολικά 41 έδρες για εκλογή. Οι 20 έδρες διορίστηκαν από τον πρόεδρο, με το σύνολο των εδρών να ανέρχονται σε 61.

### Πρόσφατες βουλευτικές εκλογές (2024)

Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Απριλίου 2024.

## Προηγούμενες βουλευτικές εκλογές
### Πριν την ανεξαρτησία
#### 1946
Εκλογές για την Αντιπροσωπευτική Συνέλευση διεξήχθησαν στη Γαλλική Τογκολάνδη στις 8 Δεκεμβρίου 1946.

Η Αντιπροσωπευτική Συνέλευση συστάθηκε με διάταγμα στις 25 Οκτωβρίου 1946, σύμφωνα με το Άρθρο 77 του Γαλλικού Συντάγματος.

Τα 30 μέλη της Αντιπροσωπευτικής Συνέλευσης εκλέχθηκαν από δύο εκλογικά σώματα:

Το πρώτο εκλογικό σώμα αποτελούνταν από Γάλλους πολίτες και εξέλεγε έξι (6) έδρες.

Το δεύτερο εκλογικό σώμα (μη πολίτες) εξέλεγε είκοσι τέσσερις (24) έδρες.

Ο Νικολά Γκρουνιτσκί ήταν το μοναδικό εκλεγμένο μέλος για το Κόμμα Προόδου του Τόγκο.
Μετά τις εκλογές, ο Σιλβάνους Ολίμπιο εξελέγη Πρόεδρος της Συνέλευσης. Στις 23 Δεκεμβρίου η Συνέλευση εξέλεξε τον Ζονατάν Σαβί ντε Τοβέ ως μέλος του Συμβουλίου της Γαλλικής Ένωσης για την Τογκολάνδη.
#### 1951
Εκλογές για την Αντιπροσωπευτική Συνέλευση διεξήχθησαν στη Γαλλική Τογκολάνδη στις 9 και 30 Δεκεμβρίου 1951. Από το 2ο Εκλεκτορικό Σώμα, η Ένωση Αρχηγών και Λαών του Βορρά κέρδισε 12 έδρες επί συνόλου 30 εδρών έναντι 11 για το Κόμμα Προόδου του Τόγκο| και μία έδρα για την Επιτροπή της Ενότητας του Τόγκο.
Ο Σιλβάνους Ολίμπιο ήταν το μοναδικό εκλεγμένο μέλος για την Επιτροπή της Ενότητας του Τόγκο.

#### 1952
Εκλογές για την Εδαφική Συνέλευση διεξήχθησαν στη Γαλλική Τογκολάνδη στις 30 Μαρτίου 1952. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για την Ένωση Αρχηγών και Λαών του Βορρά, η οποία κέρδισε 15 από τις 30 έδρες.
Τρεις από τους βουλευτές που εξελέγησαν από τις λίστες της Επιτροπής της Ενότητας του Τόγκο (CUT) δεν ήταν μέλη του κόμματος: ο ένας ήταν συνδικαλιστής και οι δύο ήταν μέλη τοπικών κομμάτων.

#### 1955
Εκλογές για την Εδαφική Συνέλευση διεξήχθησαν στη Γαλλική Τογκολάνδη στις 12 Ιουνίου 1955. Το Κόμμα Προόδου του Τόγκο και η Ένωση Αρχηγών και Λαών του Βορρά κέρδισαν και τα δύο από 15 από τις 30 έδρες. Η Επιτροπή της Ενότητας του Τόγκο μποϊκοτάρισε τις εκλογές.

#### 1958
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γαλλική Τογκολάνδη στις 27 Απριλίου 1958. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για την Επιτροπή της Ενότητας του Τόγκο, η οποία κέρδισε 29 από τις 46 έδρες στη Νομοθετική Συνέλευση. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 64,9%.

### Μετά την ανεξαρτησία
#### 1961
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 9 Απριλίου 1961, παράλληλα με ένα συνταγματικό δημοψήφισμα στο Τόγκο. Ήταν η πρώτη φορά που ο Πρόεδρος εκλεγόταν άμεσα, και ο πρωθυπουργός Σιλβάνους Ολίμπιο του Κόμματος της Ενότητας του Τόγκο (PUT) ήταν ο μόνος υποψήφιος. Εξελέγη χωρίς αντίπαλο, με το PUT να κερδίζει και τις 52 έδρες στην Εθνοσυνέλευση του Τόγκο. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 90,0%.

#### 1963
Στις εκλογές για την Εθνοσυνέλευση του Τόγκο, που διεξήχθησαν στις 9 Απριλίου 1963, παράλληλα με τις προεδρικές, υποβλήθηκε μία ενιαία λίστα υποψηφίων που περιελάμβανε μέλη του Κόμματος της Ενότητας του Τόγκο, του Juvento, της Δημοκρατικής Ένωσης του Τογκολέζικου Λαού και του Τογκολέζικου Λαϊκού Κινήματος (όλα τα οποία είχαν 14 έδρες) με το όνομα «Συμφιλίωση και Εθνική Ενότητα». Εγκρίθηκε από το 99% των ψηφοφόρων. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 91%.

#### 1979
Οι βουλευτικές εκλογές στις 30 Δεκεμβρίου 1979, διεξήχθησαν μαζί με τις προεδρικές και με παράλληλα με ένα συνταγματικό δημοψήφισμα που επιβεβαίωσε το καθεστώς της χώρας ως μονοκομματικό κράτος. Ο Συναγερμός του Τογκολέζικου Λαού (το μοναδικό νόμιμο κόμμα) κέρδισε και τις 67 έδρες στην Εθνοσυνέλευση του Τόγκο, καθώς η λίστα των 67 υποψηφίων του εγκρίθηκε από τους ψηφοφόρους. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων αναφέρθηκε ότι ήταν 99,3% στις βουλευτικές εκλογές.

#### 1985
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 24 Μαρτίου 1985. Η χώρα ήταν μονοκομματικό κράτος εκείνη την εποχή, με τον Συναγερμό του Τογκολέζικου Λαού ως το μοναδικό νόμιμο κόμμα. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκλογές του 1979, όπου είχε παρουσιαστεί μία ενιαία λίστα υποψηφίων στους ψηφοφόρους για έγκριση, αυτές οι εκλογές διεκδικήθηκαν από 216 υποψηφίους που έθεσαν υποψηφιότητα για 77 έδρες και 22 αναπληρωματικά μέλη. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων αναφέρθηκε ότι ήταν 78,6%.

#### 1990
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 4 Μαρτίου 1990, με δεύτερο γύρο στις 18 Μαρτίου σε οκτώ εκλογικές περιφέρειες. Η χώρα ήταν μονοκομματικό κράτος εκείνη την εποχή, με τον Συναγερμό του Τογκολέζικου Λαού ως το μοναδικό νόμιμο κόμμα. Τις εκλογές διεκδίκησαν 230 υποψήφιοι για 77 έδρες. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 78,7%.

#### 1994
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Φεβρουαρίου 1994, με δεύτερο γύρο στις 18 Μαρτίου σε 24 εκλογικές περιφέρειες. Ήταν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές από τη δεκαετία του 1960 και είδαν το κυβερνών κόμμα Συναγερμός του Τογκολέζικου Λαού (RPT) να τερματίζει δεύτερο πίσω από την Επιτροπή Δράσης για την Ανανέωση (CAR), η οποία, μαζί με τους συμμάχους της την Τογκολέζικη Ένωση για τη Δημοκρατία (UTD), κέρδισε την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση του Τόγκο.Μετά τις εκλογές, ο Συναγερμός του Τογκολέζικου Λαού (RPT) υπέβαλε καταγγελία στο Ανώτατο Δικαστήριο του Τόγκο, με αποτέλεσμα την ακύρωση τριών εδρών (δύο που κέρδισε η CAR και μία που κέρδισε η UTD). Παρόλα αυτά, διατήρησαν την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, και πρότειναν τον αρχηγό της CAR, Γιαγοβί Αγκμπογιμπό, για τη θέση του Πρωθυπουργού. Ωστόσο, ο αρχηγός του RPT, πρόεδρος Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά, αρνήθηκε να αποδεχθεί την υποψηφιότητα, και αντ' αυτού διόρισε τον αρχηγό της UTD, Εντέμ Κοτζό. Ως αποτέλεσμα, η CAR αποχώρησε από τη συμμαχία της με την UTD, και αντικαταστάθηκε στην κυβέρνηση από το RPT.

Αναπληρωματικές εκλογές για τις ακυρωμένες τρεις έδρες διεξήχθησαν τον Αύγουστο του 1996, με όλες τις τρεις έδρες να κερδίζονται από το RPT.

#### 1999
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 21 Μαρτίου 1999. Αυτές μποϊκοταρίστηκαν από τα οκτώ κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία απορρίφθηκαν στην επιμονή τους ότι οι συνομιλίες που ακολούθησαν τις αμφιλεγόμενες προεδρικές εκλογές του προηγούμενου έτους έπρεπε να ολοκληρωθούν πριν από τις βουλευτικές εκλογές. Ως αποτέλεσμα, μόνο τρία κόμματα συμμετείχαν στις εκλογές: ο κυβερνών Συναγερμός του Τογκολέζικου Λαού (RPT), μαζί με δύο μικρά κόμματα συμμάχους του, τον Συντονισμό Νέων Δυνάμεων και το Παναφρικανικό Οικολογικό Κόμμα. Επιπλέον, συμμετείχαν και δώδεκα ανεξάρτητοι υποψήφιοι.

Το αποτέλεσμα ήταν μια συντριπτική νίκη για το RPT, το οποίο κέρδισε 79 από τις 81 έδρες. Οι άλλες δύο έδρες πήγαν σε ανεξάρτητους υποψηφίους.

#### 2002
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 27 Οκτωβρίου 2002. Όπως και στις προηγούμενες εκλογές του 1999, αυτές μποϊκοταρίστηκαν από εννέα κόμματα της αντιπολίτευσης (γνωστά ως Συνασπισμός των Δημοκρατικών Δυνάμεων), μετά την αντικατάσταση της Ανεξάρτητης Εθνικής Εκλογικής Επιτροπής από μια επιτροπή επτά δικαστών και την αναθεώρηση του Εκλογικού Κώδικα. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τον κυβερνώντα Συναγερμό του Τογκολέζικου Λαού (RPT), ο οποίος κέρδισε 72 από τις 81 έδρες. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 67%.

#### 2007

#### 2013
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Ιουλίου 2013. Τα 91 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε κλειστές λίστες με απλή αναλογική σε 30 πολυεδρικές περιφέρειες.

Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα, η Ένωση για τη Δημοκρατία κέρδισε σαρωτική νίκη και αναμένεται να πάρει 60 επί συνόλου 91 εδρών και τις υπόλοιπες έδρες κατέλαβε η Αντιπολίτευση. Το αντιπολιτευόμενο κόμμα Ένωση των Δυνάμεων για την Αλλαγή υπέστη ήττα, χάνοντας τις πιο πολλές από τις 27 έδρες που κατείχε στην προηγούμενη Εθνοσυνέλευση. Μεγαλύτερο κόμμα της Αντιπολίτευσης γίνεται πλέον η Εθνική Συμμαχία για την Αλλαγή (*Alliance national pour le changement*, ANC).
**Εθνοσυνέλευση του Τόγκο, 25 Ιουλίου 2013**
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμμα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
|-
|align=left|Ένωση για τη Δημοκρατία||880.608||46,7||62
|-
|align=left|Συλλογική Πρωτοβουλία Σώστε το Τόγκο||544.592||28,9||19
|-
|align=left|Συμμαχία Ουράνιο Τόξο||204.143||10,8||6
|-
|align=left|Ένωση των Δυνάμεων για την Αλλαγή||145.359||7,7||3
|-
|align=left|Πατριωτική Παναφρικανική Συσπείρωση||15.602||0,8||0
|-
|align=left|Κίνηση Νέο Τόγκο||14.225||0,8||0
|-
|align=left|Ανεξάρτητοι||14.360||0,8||1
|-
|align=left|Λοιπά κόμματα||66.171||3,5||0
|-
|align=left|Άκυρα/λευκά||119.430||–||–
|-style="background-color:#E9E9E9"
|align=left|**Σύνολο**||**2.011.203**||**100**||**91**
|-
|align=left|Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή||3.044.332||66,1||–
|-
|colspan=4 align=left|Πηγή: Adam Carr
|}

#### 2018

## Δημοψηφίσματα
### 1945
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στη Γαλλική Δαχομέη και τη Γαλλική Τογκολάνδη στις 21 Οκτωβρίου 1945 ως μέρος του ευρύτερου Γαλλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος του 1945. Στα δύο εδάφη, και οι δύο ερωτήσεις εγκρίθηκαν με μεγάλη διαφορά. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 84%.

### 1946
Ένα ακόμα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στη Γαλλική Δαχομέη και τη Γαλλική Τογκολάνδη στις 5 Μαΐου 1946 ως μέρος του ευρύτερου Γαλλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος του Μαΐου του 1946. Το νέο προτεινόμενο σύνταγμα απορρίφθηκε από το 55% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 57%. Την ίδια χρονιά διενεργήθηκε  και δεύτερο δημοψήφισμα για το ίδιο θέμα, στις 13 Οκτωβρίου, το οποίο ήταν και πάλι με απορριπτικό αποτέλεσμα (72,8% καταψήφισαν).

### 1956
Ένα δημοψήφισμα για την αυτονομία διεξήχθη στη Γαλλική Τογκολάνδη στις 28 Οκτωβρίου 1956. Από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή αποτελούσε Εντολή της Κοινωνίας των Εθνών και στη συνέχεια Έδαφος υπό Καθεστώς Κηδεμονίας των Ηνωμένων Εθνών υπό τον έλεγχο της Γαλλίας. Το δημοψήφισμα προσέφερε στους κατοίκους την επιλογή να παραμείνουν Έδαφος υπό Καθεστώς Κηδεμονίας ή να γίνουν αυτόνομη περιοχή εντός της Γαλλικής Ένωσης. Το αποτέλεσμα ήταν 93% υπέρ του δεύτερου, με συμμετοχή 77%. Ωστόσο, το δημοψήφισμα απορρίφθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, καθώς δεν περιλάμβανε την επιλογή της ανεξαρτησίας και επέλεξε να συνεχίσει το καθεστώς κηδεμονίας. Στην γειτονική Βρετανική Τογκολάνδη, ένα δημοψήφισμα νωρίτερα τον ίδιο χρόνο είχε ως αποτέλεσμα το έδαφος να γίνει μέρος της Γκάνας.

Το καθεστώς κηδεμονίας έληξε το 1960, όταν η Γαλλική Τογκολάνδη απέκτησε την ανεξαρτησία της ως Τόγκο.

### 1958
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στη Γαλλική Τογκολάνδη ως μέρος του ευρύτερου Γαλλικού δημοψηφίσματος του 1958. Σε αντίθεση με ό,τι συνέβη σε άλλα γαλλικά εδάφη, η ψηφοφορία περιορίστηκε στους Γάλλους πολίτες, με μόνο 2.217 άτομα να έχουν δικαίωμα ψήφου, έναντι συνολικού πληθυσμού 1.284.000 κατοίκων.

### 1961
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στο Τόγκο στις 9 Απριλίου 1961, παράλληλα με τις γενικές εκλογές του 1961. Οι αλλαγές στο σύνταγμα θα καθιστούσαν τη χώρα μια προεδρική Δημοκρατία με Πρόεδρο εκλεγμένο άμεσα. Εγκρίθηκε από το 99,62% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 90%.

### 1963
Το επόμενο συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στο Τόγκο στις 5 Μαΐου 1963, παράλληλα με τις γενικές εκλογές του 1963. Οι αλλαγές στο σύνταγμα θα καθιστούσαν τη χώρα μια Προεδρική Δημοκρατία με μονοθάλαμη Εθνοσυνέλευση. Εγκρίθηκε από το 99% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 91%.

### 1972

Ένα δημοψήφισμα σχετικά με την παραμονή του αρχηγού του πραξικοπήματος Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά ως προέδρου διεξήχθη στις 9 Ιανουαρίου 1972. Ο Εγιαντεμά είχε ανατρέψει την κυβέρνηση το 1967 και εγκατέστησε τον εαυτό του ως πρόεδρο στις 14 Απριλίου.

Τέθηκε στους ψηφοφόρους η ερώτηση: «Θέλετε ο Στρατηγός Εγιαντεμά να συνεχίσει τα καθήκοντα του προέδρου της δημοκρατίας που του εμπιστεύτηκαν ο στρατός και ο λαός;» Το αποτέλεσμα αναφέρθηκε ότι ήταν 99,9% των ψηφοφόρων υπέρ, με συμμετοχή 97,8%.

### 1979
Στις 30 Δεκεμβρίου 1979, παράλληλα με τις γενικές εκλογές του 1979 διεξήχθη δημοψήφισμα συντάγματος. Οι αλλαγές στο σύνταγμα θα καθιέρωναν την Τρίτη Δημοκρατία του Τόγκο και θα καθιστούσαν τη χώρα Προεδρική Δημοκρατία και μονοκομματικό κράτος, και εγκρίθηκαν από το 99,87% των ψηφοφόρων με συμμετοχή 99,4%. Το σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 12 Ιανουαρίου 1980.
Το Άρθρο 10 του νέου Συντάγματος ανέφερε ότι: «Το RPT, ενιαίο κόμμα [...] εκφράζει τις φιλοδοξίες των εργαζομένων μαζών. [...] Το πολιτικό σύστημα του Τόγκο βασίζεται στην αρχή του ενιαίου κόμματος». Ο πρόεδρος μπορεί να ζητήσει τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων (Άρθρο 2), τα οποία είναι υποχρεωτικά για συνταγματικά θέματα εάν το κοινοβούλιο δεν εγκρίνει έναν νόμο με πλειοψηφία δύο τρίτων (Άρθρο 52).
Οι ψηφοφόροι ψήφισαν χρησιμοποιώντας ψηφοδέλτια κόκκινου χρώματος για το «ναι» και λευκού για το «όχι». Σε πολλά εκλογικά τμήματα, δεν υπήρχαν ούτε λευκά ψηφοδέλτια «όχι» ούτε παραβάν.

### 1992
Στο συνταγματικό δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 27 Σεπτεμβρίου 1992 οι αλλαγές στο σύνταγμα αποκατέστησαν την πολυκομματική δημοκρατία και εγκρίθηκαν από το 99,17% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 74,2%.

## Παραπομπές


*