open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αικατερίνη Σαλβαρέσο

μικρογραφία|Η Σαλβαρέσο και δεξιά ο γιος της Μίνεα Β΄. π. 1577-1581.

Η **Αικατερίνη Σαλβαρέσο**, *Catherine Salvaresso*, ή *Ecaterina Salvaresso* (απεβ. το 1590 στην Τρίπολη της Λιβύης) ήταν σύζυγος τού πρίγκιπα της Βλαχίας . Ήταν παντρεμένη με τον Aλέξανδρο Β΄ Μίρτσεα και ήταν μητέρα του Mίχνεα Β΄ του Εκτουρκισμένου. Υπήρξε αντιβασίλισσα της Βλαχίας κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας τού γιου της, από το 1577 έως το 1583.

Η Σαλβαρέσο καταγόταν από καθολική ιταλική οικογένεια, και ήταν κάτοικος της ιταλικής συνοικίας της Κωνσταντινούπολης, όπου συνάντησε τον Αλέξανδρο Β΄ Μίρτσεα κατά τη διάρκεια του προσκυνήματός του. Παντρεύτηκαν στο Πέρα το 1558, και εκείνη μεταστράφηκε στην Ορθόδοξη πίστη. Ίδρυσε το μοναστήρι Σλετιοαρέλε και εισήγαγε στο πρώτο τυπογραφείο στο Βουκουρέστι το 1573. Το 1577 απεβίωσε ο σύζυγός της και έτσι αυτή έγινε αντιβασίλισσα τού γιου της, που ήταν τότε όμηρος των Οθωμανών.

## Πηγές
* Ileana Cazan, Eugen Denize: Marile puteri și spațiul românesc în secolele XV-XVI, Editura Universității din București, 2001
* Gh. T. Ionescu: Nou despre doamna Ecaterina Salvaresso a Țării Românești, în Istros, VII, Brăila, 1994, σ.189-199.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Ράντου Ι΄ της Βλαχίας

Ο **Ράντου Ι΄ Σερμπάν**, ρουμαν.: *Radu Șerban* (απεβ. 23 Μαρτίου 1620) ήταν ευγενής της Βλαχίας, που βασίλευσε ως *[[βοεβόδας]]* του πριγκιπάτου για δύο περιόδους από το 1602 έως το 1610, και κατά τη διάρκεια του 1611.  Υποτιθέμενος απόγονος του Nαγκόε Μπασαράμπ Ε΄, έλαβε υψηλό αξίωμα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μιχαήλ Β΄ του Γενναίου.  Μετά την άνοδό του στον θρόνο, συνέχισε την πολιτική της ανεξαρτησίας της Βλαχίας, που πρώτος πρότεινε ο Μιχαήλ Β΄ ο Γενναίος. Έχοντας παλέψει με μεγάλες δυσκολίες εντός και εκτός της χώρας, κατάφερε να ανταπεξέλθει με επιτυχία σε μια βασιλεία διάρκειας σχεδόν 10 ετών. Διακρίθηκε για τις ιδιαίτερες πολιτικές του ικανότητες και το στρατιωτικό του ταλέντο, αποδεικνύοντας ότι ήταν ένας από τους πιο αξιόλογους πρίγκιπες της Βλαχίας.

Διαδέχθηκε τον Ράντου Θ΄ Μίχνεα, και τον ίδιο τον διαδέχθηκε η κατοχή της Βλαχίας από τον Γκαμπριέλ Μπατόρυ της Τρανσυλβανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Πιερκούρ (Σεν-Μαριτίμ)

Το **Πιερκούρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-Μαριτίμ, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Μαριτίμ
Αλέξανδρος Γ΄ της Βλαχίας

Ο **Αλέξανδρος Γ**', κοινώς γνωστός ως ο **Κακός,**  (απεβ. στις 20 Μαρτίου 1597) ήταν ο πρίγκιπας της Βλαχίας μεταξύ Νοεμβρίου 1592 και 1593. Ήταν γιος του Μπογκντάν Δ΄ Λαπουσνεάνου, πρώην πρίγκιπα της Μολδαβίας. Αν και ο Αλέξανδρος Γ΄ είχε στην κυβέρνησή του τόσο εντόπιους Βογιάρους όσο και Έλληνες, παράπονα εμφανίστηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τον Ιούνιο του 1593, κατηγορώντας τον πρίγκιπα ότι συμπεριφέρεται σαν τύραννος όπως ακριβώς ο θείος του, πρίγκιπας της Μολδαβίας Ααρών ο Τύραννος. 

Νυμφεύτηκε τη χήρα του Πέτρου Β΄ με το Ενώτιο, κάτι που πολιτικά δεν ήταν μια ευνοϊκή επιλογή, καθώς η οικογένεια Καντακουζηνού ήταν περισσότερο επιθυμητή από τους Οθωμανούς. Στις 2–12 Σεπτεμβρίου 1593, ο Μιχαήλ Β΄ ο Γενναίος επιλέχθηκε ως νέος πρίγκιπας της Βλαχίας. Ο Αλέξανδρος Γ΄ εξορίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά της Υψηλής Πύλης, και εκτελέστηκε με στραγγαλισμό στις 20 Μαρτίου 1597. 

Για λίγους μήνες έγινε ο Αλέξανδρος Ε΄ της Μολδαβίας (Ιούνιος-Αύγουστος 1592).

## Οικογένεια
Ο Αλέξανδρος Γ΄ είχε έναν γιο, τον Πέτρου, ο οποίος απεβίωσε στις 8 Ιουνίου 1619.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Αλέξανδρος Δ΄ της Βλαχίας

Ο **Αλέξανδρος Δ΄ Ηλία**, ρουμαν.: *Alexandru IV Iliaş* (άκμασε 1616-1633, απεβ. 1633 ή 1666) ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας (ως Αλέξανδρος Δ΄) από το 1616 έως το 1618, και από το 1628 έως το 1629. Επίσης πρίγκιπας της Μολδαβίας (ως Αλέξανδρος Ζ΄) από το 1620 έως το 1621, και από το 1631 έως το 1633.

## Βιογραφία
Ο Aλέξανδρος Δ΄ ήταν γιος του Ιλίε/Ηλία, ο ίδιος γιος του Aλέξανδρου Δ΄ Λαπουσνεάνου πρίγκιπα της Μολδαβίας. Ο πατέρας του εξελέγη πρίγκιπας της Βλαχίας τον Μάρτιο του 1591, αλλά δεν μπόρεσε να κερδίσει τον Ράντου.

Ο Αλέξανδρος Δ' εγκρίθηκε πρίγκιπας της Βλαχίας από τους Οθωμανούς από τον Σεπτέμβριο του 1616 έως τον Νοέμβριο του 1618, και από τον Οκτώβριο του 1629 έως τις 10 Σεπτεμβρίου 1630. Ήταν επίσης πρίγκιπας της Μολδαβίας με το όνομα Aλεξάντρου Ιλίε από τις 10 Σεπτεμβρίου 1620 (μετά τη μάχη της Τσουτσόρα) έως τον Οκτώβριο του 1621, και από τον Δεκέμβριο του 1631 έως τον Απρίλιο του 1633. Απεβίωσε την ίδια χρονιά (ή 1666).

Από άγνωστη σύζυγο άφησε δύο γιους:
* Ράντου ΙΑ΄ πρίγκιπας της Βλαχίας.
* Ηλίας Γ΄, πρίγκιπας της Μολδαβίας.

## Πηγές
* Alexandru Dimitrie Xenopol *Histoire des Roumains de la Dacie trajane: Depuis les origines jusqu'à l'union des principautés* . E. Leroux Paris (1896)
* Nicolas Iorga *Histoire des Roumains et de la romanité orientale* . (1920)
* Constantin C. Giurescu & Dinu C. Giurescu, *Istoria Românilor* Τόμος III (από το 1606), Editura Științifică și Enciclopeică, București, 1977.
* Jean Nouzille *La Moldavie, Histoire tragique d'une région européenne*, Εκδ. Bieler, .
* Gilles Veinstein, *Les Ottomans et la mort* (1996) .
* Joëlle Dalegre *Grecs et Ottomans 1453-1923.* *De la chute de Constantinople à la fin de l'Empire Ottoman*, L'Harmattan Paris (2002).

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Εσθήρ

thumb|right|220px|Η Βασίλισσα Εσθήρ
Η **Εσθήρ** (αραβικά: استير, εβραϊκά: אסתר) αρχικά *Αδασσά*, είναι η ομώνυμη ηρωίδα του Βιβλίου της Εσθήρ στην Εβραϊκή Βίβλο. Σύμφωνα με τη βιβλική αφήγηση, η οποία διαδραματίζεται στην Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών, ο Πέρσης βασιλιάς Ασσουήρος ερωτεύεται την Εσθήρ και την παντρεύεται. 

Ο μεγάλος του βεζίρης Αμάν προσβάλλεται από τον ξάδερφο και φύλακα της Εσθήρ, Μαρδοχαίο, επειδή αρνήθηκε να υποκλιθεί μπροστά του. Το να υποκλίνεσαι μπροστά σε άλλο άτομο ήταν μια εξέχουσα χειρονομία σεβασμού στην περσική κοινωνία, αλλά θεωρήθηκε απαράδεκτη από τον Μαρδοχαίο, ο οποίος πιστεύει ότι ένας Εβραίος πρέπει να εκφράζει μόνο υποταγή στον Θεό. Κατά συνέπεια, ο Αμάν σχεδιάζει να σκοτώσει όλους τους Εβραίους της Περσίας και τελικά πείθει τον Ασσουήρη να του επιτρέψει να το κάνει. Ωστόσο, η Εσθήρ ανατρέπει το σχέδιο αποκαλύπτοντας και αποδοκιμάζοντας τα σχέδια του Αμάν στον Ασσουήρη, ο οποίος στη συνέχεια εκτελεί τον Αμάν και δίνει την άδεια στους Εβραίους να σηκώσουν τα όπλα εναντίον των εχθρών τους. 

Η ιστορία του Βιβλίου της Εσθήρ παρέχει την παραδοσιακή εξήγηση για το Πουρίμ, μια εορταστική εβραϊκή γιορτή που τηρείται την εβραϊκή ημερομηνία κατά την οποία έπρεπε να τεθεί σε ισχύ η εντολή του Αμάν, την ημέρα που οι Εβραίοι σκότωσαν τους εχθρούς τους αφού η Εσθήρ εξέθεσε τις προθέσεις του Αμάν. Από τη δεκαετία του 1890, αρκετοί ακαδημαϊκοί «συμφώνησαν να δουν [Το Βιβλίο της] Εσθήρ ως ιστορικοποιημένο μύθο ή τελετουργία» και γενικά κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το Πουρίμ έχει τις ρίζες του σε έναν βαβυλωνιακό ή περσικό μύθο ή φεστιβάλ — αν και ποιο είναι αντικείμενο συζήτησης. Οι λεπτομέρειες του σκηνικού της ιστορίας είναι εύλογες και μπορεί να έχουν ακόμη και κάποια βάση σε πραγματικά γεγονότα, αλλά υπάρχει γενική συμφωνία μεταξύ των μελετητών ότι το βιβλίο της Εσθήρ είναι ένα έργο μυθοπλασίας.

Υπάρχουν δύο σχετικές μορφές του Βιβλίου της Εσθήρ: μια συντομότερη έκδοση με εβραϊκή προέλευση που βρίσκεται σε Εβραϊκή και Προτεσταντική Βίβλο και μια μεγαλύτερη εκδοχή με κοινή ελληνική προέλευση που βρίσκεται σε Καθολικές και Ορθόδοξες Βίβλους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Εβραϊκής Βίβλου
Ματέι Μπασαράμπ της Βλαχίας

Ο **Ματέι Μπασαράμπ**, ρουμαν.: *Matei Basarab* (1588, Μπρανκοβένι, Oλτ – 9 Απριλίου 1654, Βουκουρέστι) ήταν βοεβόδας της Βλαχίας μεταξύ 1632 και 1654.

## Η βασιλεία του
Μεγάλο μέρος της βασιλείας του Ματέι πέρασε στην καταπολέμηση των επιδρομών από τη Μολδαβία, τις οποίες ολοκλήρωσε με επιτυχία το 1637, το 1639 και το 1653 (βλέπε Μάχη της Φίντα). Ήταν ένας πεφωτισμένος ηγεμόνας, και είναι γνωστός για την εισαγωγή του τυπογραφείου στη Βλαχία (1634), και τη δημιουργία του πρώτου κώδικα νόμων της Βλαχίας, καθώς και για την προστασία της τέχνης και της θρησκείας (ιδρυτής του πρώτου ανώτερου σχολείου στο πριγκιπάτο του). Έκτισε περισσότερες από 45 εκκλησίες και μοναστήρια, έτσι συγκρίνεται με τον Στέφανο Γ΄ τον Μεγάλο, διάσημο ηγεμόνα της Μολδαβίας.

Η εκλογή του το 1632 σηματοδότησε την πρώτη επίσημη εξαίρεση σε έναν κανόνα, που τέθηκε από το εθιμικό δίκαιο. Ο Μπασαράμπ ήταν απλώς ένας βογιάρος (της οικογένειας Κραϊοβέστι) και δεν είχε συγγένεια με προηγούμενους πρίγκιπες (αν και φαίνεται, ότι μια παρόμοια άποψη μπορεί να γίνει για ηγεμόνες όπως ο Μιχαήλ Β΄ ο Γενναίος). Ο λόγος αυτής της επιλογής έχει εξηγηθεί ως αντίδραση των αυτόχθονων βογιάρων, ενάντια στον ανταγωνισμό από νεοεισαχθέντες Έλληνες και Λεβαντίνους. Μπορεί επίσης να οφείλεται σε αυτές τις ειδικές περιστάσεις, που ο Ματέι χρησιμοποίησε το επώνυμο «Μπασαράμπ», που συνδέεται έτσι με μια κατασκευασμένη καταγωγή που τον νομιμοποιεί.
μικρογραφία|300x300εσ| Ο Ματέι Μπασαράμπ με τη σύζυγό του σε τοιχογραφία του 17ου αι. στη Μονή Αρνότα.
Η κυριαρχία του Mατέι Μπασαράμπ συμπίπτει επίσης με το τελευταίο στάδιο της αποσύνθεσης των κατώτερων ευγενών, αποτέλεσμα της πολιτικής πίεσης από τους βογιάρους και των δραστικών οικονομικών αλλαγών (η εξέγερση των στρατιωτικών σεϊμένι υπό τον Κονσταντίν Σερμπάν πιθανότατα έχει αυτό ως κύρια αιτία).

Φαίνεται ότι ο πρίγκιπας σχεδίαζε τη χειραφέτηση από την Οθωμανική κυριαρχία, καθώς και την κυριαρχία στη Μολδαβία. Διατήρησε στενή σχέση με τον ηγεμόνα της Τρανσυλβανίας Γεώργιο Β' Ρακότσι, ένα φιλόδοξο, ισχυρότερο και πιο αυτόνομο υποτελή των Τούρκων .

Ήταν νυμφευμένος με την Έλενα Ναστουρέλ.

## Νόμοι και μεταρρυθμίσεις
Ο Ματέι Μπασαράμπ και ο σύγχρονος του, ο Μολδαβός πρίγκιπας Βασίλε Λούπου της Μολδαβίας πιστώνονται ότι εισήγαγαν τους πρώτους γραπτούς νόμους των δύο πριγκηπάτων. Ωστόσο αυτά τα δύο σχεδόν πανομοιότυπα σύνολα νόμων δεν έρχονται σε αντίθεση με την παράδοση, καθώς είναι απλώς η ρουμανική μετάφραση των βυζαντινών Συνηθειών (*Pravile*), που αναφέρονται σε έγγραφα των προηγούμενων δεκαετιών. Οι δύο συλλογές υπό τον Mατέι Μπασαράμπ είναι ο κώδικας Γκαβόρα *[[Pravila de la Govora|(]]*Pravila de la *[[Pravila de la Govora|Govora]]*) το 1640, και ο Κώδικας του Ματέι Μπασαράμπ (*Pravila lui Matei Basarab)*, επίσης γνωστή ως Αναδιαμόρφωση των Νόμων (*[[Îndreptarea Legii]]*) το 1652.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Gheorghe I. Brătianu, *Sfatul domnesc și Adunarea Stărilor în Principatele Române*, Βουκουρέστι, 1995

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Ράντου Ιλίας της Βλαχίας

Ο **Ράντου ΙΑ΄ Ιλίας**, ρουμαν.: *Radu Iliaș* (απεβ. π. 1632) ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας, μεταξύ 21/31 Ιουλίου 1632 και 20/30 Σεπτεμβρίου 1632.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Aλέξανδρου Δ΄ Ιλίας, πρίγκιπα της Βλαχίας μεταξύ 1616-1618 και 1627-1629. Η ημερομηνία γέννησής του και η ημερομηνία του τέλους του είναι άγνωστες. Νυμφεύτηκε τη Στάνκα Μπρανκοβεάνου, κόρη του Κονσταντίν Μπρανκοβεάνου.

Έγινε πρίγκιπας όταν η Οθωμανική Υψηλή Πύλη καθαίρεσε τον προκάτοχό του Λέον Τόμσα.  Ωστόσο, δεν κατάφερε να καταλάβει τον θρόνο, επειδή ο Ματέι Μπασαράμπ, κατέλαβε τον θρόνο με τη βοήθεια του Γεώργιου Α' Ρακότσι, πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας και επίσης με την υποστήριξη του πασά της Σιλίστρας.   Ο Ράντου Ιλίας προσπάθησε να πάρει πίσω τον θρόνο του, αλλά στη μάχη της Μονής Πλουμπουίτα στις 20/30 Οκτωβρίου 1632, οι δυνάμεις του ηττήθηκαν.

Μετά από διαπραγματεύσεις με την Πύλη, ο Ματέι Μπασαράμπ έλαβε τον τίτλο και την περιβολή του λάβαρου, και έγινε ο επόμενος πρίγκιπας της Βλαχίας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Στέφαν Σούρντουλ της Βλαχίας

Ο **Στέφαν Α΄ ο Κωφός**, ρουμανικά: *Ștefan Surdul* (απεβίωσε στις 2 Φεβρουαρίου 1595) ήταν γιος του Iοάν Βόντα τσελ Κουμπλίτ. Κυβέρνησε τη Βλαχία από τον Μάιο του 1591 έως τον Αύγουστο του 1592. Σύμφωνα με μια πηγή, ήταν επαγγελματίας κόφτης δέρματος και κατασκευαστής λουριών. 

Διαδέχθηκε τον Μίχνεα Β΄ τον Εκτουρκισμένο και τον ίδιο τον διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος Γ΄ ο Κακός.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Βιντίλα της Βλαχίας

Ο **Βιντίλα**, ρουμανικά: *Vintilă* (άκμασε το 1574) έγινε πρίγκιπας (voivode, βοεβόδας) της Βλαχία.

Ήταν γιος του Πατράσκου του Καλού (Pătraşcu cel Bun). Καταγόταν από τον κλάδο των Ντρακουλέστι, του Οίκου των Βασαράβων.Κυβέρνησε για λίγο τη Βλαχία τον Μάιο του 1574, μέσα στη βασιλεία του Αλέξανδρου Β΄ Μίρτσεα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κονσταντίν Σερμπάν

Ο **Κωνσταντίν Σερμπάν**, ρουμαν.: *Constantin Șerban* (απεβ. το 1682) ήταν ο Κονσταντίν Α΄ πρίγκιπας της Βλαχίας μεταξύ 1654 και 1658, νόθος γιος του Ράντου Ι΄ Σερμπάν της Βλαχίας. Σύμφωνα με τις συνήθειες του τόπου, η γέννηση εκτός γάμου δεν απέκλειε τον Κωνσταντίνο από το να γίνει πρίγκιπας. Ήταν ο Κονσταντίν Β΄ της Μολδαβίας για τον Νοέμβριο 1659 και τον Φεβρουάριο 1661.

## Βασιλεία
Η κυριαρχία του είδε την εξέγερση των *[[Σεϊμένη|σεϊμένι]]* μισθοφόρων (1655). Για να αντιμετωπίσει το ζήτημα, ο Κονσταντίν Σερμπάν συμμάχησε με τον πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας Γεώργιο Β' Ρακότσι, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου, στα σχέδια του τελευταίου για χειραφέτηση από την Οθωμανική κυριαρχία.

Το 1657 η Πύλη τον καθαίρεσε. Ο Κονσταντίν Σερμπάν συνέχισε να πολεμά στο πλευρό του Ρακότσι, καταφέρνοντας να αναστατώσει την οθωμανική παρουσία στη Μολδαβία, και καταλαμβάνοντας για λίγο τον θρόνο στο Ιάσι, σε δύο διαφορετικές στιγμές (το 1659 και το 1661). Ο Παύλος του Χαλεπίου καταγράφει το ερειπωμένο κράτος της Βλαχίας κατά την οθωμανική επέμβαση, συμπεριλαμβανομένης της αφήγησης του αγροτικού πληθυσμού που διέφυγε στις Τρανσυλβανικές Άλπεις ("*όπου οι Βλάχοι συνήθιζαν να καταφεύγουν σε ώρα ανάγκης* ").

Το 1656 ο πρίγκιπας διέταξε την οικοδόμηση του Μητροπολιτικού Καθεδρικού Ναού του Βουκουρεστίου (σήμερα: Πατριαρχικού), εν μέρει με πρότυπο το Μοναστήρι Κούρτεα ντε Άρτζες αλλά μεγαλύτερο και πιο αυστηρό. Προς τιμήν του, η εκκλησία του έδωσε την προστασία των Ορθοδόξων Αγίων Κωνσταντίνου (συνονόματού του) και Ελένης. Το 1658 πυρπόλησε την πόλη, προσπαθώντας να εμποδίσει τον αντίπαλό του Mίχνεα Γ΄ να κάνει χρήση των εγκαταστάσεών της.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Gheorghe I. Brătianu, *Sfatul domnesc and Adunarea Stărilor în Principatele Române*, Βουκουρέστι, 1995
* Constantin C. Giurescu, *Istoria Bucureștilor.* *Din cele mai vechi timpuri pînă în zilele noastre*, Βουκουρέστι, 1966, σελ.&nbsp;73-75

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η αναφορά του Παύλου του Χαλεπίου για τη Βλαχία Archived
* Για την κατασκευή του καθεδρικού ναού (στα ρουμανικά)

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Γκαμπριέλ Μοβίλα της Βλαχίας

Ο **Γκαμπριέλ Μοβίλα**, ρουμαν.: *Gabriel* ή *Gavril Movilă* (απεβ. Δεκέμβριος 1635) ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας από τον Ιούνιο του 1618 έως τον Ιούλιο του 1620. Ένας βογιάρος Mοβιλέστι, ο Γκαμπριέλ ήταν γιος του Σιμιόν Μοβίλα, πρίγκιπα της Μολδαβίας.

## Βιογραφία
Έφτασε στον θρόνο της Βλαχίας το 1616, αλλά χωρίς την αναγνώριση από την οθωμανική κυβέρνηση, που προτιμούσε τον Αλέξανδρο Δ΄ Ιλίας. Πήρε τον διορισμό του  τον Ιούνιο του 1618, αλλά αντικαταστάθηκε τον Ιούλιο του 1620 από τον Ράντου Θ΄ Μίχνεα.

Αποσύρθηκε στην Τρανσυλβανία, όπου και απεβίωσε. Είχε νυμφευτεί μία Ούγγρα ευγενή Eρζέμπετ Ζολύομυ. Το ζευγάρι μάλλον παρέμεινε άτεκνο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Brown, Amelia Robertson; Neil, Bronwen, eds. (20 July 2017). Byzantine Culture in Translation. BRILL. ISBN 9789004349070.
* Roggema, Barbara, ed. (23 October 2017). Christian-Muslim Relations. A Bibliographical History. Volume 10 Ottoman and Safavid Empires (1600-1700). Brill. ISBN 9789004346048.
* Suciu, I. D. (1980). Unitatea poporului român: contribuții istorice bănățene (in Romanian). Facla.

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κατηγορία:Οίκος των Μοβίλα
Ράντου Λέων της Βλαχίας

Ο **Ράντου ΙΒ΄ Λέων**, ρουμαν.: *Radu Leon* (απεβ. 1669) ήταν ηγεμόνας της Βλαχίας από το 1664 έως το 1669.  Είχε το όνομα Ράντου, ο πωλητής στρειδιών. Ήταν Έλληνας από την Κωνσταντινούπολη.

Γιος του ηγεμόνα της Βλαχίας Λέοντα Τόμσα, και υποτιθέμενος εγγονός του Στέφαν Τόμσα, ηγεμόνα της Μολδαβίας, ο Ράντου Λέωνν αντικατέστησε τον έκπτωτο Γκρηγόριο Α' Γκίκα τον Δεκέμβριο του 1664.

Υποτίθεται ότι μόλις και μετά βίας μπορούσε να μιλήσει ρουμανικά. Η εξουσία του Ράντου βασίστηκε στην υποστήριξη των Φαναριωτών, και ιδιαίτερα της οικογένειας Καντακουζηνού. Ο Σερμπάν Καντακουζηνός, μετέπειτα ηγεμόνας της Βλαχίας, υπηρέτησε ως επιμελητής του και ο Ντραγκάτσι Καντακουζηνός διοικούσε τους στρατούς του Ράντου.

Οι ανθελληνικές διαδηλώσεις, που ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 1668, οδήγησαν στην πτώση του Ράντου τον Μάρτιο του 1669, και στην αντικατάστασή του από τον Αντόνιε Βόντα ντιν Ποπέστι.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Νεγκλιζέ

μικρογραφία|Νεγκλιζέ σε κούκλα.
Το **νεγκλιζέ** (φωνητική μεταγραφή του γαλλικού *négligé*) είναι μια μορφή διάφανου νυχτικού για γυναίκες,που προορίζεται για χρήση κατά τη νύχτα και στην κρεβατοκάμαρα. Εισήχθη στη Γαλλία τον 18ο αιώνα, όπου μιμούνταν το βαρύ στυλ των γυναικείων φορεμάτων της εποχής από το κεφάλι μέχρι τα νύχια.

Μέχρι τη δεκαετία του 1920, το νεγκλιζέ άρχισε να μιμείται το γυναικείο σατέν βραδινό φόρεμα μονής στρώσης της εποχής. Ο όρος «negligee» χρησιμοποιήθηκε σε μια σειρά κεραμικών ειδωλίων της Royal Doulton το 1927, που δείχνει γυναίκες που φορούν αυτό που φαίνεται να είναι ένα μονοκόμματο νυχτικό μέχρι το γόνατο από μετάξι ή ρεγιόν, διακοσμημένο με δαντέλα. Αν και το στυλ βραδινής ενδυμασίας του νυχτικού έκανε κινήσεις προς το μοντέρνο στυλ νεγκλιζέ - ημιδιαφανές μπούστο, δαντέλες, φιόγκοι, όπως φαίνεται το 1941 από μια φωτογραφία της Ρίτα Χέιγουορθ στο περιοδικό *[[Life (περιοδικό)|Life]]*—ήταν μόνο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που τα νυχτικά άλλαξαν από πρωτίστως χρηστικά σε κυρίως αισθησιακά ή ακόμα και ερωτικά. Το νεγκλιζέ αναδείχθηκε έντονα ως μορφή γυναικείου εσωρούχου.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ενδυμασία ύπνου
Κατηγορία:Γυναικεία εσώρουχα
Κατηγορία:Γυναικεία ένδυση
Ξένια της Ρώμης

Η **Ξένια η Δίκαιη της Ρώμης**, γνωστή και ως **Αγία Ξένια** ήταν αγία του 5ου αιώνα, την οποία τιμούν ορισμένες χριστιανικές Εκκλησίες, μεταξύ των οποίων η Ορθόδοξη και η Καθολική.

## Βιογραφία
Η Ξένια, γεννημένη αρχικά ως Ευσέβια, ήταν η μοναχοκόρη ενός πλούσιου Γερουσιαστή στη Ρώμη. Αυτή και δύο αφοσιωμένοι υπηρέτες της, έφυγαν για να αποφύγουν έναν κανονισμένο γάμο. Διέφυγε στα Μύλασα, στο νησί της Κω, όπου δέχτηκε το όνομα «Ξένια». Ήθελε να κρυφτεί σε ένα έρημο μέρος για να μην την ανακαλύψουν οι γονείς της. Με την άφιξη, η Ξένια ξεκίνησε μια εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Στέφανο και ένα γυναικείο μοναστήρι. Αμέσως μετά, έγινε διάκονος από τον Επίσκοπο Παύλο της Μύλασας. 

Γράφεται γι' αυτήν ότι "βοηθούσε τους πάντες: για τους άπορους, ήταν ευεργέτης, για τους θλιμμένους, παρηγορητής, για τους αμαρτωλούς, οδηγός μετάνοιας. Είχε βαθιά ταπείνωση, θεωρώντας τον εαυτό της το χειρότερο και πιο αμαρτωλό όλων».

Η εορτή της Αγίας Ξενίας γιορτάζεται στην Ορθόδοξη εκκλησία και την Καθολική εκκλησία στις 24 Ιανουαρίου, την ημέρα που πέθανε. Υποστηρίχθηκε ότι «κατά τη διάρκεια της κηδείας της, ένα φωτεινό στεφάνι από αστέρια που περιέβαλλε έναν λαμπερό σταυρό εμφανίστηκε πάνω από το μοναστήρι στους ουρανούς.» Λέγεται ότι είχε προβλέψει τον δικό της θάνατο.

## Παραπομπές


Ξένια
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 5ου αιώνα
Δημόσιος κίνδυνος (ταινία, 1998)

Το ***Δημόσιος κίνδυνος*** (αγγλικά: *Enemy of the State*) είναι αμερικανικό θρίλερ δράσης του 1998 σε σκηνοθεσία Τόνι Σκοτ και με πρωταγωνιστές τους Γουίλ Σμιθ, Τζιν Χάκμαν και Τζον Βόιτ. Η πρεμιέρα έγινε στις ΗΠΑ στις 16 Δεκεμβρίου και στη Γερμανία στις 17 Δεκεμβρίου 1998.

Στην ταινία, ένας δικηγόρος στοχοποιείται από μια ομάδα διεφθαρμένων πρακτόρων της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (NSA), αφού λαμβάνει εν αγνοία του μια βιντεοκασέτα που εμφανίζει τους πράκτορες της NSA να δολοφονούν έναν βουλευτή.

Η ταινία απέφερε 250,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε γενικά θετικές κριτικές από κριτικούς, με πολλούς να επαινούν το σενάριο και τη σκηνοθεσία καθώς και τη χημεία μεταξύ του Σμιθ και του Χάκμαν.

## Πλοκή

Ο βουλευτής Φιλ Χάμερσλι
θέλει να εμποδίσει την ψήφιση μιας νέας αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας που θα διεύρυνε δραματικά τις εξουσίες παρακολούθησης των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, πιστεύοντας ότι τα πιθανά οφέλη του νομοσχεδίου δεν αξίζει να θυσιαστούν τα δικαιώματα ιδιωτικής ζωής των απλών πολιτών. Ο βοηθός διευθυντής της NSA Τόμας Ρέινολντς, θέλοντας να περάσει το νομοσχέδιο για να λάβει μια προαγωγή που καθυστερεί πολύ, βάζει πιστούς σε αυτόν πράκτορες να δολοφονήσουν τον Χάμερσλι και να παρουσιάσουν τον θάνατό του ως τροχαίο ατύχημα μετά από καρδιακή προσβολή.

Ο δικηγόρος των Εργατών Ρόμπερτ Κλέιτον Ντιν εργάζεται σε μια υπόθεση που αφορά τον ιδιοκτήτη εστιατορίου και αφεντικό της μαφίας Πώλι Πιντέρο. Ο Ντιν προσλαμβάνει περιστασιακά τον «Μπριλ», έναν άνθρωπο που δεν έχει γνωρίσει ποτέ προσωπικά, για να διεξάγει επιχειρήσεις παρακολούθησης. Ο Μπριλ αποκτά μια κασέτα που ενοχοποιεί τον Πιντέρο 
για εργατικό εκβιασμό. Ο Ντιν απειλεί τον Πιντέρο με την κασέτα για να διασφαλίσει ότι ο μαφιόζος θα συμφωνήσει σε μια ευνοϊκή διευθέτηση.

## Υποδοχή
### Κριτικές

Ο Ρότζερ Ίμπερτ των  Chicago Sun-Times ανέφερε ότι ένιωσε «τα άκρα της κορύφωσης επικίνδυνα κοντά στο γελοίο», αλλά γενικά απόλαυσε την ταινία, ιδιαίτερα τις ερμηνείες του Βόιτ και του Χάκμαν.

Στον ιστότοπο συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes, το Δημόσιος κίνδυνος 
κατέχει βαθμολογία έγκρισης 70% με βάση 84 κριτικές, με μέση βαθμολογία 6,44/10. Η συναίνεση των κριτικών του ιστότοπου αναφέρει: «Ένα διασκεδαστικό, επίκαιρο θρίλερ που βρίσκει τον σκηνοθέτη Τόνι Σκοτ σε σταθερή φόρμα και τον Γουίλ Σμιθ να επιβεβαιώνει την ιδιότητα του ως πρωταγωνιστή δράσης». Στο Metacritic η ταινία έχει βαθμολογία 67 στα 100, με βάση 22 κριτικές, υποδεικνύοντας «γενικά ευνοϊκές κριτικές».Το κοινό που συμμετείχε σε δημοσκόπηση του CinemaScore έδωσαν στην ταινία μέσο βαθμό Α− σε κλίμακα Α+ έως F.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Πολιτικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1998
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Touchstone Pictures
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Ταινίες της Scott Free Productions
BTR-80

Το **BTR-80** είναι ένας θωρακισμένος προσωπικός φορέας που αναπτύχθηκε στη Σοβιετική Ένωση.

## Ιστορία

Το BTR-80 σχεδιάστηκε το 1984 ως ένα ελαφρώς εκσυγχρονισμένο BTR-70, το οποίο βασίστηκε στα οχήματα BTR-60. Η πιο αξιοσημείωτη διαφορά είναι ότι το όχημα είχε λάβει έναν νέο κινητήρα, αυτή τη φορά έναν κινητήρα V8 260 ίππων, αντί για δύο κινητήρες που χρησιμοποιήθηκαν στα προηγούμενα οχήματα. Το BTR-80 συναρμολογείται από το Μηχανουργείο Αρζαμάς, με κάποια βοήθεια από την GAZ στο Νίζνι Νόβγκοροντ.

Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει μπλοκ όρασης TNPO, οπτικές συσκευές TNP-B και TKN-3 για τον οδηγό και τον κυβερνήτη, έναν υπέρυθρο φωτισμό αναζήτησης OU-3GA2M, έξι εκτοξευτές βομβίδων καπνού 81 mm 902V "Tucha", ένα ραδιοφωνικό σετ (R-173 ή R- 163-50U), μια ενδοσυνεννόηση και υδραυλικοί πίδακες για αμφίβια πρόωση. 

Οι Σοβιετικοί τροποποίησαν τον κολοβωμένο κωνικό πυργίσκο που χρησιμοποιήθηκε στο BTR-70 για το BTR-80 επανασχεδιάζοντας το μανδύα. Αυτό επιτρέπει στα πολυβόλα KPVT των 14,5 mm (0,57 ίντσες) και στα ομοαξονικά πολυβόλα PKT των 7,62 mm (0,3 ίντσες) να ανυψωθούν σε μέγιστο 60 μοίρες. Αυτή η υψηλή γωνία βολής είναι χρήσιμη για την εμπλοκή στόχων σε απότομες πλαγιές, σε αστικές μάχες και για εμπλοκή στόχων αέρος με χαμηλή αργή πτήση.

Οι επανασχεδιασμένες πλαϊνές πόρτες χωρίζονται οριζόντια. Το επάνω τμήμα ανοίγει προς τα εμπρός. Αυτό παρέχει στα στρατεύματα αποσυναρμολόγησης κάποια προστασία από πυρά φορητών όπλων από το μπροστινό μέρος του οχήματος. Το κάτω μέρος ανοίγει προς τα κάτω, σχηματίζοντας ένα σκαλοπάτι. Έξι προβολείς καπνογόνων χειροβομβίδων είναι τοποθετημένοι στο πίσω μέρος του πυργίσκου.

Η προστασία του BTR-80 είναι παρόμοια με εκείνη των προηγούμενων μοντέλων, που προορίζεται μόνο να παρέχει προστασία από πυρομαχικά μικρών όπλων και θραύσματα μικρών βομβών παντού.

Η παραγωγή του BTR-80 συνεχίζεται μέχρι σήμερα για χρήση στον ρωσικό στρατό και από τότε έχουν παραχθεί περίπου 5.000, αν και σήμερα η παραγωγή είναι σχετικά μικρή. Μια περαιτέρω εκσυγχρονισμένη παραλλαγή του BTR-80 είναι το BTR-90, το οποίο ωστόσο δεν πέτυχε με τον ρωσικό στρατό.

## Χρήστες
Το BTR-80 χρησιμοποιήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση και εξήχθη επίσης σε ολόκληρο σχεδόν το Ανατολικό Μπλοκ, αλλά και σε λίγες χώρες εκτός αυτού. Ως εκ τούτου, το BTR-80 χρησιμοποιείται σήμερα από τη Ρωσία, την Αγκόλα, την Αρμενία, το Μπαγκλαντές, το Μπουρούντι, την Κολομβία, το Τζιμπουτί, την Ινδονησία, τη Μολδαβία, το Κιρζιγκιστάν, τη Μογγολία, το Σουδάν, τη Συρία, την Ουκρανία, το Ουζμπεκιστάν, τη Ρουμανία και ορισμένες άλλες. Η Βόρεια Κορέα παρήγαγε επίσης ένα αντίγραφο του BTR-80 σε παραλλαγές 8x8 και 6x6. Το BTR-80 συμμετείχε στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022. Από τις 16 Δεκεμβρίου 2023 τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία έχασαν σημαντικό αριθμό BTR-80.

## Σημειώσεις και παραπομπές

## εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φύλλο τεχνικών δεδομένων και εικόνες BTR-80 ArmyRecognition.com

Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
Γρηγόριος Μπρινκοβεάνου

Ο **Γρηγόριος Μπρινκοβεάνου**, ρουμαν.: *Grigore Brâncoveanu* (1767 - 27 Απριλίου 1832) ήταν καϊμακάμης και ηγεμόνας της Βλαχίας το 1818 και το 1821.  

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Εμανοΐλ Μπρινκοβεάνου και της Ζωής (Ζωΐτσας) Στούρτζα. Νυμφεύτηκε την Ελιζαμπέτα (Σάφτα) Μπαλς, και υιοθέτησε τη Ζωή Μαυροκορδάτου. Ήταν το δεύτερο μέλος του Οίκου του που είχε εξουσία στη Βλαχία: το 1688-1714 πρίγκιπας ήταν ο Κωνσταντίνος Μπρινκοβεάνου. Ο Γρηγόριος διαδέχθηκε τον Ιωάννη Καρατζά της Βλαχίας, και τον ίδιο τον διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος Σούτσος (βασ. 1818-1821). Τον διαδέχθηκε το 1821, και τον ίδιο τον διαδέχθηκε ο Τούντορ Βλαντιμιρέσκου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οθωμανική Ρουμανία
Μπεατρίς Τσεμπέτ

Η **Μπεατρίς Τσεμπέτ** (*Beatrice Chebet*, γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 2000) είναι Κενυάτισα δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Το 2022 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 5.000 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου και έγινε πρωταθλήτρια Αφρικής, ενώ την επόμενη χρονιά ήταν τρίτη στη διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Είναι επίσης η κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στα 5.000 μέτρα και στα 10.000 μέτρα, με χρόνο 28:54,14, που σημειώθηκε στις 25 Μαΐου 2024 και έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που κατέβηκε τα 29 λεπτά στα 10.000 μέτρα. Και στα δύο αγωνίσματα αναδείχθηκε χρυσή Ολυμπιονίκης το 2024.

## Καριέρα

Ήδη από το δημοτικό σχολείο άρχισε να τρέχει σε αγώνες των 5.000 μέτρων. Τον Ιούνιο του 2018, σε ηλικία 18 ετών,  κέρδισε το αγώνισμα στο πρωτάθλημα της χώρας της Κένυα κάτω των 20 ετών. Ένα μήνα αργότερα στο Τάμπερε, έγινε η πρώτη γυναίκα από την Κένυα και η πρώτη μη Αιθιοπίδα από το 2006 που κέρδισε τον τίτλο των 5.000 μέτρων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Κ20.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου, οι τρεις κορυφαίες αθλήτριες στον αγώνα κάτω των 20 ετών γυναικών – Τσεμπέτ δύο αθλήτριες από την  Αιθιοπία  – χρονομετρήθηκαν όλες την ώρα 20:50 καθώς τερμάτισαν μαζί. Μετά τον απαιτούμενο έλεγχο η Κενυάτισα αθλήτρια έλαβε το χρυσό μετάλλιο.

Η μεγαλύτερη επιτυχία της το 2022 σημειώθηκε τον Ιούλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Γιουτζίν του Όρεγκον, όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο για τον αγώνα 5.000 μ. με χρόνο 14:46.75 πίσω από τον Γκουντάφ Τσεγκάι. Το 2023 κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου, τόσο στο ατομικό αγώνισμα, όσο και στο ομαδικό με την ομάδα της Κένυας, κάτι που επαναλήφθηκε και το 2024.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Beatrice CHEBET - World Athletics

Κατηγορία:Κενυάτες αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Ντοάμνα Κιάζνα

Η **Ντοάμνα Κιάζνα**, ρουμαν.: *Doamna Chiajna* (1525–1588) από τον Οίκο των Μουσάτ, ήταν η σύζυγος πρίγκιπα της Βλαχίας. Ήταν παντρεμένη με τον Μίρτσεα Ε΄ τον Ποιμένα. Ήταν αντιβασίλισσα στη Βλαχία από το 1559 έως το 1575.  

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πολωνία, και ήταν κόρη τού  Πέτρου Δ΄ Ράρες πρίγκιπα της Μολδαβίας. Παντρεύτηκε τον Μίρτσεα Ε΄ της Βλαχίας το 1545. Ίδρυσε το πρώτο σχολείο στη Βλαχία, στο Κέμπουλουνγκ, in 1552.

Ο Μίρτσεα Ε΄ ηττήθηκε στη μάχη από τον Ράντου Η΄ Ιλίε στο Μανέστι στις 16 Νοεμβρίου 1552.  Η Κιάζνα, ο Mίρτσεα Ε΄ και τα παιδιά τους αναγκάστηκαν να διαφύγουν, αναζητώντας καταφύγιο στο Γκιουργκίου.  Ο Μίρτσεα Ε΄ επέστρεψε στο θρόνο τον επόμενο χρόνο.

Η Κιάζνα και ο Mίρτσεα Ε΄ είχαν επτά παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του Πέτρου Α΄ του Νεαρού. 

Μετά το τέλος του συζύγου της το 1559, έγινε αντιβασίλισσα στη Βλαχία για λογαριασμό του γιου της, Πέτρου Α΄ του Νεαρού.  Περιγράφεται ως μια ενεργητική, έξυπνη και προικισμένη πολιτικός, που υπερασπίστηκε λυσσαλέα τον θρόνο του γιου της.    Ο θρύλος λέει ότι το 1575 την απήγαγαν οι Οθωμανοί και την απέλασαν στο Χαλέπιο της Συρίας.  

Η τελευταία αναφορά σε αυτήν είναι το 1588. Ο τόπος ανάπαυσής της παραμένει ασαφής.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Constantin Gane, "Trecute vieți de doamne și domnițe", τόμος 1

Κατηγορία:Οίκος των Μουσάτ
BTR-90

Το **BTR-90** είναι ένα ρωσικό τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού.

## Ιστορία
Το BTR-90 ήταν μια κάπως εκσυγχρονισμένη έκδοση του οχήματος BTR-80. Ωστόσο, το BTR-80 δεν ήταν μια νέα εξέλιξη, αλλά μια σειρά εκσυγχρονισμών στο BTR-60 της δεκαετίας του 1950-1960, που περιελάμβανε επίσης το όχημα BTR-70. Η πιο αξιοσημείωτη αλλαγή ήταν και πάλι ένας νέος κινητήρας, αυτή τη φορά ένας κινητήρας ντίζελ 510 ίππων. Όπως και με το προηγούμενο BTR-80, το όχημα δεν συναρμολογείται από την GAZ, αλλά από το Μηχανουργείο Αρζαμάς, αν και με κάποια βοήθεια από την GAZ.

Η ανάπτυξη ξεκίνησε το 1990 και τα πρώτα πρωτότυπα κατασκευάστηκαν μέχρι το 1995. Το όχημα προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί από μηχανοποιημένες μονάδες του ρωσικού στρατού, καθώς και θαλάσσιες μονάδες του ρωσικού ναυτικού, ως όχημα παροχής πυροσβεστικής υποστήριξης, μεταφοράς προσωπικού, καθήκοντα επιτήρησης, αναγνώρισης και περιπολίας. Μια ευρεία γκάμα οχημάτων που καλύπτουν διάφορες απαιτήσεις μπορεί να αναπτυχθεί με βάση το πλαίσιο BTR-90.

Το όχημα είναι πλήρως αμφίβιο και μπορεί να διαπεράσει υδάτινα εμπόδια χωρίς καμία προετοιμασία.

Ωστόσο, για διάφορους λόγους, το BTR-90 δεν έγινε ευρέως αποδεκτό από τον ρωσικό στρατό και υπήρξαν διάφορες καθυστερήσεις στην παραγωγή, που θα ξεκινούσαν μόλις το 2003. Ωστόσο, ακόμη και τότε η παραγωγή ήταν σχετικά μικρή. 

Περιορισμένος αριθμός έχει παραχθεί και είναι σε υπηρεσία με την Εθνική Φρουρά της Ρωσίας. 

Τον Οκτώβριο του 2011, το Υπουργείο Άμυνας αρνήθηκε να αγοράσει περαιτέρω το BTR-90 και δεν το συμπεριέλαβε στον κατάλογο του κρατικού εξοπλιστικού προγράμματος μέχρι το 2020, και παραιτήθηκε από τις εξαγωγές για το BTR-90. Αντίθετα, αποφασίστηκε να παραχθούν απλώς εκσυγχρονισμένες εκδόσεις του παλαιότερου BTR-80, το οποίο είναι πιο πρακτικό στην παραγωγή και ανθεκτικό στο πεδίο της μάχης. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχουν πλέον σχέδια για επανέναρξη της παραγωγής του BTR-90.

Από το 2015, τόσο το BTR-80 όσο και το BTR-90 βρίσκονται σε διαδικασία αντικατάστασης από το νέο VPK-7829 Bumerang.

## Σημειώσεις και παραπομπές

## εξωτερικοί σύνδεσμοι

* τοποθεσία κατασκευαστή
* BTR-90 Περιγραφή και εικόνες στον ιστότοπο Αναγνώρισης Στρατού

Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
Εμανουέλ Τζιάνι Ρουσέτ

Ο **Eμμανουήλ** (ή Μανολάκης) **Ιωάννης Ροσέττι**, ρουμαν.: *Emanuel Giani Ruset* (1715 – 8 Μαρτίου 1794) ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας (Μάιος 1770 – Οκτώβριος 1771) και πρίγκιπας της Μολδαβίας (11 Μαΐου 1788 – Οκτώβριος 1788). Ήταν Φαναριώτης και μέλος της οικογένειας Ροσέττι.
[μικρογραφία|200x200εσ| Τόπος ταφής στην πόλη [Χερσώνα|Χερσών, Ουκρανία.]]

## Βιογραφία
Ο Eμανουέλ ήταν γιος ενός Έλληνα παπά ονόματι Ιωάννης, Τζιάνις ή Τζανής και της Ευφροσύνης Ροσέττι, δισεγγονή του πρίγκιπα Αντόνιο Ροσέττι. Η ιταλοποίηση του ονόματος φαίνεται να είναι η φαντασίωση ενός κληρικού σε διάφορα έγγραφα: εν πάση περιπτώσει οι Φαναριώτες, ως δραγουμάνοι (διερμηνείς-μεταφραστές της «Υψηλής Πύλης») ήταν όλοι πολύγλωσσοι και μερικές φορές μετέγγραφαν στα ιταλικά ή στα γαλλικά τα ονόματά τους.

Οφείλει την ανάρρησή του στην επιρροή της οικογένειας της μητέρας του, που συγγένευε με τους Φαναριώτες πρίγκιπες Μαυροκορδάτο, Καρατζά και Σούτσο, και των οποίων τα ονόματα, που θεωρούνται με κύρος, συνέδεσε με το δικό του.

Ο Eμανουήλ Τζιάνι Ρούσετ έχει διάφορες λειτουργίες, όπως ο Mάρε Σπατάρ («Υπουργός Άμυνας», 1757) και ο Mάρε Ποστέλνικ («Υπουργός Εσωτερικών και Δικαιοσύνης») της Μολδαβίας (1760). Έγινε πρίγκιπας της Βλαχίας από τον Μάιο του 1770 έως τον Οκτώβριο του 1771, κατά τη διάρκεια της ρωσικής στρατιωτικής διοίκησης της χώρας, που συνδέθηκε με τον Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο του 1768-1774.

Στη συνέχεια ονομάστηκε πρίγκιπας της Μολδαβίας τον Μάιο του 1788, μετά την εκτόπιση του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Η δεύτερη εξουσία του έληξε τον Μάρτιο του 1789, με την κατάληψη της Μολδαβίας από τις Αυστρο-Ρωσικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Αυστρο-Ρωσο-Τουρκικού πολέμου του 1787–1792.

Στη συνέχεια αποσύρθηκε στη Χερσόνησο της Νέας Ρωσίας, όπου απεβίωσε το 1794: τάφηκε στον καθεδρικό ναό Σαίντε-Κατερίνε αυτής της πόλης.

## Πηγές
* Alexandru Dimitrie Xenopol *Histoire des Roumains de la Dacie trajane : Depuis les origines jusqu'à l'union des principautés* . E Leroux Paris (1896)
* Nicolas Iorga *Histoire des Roumains et de la romanité orientale* . (1920)
* Constantin C. Giurescu & Dinu C. Giurescu, *Istoria Românilor* Volume III (depuis 1606), Editura Științifică și Enciclopeică, București, 1977.
* Mihail Dimitri Sturdza, *Dictionnaire historique et généalogique des grandes familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople*, M.-D. Sturdza, Παρίσι, chez l'auteur, 1983  .
* Jean-Michel Cantacuzène, *Mille ans dans les Balkans*, Éditions Christian, Παρίσι, 1992. ISBN&nbsp;
* Joëlle Dalegre *Grecs et Ottomans 1453-1923.* *De la chute de Constantinople à la fin de l'Empire Ottoman*, L'Harmattan Paris (2002) .
* Jean Nouzille *La Moldavie, Histoire tragique d'une région européenne*, Εκδ. Bieler (2004), .
* Traian Sandu, *Histoire de la Roumanie*, Perrin (2008).

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
NGC 6622

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 6622** είναι αλληλεπιδρών σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Δράκοντα. Απέχει περίπου 313 εκατομμύρια  έτη φωτός και τον ανακάλυψαν οι αστρονόμοι Έντουαρντ Ντ. Σουίφτ (Edward D. Swift) και Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 2 Ιουνίου 1885. Ο γαλαξίας αυτός αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον NGC 6621. Χρονικά, οι δύο γαλαξίες είχαν την μικρότερη μεταξύ τους απόσταση περίπου εκατό εκατομμύρια χρόνια πριν από την στιγμή που τους παρατηρούμε σήμερα. Και οι δύο γαλαξίες περιλαμβάνονται στον *[[Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών|Άτλαντας των ιδιόμορφων γαλαξιών]]*  ως Arp 81.

Ο NGC 6622 είναι ο μικρότερος γαλαξίας του ζεύγους είναι ιδιαιτέρως παραμορφωμένος. Η σύγκρουσή του με τον NGC 6621 πυροδότησε επίσης ένα κύκλο έντονης γεννέσεως νέων αστέρων και στους δύο γαλαξίες. Η αστρογέννεση είναι εντονότερη στην περιοχή ανάμεσα στους δύο πυρήνες, όπου έχουν παρατηρηθεί πολυάριθμα αστρικά σμήνη. Τα λαμπρότερα και πιο μπλε από αυτά έχουν ηλικία μικρότερη των εκατό εκατομμυρίων ετών, ενώ τα νεαρότερα από τα αστικά σμήνη έχουν ηλικία κάτω από δέκα εκατομμύρια χρόνια. Στην άλλη πλευρά του γαλαξία, που απέχει περισσότερο από τον NGC 6621, ο ρυθμός σχηματισμού νέων αστέρων είναι πολύ μικρότερος.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Δράκων (αστερισμός)
6622
61579
11175
081
Λιποφιλία

**Λιποφιλία** (lipophilicity) είναι η ικανότητα μιας χημικής ένωσης να διαλύεται σε λίπη, έλαια, λιπίδια και μη πολικούς διαλύτες όπως εξάνιο ή τολουόλιο. Τέτοιες ενώσεις ονομάζονται **λιπόφιλες**. Τέτοιοι μη πολικοί διαλύτες είναι οι ίδιοι λιπόφιλοι και η παροιμία "τα όμοια διαλύουν όμοια" ισχύει γενικά. Έτσι, οι λιπόφιλες ουσίες τείνουν να διαλύονται σε άλλες λιπόφιλες ουσίες, ενώ οι υδρόφιλες ουσίες τείνουν να διαλύονται στο νερό και σε άλλες υδρόφιλες ουσίες.
Η λιποφιλία, η υδροφοβία και η μη πολικότητα μπορεί να περιγράφουν την ίδια τάση για συμμετοχή στη δύναμη διασποράς London, καθώς οι όροι χρησιμοποιούνται συχνά εναλλακτικά. Ωστόσο, οι όροι "λιπόφιλος" και "υδρόφοβος" δεν είναι συνώνυμοι, όπως μπορεί να φανεί με σιλικόνες και φθοράνθρακες, που είναι υδρόφοβοι αλλά όχι λιπόφιλοι.
__TOC__
## Επιφανειοδραστικά
Τα επιφανειοδραστικά με βάση υδρογονάνθρακες είναι ενώσεις που είναι αμφίφιλες (ή αμφιπαθείς), που έχουν ένα υδρόφιλο, αλληλεπιδραστικό με το νερό *άκρο*, που αναφέρεται ως *ομάδα κεφαλής* και ένα λιπόφιλο *άκρο", συνήθως ένα θραύσμα υδρογονάνθρακα μακράς αλυσίδας, που αναφέρεται ως "ουρά* τους Συγκεντρώνονται σε επιφάνειες χαμηλής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της διεπαφής αέρα-νερού (μείωση επιφανειακής τάσης) και στις επιφάνειες των μη αναμίξιμων με το νερό σταγονιδίων που βρίσκονται σε γαλακτώματα ελαίου/νερού (μείωση της διεπιφανειακής τάσης). Σε αυτές τις επιφάνειες προσανατολίζονται από τη φύση τους με τις ομάδες κεφαλής τους στο νερό και τις ουρές τους είτε κολλημένες και σε μεγάλο βαθμό έξω από το νερό (όπως στη διεπιφάνεια αέρα-νερού), είτε διαλυμένες στη μη αναμίξιμη με το νερό φάση με την οποία το νερό έρχεται σε επαφή (όπως η γαλακτωματοποιημένη σταγόνα ελαίου). Και στις δύο αυτές διαμορφώσεις οι ομάδες κεφαλών αλληλεπιδρούν έντονα με το νερό, ενώ οι ουρές αποφεύγουν κάθε επαφή με το νερό. Τα μόρια των επιφανειοδραστικών συσσωρεύονται επίσης στο νερό ως μικκύλια με τις ομάδες κεφαλής τους να προεξέχουν και τις ουρές τους να συσσωρεύονται μεταξύ τους. Τα μικκύλια αντλούν ελαιώδεις ουσίες στους υδρόφοβους πυρήνες τους, εξηγώντας τη βασική δράση των σαπουνιών και των απορρυπαντικών που χρησιμοποιούνται για την προσωπική καθαριότητα και για το πλύσιμο των ρούχων. Τα μικκύλια είναι επίσης βιολογικά σημαντικά για τη μεταφορά λιπαρών ουσιών στην επιφάνεια του λεπτού εντέρου στο πρώτο βήμα που οδηγεί στην απορρόφηση των συστατικών των λιπών (κυρίως λιπαρά οξέα και 2-μονογλυκερίδια).
Οι κυτταρικές μεμβράνες είναι δομές διπλής στοιβάδας που σχηματίζονται κυρίως από φωσφολιπίδια, μόρια τα οποία έχουν μια εξαιρετικά αλληλεπιδραστικότητα με το νερό, ιονικές φωσφορικές ομάδες κεφαλής συνδεδεμένες σε δύο μακριές ουρές αλκυλίου.
Αντίθετα, τα φθοριοεπιφανειοδραστικά (fluorosurfactants) δεν είναι αμφίφιλα ή απορρυπαντικά επειδή οι φθοράνθρακες δεν είναι λιπόφιλοι.
Η οξυβενζόνη (Oxybenzone), ένα κοινό συστατικό καλλυντικών που χρησιμοποιείται συχνά σε αντηλιακά, διεισδύει στο δέρμα ιδιαίτερα καλά, επειδή δεν είναι πολύ λιπόφιλο.. Οπουδήποτε από 0,4% έως 8,7% της οξυβενζόνης μπορεί να απορροφηθεί μετά από μία τοπική εφαρμογή αντηλιακού, όπως μετράται στις εκκρίσεις των ούρων.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες
Μέση άνω γερμανική γλώσσα

μικρογραφία|299x299εσ|Περιοχή και όρια διαλέκτων της μέσης άνω γερμανικής γλώσσας
**Μέση άνω γερμανική γλώσσα** (γερμανικά:Mittelhochdeutsche Sprache) είναι ο όρος για τη μεσαιωνική μορφή της γερμανικής γλώσσας και των διαλέκτων που ομιλούνταν στην περιοχή της κεντρικής και νότιας σημερινής Γερμανίας κατά τον Κλασσικό Μεσαίωνα. Χρονολογείται συμβατικά μεταξύ 1050 και 1350, εξελισσόμενη από την παλαιά άνω γερμανική στην πρώιμη νέα ανώτερη γερμανική γλώσσα και διακρίνεται από την παλαιά άνω γερμανική κυρίως από την αποδυνάμωση της τελικής και κεντρικής συλλαβής καθώς και διαφορετικές γραμματικές μορφές. 

## Γενικά στοιχεία
Πολιτισμικά, η περίοδος διακρίνεται από τη μετάβαση από τα κυρίως θρησκευτικά γραπτά έργα και τα ηρωικά έπη της παλαιάς γερμανικής λογοτεχνίας, εποχή στην οποία η κυρίαρχη γλώσσα ήταν τα λατινικά και επικράτησε απόλυτα από το 900 έως το1050, στις ιπποτικές μυθιστορίες και τα τραγούδια που υμνούσαν τον αυλικό έρωτα της γερμανικής λογοτεχνίας του Μεσαίωνα που αναπτύχθηκε με επίκεντρο τις φεουδαρχικές αυλές των μεγάλων ευγενών και επέκτεινε σταδιακά το φάσμα χρήσης της γερμανικής ως λογοτεχνικής γλώσσας. Η άνοδος της δυναστείας των Χοενστάουφεν το 1138 με πρώτο βασιλιά τον Κορράδο Γ΄, κατέστησε τη νοτιοδυτική περιοχή κυρίαρχη τόσο από πολιτική όσο και από πολιτιστική άποψη και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την εμφάνιση μιας υπερ-περιφερειακής ποιητικής και λογοτεχνικής γλώσσας στην αυλική λογοτεχνία από το 1150 έως το 1250 περίπου, βασισμένη στις διαλέκτους της Σουαβίας και της Φραγκονίας. Με την παρακμή των Χοενστάουφεν, αυτή η σχετικά ομοιόμορφη μορφή γλώσσας εξαφανίστηκε επίσης.

Δημογραφικά, η περίοδος χαρακτηρίζεται από μια μαζική αύξηση του πληθυσμού, που τελείωσε από τη δημογραφική καταστροφή του Μαύρου Θανάτου (1348). Μαζί με την αύξηση του πληθυσμού ήρθε και μια σημαντική εξέλιξη, η εδαφική επέκταση προς τα ανατολικά πέρα από τη γραμμή Έλβα - Ζάαλε ( Όστζιντλουνγκ), με γερμανόφωνους αποίκους να αποικίζουν περιοχές που προηγουμένως ήταν υπό σλαβικό έλεγχο. 

Η μεσαιωνική άνω γερμανική γλώσσα δεν ήταν ενιαία γραπτή γλώσσα. Αντίθετα, υπήρχαν διαφορετικές μορφές γραφής, έντονες διαλεκτικές τοπικές και περιφερειακές διαφοροποιήσεις καθώς και συγγραφικές παραδόσεις στις διάφορες περιοχές της Άνω (κεντρικής και νότιας) Γερμανίας. Επίσης, στον Μεσαίωνα δεν υπήρχε ακόμη ενιαία ορθογραφία. Τον 19ο αιώνα δημιουργήθηκε μια ενοποιητική ορθογραφία, στην οποία έχουν γραφτεί από τότε πολλές νέες εκδόσεις των παλαιών κειμένων.

Το τέλος της μέσης άνω γερμανικής εποχής είναι αμφιλεγόμενο επειδή οι ερευνητές του 19ου αιώνα χρησιμοποίησαν τον όρο για να περιγράψουν όλα τα κείμενα μέχρι την εποχή του Μαρτίνου Λούθηρου. Αυτή η ταξινόμηση ανάγεται κυρίως στους αδελφούς Γκριμ και βρίσκεται στην παλαιότερη εξειδικευμένη βιβλιογραφία. Σήμερα ο όρος χρησιμοποιείται για κείμενα που γράφτηκαν έως γύρω στο 1350 και στη συνέχεια η γλώσσα αναφέρεται ως Πρώιμη νέα άνω γερμανική.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανική γλώσσα
Κατηγορία:Γλώσσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Γερμανικές γλώσσες
Κατηγορία:Μεσαιωνική γερμανική λογοτεχνία
Μπράις Πάπενμπρουκ

Ο **Μπράις Πάπενμπρουκ** (, 24 Φεβρουαρίου 1986 - ) είναι Αμερικάνος ηθοποιός φωνής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια στις 24 Φεβρουαρίου 1986. Το αληθινό του όνομα είναι Μπράις Όστιν Πάπενμπρουκ (Bryce Austin Papenbrook). Είναι γιος των ηθοποιών Ντέμπι Ρόθστειν και Μπομπ Πάπενμπρουκ. Ο Πάπενμπρουκ είναι Εβραίος, από τη πλευρά της μητέρας του. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (UCLA) το 2007, με πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες.

Ο Πάπενμπρουκ άρχισε να εκπαιδεύεται στο σύστημα Tang Soo Do του Chuck Norris.Αγότερα εκπαιδεύτηκε και πήρε τη μαύρη ζώνη τέταρτου βαθμού στο σύστημα υπό τον εκπαιδευτή του Clark Dennis Ichikawa. Είναι τρεις φορές πρωταθλητής στο kickboxing.Περιστασιακά εργάζεται ως εκπαιδευτής kickboxing.

## Μεταγλώττιση
Μερικοί από τους πρώτους του ρόλους στη μεταγλώττιση για τα άνιμε είναι ο νεαρός ***Vash*** από την πρώτη σειρά του ***Trigun***,του ***Shugo Kunisaki*** από τη σειρά ***Legend of the Twilight*** και του ***Masaomi Kida*** από τη σειρά ***Durarara***.

Αργότερα ο Πάπενμπρουκ έγινε γνωστός μέσα από τους ρόλους του ***Kirito*** από το Sword Art Online,του ***Rin Okumura*** από το ***Blue exorcist***,του ***Meliodas*** από το ***The seven deadly sins,*** του  **Nagito Komaeda** από **Danganronpa 3 The End of Hope's Peak Academy.**

Ο Πάπενμπρουκ επέστρεψε στο ρόλο του ως ***Meliodas*** για τη σίκουελ σειρά ***Four*** ***Knights of the apocalypse***.

Στα βιντεοπαιχνίδια μερικοί από τους πιο αξιοσημείωτους του ρόλους είναι ο **Makoto Naegi** και ο **Nagito Komaeda** από την σειρά βιντεοπαιχνιδιών Danganronpa.Επιπλέον αντικατέστησε τον Τράβις Γούλινγκχαμ στο ρόλο του **Theodore** για το βιντεοπαιχνίδι **Persona 3 Dancing in moonlight**.

## Προσωπική ζωή
Ο Πάπενμπρουκ παντρεύτηκε με τη σύντροφο του,τη  Σαμάνθα τον Ιανουάριο του 1997.Έχουν τρία παιδιά,την Έλλα,τον Γκρίφιν και την Μαργκό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιού
Κατηγορία:Αμερικανοί αγγλικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί ιρλανδικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί γερμανικής καταγωγής
Λιποφοβία

**Λιποφοβία** (Lipophobicity ή lipophobia), είναι μια χημική ιδιότητα μιας χημικής ένωσης που σημαίνει "φόβος (απόρριψη) λίπους". Λιπόφοβες ενώσεις είναι εκείνες που δεν είναι διαλυτές σε λιπίδια ή άλλους μη πολικούς διαλύτες. Αλλιώς, δεν απορροφούν λίπη.
**Ελαιόφοβος** (Oleophobic) αναφέρονται στη φυσική ιδιότητα ενός μορίου που φαίνεται να απωθείται από το έλαιο.
Η πιο κοινή λιπόφοβη ουσία είναι το νερό
Οι φθοράνθρακες είναι επίσης λιπόφοβοι/ελαιόφοβοι καθώς και υδρόφοβοι.
## Χρήσεις
Μια λιπόφοβη επίστρωση έχει χρησιμοποιηθεί στις οθόνες αφής IPhone της Apple από το 3GS, των iPad, σε συσκευές Nokia (N9 και Lumia), HTC (HD2), BlackBerry (DTEK50)  HTC Hero και Flyer και πολλά άλλα τηλέφωνα για την απώθηση του λαδιού των δακτυλικών αποτυπωμάτων, το οποίο βοηθά στην πρόληψη και τον καθαρισμό των σημαδιών δακτυλικών αποτυπωμάτων. Οι περισσότερες "ελαιόφοβες" επικαλύψεις που χρησιμοποιούνται σε κινητές συσκευές είναι στερεά με βάση φθοροπολυμερές (παρόμοιο με το Teflon, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στο HTC Hero) και είναι λιπόφοβες και υδρόφοβες. Η ελαιόφοβη επίστρωση σβήνει τα λάδια που αφήνουν πίσω τα δάχτυλα του χρήστη, καθιστώντας εύκολο τον καθαρισμό του χωρίς μουτζούρες. Αυτό βοηθά στη μείωση της σκοπιμότητας μιας επιτυχημένης επίθεσης μουτζούρας (smudge attack). Πέρα από το ότι είναι λιπόφοβες ή ελαιόφοβες, οι επικαλύψεις υπερφθοροπολυαιθέρα (perfluoropolyether) προσδίδουν εξαιρετική λιπαντικότητα στις οθόνες αφής και τους δίνουν μια *ολισθηρή αίσθηση* που διευκολύνει τη χρήση τους. 
Προϊόντα DIY υπάρχουν για την αποκατάσταση ή την προσθήκη ελαιόφοβης επίστρωσης σε συσκευές που δεν διαθέτουν.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες
Θεόδωρος Τσελίδης

Ο **Θοδωρής Τσελίδης** (- *Φιόντορ Νικολάγιεβιτς Τσελίντι*, 5 Αυγούστου 1996, Βόρεια Οσσετία) είναι Έλληνας αθλητής του τζούντο. 

## Σταδιοδρομία
Η οικογένειά του προέρχεται από τη Ρωσία. Με τη διάλυση της Ε.Σ.Σ.Δ., η οικογένειά του μετακόμισε στην Ελλάδα, αλλά λόγω δυσκολιών αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω στη Ρωσία. Εκεί ξεκίνησε προπονήσεις τζούντο και το 2017 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Πρωτάθλημα Ρωσίας και αποφάσισε να προσπαθήσει να εκπροσωπήσει την Ελλάδα διεθνώς. Από το 2018, και μετά από τις απαραίτητες ενέργειες, εκπροσωπεί την Ελλάδα. Προπονητής του είναι ο Νίκος Ηλιάδης (προπονητής της Ελισάβετ Τελτσίδου και του Ηλία Ηλιάδη).

Στις 31 Ιουλίου 2024, ο Θοδωρής Τσελίδης κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι, στην κατηγορία των 90 κιλών. Είχαν προηγηθεί ένα χάλκινο μετάλλιο για την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τζούντο του 2018 και ένα, ακόμη, χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2018.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του τζούντο
Κατηγορία:Ρώσοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018
Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2022
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Κατηγορία:Έλληνες χάλκινοι Ολυμπιονίκες