Η άπιστη σύζυγος

***Η άπιστη σύζυγος*** () είναι γαλλο-ιταλική δραματική ταινία του 1969 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κλοντ Σαμπρόλ. Πρωταγωνιστούν οι Στεφάν Οντράν, Μισέλ Μπουκέ και Μορίς Ρονέ.  Η ιστορία ακολουθεί έναν επιχειρηματία που, όταν ανακάλυψε την απιστία της γυναίκας του, σκοτώνει τον εραστή της.

## Πλοκή
Ο ασφαλιστικός μεσίτης Σαρλ Ντεσβαλέ ζει σε ένα όμορφο σπίτι στην εξοχή κοντά στο Παρίσι με τη σύζυγό του Ελέν και τον μικρό γιο τους. Η Ελέν πηγαίνει συχνά στο Παρίσι, για ψώνια, σαλόνια ομορφιάς και κινηματογραφικές ταινίες. Τυχαία ο Σαρλ ανακαλύπτει ότι δεν ήταν στο κομμωτήριο όπως είχε ισχυριστεί. Σταδιακά γίνεται όλο και πιο καχύποπτος για τον τρόπο που χρησιμοποιεί τον χρόνο της και ζητά από έναν ιδιωτικό ερευνητή να την ακολουθήσει. Ο ερευνητής αναφέρει ότι η γυναίκα του βλέπει τακτικά έναν συγγραφέα που ονομάζεται Βικτώρ Πεγκαλά στο σπίτι του στο Νεϊγί-συρ-Σεν .

Την ημέρα που η γυναίκα του είναι απασχολημένη με το πάρτι γενεθλίων του γιου τους, ο Σαρλ επισκέπτεται τον Πεγκαλά. Στην αρχή λέει στον μπερδεμένο συγγραφέα με χαρά ότι αυτός και η γυναίκα του έχουν ανοιχτό γάμο και κάθεται και μιλάει ευχάριστα μαζί του. Ζητάει μια ξενάγηση στο μικρό διαμέρισμα. Βλέποντας το κρεβάτι η συμπεριφορά του αλλάζει. Εντοπίζει έναν τεράστιο αναπτήρα τσιγάρων δίπλα στο κρεβάτι, που ήταν ένα δώρο για την τρίτη επέτειο στη γυναίκα του από αυτόν. Ξαφνικά αρπάζει μια πέτρινη προτομή και σκοτώνει τον Πεγκαλά με δύο βίαια χτυπήματα στο κεφάλι. Στη συνέχεια, ο Σαρλ καθαρίζει σχολαστικά και αφαιρεί όλα τα δακτυλικά αποτυπώματα. Παίρνει το σώμα του Πεγκαλά στο αυτοκίνητό του και το πετάει σε μια λίμνη.

Τις επόμενες μέρες, η Ελέν φαίνεται να αισθάνεται αδιαθεσία. Δύο ντετέκτιβ εμφανίζονται για να την ανακρίνουν για την Πεγκαλά, η οποία έχει αναφερθεί ως εξαφανισμένη από την πρώην σύζυγό του. Το όνομα της Ελέν βρέθηκε στο βιβλίο διευθύνσεών του, αλλά προσποιείται ότι ήταν μόνο ένας μακρινός γνώριμος. Το βράδυ, οι ντετέκτιβ επιστρέφουν και ανακρίνουν τόσο την Ελέν όσο και τον Σαρλ, ο οποίος αρνείται ότι είχε ακούσει καν για τον άνδρα πριν.

Αργότερα, η Ελέν βρίσκει μια φωτογραφία του Πεγκαλά στην τσέπη του σακακιού του συζύγου της με το όνομα και τη διεύθυνσή του στο πίσω μέρος. Αφού το κάψει, ενώνεται με την οικογένειά της στον κήπο, κοιτάζοντας τρυφερά τον Σαρλ. Όταν οι δύο ντετέκτιβ εμφανίζονται ξανά, ο Σαρλ λέει στην Ελέν ότι την αγαπά και πηγαίνει να μιλήσει στους άντρες. Στο τελευταίο πλάνο, που πιθανώς φαίνεται από τη σκοπιά του Σαρλς, η κάμερα απομακρύνεται από την Ελέν και τον γιο τους ενώ τους κάνει ζουμάρισμα, υπονοώντας ότι ο Σαρλ έχει απομακρυνθεί από αυτούς.

## Διανομή ρόλων
* Στεφάν Οντράν - Ελέν Ντεσβαλέ 
* Μισέλ Μπουκέ - Σαρλ Ντεσβαλέ 
* Μισέλ Ντεσανό - επιθεωρητής Ντιβάλ
* Μορίς Ρονέ - Βικτώρ Πεγκαλά
* Λουίζ Σεβαλιέ - υπηρέτρια
* Λουίζ Ριότον - Μάμι
* Σερζ Μπέντο - Μπινιόν
* Φρανσουά Μορο-Τζιαφέρι - Φρεντερίκ
* Αλμπέρ Μινσκί - ιδιοκτήτης King Club
* Ντομινίκ Ζαρντί - οδηγός φορτηγού
* Μισέλ Σαρέλ - αστυνομικός
* Ανρί Αττάλ - άντρας στο καφέ

## Υποδοχή
### Εισπράξεις
Αν και εμπορικά ανεπιτυχής στη Γαλλία με μόνο 682.295 εισητήρια,  η ταινία περιλήφθηκε γρήγορα από τον αμερικανικό διανομέα Allied Artists και έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη στις 9 Νοεμβρίου 1969.  

### Κριτικές
Ο Ρότζερ Γκρίνσπουν των *[[The New York Times|New York Times]]* την χαρακτήρισε μια *ήρεμα και στοχαστικά διεστραμμένη» ταινία που γεννήθηκε από μια μοναδική κινηματογραφική φαντασία*  και ο Βίνσεντ Κάνμπι τη συμπεριέλαβε στη λίστα των «Δέκα Καλύτερων Ταινιών». 

Τα επόμενα χρόνια, η γνώμη των κριτικών ήταν εξίσου θετική. Ο Πολ Τέιλορ του περιοδικού *Time Out* το ονόμασε ως *ένα από τα αριστουργήματα της μέσης περιόδου του Σαμπρόλ, μια έξοχα αμφίθυμη εξέταση του αστικού γάμου και της δολοφονίας*.  Ο Ντέρεκ Μάλκολμ έγραψε στον *[[The Guardian|Guardian]]* ότι ο *Σαμπρόλ επιδεικνύει μια ακαταμάχητη λογική και ένα ειρωνικό χιούμορ και αυτό που θα μπορούσε να ήταν απλώς ένα άλλο θρίλερ γίνεται... επίσης μια παθιασμένη ιστορία αγάπης, με το μερίδιο της έντονης ειρωνείας και μια διαπεραστική αίσθηση της ιδιορρυθμίας της μοίρας*.  Το TV Guide τον αποκάλεσε *αναμφισβήτητα την καλύτερη από τις υπέροχες, Χιτσκοκικές μελέτες του Σαμπρόλ για την ενοχή, την αγάπη και τον φόνο μεταξύ της γαλλικής ελίτ*, προσθέτοντας ότι *ο Μισέλ Μπουκέ και η Στεφάν Οντράν […] δίνουν ίσως τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας τους*.  

### Βραβεία
* Εθνικό Συμβούλιο Αναθεώρησης (ΗΠΑ): Κορυφαίες ξένες ταινίες του 1969 
## Επιρροές
Οι κριτικοί έχουν επανειλημμένα επισημάνει την επιρροή των ταινιών του Άλφρεντ Χίτσκοκ στην *άπιστη σύζυγο*, ιδίως τον *[[Δεσμώτης του Ιλίγγου]]*   και το *[[Ψυχώ]]* .  Το τελευταίο πλάνο της συζύγου και του γιου του Σαρλ κάνει χρήση της τεχνικής ζουμ που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο *Δεσμώτη του Ιλίγγου*,   ενώ ο καθαρισμός του τόπου της δολοφονίας και η απόρριψη του σώματος του Πεγκαλά στη λίμνη έχουν συγκριθεί με παρόμοιες σκηνές ( το καθάρισμα του μπάνιου και η βύθιση του αυτοκινήτου του θύματος) στο *Ψυχώ* .  Ωστόσο, ο Σαμπρόλ αρνήθηκε ότι η ταινία του ήταν με οποιονδήποτε τρόπο «Χιτσκοκική». 
## Ριμέικ
Το 2002 κυκλοφόρησε ένα ριμέικ με τίτλο *[[Άπιστη (ταινία)|Άπιστη]]* σε σκηνοθεσία του Αντριάν Λιν και πρωταγωνιστές τους Ρίτσαρντ Γκιρ, Νταϊάν Λέιν και Ολιβιέ Μαρτίνεζ.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 1969
Κατηγορία:Ιταλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κλοντ Σαμπρόλ