open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adventus (τελετή)

Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατά την Ύστερη Αρχαιότητα, η **άφιξη**, λατιν.: *adventus*, αρχ. ελλην.: *απάντησις*, ήταν τελετή η οποία πραγματοποιείτο για τον εορτασμό της άφιξης σε μία πόλη ενός Ρωμαίου Αυτοκράτορα ή άλλων αξιωματούχων.    Η αυτοκρατορική *άφιξη* ήταν η «*κατ' εξοχήν* τελετή» της περιόδου, που εόρταζε τόσο την άφιξη του Αυτοκράτορα όσο και την ευλογία της ίδιας της Αυτοκρατορικής παρουσίας για την ασφάλεια της πόλης.   Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης για να αναφέρεται σε καλλιτεχνικές απεικονίσεις (συνήθως σε ανάγλυφα γλυπτά, συμπεριλαμβανομένων νομισμάτων) τέτοιων τελετών.

Η πόλη θα στολιζόταν για την περίσταση, μία δημόσια πομπή έβγαινε από την πόλη, για να συναντήσει και να υποδεχτεί τους τιμώμενους στον δρόμο, και, αφού τους συνόδευε τελετουργικά στην πόλη, θα εκφωνείτο πανηγυρικός λόγος προς τιμήν τους, ακολουθούμενος από εορτή και αγώνες.  Το αντίθετο ήταν η αναχώρηση (*[[profectio]])*.  Εκτός από τους αυτοκράτορες, οι κυβερνήτες των Ρωμαϊκών επαρχιών και οι επίσκοποι μπορούσαν να γίνουν δεκτοί από *adventus*. 

[μικρογραφία|300εσ|Η «άφιξη» του Χριστού στην Ιερουσαλήμ, εικονογράφηση από το [Rossano Gospels|Ευαγγέλιο Ροσάνo του 6ου αι.]]

Για έναν Αυτοκράτορα, ειδικά εκείνον που έχει πρόσφατα ανέλθει στον θρόνο ή σφετεριστεί την εξουσία, ο εορτασμός μίας *adventus* επιβεβαίωνε τη νομιμότητα του ηγεμόνα, αποδεικνύοντας τη συγκατάθεση () των κυβερνώντων της πόλης και τα γεγονότα αναπαράγονταν στην Αυτοκρατορική εικονογραφία και τέχνη.   Από την εποχή που ο Κωνσταντίνος Α΄ (βασ. 306–337) έφθασε στη Ρώμη, αφού νίκησε τον αντίπαλό του *[[Αύγουστος (τίτλος)|Αύγουστο]]* Mαξέντιο (βασ. 306–312) στη μάχη της Μιλβίας Γέφυρας*,* οι τελετές άφιξης των Αυτοκρατόρων έλαβαν χαρακτηριστικά ρωμαϊκού θριάμβου και συνδέθηκαν με τη θριαμβευτική είσοδο στην Ιερουσαλήμ από τον Ιησού Χριστό, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης.  Τα χριστιανικά λείψανα μερικές φορές τιμούνταν επίσης με μία τελετή *άφιξης,* κατά τη διάρκεια της ανακομιδής τους σε μία πόλη.  

Τα δύο βασικά στοιχεία της *άφιξης* ήταν οι τελετουργίες της συνάντησης (υπάντησης, occursus) και της προπομπής (propompe). Η *συνάντησις* συνίστατο στην τελετουργική πομπή για να συναντήσει στον δρόμο τον τιμώμενο, που πλησίαζε· το μέγεθος, η σύνθεση και η απόσταση από την πόλη του φιλόξενου πάρτι καθοριζόταν από την τάξη και το αξίωμα τού επισκέπτη.  Μετά, η προπομπή ήταν η εορταστική συνοδεία τού επίτιμου προς την πόλη.  Η εκφώνηση τού πανηγυρικού προς τιμήν της περίστασης και προς έπαινο της άφιξης αποτελούσε ένα διαρκές πρόγραμμα, όπως και οι επευφημίες, οι ύμνοι, η ποίηση, η μουσική, τα φώτα, οι διακοσμήσεις και το θυμίαμα.   Τα θρησκευτικά ιερά θα τα επισκέπτοντο *καθ' οδόν*, και στη συνέχεια πιθανότατα γινόταν συμπόσιο. 

Για συγκρίσιμες τελετές στη Μεσαιωνική και την Πρώιμη Σύγχρονη Ευρώπη, που μερικές φορές χρησιμοποιούν συνειδητά «ρωμαϊκή» εικονολογία, βλέπε βασιλική είσοδο.

## Δείτε επίσης
* Δεύτερη Έλευση

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ανάγλυφα πάνελ του Μάρκου Αυρήλιου και Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική Εικονογραφία

Κατηγορία:Τελετές
Κατηγορία:Στρατός της Αρχαίας Ρώμης
Εθνική Βιβλιοθήκη του Πράσινου Ακρωτηρίου

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη του Πράσινου Ακρωτηρίου** (πορτογαλικά: Instituto da Biblioteca Nacional e do Livro) βρίσκεται στην πρωτεύουσα του Πράσινου Ακρωτηρίου - Πράια. Ιδρύθηκε το 1999. Η βιβλιοθήκη διατηρεί την Εθνική Βιβλιογραφία, τα Ιστορικά Αρχεία της χώρας και το Αρχείο διατριβών.  Λειτουργεί επίσης ως η δημόσια βιβλιοθήκη της χώρας και ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για την Κατά Νόμο Κατάθεση.

## Ιστορία
Οι πρώτες δημόσιες βιβλιοθήκες της τότε πορτογαλικής αποικίας εμφανίστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα. Αυτές ήταν η Εθνική Βιβλιοθήκη και Μουσείο της Πράια και η Δημοτική Βιβλιοθήκη του Μιντέλο (1880).

Μετά την ανεξαρτησία της χώρας το 1975, νέες εξειδικευμένες βιβλιοθήκες εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1980, συμπεριλαμβανομένων των βιβλιοθηκών της Εθνικής Συνέλευσης του Πράσινου Ακρωτηρίου, της Κεντρικής Τράπεζας του Πράσινου Ακρωτηρίου και διαφόρων κυβερνητικών υπηρεσιών και ιδρυμάτων.

Το 1996 ξεκίνησε το πρόγραμμα Lusophone Bibliographic Network (RBL), στο πλαίσιο της πορτογαλικής συνεργασίας με πορτογαλόφωνες αφρικανικές χώρες. Οι βιβλιοθήκες του Πράσινου Ακρωτηρίου επωφελήθηκαν από το υπογεγραμμένο πρωτόκολλο που περιελάμβανε ενημερώσεις των συλλογών, επίπλωση, αποκατάσταση φυσικών δομών και προγράμματα εκπαίδευσης για βιβλιοθηκονόμους.

Η αναδιάρθρωση του πολιτιστικού τομέα ξεκίνησε το 1997 από το Κράτος του Πράσινου Ακρωτηρίου, με συγκεκριμένα το κλείσιμο του Ινστιτούτου Βιβλίου του Πράσινου Ακρωτηρίου τον Δεκέμβριο του 1997. Το 1999, Ιδρύθηκε η Εθνική Βιβλιοθήκη.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
* Πράσινο Ακρωτήριο
* Πράια

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official website 

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Πράσινο Ακρωτήριο
Πρασινο
Αυτοδιαχειριζόμενα κοινωνικά κέντρα

Τα **αυτοδιαχειριζόμενα κοινωνικά κέντρα**, γνωστά και ως **αυτόνομα κοινωνικά κέντρα**, είναι αυτοοργανωμένα κοινοτικά κέντρα στα οποία οι αντιεξουσιαστές πραγματοποιούν εθελοντικές δραστηριότητες. Αυτοί οι αυτόνομοι χώροι, συχνά σε χώρους πολλαπλών χρήσεων που συνδέονται με τον αναρχισμό, μπορεί να περιλαμβάνουν ακόμα και εργαστήρια ποδηλάτων, infoshop, βιβλιοθήκες, δωρεάν σχολεία, δωρεάν καταστήματα, χώρους συναντήσεων και χώρους συναυλιών. Συχνά γίνονται πολιτικοί παράγοντες από μόνοι τους.

Τα κέντρα βρίσκονται σε όλο τον κόσμο, για παράδειγμα όπως στην Ιταλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Εμπνέονται από διάφορα αριστερά κινήματα, συμπεριλαμβανομένου του αναρχισμού και των σκόπιμων κοινοτήτων. Είναι καταλήψεις, ενοικιάζονται ή ανήκουν σε συνεταιρισμό.

## Χρήσεις
Τα αυτοδιαχειριζόμενα κοινωνικά κέντρα ποικίλλουν σε μέγεθος και λειτουργία ανάλογα με το τοπικό πλαίσιο. Οι χρήσεις μπορεί να περιλαμβάνουν ένα infoshop, ένα ριζοσπαστικό βιβλιοπωλείο, ένα κέντρο πόρων το οποίο προσφέρει συμβουλές, ένα hacklab, ένα καφέ, ένα μπαρ, έναν οικονομικό χώρο συναυλιών, έναν ανεξάρτητο κινηματογράφο ή έναν συνεταιρισμό κατοικιών. Εκτός από την παροχή ενός χώρου για δραστηριότητες, αυτά τα κοινωνικά κέντρα μπορούν να γίνουν φορείς σε αντίθεση με τοπικά ζητήματα όπως ο εξευγενισμός ή τα megaprojects. Παράλληλα με τα στρατόπεδα διαμαρτυρίας, τα κοινωνικά κέντρα είναι έργα στα οποία δημιουργούνται και εφαρμόζονται τα κοινά.

## Δωρεάν σχολεία
Οι αναρχικοί, επιδιώκοντας την ελευθερία από το δόγμα, πιστεύουν ότι τα άτομα δεν πρέπει να κοινωνικοποιούνται στην αποδοχή της εξουσίας ή του δόγματος ως μέρος της εκπαίδευσής τους. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά σχολεία, τα αναρχικά ελεύθερα σχολεία είναι αυτόνομοι, μη ιεραρχικοί χώροι που προορίζονται για εκπαιδευτική ανταλλαγή και ανταλλαγή δεξιοτήτων. Δεν έχουν κριτήρια εισδοχής ή δευτερεύουσες σχέσεις μεταξύ δασκάλου και μαθητή. Τα δωρεάν σχολεία ακολουθούν ένα χαλαρά δομημένο πρόγραμμα που επιδιώκει να αψηφήσει τους κυρίαρχους θεσμούς και τις ιδεολογίες κάτω από μια μη ιεραρχική κατανομή εξουσίας και να προϊδεάσει έναν πιο δίκαιο κόσμο. Τα μαθήματα διοικούνται από εθελοντές και πραγματοποιούνται σε αυτοδιαχειριζόμενα κοινωνικά κέντρα, κοινοτικά κέντρα, πάρκα, καθώς και άλλους δημόσιους χώρους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντεργκράουντ κουλτούρα
Κατηγορία:Αναρχισμός
Διπλή εξουσία

" **Διπλή εξουσία** " (    *Dvoyevlastiye* ) ήταν ένας όρος ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον κομμουνιστή μπολσεβίκο ηγέτη Βλαντιμίρ Λένιν (1870–1924) [1] στο άρθρο της *[[Πράβντα|Pravda]]* με τίτλο "Η Διπλή εξουσία"  το οποίο περιέγραφε μια κατάσταση στον απόηχο της Επανάστασης του Φεβρουαρίου, η πρώτη από τις δύο Ρωσικές Επαναστάσεις το 1917. Δύο δυνάμεις συνυπήρχαν μεταξύ τους και ανταγωνίζονταν για τη νομιμότητα: τα Σοβιέτ ( εργατικά συμβούλια ), ιδιαίτερα το Σοβιέτ της Πετρούπολης, και ο συνεχιζόμενος επίσημος κρατικός μηχανισμός της ρωσικής προσωρινής κυβέρνησης των σοσιαλδημοκρατών .

Ο Λένιν υποστήριξε ότι αυτή η ουσιαστικά ασταθής κατάσταση αποτελούσε μια μοναδική ευκαιρία για τους Σοβιετικούς και τους Μπολσεβίκους να καταλάβουν την εξουσία συντρίβοντας την αδύναμη Προσωρινή Κυβέρνηση και καθιερώνοντας τους εαυτούς τους ως τη βάση μιας νέας μορφής κρατικής εξουσίας.

Αυτή η ιδέα ενημέρωσε τις στρατηγικές των επόμενων επαναστάσεων υπό την ηγεσία των κομμουνιστών αλλού στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Κινεζικής Επανάστασης του 1949 υπό τον Μάο Τσε Τουνγκ (1893–1976) μετά τον κινεζικό εμφύλιο πόλεμο (1927–1931 και 1946–1949) και στην ανατολική Ευρώπη. μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (1939–1945).

## Χρήση από ελευθεριακούς σοσιαλιστές
Οι ελευθεριακοί σοσιαλιστές έχουν πιο πρόσφατα οικειοποιηθεί τον όρο για να αναφέρεται στη μη βίαιη στρατηγική επίτευξης μιας ελευθεριακής σοσιαλιστικής οικονομίας και πολιτείας μέσω της σταδιακής εγκαθίδρυσης και στη συνέχεια δικτύωσης θεσμών άμεσης συμμετοχικής δημοκρατίας για να αμφισβητήσουν τις υπάρχουσες δομές εξουσίας του κράτους και του καπιταλισμού. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα αποσύνδεση με τα υπάρχοντα ιδρύματα. για παράδειγμα, ο Yates McKee περιγράφει μια προσέγγιση διπλής εξουσίας ως «σφυρηλάτηση συμμαχιών και υποστήριξη αιτημάτων σε υπάρχοντες θεσμούς&nbsp;– αιρετοί, δημόσιοι φορείς, πανεπιστήμια, χώροι εργασίας, τράπεζες, εταιρείες, μουσεία&nbsp;– ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει αυτοοργανωμένους αντιθεσμούς.»  Σε αυτό το πλαίσιο, η ίδια η στρατηγική μερικές φορές αναφέρεται επίσης ως «αντιδύναμη» για να τη διαφοροποιήσει από τη λενινιστική προέλευση του όρου.

Οι στρατηγικές οι οποίες χρησιμοποιούνται από τους ελευθεριακούς σοσιαλιστές για την οικοδόμηση της διπλής εξουσίας περιλαμβάνουν:

* Αμοιβαιότητα – οικοδόμηση εναλλακτικών οικονομιών μέσω συνεταιρισμών, πιστωτικών ενώσεων και τοπικών αγορών .
* Δημοτικισμός – δημιουργία λαϊκών συνελεύσεων για τη λήψη αποφάσεων σε κοινοτικό επίπεδο.
* Συνδικαλισμός – οικοδόμηση επαναστατικών συνδικάτων για την αντιμετώπιση της διοίκησης στο χώρο εργασίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνική αλλαγή
Κατηγορία:Ρωσική Επανάσταση
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες
Κατηγορία:Πολιτικά κινήματα
Κατηγορία:Μαρξιστική θεωρία
Κατηγορία:Ακτιβισμός
Κατηγορία:Κομμουνιστική ορολογία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κρατικός καπιταλισμός

Ο **κρατικός καπιταλισμός** είναι οικονομικό σύστημα στο οποίο το κράτος αναλαμβάνει επιχειρηματική καθώς και εμπορική (δηλαδή κερδοσκοπική) οικονομική δραστηριότητα και όπου τα μέσα παραγωγής εθνικοποιούνται ως κρατικές επιχειρήσεις (συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών συσσώρευσης κεφαλαίου, κεντρικής διαχείρισης καθώς και μισθωτής εργασίας). Ο ορισμός μπορεί επίσης να περιλαμβάνει την κρατική κυριαρχία των εταιρικών κρατικών υπηρεσιών (φορείς οργανωμένοι σύμφωνα με πρακτικές επιχειρηματικής διαχείρισης) ή των δημοσίων εταιρειών όπως οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες στις οποίες το κράτος έχει μετοχές ελέγχου.

Η μαρξιστική βιβλιογραφία ορίζει τον κρατικό καπιταλισμό ως ένα κοινωνικό σύστημα το οποίο συνδυάζει τον καπιταλισμό με την ιδιοκτησία ή τον έλεγχο από ένα κράτος. Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, μια κρατική καπιταλιστική χώρα είναι μια χώρα όπου η κυβέρνηση ελέγχει την οικονομία και ουσιαστικά ενεργεί σαν μια ενιαία τεράστια εταιρεία, αποσπώντας υπεραξία από το εργατικό δυναμικό για να την επενδύσει στην περαιτέρω παραγωγή. Αυτός ο χαρακτηρισμός ισχύει ανεξάρτητα από τους πολιτικούς στόχους του κράτους, ακόμα κι αν το κράτος είναι κατ' όνομα σοσιαλιστικό. Πολλοί μελετητές συμφωνούν ότι η οικονομία της Σοβιετικής Ένωσης καθώς και των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ που διαμορφώθηκαν μετά από αυτήν, συμπεριλαμβανομένης της μαοϊκής Κίνας, ήταν κρατικά καπιταλιστικά συστήματα, και ορισμένοι δυτικοί σχολιαστές πιστεύουν ότι οι σημερινές οικονομίες της Κίνας και της Σιγκαπούρης αποτελούν επίσης μια μορφή κρατικού καπιταλισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τροτσκισμός
Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Κατηγορία:Μαοϊσμός
Κατηγορία:Οικονομικά συστήματα
Κατηγορία:Καπιταλισμός
Κατηγορία:Κομμουνιστική ορολογία
Εκκλησία του Αρχαγγέλου Αγίου Μιχαήλ (Ντέμπνο)

Η **Εκκλησία του Αρχαγγέλου Αγίου Μιχαήλ στο Ντέμπνο** (πολωνικά: Kościół św. Michała Archanioła w Dębnie) είναι ρωμαιοκαθολική γοτθική-ξύλινη εκκλησία του 15ου αιώνα, η οποία βρίσκεται στο χωριό Ντέμπνο της Πολωνίας. Μαζί με διάφορες άλλες εκκλησίες, έχει χαρακτηριστεί ως μέρος των ξύλινων εκκλησιών της νότιας Ελάσσονος Πολωνίας της UNESCO.

Η πρώτη εκκλησία στο Ντέμπνο πιθανότατα χτίστηκε τον 13ο αιώνα. Η σημερινή εκκλησία κτίστηκε στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα, στη θέση της πρώην εκκλησίας. Η εκκλησία είναι μια από τις καλύτερα διατηρημένες ξύλινες γοτθικές εκκλησίες στην Πολωνία και θεωρείται ορόσημο της Πολωνίας διεθνώς (προτάθηκε για τα *[[Επτά Θαύματα της Πολωνίας]]*). Η εκκλησία παραμένει στην αρχική της δομή, με ένα μοναδικό πολύχρωμο εσωτερικό από περίπου το 1.500, καθιστώντας την το παλαιότερο υπάρχον πολύχρωμο από ξύλο στην Ευρώπη. Η εκκλησία θεωρείται μια από τις παλαιότερες κατασκευές του τύπου της στην Πολωνία, που εικάζεται ότι είναι η δεύτερη μετά τον πύργο της Εκκλησίας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην Μπιναρόβα.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία
Κατηγορία:Ξύλινες εκκλησίες στην Πολωνία
Αγλέφυρος Λέσβου

Ο **Αγλέφυρος** είναι οικισμός της Λέσβου. Υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Παλαιοκήπου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γέρας, του δήμου Μυτιλήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου,  στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. 
## Γεωγραφία
Ο Αγλέφυρος είναι παράλιος οικισμός στον δυτικό μυχό του κόλπου Γέρας της Λέσβου. Βρίσκεται κοντά στην επαρχιακή οδό Μυτιλήνης-Πλωμαρίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 18 χλμ. περίπου ΝΔ. της Μυτιλήνης.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Παλαιοκήπου του δήμου Γέρας, του νομού Λέσβου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Γέρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στο δήμο Μυτιλήνης.

## Αξιοθέατα
*Το εκκλησάκι του Αγίου Θεράποντα, βόρεια του οικισμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Ισότιμες κοινότητες

Οι **ισότιμες κοινότητες** είναι ομάδες ανθρώπων οι οποίες έχουν επιλέξει να ζήσουν μαζί, με την ισότητα ως μια από τις βασικές αξίες τους. Ένας ευρύς ορισμός της ισότητας είναι «ίση πρόσβαση στους πόρους και στην εξουσία λήψης αποφάσεων». Για παράδειγμα, η λήψη αποφάσεων γίνεται με συναίνεση ή άλλο σύστημα στο οποίο κάθε άτομο έχει μια φωνή. δεν γίνεται ιεραρχικά με μόνο ένα ή λίγα άτομα να κάνουν επιλογές οι οποίες θα επηρεάσουν ολόκληρη την ομάδα. Εάν η ομάδα μοιράζεται περιουσιακά στοιχεία (εισόδημα, οχήματα, κ.λπ.), αυτά κατανέμονται ισότιμα σε όλη την ομάδα και κάθε μέλος έχει πρόσβαση στους ίδιους περίπου πόρους με οποιοδήποτε άλλο μέλος. Οι ισότιμες κοινότητες είναι ένας τύπος κοινότητας (ορισμένες κοινοτικές ομάδες δεν είναι ισότιμες από τη φύση τους).

Μια "εξισωτική απόφαση" είναι μια απόφαση η οποία λαμβάνεται από μια ομάδα σε αντίθεση με ένα μεμονωμένο άτομο. Η απόφαση μπορεί να ληφθεί από επιτροπή ή εκλεγμένα μέλη, αλλά εξακολουθεί να είναι μια απόφαση ισότητας.

Η Federation of Egalitarian Communities είναι ένα δίκτυο κοινοτικών ομάδων στη Βόρεια Αμερική με αξίες όπως η ισότητα, η μη βία, η κατανομή του εισοδήματος και η συνεργασία .

## εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Dacha Project
* Ομοσπονδία Ισότιμων Κοινοτήτων 
* Ιστότοπος σκόπιμων Κοινοτήτων
* Κατάλογος Κοινοτήτων  στον Κατάλογο Κοινοτήτων 
* περιοδικό Communities 
* Wiki σκόπιμων κοινοτήτων
* Το συνέδριο του Twin Oaks Communities επικεντρώθηκε στην εκπαίδευση σχετικά με τη ζωή στην Κοινότητα.
Κατηγορία:Είδη κοινοτήτων
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κρατησίκλεια

Η **Κρατησίκλεια** ήταν βασίλισσα της Σπάρτης χάρη στον γάμο της με τον βασιλιά Λεωνίδα Β΄. Την εποχή που ήταν βασιλιάς ο σύζυγος της έγινε το επίκεντρο κατηγορίας των αντιπάλων του επειδή ήταν ξένη, κάτι αντίθετο με τα Σπαρτιάτικα έθιμα, μετά τον θάνατο του παντρεύτηκε τον Σπαρτιάτη ευγενή Μεγιστώνο. Στην συνέχεια έμεινε γνωστή για την έντονη υποστήριξη απέναντι στον γιο της Κλεομένη Γ΄, όταν ξέσπασε ο Κλεομένειος Πόλεμος κατέφυγε με τους δυο εγγονούς της στην Αλεξάνδρεια για να γίνει όμηρος του συμμάχου του γιου της Πτολεμαίου Γ΄. Ο βασιλιάς της Μακεδονίας Αντίγονος Γ΄ Δώσων νίκησε τον Κλεομένη Γ΄ στην Μάχη της Σελλασίας (222 π.Χ.), ο γιος της κατέφυγε μαζί της στην Αίγυπτο. Ο Πτολεμαίος Γ΄ πέθανε ωστόσο, ο γιος και διάδοχος του Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ δεν ήταν φιλικός απέναντι τους και τους έθεσε υπό κράτηση. Αργότερα ο Κλεομένης Γ΄ εξεγέρθηκε ανεπιτυχώς και αυτοκτόνησε (219 π.Χ.), η ίδια με τους εγγονούς της εκτελέστηκαν από τον Πτολεμαίο Δ΄.

## Παραπομπές



## Πηγές

* Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι (Άγις, Κλεομένης)

Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Σπάρτης
Άγιος Αβράμιος

Με το όνομα **Αβράμιος** αναφέρονται τουλάχιστον εννέα διαφορετικοί άγιοι του Χριστιανισμού, οι παρακάτω:

* Αβράμιος ο Απλούς (άγνωστη εποχή), Αιγύπτιος ασκητής που αναγνωρίζεται ως άγιος μόνο από τις  μονοφυσιτικές (ανατολίτικες) Εκκλησίες.
* Αβράμιος Αρβήλων (4ος αι.), επίσκοπος και ιερομάρτυρας, η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Φεβρουαρίου από την Ορθόδοξη και στις 31 Ιανουαρίου από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
* Αβράμιος Εφέσου (6ος αι.), Βυζαντινός μοναχός και μετέπειτα μητροπολίτης Εφέσου, εορτάζ. στις 28 Οκτωβρίου.
* Αβράμιος ο Κιδυναίος (4ος αι.), ασκητής από την Έδεσσα Μεσοποταμίας, εορτ. στις 29 Οκτωβρίου.
* Αβράμιος Κρατείας (474-558), Βυζαντινός μοναχός και επίσκοπος, εορτ. στις 6 Δεκεμβρίου.
* Αβράμιος του Ροστόβ ο αρχιμανδρίτης (άγνωστη εποχή), Ρώσος άγιος, εορτ. 29 Οκτωβρίου.
* Αβράμιος ο αρχιμανδρίτης Σμολένσκης ο Θαυματουργός (άγνωστη εποχή), Ρώσος όσιος, εορτ. 21 Αυγούστου
* Αβράμιος του Σπασκ (16ος αι.), Ρώσος όσιος, εορτ. 2 Μαρτίου.
* Ο εκ των εννέα «και της συνοδείας αυτών», δεν γνωρίζουμε τίποτα για αυτούς, εορτ. στις 31 Οκτωβρίου.

## Δείτε επίσης
* Αβραάμης
* Αβραάμιος ο Νεομάρτυρας ο εκ Βουλγαρίας
Αγροτισμός

Ο **αγρoτισμός** είναι η ιδεολογία και «σχολή» οικονομικής σκέψεως που υποστηρίζει ότι η γεωργία είναι ο «κατεξοχήν» παραγωγικός κλάδος της οικονομίας μιας χώρας, επειδή παράγει άμεσα οικονομικά αγαθά. Από την κεντρική αυτή ιδέα αναπτύχθηκαν πολιτικές θεωρίες, σύμφωνα με τις οποίες οι αγρότες πρέπει να έχουν απόλυτη προτεραιότητα στη διακυβέρνηση της χώρας, γιατί από τη δική τους παραγωγική δραστηριότητα απορρέουν και εκπορεύουνται όλες οι παραγωγικές αξίες. Από τη θεωρία στις πρακτικές πολιτικές, υποστηρίχθηκε έτσι ο αναδασμός, αλλά και η μικρής κλίμακας γεωργία με στήριξη των μικροκαλλιεργητών, ο εξισωτισμός (*egalitarianism*) και πολιτικές υπέρ των φτωχότερων στρωμάτων της κοινωνίας. Παραδοσιακά οι θέσεις αυτές απετέλεσαν τη βασική συνιστώσα του *αγροτικού [[Σοσιαλισμός|σοσιαλισμού]]*. Από την άλλη, δημιουργήθηκαν σε πολλές χώρες, όπως και στην Ελλάδα, «αγροτικά κόμματα», τα οποία ωστόσο για διάφορους λόγους δεν είχαν ευρεία απήχηση και δεν εξελίχθηκαν έτσι σε μεγάλα κόμματα. Στα σημερινά ανεπτυγμένα και βιομηχανικά κράτη ή περιοχές, ο αγρoτισμός εφαρμόζεται με θέσεις υπέρ της θεσπίσεως οικονομικών και κοινωνικών κινήτρων για βιώσιμη ανάπτυξη και για την αποφυγή της εξαπλώσεως των πόλεων, μεταφερόμενος έτσι πιο κοντά στο οικολογικό κίνημα.

## Φιλοσοφία
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο αγρoτισμός δίνει στην αγροτική κοινωνία ενδογενώς υψηλότερη αξία από ό,τι στην αστική κοινωνία και ότι θεωρεί τον ανεξάρτητο αγρότη ως ανώτερο από τον έμμισθο εργάτη, ενώ θεωρεί και τη γεωργία ως έναν τρόπο ζωής που μπορεί να πραγματώσει τις ιδανικές κοινωνικές αξίες. Υπογραμμίζει την ανωτερότητα της απλότητας της αγροτικής ζωής σε σχέση με την πολυπλοκότητα της ζωής στις πόλεις.

Ειδικότερα, ο Αμερικανός διανοητής M. Thomas Inge (1936-2021) ορίζει τον αγρoτισμός με βάση τις ακόλουθες βασικές θέσεις:

* Η γεωργία και κτηνοτροφία αποτελούν τις μοναδικές ενασχολήσεις που προσφέρουν πλήρη ανεξαρτησία και αυτάρκεια.
* Η ζωή στις πόλεις, ο καπιταλισμός και η τεχνολογία καταστρέφουν την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπεια, και υποθάλπουν τη διαφθορά και τη μαλθακότητα.
* Η αγροτική κοινωνία, με τη συναδελφικότητα στην εργασία, τη συνεταιρικότητα και τη συνεργασία, αποτελεί την πρότυπη ανθρώπινη κοινωνία.
* Η αγροτιά έχει μια στέρεη και σταθερή θέση στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Διαθέτει μια «αίσθηση ταυτότητας, μια αίσθηση ιστορικής και θρησκευτικής παραδόσεως, μια αίσθηση του «ανήκειν» σε μια οικογένεια, τόπο και περιοχή, και όλα αυτά είναι ψυχολογικώς και πολιτισμικώς ευεργετικά».
* Η καλλιέργεια της γης «διαθέτει ενδογενώς μια θετική πνευματική αύρα» και από αυτή ο καλλιεργητής αποκτά τις αρετές της «τιμής, της αυτάρκειας, του θάρρους, της ηθικής ακεραιότητας και της φιλοξενίας». Αυτά απορρέουν από την άμεση επαφή με τη φύση.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 688

Αγροτισμός
Αργύρης Αγραφιώτης

Ο **Αργύρης Αγραφιώτης** (γενν. 1906) ήταν Έλληνας ποιητής του 20ού αιώνα, με λυρικό κυρίως ύφος, αλλά και σατιρικό έργο.

Ο Αγραφιώτης γεννήθηκε στην Κόρινθο και εγκαταστάθηκε αργότερα στην Αθήνα. Δημοσίευσε πολλά από τα ποιήματά του στην εβδομαδιαία εφημερίδα *Νέοι καιροί* της Κορίνθου κατά την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία. Δημοσίευσε επίσης μερικά σατιρικά ποιήματα στην αθηναϊκή (επίσης εβδομαδιαία) σατιρική εφημερίδα *Ο Λαουτζίκος*, που εκδιδόταν από το 1945 και μετά.

Οι στίχοι του Αργύρη Αγραφιώτη διακρίνονταν για το κομψό ύφος τους και για τη λιτότητα της εκφράσεώς τους.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 697

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Cionura

H ***Cionura*** είναι γένος πολυετών θαμνωδών δικοτυλήδονων φυτών, που φυτρώνουν στις χώρες της Λεκάνης της Μεσογείου, τη νότια και την ανατολική Βαλκανική χερσόνησο, και στην Ασία από τη Μικρά Ασία μέχρι και το Αφγανιστάν. Είναι μονοτυπικό γένος, δηλαδή περιλαμβάνει ένα μοναδικό είδος, το  ***Cionura erecta***, γνωστό παλαιότερα ως **μαρσδενία η ορθοφυής** (*Marsdenia erecta*) και στην Ελλάδα, ιδίως στη Φωκίδα, με την κοινή ονομασία **άγρια βρωμούσα**. Η ονομασία υπό την οποία το περιέγραψε αρχικώς ο πατέρας της ονοματολογίας των ειδών Κάρολος Λινναίος ήταν «κύναγχον το ορθοφυές» (*Cynanchum erectum*). Σε πλήρη ανάπτυξη έχει ύψος από μισό έως ένα μέτρο.

H *Cionura* έχει ξυλώδη βλαστό, είτε κατακόρυφο είτε διακλαδιζόμενο στα δύο από χαμηλά, με πολυάριθμα ποώδη στελέχη που απλώνονται ακανόνιστα πλαγίως και περιέχουν γαλακτώδη χυμό (οπό) που είναι δηλητηριώδης. Τα φύλλα είναι ανοικτοπράσινα και πλατιά ωοειδή, με μήκος 7 έως 12 εκατοστόμετρα και πλάτος 4 έως 8. Ανθίζει με μεγάλα σμήνη από λεπτεπίλεπτα λευκά άνθη που ευωδιάζουν, από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο. Ο καρπός της έχει μήκος 8 εκατοστόμετρα. Οι σπόροι διαθέτουν ένα ευρύ πτερύγιο που περιβάλλει ολόκληρη την περιφέρειά τους και απολήγει σε θύσανο («φούντα») από μακρά λευκά, σαν μεταξωτά, τριχίδια. Επειδή το φυτό είναι δηλητηριώδες, τα αιγοπρόβατα δεν το πλησιάζουν καν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποκυνοειδή
Ασβεστόλιθος Αγρελωπού

Με την ονομασία **ασβεστόλιθος Αγρελωπού** είναι γνωστή μία σειρά ασβεστολιθικού πετρώματος, ένα στρώμα πάχους 50 έως 100 μέτρων στο βόρειο τμήμα της νήσου Χίου, όπου καταλαμβάνει μια λωρίδα με μήκος 10 χιλιόμετρα περίπου. Η ταινία αυτή εκτείνεται στη διεύθυνση βορρά-νότου, από τη θάλασσα μέχρι την κοιλάδα των Καμπιών. Ο ασβεστόλιθος Αγρελωπού πήρε το όνομά του από το ομώνυμο χωριό της βόρειας Χίου.

Οι ασβεστόλιθοι του στρώματος αυτού είναι μαργαϊκοί και πυριτικοί, με χρώμα ανοικτό γκρίζο και σε ελάχιστες θέσεις μαύροι. Δημιουργήθηκαν σε θαλάσσιο πυθμένα κατά τη μέση (πιθανώς) και την ανώτερη Δεβόνια περίοδο. Υπάρχει όμως και η άποψη ότι δημιουργήθηκαν κατά την κατώτερη Δεβόνια περίοδο ή ακόμα παλαιότερα, κατά την ανώτερη Σιλούρια περίοδο. Μέσα στον ασβεστόλιθο Αγρελωπού βρίσκονται απολιθωμένα κοράλλια, τα οποία ζούσαν στη θάλασσα την εποχή σχηματισμού του ασβεστόλιθου.

## Δείτε επίσης

* Αγρελωπός Χίου

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 699

Αγρελωπου Ασβεστολιθος
Ασβεστολιθος Αγρελωπου
Κατάλογος πρωθυπουργών της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

*Να μην συγχέεται με τον [[Κατάλογος πρωθυπουργών της Δημοκρατίας της Κίνας|Κατάλογο πρωθυπουργών της Δημοκρατίας της Κίνας]] ή τον [[Κατάλογος προέδρων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας|Κατάλογο προέδρων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας]].*

Στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, ο πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης και εκλέγεται από μία αντιπροσωπεία του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου κάθε πέντε χρόνια. Η πρωθυπουργική θητεία έχει περιοριστεί στα πέντε χρόνια με μία ανανέωση από το 1982.

## Κατάλογος πρωθυπουργών
Ηλιόδωρος Αλτίνου

Ο **Άγιος Ηλιόδωρος** ήταν ο πρώτος επίσκοπος του Αλτίνου και έζησε κατά τον 3ο-4ο αιώνα. Γεννήθηκε στην Δαλματία. Όπως και ο Άγιος Χρωμάτιος, υπήρξε μαθητής του Βαλεριανού, αρχιεπισκόπου της Ακυληίας.

Συνόδευσε τον Άγιο Ιερώνυμο στο ταξίδι του στους Αγίους Τόπους καθώς μνημονεύεται στις επιστολές του. Μετά το θάνατο της μητέρας του, ο Ηλιόδωρος μετέβη στην Ιταλία και έγινε επίσκοπος του Αλτίνου. Προσπάθησε να αντιμετωπίσει τον Αρειανισμό στην επισκοπή του και παρευρέθηκε στην σύνοδο κατά του Αρειανισμού που διεξήχθη στην Ακυληία το 381. Ο Άγιος Ηλιόδωρος χειροτόνησε τον Άγιο Νεποτιανό, ανιψιό του, αφού πρώτα αποστρατεύθηκε από την αυτοκρατορική σωματοφυλακή.

Ένας θρύλος, που συντέθηκε γύρω στον 10ο αιώνα και ενσωματώνει στοιχεία από αγιολογίες διαφόρων αγίων, αναφέρει ότι ο Λιβεράλος του Αλτίνου μυήθηκε στη χριστιανική πίστη από τον Ηλιόδωρο. Ο μύθος συνεχίζει λέγοντας ότι, αντιμέτωπος με την πολεμική τόσο από τον Αρειανισμό όσο και από τον Παγανισμό στην επισκοπή, ο Ηλιόδωρος αποσύρθηκε από τα καθήκοντά του και έζησε ως ερημίτης σε ένα νησί κοντά στο Αλτίνο, αναθέτοντας την διοίκηση της επισκοπής σε έναν άνδρα που ονομαζόταν Αμβρόσιος. Ανησυχώντας για την ικανότητα του Αμβρόσιου να χειριστεί την δημοφιλία του Αρειανισμού, ο Λιβεράλος αποφάσισε να βρει τον Ηλιόδωρο και να τον πείσει να επιστρέψει στην έδρα του, αλλά πέθανε καθ΄ οδόν.

Τα λείψανα του Ηλιόδωρου μεταφέρθηκαν στο Αλτίνο κατά τις επιδρομές των Βαρβάρων και μετέπειτα στο Τορτσέλλο, όπου βρίσκονται σε μία κρύπτη στην Βασιλική Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 4ου αιώνα
Ανώτατο όριο τιμής

μικρογραφία|280x280εσ|Μη δεσμευτικό ανώτατο όριο τιμής.
μικρογραφία|280x280εσ|Τιμολόγηση, ποσότητα και επιπτώσεις στην ευημερία ενός δεσμευτικού ανώτατου ορίου τιμών.
Το **ανώτατο όριο τιμής** είναι έλεγχος τιμής ή όριο που επιβάλλεται από την κυβέρνηση σχετικά με το πόσο υψηλή χρεώνεται μια τιμή για ένα προϊόν, ένα εμπόρευμα ή μια υπηρεσία. Οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν τα ανώτατα όρια τιμών για να προστατεύσουν τους καταναλωτές από συνθήκες που θα μπορούσαν να κάνουν τα εμπορεύματα απαγορευτικά ακριβά (κυρίως σε αγαθά πρώτης ανάγκης). Τέτοιες συνθήκες μπορεί να προκύψουν σε περιόδους υψηλού πληθωρισμού, σε περίπτωση επενδυτικής φούσκας ή σε περίπτωση μονοπωλιακής ιδιοκτησίας ενός προϊόντος. Η επιβολή ανώτατων ορίων τιμών, ωστόσο, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα εάν οι τιμές επιβληθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, οδηγώντας σε ελλείψεις. Περαιτέρω προβλήματα μπορεί να προκύψουν εάν μια κυβέρνηση ορίσει μη ρεαλιστικά ανώτατα όρια τιμών, προκαλώντας επιχειρηματικές αποτυχίες, κατάρρευση μετοχών ή ακόμα και οικονομικές κρίσεις. Σε μη ρυθμιζόμενες οικονομίες αγοράς, δεν υπάρχουν ανώτατα όρια τιμών.

Ενώ τα ανώτατα όρια τιμών επιβάλλονται συχνά από τις κυβερνήσεις, υπάρχουν επίσης ανώτατα όρια τιμών που εφαρμόζονται από μη κυβερνητικούς οργανισμούς όπως εταιρείες, όπως η πρακτική διατήρησης των τιμών μεταπώλησης. Με τη διατήρηση της τιμής μεταπώλησης, ένας κατασκευαστής και οι διανομείς του συμφωνούν ότι οι διανομείς θα πουλήσουν το προϊόν του κατασκευαστή σε ορισμένες τιμές (συντήρηση τιμής μεταπώλησης), μέχρι ένα ανώτατο όριο τιμής (μέγιστη τιμή μεταπώλησης) ή ξεκινώντας από ένα κατώτατο όριο τιμής.

Με την επιβολή ανώτατων ορίων τιμών δημιουργείται ανισορροπία στην αγορά (η προσφορά είναι μικρότερη από τη ζήτηση) που οδηγεί σε ελλείμματα και παράνομες αγορές (το προϊόν πωλείται παράνομα σε τιμή μεγαλύτερη από τη νόμιμη). Γι' αυτό το λόγο η παρέμβαση πρέπει να είναι βραχυχρόνια για να αποφεύγεται η «μαύρη αγορά».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τιμολόγηση
Έλεγχοι τιμών

μικρογραφία|Αφίσα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου της Υπηρεσίας Τροφίμων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Οι **έλεγχοι τιμών** είναι οι νόμιμοι περιορισμοί που τίθενται και επιβάλλονται από τις κυβερνήσεις, στις τιμές που μπορούν να χρεωθούν για αγαθά και υπηρεσίες (όπως ενοίκιο, βενζίνη και φαγητό) σε μια αγορά. Η πρόθεση πίσω από την εφαρμογή τέτοιων ελέγχων μπορεί να πηγάζει από την επιθυμία να διατηρηθεί η προσιτή τιμή των αγαθών ακόμη και σε συνθήκες ελλείψεων, και να επιβραδυνθεί ο πληθωρισμός ή, εναλλακτικά, να εξασφαλιστεί ένα ελάχιστο εισόδημα για τους παρόχους ορισμένων αγαθών ή από την προσπάθεια επίτευξης μισθού διαβίωσης. Υπάρχουν δύο κύριες μορφές ελέγχου τιμών: ένα ανώτατο όριο τιμής, η μέγιστη τιμή που μπορεί να χρεωθεί, και ένα κατώτατο όριο τιμής, η ελάχιστη τιμή που μπορεί να χρεωθεί. Ένα πολύ γνωστό παράδειγμα ανώτατου ορίου τιμών είναι ο έλεγχος των ενοικίων, ο οποίος περιορίζει τις αυξήσεις του ενοικίου. Ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο κατώτατο όριο τιμών είναι ο κατώτατος μισθός (ο ελάχιστος μισθός για την παροχή της εργασίας). Ιστορικά, οι έλεγχοι των τιμών συνήθως επιβάλονται ως μέρος ενός ευρύτερου πακέτου εισοδηματικής πολιτικής όπου χρησιμοποιούνται επίσης ο έλεγχος μισθών και άλλα ρυθμιστικά στοιχεία.

Αν και οι έλεγχοι των τιμών χρησιμοποιούνται ευρέως από τις κυβερνήσεις, οι οικονομολόγοι συνήθως συμφωνούν ότι οι έλεγχοι των τιμών δεν επιτυγχάνουν αυτό που προορίζονται να κάνουν και γενικά πρέπει να αποφεύγονται, εκτός ίσως από πολύ σύντομες περιόδους κατά τη διάρκεια έκτακτων περιστατικών. Ο λόγος που οι περισσότεροι οικονομολόγοι είναι δύσπιστοι σχετικά με τους ελέγχους των τιμών είναι ότι στρεβλώνουν την κατανομή των πόρων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τιμολόγηση
Κατηγορία:Πληθωρισμός
Z (ρωσικό σύμβολο)

μικρογραφία|Ρωσικό στρατιωτικό φορτηγό με το Ζ
Το γράμμα **Ζ** είναι ένα από τα σήματα που φέρουν οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Ουκρανία το 2022.

Αφού διατυπώθηκαν διάφορες θεωρίες για τη σημασία του, το *Ζ* άρχισε να χρησιμοποιείται ευρέως και σαν σύμβολο υποστήριξης της Ρωσίας. Η χρήση του εξαπλώθηκε μέσω των κοινωνικών δικτύων από ομάδες αλλά και μεμονωμένα άτομα ως ένδειξη πατριωτισμού την ώρα του πολέμου. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Ρώσου γυμναστή Ιβάν Κούλιακ, που εμφανίστηκε με το γράμμα Ζ στο στήθος του, κατά την τελετή απονομής μεταλλίων στους παράλληλους ζυγούς, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Apparatus, στη Ντόχα του Κατάρ, στις 5 Μαρτίου 2022.

Το γράμμα *Ζ* από τις πρώτες ημέρες του πολέμου άρχιζε να εμφανίζεται στη Ρωσία, σε αυτοκίνητα, φορτηγά, σε διαφημιστικές πινακίδες και σε λογότυπα εφημερίδων και περιοδικών. Δυτικά μέσα ενημέρωσης θεωρούν ότι η χρήση του γράμματος ενθαρρύνθηκε από την κυβέρνηση για να συγκεντρώσει την υποστήριξη του ρωσικού λαού, ενώ αναλυτές κάνουν λόγο για κρατικό μιμίδιο. Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, αν και δεν έχει τοποθετηθεί επίσημα για τη χρήση του, σε ανάρτησή του στο Instagram φαίνεται να το συνδέει με τη φράση «Za pobedu», που σημαίνει «για τη νίκη».

To Z συμβολίζει την υποστήριξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

## Άλλα σήματα
Εκτός από το *Ζ* ο ρωσικός στρατός ξηράς χρησιμοποιεί (για λόγους εύκολης αναγνώρισης των δυνάμεων του ) και τα παρακάτω σήματα:
* *Ζ* μέσα σε λευκό τετράγωνο (Ρωσικές δυνάμεις από την Κριμαία)
* *Ο* (Ένοπλες δυνάμεις της Λευκορωσίας)
* *V*  (Ναυτικό Πεζικό)
* *Χ* (Στρατιωτικές δυνάμεις της Τσετσενίας)
* *Α* (Ειδικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων οι «Ειδική Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης» (СОБР) , η  «Ομάδα Άλφα» (ФСБ "Альфа") και η «Διοίκηση Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων» (ССО)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Κατηγορία:Ρωσο-Ουκρανικός Πόλεμος
Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις
Nowatek

Η **Nowatek** ( , μέχρι το 2003 ОАО ФИК Новафининвест, *OAO FIK Novafininwest* ) είναι ρωσική εταιρεία με έδρα το Τάρκο-Σαλέ, Δυτική Σιβηρία.

Είναι η μεγαλύτερη ιδιωτική ενεργειακή εταιρεία που παράγει και πουλά φυσικό αέριο και πετρέλαιο στη Ρωσία. Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1994 και είναι εισηγμένη στον δείκτη RTS στο Χρηματιστήριο της Μόσχας.

Το 2017, το πρώτο υγροποιημένο φυσικό αέριο έχει προγραμματιστεί να αποσταλεί από το Yamal LNG, ένα έργο υγροποίησης φυσικού αερίου στη Sabetta στη χερσόνησο Γιαμάλ.

Η Nowatek συμμετέχει στο έργο με 50,1 %. Εμπλέκονται οι Total και CNPC με 20%  η καθεμία και το Silk Road Fund με 9,9 %.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρωσίας
Κατηγορία:Εταιρίες φυσικού αερίου
Βελάμπρουμ

To **Βελάμπρουμ** (λατινικά: *<span lang="la" dir="ltr">Velabrum</span>***)** ήταν η χαμηλή κοιλάδα στην πόλη της Ρώμης, που συνέδεε την Αγορά (Forum) με την Αγορά Βοοειδών (Forum Boarium), και τον Καπιτωλίνο λόφο με τη δυτική πλαγιά του Παλατίνου λόφου. Πιστεύεται ότι πριν από την κατασκευή τής Μεγάλης Αποχέτευσης (Cloaca Maxima), η οποία πιθανώς ακολούθησε την πορεία ενός αρχαίου ρέματος, η περιοχή ήταν έλος, αν και αυτός ο ισχυρισμός έχει διαψευσθεί από δείγματα πυρήνα, που ελήφθησαν από το Velabrum το 1994. Οι αρχαίοι αξιωματούχοι ανέφεραν, ότι σε αυτήν την ελώδη περιοχή οι ρίζες μίας συκιάς *([[ficus Ruminalis]])* έπιασαν και σταμάτησαν το καλάθι, που μετέφερε τον Ρωμύλο και τον Ρώμο, καθώς αυτό επέπλεε στο ρεύμα του Τίβερη. Ο τόπος λοιπόν έχει υψηλή συμβολική σημασία.

μικρογραφία|300εσ|Σχέδιο που δείχνει την περιοχή τού Velabrum.

Ακόμη και μετά την κατασκευή της Αποχέτευσης, η περιοχή εξακολουθούσε να είναι επιρρεπής σε πλημμύρες από τον Τίβερη, έως ότου το επίπεδο τού εδάφους ανυψώθηκε μετά την πυρκαγιά του Νέρωνα.

Είναι η τοποθεσία της αψίδας του Ιανού (arcus Janus), του αψίδας των Αργυραμοιβών (arcus Argentariorum) και της εκκλησίας Σαν Τζόρτζιο ιν Βελάμπρο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Απόσπασμα από ''A Topographical Dictionary of Ancient Rome'' από το Λονδίνο: Oxford University Press, 1929
* Ammerman, AJ (2013), 'Looking at early Rome with fresh eyes', στο JDEvans (επιμ. ), A Companion to the Archaeology of the Roman Republic, Malden, MA: 167-180

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης
Αγναντερή Λάρισας

Η **Αγναντερή** είναι ημιορεινό χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κιλελέρ, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
*Μέχρι το 1912 ο οικισμός ονομαζόταν *Ντεντέ Βεράτ* και μέχρι το 1928 *Δεδέργιαννη*. 
Στην τοπική κοινότητα Αγναντερής ανήκει και ο οικισμός Αγροκήπιο.
## Γεωγραφία
Η Αγναντερή είναι χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στις ανατολικές υπώρειες του υψώματος «Παλαιόκαστρο» (683 μέτρα), πολύ κοντά στα όρια με την Μαγνησία και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 370 μέτρων. Απέχει 37 χιλιόμετρα περίπου νοτιοανατολικά της Λάρισας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 26,025 χμ² (2011).  
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως *Ντεντέ Βεράτ* και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρμενίου του νομού Λαρίσης. Το 1912 μετονομάστηκε σε *Δεδέργιαννη*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγναντερής και προσαρτήθηκε στον δήμο Κιλελέρ.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στο κεντρικό τμήμα του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Σύνδρομο ουραίας υποστροφής

[μικρογραφία|280x280εσ|[Σπονδυλική στήλη, όπου είναι εμφανές το ιερό οστό (sacrum) και ο κόκκυγας (coccyx).]]
Το **σύνδρομο ουραίας υποστροφής** (αγγ.: Caudal regression syndrome ή CRS) είναι ένας ευρύς όρος για μια σπάνια σύνθετη διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ανώμαλη ανάπτυξη του κάτω (ουραίου) άκρου της σπονδυλικής στήλης. 

Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από πολλά μικρά οστά (σπονδύλους) που σχηματίζουν όλα μαζί τη σπονδυλική στήλη. Η σπονδυλική στήλη γενικά αναλύεται σε τρία βασικά τμήματα - την αυχενική μοίρα, τη θωρακική μοίρα, και την οσφυϊκή μοίρα. Στο κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης βρίσκεται η ιεροκοκκυγική μοίρα. Εκεί, μια τριγωνικού σχήματος οστική δομή που ονομάζεται ιερό οστό ενώνει το οσφυϊκό τμήμα της σπονδυλικής στήλης με τη λεκάνη. Το ιερό οστό αποτελείται από πέντε συγχωνευμένους σπονδύλους. Στο τέλος του ιερού οστού βρίσκεται το ουραίο οστό (κόκκυγας).

Ένα ευρύ φάσμα ανωμαλιών μπορεί να εμφανιστεί σε βρέφη με σύνδρομο ουραίας υποστροφής, συμπεριλαμβανομένης της ανώμαλης ανάπτυξης (αγενεσία) του ιερού οστού και του κόκκυγα και ανωμαλίες της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν πιο σοβαρές δυσπλασίες. Οι ανωμαλίες του κάτω μέρους της σπονδυλικής στήλης μπορούν να προκαλέσουν μια ποικιλία πρόσθετων επιπλοκών, συμπεριλαμβανομένων των συσπάσεων των αρθρώσεων, των ραιβογονιών, όπως επίσης μπορεί να προκύψει διάσπαση ή βλάβη στο άκρο του νωτιαίου μυελού, προκαλώντας ακράτεια ούρων. Μπορούν επίσης να εμφανιστούν επιπρόσθετες ανωμαλίες του γαστρεντερικού σωλήνα, των νεφρών, της καρδιάς, του αναπνευστικού συστήματος, των άνω άκρων και των άνω τμημάτων της σπονδυλικής στήλης.

Η ακριβής αιτία του συνδρόμου ουραίας υποστροφής είναι άγνωστη, αν και υπάρχει σαφής σχέση με τον διαβήτη της μητέρας. Ο προγεννητικός έλεγχος και οι απεικονιστικές μελέτες επιτρέπουν την αξιόπιστη αναγνώριση και διάγνωση της διαταραχής. Η φυσική εξέταση και τα διαγνωστικά τεστ κατά τη νεογνική περίοδο επιτρέπουν τον εντοπισμό πιθανών επιπλοκών και τον καθορισμό της πρόγνωσης της ασθένειας. Οι σοβαρές μορφές συνδέονται συνήθως με καρδιακά, νεφρικά και αναπνευστικά προβλήματα, τα οποία ευθύνονται για τον πρώιμο νεογνικό θάνατο. Η ασθένεια δεν επηρεάζει την ανάπτυξη του εγκεφάλου και η νοημοσύνη είναι γενικά μέτρια.

Η θεραπεία επικεντρώνεται στη διαχείριση των συμπτωμάτων και συνήθως περιλαμβάνει τη χειρουργική επέμβαση, τη φυσικοθεραπεία και τη χρήση συσκευών που βοηθούν στο κάθισμα και στο περπάτημα.

Η διαταραχή εκτιμάται ότι εμφανίζεται σε 1 έως 2,5 ανά 100.000 νεογνά. Σε μητέρες με διαβήτη, η διαταραχή είναι πιο συχνή, και επηρεάζει περίπου 1 στα 350 νεογνά.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Quadrans

μικρογραφία| Τέταρτο (quadrans) π. 275–270 π.Χ. Εμπρός: κάπρος τρέχει αριστερά, τρεις σφαίρες. Πίσω: κάπρος τρέχει δεξιά, τρεις σφαίρες. 80,18 γραμ.
[μικρογραφία| Χυτό νόμισμα: Εμπρός όψη: προτομή του [Hercules (Ηρακλή), τρεις σφαίρες, όλα επάνω σε δίσκο. Πίσω όψη: πλώρη γαλέρας, τρεις σφαίρες, όλα επάνω σε δίσκο.]]
[μικρογραφία| Teruncius ([Απουλία, Λουκέρια. π. 220 π.Χ., Εμπρός: οκτάκτινο αστέρι. Πίσω: δελφίνι, τρεις σφαίρες. 27 χλστ., 22,63 γραμ.]]
μικρογραφία| Τέταρτο (quadrans) τού Αυγούστου. Εμπρός: βωμός, επιγρ.: ΙΙΙVIR AAAFF. Πίσω: SC, επιγρ.: P. BETILIENVS BASSVS (magistrate). Ρώμη, 5 π.Χ. 3 γραμ., 15 χλστ.
[μικρογραφία| Τέταρτο (quadrans) του [Δομιτιανός|Δομιτιανού. Κεφάλι Αθηνάς. Επιγρ.: ΙΜP. DOM. AVG. / S.C. 2,4 γραμ., 15,5 χλστ., 81-82 μ.Χ.]]

Τα **τέταρτο**, λατιν.: quadrans ("ένα τέταρτο") ή *teruncius* ("τρεις ουγγιές", unciae) ήταν ένα χαμηλής αξίας ρωμαϊκό χάλκινο νόμισμα, αξίας 1/4 τού ασσαρίου (ass). Τα τέταρτα εκδόθηκαν από την αρχή της κυκλοφορίας των χάλκινων χυτών νομισμάτων κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Είχαν επάνω τους σχεδιασμένα τρία σφαιρίδια, που αντιπροσώπευαν τρεις ουγγιές ως σήμα αξίας. Ο εμπρόσθιος τύπος, μετά από κάποιες πρώιμες παραλλαγές, είχε την προτομή του Hercules (Ηρακλή), ενώ ο οπισθότυπος την πλώρη μίας γαλέρας. Κέρματα με την ίδια αξία εκδόθηκαν και από άλλες πόλεις της Κεντρικής Ιταλίας, χρησιμοποιώντας μία διαδικασία χύτευσης.

Μετά από π. το 90 π.Χ., όταν το χάλκινο νόμισμα περιορίστηκε στο ημι-δημόσιο πρότυπο, τα τέταρτα έγιναν το χαμηλότερης αξίας νόμισμα στην παραγωγή. Τα σωζόμενα *τέταρτα* από αυτή την περίοδο (αν και αυτό το όνομα δεν εμφανίζεται στα νομίσματα) έχουν συνήθως βάρη μεταξύ 1,5 γραμμαρίων και 4 γραμμαρίων, ίσως εν μέρει ανάλογα με το κράμα ή τα μέταλλα που περιέχονται.  Το νόμισμα παρήχθη σποραδικά μέχρι την εποχή του Αντωνίνου Πίου (138 μ.Χ.–161). Σε αντίθεση με άλλα νομίσματα κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τα τέταρτα σπάνια έφεραν την εικόνα του Αυτοκράτορα.

Η ελληνική λέξη για τα τέταρτα ήταν *κοδράντης*, η οποία μεταφράστηκε στην έκδοση τού βασιλιά Ιακώβου Α΄ της Βίβλου ως "φαρδίνι" (farthing).  Στην Καινή Διαθήκη, ένα νόμισμα ίσο με το μισό του αττικού χαλκού άξιζε περίπου 3/8 του λεπτού. Στο ευαγγέλιο του Μάρκου, όταν μία φτωχή χήρα έδωσε δύο οβολούς ή λεπτά στο θησαυροφυλάκιο του Ναού, ο ευαγγελιστής σημείωσε ότι αυτό ισοδυναμούσε με ένα τέταρτο. 

## Δείτε επίσης
* Ρωμαϊκά νομίσματα
* Σήμισις

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Μίρκο Μιλίτσεβιτς

Ο **Μίρκο Μιλίτσεβιτς** (    ; γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1965) είναι Σερβοτούρκος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής . Έχει τουρκική υπηκοότητα, με το όνομα **Μοχάμετ Ονάρ** . 

## Προσωπική ζωή
Ο γιος του, Γεσουκάν Ονάρ, είναι επίσης καλαθοσφαιριστής. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βοϊβοντίνα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Καρσίγιακα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαγιαδολίδ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Τερμινάλια

Τα **Τερμινάλια** ήταν μία αρχαία ρωμαϊκή εορτή προς τιμή του θεού Τέρμινους, ο οποίος προστάτευε τα όρια. Το άγαλμά του ήταν απλώς μία πέτρα ή ένας στύλος βαλμένος στο έδαφος, για να διακρίνει τα σύνορα στα ακίνητα. 

## Ιστορία
Η λατρεία του λέγεται ότι καθιερώθηκε από τον Νουμά Πομπίλιο (2ο βασιλιά της Ρώμης), ο οποίος διέταξε να σημαδέψει ο καθένας τα όρια της ιδιοκτησίας του με πέτρες, που θα αφιερωθούν στον Τερμινάλιο Δία και στις οποίες κάθε χρόνο έπρεπε να προσφέρονται θυσίες στην εορτή των Τερμιναλίων. 

Στην εορτή οι δύο ιδιοκτήτες παρακείμενων περιουσιών στεφάνωναν το άγαλμα με γιρλάντες και έφτιαχναν έναν πρόχειρο βωμό, στον οποίο πρόσφεραν λίγους σπόρους, κηρήθρες και κρασί, και θυσίαζαν ένα αρνί  ή ένα θηλάζον γουρούνι. Τελείωναν τραγουδώντας τα εγκώμια του θεού.  Η δημόσια εορτή προς τιμή αυτού του θεού εορταζόταν στο 6ο ορόσημο στο δρόμο προς το Λαυρέντον , αναμφίβολα επειδή αυτή ήταν αρχικά η έκταση της ρωμαϊκής επικράτειας προς αυτή την κατεύθυνση.

## Δομή της εορτής
Η εορτή των Τερμιναλίων εορταζόταν 7 ημέρες πριν την 1η Μαρτίου, δηλ. στις 23 Φεβρουαρίου, την προηγούμενη ημέρα της *Φυγής του βασιλιά* (Ρεγκιφούγκιουμ). Τα Τερμινάλια εορτάζονταν την τελευταία ημέρα του παλαιού ρωμαϊκού έτους, από όπου κάποιοι θεωρούν ότι έλαβε το όνομά της η εορτή. 

Γνωρίζουμε ότι ο Φεβρουάριος ήταν ο τελευταίος μήνας του ρωμαϊκού έτους και ότι, όταν προστέθηκε ο εμβόλιμος μήνας Μερκεδόνιος, οι τελευταίες πέντε ημέρες του Φεβρουαρίου προστέθηκαν στον εμβόλιμο μήνα, καθιστώντας την 23η Φεβρουαρίου την τελευταία ημέρα του έτους . Όταν ο Μ. Τ. Κικέρων σε μία επιστολή του προς τον Αττικό  λέει, *Accepi tuas litteras ad* *V. Terminalia* (δηλ 19 Φεβρουαρίου), χρησιμοποιεί αυτόν τον τρόπο καθορισμού μιίας ημερομηνίας, επειδή όντας τότε στην Κιλικία, δεν ήξερε αν είχε εισαχθεί ο εμβόλιμος μήνας εκείνη τη χρονιά. 

Το κεντρικό σημείο της Ρώμης (στο οποίο οδηγούσαν όλοι οι δρόμοι) ήταν το αρχαίο ιερό τού θεού στον λόφο του Καπιτωλίου. Ο ναός του Δία, τού βασιλιά των θεών, έπρεπε να κτιστεί γύρω του (με μία τρύπα στην οροφή, καθώς ο Τέρμινους απαιτούσε υπαίθριες θυσίες) από τον τελευταίο βασιλιά της πόλης, Tαρκύνιο τον Υπερήφανο, ο οποίος είχε κατεδαφίσει άλλα ιερά στην τοποθεσία, για να κάνει χώρο γι' αυτό το διάσημο έργο. Αλλά οι οιωνοσκόποι είχαν διαβάσει στον τρόπο πετάγματος των πουλιών, ότι ο θεός Τέρμινους αρνιόταν να μετακινηθεί, κάτι που θεωρήθηκε ως ένδειξη σταθερότητας για την πόλη.  Έτσι ο Ταρκύνιος έκτισε τον ναό του Δία γύρω από τον ναό του Τέρμινους.

## Δείτε επίσης
* Februarius
* Amburbium

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Smith, William, ed. (1890). "Terminalia" . Dictionary of Greek and Roman Antiquities (3rd ed.). London: John Murray.

Κατηγορία:Αρχαίες ρωμαϊκές εορτές
Ίβο Πέτοβιτς

Ο **Ίβο Πέτοβιτς** ( μαυροβουνιακά; Иво Петовић  ; γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1963) είναι Μαυροβούνιος επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης και πρώην παίκτης.

## Πρώιμη ζωή
Ο Πέτοβιτς γεννήθηκε το 1963 σε οικογένεια Κροατών του Μαυροβουνίου στο Μούο στον κόλπο του Κότορ .

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Κατά τη διάρκεια των αγωνιστικών του ημερών, ο Πέτοβιτς έπαιξε στις εγχώριες ομάδες Μπουντούτσνοστ και Ερυθρό Αστέρα και στην ΑΕΚ . Στη συνέχεια, έπαιξε στο Λουξεμβούργο, τη Σουηδία, την Πορτογαλία, τη Σλοβακία, τη Ρωσία, την Τυνησία, την Π.Γ.Δ.Μ., την Ελβετία και τη Ρουμανία .  Αποσύρθηκε ως παίκτης το 1999.

## Σταδιοδρομία στην Εθνική Ομάδα
Ο Πέτοβιτς ήταν μέλος της ομάδας παίδων της Γιουγκοσλαβίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων του 1981 στην Ελλάδα .  Σε επτά παιχνίδια στη διοργάνωση, είχε μέσο όρο 6,7 πόντους ανά παιχνίδι. 

Ο Πέτοβιτς ήταν μέλος της ομάδας εφήβων της Γιουγκοσλαβίας που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων του 1982 στη Βουλγαρία . Σε έξι παιχνίδια στη διοργάνωση, είχε μέσο όρο 5,2 πόντους ανά αγώνα.  Ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας Νέων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1983 στην Πάλμα δε Μαγιόρκα της Ισπανίας. Σε οκτώ παιχνίδια στη διοργάνωση, είχε κατά μέσο όρο 7 πόντους ανά παιχνίδι. 

## Προπονητική πορεία
Το 2000, ο Πέτοβιτς ίδρυσε την KK Σταρς, μία ακαδημία νέων με έδρα τη γενέτειρά του, όπου προπονεί τη νεολαία.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος παικτών του Ερυθρού Αστέρα με τουλάχιστον 100 αγώνες 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ίβο Πέτοβιτς στο registar.treneri.me

Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα
Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Εντ Σάλιβαν

Ο **Έντουαρντ Βίνσεντ Σάλιβαν** (, 28 Σεπτεμβρίου 1901 – 13 Οκτωβρίου 1974) ήταν Αμερικανική τηλεοπτική προσωπικότητα, ιμπρεσάριος, αθλητικός και ψυχαγωγικός ρεπόρτερ και αρθρογράφος για τη *New York Daily News* και το Chicago Tribune New York News Syndicate. Ήταν ο δημιουργός και οικοδεσπότης του τηλεοπτικού προγράμματος βαριετέ *The Toast of the Town*, το οποίο το 1955 μετονομάστηκε σε *[[The Ed Sullivan Show]]*. Μεταδιδόμενο από το 1948 έως το 1971, σημείωσε ρεκόρ ως το μακροβιότερο βαριετέ σόου στην ιστορία των τηλεοπτικών μεταδόσεων των ΗΠΑ. «Ήταν, σχεδόν με κάθε μέτρο, η τελευταία μεγάλη τηλεοπτική εκπομπή», είπε ο τηλεοπτικός κριτικός Ντέιβιντ Χίνκλεϊ. «Είναι μια από τις πιο όμορφες, αγαπημένες αναμνήσεις μας από την ποπ κουλτούρα». 

Ο Σάλιβαν ήταν ραδιοτηλεοπτικός πρωτοπόρος κατά τα πρώτα χρόνια της αμερικανικής τηλεόρασης. Όπως έγραψε ο κριτικός David Bianculli, «Πριν από το MTV, ο Σάλιβαν παρουσίαζε ροκ συγκροτήματα. Πριν από το Bravo, παρουσίασε τζαζ και κλασική μουσική και θέατρο. Πριν από το Comedy Channel, ακόμη και πριν από το *[[The Tonight Show]]*, ο Σάλιβαν ανακάλυψε, έχρισε και δημοσιοποίησε νέους κωμικούς. Πριν υπήρχαν 500 κανάλια, πριν υπάρξουν καλωδιακά, ο Εντ Σάλιβαν ήταν εκεί που ήταν η επιλογή. Από την αρχή, ήταν πράγματι "the Toast of the Town (ο αγαπημένος όλων)".» Το 1996, ο Σάλιβαν ήταν στην 50η θέση στο «50 Μεγαλύτεροι Τηλεοπτικοί Αστέρες όλων των Εποχών» του *[[TV Guide]]*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*   
* Ο επίσημος ιστότοπος ''Ed Sullivan Show''
* Ed Sullivan Papers στο Wisconsin Center for Film and Theatre Research .
* Ντοκιμαντέρ Ed Sullivan
*   
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί παρουσιαστές