open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πανεπιστήμιο Ρώμη 3

Το **Πανεπιστήμιο Ρώμη 3** (ιταλικά: *Università degli Studi Roma Tre*) είναι το τρίτο κρατικό Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Ιδρύθηκε το 1992 για να αντιμετωπιστεί η μεγάλη αύξηση του αριθμού των φοιτητών του Πανεπιστημίου Σαπιέντσα, ο οποίος ήταν δεκαπλάσιος του αριθμού που μπορούσε να δεχτεί. Τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του αριθμούσε 7.000 φοιτητές ενώ το 2004 φοιτούσαν 40.000. Την ακαδημαϊκή χρονιά 2006-2007 δέχθηκε περίπου 6.000 νέους φοιτητές.

Βρίσκεται στη νότια πλευρά της πόλης, κοντά στην εκκλησία του Αγίου Παύλου, ενώ κτίρια του Πανεπιστημίου υπάρχουν και στο κέντρο της Ρώμης. 

## Γενικά Στοιχεία (2006)
* Σχολές: 8
* Τμήματα: 29
* Σύνολο παρεχόμενων πτυχίων: 75
* Μεταπτυχιακά: 66
* Διδακτορικά: 16
* Φοιτητές:35.099

## Σχολές
* Μηχανολογία
* Νομική
* Οικονομία
* Αρχιτεκτονική
* Σχολή Μαθηματικών, Φυσικής και Φυσικών Επιστημών
* Φιλοσοφία - Φιλολογία
* Πληροφορική
* Πολιτικές Επιστήμες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

Ρωμη 3
Κατηγορία:Λάτιο
The New York Times

thumb|
Λογότυπο της εφημερίδας

Η ***The New York Times*** () είναι ημερήσια πρωινή αμερικανική εφημερίδα που ιδρύθηκε το 1851 και εκδίδεται στη Νέα Υόρκη. Ιδρυτής της ήταν ο Χένρι Ρέιμοντ. Το 1952 η ημερήσια κυκλοφορία της έφθανε τα 500.000 φύλλα, ενώ τις Κυριακές τα 1.500.000 φύλλα. Διανέμεται διεθνώς, ενώ έχει κερδίσει 95 βραβεία Πούλιτζερ.

## Κυκλοφορία
Η New York Times είναι η τρίτη εφημερίδα σε κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά από τη USA Today και τη *[[The Wall Street Journal]]*. Το 2009, η κυκλοφορία έπεσε κατά 7,3% με αποτέλεσμα να πέσει για πρώτη φορά κάτω από 1 εκατομμύρια φύλλα. Το Φεβρουάριο του 2013, η εφημερίδα ανέφερε κυκλοφορία 1,317,100 φύλλων για την καθημερινή έκδοση 1,781,100 για την κυριακάτικη. Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο πάροχο στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Similar Web, η ιστοσελίδα των Τάιμς ήταν η 223η σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδα παγκοσμίως και 3η μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, προσελκύοντας περισσότερους από 150 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος 

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Εφημερίδες στην αγγλική γλώσσα
Επισκοπή Μεσαορίας

Η **Επισκοπή Μεσαορίας** είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου άνευ ποιμαντικής περιφέρειας.
Δημιουργήθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας Κύπρου το Μάρτιο του 2008, κατόπιν εισηγήσεως του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄. Ο Επίσκοπος Μεσαορίας είναι τιτουλάριος Επίσκοπος (μη επαρχιούχος), δηλαδή δεν έχει Επισκοπική Περιφέρεια, και είναι βοηθός του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, με ευθύνη συγκεκριμένου έργου και η έδρα του βρίσκεται εντός του Μεγάρου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, στη Λευκωσία. Από τις 30 Μαρτίου 2008 μέχρι και σήμερα Επίσκοπος Μεσαορίας είναι ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας Γρηγόριος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου 
* Εκκλησία της Κύπρου
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου

## Παραπομπές

Μεσαοριας
Ιωνίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα **Ιωνίδες** ή **Ιωνιάδες Νύμφες** είναι γνωστές τέσσερις Νύμφες: η Καλλιφάεια, η Συνάλλασις, η Πηγαία και η Ίασις. Την ονομασία αυτή την πήραν από τον Ίωνα, τον γιο του Γαργηττού, όταν εκείνος ταξίδεψε στην Ηλεία. Οι Νύμφες αυτές είχαν θεραπευτικές ικανότητες. Το ιερό τους υπήρχε στην Ηλεία, όπως γράφει ο Παυσανίας (ΣΤ΄ 22, 7), στην κωμόπολη Ηράκλεια, κοντά στην πηγή του ποταμού Κυθήρου ή Κυθήριου. Ο Παυσανίας, αλλά και ο Στράβων επίσης βεβαιώνουν ότι όποιος λουζόταν στα νερά της πηγής αυτής θεραπευόταν από κάθε είδους πόνο. Τα νερά τους αναβλύζουν ακόμα στο χωριό Πουρνάρι του δήμου αρχαίας Ολυμπίαςκαι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '70 αξιοποιούνταν αποτελώντας πόλο έλξης επισκεπτών και συμβάλλοντας στην οικονομία της κοινότητας. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Ιωξίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα **Ιωξίδες** () είναι γνωστοί οι απόγονοι του Ιώξου, οι οποίοι με όρκο σέβονταν και τιμούσαν τα φυτά *ασφάραγον* και *στοιβήν*, επειδή σε αυτά τα δύο φυτά βρήκε προστασία και καταφύγιο η Περιγούνη, η γιαγιά του Ιώξου. Γιος της Περιγούνης και του Θησέα ήταν ο Μελάνιππος και γιος του Μελανίππου ήταν ο Ίωξος, ο γενάρχης των Ιωξιδών.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ιωξιδες
Συνθήκη Βελιγραδίου (1904)

Η **Συνθήκη Βελιγραδίου (1904)**(¹) ήταν διμερής Συνθήκη που συνομολογήθηκε μεταξύ Σερβίας και Βουλγαρίας στις 12 Απριλίου του 1904 στο Βελιγράδι, ως συνέχεια της Συμφωνίας Βελιγραδίου που είχε συναφθεί από τα ίδια μέρη, ένα μήνα πριν.

## Σημαντικότερα σημεία
Με την συνθήκη αυτή τα συμβαλλόμενα μέρη μελέτησαν και καθόρισαν :

# Το κοινό συμφέρον που θα είχαν οι Χώρες μετά την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Μυρστέγκ στα τρία Ευρωπαϊκά Βιλαέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου και του Κοσσυφοπεδίου.
# Την υποχρέωση να εργασθούν και τα δύο μέρη με αλληλεγγύη προκειμένου οι μεταρρυθμίσεις αυτές να επεκταθούν και στο Βιλαέτι της Αδριανούπολης *«όπως εξασφαλισθεί η ζωή, η περιουσία και η ελεύθερη ανάπτυξη των ομοεθνών τους στους εν λόγω νομούς»*.
# Την ανάληψη της υποχρέωσης κοινής αντίστασης έναντι οποιασδήποτε εχθρικής ενέργειας από οπουδήποτε προερχόμενη κατά των παραπάνω Βιλαετίων καθώς και να καταβάλουν *«όλες τις νόμιμες προσπάθειες*» για τη διατήρηση της ειρήνης στη Χερσόνησο του Αίμου.
# Την πρόβλεψη της εισδοχής και του Μαυροβουνίου στη Συνθήκη αυτή με την υποχρέωση να το βοηθήσουν τα συμβαλλόμενα μέρη για επέκταση των συνόρων του προς Αλβανία(²) σε περίπτωση που τεθεί Αλβανικό ζήτημα.

## Σημειώσεις
*(¹) Η Συνθήκη αυτή φέρεται να συνομολογήθηκε κατόπιν επέμβασης της Ρωσίας προκειμένου δια της μεταξύ των δύο αυτών Σλαβικών κρατών συνεννόησης να δημιουργηθεί  ένας ομόθρησκος εγκάρσιος φραγμός στις βλέψεις της Γερμανίας και περισσότερο κατά του τότε προπαγανδιζόμενου Αυστροουγγρικού οράματος «Drang nach Osten» (= Επέκταση προς Ανατολάς).
*(²) Στον όρο Αλβανία υπονοούνταν ρητά τα Βιλαέτια Σκόδρας και Ιωαννίνων, σύμφωνα με ειδικό Πρωτόκολλο που συνόδευε τη συνθήκη.

## Παρατηρήσεις
Από τη συνθήκη αυτή  γεγονός ήταν πως το κέρδος της κάθε πλευράς ήταν άνισο. Η μεν Σερβία φέρεται να εξασφάλιζε τα εθνικά της συμφέροντα στο Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου, που κατοικείτο κυρίως από Αλβανούς. Η δε Βουλγαρία εκτός της συνδρομής της Σερβίας για το Βιλαέτι της Αδριανούπολης, έμμεσα εξεβίαζε και τη συναίνεση της Σερβίας υπέρ της λύσης του Μακεδονικού Ζητήματος, κατά τις ίδιες βλέψεις και  απόψεις του αμυντικού χαρακτήρα, αποφεύγοντας και πάλι επιμελώς τον ακριβή καθορισμό των περιοχών επιρροής των δύο μερών στα Βιλαέτια της ευρωπαϊκής οθωμανικής περιοχής του Αίμου.

Λόγω δε ακριβώς της πραγματικής βασικής αντίθεσης των δύο αυτών Χωρών επί των εθνικών βλέψεών τους η Συνθήκη αυτή ουδέποτε αναδείχθηκε ή επικαλέσθηκε στη πράξη.

## Πηγές
*Ν. Βλάχου «Το Μακεδονικό ως φάση του Ανατ. Ζητήματος» σ.313-5
*Δ. Τζώρτζεβιτς «Ιστορία της Σερβίας 1800-1918» σ.329
*Χαρ. Νικολάου «Διεθνείς Συνθήκες» σ.179

Κατηγορία:Οθωμανικό Μαυροβούνιο
Κατηγορία:Οθωμανικό Κοσσυφοπέδιο
Κατηγορία:Οθωμανική Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Οθωμανική Σερβία
Κατηγορία:Συνθήκες της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Σερβίας
Κατηγορία:Ιστορία της Μακεδονίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ηπείρου
Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα
Νιούαρκ

Με το ονομα **Νιούαρκ** φέρονται τέσσερις πόλεις των Η.Π.Α., μία Αγγλική, και ένας Κόλπος επίσης στις ΗΠΑ, οι οποίες και είναι:

* Νιούαρκ (Νιου Τζέρσεϊ)
* Νιούαρκ (Οχάιο)
* Νιούαρκ (Ντέλαγουερ)
* Νιούαρκ (Καλιφόρνια)
* Νιούαρκ (Αγγλία) και 

* Νιούαρκ (Κόλπος)
Ίωξος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ίωξος** ήταν εγγονός του Θησέα και της Περιγούνης, θυγατέρας του ληστή Σίνη του Πιτυοκάμπτη, τον οποίο είχε σκοτώσει ο Θησέας. Γιος της Περιγούνης ήταν ο Μελάνιππος και γιος του Μελανίππου ήταν ο Ίωξος, ο οποίος υπήρξε ο γενάρχης του ομώνυμου γένους των Ιωξιδών. Αναφέρεται ότι ο Ίωξος έλαβε μέρος στον αποικισμό της Καρίας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Ίφικλος του Θεστίου

Ο **Ίφικλος του Θεστίου** ήταν γιος του Θεστίου, ηγεμόνα της πόλεως Πλευρώνας στην Αιτωλία, και της Ευρυθέμιδας. Ο Ίφικλος είχε τρεις αδελφούς και τρεις αδελφές: ήταν οι Εύιππος ή Τοξέας, Πλήξιππος, Ευρύπυλος, Αλθαία, Λήδα και Υπερμνήστρα. Ο Ίφικλος έλαβε μέρος τόσο στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου, όσο και στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Από δύο αδελφές του εξάλλου, ο Ίφικλος ήταν θείος γνωστών προσώπων της μυθολογίας: του ήρωα Μελεάγρου και των Διοσκούρων.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ιφικλος του Θεστίου
Ίφικλος του Ιδομενέως

Ο **Ίφικλος του Ιδομενέως** ήταν γιος του Ιδομενέως, βασιλιά της Κρήτης, και της Μήδας. Την εποχή που ο πατέρας του απουσίαζε στον Τρωικό Πόλεμο, ο θετός του γιος Λεύκος, παρασυρμένος από τον Ναύπλιο, διέφθειρε και μετά σκότωσε τη Μήδα, ενώ σκότωσε και τον Ίφικλο μαζί με την αδελφή του Κλισιθήρα και τον αδελφό του Λύκο.

## Γενεαλογία

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ιφικλος του Ιδ
Ιφικλος του Ιδ
Ίφις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ίφις** ή **Ίφιος** είναι γνωστά τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:
# Αργείος ήρωας για τον οποίο πιστευόταν ότι ήταν γιος του βασιλιά του Άργους Αλέκτορα, και κατά μία εκδοχή πατέρας της Εριφύλης και πεθερός του Αμφιαράου. Σύμφωνα με μία παράδοση, υποτίθεται ότι ήταν αυτός που συμβούλεψε τον Πολυνείκη να δωροδοκήσει την Εριφύλη με το περιδέραιο της Αρμονίας. Σύμφωνα με άλλες πηγές όμως ο Ίφις αυτός ήταν πατέρας της Ευάδνης, της συζύγου του Καπανέως. Αναφέρεται και ως πατέρας του Ετεόκλου. Συνήθως όμως ο Ετέοκλος αναφέρεται ως γιος του Ανδρέως.
# Φτωχός νέος από τη Σαλαμίνα της Κύπρου, γνωστός από τον άτυχο έρωτά του για την Αναξαρέτη. Για περισσότερα γι' αυτόν βλ. Ιφίς και Αναξαρέτη.
# Αργοναύτης από το Άργος, γιος του Σθενέλου και αδελφός του Ευρυσθέα. Ο Ίφις αυτός σκοτώθηκε σε αγώνες από τον Αιήτη. Ο Διόδωρος τον ονομάζει **Ίφιτο**.
# Πολεμιστής που σκοτώθηκε μπροστά στα τείχη της Θήβας από τον Αθάμαντα.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ιφις
Ιφις
Ιφις
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κάανθος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κάανθος** ήταν γιος του Ωκεανού και αδελφός της Ωκεανίδας Μελίας. Αναζητώντας ο Κάανθος την αδελφή του, την οποία είχε απαγάγει ο θεός Απόλλων, τη βρήκε αγκαλιά με τον θεό. Επειδή δεν μπορούσε να του την πάρει, πυρπόλησε το ιερό του Απόλλωνα *«ό νυν καλούσιν [[Ισμήνιον]]»*. Τότε ο θεός τον σκότωσε με τα βέλη του. Ο «τάφος» του Καάνθου βρισκόταν στη Θήβα, κοντά στην «πηγή του Άρεως».

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καανθος
Κάβαρνος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κάβαρνος** ήταν ένας κάτοικος της νήσου Πάρου, ο οποίος πληροφόρησε τη θεά Δήμητρα για το ποιος είχε απαγάγει την κόρη της, την Περσεφόνη. Η Δήμητρα, ως ανταμοιβή για την πληροφορία αυτή, του χάρισε το αξίωμα του ιερέα των μυστηρίων της, τόσο σε αυτόν, όσο και στους απογόνους του. Ο μύθος του Καβάρνου είναι καθαρά τοπική παράδοση της Πάρου.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Καβαρνος
Καβειρίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα **Καβειρίδες** είναι γνωστές τρεις Νύμφες, θυγατέρες του Καδμίλου ή Καμίλλου (ενός από τους Καβείρους και πιθανής προσωποποιήσεως του θεού Ερμή) κατά τον Ακουσίλαο, είτε θυγατέρες του θεού Ηφαίστου και της Καβειρούς, της κόρης του Πρωτέως. Στη Σαμοθράκη γιόρταζαν τα Καβείρια μυστήρια. 

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

 

Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Κάβειροι
Ίφικλος του Φυλάκου

Ο **Ίφικλος του Φυλάκου** ήταν γιος του Φυλάκου, βασιλιά της πόλης Φυλάκης στη Θεσσαλία. Ο παππούς του Ιφίκλου, ο Δηίονας, καταγόταν από τη γενιά Δευκαλίωνα και του Αιόλου.

Ο Ίφικλος στα νιάτα του προσβλήθηκε από σεξουαλική ανικανότητα. Ο πατέρας του συμβουλεύθηκε τον μάντη Μελάμποδα για το τι έπρεπε να κάνει σχετικά. Ο Μελάμποδας θυσίασε δύο ταύρους, τους κομμάτιασε και τους άφησε στα όρνια, περιμένοντας τα κρωξίματά τους. Πράγματι, τα πουλιά, καθώς έτρωγαν το κρέας αυτό, διηγήθηκαν στη «γλώσσα» τους ότι ο Φύλακος, μια μέρα που ευνούχιζε κριάρια, τοποθέτησε το μαχαίρι του δίπλα στον μικρό Ίφικλο. Ο Ίφικλος φοβήθηκε το μαχαίρι που ήταν καταματωμένο, το έκλεψε και πήγε και το παράχωσε στις ρίζες μιας ιερής βελανιδιάς. Με τα χρόνια, η φλούδα του δέντρου κάλυψε το μαχαίρι. Τα πουλιά είπαν επίσης ότι αν βρισκόταν το μαχαίρι και με τη σκουριά του παρασκεύαζαν ένα καταπότιο το οποίο να πίνει επί δέκα ημέρες ο Ίφικλος, τότε θα γιατρευόταν και μάλιστα θα αποκτούσε και γιο. Ο Μελάμποδας τότε έψαξε και βρήκε το μαχαίρι, ετοίμασε το φάρμακο και το έδωσε στον Ίφικλο. Πραγματικά, ο Ίφικλος έγινε καλά και με τον καιρό απέκτησε γιο που τον ονόμασε Ποδάρκη.

Ο Ίφικλος ήταν περίφημος για την ικανότητά του ως δρομέας: Μπορούσε να τρέξει πάνω σε χωράφι χωρίς να λυγίσει καθόλου τα στάχυα. Κέρδισε έτσι εύκολα το πρώτο βραβείο στα *«`Αθλα επί Πελία»*, τους περίφημους δηλαδή πανελλήνιους ταφικούς αθλητικούς αγώνες που διοργάνωσε ο Άκαστος στη μνήμη του Πελία και όπου είχαν συμμετάσχει οι άριστοι από τους Έλληνες ήρωες της εποχής. Ο Ίφικλος επίσης κατά μία εκδοχή είχε πάρει μέρος και στην Αργοναυτική Εκστρατεία, σε αυτό όμως πιθανότατα συγχέεται με τον Ίφικλο του Θεστίου.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **43706 Ίφικλος** (43706 Iphiklos), που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον Ίφικλο του Φυλάκου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Ίφικλος ο Ρόδιος

Ο **`Ιφικλος ο Ρόδιος** ήταν μυθικός ήρωας της νήσου Ρόδου, ο οποίος έβαλε τέλος στη φοινικική κυριαρχία στο νησί, ως αρχηγός των Δωριέων. Οι Φοίνικες, αφού έχασαν σχεδόν όλο το νησί, περιορίσθηκαν στην ακρόπολη της Ιαλυσού με αρχηγό τους τον Φάλανθο. Σύμφωνα με κάποιο χρησμό, όσο τα περιστέρια της περιοχής θα ήταν μαύρα και όσο δεν θα υπήρχαν ψάρια στη λίμνη από όπου έπιναν νερό, κανένας δεν θα μπορούσε να τους διώξει από το οχυρό τους. Ο Ίφικλος πληροφορήθηκε τον χρησμό και σκέφθηκε να δημιουργήσει τέτοιες συνθήκες, ώστε να κλονίσει το ηθικό των Φοινίκων: Δωροδόκησε έναν υπηρέτη του Φαλάνθου και τον έβαλε να ελευθερώσει περιστέρια βαμένα άσπρα και να ρίξει ψάρια στη λίμνη. Κατά μία παραλλαγή του μύθου, τη βοήθεια αυτή προσέφερε στον Ίφικλο η Δορκία, κόρη του Φαλάνθου, η οποία τον είχε ερωτευθεί. Μόλις ο Φάλανθος είδε τα παραπάνω σημάδια, απογοητεύθηκε και συνθηκολόγησε.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ρόδου
Μπαμπού

Το **μπαμπού** είναι δεντρο της ομοιογένειας Bambuseae και της οικογένειας των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae). Πολλά από αυτά τα δέντρα καλλιεργούνται ως διακοσμητικά. Περιλαμβάνουν γύρω στα 200 είδη, εκ των οποίων τα περισσότερα ανήκουν στα γένη *Βαμβούσα* (*Bambusa*) και *Αρουνδινάρια* (*Arundinaria*). Ευδοκιμούν στην Ασία, στην Αμερική και στην Αφρική. Χρησιμοποιείται σήμερα κυρίως για την κατασκευή πλοίων και ως οικοδομική ξυλεία. Αποτελεί την κύρια τροφή ζώων, όπως το γιγάντιο πάντα.

## Περιγραφή
[thumb|Ένα [Γιγαντιαίο Πάντα|γιγανταίο πάντα τρώει μπαμπού.]]
Είναι φυτά με μεγάλο ύψος, που φθάνει τα 40 μέτρα. Ευδοκιμούν σε βαθιά και γόνιμα εδάφη, που είναι ελεύθερα από ψυχρούς ανέμους. Το καλάμι τους είναι πλήρες ή κοίλο εσωτερικά, όρθιο, αποξυλωμένο και σπάνια ποώδες. Έχει επιμήκη και λογχοειδή φύλλα. Τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθία τύπου φόβης και ο αριθμός των στημόνων ποικίλλει. Πολλαπλασιάζονται με σχίσιμο του ριζώματος και πιο σπάνια με σπορά. Ορισμένα είδη ζουν πάνω από αιώνα.

## Ιστορικά στοιχεία
Το μπαμπού ήταν γνωστό από τα αρχαία χρόνια. Ο Θεόφραστος το αναφέρει ως «ινδικό κάλαμο» και ο Ηρόδοτος γράφει ότι από το φυτό αυτό κατασκεύαζαν βέλη και από τα δενδρώδη είδη του έφτιαχναν καλαμένια μονόξυλα στην Ινδία.

## Σημαντικά είδη
### Γένος ''Αρουνδινάρια''
* *Αρουνδινάρια η ιαπωνική* (*Arundinaria japonica*)
* *Αρουνδινάρια η λαμπρά* (*Arundinaria nitida*)
* *Αρουνδινάρια η μακρόσπερμος* (*Arundinaria macrosperma*)
* *Αρουνδινάρια του Φόρτσιουν* (*Arundinaria fortunei*)
### Γένος ''Βαμβούσα''
* *Βαμβούσα η κοινή* (*Bambusa vulgaris*), που καλλιεργείται συνήθως σε πάρκα.
* *Βαμβούσα η αρουνδινοειδής* (*Bambusa arundinacea*), με καταγωγή από την Ινδία.
* *Βαμβούσα η πυγμαία* (*Bambusa pygmaea*), ιθαγενής της Ιαπωνίας. 

## Βιβλιογραφία
* Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, *Φυτολογία*, Εκδοτ. Αθηνών, σελ. 206.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ποοειδή
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Φυτά κήπου
Κατηγορία:Κυτταρίνη
Θεόφανης ο Λέσβιος

Ο **Θεόφανης ο Λέσβιος** ήταν κλασσικός Έλληνας ιστορικός του πρώτου αιώνα π.Χ..

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Μυτιλήνη, ο πατέρας του λεγόταν Χιηροίτας. Ήταν μορφωμένος και ως εκ τούτου σημαντικός πολιτικός σύμβουλος του Ρωμαίου στρατηγού *Gnaeus Pompeius Magnus*. Ο Θεόφανης συνόδευε τον Πομπηίο στις εκστρατείες του ενάντια του Μιθριδάτη ΣΤ. Αφότου απέκτησε τη Ρωμαϊκή υπηκοότητα ονομάστηκε *Gnaeus Pompeius Theophanes* και ανέλαβε το αξίωμα του *Eques* (λατ. *ιππότης*).

Παρέμεινε στο πλευρό του Πομπηίου και τον παρότρυνε να καταφύγει στην Αίγυπτο, όπου όμως σκοτώθηκε.

Ο Θεόφανης πέθανε μετά το 44 π.Χ. και αποθεώθηκε στην πατρίδα του την Μυτιλήνη.
## Έργα του
Ο Θεόφανης ήταν ιστορικός. Από το έργο του έχουν σωθεί μόνο λίγα αποσπάσματα, στα οποία εξιστορεί την πολεμική δράση του Πομπηίου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Barbara K. Gold: *Pompey and Theophanes of Mytilene*. In: *The American Journal of Philology*. Bd. 106 (1985), S. 312–327.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Αρχαίοι Λέσβιοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Μυτιληνιοί
Λήσσα

Η **Λήσσα** ( ήταν κώμη της αρχαίας Αργολίδας.

Βρισκόταν στους πρόποδες του Αραχναίου και από εκεί περνούσε ο δρόμος που ένωνε το Άργος με την Επίδαυρο. Κατά τον Παυσανία που επισκέφτηκε την κώμη και την αναφέρει και με το όνομα *Λήσση*, στην ακρόπολη υπήρχε ναός της Αθηνάς με ξόανο της θεάς. Κοντά στη Λήσσα στο Αραχναίο υπήρχαν βωμοί του Δία και της Ήρας αφού το όρος σχετίζεται με τον μύθο του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα όπου κατέφυγε εκεί μαζί με τον λαό του ο Ίναχος σώζοντας τον από τον κατακλυσμό. 

Ερείπια της αρχαίας κώμης έχουν βρεθεί κοντά στο Λυγουριό. Σύμφωνα με τα ανασκαφικά ευρήματα η περιοχή κατοικούνταν από την προϊστορική εποχή , διασώζονται λείψανα των οχυρώσεων αρχαϊκής και κλασικής εποχής. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αργολίδας
Τημένιο

Με το όνομα αυτό αναφέρονται: 
#Τημένιο Αργολίδας, κώμη της αρχαίας Αργολίδας.
#Τημένιο Κυνουρίας, τα σημερινά Κάτω Βέρβενα Αρκαδίας.
Τούβλο

μικρογραφία|Ένας τοίχος αποτελούμενος από τούβλα, κατασκευασμένος με φλαμανδικό μοτίβο τοιχοποιίας με υαλοπίνακες σε διάφορες αποχρώσεις και μήκη.
Το **τούβλο** (καθαρεύουσα: ***πλίνθος***) είναι ένας τεχνητός λίθος με διάφορες διαστάσεις και σχήματα που χρησιμοποιείται, από τους αρχαίους χρόνους αλλά και σήμερα, στην οικοδομή. Τα τούβλα κατασκευάζονται από άργιλο κυρίως και άλλα υλικά. Για την κατασκευή τους ακολουθείται η παρακάτω διαδικασία: Η πρώτη ύλη καθαρίζεται, ζυμώνεται με το νερό από ειδικούς κυλίνδρους, μπαίνει σε καλούπια ή πρέσες και παίρνει διάφορα σχήματα, ψήνεται στον ήλιο ή σε καμίνια ή σε θαλάμους ηλεκτρικούς.

## Κατηγορίες
[δεξιά|300px|μικρογραφία|«Πλίθρες», ενταγμένες στην οικιακή δόμηση ([Ιτέα Φωκίδας, 2019)]]
Ανάλογα με τα υλικά, τον τρόπο κατασκευής και χρήσης τους διακρίνονται σε:
# ωμόπλινθους (όταν στεγνώνουν στον ήλιο),
# οπτόπλινθους (όταν ψήνονται σε θαλάμους ή καμίνια),
# πλίνθους οδοστρωσίας,
# πυρίμαχους, που χρησιμοποιούνται για επενδύσεις λεβήτων,
# πλίνθους από ασβεστοκονίαμα,
# ασβεστοπυριτικούς,
# ασβεστοσκωριακούς,
# ασβεστοκισσηριακούς,
# πλίνθους πορσελάνης,
# πλίνθους τσιμέντου.
# πλίνθους χώματος («πλίθρες»)

Στην κατηγορία των τούβλων ανήκουν τα κεραμίδια (καμπύλα και επίπεδα) που χρησιμοποιούνται για κάλυψη οικοδομών, καθώς και διάφοροι σωλήνες, καπνοδόχοι και διακοσμητικά αργιλώδη πλακάκια. Τα τούβλα ως οικοδομικό υλικό χρησιμοποιούνται συνήθως σε σχήμα παραλληλεπίπεδου. Επίσης κατασκευάζονται πλίνθοι διάφορων σχημάτων για ειδικές κατασκευές. Στις οικοδομές χρησιμοποιούνται διάτρητα τούβλα παραλληλεπίπεδα, που είναι εύχρηστα, ελαφρά στη μεταφορά τους, ανθεκτικά, προσφέρουν ικανοποιητική αντίσταση στις καταπονήσεις και απομονώνουν τη θερμότητα και τον ήχο λόγω των στρωμάτων αέρα που περικλείουν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά
Κατηγορία:Τοιχοποιία
Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου

Η **Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου** (ιταλικά: *Città Metropolitana di Milano*) είναι μητροπολιτική πόλη στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.984 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 3.241.901 (2018) κατοίκους. Έδρα της μητροπολιτικής πόλης είναι το Μιλάνο (*Milano*). Συνολικά, η μητρπολιτική πόλη αριθμεί 189 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Βαρέζε και την επαρχία της Μόντσα-Μπριάντσα, ανατολικά με την επαρχία του Μπέργκαμο, την επαρχία της Κρεμόνα και την επαρχία του Λόντι, νότια με την επαρχία της Παβίας και δυτικά με το Πεδεμόντιο (επαρχία της Νοβάρας).

## Κύριοι Δήμοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας


Μιλανο
Πίσσα

Η **πίσσα** ή **λιθανθρακόπισσα** είναι ένα δευτερεύον προϊόν κατά την ξηρά απόσταξη των λιθανθράκων είτε για παρασκευή μεταλλικού κοκ είτε για την παρασκευή φωταερίου.

Η παραλαβή της πίσσας γίνεται με ψύξη του ακάθαρτου φωταερίου, το οποίο παίρνεται κατά την ξηρά απόσταξη των λιθανθράκων, οπότε το μεγαλύτερο μέρος αυτής υγροποιείται. Η πίσσα είναι ελαιώδες υγρό, σκούρου καστανού χρώματος και ειδικού βάρους 1,1 ως 1,3 gr*/cm3. Η ποιότητα και η ποσοτική σύστασή της εξαρτάται τόσο από την ποιότητα των αποσταζόμενων λιθανθράκων, όσο και από τις συνθήκες της απόσταξης. Αυτό αποδεικνύει ότι τα συστατικά της πίσσας δεν περιέχονται στον αποσταζόμενο άνθρακα, αλλά σχηματίζονται από τα προϊόντα της διάσπασής του, η οποία επέρχεται με τη θέρμανση.

Η πίσσα είναι μείγμα πολλών σωμάτων της αρωματικής κυρίως σειράς. Ο διαχωρισμός των συστατικών της πίσσας γίνεται με κλασματική απόσταξη και χημική κατεργασία. Κατά την απόσταξη της πίσσας χωρίζονται τέσσερα κλάσματα αυτής, ενώ στον αποστακτήρα παραμένει ημιστερεό υπόλειμμα, που αποτελείται κατά 60% από πίσσα και χρησιμοποιείται για τη στρώση των δρόμων, την κατασκευή ασφαλτοσωλήνων κ.ά.

## Κλάσματα απόσταξης ανάλογα με το ειδικό τους βάρος

Τα κλάσματα της απόσταξης ανάλογα με το ειδικό τους βάρος είναι:
# Το ελαφρό έλαιο (μέχρι τους 160&nbsp;°C), ειδικού βάρους 0,9-1 gr/cm3. Αυτό περιέχει βενζόλιο (1,6%) και τα ομόλογά του, τολουόλιο (0,25%), ξυλόλιο (0,03%) κ.ά.
# Το μέσο έλαιο (από 160° ως 230&nbsp;°C), ειδικού βάρους 1-1,02 gr/cm3. Περιέχει φαινόλες, κρεζόλες (2%) και ναφθαλίνιο (4-6%).
# Το βαρύ έλαιο (από 230° ως 270&nbsp;°C), ειδικού βάρους 1-1,1 gr/cm3. Περιέχει ναφθαλίνιο, ομόλογα φαινόλης, πυριδίνη, κινολίνη και υδρογονάνθρακες.
# Το έλαιο του ανθρακένιου ή πράσινο έλαιο (από τους 270°-400&nbsp;°C), ειδικού βάρους 1,1 gr/cm3, που περιέχει ανθρακένιο, καρβαζόλιο κ.ά. Έχει πράσινο χρώμα και φθορίζει.

Τα κλάσματα υποβάλλονται χωριστά σε μία ή περισσότερες νέες κλασματικές αποστάξεις. Τα όξινα σώματα (φαινόλες) απομακρύνονται με κατεργασία με αλκάλια, ενώ τα βασικά με κατεργασία με οξέα. Η πίσσα λόγω του μεγάλου πλήθους των ενώσεων που περιλαμβάνει αποτελεί προϊόν μεγάλης βιομηχανικής σημασίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά
Κατηγορία:Στεγανωτικά υλικά
Σαν Τζιρολάμο ντέλα Καριτά

Ο **Σαν Τζιρολάμο ντέλα Καριτά** (ιταλ. *San Girolamo della Carità*, μτφρ. *Άγιος Ιερώνυμος της Ελεημοσύνης*) είναι χριστιανικός ναός στην πόλη της Ρώμης. Βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Κάμπο ντε Φιόρι, όχι μακριά από το Παλάτσο Φαρνέζε και τις όχθες του Τίβερη.

Σύμφωνα με την παράδοση εκεί βρισκόταν τον 4ο αιώνα το σπίτι όπου κατοίκησε ο Άγιος Ιερώνυμος, ενώ κατά την περίοδο 1551 – 1583 κατοικούσε εκεί ο Σαν Φίλιπο Νέρι, άγιος με καταγωγή από την Τοσκάνη. Η σημερινή εκκλησία χτίστηκε στα τέλη του 16ου αιώνα.
thumb|αριστερά|200px|''Το Παρεκκλήσι Ανταμόρο με το άγαλμα του Σαν Φίλιπο Νέρι.''

Η πρόσοψη είναι έργο του Κάρλο Ραϊνάλντι. Το εσωτερικό αποτελείται από ένα και μοναδικό κλίτος, σκεπασμένο με μια πλούσια σκαλισμένη οροφή από ξύλο. Στην Αγία Τράπεζα, που αποτελεί επίσης σχέδιο του Ραϊνάλντι, έχει φιλοτεχνηθεί *Η Τελευταία Μετάληψη του Σαν Τζιρολάμο* από τον Αγκοστίνο Καράτσι. Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει το **Παρεκκλήσι Ανταμόρο** (1708), το μοναδικό έργο στη Ρώμη του Φίλιπο Χουβάρα, διακοσμημένη με το μαρμάρινο άγαλμα του Σαν Φίλιπο Νέρι από τον Πιέρ Λε Γκρο. Τον άγιο περιβάλουν σύννεφα και εύθυμοι ερωτίδες.

Το πρώτο παρεκκλήσι στα δεξιά ονομάζεται **Παρεκκλήσι Σπάντα**. Θεωρείται μοναδικό τόσο ως έργο τέχνης, όσο και ως έκφραση του πνεύματος του μπαρόκ. Αποτελεί δημιούργημα του σπουδαίου αρχιτέκτονα Φραντσέσκο Μπορομίνι. Τα μηχανικά στοιχεία του παρεκκλησίου παραμένουν αφανή ώστε το μάτι να αιχμαλωτίζει μονάχα η εξαιρετική διακόσμηση. Ίασπις και μάρμαρο είναι έτσι σκαλισμένα, ώστε να θυμίζουν δαμασκηνό ύφασμα με λουλούδια και βελούδινα παραπετάσματα. Γονατιστοί άγγελοι με ξύλινα φτερά συγκρατούν το κιγκλίδωμα της Αγίας Τράπεζας, το οποίο επίσης έχει τη μορφή κουρτίνας από ίασπι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* “Ρώμη”, σειρά “Οδηγοί του Κόσμου”, εκδόσεις Η Καθημερινή Α.Ε., Dorling Kindersley 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Τζιρολάμο ντέλα Καριτά
Γκούρνικ Ζάμπζε

Η **Γκούρνικ Ζάμπζε** (Górnik Zabrze) είναι πολωνικός σύλλογος ποδοσφαίρου από το Ζάμπζε. Έχει κερδίσει πολυάριθμα πρωταθλήματα, και ήταν μια κυρίαρχη δύναμη στη δεκαετία του '60 και τη δεκαετία του '80. Αν και δεν έχουν κερδίσει τον τίτλο από το 1988, αγωνίζονται ακόμα στην Εκστρακλάσα, όπως λέγεται η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική κατηγορία της Πολωνίας. Τα χρώματα της είναι κόκκινα και άσπρα, και η έδρα της το γήπεδο Έρνεστ Πολ.

## Τίτλοι
***(14)** Πρωταθλήματα Πολωνίας: 1957, 1959, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1971, 1972, 1985, 1986, 1987, 1988
***(6)** Κύπελλα Πολωνίας: 1965, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972
***(1)** Σούπερ Καπ Πολωνίας: 1988

* Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
** Φιναλίστ **(1)**: 1969-70

## Διακεκριμένοι ποδοσφαιριστές
(αλφαβητική σειρά)

## Παραπομπές


## Πηγές

* Historia - Górnik Zabrze On-Line - serwis nieoficjalny
* Górnik Zabrze » Historical squads - worldfootball.net

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γκούρνικ Ζάμπζε 
* Γκούρνικ Ζάμπζε (90minut.pl)

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πολωνίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948
Επαρχία του Λόντι

Η **επαρχία του Λόντι** (ιταλικά: *Provincia di Lodi*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 782 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 220.530 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι το Λόντι (*Lodi*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 62 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Μιλάνου, ανατολικά με την επαρχία της Κρεμόνα, νότια με την Εμίλια-Ρομάνια (επαρχία της Πιατσέντσα) και δυτικά με την επαρχία της Παβίας.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας


Κατηγορία:Επαρχίες της Ιταλίας
Αλέκος Αποστολίδης

Ο **Αλέκος Αποστολίδης** (Αλέξανδρος Αποστολίδης) ήταν Έλληνας αθλητής καλαθοσφαίρισης. Πέθανε στις 12 Ιουνίου του 1979 σε ηλικία 55 ετών.

Αγωνίστηκε στο Σπόρτιγκ από το 1939 και αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους αθλητές της ομάδας του, ενώ διακρίθηκε και για το ήθος του. Μετά το το Σπόρτιγκ αγωνίστηκε ως παίκτης-προπονητής στον Ιωνικό ΝΦ. Στη συνέχεια ακολούθησε καριέρα προπονητή και διεθνούς διαιτητή. Ανέλαβε την προεδρία του Ιωνικού ΝΦ και διετέλεσε συμβουλος του Σπόρτιγκ. 

Ήταν διεθνής με την Εθνική Ελλάδος σε 15 αγώνες και σημείωσε 68 πόντους (4,5 μ.ο.). Το 1949 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του Καΐρου.https://web.archive.org/web/20081004203136/http://www.basket.gr/press/articles/1949Men.asp Συμμετείχε ακόμα στο Ευρωμπάσκετ 1951 και στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951, ενώ είχε αγωνιστεί και στην Εθνική Εφήβων και Νέων Ανδρών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Αθλητική Ηχώ 29/06/1980, σελίδα 3
*Αθλητική Ηχώ 14/06/1979, σελίδα 2

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας
Κατηγορία:Προπονητές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1949
Στέλιος Αρβανίτης

Ο **Στέλιος Αρβανίτης** ήταν Έλληνας πρώην αθλητής της Καλαθοσφαίρισης και του στίβου γεννημένος το 1927.

Το 1943 κατέκτησε το πρωτάθλημα παίδων στο πένταθλο. 

Έκανε σπουδαία σταδιοδρομία στον Παναθηναϊκό με τον οποίο κατέκτησε 5 πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης Ελλάδος (1946, 1947, 1950, 1951, 1954) και 2 πρωταθλήματα Αθηνών-Πειραιά (1947, 1950). Διακρινόταν για την ομαδικότητά του, την ταχύτητα, την ψυχραιμία, την ευστοχία, την ικανότητα στις πάσες αλλά και το πολιτισμένο και άψογο παιχνίδι του.

Υπήρξε διεθνής 30 φορές και σημείωσε 148 πόντους (4,3 μ.ο.). Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1949 στο Κάιρο.https://web.archive.org/web/20081004203136/http://www.basket.gr/press/articles/1949Men.asp Συμμετείχε ακόμα στο Ευρωμπάσκετ 1951 στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1952.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*ΣΕΓΑΣ
*basketpedya.com

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του μοντέρνου πένταθλου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1949
Γιάννης Λάμπρου

Ο **Γιάννης Λάμπρου** (23 Μαρτίου 1921 – 1998) ήταν Έλληνας αθλητής. Υπήρξε επιτυχημένος πολυσύνθετος αθλητής καθώς διακρίθηκε στην καλαθοσφαίριση, στην πετοσφαίριση και στο άλμα εις ύψος. Γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου 1921 στην Κάρυστο Εύβοιας. Απεβίωσε το 1998.

## Καλαθοσφαίριση
Αγωνίστηκε στη θέση του σούτινγκ γκαρντ και υπήρξε δεινός αμυντικός έχοντας ως πλεονέκτημα την ταχύτητα, την ευελιξία, τη δύναμη και την αντοχή. Με τον Παναθηναϊκό και κατέκτησε 4 πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης Ελλάδος (1946, 1947, 1950, 1951) και 2 πρωταθλήματα Αθηνών-Πειραιά (1947, 1950). Υπήρξε αρχηγός της ομάδας.

Στο Ευρωμπάσκετ 1949 στο Κάιρο κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο,https://web.archive.org/web/20090916191944/http://basketblog.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=5691&Itemid=110 ενώ συμμετείχε ακόμα στο Ευρωμπάσκετ 1951 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1952 στο Ελσίνκι με την Εθνική μπάσκετ. Συνολικά αγωνίστηκε σε 23 αγώνες και σημείωσε 107 πόντους (4,7 μ.ο.).

## Πετοσφαίριση
Υπήρξε ο κορυφαίος βολεϊμπολίστας του Παναθηναϊκού κατά την εποχή που αγωνίστηκε. Κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό 3 πρωταθλήματα Κέντρου (1945, 1946, 1952) και υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελλάδας.

## Άλμα εις ύψος
Στο άλμα εις ύψος αγωνίστηκε σε 2 Ολυμπιάδες, το 1948 και το 1952. Το 1940 ήταν 2ος στους Βαλακνικούς Αγώνες ενώ ήταν Πανελληνιονίκης 6 φορές (1940, 1946, 1947, 1948, 1949, 1951).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* ΣΕΓΑΣ

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Μεσογειακών Αγώνων Στίβου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1949
Νικόλαος Μακαρέζος

Ο **Νικόλαος Μακαρέζος** (1919 - 3 Αυγούστου 2009) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πρωτεργάτης της χούντας. Διετέλεσε υπουργός σε δικτατορικές κυβερνήσεις από το 1967 μέχρι το 1973. Μετά την πτώση της χούντας, το 1975, καταδικάστηκε σε θάνατο. Πέθανε το 2009.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1919 στη Γραβιά Φωκίδας. Σχολείο πήγε στο χωριό του, το γυμνάσιο το έβγαλε στη Λαμία. Το 1937 πήγε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και την τελείωσε το 1940 με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού του Α' βαρέος πυροβολικού. Ολοκλήρωσε την στρατιωτική του κατάρτιση στη σχολή πυροβολικού στο Μεγάλο Πεύκο, στην αγγλική σχολή πυροβολικού στην Almaza του Καΐρου και στην αμερικάνικη σχολή πυροβολικού στο Μπάμπενχάουζεν της Γερμανίας. Είχε σπουδάσει οικονομικές και πολιτικές επιστήμες και είχε 3 πανεπιστημιακά πτυχία από την A.Σ.O.E.E. την Πάντειο και από την Ανωτάτη Σχολή Βιομηχανικών Σπουδών. Πήρε μέρος στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και έλαβε τον βαθμό του συνταγματάρχη.

## Ο ρόλος του στο Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου

Μαζί με τον συνταγματάρχη Παπαδόπουλο και τον ταξίαρχο Παττακό προγραμμάτισαν το πραξικόπημα, εκμεταλλευόμενοι την ρευστή κατάσταση της ελληνικής πολιτικής εκείνης της εποχής. Με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967 συνέλαβε την τότε νόμιμη κυβέρνηση Κανελλόπουλου και σχεδόν όλους τους πολιτικούς ηγέτες, επιβάλλοντας στη Ελλάδα Δικτατορία. Ο Μακαρέζος διετέλεσε υπουργός Συντονισμού και αντιπρόεδρος στις περισσότερες από τις επόμενες δικτατορικές κυβερνήσεις και ήταν υπεύθυνος για την οικονομία της χώρας. Παραιτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1973.

## Δίκη και ποινή
Μετά την κατάρρευση της Χούντας του Δημητρίου Ιωαννίδη το 1974, ο Μακαρέζος συνελήφθη και τέθηκε σε κράτηση σε παράλιο ξενοδοχείο της Τζιάς. 
Μετά από ένα χρόνο περίπου, δικάστηκε για προδοσία και για την στάση και καταδικάστηκε σε θάνατο. Η κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε να μην προχωρήσει σε εκτέλεση της θανατικής ποινής, η οποία μετατράπηκε σε ισόβια με βάση το άρθρο 116 του ν.δ. 125 του 1967 που προέβλεπε αυτή τη μετατροπή εάν ο καταδικασμένος δεν εκτελεσθεί εντός τριών ετών.

Ο Μακαρέζος αποφυλακίστηκε το 1990, όταν η ποινή του μετατράπηκε για λόγους υγείας σε περιορισμό κατ' οίκον. Μέχρι το τέλος του ο Μακαρέζος υποστήριζε ότι λυπόταν για πολλές από τις ενέργειές του αλλά ακόμα καυχιόταν για τα οικονομικά επιτεύγματά του τον καιρό της εξαετίας που κυβέρνησε.

Απεβίωσε στις 3 Αυγούστου του 2009.

Μ
Μ
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συντονισμού
Νιοβίδες

Με το όνομα **Νιοβίδες** φέρονται στην ελληνική μυθολογία, κατά τον Απολλόδωρο, οι επτά γιοι και οι επτά κόρες της Νιόβης.

Σύμφωνα με την παράδοση οι Νιοβίδες φονεύθηκαν από τα αλάθητα βέλη των θεών Απόλλωνα και Αρτέμιδος, όταν η μητέρα τους η Νιόβη υπερηφανεύτηκε τόσο για την ευγονία της όσο και για την ομορφιά των παιδιών της, έναντι της μητέρας των θεών αυτών, της Λητούς. Στη συνέχεια τα σώματά τους έμειναν άταφα επί εννέα ημέρες όπου ο οικτίρμων Δίας επέτρεψε την απόδοση των νεκρικών τιμών, μετά τη κάμψη και των θεών από τις ικεσίες της Νιόβης, οι οποίοι και οι ίδιοι έθαψαν τα σώματά τους σε δύο παραπλήσιους τάφους. Κατά τον Παυσανία τους τάφους αυτούς επιδείκνυαν οι Θηβαίοι στις «Προιτίδες πύλες».

*Κατά τον Απολλόδωρο οι επτά γιοι ήταν οι: Σίπυλος, Μίνυτος, Ίσμηνος, Δαμασίχθων, Αγήνωρ, Φαίδημος και Τάνταλος, οι δε επτά κόρες ήταν οι: Εθοδαία ή Νέσιρα, Κλεοδόξη, Αστυόχη, Φθία, Πελοπία, Αστυκράτεια και Ωγυγία. Κατ΄ άλλους οι Νιοβίδες ήταν 20 στον αριθμό.

Κατά μία άλλη παράδοση δεν θανατώθηκαν όλα οι Νιοβίδες αλλά ένα ζευγάρι εξ αυτών ο Αμύκλας και η Μελίβοια, κατ΄ άλλη παράδοση μόνο η Μελίβοια, σώθηκε του ολέθρου που τόσο ωχρίασε από τη ταραχή της που ονομάστηκε *Χλώρις*.

Σήμερα με το όνομα *Νιοβίδες* ονομάζονται τα κατάσπαρτα, σε διάφορα ευρωπαϊκά κυρίως μουσεία, αγάλματα της Νιόβης που κυρίως είναι αντίγραφα αρχαιότερων προτύπων που μεταφέρθηκαν στην αρχαία Ρώμη από τον Γάιο Σωσία το 30 π.Χ.

## Πηγές
*Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου'' τ.14ος, σ.461

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα

Η **Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα** (ιταλικά *Provincia di Monza e della Brianza*) είναι επαρχία, η δωδέκατη περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία, η οποία ορίστηκε στις 11 Ιουνίου 2004 και τέθηκε σε λειτουργία μετά τις περιφερειακές εκλογές, στις 6 και 7 Ιουνίου 2009.

Η έκτασή της είναι 405,49 τ. χιλιόμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 850.321 (2011) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Μόντσα (*Monza*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 55 δήμους. 

## Κύριοι δήμοι
Οι μεγαλύτεροι δήμοι της μικρής, αλλά πυκνοκατοικημένης αυτής επαρχίας, είναι:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Επίσημη ιστοσελίδα της επαρχίας Μόντσα-Μπριάντρα (στα Ιταλικά)
* Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Μοντσα και Μπριαντσα
Ολυμπιάδα Χαλκιδικής

Η  **Ολυμπιάδα** είναι χωριό στα βορειοανατολικά του νομού Χαλκιδικής, με 638 κατοίκους το 2021. Βρίσκεται στον δήμο Αριστοτοτέλη. Κύρια ασχολία είναι ο τουρισμός και η αλιεία. Η απόστασή της από την Ιερισσό είναι 35 χιλιόμετρα και 90 από τη Θεσσαλονίκη. Κύριος ναός είναι αυτός της Αγίας Κυριακής. Στο χωριό λειτουργούν ιατρείο, ΙΚΑ, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο και πυροσβεστικό φυλάκιο. Περίπου στα 700 μέτρα βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος των αρχαίων Σταγείρων. Η περιοχή προστατεύεται από το πρόγραμμα Natura 2000. Υπάρχει υποδομή κατάλληλη για τουρίστες, ξενοδοχεία, κάμπινγκ και παραλίες. Στην περιοχή υπάρχει, επίσης, και το ομώνυμο μεταλλείο.
μικρογραφία|Το λιμανάκι της Ολυμπιάδας

## Ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία
Το χωριό ιδρύθηκε το 1923 από Μικρασιάτες πρόσφυγες, οι οποίοι ήλθαν από την Αγία Κυριακή του Αιγιαλού της Μικράς Ασίας. Αρχικά το έδαφος της περιοχής ήταν ελώδες και η ελονοσία αποτελούσε το κύριο πρόβλημα για τον πληθυσμό. Πολλοί από τους πρόσφυγες πέθαναν και άλλοι σκορπίστηκαν σε άλλα μέρη, στη Μακεδονία και στη Θράκη.

Αναφορικά με την ονομασία του οικισμού, η παράδοση αναφέρει πως οφείλεται στην Ολυμπιάδα, μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η οποία είχε εξοριστεί στα αρχαία Στάγειρα. Άλλη εκδοχή κάνει λόγο για το νησάκι Κάπρος (σημερινός Καυκανάς) ως τόπο εξορίας της Ολυμπιάδας.

Ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού αναβιώνει έθιμα των προσφύγων της Αγίας Κυριακής και ονομάζεται «τα Αρχαία Στάγειρα». Οι σημαντικότερες εκδηλώσεις είναι η διήμερη γιορτή του μυδιού, συνάμα με το πανηγύρι της Αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου), όπως επίσης και θεατρικές εκδηλώσεις έξω από τον αρχαιολογικό χώρο, οι οποίες λαμβάνουν χώρα κάθε Αύγουστο. Την παραμονή Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι λένε σκωπτικά τραγούδια.

Στην Ολυμπιάδα βρίσκεται το άγαλμα του Αριστοτέλη καθώς ο οικισμός βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την πατρίδα του, τα αρχαία Στάγειρα. Από το Σεπτέμβριο του 2020 κοσμεί την πλατεία της Ολυμπιάδας μια νέα, γιγάντια τοιχογραφία με το πρόσωπο του Αριστοτέλη, την οποία φιλοτέχνησε ο καλλιτέχνης Θάνος Αβραμίδης ή αλλιώς Ethan. Επίσης έχει ανεγερθεί και η προτομή του Μενέλαου Λουντέμη καθώς οι Μικρασιάτες που δημιούργησαν την Ολυμπιάδα αποτελούσαν συμπατριώτες του σημαντικού λογοτέχνη, από την Αγία Κυριακή του Αιγιαλού της Μικράς Ασίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*    Πληροφορίες για το χωριό από τον ιστότοπο του Δήμου Σταγείρων-Ακάνθου.

Κατηγορία:Δήμος Αριστοτέλη
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Σταγίρων-Ακάνθου
Μάνθος Κατσούλης

Ο **Μάνθος Κατσούλης** είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 9 Μαρτίου 1956 στη Δράμα.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΚΑΟΔ. Αγωνίστηκε για 14 χρόνια στον ΠΑΟΚ από το 1974 έως το 1988 έχοντας ηγετικό ρόλο. Το 1984 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος σε ένα από τους πιο ιστορικούς τελικούς κυπέλλου απέναντι στον Άρη.

Το 1988 αποκτήθηκε από τον Άρη και κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Ελλάδας (1989, 1990), 2 κύπελλα Ελλάδας  και συμμετείχε σε 2 φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (Μόναχο, Σαραγόσα ).

Το 1991 αγωνίζεται με τον Ηρακλή  και το 1993 στο Μακεδονικό.

## Εθνική Ελλάδας
Ο Μάνθος Κατσούλης αγωνίστηκε στην εθνική Ελλάδος από το 1976 έως 1984. Συμμετείχε σε 165 παιχνίδια και σημείωσε 1364 πόντους (8,3 μ.ο.). Ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας, αγωνίστηκε στα Ευρωμπάσκετ 1979, Ευρωμπάσκετ 1981, Ευρωμπάσκετ 1983 και αντιμετώπισε το Μάικλ Τζόρνταν και το Κολλέγιο της Νορθ Καρολάινα. Το 1979 με την εθνική Ελλάδος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς αγώνες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές καναδικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1979
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1981
Αίας Λαρεντζάκης

Ο **Αίας Λαρεντζάκης** είναι Έλληνας πρώην  καλαθοσφαιριστής.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αετό Θεσσαλονίκης. Αποκτήθηκε από την ΑΕΚ και κατέκτησε 6 πρωταθλήματα (1961, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970).https://web.archive.org/web/20111003120403/http://www.aekbc.gr/DisplayITM1.asp?ITMID=2683 Στις 4/4/1968 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων http://www.superbasket.gr/?c=304&a=102356 ενώ το 1966 αγωνίστηκε στο Φάιναλ Φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και το 1970 στον ημιτελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων.

Υπήρξε 52 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδος και σημείωσε 117 πόντους. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1965, Ευρωμπάσκετ 1967, στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1967 και στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1967.

Έχει αναλάβει βοηθός προπονητή των Εθνικών ομάδων Νέων Ανδρών, Παίδων, Εφήβων και Β΄ Ανδρών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Σελίδα αφιερωμένη στο Λαρεντζάκη 
*Βοηθός προπονητή Εθνικών ομάδων

Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αετού Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Λάκης Τσάβας

Ο **Λάκης Τσάβας** (Θεσσαλονίκη, 2 Ιανουαρίου 1943) είναι Έλληνας πρώην αθλητής καλαθοσφαίρισης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1943 στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τη ΧΑΝΘ. Αποκτήθηκε από την ΑΕΚ και κατέκτησε 5 πρωταθλήματα (1961, 1964, 1965, 1966, 1968).https://web.archive.org/web/20111003120403/http://www.aekbc.gr/DisplayITM1.asp?ITMID=2683 Στις 4/4/1968 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων http://www.superbasket.gr/?c=304&a=102356 (σημείωσε 3 πόντους στον τελικό) ενώ το 1966 αγωνίστηκε στο Φάιναλ Φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Υπήρξε 47 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδος και σημείωσε 151 πόντους. Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1967, στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1967, στους Βαλκανικούς Αγώνες το 1962, 1966 και στο προλυμπιακό τουρνουά το 1968.

Υπήρξε ακόμη προπονητής στις Εθνικές ομάδες Παίδων, Εφήβων, Ελπίδων, Νέων Ανδρών αλλά και βοηθός προπονητής της Εθνικής Ανδρών από το 1981 έως το 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*ΕΟΚ προπονητής
*ΕΟΚ βοηθός προπονητή

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΧΑΝΘ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Βαθμοί και διακριτικά των υπαξιωματικών του στρατών ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ

## Βαθμοί (OR 1 - 9)

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του στρατού ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι βαθμοί του ΝΑΤΟ  

Κατηγορία:ΝΑΤΟ
ΝΑΤΟ
ΝΑΤΟ
Επαρχία της Κρεμόνας

Η **Επαρχία της Κρεμόνας** (ιταλικά: *Provincia di Cremona*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.771 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 358.074 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Κρεμόνα (*Cremona*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 115 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Μπέργκαμο και την επαρχία της Μπρέσια, ανατολικά με την επαρχία της Μάντοβα, νότια με την Εμίλια-Ρομάνια (επαρχίες της Πάρμας και της Πιατσέντσα) και δυτικά με την επαρχία του Λόντι και την επαρχία του Μιλάνου.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας

Κρεμονα
Επαρχία της Μπρέσια

Η **Επαρχία της Μπρέσια** (ιταλικά: *Provincia di Brescia*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 4.784 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 1.223.900 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Μπρέσια (*Brescia*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 206 δήμους.

Συνορεύει βόρεια και βορειοδυτικά με την επαρχία του Σόντριο, δυτικά με την επαρχία του Μπέργκαμο, νοτιοδυτικά με την επαρχία της Κρεμόνα, νότια με την επαρχία της Μάντοβα, ανατολικά με τις περιφέρειες του Βένετο (επαρχία της Βερόνα) και του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε (επαρχία του Τρέντο).

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας


Μπρεσια
Επαρχία της Μάντοβας

Η **επαρχία της Μάντοβας** (ιταλικά: *Provincia di Mantova*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.339 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 403.665 (2007) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Μάντοβα (*Mantova*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 70 δήμους.

Συνορεύει βόρεια και ανατολικά με την περιφέρεια του Βένετο (Επαρχία της Βερόνα και Επαρχία του Ροβίγκο), νότια με την Εμίλια-Ρομάνια (Επαρχία της Φερράρα, Επαρχία της Μόντενα, Επαρχία του Ρέτζιο-Εμίλια και Επαρχία της Πάρμας) και δυτικά με την  επαρχία της Κρεμόνα και την επαρχία της Μπρέσια.

## Ιστορία

Η Μάντοβα ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα π.Χ. στην πεδιάδα που είχε δημιουργηθεί από τους μαιάνδρους του ποταμού Μίντσιο, οι Ετρούσκοι την μετέτρεψαν σε μεγάλο εμπορικό και αγροτικό κέντρο. Οι Κέλτες εισέβαλαν τον 5ο αιώνα π.Χ. και η περιοχή κατακτήθηκε αργότερα από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Τον 5ο αιώνα μ.Χ. κατέρρευσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και κατέλαβαν διαδοχικά την περιοχή οι Βησιγότθοι, οι Βάνδαλοι και οι Οστρογότθοι. Οι Λομβαρδοί κατέκτησαν σχεδόν ολόκληρη την βόρεια Ιταλία (568) και η Μάντοβα έγινε τμήμα του βασιλείου τους. Τα διοικητικά όρια της Μάντοβας αντιστοιχούν στο Δουκάτο της Μάντοβα το οποίο ήταν δώρο από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Με την Ναπολεόντεια διοικητική διαίρεση η επαρχεία της Μάντοβας έγινε η βάση με την οποία δημιουργήθηκε το Βασίλειο της Λομβαρδοβενετίας (1815). Μετά τον 3ο Ιταλικό πόλεμο ανεξαρτησίας η επαρχεία της Μάντοβας εισήλθε στο Βασίλειο της Ιταλίας. Τα εμβλήματα της νέας επαρχείας περιείχαν τα σύμβολα της Μάντοβας, του Μπότσολο και της Καστιλιόνε ντελλε Στιβιέρε, γεγονός που συμβόλιζε την ένωση των τριών επαρχειών.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές



## Πηγές

*Ring, Trudy; Watson, Noelle; Schellinger, Paul (2013). Southern Europe: International Dictionary of Historic Places. Taylor & Francis

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας

{


Μαντοβα
Επαρχία της Παβίας

Η **Επαρχία της Παβίας** (ιταλικά: *Provincia di Pavia*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.965 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 535.948 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Παβία (*Pavia*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 190 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την Επαρχία του Μιλάνου, ανατολικά με την Επαρχία του Λόντι και την περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια (Επαρχία της Πιατσέντσα), νοτιοδυτικά, δυτικά και βορειοδυτικά με το Πεδεμόντιο (Επαρχία της Αλεξάνδρειας, επαρχία του Βερτσέλλι και Επαρχία της Νοβάρας). 

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Λομβαρδίας


Παβια