open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλβέρτος της Βυρτεμβέργης

Ο **Αλβέρτος** (γερμ. *Albrecht*, 23 Δεκεμβρίου 1865 - 31 Οκτωβρίου 1939) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν διάδοχος και μετά τιτουλάριος βασιλιάς & δούκας της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία

### Πρώτα χρόνια
Ο *Αλβέρτος Μαρία Αλέξανδρος Φίλιππος Ιωσήφ* γεννήθηκε στη Βιέννη. Ήταν το πρώτο παιδί και ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου της Βυρτεμβέργης και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Αλβέρτου, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Δούκα του Τέσσεν. 

### Γάμος
Το 1893 παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα Σοφία, κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας και ανιψιά του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ. Απέκτησαν επτά παιδιά. Η Μαργαρίτα Σοφία απεβίωσε το 1902. 

### Στρατιωτική σταδιοδρομία
Το 1883 εισήλθε στο 19ο Σύνταγμα Ουλάνων (λογχοφόρων ιππέων) της Βυρτεμβέργης. Όταν ξεκίνησε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Αλβέρτος ανέλαβε την 4η Στρατιά της Γερμανίας με Αρχηγό του Επιτελείου τον Βάλτερ φον Λύττβιτς. Μαζί με τον διάδοχο Γουλιέλμο κέρδισαν τη μάχη των Αρδεννών το 1914. Η στρατιά συμμετείχε στην Α΄ Μάχη του Μάρνη και μετά στη Φλάνδρα, στη Μάχη του Έιζερ. Έλαβε μέρος και στη Β΄ Μάχη του Υπρ, όπου χρησιμοποιήθηκαν αέρια. Του απονεμήθηκε η διάκριση της Αξίας το 1915 και έγινε στρατάρχης το επόμενο έτος. Του δόθηκε το Σώμα *Αλβέρτος* το 1917 και έγινε υπεύθυνος του νότιου μέρους του Δυτικού Μετώπου ως την ανακωχή στις 11 Νοεμβρίου 1918.

### Μεταπολεμικά
Το 1917 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως διάδοχος του βασιλείου της Βυρτεμβέργης. Στον πόλεμο η Γερμανία ηττήθηκε και ακολούθησε επανάσταση· οι ηγεμόνες της Γερμανίας παραιτήθηκαν, μεταξύ τους και ο Γουλιέλμος Β΄ της Βυρτεμβέργης. Το 1921 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Β΄ και ο Αλβέρτος τον διαδέχθηκε ως τιτουλάριος βασιλιάς, δούκας της Βυρτεμβέργης και επικεφαλής του Οίκου. Το 1939 απεβίωσε στο Κάστρο Άλτσχαουζεν και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του, Φίλιππος Αλβέρτος. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1893 τη Μαργαρίτα Σοφία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας, και είχε τέκνα:
* Φίλιππος Αλβέρτος (1893 - 1975), τιτουλάριος Βασιλιάς & Δούκας της Βυρτεμβέργης.
* *Αλβέρτος Ευγένιος* Μαρία Φίλιππος Κάρολος Ιωσήφ Φορτουνάτος (1895 - 1954), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης, νυμφεύτηκε τη Ναντέζντα της Βουλγαρίας.
* Κάρολος Αλέξανδρος (1896 - 1964), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.
* Μαρία *Αμαλία* Ασσούντα (1897 - 1923), αρραβωνιάστηκε το Γεώργιο της Σαξονίας.
* Μαρία *Θηρεσία* Μαργαρίτα (1898 - 1928), μοναχή.
* Μαρία *Ελισάβετ* (1899 - 1900).
* *Μαργαρίτα Μαρία* Αννουντσιάτα Βενεδίκτη (1902 - 1945).

## Πρόγονοι

## Διακρίσεις
Του απονεμήθηκε η διάκριση του Τάγματος του Μέλανος Αετού, του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας, της Αξίας και του Χρυσόμαλλου Δέρατος.

## Αναφορές και Υποσημειώσεις


## Πηγές
* Tuchman, Barbara W. (2014). *Guns of August*. Random House Trade. ISBN 978-0-345-38623-6.
* Tucker, Spencer C .; Roberts, Priscilla Mary (2005). *Encyclopedia of World War I*. ABC-Clio. ISBN 1-85109-420-2. OCLC 61247250.
* Zabecki, David T. (28 October 2014). *Germany at War: 400 Years of Military History*. ABC-CLIO. ISBN 1598849816

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Albrecht, Duke of Württemberg
* Pictures of the children of Albrecht

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Θρυλόριο Ροδόπης

To **Θρυλόριο** είναι οικισμός του δήμου Κομοτηνής στο νομό Ροδόπης. Βρίσκεται 9,5 χιλιόμετρα ανατολικά της Κομοτηνής. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 550 κατοίκους (απογραφή 2021) ενώ της ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, που περιλαμβάνει και τους οικισμούς: Ροδίτη (πληθ. 1.078) και Φύλακα (πληθ. 284 ) ήταν 1.912.

## Ιστορία
Ο οικισμός ανεγέρθηκε μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης, με τη συμβολή του Αυστραλού Ύπατου Αρμοστή των Προσφύγων, Τζορτζ Ντιβάιν Τρίλορ (G.D. Treloar), από το επώνυμο του οποίου πήρε την ονομασία του. Στο Θρυλόριο εγκαταστάθηκαν Πόντιοι πρόσφυγες. Λόγω της σχέσης με τον Τρίλορ, το 2015 επισκέφθηκε το χωριό ο Αυστραλός πρέσβης στην Ελλάδα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Φίλιππος Αλβέρτος της Βυρτεμβέργης

Ο **Φίλιππος Αλβέρτος** (γερμ. *Philipp Albrecht*, 14 Νοεμβρίου 1893 - 17 Απριλίου 1975) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν τιτουλάριος βασιλιάς, δούκας της Βυρτεμβέργης και επικεφαλής του Οίκου.

## Βιογραφία
Ο *Γεώργιος Φίλιππος Αλβέρτος Κάρολος Μαρία Ιωσήφ Λουδοβίκος Ουμβέρτος Στανίσλαος Λεοπόλδος* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου της Βυρτεμβέργης και της Μαργαρίτας Σοφίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας. 

Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη. Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1939. Το 1975 απεβίωσε στο Ράβενσμπουργκ σε ηλικία 82 ετών και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Κάρολος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1923 με την Ελένη των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Πέτρου Φερδινάνδου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & τιτουλάριου Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης. Είχε τέκνα:
* Μαρία Χριστίνα (γενν. 1924), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Χάρτμαν του Λίχτενσταϊν, γιο του Αλοϋσίου.

Η Ελένη απεβίωσε μία εβδομάδα μετά τη γέννηση της κόρης της και ο Φίλιππος Αλβέρτος έκανε δεύτερο γάμο με την αδελφή της, τη Ρόζα των Αψβούργων-Λωρραίνης και είχε τέκνα:
* Ελένη (1929 - 2021), παντρεύτηκε τον μαρκήσιο Φεντερίκο Παλλαβιτσίνι.
* Λουδοβίκος Αλβέρτος (1930 - 2019), έκανε δύο μοργανατικούς γάμους, παραιτούμενος της διαδοχής. Απέκτησε απογόνους.
* Ελισάβετ (1933 - 2022), παντρεύτηκε τον Αντώνιο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.
* Μαρία Θηρεσία (γενν. 1934), παντρεύτηκε τον Ερρίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης, Κόμη του Παρισιού. Ο γάμος ακυρώθηκε.
* Κάρολος (1936 - 2022), τιτουλάριος Βασιλιάς & Δούκας της Βυρτεμβέργης.
* Μαρία Αντωνία (1937 - 2004).

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Κάρολος της Βυρτεμβέργης

Ο **Κάρολος Β΄** (γερμ. *Karl*, 1 Αυγούστου 1936 - 7 Ιουνίου 2022) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν επικεφαλής του Οίκου του από το 1975 έως το θάνατό του.

## Βιογραφία
Ο *Κάρολος Μαρία Φερδινάνδος Φίλιππος Αλβέρτος Ιωσήφ Μιχαήλ Πίος Κορράδος Ροβέρτος Ούλριχ* γεννήθηκε στο Φρήντριχσχαφεν της Βυρτεμβέργης και ήταν το πέμπτο παιδί και ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου Αλβέρτου της Βυρτεμβέργης και της Ρόζας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Πέτρου Φερδινάνδου της Αυστρίας, τιτουλάριου Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης. 

Ήταν νεότερος αδελφός του Λουδοβίκου Αλβέρτου. Όταν αυτός έκανε μοργανατικό γάμο, αποκλείστηκε της διαδοχής, έτσι το 1975 τον πατέρα τους διαδέχθηκε ο Κάρολος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1960 τη Ντιάνα των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρη του Ερρίκου, Κόμη του Παρισιού, και είχε έξι τέκνα:
* *Φρειδερίκος* Φίλιππος Κάρολος Φραγκίσκος Μαρία (1961 - 2018), παντρεύτηκε τη Βιλελμίνη Μαρία του Βηντ.
* *Ματθίλδη* Μαρία Αντωνία Ρόζα Ισαβέλλα (γενν. 1962), παντρεύτηκε το Μαρία *Ερρίκο* Βυνιβάλδο Αλοΰσιο Γεώργιο του Βάλντμπουργκ τσου Τσάυλ και Τράουχμπουργκ, γιο της *Μαρίας Γαβριέλλας* Αντωνίας Ιωσηφίνας της Βαυαρίας.
* *Εβεράρδος* Αλοΰσιος Νικόλαος Ερρίκος Ιωάννης Μαρία (γενν. 1963).
* *Φίλιππος* Αλβέρτος Χριστόφορος Ούλριχ Μαρία (γενν. 1964), νυμφεύτηκε τη *Μαρία Καρολίνα* Εδβίγη Ελεονώρα, κόρη του Μαξιμιλιανού εν Βαυαρία.
* *Μιχαήλ* Ερρίκος Αλβέρτος Αλέξανδρος Μαρία (γενν. 1965), παντρεύτηκε τη Γιούλια Στορτς.
* *Ελεονώρα* *Φλερ* Ιωαννίτα Καρλόττα Ευδοξία Μαρία Αγνή (γενν. 1977), παντρεύτηκε το Μόριτς φον Γκόες.

## Πρόγονοι

## Αναφορά σε Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The Peerage

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Μαρία Λουίζα Μαρνέτ

Η **Μαρία Λουίζα Μαρνέτ** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : María Luisa Marnet*), (1900-1995), ήταν Ισπανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Η Μαρνέτ είχε κερδίσει την πρόκριση της στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι. Εκεί στον α' γύρο του απλού προκρίθηκε χωρίς αγώνα στον δεύτερο γύρο (bye) όπου θα αντιμετώπιζε την Έλεν Γουίλς Μούντις αλλά δεν κατέβηκε να αγωνιστεί. Το ίδιο έγινε και στο διπλό γυναικών όπου με συμπαίκτρια την Ιζαμπέλ Φονροντόνα δεν κατέβηκαν στο αγώνα του ά γύρου κατά των Ουγγαρέζων Ιλόνα Πέτερι και Medy Krencsey.

Στο πρωτάθλημα Ισπανίας ήταν φιναλίστ στο μονό το 1930, νικήτρια στο διπλό το 1928 με συμπαίκτρια την Ρόζα Τόρας και στο μεικτό ήταν πρώτη το 1930 με συμπαίκτη τον Francisco Sindreu.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Μεθυλενογερμανάνιο

Το **μεθυλενογερμανάνιο** (αγγλικά: *methylenegermane*) είναι οργανομεταλλική ένωση, που περιέχει άνθρακα, γερμάνιο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο είναι **CH<sub>4</sub>Ge**, αν και αποδίδεται επίσης αναλυτικότερα με τον ημισυντακτικό του τύπο **CH<sub>2</sub>=GeH<sub>2</sub>**. Είναι η απλούστερη ακόρεστη οργανική ένωση του γερμανίου.

## Ονοματολογία
Από τις παραπάνω αναφερθείσες ονομασίες:
# Η πρώτη προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο γερμανάνιο (GeH4), δηλαδή δύο (2) άτομα υδρογόνου του οποίου έχουν αντικατασταθεί από μεθύλιδένιο (ή μεθυλένιο, =CH2).
# Η δεύτερη προκύπτει αν η ένωση θεωρηθεί υποκατεστημένο μεθάνιο (CH4), δηλαδή δύο άτομα υδρογόνου του οποίου έχουν αντικατασταθεί από γερμανυλιδένιο (=GeH2).
# Η τρίτη είναι ονομασία που προκύπτει από την «ονοματολογία αντικαταστάσεως», δηλαδή αιθένιο (CH2=CH2) στο οποίο έχει αντικατασταθεί ένα άτομο άνθρακα (C) από γερμάνιο (Ge).

## Δομή
Η δομή του ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν του αιθενίου. Ωστόσο οι δεσμοί C-Ge και Ge-H είναι πολωμένοι κατά την έννοια Cδ--Geδ+ και Geδ+-Hδ-, αντίστοιχα, γιατί το γερμάνιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (2,01 κατά Paouling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling).

## Παραγωγή

### Αντίδραση απόσπασης
Με απόσπαση υδραλογόνου (HX) από αλομεθυλογερμανάνιο παράγεται μεθυλενογερμανάνιο:
\mathrm{CH_3GeH_2X + NaOH \xrightarrow[\triangle]{ROH} CH_2=GeH_2 + NaX + H_2O }


## Χημική συμπεριφορά
Το μεθυλενογερμανάνιο συνδυάζει τις ιδιότητες των αλκενίων με εκείνες των γερμανανίων. Είναι πολύ πιο δραστικό από το αιθένιο και από το μεθυλενοσιλάνιο (CH2=SiH2), γιατί ο διπλός δεσμός C=Ge είναι πολύ λιγότερο σταθερός από τους δεσμούς C=C και C=Si.

## Πηγές

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982

## Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Ενώσεις γερμάνιου
Κατηγορία:C1
Νέο Εράσμιο Ξάνθης

To **Νέο Εράσμιο** είναι οικισμός του δήμου Τοπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης, ο οποίος βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της, σε υψόμετρο 6 μέτρα και απέχει περίπου 29 χιλιόμετρα νότια της Ξάνθης μέσω Δεκάρχου. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 865 κατοίκους (2011).

## Ιστορία
Στην περιοχή προϋπήρχε ο μουσουλμανικός οικισμός Ζηλωτή. Έπειτα, ανεγέρθηκε ο οικισμός Νέο Εράσμιο στον οποίο εγκαταστάθηκαν χριστιανοί πρόσφυγες, οι οποίοι έφτασαν από την Ανατολική Θράκη. Μετέπειτα οι δύο συνοικισμοί ενώθηκαν υπό την ονομασία Νέο Εράσμιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
Αλίθια Γκούρι

Η **Αλίθια Γκούρι** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Alícia Guri i Canivell*), γεννημένη στην Βαρκελώνη στις 28 Ιουλίου 1929, ήταν Ισπανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και της επιτραπέζιας αντισφαίρισης.

## Καριέρα στην αντισφαίριση
Ήταν παίκτης του Club Tennis Barcino. Ήταν πρωταθλήτρια Ισπανίας στο διπλό γυναικών το 1951, 1952, 195, 1954, 1955, 1956, 1957 και το 1958 όλες με συμπαίκτρια την Πιλάρ Μπαρίλ, και τρεις φορές στο μεικτό. Σε ατομικό επίπεδο κέρδισε το "Comte de Godó" το 1953, και το "Campionat d'Espanya" το 1959, και σε τοπικό επίπεδο διάφορα πρωταθλήματα της Καταλωνίας.

## Καριέρα στην επιτραπέζια αντισφαίριση
Στην επιτραπέζια αντισφαίριση κέρδισε 19 εθνικούς τίτλους, τρεις στο απλό (1954, 1955, 1956) και εννέα διαδοχικούς στο ομαδικό διασυλλογικό (1953-61), τα δύο πρώτα με το Club Mayda και τα άλλα επτά με την CT Barcino. Στα πρωταθλήματα της Καταλονίας κέρδισε 14 τίτλους, 6 διασυλλογικά με την CT Barcino, 6 στο διπλό και 2 στο μεικτό.

Ήταν μέλος της πρώτης γυναικείας ισπανικής εθνικής ομάδας ομάδας που συμμετείχε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (1959).

Της απονεμήθηκε το ασημένιο μετάλλιο του Συμβουλίου της Βαρκελώνης για την προσφορά της στην αντισφαίριση και την επιτραπέζια αντισφαίριση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Πηγάδια Ξάνθης

Tα **Πηγάδια** είναι οικισμός του Δήμου Αβδήρων της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης. Βρίσκεται 9 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ξάνθης. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 511 κατοίκους (2011).

## Ιστορία
Ο οικισμός ανεγέρθηκε από πρόσφυγες, οι οποίοι έφτασαν στην περιοχή από το Χατζηγύρι της Κεσσάνης στην Ανατολική Θράκη. Πολλα από τα εθιμα του χατζηγυριου κρατουν ακομη και σημερα στο χωριό οπως το εθιμο του νονού την ημερα των θεοφανιων.Τα παιδια κανουν τον κυκλο του χωριου τρεχοντας κρατωντας εικονες επειτα μοιραζονται ψωμάκια απο τα οποια το ενα εχει μεσα ενα Σταύρο. οποιος τυχερος το κερδισει την επομενη χρονια κερναει τους συγχωριανους του σε ενα εθιμοτυπικο τραπεζι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
Τοξότες Ξάνθης

Οι **Τοξότες** είναι οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Τοξότες βρίσκονται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας, κοντά και ανατολικά του Νέστου σε υψόμετρο 70 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 14 χλμ. Β. από το Εύλαλο (έδρα του δήμου), 13 χλμ. ΝΔ. της Ξάνθης και 32 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Καβάλα ενώ νοτιοδυτικά του περνάει η ΕΟ Καβάλας - Ξάνθης και δυτικά (στον Σταθμό) η Σιδηροδρομική Γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 819 κατοίκους (2011).

Ο οικισμός περί το 19ο αιώνα ονομαζόταν Όξιλαρ (*Okcular*) και αποτελούνταν από μουσουλμανικό πληθυσμό. Οι κάτοικοι του οικισμού ήταν καπνοκαλλιεργητές. Κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, ορισμένοι κάτοικοι έφυγαν από τις εστίες τους. Έπειτα από τη Συνθήκη της Λωζάνης, στα περίχωρα του Σιδηροδρομικού Σταθμού εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και 70 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία μετέβησαν στον οικισμό Τούζλα. Το 1923, πρόσφυγες από την ευρύτερη περιοχή της Τραπεζούντας έφτασαν στα Ίμερα. Το 1924, ο οικισμός από Όξιλαρ μετονομάστηκε σε Τοξότες. Σταδιακά οι οικισμοί Τούζλα και Ίμερα εγκαταλείφθηκαν.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
Αράντσα Σάντσεθ Βικάριο

Η **Αράντσα Σάντσεθ Βικάριο** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Aránzazu Isabel María "Arantxa" Sánchez Vicario*), γεννημένη στην Βαρκελώνη στις 18 Δεκεμβρίου 1971, είναι πρώην Ισπανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και προπονήτρια. Ήταν Νο1 στον κόσμο το 1995 κι έχει κερδίσει τέσσερις τίτλους γκραντ σλαμ στο απλό, έξι τίτλους στο διπλό και τέσσερις τίτλους στο μεικτό. Το 1994 ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια της ITF.

Έχει δύο αδέλφια που παίζουν κι αυτοί επαγγελματικά αντισφαίριση, τον Εμίλιο και τον Χαβιέ. Ως 17χρονη, έγινε ο νεότερος νικητής στο απλό στο γαλλικό όπεν του 1989, νικώντας την No 1 Στέφι Γκραφ στον τελικό, την επόμενη χρονιά όμως έσπασε το ρεκόρ της η Μόνικα Σέλερς όταν κέρδισε τον τίτλο σε ηλικία 16 ετών.

Κέρδισε το στα διπλά το Αμερικανικό όπεν το 1993 με την Έλενα Σούκοβα και το Γουίμπλεντον το 1995 με την Γιάνα Νοβότνα. Επίσης κέρδισε τέσσερις τίτλους στο μεικτό. Το 1991, βοήθησε την Ισπανία να κερδίσει για πρώτη φορά τον τίτλο στο Φεντ καπ, όπως και  το 1993, 1994, 1995, και 1998. Στο Φεντ καπ έχει το ρεκόρ νικών από κάθη άλλη αντισφαιρίστρια που έχει συμμετάσχει ( 72) και για τις περισσότερους διοργανώσεις που έχει συμμετάσχει (58). Ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής του ITF το 1994 με singles.

Η Βικάριο ήταν επίσης μέλος των Ισπανικών ομάδων που κέρδισαν το Κύπελλο Hopman το 1990 και το 2002. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της κέρδισε 29 τίτλους στο απλό και 69 στο διπλό προτού αποσυρθεί τον Νοέμβριο του 2002. Επανήλθε το 2004 για να παίξει στο διπλό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, όπου έγινε ο μοναδικός αντισφαιριστής που έπαιξε σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες στην ιστορία Αγώνων. Επίσης έχει κατακτήση τέσσερα μετάλλια - δύο ασημένια και δύο χάλκινα.

Πρώτη συμμετοχή της σε Ολυμπιάδα ήταν οι Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 όπου στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο απλό και το ασημένιο στο διπλό με συμπαίκτρια την Κοντσίτα Μαρτίνεθ. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 κέρδισε το ασημένιο στο απλό και το χάλκινο στο διπλό με συμπαίκτρια πάλι την Μαρτίνεθ. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2000 στο απλό έφτασε στα προημιτελικά και στο διπλό με την Μαρτίνεθ αποκλείστηκε στον Β΄γύρο. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 στο διπλό αποκλείστηκε στον Α΄ γύρο.

Έχει παντρευτεί δύο φορές, ο πρώτος γάμος της με τον αθλητή συγγραφέα Juan Vehils στις 21 Ιουλίου 2000 έληξε το 2001. Παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Josep Santacana τον Σεπτέμβριο του 2008. Το πρώτο τους παιδί, ένα κορίτσι που ονομάζεται Αράντσα γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2009. Το δεύτερο παιδί, ένα αγόρι με το όνομα Λεό γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2011.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ισπανοί Μεσογειονίκες
Κατηγορία:Ισπανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Λικέρ αρμπαρόριζα

μικρογραφία|Λικέρ αρμπαρόριζα από κόκκινο κρασί|εναλλ.=|391x391εσ
μικρογραφία|313x313εσ|Λικέρ αρμπαρόριζα από λευκό κρασί
Το **λικέρ αρμπαρόριζα** γίνεται με κρασί, ζάχαρη και φρέσκα φύλλα αρμπαρόριζας. Είναι ελαφρύ, εύγευστο και αρωματικό ποτό.

## Δείτε επίσης
* Λικέρ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λικέρ
Αυτοκράτορας Ταϊζόνγκ των Τανγκ

Ο **Αυτοκράτορας Ταϊζόνγκ των Τανγκ** (*唐太宗*, 28 Ιανουαρίου 598 - 10 Ιουλίου 649) (προηγουμένως γνωστός ως **Πρίγκιπας Κιν**, προσωπικό όνομα: **Λι Σι Μιν**) ήταν ο δεύτερος αυτοκράτορας της δυναστείας των Τανγκ, μεταξύ το 626 και το 649. Θεωρείται ως ένας από τους ιδρυτές της δυναστείας, ειδικότερα για τον ρόλο εμψυχωτή στον πατέρα του Λι Γουάν ώστε να επαναστατήσει εναντίον της δυναστείας των Σουί, στο Ταϊγιουάν, το 617. Ο Ταϊζόνγκ σταδιακά έπαιξε μεγάλο ρόλο στην οχύρωση της δυναστείας από επικίνδυνους αντιπάλους, ενώ σιγά σιγά στερεοποίησε και την κυριαρχία του στην Κίνα.

Ο Ταϊζόνγκ θεωρείται ως ένα από τους σπουδαιότερους αυτοκράτορες στην ιστορία της Κίνας. Μετά το πέρας της κυριαρχίας του, το μοντέλο διακυβέρνησης του ήταν πλέον παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους κατοπινούς αυτοκράτορες. Η εποχή του, Κυριαρχία των Ζένγκουαν, θεωρείται πως ήταν η χρυσή εποχή της κινεζικής ιστορίας και προβλέπεται οι μελλοντικοί διάδοχη θρόνων να μελετήσουν τούτη την περίοδο. Κατά την εποχή των Ζένγκουαν, η Κίνα των Τανγκ γνώρισε οικονομική και στρατιωτική άνθιση. Ακόμα και 100 χρόνια μετά τον θάνατό του, η Κίνα συνέχιζε να αναπτύσσεται, έχοντας κι ευημερία, ενώ είχε σταθεροποιηθεί και η ειρήνη. Σε εδαφικό επίπεδο, κάλυψε όσα προηγουμένως ήταν υπό την κατοχή της δυναστείας των Χαν, συμπεριλαμβανομένου περιοχές όπως το Βιετνάμ, το Σιντσιάνγκ και την Κεντρική Ασία (κατά τις σημερινές του ονομασίας), καθώς επίσης και περιοχές που έφταναν στο ανατολικό Καζακστάν. Η εποχή αυτή της ενοποίησης και της εδαφικής κυριαρχίας, έθεσε τα θεμέλια για την κυριαρχία του αυτοκράτορα Ζουανζόνγκ, η οποία θεωρήθηκε το αποκορύφωμα των Τανγκ.

Σε αντίθεση με πολλούς άλλους ευγενείς της εποχής ο αυτοκράτορας Ταϊζόνγκ ήταν ορθολογιστής και μελετητής της λογικής και της επιστήμης και ανοιχτά περιφρόνησε δεισιδαιμονίες κι άλλα μεταφυσικά σημάδια προερχόμενα από τον ουρανό. Επίσης, τροποποίησε σημαντικά κάποιες τελετές, ώστε να ελαφρύνει το έργο της αγροτικής εργασίας. Ο σύγχρονος Κινέζος ιστορικός, Μπο Γιανγκ, λέει ότι ο Ταϊζόνγκ κατάφερε να πετύχει μεγαλειώδη αποτελέσματα, επειδή δεχόταν την κριτική των άλλων και δεν τους πολεμούσε σκληρά, επιδεικνύοντας τη δύναμή του, ενώ και οι συνεργάτες του ήταν αξιόλογοι. Σημαντικό ρόλο σε αυτήν του τη διακυβέρνηση διαδραμάτισε και η σύζυγός του, Αυτοκράτειρα Ζανγκσούν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The biographies of the sons 
* 唐太宗百字箴与百字铭

Κατηγορία:Αυτοκράτορες Δυναστείας Τανγκ
Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Γερμανός Σακελλαρίδης

Ο **Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Γερμανός Σακελλαρίδης** (Νικομήδεια Μικράς Ασίας, 1875 - Δάτο Φιλίππων, 5 Ιουλίου 1917), ήταν Έλληνας Μικρασιάτης επίσκοπος, Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως και εθνομάρτυρας.

## Βιογραφικά στοιχεία
thumb|Ο Ναός Αγίου Νικολάου Ελευθερουπόλεως όπου ενταφιάστηκε στις 12 Μαίου 1919 ο μάρτυρας Γερμανός Σακελλαρίδης.
Ο Γερμανός Σακελλαρίδης γεννήθηκε το 1875 στο Αρβανιτοχώρι της Νικομήδειας της Μικράς Ασίας. Διδάχθηκε την εγκύκλια παιδεία στην Κωνσταντινούπολη. Εισήλθε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και αποφοίτησε το 1898. Χειροτονήθηκε ιερέας και υπηρέτησε ως πρωτοσύγκελλος στη Μητρόπολη Ηρακλείας. Στις 17 Ιουλίου 1903 εξελέγη επίσκοπος Ναζιανζού ως βοηθός του Μητροπολίτου Ηρακλείας και Ραιδεστού Γρηγορίου. Στις 23 Μαΐου 1906 εξελέγη μητροπολίτης Πρεσπών και Αχριδών, με έδρα το Κρούσοβο της άνω Μακεδονίας, με σημαντική συμβολή στον Μακεδονικό Αγώνα.

Το έτος 1908 μετά από έντονες παραστάσεις της Υψηλής Πύλης για τη δράση του υπέρ των Ελλήνων, μετατίθεται στην Ιερά Μητροπολη Ελευθερουπόλεως. Ως επίσκοπος υπήρξε πολύ δραστήριος σε θρησκευτικό και εθνικό επίπεδο με ενεργή συμμετοχή στους Βαλκανικούς πολέμους. Κατήγγειλε τις βιαιότητες και τις λεηλασίες από τους Βούλγαρους σε βάρος των Ελλήνων, καθώς οι Βούλγαροι απαγόρευαν τη χρήση της Ελληνικής γλώσσας και προεβαιναν σε φόνους και εξορίες ιερέων, δασκάλων και άλλων πολιτών.

Την εθνική δράση του Μητροπολίτη Γερμανού παρακολουθούσαν επί μακρόν οι Βούλγαροι και για τον λόγο αυτό αποφάσισαν να τον συλλάβουν. Μετά την από τους ίδιους κατάληψη της Ανατολικής Μακεδονίας τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν στο Πράβι στις 11 Φεβρουαρίου 1917 όπου τον κρατούσαν δέσμιο και τον βασάνιζαν επί πεντάμηνο στο υπόγειο του Διοικητηρίου της πόλης μαζί με άλλους Έλληνες μένοντας μάλιστα συχνά χωρίς τροφή και υπομένωντας πολλές ασεβείς και εξευτελιστικές συμπεριφορές των Βουλγάρων. Τη νύχτα της 5ης προς 6η Ιουλίου του 1917, τον έβγαλαν εκτός της φυλακής του με ισχυρή συνοδεία στρατιωτών, με πρόφαση να τον οδηγήσουν στη Δράμα ή στη Βουλγαρία. Στην πραγματικότητα όμως τον οδήγησαν στο μαρτύριο. Τον κατακρεούργησαν με τις λόγχες τους δίπλα σε ένα πηγάδι, μεταξύ των οικισμών Δάτο και Αμυγδαλεώνας των Φιλίππων. Στη συνέχεια τον απαγχόνισαν σε μία λεύκα και ακολούθως άναψαν φωτιά κάτω από σώμα του. Το σώμα του το πέταξαν σε ένα ξερό πηγάδι.

Όταν απελευθερώθηκε το Παγγαίο, το έτος 1918, μετά από έρευνα, την οποία συντόνιζε ο ανεψιός του εθνομάρτυρα, δικηγόρος Βασίλειος Διαμάντογλου, βρέθηκε ο ανώνυμος τάφος, με υπόδειξη Οθωμανού βοσκού που είχε δει κρυφά τον απαγχονισμό του ιεράρχη, στον οποίο ο κατοχικός βουλγαρικός στρατός τον είχε θάψει. Τελικώς ενταφιάστηκε στις 12 Μαίου 1919 στον περίβολο του ναού του Αγίου Νικολάου Ελευθερουπόλεως και το 1920 στήθηκε προτομή εις μνήμην του. 
Η πέτρινη πλάκα του πηγαδιού δίπλα από το οποίο τον απαγχόνισαν φυλάσσεται σήμερα ως τεκμήριο μαρτυρίου στη Μονή Αγίου Σίλα Καβάλας.

## Παραπομπές


Γερμανός
Γερμανός
Γερμανός
Γερμανός
Γερμανός
Γερμανός
Γερμανός
Γερμανός
Κάρλος Μόγια

Ο **Κάρλος Μόγια** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Carlos Moyà Llompart*), γεννημένος στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα στις 27 Αυγούστου, 1976, είναι Ισπανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και προπονητής. Πρώην αρχηγός της Ισπανίας στο κύπελλο Ντέιβις, έφτασε στο νούμερο 1 στην παγκόσμια κατάταξη στην ATP για 2 εβδομάδες τον Μάρτιο του 1999.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κέρδισε το Ρολάν Γκαρός το 1998 και ήταν φιναλίστ στο Αυστραλιανό όπεν το 1997 και στον τελικό του ATP World Tour το 1998. Επίσης κέρδισε τρία Masters Series, στο Μόντε Κάρλο το 1998, στο Σινσινάτι το 2002 και στη Ρώμη το 2004, τρεις ATP τίτλους 500 Series, και δεκατρία ATP Series 250. Ως διεθνής ήταν μέλος της Ισπανικής ομάδας που κέρδισε το κύπελλο Ντέιβις.

Ξεκίνησε να παίζει σε ηλικία έξι ετών με τον αδελφό του Αντρές Μόγια. Το 1996 ήταν στους κορυφαίους 20 της ATP για πρώτη φορά και τελείωσε το 1997 ως ο καλύτερος Ισπανός και στο top 10 για πρώτη φορά στη ζωή του. Επιπλέον, έγινε ο πρώτος Ισπανός που έπαιξε στον τελικό του Αυστραλιανού όπεν το 1969. Το 1998 κέρδισε τον πρώτο τίτλο του Γκραντ σλαμ, νικώντας τον Alex Corretja στον τελικό του Ρολάν Γκαρός. Στις 15 Μαρτίου 1999, έγινε ο πρώτος Ισπανός που κατέλαβε την πρώτη θέση στην κατάταξη ATP από το 1973, κι έμεινε για δύο εβδομάδες.
Ήταν μέρος της ισπανικής ομάδας που κέρδισε το Κύπελλο Ντέιβις το 2004 στον τελικό που παίχτηκε στο Estadio de La Cartuja στην Σεβίλλη, στην οποία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, κερδίζοντας δύο από τα τρία παιχνίδια για την Ισπανία.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες το 2004 έφτασε στα προημιτελικά του απλού και στο διπλό αποκλείστηκε από τον Α΄γύρο με συμπαίκτη τον Ραφαέλ Ναδάλ.Μετά το τέλος της καριέρας του έγινε προπονητής της εθνικής Ισπανίας και διάφορων παικτών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ

Ο **Ουίλλιαμ Ουόρντσγουορθ** (αγγλικά: *William Wordsworth*, 7 Απριλίου 1770 - 23 Απριλίου 1850) ήταν Άγγλος ρομαντικός ποιητής, ο οποίος, μαζί με τον Σάμιουελ Τέυλορ Κόλεριτζ, ήταν ένας από τους εισηγητές του ρομαντικού κινήματος στην Αγγλία και μέλος των Ποιητών της Λίμνης. Ο Πρόλογος της ποιητικής συλλογής *[[Λυρικές μπαλάντες (συλλογή)|Λυρικές Μπαλάντες]]* (1798) που έγραψε μαζί με τον Κόλεριτζ θεωρείται το πρώτο ρομαντικό μανιφέστο στην αγγλική λογοτεχνία. 

Το magnum opus του Ουόρντσγουορθ, ωστόσο, θεωρείται το *The Prelude*, ένα ημι-αυτοβιογραφικό ποίημα, από τα πρώιμα συγγραφικά του χρόνια, το οποίο πάντως αρκετές φορές το αναθεώρησε και το επέκτεινε. Αυτό κυκλοφόρησε και τιτλοφορήθηκε μετά τον θάνατό του, και ήταν τότε γνωστό ως το "ποίημα του Κόλεριτζ". 

Ο Ουόρντσγουορθ ήταν ο βραβευμένος ποιητής (laureate) της Βρετανίας, από το 1843, έως και το 1850, οπότε και πέθανε από πλευρίτιδα.
 
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Biography and Works
* The Wordsworth Trust
* William Wordsworth  at the British Library

Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ρομαντικοί ποιητές
Κατηγορία:Χριστιανοί μυστικιστές
Γουλιέλμος Α΄ της Βυρτεμβέργης

Ο **Γουλιέλμος Α΄** (γερμ. *Wilhelm*, 27 Σεπτεμβρίου 1781 - 25 Ιουνίου 1864) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν βασιλιάς της Βυρτεμβέργης (1816-1864).

## Βιογραφία
Ο *Φρειδερίκος Γουλιέλμος Κάρολος* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Αυγούστας, κόρης του Καρόλου Γουλιέλμου Φερδινάνδου του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ.

Όταν ανέλαβε, το κράτος υπέφερε από σιτοδεία και λιμό. Έκανε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως η αποδοχή Συντάγματος το 1819. Μετά από 48 έτη βασιλείας, η επικράτειά του, από σύνολο διαφορετικών πριγκιπάτων και ετερόκλητης γεωργίας, έγινε ενιαίο κράτος με καλή διαχείριση. Ήταν φιλόδοξος στην εξωτερική πολιτική του: εκτός από την Πρωσία και την Αυστρία, φαντάστηκε μία τρίτη δύναμη από τη Βαυαρία, τη Σαξονία, το Αννόβερο και τη Βυρτεμβέργη. Το σχέδιο δεν ευδοκίμησε, όμως του εξασφάλισε σταθερή και συνεπή πολιτική.

Ήταν ο μόνος Γερμανός μονάρχης, που πιέστηκε να αναγνωρίσει το Σύνταγμα της Φρανκφούρτης το 1848. Μετά από το (αποτυχημένο) επαναστατικό κίνημα του 1848 ακολούθησε αντίθετη πολιτική, με τη φιλελεύθερη που είχε πριν. Το 1864 απεβίωσε στο Κάστρο Ρόζενσταϊν στα Λουτρά Κάνστατ και τάφηκε στο Μαυσωλείο της Βυρτεμβέργης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1808 την Καρολίνα Αυγούστα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ της Βαυαρίας, και διαζεύχθηκε το 1814. Δεν απέκτησαν τέκνα.

Το 1816 έκανε δεύτερο γάμο με την εξαδέλφη του Μεγάλη Δούκισσα Αικατερίνη Πάβλοβνα, κόρη του Παύλου της Ρωσίας, και είχε τέκνα:
* Μαρία Φρειδερίκη Καρλόττα (1816-1887), παντρεύτηκε τον Άλφρεντ, Κόμη του Νάιππεργκ.
* Σοφία (1818-1877), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ των Κάτω Χωρών.

Το 1819 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Γουλιέλμος Α΄ έκανε το επόμενο έτος τρίτο γάμο με την εξαδέλφη του Παυλίνα Θηρεσία, κόρη του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης, και είχε τέκνα:
* Αικατερίνη (1821-1898), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φρειδερίκο της Βυρτεμβέργης.
* Κάρολος Α΄ (1823-1891), Bασιλιάς της Βυρτεμβέργης.
* Αυγούστα (1826-1898), παντρεύτηκε τον Χέρμανν της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (Οίκος των Βέττιν).

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Maclagan, Michael; Louda, Jiří (1999), Lines of Succession: Heraldry of the Royal Families of Europe, London: Little, Brown & Co, p. 208, ISBN 1-85605-469-1
* Nafziger, George (2015). The End of Empire: Napoleon's 1814 Campaign. Solihull, UK: Helion & Company. ISBN 978-1-909982-96-3.
* Petre, F. Loraine (1994) [1914]. Napoleon at Bay 1814. Mechanicsburg, Penn.: Stackpole Books. ISBN 1-85367-163-0.
* Siborne, William (1848), The Waterloo Campaign, 1815 (4th ed.), Westminster: A. Constable
* Smith, Digby (1998). The Napoleonic Wars Data Book. London: Greenhill. ISBN 1-85367-276-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Γουλιέλμος της Βυρτεμβέργης

Ο **Γουλιέλμος** (γερμ. *Wilhelm*, 20 Ιουλίου 1828 – 5 Νοεμβρίου 1896) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Έγινε στρατηγός στην Αυστρία και στη Βυρτεμβεργη.

## Βιογραφία
Ο *Γουλιέλμος Νικόλαος* γεννήθηκε στο Μπαντ Καρλσρούε της Σιλεσίαςστην Πρωσία (νυν *Πόκουι* της Πολωνίας). Ήταν το τρίτο παιδί και ο δευτερότοκος γιος του Ευγενίου Β΄ της Βυρτεμβέργης και της Ελένης, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου Γ΄ του Χοενλόε-Λάνγκεμπουργκ. 

Παρακολούθησε μαθήματα σε δημόσιο σχολείο, στο Μπρεσλάου (νυν ''Βρότσουαφ'' της Πολωνίας), ο πρώτος του Οίκου του που έκανε κάτι τέτοιο. Σπούδασε στη Γενεύη και στη Βόννη και μετά εισήλθε στον αυστριακό στρατό, στο 1ο Σύνταγμα Πεζικού *Κάιζερ Φραντς Γιόζεφ*, στη Βιέννη. Συμμετείχε στον Α΄ Πόλεμο Ανεξαρτησίας της Ιταλίας, όπου τραυματίστηκε. Για την ανδρεία του προήχθη σε λοχαγό από το στρατάρχη. Έγινε ταγματάρχης (1853), αντισυνταγματάρχης (1857) και συνταγματάρχης (1859) του Συντάγματος *Βασιλιάς του Βελγίου*. Πολέμησε το 1859 στον Β΄ Πόλεμο Ανεξαρτησίας της Ιταλίας και στη μάχη της Ματζέντα εντυπωσίασε τους ανωτέρους του και τους εχθρούς του Γάλλους. Ως υποστράτηγος έλαβε μέρος στον Αυστροπρωσικό Πόλεμο, με την ταξιαρχία του να είναι μέρος της Βόρειας Στρατιάς.

Έπειτα, έφθασε με την ταξιαρχία του στην Τεργέστη. Το 1869 ήταν διοικητής της 11ης Μοίρας Πεζικού στην Πράγα και το ίδιο έτος προήχθη σε αντι-στρατάρχη. Συμμετείχε στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο και το 1878 στον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο.

Το 1896 απεβίωσε στο Μεράν(ο) του Τυρόλο σε ηλικία 68 ετών.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* L'Allemagne dynastique, Huberty, Giraud, Magdelaine, Reference: II 525
* R. Zerelik in: Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (Eds.): The House of Wuerttemberg. A biographical dictionary. Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, S. 370–371.
* Frank Raberg: Manual of the Württemberg State Parliament from 1815 to 1933. Biographical Kohlhammer, Stuttgart 2001, ISBN 3-17-016604-2, p. 1051st
* Franz Ilwof: Nicolaus Wilhelm, Duke of Württemberg . In General German Biography (ADB). Band 43, Duncker & Humblot, Leipzig 1898, S. 213–218. Volume 43, Duncker & Humblot, Leipzig 1898, p. 213-218.
* Constantin von Wurzbach : Württemberg, Wilhelm Nicolaus Duke of, In: Biographical Encyclopedia of the Empire Austria, Volume 58 (1889), published by LC Zamarski, Vienna, 1856–1891, p. 253-258

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Hotel Savoy (μυθιστόρημα)

Το **Hotel Savoy**, *(γερμ. Hotel Savoy)* είναι νουβέλα του Αυστριακού λογοτέχνη Γιόζεφ Ροτ που εκδόθηκε το 1924. Η νουβέλα γράφτηκε το 1923 ενώ πρωτοδημοσιεύτηκε σε συνέχειες στη γερμανική εφημερίδα *Frankfurter Zeitung* από τις 9 Φεβρουαρίου έως τις 16 Μαρτίου του 1924 και σε βιβλίο εκδόθηκε προς το τέλος του ίδιου χρόνου από τον βερολινέζικο εκδοτικό οίκο "Verlag Die Schmiede", (εκδοτικός οίκος που είχε πρωτοεκδώσει και τα έργα του Φραντς Κάφκα μεταξύ άλλων).

Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις "Άγρα" σε μετάφραση της Μαρίας Αγγελίδου ISBN 978-960-325-681-6.

## Περίληψη
Με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, χιλιάδες Γερμανοί και Αυστριακοί αιχμάλωτοι πολέμου στη Ρωσία απελευθερώνονται σταδιακά. Οι στρατιώτες γυρίζουν με τα πόδια πίσω στην πατρίδα τους, και σιγά - σιγά συγκεντρώνονται σε διάφορες συνοριακές πόλεις. Σε μια από αυτές τις πόλεις, το Λοτζ της Πολωνίας, και στο ξενοδοχείο της, το Hotel Savoy, βρίσκουν καταφύγιο ανάπαυσης και ανασύνταξης. Ο ήρωας του βιβλίου, ο αυστριακός στρατιώτης Γκάμπριελ Νταν, που γυρίζει από κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωησης της Σιβηρίας, εγκαθίσταται μαζί με άλλους βετεράνους του πολέμου στο ξενοδοχείο. Ο στρατιώτης έχοντας ξεχάσει την ειρηνική ζωή εντυπωσιάζεται από το ξενοδοχείο και τους ανθρώπους που το κατοικούν. 

Η προσπάθεια ανασύνταξης των ανθρώπων με το τέλος αυτού του πρωτόγνωρου για την Ευρώπη πολέμου, που άλλαξε σχεδόν τα πάντα. Σχέσεις έχουν διαλυθεί, άνθρωποι έχουν πεθάνει, χώρες έχουν πάψει να υπάρχουν. Οι άνθρωποι προσπαθούν να επανατοποθετηθούν απέναντι στον κόσμο για αυτό όλα είναι σε μια κατάσταση κίνησης, μετακίνησης, αλλαγής, φυγής. Ανάμεσα σε αυτούς και ο στρατιώτης Γκάμπριελ Νταν, επιστρέφοντας σε μια πατρίδα που δεν υπάρχει πια, πάμπτωχος και μόνος, θα εγκατασταθεί σε ένα από τα επάνω δωμάτια (τα δωμάτια των φτωχών) του επταόροφου ξενοδοχείου, που σαν μικρογραφία της ταξικής μας κοινωνίας, στους πρώτους πολυτελείς τρεις ορόφους κατοικούν οι πλούσιοι ένοικοι, ενώ τους υπόλοιπους φτωχικούς τέσσερις ορόφους γεμίζουν οι φτωχοί, οι άρρωστοι, οι μοναχικοί, οι τρελοί.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ολόκληρο το έργο στα γερμανικά http://gutenberg.spiegel.de/buch/hotel-savoy-4272/1
* Το βιβλίο στη βάση του ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ http://www.biblionet.gr/book/118409/Roth,_Joseph,_1894-1939/Hotel_Savoy
## Παραπομπές


Κατηγορία:Νουβέλες του Γιόζεφ Ροτ
Κάρολος Α΄ της Βυρτεμβέργης

Ο **Κάρολος Α΄** (γερμ. *Karl I*, 6 Μαρτίου 1823 - 6 Οκτωβρίου 1891) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν βασιλιάς της Βυρτεμβέργης (1864-1891).

## Βιογραφία
Ο *Κάρολος Φρειδερίκος Αλέξανδρος* γεννήθηκε στη Στουτγάρδη. Ήταν το δεύτερο παιδί και ο μόνος γιος του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Παυλίνας Θηρεσίας, κόρης του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης.

Το 1864 διαδέχθηκε τον πατέρα του και το 1866 πήρε το μέρος της Αυστρίας στον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο. Μετά τη μάχη της Σάντοβα (νυν ''Χράντες Κράλοβε'' της Τσεχίας) έκανε μυστική συμφωνία με την Πρωσία και πήρε το μέρος της στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο το 1870-71. Έλαβε μέρος στη Γερμανική Αυτοκρατορία, που δημιουργήθηκε το 1870.

Ήταν ομοφυλόφιλος και οι στενές σχέσεις με διάφορους άνδρες τον έκαναν αντικείμενο σκανδάλου αρκετές φορές. Ο πιο διάσημος ήταν ο νεαρός Τσαρλς Γούντκοκ από τη Νέα Υόρκη, που ο Βασιλιάς τον έκανε αρχιθαλαμηπόλο του και στο τέλος *Βαρόνο του Σάβατζ*. Έγιναν αχώριστοι τόσο, που εμφανιζόταν μαζί δημόσια, όμοια ενδεδυμένοι. Η κατακραυγή που ακολούθησε, έκανε τον Βασιλιά να τον αποκηρύξει και να τον στείλει πίσω στην Αμερική. Βρήκε παρηγοριά μετά με την ανάληψη της τεχνικής διεύθυνσης του Βασιλικού Θεάτρου *Γουλιέλμος Γεώργιος*.

Το 1891 απεβίωσε στη Στουτγάρδη και τάφηκε στο Παλαιό Κάστρο της πόλης. Ήταν 68 ετών και άτεκνος, έτσι τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του, Γουλιέλμος Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1846 την Όλγα Νικολάγιεβνα, κόρη του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας· δεν απέκτησαν τέκνα. Υιοθέτησαν τη Βέρα Κωνσταντίνοβνα, κόρη του αδελφού της Όλγας, Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Queen Olga of Württemberg. Traum der Jugend goldener Stern, Reutlingen, Günther Neske, 1955
* Jette Sachs-Colignon. Königin Olga von Württemberg, Stieglitz, 2002
* Paul Sauer. Regent mit mildem Zepter. König Karl von Württemberg, Deutsche Verlags-Anstalt Stuttgart, 1999

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Googleplex

Το **Googleplex** είναι το εταιρικό σύμπλεγμα των κεντρικών γραφείων της Google, Inc. και της μητρικής εταιρείας Alphabet Inc., που βρίσκεται στο 1600 Amphitheater Parkway του Μάουνταϊν Βιου στην Κομητεία Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνια στις Ηνωμένες Πολιτείες κοντά στο Σαν Χοσέ.

Το αρχικό συγκρότημα, με χώρο γραφείων επιφάνειας 2.000.000 τετραγωνικών ποδών (190.000 τ.μ.), είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κτιριακό συγκρότημα της Google. (Το μεγαλύτερο κτίριο της Google είναι το κτήριο 111 Eighth Avenue της Νέας Υόρκης επιφάνειας 2.900.000 τετραγωνικών ποδών (270.000 τ.μ.), το οποίο η Google αγόρασε το 2010.) Με την προσθήκη Bay View της έκτασης 1.100.000 τετραγωνικών ποδών (100.000 τ.μ.) το 2015, το Googleplex έγινε το μεγαλύτερο κτιριακό συγκρότημα της Google με χωρητικότητα 3.100.000 τετραγωνικών ποδών (290.000 τ.μ.).

Το "Googleplex" είναι *portmanteau* της Google, σύνθεση (δηλαδή κτιριακό συγκρότημα) και αναφορά στο *googolplex*, το όνομα που δίνεται στο μεγάλο αριθμό 10(10100) ή 10googol.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Life in the Googleplex 2006 Photo Essay  από περιοδικό *[[Time (magazine)|Time]]*
*Googleplex East: Inside Google's New York City Headquarters , από *[[Information Week]]*
*
*Biking around Googleplex στο Kinomap
*Andrew Norman Wilson's Viral Video "Workers Leaving the Googleplex"

Googleplex
Γκάρι Χολ

Ο **Γκάρι Χολ** (*Gary Wayne Hall Sr*, 7 Αυγούστου 1951) είναι Αμερικανός πρώην κολυμβητής, τρεις φορές ολυμπιονίκης και πρώην κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ σε πέντε αθλήματα. 

Στις 15 Αυγούστου του 1969 πέτυχε στο Λούισβιλ παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μ. μικτής με χρόνο 4.33.9. Στην ίδια πόλη, έπειτα από δυο ημέρες κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ και στα 200 μ. μικτής, με χρόνο 2.09.6.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί κολυμβητές
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Όμπραζ (οργάνωση)

Το **Obraz** (Σερβία: Otakarni zakret Obraz, Otačastveni pokret Obraz) είναι σερβική ακροδεξιά πολιτική οργάνωση η οποία απαγορεύθηκε λόγω των βίαιων δραστηριοτήτων της και της ιδεολογίας της. Προσανατολίζεται στη μοναρχία, τον κληρικαλισμό, τον συντηρητισμό και τον πατριαρχικό πολιτισμό.

Ορκίζεται πίστη στο σερβικό έθνος και τη σερβική ορθόδοξη θρησκεία, και αντιτίθεται σε ομάδες που θεωρεί εχθρούς του Σερβικού λαού, όπως στους Σιωνιστές, το Ισλάμ, τους Ουστάσι, τους δημοκράτες, τους πασιφιστές, τις εθνοτικές μειονότητες, τους εγκληματίες και τους τοξικομανείς.

Ο οργανισμός χαρακτηρίζεται εθνικιστικός και ορθόδοξος από αρκετούς οργανισμούς και κρατικούς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης της Σερβικής επαρχίας Βοϊβοντίνα και του Υπουργείου Εσωτερικών της Σερβίας. Στις 12 Ιουνίου 2012 απαγορεύτηκε επισήμως από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Σερβίας. Παρά την απαγόρευση η οργάνωση εξακολουθεί να λειτουργεί. Τον Φεβρουάριο του 2008, τα σύμβολα του Obraz εκτέθηκαν σε συλλαλητήριο στο Σερβικό Κοσσυφοπέδιο στην πόλη Κοσόβσκα Μιτρόβιτσα και τον Σεπτέμβριο του 2009 απείλησε μέσω υλικού προπαγάνδας τους διοργανωτές και τους συμμετέχοντες στην παρέλαση Gay Pride στο Βελιγράδι. Η οργάνωση εξήρε τους εγκληματίες πολέμου Ράτκο Μλάντιτς και Ράντοβαν Κάρατζιτς και τους χαρακτήρισε ως τους τελευταίους ήρωες της Σερβίας.

Ο ηγέτης της, Μλάντεν Ομπράντοβιτς, είχε καταδικαστεί το 2010 σε διετή φυλάκιση για την οργάνωση επεισοδίων στη σερβική πρωτεύουσα, από τα οποία τραυματίστηκαν 140 άτομα.

Αντίστοιχη οργάνωση υπάρχει και στη Ρωσία.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χριστιανικός φονταμενταλισμός
Κατηγορία:Πρώην πολιτικές οργανώσεις στη Σερβία
Κατηγορία:Ακροδεξιά στη Σερβία
Κατηγορία:Νεοναζισμός στη Σερβία
Κατηγορία:Ορθοδοξία και ακροδεξιά
Κατηγορία:Ιδεολογία Μεγάλης Σερβίας
Παύλος της Βυρτεμβέργης

Ο **Παύλος** (γερμ. *Paul von Württemberg*, 19 Ιανουαρίου 1785 - 16 Απριλίου 1852) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ο *Παύλος Ερρίκος Κάρολος Φρειδερίκος Αύγουστος* ήταν το τέταρτο παιδί και ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Αυγούστας των Γουέλφων, κόρης του Καρόλου Γουλιέλμου Φερδινάνδου του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ. 

Γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όταν ο πατέρας του ήταν ακόμη κυβερνήτης της Παλαιάς Φινλανδίας. Ο Φρειδερίκος Α΄ ήταν εκεί, διότι η αδελφή του, Σοφία Δωροθέα (πλέον ''Μαρία Φιόντοροβνα''), είχε παντρευτεί τον Παύλο, Τσάρεβιτς της Ρωσίας, και η μητέρα του Παύλου, Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας, τον έκανε κυβερνήτη της Παλαιάς Φινλανδίας. Οι γονείς του δεν είχαν ευτυχισμένο γάμο· όταν ο πατέρας του έγινε βίαιος, η Αυγούστα ζήτησε προστασία από την Αυτοκράτειρα, που έδιωξε το Φρειδερίκο Α΄ και έστειλε την Αυγούστα στην Εσθονία, όπου απεβίωσε. 

Ο πατέρας του έκανε δεύτερο γάμο με την Καρλόττα, κόρη του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία επέβλεπε τη μόρφωση του Παύλου και των δύο μεγαλύτερων αδελφών του. Ο Παύλος είχε κακή συμπεριφορά και το 1814 έκανε το Γουλιέλμο της Οράγγης να μεθύσει. Με την ανάρμοστη συμπεριφορά του εξέθετε τον πατέρα του. 

Μετά το γάμο του μετακινήθηκε από τη Στουτγάρδη στο Παρίσι, όπου σύχναζε σε παρέα διανοουμένων, όπως ο Ζωρζ Κυβιέ. Όσο ήταν στο Παρίσι, έκανε δύο νόθα τέκνα. Το 1847 απεβίωσε η σύζυγός του και ο Παύλος παντρεύτηκε την ερωμένη του στην Αγγλία το επόμενο έτος. Το 1852 απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 67 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1805 την Καρλόττα των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Αλτεμβούργου, και είχε πέντε τέκνα:
* Καρλόττα (μετέπειτα ''Ελένη'' ''Πάβλοβνα'') (1807 - 1873), παντρεύτηκε το Μιχαήλ Πάβλοβιτς της Ρωσίας.
* Φρειδερίκος (1808 - 1870), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.
* Παύλος *Φρειδερίκος* (1809 - 1810).
* Παυλίνα (1810 - 1856), παντρεύτηκε το Γουλιέλμο του Νασσάου.
* Αύγουστος (1813 - 1885), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης.

Από την ερωμένη, μετέπειτα σύζυγο, Μαγδαλένα Άνχελα δε Κρόυς υ Χιμένεθ είχε τέκνο:
* Πωλίν Μαντλέν Χιμένεθ (1825 - 1905), έγινε *Κόμισσα φον Χέλφενσταϊν*. Παντρεύτηκε τον κόμη Γκυστάβ ντε Μοντεσσύ.

Από την ερωμένη του, Φρηντερίκε Μαργκαρέτε Πορτ-Φος, είχε:
* (νόθη) Άντελχαϊντ Παουλίνε Καρολίνε φον Ρότενμπουργκ (1805 - 1872), παντρεύτηκε τον Καρλ, Βαρόνο φον Πφέφελ.
** Χούμπερτ, Βαρόνος φον Πφέφελ (1843 - ;), νυμφεύτηκε την Ελέν φον Ριβιέρ.
*** Μαρί Λουίζ φον Ριβιέρ (1882 - ;), παντρεύτηκε το Στάνλεϋ Ουίλλιαμς.
**** Αϊρήν Ουίλλιαμς (1909 - ;), παντρεύτηκε τον Οσμάν Αλί Ουίλφρεντ Κεμάλ ή Ουίλφρεντ Τζόνσον (γιο του Αλί Κεμάλ).
***** Στάνλεϋ Τζόνσον (γενν. 1940), νυμφεύτηκε τη Σάρλοτ Φώσετ.
****** Μπόρις Τζόνσον (γενν. 1964), δήμαρχος του Λονδίνου, υπουργός Εξωτερικών και πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου.

## Πρόγονοι

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης

Με το όνομα **Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης** αναφέρρονται οι:

* Φρειδερίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης (1754-1816),  δούκας, εκλέκτορας και έπειτα βασιλιάς (1805-16) της Βυρτεμβέργης
* Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης (1808-1870), πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης, γιος του Παύλου.
Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης (1808-1870)

Ο **Φρειδερίκος** (γερμ. *Friedrich*, 21 Φεβρουαρίου 1808 - 9 Μαΐου 1870) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας και στρατηγός της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ο *Φρειδερίκος Κάρολος Αύγουστος* γεννήθηκε στο Ανάκτορο Κόμπουργκ της Βυρτεμβέργης. Ήταν το δεύτερο παιδί και ο πρωτότοκος γιος του Παύλου της Βυρτεμβέργης και της Καρλόττας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Αλτεμβούργου.

Εισήλθε στο στρατό της Βυρτεμβέργης σε ηλικία 15 ετών. Έγινε ίλαρχος και το 1832 συνταγματάρχης του Πεζικού. Ως το 1841 είχε προαχθεί σε αντιστράτηγο του Ιππικού. Το 1865 ο εξάδελφός του, Κάρολος Α΄ της Βυρτεμβέργης, τον έκανε γενικό διοικητή του Στρατού. Κατά τον Αυστροπρωσικό Πόλεμο δεν διοίκησε στη μάχη, αλλά ήταν σύνδεσμος στο Επιτελείο της Αυστρίας. Είχε προβλήματα όρασης, ωστόσο προσεβλήθη που δεν του δόθηκε το 8ο Σώμα Στρατού.

Στην πολιτική συμμετείχε στην Κυβέρνηση, σε νομοθετικές συνεδριάσεις και στο ιδιαίτερο Συμβούλιο από το 1865. Έμενε στο Ανάκτορο Λούντβιγκσμπουρκ στη Στουτγάρδη και στο κυνηγετικό περίπτερο Καταρίνενχοφ στο Όππενβαϊλερ.

Έπειτα από ένα κυνηγετικό ατύχημα που είχε στο πρόσωπο, έπαθε έλκωση ή καρκίνο και απεβίωσε το 1870 στη Στουτγάρδη. Τάφηκε στην οικογενειακή κρύπτη στο παρεκκλήσιο του Ανακτόρου Λούντβιχσμπουργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του, Αικατερίνη, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης, και είχε ένα τέκνο:
* Γουλιέλμος Β΄ (1848 - 1921), ο τελευταίος Βασιλιάς της Βυρτεμβέργης.

## Πρόγονοι

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Γουλιέλμος Β΄ της Βυρτεμβέργης

Ο **Γουλιέλμος Β΄** (γερμ. *Wilhelm II*, 25 Φεβρουαρίου 1848 - 2 Οκτωβρίου 1921) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν βασιλιάς (1891-1918) και μετά τιτουλάριος βασιλιάς (1918-1921) της Βυρτεμβέργης. Ήταν ο τελευταίος ηγεμόνας της Βυρτεμβέργης μετά τη διάλυση του βασιλείου το Νοέμβριο του 1918, καθώς και ο τελευταίος Γερμανός ηγεμόνας που παραιτήθηκε κατά τη Νοεμβριανή Επανάσταση.

## Βιογραφία
Ο *Γουλιέλμος Κάρολος Παύλος Ερρίκος Φρειδερίκος* ήταν το μόνο τέκνο του Φρειδερίκου της Βυρτεμβέργης και της εξαδέλφης του Αικατερίνης, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης.

Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη· η παιδική του ηλικία συνέπεσε με την πρόοδο της Γερμανικής ενοποίησης και τη συνακόλουθη σταδιακή μείωση του κράτους της Βυρτεμβέργης. Το 1870 στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο η Βυρτεμβέργη πήρε το μέρος της Πρωσίας και το επόμενο έτος έγινε ένα από τα κράτη της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, μία ελάττωση της θέσης της. Το 1870 απεβίωσε ο πατέρας του και το 1891 διαδέχθηκε τον άτεκνο αδελφό της μητέρας του, Κάρολο Α΄ της Βυρτεμβέργης. Αυτό έγινε όχι διότι ήταν *εκ μητρός* ανιψιός του, αλλά διότι ήταν επόμενος στην *εξ αρρενογονίας* διαδοχή, μια και στα κράτη της Γερμανίας ίσχυε ο Σαλικός Νόμος διαδοχής: ο πατέρας του, Φρειδερίκος, ήταν εξάδελφος του Καρόλου Α΄. 

Συνήθιζε να περπατά στα πάρκα με τα σκυλιά του, χωρίς συνοδεία· οι υπήκοοι τον χαιρετούσαν ως *κύριε βασιλιά*. Ήταν λάτρης της ιστιοπλοΐας και ίδρυσε το 1911 στη λίμνη Κωνσταντία τον "Ιστιοπλοϊκό Όμιλο".  

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε στρατάρχης, αλλά με τη λήξη του το 1918 o Γουλιέλμος Β΄ εκτοπίστηκε, όπως όλοι οι Γερμανοί ηγεμόνες και αναγκάστηκε σε παραίτηση. Το 1921 απεβίωσε στο Μπέμπενχαουζεν σε ηλικία 73 ετών. 

Δεν είχε γιο· ήταν ο τελευταίος (άρρην) του κλάδου του. Από τον πάππο του πάππου του είχαν προέλθει πέντε κλάδοι, αλλά ο πρώτος εξέλιπε με το Γουλιέλμο Β΄ το 1921 και ο τρίτος το 1903. Ο δεύτερος και ο τέταρτος είχαν μοργανατικούς γάμους, έτσι αποκλείστηκαν της διαδοχής. Το Γουλιέλμο Β΄ διαδέχθηκε ο 3ος εξάδελφός του, Αλβέρτος του πέμπτου κλάδου, ως τιτουλάριος βασιλιάς και δούκας της Βυρτεμβέργης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1877 τη Μαρία, κόρη του Γεωργίου Βίκτωρα του Βάλντεκ & Πύρμοντ, και είχε τέκνα:
* Παυλίνα (1877 - 1965), παντρεύτηκε το Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Βιντ.
* Ούλριχ (28 Ιουλίου - 28 Δεκεμβρίου 1880).
* θνησιγενή κόρη (24 Απριλίου 1882).

Το 1882 η Μαρία απεβίωσε από περιπλοκές του τοκετού μετά τη γέννηση της θνησιγενούς κόρης τους. Ο Γουλιέλμος δεν συνήλθε ποτέ από τη θλίψη του μετά το θάνατο του γιού και τη συζύγου του.  

Για να αποκτήσει διάδοχο ο Γουλιέλμος Β΄ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, με την Καρλόττα, κόρη του Γουλιέλμου του Σάουμπουργκ-Λίππε. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Διακρίσεις
Του απονεμήθηκαν οι διακρίσεις των Ταγμάτων: του Στέμματος, της Στρατιωτικής Αξίας, του Φρειδερίκου, της Όλγας (όλα της Βυρτεμβέργης).

Επίσης του Χρυσόμαλλου Δέρατος (Αυστρίας), της Περικνημίδος (Βρετανίας), τη Αναλήψεως (Ιταλία), του Μαξιμιλιανού-Ιωσήφ (Βαυαρίας), του Αγ. Ερρίκου (Σαξονίας) και της Αξίας (Γερμανίας).

## Πρόγονοι

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα

Το **Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα** (Γερμανικό: Schweizerische Volkspartei, SVP, επίσης γνωστό ως **Δημοκρατική Ένωση του Κέντρου**) είναι εθνικό-συντηρητικό και δεξιό πολιτικό κόμμα στην Ελβετία. Με πρόεδρο τον Άλμπερτ Ρέστι, το κόμμα είναι το μεγαλύτερο κόμμα στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση, με 65 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου και 5 του Συμβουλίου των Κρατών.

Το SVP ξεκίνησε το 1971 ως συγχώνευση του Κόμματος Γεωργών, Εμπόρων και Ανεξάρτητων (BGB) και του Δημοκρατικού Κόμματος, ενώ το BGB με τη σειρά του ιδρύθηκε στο πλαίσιο των αναδυόμενων τοπικών γεωργικών κομμάτων στα τέλη της δεκαετίας του 1910. Το SVP δεν είχε αρχικά καμία αυξημένη στήριξη πέρα από αυτή του BGB, διατηρώντας το 11% περίπου των ψήφων στη δεκαετία του 1970 και του 1980. Αυτό όμως άλλαξε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, όταν το κόμμα υπέστη βαθιές δομικές και ιδεολογικές αλλαγές υπό την επίδραση του Κρίστοφ Μπλόχερ. Το SVP έγινε τότε το ισχυρότερο κόμμα στην Ελβετία από τη δεκαετία του 2000.

Σύμφωνα με τις αλλαγές που προώθησε ο Μπλόχερ, το κόμμα άρχισε να επικεντρώνεται όλο και περισσότερο σε θέματα όπως ο ευρωσκεπτικισμός και η αντίθεσή του στη μαζική μετανάστευση. Από το 2015, το κόμμα έχει αποκτήσει 54 έδρες στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση και το ποσοστό ψήφου του 28,9% στις εκλογές του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου το 2007 που ήταν η ψηλότερη ψηφοφορία που καταγράφηκε ποτέ για ένα κόμμα στην Ελβετία μέχρι το 2015, όταν ξεπέρασε το δικό του ρεκόρ με 29,4%. Όταν ο Μπλόχερ απέτυχε να κερδίσει την επανεκλογή του ως Ομοσπονδιακός Σύμβουλος το 2007, μετριάζεται στο εσωτερικό του κόμματος, οπότε σχηματίζεται το Δημοκρατικό Κόμμα του Συντηρητικού (BDP).

## Πηγές - Παραπομπές


Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα
Κατηγορία:Πολιτική της Ελβετίας