open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Θανατική ποινή στην Κίνα

Η **[[θανατική ποινή]]** αποτελεί νομική ποινή στην ηπειρωτική χώρα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Εφαρμόζεται ως επί το πλείστον για τη δολοφονία και τη διακίνηση ναρκωτικών, και οι εκτελέσεις πραγματοποιούνται με θανατηφόρες ενέσεις ή με τυφεκισμό.  Παρόλο που η κινεζική κυβέρνηση συχνά επιπλήττεται από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για το θέμα αυτό, η θανατική ποινή ως νομική κύρωση λαμβάνει συντριπτική δημόσια στήριξη στην ηπειρωτική Κίνα. Πολλοί πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται στον φόβο ότι θα θανατωθούν αν δεν υποστηρίξουν τη θανατική ποινή. 

## Ιστορικό υπόβαθρο
Η θανατική ποινή ήταν μία από τις κλασικές Πέντε Ποινές της δυναστείας της Κίνας. Στην κινεζική φιλοσοφία, η θανατική ποινή υποστηρίχθηκε από τους Νομικιστές, αλλά η εφαρμογή της αμβλυνόταν υπό την επίδραση των Κομφουκιανών, οι οποίοι προτιμούσαν την αναμόρφωση και το έλεος αντί της θανατικής ποινής. Ο Κομφούκιος δεν απέρριψε απολύτως τη θανατική ποινή, αλλά έκρινε ότι σε μια σωστά διατεταγμένη κοινωνία που βασίζεται στην ηθική πειθώ, η θανατική ποινή θα καθίστατο περιττή.

## Ποσοστά εκτελέσεων
Σύμφωνα με τα επιβεβαιωμένα μεγέθη, το ποσοστό των εκτελέσεων στην ηπειρωτική Κίνα είναι πολύ υψηλότερο από το αντίστοιχο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο αριθμός των εκτελέσεων μειώθηκε σημαντικά από τη στιγμή που το Ανώτατο Λαϊκό Δικαστήριο ανέκτησε την εξουσία επανεξέτασης όλων των περιπτώσεων θανατικής καταδίκης το 2007. Για παράδειγμα, το Dui Hua Foundation εκτιμά ότι η Κίνα εκτέλεσε 12.000 άτομα το 2002, 6.500 άτομα το 2007 και περίπου 2.400 άτομα το 2013 και το 2014.  Λαμβάνοντας υπ' όψιν τις συντηρητικές και αποκλίνουσες ως προς τα μεγέθη των μετρήσεων εκτιμήσεις των εκτελέσεων στην Κίνα, οι εκτελέσεις στην Κίνα αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 58% το 2009 και το 65% το 2010 του συνόλου των εκτελέσεων σε ολόκληρο τον κόσμο.

## Νομική διαδικασία
Μετά από μια πρώτη δίκη που διεξήχθη από ένα Ενδιάμεσο Λαϊκό Δικαστήριο, του οποίου η απόφαση ήταν η θανατική ποινή, πρέπει να έπεται μια διπλή διαδικασία προσφυγής. Για την εξέταση της πρώτης προσφυγής αρμόδιο είναι ένα ανώτατο δικαστήριο, αν ο κατηγορούμενος απευθύνει έκκληση σε αυτό και, από το 2007, το Ανώτατο Λαϊκό Δικαστήριο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (SPC) Πεκίνο εξετάζει αυτομάτως άλλη μία προσφυγή (ακόμα και αν ο καταδικασθείς αντιταχθεί στην πρώτη προσφυγή) προκειμένου να αποφευχθούν περιπτώσεις, στις οποίες ο εναγόμενος αποδείχθηκε αθώος *μετά* την εφαρμογή της "εσχάτης των ποινών" - μιας προφανώς αμετάκλητης τιμωρίας.

## Παραπομπές


Κινα
Κατηγορία:Κίνα
Μισέλ Μπάουενς

μικρογραφία|Michel Bauwens in Quito, Ecuador, Sept. 2013

## Μισέλ Μπάουενς
Ο **Μισέλ Μπάουενς** (αγγλικά: **Michel Bauwens**, 21 Μαρτίου 1958) είναι  Βέλγος ανθρωπολόγος, ενεργός συγγραφέας και ερευνητής για θέματα τεχνολογίας, πολιτισμού και επιχειρηματικής καινοτομίας. Είναι επίσης δημιουργός του Peer to peer foundation, μια παγκόσμια οργάνωση στην οποία ερευνητές εργάζονται σε συνεργασία για την εξερεύνηση της παραγωγής ομοειδών, της διακυβέρνησης και της ιδιοκτησίας. Είναι ιδρυτικό μέλος του  Commons Strategies Group μαζί με τους  Silke Helfrich και Ντέιβιντ Μπόλιερ και έχουν διοργανώσει μεγάλα παγκόσμια συνέδρια για τα κοινά και την οικονομία γενικότερα. Έχει γράψει πολλά δοκίμια όπως το "*The Political Economy of Peer Production*" και  το *"What P2P means for the world of tomorrow".*

## Βιογραφία
Το πρώτο εξάμηνο του 2014 ο Μπάουενς ήταν υπεύθυνος της έρευνας τουfloksociety.org, όπου δημιουργήθηκε το πρώτο ολοκληρωμένο σχέδιο μετάβασης των κοινών για την κυβέρνηση του Εκουαδόρ, με σκοπό την δημιουργία πολιτικών για μια «οικονομία κοινωνικής γνώσης». Ο Μπάουενς διδάσκει σε διεθνές επίπεδο τη θεωρία P2P, τα Κοινά και τις δυνατότητές τους για κοινωνική αλλαγή.

Αυτήν την περίοδο μένει στην Τσιάνγκ Μάι της Ταιλάνδης.

## Θεωρία Ομότιμης Παραγωγής (P2P Theory)
P2P - ο όρος «ομότιμος», «άνθρωπος σε άνθρωπος» ή «πρόσωπο σε άνθρωπο» - είναι μια δυναμική των σχέσεων μέσω της οποίας οι άνθρωποι ("ομότιμοι") συνεργάζονται ελεύθερα μεταξύ τους για να δημιουργήσουν αξία υπό τη μορφή κοινών πόρων, που κυκλοφορούν ως κοινά.

Βασικό χαρακτηριστικό της P2P φιλοσοφίας είναι η ελεύθερη και ανοικτή δραστηριοποίηση των ανθρώπων σε διανεμημένα δίκτυα (distributed networks), η οποία διαμορφώνει το κυρίαρχο τρόπο της άυλης ή πνευματικής παραγωγής.

Η παραπάνω θεωρία δε προσφέρει λύσεις σε προβλήματα που απασχολούν τη παγκόσμια κοινότητα, προσφέρει τα μέσα για να αντιμετωπιστούν αυτά με βάση την συλλογική σοφία των ανθρώπων. Η ανάδυση των εργαλείων της P2P θεωρίας στον εικονικό κόσμο (virtual world) και των τεχνικών διευκόλυνσης στον φυσικό κόσμο (physical world) για πρόσωπο με πρόσωπο συναντήσεις επιταγχάνεται ολοένα και περισσότερο, συνεισφέροντας στη συνειδητοποίηση και την αλλαγή νοοτροπίας.

## Έργο
Ενδεικτικά

* Bauwens, M., Kostakis, V., & Pazaitis, A. (2019). ''Peer to Peer: The Commons Manifesto''  (Book). London, UK: University of Westminster Press.
* Kostakis, V., & Bauwens M.,  (2014). *Network Society and Future Scenarios for a Collaborative Economy*. Basingstoke, UK: Palgrave Macmillan
*Bauwens, M. (2012). Peer-to-Peer Relationality., published on blog.p2pfoundation.net

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανθρωπολόγοι
Κατηγορία:Βέλγοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ερευνητές
Pokémon (σειρά βιντεοπαιχνιδιών)

Τα ***[[Pokémon]]*** είναι σειρά από βιντεοπαιχνίδια που αναπτύχθηκαν από την Game Freak και κυκλοφόρησαν από την Nintendo και την εταιρεία Pokémon ως μέρος της δικαιοχρησίας (franchise) για τα *[[Pokémon]]* στα μέσα επικοινωνίας. Δημιουργήθηκαν από τον Σατόσι Τατζίρι με τη βοήθεια του Κεν Σουγκιμόρι. Τα πρώτα παιχνίδια κυκλοφόρησαν το 1996 στην Ιαπωνία για το Game Boy, και η κύρια σειρά βιντεοπαιχνιδιών ρόλων (RPG), που αναφέρεται επίσης ως «βασική σειρά» από τους δημιουργούς της, συνεχίστηκαν σε κάθε γενιά συσκευών χειρός της Νintendo. 

Τα παιχνίδια κυκλοφορούν συνήθως σε ζευγάρια, το καθένα με μικρές παραλλαγές, με μια επανέκδοση των παιχνιδιών να κυκλοφορεί συνήθως λίγα χρόνια μετά τις αρχικές εκδόσεις, για άλλη κονσόλα. Ενώ η κύρια σειρά αποτελείται από RPG που αναπτύχθηκαν από την Game Freak, πολλά παιχνίδια spin-off που βασίζονται στη σειρά έχουν αναπτυχθεί από διάφορες εταιρείες, που περιλαμβάνουν άλλα είδη όπως παιχνίδια δράσης, παζλ, μάχης και παιχνίδια με ψηφιακά κατοικίδια. 

## Γενιές
Όλα τα νόμιμα προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας *Pokémon*,  τα οποία εποπτεύονται από την The Pokémon Company, χωρίζονται γενικά σε γενιές. Αυτές οι γενιές είναι συνήθως χρονολογικές, βάσει της χρονολογίας κυκλοφορίας του εκάστοτε παιχνιδιού. Όταν κυκλοφορήσει μια επίσημη συνέχεια για την κύρια σειρά του παιχνιδιού ρόλων, η οποία περιλαμβάνει καινούργια Pokémon, χαρακτήρες και πιθανώς καινούργιες έννοιες στην εμπειρία του παιχνιδιού, η συνέχεια αυτή θεωρείται αρχή μιας νέας γενιάς του franchise. Τα κύρια παιχνίδια και οι τεχνοβλαστοί τους, το anime, το manga και το παιχνίδι καρτών ανταλλαγής είναι όλα ενημερωμένα με τα νέα χαρακτηριστικά των Pokémon, κάθε φορά που αρχίζει μια νέα γενιά. Το franchise ξεκίνησε την έβδομη και τρέχουσα γενιά του με το *Pokémon Sun* και το *Pokémon* *Moon*, τα οποία κυκλοφόρησαν παγκοσμίως στις 18 Νοεμβρίου 2016.
### Πρώτη γενιά (1996-1999)
Η αρχική γενιά παιχνιδιών *Pokémon* απαρτιζόταν από βιντεοπαιχνίδια ρόλων (RPG) με ένα στοιχείο στρατηγικής και δημιουργήθηκαν από τον Σατόσι Τατζίρι για το Game Boy. 

### Δεύτερη γενιά (1999-2002)
Η δεύτερη γενιά των βιντεοπαιχνιδιών *Pokémon* ξεκίνησε το 1999 με την ιαπωνική έκδοση των *Pokémon Gold* και *Pokémon Silver* για το Game Boy Color, με τα παιχνίδια να κυκλοφορούν σε Αυστραλία και Βόρεια Αμερική τον Οκτώβριο του 2000 και την ευρωπαϊκή ημερομηνία κυκλοφορίας εντός του Απριλίου 2001. Όπως και η προηγούμενη γενιά, κυκλοφόρησε αργότερα μια βελτιωμένη έκδοση, με τίτλο *Pokémon Crystal*. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Pokémon
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ρόλων
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν τηλεοπτικά προγράμματα
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Franchises της Nintendo
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν κόμικς
Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Ινδική Εξέγερση του 1857

Η **Ινδική Εξέγερση του 1857** ήταν μια σημαντική, αν και τελικά ανεπιτυχής, εξέγερση στην Ινδία το 1857–58 ενάντια στην κυριαρχία της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, η οποία λειτουργούσε ως κυριαρχική αρχή για λογαριασμό του Βρετανικού Στέμματος. Η εξέγερση άρχισε στις 10 Μαΐου 1857 με τη μορφή μιας στάσης των Σιπάι του στρατού της Εταιρείας στην πόλη φρούριο του Μεερούτ, 64 χλμ. βορειοανατολικά του Δελχί (πλέον Παλιό Δελχί). Στη συνέχεια, οι ανταρσίες γενικεύθηκαν μαζί με τις εξεγέρσεις εκ μέρους των πολιτών, κυρίως στην Άνω Λεκάνη του Γάγγη και στην κεντρική Ινδία, αν και η εξέγερση εκδηλώθηκε επίσης βορειότερα και ανατολικότερα. Η εξέγερση αποτέλεσε σημαντική απειλή για τη βρετανική εξουσία στην περιοχή αυτή και αντιμετωπίστηκε μόνο με την ήττα των εξεγερμένων στο Γκβαλιόρ στις 20 Ιουνίου 1858. Την 1η Νοεμβρίου 1858, οι Βρετανοί χορήγησαν αμνηστία σε όλους τους εξεγερμένους που δεν συμμετείχαν σε δολοφονίες, αν και δεν ανακήρυξαν επίσημα τη λήξη των εχθροπραξιών μέχρι τις 8 Ιουλίου 1859. Η εξέγερση είναι γνωστή με πολλά ονόματα, όπως η **Στάση των Σιπάι**, η **Μεγάλη Εξέγερση**, η **Εξέγερση του 1857**, η **Ινδική Εξέγερση** και ο **Πρώτος Πόλεμος της Ανεξαρτησίας**. 

## Η επέκταση της Εταρείας Ανατολικών Ινδιών στην Ινδία
μικρογραφία| Η Ινδία το 1765 και το 1805. Ο χάρτης επισημαίνει με ροζ χρώμα τις περιοχές που διοικούνταν από την Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών
μικρογραφία| Η Ινδία το 1837 και το 1857. Ο χάρτης επισημαίνει με ροζ χρώμα τις περιοχές που διοικούνταν από την Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών
Αν και η Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών είχε εδραιώσει την παρουσία της στην Ινδία ήδη από το 1612 και κατά το παρελθόν διαχειριζόταν τους εμπορικούς σταθμούς που είχε ιδρύσει για εμπορικούς σκοπούς, η νίκη της στη μάχη του Πλάσι το 1757 σηματοδότησε την αρχή της σταθεροποίησής της στην ανατολική Ινδία. Η νίκη κατοχυρώθηκε το 1764 στη μάχη του Μπουξάρ, όταν ο στρατός της Εταιρείας νίκησε τον Μογγόλο αυτοκράτορα Σαχ Αλάμ τον Δεύτερο. Μετά την ήττα του, ο αυτοκράτορας παραχώρησε στην Εταιρεία το δικαίωμα "είσπραξης εσόδων" στις επαρχίες της Βεγγάλης (σύγχρονη Βεγγάλη, Μπιχάρ και Ορίσα), γνωστή ως "Ντιγουάνι" στην Εταιρεία. Η εταιρεία σύντομα επέκτεινε τα εδάφη της γύρω από τις βάσεις της στη Βομβάη και το Μαντράς. Αργότερα, οι πόλεμοι Βρετανίας - Μυσόρε (1766-1799) και οι πολέμοι Βρετανίας - Μαράθα (1772-1818) οδήγησαν στον έλεγχο ακόμη μεγαλύτερου μέρους της Ινδίας. 

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεμοι του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Ανταρσίες
Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας
Διοικητήριο Καβάλας

Το **Διοικητήριο Καβάλας**, στην καθομιλουμένη και **Νομαρχία**, βρίσκεται παραλιακά στο κέντρο της πόλης της Καβάλας, στο σημείο που προέκυψε από επιχωματώσεις στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Το κτίριο αποτελεί έδρα της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας. Το κτιριακό συγκρότημα διαθέτει αίθουσα συνεδριάσεων, η οποία το 2014 πήρε την ονομασία «Νικόλαος Μάρτης», όπως και αμφιθέατρο, που ονομάστηκε «Γεώργιος Παυλίδης» το 2016.

Οι εργασίες οικοδόμησης του κτιρίου ξεκίνησαν το 1970, το 1972. Αρχιτέκτων υπήρξε ο Κλέων Κραντονέλλης του οποίου η μελέτη ανέγερσης του κτιρίου του είχε ανατεθεί από την υπηρεσία οικισμού του Υπουργείου Δημοσίων Έργων την τριετία 1959 - 1962. 

Την ίδια περίοδο, με νομάρχη τον Ανδρέα Παπαματθαίου, πραγματοποιήθηκε η μεταστέγαση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Καβάλας στο συγκεκριμένο χώρο, από το κτίριο Ζιουντί στο οποίο έδρευε ως τότε. Εκτός από τις υπηρεσίες της Νομαρχίας, στεγάζεται η ΔΟΥ Ά Καβάλας, η διεύθυνση Συγκοινωνιών, το Κτηματολόγιο, η Διεύθυνση Υγείας κλπ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Καβάλα
Χοσέ Ρον

Ο **Χοσέ Ρον** (*Edgar José Ron Vázquez*, 8 Αυγούστου 1981 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός. 

Σε ηλικία 18 ετών άφησε την γενέτειρά του για να σπουδάσει ηθοποιία στο "Centro de Actuación de Televisa". Η καριέρα του ξεκίνησε το 2004 στην τηλενουβέλα *Mujer de madera*, ενώ το 2006 έπαιξε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλενουβέλα *Código postal*.

## Φιλμογραφία
**[[Ξύλινη γυναίκα|Mujer de madera]]* - 2004, ως Αδριάν
**Bajo el mismo techo* - 2005, ως Εουχένιο
**[[Rebelde]]* - 2006, ως Έντσο
**Código postal* - 2006/07, ως Πατρίσιο Γκονσάλες
**Muchachitas como tú* - 2007, ως Χόρχε
**[[Όρκος της αγάπης|Juro que te amo]]* - 2008/09, ως Χοσέ Μαρία Αλδάμα
**Tiempo final* - 2009, ως Μαρτίν Αρισμέντι (Επεισόδιο:"El funeral")
**Los exitosos Pérez* - 2010, ως Τομάς Αράνα
**Locas de amor* - 2010, ως Μάρκος
**[[Όταν ερωτεύομαι|Cuando me enamoro]]* - 2010/11, ως Ματίας Μοντερούμπιο
**[[Άνα Πάολα|La que no podía amar]]* - 2011/12, ως Γουστάβο Ντουράν
**[[Η Γυναίκα Καταιγίδα|La mujer del Vendaval]]* - 2012/13, ως Αλεσάντρο Καστέλο Μπεροκάλ
**Perfume de Gardenia* - 2013, ως Μιγκέλ Άνχελ (θεατρική παράσταση)
**Godspell* - 2014, ως Χεσούς (θεατρική παράσταση)
**[[Ιταλίδα Νύφη|Muchacha italiana viene a casarse]]* - 2014/15, ως Πέδρο Άνχελες
**A la mala* - 2015, ως Χερόνιμο (ταινία)
**[[Απλά Μαρία|Simplemente María]]* - 2015/16, ως Αλεχάντρο Ριβαπαλάσιο Λάντα
**[[Ερωτευμένη με τον Ραμόν|Enamorándome de Ramón]]* - 2017, ως Ραμόν Λόπεζ	
**Por amar sin ley* - 2018, ως Ραμόν (γκεστ εμφάνιση)
**Mi lista de exes* - 2018, ως Χουάν Μιγκέλ (Επεισόδιο:"El Chef")
**Ringo* - 2019, ως Χουάν Χοσέ Ραμίρες Ρόχας "Ρίνγκο"

## Βραβεία & υποψηφιότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 
* Biografía de José Ron  (en esmas.com)

Κατηγορία:Μεξικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Γκονσάλο Γκαρσία Βιβάνκο

Ο **Γκονσάλο Γκαρσία Βιβάνκο** (*Gonzalo García Vivanco*, 25 Δεκεμβρίου 1981 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός και μοντέλο. 

Όταν ήταν δέκα ετών μετακόμισε μαζί με την οικογένειά του στην Σεβίλλη, όπου φοίτησε στο Liceo del Valle. Σε ηλικία δεκαεννέα ετών σπούδασε στο Center for Studies and Training Actoral (CEFAC) του TV Azteca. Αργότερα σπούδασε στην θεατρική σχολή CASAZUL και στη συνέχεια αποφάσισε να πάει στη Μαδρίτη για τρία χρόνια για να συνεχίσει τις σπουδές του.

Ενώ ήταν Ισπανία επισκέφθηκε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, εργάστηκε ως σερβιτόρος, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων και ως μοντέλο.

## Φιλμογραφία
**Un nuevo amor* - 2002, ως Πάμπλο ντε λε Βέγα Μοντόγια
**Soñarás* - 2004, ως Πάμπλο
**Las Juanas* - 2004, ως Χουάν Ιγνάσιο
**La Lámpara Verde* - 2008, Θεατρική παράσταση
**Trainspotting* - 2008, Θεατρική παράσταση
**Verano de amor* - 2009, ως Μάουρο Βιγιάλμπα Ντουάρτε
**Ojo por ojo* - 2010, ως Αρκάνχελ Μπαραγάν
**Soy tu fan* - 2010/12, ως Ντιέγο Γκαρσία
**Relaciones peligrosas* - 2012, ως Χουάν Πάμπλο Ρέγες/Ντανιέλ Αράμπουλα/Γκαέλ Σάντσεζ
**[[La Patrona]]* - 2013, ως Λουίς "Λούτσο" Βάμπα
**Los miserables* - 2014, ως Πέδρο Μοράλες (γκεστ εμφάνιση)
**Tierra de reyes* - 2014/15, ως Φλάβιο Ρέι Γκαγιάρδο Λεόν
**Las Malcriadas* - 2017, ως Ντιέγο Μεντόσα
**El Dragón: Return of a Warrior* - 2019, ως Ρομπέρτο Γκάρσα (γκεστ εμφάνιση)
**Cuna de Lobos* - 2019, ως Χοσέ Κάρλος Λάριος

## Βραβεία & υποψηφιότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Μεξικανοί μοντέλα
Κατηγορία:Μεξικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Μεξικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Ιν Γκουεζάμ

Το **Ιν Γκουεζάμ** (, βερβερική προφορά: **Γκεζάμ**) είναι κωμόπολη και κοινότητα στο διαμέρισμα Ιν Γκουεζάμ της επαρχίας Ταμανρασσέτ, στην Αλγερία, κοντά στα σύνορα με τον Νίγηρα. Η πλησιέστερη πόλη στην πλευρά του Νίγηρα είναι η Ασαμάκα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, έχει πληθυσμό 7.045 κατοίκων, από 4.938 το 1998, με ετήσιο ρυθμό αύξησης 3,7%, ο δεύτερος υψηλότερος στην επαρχία. 

## Γεωγραφία
Το Ιν Γκουεζάμ βρίσκεται στην άγονη περιοχή Τανεζρούφτ της νότιας Αλγερίας. Το τοπίο είναι αμμώδες, με αρκετούς διάσπαρτους αμμόλοφους με προεξοχές ψαμμίτη. 

## Κλίμα
Το Ιν Γκουεζάμ έχει θερμό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν *BWh*), με μακρά, εξαιρετικά ζεστά καλοκαίρια και βραχείς, πολύ ζεστούς χειμώνες. Παρά το εξαιρετικά ξηρό κλίμα, ορισμένες περιστασιακές βροχοπτώσεις σημειώνονται κατά τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο λόγω της επιρροής του Δυτικοαφρικανικού Μουσώνα, σε αντίθεση με το μεγαλύτερο μέρος της Αλγερινής Ερήμου. Οι μέσες ανώτερες θερμοκρασίες φτάνουν στα ύψη κατά τη διάρκεια της μακράς καλοκαιρινής περιόδου, ξεπερνώντας τους 40° C κατά τη διάρκεια σχεδόν 4 μηνών και μερικές φορές ακόμη και πάνω από 45° C.

## Μεταφορές
Το Ιν Γκοευζάμ βρίσκεται στον Διασαχαριακό Αυτοκινητόδρομο, στο τέλος της εθνικής οδού N1 της Αλγερίας, η οποία οδηγεί βόρεια στο Ταμανρασσέτ και τελικά στο Αλγέρι. Ο δρόμος συνεχίζει νοτιοανατολικά στο Αρλίτ του Νίγηρα. Το Ιν Γκουεζάμ εξυπηρετείται επίσης από το Αεροδρόμιο του Ιν Γκουεζάμ, το οποίο, ωστόσο, είναι κλειστό για δημόσια χρήση. 

## Εκπαίδευση
Το 1,7% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση (το χαμηλότερο ποσοστό στην επαρχία) και ένα άλλο 4,9% έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το συνολικό ποσοστό αλφαβητισμού είναι 39,4% και είναι 50,7% μεταξύ των ανδρών και 29,1% μεταξύ των γυναικών. Και οι τρεις τιμές είναι οι χαμηλότερες στην επαρχία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Εμίρης του Κουβέιτ

Ο **εμίρης του κράτους του Κουβέιτ** είναι ο μονάρχης και αρχηγός κράτους του Κουβέιτ. Είναι το ισχυρότερο αξίωμα στη χώρα. Οι εμίρηδες του Κουβέιτ ανήκουν στην δυναστεία αλ-Σαμπάχ, καταγόμενοι από την Μπάνι Ούτμπα, ομοσπονδία φυλών στην Αραβική Χερσόνησο.

Από τις 16 Δεκεμβρίου 2023, ο Μισάλ Αλ-Αχμάντ Αλ-Τζαμπρ Αλ-Σαμπάχ είναι ο εμίρης της χώρας.

## Κανόνες και παράδοση διαδοχής
Η διαδοχή στον Κουβεϊτιανό θρόνο περιορίζεται στους απογόνους του Μουμπαράκ αλ-Σαμπάχ. Η θέση του Εμίρη παραδοσιακά εναλλάσσεται στους δύο κύριους κλάδους των αλ-Σαμπάχ, τους αλ-Αχμάντ και αλ-Σαλέμ. Ο εμίρης πρέπει, εντός ενός χρόνου από την εκλογή του, να ορίσει διάδοχο, ενώ ο υποψήφιος πρίγκιπας του στέμματος πρέπει να είναι ανώτερο μέλος της οικογένειας αλ-Σαμπάχ. Η πρόταση πρέπει να εγκριθεί από την Εθνοσυνέλευση με απόλυτη πλειοψηφία. Αν η ψήφος αποτύχει, ο Εμίρης υποβάλλει τα ονόματα τριών επιλέξιμων μελών για ψήφιση στην Εθνοσυνέλευση, όπου η Εθνοσυνέλευση θα επιλέξει έναν από τους τρεις ως διάδοχο.

Ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον Εμίρη, αλλά ο διορισμός του πρέπει να εγκριθεί από την πλειοψηφία των βουλευτών της Εθνοσυνέλευσης.

### Ρόλος της Εθνοσυνέλευσης
Η Εθνοσυνέλευση, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Συντάγματος, έχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα να εγκρίνει ή να απορρίψει τον διορισμό ενός Εμίρη, επιτρέποντας την να καθαιρέσει έναν Εμίρη από το αξίωμα του. Το 2006, η Εθνοσυνέλευση καθαίρεσε τον Σαάντ αλ-Σαμπάχ επειδή ήταν ανίκανος να κυβερνήσει λόγω ασθένειας. Η εθνοσυνέλευση του Κουβέιτ είναι η πιο ανεξάρτητη στον αραβόφωνο κόσμο, έχοντας υψηλή θέση.

## Κατάλογος εμίρηδων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κουβεϊτιανοί πολιτικοί
Ιραουάντι

Ο **Ιραουάντι**, ή επίσημα γνωστός, ως **Αγιεγιαρβάντι**βιρμανικά: ဧရာဝတီမြစ်;  MLCTS: *<span title="Transcription in Myanmar Language Commission Transcription System">erawa.ti mrac</span>*, , προερχόμενη από την ινδική λέξη ρεβατί) είναι ποταμός ο οποίος πηγάζει στην βόρεια Μιανμάρ και εκβάλλει στα νότια της χώρας. Είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της χώρας και είναι πλωτός. Προέρχεται από την διασταύρωση των ποταμών Νμάι και Μαλί, it και ρέει με σχετικά ευθεία κατεύθυνση μέχρι το δέλτα του κοντά στην Γιανγκόν. Η λεκάνη απορροής του καλύπτει περίπου 404.200 τ.χλμ., καλύπτοντας μεγάλα τμήματα της Μιανμάρ. Ο συγγραφέας Ρούντγιαρντ Κίπλινγκ, σε έργο του, του έδωσε το προσωνύμιο "Ο δρόμος για την Μανταλέι". Στα αρχαία ελληνικά καλούνταν *Δοάνας*. 

Από τον έκτο αιώνα ο ποταμός έχει χρησιμοποιηθεί για την μεταφορά ανθρώπων και το εμπόριο αγαθών. Έχοντας ένα μεγάλο δίκτυο καναλιών απορροής, ο ποταμός έγινε σημαντικός για την Βρετανική Αυτοκρατορία αφού είχε μετατρέψει την Βιρμανία σε αποικία της. Ο ποταμός παραμένει ζωτικής σημασίας μέχρι τις ημέρες μας, καθώς μια σημαντική ποσότητα εξαγώγιμων και μη προϊόντων, καθώς και ατόμων περνά από τον ποταμό. Το ρύζι που παράγεται στο δέλτα του Ιραουάντι ποτίζεται με νερό από τον ποταμό. 

Το 2007, η στρατιωτική δικτατορία της Μιανμάρ υπέγραψε συμφωνία για την καταστροφή επτά υδροηλεκτρικών φραγμάτων, παράγοντας ενέργεια συνολικού μεγέθους 13.360 μεγαβάτ στους ποταμούς Νμάι και Μαλί. Επίσης, προγραμματίστηκε η κατασκευή του φράγματος Μιτσόνε στην περιοχή που συγκλίνουν οι ροές των δύο ποταμών. Η χωρητικότητα του φράγματος είναι 3.600 μεγαβάτ. Περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν εκφράσει τις ανησυχίες τους για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του φράγματος στα οικοσυστήματα του ποταμού. Τα ζώα που μπορεί να επηρεαστούν είναι το απειλούμενο με εξαφάνιση δελφίνι του Ιραουάντι και ο κρίσιμα απειλούμενος καρχαρίας του Γάγγη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Μιανμάρ
Μπράντον Σταρκ

Ο **Μπράντον Σταρκ** (γεν. 24 Νοεμβρίου 1993) είναι Αυστραλός αθλητής του στίβου που ειδικεύεται στο αγώνισμα του ύψους. Το ατομικό του ρεκόρ είναι 2.36 μέτρα από το 2018, που αποτελεί και εθνικό ρεκόρ.

Έχει το χρυσό μετάλλιο στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2018, με άλμα στα 2.32. Επίσης έχει και το ασημένιο μετάλλιο από τους πρώτους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010, στην κατηγορία των αγοριών. Επίσης, είναι ο κάτοχος του διαμαντιού της σειράς IAAF Diamond League το 2018.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο 
* 

Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Άλτες του ύψους
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Νικητές Diamond League
Τζούλια Σάλνικοβα

Η **Τζούλια (Ιουλία) Σάλνικοβα** ( - *Γιούλια Σεργκέιεβνα Σάλνικοβα*, γενν. 13 Αυγούστου 1964) είναι Ελληνίδα παίκτρια της αντισφαίρισης, με ελληνορωσική καταγωγή .

## Βιογραφία
Η Σάλνικοβα γεννήθηκε στη Μόσχα. Είναι κόρη του Ρώσου ποδοσφαιριστή και μετέπειτα προπονητή Σεργκέι Σάλνικοφ που ήταν μισός Έλληνας. Ο πατέρας της ήταν μέλος της Σοβιετικής ομάδας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956. Ο Σάλνικοφ αγωνίστηκε για την Σπαρτάκ Μόσχας, μια από τις μεγαλύτερες ομάδες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Αργότερα ο Σάλνικοφ έγινε και προπονητής της ομάδας.

Έκανε το ντεμπούτο της στην εθνική ομάδα Φεντ Καπ της ΕΣΣΔ το 1980. Η Σοβιετική ομάδα αποκλείστηκε από τις ΗΠΑ στα προημιτελικά. Συμμετείχε στα Φεντ Καπ 1981 και 1982 ως μέλος της εθνικής ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1982 υπέστη την μόνη ήττα της στο μονό τέννις, όπου έχασε από την Ντιάν Φρόμχολτς στα προημιτελικά.

Στους Αγώνες Φιλίας 1984 η Σάλνικοβα κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στο διπλό γυναικών και ένα χάλκινο στο ατομικό. 

Στα επόμενα χρόνια της δεκαετίας του 1980, μείωσε την συμμετοχή της στην αντισφαίριση, για να επικεντρωθεί στις σπουδές της στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Αποφοίτησε με πτυχίο δημοσιογραφίας το 1990.

Η Σάλνικοβα επέστρεψε στην αντισφαίριση το 1990, αγωνιζόμενη για την Ελλάδα στις διεθνείς διοργανώσεις. Λίγο νωρίτερα είχε πολιτογραφηθεί Ελληνίδα λόγω του γάμου της με τον προπονητή αντισφαίρισης Απόστολο Τσιτσιπά. Αγωνίστηκε για τελευταία φορά το 1995.

Ο μεγαλύτερος γιος της, ο Στέφανος Τσιτσιπάς, είναι επαγγελματίας τενίστας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ρωσίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Ιωάννα λα Μπελτρανέχα

Η **Ιωάννα** η *κόρη του Μπερτράν*, πορτογαλικά Joanna la Bertraneja (21 Φεβρουαρίου 1462 - 12 Απριλίου 1530) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν πριγκίπισσα της Καστίλης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας. Διεκδίκησε τη διαδοχή στην Καστίλη, ως το μόνο τέκνο του πατέρα της.

## Βιογραφία
Ο Ερρίκος Δ΄ της Καστίλης και η Ιωάννα των Αβίς, κόρη του Εδουάρδου/Ντουάρτε της Πορτογαλίας, παντρεύτηκαν στις 21 Μαΐου 1455 και 7 έτη μετά, γεννήθηκε η Ιωάννα στο Βασιλικό Αλκάθαρ (=Κάστρο) της Μαδρίτης.

Ο Ερρίκος Δ΄ είχε πιο πριν νυμφευτεί τη Λευκή Β΄ της Ναβάρρας, όμως 13 έτη μετά ακύρωσε τον γάμο, ένεκα τού ότι δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Αυτό αποδόθηκε σε αρά, που επηρέασε τη σχέση του με τη Λευκή· ένας αριθμός κοινών γυναικών από τη Σεγόβια πιστοποίησαν ότι δεν παρατήρησαν κάποια επιρροή.

Ο Ερρίκος Δ΄ δεν είχε άλλους απογόνους και φημολογείτο ότι ήταν ανίκανος. Αληθής ή όχι, η φήμη διαδόθηκε ευρέως από τους αντιπάλους του. Επιπρόσθετα ο Ερρίκος Δ΄ διέδιδε ότι η πριγκίπισσα (infanta) Ιωάννα ήταν του Μπερτράν ντε λα Κουέβα, βασιλικού ευνοούμενου στην Αυλή, που από το 1464 είχε γίνει 1ος δούκας του Αλμπουρκέρκε. Την αποκάλεσαν Ιωάννα *λα Μπερτρανέχα*, μία κοροϊδευτική αναφορά στην υποτιθέμενη μη γνησιότητά της.

Η μητέρα της Ιωάννα της Πορτογαλίας τελικά εξορίστηκε στο κάστρο του επισκόπου Χουάν Ροδρίγεθ δε Φονσέκα, όπου εκεί ερωτεύθηκε τον ανιψιό του και έμεινε έγκυος. Το 1468 ο Ερρίκος Δ΄ τη διαζεύχθηκε.

### Κληρονόμος του θρόνου της Καστίλης
### Διεκδικεί το στέμμα της Καστίλης
### Μετέπειτα ζωή

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1475 τον Αλφόνσο Ε΄ των Αβίς βασιλιά της Πορτογαλίας· δεν απέκτησε τέκνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Palenzuela, Vicente Ángel Alvarez. La guerra civil castellana y el enfrentamiento con Portugal (1475-1479). Universidad de Alicante, Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes, 2006.
* Bury, John B. The Cambridge Medieval History, Volume 8. Macmillan, 1959.
* González, Juan B.España Estratégica, guerra y diplomacia en la história de España. Madrid, Sílex ediciones, 2007. ISBN 978-8477371830

Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης
Κούτσινγκ

Το **Κούτσινγκ** (, τζάουι: کوچيڠ‎), επίσημα **πόλη του Κούτσινγκ**, είναι πρωτεύουσα και πολυπληθέστερη πόλη του κρατιδίου του Σαράουακ στη Μαλαισία. Είναι επίσης πρωτεύουσα της περιφέρειας Κούτσινγκ. Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Σαράουακ στο νοτιοδυτικό άκρο του κρατιδίου Σαράουακ στο νησί Βόρνεο και καλύπτει έκταση 431 τετραγωνικών χιλιομέτρων με πληθυσμό 325.132 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010, 165.642 κατοίκους στη διοικητική περιοχή του Βόρειου Κούτσινγκ και 159.490 κατοίκους στη διοικητική περιοχή του Νότιου Κούτσινγκ.

Το Κούτσινγκ ήταν η τρίτη πρωτεύουσα του Σαράουακ, το 1827, κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Σαράουακ από την Αυτοκρατορία του Μπρουνέι. Το 1841, το Κούτσινγκ έγινε η πρωτεύουσα του Βασιλείου του Σαράουακ, και το Σαράουακ παραχωρήθηκε στον Τζέιμς Μπρουκ για τη βοήθεια που προσέφερε στην Αυτοκρατορία του Μπρουνέι για να συντρίψει μια εξέγερση, ιδίως από τους κατοίκους του εσωτερικού Βόρνεο, οι οποίοι αργότερα έγιναν πιστοί οπαδοί του, αφού τους έδωσε αμνηστία προσχώρησαν με το μέρος του. Η πόλη συνέχισε να αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Τσαρλς Μπρουκ, με την κατασκευή συστήματος αποχέτευσης, νοσοκομείου, φυλακής, φρουρίου και παζαριού. Το 1941 πραγματοποιήθηκε ο εκατονταετής εορτασμός της κυριαρχίας των Μπρουκ στο Κούτσινγκ. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Κούτσινγκ καταλήφθηκε από τις ιαπωνικές δυνάμεις από το 1942 έως το 1945. Η ιαπωνική κυβέρνηση ίδρυσε το στρατόπεδο Μπατού Λιντάνγκ κοντά στο Κούτσινγκ στο οποίο κρατούσε αιχμαλώτους πολέμου και πολιτικούς αντιφρονούντες. Μετά τον πόλεμο, η πόλη παρέμεινε ανέπαφη. Ωστόσο το 1946, ο τελευταίος Rajah του Σαράουακ, ο Τσαρλς Βάινερ Μπρουκ αποφάσισε να παραχωρήσει το Σαράουακ ως Βρετανική αποικία του Στέμματος. Το Κούτσινγκ παρέμεινε η πρωτεύουσα της Βρετανικής αποικίας του Στέμματος. Μετά το σχηματισμό της Μαλαισίας το 1963, το Κούτσινγκ διατήρησε την ιδιότητά του ως πρωτεύουσα του κρατιδίου του Σαράουακ και του χορηγήθηκε το καθεστώς της πόλης το 1988. Έκτοτε, το Κούτσινγκ χωρίζεται σε δύο διοικητικές περιοχές που διαχειρίζονται δύο ξεχωριστές τοπικές αρχές. Το διοικητικό κέντρο της τοπικής κρατικής κυβέρνησης του Σαράουακ βρίσκεται στο Wisma Bapa Malaysia, στο Κούτσινγκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Μαλαισίας
Ελεονώρα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Πορτογαλίας

Η **Ελεονώρα της Αραγωνίας**, (Ισπανική γλώσσα : *Leanor*, 2 Μαΐου 1402 - 19 Φεβρουαρίου 1445) μέλος του Οίκου της Τραστάμαρα ήταν πριγκίπισσα της Αραγωνίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας. Έγινε αργότερα αντιβασίλισσα κατά την ανηλικότητα του γιου της.

## Βιογραφία

Η Ελεονώρα ήταν η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας και της Ελεονώρας της Τραστάμαρα, κόρης του Σάντσο-Αλφόνσου, 1ου κόμη του Αλμπουρκέρκε.
Ο πατέρας της απεβίωσε, όταν η Ελεονώρα ήταν 14 ετών. Η μητέρα της τελικά κανόνισε τον γάμο της με τον Εδουάρδο, μέλλοντα βασιλιά της Πορτογαλίας. Η τελετή έγινε το 1428 και απέκτησαν 9 παιδιά, από τα οποία ενηλικιώθηκαν τα 5, ωστόσο κανένα δεν πέρασε τα 50 έτη. Το 1433 έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας. Δεν είχε ενεργό πολιτικό ρόλο και σύντομα έγινε αντιδημοφιλής.

Το 1438 απεβίωσε ο σύζυγός της και η Ελεονώρα, που ήταν έγκυος, ορίστηκε αντιβασίλισσα με τη διαθήκη του, η θέση της επικυρώθηκε από την Πορτογαλική Συνέλευση (Cortes). Πάντως ήταν άπειρη, με ασθενή υγεία και, ως Αραγωνέζα, αντιδημοφιλής στον λαό, που προτιμούσε τον αδελφό του βασιλιά, τον Πέτρο δούκα της Κοΐμπρα. Έτσι η επικύρωση της αντιβασιλείας της προκάλεσε εξέγερση στη Λισαβόνα. Η στάση κατεστάλη από τον αδελφό της Ιωάννη κόμη της Βαρκελώνης, μετέπειτα Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας. Η Ελεονώρα υποστηρίχθηκε από τους ευγενείς και τη διαθήκη, ενώ ο Πέτρος από μερίδα των ευγενών και τον λαό. Οι διαπραγματεύσεις που έγιναν για συμβιβασμό, διήρκεσαν αρκετούς μήνες και έγιναν περίπλοκες με την παρέμβαση του Αλφόνσου, κόμη του Μπαρσέλος που υποστήριζε την Ελεονώρα, και τον αρχιεπίσκοπο της Λισαβόνας, που υποστήριζε τον Πέτρο. Στις 24 Μαρτίου απεβίωσε η κόρη της Φιλίππα από φυματίωση και 7 ημέρες μετά γεννήθηκε η υστερότοκη Ιωάννα.
Τελικά η Συνέλευση διόρισε τον Πέτρο ως μόνο αντιβασιλιά. Η Ελεονώρα συνέχισε τις συνωμοσίες, αλλά ασθένησε σοβαρά και πιέστηκε να πάει εξορία στην Καστίλη το 1440. Έπειτα από μακρά αναπνευστική ασθένεια, απεβίωσε στο Τολέδο το 1445 και τάφηκε στο Μπατάλα της Πορτογαλίας.

## Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 1428 τον Εδουάρδο των Αβίς βασιλιά της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:

* Ιωάννης 1429-1433, απεβ. 4 ετών.
* Φιλίππα 1430-1439, απεβ. 9 ετών.
* Αλφόνσος Ε΄ 1432-1481, βασιλιάς της Πορτογαλίας.
* Φερδινάνδος 1433-1470, δούκας του Βιζέου. Γιος του ήταν ο:
** Εμμανουήλ Α΄ 1469-1521, βασιλιάς της Πορτογαλίας.
* Μαρία 1432, Εδουάρδος 1435, απεβ. νήπια.
* Ελεονώρα 1434-1467, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Γερμανίας.
* Αικατερίνη 1436-1463, μοναχή.
* Ιωάννα 1439-1475, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Καστίλης.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*de Sousa, Antonio Caetano (1735). Historia genealogica da casa real portugueza

Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ινφάντας της Αραγωνίας
Πάβεου Βοϊτσιεχόφσκι

Ο **Πάβεου Βοϊτσιεχόφσκι** (πολωνικά: Paweł Wojciechowski) (γενν. 6 Ιουνίου 1989) είναι Πολωνός αθλητής του στίβου, ο οποίος εξειδικεύεται στο άλμα επί κοντώ.

Είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής του άλματος επί κοντώ το 2011, με άλμα στα 5.90, και ο χάλκινος παγκόσμιος πρωταθλητής τέσσερα χρόνια μετά με 5.80 μέτρα. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο πίσω από τον Ρενό Λαβιλενί. Σε κλειστό στίβο έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο, κερδίζοντας τον ομόεθνό του Πιοτρ Λίσεκ, με άλμα στα 5.90 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019, και το 2017 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο πίσω από τον χρυσό Πιοτρ Λίσεκ και τον αργυρό Κωνσταντίνο Φιλιππίδη, με άλμα στα 5.85.

## Επιτεύγματα

## Ρεκόρ

; Ανοικτός

* 5.93 μέτρα (Λωζάνη 2017, Athletissima)

; Κλειστός

* 5.90 μέτρα (Γλασκώβη 2019, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του άλματος επί κοντώ
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Σεντινελέζοι

Οι **Σεντινελέζοι** είναι απομονωμένη ανθρώπινη φυλή η οποία κατοικεί στην νήσο Βόρειο Σέντινελ στον κόλπο της Βεγγάλης. Είναι απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο και ο πληθυσμός αυτών υπολογίζεται από 50 έως 200 άτομα όλοι κατοικούντες στο ίδιο νησί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδοί
Αγία Μαρίνα Χανίων

Η **Αγία Μαρίνα** είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 2.005 κατοίκους. Βρίσκεται 9 χλμ. δυτικά από τα Χανιά, σε υψόμετρο 10 μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Σε μια μικρή σπηλιά νότια του χωριού, γνωστή ως Ανθρωπότρυπα, βρέθηκε κεραμική της μινωικής εποχής, από τους πρώιμους μέχρι τους υστερομινωικούς χρόνους, καθώς και κεραμική της ρωμαϊκής εποχής. Μινωική κεραμική έχει βρεθεί επίσης και στη θέση Γερόσπηλιο. Η κεραμική χρονολογήθηκε στους πρώιμους με μέσους μινωικούς χρόνους και βρέθηκε επίσης ένα διπλό λίθινο αγγείο της μεσομινωικής εποχής Ι. Σε ανασκαφές που έχουν πραγματοποιηθεί εντός του χωριού έχει βρεθεί μεμονωμένος τάφος των κλασικών χρόνων, πιθανόν τμήμα νεκροταφείου, με πήλινα αγγεία και ειδώλια, και κατάλοιπα κτιρίου των ελληνιστικών χρόνων.

Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει το χωριό ως *S(an)ta Marina*, στην επαρχία Κυδωνίας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρονται *S. Marina* με 114 κατοίκους και 32 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 την αναφέρει ως *S. Marina*. 
Σύμφωνα με την απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, στην Αγία Μαρίνα κατοικούσαν 20 χριστιανικές και οχτώ τουρκικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 ανήκε στον δήμο Περιβολίων και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 288 χριστιανούς και 66 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 391 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1925 ορίστηκαν έδρα της κοινότητας Αγίας Μαρίνας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Νέας Κυδωνίας.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στην Αγία Μαρίνα βρίσκεται οργανωμένη παραλία με άμμου, με μήκος περίπου δύο χιλιόμετρα. Τα νερά είναι ρηχά και διαθέτει επίσης εγκαταστάσεις για θαλάσσια σπορ. Απέναντι από την Αγία Μαρίνα βρίσκεται το νησί των Αγίων Θεοδώρων. Στην Αγία Μαρίνα λειτουργούν τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία του νομού Χανίων και δέχεται το μεγαλύτερο αριθμό τουριστών. Στην Αγία Μαρίνα λειτουργεί επίσης σημαντικός αριθμός νυκτερινών κέντρων. Συνορεύει ανατολικά και δυτικά με τον Κάτω Σταλό και τον Πλατανιά αντίστοιχα, με τους οποίους σχηματίζει ενιαίο τουριστικό θέρετρο.

Στο παλιό χωριό της Αγίας Μαρίνας λειτουργεί από το 2014 το Λαογραφικό Μουσείο Αγίας Μαρίνας - Κρητικό Αγροτικό Σπίτι, με συλλογή αντικειμένων καθημερινής χρήσης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Χανίων
Πλάτανος Κισσάμου Χανίων

Ο **Πλάτανος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.  Βρίσκεται 11 χλμ. δυτικά από το Καστέλι Κισάμου, σε υψόμετρο 240 μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Πλάτανος είναι νέος οικισμός, με την παλαιότερη μνεία σε αυτόν να γίνεται στην απογραφή του 1900, όταν είχε μαζί με τα Κουφογιανιανά 154 κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Μεσογείων. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Πλατάνου μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κισάμου. Μέσα στον 20ό αιώνα το χωριό γνώρισε έντονη ανάπτυξη, έχοντας φτάσει το 1961 τους 1.065 κατοίκους.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Δείτε ***[[Κοινότητα Πλατάνου]]***

## Υποδομές - σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό λειτουργεί παιδικός σταθμός, νηπιαγωγείο, εξαθέσιο δημοτικό σχολείο και αγροτικό ιατρείο. Επίσης στο χωριό λειτουργεί υποκατάστημα τράπεζας, φαρμακείο, πρατήρια καυσίμων, χώροι εστίασης καθώς και αγροτικός συνεταιρισμός και ελαιουργεία. Σε μικρή απόσταση βρίσκονται τα Φαλάσαρνα. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη μεταμόρφωση του Σωτήρος, ενώ στο χωριό βρίσκεται επίσης και ο ναός της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, ο οποίος βρίσκεται δίπλα στο δημοτικό σχολείο. Ο μικρός μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός των Αγίων Πάντων, στην ομώνυμη εγκαταλελειμμένη συνοικία, χρονολογείται από τους βενετικούς χρόνους. Διαθέτει μικρό φεγγίτη και στο εσωτερικό του στο βόρειο και νότιο τοίχο σώζονται σπαράγματα τοιχογραφιών.

## Προσωπικότητες
Στο χωριό γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Μανώλης Σκουλάκης (1944-2019), βουλευτής και υπουργός εκλεγμένος με το ΠΑΣΟΚ και πρώην δήμαρχος Χανίων.

Στο χωριό γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Αντώνης Ντεντάκης, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής του Απόλλων Σμύρνης.

## Σημείωση
Στα Χανιά υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί Πλάτανος Αποκορώνου και Πλάτανος Καντάνου - Σελίνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Κύμα πιθανότητας

**Κύμα πιθανότητας** είναι το γράφημα που αντλούμε από την επίλυση κυμματικων κβαντικών εξισώσεων όπως οι εξίσωσεις Σρεντιγκερ και  Dirac. Αυτό το μαθηματικό κύμα  περιγραφει την πιθανη θέση ενός σωματιδίου στο χώρο καθώς και την ορμή, την ενέργεια και γενικά την οληοψηφια την κβαντικών ιδιοτήτων ενός μικροσκοπικό συστήματος . Το κύμα αυτό είναι χρόνοανεξαρτητο σε εξισώσεις όπως αυτή του Σρεντιγκερ καθώς η χρονική συνιστώσα της κυνατοσυναρτησης είναι ένα μιγαδικο εκθετικο της βάσης του  φυσικού λογάριθμου ο οποιος ισούται με την μονάδα όταν εφαρμόζεται η συνθήκη του Born στην κυματοσυναρτηση. Η  κυματοσυναρτηση (Ψ) ενός σωματιδίου έχει οδηγήσει σε  πολλά συμπεράσματα για τον μικρόκοσμο όπως για παράδειγμα την αρχή της απροσδιοριστιας. Αυτή η αρχή οφείλεται στην φύση των μετά σχηματισμών fourier της χωρικής κυματοσυναρτησης ώστε  να προκύψει η κυματοσυναρτηση ορμής. Είναι γνωστό πως όταν έχουμε έναν παλμό μικρής διάρκειας ο μετασχηματισμός fourier του ειναι πολύ εξαπλωμενος στο χώρο δίνοντας ένα μεγαλύτερο Έυρως δυνατών συχνοτήτων. Καθώς σύμφωνα με την θεωρία του υλοκύματος De broglie η ορμή ειναι απλά η χωρική συχνότητα επί της σταθεράς planck. Αυτό καθιστά την ορμή ένα πολλαπλάσιο της συχνότητας του κβαντικού κύματος.Ειναι φανερό πως ισχύει μια  σχέση αβεβαιότητας μεταξύ  της  θέσης και  της ορμής (επίσης της ενέργειας και του χρόνου εφόσον ως ενεργεια ενολουμε την  κινητική ενέργεια που είναι ένα  πολλαπλάσιο της ορμής).

Όμως οι κυματοσυναρτησεις έχουν οδηγήσει και σε άλλες σπουδαίες ανακαλύψεις όπως αυτή των αντισωματιδιων που προκύπτουν ως λύσεις αρνητικής ενέργειας της εξισώσης Dirac που είναι μια μερική διαφορική κβαντική σχετικιστικη εξίσωση ιδιοτιμων.

Συνοψίζοντας το κύμα πιθανότητας και οι κυματοσυναρτησεις ειναι πολύ σημαντικά εργαλεία για την κατανόηση των κβαντικών συστημάτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυσικά μεγέθη
Χαζαρική γλώσσα

Η **χαζαρική γλώσσα** είναι μια ανατολική μορφή της περσικής γλώσσας που ομιλείται από τους Χαζάρους κυρίως στην χαζαρική περιοχή του κεντρικού Αφγανιστάν αλλά και σε άλλα μέρη του Αφγανιστάν που είναι συγκεντρωμένοι πληθυσμοί Χαζάρων. Ομιλείται ακόμα από τους Χαζάρους του Πακιστάν και του Ιράν και από τη διασπορά των Χαζάρων σε διάφορα άλλα μέρη. Είναι αμοιβαία κατανοητή από την γλώσσα Νταρί που είναι μια από τις δύο επίσημες γλώσσες του Αφγανιστάν. Ιστορικά η χαζαρική γλώσσα κατατασσόταν ως διάλεκτος περσική με σημαντικά δάνεια λέξεων από την μογγολική και τούρκικη γλώσσα. Ανήκει στο ιρανικό κλάδο γλωσσών της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας γλωσσών. Οι κύριες διαφορές της χαζαρικής γλώσσας με την γλώσσα Ντάρι είναι οι τόνοι και το λεξιλόγιο, λόγω λέξεων που έχουν προέλθει στη χαζαρική γλώσσα από την τουρκική και την μογγολική.

Οι ακαδημαϊκοί πιστεύουν ότι ο πληθυσμός ομιλητών της χαζαρικής γλώσσας κυμαίνεται μεταξύ 1.8 με 2.2 εκατομμύρια ομιλητές. Μεγάλη πληθυσμιακή ομάδα χαζάρων ομιλητών στο Πακιστάν είναι στην πόλη Κέττα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Khazaria.com

Κατηγορία:Μεσαιωνικές γλώσσες
Κατηγορία:Τουρκικές γλώσσες
Κατηγορία:Χαζάροι
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Αντρέ Yρστ

Ο **Αντρέ Υρστ** (, γεννήθηκε στη Γενεύη το 1940) είναι Ελβετός καθηγητής και ελληνιστής και πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Γενεύης.

## Βιογραφία
Είναι συγγραφέας διαφόρων βιβλίων και άρθρων, κυρίως στους τομείς της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, της λογοτεχνίας και του αρχαίου ελληνικού θεάτρου· ξεχωριστή θέση έχουν οι πάπυροι. 
Δίδαξε ως προσκεκλημένος καθηγητής στα Πανεπιστήμια του Μόντρεαλ (McGill), της Cluj-Napoca (Ρουμανία), καθώς και στην Ecole Normale Superieure στο Παρίσι  και υπήρχε μέλος του *senior common room* στο St John's College, Oxford.

Για οκτώ χρόνια ανέλαβε την προεδρία της Ακαδημαϊκής Εταιρείας της Γενεύης, μιας ιδιωτικής ένωσης που βοηθά στη χρηματοδότηση της έρευνας και για δώδεκα χρόνια ήταν υπεύθυνος για τις συνεργασίες του Πανεπιστημίου της Γενεύης με τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Από το 2014 έως το 2017 ήταν μέλος της επιστημονικής επιτροπής της École pratique des hautes études (Παρίσι).

Δραστηριοποιείται επίσης στον χώρο της μουσικής, με την προεδρία του Ωδείου Μουσικής της Γενεύης, είναι συνιδρυτής του World Knowledge Dialogue , και προήδρευσε του ιδρύματος στα πρώτα χρόνια της υπάρξεώς του.

## Διακρίσεις
* Επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Babeş-Bolyai, Κλουζ-Ναπόκα (Ρουμανία) 
* Διοικητής του Τάγματος της Αξίας της Ρουμανίας 
* Αξιωματικός του Τάγματος των Ακαδημαϊκών Φοινίκων της Γαλλίας 
* Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικος της Ελλάδας

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* ΛΥΚΟΦΡΟΝΟΣ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
* Βιογραφικό και Κατάλογος Δημοσιεύσεων
* Κατάλογος καθιερωμένων όρων
* Fichier d’autorité international virtuel
* International Standard Name Identifier
* Bibliothèque nationale de France
* Système universitaire de documentation
* Library of Congress
* Gemeinsame Normdatei
* Nationale Bibliotheek van Nederland
* WorldCat

## Δείτε επίσης
*Conférence de André Hurst
*Bibliographie, André Hurst -hurst.ch 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Ελβετοί πανεπιστημιακοί
Δούκας του Κέιμπριτζ

Ο **Δούκας του Κέιμπριτζ** (αγγλικά: *Duke of Cambridge*) είναι ένας κληρονομικός τίτλος ευγενείας, που απονέμεται σε μέλη της βρετανικής βασιλικής οικογένειας. Το **Δουκάτο του Κέιμπριτζ** είναι ένα από τα έξι σημερινά Βασιλικά Δουκάτα του Ηνωμένου Βασιλείου και έχει πάρει το όνομά του προς τιμήν της πόλης του Κέιμπριτζ της Αγγλίας. Μπορεί να αποδοθεί σε πρωτότοκους άντρες, απογόνους προηγούμενου κατόχου του τίτλου, ενώ η σύζυγος του κατόχου του τίτλου ονομάζεται συνήθως **Δούκισσα του Κέιμπριτζ**.

Ο τίτλος, που έχει χορηγηθεί ανά διαστήματα σε μέλη της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, χρονολογείται στον 17ο αιώνα, όταν αντικατέστησε έναν παλαιότερο τίτλο, του Κόμη του Κέμπριτζ. Ο τίτλος έπαψε να υπάρχει αρκετές φορές, πριν ανασυσταθεί μετά από μια παύση πάνω από εκατό ετών, το 2011, όταν απονεμήθηκε στον Πρίγκιπα Ουίλιαμ την ημέρα του γάμου του με την Κάθριν Μίντλετον στις 29 Απριλίου.

## Δούκες του Κέιμπριτζ

### ''Κατ΄ όνομα'', 1660
*Κάρολος Στιούαρτ (1660-1661)

### Πρώτη δημιουργία, 1664
: επίσης: *Κόμης του Κέιμπριτζ, Βαρώνος του Ντάουντσι*
*Ιάκωβος Στιούαρτ (1664-1667)
*Έντγκαρ Στιούαρτ (1667-1671)

### ''Κατ΄ όνομα'', 1677
*Κάρολος Στιούαρτ (1677)

### Δεύτερη δημιουργία, 1706
: επίσης: *Μαρκήσιος του Κέιμπριτζ, Κόμης του Μίλφορντ Χέιβεν, Υποκόμης Νορθάλερτον, Βαρώνος Τιούκσμπερι*
*Γεώργιος της Μεγάλης Βρετανίας (1706-1727)

### Τρίτη δημιουργία, 1801
: επίσης: *Κόμης του Τιπεράρι, Βαρώνος Κάλοντεν*
*Αδόλφος της Μεγάλης Βρετανίας (1801–1850)
*Γεώργιος του Κέιμπριτζ (1850–1904)

### Τέταρτη δημιουργία, 2011
: επίσης:*Κόμης του Στράθερν, Βαρώνος του Καρικφέργκους*
*Γουλιέλμος της Ουαλίας (2011–σήμερα)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Μπάμπα Μπακάλα

Η **Μπάμπα Μπακάλα** είναι μία ιστορική πόλη και τεσίλ στην περιφέρεια Αμριτσάρ στο Παντζάμπ, Ινδία. Είναι γνωστή ως η τοποθεσία του Γκουντβάρα Μπάμπα Μπακάλα Σαχίμπ.

## Ιστορία
Η Μπάμπα Μπακάλα είναι στενά συνδεδεμένη με τον ένατο Γκουρού του Σιχισμού, Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ. Λέγεται πως ο Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ διαλογιζόταν εδώ για 26 χρόνια, 9 μήνες και 13 μέρες και στην πόλη υπάρχει ένας γκουντβάρα, ο οποίος τιμά αυτό το γεγονός.

Η Μπάμπα Μπακάλα ήταν αρχικά γνωστή ως Μπακάν-Βάλα ('Πόλη του ελαφιού' στα περσικά), ωστόσο με τον καιρό το όνομα συμπτύχθηκε σε Μπακάλα. Η πόλη αρχικά ήταν ένα ανάχωμα όπου βοσκούσαν ελάφια, από το οποίο πήρε και την ονομασία της.

Ο όγδοος Σιχ-Γκουρού, Γκουρού Χαρ Κρισάν, πριν πεθάνει στο Δελχί είπε «Μπάμπα Μπακάλα», κάτι το οποίο οι Σιχ ερμήνευσαν ως επιθυμία του ο διάδοχός του να είναι κάποιος που βρίσκεται στην πόλη Μπακάλα, κοντά στην Αμριτσάρ. Όταν βρέθηκε στην πόλη ο επόμενος Γκουρού (Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ), η φράση *«Μπάμπα Μπακάλα»* έγινε και το επίσημο όνομα της πόλης.

## Γεωγραφία
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της Μπάμπα Μπακάλα είναι . Βρίσκεται στον δρόμο Μπάταλα, κοντά στην περιφέρεια Αμριτσάρ στο Παντζάμπ, Ινδία. Απέχει μόλις 43Km από τον Χρυσό Ναό.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 που έγινε στην Ινδία, ο πληθυσμός της Μπάμπα Μπακάλα ανέρχεται στους 8946 κατοίκους. Υπάρχουν 1834 οικογένειες, 4697 άντρες και 4249 γυναίκες, με την αντίστοιχη αναλογία φύλου να είναι 905 γυναίκες για κάθε 1000 άντρες.

### Θρησκεία
Η θρησκεία της πλειοψηφίας των κατοίκων της πόλης είναι ο Σιχισμός (92,02%), με την επόμενη θρησκεία, τον Ινδουισμό, να συναντάται σε ποσοστό 7,25%. Στην πόλη συναντώνται επίσης και πολύ μικρές μειονότητες μουσουλμάνων και χριστιανών. Οι αρχικοί κάτοικοι της πόλης, όταν ακόμα αποτελούσε χωριό, ήταν Μπουλάρ Τζατς και Σούκλα Πάντιτς. Υπήρχαν μερικές Μουσουλμανικές οικογένειες, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων μετανάστευσε κατά τη διάρκεια της διαίρεσης της Ινδίας το 1947, ενώ μέχρι και το 1955, υπήρχε στην περιοχή κι ένα τζαμί. Στο κέντρο της πόλης υπάρχει ακόμα ένας Αρχαίος Σίβα Ναός.

## Πολιτική
Η εκλογική περιφέρεια της Μπάμπα Μακάλα αποτελείται κυρίως από ψηφοφόρους του κόμματος Shiromani Akali Dal. Αρκετοί πολιτικοί ηγέτες που ανήκαν σε αυτό, όπως οι Τζιβάν Σινγκ Ουμρανανγκάλ, Μπαμπού Καράμ Σινγκ Μπαλ, Νταρσάν Σινγκ Περουμάν και άλλοι, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή του Παντζάμπ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Μαρία Χριστοφορίδου

Η **Μαρία Χριστοφορίδου** (γεννήθηκε 12 Αυγούστου 1964) είναι Ελληνίδα αρσιβαρίστρια, η οποία εκπροσωπούσε την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις από το 1988 έως το 1998, κατά τις οποίες κέρδισε μετάλλια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών
Εθνική Λαϊκή Συνείδηση

Η **Εθνική Λαϊκή Συνείδηση** (**Ε.ΛΑ.ΣΥΝ.**) ήταν ακροδεξιό εθνικιστικό πολιτικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε το 2019 από τον Γιάννη Λαγό. Τον Φεβρουάριο του 2023, η Ε.ΛΑ.ΣΥΝ. ανέστειλε τη λειτουργία της.

## Ιστορικό
Η Εθνική Λαϊκή Συνείδηση ιδρύθηκε από τον ανεξάρτητο ευρωβουλευτή, προερχόμενο από τη Χρυσή Αυγή, Γιάννη Λαγό.

Στις 9 Νοεμβρίου 2019 - ημέρα που επιλέχθηκε για το συμβολικό της νόημα - πραγματοποιήθηκε η Ιδρυτική Συνδιάσκεψη του κόμματος, στην οποία παρευρέθηκαν οι πρώην βουλευτές Παναγιώτης Ηλιόπουλος, Γιώργος Γερμενής και Σωτηρία Βλάχου καθώς και άλλα στελέχη που είχαν αποχωρήσει από τη Χρυσή Αυγή. Στο κόμμα συμμετέχουν και άτομα του ευρύτερου εθνικιστικού χώρου, μεταξύ άλλων το Ενωτικό Μέτωπο Ελληνικής Ιδεολογίας Συμπατριωτών του Κωνσταντίνου Πλεύρη. Στη Συνδιάσκεψη παρουσιάστηκε η Ιδρυτική Διακήρυξη του κόμματος και πραγματοποιήθηκαν εκλογικές διαδικασίες, μέσα από τις οποίες αναδείχθηκε πρόεδρος ο Γιάννης Λαγός και το Συντονιστικό Συμβούλιο.

Το Μάιο του 2020 ανακοινώθηκε η συμπόρευση της Ε.ΛΑ.ΣΥΝ. με τη Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ένωση, ενώ τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους το κόμμα εντάχθηκε στο ευρωπαϊκό κόμμα της Συμμαχίας για την Ειρήνη και την Ελευθερία.

Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ανακοινώθηκε η δημιουργία συνασπισμού από την Ε.ΛΑ.ΣΥΝ., τη Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ένωση (Λ.Ε.Π.ΕΝ.), τους Σπαρτιάτες, το Ενωτικό Μέτωπο Ελληνικής Ιδεολογίας Συμπατριωτών (Ε.Μ.Ε.Ι.Σ.), την Πρώτη Γραμμή και τη Λαϊκή Κίνηση Πολιτών (ΛΑ.ΚΙ.Π.) με την προοπτική κοινής εκλογικής καθόδου και με την ονομασία Κ.Υ.Μ.Α. Ελληνισμού.

Τον Μάρτιο του 2021, κατόπιν συνεδρίασης του Συντονιστικού Συμβουλίου και σύμφωνης γνώμης του Γιάννη Λαγού, την προεδρία του κόμματος ανέλαβαν από κοινού οι Γιώργος Λουκάκος και Γιάννης Ζωγράφος. Ο Γιάννης Λαγός ορίστηκε επίτιμος πρόεδρος του κόμματος.

Το Νοέμβριο του 2021 η Ε.ΛΑ.ΣΥΝ. ανακοίνωσε την αποχώρηση της από το Κ.Υ.Μ.Α. Ελληνισμού.

Στις 10 Φεβρουαρίου του 2023, ανακοινώθηκε η αναστολή λειτουργίας της Ε.ΛΑ.ΣΥΝ..

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα