open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τέλλων ο Ορεσθάσιος

Ο **Τέλλων ο Ορεσθάσιος** (γιος του Δαίμονος, 5ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από το Ορέσθειο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 77ους (472 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Βάσει των επιγραφικών στοιχείων αλλά και αναφορών από πολλούς άλλους αρχαίους συγγραφείς, η πόλη  βρισκόταν στην Αρκαδία, ενώ στους παπύρους της Οξυρρύγχου αναφέρεται ως Μαινάλιος από το όρος της Αρκαδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Πρωτόλαος ο Μαντίνειος

Ο **Πρωτόλαος ο Μαντίνειος** (γιος του Διάλκη, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Μαντίνεια Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 79ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (464 π.Χ.). Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Πυθαγόρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Γνάθων ο Δίπαιος

Ο **Γνάθων ο Δίπαιος** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τα Δίπαια της Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 85ους (440 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Καλλικλή.

## Παραπομπές


Γναθων ο Διπαιος
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Βύκελος ο Σικυώνιος

Ο **Βύκελος ο Σικυώνιος** (5ος/4ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Σικυώνα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 96ους (396 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργου του γλύπτη Κάναχου του Νεότερου.

## Παραπομπές


Βυκελος ο Σικυωνιος
Βυκελος
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Ερνέστος Α΄ του Γκέτινγκεν

Ο **Ερνέστος Α΄** (π. 1305 - 24 Απριλίου 1367) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκέτινγκεν (1344-67), μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο 5ος γιος του Αλβέρτου Β΄ πρίγκιπα των Βολφενμπύτελ, Γκέτινγκεν και της Ρίξας του Μεκλεμβούργου, κόρης του Ερρίκου Α΄ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Βέρλε. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1318 και τον κληρονόμησε ο πρώτος γιος του Όθων ο ήπιος, που όμως απεβίωσε το 1344. Δύο αδελφοί ήταν επίσκοποι, έτσι τα πριγκιπάτα μοιράστηκαν στους υπόλοιπους: ο 4ος γιος Μάγκνους Α΄ έλαβε το Βολφενμπύτελ και ο Ερνέστος Α΄ το Γκέτινγκεν. Η πόλη του Μπράουνσβαϊγκ έμεινε μοιρασμένη μεταξύ των διαφόρων Γουέλφων.

Το μερίδιό του, που λεγόταν και Άνω Δάσος, ήταν το πτωχότερο του δουκάτου. Υπερασπίστηκε τις πόλεις ενάντια στους τοπικούς βαρόνους που λυμαινόταν τα κάστρα της περιοχής. Συνήψε συμμαχίες με τους γείτονές του και ζούσε ειρηνικά· ήρθε σε διαμάχη μόνο με την επισκοπή του Χιλντεσχάιμ και τους συμμάχους της.

Τα τελευταία τρία χρόνια είχε παραχωρήσει μέρος της διακυβέρνησης στον πρωτότοκο γιο του Όθωνα Α΄. Απεβίωσε το 1367 και τον διαδέχθηκε ο γιος του αυτός.

## Οικογένεια
Το 1339 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ερρίκου Β΄ μαρκήσιου (landgrave) της Έσσης και είχε τέκνα:
* Όθων Α΄ π. 1330-1394 πρίγκιπας του Γκέτινγκεν.
* άλλα 5 τέκνα, από τα οποία ο μικρότερος έγινε κληρικός.

## Πηγές
*Dietrich Denecke and Helga-Maria Kühn (eds.): Göttingen. Geschichte einer Universitätsstadt, 3 vols., vol. 1, Göttingen, 1987, ISBN 3-525-36196-3
*Paul Ehrenpfordt: Otto der Quade, Herzog von Braunschweig zu Göttingen (1367 - 1394), Geibel, Hannover, 1913
*Edgar Kalthof: Geschichte des südniedersächsischen Fürstentums Göttingen und des Landes Calenberg im Fürstentum Calenberg 1285–1584, Verlag Otto Zander, Herzberg (Harz)-Pöhlde, 1982, ISBN 3-923336-03-9

Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Κάστρο της Καστάνιτσας Αρκαδίας

Το **Κάστρο της Καστάνιτσας** ή **Πύργος του Καψαμπέλη** είναι ένα ιστορικό, κατεστραμμένο σήμερα, κάστρο. Το κάστρο αυτό, βρίσκεται χτισμένο σε ένα ύψωμα μέσα στο χωριό Καστάνιτσα σε υψόμετρο 850 μ. Δεν είναι σαφές αν επρόκειτο για τυπικά μεσαιωνικό κάστρο ή οχύρωση εντός της κωμόπολης.

## Ιστορία

Ο Πύργος, σύμφωνα με ιστορικές πηγές, χτίστηκε τον 14ο αι. από τους Βυζαντινούς του Δεσποτάτου του Μυστρά και αποτελούσε σημαντικό οχυρωματικό έργο, αφού ήλεγχε το δρόμο που συνέδεε την Αργολίδα με τον κάμπο της Λακωνίας. Περί το 1810 ο πύργος ανακαινίστηκε με έξοδα του Καστανιτσιώτη Ιωάννη Καψαμπέλη, εξ ου και η ονομασία του. Επιπλέον, ο πύργος επισκευάστηκε το 1821 από τον αγωνιστή Γιάννη Τσολίνα. Κατά την Επανάσταση του 1821, ο πύργος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο καθώς αποτελούσε σημαντικό καταφύγιο για τους κατοίκους του χωριού και δόθηκαν πολλές μάχες. Συγκεκριμένα, στις 27 Ιουλίου 1826 οι Καστανιτσιώτες, υπό τον Ιωάννη Καψαμπέλη, νίκησαν το στρατό του Ιμπραήμ, σώζοντας έτσι το χωριό. Ο πύργος ανατινάχθηκε το 1948 κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου από τους αντάρτες, επειδή στεγαζόταν εκεί κτήριο της χωροφυλακής.

## Ο πύργος

Σε πλήρη μορφή ο πύργος ήταν δίπατος, ξεπερνούσε σε ύψος τα 8 μέτρα, ενώ οι πέτρινοι τοίχοι του είχαν πάχος ενάμιση μέτρο και περιμετρικά διέθεταν πολεμίστρες. Σήμερα σώζονται μόνο τα ερείπια του. Για την πρόσβαση των επισκεπτών υπάρχει πλακοστρωμένο μονοπάτι με ξύλινη περίφραξη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Φορέας Διαχείρησης Όρους Πάρνωνα, Εκδόσεις Πεντάλοφος, 2015, ISBN 978-960-99424-2-3

Κατηγορία:Κάστρα της Αρκαδίας
Πεισίρροδος ο Θούριος

Ο **Πεισίρροδος ο Θούριος** ή **Πεισίδωρος** (5ος/4ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τους Θούριους, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 94ους (404 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο Πεισίρροδος ήταν εγγονός του Διαγόρα του Ρόδιου, από την πλευρά της μητέρας του της Καλλιπάτειρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎
Κατηγορία:Αρχαίοι Θούριοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Όθων Β΄ του Γκέτινγκεν

Ο **Όθων Β΄ ο μονόφθαλμος** (περ. 1380 – 1463) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκέτινγκεν (1394-1463), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Ο πατέρας του άφησε χρέη και ο Όθωνας Α΄ δανειζόταν από τον συγγενή του Γουλιέλμο Γ΄ με υποθήκη το πριγκιπάτο. Έτσι όταν απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο Γουλιέλμος Γ΄.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Όθωνα Α΄, πρίγκιπα του Γκέτινγκεν, και της Μαργαρίτας του Γύλιχ. Ο πατέρας του συμμετείχε σε πολλές διενέξεις ανεπιτυχώς και απεβίωσε το 1394 αφήνοντάς του ανοργάνωτο και χρεωμένο το πριγκιπάτο. Κατάφερε να το οργανώσει, δεν έλυσε όμως τα οικονομικά προβλήματα.

Ο Όθων Β΄ για να οργανώσει την επικράτειά του, ακολούθησε αντίθετη πολιτική από αυτήν του πατέρα του: συμμάχησε με τις πόλεις εναντίον των τοπικών βαρόνων, που λυμαινόταν την επαρχία. Επέτυχε να κάνει τους βαρόνους να σεβαστούν την ειρήνη. Λόγω των περιορισμένων οικονομικών του δανειζόταν συχνά χρήματα από τα παιδιά του 2ου εξαδέλφου του Ερρίκου Α΄, τους Γουέλφους του Βολφενμπύτελ και ως αντάλλαγμα τους υποσχέθηκε το 1395 τη διαδοχή τους στην κτήση του. Το 1435, αποσύρθηκε από τη διακυβέρνηση, αφήνοντας ελεύθερες τις πόλεις.

Οι Γουέλφοι του Βολφενμπύτελ στους οποίους είχε υποθηκεύσει το πριγκιπάτο του, δηλ. ο Γουλιέλμος Γ΄ και ο Ερρίκος Β΄, από κοινού πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ, ήρθαν σε ρήξη και αποφάσισαν να μοιράσουν το 1432 το πριγκιπάτο τους και μαζί την επικράτεια του Όθωνα Β΄. Στο μοίρασμα των κάστρων του διαφώνησαν. Ο Όθων Β΄ επέστρεψε και το 1442 συμφωνήθηκε ο Ερρίκος Β΄, που είχε λάβει το ανατολικό Βοφλενμπύτελ να πάρει τα κάστρα Ζήζεν και Γκαντερσχάιμ και ο Γουλιέλμος Γ΄, που είχε λάβει το Κάλενμπεργκ, θα έπαιρνε το υπόλοιπο πριγκιπάτο του Γκέτινγκεν μετά το θάνατο του Όθωνα Β΄. Έτσι όταν το 1463 απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο Γουλιέλμος Γ΄.

## Οικογένεια
Αρραβωνιάστηκε την Ελισάβετ της Έσσης, αλλά αυτή απεβίωσε, έτσι γύρω στο 1408 νυμφεύτηκε την αδελφή της Αγνή, κόρη του Χέρμαν Β΄ μαρκήσιου (landgrave) της Έσσης και είχε τέκνα:
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο του Σλέσβιχ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dietrich Denecke and Helga-Maria Kühn (eds.): Göttingen. Geschichte einer Universitätsstadt, 3 vols., vol.1, Göttingen, 1987, ISBN 3-525-36196-3
* Edgar Kalthof: Geschichte des südniedersächsischen Fürstentums Göttingen und des Landes Calenberg im Fürstentum Calenberg 1285–1584, Verlag Otto Zander, Herzberg (Harz)-Pöhlde, 1982, ISBN 3-923336-03-9
* Paul Zimmermann (1887), "Otto der Einäugige", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 24, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 685–686

Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Του Καράτουλα Αρκαδίας

Ο οικισμός **Του Καράτουλα** Αρκαδίας ή ο **Καράτουλας** είναι ένα μικρό ορεινό χωριό του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας, χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα στα 700 μέτρα υψόμετρο. Είναι ένας από τους επτά πρωτογενείς οικισμούς του Καστρίου, απέχοντας περίπου 81 χλμ. Δ. από το Άστρος (έδρα του δήμου), 12 χλμ. ΒΑ. από την Μεγαλόπολη και 1 χλμ. Α. από το κεφαλοχώρι Καστρί (παλιό Άγιο Νικόλαο).

## Δημογραφική εξέλιξη

## Προσωπικότητες
* Θανάσης Βαλτινός, πεζογράφος, διηγηματογράφος, σεναριογράφος και πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γιάννα Χάγια - Ηλίας Χαλκιάς, *ΤΑΝΙΑ οδός: Οδοιπορικό στα Καστριτοχώρια*, Έκδοση Γιάννα Χαγιά, Τρίπολη 2012, ISBN 978-960-93-4317-6

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Απολλωνιείς

Οι **Απολλωνιείς** ή *Απολλωνία* ή *Απολλωνιά* (), (ο δήμος: Απολλωνιείων) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Ατταλίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Με το ίδιο όνομα (Απολλωνιείς) ονομάζονταν και οι δημότες του δήμου αυτού.

## Ονομασία
Η ονομασία του δήμου προέρχεται, κατά πάσα πιθανότητα, από το όνομα της  συζύγου του ηγεμόνα του ελληνιστικού βασιλείου της Περγάμου, Αττάλου Α΄, της Απολλωνίδος ως επώνυμης ηρωίδας. Σύμφωνα με παλαιότερους ερευνητές του 19ου αιώνα (Διονύσιος Σουρμελής), πιθανολογείτο επίσης η εκδοχή, ότι η ονομασία προερχόταν από τον θεό Απόλλωνα.

## Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος των Απολλωνιείων,  ο οποίος δημιουργήθηκε αποκλειστικά για να ενταχθεί στην Ατταλίδα φυλή, δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί σε ποια τριττύα της αρχαίας Αθήνας βρισκόταν. Σε γενικές γραμμές η ακριβής τοποθεσία του δήμου αυτού επίσης είναι άγνωστη και αβέβαιη, καθώς δεν έχει προσδιορισθεί και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς.

Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, πίστευε ότι ο δήμος βρισκόταν μεταξύ της* Άκρας Ζωστήρος* και του δήμου των Θορών, στην περιοχή *Πάλον Φράγκικον* ή *Πάλοι*.

## Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Ατταλίδας φυλής, συμμετείχε με 5 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 600, μόλις από την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127), ενώ κατά την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

## Οι κάτοικοι των Απολλωνιείων
Ο δημότης των αρχαίων Απολλωνιείων ονομαζόταν Απολλωνιεύς. Ο δήμος των Απολλωνιείων στην πραγματικότητα, ιδρύθηκε μόλις το 201/200 π.Χ.

## Προσωπικότητες από τους Αντινοείς
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο των Απολλωνιείων, όπως ο Διότιμος ο Απολλωνιεύς, ο σαλπιγκτής Δημήτριος Απολλωνιεύς γιος του Πολυξένου, ο Διονύσιος ο Απολλωνιεύς κ.α.

## Δείτε επίσης
* Αρχαία Αθήνα
* Ατταλίδα φυλή

## Παραπομπές - σημειώσεις


## Πηγές – βιβλιογραφία
**Πρωτογενείς πηγές** 
* Ελληνικές επιγραφές - IG Απολλωνιε Attica (IG I-III).

**Δευτερογενείς πηγές**
* Apollonieis, στην ιστοσελίδα: referenceworks.brillonline.com,
* John S. Traill: ''The political organization of Attica: a study of the demes, trittyes, and phylai, and their representation in the Athenian Council'', “Attica”. (30, 109 no.18, table 14.). Princeton: American School of Classical Studies at Athens (ASCSA), 1975, ISBN 978-0-87661-514-0
* John S. Traill: *Demos and trittys. Epigraphical and topographical studies in the organization of Attica.* Athenians Victoria College, Toronto 1986.
* Peter Siewert, "Die Trittyen Attikas und die Heeresreform des Kleisthenes", C.H. Beck, München 1982, ISBN 3406080634, ISBN 9783406080630

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής
Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Ιωάννης του Λύνεμπουργκ

Ο **Ιωάννης** (π. 1242 - 13 Δεκεμβρίου 1277) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1269-77), μέρους του δουκάτου του Μπάουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ. Πιο πριν κυβερνούσε το δουκάτο με τον αδελφό του (1252-69).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Α΄ του *Παιδός*, πρώτου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Ματθίλδης των Ασκάνια, κόρης του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου. 

Το 1252 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε από κοινού με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλβέρτο Α΄, αλλά δεν συμφωνούσαν στη διακυβέρνηση. Έτσι ο Αλβέρτος Α΄ έκανε τη διαίρεση του δουκάτου και το 1269 ο Ιωάννης διάλεξε το μερίδιό του. Προτίμησε το Λύνεμπουργκ, που περιελάμβανε την πόλη του Ανοβέρου. Στον Αλβέρτο Α΄ έμεινε το Βολφενμπύτελ, που περιελάμβανε την περιοχή γύρω από το Μπράουνσβαϊγκ, το Κάλενμπεργκ και το Γκέτινγκεν. Την πόλη του Μπράουνσβαϊγκ την διοικούσαν από κοινού.

Απεβίωσε το 1277 και ετάφη στη μονή του Αγ. Μιχαήλ στο Λύνεμπουργκ.

## Οικογένεια
Το 1265 νυμφεύτηκε την Λιούτγκαρντ, κόρη του Γεράρδο Α΄ κόμη του Χόλσταϊν-Ίτσεχοε και είχε τέκνα:
* Όθων Β΄ *ο Αυστηρός* 1266-1330, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.
* Ματθίλδη, απεβ. μετά το 1308, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ & Βέρλε.
* Ελισάβετ, απεβ. 1294/98, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ κόμη του Όλντενμπουρκ.
* Αγνή, απεβ. π. 1314, παντρεύτηκε τον Βέρνερ Α΄ κόμη του Χάντμερσλεμπεν.
* Ελένη, παντρεύτηκε τον Κόνραντ Γ΄ κόμη του Βέρνιγκεροντε.

Είχε και ένα εκτός γάμου, φυσικό τέκνο:
* Ερρίκος, απεβ. 1324, ιερέας (canon) στο Βάλσροντε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Τριαστής

**Τριαστές** ονομάζονται οι αθλητές των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων οι οποίοι κατόρθωσαν να αποκτήσουν τον τίτλο του ολυμπιονίκη σε 3 αγωνίσματα εντός της ίδιας ημέρας, κάτι που θεωρούνταν ιδιαίτερα δύσκολο. Ο όρος είναι πιθανό πως δεν υπήρχε στην αρχαιότητα, δεδομένου ότι είναι το «άπαξ λεγόμενον» που βρίσκεται στον πίνακα των ολυμπιονικών που κατέγραψε ο Ιούλιος ο Αφρικανός τον 2ο-3ο αιώνα αναφερόμενος στον Λεωνίδα τον Ρόδιο: «Λεωνίδας Ῥόδιος τριαστής: στάδιον».

## Κατάλογος τριαστών
Οι γνωστοί τριαστές ήταν οι παρακάτω:

## Παραπομπές
Όθων Β΄ του Λύνεμπουργκ

Ο **Όθων Β΄** ο *Αυστηρός* (π. 1266 - 10 Απριλίου 1330) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ, μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Με κατάλληλες διατάξεις οργάνωσε την επικράτειά του.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Λιούτγκαρντ, κόρης του Γκέρχαρντ Α΄ κόμη του Χόλσταϊν-Ιτσεχόε. Το 1277 απεβίωσε ο πατέρας του αφήνοντάς τον 11ετή. Την επιτροπεία άσκησε πρώτα ο θείος του Αλβέρτος Α΄ και όταν αυτός απεβίωσε το 1279, ο άλλος θείος του Κόνραντ πρίγκιπας - επίσκοπος του Βερντέν. Στα 16 έτη του ανέλαβε τη διακυβέρνηση.

Η εξουσία του σημαδεύτηκε από διαμάχες, που χρηματοδοτήθηκαν βάζοντας υποθήκες, με τους γείτονές του για την ιδιοκτησία συνοριακών περιοχών. Περιόρισε τα δικαιώματα των ιπποτών και προστάτευσε τη δημόσια τάξη. Έδωσε δικαιώματα πόλης στους οικισμούς Χάρμπουργκ, Ντάλενμπεργκ και Σέλε. Αγόρασε την κομητεία Βέλπε για 6.500 αργυρά μάρκα. Το 1313 στην εκλογή του βασιλιά της Γερμανίας υποστήριξε τον αδελφό της συζύγου του Λουδοβίκο Δ΄, ο οποίος δύο έτη μετά τον αντάμειψε με ένα φέουδο.

Το 1315 πέρασε νόμο με τον οποίο θα τον διαδεχόταν οι δύο γιοί του από κοινού στο πριγκιπάτο. Απεβίωσε το 1330 και ετάφη στη μονή του Αγ. Μιχαήλ, που είχε οικοδομήσει στο Λύνεμπουργκ.

## Οικογένεια
Το 1288 νυμφεύτηκε την Ματθίλδη των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Β΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε παιδιά:
* Ιωάννης, απεβ. 1324, διοικητής της αρχιεπισκοπής της Βρέμης.
* Όθων Γ΄ 1296-1352, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.
* Λουδοβίκος, απεβ. 1346, επίσκοπος του Μίντεν.
* Γουλιέλμος Β΄ π. 1300-1369, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.
* Ματθίλδη, απεβ. 1316, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Β΄ πρίγκιπα του Μεκλενβούργου-Βέρλε.

Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Καζιμλί

Το **Καζιμλί **(επίσης, **Κιαζιμλί**) είναι ένα χωριό της επαρχίας Τοβούζ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Τσατάχ.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
Μολλαλάρ (Τοβούζ)

Το **Μολλαλάρ **είναι ένα χωριό στην επαρχία Τοβούζ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Μπογιούκ Κισλάκ.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
Γουλιέλμος Α΄ του Βολφενμπύτελ

Ο **Γουλιέλμος Α΄** (π. 1270 - 30 Σεπτεμβρίου 1292) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας μέρους του Βολφενμπύτελ, στην αρχή μαζί με τους αδελφούς του Ερρίκο Α΄ και Αλβέρτο Β΄ (1279-91) και μετά μόνος του (1291-92). Το Βολφενμπύτελ ήταν περιοχή του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Α΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Αδελαΐδας των Αλεράμιτσι, κόρης του Βονιφάτιου Β΄ μαργράβου του Μομφερράτου. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1279 και την επιτροπεία του 9χρονου Γουλιέλμου Α΄ και του 11χρονου αδελφού του Αλβέρτου Β΄ ανέλαβε ο θείος τους Κόνραντ πρίγκιπας-επίσκοπος του Βερντέν.

Το 1291 τα δύο μικρότερα αδέλφια ενηλικιώθηκαν και μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό τους Ερρίκο Α΄ μοιράστηκαν το Βολφενμπύτελ: ο Ερρίκος Α΄ έλαβε το Γκρουμπενχάγκεν, ο Αλβέρτος Β΄ το Γκέτινγκεν και ο Γουλιέλμος Α΄ το υπόλοιπο Βολφενμπύτελ, δηλ. την περιοχή γύρω από το Μπράουνσβαϊγκ, το Σένινγκεν, το Χάρτσμπουργκ, το Ζέζεν, το Κενινγκσλούτερ. Διαφώνησαν για την πόλη του Μπράουνσβαϊγκ.

Το επόμενο έτος απεβίωσε 22 ετών, άτεκνος και οι αδελφοί του μοιράστηκαν το μερίδιό του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ερρίκου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης, αλλά δεν απέκτησε απογόνους.

## Πηγές
*Braunschweigisches Biographisches Lexikon, Appelhans 2006, ISBN 3-937664-46-7

Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Όθων Γ΄ του Λύνεμπουργκ

Ο **Όθων Γ΄** (π. 1296 - 1352) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1330-52), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Όθωνα Β΄ του αυστηρού, πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Ματθίλδης των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ δούκα της Βαυαρίας. Ήδη από το 1314 ο πατέρας του τον έκανε συμμέτοχο της διακυβέρνησης. Το επόμενο έτος ο πατέρας του με νόμο όρισε το δουκάτο να διαιρεθεί μεταξύ των κληρονόμων. Πάντως όταν απεβίωσε το 1330, οι δύο αδελφοί κυβέρνησαν από κοινού.

Στόχος τους ήταν η εδαφική ενοποίηση του πριγκιπάτου. Πέτυχαν την αύξηση της έκτασής τους στην περιοχή του Γκίφχορν με την απόκτηση του χωρίου Φαλερσλέμπεν και των κομητειών Παπενχάιμ και Βετμαρσάγκεν.

Άλλος στόχος τους ήταν η ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης των πόλεων. Έτσι άνθισε το εμπόριο του Λύνεμπουργκ ως αποτέλεσμα του ότι έκαναν πλωτό τον ποταμό Ιλμενάου,  μεταξύ της πόλης και του Ουέλτσεν και ως αποτέλεσμα της σύναψης εμπορικών συμφωνιών με τους δούκες της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.

Απεβίωσε το 1352. Ο γιος του, όταν ήταν παιδί, είχε πνιγεί στον ποταμό Ιλμενάου, έτσι ο αδελφός του Γουλιέλμος Β΄ έμεινε μόνος στο πριγκιπάτο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ματθίλδη, κόρη του Ερρίκου Β΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνα:
* Ματθίλδη, απεβ. 1357, παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄ κόμη του Βάλντεκ.
* Ελισάβετ, απεβ. 1386.

## Πηγές
* www.Welfen.de

Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Κατάλογος έργων της Kunsthalle του Αμβούργου

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Kunsthalle του Αμβούργου

## Γερμανική ζωγραφική

## Ζωγραφική άλλων χωρών

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Καλοχώρι-Παντείχι Εύβοιας

Το **Καλό Χωριό** και το **Παντείχι** είναι πεδινά χωριά της Εύβοιας, σε υψόμετρο 25 και 36 μέτρα αντίστοιχα, τα οποία βρίσκονται στην ηπειρωτική Στερεά Ελλάδα και σε απόσταση (οδηγική) 13,5 χλμ. Ν–ΝΔ της Χαλκίδας. Το Καλό Χωριό και το Παντείχι συναποτελούν τη δημοτική κοινότητα Καλοχωρίου–Παντειχίου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αυλίδοςτου Δήμου Χαλκιδέων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, τα χωριά έχουν αθροιστικά 922 κατοίκους. Το Καλό Χωριό έως το 1927 ονομαζόταν Κριμπάτσι.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τη συνένωση - παλαιότερα - δύο χωριών του Καλοχωρίου (πρώην Κριμπάτσι) και του Παντειχίου (προσφυγικό χωριό)..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Μανουήλ Βυζάντιος

Ο **Μανουήλ Βυζάντιος** (θάν. 1819) έζησε μεταξύ 18ου και 19ου αιώνα. Ήταν πρωτοψάλτης και υμνογράφος.

## Βίος
Υπήρξε μαθητής του Γεώργιου του Κρητός και του Ιακώβου Πρωτοψάλτου. 

Διακρίθηκε για το σοβαρό εκκλησιαστικό του ύφος, το οποίο μιμήθηκε πιστότατα και ο κατόπιν Πρωτοψάλτης Κωνσταντίνος ο Βυζάντιος. Εκλήθη στη θέση της Πρωτοψαλτείας στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής Κοντοσκαλίου Κωνσταντινουπόλεως λόγω της απαράμιλλης καλλιφωνίας και της εμπειρίας του στη μουσική. Όταν εκοιμήθη, την 21η Ιουνίου 1819, τον διαδέχθηκε ο Γρηγόριος ο Λευίτης.

## Υμνογραφικό έργο
Μελοποίησε τρεις σειρές Χερουβικά έντεχνα, Κοινωνικά, μαθήματα του Μαθηματαρίου, τα κατ΄ ήχον Αντίφωνα κατά το μικτό είδος, σύντομες Δοξολογίες σε διάφορους ήχους, τις στιχολογίες των κεκραγαρίων των οκτώ ήχων, τους μακαρισμούς του βαρέως ήχου και του πρωτοβαρέως. 

Δημιούργησε την κατ' αγωγή στιχολογία των μεγαλυναρίων της Υπαπαντής, συνέπτυξε το μακρό μάθημα «Μακάριος ἀνήρ» του Πέτρου Πελοποννησίου, συνέγραψε και συλλογή ιδιόμελων, διάφορα Κοντάκια και Απολυτίκια κατά το ύφος της Μεγάλης Εκκλησίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Σ. Σάββας: «Βυζάντιος Μανουήλ», *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμ. 4(1964), στ. 91
*Μανουὴλ ὁ Βυζάντιος Ἄρχων Πρωτοψάλτης τῆς Μ.τ.Χ.Ἐ.http://www.ec-patr.net/psaltes/manuelbyz.htm

Κατηγορία:Υμνογράφοι
Κατηγορία:Ψάλτες
Γιογκουνμπουλάκ

Το **Γιογκουνμπουλάκ **(αζερικά: Yoğunbulaq) είναι χωριό στο δήμο Τσομπανσιγκνάκ στην επαρχία Τοβούζ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
8/2

Ο όρος** 8/2** μπορεί να αναφέρεται:
* 2 Αυγούστου (σημειογραφία μήνα-ημέρας)
* 8 Φεβρουαρίου (σημειογραφία ημέρας-μήνα)
Ιωάννης Βυζάντιος

Ο **Ιωάννης Βυζάντιος** (; - 1866) ήταν διδάσκαλος της εκκλησιαστικής μουσικής, ο οποίος έζησε το πρώτο μισό του 19ου αι.

## Βίος
Ο **Ιωάννης Βυζάντιος** έζησε το α' μισό του 19ου αι. στην Κωνσταντινούπολη. Διδάχθηκε εκκλησιαστική μουσική από τον Θεόδωρο Συμεών τον Κοντό. Το 1824 προσλήφθηκε ως Β' Δομέστικος στον πατριαρχικό ναό. Μετά επτά χρόνια προήχθη σε Λαμπαδάριο και επί της πατριαρχείας Ιωακείμ Β΄ σε Πρωτοψάλτη της Μεγάλης Εκκλησίας. Πέθανε στις 20 Ιουλίου του 1866.

## Εκδοτικό υμνογραφικό έργο
Δύο φορές εξέδωσε το *Ειρμολόγιο των Καταβασιών* του Πέτρου Λαμπαδάριου του Πελοποννήσιου, επτά φορές το *Αναστασιματάριο* του ιδίου και τα *Χερουβικά και Κοινωνικά* του ιδίου. Επίσης εξέδωσε μία μονότομη *Ανθολογία*, συλλογή Καλλοφωνικών Ειρμών διαφόρων υμνογράφων και τον Τετράτομο *Πανδέκτη*. Τέλος μελοποίησε ωδές σε πατριάρχες, σε ορισμένους κανόνες Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών και τον περίφημο *Κύκλω της τραπέζης σου*.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Σ. Σάββας, «Βυζάντιος Ιωάννης»,Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια,τομ.4(1964),στ.90
*Ἰωάννης Βυζάντιος, Ἄρχων Πρωτοψάλτης τῆς Μ.τ.Χ.Ἐ.http://www.ec-patr.net/psaltes/johnbyz.htm
*Ιωάννης Πρωτοψάλτης ο Βυζάντιος http://www.e-kere.gr/%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AC/%CE%99%CE%A9%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3-%CE%A0%CE%A1%CE%A9%CE%A4%CE%9F%CE%A8%CE%91%CE%9B%CE%A4%CE%97%CE%A3-%CE%9F-%CE%92%CE%A5%CE%96%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%9F%CE%A3

Κατηγορία:Έλληνες μουσικολόγοι
11/7

Ο όρος **11/7** μπορεί να αναφέρεται:
* 7 Νοεμβρίου 
* 11 Ιουλίου
Κρέμα καραμελέ

μικρογραφία|Κρέμα καραμελέ
Η **κρέμα καραμελέ** είναι γλύκισμα το οποίο περιέχει γάλα, αυγά, ζάχαρη και καραμέλα. 

Αποτελείται από κλασική κρέμα με την προσθήκη σιροπιού καραμέλας. Είναι γλυκό που μοιάζει με το καζάν ντιπί και την κρέμ μπρουλέ.

## Ιστορία
Η κρέμα καραμελέ πρωτοφτιάχτηκε στη Γαλλία και από εκεί διαδόθηκε στον υπόλοιπο κόσμο. Στις Ισπανόφωνες χώρες ονομάζεται **φλαν (flan) ,** από το γαλλικό “flaon”, που μπορεί να προέρχεται από το παλιό γερμανικό “flado”, που σημαίνει επίπεδο κέικ. Στην Ελλάδα, φαίνεται πως εμφανίστηκε σε κοσμικούς αστικούς κύκλους κατά τον μεσοπόλεμο και καθιερώθηκε μετά το 1945.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Συνταγή **[https://www.gastronomos.gr/syntagh/krema-karamele/94833/ Κρέμα καραμελέ (βίντεο)],** Σπύρος Πεδιαδιτάκης, Γαστρονόμος

Κατηγορία:Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια
Κατηγορία:Παγκόσμια κουζίνα
Γαάλ

Ο **Γαάλ** ήταν χαναανιτικής καταγωγής επαναστάτης. Το όνομά του ετυμολογείται ως *απόρριψη* ή *απέχθεια*, ενώ κατά τον Βελχάουζεν ως *σκαθάρι*. Το όνομα του πατέρα του ήταν Εβέδ Εξεγέρθηκε κατά του κριτή Αβιμέλεχ υποκινώντας σε εξέγερση την φυλή Συχέμ υπερ των απογόνων Εμμώρ του Ευαίου. Όμως ο επιστάτης του Αβιμέλεχ, ο Ζεβούλ, αποκάλυψε τις ενέργειες αυτές στον Αβιμέλεχ. Έτσι ο τελευταίος έστησε ενέδρα στους Συχεμίτες με τέσσερα σώματα στρατού νικώντας τον Γαάλ και τους άντρες του.
thumb|175px|Ο Γάάλ επισημαίνει την προσέγγιση του στρατού Αβιμέλεχ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ανώνυμου, «Γαάλ», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 4 (1964), στ. 98
* «The meaning of Gaal in the Bible» (From International Standard Bible Encyclopedia)http://www.bibletools.org/index.cfm/fuseaction/Def.show/RTD/ISBE/ID/3606/Gaal.htm

Γααλ
Γαβίνος (ιερομάρτυρας)

Ο **Γαβίνος** ήταν ιερομάρτυρας της πρωτοχριστινιακής εποχής και άγιος της δυτικής εκκλησίας.
## Βίος
Ο **Γαβίνος** ήταν πατέρας  της Αγίας Σωσσάνας και αδελφός του Πάπα Γαΐου. Υπό την εποπτεία του τελευταίου υπηρέτησε ο Γαβίνος κληρικός στην Ρωμαϊκή Εκκλησία. Μαρτύρησε στον διωγμό του Διοκλητιανού το 296 μ.Χ. Τιμάται από την δυτική εκκλησία στις 19 Φεβρουαρίου.
## Παραπομπές

## Πηγές
* Ανώνυμος, «Γαβίνος»,Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια,τομ.4(1964),στ.101
Γαβινος
Γαβριήλ ο νεομάρτυρας

Ο **Γαβριήλ ο νεομάρυρας** έζησε τον 16ο αιώνα στην Αίγυπτο

## Βίος
Ο Γαβριήλ μαρτύρησε μαζί με κάποιον ονόματι Κιρμιδέλη, Κερμιδώλη, Κρεμηδώλης στο Κάιρο το 1522. Οι Μωαμεθανοί τους κατηγόρησαν ότι εξύβρισαν της Μουσουλμανική θρησκεία και αφού αρνήθηκαν να ασπαστούν τη μουσουλμανική θρησκεία θανατώθηκαν από το πλήθος. Κόπτης χριστιανός παραχώρησε την κάρα του Γαβριήλ στον Πατριάρχη Αλεξανδρέιας Ιωακείμ (1487-1567), ο οποίος την τοποθέτησε στον ναό του Αγίου Νικολάου. Μαζί με τον Κιρμιδέλη τιμώνται στις 18 Οκτωβρίου.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Ανώνυμος,«Γαβριήλ ο νεομάρτυρας», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια,τομ.4(1964),στ.107
Γαβριηλ ο νεομαρτυρας
Άγιος Γαβριήλ ο Ιβηρίτης

Ο **Άγιος Γαβριήλ ο Ιβηρίτης** έζησε τον 11ο αιώνα.
## Βίος
Ο **Γαβριήλ ο Ιβηρίτης** ήταν μοναχός στη Μονή Ιβήρων και ασκήθηκε κοντά σε μια σπηλιά. Σύμφωνα με την παράδοση η Παναγία του εμφανίστηκε ζητώντας του να κατεβει στην κοντινή παραλία προκειμένου να μαζέψει την εικόνα της την περίφημη *Πορταΐτισσα*,πράγμα που έκανε. Τιμάται στις 13 Μαΐου μαζί με τους άλλους Ιβηρίτες Όσιους Ευθύμιο, Ιωάννη και Γεώργιο.
## Παραπομπές


## Πηγές
*Γερασιμος Μικρογιαννανίτης, «Γαβριήλ ο Ιβηρίτης»΄,Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.4(1964),στ.107-108

Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
Κατηγορία:Αγιορείτες
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Λουκάς Βοβενάργκ

Ο **Λουκάς Βοβενάργκ** (γαλλικά: *Luc de Clapiers, marquis de Vauvenargues*),  (6 Αυγούστου 1715 – 28 Μαΐου 1747) ήταν Γάλλος ηθολόγος.

## Βίος
Ο Λουκάς Βοβενάργκ γεννήθηκε στην Αιξ-αν-Προβάνς. Καταγόταν από παλιά αριστοκρατική οικογένεια η οποία είχε απολέσει την παλιά οικονομική της ισχύ. Δεν έλαβε ιδιαίτερα φροντισμένη κλασική παιδεία, αλλά  περιορίστηκε στην εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας. Υπέφερε παιδιόθεν από προβλήματα στην όρασή του.  Σε ηλικία δεκαεννιά χρονών  ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα, και έγινε αξιωματικός. Μετέσχε στην εκστρατεία στην Πολωνία, στην Ιταλία και στη Βοημία, όπου υπέστη κρυοπαγήματα απ' τα οποία δε συνήλθε ποτέ ολοκληρωτικά. Χτυπημένος επίσης από την ευλογιά παραμορφώθηκε στο πρόσωπο του και έχασε σχεδόν την όραση του. Το 1744 παραιτήθηκε από το στρατό και προσπάθησε ανεπιτυχώς να εισέλθει στο διπλωματικό σώμα. Η κατάσταση της υγείας του όμως ανέτρεψε τις φιλοδοξίες του. Το 1745 μετακόμισε στο Παρίσι όπου έζησε ζωή μονήρη.

## Πνευματική πορεία-συγγραφικό έργο
Σημαντικό ρόλο στην ενασχόλησή του με τα γράμματα έπαιξε ο Victor de Riqueti marquis de Mirabeau, πατέρας του Honoré Gabriel Riqueti, comte de Mirabeau.Οι επαφές του ήταν ελάχιστες: με τους Jean-François Marmontel, και τον  Βολταίρο. Το πιο σημαντικό έργο του ήταν το *Εισαγωγή στη γνώση του ανθρώπινου πνεύματος* (1746). Ο Βολταίρος ζήτησε την επανέκδοση του βιβλίου άλλα πιο βελτιωμένη,οπότε επανεκδόθηκε στα 1747.

## Εκδόσεις έργων του Βοβενάργκ στην ελληνική γλώσσα
*Luc de Chapier, Marquis de Vauvenargues, Εισαγωγή στη γνώση του ανθρώπινου πνεύματος,μτφρ.Νίκος Μακρής, Δρόμων, 2012
*Βωβενάργκ, Réflexions et maximes,μτφρ.Δέσποινα Παπάζογλου, Χρήστος Παπάζογλου, εκδ.Στιγμή, 1993

## Παραπομπές


## Πηγές
*Vauvenargues, Luc de Chapier, Marquis de, 1715-1747 http://www.biblionet.gr/author/71095/Luc_de_Chapier,_Marquis_de_Vauvenargues
* Ανώνυμος,« Βοβενάργκ Λουκάς»,Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια,τομ.4(1964),στ.95

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι
C2H2O2

μικρογραφία|Γραμμικοί τύποι όλων των ισομερών ενώσεων με χημικό τύπο
'''C<sub>2</sub>H<sub>2</sub>O<sub>2</sub>'''.

Πάνω: #2, #4 και #7 της λίστας.

Μέση: #3, #5 και #6 της λίστας.

Κάτω: #1 και #8 της λίστας.
Ο μοριακός τύπος **C<sub>2</sub>H<sub>2</sub>O<sub>2</sub>** (με μοριακή μάζα 58,04 amu), που αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 2, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα οκτώ (8) ισομερή θέσης**:**
# Αιθινυλυδροϋπεροξείδιο ή **αιθινυλοδιοξειδάνιο**, με ημισυντακτικό τύπο **HC≡CO<sub>2</sub>** και CAS # 483282-68-4.
# Αιθινοδιόλη, με ημισυντακτικό τύπο **HOC≡COH** και CAS # 16005-17-7.
# Υδροξυαιθενόνη, με ημισυντακτικό τύπο **HOCH=CO** και CAS # 74936-20-2.
# **Αιθανοδιάλη** ή γλυοξάλη, με ημισυντακτικό τύπο **HCOCHO** και CAS # 107-22-2.
# Διοξετένιο ή 1,2-**επιδιοξυαιθένιο** και CAS # 287-35-4.
# Μεθυλενοδιοξιράνιο ή **1,1-επιδιοξυαιθένιο** και CAS # 42879-44-7.
# **Οξιρανόνη** ή **1,2-εποξυαιθανάλη** ή ακετολακτόνη και CAS # 42879-41-4.
# 1,2-εποξυοξιράνιο ή **διοξαδικυκλοβουτάνιο** και CAS # 110175-40-1.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Κατηγορία:C2
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο
Κατηγορία:Ακόρεστες ενώσεις
Καλλίμαχος (ιατρός)

Ο **Καλλίμαχος** ήταν ιατρός που έζησε στην Αλεξάνδρεια το β’ μισό 3ου – α’ μισό 2ου αι. π.Χ.. Ανήκε στη σχολή του Ηρόφιλου και υποστήριζε ότι η στεφανηφορία ήταν βλαβερή για τα νεύρα του εγκεφάλου. Αναφέρονται τα έργα του: *Λεξικόν Ιπποκράτους*, *Περί στεφάνων*, *Ερωτήματα ιατρικά*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
C2O2

Ο μοριακός τύπος **C<sub>2</sub>O<sub>2</sub>**, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα δύο ισομερή θέσης:
# Αιθυλενοδιόνη ή **διοξείδιο του διάνθρακα**, με ημισυντακτικό τύπο **OC=CO**.
# Eποξυοξιρένιο ή **διοξαδικυκλοβουτένιο**.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Γαβριήλ Αχριδών

Ο **Γαβριήλ  Αχριδών** έζησε τον 16ο αιώνα.

## Βίος
Ο Γαβριήλ καταγόταν από τα Ιωάννινα. Υπήρξε διάκονος του Σωφρόνιου Μητροπολίτη Χριστιανουπολεως Πελοποννήσου. Το 1584 εξελέγη αρχιεπίσκοπος Αχριδών μετά την καθάιρεση του Θεόδουλου.

### Αρχιεπίσκοπος Αχριδών
Όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του στην Αρχιεπισκοπή Αχριδών η αρχιεπισκοπή όφειλε 16.000 φλωριά. Πραγματοποίησε έρανο σε ευρωπαϊκές χώρες εφοδιασμένος με συστατική επιστολή υπογεγραμμένη από τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Κωνσταντινουπόλεως και Αντιοχείας. Όταν βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη υπέγραψε την καθαίρεση του Πατριάρχη Παχωμίου του Πατέστου. Στα πλαίσια της περιοδείας του επισκέφθηκε την Πολωνία και τον ηγεμόνα της Στέφανο Βαθόρη. Από αυτον έλαβε συστατική επιστολή για τον Πάπα. Στις 31 Αυγούστου 1587 έφτασε στην Τυβίγγη όπου συνάντησε τον Μαρτίνο Κρούσσιο. Από την Τυβίγγη έφυγε στις 5 Σεπτεμβρίου 1587 και κατευθύνθηκε στην Ιταλία. Στην Ρώμη έδωσε Ομολογία Πίστεως στον Πάπα Σίξτο Ε'. Από τη Ρώμη έστειλε γράμμα στον Μάκαριο Μονεμβασίας. Ίσως επεδίωκε να γίνει καρδινάλιος. Ίσως ο Γαβριήλ να ειχε απωλέσει τον θρόνο του και δύσταζε να επιστρέψει φοβούμενος τους Τούρκους. Το Φεβρουάριο του 1588 ζήτησε τη μεσολάβηση του Πάπα προς τον βασιλιά Ερρίκο Γ' της Γαλλίας προκειμένου να μεσολαβήσει στον σουλτάνο Μουράτ Γ' υπέρ της επανόδου του στο θρόνο του. Δεν ξέρουμε αν επέστρεψε στην έδρα του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάσος Γριτσόπουλος, «Γαβριήλ ο αρχιεπίσκοπος Αχριδών», *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τομ. 4 (1964), στ. 115-117.
* Βασίλειος Α. Μυστακίδης, «Δύο Ἀρχιεπίσκοποι Ἀχρίδων (Πρώτης Ἰουστινιανῆς) ἐν Τυβίγγῃ παρὰ Μαρτίνῳ τῷ Κρουσίῳ, Γαβριήλ (1587) καὶ Ἀθανάσιος (1599) καὶ ὁ σὺν αὐτοῖς Πελαγονίας Ἰερεμίας: Τὰ κατ᾽ αὐτοὺς κατ᾽ ἀνέκδοτα ἔγγραφα (Α´)», *Θεολογία*, τομ. 9, τχ. 1 (1931), σελ. 68-79. τχ. 2, σελ. 153-170, τχ. 4 σελ. 336-339.

Γαβριηλ
Γαβριηλ
Αγία Σοφία Λάρισας

Η **Αγία Σοφία** είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Δένδρων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Τυρνάβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Τυρνάβου του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
*Μέχρι το 1927, ο οικισμός ονομαζόταν *Οξιλάρ* (*Οκτσιλάρ*).

## Γεωγραφία
Η Αγία Σοφία είναι οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται στην πεδινή περιοχή μεταξύ Λάρισας και Τυρνάβου και μεταξύ των μεγαλύτερων οικισμών Δένδρα και Πλατανούλια, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90 μέτρων. Απέχει περίπου 13 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λάρισας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται διοικητικά το 1833 ως *Οξιλάρ* να προσαρτάται στον δήμο Τυρνάβου του νομού Λαρίσης. Το 1927 μετονομάστηκε σε  *Αγία Σοφία* και το 1951 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Δένδρων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Δένδρων και προσαρτήθηκε στον δήμο Τυρνάβου.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Ευθυμίου

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τυρνάβου
Σεκερλί (Αγκσταφά)

Το **Σεκερλί** (επίσης, **Σακαρλί**) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκσταφά του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ποϊλού.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγσταφά
Ορτά Σαλαχλί (Αγκσταφά)

Το **Ορτά Σαλαχλί** (επίσης, **Ορτά-Σάλαχλι, **αζερικά: Orta Salahlı) είναι ένα χωριό της επαρχίας Αγκσταφά του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας. 

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αγσταφά
Ορτά Σαλαχλί (Καζάχ)

Το **Ορτά Σαλαχλί **(επίσης, **Ορτά-Σάλαχλι, **αζερικά: Orta Salahlı) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Καζάκ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.588 κατοίκων και βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καζάχ
Φίλιππος ο Αρκάδιος (5ος αιώνας π.Χ.)

Ο **Φίλιππος ο Αρκάδιος** (ή *Αρκάδας* ή *Αρκάς*, 5ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Πελλάνα της Αρκαδίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 86ους (436 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Μύρωνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
C3H8O2

Ο μοριακός τύπος **C<sub>3</sub>H<sub>8</sub>O<sub>2</sub>** (με μοριακή μάζα 76,10 amu), που αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 0, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα (συνολικά) δέκα (10) ισομερή θέσης:

## Υπεροξείδια
# Προπυλυδροϋπεροξείδιο ή **προπυλοδιοξειδάνιο**, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>CH<sub>2</sub>O<sub>2</sub>H.**
# Ισοπροπυλυδροϋπεροξείδιο ή **ισοπροπυλοδιοξειδάνιο**, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH(O<sub>2</sub>H)CH<sub>3</sub>.**
# Αιθυλομεθυλυπεροξείδιο ή **αιθυλομεθυλοδιοξειδάνιο**, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CHO<sub>2</sub>CH<sub>3</sub>.**

## Αλκοόλες

### Διόλες
# 1,1-προπανοδιόλη (ασταθής διόλη), ενυδατωμένη μορφή της προπανάλης, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>CH(OH)<sub>2</sub>**.
# 1,2-προπανοδιόλη ή **προπυλενογλυκόλη**, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH(OH)CH<sub>2</sub>OH**, σε δύο (2) οπτικά ισομερή.
# 1,3-προπανοδιόλη ή **τριμεθυλενογλυκόλη**, με ημισυντακτικό τύπο **ΗΟCH<sub>2</sub>CH<sub>2</sub>CH<sub>2</sub>OH** ή **ΗΟ(CH<sub>2</sub>)<sub>3</sub>OH**
# 2,2-προπανοδιόλη (ασταθής διόλη), ενυδατωμένη μορφή της προπανόνης, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>C(ΟΗ)<sub>2</sub>CH<sub>3</sub>**.

### Αλκοξυόλες
# 1-μεθοξυαιθανόλη, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH(OCH<sub>3</sub>)OH**, σε δύο (2) οπτικά ισομερή**.**
# 2-μεθοξυαιθανόλη ή **μεθυλοκελοσόλβη**, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>OCH<sub>2</sub>CH<sub>2</sub>OH.**

## Αιθέρες
* Διμεθοξυμεθάνιο ή **μεθυλενοδιμεθυλο(δι)αιθέρας,** με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>OCH<sub>2</sub>OCH<sub>3</sub>** ή (**CH<sub>3</sub>O)<sub>2</sub>CH<sub>2</sub>**.

Κατηγορία:C3
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Κατηγορία:Κορεσμένες ενώσεις
Φίλιππος ο Αρκάδιος (3ος αιώνας π.Χ.)

Ο **Φίλιππος ο Αρκάδιος** (ή *Αρκάδας* ή *Αρκάς*, 4ος/3ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αρκαδία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 122ους (292 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Σε επιγραφή που βρέθηκε στην Ολυμπία αναφερόταν πως νίκησε 4 άλλους -νησιώτες- αντιπάλους προκειμένου να ανακηρυχθεί ολυμπιονίκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Θέαντος ο Λέπρεος

[μικρογραφία|[Ημίδραχμο της Ολυμπίας, χρονολογούμενο μεταξύ 87ης  (432 π.Χ.) και 90ης (420 π.Χ.) διοργάνωσης των αγώνων]]

Ο **Θέαντος ο Λέπρεος** (ή *Θέας*, γιος του Αλκαίνετου, 5ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από το Λέπρεο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 90ους (420 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο πατέρας του ο Αλκαίνετος υπήρξε επίσης ολυμπιονίκης στην πυγμαχία παίδων και κατόπιν στην ανδρών, και ολυμπιονίκης παίδων στο ίδιο άθλημα υπήρξε και ο αδερφός του ο Ελλάνικος κατά την προηγούμενη διοργάνωση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Δημήτριος ο εκ Φιλαδελφείας (νεομάρτυρας)

Ο **Δημήτριος ο εκ Φιλαδελφείας** ήταν νεομάρτυρας της Εκκλησίας και άγιος. Έζησε τον 17ο αιώνα.

## Βίος
Καταγόταν από τη Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας. Ο πατέρας του ήταν ιερέας. Αν και σε παιδική ηλικία εξισλαμίσθηκε σε ηλικία εικοσιπέντε ετών ασπάστηκε εκ νέου τον Χριστιανισμό. Εξ αιτίας αυτής της μεταστροφής του μαρτύρησε στις 2 Ιουνίου 1657.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ανώνυμος: «Δημήτριος νεομάρτυς ο εκ Φιλαδελφείας», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 4 (1964), στ. 1066

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Μάχη του Βαρθολομιού

Η **μάχη του Βαρθολομιού** Ηλείας ήταν ένα επεισόδιο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων κατά της Οθωμανικής Αρχής και αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της αντίστασης των Πελοποννησιακών πληθυσμών κατά της εκστρατείας του Ιμπραήμ Πασά το φθινόπωρο του 1825.

Στις 8 Νοεμβρίου του 1825 ισχυρές μονάδες Αιγυπτιακού ιππικού, αφού πρώτα διέσχισαν τον ποταμό Αλφειό με τη χρήση πλωτών μέσων, απείλησαν τον Πύργο και τη Γαστούνη, ενώ εν΄ συνεχεία επιτέθηκαν κατά των χωριών της περιοχής Δερβιτσελεπή, Καλίτσα, Σαβάλια (όπου συνάντησαν μικρή αντίσταση), Ραβιάτα, Καραγιούζι και Σελήμ Τσαούση, τα οποία κατέκαυσαν. Προηγουμένως, οι Αιγύπτιοι είχαν επιχειρήσει να καθυποτάξουν την Αγουλινίτσα, όμως, συναντώντας πεισματώδη άμυνα των κατοίκων της, που είχαν οχυρωθεί στην παραπλήσια βαλτώδη λίμνη, υποχρεώθηκαν να αποχωρήσουν με σοβαρές απώλειες (τουλάχιστον 170 νεκροί).

Ωστόσο, στο κοντινό Βαρθολομιό η σύγκρουση έλαβε χαρακτήρα σκληρότατου αγώνα, καθώς ένα μεγάλο μέρος των μάχιμων κατοίκων του αφού πρώτα φρόντισαν να ασφαλίσουν τα μέλη των οικογενειών τους στο γειτονικό Χλεμούτσι, οχυρώθηκαν στα σπίτια του χωριού τους αποφασισμένοι να τα υπερασπίσουν μέχρις εσχάτων. Η μάχη μεταξύ των εγκλείστων και σχεδόν δεκαπλάσιου αριθμού εχθρών (μισοί απ’ τους οποίους ήταν Άραβες ιππείς) κράτησε περί τις 6 ώρες, με εκατέρωθεν σημαντικές απώλειες. Στο πλευρό των ταμπουρωμένων εντός του Βαρθολομιού Ελλήνων μαχητών έσπευσαν ακόμη 155 συγχωριανοί τους υπό τους οπλαρχηγούς Βέρρα 

και Γεωργάκη, οι οποίοι έφτασαν απ’ το Χλεμούτσι το επόμενο πρωϊνό (10 Νοεμβρίου), κρύφτηκαν μέσα σε αμπελώνες, αλλά σφαγιάσθηκαν όλοι από τους σπαθοφόρους αντίπαλους ιππείς.

Η σύρραξη, εντέλει, διακόπηκε απότομα λόγω κατακλυσμιαίας βροχής που έφερε σαν αποτέλεσμα την εξουδετέρωση του πολεμικού εξοπλισμού των αντιμαχόμενων (βράχηκαν τα μπαρούτια κλπ). Ο απολογισμός της μάχης του Βαρθολομιού ήταν τουλάχιστον 350 νεκροί Αιγύπτιοι (σύμφωνα με επιστολή του Γ. Σισίνη προς την ελληνική επιτροπή Ζακύνθου, με ημερομηνία 24 Νοεμβρίου 1825) και 200 Έλληνες Βαρθολομίτες υπερασπιστές.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Διονύσιος Κόκκινος, *Η Ελληνική Επανάστασις*, έκδοση «Μέλισσα», «Αθήνα» (6τομο), Τόμος 5, σελ. 167 – 172.

Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Ιστορία της Ηλείας
Κόμμα Συμμαχίας της Βόρειας Ιρλανδίας

Το **Κόμμα Συμμαχίας της Βόρειας Ιρλανδίας** (αγγλ. *Alliance Party of Northern Ireland*, ιρλ. *Páirtí Comhghuaillíochta Thuaisceart Éireann*, Σκωτικά του Όλστερ *Alliance Pairtie o Norlin Airlann*) είναι ένα φιλελεύθερο και κεντρώο πολιτικό κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας. Είναι, αυτή τη στιγμή, το πέμπτο μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνοσυνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας, κατέχοντας 8 από τις συνολικά 108 έδρες της.

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1970 ως εξέλιξη του Νέου Κινήματος του Όλστερ και εκπροσωπούσε πολιτικά τον μετριοπαθή και μη-σεχταριστικό ενωτισμό. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου και, ειδικότερα, από τη δεκαετία του 1990, κράτησε μια πιο ουδέτερη στάση έναντι της Ένωσης με το Ηνωμένο Βασίλειο και άρχισε να τοποθετείται περισσότερο σε ευρύτερα φιλελεύθερα και μη-σεχταριστικά ζητήματα. Είναι αντίθετο με το μοίρασμα των εξουσιών ανάμεσα στις κοινότητες της Βόρειας Ιρλανδίας όπως προβλέπεται από τη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής, θεωρώντας ότι αυτό διερύνει το χάσμα μεταξύ τους. Στην Εθνοσυνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας, το κόμμα δεν αυτοπροσδιορίζεται ούτε ως ενωτικό ούτε ως ιρλανδικό εθνικιστικό.

Στις γενικές εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου το 2010, το Κόμμα Συμμαχίας της Βόρειας Ιρλανδίας κέρδισε για πρώτη φορά έδρα στη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, κερδίζοντας, μάλιστα, τον Πρώτο Υπουργό της Βόρειας Ιρλανδίας και αρχηγό του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος Πίτερ Ρόμπινσον στην έδρα του Ανατολικού Μπέλφαστ. Την έδρα κατέλαβε η Ναόμι Λονγκ, η οποία είναι η πρώτη εκπρόσωπος του κόμματος στη Βουλή των Κοινοτήτων μετά από τον Στράτον Μιλς, ο οποίος προσχώρησε στο κόμμα το 1973 έχοντας αποχωρήσει από το Ενωτικό Κόμμα του Όλστερ. Ωστόσο, στις εκλογές του 2015, το κόμμα έχασε την έδρα του και, έκτοτε, δεν εκπροσωπείται στη Βουλή των Κοινοτήτων.

Το κόμμα είναι μέλος της Φιλελεύθερης Διεθνούς και συνδέεται οργανωτικά με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες στη Μεγάλη Βρετανία.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βόρειας Ιρλανδίας
Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα
1η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η **1η Συμφωνία σε Μι ύφεση μείζονα, K. 16** (γερμανικά: *Sinfonie Es-Dur KV 16*) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, την οποία συνέθεσε σε ηλικία μόλις 8 ετών. Εκείνη την περίοδο ήταν γνωστός στην Ευρώπη ως «παιδί θαύμα», παρά ως συνθέτης. Χειρόγραφο της σύνθεσης βρίσκεται στη *Biblioteka Jagiellońska*, στην Κρακοβία.

## Υπόβαθρο
Το κομμάτι γράφτηκε όταν, κατά την Μεγάλη Περιοδεία στην Ευρώπη, η οικογένεια βρισκόταν στο Λονδίνο και χρειάστηκε να μετακομίσουν στο Τσέλσι, εξ αιτίας μίας ασθένειας του Λέοπολντ.  Στο σπίτι, όπου διέμεναν, βρισκόταν στον αριθμό 180, στον *Ebury Street*, που τώρα είναι προάστιο του Γουέστμινιστερ, μάλιστα στο σπίτι που γράφτηκε υπάρχει και blue plaque.

Η Συμφωνία έκανε πρεμιέρα στις 21 Φεβρουαρίου του 1765. Η συγκεκριμένη σύνθεση του Μότσαρτ, δείχνει τις επιρροές που είχε, ανάμεσα σε αυτές ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και ιδιαίτερα ο γιος του, ο Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ, τον οποίον ο Μότσαρτ τον είχε συναντήσει κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Λονδίνο.

## Μέρη και ενορχήστρωση
Η Συμφωνία γράφτηκε για τα εξής μουσικά όργανα: 2 όμποε, 2 κόρνο, 1 τσέμπαλο και έγχορδα.

Η Συμφωνία αποτελείται από τρία μέρη:

:
\relative c* {
  \key es \major
  \tempo "Allegro molto"
  es2\f g |
  \repeat unfold 8 { bes8 } |
  g4 es r2 |
  bes1\p | as | as | g | g |
}
</score>

#*Molto allegro*, 4/4
#*Andante*, Ντο ελάσσονα, 2/4
#*Presto'', 3/8

Στο δεύτερο μέρος, ο 8χρονος Μότσαρτ, χρησιμοποιεί τέσσερις νότες ως μοτίβο, τις οποίες τις χρησιμοποίησε και στο στο φινάλε στη 41η Συμφωνία. Οι τέσσερις νότες είναι οι Ντο, Ρε, Φα, Μι, το μοτίβο αυτό απαντάται σε αρκετά έργα του Μότσαρτ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Symphony No.1 in E-flat major, K.16](http://imslp.org/wiki/Symphony_No.1_(Mozart,_Wolfgang_Amadeus)) στο IMSLP.org

01
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα
Τουρλουπίνοι

Οι **Τουρλουπίνοι** ήταν θρησκευτική σέκτα στη Μεσαιωνική Γαλλία, χαλαρά σχετιζόμενη με τις Βεγίνες και τους Βεγάρδους και τους Αδελφούς του Ελευθέρου Πνεύματος. Η ονομασία *τουρλουπίνος* αποτελεί ειρωνικό επίθετο, ενώ οι ίδιοι φαίνεται να αυτοαποκαλούνταν "εταιρεία των πτωχών" ή "αδελφότητα της πενίας". Αναφορές για αυτούς έχουν διασωθεί μόνον σε συγγράμματα των αντιπάλων τους, οι οποίοι τους καταδίκασαν ως αιρετικούς. Ως εκ τούτου, λιγοστές είναι οι γνωστές για το πρόσωπό τους πληροφορίες, ωστόσο φαίνεται να φορούσαν λίγα ρούχα ως τρόπο έκφρασης του όρκου πενίας τους, γεγονός το οποίο και οδήγησε σε εναντίον τους κατηγορίες για γυμνισμό και ακολασία. Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν πως η σημασία τους πιθανώς να ήταν υπερβολική, προκειμένου να δοθεί "τοπικό χρώμα" σε ακαδημαϊκές θεολογικές διαμάχες.

Η σέκτα δραστηριοποιήθηκε κυρίως κατά την διάρκεια του δεύτερου μισού του 14ου αιώνα στην ευρύτερη περιοχή του Παρισιού, αποτελώντας μία από τις λιγοστές αιρετικές σέκτες οι οποίες ήσαν ενεργές στο Παρίσι εκείνη την περίοδο. Το 1372, αριθμός των μελών της φυλακίσθηκε, με μια θηλυκή ηγέτη της, την Ζαν Ντωμπεντόν, να καίγεται στην πυρά για μαγγανεία και αίρεση. Παρόμοια σέκτα πιθανώς να δραστηριοποιούνταν στην διάρκεια της δεκαετίας του 1460 στην ευρύτερη περιοχή της Λιλ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Κατηγορία:Θρησκευτικές οργανώσεις
Κατηγορία:Ασκητές
Κατηγορία:Σέκτες
Κατηγορία:Χριστιανοί μυστικιστές
Κατηγορία:Μεσαιωνικό Παρίσι
2η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η **2η Συμφωνία σε Σι ύφεση μείζονα,  KV 17** (γερμανικά: *Sinfonie in B-Dur KV 17*) είναι μία συμφωνία που πιστευόταν ότι γράφτηκε από τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, αλλά πλέον περισσότερο πιθανό θεωρείται να είναι έργο του πατέρα του, Λέοπολντ Μότσαρτ. Της είχε δοθεί ο αριθμός Anhang C 11.02, στην έκτη έκδοση του καταλόγου του Λούντβιχ Ρίτερ φον Κέχελ, αλλά πλέον συγκαταλέγεται και στον κατάλογο του Κλιφ Εσιέν, με τις συμφωνίας του Λέοπολντ.

## Παραπομπές
# For the attribution to Leopold, see Stanley Sadie, *The New Grove Mozart* (NY: Norton, 1983), p.&nbsp;197 (Mozart work list). ISBN 0-393-30084-6. 
# Sadie, p.&nbsp;197.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Symphony, Eisen B-flat 6 (Mozart, Leopold)](http://imslp.org/wiki/Symphony_No.2_(Mozart,_Wolfgang_Amadeus)) στο IMSLP.org

02
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση μείζονα