open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λώρενς Χέιστινγκς, 1ος κόμης του Πέμπροκ

μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός των Χέιστινγκς, κομήτων τού Πέμπροκ. 1ο & 4ο μέρος: μανίκι. 2ο & 3ο: 5 αργυρές και 5 κυανές οριζόντιες ταινίες εναλλάξ, με 13 πτηνά τοποθετημένα σε σχήμα τετράγωνου.
μικρογραφία|Οικόσημα τού Λώρενς Χέιστινγκς 1ου κόμη τού Πέμπροκ, μαζί με εκείνα άλλων ιπποτών που πολέμησαν στη Μάχη τού Κρεσύ και στην Πολιορκία τού Καλαί (1347), Μεγάλο Ανατολικό Παράθυρο τού Καθεδρικού τού Γκλόστερ.

Ο **Λώρενς ντε Χέιστινγκς**, 1ος κόμης τού Πέμπροκ, αγγλ.: *Laurence de Hastings, 1st Earl of Pembroke* (20 Μαρτίου 1319) 20 Αυγούστου 1348) ήταν Άγγλος ευγενής, και κατείχε τούς τίτλους 1ος κόμης τού Πέμπροκ (4η δημιουργία), βαρόνος Αμπεργκαβεννί και βαρόνος Χέιστινγκς υπό τον Εδουάρδο Β΄ τής Αγγλίας και τον Εδουάρδο Γ΄ τής Αγγλίας.

## Καταγωγή
Ο πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Χέιστινγκς 2ος βαρόνος τού Χέιστινγκς και η μητέρα του η Ιουλιάνα Λέιμπορν.  Γεννήθηκε στο Άλεσλυ στο Γουόρικσιρ, και βαπτίστηκε στο Άλεσλι την ίδια ημέρα. Ως δισεγγονός τού Γουλιέλμου ντε Βαλένς 1ου κόμη τού Πέμπροκ, και έχοντας κληρονομήσει μέσω τής γυναικείας γραμμής ένα μέρος των κτημάτων των κομήτων τού Βαλάνς, δημιουργήθηκε (ή αναγνωρίστηκε ως) νέα δημιουργία τού κόμη του Πέμπροκ τον Οκτώβριο τού 1339. 

Νυμφεύτηκε τη λαίδη Αγνή Μόρτιμερ (1317) 25 Ιουλίου 1368), κόρη τού Ρότζερ ντε Μόρτιμερ 1ου κόμη τού Μαρς, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο:
* Ιωάννης Χέιστινγκς, 2ος κόμης τού Πέμπροκ (1347–1375)

## Το τέλος
Απεβίωσε στο Κάστρο τού Αμπεργκαβεννί το 1348, και είναι θαμμένος στην εκκλησία τής Σαιντ Μαίρυ στο Αμπεργκαβεννί.

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Leigh Rayment's Peerage Pages  [self-published source] [better source needed]

## Περαιτέρω ανάγνωση
* "Hastings, Laurence" . Dictionary of National Biography. London: Smith, Elder & Co. 1885–1900.

Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς
Ερρίκος ντε Λασύ, κόμης του Λίνκολν

Ο **Ερρίκος ντε Λασύ**, κόμης του Λίνκολν, αγγλ.: *Henry de Lacy, Earl of Lincoln* (π. 1251 Φεβρουάριος 1311), βαρόνος τού Πόντεφρακτ, λόρδος τού Μπόουλαντ, βαρόνος τού Χάλτον και κληρονομικός φύλακας τού Τσέστερ, ήταν Άγγλος ευγενής και έμπιστος τού βασιλιά Εδουάρδου Α΄. Υπηρέτησε τον Εδουάρδο στην Ουαλία, τη Γαλλία και τη Σκωτία, τόσο ως στρατιωτικός όσο και ως διπλωμάτης.  Μέσω τής μητέρας του ήταν δισεγγονός τού Αμεδαίου Δ΄ κόμη τής Σαβοΐας. Είναι ο παραλήπτης, ή μαζί συνθέτης, ενός ποιήματος (*tenson*) τού Γουόλτερ τού Μπίμπσγουορθ για τις Σταυροφορίες, *La pleinte par entre missire Henry de Lacy et sire Wauter de Bybelesworthe pur la croiserie en la terre seinte*.

## Προέλευση
[μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός τού Ερρίκου ντε Λασύ από την πρώιμη ζωή του, όπως εκτίθεται στο [Αββαείο του Ουέστμινστερ|αβαείο τού Γουέστμινστερ.]]
[δεξιά|μικρογραφία|Σφραγίδα τού Ερρίκου ντε Λασύ κόμη τού Λίνκολν, επιγρ.: S[IGILLUM] HENRICI DE LACI COMITIS LINCOLNIE ET CONSTABULAR' CESTR'.](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Seal_Henry_de_Lacy.jpg)

Ο Ερρίκος ήταν γιος και κληρονόμος τού Εδμόνδου ντε Λασύ βαρόνου τού Πόντεφρακτ (π. 1230–1258) (μεγαλύτερου γιού και κληρονόμου τού Ιωάννη ντε Λασί κόμη τού Λίνκολν (π. 1192–1240) και τής Μαργαρίτας ντε Κουίνσυ, suo jure κόμισσας τού Λίνκολν (π. 1206–1266)) και τής συζύγου του Αλίκης τού Σαλούτσο, ευγενούς τής Σαβοΐας, απογόνου τού Αμεδαίου Δ΄ κόμη τής Σαβοΐας, τού βασιλικού Οίκου τής Σαβοΐας. Η Αλίκη ήταν κόρη τού Μανφρέδου Γ΄ τού Σαλούτσο.

## Κληρονομία

## Σταδιοδρομία

## Οικογένεια
[δεξιά|μικρογραφία|Χάραξη και οικόσημο επάνω από τζάκι στο [Λίνκολνς Ιν|Λίνκολν'ς Ινν, Λονδίνο.]]

Νυμφεύτηκε δύο φορές: πρώτα με τη Μαργαρίτα Λονζεσπέ, κόρη τού Γουλιέλμου Γ΄ Λονζεσπέ και τής Μωντ ντε Κλίφορντ,  με την οποία απέκτησε δύο γιους, που απεβίωσαν νέοι, και μία μοναχοκόρη και κληρονόμο:
* Αλίκη ντε Λασύ, 4η κόμισσα τού Λίνκολν (25 Δεκεμβρίου 1281–1348), παντρεύτηκε τον Θωμά 2ο κόμη τού Λάνκαστερ. 
* Εδμόνδος ντε Λασύ, πνίγηκε σε ένα πηγάδι στο Κάστρο Ντένμπι.
* Ιωάννης ντε Λασύ έπεσε και απεβίωσε από ένα στηθαίο στο Κάστρο Πόντεφρακτ.

Έπειτα νυμφεύτηκε την Ιωάννα ΦιτςΜάρτιν (απεβ. 1322), κόρη του Γουλιέλμου Μάρτιν 1ου βαρόνου Μάρτιν, και αδελφή τού Γουλιέλμου Β΄ ΦιτςΜάρτιν (απεβ. 1326), φεουδάρχη βαρόνου τού Μπάρνσταπλ στο Ντέβον, χωρίς απογόνους.

Είχε επίσης έναν νόθο γιο, που ονομαζόταν επίσης Ιωάννης. Είναι πιθανό να υπήρχε μόνο ένας γιος που ονομαζόταν Ιωάννης, ο νόθος, και έχει υποστηριχθεί ότι οι ιστορίες για το τέλος ενός νόμιμου γιου που ονομαζόταν Ιωάννης συγχέονται με το τέλος τού Εδμόνδου

## Το τέλος και η ταφή
Απεβίωσε στο Λίνκολν'ς Ινν, την έπαυλή του στην πόλη τού Λονδίνου, και τάφηκε στον κοντινό καθεδρικό ναό τού Αγίου Παύλου. Ο τάφος και το μνημείο του στη χορωδία  καταστράφηκαν, όταν ο καθεδρικός ναός κάηκε κατά τη διάρκεια τής Μεγάλης Πυρκαγιάς τού Λονδίνου το 1666. Ένα σύγχρονο μνημείο στην κρύπτη αναφέρει τον Ντε Λασύ ανάμεσα στους σημαντικούς τάφους που χάθηκαν.

## Αναφορές


Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς
Μαργαρίτα Λονζεσπέ, 4η κόμισσα του Σόλσμπερι

Η **Μαργαρίτα Λονζεσπέ**, 4η κόμισσα τού Σόλσμπερι, αγγλ.: *Margaret Longespée, 4th Countess of Salisbury* (απεβ. 1309) από τον Οίκο των Πλαντεγενετών ήταν Αγγλίδα ευγενής.

Η Μαργαρίτα ήταν το μοναδικό παιδί τού Γουλιέλμου Γ΄ Λονζεσπέ,  γιου τού Γουλιέλμου Λονζεσπέ τού Νεότερου, και της Μωντ ντε Κλίφορντ, εγγονής τού πρίγκιπα τής Βόρειας Ουαλίας, Λιουέλιν αμπ Ιόρβερθ .  Αφού ο πατέρας της τραυματίστηκε σοβαρά σε ένα τουρνουά στο Μπλάιθ τού Νότιγχαμσαϊρ στις 4 Ιουλίου 1256, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για τον γάμο τής Μαργαρίτας με τον Ερρίκο, κληρονόμο τού Εδμόνδου ντε Λασύ τού Πόντεφρακτ. Ο γάμος επικυρώθηκε από τον βασιλιά Ερρίκο Γ΄ τής Αγγλίας στις 23 Δεκεμβρίου 1256.

Μετά το τέλος τού πατέρα τής Μαργαρίτας, ο βασιλιάς διόρισε τον πεθερό της, τον Εδμόνδο, ως κηδεμόνα της. Όταν ο Εδμόνδος απεβίωσε ξαφνικά το 1258, ο βασιλιάς διόρισε τη Μαργαρίτα ντε Κουίνσυ κόμισσα του Λίνκολν και τη χήρα τού Εδμόνδου, Αλέσια τού Σαλούτσο, ως κηδεμόνες.

Παντρεύτηκε τον Ερρίκο το 1257. Από τον γάμο της με τον Ερρίκο, η Μαργαρίτα απέκτησε τουλάχιστον τρία παιδιά:
* Εδμόνδος ντε Λασύ (απεβ. 1308)
* Ιωάννης ντε Λασύ.
* Αλίκη ντε Λασύ (1281–1348).

Και οι δύο γιοι της απεβίωσαν σε ατυχήματα, και δεν άφησαν κληρονόμους, αφήνοντας την κόρη της Αλίκη, η οποία ήταν παντρεμένη με τον Θωμά τού Λάνκαστερ, ως κληρονόμο της.

## Αναφορές

## Αναφορές
* Burke, Bernard. Γενεαλογική ιστορία των αδρανών: Αβοήθητοι, χαμένοι και εξαφανισμένοι ευγενείς της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Ηνωμένο Βασίλειο, Harrison, 1866.
* Cokayne, George Edward. Πλήρης Κατάλογος Ευγενών της Αγγλίας, της Σκωτίας, της Ιρλανδίας, της Μεγάλης Βρετανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, Σωζόμενος, Εκλιπών ή Αδρανής. Ηνωμένο Βασίλειο: G. Bell & sons. Τόμος VII, 1896.
* Wilkinson, Louise J. Γυναίκες στο Λινκολνσάιρ του δέκατου τρίτου αιώνα. Boydell Press, Woodbridge 2007. ISBN 978-0-86193-285-6.

Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Πλοκαμιανά Χανίων

Τα **Πλοκαμιανά** είναι πολύ μικρός οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Τα Πλοκαμιανά βρίσκονται στο δυτικό τμήμα του νησιού, δυτικά του όρους Άγιος Δικαίος και σε υψόμετρο 230 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 29 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από την Κίσσαμο (έδρα του δήμου) και 61 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τα Χανιά (μέσω Καλουδιανών). Βορειοανατολικά του χωριού είναι η Βάθη (1,5 χιλιόμετρο), νοτιοδυτικά η ιστορική Μονή Χρυσοσκαλιτίσσας (7,5 χιλιόμετρα) ενώ στη νοτιοανατολική του άκρη περνάει το φαράγγι Στομίου. Αξιοθέατο είναι η "Κρύα Βρύση" ή "Βρυσάλι" απ' όπου για δεκαετίες οι κάτοικοι έπαιρναν το νερό που χρειάζονταν. 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται, μετά την Τουρκοκρατία και την Ένωση με την Ελλάδα, το 1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κεφαλίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και με την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Βάθη, την Τζιτζιφιά και τη Μονή Χρυσοσκαλιτίσσης αποτελούν την Κοινότητα Βάθης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ιναχωρίου του Δήμου Κισσάμου ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2021 απογράφησαν 14 κάτοικοι. 

Η δημογραφική πορεία του χωριού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πλοκαμιανά - Δημοτικό - CASTLE Tzitzifia στο youtube.com.
* Οικοδομικές ιδιαιτερότητες στα Πλοκαμιανά Κισσάμου στον ιστότοπο studio-mneme.gr.
* Εξωκλήσι νοτιοδυτικά του χωριού στο δρόμο προς Ελαφονήσι από τον ιστότοπο greece.com .

## Παραπομπές


Πλοκαμιανά
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Σελ Ροκ

Το **Σελ Ροκ** () είναι πόλη στην πολιτεία της Άιοβα των Ηνωμένων Πολιτειών που διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Μπάτλερ.Κατά την απογραφή πληθυσμού που πραγματοποιήθηκε το 2020, είχε 1,268 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται κατά μήκος των ανατολικών συνόρων της κομητείας, μεταξύ των κομητειών Μπάτλερ και Μπρέμερ. Ένα ταχυδρομείο άνοιξε στο Σελ Ροκ το 1855. 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 1,66 τετραγωνικά μίλια (4,30 km2), εκ των οποίων 1,56 τετραγωνικά μίλια (4,04 km2) είναι γη και 0,10 τετραγωνικά μίλια (0,26 km2) είναι νερό.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Μπάτλερ της Άιοβα
Λουί Πουανσό

Ο **Λουί Πουανσό** (, 3 Ιανουαρίου 1777 – 5 Δεκεμβρίου 1859) ήταν Γάλλος μαθηματικός, που συνεισέφερε κυρίως στο πεδίο της θεωρητικής μηχανικής, επινοώντας τη λεγόμενη «γεωμετρική μηχανική» και αποδεικνύοντας ότι το σύνολο των δυνάμεων που ασκούνται σε ένα ανελαστικό στερεό σώμα μπορούν να αναχθούν σε μία συνισταμένη δύναμη και σε ένα ζεύγος δυνάμεων.

Ο Λουί Πουανσό γεννήθηκε στο Παρίσι και σπούδασε στο περίφημο Λύκειο Λουδοβίκου του Μέγα. Τον Οκτώβριο του 1794, σε ηλικία 17 ετών, έδωσε εισαγωγικές εξετάσεις για την Πολυτεχνική Σχολή, στην οποία έγινε δεκτός παρά το ότι δεν πέρασε τη βάση στην άλγεβρα. Ωστόσο δύο χρόνια αργότερα έκανε μετεγγραφή στην Εθνική Σχολή Πολιτικών Μηχανικών, προτιμώντας την επαγγελματική εξασφάλιση με σπουδές σε ένα πιο πρακτικό πεδίο. Χρειάσθηκε ακόμα καιρός προκειμένου να ανακαλύψει το πραγματικό πάθος του: τα καθαρά μαθηματικά. Προσλήφθηκε ως καθηγητής των μαθηματικών σε ένα λύκειο στο Παρίσι το 1804 και το 1809 έγινε γενικός επιθεωρητής στο «Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο», θέση την οποία μοιραζόταν με έναν άλλο σημαντικό μαθηματικό, τον Ζαν Μπατίστ Ζοζέφ Ντελάμπρ. Αλλά την 1η Νοεμβρίου 1809 ο Πουανσό έγινε επίκουρος καθηγητής της αναλύσεως και της μηχανικής στην Πολυτεχνική Σχολή, καθώς είχε στο μεταξύ επιτελέσει σημαντικό έργο στη μαθηματική έρευνα και είχε δημοσιεύσει βιβλία γεωμετρίας, μηχανικής και στατικής, ώστε το 1809 είχε ήδη αποκτήσει μεγάλη φήμη.

Από το 1812 ο Πουανσό δεν δίδασκε προσωπικά στην Πολυτεχνική Σχολή, καθώς είχε αναθέσει τις διαλέξεις στον Αντουάν Αντρέ Λουί Ρεϋνώ και αργότερα στον Κωσύ. Απώλεσε τη θέση του με την αναδιοργάνωση τού 1816, οπότε έγινε υπεύθυνος των εισαγωγικών εξετάσεων για τα επόμενα 10 χρόνια. Τέλος εργάσθηκε στο γνωστό Bureau des Longitudes από το 1839 μέχρι τον θάνατό του. Μετά τον θάνατο του Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ το 1813, ο Πουανσό εκλέχθηκε στην έδρα εκείνου στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών. Το 1846 τιμήθηκε με το παράσημο του Αξιωματικού της Λεγεώνας της Τιμής και έγινε τιμητικά Γερουσιαστής το 1852, ενώ το 1858 εκλέχθηκε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου. Απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 82 ετών και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ.

## Σημαντικά έργα
* *Eléments de statique* (1803)
* *Mémoire sur la composition des moments et des aires dans la Mécanique* (1804)
* *Mémoire sur la théorie générale de l'équilibre et du mouvement des systèmes* (1806)
* *Sur les polygones et les polyèdres* (1809)
* *Theorie nouvelle de la rotation des corps* (1834)

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Η μαθηματική κατασκευή Πουανσό με το συναφές ελλειψοειδές του Πουανσό
* Το πολύεδρο Κέπλερ-Πουανσό
* Ο κρατήρας Πουανσό στην αόρατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης
* Η οδός Πουανσό (Rue Poinsot'') στο 14ο Διαμέρισμα του Παρισιού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Μαριάνε φον Βίλεμερ

Η **Μαριάνε φον Βίλεμερ** (, 20 Νοεμβρίου 1784 – 6 Δεκεμβρίου 1860), πιθανώς γεννημένη ως Μαριάνε Πιρνγκρούμπερ, ήταν Αυστριακή ηθοποιός και χορεύτρια, που γεννήθηκε στο Λιντς (Αυστρία), αλλά έζησε και πέθανε στο Ελεύθερο Κράτος της Φρανκφούρτης, για τούτο και αναφέρεται κάποτε ως Γερμανίδα. Είναι κυρίως γνωστή από τη σχέση της με τον μεγάλο Γερμανό ποιητή Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε και τις αναφορές για αυτή στο έργο του.

Η φον Βίλεμερ εγκαταστάθηκε στη Φρανκφούρτη σε ηλικία 14 ετών. Εκεί έγινε η τρίτη σύζυγος του τραπεζίτη Γιόχαν Γιάκομπ φον Βίλεμερ. Αυτός τη γνώρισε στον Γκαίτε, το 1814. Ο Γκαίτε την αναφέρει στο *Buch Suleika* του ύστερου έργου του *[[West-östlicher Divan]]*. Πολύ μετά τον θάνατο του ποιητή, η φον Βίλεμερ απεκάλυψε ότι αρκετά από τα ποιήματα του έργου είχαν γραφεί από την ίδια. Επίσης ο Γκαίτε έγραψε επιστολές προς αυτή που κυκλοφόρησαν σε πολλές εκδόσεις.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βίλλεμερ Μαριάννα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 512

Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Χορευτές
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αυστριακοί ποιητές
Κατηγορία:Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε
Μαρκήσιος Σαρλ ντε Βιλέτ

Ο **Σαρλ Μισέλ, Μαρκήσιος ντε Βιλέτ** (, 4 Δεκεμβρίου 1736 – 7 Ιουλίου 1793) ήταν Γάλλος συγγραφέας και πολιτικός της Γαλλικής Επαναστάσεως.

Γεννήθηκε στο Παρίσι και κληρονόμησε από τον επενδυτή πατέρα του όχι μόνο τον τίτλο ευγενείας, αλλά και μεγάλη περιουσία. Ο Σαρλ Μισέλ έλαβε μέρος στον Επταετή Πόλεμο και μετά αποσύρθηκε στη έπαυλή του στο Κλερμόν. Δεν είχε συμπάθειες στους κύκλους των ευγενών εξαιτίας της ελλείψεως καλών τρόπων, αλλά είχε την τύχη της στενής γνωριμίας με τον Βολταίρο, ο οποίος ήταν γνωστός της μητέρας του. Ο ηλικιωμένος φιλόσοφος ήθελε να κάνει τον ντε Βιλέτ ποιητή, έχοντάς τον χαρακτηρίσει μάλιστα ως «τον Γάλλο Τίβουλλο». Ο Βολταίρος έπεισε τον Μαρκήσιο να νυμφευθεί τη μορφωμένη Ρέν Φιλιμπέρ ντε Βαρικούρ (Reine Philiberte de Varicourt), πράγμα που έγινε το 1777. Ο γάμος δεν ήταν ευτυχισμένος, ωστόσο το ζεύγος παρέμεινε αφοσιωμένο στον Βολταίρο και στο σπίτι τους στο Παρίσι ήταν που πέθανε ο κορυφαίος φιλόσοφος το 1778, με τον Βιλέτ να διατηρεί την καρδιά του σε μία λήκυθο.

Μόλις ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση, ο ντε Βιλέτ έκαψε δημόσια τους τίτλους ευγενείας του και έγινε μέλος της Συμβατικής Εθνοσυνελεύσεως, ενώ έγραψε επαναστατικά άρθρα στο *Chronique de Paris*. Αργότερα ωστόσο επέκρινε τον Ροβεσπιέρο. Στις 27 Δεκεμβρίου 1792 δημοσιεύθηκε στο *Chronique de Paris* η προειδοποίηση του ντε Βιλέτ για την «απειλή δικτατορίας» και η ανησυχία του «για την αδράνεια των πολιτών των Παρισίων ενώπιον κτηνώδους εκφοβισμού». Το πέραν της δημοσιογραφίας συγγραφικό έργο του ντε Βιλέτ, πεζό και ποιητικό, είναι «μάλλον ψυχρό και επιπόλαιο». Ο ντε Βιλέτ απεβίωσε από φυσικά αίτια στο Παρίσι σε ηλικία 56 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βιλλέτ Κάρολος, μαρκήσιος ντε-» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 513

Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Γαλλίας
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Νικολάι φον Βιλμ

Ο **Πέτερ Νικολάι φον Βιλμ** (, 4 Μαρτίου 1834 – 19 Φεβρουαρίου 1911) ήταν Γερμανός συνθέτης που γεννήθηκε στη Ρίγα, όντας ένας από τους Γερμανούς της Βαλτικής.

Σπούδασε στο Ωδείο της Λειψίας από το 1851 έως το 1856 και κατόπιν διορίσθηκε ως δεύτερος αρχιμουσικός στο Κρατικό Θέατρο της Ρίγας. Μετά όμως από σύσταση του Άντολφ φον Χένσελτ, ο φον Βιλμ εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου δίδασκε πιάνο και θεωρία στο Ινστιτούτο Νικολάι. Παραλλήλως άρχισε την ογκώδη συνθετική δημιουργία του, που αριθμεί σχεδόν 250 έργα, και ως ώριμος πλέον συνθέτης επέστρεψε στη Γερμανία. Εγκαταστάθηκε πρώτα στη Δρέσδη και μετά οριστικά στο Βίζμπαντεν, όπου και απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών.

Ο Βιλμ συνέθεσε ως επί το πλείστον μουσική δωματίου, σονάτες για βιολί, σονάτες για βιολοντσέλο και κουαρτέτα. Συνέθεσε επίσης δύο γνωστές σουίτες για πιάνο και βιολί, έργα για πιάνο, ένα κοντσέρτο για άρπα, τραγούδια, χορωδιακά, μοτέτα και άλλα έργα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιόλη Μπουκουβάλα: το λήμμα «Βιλμ Νικολάι» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 519

Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες
Ντουμόν (Άιοβα)

Το **Ντουμόν** () είναι πόλη στην πολιτεία της Άιοβα των Ηνωμένων Πολιτειών που διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Μπάτλερ. Ο πληθυσμός της ήταν 634 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2020. 

Ένα ταχυδρομείο στο Ντουμόν λειτουργεί από το 1882. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Τζον Μ. Ντουμόν, έναν ανθρακωρύχο από το Κολοράντο.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 1,76 τετραγωνικά μίλια (4,56 km2), η οποία είναι εξ ολοκλήρου χερσαία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Μπάτλερ της Άιοβα
Γκριν (Άιοβα)

Το **Γκριν ** () είναι πόλη στην πολιτεία της Άιοβα των Ηνωμένων Πολιτειών που διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Μπάτλερ. Βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Σελ Ροκ και κατά μήκος των βόρειων συνόρων της κομητείας Μπάτλερ, όπου συναντώνται οι κομητείες Μπάτλερ και Φλόιντ. Ο πληθυσμός της ήταν 990 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2020.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 1,22 τετραγωνικά μίλια (3,16 km2), εκ των οποίων  1,14 τετραγωνικά μίλια (2,95 km2) είναι γη και 0,08 τετραγωνικά μίλια (0,21 km2) είναι νερό.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Μπάτλερ της Άιοβα
Χάινριχ φον Βιλντ

Ο **Χάινριχ φον Βιλντ** (, 17 Δεκεμβρίου 1833 – 5 Σεπτεμβρίου 1902) ήταν Ελβετός φυσικός και μετεωρολόγος, που θεμελίωσε ένα υπερσύγχρονο για την εποχή του μετεωρολογικό δίκτυο στο έδαφος της απέραντης Ρωσικής Αυτοκρατορίας και ανεπτυξε νέα μετεωρολογικά και άλλα επιστημονικά όργανα. Συνεισέφερε επίσης στη διεθνή επιστημονική συνεργασία στα πεδία της μετρολογίας και της μετεωρολογίας, ως εκπρόσωπος της Ρωσίας στο συνέδριο στο Παρίσι που κατέληξε στη Σύμβαση του μέτρου του 1875, και αργότερα ως μέλος του Διεθνούς Γραφείου (ή Επιτροπής) Μέτρων και Σταθμών, και ως πρόεδρος του Διεθνούς Μετεωρολογικού Οργανισμού από το 1879 έως το 1896.

Γεννήθηκε στο Ούστερ του Καντονίου της Ζυρίχης και σπούδασε στη Ζυρίχη, στο Καίνιξμπεργκ, και στη Χαϊδελβέργη. Το 1858 διορίσθηκε καθηγητής της φυσικής και διευθυντής στο Αστεροσκοπείο της Βέρνης, το οποίο επεξέτεινε σε κεντρικό μετεωρολογικό γραφείο και έθεσε τις βάσεις του εκτεταμένου μετεωρολογικού συστήματος της Ελβετίας. Το 1864 διορίσθηκε διευθυντής της ελβετικής ομοσπονδιακής επιτροπής για τη διατήρηση των προτύπων των μέτρων και σταθμών. Το 1868 κλήθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου αναδιοργάνωσε το αστεροσκοπείο και θεμελίωσε το μετεωρολογικό σύστημα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Συναφώς, ίδρυσε τα μετεωρολογικά παρατηρητήρια στο Πάβλοφσκ και Ιρκούτσκ. Μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1895 ο Χάινριχ φον Βιλντ παρέμεινε στην υπηρεσία του ρωσικού κράτους.

Ο επιστήμονας εφεύρε το «πολωσιστροβόμετρο», ένα είδος σακχαρόμετρου. Επίσης, ένα πολωσιμετρικό φωτόμετρο, έναν μαγνητικό θεοδόλιχο και νέες οπτικές μεθόδους για τη σύγκριση μέτρων μήκους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βιλντ Ερρίκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 521

Κατηγορία:Ελβετοί φυσικοί
Κατηγορία:Μετεωρολόγοι
Κατηγορία:Ελβετοί εφευρέτες
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Κλάρκσβιλ (Άιοβα)

Το **Κλάρκσβιλ** () είναι πόλη στην πολιτεία της Άιοβα των Ηνωμένων Πολιτειών που διοικητικά υπάγεται στην κομητεία Μπάτλερ. Βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Σελ Ροκ. Ο πληθυσμός ήταν 1.264 κάτοικοι στην απογραφή του 2020. Ένα ταχυδρομείο άνοιξε στο Κλάρκσβιλ το 1861. 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 1,37 τετραγωνικά μίλια (3,55 km2), εκ των οποίων 1,33 τετραγωνικά μίλια (3,44 km2) είναι στεριά και 0,04 τετραγωνικά μίλια (0,10 km2) είναι νερό.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Μπάτλερ της Άιοβα
Tron: Legacy

Το ***Tron: Legacy*** είναι αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας δράσης του 2010, σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Κοσίνσκι και σενάριο των Άνταμ Χόρογουιτς και Έντουαρντ Κίτσις. Είναι η δεύτερη προσθήκη της σειράς *[[Tron]]* και η συνέχεια του *[[Tron (ταινία)|Tron]]* (1982). Πρωταγωνιστούν οι Τζεφ Μπρίτζες, Γκάρετ Χέντλαντ, Ολίβια Γουάιλντ, Μπρους Μπόξλαϊτνερ και Μάικλ Σιν. Η πλοκή ακολουθεί τον ενήλικο γιο του Κέβιν Φλιν, Σαμ, ο οποίος απαντά σε ένα μήνυμα από τον πατέρα του πριν χαθεί και μεταφέρεται σε μια ψηφιακή πραγματικότητα με όνομα "the Grid. Εκεί, αυτός, ο πατέρας του και ο αλγόριθμος Κουόρα πρέπει να σταματήσουν το κακό πρόγραμμα Κλου από το να εισέλθει στον πραγματικό κόσμο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* ''Tron: Legacy'' στο IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 2010
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Κυβερνοπάνκ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σχετικές με υπολογιστές
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες
Κατηγορία:Θρησκεία στην επιστημονική φαντασία
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Ριχάρδος ΦιτςΡόυ

Ο **Ριχάρδος ΦιτςΡόυ**, αγγλ.: *Richard FitzRoy de Chilham* (  – Ιούνιος 1246), γνωστός και ως Ρίτσαρντ ντε Τσίλχαμ και Ρίτσαρντ ντε Ντόβερ , ήταν ο νόθος γιος τού βασιλιά Ιωάννη τής Αγγλίας και φεουδάρχης βαρόνος τού Τσίλχαμ,  στο Κεντ. Η μητέρα του ήταν η Αντέλα ντε Βαρέν, πρώτη εξαδέλφη τού πατέρα του, και κόρη τού Χαμελίν ντε Βαρέν και τής συζύγου του Ισαβέλλας ντε Βαρέν 4ης κόμισσας τού Σάρεϋ.

Ο Ριχάρδος υπηρέτησε στον στρατό τού πατέρα του ως υποδιοικητής κατά τη διάρκεια τής εξέγερησς των βαρόνων. Το 1216 διορίστηκε φύλακας τού Κάστρου Γουόλινγκφορντ. Την επόμενη χρονιά έπαιξε εξέχοντα ρόλο σε μία ναυμαχία στα ανοικτά των ακτών τού Κεντ.

Ο Ριχάρδος είχε εδάφη για το Πουατού το 1214. Δικαιωματικά τής συζύγου του έγινε κύριος τού Τσίνγκφορντ, τού Λιτλ Γουάιχαμ και τού Γκρέιτ Γουέντεν, όλα στο Έσσεξ, και τού Λέσνες στο Κεντ, και τού Λάτον στο Νορθάμπτονσιρ.  Ωστόσο το 1229 το κτήμα τους των κομήτων τού Τσίνγκφορντ βρισκόταν προσωρινά στα χέρια ενός πιστωτή, τού Ρόμπερτ ντε Γουίντσεστερ. Το 1242 ενοικίασαν την εποπτεία (advowson) τού Τσίνγκφορντ στον Γουλιέλμο τής Υόρκης, πρύτανη τού Μπέβερλυ.

Πριν από τις 11 Μαΐου 1214, ο Ριχάρδος νυμφεύτηκε τη Ροέζ ντε Ντόβερ, κόρη και κληρονόμο τού Φουλμπέρ ντε Ντόβερ από τη σύζυγό του Ισαβέλλα, κόρη τού Γουλιέλμου Μπριβέρ. Τα παιδιά τους ήταν:
* Ριχάρδος ντε Ντόβερ,    φεουδάρχης βαρόνος τού Τσίλχαμ, νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη 6η κόμισσα τού Άνγκους.
* Ισαβέλλα,    παντρεύτηκε το 1247 τον σερ Μωρίς ντε Μπέρκλεϋ από το Μπέρκλεϋ τού Γκλόστερσιρ.
* Λορέτ (απεβ. πριν από το 1265),    παντρεύτηκε το 1248 τον σερ Γουλιέλμο Μάρμιον 2ο βαρόνο Μάρμιον τού Γουίντερινγκχαμ και τού Τάνφιλντ τού Γιόρκσιρ.

Η χήρα τού Ριχάρδου ξαναπαντρεύτηκε, μεταξύ 1250 και 1253, τον Γουλιέλμο ντε Γουίλτον (που σκοτώθηκε στη Μάχη τού Λιούις), έναν εξέχοντα δικαστή. Αυτή απεβίωσε λίγο πριν τις 11 Φεβρουαρίου 1261, όταν παραχωρήθηκαν οι γαίες και οι κληρονόμοι της στη βασίλισσα Ελεονώρα τής Προβηγκίας, σύζυγο τού Ερρίκου Γ΄. Η καρδιά τής Ροέζ τάφηκε στο αβαείο τού Λεσν. 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* Given-Wilson & Curteis. *The Royal Bastards of Medieval England*, 1995
* Oxford University Press, *Oxford Dictionary of National Biography*, 2004
* 
* 

Κατηγορία:Υιοί βασιλέων
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Ίον Μπέιλι

Ο **Ίον Φράνσις Χάμιλτον Μπέιλι** (αγγλικά: **Eion Francis Hamilton Bailey**, 8 Ιουνίου 1976) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Πρωταγωνιστεί ως Τζιμ Μάθιους στη σειρά τρόμου *[[From]]* (2022). Υποδύθηκε τον στρατιώτη Ντέιβιντ Κένιον Γουέμπστερ στην μίνι σειρά *[[Band of Brothers]]* (2001), ενώ έχει εμφανιστεί σε ταινίες μεταξύ των οποίων τα *[[Fight Club]]* (1999), *Center Stage* (2000), *Mindhunters* (2004) και *Sexual Life* (2004). Έπαιξε στο *Covert Affairs* (2010) και είχε τον επαναλαμβανόμενο ρόλο του Όγκαστ/Πινόκιο στην τηλεοπτική σειρά φαντασίας *[[Once Upon a Time (τηλεοπτική σειρά)|Once Upon a Time]]* (2011). Επίσης, είχε τον επαναλαμβανόμενο ρόλο του Ρέι Μάθιους, ενός ψυχοπαθή δολοφόνου, στη σειρά *Stalker* (2014). Υποδύθηκε τον Τόνι Γουέιζακ στη μίνι σειρά ''The Stand'' (2020).

Γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου του 1976 στην Καλιφόρνια.

Το 2011, ο Μπέιλι νυμφεύτηκε την Καναδή θεατρική σκηνοθέτη Γουέινι Μενγκέσα. Έχουν αποκτήσει δύο παιδιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ίον Μπέιλι στο IMDb

Κατηγορία:Once Upon a Time
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Χόλι Μαρί Κομπς

Η **Χόλι Μαρί Κομπς Ράιαν** (αγγλικά: **Holly Marie Combs Ryan**, 3 Δεκεμβρίου 1973) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Έγινε ευρύτερα γνωστή για το ρόλο της ως Πάιπερ Χάλιγουελ στην δραματική τηλεοπτική σειρά φαντασίας του WB, *[[Οι Μάγισσες|Charmed]]* (1998–2006).

## Πρώιμα χρόνια
Η Κομπς γεννήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου του 1973 στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια από ιρλανδική καταγωγή. Όταν τη γέννησε, η μητέρα της Λόρελαϊ Κομπς ήταν 15 χρονών και ο πατέρας της 17. Παντρεύτηκαν αλλά αποφάσισαν να χωρίσουν, καθώς πίστευαν ότι ήταν πολύ νέοι για να κάνουν το γάμο τους να δουλέψει. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Παιδιά ηθοποιοί
Βυζαντινολογία

μικρογραφία|Η εναρκτήρια συνεδρία του Δ΄ Διεθνούς Συνεδρίου Βυζαντινολογίας στην Αίθουσα του Πανεπιστημίου της Σόφιας, 9 Νοεμβρίου 1934
[μικρογραφία|23ο Συνέδριο Βυζαντινολογίας στο [Βελιγράδι, γραμματόσημο της Σερβίας του 2016]]
Η **Βυζαντινολογία** ή **Βυζαντολογία** είναι ένας διεπιστημονικός κλάδος των ανθρωπιστικών επιστημών που ασχολείται με την ιστορία, τον πολιτισμό, τη δημογραφία, την ενδυμασία, τη θρησκεία/θεολογία, την τέχνη, τη λογοτεχνία/επιγραφική, τη μουσική, την επιστήμη, την οικονομία, τα νομίσματα και την πολιτική της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.  Ο Γερμανός ουμανιστής Ιερώνυμος Βολφ συχνά αποδίδεται στην εφαρμογή του ονόματος «Βυζαντινός» για να περιγράψει πρώτα την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η οποία συνεχίστηκε και μετά την κατάρρευση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 476. Περίπου 100 χρόνια μετά την τελική άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, ο Βολφ άρχισε να συλλέγει, να επεξεργάζεται και να μεταφράζει τα γραπτά των Βυζαντινών φιλοσόφων. Άλλοι ουμανιστές του 16ου αιώνα εισήγαγαν τη Βυζαντινολογία στην Ολλανδία και την Ιταλία. Ένας μελετητής της Βυζαντινολογίας ονομάζεται **Βυζαντινολόγος**.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ευρωπαϊκές σπουδές
Κατηγορία:Ασιατικές σπουδές
Γιλβέρτος Μάρσαλ, 4ος κόμης του Πέμπροκ

Ο **Γιλβέρτος Μάρσαλ**, 4ος κόμης του Πέμπροκ, αγγλ.: *Gilbert Marshal, 4th Earl of Pembroke* (π. 1194/1207 – 27 Ιουνίου 1241) ήταν ο τρίτος γιος τού Γουλιέλμου Μάρσαλ 1ου κόμη τού Πέμπροκ και τής Ισαβέλλας ντε Κλερ, κόρης τού Ριχάρδου ντε Κλερ (γιου τού Γκίλμπερτ, κόμη τού Στρίγκυλ). Ήταν μέλος της οικογένειας Μάρσαλ .

## Πρώιμη ζωή
Υπολογίζοντας προς τα πίσω από την ημερομηνία ενηλικίωσής του, ο Γιλβέρτος πρέπει να ήταν το παιδί το οποίο κυοφορούσε η μητέρα του κατά τη διάρκεια τής εξέγερσης εναντίον των στραταρχών στο Λένστερ το 1207, και έτσι γεννήθηκε στην Ιρλανδία στην αρχή τής πολιτικής εξορίας τού πατέρα του εκεί. Θα ήταν περίπου δώδεκα ετών, όταν απεβίωσε ο πατέρας του, και ο βιογράφος τού στρατάρχη τον αποκαλεί τότε «γραμματέα», πράγμα που σημαίνει ότι τότε βρισκόταν σε κατώτερες θέσεις.

Τού αποδόθηκε ο τίτλος «magister» (διδάσκαλος) το 1234, τον οποίο απέκτησε μόνο μετά από μία περίοδο προχωρημένων σπουδών σε ένα μεγάλο σχολείο. Το όνομα τού ιδιωτικού του διδασκάλου είναι γνωστό ότι ήταν ο διδάσκαλος Χένρυ τού Χου. Το 1227 παρουσιάστηκε στην πλούσια κατοικία τού αβαείου τού Γουέστμινστερ στο Όουκχαμ στο Ράτλαντ, οπότε και ήταν ακόμη ακόλουθος σε ένα από τα μικρότερα κληρικά τάγματα. Το τάγμα του δεν τον εμπόδισε να έχει ερωτική σύντροφο, με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Ισαβέλλα. Εκείνη την εποχή ήταν προορισμένος για μία διακεκριμένη σταδιοδρομία στην εκκλησία, και μάλιστα συμφιλιώθηκε με αυτήν, καθώς έκτισε μία μεγάλη έπαυλη για τον εαυτό του στο Όουκχαμ.

Ο κληρικός που συνέταξε τα Ουαλικά Χρονικά τον περιέγραψε εκείνη την εποχή ως «έναν πολύ καλλιεργημένο και ικανό νεαρό άνδρα». 

## Διαδοχή
Όταν ο Ριχάρδος, ο μεγαλύτερος αδελφός του, επαναστάτησε εναντίον τού βασιλιά Ερρίκου Γ΄ το καλοκαίρι τού 1233, ο Γιλβέρτος στάλθηκε από τον αδελφό του στην Ιρλανδία ως αντιπρόσωπός του στις συναλλαγές του με τούς Αγγλο-Ιρλανδούς βαρόνους και τον αρχιδικαστή τού βασιλιά, Μωρίς ΦιτςΤζέραλντ.

## Ο κόμης Γκίλμπερτ και η Ουαλία

## Εχθρότητα με τους ΦιτςΤζέραλντ και το τέλος
μικρογραφία|Το τέλος τού κόμη Γιλβέρτου, 13ος αι., Μάθιου Πάρις.

## Αναφορές

## Πηγές
* *Acts and Letters of the Marshal Family 1156-1248: Earls of Pembroke and Marshals of England,* ed. David Crouch, Camden Society 5th series, 47 (Cambridge: CUP, 2015).
*
* D. Crouch, 'Earl Gilbert Marshal and his mortal enemies,’ *Historical Research*, 87 (2014), 393-403.
*R.F. Walker, ‘The Earls of Pembroke, 1138-1389’ in, *Pembrokeshire County History* ii, *Medieval Pembrokeshire*, ed. R.F. Walker (Haverfordwest, 2002).
*

Κατηγορία:Οικογένεια Μάρσαλ
Άνσελ Μάρσαλ

Ο **Άνσελ** **Μάρσαλ**, αγγλ.: *Ansel Marshal*, επίσης Άνκελ ή Χάνσελ, συνήθως Ανσώ στα γαλλικά (απεβ. στις 23 Δεκεμβρίου 1245) ήταν ο νεότερος και τελευταίος από τούς πέντε νόμιμους γιους τού Γουλιέλμου Μάρσαλ. Η σπανιότητα τού ονόματος στην Αγγλία συχνά το έκανε να συγχέεται με το Λομβαρδικό όνομα Άνσελμος. Ονομάστηκε έτσι από τον νεότερο αδελφό τού πατέρα του, έναν ιππότη που δραστηριοποιήθηκε τη δεκαετία τού 1170. 

## Ο βίος του
Ο Άνσελ ήταν ο νεότερος γιος τού Γουλιέλμου Μάρσαλ και τής Ισαβέλλας ντε Κλερ κόμισσας του Πέμπροκ. Λέγεται ότι γεννήθηκε, όταν ο πατέρας του ήταν στα μέσα τής δεκαετίας των εξήντα του, κατά τη διάρκεια τής ιρλανδικής εξορίας του. Όταν ο πατέρας του έγραφε τη διαθήκη του το 1219, αρχικά είχε σχεδιάσει να μην δώσει κάτι στον Άνσελ, παρά το γεγονός ότι τον αγαπούσε. Στη συνέχεια, μετά από πρόταση των συμβούλων του, το ξανασκέφτηκε, και άφησε στην άκρη μία σύνταξη 140 λιρών γι' αυτόν, η οποία θα προερχόταν από μία γη στο Λένστερ. 

Ο Άνσελ ήταν μία σημαντική προσωπικότητα, τόσο κατά την θητεία ως κόμη τού Πέμπροκ τού αδελφού του Γιλβέρτου, όσο και κατά τη θητεία τού αδελφού του Γουόλτερ, παρακολουθώντας συχνά τις πράξεις τους. Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη τού Χάμφρεϋ ντε Μπόουν. Πιθανότατα κατά τον γάμο του παραχωρήθηκαν από τον αδελφό του τα αρχοντικά (manors) τού Άβιλγκτον και τού Άουρ στο Γκλόστερσιρ, τα οποία κατείχε ήδη τον Δεκέμβριο τού 1244, ενώ φιλοξενούσε τον πεθερό του. 

### Η κληρονομιά και το τέλος
Στις 27 Νοεμβρίου 1245 ο μεγαλύτερος αδελφός τού Άνσελ, Γουόλτερ, απεβίωσε άτεκνος, και τον διαδέχθηκε ως κόμης τού Πέμπροκ. Στις 3 Δεκεμβρίου, ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να τού παραδώσει την κληρονομιά μόλις τού απέδιδε φεουδαρχική υποτέλεια, αλλά ο Άνσελ δεν το έκανε ποτέ, καθώς πρέπει να ήταν ήδη άρρωστος εκείνη την εποχή. Απεβίωσε από ασθένεια στο Κάστρο Τσέπστοου, πιθανώς στις 23 Δεκεμβρίου 1245. Τάφηκε στο αβαείο Τίντερν κοντά στη μητέρα και τον αδελφό του, τερματίζοντας τη νόμιμη εξ αρρενογονίας γραμμή τής οικογένειας Μάρσαλ. Δεδομένου ότι δεν έλαβε ποτέ την κληρονομιά, η χήρα του Ματθίλδη, δεν έλαβε το εισόδημα χηρείας της (αν και τής είχε δοθεί σύνταξη 60 λιρών), αλλά συνέχισε να αυτοαποκαλείται «Ματθίλδη Μάρσαλ» για το υπόλοιπο τής ζωής της, ακόμη και αφού ξαναπαντρεύτηκε τον Ρογήρο ντε Κουίνσυ. Ο βασιλιάς ανέλαβε στη συνέχεια τον έλεγχο τής περιουσίας των Μάρσαλ, προκειμένου να τη μοιράσει στις πέντε αδελφές τού Άνσελ. 

## Μετέπειτα

## Πηγές
* *Πράξεις και Επιστολές της Οικογένειας των Στρατάρχων 1156-1248: Κόμητες του Πέμπροκ και Στρατάρχες της Αγγλίας,* επιμ. David Crouch, Camden Society 5η σειρά, 47 (Cambridge: CUP, 2015).
* Cokayne, George E. (1945), The New Complete Peerage, vol. 10, St. Catherine Press Limited
* R.F. Walker, «Οι Κόμητες του Πέμπροκ, 1138-1389» στο, *Pembrokeshire County History* ii, *Medieval Pembrokeshire*, επιμ. RF Walker (Haverfordwest, 2002).

## Αναφορές

Ανσελ
Ριχάρδος Μάρσαλ, 3ος κόμης του Πέμπροκ

Ο **Ριχάρδος Μάρσαλ**, 3ος κόμης τού Πέμπροκ, αγγλ.: *Richard Marshal, 3rd Earl of Pembroke* ( 1191 - 15 Απριλίου 1234), ήταν γιος τού Γουλιέλμου Μάρσαλ 1ου κόμη τού Πέμπροκ και αδελφός τού Γουλιέλμου Μάρσαλ 2ου κόμη τού Πέμπροκ, τον οποίο διαδέχθηκε στην κομητεία τού Πέμπροκ και λόρδο μαρεσάλη τής Αγγλίας μετά το τέλος τού αδελφού του στις 6 Απριλίου 1231.

## Νεανική ζωή
Ο Ριχάρδος ήταν γιος τού Γουλιέλμου Μάρσαλ και τής συζύγου του Ισαβέλλας ντε Κλερ κόμισσας του Πέμπροκ, που σημαίνει ότι ήταν μέλος τής οικογένειας Μάρσαλ. Η βιογραφία τού πατέρα του αποκαλεί τον Ριχάρδο «δευτερότοκο παιδί» του, από τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουλιέλμο Μάρσαλ τον νεότερο, ο οποίος γεννήθηκε το 1190. Όπως όλοι οι γιοι τού Γουλιέλμου τού πρεσβύτερου, έλαβε υψηλή μόρφωση στις ελευθέριες τέχνες.  Κατά τη διάρκεια των διαμαχών τού πατέρα του το 1207 ή το 1208 με τον βασιλιά Ιωάννη, ο Ριχάρδος ζητήθηκε από τον βασιλιά ως όμηρος για τον πατέρα του.  Αν και αργότερα απελευθερώθηκε, ζητήθηκε ξανά από τον βασιλιά το 1212. Λίγο αργότερα χρίστηκε ιππότης από τον ίδιο τον βασιλιά Ιωάννη, και παρέμεινε ιππότης στο βασιλικό νοικοκυριό, συνοδεύοντας τον βασιλιά στην εκστρατεία του στο Πουατού το 1214, κατά την οποία υπέστη σοβαρή ασθένεια. Μετά το τέλος τού Πολέμου των Βαρόνων το 1216, φαίνεται ότι πέρασε στη Γαλλία, και όταν η είδηση τού τέλους τού πατέρα του έφθασε στην αυλή τού βασιλιά Φιλίππου Β΄ τής Γαλλίας το 1219, ο Ριχάρδος βρισκόταν στην αυλή τού Γάλλου βασιλιά. Η τοποθέτησή του εκεί ήταν χωρίς αμφιβολία, επειδή οι γονείς του είχαν ήδη αποφασίσει ότι θα διαδεχόταν τα νορμανδικά εδάφη τής μητέρας του, όπως προβλεπόταν στην τελευταία διαθήκη τού πατέρα του. 

## Βαρόνος των Καπετιδών

## Κόμης του Πέμπροκ

## Ο Πόλεμος των στραταρχών
[αριστερά|μικρογραφία|Ο Ριχάρδος Μάρσαλ, όπως απεικονίζεται από τον Ματθαίο Πάρις να αφιππεύει τον [Βαλδουίνος Γ΄ του Γκιν|Βαλδουίνο τού Γκίνες, σε μία αψιμαχία πριν από τη Μάχη τού Μόνμουθ το 1233.]]
δεξιά|μικρογραφία|Το πεδίο τής Μάχης τού Curragh έξω από το Kildare.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* 
* 
* Daniel Power, 'The French Interests of the Marshal Earls of Striguil and Pembroke', *Anglo-Norman Studies*, 25 (2003), 199-25.
* *Acts and Letters of the Marshal Family 1156-1248: Earls of Pembroke and Marshals of England,* ed. David Crouch, Camden Society 5th series, 47 (Cambridge: CUP, 2015).
* 

Κατηγορία:Οικογένεια Μάρσαλ
Εκδόσεις Καζαντζάκη

Οι **Εκδόσεις Καζαντζάκη** είναι εκδοτικός οίκος που ιδρύθηκε μετά τον θάνατο, το 1957, του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη από τη σύζυγό του Ελένη Ν. Καζαντζάκη, με σκοπό να εκδοθεί ολόκληρη η εργογραφία του μεγάλου Κρητικού συγγραφέα με τις δικές του προδιαγραφές. Οι Εκδόσεις Καζαντζάκη αποτελούν μία από τις σπάνιες περιπτώσεις στην ελληνική εκδοτική ιστορία ως αυτόνομος εκδοτικός οίκος αποκλειστικά για έναν συγγραφέα.

Το εγχείρημα αυτό ξεκίνησε από μια μικρή αποθήκη στην οδό Ασκληπιού και συνέχισε με την ίδρυση του εκδοτικού οίκου με την επωνυμία «Εκδόσεις Ελένης Ν. Καζαντζάκη» στη Χαριλάου Τρικούπη. Το 1994 οι Εκδόσεις Ελένης Ν. Καζαντζάκη μετονομάστηκαν σε «Εκδόσεις Καζαντζάκη (Πάτροκλος Σταύρου)». Ο Πάτροκλος Σταύρου διετέλεσε πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Ελένης Ν. Καζαντζάκη από το 1971 μέχρι το 1994, οπότε η Ελένη Καζαντζάκη τού μετεβίβασε τις Εκδόσεις της. Η Ελένη Καζαντζάκη υιοθέτησε τον Πάτροκλο Σταύρου το 1982 και το 1995 με συμβολαιογραφική πράξη γονικής παροχής τού παρεχώρησε τα πνευματικά δικαιώματα στο συγγραφικό έργο τού συζύγου της, τα οποία κατείχε η ίδια ως κληρονόμος του, σύμφωνα με τη διαθήκη του.

Το 2011 οι Εκδόσεις Καζαντζάκη (Πάτροκλος Σταύρου) μετονομάστηκαν σε «Εκδόσεις Καζαντζάκη (Νίκη Σταύρου)». Η Νίκη Σταύρου, η οποία πήρε το όνομά της προς τιμήν του Νίκου Καζαντζάκη, είναι κόρη του Πάτροκλου Σταύρου και ως πνευματική δικαιούχος του έργου του Νίκου Καζαντζάκη, υπήρξε εκδότρια των βιβλίων του από το 2011 έως και το 2022. Η Νίκη Σταύρου ανέφερε ότι *«Αφιερώσαμε τη ζωή μας στην ανάδειξη του έργου του μεγάλου συγγραφέα. Με συνοδοιπόρους το [[Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη|Μουσείο Καζαντζάκη]] και τη [[Διεθνής Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη|Διεθνή Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη]], αφοσιωθήκαμε ολόψυχα στο έργο της διάδοσης του ιερού λόγου του Νίκου Καζαντζάκη και μέσω αυτού, του ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού, ένας στόχος που η επίτευξή του απαιτεί υπέρβαση, σκληρή εργασία και μεγάλο όραμα»*.

Το 2022 οι Εκδόσεις Διόπτρα ανέλαβαν την αποκλειστική έκδοση των βιβλίων του οικουμενικού συγγραφέα στην Ελλάδα, έπειτα από συμφωνία του εκδότη Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου με τις Εκδόσεις Καζαντζάκη και την εκδότρια Νίκη Σταύρου. Η εκδότρια Νίκη Σταύρου διατηρεί την εκμετάλλευση των δικαιωμάτων από τη μετάφραση έργων του Νίκου Καζαντζάκη στο εξωτερικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος.
* Εκδόσεις Καζαντζάκη (@KazantzakisPub) / X.

Κατηγορία:Νίκος Καζαντζάκης
Καζαντζακη
Καζαντζακη
Ceremony (άλμπουμ των The Cult)

Το ***Ceremony*** είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Cult, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 23 Σεπτεμβρίου 1991. Το άλμπουμ έφτασε στο νούμερο 25 των των charts στο Billboard 200 στις ΗΠΑ και στο νούμερο 9 των UK Albums Charts στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ έγινε και χρυσό στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δύο singles κυκλοφόρησαν από το άλμπουμ, τα οποία ήταν τα "Wild Hearted Son" και τα "Heart of Soul".

## Επισκόπηση
Το *Ceremony* αντιπροσώπευε μια περίοδο μεγάλης αναταραχής μέσα στο συγκρότημα. Ο επί χρόνια μπασίστας Τζέιμι Στιούαρτ είχε αποχωρήσει πριν από την ηχογράφηση και η εργασιακή σχέση μεταξύ του τραγουδιστή Ίαν Άστμπερι και του κιθαρίστα Μπίλι Ντάφι επιδεινωνόταν. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δυο τους σπάνια συμφωνούσαν να εμφανιστούν μαζί στο στούντιο, επιλέγοντας να ηχογραφούν τα μέρη τους ξεχωριστά σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Το άλμπουμ ήταν ιδιαίτερα αναμενόμενο τόσο από τους μουσικοκριτικούς όσο και από τους θαυμαστές, ως αποτέλεσμα των προηγούμενων παγκόσμιων επιτυχιών του συγκροτήματος με το άλμπουμ τους *[[Electric (άλμπουμ των The Cult)|Electric]]* του 1987 και το επόμενο άλμπουμ τους *[[Sonic Temple]]* του 1989. Ήταν έντονα εμπνευσμένο από την κουλτούρα των ιθαγενών Αμερικανών.

Το συγκρότημα μηνύθηκε για 61.000.000 δολάρια από τους γονείς του αγοριού ιθαγενών Αμερικανών που απεικονίζεται στο εξώφυλλο του άλμπουμ.  Στη Νέα Υόρκη, η υπόθεση κατά της Warner Bros. Records απορρίφθηκε τον Φεβρουάριο του 1997 λόγω έλλειψης προσωπικής δικαιοδοσίας. Ξεχωριστή υπόθεση κατατέθηκε στο Περιφερειακό Δικαστήριο της Νότιας Ντακότα στις 10 Απριλίου 1995, αλλά τερματίστηκε στις 16 Μαΐου 1995.

Το άλμπουμ έφτασε στο νούμερο 25 στις ΗΠΑ και στο νούμερο 9 στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ έγινε πλατινένιο στον Καναδά και χρυσό στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά οι πωλήσεις μειώθηκαν με την άφιξη της grunge και τον χρόνο που αφιερώθηκε στην αντιμετώπιση της αγωγής. Σε ορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Νότιας Κορέας και της Ταϊλάνδης, το άλμπουμ δεν κυκλοφόρησε μέχρι το 1992 και παρέμεινε ακυκλοφόρητο στην Τουρκία μέχρι που το συγκρότημα έπαιξε αρκετές συναυλίες στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούνιο του 1993. Έφτασε στο #16 στα US Cashbox charts.

## Κομμάτια

## Προσωπικό
**The Cult**
* Ίαν Άστμπερι – κύρια φωνητικά, δεύτερα φωνητικά (κομμάτια 1, 2, 5, 6, 8, 11)
* Μπίλι Ντάφι – κιθάρα

**Επιπλέον προσωπικό**
* Μίκι Κάρι – τύμπανα (όλα τα κομμάτια) 
* Τσάρλι Ντρέιτον – μπάσο (όλα τα κομμάτια) 
* Ρίτσι Ζίτο – επιπλέον πλήκτρα (κομμάτια: 1, 4), πλήκτρα (κομμάτια: 2, 11), αρμόνιο (κομμάτι 10) 
* Μπένμοντ Τεντς – όργανο (κομμάτια 1, 7, 10), πιάνο (κομμάτι 5), μελότρον (κομμάτι 4) 
* Τόμι Φάντερμπουρκ – δεύτερα φωνητικά (κομμάτια 1, 2, 5 έως 11) 
* Σκοτ Θέρστον – συνθεσάιζερ και επιπλέον πιάνο (κομμάτι 5) 
* Σούζι Καταγιάμα – τσέλο (κομμάτι 9) 
* Άλεξ Ακούνια – κρουστά (κομμάτια 9, 11) 
* Ντόνι Τζέραρντ, Μόνα Λίζα, Υβόν Σεντ Τζέιμς – δεύτερα φωνητικά (κομμάτι 10) 

**Τεχνικός**
* Μίξη από τον Μάικ Φρέιζερ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Κατηγορία:Άλμπουμ των The Cult
Ερρίκος Μάρσαλ, επίσκοπος του Έξετερ

Ο **Ερρίκος Μάρσαλ***, αγγλ.: Henry Marshal* (απεβ. στις 24/27 Οκτωβρίου 1206) από την Οικογένεια Μάρσαλ ήταν μεσαιωνικός κοσμήτορας (dean) τού καθεδρικού τής Υόρκης και επίσκοπος τού Έξετερ . Ήταν νεότερος γιος του Ιωάννη Μάρσαλ και τής συζύγου του Σίβυλλας τού Σόλσμπερυ, και επομένως νεότερος αδελφός τού Γουλιέλμου Μάρσαλ και μέλος τής Οικογένειας Μάρσαλ. 

## Κοσμήτορας τού καθεδρικού τής Υόρκης
Ο Ερρίκος διορίστηκε κοσμήτορας τού καθεδρικού τής Υόρκης στις 16 Σεπτεμβρίου 1189. Μπορεί να μην προοριζόταν αρχικά για την εκκλησία, καθώς δεν είχε καν υποδιακονικό αξίωμα όταν διορίστηκε κοσμήτορας τού καθεδρικού τής Υόρκης, οπότε πιθανότατα θα ήταν τριάντα ετών. Μάλιστα, την ίδια ημέρα που διορίστηκε, χειροτονήθηκε υποδιάκονος και διάκονος.  

Ο διορισμός του Ερρίκου εξόργισε τον Γοδεφρείδο αρχιεπίσκοπο τής Υόρκης. Όταν ο Ερρίκος ήρθε στην Υόρκη, τοποθετήθηκε κανονικός (canon), επειδή μόνο ο αρχιεπίσκοπος είχε το δικαίωμα να τον τοποθετήσει κοσμήτορα. Ωστόσο, όταν έφθασε ο αρχιεπίσκοπος Γοδεφρείδος, αρνήθηκε επίσης να τον τοποθετήσει, επειδή ο ίδιος περίμενε την επιβεβαίωση τής εκλογής του από τον πάπα. Ως αποτέλεσμα, στις 5 Δεκεμβρίου, ο Ερρίκος, μαζί με τον θησαυροφύλακα (ταμία) Μπουσάρ ντυ Πουιζέ, ήταν μεταξύ εκείνων που προσέφυγαν ανεπιτυχώς στον πάπα κατά τής εκλογής τού Γοδεφρείδου. Αφού επιβεβαιώθηκε η θέση τού Γοδεφρείδου, αυτός, κατόπιν αιτήματος τού αδελφού του Ριχάρδου Α΄ τού Λεοντόκαρδου, επιβεβαίωσε τα αξιώματα τού κοσμήτορα και τού θησαυροφύλακα στον Ερρίκο και τον Μπουσάρ. Η σταθερότητα τής κατάστασης, ωστόσο, δεν κράτησε πολύ, και στις 5 Ιανουαρίου 1190 οι δύο αφορίστηκαν από τον Γοδεφρείδο μετά από μία έντονη διαμάχη. 

## Επίσκοπος του Έξετερ

## Αναφορές
* Barlow, Frank (2004). "Marshal, Henry". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/94379. (Subscription, Wikipedia Library access or UK public library membership required.)
* Bartlett, Robert C. (2000). England Under the Norman and Angevin Kings: 1075–1225. Oxford, UK: Clarendon Press. ISBN 0-19-822741-8.
* Fryde, E. B.; Greenway, D. E.; Porter, S.; Roy, I. (1996). Handbook of British Chronology (Third revised ed.). Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-56350-X.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οικογένεια Μάρσαλ
Ιωάννης Μάρσαλ, 2ος βαρόνος Μάρσαλ

Ο **Ιωάννης (ΣΤ΄) Μάρσαλ**, 2ος βαρόνος Μάρσαλ, αγγλ.: (1301/02/03 - 1316/17) ήταν μικρός Άγγλος ευγενής. Ήταν γιος τού Γουλιέλμου Μάρσαλ 1ου βαρόνου Μάρσαλ. 

Μετά το τέλος τού πατέρα του στη Μάχη τού Μπάνοκμπερν το 1314,  ο Ιωάννης κληρονόμησε τις θέσεις τού marshal (στρατάρχη) τής Ιρλανδίας και τού βαρόνου στρατάρχη, μαζί με το Χίνγκαμ και άλλες κτήσεις στο Νόρφολκ, το Χάλινγκμπερυ και το Έσσεξ. Ο Ιωάννης απεβίωσε είτε το 1316 είτε το 1317 σε ηλικία 15 ετών, και κληροδότησε τα πάντα στην αδελφή του Χάουιζ, σύζυγο τού Ροβέρτου Μόρλεϋ. Ο Ροβέρτος στη συνέχεια έγινε στρατάρχης τής Ιρλανδίας *jure uxoris*. 

Ήταν ο τελευταίος γνωστός εξ αρρενογονίας απόγονος τής Οικογένειας Μάρσαλ.

## Αναφορές

Κατηγορία:Οικογένεια Μάρσαλ
Εύα Μάρσαλ

Η **Εύα Μάρσαλ**, αγγλ.: *Eva Marshal* (1203-1246) ήταν αγγλο-νορμανδή ευγενής, κόρη τού Γουλιέλμου Μάρσαλ μαρεσάλη τής Αγγλίας και τής Ισαβέλλας ντε Κλερ κόμισσας τού Πέμπρουκ. Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ντε Μπραόζ, έναν κύριο των Ουαλικών Συνόρων.

Κατείχε τις γαίες και τα κάστρα τού Μπραόζ με δική της δικαιοδοσία, μετά τον δημόσιο απαγχονισμό τού συζύγου της με εντολή τού Λυγουέλιν τού Μεγάλου, πρίγκιπα τής Ουαλίας. 

## Καταγωγή
Η λαίδη Εύα ήταν το 8ο παιδί τού Γουλιέλμου Μάρσαλ, και ήταν μέλος τής Οικογένειας Μάρσαλ. Η Εύα και οι αδελφές της περιγράφονται ως όμορφα, υψηλού πνεύματος, κορίτσια. Από το 1207 έως το 1212 η Εύα και η οικογένειά της έζησαν στην Ιρλανδία.

Οι γονείς τού πατέρα της ήταν ο Ιωάννης Μάρσαλ και η Σίβυλλα τού Σόλσμπερι, και οι γονείς τής μητέρας της ήταν ο Ριχάρδος ντε Κλερ 2ος κόμης τού Πέμπροκ, γνωστός στην ιστορία ως "δυνατό τόξο και η Αόιφ τού Λέινστερ, από την οποίο πιθανότατα πήρε το όνομά της.

## Οικογένεια
Κάποιες φορές μεταξύ 1219 και 1221, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ντε Μπραόζ κύριο των Ουαλικών Συνόρων, ο οποίος τον Ιούνιο του 1228 διαδέχτηκε στην κυριότητα τού Αμπεργαβεννί, [1] και από τον οποίο είχε τέσσερις κόρες. Ο Γουλιέλμος ήταν γιος του Ρετζινάλντ ντε Μπραόζ και της πρώτης του συζύγου, Γκρέσια Μπριούερε. Τον μισούσαν πολύ οι Ουαλοί, που τον αποκαλούσαν Gwilym Ddu (Μαύρο Γουλιέλμο). 
δεξιά|μικρογραφία|Το Κάστρο Πέμπρουκ, Ουαλία, τόπος γέννησης τής Εύας Μάρσαλ.

* Ισαβέλλα (β.1222), παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Ντάφιντ απ Λυγουέλιν. Απεβίωσε χωρίς παιδιά.
* Μωντ (1224-1301), το 1247, παντρεύτηκε τον Ρότζερ Μόρτιμερ 1ο βαρόνο Γουίγκμορ, από τον οποίο είχε απογόνους, συμπεριλαμβανομένου τού Εδμόνδου Μόρτιμερ 2ου βαρόνου Μόρτιμερ και τής Ισαβέλλας Μόρτιμερ κόμισσας τού Άρούντελ.
* Εύα ντε Μπράουζ (1227 - 28 Ιουλίου 1255), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ντε Κάντελο, από τον οποίο είχε παιδιά.
* Ελεονώρα (π. 1228 - 1251). Σε μία άγνωστη ημερομηνία μετά τον Αύγουστο του 1241, παντρεύτηκε τον Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν. Είχαν δύο γιους, τον Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν 3ο κόμη τού Χέρεφορντ και τον Γιλβέρτο ντε Μπόουιν και μία κόρη, Aλιανόρ ντε Μπόουιν. Και τα τρία παιδιά παντρεύτηκαν και είχαν παιδιά. Η Ελεονώρα τάφηκε στη μονή Λάντονη Σέκουντα.

## Χήρα

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Πηγές
* Γενέα καταγωγής της οικογένειας de Braose
* Κόκαϊν, Γ.Ε. Ο Όλη η Πιρενάζ*Ο Πλήρης Φιλάριος*
* Κόσταϊν, Τόμας Β. (1959). *Ο Μεγάλος Αιώνας*. Garden City, Νέα Υόρκη: Doubleday and Company, Inc.

Κατηγορία:Οικογένεια Μάρσαλ
Μωντ Μάρσαλ

Η **Μωντ Μάρσαλ**, κόμισσα τού Νόρφολκ, κόμισσα τού Σάρεϋ, αγγλ.: *Maud Marshal, Countess of Norfolk, Countess of Surrey* (1192 – 27 Μαρτίου 1248) ήταν Αγγλο-Νορμανδή ευγενής και πλούσια συγκληρονόμος τού πατέρα της Γουλιέλμου Μάρσαλ μαρεσάλη τής Αγγλίας, και τής μητέρας της Ισαβέλλας ντε Κλερ 4ης κόμισσας τού Πέμπροκ. Η Μωντ ήταν η μεγαλύτερη κόρη τους.  Είχε δύο συζύγους: τον Ούγο Μπίγκοντ 3ο κόμη τού Νόρφολκ, και τον Γουλιέλμο ντε Βαρέν 5ο κόμη τού Σάρεύ.

Η Μωντ είναι επίσης γνωστή ως Ματθίλδη.

## Οικογένεια
Η ημερομηνία γέννησης της Mωντ είναι πριν το το 1192. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη τού Γουλιέλμου Μάρσαλ μαρεσάλη τής Αγγλίας και τής Ισαβέλλας ντε Κλερ 4ης κόμισσας τού Πέμπροκ. Η ίδια ήταν μία από τις μεγαλύτερες κληρονόμες στην Ουαλία και την Ιρλανδία. Ήταν μέλος τής Οικογένεια Μάρσαλ. Ο Mωντ είχε πέντε αδελφούς και τέσσερις μικρότερες αδελφές, και ήταν το μεγαλύτερο από όλα τα αδέλφια. Ήταν συγκληρονόμος των πλούσιων ιδιοκτησιών των γονιών της.

Οι γονείς τού πατέρα τής Μωντ ήταν ο Ιωάννης ΦιτςΓκίλμπερτ Μάρσαλ και η Σίβυλλα τού Σόλσμπερι, και οι γονείς τής μητέρας της ήταν ο Ριχάρδος ντε Κλερ 2ος κόμης τού Πέμπροκ, γνωστός ως "δυνατό τόξο", και η Αόιφ τού Λέινστερ, πριγκίπισσα του Λέϊνστερ και κόμισσα του Πέμπροκ.

## Οικογένεια
Κάποτε πριν την Τεσσαρακοστή το 1207, η Μωντ παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο, τον Ούγο Μπίγκοντ 3ο κόμη τού Νόρφολκ. Μέσα από αυτό τον γάμο μεταξύ Μωντ και Ούγού, η θέση τού κόμη μαρεσάλη τής Αγγλίας ήρθε τελικά στους δούκες Χάουαρντ τού Νόρφολκ. Το 1215 ο Ούγος ήταν ένας από τούς είκοσι πέντε εγγυητές τής Μάγκνα Χάρτα. Έλαβε την κληρονομιά του το 1221, έτσι η Μωντ έγινε κόμισσα τού Νόρφολκ εκείνη την εποχή.

Μαζί η Μωντ και ο Μπίγκοντ είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
* Ρότζερ Μπίγκοντ, 4ος κόμης του Νόρφολκ (1209-1270) 
* Ούγος Μπίγκοτ (1212-1266), αρχιδικαστής τής Αγγλίας.
* Ιζαμπέλ Μπίγκοντ (π.1215 - 1250), παντρεύτηκε πρώτα τον Γκίλμπερτ ντε Λασύ του Ήγουιας Λασύ, από τον οποίο είχε απογόνους· και (2) τον Ιωάννη ΦιτςΤζέφρυ, τον κύριο τού Σερ, από τον οποίον είχε απογόνους.
* Ραλφ Μπίγκοντ (γενν. π. 1218), νυμφεύτηκε την Μπέρτα ντε Φέρνιβαλ, από την οποία είχε ένα παιδί.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οικογένεια Μάρσαλ