open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαρίγια Κουζνετσόβα (πιλότος)

Η **Μαρίγια Μιχάιλοβνα Κουζνετσόβα** (, 14 Απριλίου 1918 - 12 Οκτωβρίου 1990) ήταν Σοβιετική πιλότος μαχητικών αεροσκαφών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αρχικά υπηρέτησε στο 586ο Σύνταγμα Μαχητικών, που αποτελούνταν μόνο από γυναίκες πιλότους. Τον Σεπτέμβριο του 1942 μετατέθηκε στο 437ο Σύνταγμα όπως και άλλες γνωστές πιλότοι, συμπεριλαμβανομένης της Λύντια Λιτβιάκ και της Γιεκατερίνα Μπουντάνοβα. Παρόλο που δεν έγινε «άσσος», η Κουζνετσόβα, κατάφερε να επιβιώσει στη μάχη του Στάλινγκραντ σε αντίθεση με πολλούς από τους συναδέλφους της.

## Βίος
Η Κουζνετσόβα γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1918 σε ένα χωριό στο Κυβερνείο της Μόσχας, στην νεοσύστατη τότε Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Ήταν τέκνο αγροτικής οικογένειας. Άρχισε να πετάει σε ηλικιία 18 ετών, αλλά ο πατέρας της συνελήφθη κατά τη διάρκεια της Ερυθράς Τρομοκρατίας το 1937, αναγκάζοντάς την να σημειώνει τη σύλληψη στις αιτήσεις και τα έγγραφα που την αφορούσαν. Αυτό είχε σαν συνέπεια να την διώξουν αρκετές φορές από την αεροπορική σχολή επειδή είχε σχέση με έναν «εχθρό του λαού»- ωστόσο, οι φίλοι της μίλησαν υπέρ της και κατάφεραν να πείσουν τον επικεφαλής της σχολής να της επιτρέψει 
να παραμείνει. Μετά τον πόλεμο παντρεύτηκε τον Βλαντίμιρ Πάβλοβιτς Ζουκότσκι, Διοικητή του 802ου Συντάγματος Μαχητικών.

### Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Τον Οκτώβριο του 1941 μετατέθηκε αππό τον Εθελοντικό Σύνδεσμο για τη Συνεργασία Στρατού, Αεροπορίας και Ναυτικού (ΝΤΟΣΑΑΦ) στον Κόκκινο Στρατό και ξεκίνησε την εκπαίδευσή της στην Αεροπορική Σχολή που βρίσκεται κοντά στην πόλη Ένγκελς. Έπειτα εντάχθηκε στο 586ο Σύνταγμα Μαχητικών, που είχε ως αποστολή του την προστασία κρίσιμων υποδομών στην περιοχή του Σαράτοφ από τις επιδρομές της γερμανικής *[[Luftwaffe]]*. Τον Σεπτέμβριο του 1942 μετατέθηκε στο 437ο Σύνταγμα Μαχητικών, μαζί με τις Λύντια Λιτβιάκ, Γιεκατερίνα Μπουντάνοβα και Ραΐσα Μπελιάεβα. Σε συνέντευξή της μεταπολεμικά η Κουζνετσόβα ισχυρίσθηκε πως κατάφερε να καταρρίψει τρία γερμανικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένου ενός Ju 87 και ενός Ju 88, όμως ο ισχυρισμός αυτός δεν επιβεβαιώνεται από τα επίσημα στρατιωτικά έγγραφα. Αυτό που επιβεβαιώνεται όμως είναι ότι πέταξε σε περισσότερες από εκατό αποστολές, παρέχοντας αεροπορική κάλυψη σε στόχους στρατηγικής σημασίας καθώς και για τη συνοδεία μεταγωγικών αεροσκαφών Li-2. Αφού υπηρέτησε στο κατά κύριο λόγο αποτελούμενο από άνδρες 437ο Σύνταγμα στο Στάλινγκραντ δεν ήθελε να επιστρέψει στην αρχική της μονάδα, το 586ο Αεροπορικό Σύνταγμα, επειδή επρόκειτο για μονάδα αεράμυνας που δεν είχε τόσο έντονη πολεμική δράση. Ωστόσο, αναγκάστηκε να το πράξει υπό την απειλή στρατοδικείου, παρά το παράπονό της ότι δεν θα «λιποτακτούσε» στην εφεδρεία αλλά στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Κατά τη διάρκεια του πολέμου παρουσιάστηκε μαζί με τις Λιτβιάκ και Μπουντανόβα στην εφημερίδα *Σταλίνσκι Σοκόλ*, που ασχολούνταν με θεματικές σχετιζόμενες με την πολεμική αεροπορία.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Σοβιετικοί πιλότοι
Τέσσερις νύφες και ένας γαμπρός

Το ***Τέσσερις νύφες και ένας γαμπρός *** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1958 σε παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία του Τζανή Αλιφέρη, η οποία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου *Το Σπίτι των Τεσσάρων Κοριτσιών* του Δημήτρη Γιαννουκάκη. Πρωταγωνιστούν οι Βασίλης Αυλωνίτης, Σμαρούλα Γιούλη, Βούλα Χαριλάου, Μπεάτα Ασημακοπούλου, Νίνα Γιαννίδη, Ντίνος Ηλιόπουλος, Γιάννης Γκιωνάκης, Βασίλης Ανδρεόπουλος, Θάνος Λειβαδίτης, Νίτσα Τσαγανέα, και Λαυρέντης Διανέλλος. 
 
Η υπόθεση της ταινίας επικεντρώνεται γύρω από την οικογένεια του κυρίου Προκόπη (Βασίλη Αυλωνίτη), ο οποίος βλέποντας ότι οι τέσσερις κόρες του είναι σε ηλικία γάμου, αποφασίζει να βρει υποψήφιους μνηστήρες.

## Διανομή

* Ντίνος Ηλιόπουλος ως Άλκης Μακρίδης
* Σμαρούλα Γιούλη ως Φούλη Προκόπη
* Βασίλης Αυλωνίτης ως Προκόπης Προκόπης**
* Βούλα Χαριλάου ως Λόλα Προκόπη
* Γιάννης Γκιωνάκης ως Πέτρος Χριστόπουλος
* Νίνα Γιαννίδη ως Θάλεια Προκόπη
* Βασίλης Ανδρεόπουλος ως Ντίνος Παυλίδης
* Μπεάτα Ασημακοπούλου ως Μαίρη Προκόπη
* Θάνος Λειβαδίτης ως Κοσμάς Πετεφρής
* Νίτσα Τσαγανέα ως Ελένη Προκόπη
* Λαυρέντης Διανέλλος ως Σταμάτης Μακρίδης
* Χάρις Λουκέα ως Κατίνα
* Ασπασία Αναγνωστοπούλου ως γυναίκα με γάιδαρο

## Απήχηση
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 29 Δεκεμβρίου 1958 στις κινηματογραφικές αίθουσες Άστρον και Έλλη στην Αθήνα.Έκοψε συνολικά 29.371 εισιτήρια στο box office, καταλαμβάνοντας την 18η θέση ανάμεσα σε 51 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1958-1959.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1958
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζανή Αλιφέρη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Τζαλ Φιλμ
Εννς (ποταμός)

Ο **Εννς** (, ) είναι νότιος παραπόταμος του Δούναβη, που ενώνεται με αυτόν στο σημείο όπου είναι χτισμένη η ομώνυμη αυστριακή πόλη Εννς. Ο ποταμός αυτός είναι σε μεγάλο τμήμα του το σύνορο μεταξύ των ομόσπονδων κρατιδίων της Κάτω Αυστρίας και της Άνω Αυστρίας. Έχει μήκος 253 χιλιομέτρων και το σχήμα της διαδρομής που ακολουθεί θυμίζει το λατινικό γράμμα «J». Ρέει από τις πηγές του που βρίσκονται κοντά στο χωριό Φλάχαου ( με κατεύθυνση εν γένει προς τα ανατολικά και περνά από τις πόλεις Ράντστατ (), Σλάντμινγκ () και Λίτσεν () για να στραφεί στη συνέχεια προς βορά κοντά στο χωριό Χίφλαου () και να περάσει από το χωριό Βέγιερ (), την κωμόπολη Τέρνμπεργκ () και την πόλη Στάιρ () για να ενωθεί τελικά με τον Δούναβη στο σημείο που βρίσκεται το Εννς.

Σήμερα υπάρχουν και λειτουργούν στον ποταμό Εννς δεκαπέντε υδροηλεκτρικοί σταθμοί.

## Ονομασία
Ο ποταμός είναι γνωστός στα λατινικά ως *Anisus* ή *Anasus*, ονομασία αβέβαιης προελεύσεως. Οι Anreiter et al. επιχείρησαν να το συνδέσουν με ένα ινδοευρωπαϊκό *on- και το υδρόνυμο επίθημα *-is-.. Μεταγενέστερες πηγές τον αποκαλούν *Ensa* ή *Enisa*. Άλλοι μελετητές το συνδέουν με το  **an*, που σημαίνει «νερό» στα νασκονικά του άνω Δούναβη. Μία άλλη πιθανή προέλευση είναι από την αρχαιοελληνική λέξη «ᾰ̓νῠστός». Στις δυτικές σλαβικές γλώσσες ο ποταμός αποκαλείται με διάφορες ονομασίες: στα τσέχικα
λέγεται *Enže*, στα σλοβάκικα *Enža* και στα πολωνικά *Aniza*.

## Φυσική γεωγραφία
Ο Εννς πηγάζει από τα βουνά Ράντστετερ Τάουερν () στο αυστριακό κρατίδιο του Σάλτσμπουργκ. Ρέει σε μια κοιλάδα που σχηματίστηκε κατά την Εποχή των Παγετώνων, στα σύνορα μεταξύ των Βόρειων ασβεστολιθικών Άλπεων και των Κεντρικών Ανατολικών Άλπεων σε ανατολική κατεύθυνση μέσω της Στυρίας, όπου στη νότια πλευρά του διέρχεται από τους ορεινούς όγκους που είναι γνωστοί ως ομάδα Ντάχσταϊν (). Μεταξύ Άντμοντ () και Χίφλαου () κάνει στροφή προς τα βόρεια και περνάει μέσα από το *Gesäuse*, ένα φαράγγι μήκους 15 χιλιομέτρων, όπου διεισδύει στον ασβεστόλιθο των Άλπεων Εννστάλερ (). Από εκεί και πέρα ρέει προς τα βόρεια και φτάνει στο κρατίδιο της Άνω Αυστρίας στις εκβολές του ποταμού Λάουσαμπαχ (). Βορείως του Στέιρ, ο ποταμός Εννς αποτελεί το σύνορο μεταξύ της Άνω Αυστρίας και της Κάτω Αυστρίας (παλαιότερα γνωστή και ως Αυστρία πάνω από τον Εννς και Αυστρία κάτω από τον Εννς). Τέλος, συναντά τον Δούναβη στο Μαουτχάουζεν και στην πόλη Εννς. Είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός που ρέει αποκλειστικά σε αυστριακό έδαφος.

Είναι ένας ποταμός με ορμητικά νερά τα οποία και αντλεί από μια έκταση 6.084 km2, γεγονός που τον καθιστά τον πέμπτο μεγαλύτερο ποταμό της Αυστρίας. Η μέση εκροή του στις εκβολές του είναι 200 m3/s.

## Πόλεις επί του ποταμού

### Σάλτσμπουργκ
* Ράντστατ (Radstadt)

### Στυρία
* Σλάνμινγκ (Schladming)
* Λίτσεν (Liezen)
* Ζέλτσταλ (Selzthal)
* Άντμοντ (Admont)

### Άνω Αυστρία
* Γκρόσραμινγκ (Großraming)
* Τέρνμπεργκ (Ternberg)
* Γκάρστεν (Garsten)
* Στάιρ (Steyr)
* Εννς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Αυστρίας
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη
Αουγκούστιν Γούκος

Ο **Αουγκούστιν Γούκος** (πολωνικά: Augustyn Łukosz, 17 Αυγούστου 1884 – 27 Οκτωβρίου 1940) ήταν Πολωνός εθνικός ακτιβιστής και σοσιαλιστής πολιτικός. Ήταν μέλος του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος, του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος που δραστηριοποιούταν μεταξύ της πολωνικής μειονότητας στην Πρώτη Τσεχοσλοβακική Δημοκρατία. Το 1935, ο Γούκος ίδρυσε το Πολωνικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (ΠΣΚ).

## Βιογραφία
Μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο στη Στονάβα, ο Γούκος εργάστηκε ως ανθρακωρύχος σε ένα ορυχείο στην Κάρβινα και αργότερα ως σιδηροδρομικός υπάλληλος, εργαζόμενος ως χειριστής διακοπτών στο σιδηροδρομικό σταθμό στο Γουόνκι Ναντ Όλζα. Ο Γούκος ήταν ήδη στα νιάτα του, συμμετείχε στο εργατικό κίνημα, και έγινε μέλος του Πολωνικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γαλικίας (PPS-DG) και αργότερα του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Μετά τη διαίρεση της Σιλεσίας του Τσιέσιν, έμεινε στην Τσεχοσλοβακία, όπου συνίδρυσε το Πολωνικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (ΠΣΚ). Εκπροσώπησε τη φατρία της που ήταν αντίθετη στη συνεργασία με τους κομμουνιστές. Ο Γούκος συνέβαλε στο περιοδικό του ΠΣΚ *Robotnik Śląski* (Σιλεσιανός Εργάτης) και συνίδρυσε την Πολωνική Εκπαιδευτική-Αθλητική Ένωση «Σίλα» στο Τσέσκι Τσέσιν.

Τον Αύγουστο του 1934 διαγράφηκε από το ΠΣΚ λόγω των ιδεολογικών διαφορών με την ηγεσία του κόμματος. Υποστήριξε τη συνεργασία με τις υπόλοιπες πολωνικές οργανώσεις στην Τσεχοσλοβακία, ενώ η ηγεσία του ΠΣΚ ακολούθησε τη συνεργασία με τους Τσέχους σοσιαλδημοκράτες.

Από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 1935 επιμελήθηκε το όργανο τύπου του ΠΣΚ*,* *Naprzód* (Εμπρός). Μετά την προσάρτηση της περιοχής Ζαόλζιε στην Πολωνία το 1938, ο Πρόεδρος Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι τον διόρισε βουλευτή του κοινοβουλίου της Σιλεσίας, όπου ο Γούκος ήταν βουλευτής μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1938 του απονεμήθηκε ο Σταυρός του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας.

Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, ο Γούκος μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Σκροχοβίτσε, κοντά στην Οπάβα. Στις 16 Απριλίου 1940, μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου και αργότερα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν-Γκούζεν, όπου πέθανε από εξάντληση στις 27 Οκτωβρίου 1940.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Polski Słownik Biograficzny Polskiej Akademii Nauk. *Instytut Historii im.* *Tadeusza Manteuffla PAN*. Κρακοβία

Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί
Κατηγορία:Επιζήσαντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Νταχάου
Κατηγορία:Πολωνοί που πέθαναν σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Μπάχα Βεραπάς

Η **Μπάχα Βεραπάς** (*Baja Verapaz*) είναι διαμέρισμα (διοικητική περιφέρεια) της Γουατεμάλας με πληθυσμό 299.476 κατοίκους (κατά την απογραφή του 2018) και πρωτεύουσα την πόλη Σαλαμά.

Η Μπάχα Βεραπάς περιέχει τον Βιότοπο Μάριο Ντάρι, διατηρώντας τη γηγενή χλωρίδα και πανίδα της περιοχής, ειδικά το απειλούμενο εθνικό πτηνό της Γουατεμάλας, το Γουατεμαλτέκικο Κετζάλ.

## Δήμοι
Το διαμέρισμα υποδιαιρείται στους εξής 8 δήμους:

# Κουβούλκο
# Γκρανάδος
# Πουρουλιά
# Ραβινάλ
# Σαλαμά
# Σαν Χερόνιμο
# Σαν Μιγέλ Τσικάχ
# Σαντα Κρους Ελ Τσολ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* «Radio and Alta Verapaz, Guatemala», άρθρο του Don Moore με ενδιαφέρουσες πληροφορίες

Κατηγορία:Διαμερίσματα της Γουατεμάλας
Τόμας Ματσκιέβιτς

Ο **Τόμας Ματσκιέβιτς** (πολωνικά: Tomasz Mackiewicz, 13 Ιανουαρίου 1975 – περ. 26 Ιανουαρίου 2018) ήταν Πολωνός ορειβάτης μεγάλου υψομέτρου. Πέθανε στο Νάνγκα Παρμπάτ, μία από τις κορυφές οκτώ χιλιάδων μέτρων, γνωστό ως «Όρος-Δολοφόνος», στο Πακιστάν.

## Πρώτα χρόνια και αποστολές
Ο Ματσκιέβιτς γεννήθηκε στο Ντζιαουόσιν της Πολωνίας. Σε ηλικία 12 ετών, μαζί με τους γονείς του, μετακόμισε από το Ντζιαουόσιν στην Τσενστοχόβα, όπου αργότερα παρακολούθησε το λύκειο. Ενώ ζούσε στην Τσενστοχόβα, ήταν εθισμένος στην ηρωίνη για αρκετά χρόνια.

Το 2008, ο Ματσκιέβιτς έλαβε το βραβείο «Κατόρθωμα της Χρονιάς» μαζί με τον Μαρκ Κλονόφσκι, για μια εκτεταμένη διάσχιση του Όρους Λόγκαν. Το 2009 έφτασε στο 7.010 μέτρων Καν Τένγκρι ως σόλο ορειβάτης. Προσπάθησε αρκετές φορές να φτάσει στην κορυφή Νάνγκα Παρμπάτ το χειμώνα. Κατά την αναρρίχηση με τον Κλονόφσκι το 2015, έφτασε σε ύψος 7.400 μ. και το 2016, μαζί με τη Γαλλίδα ορειβάτισσα Ελιζαμπέτ Ρεβόλ, έφτασε σε υψόμετρο 7.200 μ. στο Νάνγκα Παρμπάτ. Ήταν ο πρώτος ορειβάτης στον κόσμο που σκαρφάλωσε σε μία κορυφή οκτώ χιλιάδων μέτρων με αλπικό στυλ τον χειμώνα, για το οποίο ήταν υποψήφιος για το βραβείο Piolet d'Or («Χρυσό Τσεκούρι Πάγου»).

## Εξαφάνιση
Στις 25 Ιανουαρίου 2018, ενώ επιχειρούσε την έβδομη προσπάθειά του σε μια χειμερινή ανάβαση στο Νάνγκα Παρμπάτ, γνωστό ως«Όρος-Δολοφόνος», στο Πακιστάν, στα 8.126 μ., ο Ματσκιέβιτς είχε φτάσει στην κορυφή από την πλευρά του Ντιάμερ μαζί με τη Γαλλίδα ορειβάτισσα Ελιζαμπέτ Ρεβόλ. Στην κορυφή, η Ρεβόλ παρατήρησε την κακή κατάσταση του Ματσκιέβιτς και άρχισε να τον κατεβάζει. Σύμφωνα με τη Ρεβόλ, δεν μπορούσε να περπατήσει, να δει ή ακόμα και να επικοινωνήσει και αιμορραγούσε από το στόμα και τη μύτη του. Τον ασφάλισε από τον άνεμο σε μια χαραμάδα, κάλεσε σε βοήθεια και ξεκίνησε την κατάβαση της από το βουνό. Ο Ματσκιέβιτς είχε αναπτύξει σοβαρά κρυοπαγήματα και τύφλωση του χιονιού. Πιστεύεται επίσης ότι βρισκόταν στα τελευταία στάδια του πνευμονικού οιδήματος μεγάλου υψομέτρου και του εγκεφαλικού οιδήματος μεγάλου υψομέτρου. Η Ρεβόλ είχε ήπια κρυοπαγήματα στα πέντε δάχτυλα των ποδιών.

Μια άλλη πολωνική ομάδα που επιχειρούσε στην κοντινή κορυφή του K2 κλήθηκε για διάσωση. Στις 27 Ιανουαρίου 2018 η ομάδα διάσωσης, συμπεριλαμβανομένων των Ντενίς Ουρούμπκο και Άνταμ Μπιελέτσκι, αποβιβάστηκαν από ένα ελικόπτερο στα 4.900 μ. στο βουνό. Η ομάδα έσωσε τη Ρεβόλ στα 6.026 μ. και την μετέφεραν σε ασφάλεια. Ο Ματσκιέβιτς, ο οποίος πιστεύεται ότι ήταν στη σκηνή του γύρω στα 7.400 μ., δεν μπόρεσε να διασωθεί λόγω κακοκαιρίας και χιονοθύελλας.

Ο Λουντοβίκ Γκιαμπιασί, φίλος της Ρεβόλ, έγραψε σε μια ανάρτηση στο Facebook:

Η Ρεβόλ μεταφέρθηκε αργότερα στο Ισλαμαμπάντ για θεραπεία. Ο Ματσκιέβιτς πιθανότατα πέθανε μέσα σε 24 ώρες, αλλά η αιτία είναι άγνωστη και το σώμα του δεν έχει βρεθεί.

Το Μάρτιο του 2018, ο πατέρας του, Βίτολντ, έλαβε πιστοποιητικό θανάτου από το Πακιστάν, στο οποίο η ημερομηνία του θανάτου του αναγραφόταν στις 30 Ιανουαρίου 2018.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί ορειβάτες
Κατηγορία:Αγνοούμενοι
Ο Θρύλος της Κόρρα - Βιβλίο 2: Πνεύματα

**Βιβλίο Δύο: ''Πνεύματα*** ονομάζεται ο δεύτερος κύκλος της Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων *Ο Θρύλος της Κόρρα* που δημιουργήθηκε από τους [[Μάικλ Τάντε ΝτιΜάρτινο]] και [[Μπράιαν Κονιέτζκο]]. Αποτελούμενος από δεκατέσσερα επεισόδια («κεφάλαια»), ο κύκλος ασχολείται πιο πολύ με πνευματικές ιδέες και θέματα από ότι ο προηγούμενος κύκλος, το [[Ο Θρύλος της Κόρρα - Βιβλίο 1: Αέρας|Βιβλίο Ένα: *Αέρας*]]. Το Βιβλίο Δύο: *Πνεύματα'' προβλήθηκε στο Nickelodeon των ΗΠΑ από τις 13 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 22 Νοεμβρίου του 2013.

## Επεισόδια

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στην IMDb

Κατηγορία:Ο Θρύλος της Κόρρα
Ισλίκι

μικρογραφία|Ένας Αρμένιος φορά ισλίκ
Το **ισλίκ(ι)** είναι μια μορφή σκούφου, που συνήθως φορούσαν Έλληνες Ορθόδοξοι βογιάροι της Μολδοβλαχίας, οι Φαναριώτες και οι Αρμένιοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία στα μέσα του 19ου αιώνα. Μαζί με την ανατολική στολή που υποδεικνύει τη μόδα και την αυστηρή κοινωνική ιεραρχία της τάξης των βογιάρων, το ισλίκι σταμάτησε να φοριέται κατά τη δεκαετία του 1840.

## Ιστορία
Οι απαρχές του ισλίκ χρονολογούνται στην ύστερη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η απεικόνιση του Θεόδωρου Μετοχίτη στο ψηφιδωτό αφιερώματος του 14ου αιώνα της Μονής της Χώρας μπορεί να απεικονίζει ένα ισλίκι. 

Αποτελούσε σημαντικό μέρος της φορεσιάς των βογιάρων της Μολδοβλαχίας, καθώς το μέγεθος, το σχήμα και ο τύπος της τσόχας από την οποία κατασκευαζόταν ένα ισλίκι υποδήλωνε την κατάταξη κάποιου στην κοινωνική ιεραρχία των Οθωμανικών Παραδουνάβιων Πριγκηπάτων. 

Για παράδειγμα, οι βογιάροι της υψηλότερης τάξης φορούσαν μεγάλα ισλίκια από τσόχα. Οι βογιάροι χαμηλότερων βαθμίδων φορούσαν μικρότερα ισλίκια από φθηνότερη τσόχα, μερικές φορές με μεγάλα τετράγωνα μαξιλάρια. Το ισλίκι ήταν σαφώς μεγάλο και συχνά προσέλκυε την προσοχή Δυτικών ταξιδιωτών στις παραδουνάβιες επαρχίες. Το χρώμα της τσόχας στο ισλίκι ενός βογιάρου ήταν επίσης ενδεικτικό του δημόσιου αξιώματος που κατείχε. 

## Συλλογή

## Δείτε επίσης

* Καλπάκι

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βυζαντινά ενδύματα
Κατηγορία:Ένδυση στην Ελλάδα
Γκαλίνα Μπούρντινα

Η **Γκαλίνα Παβλόβνα Μπούρντινα** (, 24 Μαρτίου 1919 - 25 Νοεμβρίου 2005) ήταν Σοβιετική πιλότος μαχητικών αεροσκαφών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Πρώιμος βίος
Η Μπούρντινα μεγάλωσε σε πολυμελή οικογένεια. Ο πατέρας της είχε πεθάνει κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου. Άρχισε να εργάζεται ως εργάτρια σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, ενώ συνέχισε την εκπαίδευσή της τη νύχτα. Όταν ήταν δεκαεπτά ετών άρχισε να μαθήματα πτήσης με ανεμόπτερα και στη συνέχεια φοίτησε στη Σχολή ιπταμένων της πολιτικής αεροπορίας στο Ουλιάνοφσκ. Έπειτα εργάστηκε ως εκπαιδευτής πιλότων στο Σβερντλόφσκ.

## Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Τον Σεπτέμβριο του 1941, έπειτα από την γερμανική εισβολή στην ΕΣΣΔ η σχολή της μετατράπηκε ώστε να εκπαιδεύονται πιλότοι για τη Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία και η Μπούρντινα ανέλαβε καθήκοντα εκπαίδευσης πιλότων της Αεροπορίας.

Μαζί με τις άλλες δύο γυναίκες εκπαιδευτές της Σχολής της, κατατάχθηκε εθελοντικά στην Αεροπορία. Διατάχθηκε να μεταβεί στη Μόσχα και στη συνέχεια στάλθηκε σε αεροπορική βάση κοντά στην πόλη Ένγκελς στο Όμπλαστ του Σαράτοφ. Κατά την άφιξή της ενημερώθηκε από τη Μαρίνα Ράσκοβα ότι επρόκειτο να εκπαιδευτεί για να γίνει πιλότος μαχητικού αεροσκάφους. Αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή της στάληθηκε στο μέτωπο, στο 586ο Σύνταγμα Μαχητικών. Πετούσε νυχτερινές αποστολές συνοδείας των σοβιετικών βομβαρδιστικών καθώς και αποστολές ιχνηλάτησης. Επίσης η Μπούρντινα έλαβε μέρος σε αποστολές βομβαρδισμού και προσβολής επίγειων στόχωνβομβαρδισμού, μεταξύ άλλων εναντία στα ρουμανικά στρατεύματα. Λόγω των σγουρών ξανθών μαλλιών της, μεταπολεμικά την αναγνωρίστηκε έναν Ρουμάνος πιλότος διότι η Μπούρντινα πετούσε τόσο κοντά στο έδαφος που μπόρεσε να διακρίνει και να θυμηθεί τα χαρακτηριστικά της.

Μέχρι τον Απρίλιο του 1944 είχε πετάξει σε 152 πολεμικές αποστολές και μέχρι το τέλος της σύγκρουσης είχε δύο ατομικές καταρρίψεις (ένα μαχητικό Bf 109 και ένα βομβαρδιστικό Ju 88) καθώς και μία κατάρριψη σε συνεργασία με άλλο πιλότο (ένα μεταγωγικό Ju 52).

## Μεταπολεμική περίοδος
Μετά το τέλος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου εργάστηκε ως πιλότος στην Aeroflot για δεκαπέντε ακόμα χρόνια. Στη συνέχεια εργάστηκε ως ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας. Έπειτα από την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης έζησε στην Ρίγα μέχρι το 2006 οπότε και απεβίωσε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικοί πιλότοι
Μονή Ρέθα Αιτωλοακαρνανίας

Η **Μονή Ρέθα** ή **Ιερά Μονή Αρέθα** ή "Κυρά του Βάλτου" βρίσκεται στην Στερεά Ελλάδα και τα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με της Άρτας στον Δήμο Αμφιλοχίας.

## Γενικά στοιχεία
Το μοναστήρι απέχει περίπου 31 χλμ. Β. από την Αμφιλοχία, 47 χλμ. ΝΑ. από την Άρτα και 74 Β.-ΒΔ. από το Αγρίνιο. Είναι κτισμένο σε λόφο του όρους Μακρυνόρος σε υψόμετρο 530 μέτρα και αποτελεί το σημαντικότερο θρησκευτικό μνημείο της περιοχής του Βάλτου. Η ίδρυσή του πιθανολογείται το 1742,  είναι αφιερωμένο στη Γένεση της Θεοτόκου και πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου με την συμμετοχή πιστών από ολόκληρη την γύρω περιοχή. Το καθολικό της μονής είναι τρίκλιτος (τετρακίονος) σταυρεπίστεγος ναός με πέντε οκτάπλευρους τρούλους και αποτελεί σπάνιο δείγμα μεταβυζαντινής αρχιτεκτονικής.

## Διοικητικά στοιχεία
Απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά επίσημα το 1928 στην τότε κοινότητα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης,  ανήκει στην κοινότητα Ανοιξιάτικου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 2 μόνο κάτοικοι - μοναχοί.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιερά Μονή Ρέθα από τον ιστότοπο https://amfiloxiasdiodos.gr/.
* Ιερά Μονή Ρέθα στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Ρεθα
Κοινότητα Κανδήλας

εναλλ.=|δεξιά|250x250εσ|Το κτήριο του δημαρχείου στην Κανδήλα, έδρα του Δήμου Αλυζίας ως το 2011.
Η **Κοινότητα Κανδήλας** συστάθηκε στις 31 Αυγούστου 1912 έπειτα από την απόσπαση της Κανδήλας από τον Δήμο Σολλίου. Έδρα της κοινότητας ορίστηκε ο ομώνυμος οικισμός. Το 1928 προσαρτήθηκε στην κοινότητα ο οικισμός Κραββαρέικα και το 1939 ο αποσπασθείς οικισμός από την Κοινότητα Βάρνακα, Γεωργουλέικα (από το 1940 Γεωργουλαίικα). Το 1950 τα Γεωργουλαίικα προσαρτήθηκαν ξανά στην Κοινότητα Βάρνακα και το 1961 καταργήθηκε ο οικισμός Κραββαρέικα και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Κανδήλας. Το 1997 η Κανδήλα αποσπάστηκε από την κοινότητα και ορίστηκε ως έδρα του Δήμου Αλυζίας. 

## Διατελέσαντες πρόεδροι της κοινότητας Κανδήλας
Από την ίδρυση της Κοινότητας Κανδήλας ως σήμερα, έχουν διατελέσει πρόεδροι:

## Από το 1978 ως σήμερα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ξηρομέρου
Ουλρίκε Τίλμαν

Η **Ουλρίκε Λουίζε Τίλμαν** (Ulrike Luise Tillmann FRS) είναι μαθηματικός με ειδικότητα στην αλγεβρική τοπολογία, η οποία έχει συμβάλει σημαντικά στη μελέτη του χώρου moduli των αλγεβρικών καμπυλών. Είναι πρόεδρος της Μαθηματικής Εταιρείας του Λονδίνου για την περίοδο 2021-2022.

Είναι ομότιμη καθηγήτρια Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και μέλος του Κολλεγίου Merton της Οξφόρδης. Το 2021 διορίστηκε διευθύντρια του Ινστιτούτου Ισαάκ Νεύτων στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και καθηγήτρια Μαθηματικών Επιστημών N.M. Ρότσιλντ & Υιοί στο Κέιμπριτζ, αλλά συνέχισε να κατέχει θέση μερικής απασχόλησης στην Οξφόρδη.

## Εκπαίδευση
Η Τίλμαν ολοκλήρωσε το απολυτήριό της στο γυμνάσιο Γεωργιανούμ στο Βρέντεν. Έλαβε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Μπράντις το 1985, και στη συνέχεια μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ το 1987. Συνέχισε να μελετάει για την απόκτηση διδακτορικού τίτλου υπό την επίβλεψη του Ραλφ Κοέν στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, όπου της απονεμήθηκε το διδακτορικό της δίπλωμα το 1990. Το 1996 της απονεμήθηκε το βραβείο Habilitation από το Πανεπιστήμιο της Βόννης.

## Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις
Το 2004 της απονεμήθηκε το βραβείο Γουάιτχεντ της Μαθηματικής Εταιρείας του Λονδίνου.

Το 2008 εξελέγη μέλος της Βασιλικής Εταιρείας και το 2013 μέλος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας, ενώ το 2018 διετέλεσε αντιπρόεδρος της Βασιλικής Εταιρείας και το 2017 έγινε μέλος της Γερμανικής Ακαδημίας Επιστημών Λεοπολντίνα.

Η Τίλμαν τιμήθηκε με το Βραβείο Μπέσελ από το Ίδρυμα Αλεξάντερ φον Χούμπολντ το 2008 και ήταν Λέκτορας Έμι Νόιτερ της Γερμανικής Μαθηματικής Εταιρείας το 2009.

Εκλέχθηκε υποψήφια πρόεδρος της Μαθηματικής Εταιρείας του Λονδίνου τον Ιούνιο του 2020 και ανέλαβε την προεδρία από τον Τζόναθαν Κίτινγκ τον Νοέμβριο του 2021. Εξελέγη μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών (EURASC) το 2021.Τον Οκτώβριο του 2021 έγινε διευθύντρια του Ινστιτούτου Ισαάκ Νεύτων, αναλαμβάνοντας μια θέση που διαρκεί πέντε χρόνια.

## Προσωπική ζωή
Οι γονείς της Τίλμαν είναι ο Έβαλντ και η Μαρί-Λουίζ Τίλμαν. Το 1995 παντρεύτηκε τον Γιόναθαν Μόρις με τον οποίο απέκτησε τρεις κόρες.

## Δημοσιεύσεις
*
*
*
*

## Βιβλιογραφία
*Algebraic Topology: Applications and New Directions Ulrike Tillmann, Søren Galatius

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Homepage in Oxford

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί ανά κλάδο
Κατηγορία:Τοπολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί επιστήμονες
Εβραϊκό Κοιμητήριο του Μπρούντνο

Το **Εβραϊκό Κοιμητήριο του Μπρούντνο** (πολωνικά: Cmentarz żydowski na Bródnie), γνωστό και ως **Εβραϊκό Κοιμητήριο στην Πράγκα**, είναι ένα από τα πολλά εβραϊκά κοιμητήρια της Βαρσοβίας, στην Πολωνία. Το κοιμητήριο βρίσκεται στην περιοχή Ταργκούβεκ (κοντά στην πιο γνωστή συνοικία της Πράγκα και εντός της ανεπίσημης γειτονιάς της Πράγκα). Το νεκροταφείο ιδρύθηκε το 1780. Καταλαμβάνει έκταση 5 εκταρίων.

Περίπου 300.000 άνθρωποι εικάζεται ότι έχουν ταφεί εκεί, αν και μόνο περίπου 3.000 τάφοι (ταφόπλακες) σώζονται μέχρι σήμερα. 

Είναι το μεγαλύτερο εβραϊκό νεκροταφείο στη Βαρσοβία. Λέγεται επίσης ότι είναι ένα από τα μεγαλύτερα εβραϊκά νεκροταφεία στην Ευρώπη.

## Ιστορία
Το κοιμητήριο άνοιξε το 1780 από τον Σμουλ Ζμπίτκοβερ, έναν Πολωνοεβραίο έμπορο και χρηματιστή, ο οποίος δώρισε τη γη για αυτόν τον σκοπό (αν και επωφελήθηκε από την πώληση δικαιωμάτων ταφής και άλλων «αυθαίρετων απαιτήσεων» στη συνέχεια). Στα μέσα του 19ου αιώνα, το κοιμητήριο έχει αυξηθεί σε 18 εκτάρια. Από τη δεκαετία του 1870 το κοιμητήριο διοικούνταν από το τοπικό εβραϊκό συμβούλιο, το οποίο το επικεντρώθηκε εκ νέου στις ταφές των εξαθλιωμένων Εβραίων. Αυτό σήμανε την αρχή της υποβάθμισης των εγκαταστάσεων.

Το κοιμητήριο υπέστη πολλές καταστροφές κατά την κατοχή της Πολωνίας από τη Ναζιστική Γερμανία στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τόσο λόγω της σκόπιμης χρήσης του κοιμητηρίου από τη γερμανική διοίκηση ως πηγής οικοδομικού υλικού όσο και λόγω παράπλευρων ζημιών από τον πόλεμο. Μετά τον πόλεμο, ήταν ο τόπος της μαζικής ταφής των νεκρών Εβραίων που εκθάφτηκαν κατά την ανοικοδόμηση της Βαρσοβίας. Έκλεισε επίσημα το 1950. Έκτοτε, υποφέρει από συνεχή επιδείνωση, λαμβάνοντας αμελητέα υποστήριξη από την τοπική διοίκηση. Το κοιμητήριο διοικούνταν από το Ίδρυμα Νίσενμπαουμ από το 1984 έως το 2010.

Το κοιμητήριο υφίσταται κατά καιρούς βανδαλισμούς, ενώ είναι γνωστό ότι συμβαίνουν εγκληματικά περιστατικά (ληστείες). Αυτό έχει προκαλέσει ακτιβιστές και μέλη της κοινότητας να απαιτήσουν ότι το κοιμητήριο, που σχεδιάστηκε ως μνημείο το 2009, πρέπει να προστατεύεται καλύτερα. Οι εκπρόσωποι του δημοτικού συμβουλίου το 2010 σημείωσαν ότι η πρώτη τους προτεραιότητα είναι η προστασία του κοιμητηρίου από βανδαλισμούς και η αποκατάσταση είναι δευτερεύουσα σε αυτό.

Το 2010, το Ίδρυμα Νίσενμπαουμ σταμάτησε την εμπλοκή του με το κοιμητήριο και το νομικό του καθεστώς έπρεπε να καθοριστεί από το δικαστήριο, με το Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρσοβίας και την Εβραϊκή Κοινότητα της Βαρσοβίας να δείχνουν ενδιαφέρον για τη διαχείριση της γης. Το 2012 το κοιμητήριο πέρασε στην Εβραϊκή Κοινότητα της Βαρσοβίας, η οποία θέλει να ξεκινήσει ένα νέο πρόγραμμα ανακαίνισης στο εγγύς μέλλον.

## Δείτε επίσης
* Κοιμητήριο του Μπρούντνο
* Ιστορία των Εβραίων στην Πολωνία
* Εβραϊκό Κοιμητήριο της Βαρσοβίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ίδρυμα για την τεκμηρίωση των εβραϊκών νεκροταφείων στην Πολωνία  Αρχείο

Κατηγορία:Κοιμητήρια στη Βαρσοβία
Μπρουντο
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2024

Το **Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. 2024** ήταν η 26η διοργάνωση του Πρωταθλήματος Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. με σκοπό τον καθορισμό των 24 ομάδων που θα προβιβάζονταν στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία 2024–2025. Έπειτα από την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου 2023–2024 στα τοπικά πρωταθλήματα των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.), οι 53 πρωταθλήτριες και οι 3 δευτεραθλήτριες ομάδες των ιδρυτριών Ε.Π.Σ. (Αθηνών, Πειραιά, Μακεδονίας) έλαβαν το δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα με διοργανώτρια αρχή την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.).

## Διοργάνωση
Η διοργάνωση διεξήχθη με τη συμμετοχή 56 ομάδων των Ε.Π.Σ., τις 53 πρωταθλήτριες ομάδες των Ε.Π.Σ. και τις 3 δευτεραθλήτριες ομάδες των ιδρυτριών Ε.Π.Σ. (Αθηνών, Πειραιά, Μακεδονίας) χωρισμένων σε 8 ομίλους, από 7 ομάδες ο καθένας. Σύμφωνα με την προκήρυξη της Ε.Π.Ο., στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία 2024–2025 θα προβιβάζονταν οι 3 πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο, συνολικά δηλαδή 24 ομάδες. Η κλήρωση για το πρόγραμμα των αγώνων διεξήχθη στις 2 Απριλίου 2024. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 27 Απριλίου 2024, εκτός του 4ου Ομίλου που ξεκίνησε 2 εβδομάδες αργότερα, την Κυριακή 12 Μαΐου 2024, καθώς τα πρωταθλήματα των 4 Ε.Π.Σ. της Περιφέρειας Θεσσαλίας καθυστέρησαν να ξεκινήσουν λόγω της κακοκαιρίας που έπληξε την περιοχή τον Σεπτέμβριο του 2023.

Μετά τη λήξη της προθεσμίας δηλώσεων συμμετοχής για το επόμενο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής στις 19 Ιουλίου 2024, η ΕΠΟ απέστειλε προσκλήσεις για αναπλήρωση κενών θέσεων, αρχικα σε όλες τις ομάδες που κατετάγησαν 4ες στους ομίλους, και κατόπιν και στις υπόλοιπες 21 ομάδες που κατετάγησαν από την 5η εως 7η θέση.

## Ομάδες
### Συμμετοχές
Οι Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων χωρίστηκαν σε 8 ομίλους. Κάθε ομάδα συμμετείχε στον όμιλο στον οποίο βρισκόταν η Ε.Π.Σ. στην οποία ανήκε. Ο καταρτισμός των ομίλων έγινε με γεωγραφικά κριτήρια.

## Όμιλοι
### 1ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 2ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 3ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 4ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 5ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 6ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 7ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 8ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

2024
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2023–2024
Κοιμητήριο του Βιλάνουφ

Το **Κοιμητήριο του Βιλάνουφ** (πολωνικά: Cmentarz w Wilanowie) είναι ρωμαιοκαθολικό κοιμητήριο στην περιοχή Βιλάνουφ της Βαρσοβίας, στην Πολωνία. Βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Βιερτνίτσα (Wiertnicza) και Βιλανόφσκα (Wilanowska).

## Ιστορία
Το κοιμητήριο ιδρύθηκε με πρωτοβουλία των Στανίσουαφ Κόστκα Ποτότσκι, Αλεξάντερ Στανίσουαφ Ποτότσκι και Αλεξάντρα Ποτότσκα του Λουμπομίρσκι το 1816. Αρχικά, ήταν στο σχέδιο ενός κύκλου με ένα νεογοτθικό παρεκκλήσι-μαυσωλείο στη μέση, το οποίο ανεγέρθηκε μεταξύ 1823-1826 σύμφωνα με το σχέδιο του Κρίστιαν Πιοτρ Άιγκνερ. Υπάρχουν τάφοι του Στανίσουαφ Κόστκα Ποτότσκι και του Ιγκνάτσι Ποτότσκι.

Το κοιμητήριο επεκτάθηκε επανειλημμένα. Επεκτάθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1860, όταν προστέθηκαν βραχίονες στο κυκλικό κοιμητήριο, δίνοντάς του τη μορφή ελληνικού σταυρού. Και πάλι, ο χώρος του κοιμητηρίου διευρύνθηκε μεταξύ 1877-1888. Για τελευταία φορά επεκτάθηκε στα τέλη του 20ου αιώνα προς αρχές του 21ου αιώνα.

Γύρω στο 1860, το νεκροταφείο περιφράχθηκε με κεραμικά σχήματα σύμφωνα με το σχέδιο του Ενρίκο Μαρκόνι.

Το 1947, ο Γκέραρντ Αντόνι Τσιόουεκ ανέπτυξε ένα σχέδιο για τη ρύθμιση και τη διεύρυνση του κοιμητηρίου, το οποίο αναπτύχθηκε χαοτικά κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το έργο δεν υλοποιήθηκε και το κοιμητήριο, το οποίο με το πέρασμα του χρόνου αυξήθηκε σε ταφές, παρέμεινε στάσιμο.

Οι αντάρτες του 1863 θάφτηκαν στο κοιμητήριο, όπως και οι στρατιώτες που πέθαναν το Σεπτέμβριο του 1939 και οι αντάρτες της Βαρσοβίας από το 1944. Μεταξύ των ομαδικών τάφων από την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου είναι: 10 τάφοι που καλύπτουν τα σώματα 73 στρατιωτών του 360 Συντάγματος Πεζικού, 32 τάφοι που καλύπτουν 171 αντάρτες των συνταγμάτων Μπάστα της Βαρσοβίας (τάγμα Oaza) και Βαλιγκούρα (διμοιρία Γκρόχουφ και Γελέρον) και τάφοι πολλών εκτελέσεων πολιτών που πραγματοποιήθηκαν από Γερμανούς στο Βιλάνουφ.

## Παραπομπές



Βιλανουφ Κοιμητηριο
Κατάλογος φάρων της Ελλάδας

Αυτός είναι ένας κατάλογος των φάρων στην Ελλάδα.

## Φάροι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
**Lighthouses of Greece
**List of Greek lighthouses that are historical structures		
** 
** 
** 
** 
**
Λιανολιά

μικρογραφία|Η λιανολιά της Κέρκυρας.
Η **λιανολιά** (*Olea europaea var. craneorpha*) της Κέρκυρας είναι μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη ποικιλία ελιάς. Η καλλιέργειά της γίνεται σήμερα στην Κέρκυρα, την Ήπειρο και τα άλλα νησιά των Επτανήσων και αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό μέρος της γεωργικής δραστηριότητας στην περιοχή.

Τα βασικά χαρακτηριστικά της ποικιλίας περιλαμβάνουν:
* Μικρόκαρπη: Οι καρποί της λιανολιάς είναι μικρότεροι σε σχέση με άλλες ποικιλίες ελιάς.
* Ανθεκτικότητα στο ψύχος: Η λιανολιά Κέρκυρας είναι ανθεκτική σε μέτριες θερμοκρασίες και ελαφρά ψυχρότερα κλίματα.
* Απαιτητική σε υγρασία: Απαιτεί υψηλή υγρασία στο έδαφος αλλά και στην ατμόσφαιρα για να αναπτυχθεί και να καρποφορήσει αποδοτικά.
* Ευαισθησία στο δάκο: Όπως και για άλλες ποικιλίες ελιάς, είναι ευαίσθητη στις ζημιές από το δάκο.
* Ανάπτυξη σε πετρώδη εδάφη: Μπορεί να αναπτυχθεί ακόμα και σε εδάφη πετρώδη και σχετικά απόκρημνα.
* Οργανοληπτικά χαρακτηριστικά: Το ελαιόλαδο που δίνει έχει ένα φρουτώδες άρωμα -με νότες κερασιάς και κανέλας- και έχει έντονα πικάντικη γεύση, και πάρα πολύ πικρό άρωμα (ιδίως το αγγουρέλαιό της).
* Υψηλή περιεκτικότητα σε φαινολικά συστατικά: Τα ελαιόλαδα που παράγονται από την λιανολιά Κέρκυρας έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φαινολικά συστατικά, τα οποία είναι γνωστά για τις θρεπτικές και πολύ υγιεινές ιδιότητες τους.

Αυτά τα χαρακτηριστικά καθιστούν τη λιανολιά Κέρκυρας μια πολύτιμη ποικιλία ελιάς για τη γεωργία και την παραγωγή εξαιρετικού ελαιολάδου στην περιοχή των Επτανήσων.

## Παραπομπές
Baby-Brousse

Το **Baby-Brousse** είναι ένα εξυπηρετικό όχημα με βάση το Citroën 2CV, αρχικά ιδιωτικής κατασκευής, το οποίο αργότερα δημιούργησε τη σειρά οχημάτων FAF.

Παρόμοια με ένα Citroën Méhari με μεταλλικό σασί, το Baby-Brousse ήταν μια επιτυχία με περισσότερες από 31.000 μονάδες που κατασκευάστηκαν από το 1963 έως το 1987. Ολόκληρο το σασί ήταν κατασκευασμένο από στρατζαρισμένη λαμαρίνα με τα άλλα μέρη να βιδώνονται μεταξύ τους  χωρίς συγκόλληση.

## Ιστορικό
Το Baby-Brousse σχεδιάστηκε αρχικά το 1963 από δύο Γάλλους, τους Letoquin και Lechanteurin, ιδιοκτήτες της *Les Ateliers et Forges de l'Ebrié*, μιας εταιρείας στο Αμπιτζάν, την πρωτεύουσα της Ακτής του Ελεφαντοστού.

## Στοιχεία πωλήσεων

Τα οχήματα τύπου Baby Brousse έχουν κατασκευαστεί και πωληθεί με διαφορετικά ονόματα σε πολλά μέρη:

*Baby Brousse στην Ακτή Ελεφαντοστού (1963–1979), κατασκευή 1.320 μονάδων.
*SAIPAC **Jyane-Mehari** στο Ιράν (1970–1979), 9.315 οχήματα.
*Citroën **Yagán** στη Χιλή (1973–1976), 651 μονάδες  (ή 1.500 μονάδες).
*Ινδονησία Baby Brousse 480 & FAF 600 
*Κεντροαφρικανική Δημοκρατία Baby Brousse 180 & FAF 60 
*Namco **Pony** στη Θεσσαλονίκη, Ελλάδα (1974–83), κατασκευάστηκαν με εξαρτήματα Dyane 6 σε ένα ειδικά διαμορφωμένο εργοστάσιο. Αυτά είχαν καλύτερη ποιότητα κατασκευής και εξοπλισμό από άλλα. Κατασκευάστηκαν 30.000 μονάδες (16.680 σύμφωνα με τους Marie & Étienne Christian). Το Pony ήταν το μόνο *Baby Brousse* που εξήχθη προς στις Ηνωμένες Πολιτείες.
*Mehari στη Σενεγάλη και τη Γουινέα-Μπισάου (1979–1983), ± 500 οχήματα.
*Βιετνάμ Citroën **La Dalat** (1969–1975) κατασκευάστηκαν 3.850 μονάδες.  Ο δημιουργός του, *Jacques Duchemin*, πρότεινε το εγχείρημα FAF στη Citroën όταν επέστρεψε στη Γαλλία μετά την πτώση της Saigon.


Citroen Yagan 1974.jpg|Citroën Yagán στο Σαντιάγο της Χιλής
Namco Pony California1.jpg|Namco Pony - Μοντέλο ΗΠΑ
Namco Pony California2.jpg|Pony πίσω όψη


## FAF

Τα πρώτα FAF κατασκευάστηκαν το 1977, στο εργοστάσιο της Citroën στο Mangualde της Πορτογαλίας.

## Διάφορα
Στην Αργεντινή: Η Savoiacars http://www.savoiacars.com κατασκεύασε μερικά αυτοκίνητα με βάση το Méhari, με βελτιωμένη πλατφόρμα και κινητήρα, και ένα άλλο με αμάξωμα δικής της σχεδίασης.

Αναπτύχθηκαν επίσης διάφορα αμαξώματα αυτοκινήτου, εμπνευσμένα από το Méhari, όπως το βελγικό VanClee.

## Παραπομπές
Τζανέλε Κομισιόνγκ

Η **Τζανέλε Κομισιόνγκ** (πλήρες όνομα: *Janelle "Penny" Commissiong* Τζανέλε "Πένυ" Κομισιόνγκ, (γεννημένη 15 Ιουνίου 1953) είναι πολιτικός, μοντέλο από το Τρινιντάντ και Μις Υφήλιος το 1977.

Το 1977 εκπροσώπησε την χώρα της, στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος, που διεξήχθει στο Σάντο Ντομίνγκο της Δομινικανής Δημοκρατίας. Κέρδισε τον τίτλο και έγινε η πρώτη έγχρωμη Μις Υφήλιος και η πρώτη από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μις Υφήλιος
Κατηγορία:Τρινιντιανές μοντέλα
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Namco Pony Super

Το Pony Super είναι ένα ελαφρύ όχημα που κατασκευάστηκε μεταξύ 1985 και 1992 από την ελληνική κατασκευαστική εταιρία Namco ως διάδοχο του μοντέλου πρώτης γενιάς Pony-Citroën. Ήταν μια έκδοση του Baby-Brousse. Το Pony Super εξελίχθηκε από το προηγούμενο μοντέλο Pony-Citroën με ορισμένες τροποποιήσεις και βελτιώσεις.

Παρά τις προόδους του, το Pony Super αντιμετώπισε προκλήσεις στην ελληνική εμπορική αγορά και τελικά απέτυχε, με μόνο μερικές εκατοντάδες μονάδες παραγωγής. Παράγοντες όπως ο ισχυρός ανταγωνισμός και οι μεταβαλλόμενες προτιμήσεις της αγοράς μπορεί να συνέβαλαν στην περιορισμένη επιτυχία του.

## Ιστορικό
Το πρώτης γενιάς Pony παρουσιάστηκε το 1974 και αρχικά αναπτύχθηκε από μια ομάδα Γάλλων μηχανικών στην Ακτή Ελεφαντοστού. Αυτό το σχέδιο υιοθετήθηκε από τη Citroën, η οποία στη συνέχεια υπέγραψε συμφωνία για την άδεια χρήσης του αυτοκινήτου στη NAMCO. Το Pony αναβαθμιζόταν συνεχώς και αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια ζωής του με σημαντικό αριθμό βελτιώσεων. Επιπλέον, η NAMCO είχε μια σχετική επιτυχία στην αγορά με τη βοήθεια ευνοϊκών φορολογικών νόμων που εφαρμόζονταν στα οχήματα της κατηγορίας της. Με 17.000 πωλήσεις, το Pony πρώτης γενιάς σταμάτησε να παράγεται το 1983, προκαλώντας τη σχεδίαση ενός καλύτερου μοντέλου.

Το Pony Super χρησιμοποιούσε μηχανικά εξαρτήματα της Ford και αναπτύχθηκε από τη NAMCO μαζί με την Inthelco GmbH. Παρήχθησαν πολλαπλές εκδόσεις/μοντέλα που αποτελούνταν από 950 cc με πετρελαιοκινητήρα 45 ίππων (34 kW), 1100 κ. εκ. με 55 ίππους (41 kW), 1300 κ. εκ. με 69 ίππους (51 kW) και 1600 κ. εκ. με πετρελαιοκινητήρα 54 ίππων (40 kW). . Αυτά τα μοντέλα ήταν διαθέσιμα σε διαμορφώσεις δύο ή τεσσάρων θυρών. Η NAMCO σχεδίαζε να εξάγει το αυτοκίνητο στις ΗΠΑ με κινητήρα 1900 cc, με την εταιρεία να στοχεύει σε όγκο παραγωγής 20.000 μονάδων ετησίως. Ωστόσο, το κόστος και οι προοπτικές υπολογίστηκαν εσφαλμένα, γεγονός που έκανε τη NAMCO να εγκαταλείψει το σχέδιο.

Η ελληνική αγορά είχε εξελιχθεί και η επιτυχία του Pony Super ήταν περιορισμένη λόγω του πρωτόγονου σχεδιασμού του και του φορολογικού νόμου που ήταν υπέρ τέτοιων οχημάτων αλλά τροποποιήθηκε πριν από την εισαγωγή του νέου αυτοκινήτου. Η παραγωγή τερματίστηκε σε μεγάλο βαθμό το 1992, αλλά μερικά Pony Super πήραν αργότερα άδεια και κατασκευάστηκαν στη Βουλγαρία.

## Παραπομπές


* L.S. Skartsis and G.A. Avramidis, "Made in Greece", Typorama, Patras, Greece (2003)  (republished by the Patras Science Park, 2007)
Keraboss Super K

Το **Keraboss Super K** είναι ένα αυτοκίνητο που σχεδιάστηκε και παράγεται από τον κατασκευαστή Keraboss με έδρα την Αθήνα.

Ο Παύλος Κεραμπός (της ομώνυμη εταιρείας «Keraboss») ίδρυσε την *Keraboss Design* το 1975, με εξειδίκευση στις μετατροπές αυτοκινήτων (συμπεριλαμβανομένων των εκδόσεων cabrio και σκληρής οροφής), στην παραγωγή αδειών για ελαφρά οχήματα τύπου τζιπ και (αργότερα) στο auto tuning.

Η ανάπτυξη του μοντέλου Super K ξεκίνησε το 2008, με δύο πρωτότυπα που παρουσιάστηκαν το 2011. Το αυτοκίνητο είναι ένα ελαφρύ όχημα τύπου SUV και έλαβε πιστοποίηση τύπου το 2021. Η παραγωγή σειρών μιας εκσυγχρονισμένης έκδοσης ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2022, με την πρώτη εξαγωγή (στη Γαλλία) να αναφέρεται τον Δεκέμβριο του 2022.

## Παραπομπές


## Εξωτερικές συνδέσεις
*Ιστοσελίδα εταιρίας
Τζένη Δριβάλα

Η **Τζένη Δριβάλα** (γενν. Καλαμάτα 1957) είναι Ελληνίδα σοπράνο.

## Βιογραφία
Η Δριβάλα σπούδασε βυζαντινή φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κλασικό μπαλέτο (Σχολή Μοριάνοβα), υποκριτική στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, πιάνο (με καθηγητές τους Άκη Παντζάρη και Γ. Αρβανιτάκη) και τραγούδι (με καθηγήτριες της Ειρήνη Λαμπρινίδου και Μιρέιγ Φλερύ) στο Ωδείο Αθηνών. Ολοκλήρωσε τις μουσικές σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Βρέμης με καθηγητή τον Τζον Μοδινό (1980).

Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον ομώνυμο ρόλο στο έργο *Lucia di Lammermoor* του Ντονιτζέτι στην Εθνική Λυρική Σκηνή και στο Θέατρο Πετρουτζέλι στο Μπάρι της Ιταλίας το 1983. Από το 1982 έως το 2007 ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε περίπου 20 όπερες : *La traviata*, *Rigoletto*, *L'Assedio di Corinto*, *Attila*, *Anna Bolena*, *Die Entführung aus dem Serail* και *Die sieben Todsünden* ως πρεμιέρες στην Εθνική Λυρική Σκηνή, *Die Zauberflöte*, *La bohème*, *Pagliacci*, *Les contes d'Hoffmann*, *Die Fledermaus*, *Faust* (Φεστιβάλ Αθηνών 1994), μεταξύ άλλων.

Από το 2008 εργάζεται ως σκηνοθέτης. Τραγούδησε στις παγκόσμιες πρεμιέρες των οπερών *Η Επιστροφή της Ελένης* του Θάνου Μικρούτσικου (1993) και *Αντιγόνη* του Μίκη Θεοδωράκη (1999) στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

## Βραβεία
* Gold Medal at the International Singing Competition of Toulouse (1977)
* Best Interpreter Award Spoleto, Ιταλία
* 1st prize at the Vincenzo Bellini International Competition, Ιταλία (1983)
* UNESCO Maria Callas Prize (2016)
* Traetta Prize (2018)

## Ηχογραφήσεις
* *Songs I Love* – Λονδίνο 1995 Sommrecords
* *The Crucifixion* – Byzantine Opera by Y. Boufides Athens 1996 
* *Christmas 2000* – Αθήνα 2000
* *Αντιγόνη* – Όπερα από τον Μίκη Θεοδωράκη
* *[[Sechs Lieder, Op. 68 (Strauss)|Brentano Lieder]]* – *[[Daphne (opera)|Daphne]]* - από τον R. Strauss
* *Aria* – Αθήνα (2006) – Arias by Bellini, Verdi, Meyerbeer, Mozard
* Mozart: *[[Mitridate, Re di Ponto]]* (ως Ασπασία) – θέατρο la Fenice (1999), Concuctor: Roderick Brydon"

## Κινηματογράφος
**[[Malina (film)|Malina]]*, σε σκηνοθεσία του Βέρνερ Σρέτερ (1991)
***, σε σκηνοθεσία του Βέρνερ Σρέτερ (1996)

## Παραπομπές
Ντόναουινζελ

Το **Ντόναουϊνζελ** (, σημαίνει κατά κυριολεξία «Νησί του Δούναβη») είναι μακρόστενο τεχνητό νησί στην Βιέννη. Ουσιαστικά πρόκειται για μια νησίδα που διαχωρίζει τον ποταμό Δούναβη από το τεχνητό κανάλι που έχει δημιουργηθεί παράλληλα στον ποταμό και ονομάζεται «Νέος Δούναβης» (). Η νησίδα έχει μήκος 21,1 km και πλάτος μόλις 70-120 m. Κατασκευάστηκε την περίοδο 1972-1988 κυρίως ως αντιπλημμυρικό έργο και έχει εξελιχθεί σε δημοφιλή χώρο αναψυχής για τους Βιενέζους.

## Χώρος αναψυχής και φεστιβάλ
Για τους περισσότερους επισκέπτες το νησί είναι γνωστό ως περιοχή αναψυχής με μπαρ, εστιατόρια και νυχτερινά κέντρα. Διαθέτει χώρους άθλησης για πατίνια, ποδηλασία, κολύμπι και κανό. Στο νότιο και βόρειο τμήμα του νησιού υπάρχουν επίσης παραλίες γυμνιστών. 

Το Ντόναουϊνζελφεστ () είναι ένα διεθνώς γνωστό ετήσιο υπαίθριο φεστιβάλ καθώς και η μεγαλύτερη εκδήλωση αυτού του είδους στην Ευρώπη, με πάνω από τρία εκατομμύρια επισκέπτες. Πραγματοποιείται το τελευταίο πλήρες Σαββατοκύριακο του Ιουνίου (Παρασκευή έως Κυριακή) -εκτός από το 2008 που πραγματοποιήθηκε από τις 5 ως τις 7 Σεπτεμβρίου διότι η Αυστρία φιλοξένησε από κοινού με την Ελβετία το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

## Αντιπλημμυρική προστασία
Ο λόγος ύπαρξης του νησιού είναι να αποτελέσει μέρος του συστήματος αντιπλημμυρικής προστασίας της Βιέννης. Ο ποταμός Δούναβης διασχίζει την πόλη, γεγονός που αποτελούσε πρόβλημα για την Βιέννη για εκατοντάδες χρόνια. Τα πρώτα αξιοσημείωτα μέτρα προστασίας ελήφθησαν μεταξύ 1870 και 1875.

Το 1970 σχεδιάστηκε και μέσα στα επόμενα χρόνια υλοποιήθηκε νέο έργο: η διάνοιξη ενός πρόσθετου καναλιού στην θέση της αντιπλημμυρικής τάφρου που είχε εκσκαφτεί τον 19ο αιώνα και τη χρήση του υλικού που θα προέρχονταν από την εκσκαφή του νέου καναλιού για την δημιουργία μιας λωρίδας γης (νησίδας) στη θέση μεταξύ της ευθύγραμμης κοίτης από την αντιπλημμυρική τάφρο του 19ου αιώνα και το νέο κανάλι, που ονομάστηκε «Νέος Δούναβης». Έπειτα από την ολοκλήρωση των έργων προβλεπόταν ότι η νησίδα που θα προέκυπτε θα χρησιμοποιούνταν ως περιοχή αναψυχής. Το σύστημα αντιπλημμυρικής προστασίας έχει σχεδιαστεί για να προστατεύει από αιφνίδιες πλημμύρες του ποταμού, ικανές να φέρουν ροή νερού έως και 14.000 m3 ανά δευτερόλεπτο. Αυτό έχει συμβεί μόνο μία φορά στην ιστορία της Βιέννης, το 1501. Η μεγάλη πλημμύρα του 2002 έφερε ροή 10.000 m3 ανά δευτερόλεπτο. Περιλαμβάνει τον ιστορικό υδατοφράκτη Νούσντορφ () της διώρυγας του Δούναβη, υδατοφράκτες σε κάθε άκρο του Νέου Δούναβη, ένα σύστημα ελέγχου της στάθμης των υπόγειων υδάτων ενσωματωμένο στο αντιπλημμυρικό ανάχωμα της δεξιάς όχθης (το οποίο δημιουργεί κατάλληλες συνθήκες για τη μεγάλη περιοχή του πάρκου Πράτερ () και τον νέο υδατοφράκτη του εργοστασίου *Freudenau*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Donautech, Donauinsel datasheet, webpage: Official datasheet (German).
* Danube Island Vienna Informations and photographs from the Citymagazin www.wien-konkret.at
* Copa Cagrana at night (JPG, 22k)
* Danube Island Free Festival &ndash; Official information, English.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά του Δούναβη
Κατηγορία:Νησιά της Αυστρίας
Κατηγορία:Βιέννη
Τατιάνα Τορό

Η **Τατιάνα Τορό** (γεννήθηκε το 1964) είναι Κολομβιανή και Αμερικανίδα μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Η έρευνά επικεντρώνεται στη  γεωμετρική θεωρία μέτρου, στην  αρμονική ανάλυση και στις μερικές διαφορικές εξισώσεις ". Η Τορό διορίστηκε διευθύντρια του Ινστιτούτου Μαθηματικών Επιστημών Σάιμονς Λάουφερ για την περίοδο 2022-2027.

## Εκπαίδευση και κατάρτιση
Η Τορό γεννήθηκε το 1964 στην Κολομβία και φοίτησε στο Γαλλικό Λύκειο Λουί Παστέρ της Μπογκοτά, ενώ συμμετείχε για την Κολομβία στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα του 1981  και απέκτησε πτυχίο από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κολομβίας . Το 1992 έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, υπό την επίβλεψη του Λεόν Σιμόν.  Μετά από βραχυπρόθεσμες θέσεις στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ και στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, εντάχθηκε στο διδακτικό προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον το 1996. Από τον Αύγουστο του 2022, η Τορό εκτελεί χρέη διευθύντριας του Ινστιτούτου Μαθηματικών Επιστημών Σάιμονς Λάουφερ (πρώην MSRI). Θα διατηρήσει τη θέση της στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας της.

## Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις

Η Τορό ήταν προσκεκλημένη ομιλήτρια στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών το 2010.  Έγινε υπότροφος Γκούγκενχαϊμ το 2015. Εξελέγη μέλος της τάξης των Μελών της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας το 2017 "για τη συμβολή της στη γεωμετρική θεωρία μέτρου, τη θεωρία δυναμικού και τη θεωρία ελεύθερων ορίων" Στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον ήταν καθηγήτρια Μαθηματικών Ρόμπερτ Ρ. και Ελέιν Φ. Φελπς από το 2012 έως το 2016 και σήμερα είναι καθηγήτρια Κρεγκ ΜακΚίμπεν και Σάρα Μέρνερ. Η Τορό ανακηρύχθηκε Καθηγήτρια του Καγκελάριου του MSRI για το 2016-17. Της απονεμήθηκε το Βραβείο Μπλάκγουελ-Τάπια το 2020. Εκλέχθηκε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών (AAAS) το 2020. Η Τορό τιμήθηκε ως Λέκτορας Φαλκόνερ της AWM/MAA το 2023.

## Δημοσιεύσεις
*Doubling and Flatness: Geometry of Measures, Notices of the AMS, Band 44, Oktober 1997, S. 1087–1094. Online
*Με τον Carlos Kenig: Free Boundary Regularity for Harmonic Measures and Poisson Kernels, Annals of Math., Band 150, 1999, S. 369–454.
*Surfaces with generalized second fundamental form in L2 are Lipschitz manifolds, J. Diff. Geom., Band 39, 1994, S. 65–101
*Geometric conditions and existence of bilipschitz parameterizations, Duke Math. J., Band 77, 1995, S. 193–227.
*Με τον Guy David: Reifenberg parameterizations for sets with holes, Memoirs of the AMS 215, 2012
*Με τον Guy David: Regularity of almost minimizers with free boundary, Calculus of Variations and Partial Differential Equations, Band 

## Βιβλιογραφία
*Reifenberg Parameterizations for Sets with Holes  Guy David, Tatiana Toro

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Homepage, University of Washington
*Fellow am Radcliffe College

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί ανά κλάδο
Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες
Κατηγορία:Αμερικανοί εκπαιδευτικοί