open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάνφρεντ Σέφερ

Ο **Μάνφρεντ Σέφερ** (*Manfred Schäfer*, 12 Φεβρουαρίου 1943 -28 Μαρτίου 2023) ήταν διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 1943 στο Καλίνινγκραντ και μετανάστευσε στην Αυστραλία σε ηλικία 14 χρονών. Ήταν μέλος της Εθνικής Αυστραλίας στο Μουντιάλ του 1974, με την οποία είχε 73 συμμετοχές και 1 γκολ, από το 1967 μέχρι το 1974 οπότε και αποσύρθηκε. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στην *Blacktown City Demons* (1960-63) και την Σαιν Τζόρτζ Μπούνταπεστ (1965-75). 

Αργότερα ακολούθησε προπονητική καριέρα. Οι σημαντικότεροι σύλλογοι όπου εργάστηκε ήταν οι Ολυμπίκ Σίντνεϊ, Κροατία Σίντνεϊ και Μαρκόνι Στάλιονς.

Απεβίωσε στις 28 Μαρτίου 2023 

## Παραπομπές


## Πηγές

* planetworldcup.com

Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Τιμία Ζώνη

thumb|right|250px
Η **Τιμία Ζώνη** ή *Τίμια Ζώνη* ή *Αγία Ζώνη* (της Θεοτόκου) είναι χριστιανικό κειμήλιο που βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος εντός ασημένιας (μεταγενέστερης) θήκης, αποτελούμενη από τρία τεμάχια. 

Αφιερώθηκε στη Μονή αυτή, σύμφωνα με την παράδοση το έτος 1101 από το Λάζαρο της Σερβίας. Ο Συναξαριστής αναφέρει συγκεκριμένα πως ο Βασιλεύς Αρκάδιος, γιος του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου, που βασίλευσε το έτος 395 έστειλε και έφεραν από τα Ιεροσόλυμα στην Κωνσταντινούπολη την «Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου». Σε άλλο όμως σημείο αναφέρει ότι: η «Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου μετεκομίσθη από της επισκοπής Ζήλας εις την Βασιλίδα των πόλεων, επί Κωνσταντίνου και Ρωμανού του Πορφυρογέννητου το έτος 919, όπου και απετέθη στην Αγία Σορό ή Θεοτόκο των Χαλκοπρατείων στις 31 Αυγούστου». Τέλος ο Συναξαριστής σε άλλο επίσης σημείο, (τρίτο), αναφέρει ότι η «Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου ανεκομίσθη από της επισκοπής Ζήλας επί Αυτοκράτορα Ιουστινιανού το έτος 530». 

Κατά την ιερή παράδοση την Αγία Ζώνη παρέδωσε η Παναγία στον Απόστολο Θωμά αμέσως μετά τον  θάνατο  της και στη συνέχεια την ταφή της.  θεωρείται πανίερο προσκύνημα, εκ του γεγονότος ότι αποτελεί το μοναδικό προσωπικό αντικείμενο της Παναγίας που έχει διασωθεί.

Η καθιέρωση του εορτασμού της Αγίας Ζώνης στις 31 Αυγούστου οφείλεται στον Αυτοκράτορα Μανουήλ Α' τον Κομνηνό.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.9ος, σ.566

Κατηγορία:Άγιο Όρος
Κατηγορία:Χριστιανική παράδοση
Κατηγορία:Παναγία
Κατηγορία:Μονή Βατοπεδίου
Κατηγορία:Ζώνες (ένδυση)
Επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια

Η **επαρχία του Ρέτζο νελλ'Εμίλια** (ιταλικά: *Provincia di Reggio nell'Emilia*) είναι μία από τις 9 Επαρχίες στην Περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια στην Ιταλία. Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη του Ρέτζο Εμίλια (*Reggio Emilia*), συνολικά, η επαρχία αριθμεί 45 δήμους. Συνορεύει βόρεια με την Λομβαρδία (επαρχία της Μάντοβας), ανατολικά με την επαρχία της Μόντενας, νότια με την Τοσκάνη (επαρχίες της Λούκα και των Μάσσα-Καρράρα) και δυτικά με την επαρχία της Πάρμας. Η έκτασή της είναι 2.293 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 513.408 κατοίκους (2008). Ο Ρόλο ήταν ο μικρότερος Δήμος και ο ανατολικότερος και ο Βεντάσσο ο δυτικότερος. Η Λουτσάρα είναι ο βορινότερος Δήμος και έχει τον μεγαλύτερο αριθμό αλλοδαπών κατοίκων. Η επαρχεία κατέχει το ιστορικό *"Κάστρο της Κανόσα"*, πήρε το όνομα του από την κόμισσα Ματθίλδη της Κανόσα, είναι γνωστό για τον *"Περίπατο της Κανόσσα"* του αυτοκράτορα Ερρίκου ΣΤ΄. Οι εκπρόσωποι της Ρέτζο Εμίλια, της Μόντενα, της Μπολόνια και της Φερράρα συναντήθηκαν στην *"Σάλα ντελ Τρικολόρε"* για να ανακηρύξουν την *"Δημοκρατία του Σισπαντάν"* που ήταν με την *"Συνθήκη του Ρέτζιο"* (27 Δεκεμβρίου 1796 - 9 Ιανουαρίου 1797) Εξαρτημένο κράτος υπό την Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία. Η Δημοκρατία υιοθέτησε τα τρία χρώματα πράσινο, λευκό και κόκκινο που έγιναν αργότερα η εθνική σημαία.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές




Ρετζο νελλ Εμιλια
Επαρχία του Σάσσαρι

Η **επαρχία του Σάσσαρι** (ιταλικά: *Provincia di Sassari*) είναι επαρχία της Σαρδηνίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 4.281 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 336.081 κατοίκους (2008). Έδρα της επαρχίας είναι το Σάσσαρι (*Sassari*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 66 δήμους.

Συνορεύει νότια με τις επαρχίες του Νουόρο και του Οριστάνο και ανατολικά με την επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο. Βόρεια και δυτικά βρέχεται από τη θάλασσα της Σαρδηνίας.

## Νέες επαρχίες

Σύμφωνα με νόμο της Σαρδηνίας, ο οποίος ψηφίστηκε το 2001, οι επαρχίες της Σαρδηνίας αυξήθηκαν σε 8 από 4. Οι τροποποιήσεις αυτές άρχισαν να εφαρμόζονται τον Μάιο του 2005, όποτε και διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στη Σαρδηνία. Έτσι, από την επαρχία του Σάσσαρι αποκόπηκαν 24 δήμοι με πληθυσμό περίπου 131.000 κατοίκους, οι οποίοι ενσωματώθηκαν στην επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο. Οι Δήμοι αυτοί επανήλθαν στην Επαρχία του Σάσσαρι όταν καταργήθηκε η Επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο (2016).

## Κύριοι Δήμοι

## Ιστορία

Την περίοδο 1.600 - 1.500 π.χ. ο *"Πολιτισμός των Νουράγκι"* έφτασε στο αποκορύφωμα του στην περιοχή του Σάσσαρι. Η επαρχία τροφοδοτούσε με σιτάρι ολόκληρη την Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και είχε την έδρα της Ρωμαϊκή Λεγεώνα. Τον Μεσαίωνα ήταν η έδρα της *"Δικαιοδοσίας του Τόρρες"* τις μίας από τις τέσσερις *"Δικαιοδοσίες"* στις οποίες μοιράστηκε η Σαρδηνία, η πρωτεύουσα της ήταν αρχικά η Ανδάρα και μετακινήθηκε τελικά στο Σάσσαρι. Ο Οίκος της Βαρκελώνης κατέκτησε το Βασίλειο της Σαρδηνίας που πέρασε στο Στέμμα της Αραγωνίας από τότε ξεκίνησε η παρακμή της περιοχής αλλά αργότερα με τον Οίκο της Σαβοΐας επανήλθε η ανάπτυξη.

Τον 20ο αιώνα κατασκευάστηκαν πλήθος από δρόμοι και σιδηροδρομικές γραμμές αλλά καταστράφηκε το μεγάλο δάσος που υπήρχε στην περιοχή. Η Επαρχία του Σάσσαρι ιδρύθηκε το 1859 λίγο πριν την Ιταλική ενοποίηση (1861), μέχρι το 1927 αποτελούσε την μεγαλύτερη σε έκταση επαρχία στην Ιταλία. Το Πανεπιστήμιο του Σάσσαρι ιδρύθηκε την ίδια εποχή με την επαρχία. Ο κυβερνήτης της επαρχίας έχει έδρα από το 1878 το Παλάτζο ντελλα Προβίντσια στην Σάσσαρι.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Barnard, Henry (1870). The American journal of education
*Dyson, Stephen L.; Jr., Robert J. Rowland, (10 December 2007). Archaeology and History in Sardinia from the Stone Age to the Middle Ages: Shepherds, Sailors, and Conquerors
*Simonis, Damien (2003). Sardinia

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Στατιστικά
*Σάσσαρι 

Σασσαρι
Επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο

Η πρώην **Επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο** (ιταλικά: *"Provincia di Olbia-Tempio"*) είναι Ιταλική επαρχία της Περιφέρειας Σαρδηνία στην Ιταλία. Έδρες της επαρχίας είναι η Όλμπια (*Olbia*) με 58.723 κατοίκους και το Τέμπιο (ή *Τέμπιο Παουσάνια*) (*Tempio Pausania*) με 14.342 κατοίκους, άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Αρτσακένα με 12.080 κατοίκους και η Λα Μανταλένα με 11.396 κατοίκους (2001). Η έκτασή της επαρχίας είναι 3.406,18 Τετρ.χλμ., ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 159.950 κατοίκους και η πυκνότητα του πληθυσμού 46.96 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (2015). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 26 Δήμους.

Συνορεύει νότια με την Επαρχία του Νουόρο, δυτικά με την Επαρχία του Σάσσαρι, βόρεια βρέχεται από τη θάλασσα της Σαρδηνίας, της οποίας το στενό του Μπονιφάτσιο τη χωρίζει από την Κορσική και ανατολικά βρέχεται από την Τυρρηνική θάλασσα. Η πρώην επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο δημιουργήθηκε με κυβερνητικό νόμο (2001) που τέθηκε σε ισχύ αργότερα (2005), απέκτησε 24 Δήμους που κόπηκαν από την Επαρχία του Σάσσαρι.
Τοπικά δημοψηφίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Σαρδηνία με στόχο την απώλεια ή τη δημιουργία διαφόρων νέων επαρχιών (6 Μαΐου 2012), τα αποτελέσματα επικυρώθηκαν από το Περιφερειακό Συμβούλιο της Σαρδηνίας (24 Μαΐου 2012). Η επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο πήρε εντολή να δημιουργήσει ένα νέο διοικητικό σώμα ή να καταργηθεί την 1 Μαρτίου 203, η ημερομηνία λήξης επεκτάθηκε την 1 Ιουλίου 2013. Η Όλμπια-Τέμπιο τελικά καταργήθηκε σαν επαρχία από το Περιφερειακό Συμβούλιο (2016) και οι Δήμοι της επανήλθαν στην Επαρχία του Σάσσαρι.

## Κύριοι Δήμοι

Η Επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο περιέχει 26 Δήμους οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι οι εξής :

## Παραπομπές
 


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημες έδρες των νέων επαρχιών της Σαρδηνίας 
*Επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο
*Επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο
*Επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο
*Όλμπια-Τέμπιο 
*Δημοψηφίσματα


Ολμπια-Τεμπιο
Παναγία Βοιωτίας

Το όνομα **Παναγία** μπορεί να αναφέρεται σε δύο χωριά του νομού Βοιωτίας:
*Παναγία Τανάγρας Βοιωτίας, χωριό κοντά στην Τανάγρα
*Άσκρη Βοιωτίας, πρώην Παναγία

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Smiley

thumb
Το **smiley**, ή το *χαμογελαστό πρόσωπο*, είναι μια τυποποιημένη αντιπροσώπευση ενός χαμογελαστού ανθρώπινου προσώπου, που αντιπροσωπεύεται συνήθως ως κίτρινος κύκλος με δύο τελείες που αντιπροσωπεύουν τα μάτια και μισό κύκλο που αντιπροσωπεύει το στόμα. Το «smiley» επίσης μερικές φορές χρησιμοποιείται ως γενικός όρος για οποιοδήποτε emoticon.

## Προέλευση

Τα παλαιότερα γνωστά παραδείγματα του γραφικού αποδίδονται στον Harvey Ball, ένα εμπορικό καλλιτέχνη στο Worcester της Μασαχουσέτης. Επινόησε το πρόσωπο το 1963 για μια ασφαλιστική εταιρία που θέλησε να κάνει μια εσωτερική εκστρατεία για να βελτιώσει το ηθικό των υπαλλήλων της. Ο Ball δεν προσπάθησε ποτέ να χρησιμοποιήσει, να προωθήσει ή να καταθέσει ως εμπορικό σήμα την εικόνα· έγινε κοινό κτήμα στις Ηνωμένες Πολιτείες προτού να μπορέσει να μπορεί να γίνει αυτό. [3] Κατά συνέπεια, ο Ball δεν έβγαλε ποτέ οποιοδήποτε κέρδος από την εικόνα πέρα από την αρχική αμοιβή του $45.

Ο Ντέιβιντ Στερν της David Stern Inc., ένα διαφημιστικό πρακτορείο με έδρα το Σιάτλ, υποστήριξε επίσης ότι έχει εφεύρει το smiley. Ο Στερν σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες ανέπτυξε την έκδοσή του το 1967 ως τμήμα μιας διαφημιστικής εκστρατείας για την Washington Mutual, αλλά λέει ότι δεν σκέφτηκε να το καταθέσει ως εμπορικό σήμα. 

## Εκλαΐκευση

Το γραφικό διαδόθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 από Bernard και Murray Spain, οι οποίοι το εκμεταλλεύτηκαν σε μια εκστρατεία για να πωλήσουν καινοτόμα αντικείμενα. Οι δυο τους παρήγαγαν κουμπιά καθώς επίσης και κούπες καφέ, μπλούζες, αυτοκόλλητα προφυλαχτήρων και πολλά άλλα στοιχεία με το σύμβολο και τη φράση «"Have a happy day"» («Να έχεις μια ευτυχισμένη μέρα», επινοημένη από τον Gyula Bogar). Μπορεί να παρουσιάσει πολλά διαφορετικά συναισθήματα.

Το smiley κατά ένα μεγάλο μέρος συνδέεται στο Ηνωμένο Βασίλειο με την κουλτούτα της acid house μουσικής που προέκυψε κατά τη διάρκεια του δεύτερου «καλοκαιριού της αγάπης» προς το τέλος της δεκαετίας του '80, και συχνά χρησιμοποιήθηκε ως χαραγμένο λογότυπο στα χαπάκια Ecstasy.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύμβολα
Ιερουργικόν

Με το επίσημο όνομα **ιερουργικόν** φερόταν παλαιότερα ειδικό σήμα (σημαία) που υψωνόταν στα πλοία κατά τη διάρκεια τέλεσης επ΄ αυτών Θείας Ευχαριστίας ή άλλης τυχόν λειτουργίας ή μυστηρίου. Το σήμα αυτό παρέμενε επηρμένο μέχρι το τέλος της λειτουργίας, όπου κατά το διάστημα αυτό σταματούσαν οποιεσδήποτε άλλες κινήσεις στο πλοίο καθώς και η επιβίβαση ή αποβίβαση ("εν όρμω").

Το ιερουργικό ήταν άλλοτε σημαία κυανή με λευκό σταυρό, ή επικρατέστερα, η βυζαντινή κίτρινη με τον δικέφαλο αετό. Επίσης τέτοιο σήμα ύψωναν και τα πλοία όταν επέβαιναν σ΄ αυτά ανώτατοι κληρικοί π.χ. Πατριάρχης, Αρχιεπίσκοπος ή ακόμα και Μητροπολίτης νήσου στην οποία προσέγγιζαν αυτά ή και όταν μετέφεραν επίσης ιερά λείψανα ή ιερές εικόνες ή άλλα ιερά προσκυνήματα. 
Πολύ αργότερα καθιερώθηκε αντ΄ αυτού του σήματος να υψώνεται η ελληνική σημαία στο κύριο ιστό καθ΄ όλη τη διάρκεια του πλου.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.9ος, σ.828.

Κατηγορία:Ναυτιλιακή ιστορία
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Κιλίτζ Αλή Πασάς

Ο **Κιλίτς Αλή Πασάς** (τουρκικά: *Kılıç Ali Paşa*, 1519 - 21 Ιουνίου 1587) ήταν Οθωμανός ναύαρχος, ισάξιος του Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, του Πιαλή, του Τζεζαερλή κ.ά. πειρατών.

## Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Λε Καστέλα της Καλαβρίας και ονομάστηκε Giovanni Dionigi Galeni. Ήταν γιος του ναυτικού Birno Galeni και της Pippa de Cicco. Το 1536, σε ηλικία 17 ετών ο νεαρός Giovanni αποφασίζει να μπει σε ιερατική σχολή για να γίνει καθολικός ιερέας. Όμως αιχμαλωτίζεται από τους πειρατές υπό τον Ali Ahmed Reis. Κατ' άλλους πάλι ήταν Γάλλος εξωμότης, σύμφωνα με  ορισμένες τουρκικές πηγές ήταν Τούρκος εκ γενετής αλλά Μικρασιάτης με καταγωγή από την Ήπειρο που μετά το θάνατο του Σκεντέρμπεη οι γονείς του είχαν καταφύγει στη Σικελία, όπου είχε εξισλαμιστεί και είχε τραπεί προς την πειρατεία με το προσωνύμιο "Οκιόλι", ίσως για την οξυδέρκειά του.

## Πρώτες επιτυχίες
To 1548 τίθεται υπό τις διαταγές του Dragut Reis (Turgut) και παίζει σημαντικό ρόλο στην κατάληψη του οχυρού της Αλ Μαντίγια  (Mahdiye). Το 1560 λαμβάνει μέρος ως αρχηγός του Στόλου στις επιχειρήσεις κατά του οχυρού της Djerba. Για τις επιτυχίες του κατά τις επιχειρήσεις αυτές ονομάστηκε Κυβερνήτης (Μutassarif) της Σμύρνης. Το 1565 λαμβάνει μέρος στις επιχειρήσεις κατά της Μάλτας. Το 1569 αποκρούει και εκδιώκει τους Ισπανούς από το Αλγέρι καταλαμβάνοντας την Γολέττα (Goletta) και με τον θάνατο του Drugut λαμβάνει από τον Σουλτάνο τον τίτλο του Μπεηλέρμπεη του Αλγερίου. Το 1570 λαμβάνει μέρος στις επιχειρήσεις κατά της Κύπρου επιτιθέμενος και νικών τον στόλο της Μάλτας. Αμέσως μετά αναχωρεί για να ενωθεί με τον Οθωμανικό στόλο που ναυλοχεί στον Κόλπο της Ναυπάκτου. Πριν την διεξαγωγή της ναυμαχίας ο Ουλούτζ Αλή Πασάς, κατά την συγκέντρωση των ναυάρχων και στρατηγών, υπενθύμισε την ανάγκη του Οθωμανικού στόλου για επισκευές. Οι συμβουλές του όμως δεν εισακούστηκαν.
## Ναυμαχία της Ναυπάκτου
Στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου ο Ουλούτζ Αλή τίθεται επικεφαλής της αριστερής πτέρυγας του οθωμανικού στόλου και χάρη στη δεξιοτεχνία των χειρισμών του κατάφερε να διαφύγει της καταστροφής και να τεθεί επικεφαλής 40 πλοίων (γαλερών) που μόλις κατάφεραν να γλυτώσουν και να επιστρέψει στη Κωνσταντινούπολη όπου έγινε δεκτός με τιμές. Τότε ο Σουλτάνος Σελίμ ο Β' τον μετονόμασε από Ουλούτζ σε "Κιλίτζ", δηλαδή "ξίφος" (επειδή διέφυγε ως "ξίφος" μέσα από τον Χριστιανικό στόλο) και τον προήγαγε σε Kaptani Derya δηλαδή Αρχιναύαρχο ή Καπουδάν Πασά, αναθέτοντάς του τη γενική αναδιοργάνωση του οθωμανικού στόλου που μέχρι τότε ήταν μόνο κωπήλατος. Έτσι μετά την αναδιοργάνωση του στόλου κατάφερε και επανέκτησε την Τύνιδα το 1574.

## Παραπομπές


## Το Τέλος
Ο Κιλίτς Αλή Πασάς πέθανε σε ηλικία 90 ετών στην αγκαλιά μιας νεαράς εκ των οδαλισκών του χαρεμιού του.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.10ος, σ.710
* http://www.storiamediterranea.it/public/md1_dir/b699.pdf

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κιλιτζ
Κιλιτζ
Κατηγορία:Ιταλοί πειρατές
Κατηγορία:Οθωμανοί πειρατές
Επαρχία του Οριστάνο

Η **Επαρχία του Οριστάνο** (ιταλικά: *Provincia di Oristano*, ιδρύθηκε το 1974) είναι Ιταλική επαρχία στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.040 Τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 160.746 κατοίκους (2016), η πυκνότητα του πληθυσμού της είναι 53,7 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Έδρα της επαρχίας είναι το Οριστάνο (*Oristano*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 87 Δήμους.

Η επαρχία του Οριστάνο περιέχει την κοινότητα Σάντα Γκιούστα και την αρχαία πόλη Θάρρος, ιδρύθηκαν και οι δύο από την Καρχηδόνα.
Η πόλη της Αρμπορέα ιδρύθηκε από τον Μπενίτο Μουσολίνι και τον Φασισμό, μετέφερε αγρότες από την Εμίλια-Ρομάνια και το Βένετο. Ο ποταμός Τίρσο ρέει μέσω της Επαρχίας του Οριστάνο, ξεκινά από την Επαρχία του Νουόρο και χύνεται στον κόλπο του Οριστάνο. Η πόλη Μπόζα βρίσκεται σε μια περιοχή κατά μήκος ενός ποταμού, έχει πολλές Μεσαιωνικές οχυρώσεις που έχουν διασωθεί. Η Επαρχία του Οριστάνο ιδρύθηκε το 1974 και δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από τον ψηλό τουρισμό.

## Όρια
Η Επαρχία του Οριστάνο είναι η μικρότερη επαρχία στη Σαρδηνία και δημιουργήθηκε από τμήματα των επαρχιών του Κάλιαρι και του Νουόρο στην ίδια περιοχή που βρισκόταν στον Μεσαίωνα η Δικαιοδοσία της Αρμπορέα. Συνορεύει βόρεια με τις επαρχίες του Σάσσαρι, ανατολικά με την Επαρχία του Νουόρο, νότια με τις επαρχίες του Κάλιαρι και του Μέντιο Καμπιντάνο, δυτικά βρέχεται από τη θάλασσα της Σαρδηνίας. Οι ακτές της βρέχονται από τον κόλπο του Ορινιάνο, το έδαφος είναι επίπεδο με πολλά έλη.

## Νέες επαρχίες
Σύμφωνα με κυβερνητικό νόμο της Σαρδηνίας (2001) οι επαρχίες του νησιού αυξήθηκαν σε 8 από 4. Οι τροποποιήσεις αυτές άρχισαν να εφαρμόζονται τον Μάιο του 2005 οπότε και διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στη Σαρδηνία. Έτσι στην επαρχία του Οριστάνο ενσωματώθηκαν 10 δήμοι από την Επαρχία του Νουόρο με συνολικό πληθυσμό περίπου 15.000 κατοίκους και έκταση 410 Τ.χλμ..

## Κύριοι δήμοι
Η Επαρχία του Οριστάνο έχει 87 δήμους, οι σημαντικότεροι από τους οποίους είναι :

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ros Belford; Martin Dunford; Celia Woolfrey (2003). Italy. Rough Guides.
* Roy Palmer Domenico (2002): The Regions of Italy: A Reference Guide to History and Culture, Greenwood Publishing Group

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επαρχία του Οριστάνο
* Ιταλικές επαρχίες

Οριστανο
Επαρχία του Νουόρο

Η **Επαρχία του Νουόρο** (ιταλική γλώσσα: *Provincia di Nuoro*) είναι Ιταλική επαρχία της Περιφέρειας Σαρδηνίας στην Ιταλία. Έδρα της επαρχίας είναι το Νουόρο (*Nuoro*). Η έκτασή της είναι 3.934 Τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 210.972 κατοίκους (2017). Συνορεύει βόρεια με τις επαρχίες του Σάσσαρι και των Όλμπια-Τέμπιο, δυτικά με την Επαρχία του Οριστάνο και νότια με τις επαρχίες του Κάλιαρι και της Ολιάστρα, ανατολικά βρέχεται από την Τυρρηνική θάλασσα. Η επαρχία έχει 74 Δήμους οι μεγαλύτεροι από τους οποίους είναι το Νουόρο (36.925 κάτοικοι), η Σινισκόλα (11.492), το Μακομέρ (10.043) και το Ντοργκάλι (8.576). Οι υπόλοιποι Δήμοι είναι μικρότεροι, δημοφιλέστεροι θεωρούνται η Ολιένα (7.123 κάτοικοι) και το Οροζέι (7.025). 

Η Επαρχία του Νουόρο ιδρύθηκε το 1927. Με την δημιουργία τεσσάρων νέων επαρχιών στο νησί της Σαρδηνίας (2005) η Επαρχία μειώθηκε σημαντικά.
Συνολικά, η επαρχία έχασε πληθυσμό της τάξης των 100.000 κατοίκων και έκταση 3.110 τ.χλμ.. Η επαρχία διαθέτει πολλά άγρια και συναρπαστικά τοπία, ένα από αυτά βρίσκεται το Πάρκο στον κόλπο του Οροζέι, στα σύνορα με την Επαρχία της Ολιάστρας. Είναι μιά από τις πιο αραιοκατοικημένες επαρχίες σε ολόκληρη την Ευρώπη αλλά διαθέτει μεγάλο αριθμό υπερηλίκων. Ο Αντόνιο Τόντε (1890 - 2002) ήταν ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο (5 Μαρτίου 2001 - 3 Ιανουαρίου 2002)

## Νέες επαρχίες

Σύμφωνα με νόμο της Σαρδηνίας, ο οποίος ψηφίστηκε (2001), οι επαρχίες της Σαρδηνίας αυξήθηκαν σε 8 από 4. Οι τροποποιήσεις αυτές άρχισαν να εφαρμόζονται τον Μάιο του 2005, όποτε και διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στη Σαρδηνία. Έτσι, από την επαρχία του Νουόρο αποκόπηκαν 48 δήμοι, ως εξής:

*23 δήμοι που δημιούργησαν τη νέα Επαρχία της Ολιάστρα, 
*13 δήμοι που ενσωματώθηκαν στην Επαρχία του Κάλιαρι,
*10 δήμοι που ενσωματώθηκαν στην Επαρχία του Οριστάνο,
*2 δήμοι που ενσωματώθηκαν στην Επαρχία των Όλμπια-Τέμπιο.

## Κύριοι Δήμοι

Η Επαρχία του Νουόρο έχει 74 Δήμους οι σημαντικότεροι από τους οποίους είναι ː

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Columbia-Lippincott Gazetteer (New York: Columbia University Press, 1952)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επαρχία του Νουόρο (Στα Ιταλικά)

Νουορο
Επαρχία της Ολιάστρα

Η **Επαρχία της Ολιάστρα** (ιταλικά: *Provincia dell'Ogliastra*) είναι Ιταλική επαρχία στην Περιφέρεια Σαρδηνία. Η Ολιάστρα είναι η περισσότερο ορεινή επαρχία της Σαρδηνίας και η επαρχία με τον μικρότερο πληθυσμό σε ολόκληρη την Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.854 Τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 58.389 κατοίκους, που αντιπροσωπεύουν το 3,6% του πληθυσμού του νησιού (2008). Η πυκνότητα του πληθυσμού της είναι 31.08 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και ο πρόεδρος της επαρχίας είναι ο Μπρούνο Πίλια, αντιστοιχεί στη μεσαιωνική Δικαιοδοσία της Ολιάστρα. Έδρα της επαρχίας είναι το Τορτολί (*Tortoli*) και το Λανουζέι (*Lanusei*).

Τα τοπικά δημοψηφίσματα ξεκίνησαν στη Σαρδηνία με στόχο την κατάργηση ορισμένων επαρχιών και τη δημιουργία άλλων (6 Μαΐου 2012), εγκρίθηκαν από το Περιφερειακό Συμβούλιο της Σαρδηνίας (24 Μαΐου 2012). Η Επαρχία της Ολιάστρα πήρε εντολή να φτιάξει ένα νέο τοπικό Συμβούλιο ή να καταργηθεί την 1 Μαΐου 2013, η ημερομηνία λήξης επεκτάθηκε την 1 Ιουλίου 2013.
 Με τον Περιφερειακό Νόμο 15 η επαρχία μπόρεσε να παραμείνει αυτόνομη (2013). Συνορεύει βορειοδυτικά με την Επαρχία του Νουόρο και νοτιοδυτικά με την Επαρχία του Κάλιαρι, ανατολικά βρέχεται από την Τυρρηνική θάλασσα. Αποτελούσε μέρος της Επαρχίας του Νουόρο από το 1927, αποσπάστηκε σε ξεχωριστή επαρχία όταν οι επαρχίες της Σαρδηνίας διπλασιάστηκαν (2001). Το όνομα της η επαρχία της Ολιάστρα το πήρε από τους εκτεταμένους ελαιώνες που υπάρχουν στα εδάφη της.

## Κύριοι Δήμοι

Η Επαρχία της Ολιάστρα περιέχει 23 Δήμους οι σπουδαιότεροι από τους οποίους είναι οι εξής :

## Παραπομπές
 


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστοσελίδα με πληροφορίες για τον πολιτισμό, τη γαστρονομία και τον τουρισμό της επαρχίας της Ολιάστρα 
*Επαρχία της Ολιάστρα
*Ολιάστρα
*Δημοψηφίσματα στη Σαρδηνία
*Σαρδηνία 
*Ολιάστρα 


Ολιαστρα
Φανερωμένη Ηρακλείου

Η  **Φανερωμένη** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού και της τέως Επαρχίας Πυργιωτίσσης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται 7 περίπου χιλιόμετρα μετά το Τυμπάκι.

Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία. Ο κεντρικός ναός είναι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ενώ στη μία είσοδο του οικισμού υπάρχει η δίκλιτη εκκλησία των Αγίων Αντωνίου και Αγίου Νεκταρίου και στην άλλη η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη. Στον οικισμό λειτουργούσαν Νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο, τα οποία σήμερα έχουν συγχωνευτεί με τα γειτονικά σχολεία του οικισμού Βώροι.

*Δείτε επίσης:* Κοινότητα Φανερωμένης

## Ιστορικά στοιχεία
Το σπήλαιο της Φανερωμένης χρησιμοποιήθηκε ως χώρος λατρείας, από τα υστερομινωικά χρόνια ως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν σε αυτό αρκετά αρχαιολογικά ευρήματα.

## Αξιοθέατα
Τα τελευταία χρόνια δημιουργήθηκε ένα τεχνητό φράγμα για την άρδευση της περιοχής. Αυτό βρίσκεται στα σύνορα με τους οικισμούς Γαλιά και Σκούρβουλα. 
## Παραπομπές


Φα
Κατηγορία:Δήμος Τυμπακίου
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Επαρχία του Κάλιαρι

Η **επαρχία του Κάλιαρι** (ιταλικά: *Provincia di Cagliari*) είναι επαρχία της Σαρδηνίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 4.596 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 557.679 κατοίκους (2007). Έδρα της επαρχίας είναι το Κάλιαρι (*Cagliari*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 71 δήμους, με κυβερνητικό διάταγμα αντικαταστάθηκε με τη Μητροπολιτική Πόλη του Κάλιαρι (2016).

Συνορεύει βόρεια με τις επαρχίες του Νουόρο, της Ολιάστρα και του Οριστάνο και δυτικά με τις επαρχίες του Μέντιο Καμπιντάνο και των Καρμπόνια-Ιγκλέσιας. Νότια και ανατολικά βρέχεται από τη Μεσόγειο θάλασσα.

## Νέες επαρχίες

Σύμφωνα με νόμο της Σαρδηνίας, ο οποίος ψηφίστηκε το 2001, οι επαρχίες της Σαρδηνίας αυξήθηκαν σε 8 από 4. Οι τροποποιήσεις αυτές άρχισαν να εφαρμόζονται τον Μάιο του 2005, όποτε και διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στη Σαρδηνία. Έτσι, η επαρχία του Κάλιαρι υπέστη τις εξής αλλαγές: 
* ενσωματώθηκαν 13 δήμοι από την επαρχία του Νουόρο,
* αποκόπηκαν 23 δήμοι που ίδρυσαν την επαρχία των Καρμπόνια-Ιγκλέσιας,
* αποκόπηκαν 28 δήμοι που ίδρυσαν την επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο.

Συνολικά, η επαρχία έχασε πληθυσμό της τάξης των 217.000 κατοίκων και έκταση 2.324 τ.χλμ..

## Κύριοι Δήμοι

Η Επαρχία του Κάλιαρι έχει 71 Δήμους οι μεγαλύτεροι από τους οποίους είναι οι εξής ː

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Καλιαρι
IL-2

Το **IL2** ή **IL-2** μπορεί να είναι:

* Ilyushin Il-2 *Shturmovik*, ένα Σοβιετικό αεροσκάφος επίθεσης εδάφους του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου
* IL-2 Sturmovik (βιντεοπαιχνίδι), παιχνίδι που περιέχει το αεροσκάφος Ilyushin *Il-2*
* Ιντερλευκίνη 2, σηματοδοτική πρωτεΐνη του ανοσοποιητικού συστήματος
Panzerhaubitze Hummel

Το **Panzerhaubitze Hummel** ήταν αυτοκινούμενο όχημα του πυροβολικού με κανόνι 150 χιλιοστών. Το χρησιμοποίησε η Γερμανική Βέρμαχτ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από το 1943 μέχρι το τέλος του.

Ο πλήρης χαρακτηρισμός του είναι *Panzerfeldhaubitze 18M auf Geschützwagen III/IV (Sf) Hummel (Sd.Kfz. 165)*, ενώ από τις 27 Φεβρουαρίου 1944 η χρήση της λέξης *Hummel* (γερμ. *μέλισσα*) απαγορεύτηκε από τον ίδιο τον Χίτλερ επειδή «δεν άρμοζε σε πολεμικό όχημα».

Το Hummel ήταν προσαρμοσμένο στο όχημα *Geschützwagen III/IV*, ένα από τα σασί του Panzer IV με κιβώτιο ταχυτήτων του Panzer III.
Η θέση του κινητήρα μεταφέρθηκε από το πίσω μέρος στο μέσον του σασί για να εξοικονομηθεί χώρος για το πυροβόλο των 150 χιλιοστών, με βεληνεκές 14 χιλιομέτρων. Επειδή τα 18 βλήματα ήταν πολύ λίγα ως πυρομαχικά, υπήρχε και μια δεύτερη εκδοχή του Hummel, το *Munitionsträger Hummel* (γερμ. *μεταφορικό πυρομαχικών*), το οποίο απλά αντί για το πυροβόλο μετέφερε πυρομαχικά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λεξικό της Wehrmacht 
* wwiivehicles.com 
* http://www.achtungpanzer.com/humm.htm 

Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκινούμενα πυροβόλα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Επαρχία των Καρμπόνια-Ιγκλέσιας

Η **επαρχία των Καρμπόνια-Ιγκλέσιας** (ιταλικά: *Provincia di Carbonia-Iglesias*) είναι επαρχία της Σαρδηνίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.495 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 131.074 (2006) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Καρμπόνια (*Carbonia*) και η Ιγκλέσιας (*Iglesias*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 23 δήμους.
Βρέχεται νότια και δυτικά από τη Μεσόγειο θάλασσα, ενώ συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο και ανατολικά με την επαρχία του Κάλιαρι.
Στην επαρχία ανήκουν επίσης και τα νησιά του Αγίου Αντίοχου (που συνδέεται με έναν τεχνητό ισθμό με τη Σαρδηνία) και του Αγίου Πέτρου, τα οποία αποτελούν το «Αρχιπέλαγος Σούλτσις» (*Arcipelago del Sulcis*). Με κυβερνητικό διάταγμα ενώθηκε με την Επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο στην Επαρχία της Νότιας Σαρδηνίας (4 Φεβρουαρίου 2016).

Οι Φοίνικες και η Καρχηδόνα ίδρυσαν πολλές αποικίες στην περιοχή τον 9ο και τον 8ο αιώνα στην περιοχή. Η περιοχή ήταν εξαιρετικά δημοφιλής τον 19ο αιώνα χάρη στα ορυχεία βαρίου, χαλκού, μολύβδου, αργύρου και ψευδαργύρου αλλά η παραγωγή πέρασε σε μεγάλη πτώση μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Νέες επαρχίες

Σύμφωνα με νόμο της Σαρδηνίας, ο οποίος ψηφίστηκε το 2001, οι επαρχίες της Σαρδηνίας αυξήθηκαν σε 8 από 4. Οι τροποποιήσεις αυτές άρχισαν να εφαρμόζονται τον Μάιο του 2005, όποτε και διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στη Σαρδηνία. Έτσι, ιδρύθηκε η επαρχία των Καρμπόνια-Ιγκλέσιας, αποτελούμενη από 23 δήμους που αποκόπηκαν από την επαρχία του Κάλιαρι. 
Ως προσωρινή έδρα της επαρχίας, ορίστηκε η Καρμπόνια, έως ότου αποφασιστεί από το Επαρχιακό Συμβούλιο η έδρα της νέας επαρχίας.
Πράγματι, στις 12 Οκτωβρίου 2005, με ψήφισμα του Επαρχιακού Συμβουλίου πλειοψηφία ορίστηκαν ως έδρες της επαρχίας η Καρμπόνια και η Ιγκλέσιας, οπότε και η επαρχία απέκτησε διπλή έδρα.

Στις 6 Μαΐου 2012 ξεκίνησαν στη Σαρδηνία μια μεγάλη σειρά από δημοψηφίσματα με στόχο τη δημιουργία ή την κατάργηση ορισμένων επαρχιών, τα δημοψηφίσματα επικυρώθηκαν από το τοπικό Κοινοβούλιο της Σαρδηνίας (24 Μαίου 2012). Η επαρχία της Καρμπόνια-Ιγκλέσιας πήρε εντολή να δημιουργήσει ένα νέο διοικητικό σώμα ή να καταργηθεί την 1 Μαρτίου 2013, η προθεσμία επεκτάθηκε μέχρι τις 1 Ιουλίου 2013. Η επαρχία τελικά παρέμεινε επειδή δεν υπήρχαν προτάσεις για την αντικατάσταση της.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές
 


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Καρμπόνια-Ιγκλέσιας 
*Αυτόνομη επαρχεία της Σαρδηνίας
*Νέα Σαρδηνία 


Καρμπονια-Ιγκλεσιας
Επαρχία του Τράπανι

Η **Επαρχία του Τράπανι** (, *Pruvincia di Trapani* στα Σιτσιλιάνικα) είναι μία Ιταλική επαρχία στο δυτικότερο άκρο της αυτόνομης Περιφέρειας της Σικελίας, στη νότια Ιταλία. Με τη Διοικητική μεταρρύθμιση (2015) η επαρχία του Τράπανι αντικαταστάθηκε από την *"Ελεύθερη Διοικητική Κοινότητα του Τράπανι"* με πρωτεύουσα το Τράπανι, τη δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της επαρχίας μετά τη Μαρσάλα. 

Η επαρχία του Τράπανι έχει έκταση 2.469,62 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό σύμφωνα με την Απογραφή του 2017 433.826 κατοίκους, έχει 24 κοινότητες. Περιλαμβάνει σημαντικές ιστορικές πόλεις και αρχαιολογικούς χώρους όπως η Σεγέστα, η Έρυξ, το Καστελβετράνο, το Άλκαμο και η Μοτύη. Το διπλανό νησί Παντελλερία φημίζεται για την παραγωγή κρασιού, στην επαρχία ανήκουν διοικητικά και οι Αιγάδες Νήσοι. Η επαρχία του Τράπανι αποτελεί σημαντικό κέντρο αμπελοκομίας.

## Ιστορία

Η περιοχή που βρίσκεται σήμερα η επαρχία του Τράπανι πέρασε από πολλούς κατακτητές όπως η Καρχηδόνα, οι Έλληνες και η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Το λιμάνι του Τράπανι γνωστό ως Δρέπανα κατοικήθηκε τα προϊστορικά χρόνια από τους Σικανούς και τους Έλυμους, τον 8ο αιώνα κατακτήθηκε από τους Φοίνικες και έγινε σημαντικό εμπορικό κέντρο. Μετά τους Φοίνικες πέρασε στους Καρχηδόνιους (260 π.χ.) και τους Ρωμαίους (240 π.χ.), η Ρωμαϊκή Δημοκρατία τους έδωσε τον τίτλο *"Ρωμαϊκή Πολιτεία"* και παρέμεινε Ρωμαϊκή μέχρι το 440. Οι Βάνδαλοι λεηλάτησαν την περιοχή τον 5ο αιώνα, πέρασε στη συνέχεια στη Βυζαντινή αυτοκρατορία και παρέμεινε σε αυτήν μέχρι την εποχή που κατακτήθηκε από τους Άραβες (830). Ο αυτοκράτορας Κάρολος Κουίντος έδωσε μεγάλα προνόμια στο Τράπανι τον 16ο αιώνα και έκτισε ισχυρά τείχη, το Τράπανι έγινε επίσημα πρωτεύουσα της επαρχίας (1817).

## Τοπογραφία

Η επαρχία του Τράπανι συνορεύει στα βόρεια με την Τυρρηνική θάλασσα, στα νότια με τη Μεσόγειο, στα δυτικά με τον Πορθμό της Σικελίας και στα ανατολικά με τη Μητροπολιτική πόλη του Παλέρμο και την Επαρχία του Αγκριτζέντο. Η περιοχή είναι περίπου επίπεδη με μοναδικές εξαιρέσεις το Όρος Σπαράγγι (υψόμετρο 1.110 μέτρα) και το Όρος Ινίτσι (υψόμετρο 1065 μέτρα), όλα τα υπόλοιπα υψόμετρα είναι κάτω από 1000 μέτρα. Το βορειοδυτικό τμήμα της επαρχίας είναι ανθεκτικότερο σε σχέση με το νότιο. Στην επαρχία του Τράπανι ανήκουν οι Αιγάδες νήσοι στην κοινότητα του Φαβινιάνα και το νησί της Παντελλερία που είναι το μεγαλύτερο νησί στις Σικελικές ακτές στην ομώνυμη κοινότητα. Οι Αιγάδες νήσοι αποτελούνται από τρία μεγάλα νησιά τη Φαβινιάνα, το Λεβάντσο και το Μαρέττιμο και άλλα δύο μικρότερα. Η επαρχία έχει επίσης πλήθος από μικρά ποτάμια και λίμνες.

## Κύριοι Δήμοι

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Domenico, Roy Palmer (2002). The Regions of Italy: A Reference Guide to History and Culture
*Mencarelli, Fabio; Tonutti, Pietro (16 April 2013). Sweet, Reinforced and Fortified Wines: Grape Biochemistry, Technology and Vinification
*The Italian Wine Guide
*Valdes, Giuliano (1 May 2000). Sicilia. Ediz. Inglese

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*ISTAT 
*Σικελία, Τουριστικός οδηγός (Στα Ιταλικά)
*Σικελία, Τουριστικός οδηγός (Στα Γερμανικά)


Τραπανι
Θειοδάμας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Θειοδάμας** ή **Θειοδάμαντας** ήταν ένας ήρωας, ο οποίος εμφανίζεται σε διάφορες παραδόσεις που συνδέονται με τον μυθικό κύκλο του Ηρακλή. Ο Θειοδάμαντας άλλοτε αναφέρεται (π.χ. στα *Αργοναυτικά*) ότι έδρασε στη χώρα των Δρυόπων, την άγονη περιοχή ανάμεσα στα βουνά Οίτη και Παρνασσός, όπου τον έσφαξε ανελέητα ο Ηρακλής στον πόλεμό του κατά των Δρυόπων, και άλλοτε αναφέρεται ότι έδρασε στην Κύπρο. Ο Θειοδάμας πήρε ως σύζυγό του τη Νεαίρα, κόρη του Έρμου, και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Δρησαίο, ή κατ' άλλους και τον Ύλα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Θειοδαμα
Κατηγορία:Ηρακλής
Κατηγορία:Αρχαία Κύπρος
Επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο

Η **Επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο** (ιταλικά: *Provincia del Medio Campidano*) είναι Επαρχία της Ιταλικής Περιφέρειας Σαρδηνία στην Ιταλία. Η έκταση της Επαρχίας είναι 1.517,34 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της 100.141 κάτοικοι, η πυκνότητα του πληθυσμού της Επαρχίας είναι 100.141 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (Απογραφή 2015). Οι δύο μεγαλύτεροι Δήμοι της επαρχίας είναι η Βιλατσίντρο και η Σανλούρι με 14.245 και 8.543 κατοίκους αντίστοιχα. Συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Οριστάνο, ανατολικά και νότια με την επαρχία του Κάλιαρι και νότια με την επαρχία των Καρμπόνια-Ιγκλέσιας. Δυτικά βρέχεται από τη θάλασσα της Σαρδηνίας. 
Η επαρχία αποσπάστηκε από την Επαρχία του Κάλιαρι (2005), περιέχει 28 Δήμους και πρόεδρος της επαρχίας ορίστηκε ο Φούλβιο Τόκκο.

Η επαρχία περιέχει πολλά αρχαιολογικά προϊστορικά ευρήματα από τη Νουραγική περίοδο, ανακηρύχτηκαν από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς (1997).
Με νέο κυβερνητικό διάταγμα (2016) η Επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο και η Επαρχία της Καρμπόνια-Ιγκλέσιας ενώθηκαν στην Επαρχία της Νότιας Σαρδηνίας. Η αναγγελία της Επαρχίας σαν απόσπαση από την Επαρχία του Κάλιαρι έγινε το 2001 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2005. Τοπικά δημοψηφίσματα ακολούθησαν στη Σαρδηνία με στόχο την κατάργηση κάποιων επαρχιών και τη δημιουργία άλλων (6 Μαΐου 2012), τα αποτελέσματα τους επικυρώθηκαν από το Περιφερειακό Συμβούλιο της Σαρδηνίας (24 Μαΐου 2012). Η Επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο πήρε εντολή να σχηματίσει νέο διοικητικό σώμα (1 Μαρτίου 2013), η ημερομηνία λήξης αργότερα επεκτάθηκε (1 Ιουλίου 2013). Το νέο διοικητικό σώμα τελικά δημιουργήθηκε αργότερα.

## Κύριοι Δήμοι

Η Επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο περιέχει 28 Δήμους οι σπουδαιότεροι από τους οποίους είναι οι εξήςː

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστορικός χάρτης των αρχών του 1800 με τα όρια των 15 νομών της Σαρδηνίας
*Επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο
*Μέντιο Καμπιντάνο 
*Δημοψηφίσματα Αυτονομίας στη Σαρδηνία
*Η Νέα Σαρδηνία 


Μεντιο Καμπιντανο
Θεισόα

:*Αυτό το άρθρο αναφέρεται στο μυθικό πρόσωπο. Για άλλες χρήσεις, βλέπε [[Θεισόα (αποσαφήνιση)]].*
 
Στην ελληνική μυθολογία η **Θεισόα** ήταν μία από τις Νύμφες που ανέθρεψαν τον Δία όταν αυτός ήταν βρέφος. Κατά την αρκαδική μυθολογική παράδοση, η Ρέα παρέδωσε τον Δία σε τρεις Νύμφες: την Αγνώ, τη Θεισόα και τη Νέδα. Αυτές τον μεγάλωσαν μέσα σε ένα σπήλαιο του όρους Λυκαίου. Η κυρίαρχη πάντως παράδοση αναφέρει ότι ο Δίας ανατράφηκε στο Ιδαίο Άντρο, στην Κρήτη, από τους Κουρήτες και την Αμάλθεια.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Θεισο
Άγιος Απολλινάριος της Ραβέννας

Ο **Άγιος Απολλινάριος** γεννήθηκε στην Αντιόχεια. Ήταν επίσκοπος της Ραβένας και, κατά τη χριστιανική παράδοση, έζησε γύρω στο 75 μ.Χ., έγινε επίσκοπος από τον Άγιο Πέτρο και βρήκε μαρτυρικό θάνατο αφού βασανίστηκε. Κατά μια άλλη εκδοχή, επέζησε από τα φριχτά βασανιστήρια και κατέφυγε στη Δαλματία όπου και συνέχισε τη δράση του. Κατά μια άλλη εκδοχή, έζησε γύρω στο 200 μ.Χ.

Ο τάφος του Απολλινάριου βρίσκεται στην Ραβένα. Το 549 εγκαινιάστηκε η ομώνυμη εκκλησία στο λιμάνι Classe της πόλης (Άγιος Απολλινάριος in Classe με το όνομά του επάνω στον τάφο του. Τα οστά του μεταφέρθηκαν τον 9ο αιώνα στην εκκλησία Βασιλική Αγίου Απολλινάριου του Νέου της Ραβένας, επειδή η προηγούμενη εκκλησία δεν παρείχε αρκετή ασφάλεια. Σήμερα οστά του βρίσκονται στην εκκλησία του στο Ρεμάγκεν, στο Ντύσελντορφ της Γερμανίας, στο Χόρινχεμ της Ολλανδίας, στη Ντιζόν και τη Ρενς της Γαλλίας.

Ο Άγιος Απολλινάριος είναι προστάτης των πόλεων της Ραβένας, της Ρεμάγκεν και του Ντύσελντορφ. Προς τιμή του γιορτάζεται το μεγαλύτερο πανηγύρι στον Ρήνο. 

Στις εικόνες ο Απολλινάριος παρουσιάζεται με άσπρο ράσο και μαύρο σταυρό. Στο χέρι του κρατεί την ράβδο του επισκόπου και ένα ρόπαλο, με το οποίο, κατά την παράδοση, βασανίστηκε και σκοτώθηκε.

Καθολική και Ορθόδοξη Εκκλησία τιμούν τη μνήμη του στις 23 Ιουλίου (η Καθολική και στις 20 Ιουλίου).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ιστοσελίδα για τον Άγιο Απολλινάριο 

Απολλινάριος
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Ραβέννας
Θελξιόπη

Στην ελληνική μυθολογία η **Θελξιόπη** ή **Θελξιέπεια** ήταν μία από τις Σειρήνες, θυγατέρα του ποτάμιου θεού Αχελώου και της Μούσας της τραγωδίας (της Μελπομένης) ή της Καλλιόπης. Η Θελξιόπη, μαζί με τις αδελφές της Αγλαόπη και Πεισινόη (σύμφωνα με κάποιες πηγές και άλλες έξι), κατοικούσε στα παράλια της νότιας Ιταλίας. Εκεί οι Σειρήνες τρέφονταν με τους ναυτικούς που προσείλκυαν με το τραγούδι τους.

Ετυμολογικά, η *Θελξιόπη* είναι αυτή που είναι γοητευτική στην όψη: *(ρήμα θέλγω + ρίζα οπ του ρήματος ὁρῶ (όψη) )*.

Η *Θελξιέπεια* είναι αυτή που είναι γοητευτική στα λόγια: *(ρήμα θέλγω + ρίζα επί του ρήματος λέγω (έπος) )*.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Τζιράκης Νικόλαος Ε.,Πατάκης Στέφανος Α.: «Λεξικό ρημάτων αρχαίας ελληνικής ομαλών και ανωμάλων», εκδ. οίκος *Πατάκη* , 2000

Θελξιοπη
Κατηγορία:Σειρήνες
Θείας

Ο **Θείας** ή **Θείαντας** είναι ένα από τα πρόσωπα με τα οποία η ελληνική μυθολογία συνδέεται με τις αρχαίες ασιατικές, και ιδίως τις φοινικικές, παραδόσεις και μύθους. Συγκεκριμένα, καθώς αναφέρει και η *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, ο Θείας ήταν γιος του Βήλου, βασιλιά της Βαβυλώνας, και βασιλιάς ο ίδιος της Ασσυρίας ή της βόρειας Συρίας. Αδελφοί του Θεία ήταν ο Ζαριάρδης και ο Υστάσπης. Ο Θείας ερωτεύθηκε τη Νύμφη Ωρείθυια και μαζί απέκτησαν μία θυγατέρα, τη Μύρρα ή Σμύρνα. Η Μύρρα φιλονίκησε για κάποια άγνωστη αφορμή με την Αστάρτη, τη θεά της ομορφιάς (αντίστοιχη της Αφροδίτης). Η Αστάρτη, για να την εκδικηθεί, της προκάλεσε ένα ακατανίκητο ερωτικό πάθος για τον πατέρα της, τον Θεία. Μια μέρα η Μύρρα ή Σμύρνα μεταμφιέστηκε σε σκλάβα του παλατιού και παρέσυρε τον Θεία, οπότε από το σπέρμα του πατέρα της έμεινε έγκυος και γέννησε τον Άδωνι. Ο Θείας έμαθε την αλήθεια και τότε θέλησε να σφάξει την κόρη του. Αλλά η Μύρρα ζήτησε την επέμβαση των θεών, οι οποίοι τη μεταμόρφωσαν σε δέντρο, τη σμύρνα. Συνήθως αναφέρεται ότι ο Άδωνις ξεπήδησε από αυτό το δένδρο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Θειας
Θελξινόη

Στην ελληνική μυθολογία η **Θελξινόη** ήταν θυγατέρα του Δία και της Νύμφης Πλουσίας. Θεότητα η ίδια ως γέννημα δύο θεοτήτων, η Θελξινόη αναφέρεται από τον ποιητή Άρατο (και από τον Κικέρωνα) ότι ήταν μία από τις τέσσερις Μούσες στην ύστερη ελληνική παράδοση. Οι άλλες τρεις ήταν: η Αρχή, η Αοιδή και η Μελέτη. Το σχετικό απόσπασμα του Αράτου παρατίθεται στα *«Σχόλια εις Ησιόδου έργα»*, κεφάλαιο 1, του Ιωάννη Τζέτζη. Η Θελξιόπη, μία από τις Σειρήνες, αναφέρεται από τον Ησίοδο και ως Θελξινόη. Τέλος, στα *«Διονυσιακά»* του Νόννου (Η΄ 178) αναφέρεται μία Θελξινόη ως συνοδός της Σεμέλης.

## Δείτε επίσης
* Ο μικρός δορυφόρος του πλανήτη Δία Θελξινόη πήρε το όνομά του από τη μυθική θυγατέρα του Δία.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Θελξινοη
Θελξίονας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Θελξίονας** (***Θελξίων***) ήταν ο πέμπτος κατά την παράδοση βασιλιάς της Σικυώνας, καταγόμενος από τη γενιά του Αιγιαλέως. Συγκεκριμένα, ο Θελξίονας ήταν εγγονός του Εύρωπα και γιος του Απίου ή Άπιδα, από τον οποίο ονομάσθηκε Απία ολόκληρη η Πελοπόννησος (Παυσ. Β, 5,6) πριν προσλάβει το σημερινό της όνομα από τον Πέλοπα.

Σύμφωνα όμως με αργειακή παράδοση, ο Θελξίων μαζί με τον Τελχίνα σκότωσαν τον Άπιο (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Β΄ 1, 1). Αναφέρεται ένα παιδί του Θελξίονα, ο Αίγυρος.

## παραπομπές


### Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σικυώνας
Ουίσκι

thumb|Βαρέλια με ουίσκι
Ως **ουίσκι** χαρακτηρίζεται ευρεία κατηγορία οινοπνευματωδών ποτών που αποστάζονται από τη ζυμωμένη πολτοποίηση κριθαριού και ωριμάζουν σε ξύλινα βαρέλια.
Οι διάφορες ποικιλίες παρασκευάζονται από διάφορα δημητριακά, και περιλαμβάνουν: το κριθάρι, τη σίκαλη, τον σίτο, και το καλαμπόκι. Η ονομασία (αγγλ. και σκωτσ. Whisky αμερ. και ιρλ. Whiskey) ετυμολογείται από μια κελτική λέξη (Uisge Beatha) η οποία σημαίνει νερό της ζωής και αρχικά αναφερόταν σε όλα τα προϊόντα απόσταξης τα οποία χρησιμοποιούνταν για φαρμακευτικούς σκοπούς.

## Παραγωγή και είδη
Το ουίσκι διαφέρει από το συνηθισμένο απόσταγμα σιτηρών, χάρη στη γεύση του, η οποία οφείλεται στην ειδική επεξεργασία των πρώτων υλών. Η περιεκτικότητα του σε αλκοόλ κυμαίνεται από 40% έως 70% κατ' όγκο. Στο εμπόριο κυκλοφορούν διάφοροι τύποι ουίσκι, όπως το σκωτσέζικο, το καναδικό, το αμερικανικό κ.ά., οι οποίοι διακρίνονται ως προς τα χαρακτηριστικά τους, λόγω των διαφορών στον τρόπο παραγωγής, στον τύπο και στο είδος των σιτηρών, καθώς και στην ποιότητα του νερού που χρησιμοποιείται. Πάντως η Μεγάλη Βρετανία, και ιδιαίτερα η Σκωτία, θεωρείται ότι παράγει την καλύτερη ποιότητα ουίσκι. Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες ουίσκι, το malt (το παρασκεύασμα δεν είναι προϊόν ανάμειξης ή, έστω, προέρχεται μόνο από ανάμειξη προϊόντων του ίδιου αποστακτηρίου) και το blended (ανάμειξη ουίσκι διάφορων αποστακτηρίων). Μια άλλη ουσιαστική διαφορά υπάρχει στα δημητριακά που αποτελούν την πρώτη ύλη: το σκωτσέζικο και τα περισσότερα καναδικά της Ανατολικής Ακτής (Νόβα Σκόσια κ. ά.) που διατήρησαν τη σκωτσέζικη παράδοση παρασκευάζονται αποκλειστικά και μόνο από κριθάρι (*scotch*), ενώ τα επιλεγόμενα αμερικανικά (*bourbon*), στα οποία συγκαταλέγονται και αρκετά καναδικά, χρησιμοποιούν διάφορα δημητριακά, όπως σίκαλη, βρώμη κ. ά. Παραγωγή ουίσκι έγινε για πρώτη φορά στην Ιρλανδία, πιθανότατα στα τέλη του 11ου αι., αλλά η πρώτη γραπτή αναφορά υπάρχει σε σκωτσέζικα αρχεία του 1494. Στις αρχές του 18ου αι. άρχισε να παράγεται στον Καναδά και στις Η.Π.Α. Στη διάρκεια του 20ού αι., λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού με την καναδική βιομηχανία σκωτσέζικου ουίσκι, η οποία διογκώθηκε την εποχή της Ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ, τη δεκαετία του 1930 (όταν στα σύνορα Η.Π.Α. και Καναδά το λαθρεμπόριο ουίσκι ήταν η πιο επικερδής δραστηριότητα), οι Σκωτσέζοι κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν προστασία ονομασίας προέλευσης για το ουίσκι scotch.

## Παραπομπές


## Φωτογραφίες

Image:IrishWhiskey.jpg 
Image:Killbeggan Whiskey.jpg 
Image:Jameson whiskies.jpg 
Image:Bottles of Jameson Irish Whiskey.JPG 
Image:Auchentoshan03.jpg 
Image:Bottle_of_Dewar's_whisky.jpg 
Image:Auchentoshan whisky ingredients.jpg 
Image:Whisky-brands.jpg
Image:Scotch whiskies.jpg 
Image:Kilbeggan Locke's Whiskey.jpg 

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή (Έκδοση 2002-2005)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Whisky, by Ulf Buxrud (αγγλικά) – Ιστοσελίδα γνωστού Σουηδού συλλέκτη με σχετικούς συνδέσμους 
* Les whiskies insolites (γαλλικά) – Σπάνια ουίσκι 
* Saveur-Whisky (γαλλικά) – Single malt Whiskies
* The Edinburgh Malt Whisky Tour (αγγλικά) - Λεπτομερείς πληροφορίες για το σκωτσέζικο ουίσκι

Κατηγορία:Αλκοολούχα ποτά
Κατηγορία:Ποτά προϊόντα απόσταξης
Θεμιστώ

* 

Στην ελληνική μυθολογία η **Θεμιστώ** ήταν θυγατέρα του Υψέως (γιου του ποτάμιου θεού Πηνειού) και της Κρέουσας

Η Θεμιστώ παντρεύτηκε τον Αθάμαντα, γιο του Αιόλου και της Εναρέτης, και απέκτησαν 4 ή 5 παιδιά: τον Λεύκωνα, τον Ερύθριο, τον Σχοινέα, τον Πτώο και τον Πορφυρίωνα. 

Σύμφωνα με άλλη παράδοση, είχαν μόνο δύο παιδιά: τον Σφίνκιο και τον Ορχομενό. 

Η Θεμιστώ ήταν η τρίτη και τελευταία σύζυγος του Αθάμαντα. Όταν ο Αθάμας επέστρεψε στη δεύτερη σύζυγό του, την Ινώ, η Θεμιστώ έντυσε όλα τα δικά της παιδιά στα λευκά και όλα τα παιδιά της Ινούς στα μαύρα. Στη συνέχεια σκότωσε όλα τα μαυροντυμένα παιδιά ως εκδίκηση κατά του Αθάμαντα. Αλλά δεν κατάλαβε ότι η Ινώ είχε ανταλλάξει τα ρούχα των παιδιών, και έτσι σκότωσε τα δικά της παιδιά (εκτός από τον Σχοινέα). 

Εξάλλου, η Θεμιστώ λέγεται ότι είχε και μία κόρη από τον θεό Ποσειδώνα, τη Λευκονόη.

## Συνώνυμες
* Με το όνομα Θεμιστώ αναφέρονται και μία κόρη του ποτάμιου θεού Ινάχου, μητέρα του Ίστρου (του σημερινού Δούναβη) 
* Θεμιστώ λεγόταν και μία από τις 50 Νηρηίδες.
* Η Θεμιστώ έδωσε το όνομά της σε ένα μικρό δορυφόρο του πλανήτη Δία και σε ένα γένος οστρακόδερμου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Θεμιστω
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Κίμων (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Κίμων** είναι αρχαίο ελληνικό και μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα ακόλουθα:

## Πρόσωπα
### Αρχαίοι Έλληνες
* Κίμων του Στησαγόρα (6ος αιώνας π.Χ.) ολυμπιονίκης και διοργανωτής ιππικών αγώνων, πατέρας του Μιλτιάδη
* Κίμων ο Μιλτιάδου (5ος αιώνας π.Χ.), πολιτικός και στρατηγός, γιος του Μιλτιάδη
* Κίμων (ζωγράφος)
* Κίμων (τορευτής)
* Κίμων (χαράκτης)

### Νεότεροι
* Κίμων Φράιερ (1911-1993), φιλόλογος και μεταφραστής

## Πλοία
Διάφορα πλοία του ελληνικού στόλου του 1821:

* ο «Κίμων» του Ανδρέα Μιαούλη
* ο «Κίμων» του Ιακώβου Τομπάζη
* ο «Κίμων» του Ανάργυρου Λεμπέση
* ο «Κίμων» του Αναστασίου Θεοδώρου
* ο «Κίμων» του Αναγνώστη Κριεμάδη

Σύγχρονα ελληνικά αντιτορπιλικά

* «Κίμων Ι»
* «Κίμων ΙΙ»

## Αθλητισμός
* Κίμων Ξυλοτύμπου, κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τη Ξυλοτύμπου

Κιμων
Ρίτσαρντ Κρένα

Ο ** Ρίτσαρντ Κρένα** (*Richard Donald Crenna*, 30 Νοεμβρίου 1926 - 17 Ιανουαρίου 2003) ήταν Αμερικανός ηθοποιός ιταλικής καταγωγής.

## Ζωή και έργο
Ο Κρένα γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1926 στο Λος Άντζελες της πολιτείας Καλιφόρνιας. Στα παιδικά του χρόνια αλλά και αργότερα ανέλαβε ρόλους σε ραδιοφωνικές εκπομπές, όπως τις *Boy Scout Jamboree* (1937), *A Date With Judy* (1946) και *Our Miss Brooks* (1948). Τον ρόλο του στην τελευταία κράτησε και σαν ηθοποιός όταν το 1952 έγινε τηλεοπτική εκπομπή. Ο γνωστότερος ρόλος του ήταν αυτός του συνταγματάρχη Σαμ Τράουτμαν στην ταινία «Ράμπο: Το πρώτο αίμα» (1982) και στις δυο τις συνέχειες του 1985 και 1988. Το 1988 απέκτησε αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.

Πέθανε στις 17 Ιανουαρίου του 2003 στο Λος Άντζελες από καρκίνο παγκρέατος. Ο χαρακτήρας του Jared Duff που υποδυόταν στη σειρά «Judging Amy» το διάστημα εκείνο δεν συνεχίστηκε με άλλο ηθοποιό και πέθανε επίσης.

Ο γιος του, Ρίτσαρντ Άντονι Κρένα, είναι επίσης ηθοποιός.

## Φιλμογραφία (επιλεγμένη)
* 1966: Τα βότσαλα της άμμου (The Sand Pebbles)
* 1967: Περίμενε Μέχρι να Νυχτώσει (Wait Until Dark)
* 1969: Marooned
* 1972:Ο Μπάτσος (Un Flic)
* 1973: Jonathan Livingston Seagull
* 1981: Έξαψη
* 1982: Ράμπο: Το πρώτο αίμα 
* 1984: The Flamingo Kid
* 1985: Ράμπο ΙΙ: Η Αποστολή 
* 1987: Ράμπο III
* 1989: Leviathan

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ του Ρίτσαρντ Κρένα  στο cine.gr 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Πεντάβρυσο Καστοριάς

Το χωριό **Πεντάβρυσο** ή **Πεντάβρυσος** Καστοριάς βρίσκεται σε απόσταση 16 χιλιομέτρων και ΝΔ από την πόλη της Καστοριάς, σε υψόμετρο 790 μέτρων και έχει πληθυσμό 599 κατοίκους (με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011).

## Ιστορικά στοιχεία
Από την ανεύρεση διαφόρων αρχαιοτήτων μαρτυρείται η ύπαρξη ρωμαϊκού οικισμού στο ισοπεδωμένο σήμερα ύψωμα «Άγιος Σπυρίδωνας», σε απόσταση ενός μόνο χιλιομέτρου από το σημερινό χωριό. Στην Πεντάβρυσο, το καλοκαίρι του 1999, ανακαλύφθηκε από αρχαιολόγους το αρχαιότερο επιτύμβιο ανάγλυφο της Άνω Μακεδονίας και ένα από τα καλύτερα κλασικά έργα  (με γυναικεία μορφή) που έχουν ποτέ ανακαλυφθεί σ` ολόκληρη τη μακεδονική επικράτεια. Η παλιά ονομασία του είναι *Ζελεγκόσδη* και έτσι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας που τότε ανήκε στο νομό Φλωρίνης. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε *Πεντάβρυσο.*

## Ειδική αναφορά
Ο Σύλλογος Φίλων Περιβάλλοντος του χωριού διοργανώνει κάθε Ιούλιο εκδηλώσεις στο βουνό Προφήτης Ηλίας. Από αθλητική άποψη δραστηριοποιείται η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, που αγωνίζεται στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Καστοριάς. Το μεγαλύτερο όμως γεγονός στο χωριό είναι οι πολιτιστικές δραστηριότητες του Δεκαπενταύγουστου με έμφαση στις ποντιακές παραδόσεις. Τις δραστηριότητες αυτές διοργανώνει κάθε χρόνο ο Πολιτιστικός Σύλλογος «ο Πόντος» με αποκορύφωμα το διήμερο (συνήθως) γλέντι προσελκύοντας κόσμο από την Ελλάδα και το εξωτερικό που ξεπερνάει τις 5 με 6 χιλιάδες σε αριθμό.

## Τ.Κ. Πενταβρύσου
Η ** Τοπική Κοινότητα Πενταβρύσου **αριθμούσε 618 κατοίκους το 2011. Συναποτελείται από: 
* το Πεντάβρυσο[ 599 ], έδρα της κοινότητας.  
* το *[[Υψηλό Καστοριάς|Υψηλό]]* [ 19 ] , σε υψόμετρο 840 μέτρα.

## Προσωπικότητες
**<big>Γεννήθηκαν στην Πεντάβρυσο:</big>**

Σημαιοφορίδης  Κωνσταντίνος καθηγητής φιλόλογος βουλευτής

1931-2017

Εφραιμίδης  Θεόδωρος  καθηγητής θεολόγος

1931

Ηλιάδης  Θεόφιλος ομότιμος καθηγητής ιατρικής ΑΠΘ

1937

Παπαδόπουλος  Σταύρος  δάσκαλος  πολιτευτής

1938

* **Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης**
* Γεννήθηκε το 1965
* Διατελεί  **Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού** από τις 12 Ιαν 2024.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αρχαιολογικό Μουσείο Άργους Ορεστικού
* Ιστοσελίδα Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς, Διαδρομή Ποριά-Χιλιόδενδρο-Τσάκωνη-Πεντάβρυσο-Ομορφιά-Υψηλό-Αυγή
* *[http://www.scribd.com/doc/77951258/3/%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A3-%CE%A3%CE%A5%CE%9B%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%9F%CE%A3-%CE%A0%CE%95%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%92%CE%A1%CE%A5%CE%A3%CE%9F%CE%A5-%C2%AB%CE%9F-%CE%A0%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%9F%CE%A3%C2%BB Πεντάβρυσος: Το χθες συναντιέται με το σήμερα, Μέσα από εικόνες, γεύσεις και τραγούδια]*, εκδ. Γυμνασίου Πενταβρύσου-Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, 2004
* Ιστοσελίδα The Packard Humanities Institute, Επιγραφές από την Πεντάβρυσο

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__