open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γαλάζια Στρατιά

Η **Γαλάζια Στρατιά** είναι σύνδεσμος φιλάθλων της ελληνικής εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου, η οποία ιδρύθηκε το 2000 και συνδέεται με την Χρυσή Αυγή.

## Δράση

Με αφορμή το κάψιμο ελληνικών σημαιών από Αλβανούς φιλάθλους σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου τον Οκτώβριο του 1999, δημιουργήθηκε το 2000 από τη Χρυσή Αυγή μια νέα οργάνωση με το όνομα «Γαλάζια Στρατιά», αποσκοπώντας στη διείσδυση νεοναζιστικών ιδεών στο χώρο των οπαδών της ελληνικής εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Έδρα της Γαλάζιας Στρατιάς ήταν η τοπική οργάνωση Παγκρατίου της Χρυσής Αυγής και πρόεδρός της το μέλος της Χρυσής Αυγής Ηλίας Παναγιώταρος, ο οποίος αρνούνταν ότι η Γαλάζια Στρατιά, που εμφανιζόταν ως ανεξάρτητος σύνδεσμος φιλάθλων, ήταν παράρτημα της Χρυσής Αυγής. Το 2001 η Γαλάζια Στρατιά οργάνωσε συγκέντρωση διαμαρτυρίας με ρατσιστικά αντιτουρκικά συνθήματα στα γραφεία της ΕΠΟ, εναντίον της κοινής υποψηφιότητας της ελληνικής και της τουρκικής ομοσπονδίας για τη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου 2008, ενέργεια που έτυχε ευνοϊκής δημοσιογραφικής κάλυψης και σχολιασμού από το σύνολο σχεδόν των ελληνικών ΜΜΕ. Σε αγώνες της ελληνικής εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου τα μέλη της Γαλάζιας Στρατιάς δημιουργούσαν επεισόδια, χαιρετούσαν ναζιστικά και ύψωναν πανό με τη σβάστικα ή τα σταυρωτά βέλη, φασιστικών υποδηλώσεων εμβλήματα της οργάνωσης. Πραγματοποιούσαν ακόμη από το φθινόπωρο του 2001 σποραδικές επιθέσεις σε νεαρούς, μετανάστες και έγχρωμους που περνούσαν κοντά από την έδρα της οργάνωσης.

Τον Ιούλιο του 2004 στους πανηγυρισμούς στην πλατεία Ομόνοιας για τη νίκη της ελληνικής ομάδας στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, μέλη της Γαλάζιας Στρατιάς ξυλοκόπησαν Αλβανούς και άλλους μετανάστες. Δεύτερη σειρά βίαιων ενεργειών ακολούθησε όταν τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους μέλη της Χρυσής Αυγής επιτέθηκαν στην Αθήνα και άλλες πόλεις της επικράτειας όπως η Θεσσαλονίκη, σε Αλβανούς μετανάστες που πανηγύριζαν τη νίκη της Εθνικής Αλβανίας επί της ελληνικής ομάδας στα Τίρανα, με αποτέλεσμα ένα νεκρό και δεκάδες τραυματίες. Οι επιθέσεις χαρακτηρίστηκαν αναμενόμενες από μεγάλο μέρος των μέσων ενημέρωσης, τα οποία θεώρησαν υπεύθυνους τους Αλβανούς, που από την προηγουμένη ημέρα είχαν καλλιεργήσει κλίμα έντασης μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών. Η Γαλάζια Στρατιά συνέχισε την παρουσία της στα ποδοσφαιρικά γήπεδα για περισσότερο από μία δεκαετία, αλλά η δράση της ατόνησε την περίοδο πριν τις εκλογές του 2012, καθώς σχεδόν όλα τα μέλη της συσπειρώθηκαν και προσχώρησαν στη Χρυσή Αυγή.

Το 2021, με αφορμή την υπόθεση της δολοφονίας του George Floyd τον Μάιο του 2020 στην Μιννεάπολις των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και την καμπάνια του UEFA Euro 2020 για την καταπολέμηση των φυλετικών διακρίσεων, η Γαλάζια Στρατιά έκανε την επανεμφάνισή της στο προσκήνιο με παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας στην Αθήνα.

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύνδεσμοι φιλάθλων στην Ελλάδα
Κατηγορία:Χρυσή Αυγή
Νίκος Παπακωνσταντινόπουλος

Ο **Νίκος Παπακωνσταντινόπουλος** ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας, που δραστηριοποιήθηκε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου στη Θεσσαλονίκη.

## Έργα του

* μικρογραφία|Οικοδομή Χ. Αροέστη (σήμερα Ξενοδοχείο Imperial Palace) (1924), Αντιγονιδών 13, Θεσσαλονίκη Οικοδομή Χ. Αροέστη (σήμερα Ξενοδοχείο Imperial Palace), Έτος Κατασκευής 1924, Οδός Αντιγονιδών 13, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Κτήριο στην Ικτίνου 16 (1924), Ικτίνου 16, ΘεσσαλονίκηΚτήριο στην Ικτίνου 16, Έτος κατασκευής 1924, Ικτίνου 16, Θεσσαλονίκη
* [μικρογραφία|Κτίριο “Σαλέμ-Αλμπέντα-Σαλτιέλ” (1925), Ίωνος Δραγούμη 35, [Φραγκομαχαλάς (Θεσσαλονίκη), Θεσσαλονίκη]]Κτίριο “Σαλέμ-Αλμπέντα-Σαλτιέλ”, Έτος κατασκευής: 1925, Ίωνος Δραγούμη 35, Βαλαωρίτου 40, Ι. Καποδιστρίου 4 και Πάϊκου 5, Φραγκομαχαλάς (Θεσσαλονίκη), Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Οστιάκ

Ο όρος **Οστιάκ** (, "Ανατολίτης") χρησιμοποιούνταν παλιότερα για ορισμένους ιθαγενείς λαούς και γλώσσες στη Σιβηρία της Ρωσίας. Και ο λαός Χάντι και ο λαός των Κετών αποκαλούνταν στο παρελθόν Οστιάκ(οι), ενώ οι Σελκούπ αναφέρονταν ως Οστιάκ Σαμογέτες.

Εισήχθησαν στον Χριστιανισμό από τον 16ο αιώνα και μετά από τον Ρώσο ιεραπόστολο Τρύφωνα της Βιάτκα, ο οποίος ίδρυσε στη Βιάτκα ένα μοναστήρι και αγιοποιήθηκε από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία το 1903.

## Χάντι

Ο λαός Χάντι, που αποκαλείται επίσης *Χάντε* και *Κάντεκ,* ήταν γνωστός στους Ρώσους ως Γιούγκρα τον 11ο αιώνα, ενώ η ονομασία Οστιάκοι εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον 16ο αιώνα. Η Σοβιετική Ένωση άρχισε να χρησιμοποιεί το ενδώνυμο *Χαντ* ή *Χάντι* κατά τη δεκαετία του '30.

Το 2002, περίπου 28.000 άνθρωποι αυτοχαρακτηρίζονταν ως Χάντι, κυρίως στο Όμπλαστ του Τιουμέν, το οποίο περιλαμβάνει τον αυτόνομο θύλακα της Χαντίας-Μανσίας.

Η γλώσσα χάντι είναι μια Ουραλική γλώσσα με περίπου 9.500 ομιλητές, που τη χρησιμοποιούν ως μητρική.

## Κέτες

Οι Κέτες ζούσαν ιστορικά κοντά στον ποταμό Γενισέι στο Κράι Κρασνογιάρσκ της Ρωσίας. Οι αυτοκρατορικοί Ρώσοι αρχικά τους αποκαλούσαν *Οστιάκ* και αργότερα *Οστιάκ του Γενισέι*. Λιγότεροι από 1.500 άνθρωποι αυτοχαρακτηρίστηκαν Κέτες κατά την ρωσική απογραφή του 2002.

Η κετική γλώσσα, γνωστή και ως Ιμπάτσκι Κετική ή Γενισέι Οστιάκ, είναι μια γενισεϊκή γλώσσα και θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνο να εξαφανιστεί. Διδάσκεται σε ορισμένα δημοτικά σχολεία, αλλά μόνοι μεγαλύτεροι σε ηλικία ενήλικες την μιλούν με ευφράδεια και λίγοι την διδάσκουν στα παιδιά τους.

## Σελκούποι

Οι Σελκούποι ήταν γνωστοί ως Οστιάκ-Σαμογέτες μέχρι τη δεκαετία του '30. Κατάγονταν και από λαούς του Γενισέι και Σαμογέτες και ζουν στις βόρειες περιοχές της Σιβηρίας. Περίπου 4.000 άνθρωποι αυτοχαρακτηρίστηκαν Σελκούποι στη ρωσική απογραφή του 2002.

Η σελκουπική γλώσσα, γνωστή και ως σουμίλ χουμίτ, σολ χουμίτ, σος γκούλα και σιουσουγκούλα, είναι μια ουραλική σαμογιεντική γλώσσα με περίπου 2.000 και περισσότερους ντόπιους ομιλητές. Η βόρεια διάλεκτος διδάσκεται σε ορισμένα σχολεία.

## Δείτε επίσης
* Παλαιοσιβηρικές γλώσσες

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* "The Museum Journal | Shaminist Bird Figures of the Yenisei Ostyak". *www.penn.museum.* Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2020.
* What is OSTYAK - *www.slovopedia.com.* Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2020.

Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας
Κατηγορία:Εξώνυμα
Λίμνη Τσεμπαρκούλ

thumb|right|250px|Η λίμνη Τσεμπαρκούλ στην κοιλάδα του Ποταμού Ομπ

Η **Λίμνη Τσεμπαρκούλ** () είναι λίμνη στο Όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ στη Ρωσία, στις πλαγιές των νότιων Ουραλίων. Η πόλη Τσεμπαρκούλ βρίσκεται στην ανατολική ακτή της και το Τσελιάμπινσκ, το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης περιφέρειας, βρίσκεται περίπου 70 χιλιόμετρα στα βορειοανατολικά. 

Το όνομα της λίμνης, αλλά και της ομώνυμης πόλης, προέρχεται από τα τουρκικά και σημαίνει "όμορφη, πολύχρωμη λίμνη".

Τα νερά της προέρχονται κυρίως από λιωμένο χιόνι από ρέματα βουνών. Παγώνει συνήθως τον Νοέμβριο μέχρι και τον Απρίλιο. 

Η λίμνη είναι η πηγή του ποταμού Κοέλγκα, ο οποίος με τη σειρά του χύνεται στους ποταμούς Ουβέλκα, Ούι, Τομπόλ, Ιρτίς και Ομπ. Ο Ομπ καταλήγει τελικά στον Αρκτικό Ωκεανό.

Υπάρχουν πολλά δασώδη νησιά, συμπεριλαμβανομένων των Γκράτσεφ, Γκόλετς, Ριμπάτσκι και Κοράμπλικ. Οι χερσονήσοι Κρούτικ, Μαρίν και Ναζαρίτσεφ εκτείνονται ως τη λίμνη. Στις ακτές είναι χτισμένα εξοχικά και σανατόρια.  

Η λίμνη Τσεμπαρκούλ είναι η μεγαλύτερη από πολλές λίμνες της περιοχής, οι οποίες συλλογικά αποκαλούνται "λίμνες Τσεμπαρκούλσκι".

Μεταξύ άλλων, διάφορα ψάρια της λίμνης είναι τα εξής: γλήνι, κυπρίνος, σταυρωτός κυπρίνος, τσιπούρα, λούτσος και πέρκα. 

## Μετεωρίτης στο Τσελιάμπινσκ, 2013
Στις 15 Φεβρουαρίου 2013, ντόπιοι ψαράδες βρήκαν μια τρύπα στον πάγο, όπου ένα μεγάλο θραύσμα από μετεωρίτη το 2013 πιθανότατα προσέκρουσε στην παγωμένη λίμνη. Η τρύπα ήταν κυκλική και είχε περίπου 6 μέτρα διάμετρο. 

Η αστυνομία απέκλεισε αμέσως την περιοχή, καθώς και άλλο ένα σημείο πιθανής πρόσκρουσης στην περιοχή της λίμνης, αλλά επιστήμονες και ενδιαφερόμενοι συνέρρευσαν στην περιοχή για να ερευνήσουν.

Τις ημέρες μετά την πρόσκρουση, μαύρα θραύσματα βράχου βρέθηκαν γύρω από την τρύπα, τα οποία οι επιστήμονες από το Ουραλικό Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο υποπτεύονται ότι είναι θραύσματα μετεωρίτη και αποτελούνται από περίπου 10% σίδηρο. 

Μήνες αργότερα, δύτες βρήκαν ένα μεγάλο θραύσμα μετεωρίτη στην όχθη της λίμνης και σύρθηκε στην επιφάνεια στις 16 Οκτωβρίου 2013. Αυτό το θραύσμα ζύγιζε περίπου 570 κιλά.

### Φωτογραφίες

Αρχείο:Chebarkul meteorite sample.jpg|Θραύσματα μετεωρίτη στον πάγο της λίμνης
Αρχείο:Chebarkul meteorite sample on lake ice.jpg|Τα θραύσματα περιέχουν περίπου 10% σίδηρο.
Αρχείο:Strewnfield map of Chelyabinsk meteorites.jpg|Χάρτης με τα σημεία εντοπισμού των κομματιών του μετεωρίτη.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ρωσικός χάρτης της περιοχής της λίμνης
* Φωτογραφίες από τον μετεωρίτη

Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru)
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ρωσικά
Κατηγορία:Λίμνες της Ρωσίας
Τσεμπαρκούλ

μικρογραφία|296x296εσ|Το κεντρικό Πάρκο της Τσεμπαρκούλ.
Η **Τσεμπαρκούλ** () είναι πόλη στο όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας, στα νότια Ουράλια Όρη.      

Βρίσκεται στις όχθες της ομώνυμης λίμνης, 78 χιλιόμετρα δυτικά του Τσελιάμπινσκ, του διοικητικού κέντρου της περιφέρειας. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν 42.844 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2010 και 41.539 κάτοικοι το 2013.      

## Ετυμολογία
Το όνομα της λίμνης, αλλά και της ομώνυμης πόλεως, προέρχεται από τα μπασκίρ και τα ταταρικά, δυο τουρκικές γλώσσες, και σημαίνει «όμορφη, πολύχρωμη λίμνη».

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1736 ως φρούριο στα σύνορα μεταξύ των εδαφών Ρωσίας και Μπασκίρ και αργότερα εξελίχθηκε σε μεγάλη στάνιτσα, στρατιωτικός καταυλισμός των Κοζάκων. Το φρούριο ιδρύθηκε με την άδεια του Μπασκίρ Ταρχάν Ταϊμάς Σαΐμοφ, ο οποίος ήταν ο ιδιοκτήτης των εκτάσεων αυτών. 

Το 1828 ιδρύθηκε το πρώτο σχολείο με 42 μαθητές.

Ο οικισμός απέκτησε το καθεστώς πόλης το 1951. Το 2011, η πόλη γιόρτασε τα 275 χρόνια από την ίδρυσή της.

## Μετεωρίτης στο Τσελιάμπινσκ το 2013

### Μετεωρίτης στο Τσελιάμπινσκ το 2013
Τον Φεβρουάριο του 2013, ένας μετεωρίτης εξερράγη στην ατμόσφαιρα της γης και ένα κομμάτι του έπεσε στη λίμνη Τσεμπαρκούλ προκαλώντας μια τρύπα με διάμετρο 6 μέτρα στον πάγο, που καλύπτει τη λίμνη.

## Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
Στο πλαίσιο των διοικητικών διαιρέσεων, η πόλη Τσεμπαρκούλ αποτελεί διοικητικό κέντρο της περιφέρειας, παρόλο που δεν αποτελεί μέρος αυτής.  Ως διοικητική διαίρεση, ενσωματώνεται χωριστά ως **πόλη Τσεμπαρκούλ,** μια διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσο με αυτό των περιφερειών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη Τσεμπαρκούλ ενσωματώνεται ως Αυτόνομος Αστικός Θύλακας (οκρούγκ) Τσεμπαρκούλ. 

## Κλίμα
Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη είναι 2,7 ° C. Η σχετική υγρασία του αέρα είναι 67,3%.

Κοντά στην λίμνη Τσεμπαρκούλ, η περιοχή ενδείκνυται για εξοχικές κατοικίες. Η καθαρότητα και ξηρότητα του αέρα είναι κατάλληλες για ασθενείς με φυματίωση, γι' αυτό και υπάρχουν σανατόρια γύρω από τη λίμνη. 

## Μεταφορές
Ο ομοσπονδιακός αυτοκινητόδρομος M5 «Ουράλ» περνά από το νότιο τμήμα της πόλης.

Η πόλη συνδέεται με λεωφορείο με τις πόλεις Τσελιάμπινσκ, Γεκατερίνμπουργκ, μεταξύ άλλων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Πληροφορίες για την πόλη
*  Τοπογραφικοί χάρτες
*  Ιστορία του οικόσημου της πόλης
* Επίσημος ιστότοπος της πόλης 

Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru)
Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ
Γερούνδιο

Το **γερούνδιο** είναι ρηματικό ουσιαστικό στα Λατινικά, δηλαδή, μορφή που είναι όνομα ουσιαστικό και έχει ρηματικές ιδιότητες. Είναι ουδέτερου γένους και σχηματίζει ορισμένες πτώσεις, μόνο στον ενικό: γενική, δοτική, αιτιατική και αφαιρετική, ενώ στην ονομαστική πτώση στη θέση του μπαίνει το απαρέμφατο. Συχνά συντάσσεται με τις προθέσεις ad (για) και causa (υπέρ).

Στη «Γραμματική Ε΄ & Στ΄ Δημοτικού» που είναι σε χρήση στα ελληνικά σχολεία αναφέρεται: «*Η άκλιτη μετοχή ονομάζεται αλλιώς γερούνδιο*»

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λατινική γλώσσα
Ρομπέρτο Μορένο

Ο **Ρομπέρτο Μορένο**(πλήρες ονοματεπώνυμο **Ρομπέρτο Πούπο Μορένο**)(γεν. στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 11 Φεβρουαρίου του 1959) είναι Βραζιλιάνος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1982 όμως όταν τελείωσε εκείνο το Πρωτάθλημα αποχώρησε αμέσως και επανήλθε το 1987. Στο τέλος εκείνου του Πρωταθλήματος αποχώρησε και πάλι και επανήλθε το 1989 και τότε παρέμεινε μέχρι και το 1992. Τότε δεν πήρε μέρος σε όλα τα Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος αλλά στα μισά περίπου κι ύστερα αποχώρησε για 3η φορά. Επανήλθε το 1995 όπου πήρε μέρος κανονικά σε όλα τα Γκραν Πρι κι ύστερα αποχώρησε από το σπορ οριστικά. Συνολικά ο Μορένο πήρε μέρος σε 77 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 42. Το 1ο ήταν το Ολλανδικό Γκραν Πρι του 1982 και το τελευταίο το Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 1995.Σημείωσε τα ακόλουθα 3 αποτελέσματα:

* Βρέθηκε 1 φορά στο Βάθρο των Νικητών
* Σκόραρε συνολικά 15 βαθμούς
* Σημείωσε 1 ταχύτερο γύρο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βραζιλιάνοι οδηγοί της Φόρμουλα 1
Αλίκη του Ε

Η **Αλίκη του Ε** (περί το 1180 - Μάιος 1246) από τον Οίκο τη Νορμανδίας, κόμισσα του Ε (1191 - 1246) ήταν κόρη και διάδοχος του Ερρίκου Β΄ του Ε και της Ματθίλδης κόρης του Χάμελιν του Γουάρεν, κόμη του Σάρρεϋ και της Ισαβέλλας του Γουάρεν, 4ης κόμισσας του Σάρρεϋ. Κληρονόμησε από τον πατέρα της το Ε και το Χέιστινγκς (1191) επειδή οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί της είχαν πεθάνει πρόωρα πριν από αυτόν, ήταν η τελευταία κυβερνήτης των κομητειών από τον Οίκο της Νορμανδίας. Παντρεύτηκε τον Ραούλ Α΄ του Λουζινιάν, κύριο του Ισουντάν που έγινε κόμης του Ε και λόρδος του Χέιστινγκς, μαζί του απέκτησε :

*Ραούλ Β΄ των Λουζινιάν π. 1200-1250, κύριος του Ισουντάν.
*Ματίλντα π. 1210-1241, παντρεύτηκε τον Χάμφρεϋ ντε Μποχούν κόμη του Χέρεφορντ.

Ο σύζυγος της πέθανε (1219) και η Αλίκη ταξίδευσε στην Αγγλία όπου προχώρησε σε μυστικές σχέσεις με τον αρχιδικαστή Ούμπερτ ντε Μπεργκ, 1ο κόμη του Κεντ. Σε διάταγμα τον Φεβρουάριο του 1233 παραχωρούσε δωρεά στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον Άγιο. Ο Οίκος των Λουζινιάν εξακολουθούσε να κατέχει για πολλές γενεές ακόμα την κομητεία του Ε.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Pollock, Melissa A. (2015). Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296: Auld Amitie. Woodbridge: The Boydell Press.
*Power, Daniel (2004). The Norman Frontier in the Twelfth and Early Thirteenth Centuries. Cambridge: Cambridge University Press

Κατηγορία:Κόμητες του Ε
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας
Steel Rain

To ***Steel Rain*** (πρωτότυπος τίτλος: *강철비*, *Gangcheolbi*) είναι νοτιοκορεατική θρίλερ ταινία δράσης του 2017 σε σκηνοθεσία και σενάριο Γουανγκ Γου-σουκ. Το σενάριο βασίστηκε σε μία ομότιτλη webtoon δουλειά του σκηνοθέτη, του 2011. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι  Τζονγκ Ου-σονγκ και Κουάκ Ντο-γον. Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο δημοφιλής στη Νότια Κορέα για συνθέσεις ταινιών, Κιμ Τάε-σεόνγκ.  Πρόκειται για μία παραγωγή της Mofac & Alfred και σε διανομή των Next Entertainment World και Netflix, στο οποίο κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά (2018). Συγκεκριμένα κυκλοφόρησε στις 14 Δεκεμβρίου του 2017 στη Νότια Κορέα και 14 Μαρτίου του 2018, παγκοσμίως, μέσω της πλατφόρμας του Netflix.

Η πλοκή της ταινίας έχει επίκεντρο ένα πραξικόπημα που γίνεται στη Βόρεια Κορέα, από δυσανασχετημένους στρατηγούς του Ανώτατου Ηγέτη (ή Ο Νούμερο 1, όπως αναφέρεται στην ταινία), οι οποίοι θεωρούν προδοσία το γεγονός ότι τόσα χρόνια πεινούσαν για να φτιάξουν πυρηνικά όπλα και τώρα που τα έχουν δεν τα χρησιμοποιούν. Ο Ανώτατος Ηγέτης βρίσκεται ανάμεσα από πυρά των πραξικοπηματιών, χωρίς να πεθάνει, αφού σώζεται από δύο κοπέλες και τον πρωταγωνιστή Έουμ, ο οποίος καταφέρνει και τον πάει στη Νότια Κορέα, όπου με τη βοήθεια του έτερου συμπρωταγωνιστή, Κουάκ, τον σώζουν, και αργότερα και τον πιθανό πόλεμο μεταξύ των δύο χωρών. Επιμύθιο της ταινίας είναι πως μία πιθανή ενοποίηση δεν είναι ανέφικτη, αφού και οι μεν και δε είναι αμφότεροι Κορεάτες και πρέπει να ζουν ειρηνικά.

Η ταινία έλαβε σχετικά καλές κριτικές, έχοντας 7.1 σε πάνω από 4 χιλιάδες κριτικές στο iMDB και 76% στο Rotten Tomatoes, σε 66 κριτικές, όλες θεατών. Η ταινία, επίσης, υπήρξε υποψήφια και σε τέσσερις κατηγορίες στο Baeksang Arts Awards: Καλύτερου Σκηνοθέτη, Καλύτερου Σεναρίου, Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου και Καλύτερου Υποστηρικού Ρόλου, χωρίς να κερδίσει σε καμία.  Παρόλα αυτά στα 23α Chunsa Film Art Awards, ο Τσανγκ Γου-σουνγκ, κέρδισε το βραβείο του Καλύτερου Ηθοποιού. Ενώ, τέλος, στα 38α Korean Association of Film Critics Awards, συμπεριλήφθηκε στις 11 Καλύτερης Ταινίες της Χρονιάς. Στις 29 Ιουλίου του 2020, κυκλοφόρησε και σίκουελ, ονόματι *Steel Rain 2: Summit*, με τους ίδιους ηθοποιούς στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, χωρίς όμως να έχει αφηγηματική συνέχεια με το πρώτο έργο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Next Entertainment World
Ηλεκτρονική μπάντα του Ποτσόνμπο

Η **ηλεκτρονική μπάντα του Ποτσόνμπο** είναι μια ορχήστρα της Βόρειας Κορέας. Είναι διάσημη για τα λαϊκά και επαναστατικά τραγούδια. Είναι μια από τις πιο δημοφιλείς ορχήστρες στη χώρα. Η ομάδα πήρε το όνομά της από τη Μάχη του Pochonbo στις 4 Ιουλίου 1937, όταν μια ανταρτική μονάδα υπό την ηγεσία του Κιμ Ιλ-σονγκ επιτέθηκε σε ιαπωνικές δυνάμεις κατοχής στο Pochonbo.

## Μέλη

* Hyon Song-wol - φωνή
* Ri Gyong-suk - φωνή
* Kim Kwang-suk (1964-2018) - φωνή
* Ri Bun-hui - φωνή
* Jo Gum-hwa - φωνή
* Jeon Hye-young - φωνή
* Kim Jong-nyong - φωνή
* Yun Hye-young - φωνή
* Kim Won-il - συνθεσάιζερ
* Kim Hye-τραγούδι - συνθέτης
* Kim Mun-hyok - συνθεσάιζερ
* Kwon Kyong-hak - συνθεσάιζερ
* Kim Son-nop - συνθεσάιζερ
* Jon Kwon - πιάνο
* Jang Jong-won - πιάνο
* Ri Mun - ηλεκτρικό όργανο
* Kang Chol-ho - ηλεκτρικό όργανο
* Kang Gum-chol - ηλεκτρικό όργανο
* Park I-hyon - κιθάρα
* Song Kwang - κιθάρα
* Choe Yong-chol - κιθάρα
* Kim Yong-il - μπάσο
* Choe Mun-chol - κρουστά
* Kim Jin - κρουστά
* Kim Yeon-su - μαέστρος
* Ri Jong-o (1943-2016) - μαέστρος

## Δείτε επίσης

* Μουσική

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βόρεια Κορέα
Λογγίνος (ύπατος το 486)

Ο **Φλάβιος Λογγίνος** (άκμασε 475-491) ήταν πολιτικός στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αδελφός του Ζήνωνα. Έγινε δύο φορές ύπατος (το 486 και το 490).

## Βιογραφία
Ο Λογγίνος προερχόταν από την Ισαυρία της Μ. Ασίας. Ο πατέρας του λεγόταν Κοδίσα (όπως φαίνεται από το πατρωνυμικό του αδελφού του *Ταρασικοδίσα*) και η μητέρα του Λαλ(λ)ίς. Σύζυγός του ήταν η Βαλερία και κόρη τους η Λογγίνα.

Όταν ο αδελφός του Ζήνων εκτοπίστηκε από τον Βασιλίσκο και καταδιώχθηκε από ον Αυτοκρατορικό στρατό στην Ισαυρία (475), ο Λογγίνος αιχμαλωτίστηκε από τον Ίσαυρο στρατηγό Ίλλο και κρατήθηκε φυλακισμένος για μία δεκαετία. Ο Ίλλος, που ήταν υποστηρικτής του Βασιλίσκου, αλλά αργότερα πέρασε στη μεριά του Ζήνωνα, χρησιμοποίησε τον Λογγίνο για να κρατήσει τον Ζήνωνα υπό έλεγχο. Το 483, όταν ο Ζήνων ζήτησε την απελευθέρωση του Λογγίνου, ο Ίλλος αρνήθηκε και άρχισε την εξέγερση, που οδήγησε στο τέλος του. 

Έπειτα από την ελευθέρωσή του το 485, ο Λογγίνος ξεκίνησε μία στρατιωτική σταδιοδρομία και ανήλθε στη θέση του magister militum praesentialis (485) και έγινε ύπατος (consul) δις, το 486 και το 490. Οδήγησε μία στρατιωτική εκστρατεία εναντίον των Τζάνων και έκανε μία πλούσια δωρεά στον λαό της Κωνσταντινούπολης με το να πληρώνει για τέσσερις νέους χορευτές στις μερίδες του Ιπποδρόμου, σε αντικατάσταση των μεγαλύτερων σε ηλικία. 

Με το τέλος του Ζήνωνα το 491, ο Λογγίνος ήταν ένας από τους υποψήφιους για τη διαδοχή, αλλά η καταγωγή του από την Ισαυρία, που είχε ήδη δημιουργήσει προβλήματα στο Ζήνωνα, ήταν μειονέκτημα γι'αυτόν. Έτσι η χήρα του Ζήνωνα, η Αριάδνη, επέλεξε τον Αναστάσιο Α΄, έναν υψηλό αξιωματούχο, ως Αυτοκράτορα και σύζυγο.

Ο Λογγίνος έπειτα ξεκίνησε μία εξέγερση στην Ισαυρία, γνωστή ως Ισαυρικός Πόλεμος. Ο Αναστάσιος Α΄ τον ανάγκασε να καρεί μοναχός και τον έστειλε σε εξορία στη Θηβαΐδα της Αιγύπτου. Έπειτα νίκησε έναν εξεγερμένο στρατό (492) οδηγούμενο από τον Λογγίνο της Καρδάλα και τελικά κατέστειλε την εξέγερση 6 έτη μετά, με το τέλος του τελευταίου ηγέτη των εξεγερμένων, του Λογγίνου από τη Σελινούντα της Ισαυρίας. Η μητέρα του Βαλερία είχε αποσυρθεί σε μοναστήρι στο Βρόχθι της Βιθυνίας, όταν είχε μάθει την είδηση για της εξορία του γιου της.

## Οικογένεια
Σύζυγός του ήταν η Βαλερία και κόρη τους η Λογγίνα.

## Πηγές
* Evagrius Scholasticus, The Ecclesiastical History of Evagrius Scholasticus, trad. di Michael Whitby, Liverpool University Press, 2001, ISBN 0-85323-605-4, pp. 163–165.
* Eiddon, Iorwerth, e Stephen Edwards, The Cambridge Ancient History, Cambridge University Press, 2005, ISBN 0-521-32591-9, pp. 52–53, 477.
* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Fl. Longinus 6", Prosopography of the Later Roman Empire, volume 1, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0-521-07233-6, p. 689.

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
Αστράγαλος ο μεμβρανώδης

thumb|200px|Αστράγαλος ο μεμβρανώδης
Ο **αστράγαλος** (επιστ. ονομασία Astragalus membranaceus] είναι φυτό κινεζικής προέλευσης. Είναι πλούσιος σε φλαβονοειδή], όπως η κβερκετίνη και σε φυτοστερόλες. Μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό και το αναπνευστικό σύστημα. Δεν έχει οριστεί συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη για τον αστράγαλο.

Η δράση του ενισχύεται σημαντικά εάν λαμβάνεται ταυτόχρονα με εχινάτσια και pau d’ arco. Ο Αστραγαλος χρησιμοποιείται σήμερα κυρίως ως ενισχυτικό του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε κλινικές έρευνες που έγιναν πάνω σε άτομα που παρουσιάζουν συχνά κρυολογήματα και έρπη (simplex keratitis), παρατηρήθηκε σαφής βελτίωση στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων από τον οργανισμό. Η ευεργετική δράση του Αστράγαλου έχει συνδεθεί με την υψηλή περιεκτικότητα του σε πολυζαχαρίτες. Το βοτανο θεωρείται ότι είναι ιδανικό για χρήση από άτομα που αισθάνονται ατονία, κόπωση, κρυολογούν συχνά ή βρίσκονται σε στάδιο ανάρρωσης. Χρησιμοποιείται συχνά μαζί με το τζινσενγκ ως τονωτικό του οργανισμού.

H ρίζα του αστράγαλου είναι πλούσια σε μαγνήσιο (1,860ppm) και σε κάλιο (10,000ppm) ενώ περιέχει επίσης σίδηρο, λινολεϊκό οξυ, μαγγάνιο, χολίνη, μπεταϊνη, ρουματακενίνη και Β-σιστερόλη. Ο αστραγαλος θεωρείται ότι έχει θετική επίδραση στην αποβολή πύου από τον οργανισμό.

Έχει χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική εδώ και αιώνες. Η κύρια χρήση του ήταν η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος. Είναι ένα φυσικό συμπλήρωμα διατροφής που χρησιμοποιείται για διάφορες περιπτώσεις υγείας. Για παράδειγμα, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του κοινού κρυολογήματος, των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού, της ινομυαλγίας και του διαβήτη.

Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας
Κατηγορία:Ψυχανθή
Τλαχουικόλε

Ο **Τλαχουικόλε** (· στη γλώσσα νάουατλ: *Xochiyaoyotl*, 1497–1518) ήταν Τλαξκαλτέκος πολεμιστής που έμεινε γνωστός για τις ικανότητες του και τον ηθικό του χαρακτήρα.

## Βιογραφία
Ο Τλαχουικόλε θεωρήθηκε ως ο πιο τρομερός ήρωας της χώρας του και οδήγησε τις δυνάμεις των Τλαξκαλτέκων στον εμφύλιο πόλεμο το 1516 μεταξύ των ανταρτών του Κακαματσίν και του Ιστλιλσοτσίτλ Β΄. Συνελήφθη αιχμάλωτος από εναν στρατηγό και μεταφέρθηκε στην πόλη του Μεξικού-Τενοτστιτλάν. αλλά η γενναιότητα και ο χαρακτήρας του είχε κάνει τέτοια εντύπωση στον Μοντεζούμα Β´ που διέταξε την απελευθέρωση του αιχμάλωτου, μια πράξη που δεν είχε προηγούμενο στην ιστορία του Μεξικού. Αλλά ο Τλαχουικόλε αρνήθηκε να επωφεληθεί από τη γενναιοδωρία του μονάρχη. Είπε στον Μοντεζούμα ότι θα ήταν άτιμο να επιστρέψει στη χώρα του μετά την κατάκτησή της και επέμενε να υποστεί τη μοίρα των άλλων κρατουμένων. Ο Μοντεζούμα, επιθυμώντας, με οποιοδήποτε κόστος, να σώσει τη ζωή του, του πρόσφερε τη διοίκηση ενός στρατού που επρόκειτο να σταλεί εναντίον των Πουρέπετσα, που είχαν εισβάλει στα σύνορά του.

Ο Τλαχουικόλε αποδέχτηκε την προσφορά του Μοντεζούμα, ελπίζοντας να συναντήσει έναν ένδοξο θάνατο στη μετέπειτα μάχη. Προχώρησε ως επικεφαλής των μεξικανικών στρατευμάτων στην πόλη Τανγκιμορόα(σημερινό Ciudad Hidalgo), όπου είχαν ζητήσει βοήθεια οι Μεξικανοί Τλασιμαλογιάν, διέκοψε τον στρατό των Πουρέπετσα, ο οποίος έκανε μια απελπισμένη αντίσταση, και τους νίκησε αρκετές φορές. Επέστρεψε στο Μεξικό, φορτωμένος με λάφυρα και συνοδευόμενος από μια μεγάλη συνοδεία αιχμαλώτων. Ο Μοντεζούμα του έδωσε νέες τιμές, αλλά απέτυχε να τον πείσει να αποδεχθεί το διαρκές αξίωμα του αρχηγού ή να επιστρέψει στη χώρα του. Αρνούνταν συνεχώς, ισχυριζόμενος ότι το να κάνει το πρώτο θα ήταν προδοσία στη χώρα του και ότι το δεύτερο θα ήταν κηλίδα στη δόξα του.

Τελικά ο Μοντεζούμα συναίνεσε να ικανοποιήσει την επιθυμία του στρατηγού του και διέταξε να τον δέσουν στην πέτρα των μονομάχων για τον τελικό αγώνα. Ήταν οπλισμένος με τον συνηθισμένο τρόπο και ο Μοντεζούμα, με όλη του την αυλή, ήταν παρών στο θέαμα. Οκτώ διάσημοι πολεμιστές του Ανάουακ του επιτέθηκαν ο ένας μετά τον άλλον και έμειναν όλοι ανάπηροι: ο ένατος, όμως, τον κατέπληξε με ένα χτύπημα και στη συνέχεια θανατώθηκε, με τις συνηθισμένες τελετές.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές
* This work in turn cites:
** Abbé Brasseur de Bourbourg, *Histoire des nations civilisées du Mexique et de l'Amérique Centrale durant les siècles antérieurs à Christophe Colomb* (4 vols., Paris, 1859)
** Juan de Torquemada, *Monarquía Indiana* (Seville, 1615)

Κατηγορία:Ιστορία του Μεξικού
Σαμπέτα

μικρογραφία|Ρωσικό παγοθραυστικό στο λιμάνι της Σαμπέτα

Η **Σαμπέτα** () είναι λιμάνι και περιοχή ενός εργοστασίου υγροποιημένου φυσικού αερίου, του ΥΦΑ Γιαμάλ, στην χερσόνησο Γιαμάλ στο βόρειο τμήμα της Ρωσίας.

Ανήκει στον αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς.

## Τοποθεσία
Η τοποθεσία του λιμανιού βρίσκεται στη δυτική ακτή των εκβολών του ποταμού Ομπ στη χερσόνησο Γιαμάλ. 

## Το εγχείρημα
Το λιμάνι είναι κοινή επιχείρηση μεταξύ της Novatek, ενός μεγάλου παραγωγού φυσικού αερίου, και της ρωσικής κυβέρνησης. Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν τον Ιούλιο του 2012, αλλά η κατασκευή του ίδιου του λιμένα είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει το καλοκαίρι του 2013. 

Το έργο περιλαμβάνει ένα μεγάλο εργοστάσιο ΥΦΑ, ικανό να παράγει 16,5 εκατομμύρια τόνους ΥΦΑ ετησίως. Το λιμάνι επιτρέπει την εξαγωγή ΥΦΑ δια θαλάσσης, όλο το χρόνο, από πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου της Σιβηρίας. 

Κατασκευάζεται επίσης μια σιδηροδρομική γραμμή 180&nbsp;χιλιομέτρων, που συνδέει το Μποβανένκοβο με τη Σαμπέτα.

Τον Δεκέμβριο του 2014, εν μέσω της ρωσικής οικονομικής κρίσης του 2014–15, η ρωσική κυβέρνηση έδωσε επιδότηση 150 δισεκατομμυρίων ρουβλιών στο πρόγραμμα.

Το λιμάνι και η πρώτη φάση του εργοστασίου άνοιξαν από τον Πρόεδρο Πούτιν στις 8 Δεκεμβρίου 2017. 

## Μεταφορές
Το Διεθνές Αεροδρόμιο Σαμπέτα  εξυπηρετεί την πόλη. Έχει εγκριθεί μια πρόταση 3,22 δις δολαρίων για ένα σιδηροδρομικό έργο, που θα συνδέει την Σαμπέτα με το ευρύτερο ευρασιατικό σιδηροδρομικό δίκτυο.

## Ναυτιλία
Το λιμάνι απαιτεί εκτεταμένη εκβάθυνση καναλιών. Ο πάγος δημιουργεί επίσης σοβαρές προκλήσεις στη ναυτιλία.

Η DSME κατασκευάζει δεκαπέντε υγραεριοφόρα πλοία για το εγχείρημα αυτό. 

Εκτός από τις εξαγωγές ΥΦΑ, αναμένονται και ορισμένες εισαγωγές αγαθών. Το σχέδιο του λιμανιού περιλαμβάνει τουλάχιστον μια προβλήτα για τελωνειακούς ελέγχους ξένων πλοίων.

Το 2016, χημικοί αντιδραστήρες στάλθηκαν από τη Νότια Κορέα μέσω της Σαμπέτα προς το διυλιστήριο πετρελαίου Pavlodar. 

Φορτηγίδες σιταριού θα ταξιδέψουν 2.000 χιλιόμετρα παράλληλα με τον ποταμό Ιρτίς για να μεταφερθούν στα φορτηγά πλοία με προορισμό την Ιαπωνία . 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* The Moscow Times
* World Maritime News 

Κατηγορία:Πόλεις-λιμένες
Κατηγορία:Αυτόνομος θύλακας των Γιαμάλων Νένετς
Κατηγορία:Λιμένες της Ρωσίας
Κατηγορία:Θάλασσα του Κάρα
Απριλιανή Επανάσταση

**Απριλιανή Επανάσταση**  (κορεατικά: 4.19 혁명) ή **Επανάσταση της 19ης Απριλίου** ή και το **Κίνημα της 19ης Απριλίου** ονομάζονται οι μαζικές διαδηλώσεις που έγιναν στη Νότια Κορέα μεταξύ 11 και 26 Απριλίου του 1960, κατά του Προέδρου Σίνγκμαν Ρι και της Πρώτης Δημοκρατίας της Νότιας Κορέας. Το κύριο αποτέλεσμα αυτών των διαδηλώσεων ήταν η παραίτηση του Προέδρου Ρι και ουσιαστικά η αρχή της Δεύτερης βραχύβιας Δημοκρατίας της Νότιας Κορέας. Ο Ρι, φυγαδεύθηκε λίγες μέρες αργότερα από τη CIA με προορισμό τη Χονολουλού, όπου και παρέμεινε εκεί εξόριστος μέχρι τον θάνατό του.  

Οι πρώτες κινητοποιήσεις έγιναν στις 11 Απριλίου του 1960 από μαθητές και μέλη της εργατικής τάξης στο λιμάνι της Μασάν. Το ποτήρι για του διαδηλωτές ξεχύλισε όταν διαπίστωσαν πως είχε πέσει νεκρός από πυρά αστυνομικού μαθητής διαδηλωτής. Η παρακίνηση για όλο αυτό ήταν οι νοθευμένες εκλογές του της ίδιας χρονιάς. Βέβαια, υπήρξε ήδη δυσαρέσκεια προς τη διακυβέρνηση του Ρι λόγω του απολυταρχισμού που ακολουθούσε, της διαφθοράς, της βίας ενάντια πολιτικών διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων, καθώς και η ανύπαρκτη ανάπτυξη της χώρας. Το περιστατικό στη Μασάν έφτασε και στη Σεούλ, όπου χιλιάδες άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν. Κατά την περίοδο δύο εβδομάδων και σε όλες τις διαδηλώσεις που έγιναν, οι οποίες έγινε προσπάθεια να κατεσταλλούν δια της βίας, 186 άτομα έχασαν τη ζωή τους. 

Ο Ρι υπήρξε μεγάλη φυσιογνωμία για την νεότερη ιστορία της Κορέας, αφού υπήρξε και ο πρώτος Πρόεδρος της. Ωστόσο, ήταν εξαρτημένος από τις Ηνωμένες Πολιτείες, και πέρα από τα άλλα είχε υιοθετήσει και τον αντικομμουνισμό, τον οποίο αρκετά τον χρησιμοποιούσε για να ασκήσει πίεση στους πολίτες. Ήταν πρόεδρος της Νότιας Κορέας και κατά τη διάρκεια του Κορεατικού Πολέμου. Κέρδισε δύο επανεκλέξεις, όμως η τρίτη, το 1960, ήταν αυτή που δημιούργησε ξεσηκωμό, λόγω νοθείας, ειδάλλως δυσαρέσκεια υπήρχε ήδη στο πρόσωπό του. Ο αντιπρόεδρος της τότε κυβέρνησης Λι Κι-πονγκ ήταν από τις κύριες φιγούρες της διαφθοράς της τότε κυβέρνησης. Μάλιστα, στις 27 Απριλίου (λίγο μετά την παραίτηση Ρι), ο μεγάλος του γιος τον σκότωσε καθώς και όλη την οικογένεια και μετά αυτοκτόνησε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*KBS archive footage of the April protests

Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Νότιας Κορέας
Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στη Νότια Κορέα
Μωρίς Ματαράσσο

Ο **Μωρίς Ματαράσσο** ήταν πολιτικός μηχανικός, με πτυχίο από την Σχολή Δημοσίων Έργων στο Παρίσι.

Εργάστηκε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου στη Θεσσαλονίκη. 

## Έργα του
μικρογραφία|Το Χρηματιστήριο (1926), Κατούνη 14, Λαδάδικα, Θεσσαλονίκη
*Το Χρηματιστήριο (Κτήριο Ματαράσσο, Αλτσέχ & Μοσσέ), Έτος κατασκευής 1926, Οδός Κατούνη 14, Λαδάδικα, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Ασκλητίνος Β΄ Ντρενγκώ

μικρογραφία|300εσ|Η Κάτω Ιταλία το 1050.

Ο **Ασκλετίνος Β΄** ήταν Νορμανδός στην καταγωγή, κόμης της Αβέρσα και Δούκας της Γκαέτα, μέλος τού Οίκου των Ντρέγκοτ.

Ήταν γιός τού Ασκλετίνου Α΄. Μετά το τέλος τού θείου του Ραϊνούλφος Ντρενγκώ, αδελφού τού πατέρα του, ο Ασκλετίνος Β΄ είχε ορισθεί διάδοχός του, αλλά δεν ανέλαβε αμέσως την κομητεία της Αβέρσα και το δουκάτο της Γκαέτα, το οποίο ο Ράινουλφ είχε αποφανθεί ως υποτελής του Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνου. Το 1045 εκλέχθηκε από τον λαό της Αβέρσα ως κόμης, στη Γκαέτα όμως εξέλεξαν τον Ατενούλφο Α΄ κόμη του Ακουΐνο ως δούκα. Ο Γουαϊμάρος Δ΄ τού επιτέθηκε και τον νίκησε, και διόρισε τον Ασκλετίνο Β΄ ως δούκα στη Γκαέτα.

Ο Ασκλετίνο Β΄ κυβέρνησε μόνο λίγους μήνες, πριν αποβιώσει πρόωρα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Κόμητες της Αβέρσα
Ασκλετινο
Φραντζής Φθιώτιδας

Ο **Φραντζής** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Φραντζής βρίσκεται στο κέντρο του νομού σε απόσταση 8 χλμ. ΝΔ. της Λαμίας. To χωριό είναι κτισμένο νότια του Σπερχειού ποταμού, στους πρόποδες της Οίτης σε υψόμετρο 130 μέτρα με θέα προς την κοιλάδα του Σπερχειού και την πόλη της Λαμίας. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και κυρίως με την καλλιέργεια κερασιών. Από το το 1979 δραστηριοποιείται ο Εξωραϊστικός-Εκπολιτιστικός Σύλλογος Φραντζή Φθιώτιδας «Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ». Ως οικισμός αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1835 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Αλόπης (Δρυόπων). Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Ζακαίικα και τον Υδρόμυλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Φραντζή που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 551 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Υδρόμυλος Φθιώτιδας

Ο **Υδρόμυλος** είναι πεδινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 20 μέτρα. Βρίσκεται στο κέντρο του νομού σε απόσταση 6,5 χλμ. ΝΔ. της Λαμίας και είναι κτισμένος ανάμεσα στον Φραντζή (ΝΔ.) και τον ποταμό Σπερχειό. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Φραντζή και οφείλει το όνομά του στον νερόμυλο που υπήρχε και αποτελεί σήμερα *«αξιόλογο και αντιπροσωπευτικό δείγμα προβιομηχανικής εγκατάστασης»*. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Φραντζή και τα Ζακαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Φραντζή που υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 90 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φραντζόμυλος από τον ιστότοπο Πολιτιστικό & Τουριστικό Απόθεμα Δ. Λαμιέων

Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Ιωάννης Δριμύς

Ο **Ιωάννης Δριμύς** ήταν Ρωμαίος ιερέας, που ηγήθηκε συνωμοσίας εναντίον του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, η οποία όμως απέτυχε.

## Βιογραφία
Προερχόταν από τα "δυτικά", μάλλον από την Ήπειρο ή τη Θεσσαλία και ήλθε στην Κωνσταντινούπολη για να ζήσει. Με τον ισχυρισμό ότι ήταν απόγονος του Οίκου των Λασκαριδών, που ήταν στην εξουσία όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε εκτοπιστεί στη Νίκαια, από την οποία σφετερίστηκαν την εξουσία οι Παλαιολόγοι, ο Ιωάννης οδήγησε μία συνωμοσία εναντίον του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου. Το μοναστήρι του Μοζελέ έγινε το στρατηγείο τους, αλλά το σχέδιο ανακαλύφθηκε τον χειμώνα του 1305. Έτσι ο Ιωάννης δικάστηκε, καταδικάστηκε και καθαιρέθηκε από τον Αθανάσιο Α΄ Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης.

Όπως σχολιάζει ο Ντόναλντ Νίκολ, η συνωμοσία του Ιωάννη ήταν η τελευταία προσπάθεια αποκατάστασης των Λασκαριδών. Έπειτα από την κατάληψη της Μ. Ασίας -προπυργίου των Λασκαριδών- στους Τούρκους που προήλαυναν, όπως επίσης και τη λύση του Σχίσματος του Αρσένιου -που είχε συνδεθεί με τον σφετερισμό των Παλαιολόγων- η επάνοδος των Λασκαριδών έχασε τα ερείσματά της.

## Πηγές
* Nicol, Donald M. (1993) [1972]. The Last Centuries of Byzantium, 1261-1453. Cambridge: Cambridge University Press.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.

Κατηγορία:Δυναστεία των Λασκαριδών
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Διακομιστής εκτύπωσης

thumb|right|300px|Διακομιστής εκτυπωτώνΣτη δικτύωση υπολογιστών, **διακομιστής εκτύπωσης** ή  **διακομιστής** **εκτυπωτών**, είναι  τύπος διακομιστή που συνδέει εκτυπωτές με υπολογιστές-πελάτες μέσω ενός δικτύου.  Δέχεται εργασίες εκτύπωσης από τους υπολογιστές και στέλνει τις εργασίες στους κατάλληλους εκτυπωτές αναμονής των εργασιών τοπικά για να ικανοποιήσει το γεγονός ότι η εργασία μπορεί να φτάσει πιο γρήγορα από ό, τι μπορεί πραγματικά να χειριστεί ο εκτυπωτής. Οι βοηθητικές λειτουργίες περιλαμβάνουν τη δυνατότητα επιθεώρησης της ουράς εργασιών προς επεξεργασία, τη δυνατότητα αναδιάταξης ή διαγραφής εργασιών εκτύπωσης σε αναμονή ή την ικανότητα να κάνετε διάφορα είδη λογιστικής (όπως καταμέτρηση σελίδων, που μπορεί να περιλαμβάνουν ανάγνωση δεδομένων που δημιουργούνται από τον εκτυπωτή. Διακομιστές εκτύπωσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επιβολή πολιτικών διαχείρισης, όπως ποσοστώσεις έγχρωμης εκτύπωσης, έλεγχος ταυτότητας χρήστη / τμήματος ή έντυπα υδατογράφημα .

Διακομιστές εκτύπωσης ενδέχεται να υποστηρίζουν μια ποικιλία πρωτοκόλλων εκτύπωσης βιομηχανικού προτύπου ή ιδιόκτητων , όπως πρωτόκολλο εκτύπωσης διαδικτύου, πρωτόκολλο γραμμικού εκτυπωτή Daemon, NetWare, NetBIOS / NetBEUI ή JetDirect .

Ένας διακομιστής εκτύπωσης μπορεί να είναι δικτυακός υπολογιστής με έναν ή περισσότερους κοινόχρηστους εκτυπωτές. Εναλλακτικά, διακομιστής εκτύπωσης μπορεί να είναι αποκλειστική συσκευή στο δίκτυο, με συνδέσεις στο LAN και έναν ή περισσότερους εκτυπωτές. Οι αποκλειστικές συσκευές διακομιστή τείνουν να είναι αρκετά απλές τόσο στη διαμόρφωση όσο και στις δυνατότητες. Η λειτουργικότητα του διακομιστή εκτύπωσης μπορεί να ενσωματωθεί σε άλλες συσκευές, όπως ασύρματος δρομολογητής, τείχος προστασίας ή και τα δύο. Ένας εκτυπωτής μπορεί να διαθέτει ενσωματωμένο διακομιστή εκτύπωσης.

Όλοι οι εκτυπωτές με το σωστό τύπο σύνδεσης είναι συμβατοί με όλους τους διακομιστές εκτύπωσης. Οι κατασκευαστές διακομιστών διαθέτουν διαθέσιμες λίστες συμβατών εκτυπωτών, επειδή ένας διακομιστής ενδέχεται να μην εφαρμόζει όλες τις λειτουργίες επικοινωνίας ενός εκτυπωτή (π.χ. σήμα χαμηλού μελανιού).
## Παραπομπές


Κατηγορία:Υλικό δικτύωσης
Κατηγορία:Εξυπηρετητές
Βαρκά Φθιώτιδας

Τα **Βαρκά** είναι ημιορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 150 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Βαρκά βρίσκονται στο κέντρο του νομού σε απόσταση 18 χλμ. Δ.-ΝΔ. της Λαμίας, ανάμεσα στα Λουτρά Υπάτης (ΒΑ.) και Υπάτη - Αργυροχώρι (ΝΔ.). Δυτικά και βόρεια του του χωριού περνάει ο Σπερχειός ποταμός. Στην περιοχή του έχουν βρεθεί τα ερείπια τρίκλιτης βασιλικής εκκλησίας και ενός κοσμικού κτιρίου το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως λουτρό. Ο αρχαιολογικός χώρος προς το παρόν δεν είναι διαμορφωμένος αλλά τα μνημεία είναι ορατά. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Υπάτης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Λουτρά Υπάτης, τη Νέα Υπάτη και τη Μαγούλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Λουτρών Υπάτης που υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 42 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Ελευθέριος ο Νεότερος

Ο **Ελευθέριος** ο *Νεότερος* ήταν ένας Ρωμαίος αξιωματούχος, που εκτόπισε τον Γεννάδιο έξαρχο της Βορείου Αφρικής και μάλλον τον διαδέχθηκε ως έξαρχος.

Το 662 ο Αυτοκράτορας Κώνστας Β΄ μετέβη στη Δυτική επικράτεια και άφησε τον γιο του Κωνσταντίνο (Δ΄) να κυβερνήσει στην Κωνσταντινούπολη, ενώ ο Κώνστας Β΄ ξεκίνησε ένα έργο για τη βελτίωση των οχυρώσεων της Αυτοκρατορίας στη Δύση. Το 662 ζήτησε αύξηση της εισφοράς από την Αφρική για να χρηματοδοτήσει της δραστηριότητές του στις Συρακούσες της Σικελίας. Τότε ο έξαρχος της Αφρικής Γεννάδιος αρνήθηκε να αποδώσει τον επιπρόσθετο φόρο και έδιωξε τον απεσταλμένο του Αυτοκράτορα. Ο Ελευθέριος ο Νεότερος ηγήθηκε των πολιτών του τόπου, που ενώθηκαν με τους στρατιώτες της φρουράς και εκτόπισαν τον Γεννάδιο το 665. Ο Γεννάδιος διέφυγε στην Αυλή του Μωαβία Α΄ των Ομεϋαδών στη Δαμασκό, ζητώντας του βοήθεια για να ανακτήσει την Καρχηδόνα. Έτσι το 665 ο χαλίφης έστειλε μία δύναμη για να κατακτήσει τη Βόρειο Αφρική, αλλά ο Γεννάδιος απεβίωσε στα τέλη του 665 μόλις έφθασε στην Αλεξάνδρεια.

## Πηγές
* Treadgold, Warren (1995). Byzantium and Its Army: 284-1081. Stanford University Press. ISBN 9780804731638.
* Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford, California: Stanford University Press. ISBN 0-8047-2630-2.
* Pringle, Denys (1981). The Defence of Byzantine Africa from Justinian to the Arab Conquest: An Account of the Military History and Archaeology of the African Provinces in the Sixth and Seventh Century. Oxford, United Kingdom: British Archaeological Reports. ISBN 0-86054-119-3.

Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Κατηγορία:Έξαρχοι Αφρικής
Ουντμούρτοι

Οι **Ουντμούρτ(ι)οι** (ουντμουρτική γλώσσα: Удмуртъёс, *Ουντμούρτ'ιος*) είναι φιννο-ουγγρικός λαός, που μιλά την ουντμουρτική γλώσσα. Στην πορεία της ιστορίας, οι ρωσόφωνοι τους έχουν αποκαλέσει *Τσουντ Οτιάτσκαγια* (), **Οτιάκ** ή **Βοτιάκ**. Οι ταταρόφωνοι τους ονομάζουν *Αρ*. 

## Ετυμολογία
Η ονομασία *ουντμούρτ* προέρχεται από το **odo-mort, "*άνθρωποι των λιβαδιών", περμικής ρίζας. Το δεύτερο συνθετικό *-murt (άνθρωπος)* ίσως είναι πρώιμο δάνειο από ιρανική γλώσσα (**mertä* ή **martiya, mard*), το οποίο πιστεύεται ότι προέρχεται από τον ινδοάριο όρο **maryá-* "άνθρωπος, θνητός" (<Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα **mer-* "πεθαίνω').

Η ετυμολογία αυτή υποστηρίζεται από έγγραφο του 1557, στο οποίο οι Ουντμούρτοι αναφέρονται ως *lugovye lyudi* (λαός των λιβαδιών), μαζί με την παραδοσιακή ρωσική ονομασία *otyaki*.

Από την άλλη πλευρά, στη ρωσική παράδοση οι "άνθρωποι των λιβαδιών" είναι οι κάτοικοι της αριστερής όχθης ενός ποταμού, γενικά.

Σήμερα, περισσότερο δημοφιλής είναι η σκέψη ότι η ονομασία έχει εντελώς ιρανική προέλευση: **anta-marta* "κάτοικος των συνόρων" → πρωτο-περμικές γλώσσες **odə-mort* → Ουντμούρτ.

## Κατανομή
Οι περισσότεροι Ουντμούρτοι ζουν στην Ουντμουρτία. Μικρές ομάδες ζουν στις γειτονικές περιοχές του όμπλαστ Κίροφ και του Κράι Περμ της Ρωσίας, στο Μπασκορτοστάν, στο Ταταρστάν και στη Δημοκρατία της Μαρί Ελ.

Ο πληθυσμός τους συρρικνώνεται: η ρωσική απογραφή ανέφερε 552.299 το 2010, έναντι 637.000 της ρωσικής απογραφής του 2002, με μείωση από 746.562 το 1989.
μικρογραφία|Περιοχή επανεγκατάστασης Ουντμούρτων στην περιοχή Βόλγα-Ουραλίων (στοιχεία βάσει της Εθνικής Απογραφής Πληθυσμού 2010)
Η απογραφή του 2010 υπολόγισε λιγότερους Ουντμούρτους από την απογραφή του 1939.

## Πολιτισμός
Η γλώσσα τους ανήκει στην οικογένεια των ουραλικών γλωσσών. Επομένως, οι Ουντμούρτοι θεωρούνται κλάδος των φιννο-ουγγρικών λαών.

Οι Ουντμούρτοι έχουν ένα εθνικό έπος ονόματι *[[Ντορβίζι]]*. Τα εθνικά μουσικά όργανα τους περιλαμβάνουν το έγχορδο κρεζ και ένα πνευστό μουσικό όργανο σαν σωλήνα, το *τσιπτσιργκάν*.

Ένα κεφάλαιο στη γαλλική *Περιγραφή των εθνών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας* το 1776 είναι αφιερωμένο στην περιγραφή του λαού Βοτιάκ. Ο Τζέιμς Τζορτζ Φράιζερ αναφέρει επίσης μια τελετή του λαού αυτού.

Πολλοί Ουντμούρτοι έχουν κόκκινα μαλλιά  και γίνεται μια ετήσια γιορτή προς τιμήν τους στο Ιζέφσκ από το 2004.

Παλαιότερα, οι Ουντμούρτοι ήταν ημινομάδες των δασών, που ζούσαν σε παραποτάμιες κοινότητες. Ωστόσο, οι περισσότεροι ζουν τώρα σε πόλεις. Παρόλο που η κοινωνική δομή τους με βάση τη φυλή δεν υπάρχει πλέον, τα ίχνη της εξακολουθούν να είναι ισχυρά και συνεχίζει να διαμορφώνει τη σύγχρονη κουλτούρα τους.

## Δείτε επίσης
*Ουντμουρτική κουζίνα

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Udmurtology - , *ένας ιστότοπος αφιερωμένος στην ουντμουρτική γλώσσα και διαδικτυακούς πόρους*
* 

Κατηγορία:Ιθαγενείς λαοί της Ρωσίας
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Μαγούλα Φθιώτιδας

Η **Μαγούλα** είναι πεδινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 100 μέτρα. Βρίσκεται στο κέντρο του νομού, κοντά στη συμβολή του παραπόταμου Ξεριά με τον Σπερχειό ποταμό, σε απόσταση 18 χλμ. Δ. της Λαμίας και μόλις 1 χλμ. ΒΔ. από τα Λουτρά Υπάτης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στον τότε δήμο Υπάτης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Λουτρά Υπάτης, τα Βαρκά και τη Νέα Υπάτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Λουτρών Υπάτης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους ενώ με την απογραφή του 2001 είχε 59.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Ιβαγκός

Ο **Ιβαγκός** (βουλγαρ. *Иванко*, Ιβάνκο), μετέπειτα *Αλέξιος* ήταν ο φονέας του Ιβάν Ασέν Α΄ της Βουλγαρίας. Αρχικά σύμμαχος του Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου, έπειτα στράφηκε εναντίον του.

## Βιογραφία
Ο Ιβάν Ασέν Α΄ ηγεμόνας του νεοπαγούς Β΄ Βουλγαρικού κράτους κάλεσε θυμωμένα τον Ιβαγκός, που είχε σχέση με την αδελφή της συζύγου του, να πειθαρχήσει. Τότε ο Ιβαγκός σκότωσε τον Ιβάν Ασέν Α΄ το 1196. 

Σύμφωνα με την ορολογία του Νικήτα Χωνιάτη, ο Ιβάνκο ήταν Βλάχος. Το 1197 νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα, κόρη του Ισαακίου Κομνηνού και της Άννας Αγγελίνας. Η Άννα, δεύτερη κόρη του Αυτοκράτορα Ισαακίου Γ΄ Αγγέλου, είχε παντρευτεί σε πρώτο γάμο τον Ισαάκιο Κομνηνό. Ο Ισαάκιος είχε αποβιώσει λίγους μήνες πρωτύτερα, όσο ήταν αιχμάλωτος των Βουλγάρων. 

Ο Ιβαγκός, που υιοθέτησε το όνομα *Αλέξιος*, πολέμησε πρώτα στο πλευρό του Αυτοκράτορα Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου, πατέρα της Άννας Αγγελίνας, αλλά μετά στράφηκε εναντίον του. Συνέλαβε τον στρατηγό Μανουήλ Καμύτζη το 1198, ο οποίος έπειτα εξαγοράστηκε από τον γαμπρό του Δοβρομηρό. 

Οι γαμπροί του Αυτοκράτορα Αλέξιος Παλαιολόγος (σύζυγος της πρώτης κόρης του Ειρήνης) και Θεόδωρος Λάσκαρης (δεύτερος σύζυγος της Άννας, 2ης κόρης του) βάδισαν εναντίον του το 1200. Ο Ιβαγκός/Αλέξιος τους κάλεσε να συσκεφθούν για ειρήνη και υποσχέθηκε να μην τους κάνει κακό, αλλά μετά τους κράτησε αιχμαλώτους και τους φυλάκισε.

Μετά τον θάνατό του, τα φρούριά του ανακτήθηκαν από τους Βυζαντινούς.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1197 τη Θεοδώρα Κομνηνή, κόρη του σεβαστοκράτορα Ισαακίου Κομνηνού (μικρανιψιού του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού) και της Άννας Αγγελίνας (κόρης του Αυτοκράτορα Αλεξίου Γ΄). Η Θεοδώρα έπειτα παντρεύτηκε τον Ντόμπρομιρ Χρυσό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
*

Κατηγορία:12ος αιώνας
Κατηγορία:Δολοφόνοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί επαναστάτες
Καπνοχώρι Φθιώτιδας

[μικρογραφία|'''[Ιερά Μονή Αγάθωνος**]]
Το **Καπνοχώρι** είναι ορεινό χωριό της [[Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας|Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας]], στην [[Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας]]. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Καστανέας (οικισμοί [[Καστανιά Φθιώτιδας|Καστανιά]] και Καπνοχώρι) και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Υπάτης (πρώην [[Δήμος Υπάτης]]), του [[Δήμος Λαμιέων|Δήμου Λαμιέων]].

== Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία ==
Το Καπνοχώρι Φθιώτιδας βρίσκεται σε υψόμετρο 588 μέτρων και έχει πληθυσμό 61 κατοίκων, σύμφωνα με την [[s:Ελληνική απογραφή 2011 (de facto)/Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας|Απογραφή του 2011]].

Το Καπνοχώρι Υπάτης βρίσκεται στο κέντρο του [[Νομός Φθιώτιδας|Νομού Φθιώτιδας]], στις βορειοδυτικές πλαγιές της [[Οίτη]]ς, σε απόσταση 26 χιλιομέτρων, δυτικά - νοτιοδυτικά της [[Λαμία]]ς. Ανατολικά του χωριού περνά ο Ξηριάς, που είναι παραπόταμος του [[Σπερχειός|Σπερχειού]] και δυτικά, σε απόσταση περίπου 3 χιλιομέτρων, είναι η [[Ιερά Μονή Αγάθωνος]], η οποία πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα. Την περίοδο της [[Ελληνική Επανάσταση του 1821|Επανάστασης του 1821]], υπήρξε καταφύγιο των αγωνιστών, γι' αυτό και πυρπολήθηκε από τους [[Οθωμανοί Τούρκοι|Τούρκους]]. Από το 2007 περνά από το χωριό, η διαδρομή του ετήσιου δρόμου, Ορεινός Μαραθώνιος Οίτης «Ηρακλής» (Hercules Mountain Marathon'')''.

== Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία ==
Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της [[Τουρκοκρατία]]ς, ήταν ''Ρηγόζιανο'' και έτσι αναφέρεται επίσημα μέχρι το 1927. Το 1879, με το ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879, προσαρτάται στον τότε Δήμο Υπάτης. Το 1912, με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912, προσαρτάται στην Κοινότητα Καστανιάς και το 1927, με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927, μετονομάστηκε σε Καπνοχώρι. Το 1997, με το [[Σχέδιο «Καποδίστριας»|Σχεδιο «Καποδίστριας»]] (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997), προσαρτάται στο [[Δήμος Υπάτης|Δήμο Υπάτης]] (1999 - 2010) και το 2010, με το [[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»]] (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010), προσαρτήθηκε στο [[Δήμος Λαμιέων|Δήμο Λαμιέων]].


== Διοικητικές μεταβολές ==

* **Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμού Καπνοχωρίου Φθιώτιδας** (εξωτερικός σύνδεσμος)
* **Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Καστανέας Φθιώτιδας** (εξωτερικός σύνδεσμος)
* **Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Υπάτης Φθιώτιδας** (εξωτερικός σύνδεσμος)
* **Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Λαμιέων Φθιώτιδας** (εξωτερικός σύνδεσμος)

== Αποτελέσματα Εκλογών ==

* **Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Κοινοτικές Εκλογές Κοινότητας Καστανέας Φθιώτιδας** (εξωτερικός σύνδεσμ ος)
* **Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Δημοτικές Εκλογές Δήμου Υπάτης Φθιώτιδας** (εξωτερικός σύνδεσμος)
* **Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Δημοτικές Εκλογές Δήμου Λαμιέων Φθιώτιδας** (εξωτερικός σύνδεσμος)

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==

* [https://www.pezoporia.gr/pez/routes_route.asp?rid=6&regID=27&content=2 **Πεζοπορικές Διαδρομές | Στερεά Ελλάδα | Φθιώτιδα,** **Χωριό Καστανιά - Χωριό Καπνοχώρι**] (pezoporia.gr)
* **Ορεινός Μαραθώνιος Οίτης Ηρακλής - Hercules Mountain Marathon ** (herculesmarathon.gr)
* **Φθιώτιδα: Στα χνάρια της ιστορίας από το… “μπαλκόνι” της Οίτης (Φωτό)''' (lamianow.gr)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων