open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κόρη Τρικάλων

Η **Κόρη** είναι ακατοίκητος οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Η Κόρη βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του όρους  Κόζιακα (Κερκέτιο) σε υψόμετρο 870 μέτρα με θέα ανατολικά τον Θεσσαλικό κάμπο ενώ απέχει περίπου 26 χλμ. δυτικά από τα Τρίκαλα. Πρόκειται για  βλάχικο ορεινό χωριό το οποίο δημιουργήθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα από Τρικαλινούς καταγόμενους από τη Σαμαρίνα. Η έκτασή του φθάνει τα 14.000 στρέμματα και το 1882 είχε αγοραστεί  από ένα Τούρκο και έναν Εβραίο για να αποικιστεί στη συνέχεια από Βλάχους και να αποτελεί πλέον παραθεριστικό θέρετρο. Αριθμεί περίπου 250 σπίτια, 2 εκκλησίες και 2 κοινοτικά καταστήματα.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 να προσαρτάται στην κοινότητα Ξυλοπαροίκου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Ξυλοπάροικο αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κόζιακα του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται μόνιμα. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κόρη Τρικάλων: Η «κόρη» της Σαμαρίνας από τον ιστότοπο https://madeintrikala.gr/.
* Κορυφαία μονοπάτια σε Kóri, Thessaly (Greece) από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/.
* Η Κόρη: Γνωριμία με τα χωριά του τόπου μας από τον ιστότοπο http://tovaltino.blogspot.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Μάρια Μαγκνταλένα Γουμπιένσκα

Η **Μάρια Μαγκνταλένα Γουμπιένσκα** (πολωνικά: Maria Magdalena Łubieńska), επίσης γνωστή ως **Κόμισσα** **Γουμπιένσκα** (1833–1920), ήταν Πολωνή καλλιτέχνης και εκπαιδευτικός, ευγενικής καταγωγής.

## Ζωή και καριέρα
Η Γουμπιένσκα γεννήθηκε το 1833 και ήταν ένα από τα δέκα παιδιά του γαιοκτήμονα και επιχειρηματία Χένρικ Γουμπιένσκι και της συζύγου του, Ιρένα (το γένος Ποτότσκι). Είχε σπουδάσει στο σπίτι. Σε ηλικία 22 ετών, παντρεύτηκε τον ξάδερφό της, Πάβεου Γουμπιένσκι, ο οποίος είχε έναν προηγούμενο γάμο και μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά. Εκτός από το σχέδιο, ζωγράφιζε με ακουαρέλα και λάδι. Ήταν σύνηθες για τις Πολωνές αρχόντισσες της εποχής να μαθαίνουν δεξιότητες στην τέχνη και τη χειροτεχνία, ωστόσο οι περισσότερες διέκοψαν την πρακτική μετά τον γάμο, εκτός εάν οι συνθήκες της ζωής το ανάγκαζαν ως βιοπορισμό.

Η Γουμπιένσκα ίδρυσε τη *Σχολή Σχεδίου και Ζωγραφικής* της, σε λειτουργία μεταξύ 1867 και περίπου 1910. Έγινε διάσημη για την παραγωγή βιτρό, τα οποία τοποθετούνταν συχνά σε εκκλησίες Γοτθικής Αναγέννησης στο Βασίλειο της Πολωνίας, αλλά και στους διαμελισμούς της Πολωνίας και στα βάθη της Ρωσίας.

Η Γουμπιένσκα πέθανε το 1920.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνές ζωγράφοι
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Μάρια Οσόφσκα

Η **Μάρια Οσόφσκα** (πολωνικά: Maria Ossowska, το γένος **Νιεντζβιέτσκα** [Niedźwiecka]) (16 Ιανουαρίου 1896, Βαρσοβία – 13 Αυγούστου 1974, Βαρσοβία) ήταν Πολωνή κοινωνιολόγος και κοινωνική φιλόσοφος.

## Βιογραφία
Η Οσόφσκα ήταν μαθήτρια του φιλοσόφου Ταντέους Κοταρμπίνσκι, η οποία το 1925 έλαβε διδακτορικό στη φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, με μια διατριβή για τον Μπέρτραντ Ράσελ. Στο μεταγενέστερο έργο της, επικεντρώθηκε στη φιλοσοφία και την κοινωνιολογία της ηθικής. Η Οσόφσκα αναφέρεται συχνά ως μέλος της σχολής Λβουφ–Βαρσοβίας.

Από το 1941 έως το 1945, η Οσόφσκα δίδαξε στο πολωνικό υπόγειο πανεπιστημιακό σύστημα. Το 1945-48 ήταν καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Λοτζ και μετά στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Της απαγόρευσαν τη διδασκαλία μεταξύ 1952 και 1956, ενώ η κοινωνιολογία αφαιρέθηκε από τα πολωνικά πανεπιστήμια ως «αστικός» κλάδος. Από το 1952 έως το 1962, διηύθυνε το Ινστιτούτο Ιστορίας και Θεωρίας της Ηθικής του Ινστιτούτου Φιλοσοφίας και Κοινωνιολογίας της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών (ΠΑΕ). Το 1964 ήταν μία από τους υπογράφοντες τη λεγόμενης Επιστολής των 34 προς τον Πρωθυπουργό Γιούζεφ Τσιρανκιέβιτς, σχετικά με την ελευθερία του πολιτισμού. Το 1972 οι κομμουνιστικές αρχές απένειμαν στην Οσόφσκα ένα Πολωνικό Εθνικό Βραβείο πρώτου βαθμού *(Polska Nagroda Państwowa I stopnia)*, την υψηλότερη πολωνική κρατική διάκριση.

Η Οσόφσκα ήταν παντρεμένη με τον κοινωνιολόγο Στανίσουαφ Οσόφσκι, με τον οποίο συνεργάστηκε στενά στην έρευνα και τη διδασκαλία.

Η Μάρια Οσόφσκα και ο Στανίσουαφ Οσόφσκι θεωρούνται μεταξύ των ιδρυτών του πεδίου της «επιστήμης της επιστήμης» λόγω της συγγραφής μιας σημαντικής εργασίας του 1935 με τίτλο «The Science of Science».

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* Olgierd Sochacki (ed.): *Wątki polityczne w pracach Marii i Stanisława Ossowskich* [Political threads in the works of Maria Ossowska and Stanisław Ossowski]. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Naukowe.  ISBN .
* 

Κατηγορία:Πολωνοί κοινωνιολόγοι
Κατηγορία:Πολωνές φιλόσοφοι
Κατηγορία:Πολωνές ακαδημαϊκοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Ιβάνα Νίνκοβιτς

Η **Ιβάνα Νίνκοβιτς** (; γεννημένη στις 15 Δεκεμβρίου 1995 στο Τρεμπίνιε της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης) είναι Βόσνια κολυμβήτρια που κολυμπά για τον κολυμβητικό όμιλο 'Olymp' Banja Luka και για την εθνική ομάδα κολύμβησης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Ξεκίνησε να κολυμπάει στον τοπικό κολυμβητικό σύλλογο της πόλης της «Leotar Trebinje» από μικρή ηλικία. 

Από το 2013, είναι φοιτήτρια μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, όπου αγωνίζεται με την ομάδα Sun Devils.

## Διαγωνισμοί
### 2011
Η Ιβάνα συμμετείχε στο *Βαλκανικό Πρωτάθλημα Κολύμβησης Νεανίδων* όπου κατέκτησε τη 3η θέση στα 50μ πρόσθιο. Ο πρώτος της Ευρωπαϊκός Διαγωνισμός ήταν το LEN: European Junior Championships. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι
Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
It's My Life (τραγούδι των Bon Jovi)

Το "**It's My Life**" είναι ένα τραγούδι από το Αμερικανικό ροκ συγκρότημα Bon Jovi. Κυκλοφόρησε στις 8 Μάιου του 2000, ως το βασικό τραγούδι από το έβδομό τους άλμπουμ, *Crush* (2000). Γράφτηκε από τους Τζον Μπον Τζόβι, Ρίτσι Σαμπόρα, και Μαξ Μάρτιν. Το τραγούδι έγινε νούμερο ένα στην Αυστρία, στην Φλάνδρα, στην Ιταλία, την Ολλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, και την Ελβετία, και γίνοντας νούμερο 33 στο ''Billboard'' Hot 100 των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημο μουσικό βίντεο στο YouTube

Κατηγορία:Τραγούδια του 2000
Κατηγορία:Singles της Mercury Records
Κατηγορία:Τραγούδια των Bon Jovi
Αρταβάνης

Ο **Αρταβάνης**, Αρμενικά:  *Artawan*, από το παρθικό *Artawân* (*[[Floruit|άκμασε]] το* 538–554) ήταν Ανατολικορωμαίος (Βυζαντινός) στρατηγός αρμενικής καταγωγής, που υπηρέτησε υπό τον Ιουστινιανό Α' (βασ. 527-565). Αρχικά επαναστάτης κατά της βυζαντινής εξουσίας, κατέφυγε στους Σασσανίδες της Περσίας αλλά σύντομα επέστρεψε στη βυζαντινή εξουσία. Υπηρέτησε στην Αφρική, όπου κέρδισε μεγάλη φήμη σκοτώνοντας τον επαναστάτη στρατηγό Γουνθάριχ και επαναφέροντας την επαρχία στην αυτοκρατορική υποταγή. Αρραβωνιάστηκε την ανιψιά του Ιουστινιανού Α΄ Πραιέκτα, αλλά δεν τη νυμφεύτηκε λόγω της αντίθεσης της αυτοκράτειρας Θεοδώρας. Ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ενεπλάκη σε μία αποτυχημένη συνωμοσία κατά του Ιουστινιανού Α΄ το 548/549, αλλά δεν τιμωρήθηκε αυστηρά μετά την αποκάλυψή της. Σύντομα του δόθηκε χάρη και στάλθηκε στην Ιταλία για να πολεμήσει στον Γοτθικό Πόλεμο, όπου συμμετείχε στην αποφασιστική βυζαντινή νίκη στο Casilinum.

## Πρώιμη ζωή
Ο Αρταβάνης ήταν απόγονος τού βασιλικού αρμενικού Οίκου των Αρσακιδών, της οποίας τα μέλη ενός κλάδου εκείνη την εποχή είχαν αναγνωριστεί ως αυτόνομοι τοπικοί πρίγκιπες στις ανατολικές παρυφές της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιωάννης και είχε έναν αδελφό επίσης τον Ιωάννη.

### Εξέγερση κατά του Βυζαντίου
Το 538/539 ο Αρταβάνης, τότε φαινομενικά ακόμη νεαρός άνδρας, συμμετείχε στη συνωμοσία των Αρμενίων εναντίον του Ακάκιου, του ανθυπάτου της Πρώτης Αρμενίας, του οποίου οι βαρείς φόροι και η σκληρή συμπεριφορά ήταν πολύ δυσάρεστοι. Ο ίδιος ο Αρτάβανος σκότωσε τον Ακάκιο. Λίγο αργότερα, σε μία συμπλοκή μεταξύ των επαναστατών και του βυζαντινού στρατού στο Οινοχάλακον, ο Αρταβάνης μπορεί να σκότωσε τον βυζαντινό στρατηγό Σίττα, τον οποίο έστειλε ο Ιουστινιανός Α΄ για να καταπνίξει την εξέγερση (ο Προκόπιος παρέχει δύο αφηγήσεις, μία που αποδίδει το τέλος του Σίττα στον Αρταβάνη και μία άλλη σε έναν κατά τα άλλα άγνωστο Αρμένιο με το όνομα Σολομών). Ο πατέρας του Αρταβάνη προσπάθησε να διαπραγματευτεί μία συμφωνία με τον διάδοχο του Σίττα, Βούζη, αλλά δολοφονήθηκε από τον τελευταίο. Αυτή η πράξη ανάγκασε τον Αρταβάνη και τους οπαδούς του να ζητήσουν τη βοήθεια του Σασσανίδη Πέρση ηγεμόνα, Χοσρόη Α' (βασ. 531–579). Περνώντας στο περσικό έδαφος, τα επόμενα χρόνια ο Αρταβάνης και όσοι τον ακολούθησαν συμμετείχαν στις εκστρατείες του Χοσρόη Α΄ κατά των Βυζαντινών.

## Υπηρεσία στην Αφρική
Κάποια στιγμή γύρω στο 544, ίσως ήδη από το 542, ο Αρταβάνης, ο αδελφός του Ιωάννης και αρκετοί άλλοι Αρμένιοι προσχώρησαν στους Βυζαντινούς.
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Η Αφρική με τις επαρχίες Βυζακηνή, Ζευγιτανή και Νουμιδία.

## Ο Αρταβάνης στην Κωνσταντινούπολη και η συνωμοσία κατά του Ιουστινιανού Α΄
δεξιά|μικρογραφία|271x271εσ| Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α' (βασ. 527–565).

## Υπηρεσία στην Ιταλία

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα του Γοτθικού Πολέμου (535-554)
Κατηγορία:Βυζαντινή Σικελία
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής
Κατηγορία:Αρμένικη αριστοκρατία
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Σάσα Τσάτζο

Η **Σάσα Τσάτζο** (, 13 Ιουλίου 1989) είναι Σέρβα επαγγελματίας καλαθοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για το Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης ΣΚ. Είναι διεθνής με την Εθνική Σερβίας.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

## Εθνική ομάδα
Εκπροσώπησε την Εθνική Σερβίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2015 στη Βουδαπέστη, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, πρώτη φορά στην ιστορία για την Εθνική Σερβίας.

## Διακρίσεις
* Μετάλλιο Αξίας στον Λαό (Σερβική Δημοκρατία (Βοσνία και Ερζεγοβίνη))

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο eurobasket.com
* Προφίλ στο eurobasketwomen2013.com
* Σάσα Τσάτζο  στο fiba.com
* 

Κατηγορία:Σέρβες καλαθοσφαιρίστριες
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Σερβίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Σέρβοι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Φύλακες του Γαλαξία (ομάδα, 2008)

Οι **Φύλακες του Γαλαξία** (αγγλικά: **Guardians of the Galaxy**) είναι μια πλασματική ομάδα υπερηρώων που εμφανίζεται σε Αμερικανικά κόμικ που εκδίδονται από την Marvel Comics. Δημιουργήθηκαν από τους Νταν Άνπνετ και Άντι Λάνινγκ και έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στο *Annihilation: Conquest* #6 (Απρίλιος 2008). Η ομάδα αποτελείται από τους Star-Lord, Ρόκετ Ρακούν, Γκρουτ, Φάιλα-Βελ, Γκαμόρα, Ντραξ, και Άνταμ Γουόρλοκ.

Στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel, η ομάδα έχει εμφανιστεί στις ταινίες ''Φύλακες του Γαλαξία'' (2014), *[[Φύλακες του Γαλαξία 2]]* (2017), *[[Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας]]* (2018), *[[Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη]]* (2019), ** (2022), *[[Οι Φύλακες του Γαλαξία Εορταστικό Αφιέρωμα]]* (2022), και *[[Φύλακες του Γαλαξία 3]]* (2023).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φύλακες του Γαλαξία στο Comic Book DB
* [Φύλακες του Γαλαξία](https://marvel.fandom.com/wiki/Guardians_of_the_Galaxy_(Earth-616)) στο Marvel Wiki

Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν σειρές κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Υπερηρωικές ομάδες της Marvel Comics
Κατηγορία:Φύλακες του Γαλαξία
Γενέσι Τρικάλων

Το **Γενέσιο** ή **Γενέσι** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Το Γενέσιο βρίσκεται στα ανατολικά του όρους Κόζιακα σε υψόμετρο 340 μέτρων, σε περιοχή που καλύπτεται από μικρές καλλιέργειες ζωοτροφών, βοσκότοπους και δάση. Απέχει περίπου 20 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από τα Τρίκαλα και 22 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από την Καλαμπάκα. Αξιοθέατα θεωρούνται ο παλιός πέτρινος νερόμυλος λίγο έξω νότια από το χωριό, συναντάς τον λίθινο νερόμυλο. Δυτικά στην τοποθεσία "Κρυόβρυση" είναι το εξωκλήσσι της Αγίας Παρασκευής.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πιαλίων. Το 1963 με το ΦΕΚ 46Α - 25/04/1963 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί κοινότητα η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κόζιακα του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 316 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Γενέσι Τρικάλων (Γνωριμία με τον τόπο μας) από το http://tovaltino.blogspot.com/.
* Από το Γενέσι στα Ανταλλάξιμα στον ιστότοπο http://trikalasport.gr/.
* Αθλητικός… προορισμός το Γενέσι Τρικάλων από τον ιστότοπο https://www.trikalanews.gr/.
* Γενέσι Τρικάλων Κάμερα LIVE από τον ιστότοπο https://www.meteolive.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Μάρια Ρογκοζίνσκα

Η **Μάρια Ρογκοζίνσκα** (πολωνικά: Maria Rogozińska, το γένος **Λέσνιακ** [Leśniak]) (θάνατος π. 12 Ιανουαρίου 1943, Πιλίτσα) ήταν Πολωνή αγρότισσα, που ζούσε στο χωριό Βιέρμπκα κοντά στην Πιλίτσα, μαζί με τον τρίχρονο γιο της, η οποία δολοφονήθηκε από τους Γερμανούς επειδή έκρυβε Εβραίους. Βραβεύθηκε με το μετάλλιο «Δίκαιη των Εθνών».

## Βιογραφία
Έζησε στο χωριό Βιέρμπκα στο Πόβιατ Όλκους (σημερινό Πόβιατ Ζαβιέρτσιε). Μετά το θάνατο του συζύγου της, μεγάλωσε μόνη της τρία παιδιά - τις κόρες Μάρια και Χελένα (γεννημένες γύρω στα 1932 και 1934) και έναν γιο, τον Πιότρ (γεννήθηκε γύρω στο 1940).

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής έκρυψε Εβραίους και μέλη του υπόγειου κινήματος. Υπάρχουν κάποιες αντιφατικές πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των ατόμων που επωφελήθηκαν από τη βοήθειά της. Είναι βέβαιο ότι μια ηλικιωμένη Εβραία ονόματι Μπερλίνσκα ή Μπερλίτσκα ή  Περλίνσκα (ιδιοκτήτρια ενός μύλου στο Μαλέσιν) και ένας νεαρός Εβραίος αγνώστου ονόματος κρυβόταν στο αγρόκτημα της Ρογκοζίνσκα. Ωστόσο, οι καταθέσεις άλλων μαρτύρων δείχνουν ότι η Ρογκοζίνσκα θα μπορούσε να κρύβει έως και τέσσερις ή πέντε Εβραίους.

Είναι άγνωστο πώς έφτασαν στους Γερμανούς οι πληροφορίες για τους Εβραίους που κρύβονταν στο αγρόκτημα της Ρογκοζίνσκα. Η Μάρια ήταν αντιπαθητική στο χωριό, εξ ου και η υποψία της Κριστίνα Σαμσονόφσκα ότι μπορεί να ήταν θύμα μιας καταγγελίας ή μιας τυχαίας συνωμοσίας για λογαριασμό ενός από τους γείτονές της, που ήταν σε σύγκρουση μαζί της.

Γύρω στις 11 Ιανουαρίου 1943, γερμανική χωροφυλακή έφτασε στο αγρόκτημα της Ρογκοζίνσκα. Κατά την έρευνα, οι Γερμανοί ανακάλυψαν δύο Εβραίους τους οποίους πυροβόλησαν κοντά στο σπίτι. Σκότωσαν επίσης δύο Πολωνούς, τον Πιοτρ Σέντρα και τον Πιοτρ Ποντγκούρσκι, που την ώρα της άφιξης των χωροφυλάκων βρίσκονταν στο αγρόκτημα. Κατά τη διάρκεια αυτών των γεγονότων, η Μάρια και τα παιδιά της έλειπαν από το σπίτι. Η μητέρα και ο γιος της επισκέπτονταν τον αδερφό της στο Μαλέσιν, ενώ τα δύο μεγαλύτερα κορίτσια ήταν υπό τη φροντίδα των γειτόνων τους.

Η Μάρια, προειδοποιημένη από τις κόρες της, δεν επέστρεψε στο σπίτι της οικογένειάς της. Η εκτέλεση που έγινε στο αγρόκτημά της, όμως, τρόμαξε τους χωρικούς σε τέτοιο βαθμό που κανείς δεν δέχτηκε να δεχτεί την υπό εξαφάνιση οικογένεια κάτω από τη στέγη τους. Τελικά, η γυναίκα άφησε τις κόρες της στο εργοστάσιο στη Βιέρμπσκα και στη συνέχεια πήγε με τον γιο της στο αγρόκτημα. Συνελήφθη το ίδιο απόγευμα υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Μετά από μια νύχτα στο σπίτι του δημάρχου του χωριού, η Μάρια και ο γιος της οδηγήθηκαν στο αρχηγείο χωροφυλακής στο Κάστρο της Πιλίτσα. Οι Γερμανοί την υπέβαλαν σε βάναυση ανάκριση και ο τρίχρονος γιος της Μάρια, Πιοτρ, βασανίστηκε μπροστά στα μάτια της. Μετά την ανάκριση, η Μάρια και ο Πιοτρ πυροβολήθηκαν στην τάφρο του κάστρου. Η σορός της τάφηκε στο νεκροταφείο της Πιλίτσα.

Στις 23 Μαΐου 2004 της απονεμήθηκε μετά θάνατον το μετάλλιο της «Δίκαιης των Εθνών».

## Δείτε επίσης
* Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Μάρια Ρόσακ

Η **Μάρια Ρόσακ** (πολωνικά: Maria Roszak) ή **Αδελφή Τσετσίλια** (25 Μαρτίου 1908 – 16 Νοεμβρίου 2018), ήταν Πολωνή μοναχή, Δομινικανή αδερφή, Δίκαιη των Εθνών και υπεραιωνόβια.

## Βιογραφία
Η αδελφή Τσετσίλια γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1908 ως Μάρια Ρόσακ στο Κιεουτσέβο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, τώρα στο Πόβιατ Κόστσιαν, στο Βοεβοδάτο της Μεγάλης Πολωνίας της Πολωνίας. Η Ρόσακ αποφοίτησε από την Κρατική Εμπορική και Βιομηχανική Σχολή Γυναικών στο Πόζναν. Σε ηλικία 21 ετών, εντάχθηκε στο μοναστήρι των Δομινικανών στην Κρακοβία, στην Εκκλησία της Παναγίας του Χιονιού στην Κρακοβία. Στις 7 Φεβρουαρίου 1931 έκανε τους πρώτους θρησκευτικούς της όρκους, στη συνέχεια υιοθέτησε το όνομα Τσετσίλια και έκανε τους τελευταίους της όρκους το 1934. Το 1938, πήγε στο Βίλνιους για να ιδρύσει ένα νέο μοναστήρι με μια ομάδα Δομινικανών στην Κολόνια Βιλένσκα. Οι αδερφές δούλευαν σε ένα αγρόκτημα 5 εκταρίων, μακριά από την πόλη. Ζούσαν σε ένα ξύλινο σπίτι με ένα μικρό ξωκλήσι.

Κατά τη διάρκεια της κατοχής του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Βίλνιους, μαζί με άλλες μοναχές, βοήθησε πολλούς πρόσφυγες. Οι καλόγριες έδωσαν καταφύγιο επίσης σε 15 Εβραίους πρόσφυγες μιας ομάδας προσκοπισμού νέων από το Γκέτο της Βίλνα. Το μοναστήρι έγινε ορμητήριο της τοπικής εβραϊκής αντίστασης, όπου ιδρύθηκε η εβραϊκή αντιστασιακή οργάνωση *Fareynikte Partizaner Organizatsye* (Ενωμένη Αντάρτικη Οργάνωση). Το 1943, οι Γερμανοί συνέλαβαν τη μητέρα ηγουμένη και έκλεισαν το μοναστήρι, αλλά οι μοναχές, αν και στερήθηκαν την κύρια βάση τους, συνέχισαν τις δραστηριότητές τους. Το 1944, η αδερφή Τσετσίλια έγινε ηγουμένη. Εκείνη τη χρονιά πήρε και δύο παιδιά των οποίων οι γονείς δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου. Μετά τον πόλεμο, λόγω της αλλαγής των συνόρων και της απώλειας του Βίλνιους από την Πολωνία, επέστρεψε στην Κρακοβία.

Είχε πολλές λειτουργίες στο μοναστήρι των Δομινικανών στην Κρακοβία. Ήταν αχθοφόρος, οργανίστας και ψάλτρια - δίδαξε και ξεκίνησε το χορωδιακό τραγούδι. Υπήρξε και ηγουμένη του μοναστηριού πολλές φορές. Έμαθε ξένες γλώσσες και φρόντισε για την αλληλογραφία του μοναστηριού. Σε αναγνώριση των αξιών της, της απονεμήθηκε ο τίτλος της «Δίκαιης των Εθνών» τον Μάρτιο του 1984, σε ηλικία 76 ετών. Στις 25 Μαρτίου 2018, γιόρτασε τα 110α γενέθλιά της και ονομάστηκε «η γηραιότερη εν ζωή Κρακοβιανή».

Η Μάρια Ρόσακ πέθανε στην Κρακοβία στις 16 Νοεμβρίου 2018.

## Δείτε επίσης
* Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνές μοναχές
Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Κατηγορία:Καθολικοί Δίκαιοι των Εθνών
Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Πρίγκιπας σύζυγος

**Πρίγκιπας σύζυγος** (αγγλικά: *Prince consort*) είναι ο τίτλος που φέρει ο σύζυγος μιας εν' ενεργεία γυναίκας μονάρχη. Σε ό,τι αφορά τις συζύγους εν' ενεργεία ανδρών μοναρχών χρησιμοποιείται ο όρος Βασιλική σύζυγος. Ένας άνδρας σύζυγος δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον τίτλο του Βασιλιά, όπως στην περίπτωση των θηλυκών συζύγων, εφόσον ο τίτλος του μονάρχη έχει συνδεθεί περισσότερο με άνδρες και άρα θα επικρατούσε σύγχυση για το ποιος πραγματικά έχει κληρονομήσει τον θρόνο και ποιος έχει παντρευτεί αυτόν που τον κληρονόμησε. 

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο τίτλος Πρίγκιπας σύζυγος είναι μοναδικός για τον Αλβέρτο της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας. Βέβαια ο συγκεκριμένος όρος χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως περιγραφή και για άλλους Βρετανούς πρίγκιπες. Ο τίτλος (όρος), του απονεμήθηκε το 1857 από την Βασίλισσα Βικτωρία, την σύζυγό του. Μέχρι τότε δεν είχε τεθεί θέμα για τον κατάλληλο τίτλο ενός άνδρα συζύγου μίας μονάρχη. Πριν από τον πρίγκιπα Αλβέρτο υπήρχαν μόνο πέντε Άγγλοι, Σκωτσέζοι ή Βρετανοί, άνδρες σύζυγοι, της Βασίλισσας Μαρίας Α΄ της Αγγλίας, της Βασίλισσας Άννας της Μεγάλης Βρετανίας και της Βασίλισσας Μαρίας Α΄της Σκωτίας, η τελευταία από τις οποίες παντρεύτηκε τρείς φορές. Το γεγονός αυτό δικαιολογείται στον νόμο που απέτρεπε τις γυναίκες να κληρονομήσουν τον θρόνο, εκτός και αν δεν υπάρχει άλλος νόμιμος άνδρας διάδοχος.

Οι τίτλοι των πέντε προ-βικτωριανών ανδρών διέφεραν πολύ. Ο σύζυγος της Μαρίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς (jure uxoris: με το δικαίωμα του συζύγου), αλλά ο σύζυγος της Άννας δεν έλαβε άλλους πριγκιπικούς τίτλους παρά μόνο όσους ήδη είχε ως πρίγκιπας της Δανίας. Εν τω μεταξύ ο επίσημος τίτλος των συζύγων της Μαρίας ποτέ δεν ανακοινώθηκε.

Ο μοναδικός άνδρας σύζυγος μετά τον Αλβέρτο ήταν ο Πρίγκιπας Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου, σύζυγος της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Πάλι στην περίπτωση του τέθηκε ζήτημα για τον τίτλο που θα πάρει με τον πρωθυπουργό Ουίνστον Τσώρτσιλ να θέλει μία αναβίωση του τίτλου του Αλβέρτου. Τελικά του απονεμήθηκε ο τίτλος του Πρίγκιπα του Ηνωμένου Βασιλείου, ένας τίτλος που δίνεται μόνο σε μέλη γεννημένα στην Βρετανική Βασιλική Οικογένεια, έναν τίτλο δηλαδή των γιων του μονάρχη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Σύζυγοι βασιλέων
Καθηγητής X

Ο **Καθηγητής X** (πραγματικό όνομα: **Τσαρλς Φράνσις Εξέιβιερ**, αγγλικά: Professor X, Charles Francis Xavier) είναι ένας μυθοπλαστικός χαρακτήρας ο οποίος είναι ο ιδρυτής και αρχηγός της ομάδας μεταλλαγμένων υπερηρώων X-Men. Ως δημιούργημα του συγγραφέα Σταν Λι και του σκιτσογράφου Τζακ Κέρμπι, εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε κόμικ στο τεύχος *[[Uncanny X-Men|The X-Men]]* #1 (Σεπτέμβριος 1963).

Κατά το μεγαλύτερο διάστημα της παρουσίας του στα κόμικ ο Εξέβιερ είναι παραπληγικός, παρότι διαθέτει ένα από τα ισχυρότερα μυαλά στον κόσμο. Ως τηλεπαθητικός υψηλού επιπέδου, ο Εξέβιερ μπορεί να διαβάσει, ελέγξει και επηρεάσει την ανθρώπινη σκέψη. Όντας επιστημονική ευφυΐα, διαθέτει επίσης τη δυνατότητα να απορροφά γρήγορα πληροφορίες και ειδικεύεται σε θέματα γενετικής, μετάλλαξης και ψυχικών δυνάμεων.

Το όραμα του Εξέβιερ είναι η διασφάλιση της ειρηνικής συνύπαρξης ανθρώπων και μεταλλαγμένων, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και προστασία της κοινωνίας από απειλές όπως παλιός του του φίλος και προσωρινός εχθρός των X-Men, Magneto. Για να επιτύχει το σκοπό του, ο Εξέβιερ ίδρυσε την Ακαδημία για Ταλαντούχους Νέους Μεταλλαγμένους για να διδάξει σε μεταλλαγμένους τη χρήση των δυνάμεών τους.

O Πάτρικ Στιούαρτ υποδύθηκε τον χαρακτήρα στις τρεις πρώτες ταινίες της σειράς ταινιών ''X-Men'' και σε διάφορα βιντεοπαιχνίδια, ενώ ο Τζέιμς ΜακΑβόι υποδύθηκε μια νεότερη εκδοχή του χαρακτήρα στο *[[X-Men: Η Πρώτη Γενιά]]* (2011), και με τους δύο ηθοποιούς να επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους στο *[[X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος]]* (2014). Ο Στιούαρτ επέστρεψε στο ''Λόγκαν'' (2017), ενώ ο ΜακΑβόι επανέλαβε τον ρόλο του στα *[[X-Men: Apocalypse]]* (2016), *[[Deadpool 2]]* (2018), *[[X-Men: Ο Μαύρος Φοίνικας]]* (2019). Ο Στιούαρτ υποδύθηκε μια εναλλακτική εκδοχή του χαρακτήρα στην ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU), *[[Doctor Strange in the Multiverse of Madness]]* (2022) και θα επαναλάβει τον ρόλο του στην ταινία του MCU *[[Εκδικητές: Η Άνοδος του Doctor Doom]]* (2026).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Καθηγητής X στο Marvel.com

Κατηγορία:Μέλη των X-Men
Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1963
Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Τζακ Κέρμπι
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Αδέσποτες Χιονόμπαλες

***Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Αδέσποτες Χιονόμπαλες*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Diary of a Wimpy Kid: The Meltdown*) είναι ένα Αμερικανικό μυθιστόρημα γραμμένο από τον συγγραφέα Τζεφ Κίνι, και το δέκατο τρίτο βιβλίο της σειράς *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα]]*. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κυκλοφόρησε στις 30 Οκτωβρίου του 2018 από την Amulet Books και στην Ελλάδα στις 8 Νοεμβρίου του 2018. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς.

## Πλοκή
Όταν το σχολείο του Γκρεγκ Χέφλι κλείνει λόγω χιονόπτωσης, η γειτονιά του μεταμορφώνεται σε πεδίο μάχης. Αντίπαλες ομάδες παιδιών διεκδικούν εδάφη, χτίζουν τεράστια οχυρά από χιόνι και στήνουν μάχες με χιονόμπαλες. Στο στόχαστρο βρίσκονται ο Γκρεγκ και ο παλιός καλός του φίλος, ο Ράουλι Τζέφερσον. Είναι ένας αγώνας επιβίωσης, καθώς ο Γκρεγκ και ο Ράουλι περιφέρονται ανάμεσα σε συμμαχίες, προδοσίες και εμπόλεμες συμμορίες σε μια γειτονιά που τα έχει παίξει.

## Συνέχεια
Αυτό είναι το δέκατο τρίτο βιβλίο της σειράς *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα]]*. Το προηγούμενο είναι *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Η Απόδραση]]* και το επόμενο *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Κακός Χαμός]]*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Αδέσποτες Χιονόμπαλες'' στις Εκδόσεις Ψυχογιός

Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (σειρά)
Μετάλλιο για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis

δεξιά|μικρογραφία| Χρυσό Μετάλλιο Gloria Artis.
Το **Μετάλλιο για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis** (), ή **Μετάλλιο** **Gloria Artis**, είναι παράσημο της Πολωνίας στις τέχνες που απονέμεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς της Δημοκρατίας της Πολωνίας σε πρόσωπα και οργανισμούς για διακεκριμένες συνεισφορές ή προστασία του πολωνικού πολιτισμού και της εθνικής κληρονομιάς.

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες για το μετάλλιο: χρυσό, αργυρό και χάλκινο με πράσινη, μπλε ή ερυθρή κορδέλα, αντίστοιχα, με κεντρικές λευκές και κόκκινες ρίγες. Αυτό το βραβείο θεσπίστηκε στις 17 Ιουνίου 2005 ως αντικατάσταση του τιμητικού παράσημου «Αξιότιμος Πολιτιστικός Ακτιβιστής» (Zasłużony Działacz Kultury), ως μέρος της γενικής μεταρρύθμισης στη διαχείριση του πολιτισμού και της εκπαίδευσης.

## Παράσημα

## Δείτε επίσης
* :Κατηγορία:Αποδέκτες του Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολωνία: Μετάλλιο για την Αξία στον Πολιτισμό "Gloria Artis"

Κατηγορία:Πολιτικές βραβεύσεις και παρασημοφορήσεις της Πολωνίας
Καψιανός Πολιτισμός

Ο **Καψιανός πολιτισμός** ήταν Μεσολιθικός και Νεολιθικός πολιτισμός με επίκεντρο το Μαγκρέμπ (8.000 π.Χ. - 2.700 π.Χ.), το όνομα του το πήρε από την πόλη Κάφσα στην Τυνησία η οποία στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν γνωστή ως *"Κάπσα"*. Η ακμή του επικεντρώθηκε στην σημερινή Τυνησία και Αλγερία, χωρίστηκε σύμσωνα με τα αρχαιολογικά στρώματα σε δύο περιόδους : τον *"Τυπικό Καψιανό"* και τον *"Ανώτερο Καψιανό"*. Μερικές φορές εντοπίζεται μιά τρίτη περίοδος ο *"Καψιανός Νεολιθικός"* (6.200 π.Χ.-2.700 π.Χ.) με διακριτές διαφορές, τόσο τυπολογικές όσο και τεχνολογικές. Την περίοδο εκείνη η περιοχή του Μαγκρέμπ ήταν μια ανοιχτή Σαβάνα στην Ανατολική Αφρική, τα δάση βρίσκονταν σε μεγάλο υψόμετρο. Η Καψιανή διατροφή συμπεριλαμβάνει διάφορα είδη ζώων όπως Ούρους, Άλκες, Λαγούς και Σαλιγκάρια. Στην Νεολιθική Καπσιανή περίοδο που ακολούθησε υπάρχουν πολλές ενδείξεις για εξημερωμένα Αιγώδη. Οι Καψιανοί πληθυσμοί ανήκαν σε σύγχρονους ανθρωπολογικούς τύπους και χωρίζονται σε δύο με βάση τη μορφολογία των κρανίων: τον πρωτο-Αφρικανικό και τον πρωτο-Βερβερικό. Μερικοί μελετητές ισχυρίζονται ότι ήρθαν στην περιοχή μετανάστες από την Ανατολή. Άλλοι αντίθετα ισχυρίζονται ότι αποτελούν συνέχεια των ίδιων των αφρικανικών πληθυσμών. Δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με τη θρησκεία τους αλλά ο τρόπος ταφής δείχνει την πίστη τους στη μεταθανάτια ζωή, τα διακοσμητικά σε τάφους περιείχαν κυρίως βραχογραφίες. Τα τσόφλια από τα αυγά των στρουθοκάμηλων τα χρησιμοποιούσαν κυρίως για να κατασκευάσουν χάντρες και αγγεία, τα κοχύλια αντίστοιχα για να κατασκευάζουν περιδέραια.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Kipfer, Barbara Ann (2000-04-30). Encyclopedic Dictionary of Archaeology. Springer Science & Business Media. 
*Whitehouse, Ruth D. (24 February 2016). Macmillan Dictionary of Archaeology – Google Książki
*Mulazzani, Simone (2013). Le Capsien de Hergla (Tunisie): culture, environnement et économie
*D. Lubell (October 1, 2001). "Late Pleistocene-Early Holocene Maghreb". In Peregrine, Peter Neal; Ember, Melvin

Κατηγορία:Αρχαιολογία στη Λιβύη
Μίρα Ζελεχόβερ-Αλέκσιουν

Η **Μίρα Ζελεχόβερ-Αλέκσιουν** (πολωνικά: Mira Żelechower-Aleksiun) (γενν. 26 Μαρτίου 1941, Μίλεροβο) είναι Πολωνή ζωγράφος εβραϊκής καταγωγής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μίλεροβο του Όμπλαστ του Ροστόφ, όπου μετακόμισαν οι γονείς της κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο πατέρας της δολοφονήθηκε από τους Ναζί τον Μάιο του 1941. Μετά τον πόλεμο, η Μίρα και η μητέρα της επέστρεψαν στην Πολωνία και εγκαταστάθηκαν στο Βρότσλαβ.

Το 1966 αποφοίτησε από την Ακαδημία Καλών Τεχνών «Εουγκένιους Γκέπερτ» και ένα χρόνο αργότερα, έκανε το ντεμπούτο της ως ζωγράφος στην ΅«Galeria Teatru Kalambur» στο Βρότσλαβ. Τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, η Μίρα Ζελεχόβερ-Αλέκσιουν συμμετείχε σε σημαντικά συνέδρια ζωγράφων, συμπεριλαμβανομένης της 4ης και 7ης *Επισκόπησης της Πολωνικής Σύγχρονης Τέχνης* στο Στσέτσιν, της 8ης και 9ης *Ομάδας Έκθεσης Ρεαλιστών* στη Βαρσοβία και του *Jan Spychalski Painnazting* στο Πόζναν*.*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνές ζωγράφοι
Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Παλαιό Εθνικό Θέατρο «Χελένα Μοντζεγέφκσα» της Κρακοβίας

Το **Παλαιό Εθνικό Θέατρο «Χελένα Μοντζεγέφκσα»** (πολωνικά: *Narodowy Stary Teatr im.* *Η Heleny Modrzejewskiej*) στην Κρακοβία είναι μια από τις παλαιότερες δημόσιες σκηνές στην Πολωνία και ένας εθνικός πολιτιστικός θεσμός, που άνοιξε για πρώτη φορά το 1781. Πήρε το όνομά του από τη διάσημη σαιξπηρική ηθοποιό Χελένα Μοντζεγέφσκα.

## Ιστορία
Το θέατρο δημιουργήθηκε από τον Φέλικς Ορατσέφσκι, μέλος του Πολωνικού Κοινοβουλίου (Σέιμ) και τον ηθοποιό Ματέους Βιτκόφσκι. Στις 17 Οκτωβρίου 1781 οι αρχές της πόλης της Κρακοβίας έδωσαν στον Βιτκόφσκι την άδεια να παίξει κωμωδία υπό τον όρο ότι θα πληρώνει πενήντα πολωνικά ζλότι το μήνα στο δημοτικό ταμείο. Το 1798, ο Γιάτσεκ Κλουσέφσκι, ο σταρόστα του Μπζεγκ, ανέλαβε το θέατρο και μετέτρεψε δύο δικά του κτίρια στη γωνία της Πλατείας Στσεπάνσκι και της οδού Γιαγκελόνων σε μόνιμη κατοικία του.

Το θέατρο θεωρείται το κορυφαίο θέατρο της Πολωνίας. Το 1997, η Κριστίνα Μάισνερ έγινε διευθύντρια. Η θητεία της εδώ ήταν δύσκολη και την επόμενη χρονιά έφυγε μετά από αίτημα των ηθοποιών.

Το 2016, το Διαδραστικό Μουσείο/Κέντρο Θεατρικής Εκπαίδευσης MICET άνοιξε στα κελάρια του θεάτρου του 13ου αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστότοπος του θεάτρου

Κατηγορία:Θέατρα στην Κρακοβία
Κατηγορία:Εθνικά θέατρα
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (ταινία, 2021)

***Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Diary of a Wimpy Kid*) είναι μια ταινία κινουμένων σχεδίων υπολογιστή του 2021 σε σκηνοθεσία από τον Σουίντον Σκοτ (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικού του ντεμπούτου), από σενάριο του Τζεφ Κίνι, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του 2007. Είναι η δεύτερη προσαρμογή του βιβλίου, μετά την ταινία του 2010 με ηθοποιούς, ενώ είναι και η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων της σειράς ταινιών *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα*, και η πέμπτη συνολικά ταινία. Πρωταγωνιστούν οι Μπράντι Νουν, Ίθαν Ουίλιαμ Τσίλντρες, Κρις Διαμαντόπουλος, Έρικα Τσέρα, και Χάντερ Ντίλον.

*Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* κυκλοφόρησε στο Disney+ σε παραγωγή από τις Walt Disney Pictures και Bardel Entertainment στις 3 Δεκεμβρίου του 2021. Έλαβε γενικά θετικά σχόλια από τους κριτικούς, με κάποιους να το θεωρούν ανώτερο από τις προηγούμενες ταινίες. Μια συνέχεια, *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται (ταινία)|Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται]]*, κυκλοφόρησε το 2022.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* ''Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα'' στο Disney+
*  στην IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 2021
Κατηγορία:Ταινίες του Disney+
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (ταινίες)
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2021
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Μουσείο της Ανεξαρτησίας (Βαρσοβία)

Το **Μουσείο της Ανεξαρτησίας** () είναι μουσείο στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Ιδρύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1990 ως Μουσείο Ιστορίας της Πολωνικής Ανεξαρτησίας και Κοινωνικών Κινημάτων και βρίσκεται στο πρώην Παλάτι του Πσεμπεντόφσκι στη Λεωφόρο Αλληλεγγύης 62, αλλά έχει και τα εξής παραρτήματα:

* Μουσείο Υπόστεγου X στο Οχυρό της Βαρσοβίας
* Μουσείο της Φυλακής Πάβιακ
* Μαυσωλείο του Αγώνα και του Μαρτυρίου

Η έδρα του μουσείου ιδρύθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τέχνης στο Παλάτι του Πσεμπεντόφσκι, το οποίο στεγαζόταν στο παρελθόν το Μουσείο του Βλαντίμιρ Λένιν (1955–1989).

Το μουσείο καλύπτει την ιστορία των πολωνικών μαχών και τις φιλοδοξίες για ανεξαρτησία από την Εξέγερση του Κοστσιούσκο μέχρι τις μέρες μας.

Το 1991, η εγκατάσταση έλαβε το σημερινό της όνομα. Το 1992, το Μουσείο της Ανεξαρτησίας έλαβε την ιδιότητα του Εθνικού Πολιτιστικού Ιδρύματος. Από το 1990 έως το 2009 διευθυντής ήταν ο Άντζεϊ Στάβας. Επί του παρόντος, διευθυντής της εγκατάστασης είναι ο Τ. Σκότσεκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Μουσεία στη Βαρσοβία
Κατηγορία:Μουσεία ιστορίας στην Πολωνία
Ελιά των Βουβών

μικρογραφία|400x400εσ| Η ελιά των Βουβών το 2018
Η **Ελιά των Βουβών** είναι δέντρο ελιάς στο χωριό Άνω Βούβες της δημοτικής ενότητας Κολυμβαρίου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Πιθανώς είναι ένα από τα παλαιότερα ελαιόδεντρα στον κόσμο που παράγει ελιές ακόμα και σήμερα.

Η ακριβής ηλικία του δέντρου δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Η χρήση ραδιοϊσοτόπων δεν είναι δυνατή, καθώς το εγκάρδιο του ξύλου έχει χαθεί ανά τους αιώνες, ενώ η ανάλυση δακτυλίων δέντρου έδειξε ότι το δέντρο είναι τουλάχιστον 2.000 ετών. Στην άλλη άκρη της κλίμακας, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Κρήτης υπολόγισαν ότι είναι 4.000 ετών. Ένας πιθανός δείκτης της ηλικίας του είναι τα δύο νεκροταφεία της Γεωμετρικής Περιόδου που ανακαλύφθηκαν κοντά στο δέντρο. Η τρέχουσα έρευνα στην Κρήτη και στο εξωτερικό δείχνει ότι οι προηγούμενες εκτιμήσεις για την ηλικία των ελαιόδεντρων πρέπει να συζητηθούν όσον αφορά την ακρίβειά τους. Δεν υπάρχει ακόμη μια συμφωνημένη επιστημονική μέθοδος για τον προσδιορισμό της ηλικίας των ελαιόδεντρων. Στην περίπτωση της ελιάς των Βουβών θα μπορούσε να είναι πολύ νεότερη από παλαιότερες εκτιμήσεις ή ακόμη και μεγαλύτερη από το αιωνόβιο δέντρο στο Φοίνικα (Σφακιά).

Το δέντρο παραμένει παραγωγικό μέχρι σήμερα, αφού έχει μπολιαστεί με την ποικιλία «Τσουνάτη». Ο κορμός έχει περίμετρο 12,5 μέτρα και διάμετρο 4,6 μέτρα.

Το 1997 το δέντρο ανακηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο της φύσης και τον Οκτώβριο του 2009, εγκαινιάστηκε το Μουσείο της Ελιάς των Βουβών σε ένα κοντινό σπίτι του 19ου αιώνα, όπου παρουσιάζονται τα παραδοσιακά εργαλεία και η διαδικασία της ελαιοκαλλιέργειας. Κλαδιά από το δέντρο χρησιμοποιήθηκαν για την ύφανση στεφάνων νικητών για τους νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 και των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου το 2008.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος των μακροβιότερων βιολογικών οργανισμών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μουσείο Ελιάς των Βουβών
* MNN.com - «Τα 10 γηραιότερα ζωντανά δέντρα του κόσμου»
* Φωτογραφία από το Flickr - «φωτογραφία της παλαιότερης ελιάς στον κόσμο, Άνω Βούβες»

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Χανίων
Κατηγορία:Ιστορικά δέντρα
Κατηγορία:Ελαιοειδή
Ριλσκ (Βοεβοδάτο Λοτζ)

Το **Ριλσκ** (πολωνικά: Rylsk) είναι χωριό στη διοικητική περιφέρεια της Γκμίνα Ρέγκνουφ, στο Πόβιατ Ράβα του Βοεβοδάτου Λοτζ, στην κεντρική Πολωνία. Απέχει περίπου 7 χλμ. νοτιοανατολικά του Ρέγκνουφ, 15 χλμ. νοτιοανατολικά της Ράβα Μαζοβιέτσκα και 68 χλμ. ανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λοτζ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Ζάνα Νοβάκοβιτς

**Η Ζάνα Νοβάκοβιτς** (; γεννημένη στις 24 Ιουνίου 1985) είναι αλπική σκιέρ από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη που αγωνίστηκε για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010. Έφερε τη σημαία του έθνους της στη τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2010. Αγωνίστηκε επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αλπικού Σκι FIS 2011. 

## Αποτελέσματα Παγκόσμιου Κυπέλλου

### Αποτελέσματα ανά κατηγορία

## Αποτελέσματα Παγκόσμιου Πρωταθλήματος

## Αποτελέσματα των Ολυμπιακών Αγώνων

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι
Τάνια Κάρισικ-Κόσαρατς

Η **Τάνια Κάρισικ-Κόσαρατς** (; γεν. **Karišik**; γεννημένη στις 23 Ιουλίου 1991) είναι σκιέρ αντοχής και αθλήτρια διάθλου από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, που αγωνίζεται από το 2009. Τερμάτισε 72η στο αγώνισμα 10 χιλιομέτρων στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010 στο Βανκούβερ και 65η στο αγώνισμα των 10 χιλιομέτρων στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018 στην Πιονγκτσάνγκ.

Ο μοναδικός τερματισμός της καριέρας της ήταν σε αγώνα 5 χιλιομέτρων στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη το 2009.

Σύζυγός της είναι ο Βόσνιος αθλητής διάθλου, Νέμανια Κόσαρατς.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

* Tanja Karišik-Košarac at the International Ski and Snowboard Federation
* IBU profile
* 2018 PyeongChang profile

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σερβοβόσνιοι
Silent Hill: Townfall

Το ***Silent Hill: Townfall*** αποτελεί επερχόμενο παιχνίδι που αναπτύσσεται από την No Code Entertainment, και θα εκδοθεί από την Annapurna Interactive, της οποίας γνωστό παιχνίδι αποτελεί το *[[Stray]]*, καθώς και από την Konami Digital Entertainment.

Το παιχνίδι αποτελεί spin-off ιστορία της κύριας σειράς το οποίο επρόκειτο να λάβει την μορφή μιας ανθολογίας η οποία θα πραγματεύεται την ιστορία της πόλης του Silent Hill.

## Ιστορία
Η ιστορία που θα πραγματευτεί το παιχνίδι δεν είναι ακόμα γνωστή, ωστόσο ορισμένα χαρακτηριστικά που ανακοινώθηκαν δείχνουν πως αυτή θα ακολουθήσει την συνήθη εξέλιξη των παιχνιδιών διαχρονικά.

Στην μετάδοση της ανακοίνωσης του παιχνιδιού παρατηρούνται εικόνες οι οποίες προέρχονται από τους ομιχλώδεις δρόμους της πόλης, καθώς και το γεγονός πως η ιστορία του παίχτη θα αφορά την προσωπική του εξιλέωση από τις αμαρτίες του παρελθόντος, όπως και αυτό συνέβαινε και στα προηγούμενα παιχνίδια.

## Συμβολισμοί
Κατά την διάρκεια της προβολής του παιχνιδιού κατά την ανακοίνωσή του από την Konami, αρκετές στιγμές παρέπεμπαν σε συμβολισμούς από παλιότερα παιχνίδια, μεταξύ των οποίων ορισμένα περιβάλλοντα της πόλης, χαρακτήρες καθώς και αποφθέγματα αυτών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επερχόμενα βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Silent Hill
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τρόμου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ψυχολογικού τρόμου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις ΗΠΑ
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς
Διοίκηση Αφρικής

[μικρογραφία|300x300εσ| Χάλκινο νόμισμα του Bonifatius ''comes Africae'' (422-431).  Επιγρ.: D[OMINI]S • NOSTRIS, CΑRTΑ-GINE [P P]. Κόπηκε στην Καρχηδόνα το 423-425. 10 χλστ., 1,11 γραμ.](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Bonifatius_Comes_Africae_422-431CE.jpg)

Η  **Διοίκηση Αφρικής** () ήταν διοίκηση της ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που περιλάμβανε τις επαρχίες της Βόρειας Αφρικής, εκτός από τη Μauretania Tingitana . Η έδρα της ήταν η Καρχηδόνα και υπαγόταν στην Υπαρχία της Ιταλίας.

Η επισκοπή περιλάμβανε τις επαρχίες της Αfrica proconsularis (γνωστή και ως Zeugitana), Byzacena, Mauretania Sitifensis, Mauretania Caesariensis, Numidia Cirtensis, Numidia Militiana και Tripolitania. Με τους σημερινούς γεωπολιτικούς όρους, η διοίκηση της Αφρικής περιλάμβανε ολόκληρη την ακτογραμμή της Τυνησίας, την Αλγερία με ορισμένα ορεινά μέρη στην ενδοχώρα, συν το δυτικό μισό της ακτογραμμής της Λιβύης.

Η διοίκηση υπήρχε από την εποχή των μεταρρυθμίσεων του Διοκλητιανού και του Κωνσταντίνου Α΄ στα τελευταία χρόνια του 3ου αι., μέχρι που καταλήφθηκε από τους Βανδάλους τη δεκαετία του 430. Η επαρχιακή οργάνωση διατηρήθηκε υπό τους Βανδάλους και μετά την ήττα τους και την ανάκτηση τής Αφρικής από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με τον Βανδαλικό Πόλεμο, ενσωματώθηκε εκ νέου, αλλά αυτή τη φορά ως μία πραιτωριανή επαρχία.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* R. Pierce Beaver (June 1936). "The Organization of the Church of Africa on the Eve of the Vandal Invasion". Church History. American Society of Church History. 5 (2): 68–181. doi:10.2307/3160527. JSTOR 3160527. S2CID 162653403.

Κατηγορία:Διοικήσεις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Κακός Χαμός

***Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Κακός Χαμός*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Diary of a Wimpy Kid: Wrecking Ball*) είναι ένα Αμερικανικό μυθιστόρημα γραμμένο από τον συγγραφέα Τζεφ Κίνι, το δέκατο τέταρτο βιβλίο της σειράς *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα]]*. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου του 2019 από την Amulet Books και στην Ελλάδα στις 21 Νοεμβρίου του 2019. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς. Το προηγούμενο βιβλίο της σειράς είναι *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Αδέσποτες Χιονόμπαλες]]* και το επόμενο *[[Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Στα Βαθιά]]*.

## Πλοκή
Χάρη σε μια απρόσμενη κληρονομιά η οικογένεια του Γκρεγκ Χέφλι έχει την ευκαιρία να κάνει μεγάλες αλλαγές στο σπίτι της. Σύντομα, όμως, ανακαλύπτουν ότι η ανακαίνιση του σπιτιού δεν είναι καθόλου εύκολη. Μόλις οι τοίχοι αρχίζουν να πέφτουν, εμφανίζονται διάφορα προβλήματα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Κακός Χαμός'' στις Εκδόσεις Ψυχογιός

Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (σειρά)
Livin' on a Prayer

Το "**Livin' on a Prayer**" είναι ένα τραγούδι του Αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Bon Jovi, γραμμένο από τους Τζον Μπον Τζόβι, Ρίκι Σαμπόρα και Ντέσμοντ Τσάιλντ. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1986, και έλαβε θετική υποδοχή και στο ροκ αλλά και στο ποπ ραδιόφωνο και ήταν το πρώτο μουσικό του βίντεο που έλαβε μεγάλη εναλλαγή στο MTV, δίνοντας στο συγκρότημα το πρώτο τους νούμερο 1 στο chart της Ροκ στο *[[Billboard]]* και η δεύτερη τους μεγάλη επιτυχία στο ''Billboard'' Hot 100.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημο μουσικό βίντεο στο YouTube

Κατηγορία:Τραγούδια του 1986
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Κατηγορία:Singles της Mercury Records
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στην Αυστρία
Κατηγορία:Τραγούδια των Bon Jovi
Brawl Stars

Το ***Brawl Stars*** είναι ένα τρίτου-προσώπου 3D βιντεοπαιχνίδι πολλαπλών παιχτών που δημιουργήθηκε από την Φιλανδική εταιρεία βιντεοπαιχνιδιών Supercell. Κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 12 Δεκεμβρίου του 2018 σε iOS και Android. Το παιχνίδι περιέχει διάφορους τρόπους παιχνιδιού, τον κάθε ένα με διαφορετικό στόχο. Το παιχνίδι, επίσης, περιέχει πολλούς Brawlers, που είναι χαρακτήρες οι οποίοι ελέγχονται από χειριστήρια που βρίσκονται στην οθόνη όταν το παιχνίδι ξεκινάει. Ο καθένας Brawler έχει μοναδικές δυνατότητες και ιδιότητες.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2017
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στη Φινλανδία
Κάτω Ελάτη Τρικάλων

Η **Κάτω Ελάτη** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κάτω Ελάτη βρίσκεται βόρεια του Πορταϊκού και ανατολικά του όρους  Κόζιακα (Κερκέτιο) σε υψόμετρο 115 μέτρα ενώ απέχει περίπου 20 χλμ. δυτικά από τα Τρίκαλα. Δίπλα και βορειοανατολικά είναι ο Μέλιγος, βορειοανατολικά η Φωτάδα και νοτιοανατολικά η Αμμουδιά. Η περιοχή δίπλα στο χωριό ήταν τέλμα -  με κατάλευκα νερά και σε αυτό οφείλεται η παλιά ονομασία του χωριού, στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, *Ασπρόβαλτος*. Ιδρύθηκε από κατοίκους της Ελάτης (σε υψόμετρο 860 μ. στον Κόζιακα) οι οποίοι ήταν μεταφορείς ξύλων και είχαν στην περιοχή τις καλύβες τους προκειμένου να διανυκτερεύουν σε αυτές. Το 1881, με την απελευθέρωση των Τρικάλων από τους Τούρκους, την αγόρασαν από τον Τούρκο Μπέη της περιοχής, Μέτο Κατσίκη του οποίου το τσιφλίκι εκτείνονταν από το Βαλτινό μέχρι το Διαλεκτό.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1920 με την παλιά της ονομασία *Ασπρόβαλτος* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βαλτσινού. Το 1966 με το ΦΕΚ 26Α - 09/02/1966 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1976 με ΦΕΚ 261Α - 04/10/1976 μετονομάστηκε σε Κάτω Ελάτη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τον Μέλιγο και την Αμμουδιά αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Καλλιδένδρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 142 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ήθη και έθιμα της Κάτω Ελάτης (πρώην Ασπρόβαλτος), του νομού Τρικάλων  στον ιστότοπο Βιβλιοθήκη Πέργαμος .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Στέλλα Σκόπαλ

**Η Στέλλα Σκόπαλ** (18 Ιουλίου 1904 – 24 Δεκεμβρίου 1992) ήταν Εβραία Κροάτισσα γλύπτρια.

Η Σκόπαλ γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ στις 18 Ιουλίου, 1904. Από το 1924 έως το 1928, παρακολούθησε τη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών και Χειροτεχνιών στο Ζάγκρεμπ, στην οποία διδάχτηκε από τους Χίνκο Γιούν, Ίβο Κέρντιτς,Φράνο Κρούσινιτς και άλλους. Το 1929, η Σκόπαλ εκπαιδεύτηκε στη Βιέννη και από το 1933 έως το 1934 σε ιδιωτικό σχολείο της Χέρτα Μπούχερ. Η Σκόπαλ έκανε το ντεμπούτο της το 1927, με το κεραμικό γλυπτό ενός ερωτευμένου ζευγαριού που διαμορφώθηκε βασισμένο σε σχέδιο του καθηγητή της, Χίνκο Γιούν. Από το 1927 έως το 1939, παρουσίασε πάνω από είκοσι πολύ ενδιαφέροντα καλλιτεχνικά τζάκια και σόμπες κυρίως για τις εβραϊκές οικογένειες αστικής τάξης στο Ζάγκρεμπ. Μεταξύ των πιο σημαντικών, ήταν εκείνες που απεικονίζουν βιρτουόζους γυναικείες φιγούρες στον χορό, στο διαμέρισμα της οικογένειας Μπλούβαϊς, στην οδό Ντομαγκόγιεβα 2. Το 1938, η Σκόπαλ ήταν η πρώτη που δημιούργησε κεραμικά κοσμήματα στην Κροατία. Στις αρχές του 1940 έως τα μέσα του 1950, δημιούργησε πολυάριθμα κεραμικά τραπέζια από τα οποία μόνο λίγα σώθηκαν μέχρι σήμερα. Από το 1951 έως το 1956 εργάστηκε στις κεραμικές μποτίλιες, μεταξύ άλλων για τη «Maraska dd», η οποία παράγει λικέρ και αποστάγματα. Για αυτό, έλαβε μια σειρά από επαίνους, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Το μεγαλύτερο μέρος του καλλιτεχνικού της έργου αφιερώθηκε στη διαμόρφωση κεραμικών αντικειμένων για καθημερινή χρήση όπως κύπελλα, βάζα, λάμπες, κηροπήγια και άλλα.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ως Εβραία, η Σκόπαλ μεταφέρθηκε στο εργοστάσιο κεραμικών "Gabianelli" στο Τρεβίζο της Ιταλίας. Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, η Σκόπαλ εντάχθηκε στους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους. Με τους Παρτιζάνους, εργάστηκε στο συμμαχικό στρατιωτικό νοσοκομείο του Μπάρι και αργότερα στο Κότσανο ως κεραμίστρια. Μετά τον πόλεμο, από το 1945 έως το 1965, η Σκόπαλ εργάστηκε ως καθηγήτρια στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών στο Ζάγκρεμπ. Δίδαξε τη μορφοποίηση και τη δημιουργία αντικειμένων στον τροχό του αγγειοπλάστη.

Πολλά έργα της Στέλλας Σκόπαλ εξαφανίστηκαν χωρίς να αφήσουν ίχνη κατά τη διάρκεια της ζωής της, ενώ άλλα φυλάσσονται στο Μουσείο Τεχνών και Χειροτεχνίας, στο Εθνικό Θέατρο της Κροατίας και στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Κροατίας στο Ζάγκρεμπ, στην Εβραϊκή Κοινότητα στο Ζάγκρεμπ, στην Πινακοθήκη στο Σπλιτ και σε ιδιώτες συλλέκτες.

Η Σκόπαλ πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου 1992 και τάφηκε στο νεκροταφείο Μίρογκοϊ.

## Διακρίσεις
Το 1975, η Σκόπαλ έλαβε το βραβείο Βλάντιμιρ Νάζορ για ισόβιο επίτευγμα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Καλλιτέχνιδες του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Κροάτες γλύπτες
Κατηγορία:Κροάτες Αυστροούγγροι