open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δήμος Σκοπέλου

Ο **Δήμος Σκοπέλου** είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Σποράδων (Σχέδιο Καλλικράτης) με έδρα τη Σκόπελο ή Χώρα Σκοπέλου.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης) και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, από 1 Ιανουαρίου 2011 τα διοικητικά όρια του δήμου και η έδρα του δεν μεταβλήθηκαν και τα δημοτικά διαμερίσματα της μετονομάστηκαν σε κοινότητες.

1. Η Κοινότητα Σκοπέλου, με έδρα τη Σκόπελο.2. Η Κοινότητα Γλώσσας, με έδρα τη Γλώσσα.3. Η Κοινότητα Κλήματος, με έδρα το Νέο Κλήμα.

Η κωμόπολη Σκόπελος αποτελεί έδρα του ομώνυμου ενιαίου Δήμου, ο οποίος είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.960 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 (στις αγκύλες φαίνεται ο πληθυσμός ανά οικισμό):
: **Κοινότητα Σκοπέλου ** [ 3.286 ]
::* η Σκόπελος [ 3.090 ]
::* ο Αγνώντας [ 22 ]
::* ο Καλόγηρος [ 6 ]
::* οι Μύλοι [ 23 ]
::* ο Πάνορμος [ 76 ]
::* ο Στάφυλος [ 69 ]
: ** Κοινότητα Γλώσσης ** [ 1.168 ]
::* η Γλώσσα [ 993 ]
::* το Αθέατο [ 12 ]
::* το Λουτράκι [ 163 ]
: ** Κοινότητα Κλήματος ** [ 506 ]
::* το Νέο Κλήμα [ 463 ]
::* το Κλήμα [ 43 ]

Το κτίριο του Δημαρχείου βρίσκεται στην παραλία της Σκοπέλου.

## Διοικητική ιστορία
**Δήμαρχοι Σκοπέλου**

Ο δήμος συστάθηκε αρχικά στις 24 Νοεμβρίου 1835. Υπήχθη από τον νομό Μαγνησίας στον νομό Ευβοίας το 1909 και καταργήθηκε το 1912. Λειτούργησε ως Κοινότητα από το 1912 και ως τέτοια υπήχθη στον νομό Μαγνησίας το 1942. Στις 2 Μαΐου 1948 η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο.

## Παραπομπές


Σκοπελου
Κατηγορία:Σκόπελος
Δήμος Αλοννήσου

Ο **Δήμος Αλοννήσου** είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Σποράδων με έδρα το Πατητήρι.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 τα διοικητικά όρια του δήμου και η έδρα του δεν μεταβλήθηκαν.

Περιλαμβάνει την Αλόννησο και τα γύρω νησιά και νησίδες. Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν τον δήμο Αλοννήσου είναι:
:** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αλοννήσου|Δ.δ. Αλοννήσου]]** [ 2.750 ]
::* το Πατητήρι [ 1.628 ]
::* ο Άγιος Πέτρος [ 22 ]
::* οι Αδελφοί (νησίδα) [ 0 ]
::* η Αλόννησος (Χώρα) [ 208 ]
::* η Βότση [ 473 ]
::* ο Γέρακας [ 62 ]
::* τα Γιούρα (ή Γεροντία) (νησίδα) [ 0 ]
::* τα Ισιώματα [ 49 ]
::* τα Καλαμάκια [ 59 ]
::* ο Κόρακας (νησίδα) [ 0 ]
::* η Κυρά Παναγιά (νησίδα) [ 2 ]
::* η Λεχούσα (ή Λυκόρεμα ή Λυκουρίνα) (νησίδα) [ 0 ]
::* τα Μαρπούντα [ 59 ]
::* το Μουρτερό [ 48 ]
::* η Περιστέρα (νησίδα) [30 ]
::* το Πιπέρι (νησίδα) [ 6 ]
::* το Πράσσο (ή Γράμιζα ή Γραμμέζα) (νησίδα) [ 0 ]
::* το Πράσσο (ή Πράσο ή Πρασσού) (νησίδα) [ 0 ]
::* τα Σκάντζουρα (νησίδα) [ 0 ]
::* το Σκαντήλι (νησίδα) [ 0 ]
::* η Στενή Βάλα [ 104 ]
::* η Ψαθούρα (νησίδα) [ 0 ]

## Διοικητική ιστορία

## Δήμος Αλοννήσου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Θεσσαλίας
Κατηγορία:Αλόννησος
Έγκιρ (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Έγκιρ** μπορεί να αναφέρεται στα άρθρα:

* Έγκιρ, γίγαντας της Σκανδιναβικής μυθολογίας
* Έγκιρ (δορυφόρος), φυσικός δορυφόρος του Κρόνου
* G.S.R. Έγκιρ, αθλητικός σύλλογος του Χρόνινγκεν
Κατάλογος πρώτων σκόρερ Α΄ Κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου

**Πρώτος σκόρερ στο [[Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου|πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας ανδρών Κύπρου]]** αναδεικνύεται ο ποδοσφαιριστής (ή οι ποδοσφαιριστές)  που έχει πετύχει τα περισσότερα γκολ σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος. Η διοργάνωση ξεκίνησε την περίοδο 1934-35. Παρόλο που ο πρώτος σκόρερ του πρώτου πρωταθλήματος είναι γνωστός (Τάκης Τσίγκης), για τα επόμενα πρωταθλήματα έως το 1960 οι πρώτοι σκόρερ δεν είναι καταγεγραμμένοι. Από το 1960 ξεκίνησε η καταγραφή πρώτων σκόρερ. Ως προς τη χώρα καταγωγής, υπερτερεί η Κύπρος καθώς τις πρώτες δεκαετίες διεξαγωγής του πρωταθλήματος στις κυπριακές ομάδες αγωνίζονταν μόνο Κύπριοι ποδοσφαιριστές. 

Την καλύτερη επίδοση όλων των εποχών έχει ο Σωτήρης Καϊάφας με 44 γκολ την περίοδο 1976-77 αγωνιζόμενος με την Ομόνοια Λευκωσίας. Ο ίδιος ποδοσφαιριστής έχει αναδειχθεί 8 φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας. Για τα 39 γκολ του την περίοδο 1975-76  βραβεύτηκε με το Χρυσό Παπούτσι από το France Football.  

Τη δεύτερη καλύτερη επίδοση έχει ο Ράινερ Ράουφμαν με 42 τέρματα την περίοδο 1997-98 αγωνιζόμενος επίσης με την Ομόνοια. Ο Ράουφμαν αναδείχθηκε συνολικά 4 φορές πρώτος σκόρερ, όπως και ο Λούκας Σόσιν. Τρεις φορές πρώτος σκόρερ έχει αναδειχθεί ο Πανίκος Ευθυμιάδης. Επιπλέον, δύο ποδοσφαιριστές ανακηρύχθηκαν πρώτοι σκόρερ με διαφορετικές ομάδες (σε διαφορετικές περιόδους). Πρόκειται για τους Σίνισα Γκόγκιτς (ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση) και Λούκας Σόσιν (Απόλλων, Ανόρθωση). Δύο φορές πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε και ο Ανδρέας Στυλιανού.

Η ομάδα που έχει αναδείξει τους περισσότερους πρώτους σκόρερ είναι η Ομόνοια, καθώς δώδεκα ποδοσφαιριστές της κατέκτησαν τη πρώτη θέση στο σχετικό πίνακα συνολικά 23 φορές.

Από την περίοδο 1995-96 οι πρώτοι σκόρερ του πρωταθλήματος Α΄ Κατηγορίας βραβεύονται στην ετήσια εκδήλωση της ΚΟΠ. Επιπλέον, τον πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος βραβεύει η Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου (ΕΑΚ) στα ετήσια βραβεία της. Επίσης, βραβεύεται από τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Ποδοσφαιριστών (ΠΑΣΠ).

## Πρώτοι σκόρερ ανά περίοδο
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους πρώτους σκόρερ του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας ανά περίοδο.

## Επίδοση ανά ποδοσφαιριστή
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την επίδοση ανά ποδοσφαιριστή.

## Ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την επίδοση κάθε ομάδας, δηλαδή κατατάσσει τις ομάδας ανάλογα με τον αριθμό των ποδοσφαιριστών που αγωνιζόμενοι με τα χρώματα τους ανακηρύχθηκαν πρώτοι σκόρερ. Η στήλη «Αριθμός Ποδοσφαιριστών» περιλαμβάνει τους διαφορετικούς ποδοσφαιριστές ανά ομάδα που ανεδείχθησαν πρώτοι σκόρερ.

Σημείωση: Δύο ποδοσφαιριστές ανακηρύχθηκαν πρώτοι σκόρερ με διαφορετικές ομάδες (Σίνισα Γκόγκιτς και Λούκας Σόσιν). Για το λόγο αυτό το άθροισμα στη στήλη «Αρ. Ποδοσφαιριστών» είναι 62 ενώ οι ποδοσφαιριστές που έχουν αναδειχθεί πρώτοι σκόρερ είναι 60.

## Δείτε επίσης
* Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*
*
*
*
*
*

## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*

Σκορερ

Κατηγορία:Πρώτοι σκόρερ ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ευρώπης
Όσβαλντ Σπένγκλερ

Ο ** Όσβαλντ Σπένγκλερ** (*Oswald Spengler*, Blankenburg am Harz, 29 Μαΐου 1880 - Μόναχο, 8 Μαΐου 1936) ήταν Γερμανός ιστορικός και φιλόσοφος, ο οποίος σπούδασε φυσικές επιστήμες, μαθηματικά, ιστορία, φιλολογία και φιλοσοφία στα πανεπιστήμια του Μονάχου, του Βερολίνου και της Χάλλε. 

Μετά την αναγόρευσή του σε διδάκτορα της φιλοσοφίας το 1904 ύστερα από την εκπόνηση σχετικής διατριβής με θέμα τη διδασκαλία του Ηρακλείτου, ακολούθησε τη σταδιοδρομία του καθηγητή μέσης εκπαίδευσης, την οποία όμως εγκατέλειψε το 1911 αναλαμβάνοντας πλέον να διδάσκει ιδιωτικά μαθήματα στο Μόναχο. Τότε άρχισε να συγγράφει το βιβλίο του *Der Untergang des Abendlandes. Umrisse einer Morphologie der Weltgeschichte* (= Η παρακμή της Δύσης), το οποίο εξέδωσε το 1918, όταν η χώρα του, η Γερμανία, εξερχόταν ηττημένη από τον τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το έργο αυτό με τη χρησμοειδή γραφή, χάρη στο οποίο ο Όσβαλντ Σπένγκλερ έγινε γνωστός, αποπνέει έντονη την ατμόσφαιρα της απαισιοδοξίας. Όπως αποφαίνεται ο συγγραφέας, κανένας από τους πολιτισμούς της ιστορίας —τους οποίους αριθμεί σε οκτώ— δεν είναι αιώνιος, αλλά καθένας έχει ζωή διάρκειας περίπου χιλίων ετών. Προδικάζει τον αφανισμό του δυτικού πολιτισμού, επισημαίνοντας ως σημάδια κατάρρευσής του την επικρατούσα δύναμη του χρήματος, την κυριαρχία των μέσων μαζικής ενημέρωσης και την έλλειψη πρωτότυπων διανοουμένων και δημιουργών σε όλους τους τομείς του πολιτισμού και της παιδείας. 

Υπήρξε εθνικιστής και ήταν ένας από τους συμμετέχοντες στη Συντηρητική επανάσταση, παρόλο που προς το τέλος της ζωής του επέκρινε τον αντισημιτισμό και το Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Λεμπέσης, Ευάγγελος, «Η παρακμή της Δύσεως (Εισαγωγή εις την φιλοσοφίαν του Σπέγγλερ)». Εποπτεία 80 (1983), 523-541.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*«Το Προσωπο: Όσβαλντ Σπένγκλερ», αφιέρωμα στον ιστότοπο της εφημερίδας «Η Καθημερινή», 14 Ιουνίου 2010.

Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ρατσισμός στη Γερμανία
Κατηγορία:Γερμανοί εθνικιστές
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της ιστορίας
Λουδοβίκος ο Τραυλός

Ο **Λουδοβίκος Β΄ της Γαλλίας** ή **Λουδοβίκος ο Τραυλός** (γαλλ.: *Louis II le Begue*, 1 Νοεμβρίου 846 – 10 Απριλίου 879) ήταν Δούκας της Ακουιτανίας (866 - 877), Βασιλεύς της Νευστρίας (856 - 879), Βασιλεύς των Δυτικών Φράγκων, Βασιλεύς της Κάτω Βουργουνδίας και Βασιλεύς της Προβηγκίας (877 - 879) και Κόμης του Μω (862 - 877). Ο Λουδοβίκος ο Τραυλός ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλέως των Δυτικών Φράγκων Καρόλου του Φαλακρού με την σύζυγο του Ερμεντρούδη της Ορλεάνης, είχε άσχημη υγεία από την ημέρα που γεννήθηκε και πέθανε δύο χρόνια μετά τον πατέρα του. Διαδέχθηκε τον μικρότερο αδελφό του Κάρολο το Παιδί ως Δούκας της Ακουιτανίας (866) και τον πατέρα του ως βασιλεύς των Δυτικών Φράγκων (877), δεν στέφτηκε ωστόσο ποτέ αυτοκράτορας.

Ο Λουδοβίκος ο Τραυλός στέφτηκε για πρώτη φορά βασιλιάς στην Κομπιένη από τον αρχιεπίσκοπο της Ρενς (8 Δεκεμβρίου 877), η δεύτερη στέψη του έγινε τον Αύγουστο του 878 από τον πάπα Ιωάννη Η΄ στην Τρουά. Ο πάπας πολύ πιθανό να του είχε προσφέρει και το αυτοκρατορικό στέμμα κάτι που τελικά δεν έγινε. Η πολιτική του Λουδοβίκου ήταν γενικά ανύπαρκτη, περιγράφεται σαν ένας *"γλυκός άντρας, ειρηνικός, δίκαιος και θρησκευόμενος"*. Ο Βιλφρέδος Α΄ της Βαρκελώνης παρέλαβε από τον Λουδοβίκο τη Βαρκελώνη και τη Χιρόνα (878). Την εποχή που είχε ξεκινήσει εκστρατεία εναντίον των Βίκινγκ αρρώστησε και πέθανε (10 Απριλίου 879), τον διαδέχθηκαν οι δυο μεγαλύτεροι γιοι του από τον πρώτο του γάμο Λουδοβίκος Γ΄ και Καρλομάν Β΄.

## Οικογένεια
[thumb|250px|left|[Δηνάριο του Λουδοβίκου Β΄ του Τραυλού.]]

Με την πρώτη σύζυγό του Ανσγκάρδη της Βουργουνδίας απέκτησε τέκνα:
* Λουδοβίκος Γ΄ 864-882, βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων.
* Καρλομάν Β΄ π.867-884, βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων
* Χίλντεγκαρντ
* Γκιζέλα 865 – 884, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Α΄ των Ροβερτιδών κόμη του Τρουά. 
* Ερμεντρούδη π.875-π.892, παντρεύτηκε τον Ρέγκιναρ Α΄ των Ρετζινάρ  δούκα της Λωρραίνης.

Με την δεύτερη σύζυγό του Αδελαΐδα των Παρισίων απέκτησε :
* Κάρολος Γ΄ 879-929 ο *Απλός*, βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Rosamond McKitterick, The Frankish Kingdoms under the Carolingians, (Pearson Education Limited, 1999)
*John VIII, Pierre Riche, The Papacy: Gaius-Proxies, Vol. 2, ed. Philippe Levillain, (Routledge, 2002)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

|-

|-

|-

|-

|-

Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλλίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Δυτικής Φραγκίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Ρωμύλος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Ρωμύλος** μπορεί να αναφέρεται στους:

* Ρωμύλος και Ρώμος, δίδυμα αδέλφια και ήρωες και θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας. Αναφέρονται ως οι ιδρυτές και πρώτοι βασιλείς της Ρώμης
* Ρωμύλος ιδρυτής και πρώτος βασιλιάς της Ρώμης
* Ρωμύλος Αυγουστύλος, τελευταίος αυτοκράτωρ της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
* Βαλέριος Ρωμύλος, γιος του Μαξέντιου
* Ρωμύλος (δορυφόρος), φυσικός δορυφόρος του αστεροειδή 87 Sylvia
* 10386 Ρωμύλος, αστεροειδής γνωστός και ως 	1996 TS15
* Ρωμύλος Σίλβιος, βασιλιάς της Άλβα Λόνγκα
* Ρωμύλος (μυθογράφος), μυθογράφος του 13ου αιώνα
Θάλεια ΙΙΙ (ναρκαλιευτικό)

Πρώην Βελγικό ‘BLANKENBER’ M-923. Πρώην αμερικανικό USS MSC 170. 
Ομοίου τύπου το πλοία Αντιόπη, Αταλάντη, **Θάλεια ΙΙΙ**, Νιόβη και Φαίδρα. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Consolidated Shipbuilding Corp. Morris Heights, NY, NY’. Παρελήφθη στις 26/09/1969 στην Οστάνδη του Βελγίου. Ανήκει στον στολίσκο Ν/Α.

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Δήμος Πτολεμαΐδας

Ο **δήμος Πτολεμαΐδας** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Εορδαίας. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού. Αποτελούνταν από 12 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 217,9 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 45.592 κατοίκους (απογραφή 2011). Έδρα του δήμου ήταν η Πτολεμαΐδα.

Ο δήμος αποτελούνταν από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: ** Δημοτικό διαμέρισμα Πτολεμαΐδας** [ 28.942 ]   
: ** Δ.δ. Ασβεστοπέτρας ** -- η Ασβεστόπετρα [ 740 ]
: ** Δ.δ. Γαλατείας ** -- η Γαλάτεια [ 530 ]
: ** Δ.δ. Δροσερού ** -- το Δροσερόν [ 327 ]
: ** Δ.δ. Καρδίας ** -- η Καρδία [ 0 ]
: ** Δ.δ. Κομάνου ** -- ο Κόμανος [ 523 ]
: ** Δ.δ. Μαυροπηγής ** -- η Μαυροπηγή [ 649 ]
: ** Δ.δ. Ολυμπιάδος ** -- η Ολυμπιάς [ 693 ]
: ** Δ.δ. Πενταβρύσου ** -- η Πεντάβρυσος [ 305 ]
: ** Δ.δ. Περδίκκα ** -- ο Περδίκκας [ 1.854 ]
: ** Δ.δ. Προαστίου **-- το Προάστιο [ 863 ]  
: ** Δ.δ. Πτελεώνος ** -- ο Πτελεών [ 113 ]

## Διατελέσαντες πρόεδροι και δήμαρχοι

Το 2011 με το Σχέδιο Καλλικράτης, ο Δήμος Πτολεμαΐδας καταργήθηκε και συγχωνεύθηκε στον νέο **[[Δήμος Εορδαίας|Δήμο Εορδαίας]]**, αποτελώντας έκτοτε τη Δημοτική Ενότητα Πτολεμαΐδας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστοσελίδα του δήμου Πτολεμαΐδας 
*Διατελέσαντες πρόεδροι και δήμαρχοι στον ιστότοπο του Δήμου Πτολεμαΐδας
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 
* ΕΕΤΑΑ- Αποτελέσματα εκλογών 1975-2010.

## Παραπομπές


Πτολεμαιδας
Δήμος Άσκιου

Ο **Δήμος Ασκιού** ήταν δήμος του Νομού Κοζάνης, που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Βοΐου. Βρισκόταν στο βόρειοδυτικό τμήμα του νομού και απλωνόταν πάνω στον ορεινό όγκο του Άσκιου. Αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 196,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 5130 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν το Καλονέρι.

Ο δήμος αποτελούνταν από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: ** Δ.δ. Καλονερίου ** -- το Καλονέρι [ 579 ]
: ** Δ.δ. Γαλατινής ** -- η Γαλατινή [ 2.092 ]
: ** Δ.δ. Ερατύρας ** -- η Εράτυρα [ 1.406 ]
: ** Δ.δ. Ναμάτων ** -- τα Νάματα [ 182 ]
: ** Δ.δ. Πελεκάνου ** -- ο Πελεκάνος [ 523 ]
: ** Δ.δ. Σισανίου ** -- το Σισάνι [ 348 ]

## Δήμαρχοι Ασκίου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα του δήμου Ασκίου 
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 
*Εκλογές στον Δήμο Ασκίου ΕΕΤΑΑ.

## Παραπομπές


Ασκιου
Χρονικό των Ιωαννίνων

Το **Χρονικό των Ιωαννίνων** είναι είναι μια χρονογραφική διήγηση γραμμένη στην ελληνική γλώσσα και αναφέρεται στην ιστορία των Ιωαννίνων στα χρόνια του Θωμά Β' Πρελούμπου ή Πρελιούμποβιτς (Preljubović), Σέρβου Δεσπότη της Ηπείρου με έδρα τα Ιωάννινα, στο δεύτερο μισό του 14ου αιώνα (πριν το 1400).

Το Χρονικό είχε αρχικά αποδοθεί στους μοναχούς Πρόκλο και Κομνηνό γι'αυτό και ήταν γνωστό με το όνομα «Χρονικό των μοναχών Πρόκλου και Κομνηνού».

Στο Χρονικό ο Θωμάς Πρελούμπος ή Πρελούμποβιτς αναφέρεται ως αδίστακτος και δεσποτικός τύραννος, ενώ η γυναίκα του Μαρία Αγγελλίνα Δούκαινα Παλαιολογίνα περιγράφεται με κολακευτικούς χαρακτηρισμούς.

Το κείμενο είναι πηγή σημαντικών πληροφοριών για την περιοχή. Είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται η Ζίτσα το 1382 και η Κόνιτσα ανάμεσα στα κάστρα που έφτιαξε ή ενίσχυσε ο Πρελούμπος. Σε αυτό αναφέρονται επίσης το Μέτσοβο, η μεσαιωνική πόλη Βελλάς και άλλοι οικισμοί. Αναφέρεται επίσης μια ναυτική απόβαση στη λίμνη Παμβώτιδα στις  26/2/1379 από Αλβανούς και Βούλγαρους και Βλάχους* *επιδρομείς οι οποίοι κατόρθωσαν να καταλάβουν για λίγο το εκεί κάστρο (Κάστρο των Ιωαννίνων) πριν τους αντιμετωπίσουν με επιτυχία οι αμυνόμενοι.

Η άλλη πηγή για την ιστορία των Ιωαννίνων περίπου την ίδια εποχή είναι το Χρονικό των Τόκκων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Π. Αραβαντινός, *Χρονογραφία
της Ηπείρου*, τόμ. Β΄, εκδ. Κουλτούρα, [χ.χ.], Αθήνα, σελ. 131.
* Λέανδρος Ι. Βρανούσης "Το Χρονικόν των Ιωαννίνων κατ' ανέκδοτον δημώδη επιτομήν", Ακαδημία Αθηνών, Επετηρίς του Μεσαιωνικού Αρχείου,12 (1962), σσ. 57-115.
* Λ. Βρανούσης, *Χρονικά
της μεσαιωνικής και τουρκοκρατούμενης Ηπείρου*, Ιωάννινα 1962

Κατηγορία:Χρονικά
Κατηγορία:Ιωάννινα
Φαίδρα (ναρκαλιευτικό)

Παρελήφθη στην Οστάνδη του Βελγίου επιστρεφόμενο από την Αμερικανική Στρατιωτική βοήθεια στις 26 Σεπτεμβρίου 1969. Κατασκευάστηκε μεταξύ 1960-1962 στα ναυπηγεία ‘USA – Hodgson Bros, Goudy and Stevens, East Boothbay, Me’. Σκάφος ξύλινο με ευρεία χρήση αντιμαγνητικού υλικού στις μεταλλικές κατασκευές. Εκτόπισμα : 330/402 ΤΝ. – Διαστάσεις : 145Χ28Χ8 πόδια πρόωση : Ντίζελ 900 ΒΗΡ, διπλέλικο. – Ταχύτητα : 14 κόμβοι. – Οπλισμός : 1 δίδυμο 20 χιλιοστών ομοίου τύπου το πλοία Αντιόπη, Αταλάντη, Θάλεια ΙΙΙ, Νιόβη και **Φαίδρα**.

Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Δήμος Σερβίων

Ο **δήμος Σερβίων** είναι δήμος του νομού Κοζάνης. Συστάθηκε αρχικά το 1964 και προήλθε από αναγνώριση της πρώην κοινότητας Σερβίων σε δήμο. Το 1999 με την εφαρμογή του  προγράμματος Καποδίστριας διευρύνθηκε με τη συνένωση σ' αυτόν παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο νέος διευρυμένος δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σερβίων-Βελβεντού. Βρίσκεται στο ανατολικό  τμήμα του νομού στις πλαγιές του Βερμίου και των Πιερίων. Περιελάμβανε 14 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 351,1 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 10.001 κατοίκους (απογραφή 2001). Με το Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι, το 2019 ο δήμος επανασυστάθηκε, με διαφορετική έκταση, περιλαμβάνοντας πλέον τρείς Δημοτικές Ενότητες (Σερβίων, Καμβουνίων και Λιβαδερού). Έδρα του δήμου είναι τα ομώνυμα Σέρβια.

## Διαίρεση
Ο δήμος περιλαμβάνει τις παρακάτω δημοτικές ενότητες, δημοτικές και τοπικές κοινότητες και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011):

## Δήμαρχοι Σερβίων
## Διατελέσαντες πρόεδροι και δήμαρχοι

Πηγή: Δήμαρχοι και Πρόεδροι των Σερβίων από το 1922 και εντεύθεν. Νικόλαου Μπουκουβάλα, εφημερίδα Κοζάνη, 15 Ιουνίου 2021, ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2026.

## Επανασύσταση δήμου (2019)
Η διάσπαση του δήμου Σερβίων - Βελβεντού αποτελούσε πάγιο αίτημα των κατοίκων του δήμου από την εποχή που εφαρμόστηκε το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Έτσι, με τροπολογία που παρουσιάστηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2019 από το Υπουργείο Εσωτερικών, αποφασίστηκε η διάσπαση του Δήμου, από τον Σεπτέμβριο του 2019 και με την ανάληψη των νέων δημοτικών αρχών που προέκυψαν από τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές 2019, σε:

**Δήμο Σερβίων**  (επανασυστήνεται ο πρώην καποδιστριακός δήμος, με το σχέδιο Κλεισθένης).

Πρώτος δήμαρχος του επανασυσταθέντος δήμου Σερβίων εξελέγη το 2019 ο Χρήστος Ελευθερίου, με ποσοστό 50,27%. Επανεξελέγη το 2023, από τον 1ο γύρο, με ποσοστό 50,22%. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα του δήμου Σερβίων 
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Σερβιων
Σερβιων
Κατηγορία:Σέρβια
Δήμος Τσοτυλίου

Ο **δήμος Τσοτυλίου** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Βοΐου. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού ανάμεσα στους νομούς Γρεβενών και Καστοριάς . Αποτελούνταν από 19 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 239,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.753 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν το Τσοτύλι.

Ο δήμος αποτελούνταν από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Τσοτυλίου Κοζάνης|Δ.δ. Τσοτυλίου]]** [ 1.596 ]  
::* το Τσοτύλι [ 1.596 ]  
::* το Ρόκαστρον [ 0 ]  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγιάσματος Κοζάνης|Δ.δ. Αγιάσματος]]** [ 204 ]  
::* ο Άγιος Θεόδωρος [ 70 ]  
::* το Αγίασμα [ 34 ]  
::* η Αχλαδέα [ 57 ]  
::* το Κοιλάδιον [ 43 ]  
: ** Δ.δ. Αγίων Αναργύρων ** -- οι Άγιοι Ανάργυροι [ 49 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ανθούσης Κοζάνης|Δ.δ. Ανθούσης]]** [ 70 ]  
::* η Ανθούσα [ 54 ]  
::* η Τριάδα [ 16 ]  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ανθοχωρίου Κοζάνης|Δ.δ. Ανθοχωρίου]]** [ 182 ]  
::* το Ανθοχώριον [ 108 ]  
::* το Παρόχθιον [ 0 ]  
::* το Φυτώκιον [ 74 ]  
: ** Δ.δ. Αυγερινού ** -- ο Αυγερινός [ 386 ]
: ** Δ.δ. Βουχωρίνας ** -- η Βουχωρίνα [ 79 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βροντής Κοζάνης|Δ.δ. Βροντής]]** [ 161 ]  
::* η Βροντή [ 94 ]  
::* η Απιδέα [ 41 ]  
::* το Λευκάδιον [ 26 ]  
: ** Δ.δ. Δαμασκηνιάς ** -- η Δαμασκηνιά [ 306 ]
: ** Δ.δ. Δάφνης ** -- η Δάφνη [ 60 ]

## Δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του δήμου Τσοτυλίου
* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

## Παραπομπές


Τσοτυλιου
Δήμος Δημητρίου Υψηλάντη

Ο **δήμος Δημητρίου Υψηλάντη** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κοζάνης. Βρισκόταν στο κέντρο σχεδόν του νομού. Αποτελούνταν από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 112,1Km<sup>2</sup> και είχε συνολικό πληθυσμό 3018 κατοίκους (απογραφή 2021). Έδρα του δήμου ήταν το Μαυροδένδρι. Με την απογραφή του 2021 η δημοτική ενότητα έχει 1392 κατοίκους. 

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2021):
: ** Δ.δ. Μαυροδενδρίου ** -- το Μαυροδένδρι Κοζάνης [ 661 ]
: ** Δ.δ. Λιβερών ** -- τα Λιβερά [ 19 ]
: ** Δ.δ. Ποντοκώμης ** -- η Ποντοκώμη [ 594 ]
: ** Δ.δ. Σιδερά ** -- ο Σιδεράς [ 118 ] + **Οικισμός Κτενάς**  -- ο Κτενάς Κοζάνης [ 0 ]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα του δήμου Δημητρίου Υψηλάντη
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 
### Δήμαρχοι

## Παραπομπές


Δημητριου Υψηλαντη
Ο Θάνατος του Σωκράτη

[thumb|[Ζακ-Λουί Νταβίντ, Ο Θάνατος του Σωκράτη, 1787, λάδι σε καμβά, διαστάσεις : 129,5 x 196,2 cm.]]

Ο **Θάνατος του Σωκράτη** είναι πίνακας που φιλοτέχνησε ο Γάλλος ζωγράφος Ζακ-Λουί Νταβίντ το 1787. Απεικονίζει τη σκηνή του θανάτου του Σωκράτη ο οποίος καταδικάστηκε γιατί, σύμφωνα με τις κατηγορίες, εισήγαγε "καινά δαιμόνια" (νέες θεότητες) στη λατρεία ενώ παράλληλα διέφθειρε τους νέους.

Ο πίνακας εκτίθεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.

## Ανάλυση
Στον πίνακα διακρίνονται:
* Ο Σωκράτης να κρατά το κύπελλο με το κώνειο - με το οποίο πρόκειται να αυτοκτονήσει - και να δείχνει προς τον ουρανό όπως ο Πλάτων στον πίνακα του Ραφαήλ, (Σχολή των Αθηνών). Συμβολίζεται έτσι η ιδεαλιστική αντίληψη του Σωκράτη σχετικά με την αθανασία της ψυχής (Πλάτωνος, Φαίδων).
* Ο Πλάτωνας καθισμένος και ακίνητος στα αριστερά του πίνακα, με την πλάτη του να ακουμπά στο κρεβάτι. Σύμφωνα όμως με τις πηγές ο Πλάτων δεν ήταν παρών στο θάνατο του Σωκράτη.
* Ο Σωκράτης ακολουθεί το εξιδανικευτικό πρότυπο της νεοκλασικής εποχής και έτσι παρουσιάζεται νέος και δυνατός, σε αντίθεση με τον Πλάτωνα που εμφανίζεται στα αριστερά του πίνακα λυπημένος και γερασμένος ενώ στην πραγματικότητα ήταν νεότερος του Σωκράτη.
* Ο Σωκράτης στην προκειμένη περίπτωση μπορεί να παρομοιαστεί με τον Ιησού, πλαισιωμένο από τους μαθητές του, καθώς ο αριθμός των προσώπων στον πίνακα είναι 12.

## Δείτε ακόμα

* Απεικονίσεις του Σωκράτη στην τέχνη και τη λαϊκή κουλτούρα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ζακ-Λουί Νταβίντ
Μικρός Πρίγκηπας (δορυφόρος)

Ο **Μικρός Πρίγκηπας** (αγγλικά:*Petit-Prince*) ή, όπως είναι το πλήρες όνομά του, **(45) Ευγενία I Μικρός Πρίγκηπας** (*(45) Eugenia I Petit-Prince*) είναι ο μεγαλύτερος, εξωτερικός δορυφόρος του αστεροειδή 45 Ευγενία. Ανακαλύφθηκε το 1998 από αστρονόμους με το τηλεσκόπιο Keck II στο Mauna Kea, στη Χαβάη. Το προσωρινό του όνομα ήταν **S/1998 (45) 1**.

Πήρε το όνομά του το 2003 από τον χαρακτήρα του βιβλίου του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ «Ο Μικρός Πρίγκηπας», ο οποίος ζούσε σε έναν αστεροειδή με το όνομα B612. Το όνομα αυτό, έχει επιλεγεί προς τιμήν του γιου της αυτοκράτειρας Ευγενίας και του Ναπολέοντος του 3ου της Γαλλίας, Ναπολέων Δ' (*Napoléon Eugène Louis Jean Joseph*), ο οποίος είχε βρεθεί στην Αφρική αναζητώντας την περιπέτεια (όπως και ο μικρός πρίγκιπας), πήρε μέρος στη Μάχη του Ουλουντί ενάντια στους Ζουλού και αφού έπεσε σε κάποια ενέδρα τους, σκοτώθηκε σε ηλικία 23 ετών. 

Ο δορυφόρος έχει 13 χλμ. διάμετρο (Ο αστεροειδής 45 Ευγενία έχει διάμετρο 214 χλμ). Η περιφορά του γύρω από τον αστεροειδή διαρκεί 5 ημέρες.

Ο Μικρός Πρίγκηπας ήταν ο πρώτος δορυφόρος αστεροειδή που ανακαλύφθηκε από ένα τηλεσκόπιο εδάφους. Μέχρι τότε, ο μόνος γνωστός δορυφόρος αστεροειδή ήταν ο Δάκτυλος, που είχε ανακαλυφθεί από τη διαστημική συσκευή Γαλιλαίος, γύρω από τον αστεροειδή 243 Ίδη (243 Ida).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* IAUC 7129, ανακοίνωση ανακάλυψης 
* "Discovery of a moon orbiting the asteroid 45 Eugenia" Nature, 1999 
* Πρόταση για την ονομασία του προς την IAU Μάιος 2000 
* IAUC 7503, ανακοίνωση  ονομασίας 
* δεδομένα από τον W. Robert Johnston 
* λεπτομέρειες τροχιάς, διαγράμματα F. Marchis 

Κατηγορία:Δορυφόροι αστεροειδών
Κατηγορία:Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ
Πάουλους Μορέιλσε

Ο **Πάουλους Μορέιλσε** (*Paulus Moreelse*, Ουτρέχτη 1571 - Ουτρέχτη, 6 Μαρτίου 1638) ήταν Ολλανδός ζωγράφος, που φιλοτεχνούσε κυρίως πορτρέτα. Ήταν πατέρας του Γιοχάνες Μορέιλσε.
## Βιογραφία
Ο Μορέιλσε ήταν μαθητής του καταγόμενου από το Ντελφτ Μιχίλ Γιάνζ φαν Μίρεφελτ, ο οποίος με τη σειρά του ήταν μαθητής του Άντονι φαν Μπλόκλαντ. Σπούδασε για ένα διάστημα στην Ιταλία, όπου του ανατέθηκε η φιλοτέχνηση πολλών πορτρέτων. Γυρίζοντας στην Ουτρέχτη το 1596, έγινε μέλος της τοπικής Συντεχνίας των σελλοποιών (zadelaarsgilde) ενώ το 1611 ίδρυσε την τοπική Συντεχνία ζωγράφων, της οποίας τέθηκε επικεφαλής.

Το πρώτο έργο του χρονολογείται γύρω στο 1606. Εκτός από πορτρέτα, ζωγράφισε επίσης ιστορικούς πίνακες, ακολουθώντας το καλλιτεχνικό ρεύμα του Μανιερισμού, ενώ τη δεκαετία του 1620 ζωγράφισε ποιμενικές σκηνές βοσκών και κτηνοτρόφων. Ανήκε στην ίδια γενιά με τον Άμπραχαμ Μπλούμερτ και τον Γιοάχιμ Γιούτεβελ (Joachim Wtewael), και όπως ο Γιουτεβέλ, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημόσια ζωή της πόλης. Το 1618 όταν οι αντι-Αρμινιανιστές ανήλθαν στην εξουσία, έγινε μέλος του δημοτικού συμβουλίου.

Ο Μορέιλσε ασχολήθηκε επίσης με την αρχιτεκτονική, κτίζοντας το "Καταράινεποορτ" (πύλη της Κατερίνας, 1626, καταστράφηκε το 1850) της Ουτρέχτης και το "φλέισχαους" (Vleeshuis, κρεοπωλείο) το 1637, το οποίο υπάρχει ακόμα. Δίδαξε στην τοπική ακαδημία καλών τεχνών και ένας από τους μαθητές του εκεί διετέλεσε ο Ντιρκ φαν Μπαμπούρεν.

Πέθανε στις 6 Μαρτίου 1638 και ετάφη στην Μπούρκερκ (τοπική εκκλησία).


File:Sophia_Hedwig_van_Brunswijk-Wolfenbuttel_as_Caritas_with_her_sons,_by_Paulus_Moreelse.jpg|*Η Sophia Hedwig του Brunswijk-Wolfenbuttel με τα παιδιά της, ως Ευσπλαχνία*, 1621 Άπελντοορν, Ανάκτορο Het Loo
File:Vertumnus_and_Pomona_1630_Paulus_Moreelse.jpg|*Βερτούμνος και Πομόνα*, 1630, Ρόττερνταμ, Μουσείο Μπόιμανς - φαν Μπένινγκεν
File:Girl_at_a_mirror,_by_Paulus_Moreelse.jpg|*Κορίτσι στον καθρέφτη*, 1632, Άμστερνταμ, Ρέικσμουζεουμ 
File:'Periander,_The_Tyrant_of_Corinth'_by_Paulus_Moreelse.jpg|*Περίανδρος, ο τύραννος της Κορίνθου*, Βιέννη, Liechtenstein Museum


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Μορέιλσε (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Μορέιλσε** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άρθρα:

*Πάουλους Μορέιλσε, Ολλανδός ζωγράφος
*Γιοχάνες Μορέιλσε, Ολλανδός ζωγράφος

Κατηγορία:Επώνυμα
Γραμμομοριακό κλάσμα

Στη χημεία, **κλάσμα mole** X ή **γραμμομοριακό κλάσμα ** ή **μοριακό κλάσμα** είναι ένας τρόπος έκφρασης της σύστασης ενός αέριου ή υγρού διαλύματος.
Ως γραμμομοριακό κλάσμα Xi ενός συστατικού i σε ένα μίγμα, ορίζεται το κλάσμα με αριθμητή τα moles ni του συστατικού i στο μίγμα  και παρονομαστή το άθροισμα των moles nολ όλων των συστατικών του μίγματος. Στα συνολικά moles συμπεριλαμβάνονται και τα moles του διαλύτη :

:X_i = \frac{n_i}{n_{o\lambda}}  

όπου

:n_{o\lambda} = n_1 + n_2 + n_3 + ... 

Ως ποσοστό %, το κλάσμα mole μπορεί να αποδοθεί :

: X_i\,\% = \frac{n_i}{n_{o\lambda}}\cdot 100 

Το γραμμομοριακό κλάσμα είναι αδιάστατος αριθμός, **πάντα μικρότερος του 1 (ή του 100 %)** και το άθροισμα των γραμμομοριακών κλασμάτων όλων των συστατικών ενός διαλύματος είναι πάντα ίσο με 1.  δηλ. ισχύει :

:X_1 + X_2 + X_3 + ... = 1

Παραδείγματα : 

* Αν οι ποσότητες των συστατικών του μίγματος δίνονται σε moles : Έστω ότι ένα υδατικό διάλυμα περιέχει n = 50 mol Η2Ο και n1 = 10 mol ζάχαρης. Έχουμε : nολ = n + n1 = 50 + 10 = 60 mol. 
: Για τη ζάχαρη : X1 = n1/nολ = 10/60 = 1/6
: Γιά το νερό : X = n/nολ = 50/60 = 5/6

* Αν οι ποσότητες όλων ή μερικών συστατικών του μίγματος δίνονται σε γραμμάρια τότε τα μετατρέπουμε πρώτα σε moles. Η μετατροπή γίνεται με τη σχέση : n = m/Mr όπου m = η μάζα του συστατικού (g) και Μr = η σχετική μοριακή του μάζα : Έστω ότι ένα διάλυμα περιέχει 45 g  γλυκόζης (Mr = 180) και 34.2 g ζάχαρης (Mr = 342) διαλυμένα σε 540 g Η2Ο (Mr = 18). Έχουμε για τη γλυκόζη n1 = 45/180 = 0.25 mol, για τη ζάχαρη n2 = 34.2/342 = 0.1 mol και για το νερό n = 540/18 = 30 mol. Άρα : nολ = 30 + 0.25 + 0.1 = 30.35 mol.
: Για τη γλυκόζη : X1 = 0.25/30.35 = 0.008
: Για τη ζάχαρη : Χ2 = 0.1/30.35 = 0.003
: Γιά το νερό :  X = 30/30.35 = 0.989

* Αν οι ποσότητες όλων ή μερικών συστατικών του μίγματος δίνονται σε αριθμούς μορίων τότε τους μετατρέπουμε πρώτα σε moles. Η μετατροπή γίνεται με τη σχέση : n = Ν/*Ν<sub>A</sub>* όπου N = ο αριθμός μορίων του συστατικού και *Ν<sub>Α</sub>* = ο αριθμός του Avogadro = 6,023×1023 μόρια : Έστω ότι ένα αέριο μείγμα περιέχει 12.023×1023 μόρια Ν2 και 18.069×1023 μόρια Ο2. Έχουμε για το Ν2  n1 = 12.023×1023/6.023×1023 = 2 mol και για το Ο2 n2 = 18.069×1023/6.023×1023 = 3 mol. Άρα : nολ = 3 + 2 = 5 mol.
: Για τo N2 : X1 = 3/5
: Για τo O2 : Χ2 = 2/5

## Δείτε επίσης
* Εκφράσεις περιεκτικότητας και συγκέντρωσης διαλυμάτων

Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες

Κατηγορία:Διαλύματα
Αρχαίοι Ρόδιοι

**Ρόδιοι** ή **Ροδίτες** ονομάζονταν οι κάτοικοι της αρχαίας Ρόδου. Κατάγονταν από τους Τελχίνες που είχαν έλθει από την Κύπρο ή από την Κρήτη.
## Οι τέχνες των Ροδίων
Στην αρχαία Ρόδο άκμαζε η μεταλλουργία, αφού κατά τον μύθο οι Τελχίνες που ήρθαν από την Κύπρο ή την Κρήτη και εγκαταστάθηκαν στη Ρόδο ήταν άριστοι τεχνίτες του μετάλλου. Κατασκεύαζαν κυρίως πολεμικά όπλα και πολεμικές μηχανές. Εκτός αυτού είχαν άριστες επιδόσεις στην ναυσιπλοΐα και στη ναυπηγική τέχνη. Ξακουστά ήταν τα πλοία που κατασκεύαζαν οι τεχνίτες της Λίνδου, ενώ θεωρούνται οι πρώτοι ναυπηγοί των περίφημων καραβιών τύπου keletes. 

Άλλες σημαντικές επιδόσεις των νησιωτών Ροδίων ήταν η αγγειοπλαστική. Κατασκεύαζαν τα περίφημα *Θερίκλεια*, που ήταν έντεχνα μεταλλικά, ίσως και αργυρά αγγεία σε σχήμα ποτηριού. Αλλά και τα πήλινα αγγεία τους ήταν γνωστά και αναφέρονται συχνά με τα καλύτερα λόγια. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Σινώπης από τον Μιθριδάτη, οι Ρόδιοι έστειλαν στους κατοίκους 10.000 *οίνου κεράμια*. Πολλά είναι τα αρχαιολογικά ευρήματα στην Αθήνα, στην Αλεξάνδρεια και τη Σικελία που αποδεικνύουν τη διάδοση των αγγείων από τη Ρόδο. Αρχαιολογικά ευρήματα κεραμικών αμφορέων από τη Ρόδο (και από τη Θάσο και από την Κνίδο) σημειώθηκαν και στη νότια Ρωσία. Μια άλλη πηγή θέλει τους αρχαίους Ρόδιους να είναι οι ιδρυτές της Παρθενόπης (μετέπειτα Νεάπολις / Νάπολη)http://www.storico.org/prime_civilta/napoli_partenope.html. Επίσης μαζί με Κρήτες ίδρυσαν την Γέλα και τον Ακράγα στην Σικελία. Αξιοσημείωτη είναι δε μια ιδιαίτερα σπάνια αγγειοπλαστική τέχνη που συναντάμε μόνο στη Ρόδο, και με την οποία κατασκευάζονταν αρωματικά ποτήρια για την κατάνυξη οίνου και φέρουν το όνομα της Λίνδου. 

Μεμονωμένα αναφέρονται και άλλα προϊόντα των Ροδίων. Οι καλλυντικές αλοιφές ήταν πολύ καλές, ενώ η τέχνη των αρτοποιών ήταν φημισμένη για τα νόστιμα γλυκά του νησιού που εξάγονταν διεθνώς. Επίσης παρασκεύαζαν καλή κόλλα και την καλύτερη άσπρη μπογιά Λευκό του Μόλυβδου της εποχής τους. Επίσης αναφέρονται και υποδήματα από τη Ρόδο.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
Δορυφόρος

Ο όρος **δορυφόρος** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

* στον στρατιώτη που κρατά δόρυ
* στον δορυφόρο, το γνωστό έργο γλυπτικής του Πολύκλειτου
* Κράτος-δορυφόρος: μια χώρα που βρίσκεται κάτω από μεγάλη πολιτική, οικονομική και στρατιωτική επιρροή ή έλεγχο από άλλη
* φυσικός δορυφόρος: ουράνιο σώμα που περιστρέφεται γύρω από έναν πλανήτη ή αστεροειδή
* τεχνητός δορυφόρος: οποιαδήποτε κατασκευή, που δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο, τοποθετείται σε τροχιά γύρω από ένα ουράνιο σώμα
** τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος: μη επανδρωμένος τεχνητός δορυφόρος, μέσω του οποίου παρέχονται τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες
** Μετεωρολογικός δορυφόρος: τεχνητός δορυφόρος για την παρακολούθηση και πρόβλεψη των γήινων καιρικών φαινομένων
** Δορυφόροι Έκο: Οι πρώτοι τεχνητοί δορυφόροι της ΝΑΣΑ.

Σχετικά με φυσικούς δορυφόρους του Ηλιακού συστήματος, δείτε:
* Κατάλογος φυσικών δορυφόρων ηλιακού συστήματος 
** Δορυφόροι του Άρη
** Δορυφόροι του Δία
** Δορυφόροι του Κρόνου
** Δορυφόροι του Ουρανού
** Δορυφόροι του Ποσειδώνα 
** Δορυφόροι του Πλούτωνα 
** Δορυφόροι της Χαουμέια
** Δορυφόροι μικρών πλανητών: Φυσικοί δορυφόροι πλανητοειδών
Σιταγροί Δράμας

Οι **Σιταγροί** είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφία
Οι Σιταγροί βρίσκονται κοντά στα σύνορα με την Περιφερειακή Ενότητα Σερρών, στην πεδιάδα της Δράμας σε υψόμετρο 80 μέτρων. Απέχει 13 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη και 10 χλμ. ΝΑ. από την Προσοτσάνη (έδρα δήμου). Δυτικά του χωριού είναι ο Μεγαλόκαμπος, βορειοανατολικά και δίπλα η Αργυρούπολη, νότια ο Φωτολίβος ενώ μέσα από τον οικισμό διέρχεται η ΕΟ Σερρών - Δράμας.

## Ιστορία: Προϊστορικός οικισμός Σιταγρών
Στο νότιο τμήμα του Σιταγρινού κάμπου, στις όχθες του ποταμού Αγγίτη και προς τον Φωτολίβο, υπάρχει ο σημαντικός προϊστορικός οικισμός των Σιταγρών, που ανήκει στην ύστερη Νεολιθική περίοδο και στην εποχή του Χαλκού και με τη βοήθεια ραδιοχρονολόγησης έδειξε ότι κατοικήθηκε από το 4500 π.Χ. έως το 2000 - 1900 π.Χ. Την περίοδο 1967 - 70 έγινε συστηματική ανασκαφή  από την Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Los Angeles και έφεραν στην επιφάνεια πλήθος ευρημάτων (εργαλεία, κοσμήματα, ειδώλια και τελετουργικά αγγεία, αγγεία με προηγμένη τεχνολογία όπτησης και διακόσμησης) καθώς και ότι γύρω στο 4000 π.Χ. λάμβαναν χώρα μεταλλουργικές δραστηριότητες. Η περιοχή έχει κηρυχθεί από το 1980 αρχαιολογικός χώρος. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας και την πρώτη από τις τρεις αίθουσές της υπάρχει αναπαράσταση μιας νεολιθικής κατοικίας με ευρήματα της "τούμπας" Σιταγρών που περιγράφουν τις δραστηριότητες του νεολιθικού ανθρώπου και την καθημερινή του ζωή.

## Ονομασία - Διοικητικά
Ο οικισμός μέχρι το 1927 ονομαζόταν *Μιναρέ Τσιφλίκ*, ημερομηνία κατά την οποία μετονομάστηκε σε Σιταγροί. Με την παλιά ονομασία αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 290Α - 07/10/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Έως το 2010, ανήκε στον ομώνυμο δήμο, ενώ, με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, από το 2011 ανήκει στον δήμο Προσοτσάνης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Σιταγρών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιταγρών του Δήμου Προσοτσάνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 535 κατοίκους, από 702 το 2011 ενώ με την απογραφή του 2001 είχε 998.

## Λαογραφία
Τη δεύτερη μέρα της καινούργιας χρονιάς, αναβιώνει στον οικισμό το λαϊκό δρώμενο των μωμόγερων.

## Πρόσωπα
*Δημήτριος Κεφαλίδης, βουλευτής και υφυπουργός με το ΠΑΣΟΚ
*Λάμπης Κουιρουκίδης, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής  του ΠΑΟΚ
*Παύλος Γρηγοριάδης, ποδοσφαιριστής και προπονητής

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, ο προϊστορικός οικισμός των Σιταγρών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Δήμος Σιάτιστας

Ο **δήμος Σιάτιστας** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης. Συστάθηκε αρχικά το 1952. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, το 1999 επεκτάθηκε με τη συνένωση γειτονικών κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Βοΐου. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού στα σύνορα με τον νομό Γρεβενών. Αποτελούνταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 158,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 5.642 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν η Σιάτιστα.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: ** Δ.δ. Σιατίστης ** -- η Σιάτιστα [ 5.642 ]
: **[[Μικρόκαστρο Κοζάνης|Δ.δ. Μικροκάστρου]]** [ 501 ]  
::* το Μικρόκαστρον [ 479 ]  
::* η Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μικροκάστρου [ 22 ]  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Παλαιοκάστρου Κοζάνης|Δ.δ. Παλαιοκάστρου]]** [ 404 ]  
::* το Παλαιόκαστρον [ 323 ]  
::* το Δαφνερόν [ 81 ]

## Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Σιατίστης συστάθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1918 με έδρα τη Σιάτιστα και αναγνωρίστηκε σε δήμο στις 13 Φεβρουαρίου 1952.Ο δήμος λειτούργησε ως την κατάργησή του το 2010 και την προσάρτησή του στο δήμο Βοΐου.

### Κοινοτάρχες και δήμαρχοι
Κατά την απελευθέρωση της Σιάτιστας ως το 1918, δήμαρχος ήταν ο Μηνάς Θεοδώρου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα του δήμου Σιάτιστας
*Απογραφές πραγματικού και μόνιμου πληθυσμού 1991 και 2001 (Αρχείο)

Σιατιστας
Κοινότητα Πενταλόφου

Η **κοινότητα Πενταλόφου** ήταν κοινότητα του νομού Κοζάνης που συστάθηκε αρχικά το 1918. Μέχρι το 1998 περιλάμβανε μόνο τον οικισμό Πεντάλοφο. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, το 1999, διευρύνθηκε με τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα κοινοτικά διαμερίσματα της νέας διευρυμένης κοινότητας. Η νέα κοινότητα Πενταλόφου λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Βοΐου. Περιλάμβανε 4 κοινοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 896 κατοίκους. Έδρα της ήταν ο Πεντάλοφος.

## Διαίρεση
Αναλυτικά τα δημοτικά διαμερίσματα που αποτελούν την κοινότητα Πενταλόφου:
: ** Κ.δ. Πενταλόφου ** -- ο Πεντάλοφος [ 633 ]
: ** Κ.δ. Αγίας Σωτήρας ** -- η Αγία Σωτήρα [ 32 ]
: ** Κ.δ. Βυθού ** -- ο Βυθός [ 184 ]
: ** Κ.δ. Διλόφου ** -- το Δίλοφον [ 47 ]

## Ιστορικά στοιχεία
Οι κάτοικοι της κοινότητας Πενταλόφου εξεγέρθηκαν κατά την επανάσταση του 1821. Χαρακτηριστική μορφή του αγώνα από την περιοχή, ήταν ο μοναχός Διονύσιος Αγακίδης από το Βυθό, ο οποίος συνελήφθη απαγχονίστηκε από τους Τούρκους στην Ελασσώνα το 1821.
### Πρόεδροι της Κοινότητας (μετά το 1978)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Πενταλοφου
Δήμος Καμβουνίων

Ο **δήμος Καμβουνίων** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σερβίων-Βελβεντού. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού στις πλαγιές των Καμβουνίων. Αποτελούνταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 149,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 2257 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν το Τρανόβαλτο.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Τρανοβάλτου Κοζάνης|Δ.δ. Τρανοβάλτου]]** [ 1.084 ]  
::* το Τρανόβαλτον [ 853 ]  
::* οι Λαζαράδες [ 152 ]  
::* το Φρούριον [ 79 ]  
: ** Δ.δ. Ελάτης ** -- η Ελάτη [ 568 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μικροβάλτου Κοζάνης|Δ.δ. Μικροβάλτου]]** [ 605 ]  
::* το Μικρόβαλτο [ 602 ]  
::* η Μονή Στανού [ 3 ]

### Δήμαρχοι

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Καμβουνιων
Δήμος Ελιμείας

Ο **δήμος Ελιμείας** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κοζάνης. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού στις ανάμεσα στον δήμο Σερβίων και στον Καποδιστριακό δήμο Κοζάνης. Αποτελούνταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 93,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 6429 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν ο Κρόκος.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: ** Δ.δ. Κρόκου ** -- ο Κρόκος [ 2.946 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αμυγδαλιάς Κοζάνης|Δ.δ. Αμυγδαλέας]]** [ 153 ]  
::* η Σταυρωτή [ 72 ]  
::* η Αμυγδαλιά [ 35 ]  
::* η Ανατολή [ 46 ]  
: ** Δ.δ. Άνω Κώμης ** -- η Άνω Κώμη [ 1.533 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καισάρειας Κοζάνης|Δ.δ. Καισάρειας]]** [ 848 ]  
::* η Καισάρεια [ 693 ]  
::* ο Κήπος [ 155 ]  
: ** Δ.δ. Κάτω Κώμης ** -- η Κάτω Κώμη [ 348 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κοντοβουνίου Κοζάνης|Δ.δ. Κοντοβουνίου]]** [ 197 ]  
::* το Κοντοβούνι [ 78 ]  
::* ο Πύργος [ 119 ]  
: ** Δ.δ. Μηλιάς ** (της πρώην κοινότητας Κερασιάς) -- η Μηλιά [ 229 ]
: ** Δ.δ. Σπάρτου ** -- το Σπάρτο [ 175 ]

### Δήμαρχοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστοσελίδα του δήμου Ελίμειας
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Ελιμειας
Δήμος Ελλησπόντου

Ο **δήμος Ελλησπόντου** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κοζάνης. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στις πλαγιές του Βερμίου. Αποτελούνταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 277,5 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 7966 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν η Κοιλάδα.

Ο δήμος αποτελούνταν από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κοιλάδος Κοζάνης|Δ.δ. Κοιλάδος]]** [ 850 ]  
::* η Κοιλάς [ 393 ]  
::* η Θυμαριά [ 343 ]  
::* η Κρεμαστή [ 114 ]  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Δημητρίου Κοζάνης|Δ.δ. Αγίου Δημητρίου]]** [ 1.079 ]  
::* ο Άγιος Δημήτριος [ 1.077 ]  
::* το Άγιο Πνεύμα [ 2 ]  
: ** Δ.δ. Αγίου Χαραλάμπους ** -- ο Άγιος Χαράλαμπος [ 187 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ακρινής Κοζάνης|Δ.δ. Ακρινής]]** [ 1.161 ]  
::* η Ακρινή [ 1.128 ]  
::* ο Προφήτης Ηλίας [ 33 ]  
: ** Δ.δ. Αυγής ** -- η Αυγή [ 26 ]
: ** Δ.δ. Βοσκοχωρίου ** -- το Βοσκοχώριον [ 169 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Δρεπάνου Κοζάνης|Δ.δ. Δρεπάνου]]** [ 1.369 ]  
::* το Δρέπανο [ 1.340 ]  
::* το Γαλάνιον [ 29 ]  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καπνοχωρίου Κοζάνης|Δ.δ. Καπνοχωρίου]]** [ 424 ]  
::* το Καπνοχώριον [ 357 ]  
::* το Ανατολικόν [ 57 ]  
::* η Σκάφη [ 10 ]  
: ** Δ.δ. Κλείτου ** -- ο Κλείτος [ 1.289 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πολυμύλου Κοζάνης|Δ.δ. Πολυμύλου]]** [ 619 ]  
::* ο Πολύμυλος [ 565 ]  
::* η Αγία Παρασκευή [ 6 ]  
::* οι Άγιοι Θεόδωροι [ 30 ]  
::* η Ζωοδόχος Πηγή [ 6 ]  
::* ο Λεβέντης [ 12 ]  
: ** Δ.δ. Ρυακίου ** -- το Ρυάκιον [ 339 ]
: ** Δ.δ. Τετραλόφου ** -- το Τετράλοφον [ 454 ]

### Δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστοσελίδα του δήμου Ελλησπόντου
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Ελλησποντου
Δήμος Μουρικίου

Ο **δήμος Μουρικίου** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Εορδαίας. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Αποτελούνταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 112,1 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4896 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν το Εμπόριο.

## Ιστορικά στοιχεία της περιοχής
Οι κάτοικοι της περιοχής του Δήμου Μουρικίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σημαντικότερος αγωνιστής ήταν ο υπαξιωματικός Γεώργιος Ντέμπρελης από την Αναρράχη (Δέβρη).

## Διαίρεση
Ο δήμος αποτελούνταν από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
: ** Δ.δ. Εμπορίου ** -- το Εμπόριο [ 1.003 ]
: ** Δ.δ. Αναρράχης ** -- η Αναρράχη [ 1.150 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αρδάσσης Κοζάνης|Δ.δ. Αρδάσσης]]** [ 1.143 ]  
::* η Άρδασσα [ 952 ]  
::* η Κρυόβρυση [ 191 ]  
: ** Δ.δ. Μηλοχωρίου ** -- το Μηλοχώριον [ 743 ]
: ** Δ.δ. Φούφα ** -- ο Φούφας [ 857 ]

### Δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστοσελίδα του δήμου Μουρικίου
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

## Παραπομπές


Μουρικιου
100 Χρόνια Σινεμά

Στις 2 και 3 Σεπτεμβρίου του 1995 δώθηκαν στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού δύο συναυλίες αφιερωμένες στα 100 χρόνια κινηματογράφου. Το πρώτο μέρος αφορούσε το διεθνή κινηματογράφο και περιείχε μελωδίες που "έντυσαν" διάσημες κινηματογραφικές ταινίες. Το δεύτερο μέρος ήταν ολόκληρο αφιερωμένο στη μουσική που έγραψε για τον κινηματογράφο ο Έλληνας συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης. Η μουσική και τα τραγούδια εκτελέστηκαν από τη συμφωνική ορχήστρα της Ολλανδίας "The Metropole Orchestra" υπό τη διεύθυνση του Dick Bakker. Την ορχήστρα συμπλήρωναν με δύο μπουζούκια οι δεξιοτέχνες Λάκης Καρνέζης και Κώστας Παπαδόπουλος. Τραγούδησε ο Γιώργος Νταλάρας. Συμμετείχε η χορωδία Fons Musicalis υπο τη διεύθυνση του Κωστή Κωνσταντάρα.

Η συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε διπλό CD απο την EMI CLASSICS. Το πρώτο CD περιέχει το αφιέρωμα στο διεθνή κινηματογράφο ενώ το δεύτερο, στο οποίο αναφέρεται αυτό το άρθρο, περιέχει το αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη.

## Τραγούδια
Τα τραγούδια που περιέχει είναι τα εξής:
# Ο χορός των χαρταετών (από την ταινία "Η γειτονιά των Αγγέλων" , 1962)
# Όμορφη πόλη (στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης, απο την ταινία "Les Amants de Teruel", 1962)
# Ματωμένο φεγγάρι (ορχηστρικό) / Αροδαφνούσα (ορχηστρικό, μπουζούκι: Γιώργος Νταλάρας) / Χρυσοπράσινο Φύλλο (στίχοι: Λεωνίδας Μαλένης, απο την ταινία: "Το νησί της Αφροδίτης", 1966)
# Ο Αντώνης (ορχηστρικό) / Το γελαστό παιδί (στίχοι: Μπρένταν Μπίαν, απόδοση στα Ελληνικά: Βασίλης Ρώτας, από την Ταινία "Ζ" 1969)
# Αστέρι μου, φεγγάρι μου (στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης, απο την ταινία "Φαίδρα", 1962)
# Βρέχει στη φτωχογειτονιά (στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης, απο την ταινία: "Συνοικία το όνειρο", 1960)
# Ο Μπελογιάννης (στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης, απο την ταινία: "Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο", 1980)
# Alone in the apartment (ορχηστρικό) / Δρόμοι Παλιοί (βασισμένο σε ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη, από την ταινία: "Serpico", 1973) 
# Libertadores 1 & 2 (Ορχηστρικά)  / America Insurrecta (βασισμένο σε ποίημα του Pablo Neruda, απο την ταινία "Etat de siege", 1972)
# Καημός (στίχοι: Δημήτρης Χριστοδούλου, συμμετέχει ο Μίκης Θεοδωράκης, από την ταινία "Όμορφη Πόλη", 1962)
 

Στην έκδοση που κυκλοφόρησε στο εξωτερικό υπήρχε επίσης το κομμάτι
# Ζορμπάς (από την ταινία "Zorba the Greek", 1964)

## Δείτε επίσης
* Γιώργος Νταλάρας (δισκογραφία)**'

Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία
Καντάβροι

thumb|400px|Η περιοχή των Καντάβρων
Οι **Καντάβροι** ή **Κανταύροι** ήταν αρχαίος λαός της Ισπανίας που κατοικούσαν στο βόρειο παράλιο τμήμα της Ιβηρικής χερσονήσου, παρά τα Κανταβρικά όρη. Από το όνομα αυτών έλαβε και η περιοχή το όνομα Κανταβρία.

Οι Καντάβροι δημιούργησαν ιδιαίτερο πολιτισμό για τον οποίο έχουν γράψει μεταξύ άλλων οι:  Στράβων, Οράτιος, Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Πολύβιος, Πλούταρχος κ.ά. 
Τελικά μετά από από πολλούς αγώνες διατήρησης της ανεξαρτησίας τους υποτάχτηκαν στους Ρωμαίους περί το τέλος του 1ου αιώνα π.Χ..

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.10ος, σελ.211.

Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας
Κατηγορία:Κανταβρία