open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Επαρχία Αιγιαλείας

[right|200px|thumb|Η επαρχία Αιγιαλείας στον χάρτη της [Πελοπόννησος|Πελοποννήσου.]]
Η **επαρχία Αιγιαλείας** ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του νομού Αχαΐας. Έδρα της ήταν το Αίγιο.

Βρισκόταν στο βόρειο μέρος της Πελοποννήσου, καταλαμβάνοντας το βορειοανατολικό τμήμα του νομού Αχαΐας και συνορεύοντας με τις επαρχίες Καλαβρύτων στα νότια, Πάτρας στα δυτικά και με τον νομό Κορινθίας (και επαρχία παράλληλα) στα ανατολικά, ενώ στα βόρεια βρεχόταν από τον Κορινθιακό κόλπο. 

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την Διοικητική διαίρεση του 1828 από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου του 1828 σαν *Επαρχία Βοστίτσας*. Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ήταν μία από τις πέντε επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Παρέμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Η χωρική μορφή της επαρχίας επαναφέρθηκε με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας, καθώς δημιουργήθηκε ο δήμος Αιγιαλείας με έδρα το Αίγιο.

## Δείτε επίσης
* Τερριτόριο Βοστίτσας

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νίκος Γ. Ασπιώτης, ''Διοικητικοί και Αυτοδιοικητικοί Θεσμοί στην Κέρκυρα. Πρόσωπα και Γεγονότα (1817‐1951)'', Κέρκυρα 2009. Ανακτήθηκε: 13/03/2016. (αρχείο pdf)
* Α.Ι. Κλάδου, *[https://web.archive.org/web/20160304213844/http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/e/8/c/metadata-01-0000515.tkl Εφετηρίς (Almanach) του Βασιλείου της Ελλάδος δια το Έτος 1837]*, Εκ της Βασιλικής Τυπογραφίας και Λιθογραφίας, Εν Αθήναις 1837.

## Γενική βιβλιογραφία
* 
* Αρίστος Σταυρόπουλος, *Ιστορία της πόλεως Αιγίου από των μυθικών χρόνων μέχρι των ήμερων μας*, Έκδοσις-Τύπος: Αγγ. Κουλουμπή, Πάτραι 1954.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμοι Α'-Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση.

*
Ε
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Αχαΐας και Ήλιδος
Επαρχία Λακεδαίμονος

right|200px|thumb|Η επαρχία Λακεδαίμονος
Η **επαρχία Λακεδαίμονος** ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας και η μεγαλύτερη σε έκταση. Έδρα της ήταν η Σπάρτη. Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νομού.

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 μαζί με την επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς αποτέλεσε τον νεοσύστατο νομό Λακεδαίμονος ο οποίος καταργήθηκε δέκα χρόνια μετά οπότε και συγκροτήθηκε ξανά ο νομός Λακωνίας. Τα επόμενα χρόνια η επαρχία παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι το 1997, οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας στον χώρο της επαρχίας δημιουργήθηκαν οι δήμοι Σπάρτης και Ευρώτα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Λακωνίας
Θανάσης Τζήμητρας

Ο **Θανάσης Τζήμητρας** (1898 - 1976) γεννήθηκε στην Αρκαδιούπολη (Λουλέμπουργκαζ) της Ανατολικής Θράκης το 1898. Σπούδασε νομικά και άσκησε στη Θεσσαλονίκη το επάγγελμα του δικηγόρου. Το έτος 1929 εξέδωσε μία σειρά διηγημάτων (ηθογραφιών) με τίτλο «Θρακικά διηγήματα»  τα οποία είχε δημοσιεύσει παλαιότερα σε λογοτεχνικά περιοδικά της Θεσσαλονίκης (επανεκδόθηκαν το 1961 με την προσθήκη ενός επιπλέον διηγήματος).   Πρωτοστάτησε με άλλους επιφανείς Θρακιώτες στην ίδρυση της Θρακικής Εστίας Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε ενεργά στην πνευματική ζωή της πόλης, μέχρι το θάνατό του το Φεβρουάριο του 1976.

## Πηγές
* Σαράντου Ι. Καργάκου "Η Θράκη Μήτρα Πολιτισμού". Ομιλία στο Α΄Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών. Ξάνθη 1993
* Εφημερίς "Νέα Αλήθεια" 10-1-1930 Κριτικό σημείωμα Γ. Ταχογιάννη
* Εφημερίς "Μακεδονία" 5-1-1930 Σημειώματα Α. Θεοδωρίδης
* Εφημερίς "Ταχυδρόμος" Θεσσαλονίκης Ιανουάριος 1930. Νεοελληνικά γράμματα Γεωργ. Δέλιος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Θρακική Εστία Θεσσαλονίκης https://web.archive.org/web/20190416023254/http://www.thrakikh-estia.gr/

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Ιωάννης Κατσάκος Μαυρομιχάλης

Ο **Ιωάννης Μαυρομιχάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Ηλίας Κατσάκος Μαυρομιχάλης. Χρημάτισε επί συνεχείς περιόδους βουλευτής στα τελευταία έτη της βασιλείας του Όθωνα και τα πρώτα του Γεωργίου. Διακρίθηκε για τον χαρακτήρα και την μόρφωσή του. Στενός φίλος του ήταν ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. 

Αποσύρθηκε από την πολιτική και απομονώθηκε στον ιστορικό πύργο των Κιτριών, όπου πέθανε στα βαθιά γεράματα στις 12-11-1907 (Πηγή: Βουλή των Ελλήνων, Μητρώο Πληρεξουσίων κλπ. 1822-1935).

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Κατηγορία:Οικογένεια Μαυρομιχάλη
Επαρχία Παιονίας

thumb|right|300px|Η Επαρχία Παιονίας ήταν μία από τις δυο επαρχίες του Νομού Κιλκίς.
Η **Επαρχία Παιονίας** ήταν μiα από τις δυο επαρχίες του Νομού Κιλκίς. Καταλάμβανε το δυτικό τμήμα του νομού και έδρα της επαρχίας ήταν η Γουμένισσα.

## Διοικητικές μεταβολές
Προσαρτήθηκε στην Ελλάδα το 1912 κατά τον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο μετά την μάχη των Γιαννιτσών. Απελευθέρωση της πρωτεύουσας, της Γουμένισσας, το βράδυ 22 προς 23 Οκτωβρίου 1912.Από το 1914 η επαρχία εντάχθηκε στον νομό Θεσσαλονίκης, παραμένοντας μέχρι το 1934, ενώ μετέπειτα η επαρχία υπάχθηκε αντίστοιχα στον νεοσύστατο νομό Κιλκίς παραμένοντας αμετάβλητη τα επόμενα χρόνια μέχρι την κατάργησή της με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας το 1997. Στην θέση της δημιουργήθηκαν οι δήμοι Αξιουπόλεως, Ευρωπού, Πολυκάστρου ο οποίος ανήκε αρχικά στην Επαρχία Κιλκίς και Γουμενίσσης και η Κοινότητα Λιβαδίων. Με το σχέδιο Καλλικράτης που εφαρμόστηκε το 2011, η επαρχία αποτέλεσε πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως Δήμος Παιονίας με έδρα του νέου δήμου να ορίζεται το Πολύκαστρο ενώ ιστορική έδρα ανακηρύχθηκε η Γουμένισσα.

Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος ο πληθυσμός το 2001 ήταν:

## Δείτε επίσης
*Παιονία
**Χρήστος Π. Ίντος, Βαλκανικοί	Πόλεμοι 1912-1913, Γεγονότα στην περιοχή	του Δήμου Παιονίας, Από την απελευθέρωση	της Γουμένισσας στους αγώνες της 10<sup>ης</sup>	Μεραρχίας.* Εταιρεία Μακεδονικών	Σπουδών – Δήμος Παιονίας, Θεσσαλονίκη	2012.

Παιονιας
Call of Duty

Το ***Call of Duty*** είναι μία σειρά βιντεοπαιχνιδιών βολών πρώτου προσώπου(fps). Το πρώτο μέρος της κυκλοφόρησε στον προσωπικό υπολογιστή, ενώ τα επόμενα και σε οικιακές και φορητές κονσόλες. Αυτή η σειρά βιντεοπαιχνιδιών ανήκει σήμερα στην αμερικάνικη εταιρία έκδοσης παιχνιδιών Activision. Έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία από τις πρώτες κιόλας κυκλοφορίες της σειράς. Τα περισσότερα βιντεοπαιχνίδια της σειράς ***Call of Duty*** βασίζονται σε μία ιστορία(πολέμου).

## Παιχνίδια

### ''World War II''

* *[[Call of Duty (βιντεοπαιχνίδι)|Call of Duty]]*
* *[[Call of Duty 2]]*
* *[[Call of Duty 3]]*
* *[[Call of Duty: WWII]]*
* *[[Call of Duty: Vanguard]]*

### ''Modern Warfare''

* *[[Call of Duty 4: Modern Warfare]]*
* *[[Call of Duty: Modern Warfare Remastered]]*
* *[[Call of Duty: Modern Warfare 2]]*
* *[[Call of Duty: Modern Warfare 2 Remastered]]*
* *[[Call of Duty: Modern Warfare 3]]*
* *[https://en.m.wikipedia.org/wiki/Call_of_Duty:_Modern_Warfare_(2019_video_game) Call of Duty: Modern Warfare]*
* *[[Call of Duty: Modern Warfare II|Call Of Duty: Modern Warfare II]]*
* [Call Of Duty: Modern Warfare III](https://en.m.wikipedia.org/wiki/Call_of_Duty:_Modern_Warfare_III_(2023_video_game))
*

### ''Black ops''

* *[[Call of Duty: World at War]]*
* *[[Call of Duty: Black Ops]]*
* *[[Call of Duty: Black Ops II]]*
* *[[Call of Duty: Black Ops III]]*
* *[[Call of Duty: Black Ops 4]]*
* *[[Call of Duty: Black Ops Cold War]]*

### ''Ghosts''

Το *[[Call of Duty: Ghosts]]* είναι το δέκατο παιχνίδι της σειράς, ανεπτυγμένο από την Infinity Ward. Κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου 2013.

### ''Άλλα''

* *[[Call of Duty: Ghosts]]*
* *[[Call of Duty: Advanced Warfare]]*
* *[[Call of Duty: Infinite Warfare]]*

## Επεκτάσεις
* *[[Call of Duty: United Offensive]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη Ιστοσελίδα
*''Call of Duty'' στη Fandom


Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου
Επαρχία Γυθείου

right|200px|thumb|Η επαρχία Γυθείου
Η **επαρχία Γυθείου** (ή **επαρχία Ανατολικής Μάνης**) ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Έδρα της ήταν το Γύθειο. Καταλάμβανε το ανατολικό τμήμα της Μάνης την οποία μοιραζόταν με την επαρχία Οιτύλου. 

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Οιτύλου τον νεοσύστατο νομό Λακωνικής που περιλάμβανε ολόκληρη την Μάνη και καταργήθηκε το 1909. Η επαρχία Γυθείου καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας, οπότε και αντικαταστάθηκε από τους δήμους Ανατολικής Μάνης και Γυθείου. Με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την περιοχή της πρώην επαρχίας Οιτύλου αποτέλεσε τον δήμο Μάνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Λακωνίας
Αναστάσιος Φιλίτης

Ο **Αναστάσιος Φιλίτης** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ζίτσα της Ηπείρου. Απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 1883 στο Βουκουρέστι.

## Ευεργετικό του έργο
Άφησε διαθήκη 300.000 φράγκα στις κοινότητες Ζίτσας και Ιωαννίνων για να ιδρύσουν υποτροφίες για άπορους νέους και ευφυείς από τις πόλεις αυτές. Κληροδότησε επίσης αξιόλογο ποσό για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης του γυμνασίου Ιωαννίνων.  

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Επαρχία Μεσσήνης

right|200px|thumb|Η επαρχία Μεσσήνης
Η **επαρχία Μεσσήνης** ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Έδρα της ήταν η Μεσσήνη. Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νομού, το μεγαλύτερο μέρος της Μεσσηνιακής πεδιάδας και του βορείου τμήματος, ή κάμπου του Μελιγαλά (αρχαία Στενύκλαρος) και συνόρευε με τις επαρχίες Τριφυλίας και Πυλίας στα δυτικά και με την Επαρχία Καλαμάτας, πρώην Καλαμών στα Α.

Το 1951 ο πληθυσμός της ανερχόταν σε 53.581 κατοίκους που κατανέμονταν σε δύο δήμους: Ανδρούσης και Μεσσήνης και σε 78 κοινότητες. Συνολικά η επαρχία περιελάμβανε μία πόλη, 9 μεγαλοχώρια και 101 χωριά. Κύρια τοπικά προϊόντα ήταν σταφίδα, κρασί, λάδι, ελιές, σύκα, λαχανικά, δημητριακά και κυρίως σιτάρι και ρύζι.

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Παρέμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια μέχρι το 1997, οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης που ακολούθησε το σχέδιο Καποδίστριας στον χώρο της επαρχίας δημιουργήθηκαν οι δήμοι Οιχαλίας και Μεσσήνης

## Παραπομπές


Μεσσηνιας
Επαρχία Πυλίας

[200px|thumb|'''Επαρχία Πυλίας (Έδρα: [Πύλος)**]]
Η **Επαρχία Πυλίας** ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του [[νομός Μεσσηνίας|Νομού Μεσσηνίας]]. Έδρα της ήταν η [[Πύλος]]. Καταλάμβανε το νότιο τμήμα της χερσονήσου της [[Μεσσηνία]]ς.

==Διοικητικές μεταβολές==
Δημιουργήθηκε αρχικά με την [[Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1833|Διοικητική διαίρεση του 1833]], (ονομαζόταν **Επαρχία Μεθώνης**) ως μία από τις 5 επαρχίες του Νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια (αντικαταστάθηκε με τη **Διοίκηση Πυλίας''') με την Διοικητική διαίρεση του 1836, η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε (ονομάσθηκε Επαρχία Πυλίας) με τη Διοικητική διαίρεση του 1845. Παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι το 1997, οπότε και καταργήθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας». Στην θέση της δημιουργήθηκαν οι Δήμοι, Δήμος Πύλου, Δήμος Κορώνης, Δήμος Μεθώνης, Δήμος Αιπείας, Δήμος Πεταλιδίου, Δήμος Βουφράδος, Δήμος Παπαφλέσσα, Δήμος Χιλιοχωρίων και ένα μικρό τμήμα του Δήμου Νέστορος. Το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», που αντικατέστησε το Σχέδιο «Καποδίστριας», στην θέση του μεγαλύτερου τμήματος της πρώην Επαρχίας Πυλίας, δημιουργήθηκε ο Δήμος Πύλου - Νέστορος.

## Χάρτης περιοχής


## Παραπομπές


Πυλιας
Αντώνιος Γεωργαντάς

Ο **Αντώνιος Γεωργαντάς** (Μάρτιος 1799 - 15 Ιανουαρίου 1884) ήταν Έλληνας υποστράτηγος και αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λιβαδειά το Μάρτιο του 1799. Με την έκρηξη της επανάστασης μπήκε στον αγώνα και υπηρέτησε ως υπασπιστής του Οδυσσέα Ανδρούτσου και γραμματέας του Καραϊσκάκη. Πολέμησε στο Φάληρο, στην Πέτρα, στην Κάρυστο, στο Δίστομο, όπου και διακρίθηκε, και ο Οδυσσέας του ανέθεσε σπουδαία αποστολή στον Τούρκο πασά.

Ο Γεωργαντάς εξελέγη αρχηγός των Δερβενοχωρίων, και χιλίαρχος. Παραιτήθηκε του αξιώματος από μετριοφροσύνη γιατί είπε ότι ήταν και άλλοι οπλαρχηγοί εξίσου άξιοι του βαθμού, και ο απλός βαθμός του στρατιώτη της εθνικής παλιγγενεσίας είναι επαρκής τιμή για αυτόν. 

Όταν επί Όθωνος, το 1835 δημιουργήθηκε το σώμα των φαλαγγιτών στο οποίο κατατάχθηκαν «τιμής ένεκεν» αγωνιστές της επανάστασης, ονομάστηκε συνταγματάρχης της Φάλαγγας. Από το 1836 άρχισε να ασχολείται με την πολιτική και έγινε Δήμαρχος Λεβαδειάς, ενώ στη συνέχεια έγινε πρόεδρος στο επαρχιακό συμβούλιο. Ανέλαβε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 και στις εκλογές που επακολούθησαν εκλέχθηκε πληρεξούσιος Λεβαδίας στην Α΄ Εθνική Συνέλευση του 1843. Εκλέχθηκε ξανά βουλευτής Λεβαδίας στις εκλογές του 1847 και κατή την διάρκεια της διακυβέρνησης Κριεζή εκλέχθηκε Πρόεδρος της Βουλής στις 21 Δεκεμβρίου 1849. Έμεινε στη  θέση του προέδρου μέχρι τις 27 Ιουλίου 1850. Εκλέχθηκε ξανά στις εκλογές του 1850, αλλά και στις περιόδους 1859-1862 και 1872-1874. Το 1860 διορίστηκε στη Γερουσία, όπου έμεινε μέχρι την κατάργησή της το 1864. Το 1861 είχε διοριστεί Νομάρχης Λεβαδίας.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15 Ιανουαρίου του 1884.

## Πηγές
* Αντώνιος Γεωργαντάς συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Βουλευτές Λεβαδείας
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Κατηγορία:Νομάρχες Λεβαδίας
Τριφυλία

200px|right|thumb|Χάρτης της αρχαίας Ηλείας
Η **Τριφυλία** ή **Τριφυλλία** ήταν αρχαίο ελληνικό κράτος που βρισκόταν ανάμεσα στους ποταμούς Αλφειό και Νέδα. Η προέλευση του ονόματός της αποδιδόταν στην εγκατάσταση τριών διαφορετικών φυλών στην περιοχή ενώ παλιότερα ονομαζόταν Πύλος, των Καυκώνων, των Μινύων και των Ηλείων.

Τα όρια της ήταν στα βόρεια ο Αλφειός, στα νότια η Νέδα και στα ανατολικά ο ποταμός Διάγωνας. Συνόρευε με την Ήλιδα και τους Πίσατες στα βόρεια, με τους Αρκάδες στα δυτικά και με τους Μεσσήνιους στα νότια.

Ήδη από την ομηρική εποχή γνώριζαν σημαντική ανάπτυξη και ακμή η Πύλος, οι Κυπαρισίεις και το Δώριον. Η Τριφυλία απολάμβανε την ανεξαρτησία της μέχρι και τον Β΄ Μεσσηνιακό πόλεμο, όταν ως συνέπεια του πολέμου, η περιοχή πέρασε στα χέρια των Σπαρτιατών, οι οποίοι την παραχώρησαν αργότερα στους Ηλείους. Η Τριφυλία παρέμεινε υπόδουλη στην κυριαρχία των Ηλείων καθ΄όλη τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, με εξαίρεση ένα σύντομο χρονικό διάστημα κατά το οποίο κατόρθωσε να ανακτήσει και πάλι την ανεξαρτησία της. Το 366 π. Χ. περιήλθε και πάλι στην επικυριαρχία των Ηλείων, όπου και παρέμεινε έως την ίδρυση της Αχαϊκής Συμπολιτείας όταν οι πόλεις της απέκτησαν αυτονομία ως μέλη της συνομοσπονδίας αυτής. Κατά τα έτη 220-217 π. Χ., η Τριφυλία κατακτήθηκε από τον Φίλιππο Ε’ και ανήκε πια στη σφαίρα επιρροής της Μακεδονίας. Στους πρώτους ρωμαϊκούς χρόνους ένα μεγάλο τμήμα της Τριφυλίας απέκτησε και πάλι την ανεξαρτησία του.

Κυριότερη πόλη της Τριφυλίας ήταν το Λέπρεο το οποίο διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο ανάμεσα στις πόλεις της Τριφυλίας και υπήρξε η κύρια δύναμη αντίστασής της απέναντι στις πιέσεις των γειτόνικών της κρατών. Άλλες σημαντικές πόλεις της Τριφυλίας ήταν το Σαμικό, η Σκιλλουντία, η Πύλος και το Έπειον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία Ηλεία
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας
Κυνηγώντας ελέφαντες

Η ταινία **Κυνηγώντας ελέφαντες** (Αγγλικά: *To shoot an elephant*) είναι μια Ισπανική ταινία τεκμηρίωσης του 2009 σχετική με την επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας (2008-2009) και είναι σκηνοθετημένη από τον Αλμπέρτο Άρθε και Mohammad Rujailahk. Οι συντελεστές της ταινίας την περιγράφουν: (Η ταινία)"Κυνηγώντας ελέφαντες" είναι μια αυτόπτης μαρτυρία από τη Λωρίδα της Γάζας. 27 Δεκεμβρίου 2008, επιχείρηση Συμπαγές Μολύβι. 21 ημέρες *κυνήγι ελεφάντων*. Φορτικές, θορυβητικές, βρώμικες, φρικιαστικές εικόνες από τους μοναδικούς ξένους που αποφάσισαν και κατάφεραν να μείνουν μέσα σε ασθενοφόρα της Λωρίδας της Γάζας με Παλαιστίνιους πολίτες."

Οι σκηνοθέτες της ταινίες ήταν ανάμεσα στους λίγους ξένους που βρισκόντουσαν στην εμπόλεμη ζώνη της Γάζας και στην ταινία παρουσιάζονται με ρεαλιστικό-ωμό τρόπο σκηνές του πολέμου. Το όνομα της ταινίας οφείλεται στην ομώνυμη ιστορία-δοκίμιο *Shooting an Elephant (1936)* του συγγραφέα Τζορτζ Όργουελ.

Οι συντελεστές της ταινίας διανέμουν την ταινία με Creative Commons by-sa-3.0 και η 18 Ιανουαρίου 2010 ήταν ημερομηνία παγκόσμιας προβολής. Ζητούν η ταινία να προβληθεί όχι μόνο στο διαδίκτυο αλλά και σε τοπικό επίπεδο ώστε ο κόσμος να μάθει τι έγινε στον πόλεμο στην Γάζα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ολόκληρη η ταινία "Κυνηγώντας Ελέφαντες" Υπάρχει υποστήριξη Ελληνικών υπότιτλων. (Η ταινία είναι 113λεπτών).
* toshootanelephant.com: Επίσημη ιστοσελίδα ταινίας.

Κατηγορία:Ισπανικά ντοκιμαντέρ
Κατηγορία:Ταινίες του 2009
Κατηγορία:Λωρίδα της Γάζας
Πολικό Μουσικό Βραβείο

Το **Πολικό Μουσικό Βραβείο** (αγγλικά: *Polar Music Prize*) είναι ετήσιο μουσικό βραβείο, που απονέμεται από τη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής της Σουηδίας. Θεσμοθετήθηκε το 1989 με χρήματα από δωρεές του Στιγκ Άντερσον, μάνατζερ του δημοφιλούς συγκροτήματος των ABBA και ιδρυτή της δισκογραφικής εταιρείας Polar Music.

Η απονομή γίνεται στη Στοκχόλμη από τον Βασιλιά της Σουηδίας Κάρολο Γουσταύο.

## Βραβευθέντες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Polar Music Prize - Επίσημος ιστότοπος

Πολικο Μουσικό Βραβείο
Κατηγορία:Μουσική στη Σουηδία
Αράχωβα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Αράχωβα** αναφέρονται τα παρακάτω χωριά της Ελλάδας: 

*Αράχωβα Βοιωτίας
*Αράχωβα Ναυπακτίας
*Αράχωβα Αρκαδίας
*Αράχωβα Μεσσηνίας

Επίσης, με το όνομα Αράχωβα ή Ράχωβα αναφέρονταν στο παρελθόν τα χωριά: 

*Εξοχή Αχαΐας
*Καρυές Λακωνίας
*Καρυοβούνι Μεσσηνίας
*Κρήνη Αιγιαλείας
*Μεσορράχη Σερρών
*Πεντάκορφο Αιτωλοακαρνανίας
*Πηγή Μεσσηνίας
*Ράχη Ημαθίας
*Ριζό Θεσπρωτίας

Καθώς και οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί: 

* Αράχωβα Πάτρας
* Ράχοβα Σερρών

## Δείτε επίσης
* Αραχωβίτικα Αχαΐας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Υπερκορεσμένο διάλυμα

thumb|Με τη σταδιακή έκχυση μιας στερεής διαλυμένης ουσίας σε έναν υγρό διαλύτη, η συγκέντρωση της διαλυμένης ουσίας (Β) στο αρχικά ακόρεστο διάλυμα (Α) αυξάνεται. Με την προσθήκη επιπλέον διαλυμένης ουσίας, το διάλυμα γίνεται κορεσμένο καθώς η περίσσεια διαλυμένης ουσίας θα καταβυθίζεται στον πυθμένα του δοχείου (C). Με τη θέρμανση ενός κορεσμένου διαλύματος το σώμα του πυθμένα μετατρέπεται σε διάλυμα επιτρέποντας την περαιτέρω αύξηση της συγκέντρωσης της διαλυμένης ουσίας (υπερκορεσμένο διάλυμα).
**Υπερκορεσμένο** χαρακτηρίζεται το διάλυμα που περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα διαλυμένης ουσίας από εκείνη που απαιτείται για το σχηματισμό κορεσμένου διαλύματος.  Τα υπερκορεσμένα διαλύματα είναι ασταθή.

Ένα υπερκορεσμένο διάλυμα μπορεί να παρασκευαστεί προσθέτοντας επιπλέον διαλυμένη ουσία σε κορεσμένο διάλυμα ή μεταβάλλοντας τη θερμοκρασία ή την πίεσή του.

Κατηγορία:Διαλύματα
Κωνσταντίνος Λυκουρέζος

Ο **Κωνσταντίνος Λυκουρέζος** (1860 - 25 Ιουνίου 1945)  ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1860 στην Καλαμάτα και ήταν γιος του Παναγιώτη Λυκουρέζου, δικαστικού και προέδρου του δημοτικού συμβουλίου Καλαμάτας. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ιδιώτευσε ως δικηγόρος στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και υπήρξε δημαρχιακός υποψήφιος. Μετά από οκτώ χρόνια δικηγορίας εισήλθε στο δικαστικό σώμα φτάνοντας μέχρι τη θέση του εισαγγελέα Εφετών. Υπηρέτησε στη Λευκάδα, την Πάτρα, την Αθήνα και την Αμαλιάδα αναλαμβάνοντας σημαντικές υποθέσεις της εποχής μεταξύ των οποίων και αυτή της δολοφονικής απόπειρας κατά του Βασιλέως Γεωργίου Α'. Το 1910 απολύθηκε για πολιτικούς λόγους με αποτέλεσμα να ασχοληθεί με την ενεργή δικηγορία ιδρύοντας τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου το δικηγορικό γραφείο Λυκουρέζου. Ως δικηγόρος ανέλαβε μεταξύ άλλων την υπεράσπιση του Στέφανου Σκουλούδη στο ειδικό δικαστήριο.

Το 1920 εξελέγη βουλευτής Καλαμάτας. Το 1922 διορίστηκε υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Στράτου και στη συνέχεια υπουργός Δημοσίου Θησαυρού στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη. Το 1926 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής και αποσύρθηκε οριστικά από την πολιτική.

Παντρεύτηκε την Χοϊδά, κόρη του προέδρου του δικηγορικού συλλόγου Πατρών, Παυσανία Χοϊδά, και απέκτησε πέντε παιδιά μεταξύ των οποίων και τον Παυσανία Λυκουρέζο και τον Παναγιώτη Λυκουρέζο. Εγγονός του είναι ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίου Θησαυρού
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Βουλευτές Καλαμάτας
Κατηγορία:Οικογένεια Λυκουρέζου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παυσανίας Λυκουρέζος

Ο **Παυσανίας Λυκουρέζος** (Σύρος, 1904 - Μιλάνο, 13 Οκτωβρίου 1968) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Λυκουρέζου, νομικού και υπουργού. Αδελφός του ήταν ο Παναγιώτης Λυκουρέζος. Σπούδασε νομικά και ανέλαβε το δικηγορικό γραφείο του πατέρα του. Ασχολήθηκε με την πολιτική και εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του Μαρτίου 1946 έχοντας αποτύχει ήδη τρεις φορές. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1951, του 1952 και 1961. Απέτυχε να επανεκλεγεί στις εκλογές του 1956, του 1958, του 1963 και 1964. Ανέλαβε το υπουργείο εσωτερικών στην κυβέρνηση Παπάγου. Επίσης στην ίδια κυβέρνηση διετέλεσε προσωρινώς υπουργός δικαιοσύνης και υπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως. Στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με την Ένωση Κέντρου.

Το 1964 και ενώ αυτοκίνητο είχε συγκρουσθεί με το δικό του με αποτέλεσμα να τραυματισθεί αυτός και η γυναίκα, διερχόμενο αυτοκίνητο σκότωσε τον Γιώργο Ριζόπουλο, ο οποίος μαζί με δύο φίλους του είχε σταματήσει για να βοηθήσει τον Παυσανία Λυκουρέζο. 

Απεβίωσε στο Μιλάνο το 1968 και η σορός του μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου και κηδεύτηκε. Ήταν παντρεμένος και γιος του είναι ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Προεδρίας
Παυσανιας
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Α.Σ. Αστέρας Μαχαιράδου Ζακύνθου

Ο **Αθλητικός Σύλλογος Αστέρας Μαχαιράδου** είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Μαχαιράδο στο νησί της Ζακύνθου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1985 και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Επίσημα χρώματα της ομάδας αποτελούν το πράσινο, το κίτρινο και το μπλε. 

Ο Αστέρας Μαχαιράδου αποτελεί μία από τις πιο ιστορικές ομάδες στο νομό Ζακύνθου και έχει αγωνιστεί τρεις φορές στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας και πιο συγκεκριμένα τις χρονιές 2002-2003, 2005-2006 και 2010-2011, ενώ τη χρονιά 1999 διεκδίκησε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική για πρώτη φορά μέσω του πρωταθλήματος πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. με αντιπάλους τον πρωταθλητή Ε.Π.Σ. Αχαΐας Παναθηναϊκό Σκαγιοπουλείου και τον πρωταθλητή Ε.Π.Σ. Κεφαλληνίας-Ιθάκης, Παλληξουριακό, χωρίς όμως επιτυχία. Έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Ζακύνθου (1999, 2002, 2005 και 2010) και 2 κύπελλα κύπελλα Ε.Π.Σ. Ζακύνθου τις χρονιές 2001 και 2003, ενώ έχει υπάρξει 7 φορές φιναλίστ (1998, 2005, 2006, 2007, 2009, 2011, 2015) της διοργάνωσης.

Έδρα του αποτελεί το νέο Δημοτικό Γήπεδο Μαχαιράδου, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2010 και αποτελεί ένα από τα πιο σύγχρονα γήπεδα με συνθετικό χλοοτάπητα σε όλο το Ιόνιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ζακύνθου
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1985
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1985
462 Εριφύλη

Η **Εριφύλη (Eriphyla)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,23. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Εριφύλης εκτιμάται σε 35,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 47,4 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,283 (από δεδομένα του IRAS). Η Εριφύλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 38 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Εριφυλη
Δημήτριος Α. Κριεζής (υπουργός)

Ο **Δημήτριος Κριεζής** ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν δευτερότοκος γιος του Αντωνίου Κριεζή και της Κυριακούλας, το γένος Βούλγαρη Μπέη, που είχε διατελέσει «κυρία των τιμών» της Βασίλισσας Αμαλίας.

Ο Δ. Κριεζής διετέλεσε επί Βασιλέως Γεωργίου Α' υπασπιστής του Βασιλέως, με τον βαθμό τότε του πλοίαρχου του Βασιλικού Ναυτικού. Έφτασε στον βαθμό του υποναύαρχου. 

Το 1895 έγινε Υπουργός Ναυτικών στην Κυβέρνηση Νικολάου Δηλιγιάννη 1895. Στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ήταν επικεφαλής του στόλου του Ιονίου (του Αμβρακικού).

## Αναφορές


Κριεζ
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Δημητριος
EFront

To **eFront** είναι μια πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης που ακολουθεί το παράδειγμα του ανοιχτού λογισμικού.

## Περιγραφή
Το eFront έχει σχεδιαστεί ώστε να επιτρέπει την δημιουργία δικτυακών κοινοτήτων μάθησης με σημαντικές ευκαιρίες για συνεργασία και αλληλεπίδραση. Το σύστημα χρησιμοποιεί μια διεπαφή χρήστη στηριγμένη σε εικονίδια. Η πλατφόρμα προσφέρει ένα πλήθος από χαρακτηριστικά, όπως εργαλεία για την δημιουργία περιεχομένου και δημιουργία αξιολογήσεων, ένα εργαλείο διαχείρισης παραδοτέων, ένα πλήθος από στατιστικά στοιχεία, εσωτερικό σύστημα επικοινωνίας, φόρουμ, συνομιλία, δημοσκοπήσεις και άλλα. Το eFront είναι συμβατό και πιστοποιημένο σύμφωνα με το πρότυπο SCORM 1.2 , και SCORM 2004 / 4η έκδοση . Πολλά χαρακτηριστικά της πλατφόρμας (π.χ., διαχείριση δεξιοτήτων, οργανόγραμμα, διαχείριση τομέων) το καθιστούν κατάλληλο για χρήση από οργανισμούς και εταιρίες, ιδιαίτερα από τμήματα διαχείρισης ανθρώπινων πόρων. Το eFront είναι μια πολυγλωσσική πλατφόρμα που προσφέρεται σε 40 γλώσσες.

## Εκδόσεις
Εκτός από την βασική έκδοση που διατίθεται με το μοντέλο του ανοιχτού λογισμικού υπάρχουν και 3 επιπλέον εκδόσεις με διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά που απευθύνονται σε εκπαιδευτικά ιδρύματα και οργανισμούς. Όλες οι εκδόσεις παρέχονται με ανοιχτό τον κώδικα αλλά μόνο η βασική έκδοση χρησιμοποιεί άδεια ανοιχτού λογισμικού.

## Χαρακτηριστικά
Το eFront περιλαμβάνει ένα πλήθος από χαρακτηριστικά που θεωρούνται απαραίτητα από ένα σύστημα τηλεκπαίδευσης:

* Διαχείριση χρηστών
* Διαχείριση μαθημάτων και προγραμμάτων σπουδών
* Διαχείριση αρχείων και πολυμεσικού υλικού
* Διαχείρισης αξιολογήσεων
* Διαχείριση παραδοτέων
* Εργαλεία επικοινωνίας (Φόρουμ, Συνομιλία, Ημερολόγιο, Γλωσσάρι)
* Πιστοποιήσεις
* Εργαλεία δημιουργίας αναφορών
* Επεκτεινόμενο με αρθρώματα
* Διαχείριση πληρωμών (διασύνδεση με Paypal)
* Κοινωνικά εργαλεία (Ιστορικό μαθημάτων και συστήματος, Τοίχος του χρήστη, Κατάσταση χρήστη, Διασύνδεση με το Facebook)
* Παραμετροποίηση των μηνυμάτων επικοινωνίας

Περιλαμβάνει επίσης ένα πλήθος από χαρακτηριστικά που είναι σημαντικά για την εκπαιδευτικά διαδικασία σε ένα εταιρικό περιβάλλον:

* Διαχείριση οργανογράμματος
* Διαχείριση δεξιοτήτων
* Διαχείριση θέσεων εργασίας
* Διαχείριση αξιολογήσεων για κενά δεξιοτήτων (skill-gap analysis)
* Αναλυτική αναφορά για την γνωσιακή κατάσταση του χρήστη
* Υποστήριξη LDAP

## Τεχνικά χαρακτηριστικά
Το eFront μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αλλαγές σε περιβάλλοντα Linux, Windows και οποιοδήποτε άλλο σύστημα υποστηρίζει PHP και MySQL.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* eFrontlearning.net - O δικτυακός τόπος του eFront
* H δικτυακή κοινότητα χρηστών του eFront
* Συνεργατικό Wiki με θέματα βοήθειας για την χρήση του eFront 

Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Βισνού

250px|thumb|Ο Βισνού 

Ο **Βισνού** (σανσκριτικά: विष्णु) είναι, σύμφωνα με τις Βέδες, μία από τις σημαντικότερες μορφές θεότητας του Ινδουϊσμού. 

Ο Βισνού, εκ της σανσκριτικής "*vis*" που σημαίνει "διαπερνώ" υπήρξε μια σπουδαία θεότητα της μετέπειτα Βεδικής περιόδου. Μαζί με τον άλλον εξέχοντα θεό του Ινδουισμού τον Σίβα αποτελεί συγκρτική θεότητα συνδυάζοντας πολλές επιμέρους θεότητες, λιγότερο σπουδαίες ακόμα και ήρωες. Λατρευόταν κυρίως ως προστάτης και συντηρητής του κόσμου που αποκαθιστούσε την ηθική τάξη τη λεγόμενη "ντάρμα".
Οι Βισνουίτες, ένα από τα κύρια δόγματα του Ινδουισμού, εστιάζουν τη λατρεία τους στο πρόσωπο του Βισνού, και τον αναπαριστούν ως ένα νεαρό άτομο, μελαχρινό, ενίοτε με τέσσερα χέρια, που κρατάει συμβολικά αντικείμενα ένα νούφαρο ή λωτό (padma), ένα ρόπαλο (gada), ένα όστρακο (sankha), και έναν δίσκο (cakra). 

Στους ναούς αναπαρίσταται συχνά καθιστός συνοδευόμενος από τις δύο συντρόφους του οι καλούμενες Λάκσμι και Μπουμιντέβι, είτε όρθιο κρατώντας όπλα, ή ξαπλωμένο στην ουρά του μυθικού φιδιού Σέσα που φέρεται να κοιμάται μέσα στον κοσμικό ωκεανό κατά τη διάρκεια μεταξύ της περιοδικής εκμηδένισης και της ανανέωσης του κόσμου. Όρθιος ο Βισνού φέρει πάντα βασιλική ενδυμασία.

Σύμφωνα με άλλες δοξασίες, ο Μπράμα, ο Βισνού και ο Σίβα αντιπροσωπεύουν τις τρεις κύριες μορφές της θεότητας στον Ινδουισμό, αποτελώντας το Τριμούρτι (θεϊκή Τριάδα).

## Χαρακτηριστικά
Ο αριθμός των επιμέρους χαρακτηριστικών που αποδίδονται στον Βισνού ως ανώτατο Θεό είναι τεράστιος, με τις ακόλουθες έξι ιδιότητες, ως πιο σημαντικές:
* Παντογνωσία (*Jñāna*), η απέραντη γνώση.
* Κυριαρχία (*Aishvarya*), η εξουσία για τα πάντα.
* Ενέργεια (*Shakti*), η ικανότητα να κάνει το αδύνατο δυνατό.
* Δύναμη (*Bala*), η άμεση πραγματοποίηση των επιθυμιών του.
* Ένταση (*Vīrya*), η ικανότητα να γίνεται άυλος.
* Μεγαλοπρέπεια (*Tejas*), η αυτάρκεια χάρη στην πνευματική του αύρα.
 
## Ενσαρκώσεις
[thumb|200px|Οι 10 [Αβατάρα|Αβατάρες του Βισνού.]]
Πολλοί υποστηρίζουν πως οι δέκα Αβατάρες, (= ενσαρκώσεις), του Βισνού αντιπροσωπεύουν την εξέλιξη της ανθρώπινης ζωής και της ανθρωπότητας.

* Μάτσγια ή Ματσέγια, το ψάρι, αντιπροσωπεύει τη ζωή στους αρχέγονους ωκεανούς. 
* Κούρμα, η χελώνα, αντιπροσωπεύει το επόμενο βήμα, τα αμφίβια. 
* Βαράχα, ο αγριόχοιρος, συμβολίζει τη ζωή στη στεριά. 
* Ναρασίμχα, ο άνθρωπος-λιοντάρι, συμβολίζει την αρχή της εξελίξεως του ανθρώπου. 
* Βαμάνα, ο νάνος, συμβολίζει αντίθετα την ατελή εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. 
* Παρασουράμα, ο κάτοικος του δάσους, υποβάλλει την έννοια της πλήρους φυσικής αναπτύξεως,της ανθρωπότητας
* Ράμα, ο βασιλιάς, ο κύριος, αντιπροσωπεύει την ανθρώπινη ικανότητα να κυβερνά έθνη. 
* Κρίσνα, εξειδικευμένος σε 64 τομείς της επιστήμης, αντιπροσωπεύει την πολιτιστική εξέλιξη του ανθρώπου. 
* Βούδας, ο Πεφωτισμένος, συμβολίζει την πνευματική εξέλιξη και φώτιση του ανθρώπου. 
* Κάλκι, η άβαταρα του λευκού αλόγου, αντιπροσωπεύει την τελική απελευθέρωση του ανθρώπου και την ανακάλυψη της θείας φύσης του. 

Κατηγορία:Ινδουισμός
Βισνου
Miodio

thumb|250px|Οι Miodio στον πρώτο ημιτελικό της Eurovision το 2008.
Οι **Miodio** είναι ένα συγκρότημα από τον Άγιο Μαρίνο και την Ιταλία. Τρία από τα μέλη του κατάγονται από την Ιταλία και δύο από τον Άγιο Μαρίνο. Το 2008 συμμετείχε στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι «Complice». Μάλιστα αποτέλεσε την πρώτη συμμετοχή του Αγίου Μαρίνου στο διαγωνισμό. Εντούτοις, κατέλαβαν την τελευταία θέση του πρώτου ημιτελικού (19οι) με 5 βαθμούς.

## Μέλη
* Nicola Della Valle 
* Paulo Macina
* Francesco Sancini
* Andrea Marco Pollice
* Alesandro Gobbi
         
## Τραγούδια των Miodio
* Complice
* Idea
* It's OK
* Neve Nera
* Credo
* Evoluzione GENETICA

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλικά μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Μουσική στον Άγιο Μαρίνο
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τον Άγιο Μαρίνο
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ουνμπινίλιο

Το **ουνμπινίλιο** (*Unbinilium)*  είναι το προσωρινό όνομα ενός υποθετικού χημικού στοιχείου που έχει ατομικό αριθμό 120 και προσωρινό χημικό σύμβολο Ubn. Επειδή το Unbinilium είναι κάτω από τις αλκαλικές γαίες, θα μπορούσε να έχει ιδιότητες παρόμοιες του βαρίου ή του ραδίου.

## Δείτε Επίσης
* Ουνούτριο
* Ουνμπιούνιο
* Επεκταμένος Περιοδικός Πίνακας

Κατηγορία:Χημικά στοιχεία
Επαρχία Κυθήρων

right|200px|thumb|Η επαρχία Κυθήρων

Η **Επαρχία Κυθήρων** ήταν μiα από τις επτά επαρχίες του Νομού Αττικής. Αποτελούταν από τα νησιά Κύθηρα, Αντικύθηρα και τη νήσο Μακρυκύθηρα και έδρα της ήταν η πόλη των Κυθήρων.

## Διοικητικές μεταβολές
Η επαρχία Κυθήρων γνώρισε συνεχείς διοικητικές μεταβολές. Αρχικά τα πρώτα δύο χρόνια (1864-1866), μετά την ενσωμάτωση των Επτανήσων στην Ελλάδα, η επαρχία Κυθήρων ήταν μέρος του νομού Ζακύνθου, παρά την μεγάλη τους απόσταση, ενώ το 1866 αποσπάστηκε από τον νομό Ζακύνθου και εντάχθηκε στον νομό Λακωνίας, στον οποίο παρέμεινε επίσης για δύο χρόνια μέχρι το 1868. Την χρονιά αυτή ενσωματώθηκε στον νομό Αργολίδας και Κορινθίας όπου παρέμεινε μέχρι το 1899. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 η επαρχία ενσωματώθηκε στον νεοσύστατο νομό Λακωνικής ο οποίος καταργήθηκε οριστικά 10 χρόνια μετά και τα Κύθηρα επανήλθαν στον νομό Αργολίδας και Κορινθίας. Το 1929 η επαρχία ενσωματώθηκε στον νομό Αττικής. Από το 1964 μέχρι το 1972 η επαρχία Κυθήρων έγινε μέρος του νομού Πειραιώς, μαζί με όλα τα Νησιά του Αργοσαρωνικού και την Επαρχία Τροιζηνίας και μετά την κατάργησή του έγινε πάλι μέρος του νομού Αττικής, μέχρι και το 2010, όποτε οι νομαρχίες καταργήθηκαν αυτή την φορά οριστικά, με το Σχέδιο Καλλικράτης, και η άλλοτε επαρχία Κυθήρων, μαζί με τα Νησιά του Αργοσαρωνικού (Σαλαμίνα, Αίγινα, Πόρος, Ύδρα και Σπέτσες) και την Επαρχία Τροιζηνίας, δημιούργησαν την Περιφερειακή Ενότητα Νήσων Αττικής. Η επαρχία καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας και στην θέση της δημιουργήθηκε ο δήμος Κυθήρων και η κοινότητα Αντικυθήρων. Η κοινότητα Αντικυθήρων, καταργήθηκε το 2010 με το Σχέδιο Καλλικράτης, και ενσωματώθηκε στον διευρυμένο δήμο Κυθήρων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κυθηρα
Κατηγορία:Κύθηρα
Επαρχία Ύδρας

right|200px|thumb|Η επαρχία Ύδρας

Η **Επαρχία Ύδρας** ήταν επαρχία του Νομού Αττικής. Αποτελούταν από τα νησιά του Αργοσαρωνικού, Ύδρα, Σπέτσες και Δοκό και έδρα της ήταν η πόλη της Ύδρας.

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με τη διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις επτά επαρχίες του νομού Αργολίδας και Κορινθίας. Αρχικά δεν περιλάμβανε τις Σπέτσες. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1845. Το 1942 ενσωματώθηκε στον Νομό Αττικής. Η επαρχία έγινε μέρος του νομού Πειραιώς στο διάστημα που αυτός ίσχυσε και στην συνέχεια επανήλθε στον νομό Αττικής. Καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο «Καποδίστριας».

## Παραπομπές


*
Υδρα
Επίπεδη γη

thumb | 250px | Η σφαιρική Γη όπως φαίνεται από το Apollo 17 Διάφοροι πολιτισμοί, όπως αυτοί της Βαβυλώνας, της αρχαίας Αιγύπτου, πριν από την Κλασική Ελλάδα, πριν από τη Χρυσή εποχή της Ινδίας και την Κίνα πριν από τον 17ο αι. είχαν αντιλήψεις για μια επίπεδη Γη. Ξεκινώντας από την αρχαία ελληνική Αστρονομία, το παράδειγμα της σφαιρικής  γης σταδιακά εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο υποσκελίζοντας την κοσμολογική πίστη σε μια επίπεδη Γη.

## Θεωρία της επίπεδης γης
Η ψευδής πεποίθηση ότι ο μεσαιωνικός Χριστιανισμός πίστευε σε μια επίπεδη γη αναφέρεται ως μύθος της επίπεδης γης. Το 1945, ο Σύλλογος Ιστορικών (Historical Association) της  (Μεγάλης Βρετανίας), το είχε αναφέρει σε ένα φυλλάδιο σχετικά με κοινά σφάλματα στην ιστορία ως δεύτερο από 20.  Ο μύθος ότι οι άνθρωποι του Μεσαίωνα πίστευαν ότι η Γη ήταν επίπεδη εγγράφηκε στη λαϊκή φαντασία τον 19ο αιώνα, κυρίως χάρη στην δημοσίευση του έργου φαντασίας του Washington Irving *Η ζωή και τα ταξίδια του [[Χριστόφορος Κολόμβος|Χριστόφορου Κολόμβου]]*, το 1828. Αν και η υπόθεση της επίπεδης Γης έχει από καιρό γενικά απορριφθεί, εξακολουθούν να υπάρχουν περιστασιακά σύγχρονοι υποστηρικτές της υπόθεσης.

## Ιστορική εξέλιξη

### Αρχαία Εγγύς Ανατολή
Η πίστη σε μια επίπεδη γη βρίσκεται στα παλαιότερα συγγράμματα της ανθρωπότητας, όπως το Έπος του Γκιλγκαμές. Στην αρχαία αιγυπτιακή  και Μεσοποταμιακή μυθολογία και σκέψη ο κόσμος παριστανόταν σαν ένας επίπεδος δίσκος που επέπλεε στον ωκεανό, και σ’ αυτή την αρχή βασίζονται αρχαιοελληνικοί χάρτες όπως του Αναξίμανδρου και του Εκαταίου του Μιλησίου. 

Η Εβραϊκή Βίβλος εξέλιξε την αρχαία κοσμολογία της Μέσης Ανατολής, που αποκαλύφθηκε εν μέρει στο έπος Ενούμα Έλις,το οποίο περιέγραφε μια επίπεδη γη με μια στερεή οροφή, περιτριγυρισμένη από νερά από πάνω κι από κάτω.
 
#### Ησαΐας 40:22
Τον 8ο αι. π.Χ., γράφει στον Ησαΐα 40:22: «ὁ κατέχων τὸν γῦρον τῆς γῆς ...»  Η εβραϊκή λέξη *chûgh* που αποδίδεται ως "γύρος", μπορεί να μετφράζεται επίσης κι ως "κύκλος", ή «σφαίρα». Ως αποτέλεσμα, ορισμένες αποδόσεις στην αγγλική γράφουν «τη σφαίρα της γης» (απόδοση Douay) και «στρογγυλή γη» (Moffatt).

#### Κλασικός Ελληνικός Κόσμος

* "Ο Θαλής ο Μιλήσιος πίστευε ότι η Γη ήταν ένας κυκλικός δίσκος που επέπλεε σ' έναν ωκεανό χωρίς όρια..." 

Ο Παρμενίδης είχε συλλάβει την ιδέα μιας σφαιρικής Γης.

Ο Πυθαγόρας τον 6ο αι. π.χ. πίστευε (ίσως για αισθητικούς λόγους) ότι όλα τα ουράνια σώματα ήταν σφαιρικά. Όμως, έχει αναφερθεί ότι ο Πυθαγόρας συμπέρανε από το σφαιρικό σχήμα της έκλειψης της σελήνης, ότι η Γη δεν μπορούσε να είναι ούτε επίπεδη ούτε κυλινδρική, παρά μόνο σφαιρική. http://www.sfu.ca/philosophy/swartz/flat_earth.htm

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παρωχημένες επιστημονικές θεωρίες
Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες
Εμμανουήλ Γιαννόπουλος

Ο **Εμμανουήλ Γιαννόπουλος** (1808 - 1886) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1808. Μπήκε στην δημόσια υπηρεσία από την αρχή της ίδρυσης του ελληνικού κράτους και αποχώρησε το 1862 συμπληρώνοντας τριάντα τρία έτη υπηρεσίας. Από τότε αφιερώθηκε στις επιστημονικές μελέτες. 

Έγινε Υπουργός Οικονομικών το 1866 επί προεδρίας Μπενιζέλου Ρούφου και το 1868 επί πρωθυπουργού Αριστείδη Μοραϊτίνη. Υπήρξε μέλος της Βιομηχανικής και της των Ολυμπίων Επιτροπής και πρόεδρος αυτής την περίοδο που ετελέσθηκε η έκθεσις του 1875. Διετέλεσε επίσης ταμίας της Αρχαιολογικής Εταιρείας από την αρχή της σύστασής της.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1886.
## Συγγράμματα
Άφησε ανέκδοτες πολλές σπουδαίες οικονομολογικές μελέτες και εκθέσεις περί γεωργίας.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα

Το **Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα** (**Ε.Α.Κ.**) (παλαιότερα: **Νέα Αγροτική Κίνησις**, **Ν.Α.Κ.**) ήταν ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1958. 

## Ιστορικό
Στις 27 Νοεμβρίου 1958 τέσσερις βουλευτές προερχόμενοι από την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Γιαλόφας, Μερλόπουλος, Σκυλάκος και Τσιάρας) ανακοίνωσαν την ίδρυση νέου κόμματος με την επωνυμία "Νέα Αγροτική Κίνησις". Στο νέο κόμμα εντάχθηκαν και  πολιτευτές που προέρχονταν από τη κεντροαριστερά.

Τον Ιούνιο του 1961, προσχώρησε ο Αναστάσιος Βουλόδημος και ο Κομνηνός Πυρομάγλου από τη Δημοκρατική Ένωση με σκοπό τη συνεργασία των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων με την Ε.Δ.Α.. Παράλληλα, το κόμμα μετονομάστηκε σε Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα.

Εν όψει των εκλογών του 1961 το Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα σχημάτισε μαζί με την Ε.Δ.Α. το συνασπισμό Πανδημοκρατικόν Αγροτικόν Μέτωπον Ελλάδος. Ο εκλογικός συνδυασμός έλαβε 14,63% και εξέλεξε 24 βουλευτές, εκ των οποίων οι δύο (Ασημάκης Φωτήλας και Θεόδωρος Γιαννόπουλος) ανήκαν στο Ε.Α.Κ..

Το 1963 ο Φωτήλας αποχώρησε από το Ε.Α.Κ. για να προσχωρήσει στην Ένωση Κέντρου.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.2ος, σελ.149.
*  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977.

Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αγροτικά κόμματα
Επαρχία Μεγαρίδας

right|300px|thumb|Η επαρχία Μεγαρίδας
Η **επαρχία Μεγαρίδας** (ή **επαρχία Μεγάρων**) ήταν επαρχία του νομού Αττικής. Καταλάμβανε το δυτικό τμήμα του νομού. Έδρα της ήταν τα Μέγαρα. Η έκτασή της αντιστοιχεί στην εκάστοτε νομαρχία Δυτικής Αττικής

## Διοικητικές μεταβολές
Η επαρχία Μεγάρων ή Μεγαρίδος δημιουργήθηκε αρχικά με τη διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις πέντε αρχικά επαρχίες του νομού Αττικής και Βοιωτίας. Καταργήθηκε στη συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Η επαρχία περιλάμβανε αρχικά και τη Σαλαμίνα, η οποία το 1964 ενσωματώθηκε στην επαρχία Πειραιά. Καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας.

## Παραπομπές
Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου

Η **Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου** (**Ε.Π.Ε.Κ.**) ήταν ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1950 από τον Νικόλαο Πλαστήρα,  υπό το οποίο και συντάχθηκε το Δημοκρατικόν Προοδευτικόν Κόμμα του Εμμανουήλ Τσουδερού.

## Ιστορία
Η ΕΠΕΚ μετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1950 και τις εκλογές του 1951, χωρίς να πετύχει σε καμία πλειοψηφία προκειμένου να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Συμμετείχε πάντως στην κυβέρνηση που σχηματίσθηκε στις 15 Απριλίου 1950 σε συνεργασία με το Κόμμα Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου και του Δημοκρατικού Κόμματος του Γεωργίου Παπανδρέου υπό την προεδρία του Νικολάου Πλαστήρα.

Στις εκλογές του 1951 η ΕΠΕΚ μετείχε και πάλι σε συνεργασία με το Κόμμα Φιλελευθέρων, επίσης υπό την προεδρία του Νικολάου Πλαστήρα, όπου και ανέλαβε κυβέρνηση διατηρούμενη μόνο ένα έτος (1 Νοεμβρίου 1951 – 11 Οκτωβρίου 1952).

Μετά το θάνατο του Πλαστήρα (26 Ιουλίου 1953) επήλθε διάσπαση της ΕΠΕΚ, οι δε παραμείναντες παλαιότεροι πολιτευτές και οπαδοί εξέλεξαν διοικούσα επιτροπή υπό τον Σάββα Παπαπολίτη, υπό τον οποίο και συμμετείχε στο συνασπισμό της Ενώσεως Κέντρου στις βουλευτικές εκλογές του 1961.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Β΄(συμπλήρωμα), σελ. 880.

Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Επαρχία Παρνασσίδας

right|300px|thumb|Η επαρχία Παρνασσίδας
Η **επαρχία Παρνασσίδας** (ή **Δελφών**) ήταν μία από τις δύο επαρχίες του Νομού Φωκίδας στην Στερεά Ελλάδα. Καταλάμβανε το ανατολικό τμήμα του νομού και συνόρευε στα δυτικά με την Επαρχία Δωρίδας και ανατολικά με την Βοιωτία και την Φθιώτιδα όπου με την τελευταία συνόρευε και στα βόρεια. Έδρα της ήταν η Άμφισσα. 

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις αρχικά επαρχίες του Νομού Φωκίδας και Λοκρίδας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διάσπαση του Νομού Φωκίδας και Φθιώτιδας το 1899 αποτέλεσε μία από τις δύο επαρχίες του Νομού Φωκίδας. 

Η επαρχία στην συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας». 

Με το Σχέδιο «Καλλικράτης» που ακολούθησε το 2011, τα εδάφη της επαρχίας αποτέλεσαν πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως μέρος του Δήμου Δελφών.

## Δείτε επίσης
* Παρνασσίδα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Φωκίδας
Σαφφλορίτης

Ο **σαφφλορίτης** (αγγλ. safflorite) είναι αρσενικούχο ορυκτό του κοβαλτίου και του σιδήρου. Οφείλει το όνομά του στη γερμανική λέξη *Safflor* καθώς χρησιμοποιήθηκε στην παρασκευή του *Zaffer*, ενός όχι απόλυτα καθαρού οξειδίου του κοβαλτίου, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως βαφή.

Ανευρίσκεται σε υδροθερμικές φλέβες μέσης θερμοκρασίας και πιέσεως. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο σκουττερουδίτης, ο ραμμελσμπεργκίτης, ο νικελίνης, ο ασβεστίτης καθώς και τα αυτοφυή στοιχεία άργυρος και βισμούθιο.

Απαντάται στον Καναδά (πολλές περιοχές, κυρίως στο Οντάριο και το Σασκατσουάν), στη Γερμανία (σχεδόν σε όλα τα ομόσπονδα κρατίδια, κυρίως όμως στη Σαξονία και την Έσση, στα όρη Χαρτς και στο Μέλανα Δρυμό), στη Σουηδία, στην Ισπανία, στη Σαρδηνία, σε πολλές περιοχές της Αυστραλίας (κυρίως στη Νέα Νότια Ουαλία), το Όρεγκον των ΗΠΑ, τη Χιλή (Ατακάμα), την Τσεχία και το Μαρόκο.

Στην Ελλάδα απαντάται στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα, "km-3" και Πλάκα αριθ. 80).

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Σημειώσεις


Σαφφλοριτης
Κατηγορία:Ορυκτά του κοβαλτίου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Πρασιές

Οι **Πρασιές** (), επίσης γνωστό ως **Βρασιαί** και ομηρικά ως **Βρυσειαί**, ήταν αρχαία πόλη της Κυνουρίας, χτισμένη στην περιοχή του σημερινού Λεωνιδίου. Κατοικούνταν από τον 16ο αιώνα π.Χ. Αναφέρεται από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών. Ήταν μία από τις επτά πόλεις που συμμετείχαν στην Αμφικτυονία της Καλαυρίας καθώς ήταν από τις πόλεις που βρίσκονταν συνεχώς κάτω από την διαρκή απειλή του Άργους. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η πόλη βρέθηκε στο πλευρό της Σπάρτης με αποτέλεσμα να πολιορκηθεί και να καταστραφεί από τους Αθηναίους και τους Αργείους το 414 π.Χ. Ο Παυσανίας που πέρασε από την πόλη τον 2ο αιώνα συγκαταλέγει τις Πρασιές στις πόλεις που ανήκαν στο Κοινό των Ελευθερολακώνων.
Η θέση της πόλης εντοπίζεται, σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη, στην περιοχή του σημερινού χωριού Πλάκα, κοντά στο Λεωνίδιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χρονικά των Τσακώνων – Τόμος Δ – Πρασιάι ή Βρασιαί της Κυνουρίας , Κ.Α. Ρωμαίος από τον ιστότοπο https://www.tsakonianarchives.gr/  
* Το Λεωνίδιο στην Αρχαιότητα - Αμφικτιονία από τον ιστότοπο http://www.leonidio.gr/

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη
Κατηγορία:Κυνουρία
Επαρχία Ναυπακτίας

right|300px|thumb|Η επαρχία Ναυπακτίας
Η **Ναυπακτία** ήταν μία από τις πέντε επαρχίες της Αιτωλοακαρνανίας. Καταλάμβανε το ανατολικό τμήμα του νομού και συνόρευε στα ανατολικά με την επαρχία Δωρίδας και στα δυτικά με τις επαρχίες Τριχωνίδας και Μεσολογγίου, καθώς και βόρεια με την επαρχία Ευρυτανίας. Έδρα της ήταν η Ναύπακτος. 

## Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις αρχικά επαρχίες του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Καταργήθηκε στη συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836 -η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα- και επανασυστάθηκε το 1848. Η επαρχία στη συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1997 σύμφωνα με το διοικητικό σχέδιο «Καποδίστριας». Στη θέση της δημιουργήθηκαν οι δήμοι Ναυπάκτου, Αποδοτίας, Πυλήνης, Πλατάνου, Χάλκειας και Αντιρρίου. Με το διοικητικό σχέδιο «Καλλικράτης» από τον Ιανουάριο του 2011 και έκτοτε τα εδάφη της πρώην επαρχίας αποτέλεσαν πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Ναυπακτίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Αιτωλοακαρνανίας