open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κόμανα (Καππαδοκία)

Τα **Κόμανα** είναι αρχαία πόλη της Καππαδοκίας και αργότερα της Καταονίας. Τα ερείπιά της βρίσκονται στο σύγχρονο τουρκικό χωριό Σαρ, στην επαρχία Αδάνων.

## Ιστορία
Σύμφωνα με τους αρχαίους γεωγράφους, τα Κόμανα ευρίσκονταν στην Καππαδοκία (και αργότερα στην Καταονία). Ένα άλλο επίθετο για την πόλη, το οποίο βρίσκεται σε επιγραφές, είναι **Ιεράπολις**, το οποίο οφείλεται σε έναν διάσημο ναό της συριακής θεάς της Σελήνης, Ενυώ ή, στην τοπική γλώσσα: Μα. Ο Στράβων και ο Ιούλιος Καίσαρ επισκέφθηκαν τα Κόμανα· ο Στράβων αναφέρει με μεγάλες λεπτομέρειες την θέση τους σε μια βαθιά κοιλάδα στον ποταμό Σάρο. Ο ναός είναι φημισμένος ως ο τόπος όπου εορτάζονταν με πολλή επισημότητα οι ιεροτελεστίες της Ενυούς, μιας ποικιλίας της μεγάλης θεάς της φύσεως της δυτικής Ασίας. Τα τελετουργικά τελούνταν σε πολυτελή ναό με μεγάλη μεγαλοπρέπεια από πολλές χιλιάδες ιερόδουλους (δούλους του ναού). Για την κάλυψη των εξόδων, είχαν χωριστεί μεγάλα κτήματα, τα οποία απέφεραν περισσότερο κέρδος και από βασιλικά έσοδα. Η πόλη, μια απλή γαιοκτησία του ναού, διοικούνταν απευθείας από τον αρχιερέα, ο οποίος ήταν πάντα μέλος της βασιλεύουσας οικογένειας της Καππαδοκίας, και έφερε αξίωμα παρά τω βασιλεί. Ο αριθμός των ατόμων που ασχολούνταν με την υπηρεσία του ναού, ακόμη και στην εποχή του Στράβωνος, ξεπερνούσε τα 6.000, και μεταξύ αυτών, κρίνοντας από τα κοινά ονόματα επί των τοπικών επιτύμβιων στηλών, πολλοί ήταν Πέρσες. Υπό τους Ρωμαίους ο ναός ανατέθηκε εκ νέου στην Μπελλόνα και ο Λυκομήδης καθιερώθηκε ως αρχιερέας. Ο αυτοκράτωρ Καρακάλλας κατέστησε τα Κόμανα ρωμαϊκή αποικία και ο ναός-πόλη έλαβε τιμές από μεταγενέστερους αυτοκράτορες μέχρι την επίσημη αναγνώριση του Χριστιανισμού. Τα Χρυσά Κόμανα, εμφανίζονται από ένα από τις Νεαράς Διατάξεις του Ιουστινιανού (31 Νοεμβρίου περ. 1), για να τα ξεχωρίσει από τα Κόμανα στον Πόντο. Βρίσκονταν στη διοικητική διαίρεση την οποία ονόμασε Τρίτη Αρμενία και η οποία, όπως σημειώνει, περιείχε τη Μελιτηνή, κοντά στον Ευφράτη.

[μικρογραφία|''Αφιέρωμα στη θεά των Κομάνων Ενυώ'', [Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας.]]

Υπήρχε παράδοση ότι ο Ορέστης, με την αδελφή του, έφεραν από την Ταυρική Σκυθία τις ιερές τελετές αυτού του ναού, οι οποίες ήταν αυτές της Ταυροπόλου Αρτέμιδος. Εδώ ο Ορέστης κατέθεσε τα μαλλιά που έκοψε από το κεφάλι του ως αναμνηστική τελετή του τέλους των παθών του (η πένθιμος κόμη), και ως εκ τούτου, σύμφωνα με λαϊκή ετυμολογία των Ελλήνων, έτσι προήλθε το όνομα του τόπου, Κόμανα. Ενώ σε μεταγενέστερους χρόνους, για να ταιριάζει καλύτερα το όνομα στην ιστορία, όπως φέρεται, άλλαξε σε θηλυκό: η Κόμανα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Περιοχή Μεσογείου (Τουρκία)
FromSoftware

Η **FromSoftware, Inc.** είναι ιαπωνική εταιρεία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών που ιδρύθηκε το από τον Ναοτόσι Ζιν τον Νοέμβριο του 1986. Η εταιρεία ασχολούνταν με την ανάπτυξη εταιρικού λογισμικού πριν την κυκλοφορία του πρώτου της παιχνιδιού, του *[[King's Field]]*, για το PlayStation το 1994. Η επιτυχία του παιχνιδιού ώθησε την εταιρεία να εστιάσει πλήρως στα βιντεοπαιχνίδια, αναπτύσσοντας δύο ακόμη *King's Field* και προχωρώντας στην κυκλοφορία μίας από τις πιο εμβληματικές σειρές της, το *[[Armored Core]]* (1997). Μέχρι τη δεκαετία του 2000, η FromSoftware επίσης δημιούργησε τα παιχνίδια *[[Echo Night]]*, *[[Shadow Tower]]*, *[[Lost Kingdoms]]*, **, και *[[Another Century's Episode]]*.
Η FromSoftware απέσπασε διεθνή αναγνώριση τη δεκαετία 2010, μετά τη μεγάλη επιτυχία των βιντεοπαιχνιδιών *[[Demon's Souls]]* (2009) και *[[Dark Souls]]* (2011), με το δεύτερο να έχει γίνει η πρώτη προσθήκη σε τριλογία βιντεοπαιχνιδιών που δημιούργησε ένα υποείδος παιχνιδιών στην κατηγορία δράσης ρόλων ονόματι "Soulslike".

Ο Χιντετάκα Μιγιαζάκι, δημιουργός της σειράς ''Dark Souls'', είναι πρόεδρος της εταιρείας από το 2014, ενώ ο Ζιν παρέμεινε στην εταιρεία ως σύμβουλος. Παρά τον διευθυντικό ρόλο του, ο Μιγιαζάκι συνεχίζει να αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία των περισσότερων από τα παιχνίδια της εταιρείας. Η FromSoftware ανήκει στο μεγαλύτερο μέρος της στην Kadokawa Corporation, με μικρότερα ποσοστά να ανήκουν στις Sixjoy Hong Kong και Sony Interactive Entertainment. Συνήθως, η FromSoftware εκδίδει μόνη της τα παιχνίδια της στην Ιαπωνία, ενώ διεθνώς τα κυκλοφορεί σε συνεργασία με μεγαλύτερες εταιρείες όπως οι Agetec, Sony, και Bandai Namco Entertainment.

## Ιστορία
μικρογραφία|189x189εσ|Ο Χιντετάκα Μιγιαζάκι το 2022.
Η FromSoftware ιδρύθηκε στο Τόκιο από τον Ναοτόσι Ζιν την 1η Νοεμβρίου του 1986, ως εταιρεία ανάπτυξης λογισμικού για εταιρικές εφαρμογές. Το 1994 κυκλοφόρησε το πρώτο της παιχνίδι, το *King's Field*, για το PlayStation. Παρά την επιτυχία του στην Ιαπωνία, το παιχνίδι δεν κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική, αλλά το επόμενο έτος το *[[King's Field II]]* κυκλοφόρησε και στις δύο περιοχές. Μετά την κυκλοφορία του *[[King's Field III]]* το 1996, η εταιρεία κυκλοφόρησε το Armored Core, το πρώτο παιχνίδι της σειράς που δημιουργήθηκε και καθιέρωσε την εταιρεία στο είδος τον παιχνιδιών μάχης μέκα. Το 1998 κυκλοφόρησαν το παιχνίδι τρόμου *[[Echo Night]]* και το παιχνίδι ρόλων *[[Shadow Tower]]* το 1998.

Με την κυκλοφορία του PlayStation 2 το 2000, η FromSoftware κυκλοφόρησε τα παιχνίδια ρόλων *[[Eternal Ring]]* και *[[Evergrace]]*. Το 2003 κυκλοφόρησε το *Tenchu: Wrath of Heaven*, ένα stealth παιχνίδι που συνδυάζει στοιχεία δράσης περιπέτειας.

## Παιχνίδια

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Souls
Κατηγορία:Sony Interactive Entertainment
Κατηγορία:Εκδότες βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Ιαπωνικά εμπορικά σήματα
NGC 890

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 890** είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Τρίγωνον. Εκτιμάται ότι απέχει 180 εκατομμύρια έτη φωτός από το Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο περίπου 130 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1784 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (Wilhelm Herschel).

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
0890
08997
01823
Κατηγορία:Τρίγωνον (αστερισμός)
NGC 900

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 900** είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κριό και απέχει περίπου 430 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) το 1864.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## EΕξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κριός (αστερισμός)
0900
09079
01843
+04-06-020
Μανιστουσού

Ο **Μανιστουσού** ήταν ο τρίτος βασιλιάς στην Ακκαδική Αυτοκρατορία, σύμφωνα με την Μέση Χρονολόγηση κυβέρνησε 15 χρόνια μέχρι την δολοφονία του (2270 π.Χ. - 2255 π.Χ.). Ο Μανιστουσού ήταν μικρότερος γιος του ιδρυτή της Ακκαδικής αυτοκρατορίας Σαργών του Μέγα και της συζύγου του βασίλισσας Τασλουλτούμ, διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ριμούς. Ο διάδοχος του Μανιστουσού ήταν ο γιος του Ναράμ-Σιν ο κορυφαίος Ακκάδιος αυτοκράτορας. Με την άνοδο του στον θρόνο συμφιλιώθηκε με τους επαναστάτες και ξεκίνησε χωρίς προβλήματα νέες εκστρατείες στην μακρινή ανατολή. Στον Περσικό κόλπο 32 βασιλείς συμμάχησαν εναντίον του, ο Μανιστουσού τους συνέτριψε, λεηλάτησε τις πόλεις τους και κατέλαβε όλα τα μεταλλεία από ασήμι κατά μήκος του Περσικού. Αργότερα μετέβη στον ποταμό Τίγρη όπου ξεκίνησε το εμπόριο με 37 έθνη. Κατέκτησε πολλές πόλεις στο Ελάμ και οικοδόμησε ξανά τον κατεστραμμένο ναό της Ινάννα στην Νινευή (2260 π.Χ.). Τοποθέτησε στις κατακτημένες περιοχές του Ελάμ τοπικούς Ακκάδες κυβερνήτες.

Ο Μανιστουσού δολοφονήθηκε από ένα μέλος της αυλής του, τον διαδέχθηκε ο γιος του Ναράμ-Σιν, μια πυραμιδοειδή στήλη με μακρά σφηνοειδή επιγραφή αναφέρεται στο όνομα του, βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου. Σε πολλές επιγραφές καταγράφεται ως *"βασιλεύς της Κις"*. Ένας πιθανός ανδριάντας του Μανιστουσού βρέθηκε στα Σούσα μαζί με ανδριάντες άλλων Ακκάδιων ηγεμόνων, μεταφέρθηκαν εκεί από τον Ελαμίτη βασιλιά τον 12ο αιώνα π.Χ. Οι εχθροί του αναγνωρίστηκαν από τις επιγραφές στα σώματα τους. Ο ανδριάντας μεταφέρθηκε στο Λούβρο.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Álvarez-Mon, Javier; Basello, Gian Pietro; Wicks, Yasmina (2018). The Elamite World. Routledge. 
*Samuel Noah Kramer (2010-09-17). The Sumerians: Their History, Culture, and Character. University of Chicago Press.
*Potts, D. T. (1999). The Archaeology of Elam: Formation and Transformation of an Ancient Iranian State. Cambridge University Press.
*Bryce, Trevor (2009). The Routledge Handbook of the Peoples and Places of Ancient Western Asia: From the Early Bronze Age to the Fall of the Persian Empire. Taylor & Francis. 
*Thomas, Ariane. "The Akkadian Royal Image: On a Seated Statue of Manishtushu" Zeitschrift für Assyriologie und vorderasiatische Archäologie.
*EPPIHIMER, MELISSA. “Assembling King and State: The Statues of Manishtushu and the Consolidation of Akkadian Kingship.” American Journal of Archaeology.

Κατηγορία:Βασιλείς των Σουμερίων
Κατηγορία:Ακκαδική Αυτοκρατορία
Δημήτρης Σ. Αργυρόπουλος

Ο **Δημήτρης Σ. Αργυρόπουλος** (γενν. 1956) είναι Ελληνοαμερικανός χημικός και ερευνητής, ομότιμος καθηγητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας των ΗΠΑ, και εκλεγμένο μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστήμης Ξύλου (IAWS) και της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας (ACS), ο οποίος  έχει εκπονήσει ερευνητικό έργο στη χημική τεχνολογία του ξύλου και δασικών προϊόντων και ευρύτερα στην «πράσινη χημεία».

## Σπουδές και σταδιοδρομία
Δεκαοκτώ ετών έφυγε στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου όταν και αποφοίτησε το 1980. Έλαβε μεταπτυχιακό στη χημεία πολυμερών το 1981 από το *Brunel University*. Έλαβε το διδακτορικό του (PhD) στην Οργανική Χημεία από το McGill University του Καναδά το 1985.

Στο ίδιο πανεπιστήμιο του Καναδά έγινε καθηγητής (PAPRICAN) το 1991, υπηρέτησε στο Τμήμα Χημείας όπου και σταδιοδρόμησε έως και το 2002. Οι δραστηριότητές του ήταν κυρίως εστιασμένες στη χημεία ξύλου, την παραγωγή χαρτοπολτού και την ορθολογική και οικολογική αξιοποίηση της λιγνίνης με «πράσινες» τεχνολογίες. Είναι εκλεγμένο μέλος του ινστιτούτου *Canadian Institute of Chemistry* και τακτικό μέλος των επιστημονικών εταιρειών *TAPPI* και *PAPTAC*.

Από το 2002 μέχρι και τη λήξη της καριέρας του εργάστηκε στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας (North Carolina State University), στο τμήμα Δασικών Βιοϋλικών (Forest Biomaterials)  με αριθμό ερευνητικών έργων σχετικών με θέματα χημικής ανάλυσης και αξιοποίησης της λιγνίνης του ξύλου και φυσικών (δασικών) προϊόντων.

Έχει συγγράψει δύο βιβλία, *Materials, Chemicals and Energy from Forest Biomass* (2007) και *Oxidative Delignification Chemistry: Fundamentals and Catalysis* (2001), και τα δύο διαμέσου της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, *ACS Symposium Series*.

## Αναγνώριση και διακρίσεις
Για το ευρύ ερευνητικό του έργο, το 1998, εκλέχθηκε τακτικό μέλος στη Διεθνή Ακαδημία Επιστήμης Ξύλου (*International Academy of Wood Science*), η οποία συμπεριλαμβάνει τους πιο διακεκριμένους επιστήμονες του κόσμου στα πεδία της επιστήμης, της χημείας και της τεχνολογίας του ξύλου.
 
Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 250 επιστημονικά άρθρα σε ξένα περιοδικά και το ερευνητικό έργο του έχει τύχει ευρείας διεθνούς αναγνώρισης με περισσότερες από 11.000 αναφορές στη βάση Scopus  και με δείκτη απήχησης (h-index), 54. Η ερευνητική εργασία του για τα ιοντικά υγρά με τίτλο *«Dissolution of wood in ionic liquids»* έχει λάβει περισσότερες από 1.000 ετεροαναφορές στη βάση *Google Scholar*.

Το 2022 η Αμερικανική Χημική Εταιρεία (American Chemical Society), στο ετήσιο συνέδριό της στο Σαν Ντιέγκο των ΗΠΑ, τον βράβευσε τιμητικά για τη συνολική επιστημονική και ερευνητική του προσφορά στο επιστημονικό αντικείμενο της λιγνίνης και των ανανεώσιμων υλικών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Google Scholar, Dimitris S. Argyropoulos
* Em. Prof. Dimitris S. Argyropoulos - ResearchGate

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί επιστήμονες
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες ξύλου
Κατηγορία:Μέλη της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστήμης Ξύλου
Τουρκικό πραξικόπημα 1971

Το **τουρκικό πραξικόπημα του 1971** (*12 Mart Muhtırası*), ήταν παρέμβαση του στρατού της Τουρκίας στην πολιτική ζωή της χώρας. 
Συνέβη στις 12 Μαρτίου 1971 όταν ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου παρέδωσε στον Πρωθυπουργό Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ υπόμνημα, απαιτώντας αλλαγές στην κυβέρνηση ώστε να αντιμετωπίσει το κύμα βίας με το οποίο ήταν αντιμέτωπη η τουρκική κοινωνία την περίοδο εκείνη. 
Εξαιτίας του τρόπου παρέμβασης - μέσω υπομνήματος - το πραξικόπημε έμεινε γνωστό και ως **πραξικόπημα του μνημονίου**.
Ήταν το δεύτερο - και όχι τελευταίο - πραξικόπημα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, ύστερα από εκείνο του 1960.

Θεωρείται ότι δεν βοήθησε στο να εξομαλυνθεί η κατάσταση, αντιθέτως ενδυνάμωσε τις ακροδεξιές οργανώσεις με αποτέλεσμα να συνεχιστεί η πολιτική βία στη χώρα και να επέμβει και πάλι ο στρατός, ένοπλα αυτή τη φορά, το 1980 με ένα νέο πραξικόπημα.

## Υπόβαθρο
Η οικονομική ύφεση που παρουσίασε η τουρκική οικονομία στα τέλη της δεκαετίας του 1960 πυροδότησε ένα κύμα κοινωνικής αναταραχής που χαρακτηρίστηκε από διαδηλώσεις στους δρόμους, εργατικές απεργίες και πολιτικές δολοφονίες.
Αριστερά εργατικά και φοιτητικά κινήματα, ήρθαν σε βίαιη σύγκρουση με μαχητικές ακροδεξιές εθνικιστικές ομάδες 
Ακροαριστερές οργανώσεις  πραγματοποιούσαν βομβιστικές επιθέσεις, ληστείες και απαγωγές. Το ίδιο πραγματοποιούσαν και μάλιστα με ακόμα περισσότερη βιαιότητα οι ακροδεξιές οργανώσεις και κυρίως η οργάνωση των Γκρίζων Λύκων.

Στο πολιτικό μέτωπο, η κυβέρνηση του κεντροδεξιού Κόμματος Δικαιοσύνης του πρωθυπουργού Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, που επανεξελέγη το 1969, αντιμετώπισε επίσης προβλήματα. Διάφορες φατρίες μέσα στο κόμμα του αυτομόλησαν για να σχηματίσουν δικές τους αποσπασμένες ομάδες, μειώνοντας σταδιακά την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία και διακόπτοντας τη νομοθετική διαδικασία. Ευρισκόμενη σε κατάσταση σύγχυσης αδυνατούσε να επιβάλλει την τάξη στους δρόμους και στα πανεπιστήμια όπως και να νομοθετήσει και να εφαρμόσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις.

Τον Ιανουάριο του 1971, η Τουρκία φαινόταν να βρίσκεται σε κατάσταση χάους. Τα πανεπιστήμια είχαν σταματήσει τη λειτουργία τους - οι φοιτητές βρίσκονταν σε διαρκή αναταραχή εναντίον της αμερικανοκρατίας στη χώρα τους. Οι εργοστασιακοί εργάτες βρίσκονταν σε συνεχή σχεδόν απεργία ενώ το ισλαμιστικό κόμμα της Εθνικής Τάξης απέρριψε ανοιχτά και δημόσια την πολιτική του Μουσταφά Κεμάλ, εξοργίζοντας τον τουρκικό στρατό (μόνιμο τοποτηρητή του κεμαλισμού).

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πραξικοπήματα
Α.Ο. Ίκαρος Πετρωτού Αχαΐας

Ο **Αθλητικός Όμιλος Ίκαρος Πετρωτού** είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα το Πετρωτό Αχαΐας που δραστηριοποιείται στο ποδόσφαιρο. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1984 και έχει χρώματα το πράσινο και το κίτρινο. Διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών, το οποίο έχει παρουσία στην Α΄ Εθνική κατηγορία.

## Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών ιδρύθηκε παράλληλα με τον σύλλογο το 1984. Εντάχθηκε στην τότε Ε.Π.Σ. Πατρών, σημερινή Ε.Π.Σ. Αχαΐας.

Ξεκίνησε από την Γ΄ κατηγορία και τη σεζόν 1990–91 επί προεδρίας Δήμου Λιουρδή και με προπονητή τον Βασίλη Κατσουράνη προβιβάστηκε στην Β΄ κατηγορία.

Το 1996–97 επί προεδρίας Κώστα Αγγελόπουλου και με προπονητή τον Τάκη Παναγιωτόπουλο προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία όπου και παρέμεινε μέχρι το 2005-06.

Ύστερα από μία τριετία στην Β΄, το 2009 επανήλθε στην Α΄ κατηγορία στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2010-11, όποτε και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2014-15 υποβιβάστηκε από τη Β΄ στην Γ΄ κατηγορία, για να κατακτήσει τη σεζόν 2015-16 το πρωτάθλημα στον 3ο όμιλο και την επιστροφή στην Β΄ κατηγορία.

Ακολούθησε μια τετραετία στη Β΄ και τη σεζόν 2019-20 κέρδισε την επιστροφή στην Α΄ κατηγορία, όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα.

## Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών του συλλόγου ιδρύθηκε το 2012. Δήλωσε συμμετοχή στην Γ΄ Εθνική της περιόδου 2012-13 και στην πρώτη του επίσημη παρουσία κατέκτησε το πρωτάθλημα του 3ου ομίλου και την άνοδο στην Β΄ Εθνική, όπου την αμέσως επόμενη περίοδο πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2ου ομίλου και την άνοδο στην Α΄ Εθνική κατηγορία.

Τη σεζόν 2014-15 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό. Τη σεζόν 2017-18 τερμάτισε τελευταίος στον 3ο όμιλο της Β΄ και υποβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική. Ωστόσο ανέκαμψε άμεσα κατακτώντας το πρωτάθλημα στον 4ο όμιλο τη σεζόν 2018-19 και την επάνοδο στην  Β΄ Εθνική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1984
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1984
Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Παλάτσο Ρεάλε (Γένοβα)

Το **Βασιλικό Ανάκτορο** ή **Ανάκτορο του Στεφάνο Μπάλμπι**, ιταλ.: *Palazzo Reale* ή *Palazzo Stefano Balbi,* είναι ένα σημαντικό παλάτι στη Γένοβα (Genova).

## Ιστορία
Η κατασκευή του σημερινού κτηρίου ξεκίνησε το 1618 για την οικογένεια Μπάλμπι (Balbi). Από το 1643 έως το 1655 οι εργασίες ανανεώθηκαν υπό τη διεύθυνση των αρχιτεκτόνων Πιέρ-Φραντσέσκο Καντόνε και Mικέλε Μοντσίνο. Το 1677 το παλάτι πωλήθηκε στην οικογένεια Ντουράτσο (Durazzo), η οποία διεύρυνε το παλάτι υπό τα σχέδια του Κάρλο Φοντάνα.
μικρογραφία|180εσ|αριστερά|Η βορειοανατολική όψη του ανακτόρου, επί της Via Balbi.
Το 1823 το παλάτι πωλήθηκε στον Βασιλικό Οίκο της Σαβοΐας. Από το 1919 το παλάτι ανήκει στο κράτος.

## Η διακόσμηση
Το παλάτι περιέχει πολλά πρωτότυπα έπιπλα και διακόσμηση. Οι νωπογραφίες στο εσωτερικό περιλαμβάνουν τη *Δόξα της οικογένειας Μπάλμπι* των Βαλέριο Καστέλo και Aντρέα Σγκίτσι, *την Άνοιξη που αλλάζει αργά σε Χειμώνα* από τους Άντζελο-Μικέλε Κολόνα και Aγκοστίνο Μιτέλι και *ο Δίας εγκαθιδρύει Δικαιοσύνη στη Γη* από τον Τζιοβένι-Μπατίστα Καρλόνε. Περιέχει επίσης καμβάδες των Μπερνέρντο Στρότσι, του Γκρεκέτo, Τζιοβάνι-Μπατίστα Γκάουλι, Ντομένικο Φιαζέλα καθώς και Μπασάνo, Tιντορέτo, Λούκα Τζιορντάνo, Άντονυ φαν Ντάικ, Φερντινάν Βοέ και Γκουερτσίνο. Περιέχει αγάλματα του Φιλίπο Παρόντι. 

### Εικόνες

Genova-AP-1010562.jpg|Το νυμφαίο του κήπου, έισοδος από Via di Pré.
Genovareale0001.jpg|O κήπος του Βασιλικού Ανακτόρου.
Genova, palazzo reale, controfacciata 03.JPG|Η νοτιοδυτική όψη από την αυλή.
Palazzo Reale (Genoa) 01.JPG|Η Στοά (Galleria).
Interior Palazzo Reale Genova 2015 3.jpg|Η αίθουσα του θρόνου.
Genova-palazzo reale-esterno via Balbi1.jpg|Η βορειοανατολική όψη του ανακτόρου, επί της Via Balbi.


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μπαρόκ κατοικιών
* Palazzi dei Rolli

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος του Βασιλικού Παλατιού

Κατηγορία:Εθνικά μουσεία της Ιταλίας
OpenAI

H **OpenAI** είναι αμερικανικό ερευνητικό εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης (AI) που αποτελείται από τη μη κερδοσκοπική **OpenAI Incorporated** (OpenAI Inc.) και την κερδοσκοπική θυγατρική της εταιρεία **OpenAI Limited Partnership** (OpenAI LP). H OpenAI διεξάγει έρευνα σχετική με την τεχνητή νοημοσύνη για να προωθήσει και να αναπτύξει φιλική τεχνητή νοημοσύνη, η οποία θα ωφελεί όλη την ανθρωπότητα. Η οργάνωση ιδρύθηκε στο Σαν Φρανσίσκο το 2015 από τους Σαμ Άλτμαν, Ριντ Χόφμαν, Τζέσικα Λίβινγκστον, Ίλον Μασκ, Ιλία Σουτσκέβερ, Πίτερ Τιλ και άλλους. Ο Μασκ παραιτήθηκε από το διοικητικό συμβούλιο το 2018 αλλά παρέμεινε δωρητής. Η Microsoft επένδυσε στο OpenAI LP ένα δισεκατομμύριο δολάρια το 2019 και μια δεύτερη πολυετής επένδυση ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2023, αναφερόμενου ύψους 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η έρευνα της OpenAI τείνει να επικεντρώνεται στην ενισχυτική μάθηση (RL). Η OpenAI θεωρείται σημαντικός ανταγωνιστής του DeepMind.

## Ιστορία
Η αρχική εργασία για τη γενετική προεκπαίδευση (GPT) ενός γλωσσικού μοντέλου γράφτηκε από τον Άλεκ Ράντφορντ και τους συναδέλφους του και δημοσιεύτηκε σε προεκτύπωση στον ιστότοπο του OpenAI στις 11 Ιουνίου 2018. Έδειξε πώς ένα παραγωγικό μοντέλο γλώσσας είναι σε θέση να αποκτήσει παγκόσμια γνώση και να επεξεργάζεται εξαρτήσεις μεγάλης εμβέλειας με προεκπαίδευση επί μεγάλων εκτάσεων συνεχόμενων κειμένων ποικίλης θεματολογίας. Το GPT-2 δημοσιεύθηκε στο κοινό τον Νοέμβριο του 2019, το GPT-3 δόθηκε στη Microsoft τον Σεπτέμβριο του 2020 και το chatbot ChatGPT κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2022, γνωρίζοντας ταχεία διάδοση. Τον Μάρτιο του 2023, η OpenAI ανακοίνωσε το GPT-4.

Το DALL-E είναι ένα μοντέλο μετασχηματιστή που δημιουργεί εικόνες που περιγράφονται σε κείμενο. Κυκλοφόρησε από την OpenAI τον Ιανουάριο του 2021. Το CLIP κάνει το αντίθετο, δηλαδή δημιουργεί μια περιγραφή για μια εικόνα. Το 2019 κυκλοφόρησε το MuseNet, για την παραγωγή μουσικών κομματιών, και το 2020 το Jukebox, που παράγει μουσική με φωνητικά.

**2025**

Στις 21 Ιανουαρίου του έτους ανακοινώθηκε πως η εταιρεία σε συνεργασία με την Oracle, τη SoftBank, τη MGX επρόκειτο να σχηματίσουν τη Stargate Project υπό το συντονισμό της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ. Υπολογίζεται πως το έργο αναμένεται να κοστίσει 500 δισεκατομμύρια δολάρια και πως η υλοποίησή του θα πραγματοποιηθεί τα επόμενα 4 χρόνια.

Στις 24 Ιανουαρίου η εταιρεία δημιούργησε τον *Operator,* έναν ευφυή πράκτορα για προσπέλαση σε ιστοσελίδες με σκοπό την εκπλήρωση στόχων προσδιορισμένων από τους χρήστες. Είναι διαθέσιμο μόνο για pro χρήστες στις ΗΠΑ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τεχνητή νοημοσύνη
Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα στις ΗΠΑ
NGC 687

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 687** είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 220 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα. Αναακλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 21 Σεπτεμβρίου 1786 και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 262.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
0687
06782
01298
+06-05-014
Επισκοπή Τράλλεων

Η **Επισκοπή Τράλλεων** είναι πρώην εκκλησιαστική επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Βρισκόταν στην Καρία της Μικράς Ασίας με έδρα την πόλη Τράλλεις, ερείπια της οποίας έχουν ανακαλυφθεί κοντά στο σημερινό Αϊδίνιο. Εκκλησιαστικά ανήκε στην Μητρόπολη Εφέσου, της οποίας ήταν δεύτερη επισκοπή σε τάξη.

## Ιστορικά στοιχεία
Στις Τράλλεις ο Χριστιανισμός εισήχθη από τον πρώτο αιώνα μ.Χ. Ο Άγιος Ιγνάτιος της Αντιοχείας στην επιστολή του *Προς Τραλλιανούς* αναφέρει ότι τον επισκέφτηκε στην Σμύρνη ο επίσκοπός της Πολύβιος. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση και το συναξάριο της Κωνσταντινούπολης, στις Τράλλεις δίδαξε ο Απόστολος Φίλιππος, ο οποίος προσηλύτισε σχεδόν όλους τους κατοίκους της πόλης και πέθανε εκεί. Στο μηνολόγιο του αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ αναφέρεται ότι ο Φίλιππος ίδρυσε την επισκοπή των Τράλλεων και ήταν ο πρώτος της επίσκοπος.

Στα ορεινά των Τράλλεων φέρεται στα μέσα του 6ου αιώνα να δίδαξε το Ευαγγέλιο ο μονοφυσίτης επίσκοπος Εφέσου Ιωάννης, γνωστός ως Ιωάννης ο ιεροεξεταστής. Στην ευρύτερη περιοχή της πόλης ζούσαν ακόμα πολλοί ειδωλολάτρες. Σύμφωνα με τα δεδομένα που δίνει ο ίδιος ο Ιωάννης προσηλύτισε σχεδόν 80.000 ειδωλολάτρες στον χριστιανισμό. Την ίδια εποχή αναφέρονται οι Τράλλεις ως κέντρο δραστηριότητας ιερέων προσκείμενων στην μονοφυσιτισμό, όπως και ο παραπάνω Ιωάννης Εφέσου.

Στα τακτικά η Επισκοπή αναφέρεται από τον 7ο ως και τον 12ο αιώνα, και πάντα δεύτερη στην τάξη μετά την Υπαίπων. Η επισκοπή καταργήθηκε πιθανότατα τον 13ο αιώνα όταν εγκαταλείφθηκε και η πόλη. 

Σήμερα η επισκοπική έδρα είναι τιμητική του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

### Επισκοπικός κατάλογος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Εφέσου
NGC 901

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 901** είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Κριό. Εκτιμάται πως απέχει 441 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και ότι έχει διάμετρο περίπου 50 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1864 από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth).

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Κριός (αστερισμός)
0901
212967
NGC 902

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 902** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Εκτιμάται πως απέχει 314 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και ότι έχει διάμετρο της τάξεως των 50 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1885 από τον αστρονόμο Φράνσις Ληβένγουορθ (Francis P. Leavenworth).

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
0902
09021
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
-03-07-005
Περιστατικό κινεζικού μπαλονιού (2023)

Από τις 28 Ιανουαρίου έως τις 4 Φεβρουαρίου 2023, ένα αερόστατο κινεζικής προέλευσης που ίπτατο σε μεγάλο υψόμετρο διέσχισε τον εναέριο χώρο των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά, περνώντας πάνω από την Αλάσκα, στον δυτικό Καναδά. Η αμερικανική και καναδική κυβερνήσεις ισχυρίστηκαν ότι το αερόστατο ήταν όργανο παρακολούθησης, ενώ η κινεζική κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι ήταν ένα μετεωρολογικό μπαλόνι που εξετράπη της πορείας του από τους σφοδρούς ανέμους. Το μπαλόνι πέρασε πάνω από τη Μοντάνα την 1η Φεβρουαρίου και το Μιζούρι στις 3 Φεβρουαρίου προτού καταρριφθεί από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ ανοικτά των ακτών της Νότιας Καρολίνας στις 4 Φεβρουαρίου, κατόπιν εντολής του προέδρου, Τζο Μπάιντεν.

Αμερικανός ειδικός ισχυρίζεται ότι ο ισχυρισμός των κινεζικών αρχών (περί ατυχήματος) μπορεί να έχει κάποια βάση καθώς το ύψος που πετούσε ήταν πολύ χαμηλό για τέτοιου είδους πτήσεις. Σημειώνεται, ότι το αερόπλοιο πετούσε σε ύψος 46.000 ποδιών ενώ οι πτήσεις κατασκοπευτικού χαρακτήρα και προκειμένου να καταστεί αδύνατος ο εντοπισμός τους γίνονται σε ύψος 65.000 ποδιών και άνω. 

250px|μικρογραφία|Η διαδρομή που ακολούθησε το μπαλόνι
Το γεγονός όξυνε τις Σινοαμερικανικές σχέσεις, που οδήγησαν στην αιφνίδια αναβολή του ταξιδιού του Υπουργού Εξωτερικών, Άντονι Μπλίνκεν, στο Πεκίνο. Αμερικανοί αξιωματούχοι ισχυρίστηκαν επίσης ότι άλλα κινεζικά μπαλόνια είχαν εισέλθει στον εναέριο χώρο των ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, ενώ στις 3 Φεβρουαρίου εντοπίστηκε  ένα άλλο κινεζικό μπαλόνι  πάνω από τη Λατινική Αμερική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατασκοπεία
Κατηγορία:Σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών-Κίνας
Κατηγορία:2023
Σαρ-Καλί-Σαρί

Ο **Σαρ-Καλί-Σαρί** (ακκαδική γλώσσα:*"𒀭𒊬𒂵𒉌 𒈗𒌷"*) ήταν βασιλιάς στην Ακκαδική Αυτοκρατορία την περίοδο 2217 π.Χ. - 2193 π.Χ. σύμφωνα με τη Μέση Χρονολόγηση ή την περίοδο 2153 π.Χ. - 2129 π.Χ. σύμφωνα με τη Νέα Χρονολόγηση. Διαδέχθηκε τον πατέρα του Ναράμ-Σιν (2217 π.Χ.) την εποχή που είχαν συμβεί μεγάλες αλλαγές, αντιμετώπισε πολλές επιδρομές από τους Γκούτι και εξεγέρσεις από τους υπηκόους του λόγω της υψηλής φορολογίας, χρειαζόταν χρήματα για να τους αντιμετωπίσει. Σαν αποτέλεσμα επιτέθηκε στις πόλεις-κράτη των Σουμερίων και κατέστρεψε τα κυβερνητικά τους κτίρια, ολοκλήρωσε την Ακκαδική εξουσία που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Σε ένα έτος στη βασιλεία του καταγράφεται ότι νίκησε τους Γκούτι και συνέλαβε τον βασιλιά τους. Σύμφωνα με τις πηγές οι Γκούτι κατέκτησαν την Ακκαδική Αυτοκρατορία μετά τον θάνατο του Σαρ-Καλί-Σαρί, επιπλέον τους ενσωμάτωσε στον στρατό της Ούμμας. Δεν είναι γνωστή η πατρίδα των Γκούτι, η πιο πιθανή τοποθεσία ήταν η Αμού Ντάρια. Η υποταγή των Σουμέριων ηγεμόνων στον Σαρ-Καλί-Σαρί καταγράφεται σε πολλές πινακίδες, ένας από αυτούς ήταν ο Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ βασιλιάς της Λαγκάς. Ο Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ δήλωσε ξεκάθαρα την υποταγή του τόσο στον Ναράμ-Σιν όσο και στον γιο του Σαρ-Καλί-Σαρί.

 Ο διάδοχος ωστόσο του Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ Πουζούρ-Μαμά εκμεταλλεύτηκε τις ταραχές με τους Γκούτι, επαναστάτησε κατά του Σαρ-Καλί-Σαρί, κήρυξε την ανεξαρτησία του και ίδρυσε τη δεύτερη δυναστεία της Λαγκάς. Από τα 24 χρόνια της βασιλείας του καταγράφονται τα 18 σε εκστρατείες του απέναντι στους Γκούτι, τους Αμορίτες και τους Ελαμίτες όπως και τις κατασκευές ναών στη Νιππούρ και τη Βαβυλώνα. Ο Σαρ-Καλί-Σαρί νίκησε τους Ελαμίτες στην Ακσάκ. Η Σουμερία υπέφερε από μεγάλη ξηρασία την εποχή της βασιλείας του Σαρ-Καλί-Σαρί (περί το 2200 π.Χ.), αυτό επιβεβαιώνεται από τα έγγραφα στην Αίγυπτο με τον Φαραώ Πεπί Β΄. Με τον θάνατο του Σαρ-Καλί-Σαρί η αυτοκρατορία έπεσε σε αναρχία, δεν βρισκόταν κανένας βασιλιάς να τον διαδεχτεί. Ο τελευταίος βασιλιάς της Ακκαδικής αυτοκρατορίας καταγράφεται ως Ντουντού και κυβέρνησε 21 έτη, δεν έχει επιβεβαιωθεί ιστορικά και σίγουρα κυβέρνησε χωρίς εξουσίες.

## Παραπομπές



## Πηγές

*M. Molina, "The palace of Adab during the Sargonic period", D. Wicke (ed.), Der Palast im antiken und islamischen Orient, Colloquien der Deutschen Orient-Gesellschaft 9, Wiesbaden: Harrassowitz 2019.
*John Haywood (2015-06-04). Chronicles of the Ancient World
*Radau, Hugo (2005). Early Babylonian History: Down to the End of the Fourth Dynasty of Ur. Wipf and Stock Publishers.
*Woolley, Leonard (1938). The Summerians. 
*Frayne, Douglas R. (1993). Sargonic and Gutian Periods.
*Carter, Elizabeth; Stolper, Matthew W. (1984). Elam: Surveys of Political History and Archaeology. University of California Press.
*Potts, D. T. (2015). The Archaeology of Elam: Formation and Transformation of an Ancient Iranian State. Cambridge University Press.

Κατηγορία:Βασιλείς των Σουμερίων
Κατηγορία:Ακκαδική Αυτοκρατορία
Επισκοπή Μαγνησίας Μαιάνδρου

Η **Επισκοπή Μαγνησίας Μαιάνδρου** ή **προς Μαίανδρον** ή **της προς τω Μαιάνδρω** είναι πρώην εκκλησιαστική επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Βρισκόταν στην Καρία της Μικράς Ασίας με έδρα την πόλη Μαγνησία του Μαιάνδρου, ερείπια της οποίας έχουν ανακαλυφθεί κοντά στο σημερινό Γκερμεντζίκ. Εκκλησιαστικά ανήκε στην Μητρόπολη Εφέσου, της οποίας ήταν τρίτη εν τάξη επισκοπή.

Στα τακτικά η Επισκοπή αναφέρεται από τον 7ο ως και τον 13ο αιώνα, και πάντα τρίτη στην τάξη μετά την Επισκοπή Τράλλεων. Η επισκοπή καταργήθηκε πιθανότατα τον 13ο αιώνα όταν και όλη η Καρία περιήλθε στους Οθωμανούς. 

Από χωριό της Μαγνησίας, και στα όρια της επισκοπής, καταγόταν ο Όσιος Λάζαρος ο Γαλησιώτης. Στην επισκοπή σύμφωνα με μαρτυρίες υπήρχε και η Ιερά Μονή Καλαθών χωρίς τίποτα άλλο να είναι γνωστή γι' αυτή .

Πρώτος γνωστός της επίσκοπος είναι ο Δάφνος όπου υπέγραψε τα πρακτικά της  Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου της Εφέσου.

## Επισκοπικός κατάλογος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Εφέσου
Πρωτοβούλγαροι

[thumb|right|300px|Οι Πρωτοβούλγαροι με επικεφαλής τον Χάνο [Κρούμος|Κρούμο καταδιώκουν τους Βυζαντινούς στη Μάχη της Βερσινικίας (813)]]

Οι **Πρωτοβούλγαροι** ήταν τουρκικές ημινομαδικές φυλές πολεμιστών που άκμασαν στην Ποντιακή-Κασπική στέπα και στην περιοχή του Βόλγα κατά τον 7ο αιώνα. Έγιναν γνωστοί ως νομαδικοί ιππείς στην περιοχή Βόλγα-Ουραλίων, αλλά ορισμένοι ερευνητές λένε ότι οι εθνοτικές τους ρίζες μπορούν να εντοπιστούν στην Κεντρική Ασία. Κατά τη διάρκεια της μετανάστευσής τους προς τα δυτικά μέσω της ευρασιατικής στέπας, οι πρωτοβουλγαρικές φυλές αναμείχθηκαν με άλλες φυλετικές ομάδες και πολιτιστικές επιρροές σε μια διαδικασία εθνογένεσης, συμπεριλαμβανομένων Ιρανικών, Φιννικών και Ουννικών φυλών. Η σύγχρονη γενετική έρευνα για τους τουρκικούς λαούς της Κεντρικής Ασίας και τις εθνοτικές ομάδες που σχετίζονται με τους Πρωτοβούλγαρους υποδεικνύει μια σύνδεση με  τους πληθυσμούς της Δυτικής Ευρασίας. Οι Πρωτοβούλγαροι μιλούσαν μια τουρκική γλώσσα, δηλαδή τα πρωτοβουλγαρικά του ογουρικού κλάδου. Διατήρησαν τους στρατιωτικούς τίτλους, την οργάνωση και τα έθιμα των ευρασιατικών στεπών, καθώς και τον παγανιστικό σαμανισμό και την πίστη στη θεότητα του ουρανού Τένγκρι.

Οι Πρωτοβούλγαροι κυρίως παρέμειναν κατά τον 7ο αιώνα στην ποντιακή-κασπική στέπα, καθιερώνοντας την πολιτεία της Παλαιάς Μεγάλης Βουλγαρίας περί το 630–635, η οποία συνθλίφτηκε από την αυτοκρατορία των Χαζάρων το 668 μ.Χ. Περί το 679, ο Χάνος Ασπαρούχ κατέκτησε τη Μικρά Σκυθία, ανοίγοντας πρόσβαση στη Μοισία και ίδρυσε την Παραδουνάβια Βουλγαρία - την Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, όπου οι Πρωτοβούλγαροι καθίσταντο πολιτική και στρατιωτική ελίτ. Ακολούθως συγχωνεύτηκαν με τον υπάρχοντα βυζαντινό πληθυσμό, καθώς και με προηγουμένως εγκατεστημένες σλαβικές φυλές, και τελικά σλαβικοποιήθηκαν, σχηματίζοντας έτσι τους προγόνους των σύγχρονων Βουλγάρων.

Οι υπόλοιποι Πόντιοι Βούλγαροι μετανάστευσαν τον 7ο αιώνα στον ποταμό Βόλγα, όπου ίδρυσαν τη Βουλγαρία του Βόλγα· διατήρησαν την ταυτότητά τους μέχρι τον 13ο αιώνα. Οι σύγχρονοι Τάταροι του Βόλγα και οι Τσουβάσοι ισχυρίζονται ότι προέρχονται από τους Βούλγαρους του Βόλγα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Πρώιμη μεσαιωνική ιστορία της Μολδαβίας
Κατηγορία:Τουρκικοί λαοί της Ευρώπης
Γράδα

Τα **γράδα** (ιταλικά: *grado*, λατινικά: *gradum*) είναι βαθμοί της κλίμακας *Cartier*, οι οποίοι δηλώνουν την περιεκτικότητα της αιθυλικής αλκοόλης σε υδατικά διαλύματα. Καθιερώθηκε ως μέθοδος το 1771 και αποτελούσε στο παρελθόν βασική κλίμακα μέτρησης των αλκοολικών βαθμών κατά την προετοιμασία οινοπνευματωδών ποτών, όπως τσίπουρο, τσικουδιά,  ούζο, ουίσκι, βότκα. Η κλίμακα ξεκινά από τα ‘’10 γράδα’’, που αντιστοιχεί στο καθαρό νερό, και τερματίζεται στα ‘’45 γράδα’’ που αντιστοιχεί σε καθαρή 100% αιθανόλη. Η κλιμάκωση στα γράδα δεν είναι γραμμική, δηλαδή δεν είναι ανάλογη.

Γενικά η τσικουδιά και το τσίπουρο δεν πρέπει να ξεπερνούν τους 37 βαθμούς οινοπνεύματος, δηλαδή αντίστοιχα τα 16-16,5 γράδα. Ωστόσο είχε καθιερωθεί στο παρελθόν να εξάγονται περίπου στα 18 γράδα, συνεπώς, σε ποσοστό οινοπνεύματος 45,5%. Έτσι έχει μείνει η φράση ***‘’18-γράδα’’***. Ο βαθμός *Cartier* (‘’τα γράδα’’) έλαβε την ονομασία της από τον εφευρέτη της, τον *Jean-Francois Cartier*. Εγκαταλείφθηκε ως μέθοδος από το 1824 και μετά και αντικαταστάθηκε με την κλίμακα του *Gay-Lussac* (% κατ’ όγκο). Η αντιστοιχία των γράδων με το % της αιθυλικής αλκοόλης παρουσιάζεται παρακάτω.

**Πίνακας αντιστοιχίας γράδων σε βαθμούς οινοπνεύματος**

Γράδα (% κατ’ όγκο)
* 44 γράδα - 100% οινόπνευμα
* 25 - 67,0%
* 20 - 52,6%
* 19 - 49,0%
* 18 - 45,5%
* 17 - 41,5%
* 16,7 - 40,0%
* 16 - 37,0%
* 15 - 32,0%
* 14 - 25,0%
* 12 - 11,0%
* 10 - 0% οινόπνευμα

Σήμερα τα γράδα έχουν καταργηθεί και δεν χρησιμοποιούνται και επίσης απαγορεύεται η χρήση αυτής της κλίμακας σε πολλές χώρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλκοολούχα ποτά
Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ

Ο **Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ** (Σουμεριακή γλώσσα:*"𒈗𒃲𒁔"*) ήταν Σουμέριος βασιλεύς της Λαγκάς (περί το 2230 π.Χ. - 2210 π.Χ.). Οι επιγραφές τον καταγράφουν τόσο ως βασιλέα του Λαγκάς όσο και υποτελή στην Ακκαδική Αυτοκρατορία, στον αυτοκράτορα Ναράμ-Σιν και τον γιο του Σαρ-Καλί-Σαρί. Τον διαδέχθηκε ο Πουζούρ-Μαμά ποτ επαναστάτησαν απέναντι στον Σαρ-Καλί-Σαρί και πέτυχε την ανεξαρτησία του, ίδρυσε την Δεύτερη Δυναστεία του Λαγκάς. Έχουν διασωθεί δύο ασπίδες που παρουσιάζουν τον Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ σαν υποτελή απέναντι στους δύο Ασσύριους βασιλείς, η πρώτη απέναντι στον Ναράμ-Σιν και η δεύτερη απέναντι στον γιο του Σαρ-Καλί-Σαρί. Στην πρώτη σφραγίδα ο κυβερνήτης της Λαγκάς Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ κρατάει στο χέρι του ένα ζώο με στόχο να το προσφέρει θυσία σε μια θεότητα. Η σφραγίδα φέρει δεξιά και αριστερά δύο εξάδες από στήλες :

*"Ο Ναράμ-Σιν βασιλιάς της Ακκάδ, βασιλιάς του Σύμπαντος και βασιλιάς των τεσσάρων μερών, ο κυβερνήτης της Λαγκάς Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ ο πιστός του υπηρέτης"*

Στην δεύτερη σφραγίδα παρουσιάζεται ο κυβερνήτης Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ μπροστά σε μιά καθισμένη θεότητα, κρατάει στο χέρι του ένα ζώο και το φέρνει στην θεότητα ως προσφορά.
 
*"Ο Σαρ-Καλί-Σαρί βασιλιάς της Ακκάδ, βασιλιάς του Σύμπαντος και βασιλιάς των τεσσάρων μερών, ο κυβερνήτης της Λαγκάς Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ ο πιστός του υπηρέτης"*

## Παραπομπές



## Πηγές

*Radau, Hugo (2005). Early Babylonian History: Down to the End of the Fourth Dynasty of Ur. Wipf and Stock Publishers.
*Woolley, Leonard (1938). The Summerians. 
*Eppihimer, Melissa (2019). Exemplars of Kingship: Art, Tradition, and the Legacy of the Akkadians. Oxford University Press.

Κατηγορία:Βασιλείς της Λαγκάς
Εζινέ

Το **Εζινέ** (τουρκικά: Ezine) είναι πόλη και διαμέρισμα της επαρχίας Τσανάκκαλε στην Περιοχή Μαρμαρά της Τουρκίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός του διαμερίσματος ήταν 38.088 κάτοικοι, από τους οποίους, οι 17.301 ζουν στην ίδια την πόλη πόλη Εζινέ. Το διαμέρισμα καλύπτει έκταση 654 τετραγωνικών χιλιομέτρων, και η πόλη βρίσκεται σε υψόμετρο 39 μέτρων. Το Εζινέ είναι γνωστό για το λευκό τυρί του, που παρασκευάζεται με αγελαδινό, κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα και αποκαλείται «Ezine Peyniri».

Περίπου 16 χιλιόμετρα δυτικά του Εζινέ, κοντά στις ακτές του Αιγαίου, βρίσκεται η αρχαία πόλη 
Αλεξάνδρεια η Τρωάς.

## Ιστορία
Το 1912, η πόλη και το διαμέρισμα κατοικούνταν από 15.434 Τούρκους, 6.900 Έλληνες, 621 Αρμένιους και 165 Εβραίους

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Ιερά Μονή Περιβλέπτου Παντάνασσας (Στούπαινας)

Η **Ιερά Μονή Περιβλέπτου Παντάνασσας** είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1000 περίπου μέτρων στις πλαγιές του βουνού Μιτσικέλι Ιωαννίνων, σε μικρή απόσταση από το ομώνυμο χωριό Περίβλεπτος. Περισσότερο γνωστή όμως στους κατοίκους της περιοχής είναι με το προσωνύμιο Μονή Στούπαινας, πιθανόν λόγω κάποιας γενναίας δωρεάς που έκανε στη Μονή μια γυναίκα, της οποίας το επώνυμο του συζύγου ήταν Στούπη (εξ ου και Στούπαινα).

Όπως μαρτυρούν σχετικές επιγραφές, η Ιερά Μονή χτίστηκε το 1724 και είναι αφιερωμένη στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Το καθολικό της Μονής είναι μονόκλιτη βασιλική με τέσσερις εσωτερικούς θόλους. Οι αγιογραφίες, που έχουν υποστεί πολλές φθορές στην πάροδο του χρόνου, ανάγονται στο πρώτο τέταρτο του 18ου αιώνα, όπως και το ξυλόγλυπτο τέμπλο. Το τελευταίο έχει την πρωτοτυπία ότι η **[[Παναγία]]** εικονίζεται μ’ ένα βλέμμα αυστηρό, ελεγκτικό, επιβλητικό και όχι πράο, όπως συνηθίζεται.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Πουζούρ-Μαμά

Ο **Πουζούρ-Μαμά** ήταν βασιλεύς της Σουμεριακής πόλης Λαγκάς, ένας από αυτούς που προηγήθηκαν πριν από τον κορυφαίο βασοιλιά της πόλης Γουδέα (περί το 2200 π.Χ.). Έλαβε τον τίτλο του βασιλιά αλλά η μορφή των επιγραφών του δεν διαφέρει σε τίποτα από τους μετέπειτα βασιλείς, διαδέχθηκε τον Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ. Επαναστάτησε απέναντι στον βασιλιά των Ακκάδων Σαρ-Καλί-Σαρί στον οποίο ήταν υποτελής ο προκάτοχος του και απέκτησε την ανεξαρτησία του, η Ακκαδική Αυτοκρατορία είχε αρχίσει να παρακμάζει από τις επιδρομές των Γκούτι. Στην μεγάλη βασιλική του επιγραφή περιγράφει τα δώρα που πήρε από τους Σουμέριους θεούς όπως η Ινάννα, ο Ένκι και ο Νινουρτά την ευφυία, ήταν απαραίτητα για να κυβερνήσει. Η μορφή της μεγάλης επιγραφής του μοιάζει με αντίστοιχες του Σαρ-Καλί-Σαρί στις οποίες ρίχνει κατάρες σε όσους ασελγήσουν πάνω στις ιερές πινακίδες και ζητά από τους θεούς *"να καταστρέψουν τους απογόνους τους"*. Η μορφή αυτή στις επιγραφές είχε ξεκινήσει από των Ακκάδες, την εποχή του Σαργών του Μέγα. Ο Πουζούρ-Μαμά εμφανίζει σε μια επιγραφή στην Βαβυλώνα με τίτλο *"οι κυβερνήτες του Λαγκάς"*, καταγράφεται σαν βασιλιάς της πόλης, σύμφωνα με άλλη επιγραφή ο προστάτης θεός του ήταν ο Σουλ-ουτούλα. Μια άλλη επιγραφή τέλος καταγράφει τόσο το όνομα του Πουζούρ-Μαμά, όσο και αυτό του Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ, αυτό είναι άλλη μια απόδειξη ότι βασίλευσαν πολύ κοντά.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Álvarez-Mon, Javier; Basello, Gian Pietro; Wicks, Yasmina (2018). The Elamite World. Routledge.
*Sollberger, Edmond (1967). "The Rulers of Lagaš". Journal of Cuneiform Studies. 21: 286
*Frayne, Douglas R. (1993). Sargonic and Gutian Periods (Toronto, Buffalo, London. University of Toronto Press Incorporated)

Κατηγορία:Βασιλείς της Λαγκάς
Περιφέρειες της Μάλτας

Η Μάλτα διαιρείται διοικητικά σε 5 **περιφέρειες** (μαλτέζικα: *reġjuni*). Με το νόμο περί Τοπικών Συμβουλίων του 1993 δημιουργήθηκαν στη χώρα τρεις περιφέρειες. Με το νόμο XVI του 2009 οι περιφέρειες αυξήθηκαν στις πέντε, χωρίς ωστόσο να διαθέτουν σημαντικές διοικητικές αρμοδιότητες. Κάθε περιφέρεια διαθέτει μία Περιφερειακή Επιτροπή (μαλτέζικα: *Kumitat Reġjonali*), η οποία αποτελείται από τον Περιφερειάρχη, τον Αντιπεριφερειάρχη, τον Γενικό Γραμματέα και περίπου 10-14 περιφερειακούς συμβούλους.

## Κατάλογος
### Σημερινές περιφέρειες

### Πρώην περιφέρειες (1993-2009)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γεωγραφία της Μάλτας
Αιγιάλη (αρχαία πόλη)

Η **Αιγιάλη** ήταν αρχαία πόλη, καθώς και πόλη-κράτος, στο νησί της Αμοργού, στην Ελλάδα. Ο αρχαιολογικός τόπος της βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νησιού, πλησίον του οικισμού των Θολαρίων, καθώς και του σημερινού οικισμού της Αιγιάλης, ο οποίος οφείλει την ονομασία του στην ομώνυμη αρχαία πόλη.

μικρογραφία|αριστερά|240px|Άποψη του αρχαιολογικού τόπου της Αιγιάλης.
Η Αιγιάλη ήταν εκ των τριών πόλεων του νησιού, μαζί με τις Μινώα και Αρκεσίνη. Κατά τη διάρκεια του 3ου αιώνα π.Χ., αναφέρεται ως αποικία της Μιλήτου. Η ακρόπολη της αρχαίας πόλης, επίσης γνωστή ως λόφος του κάστρου, βρισκόταν επί λόφου σήμερα γνωστού ως Βίγλα.

Ο αρχαιολογικός τόπος περιλαμβάνει, κυρίως, κατάλοιπα τειχών πρότερης και ύστερης ημερομηνίας. Πλησίον της ακροπόλεως βρίσκονται θολωτοί τάφοι χρονολογούμενοι από τη ρωμαϊκή περίοδο, γνωστοί ως «θολάρια».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αμοργού
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στις Κυκλάδες
NGC 688

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 688** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας με εξαιρετικά υψηλό ρυθμό σχηματισμού νέων αστέρων. Απέχει 190 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Τρίγωνον. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 16 Σεπτεμβρίου 1865 και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 262.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Τρίγωνον (αστερισμός)
0688
06799
01302
Κατηγορία:Αστρογόνοι γαλαξίες
+06-05-015
NGC 950

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 950** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 205 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει διάμετρο της τάξεως των 85 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε to 1866 από τον αστρονόμο και μαθηματικό Όρμοντ Στόουν (Ormond Stone).

## Παραπομπές


## Αναφορές

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
0950
09461
-02-07-021
Κεντινί

Το **Κεντινί** (γαλλικά: *Quintigny*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κεντινουά (γαλλικά: *Quintignois*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
NGC 903

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 903** είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κριό. Εκτιμάται πως απέχει περίπου 230 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και έχει διάμετρο περίπου 35 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1884 από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan).

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κριός (αστερισμός)
0903
9097
NGC 838

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 838** είναι φακοειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» ο οποίος απέχει περίπου 170 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος. Ανήκει στο «Hickson Compact Group 16».

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
0838
08250
NGC 970

Με την ονομασία **NGC 970** καταγράφεται στον Νέο Γενικό Κατάλογο ζεύγος αλληλεπιδρώντων γαλαξιών στον αστερισμό Τρίγωνον. Εκτιμάται ότι απέχουν 471 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχουν διάμετρο 100 χιλιάδων ετών φωτός. Το ζεύγος αυτό ανακαλύφθηκε από τον Bindon Blood Stoney στις 14 Σεπτεμβρίου 1850.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
Κατηγορία:Τρίγωνον (αστερισμός)
0970
09786
+05-07-009
RRR (ταινία)

Το ***RRR*** είναι ινδική ταινία του 2022, σε σκηνοθεσία Σ.Σ. Ρατζαμούλι και Β. Βιτζαγιέντρα Πρασάντ και πραγματεύεται μια φανταστική έκδοση του αντιαποικιακού αγώνα των Κουμαράμ Μπιμ και Αλούρι Σιταράμα Ρατζού εναντίον των Άγγλων αλλά και στην φιλία τους. 

Η ταινία γυρίστηκε στην γλώσσα τελούγκου και είναι η ακριβότερη ινδική ταινία μέχρι το 2023, με τον προϋπολογισμό της να ξεπερνά τα 70 εκατομμύρια δολάρια. 

Το *RRR* έχει επαινεθεί από τους κριτικούς σε όλο τον κόσμο για την ποιότητα της σκηνοθεσίας του Ρατζαμούλι, το σενάριο, τη μουσική, τη δράση, των οπτικών εφέ, των ηθοποιών αλλά και λόγω της γενικότερης ποιότητας της και του θεάματος. Το Εθνικό Συμβούλιο Αναθεώρησης, ένας οργανισμός φίλων του κινηματογράφου στην Νέα Υόρκη και φορέας βραβείων, συμπεριέλαβε την ταινία ως μια από τις 10 καλύτερες του έτους. Το *RRR* είναι η πρώτη ινδική ταινία που κέρδισε χρυσή σφαίρα για το καλύτερο τραγούδι (το Naatu Naatu), και ήταν η πρώτη ταινία στα τελούγκου και η τρίτη ινδική που προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα. Βραβεύτηκε επίσης με το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες του 2022
Κατηγορία:Ινδικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Ουρ-Νινγκιρσού

Ο **Ουρ-Νινγκιρσού** (Σουμεριακή γλώσσα : *"Ur-D-nin-gir-su"*) ή **Ουρ Νινγκιρσού Β΄** για να διαχωρίσει την θέση του από τον προκάτοχο του Ουρ Νινγκιρσού Α΄ ήταν δεύτερος βασιλιάς ή *"Ενσί"* της Σουμεριακής πόλης Λαγκάς από τον Οίκο των Νινγκιρσού (περί το 2100 π.Χ.). Ο Ουρ-Νινγκιρσού ήταν γιος και διάδοχος του Γουδέα, του κορυφαίου βασιλιά της Λαγκάς και ενός από τους μεγαλύτερους των Σουμερίων, τον διαδέχθηκε ο Ουρ-Γκάρ. Ένας επιβλητικός ανδριάντας του θεού της βλάστησης Νινγκισζίντα τον οποίο ο Ουρ-Νινγκιρσού είχε ως προστάτη του βρίσκεται σήμερα στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης και στο Μουσείο του Λούβρου, εκεί βρίσκονται αντίστοιχα το κεφάλι και το σώμα του. Η επιγραφή στον ανδριάντα από το σώμα που βρίσκεται στο Λούβρο γράφει :
     
*"Για τον Νινγκισζίντα τον προσωπικό μου θεό, εγώ ο Ουρ-Νινγκιρσού, κυβερνήτης της Λαγκάς, γιος του Γουδέα επίσης κυβερνήτη της Λαγκάς και ανήγειρε τον Ενίννου για τον [[Νινουρτά]]. Είμαι δούλος του και του ζητά να μου χαρίσει πολλά χρόνια, με τον ίδιο τρόπο που ο πατέρας μου έφερε τον Νινουρτά στον οίκο του"*'
 
## Παραπομπές



## Πηγές

*Edzard, Sibylle; Edzard, Dietz Otto (1997). Gudea and His Dynasty. University of Toronto Press. 
*Dijk-Coombes, Renate Marian van. Portrait of a Ruler: The Portrayal of Ur-Ningirsu in Statuary and Inscriptions

Κατηγορία:Βασιλείς της Λαγκάς
Κάστρο του Γκαζιαντέπ

Το **Κάστρο του Γκαζιαντέπ** (τούρκικα: Gaziantep Kalesi) ήταν κάστρο που χτίστηκε για πρώτη φορά από την Αυτοκρατορία των Χετταίων ως σημείο παρατήρησης στην κορυφή ενός λόφου στο κέντρο του Γκαζιαντέπ της Τουρκίας.

## Ιστορία
Αργότερα χτίστηκε ως κύριο κάστρο από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 2ο και 3ο αιώνα μ.Χ.. Υπέστη περαιτέρω επέκταση και ανακαίνιση επί Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ μεταξύ 527 και 565 μ.Χ.. Η περιφέρεια του στρογγυλού κάστρου είναι 1.200 μέτρα. Τα τείχη είναι χτισμένα από πέτρα και το κάστρο έχει 12 πύργους.

Το κάστρο ανακαινίστηκε πολλές φορές και πήρε την τελική του μορφή το 2000. Μέχρι τον σεισμό της 6ης Φεβρουαρίου 2023, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως Πανοραμικό Μουσείο Άμυνας και Ηρωισμού της Γκαζιαντέπ και περιοδικά κυκλοφορεί ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με την άμυνα της πόλης από τις γαλλικές δυνάμεις μετά την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Υπέστη σοβαρές ζημιές και τμήμα του κατέρρευσε στον σεισμό Τουρκίας-Συρίας του 2023.

## Παραπομπές



Γκαζιαντεπ Κάστρο
Κατηγορία:Κτίρια που υπέστησαν ζημιές από το σεισμό Τουρκίας-Συρίας του 2023
Ουρ-Μπάμπα

Ο **Ουρ-Μπαμπά** (Σουμεριακή γλώσσα : *"ur-Dba.ba6"*, *"ur-Dba.U2"*, *"υπηρέτης της θεότητας Μπα"*) ήταν βασιλιάς της Λαγκάς την περίοδο (2157 π.Χ. - 2144 π.Χ) σύμφωνα με την Μέση Χρονολόγηση ή την περίοδο (2093 π.Χ. - 2080 π.Χ.) σύμφωνα με την Νέα Χρονολόγηση. Ο Ουρ-Μπαμπά ήταν σύγχρονος του Σου-Τουρούλ του τελευταίου βασιλιά στην Ακκαδική Αυτοκρατορία. Σε μιά από τις επιγραφές του φαίνεται ότι ήταν γιος του θεού Νινουρτά. Στην περίοδο που ήταν βασιλιάς η πόλη της Λαγκάς γνώρισε μεγάλη ευημερία για πρώτη φορά μετά την πτώση στους Ακκάδες, ανεξαρτητοποιήθηκε από αυτούς. Ο Ουρ-Μπαμπά δεν είχε γιους, πάντρεψε την κόρη του Νινάλλα με τον Γουδέα που τον διαδέχθηκε σαν *"Ενσί"* και κορυφαίος βασιλιάς της πόλης στην αρχαιότητα.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Eppihimer, Melissa (2019). Exemplars of Kingship: Art, Tradition, and the Legacy of the Akkadians. Oxford University Press.
*Leick, Gwendolyn (2002). Who's Who in the Ancient Near East. Routledge. 
*Edzard, Sibylle; Edzard, Dietz Otto (1997). Gudea and His Dynasty. University of Toronto Press.

Κατηγορία:Βασιλείς της Λαγκάς