open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δυσουρία

**Δυσουρία** σημαίνει η δυσκολία στην έξοδο των ούρων από την ουροδόχο κύστη. Μπορεί να εμφανίζεται στην αρχή της ούρησης, με τη μορφή της καθυστερημένης έναρξης ή στη διάρκεια της ούρησης, με τη μορφή των συχνών διακοπών της εξόδου των ούρων ( διακοπτόμενη ή διακεκομένη ούρηση). Όλα αυτά συμβάλλουν στη παράταση της διάρκειας της ούρησης .Η παρατεταμένη ούρηση αποτελεί την τρίτη εικόνα με την οποία μπορεί να εμφανισθεί η **δυσουρία**.

Κατηγορία:Συμπτώματα
Επίσχεση ούρων

**Επίσχεση των ούρων** σημαίνει η αδυναμία εξόδου των ούρων από την ουροδόχο κύστη.Η επίσχεση των ούρων διαχωρίζεται στην οξεία και την χρόνια. 
Κατά την οξεία επίσχεση υπάρχει αδυναμία κένωσης της κύστης η οποία είναι τελεία-πλήρης. 
Στην  χρόνια επίσχεση τα ούρα παραμένουν εντός της ουροδόχου κύστεως και μετά την ούρηση, δεν ολοκληρώνεται δηλαδή η κένωση της κύστης και η επίσχεση των ούρων χαρακτηρίζεται ως ατελής. Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της χρόνιας και ατελούς επίσχεσης των ούρων αποτελεί το υπολοιπόμενο ποσό των ούρων, το υπόλειμμα ή residual κατά την ξένη ορολογία.

Κατηγορία:Συμπτώματα
Κατηγορία:Ουρολογία
Κατηγορία:Οξύς πόνος
Ταμπουράς

Ο **ταμπουράς**, με τη γενική έννοια, αποτελεί την ελληνική ονομασία μιας ευρύτερης οικογένειας εγχόρδων μουσικών οργάνων. Ωστόσο, ο όρος χρησιμοποιείται συνηθέστερα για να δηλώσει ένα συγκεκριμένο όργανο της ελληνικής μουσικής παράδοσης που ανήκει σε αυτή την οικογένεια. Πρόκειται για έγχορδο μουσικό όργανο με μακρύ βραχίονα, το οποίο θεωρείται απόγονος της αρχαίας ελληνικής πανδούρας και πρόγονος συγγενών λαουτοειδών οργάνων, όπως το τουρκικό σάζι. Ο ταμπουράς συνδέεται με αναβίωση κατά τη βυζαντινή περίοδο, κατά την οποία απαντά και στις γραπτές πηγές. Ειδικότερα, μνημονεύεται στο έπος του *[[Διγενής Ακρίτας|Διγενή Ακρίτα]]*, όπου ο ομώνυμος ήρωας αναφέρεται ότι παίζει το «θαμπούρι», δηλαδή τη μεσαιωνική μορφή του σύγχρονου ταμπουρά.

Ο ταμπουράς έχει βαθουλωτό σκάφος και επίπεδο καπάκι, με ή χωρίς ηχητική οπή. Ο αριθμός των χορδών του ποικίλλει, συνήθως όμως είναι τρεις, οι οποίες μπορεί να είναι μονές, διπλές ή τριπλές. Το συνολικό μήκος του οργάνου μπορεί να υπερβαίνει το ένα μέτρο. Από την πανδουρίδα έως και τον 19ο αιώνα, ο ταμπουράς εξελίχθηκε, απέκτησε σταθερά τάστα και οδήγησε στη διαμόρφωση του σύγχρονου τρίχορδου μπουζουκιού. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αυξημένο ενδιαφέρον για τον ταμπουρά στην Ελλάδα, ενώ το όργανο έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα σπουδών των μουσικών σχολείων. 

Ο παραδοσιακός ελληνικός ταμπουράς είναι χαμηλής ηχητικής έντασης και, για τον λόγο αυτό, δεν χρησιμοποιείται συχνά ως κύριο σολιστικό όργανο, αλλά κυρίως στο πλαίσιο της παραδοσιακής ορχήστρας, με συνοδευτικό ρόλο σε σχέση με όργανα όπως το βιολί, η λύρα, η φλογέρα και το κλαρίνο. Παρά ταύτα, πρόκειται κατ’ ουσίαν για σολιστικό όργανο και σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιείται με αυτόν τον τρόπο. Εφόσον ο ταμπουράς δεν είναι συγκερασμένο όργανο, δεν ενδείκνυται για την εκτέλεση συγχορδιών. Δεν χρησιμοποιείται στο ρεμπέτικο ούτε στο λαϊκό τραγούδι, αλλά αποκλειστικά στην παραδοσιακή και δημοτική μουσική, καθώς και στη μελέτη των βυζαντινών μουσικών κλιμάκων.

Ο ταμπουράς αποτελεί βασικό όργανο της μουσικής παράδοσης της Πελοποννήσου, της Στερεάς Ελλάδας, της Ηπείρου, της Μακεδονίας και των νησιών του Αιγαίου. Η παρουσία του καταγράφεται και στη δημοτική παράδοση, όπως στο παρακάτω παραδοσιακό μοραΐτικο τραγούδι:

Η χρήση του ταμπουρά είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία, με έμφαση στις περιοχές των Σερρών και της Δράμας, ενώ σε παλαιότερες περιόδους το όργανο απαντούσε σε ευρύτερη γεωγραφική έκταση της μακεδονικής ενδοχώρας.

## Βιβλιογραφία
* *ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ, Φοίβος. *Ελληνικά λαϊκά μουσικά όργανα. 2η έκδοση.* Αθήνα: Μέλισσα, 1991.* 
* *ΓΡΑΨΑΣ, Νίκος. *Ταμπουράς. Μέθοδος διδασκαλίας.* Αθήνα: Νικολαΐδης, 2007.*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Κατηγορία:Bυζαντινά μουσικά όργανα
Μεσιέ 107

[thumb|300px|Το Μεσιέ 107 από το [Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ|ΔΤΧ.]]
Το **Μεσιέ 107** (γνωστό και ως *Μ107* και *NGC 6171*) είναι σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση 20.900 ετών φωτός στον αστερισμό Οφιούχο. Ανακαλύφθηκε από τον Πιέρ Μεσαίν το 1782, αλλά ο Σαρλ Μεσιέ δεν το συμπεριέλαβε στον κατάλογό του, αν και το είχε σκοπό. Αυτό έγινε το 1947 από την Helen Sawyer Hogg, όταν πρόσθεσε στον κατάλογο τα αντικείμενα Μεσιέ 105, Μεσιέ 106 και Μεσιέ 107.

Η διάμετρος του Μεσιέ 107 υπολογίζεται ότι είναι 80 έτη φωτός, με φαινόμενη διάμετρο 13'. Έχουν εντοπιστεί στο σμήνος 25 μεταβλητοί αστέρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* SEDS Messier pages: Messier 107 
* Messier 107, Galactic Globular Clusters Database page
* http://www.eso.org/public/germany/videos/eso1048a/ (Zoom auf M 107)

107
6171
Κατηγορία:Οφιούχος (αστερισμός)
Εμανουέλ Ναντινγκάρ

Ο **Εμανουέλ Ναντινγκάρ** (Emmanuel Nadingar, 1951-) είναι πολιτικός του Τσαντ. Χρημάτισε πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από τις 5 Μαρτίου 2010 ως τις 21 Ιανουαρίου 2013.

## Πολιτική καριέρα
Κάτοικος της Μπεμπίτζα, στο νοτιοδυτικό Τσαντ, ο Ναντινγκάρ απέκτησε πτυχίο λογιστικής στην Μπραζαβίλ.

Ίδρυσε ένα κόμμα, το Εθνικό Κόμμα για την Αποκατάσταση και την Ανάπτυξη, στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Διορίστηκε για πρώτη φορά στην κυβέρνηση ως γραμματέας της προεδρίας, αρμόδιος επί ζητημάτων οικονομίας και ανάπτυξης στις 14 Αυγούστου 2001και εν συνεχεία ανέλαβε αναπληρωτής γραμματέας της κυβέρνησης το 2003.  Έπειτα από την είσοδό του στην κυβέρνηση, συγχώνευσε το κόμμα του με το κυβερνών Πατριωτικό Εθνικό Κίνημα (MPS). 
Το 2004 ανέλαβε υπηρεσιακός υπουργός άμυνας και ασχολήθηκε με τα βίαια επεισόδια στα ανατολικά της χώρας, στα σύνορα με το Σουδάν. Τον Μάιο του 2004 ο Ναντινγκάρ ανακοίνωσε τη συμπλοκή με παραστρατιωτικούς Τζαντζαβίτ, με απολογισμό δεκάδες από αυτούς νεκρούς. Επίσης, ο πολιτικός ασχολήθηκε με μερίδα του στρατού, που τάχθηκε εναντίον του προέδρου Ιντρίς Ντεμπί. Στις 16 Μαΐου 2004 εκδηλώθηκε ανταρσία στο στράτευμα, η οποία εξουδετερώθηκε με επιτυχία.  Η αιτία για την ανταρσία ήταν η αναστολή στη μισθοδοσία των στρατιωτών εξαιτίας γραφειοκρατικού ζητήματος και ο Ναντινγκάρ επεχείρησε να υποβαθμίσει το συμβάν. Ωστόσο, στις 19 Μαΐου, ο ίδιος ο πρόεδρος ισχυρίστηκε ότι οι στασιαστές ήθελαν να τον δολοφονήσουν.

Ο Ναντινγκάρ διορίστηκε επίσημα υπουργός Άμυνας στις 23 Ιουλίου 2004. Αργότερα, ανέλαβε υπουργός Πετρελαίου και μετά αρμόδιος για την Αποκέντρωση (2008-2010), επί πρωθυπουργίας του Γιουσούφ Σαλέχ Αμπάς. Την περίοδο που διορίστηκε πρωθυπουργός ήταν μέλος του Πολιτικού Γραφείου του MPS.
### Πρωθυπουργία
Στις 5 Μαρτίου 2010 ο Σαλέχ Αμπάς υπέβαλε την παραίτησή του στον πρόεδρο Ντεμπί και ο τελευταίος διόρισε αντικαταστάτη του τον Ναντινγκάρ, ο οποίος ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 6 Μαρτίου.

Ο Ναντινγκάρ παραιτήθηκε το 2013 και στη θέση του ανέλαβε πρωθυπουργός ο Τζιρανγκάρ Νταντνατζί.

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τσαντ
Διαδημοτικό Κέντρο Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων

Το **Διαδημοτικό Κέντρο Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων** (ΔΙ.ΚΕ.Π.Α.Ζ.) λειτουργεί από 2003 και είναι το πρώτο διαδημοτικό κέντρο αυτού του είδους στην Ελλάδα. Λειτουργεί υπό ευθύνη του Περιβαλλοντικού Συνδέσμου Δήμων Αθήνας - Πειραιά (ΠΕ.ΣΥ.Δ.Α.Π.) που είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου.

Δημιουργήθηκε από τον σύνδεσμο των δήμων της πόλης του Πειραιά εντάσσοντας και τους αθηναϊκούς δήμους Μοσχάτου,  Χαϊδαρίου, Ιλίου και Αγίας Βαρβάρας.

Αργότερα εντάχθηκαν και οι δήμοι Αγίων Ανάργυρων, Αιγάλεω, Αμπελακίων, Αχαρνών, Ζεφύριου, Μελισσίων, Νέας Σμύρνης, Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας, Περιστερίου, Πετρουπόλεως, Σαλαμίνος και Ταύρου.

Το κέντρο διαθέτει έκταση πέντε στρεμμάτων στον Πειραιά στο Σχιστό Περάματος με τον κατάλληλο κτηνιατρικό εξοπλισμό με ειδικά οχήματα περισυλλογής καθώς και ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης των ζώων ενώ διαθέτει και αποτεφρωτήρα ζώων.

Κατηγορία:Περιφέρεια Αττικής
Σόλο (μουσική)

Στη μουσική γενικά ο όρος **σόλο**, (εκ της ιταλικής *solo* που σημαίνει μόνος), χρησιμοποιείται πολλαπλά είτε σε έργα ορχήστρας, σε χρήση οργάνου, είτε σε χορικά έργα.

Συνηθέστερα στη πρώτη περίπτωση ο όρος φέρεται στη παρτιτούρα κάποιου οργάνου που δηλώνει ότι μόνο ο κορυφαίος της ομάδας των συγκεκριμένων οργάνων π.χ. πλαγιαύλων, σαλπίγγων, βιολιών κ.λπ. θα εκτελέσει τη συνέχεια μέχρι του σημείου συμμετοχής και των άλλων που δηλώνεται με τον όρο «τούττι» (tutti, ιταλ. "όλοι"). Επίσης εκτός αυτής της περίπτωσης ο όρος σημαίνει και την εκτέλεση  μόνο από ένα όργανο π.χ. στα κοντσέρτα, προκειμένου έτσι ν΄ αποδοθεί μεγαλύτερη εκφραστικότητα και μελωδικότητα.

Στη δε περίπτωση των χορικών έργων ο όρος σόλο δηλώνει το υπό τον κορυφαίο μόνο του χορού εκτελούμενο μέρος, ενώ με τον όρο «χορός» (coro) σημαίνεται η είσοδος της χορικής ομάδας.

Ο πληθυντικός του όρου είναι *soli* και αναφέρεται ως επί το πλείστον σε έργα κλασικής μουσικής. Οι "σόλο" εκτελέσεις στη λαϊκή μουσική επί το πλείστον αποτελούν αυτοσχεδιασμούς, π.χ. "σόλο μπουζούκι", "σόλο κιθάρα", "σόλο ντραμς" κ.λπ.

Σπανιότερα για εκτέλεση ενός πολύ γνωστού κλασικού έργου προτιμάται ένα όργανο όπως π.χ. σόλο τρομπέτα ή σάλπιγγα π.χ. για το “Ave Maria”, ή το “Il Silenzio”, ιδιαίτερα αγαπητό στους στρατιωτικούς ως «σιωπητήριο» μετά την κατάκλιση, κ.ά.

Οι κορυφαίοι που εκτελούν σόλο μέρη ονομάζονται γενικά «**σολίστ**»  και πρόκειται για σημαντικούς δεξιοτέχνες του είδους.

Π.χ. σόλο κλαρίνο είναι να παίζει ο μουσικός μόνο κλαρίνο είτε στο τέλος ενός τραγουδιού π.χ. συρτό, τσάμικο, τσιφτετέλι, ναυτικό, κλέφτικο, κλπ είτε σε όλη τη διάρκεια του κομματιού (όπως ταξίμι κλαρίνου)

## Δείτε επίσης
* Σόλο (χορός)

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.17ος, σελ.68

Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
Κατηγορία:Μουσική εκτέλεση
Προσωπογραφία

[thumb|315x315px|Αυτοπροσωπογραφία  [Βίνσεντ βαν Γκογκ (1887)]]
Η **προσωπογραφία** ως αυτοσκοπός, σε αντίθεση με τη γενικότητα της ζωγραφικής, είναι κατά κύριο λόγο η εύστοχη απεικόνιση ενός προσώπου σε ζωγραφικό πίνακα, σε φωτογραφία, ή με τη γλυπτική, ή άλλη μορφή τέχνης, αλλά παράλληλα και η απεικόνιση της προσωπικότητας, των συναισθημάτων και του ψυχικού κόσμου του προσώπου που απεικονίζεται όπως το αντιλαμβάνεται ο δημιουργός.

## Στην Ιστορία
Η προσωπογραφία ήταν ευρύτατα διαδομένη στους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους. Ονομαστές στην αρχαιότητα, για τον ρεαλισμό και την τεχνική τους αρτιότητα ήταν οι προσωπογραφίες του Αρχέλαου, του Αντίγονου του Μονόφθαλμου, όπως και η απεικόνιση του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τον ζωγράφο Απελλή (380/370 π.Χ). Σύμφωνα με τον Πλίνιο, ο Μέγας Αλέξανδρος ζήτησε από τον Απελλή να φιλοτεχνήσει μία προσωπογραφία της παλλακίδας Καμπάσπης και εκείνος την ερωτεύτηκε. Ο πίνακας εντυπωσίασε τόσο τον Αλέξανδρο ώστε αργότερα την παραχώρησε ως δώρο στο ζωγράφο. Κατά τον Πλίνιο μία προσωπογραφία του Μέγα Αλεξάνδρου, που φιλοτέχνησε ο Απελλής δεν άρεσε στον βασιλέα. Το άλογο του Αλέξανδρου, βλέποντας την προσωπογραφία του Αλεξάνδρου χλιμίντρισε, και ο Απελλής με θάρρος είπε "Βασιλιά, το άλογο από τέχνη ξέρει καλύτερα από εσένα". 

Στα χριστιανικά χρόνια η τέχνη της προσωπογραφίας παραμελήθηκε, για να ξαναεμφανιστεί το 13ο αιώνα στην Ιταλία, με πρωτοπόρο το Φλωρεντινό ζωγράφο Τζιότο. Γρήγορα διαδόθηκε στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και χαρακτήρισε όλους τους επόμενους αιώνες. 

Η εξέλιξη της προσωπογραφίας το 15ο αιώνα ήταν σημαντική, ζωγράφοι όπως οι Φλαμανδοί Βαν Άικ και Μέμλιγκ, ο Γάλλος Φουκέ, οι Ιταλοί Μπελίνι, Μποτιτσέλι, Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα και ο Πορτογάλος Γκονσάλβες έδωσαν αριστουργήματα του είδους.

Ο 16ος αιώνας σφραγίστηκε από τα έργα σπουδαίων καλλιτεχνών όπως του Ραφαήλ, του Τιτσιάνο, του Λεονάρντο ντα Βίντσι, του Βερονέζε, του Τιντορέττο στην Ιταλία, του Κράναχ και του Ντύρερ στη Γερμανία και του Ελ Γκρέκο στην Ισπανία. Παράλληλα διάφοροι Ευρωπαίοι ηγεμόνες, όπως ο Φραγκίσκος Α’ της Γαλλίας, η Αικατερίνη των Μεδίκων και διάφοροι Ιταλοί μεγιστάνες, υποστήριζαν αυτή την τάση και απέκτησαν αξιόλογες συλλογές προσωπογραφιών.

Τον 17ο αιώνα η τέχνη της προσωπογραφίας απέκτησε καθαρά πνευματικό χαρακτήρα. Οι καλλιτέχνες έστρεψαν την προσοχή τους στην απόδοση των εσωτερικών στοιχείων του ατόμου, αγνοώντας τα εξωτερικά χαρακτηριστικά. Σημαντικοί εκπρόσωποι του αιώνα αυτού ήταν ο Βαν Ντάικ, ο Ρούμπενς, ο Ρέμπραντ, ο Βελάσκεθ και ο Μουρίλο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
* Πώς να δημιρουργήσετε μια προσωπογραφία  
* Φωτοθήκη προσωπογραφίας από το Smithsonian
* Αγγλική Εθνική Πινακοθήκη προσωπογραφίας
* Εθνική Πινακοθήκη προσωπογραφίας Μόσχας
*Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου
*Πινακοθήκη Αβέρωφ
*Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική - Η Συλλογή Καγκελάρη
*Βυζαντινή Ζωγραφική
## Παραπομπές


*
Κατηγορία:Είδη τέχνης
Τρίγωνο του Πασκάλ

right|thumb|250px|Οι πρώτες έξι σειρές του τριγώνου του Πασκάλ

Στα μαθηματικά, το **τρίγωνο του Πασκάλ** είναι μία τριγωνική γεωμετρική διάταξη των δυωνυμικών συντελεστών. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του μαθηματικού Μπλεζ Πασκάλ στο μεγαλύτερο μέρος του δυτικού κόσμου, παρόλο που άλλοι μαθηματικοί το είχαν μελετήσει αιώνες πριν στην Ινδία, την Περσία, την Κίνα και την Ιταλία.

Οι σειρές στο τρίγωνο του Πασκάλ αριθμούνται ξεκινώντας από την γραμμή 0, και οι αριθμοί κάθε σειράς είναι συνήθως σχετικοί με τις διπλανές τους. Μια απλή κατασκευή του τριγώνου γίνεται με τον ακόλουθο τρόπο. Στην σειρά 0 γράφεται μόνο ο αριθμός 1. Μετά, για την κατασκευή των στοιχείων των ακόλουθων σειρών προστίθεται ο αριθμός που βρίσκεται αμέσως από πάνω και αριστερά με τον αριθμό αμέσως από πάνω και δεξιά. Αν οποιοσδήποτε από τους αριθμούς δεξιά ή αριστερά δεν υπάρχει, υποκαθίσταται με μηδέν. Για παράδειγμα, ο πρώτος αριθμός της πρώτης γραμμής είναι 0 + 1 = 1, ενώ οι αριθμοί 1 και 3 της τρίτης σειράς προστίθενται ώστε να δώσουν τον αριθμό 4 της τέταρτης σειράς.

Αυτή η κατασκευή είναι συγγενική με του δυωνυμικούς συντελεστές μέσω της ταυτότητας του Πασκάλ, σύμφωνα με την οποία αν:

:(x+y)^n=\sum_{k=0}^n{n \choose k}x^{n-k}y^{k}

τότε

: {n \choose k} = {n-1 \choose k-1} + {n-1 \choose k}

για οποιοδήποτε μη αρνητικό ακέραιο *n* και οποιονδήποτε ακέραιο *k* μεταξύ 0 και *n*.

Το τρίγωνο του Πασκάλ γενικεύεται και σε περισσότερες διαστάσεις. Η τρισδιάστατη εκδοχή αποκαλείται *[[Πυραμίδα του Πασκάλ]]* ή *Τετράεδρο του Πασκάλ*, ενώ η γενική εκδοχή αποκαλείται *[[Simplex του Πασκάλ]]*.

## Υπολογισμός με πρόγραμμα
Το παρακάτω πρόγραμμα σε python υπολογίζει τις πρώτες γραμμές του τριγώνου του Πασκάλ, χρησιμοποιώντας τον αναδρομικό τύπο (δηλαδή δυναμικό προγραμματισμό) για τους διωνυμικούς συντελεστές.


```python
triangle = [ [1] ]
rows = 8

for row in range(1, rows):
   cur_row = [1] # Ξεκινάμε καινούργια γραμμή με το στοιχείο 1.
   for col in range(1, row):
      # Χρησιμοποιούμε τον αναδρομικό τύπο για να υπολογίσουμε 
      # το καινούργιο στοιχείο.
      val = triangle[row-1][col-1] + triangle[row-1][col]
      cur_row.append(val)
   cur_row.append(1) # Προσθέτουμε το τελευταίο στοιχείο.
   # Προσθέτουμε την καινούργια γραμμή στο τρίγωνο.
   triangle.append(cur_row)

# Τυπώνουμε το τρίγωνο του Πασκάλ.
print(triangle)
```


## Περαιτέρω ανάγνωση

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διαδραστική εφαρμογή για το τρίγωνο του Πασκάλ στο Φωτόδεντρο.
* Διαδραστική εφαρμογή για το τρίγωνο του Πασκάλ και την σχέση με άλλους αριθμούς στο Geogebra.
* Διαδραστική εφαρμογή για το τρίγωνο του Πασκάλ και τη σχέση με το διωνυμικό θεώρημα στο Geogebra.
* Τρίγωνο του Πασκάλ στο art of problem solving.
* Μοτίβα στο τρίγωνο του Πασκάλ στο Cut The Knot.

### Ελληνικά άρθρα
* 
* 

### Ξενόγλωσσα άρθρα
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


Πασκαλ
Κατηγορία:Διακριτά μαθηματικά
Γ’ Ελληνική Εθνοσυνέλευση

Με το όνομα **Γ’ Ελληνική Εθνοσυνέλευση** μπορεί να αναφέρεται:

* η Γ' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου που έγινε τον Απρίλιο του 1826 και διακόπηκε προσωρινά λόγω της πτώσης του Μεσολογγίου
* η Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης: Από κάποιους ονομάζεται έτσι η συγκέντρωση των πληρεξουσίων της προηγούμενης, το τέλος του 1826 - αρχές του 1827, όπου δεν ήταν παρόντες όλοι οι πληρεξούσιοι - οι υπόλοιποι ήταν στην Αίγινα όπου είχε συγκληθεί η εθνοσυνέλευση
* η Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας τόπος στον οποίο συμβιβαστικά μετακινήθηκαν οι πληρεξούσιοι από την Ερμιόνη και την Αίγινα το 1827

* η Γ' Εθνική Συνέλευση 1920
Μπατίστα

Το **Μπατίστα** (*Baptista*) είναι ισπανικό και πορτογαλικό επώνυμο (αν και στα πορτογαλικά είναι πιο κοινό στην ορθογραφία Μπαπτίστα) και κυριολεκτικά σημαίνει βαπτιστής. Επίσης χρησιμοποιείται ως μεσαίο όνομα.

Μπορεί να αναφέρεται στους εξής:
*Έικε Μπατίστα (*Eike Batista*), δισεκατομμυριούχος Βραζιλιάνος μεγιστάνας ορυχείων
*Ντανιέλ Μπατίστα Λίμα, πρώην ποδοσφαιριστής
*Ντέιβ Μπατίστα (*Dave Batista*), επαγγελματίας παλαιστής WWE
*Τόνι Μπατίστα (*Tony Batista*), επαγγελματίας παίκτης του μπέιζμπολ
*Φουλχένσιο Μπατίστα *(Fulgencio Batista*), Κουβανός στρατηγός, δικτάτορας και πρόεδρος της Κούβας.

Κατηγορία:Επώνυμα
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2004-05

Η **[[Ελληνικό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης γυναικών|Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών]] 2004–05** ξεκίνησε στις 11 Δεκεμβρίου 2004 και ολοκληρώθηκε στις 15 Μαΐου 2005 με την διεξαγωγή της τελευταίας αγωνιστικής της τελικής φάσης. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Βουλιαγμένη για έκτη φορά στην ιστορία της.

## Κανονική Περίοδος
### Βαθμολογία

**Β**= Βαθμοί, **Α**= Αγώνες, **Ν**= Νίκες, **Ι**= Ισοπαλίες, **Η**= Ήττες, **ΓΥ**= Γκολ υπέρ, **ΓΚ**= Γκολ κατά, **ΔΤ**= Διαφορά τερμάτων

### Πίνακας αποτελεσμάτων

## Τελική φάση
### Βαθμολογία

### Πίνακας αποτελεσμάτων

## Τελική κατάταξη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η Α1 Γυναικών 2004–05 στο sport.gr
*Η Τελική Φάση της Α1 Γυναικών 2004–05 στο sport.gr



2004 2005
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2004
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2005
Λιθογραφία

[μικρογραφία|[Αφίσα του 1895 που έχει τυπωθεί με την τεχνική της λιθογραφίας]]
Η **λιθογραφία** είναι μια τεχνική εκτύπωσης η οποία επινοήθηκε το 1798 περίπου από τον Άλοϊς Ζένεφελντερ (Alois Senefelder), στηριζόμενη στο γεγονός ότι το νερό και οι λιπαρές ουσίες δεν αναμιγνύονται ποτέ. 

Το θέμα ή η παράσταση σχεδιάζεται με λιπαρή κιμωλία πάνω σε πέτρα (πορώδη σβεστόλιθο) ή πλάκα τσίγκου και στην συνέχεια στεγνώνεται. Όταν το νερό τρέξει στις επιφάνειες που έχουν σχεδιαστεί, το λιπαρό μελάνι «πιάνει» μόνο στα σημεία που είναι χαραγμένα και όχι στην υγρή πέτρα.

Αρχικά χρησιμοποιούσαν την λιθογραφία μόνο για αναπαραγωγές, αλλά σιγά σιγά εξελίχθηκε σε ανεξάρτητη τέχνη και καλλιεργήθηκε από πολλούς καλλιτέχνες του 19ου αιώνα. Η έγχρωμη λιθογραφία (χρωμολιθογραφία) καθιερώθηκε σαν είδος τέχνης για πρώτη φορά από τον Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ.

Λιθογρ
Dedicated Short Range Communication

Το  σύστημα **Dedicated  Short  Range  Communication** (**DSRC**) στη Βόρεια Αμερική, εξυπηρετεί επικοινωνίες μικρής ή μέτριας απόστασης και υποστηρίζει την δημόσια ασφάλεια και τις ιδιωτικές ενέργειες. Αυτό σημαίνει ότι είναι ένα συμπλήρωμα των κυψελωτών επικοινωνιών που εφοδιάζει πολύ μεγάλα δεδομένα, τα οποία μεταφέρονται με λεπτομέρειες που συντομεύουν την επικοινωνιακή σύνδεση και απομονώνουν σχετικά μικρές περιφερειακές επικοινωνίας που είναι σημαντικές.

Ένα είδωλο από 75 MHz πλάτος σε 5,9 GHz, ήταν η νέα μεταβίβαση της FCC στο DSRC. Αυτό το νέο είδωλο επιτρέπει στα κράτη εφαρμογής του (ΗΠΑ, Καναδάς και Μεξικό) να αναπτύξουν μία νέας γενιάς επικοινωνία, τόσο ανάμεσα σε δρόμο – μέσο μεταφοράς, όσο και ανάμεσα σε μέσο μεταφοράς – μέσο μεταφοράς, ώστε να βοηθήσει μία ολόκληρη τάξη εφαρμογών επικοινωνίας να  υποστηρίξει και μελλοντικά συστήματα μεταφοράς και ανάγκες.

## Εφαρμογές

Στη Βόρεια  Αμερική το πρόγραμμα DSRC υποστηρίζει μία μεγάλη γκάμα εφαρμογών. Σκοπός του είναι να υποστηρίξει μία μεγάλη γκάμα από επικοινωνίες ανάμεσα σε δρόμο – μέσο μεταφοράς και μέσο – μέσο. 

### Τάξεις  εφαρμογών

Επί του παρόντος, υπάρχουν 5 βασικές τάξεις εφαρμογών, καθώς και πολλαπλές ερμηνείες ως προς το τι σημαίνουν αυτές οι εφαρμογές και πολλές διαφορετικές υπο-κατηγορίες αυτών των εφαρμογών. 

Οι 5 αυτές τάξεις είναι:

* Δημόσια  ασφάλεια
* Κίνηση  αγοράς 
* Κίνηση  πληροφοριών / υποστήριξη
* Φορτίο / μεταφορά
* Διαβίβαση

Κατηγορία:Ασύρματο δίκτυο
Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων
Φραντς Μαρκ

Ο **Φραντς Μαρκ** (*Franz Marc*, 8 Φεβρουαρίου 1880 - 4 Μαρτίου 1916) ήταν Γερμανός εξπρεσιονιστής ζωγράφος. Γεννήθηκε στο Μόναχο, όπου και σπούδασε φιλοσοφία, θεολογία και ζωγραφική. Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές του Γαλάζιου Καβαλάρη το 1911. Είχε στενή συνεργασία με τον Βασίλι Καντίνσκι, πειραματιζόμενος με τις εκφραστικές δυνατότητες του χρώματος.

Παρά το γεγονός ότι παρέμεινε πάντοτε ένας ζωγράφος ζώων, πίνακες όπως *[[Η Τίγρις]]* του 1912 οφείλουν την εκφραστικότητά τους κυρίως στα απλά χρωματικά τους επίπεδα. Στο περίφημο έργο του *[[Μορφές που μάχονται]]* του 1914, το ύφος του αγγίζει τα όρια του αφηρημένου εξπρεσιονισμού.

Σκοτώθηκε το 1916 στο Βερντέν.

## Επιλογή έργων



File:Franz_Marc,_Lärchenbäumchen.jpg|* Αγριόπευκο*, 1908, Κολωνία, Museum Ludwig
File:Franz_Marc_018.jpg|*Κόκκινο ζαρκάδι*, 1909, Μόναχο, Νέα Πινακοθήκη
File:Marc-horse_in_a_landscape.jpg|* Άλογο σε τοπίο*, 1910, Έσσεν, Museum Folkwang  
File:Marc-monkey_frieze.jpg|* Η ζωφόρος των πιθήκων*, 1911, Αμβούργο, Kunsthalle
File:Franz_Marc-_Die_kleinen_blauen_Pferde.jpg|* Τα μικρά γαλάζια άλογα*, 1911, Στουτγκάρδη,  Staatsgalerie 
File:Franz_Marc_-_Roter_Hund.jpg|* Κόκκινος σκύλος*, 1911, Στουτγκάρδη,  Staatsgalerie
File:1911_Marc_Liegender_Hund_im_Schnee_anagoria.JPG|*Σκύλος ξαπλωμένος στο χιόνι*, 1911, Φραγκφούρτη, Μουσείο Στέντελ
File:Franz_Marc,_Blaues_Pferd_II,_1911.jpg|*Γαλάζιο άλογο, 2*, 1911, Βέρνη, Kunstmuseum 
File:Franz_Marc_022.jpg|*Κόκκινο ζαρκάδι ΙΙ*, 1912, Μόναχο, Νέα Πινακοθήκη
File:Franz_Marc_-_Der_Traum_(1912).jpg|* Το όνειρο*, 1912, Μαδρίτη, Μουσείο Thyssen-Bornemisza  
File:Franz_Marc_021.jpg|* Γελάδια*, 1913, Κολωνία, Museum Ludwig 
File:Franz_Marc_-_The_Bewitched_Mill_-_Google_Art_Project.jpg|*Ο Μαγεμένος Μύλος*, 1913,  Σικάγο, Ινστιτούτου Τέχνης  
File:Franz_Marc_-_The_Sheep_-_Google_Art_Project.jpg|*Το πρόβατο*, 1914, Ρότερνταμ, Μουσείο Μπόιμανς - φαν Μπένινγκεν


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Εξπρεσιονισμού
CMS

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων **CMS** μπορεί να αναφέρεται:

* Σύστημα Διαχείρισης Περιεχομένου, (Content Management Systems).
* CMS (πείραμα), πείραμα που διεξάγεται στο CERN
* CMS, **C**orpus der **m**inoischen und mykenischen **S**iegel, ή Κόρπους των Μινωικών και Μυκηναϊκών Σφραγίδων
Κατάλογος αντικειμένων NGC (1000-1999)

Ο New General Catalogue (*Νέος Γενικός Κατάλογος*, για συντομία *NGC*) είναι από τους πιο διαδεδομένους και ολοκληρωμένους αστρονομικούς καταλόγους για τους ερασιτέχνες αστρονόμους και περιλαμβάνει 7.840 αντικείμενα του βαθέος ουρανού, γνωστά και ως **αντικείμενα NGC**, όπως γαλαξίες και αστρικά σμήνη. Αυτός ο κατάλογος περιλαμβάνει τα αντικείμενα 1000 μέχρι 1999.

## 1000-1099

## 1100-1199

## 1200-1299

## 1300-1399

## 1400-1499

## 1500-1599

## 1600-1699

## 1700-1799

## 1800-1899

## 1900-1999

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αντικειμένων New General Catalogue
* Κατάλογος αντικειμένων NGC (1-999)
* Κατάλογος αντικειμένων NGC (2000-2999)
* Κατάλογος αντικειμένων NGC (3000-3999)
* Κατάλογος αντικειμένων NGC (4000-4999)
* Κατάλογος αντικειμένων NGC (5000-5999)
* Κατάλογος αντικειμένων NGC (6000-6999)
* Κατάλογος αντικειμένων NGC (7000-7840)

*1
Αντικείμενα NGC 1000-1999
C4H8

Ο μοριακός τύπος **C<sub>4</sub>H<sub>8</sub>,** με μοριακή μάζα  56,11 amu (ακριβέστερη μοριακή μάζα 56,1063 ± 0,0038), αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 1, και είναι κοινός για τους ακόλουθους ισομερείς Υδρογονάνθρακες:

## [[Καρβένια]]
# **Βουτυλιδένιο**, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>CH<sub>2</sub>CH:**.
# **1-μεθυλοπροπυλιδένιο,** με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>C(CH<sub>3</sub>):**.
# **2-μεθυλοπροπυλιδένιο**, με ημισυντακτικό τύπο **(CH<sub>3</sub>)<sub>2</sub>CHCH:**.

## Άλλοι υδρογονάνθρακες<nowiki/>

# 1-βουτένιο, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>CH=CH<sub>2</sub>** και αριθμό CAS 106-98-9.
# 2-βουτένιο, με ημισυντακτικό τύπο **CH<sub>3</sub>CH=CHCH<sub>3</sub>**, σε δύο (2) γεωμετρικά ισομερή, με αριθμούς CAS 107-01-7 (μείγμα στερεοϊσομερών),  590-18-1 (Ζ-) και 624-64-6 (E-). 
# Μεθυλοπροπένιο,  με ημισυντακτικό τύπο **(CH<sub>3</sub>)<sub>2</sub>C=CH<sub>2</sub>** και αριθμό CAS 115-11-7.
# Κυκλοβουτάνιο, με γραμμικό τύπο 40 px και αριθμό CAS 287-23-0.
# Μεθυλοκυκλοπροπάνιο, γραμμικό τύπο 60 pxκαι αριθμό CAS  594-11-6.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Κατηγορία:C4
Κατηγορία:Υδρογονάνθρακες
Κατηγορία:Ακόρεστες ενώσεις
Σούπερ Καπ Ρωσίας

Το **Σούπερ Καπ [[Ρωσία]]ς** (ρωσικά: Супер Кубок Россий) δημιουργήθηκε το 2003 (ίσως μετά το Λίγκ Καπ Ρωσίας) από την Ρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση (РФС). Σε κάθε τελικό έπαιζαν ο νικητής του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Ρωσίας της προηγούμενης χρονιάς (το ρωσικό πρωτάθλημα παίζεται κάθε χρόνο από μέσα Μάρτη μέχρι τέλη Νοεμβρίου) και ο νικητής του Κυπέλλου Ρωσίας της προηγούμενης σεζόν.

## Οι τελικοί

## Νικητές ανά σύνολο τίτλων
thumb|right|200px|Το Σούπερ Καπ Ρωσίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Ρ
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Ρωσία
Ρωσια
Λιγκ Καπ Ρωσίας

Το **Λιγκ Καπ Ρωσίας** () ήταν ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξήχθη από τη Ρωσική ποδοσφαιρική Πρέμιερ-Λίγκα (РФПЛ) μόνο μία χρονιά, το 2003, στα πλαίσια του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της Ρωσίας. Συμμετείχαν συνολικά 16 ομάδες. Οι αγώνες ήταν διπλοί. Η κατάκτηση του τίτλου δε συνοδευόταν από έπαθλο ούτε έξοδο στην Ευρώπη. Ο μοναδικός τελικός ήταν μεταξύ Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και Τσερνομόρετς Νοβορωσίσκ, με σκορ 5-2 υπέρ της Ζενίτ.

## Τελικοί

Κατηγορία:Κύπελλα ποδοσφαίρου Ρωσίας
Σούπερ Καπ ΕΣΣΔ

Το **Σούπερ Καπ ΕΣΣΔ** ήταν ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξάχθηκε από το 1977 μέχρι το 1988 στην ΕΣΣΔ. Ο τελικός διεξαγόταν μεταξύ του νικητή του Πρωταθλήματος ΕΣΣΔ και του Κυπέλλου ΕΣΣΔ.

Το 1987, ο τελικός μεταξύ της τότε πρωταθλήτριας, Σπαρτάκ Μόσχας και της τότε κυπελλούχου ΦΚ Ντιναμό Κιέβου που έπρεπε να διεξαχθεί στο Κισινάου της Μολδαβίας δεν πραγματοποιήθηκε εξαιτίας της ανεπάρκειας των εγκαταστάσεων της πόλης. Ο τελευταίος τελικός έγινε στο Σότσι (Ρωσία) το 1988 με 1.500 θεατές.

## Τελικοί

## Τροπαιούχοι σύλλογοι
* Ντινάμο Κίεβου: (3) 1980, 1985, 1986, φιναλίστ 1977
* Ντινάμο Μόσχας: (1) 1977, φιναλίστ 1984
* Σαχτάρ Ντόνετσκ: (1) 1983, φιναλίστ 1980
* Ζενίτ Λένινγκραντ: (1) 1984
* ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ: (1) 1988, φιναλίστ 1983

Κατηγορία:Κύπελλα ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην ΕΣΣΔ
ΕΣΣΔ
Παραδοσιακοί χοροί νομού Κιλκίς

Οι παραδοσιακοί χοροί του νομού του νομού Κιλκίς είναι εν πολλοίς κοινοί με αυτούς όλης της Μακεδονίας και ιδιαίτερα με αυτούς της Κεντρικής Μακεδονίας. Εν τούτοις υπάρχουν ορισμένοι που έχουν καθαρά τοπικό χαρακτήρα και απαντώνται μόνο σε αυτή τη γεωγραφική περιοχή. Οι μουσικοί σκοποί παίζονται κυρίως με κλαρίνο, τρομπέτες, ακορντεόν, πίπιζα, ζουρνά και ορισμένες φορές και με σαξόφωνο και γκάιντα και συνοδεύονται με νταούλι.

Χοροί
Κιλκίς
Δημοσθένης Σταμπολής

Ο ** Δημοσθένης "Ντένης" Σταμπολής** (Πάτρα 1925 - ?) ήταν Έλληνας διεθνής αθλητής της κολύμβησης και της υδατοσφαίρισης.

Γεννήθηκε στην Πάτρα και από 9 ετών γράφτηκε στο κολυμβητικό τμήμα του ΝΟ Πατρών με πρώτο προπονητή τον Χρ. Σβολόπουλο. Το 1939 πήρε μέρος πρώτη φορά σε πανελλήνιο πρωτάθλημα και στην κατηγορία παίδων όπου ήταν πρώτος και πρωταθλητής Ελλάδος στα 50, 100 ελευθέρας και στα 4Χ50 ελευθέρας. Μέχρι το τέλος της καριέρας του αναδεικνυόταν 1ος και συνήθως 2ος πανελληνιονίκης στα 100 ελευθέρας , ενώ έγινε μέλος της εθνικής κολυμβητικής ομάδας και της εθνικής ΑΣΕΑΔ.

Από το 1945 παίζει και στο τμήμα υδατοσφαίρισης του Ν.Ο. Πατρών και την ίδια χρονιά αναδεικνύεται πρωταθλητής Ελλάδος , με τον ΝΟΠ κατέκτησε άλλα δύο πρωταθλήματα το 1946 και το 1950. Το 1947 καλείτε στην εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης και στην Εθνική υδατοσφαίρισης του ΑΣΕΑΔ . Με την εθνική αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 1948, και στους Α' Μεσογειακούς αγώνες του 1951.

Το 1955 σταμάτησε τον αθλητισμό και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Νέα Υόρκη όπου είχε ήδη μεταναστεύσει η οικογένεια του. Ανιψιός του ήταν ο Κοσμάς Σταμπολής πρωταθλητής Ελλάδος στην κολύμβηση και ρέκορντμαν. 

## Σημειώσεις και Παραπομπές
* Αθλητική Ηχώ , 23 Μαΐου 1955 , άρθρο αφιέρωμα στον Σταμπολή. 


Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κρυπτομέλας

Ο **κρυπτομέλας** (αγγλ. cryptomelane) είναι ορυκτό οξείδιο του μαγγανίου. Οφείλει το όνομά του στις ελληνικές λέξεις «κρυπτός» και «μέλας», επειδή εύκολα συγχέεται με άλλα, μέλανος χρώματος, ορυκτά του μαγγανίου μη ξεχωρίζοντας από αυτά. Στην παλαιότερη βιβλιογραφία αναφερόταν ως **ψιλομέλας** (psilomelane), ο οποίος, όμως είναι διαφορετικό ορυκτό.

Είναι ευρέως διαδεδομένος σε οξειδούμενες μαγγανιούχες αποθέσεις, όπου γεμίζει τα κενά ή αντικαθιστά τα πρωτογενή μαγγανιούχα ορυκτά. Υποκαθίσταται και ο ίδιος συχνά από άλλα, δευτερογενή ορυκτά του μαγγανίου.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο πυρολουσίτης, ο βραουνίτης, ο χαλκοφανίτης, ο μαγγανίτης και άλλα οξείδια του μαγγανίου.

Εμφανίσεις του οι οποίες έχουν μελετηθεί καλά είναι στις ΗΠΑ (Πολιτείες Αριζόνα, Μοντάνα, Κολοράντο, Νέο Μεξικό, στη Βραζιλία (Urucum, Matto Grosso), Κούβα, Ινδία, Γκάνα, Γκαμπόν, Μαρόκο, Αυστραλία, Κεντρική Ευρώπη (Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Γερμανία) και Βρετανία.

Στην Ελλάδα απαντά στη νήσο Μήλο και σχεδόν σε όλα τα μεταλλεία της περιοχής Λαυρίου (Καμάριζα, Σουρέζα, Μπότσαρη, Έλαφος, Λαύριο, Μεγάλα Πεύκα).

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Κρυπτομελας
Μαγγανίτης

Ο **μαγγανίτης** (αγγλ. manganite) είναι ορυκτό οξείδιο - υδροξείδιο του μαγγανίου. Οφείλει το όνομά του στη σύστασή του και αποτελεί ένα από τα σημαντικά μεταλλεύματα μαγγανίου, όπου ανευρίσκεται σε σημαντικές ποσότητες. Εξαλλοιώνεται προς πυρολουσίτη, ο οποίος σχηματίζει επιφλοιώσεις αλλοιώνοντας τη λάμψη του ορυκτού.

Σχηματίζεται σε υδροθερμικές αποθέσεις χαμηλών θερμοκρασιών ή σε αποθέσεις μαγγανιούχων θερμών πηγών, υποκαθιστώντας άλλα μαγγανιούχα ορυκτά. Απαντά επίσης σε ορισμένες ιζηματογενείς αποθέσεις, ενώ ανευρίσκεται και ως συστατικό ορισμένων αργίλων και λατεριτικών ιζημάτων.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο πυρολουσίτης, ο βραουνίτης, ο χαουσμανίτης, ο βαρύτης, ο ασβεστίτης, ο σιδηρίτης, ορισμένοι γρανάτες και ο γκετίτης.

Απαντά σε πολλά σημεία του πλανήτη. Κυριότερες εμφανίσεις του είναι στο Ilfeld και το Ilmenau των ορέων Χαρτς (Θουριγγία, Γερμανία), την Κορνουάλλη, την Κάμπρια και το Έξετερ στη Βρετανία, την περιοχή Bolet στη Σουηδία, το Οντάριο και άλλες περιοχές του Καναδά, τις ΗΠΑ (Πολιτείες Μίσιγκαν, Βιρτζίνια, Νέο Μεξικό, τη Γαλλία, την Κίνα,  την περιοχή Αντοφαγάστα στη Χιλή, την Ελλάδα (περιοχές Καμάριζα και Πλάκα των μεταλλείων του Λαυρίου), τη Νότια Αφρική, τη Γκάνα και τη Γκαμπόν.

## Πηγές
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Σημειώσεις


Μαγγανιτης
Τεχνική Νέσμπιτ

Η **χειρουργική τεχνική Νέσμπιτ** περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1965, ενώ χρησιμοποιήθηκε για την αποκατάσταση στη Νόσο Περονί το 1977. Η επέμβαση γίνεται με αφαίρεση ελλειψoειδoύς τμήματoς τoυ ινώδoυς χιτώνα στην αντίθετη πλευρά από αυτή της κάμψης ενώ ο Γιαχιά το 1990, με άρθρο του στο Περιοδικό Ουρολογίας, αγγλ. The Journal of Urology, ανέπτυξε μ’ επιτυχία μία τρoπoπoιημένη τεχνική με επιμήκη τομή κι εγκάρσια συρραφή.

Ασθενείς με ραχιαία κάμψη μικρότερη των 45 μοιρών, θα μπορούσαν να μην καταφύγουν σε χειρουργική αποκατάσταση, από την άλλη πλευρά όμως κάποιοι ασθενείς αντιμετωπίζουν έντονα ψυχολογικά προβλήματα, συνήθως λόγω της κάμψης και της σμίκρυνσης του πέους, γι΄ αυτό θα πρέπει να προ-τείνεται η προ-εγχειρητική ψυχολογική υποστήριξη.  

Κατά την Τεχνική Νέσμπιτ τοποθετούνται ραφή ή ραφές αναλόγως του βαθμού και της έκτασης της κάμψης στην ακριβώς αντίθετη πλευρά με αφαίρεση ελλειψoειδoύς τμήματoς τoυ ινώδoυς χιτώνα. Τα ποσοστά επιτυχίας της συγκεκριμένης τεχνικής είναι ικανοποιητικά και παρουσιάζονται στον **πίνακα 1**. Συνήθως με τον όρο ικανοποίηση γίνεται αναφορά στην σεξουαλική διείσδυση του πέους χωρίς στυτική δυσλειτουργία ή εμφανή υπολειμματική κάμψη.   

**Η μείωση όμως του μήκους του πέους** είναι μία πάρα πολύ σοβαρή επιπλοκή της τεχνικής Νέσμπιτ και θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Γι’ αυτόν τον λόγο θα πρέπει ν’ αποφεύγεται η επιλογή της  σε σοβαρού βαθμού κάμψεις, 40-45%. 

**Πίνακας 1.** Αποτελέσματα της τεχνικής Νέσμπιτ στην Νόσο Περονί.**Ομάδα Μελέτης (%)**

Sulaiman και Gingel - 1994(1) - 78(2) - 79(3)
Poulsen και Kirkeby - 1995(1) - 48(2) - 91(3)  
Ralph - 1995(1) - 359(2) - 82(3)
Porst - 1997(1) - 118(2) - 86(3)  
Savoca - 2000(1) - 157(2) - 88(3)
Syed - 2003(1) - 42(2) - 79(3)


´Οπου : Έτος (1) , Αριθμός(2) , Ικανοποίηση(3)    


----

Συνήθως η διάσπαση των ραμμάτων αποτελεί την πιο συνηθισμένη άμεση μετεγχειρητική επιπλοκή, εφόσον παρατηρηθεί δυσμορφία στο πέος. 
Υποτροπή εντός 2-3 μηνών από την επέμβαση μπορεί επίσης ν’ αποδοθεί στο ίδιο αίτιο ενώ υποτροπή μετά το πρώτο έτος υποδηλώνει εξέλιξη της νόσου.

## Πηγές, Αναφορές

Κάμψεις πέους

Κατηγορία:Χειρουργική
Τιμόρ

Η νήσος **Τιμόρ**, με έκταση 30.780 τ.χλμ., αποτελεί το μεγαλύτερο νησί των Μικρών Σουνδών. Βρίσκεται βόρεια της Θάλασσας του Τιμόρ. Το νησί είναι διαιρεμένο στα δύο: στο ανεξάρτητο κράτος του Ανατολικού Τιμόρ και στο Δυτικό Τιμόρ, το οποίο ανήκει στην Ινδονησία.

## Γλώσσα, εθνικές ομάδες, και θρησκεία
Όπως και στα γειτονικά νησιά, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Μελανήσιοι ενώ οι ανθρωπολόγοι αναγνωρίζουν συνολικά έντεκα ξεχωριστές εθνογλωσσικές ομάδες στο Τιμόρ. Η μεγαλύτερη ομάδα είναι αυτή των Ατόνι στο δυτικό Τιμόρ, και των Τετούμ στο κεντρικό και ανατολικό Τιμόρ. Οι περισσότεροι ιθαγενείς πληθυσμοί του Τιμόρ μιλούν γλώσσες που ανήκουν στην Αυστρονησιακή γλωσσική ομάδα, οι οποίες ομιλούνται ευρέως στο Ινδονησιακό αρχιπέλαγος. Μη-Αυστρονησιακές γλώσσες της περιοχής αποτελούν αυτή που ομιλείται στη Χαλμαχέρα (στις Μολούκες) και στη Δυτική Νέα Γουινέα.

Επίσημη γλώσσα του Ανατολικού Τιμόρ είναι η Τετούμ και τα Πορτογαλικά, ενώ στο Δυτικό Τιμόρ επίσημη γλώσσα είναι τα Ινδονησιακά.

Ο χριστιανισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία στη νήσο του Τιμόρ, αποτελώντας το 90% του πληθυσμού του νησιού. Στην πλειοψηφία τους είναι Ρωμαιοκαθολικοί και στα δύο κομμάτια του νησιού, υπερτερώντας αριθμητικά από τους Προτεστάντες στο Δυτικό Τιμόρ με αναλογία 3:2. Το υπόλοιπο 10% μοιράζεται σε Μουσουλμάνους και Ανιμιστές.

## Γεωγραφία
Το Τιμόρ βρίσκεται βόρεια της Αυστραλίας, και είναι ένα από τα πιο ανατολικά νησιά των Νήσων Σουνδών. Μαζί με τη Σούμπα, την Μπαμπάρ και άλλα μικρά γειτονικά νησιά, το Τιμόρ απαρτίζει το νότιο εξωτερικό τμήμα του αρχιπελάγους των Μικρών Σουνδών, με εσωτερικά τα νησιά Φλόρες, Αλόρ και Ουέταρ βόρεια, και ακόμα πιο βόρεια το Σουλαουέζι.

Οι μεγαλύτερες πόλεις του νησιού είναι η Κουπάνγκ στο Δυτικό Τιμόρ της Ινδονησίας και οι πρώην αποικιακές πόλεις της Πορτογαλίας, Μπακάου και Ντίλι στο Ανατολικό Τιμόρ, με την τελευταία να αποτελεί και πρωτεύουσα της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας
Χουσεΐν Αβνί Πασάς

Ο **Χουσεΐν Αβνί Πασάς** (*Hüseyin Avni Paşa*, 1819 - 15 Ιουνίου 1876) ήταν Οθωμανός στρατιωτικός και πολιτικός και Μέγας Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επί βασιλείας του σουλτάνου Αμπντέλ Αζίζ.

Γεννήθηκε στην Ισπάρτα και ο πατέρας του τον έστειλε για ανώτερη εκπαίδευση στη Κωνσταντινούπολη. Αρχικά ακολούθησε θρησκευτική εκπαίδευση σε μετρεσέ  αλλά το 1837 ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα στο οποίο και εξελίχθηκε πολύ σύντομα. 
Σε ηλικία μόλις 21 ετών είχε γίνει λοχαγός, (μουλαζίμ), και το 1853 ήταν ήδη συνταγματάρχης, (γιάρμπεης), και στρατιωτικός καθηγητής. Η ταχεία αυτή εξέλιξη τον έφερε στο Σαράι του Σουλτάνου με καθήκοντα σημερινού προσωπάρχη. Τελικά το 1863 ανέλαβε στρατηγός και γενικός αρχηγός της 1ης Στρατιάς του οθωμανικού στρατού σε ειδική τελετή.

Το 1867 όταν  οι Έλληνες της τουρκοκρατούμενης Κρήτης, που αποτελούσε τότε ιδιαίτερη τουρκική διοικητική περιφέρεια, ξεκίνησαν την επανάσταση, στις 7 Μαρτίου του 1867, έλαβε αμέσως εντολή από τον Σουλτάνο να σπεύσει και να καταστείλει την επανάσταση, (ανταρσία – κατά τους Οθωμανούς), αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα και κυβερνήτης. Έτσι φθάνοντας ο Χουσεΐν στη Κρήτη ως στρατιωτικός αρχηγός από τις 29 Νοεμβρίου του 1867 ανέλαβε διοικητής της νήσου, αντικαθιστώντας τον Ρεσίτ Πασά που είχε επί τούτου μεταβεί και αναλάβει κυβερνήτης της Κρήτης. Η Σητεία ανοικοδομήθηκε το 1870 επί της διοίκησής του, και ονομάστηκε Αβνιέ προς τιμήν του. Επιτυγχάνοντας τελικά την ειρήνευση στη Κρήτη επέστρεψε στη Κωνσταντινούπολη όπου και ανέλαβε από τον Φεβρουάριο του 1874 και για 14 μήνες Μέγας βεζίρης και στη συνέχεια υπουργός των Στρατιωτικών.

Την εποχή εκείνη μεγάλη δυσαρέσκεια είχε δημιουργηθεί κατά του φιλοπρόοδου Σουλτάνου μεταξύ των οποίων ήταν αφενός οι ανακατατάξεις του στρατού σε ευρωπαϊκή μορφή αλλά κυρίως το περιβόητο διάταγμα Χαττ-ι Χουμαγιούν.  Τότε ο Μιδάτ Πασάς έχοντας ως κύριο συνεργό του τον Χουσεΐν Αβνί Πασά και άλλους, στις 30 Μαΐου του 1876 επεχείρησε στρατιωτικό πραξικόπημα κατά το οποίο καταλήφθηκε το Ανάκτορο του Ντολμαχτσέ όπου και ακολούθησε η δολοφονία του Σουλτάνου. 
Όμως δεκαπέντε μόλις ημέρες μετά, και ενώ ο πραξικοπηματίας Χουσεΐν Αβνί , ως υπουργός των στρατιωτικών προσερχόταν το βράδυ στις 15 Ιουνίου, (15 Χαζιράν), σε συνεδρίαση της επαναστατικής κυβέρνησης στην οικία του Μιδάτ Πασά πυροβολήθηκε θανάσιμα από τον γαμπρό, (καγίνμπιραντ), του καθαιρεθέντος Σουλτάνου, τον Πρίγκιπα *Χασάν τον Κιρκάσιο* που καταγόταν από το Σιλιβρί, αφού προηγουμένως είχε καταφέρει να εισέλθει στην οικία αιφνιδιάζοντας όλους, πριν οι σκοποί τον αναγνωρίσουν.

Σημειώνεται ότι στη δολοφονία εκείνη ο Χασάν σκότωσε επίσης άλλα τέσσερα άτομα μεταξύ των οποίων και τον τότε υπουργό των εξωτερικών  Ρασίντ Πασά. Ο δε Μιδάτ Πασάς μόλις που πρόλαβε να γλιτώσει του φονικού εκείνου.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.18ος, σελ.714

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Οθωμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Μεγάλοι Βεζίρηδες
Κατηγορία:Οθωμανική Κρήτη
Κατηγορία:Γενικοί διοικητές Κρήτης
Αβροτέλης Ελευθερόπουλος

Ο **Αβροτέλης Ελευθερόπουλος** (1869-1963) υπήρξε καθηγητής φιλοσοφίας και πρύτανης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, από όπου εκδιώχθηκε στη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά.

## Η ζωή του και το έργο του

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1869 και σπούδασε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή. Έχασε τους γονείς του σε νεαρή ηλικία και υπέστη μεγάλες ταλαιπωρίες σε αναγκαστικές μετακινήσεις προς την Καππαδοκία. Αργότερα, και ενώ προηγουμένως άλλαξε το επίθετό του που ήταν τουρκόηχο σε Ελευθερόπουλος, αναχώρησε για την Ευρώπη. Σπούδασε φιλοσοφία και κοινωνιολογία στο πανεπιστήμιο της Λειψίας και αναγορεύτηκε υφηγητής και, το 1915, καθηγητής κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Από το 1929 και για οχτώ χρόνια ήταν καθηγητής φιλοσοφίας στην Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης.
 
Διετέλεσε πρύτανης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου το ακαδημαϊκό έτος 1937-38, στη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας οπότε και απολύθηκε. Αιτία της απόλυσής του ήταν το γεγονός ότι κατά τον εορτασμό της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου, ο Ελευθερόπουλος, που ως πρύτανης έπρεπε να εκφωνήσει τον πανηγυρικό της ημέρας, εκφώνησε, ενώπιον του βασιλιά Γεωργίου, των αρχών της πόλης, προξενων, καθηγητών και άλλων, τον αρχικό λόγο του, στον οποίον μεταξύ άλλων μνημόνευε και το Βενιζέλο, και όχι τον λογοκριμένο από τον υπουργό–γενικό διοικητή Μακεδονίας Γεώργιο Κυρίμη.

Ο Ελευθερόπουλος υπήρξε ανθρωπιστής και αντίθετος σε κάθε ωφελισμό και περιγράφεται ως άνθρωπος υπερήφανος και ασυμβίβαστος. Κατά τον Δ.Εμμ.Καλιτσουνάκη ήταν «πραγματιστής και μονιστής» και διέκρινε «τρεις κόσμους: Τον κόσμο του Είναι, της Αισθήσεως και τον Ηθικόν» με «φιλοσοφική προέλευση θετικιστική».

Έργα του: *Η σχέσις μεταξύ της γνωσιολογίας του Καντίου και του Πλάτωνος* (1895), *Το ωραίον* (γερμ. 1905), *Κοινωνιολογία* (γερμ. 1925,ελλ.1950),*Φιλοσοφία. Γενική άποψις του Κόσμου ή Κοσμοθεωρία* (γερμ. και ελλ. 1950), *Εισαγωγή εις Επιστημονικήν Φιλοσοφίαν*(γερμ. και ελλ. 1952) κ.α. Μελέτες του δημοσιεύθηκαν σε ελληνικά και ξένα περιοδικά. Υπήρξε και ποιητής αλλά το λογοτεχνικό έργο του δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό.

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα,τ.19
## Βιβλιογραφία
* Καραφύλης Γρηγόρης, «Η ηθική προσταγή του Ελευθερόπουλου ως ηθική τάση της κοινωνίας», Ελληνική Φιλοσοφική Επιθεώρηση 6 (1989), 262-279.
* Καραφύλλης Γρηγόρης, «Ο οικονομικός παράγοντας στη φιλοσοφία του Α. Ελευθερόπουλου». Ο πολίτης 92-93 (1988), 96-101.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καθηγητές Νομικής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ε
Smalltalk

Η **Smalltalk** είναι μια αμιγώς αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού. Σχεδιάστηκε από τους Alan Kay, Adele Goldberg, Dan Ingals, και τους συνεργάτες τους (ομάδα Learning Research Group, LRG), στο ερευνητικό κέντρο της Xerox στο Palo Alto κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970.

Αν και δεν ήταν η πρώτη αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού (προηγήθηκε η Simula, από την οποία και επηρεάστηκε), θεωρείται πρότυπο για τις γλώσσες του είδους και αποτέλεσε σημαντική επιρροή στη σχεδίαση νέων γλωσσών. 

Βασίζεται σε ένα μοντέλο ενεργών αντικειμένων που ανταλλάσσουν μηνύματα (το αντίστοιχο των μεθόδων σε άλλες γλώσσες) κατά τη διάρκεια του προγράμματος. Έχει δυναμικούς τύπους και το είδος του μηνύματος που πρόκειται να σταλεί κάθε φορά μεταξύ δυο αντικειμένων αποφασίζεται δυναμικά στη διάρκεια της εκτέλεσης του προγράμματος (δυναμική δέσμευση μεθόδων). Τα αντικείμενα ανήκουν σε κλάσεις και μια κλάση μπορεί να επεκταθεί σαν μια νέα κλάση με επιπρόσθετη λειτουργικότητα (κληρονομικότητα).

Η τελευταία επίσημη έκδοση της γλώσσας είναι η Smalltalk-80, έκδοση 2 (1980).

## Υποσημειώσεις


## Δείτε επίσης
* Squeak

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη σελίδα της Smalltalk 

## Βιβλιογραφία

* Michael L. Scott, "Programming Language Pragmatics", Second Edition, Elsevier, 2006 [Ελλ. Έκδοση: Michael L. Scott, "Πραγματολογία των Γλωσσών Προγραμματισμού", Μτφ. Νικόλαος Παπασπύρου, Εκδόσεις Κλειδάριθμος, 2009].
* Simon Lewis, "The Art and Science of Smalltalk", Hewlett Packard, 1995.
* Adele Goldberg, David Robson, "Smalltalk-80: The Language", Addison-Wesley Longman Publishing, 1989.

Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού
Simula

Η **Simula** είναι μια αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού που σχεδιάστηκε στο Κέντρο Υπολογιστών της Νορβηγίας, στο Όσλο, στα μέσα της δεκαετίας του 1960, από τον Ole-Johan Dahl, τον Bjørn Myhrhaug, και τον Kristen Nygaard.

Συντακτικά αποτελεί υπερσύνολο της Algol 60 και, όπως υποδηλώνει το όνομα της, αρχικά σχεδιάστηκε για την προσομοίωση διακριτών συμβάντων. 

Αποτέλεσε την πρώτη γλώσσα προγραμματισμού που είχε αντικείμενα, κλάσεις, υποκλάσεις, εικονικές μεθόδους, συρρουτίνες, και προσομοίωση διακριτών συμβάντων ενώ χρησιμοποιούσε συλλογή απορριμμάτων. Για αυτούς τους λόγους, θεωρείται η πρώτη αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού.

## Υποσημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* Michael L. Scott, "Programming Language Pragmatics", Second Edition, Elsevier, 2006 [Ελλ. Έκδοση: Michael L. Scott, "Πραγματολογία των Γλωσσών Προγραμματισμού", Μτφ. Νικόλαος Παπασπύρου, Εκδόσεις Κλειδάριθμος, 2009].

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* An Introduction to Programming in Simula 
* 

Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού
Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής 2007-2008 (Άνδρες)

Στο **Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α' Κατηγορίας Ανδρών Ε.Σ.Κ.Α. & Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. 2007–08** μετά από μια συναρπαστική τετραπλή ισοβαθμία στην κορυφή, νικήτρια ομάδα αναδείχτηκε στην ΕΣΚΑΝΑ η Προοδευτική, η οποία έτσι κέρδισε την άνοδό της στη Γ' εθνική κατηγορία. Αντίθετα οι τρεις τελευταίες ομάδες της κατάταξης υποβιβάστηκαν. Η τελική βαθμολογία:


20px|Α2 **Βαθμολογία Α' Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. 2007–08** 20px|Α2




&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;1 Ο Φάρος Κερατσινίου έχει –1 βαθμό.

## Πηγές
*Αρχείο ΕΣΚΑ-ΕΣΚΑΝΑ – ''Ιδιαίτερες ευχαριστίες στους κ.κ. Στέλιο Βώβο (ΕΣΚΑ) και Σάκη Θεοδοσιάδη (ΕΣΚΑΝΑ) για την ευγενική προσφορά τους στην κοινότητα της Βικιπαίδεια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* «Πρωταθλήματα Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.», πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο της Ένωσης.



2007 2008 Ανδρες
Νοτια Αττικη Ανδρες
Νοτια Αττικη Ανδρες
Σιδηροδρομικός Σταθμός Βρανά

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Βρανά** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Βαρθολομιού - Λουτρών Κυλλήνης, στη χιλιομετρική θέση 1,591 από Βαρθολομιό. Βρίσκεται στον Δήμο Βαρθολομιού και πήρε το όνομά του από τον οικισμό που εξυπηρετεί, τον Βρανά.

Εγκαινιάστηκε την 1η Ιουνίου του 1892 και έκλεισε το 1969, μαζί με τη γραμμή Βαρθολομιού - Λουτρών Κυλλήνης. Διαθέτει πλευρική αποβάθρα.

Βρανας
Βρανας
Βρανας
Status (περιοδικό)

Η ελληνική έκδοση του ξένου περιοδικού '''''Status''''' που εκδιδόταν στην Αθήνα, με πανελλαδική κυκλοφορία, από τις εκδόσεις Λυμπέρη, έως τα τέλη του 2012.

Το *Status* ήταν πολυσέλιδο περιοδικό, (250 περίπου σελίδων) ποικίλης ύλης  με θέματα, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και καλλιτεχνικά, ιδιαίτερα όμως επί προσώπων, με συνεντεύξεις πολιτικών και καλλιτεχνών, Ελλήνων και ξένων, καθώς και πληθώρα διαφημίσεων.

Το περιοδικό οργάνωνε διαγωνισμό για την ανάδειξη των "ανδρών της χρονιάς" με επιλογή των αναγνωστών, μέσα από ένα μεγάλο αριθμό καταξιωμένων προσώπων ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού χώρου, καλλιτεχνών, αθλητών, συγγραφέων, δημοσιογράφων, ηθοποιών, μουσικοσυνθετών και σκηνοθετών, τραγουδιστών, επιχειρηματιών, επιστημόνων καθώς και Ελλήνων που έχουν διαπρέψει στο εξωτερικό.

Το περιοδικό *Status* ήταν ιδιοκτησία των Εκδόσεων Λυμπέρη των οποίων πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος ήταν ο Αντώνης Λυμπέρης. Ανέστειλε τη λειτουργία του στις 11 Νοεμβρίου 2012 όταν οι Εκδόσεις Λυμπέρη έκλεισαν λόγω χρεών. Οκτώ μήνες αργότερα η εταιρεία κήρυξε πτώχευση. Δύο χρόνια αργότερα, σύμφωνα με άρθρο της *[[Η Εφημερίδα των Συντακτών|Εφημερίδας των Συντακτών]]* οι εργαζόμενοι, αμειβόμενοι με «έναντι» από τον Απρίλιο του 2012 και με τεράστιες περικοπές τα τελευταία δύο περίπου χρόνια κατηγόρησαν τον κ. Λυμπέρη ότι συνέχισε τα τέσσερα πιο επικερδή από τα περιοδικά του καλυμμένος πίσω από άλλες εκδοτικές εταιρείες, που ανήκουν σε στενούς του συνεργάτες. Ο κ. Λυμπέρης μέχρι τον θάνατό του διέμενε στη Βραζιλία, όπου σύμφωνα με δημοσιεύματα είχε σκοπό να εκδώσει και πάλι διεθνή περιοδικά - εκτός από το *[[Vogue]]* που εκδίδεται ήδη εκεί. Για την Τρίτη 10 Ιουνίου 2014 προβλεπόταν η εκδίκαση της αγωγής των εργαζομένων για τα δεδουλευμένα τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιοδικά ποικίλης ύλης
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1935-36

Η Νήαρ Ηστ κατέκτησε το **5ο [[Ελληνικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών|πρωτάθλημα μπάσκετ]]** την περίοδο 1935-36. Ήταν η πρώτη ομάδα που χρησιμοποίησε αμερικάνο παίκτη. Στον τελικό επικράτησε απέναντι στον Ηρακλή που αναδείχθηκε δεύτερος.

Στην πρωταθλήτρια ομάδα της Νήαρ Ηστ αγωνίζονταν οι: Χατζηθεοδώρου, Σαπουντζάκης, Ανδρίτσος, Ελευθεριάδης, Σταματόπουλος, Μπέλος, Ερμείδης, Γουελτ, Μακρώνας, Μαυρίδης.

## Πρωτάθλημα Αθηνών
Στο πρωτάθλημα Αθηνών δήλωσαν συμμετοχή 6 σύλλογοι: Νηαρ Ηστ, Πανιώνιος, ΧΑΝ Αθηνών, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νέοι Βύρωνος, ΑΟ Π.Φάληρο.

Πρωταθλητής αναδείχθηκε η Ομάδα Πανεπιστημίου Αθηνών.

## Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηρακλης.

## Τα αποτελέσματα

* Νήαρ Ηστ - ΒΑΟ 41-6
* Ηρακλής - ΧΑΝΘ 62-13
* Νήαρ Ηστ - Ηρακλής 23-17

## Βαθμολογία

20px|Α1 **Βαθμολογία** 20px|Α1





## Παραπομπές

## Πηγή
**100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991*, Περιοδικό Τρίποντο, 1991

Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1935
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1936