open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Διά βίου μάθηση

Ο όρος *"διά βίου μάθηση (ή εκπαίδευση)"* αναφέρεται σε μια φιλοσοφική αντίληψη σύμφωνα με την οποία η εκπαίδευση θεωρείται ως μια μακροχρόνια διαδικασία που ξεκινάει από την γέννηση του ανθρώπου και συνεχίζει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Ο όρος αυτός καλύπτει όλα τα είδη, τύπους και επίπεδα της εκπαίδευσης, τυπικής και μη τυπικής. Στη σύγχρονη διαρκώς αναπτυσσόμενη κοινωνία η αύξηση των γνώσεων γίνεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς και οι απαιτήσεις της αγοράς εργασίας συνεχώς αλλάζουν. Συνεπώς, η επιμόρφωση και η συμπληρωματική εκπαίδευση αποτελούν μία διαρκή προτεραιότητα για το σύγχρονο εργαζόμενο. Όλες οι μαθησιακές δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας και που έχουν σαν στόχο τη βελτίωση των γνώσεων, των δεξιοτήτων και των εφοδίων σε προσωπικό, κοινωνικό και επαγγελματικό επίπεδο ονομάζεται διά βίου μάθηση.

Σύμφωνα με την Απόφαση αριθ. 1720/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Νοεμβρίου 2006, τέθηκε σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2007 και για μια επταετία το νέο ευρωπαϊκό πρόγραμμα δράσης στον τομέα της διά Βίου Μάθησης. Το πρόγραμμα διά Βίου Μάθησης (Life Learning Programme, 2007-2013) ενσωματώνει τα προηγούμενα ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΙ και LEONARDO II, καθώς και το πρόγραμμα Jean Monnet με την εξής δομή:

Α. ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
#**[[Πρόγραμμα Comenius|Comenius]]**: Προσχολική και σχολική εκπαίδευση
#**Erasmus**: Ανώτατη εκπαίδευση
#**Leonardo Da Vinci**: Επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση
#**Grundtvig**: Εκπαιδευση ενηλίκων 

Β. ΕΓΚΑΡΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
#Ανάπτυξη πολιτικής (ARION, CEDEFOP, δίκτυο EYRIDICE, κ.λ.π)
#Προώθηση εκμάθησης γλωσσών
#Καινοτόμες προσεγγίσεις στη διδασκαλία και στη μάθηση με τη χρήση ΤΠΕ
#Διάδοση - αξιοποίηση αποτελεσμάτων

Γ. JEAN MONNET
Το πρόγραμμα σχετίζεται με θέματα ευρωπαϊκής ενοποίησης σε Πανεπιστημιακό επίπεδο.

Από το 2008, Εθνική Μονάδα Συντονισμού για το σύνολο του προγράμματος διά Βίου Μάθησης είναι το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ευρωπαϊκά Προγράμματα ΥΠΔΒΜΘ
*European Commission Education and training
* Επιχειρησιακό Πρόγραμμα "Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση"

Κατηγορία:Εκπαίδευση
Κατηγορία:Φιλοσοφία της εκπαίδευσης
Κατηγορία:Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση
Κατηγορία:Προσωπική πρόοδος
Κατηγορία:Εκπαίδευση ανά βαθμίδες
Κατάλογος νομών Ελλάδας ανά πυκνότητα πληθυσμού

Αυτός είναι ένας **κατάλογος των [[Νομοί της Ελλάδας|νομών]] της [[Ελλάδα]]ς**, ταξινομημένος με βάση την πυκνότητα πληθυσμού (κάτοικοι ανά τ.χλμ.) κάθε νομού, σύμφωνα με τα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας (απογραφή 2001).

Αναλυτικότερα για την Αττική:

  

## Δείτε επίσης
*Νομοί της Ελλάδας
*Κατάλογος των νομών της Ελλάδας ανά έκταση
*Κατάλογος των νομών της Ελλάδας ανά πληθυσμό
*Κατάλογος νησιών της Ελλάδας ανά πυκνότητα πληθυσμού

*
νομων ελλαδας ανα πυκνοτητα πληθυσμου
Βαλτικές γλώσσες

thumb|Κατανομή των βαλτικών γλωσσών στη Βαλτική.

Οι **Βαλτικές γλώσσες** είναι ένας κλάδος των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών.

Στις Βαλτικές γλώσσες ανήκουν τρεις γλώσσες, η Λιθουανική, η Λετονική και η Πρωσική. Η τελευταία εξαφανίστηκε κατά το 17ο αιώνα. Γενικά, οι βαλτικές γλώσσες, λόγω της απομόνωσης, διατηρούν πολλούς αρχαϊσμούς, οι οποίοι ανάγονται στην πρωτοϊνδοευρωπαϊκή.

* Η Λετονική γλώσσα (ISO 639-1 lv) είναι η επίσημη γλώσσα της Λετονίας

* Η Λιθουανική γλώσσα (ISO 639-1 lt) είναι η επίσημη γλώσσα της Λιθουανίας

*
Βαλένθια ΚΦ

Η **Βαλενθια ΚΦ** (ισπανικά: *Valencia CF*) είναι ποδοσφαιρική ομάδα που αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της Ισπανίας. Ιδρύθηκε το 1919 και εδρεύει στην ισπανική πόλη της Βαλένθια. Είναι μία από τις δημοφιλέστερες ομάδες της Ισπανίας και μία από τις σημαντικότερες ομάδες του  ευρωπαικού ποδοσφαίρου. Η Βαλένθια αγωνίζεται στο γήπεδο Μεστάγια, το οποίο κατασκευάστηκε το 1923 και έχει χωρητικότητα 55.000 θεατών. Το 2007 ξεκινήσαν οι εργασίες για την κατασκευή του νέου γηπέδου της Βαλένθια που θα έχει την ονομασία *Νου Μεστάγια*. Το "Νου Μεστάγια" θα έχει χωρητικότητα 75.000 θέσεων.

Το 1963 η Βαλένθια κατέκτησε το Κύπελλο Εκθέσεων (μετέπειτα ΟΥΕΦΑ), νικώντας και στους δύο τελικούς τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ με 2-1 στο Ζάγκρεμπ, στις 16 Ιουνίου και με 2-0 στη Βαλένθια στις 26 του ίδιου μήνα. Η Βαλένθια έχει κατακτήσει 6 φορές το πρωτάθλημα Ισπανίας, 8 φορές το κύπελλο Ισπανίας και έχει 2 σούπερ καπ Ισπανίας. Έχει φτάσει 2 φορές στον τελικό του Ουέφα Τσάμπιονς Λιγκ, έχει κατακτήσει 1 κύπελλο Ουέφα,1 κύπελλο Κυπελλούχων, 2 Διεθνή Κύπελλα Εκθέσεων (προκάτοχος του κυπέλλου Ουέφα), 2 σούπερ καπ Ευρώπης και 1 Ουέφα Ιντερτότο. Η Βαλένθια έχει παίξει 7 ευρωπαϊκούς τελικούς, κερδίζοντας τους 4 από αυτούς.

## Τρόπαια

* Πρωταθλήματα Ισπανίας (**6**)
** 1941-42, 1943-44, 1946-47, 1970-71, 2001-02, 2003-04
* Κύπελλο Ισπανίας (**8**)
** 1940-41, 1948-49, 1953-54, 1966-67, 1978-79, 1998-99, 2007-08, 2018-19
* Σούπερ Καπ Ισπανίας (**2**)
** 1949, 1999
* Ουέφα Τσάμπιονς Λιγκ
** 2000, 2001 (φιναλίστ)

*Κύπελλο Κυπελλούχων
**1980
*Κύπελλο UEFA (**3**)
** 1961-62, 1962-63, 2003-04
**1963-64 ( φιναλίστ)
*Σούπερ Κύπελλο Ευρώπης (**2**)
** 1980, 2004
*Κύπελλο Ιντερτότο
** 1998
*Κύπελλο Ιντερτότο
** 2005 (φιναλίστ)



## Τωρινή Ομάδα
:''Οι αριθμοί είναι αυτοί που δίνει η επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας: www.valenciacf.com 

### Δανεικοί

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1919
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας
Κατηγορία:Βαλένθια
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Πέγκυ Ζήνα

Η **Πέγκυ Ζήνα** (πραγματικό όνομα: **Καλλιόπη Ζήνα**, Αθήνα, 8 Μαρτίου 1975) είναι Ελληνίδα λαϊκή τραγουδίστρια.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, με καταγωγή από την Σιταριά Ιωαννίνων.

Είναι κόρη της τραγουδίστριας Στέλλας Χρυσικοπούλου και του Γιώργου Ζήνα. Έχει σπουδάσει πιάνο και χορό ενώ μετά το σχολείο ξεκίνησε να δουλεύει στο θέατρο. Παράλληλα έκανε τα πρώτα της βήματα στο τραγούδι.

Το 1996 ξεκίνησε τη σχέση της με τον επιχειρηματία Γιώργο Λύρα. Παντρεύτηκαν στις 10 Ιουνίου 2007 και απέκτησαν μια κόρη, την Ηλέκτρα (γενν. 2011).

## Καλλιτεχνική πορεία
Έχει δεκαπέντε προσωπικούς δίσκους στο ενεργητικό της. Έχει συνεργαστεί με πολλά ονόματα του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού όπως o Νότης Σφακιανάκης, ο Πασχάλης Τερζής, ο Στέλιος Ρόκκος, ο Λευτέρης Πανταζής, ο Αντώνης Ρέμος, ο Σάκης Ρουβάς, ο Νίκος Κουρκούλης, ο Γιάννης Πλούταρχος, ο Νίκος Βέρτης, ο Νίκος Μακρόπουλος και άλλους. Η κορυφαία της συνεργασία ήρθε το 2009 όπου συνεργάστηκε με τον Δημήτρη  Μητροπανο. 
αριστερά|μικρογραφία|196x196εσ|Συναυλία της Πέγκυς Ζήνα το 2025.

Το 2005 το άλμπουμ "Ματώνω" τιμήθηκε με το βραβείο "Αρίων".
Το χειμώνα 2009-2010 συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Μητροπάνο στην Ιερά Οδό , στη συνέχεια εμφανίστηκαν στη Θεσσαλονίκη στο Odeon με μεγάλη επιτυχία και ξανασυνεργάστηκαν για δεύτερο συνεχόμενο χειμώνα στην Αθήνα, 2010-2011.
Την άνοιξη του 2012 τραγούδησε με τη Πάολα στο νυχτερινό κέντρο Θέα. Το χειμώνα του 2012-2013 εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη μαζί με τον Δήμο Αναστασιάδη στο STAGE by night. Την άνοιξη του 2013 συνεργάστηκε ξανά 14 χρόνια μετά με τον Γιάννη Πλούταρχο. Το χειμώνα 2013-2014 εμφανίζεται στη Πύλη Αξιού στη Θεσσαλονίκη με τον Τάκη Ζαχαράτο σε ένα ανατρεπτικό show. Την άνοιξη του 2014 εμφανίζεται στο Θέα με τον Νίκο Οικονομόπουλο όπου σημειώνουν μεγάλη επιτυχία. Τον χειμώνα 2014-2015 συνεργάζεται ξανά με τον Νότη Σφακιανάκη  στο Φωταέριο ενώ κυκλοφορεί το νέο της τραγούδι "Με τη πλάτη στον τοίχο" σε μουσική και στίχους του Θάνου Παπανικολάου. Την άνοιξη του 2015 ξεκίνησε εμφανίσεις στη Θεσσαλονίκη με τον Νίκο Μακρόπουλο στο Club Vogue. Αργότερα, συμμετείχε ως κριτής στην επιτροπή του talent show The X-Factor (Ελλάδα) στο κανάλι του ΣΚΑΙ. Το 2018 κυκλοφόρησε ο πολυσυλλεκτικός της δίσκος Έλα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* German Fan club: https://web.archive.org/web/20160404234511/http://clubs.pathfinder.gr/peggyzina_com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες ποπ
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Αρίων
Κατηγορία:Minos EMI
Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο

Το **Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο** (συντομογραφία: ) είναι συντονιστικό όργανο συνδικαλιστικών οργανώσεων στην Ελλάδα. 

## Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|230x230px|Διαδήλωση του ΠΑΜΕ το 2021.
Το Π.Α.ΜΕ. διαθέτει παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα. Ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, του ΔΗΚΚΙ και τμήματος της Ανανεωτικής Αριστεράς στις 3 Απριλίου 1999 σε Πανελλαδική Συνδιάσκεψη που έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας του Πειραιά, με τη συμμετοχή 230 πρωτοβάθμιων σωματείων, 18 κλαδικών και περιφερειακών οργανώσεων και 2.500 εκλεγμένων συνδικαλιστών. Το 2006 η Κομμουνιστική Ανανέωση (τμήμα της Ανανεωτικής Αριστεράς) αποχώρησε από το ΠΑΜΕ και οι μικρές της δυνάμεις δραστηριοποιούνται σε συνεργασία με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και ανένταχτους συνδικαλιστές, στον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων.

Σύμφωνα με τις αρχές του τάσσεται ενάντια στο Κεφάλαιο, την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των μέχρι τώρα κυβερνήσεων, τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.

Είναι σε πλήρη κόντρα με τη ΓΣΕΕ, καθώς θεωρεί ότι ηγεσία της, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων αλλά ότι εκπροσωπεί τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό και τη στρατηγική του κεφαλαίου στο εργατικό κίνημα.
 
Το Π.Α.ΜΕ. από το 2000 είναι μέλος της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ).

Αν και συμπεριφέρεται ως τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση εργαζομένων - ανταγωνιστική της τριτοβάθμιας ΓΣΕΕ - δεν έχει αποκτήσει νομική προσωπικότητα και συνεπώς δεν έχει δικαίωμα κήρυξης απεργίας ή διαπραγμάτευσης Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα
* ΠΑΜΕ WebRadio

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Νήσος των Χριστουγέννων

thumb|250px|right|Χάρτης της Νήσου των Χριστουγέννων του 1976
thumb|right|Γεωγραφική θέση του νησιού
Η **Νήσος των Χριστουγέννων** () είναι μια εξωτερική επικράτεια της Αυστραλίας που βρίσκεται στον Ινδικό ωκεανό με έκταση 135 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.692 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Φλάινγκ Φις Κόουβ. Το νησί ανακαλύφθηκε την ημέρα των Χριστουγέννων του 1643 αλλά αποικήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα.

Το νησί έχει μικτή πολιτισμική ταυτότητα. Μιλούνται διάφορες γλώσσες (αγγλικά, μαλάϊ και κινέζικες διάλεκτοι) και λατρεύονται διάφορες θρησκείες (επικρατεί το ισλάμ και ο βουδισμός και λιγότεροι είναι οι καθολικοί). 

## Διακυβέρνηση
H επικράτεια αναγνωρίζει ως μονάρχη τον Κάρολο Γ' του Ηνωμένου Βασιλείου που εκπροσωπείται από τον Γενικό Κυβερνήτη της Αυστραλίας. Ο Γενικός Κυβερνήτης ορίζει τον Κυβερνήτη του νησιού. Kυβερνήτρια (από τις 19 Ιουνίου 2023) είναι η Φαρζιάν Ζαϊνάλ, επίσης κυβερνήτρια των Νήσων Κόκος (Κίλινγκ).
Οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν στις 18 Οκτωβρίου 2025 για το συμβούλιο (Shire) και εξελέγησαν 3 ακομμάτιστοι. Πρόεδρος του Συμβουλίου (Shire) είναι ο Στίβεν Περέιρα, από τις 20 Οκτωβρίου 2025.

## Διαδίκτυο
Το domain name του νησιού είναι .cx ενώ το παράδοξο είναι ότι οι Internet hosts του νησιού είναι περισσότεροι από τους κατοίκους του (2.193 hosts) ενώ είναι υπερπενταπλάσιοι από τους χρήστες του Διαδικτύου (464 χρήστες).

## Παραπομπές
Νήσοι Κουκ

Οι **Νήσοι Κουκ** (, Μαορί Νήσων Κουκ: *Kūki 'Āirani*) αποτελούν μία αυτοδιοικούμενη περιοχή, ελεύθερα συνδεδεμένη με τη Νέα Ζηλανδία από το 1901. Έχουν πληθυσμό (κατατάσσεται 229η) 15.040 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 και πρωτεύουσά τους είναι η Αβαρούα. Ευρισκόμενα περίπου 3.500 χλμ. βορειοανατολικά της Νέας Ζηλανδίας τα νησιά Κουκ είναι ένα σύμπλεγμα από 24 κοραλλιογενείς ατόλες και ηφαιστειακά νησιά. Απέκτησαν αυτοδιοίκηση το 1965. Η υπό ανάπτυξη οικονομία στηρίζεται σε καλλιέργειες μαλακίων, μαργαριταριών, ένα εκτροφείο στρουθοκαμήλων, τον τουρισμό και τις τραπεζικές δραστηριότητες. Με τη διάλυση της συμμαχίας ANZUS, το 1986, οι Νήσοι Κουκ ανακήρυξαν την ουδετερότητά τους, καθώς γεννήθηκαν αμφιβολίες για την ικανότητα της Νέας Ζηλανδίας να εξασφαλίσει την άμυνά τους. Το 1991 τα Νησιά Κουκ υπέγραψαν σύμφωνο φιλίας με τη Γαλλία για την οικονομική ανάπτυξη, το εμπόριο και την επιτήρηση των χωρικών υδάτων και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης. Ωστόσο, οι σχέσεις με τη Γαλλία επιδεινώθηκαν το 1995-1996, όταν η Γαλλία πραγματοποίησε έξι πυρηνικές δοκιμές στην ατόλη Μουρουρόα.

## Πολιτική
Ύπατος αρμοστής για τη Νέα Ζηλανδία είναι από τις 10 Ιανουαρίου 2017 ο Πίτερ Μάρσαλ.. Αντιπρόσωπος του Βρετανού Μονάρχη είναι από τις 27 Ιουλίου 2013 ο Τομ Μάρστερς. Αρχηγός της κυβερνήσεως είναι ο πρωθυπουργός Μαρκ Μπράουν από την 1η Οκτωβρίου 2020. Από τις 9 Αυγούστου του 2005 αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως είναι ο Τερεπάι Μαοάτε.

## Εκλογές

## Κλίμα
Οι νήσοι Κουκ έχουν κλίμα ωκεάνιο τροπικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κουκ

Κατηγορία:Υπερπόντια εδάφη της Νέας Ζηλανδίας
Γκουάμ

Το ηφαιστειογενές νησί **Γκουάμ** (στη γλώσσα τσαμόρο: *Guåhan*, **Γκουαχάν**) είναι μη ενσωματωμένη περιοχή των ΗΠΑ με έκταση 544 τ.χλμ. και πληθυσμό 153.836  κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Είναι πρώην ισπανική αποικία, η οποία άλλαξε κατοχή το 1898, με τη λήξη του Ισπανοαμερικανικού πολέμου. Πρωτεύουσα είναι η Χαγκάτνια. To 2010 ο απερχόμενος κυβερνήτης Φελίξ Καμάτσο ζήτησε το Γκουάμ να μετονομαστεί σε Γκουαχάν, κάτι που δεν προχώρησε επίσημα.

## Γεωγραφία
Το Γκουάμ βρίσκεται στην Ωκεανία, στα τρία τέταρτα της απόστασης μεταξύ Χαβάης και Φιλιππίνων. Έχει έκταση 544 τ.χλμ. και ακτογραμμή μήκους 125,5 χλμ. Είναι ηφαιστειογενές νησί, περικλειόμενο από κοραλλιογενείς υφάλους. Βρίσκεται κοντά στην Τάφρο των Μαριανών, το βαθύτερο σημείο όλων των ωκεανών της Γης. Ανήκει στο σύμπλεγμα των νησιών Μαριάνες και είναι το μεγαλύτερο νησί της Μικρονησίας.

Οι ακτές της είναι απότομες, με στενές πεδιάδες στις βόρειες ακτές, χαμηλούς λόφους στο κέντρο και βουνά στο νότιο τμήμα του νησιού.

## Δημογραφία
thumb|Η ανάπτυξη του πληθυσμού (1961-2003) από στοιχεία του FAOSTAT.
Ο πληθυσμός της χώρας είναι 153.836  κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Κατατάσσεται 193ο στον κόσμο. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι 0,18% (εκτίμηση 2021). Ρυθμός γεννήσεων 18,76 γεννήσεις/1000 άτομα πληθυσμού και θανάτων 5,99 θάνατοι/1000 άτομα πληθυσμού (εκτίμηση 2021). Το 37,3% του πληθυσμού ανήκουν στην τοπική φυλή Τσαμόρο, το 26,3% είναι Φιλιππινέζοι, το 7,1% λευκοί και το υπόλοιπο είναι Κινέζοι, Ιάπωνες, Κορεάτες κ.ά. Το 94,2% είναι, ως προς το θρήσκευμα Ρωμαιοκαθολικοί. Επίσης, υπάρχουν 738 Μάρτυρες του Ιεχωβά. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2023 του Τμήματος Οικονομικών και Κοινωνικών Θεμάτων των Ηνωμένων Εθνών, ήταν 77,2 έτη (73,4 έτη για τους άνδρες και 81,4 έτη για τις γυναίκες) ενώ η διάμεση ηλικία ήταν τα 31,1 έτη.

## Οικονομία
Το ΑΕΠ της περιοχής είναι $ 2.500.000.000 (184η στον κόσμο) (εκτ.2005). Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι $15.000 (εκτ. 2005). Η οικονομία του Γκουάμ στηρίζεται κυρίως στον τουρισμό (ειδικά από την Ιαπωνία) και στις στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ. Οι τελευταίες καταλαμβάνουν το ένα τρίτο της έκτασης του νησιού. Το 2004 οι εξαγωγές της χώρας ήταν $ 45.000.000 ενώ οι εισαγωγές ήταν $ 701.000.000.

## Κυβέρνηση
Κυβερνήτρια από τις 7 Ιανουαρίου 2019 είναι η Λου Λέον Γκερέρο έπειτα από τις εκλογές που διενεργήθηκαν το 2018. Η Γκερέρο εξελέγη υποστηριζόμενη από το Δημοκρατικό Κόμμα με ποσοστό 50,79% των ψήφων έναντι 26,39% για τον Ρέι Τενόριο από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Αντικυβερνήτης ορκίστηκε ο Δημοκρατικός Τζος Τενόριο. Η Γκερέρο έγινε η πρώτη γυναίκα κυβερνήτης σε αμερικανική πολιτεία ή έδαφος με καταγωγή από τον Ειρηνικό.

## Εκλογές

Στο Γκουάμ διεξάγονται εκλογές για Κυβερνήτη. Οι κάτοικοι είναι Αμερικανοί πολίτες, όμως δεν ψηφίζουν στις αμερικανικές εκλογές. Οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2018. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Νησιά της Ωκεανίας

Κατηγορία:Μικρονησία
Ονδούρα

Η **Ονδούρα** () είναι χώρα της Κεντρικής Αμερικής με έκταση 112.090 τ.χλμ. και πληθυσμό 9.892.632 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2024 (κατατάσσεται 95η στον κόσμο). Πρωτεύουσά της είναι η Τεγουσιγάλπα.

Η δεύτερη πόλη της Ονδούρας σε μέγεθος αλλά και σημασία, είναι η Σαν Πέδρο Σούλα (San Pedro Sula), καθώς διατηρεί το μεγάλο πλεονέκτημα της άφιξης των περισσοτέρων τουριστών από τις υπόλοιπες χώρες της Αμερικής αλλά και την Ευρώπη, λόγω του μετρίου επιπέδου σε ποιότητα αεροδρομίου της πρωτεύουσας, Τεγουσιγάλπα (καλούμενης και «Τέγκους» στην τοπική αργκό) Τονκοτίν (Toncotín). Επίσης το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας έχει επικίνδυνη θέση, που αυξάνει τις πιθανότητες για ατύχημα, έτσι το αεροδρόμιο Σαν Πέδρο Σούλα, «Ραμόν Βιγιέδα Μοράλες» ("Ramón Villeda Morales") είναι η βασική επιλογή.

## Διακυβέρνηση
Το πολίτευμα είναι Προεδρική Δημοκρατία. Το Σύνταγμα εγκρίθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1982 και τέθηκε σε ισχύ στις 20 Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου. Αρχηγός Κράτους είναι η Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Πρόεδρος από τις 27 Ιανουαρίου 2026 είναιο Νάσρι Ασφούρα. Ο πρόεδρος εκλέγεται από τον λαό για τετραετή θητεία. Οι τελευταίες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 2025.

### Εκλογές

Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Εθνικό Κογκρέσο, που απαρτίζεται από 128 μέλη. Τα μέλη του εκλέγονται για τετραετή θητεία. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική.

## Δημογραφία
Περισσότερο από το 90% των κατοίκων αποτελούν επιμιξία Αμερικανών Ινδιάνων και Ευρωπαίων οι οποίοι λέγονται «μεστίσος». Το 7% είναι Αμερικανοί Ινδιάνοι. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2023 του Τμήματος Οικονομικών και Κοινωνικών Θεμάτων των Ηνωμένων Εθνών, ήταν 72,9 έτη (70,3 έτη για τους άνδρες και 75,5 έτη για τις γυναίκες) ενώ η διάμεση ηλικία ήταν τα 23,5 έτη.

## Πόλεις
Το 48% του συνολικού πληθυσμού της χώρας ζει στα αστικά κέντρα, σύμφωνα με στοιχεία για το 2008.

## Οικονομία
Η Ονδούρα είναι μια από τις μεγαλύτερες παραγωγούς μπανάνας στον κόσμο, παραμένει όμως ακόμα μια πολύ φτωχή χώρα.

Ο τουρισμός της τα τελευταία χρόνια ανθίζει, κυρίως στη βόρεια ακτή της η οποία βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό, δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει τα νησιά της Καραϊβικής θάλασσας. Όλες οι παράκτιες περιοχές της Ονδούρας έχουν υψηλό επίπεδο τουρισμού και στην Ονδούρα ανήκουν τα Νησιά Μπαΐα (Las Islas de la Bahía), μια περιοχή γνωστή για τα κοράλλια της και τις παραλίες.

### Νόμισμα
Το νόμισμα της Ονδούρας είναι η λεμπίρα (Lempira) και υποδιαιρέσεις της τα centavos.

## Διοικητική Διαίρεση
Η χώρα διαιρείται σε 18 *διαμερίσματα*.

## Μεταφορές
Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πηγή για τις πληροφορίες πληθυσμού: https://web.archive.org/web/20091113143217/http://www.ine-hn.org/censo2001/p19.pdf
*
Μοντσερράτ

Το ηφαιστειογενές νησί **Μοντσερράτ** (αγγλικά: *Montserrat*) βρίσκεται στην Καραϊβική Θάλασσα. Αποτελεί Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος ενώ ήταν αποικία του Ηνωμένου Βασιλείου από το 1632. Έχει έκταση 102 τ.χλμ. και πληθυσμό 4.649 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2018. Τον Ιούλιο του 1995 υπολογίζεται ότι εγκατέλειψαν το νησί έπειτα από έκρηξη του ηφαιστείου Σουφριέρ Χιλς 8.000 άνθρωποι. Κάποιοι από αυτούς έχουν επιστρέψει. Το όνομα της πρωτεύουσας είναι Πλίμουθ, αλλά σήμερα είναι εγκαταλειμμένη εξαιτίας των εκρήξεων του ηφαιστείου.

## Δημογραφία
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2023 του Τμήματος Οικονομικών και Κοινωνικών Θεμάτων των Ηνωμένων Εθνών, ήταν 76,2 έτη (74,1 έτη για τους άνδρες και 78,8 έτη για τις γυναίκες) ενώ η διάμεση ηλικία ήταν τα 41,6 έτη.

## Ιστορία

Το Μοντσεράτ κατοικούταν από ινδιάνους Αραουάκους και Καραΐβους, σύμφωνα με τις καταγραφές του Χριστόφορου Κολόμβου κατά το δεύτερο ταξίδι το 1493. Ονόμασε το νησί Σάντα Μαρία ντε Μοντσεράτε στο όνομα της Ισπανίας, από την ευλογημένη παρθένα του μοναστηριού του Μοντσεράτ, το οποίο βρίσκεται στο όρος Μοντσεράτ στην Καταλονία. Το νησί περιήλθε στον έλεγχο της Βρετανίας το 1632, όταν μία ομάδα Ιρλανδών εγκαταστάθηκε εκεί για να διαφύγει από τις αντικαθολικές αντιδράσεις στα γειτονικά νησιά Άγιος Χριστόφορος και Νέβις. Η εισαγωγή σκλάβων από την Αφρική, κοινή πρακτική στα περισσότερα νησιά της Καραϊβικής, ξεκίνησε αρκετά νωρίς. Ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού προήλθε από την Ιρλανδία (70% στα μέσα του 17ου αιώνα).

## Πολιτική
thumb|250px|right|Χάρτης του Μοντσερράτ
Υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου, το Μοντσερράτ έχει Σύνταγμα από τις 19 Δεκεμβρίου 1989. Αρχηγός Κράτους είναι ο Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου (από το 2022), που εκπροσωπείται από τον Κυβερνήτη (από τις 23 Απριλίου 2025 στο αξίωμα υπηρετεί η Χάριετ Κρος). Αρχηγός κυβερνήσεως είναι ο Πρωθυπουργός (Premier, πρώην επικεφαλής υπουργός). Το υπουργικό συμβούλιο, που ονομάζεται Εκτελεστικό Συμβούλιο, αποτελείται από 11 μέλη, 9 εκ των οποίων εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία για 5 χρόνια.

Στις γενικές εκλογές του 2006, που διεξήχθησαν στις 31 Μαΐου, το Κίνημα για την Αλλαγή και την Ευημερία έλαβε 36,1% των ψήφων και 4 επί συνόλου 9 εδρών, με 3 έδρες να πηγαίνουν στο Νέο Λαϊκό Απελευθερωτικό Κίνημα (29,4%), μία στο Δημοκρατικό Κόμμα του Μοντσερράτ (24,4%) και 1 σε έναν ανεξάρτητο (10,1%). Έπειτα από τις εκλογές ορκίστηκε νέος επικεφαλής υπουργός ο Λόουελ Λιούις, στις 2 Ιουνίου του 2006. Τρία χρόνια αργότερα, το φθινόπωρο του 2009, έγιναν πρόωρες εκλογές και επανήλθε στην εξουσία ο Ρούμπεν Μιντ.

## Εκλογές 2019
Οι πιο πρόσφατες εκλογές έγιναν στις 18 Νοεμβρίου 2019.

## Άμυνα
Για την άμυνα στο νησί είναι αρμόδιο το Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν υπάρχουν τακτικές δυνάμεις του στρατού, παρά μόνο η Βασιλική Αστυνομία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://web.archive.org/web/20060214063129/http://www.gov.ms/ Κυβέρνηση του Μοντσερράτ
*http://www.visitmontserrat.com/ Ταξιδιωτικός οδηγός για το Μοντσερράτ
*https://web.archive.org/web/20061002215712/http://www.mvo.ms/ Ηφαιστειακό Παρατηρητήριο του Μοντσερράτ


Κατηγορία:Νησιά του Ηνωμένου Βασιλείου
Antonov An-70

Το **[[Antonov]] An-70** είναι ένα στρατιωτικό/εμπορευματικό τετρακινητήριο αεροσκάφος νέας γενιάς.

Η παρθενική πτήση του πρωτότυπου έγινε το 1994. Η Ρωσία και η Ουκρανία έχουν, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2002, υπογράψει σύμφωνο για διαχείριση τυχόν οικονομικών απωλειών μεριδίου 50-50. Κατά την παρθενική του πτήση, το πρωτότυπο An-70 καταστράφηκε ύστερα από εναέρια σύγκρουση με ένα An-72, το οποίο και κινηματογραφούσε την πτήση του πρώτου. Το δεύτερο πρωτότυπο υπέστη σοβαρές ζημιές κατά την διάρκεια αναγκαστικής προσγείωσης.

Το An-70 παρέχει όλες τις τελευταίες αεροναυτικές ευκολίες: fly-by-wire, οθόνες πολλαπλών ενδείξεων, ενώ έχει γίνει εκτεταμένη χρήση συνθετικών υλικών. Οι κινητήρες του, τέσσερις turboprop Progress D-27, εφοδιασμένοι με έλικες αντίθετης περιστροφής (contra-rotating). Η χρήση τέτοιου είδους κινητήρων, δίνει την δυνατότητα στο An-70 να αναπτύσσει ταχύτητες εφάμιλλες των αεροσκαφών τζετ, ενώ η κατανάλωση είναι αυτή ενός ελικοφόρου αεροσκάφους.

## Χαρακτηριστικά (An-70)
### Γενικά Χαρακτηριστικά
* **Πλήρωμα:** 3-5
* **Χωρητικότητα:** 300 στρατιώτες, 206 τραυματίες, ή μέχρι 47t εμπορευμάτων (cargo)
* **Μήκος:** 40.7 m 
* **Άνοιγμα Πτερυγίων:** 44.06 m)
* **Ύψος:** 16.38 m
* **Βάρος (Άδειο):** 66,230 kg
* **Βάρος (Γεμάτο):** 108,860 kg 
* **Κινητήρες:** 4x Progress D-27 propfans, 10,300 kW (14,000 ίππων)

### Επιδόσεις
* **Μέγιστη Ταχύτητα:** 780 km/h (420 κόμβοι)
* **Ακτίνα:** 8,000 km (4,320 nm) χωρίς φορτίο, 6,600 km (3,600 nm) με 20t cargo
* **Επιχειρησιακό ύψος:**  12,000 m (40,000 πόδια)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστότοπος της Antonov

Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη
An-070
Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Πωλ Σουλικιάς

Ο **Πωλ** ή **Παλαιολόγος Σουλικιάς** (Κομοτηνή, 13 Οκτωβρίου 1926 – Λάρισα, 17 Ιανουαρίου 2023) ήταν επιφανής Έλληνας ζωγράφος, που έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του στον Καναδά.

## Βιογραφία
Μεγάλωσε στον Βόλο. Η καταγωγή του πατέρα του ήταν από το Φανάρι Καρδίτσας, ενώ η μητέρα του καταγόταν από την Ανατολική Θράκη. Άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική από την παιδική του ηλικία. Κατά την περίοδο της Κατοχής έχασε τον πατέρα του και η οικογένειά του γνώρισε δύσκολες στιγμές. Παρά τις δυσκολίες, συνέχισε να ζωγραφίζει και παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στην Αθήνα και το 1956 στο Παρίσι. 

Το 1959 εγκατέλειψε την Ελλάδα και μετανάστευσε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Στην έκθεση «Νεοκαναδοί ζωγράφοι» που διοργάνωσε ο Δήμος του Μόντρεαλ το 1965, κέρδισε το α΄ βραβείο «για τις μαγευτικές αρμονίες χρωμάτων, σύνθεσης και ανθρωπισμού». Η βράβευση αυτή αποτέλεσε από την μια το έναυσμα για την αποκλειστική ενασχόλησή του με την ζωγραφική, και από την άλλη την απαρχή της σταδιακής αναγνώριση του ζωγράφου από τους ομότεχνούς του, τους κριτικούς τέχνης και το κοινό.

Ο Σουλικιάς ζωγράφιζε σχεδόν αποκλειστικά με λάδι και είχε χαρακτηριστεί ως «χαρισματικός τοπιογράφος» του Κεμπέκ και του Ανατολικού Καναδά. Εντούτοις, τα θέματά του περιλαμβάνουν επίσης νεκρές φύσεις και προσωπογραφίες. Παρουσίασε έργα του σε πολλές γκαλερί και πινακοθήκες, κυρίως στον Καναδά και τις ΗΠΑ, καθώς και στην Ελλάδα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, επέστρεψε για μόνιμη εγκατάσταση στην Ανακασιά του Πηλίου, όπου εξακολούθησε να δημιουργεί.   

## Θάνατος
Απεβίωσε από πνευμονία στη Λάρισα στις 17 Ιανουαρίου 2023, σε ηλικία 96 ετών. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
250px|μικρογραφία|δεξιά|Π. Σουλικιάς, ''Fall in the Eastern Townships'' (1979), ιδιωτική συλλογή.
#  
# 
# 
# 
# 
# 
# 
#  (Préface : Jean Brouillet.)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* paulsoulikias.com Ο επίσημος ιστοχώρος του καλλιτέχνη.
* "Steppin' Out" (1982) CBC television Montreal Channel 6. 25 November.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Καναδοί ελληνικής καταγωγής
Αρχή του ελαχίστου χρόνου

thumb|right|250px|Οπτικός δρόμος μέσα σε ισότροπο μέσο. Το φως "ακολουθεί" τη συντομότερη διαδρομή, δηλαδή την ευθεία.
thumb|250px|Το φως, κινούμενο μεταξύ δύο μέσων με διαφορετικό δείκτη διάθλασης, διαθλάται υπό γωνία έτσι ώστε ο χρόνος που απαιτείται για να μεταβεί από ένα σημείο P σε ένα σημείο Q να είναι ελάχιστος.
Σύμφωνα με την **αρχή του ελαχίστου χρόνου**, που είναι γνωστή και σαν **αρχή του Φερμά** (*Fermat principle*), το φως κατά τη διαδρομή του μέσα σε ένα μέσο από ένα σημείο Α σε ένα σημείο Β, ακολουθεί τον οπτικό δρόμο που θα του επιτρέψει να μεταβεί από το Α στο Β στο μικρότερο δυνατό χρόνο. Η αρχή αυτή διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον μαθηματικό Πιέρ ντε Φερμά (*Pierre de Fermat*) την Πρωτοχρονιά του 1662.

Σε ένα ισότροπο μέσο (με σταθερό δείκτη διάθλασης n) ο οπτικός αυτός δρόμος είναι η ευθεία που ενώνει τα σημεία Α και Β. Όταν όμως το κύμα περάσει από ένα μέσο σε άλλο με διαφορετικό δείκτη διάθλασης, ο χρονικά συντομότερος δρόμος δεν είναι ευθεία, επειδή η ταχύτητα του κύματος είναι διαφορετική στα δυο μέσα. Ο χρονικά συντομότερος δρόμος τότε είναι μια τεθλασμένη γραμμή, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται το φαινόμενο της διάθλασης.

* Η Αρχή αυτή θεωρείται ισοδύναμη με τους νόμους του Καρτέσιου που σχετίζονται με την ανάκλαση και τη διάθλαση.

* Η αρχή του Φερμά βασίζεται στην αρχή του Ήρωνα, όπως μας πληροφορεί ο Δαμιανός μας πληροφορεί σο βιβλίο του οπτικής ότι ἀπέδειξε γὰρ ὁ μηχανικὸς Ἥρων ἐν τοῖς αὐτοῦ κατοπτρικοῖς, ὅτι αἱ πρὸς ἴσας γωνίας κλώμεναι εὐθεῖαι ἐλάχισταί εἰσι τῶν μέσων τῶν ἀπὸ τῆς αὐτῆς καὶ ὁμοιομεροῦς γραμμῆς πρὸς τὰ αὐτὰ κλωμένων πρὸς ἀνίσους γωνίας (Damianus Scriptor De Opticis, Optica, 14), δηλαδή την αρχή της συντομότερης διαδρομής ή αρχή του Φερμά (Fermat) και τον νόμο του Σνελ για την διάθλαση.

Ο Ήρων, βασισμένος στον Ευκλείδη και τον Πτολεμαίο, διατυπώνει τη συντομότερη διαδρομή του φωτός, βασισμένη στον νόμο της ανάκλασης (που υπάρχει ήδη στον Ευκλείδη που μελετάει και σφαιρικά κάτοπτρα) και μελετάει τη διάθλαση. Ο σκοτεινός θάλαμος λέγεται ότι εφευρέθηκε από τον Αρχιμήδη, αλλά η αρχη του είναι ήδη γνωστή στους κατοίκους της σπηλιάς του Πλάτωνα, δηλαδή στη σπηλιά των προϊστορικών ανθρωπιδών ή ίσως των ανθρωπινών. Ασφαλώς η αρχή της ταχύτερης διαδρομής είναι το συμπλήρωμά της από τον Καρτέσιο και τέλος τον Φερμά.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.59ος, σελ.233.

Κατηγορία:Γεωμετρική οπτική
Αρχη του ελαχιστου χρονου
Κατηγορία:Αρχές
587 π.Χ.

## Γεγονότα
* Χρονολογία καταστροφής της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους (586/587). Εναλλακτικές χρονολογίες που προτείνονται είναι το 607 π.Χ. ή το 605 π.Χ.

Κατηγορία:Έτη
Λύσις (φιλόσοφος)

-->

}}

Ο **Λύσις** ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος από τον Τάραντα της Κάτω Ιταλίας, που έζησε στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ.. 

Κατά την επανάσταση των δημοκρατικών στον Κρότωνα (430-420 π.Χ.) υπό τον Κοίλωνα τον Κροτωνιάτη, στην επίθεση που έκαναν κατά των Πυθαγορείων, και την πυρπόληση της  οικίας του Μίλωνος (όπου συνεδρίαζαν Πυθαγόρειοι, συζητώντας πολιτικά θέματα) μόλις που κατάφερε με δυσκολία να διαφύγει και να σωθεί με τον Φιλόλαο, ενώ όλοι οι άλλοι που βρίσκονταν στην οικία βρήκαν το θάνατο.

Μετά το γεγονός αυτό ήλθε στην Αχαΐα και από εκεί στη Θήβα, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του (390 π.Χ.) κηρύσσοντας τα πυθαγόρεια δόγματα. Κοντά του μαθήτευσε και ο στρατηγός των Θηβαίων Επαμεινώνδας. Στον Λύσιν αποδίδονταν διάφορα συγγράμματα περί της ψυχής, της ευσέβειας, ιεροί λόγοι και άλλα. Επειδή είχε αναθεωρήσει παλιές πυθαγόρειες δοξασίες δεν θεωρούταν *«ορθόδοξος Πυθαγόρειος»* και γι' αυτό και ο Αριστοτέλης αποκαλεί τόσο αυτόν όσο και άλλους που ανέπτυξαν τον Πυθαγορισμό στην Ελλάδα ως «*οι καλούμενοι Πυθαγόρειοι*», μεταξύ των οποίων ήταν και ο Φιλόλαος, ο Ξενόφιλος κ.ά.

## Βιβλιογραφία
* ''Bruno Centrone und Constantinos Macris: Lysis de Tarente. In: Richard Goulet (Hrsg.): Dictionnaire des philosophes antiques. Bd. 4, CNRS Éditions, Paris 2005, ISBN 2-271-06386-8, S. 218−220

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Ταραντίνοι
Κατηγορία:Αρχαία Θήβα
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες
Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ

Η **Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ** (βουλγαρικά: Област Благоевград) είναι μια από τις 28 Επαρχίες της Βουλγαρίας. Συνορεύει στα νότια με την Ελλάδα και στα δυτικά με την Βόρεια Μακεδονία και την διασχίζει ο Στρυμόνας ποταμός. Η συνολική έκτασή του φθάνει τα 6.449,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του είναι 323.552 κάτοικοι. Η πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η ομώνυμη πόλη Μπλαγκόεβγκραντ.

## Γεωγραφία
Είναι σε έκταση και πληθυσμό μια από τις μεγαλύτερες Επαρχίες της Βουλγαρίας. Η Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ βρίσκεται στην Νοτιοδυτική Βουλγαρία και συνορεύει με τις Επαρχίες Σμόλιαν, Πάζαρτζικ, Κιουστεντίλ και Σόφιας, την Ελλάδα (με τον Νομό Σερρών) και την Βόρεια Μακεδονία (Νοτιοανατολική Στατιστική Περιφέρεια). Στην Επαρχία στο όρος Μπέλλες βρίσκεται το τριεθνές Βουλγαρίας-Ελλάδας-Βόρειας Μακεδονίας.

Η Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ αποτελεί οδικό κόμβο, μεταξύ Βουλγαρίας, Βόρειας Μακεδονίας και Ελλάδας, επειδή βρίσκεται ανάμεσα στην Πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια, την Στρώμνιτσα της Βόρειας Μακεδονίας και την Θεσσαλονίκη της Ελλάδας.

## Αξιοθέατα
thumb|258px|right|Πανοραμική άποψη της πόλης Μπλαγκόεβγραντ
thumb|258px|right|Μπλαγκόεβγραντ
Η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι το ομώνυμο Μπλαγκόεβγκραντ (πρώην Γκόρνα Τζουμάγια ή Άνω Τζουμαγιά), από όπου πήρε και το όνομα της η επαρχία, η οποία και συγκεντρώνει το 70% του πληθυσμού της Επαρχίας και είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της Βουλγαρίας. Η πόλη διαθέτει δύο πανεπιστήμια. Είναι μια σύγχρονη πόλη με πάρκα, εμπορικά κέντρα, πεζόδρομους, μουσεία ενώ διαθέτει και παραδοσιακό οικισμό (βαρόσα).

εναλλ.=Δρόμος και ποτάμι.|μικρογραφία|Μελένικο
Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Σαντάνσκι, το Πετρίτσι και το ιστορικό χωριό Μελένικο, χωριό στο οποίο φημίζεται οι αμμώδεις πυραμίδες, η αμπελουργία και το Κρασί. Στις συγκεκριμένες πόλεις παλαιότερα κατοικούσαν πολλοί Έλληνες. Στην επαρχία βρίσκεται και η Μονή Ρουζίνου, η οποία βρίσκεται κοντά στο Μελένικο.

Το Μπάνσκο, είναι φημισμένο για το χιονοδρομικό του κέντρο, και ένα από τα γνωστότερα τουριστικά θέρετρα της Βουλγαρίας και των Βαλκανίων, το Γκότσε Ντέλτσεφ (πρώην Άνω Νευροκόπι), το Σιμιτλί και η Κρέσνα, η οποία είναι γνωστή για την Κοιλάδα της (Στενά της Κρέσνας) της και ιστορικά για τις Μάχες Κρέσνας-Σιμιτλή-Τζουμαγιάς.

Είναι το γεωγραφικό κομμάτι της Μακεδονίας (περίπου το 10% της συνολικής της έκτασης) που ανήκει από το 1912 στη Βουλγαρία και αναφέρεται ενίοτε (στη μη ελληνική βιβλιογραφία) ως Μακεδονία του Πιρίν.

## Δείτε επίσης
* Πιρίν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επαρχίες της Βουλγαρίας
Μακεδονία του Πιρίν

thumb|250px|Το γεωγραφικό διαμέρισμα του Μπλαγκόεβγκραντ (Μακεδονία του Πιρίν)

Με την ονομασία **Μακεδονία του Πιρίν**, ή και **Βουλγαρική Μακεδονία** καθιερώθηκε ν΄ αναφέρεται από τους Βούλγαρους, εκ των υστέρων, ένα τμήμα της γεωγραφικής Μακεδονίας (κάτι λιγότερο από 10%) που κατέλαβαν κατά τους πολέμους της τότε Βαλκανικής συμμαχίας 1912 - 1913 κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως περιήλθε και τελικά αναγνωρίστηκε σ΄ αυτούς σύμφωνα με τις δύο συνθήκες ειρήνης που ακολούθησαν, η Συνθήκη Βουκουρεστίου (1913) και η Συνθήκη του Νεϊγύ του 1919.  

Το κομμάτι αυτό της Μακεδονίας που δόθηκε το 1913, στην Βουλγαρία, δεν βρέχεται από Θάλασσα, είναι εξαιρετικά ορεινό έχοντας δύο σημαντικές οσοσειρές το Πιρίν και την Ρίλα, ενώ κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής διασχίσει ο ποταμός Στρυμόνας, σχηματίζοντας ανάμεσα στην πόλη του Μπλαγκόεβγκραντ και την περιοχή της Κρέσνας, ένα τεράστιο φαράγγι, ενώ σήμερα η περιοχή είναι προστατευόμενη περιοχή, λόγω της άγριας ομορφιάς της και της σπάνιας βιοποικοιλότητας, και προστατέυεται από διεθνείς συνθήκες.

Η δε ονομασία της προήλθε από το βουλγαρικό όνομα **Πίριν** ή **Πιρίν** ((βουλγαρικά: *Пирин*) της οροσειράς του Πιρίν *(Ανατολικός [[Όρβηλος (οροσειρά)|Όρβηλος]])*, που δεσπόζει στην περιοχή.
Σημειώνεται ότι στην αρχαιότητα η περιοχή αναφερόταν και ως **Παρορβηλία**, αν και ορισμένες φορές θεωρούνταν στην αρχαιότητα ότι ανήκε μεγάλο μέρος της περιοχής στην Θράκη, επειδή κατοικούσαν θρακικά φυλά όπως οι Μαίδοι και οι Δίοι, ενώ κοντά στο σημερινό Μπλαγκόεβγκραντ, βρίσκονται ερείπια της αρχαίας πόλης Σκαπτοπάρα, που θεωρείται θρακική πόλη.

Επί Οθωμανικής Κυριαρχίας το δίαστημα 1867 με 1912, η περιοχή αυτή περιελάμβανε τις τέσσερις υποδιοικήσεις (καζάδες) της Τζουμαγιάς, του Μελενίκου, της Μαχομίας, του Νευροκοπίου (η οποία μοιράστηκε το 1912 στην Βουλγαρία και την Ελλάδα) και του Πετριτσίου (η οποία επίσης μοιράστηκε το 1912 στην Βουλγαρία, την τότε Σερβία και την Ελλάδα), των οποίων ο πληθυσμός κατά τις επίσημες οθωμανικές στατιστικές της εποχής υπολογιζόταν περίπου σε 160.000 κατοίκους.

Σήμερα γεωγραφικά περιλαμβάνει ολόκληρη την Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ στην νοτιοδυτική Βουλγαρία και μικρά τμήματα των Επαρχιών Κιουστεντίλ (κυρίως την περιοχή με τα χωριά, που βρίσκεται το Μοναστήρι της Ρίλα) και Σμόλιαν (κυρίως χωριά στα δυτικά της Επαρχίας, που παλαιότερα πριν το 1960, ήτανε μέρος της Επαρχίας του Μπλαγκόεβγκραντ).

Συνορεύει νότια με την Ελλάδα και προς δυσμάς με τη Βόρεια Μακεδονία. Η συνολική έκτασή του φθάνει τα 6449.5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του είναι 341.245 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μπλαγκόεβγκραντ (Πίριν)

Κατηγορία:Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Βουλγαρίας
Μακαριώτατος

Ο όρος **Μακαριώτατος** ή **Μακαριότατος** αποτελεί τιμητικό εκκλησιαστικό τίτλο της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο όρος *Μακαριώτατος* προέρχεται από το απλό κοσμητικό επίθετο *μακάριος*, δηλαδή εκείνον που απολαμβάνει ευτυχία και γαλήνη. Αυτός ο τίτλος αποδιδόταν, επίσης, στους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες.

## Τιμητικός εκκλησιαστικός τίτλος
Ο όρος «μακάριος» χρησιμοποιείται ευρέως στην Αγία Γραφή για να περιγράψει τους ευσεβείς υπηρέτες του Θεού, ενώ στην Καινή Διαθήκη χρησιμοποιείται και για τον ίδιο τον Θεό, τον "μακάριο Θεό". (1 Τιμόθεο 1:11) Παρόμοια ευρύτητα χρήσης παρατηρείται και μεταξύ των εκκλησιαστικών συγγραφέων. Για παράδειγμα, χρησιμοποιήθηκε από τον Αλέξανδρο Ιεροσολύμων (213-251) για τον Κλήμη Αλεξανδρείας αναφερόμενος σε αυτόν ως τον "μακάριο πρεσβύτερο", ενώ ο Ευσέβιος αποκαλεί "μακάριο" και "τρισμακάριστο" τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο.

Ο όρος «μακαριώτατος» ως επίθετο χρησιμοποιείται ευρέως και από εκκλησιαστικούς συγγραφείς. Μεταγενέστερο έργο που αποδίδεται στον Κλήμη Ρώμης. Σε  επιστολές του 4ου αιώνα που αποδίδονται ή απευθύνονται στον Ιγνάτιο Αντιοχείας, αποκαλείται «μακαριώτατος επίσκοπος». Τον ίδιο όρο βρίσκουμε να χρησιμοποιείται ως επίθετο για επίσκοπο, ίσως τον 4ο αιώνα, σε επιστολή που αποδίδεται στον Ιγνάτιο τον Θεοφόρο. Εκείνη τη χρονική περίοδο, το 343 (ή 347), ο 5ος κανόνας της εν Σαρδική Συνόδου αναφέρεται στον επίσκοπο Ρώμης ως τον "μακαριώτατον της Ρωμαίων εκκλησίας". Ο Επιφάνιος Σαλαμίνας αποκαλεί τον Ειρηναίο "μακαριώτατο και αγιώτατο", τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο "μεγάλο και μακαριώτατο βασιλιά", αλλά με τον ίδιο τρόπο απευθύνεται και προς τους Χριστιανούς γενικότερα. Ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, στη διαθήκη του, αποκαλεί "μακαριώτατους" τους γονείς του. Ο Αθανάσιος Αλεξανδρείας αποκαλεί με αυτό το επίθετο τον απόστολο Παύλο αλλά και τους αποστόλους συλλογικά. Το επίθετο *μακαριώτατος* χρησιμοποιεί και ο Μέγας Βασίλειος για τον αποβιώσαντα Μέγα Αθανάσιο. Στις αρχές του 6ου αιώνα, ο Ιωάννης Λαυρέντιος ο Λυδός αποκάλεσε τον Νώε "μακαριώτατο".

Αργότερα, αποδόθηκε ως τίτλος σε εκκλησιαστικούς επισκόπους και στον Βυζαντινό αυτοκράτορα. Στην Ανατολή, ο τίτλος *μακαριώτατος* επικράτησε επί Ιουστινιανού (527-565) και αποδόθηκε αρχικά στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ο τίτλος αυτός εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα για ορισμένους Ορθόδοξους Αρχιεπισκόπους και Πατριάρχες, όπως οι Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων, Σερβίας και Ρουμανίας αλλά και οι Αρχιεπίσκοποι, Κύπρου, Ελλάδας και Αλβανίας. Ο Πατριάρχης Μόσχας και πάσης Ρωσίας αποκαλείται Μακαριώτατος από κάποιες Εκκλησίες και Αγιώτατος από κάποιες άλλες και την ίδια την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Από τους προκαθημένους, μόνο ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως προσφωνείται με τον τίτλο Παναγιώτατος. Με τον ίδιο τίτλο προσφωνείται και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης μόνο εντός των ορίων της επαρχίας του, κατά ιστορικό προνόμιο.

## Δείτε επίσης
*Προσφωνήσεις Ορθοδόξων κληρικών

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Βυζαντινοί τιμητικοί τίτλοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Μακεδονία του Βαρδάρη

μικρογραφία|270px|Σερβία (1913)
Ο όρος **Μακεδονία του Βαρδάρη** ή **[[Νότια Σερβία (επαρχία)|Νότια Σερβία]]** αναφέρεται στο κομμάτι της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας που κατέλαβε η Σερβία κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους το 1912 και που σήμερα συμπίπτει σχεδόν με την επικράτεια της Βόρειας Μακεδονίας. 

Με τον όρο Μπανόβινα του Βαρδάρη (Вардарска Бановина) ήταν επισήμως γνωστή την περίοδο 1929 – 1941 η νότια περιοχή του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας που περιλάμβανε ολόκληρη την σημερινή Βόρεια Μακεδονία, καθώς και περιοχές της σημερινής νοτιοανατολικής Σερβίας. Ο όρος «Μακεδονία του Βαρδάρη» εισήχθη το 1941 από τις δυνάμεις του άξονα *([[Ναζιστική Γερμανία]], [[Φασιστική Ιταλία]], [[Βουλγαρία]])* κατά την κατοχή της περιοχής κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Δείτε επίσης
* Μπανόβινα του Βαρδάρη
* Μακεδονία του Πιρίν


Κατηγορία:Γιουγκοσλαβική Μακεδονία
Μακεδονια του Βαρδαρη
Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων

Η **Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων** (**Υ.ΕΝ.Ε.Δ.**) ήταν ραδιοτηλεοπτικός σταθμός των Ενόπλων Δυνάμεων υπαγόμενος στην ευθύνη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, και το δεύτερο κανάλι που ξεκίνησε στην Ελλάδα. Η πρώτη του εκπομπή έγινε στις 27 Φεβρουαρίου 1966, τέσσερις μέρες μετά την έναρξη των τηλεοπτικών εκπομπών του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) και αρχικά ως **[[Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων|Τηλεόρασις Ενόπλων Δυνάμεων]]**.

Η Υ.ΕΝ.Ε.Δ. ήταν το τρίτο τηλεοπτικό κανάλι που εξέπεμψε τηλεοπτικό πρόγραμμα στην Ελλάδα (το πρώτο ήταν ο **[[ΔΕΗ (τηλεοπτικός σταθμός)|Σταθμός Τηλεοράσεως της ΔΕΗ]]** και το δεύτερο ήταν το κανάλι του ΕΙΡ). Η πρώτη εκπομπή που μεταδόθηκε εκείνη την ημέρα από την Υ.ΕΝ.Ε.Δ. ήταν το ντοκιμαντέρ "Κέρκυρα". Η Υ.ΕΝ.Ε.Δ. το πρώτο διάστημα της λειτουργίας ήταν γνωστή και ως "Κανάλι 10 (ή Δίαυλος 10)", λόγω της συχνότητας από την οποία εξέπεμπε. Λίγα χρόνια αργότερα, μεταφέρθηκε στην συχνότητα 5 VHF (εκπομπή από Πάρνηθα) και αναφερόταν "Κανάλι 5".

Στις 14 Νοεμβρίου 1970 με το υπ' αριθμόν 722/70 νομοθετικό διάταγμα της χούντας, συστάθηκε η *Υ.ΕΝ.Ε.Δ.* η οποία ανέλαβε τον τηλεοπτικό σταθμό με το νέο όνομα ενώ παράλληλα κατείχε και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Την 1η Οκτωβρίου 1982, με το νόμο 1288 η *Υ.ΕΝ.Ε.Δ.* αποστρατιωτικοποιήθηκε και υπήχθη στο Υπουργείο Προεδρίας μετονομαζόμενη σε ΕΡΤ2.

Η ΥΕΝΕΔ εξέδιδε την εβδομαδιαία εφημερίδα "Νέα των Ενόπλων Δυνάμεων" μεταξύ Οκτωβρίου 1974 και Μαΐου 1982.

## Σήματα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το σήμα του σταθμού

Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας
Κατηγορία:Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις
Κατηγορία:Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Κατηγορία:Δημόσιοι φορείς ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Δημόσιοι φορείς τηλεόρασης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 1982
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1970
Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Λάμπρος Παπακώστας

Ο **Λάμπρος Παπακώστας** (Καρδίτσα, 20 Οκτωβρίου 1969) είναι Έλληνας πρώην αθλητής του άλματος εις ύψος, που διακρίθηκε σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Καρδίτσα. Γονείς του είναι ο Ευάγγελος Παπακώστας και μητέρα του η Σοφία Οικονόμου και η καταγωγή του είναι από το Αγναντερό Καρδίτσας.

Η μεγαλύτερη διάκριση στην καριέρα του ήταν η κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου το 1995 στη Βαρκελώνη και του αργυρού δύο χρόνια αργότερα, στο Παλέ ντε Μπερσί του Παρισιού.

Είναι κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ στον ανοικτό και τον κλειστό στίβο, με επιδόσεις 2,36 μ. και 2,35 μ. αντίστοιχα. 

Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες που συμμετείχε ήταν οι Ολυμπιακοί του 1992 στη Βαρκελώνη, όπου ήταν ο σημαιοφόρος της ελληνικής ομάδας, ως επιβράβευση της πρόσφατης επίτευξης του πανελληνίου ρεκόρ των 2,36 μ., που αποτελούσε και την κορυφαία επίδοση στον κόσμο. Ένας τραυματισμός στο μετατάρσιο**,** όμως, πριν τους αγώνες και μια υποτροπή στον προσαγωγό με μια θλάση, δεν του επέτρεψαν να ανταπεξέλθει στις αγωνιστικές απαιτήσεις, με αποτελέσμα τον πρόωρο αποκλεισμό του από τον τελικό με άλμα 2,20 μ. στον προκριματικό γύρο. 

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 της Ατλάντα κατάφερε με άλμα 2,28 μ. στον προκριματικό γύρο να προκριθεί στον τελικό της της 28ης Ιουλίου, στον οποίο με άλμα 2,32 μ. αναδείχθηκε 6ος ολυμπιονίκης. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ προκρίθηκε έχοντας καλύτερη επίδοση της χρονιάς 2,34 μ. από το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου, αλλά στάθηκε άτυχος, καθώς μια γαστρεντερίτιδα του στέρησε τη συμμετοχή από τα προκριματικά του αγωνίσματος. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 δεν μπόρεσε να συμμετάσχει λόγω ενός πολύχρονου τραυματισμού στη μέση που τον ταλαιπωρούσε από το 2000.

Ένας τραυματισμός στη μέση μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000, έβαλε ουσιαστικά τέλος στην αθλητική καριέρα του, καθώς δεν μπόρεσε κατόπιν να πετύχει υψηλές επιδόσεις.

Η κόρη του, Σάντυ Παπακώστα, είναι επίσης αθλήτρια του ύψους με διακρίσεις και συμμετοχές με την εθνική ομάδα.

## Διοικητικές θέσεις
'Εχει διατελέσει γενικός γραμματέας (2000) και αντιπρόεδρος (2006-2008) του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών. Εκλέχθηκε Β΄ αντιπρόεδρος της Βαλκανικής Ένωσης Κλασικού Αθλητισμού (ABAF), στις αρχαιρεσίες που έγιναν στις 22 Απριλίου 2023 στο Βελιγράδι.

## Παγκόσμιες διοργανώσεις

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Προφίλ του αθλητή στην ιστοσελίδα της IAAF, Lambros Papakostas
* Βίντεο - Αφιέρωμα της ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Θεσσαλίας στον Ολυμπιονίκη Λάμπρο Παπακώστα

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Άρη
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1991
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1989
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Κλεμμένα φιλιά

Τα ***Κλεμμένα φιλιά*** (γαλλ.: *Baisers volés*) είναι Γαλλική ρομαντική κωμική ταινία του 1968 σε σκηνοθεσία του Φρανσουά Τρυφώ. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τους Κλοντ ντε Ζιβρέι και Μπερνάρντ Ρεβόν.  Οι Ζαν-Πιερ Λεό και Κλοντ Ζαντ υποδύονται τους κύριους χαρακτήρες. Είναι η τρίτη συνέχεια από πέντε περιπέτειες του Αντουάν Ντουανέλ, εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα *Το Κρίνο της Κοιλάδας* του Μπαλζάκ.

## Πλοκή
Ο Αντουάν Ντουανέλ (Ζαν-Πιερ Λεό) απολύεται από τον στρατό. Χάρη σε γνωριμίες του πατέρα της φιλενάδας του, Κριστίν, πιάνει δουλειά ως θυρωρός σε ένα φθηνό ξενοδοχείο της Μονμάρτρης, όπου μετά την επαφή του με έναν ντετέκτιβ καταλήγει μισθωτός ενός γραφείου ιδιωτικών ερευνών και στη συνέχεια δήθεν υπάλληλος δοκιμάζει και ταλαντεύεται συναισθηματικά ανάμεσα στη νεαρή φίλη του Κριστίν (Κλοντ Ζαντ) και την ώριμη κυρία Ταμπάρ.

## Υποδοχή
### Κριτικές

Τα *Κλεμμένα Φιλιά* έλαβε θετικές κριτικές από κριτικούς σε όλο τον κόσμο. Η ταινία έχει βαθμολογία αποδοχής 97% στον ιστότοπο συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes, με βάση 29 κριτικές, και μέση βαθμολογία 7,8/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: «Το Κλεμμένα Φιλιά είναι μια εξαιρετική συνέχεια της  ταινίας *[[Τα 400 χτυπήματα]]*, μεταμορφώνοντας τον Αντουάν σε μια συμπαθητική, αστεία και ρομαντική φιγούρα που φτάνει μέχρι το τέλος της σειράς».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1968
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρανσουά Τρυφώ
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φρανσουά Τρυφώ
Κλοντ Ζαντ

Η **Κλοντ Ζαντ** (*Claude Jade*, 8 Οκτωβρίου 1948 - 1 Δεκεμβρίου 2006) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός, η οποία εργάστηκε στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ίσως κάποιοι να την γνωρίζουν από τους πρωταγωνιστικούς της ρόλους στις τρεις ταινίες του Φρανσουά Τρυφώ, το *[[Κλεμμένα φιλιά]]* (1968), το *[[Παράνομο κρεβάτι]]* (1970) και το *[[Η αγάπη το βάζει στα πόδια]]* (1979). Ακόμα, συμμετείχε σε ταινίες της Σοβιετικής Ένωσης, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ιταλίας και της Ιαπωνίας.

Μέσα από μία θεατρική της ερμηνεία στο έργο *Ερρίκος Δ' * του Λουίτζι Πιραντέλλο, την ανακάλυψε ο Φρανσουά Τριφό και στη συνέχεια εμφανίστηκε σε μία σειρά ταινιών του (*[[Κλεμμένα φιλιά]], [[Παράνομο κρεβάτι]], [[Η αγάπη το βάζει στα πόδια]]*). Έχει παίξει επίσης σε αμερικανικές (*[[Τοπάζ]]*, του Άλφρεντ Χίτσκοκ), ιταλικές, ρωσικές και ιαπωνικές ταινίες. Στην τηλεόραση είχε την μεγαλύτερη της επιτυχία, στη σειρά «*Το νησί 30 φέρετρων*».

Είναι γεγονός ότι η ηθοποιός είχε προσφέρει αρκετά στον γαλλικό κινηματογράφο με το υποκριτικό της ταλέντο. Έτσι, το 1970 κέρδισε το βραβείο για το Révelation de la Nuit du cinéma και το 1975 έλαβε το Prix d’ Orange στο Φεστιβάλ των Καννών. Το 1998, ορίστηκε ιππότης στο Légion d’honneur και το 2000 κέρδισε το βραβείο New Wave στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του West Palm Beach. Τέλος, τo 2004, η ηθοποιός δημοσίευσε την αυτοβιογραφία της.

## Συμμετοχές (επιλογή)
*1968: *Baisers volés ([[Κλεμμένα φιλιά]])* 
*1969: *Topaz ([[Τοπάζ]])* 
*1969: *Mon oncle Benjamin*
*1970: *Domicile conjugal ([[Παράνομο κρεβάτι]])* 
*1971: *Le bateau sur l'herbe (Η βάρκα στη χλόη)*
*1972: *Les feux de la chandeleur*
*1973: *Home sweet Home* (Σπίτι γλυκός Σπίτι)
*1973: *Ο strangalistis tis Via Condotti*
*1973: *Prêtres interdits*
*1974: *Le malin plaisir (Πονηρή ευχαρίστηση)* 
*1975: *Le cap du nord*
*1977: *Una spirale di nebbia*
*1978: *Le pion*
*1979: *L'amour en fuite ([[Η αγάπη το βάζει στα πόδια]])* 
*1980: *Teheran 43* (Τεχεράνη 43 - Η Φωλια Των Κατασκοπων)
*1981: *Lenin v Parizhe* (Λένιν στο Παρίσι)
*1982: *L'honneur d'un capitaine* (Η τιμή ενός καπετάνιου)
*1982: *Rendezvous in Paris*
*1986: *L´homme qui n'était pas là*
*1992: *Tableau d'honneur*
*1993: *Bonsoir*
*1998: *Le radeau de la Méduse*
*2004: *A San Remo*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφία της Κλοντ Ζαντ

Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Γάλλοι αυτοβιογράφοι