open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βασίλειο του Τασίρ-Τζοραγκέτ

Το **Βασίλειο του Τασίρ-Τζοραγκέτ** (αρμενικά: Տաշիր-Ձորագետի Թագավորություն), γνωστό εναλλακτικά ως **Βασίλειο της Λορί** ή **Κιουρικιανό Βασίλειο** από τους μεταγενέστερους ιστορικούς, ήταν μεσαιωνικό αρμενικό βασίλειο που δημιουργήθηκε το 979 από τη δυναστεία των Κιουρικιανών, ένα παρακλάδι της δυναστείας των Μπαγκρατουνί, ως υποτελές βασίλειο του Βασιλείου των Μπαγκρατίδων της Αρμενίας. Η πρώτη πρωτεύουσα του βασιλείου ήταν η Ματσναμπέρντ, που σήμερα αποτελεί μέρος του σύγχρονου Αζερμπαϊτζάν.

Βρίσκεται στα εδάφη της σημερινής βόρειας Αρμενίας, του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν και της νότιας Γεωργίας. Ο ιδρυτής του βασιλείου και της δυναστείας των Κιουρικιανών ήταν ο Βασιλιάς Κιουρίκε Α ́ (γνωστός και ως Γκουργκέν Α ́).

Το 979, ο Βασιλιάς Σεμπάδ Β΄ της Αρμενίας χορήγησε την επαρχία Τασίρ στον αδελφό του, Κιουρίκε Α ́, με τον τίτλο του βασιλιά. Το παρακλάδι τελικά ξεπέρασε σε ζωή το βασικό βασίλειο στο Ανί.

Έγινε ιδιαίτερα ισχυρό κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Δαβίδ Α΄ Ανογκίν, ο οποίος διαδέχτηκε τον πατέρα του, Κιουρίκε Α ́ και κυβέρνησε μεταξύ 989 και 1048. Ο Δαβίδ Α΄ Ανογκίν κατέκτησε ορισμένες περιοχές από τα Εμιράτα της Τιφλίδας και της Γκαντζά, και επέλεξε το Σάμσβιλντε ως κατοικία του. Το 1001, προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποκτήσει την ανεξαρτησία του από τους Μπαγκρατουνί βασιλείς. Μετά την αποτυχία του, τιμωρήθηκε από τον Βασιλιά Γκαγκίκ Α΄ της Αρμενίας ́, ο οποίος κατάσχεσε όλα τα υπάρχοντά του. Μετά από αυτό, ο Δαβίδ θα ήταν γνωστός ως «Ανογκίν», που σημαίνει «αυτός που δεν κατέχει γη». Μετά την πτώση του Βασιλείου των Μπαγκρατουνί της Αρμενίας το 1045, στον Κιουρίκε Β ́ απονεμήθηκε από τους Βυζαντινούς ο τίτλος του Κουροπαλάτη και έγινε ανεξάρτητος κυβερνήτης.

Ο Κιουρίκε Β ́ μετακίνησε την πρωτεύουσα από το Ματσναμπέρντ στη Λορί το 1064. Κατά τη διάρκεια των εισβολών των Σελτζούκων στον Καύκασο, ο Κιουρίκε Β ́ έγινε υποτελής της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων.

Στο ζενίθ της δύναμής του, το Βασίλειο του Τασίρ-Τζοραγκέτ έγινε ηγεμόνας του Εμιράτου της Τιφλίδας και του Βασίλειου της Καχετίας, όπου ένα παρακλάδι της δυναστείας των Κιουρικιανών κυβερνούσε από το 1029 έως το 1105.

Το 1089, ο Δαβίδ Β΄ του Λορί διαδέχτηκε τον πατέρα του, Κιουρίκε Β ́ και κυβέρνησε μέχρι το 1118, όταν το Βασίλειο του Τασίρ-Τζοραγκέτ προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Γεωργίας.

Μετά από αυτό, οι Κιουρικιανοί, αφού δυναμώθηκαν στα φρούρια του Ταβούς, του Ματσναμπέρντ και του Νορ-Μπερντ, διατήρησαν το βασιλικό τους τίτλο μέχρι τις αρχές του 13ου αιώνα, όταν οι Μογγόλοι κατέκτησαν την περιοχή.

Σε αντίθεση με τους Μπαγκρατούνι συγγενείς τους, οι Κιουρικιανοί βασιλιάδες ήταν μοναδικοί στο να κόβουν τα δικά τους νομίσματα, με το στίχο, «Ήθε ο Κύριος να βοηθήσει τον Κιουρίκε (Γεώργιο) τον Χοραπαγάτ (Κουροπαλάτη)», που ήταν γραμμένοι σε πέντε γραμμές στην αντίθετη πλευρά. Υποστήριξαν την κατασκευή μιας σειράς εκκλησιών και μοναστηρίων στη βόρεια Αρμενία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στο Σαναχίν, το Χαγπάτ και το Χαγκάρτσιν, όπου πολλοί από αυτούς ενταφιάστηκαν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμενικά βασίλεια
Νεόφυτος Χαραλαμπίδης

Ο **Νεόφυτος Χαραλαμπίδης** (γενν. 1978, Λεμεσός) είναι Κύπριος δικηγόρος και πολιτικός που διατελεί Υπουργός Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1978. Είναι παντρεμένος με τη Στάλω Κοκκονή και έχουν δύο κόρες, τη Μαρία και τη Στυλιάνα-Αγάπη.

Σπούδασε νομικά και απέκτησε πτυχίο Νομικής και μεταπτυχιακό τίτλο από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, ενώ το 2003 αναγορεύτηκε σε Barrister-at-Law από το Gray’s Inn του Ηνωμένου Βασιλείου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Αναγέννησης Ηνωμένου Βασιλείου. Το 2004 εντάχθηκε στο Κυπριακό Δικηγορικό Σώμα και έκτοτε άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στη Λεμεσό. Είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού, του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, του Δικηγορικού Συλλόγου Αγγλίας και Ουαλίας (Bar Council) και του Συλλόγου Δικηγόρων Προσωπικών Τραυματισμών του Ηνωμένου Βασιλείου (APIL). Διετέλεσε επίσης μέλος της Επιτροπής του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού για δύο συνεχόμενες θητείες.

Παράλληλα με την επαγγελματική του δραστηριότητα, ανέπτυξε έντονη πολιτική και κομματική δράση. Διετέλεσε Οργανωτικός Γραμματέας της ΝΕ.ΔΗ.Κ. Λεμεσού από το 2005 έως το 2008 και στη συνέχεια Πρόεδρος της ΝΕ.ΔΗ.Κ. Λεμεσού από το 2008 έως το 2011, ενώ υπήρξε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΝΕ.ΔΗ.Κ. κατά την περίοδο 2005–2011. Τον Μάρτιο του 2009 εξελέγη στην Κεντρική Επιτροπή του Δημοκρατικού Κόμματος και τον Φεβρουάριο του 2014 επανεξελέγη, ενώ εξελέγη και στην Επαρχιακή Επιτροπή ΔΗ.ΚΟ Λεμεσού, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση σε σταυρούς προτίμησης.

Στις Δημοτικές Εκλογές του 2011 εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Λεμεσού και επανεξελέγη το 2016, υπηρετώντας συνολικά ως Δημοτικός Σύμβουλος κατά την περίοδο 2012–2021. Κατά τη θητεία του διετέλεσε Πρόεδρος της Πολιτιστικής Επιτροπής και επικεφαλής της Δημοτικής Ομάδας του ΔΗ.ΚΟ στον Δήμο Λεμεσού. Είναι επίσης πρώτος επιλαχών βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος στην εκλογική περιφέρεια Λεμεσού.

Τον Ιούνιο του 2021 εξελέγη Αντιδήμαρχος Λεμεσού, θέση την οποία κατείχε έως το 2024. Κατά την ίδια περίοδο διετέλεσε Αναπληρωματικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Δήμων Κύπρου στον Σύνδεσμο Ευρωπαϊκών Συνοριακών Περιφερειών (2017–2024). Από τον Ιούλιο του 2021 είναι Αντιπρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Στις 5 Δεκεμβρίου 2025, διορίστηκε από το Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, Υπουργός Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

## Παραπομπές

Χαραλαμπίδης
Χαραλαμπίδης
Ναός της Αναλήψεως (Ροστόφ επί του Ντον)

Ο **Ναός της Αναλήψεως του Κυρίου** () είναι ορθόδοξη εκκλησία, χτισμένη κατά το διάστημα μεταξύ 1910-1913 στο Ροστόφ επί του Ντον, της Ρωσίας. Η κατασκευή του ναού πραγματοποιήθηκε με έξοδα των εμπόρων Γκερασίμοφ, Μιασνίκοφ και Σαφόνοφ. Το έργο εκπονήθηκε από τον αρχιτέκτονα Γκριγκόρι Βασίλιεφ. Η κύρια Αγία Τράπεζα καθαγιάστηκε προς τιμήν της Ανάληψης του Χριστού. Τα πλαϊνά παρεκκλήσια είναι αφιερωμένα στους αγίους Αδριανό και Ναταλία και στον Αγίου Ιωάννη τον Ευαγγελιστή. Η εκκλησία έχει την ιδιότητα του μνημείου πολιτιστικής κληρονομιάς περιφερειακής σημασίας.

## Ιστορία
Το 1892, μετά από μια επιδημία χολέρας έξω από την πόλη του Ροστόφ επί του Ντον, είχε ιδρυθεί ένα νεκροταφείο, το οποίο ονομάστηκε Νεκροταφείο Αδελφών (Братское). Αν και τότε ήταν το μεγαλύτερο νεκροταφείο στο Ροστόφ επί του Ντον, για κάποιο χρονικό διάστημα, δεν είχε καν παρεκκλήσι.

Από το 1891 έως το 1908 στην Πλατεία της Νέας Αγοράς χτιζόταν ο καθεδρικός ναός του Αλεξάνδρου Νιέφσκι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, κατασκευάστηκε μια προσωρινή πέτρινη εκκλησία, βασισμένη στο έργο του Σεργκέι Ζαγκόσκιν. Μετά τον καθαγιασμό του καθεδρικού ναού, αποφασίστηκε να μην κατεδαφιστεί πλήρως η εκκλησία, αλλά να αποσυναρμολογηθεί και να μεταφερθεί οικοδομικό υλικό στο Νεκροταφείο Αδελφών για την κατασκευή μιας νέας εκκλησίας εκεί.

Οι μεταφορές πραγματοποιήθηκαν με έξοδα των εμπόρων Γκερασίμοφ, Μιασνίκοφ και Σαφόνοφ. Οι κατασκευαστικές εργασίες πραγματοποιήθηκαν υπό την διεύθυνση του αρχιτέκτονα της πόλης Γ. Ν. Βασίλιεφ.

Η αρχιτεκτονική του ναού είχε νεοβυζαντινά και ρωσικά αναγεννησιακά χαρακτηριστικά. Αρχικά, ο ναός είχε μιας μεγάλη κύρια αίθουσα εκκλησιασμού και τέσσερις μικρούς τρούλους. Οι στοές ήταν διακοσμημένες με επένδυση από τούβλα. Πάνω από τη δυτική είσοδο υψωνόταν ένα καμπαναριό.

Το 1929, η εκκλησία έκλεισε. Το αθλητικό στάδιο της Ντιναμό χρησιμοποίησε τις εγκαταστάσεις της ως αποθήκη. Το 1933, μετά από έκκληση προς τις αρχές της κοινότητας της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η εκκλησία άνοιξε ξανά, αλλά έκλεισα εκ νέου το 1937. Κατά τις δεκαετίες του 1930 και του 1940, καταστράφηκε το καμπαναριό και ο τρούλος του ναού. Το 1942, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, η εκκλησία άνοιξε ξανά. Τα επίσημα θυρανοίξια της εκκλησίας έγιναν το 1946 και από τότε οι λειτουργίες δεν έχουν σταματήσει.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, πραγματοποιήθηκαν εργασίες αναστήλωσης, κατά τις οποίες αναστηλώθηκε το καμπαναριό και ο τρούλος. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2000 πραγματοποιήθηκε ανακατασκευή του εσωτερικού της εκκλησίας.

## Παραπομπές


Αναληψεως Ναος Ροστοφ επί του Ντον
Παύλος Χαρτοματζίδης

Γεννήθηκε το 1895 στην Τραπεζούντα του Πόντου και βρέθηκε στην Ελλάδα μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση. Έζησε και εργάστηκε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στην Έδεσσα.

Υπήρξε ένας ξεχωριστός εκπαιδευτικός, με πάθος για τη γνώση, την τέχνη και την προσφορά. Ήταν άνθρωπος με πολλές δεξιότητες και ευαισθησίες, που δίδασκε στα παιδιά όχι μόνο γράμματα αλλά και ήθος, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του στην τοπική κοινωνία. Παρά την προσφορά του, τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε σε πλήρη ένδεια.
μικρογραφία
Προς τιμήν του, το 2ο Γενικό Λύκειο Έδεσσας φέρει επίσημα το όνομά του.

Στα σχολεία όπου υπηρέτησε, σε χωριά όπως το Λουτροχώρι, η Μαρίνα και η Πέλλα, εκτός από τα βασικά μαθήματα, έμαθε στους μαθητές του πώς να ασχολούνται με την δενδροκομία, τη μελισσοκομία και την σηροτροφία. Παράλληλα, είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την αρχαιολογία και συγκέντρωσε πολλά ευρήματα, συμβάλλοντας στη δημιουργία τοπικών μουσείων. Εκτός από την εκπαίδευση, είχε πάθος για τη φωτογραφία, τη ζωγραφική και τον κινηματογράφο. Έφτιαξε μόνος του φωτογραφική μηχανή και ήταν ο πρώτος που κατέγραψε με κάμερα στιγμές από την καθημερινή ζωή της Έδεσσας, δημιουργώντας ένα μοναδικό αρχείο για την εποχή του.

Παρότι πρόσφερε τόσα πολλά, τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε μόνος και με οικονομικές δυσκολίες. Ωστόσο, η προσφορά του δεν ξεχάστηκε. **Σήμερα, το 2ο Γενικό Λύκειο Έδεσσας φέρει το όνομά του, τιμώντας τη μνήμη ενός ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του στη γνώση, την τέχνη και την πρόοδο της κοινωνίας.**

Ο Παύλος Χαρτομαζίδης δεν ήταν απλά ένας δάσκαλος. Ήταν ένας άνθρωπος με πολλές γνώσεις και ταλέντα, που ήθελε να μεταδώσει τη γνώση και να βοηθήσει τους ανθρώπους γύρω του. Με την αγάπη του για την εκπαίδευση, έδωσε πολύτιμα εφόδια στους μαθητές του. Με το πάθος του για την τέχνη και την καταγραφή της ιστορίας, άφησε πίσω του εικόνες και βίντεο που δείχνουν πώς ήταν η ζωή εκείνη την εποχή. Η ζωή και το έργο του θα μείνουν για πάντα στην μνήμη της πόλης.
Μανόμετρο

Το μανόμετρο αποτελείτε από δύο κύρια μέρη, την μεμβράνη και τον σωλήνα σε σχήμα U. ο σωλήνας σχήματος U περιέχει συνήθως υδράργυρο ή οινόπνευμα μέχρι την μέση του. Η μία του κορυφή είναι ανοιχτή στον ατμοσφαιρικό αέρα ενώ η άλλη του συνδέεται με έναν σωλήνα που οδηγεί στην μεμβράνη. Για την μέτρηση της πίεσης που ασκεί ένα υγρό, βυθίζουμε την μεμβράνη μέσα στο υγρό το οποίο θέλουμε να μετρήσουμε και μετράμε την διαφορά ύψους μεταξύ των δύο κορυφών του υγρού στον σωλήνα με σχήμα U, όσο μεγαλύτερη η διαφορά τόσο μεγαλύτερη είναι και η πίεση. Αυτό γίνεται γιατί το υγρό στο δοχείο ασκεί πίεση στην μεμβράνη η οποία παραμορφώνεται και έτσι αυξάνει την πίεση μέσα στον σωλήνα που την συνδέει με τον σωλήνα με σχήμα U και το οινόπνευμα ή ο υδράργυρος μέσα στον σωλήνα με σχήμα U σπρώχνεται προς τα επάνω.
Αυτόματη πόρτα

μικρογραφία|350x350εσ|Ένα ζεύγος αυτόματων θυρών
Η **αυτόματη πόρτα** είναι μια θύρα που ανοίγει χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση ή όταν γίνεται αισθητή η προσέγγιση ενός ατόμου. Οποιοσδήποτε μπορεί να ανιχνευθεί από μικροκύματα, υπέρυθρη θερμογραφία ή άσκηση αισθητηριακής πίεσης.

## Ιστορία
[δεξιά|μικρογραφία|Αντίγραφο αυτόματων θυρών αρχαιοελληνικού ναού που βρίσκεται στο [Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά.]]
Τον 1ο αιώνα μ.Χ., ο μαθηματικός Ήρωνας από την Αλεξάνδρεια στη Ρωμαϊκή Αίγυπτο δημιούργησε την πρώτη γνωστή αυτόματη πόρτα. Συγκεκριμένα, αξιοποιώντας θερμότητα από μια φωτιά βωμού, ατμοσφαιρική πίεση συσσωρευόταν σε ορειχάλκινο δοχείο και ανέκυπτε νερό που κατέληγε σε παρακείμενα δοχεία. Αυτά λειτουργούσαν ως αντίβαρα που, μέσω μιας σειράς σχοινιών και τροχαλιών, άνοιγαν τις πύλες ενός ναού. 

Το 1931, οι μηχανικοί Χόρας Χ. Ρέιμοντ και Σέλντον Σ. Ρόμπι σχεδίασαν το πρώτο μοντέλο μιας συσκευής που καθιστούσε εφικτό το άνοιγμα μιας τέτοιας πόρτας. Η εφεύρεση κατοχυρώθηκε και εγκαταστάθηκε σε εστιατόριο με την επωνυμία «Wilcox's Pier» στο Κονέκτικατ, προς όφελος των σερβιτόρων που κουβαλούσαν πιάτα με φαγητό και ποτό. Πωλήθηκε έναντι 100 δολαρίων.

Το 1954, ο Ντι Χόρτον και ο Λιου Χέβιτ έφτιαξαν την πρώτη αυτόματη συρόμενη πόρτα όπου υπήρχε ένας χάλκινος ενεργοποιητής. Το 1960, ιδρύθηκε η Horton Automatics Inc και κυκλοφόρησε η πρώτη εμπορευματοποιημένη αυτόματη συρόμενη πόρτα στην αγορά.

Με την ανάδυση της διόδου Gunn στο προσκήνιο, οι ανιχνευτές κίνησης μικροκυμάτων καθιερώθηκαν στις αυτόματες πόρτες κατά τη δεκαετία του 1970. Το 1980, εμφανίστηκε η πρώτη αυτόματη πόρτα με υπέρυθρο αισθητήρα.

## Δείτε επίσης
*Πόρτα
*Ήρων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόρτες
Παραλία Κορινθίας

Η **Παραλία** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γενικά στοιχεία
Η Παραλία βρίσκεται στα παράλια του Κορινθιακού κόλπου, δίπλα στο Διμηνιό (ΝΑ.) και το Κάτω Διμηνιό (ΝΔ.) ενώ μέσα από το χωριό περνάει η παλαιά Ε.Ο. Κορίνθου - Πατρών. Απέχει περίπου 31 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο  και 4 χιλιόμετρα ΒΔ. από το κέντρο του Κιάτου (έδρα του δήμου). Οι ντόπιοι την αποκαλούν **Πικραγγουριά** και την περίοδο της Βενετοκρατίας, κυρίως, αλλά και τα πρώτα χρόνια του νεοελληνικού κράτους, αποτελούσε κέντρο διακίνησης της κορινθιακής σταφίδας όπου λειτουργούσαν αποθήκες και ελλιμενίζονταν βενετσιάνικα καράβια.

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Διμηνιού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Διμηνιό αποτελούν την Κοινότητα Διμηνιού, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σικυωνίων του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 73 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 66.

## Παραπομπές


Παραλία
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Παναγιώτης Σκανδάμης

Ο **Παναγιώτης Σκανδάμης** (Αθήνα, 22 Μαΐου 1974) είναι Έλληνας ακαδημαϊκός, επιστήμων τροφίμων και καθηγητής Υγιεινής Εγκαταστάσεων Βιομηχανιών Τροφίμων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Είναι εκλεγμένο τακτικό μέλος (fellow) της Ελληνικής Γεωργικής Ακαδημίας και κύριος επιμελητής (editor-in-chief) στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό, Journal of Food Protection, και επίσης μέλος της Επιτροπής Βιολογικών Κινδύνων της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA). 

## Σπουδές και ερευνητική καριέρα
Σπούδασε στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου έλαβε πτυχίο στην επιστήμη και τεχνολογία τροφίμων και διδακτορικό δίπλωμα στη μικροβιολογία τροφίμων, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Γ.Ι. Νυχά. Στη συνέχεια εργάστηκε ως ερευνητής στο Colorado State University των Ηνωμένων Πολιτειών μέχρι το 2003 και είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί με τον διακεκριμένο Ελληνοαμερικανό επιστήμονα και μικροβιολόγο τροφίμων, δρ. Ιωάννη Σοφό.

Από το 2004, υπηρετεί ως μέλος ΔΕΠ στο Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του Ανθρώπου του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, διδάσκοντας αντικείμενα σχετικά με τη μικροβιολογία τροφίμων, την υγιεινή και την ασφάλεια τροφίμων.

Έχει συμμετάσχει σε αριθμό εθνικών και ευρωπαϊκών ερευνητικών προγραμμάτων, ενώ η ερευνητική του δραστηριότητα εστιάζεται στη μελέτη και την πρόβλεψη της συμπεριφοράς παθογόνων μικροοργανισμών στα τρόφιμα, στην ανάλυση επικινδυνότητας και στη μικροβιολογία πρόρρησης. Μαζί με την ερευνητική του ομάδα, έχει αναπτύξει το λογισμικό μικροβιολογικής πρόρρησης, GroPIN.

## Διεθνής αναγνώριση
Είναι τακτικό μέλος στο Επιστημονικό Συμβούλιο Ελέγχου Τροφίμων του ΕΦΕΤ. Το 2021 τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο "Maurice Weber Laboratorian Award" από την ένωση, International Association for Food Protection για τη συμβολή του στην ασφάλεια τροφίμων.

Τα έτη 2022, 2023, 2024 και 2025 το όνομά του συμπεριλήφθηκε στους καταλόγους Elsevier Data στο ανώτερο 2% των ερευνητών παγκοσμίως -βάσει βιβλιομετρικών δεικτών- στο γνωστικό αντικείμενο της μικροβιολογίας τροφίμων (με δείκτη απήχησης c: 3,2745). Το 2026 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ελληνικής Γεωργικής Ακαδημίας για τη συμβολή του στην επιστήμη των τροφίμων.

Μέχρι τον Μάρτιο 2026, το όλο ερευνητικό έργο του Π. Σκανδάμη έχει λάβει περισσότερες από **21.500** αναφορές στη βάση Google Scholar με δείκτη αναγνώρισης, *[[Δείκτης επιστημονικής ποιότητας h|h-index]]*, 67.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Google Scholar
* Ακαδημαϊκή ιστοσελίδα
* Διάλεξη στο blod.gr
* “Microbial Growth Predictor”
* “Multivariate Food Predictor”

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες
Κατηγορία:Μέλη της Ελληνικής Γεωργικής Ακαδημίας
Κατηγορία:Καθηγητές Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες τροφίμων
Κλημέντι Κορινθίας

Το **Κλημέντι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Κλημέντι βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του όρους Κυλλήνη (Ζήρεια) σε υψόμετρο 960 μέτρων. Απέχει περίπου 47 χιλιόμετρα δυτικά από την Κόρινθο και 23 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Κιάτο (έδρα του δήμου). Το χωριό αναφέρεται με την σημερινή ονομασία του από το 1400. Στην Επανάσταση του 1821 υπήρξε κατά διαστήματα στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο του Θεόδωρου και του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Αξιοθέατα είναι η κεντρική εκκλησία του χωριού, ο Άγιος Γεώργιος, του 1904 και με αξιόλογο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Από το 2010 λειτουργεί το πρώτο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στην Κορινθία.

Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το αναφέρει ως *Climeni* (*Voyage V, 183*) να υπάγεται στην Επαρχία Κορινθίας (*Cadastre de la Corinthie en dehors de l' Isthme*) → Τμήμα Σικυώνας ή Βόχας (*Sicyonie ou Voca*) με αριθμό οικογενειών: 40 ενώ ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Λήκ το αναφέρει ως *Kleméndi* (*Morea III, 226*). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Klimendi* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) με αριθμό οικογενειών: 73 και συνολικό πληθυσμό: 347. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Κλημέντι στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα της Μητροπόλεως Κορίνθου με αριθμό οικογενειών: 73 και συνολικό πληθυσμό: 316 άτομα.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1834 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Κάτω Πελλήνης και το 1840 του Δήμου Πελλήνης. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σικυωνίων του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 143 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 352.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστορία του χωριού Κλιμέντη Κορινθίας από τον ιστότοπο www.liakis.com.
* Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Σικυωνίων στον ιστότοπο www.visitsikyon.gr.

## Παραπομπές


Κλημέντι
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Νεϊλά Ισίκ

Η **Νεϊλά Ισίκ** () είναι Τουρκάλα περιβαλλοντική ακτιβίστρια και ηγέτιδα κοινότητας, η οποία έχει λάβει μέρος σε προσπάθειες για την πρόληψη της αποψίλωσης στο δάσος Ακμπελέν. Εξελέγη κοινοτάρχισσα του Ικίζκιοϊ το 2024 και αναγνωρίστηκε διεθνώς για τον ρόλο της στην περιβαλλοντική υπεράσπιση.

## Σταδιοδρομία
Η Ισίκ αναδείχθηκε ως περιβαλλοντική ακτιβίστρια και ηγέτιδα κοινότητας στο Ικίζκιοϊ. Συμμετείχε στην αντίσταση κατά της αποψίλωσης του δάσους Ακμπελέν, το οποίο είχε διατεθεί για δραστηριότητες εξόρυξης άνθρακα από το Υπουργείο Γεωργίας και Δασοκομίας για την τροφοδοσία κοντινών σταθμών παραγωγής ενέργειας, όπως το Κεμέρκιοϊ ή το Γενίκιοϊ. Αυτή η αντίσταση, γνωστή ως Αντίσταση Ακμπελέν, ξεκίνησε το 2017, καθώς το δάσος αντιμετώπιζε απειλές από την επέκταση των μεταλλευτικών έργων.

Το 2019, η Ισίκ, μαζί με άλλους ακτιβιστές, ξεκίνησε μια επιχείρηση επιτήρησης για την πρόληψη της αποψίλωσης των δασών. Οι προσπάθειές τους περιλάμβαναν νομικές ενέργειες και διαμαρτυρίες. Μέχρι το 2023, το κίνημα γνώρισε έντονες συγκρούσεις με τις Αρχές και την εταιρεία εξόρυξης, συμπεριλαμβανομένων προστίμων και άλλων αποτρεπτικών μέτρων. Μετά από αυτούς τους αγώνες, μια δικαστική απόφαση το 2024 ακύρωσε σχέδια απαλλοτρίωσης γης για περαιτέρω εξόρυξη. 

Στις 31 Μαρτίου 2024, η Ισίκ εξελέγη κοινοτάρχισσα κερδίζοντας τον αντίπαλό της υποψήφιο με 93 ψήφους έναντι 71. Η υποψηφιότητά της υποστηρίχθηκε από την Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ικίζκιοϊ, στην οποία προέδρευε προηγουμένως και καθοδηγήθηκε από τη δέσμευσή της να αντισταθεί στα μεταλλευτικά έργα που απειλούσαν την περιοχή. Η ηγεσία της χαρακτηρίστηκε από συνεχή ακτιβισμό, συμπεριλαμβανομένων δημόσιων ομιλιών, που υποστηρίζουν τη διατήρηση των τοπικών φυσικών και πολιτιστικών πόρων.

Τον Δεκέμβριο του 2024, η Ισίκ ονομάστηκε μία από τις «100 Γυναίκες του 2024» του BBC στην κατηγορία των πρωτοπόρων για το κλίμα. Ο κατάλογος υπογράμμισε τον πενταετή αγώνα της για την προστασία του δάσους Ακμπελέν και την ανθεκτικότητά της απέναντι στην αντίθεση τόσο από εταιρικούς όσο και από κρατικούς φορείς. 

## Προσωπική ζωή
Η Ισίκ είναι μητέρα δύο παιδιών και ανήκει σε οικογένεια, που συμμετείχε ενεργά στην Αντίσταση Ακμπελέν, συμπεριλαμβανομένων μελών της παλαιότερης γενιάς ηλικίας 80 ετών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι ακτιβιστές
Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί
Κατηγορία:Τουρκάλες
Κρίστιαν Άουγκουστ Βούλπιους

Ο **Κρίστιαν Άουγκουστ Βούλπιους** (, 23 Ιανουαρίου 1762 &ndash; 25 Ιουνίου 1827) ήταν Γερμανός μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Η αδελφή του παντρεύτηκε τον μεγάλο Γερμανό λογοτέχνη Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε.

Ο Κρίστιαν Άουγκουστ γεννήθηκε στη Βαϊμάρη και ο πατέρας του θυσίασε τα πάντα για να μπορέσει να σπουδάσει, καθώς ήταν ο μεγαλύτερος γιος του, ενώ είχε άλλα 5 τέκνα. Πράγματι, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ιένας και στο Πανεπιστήμιο του Έρλανγκεν. Το 1790 επέστρεψε στη Βαϊμάρη, όπου ο Γκαίτε τού εξασφάλισε θέση γραμματέα στο θέατρο της πόλεως (από το 1788 ο Γκαίτε συζούσε ευτυχισμένα με την αδελφή του, την Κριστιάνε Βούλπιους)

Στη Βαϊμάρη ο Βούλπιους, μιμούμενος τον Κρίστιαν Χάινριχ Σπης, άρχισε να γράφει μια σειρά ρομαντικών κειμένων: λιμπρέτα, θεατρικά έργα και άλλα πεζογραφήματα. Το γνωστότερο από όλα τα έργα του (περί τα 60 τον αριθμό) είναι *Η ιστορία του Ρινάλντο Ριναλντίνι* (1798), ένα ελαφρό περιπετειώδες τραγικό μυθιστόρημα, που μεταφράσθηκε συχνά και το μιμήθηκαν πολλοί. Η υπόθεσή του διαδραματίζεται στη μεσαιωνική Ιταλία. Το 1797 ο συγγραφέας άρχισε να εργάζεται στη Βιβλιοθήκη της Βαϊμάρης, πόλη στην οποία και πέθανε σε ηλικία 65 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Το λήμμα «Βούλπιους Χριστιανός Αύγουστος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 819

Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς
Παχυσάνδρα

Η **παχυσάνδρα** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Pachysandra*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια του πυξού, τα πυξοειδή. Οι παχυσάνδρες είναι αειθαλή πολυετή φυτά ή υποθάμνοι, όλα ιθαγενή της ανατολικής Ασίας και της νοτιοανατολικής Βόρειας Αμερικής. Κάποια φθάνουν σε ύψος τα 20 έως 45 εκατοστά, με ασθενώς ξυλώδη στελέχη. Τα φύλλα είναι εναλλασσόμενα, δερματώδη, με χονδρικά οδοντωτή περιφέρεια, και έχουν μήκη από 5 μέχρι 10 εκατοστά. Τα άνθη είναι μικρά, μονόκλινα, λευκά με πρασινωπή απόχρωση, με το φυτό να ανθίζει στα τέλη της ανοίξεως ή στην αρχή του θέρους.

[thumb|Φυτό του είδους ''[Crassula ovata* προεξέχει μεταξύ παχυσανδρών. Η παχυσάνδρα χρησιμεύει συχνά ως καλυπτικό του εδάφους σε κήπους.]]
Η ονομασία *παχυσάνδρα* ετυμολογείται από την [[Αρχαία ελληνική γλώσσα|αρχαιοελληνική]] λέξη *παχύς* και το [[Νεολατινική|νεολατινικό]] συνθετικό *-androus* (που σημαίνει το αναφερόμενο στους στήμονες). Είναι μία αναφορά στους παχείς [[Στήμονας|στήμονες]] των φυτών αυτών.

==Είδη== 
Σήμερα κατατάσσονται ευρύτερα στο γένος τα εξής 5 [[Είδος|είδη]]:

* *Pachysandra axillaris* — [[Κίνα]]
* *Pachysandra coriacea* (κάποιοι ταξινομικοί την κατατάσσουν στο γένος *Sarcococca*) — [[Ινδία]], [[Νεπάλ]], [[Μιανμάρ]]
* *Pachysandra procumbens* — νοτιοανατολικές [[ΗΠΑ]]
* *Pachysandra stylosa* — Κίνα (κάποτε θεωρείται ως απλή [[Ποικιλία (βιολογία)|ποικιλία]] του είδους *P. axillaris*)
* *Pachysandra terminalis* — Κίνα, Ιαπωνία

== Καλλιέργεια και χρήσεις ==
Οι παχυσάνδρες μπορούν να αναπτύσσονται σε πολύ σκιερά μέρη και έτσι, όντας αειθαλείς, καλλιεργούνται πολύ ως καλλωπιστικά [[Εδαφοκαλυπτικό φυτό|εδαφοκαλυπτικά φυτά]] σε σκιερούς κήπους. Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες.

* Το συνηθέστερα καλλιεργούμενο είδος είναι το *P. terminalis*, που παρουσιάζει επιθετική εξάπλωση. 
* Η ποικιλία *Variegata* έχει φύλλα με ελκυστική διαφορά στο χρώμα, που εναλλάσσεται μεταξύ πράσινου και κρεμ, και έχει βραδύτερη ανάπτυξη και εξάπλωση από την *P. terminalis*. 
* Η παχυσάνδρα «Green Sheen» έχει γυαλιστερά σκούρα πράσινα φύλλα και απλώνεται αργά.
* Η παχυσάνδρα «Green Carpet» έχει λιγότερο γυαλιστερά φύλλα, με πιο σκούρο χρώμα από εκείνα της κοινής *P. Terminalis'', με εμφανέστερη νεύρωση, πιο οδοντωτό χείλος και πιο συνεπτυγμένο σχήμα.

Οι παχυσάνδρες προτιμούν όλες καλά στραγγιζόμενα χουμώδη εδάφη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πυξοειδή
Βουργουνδιακή σχολή

[thumb|right|255px|Οι συνθέτες [Γκιγιώμ Ντυφαί (αριστερά) και Ζιλ Μπινσουά (δεξιά) σε εικονογράφηση του ποιητικού έργου του Μαρτέν λε Φρανκ *Champion des Dames*]]
Με την ονομασία **βουργουνδιακή σχολή** () είναι γνωστή μια ομάδα μουσικοσυνθετών του 15ου αιώνα και ο χαρακτήρας της μουσικής που συνέθεσαν. Σηματοδοτεί τη διαδοχή της μεσαιωνικής από την αναγεννησιακή μουσική στη μεγάλη περιοχή που καταλαμβάνουν σήμερα η βόρεια και ανατολική Γαλλία, το Βέλγιο και η Ολλανδία, με κέντρο την αυλή των Δουκών της Βουργουνδίας. Παλαιότεροι μουσικολόγοι την αποκαλούσαν και **«πρώτη ολλανδική σχολή»**. Κυριότεροι εκπρόσωποι αυτής της σχολής ήταν ο Γκιγιώμ Ντυφαί, ο Ζιλ Μπινσουά και ο Αντουάν Μπυνουά. 

Η βουργουνδιακή σχολή αποτελεί τον κρίκο μεταξύ της λεγόμενης Ars Nova και της φλαμανδικής ή γαλλοφλαμανδικής σχολής, με την τελευταία να επέχει κεντρική θέση στην ευρωπαϊκή αναγεννησιακή μουσική. Οι βουργουνδιακοί εμφανίζουν μια αντίδραση έναντι της επιτηδευμένης μουσικής της τελευταίας περιόδου της Ars Nova. Στο μοτέτο μετέτρεψαν τον ισορρυθμό του 14ου αιώνα σε ομαλή πολυφωνία. Η μελωδία του τραγουδιού «L'homme armé» ιδίως υπήρξε *[[cantus firmus]]* επί αιώνες και κατά τον Ντέιβιντ Φάλοουζ «είναι δύσκολο να σκεφθούμε κάποια άλλη μελωδία στην ιστορία της μουσικής που να έχει δώσει τόσο μεγάλη ποσότητα μουσικού έργου υψηλής ποιότητας».

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «βουργουνδιακός» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σσ. 828-829

Κατηγορία:Αναγεννησιακή μουσική
Κατηγορία:Γαλλική μουσική
Σχολη
Μέγαρο της Βουργουνδίας (Παρίσι)

Το **Μέγαρο της Βουργουνδίας** (, ) ήταν ιστορικό θέατρο στο Παρίσι. Το έκτισαν το 1547-1548 οι «Αδελφοί των Παθών» ή «Αδελφότητα των Παθών» (), ο πρώτος αδειοδοτημένος θίασος στο Παρίσι, καθώς από τον 14ο αιώνα είχαν το αποκλειστικό δικαίωμα να δίνουν θεατρικές παραστάσεις στην πόλη. Το θέατρο κτίσθηκε στη θέση του κατεδαφισμένου «Ξενώνα της Βουργουνδίας», του μεγάρου όπου διέμεναν οι Δούκες της Βουργουνδίας όταν επισκέπτονταν το Παρίσι, και διετήρησε την ονομασία του.

Οι «Αδελφοί των Παθών» έδωσαν παραστάσεις στο θέατρο αυτό έως το 1599 και από τότε άρχισαν να το ενοικιάζουν σε διάφορους θιάσους. Το 1615 οι ηθοποιοί του Βασιλικού θιάσου ζήτησαν από τον βασιλέα να τους παραχωρηθεί το θέατρο χωρίς να πληρώνουν ενοίκιο στους «Αδελφούς», με τη δικαιολογία ότι οι τελευταίοι είχαν αποσυρθεί από τη σκηνή και εκμεταλλεύονταν τον κόπο άλλων θιάσων. Ακολούθησαν δικαστικοί αγώνες και το 1667 ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας δήμευσε την περιουσία των «Αδελφοί των Παθών» και καθόρισε ως υποχρέωση των θιάσων που εμφανίζονταν στο Βουργουνδιακό Μέγαρο να πληρώνουν ενοίκιο στο Γενικό Νοσοκομείο. Αυτή υπήρξε η αρχή της επιβολής του λεγόμενου «δικαιώματος των φτωχών», που επιβλήθηκε αργότερα σε όλα τα γαλλικά θέατρα. To 1680 o ίδιος βασιλιάς διέταξε τη συνένωση του Βασιλικού θιάσου με εκείνον του θεάτρου Guénégaud, δημιουργώντας την Κομεντί Φρανσαίζ. Το Βουργουνδιακό Μέγαρο κατεδαφίσθηκε το 1783.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στο Παρίσι
Κατηγορία:Κατεδαφισμένα κτίρια και κατασκευές
Μιχάλης Βούρτσης

Ο **Μιχάλης Βούρτσης** (Ναύπλιο, 11 Δεκεμβρίου 1908 &ndash; Αθήνα, 8 Δεκεμβρίου 1983) ήταν Έλληνας συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας και χορωδίας.

Έμαθε τρομπέτα στη Φιλαρμονική Εταιρία Ναυπλίου και συμμετείχε στη χορωδία Ναυπλίου. Αργότερα σπούδασε θεωρητικά στο Εθνικό Ωδείο στην Αθήνα, όπου είχε καθηγητή τον Μανώλη Καλομοίρη. Το 1933 διορίστηκε καθηγητής του Εθνικού Ωδείου, το 1934 ίδρυσε τη χορωδία του ωδείου με την επωνυμία «Ελληνικό Τραγούδι» και το 1937 ίδρυσε την 35μελή ανδρική «Εθνική Χορωδία της Ελλάδας», με την οποία έδωσε πολλές συναυλίες στην Αθήνα και στην επαρχία. Ως διευθυντής χορωδίας υπήρξε μέλος της ΕΛΣ από το 1944 έως το 1979. Το 1962 διορίστηκε διευθυντής της Νέας Χορωδίας Κλασικής Μουσικής.

Στο συνθετικό του έργο υπάρχουν ορχηστρικά (π.χ. πρελούδιο για πιάνο), φωνητικά και χορωδιακά έργα, μεταξύ των τελευταίων και πολλές ελεύθερες διασκευές δημοτικών τραγουδιών.

Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 75 ετών. Ο Μιχάλης Βούρτσης ήταν ο πατέρας της ηθοποιού Μάρθας Βούρτση.
## Πηγές
* Ιόλη Μπουκουβάλα: το λήμμα «Βούρτσης Μιχαήλ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 832

Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές χορωδίας
Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Σάντα Ρόζα (Καλιφόρνια)

Η **Σάντα Ρόζα** (Ισπανικά: *Santa Rosa*, Ισπανικά για το "Αγία Ρόζα") είναι πόλη και έδρα της κομητείας Σονόμα, στην υποπεριοχή Νορθ Μπέι της Περιοχής του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο στην Καλιφόρνια. Ο πληθυσμός του κατά την απογραφή του 2020 ήταν 178.127 κάτοικοι. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στην περιοχή Wine Country και την ακτή Ρεντγουντ της Καλιφόρνια. Είναι η πέμπτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην περιοχή του κόλπου μετά το Σαν Χοσέ, το Σαν Φρανσίσκο, το Όουκλαντ και το Φρίμοντ, και η 27η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην Καλιφόρνια.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με την Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 41.50 τετραγωνικά μίλια (107.5 km2). 41.29 τετραγωνικά μίλια (106.9 km2) από αυτό είναι γη και 0.205 τετραγωνικά μίλια (0.5 km2) από αυτό, ή 0.49%, είναι νερό.

Η πόλη αποτελεί μέρος της περιοχής Νορθ Μπέι, η οποία περιλαμβάνει πόλεις όπως η Πεταλούμα, το Ρόνερτ Παρκ, το Γουίνδσορ και μικρότερες πόλεις όπως η Σονόμα, το Χίλντσμπεργκ και η Σεβαστούπολη. Βρίσκεται κατά μήκος του διαδρόμου της Αμερικανικής Οδού 101, περίπου 89 χλμ. βόρεια του Σαν Φρανσίσκο, μέσω της Γέφυρας Γκόλντεν Γκέιτ. 

Η πόλη βρίσκεται στη λεκάνη απορροής του Σάντα Ρόζα Κρικ, το οποίο πηγάζει από το όρος Χουντ και εκβάλλει στη Λαγκούνα ντε Σάντα Ρόζα. Τα εξέχοντα οπτικά χαρακτηριστικά ανατολικά της πόλης περιλαμβάνουν την κορυφή Μπένετ, το όρος Χουντ και τα βουνά Σονόμα και Τέιλορ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Σονόμα της Καλιφόρνια
Pērkons (συγκρότημα)

Οι **Pērkons** (το οποίο στη λετονική γλώσσας σημαίνει "κεραυνός") είναι ροκ συγκρότημα από τη Λετονική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, το οποίο δημιουργήθηκε το 1981.  Το γκρουπ αποτελούνταν από τους Γιούρις Κούλακοβς (πλήκτρα, συνθέσεις), Γιούρις Σεγιάνς (μπάσο, φωνητικά), Λέονς Σεγιάνς (ηλεκτρική κιθάρα), Ιέβα Ακουράτερε (φωνητικά), Ρέιμοντς Μπαρτάσεβικς (φωνητικά) και Ίκαρς Ρούνγκις (τύμπανα).

## Ιστορικό
Οι ρίζες των Pērkons βρίσκονται στο συγκρότημα Menuets. Οι Menuets, ένα συγκρότημα που ερμήνευε τραγούδια του γνωστού συνθέτη Ίμαντς Κάλνινς, κάλεσε τον Κούλακοβς να παίξει πλήκτρα στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Ταυτόχρονα, ο Κούλακοβς ίδρυσε το δικό του ορχηστρικό σύνολο, που τότε ονομαζόταν Arka. Αν και οι Arka αποτελούνταν από φοιτητές, ήταν μέλη της μερικά από τα πιο διάσημα ονόματα της λετονικής ροκ μουσικής. Το πιο αξιοσημείωτο έργο των Arka ήταν το "Gadalaiki" που συνέθεσε ο Κούλακοβς. Όταν διαλύθηκαν οι Arka, ο Κούλακοβς ίδρυσε τους Pērkons, φέρνοντας μαζί μερικά άλλα μέλη των Menuets. 

## Καριέρα
Σε γενικές γραμμές, οι Pērkons έπαιζαν τόσο οργανική κλασική μουσική όσο και ροκ εν ρολ ή χαρντ ροκ, παρ' όλα αυτά, ήταν περισσότερο γνωστοί για το δεύτερο. Το 1983, το συγκρότημα απαγορεύτηκε από τη σοβιετική κυβέρνηση. Ωστόσο, οι Pērkons μετονομάστηκαν και συνέχισαν να παίζουν ως Κολχόζ Ensemble of the Soviet Latvia.  Το 1985, μετά από μια συναυλία στην κωμόπολη Όγκρε της Λετονίας, μια ομάδα εφήβων διέλυσε δύο βαγόνια τρένων, με αποτέλεσμα το συγκρότημα να απαγορευτεί εκ νέου, παρά το γεγονός ότι τα μέλη του γκρουπ δεν συμμετείχαν στις καταστροφές. Το περιστατικό καταγράφηκε από τον Γιούρις Πόντνιεκς στην ταινία ντοκιμαντέρ *Vai viegli but jaunam?* (Είναι εύκολο να είσαι νέος;) 

Το 1987, οι Pērkons έπαιξαν στο μουσικό φεστιβάλ Liepājas dzintars ως το επίσημο συγκρότημα ενός αγροτικού κολχόζ αλιέων.

Οι στίχοι της μουσικής τους γράφτηκαν ως επί το πλείστον από τον Μάρις Μέλγκαλβς και θεωρήθηκαν επαναστατικοί, ειδικά για την εποχή εκείνη. Ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια τους είναι το "Balāde par gulbi". Το συγκρότημα έχει επίσης ερμηνεύσει τη σειρά τραγουδιών *Fredmans sånger* του Σουηδού τραγουδοποιού του 18ου αιώνα Καρλ Μάικλ Μπέλμαν. 

Ο Γιούρις Κούλακοβς πέθανε το 2024, γεγονός το οποίο επιβεβαιώθηκε από τον Γιούρις Σεγιάνς στις 12 Φεβρουαρίου. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Στίχοι 
*   
*  
Κατηγορία:Λετονικά μουσικά συγκροτήματα
Auļi

Οι **Auļi** είναι ένα λετονικό συγκρότημα φολκ / παγκόσμιας μουσικής που σχηματίστηκε το 2003. Το συγκρότημα αποτελείται από 6 γκάιντες, 3 ντράμερ και 1 ηλεκτρικό τσέλο.  Το συγκρότημα χρησιμοποιεί στη μουσική του επίσης την εβραϊκή άρπα και το σομ, πρόγονο του όμποε. 

## Ιστορία
Το 2005, οι Auļi κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με 12 κομμάτια και με τον τίτλο *Sendzirdēju*.  Το 2010, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το τρίτο στούντιο άλμπουμ του με τον τίτλο *Etnotranss*, έναν όρο που δημιούργησαν για να περιγράψουν τη μουσική τους. Στο άλμπουμ συμμετέχει ο Άντρις Γκρούντε στο κοντραμπάσο. 

Στις 4 Μαΐου 2013, οι Auļi έδωσαν μια συναυλία για την 10η επέτειό τους στο Palladium Riga της Ρίγας. Τον ίδιο μήνα, το συγκρότημα κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με τα καλύτερα κομμάτια του και με τον τίτλο *Dižducis* που περιείχε 12 προηγούμενες κυκλοφορίες τους, διασκευασμένες από τον πολυοργανίστα Κάρλις Αουζάνς και με συνοδεία από τον Γιούργις Καουκούλις από τους Dzelzs Vilks, την τραγουδίστρια της φολκ Ζάνε Σμίτε, τον μουσικό Κιλέμα από τη Μαδαγασκάρη (φωνητικά και βαλίχα) και άλλους προσκεκλημένους μουσικούς. 

Το 2016, οι Auļi κυκλοφόρησαν το πέμπτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο *Gadalokos*. Το άλμπουμ βασίστηκε από ένα μενταγιόν που βρέθηκε σε μια αρχαιολογική ανασκαφή των ετών 1999–2000 στο Τούκουμς. 

Το 2017, οι Auļi μαζί με τους Tautumeitas κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ 13 κομματιών με τίτλο *Lai māsiņa rotājās!*, αφιερωμένο σε αρραβώνες και γάμους. Το άλμπουμ έλαβε το ετήσιο βραβείο λετονικής μουσικής ηχογράφησης ως το καλύτερο άλμπουμ λαϊκής μουσικής του 2017.  Το *Lai māsiņa rotājās!* έφτασε επίσης στη θέση Νο. 26 στα World Music Charts Europe του 2018,  καθώς και στο Νο. 38 στα Transglobal World Music Charts του Απριλίου 2018 και του Μαΐου 2018.  

Το 2019, οι Auļi κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ με 12 τραγούδια, το *Senĉu Balsis: Voices of the Ancestors*, με τέσσερις προσκεκλημένους μουσικούς.  Δύο μήνες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, κυκλοφόρησαν και μια ηχογράφηση από ζωντανή συναυλία με κομμάτια αυτού του άλμπουμ με τίτλο *Voices of the Ancestors (Live at GORS, Rēzekne, 2019)* .

Το 2020, οι Auļi κυκλοφόρησαν ένα σινγκλ εμπνευσμένο από το σύνδρομο COVID-19, μαζί με πολλούς άλλους ντράμερ και γκάιντες, με τίτλο *Alšvangas dūdu meldiņš.*  Αυτή η εμφάνιση κυκλοφόρησε στις 10 Μαΐου 2020 εν μέσω της πανδημίας COVID-19 .

Το 2021, οι Auļi κυκλοφόρησαν ένα ορχηστρικό άλμπουμ με 12 συνθέσεις, το *Visapkārt*, χρησιμοποιώντας τεχνολογία surround ήχου Dolby Atmos . 

## Δισκογραφία

* *Sendzirdēju* (2005)
* *Auļos...* (2007)
* *Etnotranss* (2010)
* *Dižducis* (2013)
* *Gadalokos* (2016)
* *Lai māsiņa rotājās!* (2017; with Tautumeitas)
* *Senču balsis* (2019)
* *Voices of the Ancestors (Live at GORS, Rēzekne, 2019)*
* *Visapkārt* (2021)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος 
Κατηγορία:Λετονικά μουσικά συγκροτήματα
The Drama

Το **The Drama** είναι επερχόμενη Αμερικάνικη ρομαντική κομεντί σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κρίστοφερ Μπόργκλι. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Zendaya, Ρόμπερτ Πάτινσον, Μάμουντου Άτσεϊ, Αλάνα Χάιμ, Χέιλι Γκέιτς και Ζόι Γούιντερς. 

To *The Drama* είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες από την A24 στις 3 Απριλίου 2026.

## Υπόθεση
Μέρες πριν τον γάμο τους η σχέση ενός ζευγαρίου ταράζεται όταν ο ένας σύντροφος ανακαλύπτει ενοχλητικές αλήθεις σχετικά με τον άλλον.

## Ηθοποιοί και χαρακτήρες
* Zendaya ως Έμμα Χάργουντ, υπάλληλος βιβλιοπωλείο από το Μπατόν Ρουζ.
* Ρόμπερτ Πάτινσον ως Τσάρλι Τόμπσον, Βρετανός διευθυντής μουσείου και αρραβωνιαστικός της Έμμα.
* Μάμουντου Άτσεϊ ως Μάικ 
* Αλάνα Χάιμ ως Ρέιτσελ
* Χέιλι Γκέιτς
* Ζόι Γουίντερς ως φωτογράφος γάμου
* Άννα Μπαρίσνικοφ
* Μάικλ Άμποτ Τζούνιορ ως Μπλέικ

## Παραγωγή
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 21 Οκτωβρίου 2024 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα γυρίσματα στις Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν στην Βοστώνη. Επιπλέον γυρίσματα έγιναν στην Νέα Υόρκη και στο Λος Άντζελες, αλλά και σε διάφορες πόλεις την Μασσαχουσέτης, όπως το Άντοβερ. Η παραγωγή, επίσης, ξόδεψε $2.9 εκατομμύρια για γυρίσματα στην Λουιζιάνα. Ο Ντάνιελ Πέμπερτον συνέθεσε την μουσική της ταινίας.

Τον Οκτώβριο του 2024, οι Μάμουντου Άτσεϊ και Αλάνα Χάιμ προστέθηκαν στο καστ.

## Κυκλοφορία
To **The Drama** είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 3 Απριλίου 2026.

### Προώθηση
Στις 8 Δεκεμβρίου 2025, οι αρθρογράφοι της εφημερίδας *[[The Boston Globe]]* έλαβαν ένα αίτημα από την A24 να αφήσουν κενή την καθημερινή στήλη τους *TV Critic's Corner*, ώστε να μπορέσει να κυκλοφορήσει μία διαφήμιση στην στήλη ερωτικών συμβουλών της εφημερίδας, *Ερωτικά Γράμματα*. Την επόμενη μέρα, δημοσιεύθηκε μία ψεύτικη ανακοίνωση αρραβώνα για το *The Drama*, η οποία αποκάλυπτε λεπομέρειες για την πλοκή και πληροφορίες για τους χαρακτήρες. Στις 10 Δεκεμβρίου 2025, κυκλοφόρησε ένα σύντομο τρέιλερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2026
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής A24
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Βοστώνη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Λουιζιάνα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ηνωμένο Βασίλειο
Tautumeitas

μικρογραφία|Οι Tautumeitas το 2025.
Οι **Tautumeitas** () είναι λετονικό γυναικείο συγκρότημα φολκ/world μουσικής, που σχηματίστηκε το 2015. Το συγκρότημα αποτελείται από έξι τραγουδίστριες και οργανοπαίκτριες. Το συγκρότημα εκπροσώπησε τη Λετονία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2025, με το τραγούδι «Bur man laimi».

## Ιστορικό
Το συγκρότημα Tautumeitas αποτελείται από έξι μέλη τα οποία συνδυάζουν φωνητικά και παραδοσιακά όργανα, δημιουργώντας ένα μοναδικό μείγμα παραδοσιακής μουσικής και σύγχρονων ήχων. Έχουν κυκλοφορήσει αρκετά άλμπουμ, με πιο πρόσφατο το *Zem Saules / Under the Solar Spell* το 2025.

Το 2017, οι Tautumeitas, μαζί με τους Auļi, κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ 13 κομματιών με τίτλο *Lai māsiņa rotājās!*, το οποίο ήταν αφιερωμένο σε αρραβώνες και γάμους. Το άλμπουμ, το οποίο είναι βασισμένο στις παραδόσεις της λαϊκής μουσικής των Βαλτικών Κρατών, έλαβε το Ετήσιο Βραβείο Ηχογράφησης Μουσικής της Λετονίας ως το Καλύτερο Άλμπουμ Λαϊκής Μουσικής για το 2017. Το άλμπουμ *Lai māsiņa rotājās!* έφτασε επίσης στη θέση Νο. 26 στον κατάλογο των World Music Charts Europe του 2018, καθώς και στο Νο. 38 στον κατάλογο των Transglobal World Music Charts του Απριλίου 2018 και του Μαΐου 2018. Το 2018, οι Tautumeitas κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τον ίδιο τίτλο.

Στις 2 Ιουνίου 2021, οι Tautumeitas ανακοίνωσαν στον επίσημο λογαριασμό τους στο Instagram ότι η Λάουμα Μπέρζα επρόκειτο να αποχωρήσει από το συγκρότημα μέσα στο καλοκαίρι.

Στις 20 Νοεμβρίου 2024, ανακοινώθηκε ότι οι Tautumeitas είχαν επιλεγεί για τον ημιτελικό της εκπομπής *Supernova 2025* με το τραγούδι "Bur man laimi". Η εκπομπή *Supernova 2025*  χρησιμοποιείται για να καθοριστεί ο εκπρόσωπος της Λετονίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision την ίδια χρονιά. Στις 8 Φεβρουαρίου 2025, οι Tautumeitas κέρδισαν στο *Supernova 2025* με το τραγούδι τους "", το οποίο τραγούδησαν στη λετονική γλώσσα, κερδίζοντας ταυτόχρονα και το δικαίωμα να εκπροσωπήσουν τη Λετονία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2025, ο οποίος έλαβε χώρα στη Βασιλεία της Ελβετίας. Στον διαγωνισμό αυτό, προκρίθηκαν μέσω των ημιτελικών και κατέλαβαν την 13η θέση στον τελικό. Ήταν η πρώτη φορά από το 2004 που η Λετονία συμμετείχε με ένα τραγούδι εξ ολοκλήρου στα λετονικά.

## Δισκογραφία

* *Lai māsiņa rotājās!* (2017, μαζί με τους Auļi)
* *Tautumeitas* (2018)
* *Dziesmas no Aulejas* (2020)
* *Skrejceļš* (2022)
* *Zem saules / Under the Solar Spell* (2025)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος (αγγλικά)

Κατηγορία:Λετονικά μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Λετονία
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2025
Σοβιετικές απελάσεις από τη Λετονία

Τόσο το 1941 όσο και κατά τη χρονική περίοδο μεταξύ των ετών 1945–1951, η σοβιετική κυβέρνηση απέλασε περίπου 60.000 άτομα από τη Λετονική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (σημερινη Λετονία) σε διάφορες αφιλόξενες, απομακρυσμένες περιοχές της τότε Σοβιετικής Ένωσης, η οποία είχε καταλάβει τη Λετονία χώρα το 1940 και την ανακατέλαβε εκ νέου το 1944–1945.  Παρόμοιες απελάσεις οργανώθηκαν από το σοβιετικό καθεστώς και στα άλλα κατεχόμενα κράτη της Βαλτικής, δηλαδή την Εσθονία και την Λιθουανία, κατά την ίδια χρονική περίοδο.

Παράλληλα με τις μικρότερες αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμού, τα κύρια κύματα απελάσεων έγιναν σε δύο βασικά κύματα.

Το πρώτο κύμα ήταν η "απέλαση του Ιουνίου", η οποία έλαβε χώρα τη 14η Ιουνίου του 1941 και κατά την οποία απελάθηκαν περίπου 14.000-15.500 άτομα και οι οικογένειές τους, μεταξύ των οποίων και μικρά παιδιά κάτω των 10 ετών.   Αυτό το κύμα απελάσεων απευθυνόταν κυρίως στην τοπική λετονική και μειονοτική διανόηση και την πολιτικοκοινωνικοοικονομική ελίτ, τα μέλη της οποίας χαρακτηρίστηκαν από τις σοβιετικές υπηρεσίες ασφαλείας ως «ύποπτα και κοινωνικά αλλόκοτα στοιχεία».   Από όλους τους απελαθέντες, περίπου 5.000, δηλαδή το 34%-40% περίπου του συνολικού τους αριθμού, πέθαναν στην εξορία, στο ταξίδι ή σε εκτελέσεις. 

Το δεύτερο κύμα απελάσεων στο πλαίσιο της "Επιχείρησης Πρίμποϊ" στις 25 Μαρτίου 1949, κατά τη διάρκεια της οποίας απελάθηκαν 42.113–43.000 άτομα.   Αυτή τη φορά, τα θύματα ήταν κυρίως μεμονωμένοι αγρότες, μαζί με τα μέλη των οικογενειών τους, οι οποίοι αρνούνταν να ενταχθούν στα νεοσύστατα συλλογικά αγροκτήματα (κολχόζ) και, ως εκ τούτου, συμπεριλήφθηκαν στους «καταλόγους κουλάκων» του 1947, καθώς και μέλη και υποστηρικτές της ένοπλης αντισοβιετικής αντίστασης.   Από τον συνολικό αριθμό των απελαθέντων, περισσότεροι από 5.000 άνθρωποι πέθαναν στην εξορία. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι απελάσεις του 1944 συμπεριλαμβάνονται επίσης μεταξύ αυτών.  

Οι απελαθέντες από τη Λετονία επανεγκαταστάθηκαν ως επί το πλείστον στις περιοχές Αμούρ, Τομσκ και Ομσκ. Αρκετές μικρότερης κλίμακας απελάσεις πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της σοβιετικής κατοχής, ιδίως Γερμανών της Βαλτικής, απάτριδων από τη Ρίγα και Μαρτύρων του Ιεχωβά. Μετά την αποσταλινοποίηση, ο εγκλεισμός σε στρατόπεδα ήταν μια τιμωρία που επιφυλασσόταν σε άτομα που επιδείκνυαν «αντισοβιετική» συμπεριφορά. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στη Σοβιετική Ένωση
Κατηγορία:Σοβιετικές στρατιωτικές κατοχές
Κατηγορία:Πολιτική καταπίεση στη Σοβιετική Ένωση
Κατηγορία:Πολιτικές και πολιτισμικές εκκαθαρίσεις
Χιφούμι Άμπε

Ο **Χιφούμι Άμπε** (阿部 一二三, Abe Hifumi· γεννημένος στις 9 Αυγούστου 1997) είναι Ιάπωνας αθλητής - τζουντόκα και πρωταθλητής στη χώρα του -διπλός χρυσός ολυμπιονίκης- ο οποίος αγωνίζεται στην κατηγορία ανδρών ημιελαφρών βαρών (-66 κιλά). 

Κέρδισε δύο συνεχόμενα χρυσά μετάλλια κατηγορίας ανδρών 66 κιλών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και 2024, καθώς και δύο συνεχόμενα ασημένια μετάλλια με την ιαπωνική ομάδα στα μεικτά ομαδικά αγωνίσματα τζούντο αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων. Επιπλέον, είναι τέσσερις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής, έχοντας κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία του στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Τζούντο το 2017, 2018, 2022 και 2023. 

Ο Άμπε ανέδειξε τη φήμη του μετά την κατάκτηση του τίτλου του Πρωταθλητή Νέων στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων τον Αύγουστο του 2014, στη συνέχεια κέρδισε ασημένιο μετάλλιο τον Οκτώβριο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων στο Φορτ Λόντερντεϊλ. Στη συνέχεια, κέρδισε την πρώτη του αγωνιστική διοργάνωση ανδρών της IJF, το Tokyo Grand Slam, τον Δεκέμβριο του 2014, σε ηλικία μόλις 17 ετών, νικώντας απροσδόκητα στον ημιτελικό τον τότε παγκόσμιο πρωταθλητή και φαβορί της κατηγορίας του, Ιάπωνα Masashi Ebinuma.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του τζούντο
Star-Lord

Ο **Πίτερ Τζέισον Κουίλ** (**Peter Jason Quill**), ευρύτερα γνωστός ως **Star-Lord**, είναι χαρακτήρας που εμφανίζεται σε αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από τη Marvel Comics. Δημιουργήθηκε από τους Στιβ Ένγκλχαρτ και Στιβ Γκαν και εμφανίστηκε πρώτη φορά στο *Marvel Preview* #4 (Ιανουάριος 1976), ως ένας διαπλανητικός αστυνομικός με γήινη και εξωγήινη καταγωγή.

Έπαιξε σημαντικούς ρόλους στα κόμικς «Annihilation» (2006), «Annihilation: Conquest» (2007), «War of Kings» (2008), *The Thanos Imperative* (2009) και *Old Man Quill* (2019). Έγινε ο αρχηγός της διαστημικής υπερηρωικής ομάδας Φύλακες του Γαλαξία στην επανέναρξή τους το 2008 και από τότε έχει συμπεριληφθεί σε διάφορες προσαρμογές των κόμικς της Marvel, περιλαμβάνοντας τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων, ταινίες και βιντεοπαιχνίδια.

Ο Star-Lord έγινε ευρύτερα γνωστός με τις εμφανίσεις του στις ταινίες του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) *[[Φύλακες του Γαλαξία (ταινία, 2014)|Φύλακες του Γαλαξία]]* (2014), *[[Φύλακες του Γαλαξία 2]]* (2017), *[[Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας]]* (2018), *[[Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη]]* (2019), ** (2022), *[[Οι Φύλακες του Γαλαξία Εορταστικό Αφιέρωμα]]* (2022) και *[[Φύλακες του Γαλαξία 3]]* (2023), υποδυόμενος από τον Κρις Πρατ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Star-Lord στο Marvel.com

Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1976
Κατηγορία:Υπερήρωες ΛΟΑΤ της Marvel Comics
Κατηγορία:Φύλακες του Γαλαξία