Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ

Η **"Χρυσή Εποχή" του Χόλιγουντ** αναφέρεται συνήθως σε μία περίοδο στην αμερικανική φιλμογραφία από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1950 . Αυτή ήταν μια εποχή εξαιρετικής δημιουργικότητας και ακμής στον κινηματογράφο της Αμερικής και ιδίως του **[[Κλασικός κινηματογράφος του Χόλιγουντ|κλασσικού κινηματογράφου του Χόλιγουντ]]**, όπου δημιουργήθηκαν πολλές από τις πιο διάσημες και επιδραστικές ταινίες στην ιστορία του σινεμά.

Καθοριστικής σημασίας ρόλο,που έφερε η αυγή της περιόδου αυτής ηταν οι τεχνικές πρόοδοι που σημειώθηκαν, όπως η εισαγωγή του ήχου στις ταινίες (μετάβαση από τον '''βουβό κινηματογράφο''' στον ήχο), η χρήση **[[Φιλμ|έγχρωμου φιλμ]]** και η εξέλιξη των τεχνικών κινηματογράφησης. Αυτές οι προόδοι στον ήχο, στο χρώμα και στην αναλογία πλάτους προς ύψος προσέδωσαν στα ισχυρά στούντιο του Χόλιγουντ την κυριαρχία στον κινηματογραφικό κόσμο.

## Κινηματογραφικές Εταιρείες της Εποχής
Η **Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ**  κυριεύονταν από πέντε μεγάλες κινηματογραφικές εταιρίες - **[[Metro-Goldwyn-Mayer|MGM]],**  **[[Paramount Pictures]], [[20th Century Studios|20th Century Fox]]** , **[[Warner Bros.|Warner Bros]]** και **[[RKO Pictures|RKO]],** κυριαρχούσαν στην παραγωγή σημαντικών κινηματογραφικών ταινιών, ελέγχοντας κάθε πτυχή της παραγωγής ενός φιλμ, από το κάστινγκ και τα γυρίσματα έως τη διανομή. 

Στο αποκορύφωμα της Xρυσής Eποχής του Χόλιγουντ, πέντε κινηματογραφικά στούντιο κυβερνούσαν την πόλη. Και τα πέντε ήταν ολοκληρωμένα κάθετα (το μοντέλο παραγωγής, διανομής και προβολής ήταν συγκεντρωμένο στα χέρια λίγων μεγάλων εταιρειών), ακριβώς όπως τα μεγάλα στούντιο της σιωπηλής εποχής.
Καθένα από αυτά είχε τις δικές του φήμες και επικεντρωνόταν σε διαφορετικούς τύπους ταινιών. Είχαμε τη **[[Metro-Goldwyn-Mayer|Metro Goldwyn Mayer ή MGM]]**, που ήταν το μεγαλύτερο στούντιο τη δεκαετία του '30. Ο Louis B Mayer διαχειριζόταν τη MGM μαζί με τον επιχειρηματία του '''Irving Thalberg'''. Ο Mayer ήταν ο επιχειρηματίας των δύο. Ενέκρινε τον προϋπολογισμό και επόπτευε τη διανομή και το μάρκετινγκ των κινηματογραφικών προϊόντων. Ο Thalberg ήταν πρώην παραγωγός και εστίαζε στις ιστορίες και την παραγωγή, δημιουργώντας ποιοτικές μουσικές, κωμωδίες, μελoδράματα και λογοτεχνικές προσαρμογές, χωρίς  περιορισμούς στα έξοδα των σετ, των κοστουμιών,αλλά ακόμη και των ηθοποιών. Κάποιες από τις ταινίες παραγωγής συμπεριλαμβάνουν:

* **[[Η εύθυμη χήρα|''The Merry Widow'' (1925)]]**
* ***'
* ***'
* **[https://www.imdb.com/title/tt0022913/?ref_=ttls_li_tt ''Freaks'' (1932)]**
* **[[Η Ανταρσία του Μπάουντι (ταινία, 1962)|''Mutiny on the Bounty'' (1935)]]**
* **[[Ο Μάγος του Οζ (ταινία)|''The Wizard of Oz'' (1939)]]**
* **[[Όσα παίρνει ο άνεμος (ταινία)|''Gone with the Wind'' (1939)]]**
* **[https://www.imdb.com/title/tt0032904/?ref_=ttls_li_tt ''The Philadelphia Story'' (1940)]**
* ****
* **[https://www.imdb.com/title/tt0056193/?ref_=ttls_li_tt ''Lolita'' (1962)]**

Στη συνέχεια, το **[[Paramount Pictures]]**, γνωστό ως το πιο ευρωπαϊκό στούντιο, γιατί έφερνε πολλούς κινηματογραφιστές από τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Επιτρέπει στους σκηνοθέτες της να δώσουν το δικό τους στίγμα στις ταινίες έχοντας καλλιτεχνική ελευθερία ως προς την κατεύθυνση των ταινιών και την παραγωγή τους. Επιτυχίες όπως το **[[Σαγκάη Εξπρές|"Shanghai Express"]], [[:en:Sign_of_the_cross|"The Sign of the Cross]]",** και **[[:en:Morocco_(film)|"Morocco."]]**

Τρίτον, οι **[[Warner Bros.|Warner Brothers]]**, που προωθούσαν τον εαυτό τους ως στούντιο της εργατικής τάξης. Έβγαζαν χαμηλού προϋπολογισμού δράματα, ρεαλιστικές ταινίες με γκάνγκστερ όπως το **[[Ο εχθρός της κοινωνίας|"The Public Enemy"]]** με τον **[[Τζέιμς Κάγκνεϊ|James Cagney]]** και μιούζικαλ που διαδραματίζονταν κατά την ύφεση, όπως το '''"Footlight Parade"'''.

Το τέταρτο μεγάλο στούντιο ήταν το **[[20th Century Studios|20th Century Fox]],** που έκανε το όνομά του με τον κύριο σκηνοθέτη και τον πιο κερδοφόρο του αστέρα, τον **[[Τζον Φορντ|John Ford]],** που κέρδισε σερί **[[βραβεία Όσκαρ]]** για το **[[Τα σταφύλια της οργής (ταινία, 1940)|"The Grapes of Wrath"]]** και το **[[How Green Was My Valley]]"** ενώ η **[[Σίρλεϊ Τεμπλ|Shirley Temple]]** τραγουδούσε και χόρευε σε μια σειρά από επιτυχίες.

Τέλος, η **[[RKO Pictures|RKO]],** η οποία ήταν το σπίτι των εξαιρετικά δημοφιλών μιούζικαλ **[[Φρεντ Ασταίρ|Fred Astaire]]** και **[[Τζίντζερ Ρότζερς|Ginger Rogers]]**. Παίρνοντας πολλούς κινδύνους, παράγοντας τα πάντα από screwball κωμωδίες του **[[Χάουαρντ Χοκς|Howard Hawkes]]** όπως το **[[Η Γυναίκα με τη Λεοπάρδαλη|"Bringing Up Baby"]]** μέχρι την έκδοση του **[[Κινγκ Κονγκ (ταινία, 1933)|"King Kong"]]** του 1933, και ένα από τα πιο επιδραστικά φιλμ όλων των εποχών.
πλαίσιο|αριστερά|μικρογραφία|301x301εσ|Photo of Marilyn Monroe while filming ''The Seven Year Itch'' on the streets of New York (1954).
Κάθε μία από τις "Μεγάλες 5" εταιρίες είχε τα δικά της "αστέρια" που θεωρούνταν αξιόπιστοι παίκτες για την επιτυχία μιας ταινίας στο **[[box office]].** Μερικοί από τους μεγαλύτερους αστέρες της Χρυσής Εποχής ήταν άνδρες όπως οι **[[Κάρι Γκραντ|Cary Gran]]**, **[[Τζέιμς Στιούαρτ|James Stewart]]**, **[[Τζέιμς Ντιν|James Dean]]**, **[[Κλαρκ Γκέιμπλ|Clark Gable]]** και **[[Γκρέγκορι Πεκ|Gregory Peck]]**, και γυναίκες όπως η **[[Γκρέις Κέλι|Grace Kelly]]** , **[[Ίνγκριντ Μπέργκμαν|Ingrid Bergman]]**, **[[Όντρεϊ Χέπμπορν|Audrey Hepburn]]**, **[[Μέριλιν Μονρόε|Marilyn Monroe]]**, και **[[Ελίζαμπεθ Τέιλορ|Elizabeth Taylor]].**

## Ιστορικό Υπόβαθρο
Μολονότι διίστανται οι απόψεις για το χρονικό που ξεκίνησε και τελείωσε η **Χρυσή Εποχή**, οι περισσότεροι κριτικοί συμφωνούν ότι η απαρχή της περιόδου εντοπίζεται κάποια στιγμή από τα τέλη της δεκαετίας του 1910 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Πολλοί ιστορικοί του κινηματογράφου αναφέρουν το "The Birth of a Nation" του D.W. Griffith (1915) ως την πρώτη ταινία της χρυσής εποχής. Αυτή η ταινία ήταν αναμφίβολα καινοτόμος, αλλά ήταν επίσης ανοιχτά ρατσιστική και συνέβαλε σημαντικά στην αναζωογόνηση του Ku Klux Klan στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Περίοδος του Σιωπηλού Κινηματογράφου (1915-1929) και η Προ-Κώδικα Εποχή (1929-1934)  ανήκουν στη χρυσή εποχή, αν και θεωρούνται ως περιόδοι δευτερευόντων σημασιών. Κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων παρουσιάστηκαν μερικές εμβληματικές ταινίες, όπως τα "Δέκα Εντολές","Φώτα της Πόλης", "Ο Δημόσιος Εχθρός", και "Frankenstein".

Μετά την κατάρρευση του χρηματιστηρίου τον Οκτώβριο του 1929, πολλοί τομείς της αμερικανικής οικονομίας υπέστησαν σοβαρές ζημιές, αλλά όχι το Χόλιγουντ. Κατά την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης το 1933, περίπου ένα τέταρτο της αμερικανικής εργατικής δύναμης δεν μπορούσε να βρει δουλειά και εκατομμύρια άλλοι δυσκολεύονταν να βγάλουν τα προς το ζην. Ωστόσο, η ύφεση είχε θετικό αντίκρυσμα στην αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία - κυκλοφόρησαν περισσότερες ταινίες από τα μεγάλα στούντιο κατά τις δεκαετίες του '20 και του '30 από οποιαδήποτε άλλη δεκαετία, με μέσο όρο περίπου 800 ταινίες ετησίως συγκρινόμενες με λιγότερες από 500 ταινίες ετησίως σήμερα. Η αιτιολόγηση πίσω από αυτό ήταν τα φθηνά εισιτήρια για να παρακολουθήσει κανείς μια ταινία στον κινηματογράφο αντί να πάει σε θέατρο ή συναυλία, με αποτέλεσμα ο κινηματογράφος να γίνει μέσο διαφυγής από την πραγματικότητα.

## Παραπομπές