open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πάπας Πελάγιος Α΄

Ο **Πελάγιος Α΄** (*Pelagio I*, θάν. 4 Μαρτίου 561) ήταν Πάπας από το 556 έως τον θάνατό του το 561. Ήταν ο δεύτερος Πάπας του βυζαντινού παπισμού και, όπως και ο προκάτοχός του, πρώην αποκρισάριος στην Κωνσταντινούπολη.

## Η ζωή του
Καταγόταν από αριστοκρατική ρωμαϊκή οικογένεια. Ο πατέρας του, Ιωάννης, φαίνεται να ήταν εφημέριος σε μία από τις δύο πολιτικές "επισκοπές" ή περιφέρειες στις οποίες ήταν τότε χωρισμένη η Ιταλία. Ο Πελάγιος συνόδευσε τον Πάπα Αγαπητό Α΄ στην Κωνσταντινούπολη, ο οποίος τον διόρισε *[[νούντσιος|νούντσιο]]* της Ρωμαϊκής Εκκλησίας σε αυτήν την πόλη.http://www.newadvent.org/cathen/11602a.htm

Όταν ο Πάπας Βιγίλιος πήγε στην Κωνσταντινούπολη με διαταγή του αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α', ο Πελάγιος έμεινε στη Ρώμη σαν αντιπρόσωπός του. Ο βασιλιάς των Γότθων, Τωτίλας, είχε ήδη αρχίσει να πολιορκεί την πόλη. Ο Πελάγιος μοίρασε την ίδια του την περιουσία για να ανακουφίσει τον λαό που υπέφερε από τον λιμό, και προσπάθησε να πείσει τον βασιλιά να κάνει εκεχειρία. Αν και απέτυχε, αργότερα έπεισε τον Τοτίλα να χαρίσει τις ζωές στους αιχμαλώτους που συνέλαβε όταν μπήκε στην πόλη τον Δεκέμβριο του 546. Ο Τοτίλας έστειλε τον Πελάγιο στην Κωνσταντινούπολη για να διαπραγματευτεί ειρήνη με τον Ιουστινιανό, αλλά ο αυτοκράτορας τον έστειλε πίσω λέγοντας ότι ο στρατηγός του Βελισάριος είχε την εξουσία στην Ιταλία.

Παραδοσιακά του αποδίδεται η Βασιλική των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων στη Ρώμη, που κτίστηκε για να τιμήσει τη νίκη του στρατηγού Ναρσή κατά των Οστρογότθων.

Ο Πελάγιος εκλέχτηκε Πάπας σαν υποψήφιος υποστηριζόμενος από τον Ιουστινιανό. Ενώ πριν την εκλογή του στάθηκε ενάντια στην προσπάθεια του Ιουστινιανού να καταδικάσει τα «Τρία Κεφάλαια» για να συμβιβάσει τις διάφορες παρατάξεις μέσα στην εκκλησία, αργότερα υιοθέτησε τη θέση του αυτοκράτορα. Αυτό κατέστρεψε τη φήμη του στη Βόρεια Ιταλία, τη Γαλατία και ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη, με αποτέλεσμα οι διάδοχοι του για τα επόμενα 50 χρόνια αφιέρωσαν πολύ κόπο για να αποκαταστήσουν τη ζημιά.

## Παραπομπές


## Πηγές

* στην *[[Καθολική Εγκυκλοπαίδεια]]* του 1913 

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 6ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Θίοντορ Χολ

Ο **Θίοντορ Άλβιν Χωλ** (*Theodore Alvin Hall*, 20 Οκτωβρίου 1925 – 1 Νοεμβρίου 1999) ήταν Αμερικανός φυσικός και κατάσκοπος, πράκτορας της Σοβιετικής Ένωσης, που στην διάρκεια της εργασίας του στο πρόγραμμα των Συμμάχων  για την κατασκευή της πρώτης ατομικής βόμβας κατά την διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, γνωστού ως *([[Σχέδιο Μανχάταν|Πρόγραμμα Μανχάταν]])*, έδωσε μια λεπτομερή περιγραφή της βόμβας πλουτωνίου "Fat Man", και των διεργασιών καθαρισμού του πλουτωνίου, στην Σοβιετική κατασκοπεία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί κατάσκοποι
Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες
Κατηγορία:Πυρηνικοί φυσικοί
Υπολογιστικό Πλέγμα Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων

Το **[[υπολογιστικό πλέγμα|παγκόσμιο υπολογιστικό πλέγμα]]** (αγγλικά: *Worldwide Computing Grid*) του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (*LHC*), που ξεκίνησε να λειτουργεί στις 3 Οκτωβρίου 2008, είναι ένα δίκτυο διαμοίρασης σχεδιασμένο από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών (CERN) για να διαχειριστεί την τεράστια ποσότητα δεδομένων που θα παραχθούν από τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων. Χρησιμοποιεί τόσο καλώδια οπτικών ινών όσο και τα απλά καλώδια υψηλής ταχύτητας που χρησιμοποιούνται στο ευρύ διαδίκτυο.

Eίναι μια παγκόσμια υπολογιστική υποδομή με περισσότερα από 180 κέντρα δεδομένων σε 42 χώρες διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο που παράγουν μια τεράστια κατανεμημένη υπολογιστική υποδομή με περίπου 1,000,000 πυρήνες CPU, παρέχοντας σε περισσότερους από 10,000 φυσικούς σε όλο τον κόσμο πρόσβαση σχεδόν σε πραγματικό χρόνο στα δεδομένα του LHC και τη δυνατότητα επεξεργασίας τους.

Η ροή των δεδομένων από τους ανιχνευτές θα παράγει περίπου 300GB δεδομένων ανά δευτερόλεπτο, τα οποία θα φιλτράρονται για "ενδιαφέροντα γεγονότα", καταλήγοντας σε μια ροή πρωτογενών δεδομένων περίπου 300ΜΒ/δευτερόλεπτο. Το υπολογιστικό κέντρο του CERN, το οποίο θεωρείται ως "Σειρά 0" (Tier 0) του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων, έχει αποκλειστική σύνδεση 10 εώς 100 Gbit/δευτερόλεπτο με το εργαστήριο μετρήσεων γεγονότων.

Το όλο εγχείρημα αναμένεται να παράγει 27 ΤΒ πρωτογενών δεδομένων κάθε μέρα, συν 10 ΤΒ από "περίληψη γεγονότων", που αντιπροσωπεύει το αποτέλεσμα των υπολογισμών που γίνονται από την συνολική υπολογιστική ισχύ (μέσω του δικτύου πλέγματος) στο κέντρο πληροφοριών του CERN. Αυτά τα δεδομένα στέλνονται εκτός CERN σε δεκατέσσερα ακαδημαϊκά ιδρύματα τύπου "Σειρά 1" στην Ευρώπη, Ασία και Β. Αμερική μέσω αποκλειστικών γραμμών των 10 εώς 100 Gbit/δευτερόλεπτο. Περισσότερα από 150 ιδρύματα τύπου "Σειρά 2" είναι συνδεδεμένα με τα ιδρύματα τύπου "Σειρά 1" για ερευνητικούς και ακαδημαϊκούς σκοπούς. Τα δεδομένα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων διασκορπισμένα στο υπολογιστικό πλέγμα υπολογίζονται να αγγίξουν το μέγεθος των 10 με 15 PB (Peta-Bytes) κάθε χρόνο.

Τα ιδρύματα τύπου "Σειράς 1" λαμβάνουν συγκεκριμένα υποσύνολα δεδομένων τα οποία αποθηκεύουν ως αντίγραφα ασφαλείας για το CERN. Ακόμη τα επανεξετάζουν και τα επανακανονικοποιούν αν είναι αναγκαίο. Η κύρια διανομή λειτουργικού και οι βασικές ρυθμίσεις που χρησιμοποιούνται από τους υπολογιστές πλέγματος είναι βασισμένες στην έκδοση Scientific Linux.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη σελίδα

Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Τζον Χέρσυ

Ο **Τζον Ρίτσαρντ Χέρσυ** (, 17 Ιουνίου 1914 – 24 Μαρτίου 1993) ήταν Αμερικανός βραβευμένος συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, και δημοσιογράφος που έγινε περισσότερο γνωστός για τα «ντοκουμενταρισμένα» μυθιστορήματά του, ιδιαίτερα επί των καταστροφών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Τ. Χέρσυ είχε γεννηθεί στις 17 Ιουνίου του 1914, στο Τιεντσίν, στη Κίνα. Το 1924 η οικογένειά του επέστρεψε στις ΗΠΑ. Το 1936 μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο Γέιλ και το Κλαρκ Κόλετζ του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος. Ειδικότερα την περίοδο 1936-1942 ανέλαβε ανταποκριτής της Άπω Ανατολής, Ιταλίας και Ρωσίας για λογαριασμό των περιοδικών Τάιμς και Λάιφ. Τα πρώτα του μυθιστορήματα ήταν το "Men on Bataan" και το "Into the Valley" το  1942. Εκείνο όμως που υπήρξε και σταθμός του έργου του ήταν το "A  Bell for Adano" (Μια καμπάνα για το Αντάνο) με το οποίο το 1945 κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας). Στο μυθιστόρημα αυτό απεικόνιζε με θαυμαστό τρόπο την κατοχή μιας Σικελιανής πόλης από τους Συμμάχους. Το ίδιο έτος γυρίστηκε και κινηματογραφική ταινία με ομώνυμο τίτλο.

Ακολούθησε το 1946 το "Hiroshima" το οποίο αποτέλεσε μια αντικειμενική περιγραφή του ολοκαυτώματος που σκόρπισε η αμερικανική ατομική βόμβα στη Χιροσίμα, μεσα σε δευτερόλεπτα, όπως τον έζησαν επιζώντες αυτού του ολέθρου. Το 1950 εξεδωσε το μυθιστόρημά του "The Wall" (=Ο Τοίχος) στο οποίο και αναφερόταν σε εξεγέρσεις που είχαν σημειωθεί σε γκέτο της Βαρσοβίας, κατά των Ναζί. Αυτών ακολούθησαν: το "Child Buyer" (1960), το "The Algiers Motel Incident" (1968), που αναφέρεται σε ταραχές που είχαν σημειωθεί στο Ντητρόιτ ένα χρόνο, πριν το 1967, το "The Walnut Door" (1977), το "Cali" (1985), που πρόκειται για  μια αυτοβιογραφία Αμερικανού ιεραποστόλου στην Κίνα, και το "Blues" (1987).

Ο Τζον Χέρσυ πέθανε σε ηλικία 78 ετών στο Κι Γουέστ της Φλόριδας στις 24 Μαρτίου του 1993. Το 1968 προς τιμή του Τ. Χέρσυ Ανώτερη Σχολή του Ιλινόις έλαβε το όνομάτου, ενώ το 2007 τα Ταχυδρομεία των ΗΠΑ έθεσαν σε κυκλοφορία μια σειρά γραμματοσήμων με τους πέντε καλλίτερους αμερικανούς δημοσιογράφους του 20ου αιώνα, στην οποία περιλαμβάνεται και ο Τ. Χέρσυ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τ.61ος, σ.79

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ιστορικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Σαγανάκι

Το **σαγανάκι** είναι μεζές της ελληνικής κουζίνας. Ουσιαστικά πρόκειται για τηγανητό ή ψητό τυρί, συνηθέστερα γραβιέρα ή κεφαλοτύρι, όμως γίνεται και με φορμαέλλα, φέτα, καθώς και με το κυπριακό χαλλούμι.Παραλλαγές του μπορούν να γίνουν με την προσθήκη επιπλέον υλικών, όπως οι γαρίδες, μύδια κ.α. ενώ μπορεί να γίνει και φλαμπέ. Μετά το τηγάνισμα ή το ψήσιμο συνήθως προστίθεται λεμόνι. Ο μεζές συνοδεύει το ούζο και γενικά τα οινοπνευματώδη. 

Το τηγάνι "τέγανον" ή "σάγανον" και για τους βυζαντινούς "στέγανον" ήταν ένα σκεύος μεταλλικό ή πήλινο στο οποίο τηγάνιζαν, και από το σκεύος αυτό πήρε το όνομα του το λιωμένο τυρί, το σαγανάκι.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Ζεστά ορεκτικά
Κατηγορία:Τρόφιμα τηγανισμένα
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί
Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών

Το **Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας elite ανδρών** είναι η ανώτατη διοργάνωση ερασιτεχνικής πυγμαχίας στην Ελλάδα. 

Παλαιότερα έφερε την ονομασία "Α΄ κατηγορία" ενω διεξάγονταν και υποδεέστερα πρωταθλήματα Β΄ και Γ΄ κατηγορίας -που είχαν το χαρακτήρα προκριματικών αγώνων- με ανάδειξη πανελληνιονικών αθλητών και συλλόγων. Το άθλημα της Πυγμαχίας ανεξαρτητοποιήθηκε το 1951 με την ίδρυση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας, η οποία διοργανώνει το πρωτάθλημα έκτοτε. Πριν την ίδρυση της, οι πυγμαχικοί αγώνες διεξάγονταν υπό την κοινή ομοσπονδία Πάλης-Πυγμαχίας-Άρσης Βαρών. Οι αθλητές που αγωνίζονται, διεκδικούν μια θέση στην Εθνική ομάδα πυγμαχίας ανδρών. Το αντίστοιχο πρωτάθλημα γυναικών ξεκίνησε το 1998. 

## Η διοργάνωση
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών κατηγορίας elite έχουν δικαίωμα συμμετοχής πυγμάχοι ηλικίας 19 ως 40 ετών που έχουν αγωνιστεί σε τουλάχιστον 35 αγώνες.

Χωρίζονται σε δέκα κατηγορίες βάρους: 49, 52, 56, 60, 64, 69, 75, 81, 91 και 91+ κιλά. Οι αγώνες είναι διάρκειας τριών γύρων των τριών λεπτών. Σε κάθε κατηγορία βάρους επιτρέπεται η συμμετοχή έως δεκαέξι το ανώτερο πυγμάχων.

### Νικητές σύλλογοι
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας αναδεικνύεται πρωταθλητής σύλλογος βάσει βαθμολογίας (κάθε νίκη πυγμάχου στα πλαίσια της τελικής φάσης δίνει 3 βαθμούς στο σύλλογο του, ενώ 1 βαθμό συμμετοχής παίρνουν οι πυγμάχοι που δεν σημειώνουν νίκη), καθώς και πολυνίκης σύλλογος βάσει των συνολικών μεταλλίων. Πρωταθλητής και πολυνίκης Ελλάδος για το 2025 είναι ο Ολυμπιακός. Ο Παναθηναϊκός έχει τις περισσότερες κατακτήσεις των δύο ομαδικών διακρίσεων (28 και 19 αντίστοιχα)

## Υπό την ΕΟΦΠΠΑΒ

## Οι αγώνες υπό την Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας

## Σύνολο τίτλων

**Σημειώσεις**
* Το 1968 ο Παναθηναϊκός  και ο Εθνικός ισοβάθμησαν και μοιράστηκαν τον τίτλο.
* Ομοίως και το 1972, με τους Παναθηναϊκό και Άρη να μοιράζονται τον τίτλο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας
*Ringtraining


Κατηγορία:Πρωταθλητές Ελλάδος
Λεύκανση δοντιών

Είναι η πιο ενδεδειγμένη μέθοδος με τα καλύτερα και πιο μακροχρόνια αποτελέσματα, γιατί λευκαίνει σε βάθος και διάρκεια.Η **λεύκανση των δoντιών** στοχεύει στην αλλαγή του χρώματος και της φωτεινότητας των δoντιών. Η χημική λεύκανση είναι μια μέθοδος της οδοντιατρικής επιστήμης που θεωρείται συντηρητική, σχετικά ασφαλής, είναι ανώδυνη και εφαρμόζεται στα δόντια χωρίς να επηρεάζει το σχήμα τους. Η λεύκανση με τη χρήση οδοντόπαστων δεν είναι χημική και η λεύκανση επιτυγχάνεται με την τριβή του δoντιού με σκληρό υλικό σε μορφή σκόνης που βρίσκεται στην οδoντόπαστα και κάνει απόξεση του δoντιού προκαλώντας ενδεχομένως φθορά στο προστατευτικό επίστρωμα του δoντιού και ανάπτυξη ευαισθησίας. Η χημική λεύκανση δεν επιδρά στο σχήμα, διαφοροποιεί όμως ποιοτικά τις εξωτερικές επιστρώσεις του δoντιού.

## Χημική λεύκανση
Η λεύκανση των δoντιών μπορεί να αφορά ζωντανό ή απονευρωμένο δόντι, ενώ η διαδικασία της λεύκανσης μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε από τον ίδιο τον ασθενή στο σπίτι, μετά από οδηγίες που του έχουν δοθεί από τον οδοντίατρο, είτε από τον οδοντίατρο στο χώρο του οδοντιατρείου ή συνδυασμός των δύο παραπάνω.

### Χημική λεύκανση στο οδοντιατρείο
Πραγματοποιείται με την χρήση ειδικών διαλυμάτων που περιέχουν υπεροξείδιο του υδρογόνου ή υπεροξείδιο του καρβαμιδίου, τα οποία έχουν την δυνατότητα αφού διεισδύσουν στα δόντια να προκαλέσουν τον αποχρωματισμό των χρωστικών που βρίσκονται μέσα σε αυτά. Με αυτόν τον τρόπο θα πετύχει ο οδοντίατρος την λεύκανση των δοντιών. Η μέση διάρκεια αυτής της μεθόδου είναι μία ώρα.

H διαδικασία λεύκανσης δοντιών στο οδοντιατρείο είναι η εξής:

# Καταγραφή αρχικού χρώματος
# Καθαρισμός
# Τοποθέτηση προστατευτικού υλικού στα ούλα
# Δημιουργία του προστατευτικού νάρθηκα
# Εφαρμογή λευκαντικού ζελέ
# Τοποθέτηση ειδικού λαμπτήρα για την ενεργοποίηση του λευκαντικού παράγοντα
# Απομάκρυνση του λευκαντικού ζελέ
# Ξέπλυμα της επιφάνειας
# Αφαίρεση του προστατευτικού νάρθηκα

### Χημική λεύκανση στo σπίτι
Ο οδοντίατρος κατασκευάζει δυο πλαστικά μασελάκια (δισκάρια) που περιέχουν το υλικό της λεύκανσης, με τα οποία προμηθεύει τον ασθενή, μαζί με τις οδηγίες χρήσης αυτών. Για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα λεύκανσης δοντιών είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείται το μασελάκι με το λευκαντικό gel για τουλάχιστον 4 ώρες το πρωί ή το βράδυ για τις επόμενες 10 – 20 μέρες. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Λεύκανση δοντιών, τρόποι λεύκανσης
*Ασφαλεια της Λεύκανσης 
*Λεύκανση δοντιών, μέθοδοι και συχνές ερωτήσεις
*Smile Clinic
*Μαρία Λάλουση Dental Clinic

Κατηγορία:Οδοντιατρική
Μάχη του Ελ Αλαμέιν

Η **μάχη του Ελ Αλαμέιν** μπορεί να αναφέρεται στην:
*Πρώτη μάχη του Ελ Αλαμέιν, 1 Ιουλίου – 27 Ιουλίου 1942.
*Δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν, 23 Οκτωβρίου – 4 Νοεμβρίου 1942.
Κίνημα βάσης

**Kίνημα βάσης** είναι το κίνημα που έχει οργανωθεί από τα μέλη μιας κοινότητας, από κάτω προς τα πάνω. Ο όρος υπονοεί ότι η δημιουργία του κινήματος είναι αυθόρμητη και επομένως το κίνημα βάσης δεν έχει τις παραδοσιακές μορφές οργάνωσης και δομής. Τα κινήματα βάσης έχουν συχνά τοπικό χαρακτήρα και βασίζονται σε εθελοντές. Κινήματα βάσης συναντώνται σε διαφορετικά θέματα και με διαφορετικές διαστάσεις, για παράδειγμα ένα κίνημα βάσης μπορεί να αποτελείται από 30 άτομα και να προωθεί την εθελοντική δεντροφύτευση σε μια γειτονιά ή να αποτελείται από 10.000 άτομα, τα οποία τάσσονται ενάντια στον συστηματικό (θεσμοθετημένο) ρατσιτσμό σε μία διαδικτυακή πλατφόρμα κάνοντας χρήση μίας ετικέτας Hashtag.

Κατηγορία:Πολιτικά κινήματα
Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Κατηγορία:Ακτιβισμός
Σκιαδικά

Ως **Σκιαδικά** έμειναν στην ιστορία τα σοβαρά επεισόδια που έγιναν στο Πεδίο του Άρεως στην Αθήνα στις 10 και 11 Μαΐου του 1859.

## Τα γεγονότα
Ο Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, υπουργός Εξωτερικών εκείνη την εποχή, είχε διατυπώσει πολλές φορές σε οικογενειακές συζητήσεις την άποψη ότι οι πιο εύπορες τάξεις έπρεπε να στραφούν στην αγορά ελληνικών προϊόντων, προκειμένου να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή, που η ενίσχυσή της για τον Ραγκαβή αποτελούσε εθνική ανάγκη. Ο γιος του Κλέων διέδωσε την ιδέα σε μαθητές και φοιτητές οι οποίοι στις 10 Μαΐου του 1859 βγήκαν περίπατο στο Πεδίο του Άρεως φορώντας ψάθινα καπέλα από τη Σίφνο, που ονομάζονταν σκιάδια. Όμως οι εισαγωγείς καπέλων από το εξωτερικό που πλήττονταν από αυτήν την πρωτοβουλία, έστειλαν στο Πεδίο του Άρεως υπαλλήλους τους που φορούσαν αστεία και κουρελιασμένα σκιάδια για να διακωμωδήσουν τους νέους, με αποτέλεσμα να γίνουν επεισόδια. Κλήθηκε η αστυνομία η οποία στράφηκε κατά των φοιτητών και των μαθητών και συνέλαβε ορισμένους εξ αυτών.

Την επόμενη ημέρα φοιτητές και πλήθος λαού συγκεντρώθηκαν μπροστά στα προπύλαια του Πανεπιστημίου. Ακολούθησε διαδήλωση η οποία κατέληξε στο Υπουργείο Εσωτερικών. Εκεί οι διαδηλωτές απαίτησαν από τον υπουργό την παύση του διευθυντή της αστυνομίας Δημητριάδη. Η απάντηση του υπουργού ότι το θέμα θα εξεταζόταν δεν ικανοποίησε τους συγκεντρωμένους που ζήτησαν να εμφανισθούν και ενώπιον του Όθωνα για το ίδιο θέμα, ο βασιλιάς όμως αρνήθηκε προβάλλοντας ορισμένες δικαιολογίες, γεγονός που εξερέθισε ακόμα περισσότερο τα πνεύματα. Ο κόσμος επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο και καθώς η συγκέντρωση άρχισε να παίρνει απειλητικότερο χαρακτήρα ο φρούραρχος της Αθήνας, Μιχαήλ Σούτσος έδιωξε τους συγκεντρωμένους με στρατιωτική δύναμη. Την ίδια μέρα παύθηκε ο Δημητριάδης και αποφυλακίσθηκαν οι συλληφθέντες.

## Πηγή
*Οδυσσέας Δημητρακόπουλος, *Τα ΄΄Σκιαδικά΄΄*, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τόμος ΙΓ,(1977),σελ.187
*Κωνσταντίνος Δημαράς, *Ιδεολογική υποδομή του νέου Ελληνικού κράτους-Τα Σκιαδικά*, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τόμος ΙΓ,(1977),σελ.480-481

Κατηγορία:Ταραχές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταραχές στην Αθήνα
Κατηγορία:Προστατευτισμός
Ζιποίτης Α΄ της Βιθυνίας

Ο **Ζιποίτης** ή **Ζιβοίτης** (βασ. 326 – 278 π.Χ.), ήταν ο δεύτερος κατά σειρά ανεξάρτητος ηγεμόνας της Βιθυνίας, στην Ανατολία. Πατέρας του ήταν ο Βας, τον οποίο και διαδέχτηκε γύρω στο 326 π.Χ. Αποτελεί τον πρώτο ηγεμόνα της Βιθυνίας που διεκδίκησε τον τίτλο του *«βασιλέως»*, γύρω στο 297 π.Χ., τίτλο που έφεραν έκτοτε και οι απόγονοί του.

## Βασιλεία
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του διεξήγαγε επιτυχείς πολέμους ενάντια στους Διαδόχους του Αλεξάνδρου του Μέγα, θανατώνοντας ένα στρατηγό του Λυσιμάχου και απομακρύνοντας επιτυχώς έναν δεύτερο. Ομοίως νίκησε και τον Αντίοχο Α' το Σωτήρα, ηγεμόνα των Σελευκιδών, γιο του Σέλευκου Α' του Νικάτορα.

Ο Ζιποίτης ίδρυσε μια πόλη στην οποία έδωσε το όνομά του, Ζιποίτιον, στα πόδια του όρους Λύπεδρον. Τόσο η ακριβής τοποθεσία της πόλης όσο και του βουνού είναι σήμερα άγνωστες.

Ο Ζιποίτης απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ο μεγαλύτερος γιος του, ο Νικομήδης, τον διαδέχτηκε το 278 π.Χ., όταν απεβίωσε σε ηλικία εβδομήντα έξι ετών, έχοντας κυβερνήσει για 48 χρόνια.

## Χρονολόγιο

## Σημειώσεις


## Πηγές
* Μέμνων ο Ηρακλείδης, *«Ιστορία της Ηράκλειας»*

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βιθυνίας
Unua Libro

To **Unua Libro** (*Πρώτο Βιβλίο*) υπήρξε η πρώτη έκδοση για να περιγράψει τη διεθνή γλώσσα εσπεράντο (που ονομάστηκε μετέπειτα *Lingvo Internacia*, "γλώσσα μεταξύ εθνών"). Εκδόθηκε για πρώτη φορά στα ρώσικα στις 26 Ιουλίου 1887 στη Βαρσοβία, ενώ τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν εκδόσεις στα εβραϊκά, τα πολωνικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά και τα γαλλικά. Σε αυτό το μικρό βιβλίο περιλαμβάνεται το Πάτερ Ημών, μερικά χωρία από τη Βίβλο, ένα γράμμα, ποίηση, οι δεκαέξι κανόνες της γραμματικής και 900 λεξικολογικές ρίζες. Αυτός που έθεσε τις βάσεις της Εσπεράντο, ο Λουδοβίκος Λάζαρος Ζαμένχοφ, διακήρυξε: "μια διεθνής γλώσσα, όπως μια εθνική γλώσσα, είναι ένα κοινό κτήμα". Ο Ζάμενχοφ υπέγραψε το έργο ως "Doktoro Esperanto" και ο τίτλος Εσπεράντο ως το όνομα της γλώσσας σημαίνει στα εσπεράντο, "αυτός που ελπίζει".

Το 1905, ο Ζάμενχοφ επανέκδωσε τους δεκαέξι κανόνες της γραμματικής, σε συνδυασμό με ένα "οικουμενικό λεξικό" και μια συλλογή από ασκήσεις, σε ένα βιβλίο με τον τίτλο *[[Fundamento de Esperanto]]*. 


Αρχείο:Unua libro per russi - 1887 - 1a edizione - copertina fronte.jpg|*Unua Libro por Rusoj* (πρώτη έκδοση, 1887, στα ρωσικά)
Image:Unua libro per russi - 1887 - 1a edizione - frontespizio.jpg|
Image:Unua libro per russi - 1887 - 1a edizione - introduzione.jpg|
Image:Unua libro per russi - 1887 - 1a edizione - pagina 23.jpg|
Image:Unua libro per russi - 1887 - 1a edizione - dizionario.jpg|
Image:Unua libro per russi - 1887 - 1a edizione - copertina retro.jpg|


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εσπεράντο
Κατηγορία:Λεξικά
Αρία

[thumb|Χάρτης των επαρχιών της [Μακεδονική Αυτοκρατορία|Μακεδονικής αυτοκρατορίας, με απεικόνιση της Αρίας και των γειτονικών περιοχών]]
Με το όνομα **Αρία** ή **Αρεία** φέρονταν στην αρχαιότητα μεγάλη σε έκταση Σατραπεία (=υποκείμενο Βασίλειο) του Περσικού κράτους, που βρισκόταν μεταξύ της Παρθίας και της Αραχωσίας, στα σημερινά βόρεια τμήματα του Αφγανιστάν. Το όνομά της προέρχονταν από τον αρχαίο ποταμό Άρειο που έρεε στη περιοχή αυτή, τον σημερινό Χαρίρουντ. Σε σφηνοειδείς επιγραφές της εποχής του Δαρείου που έχουν ανακαλυφθεί, η σατραπεία φέρεται με το όνομα *Haraika*.

To 330 π.Χ. την περιοχή αυτή κατέλαβε ο Μέγας Αλέξανδρος και ίδρυσε πολλές ελληνικές πόλεις με κυρίαρχα τα **[[Αρτακόανα]]** ή **Αρτίκαυδνα** (σημερινή Χεράτ), πλην όμως συνεχίζοντας την εκστρατεία του σημαντικότερη πόλη αναδείχθηκε ανατολικότερα η Αλεξάνδρεια εν Αρίοις (ή *Αλεξάνδρεια εν Αρείοις*). Μετά το θάνατό του η περιοχή περιήλθε στο κράτος των Σελευκιδών και μετέπειτα στους Πάρθους. Την εποχή εκείνη υπολογίζεται από ιστορικές έρευνες ότι στην Αρεία υπήρχαν περί τις 35 πόλεις και χωριά.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τ.3ος, σ.506
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τ.10ος σ.386.

Κατηγορία:Σατραπείες της Περσικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Αφγανιστάν
Διάστημα 1999 (Τηλεοπτική σειρά)

«**Διάστημα 1999**» (αγγλ. “**Space 1999**”) είναι αγγλική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας, που προβλήθηκε σε 48 συνολικά επεισόδια κατά τη διάρκεια των ετών 1975-1978 στο βρετανικό τηλεοπτικό κανάλι ITV και αποτελεί την επιτυχή εξέλιξη των παλαιότερων παραγωγών του καναλιού BBC της δεκαετίας του 1960, οι οποίες ήταν γυρισμένες σε στούντιο.

## Δημιουργοί
Δημιουργοί της είναι οι Τζέρι και Σίλβια Άντερσον, που έγιναν διάσημοι χάρη στην παραγωγή των σειρών «Thunderbirds», «Captain Scarlet and the Mysterons», «Fireball XL5» και «UFO».

## Υπόθεση
Στις 13 Σεπτεμβρίου του μελλοντικού έτους 1999, στην κατοικημένη από γήινους Σελήνη, μια πυρηνική έκρηξη που σημειώνεται εκτρέπει το δορυφόρο από την τροχιά του με αποτέλεσμα οι 311 κάτοικοι της «Σεληνόβασης Άλφα» να περιπλανώνται αβοήθητοι στο αχανές σύμπαν.

## Τακτικοί και έκτακτοι πρωταγωνιστές
Οι βασικοί πρωταγωνιστές του σίριαλ ήταν οι Αμερικανοί ηθοποιοί Μάρτιν Λάνταου (στο ρόλο του διοικητή Τζον Κόνιγκ) και Μπάρμπαρα Μπέιν (στο ρόλο της δρα Έλενα Ράσελ), οι οποίοι την εποχή που γυρίστηκε η σειρά ήταν σύζυγοι και είχαν προηγουμένως μια επιτυχή εμφάνιση στη σειρά «Mission: Impossible». Η επιλογή του συγκεκριμένου ζεύγους που έγινε από τον παραγωγό Λιου Γκρέιντ (κόντρα στην επιθυμία της Σίλβια Άντερσον, που επέμενε για Βρετανούς ηθοποιούς) έχει να κάνει με την προσπάθεια να προσελκυσθεί το ενδιαφέρον του αμερικανικού τηλεοπτικού κοινού, με πιθανό στόχο η σειρά να πωληθεί σε κάποιο από τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ.
  
Σαν τακτικά μέλη του καστ εμφανίσθηκαν επίσης ο Μπάρι Μορς (υποδυόμενος τον καθηγητή Βίκτορ Μπέργκμαν την πρώτη χρονιά), η Κάθριν Σελ (που ενσάρκωσε το ρόλο της εξωγήινης καλλονής Μάγια, τη δεύτερη σεζόν), η Ζίνια Μέρτον (σαν Σάντρα Μπινς), οι Άντον Φίλιπς (σαν Δρ. Ματίας), Πρέντις Χάνκοκ (Πολ Μόρο), Κλίφτον Τζόουνς (Ντέιβιντ Κέινο), Τόνυ Άνχολτ (Τόνυ Βερντέσι), Άντι Ντέμσι, Σάρα Μπούλεν, Τόνυ Άλιν και Κουέντιν Πιερ . 

Επίσης, χάρις στο σίριαλ έγινε ευρύτερα γνωστός ο Αυστραλός ηθοποιός Νικ Τέιτ (σαν Άλαν Κάρτερ).

Έκτακτες εμφανίσεις πραγματοποίησαν οι Κρίστοφερ Λη, Τζόαν Κόλινς, Πέτερ Κούσινγκ, Τζούντυ Γκίσον, Ίαν Μακ Σέιν, Λέο Μακέρν, Μπίλυ Γουάιτλο, Πάτρικ Θρότον, Σάρα Ντάγκλας, Στιούαρτ Ντέιμον, Ρόι Ντότρις (σαν Επίτροπος Σίμοντς) και Μπράιαν Μπλέσντ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα της σειράς στο IMDb
* www.space1999.net (χώρος φιλοξενίας διάφορων ιστοσελίδων για το Διάστημα 1999) 
* Catacombs (αναλυτικές πληροφορίες επεισοδίων) στο www.space1999.net 

Διαστημα 1999
Διαστημα 1999
Διάταγμα του Ροδώνα

Το **Αυτοκρατορικό Διάταγμα του Ροδώνα** ή **του Γκιουλχανέ** (, «ιερό διάταγμα του ροδώνα») ή **Διάταγμα του Τανζιμάτ** (Tanzimât Fermânı, «διάταγμα αναδιοργάνωσης»), είναι αυτοκρατορικό διάταγμα (χατ-ι σερίφ) που εκδόθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1839 από τον Αμπντούλ Μετζίτ Α΄,και ανακοινώθηκε στον κήπο του Γκιουλχανε απο τον υπουργο εξωτερικων του σουλτάνου ο οποίος αποτελεσε και τον εμπνευστη του αυτοκρατορικου διατάγματος Ρεσίτ Πασάς  και ξεκίνησε την περίοδο μεταρρυθμίσεων γνωστή ως «Τανζιμάτ».

Το διάταγμα αυτό εξασφάλιζε απόλυτη θρησκευτική ελευθερία σε όλους του υπηκόους, ανεξαρτήτως θρησκεύματος. Παρά ταύτα, ουσιαστικά αυτό δεν εφαρμόστηκε πλήρως μέχρι το 1856, οπότε ακολούθησε το δεύτερο ιστορικό Χαττ των μεταρρυθμίσεων.

## Πηγές
* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ. 18ος, σελ. 591

Κατηγορία:Οθωμανικό δίκαιο
Κατηγορία:1839
Κατηγορία:Τανζιμάτ
Χατ-ι χουμαγιούν

[μικρογραφία|289x289εσ|Το Χατ-ι χουμαγιούν του Σουλτάνου [Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ (γραμμένο με κόκκινο, οριζόντια, στο επάνω μέρος) πάνω σε ένα υπόμνημα (με μαύρα γράμματα, από κάτω) σχετικά με ορισμένα τζαμιά που χρειάζονται επισκευή. Η κόκκινη διαγώνια γραφή είναι μία περίληψη από τον μεγάλο βεζίρη του αρχικού υπομνήματος. Ο σουλτάνος γράφει: «*Έχω ενημερωθεί. Οι δομές που αναφέρονται σε αυτή την περίληψη πρέπει να ξαναχτιστούν γρήγορα για τις προσευχές της Τζουμά και του Μπαϊραμιού.*»]]
Το **χατ-ι χουμαγιούν** (, hatt-ı hümâyûn, «αυτοκρατορικό διάταγμα») ή **χατ-ι σερίφ** (hatt-ı şerîf, «ιερό διάταγμα») είναι είδος αυτοκρατορικού διατάγματος (χαττ) που εξέδιδε ο σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Χατ-ι χουμαγιούν του 1856
Το πιό γνωστό είναι το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε αμέσως μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο, στις 18 Φεβρουαρίου του 1856.

Το Χατ-ι Χουμαγιούν αποτέλεσε το δεύτερο σημαντικό σταθμό του Τανζιμάτ. Τούτο επέφερε και τη σημαντικότερη αναδιοργάνωση των τριών μη μουσουλμανικών μιλέτ (θρησκευμάτων) που υφίσταντο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, του Ελληνο-Ορθοδόξου ή Ελληνο-Ρωμαίικου (του λεγόμενου «Ρουμ μιλετί»), του Γρηγοριανο-Αρμενικού, (του «Ερμενί μιλετί») και του Εβραϊκού μιλέτ (του «Γιαχούντ ταϊφεσί» ή «Μεσεβί μιλετί»).

Για τους Τούρκους αποτελούσε και έμεινε γνωστό με το όνομα «*Ισλαχάτ Φερμάνι*» (=Μεταρρυθμιστικό διάταγμα), ενώ στην αγγλοσαξωνική βιβλιογραφία αναφέρεται ως «Χαττ-ι Χουμαγιούν» (=Αυτοκρατορικό διάταγμα).

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 18ος, σελ. 591

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχείο:Ε.Λ.Ι.Α.
* Ολόκληρο το κείμενο τ
* ου Χαττ-ι Χουμαγιούν εδώ (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Οθωμανικό δίκαιο
Κατηγορία:Μεταρρυθμίσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Νίκη της Σαμοθράκης (ταινία)

***Νίκη της Σαμοθράκης *** είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής ταινίας του 1990. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Δήμο Αβδελιώδη, ο οποίος έγραψε και το σενάριο, ενώ ανέλαβε και την παραγωγή της ταινίας. 

## Πλοκή

Η ταινία περιγράφει τις εχθρικές σχέσεις μεταξύ των ιδιοκτητών δύο γειτονικών καταστημάτων, ενός σιδεράδικου, των αδελφών Γρηγορίου και ο Δαρείου Πέρδικα, και ενός φανοποιείου, του Μιλτιάδη Παγώνα. Η έχθρα αυτή κρατάει από την εποχή των παππούδων τους, οι οποίοι άνοιξαν τα καταστήματα φτάνοντας στην Αθήνα από τη Σάμο και τη Σαμοθράκη αντίστοιχα. Όταν οι απόγονοι των αδελφών Πέρδικα που δουλεύουν στο σιδεράδικο αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες χρωστώνας ενοίκια και μεροκάματα, ο εγγονός του Μιλτιάδη Παγώνα, ιδιοκτήτης του φανοποιείου, προτίθεται να αγοράσει το κατάστημά τους πυροδοτώντας περιπέτειες για τους ήρωες της ιστορίας.

## Διανομή

* Θανάσης Δενδρής - Σεβαστιανός Παγώνας
* Σπύρος Σακκάς - πάτερ Κάβειρος
* Δήμος Αβδελιώδης - Γρηγόρης Πέρδικας
* Δημήτρης Πρίφτης - Δαρείος Πέρδικας
* Βίκυ Ιακώβου - Νίκη της Σαμοθράκης
* Γιώργος Παρμαξίζογλου - παίκτης

## Παραγωγή και υποδοχή
Η πρώτη εκδοχή της ταινίας παρουσιάστηκε το 1990, ενώ η πρεμιέρα της με νέο μοντάζ  πραγματοποιήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1994. 

### Διακρίσεις
Η ταινία έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, ανάμεσά τους βραβεία ενδυματολογίας και ήχου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1990.  Έλαβε επίσης κρατικά βραβεία μουσικής, μακιγιάζ και ήχου και διάκριση ποιότητας ταινίας το 1991.

### Κριτικές
Γράφει ο Μπάμπης Δερμιτζάκης:Σίγουρα για τους φανατικούς σινεφίλ αυτή θα είναι η αγαπημένη τους ταινία. Στον πολύ κόσμο όμως, ο υποτυπώδης μύθος, η σχεδόν ανυπαρξία επεισοδίων με τα περισσότερα πλάνα να μπορούν να τοποθετηθούν από τον μοντέρ με οποιαδήποτε σειρά, δεν φαντάζομαι να αρέσει. Το κατάλαβε ο Αβδελιώδης και έτσι στο «Δένδρο που πληγώναμε» μετρίασε αυτή την ποιητική του, απαράλλαχτα όπως έκαναν στην ποίηση οι σουρεαλιστές. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ταινία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
* Η ταινία στην IMDB

Νικη Σαμοθρακης
Κατηγορία:Ταινίες του 1990
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Δημήτρη Παπαδημητρίου
Αριαδαίος

Με το όνομα **Αριαδαίος** φέρεται μία μικρή λεκάνη - κρατήρας στην επιφάνεια της Σελήνης που βρίσκεται κοντά στη Θάλασσα των Ατμών και του κρατήρα Αγρίππα, βόρεια του κρατήρα του Διονύσου και Δ.ΝΔ. του κρατήρα του Αράγου. Η διάμετρός του υπολογίζεται στα 11,2 χλμ. ενώ το βάθος του στα 1,8 χλμ. 

Κοντά στο χείλος του κρατήρα αυτού υφίσταται και ένας μικρότερος ονομαζόμενος Αριαδαίος Β', δίνοντας την εντύπωση διπλού κρατήρα. Επίσης στην ίδια περιοχή υφίσταται μεγάλος ευθύγραμμος αύλακας που φέρει επίσης το όνομα "Ρέμα Αριαδαίου" που ανακαλύφθηκε από τον Σχραίτερ. Πρόκειται για ευθυτενές ρήγμα της σεληνιακής επιφάνειας μεγάλου μήκους, σημαντικού πλάτους και ακόμα σημαντικότερου βάθους που φαίνεται ν΄ αποτελεί συνέχεια του επίσης μεγάλου ρήγματος του *Υγίνου*.

* Το όνομα του κρατήρα δόθηκε προς τιμή του Βασιλέως Φιλίππου Γ' της Μακεδονίας, από τη Διεθνή Ένωση Αστρονομίας το 1935.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.3ος, σ.506

Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Νικοκλής

**Νικοκλής** είναι το όνομα των παρακάτω προσώπων της αρχαίας ελληνικής ιστορίας:

*Νικοκλής ο Σαλαμίνιος, βασιλιάς της Σαλαμίνας στην Κύπρο. (374 έως 361 π.Χ.)
*Νικοκλής της Πάφου, βασιλιάς της Πάφου στην Κύπρο.
*Νικοκλής της Σικυώνας, τύραννος της Σικυώνας. (251 π.Χ.)
*Νικοκλής ο Άκριος, Ολυμπιονίκης από το Άκριο Λακωνίας.
*Νικοκλής Αριστοκλέους, νικητής των Παναθήναιων.
*Νικοκλής, κιθαρωδός από τον Τάραντα.
Κρυπτοζωολογία

Η **κρυπτοζωολογία** (από τις λέξεις *«κρυπτός»*, δηλαδή κρυμμένος, και *«ζωολογία»*) είναι η μελέτη και η αναζήτηση ζωικών οργανισμών που εκπίπτουν των επίσημων ζωολογικών καταλόγων. Περιλαμβάνει δύο κύρια πεδία μελέτης:

* Την αναζήτηση ζωντανών δειγμάτων που έχουν κατηγοριοποιηθεί μέσω απολιθωμάτων, αλλά θεωρείται πως έχουν εκλείψει.
* Την αναζήτηση ζώων που δεν εμφανίζονται στους καταλόγους, εξαιτίας της έλλειψης αποδείξεων, αλλά των οποίων η ύπαρξη αναφέρεται σε μύθους, θρύλους και παραδοσιακές αφηγήσεις.

Οι επιστήμονες που ασχολούνται με το πεδίο αυτό καλούνται *«κρυπτοζωολόγοι»*, ενώ τα ζώα τα οποία τους απασχολούν καλούνται *«κρυπτίδια»* (*cryptids*), ένας όρος ο οποίος εισήχθη από τον Τζον Γουόλ το 1983.

Επειδή οι κρυπτοζωολόγοι κατά κύριο λόγο δεν ακολουθούν τη συμβατική επιστημονική μέθοδο  και αφιερώνουν μεγάλο μέρος των προσπαθειών τους σε έρευνες για ζώα που οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούν απίθανο να υπάρχουν ή που θεωρούνται φανταστικά ή μυθικά η κρυπτοζωολογία δέχεται ελάχιστη προσοχή από την επιστημονική κοινότητα.

## Βιβλιογραφία


## Δείτε επίσης

* Βιολογία
* Ζωολογία

*
Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες
Αριανή

Στην ελληνική αρχαιότητα με το όνομα **Αριανή**, ή **Εράν**, ή **Αϊράν**, ή **Αρυάν**, οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν από την εποχή του Ερατοσθένους, το κεντρικό τμήμα της Ασίας που περιλαμβάνεται μεταξύ του Τίγρη ποταμού μέχρι του Ινδού ποταμού και από την Ερυθρά θάλασσα, νότια, μέχρι τη Κασπία, το λεγόμενο σήμερα οροπέδιο του Ιράν.

Η Αριανή, καταλάμβανε εκτάσεις που υπολογίζονταν από τον Ερατοσθένη, βάσει των μετρήσεων των "βηματιστών" του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και των γεωγραφικών στοιχείων της ακτοπλοϊκής έρευνας που είχε διενεργήσει ο Νέαρχος, σε μήκος μεν τα 14.000 στάδια, (δηλαδή περίπου 2.600 χλμ.), και σε πλάτος 12.000 στάδια. Η περιοχή περιλαμβάνει τα εδάφη: της Γεδρωσίας, της Καραμανίας, των Αραχωτών, των Δραγγών, καθώς και οι ορεινές περιοχές των λεγομένων Παρπανισαδών, των Αρείων και των Πάρθων.

Κατά δε τον Διόδωρο στην Αριανή είχε γεννηθεί ο Ζαρατούστρα. Η όλη αυτή έκταση κατοικούνταν από πολλές φυλές και λαούς που είχαν υποταχθεί στους Πέρσες και μιλούσαν την αυτή γλώσσα.

Οι δε (αρχαίοι) Πέρσες αποκαλούσαν την χώρα αυτή **Ιράν** κατ΄ αντίθεση προς το Ανιράν δηλαδή τη χώρα των μη Αρίων φυλών, που αργότερα ονομάσθηκε Τουράν.

*Σήμερα την ονομασία αυτή, (αριάνα), φέρουν επίσημα ο κρατικός τηλεοπτικός σταθμός καθώς και η κρατική αεροπορική εταιρεία του Αφγανιστάν.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.3ος, σ.507.

Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Πακιστάν
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ιράν
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ιράκ
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Αφγανιστάν
Νικίας (ζωγράφος)

Ο **Νικίας** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν φημισμένος Έλληνας ζωγράφος, γεννημένος στην πόλη των Αθηνών. Ο Πλούταρχος  τον αναφέρει ως έναν από τους διασημότερους ζωγράφους στην πόλη του, ενώ ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος  τοποθετεί το απόγειο της καριέρας του γύρω στην 112η Ολυμπιάδα (332-329 π.Χ.) Χαρακτηριστικό της τέχνης του ήταν η απόδοση του φωτός και της σκιάς με τέτοιο τρόπο ώστε οι μορφές να φαίνονται ανάγλυφες.

Ασχολήθηκε επίσης με τη δημιουργία εικόνων σε επιτύμβια μαρμάρινα μνημεία, ενώ ξεχώρισε για τη δεξιοτεχνία με την οποία χρωμάτιζε μαρμάρινους ανδριάντες. Πιστεύεται μάλιστα ότι ο Πραξιτέλης, από όλα τα έργα που φιλοτέχνησε εκτιμούσε περισσότερο εκείνα τα οποία είχε επιμεληθεί κατόπιν ο Νικίας. Ο τελευταίος θεωρείται επίσης ο εφευρέτης μιας μεθόδου εγκαυστικής (*γάνωσις*) που καθιστούσε τα χρώματα φωτεινότερα και μακροβιότερα.

Μια παράδοση θέλει το Νικία να αφιερώνεται τόσο πολύ στην τέχνη του, ώστε να καταφεύγει στους υπηρέτες του για να του θυμίσουν αν έφαγε ή πλύθηκε.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι
Νικίας (αποσαφήνιση)

**Νικίας** *είναι το όνομα των παρακάτω προσώπων της αρχαίας ελληνικής ιστορίας:*

*Νικίας,&nbsp; Αθηναίος πολιτικός και στρατιωτικός κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. (περ. 470 π.Χ. - 413 π.Χ.).
*Νικίας (ζωγράφος),&nbsp; φημισμένος Αθηναίος ζωγράφος. (4ος αιώνας π.Χ.)
*Νικίας (ιστορικός),&nbsp; ιστορικός και βιογράφος από τη Νίκαια. (1ος αιώνας π.Χ. ή 1ος αιώνας μ.Χ.)
*Νικίας της Ινδίας,&nbsp; βασιλιάς του ελληνο-ινδικού βασιλείου. (1ος αιώνας π.Χ.)
*Νικίας ο Μαλλώτης,&nbsp; ορυκτολόγος, ιστορικός και γεωγράφος.
Θρασύβουλος ο Μιλήσιος

Ο **Θρασύβουλος** ήταν τύραννος της Μιλήτου κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. Υπό την εξουσία του, η Μίλητος διεξήγαγε μακροχρόνιο πόλεμο κατά της Λυδίας και προώθησε την δημιουργία αποικιών στην Μάυρη θάλασσα. Ο πόλεμος τερματίστηκε χωρίς αποφασιστική νίκη κάποιας παράταξης, αποτέλεσμα το οποίο ο Ηρόδοτος αποδίδει στο γεγονός ότι ο Θρασύβουλος ξεγέλασε τον Αλυάττη Β' ώστε να υπογραφεί ειρήνη. Μετά τον πόλεμο Μίλητος και Λυδία σύναψαν συμμαχία.

Ο Θρασύβουλος ήταν σύμμαχος με τον Περίανδρο, τύραννο της Κορίνθου. Στις *«Ιστορίες»* του, ο Ηρόδοτος αφηγείται ένα διάσημο ανέκδοτο, στο οποίο ο Περίανδρος έστειλε στο Θρασύβουλο έναν απεσταλμένο αναζητώντας συμβουλές για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να κυβερνήσει. Ο Θρασύβουλος, αντί να δώσει κάποια απάντηση, πήρε μαζί του τον απεσταλμένο και τον οδήγησε σε ένα χωράφι με στάχυα. Εκεί, μπροστά στα απορημένα μάτια του άνδρα αυτού, άρχισε να κόβει τα ψηλότερα κοτσάνια με ένα ραβδί. Το μήνυμα, το οποίο ορθώς ερμήνευσε ο Περίανδρος, ήταν πως ο φρόνιμος ηγέτης φροντίζει να προλαμβάνει τους κινδύνους που απειλούν την εξουσία του, απομακρύνοντας νωρίς από τα πράγματα εκείνους που ήταν αρκετά δυνατοί να διεκδικήσουν την εξουσία του.

## Αναφορές
* Ηρόδοτος, *«Ιστορίες»*
* Fine, John V.A., *«The Ancient Greeks: A critical history»*, Harvard University Press, 1983, ISBN 0-674-03314-0

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ιστορικό ανέκδοτο  από τον Ηρόδοτο.
* Η αφήγηση του Ηροδότου σχετικά με τον πόλεμο ανάμεσα στη Μίλητο και τη Λυδία.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι
Διτιζέλη της Βιθυνίας

Η **Διτιζέλη** ήταν βασίλισσα του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, στην Ανατολία, κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. Αποτέλεσε την πρώτη σύζυγο του βασιλιά Νικομήδη Α' του Φιλέλληνα και τη μητέρα του διαδόχου του, Ζιαήλα.

Η καταγωγή της ήταν από τη Φρυγία, αν και δεν είναι γνωστό αν καταγόταν από κάποιο βασιλικό οίκο ή τα ονόματα των γονέων της. Εκτός από τον Ζιαήλα, με τον βασιλιά απέκτησε δύο ακόμη παιδιά, τον Προυσία και τη Λυσάνδρα.

Ο βασιλιάς Νικομήδης εξέτρεφε έναν τεράστιο σκύλο, από τη ράτσα των Μολοσσών, ο οποίος του ήταν ιδιαίτερα αφοσιωμένος. Ο Αρριανός αφηγείται πως κάποια μέρα που η βασίλισσα πλησίασε τον βασιλιά, το σκυλί θεώρησε πως οι προθέσεις της ήταν απειλητικές και της επιτέθηκε. Έσκισε τον δεξί της ώμο, συνθλίβοντας σάρκα και οστά. Η βασίλισσα πέθανε στα χέρια του άνδρα της. Κηδεύτηκε με μεγαλοπρέπεια στη Νικομήδεια σε έναν πολυτελή τάφο από πέτρα. Κατόπιν πολλοί άνθρωποι είπαν πως ο σκύλος εξαφανίστηκε δίνοντας τέρμα στη ζωή του, από αγάπη προς τον βασιλιά και από θρήνο για τη γυναίκα του.

## Πηγές
*Αρριανός, *«Βιθυνιακά»*
*Ιωάννης Τζέτζης, απόσπασμα

Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Βιθυνίας
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Απάμα Δ΄

Η **Απάμα Δ' ** ήταν μια πριγκίπισσα από το Βασίλειο της Μακεδονίας, μέλος της Δυναστείας των Αντιγονιδών. Πατέρας της ήταν ο Φίλιππος Ε' της Μακεδονίας, βασιλιάς κατά την περίοδο (221 – 179 π.Χ.). Η Απάμα έγινε σύζυγος του βασιλιά Προυσία Β' της Βιθυνίας και μητέρα του διαδόχου του, Νικομήδη Β' του Επιφανούς, καθώς και μίας κόρης.

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Αντιγονιδών
* Μακεδονικό βασίλειο
* Βιθυνία
* Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Βιθυνίας
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Εβίτα Περόν

thumb|255px|right|Ο οικογενειακός τάφος των Ντουάρτε στη Ρεκολέτα
Η **Μαρία Εύα Ντουάρτε ντε Περόν** (ισπαν.*María Eva Duarte de Perón*, 7 Μαΐου 1919 – 26 Ιουλίου 1952) ήταν η δεύτερη σύζυγος του προέδρου της Αργεντινής Χουάν Ντομίνγκο Περόν (1895-1974) και Πρώτη Κυρία της Αργεντινής από το 1946 μέχρι τον θάνατό της το 1952. Συχνά την αναφέρουν απλά ως **Εύα Περόν** ή με το υποκοριστικό **Εβίτα**.

Γεννήθηκε στο αγροτικό χωριό Λος Τόλδος, στην Πάμπα, η νεότερη από 5 παιδιά. Το 1934 και σε ηλικία δεκαπέντε χρονών μετακόμισε στην πρωτεύουσα της χώρας, το Μπουένος Άιρες, όπου επεδίωξε σταδιοδρομία ηθοποιού στο θέατρο, το ραδιόφωνο και το σινεμά. Γνώρισε τον συνταγματάρχη Χουάν Περόν το 1944, σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση στο Μπουένος Άιρες για τα θύματα του σεισμού του Σαν Χουάν, και παντρεύτηκαν τον επόμενο χρόνο. Το 1946 ο Χουάν Περόν εξελέγη πρόεδρος της Αργεντινής. Κατά τη διάρκεια των επόμενων έξι χρόνων η Εύα Περόν απέκτησε δύναμη στα φιλο-Περονικά εργατικά σωματεία, μιλώντας για τα εργατικά δικαιώματα. Επίσης, διηύθυνε τα υπουργεία Εργασίας και Υγείας, ίδρυσε και διηύθυνε το φιλανθρωπικό Ίδρυμα Εύα Περόν, πάλεψε για τα δικαιώματα των γυναικών στην Αργεντινή και ίδρυσε και διηύθυνε το πρώτο γυναικείο πολιτικό κόμμα μεγάλης κλίμακας της χώρας,το Γυναικείο Περονικό Κόμμα. 

Το 1951, η Εύα Περόν αποδέχτηκε το χρίσμα των Περονικών για τη θέση του Αντιπροέδρου της Αργεντινής. Στον αγώνα αυτό έλαβε μεγάλη υποστήριξη από την πολιτική βάση των Περονικών, χαμηλόμισθους Αργεντινούς και μέλη της εργατικής τάξης γνωστών ως *ντεσκαμισάντος*, «χωρίς πουκάμισο». Εντούτοις, η αντιπολίτευση των στρατιωτικών και της υψηλής κοινωνίας σε συνδυασμό με την φθίνουσα υγεία της τελικά την ανάγκασαν να αποσύρει την υποψηφιότητά της. Το 1952, λίγο πριν το θάνατό της από καρκίνο στην ηλικία των τριαντατριών ετών (33), η Εύα Περόν έλαβε από το Κογκρέσο της Αργεντινής τον επίσημο τίτλο του *Πνευματικού Ηγέτη του Έθνους*. Απευθυνόμενη προς τον κόσμο, από το μπαλκόνι της Προεδρικής κατοικίας, για τελευταία φορά, ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει όλους τους τίτλους τιμής που της έχουν αποδοθεί έως τώρα και θα κρατήσει μόνο τον τελευταίο τίτλο, του "*Πνευματικού Ηγέτη του Έθνους*". 

Η ταφή της Πρώτης Κυρίας, έγινε με τιμές Αρχηγού κράτους και δημοσία δαπάνη. Τεράστιο και βαρύτατο ήταν το πένθος, από τον Λαό της Αργεντινής, που τόσο αγάπησε. 
  
Η ιστορία της έγινε κομμάτι της μαζικής κουλτούρας ως το αντικείμενο του μιούζικαλ *Εβίτα* στη θεατρική σκηνή, και έπειτα σε ταινία, με πρωταγωνίστρια την τραγουδίστρια Μαντόνα.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* https://web.archive.org/web/20080522100335/http://www.geocities.com/Pipeline/Halfpipe/7781/evita.html Norhakim Eva Peron Page
* Guareschi, Roberto (November 5, 2005). "Not quite the Evita of Argentine legend". *[[New Straits Times]]*, p. 21.
* Tobar, Hector (Los Angeles Times, 2003)]
* Heath, Nick (People's History, UK)

Κατηγορία:Αργεντινοί πολιτικοί
Κατηγορία:Γυναίκες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κατηγορία:Αργεντίνοι φεμινιστές
Χεράτ τάπητες

Οι καλούμενοι **τάπητες χεράτ** ή *χαλιά χεράτ*, είναι φημισμένοι χειροποίητοι τάπητες δαπέδου που κατασκευάζονταν στη Χεράτ (του σημερινού Αφγανιστάν), από τον 16ο μέχρι τον 17ο αιώνα, τότε που η πόλη ήταν πρωτεύουσα της Περσίας.

Οι τάπητες χεράτ είχαν σημειώσει ιδιαίτερη ακμή τον 17ο αιώνα. Κύριο χαρακτηριστικό των χαλιών αυτών, ήταν ο κόκκινος ή πορτοκαλόχρους φόντος στον οποίο φέρονταν διάφορες παραστάσεις σε χρώμα πράσινο σμαραγδιού, με φωτεινούς χρυσοκίτρινους τόνους. Μετά τον 17ο αιώνα, αν και οι αποχρώσεις δεν ήταν πλέον τόσο έντονες, συνέχιζαν όμως να έχουν ως υλικό κατασκευής το βαμβάκι με μεγάλο πέλος, με σκούρο πράσινο ή μπλε περίγραμμα (μπορντούρα). Τον αιώνα που ακολούθησε, η παραδοσιακή τέχνη των χαλιών αυτών μεταφέρθηκε στην Ινδία, όπου προστέθηκαν ανθεμωτές διακοσμήσεις που είναι οι λεγόμενοι Ινδο-Ισφαχάν τάπητες, οι οποίοι συνεχίζουν να είναι περιζήτητοι.

Σημειώνεται ότι μέχρι το 1950 και αυτοί οι τελευταίοι τάπητες θεωρούνταν εσφαλμένα ότι κατασκευάζονταν στη Χεράτ. Οι τάπητες χεράτ χαρακτηρίζονται γενικά ως ένα είδος των περσικών χαλιών.

## Πηγές
*«Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.61ος, σ.70.

Κατηγορία:Ταπητουργία
Κατηγορία:Τέχνες στο Ιράν
Κατηγορία:Πολιτισμός του Αφγανιστάν
Κλίμακα Φαρενάιτ

[right|thumb|[Θερμόμετρο με κλίμακα Κελσίου (εσωτερικά) και Φαρενάιτ (εξωτερικά).]]
thumb|350px|

Η **Κλίμακα Φαρενάιτ** είναι κλίμακα μέτρησης της θερμοκρασίας και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Γερμανού φυσικού Γαβριήλ Φαρενάιτ (1686–1736), που την πρότεινε το 1724. Σήμερα έχει σχεδόν αντικατασταθεί διεθνώς από την Κλίμακα Κελσίου (που επινοήθηκε 18 χρόνια μετά την κλίμακα Fahrenheit), πλην όμως χρησιμοποιείται σε περιορισμένους, μη επιστημονικούς σκοπούς, στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε ελάχιστες ακόμα χώρες, όπως η Λιβερία και η Μπελίζ.

Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με το πως προέκυψε η κλίμακα. Ως προς το μηδέν (0 °F), ορίστηκε το σημείο παγώματος (πήξη) ενός διαλύματος άρμης, αποτελούμενου από ίσα μέρη πάγου, νερού και αλατιού. Η θερμοκρασία αυτή αντιστοιχούσε στους -18 βαθμούς Κελσίου. Προσδιορίστηκε επίσης το σημείο παγώματος του νερού (32 °F) καθώς και της μέσης θερμοκρασίας του ανθρώπινου σώματος (96 °F, που για την ακρίβεια ήταν 2,6 °F πιο κάτω από τη σημερινή τιμή, εξαιτίας μεταγενέστερης αναπροσαρμογής της κλίμακας). Στην κλίμακα Φαρενάιτ το σημείο πήξης του νερού είναι οι 32 βαθμοί Φαρενάιτ (°F) και το σημείο βρασμού του οι 212 (°F) (σε κανονική πάντα ατμοσφαιρική πίεση), χωρίζοντας έτσι τα δύο σημεία αναφοράς κατά 180 βαθμούς. Συνεπώς, ένας βαθμός της κλίμακας Φαρενάιτ ισούται με το 1/180 του διαστήματος μεταξύ πήξης και βρασμού. Το αντίστοιχο διάστημα στην κλίμακα Κελσίου είναι 100 βαθμοί. Έτσι το διάστημα 1 βαθμού Φαρενάιτ είναι διάστημα 5/9 του ενός βαθμού Κελσίου. Οι δύο κλίμακες έχουν κοινό σημείο στους -40 βαθμούς (δηλαδή -40&nbsp;°F και -40&nbsp;°C αναπαριστούν την ίδια θερμοκρασία).

Το απόλυτο μηδέν στην κλίμακα Φαρενάιτ είναι οι −459,67&nbsp;°F (−273,15&nbsp;°C). Η κλίμακα Ράνκιν (R) φτιάχτηκε με την ίδια διαβάθμιση της κλίμακας Φαρενάιτ, έτσι ώστε το απόλυτο μηδέν να είναι 0 °R.

Η μετατροπή βαθμών από την κλίμακα Κελσίου στην κλίμακα Φαρενάιτ, γίνεται με τη βοήθεια της σχέσης:

::[°C] × \tfrac{9}{5} + 32 = [°F]
και αντιστρόφως
::([°F] − 32) × \tfrac{5}{9} =[°C]

## Δείτε επίσης
* Κλίμακα Κελσίου
* Κλίμακα Κέλβιν
* Κλίμακα Ρεωμύρου
* Κλίμακα Ράνκιν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονάδες θερμοκρασίας
Κατηγορία:Κλίμακες
Χεράτ (ζωγραφική)

Με το όνομα **Χεράτ** στη ζωγραφική φέρεται ιδιαίτερη σχολή, (τέχνη), που αφορά ισλαμική τεχνοτροπία μικρογραφίας που αναπτύχθηκε στη πόλη Χεράτ (του Αφγανιστάν), κατά τον 15ο αιώνα, τότε που ήταν πρωτεύουσα της Περσίας.
## Ιστορία
Η τεχνοτροπία αυτή είχε μάλιστα τεθεί υπό την προστασία  των Τιμουριδών αφού ξεκίνησε επί εποχής του Σαχ Ροχ, του γιου του Ταμερλάνου, περί το 1400. Έφθασε δε στη μεγαλύτερη ακμή της στην εποχή του Μπαϋσουνκούρ Μιρζά, γιου του Σαχ Ροχ, ο οποίος καλούσε στην Αυλή του τους καλύτερους ζωγράφους της εποχής του, απ΄ όλη τη περιοχή του σημερινού Ιράν και Αφανιστάν. Η τεχνοτροπία αυτή τελικά άνθησε μέχρι το 1507 όταν καταλήφθηκε η Χεράτ και στη συνέχεια λεηλατήθηκε από τους Ουζμπέκους.
## Περιγραφή
Η τεχνοτροπία Χεράτ ήταν ζωγραφική κυρίως πάνω σε μετάξι τεμάχια εκ του οποίου κοσμούσαν διάφορα χειρόγραφα κειμενα ποιητικών έργων. Η τεχνική αυτή προήλθε από παλαιότερη τεχνική ζωγραφικής παράδοσης των αρχαίων πόλεων της Ταυρίδας και της Σιράζ. Το κύριο χαρακτηριστικό της τεχνοτροπίας χεράτ ήταν η απεικόνιση της προοπτικής σε παραστάσεις μεμονωμένων ομάδων ανθρώπων ή ζώων ή άλλων τοπίων σε υπερκείμενα επίπεδα με διαδοχική σμίκρυνση έτσι ώστε να διακρίνονται διάφορες παρατάξεις σε βάθος πεδίου δίνοντας την εικόνα ότι κάθε μία είναι πίσω από την άλλη. Κυρίαρχα χρώματα της τεχνοτροπίας αυτής ήταν το πράσινο του σμαραγδιού και η ποικιλία του βαθυγάλαζου με χαρακτηριστική λεπτότητα χρωματισμού. Αργότερα κυρίαρχη μορφή της ζωγραφικής αυτής ήταν ο Μπεχζάντ που υπό την προστασία του Βασιλέα Χουσεΐν Μπαϋκαράχ (1469-1506) δημιούργησε πλήθος εξαιρετικών έργων μερικά των οποίων σώζονται σήμερα σε σημαντικές εθνικές βιβλιοθήκες και μουσεία του κόσμου. 
Ένα εξ αυτών των αριστουργημάτων είναι και ο λεγόμενος "Δενδρόκηπος" του 1489, που φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη Καΐρου.

## Πηγές
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.61ος, σ.70.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ισλαμική ζωγραφική
Κατηγορία:Πολιτισμός του Ιράν
Κατηγορία:Πολιτισμός του Αφγανιστάν
Μντίνα

μικρογραφία|240x240εσ|Ο οκταγωνικός τρούλος, Καθεδρικός Ναός Αγίου Παύλου, Αρχιτέκτων Lorenzo Gafà (1696-1705),
Η **Μντίνα** (Mdina ή L-Imdina στα Μαλτέζικα ή Città Vecchia, ή Città Notabile) είναι μια πόλη της Μάλτας, πρώην πρωτεύουσα του νησιού. Ονομάζεται και *«σιωπηλή πόλη»* και η περιοχή αυτή κατοικείται από το 700 π.Χ. Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και έχει μεσαιωνικό χαρακτήρα οχυρωμένης μεντίνας με στενά δρομάκια.

Στη Μντίνα κατοικούν και απόγονοι ευγενών από τις οικογένειες Νορμανδών, Σικελών και Ισπανών κάτω από την κυριαρχία βρισκόταν η πόλη στο παρελθόν. Στο κέντρο της πόλης βρίσκεται ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Παύλου, έργο του μαλτέζου αρχιτέκτονα Λορέντζο Γκαφά (1696-1705).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Παρουσίαση της Mdina 
*Mdina στον ιστότοπο της Malta Tourism Authority
*Πληροφορίες για την Mdina

Κατηγορία:Πόλεις της Μάλτας
Θρασύβουλος (αποσαφήνιση)

**Θρασύβουλος** είναι ένα αρχαίο ελληνικό ανδρικό όνομα, που σημαίνει *«εκείνος που είναι αποφασιστικός»* ή *«εκείνος που διακρίνεται για τις τολμηρές του σκέψεις»*. 

**Αρχαία ιστορία**
* Θρασύβουλος, πολιτικός και στρατιωτικός των Αθηνών (4ος αιώνας π.Χ.)
* Θρασύβουλος, τύραννος της πόλης της Μιλήτου (7ος αιώνας π.Χ.)
* Θρασύβουλος, τύραννος της πόλης των Συρακουσών (466 - 465 π.Χ.)

**Σύγχρονα πρόσωπα**
* Θρασύβουλος Ζαΐμης
* Θρασύβουλος Μάνος
* Θρασύβουλος Πετιμεζάς
* Θρασύβουλος Τσακαλώτος

**Αθλητισμός**
* Α.Ο. Θρασύβουλος Φυλής, αθλητικός σύλλογος της Αττικής.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων