Εναλλακτική για τη Γερμανία

Η **Εναλλακτική για τη Γερμανία** (γερμ. *Alternative für Deutschland*, **AfD**) είναι εθνικιστικό και αντιμεταναστευτικό πολιτικό κόμμα στη Γερμανία. Το κόμμα ιδρύθηκε το 2014 από τον Μπερντ Λούκε, καθηγητή Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, προσελκύοντας τους απογοητευμένους των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων και κυρίως της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης. Συμπρόεδροι του κόμματος είναι οι Άλις Βάιντελ και Τίνο Κρούπαλα.

Η AfD περιγράφεται ως ακροδεξιά ως προς την τοποθέτηση της στο πολιτικό φάσμα, με ριζοσπαστική δεξιά πολιτική, καθώς και υπερσυντηρητισμό. Αν και διαθέτει πολιτικό πρόγραμμα όμοιο με τα υπόλοιπα μεγάλα εθνικιστικά κόμματα της Ευρώπης, επιπροσθέτως έχει κατηγορηθεί πολλάκις για συνεργασία με την εξτρεμιστική δεξιά (συχνά νεοναζιστικών καταβολών). Κατηγορείται επίσης συχνά για έντονα λαϊκιστική ρητορική.

Το κόμμα διαθέτει 77/736 βουλευτές στην Μπούντεσταγκ (5η δύναμη), ενώ εξέλεξε 15 ευρωβουλευτές από τους 69 της Γερμανίας (2η δύναμη). Η AfD συνδέεται και με το δεξιό think tank «Ίδρυμα Ντεζιντέριους Έρασμος» (*Desiderius-Erasmus-Stiftung*).

## Πολιτικό πρόγραμμα
Στο ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος στις 14 Απριλίου 2013, η AfD ενέκρινε το πρώτο της πρώτο εκλογικό πρόγραμμα. Το 2014 ακολούθησαν πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές, αργότερα στρατηγικά έγγραφα και ψηφίσματα, μεταξύ άλλων για τη σκλήρυνση του νόμου περί ασύλου, η πολιτική για το ευρώ, περί αλλοδαπών και ισλαμισμού και το δίκαιο περί όπλων.

Στις αρχές Μαΐου 2016, η AfD ενέκρινε, στο συνέδριο μελών στο Στουτγκάρδη, το θεμελιώδες πρόγραμμά της, βασισμένο σε ένα σχέδιο που δημιουργήθηκε σε ομάδες εργασίας με τη συμμετοχή περίπου 1000 μελών. Σε ένα συνέδριο του κόμματος το 2019 επρόκειτο να επεκταθεί, μεταξύ άλλων, ως προς την κοινωνική πολιτική. Λόγω σημαντικών διαφωνιών – ιδίως όσον αφορά το ζήτημα της σύνταξης γήρατος – το λεγόμενο «κοινωνικό συνέδριο» αναβλήθηκε για τον Απρίλιο του 2020.

### Ευρωπαϊκή Πολιτική

[μικρογραφία|Αφίσα της AfD στις [Βουλευτικές εκλογές Γερμανίας 2013 με σχόλιο για την πολιτική του ευρώ και της νομισματικής ένωσης]]

Στο θεμελιώδες πρόγραμμα του 2016, το κόμμα απορρίπτει την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) ως πολιτική ένωση, υποστηρίζοντας μόνο μία οικονομική κοινότητα παρόμοια με την προκάτοχό της, την ΕΟΚ. Αργότερα, το κόμμα θα ταχθεί κατά του ευρώ, αλλά υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ευρώ χαρακτηρίζεται ως πείραμα που πρέπει να τερματιστεί, ενώ σχετικά με την παραμονή στη Ευρωζώνη, το κόμμα επιθυμεί δημοψήφισμα. Το κεντρικό επιχείρημα του κόμματος είναι ότι το ευρώ είναι ένα αποτυχημένο νόμισμα  κάνοντας χώρες με λιγότερο ανταγωνιστικές οικονομίες πιο φτωχές και καταστρέφοντας χώρες με ανταγωνιστικές οικονομίες.

Μερικοί εκπρόσωποι ζητούν, κατ’ αντιστοιχία με την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ, την έξοδο της Γερμανίας από την Ένωση (Dexit). Επίσημα και από την ηγεσία του κόμματος, μία έξοδος εξετάζεται ως τελευταία επιλογή, για την περίπτωση που δεν υπάρξουν βασικές μεταρρυθμίσεις στην ΕΕ. Στο εκλογικό πρόγραμμα για τις Βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία 2025 η απαίτηση για ένα Dexit δεν παρουσιάζεται πλέον. Λόγω της «ανεπαρκούς νομιμοποίησης» της ΕΕ, η AfD ζητά την επαναφορά σε εθνικό επίπεδο διαφόρων πολιτικών αρμοδιοτήτων. Απορρίπτει τη συγκρότηση κοινής ευθύνης στη ζώνη του ευρώ.

### Χρηματοοικονομική και οικονομική πολιτική

Η AfD υποστηρίζει μια οικονομικά φιλελεύθερη πολιτική. Το κόμμα επιδιώκει τη μείωση της παρέμβασης του κράτους στις αγορές και την αύξηση της ισχύος των αγορών, προτείνοντας τη μείωση του κοινωνικού κράτους. Παρόλα αυτά, έρευνες έχουν παρουσιάσει και μία εκδοχή σύμφωνα με την οποία το κόμμα δεν έχει καθαρά κεφαλαιοκρατική στάση και ότι παρουσιάσει ισορροπημένες θέσεις αναφορικά με ζητήματα όπως ο κοινωνικός προστατευτισμός προνοιακός σωβινισμός. Επίσης το κόμμα περιγράφεται ως οικονομικά εθνικιστικό.

Η AfD υποστηρίζει μια πολιτική λιτότητας και τη διατήρηση του φρένου χρέους. Για το κόμμα, η αποπληρωμή των κρατικών χρεών έχει προτεραιότητα έναντι των επενδύσεων. Απορρίπτει ειδικά τις επενδύσεις για απανθρακοποίηση της οικονομίας. Θέλει να προωθήσει τις ψηφιακές τεχνολογίες σε εθνικό επίπεδο, π.χ. με εθνική χρηματοδότηση έρευνας για την τεχνητή νοημοσύνη. Ωστόσο, στο εκλογικό πρόγραμμα του κόμματος για τις βουλευτικές εκλογές 2021, απουσιάζουν σαφή οικονομικά σχέδια για την προώθηση καινοτόμων τεχνολογιών για το κλίμα. Στον κόσμο της επιχειρηματικότητας, η AfD θεωρείται αρνητικός παράγοντας για την προσέλκυση ειδικών εργαζομένων από το εξωτερικό.

Στο φορολογικό δίκαιο η AfD προτείνει μοντέλο βασισμένο στις προτάσεις του Πωλ Κίρκοφ και προτείνει να μειωθούν οι φόροι ιδιαίτερα για υψηλά εισοδήματα. Αυτό το μοντέλο προβλέπει έναν μέγιστο φορολογικό συντελεστή 25% αντί του σημερινού 45%, κάτι που θα οδηγούσε σε σημαντικά χαμηλότερα κρατικά έσοδα. Προτείνεται επίσης κατάργηση του φόρου κληρονομιάς και επανεξέταση του εμπορικού φόρου. Απορρίπτει επίσης την φορολογία μεγάλης περιουσίας και κατάργηση του κοινωνικού φόρου που πληρώνουν οι μεγαλοεισοδηματίες.

Μία ανάλυση του εκλογικού προγράμματος για τις βουλευτικές εκλογές 2025, που πραγματοποιήθηκε από το *Κέντρο Ευρωπαϊκών Οικονομικών Ερευνών* (*Zentrum für Europäische Wirtschaftsforschung*) στο Μάνχαϊμ, κατέδειξε ότι για μια τετραμελή οικογένεια με χαμηλό εισόδημα, οι προτάσεις της AfD θα μείωναν το ετήσιο εισόδημα κατά 440 ευρώ, ενώ μία οικογένεια με ακαθάριστο ετήσιο εισόδημα 180.000 ευρώ θα κέρδιζε 19.190 ευρώ ετησίως.

Η Άλις Βάιντελ δήλωσε ότι θα καλωσόριζε τη συμμετοχή «επιτυχημένων επιχειρηματιών», όπως οι Ίλον Μασκ, Πίτερ Τιλ ή Τέο Μιούλερ «με την τεχνογνωσία τους» σε μια κυβέρνηση.

### Εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας

Πέραν της ευρωπαϊκής πολιτικής, το πρόγραμμα της AfD για την εξωτερική πολιτική παραμένει αποσπασματικό. Υπάρχουν ορισμένες αποφάσεις και ψηφίσματα, μεταξύ των οποίων για το ζήτημα της Συρίας. Η AfD απορρίπτει τις οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, αλλά εγκρίνει κυρώσεις κατά υπευθύνων και υποστηρικτών της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

Στο πλαίσιο της αμυντικής πολιτικής, η AfD παρουσίασε το 2019 ένα σχέδιο για την «αποκατάσταση της ομοσπονδιακής άμυνας», μέσω της επαναφοράς της στρατιωτικής θητείας, της εμπλοκής στο εσωτερικό και στα σύνορα, καθώς και της έμφασης στην εδαφική και συμμαχική άμυνα. Επιπλέον, ζητά τη δημιουργία ενός γερμανικού Γενικού Επιτελείου, ενός αυτόνομου στρατοδικείου και νέων κατευθυντηρίων για την παράδοση (Traditionserlass).

### Πολιτική για το περιβάλλον και το κλίμα

Οι θέσεις της AfD βασίζονται σε γενική άρνηση της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, η οποία από το 2016 καταγράφεται στο θεμελιώδες πρόγραμμά της. Στο εκλογικό πρόγραμμα της AfD για τις ευρωεκλογές του 2014, η επιστημονική έρευνα για την κλιματική αλλαγή χαρακτηριζόταν ακόμα «αβέβαιη». Η μείωση του CO2 και τα διεθνή σύμφωνα για το κλίμα δεν απορρίπτονταν τότε εντελώς. Στο θεμελιώδες πρόγραμμα του 2016, η AfD επιτίθεται πλήρως στην πολιτική προστασίας του κλίματος. Η πολιτική αυτή στηρίζεται, κατά την AfD, σε υποθετικά μοντέλα που βασίζονται σε προσομοιώσεις του IPCC· Η AfD υποστηρίζει ότι από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 δεν έχει υπάρξει καμία αύξηση της θερμοκρασίας, θέση που έχει διαψευσθεί από τα νέα ρεκόρ θερμοκρασίας μετά το 2014. Το CO<sub>2</sub> δεν θεωρείται ρύπος αλλά «αναγκαίο συστατικό της ζωής». Τα νομοθετήματα για την προώθηση της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και τα μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας πρέπει, σύμφωνα με την AfD, να καταργηθούν χωρίς αντικατάσταση, ενώ η λειτουργία των πυρηνικών σταθμών να παραταθεί. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η AfD καταψήφισε όλες τις προτάσεις για την προστασία του κλίματος μετά τη Συμφωνία του Παρισιού (Δεκέμβριος 2015). Ο Αλεξάντερ Γκάουλαντ ανέφερε τον Σεπτέμβριο του 2019 ότι η κριτική της AfD στα μέτρα προστασίας του κλίματος, μαζί με τα θέματα του ευρώ και της μετανάστευσης, είναι το τρίτο κεντρικό θέμα του κόμματος. Στο πρόγραμμα για τις ευρωεκλογές 2019 αναφέρει το κόμμα ότι το κλίμα αλλάζει «*φυσικά, από τότε που υπάρχει η Γη*». Δεν υπάρχει «*σταθερό κλίμα για μεγάλες χρονικές περιόδους*». Αμφισβητεί «για σοβαρούς λόγους» ότι ο άνθρωπος επηρεάζει σημαντικά την πρόσφατη κλιματική αλλαγή.

Η ενεργειακή πολιτική της AfD σχεδιάστηκε από τον «*Ομοσπονδιακή Επιτροπή Ενεργειακής Πολιτικής*» με τη συνδρομή μελών του φορέα λόμπι «*Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για το Κλίμα και την Ενέργεια*», που αρνείται την ανθρωπογενή υπερθέρμανση.

Η AfD βλέπει την ενεργειακή μετάβαση ως απειλή για την ασφάλεια εφοδιασμού με ενέργεια. Αναφέρεται συχνά στον κίνδυνο διακοπών ρεύματος. Επομένως, ζητά τη συνέχιση της χρήσης του άνθρακα καθώς και της πυρηνικής ενέργειας. Ο τερματισμός της πυρηνικής ενέργειας θεωρείται ότι πρέπει να αναθεωρηθεί και να διεξαχθεί εκτενής έρευνα στις περιοχές της πυρηνικής ενέργειας και πυρηνικών αντιδραστήρων. Επίσης, η AfD υποστηρίζει ότι ο λιγνίτης αποτελεί τον μοναδικό εγχώριο «βασικό» ενεργειακό πόρο για την ασφάλεια και ανεξαρτησία της Γερμανίας σε ό,τι αφορά την ενέργεια. Συνεπώς, απορρίπτει τον τερματισμό της χρήσης του άνθρακα. Επίσης ζητά έρευνα σχετικά με την υδραυλική θραύση και απορρίπτει έναν φόρο CO2. Σε ένα πρόγραμμα με 10 σημεία που παρουσίασε η AfD στις αρχές Σεπτεμβρίου 2023, υπόσχεται, αν αναλάβει τη διακυβέρνηση, την «άμεση επιδιόρθωση και θέση σε λειτουργία» των κατεστραμμένων αγωγών φυσικού αερίου Nord Stream 1 και 2, καθώς και την ακύρωση του απαγορευτικού για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Το 2019 η AfD εξέδωσε ψήφισμα για την καταπολέμηση των «*εισβαλόντων ειδών*» (εισαγόμενα είδη χλωρίδας και πανίδας), επειδή αυτά θέτουν σε κίνδυνο την εγχώρια χλωρίδα και πανίδα. Ο πληθυσμός των λύκων στη Γερμανία θα πρέπει σύμφωνα με την AfD να ελέγχεται «ορθολογικά».

Στο εκλογικό πρόγραμμα για τις εκλογές του 2021, η AfD αναφέρει ότι ο «στόχος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να μειώσει πρακτικά στο μηδέν τις εκπομπές CO2» οδηγεί σε έναν «ριζικό μετασχηματισμό της βιομηχανίας και της κοινωνίας και κάνει λόγο για «Great Reset».

### Οικογενειακή πολιτική και πολιτική φύλου και ΛΟΑΤΚΙ+

Η AfD διατηρεί συντηρητικές θέσεις στις πολιτικές φύλου και απορρίπτει τα τελευταία κύματα φεμινισμού. Αυτή η στάση βασίζεται, μεταξύ άλλων, σε χριστιανο-συντηρητικές (περιγράφονται και ως φονταμενταλιστικές) και εθνοκεντρικές ιδέες. Αντιμετωπίζει το ζήτημα της δημογραφικής εξέλιξης ως σημαντικό. Θεωρεί την παραδοσιακή πυρηνική οικογένεια ως κεντρικό μοντέλο και απορρίπτει τις ποσοστώσεις γυναικών και τη φερόμενη αμφισβήτηση της ταυτότητας φύλου. Τραβά την προσοχή με συνθήματα όπως «Σταματήστε την τρέλα του φύλου». Οι κοινοβουλευτικές ομάδες σε ομόσπονδα κρατίδια το 2016, στην «Δ*ιακήρυξη του Μαγδεμβούργου*», ζήτησαν τη διακοπή της «σεξουαλικής εκπαίδευσης» σε νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία και κυρίως ενημέρωσης σχετικά με τη σεξουαλική πολυμορφία. Μέρος του κινήματος που υποστηρίζει την κατάργηση των αμβλώσεων, βρίσκει εδώ έδαφος κυρίως στα νότια ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας.

Σε ψήφισμα του 2016 το κόμμα ζητά την κατάργηση της «*γλωσσικής ευαισθησίας στο φύλο*» και την επιστροφή στο αρσενικό όταν πρόκειται για καθολικές αναφορές, καθώς και την αποφυγή όλων των γλωσσικών εκφάνσεων της ιδεολογίας του φύλου (μετοχικά τερτίπια, αχρείαστες διπλές αναφορές σε αρσενικό-θηλυκό κλπ.)».

Η AfD διακατέχεται από «ομοεθνικισμό» υποστηρίζοντας ότι τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων απειλούνται από τους μετανάστες και τους μουσουλμάνους, ενώ ταυτόχρονα απορρίπτει τα απαιτούμενα ως δικαιώματα από την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. Αίσθηση αποτελεί ότι σε αντίθεση με τα παραπάνω καθώς και με το γεγονός ότι το κόμμα χαρακτηρίζεται από τα γερμανικά ΜΜΕ ως «ομοφοβικό» η συμπρόεδρος του κόμματος Άλις Βάιντελ είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλη, ενώ σε δημοσκόπηση για τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 η AfD ήταν πρώτη μεταξύ της γερμανικής γκέι κοινότητας.

### Εργασιακή πολιτική

Η AfD θεωρεί πως η πολιτική για την εργασία αφορά τα κράτη-μέλη της ΕΕ ξεχωριστά. Από το 2016 υποστηρίζει τη διατήρηση του κατώτατου μισθού, χωρίς όμως να προσδιορίζει ποιο θα πρέπει να είναι το ύψος του. Παράλληλα, απορρίπτει κάθε περαιτέρω αύξηση του. Μέλη της ηγεσίας, όπως ο πρώην πρόεδρος Γιοργκ Μάουτεν, έχουν εκφραστεί αρνητικά, προτείνοντας αντί αυτού κρατική επιδότηση μέσω των φόρων. Στο πρόγραμμα των ευρωεκλογών 2014 η AfD απέρριπτε τον γενικό κατώτατο μισθό, θεωρώντας τον αναποτελεσματικό και ότι θέτει σε κίνδυνο θέσεις εργασίας.

Παρά την έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού στη Γερμανία, το κόμμα τάσσεται υπέρ ενός αυστηρού περιορισμού της μετανάστευσης. Η προσέλκυση ειδικευμένων εργαζομένων θα πρέπει να εστιάζεται κατά προτίμηση σε πολιτισμικά συγγενείς ευρωπαϊκές χώρες. Οι πρόσφυγες θα πρέπει να προετοιμάζονται κυρίως για την επιστροφή στην πατρίδα τους, αντί να ενσωματώνονται στη γερμανική αγορά εργασίας. Παράλληλα, σε τοπικό επίπεδο, η AfD (π.χ. στο πρόγραμμα για τις κρατιδιακές εκλογές της Έσσης) υποστηρίζει οικονομικά κίνητρα για την αύξηση της γεννητικότητας – ωστόσο, αυτά τα μέτρα δεν θα είχαν αποτέλεσμα πριν περάσουν περίπου 20 χρόνια.

Όσον αφορά το τέλος αντιστάθμισης για άτομα με βαριά αναπηρία, το κόμμα υποστηρίζει ένα ευέλικτο σύστημα χωρίς σταθερά νομοθετημένα επίπεδα και επιδιώκει αντιπληρωμές σε εργοδότες. Στη σχετική ψηφοφορία στη βουλή για την τωρινή ρύθμιση, η κοινοβουλευτική ομάδα της AfD απείχε.

### Κοινωνική πολιτική

Η AfD θεωρεί πως η κοινωνική πολιτική πρέπει να επανέλθει σε εθνικό επίπεδο. Στο «κοινωνικό συνέδριο» του 2020 εγκρίθηκε πρόγραμμα κοινωνικής πολιτικής, με εφτά διαφορετικές προτάσεις.

Μεταξύ όλων των κομμάτων της ομοσπονδιακής βουλής, η AfD υποστηρίζει τις πιο δραστικές περικοπές στις κοινωνικές παροχές. Για παράδειγμα, στον νόμο για την επιδοματική πολιτική, ζητά να περιοριστεί στους έξι μήνες και οι μακροχρόνια άνεργοι να υποχρεωθούν σε «κοινοτική εργασία». Επίσης εναντιώνεται σε αυστηρότερη προστασία ενοικιαστών.

Σχετικά με τις συντάξεις, η πρόταση της AfD με τον Μπγιορν Χόκε (επικεφαλής AfD Θουριγγίας), προτείνει τη διατήρηση του ορίου ασφαλιστικών εισφορών. Σύμφωνα με το βασικό κείμενο για την ασφάλιση γήρατος, η AfD προτείνει την κατάργηση του σταθερού ηλικιακού ορίου σύνταξης και τη χορήγηση σύνταξης μετά από 45 έτη εισφορών. Ο Γιοργκ Μάουτεν είχε παρουσιάσει άλλο σχέδιο, όπου η δημόσια σύνταξη θα καταργούνταν και θα αντικαθίστατο από κρατική βασική σύνταξη λίγο πάνω από το ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης. Στο συνέδριο του 2020, εγκρίθηκε ο βασικός σχεδιασμός με ευέλικτη συνταξιοδότηση και ενίσχυση χαμηλόμισθων, καθώς και μεγαλύτερα οφέλη για οικογένειες με παιδιά και υποχρεωτική ένταξη αυτοαπασχολουμένων και πολιτικών στη νόμιμη συνταξιοδότηση. Προτείνει τη χρηματοδότηση μέσω φόρων, ελπίζοντας η αύξηση της γεννητικότητας να αντιμετωπίσει τα δημογραφικά προβλήματα χωρίς μετανάστευση. Παράλληλα προωθεί την ενίσχυση της ιδιωτικής αποταμίευσης, θεωρώντας ότι οι υπάρχουσες μορφές πρέπει να αντικατασταθούν από πιο ευέλικτα, λιγότερο γραφειοκρατικά συστήματα. Οι προτάσεις για «κοινοτική εργασία» ή αρνητικό φόρο εισοδήματος και άλλες μορφές βασικού εισοδήματος, που είχε παρουσιάσει ο Μάουτεν, απορρίφθηκαν.

Σχετικά με την ένταξη των παιδιών με αναπηρίες σε κανονικά σχολεία, το κόμμα απορρίπτει την ενιαία εκπαίδευση, ζητώντας την επιστροφή στα ειδικά σχολεία. Ο Μπγιορν Χόκε χαρακτήρισε την εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς ως «ιδεολογικό έργο» και ζητά να τερματιστεί, όπως αναγράφεται και στο γενικό πρόγραμμα του κόμματος.

### Μεταναστευτική πολιτική και πολιτική ασύλου

[μικρογραφία|Προεκλογική αφίσα της AfD για τις [Ευρωεκλογές 2024 με σύνθημα για τη μεταναστευτική πολιτική]]

Στο πρώτο του εκλογικό μανιφέστο, που εγκρίθηκε στη διάσκεψη του ιδρυτικού κόμματος το 2013, η AfD ζήτησε τόσο μια πιο γενναιόδωρη πολιτική ασύλου όσο και μια αυστηρότερη πολιτική μετανάστευσης. Τα επόμενα χρόνια, το αίτημα περιορισμού της μετανάστευσης έγινε το κεντρικό ζήτημα του κόμματος. Ως απάντηση στην απότομη αύξηση του αριθμού των προσφύγων, η Ομοσπονδιακή Εκτελεστική Επιτροπή παρουσίασε ένα έγγραφο στρατηγικής για την πολιτική μετανάστευσης και ασύλου στις αρχές Σεπτεμβρίου 2015. Σε αυτήν, το κόμμα ζητά την επανεισαγωγή των ελέγχων στα γερμανικά σύνορα, μια 48ωρη διαδικασία ασύλου κοντά στα σύνορα και την κατάργηση του λεγόμενου «χαρτζιλίκου» για τους αιτούντες άσυλο. Επιπλέον, άτομα από χώρες που έχουν ταξινομηθεί ως ασφαλείς χώρες καταγωγής δεν θα πρέπει πλέον να επιτρέπεται να υποβάλλουν αίτηση για άσυλο.

Τον Νοέμβριο του 2015, το ομοσπονδιακό συνέδριο του κόμματος ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο το κόμμα ζήτησε να εξαρτηθεί το δικαίωμα του ασύλου στην ασφάλεια του κράτους και του πληθυσμού του, καθώς και τα ανώτατα όρια για την αποδοχή των προσφύγων και την κατάργηση της οικογενειακής επανένωσης.

Το 2016, οι θέσεις σχετικά με τη μετανάστευση και την πολιτική των αλλοδαπών περιγράφηκαν ως ένα αμφίθυμο μείγμα συντηρητικής και νεοφιλελεύθερης αντίληψης: Από τη μία πλευρά, τονίστηκε η σημασία της ελευθερίας εγκατάστασης, αλλά και της ελευθερίας μετακίνησης των εργαζομένων στην Ευρώπη. Η μετανάστευση «ειδικευμένης» και «ολοκληρωτικής» σύμφωνα με το καναδικό μοντέλο είναι ευπρόσδεκτη. Από την άλλη πλευρά, συνδέεται με «ομιλίες με ρατσιστική χροιά». Το AfD απαιτεί «σακά κριτήρια» για τη μετανάστευση. «Η μετανάστευση στα γερμανικά κοινωνικά συστήματα» απορρίπτεται. Μόνο όσοι πληρώνουν εισφορές κοινωνικής ασφάλισης μπορούν να επωφεληθούν από επιδόματα ανεργίας και τέκνων. Ωστόσο, οι αιτούντες άσυλο θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εργαστούν στη Γερμανία.

Σύμφωνα με ανάλυση του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τον Σεπτέμβριο του 2017, το προεκλογικό μανιφέστο του AfD ζητά μια πιο αυστηρή αλλαγή του Βασικού Νόμου στη μεταναστευτική πολιτική και θέλει να δει τη Σύμβαση της Γενεύης για το Καθεστώς των Προσφύγων να αναθεωρηθεί προκειμένου να την προσαρμόσει «στην απειλή για την Ευρώπη από τις πληθυσμιακές εκρήξεις και τις μεταναστευτικές ροές».

Οι εκπρόσωποι του AfD εξέφρασαν επίσης ορισμένες πιο ακραίες θέσεις σχετικά με τη μεταναστευτική πολιτική: Σε ένα βιβλίο του 2018, ο Μγιορν Χόκε ζήτησε να εκκαθαριστεί η Γερμανία από ανθρώπους που είναι «πολιτιστικά αλλότριοι». Αυτό απαιτεί μία μεγάλης κλίμακας πολιτική και πιθανότατα δεν θα ήταν σε θέση να αποφύγει μια πολιτική «σκληρότητας». Το 2024, ο Ρενέ Σπρίνγκερ, μέλος της Μπουντεστάγκ, σχολίασε το ζήτημα της μετανάστευσης μετά από μια συνάντηση δεξιών εξτρεμιστών στο Χ: «*Θα επιστρέψουμε τους ξένους στην πατρίδα τους. εκατομμύρια φορές. Αυτό δεν είναι μυστικό σχέδιο. Αυτή είναι μια υπόσχεση.*». Οι βουλευτές Στεφάν Πρότσκα, Γκερρίτ Χούι, Ρόγκερ Μπέκαμπ, Ματίας Χέλφερικ και ο βουλευτής στο κοινοβούλιο του Βραδεμβούργου Χανς-Χριστόφ Μπερντ, επιβεβαίωσαν επίσης αυτό το σχέδιο.

Η κλίμακα του σχεδίου μετανάστευσης που συζητήθηκε επηρεάζει 16 έως 25 εκατομμύρια άτομα. Ο Χόκε δήλωσε σε ένα τραπέζι τον Δεκέμβριο του 2023: «*Θα είμαστε σε θέση να ζήσουμε με 20, 30 τοις εκατό λιγότερους ανθρώπους στη Γερμανία χωρίς κανένα πρόβλημα*». Ο Μαξιμιλιάν Κραχ εξηγεί: «*Προβλέπεται ότι θα είναι πάνω από 25 εκατομμύρια άνθρωποι στη Γερμανία, εκ των οποίων πάνω από 15 εκατομμύρια θα είναι Γερμανοί πολίτες. […] Η μετανάστευση όσων δεν επιθυμούν ή δεν μπορούν να ενσωματωθούν μπορεί να πετύχει σε μεγάλους αριθμούς μόνο εάν συνεργαστούν. Πρέπει να τεθούν τα κατάλληλα κίνητρα για να επιτευχθεί αυτό*».

### Θέσεις για το Ισλάμ
Το βασικό πρόγραμμα της AfD, που εγκρίθηκε το 2016, αναφέρει: «*Το Ισλάμ δεν ανήκει στη Γερμανία, ειδικότερα, το κόμμα ζητά την απαγόρευση των* *τεμένων, του καλέσματος για προσευχή και των πέπλων που καλύπτουν τα πρόσωπα γυναικών*». Η AfD δεν επιθυμεί να καλύπτονται τα πρόσωπα στις δημόσιες υπηρεσίες και επιθυμεί την απαγόρευση σε μπούρκες ή νικάμπ στο κοινό. Η AfD δηλώνει ότι δεσμεύεται για την ελευθερία της θρησκείας, αλλά ότι αυτή η ελευθερία πρέπει να ασκείται σύμφωνα με το νόμο και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι μουσουλμάνοι που είναι νομοταγείς και ενσωματωμένοι θα πρέπει να θεωρούνται αποδεκτά μέλη της κοινωνίας σύμφωνα με το κόμμα. Οι διάφορες μουσουλμανικές ενώσεις που θα θεωρηθούν αντισυνταγματικές και θα πρέπει να απαγορευθούν να χτίζουν και να λειτουργούν τζαμιά, ενώ στηρίζει την απαγόρευση χρηματοδότησης από ισλαμικά κράτη ή ιδιώτες δωρητές. Επιπλέον, οι ιμάμηδες στη Γερμανία θα έπρεπε κατά το κόμμα να έχει εκπαιδευτεί στα γερμανικά πανεπιστήμια. Στη Μπουντεστάγκ το 2018, η κοινοβουλευτική ομάδα της AfD ζήτησε από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να λάβει «τα κατάλληλα μέτρα» κατά του φερόμενου ως παράνομου περιεχομένου του Κορανίου, χωρίς να διευκρινίσει τι ακριβώς εννοούσε και τι πρέπει να γίνει. Η πρόταση συζητήθηκε στο κοινοβούλιο στις 11 Οκτωβρίου 2018, κατά την οποία απορρίφθηκε ομόφωνα από όλες τις άλλες κοινοβουλευτικές ομάδες.

## Εκλογές και εκλογικά αποτελέσματα
Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2013, όπου και έλαβε το 4,7% των ψήφων, ποσοστό οριακά μικρότερο από το 5% που απαιτείται για την εκπροσώπηση κάποιου κόμματος στην Μπούντεσταγκ. Στις Ευρωεκλογές 2014 έλαβε το 7,1% των ψήφων και κέρδισε 7 από τις 96 έδρες που αντιστοιχούν στη Γερμανία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ οι ευρωβουλευτές του προσχώρησαν στην κοινοβουλευτική ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών. Ακόμα, η Εναλλακτική για τη Γερμανία εκπροσωπείται και σε διάφορα κοινοβούλια κρατιδίων της Γερμανίας, έχοντας κερδίσει στις αντίστοιχες εκλογές το 9,7% των ψήφων στη Σαξονία, το 12,2% των ψήφων στο Βρανδεμβούργο, το 10,6% των ψήφων στη Θουριγγία, το 6,1% των ψήφων στο Αμβούργο και το 5,5% στη Βρέμη.

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2017 ήταν τρίτο κόμμα σε εθνικό επίπεδο. Στο κρατίδιο της Σαξονίας αναδείχτηκε πρώτο κόμμα ξεπερνώντας το CDU της Άνγκελα Μέρκελ, συγκεντρώνοντας 27% έναντι 26,9% του CDU. Το ποσοστό αυτό είναι το υψηλότερο που κατέγραψε η AfD σε όλη τη γερμανική επικράτεια στις ομοσπονδιακές βουλευτικές εκλογές.

### Μπούντεσταγκ

μικρογραφία|295x295εσ|<small>Τα ποσοστά του κόμματος στις εκλογές του 2017, δείχνουν ότι έχει μεγαλύτερη δύναμη στην ανατολική Γερμανία, και μικρότερη στα βορειοδυτικά της χώρας και στα αστικά κέντρα.</small>

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

### Τοπικά κοινοβούλια (''Landtage'')

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα