open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ζέπα (Ρογκάτιτσα)

Η **Ζέπα** (κυριλλικό αλφάβητο: **Жепа**) είναι χωριό της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, στην ανατολική Βοσνία Ερζεγοβίνη. Είναι χτισμένη δίπλα στον ομώνυμο ποταμό, που αποτελεί παραπόταμο του Δρίνου, σε μια κοιλάδα ανάμεσα στα βουνά Γιάβορ (Javor) και Ντέβετακ (Devetak), βόρειο ανατολικά της πόλης Ρογκάτιτσα,  νότιο δυτικά της Σρεμπρένιτσα και βόρειο δυτικά του Βίσεγκραντ. 

Το 1991 κατοικούσαν στη Ζέπα 2.441 άνθρωποι εκ των οποίων οι 2.330 ήταν Βόσνιοι και 103 Σέρβοι ενώ 8 είχαν δηλώσει Γιουγκοσλάβοι. Το 1993, κατά τη διάρκεια του Πολέμου στη Βοσνία, η Ζέπα, όπως και η Σρεμπρένιτσα και το Γκόραζντε, κηρύχθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη «ασφαλής περιοχή» και τοποθετήθηκε εκεί μια μικρή στρατιωτική μονάδα του Ουκρανικού Στρατού, που συμμετείχε στη UNPROFOR. Παρόλα αυτά, στις 25 Ιουλίου 1995, η Ζέπα κατελήφθη από τις σερβοβοσνιακές δυνάμεις (VRS). Είχε προηγηθεί η κατάληψη της Σρεμπρένιτσα και η σφαγή περισσότερων από 8.000 Βόσνιων αμάχων. Αν και στη Ζέπα οι δολοφονίες δεν έλαβαν την έκταση που έλαβαν στη Σρεμπρένιτσα, 116 Βόσνιοι σκοτώθηκαν στην κατάληψη της πόλης.  Ο Βόσνιος στρατιωτικός διοικητής του θύλακα, στρατηγός Αβντο Πάλιτς, μετά την κατάληψη της πόλης εξαφανίστηκε και το 2001 η σορός του βρέθηκε σε μαζικό τάφο κοντά στο χωριό Βραγκόλοβι, στο δήμο Ρογκάτιτσα. Είχε συλληφθεί από τους Σερβοβόσνιους ενώ είχε συναντηθεί με αξιωματούχους της σερβοβοσνιακής πλευράς και των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να πετύχει την εκκένωση της πόλης από τους αμάχους και να αποφευχθεί επανάληψη των σφαγών που είχαν γίνει στη Σρεμπρένιτσα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Ζαν Ντυράν

Ο **Ζαν Ντυράν** (γαλλικά: Jean Durand), (15 Δεκεμβρίου 1882 - 10 Μαρτίου 1946), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του βωβού κινηματογράφου.

Ο Ντυράν ήταν εξαιρετικά παραγωγικός και εργάστήκε σε πάνω από διακόσιες ταινίες.
Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μπερθ Νταγκμάρ.

## Ενδεικτική Φιλμογραφία

*1908 : *[[Belle-maman bat les records]]*
*1908 : *[[Transformations élastiques]]*
*1908 : *[[Trop crédules]]* 
*1909 : *[[Cyrano de Bergerac]]*
*1909 : *[[L'Enfant du chercheur d'or]]*
*1909 : *[[Frédéric le Grand]]*
*1909 : *[[Le Miracle du collier]]*
*1909 : *[[Sur le sentier de la guerre]]*
*1909 : *[[Les Papas de Francine]]*
*1910 : *[[Amitié de cow-boy]]*
*1910 : *[[L’Amour du ranch]]*
*1910 : *[[À travers la plaine]]*
*1910 : *[[L’Attaque d'un train]]*
*1910 : *[[Les Aventures d'un cow-boy à Paris]]*
*1910 : *[[Bornéo Bill]]* 
*1910 : *[[Les Chasseurs de fourrures]]*
*1910 : *[[Dans les airs]]*
*1910 : *[[Le Diamant volé]]*
*1910 : *[[L'Homme qui ressemble au président]]*
*1910 : *[[Le Baptême de Calino]]*
*1910 : *[[Le Fer à cheval]]*
*1910 : *[[La Main coupée]]*
*1910 : *[[Le Pari de Lord Robert]]*
*1910 : *[[Pendaison à Jefferson City]]*  
*1910 : *[[Reconnaissance d'indien]]*
*1910 : *[[Le Rembrandt de la rue Lepic]]*
*1910 : *[[Un drame sur une locomotive]]*
*1910 : *[[Capture gênante]]*
*1911 : *[[Aux mains des bandits]]*
*1911 : *[[Les Aventures de trois Peau x-Rouges à Paris]]* 
*1911 : *[[Calino architecte]]*
*1911 : *[[Calino cocher]]*
*1911 : *[[Calino et ses pensionnaires]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο  

Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατάλογος αδελφοποιημένων πόλεων στην Αλβανία

δεξιά|μικρογραφία|348x348εσ|Χάρτης της Αλβανίας
Αυτός είναι κατάλογος μερών στη Αλβανία που έχουν συνδέσμους με άλλες κοινότητες σε άλλες χώρες. Στις περισσότερες φορές, η σύνδεση, ειδικά όταν επισημοποιείται από την τοπική κυβέρνηση, είναι γνωστή ως "αδελφοποίηση πόλεων" και ενώ τα περισσότερα μέρη είναι πόλεις, ο κατάλογος περιλαμβάνει επίσης χωριά, επαρχίες, κομητείες κτλ. με παρόμοιους συνδέσμους.

## Αδελφοποιημένες πόλεις

### [[Δυρράχιο]]

### [[Καμέζ]]

### [[Κορυτσά]]

### [[Άγιοι Σαράντα]]

### [[Τίρανα]]
Τα Τίρανα είναι αδελφοποιημένα με τις παρακάτω πόλεις:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Βίντροβατς

Το **Βίντροβατς** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου του Νέγκοτιν, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπορ. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 649 κατοίκους.

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (2002)

## Δείτε επίσης
* Σύμπλεγμα παλαιών κρηνών στο Βίντροβατς
* Οικισμοί της Σερβίας
* Πόλεις της Σερβίας

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Νέγκοτιν
Σύμπλεγμα παλαιών κρηνών στο Βίντροβατς

Το **σύμπλεγμα παλαιών κρηνών στο Βίντροβατς** (σερβικά κυριλλικά: , σερβικά λατινικά: ) ευρίσκεται στο Βίντροβατς, εντός του Δήμου του Νέγκοτιν και εντός του Διαμερίσματος του Μπορ, στη Σερβία. Το συγκεκριμένο σύμπλεγμα είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών μνημείων της Δημοκρατίας της Σερβίας (n° SK 338).

## Περιγραφή

## Δείτε επίσης
*Πολιτισμικά μνημεία του Διαμερίσματος του Μπορ

## Παραπομπές


Βιντροβατς
Κατηγορία:Προστατευόμενα πολιτισμικά μνημεία στη Σερβία
Βιντροβατς
Ξύλινη εκκλησία του Τρνιάνε

Η **ξύλινη εκκλησία του Τρνιανε** (σερβικά κυριλλικά: , σερβικά λατινικά: ) είναι Σερβική Ορθόδοξη εκκλησία ευρισκόμενη στο Τρνιανε, εντός του Δήμου του Νέγκοτιν και εντός του Διαμερίσματος του Μπορ, στη Σερβία. Είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών μνημείων της Δημοκρατίας της Σερβίας (n° SK 316).

## Περιγραφή

## Δείτε επίσης
* Πολιτισμικά μνημεία του Διαμερίσματος του Μπορ

## Παραπομπές


Τρνιανε
Κατηγορία:Προστατευόμενα πολιτισμικά μνημεία στη Σερβία
Τρνιανε
Τρνιανε
Μπάγκρνταν

Το **Μπάγκρνταν** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του εδάφους της Πόλεως της Γιάγκοντινα, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Πομόραβλιε. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 767 κατοίκους.

Το Μπάγκρνταν ευρίσκεται επί της αριστερής όχθης του Μεγάλου Μοράβα, πλησίον της ευρωπαϊκής οδού E75.

## Δημογραφία





## Δείτε επίσης
* Οικισμοί της Σερβίας
* Πόλεις της Σερβίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί της Γιάγκοντινα
Αγία Παρασκευή (συνοικία Λαπήθου)

Η **Αγία Παρασκευή** είναι συνοικία του Δήμου Λαπήθου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Λαπήθου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα ανατολικά συνορεύει με την Αγία Αναστασία, στα βορειοανατολικά με τον Πρόδρομο και την Τουρκική Συνοικία, στα βόρεια με τον Άγιο Θεόδωρο, στα δυτικά με τη Βασίλεια, στα νοτιοδυτικά με τον Λάρνακα της Λαπήθου και στα νότια με το Αγριδάκι Κερύνειας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λαπήθου
Σίβυλλα του Λουξεμβούργου

Η **Σίβυλλα του Λουξεμβούργου** (*Sibilla vu Lëtzebuerg*, γεννημένη ως Σίβυλλα Σάντρα Βάιλερ ι Τορλόνια *Sibilla Sandra Weiller y Torlonia*, 12 Ιουνίου 1968 -) είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Γουλιέλμου του Λουξεμβούργου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1958 στο Νεϊγί-συρ-Σεν, και είναι κόρη του Πωλ Αννίκ Βάιλερ και της Ντόνας Ολυμπίας Τορλόνια ντι Τσιβιτέλα-Τσέζι. Ο Πωλ Αννίκ Βάιλερ ήταν γιος της Αλίκης Διπλαράκου.

Σπούδασε στο Ινστιτούτο Φλοριμόν στη Γενεύη αποφοίτησε με απολυτήριο οικονομικών και τιμητικές διακρίσεις. Στη συνέχεια σπούδασε στο École du Louvre του Παρισιού και αποφοίτησε με δίπλωμα στην Ιστορία της Τέχνης το 1991. Εργάστηκε στο Μουσείο Γαλλικών Μνημείων. Μελέτησε τη σύγχρονη τέχνη στο Λονδίνο και εργάστηκε για διαφορετικές γκαλερί, προτού ανοίξει τη δική της γκαλερί το 1993.

Στις 8 Σεπτεμβρίου 1994 η Σίβυλλα παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον Πρίγκιπα Γουλιέλμο του Λουξεμβούργου και στις 24 Σεπτεμβρίου τελέστηκε και ο θρησκευτικός τους γάμος στις Βερσαλλίες. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
*τον Πρίγκιπα *Παύλο Λουδοβίκο* Ιωάννη Μαρία Γουλιέλμο γενν. 1998.
*τον Πρίγκιπα *Λεοπόλδο* Γουλιέλμο Μαρία Ιωσήφ γενν. 2000.
*την Πριγκίπισσα *Καρλότα* Βιλελμίνη Μαρία ντα Γκλόρια γενν. 2000.
*τον Πρίγκιπα *Ιωάννη* Ανδρέα Γουλιέλμο Μαρία Γαβριήλ Μάρκο ντ' Αβιάνο γενν. 2004.

## Τίτλοι
*12 Ιουνίου 1958 - 8 Σεπτεμβρίου 1994: Δεσποινίς Σίβυλλα Σάντρα ι Τορλόνια
*8 Σεπτεμβρίου 1994 - μέχρι σήμερα: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Σίβυλλα του Λουξεμβούργου

### Τιμητικές διακρίσεις
* : Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αδόλφου του Νασσάου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Ιωάννης ντα Μπεμπόστα

O δον **Ιωάννης**, πορτoγαλ. João (12 Ιουνίου 1726 - 23 Οκτωβρίου 1780) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν γενικός διοικητής τού στόλου της Πορτογαλίας και μαγιορδόμος τού ανακτόρου. Λόγω τού γάμου του έγινε δούκας τού Αμπράντες.

## Βιογραφία
Ήταν ο νόθος γιος τού Φραγκίσκου δούκα της Μπέζα και της ερωμένης του Μαριάνας Σιλβέιρα, μοναχής. Ο Φραγκίσκος είχε μεγαλύτερο αδελφό τον Ιωάννη Ε΄ της Πορτογαλίας και έτσι ήταν εξάδελφος των γιων τού Ιωάννη Ε΄, τού Ιωσήφ και τού Πέτρου Γ΄ βασιλέων της Πορτογαλίας.

O πατέρας του ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας. Ο δευτερότοκος γιος (infantado) τού βασιλιά έμενε πάντα στο ανάκτορο Μπεμπόστα. Έτσι ο γιος τού Φραγκίσκου έμεινε γνωστός ως Ιωάννης ντα Μπεμπόστα. Ο τελευταίος νομιμοποιήθηκε με βασ. διάταγμα τού Ιωάννη Ε΄ το 1749. Το επόμενο έτος ο βασιλιάς εξέδωσε διάταγμα, που έθετε τον ανιψιό του Ιωάννη ντα Μπεμπόστα σε σειρά προτεραιότητας, επάνω από όλους τους ευγενείς και κάτω από τη βασ. οικογένεια.

Ο Ιωάννης ντα Μπεμπόστα υπηρέτησε ως σύμβουλος τού κράτους και μαγιορδόμος (mordomo-mor), δηλ. οικονόμος τού βασ. νοικοκυριού, τού Ιωάννη Ε΄ και της Μαρίας Α΄ της Πορτογαλίας, κόρης τού Ιωσήφ. Επίσης τέθηκε γενικός διοικητής τού Πορτογαλικού στόλου (armada), που ήταν ο υψηλότερος βαθμός στο Ναυτικό την περίοδο αυτή.

Κατά τη βάπτιση τού Ιωάννη ΣΤ΄, γιου τού εξαδέλφου του Πέτρου Γ΄, αντιπροσώπευσε τον ανάδοχο τού βρέφους, τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ της Γαλλίας. Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1780 σε ηλικία 54 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Μαργαρίτα ντε Λορένα, κόρη τού δομ Ροντρίγκο ντε Μέλλο. Η σύζυγός του ήταν χήρα τού μαρκησίου τού Αμπράντες και ο Ιωσήφ την αναβίβασε σε δούκισσα τού Αμπράντες. Έτσι ο Ιωάννης ντα Μπεμπόστα έγινε δούκας τού Αμπράντες συζυγικώ δικαιώματι (jure uxoris). Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* Nizza da Silva, Maria Beatriz (2009). Reis de Portugal: D. João V (in Portuguese). Lisbon: Temas & Debates.

Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Αντώνιος Φραγκίσκος της Μπραγκάνσα

O **Αντώνιος**, πορτογαλ. António (15 Μαρτίου 1695 - 20 Οκτωβρίου 1757) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας-Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα τού Παλατινάτου & κόμη τού Παλατινάτου-Νόιμπουρκ.

Ο Αντόνιο-Φρανσίσκο-Σβιέ-Μπενεντίτο-Τεοντόσιο-Λεοπόλντο-Ενρίκε γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Απεβίωσε το 1757 σε ηλικία 62 ετών στη Λισαβόνα και τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα.

## Οικογένεια
Δεν νυμφεύτηκε. Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
* Ντουάρτε/Εδουάρδος. Δισεγγονός του είναι ο Ζοζέ ντε Αλένκαρ 1829-1877, διάσημος δικηγόρος και συγγραφέας της Βραζιλίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* PEREIRA (Ana Cristina Duarte) – PRINCESAS E INFANTAS DE PORTUGAL / (1640–1736) / EDIÇÕES COLIBRI / 2008. The work deals with various princes and infantas of Portugal, legitimate and illegitimate, from 1640 to 1736, from the point of personal and political view, tracing the route of these stateswomen in the legitimization and consolidation of the Braganza dynasty.

Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Εμμανουήλ του Οουρέμ

Ο **Εμμανουήλ**, πορτογαλ. Manuel (3 Αυγούστου 1697 - 3 Αυγούστου 1766) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας και κόμης τού Οουρέμ. Ως αξιωματικός τού Αυστριακού στρατού πολέμησε τους Οθωμανούς. Έγινε μέλος τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας-Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Φιλίππου-Γουλιέλμου εκλέκτορα τού Παλατινάτου & πιο πριν κόμη τού Παλατινάτου-Νόιμπουρκ.

Ο Μανουέλ-Ζοσέ-Φρανσίσκο-Αντόνιο-Καετάνο-Εστεβάο-Μπαρτολομέου γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Έζησε περιπετειώδη ζωή: στα 18 μπήκε κρυφά σε πλοίο με σκοπό τις Κάτω Χώρες. Ο πρωτότοκος αδελφός του Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας τον διέταξε να επιστρέψει, αλλά εκείνος πήγε στο Παρίσι και μετά στη Γερμανία. Το 1716 πρόσφερε τις υπηρεσίες του στον Ευγένιο πρίγκιπα της Σαβοΐας για να πολεμήσει τους Οθωμανούς. Στη μάχη τού Πετροβαραντίν πληγώθηκε ελαφριά, αλλά δοξάστηκε. Συμμετείχε στη καταδίωξη των Τούρκων και στην πολιορκία της Τιμισοάρα.

Το 1717 ως αξιωματούχος τού Αυστριακού στρατού, ακολούθησε τον Ευγένιο στην κατάκτηση τού Βελιγραδίου. Έπειτα από τη συνθήκη τού Πασσάροβιτς, έλαβε τον τίτλο τού μαρεσάλη τού στρατοπέδου. Μετά ταξίδεψε από Αυλή σε Αυλή και έζησε μία γεμάτη απολαύσεις ζωή, η οποία ενέπνευσε σύγχρονούς του συγγραφείς. Το 1721 χρίστηκε ιππότης τού Τάγματος τού Χρυσόμαλλου Δέρατος.

Το 1728 ήταν ένας από τους υποψήφιους για το χέρι της πλούσιας Μαρίας-Σοφίας Κσαρτορύσκα. Τον υποστήριξαν οι Αψβούργοι για να έχουν μία ισχυρή θέση στην Πολωνία πριν την εκλογή τού βασιλιά. Ήταν καλά γνωστός και στη Ρωσία και προτάθηκε ακόμη και ως ο επόμενος βασιλιάς της Πολωνίας το 1733, στο ξεκίνημα τού Πολέμου για την Πολωνική Διαδοχή.

Το επόμενο έτος επέστρεψε στην Πορτογαλία, όπου πέρασε τα τελευταία 32 έτη του, έχοντας μία ενεργό κοινωνική ζωή, περιτριγυρισμένος από συγγραφείς και καλλιτέχνες. Απεβίωσε την ημέρα που συμπλήρωσε 69 έτη στο ίδιο μέρος που γεννήθηκε, το Κουίντα ντε Μπέλας, άγαμος.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*  Paweł Sieradzki (2006). Obecność rodziny książąt Czartoryskich na ziemi jarosławskiej (The presence of the Czartoryski dukes in the land of Jarosław). Teka Komisji Historycznej OL PAN (99–123). p. 106.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Φραγκίσκος της Μπέζα

Ο **Φραγκίσκος** (πορτογαλ. *Francisco*, 25 Μαΐου 1691 - 21 Ιουλίου 1742) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν πρίγκιπας της Πορτογαλίας και δούκας της Μπέζα.

## Βιογραφία
Ο *Φραγκίσκος Ιαβέρης Ιωσήφ Αντώνιος Μπέντο Ουρβανός* ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φιλίππου Γουλιέλμου του Παλατινάτου, Κόμη του Παλατινάτου-Νόιμπουρκ. Γεννήθηκε στη Λισσαβόνα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας.

Του δόθηκε το δουκάτο της Μπέζα, έγινε ηγούμενος του Κράτο και κύριος του Ινφαντάντο. Το σχέδιο να νυμφευτεί τη Μαρία Μαγδαληνή της Αυστρίας, αδελφή της Μαρίας Άννας (συζύγου του Ιωάννη Ε΄), δεν ευοδώθηκε. Ο πάπας Κλήμης ΙΑ΄ ζήτησε συνδρομή στον αγώνα κατά των Οθωμανών και το 1716 ο Ιωάννης Ε΄ έστειλε έναν στόλο (*armada*) πορτογαλικών πλοίων για βοήθεια της Βενετίας και της Αυστρίας στους πολέμους τους εναντίον των Τούρκων. Αρχηγός ήταν ο Φραγκίσκος και ο Λόπο Φουρτάντο ντε Μενντόσα, Κόμης του Ρίο Γκράντε.

Απεβίωσε το 1742 στο Γκουίντα ντας Γκαέιρας στο Όμπιντους. Τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα στη Λισαβόνα.

## Οικογένεια
Δεν νυμφεύτηκε. Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη μοναχή Μαριάννα ντα Σιλβέιρα, είχε φυσικά τέκνα:
* (νόθος) Πέντρο (απεβ. 1741).
* (νόθος) Ιωάννης (1726 - 1780), Δούκας του Αμπράντες.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Nizza da Silva, Maria Beatriz (2009). *Reis de Portugal: D. João V*. Lisbon: Temas & Debates.

Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Ντρούγκοβατς

Το **Ντρούγκοβατς** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του εδάφους της Πόλεως του Σμεντέρεβο, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Ποντούναβλιε. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε  κατοίκους.

Το Ντρούγκοβατς είναι επισήμως κατηγοριοποιημένο ως ένα εκ των χωριών της Σερβίας.

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (2002)

## Δείτε επίσης
* Σύμπλεγμα κτιρίων της Οικογένειας Μιλοσάβλιεβιτς στο Ντρούγκοβατς
* Οικισμοί της Σερβίας
* Πόλεις της Σερβίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Σμεντέρεβο
Ιωσήφ της Μπραγκάνσα, αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα

Ο **Ιωσήφ**, πορτογαλ. José (6 Μαΐου 1703 - 3 Ιουνίου 1756) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα (1739-56).

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Φρανσίσκα Κλάρα ντα Σίλβα. Ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Ε΄ της Πορτογαλίας.

Γεννήθηκε στη Λισαβόνα και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Έβορα, από όπου έλαβε διδακτορικό στη θεολογία. Έγινε αρχιεπίσκοπος της Μπράγκα το 1739 και χειροτονήθηκε δύο έτη μετά. Κατασκεύασε τις *Επτά Πηγές (Sete Fontes)*, ένα σύστημα παροχής ύδατος στη Μπράγκα. Στην αρχιεπισκοπή τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Γασπάρ, νόθος γιος τού Ιωάννη Ε΄.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* PEREIRA (Ana Cristina Duarte) – PRINCESAS E INFANTAS DE PORTUGAL / (1640–1736) / EDIÇÕES COLIBRI / 2008. The work deals with various princes and infantas of Portugal, legitimate and illegitimate, from 1640 to 1736, from the point of personal and political view, tracing the route of these stateswomen in the legitimization and consolidation of the Braganza dynasty.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Μιχαήλ της Μπραγκάνσα

:*Να μη συγχέεται με τον [[Μιχαήλ Β΄ της Μπραγκάνσα|Μιχαήλ Β΄]] δούκα της Μπραγκάνσα (1853-1927), εγγονό του Ιωάννη ΣΤ΄.*
O δομ **Μιχαήλ**, πορτογαλ. Miguel (15 Οκτωβρίου 1699 - 13 Ιανουαρίου 1724) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν ευγενής στην Πορτογαλία.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος νόθος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας και της Ανν Αρμάνντ Παστρ ντε Βερζέ από τη Γαλλία.

Το 1724 πνίγηκε στον ποταμό Τάγο· ήταν 25 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη δόνα Λουίζα-Καζιμίρα ντε Σούζα Νασσάου ε Λίγκνε, κόρη τού πρίγκιπα τού Λίγκνε. Ήταν κυρία της Σούζα, κόμισσα της Μιράνντα ντο Κόρβο και τιμητικά δούκισσα τού Λαφόες. Είχαν τέκνα:
* Ιωάννα-Φραγκίσκα-Αντωνία-Περπέτουα γενν. 1715, παντρεύτηκε τον 4ο μαρκήσιο ντε Κασκάις.
* Πέτρος-Ερρίκος 1718-1761, 1ος δούκας τού Λαφόες, 3ος μαρκήσιος τού Αρρόνκες και 7ος κόμης της Μιράνντα ντο Κόρβο.
* Ιωάννης-Κάρολος 1719-1806, δούκας τού Λαφόες. Στρατάρχης, πρωθυπουργός και ιδρυτής της Β. Ακαδημίας των Επιστημών.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* PEREIRA (Ana Cristina Duarte) – PRINCESAS E INFANTAS DE PORTUGAL / (1640–1736) / EDIÇÕES COLIBRI / 2008. The work deals with various princes and infantas of Portugal, legitimate and illegitimate, from 1640 to 1736, from the point of personal and political view, tracing the route of these stateswomen in the legitimization and consolidation of the Braganza dynasty.

Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Ερίτς Μανκάντς

Το **Ερίτς** ή **Γερίτς Μανκάντς** () είναι αρμενικό μοναστήρι του Άνω Καραμπάγ, ευρισκόμενο εντός της περιοχής του Μαρτακέρτ.

Ανεγέρθηκε το 1691 εντός του Μελικάτου του Τζραμπέρντ από τους τοπικούς μελίκους, τους Ισραελιάν, πιθανώς με στόχο τον ανταγωνισμό απέναντι στο Γκαντζασάρ.

Όπως και άλλα αρμενικά μοναστήρια του Άνω Καραμπάγ, αποτέλεσε αντικείμενο ερευνών και μελετών το 2004.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χριστιανικά μοναστήρια στη Δημοκρατία του Αρτσάχ
Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια στο Αζερμπαϊτζάν
Σάββας Πούμπουρας

Ο **Σάββας Πούμπουρας** (Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 1980) είναι Έλληνας παρουσιαστής, ραδιοφωνικός παραγωγός και επιχειρηματίας.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980 και μεγάλωσε στο Παγκράτι. Από το 2000 ξεκίνησε να δουλεύει σε διαφημιστικά σποτ ως character. Τότε συμμετείχε σε μία τηλεοπτική διαφήμιση εταιρίας συνδρομητικής τηλεόρασης υποδυόμενος έναν φίλαθλο βαμμένο στα χρώματα της εθνικής πανηγυρίζοντας για την νίκη της Ελλάδος στο Euro 2004.

Τις σεζόν 2008-2010 έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στην πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή της Ναταλίας Γερμανού στον ALPHA ως συμπαρουσιαστής. Το 2010 έλαβε μέρος στον πρώτο κύκλο του ελληνικού Dancing with the stars τερματίζοντας στην 6η θέση, ενώ συμμετείχε και στην καθημερινή σειρά του ΑΝΤ1 Κάρμα ως ηθοποιός. Στη συνέχεια παρουσίασε την εκπομπή με φάρσες Πλάκα κάνεις μαζί με τον Δημήτρη Βλάχο και το οικογενειακό reality με φάρσες *Οικογένεια της συμφοράς* στον ΑΝΤ1. Μεταξύ 2015-2019 συμμετείχε ως παρουσιαστής ή συμπαρουσιαστής σε διάφορες εκπομπές ή τηλεπαιχνδία, μεταξύ των οποίων ο δεύτερος κύκλος του reality επιβίωσης Nomads στον ΑΝΤ1.

## Προσωπική Ζωή
Το 2011 ξεκίνησε τη σχέση του με την Αρετή Θεοχαρίδη. Το 2017 παντρεύτηκαν και στις 26 Δεκεμβρίου 2019 γεννήθηκε η κόρη τους, Κύνθια.

## Μουσική
Τον Ιούλιο του 2020 συμμετείχε και ερμήνευσε το παιδικό τραγούδι του Hippoβρύχιου με τίτλο "Μαγιό" όπου κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες και στο Youtube.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Πρόδρομος (συνοικία Λαπήθου)

O **Πρόδρομος** είναι συνοικία του Δήμου Λαπήθου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Λαπήθου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με την Τουρκική Συνοικία, στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Θεόδωρο, στα νοτιοδυτικά με την Αγία Παρασκευή, στα νότια με την Αγία Αναστασία και στα ανατολικά με τον Άγιο Λουκά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λαπήθου
Ανσό

μικρογραφία|Ιμπόν ντε λ'Ατσερίτο
Το **Ανσό** (ισπανικά, αραγωνικά: Ansó) είναι μια πόλη και δήμος που βρίσκεται στην επαρχία της Ουέσκας στην Αραγωνία της Ισπανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2004 (Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής), ο δήμος είχε πληθυσμό 523 κατοίκους. Ο δήμος περιλαμβάνει τους οικισμούς Ανσό και Φάγκο (οι οποίοι απέχουν μεταξύ τους 7 χιλιόμετρα). Επίσης, ο δήμος έχει έκταση 224 τ.χλμ.

Ο δήμος περιλαμβάνει το σύνολο της κοιλάδας του Ανσό στα Πυρηναία. Το Ανσό βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του ποταμού Βεράλ, που κατεβαίνει από βουνά με υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αραγωνία
Νικολά Νεσατέλ

Ο **Νικολά Νεσατέλ** (*Nicolas Neufchâtel*), γνωστός επίσης και ως **Lucidel** (περίπου 1524 - μετά το 1567) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος καταγόμενος, πιθανότατα, από τη Μονς του σημερινού Βελγίου.

## Βιογραφία
Η πρώτη τεκμηριωμένη αναφορά στον Νικολά Νεσατέλ χρονολογείται το 1539, οπότε κάποιος με το όνομα "Colyn van Nieucasteel" καταγράφεται στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας, ως μαθητής του Πίτερ Κούκε φαν Ελστ. Το επόμενο έτος, καταγράφεται στη Μονς. Στη συνέχεια ταξίδεψε στο Μαλίν και στην Μπρυζ.. Από το 1561 ως το 1567 έζησε και εργάστηκε στη Νυρεμβέργη, όπου φαίνεται να είχε καταφύγει για να αποφύγει τις διώξεις λόγω των καλβινιστικών του πεποιθήσεων. Δεν είναι τίποτε άλλο γνωστό πέραν αυτής της αναφοράς για τον βίο του..

## Έργο
Φαίνεται ότι ήταν προσωπογράφος με φήμη. Στη Νυρεμβέργη ζωγράφισε σημαντικές προσωπικότητες της πόλης, με λυρισμό παρόμοιον με αυτόν του Τιτσιάνο, αλλά με προσοχή στη λεπτομέρεια που συναντάται στη φλαμανδική σχολή ζωγραφικής.

## Δείτε επίσης
Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων 

## Βιβλιογραφία
* Gonzalès Decamps, *A propos du peintre montois Nicolas de Neufchâtel dit Lucidel*, in Annales du Cercle archéologique de Mons, Tome XLI, Mons, 1912 
* Louis Piérard, *Le peintre Wallon : Nicolas de Neufchatel dit Lucidel*, Van Oest, Bruxelles
* A. HYMANS, *Neufchatel*, in: Biographie Nationale de Belgique, T. XV, 
* H. PAUWELS, *Groeningemuseum, Catalogus*, Brugge, 1960.
* André FRANCHOO, *De portretten van Jan de Fevere en Anna de Blancke in het Groeningemuseum te Brugge*, in: Brugs Ommeland, 1972.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Neufchâtel, Nicolas'', Λεξικό των Βέλγων ζωγράφων

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μαρσέλ Ντυμόν

Ο **Μαρσέλ Ντυμόν** (γαλλικά: Marcel Felix Georges Dumont), (8 Ιουνίου 1885 - 10 Φεβρουαρίου 1951), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Το πλήρες όνομά του ήταν Μαρσέλ Φελίξ Ζωρζ Ντυμόν.

## Φιλμογραφία
* 1920 : *Irène*
* 1920 : *Au-delà des lois humaines*
* 1921 : *La Proie*
* 1921 : *Les Élus de la Mer*
* 1923 : *Le Juge d'instruction*
* 1925 : *L'Éveil* 
* 1925 : *Les élus de la mer*
* 1927 : *Le Dédale* 
* 1929 : *La maison des hommes vivants*
* 1932 : ''L'affaire de la rue de Lourcine' 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Αμαλία του Νάσσαου

Η **Αμαλία του Νάσσαου** (*Amalia vu Nassau*, 15 Ιουνίου 2014 -) είναι κόρη του Πρίγκιπα Φήλικα του Λουξεμβούργου. Είναι το τρίτο εγγόνι και η μοναδική εγγονή του Ερρίκου μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου. 

Είναι τέταρτη στη γραμμή διαδοχής, μετά από τον θείο της Πρίγκιπα Γουλιέλμο, τον εξαδελφό της Πρίγκιπα Κάρολο και τον πατέρα της.

## Βιογραφία
Η *Αμαλία Γαβριηλία Μαρία Θηρεσία* γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 2014 στο Μαιευτήριο Μεγάλη Δούκισσα Καρλότα στην Πόλη του Λουξεμβούργου και είναι το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Πρίγκιπα Φήλιξ του Λουξεμβούργου και της Κλαίρης Λαντεμάχερ.

Η γέννησή της και τα ονόματά της ανακοινώθηκαν την ίδια ημέρα από το Παλάτι. Ονομάσθηκε *Αμαλία Γαβριηλία Μαρία Θηρεσία*. Η βάπτισή της έγινε στις 12 Ιουλίου 2014 σε ένα παρεκκλήσι, στην πόλη Σαιν-Φερρεόλ-ντε Λόνγκ. Ανάδοχοί της ήταν η εκ πατρός θεία της Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Λουξεμβούργου και ο εκ μητρός θείος της Φήλιξ Λαντεμάχερ.

## Τίτλοι
***15 Ιουνίου 2014 - μέχρι σήμερα**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αμαλία του Νάσσαου, Πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Πάρμας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Μπερνάρ Μπορντερί

Ο **Μπερνάρ Μπορντερί** (γαλλικά: Bernard Borderie), (10 Ιουνίου 1924 - 28 Μαΐου 1978), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.

## Φιλμογραφία
* *Wolves Hunt at Night* (1952)
* *Lemmy Caution: La môme vert-de-gris* (1953)
* *Lemmy Caution: *The Women Couldn't Care Less* ([[1954]])
* *Fortune carrée* (1955)
* *Tahiti ou la Joie de vivre* (1957)
* *Ces dames préfèrent le mambo* ([[1957]])
* *Γορίλλας, ο υπ' αριθμόν 1 μυστικός πράκτωρ * ([[1958]])
* *Délit de fuite* ([[1959]])
* *The Mask of the Gorilla* ([[1959]])
* * Sergent X* (1960)
* *Lemmy Caution: Comment qu'elle est* (1960)
* *Le Caïd* (1960)
* *The Three Musketeers* (1961)
* *Lemmy Caution: Lemmy pour les dames* ([[1962]])
* *Le Chevalier de Pardaillan* ([[1962]])
* *Rocambole* ([[1963]])
* *Lemmy C aution: À toi de faire... mignonne* (1963)
* *Hardi Pardaillan!* ([[1964]])
* *Angélique, Marquise des Anges* ([[1964]])
* *Merveilleuse Angélique* ([[1965]])
* *Angelica and the King' ' (1966)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία του 

Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Βλάντισλαβ Β΄ της Βλαχίας

δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Ο Βλάντισλαβ και η γυναίκα του η Νεακσα
δεξιά|μικρογραφία|267x267εσ|Το Μοναστήρι που ιδρύθηκε από τον Βλαντισλάβ Β΄.

Ο **Βλάντισλαβ Β΄** (πέθανε περ. 20 Αυγούστου 1456) ήταν Βοεβόδας ή ηγεμόνας του πριγκιπάτου της Βλαχίας, από το 1447 έως το 1448, και πάλι από το 1448 έως το 1456. Ο τρόπος που ο Βλάντισλαβ Β΄ ενθρονίστηκε δεν είναι βέβαιος. Η πιο αποδεκτή άποψη είναι ότι ο Βλάντισλαβ δολοφόνησε τον Βλαντ Β΄ Ντράκουλ, τον ηγεμόνα της Βλαχίας, και στη συνέχεια τοποθετήθηκε στο θρόνο από τον Ιωάννη Ουνυάδη, σύμφωνα με την άλλη, ο Βλάντισλαβ Β΄ βοηθήθηκε από τους Οθωμανούς για να αντικαταστήσει τον Νταν Γ΄, που δολοφονήθηκε από τους Ούγγρους.

## Σύγκρουση με τον Ιωάννη Ουνυάδη
Δεν είναι γνωστό αν Βλάντισλαβ Β΄ είχε προσκληθεί να λάβει μέρος στη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1448 ή όχι. Είναι βέβαιο, ωστόσο, ότι δεν έστειλε στρατό για να βοηθήσει και, ως αποτέλεσμα, ο Ιωάννη Ουνυάδης πήρε πίσω τις Τρανσυλβανικες κατοχές Φαγκαράς και Αμλας στις 23 Απριλίου του 1452. Ο Βλάντισλαβ απάντησε θέτοντας εμπάργκο σε όλο το Βλαχικό εμπόριο προς την κομητεία του Μπρασόβ, τότε μέρος της Τρανσυλβανίας του Ουνυάδη. Ωστόσο, στις 15 Νοεμβρίου 1455, αφού ο Ουνυάδης ενημέρωσε τους κατοίκους του Μπρασόβ ότι το εμπάργκο θα αρθεί, ο Βλάντισλαβ ανακατέλαβε Τρανσυλβανικές περιοχές, και επιτέθηκε στο φρούριο του Φαγκαράς και καίγοντας μαζί και μερικά σαξονικά χωριά. Σε απάντηση, ο Ουνυάδης δίνει στον Βλαντ Γ΄, μέλος του αντιπάλου οίκου του Ντρακουλέστι του Μπασαράμπ (τον μέλλοντα Βλαντ τον Ανασκολοπιστή) στρατιωτική υποστήριξη και, με τη βοήθεια των Σαξόνων των οποίων τα χωριά κάηκαν, εκθρόνισε τον Βλάντισλαβ Β΄.

## Θάνατος
Στις 20 Αυγούστου 1456, ο γιος του Βλαντ Β΄ Ντρακούλ, ο Βλαντ Γ΄ Δράκουλα, σκότωσε τον Βλάντισλαβ προσωπικά σε μάχη. Αν και η ταφόπλακα του Βλάντισλαβ γράφει 22 Αυγούστου 1456, αυτή ήταν η ημερομηνία του χαράγματος. Δεν τάφηκε στην Μονή Σναγκοβ την οποία ίδρυσε, αντ' αυτού, θάφτηκε στην Μονή Ντεάλου.

## Κληρονομιά
Ο Βλάντισλαβ Β΄ ίδρυσε την Μονή Σναγκοβ το 1453 όπου μια ξύλινη γλυπτή πόρτα σώζονται μέχρι σήμερα και εκτίθεται στο Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης του Βουκουρεστίου. Στο Άγιον Όρος το 1450, ο Βλάντισλαβ έδωσε στην Μονή Κουτλουμουσίου προνόμια και έδωσε ένα δώρο 10000 Ακτσετ στον Αγίο Ηλία.

## Γκαλερί

Αρχείο:Vladislav al II-lea.jpg|Το μόνο πορτρέτο του Βλάντισλαβ Β΄.
Αρχείο:Church Door MNaR 11151.jpg|Πόρτες στην Μονή Σνακγοβ.


## Σημειώσεις


## Αναφορές
Οι πληροφορίες από τους Radu R. Florescu και Raymond T. McNally *Δράκουλας: Πρίγκιπας με Πολλά Πρόσωπα* Copyright: 1989

* 
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κατηγορία:Οίκος των Ντανέστι
Διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων

Η **Διαχείριση Ψηφιακών Δικαιωμάτων** (συντομογραφία: **DRM**) είναι ένα σύνολο τεχνολογιών ελέγχου πρόσβασης για τον περιορισμό της χρήσης ιδιοταγών υλικών και πνευματικών πονημάτων. Οι τεχνολογίες DRM επιχειρούν να ελέγξουν τη χρήση, τροποποίηση και διανομή προϊόντων της διανοίας (π.χ. λογισμικό και πολυμεσικό περιεχόμενο) όπως και συστήματα που εμπεριέχονται σε συσκευές που εφαρμόζουν τις σχετικές πολιτικές.

## Αποδοχή
Η χρήση τεχνολογιών διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων δεν είναι διεθνώς αποδεκτή.

Οι υπέρμαχοι της διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων ισχυρίζονται ότι είναι απαραίτητη για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και την αποτροπή της δωρεάν αντιγραφής της, ακριβώς όπως οι κλειδαριές είναι απαραίτητες για να αποτρέπεται η κλοπή υλικών αγαθών. Επιπλέον, υποσστηρίζουν ότι αυτό το τεχνολογικό μέσο βοηθά τον κάτοχο των πνευματικών δικαιωμάτων να διατηρήσει τον καλλιτεχνικό έλεγχο και να διασφαλίσει μια συνεχή ροή εσόδων.

Οι πολέμιοι της διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων αντιτείνουν ότι δεν υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι η διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων συμβάλλει στην αποτροπή παραβίασης των πνευματικών δικαιωμάτων, φορτίζοντας αρνητικά νομότυπους πελάτες και απλά επιτρέπει στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους να καταπνίξουν τον ανταγωνισμό και την καινοτομία. Επιπλέον, τα προϊόντα της διανοίας μπορούν να καταστούν απροσπέλαστα σε περίπτωση αλλαγών σχεδίων των σχετικών τεχνολογιών ή διακοπής σχετικών υπηρεσιών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων
Κατηγορία:Κρυπτογραφία
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών
Γλώσσα Ινάγκτα Παρτίντο

Η **Ινάγκτα Παρτίντο** (**Ισαρόγκ Άγκτα**) είναι σχεδόν εξαφανισμένη γλώσσα Μπικόλ που ομιλείται από μια ημινομαδική φυλή κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, την Άγκτα (Νεγρίτο) από τις Φιλιππίνες. Ζουν στο όρος Ισαρόγκ ανατολικά της πόλης Νάγκα.

Σύμφωνα με τον Λόμπελ (2013:68), δεν υπάρχουν ομιλητές της Ινάγκτα Παρτίντο κάτω των 60 ετών. Είναι ετοιμοθάνατη γλώσσα. Ο Εθνολόγος αναφέρει μια έκθεση από το 2000, η οποία δήλωνε ότι υπήρχαν πέντε ομιλητές από έναν εθνικό πληθυσμό περίπου 1.000 ατόμων.

Η Ινάγκτα Παρτίντο έχει δανειστεί πολλές λέξεις από τις γλώσσες Μπικόλ όπως οι Μπικόλ Νάγκα και Μπικόλ Παρτίντο, αλλά έχει μη-Μπικόλ υπόστρωμα (Λόμπελ 2013:69).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γλώσσες των Φιλιππίνων
Ζωρζ Λακόμπ

Ο **Ζωρζ Λακόμπ** (γαλλικά: Georges Lacombe), (19 Αυγούστου 1902 - 14 Απριλίου 1990), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου.

## Φιλμογραφία
* 1928 : *La_Zone* (short)
* 1931 : *Boule de gomme*
* 193
2 : *Ce cochon de Morin*
* 1933 : *La Femme invisible*
* 1933 : *Un jour d'été*
* 1934 : *Youth* 
* 1935 : *Épousez ma femme*
* 1935 : *La Route heureuse*
* 1936 : *Le cœur dispose*
* 1938 : *Café de Paris*
* 1939 : *Behind the Facade* 
* 1939 : *Musicians of the Sky*
* 1940: *Paris-New York*
* 1940 : *They Were Twelve Women*
* 1941 : *Le Dernier des six*
* 1941 : *Montmartre-sur-Seine*
* 1942 : *Le Journal tombe à cinq heures*
*1942 : *Monsieur La Souris*
*1943 : *The Stairs Without End *
*1944 : *Florence est folle*
*1945 : *Le Pays sans étoiles*
*1946 : *Martin Roumagnac*
*1947 : *Les Condamnés*
*1948 : *Prélude à la gloire*
*1951 : *The Night Is My Kingdom*
*1952 : *Les Sept Péchés capitaux*, segment *Le Huitième péché*
*1952 : *L'Appel du destin*
*1953 : *Leur dernière nuit*
*1955 : *La Lumière d'en face*
*1958 : *Cargaison blanche*
*1958 : *Mon coquin de père*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ντε Αντάμ Χαν

Το **Ανταμχάν** είναι μια κοινότητα στην Επαρχία Χελμάντ στο Αφγανιστάν. Βρίσκεται περίπου δύο χιλιόμετρα ανατολικά του Γκερέσκ, την πρωτεύουσα της Επαρχίας Γκερέσκ.

Στις 3 Ιουνίου 2008 το Ανταμχάν χτυπήθηκε από αεροπορικές επιδρομές που προορίζονται να χτυπήσουν μαχητές των Ταλιμπάν.
Οι κάτοικοι δήλωσαν ότι οι αεροπορικές επιδρομές προκάλεσαν σημαντικές απώλειες αμάχων.

## Δείτε επίσης

* Χελμάντ (περιοχή)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία του Αφγανιστάν
Ποταμός Τζιχάι

Ο **Ποταμός Τζιχάι** είναι ποταμός στην περιοχη Γκαζνί, στο κεντρικό Αφγανιστάν και πιο συγκεκριμένα στην επαρχία Ναβούρ, στο πέρασμα της κοιλάδας Ατζριστάν. Είναι η μόνη πηγή νερού των κατοίκων, καθώς η περιοχή πλήττεται από σοβαρή ξηρασία. Τα φράγματα στο ποταμό έχουν μια ιστορία πρόκλησης σοβαρών ατυχημάτων και θανάτου.

Η μικρή πόλη Σανγκάρ, πρωτεύουσα της επαρχίας Αρτζιστάν, βρίσκεται στη κοιλάδα του ποταμού Τζιχάι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί του Αφγανιστάν
Μάικ Ουέστερν

Ο **Μάικ Ουέστερν** (**Mike Western**, Σαουθάμπτον, Ηνωμένο Βασίλειο, 4 Φεβρουαρίου 1925 – 13 Μαΐου 2008 )  ήταν Βρετανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων (κόμικς). Μετά τη θητεία του στον βρετανικό στρατό κατά τον Β΄ Π.Π. ξεκίνησε να εργάζεται στην εταιρεία «G.B. Animation». Αργότερα έπιασε δουλειά στην εκδοτική εταιρεία «Amalgamated Press» μαζί με τους συναδέλφους του Έρικ Μπράντμπουρι και Ρον Κλαρκ, δημιουργώντας σειρές όπως «Lucky Logan» και «Johnnie Wingco»

Αφού για ένα διάστημα (1960) πέρασε από την TV Express, όπου σχεδίασε τα τηλεοπτικά καρτούν «No Hiding Place» και «Biggles», το 1962 ξεκίνησε συνεργασία με το περιοδικό «Buster» για το οποίο σχεδίασε πολλές γνωστές σειρές. Η πιο διάσημη από αυτές ήταν το «The Leopard from Lime Street», σε συνεργασία με τον Bradbury, που εκτός από σχέδια, επιμελήθηκε και το μελάνωμα. Άλλες δημιουργίες του στο ίδιο περιοδικό ήταν τα «When Britain Froze», «World in Peril», «The Star of Fortune»

Την ίδια εποχή επέκτεινε την εργασία του και στο περιοδικό «Valiant», για το οποίο εργάσθηκε έως τα μέσα της δεκαετίας του ’70. Η πιο αξιόλογη δουλειά του εκεί ήταν το «The Wild Wonders», σε σενάριο του Τομ Τάλι, ενώ άλλες σειρές που επιμελήθηκε ήταν τα «Jack O' Justice», «The Duke of Dry Gulch», ενώ φιλοτέχνησε περισσότερα από 500 εξώφυλλα ιστορικών θεμάτων. Μετά το κλείσιμο του εντύπου, ο Ουέστερν μετακόμισε στο περιοδικό «Battle Picture Weekly», σχεδιάζοντας την επική σειρά του John Wagner, «Darkie’s Mob», όπως και τα «HMS Nightshade», «The Sarge», καθώς και το εμβληματικό έργο του Τάλι «The Team That Went to War». Το 1977 και το 1981 σχεδίασε εξώφυλλα για το περιοδικό «2000 AD». Το 1980 σχεδίασε τη σειρά «Baker's Half Dozen» για το περιοδικό «Speed», αργότερα δε τα «Topps on Two Wheels» και «Golden Boy» για το «Tiger» καθώς και τα «Computer Warrior», «The Hard Men», «Shadow» και «The Avenger» για το περιοδικό «Eagle». Για λογαριασμό του «Scorcher» και του «Roy of the Rovers» σχεδίασε τη σειρά «Billy’s Boots», όπως επίσης και την ίδια τη σειρά Roy of the Rovers στην εφημερίδα «Daily Star» (1992 – 93).

Ακολούθως αποσύρθηκε από τα κόμικς, εκτός μίας δουλειάς του για ένα θεατρικό περιοδικό (1997 – 2000) και προσηλώθηκε στην καθαρά ζωγραφική ενασχόληση. Πέθανε σε ηλικία 83 ετών, ύστερα από ολιγόμηνη νοσηλεία, λόγω καρδιακών προβλημάτων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Pieter A. Bel, «Mike Western (1925 – 2008)» 
*Βιογραφικό του Mike Western στην «Lambiek Comiclopedia»

## Παραπομπές


Ουεστερν Μαικ
Ραούλ Αντρέ

Ο **Ραούλ Αντρέ** (γαλλικά: Raoul Andre), (24 Μαΐου 1916 – 4 Νοεμβρίου 1992), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Λουίζ Καρλετί.

## Φιλμογραφία
**[[Le Village de la colère]]* (1947)
**[[Cab Number 13]]* (1948)
**[[L'Assassin est à l'écoute]]* (1948)
* *[[Good Enough to Eat]]* (1951)
**[[Une nuit à Megève]]* (1953)
**[[The Babes Make the Law]]* (1954)
**[[Les Clandestines]]* (1954)
**[[Marchandes d'illusions]]* (1954)
**[[Une fille épatante]]* (1955)
**[[Les Indiscrètes]]* (1956)
**[[Les Pépées au service secret]]* (1956)
**[[L'Homme et l'Enfant]]* (1956)
**[[La Polka des menottes]]* (1957)
**[[Clara et les Méchants]]* (1958)
**[[Les Fruits du péché]]* (1959)
**[[La Planque (film)|La Planque]]* (1961)
**[[Jeff Gordon, Secret Agent]]* (1963)
**[[Les Femmes d'abord]]* (1963)
**[[Ces dames s'en mêlent]]* (1964)
**[[Mission to Caracas]]* (1965)
**[[Le Grand Bidule]]* (1967)
**[[Ces messieurs de la famille]]* (1967)
**[[Ces messieurs de la gâchette]]* (1969)
**[[Le Bourgeois gentil mec]]* (1969)
**[[La dernière bourrée à Paris]]* (1973)
**[[Y'a un os dans la moulinette]]* (1974)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Όσιος Σισώης

Ο **Όσιος Σισώης**, γνωστός και ως **Σισώης ο Μέγας**, είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

## Βίος
Ο Όσιος Σισώης έζησε τον 5ο αι. μ.Χ. στην Αίγυπτο. Ανήκε σε πτωχή οικογένεια με πολλά παιδιά. Οι πρώτες καταγραφές του βίου του εντοπίζονται τον 14ο αι. Σύμφωνα με την παράδοση, μετά από εμφάνιση αγγέλου και την προτροπή να φύγει για την έρημο, εκείνος πήγε και συνάντησε τον Αββά Ιωάννη τον Κοντό. Μετά από κοινή συμβίωση λίγων μηνών ο Κοντός τον προέτρεψε να ασκητέψει μόνος του. Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αντωνίου ο Σισώης αναχώρησε για το βουνό του Μεγάλου Αντωνίου, όπου παρέμεινε για εβδομήντα δύο χρόνια. Πέθανε σε ηλικία ενεννήντα επτά ετών και η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 6 Ιουλίου.
## Εικονογράφηση

Οι πρώτες εικονογραφικές μαρτυρίες του βίου του εντοπίζονται τον 16ο αι. Σε τοιχογραφία του 1552 της Μονής Παναγίας Μαυριώτισσας στην Καστοριά, απεικονίζεται γέρος με λιγοστά μαλιά και μακριά γένια, μπροστά από ένα ανοικτό τάφο. Ο Άγιος τρομάζει στη θέα των σκελετών και συλλογίζεται τη ματαιότητα της ίδιας της ζωής και το αναπόφευκτο του ίδιου του θανάτου.

Στη Μονή της Λαύρας στον Άθω γύρω στα 1527 με 1535, ο Θεοφάνης ο Κρης τον απεικονίζει. Τον βρίσκουμε πάλι σε ένα δωδεκανησιακό τρίπτυχο. Ο ζωγράφος Γεώργιος Φράγκος στον νάρθηκα του καθολικού της Μονής Μετεώρων στα 1556 τον αναπαριστά μπροστά στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δημοφιλούς ήρωα της λαϊκής παράδοσης. Τέλος, στα 1783 στη Μονή Ξηροποτάμου στον Άθω έχουμε μια ακόμα απεικόνιση.


Varlaam5.png|Μια από τις πολλές αναπαραστάσεις όπου ο όσιος Σισώης απεικονίζεται να προσκυνά τον τάφο του Αλεξάνδρου, Μονή Βαρλαάμ στα Μετέωρα
North door of iconostasis v.3.jpg|Ρωσική αγιογραφία στο Νόβγκοροντ, 16ος αιώνας
Saint Sisoes facing the tomb of Alexander the Great (Byzantine museum).jpg|Αγιογραφία του 17ου-18ου αιώνα, πιθανή προέλευση από Δαλματία


## Παραπομπές



## Πηγές
*Ανδρέας Ξυγγόπουλος, Σχεδίασμα ιστορίας της θρησκευτικής ζωγραφικής μετά την Άλωσιν, εκδ.Εν Αθηναις Αρχαιολογική Εταιρεία, Αθήναι 1957,ανατύπωσις 1999
*Χωρίς συντάκτη, «Ο όσιος Σισώης», Αρχαιολογία τομ. 3 τχ.11(Μάρτιος-Μάιος 1984),σελ.60
*Λιάνα Σουβαλτζή, «Ο Όσιος Σισώης, ο Μεγάλος Ασκητής της ερήμου της Νιτρίας», Νέα Χριστιανική Κρήτη, τχ.34 (2015-2016), σελ.231-244
*Δ. Σοφιανός, Μετέωρα-Οδοιπορικόμ εκδ.Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως, χ.χ

Σισωης
Dark Rock

Το **Dark Rock**, αποτελεί παρακλάδι της rock μουσικής, που αναπτύχθηκε το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990, με προέλευση κυρίως από τον χώρο της Metal μουσικής σκηνής. Συχνά ταυτίζεται και προωθείται με συναφή είδη μουσικής όπως το Gothic metal, το Nu Metal και το Alternative metal. Παρά τις ομοιότητες όμως και τις κοινές ρίζες τα είδη έχουν διαφορές. Οι βασικές ομοιότητες των ειδών βρίσκονται στη χρήση μελωδικής μέταλ κιθάρας, χρήση πιάνου, συνθεσάιζερ ή και ορχηστρικών θεμάτων. Η διαφορά του Dark Rock από τα άλλα είδη είναι ότι παραπέμπει λιγότερο στο χώρο της κλασσικής συμφωνικής και οπερετικής μέταλ και βρίσκεται πιο κοντά από τα άλλα είδη στον χώρο της Alternative rock και Alternative metal.

## Σχετικά
Το είδος άρχισε να αναπτύσσεται στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 από συγκροτήματα όπως οι Paradise Lost και Secret Discovery οι οποίοι επικεντρώθηκαν σε νέες κατευθύνσεις μουσικής έκφρασης. Ο όρος Dark Rock χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1997 και χαρακτήρισε το αλμπουμ *Slave* των Secret Discovery και χρησιμοποιήθηκε αργότερα από τον Nick Holmes, τραγουδιστή των Paradise Lost, για να χαρακτηρίσει το άλμπουμ τους Host.

Τα συγκροτήματα αυτού του είδους, αρκετά συχνά έχουν γυναίκες σαν βασικές τραγουδίστριες, ενώ χαρακτηριστικές μπάντες του είδους μπορούν να θεωρηθούν οι Evanescence, Lacuna Coil, Amaranthe, Delain, HIM, Paradise Lost, The 69 Eyes κλπ.

## Πηγές

Κατηγορία:Είδη heavy metal
Αλφόνσος του Χιχόν και Νορένια

Ο **Αλφόνσος Ενρίκεθ**, ισπαν. Alfonso Enríquez (1355 - π. 1400) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν κόμης τού Χιχόν & Νορένια και κύριος αρκετών γαιών.

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος τού Ερρίκου Β΄ της Καστίλης και της ερωμένης του Ελβίρα Ινίγουεθ, πριν ακόμη νυμφευτεί ο Ερρίκος Β΄.

Ο πατέρας του τον έχρισε ιππότη το 1372 και τού παραχώρησε την κομητεία τού Χιχόν & Νορένια. Ο Ερρίκος Β΄ ήταν σε διαμάχη με τον Φερδινάνδο Α΄ της Πορτογαλίας και ο πόλεμος έληξε με τη συμφωνία τού Σανταρέμ το 1373. Μία από τις διατάξεις της όριζε ο Αλφόνσος να νυμφευτεί την 9 ετών κόρη τού Φερδινάνδου Α΄. Ο Αλφόνσος, που ήταν 18 ετών, δυσαρεστήθηκε και μετέβη στην Αβινιόν, όπου ζήτησε από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΑ΄ να ακυρώσει το σχέδιο γάμου. Τότε ο πατέρας του τον απείλησε με κατάσχεση των ιδιοκτησιών του κaι έτσι έγινε ο γάμος το 1377. Ο Αλφόνσος με τη σύζυγό του, κόρη τού βασιλιά της Πορτογαλίας, έγινε ο γενάρχης τού κλάδου των Νορόνα στην Πορτογαλία.

Ως ένας από τους πιο ισχυρούς φεουδάρχες, καθώς είχε πολλές ιδιοκτησίες, προσπάθησε να δηλώσει την ανεξαρτησία της περιοχής του από τον ετεροθαλή αδελφό του Ιωάννη Α΄ της Καστίλης πρώτα και μετά από τον Ερρίκο Γ΄ της Καστίλης, γιο τού προηγουμένου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1373 την Ισαβέλλα τού Πορτογαλικού οίκου της Βουργουνδίας, νόθη κόρη τού Φερδινάνδου Α΄ της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:
* Πέδρο δε Νορόνα 1379-1452, αρχιεπίσκοπος της Λισαβόνας (1424-52). Γιοί του ήταν οι:
** Ζοάο, Πέδρο, Φερνάνντο και Ισαβέλλα. Η Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Μπραγκάνσα μαρκήσιο τού Μοντέμορ-ο-Νόβο.
* Φερδινάνδος π. 1380-1445, λόγω τού γάμου του έγινε ο 2ος κόμης της Βίλα Ρεάλ.
* Σάντσο, 1ος κόμης της Οδεμίρα, ανώτερος διοικητής (comendador mayor) τού Τάγματος τού Σαντιάγκο, κυβερνήτης (alcalde-mor) τού Εστρέμος & Έλβας, κύριος τού Βιμιέιρο, Μοντάγουα, Αβέιρο, κ.ά.
* Ερρίκος, διοικητής της Θέουτα.
* Ιωάννης/Ζοάο, ιππότης, συμμετείχε στην πολιορκία της Μπαλαγουέρ και της Θέουτα, όπου χτυπήθηκε.
* Κωνσταντία, παντρεύτηκε τον Αλφόνσο των Αβίς δούκα της Μπραγκάνσα.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Ινές δε Σότο των Μιράντα είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθη) Ιωάννα δε Λοδένια/Λιδουένια, ηγουμένη στο αββαείο της Αγ. Κλάριε στο Τολέδο.

Από άλλες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
* Ιωάννης γενν. 1390.
* Βεατρίκη γενν. 1395, παντρεύτηκε τον Ρουί Βαθ Περέιρα.
* Ντιέγκο, παντρεύτηκε τη Μαρία Βεατρίκη δε Γουθμάν, (νόθη;) κόρη τού Ερρίκου Πέρεθ δε Γουθμάν κόμη της Νιέβλα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Blanco García, Flor (1971). "Catalogación de documentos medievales de La Rioja Burgalesa" (PDF). Boletín de la Institución Fernán González (in Spanish) (177). Burgos: Institución Fernán González. pp. 732–745. ISSN 0211-8998.
* Braamcamp Freire, Anselmo (1921). Livro primeiro dos Brasões de Sintra (in Portuguese). Coimbra: Imprenta da Universidade. OCLC 794223590.
* Carvallo, Luis Alfonso (1988) [1695]. Antiguedades y cosas memorables del Principado de Asturias (in Spanish). Gijón: Silverio Cañada. Bibliotéca Histórica Asturiana. ISBN 84-7286-263-1.

Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Φερδινάνδος της Βίλα Ρεάλ

Ο δομ **Φερδινάνδος ντε Νορόνια**, πορτογαλ. Fernando de Noronha (π. 1380 - 2/3 Ιουνίου 1445) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν λόγω τού γάμου του 2ος κόμης της Βίλα Ρεάλ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Αλφόνσου κόμη τού Χιχόν & Νορένια και της Ισαβέλλας τού Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας, νόθης κόρης τού Φερδινάνδου Α΄ της Πορτογαλίας. Ο πατέρας του ήταν νόθος γιος τού Ερρίκου Β΄ της Καστίλης.

Το 1398 ο Αλφόνσος απεβίωσε και η Ισαβέλλα με τα τέκνα της επέστρεψε στην Πορτογαλία, στην Αυλή τού θείου της Ιωάννη Α΄ των Αβίς της Πορτογαλίας. Εκεί μεγάλωσαν τα τέκνα της, γνωστά ως ντε Νορόνα (πορτογαλική απόδοση τού ισπανικού δε Νορένια). Ο μεγαλύτερος αδελφός τού Φερδινάνδου, ο Πέτρος έγινε αρχιεπίσκοπος της Λισαβόνας.

Νυμφεύτηκε τη Μπρίτες, κόρη τού Πέτρου ντε Μενέσες, 1ου κόμη της Βίλα Ρεάλ και 1ου κυβερνήτη της Θέουτα. Η Μπρίτες ανταγωνίστηκε με τον αδελφό της για τον τίτλο τού πατέρα της, έτσι κατάφερε να γίνει κόμισσα της Βίλα Ρεάλ. Ο Φερδινάνδος εξασφάλισε το αξίωμα τού συμβούλου και τού θαλαμηπόλου τού νοικοκυριού τού Εδουάρδου διαδόχου τού θρόνου, γιου τού Ιωάννη Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μπρίτες δε Μενέσες, κόρη τού Πέτρου δε Μενέσες 1ου κόμη της Βίλα Ρεάλ και είχε τέκνα:
* Πέδρο, 3ος κόμης (1ος μαρκήσιος) της Βίλα Ρεάλ. Είναι ο γενάρχης των κομήτων της Βίλα Ρεάλ.
* Ιωάννης/Ζοάο ντε Νορόνα, κύριος της Σορτέλα. Είναι ο γενάρχης των κομήτων τού Μονσάντο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* História e Gente de Dornelas, IV, 52 e seg. e Hist. da Cidade de Ceuta, de Mascarenhas, 168.
* História e Gente de Dornelas, IV, 55 e Brasões, de Braamcamp, 1, 126.
* Chancelaria de D. Afonso V, Liv.° 11, fis. 69 e Hist. da Cid. de Ceuta, de Mascarenhas, 226.

Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα