Μαγκοστίν

Το **μαγκοστίν** (επιστημονική ονομασία: *Garcinia mangostana)* είναι αειθαλές δέντρο με βρώσιμους καρπούς ιθαγενές από τις τροπικές περιοχές που περιβάλλουν τον Ινδικό Ωκεανό. Η προέλευσή του είναι αβέβαιη λόγω της ευρείας προϊστορικής καλλιέργειας. Αναπτύσσεται κυρίως στη Νοτιοανατολική Ασία, τη νοτιοδυτική Ινδία και άλλες τροπικές περιοχές όπως η Κολομβία, το Πουέρτο Ρίκο και η Φλόριντα, όπου έχει εισαχθεί το δέντρο. Το δέντρο φτάσει σε ύψος 6 με 25 μέτρα. Ο καρπός του μανγκοστίν είναι γλυκός και πικάντικος, ζουμερός, κάπως ινώδης, με κυστίδια γεμάτα υγρά ( όπως η σάρκα των εσπεριδοειδών), με μη βρώσιμο, βαθύ κοκκινωπό-μοβ φλοιό (εξωκάρπιο) όταν είναι ώριμο. Σε κάθε καρπό, η αρωματική βρώσιμη σάρκα που περιβάλλει κάθε σπόρο είναι βοτανικά ενδοκάρπιο, δηλαδή το εσωτερικό στρώμα της ωοθήκης. Οι σπόροι είναι παρόμοιου μεγέθους και σχήματος με τα αμύγδαλα.

## Ιστορία
Το μανγκοστίν είναι φυτό ιθαγενές στη Νοτιοανατολική Ασία. Το μαγκοστίν που εκτιμάται ιδιαίτερα για τη ζουμερή, λεπτή υφή και την ελαφρώς γλυκόξινη γεύση του, καλλιεργείται στη Μαλαισία, το Βόρνεο, τη Σουμάτρα, την ηπειρωτική Νοτιοανατολική Ασία και τις Φιλιππίνες από την αρχαιότητα. Το κινεζικό αρχείο του 15ου αιώνα Γινγιά Σενγκλάν περιέγραψε το μαγκοστίν ως *mang-chi-shih* (προέρχεται από το μαλαϊκό *manggis* ), ένα ιθαγενές φυτό της Νοτιοανατολικής Ασίας με λευκή σάρκα και απολαυστική γλυκόξινη γεύση.
[αριστερά|μικρογραφία| Λουλούδια και καρποί μαγκοστίν, και ο πίθηκος της Σιγκαπούρης, από την [Μαριάν Νορθ, πριν από το 1890]]
Μια περιγραφή του μαγκοστίν συμπεριλήφθηκε στο *Species Plantarum* από τον Λινναίο το 1753. Το μαγκοστίν εισήχθη στα αγγλικά θερμοκήπια το 1855. Στη συνέχεια, η καλλιέργειά του εισήχθη στο δυτικό ημισφαίριο, όπου καθιερώθηκε στα νησιά των Δυτικών Ινδιών, ιδιαίτερα στην Τζαμάικα, και αργότερα στην ηπειρωτική Αμερική.

Στη Νοτιοανατολική Ασία, το μαγκοστίν είναι κοινώς γνωστό ως η «Βασίλισσα των Φρούτων» και συχνά συνδυάζεται με το ντούριαν, τον «Βασιλιά των Φρούτων». Στην κινεζική τροφοθεραπεία, το μαγκοστίν θεωρείται «ψυκτικό», καθιστώντας το ένα καλό αντίβαρο στο «ζεστό» ντούριαν. Υπάρχει επίσης ένας θρύλος για τη Βασίλισσα Βικτώρια που προσφέρει ανταμοιβή 100 στερλινών σε όποιον μπορούσε να της παραδώσει τα φρέσκα φρούτα. Αν και αυτός ο μύθος προέρχεται από μια δημοσίευση του 1930 από τον εξερευνητή φρούτων Ντέιβιντ Φέρτσαϊλντ, δεν τεκμηριώνεται από κάποιο γνωστό ιστορικό έγγραφο.

## Πολλαπλασιασμός, καλλιέργεια και συγκομιδή
Το μαγκοστίν πολλαπλασιάζεται συνήθως με σπορόφυτα. Ο αγενής πολλαπλασιασμός είναι δύσκολος και τα σπορόφυτα είναι πιο εύρωστα και καρποφορούν νωρίτερα από τα φυτικά πολλαπλασιαζόμενα φυτά.

Το μαγκοστίν παράγει έναν ανθεκτικό σπόρο που δεν είναι αληθινός σπόρος αυστηρά καθορισμένος, αλλά μάλλον περιγράφεται ως πυρηνικό άφυλο έμβρυο. Καθώς ο σχηματισμός σπόρων δεν περιλαμβάνει σεξουαλική γονιμοποίηση, το σπορόφυτο είναι γενετικά πανομοιότυπο με το μητρικό φυτό. Εάν αφεθεί να στεγνώσει, ένας σπόρος πεθαίνει γρήγορα, αλλά εάν εμποτιστεί, η βλάστηση του σπόρου διαρκεί μεταξύ 14 και 21 ημερών, όταν το φυτό μπορεί να διατηρηθεί σε φυτώριο για περίπου 2 χρόνια αναπτυσσόμενο σε μια μικρή γλάστρα.

Όταν τα δέντρα έχουν ύψος 25 με 30 εκατοστά, μεταφυτεύονται στο χωράφι σε απόσταση 20 με 40 μέτρων. Μετά τη φύτευση, το χωράφι επικαλύπτεται για να καταπολεμηθούν τα ζιζάνια. Η μεταφύτευση γίνεται την περίοδο των βροχών γιατί τα νεαρά δέντρα είναι πιθανό να καταστραφούν από την ξηρασία. Επειδή τα νεαρά δέντρα χρειάζονται σκιά, η αλληλοκαλλιέργεια με μπανανιές, ραμπουτάν, ντουριάν ή κοκοφοίνικες είναι αποτελεσματική. Οι κοκοφοίνικες χρησιμοποιούνται κυρίως σε περιοχές με μακρά περίοδο ξηρασίας, καθώς οι φοίνικες παρέχουν επίσης σκιά στα ώριμα δέντρα μαγκοστίν. Ένα άλλο πλεονέκτημα της συγκαλλιέργειας είναι η καταστολή των ζιζανίων.

Η ανάπτυξη των δέντρων επιβραδύνεται εάν η θερμοκρασία είναι κάτω από . Το ιδανικό εύρος θερμοκρασίας για την καλλιέργεια και την παραγωγή καρπών είναι  με σχετική υγρασία άνω του 80%. Η μέγιστη θερμοκρασία είναι , με τα φύλλα και τους καρπούς να είναι ευαίσθητα στο κάψιμο και στον ήλιο, ενώ η ελάχιστη θερμοκρασία είναι . Τα νεαρά σπορόφυτα προτιμούν τη βαθιά σκιά και τα ώριμα δέντρα είναι ανθεκτικά στη σκιά.

Τα δέντρα Μαγκοστίν έχουν αδύναμο ριζικό σύστημα και προτιμούν βαθιά, καλά στραγγιζόμενα εδάφη με υψηλή περιεκτικότητα σε υγρασία, και συχνά αναπτύσσονται στις όχθες ποταμών. Το μαγκοστίν δεν είναι προσαρμοσμένο σε ασβεστολιθικά εδάφη, αμμώδη, αλλουβιακά εδάφη ή αμμώδη εδάφη με χαμηλή περιεκτικότητα σε οργανική ουσία. Τα δέντρα μαγκοστίν χρειάζονται μια καλά κατανεμημένη βροχόπτωση κατά τη διάρκεια του έτους (

Κατηγορία:Φυτικές βαφές
Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Κατηγορία:Καλλιέργειες
Κατηγορία:Τροπικά φρούτα
Κατηγορία:Γαρκινία
Κατηγορία:Εδώδιμα φρούτα
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδονησίας