open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ανάλυση RFM

Η **ανάλυση RFM** (αρκτικόλεξο των λέξεων **R**ecency-πρόσφατος, **F**requency-συχνότητα, **M**onetary Value- χρηματική αξία) είναι τεχνική μάρκετινγκ η οποία χρησιμοποιείται για την ανάλυση της συμπεριφοράς των πελατών και αντίστοιχα την κατηγοριοποίηση των πελατών ανάλογα με τη συμπεριφορά τους.

Η τεχνική αυτή υιοθετείται από τις επιχειρήσεις , κυρίως του λιανικού εμπορίου και της άμεσης εμπορίας, για την λήψη αποφάσεων και ανάπτυξη στρατηγικών. Επίσης χρησιμοποιείται και από μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς (ΜΚΟ) για να στοχεύσουν σε πιθανούς πελάτες-δωρητές, για παράδειγμα, πελάτες που δώρισαν μία φορά είναι πιθανότερο να δωρήσουν ξανά.

## Πώς λειτουργεί
Η τεχνική RFM κατηγοριοποιεί τους πελάτες της με βάση 3 παραμέτρους.

    I.         R. Πιο πρόσφατη επίσκεψη. Ποια ήταν η τελευταία φορά που ένας πελάτης επιστέφτηκε και αγόρασε κάτι από την επιχείρηση.

  II.         F. Συχνότητα. Πόσο συχνά ένας πελάτης αγοράζει από την επιχείρηση.

  III.         Μ. Χρηματική αξία. Πόσα χρήματα δαπανά ένας πελάτης στην επιχείρηση.

Για κάθε μία από τις παραπάνω παραμέτρους βαθμολογείται. Με αυτό τον τρόπο είναι εύκολο για μία επιχείρηση να γνωρίζει τους καλύτερους πελάτες της κάνοντας απλά μία ταξινόμηση στη βάση δεδομένων όπου διατηρούνται οι βαθμολογίες RFM. Ειδικοί τονίζουν ότι οι επιχειρήσεις δεν πρέπει να παραβλέπουν τους πελάτες με κακή βαθμολογία RFM, αντιθέτως πρέπει να λαμβάνουν τέτοια μέτρα ώστε να μετατραπούν σε καλύτερους  πελάτες.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάρκετινγκ
Ελαιοκανθάλη

Η **ελαιοκανθάλη** είναι ένα φαινυλαιθανοειδές, δηλαδή μία φυσική φαινολική ένωση που απαντάται στο εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο. Φαίνεται ότι ευθύνεται για την αίσθηση καψίματος που εμφανίζεται στο πίσω μέρος του λαιμού όταν τέτοιο λάδι καταναλώνεται. Η ελαιοκανθάλη είναι ένας εστέρας της τυροσόλης και η χημική της δομή σχετίζεται με την ελευρωπαΐνη, που ανευρίσκεται επίσης στο ελαιόλαδο.

Η ελαιοκανθάλη έχει βρεθεί ότι έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες *[[in vitro]]*. Παρόμοια με τα κλασικά μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, είναι ένας μη εκλεκτικός αναστολέας της κυκλοοξυγενάσης (COX). 50 g ενός τυπικού εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου την ημέρα περιέχει μια ποσότητα ελαιοκανθάλης με παρόμοια *in vitro* αντιφλεγμονώδη δράση με το 1/10 της δόσης ιβουπροφαίνης για ενήλικες. Ως εκ τούτου, προτείνεται ότι η μακροχρόνια κατανάλωση μικρών ποσοτήτων μπορεί να συνεισφέρει στη χαμηλή συχνότητα εμφάνισης καρδιακών παθήσεων και νόσου Αλτσχάιμερ που σχετίζονται με τη μεσογειακή διατροφή. 

Ωστόσο, τα 50 γραμμάρια είναι πολύ ελαιόλαδο για τους περισσότερους καταναλωτές. Επιπλέον, η απορρόφηση, ο μεταβολισμός και η κατανομή της ελαιοκανθάλης δεν είναι καλά χαρακτηρισμένα και δεν είναι γνωστό εάν αυτές οι *in vitro* επιδράσεις συμβαίνουν πράγματι στο σώμα.

Πρόσφατα έχει αποδειχθεί ότι η ελαιοκανθάλη παρουσιάζει δυνατότητες ως θεραπευτικός παράγων στη θεραπεία φλεγμονωδών εκφυλιστικών παθήσεων των αρθρώσεων. Η ελαιοκανθάλη αναστέλλει την επαγόμενη από το LPS παραγωγή ΝΟ σε μακροφάγους J774 χωρίς να επηρεάζει τη βιωσιμότητα των κυττάρων. Επιπλέον, αναστέλλει την έκφραση mRNA του MIP-1α και IL-6, καθώς και την πρωτεϊνική σύνθεση, τόσο στα χονδροκύτταρα ATDC5 όσο και στα μακροφάγα J774. Η ελαιοκανθάλη αναστέλλει επίσης την πρωτεϊνική σύνθεση IL-1β, TNF-α και GM-CSF από μακροφάγα που διεγείρονται από LPS.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλδεΰδες
Κατηγορία:Φαινολικές ενώσεις
Κατηγορία:Αντιφλεγμονώδεις παράγοντες
Κοινό της Σιών

[δεξιά|μικρογραφία|Το επίσημο έμβλημα του Κοινού της Σιών βασίζεται εν μέρει στο fleur-de-lis, το οποίο ήταν ένα σύμβολο ιδιαίτερα συνδεδεμένο με τη [Κατάλογος μοναρχών της Γαλλίας|γαλλική μοναρχία.]]
 
Το **Κοινό της Σιών** (), ήταν μια αδελφότητα που ιδρύθηκε στη Γαλλία το 1956 από τον Πιερ Πλοντάρντ στην αποτυχημένη προσπάθειά του να δημιουργήσει ένα περίφημο νεοϊπποτικό τάγμα. Στη δεκαετία του 1960, ο Πλοντάρντ άρχισε να ισχυρίζεται ότι το αυτοαποκαλούμενο τάγμα του ήταν το τελευταίο μέτωπο για μια μυστική κοινωνία που ιδρύθηκε από τον ιππότη των σταυροφοριών Γοδεφρείδο του Μπουγιόν, στο όρος Σιών, στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ το 1099, υπό το πρόσχημα του ιστορικού μοναστικού τάγματος του Αβαείο της Παναγίας του Όρους Σιών. Ως πλαίσιο για τον μεγαλεπήβολο ισχυρισμό του ότι αυτός ήταν και ο *Μεγάλος Μονάρχης* που προφήτευσε ο Νοστράδαμος , ο Πλοντάρντ ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι η Ιεραρχία της Σιών συμμετείχε σε μια μακραίωνη καλοπροαίρετη συνωμοσία για να εγκαταστήσει μια μυστική γραμμή αίματος της δυναστείας των Μεροβίγγεων στους θρόνους της Γαλλίας και της υπόλοιπης Ευρώπης. 

Προς έκπληξη του Πλοντάρντ, όλοι οι ισχυρισμοί του συγχωνεύτηκαν με την έννοια της γραμμής αίματος του Ιησού και διαδόθηκαν από τους συγγραφείς του βιβλίου μη μυθοπλασίας του 1982 *The Holy Blood and the Holy Grail*, του οποίου τα συμπεράσματα θα υιοθετούσε αργότερα ο Νταν Μπράουν για το μυθιστόρημα του *[[Κώδικας Ντα Βίντσι]]* του 2003.

Αφού προσέλκυσε την προσοχή του κοινού από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως τη δεκαετία του 1980, η μυθική ιστορία του Κοινού της Σιών αποκαλύφθηκε ως ένα τέχνασμα - μια περίτεχνη φάρσα με τη μορφή ενός εσωτερικού παζλ - που δημιουργήθηκε από τον Πλοντάρντ ως μέρος της αποτυχημένης στρατηγικής του για να γίνει ένας σεβαστός, ισχυρός και πλούσιος παίκτης στους γαλλικούς εσωτεριστές και μοναρχικούς κύκλους. Αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν για την υποστήριξη της ιστορικής ύπαρξης και των δραστηριοτήτων του «Κοινού της Σιών» πριν από το 1956, όπως οι λεγόμενοι "Μυστικοί φάκελοι του Ανρί Λομπινό" (Dossiers Secrets d'Henri Lobineau), ανακαλύφθηκε ότι είχαν πλαστογραφηθεί και στη συνέχεια τοποθετηθεί σε διάφορες τοποθεσίες γύρω από τη Γαλλία από τον Πλοντάρντ και τους συνεργούς του.

Παρά το γεγονός ότι το «Κοινό της Σιών» έχει απομυθοποιηθεί εξαντλητικά από δημοσιογράφους και μελετητές ως η μεγαλύτερη λογοτεχνική φάρσα της Γαλλίας του 20ου αιώνα, πολλοί θεωρητικοί συνωμοσιών εξακολουθούν να πιστεύουν ότι το «Κοινό της Σιών» ήταν επί μια χιλιετία λέσχη που κρύβει ένα θρησκευτικά ανατρεπτικό μυστικό. Μερικοί ανεξάρτητοι ερευνητές εκτός του ακαδημαϊκού χώρου ισχυρίζονται, με βάση υποτιθέμενες εμπιστευτικές πληροφορίες, ότι το «Κοινό της Σιών συνεχίζει να λειτουργεί ως συνωμοτική μυστική εταιρεία μέχρι σήμερα. Μερικοί σκεπτικιστές εκφράζουν την ανησυχία τους ότι ο πολλαπλασιασμός και η δημοτικότητα ψευδοϊστορικών βιβλίων, ιστοσελίδων και ταινιών που εμπνέονται από την φάρσα του «Κοινού της Σιών συμβάλλουν στο πρόβλημα των αβάσιμων θεωριών συνωμοσίας που γίνονται δημοφιλείς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας συσχετιζόμενες με τους Εβραίους
Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας
Hedwig and the Angry Inch (ταινία)

Το ***Hedwig and the Angry Inch*** είναι αμερικανική κωμική-δραματική μουσική ταινία του 2001 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Τζον Κάμερον Μίτσελ. Βασίζεται στο θεατρικό μιούζικαλ των Μίτσελ και Στίβεν Τρασκ του 1998.

Αναφέρεται στη Χέντβιχ Ρόμπινσον (πρώην Χάνζελ Σμιτ), μία τρανς γυναίκα και ροκ τραγουδίστρια από την Ανατολική Γερμανία. Στη συνέχεια, η Χέντβιχ συνάπτει σχέση με έναν νεότερο άνδρα, τον Τόμι, που γίνεται μέντορας και μουσικός συνεργάτης της, με στόχο να οικειοποιηθεί τη μουσική της και να γίνει ροκ σταρ. Η Χέντβιχ και η μπάντα της, οι Angry Inch, σαμποτάρουν την περιοδεία του Τόμι και εξερευνούν το παρελθόν της Χέντβιχ και την ταυτότητα φύλου που της επιβλήθηκε. Ο Μίτσελ επαναλαμβάνει τον ρόλο του ως Χέντβιχ, όπως στην αρχική παραγωγή.

Το 2001, η ταινία κέρδισε τα Βραβεία Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς, καθώς και το βραβείο καλύτερου σκηνοθετικού ντεμπούτου από το National Board of Review, τα Βραβεία Gotham και την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες. Επίσης, έλαβε το Βραβείο Teddy στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και το βραβείο GLAAD στην κατηγορία «Εξαιρετική ταινία - Περιορισμένης κυκλοφορίας». Στις Χρυσές Σφαίρες, ο Μίτσελ ήταν υποψήφιος στην κατηγορία Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου – Μιούζικαλ ή Κωμική Ταινία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στον Καναδά
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μιούζικαλ
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2001
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με το Τείχος του Βερολίνου
Κόμμα Ευτυχίας

Το **Κόμμα Ευτυχίας** (*Saadet Partisi, SP*) είναι ισλαμιστικό πολιτικό κόμμα της Τουρκίας. Ιδρύθηκε στις 20 Ιουλίου του 2001 μετά τη διάσπαση του Κόμματος της Αρετής και έχει ως πρόεδρο τον Τεμέλ Καραμολάογλου.

Η λειτουργία του κόμματος της Αρετής απαγορεύτηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας, με το αιτιολογικό ότι παραβίαζε θεμελιώδεις αρχές του τουρκικού Συντάγματος και πιο συγκεκριμένα  τα άρθρα που αφορούν τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους. Μετά την αναγκαστική διάλυση του κόμματος, η μεν μεταρρυθμιστική πτέρυγα, υπό τον Ερντογάν, ίδρυσε το  Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, η δε σκληροπυρηνική, υπό τον Ρετσάι Κιουτάν, το Κόμμα της Ευτυχίας.

Η πολιτική του κόμματος αντικατοπτρίζει την πολιτική φιλοσοφία του Νετσμετίν Ερμπακάν, ο οποίος μέχρι το θάνατό του το 2011 ήταν ο ηγέτης του κόμματος. Το κόμμα, είναι εναντίον της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και εναντίον την προσέγγισης με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ .

Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές της Τουρκίας, του Ιουνίου του 2018, το κόμμα μετείχε στον εκλογικό συνασπισμό της «Εθνικής Συμμαχίας», κύριου αντιπάλου του σημερινού Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. 

## Ιδεολογία

Το κόμμα ασπάζεται τις ιδέες του Ερμπακάν, όπως αυτές αναπτύχθηκαν στο διάσημο μανιφέστο του, «Εθνική Άποψη», κύριο σημείο του οποίου είναι η συνεργασία μεταξύ μουσουλμανικών κρατών προκειμένου να βάλουν τέλος στην κυριαρχία των Αμερικανών και των Ισραηλινών. Τάσσεται εναντίον της συμμετοχής στην «χριστιανική Ευρώπη», αναζητώντας τον ανάλογο σχήμα μεταξύ των μουσουλμανικών κρατών.  Στο πολιτικό πρόγραμμα που εκδόθηκε το 2010, το Σααντέτ, οραματίζεται την Τουρκία στη θέση του ηγέτη του τρίτου κόσμου, όπου και θα αναλάβει την προστασία των Μουσουλμάνων όπου γης. Επίσης, το κόμμα διάκειται φιλικά προς τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ.

Παρακάτω περιγράφονται μερικές από τις δράσεις του: 

* 2004, διαδηλώσεις εναντίον της επίθεσης των ΗΠΑ στη Φαλούτζα
* 2005, διαδηλώσεις εναντίον της εικονογράφησης του Προφήτη Μωάμεθ
* 2006, διαδηλώσεις εναντίον της επικείμενης επίσκεψης του Πάπα, στην Τουρκία
* 2007, διαμαρτυρίες κατά την επίσκεψη του Ισραηλινού Προέδρου, Εχούντ Ολμέρτ, στην Τουρκία
* 2008 - 2009, διαμαρτυρίες για την επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα
* 2010, διαμαρτυρίες για την ανάμειξη των ΗΠΑ στα εσωτερικά της Τουρκίας 
* 2010, συμμετοχή ακτιβιστών του κόμματος στη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα με το πλοίο Μαβί Μαρμαρά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρκικά πολιτικά κόμματα
Σ
Σ
Ξενίδης

Το ελληνικό επώνυμο **Ξενίδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αντριάνα Ξενίδης (1956-2010), Αυστραλή ελληνοϊσπανικής καταγωγής τηλεπαρουσιάστρια και συγγραφέας παιδικών βιβλίων
* Γιώργος Ξενίδης (1974-2019), ποδοσφαιριστής
* Ιωάννης Ξενίδης (γενν. 1970), πολιτικός μηχανικός, αναπληρ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Σταύρος Ξενίδης (1923-2008), ηθοποιός
Ιλλυριοί Ενετοί

Οι **Ιλλυριοί Ενετοί** ήταν Ιλλυρικός λαός που ζούσαν στην Κλασική εποχή βορειοδυτικά της Μακεδονίας, οι γείτονες τους ήταν οι Δάρδανοι και οι Τριβαλλοί. Στην Αρχαία Ελληνική μυθιστοριογραφία τα αρχαιότερα φύλλα στην Ιλλυρία ήταν οι Ιλλυρικοί Ενετοί και οι Ταυλάντιοι. Τους Ιλλυρικούς Ενετούς αναφέρουν τον 5ο αιώνα π.Χ. ο Ηρόδοτος και ο Αππιανός τον 2ο αιώνα μ.Χ. στην Αρχαία Ρώμη. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος τους καταγράφει τον 6ο αιώνα μ.Χ. στο έργο του *"Εθνικά"*, το επιβεβαιώνει τον 12ο αιώνα μ.Χ. ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης στα Σχόλια του για την Ιλιάδα του Ομήρου. Ο Αππιανός τους καταγράφει στις αναφορές που έκανε την εποχή που είχαν ξεσπάσει τον 1ο αιώνα π.Χ. οι Μιθριδατικοί πόλεμοι με την Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Η αρχαιότερη αναφορά είναι το Ηροδότου, αναφέρει ότι το έθιμο της Βαβυλώνας να πουλούν τα νεαρά κορίτσια λίγο πριν τον γάμο τους υπήρχε και στους Ιλλυριούς Ενετούς. Σύμφωνα με τον Αππιανό την εποχή που ο Ρωμαίος Ύπατος Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας περίμενε απάντηση για τις ειρηνικές προτάσεις που έκανε στον Μιθριδάτη ΣΤ΄ τον Ευπάτωρα που κυβερνούσε το Βασίλειο του Πόντου επιτέθηκε στους Δάρδανους, τους Ιλλυρικούς Ενετούς και τους Σίντιους. Τα τρια φύλλα παρενοχλούσαν συνέχεια της περιοχές της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας με συνεχείς επιδρομές. Σύμφωνα με τον Ευστάθιο της Θεσσαλονίκης που άντλησε πληροφορίες από τον Στέφανο τον Βυζάντιο οι Ιλλυρικοί Ενετοί ήταν σύμμαχοι με τους Τριβαλλούς.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Demiraj, Shaban (2006). The origin of the Albanians: linguistically investigated. Academy of Sciences of Albania. 
*Eichner, Heiner (2004). "Illyrisch – die unbekannte Sprache". In Eichner, Heiner (ed.). Die Illyrer. Archäologische Funde des 1. Vorchristlichen Jahrtausends aus Albanien (in German). 
*Matijašić, Ivan (2011). ""Shrieking like Illyrians": Historical geography and the Greek perspective of the Illyrian world in the 5th century BC". Arheološki Vestnik. Research Centre of the Slovenian Academy of Sciences and Arts. 62: 289–316.
*Papazoglu, Fanula (1978). The Central Balkan Tribes in pre-Roman Times: Triballi, Autariatae, Dardanians, Scordisci and Moesians. Amsterdam: Hakkert. 
*Polomé, Edgar (1982). "Balkan Languages (Illyrian, Thracian and Daco-Moeasian)". In J. Boardman; I. E. S. Edwards; N. G. L. Hammond; E. Sollberger (eds.). The Cambridge Ancient History: The Prehistory of the Balkans; and the Middle East and the Aegean world, tenth to eighth centuries B.C. Vol. III (part 1) (2 ed.). Cambridge University Press.
*Šašel Kos, Marjeta (2005). Appian and Illyricum. Narodni muzej Slovenije. 
*Stipčević, Aleksandar (1989). Iliri: povijest, život, kultura (in Croatian). Zagreb: Školska knjiga.

Κατηγορία:Ιλλυρικές φυλές
Κατηγορία:Αρχαία φύλα στην Αλβανία
Κατηγορία:Ιλλυρική Αλβανία
Μαξ Μόρλοκ

Ο **Μαξιμίλιαν «Μαξ» Μόρλοκ** (γερμανικά: *Maximilian "Max" Morlock*, 11 Μαΐου 1925 &#x2013; 10 Σεπτεμβρίου 1994) ήταν Γερμανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ήταν μέλος της ομάδας της Εθνικής Δυτικής Γερμανίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954, ενώ ο ίδιος ήταν δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης με 6 γκολ.

## Καριέρα
Σε νεαρή ηλικία έμαθε να παίζει ποδόσφαιρο στην Άιντραχτ Νυρεμβέργης. Το 1940 έγινε μέλος της τότε διάσημης 1. ΦΚ Νυρεμβέργη και έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα στις 30 Νοεμβρίου 1941. Μέχρι το 1964 εμφανίστηκε περισσότερες από 900 φορές στην πρώτη ομάδα και σημείωσε περίπου 700 γκολ σε επίσημους και φιλικούς αγώνες. Το 1948 και το 1961 οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Γερμανίας, και το 1962 στο Κύπελλο Γερμανίας. Στα 38 του εμφανίστηκε 21 φορές στην ιδρυτική σεζόν της γερμανικής Μπούντεσλιγκα σημειώνοντας 8 γκολ στην 24 σεζόν του σε πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας. Ήταν επίσης πρώτος σκόρερ της Oberliga Süd το 1950–51 και το 1951–52.

Με, την εθνική Δυτικής Γερμανίας είχε 26 συμμετοχές και σημείωσε 21 γκολ. Η πρώτη του συμμετοχή για την εθνική ομάδα έγινε το 1950, όταν έπαιξε αντί του τραυματία Φριτς Βάλτερ. Στον τελικό αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954 εναντίον της Ουγγαρίας, ο Μόρλοκ σημείωσε το πρώτο γκολ της Δυτικής Γερμανίας για να ξεκινήσει η επιστροφή μετά το 2–0 πίσω στο σκορ. Έλαβε την τελευταία του συμμετοχή σε φιλικό παιχνίδι με την Αίγυπτο τον Δεκέμβριο του 1958. Κλείνοντας την καριέρα του είχε σημειώσει 478 γκολ σε 652 επίσημους αγώνες. 

Ως παίκτης, τα δυνατά σημεία του Μόρλοκ ήταν η καλή τεχνική σε συνδυασμό με το μαχητικό πνεύμα. Αγωνιζόταν καλύτερα όταν κινούνταν μεταξύ άμυνας και επίθεσης, αλλά ήταν και επικίνδυνος μπροστά στο τέρμα.

Ο Μόρλοκ πέθανε από καρκίνο το 1994, σε ηλικία 69 ετών.

## Διακρίσεις

* Το 1961 ψηφίστηκε Γερμανός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς από την Ένωση Γερμανών Αθλητικών Δημοσιογράφων.
* Το 1995, λιγότερο από ένα χρόνο μετά τον θάνατό του, η πλατεία μπροστά από το Frankenstadion, την έδρα της 1. ΦΚ Νυρεμβέργη, μετονομάστηκε σε *Max-Morlock-Platz*  (Πλατεία Μαξ Μόρλοκ) προς τιμήν του. Η ταχυδρομική διεύθυνση του σταδίου είναι *Max-Morlock-Platz 1*.
* Το 2006, η πλειοψηφία των οπαδών ψήφισε υπέρ της μετονομασίας του ίδιου του Frankenstadion σε «Στάδιο Μαξ Μόρλοκ», αλλά η πόλη της Νυρεμβέργης κέρδισε μια συμφωνία χορηγίας με μια τοπική τράπεζα, η οποία περιελάμβανε τη μετονομασία του σταδίου σε EasyCredit-Stadion από ένα από τα χρηματοοικονομικά προϊόντα της τράπεζας. Το όνομά του χρησιμοποιήθηκε τελικά ως όνομα του γηπέδου τον Ιούλιο του 2017.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
*  
* 

Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Δυτικογερμανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Μιγλιτόλη

Η **μιγλιτόλη** είναι ένα χορηγούμενο από το στόμα αντιδιαβητικό φάρμακο που δρα αναστέλλοντας την ικανότητα του οργανισμού του ασθενούς να διασπά τους σύνθετους υδατάνθρακες σε γλυκόζη. Χρησιμοποιείται κυρίως στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 για την καθιέρωση μεγαλύτερου γλυκαιμικού ελέγχου αποτρέποντας την πέψη υδατανθράκων (όπως δισακχαρίτες, ολιγοσακχαρίτες και πολυσακχαρίτες) σε μονοσακχαρίτες που μπορούν να απορροφηθούν από το σώμα.

Η μιγλιτόλη και άλλα δομικά σχετιζόμενα ιμινοσάκχαρα, αναστέλλουν τα ένζυμα γλυκοσιδικής υδρολάσης που ονομάζονται άλφα-γλυκοσιδάσες. Δεδομένου ότι η μιγλιτόλη δρα εμποδίζοντας την πέψη των υδατανθράκων, μειώνει τον βαθμό της μεταγευματικής υπεργλυκαιμίας. Πρέπει να λαμβάνεται κατά την έναρξη των κύριων γευμάτων για να έχει το μέγιστο αποτέλεσμα.  Η επίδρασή της θα εξαρτηθεί από την ποσότητα των μη μονοσακχαριτών υδατανθράκων στη διατροφή ενός ατόμου.

Σε αντίθεση με την ακαρβόζη (άλλος αναστολέας της άλφα-γλυκοσιδάσης), η μιγλιτόλη απορροφάται συστηματικά, ωστόσο δεν μεταβολίζεται και απεκκρίνεται από τα νεφρά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αντιδιαβητικά φάρμακα
Κατηγορία:Πιπεριδίνες
Κατηγορία:Υδατάνθρακες
Κατηγορία:Αναστολείς ενζύμων
Ζαντρέ

Το **Ζαντρέ** (γαλλικά: *Gendrey*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζαντρεγιέν (γαλλικά: *Gendreyens*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Το Αύριο Ποτέ δεν Πεθαίνει

***Το αύριο ποτέ δεν πεθαίνει*** (πρωτότυπος τίτλος: *Tomorrow Never Dies*) είναι μια βρετανική κατασκοπευτική ταινία του 1997 και αποτελεί την δέκατη όγδοη της σειράς ταινιών *[[Τζέιμς Μποντ]]* σε παραγωγή της Eon Productions. Η ταινία γυρίστηκε για την Metro-Goldwyn-Mayer. Σε σκηνοθεσία του Ρότζερ Σποότισγουντ και σε σενάριο του Μπρους Φάιρσταϊν, πρωταγωνιστεί ο Πιρς Μπρόσναν στον ρόλο του Τζέιμς Μποντ για δεύτερη φορά, μαζί με τους Τζόναθαν Πράις, Μισέλ Γιο και Τζούντι Ντεντς. Στην ταινία αυτήν, ο Τζέιμς Μποντ προσπαθεί να σταματήσει τον Έλιοτ Κάρβερ, έναν πανίσχυρο τρελό ιδιοκτήτη μέσων μαζικής ενημέρωσης, από το να προκαλέσει γεγονότα που θα οδηγήσουν άμεσα σε έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ταινία αυτή είναι σε παραγωγή των Μάικλ Γουίλσον και Μπάρμπαρα Μπρόκολι και είναι η πρώτη ταινιά της σειράς Τζέιμς Μποντ που γυρίστηκε μετά τον θάνατο του Άλμπερτ Μπρόκολι (για τον οποίον η ταινία αποτίει φόρο τιμής στους τίτλους τέλους) καθώς και η τελευταία ταινία Τζέιμς Μποντ που κυκλοφορεί με το σήμα της United Artists. Τα κύρια γυρίσματα  έγιναν σε μέρη όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ταϊλάνδη, η Γερμανία και το Μεξικό.

Η πρεμιέρα ης ταινίας έγινε στο The Odeon Leicester Square, στις 9 Δεκεμβρίου 1997 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στο Ηνωμένο Βασίλειο μια εβδομάδα μετά, ενώ στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών κυκλοφόρησε δυο εβδομάδες αργότερα. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές από κριτικούς, ενώ απέφερε 333 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, καθιστώντας την την τέταρτη ταινία του 1997 με τις υψηλότερες εισπράξεις. Ωστόσο έλαβε μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Η επόμενη ταινία της σειράς, το *[[Ο Κόσμος δεν είναι Αρκετός|Ο κόσμος δεν είναι αρκετός]]*, κυκλοφόρησε το 1999.

## Διανομή

* Πιρς Μπρόσναν ως Τζέιμς Μποντ
* Τζόναθαν Πράις ως Έλιοτ Κάρβερ
* Μισέλ Γιο ως Γουάι Λιν
* Τέρι Χάτσερ ως Πάρις Κάρβερ
* Γκοτς Ότο ως Ρίτσαρντ Στάμπερ
* Ρίκι Τζέι ως Χένρι Γκούπτα
* Τζο Ντον Μπέικερ ως Τζακ Γουέιντ
* Τζούντι Ντεντς ως M
* Ντέσμοντ Λεουέλιν ως Q
* Σαμάνθα Μποντ ως δεσποινίς Μανιπένι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Το Αύριο Ποτέ δεν Πεθαίνει στο IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 1997
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊλάνδη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists
Κατηγορία:Ταινίες Τζέιμς Μποντ
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές κατασκοπικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία
Άππιος Κλαύδιος Κράσσος (υπατικός τριβούνος το 424 π.Χ.)

Ο **Άππιος (ή Τίτος) Κλαύδιος Κράσσος**, λατιν.: *Appius Claudius Crassus*, ήταν υπατικός τριβούνος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 424 π.Χ. 

Ο Κλαύδιος ανήκε στο γένος των Κλαυδίων, που ήταν πατρίκιοι. Ήταν γιος τού διαβόητου Αππίου Κλαύδιου Κράσσου, ο οποίος ήταν η ηγετική φυσιογνωμία των 10 νομοθετών, που ήταν γνωστή ως Δέκα άνδρες (Decemviri) από το 451 έως το 449 π.Χ., προτού αφαιρέσει τη ζωή του μετά την ανατροπή τους.  Ακολουθώντας την ονοματοθεσία, ο Κλαύδιος πρέπει να είναι ο πατέρας τού Αππίου Κλαύδιου Κράσσου, υπατικού τριβούνου το 403 π.Χ. Ο Κλαύδιος είχε επίσης έναν μικρότερο αδελφό, που ονομαζόταν Πόπλιος Κλαύδιος Κράσσος. 

## Σταδιοδρομία
Το 424 π.Χ. ο Κλαύδιος εξελέγη ως υπατικός τριβούνος μαζί με τον Σπούριο Ναύτιο Ρουτίλο, τον Λεύκιο Σέργιο Φιδένα και τον Σέξτο Ιούλιο. Ο Κλαύδιος παρέμεινε στη Ρώμη, ενώ οι συνάδελφοί του οδήγησαν στρατούς στο πεδίο, έτσι ο Κλαύδιος πραγματοποίησε και ολοκλήρωσε την εκλογή των υπάτων τού επόμενου έτους. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ήταν σκληρός αντίπαλος των πληβείων και των τριβούνων τους. Υπάρχει κάποια αβεβαιότητα σε σχέση με τα μικρό του όνομα (praenomen), ο Λίβιος τον ονομάζει Άππιο και ο Διόδωρος Σικελιώτης τον ονομάζει Τίτο.    

## Δείτε επίσης
* γένος Κλαυδίων – Aρχαίος ρωμαϊκός Οίκος

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Ρωμαϊκή Δημοκρατία
Άντζεϊ Σάρμαχ

μικρογραφία|270x270εσ| Αντίγραφο μεταλλίου και αυτόγραφου του Σάρμαχ στη Λεωφόρο Αθλητών Αστέρων στο Ντζίβνουφ
Ο **Άντζεϊ Σάρμαχ** (πολωνικά: Andrzej Szarmach) ( γενν. 3 Οκτωβρίου 1950) είναι Πολωνός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός και προπονητής.

## Καριέρα
Έπαιξε στην Εθνική Πολωνίας κατά τη διάρκεια της «χρυσής εποχής» της τη δεκαετία του 1970. Με τον Γκζέγκος Λάτο στα δεξιά του, τον Ρόμπερτ Γκαντόχα στα αριστερά του και τον Καζίμιες Ντέινα να τους υποστηρίζει, ο Σάρμαχ επωφελήθηκε από την απουσία του Βουοντζίμιες Λουμπάνσκι και ηγήθηκε της πολωνικής επίθεσης, της καλύτερης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, με 16 γκολ. Ενώ ο Λάτο τερμάτισε πρώτος σε γκολ στο Κύπελλο με 7, ο Σάρμαχ με 5 γκολ άφησε το αποτύπωμά του στη διοργάνωση. Επιβεβαίωσε την ιδιότητά του δύο χρόνια αργότερα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ, κερδίζοντας το αργυρό μετάλλιο και τον τίτλο του καλύτερου παίκτη της διοργάνωσης, με 9 γκολ.

Με κόκκινα μάγουλα και μουστάκι, ο Πολωνός επιθετικός είχε γαλατική ποιότητα και έτσι ταίριαξε εύκολα στην ΑΖ Οσέρ. Κέρδισε την εύνοια του Γκυ Ρου και του κοινού της Βουργουνδίας, σκοράροντας 94 γκολ μεταξύ 1980 και 1985. Μετά από μια σύντομη θητεία στην Αν Αβάν ντε Γκενγκάν και συνολικά 32 γκολ σε 61 αγώνες με την εθνική ομάδα της Πολωνίας, ο Σάρμαχ ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής, κυρίως με την Κλερμόν Φουτ 63 και στη συνέχεια με τη Σατορού στη δεύτερη κατηγορία, καθώς και με την Ζαγκουένμπιε Λούμπιν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Πολωνίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976
Κατηγορία:Πολωνοί αργυροί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρκα Γκντίνια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκούρνικ Ζάμπζε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταλ Μιέλετς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλερμόν Φουτ Ωβέρνη
Κατηγορία:Πολωνοί προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλερμόν Φουτ Ωβέρνη
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΛΜ Σατορού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζαγκουένμπιε Λούμπιν
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Γάιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 92 π.Χ.)

Ο **Γάιος Κλαύδιος Πούλχερ**, λατιν.: *Gaius Claudius Pulcher*, ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 92 π.Χ., μαζί με τον Mάρκο Περπένα. Ο προπάππος του ήταν ο Γάιος Κλαύδιος Πούλχερ το 177 π.Χ.

## Βιογραφία
Το 100 π.Χ. ήταν ένας από αυτούς που πήραν τα όπλα εναντίον του Σατουρνίνου.  Το 99 π.Χ. ήταν αγορανόμος καθέδρας (curule aedile), και στους αγώνες-παιχνίδια που οργάνωσε ο ίδιος, οι ελέφαντες εκτέθηκαν για πρώτη φορά στον ιππόδρομο και η ζωγραφική χρησιμοποιήθηκε στις γραφικές διακοσμήσεις.  Το 95 π.Χ. ήταν πραίτορας στη Σικελία, και, με εντολή της Συγκλήτου, έδωσε νόμους στους Αλεσίνους σεβόμενοι τον διορισμό της συγκλήτου τους.  Οι Μαμερτίνοι τον έκαναν προστάτη τους.  Υπήρξε ύπατος το 92 π.Χ.  Ο Κικέρων μιλάει γι 'αυτόν ως άνθρωπο με μεγάλη δύναμη και κάποιες ικανότητες ως ρήτορα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Κλαύδιος Κένθων

Ο **Γάιος Κλαύδιος Κεύθων**, λατιν.: *Gaius Claudius Centho ή Cento*,(3ος αι. π.Χ.) ήταν μέλος μίας επιφανούς και εύπορης οικογένειας Ρωμαίων Δημοκρατικών πατρικίων. Ήταν ο τρίτος γιος τού Άππιου Κλαύδιου Καίκου και μέλος τού γένους των Κλαυδίων. Υπήρξε ύπατος το έτος 240 π.Χ.  Ήταν Ρωμαίος τιμητής το 225, interrex το 217 και Ρωμαίος δικτάτορας το 213.  

Αν και λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του,  ο Κικέρων αναφέρει την υπατεία του στο *Συζητήσεις της Τοσκάνης* (Tusculanae Disputationes)  και ο Λίβιος αναφέρει την υπηρεσία του ως interrex, μετά την οποία ο Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων Ασίνα επέβλεψε την εκλογή τού Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου και τού Γάιου Τερέντιου Βάρρωνα ως υπάτων για το 216 π.Χ.  Διορίστηκε δικτάτορας από τον ύπατο Tιβέριο Σεμπρώνιο Γράκχο προκειμένου να επιβλέπει την εκλογή νέων υπάτων το 213 π.Χ. 

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Ρωμαίοι δικτάτορες
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Πέθανε μια Άλλη Μέρα

Το **Πέθανε μια Άλλη Μέρα** (πρωτότυπος τίτλος: *Die Another Day*) είναι μια βρετανική κατασκοπευτική ταινία του 2002 και αποτελεί την εικοστή ταινία της σειράς ταινιών *[[Τζέιμς Μποντ]]* σε παραγωγή της Eon Productions. Η ταινία γυρίστηκε για την Metro-Goldwyn-Mayer σε συνεργασία της ίδιας με την 20th Century Fox. Σε σκηνοθεσία του Λι Ταμαχόρι και σε σενάριο των Νιλ Πέρβις και Ρόμπερτ Γουαίντ, πρωταγωνιστεί ο Πιρς Μπρόσναν στον ρόλο του Τζέιμς Μποντ για τέταρτη και τελευταία φορά, μαζί με τους Χάλι Μπέρι, Τόμπι Στίφενς, Ροζαμάουντ Πάικ και Τζούντι Ντεντς. Στην ταινία αυτήν, ο Τζέιμς Μποντ προσπαθεί να ανακαλύψει και να εντοπίσει έναν διπλό πράκτορα μέσα στην Βρετανική κατασκοπεία, ο οποίος τον πρόδωσε, καθώς και έναν Βρετανό δισεκατομμυριούχο, ο οποίος αργότερα αποκαλύπτεται ότι συνδέεται με έναν Βορειοκορεάτη μυστικό πράκτορα τον οποίον ο ίδιος φαινομενικά τον σκότωσε.

Η ταινία αυτή, αν και είναι μια πρωτότυπη ιστορία, είναι εμπνευσμένη απο τα βιβλία του Ίαν Φλέμινγκ *Moonraker* (1955) και *Ο άνθρωπος με το χρυσό πιστόλι* (1965), καθώς και το βιβλίο *Colonel Sun* του Κίνγκσλεϊ Έιμις, και κυκλοφόρησε πάνω στην τεσσαρακοστή επέτειο της σειράς ταινιών του Τζείμς Μποντ, και γι αυτόν τον λόγο υπάρχουν αναφορές σε κάθε μια απο τις προηγούμενες ταινιές. Τα κύρια γυρίσματα έγιναν σε μέρη όπως η Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Νορβηγία και η Ισλανδία.

Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στο θέατρο Royal Albert Hall στις 18 Νοεμβρίου 2002 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στο Ηνωμένο Βασιλείο στις 20 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, ενώ στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών κυκλοφόρησε δυο μέρες μετά. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επέκριναν κυρίως τη πλοκή και την χρήση του CGI, ενώ απέφερε 431 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, καθιστώντας την την έκτη ταινία του 2002 με τις υψηλότερες εισπράξεις. Όλα αυτά γενικά είχαν ως συνέπεια να γίνει επανεκκίνηση στο franchise με την ταινία Casino Royale, το 2006.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης

* Μεταφορά του χαρακτήρα του Τζέιμς Μποντ στον κινηματογράφο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Πέθανε μια Άλλη Μέρα στο IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 2002
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νορβηγία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισλανδία
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Ταινίες Τζέιμς Μποντ
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα
Κατηγορία:Βρετανικές κατασκοπικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία
Άππιος Κλαύδιος Καύδηξ

Ο **Άππιος Κλαύδιος Καύδηξ**, λατιν. *Appius Claudius Caudex*, (άκμασε το 264 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Ήταν ο μικρότερος αδελφός του Αππίου Κλαύδιου Καίκου και υπηρέτησε ως ύπατος το 264 π.Χ.

## Βιογραφία
Εκείνο το έτος, έσυρε τη Ρώμη σε σύγκρουση με την Καρχηδόνα για την κατοχή της Σικελίας. Το 265 π.Χ., ο Ιέρων Β΄ των Συρακουσών είχε επιτεθεί στη Μεσσήνη (σημερινή Μessina) σε μία προσπάθεια να την καταλάβει από τους Μαμερτίνους, μισθοφόρους από την Καμπανία που την είχαν καταλάβει μερικά χρόνια πριν. Οι Μαμερτίνοι συμμάχησαν με έναν κοντινό καρχηδονιακό στόλο και κατέλαβαν τις Συρακούσες, αλλά όταν οι Καρχηδόνιοι δεν έφυγαν, οι Μαμερτίνοι προσέφυγαν στη Ρώμη το 264 π.Χ.

Μερικοί συγκλητικοί ήταν αντίθετοι στο να τους βοηθήσουν, αλλά ο Άππιος Κλαύδιος έπεισε τους πολίτες να τους υποστηρίξουν. Οδήγησε μία δύναμη στη Μεσσήνη και, καθώς οι Μαμερτίνοι είχαν πείσει τους Καρχηδονίους να αποσυρθούν, συνάντησε μόνο μία συμβολική αντίσταση. Οι Μαμερτίνοι παρέδωσαν την πόλη στον Άππιο Κλαύδιο, αλλά οι Καρχηδόνιοι επέστρεψαν και πολιόρκησαν τη Μεσσήνη. Οι Συρακούσιοι, εν τω μεταξύ, βρίσκονταν και έξω από την πόλη. Ο Κλαύδιος προσπάθησε να στείλει πρεσβευτές, τόσο στους Καρχηδονίους, όσο και στους Συρακούσιους, αλλά αγνοήθηκε. Στη συνέχεια οδήγησε τα στρατεύματά του έξω από την πόλη, νίκησε τους Συρακούσιους στη μάχη και ο Ιέρων Β΄  υποχώρησε πίσω στις Συρακούσες. Την επόμενη ημέρα ο Κλαύδιος νίκησε και τους Καρχηδονίους. Μετά από αυτές τις νίκες ο Άππιος πολιόρκησε την Eχέτλα, αλλά μετά την απώλεια πολλών στρατευμάτων επέστρεψε στη Μεσσήνη.

Αυτή η διαμάχη ήταν μία από τις άμεσες αιτίες τού Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Livius.org: Appius Claudius Caudex

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Τριλοφία Ημαθίας

Η **Τριλοφία** ή **Τριλοφιά** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Τριλοφία βρίσκεται κοντά στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας, στην πεδιάδα του Αλιάκμονα και τις νότιες όχθες του ποταμού σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει περίπου 14 χλμ. Ν. από τη Αλεξάνδρεια (έδρα του δήμου) και 55 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Θεσσαλονίκη. Δυτικά είναι η Αγία Τριάδα, νοτιοδυτικά ο Νέος Πρόδρομος, βορειοανατολικά και δίπλα η Αγκαθιά ενώ στα νοτιοανατολικά του χωριού ξεκινά το πάρκο του Αγίου Αθανασίου (Αγκαθιάς).

Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 με την ονομασία *Τρίχλοβον* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γκριτζάλης. Το 1926 με το ΦΕΚ 401Α - 12/11/1926 μετονομάστηκε σε Τριλοφιά. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Αγκαθιά αποτελούν την κοινότητα Αγκαθιάς η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μελίκης του Δήμου Αλεξάνδρειας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 178 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχειακή περιγραφή για Τριλοφία (Ημαθία) από το Εθνικό Ευρετήριο Αρχείων των Γενικών Αρχείων του Κράτους.

Τριλοφια
Τριλοφια
Καβάσιλα Ημαθίας

Τα **Καβάσιλα** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας. 

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Καβάσιλα βρίσκονται κοντά στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, στην πεδιάδα του Αλιάκμονα και βόρεια του ποταμού σε υψόμετρο 17 μέτρα. Απέχουν περίπου 11 χλμ. ΝΔ. από την Αλεξάνδρεια (έδρα του δήμου), 15 χλμ. ΒΑ. από τη Βέροια, 29 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα Γιαννιτσά και 64 χλμ. Δ. από τη Θεσσαλονίκη ενώ μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αλεξάνδρειας - Κοζάνης όπου δίπλα της είναι και ο ενοριακός ναός του Αγίου Δημητρίου. Η ονομασία του οφείλεται στον Όσιο Νικόλαο Καβάσιλα ο οποίος έζησε τα παιδικά του χρόνια στην περιοχή και προς τιμή του γίνονται στις 20 Ιουνίου κάθε έτους εορταστικές εκδηλώσεις από τον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο "Χαμαετός".

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρονται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1918 να προσαρτόνται στην τότε κοινότητα Επισκοπής. Το 1956 με το ΦΕΚ 217Α - 29/09/1956 ορίστηκαν έδρα της ομώνυνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 (σχέδιο Καλλικράτης) έδρα του δήμου Αντιγονίδων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελούν την κοινότητα Καβασίλων η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αντιγονίδων του Δήμου Αλεξάνδρειας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 632 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχειακές περιγραφές για Καβάσιλα (Ημαθία) από το Εθνικό Ευρετήριο Αρχείων των Γενικών Αρχείων του Κράτους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Κατηγορία:Δήμος Αλεξάνδρειας
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος

Ο **Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος** (κατά κόσμον *Γεώργιος Παπαχρυσοστόμου*, Αθηένου, 25 Μαΐου 1949) είναι Ελληνοκύπριος ιεράρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου με τον τίτλο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστιανιανής και πάσης Κύπρου, πρώτος τη τάξει των Αρχιεπισκόπων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. 

Στις 24 Δεκεμβρίου 2022 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου 76ος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου με 11 ψήφους. Είχε διατελέσει προηγουμένως από το 1996 έως το 2006 Χωρεπίσκοπος Αρσινόης, και από το 2006 έως την εκλογή του σε αρχιεπίσκοπο Μητροπολίτης Πάφου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Γεώργιος Παπαχρυσοστόμου γεννήθηκε στο χωριό Αθηένου της Αγγλοκρατούμενης Κύπρου στις 25 Μαΐου 1949. 

Το 1967 αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών εισήχθη στο Τμήμα Χημείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1972. Κατόπιν εισήχθη στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1980. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε χημεία και θεολογία.

### Ιερατική πορεία
Διάκονος χειροτονήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1984 από τον Χωρεπίσκοπο Σαλαμίνος Βαρνάβα και Πρεσβύτερος στις 17 Μαρτίου 1985 από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Α΄. Υπηρέτησε ως Καθηγητής Χημείας κατά τα έτη 1985-1996, ενώ το 1994 ορίστηκε Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. 

Στις 26 Μαΐου 1996 χειροτονήθηκε Χωρεπίσκοπος Αρσινόης, βοηθός της Μητροπόλεως Πάφου. Στις 29 Δεκεμβρίου 2006 εξελέγη Μητροπολίτης Πάφου.

Εκπροσώπησε την Εκκλησία της Κύπρου σε Πανορθόδοξες Διασκέψεις και στον διάλογο με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και τις ομολογίες των Λουθηρανών και Μεταρρυθμιστών, καθώς και στις εργασίες της «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» στην Κρήτη, το 2016.

### Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
Μετά τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄ στις 7 Νοεμβρίου 2022, ανέλαβε τοποτηρητής του θρόνου, ως πρώτος εν τη τάξει μητροπολίτης των Μητροπόλεων της Κύπρου. Στις αρχιεπισκοπικές εκλογές της 18ης Δεκεμβρίου για ανάδειξη τριπροσώπου βρέθηκε στην δεύτερη θέση με 18,39% των ψήφων κλήρου και λαού. Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου τον εξέλεξε νέο Αρχιεπίσκοπο Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου στις 24 Δεκεμβρίου 2022, με έντεκα ψήφους μεταξύ δεκαέξι μελών. 

Η ενθρόνιση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2023 στον Καθεδρικό ναό του Αποστόλου Βαρνάβα, στη Λευκωσία.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις


### Παραπομπές


## Πηγές
* 

Γεωργιος
Γεωργιος Γ
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Καλοχώρι Ημαθίας

Το **Καλοχώρι** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Καλοχώρι βρίσκεται κοντά στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, στην πεδιάδα του Αλιάκμονα και βόρεια του ποταμού σε υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει περίπου 9 χλμ. ΝΔ. από τη Αλεξάνδρεια (έδρα του δήμου), 27 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα Γιαννιτσά και 61 χλμ. Δ. από την Θεσσαλονίκη ενώ μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αλεξάνδρειας - Κοζάνης. Νοτιοδυτικά είναι τα Καβάσιλα, νότια η Επισκοπή και βορειοανατολικά το Καμποχώρι.

Αναφέρεται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1928 με την ονομασία *Νέο Σκυλίτσιο* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Επισκοπής. Το 1970 με το ΦΕΚ 55Α - 04/03/1970 μετονομάστηκε σε Καλοχώριον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Επισκοπή, αποτελούν την κοινότητα Επισκοπής η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αντιγονίδων του Δήμου Αλεξάνδρειας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 232 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Κατηγορία:Δήμος Αλεξάνδρειας
Ζεραίζ

Το **Ζεραίζ** (γαλλικά: *Geraise*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Θατσερισμός

μικρογραφία|Μάργκαρετ Θάτσερ (1925 - 2013)
Ο **Θατσερισμός** (αγγλ. *Thatcherism*) είναι  φιλελεύθερη ιδεολογία και πολιτική πρακτική που έλαβε το όνομά της από την Μάργκαρετ Θάτσερ, ηγέτη του βρετανικού Συντηρητικού Κόμματος και πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου, από τις γενικές εκλογές του 1979 έως την παραίτησή της το 1990. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τόσο το πολιτικό της πρόγραμμα και τις πολιτικές που εφάρμοσε, όσο και τον προσωπικό της χαρακτήρα και στυλ διαχείρισης κατά την διάρκεια των κυβερνήσεών της. Πέρα από τις βασικές πολιτικές της Μάργκαρετ Θάτσερ, ο όρος περιγράφει επίσης τις αρχές που ακολούθησαν οι μετέπειτα ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος, όπως ο Τζον Μέιτζορ και ο Ντέιβιντ Κάμερον στην δεκαετία του 1990 και 2010. 

Σε διεθνές επίπεδο, οι υποστηρικτές του Θατσερισμού έχουν περιγραφεί ως μέλη του γενικότερου κοινωνικο-πολιτικού κινήματος του Νεοφιλελευθερισμού, με διάφορες χώρες πέρα από το Ηνωμένο Βασίλειο, όπως τις Ηνωμένες Πολιτείες, να μοιράζονται αντίστοιχες ιδέες αναφορικά με την επέκταση του Καπιταλισμού. Θεωρείται συγγενική ιδεολογία με τον Ρηγκανισμό των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Ο Θατσερισμός αντιπροσωπεύει την συστηματική και αποφασιστική ανατροπή της μεταπολεμικής τάσης αναφορικά με την διακυβέρνηση στην Μεγάλη Βρετανία, όταν τα κύρια πολιτικά κόμματα σε μεγάλο βαθμό συμφωνούσαν με τις βασικές αρχές του Κεϋνσιανισμού, του κράτους πρόνοιας, της εθνικοποιημένης βιομηχανίας και τον στενό έλεγχο της Βρετανικής οικονομίας πριν από την άνοδο της Θάτσερ στην εξουσία. Μια σημαντική εξαίρεση υπό την διακυβέρνησή της υπήρξε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το οποίο ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στον Βρετανικό λαό. Το 1982 η Θάτσερ δήλωσε  στο ετήσιο συνέδριο του κόμματος πως το Εθνικό Σύστημα Υγείας θα ήταν ασφαλές κατά την διακυβέρνησή της.  

## Θέσεις
Η ιδεολογία του Θατσερισμού, επιχειρεί να προωθήσει την πολιτική των ελεύθερων αγορών, του δημοσιονομικού συντηρητισμού των ιδιωτικοποίησεων, του «μικρού κράτους» και είναι υπέρ του μονεταρισμού, της απορρύθμισης και των οικονομικών της προσφοράς. Επίσης, ο Θατσερισμός επιδιώκει να προωθήσει τον χαμηλό πληθωρισμό, τον συνεχή έλεγχο των δημοσίων δαπανών και να περιορίσει την επιρροή των εργατικών σωματείων. Σε μία γενική κλίμακα, ο Θατσερισμός αποτελεί μέρος της ιδεολογίας του οικονομικού φιλελευθερισμού, του λιμπερταριανισμού και του κλασικού φιλελευθερισμού. 

Από κοινωνική άποψη, ο Θατσερισμός τηρεί αρκετά συντηρητική στάση απέναντι στην ηθική. 

## Δείτε επίσης
* Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ
* Συντηρητικό Κόμμα
* Εργατικό Κόμμα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Πολιτικά κινήματα στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Πολιτικές ιδεολογίες
Κατηγορία:Νεοφιλελευθερισμός
Κατηγορία:Μάργκαρετ Θάτσερ
Επαιτεία

[μικρογραφία| Δύο ζητιάνοι στο [Ραμπάτ (Μαρόκο), 1960.]]
Η **επαιτεία** ή και **ζητιανιά** είναι η πρακτική έκκλησης για παροχή οικονομικής ή εις είδος βοήθεια, σε άτομο που κατά τα φαινόμενα, την έχει ανάγκη. Η επαιτεία ασκείται σε δημόσιους χώρους, σταθμούς μέσων μαζικής μεταφοράς, πάρκα, αγορές, πεζοδρόμια, κ.ά. 

Η επαιτεία θεωρείται κοινωνικό φαινόμενο οι αρχές του οποίου ανάγονται στην προϊστορία. Στη σημερινή εποχή, η επαιτεία ασκείται σε διάφορες μορφές, ακόμα και μέσω διαδικτύου, και από διάφορες ομάδες πληθυσμού, όχι κατ΄ανάγκην, φτωχούς.

## Ελλάδα
Οι Βυζαντινοί διέκριναν τους πένητες από τους φτωχούς. Οι πένητες εργάζονταν, αλλά δεν μπορούσαν να μαζέψουν αρκετά χρήματα για να καλύψουν τα έξοδα τους, ενώ οι πτωχοί εξαρτώνταν από την βοήθεια του κοινού. Οι εργαζόμενοι φτωχοί είχαν υψηλότερη κοινωνική θέση. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αστεγία
Πρόκας

Στην Ρωμαϊκή μυθολογία σύμφωνα με τους μύθους ίδρυσης της Ρώμης ο **Πρόκας** ήταν 13ος απόγονος του Αινεία και 13ος από τους Λατίνους βασιλείς της Άλμπα Λόνγκα (περί το 817 π.Χ. - 794 π.Χ.), γιος και διάδοχος του βασιλιά Αβεντίνου. Οι γιοι του ήταν οι μετέπειτα βασιλείς Αμούλιος και Νουμίτωρ, οι δισέγγονοι του ήταν οι μυθικοί ιδρυτές της Αρχαίας Ρώμης Ρωμύλος και Ρώμος. Τα ονόματα των πρώτων βασιλέων της Άλβας σχετίζονται με τοπωνύμια γύρω από την Ρώμη ή με μυθικές μορφές της Ρωμαϊκής ιστορίας. Οι γενεαλογίες που δημιουργήθηκαν ανταποκρίνονται στις επιθυμίες που είχαν οι ευγενείς οικογένειες στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία να συσχετιστούν με κάποιον πρόγονο από την Τροία. Το όνομα του Πρόκα σχετίζεται με την ευγενή του Αινεία Προτσίντα που πέθανε στην μεταφορά των φυγάδων από την Τροία στην Ιταλία, τάφηκε στο ομώνυμο νησί Προτσίντα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Gary D. Farney, Ethnic Identity and Aristocratic Competition in Republican Rome (Cambridge University Press, 2007)
*Pierre Grimal, The Dictionary of Classical Mythology (Blackwell, 1986, 1996)

Κατηγορία:Βασιλείς της ρωμαϊκής μυθολογίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Αβεντίνος της Άλμπα Λόνγκα

Σύμφωνα με την Ρωμαϊκή μυθολογία ο **Αβεντίνος της Άλμπα Λόνγκα** ήταν ο 12ος απόγονος του Αινεία και ο 12ος από τους μυθικούς βασιλείς της Άλμπα Λόνγκα (π. 854 π.Χ. - 817 π.Χ.). Τάφηκε στον Λόφο του Αβεντίνου που πήρε το όνομα του. Ο Αβεντίνος βασίλευσε 37 χρόνια, τον διαδέχθηκε ο γιος του Πρόκας, ο πατέρας του Αμούλιου. Ο Μαύρος Σέρβιος Ονοράτος ανέλυσε την Αινειάδα του Βιργίλιου, Βιβλίο 7. 656 και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Αβεντίνος ήταν βασιλιάς των Αβοριγγίνων της Ρώμης, σκοτώθηκε και τάφηκε στον λόφο που πήρε το όνομα του. Ο βασιλιάς αυτός συγχέεται με τον ομώνυμο Αβεντίνο, γιο του Ηρακλή που αναφέρεται στην Αρχαία ελληνική μυθολογία.

*"Ο Αβεντίνος ήταν λόφος στην πόλη της Ρώμης, πιθανότατα πήρε το όνομα του από τα πτηνά που φώλιαζαν στις όχθες του [[Τίβερης|Τίβερη]]. Στον τόπο αυτό ένας βασιλιάς των Αβοριγγίνων ο Αβεντίνος σκοτώθηκε και τάφηκε εκεί, τον διαδέχθηκε ο γιος του Πρόκας. Ο [[Μάρκος Τερέντιος Βάρρων]] αναφέρει ότι οι [[Σαβίνοι]] δέχτηκαν τον λόφο αυτό σαν δώρο από τον Ρωμύλο και του έδωσαν το όνομα του ποταμού Αβέντου που υπήρχε στην περιοχή. Η τελευταία άποψη είναι ωστόσο μεταγενέστερη, ο λόφος πήρε το όνομα του είτε από τα πτηνά είτε από τον βασιλιά που σκοτώθηκε και τάφηκε εκεί. Ο ομώνυμος γιος του Ηρακλή πήρε πιθανότατα το όνομα του από τον λόφο, όχι το αντίστροφο"*.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Μαύρος Σέρβιος Ονοράτος, *"Ρωμαικές αρχαιότητες"*
*Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, *"Ρωμαικές αρχαιότητες"*

Κατηγορία:Βασιλείς της Άλβα Λόνγκα
Γιάννης Γιαννακόπουλος (πολιτικός)

Ο **Γιάννης Γιαννακόπουλος** (1947) είναι Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1947 στο Παλαιόκαστρο Μεσσηνίας και σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Κόρη του είναι η επίσης πολιτικός, Νάντια Γιαννακοπούλου. 

Εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1993, του 1996 και του 2000. Το 2001 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Στις εσωκομματικές εκλογές του Κινήματος Αλλαγής το 2021 στήριξε την υποψηφιότητα του Ανδρέα Λοβέρδου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Τζίντζερ και Φρεντ

To ***Τζίντζερ και Φρεντ*** () είναι μια κωμωδία/δραματική ταινία του 1986 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Φεντερίκο Φελίνι και με πρωταγωνιστές τους Μαρτσέλο Μαστρογιάννι και Τζουλιέτα Μασίνα.  

Ο τίτλος είναι μια αναφορά στο αμερικάνικο χορευτικό ζευγάρι Φρεντ Αστέρ και Τζίντζερ Ρότζερς. Οι δύο πρωταγωνιστές απεικονίζουν δυο Ιταλούς μιμητές των Αστέρ και Ρότζερς που ξανασμίγουν μετά από τριάντα χρόνια συνταξιοδότησης για μια χυδαία και παράξενη τηλεοπτική υπερβολή.

Η ταινία αποτέλεσε αντικείμενο διεκδίκησης εμπορικού σήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Τζίντζερ Ρότζερς, η οποία ισχυρίστηκε ότι η ταινία παραβίαζε τα δικαιώματά της. Το δικαστήριο απέρριψε αυτόν τον ισχυρισμό. 

## Πλοκή
Η Αμέλια και ο Πίπο ήταν κάποτε διάσημοι ως χορευτικό ντουέτο, μιμούμενοι τα χορευτικά νούμερα της Τζίντζερ Ρότζερς και του Φρεντ Αστέρ. Τριάντα χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή τους, συνεργάζονται άλλη μια φορά για μια ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή. Αν και αυτή η επανένωση επισκιάζεται από την έλλειψη αντοχής του Πίπο, η ερμηνεία τους είναι ευπρόσδεκτη και αναβιώνει τη δημοτικότητά τους για μία ακόμη ημέρα.

## Διανομή

* Τζουλιέτα Μασίνα ως Αμέλια Μπονέτι (Τζίντζερ)
* Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι ως Πίπο Μποτιτσέλα (Φρεντ)
* Φράνκο Φαμπρίτσι ως παρουσιαστής εκπομπής
* Φρίντριχ φον Λέντεμπουρ ως ναύαρχος Αουλέντι
* Αουγκούστο Ποντερόσι ως τραβεστί
* Ζαν Ανρί Λαρτίγκ ως αδελφός Τζερόλαμο
* Τοτό Μινιόνε ως Τοτό
* Σαλβατόρε Μπίλα ως Κλαρκ Γκέιμπλ

## Υποδοχή
Το *Τζίντζερ και ο Φρεντ* προτάθηκε για βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας το 1986 από το National Board of Review of Motion Pictures των ΗΠΑ,  καθώς και για Χρυσή Σφαίρα και Βραβείο Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου το 1987. Η Τζουλιέτα Μασίνα έλαβε το βραβείο David di Donatello ως καλύτερη ηθοποιός για τον ρόλο της Αμέλια Μπονέτι (1986).

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τονίνο Γκουέρα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φεντερίκο Φελίνι
Κατηγορία:Ταινίες του 1986