Κουοντάβα

Η **Κουοντάβα** (πολωνικά: Kłodawa) είναι πόλη του Πόβιατ Κόουο, στο Βοεβοδάτο της Μεγάλης Πολωνίας της κεντρικής Πολωνίας. Τα έτη 1975 έως 1998, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Κόνιν. Ο πληθυσμός της είναι 6.355 κάτοικοι (2020).

Η Κουοντάβα βρίσκεται στον ποταμό Ργκιλέφκα (παραπόταμος του ποταμού Βάρτα). Η πόλη περιέχει το Αλατωρυχείο Κουοντάβα, το μεγαλύτερο σε λειτουργία αλατωρυχείο στην Πολωνία, που εξάγει αλίτη και άλατα καλίου και μαγνησίου.

Η Κουοντάβα κατοικήθηκε τον 11ο αιώνα από τεχνίτες που έχτισαν την Εκκλησία του Αγίου Ζιλ. Απέκτησε προνόμια πόλης το 1430. Μεγάλο μέρος της πόλης καταστράφηκε στους πολέμους του 17ου αιώνα και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κάποτε ήταν το σπίτι μιας ζωντανής εβραϊκής κοινότητας που εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Στις παρυφές υπάρχει ένα νεκροταφείο από τον αρχαίο λουσάτιο πολιτισμό.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Εκκλησία των Αγίων Φαμπιανού και Σεβαστιανού από το 1557, που περιβάλλεται από ένα νεκροταφείο. Ένα από τα παλαιότερα ιστορικά κτίρια της περιοχής
Ίχνη οικισμών τεσσάρων χιλιάδων ετών στην περιοχή Κουοντάβα βρίσκονται στο κοντινό χωριό Σουουπέτσκα. Απομεινάρια του λουσάτιου πολιτισμού, ηλικίας περίπου 2500 ετών, βρίσκονται στην Παλιά Κουοντάβα.

Τον 11ο αιώνα ο Πολωνός μονάρχης Βλαντίσλαφ Α΄ Χέρμαν έχτισε μια εκκλησία στο χώρο. Το όνομα του οικισμού προέρχεται από την παλαιά πολωνική λέξη *kłoda*. Κέρδισε προνόμια πόλης στις 9 Αυγούστου 1430 με διάταγμα του Βασιλιά Βλαδίσλαος Β΄ Γιαγκέλο. Ήταν μια βασιλική πόλη της Πολωνίας, διοικητικά τοποθετημένη στο Βοεβοδάτο Γουεντσίτσα στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Το 1455, ο Βασιλιάς Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας απάλλαξε την πόλη από τους τελωνειακούς δασμούς, συμβάλλοντας στην ανάπτυξή της  Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Βοεβοδάτου Γουεντσίτσα εκείνη την εποχή, ακριβώς πίσω από τη Γουεντσίτσα. Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές στη δεκαετία του 1650 από τους Σουηδούς εισβολείς κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού. Πολλοί από τους κατοίκους σφαγιάστηκαν. Παρά την εξωτερική βοήθεια, η ανοικοδόμηση κράτησε πολύ καιρό. Τον 18ο αιώνα, ο Στρατηγός Έρνεστ Χριζόστομ Ντορπόφσκι χρηματοδότησε ένα μπαρόκ μοναστήρι με την Εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η οποία παραμένει το μεγαλύτερο ιστορικό ορόσημο της πόλης.

Η Κουοντάβα προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας μετά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793. Το 1794, απελευθερώθηκε για λίγο από Πολωνούς αντάρτες. Από το 1806 έως το 1815, η πόλη ήταν μέρος του Δουκάτου της Βαρσοβίας και της Πολωνίας του Συνεδρίου στο Ρωσικό Διαμελισμό της Πολωνίας στη συνέχεια. Κατά τη διάρκεια της Ιανουαριανής Εξέγερσης, στις 12 Ιουλίου 1863, έλαβε χώρα η Μάχη της Κουοντάβα, στην οποία 600 Πολωνοί αντάρτες συγκρούστηκαν με 1.200 Ρώσους στρατιώτες. Το 1867, η Κουοντάβα έχασε τα προνόμια πόλης της, ως μέρος των ρωσικών καταστολών μετά την ανεπιτυχή Ιανουαριανή Εξέγερση. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη καταλήφθηκε από τη Γερμανία από το 1914 έως το 1918. Μετά από μια αψιμαχία μεταξύ των κατοχικών Γερμανών και των ντόπιων Πολωνών, η πόλη απελευθερώθηκε το Νοέμβριο του 1918 και αποκαταστάθηκε στην αναγεννημένη Πολωνία, εντός της οποίας το 1925 ανέκτησε τον χάρτη πόλης της.

Μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, τα *[[Σούτσσταφφελ|SS]] -Totenkopf-Standarte Brandenburg* εισήλθαν στην πόλη για να διαπράξουν διάφορα εγκλήματα κατά του πολωνικού πληθυσμού. Ήδη στα τέλη Σεπτεμβρίου 1939, οι Γερμανοί δολοφόνησαν Πολωνούς ομήρους από την Κουοντάβα στο κοντινό δάσος του Ζούχουφ και ένας από τους προπολεμικούς δημάρχους, ο Βουαντίσουαφ Ζαλέφσκι, δολοφονήθηκε το Νοέμβριο του 1939 στη Σρόντα Βιελκοπόλσκα. Κατά τη διάρκεια της κατοχής από τη Ναζιστική Γερμανία, η πόλη μετονομάστηκε σε *Tonningen* (Τόνινγκεν, 1940–1945). Ήδη το 1940 σχηματίστηκε στην πόλη το πολωνικό κίνημα υπόγειας αντίστασης και οργανώθηκε επίσης μυστική πολωνική εκπαίδευση. Το 1941, περισσότεροι από 1.500 Εβραίοι της Κουοντάβα σκοτώθηκαν από τους Γερμανούς Ναζί στο στρατόπεδο εξόντωσης Χέουμνο. Το 1943, οι Γερμανοί συνέλαβαν μερικούς από τους ντόπιους Πολωνούς αντιστασιακούς, οι οποίοι τότε είτε καταδικάστηκαν σε θάνατο είτε σε φυλάκιση. Ο ιερέας της ενορίας Κουοντάβα, πατέρας Τεόφιλ Χοϊνόφσκι, σκοτώθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου το 1943. Η Κουοντάβα απελευθερώθηκε τελικά στις 19 Ιανουαρίου 1945 από τον Κόκκινο Στρατό και αποκαταστάθηκε στην Πολωνία.
μικρογραφία| Αλατωρυχείο Κουοντάβα

## Απόσταση από περιφερειακές πόλεις

* Κόουο &#x2014; 20 χλμ.
* Κόνιν &#x2014; 50 χλμ.
* Βουοτσουάβεκ &#x2014; 50 χλμ.
* Λοτζ &#x2014; 65 χλμ.
* Τόρουν &#x2014; 110 χλμ.
* Μπίντγκοστς &#x2014; 150 χλμ.
* Πόζναν &#x2014; 150 χλμ.
* Βαρσοβία &#x2014; 150 χλμ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* Ιστότοπος εβραϊκής κοινότητας της Κουοντάβα

Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου της Μεγάλης Πολωνίας
Κατηγορία:Κυβερνείο Κάλις
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939)
Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία