open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παπούνα του Μουχράνι

Ο **Παπούνα,**  *Papuna mukhranbatoni, (*1651 – Φεβρουάριος 1717) ήταν Γεωργιανός *πρίγκιπας* (*[[Ταβάντι|tavadi]]*) τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου τού Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Υπήρξε *βασιλικός πρίγκιπας* (*[[Μπατόνι (τίτλος)|mukranbatoni]]*) τού Mουχράνι και *[[από θέσεως|ex officio]]* διοικητής τού βανάτου τού Σίντα Κάρτλι από το 1692 έως το 1696 και *μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου* (msakhurt-ukhutsesi) στην αυλή τού Kάρτλι το 1692.

## Βιογραφία
Ο Παπούνα ήταν γιος τού Κωνσταντίνου Α΄ από τη σύζυγό του Νταρεγιάν Αμπασίντζε και υπηρέτησε πιστά στον συγγενή του, βασιλιά Γεώργιο ΙΑ΄ τού Κάρτλι, τα στρατεύματα τού οποίου διοικούσε —μαζί με τον Γκιόργκι, δούκα τού Αράγκβι— σε μία αντιπαράθεση με τον στρατό τού βασιλιά Ηρακλή Α΄ τού Καχέτι στο Έρτσο-Τιανέτι το 1694. Ο πρίγκιπας Παπούνα υπέστη μία ήττα, αλλά η εμφάνιση τού Γεωργίου ΙΑ΄ αυτοπροσώπως στο Tιανέτι κατέληξε σε συμφωνία με τον Ηρακλή Α΄ για την αποκατάσταση τού *[[status quo ante bellum]]* προς το παρόν. Το 1696 ο Ηρακλής Α΄ χρησιμοποίησε τις ιρανικές δυνάμεις υπό τον Kαλμπ Αλί Χαν, έναν κυβερνήτη των Σαφαβιδών στο Kαχέτι, και ανάγκασε τον Γεώργιο ΙΑ΄ σε εξορία στο Iμερέτι. Οι κορυφαίοι ευγενείς τού Kάρτλι, όπως ο Παπούνα και ο Tαμάζ Ορμπελιάνι, παραδόθηκαν και στάλθηκαν από την ιρανική κυβέρνηση για φυλάκιση στο Kερμάν. Μετά την αποκατάσταση τού Γεωργίου ΙΑ΄ στον θρόνο το 1703, ο πρίγκιπας Παπούνα και άλλοι αξιωματούχοι της Γεωργίας απελευθερώθηκαν από την αιχμαλωσία.  

## Οικογένεια
Νυμφευμένος με την Tάμαρ (απεβ. το 1704), κόρη τού πρίγκιπα Λέβαν Aμπασίτζε. Είχαν έναν γιο:
* Λέβαν/Λέων (1670–1739), πρίγκιπας τού Μουχράνι. 
** Σίμων 1726–1785), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
** Ιβάν/Ιωάννης (1727-1793), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
*** Eντισέρ/Ηλίας (γενν. 1787), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
**** Nικόλαος (1807-1864).

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Ηράκλειος Β΄ του Μουχράν

Ο **Ηρακλής Β΄** πρίγκιπας τού Μουχράνι,  Ερέκλε Β΄ μουχρανμπατόνι (1666–1723) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου των Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου τού Οίκου των Μπαγκρατιδών τού Κάρτλι. Ήταν *βασιλικός πρίγκιπας* (*[[Μπατόνι (τίτλος)|batoni]]*) τού Μουχράνι και *[[από θέσεως|ex officio]]* διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου (*msakhurt-ukhutsesi*) στην αυλή τού Κάρτλι από το 1717 έως το 1719.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Κωνσταντίνου Α΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι, από τη σύζυγό του Νταρετζάν Αμπασίτζε.  Συμμετείχε σε εσωτερικές μάχες, που ακολούθησαν την αναγκαστική κράτηση τού Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Kάρτλι στο Ιράν των Σαφαβιδών. Τελικά, από τον Ηρακλή Β΄ αφαιρέθηκαν τα αξιώματά του και τυφλώθηκε με εντολή τού γιου τού Βαχτάνγκ ΣΤ΄, πρίγκιπα Μπακάρ. Ο Ηρακλής Β΄ παραδόθηκε στον ανιψιό του Λέβαν. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα της οικογένειας Χερχεουλίντζε. Είχαν δύο γιους: 
* Μαμούκα/Ματθαίος (απεβ. 1736)
* Δαβίδ (απεβ. 1729)

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Ηλίας Ρούμπος

Ο **Ηλίας Ρούμπος** (γενν. 17 Απριλίου 1931) είναι Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου. Συμμετείχε σε ταινίες του κινηματογράφου κυρίως την δεκαετία 1960 - 1970.

Γεννήθηκε στο Αρκαδικό Ναυπλίου και σήμερα ζει στο Κερατσίνι. 

## Πρώτα Χρόνια

Ο Ηλίας Ρούμπος έζησε τα πρώτα του χρόνια στο Αρκαδικό Ναυπλίου από που και κατάγεται. Είναι ο πέμπτος στη σειρά μεταξύ των οχτώ παιδιών της οικογένειας.  Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο συνέχισε τις σπουδές του στην σχολή κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στην Αθήνα, ώστε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα. 

Στην σχολή φοίτησε δίπλα σε σπουδαία ονόματα του μετέπειτα κινηματογράφου και θεάτρου με δασκάλους , τεράστιου βεληνεκούς, καλλιτέχνες όπως ο Βασίλης Διαμαντόπουλος, ο Κάρολος Κουν, ο Μίκης Θεοδωράκης, κ.α. 

Στην προσωπική του ζωή ήταν παντρεμένος με την Σμυρνιά Στυλιανή Ρούμπου (γένος Μισοκάλου) με την οποία έχουν αποκτήσει 2 παιδιά, τον Δημήτρη και την Βασιλική. Έμειναν μαζί ώσπου εκείνη έφυγε από τη ζωή το 2012. 

## Καριέρα
Συμμετείχε σε ελληνικές ταινίες δίπλα σε καταξιωμένους ηθοποιούς (Μάνος Κατράκης, Νίκος Φέρμας, Ίλυα Λιβυκού, Λυκούργος Καλλέργης, Στέφανος Ληναίος, κ.α.).

Το δραματικό "Ματωμένο Πέπλο" (1960) ήταν η πρώτη ταινία που συμμετείχε. Σημαντικό σταθμό στην σύντομη καριέρα του αποτέλεσε η συμμετοχή στην ταινία "Σπαραγμός" με τον Μάνο Κατράκη που κόπηκαν 68.253 εισιτήρια και κατέκτησε την 63η θέση ανάμεσα σε 93 ταινίες της χρονιάς εκείνης. Στην ταινία αυτή υπό την μουσική επιμέλεια του εξαιρετικού Χρήστου Μουραμπά, εμφανίζονται και τραγουδούν ο Στρατός Διονυσίου και η Ρίτα Σακελλαρίου.

Στην ταινία "Αναστασά" του 1962, υποδύθηκε ένα πλούσιο τσέλιγκα (Σωτήρης) που ερωτεύεται την όμορφη Αναστασία (Μάρλεν Παπούλια) η οποία όμως είναι ερωτευμένη με τον Λιακόπουλο (Κώστας Κακκαβάς) και φτάνει στο σημείο να την απαγάγει, μέχρι που εκείνη καταφέρνει να απαλλαγεί οριστικά. Αξίζει δε, να σημειωθεί ότι η μουσική σύνθεση στην ταινία Αναστασά ανήκει στον αείμνηστο Βασίλη Τσιτσάνη με την μουσική εποπτεία να γίνεται από τον Χρήστο Μουραμπά.

Η τελευταία ταινία που συμμετείχε ο Ηλίας Ρούμπος ήταν το "Γράμμος - Βίτσι". μια πολεμική ταινία που αναφέρεται στην περίοδο του εμφυλίου 1946 - 1949 παρουσιάζοντας την εποχή εκείνη με πρωταγωνιστές δύο αδέρφια που πολεμούν με σθένος σε δύο διαφορετικές αντιστασιακές ομάδες - σε αντίπαλα στρατόπεδα. 

Εκτός από τις αναφερόμενες ταινίες έχει συμμετάσχει σε πολλές ακόμη με μικρότερους ρόλους ή ακόμη και μόνο δανείζοντας την φωνή του κατά την φωνοληψία.

Λίγο μετά το 1970 εγκατέλειψε οριστικά την υποκριτική και ασχολήθηκε με τις εργολαβίες οικοδομών. 

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές - πηγές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μαμούκα Α΄ του Μουχράν

Ο **Mαμούκα**,  *Μαμούκα μουχρανμπατόνι*, (απεβ. το 1751) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας τού Οίκου του Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι. Ήταν *πρίγκιπας* (batoni) τού Μουχράνι και ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι από το π. 1730 ως το 1735. Έχοντας λάβει μέρος σε μία εξέγερση κατά της Περσίας τού Nαντέρ Σαχ, ο Mαμούκα έπρεπε να καταφύγει στη Ρωσική Αυτοκρατορία, όπου ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Ήταν γνωστός ως Mεχμέτ Μπέης στους Πέρσες και ως Mαμούκα Νταβίντοφ () στους Ρώσους. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ηρακλή Β΄, πρίγκιπα του Μουχράνι . Ανέλαβε την αρχηγία τού κλάδου τού Οίκου του το 1730   ή το 1734,  όταν το βασίλειο τού Κάρτλι βρισκόταν σε κατάσταση αναταραχής και τελικά καταλήφθηκε από τον οθωμανικό στρατό. Καθώς οι Πέρσες άρχισαν να αποκτούν το επάνω χέρι στην ανατολική Καυκασία, οι γεωργιανοί ευγενείς διχάστηκαν, σχετικά με το πώς να αντιμετωπίσουν την αναδυόμενη περιφερειακή δύναμη. Ο Mαμούκα ενώθηκε με τους αξιωματούχους όπως ο Γκίβι Αμιλαχβάρι, ο Σάνσε δούκας τού Κσάνι και ο Βαχούστι Αμπασίντζε σε αντίθεση με την περσική ηγεμονία, αλλά πιάστηκε αιχμάλωτος και στάλθηκε να πολεμήσει στις περσικές τάξεις κατά των Αφγανών το 1735. Κατάφερε να διαφύγει και κατέφυγε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, όπου υιοθέτησε το επίθετο Νταβίντοφ, μία αναφορά στον ισχυρισμό της οικογένειάς του για καταγωγή από τον Δαβίδ. Το 1738 ο Μαμούκα και οι άλλοι Γεωργιανοί εξόριστοι σύντοφοί του επέλεξαν να ενταχθούν στη ρωσική υπηρεσία και σχημάτισαν μία Γεωργιανή Εταιρεία Ουσάρων, η οποία αργότερα αναδιοργανώθηκε σε σύνταγμα. Ο Μαμούκα διορίστηκε πρώτος διοικητής της μονάδας με τον βαθμό τού λοχαγού και ανταμείφθηκε με μία ιδιοκτησία στη σημερινή Ουκρανία. Πήρε μέρος στην τελική φάση τού πολέμου 1735–39 με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και αποσύρθηκε το 1741 . 

## Οικογένεια
Ο Μαμούκα ήταν νυμφευμένος με μία κόρη τού βασιλιά Γεωργίου Ζ΄ τού Ιμερέτι. Δεν είναι γνωστό κανένα παιδί. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Αυτοκράτορας Πινγκ των Χαν

Ο **αυτοκράτορας Πινγκ** (9 π.Χ. – 3 Φεβρουαρίου 6 μ.Χ.)  ήταν ο ενδέκατος αυτοκράτορας της κινεζικής δυναστείας Χαν από το 1.&nbsp;π.Χ. έως το 6 μ.Χ. Αφού ο αυτοκράτορας Άι πέθανε άτεκνος, ο θρόνος μεταβιβάστηκε στον ξάδερφό του Αυτοκράτορα Πινγκ — τότε παιδί οκτώ ετών. Ο Wang Mang διορίστηκε αντιβασιλέας από τη Μεγάλη Αυτοκράτειρα Dowager Wang. Δυσαρεστημένος από τη δικτατορική αντιβασιλεία του πατέρα του, το 3 μ.Χ&nbsp; ο γιος του Wang, ο Wang Yu (王宇) συνωμότησε με τους θείους του αυτοκράτορα Πινγκ από τη φυλή Wei εναντίον του Wang, αλλά μετά την ανακάλυψή τους, ο Wang όχι μόνο είχε σκοτώσει τον Wang Yu και τους Weis (εκτός από τη σύζυγο Wei), αλλά και χρησιμοποιούσε αυτή η ευκαιρία να κατηγορήσει πολλούς πραγματικούς ή δυνητικούς πολιτικούς εχθρούς ως μέρος της συνωμοσίας και να τους εκτελέσει ή να τους εξορίσει. Από τότε και μετά, η δυναστεία των Χαν υπήρχε μόνο κατ' όνομα. Επιπλέον, ο Ουάνγκ Μανγκ όρισε επίσης την κόρη του ως σύζυγο της αυτοκράτειρας του αυτοκράτορα Πινγκ για να κωδικοποιήσει τη νομιμότητά του στην εξουσία. Ο αυτοκράτορας Πινγκ φέρεται να δηλητηριάστηκε από τον Γουάνγκ Μανγκ αφού βασίλευσε λιγότερο από έξι χρόνια, επειδή ο Γουάνγκ ανησυχούσε ότι θα εκδικηθεί τους θείους του και ο διάδοχός του, ο νήπιος αυτοκράτορας Ruzi, δεν θα εκλεγόταν από κανέναν άλλον από τον ίδιο τον Γουάνγκ Μανγκ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bielenstein, Hans. (1986). "Wang Mang, the Restoration of the Han Dynasty, and Later Han," in *The Cambridge History of China: Volume I: the Ch'in and Han Empires, 221 B.C. – A.D. 220*. Edited by Denis Twitchett and Michael Loewe. Cambridge: Cambridge University Press. .

Πινγκ
Κατηγορία:Θάνατοι από δηλητηρίαση
Λέων του Μουχράν (πρίγκιπας)

Ο **Λέβαν Μουχρανμπατόνι**, , (1670 – 14 Μαΐου 1739) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου των Μουχράνι, κύριου κλάδου της βασιλικής δυναστείας των Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Υπήρξε *πρίγκιπας* (batoni) τού Μουχράνι και ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και *μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου* (msakhurt-ukhutsesi) στην αυλή τού Κάρτλι από το 1719 έως το 1721.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Παπούνα, πρίγκιπα τού Μουχράνι και της πριγκίπισσας Τάμαρ Αμπασίτζε. Τού αφαιρέθηκε το φέουδο τού Μουχράνι το 1719 με την εκτόπιση τού θείου του πρίγκιπα Ηρακλή Β΄ από τον αντιβασιλιά τού Κάρτλι, τον διάδοχο τού θρόνου Μπακάρ. Ο Λέβαν, με τη σειρά του, καθαιρέθηκε το 1721, όταν ο βασιλιάς Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι παραχώρησε το Μουχράνι στον συμφιλιωμένο αδελφό του Ιεσσαί. Ο Λέβαν πήγε εξόριστος στη Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά επέστρεψε το 1728.  

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε κάποια Ελένη και απέκτησε τους πρίγκιπες: 
* Παπούνα (1719–1740).
* Λέβαν/Λέων (γενω. 1719).
* Σίμων (1726–1785), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
* Iοάνε/Ιβάν (1727–1793).
** Eντίσερ (γενν. 1787), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
*** Nικόλαος Μπαγκρατιόν (1807-1864).
* Κριστέπορε (άκμασε 1727 – 1736), αρχιεπίσκοπος τού Τσιλκάνι.
* Ηλίας (γενν. 1728).
* Eντίσερ (γενν. 1734).
* Μαμούκα.
* Γεώργιος (απεβ. 1788).

## Bιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Καταδίωξη των πολεμικών Γκαίμπεν και Μπρέσλαου

Η **καταδίωξη των πολεμικών πλοίων Γκαίμπεν (''Goeben'') και  Μπρέσλαου (''Breslau'')** ήταν ναυτική επιχείρηση που έλαβε χώρα στη Μεσόγειο λίγες ημέρες αφότου ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, όταν πλοία του βρετανικού στόλου της Μεσογείου προσπάθησαν να ανακόψουν την πορεία του γερμανικού καταδρομικού μάχης *[[SMS Goeben|Goeben]]* και του ελαφρού καταδρομικού *[[SMS Breslau|Breslau]]*. Τα δύο γερμανικά πλοία κατάφεραν να ξεφύγουν από τον βρετανικό στόλο και πέρασαν από τα Δαρδανέλια στην Κωνσταντινούπολη, όπου ήταν και ο τελικός προορισμός τους. Αφού παραδόθηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, μετονομάστηκαν σε **Γιαβούζ Σουλτάν Σελίμ** (*Yavuz Sultan Selim*) και **Μιντιλού**  (*Midilli* = «Μυτιλήνη») και έλαβαν μέρος σε επιθέσεις εναντίον ρωσικών θέσεων φέρνοντας έτσι την Οθωμανική Αυτοκρατορία στον πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων.

H αποτυχία της βρετανικής επιχείρησης είχε τεράστιες πολιτικές και στρατιωτικές προεκτάσεις. Βραχυπρόθεσμα τερμάτισε ουσιαστικά τη σταδιοδρομία των δύο Βρετανών Ναυάρχων που είχαν αναλάβει την καταδίωξη. Γράφοντας αρκετά χρόνια αργότερα, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, Υπουργός των Ναυτικών τότε, εξέφρασε την άποψη ότι ωθώντας την Τουρκία στον πόλεμο το *Γκέμπεν* είχε φέρει «περισσότερη σφαγή, περισσότερη δυστυχία και περισσότερη καταστροφή που θα μπορούσε ποτέ να φέρει μια πυξίδα πλοίου». 

## Εμπόλεμη κατάσταση
Αμέσως μετά τη δολοφονία του διαδόχου Φραγκίσκου Φερνινάνδου στο Σαράγεβο στις 28 Ιουνίου 1914, ο ναύαρχος Βίλχελμ Σουχόν τα πλοία του οποίου ναυλοχούσαν στη Χάιφα, εκτίμησε σωστά ότι το γεγονός αυτό θα είχε δυσάρεστες συνέπειες για τη Γερμανία, και ότι είχε καθήκον να προετοιμάσει τα πλοία του, για να αντιμετωπίσουν κήρυξη πολέμου, καθώς ήξερε ότι το καθήκον του στόλου ήταν να αναχαιτίσει και να παρεμποδίσει τα πλοία που θα μετέφεραν Γάλλους αποικιακούς στρατιώτες από την Αλγερία. Έτσι αποφάσισε - όσο είχε ακόμα καιρό να οδηγήσει τα πλοία του στο αυστριακό λιμάνι της Πούλα, προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες επιδιορθώσεις.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατηγορία:Καταδρομικά μάχης κλάσης Moltke
Σίμων του Μουχράν (πρίγκιπας)

Ο **Σίμων/Σβίμον** πρίγκιπας τού Μουχράνι, , (17 Αυγούστου 1726 – 13 Φεβρουαρίου 1785) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Ήταν *βασιλικός πρίγκιπας* (batoni) τού Μουχράνι, ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και *μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου* (msakhurt-ukhutsesi) στην αυλή τού Κάρτλι από το 1756 έως το 1778.

## Σταδιοδρομία
Ήταν γιος τού Λέβαν, πρίγκιπα τού Μουχράνι, και κάποιας πριγκίπισσας Eλένης. Αποδέχθηκε τους τίτλους και τις κτήσεις τού πατέρα του το 1756, επί της εξουσίας τού βασιλιά Tεϊμουράζ Β΄ τού Kάρτλι, διαδεχόμενος τον συγγενή του Κωνσταντίνο Γ΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι μετά το τέλος εκείνου, τού οποίου οι κληρονόμοι ήταν ανήλικοι. Διορίστηκε περαιτέρω από τον Τεϊμουράζ Β΄ ως *κύριος μέγας εκτελεστής* (nasakhchibashi*)*, αξίωμα από το οποίο προέκυψε το παρωνύμιό του, Σίμων ο *δήμιος* (*nasakhchibashi,* σვიμον νάსახτσιბაში). 

Κατά τη διάρκεια τού πολέμου 1768–74 μεταξύ της Ρωσικής και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, στον οποίο οι Γεωργιανοί συμμάχησαν με τους Ρώσους, ο πρίγκιπας Σβίμον συνέβαλε στη νίκη τού γιου και διαδόχου τού Τεϊμουράζ Β΄, βασιλιά Ηρακλή Β΄ της Γεωργίας στην Ασπίντζα τον Απρίλιο του 1770. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, ο Ηρακλής Β΄ εγκαταλείφθηκε από τον σύμμαχό του, τον Ρώσο στρατηγό κόμη Τοτλέμπεν, και οι γεωργιανές δυνάμεις έπρεπε να αντιμετωπίσουν έναν μεγαλύτερο Τουρκο-Λεσγκιανό στρατό. Το βράδυ πριν από τη μάχη, ο πρίγκιπας Σβίμον οδήγησε καμιά δεκαριά άνδρες και διέλυσε λαθραία τη μοναδική γέφυρα τού ποταμού, καθηλώνοντας τις εχθρικές δυνάμεις στην όχθη τού ποταμού και επιτρέποντας στον Ηράκλειο να κερδίσει μία αποφασιστική νίκη.  Το 1778 μία αλλαγή στο πολιτικό κλίμα, ανάγκασε τον πρίγκιπα Σίμωνα να παραιτηθεί υπέρ τού ανιψιού του, Iωάννη, και να αποσυρθεί στη Ρωσία. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε δύο φορές, πρώτα με κάποια Tάμαρ και μετά με την Άννα (1733–1823), πιθανότατα κόρη τού πρίγκιπα Αλεξάνδρου τού Κάρτλι. Είχε τους εξής πρίγκιπες: 
* Κάτσια (π. 1764 – 1826), απέκτησε δύο γιους. Οι άρρενες απόγονοί του εξακολουθούν να επιβιώνουν στη σύγχρονη Γεωργία.
* Γκιόργκι (1765–1825), νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Eκατερίνε Αμπασίτζε (απεβ. 1822) και είχε μία κόρη, τη Σοφίο (1809–1847), που σκοτώθηκε από αγρότες σε ένα περιβόητο περιστατικό μαζί με τον σύζυγό της, πρίγκιπα Aλεξάντερ Σουμπατασβίλιi (Σουμπάτοφ) και δύο παιδιά. Ο Ιβάν Σουμπάτοφ, ένα επιζών παιδί τού δολοφονημένου ζευγαριού, ήταν πατέρας ενός Γεωργιανού-Ρώσου ηθοποιού, του Aλεξάντερ Γιουζίν.
* Ερμίλε (Ερμία, 1780–1862), νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Kετεβάν Βατσνάντζε, και έκανε έξι παιδιά.
* Δαβίδ (απεβ. 1828), νυμφεύτηκε και απέκτησε τρία παιδιά.
* Σαλώμη (απεβ. 1820), παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Νταβίτ Αμπασισβίλι, Γεωργιανό αυλικό, και είχε τρία παιδιά.

## Bιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Νικόλαος Γεωργίεβιτς Μπαγκρατιόν

Ο **Nίκο Μπαγκρατιόνι**,   *Nικολάι Γκεοργκίεβιτς Μπαγκρατιόν,* (1868 – 1933) ήταν Γεωργιανός ευγενής, που πολέμησε ως εθελοντής αξιωματικός στον στρατό των Μπόερ κατά τη διάρκεια τού Β΄ Πολέμου των Μπόερ (πόλεμος των Αγγλο-Μποερ). Ήταν επίσης γνωστός στη Γεωργία ως **Nίκο ο Μπόερ** (ნიკო ბური *Niko Buri*).

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού πρίγκιπα Γεωργίου Νικολάεβιτς Μπαγκρατιόν. Μέλος τού Οίκου τού Mουχράνι, κύριου κλάδου της οικογένειας Μπαγκρατιόνι (πρώην βασιλική δυναστεία της Γεωργίας), γεννήθηκε στο κάστρο Mουχράνι κοντά στην Τιφλίδα (τότε Tιφλίς, Αυτοκρατορική Ρωσία). Εκπροσώπησε τους Γεωργιανούς ευγενείς στη στέψη τού Ρώσου Τσάρου Αλέξανδρου Γ΄ το 1881.

Το 1899 παρακολούθησε τη διεθνή έκθεση τού Παρισιού και επρόκειτο να φύγει για κυνήγι μεγάλων θηραμάτων, όταν άκουσε ότι είχε ξεκινήσει ο πόλεμος των Άγγλο-Μπόερ. Έγραψε αργότερα στα απομνημονεύματά του ότι αν και δεν είχε ακούσει ποτέ για το Tράνσβααλ μέχρι τότε, ο αγώνας του για ανεξαρτησία τού θύμισε τη μητέρα του πατρίδα. Έτσι, ήταν ο πρώτος εθελοντής από τη Ρωσία, που έφθασε στην Πρετόρια, όπου τον υποδέχτηκαν ο πολιτικός των Μπόερ Πάουλ Κρούγκερ και οι στρατηγοί του. Ο πρίγκιπας Μπαγκρατιόνι κέρδισε γρήγορα δημοτικότητα μεταξύ των Μπόερ και προήχθη σε συνταγματάρχη. Αργότερα, πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Βρετανούς και κλήθηκε από τον λόρδο Κίτσενερ για να εξηγήσει τη συμπεριφορά του, μία αξιομνημόνευτη αντιπαράθεση στην οποία κατηγόρησε τον Κίτσενερ για φρικαλεότητες. Διέφυγε την εκτέλεση λόγω της βασιλικής του καταγωγής και εξορίστηκε στην Αγία Ελένη, όπου παρέμεινε πολύ ευδιάθετος και οργανώνοντας αθλητικές και άλλες δραστηριότητες για τους συγκρατούμενούς του.

Σύντομα αφέθηκε ελεύθερος και ο Μπαγκρατιόνι επέστρεψε στη Γαλλία και στη συνέχεια στη Γεωργία, όπου έγραψε ένα απομνημόνευμα, το *Με τους Μπόερ (*Burebtan), που δημοσιεύτηκε στην Τιφλίδα, 1951), σχετικά με τις εμπειρίες του στη Νότια Αφρική. Μετά τη Σοβιετοποίηση της Γεωργίας το 1921, αντιτάχθηκε ανοιχτά στην κυριαρχία των Μπολσεβίκων και έχασε την περιουσία του, αλλά παραδόξως επέζησε από τις εκκαθαρίσεις της δεκαετίας του 1920, που στόχευαν τους γεωργιανούς ευγενείς.  Τελείωσε τις ημέρες του στη φτώχεια, πωλώντας τσιγάρα στην αγορά της Τιφλίδας, ντυμένος ακόμη με πριγκιπικά ενδύματα. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε, το 1902, την Άννα Μπουτσιασβίλι (1883-1959). Ήταν οι γονείς των:
* Κωνσταντίνος (1903, απεβ. βρέφος)
* Γεώργιος (1905, απεβ. βρέφος)
* Ναταλία (1903, Τιφλίδα, - 1979, Παρίσι), παντρεύτηκε στο Παρίσι, το 1931, τον Ζαν-Εβζέν-Μαρί-Βικτόρ Τουρανγκίν (1885-1977)
* Ρουσουντάν (1905, Τιφλίδα, - 1986, Τιφλίδα), παντρεύτηκε τον Iβάνε Τζικβάιτζε (1900-1979)
* Αλέξανδρος (1908-1934)
* Iρίνα (1916, Τιφλίδα, - 2000, Παρίσι), συμμετείχε στη Γαλλική Αντίσταση κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

## Δείτε επίσης
* Ξένοι εθελοντές Μπόερ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωργιανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Γρηγόριος Μπαγκρατιόν του Μουχράνι

Ο πρίγκιπας **Γκριγκόλ Μπαγκρατιόνι τού Μουχράνι,** , (1787-1861) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου τού Μουχράνι.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιωάννη Α΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι και γεννήθηκε το 1787.  Απεβίωσε στις 26 Φεβρουαρίου 1861. 

Ο πρίγκιπας Iβάν Μπαγκρατιόν τού Μουχράνι ήταν ανιψιός του. 

Έγινε υποστράτηγος και συμμετείχε στον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο (1828–29), στον Ρωσο-περσικό πόλεμο (1826–28) και στον Καυκάσιο πόλεμο. Έλαβε τη διάκριση τού Τάγματος του Αγίου Γεωργίου το 1847. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Μαριάμ Τσερετέλι, αλλά δεν έκανε παιδιά. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές
*Акты, собранные Кавказской археографической комиссией. Т. X. Тифлис, 1885
*Волков С. В. Генералитет Российской империи. Энциклопедический словарь генералов и адмиралов от Петра I до Николая II. Том I. А—К. М., 2009
*Гогитидзе М. Грузинский генералитет (1699—1921). Киев, 2001
*Степанов В. С., Григорович П. И. В память столетнего юбилея императорского Военного ордена Святого великомученика и Победоносца Георгия. (1769—1869). СПб., 1869
*Фрейман О. Р. Пажи за 183 года (1711—1984). Биографии бывших пажей с портретами. Фридрихсгамн, 1894

 
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1988

Οι **προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών του 1988** (αγγλικά: *1988 United States presidential election*) ήταν οι 51ες προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών. Έλαβαν χώρα την Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 1988. 

Ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την προεδρία και 43ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζορτζ Χέρμπερτ Ουόκερ Μπους, κατάφερε να κερδίσει με μεγάλη διαφορά τον υποψήφιο του Δημοκρατικού Κόμματος για την προεδρία και Κυβερνήτη της Μασαχουσέτης, Μάικλ Δουκάκη. Ο Μπους, έγινε ο 41ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Για την αντιπροεδρία, υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και συνυποψήφιος του Μπους, ήταν ο Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Ιντιάνα, Νταν Κουέιλ, και υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος και συνυποψήφιος του Δουκάκη, ήταν ο Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Τέξας, Λόιντ Μπέντσεν. Ο Κουέιλ, έγινε ο 44ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Ο Μπους, επικράτησε λαμβάνοντας 426 εκλεκτορικές ψήφους και το 53.4% της λαϊκής ψήφου (48.886.597 ψήφους), έναντι 111 εκλεκτορικών ψήφων και 45.7% της λαϊκής ψήφου (41.809.074 ψήφους) του Δουκάκη. 

## Ιστορικό

### Διαδικασία
Το Άρθρο Δύο του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών, ορίζει ότι για να υπηρετήσει ένας άνθρωπος στη θέση του προέδρου, πρέπει να είναι γεννημένος πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών, ηλικίας τουλάχιστον 35 ετών και κάτοικος των Ηνωμένων Πολιτειών για τουλάχιστον 14 χρόνια. Οι υποψήφιοι για την προεδρία πρέπει να αναδειχθούν από κάποιο από τα διάφορα πολιτικά κόμματα των Ηνωμένων Πολιτειών, τα οποία συνήθως επιλέγουν τους υποψήφιους με προκριματικές εκλογές. Οι προκριματικές συνήθως διεξάγονται με έμμεση εκλογική διαδικασία, στην οποία οι εκλογείς εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους (από την λίστα ενός κόμματος), και αυτοί με τη σειρά τους εκλέγουν τον υποψήφιο που θα εκπροσωπήσει το κόμμα στις προεδρικές εκλογές. Ο υποψήφιος για την προεδρία πρέπει να επιλέξει έναν συνυποψήφιο για την αντιπροεδρία, ώστε να καταρτιστεί η λίστα υποψηφίων του κόμματος, η οποία στη συνέχεια πρέπει να επικυρωθεί από τους αντιπροσώπους. Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου η εκλογική διαδικασία είναι έμμεση, και οι ψηφοφόροι εκλέγουν τα μέλη του Εκλογικού Κολεγίου, τους εκλέκτορες που εκλέγουν τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο με άμεσες εκλογές.  Εάν κανένας υποψήφιος δεν συγκεντρώσει τις απαιτούμενες 270 ψήφους εκλεκτόρων που απαιτούνται για να κερδίσει τις εκλογές, τότε η Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών, θα ορίσει ως πρόεδρο τον έναν από τους τρεις υποψηφίους που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους εκλεκτόρων, και ομοίως η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, θα επιλέξει τον αντιπρόεδρο με πλειοψηφικά κριτήρια.

Η 22η τροπολογία του Συντάγματος ορίζει ότι ένα άτομο δεν μπορεί να εκλεγεί στην προεδρία για περισσότερες από δύο φορές. 

## Υποψηφιότητες

### Ρεπουμπλικανικό Κόμμα

### Δημοκρατικό Κόμμα

## Αποτελέσματα

### Γενικά αποτελέσματα

## Παραπομπές


1988
Κατηγορία:Εκλογές του 1988
Νέα Ενότητα

Η **Νέα Ενότητα** (, **JV**) είναι μια κεντροδεξιά πολιτική συμμαχία στη Λετονία. Μέλη του είναι η Ενότητα, το «Κόμμα Λατγαλίας» και τέσσερα άλλα περιφερειακά κόμματα, και προσανατολίζεται προς τον φιλελεύθερο-συντηρητισμό και τον φιλελευθερισμό.

## Ιστορικό
Πριν από τις βουλευτικές εκλογές του 2018, η Ενότητα σχημάτισε τη συμμαχία της «Νέας Ενότητας» τον Απρίλιο του 2018 μαζί με τα περιφερειακά κόμματα «Για τον Δήμο Kuldīga», «Για τη Βάλμιερα και το Βίντζεμε» και «Για το Τούκουμς», στα οποία προσχώρησε το «Περιφερειακό Κόμμα Γιέκαμππιλς» τον Ιούνιο.

Το «Κόμμα Λατγαλίας», πρώην εταίρος της Ενότητας, που αρχικά ήταν αβέβαιο αν θα συμμετάσχει στη συμμαχία, καθώς μια ομάδα του κόμματος υποστήριξε μια εταιρική σχέση με τη Λετονική Ένωση Περιφερειών, τελικά υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας τον Ιούλιο. Πρόταση για ένταξη στη λίστα επεκτάθηκε και στο φιλελεύθερο Κίνημα Υπέρ! και στους κεντροαριστερούς Προοδευτικούς, αλλά και τα δύο κόμματα τελικά αρνήθηκαν.

Τελικά, η λίστα της Νέας Ενότητας είχε κακή απόδοση στις εκλογές, ξεπερνώντας το όριο του 5% μόνο κατά 1,7% και έγινε το μικρότερο κόμμα στο κοινοβούλιο. Ωστόσο, η επακόλουθη αποτυχία των υποψηφίων για τη θέση του πρωθυπουργού από το Νέο Συντηρητικό Κόμμα και το «Σε ποιον ανήκει το κράτος;» να σχηματίσουν η κυβέρνηση μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου 2019, προέτρεψε τον Πρόεδρο της Λετονίας, Ράιμοντς Βέγιονις, να προσφέρει την ευκαιρία στον υποψήφιο της Νέας Ενότητας, πρώην ευρωβουλευτή Αρτούρς Κρισιάνις Καρίνς. Το υπουργικό συμβούλιο του Καρίνς, που αποτελείται από τη Νέα Ενότητα, το Νέο Συντηρητικό Κόμμα, το «Σε ποιόν ανήκει το κράτος», το Ανάπτυξη/Υπέρ!, την Εθνική Συμμαχία εγκρίθηκε από τη Σαϊμά στις 23 Ιανουαρίου 2019. Παράλληλα με το γραφείο του πρωθυπουργού, η Νέα Ενότητα ελέγχει δύο υπουργεία: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Υπουργείο Οικονομικών .

## Συμμετέχοντα κόμματα

## Αποτελέσματα εκλογών
### Σαϊμά

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα
Κατηγορία:Λετονικά πολιτικά κόμματα
Δαβίδ Μπαγκρατιόν του Μουχράνι

Ο πρίγκιπας **Δαβίδ Μπαγκρατιόν τού Μουχράνι** της Γεωργίας*,*  *Νταβίτ Μπαγκρατιόνι-Μουχρανέλι*, (γενν. 24 Ιουνίου 1976), είναι ο επικεφαλής τού πριγκιπικού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι της Γεωργίας και ισχυρίζεται λόγω διαδοχής στον πρωτότοκο, ότι είναι επικεφαλής τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι, ο οποίος βασίλευσε στη Γεωργία από τη μεσαιωνική εποχή μέχρι τις αρχές τού 19ου αι. 

Η οικογένειά του σχετίζεται με τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας, τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης και τον Οίκο των Ρομανόφ. Ο πρίγκιπας Δαβίδ διαδέχθηκε τον πατέρα του πρίγκιπα Γκιόργκι (Χόρχε) Μπαγκρατιόν τού Μουχράνι ως διεκδικητής τού γεωργιανού θρόνου μετά το τέλος εκείνου στις 16 Ιανουαρίου 2008.

Ο πρίγκιπας Δαβίδ επέστρεψε την οικογένειά του στη Γεωργία το 2003, τερματίζοντας δεκαετίες εξορίας, που προέκυψαν από την εισβολή τού Κόκκινου Στρατού στη Γεωργία το 1921. Παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Άννα Μπαγκρατιόν-Γρουζίνσκι, μέλος τού γενεαλογικά νεότερου κλάδου Γρουζίνσκι των Μπαγκρατιόν, το 2009. Χώρισαν το 2013. Ο γιος τους πρίγκιπας Γκιόργκι, που γεννήθηκε στη Γεωργία το 2011, είναι ο προφανής διάδοχος τού θρόνου.

## Πρώιμη ζωή

## Δυναστικές δραστηριότητες
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/Orde_van_Koningin_Tamara_van_Georgi%C3%AB.jpg/150px-Orde_van_Koningin_Tamara_van_Georgi%C3%AB.jpg|αριστερά|μικρογραφία|150x150εσ| Τάγμα της Αγίας Βασίλισσας Ταμάρ

## Οικογένεια
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Bagration1.jpg/200px-Bagration1.jpg|δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Γαμήλια τελετή, Καθεδρικός Ναός Αγίας Τριάδας Τιφλίδας
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Bagration2.jpg/200px-Bagration2.jpg|δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Γαμήλια τελετή, Καθεδρικός Ναός Αγίας Τριάδας Τιφλίδας

## Δείτε επίσης
* Μοναρχία στη Γεωργία
* Οικογενειακό δέντρο γεωργιανών μοναρχών τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Ρίο Τερσέρο (Κόρδοβα)

Το **Ρίο Τερσέρο** () είναι πόλη της κεντρικής Αργεντινής, στο κέντρο της επαρχίας Κόρδοβα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 46.421 κατοίκους και αποτελεί σημαντικό βιομηχανικό κέντρο.

## Τοποθεσία
Το Ρίο Τερσέρο βρίσκεται στον ποταμό Κταλαμοτσίτα, το ισπανικό όνομα του οποίου *Río Tercero* έδωσε στην πόλη το όνομά της. Δέκα χιλιόμετρα δυτικά της πόλης βρίσκεται ο ομώνυμος ταμιευτήρας. Η γύρω περιοχή είναι επίπεδη, ανήκει στις υγρές πάμπες και χρησιμοποιείται εντατικά για γεωργική εκμετάλλευση.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε επίσημα το 1913, αν και υπήρχε ήδη ένα χωριό γνωστό ως *Πουέμπλο ντε λα Μεδία Λούνα*. Τις πρώτες ημέρες, ονομαζόταν *Μοντέστο Ακούνια* από τον ιδρυτή της. Με την πάροδο του χρόνου εγκαταστάθηκαν στην περιοχή σημαντικές βιομηχανίες: για παράδειγμα, το στρατιωτικό εργοστάσιο του Ρίο Τερσέρο, το οποίο παρήγαγε κυρίως όπλα, και το πετροχημικό εργοστάσιο Petroquímica Río Tercero. Στις 3 Νοεμβρίου 1995, σημειώθηκαν ισχυρές εκρήξεις στο στρατιωτικό εργοστάσιο, οι οποίες οδήγησαν στην καταστροφή μεγάλου μέρους του εργοστασίου και μόλυναν σοβαρά το περιβάλλον γύρω από αυτό. Είναι σχεδόν βέβαιο σε αυτό το στάδιο της έρευνας ότι οι εκρήξεις ήταν εμπρηστική επίθεση, πιθανότατα για να καταστραφούν έγγραφα σχετικά με τις παράνομες εξαγωγές όπλων της κυβέρνησης του Κάρλος Μένεμ (1989-99).

## Αξιοθέατα
Αρχιτεκτονικά ενδιαφέροντα κτίρια είναι η Βίλα Ελίζα, μια βίλα της εποχής της ίδρυσης, και το κτίριο της Banco Provincia de Córdoba που βρίσκεται στο κέντρο.

## Οικονομία
Παρά το ατύχημα στο στρατιωτικό εργοστάσιο, η πόλη εξακολουθεί να ζει από τη βιομηχανία. Επιπλέον, στη γύρω περιοχή αναπτύσσεται γεωργία, ιδίως σόγια, ηλίανθος, φιστίκια και φασόλια. Στην πόλη υπάρχει μικρό αεροδρόμιο .

## Γνωστοί κάτοικοι
* Εντουάρντο Ανγκέλος (γεν. 1931), πολιτικός (1983–1995 Κυβερνήτης της επαρχίας της Κόρδοβα)
* Όσκαρ Γκαλίντες (γεν. 1971), αθλητής και τριαθλητής
* Κλάουδιο Λόπες (γεν. 1974), ποδοσφαιριστής
* Πάμπλο Πριγιόνι (γεν. 1977), μπασκετμπολίστας
* Χοσέ Μαρία Λόπες (γεν. 1983), οδηγός αγώνων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Πάντελ

μικρογραφία|Πάντελ στο ISPO 2014
Το **πάδελ** ή **πάντελ** (ισπαν. *pádel*, Δ.Φ.Α. [ˈpa.ð̞el]), επισήμως στα ελληνικά **υαλοσφαίριση**, είναι άθλημα με ρακέτα, που συνήθως παίζεται σε ζευγάρια σε κλειστό γήπεδο ελαφρώς μικρότερο από ένα διπλό γήπεδο τένις. Το σκορ μετριέται το ίδιο με το κανονικό τένις και οι μπάλες που χρησιμοποιούνται είναι παρόμοιες αλλά με λίγο λιγότερη πίεση. Οι κύριες διαφορές είναι ότι το γήπεδο έχει τοίχους και οι μπάλες μπορούν να παιχτούν πάνω τους με παρόμοιο τρόπο με το σκουός και ότι χρησιμοποιούνται συμπαγείς, χωρίς κορδόνια ρακέτες. Το ύψος της μπάλας κατά το σερβίρισμα πρέπει να είναι στο επίπεδο της μέσης ή κάτω από αυτό.

## Ιστορία
Το άθλημα εφευρέθηκε στο Μεξικό από τον Ενρίκε Κορκουέρα το 1969.  Είναι πολύ δημοφιλές στην Ισπανία και σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής, ιδιαίτερα στο Μεξικό, την Αργεντινή, τη Βραζιλία, τον Ισημερινό, τον Παναμά και τη Χιλή. 

Το Padel Pro Tour (PPT) δημιουργήθηκε το 2005 ως αποτέλεσμα της συμφωνίας μεταξύ μιας ομάδας διοργανωτών αγώνων πάντελ και της Ένωσης Επαγγελματιών Παικτών Πάδελ (AJPP) και της Ισπανικής Γυναικείας Ένωσης Πάδελ (AFEP). Σήμερα, το πιο σημαντικό πρωτάθλημα πάδελ είναι World Padel Tour (WPT), που ξεκίνησε στην Ισπανία αν και έχει ήδη επεκταθεί διεθνώς. Το 2014 το WPT ταξίδεψε στην Πορτογαλία, την Αργεντινή και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η δημοτικότητα του αθλήματος κατά μήκος της Κόστα δελ Σολ στη νότια Ισπανία και του Αλγκάρβε στη νότια Πορτογαλία το έχει εκθέσει σε μεγάλο αριθμό Βρετανών επισκεπτών, οδηγώντας σε αυξημένη δημοτικότητα του αθλήματος στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην έναρξη της Ομοσπονδίας Πάδελ του Ηνωμένου Βασιλείου το 2011.

## Γήπεδο
μικρογραφία| Διαστάσεις γηπέδου πάντελ
Οι κανόνες του πάδελ ορίζουν ότι ο αγωνιστικός χώρος πρέπει να είναι ορθογώνιος, πλάτους 10 μέτρων (οπίσθιος τοίχος) και μήκους  20 μέτρων (με ανοχή 0,5%), που περικλείεται από τοίχους. Στη μέση του αγωνιστικού χώρου υπάρχει ένα δίχτυ που χωρίζει το γήπεδο στα δύο. Το φιλέ έχει μέγιστο ύψος 88&nbsp;εκ. στο κέντρο ανεβαίνοντας στα 92 εκατοστά στα πλάγια (με 0,5 εκατοστά ανοχή).

Η υπερκατασκευή είναι κατασκευασμένη από τη σύνδεση πάνελ ύψους 3 μ. x πλάτους 2 μ., με επιπλέον ύψος 1 μ. πάνω από τους γυάλινους πίσω τοίχους. Αυτό το επιπλέον ύψος 1 μ. συνεχίζεται για 2 μ. από κάθε γωνία πάνω από τα πλευρικά τοιχώματα επίσης. Αυτό σημαίνει ότι οι πίσω τοίχοι και οι γωνίες σερβίς έχουν στην πραγματικότητα ύψος 4 μέτρα, ενώ τα υπόλοιπα πλευρικά τοιχώματα έχουν ύψος 3 μέτρα.

Τα γυάλινα πάνελ αποτελούν τα πίσω τοιχώματα και οι πλευρικοί τοίχοι σερβίς (πλησιέστερα 2 πλαϊνά πάνελ στα πίσω τοιχώματα), ενώ τα μεταλλικά πάνελ καταλαμβάνουν τις πλευρές. 

Οι γραμμές σερβίς τοποθετούνται 3 μέτρα πριν από τον πίσω τοίχο και  υπάρχει επίσης μια άλλη γραμμή στη μέση που χωρίζει το κεντρικό ορθογώνιο στη μέση. Όλες οι γραμμές έχουν πλάτος 5 εκατοστά και πρέπει να είναι ευδιάκριτες.

Το ελάχιστο ύψος μεταξύ του αγωνιστικού χώρου και ενός εμποδίου (π.χ. οροφή) είναι 6 μέτρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διεθνής Ομοσπονδία Πάδελ
* World Padel Tour 

Κατηγορία:Αθλήματα με ρακέτα
Μαχάμεντ Ντιόν

Ο **Μαχάμεντ Ντιόν** (Mahammed Boun Abdallah Dionne, 22 Σεπτεμβρίου 1959 - 5 Απριλίου 2024) ήταν Σενεγαλέζος πολιτικός που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Σενεγάλης από το 2014 έως το 2019. Ήταν ο τρίτος πρωθυπουργός που διορίστηκε από τον πρόεδρο Μακί Σαλ. Υπηρέτησε στην Κεντρική Τράπεζα των Κρατών της Δυτικής Αφρικής, στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (ONUDI),  και ως σύμβουλος του προέδρου,  πριν διοριστεί ως πρωθυπουργός. Εκπαιδεύτηκε ως μηχανικός υπολογιστών. 

## Πρώτα χρόνια
Ο Ντιόν γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1959 στην Γκόσας. Όταν η μητέρα του τον γέννησε, κατέφυγε σε μια τοποθεσία όπου έμενε η γιαγιά της. Ο πατέρας του εργαζόταν ως αστυνομικός επίτροπος. 
[αριστερά|μικρογραφία| Ο Ντιόν συναντά [Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών|τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον, DC στις 10 Δεκεμβρίου 2018.]]

## Πολιτική καριέρα
Ο Ντιόν εργάστηκε ως μηχανικός με ειδίκευση στα εφαρμοσμένα οικονομικά και εργάστηκε σε τράπεζα της Δυτικής Αφρικής και ως επικεφαλής του Γραφείου Οικονομικών στην πρεσβεία της Σενεγάλης στη Γαλλία.  Διετέλεσε διευθυντής του υπουργικού συμβουλίου του πρωθυπουργού Μακί Σαλ από το 2005 έως το 2007, και όταν ο Σαλ μετακόμισε στη θέση του Προέδρου της Εθνοσυνέλευσης το 2007 &#x2013; 2008, ο Ντιόν συνέχισε να εργάζεται υπό τον Σαλ με την ίδια ιδιότητα.  Πριν διοριστεί ως πρωθυπουργός, υπηρέτησε από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 2014 ως υπουργός Εφαρμογής του Σχεδίου της  Αναδυόμενης Σενεγάλης (PSE), ενός σχεδίου οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης για να γίνει η χώρα αναδυόμενη οικονομία έως το 2035. 

Ήταν επικεφαλής της εθνικής λίστας υποψηφίων του Benno Bokk Yaakaar, του συνασπισμού που υποστηρίζει τον πρόεδρο Σαλ, στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου του 2017 .  Μετά τη νίκη του Benno Bokk Yaakaar, ο πρόεδρος Σαλ διόρισε εκ νέου τον Ντιόν πρωθυπουργό στις 6 Σεπτεμβρίου 2017 

Το 2019 η θέση του πρωθυπουργού καταργήθηκε.

## Θάνατος
Απεβίωσε στο Παρίσι στις 5 Απριλίου 2024, σε ηλικία 64 ετών.

## Βραβεία και διακρίσεις

* :
** 70x70εσ Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Αξίας  (9 Ιουλίου 2015)
** 70x70εσ Ιππότης του Εθνικού Ταγματος του Λέοντα  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σενεγάλης
Αμαντού Μπα

Ο **Αμαντού Μπα** (*Amadou Ba* , γεννημένος στις 17 Μαΐου 1961) είναι Σενεγαλέζος πολιτικός, o οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Σενεγάλης από τις 17 Σεπτεμβρίου 2022 έως τις 6 Μαρτίου 2024. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών της Σενεγάλης από το 2019 έως το 2020 και υπουργός Οικονομικών και Οικονομίας την περίοδο 2013-2019.

Ο Μπα αναφέρθηκε ως ένας από τους 100 κορυφαίους Αφρικανούς με τη μεγαλύτερη επιρροή από το περιοδικό *New African* τα έτη 2011,  2012 και 2013 

## Καριέρα
Ο Μπα ήταν ασκούμενος επιθεωρητής στο Ντιουρμπέλ το 1989, στη συνέχεια Επικεφαλής Επιθεωρητής του πρώτου τμήματος φόρου προστιθέμενης αξίας στη Γενική Διεύθυνση Φόρων και Περιουσίας (DGID) στο Ντακάρ. Το 1991 μετεκπαιδεύτηκε στο Διεθνές Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης (Institut international d'administration publique) στο Παρίσι και στη Βαλτιμόρη. 

Από το 1990 έως το 1992, ο Μπα ήταν Επικεφαλής Επιθεωρητής για το Dakar-Plateau, στη συνέχεια κατείχε τη θέση του Επιτρόπου Ελέγχου Ασφαλίσεων στη Διεύθυνση Ασφαλίσεων μέχρι το 1994, και στη συνέχεια του Επιθεωρητή Επαλήθευσης στη Διεύθυνση Επαλήθευσης και Δημοσιονομικών Ερευνών. 

Έπειτα από περισσότερη εκπαίδευση το 2001 στην σχολή  στο Κλερμόν-Φεράν, ο Μπα έγινε επικεφαλής του Κέντρου Μεγάλων Επιχειρήσεων στη Διεύθυνση Φόρων το 2002. Το 2004 διετέλεσε διευθυντής Φορολογίας για ένα χρόνο. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους διορίστηκε γενικός διευθυντής Φόρων και Κτηματολογίου. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ένας νέος φορολογικός γενικός κώδικας  ξεκίνησε, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2013. 

Παράλληλα με αυτούς τους ρόλους, ο Μπα δίδαξε στο ENAM στο τμήμα φορολογίας και περιουσίας από το 1992 και στο COFEB/BCEAO από το 1995 έως το 2000. 

Όταν η Αμινατά Τουρέ έγινε πρωθυπουργός στις 2 Σεπτεμβρίου 2013, ο Μπα διορίστηκε υπουργός Οικονομικών και Οικονομίας, αντικαθιστώντας τον Αμαντού Κανέ. Διατήρησε αυτή τη θέση όταν ο Μοχάμεντ Ντιόν ανέλαβε την πρωθυπουργία το 2014.

## Αλλες δραστηριότητες

* Αφρικανική Τράπεζα Ανάπτυξης (AfDB), Ex-officio μέλος του Συμβουλίου των Διοικητών (από το 2013) 
* Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), Ex-officio μέλος του Συμβουλίου των Διοικητών (από το 2013) 
* Πολυμερής Οργανισμός Εγγύησης Επενδύσεων (MIGA), Όμιλος Παγκόσμιας Τράπεζας, Ex-officio μέλος του Συμβουλίου των Διοικητών (από το 2013) 
* Παγκόσμια Τράπεζα, Ex-officio μέλος του Συμβουλίου των Διοικητών (από το 2013) 

## Προσωπική ζωή
Ο Μπα είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μπα Αμαντου
Αναρριχώμενο φυτό

[μικρογραφία| [Βετέλ, αναρριχώμενο φυτό]]
μικρογραφία| Μία έλικα
Ένα **αναρριχώμενο φυτό** είναι κάθε φυτό με συνήθεια ανάπτυξης να σκαρφαλώνει πάνω σε υπάρχουσες δομές. 

Το αναρριχώμενο φυτό εμφανίζει μια μορφή ανάπτυξης που βασίζεται σε πολύ μακριά στελέχη. Αυτό έχει δύο σκοπούς. Ένα φυτό μπορεί να χρησιμοποιεί βράχους, άλλα φυτά ή άλλα στηρίγματα για ανάπτυξη αντί να επενδύει ενέργεια σε πολύ υποστηρικτικό ιστό, επιτρέποντας στο φυτό να φτάσει στο φως του ήλιου με ελάχιστη επένδυση ενέργειας. Αυτή ήταν μια εξαιρετικά επιτυχημένη μορφή ανάπτυξης για φυτά όπως το ιαπωνικό αγιόκλημα, το οποίο είναι χωροκατακτητικό είδος σε μέρη της Βόρειας Αμερικής. Υπάρχουν μερικά τροπικά αναρριχώμενα φυτά που αναπτύσσουν σκοτοτροπισμό και αναπτύσσονται μακριά από το φως, ένα είδος αρνητικού φωτοτροπισμού. Η ανάπτυξη μακριά από το φως επιτρέπει στο φυτό να φτάσει σε έναν κορμό δέντρου, τον οποίο μπορεί στη συνέχεια να σκαρφαλώσει προς φωτεινότερες περιοχές.

Η μορφή ανάπτυξης με αναρρίχηση μπορεί επίσης να επιτρέψει στα φυτά να αποικίσουν μεγάλες εκτάσεις γρήγορα, ακόμη και χωρίς να σκαρφαλώσουν ψηλά. Αυτό συμβαίνει με τη βίγκα και τον επίγειο κισσό. Είναι επίσης μια προσαρμογή στη ζωή σε περιοχές όπου μικρά κομμάτια γόνιμου εδάφους βρίσκονται δίπλα σε εκτεθειμένες περιοχές με περισσότερο ηλιακό φως αλλά λίγο ή καθόλου χώμα. Ένα αναρριχώμενο φυτό μπορεί να ριζώσει στο έδαφος, αλλά έχει τα περισσότερα φύλλα του στην πιο φωτεινή, εκτεθειμένη περιοχή, απολαμβάνοντας το καλύτερο και από τα δύο περιβάλλοντα.

Η εξέλιξη της αναρρίχησης έχει ενοχοποιηθεί ως βασική καινοτομία που σχετίζεται με την εξελικτική επιτυχία και διαφοροποίηση ορισμένων ταξινομικών ομάδων φυτών. Έχει εξελιχθεί ανεξάρτητα σε πολλές οικογένειες φυτών, χρησιμοποιώντας πολλές διαφορετικές μεθόδους αναρρίχησης, όπως:

* διπλώνοντας το στέλεχος γύρω από ένα στήριγμα (π.χ. πρωινές δόξες, είδη *Ipomoea*)
* μέσω τυχαίων, προσκολλημένων ριζών (π.χ. κισσός, είδη *[[Κισσός (φυτό)|Hedera]]*)
* με δίδυμους μίσχους (π.χ. αγράμπελη)
* χρησιμοποιώντας έλικες, που μπορεί να είναι εξειδικευμένοι βλαστοί (Vitaceae), φύλλα (Bignoniaceae), ή ακόμα και ταξιανθίες (*Pasiflora*)
* χρησιμοποιώντας έλικες που παράγουν επίσης αυτοκόλλητα επιθέματα στο άκρο που προσκολλώνται αρκετά δυνατά στο στήριγμα (*Parthenocissus*)
* χρησιμοποιώντας αγκάθια (π.χ. αναρριχώμενη τριανταφυλλιά) ή άλλες αγκυλωτές κατασκευές, όπως αγκιστρωμένα κλαδιά (π.χ. *Artabotrys hexapetalus*)

Τα περισσότερα αναρριχώμενα είναι ανθοφόρα φυτά. Αυτά μπορούν να χωριστούν σε ξυλώδη, όπως η γλυσίνα, η μπουκαμβίλια, το ακτινίδιο και ο κοινός κισσός, και τα ποώδη (μη ξυλώδη), όπως η ιπόμεα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Μορφολογία φυτών
Κρυσταλλοπηγή Θεσπρωτίας

Η **Κρυσταλλοπηγή** (πρώην όνομα: **Σέλλιανη**) είναι χωριό της Θεσπρωτίας στην Ήπειρο, το όπιο υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Παραμύθιας του Δήμου Σουλίου.

Ανήκει στην ομώνυμη κοινότητα στην οποία περιλαμβάνεται επίσης το Κεφαλόβρυσο και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 163 κατοίκους ως αυτοτελής οικισμός, ενώ συνολικά η τοπική κοινότητα αριθμεί 382 κατοίκους.

## Ονομασία
Το χωριό με την παλιά του ονομασία όπου μένει ιδιαίτερα γνωστή και σήμερα, αναφέρεται το 1361 μ.Χ. στο χρυσόβουλο υπόμνημα του Βασιλιά και Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και Σέρβων, Συμεών Παλαιολόγου.

Την ονομασία *Σέλλιανη* ο παλιός οικισμός είχε μέχρι το 1955 όπου μετονομάσθηκε σε *Αγία Μαύρα*. Το 1955 επίσης, ο νέος οικισμός, καθώς και η τότε κοινότητα μετονομάστηκαν σε *Κρυσταλλοπηγή*, ονομασία που διατηρείται επισήμως και σήμερα.

## Τοποθεσία
Η Κρυσταλλοπηγή βρίσκεται χτισμένη αμφιθεατρικά σε υψόμετρο περίπου 240 μέτρων σε μια τοποθεσία με πράσινο και άφθονα νερά.

Νότια του οικισμού βρίσκεται η λίμνη Χότκοβα, ενώ βόρεια «διέρχεται» η Εγνατία Οδός.

Απέχει περί τα 6 χιλιόμετρα από την Παραμυθιά.

## Σημείωση
Να μην συγχέεται με το ομώνυμο χωριό του Νομού Φλώρινας.

## Παραπομπές


## Πηγές - Βιβλιογραφία

* Σταύρος Γ. Παπαμώκος, *Η Σέλλιανη του χθες και σήμερα*, Αθήνα 1997.
* Παναγιώτης Α. Αραβαντινός, *Χρονογραφία της Ηπείρου*, Β' Τόμος, Αθήνα 1969.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Seliani.gr (Ιστότοπος του χωριού).
* Ellinismos.gr : Κρυσταλλοπηγή Θεσπρωτίας
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές Μεταβολές της Τ.Α. : Κοινότητα Κρυσταλλοπηγής.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές Μεταβολές της Τ.Α. : Σέλλιανη (παλιός οικισμός).
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές Μεταβολές της Τ.Α. : Κρυσταλλοπηγή.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κεφαλόβρυσο Θεσπρωτίας

Το **Κεφαλόβρυσο** είναι χωριό της Θεσπρωτίας στην Ήπειρο. Υπάγεται στην Κοινότητα Κρυσταλλοπηγής της Δημοτικής Ενότητος Παραμυθιάς του Δήμου Σουλίου.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 219 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Το Κεφαλόβρυσο βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 220 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

Βορείως του οικισμού «διέρχεται» η Εγνατία Οδός, ενώ πλησίον προς τα νοτιοδυτικά βρίσκεται η λίμνη Χότκοβα.

Ο οικισμός βρίσκεται δίπλα σε αυτόν της Κρυσταλλοπηγής, ενώ απέχει περί τα 5 χλμ. από την Παραμυθιά.

## Διοικητική ιστορία
Το Κεφαλόβρυσο αναγνωρίστηκε επίσημα ως αυτοτελής οικισμός στις 16 Μαΐου του 1918 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Σέλλιανης.. Στις 13 Ιουλίου του 1956 (ΦΕΚ 177Α) ορίστηκε έδρα της κοινότητας η οποία έναν χρόνο πριν είχε μετονομαστεί σε *Κοινότητα Κρυσταλλοπηγής*.

Το 1997, βάσει του Σχεδίου «Καποδίστριας» (ΦΕΚ 244Α) και με την συνένωση κοινοτητων για την δημιουργία ενιαίων δήμων, προσαρτήθηκε στον Δήμο Παραμύθιας. Το 2011 με την εφαρμογή του Σχεδίου «Καλλικράτης» (ΦΕΚ 87Α) και την συγχώνευση δήμων σε μεγαλύτερους, υπήχθη στο Δήμο Σουλίου, όπου ανήκει και σήμερα.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τον 20ο αιώνα βάσει των επισήμων εθνικών απογραφών είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές

* Παναγιώτης Α. Αραβαντινός, *Χρονογραφία της Ηπείρου*, Β' Τόμος, Αθήνα 1969.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Seliani.gr (Ιστότοπος του χωριού Σέλλιανη / Κρυσταλλοπηγή).
* Διοικητικές Μεταβολές της Τ.Α. : Κεφαλόβρυσο Θεσπρωτίας
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές Μεταβολές της Τ.Α. : Κοινότητα Κρυσταλλοπηγής.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Τακεχίρο Τομιγιάσου

O **Τακεχίρο Τομιγιάσου** (冨安健洋, *Tomiyasu Takehiro*, 5 Νοεμβρίου 1998) είναι Ιάπωνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην εθνική Ιαπωνίας στη θέση του αμυντικού.

## Καριέρα
### Σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του το 2015 στην Αβίσπα Φουκουόκα και το 2017 μετέβη στη βελγική Σιντ-Τρέιντενσε. Το 2019 αποκτήθηκε από την Μπολόνια, όπου παρέμεινε δύο χρόνια. Το καλοκαίρι του 2021 υπέγραψε στην Άρσεναλ για 4+1 χρόνια.

### Στην εθνική ομάδα
Με την εθνική ομάδα αγωνίζεται από το 2018. Έλαβε μέρος στο Ασιατικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2019, στο οποίο η Ιαπωνία έφτασε στη δεύτερη θέση. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στο Κόπα Αμέρικα. Επίσης, συμμετείχε στην ομάδα των Ολυμπιακών Αγώνων 2020, η οποία κατέκτησε την τέταρτη θέση. Επελέγη στο ρόστερ της ομάδας για το Μουντιάλ του 2022.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2019
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιαπωνίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 2 Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αβίσπα Φουκουόκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2023
Στεφανιάδα Καρδίτσας

Η **Στεφανιάδα** είναι οικισμός της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας.

## Γενικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Στεφανιάδα βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του βουνού Γαλάτσι των Δυτικών Αγράφων σε υψόμετρο 960 μέτρα. Απέχει περίπου 82 χλμ Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα και 26 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου).

Το χωριό προϋπήρχε της εισβολής των Οθωμανών στη Δυτική Θεσσαλία (το 1395) και αναφέρεται στην απογραφή του 1454 – 55 ως *ISTIFNYDA*. Η ονομασία του, σύμφωνα με το λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας του Ιωάννη Σταματάκου, προέρχεται από την αρχαία θεματική λέξη στεφάνη, που σημαίνει κάθε τι που περιβάλλει το κεφάλι (προς προφύλαξη ή διακόσμηση).  Παρουσίασε τη μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού της την εκατονταετία 1650 έως 1750 οπότε άρχισε να ελλατώνεται ο πληθυσμός της. Το 1824 ερημώθηκε εντελώς για 30 περίπου χρόνια λόγω της επιδρομής του Μουσταφά Πασά της Σκόρδας ή Σκόντρα Πασά.

### Λίμνη Στεφανιάδα
Στα βορειοανατολικά του χωριού, σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιομέτρου και σε υψόμετρο 750 μέτρων βρίσκεται η ομώνυμη λίμνη, μία από τις νεότερες λίμνες της Ελλάδας, η οποία έχει επιφάνεια 110 στρεμμάτων και ακτογραμμή που φτάνει τα 1,8 χιλιόμετρα. Δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 1963, μετά από πολυήμερη βροχόπτωση και μεγάλη κατολίσθηση της πλαγιάς "Στοιχειού". Στα βορειοδυτικά της λίμνης είναι ο μικρός ορεινός όγκος Σμίνικο, στα βόρειά της περνάει ο χείμμαρος Πετριλιώτης και στα νοτιοανατολικά της υψώνεται το όρος Ζερβό στα 1.763 μέτρα. Οι κατολισθήσεις αυτές και η δημιουργία της λίμνης είχε ως αποτέλεσμα το τέλος της ευημερίας της Στεφανιάδας καθώς  παρασύρθηκαν πολλά σπίτια και το χωριό εγκαταλήφθηκε από τους περισσότερους κατοίκους του.

## Διοικητικά - Πληθυσμιακά
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αργιθέας και το 1900 με το ΦΕΚ 291Α - 20/12/1900 να ορίζεται έδρα του. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το  Αετοχώρι, τον Μάραθο Γ' και τη Ρωμιά αποτελούν την κοινότητα Στεφανιάδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικής Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 31 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δείτε από ψηλά τη νεότερη λίμνη της Ελλάδας... από τον ιστότοπο Μηχανή του χρόνου.
* Λίμνη Στεφανιάδας και Μονή Σπηλιάς από Μουζάκι Καρδίτσας από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας