Σίλια Τζόνσον

Η ντέιμ **Σίλια Ελίζαμπεθ Τζόνσον** (18 Δεκεμβρίου 1908&nbsp;– 26 Απριλίου 1982) ήταν Αγγλίδα ηθοποιός, της οποίας η καριέρα περιελάμβανε θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο.  Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τους ρόλους της στις ταινίες *[[Ναυάγιο στα νερά της Κρήτης (ταινία)|Ναυάγιο στα νερά της Κρήτης]]* (1942), *Για μια χαρούμενη ζωή* (1944), *[[Σύντομη συνάντηση]]* (1945) και *Ο καπετάνιος με τις δυο γυναίκες* (1953). Για τη *Σύντομη συνάντηση*, ήταν υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Επίσης ήταν έξι φορές υποψήφια για βραβείο BAFTA, ενώ κέρδισε ένα βραβείο BAFTA Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία *[[Η Δεύτερη Νιότη της Τζιν Μπρόντι|Η δεύτερη νιότη της Τζιν Μπρόντι]]* (1969).

Η Τζόνσον ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός το 1928 και στη συνέχεια σημείωσε επιτυχία σε παραστάσεις του West End και του Μπρόντγουεϊ. Συνέχισε να παίζει στο θέατρο για το υπόλοιπο της ζωής της, αν και μεγάλο μέρος της μεταγενέστερης δουλειάς της ήταν στην τηλεόραση, όπου και κέρδισε βραβείο BAFTA TV καλύτερη ηθοποιό για τo έργο *Mrs Palfrey at the Claremont* (1973) παραγωγής BBC. Υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το 1982 και πέθανε την ίδια μέρα, σε ηλικία 73 ετών.

## Τα πρώτα χρόνια
Η Σίλια Ελίζαμπεθ Τζόνσον γεννήθηκε στο Ρίτσμοντ του Σάρεϊ και στην οικογένειά της είχε το παρατσούκλι "Μπέτυ". Ήταν η δεύτερη κόρη του Τζον Ρόμπερτ Τζόνσον και της Έθελ Τζόνσον, το γένος Γκρίφιθς. Η πρώτη της δημόσια παράσταση ήταν το 1916, όταν έπαιξε έναν ρόλο στο "King Cophetua and the Beggar Maid" σε μια φιλανθρωπική παράσταση για τη συγκέντρωση χρημάτων για τους στρατιώτες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου που είχαν επιστρέψει στην πατρίδα.

Φοίτησε στη σχολή θηλέων Σεντ Πολ στο Λονδίνο από το 1919 έως το 1926 και έπαιζε όμποε στη σχολική ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του Γκούσταβ Χολστ. Έπαιξε σε σχολικές παραστάσεις, αλλά δεν είχε άλλη υποκριτική εμπειρία, όταν έγινε δεκτή να σπουδάσει στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου το 1926. Αργότερα, πέρασε ένα διάστημα στο Παρίσι, σπουδάζοντας στην Κομεντί Φρανσέζ.  Μιλώντας για την επιλογή της να κάνει καριέρα ηθοποιού, είχε πει: "Νόμιζα ότι θα μου άρεσε. Ήταν το μόνο πράγμα στο οποίο ήμουν καλή". 

## Καριέρα
Το ντεμπούτο της στη σκηνή και ο πρώτος της επαγγελματικός ρόλος ήταν ως Σάρα στο "Ταγματάρχης Βαρβάρα" του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο στο Theatre Royal του Χάντερσφιλντ το 1928. Πήγε στο Λονδίνο την επόμενη χρονιά, για να παίξει στο έργο *A Hundred Years Old*, το οποίο παίχτηκε στο Lyric Theatre του Χάμερσμιθ. Το 1930, η Τζόνσον έπαιξε στο έργο Cynara με τον Τζέραλντ Ντι Μοριέ και την Γκλάντις Κούπερ. Έναν χρόνο αργότερα, έκανε το πρώτο της ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για να πρωταγωνιστήσει ως Οφηλία σε μια παράσταση του *[[Άμλετ]]* στη Νέα Υόρκη.

Η Τζόνσον επέστρεψε στο Λονδίνο, όπου εμφανίστηκε σε μια σειρά από μικρές παραστάσεις, πριν καθιερωθεί με διετή παρουσία στο έργο "The Wind and the Rain" (1933–35).  Παντρεύτηκε τον δημοσιογράφο Πίτερ Φλέμινγκ το 1935 και το 1939 γέννησε το πρώτο τους παιδί, που ήταν αγόρι.  Η θεατρική της καριέρα απογειώθηκε με τις ερμηνείες της ως Ελίζαμπεθ Μπένετ στο *[[Περηφάνια και Προκατάληψη|Περηφάνια και προκατάληψη]]* (1940) και ως κυρία ντε Γουίντερ στη *[[Ρεβέκκα (μυθιστόρημα)|Ρεβέκκα]]* (1940). Η παραγωγή του τελευταίου σταμάτησε όταν το θέατρο καταστράφηκε από βόμβα της Luftwaffe τον Σεπτέμβριο του 1940.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Τζόνσον ζούσε με τη χήρα αδελφή της και με την κουνιάδα της τις οποίες βοηθούσε να μεγαλώσουν τα επτά παιδιά τους. Μην μπορώντας να αφιερώσει χρόνο στην απαιτητική παράσταση ενός θεατρικού έργου, η Τζόνσον προτίμησε τη λιγότερο χρονοβόρα απασχόληση στον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο,  που της επέτρεψαν να αφιερώσει χρόνο στην οικογένειά της και στη δουλειά της στο Γυναικείο Βοηθητικό Αστυνομικό Σώμα.  Εμφανίστηκε στις ταινίες *[[Ναυάγιο στα νερά της Κρήτης (ταινία)|Ναυάγιο στα νερά της Κρήτης]]* (1942) και *Για μια χαρούμενη ζωή* (1944), σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Λιν και σενάριο Νόελ Κάουαρντ.

Ο Λιν και ο Κάουαρντ επέλεξαν την Τζόνσον και για την επόμενη ταινία τους, τη *[[Σύντομη συνάντηση]]* (1945). Εκείνη αποδέχτηκε τον ρόλο με επιφυλάξεις λόγω των οικογενειακών της ευθυνών, αλλά ενδιαφερόταν για τον ρόλο αυτό, όπως έγραψε και στον σύζυγό της.  Η ταινία έτυχε θετικής υποδοχής και θεωρείται πλέον κλασική. Η Τζόνσον τιμήθηκε με Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης και ήταν υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.

Μετά τον πόλεμο, η Τζόνσον επικεντρώθηκε στην οικογενειακή της ζωή, η οποία περιελάμβανε και δύο κόρες που γεννήθηκαν το 1946 και το 1947 αντίστοιχα, και η περιστασιακή της απασχόληση ως ηθοποιός ήταν δευτερεύουσας σημασίας την επόμενη δεκαετία. 

Το 1957 έπαιξε με τον Ραλφ Ρίτσαρντσον στο έργο *The Flowering Cherry*.  Το 1958, έκανε πρεμιέρα το έργο *The Grass is Greener*.  Ως μέλος του θιάσου National Theatre Company του Λόρενς Ολίβιε, η Τζόνσον εμφανίστηκε στα έργα *[[Αρχιμάστορας Σόλνες]]* (1964) (με τον Ολίβιε) και *Πυρετός της άνοιξης* (1965), ενώ αργότερα επανέλαβε τους ρόλους της σε τηλεοπτικές παραγωγές. 

## Βραβεία
Για τον ρόλο της στη *[[Η Δεύτερη Νιότη της Τζιν Μπρόντι|Δεύτερη νιότη της Τζιν Μπρόντι]]* (1969), έλαβε βραβείο BAFTA Β΄ Γυναικείου Ρόλου. Τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE) το 1958, "για τις υπηρεσίες της στο θέατρο",  και πήρε τον τίτλο της ντέιμ το 1981.

## Προσωπική ζωή και θάνατος
Η Τζόνσον ήταν παντρεμένη με τον Πίτερ Φλέμινγκ, ο οποίος κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έγινε αντισυνταγματάρχης στο Εκτελεστικό Ειδικών Επιχειρήσεων και ήταν γνωστός ως συγγραφέας ταξιδιωτικών λογοτεχνικών έργων, όπως το *Brazilian Adventure* και μη μυθοπλαστικά έργα, όπως το *Siege at Peking.* Το ζευγάρι  έμεινε παντρεμένο από το 1935 μέχρι τον θάνατο του Φλέμινγκ από καρδιακή προσβολή το 1971 στη Σκωτία. Ο Πίτερ Φλέμινγκ ήταν αδελφός του Ίαν Φλέμινγκ, δημιουργού του Τζέιμς Μποντ.

Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά:

* Νίκολας Πίτερ Βαλ Φλέμινγκ (3 Ιανουαρίου 1939&nbsp;– 9 Μαΐου 1995), πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο σπίτι της οικογένειας Φλέμινγκ στο Nettlebed, του Όξφορντσιρ, ως αγρότης. Ήταν επίσης δημοσιογράφος και συγγραφέας μυθιστορημάτων που εκδόθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, και ενός ιστορικού έργου μη μυθοπλασίας. Από τα είκοσί του χρόνια ζούσε με τον σύντροφό του Κρίστοφερ Μπαλφούρ, τραπεζίτη. 
* Κέιτ Φλέμινγκ (1946 - ), η οποία σήμερα φέρει το όνομα Κέιτ Γκρίμοντ και είναι παντρεμένη με τον Τζον Γκρίμοντ (γιο του πολιτικού Τζο Γκρίμοντ), συντάκτη του ειδησεογραφικού περιοδικού *[[The Economist]]*. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά. Η Κέιτ Φλέμινγκ είναι η συγγραφέας του έργου *Celia Johnson: A Biography* (1991).
* Λούσι Φλέμινγκ (πραγματικό όνομα: Ιβ Λουσίντα Φλέμινγκ, 15 Μαΐου 1947 - ),  είναι ηθοποιός. Κατά τη δεκαετία του 1970 πρωταγωνίστησε στην σειρά φαντασίας *Survivors* του BBC. Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό και συγγραφέα Σάιμον Γουίλιαμς.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, οι δύο αδερφές, η Κέιτ Γκρίμοντ και η Λούσι Φλέμινγκ, είναι συνιδιοκτήτριες της περιουσίας του Ίαν Φλέμινγκ.

Η Τζόνσον αποστασιοποιήθηκε από την καριέρα της στην υποκριτική όσο τα παιδιά της ήταν μικρά, προτιμώντας να αφιερώσει την προσοχή της στην οικογένειά της. Την περιέγραψαν ως γυναίκα «πάντα έτοιμη να γελάσει» και «μητρική με ανάλαφρο τρόπο» και η κόρη της θυμάται ότι συχνά διχαζόταν ανάμεσα στην επιθυμία της να φροντίζει την οικογένειά της και την ανάγκη της να ασχοληθεί με τη «μηχανική» της υποκριτικής. 

Το 1982, περιόδευε με τον σερ Ραλφ Ρίτσαρντσον για το έργο *The Understanding* της Άντζελα Χαθ. Σε ένα από τις ρεπό της, βρισκόταν στο σπίτι της στο Νέτλμπεντ του Όξφορντσιρ παίζοντας μπριτζ με φίλους, όταν κατέρρευσε από εγκεφαλικό επεισόδιο. Πέθανε λίγες ώρες αργότερα στο σπίτι της.  Άφησε περιουσία αξίας 150.557 λιρών. 
δεξιά|μικρογραφία| Μπλε πλακέτα για τη Σίλια Τζόνσον

## Κληρονομιά
Στις 18 Δεκεμβρίου 2008, για τον εορτασμό των εκατό χρόνων από τη γέννησή της, αποκαλύφθηκε μια μπλε πλάκα στο σπίτι όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια στο Ρίτσμοντ. Ανάμεσα στους καλεσμένους στην τελετή ήταν οι κόρες της, Λούσι Φλέμινγκ και Κέιτ Γκρίμοντ. Στην εφημρίδα *[[The Times]]*, η Γκρίμοντσημείωσε ότι η «τραγωδία του θεάτρου» είναι πως ακόμη και οι καλύτερες παραστάσεις σβήνουν από τη μνήμη και ότι η τρέχουσα φήμη της μητέρας της βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στην ερμηνεία της στην ταινία *[[Σύντομη συνάντηση]]*. 

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* Douglas-Home, William. " Johnson, Dame Celia Elizabeth (1908-1982)" *Oxford Dictionary of National Biography*. 2004.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* Stage performances in Theatre Archive University of Bristol
* Celia Johnson βιογραφικό

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA B' Γυναικείου Ρόλου