open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λάλελι (Φατίχ)

[δεξιά|μικρογραφία| Τάφος του [Μουσταφά Γ΄|Μουσταφά Γ' και το τζαμί Λάλελι στην οδό Ορντού στο Λάλελι]]
Το **Λάλελι** (που σημαίνει «με τουλίπες» στα τούρκικα) είναι  γειτονιά στην περιοχή Φατίχ, στην Κωνσταντινούπολη, στην Τουρκία και βρίσκεται μεταξύ Βαγιαζίτ και Ακσαράι. Είναι γνωστό για τη μεγάλη επιχείρηση χονδρικής πώλησης κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και φιλοξενεί τις Σχολές Φιλολογίας και Επιστήμης του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, που σχεδιάστηκαν από τους Σεντάντ Χακί Ελντέμ και Εμίν Ονάτ τη δεκαετία του 1940. Εξυπηρετείται από μια στάση στη γραμμή T1 του τραμ, που εκτείνεται κατά μήκος του Ορντού Τζάντεσι.

Το πιο σημαντικό ιστορικό μνημείο στο Λαλέλι είναι το Τζαμί Λάλελι, έργο του αρχιτέκτονα Μεχμέτ Ταχίρ Αγά, που κατασκευάστηκε αρχικά τη δεκαετία του 1760. Χτίστηκε για τον Σουλτάνο Μουσταφά Γ' του οποίου ο τάφος βρίσκεται εκεί. Ένα ελκυστικό σεμπίλ, απ' όπου γινόταν διανομή νερού, βρίσκεται στην πλευρά του δρόμου του συγκροτήματος, που περιβάλλει το τζαμί. Το τζαμί βρίσκεται πάνω από ένα μεγάλο υπόγειο, που τώρα είναι γεμάτο με καταστήματα ρούχων.

Απέναντι από το τζαμί βρίσκεται το συγκρότημα Κότζα Ραγίπ Πασά, που σχεδιάστηκε επίσης από τον Μεχμέτ Ταχίρ Αγά το 1762. Ήταν υπό ανακαίνιση για μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 2010.

Στους πίσω παράδρομους βρίσκεται το πολύ παλαιότερο Τζαμί της Αλικαρνασσού (AKA Mesih Paşa Cami), το οποίο αρχικά ήταν βυζαντινή εκκλησία του 10ου αιώνα, που συνδέεται με το Μυρειαίο Ανάκτορο. Δίπλα του υπάρχει υπόγεια δεξαμενή, πιθανώς παρόμοιας χρονολογίας. Και οι δύο βρίσκονται στη θέση μιας χαμένης Ροτόντας, που χρονολογείται από τον πέμπτο αιώνα, η οποία πιστεύεται ότι ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος τέτοιος κυκλικός ρωμαϊκός ναός μετά το Πάνθεον στην Ρώμη.
[μικρογραφία| [Τέμενος Μπόντρουμ|Τζαμί της Αλικαρνασσού στο Λάλελι ]]
Επίσης στο Λάλελι βρίσκεται το Μπουγιούκ Τας Χάνι ( *Büyük Taş Hanı* στα τουρκικά) που πιθανότατα αποτελούσε μέρος του συγκροτήματος του τζαμιού Λάλελι και περιέχει τα ερείπια μιας άλλης δεξαμενής.

Η πολυκατοικία Ταγιάρε (Harikzedegen), που τώρα είναι ένα ξενοδοχείο,  ήταν το πρώτο κτήριο από οπλισμένο σκυρόδεμα στην Κωνσταντινούπολη. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Κεμαλεντίν Μπέη, για να στεγάσει όσους εκτοπίστηκαν από μια πυρκαγιά στο Φατίχ το 1918.

Το Λάλελι φιλοξενεί το λεγόμενο «εμπόριο βαλιτσών», όπου αγοραστές από όλη την πρώην Σοβιετική Ένωση προμηθεύονται αγαθά, για να τα πουλήσουν σε παζάρια και μπουτίκ στην πατρίδα τους. Το εμπόριο είναι ένας από τους ισχυρότερους δεσμούς μεταξύ της Κωνσταντινούπολης και του πρώην σοβιετικού κόσμου, με τους πολιτιστικούς δεσμούς να αναπτύσσονται παράλληλα με την οικονομική σχέση. Η μεγαλύτερη αγορά για το εμπόριο Λάλελι είναι η Ρωσία, ακολουθούμενη από την Ουκρανία, το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν . 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φατίχ
Αϊμέρυ Γ΄ του Ναρμπόν

[μικρογραφία| Επιγραφή στο αβαείο της Ουέρτα, που επαινεί τον ιδρυτή της, Πέδρο Μανρίκε, και καταγράφει το τέλος του το [1202. Ο Αϊμέρυ επισκέφτηκε το μοναστήρι εκείνη τη χρονιά για να επιβεβαιώσει τις επιχορηγήσεις του πατέρα του σε αυτό. Η επιγραφή μπορεί να είχε στηθεί κατά την επίσκεψή του.]]

Ο **Αϊμέρυ (Αϊμέρικ) Γ΄ ** (απεβ. Φεβρουάριος 1239), γνωστός στα ισπανικά ως *Aimerico Pérez de Lara*, ήταν ο υποκόμης του Ναρμπόν από το 1194 μέχρι το τέλος του. Ήταν μέλος του Οίκου της Λάρα. Καθ 'όλη τη διάρκεια της βασιλείας του έπρεπε να διεκδικήσει ανταγωνιστικές αξιώσεις επικυριαρχίας επάνω του και μέχρι το 1223 η βασιλεία του κυριαρχήθηκε από τον Οσιτανικό Πόλεμο. Συμμετείχε χωρίς ενθουσιασμό στο πλευρό των σταυροφόρων, αλλά διατήρησε την υποκομητεία του, την οποία μεταβίβασε στον γιο του.

## Ο Αϊμέρυ και ο πατέρας του
Μετά την παραίτηση της υποκόμισσας Ερμενγάρδης το 1192, ο ανιψιός και κληρονόμος της, Πέδρο Μανρίκε δε Λάρα, ένας ευγενής από την Καστίλη, ταξίδεψε στο Nαρμπόν (Νarbonne) για να λάβει την υποκομητεία και στη συνέχεια να την παραχωρήσει στον δεύτερο γιο του, Aϊμέρυ, μαζί με την επικυριαρχία επί της υποκομητείας Μπεζιέρ (1194). Μόνο το κάστρο του Μονπεσά και η γύρω περιοχή του προοριζόταν για τον Πέδρο ως βάση βόρεια των Πυρηναίων. Ο Αϊμέρυ αναγνώρισε αμέσως την επικυριαρχία του Ραϋμόνδου Ε' κόμη της Τουλούζης και έλαβε τον φόρο υποτέλειας των δικών του υποτελών. 

## Σταυροφορίες στη νότια Γαλλία και την Ισπανία
μικρογραφία| Η εντύπωση του σύγχρονου καλλιτέχνη από την Πολιορκία της Τουλούζης, στην οποία ήταν παρών ο Έιμερι.

## Αποκατάσταση της ειρήνης

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Οίκος της Λάρα
Τσέτσκα Τσάτσεβα

Η **Τσέτσκα Τσάτσεβα Ντάνγκοφσκα** () (γενν. 24 Μαΐου 1958) είναι Βουλγάρα πολιτικός του κόμματος Πολίτες για την Ευρωπαϊκή Ανάπτυξη της Βουλγαρίας (ΠΕΑΒ) και νομικός. Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας από τις 4 Μαΐου 2017 έως τις 5 Απριλίου 2019. Προηγουμένως είχε αναλάβει τη θέση της προέδρου της Εθνοσυνέλευσης της Βουλγαρίας σε δύο περιπτώσεις. Η Τσάτσεβα είναι η πρώτη γυναίκα που προεδρεύει της Εθνοσυνέλευσης της Βουλγαρίας από την ίδρυσή της το 1878.

## Βιογραφία
Η Τσάτσεβα γεννήθηκε στη Ντραγάνα του δήμου Ουγκαρτσίν της επαρχίας Λόβετς. Τελείωσε το Μαθηματικό Λύκειο στο Πλέβεν το 1976 και αποφοίτησε από τη Νομική από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας.

Μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Πλέβεν, άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου και στη συνέχεια ήταν επικεφαλής νομικός σύμβουλος στο Δήμο Πλέβεν για επτάμισι χρόνια μέχρι το 2007.

Η Τσάτσεβα είναι παντρεμένη με τον αρχιτέκτονα Ρούμεν Ντανγκόφσκι και έχει έναν γιο, που ονομάζεται επίσης Ρούμεν, ο οποίος είναι φοιτητής κολεγίου που σπουδάζει μαθηματικά στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Πολιτική καριέρα
[αριστερά|μικρογραφία| Τσάτσεβα το 2015 με τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών [Νίκος Κοτζιάς|Νίκο Κοτζιά.]]
Μέχρι τις δημοκρατικές αλλαγές το 1989, η Τσάτσεβα ήταν μέλος του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος, αν και παραιτήθηκε αμέσως μετά την πτώση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας. Το 2007, εντάχθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Πλέβεν ως μέλος του κόμματος ΠΕΑΒ του Μπόικο Μπορίσοφ . Η Τσάτσεβα ήταν υποψήφια του ΠΕΑΒ για δήμαρχος του Πλέβεν το 2007, αλλά ήρθε μόνο τρίτη καθώς ο Νάιντεν Ζελενογκόρσκι της Ένωσης Δημοκρατικών Δυνάμεων κέρδισε την τρίτη θητεία του στον πρώτο γύρο. Η Τσάτσεβα ήταν επίσης πίσω από τον Βασίλ Αντόνοφ του Βουλγαρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος σε αυτές τις εκλογές.

Στις βουλγαρικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2009, η Τσάτσεβα ήταν επικεφαλής του εκλογικού καταλόγου του ΠΕΑΒ στην επαρχία Πλέβεν και ήταν επίσης ο αναλογικός υποψήφιος του κόμματος για αυτήν την εκλογική περιφέρεια. Κέρδισε τις αναλογικές εκλογές στην επαρχία Πλέβεν με 36,92%, ή 54.880 ψήφους. Μετά την αποφασιστική εκλογική νίκη του κόμματός της, επιλέχθηκε ως υποψήφια του ΠΕΑΒ για Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Βουλγαρίας και εξελέγη ομόφωνα σε αυτή τη θέση με 227 ψήφους επί των 240 και καμία ψήφο κατά.

Η Τσάτσεβα θεωρήθηκε μέλος της μεταρρυθμιστικής ομάδας γύρω από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Συμεών Τζάνκοφ. Εξασφάλισε την ψήφιση πολλών νομοθετικών πακέτων για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων και την αποφυγή κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος.

### Υποψήφια πρόεδρος
Η Τσάτσεβα προτάθηκε ως υποψήφια του κόμματός της για τις προεδρικές εκλογές του 2016. Ο Πλάμεν Μανούσεφ επιλέχθηκε ως υποψήφιος αντιπρόεδρος. Έχασε στον δεύτερο γύρο από τον Ρούμεν Ράντεφ, πρώην διοικητή της πολεμικής αεροπορίας. Ως αντίδραση, ο πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ παραιτήθηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλγάρες γυναίκες πολιτικοί
Κατηγορία:Βούλγαροι βουλευτές
Κατηγορία:Βούλγαροι νομικοί
Λιμάνι της Σμύρνης

Το **Λιμάνι της Σμύρνης** (τουρκικά : İzmir Limanı) είναι ένας θαλάσσιος λιμένας στην Σμύρνη της Τουρκίας. Βρίσκεται στον Κόλπο της Σμύρνης.

## Ιστορία
Η Σμύρνη ήταν ένα σημαντικό λιμάνι κατά την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η πρώτη προβλήτα που κατασκευάστηκε το 1869. Το λιμάνι κατασκευάστηκε μεταξύ του 1955 και 1959. Ο πρώτος φορέας λειτουργίας του ήταν οι Κρατικοί Σιδηρόδρομοι της Τουρκίας. Το 1960 εξαγοράστηκε από την DenizBank (κρατική τράπεζα υπεύθυνη για τις θαλάσσιες επιχειρήσεις). Την 1η Ιανουαρίου 1989 επέστρεψε στους Κρατικούς Σιδηροδρόμους της Τουρκίας. Το 2007 ιδιωτικοποιήθηκε αλλά η ιδιωτικοποίηση σταμάτησε εξαιτίας νομικών αιτιών. Τον Μάρτιο 2017 αδελφοποιήθηκε με το λιμάνι του Μαϊάμι. Το 2018 οι λιμενικές υποδομές εντάχθηκαν στο Ταμείο Πλούτου της Τουρκίας.

## Τεχνικές λεπτομέρειες
Η συνολική χερσαία έκταση είναι 902.000 τμ. Το συνολικό μήκος της προκυμαίας είναι 3.386 μέτρα. Η αποβάθρα εξυπηρετεί 18 πλοία. Το μεσαίο βάθος της θάλασσας είναι 11 μέτρα (36 πόδια).

## Επιχειρήσεις
Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2018, ο αριθμός των θαλάσσιων σκαφών που επισκέπτονται το λιμάνι της Σμύρνης είναι 2047. Το συνολικό μέγεθος του εμπορίου κατά το ίδιο έτος ήταν 9 εκατομμύρια τόνοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σμύρνη
Κατηγορία:Λιμένες της Τουρκίας
John Wick: Κεφάλαιο 4

***John Wick: Κεφάλαιο 4*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *John Wick: Chapter 4*) είναι Αμερικανική νεο-νουάρ δράσης του 2023 σε σκηνοθεσία του Τσαντ Τσαχέλσκι από σενάριο των Σάι Χάτεν και Μάικλ Φιντς. Ως συνέχεια του *[[John Wick: Κεφάλαιο 3]]* (2019) και η τέταρτη δόση του franchise ''John Wick'', πρωταγωνιστούν οι Κιάνου Ριβς, Ντόνι Γιέν, Μπιλ Σκάρσγκορντ, Λόρενς Φίσμπερν, Χιρογιούκι Σανάντα, Σάμιερ Άντερσον, Λανς Ρέντικ, Ρίνα Σαγουαγιάμα, Σκοτ Άντκινς και Ίαν Μακ Σέιν.

Η ανάπτυξη για μια τέταρτη ταινία John Wick επιβεβαιώθηκε πριν τη κυκλοφορία της τρίτης ταινίας. Ανακοινώθηκε επίσημα τον Μάιο του 2019, με τον Ριβς να επιστρέφει ως Τζον Γουίκ. Ο Χάτεν επιλέχθηκε τον Μάιο του 2020, ενώ ο Φιντς επιλέχτηκε τον Μάρτιο του 2021. Η κύρια φωτογραφία έλαβε χώρα από τον Ιούνιο του 2021 μέχρι τον Οκτώβριο, με γυρίσματα στην Γαλλία, την Γερμανία, την Νέα Υόρκη και την Ιαπωνία.

Ενώ αρχικά ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις 21 Μάιου του 2021, το *John Wick: Κεφάλαιο 4* καθυστέρησε πολλαπλές φορές, αρχικά λόγω της πανδημίας COVID-19. Έκανε πρεμιέρα στο Odeon Luxe Leicester Square του Λονδίνου στις 6 Μαρτίου του 2023, και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 24 Μαρτίου, από την Lionsgate. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, και έχει εισπράξει πάνω από $440 εκατομμύρια παγκοσμίως, γίνοντας η ταινία του franchise με τις μεγαλύτερες εισπράξεις.

Ένα spin-off με τίτλο *[[John Wick Presents: Ballerina|Ballerina]]* είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει το 2025, ενώ μια συνέχεια βρίσκεται σε ανάπτυξη.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος
*  στην IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 2023
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Κατηγορία:John Wick
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κυπαρίσσια Λάρισας

Τα **Κυπαρίσσια** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Κυπαρίσσια βρίσκονται στον κάμπο της Λάρισας σε απόσταση περίπου 19 χλμ. ΝΑ. από το κέντρο της πόλης και 10 χλμ. ΝΑ. από την Νίκαια (έδρα του δήμου), σε υψόμετρο 130 μέτρα. Βορειοδυτικά είναι η Νέα Λεύκη, νοτιοανατολικά το Μοσχοχώρι ενώ βορειοανατολικά και κοντά στο χωριό περνάει  ο Αυτοκινητόδρομος 1 (Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι).

Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα με το παλιό της όνομα ως *Σουφλάρ* το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ογχήστου. Το 1919 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 μετονομάστηκε σε Κυπαρίσσια. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Μοσχοχώρι αποτελούν την κοινότητα Μοσχοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκαιας του Δήμου Κιλελέρ και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 92 κατοίκους.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχειακή περιγραφή για Κυπαρίσσια (Λάρισα) από το Εθνικό Ευρετήριο Αρχείων των Γενικών Αρχείων του Κράτους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Σάμπους

Στην Ρωμαϊκή μυθολογία ο **Σάμπους** ήταν γιος του θεού Σάγκου, ο Κάτων ο Πρεσβύτερος στο έργο του *"Απαρχές"* έγραψε ότι οι Σαβίνοι πήραν το όνομα τους από αυτόν. Ο Ζηνόδοτος της Τροιζήνας έγραψε ότι οι Σαβίνοι πήραν το όνομα τους από την περιοχή που εγκαταστάθηκαν. Ένας σύγχρονος χρονικογράφος έγραψε ότι οι Σαβίνοι ήρθαν στην κεντρική Ιταλία από την Αρχαία Σπάρτη με αρχηγό τον Σάμπους από τον οποίο πήραν το όνομα τους. Ο Χένρι Αλέιν Νίκολσον έγραψε τέλος ότι ο Σάμπους σχετιζόταν με το Αιγυπτιακό Σομπέκ.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Cornell, T. J., ed. (2014). The Fragments of the Roman Historians. Oxford University Press.
*Salmon, E. T. (1967). Samnium and the Samnites. Cambridge University Press. 
*Nicholson, Henry Alleyne (1873). Contributions to a Fauna Canadensis: Being an account of the animals dredged in Lake Ontario in 1872.

Κατηγορία:Σαβίνοι
Πέρασμα Μπρέννερ

thumb|Θέα μεταξύ του πάνω μέρους του περάσματος και του χωριού Γκρις αμ Μπρέννερ
thumb|Το Πέρασμα Μπρέννερ διασχίζει αυτοκινητόδρομος τεσσάρων λωρίδων κυκλοφορίας, από τις σημαντικότερες διαδρομές διελεύσεως μεταξύ Βορείου και Νοτίου Ευρώπης.

Το **Πέρασμα Μπρέννερ** (γερμανικά: Brennerpass, ιταλικά: Passo del Brennero) είναι ορεινό πέρασμα μέσω των Άλπεων που αποτελεί το σύνορο μεταξύ Ιταλίας και Αυστρίας. Είναι ένα από τα κύρια περάσματα της οροσειράς των Ανατολικών Άλπεων και έχει το χαμηλότερο υψόμετρο μεταξύ των αλπικών περασμάτων της περιοχής.

Τα βοοειδή γαλακτοπαραγωγής βόσκουν σε αλπικά βοσκοτόπια καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού σε κοιλάδες κάτω από το πέρασμα και στα βουνά από πάνω του. Σε χαμηλότερα υψόμετρα, οι αγρότες υλοτομούν πεύκα, φυτεύουν καλλιέργειες και μαζεύουν σανό για χειμερινή χορτονομή. Πολλά από τα ψηλά βοσκοτόπια βρίσκονται σε υψόμετρο πάνω από 1.500 μέτρα. Ένας μικρός αριθμός στέκεται ψηλά στα βουνά στα περίπου 2.000 μέτρα.

Το κεντρικό τμήμα του Περάσματος Μπρέννερ καλύπτει έναν αυτοκινητόδρομο τεσσάρων λωρίδων και σιδηροδρομικές γραμμές που συνδέουν το Μπότσεν/Μπολτσάνο στα νότια και το Ίνσμπρουκ στα βόρεια. Στο χωριό Μπρέννερ βρίσκονται εκπτωτικό εμπορικό κέντρο (σούπερ μάρκετ και καταστήματα), οπωροπωλεία, εστιατόρια, καφετέριες, ξενοδοχεία και ένα βενζινάδικο.  Έχει πληθυσμό 400 έως 600 κατοίκους (από το 2011).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιταλίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Αυστρίας
Μάχη της Λήμνου (1024)

Η **Μάχη της Λήμνου** τού έτους 1024 ήταν το αποκορύφωμα μίας επιδρομής των Ρως του Κιέβου, που μέσω του Ελλησπόντου πέρασαν στο Αιγαίο Πέλαγος. Είναι η προτελευταία σύγκρουση μεταξύ της Αυτοκρατορίας των Ρωμαίων και των Ρως.

Η μόνη πηγή που διαθέτουμε για την σύγκρουση, είναι η ιστορία του Ιωάννη Σκυλίτζη. Σύμφωνα με τον Σκυλίτζη, το 1024, ο ηγέτης των Ρως, ο Χρυσόχειρ, συγκέντρωσε 800 άνδρες και έπλευσε προς την Κωνσταντινούπολη, με στόχο να καταταγεί στη Φρουρά των Βαράγγων του Βασιλείου Β'. Ο Χρυσόχειρ ήταν συγγενής τού Βλαδίμηρου Α' του Κιέβου, ο οποίος είχε νυμφευτεί την αδελφή του Βασιλείου Β', Άννα την Πορφυρογέννητη.  
ύ
Στην Κωνσταντινούπολη, ο Χρυσόχειρ και οι άνδρες του κλήθηκαν να παραδώσουν τα όπλα τους, προτού τος επιτραπεί να εισέλθουν στην πόλη για να καταταγούν στο στράτευμα. Οι Ρως αρνήθηκαν, και έπλευσαν νότια μέσω της Προποντίδας. Ο διοικητής των στενών των Δαρδανελίων στην Άβυδο προσπάθησε να εμποδίσει τον στόλο των Ρως, αλλά οι τελευταίοι τον νίκησαν και κατευθύνθηκαν προς το Αιγαίο Πέλαγος. Στη συνέχεια έπλευσαν προς τη Λήμνο, όπου βρέθηκαν αντιμέτωποι με έναν πολύ ισχυρότερο Ρωμαϊκό στόλο, αποτελούμενο από τις δυνάμεις τού ''στρατηγού'' της Σάμου, Δαβίδ της Οχρίδας, τον στόλο τού Θέματος των Κιβυρραιωτών και τα στρατεύματα τού ''Δούκα'' τού Θέματος της Θεσσαλονίκης, Νικηφόρου Καβάσιλα. Οι Ρωμαίοι διοικητές αρχικά προσποιήθηκαν ότι ήθελαν να διαπραγματευτούν, έτσι ώστε οι Ρως να νομίζουν ότι ήταν ασφαλείς, μετά όμως έπεσαν επάνω τους ξαφνικά, και τους κατέσφαξαν. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* Wortley, John, ed. (2010). John Skylitzes: A Synopsis of Byzantine History, 811–1057. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-76705-7.

Κατηγορία:Πόλεμοι μεταξύ Ρως και Βυζαντινών
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ευρωπαϊκές Σπουδές

Οι **ευρωπαϊκές σπουδές** είναι ένα πεδίο σπουδών το οποίο προσφέρεται από πολλά ακαδημαϊκά κολέγια και πανεπιστήμια και εστιάζει στην Ιστορία του Δυτικού Πολιτισμού και την εξέλιξη του Δυτικού Κόσμου, καθώς και στις τρέχουσες εξελίξεις στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση .

Ορισμένα τμήματα προσφέρουν πρόγραμμα σπουδών κοινωνικών επιστημών ή δημόσιας διοίκησης με επίκεντρο τις εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτά τα προγράμματα περιλαμβάνουν συνήθως έναν συνδυασμό πολιτικής επιστήμης, δημόσιας πολιτικής της ΕΕ, ευρωπαϊκής ιστορίας, ευρωπαϊκού δικαίου, οικονομίας και κοινωνιολογίας. Άλλα πανεπιστήμια προσεγγίζουν το θέμα με ευρύτερο τρόπο, συμπεριλαμβανομένων θεμάτων όπως ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, η ευρωπαϊκή λογοτεχνία και οι ευρωπαϊκές γλώσσες . Τα προγράμματα που επικεντρώνονται στη μελέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συχνά καλύπτουν και εθνικά θέματα (με συγκριτική προοπτική).

Το μάθημα συνδυάζει ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες . Οι κλάδοι που εμπλέκονται στις ευρωπαϊκές σπουδές περιλαμβάνουν:

* Ανθρωπολογία
* Πολιτισμικές Σπουδές
* Οικονομικά
* Ευρωπαϊκές Γλώσσες
* Γεωγραφία
* Ιστορία
* Διεθνείς Σχέσεις
* Νομική
* Γλωσσολογία
* Λογοτεχνία
* Φιλοσοφία
* Ψυχολογία
* Πολιτικές Επιστήμες
* Δημόσια Διοίκηση
* Κοινωνιολογία

Τα τμήματα ευρωπαϊκών σπουδών δεν υπάρχουν μόνο στην Ευρώπη αλλά και στις άλλες ηπείρους, όπως στη Βόρεια Αμερική, την Ασία και την Αυστραλασία .

## Ενώσεις ευρωπαϊκών σπουδών
* UACES - η ακαδημαϊκή ένωση για τις Σύγχρονες Ευρωπαϊκές Σπουδές
* Ένωση Μελετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης
* Arbeitskreis Europäische Integration

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό (EPO)
* Σπουδές στην Τσεχία
* CIFE - Centre international de formation européenne  Archived  
* Μεταπτυχιακό στις Ευρωπαϊκές και Ευρωπαϊκές Νομικές Σπουδές
* Μεταπτυχιακό στις Προηγμένες Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Σπουδές
* Master in EU Studies Online
* Μεταπτυχιακό στις Ευρωπαϊκές Σπουδές - Διακυβέρνηση και Κανονισμός  Archived  
* Master στις Ευρωπαϊκές Σπουδές
* Σπουδές στις Ευρωπαϊκές Κοινωνίες (MA SES) 

; Οδηγοί βιβλιοθηκών για ευρωπαϊκές σπουδές
* 
* 
* 
*  + "Modern European History"

Κατηγορία:Μελέτη περιοχών
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές σπουδές
Ντίας Φιντίας

Στην Θρησκεία στην αρχαία Ρώμη ο **Ντίας Φιντίας** ήταν ο Σαβινικός θεός των όρκων που σχετίζεται με τον Γιούπιτερ. Το όνομα *"Φίντιας"* είναι μια πρώιμη ορολογία στην Λατινική γλώσσα που ταυτίζεται με το *"γιος"*, δηλαδή *"ο [[Ηρακλής]] ως γιος του Διός"*. Πολλοί συγγραφείς αναφέρουν ότι σχετίζεται με το πανάρχαιο Λατινικό Επιφώνημα *"Ο Ηρακλής μου"*. Ο Μάρκος Τερέντιος Βάρρων σημειώνει ότι σύμφωνα με τον δάσκαλο του η φράση *"Ντιόβις Φίλιουμ"* ή *"γιος του Διός"* προέρχεται από τον Διόσκουρο Κάστορα με την ανταλλαγή των συμφώνων *"Δ"* και *"Λ"* στην γλώσσα των Σαβίνων. Ο θεός αυτός καταγράφεται ως Σάγκος στους Σαβίνους και Ηρακλής στους Έλληνες. Η ορολογία δεν ταιριάζει γλωσσολογικά σύμφωνα με τις επιγραφές που βρέθηκαν στις Πινακίδες στο Γκούμπιο έχει γίνει ωστόσο αποδεκτή από τους σύγχρονους ιστορικούς. Ο θεός αυτός πολλές φορές αναφέρεται σαν προσφώνηση του Γιούπιτερ, άλλες σαν ανεξάρτητη θεότητα. 

Ο Γκέοργκ Βίσοβα έγραψε ότι ο Γιούπιτερ και ο Ντίας Φιντίας σχετίστηκαν με τους ιερούς όρκους, ειδικά οι όρκοι στον Ντία Φιντία αφορούσαν τις ιδιωτικές υποθέσεις, αντιστοιχεί στον Δία Πίστιο. Η εξέλιξη αυτή πιθανότατα είναι μεταγενέστερη, ο Ντίας Φίντιας δεν αφορούσε στα πρώτα χρόνια τις ιδιωτικές υποθέσεις. Οι Γάβιοι διατηρούσαν στο ιερό του την πρώτη διεθνή Συνθήκη της Ρώμης. Το ιερό του Σάγκου δεν είχε οροφή επειδή σύμφωνα με την Ρωμαϊκή παράδοση αυτός που έπαιρνε τον όρκο έπρεπε να επικοινωνεί με τον ουρανό, στον ναό του Καπιτωλίου στην Αρχαία Ρώμη παρατηρούμε επίσης μια μεγάλη στρογγυλή τρύπα στο κέντρο. Η σχέση του Γιούπιτερ με τον Ντία Φιντία υποδηλώνει μιά θεική πατρότητα. Ο Γκιόργκι Ντιμεζίλ σημειώνει ότι αναμείχθηκαν οι δύο θεότητες στο θέμα των όρκων και των αστραπών απαιτώντας και οι δύο ανοιχτούς ναούς στον ουρανό, δεν διευκρινίζει ωστόσο την πραγματική φύση του Ντία Φιντία. Οι τοποθετήσεις αυτές προκάλεσαν σύγχιση στους ιστορικούς που μερικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Γιούπιτερ και ο Ντίας Φιντίας ήταν ο ίδιος θεός. Η αυτονομία του Ντία Φιντία φαίνεται σε έναν θεό της Ούμπριας ο οποίος συνδυάζει τα χαρακτηριστικά του Ντία Φιντία και του Σάγκου ανεξάρτητα από τον Γιούπιτερ. Το βέβαιο είναι ότι ο Σάγκος συνδέεται με τους ιερούς όρκους. Ο Γκέοργκ Βίσοβα προχώρησε περισσότερο την υπόθεση αναφέροντας ότι ο Σάγκος ήταν το πνεύμα του Γιούπιτερ. Ο Ουίλιαμ Γουίκς Φάουλερ θεωρεί σύμφωνα με τις *"Πινακίδες του Γκούμπιο"* την θεωρία αυτή ως αναχρονισμό, η αποδοχή των πνευμάτων της θεότητας ξεκίνησε στην αυτοκρατορική περίοδο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Dumézil, Georges (1977) [1974]. *La religion romaine archaïque*. Italian translation. Milan.
*Fowler, W. W. (1899). *The Roman Festivals of the Period of the Republic*. London.
*Rosenzweig, Irene (1937). *Ritual and Cult in Pre-Roman Iguvium*. London.
*Wissowa, Georg (1912). *Religion und Kultus der Römer*. Munich.
*Woodard, Roger D. (2005). *Vedic and Indo-European Sacred Space*. Chicago, Illinois: University of Chicago Press.

Ντιας
Ορόμπι

Οι **Ορόμπι** ήταν μια Κελτική φυλή Λιγυρικού πληθυσμού, ζούσαν στην Εποχή του Σιδήρου στα βορινότερα τμήματα της Ιταλίας με επίκεντρα τις πόλεις Κόμο και Μπέργκαμο. Ο Κάτων ο Πρεσβύτερος καταγράφει τον 2ο αιώνα π.Χ. τους Ορόμπι και τις πόλεις τους. Το εθνικό όνομα *"Ορόμπι"* δείχνει Κελτική καταγωγή, προέρχεται από την Κελτική λέξη *"Όρβιος"* που μεταφράζεται ως *"διάδοχοι"* και την θηλυκή μορφή της μετέπειτα Ιταλικής Ούμπριας. Από το όνομα τους προερχόταν ο αρχαίος ποταμός του Όγκρε, το ρεύμα του Όγκρε και ο σημερινός Ποταμός Ομπ. Μερικοί Ρωμαίοι συγγραφείς όπως ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος γράφουν ότι το όνομα τους προέρχεται από το Ελληνικό *"Όρων βιον"*. Η περιοχή που ζούσαν βρισκόταν ανάμεσα στις σημερινές πόλεις Κόμο και Μπέργκαμο. Οι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι Ορόμπι ήταν Κελτο-Λίγυρες, συνδυασμός Λιγύρων με Κελτικούς πληθυσμούς που κατέβηκαν από τον Δούναβη πριν τις μεγάλες Γαλατικές επιδρομές του 4ου αιώνα π.Χ. Οι Ορόμπι, οι Λεπόντιοι και οι Ίνσουβροι ήταν φορείς του Πολιτισμού της Γκολαζέκα.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Delamarre, Xavier (2003). Dictionnaire de la langue gauloise: Une approche linguistique du vieux-celtique continental. Errance. 
*Talbert, Richard J. A. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton University Press. 
*Vietti, Gianluca (2008). "Orobi". Historisches Lexikon der Schweiz.

Κατηγορία:Γαλάτες
Κατηγορία:Λίγυρες
Κατηγορία:Πολιτισμός της Γκολαζέκα
Τέμενος του Εβλιγιά Κασίμ Πασά

Το **Τζαμί του Εβλιγιά Κασίμ Πασά** () είναι  οθωμανικό τζαμί του 15ου αιώνα στην Αδριανούπολη, στη βορειοδυτική Τουρκία.Πήρε το όνομά του από τον Κασίμ Πασά (  ). 

Το τζαμί χτίστηκε από τον Κασίμ Πασά το 1478–1479, τον Μπεηλέρμπεη του Ρουμελιώτικου Εγιαλέτ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και διοικητή των οθωμανικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της βασιλείας των σουλτάνων Μωάμεθ Β' του Πορθητή (ρ. 1444-1446, 1451‒1) και Βαγιαζήτ Β' (ρ. 1481–1512). Ονομαζόταν επίσης "Εβλιγιά", άγιος.  Ο τάφος του Κασίμ Πασά βρίσκεται στην αυλή του τζαμιού.  

## Αρχιτεκτονική
Το τζαμί βρίσκεται στη συνοικία Κιρισχανέ στη βόρεια όχθη του ποταμού Τόνσου στα νότια της πόλης της Αδριανούπολης.  Μια  σκάλα με 14 σκαλοπάτια κατασκευάστηκε, για να επιτρέψει την πρόσβαση στο τζαμί από το ποτάμι, αλλά τώρα έχουν απομείνει μόνο δύο σκαλοπάτια. Κατασκευασμένο σε τετράγωνη κάτοψη, το κτήριο έχει έναν τρούλο και έναν μιναρέ.     Η πρόσοψη είναι στραμμένη προς τα βόρεια. Εδώ είναι η κύρια πύλη και ένα εξωτερικό μιχράμπ, που πλαισιώνεται από παράθυρα. Πάνω από την κεντρική πύλη επισυνάπτεται οικοδομική επιγραφή με τρίγραμμο κείμενο στην οθωμανική γλώσσα. Σε κάθε μία από τις άλλες τρεις πλευρές του κτηρίου, υπάρχουν τέσσερα παράθυρα, δύο στη σειρά. Τα κάτω παράθυρα, σε ορθογώνια μορφή, είναι τοποθετημένα μέσα σε κόγχες, και έχουν τοξωτά αετώματα. Κάθε αέτωμα διαθέτει ένα σκαλισμένο μικρό πεντάκτινο αστέρι. Τα πάνω παράθυρα είναι τοξωτά και στο μέσο του δυτικού τοίχου βρίσκεται ηλιακό ρολόι. 

Ο τάφος του ιδρυτή του (Εβλιγιά Κασίμ Πασά) βρίσκεται στο νεκροταφείο του τζαμιού. Ο Κασίμ Πασάς θεμαλίωσε επίσης την κατασκευή μιας αίθουσας για σισίτιο, που ανήκε στο συγκρότημα του τζαμιού. Λειτούργησε μέχρι τη ρωσική κατοχή της πόλης το 1829 οπότε και καταστράφηκε.

## Κατάσταση
Το τζαμί δεν χρησιμοποιείται από το 1950 λόγω της θέσης του και λόγω έλλειψης πιστών.   Χωρίζεται από την πόλη με ένα τεχνητό φράγμα, το οποίο κατασκευάστηκε, για να προστατεύει την πόλη από τις πλημμύρες από το ποτάμι. Περιοδικά, οι πλημμύρες προκαλούν περαιτέρω ζημιές στο ιστορικό κτήριο.   Στη δεκαετία του 2010, ο κυβερνήτης της επαρχίας της Αδριανούπολης ξεκίνησε προσπάθειες, για να σώσει το τζαμί από μελλοντική καταστροφή. Τα δύο έργα, για τη μετατόπιση του αναχώματος, που διέρχεται μεταξύ του τζαμιού και του ποταμού ή για την πλήρη μεταφορά του τζαμιού σε ασφαλές μέρος, έχουν απορριφθεί μέχρι στιγμής από τους σχετικούς δημόσιους φορείς. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Τζαμιά στην Τουρκία
Κατηγορία:Αδριανούπολη
Φουάτ Ουμάι

Ο  **Μεχμέτ Φουάτ Ουμάι** τουρκικά: *Mehmet Fuat Umay*, 1885 – 1963) ήταν Τούρκος γιατρός,  μέλος του κοινοβουλίου και πολιτικός, ο οποίος ήταν γνωστός για την περιοδείας του στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον Τουρκικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσει δωρεές για τα ορφανά στην Τουρκία.

## Αναφορές

Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί
Κατηγορία:Τούρκοι ιατροί
Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές
Κατηγορία:Τούρκοι ακτιβιστές
Μονίκα Κουσίνσκα

Η **Μονίκα Κουσίνσκα** (πολωνικά: Monika Kuszyńska) (γενν. 14 Ιανουαρίου 1980) είναι Πολωνή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Εκπροσώπησε την Πολωνία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015 με το τραγούδι «In the Name of Love». Προηγουμένως ήταν η τραγουδίστρια του πολωνικού ποπ ροκ συγκροτήματος Varius Manx.

## Καριέρα
Η Κουσίνσκα εισήλθε στην πολωνική μουσική σκηνή το 2000, όταν επιλέχθηκε ως η νέα τραγουδίστρια του πολωνικού ποπ ροκ συγκροτήματος Varius Manx, αντικαθιστώντας την Κάσια Στανκιέβιτς. Το 2001 κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ με το συγκρότημα, με τίτλο *Eta*. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ της μαζί τους με τίτλο *Eno*. Στις 28 Μαΐου 2006, η Κουσίνσκα μαζί με τα άλλα μέλη του συγκροτήματος των Varius Manx ενεπλάκησαν σε ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα στο Μίλιτς. Το ατύχημα είχε ως αποτέλεσμα η Κουσίνσκα να αποκτήσει μερική παράλυση από τη μέση και κάτω και να χρειαστεί να χρησιμοποιήσει αναπηρικό καροτσάκι.

Το Φεβρουάριο του 2010, αντικαταστάθηκε από την Άννα Γιουζεφίνα Λουμπιενιέτσκα ως τραγουδίστρια των Varius Manx. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, η Κουσίνσκα εμφανίστηκε δημόσια για πρώτη φορά μετά το ατύχημά της κατά τη διάρκεια του *Dzień Dobry TVN*. Το 2012, ήταν μια από τους προπονητές για την πολωνική έκδοση του *Clash of the Choirs* και κατέλαβε την πέμπτη θέση. Στις 9 Μαρτίου 2015, ανακοινώθηκε ότι η Κουσίνσκα θα εκπροσωπούσε την Πολωνία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015 με το τραγούδι «In the Name of Love». Η Κουσίνσκα εμφανίστηκε στο δεύτερο μισό του δεύτερου ημιτελικού της Eurovision, κατακτώντας την 8η με 57 βαθμούς και τελικά προκρίθηκε στον τελικό. Στις 23 Μαΐου ερμήνευσε 18η στη σειρά μεταξύ των διαγωνιζόμενων της Eurovision μεταξύ της Γερμανίας και της Λετονίας. Ήρθε 23η στον Μεγάλο Τελικό. Με 10 βαθμούς στο αποτέλεσμα της τηλεψηφοφορίας η Πολωνία κατετάγη 15η και με 47 βαθμούς η κριτική επιτροπή την τοποθέτησε στην τελευταία θέση, 27η, με 2 βαθμούς.

Η βιογραφία της *Drugie Życie* (Η δεύτερη ζωή μου) δημοσιεύτηκε στις 4 Νοεμβρίου 2015.

Στις 5 Μαρτίου 2016, πρωταγωνίστησε ως φιλοξενούμενη στον τελικό των εθνικών επιλογών στον 61ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Τραγούδησε την πολωνική εκδοχή του τραγουδιού της στην Eurovision «Obudź się i żyj» και αργότερα ανακοίνωσε τον νικητή του σόου.

Τον Μάιο ήταν μέλος της πολωνικής κριτικής επιτροπής που αξιολογούσε τις εμφανίσεις των συμμετεχόντων στον 61ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision που διοργανώθηκε στη Στοκχόλμη.

Την 1η Ιουνίου 2017, κυκλοφόρησε το τραγούδι «To taka Miłość», το οποίο ηχογράφησε μαζί με το guest φωνητικό του συζύγου της, Γιάκουμπ Ρατσίνσκι. Το έργο ήταν αφιερωμένο στον γιο τους, ο οποίος γεννήθηκε αρκετούς μήνες νωρίτερα.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνές τραγουδίστριες
Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδιστές ποπ
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Πολωνία
Κατηγορία:Άνθρωποι με αναπηρία
Κατηγορία:Πολωνές τραγουδίστριες του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Καλύβια Λάρισας

Τα **Καλύβια** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Τα Καλύβια βρίσκονται στις νότιες πλαγιές του Ολύμπου σε υψόμετρο 600 μέτρων ενώ απέχουν περίπου 20 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από την Ελασσόνα (έδρα του δήμου) και 56 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Λάρισα (μέσω Τυρνάβου). Βόρεια του χωριού είναι το Πύθιο, δυτικά το Ασπρόχωμα και νότια τα Σκοπιά. Το χωριό δημιουργήθηκε από κτηνοτρόφους του Κοκκινοπηλού κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας και οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και κτηνοτροφία.

Κοντά και ανατολικά στα Καλύβια, στην κορυφή Τουρκοφωλιά (υψόμετρο 1.233 μέτρα), λειτουργεί οργανωμένη πίστα απογείωσης αιωρόπτερων και αλεξίπτωτων πλαγιάς, που λειτουργεί ως πόλος έλξης για επισκέπτες και αθλητές από πολλές χώρες του κόσμου. Ο ορειβατικός σύλλογος Καλυβίων, που ιδρύθηκε το 1993, έχει κτίσει καταφύγιο ανάγκης στην τοποθεσία «Χριστάκης» μετά από διαδρομή 20 χιλιομέτρων περίπου αγροτικού δρόμου.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρονται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κοκκινοπλού. Το 1977 με το ΦΕΚ 14Α - 15/01/1977 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Κοκκινοπηλού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τον Κοκκινοπηλό, αποτελούν την κοινότητα Κοκκινοπηλού που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ολύμπου του Δήμου Ελασσόνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 467 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Καλύβια Ελασσόνας : “Στο μονοπάτι του Ολύμπου” από την https://www.ertnews.gr/.
* Καλύβια Ελασσόνας από τον ιστότοπο https://vlaxoxoria.gr/.

## Δείτε επίσης
Στον ίδιο δήμο υπάρχει ο οικισμός Καλύβια Αναλήψεως.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Francesco Crispi (αντιτορπιλικό)

Το ***Francesco Crispi*** ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Sella|Sella]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) τη δεκαετία του 1920. Ολοκληρώθηκε το 1927 και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Περιγραφή

Τα αντιτορπιλικά της κλάσης *Sella* ήταν μεγαλύτερων διαστάσεων εκδοχές των προγενέστερων πλοίων των κλάσεων *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Palestro|Palestro]]* και *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Curtatone|Curtatone]]* όπου ενσωματώνονταν επίσης διάφορες βελτιώσεις. Είχαν ολικό μήκος 84,9&nbsp;m, πλάτος 8,6&nbsp;m και μέσο βύθισμα 2,7&nbsp;m. Το εκτόπισμά τους με κανονικό (standard) φορτίο ήταν 970&nbsp;t (950&nbsp;LT) ενώ έφθανε τους 1480&nbsp;t (1460&nbsp;LT) με πλήρες. Το πλήρωμα αποτελούνταν από 8-9&nbsp;αξιωματικούς και 144&nbsp;υπαξιωματικούς και ναύτες.

Το προωστικό σύστημα μπορούσε να παρέχει έως και 36000&nbsp;shp και η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης έφθανε τους 33&nbsp;kn σε πραγματικές (επιχειρησιακές) συνθήκες, παρόλο που το *Crispi* έφθασε τους 38,6&nbsp;kn και σε μέγιστη ισχύ 35540&nbsp;shp κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών του, χωρίς όμως να φέρει αξιόλογο φορτίο. Η ακτίνα δράσης των πλοίων της κλάσης αυτής ανερχόταν σε 1800&nbsp;ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 14&nbsp;kn.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120&nbsp;mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε δύο πύργους, έναν εμπρός και έναν πίσω από την υπερκατασκευή. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο όπλα των 40&nbsp;mm καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm. Τα πλοία της κλάσης διέθεταν επίσης τέσσερις τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm και μπορούσαν να μεταφέρουν έως και 32&nbsp;νάρκες.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του *Francesco Crispi* ξεκίνησε την 21&nbsp;Φεβρουαρίου 1923 στις εγκαταστάσεις της Pattinson (Cantieri Navali Pattison) στη Νάπολη. Καθελκύστηκε στις 12&nbsp;Σεπτεμβρίου 1925 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 29&nbsp;Απριλίου 1927.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*
*
*
*

Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Sella
Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ζουμπεϊντέ Χανούμ

Η **Ζουμπεϊντέ Χανούμ** (1857 – 14 Ιανουαρίου 1923) ήταν μητέρα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, ιδρυτή της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Ήταν η μοναδική κόρη της οικογένειας Χατζησοφουλάρ και είχε επίσης άλλους δύο αδερφούς. Η Ζουμπεϊντέ γεννήθηκε στο χωριό Λαγκαδάς (τώρα στην περιφερειακή ενότητα Θεσσαλονίκης), στην διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1857 ως κόρη Τούρκου χωρικού. Η οικογένεια Χατζησοφουλάρ μετανάστευσε στη Μακεδονία μετά την κατάρρευση των Καραμανηδών .

## Νεανικά χρόνια
Η εκπαίδευση της Ζουμπεϊντέ Χανούμ ήταν βασική και συνίστατο μόνο στην εκμάθηση ανάγνωσης και γραφής. Επειδή ήξερε να διαβάζει και να γράφει, ορισμένοι της έβγαλαν το παρατσούκλι Ζουμπεϊντέ Μόλλα (κάποιος με γνώσεις και ο οποίος διδάσκει άλλους ανθρώπους, ειδικότερα καθηγήτρια θεολογίας).

Η Ζουμπεϊντέ Χανούμ ήταν πιστή μουσουλμάνα και ως αποτέλεσμα της ευσεβούς ανατροφής της ήθελε ο γιος της Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ να πάει στο Μαχαλέ Μεκτεμπί, ένα ισλαμικό σχολείο, που δίδασκε το Κοράνι.

Ο πρώτος γάμος της Ζουμπεϊντέ Χανούμ ήταν με τον Αλή Ριζά Εφέντι. Με τα σκούρα ξανθά μαλλιά της, τα καταγάλανα μάτια και το ανοιχτόχρωμο δέρμα της, κέρδισε τον θαυμασμό του Αλή Ριζά, ενός συνοριοφύλακα. Η μεγαλύτερη αδερφή του Αλή Ριζά κανόνισε αυτόν τον γάμο - όπως ήταν η παράδοση εκείνη την εποχή. Η Ζουμπεϊντέ Χανούμ ήταν στην αρχή της εφηβείας της και 20 χρόνια νεότερη από τον σύζυγό της. Το πρώτο τους παιδί ήταν η Φατμά, ακολουθούμενη από τον Ομέρ και τον Αχμέτ, αλλά πέθαναν όλοι στην παιδική τους ηλικία. Το 1881, γέννησε τον γιο Μουσταφά  και μια κόρη, τη Μακμπούλε το 1885.

Η Ζουμπεϊντέ Χανούμ γέννησε επίσης μια κόρη τη Νάτζιγιε το 1889, αλλά πέθανε από φυματίωση στην παιδική της ηλικία.

## Ζουμπεϊντέ Χανούμ και Κεμάλ
μικρογραφία|203x203εσ| Ο Κεμάλ την ημέρα, που πέθανε η μητέρα του.
Έμεινε χήρα σε νεαρή ηλικία, καθώς ο σύζυγός της πέθανε, όταν ο γιος τους Μουσταφά ήταν έξι ετών.

Μετά το θάνατό του, η Ζουμπεϊντέ Χανούμ μετακόμισε με τα δύο της παιδιά, τον Μουσταφά και την Μακμπούλε, για να ζήσει με τον αδερφό της, Χουσεΐν, ο οποίος ήταν διευθυντής μιας φάρμας έξω από τη Θεσσαλονίκη.

Στον δεύτερο γάμο της ήταν παντρεμένη με τον Ραγίπ Μπέη, ο οποίος είχε τέσσερα παιδιά από τον προηγούμενο γάμο του. Δεν μπορούσε να δει τον Μουσταφά Κεμάλ κατά τη διάρκεια του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας το 1919.

## Μετέπειτα ζωή
Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, όταν οι Οθωμανοί έχασαν τη Θεσσαλονίκη από την Ελλάδα, μετακόμισε σε ένα σπίτι στην Μπεσίκτας - Ακαρετλέρ της Κωνσταντινούπολης με την κόρη της Μακμπούλε. Μετακόμισε στην Άγκυρα το 1922, αλλά το κλίμα δεν ήταν κατάλληλο γι' αυτήν και έτσι στάλθηκε στη Σμύρνη.

Πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 1923, και χτίστηκε ένα μνημείο για αυτήν το 1940, όπου αναπαύεται τώρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι Μακεδόνες
Κατηγορία:Οθωμανοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ
Θεραπευτική Κοινότητα Έξοδος Λάρισας

Η **Θεραπευτική Κοινότητα Έξοδος** απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός του Δήμου Λαρισαίων στην  Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στη Λάρισα και τη Γιάννουλη, κοντά και δυτικά από τον ποταμό Πηνειό σε υψόμετρο 80 μέτρvn. Πρόκειται για Ανοικτή Δομή Υποστήριξης του ΚΕ.Θ.Ε.Α. που απευθύνεται σε χρήστες νόμιμων και παράνομων ουσιών (αλκοόλ και ναρκωτικά) καθώς και άτομα που ασχολούνται παθολογικά με τα τυχερά παιχνίδια.

Το αρχικό κτίριο είχε κατασκευασθεί το 1933 - 34 για να στεγάσει το Νοσοκομείο Λοιμωδών Νοσημάτων (Φθισιατρείο) ενώ από το 1947 μέχρι και το 1985 λειτουργούσε η Παιδόπολη «Απόστολος Παύλος».

Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Θεραπευτική Κοινότητα “ΕΞΟΔΟΣ” στη Λάρισα και οι ζωγράφοι της από τον ιστότοπο https://paidis.com/.
* «Νιώθω περήφανος για τον εαυτό μου. Με πιστεύω...» από την https://www.eleftheria.gr/.
* Μια Κοινωνική Παρέμβαση Του ΚΕΘΕΑ ΕΞΟΔΟΣ Στο Δημοτικό Σχολείο Τερψιθέας.
* Η Παιδόπολις Λαρίσης «Απόστολος Παύλος» από https://www.eleftheria.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Λαρισαίων
Στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας Κρίγκλαχ

Το **Στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας Κρίγκλαχ** ήταν στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου στο Κρίγκλαχ της Αυστρίας. 

## Ιστορία
Χτίστηκε το 1939/40 για να στεγάσει εργάτες για το εργοστάσιο εξοπλισμών "Eisenwerke AG Krieglach", το οποίο άνηκε στην "Reichswerke AG Hermann Göring", σε ξύλινους στρατώνες. Το εργοστάσιο λειτούργησε μέχρι τον Μάιο του 1945, με τα Γερμανικά στελέχη του εργοστασίου να διαφεύγουν προς τα δυτικά στις 7/8 Μαΐου 1945, καταστρέφοντας όλα τα αρχεία του εργοστασίου, προσπαθώντας να καλύψουν τα ίχνη τους τις τελευταίες ημέρες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το στρατόπεδο απελευθερώθηκε από τα συμμαχικά στρατεύματα στις 8 Μαΐου 1945. Σήμερα δεν υπάρχουν ίχνη ύπαρξης του στρατοπέδου στην περιοχή.

Μια στρατιωτικά οργανωμένη δύναμη ασφαλείας ήταν υπεύθυνη για τη φύλαξη του εργοστασίου και της γύρω περιοχής. Το στρατόπεδο είχε πολύ αυστηρούς κανόνες συμπεριφοράς με τη σωματική τιμωρία και τον προσωρινό εγκλεισμό σε στρατόπεδο εργατικής εκπαίδευσης να χρησιμοποιούνταν ως τιμωρία σε περίπτωση παραβίασης των κανόνων. Για την παραμονή των κρατουμένων στην περιοχή του Κρίγκλαχ εκδίδονταν έγγραφα κρατουμένων.

Οι κρατούμενοι του στρατοπέδου σιτίζονταν από μια κεντρική κουζίνα, με κύρια τρόφιμα τις πατάτες και τα παντζάρια.

## Κρατούμενοι
Στο στρατόπεδο κρατούνταν Βέλγοι και Γάλλοι αιχμάλωτοι πολέμου από το 1940, Σοβιετικοί από το 1941, Ιταλοί από το 1943 και Έλληνες από το 1944. Οι κύριοι τομείς εργασίας για τους κρατούμενους ήταν το εργοστάσιο, ο σιδηρόδρομος του εργοστασίου, οι βοηθητικές εργασίες στη λειτουργία του σιδηρουργείου και η κατασκευή σηράγγων. Το εργοστάσιο κατασκεύαζε εξαρτήματα για τα τανκ "Königstiger" και "Jagdtiger".

### Έλληνες κρατούμενοι
Πολλοί Έλληνες ήταν από την Πελοπόννησο και αιχμαλωτίστηκαν τον Ιούνιο του 1944, 4 μήνες πριν από την υποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944, σε μια επιχείρηση ευρείας κλίμακας για να φυλακίσουν εφήβους και ενήλικες άνδρες για χρήση σε στρατόπεδα εργασίας, επηρεάζοντας επίσης τις οικογένειές τους, ώστε να μην λάβουν μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Παράδειγμα διαδρομής μέσω της οποίας μεταφέρονταν κρατούμενοι στο στρατόπεδο είναι Παράλιο Άστρος - Ναύπλιο - Κόρινθος - Χαϊδάρι - Βουλγαρία - Σερβία - Ουγγαρία - Βιέννη - Γκρατς - Κρίεγκλαχ.

Έχουν καταγραφεί ονόματα 118 Πελοποννήσιων αιχμαλώτων με μερικούς από αυτούς να πεθαίνουν ενώ ήταν φυλακισμένοι στο στρατόπεδο. Υπάρχουν σωζόμενα γραπτά ημερολόγια που τεκμηριώνουν τις εμπειρίες των κρατουμένων από τη μεταφορά τους και τη φυλάκισή τους στο στρατόπεδο, καθώς και την επιστροφή τους από το Κρίγκλαχ μετά τη γερμανική ήττα. 

## Παραπομπές


Κριγκλαχ
Άγιος Κρήσκης

Ο **Κρήσκης** εμφανίζεται ως πρόσωπο στην Καινή Διαθήκη. Θεωρείται παραδοσιακά ένας από τους 72 μαθητές που δίδαξε ο Ιησούς, Κατά Λουκά 10. Ήταν ιεραπόστολος στη Γαλατία και έγινε συνεργάτης του Παύλου. 

## Βιβλική αφήγηση
Ο Κρήσκης, σύντροφος του Παύλου κατά τη δεύτερη ρωμαϊκή αιχμαλωσία του, εμφανίζεται μια φορά στην Καινή Διαθήκη, όπου αναφέρεται ότι άφησε τον Απόστολο για να πάει στη Γαλατία: «Βιάσου να έρθεις σε μένα γρήγορα», γράφει ο Παύλος στον Τιμόθεο, «γιατί Ο Δήμος με άφησε, αγαπώντας αυτόν τον κόσμο, και πήγε στη Θεσσαλονίκη, ο Κρήσκης στη Γαλατία, ο Τίτος στη Δαλματία» (Β΄ Τιμόθεο 4:8–10). Όλοι οι σχολιαστές συμφωνούν να κατατάσσουν του Κρήσκη με τον Τίτο και όχι με τον Δήμο, και βλέποντας εδώ, επομένως, μια αναφορά σε ένα ιεραποστολικό ταξίδι στη Γαλατία. Αυτός ο όρος, στους χρόνους της Καινής Διαθήκης, μπορεί να σημαίνει είτε τη Γαλατία (σημερινή Γαλλία) είτε τη ρωμαϊκή επαρχία της Γαλατίας στη Μικρά Ασία, όπου ο Παύλος είχε ιεραποστολικό έργο. Στα άλλα εδάφια όπου εμφανίζεται στην Καινή Διαθήκη, ωστόσο, υποδηλώνει τη Γαλατία (Μικρά Ασία), και πιθανότατα θα γινόταν έτσι κατανοητό εδώ από τον Τιμόθεο, ειδικά καθώς οι άλλες περιοχές που αναφέρονται είναι στα ανατολικά της Ρώμης. Επιπλέον, ο Παύλος θα μπορούσε εύκολα να έχει έναν λόγο να στείλει έναν μαθητή του να επισκεφτεί τις παλιές του Εκκλησίες στη Γαλατία, ενώ ο Φένλον σημειώνει ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι είχε ενεργό ενδιαφέρον για τη Γαλατία (Γαλλία).

## Πρώιμες χριστιανικές παραδόσεις
Η παλαιότερη παράδοση (Αποστολικά Συντάγματα, VII, 46) αντιπροσωπεύει τον Κρήσκη ως επίσκοπο των Εκκλησιών στη Γαλατία. Μεταγενέστερες παραδόσεις, από την άλλη πλευρά, τον εντοπίζουν ως Επίσκοπο της Βιέννης στη Γαλατία, επίσης στο Μάιντς του Ρήνου. Αλλά οι παλαιότερες γνωστές παραδόσεις της ίδιας της Γαλατίας δεν αναφέρουν τίποτα για αυτόν τον μαθητή του Αποστόλου ως ιδρυτή των Εκκλησιών τους, και η πίστη θεωρείται ότι προέκυψε αργότερα από την επιθυμία μιας Αποστολικής καταγωγής. Οι ισχυρισμοί της Βιέννης έχουν υποστηριχθεί πολύ έντονα αλλά βασίζονται στη λανθασμένη ταύτιση του πρώτου επισκόπου της, Κρήσκη(Κρέσκενς), που έζησε τον τρίτο αιώνα, με τον Κρήσκη (μαθητή του Παύλου). Άλλο τόσο αβάσιμο είναι ότι υπήρξε επίσκοπος στη Μάιντς. Η ανάγνωση ορισμένων χειρογράφων (Sinaiticus, Ephræmi), που έχουν "Gallia" αντί για "Galatia", έχει επίσης προωθηθεί υπέρ της Γαλατίας, αλλά η παραδοσιακή ανάγνωση υποστηρίζεται από τη μεγάλη μάζα χειρογράφων. Ο Κρήσκης αναφέρεται ως ένας από τους Εβδομήκοντα Αποστόλους του Χριστού από τον Ψευδο-Δωρόθεο. Το μαρτύριό του στη Γαλατία, επί Τραϊανού, που εορτάστηκε στις 27 Ιουνίου από το Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο, στερείται επιβεβαίωσης παλαιότερων Μαρτυρολογιών.

## Τίμηση

* Η Ορθόδοξη εκκλησία τον τιμάει στης 30 Ιουλίου.
* Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία τον τιμάει στης 27 Ιουνίου.

## Παραπομπές

 

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Αλμπιτσάτε

Το **Αλμπιτσάτε** (ιταλικά: *Albizzate*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βαρέζε, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βαρέζε
Μισέλ Ραφ

**Η Μισέλ Ραφ** (αγγλικά: *Michelle Ruff*) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός φωνής η οποία έγινε γνωστή μέσα από τις σειρές, τις ταινίες άνιμε και τα βιντεοπαιχνίδια.

## Καριέρα
Η Ραφ μεγάλωσε στο Μίτσιγκαν και αποφοίτησε από Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν. Εργάστηκε σε ένα πρακτορείο ταλέντων κι παρακολούθησε μια ακρόαση στο ραδιόφωνο όπου σηματοδότησε το πρώτο της εγχείρημα στον κλάδο της μεταγλώττισης.  Στο Σικάγο, σπούδασε στο Second City, το Players Workshop και το Improv Olympic .  

Αφού μετακόμισε στο Λος Άντζελες, δούλεψε με μερικούς σκηνοθέτες για ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές. Σε μια συνέντευξη στο *Anime Dream*,η Ραφ  ανέφερε ότι οι Ρίτσαρντ Έπκαρ, Στιβ Κρέιμερ και Μάικλ Σόριτς την εκπαίδευσαν να κάνει μεταγλώττιση για τα anime. 

Μερικοί χαρακτηριστικοί της ρόλοι είναι η Ρούκια Κούτσικι από το Bleach,ο νεαρός Ιτάτσι Ουτσίχα από το Naruto Shippuden,την Λούνα από το Sailor Moon Crystal κλπ.

Το 2007, η Ραφ έλαβε δύο υποψηφιότητες για τα American Anime Awards, μία για την καλύτερη ηθοποιό για τη δουλειά της στο *Bleach* and *Lupin the 3rd* και μία για την καλύτερη ηθοποιό σε κωμωδία για το *Lupin the 3rd.* Το 2009, η Εταιρεία Προώθησης Ιαπωνικών Άνιμε της χάρισε ένα Βραβείο Βιομηχανίας SPJA για την Καλύτερη Γυναικεία Ηθοποιό (Αγγλική) για τη δουλειά της ως Rukia Kuchiki στην ταινία *Bleach* *Memories of Nobody* . 

## Προσωπική ζωή
Η Ραφ είναι παντρεμένη με τον ηχολήπτη Eddie Correa.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιού
Γιάννης Ασσαέλ

Ο **Γιάννης Ασσαέλ** είναι Έλληνας ερευνητής τεχνητής νοημοσύνης (AI), εργάζεται στην Google DeepMind, και κατάγεται από την Θεσσαλονίκη.

Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην λίστα Forbes 30 Under 30 με τους εξέχοντες επιστήμονες της Ευρώπης , και το 2023 στην Ευρωπαϊκή λίστα του MIT Innovators Under 35 για τα ερευνητικά του επιτεύγματα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και αποφοίτησε από το Κολλέγιο Ανατόλια το 2008. To 2013 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Συνέχισε με μεταπτυχιακό (MSc) επάνω σε Computer Science στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με υποτροφία από τον κρατικό οργανισμό ΙΚΥ. Το 2014 διακρίθηκε με το Tony Hoare Prize για την καλύτερη επίδοση στο έτος του. Το 2015 ολοκλήρωσε σπουδές MRes επάνω σε μηχανική μάθηση στο Αυτοκρατορικό Κολέγιο του Λονδίνου, ενώ την ίδια χρονιά επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου εκπόνησε διδακτορική διατριβή υποστηριζόμενος από την Google DeepMind.

Το 2017 συνίδρυσε το LipNet, βαθύ νευρωνικό δίκτυο που εστιάζει στην οπτικοακουστική αναγνώριση φωνής.

Από το 2019 η έρευνα του εστίασε στην τεχνητή νοημοσύνη για τον πολιτισμό και το πεδίο αποκατάστασης μισοκατεστραμμένων αρχαίων ελληνικών επιγραφών, αναπτύσσοντας δύο βαθιά νευρωνικά δίκτυα: την *Πυθία* και την *Ιθάκη*. Αμφότερα αναπτύχθηκαν από τον Ασσαέλ το 2022, και ενσωματώνουν μηχανισμούς τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης για την αποτελεσματικότερη αποκατάσταση επιγραφών.

Η έρευνα του επάνω στην αποκατάσταση αρχαιοελληνικών επιγραφών δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature, ενώ τα ευρήματα της δημοσίευσης φιλοξενήθηκαν στο εξώφυλλο του τεύχους τον Μάρτιο του 2022, αναγνωρίζοντας έτσι την επιστημονική σπουδαιότητα και αποτελεσματικότητα της *Ιθάκης*.

### Ερευνητικό έργο
Μεταξύ άλλων η έρευνα του εστιάζει σε τρία πεδία:

* Μηχανική μάθηση και ενισχυτική μάθηση πολλαπλών πρακτόρων.
* Οπτικοακουστική αναγνώριση φωνής.
* Αποκατάσταση αρχαιοελληνικών επιγραφών με τη χρήση μηχανικής μάθησης και τεχνητής νοημοσύνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες
Κατηγορία:Τεχνητή νοημοσύνη
Γλυκοβιολογία

[μικρογραφία|180px|Μια '''''γλυκάνη''''' - το 3,4-πολυμερές της [γλυκόζης]]
Με την στενή έννοια, η **γλυκοβιολογία** είναι υποκλάδος της βιολογίας που πραγματεύεται την μελέτη της δομής, της βιοσύνθεσης και της βιολογίας των σακχαριτών (αλυσίδες σακχάρων ή γλυκάνες), που είναι ευρέως διαδεδομένοι στη φύση. 

Τα σάκχαρα ή οι σακχαρίτες είναι απαραίτητα συστατικά όλων των ζωντανών όντων και οι πτυχές των διαφόρων (βιολογικών ή βιοχημικών) ρόλων που διαδραματίζουν στη βιολογία ερευνώνται σε διάφορους ιατρικούς, βιοχημικούς και βιοτεχνολογικούς τομείς.

## Αναδρομή
Σύμφωνα με το λεξικό *[[Oxford English Dictionary]]*, ο συγκεκριμένος όρος *-γλυκοβιολογία*- εισήχθη το 1988 από τον καθηγητή Raymond Dwek για να ΄΄αναγνωρίσει΄΄ τη συνένωση των παραδοσιακών κλάδων της χημείας των υδατανθράκων και της βιοχημείας. Αυτή η συνένωση ήταν αποτέλεσμα μιας πολύ μεγαλύτερης κατανόησης της κυτταρικής και μοριακής βιολογίας των γλυκανών.

Ωστόσο, ήδη από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα έγιναν πρωτοποριακές προσπάθειες από τον Εμίλ Φίσερ για την καθιέρωση της δομής ορισμένων βασικών μορίων των σακχάρων. Κάθε χρόνο, η Εταιρεία Γλυκοβιολογίας απονέμει το βραβείο *Rosalind Kornfeld* για σημαντικά επιτεύγματα στον τομέα της γλυκοβιολογίας.

Η Αμερικανίδα βιοχημικός δρ. **[[Ρόζαλιντ Κόρνφελντ]]** υπήρξε εκείνη που ήταν πρωτοπόρος στην έρευνα για την *γλυκοβιολογία*.

## Σύγχρονες εξελίξεις
Τα προηγμένα αναλυτικά όργανα (συσκευές) και τα προγράμματα λογισμικού, όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό, μπορούν να ΄΄ξεκλειδώσουν΄΄ το μυστήριο των δομών της γλυκάνης. 

Οι τρέχουσες τεχνικές για δομικό σχολιασμό και ανάλυση των γλυκανών περιλαμβάνουν: υγρή χρωματογραφία (LC), τριχοειδή ηλεκτροφόρηση (CE), φασματομετρία μάζας (MS), πυρηνικό μαγνητικό συντονισμό (NMR) και συστοιχίες λεκτίνης.

Φάρμακα που κυκλοφορούν ήδη στην αγορά, όπως η ηπαρίνη, η ερυθροποιητίνη και μερικά αντιγριπικά φάρμακα, έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά και υπογραμμίζουν τη σημασία των γλυκανών ως νέας κατηγορίας φαρμάκων.

Επιπλέον, η αναζήτηση νέων αντικαρκινικών φαρμάκων ανοίγει νέες δυνατότητες στη γλυκοβιολογία. Τα αντικαρκινικά φάρμακα με νέους και ποικίλους μηχανισμούς δράσης μαζί με τα αντιφλεγμονώδη και τα αντιλοιμώδη φάρμακα υποβάλλονται σήμερα σε κλινικές δοκιμές. Μπορούν να ανακουφίσουν ή να ολοκληρώσουν τις τρέχουσες θεραπείες. Αν και αυτές οι γλυκάνες είναι μόρια που είναι δύσκολο να συντεθούν με αναπαραγόμενο τρόπο, λόγω της πολύπλοκης δομής τους, αυτό το νέο πεδίο έρευνας είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό για το μέλλον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υδατάνθρακες
Κατηγορία:Βιοχημεία
Κατηγορία:Κλάδοι της βιολογίας