open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλικανάς Ζακύνθου

Ο **Αλικανάς** είναι χωριό της Ζακύνθου. Διοικητικά, είναι έδρα ομώνυμης  τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αλυκών, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.

## Γεωγραφία
Ο Αλικανάς είναι παραθαλάσσιος οικισμός στην ανατολική Ζάκυνθο. Βρίσκεται στα νότια παράλια του όρμου των Αλυκών, στο μέσον περίπου της ανατολικής πλευράς του νησιού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15. Απέχει 15 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Ζακύνθου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 1,387 χμ² (2011). Από το Σεπτέμβριο του 2019, πρόεδρος της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι ο Σπυρίδων Τουρίκης.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1889 και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαδίων του νομού Ζακύνθου. Το 1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αλικανά. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αλικανά και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλυκών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αλυκών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου.

## Αξιοθέατα
* Η παραλία του Αλικανά, καθώς και οι παραλίες «Αγία Κυριακή», «Ξεχωριάτης» και «Αμμούδι», νότια του οικισμού
* Το γραφικό αλιευτικό λιμανάκι του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Χάρτες «ROAD» (Ζάκυνθος 1:60.000)

Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Καστέλια Ζακύνθου

Τα **Καστέλια** είναι οικισμός στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 7 κατοίκους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές





Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Άγιος Κήρυκος Ζακύνθου

Ο **Άγιος Κήρυκος**, έως το 1912 γνωστός ως **Άγιος Κήρυξ**, καθώς και έως το 1940 ως **Άγγερικός**, είναι χωριό της Ζακύνθου. Είναι έδρα ομώνυμης  τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αρκαδίων, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. Στην τοπική κοινότητα Αγίου Κηρύκου ανήκει και ο οικισμός Χαμουζάς.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Κήρυκος είναι πεδινό χωριό στην ανατολικοκεντρική Ζάκυνθο. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Ζακύνθου-Βολιμών, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 25. Απέχει 8 χλμ. περίπου Δ. της πόλης της Ζακύνθου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 3,543 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 ως *Άγιος Κήρυξ* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βανάτου. Το 1912 μετονομάστηκε σε *Άγγερικός* και το 1940 σε *Άγιος Κήρυκος*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Κηρύκου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαδίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αρκαδίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου.

## Εκπαίδευση
Στον Άγιο Κήρυκο στεγάζεται το ΕΠΑΛ Ζακύνθου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Άνω Βασιλικός Ζακύνθου

Ο **Άνω Βασιλικός** είναι χωριό της Ζακύνθου. Διοικητικά, υπάγεται στην  τοπική κοινότητα Βασιλικού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ζακυνθίων, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. 
*Μέχρι το 1940 ο οικισμός ονομαζόταν *Άνω Βασιλικό*.
## Γεωγραφία
Ο Άνω Βασιλικός είναι πεδινό χωριό στη νοτιοανατολική Ζάκυνθο. Βρίσκεται στους πρόποδες του υψώματος «Δάφνη» (270 μ.), πάνω στον επαρχιακό δρόμο Ζακύνθου-Βασιλικού και πολύ κοντά στα ακρωτήρια Βασιλικός και Γεράκι (το απώτατο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15. Απέχει 13 χλμ. περίπου ΝΑ. της πόλης της Ζακύνθου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 ως *Άνω Βασιλικό* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βασιλικού του νομού Ζακύνθου. Καταργήθηκε το 1940 για να επανασυσταθεί το 1961 ως *Άνω Βασιλικός*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βασιλικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου.
## Αξιοθέατα
*Η παραλία «Δάφνη» νότια του οικισμού, στον ανατολικό μυχό του κόλπου Λαγανά, μία από τις θέσεις ωοτοκίας της χελώνας *Caretta caretta*. Απέναντι, το νησάκι Πελούζο, προστατευμένη περιοχή για τη χελώνα
*Η παραλίες «Μπανάνα» και «Ιόνιο», βόρεια του οικισμού, στον Δίαυλο Ζακύνθου που βλέπει στην Πελοπόννησο

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Ζάκυνθος 1:60.000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Μαγιέν (ποταμός)

Η **Μαγιέν** () είναι ένας ποταμός στα δυτικά της Γαλλίας που διαρρέει δύο διοικητικές περιοχές, την Περιοχή του Λίγηρα - κυρίως - και τη Νορμανδία, στους νομούς Μαιν-ε-Λουάρ, Μαγιέν και Ορν. Είναι παραπόταμος του Μαιν, επομένως ένας υπο-παραπόταμος του Λίγηρα.

## Γεωγραφική θέση
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Ο Λίγηρας και οι παραπόταμοί του, ο ποταμός Μαγιέν ψηλά, αριστερά
Οι πηγές του ποταμού Μαγιέν βρίσκονται στον νομό Ορν της Νορμανδίας, κοντά στην κοινότητα Λαλασέλ. Οι πηγές βρίσκονται στους πρόποδες του όρους Αβαλουάρ σε υψόμετρο 344 μέτρων. Από εκεί ο ποταμός ρέει από ανατολικά προς δυτικά μέχρι να φτάσει στο Σετ-Φορζ, όπου στρίβει προς τα νότια. Δέχεται τα ύδατα του Ουντόν, και έπειτα ενώνονται με τον Σαρτ βόρεια της Ανζέ. Η συμβολή αυτών των δύο ποταμών σχηματίζει ένα υδάτινο ρεύμα που από το σημείο εκείνο ονομάζεται Μαιν, που είναι η τοπική προφορά της Μαγιέν. Ο ποταμός Μαιν διαρρέει την Ανζέ και εκβάλει στον Λίγηρα νότια της Ανζέ.

Ο ποταμός Μαγιέν διαρρέει τις εξής πόλεις και νομούς:

* Ορν
* Μαγιέν: Μαγιέν, Λαβάλ, Σατώ-Γκοντιέ
* Μαιν-ε-Λουάρ: Ανζέ

## Πλοήγηση
Ο ποταμός είναι πλωτός από τον Λίγηρα μέχρι το Λαβάλ. Οι εμπορευματικές μεταφορές δεν είναι πλέον σημαντικές, αλλά η διαδρομή είναι δημοφιλής για τουρισμό με αθλήματα και ποτάμια ναυσιπλοΐα.

Στο παρελθόν, το ποτάμι χρησιμοποιούνταν από φορτηγίδες που μετέφεραν έως 130 τόνους και οι κύριες μεταφορές ήταν δομικά υλικά (ξύλο και πέτρα), άνθρακας από τα ορυχεία της περιοχής, σιτηρά, φρούτα και λαχανικά. 

Η ναυσιπλοΐα εγκαταλείφθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά αποκαταστάθηκε από τη δεκαετία του '70 ως ποτάμι ναυσιπλοΐας αναψυχής. Το τμήμα ανάντη ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. 

Κυριότεροι παραπόταμοι του ποταμού Μαγιέν είναι οι: Βαρέν, Κολμόν και Ζουάν.
Αρχείο:Mayenne River (2).jpg|Ο ποταμός Μαγιέν στο Saint-Loup-du-Gast
Αρχείο:Mayenne - City center seen from the Europe bridge - Right bank.jpg|Ο ποταμός Μαγιέν στην κοινότητα Μαγιέν
Αρχείο:Château-Gontier vue du pont de l'Europe.JPG|Ο ποταμός Μαγιέν στο Σατώ-Γκοντιέ
Αρχείο:F0953 Angers confluence Mayenne et Sarthe rwk.jpg|Η συμβολή των ποταμών Μαγιέν και Σαρτ βόρεια της Ανζέ


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οι ποταμοί Μαγιέν και Ουντόν 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας
Σχέσεις Κύπρου και Γεωργίας

Οι **σχέσεις Κύπρου και Γεωργίας** αναφέρονται στις εξωτερικές σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Γεωργίας. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Κύπρος αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Γεωργίας τον Δεκέμβριο του 1991. Το τυπικό Πρωτόκολλο για την Καθιέρωση Διπλωματικών Σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών υπεγράφη το 1992 και οι επίσημες διμερείς σχέσεις των χωρών άρχισαν στις 9 Ιουλίου 1993. Η Κύπρος εκπροσωπείται στη Γεωργία μέσω της πρεσβείας της στην Αθήνα. Η Γεωργία άνοιξε πρεσβεία στη Λευκωσία το 2005 και ο πρέσβης Βλαντιμίρ Κωνσταντινίδης παρουσίασε τα διαπιστευτήριά του το 2009.

Οι δύο χώρες έχουν υπογράψει μια εμπορική συμφωνία, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 22 Νοεμβρίου 1998. Οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Γεωργίας
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Κύπρου
Αγία Πελαγία Κυθήρων

Η **Αγία Πελαγία** είναι χωριό των Κυθήρων. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Ποταμού, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κυθήρων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Κυθήρων του νομού Πειραιώς και κατόπιν του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφία
μικρογραφία|306x306εσ|Η Αγία Πελαγία και το λιμάνι της από το πλοίο
Η Αγία Πελαγία είναι παράλιος οικισμός στο Α.ΒΑ. τμήμα του νησιού, το δεύτερο κύριο λιμάνι των Κυθήρων (108 ν.μ. από τον Πειραιά), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Εδώ καταλήγει ο κύριος οδικός άξονας του νησιού που συνδέει την Αγία Πελαγία με την Χώρα Κυθήρων, από την οποία απέχει 25 χλμ. περίπου προς τα Β.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναφέρεται από το 1897 στον νομό Αργολίδος και Κορινθίας. Με την ίδια ονομασία πέρασε το 1899 στην επαρχία Λακωνικής και το 1909 στην επαρχία Αργολίδος και Κορινθίας. Το 1929 πέρασε στη δικαιοδοσία του νομού Αττικής και Βοιωτίας και το 1943 υπήχθη στον νομό Ατικής. Με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάστηκε στον νομό Πειραιώς. Με το ΦΕΚ 66Α - 8/05/1972 προσαρτήθηκε στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ποταμού και προσαρτήθηκε στον δήμο Κυθήρων.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Αγίας Πελαγίας
*Το εκκλησάκι της Αγίας Πατρικίας, 3 χλμ. βόρεια του χωριού
*Τα ξωκκλήσια του Αγίου Γεωργίου και Αγίου Νικολάου στη παραλία Λορέντζου
*Το φαράγγι της (Κακής) Λαγκάδας ΝΑ. του χωριού, όπου φθάνει κανείς από τον παραλιακό δρόμο. Στην είσοδό του σχηματίζεται μικρή λιμνούλα. 
*Η παραλία του οικισμού και οι παραλίες Φυρή Άμμος, Καλαμίτσι, Λορέντζος και Λαγκάδα, όλες νότια του χωριού
*Το σπήλαιο της Αγίας Σοφίας, νότια του χωριού, προς τον Ποταμό

## Δραστηριότητες
Στο φαράγγι της Κακής Λαγκάδας έχουν αναπτυχθεί αθλητικές δραστηριότητες που αφορούν στην πεζοπορία βουνού (trekking), κατάβαση φαραγγιών (canyoning), αθλητική αναρρίχηση (sport climbing) και via ferrata.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD»
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Άγιος Ηλίας Κυθήρων

Ο **Άγιος Ηλίας** είναι οικισμός των Κυθήρων. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Καρβουνάδων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κυθήρων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. 
Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Κυθήρων του νομού Πειραιώς και κατόπιν του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Επτανήσων.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ηλίας είναι μεσόγειος, ημιορεινός οικισμός στο νοτιοκεντρικό τμήμα των Κυθήρων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 315. Βρίσκεται λίγο ανατολικότερα των Καρβουνάδων και του κύριου οδικού άξονα του νησιού που συνδέει την Αγία Πελαγία με την Χώρα Κυθήρων, από την οποία απέχει 6,5 χλμ. περίπου προς τα Β.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναφέρεται από το 1866 να προσαρτάται στον δήμο Κυθηρίων του νομού Ζακύνθου. Το 1899 εντάχθηκε διαδοχικά στους τότε νομούς Αργολίδος & Κορινθίας και Λακωνικής και το 1909 πάλι στον νομό Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1929 πέρασε στη δικαιοδοσία του νομού Αττικής και Βοιωτίας και το 1943 υπήχθη στον νομό Ατικής. Με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 ο οικισμός αποσπάστηκε στον νομό Πειραιώς και με το ΦΕΚ 66Α - 8/05/1972 προσαρτήθηκε στον νομό Αττικής. Τέλος, με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Καρβουνάδων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κυθήρων.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, με ιδιότυπη αρχιτεκτονική.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Κύθηρα 1:50:000)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Αλεξανδράδες Κυθήρων

Οι **Αλεξανδράδες** είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στην τοπική κοινότητα Καρβουνάδων του δήμου Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής.  Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 32 κατοίκους.

## Ιστορία
Αν και δεν είναι βέβαιο πότε πρωτοκατοικήθηκαν οι Αλεξανδράδες, υπάρχουν αποδείξεις ότι κατοικούνται τουλάχιστον από τον 14ο αιώνα μ.Χ.. Σύμφωνα με αρχαιολογική έρευνα που έχει διεξαχθεί, υπήρχε ένα παλιό νεκροταφείο μέσα στον οικισμό, που υποδεικνύει ότι κατοικείται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι Αλεξανδράδες αναφέρονται για πρώτη φορά με τη σύγχρονη ονομασία τους τον 16ο αιώνα, καθώς και σε πολυάριθμα συμβόλαια που χρονολογούνται από το 1565. Επιπλέον, οι Αλεξανδράδες αναφέρονται σε ορισμένα από τα ανολοκλήρωτα έργα στην απογραφή του Πέτρου Καστροφύλακα από το 1583. Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, ο οικισμός Γουδιάνικα αναφερόταν συχνά και ως Αλεξανδράδες. 

Εικάζεται ότι οι Αλεξανδράδες είχαν μεγαλύτερο πληθυσμό τα παλαιότερα χρόνια, αφού στην οθωμανική απογραφή του 1715, διακρίθηκε σε 4 ενορίες, οι οποίες ήταν οι Αγ. Ιωάννου, Αγ. Γεωργίου, Αγ. Τριάδος και Αγ. Λέου. Η ενορία Αρχιστρατήγου θεωρούταν επίσης μέρος των Αλεξανδράδων κατά τον 18ο αιώνα. Στις ενετικές απογραφές, μεταξύ άλλων πηγών, αναφέρεται και η συνοικία Καμάρια, η οποία ήταν ενορία του Αγίου Γεωργίου. Συμπεραίνεται λοιπόν ότι στο παρελθόν, οι Αλεξανδράδες όχι μόνο είχαν μεγαλύτερο πληθυσμό, αλλά καταλάμβαναν και περισσότερη γη.

## Όνομα
Δεν είναι βέβαιο από πού προέρχεται το όνομα Αλεξανδράδες, καθώς είναι αρκετά σπάνιο για Κυθηραϊκά τοπωνύμια να λήγουν σε -άδες. Κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα, υπήρχε τουλάχιστον 1 άτομο που έφερε το επώνυμο Αλεξανδρής στις Αλεξανδράδες, από τον οποίο ο οικισμός θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει πάρει το όνομά του. Αυτή ήταν η μόνη αναφορά που βρέθηκε για το συγκεκριμένο επώνυμο στην περιοχή, γεγονός που οδηγεί στην υπόθεση ότι είτε πρόκειται για μια από τις τελευταίες αναφορές στο εν λόγω επώνυμο, είτε ότι οι αναφορές σε αυτό είναι γενικά σπάνιες.

## Γεωγραφία
Το Αλεξανδράδες Κύθηρα βρίσκεται στα Κύθηρα, ένα νησί του Ιονίου, και ανήκει στην περιφερειακή ενότητα Νήσων. Έχει υψόμετρο 330 μέτρα, και γεωγραφικές συντεταγμένες 36°12′06″N 22°59′52″E.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Άνω Λιβάδι Κυθήρων

Το **Άνω Λιβάδι** είναι χωριό των Κυθήρων. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Λιβαδίου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κυθήρων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Κυθήρων του νομού Πειραιώς και κατόπιν του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
## Γεωγραφία
Το Άνω Λιβάδι είναι ημιορεινό χωριό στο νότιο τμήμα των Κυθήρων. Βρίσκεται πάνω στον κεντρικό επαρχιακό δρόμο του νησιού (Χώρας-Αγίας Πελαγίας), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 265. Απέχει 5 χλμ. περίπου Β. της Χώρας Κυθήρων.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λιβαδίου του, τέως, νομού Πειραιώς. Το 1972 υπήχθη στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λιβαδίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κυθήρων.
## Γενικά στοιχεία
Το χωριό είναι κτισμένο σε κομβικό σημείο, με αρχιτεκτονικά στοιχεία και έργα υποδομής από την εποχή της Αγγλοκρατίας.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου στο βόρειο τμήμα του οικισμού
*Η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στα όρια με τον οικισμό Λιβάδι. Είναι βυζαντινό κτίσμα του 10ου αιώνα, με τοιχογραφίες του 12ου αιώνα.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD»
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Βιαράδικα Κυθήρων

αριστερά|μικρογραφία|Τα Βιαράδικα στο δειλινό
Τα **Βιαράδικα** είναι οικισμός ο οποίος βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα των Κύθηρων. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 23 κατοίκους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές





Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Αλώνια Ζακύνθου

Τα **Αλώνια** είναι χωριό της Ζακύνθου. Διοικητικά, υπάγεται στην  τοπική κοινότητα Άνω Γερακαρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αλυκών, του δήμου Ζακύνθου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ζακύνθου, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ζακύνθου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
## Γεωγραφία
Τα Αλώνια είναι πεδινό χωριό στην ανατολική Ζάκυνθο. Βρίσκεται δίπλα στον επαρχιακό δρόμο Αλυκών-Κάτω Γερακαρίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 13 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Ζακύνθου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Γερακαρίου του νομού Ζακύνθου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Γερακαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλυκών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αλυκών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζακύνθου.
## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, νοτιοδυτικά του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Χάρτες «ROAD» (Ζάκυνθος 1:60.000)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Δρυμώνας Κυθήρων

Ο **Δρυμώνας** ή **Δρυμών** είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 85 κατοίκους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές





Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Καψάλι Κυθήρων

Το **Καψάλι** είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 73 κατοίκους.

Είναι ένα ιδιαίτερο χωριό με αρκετές επιχειρήσεις. Εστιατόρια, καφέ και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Είναι από τις πρώτες επιλογές των επισκεπτών των Κυθήρων.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Καψάλι 

Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Φράτσια Κυθήρων

Τα **Φράτσια** είναι χωριό στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. 

## Ονομασία
Η ετυμολογία του ονόματος **Φράτσια** πιθανολογείται ότι είναι τα φρεάτια (παραφθορά), δηλαδή πηγάδια, καθώς το χωριό διαθέτει πολλά τεχνητά πηγάδια, που στο παρελθόν το νερό τους χρησίμευε τόσο για την άδρευση των χωραφιών όσο και για οικιακή χρήση.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 149 κατοίκους.

## Δείτε επίσης
μικρογραφία|276x276εσ|Πλατεία Φρατσίων Κυθήρων
* Φράτσια Κυθήρων (τυρί)

## Παραπομπές





Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Φριλιγκιάνικα Κυθήρων

Τα **Φριλιγκιάνικα** είναι οικισμός στα Κύθηρα, ο οποίος διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 78 κατοίκους.

## Aρχιτεκτονική
Ένας περίπατος στα δρομάκια και στις γειτονιές του χωριού κρύβει ευχάριστες εκπλήξεις  για τον επισκέπτη. Υπάρχουν κτίρια μονώροφα, διώροφα, εξαιρετικά δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής των Κυθήρων με πολλές επιρροές από την Κρήτη και την Πελοπόννησο όπως καμάρες, λουλουδιέρες ή αλτάνες που στηρίζονται σε πέτρινα φουρούσια, σπεντόνια (τόξα) κατασκευασμένα από ντόπιο πωρόλιθο εντός των κτιρίων και σε αύλιους χώρους, τα οποία εκτός από διακοσμητικά στοιχεία είχαν πρακτική αξία αφού εξαιτίας της ημικυκλικής τους κατασκευής μπορούσαν να σηκώσουν  μεγάλο βάρος μεταφέροντας την πίεση των δομικών υλικών της στέγης ενός κτιρίου στα πλάγια, όμορφες είσοδοι με τον τύπο του τοξωτού ανοίγματος από πωρόλιθο περιμετρικά ξύλινων θυρών που οδηγούν σε ιδιαίτερα φροντισμένες αυλές και κήπους μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Τέλος υπάρχουν οι πεζούλες έξω ακριβώς από τις εισόδους των σπιτιών, πέτρινες κατασκευές που είχαν τη χρήση του καθίσματος και αποτελούσαν αγαπημένο χώρο συγκέντρωσης και κουβεντούλας των γειτόνων τα απογεύματα και τα βράδια του καλοκαιριού.

Στο χωριό μπορεί κάποιος να θαυμάσει ένα εξαιρετικής τέχνης και κατασκευής λιθόστρωτο που ευτυχώς έχει διατηρηθεί και έχει αναπαλαιωθεί με εξαιρετική φροντίδα από τους ιδιοκτήτες του. Η τέχνη του λιθόστρωτου είναι πανάρχαια και ανάγεται στα χρόνια των Ρωμαίων. Τα λιθόστρωτα αποτελούν  εξαιρετικά καλαίσθητες κατασκευές με τεράστια καλλιτεχνική αξία, αλλά ταυτόχρονα και πολύ λειτουργικές χρησιμοποιώντας ντόπιες πέτρες φυτεμένες στο έδαφος χωρίς τσιμέντο που απορροφούσαν πλήρως τα όμβρια ύδατα. Τα λιθόστρωτα που συναντώνται σε αρκετούς οικισμούς του νησιού είναι  υπέροχα δείγματα πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου αυτού και πρέπει να διατηρηθούν.
## Πληθυσμός

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές





Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Αλυκή Θάσου

Η **Αλυκή** είναι οικισμός της Θάσου. Υπάγεται διοικητικά στη δημοτική κοινότητα Θεολόγου, του δήμου Θάσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Θάσου του νομού Καβάλας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
## Γεωγραφία
Η Αλυκή είναι παράλιος οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα της Θάσου. Βρίσκεται στον λαιμό φερώνυμης μικρής χερσονήσου και πάνω στην παραλιακή οδό που συνδέει τη Θάσο με τα Λιμενάρια, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 31 χλμ. περίπου Ν. της πρωτεύουσας του νησιού Θάσου.
### Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Θεολόγου της Θάσου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Θεολόγου και προσαρτήθηκε στον δήμο Θάσου.
## Ιστορικά στοιχεία
Η παρουσία λατομείων οδήγησε στην άνθηση του εμπορίου μαρμάρου στην περιοχή. Σε όλη τη διάρκεια της Ελληνικής, Ρωμαϊκής και Βυζαντινής αυτοκρατορίας η περιοχή λειτουργούσε ανελλιπώς ως μεταβιβαστικό και εμπορικό κέντρο, σημείο αναφοράς για το μάρμαρο και τα προϊόντα του, μέχρι τον 7ο αιώνα π.Χ. που άρχισαν οι επιδρομές από το βορρά. Η συνεχής λατόμευση είχε ως αποτέλεσμα να απολαξευτεί ένα μεγάλο μέρος της χερσονήσου σχεδόν ως την επιφάνεια της θαλάσσης. Όταν η στάθμη κατεβαίνει απομένει το αλάτι στα βαθουλώματα που δημιουργήθηκαν από τη λάξευση των μαρμάρινων όγκων. Οι φυσικές αυτές αλυκές έδωσαν και το όνομα Αλυκή, τοπωνύμιο βεβαιωμένο από την υστεροβυζαντινή εποχή. 

## Αξιοθέατα
*Ο αρχαιολογικός χώρος στον μυχό όρμου απέναντι του οικισμού. Περιλαμβάνει ιερό αφιερωμένο στους Διόσκουρους και δύο τρίκλιτες παλαιοχριστιανικές βασιλικές (4ος -7ος αιώνας) 
*Τα αρχαία λατομεία μαρμάρου (με συνεχή λειτουργία από τον 6ο π.Χ. έως τον 6ο μ.Χ. αιώνα), κοντά στον αρχαιολογικό χώρο αλλά και στο άκρο της μικρής χερσονήσου όπου βρίσκεται κτισμένος ο οικισμός, πάνω στη θάλασσα
*Η μονή Αρχαγγέλου, δυτικά του οικισμού, κοντά στον οικισμό Λιβάδι
*Το ναΐδριο Κοίμησης της Θεοτόκου, μέσα σε βράχο, νότια του οικισμού
*Η παραλία της Αλυκής, με τουριστική υποδομή
*Η εκτεταμένη παραλία του Αγίου Ιωάννη, βορειοανατολικά του οικισμού

## Εικόνες

Αρχείο:20160514 352 alyki.jpg|Ο οικισμός από τα Ν.Α.
Αρχείο:20160514 350 alyki.jpg|Η Αλυκή από τα Ν.Α.
Αρχείο:Αρχαιολογικός χώρος Αλυκής 8.jpg|Άποψη του αρχαιολογικού χώρους της Αλυκής.
Αρχείο:Αρχαιολογικός χώρος Αλυκής 6.jpg|Εντός του αρχαιολογικού χώρου.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Λακσέβινε

Το **Λακσέβινε** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε  κατοίκους.

Προ του 1991, το χωριό αποτελούσε τμήμα του οικισμού του Όρτιγιες, ενώ, από το 1991, καταγράφεται ως ξεχωριστή διοικητική οντότητα.

## Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται επί της αριστερής όχθης του ποταμού Νέρετβα.

## Ιστορία

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

## Δείτε επίσης
* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Αστρίς Θάσου

Η **Αστρίς** (*Αστρίδα* για τους ντόπιους) είναι οικισμός της Θάσου. Υπάγεται διοικητικά στη δημοτική κοινότητα Θεολόγου, του δήμου Θάσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Θάσου του νομού Καβάλας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
## Γεωγραφία
Η Αστρίδα είναι πεδινός οικισμός της Θάσου. Βρίσκεται ακριβώς στο νότιο τμήμα του νησιού και λίγο προς το εσωτερικό του, πάνω από το ακρωτήρι του Σαλονικιού και πάνω στην περιφερειακή οδό που συνδέει τη Θάσο με τα Λιμενάρια, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 75. Απέχει 43 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. της πρωτεύουσας του νησιού Θάσου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Θεολόγου της Θάσου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Θεολόγου και προσαρτήθηκε στον δήμο Θάσου.
## Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με τα τοπωνύμια της περιοχής, η Αστρίδα κατά την αρχαιότητα ήταν ο αμπελώνας της Θάσου, ενώ πλήθος αρχαίων ερειπίων, κυρίως λινοί για το πάτημα του σταφυλιού και την αποθήκευση του κρασιού, ενισχύουν την πεποίθηση αυτή. Άλλωστε, ο οικισμός φημίζεται για τα κρασιά του.
## Αξιοθέατα
*Οι παραλίες «Γκιόλα», «Καλάμι» και «Σαλονικιός», νότια του οικισμού, καθώς και η «Ψιλή Άμμος» στα δυτικά. Η πρώτη σχηματίζει μια περίκλειστη δομή σε σχήμα φυσικής «πισίνας»

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
*Google Earth
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.go-thassos.gr/gr/about-thassos/places/astris
*https://www.youtube.com/watch?v=kFjNnB8a2RQ
*http://www.e-thassos.com/gr/monument/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CF%82-%CE%B8%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%85-42/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Γλυφάδα Θάσου

Η **Γλυφάδα** είναι οικισμός στη Θάσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Αποτελεί έναν από τους οικισμούς της δημοτικής κοινότητας Θάσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 0 κατοίκους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές





Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Μικρός Πρίνος Θάσου

Ο **Μικρός Πρίνος** ή **Μικρό Καζαβίτι** ή **Παραχώρα** είναι οικισμός στη Θάσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 31 κατοίκους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές





Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Σκάλα Ραχωνίου Θάσου

Η **Σκάλα Ραχωνίου** είναι χωριό στη Θάσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Η Σκάλα εξυπηρετεί το Ραχώνι ως λιμάνι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είχε 371 κατοίκους.

Ο οικισμός βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, περίπου 8 χλμ. δυτικά του Λιμένα.

Η πολιούχος είναι η Αγία Παρασκευή.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές





Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Μάσαρη Ρόδου

Τα **Μάσαρη** (ή Μάσσαρη) είναι χωριό στη Ρόδο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ρόδου της Περιφερειακής Ενότητας Ρόδου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1003 κατοίκους.

Στα Μάσαρη οι κάτοικοι ασχολούνται  με τις καλλιέργειες και με τα τουριστικά. Επίσης, κάθε χρόνο μια ήμερα του Μαρτίου γίνεται η γιορτή του πορτοκαλιού.

Στα Δυτικά του βράχου του κάστρου υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικού εργαστηρίου ζάχαρης.

εναλλ.=R Masari 1|μικρογραφία|Το χωριό Μάσαρι και στο βάθος ο οικισμός Χαράκι.

## Παραπομπές





Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Χρυσή Αμμουδιά Θάσου

Η **Χρυσή Αμμουδιά** ή **Σκάλα Παναγίας** είναι οικισμός στη Θάσο, πλησίων της Παναγίας. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Θάσου της Περιφερειακής Ενότητας Θάσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 190 κατοίκους.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές





Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Αρνίθα Ρόδου

Η  **Αρνίθα** είναι χωριό της Ρόδου. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης  τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νότιας Ρόδου, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
*Η Αρνίθα, με την τοπική αρχιτεκτονική των σπιτιών της, έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.

## Γεωγραφία
Η Αρνίθα είναι χωριό στη νότια Ρόδο. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές της κορυφής «Τρούλος» (515 μ.), σε παρακλάδι του ποταμού Σιανίτη και στο τέλος του κεντρικού δρόμου από την Απολακκιά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150. Απέχει 77 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου (μέσω Λίνδου). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 21,958 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1948 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας της Ρόδου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρνίθας  και προσαρτήθηκε στον δήμο Νότιας Ρόδου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νότιας Ρόδου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου.
## Ιστορικά στοιχεία
Στο λόφο «Παλαιόκαστρο» βρέθηκαν ίχνη μικρού οικισμού και κάστρου και ελληνιστικοί τάφοι. Το παλαιοχριστιανικό βαπτιστήριο που βρέθηκε στην βασιλική βυζαντινή εκκλησία της Αγίας Ειρήνης μετατράπηκε σε κρήνη και σήμερα κοσμεί την πλατεία Αργυροκάστρου στην μεσαιωνική πόλη της Ρόδου.
## Αξιοθέατα και διατηρητέα
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (19ος αιώνας), δωδεκανησιακού ρυθμού. 
*Η μεταβυζαντινή μονή Αγίου Φιλήμονος, βορειοανατολικά του οικισμού, στη θέση παλαιοτέρου λατρευτικού χώρου του Απόλλωνα. Έχει παλαιοχριστιανικού τύπου καθολικό (1839-56) και κειμήλια που χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα. 
*Το εκκλησάκι του Αγίου Νίκωνα (13ος αιώνας), νοτιοδυτικά του οικισμού. 
*Οι μικροί καταρράκτες στη θέση «Φουντάνα-Βόδι». 

## Εκδηλώσεις
*Το πανηγύρι του Αγίου Φιλήμονα στις 20 Ιουλίου.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Ρόδος, 1:100.000)
*eetaa.gr
*Google Earth

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://www.imr.gr/article/408/iera-monh-agioy-filhmonos
*https://www.rhodesguide.com/el/%CE%A4%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B4%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%A1%CF%8C%CE%B4%CE%BF/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%AC/%CE%91%CF%81%CE%BD%CE%AF%CE%B8%CE%B1.html
*https://www.youtube.com/watch?v=YNgYVOqoCcw

Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Μύκινες (χωριό)

Το **Μύκινες** (, , προφέρεται *Μίγγινες*) είναι ο μοναδικός οικισμός στο νησί Μύκινες, το δυτικότερο νησί στα Νησιά Φερόες. Είναι ένα όμορφο μικρό παραθαλάσσιο χωριό. Η εκκλησία του χωριού χρονολογείται από το 1878.

## Πληθυσμός

Ο πληθυσμός έφτασε τα 179 άτομα το 1925 και το 1953 είχε μειωθεί στους 150 κατοίκους. Από τότε ο πληθυσμός έχει συρρικνωθεί και δεν είναι σταθερός όλο τον χρόνο. Στο χωριό υπάρχουν περίπου 20 μόνιμοι κάτοικοι και το καλοκαίρι πρώην κάτοικοι επιστρέφουν στα σπίτια τους για τις καλοκαιρινές διακοπές. Έχει πληθυσμό 13 κατοίκους (εκτίμηση 1-2025).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία των Νήσων Φερόες
Τζιβαέρι (τηλεοπτική σειρά)

***Τζιβαέρι*** είναι ο τίτλος ελληνικής δραματικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από το Mega Channel την τηλεοπτική σεζόν 1997-1998. Η σειρά αποτελείται από 25 επεισόδια. 

Το σενάριο της σειράς έγραψε ο Λευτέρης Καπώνης ενώ τη σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Γιώργος Κορδέλλας.

Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν το 1997 στα Κύθηρα.

## Πλοκή
Η Βέρα, μια νέα και όμορφη τραγουδίστρια, δουλεύει σε κρουαζιερόπλοιο. Συζεί με τον Σταύρο, που δουλεύει κι αυτός στο κρουαζιερόπλοιο αλλά το πάθος του είναι ο τζόγος. Κάποια μέρα την ειδοποιούν ότι ο πατέρας της, που μένει στα Κύθηρα, με την μικρή της αδελφή την Αλίκη, πνίγηκε. Η Βέρα επιστρέφει στο νησί για την κηδεία και εκεί συναντιέται με τον γιατρό του νησιού, τον Αντώνη, ο οποίος υπήρξε ο νεανικός της έρωτας. Αποφασίζει να μείνει στο νησί για να προστατεύσει την μικρή αδελφή της. Ξανασυναντά τον Αντώνη και αγοράζει μια πανσιόν. Ο Σταύρος όμως έρχεται στο νησί και όταν η Βέρα τον διώχνει, τα φτιάχνει με την Αλίκη για να την εκδικηθεί. Κάποια στιγμή όμως η Αλίκη ανακαλύπτει ότι ο Σταύρος την κοροϊδεύει. Πάνω στην απελπισία και τον θυμό της τον πυροβολεί και η Βέρα, για να γλυτώσει την μικρή της αδελφή παίρνει εκείνη την ευθύνη του φόνου επάνω της και περνάει από δίκη.

## Διανομή

### Έκτακτες συμμετοχές
*Μαίρη Χήναρη ως μπαργούμαν 
*Ευαγγελία Σέχα ως διευθύντρια 
*Ελένη Τζώρτζη 
*Ντίνος Μακρής ως Αγγελόπουλος 
*Αλέξανδρος Ζαχαρέας ως αστυνομικός 
*Ελισάβετ Κωνσταντινίδου ως συγκρατούμενη Βέρας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Σάλακος Ρόδου

Η **Σάλακος** είναι χωριό στη Ρόδο. Διοικητικά ανήκει στην κοινότητα Σαλάκου του δήμου Ρόδου της Περιφερειακής Ενότητας Ρόδου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 566 κατοίκους.

## Πληθυσμός

## Ιστορία-Αξιοθέατα
Ο οικισμός της Σαλάκου είναι αρχαιότατος. Παλαιότερα εθεωρείτο ότι το όνομα του είναι μεσαιωνικό, σύμφωνα όμως με την ανεύρεση τελευταία αρχαίας επιγραφής στην περιοχή αυτή, αποδεικνύεται ότι η ονομασία είναι αρχαία.

Ο εντοπισμός και η έρευνα εν μέρει δύο παλαιοχριστιανικών βασιλικών στην περιοχή της Σαλάκου αποδεικνύουν, ότι κατά την παλαιοχριστιανική εποχή (4ος-6ος αι. μ.Χ.) ο οικισμός είχε μεγάλο αριθμό κατοίκων και καλά οργανωμένη χριστιανική Εκκλησία.

Η ύπαρξη μεσαιωνικών ναών με τοιχογραφίες αποδιεκνύει ότο ο οικισμός εξακολουθεί να υπάρχει επί Ιπποοτοκρατίας (1310-1522). Η ύπαρξη Μουσουλμανικο΄πυ Τμε΄νους εντός του οικισμού αποδεικνέι την ζωή του οικισμού επί Τουρκοκφρατίας 91522-1912).

1)Λίμνη, Παληοκκλησιά, παλαιοχριστιανική βασιλική

ΝΔ του οικισμού στης και σε απόσταση περίπου 1 χλμ. από αυτόν, στην περιοχή Λίμνη-Παληοκκλησιά, επάνω σε χαμηλό ύψωμα, ανεσκάφη τελευταία μία τρίκλιτη, ξυλόστεγη βασιλική του απλού ελλην ιστυικού τύπου, του τέλους του 5ου αι. μ.Χ., τα δάπεδα της οποίας καλύπτονται με ψηφιδωτά, τμήματα των οποίων διατηρούνται.

2)Άγιος Παύλος, παλαιοχριστιανική βασιλική

ΝΔ του οικισμού και σε απόσταση περίπου 1,5 χλμ. από αυτόν διατηρούνται τα ερείπια μίας τρίκλιτης, ξυλόστεγης βασιλικής του απλού ελληνιστικού τύπου.

3)Ναός Αγίου Γεωργίου

ΒΑ του οικισμού  και σε απόσταση περίπου 500μ μ. από αυτόν δεξιά της αμαξιτής οδού Ρόδου- Καλαβάρδων-Σαλάκου, κείται ο μεσαιωνικός ναός του Αγίου Γεωργίου, εντός του οποίου διτηρούνται λείψανα τοιχογραφιών (16ου αι. μ.Χ.).

4)Ναός Παναγίας, Κοίμηση Θεοτόκου (15. Αυγούστου)

Εντός του οικισμού υψώνεται ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που αποτελεί και τον  καθεδρικό ναό αυτού. Αρχικά ο ναός ήταν τετράκογχος, ενώ πιθανώς στα τέλη του 19ου αι. η δυτική κόγχη κατεδαφίσθηκε και ο ναός επεκτάθηκε προς Δ. Στο κέντρο του ναού υψώνεται ημισφαιρικός τρούλλος. Εντός αυτού διατηρούνται λείψανα τοιχογραφιών. Ο ναός ανηγέρθη πιθανώς τον 15ον αι., ενώ οι τοιχογραφίες προέρχονται από τον 16ον αι.

5)Ιπποτικό Κάστρο

Δυτικά ου ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και σε απόσταση περίπου 150 μ. από αυτόν, διατηρούνται λείψανα από το μεσαιωνικό Κάστρο της Σαλάκου, πιθανώς του 14ου αι. μ.Χ.

## Παραπομπές





Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Ζλα Κολάτα

Η **Ζλα Κολάτα** (μαυροβουνιακά: Зла Колата, ) είναι βουνό της οροσεριάς Προκλέτιγιε στα σύνορα του Μαυροβουνίου και της Αλβανίας. 

## Περιγραφή
Η Ζλα Κολάτα έχει υψόμετρο 2.534 μ., καθιστώντας την το υψηλότερο βουνό στο Μαυροβούνιο και το 16ο στην Αλβανία. Βρίσκεται στα σύνορα του δήμου Γκούσινιε του Μαυροβουνίου και της επαρχίας Τροπόγια του νομού Κούκεσι στην Αλβανία. Η Ζλα Κολάτα έχει θεόρατη κορυφή και αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό και στις δύο χώρες. Μισό χιλιόμετρο βορειοανατολικά στα 2.528 μ., βρίσκεται η Κολάτα ε Μίρα ή Ντόμπρε Κολάτα, που βρίσκεται επίσης στα σύνορα. Η υψηλότερη κορυφή αυτού του ορεινού όγκου βρίσκεται 1 χλμ. ανατολικά-νοτιοανατολικά της Ζλα Κολάτα και βρίσκεται σε αλβανικό έδαφος. Πρόκειται για τη Ρόντι ε Κολλάτες ή Μάγια ε Κολλάτες, η οποία φτάνει στα 2.552 μ. αλλά παρά τη θέα προς την κοιλάδα Βαλμπόνα, δεν είναι αποτελεί τόσο σημαντικό τουριστικό προορισμό. 

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Κατάλογος βουνών της Αλβανίας

Κατηγορία:Βουνά της Αλβανίας
Κατηγορία:Βουνά του Μαυροβουνίου
Φιλελεύθερος (ελληνική εφημερίδα)

Ο ***Φιλελεύθερος*** είναι μία καθημερινή, πρωινή πολιτική εφημερίδα που εκδίδεται στην Αθήνα και αρχικά κυκλοφορούσε τις ημέρες από Δευτέρα έως και Παρασκευή πανελλαδικά. Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου 2017. Το καθημερινό φύλλο έκλεισε στις 10 Ιανουαρίου 2020. Η εφημερίδα από τις 18 Ιανουαρίου 2020 βγαίνει μόνο τα Σάββατα. Οι πωλήσεις του εβδομαδιαίου φύλλου βρίσκονται λίγο πάνω από τα 2.800 φύλλα εβδομαδιαίως. Αργότερα, σύμφωνα με την επίσημη σελίδα του πρακτορείου ΑΡΓΟΣ, οι πωλήσεις είχαν πέσει στις 1.900 ανά εβδομάδα.

Εκδότης της εφημερίδας ο δημοσιογράφος Θανάσης Μαυρίδης. Γενικός διευθυντής είναι ο πρώην διευθυντής των ΝΕΩΝ και επί σειρά ετών στέλεχος του ΔΟΛ, Παναγιώτης Λάμψιας. Διευθυντής σύνταξης είναι ο Βασίλης Γεώργας. Για τον σκοπό έκδοσης της εφημερίδας εργάζονται ή συνεργάζονται με τον *Φιλελεύθερο* περίπου 50 δημοσιογράφοι, αρθρογράφοι και σκιτσογράφοι. Στις 31 Οκτωβρίου 2020 κυκλοφόρησε το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας.

## Πολιτική κατεύθυνση
Στην πρώτη έκδοση του *Φιλελεύθερου* η εφημερίδα έφερε το μότο «Η εφημερίδα της μεσαίας τάξης». Από την πρώτη μέρα της έκδοσης της εφημερίδας ο Θανάσης Μαυρίδης δήλωσε πως η εφημερίδα *Φιλελεύθερος* θα είναι μια βαθιά ταξική εφημερίδα. Η εφημερίδα τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της φιλελεύθερης προοπτικής της χώρας.

## Διαμάχη με Πάνο Καμμένο
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2018, ο *Φιλελεύθερος* με δημοσίευμα που αναφερόταν στις συνθήκες κράτησης των προσφύγων στον καταυλισμό της Μόριας με τίτλο «Ανήθικο Πάρτι». Ο Πάνος Καμμένος κατέθεσε μήνυση σε βάρος των: εκδότη Θανάση Μαυρίδη, διευθυντή Παναγιώτη Λάμψια, διευθυντή σύνταξης Βασίλη Γεώργα, διευθυντή έκδοσης Γιώργο Μπαλγκά, της αρχισυντάκτριας του πολιτικού ρεπορτάζ Κατερίνα Γαλανού και των δημοσιογράφων Γαβριήλ Σερέτη και Νικολέτας Μουτούση. Μετά τη μήνυση που κατέθεσε σε βάρος τους ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος. Στη ΓΑΔΑ οι τρεις δημοσιογράφοι (Μαυρίδης, Λάμψιας, Γαλανού) παρουσιάστηκαν αυτοβούλως, έχοντας ενημερωθεί σχετικά με τη μήνυση και εκκίνηση της διαδικασίας του αυτοφώρου, και αφού παρέμειναν στις οικίες τους αναμένοντας τα αρμόδια αστυνομικά όργανα. Παρέμειναν κρατούμενοι το ίδιο βράδυ στο Α.Τ. Εξαρχίων. Την επομένη οι δημοσιογράφοι παρουσιάστηκαν εκτάκτως στον εισαγγελέα και αποφυλακίστηκαν, ενώ ο εισαγγελέας διέταξε έρευνα προκειμένου να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες του *Φιλελεύθερου* για σπατάλη κονδυλίων.

Η υπόθεση προκάλεσε την κατακραυγή του πολιτικού κόσμου και του διεθνή Τύπου.

Την Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2018 η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) στο πλαίσιο των ερευνών που πραγματοποιεί τα 2 τελευταία χρόνια για τη διαχείριση των πόρων που διατίθενται από την Ευρωπαϊκή Ένωση εντόπισε παρατυπίες στην ανάθεση συμβάσεων για το προσφυγικό από την Eυρωπαϊκή Yπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO).

Τελικά η εφημερίδα ζήτησε συγγνώμη από τον Πάνο Καμμένο στον προτελευταίο φύλλο της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Όρτιγιες

Το **Όρτιγιες** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε  κατοίκους.

## Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται επί της αριστερής όχθης του ποταμού Νέρετβα.

## Ιστορία

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

## Δείτε επίσης
* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Αγώνισμα κινητικότητας

Το **αγώνισμα κινητικότητας** είναι ένα άθλημα για σκύλους στο οποίο το αφεντικό του, το κατευθύνει σε μια πορεία εμπόδια τα οποία πρέπει να τα υπερπηδήσει σε συγκεκριμένο χρόνο.

Τα σκυλιά τρέχουν χωρίς τροφή ή παιχνίδια ως κίνητρο. Το αφεντικό δεν μπορεί να αγγίξει ούτε το σκυλί ούτε τα εμπόδια. Κατά συνέπεια η μόνη παρέμβαση του αφεντικού είναι να φωνάξει ή να κάνει κινήσεις με τα χέρια.

Στην απλούστερη μορφή του, το αγώνισμα αποτελείται από ένα σύνολο τυποποιημένων εμποδίων με ένα σχέδιο της δικής του επιλογής σε μια περιοχή καθορισμένου μεγέθους. Η επιφάνεια μπορεί να είναι γρασίδι, καουτσούκ ή ταρτάν. Ανάλογα με τον τύπο του διαγωνισμού, τα εμπόδια μπορούν να σημειώνονται με αριθμούς που υποδεικνύουν τη σειρά με την οποία πρέπει να ολοκληρωθούν. Ενδέχεται να περιλαμβάνονται τραμπάλες,  τσουλήθρες, ζικ ζαγκ ή και τούνελ.

Κατηγορία:Σκύλος
Βιοπολυμερές

[δεξιά|μικρογραφία|313x313εσ|Στη δομή του [DNA ένα ζευγάρι των **βιοπολυμερών**, τα πολυνουκλεοτίδια, διαμορφώνουν τη διπλή έλικα]]
**Βιοπολυμερές** ονομάζεται το πολυμερές που παράγεται από ζωντανούς οργανισμούς. Με άλλα λόγια, τα βιοπολυμερή είναι πολυμερικά βιομόρια. Τα βιοπολυμερή περιέχουν μονομερείς μονάδες που συνδέονται με ομοιοπολικό δεσμό για να σχηματίσουν μεγαλύτερες δομές. Υπάρχουν τρεις κύριες κατηγορίες βιοπολυμερών, που κατατάσσονται σύμφωνα με τις μονομερείς μονάδες που χρησιμοποιούνται και τη δομή που σχηματίζεται: τα πολυνουκλεοτίδια (RNA και DNA), τα οποία είναι μακριά βιοπολυμερή που αποτελούνται από 13 ή περισσότερα νουκλεοτιδικά μονομερή, τα πολυπεπτίδια που είναι μικρά πολυμερή αμινοξέων και οι πολυσακχαρίτες, δομές υδατανθράκων. Άλλα παραδείγματα βιοπολυμερών περιλαμβάνουν το καουτσούκ, τη σουβερίνη, τη μελανίνη και τη λιγνίνη.

Η κυτταρίνη είναι η πιο κοινή οργανική ένωση και βιοπολυμερές στη Γη. Σχεδόν το ένα τρίτο του φυτικού υλικού είναι κυτταρίνη. Το περιεχόμενο κυτταρίνης του βαμβακιού είναι 90% ενώ για το ξύλο είναι 50%.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βιοϋλικά
Κατηγορία:Μοριακή γενετική
Κατηγορία:Πολυμερή
Κατηγορία:Βιομόρια
Κατηγορία:Μοριακή βιολογία
Ναός Αναστάσεως του Χριστού Σπάτων

Ο **Ναός Αναστάσεως του Χριστού Σπάτων** είναι ορθόδοξος χριστιανικός ναός στα Σπάτα Αττικής.

Ο ναός άρχιζε να χτίζεται στα Σπάτα, κατόπιν της εμφάνισης του Ιησού στην Ελένη Δανιηλίδου το 1932, η οποία ισχυρίστηκε ότι της ζήτησε την ανέγερση του Τρισυπόστατου (Αναστάσεως, Αγίας Φωτεινής, Αναλήψεως) Ιερού Ναού.

Τα εγκαίνια έγιναν την 25η Μαρτίου 1935. Ολοκληρώθηκε σε τρεις φάσεις, ενώ χρειάστηκε να γκρεμιστεί και να χτιστεί από την αρχή λόγω κακής κατασκευής. Είναι χτισμένος στον τύπο της σταυροειδούς βασιλικής μετά τρούλου. Ο ναός γιορτάζει την ημέρα του Πάσχα, την Δευτέρα της Διακαινησίμου, την ημέρα της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, όποτε και γίνεται τριήμερο πανηγύρι, και της Αγίας Φωτεινής Σαμαρείτιδο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Μεσογαίας και Λαυρεωτικής
Σπατα
Ραντοχίμα

Η **Ραντοχίμα** () είναι βουνό στις Αλβανικές Άλπεις της βόρειας Αλβανίας. 

Η Ραντοχίμα βρίσκεται ανάμεσα στις κοιλάδες των ποταμών Σάλα και Τσεμ. Ο ορεινός όγκος της Ραντοχίμα έχει αρκετές άλλες κορυφές με τη Μάγια ε Ραντοχίμες στα 2.568 μ. να είναι η υψηλότερη κορυφή. Στα ανατολικά, το βουνό χαμηλώνει απότομα σε υψόμετρο λίγο πάνω από τα 1.500 μέτρα στην κοιλάδα του ποταμού Σάλα. Σε άλλες κορυφές του ορεινού όγκου της Ραντοχίμα περιλαμβάνονται οι Μάγια Τατ (2.543 μ.), Μάγια Βίσενς (2.517 μ.), Μάγια Ρεσκούλιτ (2.496 μ.), και Μάγια Κουτς (2.496 μ.). 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος βουνών της Αλβανίας 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Αλβανίας
Αθανάσιος Μίχας

Ο **Αθανάσιος Μίχας** (1912-1992), του Ευαγγέλου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ξεκίνησε να δικηγορεί το 1934 στην Αθήνα.  Από το 1949 ως το 1950 ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας και από το 1952 ως το 1954 Γενικός Διοικητής Θράκης. Εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας στις εκλογές του 1956 με την ΕΡΕ και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1958, το 1961 και το 1963.

Μεταπολιτευτικά πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία, με την οποία εκλέχθηκε βουλευτής το 1974 συγκεντρώνοντας 6.201 ψήφους.

Πέθανε σε ηλικία 80 ετών το 1992 στην Αθήνα και ετάφη στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Σύζυγός του ήταν η Ελένη Αθαν. Μίχα (1913-1999).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Διοικητές Θράκης
Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία