open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εδουάρδος του Άνχαλτ (γενν. 1941)

Ο **Εδουάρδος**, γερμ. Eduard (γενν. 3 Δεκεμβρίου 1941) από τον Οίκο των Ασκάνια είναι τιτουλάριος πρίγκιπας του Άνχαλτ (από το 1963) και επικεφαλής του Οίκου.

## Βιογραφία
Είναι ο δευτερότοκος γιος του Ιωακείμ-Ερνέστου δούκα του Άνχαλτ και της Έντα-Καρλόττας φον Στέφανι-Μάρβιτς.

Δεν απέκτησε άρρενα τέκνα και -ως επικεφαλής του Οίκου- τροποποίησε τον Σαλικό νόμο διαδοχής του Άνχαλτ, ορίζοντας ότι κάθε φορά διάδοχος θα είναι το πρώτο τέκνο, ανεξάρτητα από το φύλο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1980 πολιτικά και το 1987 θρησκευτικά την Κορίννα Κρένλαϊν. Πριν διαζευχθούν το 2014, απέκτησαν τέκνα:
* Αικατερίνη γενν. 1980, παντρεύτηκε τον Μαρκ Μπέρνατ και έχει γιο τον Ιούλιο-Μάξιμο-Λαζλό γεν. 2010.
* Αϊλίκα γενν. 1985, από τον σύντροφό της Φάμπιαν Χάρτε έχει τέκνα τον Λεοπόλδο γενν. 2011 και τη Φιλίνα γενν. 2013.
* Φελίσιτας γενν. 1993.

## Πηγές
* Prinz von Anhalt, Eduard (2004). Sagenhaftes Askanien. Geschichten und Legenden (in German). München, Bayern, Deutschland: Langen/Müller. ISBN 978-3-7844-2974-8.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Άγιοι Θεόδωροι Γρεβενών

Οι **Άγιοι Θεόδωροι** είναι ορεινό χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Γρεβενών.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 810 μέτρα προς τα ΝΑ. των Γρεβενών σε απόσταση 20 χλμ. από αυτά και Β. - ΒΔ. 46χλμ. από τη Καλαμπάκα. Το χωριό βρίσκεται επάνω στην εθνική οδό Καλαμπάκας - Γρεβενών (ΕΟ15) σε δασώδη περιοχή και τα σπίτια του είναι αραιοκατοικημένα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την υλοτομία.

Αξιοθέατα είναι η πλατεία του χωριού, το παλιό κτίριο του Σχολείου που λειτουργεί ως πνευματικό Κέντρο - δανειστική βιβλιοθήκη λαογραφικό μουσείο και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και πολιτιστικών εκδηλώσεων καθώς και το γαιόφραγμα / λίμνη Πλαίσια στην περιοχή του παλιού οικισμού Μελίσσι. Σημαντικά μνημεία είναι ο ενοριακός ναός των Αγίων Θεοδώρων καθώς και το εξωκλήσι του  Αιμιλιανού, όπου μαρτύρησε στις 30 Σεπτεμβρίου 1911 ο Μητροπολίτης Γρεβενών Αιμιλιανός Λαζαρίδης, ο διάκονος Δημήτριος Αναγνώστου από το Λεμπίνοβο (Διάκο) Γρεβενών και ο αγωγιάτης Αθανάσιος Φασούλας από το Σνίχοβο (Δεσπότη) Γρεβενών. και ο αγιος Νικολαος  στον οικισμο Μελισσιου

### Σύλλογοι
Στους Αγίους Θεοδώρους υπάρχουν και δραστηριοποιούνται οι σύλλογοι: 
* Εκπολιτιστικός – Μορφωτικός Σύλλογος Αγίων Θεοδώρων Γρεβενών «Η Εργάνη»
* Εκπολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Αγιοθεοδωριτών Γρεβενών «Οι Άγιοι Θεόδωροι»
* Α. Σ. «ΑΕΤΟΣ» Αγίων Θεοδώρων
* Δασικός Αναγκαστικός Συνεταιρισμός Νομής Δάσους Αγροκτήματος Γεωργίτσας

## Ιστορία - διοικητικά
Οι Άγιοι Θεόδωροι δημιουργήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του '70 από κατοίκους των πρώην οικισμών Διάκος, Γεωργίτσα, Μελίσσι και από οικογένειες που μετοίκησαν από τα χωριά Αιμιλιανός και Δεσπότης. Ως κοινότητα συστάθηκε το 1973 με το ΦΕΚ 67Α - 22/03/1973 με ταυτόχρονη απόσπαση των Αγίων Θεοδώρων από την κοινότητα Αιμιλιανού και τον ορισμό τους ως έδρα της. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Αιμιλιανό, την Ανθρακιά και το Δεσπότη, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίων Θεοδώρων που ανήκει στην δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 215 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 152,638 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι Άγιοι Θεόδωροι Γρεβενών από τον ιστότοπο http://www.prlogos.gr 
* Το κενοτάφιο του Μητροπολίτη Γρεβενών Αιμιλιανού 
* Τα Γρεβενά (Συμβολή στην ιστορία τους) - Θεόδωρος Κ. Π. Σαράντης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών
Γεώργιος Βερνάρδος του Άνχαλτ-Ντέσαου

Ο **Γεώργιος Βερνάρδος** (γερμ. *Georg Bernhard*, 21 Φεβρουαρίου 1796 - 16 Οκτωβρίου 1865) του Οίκου των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας (ονομαστικά μόνο) του Άνχαλτ-Ντέσσαου.

## Βιογραφία
Ήταν το τρίτο παιδί και ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου, Διαδόχου του Άνχαλτ-Ντέσσαου, και της Αμαλίας, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ.

Το 1865 απεβίωσε στη Δρέσδη σε ηλικία 69 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1825 την Καρολίνα Αυγούστα, κόρη του Καρόλου Γκύντερ του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ, και είχε τέκνο:
* Λουίζα (1826 - 1900).

Το 1829 απεβίωσε η Καρολίνα Αυγούστα και ο Γεώργιος Βερνάρδος έκανε δεύτερο γάμο το 1831 με την Τερέζ Έμμα φον Έρντμανσντορφ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε σε αυτήν και τους απογόνους της ο τίτλος του *κόμη/κόμισσας της Ράινα*. Είχαν επτά τέκνα:
* Φραγκίσκος (1832 - 1879).
* Ματθίλδη (1833 - 1917), παντρεύτηκε τον Όττο φον Κένεριτς.
* Ελένη (1835 - 1860). Υιοθετήθηκε από το μεγάλο θείο της, Γουλιέλμο Βλαδίμηρο, και έλαβε τον τίτλο της *πριγκίπισσας του Άνχαλτ* από το θείο της, Λεοπόλδο Δ΄ του Άνχαλτ. Παντρεύτηκε το θείο της, Φρειδερίκο Γκύντερ του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ, πάντως ο γάμος θεωρήθηκε μοργανατικός από τους νόμους του Οίκου του Σβάρτσμπουργκ. 
* Έμμα (1837 - 1909).
* Μαρία (1839 - 1931).
* Ροδόλφος (1842 - 1921), παντρεύτηκε την Έμμα Ελίζαμπετ Κλάρα Μαρί Πάρις.
* Κάρολος (1844 - 1900), νυμφεύτηκε πρώτα την Κόζιμα φον Μέρνερ (δεν απέκτησαν απογόνους και το 1893 διαζεύχθηκαν) και μετά τη Μαρί, Κόμισσα του Γκρέμπεν (η οποία απεβίωσε τέσσερις μήνες αργότερα).

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Ascania". Genealogy.EU 



Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Φρειδερίκος Αύγουστος του Άνχαλτ-Ντέσσαου

Ο **Φρειδερίκος Αύγουστος** (γερμ. *Friedrich August*, 23 Σεπτεμβρίου 1799 - 4 Δεκεμβρίου 1864) του Οίκου των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας (ονομαστικά μόνο) του Άνχαλτ-Ντέσσαου.

## Βιογραφία
Ήταν το έκτο (πέμπτο επιβιώσαν) παιδί και ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου, Διαδόχου του Άνχαλτ, και της Αμαλίας, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ.

Το 1864 απεβίωσε στο Ντέσσαου σε ηλικία 65 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1832 τη Μαρία Λουίζα Καρλόττα, κόρη του Γουλιέμου της Έσσης-Κάσσελ, και είχε τρία τέκνα:
* Αδελαΐδα Μαρία (1833 - 1916), παντρεύτηκε τον Αδόλφο του Λουξεμβούργου.
* Ματθίλδη (1837 - 1902), παντρεύτηκε το Γουλιέλμο του Σάουμπουργκ-Λίππε. Η κόρη τους:
** Καρλόττα (1864 - 1946), παντρεύτηκε το Γουλιέλεμο Β΄ της Βυρτεμβέργης.
* *Χίλντα* Καρλόττα (1839 - 1926).

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Ascania". ''Genealogy.EU''. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Βίκτωρ Φρειδερίκος του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ

Ο **Βίκτωρ Φρειδερίκος** (γερμ. *Viktor Friedrich*, 20 Σεπτεμβρίου 1700 - 18 Μαΐου 1765) του Οίκου των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1721-1765).

## Βιογραφία
Ήταν το πέμπτο παιδί και ο δεύτερος γιος του Καρόλου Φρειδερίκου του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και της Σοφίας Αλβερτίνας, κόρης του Γεωργίου Φρειδερίκου του Ζολμς-Ζοννεβάλντε.

Το 1765 απεβίωσε στο Μπέρνμπουργκ σε ηλικία 65 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του, Φρειδερίκος Αλβέρτος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1724 την τέταρτη εξαδέλφη του, Λουίζα, κόρη του Λεοπόλδου Α΄ του Άνχαλτ-Ντέσσαου, και είχε ένα τέκνο:
* Σοφία Λουίζα (1732 - 1786), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο του Ζολμς-Μπάρουτ.

Το 1732 απεβίωσε η Λουίζα και το 1733 ο Βίκτωρ Φρειδερίκος παντρεύτηκε την Αλβερτίνα των Χοεντσόλλερν, κόρη του Αλβέρτου Φρειδερίκου του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Είχε πέντε τέκνα:
* Φρειδερίκος Αλβέρτος (1735 - 1796), Πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
* Καρλόττα Βιλελμίνη (1737 - 1777), παντρεύτηκε το Χριστιανό Γκύντερ Β΄ του Σβάρτσμπουργκ-Ζόντερσχαουζεν.
* Μαρία Καρολίνα (1739).
* Φρειδερίκη Αυγούστα Σοφία (1744 - 1827), παντρεύτηκε τον τέταρτο εξάδελφο του πατέρα της, Φρειδερίκο Αύγουστο του Άνχαλτ-Τσερμπστ.
* Χριστίνα Ελισάβετ (1746 - 1823), παντρεύτηκε τον Αύγουστο Β΄ του Σβάρτσμπουργκ-Ζόντερσχαουζεν.

Το 1750 απεβίωσε η Αλβερτίνα και δύο μήνες μετά, το ίδιο έτος, ο Βίκτωρ Φρειδερίκος έκανε τρίτο γάμο με την Κονστάντσε Φρεντερίκα Σμιτ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και της δόθηκε ο τίτλος της *[[Βαρόνος|βαρόνης]] του Μπερ*. Είχαν τέκνο:
* Λουίζα Φρειδερίκη Βιλελμίνη (1752 - 1820), παντρεύτηκε τον Όθωνα Ερρίκο Λουδοβίκο του Ζολμς-Τέκλενμπουργκ.

## Πηγές
* 
* August Ludwig Fürst v.Anhalt-Köthen Genealogical database by Herbert Stoyan
 
## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Αιμιλιανός Γρεβενών (οικισμός)

Ο **Αιμιλιανός** είναι ορεινό χωριό του νομού Γρεβενών σε υψόμετρο 830 μέτρα. Ο Αιμιλιανός βρίσκεται στα βόρεια των Γρεβενών σε απόσταση 23 χλμ. από αυτά. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν *Γκριντάδες* και μετονομάστηκε το 1927 προς τιμή του Μητροπολίτη Γρεβενών, Αιμιλιανού Λαζαρίδη που μαρτύρησε στην περιοχή στις 30 Σεπτεμβρίου 1911. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Αγίους Θεοδώρους, την Ανθρακιά και το Δεσπότη, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίων Θεοδώρων που ανήκει στην δημοτική ενότητα Γρεβενών του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 36 κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών
Αριθμόμετρο Όντνερ

μικρογραφία|Ο Βίλγκοτ Τέοφιλ Όντνερ
Το **Αριθμόμετρο του Όντνερ** ήταν μία πολύ επιτυχημένη αριθμητική μηχανή που εφευρεθεί στη Ρωσία το 1873 από τον Β. Τ. Όντνερ, έναν Σουηδό μετανάστη. Η βιομηχανική παραγωγή του ξεκίνησε το 1880 στο εργαστήριο του Όντνερ στην Αγία Πετρούπολη. Αν και η μηχανή ήταν πολύ γνωστή, η παραγωγή της κράτησε μόνο τριάντα χρόνια μέχρι το εργοστάσιο να κρατικοποιηθεί και να κλείσει κατά τη Ρώσικη επανάσταση το 1917.
μικρογραφία|Ένα αριθμόμετρο του Όντνερ κατασκευασμένο πριν το 1900
Από το 1892 έως τα μέσα του 20ού αιώνα, δημιουργήθηκαν ανεξάρτητες εταιρίες σε ολόκληρο τον κόσμο για την κατασκευή αντιγράφων του αριθμόμετρου του Όντνερ και μέχρι το 1960, έχοντας πουλήσει εκατομμύρια τεμάχια. Λόγω της μεγάλης εμπορικότητας του, το αριθμόμετρο του Όντνερ έγινε μια από τις πιο επιτυχημένες αριθμομηχανές που σχεδιάστηκαν ποτέ.

## Ιστορία
μικρογραφία|Brusvigna
Ο Όντνερ σκέφτηκε την αριθμομηχανή του το 1871 καθώς επισκεύαζε ένα αριθμόμετρο του Τόμας (ο οποίος ήταν το μοναδικό αριθμόμετρο που κυκλοφορούσε την εποχή εκείνη) και αποφάσισε να αλλάξει τον βαρύ και ογκώδη κύλινδρο του Λάιμπνιτς από έναν ελαφρύτερο και μικρότερο τροχό. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι δύο αυτές μηχανές λέγονται αριθμόμετρα αλλά δείχνουν τελείως διαφορετικά.

Ο Όντνερ έφτιαξε την πρώτη έκδοση του αριθμόμετρού του το 1873. Το 1876, συμφώνησε να κατασκευάσει 14 τεμάχια για τον Λούντβιχ Νόμπελ τα οποία και παρέδωσε το 1877. Από το 1878 έως το 1879 κατάφερε να πατεντάρει το μηχάνημά του σε πολλές χώρες καθώς και μία βελτιωμένη έκδοση το 1890. Η μαζική παραγωγή δε ξεκίνησε το 1890 με αυτό το βελτιωμένο σχέδιο. 

Το 1891 ο Όντνερ άνοιξε ένα υποκατάστημα του εργοστασίου του στη Γερμανία. Δυστυχώς έπρεπε να το πουλήσει στην Grimme,Natalis & Co, το 1892, λόγο της δυσκολίας να έχουν δύο μονάδες παραγωγής σε τόσο μεγάλη απόσταση. Η εταιρία αυτή, ξεκίνησε τη δική της παραγωγή στην πόλη Μπράουνσβαϊχ και πούλησε τα δικά της μηχανήματα με το όνομα Brunsviga, που στα λατινικά είναι η πόλη Μπράουνσβαϊχ, πράγμα το οποίο τους έκανε πολύ διάσημους.

Μετά το θάνατο του Όντνερ το 1905, οι γιοί του Αλέξανδρος και Γεώργιος και ο γαμπρός του Καρλ Ζίβερτ συνέχισαν την παραγωγή και περίπου 23,000 αριθμομηχανές κατασκευάστηκαν μέχρι το εργοστάσιο να κρατικοποιηθεί στη διάρκεια της Ρώσικης επανάστασης και να κλείσει κατ' αναγκαστικά το 1918.
## Πηγές


Κατηγορία:Μαθηματικά όργανα
Κατηγορία:Μηχανές
Κατηγορία:Τεχνολογία
Αλέξιος Φρειδερίκος Χριστιανός του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ

Ο **Αλέξιος Φρειδερίκος Χριστιανός** (γερμ. *Alexius Friedrich Christian*, 12 Ιουνίου 1767 - 24 Μαρτίου 1834) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1796 - 1834).

## Βιογραφία
Ήταν το πρώτο παιδί και ο μόνος γιος του Φρειδερίκου Αλβέρτου του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και της Λουίζας Αλβερτίνας, κόρης του Φρειδερίκου Καρόλου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν.

Το 1834 απεβίωσε στο Μπάλενστετ του Άνχαλτ σε ηλικία 67 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του, Αλέξανδρος Κάρολος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1794 τη Μαρία Φρειδερίκη, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Έσσης, και είχε τέκνα:
* Αικατερίνη Βιλελμίνη (1 Ιανουαρίου - 24 Φεβρουαρίου 1796).
* Λουίζα (1799 - 1882), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο της Πρωσίας.
* Φρειδερίκος Αμεδαίος (19 Απριλίου - 24 Μαΐου 1801).
* Αλέξανδρος Κάρολος (1805 - 1863), Πρίγκιπας του Μπέρνμπουργκ.

## Πηγές
* 
* August Ludwig Fürst v.Anhalt-Köthen Genealogical database by Herbert Stoyan

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ταχυδρομικοί κώδικες στην Αρμενία

μικρογραφία|300x300εσ|Οι διψήφιες περιοχές ταχυδρομικών κωδικών στη Αρμενία (ορίζονται από τα δύο πρώτα ψηφία των ταχυδρομικών κωδικών)
Οι **ταχυδρομικοί κωδικοί στην [[Αρμενία]]** αποτελούνται από τέσσερα ψηφία. Μέχρι την 1η Απριλίου 2006, αποτελούνταν από έξι ψηφία. Για παράδειγμα, ο προηγούμενος ταχυδρομικός κώδικας για το Υπουργείο Εξωτερικών ήταν ο Ερεβάν 375010 και τώρα είναι ο Ερεβάν 0010.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Postal-Codes.net: Αρμενία
* Haypost: Αρμενική Ταχυδρομική Υπηρεσία, επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ταχυδρομεία στην Αρμενία
Αγκαράκ

Το **Αγκαράκ** (Αρμενικά: Ագարակ), είναι χωριό του Δήμου Μεγρί της επαρχίας Σιουνίκ στα νότια της Αρμενίας, που ιδρύθηκε το 1949. Θεωρείται το πιο νότιο άκρο της Αρμενίας, καθώς βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Αρά στα σύνορα με το Ιράν, 9 χλμ. νοτιοδυτικά του Μεγρί. Η πόλη βρίσκεται σε απόσταση 410 χλμ. νότια της πρωτεύουσας Γερεβάν και 94 χλμ. νότια του επαρχιακού κέντρου Καπάν. Ήταν σιδηροδρομικός σταθμός στο κατεδαφισμένο και μη λειτουργικό τμήμα Γερεβάν-Ναχιτσεβάν-Χοραντίζ. Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ήταν 4.429, από 4.801 που είχαν αναφερθεί στην απογραφή του 2001. Το Αγκαράκ θεωρούταν αστικός οικισμός μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2016, όταν ενσωματώθηκε στην κοινότητα του Μεγρί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Xinhua

Το **Xinhua News Agency** (κινεζικά: 新华社, , κυριολεκτικά: *πρακτορείο ειδήσεων Νέα Κίνα*) είναι το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Το Xinhua είναι ο μεγαλύτερος και πλέον σημαίνων οργανισμός μέσων ενημέρωσης στην Κίνα, καθώς και το μεγαλύτερο πρακτορείο ειδήσεων από την άποψη ανταποκριτών σε όλο τον κόσμο. Το Xinhua είναι εξαρτόμενο από την κινεζική κεντρική κυβέρνηση, και είναι το υψηλότερο σε κατάταξη όργανο των κρατικών μέων ενημέρωσης στη χώρα, παράλληλα με το People's Daily. Ο πρόεδρός του είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας.

Το Xinhua διαθέτει περισσότερα από 170 παραρτήματα σε όλο τον κόσμο και διατηρεί 31 παραρτήματα στην Κίνα, ένα για κάθε επαρχία, αυτόνομη περιοχή ή δήμο και ένα σε στρατιωτική υπηρεσία. Το Xinhua είναι ο μοναδικός δίαυλος για τη διανομή σημαντικών ειδήσεων που σχετίζονται με το Κομμουνιστικό Κόμμα και την κινεζική κεντρική κυβέρνηση και η έδρα του στο Πεκίνο βρίσκεται σε στρατηγική τοποθεσία σε κοντινή απόσταση από το Τσονγκνάνχαϊ, το οποίο στεγάζει τα κεντρικά γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, το Συμβούλιο της Επικρατείας και το γραφείο του Προέδρου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

Το Xinhua, ως ειδησεογραφικό πρακτορείο, εκδίδει περισσότερες από 20 εφημερίδες και μια ντουζίνα περιοδικά και δημοσιεύει εκδόσεις σε διάφορες γλώσσες, εκτός από τα κινεζικά, όπως τα αγγλικά, τα γερμανικά, τα ισπανικά, τα γαλλικά, τα ρωσικά, τα πορτογαλικά, τα αραβικά, τα ιαπωνικά και τα κορεατικά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Ειδησεογραφικά πρακτορεία
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Κίνας
Νικόλαος Γουλιέλμος του Νάσσαου

O **Νικόλαος Γουλιέλμος** (γερμ. *Nikolaus Wilhelm*, 20 Σεπτεμβρίου 1832 - 17 Σεπτεμβρίου 1905) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου του Νάσσαου και της Παυλίνας, κόρης του Παύλου της Βυρτεμβέργης.

Το 1905 απεβίωσε στο Βίζμπαντεν σε ηλικία 73 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1868 τη Νατάλια Αλεξάντροβνα Πούσκινα, κόρη του Ρώσου ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε ο τίτλος του *κόμη/κόμισσας φον Μέρενμπεργκ* σε αυτήν και τα τέκνα της:
* Σοφία (1868 - 1927), παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας (εγγονό του Νικολάου Α΄).
* Αλεξανδρίνα (1869 - 1950), παντρεύτηκε τον ντον Μάξιμο ντε Ελία από την Αργεντινή.
* Γεώργιος Νικόλαος (1871 - 1948), νυμφεύτηκε πρώτα την Όλγκα Αλεξαντρόβνα Γιουριέβσκαγια, κόρη του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας και μετά την Άντελχαϊντ Μόραν-Μπράμπεερ. Μόνο από την πρώτη σύζυγό του απέκτησε τέκνα:
** Γεώργιος Μιχαήλ Αλέξανδρος (1897 - 1965), νυμφεύτηκε πρώτα τη Πωλέτ Κεβέρ ντε Γιέργιο-Σεντ-Μικλός (χωρίς απογόνους, διαζεύχθηκαν) και μετά την Ελίζαμπετ Άννα Μύλλερ Ούρι και είχε τέκνα:
*** Ελισάβετ Κλοτχίλντε (1941 -), παντρεύτηκε τον Έννο φον Ρίντελεν.
** Όλγα Αικατερίνη Άντα (1898 - 1983), παντρεύτηκε τον κόμη Μίχαελ Λόρις-Μέλικοβ.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Prince Nikolaus Wilhelm of Nassau's descendants at Genealogics.org
* Natalia Alexandrovna Pushkina's descendants at Genealogics.org

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Φρειδερίκος Αχιλλέας της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ

Ο **Φρειδερίκος-Αχιλλέας** (γερμ.: *Friedrich-Achilles*, 5 Μαΐου 1591 - 30 Δεκεμβρίου 1631) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ (1617-1631).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης και της Σίβυλλας των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.

Το 1608 απεβίωσε ο πατέρας τους· Το 1617 τα πέντε αδέλφια συμφώνησαν να μοιράσουν την πατρική κτήση και ο πρωτότοκος Ιωάννης-Φρειδερίκος να κρατήσει τον τίτλο του δούκα.  Έτσι ο Φρειδερίκος-Αχλλέας έγινε ο πρώτος δούκας της Βυρτεμβέργης-Νόιενστατ, επικράτειας που ονομάστηκε έτσι από την πόλη όπου αυτός διέμενε. Επίσης έλαβε και ένα ετήσιο εισόδημα 10.000 γκίλντερς.

Το 1631 απεβίωσε σε ηλικία 40 ετών. Ήταν άγαμος και το κάστρο του επέστρεψε στον Ιωακείμ-Ερνέστο, που το απέδωσε στον δικό του, δευτερότοκο γιο Φρειδερίκο.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Klaus Graf: 3.1.1 Heinrich, in: Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (eds.): Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon, Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, pp. 123–124

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Φαλεαπούνα

Η **Φαλεαπούνα** είναι χωριό στο νησί Ουπόλου στη Σαμόα. Βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή του νησιού στην πολιτική επαρχία Βάα-ο-Φονότι. Το χωριό είναι ένα ενκλάβιο του Βάα-ο-Φονότι και γεωγραφικά βρίσκεται περαιτέρω δυτικά εντός της επαρχίας Άτουα.

Ο πληθυσμός είναι 620 άτομα (απογραφή 2006).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα
Κατηγορία:Βάα-ο-Φονότι
Ταελεφάγκα

Η **Ταελεφάγκα** (σαμόα: Ta'elefaga) είναι χωριό στο νησί Ουπόλου στη Σαμόα. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή του νησιού στην πολιτική επαρχία Βάα-ο-Φονότι. Ο πληθυσμός είναι 184 κάτοικοι (απογραφή 2006).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα
Κατηγορία:Βάα-ο-Φονότι
Αικατερίνη του Μαγιέν

Η **Αικατερίνη του Μαγιέν** (*Catherine de Mayenne*: 1585 - 8 Μαρτίου 1618) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ ήταν Γαλλίδα αριστοκράτισσα που έγινε η δούκισσα της Μάντουας.

## Βιογραφία
Η Αικατερίνη γεννήθηκε το 1585, θυγατέρα του Κάρολου, Δούκα του Μαγιέν, και της συζύγου του, Ερριέτας της Σαβοΐας, την οποία παντρεύτηκε το 1576. Παντρεύτηκε τον Κάρολο, Δούκα της Μάντουα και του Μομφερράτου, την 1 Φεβρουαρίου του 1599, όταν ήταν 14 ετών, και βοήθησε ενεργά τον σύζυγό της στη διοίκησή του. Το 1604, η Αικατερίνη "πολιορκήθηκε" επίμονα από τον Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας, έτσι εκείνη και ο σύζυγός της αποφάσισαν να φύγουν από το γαλλικό βασίλειο. Είχε με τον σύζυγό της έξι παιδιά, τρία αγόρια και τρία κορίτσια.

Η Αικατερίνη δημιούργησε πολλά μοναστήρια, μοναστήρια, εκκλησίες, σχολεία και νοσοκομεία. Στο Σαρλεβίλ ίδρυσε ένα κολέγιο, όπου οι νέοι εκπαιδεύονταν με ευσέβεια και επιστολές. Ίδρυσε επίσης ένα νοσοκομείο στην πόλη αυτή. Έφτιαξε μοναστήρια και ένα μεγάλο αρχοντικό της χριστιανικής πολιτοφυλακής που υπηρέτησε ως νοσοκομείο.

Το 1615 η Αικατερίνη επιλέχθηκε από τις πριγκίπισσες της Γαλλίας για να συνοδεύσει την Ελισάβετ της Γαλλίας, αδελφή του Λουδοβίκου ΙΓ΄, στα σύνορα Γαλλίας και Ισπανίας και εκεί να παραλάβει την Άννα, Ινφάντα της Ισπανίας. Αφού ξεπάγιασε, πέθανε στο Hôtel de Nevers στο Παρίσι το 1618 στην ηλικία των 33 ετών. Η βιογραφία της από τον Père Hilarion de Coste λέει ότι «κανείς δεν μπορεί να επαινέσει τη σοφή, αγνή και ενάρετη Αικατερίνη, εκτός από το να ομολογήσει ότι ξεπερνά όλους τους έπαινους».

## Οικογένεια
* Φραγκίσκος (1606 - 1622), έλαβε τον τίτλο *Φραγκίσκος Γ΄ του Ρετέλ*.
* Κάρολος Β΄ του Νεβέρ (1609 - 1831), έλαβε τον τίτλο *Φραγκίσκος Γ΄ του Μαγιέν*.
* Φερδινάνδος (1610 - 1632)
* Μαρία Λουίζα 1611-1667, παντρεύτηκε τον Βλαδίσλαο Δ΄ της Πολωνίας, χωρίς να αποκτήσει τέκνα. Μετά το τέλος του παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό του Ιωάννη Β΄ Καζιμίρ της Πολωνίας και είχε 2 τέκνα.
* Βενεδίκτη (1614 - 1637), ηγουμένη στο Αββαείο του Αβεναί, κοντά στο Επερναί.
* Άννα (1616 - 1684). Η ίδια ισχυριζόταν ότι το 1639 παντρεύτηκε μυστικά τον Ερρίκο Β΄ του Γκιζ, 2ο εξάδελφό της με τον οποίο ήταν πολύ ερωτευμένη, και ότι χώρισαν το 1641. Εκείνος το αρνήθηκε. Παντρεύτηκε το 1645 τον Εδουάρδο του Παλατινάτου-Ζίμμερν, με τον οποίο είχε τέκνα.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* 
*

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Κατηγορία:Δούκισσες του Μονπανσιέ
Μουσουμούσου

Το **Μουσουμούσου** είναι ένα μικρό χωριό στο νησί Ουπόλου στη Σαμόα. Βρίσκεται στη ανατολική ακτή του νησιού στην πολιτική περιοχή Βάα-ο-Φονότι. Ο πληθυσμός είναι 81 κάτοικοι (απογραφή 2006).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα
Κατηγορία:Βάα-ο-Φονότι
Σλαβόφωνοι της Μακεδονίας

Ο όρος **Σλαβόφωνοι της Μακεδονίας** μπορεί να αναφέρεται:
* στους σλαβόφωνους στην οθωμανική Μακεδονία
* στους σλαβόφωνους της ελληνικής Μακεδονίας.
Λίμνη Εδουάρδου

thumb|right|350px|Ποταμοί και λίμνες της Ουγκάντας
Η λίμνη **Εδουάρδου** (γνωστή και ως **Εδουάρδου Νιάνζα** ή Rutanzige ) είναι λίμνη της Αφρικής που βρίσκεται στα σύνορα της Ουγκάντας με την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Είναι η μικρότερη από τις Μεγάλες Λίμνες της Αφρικής. Βρίσκεται στο Albertine Rift, το δυτικό κλάδο του Ρήγματος Ανατολικής Αφρικής λίγα χιλιόμετρα νότια του ισημερινού. Ο Χένρι Μόρτον Στάνλεϊ ανακάλυψε τη λίμνη το 1888, κατά τη διάρκεια της Expedition Relief Emin Pasha. Η λίμνη ονομάστηκε προς τιμήν του πρίγκιπα Αλβέρτου Εδουάρδου, ο οποίος ήταν γιος της Βασίλισσας Βικτωρίας, και αργότερα βασιλιάς με το όνομα Εδουάρδος Ζ΄.

## Γεωγραφία
Η λίμνη Εδουάρδου βρίσκεται σε υψόμετρο 920 μέτρων. Έχει μήκους 77 χιλιόμετρα και πλάτους 40 χιλιόμετρα και καλύπτει συνολική έκταση 2.325 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η λίμνη Γεωργίου, στα βορειοανατολικά, εκβάλλει στη λίμνη Εδουάρδου μέσω του καναλιού Καζίνγκα. Η λίμνη Εδουάρδου εκβάλλει προς τα βόρεια μέσω του ποταμού Σεμλίκι στη Λίμνη Αλβέρτου. Τα Όρη Ρουβενζόρι βρίσκονται 20 χιλιόμετρα βόρεια της λίμνης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Εδουαρδου
Εδουαρδου
Πρόεδρος της Χιλής

Ο **Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Χιλής** (ισπανικά: Presidente de la República de Chile) είναι ο αρχηγός κράτους και κυβερνήσεως της  Δημοκρατίας της Χιλής. Ο Πρόεδρος είναι αρμόδιος για την κυβέρνηση και την κρατική διοίκηση της Χιλής. Ιστορικά ο ρόλος του Προέδρου διαφοροποιήθηκε, όπως και η θέση του και οι σχέσεις του με άλλους πρωταγωνιστές της πολιτικής σκηνής. Ωστόσο, παραμένει από τις σημαντικότερες πολιτικές προσωπικότητες. Ως θεσμός θεωρείται ότι συγκροτεί το "Ιστορικό Σύνταγμα της Χιλής" και είναι απαραίτητος για την πολιτική σταθερότητα.
Με βάση το σημερινό σύνταγμα  (όπως εγκρίθηκε στο δημοψήφισμα του 1980), η θητεία του Προέδρου είναι τετραετής και απαγορεύεται η συνεχόμενη επανεκλογή του. Η μειωμένη θητεία (προηγουμένως ήταν 6 έτη) επιτρέπει την ταυτόχρονη διεξαγωγή των προεδρικών και βουλευτικών εκλογών.  Η επίσημη έδρα του Προέδρου της Χιλής είναι το Μέγαρο Λα Μονέδα στην πρωτεύουσα  Σαντιάγο.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος προέδρων της Χιλής

## Παραπομπές



Προεδρος
Κατάλογος προέδρων της Χιλής

Ακολουθεί **κατάλογος των [[Πρόεδρος της Χιλής|Προέδρων]] της [[Χιλή|Χιλής]]** από την ίδρυση της πρώτης κυβέρνησης (χούντας) της χώρας το 1810, κατά την έναρξη του Πολέμου της Χιλιανής Ανεξαρτησίας, ως σήμερα.

## Patria Vieja (1810–1814)

### Κυβερνητικές χούντες (1810–1814)

### Ανώτατοι Διευθυντές (1814)

## Επανακατάκτηση (1814–1817)

## Patria Nueva (1817–1826)

### Ανώτατοι Διευθυντές (1817–1826)

## Πρόεδροι (1826–σήμερα)

### Οργανισμός της Δημοκρατίας (1826–1830)

### Συντηρητική Δημοκρατία (1830–1861)

### Φιλελεύθερη Δημοκρατία (1861–1891)

### Κοινοβουλευτική Δημοκρατία (1891–1925)

### Προεδρική Δημοκρατία (1925–1932)

### Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Χιλής (1932)

### Προεδρική Δημοκρατία (1932–1973)

### Στρατιωτικό καθεστώς Πινοσέτ (1973–1990)

### Προεδρική Δημοκρατία (1990–σήμερα)

## Σημειώσεις και παραπομπές


*
San Francisco Chronicle

Η **San Francisco Chronicle** (ελληνικά: Χρονικά του Σαν Φρανσίσκο) είναι ημερήσια πολιτική εφημερίδα του Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας των Ήνωμενων Πολιτειών Αμερικής.
Ιδρύθηκε το 1865 ως The Daily Dramatic Chronicle, από τους αδελφούς Τσαρλς και Μάικλ Ντε Γιανγκ, και για μια 10ετία ήταν η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα δυτικά του ποταμού Μισσισσιπή. Ο σημερινός ιδιοκτήτης είναι η Hearst Corporation που την αγοράσε το 2000 από την οικογένεια Ντε Γιανγκ. Η εφημερίδα έχει κερδίσει έξι Βραβεία Πούλιτζερ.

Η ημερήσια έκδοση της εφημερίδας φθάνει τις 164.000 φύλλα, ενώ αυτής της κυριακατικής εκδοσης φθάνει τις 227.000 φύλλα. Η εφημερίδα είναι η μεγαλύτερη του Σαν Φρανσίσκο και διαθέτει δύο ιστοσελίδες. Η **sfchronicle.com** με περιεχομένο κυρίως πολιτικό και οικονομικό, και η **sfgate.com** με περιεχομένο που αφορά την ψυχαγωγία, τα αξιοθέατα και τον τουρισμό του Σαν Φρανσίσκο.
## Ιστορία
Μεταξύ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και του 1971, ο νέος σε αρχισυντάκτης Σκοτ Νιούχολ ακολούθησε μια τολμηρή και κάπως προκλητική προσέγγιση στην παρουσίαση ειδήσεων. Επί των ημερών του η εφημερίδα  περιελάμβανε ερευνητικά ρεπορτάζ από δημοσιογράφους όπως ο 
Πιέρ Σάλιντζερ, ο οποίος αργότερα έπαιξε εξέχοντα ρόλο στην εθνική πολιτική, και ο Πωλ Έιβερι, ο σκιτσογράφος που ακολούθησε τα ίχνη του αυτοαποκαλούμενου κατά συρροήν δολοφόνου Ζόντιακ, ο οποίος έστειλε ένα κρυπτόγραμμα σε τρεις ενότητες στο  επιστολές στην Chronicle και δύο άλλες εφημερίδες κατά τη διάρκεια της δράσης του στα τέλη της δεκαετίας του 1960.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Σαν Φρανσίσκο
Κεραμί Νάξου

Το **Κεραμί**  (ή **Κεραμείο**) αποτελεί μικρό οικισμό της Νάξου που βρίσκεται κοντά στον οικισμό του Χαλκείου. Για πρώτη φορά ορίζεται σαν οικισμός το 1935, με 205 κατοίκους. Το 1981 καταργείται σαν ανεξάρτητος οικισμός και αποτελεί μέρος του οικισμού του Χαλκείου. Στην τελευταία απογραφή του οικισμού, το 1971, είχε 96 κατοίκους. Έχει χαρακτηριστεί από το 1988 παραδοσιακός οικισμός. Κοντά στον οικισμό υπήρξε, μέχρι το 1928, ένας παλαιότερος οικισμός, το Μετόχι.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη
Οι απογραφές των ετών 1835, 1879 και 1889 δεν είναι ξεκάθαρες γιατί έχει προσμετρηθεί και ο μικρός οικισμός του Μετοχίου.

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1835, με 205 κατοίκους (65 οικογένειες), προσαρτάται στον νεοϊδρυθέντα Δήμο Τραγαίας της επαρχίας *Νάξου*, με έδρα τον οικισμό του Χαλκείου. Το 1935 αναφέρεται με την ονομασία «Κεραμομετόχιον» επειδή συμπεριελάμβανε και τον πολύ παλιό οικισμό του Μετοχίου, ο οποίος έχει εγκαταληφθεί πριν από πάρα χρόνια (είχε καταγραφεί για τελευταία φορά στην απογραφή του 1928, με 9 κατοίκους).
* Το 1912, ο *Δήμος* Τραγαίας καταργείται και δημιουργείται η *κοινότητα* Χαλκείου, όπου και προσαρτάται.
* Το 1981, στην απογραφή, καταργείται σαν ανεξάρτητος οικισμός και προσμετράται στον οικισμό του Χαλκείου.

## Αξιοθέατα
Ξεχωριστή θέση κατέχει ο πύργος του Καλαβρού καθώς επίσης και το βυζαντινό εξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη.

## Συλλογή φωτογραφιών του πύργου του Καλαβρού στο Κεραμί

File:Tower Kalavrou in Kerami on Naxos late 18th c, 13M452.jpg
File:Tower Kalavrou in Kerami on Naxos, late 18th c, 13M453.jpg
File:Tower Kalavrou in Kerami on Naxos, late 18th c, 13M455.jpg


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κεραμί
Μετόχι Νάξου

Το **Μετόχι** (ή **Μετόχιον**) ήταν μικρός οικισμός της Νάξου και βρισκόταν κοντά στον οικισμό του Κεραμείου και του Χαλκείου. Τελευταία απογραφή ήταν το 1928 με 9 κατοίκους. Σήμερα έχουν απομείνει κάποια ερείπια, αν και στο γύρο χώρο έχουν κτιστεί σύγχρονες κατοικίες.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1835, απογράφεται μαζί με τον οικισμό Κεραμί, ονομάζονται «Κεραμομετόχιον» και υπάγονται στον νεοϊδρυθέντα *[[Δήμος Τραγαίας Νάξου|Δήμο Τραγαίας]]* της επαρχίας *Νάξου*, με έδρα τον οικισμό του Χαλκείου.
* Το 1896, στην απογραφή, αναγνωρίζεται σαν ανεξάρτητος οικισμός και προσαρτάται στον *[[Δήμος Τραγαίας Νάξου|Δήμο Τραγαίας]]*.
* Το 1912, ο *Δήμος* *Τραγαίας* καταργείται και δημιουργείται η *κοινότητα Χαλκείου*, όπου και προσαρτάται.
* Το 1940, στην απογραφή, καταργείται σαν ανεξάρτητος οικισμός και προσμετράται στον οικισμό του Χαλκείου.

## Συλλογή φωτογραφιών από τους Αγίους Αποστόλους στο Μετόχι

File:Agii Apostoli of Metochi near Kerami Naxos 10-11th c, 13M442.jpg
File:Agii Apostoli of Metochi near Kerami Naxos, 10-11th c, 13M430.jpg
File:Agii Apostoli of Metochi near Kerami Naxos, 10-11th c, 13M441.jpg
File:Agii Apostoli of Metochi near Kerami Naxos, 10-11th c, 13M425.jpg
File:Agii Apostoli of Metochi near Kerami Naxos, 10-11th c, 13M436.jpg


## Παραπομπές


Μετόχι
Έμπερχαρντ Δ΄ της Βυρτεμβέργης

Ο **Έμπερχαρντ Δ΄**, γερμ. Eberhard IV (23 Αυγούστου 1388 - 2 Ιουλίου 1419) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης (1417-1419).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Έμπερχαρντ Γ΄, κόμη της Βυρτεμβέργης και της Αντωνίας Βισκόντι, κόρης του Μπερναμπό, κυρίου του Μιλάνου.

Το 1396 απεβίωσε ο Ερρίκος του Μονφωκόν και το επόμενο έτος ο πατέρας του Στέφανος, κόμης του Μονμπελιάρ, έτσι η Ερριέττα, κόρη του Ερρίκου, κληρονόμησε το Μονμπελιάρ. Δώδεκα ημέρες μετά ο Έμπερχαρντ Δ΄ μνηστεύθηκε την Ερριέττα και ως το 1407 παντρεύτηκαν.

Κυβέρνησε το Μονμπελιάρ με τη σύζυγό του και το 1417 διαδέχθηκε τον πατέρα του· το Μονμπελιάρ έγινε μέρος της Βυρτεμβέργης. Το 1419 απεβίωσε στο Βάιμπλινγκεν στα 31 έτη του, αφήνοντας τον πρωτότοκο Λουδοβίκο Α΄ σε ηλικία 7 ετών. Τότε την επιτροπεία ανέλαβε η Ερριέττα και 32 σύμβουλοι.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1407 την Ερριέττα των Μονφωκόν, κόρη του Ερρίκου του Ορμπ (γιου του Στεφάνου κόμη του Μονμπελιάρ) και είχε τέκνα:
* Άννα 1408-1471, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄, κόμη του Κάτσενελνμπογκεν.
* Λουδοβίκος Α΄ 1412-1450, κόμης της Βυρτεμβέργης-Ούραχ.
* Ούλριχ Ε΄ 1413-1480, κόμης της Βυρτεμβέργης.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Klaus Graf: 3.1.1 Heinrich, in: Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (eds.): Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon, Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, pp. 123–124

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Αλίκη Τσίντζου

Η **Αλίκη "Πόπη" Τσίντζου**, γεννημένη στην Αθήνα το 1955, είναι πρώην διεθνής Ελληνίδα πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Στο ελληνικό πρωτάθλημα αγωνίστηκε με την Φανέλα του Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου, πρωταθλήτρια Ελλάδος μαζί του την περίοδο 1974-1975.

Με την εθνική ομάδα γυναικών αγωνίστηκε σε έναν αγώνα, τον 2ο στην ιστορία της, ήταν στις 30 Απριλίου 1972 για τα προκριματικά (Τσάλενζ ράουντ) του Ευρωμπάσκετ στο Μπάρι εναντίον του Ισραήλ όπου η ελληνική ομάδα έχασε με 77-40 χωρίς η ίδια να σημειώσει καλάθι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παλαιού Φαλήρου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Έμπερχαρντ Γ΄ κόμης της Βυρτεμβέργης

Ο **Έμπερχαρντ Γ**' ο Ήπιος (γερμανικά: Eberhard III. „der Milde“) (1364 – 16 Μαΐου 1417) του Οίκου της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης (1392–1417).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ούλριχ διαδόχου της Βυρτεμβέργης (γιου του Έμπερχαρντ Β΄ κόμη της Βυρτεμβέργης) και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Δ' δούκα της Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας.

Το 1392 διαδέχθηκε τον πάππο του, Έμπερχαρντ Β΄. Η πολιτική των συμμαχιών του με τα γειτονικά πριγκιπάτα και τις ελεύθερες (φεουδαλικά) πόλεις είχε σκοπό τη διατήρηση της ειρήνης. Έτσι το 1395 συμμάχησε σε 14 πόλεις της Άνω Σουαβίας και το 1405 συμμάχησε με τους Μάρμπαχ. Σημαντική ήταν η στρατιωτική του επιτυχία εναντίον της Εταιρείας Σλέγκελ το 1395 πλησίον του Χάιμσχαϊμ. Η πιο σημαίνουσα εδαφική απόκτηση που έκανε, ήταν αυτή του Μέμπελγκαρτ (Γαλλικά: Μονμπελιάρ), την οποία εξασφάλισε με τον γάμο τού γιου του Έμπερχαρντ Δ΄ με την Ενριέττα κόμισσα του Μονμπελιάρ. Κυβέρνησε το Μέμπελγκαρτ ως το 1409, οπότε την παρέδωσε στον γιο του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1380 την Αντωνία Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό Βισκόντι και είχε τέκνο:
* Έμπερχαρντ Δ΄ 1388-1419, κόμης της Βυρτεμβέργης.
* Ούλριχ, Λούντβιχ, απεβίωσαν μικρά.

Το 1405 απεβίωσε η Αντωνία και ο Έμπερχαρντ Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1405 με την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη Γ΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και είχε τέκνο:
* Ελισάβετ απεβ. μετά το 1476, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Δ΄ κόμη του Βέρντενμπερκ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Andreas Thiele, Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte, Volume I, Part 2, Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser II; Third Edition, R. G. Fischer Verlag (1997), pp.342-346

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ούλριχ Ε΄ της Βυρτεμβέργης

Ο **Ούλριχ Ε΄** ο *πολυαγαπημένος*, γερμ. Ulrich V der vielgeliebte (1413 - 1 Σεπτεμβρίου 1480) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης (1419-1480).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Έμπερχαρντ Δ΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Ερριέττας των Μονφωκόν, κόρης του Ερρίκου του Ορμπ (γιου του Στεφάνου κόμη του Μονμπελιάρ).

Το 1480 απεβίωσε στο Λέονμπερκ σε ηλικία 67 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Έμπερχαρντ Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1441 τη Μαργαρίτα των Λα Μαρκ, κόρη του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης και είχε τέκνο:
* Αικατερίνη 1441-1497, μοναχή στο Λάουφεν.

Το 1444 απεβίωσε η Μαργαρίτα και ο Ούλριχ Ε΄ έκανε το 1445 δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρη του Ερρίκου ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
* Μαργαρίτα π. 1446-1479, μοναχή στη μονή του Λήμπεναου.
* Έμπερχαρντ Β΄ 1447-1504, κόμης, μετέπειτα δούκας της Βυρτεμβέργης.
* Ερρίκος 1448-1519, κόμης της Βυρτεμβέργης.
* Ελισάβετ 1450-1501, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ κόμη του Χέννεμπερκ.

Το 1451 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ούλριχ Ε΄ το 1453 έκανε τρίτο γάμο με τη Μαργαρίτα της Σαβοΐας, κόρη του Αμεδαίου Η΄ κόμη, μετά δούκα της Σαβοΐας (δισεγγονού της Γιολάντας Παλαιολογίνας) και είχε τέκνα:
* Μαργαρίτα π. 1454-1470, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Έππσταϊν-Κένιγκσταϊν.
* Φιλιππίνη π. 1456-1475, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ κόμη του Χορν.
* Ελένη π. 1460-1506, παντρεύτηκε τον Κραφτ ΣΤ΄ κόμη του Χοενλόε-Νόιενσταϊν.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Eugen Schneider: Ulrich V., Graf von Württemberg. [In:] Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). vol. 39, Duncker & Humblot, Leipzig 1895, pp. 235–237.
* Thomas Fritz: Ulrich V. der Vielgeliebte. [In:] Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (Hrsg.): Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon., Kohlhammer, Stuttgart 1997, pp. 86–89.
* Thomas Fritz: Ulrich der Vielgeliebte (1441–1480)., Leinfelden-Echterdingen 1999.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ερρίκος της Βυρτεμβέργης

Ο **Ερρίκος**, γερμ. Heinrich (7 Σεπτεμβρίου 1448 - 15 Απριλίου 1519) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης του Μονμπελιάρ (1473-1482).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούλριχ Ε΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ερρίκου ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας.

Το 1519 απεβίωσε στο κάστρο Χόενουραχ, κοντά στα Λουτρά Ούραχ, σε ηλικία 71 ετών και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Έμπερχαρντ Α΄ δούκας της Βυρτεμβέργης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1485 την Ελισάβετ, κόρης του Σίμωνα Ζ΄ Βέκερ κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς και είχε τέκνο:
* Ούλριχ 1487-1550, δούκας της Βυρτεμβέργης.

Το 1487 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ερρίκος έκανε το 1488 δεύτερο γάμο με την Εύα του Ζαλμ και είχε τέκνα:
* Μαρία 1496-1541, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.
* Γεώργιος Α΄ 1498-1558, κόμης του Μέμπελγκαρτ (Γαλλικά: Μονμπελιάρ).

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Klaus Graf: 3.1.1 Heinrich, in: Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (eds.): Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon, Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, pp. 123–124
* Gerold Hayer, Ulrich Müller: Flebilis heu maestos cogor inire modos: Gefängnis-Literatur des Mittelalters und der Fall des württembergischen Grafen Heinrich (1448–1519), in: Licht der Natur. Medizin in Fachliteratur und Dichtung. Festschrift für Gundolf Keil zum 60 Geburtstag, Göppingen, 1994, ISBN 3-87452-829-4, pp. 171–193
* Michael Bärmann: Der Verfasser des Buches der Beispiele als Entrepreneur? Neuaufgefundene Lebenszeugnisse zu Antonius von Pforr, in: Daphnis 37, 2008, pp. 381–408 Review with further information
* Paul Friedrich von Stälin (1880), "Heinrich I. (Graf von Württemberg-Mömpelgard)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 11, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 627–628

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Έμπερχαρντ Α΄ της Βυρτεμβέργης

Ο **Έμπερχαρτ Α΄** (γερμ.: *Eberhard I.*, 11 Δεκεμβρίου 1445 - 25 Φεβρουαρίου 1496) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν, ως Έμπερχαρτ Ε΄, κόμης (1459-95) και μετά, ως Έμπερχαρτ Α΄, δούκας της Βυρτεμβέργης (1495-96).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ούραχ και της Μέχτιλτ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.

Το 1496 απεβίωσε σε ηλικία 51 ετών και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Έμπερχαρτ Β΄ δούκας της Βυρτεμβέργης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1474 τη Βαρβάρα Γκονζάγκα, κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ μαρκήσιου της Μάντουα και απέκτησαν μία κόρη, που απεβίωσε το επόμενο έτος.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Mertens, Dieter: Eberhard im Bart und der Humanismus

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Λουδοβίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης-Ούραχ

Ο **Λουδοβίκος Α΄**, γερμ. Ludwig I (πριν τις 31 Οκτωβρίου 1412 - 23/24; Σεπτεμβρίου 1450) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης-Ούραχ (1419-1450).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έμπερχαρντ Δ΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Ερριέττας των Μονφωκόν, κόρης του Ερρίκου του Ορμπ (γιου του Στεφάνου κόμη του Μονμπελιάρ).

Το 1450 απεβίωσε σε ηλικία 38 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκος Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1436 τη Ματθίλδη των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα:
* Ματθίλδη μετά το 1436-1495, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ λάντγκραβο της Κάτω Έσσης.
* Λουδοβίκος Β΄ 1439-1457, κόμης της Βυρτεμβέργης-Ούραχ.
* Έμπερχαρντ Ε΄ 1445-1496, κόμης της Βυρτεμβέργης-Ούραχ· μετά, ως Έμπερχαρντ Α΄, δούκας της Βυρτεμβέργης.
* Ελισάβετ 1447-1505, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ δούκα του Νάσσαου-Σάαρμπρυκεν.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Klaus Graf: 3.1.1 Heinrich, in: Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (eds.): Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon, Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, pp. 123–124

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Λουδοβίκος Α΄ κόμης της Βυρτεμβέργης

Ο **Λουδοβίκος Α**', γερμ.: Ludwig I von Württemberg (π. 1098 - 1158) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης, που κυβέρνησε από το 1143 έως το 1158.

## Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Β΄ υποτίθεται ότι ήταν ο γιος του Κορράδου Β΄ και της συζύγου του Χάντελβιχ. Μαζί με τον αδελφό του Έμιχο εμφανίζεται από το 1134 έως το 1154 (ο Έμιχο από το 1139 έως το 1154) στην Αυλή των Χοενστάουφεν Kορράδου Γ΄ και του ανιψιού του Φρειδερίκου Α΄ βασιλέων της Γερμανίας. Πιθανότατα ήταν επίτροπος (vogt) του μοναστηριού Ντένκεντορφ.

Τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος Β΄ ως κόμης της Βυρτεμβέργης, πατέρας του Χάρτμαν και του Λουδοβίκου Γ΄.

## Πηγές
* Gerhard Raff: Hie gut Wirtemberg allewege I: Das Haus Württemberg von Graf Ulrich dem Stifter bis Herzog Ludwig, with an introduction by Hans-Martin Decker-Hauff, Stuttgart, 1988, ISBN 3-89850-110-8
* Harald Schukraft: Kleine Geschichte des Hauses Württemberg, Tübingen, 2006, ISBN 978-3-87407-725-5
* Paul Friedrich von Stälin (1877), "Eberhard der Erlauchte", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 5, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 554–555

## Αναφορές σε πηγές

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Έμπερχαρντ Β΄ της Βυρτεμβέργης

Ο **Έμπερχαρντ Β΄**, γερμ. Eberhard II (1 Φεβρουαρίου 1447 - 17 Φεβρουαρίου 1504) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν, ως Έμπερχαρντ ΣΤ΄, κόμης της Βυρτεμβέργης-Στουτγκάρδης (1480-96) και μετά, ως Έμπερχαρντ Β΄, δούκας της Βυρτεμβέργης (1496-98).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Ε΄, κόμη της Βυρτεμβέργης και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ερρίκου ΙΣΤ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσχουτ.

Το 1504 απεβίωσε στο κάστρο Λίντενφελς σε ηλικία 57 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ούλριχ ως δούκας της Βυρτεμβέργης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1466 την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dieter Stievermann. Eberhard VI./II, in Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press eds. Das Haus Württemberg: Ein biographisches Lexikon. Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, S. 98–100

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Λουδοβίκος Β΄ της Βυρτεμβέργης-Ούραχ

Ο **Λουδοβίκος Β΄**, γερμ. Ludwig II (3 Απριλίου 1439 - 3 Νοεμβρίου 1457) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης-Ούραχ (1450-1457).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ και της Μέχτιλτ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.

Το 1442 με τη συνθήκη στο Νύρτινγκεν, διαιρέθηκε η Βυρτεμβέργη. Στην κομητεία της Βυρτεμβέργης-Στουτγάρδης που δημιουργήθηκε, ο Λουδοβίκος Β΄ μεγάλωσε στην πρωτεύουσά της Ούραχ. Το 1450 απεβίωσε ο πατέρας του και για την επιτροπεία του 11ετούς Λουδοβίκου Β΄ προέκυψε διαφωνία. Τελικά τον ανέλαβε ο θείος του Ούλριχ Ε΄ κόμης της Βυρτεμβέργης. Όταν έφθασε στν ηλικία των 14 ετών ανακηρύχθηκε ενήλικας και ανέλαβε τη διακυβέρνηση της κομητείας του.

Ήταν ασθενούς υγείας και το 1457 απεβίωσε σε ηλικία 18 ετών και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Έμπερχαρντ Ε΄.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Klaus Graf: 3.1.1 Heinrich, in: Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (eds.): Das Haus Württemberg. Ein biographisches Lexikon, Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, pp. 123–124

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Γεώργιος Α΄ της Βυρτεμβέργης-Μέμπελγκαρντ

Ο **Γεώργιος Α΄**, γερμ. Georg I (4 Φεβρουαρίου 1498 - 17 Ιουλίου 1558) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης του Μέμπελγκαρτ (σημερινό Μονμπελιάρ) μεταξύ 1526-34 και 1553-58.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου, κόμη της Βυρτεμβέργης και της Εύας του Ζαλμ.

Το 1558 απεβίωσε στο κάστρο Κίρκελ σε ηλικία 60 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Φρειδερίκος Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1555 τη Βαρβάρα, κόρη του Φιλίππου Α΄ λαντγράβου της Έσσης και είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος Α΄ 1557-1608, δούκας της Βυρτεμβέργης
* Εύα-Χριστίνα 1558-1575, απεβ. 17 ετών.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Paul Friedrich von Stälin (1878), "Georg, Graf von Württemberg-Mömpelgard", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.), 8, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 709

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ούλριχ της Βυρτεμβέργης

Ο **Ούλριχ**, γερμ. Ulrich (8 Φεβρουαρίου 1487 - 6 Νοεμβρίου 1550) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης (1498-1519, 1534-1550).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Ελισάβετ, κόρης του Σίμωνα Ζ΄ Βέκερ κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς.

Το 1550 απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Χριστόφορος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1511 τη Σαβίνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνo:
* Χριστόφορος 1515-1568, δούκας της Βυρτεμβέργης.
* Άννα 1513-1530, απεβ. 17 ετών.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Marcus, Kenneth H. (2000). Politics of Power: Elites of an Early Modern State in Germany. Mainz, Germany: Verlag Philipp von Zabern. ISBN 3-8053-2534-7.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Χριστόφορος της Βυρτεμβέργης

Ο **Χριστόφορος**, γερμ. Christoph (12 Μαΐου 1515 - 28 Δεκεμβρίου 1568) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης (1550-1568).

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ούλριχ δούκα της Βυρτεμβέργης και της Σαβίνας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας.

Το 1568 απεβίωσε σε ηλικία 53 ετών. Οκτώ μήνες πριν είχε αποβιώσει ο πρωτότοκος γιος του Έμπερχαρντ, έτσι τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος Λουδοβίκος Γ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1544 την Άννα-Μαρία των Χοεντσόλερν, κόρη του Γεωργίου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και είχε τέκνα:
* Έμπερχαρντ 1545-1568, απεβίωσε 23 ετών.
* Χέντβιχ 1547-1590, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Δ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Μάρμπουρκ.
* Ελισάβετ 1548-1592, παντρεύτηκε πρώτα τον Γεώργιο-Ερνέστο κόμη του Χέννεμπερκ-Σλόιζινγκεν και μετά τον Γεώργιο-Γουσταύο των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Φέλντεντς.
* Σαβίνα 1549-1582, παντρεύτηκε τον Γουλέλμο Δ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ.
* Αιμιλία 1550-1589, παντρεύτηκε τον Ριχάρδος των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν-Σπόνχαϊμ.
* Ελεονώρα 1552-1618, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωακείμ-Ερνέστο πρίγκιπα του Άνχαλτ και μετά τον Γεώργιο Α΄ λαντγκράβο της Έσσης-Ντάρμστατ.
* Λουδοβίκος Γ΄ 1554-1593, δούκας της Βυρτεμβέργης.
* Δωροθέα-Μαρία 1559-1639, παντρεύτηκε τον Όθωνα-Ερρίκο των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ.
* Άννα 1561-1616, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη-Γεώργιο των Πιάστ δούκα της Ολάβα/Όλαου και μετά τον Φρειδερίκο Δ΄ των Πιάστ δούκα του Λήγκνιτς (Πολωνικά: Λεγκίτσα).
* Σοφία 1563-1590, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Breyer, Mirko (1952). O starim i rijetkim jugoslavenskim knjigama: bibliografsko-bibliofilski prikaz. Izdavački zavod Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ράχη Νάξου

Η **Ράχη** (παλαιότερη ονομασία **Μονήτσια** ή **Μονίτσια** ή **Μονοίτσια**) είναι μικρός οικισμός της κεντρικής ορεινής Νάξου σε υψόμετρο 270-280 μέτρων με 1 μόνιμο κάτοικο στην απογραφή 2011 Βρίσκεται κοντά και βορειανατολικά του οικισμού του Χαλκείου. Μαζί με το Χαλκείο και τη Ζωοδόχο Πηγή αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Χαλκείου, που υπάγεται στο Δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές
* Το 1835, ο οικισμός ονομάζεται *Μονίτσια* έχει 67 κατοίκους (23 οικογένειες) και προσαρτάται στον νεοϊδρυθέντα *[[Δήμος Τραγαίας Νάξου|Δήμο Τραγαίας]]* της επαρχίας *Νάξου*, με έδρα τον οικισμό του Χαλκείου.
* Το 1912, ο *Δήμος Τραγαίας* καταργείται και δημιουργείται η *κοινότητα Χαλκείου*, όπου και προσαρτάται.
* Το 1955, ο οικισμός από *Μονίτσια* μετονομάζεται σε *Ράχη*.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97), η *κοινότητα του Χαλκείου* καταργείται και ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο ''Δρυμαλίας'' με έδρα *τον* οικισμό *Χαλκείο*. Συγκεκριμένα, με το *πρόγραμμα Καποδίστριας* υπαγόταν στο *Δημοτικό Διαμέρισμα Χαλκείου*, του *Δήμου Δρυμαλίας*, του ''νομού Κυκλάδων'', στο γεωγραφικό διαμέρισμα ''Νήσων Αιγαίου Πελάγους''.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), καταργείται ο δήμος *Δρυμαλίας* και ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο Δήμο ''Νάξου & Μικρών Κυκλάδων''.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Ζωοδόχο Πηγή ( 174 κ.) και Χαλκείο ( 368 κ.) την *Τοπική Κοινότητα Χαλκείου* ( 543 κ.). Η τ.κ. Χαλκείου υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του *δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων*, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νάξου
Υπουργείο Τηλεπικοινωνιών και ΜΜΕ (Ρωσία)

Το **Υπουργείο Τηλεπικοινωνιών και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας** () είναι κυβερνητική υπηρεσία στη Ρωσία που ιδρύθηκε το Μάιο του 2008 και είναι υπεύθυνη για τις τηλεπικοινωνίες, τα μέσα ενημέρωσης και των ταχυδρομίων. Οι υπηρεσίες που υπάγονται στο υπουργείο περιλαμβάνουν τη Ροσκομνάτζορ, τη Ροσπετσάτ και τη Ροσβιάζ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Υπουργεία της Ρωσίας