open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ξυλοκερατιά Κιλκίς

*Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Ξυλοκερατιά Μήλου]]*

Η **Ξυλοκερατιά**, επίσημα **Ξυλοκερατέα**, είναι χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 60 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορία στοιχεία
Η Ξυλοκερατιά βρίσκεται δυτικά του ποταμού Γαλλικού και βορειοανατολικά της Πικρολίμνης. Απέχει 22 χλμ. Ν.-ΝΔ. της πόλης του Κιλκίς και 39 χλμ. Β.-ΒΔ.της Θεσσαλονίκης. Το χωριό χαρακτηρίζεται αμιγώς προσφυγικό αφού μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 79 οικογένειες προσφύγων (330 άτομα) με αρκετούς να κατάγονται από την Ανατολική Ρωμυλία .

### Αξιοθέατα
Στα νοτιοδυτικά του οικισμού και δίπλα στη λίμνη, στη τοποθεσία "Λόφος Καρδίτσα" έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός με διάσπαρτη κεραμική στην επιφάνειά του που πιθανολογείται ότι πρόκειται για τα ερείπια της αρχαίας πόλης Κλίται που υπήρχε στην περιοχή. Η βυζαντινή/μεταβυζαντινή εκκλησία Aγίου Aθανασίου από το 1986 έχει χαρακτηριστεί ως κτίσμα που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία γιατί *"είναι σημαντικός για την ιστορία της κοινότητας και της περιοχής"*. Νοτιοδυτικά και στις όχθες της λίμνης βρίσκονται τα ιαματικά λασπόλουτρα Πικρολίμνης με κύριο χαρακτηριστικό τους τη μαύρη λάσπη (φυσικός αλατούχος πηλός) που υπάρχει στην κοίτη της. Υπάρχουν ομαδικές πισίνες και ατομικοί χώροι επάλειψης πηλού, ενώ στο υδροθεραπευτήριο λειτουργούν ατομικές μπανιέρες υδροθεραπείας. Στα λουτρά συνδυάζονται μέθοδοι πηλοθεραπείας και υδροθεραπείας.

### Έθιμο της Βαρβάρας
Οι Θρακιώτες πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας αναβιώνουν κάθε χρόνο στο χωριό στις 4 Δεκεμβρίου, που είναι η ημέρα εορτής της Βαρβάρας της Μεγαλομάρτυρος, το έθιμο "Βαρβάρα". Πρόκειται για έθιμο που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα και αναφέρεται στην πανσπερμία. Οι νοικοκυρές του χωριού από το προηγούμενο βράδυ βράζουν σιτάρι με κανέλα, καρύδια, σύκα και άλλα υλικά μέχρι να γίνει ένας παχύρρευστος χυλός. Ανήμερα της γιορτής βάζουν τον κολυβόζωμο, που ονομάζεται "Βαρβάρα" σε βαθύ πιάτο που πρέπει να τον μοιράσουν τουλάχιστον σε 3 σπίτια και να ευχηθούν για μια καλή σοδειά.

## Ονομασία - διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται το 1919 ως *Γιαντζηλάρ*, το όνομα που είχε στην τουρκοκρατία, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να  προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γκιόλ- Όμπαση. Το 1927 μετονομάζεται σε Ξυλοκερατέα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Πικρολίμνη και τα Μπακαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξυλοκερατέας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 412 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 273.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Αγία Βαρβάρα και το έθιμο της Βαρβάρας στη Θράκη

Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Επίγονος ο Αμβρακιώτης

Ο **Επίγονος ο Αμβρακιώτης** (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας μουσικός από την Αμβρακία της νότιας Ηπείρου, που πήρε την υπηκοότητα της Σικυώνας, όπου έζησε, έπαιξε και δίδαξε. Το επιγόνιον (έγχορδο όργανο) εφευρέθηκε ή τουλάχιστον εισήχθη στην Ελλάδα από τον Επίγονο. Έζησε την ίδια εποχή με τον Λάσο τον Ερμιονέα.

## Παραπομπές

* Αθηναίος iv.183d και xiv, 637f.1.7. 
* Η Επιστήμη της Αρμονικής στην Κλασική Ελλάδα από τον Άντριου Μπάρκερ

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εφευρέτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηπειρώτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Σικυώνιοι
Στέφανος Μιχαήλ

Ο **Στέφανος Μιχαήλ** (Καλαβασός Λάρνακας, 27 Αυγούστου 1990) είναι Ελληνοκύπριος ηθοποιός.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε να σπουδάζει δασονόμος. Δοκίμασε να πάει για σπουδές στην Αυστρία, γιατί η μητέρα του κατάγεται από εκεί, αλλά στους δύο μήνες επέστρεψε. Η ευκαιρία να ασχοληθεί με την υποκριτική του δόθηκε όταν γνώρισε τον Κούλλη Νικολάου. Προηγουμένως είχε παίξει σε κάποια διαφημιστικά και όταν τον ρώτησε, αν θα τον ενδιέφερε να κάνει δοκιμαστικά για τα την κυπριακή σειρά «Άσπρα Μπαλόνια», του απάντησε θετικά. Μετά την πρώτη σειρά, τη σεζόν 2013-2017 ήρθε το «Μπρούσκο» στον ANT1 που είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Τη σεζόν 2017-2019 πρωταγωνιστεί στη δραματική σειρά του ALPHA «Το Τατουάζ» δίπλα σε πολύ γνωστούς ηθοποιούς όπως η Εβελίνα Παπούλια, η Μυρτώ Αλικάκη, ο Απόστολος Γκλέτσος και άλλοι. Τη σεζόν 2019-2021 έχει έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά ΣΚΑΪ, 8 λέξεις. Τη σεζόν 2021 έκανε μερικές εμφανίσεις στην κωμική σειρά της Κύπρου Κάμπινγκ. Τη σεζόν 2022-2023 τον απολαύσαμε στη σειρά του ΣΚΑΪ ως Άρη στη σειρά Άγρια Γη με την υπογραφή της Μαρίας Γεωργιάδου. Η πλέον πρόσφατη συμμετοχή του είναι στην δραματική τηλεοπτική σειρά του Mega Channel, *[[Famagusta (τηλεοπτική σειρά)|Famagusta]]* (2024), στον ρόλο του Θοδωρή Πανάγου και στη σειρά *[[Η γη της ελιάς|Η Γη της Ελιάς]]* του MEGA στο ρόλο του Μιχάλη Χατζή.

## Προσωπική ζωή
Στις 31 Αυγούστου 2025 παντρεύτηκε, μετά από έξι χρόνια σχέσης, την χορεύτρια Νάταλι Κάτερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Προμηθέας (Γκαίτε)

μικρογραφία|''Ο προμηθέας Φέρνει την Φωτιά στην Ανθρωπότητα,'' γ. 1817 του Χάινριχ Φέγκερ
Ο «**Προμηθέας»** είναι ένα ποίημα του Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, στο οποίο ο μυθικός χαρακτήρας Προμηθέας απευθύνεται στον Θεό (ο Δίας) με μισοθεϊστικές κατηγορίες και περιφρόνηση. Το ποίημα γράφτηκε μεταξύ 1772 και 1774 και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1789 κατόπιν μιας ανώνυμης και μη εξουσιοδοτημένης δημοσίευσης το 1785 από τον Φρίντριχ Χάινριχ Τζάκομπι. Πρόκειται για ένα σημαντικό έργο του κινήματος *[[Θύελλα και Ορμή]]*.

Στις πρώτες εκδόσεις των Απάντων του εμφανίστηκε στον Τόμο Β΄ των ποιημάτων του Γκαίτε στο τμήμα με τα *Διάφορα Ποιήματα*, λίγο μετά την *Ωδή των Πνευμάτων πάνω από τα Νερά* και το *Χειμερινό ταξίδι στο Χαρζ*. Ακολουθείται άμεσα από τον «Γανυμήδη», και τα δύο ποιήματα μαζί θεωρούνται ζευγάρι. Και τα δύο είναι της περιόδου 1770-1775. Ο Προμηθέας είναι το δημιουργικό και επαναστατικό πνεύμα που, εξορισμένο από τους θεούς, αντιμετωπίζει τον Δία με περιφρόνηση και απαξίωση. Χαρακτηρίζεται από πάθος στον λόγο του, από ορμή και ευαισθησία, αναφερόμενος στο μοναχικό παρελθόν του. Αντίθετα, ο Γανυμήδης εκπροσωπεί την παιδιάστικη επιθυμία για ένωση με τον θεό, τον λατρεύει και παρασύρεται από αυτόν. Ως ανθρωπιστής ποιητής, ο Γκαίτε παρουσιάζει και τις δύο ταυτότητες, ως πτυχές και μορφές της ανθρώπινης κατάστασης.

Στο κλασικό σκηνικό ο ήρωας απευθύνεται στον Βιβλικό Θεό αρχίζοντας «*Da ich ein Kind war*» που σημαίνει «Όταν ήμουν παιδί»: η χρήση του *Da* είναι διακριτική, και στον Γκαίτε θυμίζει τη Λουθηρανική μετάφραση της Πρώτης Επιστολής προς Κορινθίους,  του Απόστολου Παύλου: « Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου.». Σε αντίθεση με τον Παύλο, ο Προμηθέας του Γκαίτε δεν πιστεύει στη θεϊκή καρδιά που λυπάται για τους αρρώστους, και θέλει τον άνθρωπο ελεύθερο να αποφασίζει ο ίδιος για τη ζωή και το μέλλον του.

Το ποίημα μελοποιήθηκε από τους Γ.Φ.Ράιχαρντ, Φραντς Σούμπερτ ("Προμηθέας", 1819), Χούγκο Βολφ (1889) και Φ.Μ. Άινχαϊτ (1993).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μετάφραση στα ελληνικά

## Αναφορές


## Πηγές
* J. W. Goethe, *Goethes Werke: Vollständige Ausgabe letzter Hand* (Vol.&nbsp;II, pp.&nbsp;76–78). (J. G. Cotta'sche Buchhandlung, Stuttgart and Tübingen 1827).
* J. W. Goethe, *Gedichte* (Aufbau-Verlag, Berlin and Tübingen 1988)
* J. W. Goethe, *Werke Hamburger Ausgabe in 14 Bänden* (Vol.&nbsp;1 Gedichte und Epen I, pp.&nbsp;44–46). München, 1998.
* Martin Luther, *Die Bibel, oder die ganze Heilige Schrift des Alten und Neuen Testaments*.

Κατηγορία:Γερμανικά ποιήματα
Κατηγορία:Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε
Κατηγορία:Θύελλα και ορμή
Κράμπους

[μικρογραφία|Ο Κράμπους και ο Άγιος Νικόλαος επισκέπτονται [Βιέννη|βιεννέζικο σπίτι, 1896.|εναλλ.=]]
Στην κεντρική ευρωπαϊκή λαογραφία, ο **Κράμπους** (*Krampus*) είναι κερασφόρο, ανθρωπόμορφο ον που περιγράφεται ως «μισός τράγος και μισός δαίμονας». Κατά την περίοδο των Χριστουγέννων τιμωρεί τα παιδιά που έχουν απαράδεκτη συμπεριφορά, σε αντίθεση με τον Άγιο Νικόλαο, που επιβραβεύει την καλή συμπεριφορά με δώρα. Ο Κράμπους είναι μεταξύ των συντρόφων του Αγίου Νικολάου σε πολλές περιοχές συμπεριλαμβανομένης της Αυστρίας, της Βαυαρίας, της Κροατίας, της Τσεχίας, της Ουγγαρίας, της Βόρειας Ιταλίας συμπεριλαμβανομένου του Νότιο Τυρόλο και της Επαρχίας του Τρέντο όπου υπάρχει μεγάλη γερμανόφωνη παρουσία, της Σλοβακίας και της Σλοβενίας. Η προέλευση του σχήματος είναι ασαφείς. Κάποιοι λαογράφοι και ανθρωπολόγοι υποστηρίζουν προχριστιανική προέλευση.[μικρογραφία|Ένα άτομο ντυμένος ως Κράμπους στο πέρασμα Μόρτσγκερ του [Σάλτσμπουργκ (Αυστρία).|εναλλ.=]]Στις παραδοσιακές παρελάσεις και εκδηλώσεις όπως η *Κραμπσλάουφ* (ελληνικά: *[[αγώνας]] του Κράμπους*) οι νέοι συμμετέχουν σε αγώνες ντυμένοι ως Κράμπους. Αυτοί οι εορτασμοί λαμβάνουν χώρα ετησίως στις περισσότερες πόλεις των Άλπεων. Το Κράμπους αναφέρεται σε κάρτες διακοπών γνωστές ως *Κραμπουσκάρτεν*.

## Προέλευση
Η ιστορία του Κράμπους, σύμφωνα με ειδικούς, έχει πιθανώς καταγωγή στις προχριστιανικές παραδόσεις των Άλπεων.

Τα στοιχεία για τον Κράμπους συνέχισαν να υπάρχουν, και κατά τον 17ο αιώνα το Κράμπους είχε ήδη ενσωματωθεί σε χριστιανικές χειμωνιάτικες γιορτές ζευγαρώνοντας τον Άγιο Νικόλαο με τον Κράμπους.

Οι χώρες της πρώην Αυτοκρατορίας των Αψβούργων έχουν σε μεγάλο βαθμό δανειστεί την παράδοση του Κράμπους μαζί με τον Άγιο Νικόλαο, στις 5 Δεκεμβρίου από την Αυστρία.

## Σύγχρονη ιστορία
Μετά τις αυστριακές εκλογές του 1923, η παράδοση του Κράμπους απαγορεύτηκε από το καθεστώς του Ντόλφους υπό το Πατριωτικό Μέτωπο (**) και το Χριστιανικό Κοινωνικό Λαϊκό Κόμμα. Στη δεκαετία του 1950, η κυβέρνηση διένειμε φυλλάδια με τίτλο «Ο Κράμπους Είναι Κακός Άνθρωπος». Προς το τέλος του αιώνα, ξεκίνησε η λαϊκή αναβίωση των γιορτών του Κράμπους και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η παράδοση του Κράμπους αναβιώνει στη Βαυαρία μαζί με την τοπική παράδοση των ξύλινων μασκών σκαλισμένων με το χέρι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικός πολιτισμός
Κατηγορία:Πολιτισμός της Αυστρίας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ιταλίας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Κροατίας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Τσεχίας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Βαυαρίας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Σλοβενίας
Κατηγορία:Σλοβάκικος πολιτισμός
Κατηγορία:Χριστούγεννα στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες
Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού

Τα **Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού** (ΠΕ.Κ.Ε.Σ.) είναι όργανα που υπάγονται στο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού της Ελλάδας και σκοπό έχουν την επιστημονική υποστήριξη των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. 

Η λειτουργία τους ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2018. Πεδίο αρμοδιότητας των ΠΕ.Κ.Ε.Σ είναι όλες οι σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και αποστολή τους είναι η επιστημονική και παιδαγωγική υποστήριξη των εκπαιδευτικών, η επιμόρφωσή τους, καθώς και η συνδρομή στο σχεδιασμό του προγραμματισμού και της αποτίμησης  του εκπαιδευτικού έργου. 
Αποστολή του ΠΕ.Κ.Ε.Σ. είναι (παρ. 2 του άρθρου 4 του ν. 4547/2018):

# Ο εκπαιδευτικός σχεδιασμός, η παρακολούθηση, ο συντονισμός και η στήριξη του εκπαιδευτικού έργου των δημόσιων και ιδιωτικών σχολικών μονάδων, καθώς και των Εργαστηριακών Κέντρων (Ε.Κ.),
# Ο συντονισμός των Κέντρων Διεπιστημονικής Αξιολόγησης Συμβουλευτικής και Υποστήριξης (ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ), των Κέντρων Εκπαίδευσης για την Αειφορία (Κ.Ε.Α.) και των Εργαστηριακών Κέντρων Φυσικών Επιστημών (Ε.Κ.Φ.Ε.) της περιοχής αρμοδιότητάς τους,
# Η επιστημονική και παιδαγωγική υποστήριξη των εκπαιδευτικών της δημόσιας και της ιδιωτικής εκπαίδευσης,
# Η οργάνωση της επιμόρφωσης, περιλαμβανομένης και της εισαγωγικής, των εκπαιδευτικών, καθώς και
# Η υποστήριξη του προγραμματισμού και της αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου σε περιφερειακό επίπεδο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Σταυρούλα Χριστοφιλέα

Η **Σταυρούλα Χριστοφιλέα** είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια ειδήσεων και ενημερωτικών εκπομπών.

## Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Κηφισιά. Κατάγεται και από τις δύο πλευρές της Μάνης, τόσο τη Λακωνική, όσο και τη Μεσσηνιακή.

## Σταδιοδρομία
Σπούδασε Νομική. Το 1989 διορίστηκε στην κρατική τηλεόραση. Από το 1990 πέρασε στην παρουσίαση των δελτίων ειδήσεων στην ΕΤ2 (που μετονομάστηκε σε ΝΕΤ το 1997). Παρουσίαζε δελτία ειδήσεων στην ΕΤ2 και στην ΝΕΤ μέχρι το κλείσιμο της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2013. Το 2013 με την έναρξη λειτουργίας της ΔΤ συμπαρουσιάζει με την Οντίν Λιναρδάτου τις εκπομπές όπως *Επικαιρότητα*, *In Focus* και *Πρωινή Ενημέρωση*. Το 2014 συμπαρουσίαζε μαζί με τον Γιάννη Σκάλκο την Εκπομπή στη ΝΕΡΙΤ, *Έξι Δέκα*. Το 2015 λίγους μήνες μετά την επαναλειτουργία της ΕΡΤ ήταν μαζί με τον Θάνο Σιαφάκα στην εκπομπή ΕΡΤ Ενημέρωση. 

Από το 2016 επέστρεψε στην παρουσίαση των δελτιών ειδήσεων στην κρατική τηλεόραση όπου συνεχίζει μέχρι και σήμερα στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ1. Έχει παρουσιάσει τηλεμαραθωνίους αγάπης όπως η UNICEF και το χαμόγελο του παιδιού. Επίσης έχει αναλάβει εκδηλώσεις όπως η κοπή πίτας της ποδοσφαιρικής ομάδας της ΑΕ Κηφισιάς. Το 2016 μετά την αποχώρηση του Πάνου Χαρίτου από το κεντρικό δελτίο της ΕΡΤ είχε ακουστεί το όνομα της μαζί με την Δώρα Αναγνωστοπούλου για την αντικατάσταση του Πάνου Χαρίτου όμως η Δώρα Αναγνωστοπούλου κατάφερε τελικά να αντικαταστήσει τον Πάνο Χαρίτο ένα χρόνο μετά, το καλοκαίρι του 2017.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Αλτάι Κάι

Οι **Αλτάι Κάι** () είναι  συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής από τη Δημοκρατία των Αλτάι της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ιδρύθηκαν το 1997 από τον Urmat Yntaev. Τραγουδούν παραδοσιακά κομμάτια της πατρίδας τους συνοδευμένα με εγγενή μουσικά όργανα, το komuz και το topshur. Το θέμα της μουσικής τους είναι συχνά η φύση και η ιστορία των Αλτάι και ο ηρωισμός του λαού τους. 

## Παραστάσεις

* The John F. Kennedy Center for the Performing Arts (live internet broadcast) in Washington, D.C. in 2006.
* 68th Annual National Folk Festival in Richmond, Virginia in 2006.
* Czech Philharmonic Orchestra, Dvořák hall (Altai Kai, Hradistan & Czech Philharmonic Orchestra) in Prague in 2007.
* Lope de Vega theatre (WOMEX and BBC-supported concert) in Sevilla in 2007.
* Royal Opera House (BBC live Altai Kai performance recording) in London in 2008.
* WOMAD Festival (BBC live broadcast) in Charlton Park in 2008.

## Δισκογραφία

* Where Altai Is In Rise - Musical Traditions Of Altai People (2002)
* XXI Век (XXI Century)(2005)
* Khan Altai (2005)
* Made In USA (2006)
* XXI Century (Version II)(2006)
* Remix (2006)
* Altyn-Taiga (Golden Taiga) (2011)
* Altai Kabai (2014)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Band's website
* Band's page on Last.fm
* Band's page on Facebook
* Kai Kozhong video clip on YouTube
* Kara Suu video clip on YouTube
* Oino Oino Altai video clip on YouTube

Κατηγορία:Ρωσικά μουσικά συγκροτήματα
Κατερίνα Ντούσκα

Η **Κατερίνα Ντούσκα** (Μοντρεάλ, 5 Νοεμβρίου 1989) είναι Ελληνοκαναδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019, καταλαμβάνοντας την 21η Θέση στον μεγάλο τελικό στις 18 Μαΐου 2019.

## Βιογραφία
Η Κατερίνα Ντούσκα γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μόντρεαλ του Καναδά και ζει στο Παγκράτι στην Αθήνα.

Σπούδασε νομική, την οποία όμως εγκατέλειψε στη συνέχεια.

Κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ της το 2016 με τίτλο Embodiment (Ενσάρκωση). Τον Δεκέμβριο του 2018 εμφανίστηκε σε συναυλία με το μουσικό Πέτρο Κλαμπάνη. To τραγούδι της Fire away επιλέχθηκε από το Nescafe Canada για να χρησιμοποιηθεί σε διαφημιστική του καμπάνια.

Η Κατερίνα Ντούσκα έχει συνεργαστεί με πολλούς διεθνείς καλλιτέχνες όπως η Λάουρα Περγκολίτσι, ο Άλβιν Λι-Μελντώ, ο Τομ Μπάξτερ, η Γιασμίν Χαντάμ, o Όντισι, οι Kadebostany, ενώ έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις σε μεγάλες σκηνές και φεστιβάλ σε Ελλάδα και Ευρώπη όπως στα The O2 Academy London, Rockwave Festival, και στο διεθνές φεστιβάλ "Give a home" του Sofarsound's /Amnesty International, όπου ήταν μια εκ των 300 καλλιτεχνών που συμμετείχαν με σκοπό την υποστήριξη των προσφύγων ανά τον κόσμο. Έχει συμμετάσχει στα φεστιβάλ του Κέντρου Πολιτισμού - Ιδρύματος Σταύρου Νιάρχου και σε συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ανήκει στο δυναμικό της Minos EMI / Universal Music Group.

## Συμμετοχή στη Eurovision
Το 2019 η ΕΡΤ κάνει πρόταση στη Ντούσκα να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 που διεξήχθη στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ.

Η Ντούσκα αποδέχτηκε την πρόταση και διαγωνίστηκε με το τραγούδι *"[[Better Love (τραγούδι της Κατερίνας Ντούσκα)|Better Love]]",* γραμμένο από την ίδια, τον Leon of Athens και τον Ντέιβιντ Σνέντον. Το τραγούδι έλαβε θετικές κριτικές ενώ η θεατρική εμφάνιση της Ντούσκα στη σκηνή σε σκηνοθεσία της Έφη Γούση,  επαινέθηκε από πολλούς. Η Ελλάδα κατέκτησε την 5η θέση με 185 βαθμούς στον ημιτελικό και την 21η θέση στον τελικό με 74 βαθμούς.

## Δισκογραφία

### Studio albums

μικρογραφία|Εξώφυλλο του τραγουδιού με το οποίο εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Eurovision 2019

### Singles

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες ποπ
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελλάδα
Οικία Βελίτσκοβιτς στο Μάσκαρ

Η **Οικία Βελίτσκοβιτς στο Μάσκαρ** (σερβικά κυριλλικά: , σερβικά λατινικά: ) ευρίσκεται στο Μάσκαρ, εντός του Δήμου της Τοπόλα και εντός του Διαμερίσματος της Σουμάντιγια, στη Σερβία. Είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών μνημείων της Δημοκρατίας της Σερβίας (n° SK 2106).

## Περιγραφή

## Δείτε επίσης
*Πολιτισμικά μνημεία του Διαμερίσματος της Σουμάντιγια

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*   - Με φωτογραφία.

Κατηγορία:Προστατευόμενα πολιτισμικά μνημεία στη Σερβία
Μασκαρ
Μασκαρ
Αντιεκκοσμίκευση

Η **αντιεκκοσμίκευση** είναι ένας κοινωνιολογικός όρος που περιγράφει την εξάπλωση ή την ανάπτυξη της θρησκείας, συνήθως μετά από μια περίοδο προηγούμενης εκκοσμίκευσης .  Η θεωρία της αντιεκκοσμίκευσης είναι αντίθετη της παλαιότερης θεωρίας που είναι γνωστή ως «Άποψη της Εκκοσμίκευσης», που αναφερόταν στη βαθμιαία υποχώρηση της θρησκείας μέχρι του σημείου της  εξαφάνισης. Τις τελευταίες δεκαετίες, οι μελετητές κατέδειξαν τη συνέχιση του εκκλησιασμού στις δυτικές χώρες, την άνοδο του θρησκευτικού φονταμενταλισμού και την επικράτηση των θρησκευτικών συγκρούσεων ως απόδειξη της συνεχιζόμενης σημασίας της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο.  Ο αρχικός υποστηρικτής της Άποψης της Εκκοσμίκευσης  Πίτερ Λ. Μπέργκερ, υποστήριξε μετέπειτα τη νεότερη θεωρία, δηλώνοντας ότι ο «κόσμος σήμερα...  είναι μανιωδέστερα θρησκευτικός παρά ποτέ».

## Ιστορικό
Πολλοί μελετητές του 19ου αιώνα είχαν την άποψη ότι ο κόσμος διέρχεται μια διαδικασία εκκοσμίκευσης.  Άτομα όπως ο Εμίλ Ντιρκέμ, ο Μαξ Βέμπερ, ο Καρλ Μαρξ και ο Σίγκμουντ Φρόυντ πίστευαν ότι η τάση αυτή θα συνεχιστεί έως ότου η θρησκεία γίνει ουσιαστικά ασήμαντη στη δημόσια σφαίρα.  Τουλάχιστον θεωρήθηκε ότι η θρησκεία θα γίνει "ιδιωτικοποιημένη".  Η άποψη περί εκκοσμίκευσης υπογραμμίστηκε από τον ορθολογισμό, ένα επιχείρημα που γεννήθηκε από την εποχή του Διαφωτισμού.  

## Έννοια του όρου
Ο Μπέργκερ που εισήγαγε τον όρο, εξήγησε ότι η αρχική χρήση του απλά αναφερόταν στη "συνεχιζόμενη ισχυρή παρουσία της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο".” Μετέπειτα ο Karpov εξήγησε ότι ο όρος αναφέρεται σε ένα φαινόμενο που είναι αντίθετο με την εκκοσμίκευση και με μια προηγηθείσα περίοδο εκκοσμίκευσης. Ανέφερει ότι η αντιεκκοσμίκευση μπορεί να οριστεί σαν "την ανάπτυξη της επιρροής της θρησκείας στην κοινωνία", αλλά μόνο αν αναπτύσσεται ως απάντηση σε προηγηθείσες τάσεις εκκοσμίκευσης. Επομένως, ο ορισμός του Karpov ουσιαστικά περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου η θρησκεία ενεργά επανέρχεται και όχι σε μια απλή κατάσταση συνέχειας.

## Παραδείγματα

### Ο εκκλησιασμός στην Αμερική
Οι Finke και Stark διαπιστώνουν ότι ο εκκλησιασμός στην Αμερική από το 1776 έως το 2000 αυξήθηκε από το 17% στο 62% του πληθυσμού. Υποστηρίζουν ότι η θρησκευτικότητα στον 20ό και 21ο αιώνα απλά φαίνεται να υποχωρεί σε σημαντικότητα επειδή οι παραδοσιακοί τρόπου θρησκευτικής λατρείας αντικαθίστανται από ένα νέο κύμα θρησκευτικότητας.
 Επίσης, υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι στον σύγχρονο κόσμο απομακρύνονται από παραδοσιακά και κατεστημένα δόγματα όπως ο Καθολικισμός και συμμετέχουν σε θρησκευτικές υποθέσεις με μια πιο προσωπική έννοια. Για παράδειγμα, οι Finke και Stark υποστηρίζουν ότι η αποικιακή περίοδος στην Αμερική δεν ήταν τόσο θρησκευόμενη όσο πιστευόταν, χρησιμοποιώντας τον εκκλησιασμό ως δείκτη. Αντίθετα, πιστεύουν ότι η παγκοσμιοποίηση και ο θρησκευτικός πλουραλισμός είναι υπεύθυνοι για μια μεγαλύτερη εμπλοκή της εκκλησίας στην κοινωνία, σε σύγκριση με τις μονολιθικές, παραδοσιακές ιστορίες των κυρίαρχων εκκλησιών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκειολογία
Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Πολλόκειοι Οίκοι

μικρογραφία|300x300εσ| Άποψη των Πολλοκείων Οίκων
Οι **Πολλόκειοι Οίκοι** (Αγγλικά: **Pollock Halls of Residence**) είναι το κύριο σύμπλεγμα φοιτητικών εστιών του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Βρίσκονται στους πρόποδες του Καθίσματος του Αρθούρου, στην άκρη του Πάρκου Χόλυρουντ, 2 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου του Εδιμβούργου.

## Ιστορία
μικρογραφία|Η αίθουσα του Αγίου Λεονάρδου με φόντο το Κάθισμα του Αρθούρου
Στον χώρο αυτό πρώτα κτίστηκαν κατά τον 19ο αιώνα η Αίθουσα του Αγίου Λεονάρδου και το Σόλσμπερι Γκρην.  Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο , ο Σερ Ντόναλντ Πόλλοκ ( Πρύτανης του Πανεπιστημίου από το 1939 έως το 1945) δώρισε τον χώρο στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και έτσι δημιουργήθηκαν οι Πολλόκειοι Οίκοι.

Στην δεκαετία του 1960, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για την κατασκευή πιο σύγχρονων φοιτητικών εστιών.  Η πρώτη εξ αυτών ήταν ο Οίκος Χόλαντ (Holland House), ο οποίος σχεδιάστηκε από τον Σερ Ουίλλιαμ Κίνινμονθ (1904-1988)· ακολουθούμενος συντόμως από τον αδελφό του οίκο, τον Φρέιζερ (Fraser House).  Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, o Οίκος Χόλαντ και ο Οίκος Φρέιζερ άρχισαν να τελούν υπό κοινή διοίκηση και σήμερα είναι γνωστά απλώς ως **Οίκος Χόλαντ**.

Στην δεκαετία του 1960 κτίστηκαν επίσης άλλες έξι εστίες οι οποίες ονομάστηκαν προς τιμήν πρώην Διευθυντών του Πανεπιστημίου ως ακολούθως: **Μπερντ** (Baird) , **Γιούινγκ** (Ewing), **Λη** (Lee), **Τέρνερ** (Turner), **Μπρούστερ** (Brewster - νυν κατεδαφισθείσα) και **Γκραντ** (Grant).  Μαζί τους εγκαινιάστηκε και ένα εστιατόριο, το οποίο αργότερα ονομάστηκε **Κέντρο Τζων ΜακΙντάιρ** (John McIntyre Centre), κατ' όνομα του πρώτου ανωτέρου διευθυντή του συγκροτήματος, ο οποίος διετέλεσε για κάποιο διάστημα και ως Διευθυντής του Πανεπιστημίου.

Ο (τότε) μεγαλύτερος οίκος, ο **Οίκος Κάουαν** (Cowan House), εγκαινιάστηκε το 1973 αντικαθιστώντας ένα ομώνυμο κτίριο το οποίο είχε κατεδαφιστεί για την δημιουργία χώρου για την ανάπλαση της Πλατείας Τζορτζ.

Μια άλλη εστία, ο **Οίκος Μάσσον** (Masson House), προστέθηκε στο σύμπλεγμα στις αρχές της δεκαετίας του 1990.  Το αρχικό κτίριο Μάσσον ήταν δίπλα στο Κάουαν στην Πλατεία Τζορτζ.

Το 2001 και το 2002, οι οίκοι Κάουαν και Μπρούστερ κατεδαφίστηκαν ώστε να διανοιχθεί χώρος για την ανάπτυξη του νέου **Καγκελαρείου Συγκροτήματος** (Chancellor's Court), το οποίο εγκαινιάστηκε το 2003 και είναι τώρα το μεγαλύτερο στο σύμπλεγμα.

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Σκωτία
Κατηγορία:Εδιμβούργο
Τιερί Βινιερόν

Ο **Τιερί Βινιερόν** (*Thierry Vigneron*, γενν. 9 Μαρτίου 1960) είναι Γάλλος πρώην επικοντιστής. Κατά τη δεκαετία του 1980 ήταν ένας από τους κορυφαίους επικοντιστές στον κόσμο. Ωστόσο ήταν κυρίως ένας αθλητής των ρεκόρ και όχι τόσο των (πολύ) μεγάλων αγώνων: Κατέρριψε 4 φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα, αλλά κέρδισε μόλις ένα χάλκινο μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες και ένα αργυρό σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου.

## Σταδιοδρομία
Ο Βινιερόν γεννήθηκε στο Ζενβιλιέ του Ω-ντε-Σεν. Εκτοξεύθηκε στο παγκόσμιο προσκήνιο όταν εξέπληξε καταρρίπτοντας στο Παρίσι το παγκόσμιο ρεκόρ του άλματος επί κοντώ στον ανοικτό στίβο, που κατείχε τότε με 5,72 μέτρα ο Πολωνός Βουαντίσουαφ Κοζακιέβιτς, υπερβαίνοντας τα 5,75 μ. την 1η Ιουνίου 1980. Τον ίδιο μήνα ο Βινιερόν ισοφάρισε στη Λιλ το παγκόσμιο ρεκόρ του. Παρά του ότι το έχασε γρήγορα από τον συμπατριώτη του Φιλίπ Ουβιόν (5,77 μ. στις 17 Ιουλίου 1980), ήταν ένα από τα φαβορί των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας. Ωστόσο, ο εικοσάχρονος άλτης δεν μπόρεσε να αντέξει την πρόκληση: κατέκτησε μόλις την έβδομη θέση με επίδοση 5,45 μέτρα. Το επόμενο έτος, στις 20 Ιουνίου 1981, ο Βινιερόν ξαναπήρε το παγκόσμιο ρεκόρ με άλμα στα 5,80 μ., αλλά το έχασε μόλις 6 ημέρες αργότερα από τον Σοβιετικό άλτη Βλαντίμιρ Πολιακόφ.

Μετά την επανάκτηση του παγκόσμιου ρεκόρ από έναν τρίτο Γάλλο, τον Πιερ Κινόν, με 5,82 μ. στις 28 Αυγούστου 1983, ο Βινιερόν το κατέρριψε με 5,83 μ. την 1η Σεπτεμβρίου 1983. Τη φορά αυτή το ρεκόρ του παρέμεινε μέχρι το επόμενο έτος, οπότε στις 26 Μαΐου 1984 καταρρίφθηκε με 5,85 μ. από τον νεαρό τότε (σχεδόν τέσσερα χρόνια μικρότερο του Βινιερόν) Σεργκέι Μπούμπκα. Σύντομα μετά διεξάχθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λος Άντζελες, στους οποίους ο Βινιερόν πήρε το χάλκινο μετάλλιο, ενώ ο Μπούμπκα απουσίαζε εξαιτίας του μποϊκοτάζ των Αγώνων από τη χώρα του. Στις 31 Αυγούστου 1984, λιγότερο από τρεις εβδομάδες μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων, ο Μπούμπκα νίκησε τον Βινιερόν σε έναν αλησμόνητο ανταγωνισμό στη Ρώμη, όπου ο Γάλλος κατέρριψε και πάλι το παγκόσμιο ρεκόρ με επίδοση 5,91 μ., αλλά ο Ουκρανός άλτης το βελτίωσε μόλις 6 λεπτά της ώρας αργότερα, περνώντας τα 5,94 μέτρα. Αυτή ήταν η τελευταία φορά που κάποιος άλλος εκτός από τον Μπούμπκα κατείχε το παγκόσμιο ρεκόρ του επί κοντώ στον ανοικτό στίβο.

Αυτή η χρονιά απετέλεσε και το αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας του Βινιερόν. Παρά το ότι κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου το 1985 και το χάλκινο το 1987, καθώς και τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1987 στη Ρώμη, δεν μπόρεσε ποτέ πια να πιάσει τις επιδόσεις του Σεργκέι Μπούμπκα.

Ο Τιερί Βινιερόν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1996.

Κατηγορία:Επικοντιστές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988
31824 Έλατος

με-πλαίσιο|right|Ο Έλατος σε απεικόνιση της 29ης Σεπτεμβρίου 2009
Ο **Έλατος (Elatus)** είναι ένας σκουρόχρωμος κένταυρος (ουράνιο σώμα με χαρακτήρα μεταξύ αστεροειδή και κομήτη) με απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,42. Ανακαλύφθηκε το 1999 από αστρονόμους της Ουράνιας Επισκόπησης της Καταλίνα στο Αστεροσκοπείο του όρους Λέμον, στην Αριζόνα. Το ουράνιο αυτό σώμα πήρε το όνομά του από τον Κένταυρο Έλατο της ελληνικής μυθολογίας.

## Τροχιά και ταξινόμηση
Ο Έλατος περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο μεταξύ των τροχιών του Δία και του Ουρανού. Για να εκτελέσει μία πλήρη περιφορά χρειάζεται 40 γήινα έτη και 6 μήνες (14.801 ημέρες).

Το αρχείο παρατηρήσεων του Ελάτου αρχίζει με μία απεικόνισή του πριν την ανακάλυψή του, από την Ψηφιακή Ουράνια Επισκόπηση Sloan στο Αστεροσκοπείο Απάτσι Πόιντ τον Σεπτέμβριο του 1998, 13 μήνες πριν από την επίσημη παρατήρηση ανακαλύψεώς του.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
### Περιστροφή
Δύο καμπύλες φωτός του Ελάτου έχουν αποκτηθεί μέχρι σήμερα. Η ανάλυσή τους έδωσε μια μεγάλη για αστεροειδή περίοδο περιστροφής γύρω από τον άξονά του, 26,5 ή 26,82 ώρες, με μεταβολή φωτεινότητας 0,10 του μεγέθους.

### Διάμετρος, άλβεδο και φασματικός τύπος
Σύμφωνα με παρατηρήσεις από το Διαστημικό Αστεροσκοπείο Χέρσελ και την επισκόπηση από τη διαστημική αποστολή WISE, ο Έλατος έχει διάμετρο 49,8 και 57,0 χιλιόμετρα αντιστοίχως. Το γεωμετρικό άλβεδό του είναι περίπου 0,050. Ο «Συνεργατικός Σύνδεσμος Καμπυλών Φωτός Αστεροειδών» (*Collaborative Asteroid Lightcurve Link*), δεχόμενοι ένα στάνταρ άλβεδο 0,057 για ανθρακούχους αστεροειδείς, προτείνει διάμετρο 45,9 χιλιομέτρων με βάση το απόλυτο μέγεθος 10,42. 

Ο Έλατος είναι κοκκινωπό σώμα, έχοντας φασματικό τύπο **RR** ή **D**.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δεδομένα από την JPL Small-Body Database

Ελατος
Ιππαρίνος (πατέρας του Δίωνα)

Ο **Ιππαρινός** ήταν Συρακούσιος, πατέρας του τυράννου Δίωνα των Συρακουσών. 

Αναφέρεται από τον Αριστοτέλη ως άνθρωπος με μεγάλη περιουσία και ένας από τους βασικούς πολίτες των Συρακουσών, ο οποίος, έχοντας σπαταλήσει την περιουσία του με πολυτέλεια και υπερβολή, υποστήριξε τον Διονύσιο Α' των Συρακουσών για να αποκτήσει την κυριαρχία της πατρίδας του (Αριστοτέλης, Πολιτική 5.6).

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, συνδέθηκε με τον Διονύσιο στην διοίκηση ως γενικός *αυτοκράτορας*, μια δήλωση που κατά τον ιστορικό Ουίλιαμ Μίτφορντ είναι αναφορά στην εποχή που ο Διονύσιος απέκτησε την εικονική κυριαρχία με αυτόν τον τίτλο αυτό, την άνοιξη του 405 π.Χ. (Πλούταρχος, Δίων, 3) Είναι πιθανότερο ότι σχετίζεται με το διορισμό των δέκα στρατηγών το προηγούμενο έτος και ότι ο Ιππαρινός όπως και ο Διονύσιος, ήταν ένας από αυτούς. 

Μετά από αυτό το περιστατικό, δεν ακούμε ξανά για τον Ιππαρίνο για καιρό, αλλά με βάση τα στοιχεία είναι σαφές ότι συνέχισε να κατέχει υψηλή θέση με την εύνοια του Διονυσίου όσο ζούσε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι
Μνημείο για τα θύματα της σφαγής του Χοτζαλί (Μπακού)

Το **μνημείο για τα θύματα της σφαγής του Χοτζαλί** βρίσκεται στο ραγιόν Χαταΐ του Μπακού και είναι το πρώτο δημόσιο μνημείο που κατασκευάστηκε στο Αζερμπαϊτζάν  εις μνήμην των θυμάτων της σφαγής του Χοτζαλί.

## Κατασκευή και αποκαλυπτήρια
Το μνημείο κατασκευάστηκε το 2008 και χρηματοδοτήθηκε από την τοπική κυβέρνηση υπό την προτροπή του προέδρου Ιλχάμ Αλίγιεφ.

## Σχέδιο
Αποτελείται από μία βάση από γρανίτη η οποία βρίσκεται μέσα σε υπόβαθρο από χαλίκι στην κορυφή του οποίου υπάρχει χάλκινο άγαλμα . Το συνολικό ύψος του μνημείου είναι 8,6 μέτρα  Το άγαλμα απεικονίζει μια μητέρα με το νεκρό παιδί της στην αγκαλιά της, το οποίο πιέζει προς την καρδιά. Κατά την κατασκευή του μνημείου, γλύπτες χρησιμοποίησαν ως μοντέλα φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από τον Αζέρο δημοσιογράφο Τσινγκίζ Μουσταφάγιεφ.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγάλματα στο Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Μνημεία του Μπακού
Ο Χορός των Νεκρών Εραστών

***Ο Χορός των Νεκρών Εραστών*** (αγγλ.**Saraband for Dead Lovers**) είναι Βρετανική κινηματογραφική δραματική ταινίας εποχής, του 1948, σε σκηνοθεσία του Basil Dearden, με πρωταγωνιστές τον Στιούαρτ Γκρέιντζερ και την Τζόαν Γκρίνγουντ. Είναι βασισμένη σε νουβέλα (1935) της Helen Simpson (1897 – 1940).

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 1948
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 1940
Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Ράντμιλα Σεκερίνσκα

Η **Ράντμιλα Σεκερίνσκα Γιανκόφσκα** (Радмила Шекеринска Јанковска, , γενν. 10 Ιουνίου 1972) είναι πολιτικός από τη Βόρεια Μακεδονία, αναπληρώτρια γενική γραμματέας του ΝΑΤΟ, η οποία έχει διατελέσει Υπουργός Άμυνας της Βόρειας Μακεδονίας και πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Βόρειας Μακεδονίας.

## Σπουδές
Η Ρ. Σεκερίνσκα γεννήθηκε στα Σκόπια και το 1995 απεφοίτησε από την πανεπιστημιακή Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών της πόλεως με πτυχίο στην ενεργειακή μηχανική. Αργότερα πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Σχολή Νόμου και Διπλωματίας Φλέτσερ του Πανεπιστημίου Ταφτς, στις ΗΠΑ (μάστερ το 2007).

## Πολιτική σταδιοδρομία
Η Σεκερίνσκα αναμίχθηκε στο «Ίδρυμα Ανοιχτής Κοινωνίας» του Τζωρτζ Σόρος και το 1996 εκλέχθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο των Σκοπίων, θέση που κράτησε μέχρι που εκλέχθηκε μέλος του εθνικού κοινοβουλίου το 1998. Στη συνέχεια έγινε αντιπρόεδρος της Σοσιαλδημοκρατικής Ενώσεως Μακεδονίας (SDSM).

Από το 1997 μέχρι το 2002 η Σεκερίνσκα εργαζόταν στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών των Σκοπίων, παράλληλα με τα βουλευτικά της καθήκοντα. Στη βουλή ήταν αναπληρώτρια συντονίστρια της κοινοβουλευτικής ομάδας της SDSM.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2002 η Σεκερίνσκα επανεκλέχθηκε βουλευτής και αμέσως μετά διορίσθηκε αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως της τότε πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, υπεύθυνη για την «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση».

Η Σεκερίνσκα διετέλεσε εκπρόσωπος του Μπράνκο Τσερβένκοφσκι κατά την επιτυχημένη προεκλογική εκστρατεία του για την προεδρία της χώρας τον Μάρτιο και Απρίλιο του 2004. Στη συνέχεια διετέλεσε υπηρεσιακή πρωθυπουργός επί τρεις εβδομάδες, καθώς ο Τσερβένκοφσκι παραιτήθηκε από το αξίωμα αυτό για να γίνει Πρόεδρος. Η Σεκερίνσκα διορίσθηκε και πάλι υπηρεσιακή πρωθυπουργός στις 18 Νοεμβρίου 2004, διαδεχόμενη αυτή τη φορά τον Χάρι Κοστόφ, και παρέμεινε στο αξίωμα μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου 2004, οπότε τη διαδέχθηκε ο Βλάντο Μπουτσκόφσκι. Είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην χώρα της.

Με την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Ζόραν Ζάεφ, η Σεκερίνσκα διορίσθηκε στη θέση του Υπουργού Άμυνας την 1η Ιουνίου 2017. Στα πλαίσια των καθηκόντων της αυτών, την Πρωτομαγιά του 2018 συναντήθηκε στο Πεντάγωνο (ΗΠΑ) με τον τότε Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Τζέιμς Μάτις για να συζητήσουν τις αμυντικές σχέσεις των δύο χωρών. Επιπροσθέτως, συζήτησαν το ζήτημα της ονομασίας της τότε ΠΓΔΜ, που εμπόδιζε την είσοδό της στο NATO, όπως και τη δεύσμευση της να δαπανά το 2% του ΑΕΠ της για αμυντικούς σκοπούς.

Η Σεκερίνσκα είναι μέλος της ομάδας προβληματισμού «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων» (*European Council on Foreign Relations*, ECFR)

## Τιμητικές διακρίσεις
Η Ράντμιλα Σεκερίνσκα έχει τιμηθεί με το βραβείο «Παγκόσμιοι Ηγέτες του Αύριο», που απονέμεται υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το «προφίλ» της Σεκερίνσκα στον επίσημο κυβερνητικό ιστότοπο

Κατηγορία:Υπουργοί της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Ανδρέας Μπαζός

Ο **Ανδρέας Μπαζός** ήταν Πολιτικός Μηχανικός, Κιθαριστής, Συνθέτης και Συγγραφέας.

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1932. Έζησε στην τρίτη δημοτικού τον βομβαρδισμό της Πάτρας από τους Ιταλούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι συνθήκες, τα γεγονότα, η πείνα, η ανασφάλεια και γενικά τα δύσκολα χρόνια της κατοχής και του πολέμου περιγράφονται στα δύο βιβλία που έχει εκδώσει. Τελείωσε το Γυμνάσιο στην Πάτρα και το 1952 μπήκε στη Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1953 μπήκε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών με υποτροφία.

Είχε μεγάλη αγάπη για την μουσική και την κλασική κιθάρα. Το 1973 πήρε το Δίπλωμα κιθάρας από το Ελληνικό Ωδείο με καθηγητή τον Χαράλαμπο Εκμεκτσόγλου. Δάσκαλός του υπήρξε και ο Ευάγγελος Ασημακόπουλος. Ως σολίστ κλασικής κιθάρας έδωσε συναυλίες στην Αθήνα και την Πάτρα. Διετέλεσε επικεφαλής καθηγητής της Σχολής Κιθάρας στο Πατραϊκό και το Πελοποννησιακό Ωδείο, καθώς και το Δημοτικό Ωδείο της Πάτρας.

Το 1985 εξέδωσε ένα μουσικό βιβλίο που κυκλοφορεί στους μουσικούς οίκους της χώρας με τίτλο «Αρμονία και κιθάρα» όπου -όπως έλεγε- παρουσιάζεται η αρμονία σαν θεωρητικός λογισμός, με κανόνες που προκύπτουν σαν ενιαία συλλογιστική μέθοδο. Έργα του έχουν παιχθεί στην Ελλάδα και σε ευρωπαϊκές πόλεις. Έχει ηχογραφήσει μέρος των έργων του για σόλο κιθάρα σε επιλεγμένη έκδοση C.D με τίτλο «Αναδρομή». Ήταν μόνιμο μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. Έχει εκδώσει δύο βιβλία, το ένα το 2002 με δύο νουβέλες «Το τοτότο» και την «Φουρκέτα» και το 2005 το μυθιστόρημα «Η γραμμή των πρόσω». 

Απεβίωσε στις 11 Μαρτίου 2010.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Τζόαν Γκρίνγουντ

Η **Τζόαν Γκρίνγουντ** (**Joan Greenwood**, Τσέλσι, Λονδίνο, Μεγάλη Βρετανία, 4 Μαρτίου 1921 – 28 Φεβρουαρίου 1987) ήταν Βρετανίδα ηθοποιός του θεάτρου (κυρίως) και του κινηματογράφου. Μνημονεύεται περισσότερο για την ερμηνεία της, σαν *Sibella*, στην ταινία του 1949 *King Hearts and Coronets*. Άλλες, αξιοσημείωτες εμφανίσεις της καταγράφηκαν στα έργα *The Man in the White Suit* (1951), *The Importance of Being Earnest* (1952), *Stage Struck* (1958), *Tom Jones* (1963), *Girls on Top* (1985-86) και *Little Dorrit* (1987).
Η θεατρική της σταδιοδρομία σημαδεύτηκε από τη συνεργασία της με τη θεατρική ομάδα του Donald Wolfit, τα πρώτα μετά-πολεμικά χρόνια. Ήταν υποψήφια για «Χρυσό Σκούφο» (β΄γυναικείου ρόλου) το 1963. Το 1960, κατά τη διάρκεια της πρόβας για την παράσταση Έντα Γκάμπλερ στο *Oxford Playhouse* συνήψε αισθηματικό δεσμό με τον συν-πρωταγωνιστή της, Andre Morell, τον οποίο παντρεύτηκε στη Τζαμάικα και με τον οποίο έζησε έως το θάνατό του, το 1978.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μονή Αγίου Γεωργίου Λόφου Κιλκίς

Η **Μονή Αγίου Γεωργίου Λόφου Κιλκίς** βρίσκεται στα βόρεια όρια της πόλης του Κιλκίς στο λόφο Αγίου Γεωργίου με υψόμετρο 369 μέτρα και έκταση 628 στρέμματα ανάμεσα σε πλούσιο φυσικό περιβάλλον και ενδιαφέρουσα πανίδα μικρών κυρίως ειδών. 

## Ιστορία
Σύμφωνα με την προφορική παράδοση η Μονή Αγίου Γεωργίου Λόφου Κιλκίς ιδρύθηκε το 1856 κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, από τους χριστιανούς κατοίκους της περιοχής, ύστερα από αίτημα που υπέβαλαν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και την έκδοση σχετικού φιρμανιού από την Υψηλή Πύλη. Μαρτυρίες του 1950 αναφέρουν ότι με πρωτοβουλία του τότε ιεροκήρυκα Αρχιμανδρίτη Χαρίτονα Συμεωνίδη κτίζονται δύο οικήματα για τους μοναχούς που   εξυπηρετούσαν τις λατρευτικές ανάγκες της Μονής. Η δεύτερη επανίδρυση της μονής έγινε το 1976 ύστερα από ενέργειες του Μητροπολίτου Αμβροσίου.  

Ο Ναός είναι χαρακτηριστικό δείγμα μακεδονίτικης βασιλικής, έχει τρία κλίτη με ξύλινη σκεπή και είναι μήκους 30 μέτρων και πλάτους 18, ενώ οι πέτρινοι τοίχοι του έχουν πλάτος ενός μέτρου περίπου. Το εσωτερικό της είναι διακοσμημένο με αξιόλογη ξυλογλυπτική και ζωγραφική διακόσμηση του 19ου αιώνα. Το 1983 ο ιερός ναός του Aγίου Γεωργίου χαρακτηρίστηκε ως κτίσμα που έχει ανάγκη από ειδική κρατική προστασία

## Πηγές
**"Μακεδονία, ιστορία του Κιλκίς"*, Γιώργος Εχέδωρος, έκδοση 2007

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Μηλιά Άρτας

Με την ονομασία **Μηλιά Άρτας** ή **Μηλέα Άρτας** αναφέρονται οι οικισμοί:
* Μηλιά Αγνάντων Άρτας, οικισμός του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων του νομού Άρτας. 
* Μηλιά Τετραφυλίας Άρτας, οικισμός του δήμου  Γεωργίου Καραϊσκάκη του νομού Άρτας.
Κυνοκεφαλία

Το χαρακτηριστικό της **κυνοκεφαλίας** είναι ένα ευρέως διαπιστωμένο μυθικό φαινόμενο που υπάρχει σε πολλές διαφορετικές μορφές και πλαίσια. Η λέξη κυνοκεφαλία ή κυνοκέφαλος υπονοεί την αναφορά σε ένα ανθρώπινο σώμα με κεφάλι σκύλου. Συχνά, τέτοια πλάσματα έχουν επίσης ανθρώπινη νοημοσύνη. Τα κυνοκέφαλα αυτά όντα είναι γνωστά στη μυθολογία και το θρύλο από πολλά μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της αρχαίας Αιγύπτου, της Ελλάδας και της Κίνας. Περαιτέρω αναφορές προέρχονται από τη μεσαιωνική Ανατολή και την Ευρώπη. Στο σύγχρονο λαϊκό πολιτισμό οι κυνοκέφαλοι συναντώνται επίσης ως χαρακτήρες σε βιβλία, κόμικς και εικονογραφημένα μυθιστορήματα. Η κυνοκεφαλία γενικά διακρίνεται από τη λυκανθρωπία και τα σκυλιά που μπορούν να μιλούν.

## Αρχαία Ελλάδα και Αίγυπτος
[left|thumb|Ο [Άνουβις (μουσείο του Λούβρου)]]
Η κυνοκεφαλία ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες από τις απεικονίσεις των Αιγύπτιων θεών, Ντουαμουτέφ (Υιός του Ώρους), Ουπουαούτ (Εκείνος που ανοίγει τους δρόμους) και Άνουβι (ο Αιγύπτιος θεός των νεκρών). Η ελληνική λέξη "κυνοκέφαλοι" προσδιορίζει επίσης έναν ιερό αιγυπτιακό μπαμπουίνο με το πρόσωπο ενός σκύλου.

Αναφορές κυνοκέφαλων φυλών μπορούν επίσης να εντοπιστούν στην ελληνική αρχαιότητα. Τον πέμπτο αιώνα π.Χ., ο Έλληνας ιατρός Κτησίας, στα *[[Ἰνδικά (Κτησίας)|Ινδικά]]* του, έγραψε μια αναλυτική αναφορά για την ύπαρξη κυνοκέφαλων στην Ινδία. Ομοίως, ο Έλληνας ταξιδιώτης Μεγασθένης ισχυριζόταν ότι γνώριζε για κυνοκέφαλους ανθρώπους στην Ινδία που ζούσαν στα βουνά, επικοινωνούσαν με το γαύγισμα, φορούσαν τα δέρματα άγριων ζώων και ζούσαν με το κυνήγι. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ισχυρισμούς από τους αρχαίους Λίβυους ότι τέτοιου είδους πλάσματα κατοικούσαν στα ανατολικά των εδαφών τους, καθώς και ακέφαλοι άνθρωποι και διάφορες άλλες παρατυπίες.

Η καλύτερη εκτίμηση για τον τόπο όπου έλαβε χώρα η μάχη μεταξύ των Αργοναυτών και των Κυνοκέφαλων είναι η σημερινή Βόρεια Σερβία ή η Νότια Ουγγαρία.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Θηριοκεφαλία, γενικός όρος για τα ανθρώπινης μορφής σώματα με κεφάλια ζώων
*Ούλφχεδναρ, μπερσέρκ που συνδέονται με τους λύκους
*Λυκάνθρωποι, οι οποίοι εμφανίζονται σε αρχαϊκές ελληνικές και άλλες ευρωπαϊκές παραδόσεις.

Κατηγορία:Αιγυπτιακή μυθολογία
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί θρύλοι
Κατηγορία:Ζώα στην θρησκεία
Κατηγορία:Μυθολογικά κυνοειδή
Στιούαρτ Γκρέιντζερ

[μικρογραφία|338x338εσ|Με την [Άβα Γκάρντνερ το 1950]]
[μικρογραφία|260x260εσ|Με τη σύζυγό του, [Τζιν Σίμονς, το 1955]]
Ο **Στιούαρτ Γκρέιντζερ** (αγγλικά: **Stewart Grager**, γεννηθείς ως **James Lablache Stewart**, Κένσινγκτον, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 6 Μαΐου 1913 – Σάντα Μόνικα, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 16 Αυγούστου 1993) ήταν Βρετανός ηθοποιός του σινεμά, ο οποίος ερμήνευε, κυρίως, ηρωικούς και αισθηματικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το διάστημα των δεκαετιών του ’40 έως του ’60 ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής, χάρις, βασικά στη συμμετοχή του στα μελοδράματα Gainsborough.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Πρεσβεία της Κύπρου στη Γαλλία

Η **Πρεσβεία της Κύπρου στη Γαλλία** (γαλλικά: *Ambassade de Chypre en France*) είναι η διπλωματική αντιπροσωπεία της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώπιον της Γαλλικής Δημοκρατίας. Ευρίσκεται επί του αριθμού 23 της Οδού Γαλιλαίου, εντός του 16ου Δημοτικού Διαμερίσματος του Παρισιού, πρωτεύουσας της χώρας. Πρέσβης της διατελεί, από το 2011, ο Μάριος Λυσιώτης.

## Ιστορία

Η Κυπριακή Δημοκρατία έλαβε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο στις 16 Αυγούστου 1960. Την ίδια ημέρα, η Γαλλία όρισε τον Ρομπέρ Μπωντουί, ήδη γενικό πρόξενο, ως διπλωματικό επιτετραμμένο, προτού προχωρήσει στην αντικατάστασή του, το 1962, με έναν πρέσβη, τον Λουί Κελέρ.

Ωστόσο, η Κυπριακή Κυβέρνηση προτίμησε να ξεκινήσει από τη δημιουργία πρεσβειών στο Λονδίνο, την Αθήνα, την Άγκυρα, τη Βόννη, τη Μόσχα και το Κάιρο, ενώ στο Παρίσι δεν δημιούργησε παρά μόνον ένα προξενείο, προτού, το 1968, προχωρήσει στην αναβάθμισή του ως πρεσβεία.

Ως αποτέλεσμα, η Κυπριακή Κυβέρνηση παρέδωσε στη Γαλλία το αίτημα συγκατάθεσης για τον ορισμό του Πόλυ Μοδινού ως πρώτου πρέσβη της στις 16 Νοεμβρίου 1968. Η πρόταση έγινε αποδεκτή από το Υπουργικό Συμβούλιο της Γαλλίας στις 15 Ιανουαρίου 1969, ενώ ο ίδιος ο Μοδινός παρέδωσε τα διαπιστευτήριά τους στις 17 Απριλίου 1969.

Παράλληλα, ο Μοδινός ήταν ο ύστατος πρέσβης ο οποίος παρέδωσε τα διαπιστευτήριά του στον Στρατηγό ντε Γκωλ, καθώς ο τελευταίος παραιτήθηκε του αξιώματός του ως Προέδρου της Δημοκρατίας στις 28 Απριλίου 1969, την επομένη του δημοψηφίσματος επί της μεταρρυθμίσεως της Γερουσίας και της περιφερειοποίησης.

## Κτίριο

Το κτίριο το οποίο φιλοξενεί την πρεσβεία της Κύπρου, στεγάζει, επίσης, το γενικό προξενείο της Ελλάδας.

## Πρέσβεις της Κύπρου στη Γαλλία

## Προξενεία
Πέραν των προξενικών αρμοδιοτήτων οι οποίες επιτελούνται από την πρεσβεία της στο Παρίσι, η Κύπρος διαθέτει, επίσης, τιμητικό προξενείο στη Μασσαλία.

## Δείτε επίσης
* Κυπριακό Υπουργείο Εξωτερικών
* Κατάλογος διπλωματικών αντιπροσωπειών της Κύπρου
* Πρεσβεία της Γαλλίας στην Κύπρο
* Σχέσεις Γαλλίας-Κύπρου

## Παραπομπές
Από το *[[Journal officiel de la République française]]* (JORF), στο Légifrance:


Άλλες παραπομπές:


Κυπρος
Κατηγορία:Σχέσεις Γαλλίας-Κύπρου
Γαλλια
Καστέλλο ντελ Βαλεντίνο

Το **Καστέλλο ντελ Βαλεντίνο**, ιταλ. Castello del Valentino, είναι ένα ιστορικό κτήριο βορειοδυτικά του Τορίνο, στην Ιταλία. Βρίσκεται στο Πάρκο ντελ Βαλεντίνο και είναι η έδρα του Τμήματος Αρχιτεκτονικής της Πολυτεχνικής Σχολής του Τορίνο. Ήταν μία από τις κατοικίες του βασιλικού Οίκου της Σαβοΐας και περιλαμβάνεται στον κατάλογο των Τόπων Παγκοσμίου Κληρονομίας της ΟΥΝΕΣΚΟ από το 1997.

## Ιστορία
Ο Εμμανουήλ-Φιλιβέρτος δούκας της Σαβοΐας αγόρασε το αρχαίο κάστρο, που υπήρχε εδώ, μετά από τη συμβουλή του Αντρέα Παλλάντιο. Το όνομα του κάστρου μνημονεύεται από το 1275 και μάλλον προέρχεται από τον Άγιο Βαλεντίνο, που τα λείψανά του βρίσκονται στον γειτονικό ναό.

Η τωρινή κατασκευή οφείλεται στην πριγκίπισσα Χριστίνα-Μαρία των Βουρβόνων (1606-1663), σύζυγο του Βίκτωρα-Αμεδαίου Α΄ (εγγονού του Εμμανουήλ-Φιλιβέρτου). που κατοίκησε εδώ από το 1630. Ο αρχιτέκτονας Κάρλο ντι Καστελλαμόντε ανακαίνισε δραστικά την κατασκευή, με τη βοήθεια του γιου του Αμεντέο ντι Καστελλαμόντε.  Οι εργασίες ξεκίνησαν από το 1633 και διήρκεσαν ως το 1660.

Έχει σχήμα Π: είναι ένα ορθογώνιο χωρίς τη δυτική πλευρά, με τέσσερις πύργους, έναν σε κάθε γωνία. Η ευρεία εσωτερική αυλή έχει μαρμάρινο δάπεδο. Εκτός από το ισόγειο υπάρχουν δύο όροφοι· οι στέγες αποτελούν ψευδο-όροφο σε γαλλικό στυλ. H πρόσοψη φέρει έναν μεγάλο θυρεό του Οίκου της Σαβοΐας. Κάθε πλαϊνή πτέρυγα προεκτείνεται με μία στοά. Στη δυτική πλευρά που δεν έχει κτίσμα, υπάρχει κιγκλίδωμα. Στο ορθογώνιο κτήριο έχει προεκταθεί η ανατολική του πλευρά προς το νότο με μία πτέρυγα, κατά μήκος του ποταμού Πάδου.

Ελάσσονες μετατροπές έγιναν στις αρχές του 19ου αι. και επίσης τότε Γαλλικά στρατεύματα μετέφεραν την επίπλωση του 17ου αι, που είχε. Για το επόμενο ήμισυ του αιώνα το ανάκτορο ήταν σχεδόν εγκαταλελειμμένο και περιήλθε σε κατάσταση ερείπωσης. Το 1860 εκτελέστηκαν οι ανακαινίσεις, όταν επελέγη ως η έδρα του Τμήματος Μηχανικών. Τα πρόσφατα έτη αποκαταστάθηκε περισσότερο.

Σήμερα είναι το κεντρικό κτήριο του Τμήματος Αρχιτεκτονικής της Πολυτεχνικής Σχολής του Τορίνο. Οι Βοτανικοί Κήποι του Πανεπιστημίου του Τορίνο είναι ένας ιστορικός βοτανικός κήπος στην περιοχή του κάστρου.

## Πηγές
* Κατάλογο Τόπων Παγκόσμιας Κληρονομίας της ΟΥΝΕΣΚΟ

## Πινακοθήκη

Castello del valentino.jpg
Torino-Parco del Valentino-Rocca medioevale-3.jpg
Castello valentino 3.JPG
TorinoCastelloValentino 2008.JPG
Castello del Valentino (12219953863).jpg


## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλάτια στο Τορίνο
Κατηγορία:Παλάτια στην Ιταλία
Χωρίς Σκοπό

Το **"Χωρίς Σκοπό"** ήταν η Ελληνική συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1990, ερμηνευμένο στα Ελληνικά από τον Χρήστο Κάλοου με το συγκρότημα Wave.

Το τραγούδι παρουσιάστηκε δεύτερο τη βραδιά, μετά τους Azúcar Moreno της Ισπανίας με το "Bandido" και πριν τον Philippe Lafontaine του Βελγίου με το "Macédomienne". Στο τέλος της ψηφοφορίας, είχε λάβει 11 βαθμούς και την 19η θέση ανάμεσα στους 22. Το τραγούδι είναι μια μπαλάντα, με τον Κάλοου να τραγουδάει για την επιθυμία του να είναι με τον εραστή του. Τραγουδάει ότι του λέει ότι τον αγαπάει και στη συνέχεια "πηγαίνεις μακριά χωρίς σκοπό" και αυτό του προκαλεί σημαντική θλίψη.

Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1990
Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Γαστήρ (έντομα)

thumb|Στο μυρμήγκι εργάτρια, το μετάσωμα διαιρείται στο στενό μίσχο και τη βολβοειδή γαστέρα. Τεχνικά η κοιλία περιλαμβάνει το μετάσωμα και το μίσχο, οι οποίοι είναι συγχωνευμένοι με τον θώρακα.
Η **γαστήρ** (Αγγλικά: ***gaster***) είναι το βολβοειδές οπίσθιο τμήμα του μετασώματος το οποίο βρίσκεται στα υμενόπτερα της υποενότητας *Apocrita* (μέλισσες, σφήκες και μυρμήγκια). Τούτο, στα περισσότερα μυρμήγκια ξεκινά με το κοιλιακό τμήμα *ΙΙΙ*, αλλά μερικά σχηματίζουν ένα συμπιεσμένο μετεγχειρητικό έξω από το τμήμα *ΙΙΙ*, οπότε η γαστήρ αρχίζει με το κοιλιακό τμήμα *IV*.

## Ετυμολογία
Η λέξη «γαστήρ» (η), γεν. γαστέρος και γαστρός· προέρχεται από την ελληνική γλώσσα και ετυμολογικά, σημαίνει το τμήμα του σώματος, μετά το θώρακα και μέχρι τους μηρούς, η κοιλία μετά των σπλάχνων της.

## Δείτε επίσης

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
 * *Bernhard Seifert: “Ameisen: beobachten, bestimmen.” Naturbuch Verlag, Augsburg 1996. ISBN 3-89440-170-2: S. 10–16*

Κατηγορία:Ανατομία των εντόμων
Κωνσταντίνος της Ρωσίας

Ο **Κωνσταντίνος της Ρωσίας** μπορεί να αναφέρεται στους παρακάτω:

* Κωνσταντίνος Πάβλοβιτς της Ρωσίας (8 Μαΐου 1779 - 27 Ιουνίου 1831), Ρώσος μεγάλος δούκας και ανεπίσημος βασιλιάς για 25 μέρες το 1825. 
* Κωνσταντίνος Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας (21 Σεπτεμβρίου 1827 - 25 Ιανουαρίου 1892), Ρώσος πρίγκιπας.
* Κωνσταντίνος Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας (1858-1915) (22 Αυγούστου 1858 - 15 Ιουνίου 1915),  Ρώσος μεγάλος δούκας.
* Κωνσταντίνος Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας (1891-1918) (1 Ιανουαρίου 1891 - 18 Ιουλίου 1918), Ρώσος πρίγκιπας.