open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Όρη Μπάφιν

thumb|Τα Όρη Μπάφιν στο Εθνικό Πάρκο Auyuittuq
thumb|Το όρος Άσγκαρντ
thumb|Το όρος Θορ
thumb|Το όρος Λόκι
Τα **Όρη Μπάφιν** (), είναι οροσειρά που εκτείνεται κατά μήκος της βορειοανατολικής ακτής του νησιού Μπάφιν και του νησιού Μπάιλοτ στο ομοσπονδιακό έδαφος Νούναβουτ του Καναδά. Τα καλυμμένα με πάγο βουνά αποτελούν μέρος της Αρκτικής Κορδιλιέρας και έχουν μερικές από τις υψηλότερες κορυφές της ανατολικής Βόρειας Αμερικής, φτάνοντας σε ύψος 1.525–2.146 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ενώ χωρίζονται από υδάτινα σώματα γύρω από το νησί Μπάφιν, συνδέονται με τις άλλες οροσειρές και σχηματίζουν την πολύ μεγαλύτερη οροσειρά της Αρκτικής Κορδιλιέρας.

Το υψηλότερο όρος της οροσειράς Μπάφιν είναι το όρος Όντιν με υψόμετρο 2.147 μέτρα ενώ το όρος Άσγκαρντ (Sivanitirutinguak) με υψόμετρο 2.015 μέτρα είναι ίσως το πιο γνωστό. Το ψηλότερο σημείο στα βόρεια όρη Μπάφιν είναι το όρος Qiajivik με υψόμετρο 1.963 μέτρα. Δεν υπάρχουν δέντρα στα όρη Μπάφιν επειδή είναι βόρεια της αρκτικής δενδρογραμμής. Οι βράχοι που συνθέτουν τα όρη Μπάφιν είναι κατά κύριο λόγο γρανιτικοί βράχοι με βαθιά ανατομή. Ήταν καλυμμένα με πάγο μέχρι πριν από περίπου 1500 χρόνια, και τεράστια τμήματα τους είναι ακόμα καλυμμένα με πάγο. Γεωλογικά, τα όρη Μπάφιν αποτελούν την ανατολική άκρη της Καναδικής ασπίδας, η οποία καλύπτει μεγάλο μέρος του τοπίου του Καναδά.

Υπήρχαν οικισμοί Ινουίτ στα όρη Μπάφιν πριν από την ευρωπαϊκή αποίκηση. Η πρώτη ευρωπαϊκή επαφή πιστεύεται ότι έγινε από Σκανδιναβούς εξερευνητές τον 11ο αιώνα, αλλά η πρώτη καταγεγραμμένη θέαση του νησιού Μπάφιν έγινε από τον Μάρτιν Φρόμπισερ κατά την αναζήτησή του για το Βορειοδυτικό Πέρασμα το 1576.

## Παραπομπές


Μπαφιν
Ιλλυρική θρησκεία

**Ιλλυρική θρησκεία** ονομάζεται το σύνολο των θρησκευτικών πεποιθήσεων και πρακτικών των Ιλλυριών, λαών που μιλούσαν τις ιλλυρικές γλώσσες και κατοικούσαν σε τμήμα της δυτικής Βαλκανικής χερσονήσου τουλάχιστον από τον 8ο αιώνα π.Χ. έως τον 7ο αιώνα μ.Χ.  Οι διαθέσιμες γραπτές πηγές είναι πολύ περιορισμένες. Περιλαμβάνουν σε μεγάλο βαθμό ανθρωπωνύμια και τοπωνύμια. 

Τα περισσότερα ίχνη θρησκευτικών πρακτικών της προ-ρωμαϊκής εποχής αναφέρονται στον θρησκευτικό συμβολισμό. Τα σύμβολα περιλαμβάνουν κάθε είδους στολίδι και αποκαλύπτουν ότι το κύριο αντικείμενο της προϊστορικής λατρείας των Ιλλυριών ήταν ο Ήλιος, που λατρευόταν σε ένα διαδεδομένο και πολύπλοκο θρησκευτικό σύστημα. Μία μεταφορική αναπαράσταση του ιλλυρικού θεού Ήλιου υπάρχει στις πλάκες της Εποχής του Σιδήρου, ως ο θεός του ουρανού και της αστραπής και συνδέεται επίσης με τον βωμό της φωτιάς όπου πέφτουν κεραυνοί.  Ιλλυρικές θεότητες αναπαρίστανται σε επιγραφές αγαλμάτων, μνημεία και νομίσματα της ρωμαϊκής περιόδου, και ορισμένες ερμηνεύτηκαν από αρχαίους συγγραφείς μέσω της συγκριτικής θρησκειολογίας.  Σε αυτές μπορεί να προστεθεί ένα μεγαλύτερο πλήθος από επιγραφές από τη νοτιοανατολική ιταλική περιοχή της Απουλίας, γραμμένες στη μεσσαπική γλώσσα, η οποία γενικά είναι συγγενής με την ιλλυρική.  Δε φαίνεται να υπάρχει ένας μοναδικός επιφανής θεός για όλες τις φυλές των Ιλλυριών, και ορισμένες θεότητες εμφανίζονται προφανώς μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές. 

Ως ειδωλολάτρες, οι Ιλλυριοί πίστευαν σε υπερφυσικές δυνάμεις και απέδιδαν στους θεούς χαρακτηριστικά της καθημερινής ζωής, όπως η υγεία και η ασθένεια, η φυσική αφθονία και η φυσική καταστροφή.  Ορισμένα ιλλυρικά τοπωνύμια και ανθρωπωνύμια προέρχονται από ονόματα ζώων και αντανακλούσαν τις πεποιθήσεις για τα ζώα ως μυθολογικούς προγόνους και προστάτες.  Το φίδι ήταν ένα από τα σημαντικότερα τοτέμ ζώων.  Οι Ιλλυριοί πίστευαν στις δυνάμεις των μάγων και στη βασκανία, στη μαγική δύναμη των διάφορων φυλαχτών που θα μπορούσαν να αποτρέψουν το μάτιασμα ή την κακή συμπεριφορά των εχθρών.  Η μεγάλη ποικιλία σε θρησκευτικές πεποιθήσεις και τελετουργίες ταφής που εμφανίστηκαν στην Ιλλυρία, ιδιαίτερα κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, ίσως αντανακλά τη διακύμανση των πολιτιστικών ταυτοτήτων στην περιοχή αυτή. 

Οι θεότητες και οι πεποιθήσεις των Ιλλυριών πηγάζουν ως ένα βαθμό από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή μυθολογία.  Παράλληλα με τις θρακικές και Δακικές δοξασίες, αποτελεί μέρος της Παλαιοβαλκανικής μυθολογίας.  Οι Αλβανοί υιοθέτησαν ίχνη του ιλλυρικού θρησκευτικού συμβολισμού  και η αρχαία ιλλυρική θρησκεία είναι μία από τις υποτιθέμενες πηγές στις οποίες έχουν τις ρίζες τους οι αλβανικές λαϊκές πεποιθήσεις.  Μπορούν επίσης να εντοπιστούν αρκετά ίχνη ιλλυρικών λατρειών στις θρησκευτικές και δεισιδαιμονικές πεποιθήσεις των νότιων Σλάβων σήμερα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκεία στην κλασική αρχαιότητα
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it)
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Βοσνιακά (bs)
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Κροατικά (hr)
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Αλβανικά (sq)
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Αϊσέ Ντιτάνοβα

Η **Αϊσέ Ντιτάνοβα** (ταταρικά: *Ayşe Dittan*, 27 Φεβρουαρίου 1918, Ντερέκιοϊ – 15 Νοεμβρίου 2015, Νέα Υόρκη) ήταν ηθοποιός της Κριμαίας, καθώς και εμπνεύστρια της αναβίωσης του Κριμαϊκού Ταταρικού Δραματικού Θεάτρου. Υπήρξε τιμώμενη Καλλιτέχνιδα της Ουκρανίας (1993).
## Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Η Αϊσέ Ντιτάνοβα γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1918 στο χωριό Ντερέκιοϊ (χωριό που στις μέρες μας έχει πλέον καταργηθεί, στην Κριμαία, το οποίο συμπεριλήφθηκε στην πόλη της Γιάλτας). 

Το 1933, η Ντττάνοβα αποφοίτησε από το Θεατρικό Κολλέγιο της Συμφερούπολης. Μετά την αποφοίτησή της άρχισε να εργάζεται στον θίασο του Κριμαϊκού Δραματικού Θεάτρου.

## Σταδιοδρομία
Το 1937 ξεκίνησαν οι καταστολές κατά των Τατάρων της Κριμαίας στην Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) και οι σύζυγοι των αδελφών της Ντττάνοβα κατηγορήθηκαν για «προδοσία» και δολοφονήθηκαν. Παρά τις όλες δυσκολίες, η Ντττάνοβα δεν εγκατέλειψε το θέατρο, αν και της έδιναν μικρούς αποσπασματικούς ρόλους. Ο ρόλος της στο έργο *[[Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι]]* (ρωσικά: Бахчисарайский фонтан‎‎ / Μπαχτσισαράι φοντάν), από το αφηγηματικό ποίημα του Αλεξάντρ Πούσκιν, θεωρείται ο πιο σημαντικός.

Το 1938, η Αϊσέ Ντιτάνοβα παντρεύτηκε τον Μετζίτ Ασάνοφ, ο οποίος εργαζόταν επίσης στο Κριμαϊκό Ταταρικό Θέατρο και μεγάλωσαν δύο κόρες και έναν γιο.

Όταν ξεκίνησε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, η Ντιτάνοβα μαζί με άλλους ηθοποιούς του θεάτρου οργάνωναν και συμμετείχαν σε διαδηλώσεις για στρατιώτες στην Κριμαία και το 1944 εξορίστηκε στο Λενίναμπαντ στην Περιφέρεια Σουγντ του Τατζικιστάν. Εκεί από το 1946 έως το 1951 συνέχισε την σταδιοδρομία της ως ηθοποιός στο Ρωσικό Δραματικό Θέατρο του Λενίναμπαντ. Λόγω της ολοκληρωτικής πολιτικής της ΕΣΣΔ, η Ντιτάνοβα, όπως και άλλοι ηθοποιοί κριμαϊκής ταταρικής καταγωγής, δεν επιτρεπόταν να ασχοληθεί με την τέχνη του έθνους.
τιτάνοβα
Το 1989, η Ντιτάνοβα επέστρεψε στην Κριμαία και άρχισε αμέσως να εργάζεται για την αποκατάσταση του Κριμαϊκού Ταταρικού Θεάτρου. Μόλις το θέατρο αποκαταστάθηκε, η Ντιτάνοβα εργάστηκε εκεί από το 1990 έως το 1996.
.
Το 1993, η Ντιτάνοβα έλαβε τον τίτλο του Τιμώμενου Καλλιτέχνη της Ουκρανίας για τη σημαντική συμβολή της στην ανάπτυξη του πολιτισμού. Από το 1996, ζούσε στη Νέα Υόρκη. Επισκέφτηκε επανειλημμένα την Κριμαία και το 2010 συμμετείχε σε μια δημιουργική συνάντηση στη βιβλιοθήκη των Τατάρων της Κριμαίας στη Συμφερούπολη.

Το 2014 μίλησε στην τελετή, η οποία ήταν αφιερωμένη στην 70ή επέτειο της απέλασης των Τατάρων της Κριμαίας, που έλαβε χώρα στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.

Η Αϊσέ Ντιτάνοβα πέθανε στις 15 Νοεμβρίου 2015 στη Νέα Υόρκη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ουκρανές ηθοποιοί
Κατηγορία:Κριμαίοι Τάταροι
Εβρικούρ

Το **Εβρικούρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
GIGN

Η **GIGN** (**Groupe d'intervention de la Gendarmerie Νationale**), είναι τακτική μονάδα της Γαλλικής χωροφυλακής σε επίπεδο μονάδας ειδικών επιχειρήσεων. Αναμεταξύ των αποστολών της είναι η αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις, διάσωση ομήρων, επιτήρηση εθνικών απειλών, προστασία αξιωματούχων της κυβέρνησης, προστασία σε στόχους υψηλού κινδύνου (Όπως την πρεσβεία σε χώρες πολέμου) και η καταπολέμηση οργανωμένου εγκλήματος.

Ιδρύθηκε το 1973 και έγινε επιχειρησιακή το 1974, η GIGN δημιουργήθηκε ως μια σχετικά μικρή τακτική μονάδα, ειδικευόμενη σε διάσωση ομήρων αλλά έχει μεγαλώσει από τότε με παραπάνω ευθύνες και δυνατότητες. Πλέον στελεχώνεται από σχεδόν 1,000 χειριστές, 400 στο Σατορί, κοντά στις Βερσαλλίες στο Παρίσι και περίπου 600 χειριστές σε 14 περιφερειακά σώματα με την ονομασία AGIGNs (Antennes du GIGN), που βρίσκονται στην Μητροπολιτική Γαλλία η στα Υπερπόντια Εδάφη της Γαλλίας. Η μονάδα μοιράζεται τη δικαιοδοσία της Γαλλικής κυρίαρχης επικράτειας με τις μονάδες ειδικής αντίδρασης της Εθνικής Αστυνομίας και το κέντρο εκπαίδευσης της είναι στο Πεγνες.

Ενώ οι πλείστες επιχειρήσεις γίνονται εντός της Γαλλίας, η GIGN ως μέρος των Γαλλικών Ένοπλων Δυνάμεων, μπορεί να επιχειρήσει οπουδήποτε ανά το παγκόσμιο. Πολλές αποστολές είναι μυστικές και δεν επιτρέπεται να φωτογραφίζονται δημόσια. Από την ίδρυση της, η GIGN έχει εμπλακεί σε άνω των 1,800 αποστολών και έχει διάσωση παραπάνω από 600 ομήρους, κάνοντας την μία από τις πιο έμπειρες αντιτρομοκρατικές μονάδες στον κόσμο.

Τον Δεκέμβριο του 1994, η GIGN απέκτησε παγκόσμια φήμη όταν εισέβαλε με επιτυχία την πτήση 8969 της Air France που υπέστη αεροπειρατία από την τρομοκρατική οργάνωση "Ένοπλη Ισλαμική Ομάδα της Αλγερίας" στο αεροδρόμιο της Μασσαλίας οπου και οι τέσσερις αεροπειρατές σκοτώθηκαν στην κρούση.


File:GIGN44 Domenjod 011021.jpg|Επιτήρηση
File:GIGN57 Domenjod 170322.jpg|Επέμβαση
File:GIGN35 Domenjod 270918.jpg|Προστασία


## Ιστορία
Η GIGN συγκροτήθηκε το Μαιζόν-Αλφόρ κοντά στο Παρίσι το 1973, μετά από την Σφαγή του Μονάχου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1972 και άλλα περιστατικά που έγιναν στη Γαλλία που κατέληξαν στην ανάγκη για αντιτρομοκρατικές μονάδες στην Ευρώπη. Αρχικά ονομαζόταν Περιφερειακή Ομάδα Επέμβασης Καταδρομών και έγινε επιχειρησιακή τον Μάρτιο του 1974 υπό την διοίκηση του τότε Ανθυπολοχαγού Christian Prouteau και εκτέλεσε την πρώτη της αποστολή δέκα μέρες μετά Μια άλλη μονάδα ονομαζόμενη GIGN συγκροτήθηκε παράλληλα εντός την Μηχανοκίνητη Μονάδα Αλεξιπτώτων Χωροφυλακής στο Μον-ντε-Μαρσάν στη νοτιοανατολική Γαλλία αλλά οι δυο οι μονάδες συνενώθηκαν υπό την ηγεσία του Prouteau το 1976 και πήραν το όνομα GIGN. Το GIGN μετακινήθηκε στο Σατορί το 1982.

## Παραπομπές
Δολιοφθορά στη Αεροπορική Βάση Ακρωτηρίου

Η **δολιοφθορά στη [[Βασιλική Πολεμική Αεροπορία Ακρωτηρίου|αεροπορική βάση Ακρωτηρίου]]** ήταν μια αποστολή που διεξήγαν μέλη της ΕΟΚΑ στην Επαρχία Λεμεσού εντός της αεροπορικής βάσης Ακρωτιρίου απο τις 25 και 26 Νοεμβρίου 1957.

## Προετοιμασίες για την επίθεση
Ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ, Γεώργιος Γρίβας έδωσε διαταγή για να διεξαχθεί επιχείρηση δολιοφθοράς εντός της βάσης του Ακρωτηρίου και ενάντια των αεροσκαφών και το υπόστεγο αεροσκαφών, χρησιμοποιώντας άτομα που δούλευαν στη βάση και την γνωρίζαν καλά. Ως αποτέλεσμα, ο ομαδάρχης Πανίκος Σωτηρίου βρήκε τον Ανδρέα Βασιλείου ο οποίος δούλευε στις βάσεις ως ηλεκτρολόγος και στα αεροπλάνα.

## Επίθεση
Στις 25 Νοεμβρίου περίπου 1 μ.μ., όταν οι άλλοι υπάλληλοι  βρισκόντουσαν αλλού και ο Άγγλος στρατιώτης επιθεωρούσε άλλο αεροσκάφος, ο Ανδρέας τοποθέτησε μία βόμβα σε ένα από τα Electric Canberra στη δεξαμενή καύσιμου και ακολούθως έβαλε άλλη μία βόμβα σε άλλο αεροσκάφος.

Το βράδυ, οι βόμβες δεν κάναν έκρηξή και επέστρεψε την επομένη μέρα (26 Νοεμβρίου) αν και επικίνδυνο σε περίπτωση έκρηξης, και συνέχιζε να δουλεύει μέχρι της 16:00 της ίδιας μέρας. Στις περίπου 16:30, ακούστηκαν δύο μεγάλες εκρήξεις και συνεπώς άλλο δυο εκ συμπάθειας όπου πυροσβέστες σπεύσαν απευθείας στο σημείο αλλά δυσκολεύτηκαν να την ελέγξουν.

## Αποτέλεσμα και συνέπειες
Ως αποτέλεσμα τις επιχείρησης, συνολικά πέντε αεροσκάφη καταστράφηκαν, τέσσερα από αυτά ήταν Electric Canberras και το άλλο De Havilland Venom, καταστράφηκε και το υπόστεγο.

Ο Συνταγματάρχης Γρίβας εξέφρασε την ικανοποίηση του για την αποστολή και θεωρείτο ως η πιο καταστροφική δολιοφθορά ενάντια όλων των Βρετανικών Δυνάμεων παγκοσμίως εκείνη την εποχή. Ελληνικές πηγές κάναν λόγο για ζημιές £4.5 εκατομμυρίων (Τότε) αλλά η Αγγλική κυβέρνηση ισχυρίσθηκε για £470.000.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου
Κατηγορία:Μάχες του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα στην Κύπρο
Μάρκος Βαλέριος Μεσάλλα (ύπατος το 32 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Βαλέριος Μεσάλλα**, λατινικά: *Marcus Balerius Messalla* (γεννημένος περί το 80 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 32 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Βαλέριος Μεσάλλα, μέλος του πατρικίου *γένους των Βαλερίων*, ήταν γιος του Mάρκου Βαλέριου Μεσάλλα Ρούφου, ο οποίος ήταν ύπατος το 53 π.Χ.  Εκείνη τη χρονιά, διορίστηκε ένας των *τριών ανδρών του νομισματοκοπείου* (triumvir monetalis). 

Χωρίς να συμμετέχει στον Εμφύλιο Πόλεμο του Καίσαρα και τις πολιτικές αναταραχές της Δεύτερης Τριανδρίας, το 32 π.Χ. διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus), αφού και οι δύο ύπατοι έφυγαν από τη Ρώμη, για να ενωθούν με τον Μάρκο Αντώνιο στην Έφεσο, μετά την επίθεση του Καίσαρα Οκταβιανού στον Γάιο Σώσιο και τον Μάρκο Αντώνιο.  Τίποτε περαιτέρω δεν είναι γνωστό για τη σταδιοδρομία του, μετά την αποχώρησή του από την υπατεία.

Ο Βαλέριος Μεσάλλα προφανώς δεν είχε δικούς του γιους. Γι' αυτό πιθανότατα υιοθέτησε τον Μάρκο Βαλέριο Μεσάλλα Απιανό, ο οποίος ήταν πιθανότατα γιος του Αππίου Κλαύδιου Πούλχερ, του υπάτου του 38 π.Χ.  Μπορεί να ήταν ο Μάρκος Βαλέριος, που ήταν ο προστάτης της πόλης Mάλλους. 

## Παραπομπές


## Πηγές

* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol II (1952)
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ (ύπατος το 38 π.Χ.)

Ο **Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ**, λατινικά:: *Appius Claudius Pulcher*,  ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Πρώιμος υποστηρικτής του Αυγούστου, εξελέγη ύπατος το 38 π.Χ.

## Βιογραφία
Μέλος του πατρίκιου κλάδου του γένους των Κλαυδίων, ο Ά. Κ. Πούλχερ ήταν γιος του Γάιου Κλαύδιου Πούλχερ, πραίτορα το 56 π.Χ. Αυτός (ή ο αδελφός του) υιοθετήθηκε από τον εκ πατρός θείο τους Appius Claudius Pulcher, τον ύπατο του 54 π.Χ., και έλαβε *το όνομα* εκείνου (praenomen), έτσι και τα δύο αδέλφια ονομάστηκαν "Άππιος Κλαύδιος Πούλχερ".  Και τα δύο αδέλφια άσκησαν δίωξη στον Tίτο Άννιο Μίλωνα το 51 π.Χ. για τη δολοφονία του άλλου θείου τους Πόπλιου Κλαύδιου Πούλχερ, και κατάφεραν να τον καταδικάσουν με τη βοήθεια του Πομπήιου Μάγνου.  

Αρχικά υποστηρικτής του Mάρκου Αντωνίου μετά το τέλος του Ιουλίου Καίσαρα, ο Πούλχερ είχε κάποια συμπάθεια προς τους Liberatores, και έδειξε κάποια προθυμία να ακολουθήσει τον Δέκιμο Ιούνιο Βρούτο Αλβίνο.  Ωστόσο μέχρι το 38 π.Χ., τη χρονιά που εξελέγη ύπατος, είχε προσκολληθεί στην υπόθεση του Οκταβιανού, ενός από τους πρώτους πατρικίους που προσχώρησε δημόσια στον κληρονόμο του Ιουλίου Καίσαρα.  Αυτή η συμμαχία μπορεί να προέκυψε ως αποτέλεσμα του γάμου του Οκταβιανού με την αριστοκρατική Λιβία Δρουσίλλα,  και με αυτόν τον τρόπο, προσάρτησε την *εξουσία* του (auctoritas) στην ανερχόμενη δύναμη και την τύχη του Oκταβιανού και ανταμείφθηκε πολύ από τον Oκταβιανό τα επόμενα χρόνια. 

Το 36 π.Χ., κατά τη διάρκεια του πολέμου του Οκταβιανού με τον Σέξτο Πομπήιο, ο Πούλχερ έλαβε τη διοίκηση της οπισθοφυλακής του στόλου του Οκταβιανού, καθώς απέπλεε από τους Ποτίολους (Πουτέολι), ο οποίος στη συνέχεια υπέστη κάποια ζημιά σε μία καταιγίδα.  Στη συνέχεια το 34 π.Χ., ήταν ανθύπατος σε μία από τις επαρχίες της Ισπανίας, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια, και κατά τη διάρκεια της ανθυπατείας του τού απονεμήθηκε ο τίτλος *αυτοκράτωρ* (imperator).  Το 32 π.Χ. ο Πούλχερ επέστρεψε στη Ρώμη, όπου πανηγύρισε έναν θρίαμβο την 1η Ιουνίου.  Μετά από αυτό, ο Πούλχερ δεν έλαβε άλλες στρατιωτικές εντολές , και μέχρι το 31 π.Χ. είχε γίνει μέλος των *[[Epulones|επτά ανδρών για τις εορτές]]* (septemviri epulonum). 

Ο Πούλχερ είναι πιθανό ότι είχε έναν γιό, τον Άππιο Κλαύδιο Πούλχερ, που ίσως εκτελέστηκε από τον Αυτοκράτορα Αύγουστο με την κατηγορία της μοιχείας με την Ιουλία την Πρεσβύτερη, κόρη του Αυτοκράτορα. Ο Mάρκος Βαλέριος Μεσάλλα Αππιανός, αντικαταστάτης ύπατος το 32 π.Χ. (που είχε μάλλον υιοθετηθεί από τον Mάρκο Βαλέριο Μεσάλλα), ίσως ήταν γιός του, ή πιθανόν ανιψιός του.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Τάριος Ρούφος

Ο **Λεύκιος Τάριος Ρούφος**, λατινικά: *Lucius Tarius Rufus* (άκμασε το 31 π.Χ. - 24 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατιωτικός, που εξελέγη ύπατος το 16 π.Χ. σε αντικατάσταση του Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα.

## Βιογραφία
Ένας *νέος άνθρωπος* (novus homo) άγνωστης γέννησης, και πιθανώς με καταγωγή από τη Δαλματία,  Ο Τάριος Ρούφους ήταν στο επάγγελμα ναυτικός.  Πρώτη φορά έγινε αξιοσημείωτος ως ένας από τους ναυάρχους, που πολέμησαν υπό τον Οκταβιανό στη ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ. Συμμετείχε σε μία μοίρα πλοίων με επικεφαλής τον Γάιο Σώσιο πριν από την πραγματική μάχη, αλλά απομακρύνθηκε από τον Σώσιο, μέχρι που έφτασε ο Μάρκος Βιψάνιος Αγρίππας με ενισχύσεις. 

Ο Τάριος Ρούφος διορίστηκε αργότερα πραίτωρ (κυβερνήτης) της Μακεδονίας περίπου από το 18 π.Χ. έως το 16 π.Χ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αντιμετώπισε μία επιδρομή από τους Σαρμάτες,  και μπορεί επίσης να είχε κατακτήσει τους Σκορδίσκους κατά την περίοδο που ήταν κυβερνήτης.  Ως ανταμοιβή για τη στρατιωτική του θητεία, ο Αύγουστος διόρισε ύπατο τον Τάριο Ρούφο, όταν ο Αύγουστος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Ρώμη για να ταξιδέψει στη Γαλατία.  Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπάτου, άλλαξε τις εικόνες και το κείμενο των ρωμαϊκών νομισμάτων, για να ενισχύσει σημαντικά το κύρος και την ύψιστη σημσία του πρίγκιπα (princeps) με τη μορφή του Αυγούστου. 

Ως ηλικιωμένος συγκλητικός, ο Tάριος Ρούφος διορίστηκε *επιμελητής υδροδότησης* (curator aquarum), υπεύθυνος για τα υδραγωγεία (aquaeductus) από το 23 έως το 24 μ.Χ. 

Ως φίλος του Αυγούστου και του Τιβέριου, ο Αυτοκράτορας Αύγουστος του χάρισε μεγάλο πλούτο, τον οποίο χρησιμοποίησε για να αγοράσει μεγάλα αγροτεμάχια στο Πικηνόν.[1] Παρόλο που διακρίθηκε για την τσιγκουνιά του, ξόδεψε 100 εκατομμύρια σηστέρτιους για να αγοράσει τη γη, σε μία προσπάθεια να ενισχύσει την κοινωνική του θέση, ωστόσο ο κληρονόμος του αρνήθηκε να αποδεχθεί την περιουσία μετά το τέλος του Τάριου Ρούφου.[2] Ο Τάριος Ρούφος απήγγειλε επίσης κατηγορίες για απόπειρα πατροκτονίας εναντίον ενός από τους γιους του, που ζητούσε χρήματα από τον πατέρα του. Διεξήγαγε ένα συμβούλιο (consilium) και κάλεσε τον αυτοκράτορα Αύγουστο να παρευρεθεί. Βρήκε τον γιο του ένοχο, και τον εξόρισε στη Μασσίλια. Ο Αύγουστος δήλωσε ότι δεν θα δεχόταν κάποια κληρονομιά ή κληροδότημα από τον Τάριο Ρούφο.[3]

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Αναφορές

## Πηγές
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol II (1951)
* Syme, Ronald; Birley, Anthony, *Provincial At Rome: and Rome and the Balkans 80BC-AD14* (1999)

Κατηγορία:Ρωμαίοι ναύαρχοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων (ύπατος το 16 π.Χ.)

Ο **Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων**, λατινικά: *Poplius Cornelius Scipio* (γενν. το 48 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Υπήρξε ύπατος το 16 π.Χ. ως συνάδελφος του Λεύκιου Δομήτιου Αηνόβαρβου.  Υπήρξε επίσης ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ασίας, πιθανότατα γύρω στο 8/7 π.Χ. 

## Καταγωγή
Ελάχιστα είναι γνωστά για την καταγωγή του Σκιπίωνα, πέρα από το όνομα (praenomen) τού πατέρα του, *Πόπλιος*. Τα τελευταία ασφαλώς τεκμηριωμένα μέλη των Κορνηλίων Σκιπιώνων ήταν ο Mέτελλος Σκιπίων και η κόρη του Κορνηλία. Υπήρχαν ακόμη αρκετοί Σκιπίωνες κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου, αλλά το πώς συνδέονται, είναι θέμα εικασίας. Η χρήση του Πόπλιου, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως από τους Σκιπίωνες Νασίκα, θα μπορούσε να υποδηλώνει, ότι ήταν εγγονός του Mέτελλου Σκιπίωνα, αλλά θα μπορούσε επίσης να ήταν γιος (ή εγγονός) του Σκιπίωνα Σαλβίτωνος. 

Από καιρό πίστευαν ότι ο ύπατος του 16 π.Χ. ήταν γιος ενός υποτιθέμενου Πόπλιου Κορνήλιου Σκιπίωνα, του πρώτου συζύγου της Σκριβωνίας, αργότερα συζύγου του Oκταβιανού. Ο Σουητόνιος αναφέρει μόνο παιδιά από τον δεύτερο γάμο της Σκριβωνίας.

## Οικογένεια
Τουλάχιστον δύο άτομα έχουν αναγνωριστεί ως παιδιά του, από μία άγνωστου ονόματος σύζυγο:
* Κορνήλιος Σκιπίων, ο οποίος κατηγορήθηκε και τιμωρήθηκε για μοιχεία με την Ιουλία την Πρεσβύτερη το 2 π.Χ.  Ενώ ο Ρόναλντ Σάυμ πιστεύει ότι αυτός ο άνθρωπος είναι διαφορετικός από τον ύπατο,  ο Χένρι Ετσέτο πιστεύει ότι θα μπορούσε να είναι ο ίδιος με τον ύπατο του 16 π.Χ. 
* Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων, ταμίας (quaestor) στην Αχαΐα περί το 2 μ.Χ. , μία άλλη πρόταση από τον Σάυμ. Ωστόσο, ο Eτσέτo υποστηρίζει ότι αυτός ο άνδρας θα μπορούσε να είχε υιοθετηθεί από τον πληβείο Aυρήλιο Ορεστιάδη, επειδή αυτός ο Σκιπίωνας ήταν τριβούνος των πληβείων, ένα αξίωμα που κατείχαν μόνο οι πληβείοι, ενώ οι Σκιπίωνες ήταν πατρίκιοι. 

Ο Σάυμ προτείνει επίσης πιθανό τρίτο παιδί, τη σύζυγο «*Cornelia Scipionum gentis* » του μακρόβιου Λεύκιου Κορνήλιου Σατουρνίνου, υπάτου το 3 μ.Χ.  Ωστόσο σε άλλο μέρος του βιβλίου του, ο Σάυμ σημειώνει, ότι αυτή η Κορνηλία αναφέρεται σε μία επιγραφή ως "L. f." , και υποδηλώνει ότι η πιθανή κόρη του Σκιπίωνα, ήταν η μητέρα της συζύγου του Βολούσιου από τον Λεύκιο Κορνήλιο Λέντουλο ύπατο του 3 π.Χ.  Ο Ετσέτo απορρίπτει αυτή τη σύνδεση με τους Κορνήλιους Λέντουλους, και θεωρεί ότι ήταν άμεση κληρονόμος των Σκιπιώνων, αλλά δεν προσπαθεί να ταυτοποιήσει τον πατέρα της.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Παραπομπές


## Πηγές

* Alison E. Cooley, *The Cambridge Manual of Latin Epigraphy*, Cambridge: University Press, 2012.
* Henri Etcheto, *[https://hal.archives-ouvertes.fr/hal-01984245/document Les Scipions.]* *[https://hal.archives-ouvertes.fr/hal-01984245/document Famille et pouvoir à Rome à l'époque républicaine]*, Bordeaux, Ausonius Éditions, 2012
* RA Billows, "The Last of the Scipios", *American Journal of Ancient History*, 7 (1982), pp.&nbsp;53–68.
*  

Κατηγορία:Σκιπίωνες
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κορνήλιος Σκιπίων Σαλβίτων

Ο **Κορνήλιος Σκιπίων Σαλβίτων**, λατινικά: *Cornelius Scipio Salvito* (το παρωνύμιο (agnomen) *Salvito* του απονεμήθηκε λόγω της ομοιότητάς του με έναν μίμο καλλιτέχνη με το όνομα αυτό)  ήταν ήσσονος σημασίας μέλος του γένους των Κορνηλίων, που έζησε στην ύστερη Ρωμαϊκή Δημοκρατία.  Ήταν ίσως απόγονος του Π. Κ. Σκιπίωνα Αφρικανού, του Ρωμαίου στρατηγού που νίκησε τον Αννίβα, μέσω του δεύτερου γιου του Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα. 

Ο Σαλβίτο ήταν, σύμφωνα με τον Πλούταρχο και τον Σουητώνιο, «ένας περιφρονήσιμος κανένας»,  που τον πήρε ο Ιούλιος Καίσαρας το 46 π.Χ. στη βορειοαφρικανική εκστρατεία του κατά των υπολειμμάτων των δυνάμεων του Πομπήιου Μάγνου, τα οποία είχαν επικεφαλής τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο Σκιπίωνα Νασίκα. Λόγω της μακροχρόνιας πεποίθησης, ότι μόνο ένας Σκιπίων θα μπορούσε να είναι νικητής στην Αφρική, και επειδή αντιμετώπιζε έναν Σκιπίωνα, ο Ι. Καίσαρας τοποθέτησε τον Σκιπίωνα Σαλβίτο στο μέτωπο τού στρατού του, είτε ως γούρι για να ηρεμήσει τα νευρικά του στρατεύματα, είτε για να δείξει την περιφρόνησή του στον Σκιπίωνα Νασίκα.  Ο Ι. Καίσαρας τον ανάγκασε να επιτίθεται συχνά στον εχθρό, και να διεξάγει τη μάχη.

## Πηγές
* Δίων Κάσσιος, *Ρωμαϊκή Ιστορία*, Βιβλίο 42
* Πλούταρχος, *Βίος Καίσαρα*
* Σουητόνιος, *Βίος Ιουλίου Καίσαρα*

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Σκιπίωνες
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Σίνθια Ερίβο

Η **Σίνθια Τσάινασαόκγου Ονιέντινμανάσου Αμαρατσούκου Οουεζούκε Εκίμινο Ερίβο** (αγγλ: *Cynthia Chinasaokwu Onyedinmanasu Amarachukwu Owezuke Echimino Erivo*), ( γενν. 8 Ιανουαρίου 1987) είνα Άγγλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Είναι γνωστή για την δουλειά της στο θέατρο και τον κινηματογράφο, έχοντας λάβει αρκετές διακρίσεις και είναι από τα λίγα άτομα που έχουν προταθεί για Έμμυ, Γκράμι, Όσκαρ και Τόνυ (EGOT), και τα κέρδισε όλα εκτός από το Όσκαρ. 

Η Ερίβο έκανε το ντεμπούτο της στο West End με το μιούζικαλ *[[Οι Ομπρέλες του Χερβούργου]]* (2011). Αργότερα, έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ παίζοντας την Σέλι στην αναβίωση του μιούζικαλ *Το Πορφυρό Χρώμα* (2015-2017). Η ερμηνεία της Ερίβο σε αυτήν την παραγωγή της χάρισε ένα Βραβείο Τόνυ για Καλύτερη Ηθοποιό σε Μιούζικαλ, ένα Βραβείο Γκράμι για Καλύτερο Άλμπουμ από Θεατρικό Μιούζικαλ αλλά και ένα Βραβεία Έμμυ Πρωινής Ζώνης. Στη συνέχεια, ασχολήθηκε και με τον κινηματογράφο με τα θρίλερ μυστηρίου *Οι Χήρες* και *Δύσκολες ώρες στο Ελ Ροαγιάλ*. Η Ερίβο έλαβε υποψηφιότητες για το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στο *Harriet* (2019) ως Χάριετ Τάμπμαν και στο *[[Wicked (ταινία)|Wicked]]* (2024) ως Έλφαμπα, αλλά και για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού για το τραγούδι "Stand Up" από την πρώτη ταινία.

Στην τηλεόραση, η Ερίβο υποδύθηκε την Χόλι Γκίμπνεϊ στην μίνι δραματική σειρά μυστηρίου του HBO, *The Outsider* (2020) και την Αρίθα Φράνκλιν στην σειρά ανθολογίας του National Geographic, *Genius: Aretha* (2021). Για την ερμηνεία της στην δύτερη σειρά, κέρδισε Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης. Ως τραγουδίστρια, έχει κυκλοφορήσει τραγούδια και έναν προσωπικό δίσκο με τίτλο *Ch. 1 Vs. 1* (2021).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο IMDb

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Λεύκιος Βολούσιος Σατουρνίνος (ύπατος το 12 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Κορνήλιος Σατουρνίνος**, λατινικά: *Lucius Volusius Saturninus*, επίσης γνωστός ως **Λεύκιος Βολούσιος**, λατινικά: *Lucius Volusius*  (απεβ. το 20 μ.Χ.)  ήταν Ρωμαίος συγκλητικός από το ισχυρό πληβείο γένος των Βολουσίων. Ήταν εξάδελφος του Αυτοκράτορα Τιβέριου.

## Βιογραφία

### Νεανική ζωή
Ο Βολούσιος καταγόταν από μία αρχαία και διακεκριμένη οικογένεια συγκλητικών, που σύμφωνα με τον Τάκιτο (56 – 120) δεν είχε μέχρι τότε υπερβεί ποτέ την πραιτορία.  Ο πατέρας του ήταν ο Κόιντος Βολούσιος, ένας έπαρχος που υπηρέτησε υπό τον Κικέρωνα το 51 π.Χ. έως το 50 π.Χ. στην Κιλικία ,, και ήταν μαθητής του στη ρητορική.  Μητέρα του ήταν η Κλαυδία, θεία του μελλοντικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου.  Είχε μία αδελφή που ονομαζόταν Βολουσία Σατουρνίνα. 

### Σταδιοδρομία
Ο Βολούσιος ήταν νέος άνθρωπος (homo novus), το πρώτο μέλος της οικογένειάς του που υπηρέτησε ως ύπατος το 12 π.Χ., αντικαθιστώντας τον Πόπλιο Σουλπίκιο Κουιρίνο.  Σύμφωνα με τον Τάκιτο, ως τιμητής (censor) επέλεγε από την τάξη των ιππέων τα μέλη του δικαστικού σώματος, και έγινε το πρώτο άτομο στην οικογένειά του που συγκέντρωσε πλούτο, με τον οποίο η οικογένειά του έγινε ιδιαίτερα επιφανής. 

Μετά την υπατεία του, ο Βολούσιος έγινε δεκτός στους *[[Epulones|επτά άνδρες των εορτασμών]]* (septemviri epulonum).  Αρκετά χρόνια αργότερα υπηρέτησε ως ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής για το 7/6 π.Χ., όπως μαρτυρούν τα νομίσματα στην Aχόλλα και στο Αρδουμέντον.  Από το 4 έως το 5 μ.Χ., ο Βολούσιος υπηρέτησε ως Ρωμαίος κυβερνήτης της Συρίας.  Με βάση επιγραφικά στοιχεία, η Βολουσιανή Αποθήκη (Horrea Volusiana) κτίστηκε είτε από τον Βολούσιο, είτε από τον εγγονό του Κόιντο Βολούσιο Σατουρνίνο, ύπατο το 56. 

## Οικογένεια
Ο Βολούσιος νυμφεύτηκε τη Νονία Πόλλα, κόρη του Λεύκιου Νόνιου Ασπρένα υπάτου το 36 π.Χ.  Η Νονία Πόλλα γέννησε στον Βολούσιο έναν γιο, τον Λεύκιο Βολούσιο Σατουρνίνο αντικαταστάτη ύπατο το 3 μ.Χ. , και μία κόρη, τη Βολουσία Σατουρνίνα. Ορισμένες παλαιότερες αρχές ισχυρίζονται ότι ο Βολούσιος και η Noνία Πόλλα είχαν και μία άλλη κόρη, τη Βολουσία Κορνηλία, αλλά ο Ρούντολφ Χάνσλικ έδειξε, ότι αυτή ήταν κόρη ενός άλλου Βολούσιου Σατουρνίνου, υπάτου το έτους 92.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Tacitus, *[[Χρονικά (Τάκιτου)|Annales]]*
* Quintus Volusius no.2 article at ancient library 
* ''Prosopographia Imperii Romani Saec I'' , Βερολίνο, 1897–1898, V 660.
* G. Rickman, *Roman Granaries and Store Buildings*, CUP Archive, 1971
*  
* BE Thomasson, *Fasti Africani, Senatorische und ritterliche Ämter in den römischen Provinzen Nordafrikas von Augustus bis Diokletian*, Paul Aströms Förlag, 1996

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Βολουσία Σατουρνίνα

Η **Βολουσία Σατουρνίνα**, λατινικά: *Volusia Saturnina* επίσης γνωστή από την ταφική της επιγραφή ως *Βολουσία Λατίνα Σατουρνίνα*  ήταν μία Ρωμαία ευγενής, που έζησε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 2ο μισό του 1ου αι. π.Χ., και το πρώτο μισό του 1ου αι. μ.Χ.

## Καταγωγή
Η Β. Σατουρνίνα προερχόταν από ένα αρχαίο και διακεκριμένο γένος συγκλητικών, που ποτέ δεν ανέβηκε επάνω από το αξίωμα του πραίτορα , και ήταν από τάξη των ιππέων. 

Ήταν κόρη του υπάτου Λεύκιου Βολούσιου Σατουρνίνου από τη σύζυγό του Νονία Πόλλα.  Η Βολουσία Σατουρνίνα ήταν εξαδέλφη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου και τού αδελφού του, τού στρατηγού Νέρωνα Κλαύδιου Δρούσου.  Ο αδελφός της ήταν ο ύπατς Λεύκιος Βολούσιος Σατουρνίνος.

## Οικογένεια
Η Σατουρνίνα παντρεύτηκε τον Mάρκο Λόλλιο , γιο του υπάτου και στρατιωτικού ηγέτη Mάρκου Λόλλιου  και της συζύγου του Aυρηλίας. Η Aυρηλία ήταν αδελφή του Ρωμαίου συγκλητικού Μάρκου Αυρήλιου Κόττα Μάξιμου Μεσαλλίνου. 

Η Σατουρνίνα και ο Λόλλιος είχαν δύο κόρες: 
* Λολλία Σατουρνίνα
* Λολλία Παυλίνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Tacitus - The Annals of Imperial Rome
* G. Rickman, Roman Granaries and Store Buildings, CUP Archive, 1971
* M. Hainzmann & P. Schubert, Corpus inscriptionum Latinarum, Walter de Gruyter, 1987
* Lollia Gens article at ancient library 
* Marcus Lollius no. 5 article at ancient library 
* Quintus Volusius no.2 article at ancient library 
*  
* Romeins Imperium – Lucius Quintus Volusius Saturninus μεταφρασμένο από τα ολλανδικά στα αγγλικά
* Genealogy of Volusius Saturninus από τον DC O'Driscoll
* Το άρθρο του Marcus Lollius στο Livius.org 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Η Πεντάμορφη του Δυρραχίου

Η **Πεντάμορφη του Δυρραχίου** (ονομάζεται επίσης **Η Όμορφη Κόρη του Δυρραχίου** ή **Η Μπελ του Δυρραχίου**) είναι ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό του 4ου αιώνα π.Χ., που θεωρείται το παλαιότερο και σημαντικότερο μωσαϊκό που ανακαλύφθηκε στην Αλβανία.  Έχει εμβαδόν 9 τ.μ., το σχήμα του είναι ελλειψοειδές και απεικονίζει το κεφάλι μιας γυναίκας σε μαύρο φόντο, που περιβάλλεται από λουλούδια και άλλα στοιχεία τής φύσης. Ανακαλύφθηκε το 1918 στο Δυρράχιο και από το 1982 εκτίθεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Αλβανίας στα Τίρανα.

## Ιστορία
μικρογραφία| Σκίτσο του Καμίλλο Πράσνικερ, 1918
Το μωσαϊκό κατασκευάστηκε κατά το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. στο Δυρράχιο, τότε γνωστό ως Επίδαμνος,  για να χρησιμοποιηθεί στη διακόσμηση ενός δαπέδου μιας ιδιωτικής και πολυτελούς τουαλέτας.  Το μωσαϊκό ανακαλύφθηκε το 1916, στα μέσα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, κατά την κατάληψη του Δυρραχίου από τις αυστροουγγρικές δυνάμεις. Κατά τη διάρκεια εργασιών του στρατού τής Αυστροουγγαρίας, στρατιωτικοί μηχανικοί ανακάλυψαν αυτό το ψηφιδωτό σε βάθος 3,80 μέτρων, στα θεμέλια ενός σπιτιού τής συνοικίας «Varosh», πολύ κοντά στο σημερινό κέντρο της πόλης του Δυρραχίου. Ο αυστριακός αρχαιολόγος Καμίλλο Πράσνικερ μελέτησε το μωσαϊκό τον Απρίλιο του 1918 πριν τελειώσει με την κατασκευή ενός καταφυγίου για αεροπορικές επιδρομές. Στο άρθρο του *Muzakhia και Malakastra: Αρχαιολογική ανασκαφή στην Κεντρική Αλβανία* (γερμανικά: *Muzakhia und Malakastra: archäologische Untersuchungen in Mittelalbanien*), που δημοσιεύτηκε στη Βιέννη το 1920, ο Πράσνικερ χαρακτήρισε το ψηφιδωτό ως ένα εικονιστικό αριστούργημα. 

Τελικά, αφού τελείωσε ο πόλεμος, η Πεντάμορφη του Δυρραχίου εξαφανίστηκε και ανακαλύφθηκε ξανά το 1947 από έναν αρχαιολόγο από το Δυρράχιο, τον Vangjel Toçi. Έγινε ευρέως γνωστό στον κόσμο τής ιστορίας τής τέχνης μόλις μετά το 1959. 

Το 1982 το μωσαϊκό μεταφέρθηκε από το Δυρράχιο σε μια αίθουσα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου στα Τίρανα, όπου μπορεί να το δει κανείς σήμερα. 

## Δείτε επίσης

* Δυρράχιο
* Αλβανία
* Επίδαμνος
* Ιστορία τής Αλβανίας
* Τουρισμός στην Αλβανία
* Αρχιτεκτονική τής Αλβανίας
* Πανεπιστήμιο του Δυρραχίου

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αξιοθέατα στα Τίρανα
Κατηγορία:Ελληνιστική τέχνη
KGeography

Το **KGeography** είναι ένα εκπαιδευτικό λογισμικό ελεύθερου και ανοιχτού κώδικα για την γεωγραφία, και είναι μέρος του εγχειρήματος KDE. Περιέχει χάρτες για τις περισσότερες χώρες του κόσμου καθώς και για τις περιφέρειές τους και δημιουργεί ερωτήσεις για την εμπέδοσή τους. Για την Ελλάδα, υπάρχουν χάρτες με τους νομούς και τις περιφέρειες. Το λογισμικό είναι διαθέσιμο για Linux και MacOS. 

## Δυνατότητες

Για έναν δοσμένο χάρτη, το KGeography έχει τους εξης τύπους ερωτήσεων για εξάσκηση:
* Εντοπισμός μίας περιοχής στον χάρτη με βάση το όνομά της.
* Τοποθέτηση μίας περιοχής στον χάρτη με βάση το σχήμα της.
* Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής για την εύρεση της πρωτεύουσας ενός νομού.
* Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής για την εύρεση του νομού μίας πρωτεύουσας.
* Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής για την σημαία μίας περιφέρειας (αν υπάρχει)
* Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής για την περιφέρεια μίας σημαίας (αν υπάρχει). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:KDE
SPAD S.XIV

Το **SPAD XIV** ήταν διπλάνο υδροπλάνο μαχητικό το οποίο ανέπτυξε η Société Pour L'Aviation et ses Dérivés (SPAD) για το Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό στα τέλη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Σχεδιαστικά πρόκειται για εξέλιξη που είχε σαν βάση The SPAD XIV was a development of the SPAD XII. Ήταν μονοθέσιο και προωθούνταν από κινητήρα Hispano-Suiza 8Bc που μπορούσε να αποδώσει έως και 200&nbsp;hp. Συνολικά παρήχθησαν σαράντα αεροσκάφη που παραδόθηκαν στο Γαλλικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του 1918.

## Χρήστες
; Γαλλία
* *[[Aeronavale]]*

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Taylor, John W. R., and Jean Alexander. "Combat Aircraft of the World" New York: G.P. Putnam's Sons, 1969 Library of Congress Catalog Card Number 68-25459 (Pg.128-129)

S.XIV
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Υδροπλάνα
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Σέλτε Μπας

Ο **Σέλτε Τζων Μπας** (αγγλ. *Schelte John Bus*, γενν. 1956), γνωστός στους συναδέλφους και φίλους ως «ο Μπόμπυ» (*Bobby*), είναι Αμερικανός αστρονόμος, αξιοσημείωτος για τις πολλές ανακαλύψεις αστεροειδών που πραγματοποίηση. Συγκεκριμένα, έχει ανακαλύψει 1.683 αστεροειδείς, σχεδόν όλους σε ένα μικρό σχετικώς χρονικό διάστημα από το 1978 έως το 1988.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπας πήρε πτυχίο το 1979 από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια και διδακτορικό το 1999 από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (MIT) Μαζί με τον συνάδελφό του στο ΜΙΤ Ρίτσαρντ Μπίνζελ, προσέφερε στις γνώσεις σχετικώς με την πληθώρα των αστεροειδών της Κύριας ζώνης αστεροειδών με μία φασματοσκοπική επισκόπησή τους, που δημοσιεύθηκε το 2002 και είναι γνωστή ως «Φασματοσκοπική Επισκόπηση Μικρών Αστεροειδών της Κύριας ζώνης, Φάση II» (*Small Main-Belt Asteroid Spectroscopic Survey*, συντομογραφικώς SMASSII), που συνέχισε μια προηγούμενη επισκόπηση των αστεροειδών της Κύριας ζώνης. Τα δεδομένα του φάσματος ορατού φωτός (μήκη κύματος 435 έως 925 νανόμετρα) συλλέχθηκαν ανάμεσα στον Αύγουστο του 1993 και τον Μάρτιο του 1999. Κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών του, ο Μπας εργάσθηκε υπό την επίβλεψη του Γιουτζήν Σουμέικερ. Από το 2017 ο Μπας είναι αστρονόμος στο Ινστιτούτο Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης και υποδιευθυντής του Τηλεσκοπίου Υπερύθρου (IRTF) της NASA.

* Ο αστεροειδής **[[3254 Μπας]]** (Bus), που ανακαλύφθηκε το 1982, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Σέλτε Τζ. Μπας.

## Ανακαλύψεις
Το 1981 ο Μπας ανεκάλυψε τον περιοδικό κομήτη 87P/Bus. Από το 1975 έχει ανακαλύψει, μόνος του ή μαζί με άλλους, 1.683 αστεροειδείς, όντας ο έβδομος άνθρωπος σε αριθμό ανακαλύψεων αστεροειδών στην ιστορία. Μεταξύ των ανακαλύψεών του αυτών συγκαταλέγονται ο αξιοσημείωτος Απολλώνειος αστεροειδής 2135 Αρισταίος (ο οποίος θα πλησιάσει τη Γη στις 30 Μαρτίου 2147), ένας αστεροειδής Αμόρ και περισσότεροι από 40 αστεροειδείς της Τρωικής ομάδας του Δία. Ο πρώτος από αυτούς τους Τρωικούς αστεροειδείς ήταν ο 3240 Λαοκόων, τον οποίο ανεκάλυψε μαζί με την Έλινορ Χέλιν. Ο Μπας ανεκάλυψε επίσης τους αστεροειδείς 5020 Ασίμοφ και 4923 Κλαρκ, στους οποίους έδωσε τα ονόματα των δύο γνωστών συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας.

## Παραπομπές


Μπας, Σελτ
Αστεροσκοπείο Ακτίνων Χ Τσάντρα

Το **Αστεροσκοπείο Ακτίνων Χ «Τσάντρα»** (αγγλ. *Chandra X-ray Observatory*, συντομογραφ. CXO), αρχικώς γνωστό ως «Προηγμένη Εγκατάσταση Αστροφυσικής Ακτίνων Χ» (*Advanced X-ray Astrophysics Facility*, συντομογρ. AXAF), είναι διαστημικό τηλεσκόπιο που μεταφέρθηκε στο διάστημα μέσα στο διαστημικό λεωφορείο «Κολούμπια» στην αποστολή STS-93 της NASA, και τέθηκε σε τροχιά στις 23 Ιουλίου 1999. Το «Τσάντρα» μπορεί να ανιχνεύει πηγές ακτίνων Χ 100 φορές ασθενέστερες από οποιοδήποτε προηγούμενο τηλεσκόπιο ακτίνων Χ και με υψηλή διακριτική ικανότητα. Επειδή η ατμόσφαιρα της Γης απορροφά όλες σχεδόν τις ακτίνες Χ, απαιτούνται διαστημικά τηλεσκόπια για την ανίχνευσή τους.

Το «Τσάντρα» είναι τεχνητός δορυφόρος που περιφέρεται γύρω από τη Γη μια φορά κάθε 64 ώρες. Το τηλεσκόπιο έλαβε την ονομασία του από τον βραβευμένο με «Νόμπελ» Ινδό αστροφυσικό Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ. Η αποστολή του είναι παρόμοια με εκείνη της ευρωπαϊκής αποστολής XMM-Newton, που εκτοξεύθηκε λίγους μήνες αργότερα, αλλά τα δύο όργανα έχουν εστιάσεις διαφορετικού σχεδιασμού, με το «Τσάντρα» να έχει πολύ μεγαλύτερη γωνιακή διακριτική ικανότητα («μεγέθυνση»), ενώ το XMM-Newton μεγαλύτερες φασματοσκοπικές δυνατότητες.

Εξαιτίας της μειώσεως της χρηματοδοτήσεως της NASA το 2024 από US Congress, το «Τσάντρα» απειλείται με πρόωρη παύση λειτουργίας, πάνω από μία δεκαετία πριν την προγραμματισμένη. Η παύση αυτή έχει χαρακτηρισθεί ως «γεγονός επιπέδου εξαφανίσεως» για την αμερικανική αστρονομία ακτίνων Χ. Μια ομάδα αστρονόμων έχουν οργανώσει ένα πρόγραμμα δημοσιότητας σε μια προσπάθεια να πείσουν αρκετούς πολίτες να γράψουν σε βουλευτές, ώστε να παρασχεθεί επαρκής χρηματοδότηση και να παραμείνει το τηλεσκόπιο σε λειτουργία.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Το «Τσάντρα» στον ιστότοπο της NASA

Τσαντρα
Τσαντρα
Γκαν (Ουάζ)

Το **Γκαν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Λουτρά του Γαζή Εβρενός (Γιαννιτσά)

Τα **[[Λουτρό|Λουτρά]] του Γαζή Εβρενός** (γνωστά και ως **Λουτρά του Καϊάφα**) αποτελούν το παλαιότερο σωζόμενο μνημείο των Γιαννιτσών επί Τουρκοκρατίας. Βρίσκονται στο δυτικό τομέα της Οδού Στράντζης, σε απόσταση λίγων μέτρων από το Μαυσωλείο του Γαζή Εβρενός. 
μικρογραφία|Τα λουτρά σήμερα
Χτίστηκαν, κατά τη παράδοση, από τον ίδιο τον κατακτητή της πόλης Γαζή Αχμέτ Εβρενός Μπέη, προορισμένα για δημόσια χρήση. Σύμφωνα με την μορφολογία των αρχιτεκτονικών τους στοιχείων η κατασκευή τους ανάγεται στα 1385-1395 μ.Χ. Ο Εβλιγιά Τσελεμπή μας πληροφορεί ότι ήταν ένας πολύ ευχάριστος τόπος συγκέντρωσης, πολυτελέστατος, στολισμένος με όμορφα χαλιά. Πιο συγκεκριμένα αναφέρει πως είναι το: «πιο αξιέπαινο από όλα για την ατμόσφαιρά του, το κτίριό του, τους υπηρέτες του και τα χαλιά του». Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες τα λουτρά λειτουργούσαν έως τις αρχές του 20ου αιώνα. Τα λουτρά ονομάστηκαν και «του Καϊάφα», λόγω του ιδιοκτήτη τους μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Τα λουτρά του Γαζή Εβρενός ανακηρύχθηκαν πολιτιστικό μνημείο το 1990.
Πρόκειται για ένα τετράγωνο κτίριο διαστάσεων 15Χ18 μ, διπλό χαμάμ που οργανώνεται σε δύο ανεξάρτητα τμήματα, ανδρικό και γυναικείο, με εισόδους από διαφορετική πλευρά με αποτέλεσμα να σχηματίζονται δύο κάθετοι μεταξύ τους άξονες διάταξης, και όχι παράλληλοι όπως συνηθίζεται. Τα δύο τμήματα έχουν παρόμοιο μέγεθος με το αποδυτήριο του ανδρικού τμήματος να αναπτύσσεται ως ανεξάρτητος όγκος μεγάλων διαστάσεων, ενώ απαιτείται ανασκαφική διερεύνηση για να καθοριστεί το αποδυτήριο του γυναικείου τμήματος.

Σήμερα σώζεται μόνο η βόρεια πτέρυγα του λουτρού, με τη σκεπή χαλασμένη χωρίς κεραμίδια και τους τρούλους διαβρωμένους από το χρόνο. Στη σημερινή κατάσταση σώζεται ο κύριος όγκος των χλιαρών και ζεστών χώρων, των δύο τμημάτων σε πλήρη ανάπτυξη, σε αντίθεση με τον όγκο του αποδυτηρίου του ανδρικού τμήματος και τον όγκο της δεξαμενής-εστίας που σώζονται τμηματικά σε χαμηλό ύψος με τη μορφή ερειπίων. Ο διαφορετικός βαθμός διατήρησης των επιμέρους τμημάτων αποτελεί και τη σημαντικότερη παθολογία του μνημείου. Το μνημείο δεν είναι αναστηλωμένο, ούτε επισκέψιμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανικά λουτρά στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Γιαννιτσά
Σάκης Κεχαγιόγλου

Ο **Σάκης (Αθανάσιος) Κεχαγιόγλου** (Βέροια, 16 Δεκεμβρίου 1961) είναι Έλληνας δικηγόρος και ποινικολόγος, που έχει ενεργή παρουσία σε ποικίλες ποινικές υποθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1961 στη Βέροια, όπου μεγάλωσε και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Γονείς του ήταν ο Θεόδωρος Κεχαγιόγλου και η Αντιγόνη Τσαούση. Έχει δύο αδέλφια, τον Γιάννη και τον Νίκο. 

Το 1979 εισήχθη στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και αργότερα απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στις Διεθνείς Σχέσεις από το American University στην Ουάσινγκτον. Κατά την παραμονή του στις ΗΠΑ εργάστηκε στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας.

## Δικηγορική σταδιοδρομία
Διετέλεσε ειδικός σύμβουλος του Υπουργού Προεδρίας Μιλτιάδη Έβερτ και ξεκίνησε τη δικηγορία δίπλα στον Αλέξανδρο Λυκουρέζο. Από το 2001 διατηρεί το δικό του γραφείο στο Κολωνάκι.

### Σημαντικές υποθέσεις
*Υπόθεση Γεώργιου Κοσκωτά: Υπεξαίρεση 32 δισ. δρχ. από την Τράπεζα Κρήτης
*Υπόθεση Παναγιώτη Βλαστού: Ανθρωποκτονία με αναγνώριση ελαφρυντικών
*Υπόθεση Ιωσήφ Βαγιωνή: Ανθρωποκτονία
*Υπόθεση Γεωργίου Σκιαδόπουλου: Υπόθεση Τζούλυ Σκάλυ
*Υπόθεση Τεμπών: Εκπροσώπηση θυμάτων και οικογενειών
*Υπόθεση NOOR 1: Υπεράσπιση συγγενών Ευθ. Γιαννουσάκη
*Υπόθεση Έφης Κακαράντζουλα: Επίθεση με βιτριόλι
*Υπόθεση Περικλή Παναγόπουλου: Απαγωγή
*Υπόθεση YouTuber Hayate: Αθώωση από κατηγορία εμπορίας ανθρώπων
*Υπόθεση Σαλίνας Καραβέλα: Υπόθεση Siemens
*Υπόθεση Light και Thugslime: Υπεράσπιση σε ποινική υπόθεση

### Διεθνείς υποθέσεις
*Κίνα: Υπόθεση Ειρήνης Μελισσαροπούλου. Το 2017, ο Σάκης Κεχαγιόγλου ανέλαβε την υπεράσπιση της Ειρήνης Μελισσαροπούλου, η οποία κατηγορήθηκε στον Hong Kong για μεταφορά ποσότητας κοκαΐνης. Η υπόθεση έλαβε ευρεία δημοσιότητα λόγω της αυστηρότητας του ιαπωνικού ποινικού δικαίου. Μετά την εκδίκαση, η κατηγορούμενη αθωώθηκε και επέστρεψε στην Ελλάδα.
*Ιταλία: Υπόθεση ναρκωτικών
*Αλβανία: Ανθρωποκτονία Θέμη Ευθυμίου
*Ιαπωνία: Υπόθεση 150 κιλών κοκαΐνης
*Αυστραλία: Διεθνές κύκλωμα ναρκωτικών

## Κριτική
Το 2006, ο Κεχαγιόγλου κατηγορήθηκε για εμπλοκή στο παραδικαστικό κύκλωμα και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για δωροδοκία, συνέργεια σε απάτη, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, άμεση συνέργεια σε απάτη, και ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος δικαστών. Ο Σάκης Κεχαγιόγλου αθωώθηκε ομόφωνα από όλες τις κατηγορίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ποινικολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ιβαγέ

Το **Ιβαγέ** (ισπαν. *Ibagué*) είναι πόλη της Κολομβίας, γνωστή κατά την ισπανική αποικιακή περίοδο με την «πλήρη» ονομασία **Σαν Μπονιφάθιο δε Ιβαγέ δελ Βάλλε δε λας Λάνθας** (*San Bonifacio de Ibagué del Valle de las Lanzas*). Είναι η πρωτεύουσα του Διαμερίσματος Τολίμα, ενός από τα 32 διαμερίσματα της χώρας. Βρίσκεται κοντά στο κέντρο της Κολομβίας, στην κεντρική οροσειρά των Κολομβιανών Άνδεων, κοντά στο ηφαίστειο Νεβάδο δελ Τολίμα, και είναι η έβδομη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της χώρας (και 11ος δήμος), με 492.554 κατοίκους το 2018 (529.635 κατοίκους ο δήμος). Ιδρύθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1550 από τον Ισπανό λοχαγό Αντρές Λόπεθ δε Γαλάρθα. Ο δήμος περιλαμβάνει 13 κοινότητες-τομείς της πόλεως και 17 *corregimientos* (αγροτικές κοινότητες). Η πόλη αποτελεί το επίκεντρο της πολιτικής, οικονομικής, επιχειρηματικής, καλλιτεχνικής (ιδίως της μουσικής) και τουριστικής δραστηριότητας της ευρύτερης περιοχής. Τα κυριότερα εκπαιδευτικά ιδρύματά της είναι το Πανεπιστήμιο της Τολίμα, το Πανεπιστήμιο του Ιβαγέ, και το φημισμένο Ωδείο της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ιβαγε
Τίτος Στατίλιος Ταύρος Κορβίνος

Ο **Τίτος Στατίλιος Ταύρος Κορβίνος**, λατινικά: *Titus Statilius Taurus Corvinus* ήταν μέλος του Ρωμαϊκού συγκλητικού γένους των Στατιλίων Ταύρων, στο οποίο ανήκε και ο Τίτος Στατίλιος Ταύρος, ο στρατηγός του Αυτοκράτορα Αυγούστου. Ο Κορβίνος ήταν ύπατος το 45 μ.Χ. επί Αυτοκράτορα Κλαυδίου, με συνάδελφο τον Μάρκο Βινίκιο. 

Πατέρας του ήταν ο Tίτος Στατίλιος Ταύρος, ύπατος το 11 μ.Χ., και μητέρα του ήταν η Βαλερία Μεσαλλίνα, κόρη του Mάρκος Βαλέριου Μεσάλλα Κορβίνου. Αδελφός του ήταν ο Τίτος Στατίλιος Ταύρος, ύπατος το 44.

Το έτος 46 με τον Ασίνιο Γάλλο τον Νεότερο, εγγονό του Ασίνιου Πολλίωνα, συνωμότησαν σε ένα σχέδιο εναντίον του Αυτοκράτορα Κλαύδιου, το οποίο είχε εκκολαφθεί με αρκετούς από τους ίδιους τους απελεύθερους του Κλαύδιου. Οπωσδήποτε ο Α. Γάλλος εξορίστηκε, αλλά ο Κορβίνος μπορεί να είχε θανατωθεί, αντί να εξοριστεί.  Μπορεί να ήταν ο πατέρας της Στατιλίας Μεσαλλίνας, της τρίτης συζύγου του Αυτοκράτορα Νέρωνα. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ

Το **Διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ»** (αγγλ. *Kepler space telescope*) είναι διαστημικό τηλεσκόπιο, που εκτοξεύθηκε από τη NASA στις 7 Μαρτίου 2009 προκειμένου να ανακαλύψει εξωηλιακούς πλανήτες μικρότερους από αυτούς που συνήθως ανιχνεύονταν έως τότε, ώστε να ανακαλυφθούν και πλανήτες με διαστάσεις και μάζα συγκρίσιμες με εκείνες της Γης. Ονομάσθηκε από το επώνυμο του Γερμανού αστρονόμου Γιοχάνες Κέπλερ και τέθηκε σε ηλιοκεντρική τροχιά, με τρόπο ώστε να ακολουθεί τη Γη στην περιφορά της γύρω από τον Ήλιο. Μετά από σχεδόν δεκαετή λειτουργία, το προωθητικό στο σύστημα προσανατολισμού και διατηρήσεως θέσεως του τηλεσκοπίου εξαντλήθηκε, οπότε η NASA ανεκοίνωσε την οριστική παύση της λειτουργίας του στις 30 Οκτωβρίου 2018.

Το τηλεσκόπιο, όπως είχε αποφασισθεί, επισκόπησε ένα μέρος μόνο της περιοχής του Γαλαξία μας, στην πλευρά του Ηλιακού Συστήματος, ώστε να ανακαλύψει γεωειδείς πλανήτες εγγύς ή εντός των κατοικήσιμων ζωνών των αστέρων τους, και να καταστήσει δυνατή μια καλή εκτίμηση του ποσοστού των αστέρων του Γαλαξία που έχουν τέτοιους πλανήτες Το μοναδικό όργανο που ήταν προσαρμοσμένο στο «Κέπλερ» ήταν ένα φωτόμετρο, που κατέγραφε συνεχώς τη φωτεινότητα περίπου 150 χιλιάδων αστέρων της Κύριας ακολουθίας σε ένα συγκεκριμένο οπτικό πεδίο. Τα δεδομένα αυτά μεταδίδονταν στη Γη, όπου αναλύονταν προκειμένου να ανιχνευθούν περιοδικές, πολύ μικρές και σύντομες σχετικώς μειώσεις του φωτός τους, που θα προκαλούσαν εξωηλιακοί πλανήτες που θα διέρχονταν μπροστά από τον αστέρα τους. Μπορούσαν έτσι να ανιχνευθούν *μόνο* πλανήτες των οποίων οι τροχιές βρίσκονται σε επίπεδο που περιλαμβάνει προσεγγιστικά και τη Γη. Το «Κέπλερ» παρατήρησε 530.506 αστέρες και από τις παρατηρήσεις του έχουν ανιχνευθεί επιβεβαιωμένα μέχρι σήμερα (23 Ιουνίου 2023) 2.778 εξωηλιακοί πλανήτες, ένα μεγάλο μέρος του συνολικού αριθμού τέτοιων πλανητών που είναι γνωστοί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κεπλερ
Διαστημικο Τηλεσκοπιο Κεπλερ
Μπουκαραμάνγκα

Η **Μπουκαραμάνγκα** (ισπαν. *Bucaramanga*) είναι πόλη της Κολομβίας, η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Διαμερίσματος Σανταντέρ, ενός από τα 32 διαμερίσματα της χώρας. Με πληθυσμό 613.400 κατοίκους σύμφωνα με προβολή για το 2023, είναι η ένατη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της χώρας. Η πόλη έχει πάνω από 160 πάρκα διάσπαρτα σε όλες τις περιοχές της και για αυτό πήρε το προσωνύμιο (παρατσούκλι) *La Ciudad de Los Parques* (= «η πόλη των πάρκων»).

Η Μπουκαραμάνγκα αναπτύχθηκε με ταχείς ρυθμούς από τη δεκαετία του 1960. Οι δήμοι Φλοριδαμπλάνκα, Σαν Χουάν δε Χιρόν (ή απλώς Χιρόν) και Πιεδεκουέστα είναι διαπλεγμένες στενά οικιστικώς και εμπορικώς με την Μπουκαραμάνγκα και σήμερα συναποτελούν μαζί του τη «Μητροπολιτική περιοχή της Μπουκαραμάνγκα», η οποία έχει πληθυσμό 1.304.288 κατοίκους. Στην πραγματικότητα η πρώτη και σημαντικότερη πόλη που ίδρυσαν οι Ισπανοί στην ευρύτερη περιοχή ήταν η Χιρόν ιδρύθηκε 

Στην πόλη έχει την έδρα της το Κολομβιανό Ινστιτούτο Πετρελαίου (ICP),, το ερευνητικό τμήμα της κρατικής εταιρείας πετρελαίου Ecopetrol.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μπουκαραμανγκα
Ρόσλαβλ

Το **Ρόσλαβλ** (ρωσ. Ро́славль) είναι πόλη της Ρωσίας και το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου Διαμερίσματος Ρόσλαβλσκι, στο Όμπλαστ του Σμολένσκ. Αποτελεί οδικό και σιδηροδρομικό κόμβο, έχοντας σημαντικό εμπόριο. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ήταν 54.900 κάτοικοι, έναντι 60.470 κατοίκων σε εκείνη του 1989.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ροσλαβλ