open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μουστάκας

Το ελληνικό επίθετο **Μουστάκας** ή **Μουστάκα** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

Με το επώνυμο *Μουστάκας*:
*Δημήτρης Μουστάκας (γενν. 19;;), Έλληνας νομικός
*Σπύρος Μουστάκας (1914–2002), Έλληνας δάσκαλος
*Σωτήρης Μουστάκας (1940–2007), Ελληνοκύπριος ηθοποιός
*Θεόδωρος Μουστάκας, Επιστήμονας - Ερευνητής Οπτοηλεκτρονικής και Φωτονικής .

Με το επώνυμο *Μουστάκα*:
*Αθανασία Μουστάκα (1898–1968), Ελληνίδα ηθοποιός
*Αλεξία Μουστάκα, Ελληνίδα ηθοποιός 

Με την επωνυμία *Μουστάκας*:
*Παιχνίδια Μουστάκας, εταιρία παιχνιδιών

Παρόμοια ονόματα:
*Φώτης Μουστάκης (1937–2016), Έλληνας ποδηλάτης
*Ζωρζ Μουστακί (1934–2013), Γάλλος τραγουδιστής και συνθέτης

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Σαμπίν

Ο **Σαμπίν **(βουλγαρικά: Сабин) ήταν ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας από το 765 έως το 766.

Μερικοί μελετητές πιστεύουν ότι ο Σαμπίν παραλείφθηκε από τον Κατάλογο ονομάτων των βουλγάρων Ηγεμόνων επειδή ήταν Σλάβος, αλλά το όνομά του θα μπορούσε να δείξει λατινική ή ακόμα και Ιρανική προέλευση. Σχετιζόταν με γάμο με τον Κορμισός, που ήταν είτε ο πεθερός είτε ο κουνιάδος του Σαμπίν. Από τότε που η σχέση είναι από το γάμο, ο Σαμπίν στην πραγματικότητα δεν θα άνηκε στην φυλή Βοκίλ (Ουκίλ).

Ο Σαμπίν ανέβηκε στον θρόνο μετά τη δολοφονία του Τέλετς το 765 και αντιπροσώπευε μέρος της βουλγαρικής αριστοκρατίας η οποία επιζητούσε μια πολιτική διευκόλυνσης με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Κατά συνέπεια, αυτός γρήγορα απέστειλε μυστικούς απεσταλμένους στον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄ που πρόσφατα είχε κερδίσει τον προκάτοχο του Σαμπίν Τέλετς, ζητώντας να αποκατασταθεί η ειρήνη. Όταν οι διαπραγματεύσεις ανακαλύφθηκαν, οι Βούλγαροι επαναστάτησαν και πραγματοποίησαν συνέλευση, στην οποία κατηγορούσαν τον Σαμπίν ότι προκαλούσε την υποδούλωση της Βουλγαρίας στο Βυζάντιο.

Ερημωμένος από τους υποστηρικτές του, ο Σαμπίν κατέφυγε στη Βυζαντινή Μεσημβρία (Νεσέμπαρ) 766, από όπου πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί έγινε δεκτός από τον αυτοκράτορα, που διοργάνωσε την μεταφορά της οικογένειας του Σαμπίν από τη Βουλγαρία. Το 768 ο Σαμπίν παρακολούθησε τις διαπραγματεύσεις του Κωνσταντίνου Ε΄ με το νέο Βούλγαρο ηγεμόνα Πάγκαν αλλά τα λόγια του αυτοκράτορα εκ μέρους του πρώην μονάρχη έκαναν λίγη εντύπωση στον πρώτο. Ο Σαμπίν πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στην εξορία.

## Αναφορές
* Μόσκο Μόσκοφ, *Imennik na bălgarskite hanove (novo tălkuvane)*, Σόφια 1988.
* Τζόρνταν Αντρέγιεφ, Ιβάν Λαζάροφ, Πλάμεν Παβλόφ, *Koj koj e v srednovekovna Bălgarija*, Σόφια 1999.
* (κύρια πηγή), Μπαχσί Ιμάν, *Džagfar Tarihy*, vol. III, Αρινμπούρκ 1997.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Γέφυρα Μπανιά Αιτωλοακαρνανίας

Η **Γέφυρα Μπανιά** είναι πεδινός οικισμός της Ναυπακτίας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 120 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Βλαχομάνδρα και τα Σφηκαίικα συναποτελούν την Τοπική κοινότητα Βλαχομάνδρας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2022  απογράφησαν 20 μονιμοι κάτοικοι

## Γενικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Γέφυρα Μπανιά είναι κτισμένη δίπλα στον ποταμό Εύηνο (μυθολογικά Φίδαρη), στις αριστερές όχθες του. Το χωριό βρίσκεται στα ΒΔ. της Ναυπάκτου σε απόσταση 17 χλμ, επάνω στην επαρχιακή οδό Θέρμου - Ναυπάκτου. Πολύ κοντά στον οικισμό βρίσκονται τα «Λουτρά Βλαχομάνδρας».

Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1940 και προσαρτήθηκε μαζί με τα Σφηκαίικα στην τότε κοινότητα Βλαχομάνδρας, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, το 1997, ανήκε στον τότε Δήμο Ναυπάκτου. Το όνομα του χωριού προέρχεται από τη σιδερένια γέφυρα Μπανιά, τύπου "Μπέλεϋ" (*Bailey Bridge*) και μήκους 50 μέτρων, που ανακατασκευάσθηκε το 1948, με σκοπό να συνδέει τη Ναυπακτία με την Τριχωνίδα και υπήρξε βασική υποδομή της περιοχής. Η ευρύτερη περιοχή αποτελεί ιδανικό προορισμό για φυσιολατρικό και εναλλακτικό τουρισμό και υπάρχουν εγκαταστάσεις για ποταμοκατάβαση (*[[Ράφτινγκ|rafting]]*), ιππασία, ποδηλασία βουνού (*mountain bike*), αναρρίχηση, πεζοπορία, εναέριο πέρασμα (*flying fox*) και τοξοβολία. Λίγο πριν τη γέφυρα υπάρχουν και οι εγκαταστάσεις του Διεθνούς Προπονητικού Κέντρου Canoe - Kayak.

### Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου
Ερρίκος Δ΄ της Σαξονίας

Ο **Ερρίκος Δ΄** ο *ευσεβής* (, 16 Μαρτίου 1473 - 18 Αυγούστου 1541) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας (1539-41).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Σαξονίας και της Σιδωνίας των Ποντιέμπραντυ, κόρης του Γεωργίου της Βοημίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1512 την Αικατερίνη, κόρη του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνα:
* Σίβυλλα 1515-1592, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Α΄ των Ασκάνια δούκα τη Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
* Αιμιλία 1516-1591, παντρεύτηκε τον Γεώργιο των Χοεντσόλερν μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
* Σιδωνία 1518-1575, παντρεύτηκε τον Έρικ Β΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράυνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ-Κάλενμπερκ.
* Μαυρίκιος 1521-1553, εκλέκτορας της Σαξονίας.
* Αύγουστος 1526-1586, εκλέκτορας της Σαξονίας.
* Σεβερίνος 1522-1533, απεβ. 11 ετών.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Αύγουστος της Σαξονίας

Ο **Αύγουστος** (γερμ.: *August*, 31 Ιουλίου 1526 - 11 Φεβρουαρίου 1586) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας (1553-86).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Δ΄ δούκα της Σαξονίας και της Αικατερίνης, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1548 την Άννα των Όλντενμπουρκ, κόρη του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας και είχε 4 επιζόντα τέκνα:
* Ελισάβετ 1552-1590, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Καζιμίρ των Βίττελσμπαχ-Ζίμμερν κόμη του Παλατινάτου-Λάουτερν.
* Χριστιανός Α΄ 1560-1591, εκλέκτορας της Σαξονίας.
* Δωροθέα 1563-1587, παντρεύτηκε τον Ερρίκο-Ιούλιο των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ.
* Άννα 1567-1613, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Καζιμίρ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ.
* Αλέξανδρος 1554-1565 απεβ. 11 ετών, Μαρία 1562-1566 απεβ. 4 ετών, Μάγκνους 1555-1558 απεβ. 3 ετών,  Ελεονώρα 1551-1553 απεβ. 2 ετών, Έκτωρ 1558-1560 απεβ. 2 ετών, Φρειδερίκος 1575-1577 απεβ. 2 ετών, Αύγουστος 1569-1570 απεβ. 1 έτους, Αδόλφος 1571-1572 απεβ. 1 έτους· Μαρία 1565, Ιωακείμ 1557,  Ιωάννης-Ερρίκος 1550, απεβίωσαν νήπια. 

Το 1585 απεβίωσε η Άννα και τρεις μήνες μετά, το 1586 ο Αύγουστος έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή-Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρη του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ. Ο γαμπρός ήταν 60 ετών και η νύφη 13· ένα μήνα μετά ο Αύγουστος απεβίωσε και τάφηκε στον καθεδρικό του Φράιμπερκ. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Χριστιανός Α΄.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Augustus I.". Encyclopædia Britannica. 2 (11th ed.). Cambridge University Press.
* C. W. Böttiger and T. Flathe, Geschichte Sachsens, Band ii. (Gotha, 1870)
* M. Ritter, Deutsche Geschichte im Zeitalter der Gegenreformation, Band i. (Stuttgart, 1890)
* R. Calinich, Kampf und Untergang des Melanchthonismus in Kursachsen (Leipzig, 1866)
* J. Falke, Geschichte des Kurfürsten August in volkswirtschaftlicher Beziehung (Leipzig, 1868)
* J. Janssen, Geschichte des Deutschen Volks seit dem Ausgang des Mittelalters (Freiburg, 1885–1894)
* W. Wenck, Kurfürst Moritz und Herzog August (Leipzig, 1874)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Χριστιανός Α΄ της Σαξονίας

Ο **Χριστιανός Α΄**, γερμ. Κρίστιαν Ι (29 Οκτωβρίου 1560 - 25 Σεπτεμβρίου 1591) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Αυγούστου εκλέκτορα της Σαξονίας και της Άννας των Όλντενμπουρκ, κόρης του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1582 με τη Σοφία των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
* Χριστιανός Β΄ 1583-1611, εκλέκτορας της Σαξονίας, απεβίωσε 28 ετών.
* Ιωάννης-Γεώργιος Α΄ 1585-1656, εκλέκτορας της Σαξονίας.
* Σοφία 1587-1635, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο δούκα της Πομερανίας. 
* Αύγουστος 1589-1615, απεβίωσε 26 ετών.
* Δωροθέα 1591-1617, ηγουμένη του Κβέντλινμπουργκ.
* Ελισάβετ 1588-1589, Άννα-Σαβίνα 1586, απεβίωσαν νήπια.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "article name needed". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Η ουσία του Χριστιανισμού (βιβλίο)

***Η ουσία του Χριστιανισμού*** (; ιστορική ορθογραφία: *Das Weſen des Chriſtenthums*) είναι έργο του Λούντβιχ Φόιερμπαχ, το οποίο εκδόθηκε το 1841. Θεωρείται το αριστούργημα του Γερμανού φιλόσοφου και ένα κλασσικό ανάγνωσμα του Ανθρωπισμού. Στο βιβλίο αυτό ο Φόιερμπαχ εξαπολύει μια αιχμηρή κριτική στον Χριστιανισμό και τη φιλοσοφία της θρησκείας.

Το βιβλίο εκδόθηκε τρεις φορές κατά τη διάρκεια της ζωής του Φόιερμπαχ, το 1841, το 1843 και το 1848 με επιμέλεια του φιλόσοφου Karl Löwith. Οι νέες εκδόσεις συνοδεύονταν με αλλαγές, αναθεωρήσεις και εμπλουτισμό του περιεχόμενου.

## Περιεχόμενο

To έργο του Φόιερμπαχ χωρίζεται σε δύο μέρη. Η κεντρική ιδέα του έργου είναι πως η θρησκεία αποτελεί αποξένωση του ανθρώπου από την αυτοσυνείδησία του. 

Στο πρώτο μέρος, ο Φόιερμπαχ ισχυρίζεται πως η θρησκεία είναι σε συμφωνία με την ανθρώπινη φύση, καθώς, όταν οι θεολογικοί ισχυρισμοί κατανοηθούν με τον σωστό τρόπο, αναγνωρίζονται ως ανθρωπολογικές αλήθειες, οι οποίες είναι δημιουργήματα του ανθρώπου. Δηλαδή τα χαρακτηριστικά τα οποία οι πιστοί αποδίδουν στον Θεό, είναι χαρακτηριστικά που ισχύουν σε ανθρώπους- και αυτό είναι η ουσία του ότι ο Θεός είναι μια φανταστική αναπαράσταση. 

Στο δεύτερο μέρος ο Φόιερμπαχ ισχυρίζεται πως η θρησκεία είναι σε αντίθεση με την ανθρώπινη φύση, ισχυριζόμενος πως, όταν οι θεολογικοί ισχυρισμοί κατανοηθούν με τον τρόπο που συνήθως εκλαμβάνονται- παραδείγματος χάριν όταν αναφέρονται σε  ένα μη-ανθρώπινο πρόσωπο- στην ουσία αντιφάσκουν. Το 1942 ο Φοϊερμπαχ χαρακτήριζε τις ιδέες του σαν ανθρωποθεϊσμό παρά σαν αθεϊσμό, θέλοντας να δώσει έμφαση ότι η βάση της απόρριψης της λανθασμένης ουσίας της θρησκείας ήταν να τονίσει την ανθρωπολογική αξία, δηλαδή την ιερότητα του ανθρώπου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Κατηγορία:Ουμανισμός
Κατηγορία:Βιβλία με κριτική στον Χριστιανισμό
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Σμίλετς

Ο **Σμίλετς **(βουλγαρικά: Смилец) κυβέρνησε ως αυτοκράτορας (τσάρος της Βουλγαρίας από το 1292 εώς το 1298. Η ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστη.

## Ζωή
Αν και ο Σμίλετς πιστώνεται, ότι κατάγεται «από την ευγενέστερη οικογένεια των Βουλγάρων», η καταγωγή είναι άγνωστη. Κρίνοντας από τις ιδιοκτησίες των αδελφών του Ραντοσλάβ και Βόισιλ, η οικογένεια κατείχε εκτενή εδάφη μεταξύ των Βαλκανικών βουνών και του Σρέντνα Γκόρα.

Πριν ανέβει στο θρόνο, αντικαταστώντας τον Γεώργιο Τέρτερ Α΄ το 1292, ο Σμίλετς είχε νυμφευτεί μια ανώνυμη Βυζαντινή πριγκίπισσα, κόρη του *[[σεβαστοκράτωρ|σεβαστοκράτορα]]* Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ετεροθαλή αδελφού του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Εκτός από την πληροφορία ότι ο Σμίλετς έγινε αυτοκράτορας της Βουλγαρίας, σύμφωνα με τις επιθυμίες του Νογκάι Χαν, δεν γνωρίζουμε τίποτε για τις συνθήκες της ενθρόνισης του Σμίλετς. Δεν στέφθηκε από τον Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄. Ο τελευταίος εκτελέστηκε για προδοσία το 1300 από τον βασιλιά Θεόδωρο Σβέτοσλαβ, γιο του Γεωργίου Τέρτερ Α΄ και ο ιστορικός Τζον Φάιν υποθέτει, ότι η υποτιθέμενη προδοσία μπορεί να συνδέεται με την σκοτεινή περίοδο, όταν ο Σμίλετς ανέτρεψε τον Γεώργιο Τέρτερ Α΄.

Η βασιλεία του Σμίλετς έχει θεωρηθεί ως η ακμή της Μογγολικής επικυριαρχίας στη Βουλγαρία. Ωστόσο, οι επιδρομές των Μογγόλων μπορεί να είχαν συνεχιστεί, ως το 1297 και 1298: σε αυτές τις επιδρομές λεηλατήθηκαν μέρη της Θράκης (τότε εξ ολοκλήρου στα χέρια των Βυζαντινών) και ίσως η Βουλγαρία δεν ήταν ένας από τους στόχους τους. Στην πραγματικότητα, παρά τη συνήθως φιλοβυζαντινή πολιτική του Νογκάι, ο Σμίλετς ενεπλάκη γρήγορα σε ένα ατυχή πόλεμο ενάντια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στις αρχές της βασιλείας του.

Γύρω στο 1296/1297 ο Σμίλετς πάντρεψε την κόρη του Θεοδώρα με τον μελλοντικό Σέρβο βασιλιά Στέφανο-Ούρος Γ΄ και ένας από τους απογόνους της ένωσης αυτής ήταν ο Σέρβος βασιλιάς και μετέπειτα αυτοκράτορας Στέφανος-Ούρος Δ΄ *Δουσάν*.

Το 1298 ο Σμίλετς εξαφανίζεται από τις σελίδες της ιστορίας, προφανώς μετά την έναρξη της εισβολής του Τσάκα. Μπορεί να είχε σκοτωθεί από τον Τσάκα ή να πέθανε από φυσικά αίτια, ενώ ο εχθρός προχώρησε εναντίον του. Ο νεαρός γιος του Ιβάν Δ΄ Σμίλετς τον διαδέχτηκε για μια σύντομη περίοδο.

Το Σημείο Σμίλετς στην Ανταρκτική ονομάζεται προς τιμήν του Βασιλιά Σμίλετς της Βουλγαρίας.

## Οικογένεια
Ο Σμίλετς ήταν νυμφευμένος με μία ανώνυμη Βυζαντινή πριγκίπισσα, κόρη του σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Ονομαζόταν απλά ως Σμίλτσενα (βουλγαρικά: Смилцена, *γυναίκα του Σμίλετς*). Είχαν αποκτήσει τουλάχιστον τρία παιδιά:
* Ιβάν Δ΄ Σμίλετς, ο οποίος τον διαδέχθηκε ως αυτοκράτορας της Βουλγαρίας το 1298-1299/1300.
* Τεοντόρα, πντρεύτηκε τον Στέφανο-Ούρο Γ΄ της Σερβίας.
* Μαρίνα πριν το 1292-1355, παντρεύτηκε τον Αλντιμίρ των Τέρτερ, δεσπότη του Κραν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λεπτομερής κατάλογος των βουλγάρων ηγεμόνων 

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Ιωάννης Γεώργιος Β΄ της Σαξονίας

Ο **Ιωάννης Γεώργιος Β΄**, γερμ. Johannes Georg II (31 Μαΐου 1613 - 22 Αυγούστου 1680) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος (επιζών) γιος του Ιωάννη Γεωργίου Α΄, εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαγδαληνής Σίβυλλας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου Φρειδερίκου, δούκα της Πρωσίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1638 την εξαδέλφη του Μαγδαληνή-Σίβυλλα των Χοεντσόλερν, κόρη του Χριστιανού, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ και είχε τέκνα:
* Έρντμουτε-Σοφία 1644-1670, παντρεύτηκε τον Χριστιανό-Ερνέστο των Χοεντσόλερν, μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ.
* Ιωάννης-Γεώργιος Γ΄ 1647-1691, εκλέκτορας της Σαξονίας.
* Σίβυλλα-Μαρία 1642-1643.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Mary E. Frandsen: Crossing Confessional Boundaries. The Patronage of Italian Sacred Music in 17th Century Dresden. New York: Oxford University Press, 2006. ISBN 0-19-517831-9
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "John George II". Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 459.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Τσάκα της Βουλγαρίας

Ο **Τσάκα** (βουλγαρικά: Чака‎)  κυβέρνησε ως αυτοκράτορας (τσάρος της Βουλγαρίας) από το 1299 έως το 1300. Η ημερομηνία της γέννησής του είναι άγνωστη.

Ο Τσάκα ήταν ο γιος του ο Μογγόλου ηγέτη Νογκάι Χαν από μια γυναίκα με το όνομα Αλάκα. Κάποια στιγμή μετά το 1285 ο Τσάκα παντρεύτηκε μια κόρη του Γεώργιου Τέρτερ της Βουλγαρίας, με το όνομα Ελένα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1290, ο Τσάκα υποστήριξε τον πατέρα του Νογκάι σε πόλεμο εναντίον του νόμιμου χάνου της Χρυσής Ορδής Τόκτα, αλλά ο Τόκτα τον κέρδισε και σκότωσε τον Νογκάι το 1299.

Περίπου την ίδια ώρα ο Τσάκα οδήγησε τους υποστηρικτές του στη Βουλγαρία, εκφοβίζοντας την αντιβασιλεία για τον Ιβάν Β΄ να φύγουν από την πρωτεύουσα, και επέβαλε τον εαυτό του ως κυβερνήτης στο Τάρνοβο το 1299. Και δεν είναι απολύτως βέβαιο αν αυτός κυβέρνησε ως Αυτοκράτορας της Βουλγαρίας ή απλά ενέργησε ως ο άρχοντας του κουνιάδου του Θεόδωρου Σβετοσλάβ. Είναι αποδεκτός ως ηγεμόνας της Βουλγαρίας από τη βουλγαρική ιστοριογραφία.

Ο Τσάκα δεν απόλαυσε για πολύ την νέα θέση εξουσίας τους, καθώς οι στρατιές του Τόκτα τον ακολούθησαν στη Βουλγαρία και πολιόρκησαν το Τάρνοβο. Ο Θεόδωρος Σβετοσλάβ, ο οποίος είχε καθοριστικό ρόλο στην παροχή βοήθειας για την κατάληψη της εξουσίας από τον Τσάκα, οργάνωσε συνωμοσία, στην οποία ο Τσάκα καθαιρέθηκε και στραγγαλίστηκε στη φυλακή το 1300. Το κεφάλι του στάλθηκε στον Τόκτα, ο οποίος με τη σειρά του εξασφάλισε στον Θεόδωρο Σβέτοσλαβ την θέση του αυτοκράτορα της Βουλγαρίας. Φαίνεται ότι η συνεργασία του Θεόδωρου Σβέτοσλαβ συνέβαλε στην απόσυρση της Μογγολικής παρέμβασης στη Βουλγαρία.

## Οικογένεια
Δεν είναι γνωστό αν ο Τσάκα είχε παιδιά από την Έλενα, κόρη του Γεωργίου Τέρτερ Α΄. Είχε τουλάχιστον ένα γιο, που γεννήθηκε πιθανώς από μια παλλακίδα:
# Κάρα Κιουτσούκ, ο οποίος οδήγησε ένα κομμάτι της Ορδής Νογκάι μέχρι μετά το 1301.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* John V.A. Fine, Jr., *The Late Medieval Balkans*, Ann Arbor, 1987.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λεπτομερής κατάλογος των βουλγάρων ηγεμόνων 

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Ιωάννης Γεώργιος Α΄ της Σαξονίας

Ο **Ιωάννης-Γεώργιος Α΄** (γερμ. *Johann Georg I.*, 5 Μαρτίου 1585 – 8 Οκτωβρίου 1656) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας (1611-56).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Α΄ δούκα της Σαξονίας και της Σοφίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε πρώτα το 1604 τη Σίβυλλα-Ελισάβετ, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης· δεν επέκτησε επιζήσαντα τέκνα.

Το 1606 απεβίωσε η Σίβυλλα-Ελισάβετ και ο Ιωάννης-Γεώργιος Α΄ έκανε το επόμενο έτος δεύτερο γάμο με την Μαγδαληνή-Σίβυλλα των Χοεντσόλερν, κόρη του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας και είχε τέκνα:
* Σοφία-Ελεονώρα 1609-1671, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Β΄ λάντγκραβο της Έσσης-Ντάρμστατ.
* Μαρία-Ελισάβετ 1610-1684, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
* Ιωάννης-Γεώργιος Β΄ 1613-1680, εκλέκτορας της Σαξονίας.
* Αύγουστος 1614-1680, δούκας της Σαξονίας-Βάισενφελς. Ιδρυτής του κλάδου Βάισενφελς.
* Χριστιανός Α΄ 1615-1691, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ. ΙΔρυτής του κλάδου Μέρσεμπουργκ.
* Μαγδαληνή-Σίβυλλα 1617-1668, παντρεύτηκε πρώτα τον Χριστιανό των Όλντενμπουρκ διάδοχο της Δανίας και μετά τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο Β΄ δούκα της Σαξονίας-Αλτεμβούργου.
* Μαυρίκιος 1619-1681, δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς. Ιδρυτής του κλάδου Τσάιτς.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "John George I". Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. σελ. 459

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ιωάννης Γεώργιος Γ΄ της Σαξονίας

Ο **Ιωάννης Γεώργιος Γ΄**, γερμ. Johannes Georg III (20 Ιουνίου 1647 - 12 Σεπτεμβρίου 1691) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη-Γεωργίου Β΄ της Σαξονίας και της Μαγδαληνής-Σίβυλλας των Χοεντσόλερν, κόρης του Χριστιανού μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1666 την Άννα-Σοφία του Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας και είχε τέκνα:
* Ιωάννης-Γεώργιος Δ΄ 1668-1694, εκλέκτορας της Σαξονίας.
* Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄ 1670-1733, εκλέκτορας της Σαξονίας και ως Αύγουστος Β΄ βασιλιάς της Πολωνίας.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Μαργαρίτα Σαλίκολα, τραγουδίστρια της όπερας είχε ένα νόθο τέκνο:
* Ιωάννης-Γεώργιος-Μαξιμιλιανός του Φύρστενχοφ 1686-1753

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* M. Marek "Genealogy": Johann Georg III, Kurfürst von Sachsen

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Όρασατς (Ομπρένοβατς)

[thumb|right|Τοποθεσία του Δήμου του [Ομπρένοβατς εντός της Πόλεως του Βελιγραδίου.]]

Το **Όρασατς** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου του Ομπρένοβατς και εντός του εδάφους της Πόλεως του Βελιγραδίου. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 607 κατοίκους.

## Δημογραφία





## Δείτε επίσης
* Οικισμοί της Σερβίας
* Πόλεις της Σερβίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Ομπρένοβατς
Μαξιμιλιανός της Σαξονίας (1759-1838)

:*Να μη συγχέεται με τον δισέγγονό του, [[Μαξιμιλιανός της Σαξονίας (1870-1951)|Μαξιμιλιανό της Σαξονίας (1870-1951)]], [[Καθολική Εκκλησία|Καθολικό]] [[Ιερέας|ιερέα]].*

Ο **Μαξιμιλιανός** (γερμ. *Maximilian*, 13 Απριλίου 1759 - 3 Ιανουαρίου 1838) του Οίκου των Βέττιν ήταν διάδοχος εκλέκτωρ της Σαξονίας (1827-30).

## Βιογραφία
Ο *Μαξιμιλιανός Μαρία Ιωσήφ Αντώνιος Ιωάννης Βαπτιστής Ιωάννης Ευαγγελιστής Ιγνάτιος Αυγουστίνος Ιαβέριος Αλοϋσιος Ιωάννης Νέπομουκ Ιανουάριος Ερμενέγιλδος Ανιέλλις* (= *Αμνός του Κυρίου*) *Πασχάλιος* ήταν το έβδομο (πέμπτο επιβιώσαν) παιδί και ο έκτος (τέταρτος επιβιώσας) γιος του Φρειδερίκου Χριστιανού της Σαξονίας και της Μαρίας Αντωνίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1792 την Καρολίνα των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Φερδινάνδου της Πάρμας, και είχε οκτώ τέκνα:
* Αμαλία (1794 - 1870), παντρεύτηκε το Φρανκίσκους ντε Μερεντόνκε.
* Μαρία Φερδινάνδη (1796 - 1865), παντρεύτηκε το Φερδινάνδο Γ΄ της Τοσκάνης.
* Φρειδερίκος Αύγουστος Β΄ (1797 - 1854), Βασιλιάς της Σαξονίας.
* Κλήμης (1798 - 1822).
* Μαρία Άννα (1799 - 1832), παντρεύτηκε το Λεοπόλδο Β΄ της Τοσκάνης (γιο του Φερδινάνδου Γ΄ της Τοσκάνης από την πρώτη του σύζυγο).
* Ιωάννης (1801 - 1873), Βασιλιάς της Σαξονίας.
* *Μαρία Καρλόττα* Αμαλία Φρειδερίκη Αυγούστα Καρολίνα Ιωσηφίνα Φραγκίσκη ντε Πάουλα Φραγκίσκη ντε Σαντάλ Γερτρούδη Μαξιμιλιανή (1802 - 1804), πέθανε από ευλογιά.
* Μαρία Ιωσηφίνα (1803 - 1829), παντρεύτηκε το Φερδινάνδο Ζ΄ της Ισπανίας.

Το 1804 απεβίωσε η Καρολίνα και ο Μαξιμιλιανός το 1825 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία Λουίζα των Βουρβόνων-Πάρμας, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ της ''Ετρουρίας'' (Τοσκάνης)· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Flathe, Heinrich Theodor (1878), "Maximilian, Erbprinz von Sachsen", *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB) (in German), Leipzig: Duncker & Humblot, 7: 789–90.

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Φρειδερίκος Χριστιανός της Σαξονίας (1722-1763)

Ο **Φρειδερίκος Χριστιανός** (γερμ. *Friedrich Christian*, 5 Σεπτεμβρίου 1722 - 17 Δεκεμβρίου 1763) του Οίκου των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας (1763).

## Βιογραφία
Ο *Φρειδερίκος Χριστιανός Λεοπόλδος Ιωάννης Γεώργιος Φραγκίσκος Ιαβέρης* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας (''Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄ της Σαξονίας'') και της Μαρίας Ιωσηφίνας των Αψβούργων, κόρης του Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1747 την εξαδέλφη του Μαρία Αντωνία των Βίττελσμπαχ, κόρη του Καρόλου Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και είχε εννέα τέκνα:
* θνησιγενής γιος (9 Ιουνίου 1748)
* Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄ (1750 - 1827), Εκλέκτορας, μετέπειτα Βασιλιάς της Σαξονίας.
* *Κάρολος* Μαξιμιλιανός Μαρία Αντώνιος Ιωάννης Νέπομουκ Αλοΰσιος Φραγκίσκος Ιαβέρης Ιανουάριος (1752 - 1781).
* *Ιωσήφ* Μαρία Λουδοβίκος Ιωάννης Νέπομουκ Αλοΰσιος Γκοντζάγκα Φραγκίσκος Ιαβέρης Ιανουάριος Αντώνιος ντε Πάντουα Πολύκαρπος (1754 - 1763).
* Αντώνιος (1755 - 1836), Βασιλιάς της Σαξονίας.
* Μαρία Αμαλία (1757-1831), παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ Αύγουστο του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.
* Μαξιμιλιανός (1759 - 1838), Διάδοχος της Σαξονίας.
* Θηρεσία *Μαρία* Ιωσηφίνα Μαγδαληνή *Άννα* Αντωνία Βαλπουργία Ιγνατία Ιαβερία Αυγουστίνα Αλοϋσία Φορτουνάτα (1761 - 1820).
* θνησιγενής γιος (1762).

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Flathe, Heinrich Theodor (1878), "Friedrich Christian, Kurfürst von Sachsen", *Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German)*, Leipzig: Duncker & Humblot, 7: 789–90.

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Γκοφραίντ μακ Σιθριούκ

Ο **Γκοφραίντ μακ Σιθριούκ** (*Gofraid mac Sitriuc*, ... - 951), βασιλιάς του Δουβλίνου ήταν γιος του Σιθρίκ Κες, αδελφός του Αμλάιμπ Κουαράν και δισέγγονος του Αιμάρ η δυναστεία του οποίου κυβέρνησε μεγάλα τμήματα της Βρετανίας και της Ιρλανδίας τον 10ο αιώνα. Ο Γκοφραίντ έγινε βασιλιάς του Δουβλίνου μετά τον θάνατο του ξαδέλφου του Μπλακέρ μακ Γκοφρίθ που έπεσε σε μάχη εναντίον του Κονγκαλάχ μακ Μαε Μίθιγκ του Υψηλού βασιλιά της Ιρλανδίας (948), ο στρατός του Δουβλίνου υπέστη σοβαρά πλήγματα στην μάχη, χιλιάδες σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν.

Μια αιματηρή ήττα ακολούθησε (950) μετά την συμμαχία του Γκοφραίντ με τον Κονγκαλάχ εναντίον του υψηλού βασιλιά Ρουαντρι ουα Κανναναίν, ο Γκοφραίντ επιτέθηκε στον Ρουαντρι στις 30 Νοεμβρίου 950 σε μια απροδιόριστη θέση ανάμεσα στους ποταμούς Μπόιν και Λίφφει. Ο Ρουαντρι και ένας από τους γιους του σκοτώθηκαν στην μάχη αλλά παρ'όλα αυτά η ήττα κατέληξε σε βαρύτατη συντριβή για τον Γκοφραίντ με τον στρατό του Δουβλίνου, ο ίδιος σώθηκε και κατόρθωσε να δραπετεύσει. Τα *Χρονικά του Ούλστερ* αναφέρουν ότι οι νεκροί από τον στρατό του Δουβλίνου ήταν 2.000 ενώ άλλες Ιρλανδικές πηγές ανεβάζουν τον αριθμό στις 6.000, πιθανότατα ο Γκοφραίντ να προδόθηκε από τον Κονγκαλάχ επειδή μερικές πηγές τον παρουσιάζουν σαν θύμα.
Οι τύχες του Γκοφραίντ είχαν βελτιωθεί το 951 από τις επιδρομές και τις λεηλασίες σε διάφορα μοναστήρια της Ιρλανδικής ενδοχώρας όπως το αβαείο του Κελλς, τα *Χρονικά του Ούλστερ* αναφέρουν ότι από το Κελλς μονάχα είχε κατάσχει *"τρεις χιλιάδες άνδρες αιχμαλώτους, μεγάλο αριθμό από βοοειδή, άλογα, και λάφυρα από χρυσό και ασήμι"*. Οι αιχμάλωτοι ελευθερώθηκαν με λύτρα ή πουλήθηκαν σαν δούλοι, τα βοοειδή χρησιμοποιήθηκαν σαν τροφή για τον πληθυσμό του Δουβλίνου και τα υπόλοιπα λάφυρα χρησιμοποιήθηκαν για την χρηματοδότηση οχυρώσεων στην άμυνα της πόλης. Τα χρονικά καταγράφουν αμέσως μετά θανατηφόρα επιδημία στον πληθυσμό της πόλης του Δουβλίνου ή οποία περιγράφεται με τις περισσότερες πηγές σαν λέπρα ή δυσεντερία, από την επιδημία βρήκε τον θάνατο και ο ίδιος ο Γκοφραίντ, οι πηγές το περιγράφουν σαν θεία δίκη για την λεηλασία του αβαείου του Κελλς.
Ο αδελφός του Γκοφραίντ Αμλάιμπ Κουαράν τον διαδέχθηκε στον θρόνο του Δουβλίνου το 952.
 
## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*The Annals of Ulster, Annals of the Four Masters and the Chronicon Scotorum are available with translations at CELT: The Corpus of Electronic Texts[permanent dead link] (University College Cork)
*Doherty, Charles; Harrison, B. (2004), "Ruaidrí ua Canannáin", Oxford Dictionary of National Biography, doi:10.1093/ref:odnb/50131, retrieved 2007-10-25
*Downham, Clare (2007), Viking Kings of Britain and Ireland: The Dynasty of Ívarr to A.D. 1014, Edinburgh: Dunedin.
*Hudson, Benjamin (2005), Viking Pirates and Christian Princes: Dynasty, Religion, and Empire in the North Atlantic, New York: Oxford University Press.
*Ó Cróinín, Dáibhí (1995), Early Medieval Ireland 400–1200, Longman History of Ireland, London: Longman.
*Woolf, Alex (2007), From Pictland to Alba, 789–1070, The New Edinburgh History of Scotland, Edinburgh: Edinburgh University Press.

Κατηγορία:Ουί Αιμάρ
Άχμεντ Ιφτικόρ

Ο **Άχμεντ Ιφτικόρ** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Khawaja Ahmed Iftikhar*), ( - 1998 Σκωτία), ήταν Ινδός και από το 1947 Πακιστανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν Νο1 αντισφαιριστής στην Ινδία από το 1940-1946 και στο Πακιστάν το 1947-1956.

Γεννήθηκε στο Chakwal της τότε Ινδίας, σήμερα στο Πακιστάν, κι έμαθε αντισφαίριση από 10 ετών στον τοπική λέσχη όπου έπαιζε ο πατέρας του. Νικητής στο πρωτάθλημα νότιας Ινδίας το 1939 (φιναλίστ το 1940), στο Brereton-Chopra το 1940 (φιναλίστ το 1941), στο Yeshwant Club Open το 1941, στο Baroda το 1941, στο πρωτάθλημα ανατολικής Ινδίας το 1941, 1943 (φιναλίστ το 1944), στο India War Fund Tournament το 1943, στο Έσσεξ το 1947. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν νικητής στο μεικτό το 1951 με συμπαίκτρια την Νάνσι Γουάιν Μπόλτον.

Φιναλίστ στο πρωτάθλημα Ινδίας στο απλό το 1941, 1943 και το 1952 (όπεν Ινδίας, όπως λεγόταν τότε, σαν Πακιστανός). Πρωταθλητής Πακιστάν από το 1947 έως το 1961. Φιναλίστ στο πρωτάθλημα του Παντζάμ το 1939, στο διεθνές πρωτάθλημα Πακιστάν το 1951, στο Νιου Μάλντεν το 1954. Είχε αγωνιστεί και στο Γουίμπλεντον το 1937, 1949 και στο πρωτάθλημα Ασίας το 1949.

Στο κύπελλο Ντέιβις είχε αγωνιστεί για το Πακιστάν το 1948, 1950, 1956, 1962 και το 1963 με ρεκόρ τρεις νίκες και εννέα ήττες.

Παιδιά του είναι ο Ταγιάβ Ίφτιτχαρ, η Nosheen, εγγόνια του είναι οι Σαμίρ Ιφτικάρ, ο Κουρεσί Ίφτιτχαρ, η Ushna Suhail, όλοι τους πρωταθλητές της αντισφαίρισης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πακιστανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ινδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Βελβίνα Αιτωλοακαρνανίας

Η **Βελβίνα** είναι οικισμός της Ναυπακτίας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική κοινότητα Βελβίνας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 57 κάτοικους. Το χωριό βρίσκεται στις ΝΑ απολήξεις του αντερείσματος Παλατράχη του όρους Κλόκοβας, στη δεξιά όχθη του χείμαρρου Βαριά. Το χωριό απέχει 9 χλμ. δυτικά από τη Ναύπακτο . Το 1946 με το ΦΕΚ 290Α - 26/09/1946 συστάθηκε κοινότητα Βελβίνας με έδρα την ίδια.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βελβίνα Ναυπάκτου
* Αρχαιολογικές έρευνες στο ιερό στο Ελληνικό Βελβίνας (Αρχαίο Μολύκρειο)
* Φωτεινή Σαράντη, "Από τον Εύηνο έως το Μόρνο", σελ. 393.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου
Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Πειραιώς

Ο **Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Πειραιώς** βρίσκεται στο λιμάνι του Πειραιά.

## Ίδρυση
Ο δημοτικός αρχιτέκτονας  C. Lorenzen σχεδίασε το ναό το 1839. Η αποπεράτωση του ναού ανατέθηκε στον Δήμο Πειραιά στα τέλη του 1841 από τον Διοικητή της Αττικής στον Δήμαρχο της πόλης. Το 1844 ο Δήμαρχος αποφαίνεται ότι ο ναός ανήκει στο Δήμο και εκατό Υδραίικες οικογένειες οφείλουν να καλύπτουν τα έξοδα αποπεράτωσης. Στις 23 Ιουλίου 1844 πραγματοποιούνται τα εγκαίνια του ναού. Επειδή όμως ήταν μικρός η ιδιωτική χρηματοδότηση αναλαμβάνει να ανοικοδομήσει νέο ναό. Το 1851 ο δημοτικός μηχανικός Ν. Πετιμεζάς ανασχεδιάζει την οικοδομή και στα 1852 ξεκινά η ανοικοδόμηση.
Δεν έχουμε πληροφορίες σχετικά με το ποια μορφή είχε. Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό της δαπάνης ανέγερσής της ήταν μια βασιλική με τρούλλο, περιφέρειας 19 μ. και ύψους 9 μ. πάνω από το κεντρικό τετράγωνο,με πρόναο στηριζόμενο σε έξι μαρμάρινες κολόνες και δύο κωδωνοστάσια. από πελεκητό μάρμαρο Υμηττού. Στις δύο πτέρυγες υπήρχε γυναικονίτης με μαρμάρινη σκάλα.Ο εσωτερικός χώρος στηριζόταν με δέκα κολόνες ιωνικού ρυθμού και πλακόστρωση με δίχρωμα μαρμάρα Καρράρας. Στα τέλη του 1850 ο ναός συμπληρώνεται και επεκτείνεται. Τότε κατασκευάζονται τα κωδωνοστάσια και προστίθεται νέα είσοδος με κλιμακοστάσιο προς τη μεριά της θάλασσας.
## Ο σημερινός ναός αρχιτεκτονικώς
Ο σημερινός ναός είναι έργο του Ιωάννη Λαζαρίμου θεμελιωμένος στα 1879 και ολοκληρωμένος στα 1902 με τη βοήθεια του δημοτικού αρχιτέκτονα Γεωργίου Ζίζηλα. Ο τύπος του είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος τετρακιόνιος με μορφή νεοκλασσικού ρυθμού. Τα τρία μνημειώδη πρόπυλα στη δυτική τη βόρρεια και στη νότια όψη πλησιάζουν αρχαίο κορινθιακό ναΐσκο. Η βασική κατασκευή ξεκίνησε στα 1881 και ολοκληρώθηκε στα 1890 ενώ την περίοδο 1894-1899 ανανεώνεται η πλακόστρωση των δαπέδων, τα μαρμάρινα παράθυρα, τα κωδωνοστάσια το πρόπυλα και τα κλιμακοστάσια στη δυτική και νότια όψη. Στον περίβολο κτίζονται δύο δωμάτια και μία αποθήκη.

## Πηγές
*Σταματίνα Μαλικούτη, Πειραιάς 1834-1912, εκδ. Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, 2004, σελ.247
## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στον Πειραιά
Καθολικός ναός Αγίου Παύλου Πειραιά

Ο **Καθολικός ναός του Αγίου Παύλου στον Πειραιά** είναι ευκτήριος οίκος της Ρωμαιοκαθολικής κοινότητας και βρίσκεται στην οδό Φίλωνος στον Πειραιά.

## Ανέγερση
Το 1838 ο Γερμανός αρχιτέκτονας Έντουαρτ Σάουμπερτ εκπονεί αρχιτεκτονική μελέτη για το ναό. Έγιναν μικρής κλίμακας τροποποιήσεις και ο Θεόφιλος Χάνσεν με τον C. Lorenzen, συνάδελφό του επέβλεψαν το οικοδόμημα. Τον Δεκέμβριο του 1839 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του. Το οικόπεδο ανέγερσης ήταν παραχωρημένο από δωρεές πιστών και τη βοήθεια του Αυστριακού προξένου Άντον Πρόκες φον Όστεν.

## Αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά
Είναι ναός με κάτοψη σχήματος ορθογωνίου και διαστάσεων 19,35 μ.Χ 9,20 μ.Έχει ξύλινη οροφή,κατασκευασμένη στα 1896, οπότε επεκτάθηκε και το μέτωπο του ναού Το αετωμα, τα δύο κωδωνοστάσια και οι παραστάδες είναι κορινθιακού ρυθμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Σταματίνα Μαλικούτη, Πειραιάς 1834-1912, εκδ. Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, 2004, σελ.251

Κατηγορία:Εκκλησίες στον Πειραιά
Σφαγεία (Πειραιάς)

Τα **Σφαγεία** ήταν δημοτική εγκατάσταση στην σημερινή πόλη της Δραπετσώνας μέχρι το 1950 μέρος του δήμου Πειραιά.

## Ανέγερση
Το κτίριο των Δημοτικών Σφαγείων ανεγέρθηκε στην περιοχή της Δραπετσώνας σε οικόπεδο δέκα στρεμμάτων. Σχεδιάστηκε από τον Ιωάννη Λαζαρίμο το 1881 και ολοκληρώθηκε δέκα χρόνια μετά. ήταν απλή οικοδομή με ορθογωνική κάτοψη. Στο κέντρο της υπήρχε επιμήκης διάδρομος, πλάτους δώδεκα μέτρων, με οχετό στον άξονα. Τα εμφανή φέροντα στοιχεία της είναι από λαξευτή λιθοδομή, ενώ στεγάζεται με μεγάλη δίρριχτη στέγη που στηρίζεται σε κολόνες που απέχουν ίση απόσταση μεταξύ τους. Το 1892 επισκευάζεται και συζητέιται η παραχώρηση σε ιδιώτη. Στα 1900 με 1901 μετασκευάζεται και ανεγείρεται μία νέα πτέρυγα. Το 1933 γίνονται νέες προσθήκες.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Σταματίνα Μαλικούτη, *Πειραιάς 1834-1912*, εκδ. Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, 2004, σελ. 264.

Κατηγορία:Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας
Ιερός Ναός Ευαγγελίστριας Πειραιώς

Ο Ιερός Ναός Ευγγελίστριας Πειραιώς βρίσκεται στην ομώνυμη συνοικία του Πειραιά. 

## Ανέγερση
Ο ναός της Ευαγγελίστριας Πειραιά άρχισε να κτίζεται στα 1893 σε σχέδια του δημοτικού αρχιτέκτονα Γεωργίου Ζίζηλα. Ο Εμμανουήλ Παπακωνσταντίνου που τον διαδέχεται, επιβλέπει και αναλαμβάνει τα κατασκευαστικά σχέδια. Στα 1898 ολοκληρώνεται η κατασκευή του ναού. Παράλληλα αξιοποιούνται και υλικά από τον ημιτελή ναό του Τζανείου Νοσοκομείου. 

## Αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά
Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με δύο πλάγιες προεξοχές, ώστε να δημιουργείται ένα είδος σταυροειδούς διάταξης. Αρχικά δεν είχε τρούλο και κωδωνοστάσιο. Το 1897 θα μπει κωδωνοστάσιο στον άξονα της δυτικής όψης και οι πλάγιες κλίμακες της νότιας όψης. Μεταξύ 1899-1901 φτιάχνεται ο διευρυμένος νάρθηκας και ανοικοδομούνται τα ισόγεια παραρτήματα (το εξομολογητήριο και η κατοικία του νεωκόρου). Η μορφολογία του είναι νεοκλασική: επίπεδοι γωνιόλιθοι, κορινθιακά κιονόκρανα, ψευδοϊσόδομη τοιχοποιία του κατώτερου επιπέδου της πρόσοψης.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Σταματίνα Μαλικούτη, Πειραιάς 1834-1912, εκδ. Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, 2004, σελ.248-249

Κατηγορία:Εκκλησίες στον Πειραιά
Βέλικο Πόλιε (Ομπρένοβατς)

[thumb|right|Τοποθεσία του Δήμου του [Ομπρένοβατς εντός της Πόλεως του Βελιγραδίου.]]

Το **Βέλικο Πόλιε** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι οικισμός της Σερβίας, ευρισκόμενος εντός του Δήμου του Ομπρένοβατς και εντός του εδάφους της Πόλεως του Βελιγραδίου. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε  κατοίκους.

Το Βέλικο Πόλιε είναι επισήμως καταταγμένο μεταξύ των χωριών της Σερβίας.

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (2002)

## Δείτε επίσης
* Οικισμοί της Σερβίας
* Πόλεις της Σερβίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Ομπρένοβατς
Αλέκος Σπάθης

Ο **Αλέκος Σπάθης** (Έδεσσα, 1914 ή 1915 – 10 Ιανουαρίου 1970) ήταν Έλληνας συνθέτης, βραβευμένος στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1969 για το τραγούδι του «Πικρό παράπονο».

Προερχόμενος από οικογένεια μουσικών η οποία εγκαταστάθηκε οριστικά στη Θεσσαλονίκη το 1930, ο Σπάθης πραγματοποίησε σπουδές ορχηστρικής μουσικής. Η σταδιοδρομία του συμπίπτει με την έναρξη της Κατοχής (1941). Διετέλεσε διευθυντής στην ορχήστρα ελαφράς συμφωνικής μουσικής που ίδρυσαν στην ελληνική συμπρωτεύουσα οι κατοχικές δυνάμεις την ίδια χρονική περίοδο και εν συνεχεία (1946) στην αντίστοιχη ορχήστρα του Ραδιοφωνικού Σταθμού Θεσσαλονίκης. Παράλληλα συνέθετε μουσική για Επιθεωρήσεις, αλλά και για κινηματογραφικές ταινίες. Συνεργάσθηκε με το Γιώργο Οικονομίδη, ενώ συνθέσεις του ερμήνευσαν η Ρένα Βλαχοπούλου, η Νάνα Μούσχουρη, η Ζωζώ Σαπουντζάκη, κ.α. Στις 31 Μαΐου του 1962 ο Σπάθης υπέστη εγκεφαλικό με αποτέλεσμα να παραλύσει η δεξιά του πλευρά. Ωστόσο συνέχισε, σποραδικά, την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Το 1968 η σύνθεσή του «Θεέ μου» κέρδισε το Γ΄ βραβείο στο Φεστιβάλ τραγουδιού της Θεσσαλονίκης και την επόμενη χρονιά κατέκτησε την πρωτιά με το τραγούδι του «Πικρό Παράπονο». Ήταν νυμφευμένος, από το 1955 έως τον πρόωρο θάνατό του, με την τραγουδίστρια Μαίρη Μουστάκα, πιο γνωστή σαν Μαίρη Μοντ, με την οποία απέκτησαν μια κόρη.
## Πηγές
Η σχέση του Αλέκου Σπάθη και της Μαίρης Μοντ με την Ρένα Βλαχοπούλου
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Ιωάννης της Σαξονίας (1498-1537)

:*Ο διάδοχος της Σαξονίας να μη συγχέεται με τον [[Ιωάννης της Σαξονίας (1468-1532)|Ιωάννη]] εκλέκτορα της Σαξονίας ή τον [[Ιωάννης της Σαξονίας (1801-1873)|Ιωάννη]] βασιλιά της Σαξονίας.*

Ο **Ιωάννης**, γερμ. Johann (24 Αυγούστου 1498 - 11 Ιανουαρίου 1537) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν διάδοχος της Σαξονίας (1500-1537).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας και της Βαρβάρας των Γιαγκελλόνων, κόρης του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1516 την Ελισάβετ, κόρη του Γουλιέλμου Β΄ λαντγράβου της Έσσης· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Johann Samuel Ersch: General Encyclopedia of the sciences and arts in alphabetical ..., p. 201
* Martina Schattkowsky: Widow in the early modern period between royal and noble widows ..., p. 197
* Matthias Donath The grave monuments in the cathedral of Meissen, p. 403 ff.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κατηγορία:Διάδοχοι της Σαξονίας
Ιωάννης της Σαξονίας

Το όνομα **Ιωάννης της Σαξονίας** μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω πρόσωπα:

* Ιωάννης της Σαξονίας (1468-1532), εκλέκτορας της Σαξονίας.
* Ιωάννης της Σαξονίας (1498-1537), διάδοχος στο δουκάτο της Σαξονίας.
* Ιωάννης της Σαξονίας (1801-1873), βασιλιάς της Σαξονίας.
Γεώργιος της Σαξονίας

:*Να μη συγχέεται με τον [[Γεώργιος της Σαξονίας (1832-1904)|Γεώργιο των Βέττιν]] βασιλιά της Σαξονίας.*

O **Γεώργιος** o *Γενειοφόρος* ( γερμ.: Georg der Bärtige , 27 Αυγούστου 1471 - 17 Απριλίου 1539) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας (1500-1539).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Σαξονίας και της Σιδωνίας των Ποντιέμπραντυ, κόρης του Γεωργίου της Βοημίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1496 τη Βαρβάρα Γιαγκελλόνων, κόρη του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας και είχε τέκνα:
* Ιωάννης 1498-1536, διάδοχος της Σαξονίας.
* Φρειδερίκος 1504-1539, διάδοχος της Σαξονίας.
* Χριστίνα 1505-1549, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ λάντγκραβο της Έσσης.
* Μαγδαληνή 1507-1534, παντρεύτηκε τον Ιωακείμ Β΄ Έκτορα των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
* Χριστόφορος 1497, Βόλφγκανγκ 1499-1500, Άννα 1500, Χριστόφορος 1501, Αγνή 1503, Μαργαρίτα 1508-1510, απεβίωσαν νωρίς.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Herbermann, Charles, ed. (1913). "George the Bearded". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton.

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Φρειδερίκος της Σαξονίας (1504-1539)

O **Φρειδερίκος**, γερμ. Friedrich (15 Μαρτίου 1504 - 26 Φεβρουαρίου 1539) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν διάδοχος της Σαξονίας (1537-1539).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας και της Βαρβάρας των Γιαγκελλόνων, κόρης του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας.

## Οικογένεια
Το 1539 παντρεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ερνέστου Β΄ κόμη του Μάνσφελτ-Φόρντερορτ· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Guido Görres, Georg Maria von Jochner, George Phillips (ed.s): Historisch-politische Blätter für das katholische Deutschland, Volume 46, S. 587

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κατηγορία:Διάδοχοι της Σαξονίας
Φρειδερίκος της Σαξονίας (1473-1510)

Ο **Φρειδερίκος**, γερμ. Friedrich (26 Οκτωβρίου 1473 - 14 Δεκεμβρίου 1510) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μέγας μάγιστρος των Τευτόνων ιπποτών (1498-1510).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Σαξονίας και της Σιδωνίας των Ποντιέμπραντυ, κόρης του Γεωργίου της Βοημίας.

Το 1510 απεβίωσε στο Ρόχλιτς της Άνω Σαξονίας σε ηλικία 37 ετών.

## Πηγές
* Friedrich Borchert: "Die Hochmeister des Deutschen Ordens in Preußen." In: Preußische Allgemeine Zeitung, 6 October 2001.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Μαυρίκιος, εκλέκτορας της Σαξονίας

Ο **Μαυρίκιος** (γερμ.: *Moritz*, 21 Μαρτίου 1521 - 11 Ιουλίου 1553) ήταν δούκας (1541-1547) και αργότερα εκλέκτορας (1547-1553) της Σαξονίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Δ΄ δούκα της Σαξονίας και της Αικατερίνης, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1541 την Αγνή, κόρη του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και είχε επιζόν τέκνα:
* Άννα 1544-1577, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Νασσάου πρίγκιπα της Οράγγης.
* Αλβέρτος 1545-1546, απεβ. νήπιο.

## Πηγές
* Ágnes Várkonyi: Age of Reforms (Megújulások kora), Magyar Könyvklub, Budapest, 2001. ISBN 963-548-471-2

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Χριστιανός Β΄ της Σαξονίας

Ο **Χριστιανός Β΄** (, 23 Σεπτεμβρίου 1583 - 23 Ιουνίου 1611) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας (1591-1611).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της Σοφίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1602 τη Χέντβιχ των Όλντενμπουγρκ, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ιωάννης Γεώργιος Δ΄ της Σαξονίας

Ο **Ιωάννης Γεώργιος Δ΄** (γερμ. *Johann Georg IV.*, 18 Οκτωβρίου 1668 - 27 Απριλίου 1694) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας (1691 - 1694).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Γεωργίου Γ΄ της Σαξονίας και της Άννας Σοφίας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1692 την Ελεονώρα Ερδμούθη των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη Γεωργίου Α΄ της Σαξονίας-Άιζεναχ· δεν απέκτησαν απογόνους. 

Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Μαγδαληνή Σίβυλλα, κόρη του Ρούντολφ του Νάιντσουλτς, συνταγματάρχη, είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθη) Βιλελμίνη Μαρία Φρειδερίκη (1693 - 1729), παντρεύτηκε τον Σβιετοσλάβ Πιοτρ, Κόμη του Ντουνίν, Καστελάνο του Ράντομ.

## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "John George I.". Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 459–460.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Φιλίππη του Κουσί

Η **Φιλίππη του Κουσί** από τον Οίκο του Γκιν, έγινε με τον γάμο της κόμισσα τής Οξφόρδης και δούκισσα τής Ιρλανδίας. Ήταν μια πρώτη εξάδελφη τού βασιλιά Ριχάρδου Γ΄ τής Αγγλίας και η σύζυγος τού ευνοουμένου του, Ροβέρτου, 9ου κόμη τής Οξφόρδης και δούκα τής Ιρλανδίας.

## Βιογραφία
Η Φιλίππη γεννήθηκε στο παλάτι του Έλθαμ λίγο πριν τις 18 Απριλίου του 1367, την νεώτερη κόρη του Ανγκεράν Ζ΄ κυρίου του Κουσί, από τη σύζυγό του ΙΣαβέλλα της Αγγλίας, τη μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Έλαβε το όνομά της από τη γιαγιά της, Φιλίππη του Αινώ. Το 1371, στην ηλικία των τεσσάρων ετών, αρραβωνιάστηκε τον Ροβέρτο ντε Βερ (de Vere), ο οποίος ήταν πέντε χρονών και ήταν ήδη κόμης της Οξφόρδης. Παντρεύτηκαν στις 5 Οκτωβρίου 1376. Δεν είχαν παιδιά. Ο σύζυγός της έγινε γρήγορα ευνοούμενος του νεαρού βασιλιά Ριχάρδου Γ΄.

## Διαζύγιο
Το 1387 ο Ροβέρτος αποκήρυξε τη Φιλίππη και ο πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ του έδωσε διαζύγιο. Ο Ροβέρτος είχε αρχίσει μία σχέση με την Αγνή, μια κυρία επί των τιμών τής συζύγου τού Ριχάρδου Γ΄, την Άννα της Βοημίας (1366-1394)· τελικά πήρε την Αγνή ως τη δεύτερη σύζυγό του. Αυτό δημιούργησε ένα σκάνδαλο σε ολόκληρο το βασίλειο. Οι βασιλικοί θείοι της Φιλίππης, οι Δούκες του Λάνκαστερ, του Γκλόστερ και της Υόρκης, ήταν ιδιαίτερα εξοργισμένοι. Η μητέρα τού Ροβέρτου, Μαώ της Οξφόρδης, πήρε το μέρος της και την πήρε στο σπίτι της, λέγοντας ότι αγαπούσε τη Φιλίππη «πιο πολύ από ό,τι αν ήταν η δική της κόρη».

Η Φιλίππη συνέχισε να ονομάζεται η κόμισσα της Οξφόρδης και δούκισσα της Ιρλανδίας. Λίγο αργότερα το 1388, ο Ροβέρτος έχασε την εύνοια και εστάλη σε εξορία στο Λουβαίν της Βραβάντης. Στις 17 Οκτωβρίου 1389 ο πάπας κήρυξε άκυρο το διαζύγιο. Ο Ροβέρτος σκοτώθηκε, όταν βρισκόταν στο κυνήγι το 1392. Η Φιλίππη απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1411, σε ηλικία περίπου 44 ετών.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Mary Anne Everett Green, *Lives of the Princesses of England* (1855) 
## Παραπομπές

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας
Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
Κατηγορία:Οίκος του Γκιν
Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄ της Σαξονίας

Ο **Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄** (γερμ. *Friedrich August I*, 23 Δεκεμβρίου 1750 – 5 Μαΐου 1827) του Οίκου των Βέττιν υπήρξε εκλέκτορας της Σαξονίας από το 1763 ως το 1806 και έπειτα υπό την ονομασία ***Φρειδερίκος Αύγουστος Α΄***, 1ος Βασιλιάς της Σαξονίας από τις 6 Αυγούστου 1806 έως τις 5 Μαΐου 1827 και Δούκας της Βαρσοβίας από το 1807 ως το 1815. Έμεινε γνωστός και ως *ο *'Δίκαιος**'.

## Βιογραφία
Ο *Φρειδερίκος Αύγουστος Ιωσήφ Μαρία Αντώνιος Ιωάννης Νέπομουκ Αλοΰσιος Ιαβέρης* ήταν το δεύτερο (πρώτο επιβιώσαν) παιδί και ο δεύτερος (πρώτος επιβιώσας) γιος του Φρειδερίκου Χριστιανού της Σαξονίας και της Μαρίας Αντωνίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Βασίλευσε αρχικά υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του και του θείου του, Φραγκίσκου Ιαβέρη της Σαξονίας, αγαπημένου αδελφού της Μαρίας Ιωσηφίνας της Σαξονίας, συζύγου του Δελφίνου της Γαλλίας.

Εγγονός του Αύγουστου Γ΄ της Πολωνίας, αρνήθηκε το 1791 τον θρόνο της Πολωνίας που του προσφέρθηκε, ενώ παρέμεινε ουδέτερος -όσο αυτό ήταν εφικτό- κατά τη διάρκεια των πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης. 

Εντούτοις, υπήρξε από το 1807 ως το 1815 Δούκας της Βαρσοβίας (ως *Fryderyk August I*) κατόπιν της θέλησης του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Υπήρξε ένας από τους πλέον πιστούς συμμάχους του Αυτοκράτορα των Γάλλων στους πολέμους του ενάντια στην Πρωσία και τη Ρωσία. Αυτό του κόστισε ακριβά κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου της Βιέννης. 

Για να τον εκδικηθούν για την πίστη του αυτή, οι Σύμμαχοι τον χαρακτήρισαν το 1813 ως αιχμάλωτο πολέμου και του αφαίρεσαν το 1815 το Δουκάτο της Βαρσοβίας, καθώς και ένα μεγάλο τμήμα των οικογενειακών του κτήσεων, το οποίο κατέληξε στην Πρωσία. Γινόταν λόγος ακόμη και για την εξ ολοκλήρου παραχώρηση του βασιλείου στην Πρωσία, με το Φρειδερίκο Αύγουστο Α΄ να λαμβάνει ως αποζημίωση την Ρηνανία, η οποία είχε πρόσφατα απελευθερωθεί από τον γαλλικό ζυγό: με μεγάλο κόπο κατόρθωσε να διατηρηθεί στον θρόνο του. 

Απεβίωσε το 1827, με την απώλειά του να σκορπά θλίψη στους υπηκόους του. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του, Αντώνιος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1769 την Αμαλία των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φρειδερίκου Μιχαήλ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν, και είχε τέσσερα τέκνα:
* θνησιγενές παιδί (1771).
* θνησιγενές παιδί (1775).
* Μαρία Αυγούστα (1782 - 1863).
* θνησιγενές παιδί (1797).

## Πρόγονοι



## Πηγές
* Dagmar Schäfer: *Der gefangene Sachsenkönig. Eine Erinnerung an Sachsens ersten König, Friedrich August I. (1750–1827)*. Tauchaer Verlag, Taucha 1996, ISBN 3-910074-52-9
* Heinrich Theodor Flathe: *Friedrich August I., König von Sachsen. In: Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Volume 7, Duncker & Humblot, Leipzig 1878, pp. 786–789

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασιλείς της Σαξονίας
Αντώνιος της Σαξονίας

Ο **Αντώνιος** (γερμ. *Anton*, 27 Δεκεμβρίου 1755 - 6 Ιουνίου 1836) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν βασιλιάς της Σαξονίας (1827-1836).

## Βιογραφία
Ο *Αντώνιος Κλήμης Θεόδωρος Μαρία Ιωσήφ Ιωάννης Ευαγγελιστής Νέπομουκ Φραγκίσκος Ιαβέρης Αλοϋσιος Ιανουάριος* ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Χριστιανού της Σαξονίας και της Μαρίας Αντωνίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκή Αυτοκρατορίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1781 τη Μαρία Καρολίνα της Σαβοΐας, κόρη του Βίκτωρα Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Το επόμενο έτος η Μαρία Καρολίνα απεβίωσε από ευλογιά και ο Αντώνιος έκανε δεύτερο γάμο το 1787 με τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Λεοπόλδου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και είχε τέσσερα τέκνα, που έζησαν το πολύ δύο έτη:

* *Μαρία Λουδοβίκα* Αυγούστα Φρειδερίκη Θηρεσία Φραγκίσκη Ιωάννα Αλοϋσία Νεπομύκηνα Ιγνατία Άννα Ιωσηφίνα Ιαβερία Φραγκίσκη ντε Πάουλα Βαρβάρα (1795 - 1796).
* Φρειδερίκος Αύγουστος (5 Απριλίου 1796), θνησιγενής.
* *Μαρία Ιωάννα* Λουδοβίκα Άννα Αμαλία Νεπομύκηνα Αλοϋσία Ιγνατία Ιαβερία Ιωσηφίνα Φραγκίσκη ντε Σαντάλ Εύα Απολλωνία Μαγδαληνή Κρεσεντία Βικεντία (1798 - 1799).
* Μαρία Θηρεσία (15 Οκτωβρίου 1799), θνησιγενής.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Holborn, Hajo (1982). A History of Modern Germany: 1840-1945. Princeton: Princeton University. p. 846. ISBN 0-691-05359-6.
* Quinger, Heinz (1999). Dresden und Umgebung: Geschichte, Kunst und Kultur der sächsischen Hauptstadt. Mair Dumont Dumont. p. 319. ISBN 3-7701-4028-1.
* Freitag, Sabine; Peter Wende (2000). British Envoys to Germany 1816-1866: 1816-1829. Cambridge University Press. p. 614. ISBN 0-521-79066-2.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)