open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πουνάκα

Η **Πουνάκα** (τζόνγκα: སྤུ་ན་ཁ ་) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση πόλη του Μπουτάν μετά την πρωτεύουσα της χώρας, Τιμπού. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Πουνάκα. 

## Ιστορία
Η Πουνάκα ήταν πρωτεύουσα του Μπουτάν ουσιαστικά μέχρι το 1955, όταν μεταφέρθηκε η έδρα της κυβέρνησης στην Τιμπού, με την τελευταία να ανακηρύσσεται και τυπικά νέα πρωτεύουσα το 1961.

## Τοποθεσία
Η Πουνάκα είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφέρειας της Κεντρικής ζώνης. Βρίσκεται 72 χιλιόμετρα μακρυά από την Τιμπού, απόσταση για την οποία απαιτούνται οδικώς περίπου τρεις ώρες με αυτοκίνητο. Την πόλη διασχίζουν δύο ποτάμια, ο Μο Τσου και ο Πο Τσου. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 1.200 μέτρων.

## Κλίμα
Το κλίμα της Πουνάκα είναι ήπιο το χειμώνα και πολύ ζεστό το καλοκαίρι.

## Οικονομία
Στην Πουνάκα παράγεται κατά κύριο λόγο ρύζι. Καλλιεργείται κυρίως στην Κοιλάδα της Πουνάχα, την οποία διαρρέουν οι ποταμοί Μο Τσου και Πο Τσου. Στους ποταμούς αυτούς καλλιεργείται κόκκινο και άσπρο ρύζι.

## Ρίτσα
Το Ρίτσα, που σημαίνει *πρόποδες του λόφου*, είναι χωριό στην Πουνάκα. Εκεί τα σπίτια είναι πλινθόχτιστα με πέτρινα θεμέλια. Κάθε σπίτι έχει δύο ορόφους. Περιβάλλονται από κήπους και ορυζώνες. Στους κήπους καλλιεργούνται κυρίως φρούτα, όπως πορτοκάλια, παπάγια και οργανικά λαχανικά. Πρόσφατα η αγροτική εργασία εκσυγχρονίστηκε με τη χρήση μηχανικών αρότρων αντί για βόδια για το όργωμα, κάτι που αύξησε την παραγωγή και το εισόδημα των αγροτών, κάνοντας τη Ρίτσα ένα σύγχρονο ορυζοπαραγωγό χωριό του δυτικού Μπουτάν.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Μπουτάν
Άλμπερτ Μπαλλίν

Ο **Άλμπερτ Μπαλλίν** (γερμ. *Albert Ballin*, 15 Αυγούστου 1857 - 9 Νοεμβρίου 1918) ήταν Γερμανός επιχειρηματίας και γενικός διευθυντής της Hamburg Amerikanische Paketfahrt Actien-Gesellschaft (HAPAG), τον καιρό που ήταν η μεγαλύτερη ναυτιλιακή εταιρεία παγκοσμίως. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1857 στο Αμβούργο. Ήταν το δέκατο τρίτο παιδί της οικογένειάς του. Οι γονείς του είχαν καταφύγει στη Γερμανία από τη Δανία. Πατέρας του ήταν ο *Σάμουελ Γιόζεφ Μπαλλίν (1804–1874)*, ο οποίος υπήρξε ιδρυτής της *Auswandereragentur Morris & Co* και έχασε την περιουσία του στην Πυρκαγιά του Αμβούργου. Ο νεαρός Άλμπερτ μπήκε στα δεκαεφτά του στη δουλειά. Το 1875 του ανατέθηκε η οικονομική διοίκηση της εταιρείας, ενώ το 1879 ανέλαβε συνέταιρος της Morris & Co. 

Η εταιρεία μετέφερε μετανάστες προορισμό την Αγγλία και από εκεί για τη Βόρειο Αμερική. Το 1881 οι δουλειές επεκτείνονται και από το 1886 η εταιρεία κατείχε το 17% των κινήσεων των μεταναστών με προορισμό τις ΗΠΑ. Έφυγε από την εταιρεία το 1888 και ανέλαβε γενικός διευθυντής της HAPAG το 1899, και την κατέστησε μεγαλύτερη ναυτιλιακή εταιρεία δρομολογίων της υφηλίου. Απεβίωσε στις 9 Νοεμβρίου 1918 στη γενέτειρά του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Eberhard Straub: *Albert Ballin. Der Reeder des Kaisers*, Berlin 2001. ISBN 3-88680-677-4.
* Franklin Kopitzsch, Dirk Brietzke: *Hamburgische Biographie. Personenlexikon. Band 1.* Hamburg 2001, S. 32ff, ISBN 3-7672-1364-8
* Susanne Wiborg: *Albert Ballin*. Ellert & Richter, Hamburg 2000, ISBN 3-89234-945-2
* Online Biographie bei cosmopolis.ch
* Lamar Cecil: *Albert Ballin. Wirtschaft und Politik im deutschen Kaiserreich 1888–1918*. Hoffmann und Campe, Hamburg 1969
* Hans Leip: * Des Kaisers Reeder*, München 1956.
* Bernhard Huldermann : *Albert Ballin*, Stalling Verlag, Oldenburg i. O., 1921
* Johannes Gerhardt: *Albert Ballin*, Hamburg University Press, Hamburg 2009. ISBN 978-3-937816-67-8 Online-Ausgabe
* Christian Schölzel, *Albert Ballin. "Ein Schiffsherr ist es... Ein Kaiser neigt sich vor dem jüdischen Mann..."*, Hentrich & Hentrich Verlag Berlin 2004, ISBN 978-3-933471-75-8.
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του Άλμπερτ Μπαλλίν από το περιοδικό «NZZ Folio»

Κατηγορία:Γερμανοί βιομήχανοι
Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Eleanor Rigby

To "**Eleanor Rigby**" είναι τραγούδι των Beatles σε σύνθεση του Πολ ΜακΚάρτνεϊ. Ο ΜακΚάρτνεϊ συνέθεσε το κομμάτι για πιάνο, χωρίς λόγια. Αργότερα σκέφτηκε να το αφιερώσει στη μοναξιά. Το όνομα του τραγουδιού είναι φανταστικός συνδυασμός ενός καταστήματος στο Μπρίστολ και της ηθοποιού Έλινορ Μπριν. Ο ΜακΚάρτνεϊ συνάντησε τους υπόλοιπους Μπιτλς στο σπίτι του Τζον Λένον και όλοι μαζί έγραψαν τους στίχους του τραγουδιού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια των The Beatles
Κατηγορία:Τραγούδια του 1966
Κατηγορία:Singles του 1966
Κατηγορία:Singles της Parlophone
Λοιμός του Αμβούργου (1892)

thumb|right|250px|Σανατόριο χολέρας στο Αμβούργο, το 1892
Ο **λοιμός του Αμβούργου** που ξέσπασε το 1892 ήταν επιδημία χολέρας. 
## Χρονικό
thumb|right|250px|Συνεργείο απορρύπανσης για την καταπολέμηση του βακτηρίου.
Οι καιρικές συνθήκες το καλοκαίρι του 1892 ήταν ιδιαίτερα δεινές. Ο ποταμός Έλβας κατέβαζε λίγο νερό, και από την πολύ ζέστη είχε υπερθερμανθεί. Το κοινοτικό συμβούλιο του Αμβούργου επί δεκαετίες δεν κατάφερε να αποφασίσει την ανανέωση των εγκαταστάσεων υδροδότησης της πόλης, με αποτέλεσμα τα ύδατα του Έλβα τελικά να διοχετεύονται αφιλτράριστα στα σπίτια. Εκτός αυτού το Αμβούργο ήταν πυκνοκατοικημένη πόλη με πολλές υπόγειες κατοικίες και άσχημες υγειονομικές συνθήκες, με αποτέλεσμα κάθε χρόνο σχεδόν να σημειώνονται μικρά κρούσματα χολέρας. Ο πρώτος ασθενής το 1892 ήταν κάποιος εργάτης των υπονόμων ονόματι Ζάλινγκ, ο οποίος αρρώστησε στις 14 Αυγούστου 1892 με συμπτώματα εμετού και διάρροιας. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και πέθανε τις επόμενες μέρες. Ακολούθησαν και άλλα κρούσματα, ενώ η κοινότητα επησυχάστηκε λέγοντας ότι πρόκειται για εποχιακή σαλμονέλωση, και τα πρώτα θύματα αποσιωπήθηκαν για να προστατευτούν τα εισοδήματα των καταστημάτων. Εκδόθηκαν ακόμα και πλαστές υγειονομικές αποδείξεις. Με τα πλοία των μεταναστών, ο λοιμός αποδήμησε και στη Νέα Υόρκη. Η επιδημία εξαπλώθηκε με ραγδαίο ρυθμό. Στις 22 Αυγούστου ο αριθμός των αρρώστων ανέρχονταν στις 1.100, ενώ 455 έχασαν τη ζωή τους. Οι άνθρωποι άρχισαν να πανικοβάλλονται και να εγκαταλείπουν την πόλη. Το λιμάνι έκλεισε. Ο Ρόμπερτ Κοχ διέγνωσε στις 24 Αυγούστου 1892 την εξάπλωση της χολέρας, με αποτέλεσμα να κλείσουν τα σχολεία και να απαγορευτούν οι κάθε είδους συνελεύσεις. Οι εμπορικές σχέσεις με το Αμβούργο διακόπηκαν με το μαχαίρι. 125 εργάτες έσκαβαν καθημερινά τάφους στα νεκροταφεία για τους νεκρούς. Μετά από δέκα εβδομάδες τελικά άρχισε η κάμψη της επιδημίας. Συνολικά αρρώστησαν 16.956 άνθρωποι και 8.605 από αυτούς έχασαν τη ζωή τους.

## Πηγές
* Richard J. Evans: *Tod in Hamburg. Stadt, Gesellschaft und Politik in den Cholera-Jahren 1830–1910.* (Originaltitel: *Death in Hamburg*, übersetzt von Karl A. Klewer), Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1990, ISBN 3-498-01648-2.
* Boris Meyn: *Der blaue Tod* [Historischer Kriminalroman], rororo 23894, Reinbek bei Hamburg 2006, ISBN 3-499-23894-2.
* Knackstedt & Näther schufen ein Leporello mit Ansichten zur Choleraepidemie von 1892 in Hamburg.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Zeitungsartikel zur Geschichte der Abwasserreinigung
*St. Winkle: Chronologie und Konsequenzen der Hamburger Cholera von 1892, erschienen in: Auszug aus Hamburger Ärzteblatt, Hefte 12/1983 und 11/1984
*Ursula Weisser: Tod in Hamburg. Die große Choleraepidemie von 1892 im Zeichen der neuen bakteriologischen Seuchenlehre. Vortrag im Wissenschaftshistorischen Kolloquium des Medizinhistorischen Instituts der Universität Mainz, 7. Februar 1995 (PDF, 79&nbsp;KB)
Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανίας
Κατηγορία:Ιστορία του Αμβούργου
Λούπης

Επώνυμο οικογένειας (αδελφών) αγωνιστών του 1821 από την Κρήτη.

* **Γεώργιος Λούπης** (Σκορδαλού Κυδωνίας 1790 – 1858). Συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις σε όλη την Κρήτη και διακρίθηκε για την ανδρεία του ως οπλαρχηγός της επαρχίας του. Μετά το τέλος της επανάστασης του 1830, επειδή η Κρήτη παρέμεινε υπόδουλη, ο Λούπης δέχτηκε τα κτήματα που του παραχώρησε η ελληνική κυβέρνηση ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του και εγκαταστάθηκε στους Μολάους της Λακωνίας, όπου όμως δολοφονήθηκε.
* **Νικόλαος Λούπης** (; – Μολάοι Λακωνίας 1864). Συμμετείχε ως οπλαρχηγός σχεδόν σε όλες τις επιχειρήσεις του Κρητικού αγώνα (1821-30) και μετά το τέλος του εγκαταστάθηκε επίσης στους Μολάους της Λακωνίας, όπου του δόθηκαν κτήματα για την προσφορά του στους εθνικούς αγώνες. Επέστρεψε στην Κρήτη και συμμετείχε στην επανάσταση του 1841 ως οπλαρχηγός. Συνυπογράφει το έγγραφο των Σφακιανών οπλαρχηγών της 23/2/1841, όπου απαιτούν από τους επαναστάτες να σταθούν κοντά τους στις μάχες και όχι αφού ξεκινήσουν να τους αφήσουν πάλι μόνους να πολεμούν τους Τούρκους. Μετά το τέλος της επέστρεψε στους Μολάους.
Αλέξανδρος Καραθόδωρος

thumb|Ο Αλέξανδρος Καραθόδωρος.

Ο **Αλέξανδρος Καραθόδωρος** (1908 - Απρίλιος 1981) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής και υπουργός. Ήταν παντρεμένος με τη Λίτσα Καραθόδωρου και είχαν 2 παιδιά, την Κυριακή και το Θεόδωρο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλέξανδρος Καραθόδωρος γεννήθηκε το 1908 στην περιοχή των Τρικάλων. Μεγάλωσε στο περιβάλλον μιας νομαδικής οικογένειας Σαρακατσαναίων που τα καλοκαίρια μετακινούνταν με τα κοπάδια στην περιοχή "Μηλιάκι" Βερμίου. Σε ηλικία 12 ετών (1920) η οικογένειά του εγκαταστάθηκε μόνιμα στο (Σπανό) Λατόμι Πολυκάστρου της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς. Αφού τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του σπούδασε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκλέγονταν ανελλιπώς βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλονίκης από το 1946 έως το 1967. Αρχικά εκλέγονταν με το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα (του Απόστολου Αλεξανδρή), που συμμετείχε στον συνασπισμό κομμάτων Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων, και στη συνέχεια με το Λαϊκόν Κόμμα. Το 1952, συμμετέχοντας στον Ελληνικό Συναγερμό, ανέλαβε υπουργός συγκοινωνιών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπάγου. Μετά το 1954 αποχώρησε από το κόμμα του Αλέξανδρου Παπάγου και ακολούθησε τον Σπύρο Μαρκεζίνη, στο Κόμμα Προοδευτικών. Διατέλεσε επίσης υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην Κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου το 1965. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών συνελήφθη και τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. Πέθανε στην Αθήνα το 1981 και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο, στις 20 Απριλίου. Στο χωριό του, στο Λατόμι Κιλκίς διατηρείται η οικία του που αποτελεί και αξιοθέατο της περιοχής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Προοδευτικών
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Σαρακατσάνοι
Καλοχώρι Θεσσαλονίκης

Το **Καλοχώρι** είναι κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης, του Δήμου Δέλτα.

## Γενικά στοιχεία
Το Καλοχώρι βρίσκεται δυτικά της Θεσσαλονίκης, σε απόσταση 8 χιλιομέτρων. Είναι κτισμένο στην ανατολική όχθη του δέλτα του ποταμού Γαλλικού (Εχεδώρου), στο μυχό του Θερμαϊκού κόλπου, σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα. Βόρεια της κωμόπολης, σε μικρή απόσταση, βρίσκεται η Βιομηχανική Περιοχή Καλοχωρίου. Η λιμνοθάλασσα του Καλοχωρίου είναι μέρος του συμπλέγματος δέλτα των ποταμών Γαλλικού και Αξιού και αποτελεί το προστατευόμενο Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού.

Μετά το 1922 εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Έλληνες πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία (Βόρεια Θράκη). Ειδικότερα 83 οικογένειες κατάγονταν από το Γιουβαλί, 35 οικογένειες από το Μεγάλο Ζαλούφο, 14 οικογένειες από την Αδριανούπολη και 8 οικογένειες κατάγονταν από τη Βιζύη

Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 της ΕΛΣΤΑΤ, έχει 4.626 κατοίκους.thumb|Δέλτα του Αξιού.

## Πρόσβαση
Μέσω της οδού 28ης Οκτωβρίου και μετά μέσω του αυτοκινητοδρόμου Π.Α.Θ.Ε., το Καλοχώρι συνδέεται με την Θεσσαλονίκη. Επίσης εξυπηρετείται από τη γραμμή 40 του ΟΑΣΘ.

## Εικόνες

Φλαμίγκο (Phoenicopterus roseus).jpg|Φοινικόπτερα στη Λιμνοθάλασσα του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού στο Καλοχώρι.
Delta Axiou4.jpg|Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού στο Καλοχώρι.
Λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου.jpg|Άποψη του περιπατητικού διαδρόμου στη Λιμνοθάλασσα του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης.
Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού Νεροβούβαλοι.jpg|Νεροβούβαλοι στο Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού.
Phoenicopterus ruber - roseus.jpg|Φλαμίνγκο στο Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού.
Delta National Park 03.jpg|Άποψη της Λιμνοθάλασσας Καλοχωρίου, που αποτελεί τμήμα του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού.
Delta National Park 02.jpg|Άποψη του περιπατητικού διαδρόμου στη Λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου, όπου στο βάθος διακρίνεται η πόλη της Θεσσαλονίκης.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Δέλτα
Κρουαζιέρα

thumb|right|250px|Κρουαζιερόπλοιο έξω από το λιμάνι
Η **κρουαζιέρα** είναι θαλασσινό ταξίδι αναψυχής με κρουαζιερόπλοιο, που διανύει μια συγκεκριμένη διαδρομή. Η κρουαζιέρα συνδυάζει την επίσκεψη διαφόρων παραθαλάσσιων πόλεων και λιμανιών υψηλού τουριστικού ενδιαφέροντος, με την αναψυχή της διαμονής στο πλοίο. Μια κρουαζιέρα μπορεί να διαρκεί από μία ημέρα μέχρι και κάποιους μήνες (παγκόσμιες κρουαζιέρες). Η μεγαλύτερη σε διάρκεια κρουαζιέρα διήρκησε 335 μέρες, δηλαδή 11 μήνες. Ξεκίνησε στις 6 Μαρτίου 2010 από την Σιγκαπούρη και ολοκληρώθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2011 στο λιμάνι από το οποίο ξεκίνησε. Η κρουαζιέρα πραγματοποιήθηκε με το κρουαζιερόπλοιο Spirit of Oceanus. 
## Ιστορική αναδρομή
Τα επιβατικά πλοία παλιά εκτελούσαν δρομολόγια γραμμής. Η πρώτη απόπειρα για την οργάνωση κρουαζιέρας έγινε το 1835 όταν ο συντάκτης της εφημερίδας "Shetland Journal" έγραψε ένα άρθρο στο οποίο πρότεινε να οργανωθούν κρουαζιέρες στην Ισλανδία και στις Νήσους Φερόε  το καλοκαίρι και στην Ισπανία το χειμώνα. Το 1867 το "Quaker City" πραγματοποίησε το ταξίδι που θεωρείται η πρώτη κρουαζιέρα. Αφετηρία του ταξιδιού ήταν η Νέα Υόρκη και το πλοίο πήγε στην Ευρώπη και στους Αγίους Τόπους. Το 1891 ο Άλμπερτ Μπαλλίν πρότεινε πρώτος την διεξαγωγή ταξιδιού αναψυχής με πλοίο. Η πρώτη κρουαζιέρα ήταν μια δίμηνη διαδρομή στο πολυτελές πλοίο Αουγκούστα Βικτόρια. Την ημέρα του απόπλου το καράβι δέχτηκε την επίσημη επίσκεψη του Κάιζερ Βίλχελμ. Το πλοίο απέπλευσε από το λιμάνι του Κουξχάφεν με προορισμό το Σαουθάμπτον, Γιβραλτάρ, Γένουα, Κάιρο, Ιερουσαλήμ, Δαμασκό, Κωνσταντινούπολη, Αθήνα, Μάλτα, Νεάπολη, Λισαβόνα και Αμβούργο. Στα μεταγενέστερα χρόνια πριν τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο πολλά ταξίδια γραμμής διαφημίζνταν ως κρουαζιέρες. Αργότερα την περίοδο του Μεσοπολέμου πλοία που μέχρι τότε έκαναν ταξίδια γρααμής υπέστησαν αλλαγές και άρχισαν να πραγματοποιούν κρουαζιέρες. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο τα πράγματα άλλαξαν. Την δεκαετία του 1950 και του 1960 τα αεροπορικά ταξίδια γινόντουσαν όλο και πιο δημοφιλή. Τοτε τα ταξίδια γραμμής σταμάτησαν σιγά σιγά. Παράλληλα το επίπεδο ζωής βελτιώθηκε. Ως αποτέλεσμα περισσότεροι άνθρωποι είχαν χρήματα και χρόνο γα να ταξιδεύουν. Από τότε οι κρουαζιέρες απέκτησαν μεγάλη δημοτικότητα και παραμένουν ως σήμερα ένας συνηθισμένος τρόπος διακοπών για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Κατηγορία:Τουρισμός
Κατηγορία:Πλοίο
Κωπώνιος

Ο  **Κωπώνιος** ήταν ο πρώτος Ρωμαίος επίτροπος της Ιουδαίας (6-9).  Τα εδάφη της νέας  διοίκησης  υπάγονταν στην Ρωμαϊκή επαρχία  της Συρίας. Επειδή αποτελούσαν μια «επιτροπιακή»  επαρχία δεύτερης τάξης  στην  θέση του επιτρόπου διορίζονταν αξιωματούχοι από την τάξη των ιππέων και όχι των συγκλητικών. Οι επίτροποι είχαν όμως το **jus gladii** δηλαδή το δικαίωμα να καταδικάζουν σε θάνατο γεγονός που δείχνει ότι διέθεταν ουσιαστική αυτονομία.

## Η διακυβέρνηση του Κωπώνιου
Κατά τον πρώτο χρόνο της αρχής του νέου επιτρόπου διενεργήθηκε στην Ιουδαία απογραφή ύστερα από διαταγή του επάρχου της Συρίας  Κυρήνιου. Το γεγονός προκάλεσε εξέγερση υπό την ηγεσία του Ιούδα του Γαλιλαίου, η οποία απέτυχε. Αλλά και οι εσωτερικές εντάσεις δεν έλειψαν. Κατά την διάρκεια κάποιας εορτής του Πάσχα ορισμένοι Σαμαρίτες μπήκαν στό προάυλιο του Ναού και σκόρπισαν ανθρώπινα οστά κατά μήκος των κιονοστοιχιών του. Λίγο καιρό αργότερα από αυτό το γεγονός ο Κωπώνιος ανακλήθηκε στην Ρώμη. Αντικαταστάθηκε από τον Μάρκο Αμπίβουλο ή Αμπίβιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιώσηπος *Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες»* Εκδόσεις Κάκτος 1997
*Ρόπς Ν. *Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού *Εκδόσεις Παπαδήμα 2005
*Σάντερς Ε.Π. *Το ιστορικό πρόσωπο του Ιησού* Εκδόσεις Φιλίστωρ 2000

Κατηγορία:Ρωμαίοι επίτροποι της Ιουδαίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου - πρωταθλητές ανδρών

Το **[[Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών]]** ξεκίνησε το 1986. Παρακάτω ακολουθούν οι νικητές σε όλα τα αγωνίσματα:

 Τα αγωνίσματα που διεξάγονται στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Κλειστού στίβου είναι τα παρακάτω (το αγώνισμα των 200μ. δεν διεξάγεται από το 2006 και το αγώνισμα των 4x400μ. δεν διεξάγεται από το 2010):
* Δρόμος 60 μ. (1986−σήμερα)
* Δρόμος 200 μ. (1986−2005)
* Δρόμος 400 μ. (1986−σήμερα)
* Δρόμος 800 μ. (1986−σήμερα)
* Δρόμος 1500 μ. (1986−σήμερα)
* Δρόμος 3000 μ. (1986−σήμερα)
* Δρόμος 60 μ. μετ' εμποδίων (1986−σήμερα)
* Δρόμος 4x400 μ. (1992−2009)
* Άλμα εις μήκος (1986−σήμερα)
* Τριπλούν (1986−σήμερα)
* Άλμα εις ύψος (1986−σήμερα)
* Άλμα επί κοντώ (1986−σήμερα)
* Σφαιροβολία (1986−σήμερα)
* Έπταθλο (1992*-σήμερα)

προυπήρχε με άλλες μορφές από το 1986.

## Πρωταθλητές ανα αγώνισμα

## Αγωνίσματα άλματος

## Αγωνίσματα ρίψεως

### Σφαιροβολία

## Πηγές
*Πρωταθλητές 1986-1999 Αθλητική Ηχώ 19-2-2000 σελ. 34
*Πρωταθλητές 2000-σήμερα από τον επίσημο ιστότοπο του ΣΕΓΑΣ

*
Σ
Χάα

Το **Χάα** ή **Χας** (τζόνγκα: ཧས / ཧཱ ) είναι πόλη του Μπουτάν. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Χάα. Έχει πληθυσμό 2.495 κατοίκους (απογραφή 2005).

## Τοποθεσία
Το Χάα βρίσκεται στην ομώνυμη κοιλάδα στο δυτικό Μπουτάν, συνορεύοντας με το Σίκκιμ της Ινδίας.

## Δραστηριότητες
Η κύρια ασχολία στο Χάα είναι η παραγωγή ρυζιού, η εκτροφή γιακ και το εμπόριο.

## Κτήρια
Στο Χάα υπάρχουν δύο βουδιστικοί ναοί.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Μπουτάν
Σάμτσε

Η **Σάμτσε** (τζόνγκα: བསམ་རྩེ ) είναι πόλη του Μπουτάν. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας και του δήμου Σάμτσε. Έχει πληθυσμό 5.201 κατοίκους (απογραφή 2008).

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Μπουτάν
Πάρο

Η **Πάρο** (τζόνγκα: སྤ་རོ་) είναι πόλη του Μπουτάν. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Πάρο.

## Γεωγραφία
Η Πάρο βρίσκεται στο κέντρο της ομώνυμης περιφέρειας. 

## Ιστορία
Το Ρινπούνγκ Τζονγκ είναι ένα οχυρό μοναστήρι με θέα την Πεδιάδα της Πάρο. Πρωτοκατασκευάστηκε στις αρχές του δέκατου αιώνα, αλλά κατά το 1646 ο Νγκαουάνγκ Νιαμγκάλ έχτισε ένα μεγαλύτερο πάνω στα παλιά θεμέλια και για αιώνες αυτό το πενταώροφο κτήριο χρησίμευσε στην άμυνα εναντίον των πολυάριθμων προσπαθειών εισβολής των Θιβετιανών.

Χτισμένο από πέτρες αντί για λάσπη, το Τζονγκ ονομάστηκε Ρινπούνγκ, που σημαίνει *σωρός από κοσμήματα*. Διατηρεί αυτή την ονομασία, παρότι όλα τα κοσμήματά του καθώς και το ίδιο καταστράφηκαν από φωτιά το 1907. Μόνο μία τάνγκα (ρολό με βουδιστική εικόνα), γνωστή ως Τονγκντέλ, σώθηκε. Το Πάρο Τζονγκ ξαναχτίστηκε μετά τη φωτιά.

Στο λόφο πάνω από το Τζονγκ υπάρχει ένα παλιό παρατηρητήριο, που λέγεται Τα Ντζονγκ, όπου από το 1967 στεγάζεται το Εθνικό Μουσείο του Μπουτάν. Περνώντας μια παλιά γέφυρα συναντά κανείς λίγο κάτω από το Τζονγκ ένα βασιλικό ανάκτορο, το επονομαζόμενο Παλάτι του Ούγκιεν Πέλρι. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Παρο
Δυτική ζώνη (Μπουτάν)

Η **Κεντρική ζώνη** είναι μια από τις 4 ζώνες του Μπουτάν. Πρωτεύουσα είναι η Τιμπού.

## Πληθυσμός
Η ζώνη έχει πληθυσμό 281.244 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2005.

## Γεωγραφία
Η Δυτική ζώνη είναι η μικρότερη ζώνη σε έκταση και μεγαλύτερη σε πληθυσμό ζώνη του Μπουτάν. Βρίσκεται στα δυτικά της χώρας και καλύπτει όλη τη δυτική πλευρά του Μπουτάν. Συνορεύει στα κεντροδυτικά και βορειοανατολικά με τις συνοικίες Γκάσα, Πουνάκα, Ουάνγκντου Φόντρανγκ και Νταγκάνα της Κεντρικής ζώνης και στα νοτιοανατολικά με τη συνοικία Τσιράνγκ της Νότιας ζώνης. Έχει έκταση 11.023 τ.χλμ.

## Περιφέρειες

## Επαρχίες
Η Δυτική ζώνη υποδιαιρείτο παλαιότερα σε 2 επαρχίες: Τιμπού και Πάρο.

## Πόλεις
* Τιμπού
* Πάρο
* Σάμτσε
* Τσούκα
* Χάα

## Δείτε επίσης
* Ζώνες του Μπουτάν

Κατηγορία:Γεωγραφία του Μπουτάν
Απιδέα ή Απιδιά (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Απιδέα** ή **Απιδιά** μπορεί να αναφέρονται:

*Οι οικισμοί της Ελλάδας:
**Απιδέα Κοζάνης,  στον πρώην Δήμο Τσοτυλίου νομού Κοζάνης.
**Απιδέα Λακωνίας, στον Δήμο Ευρώτα Νομού Λακωνίας.
**Απιδέα Καρδίτσας, στον Δήμο Καρδίτσης νομού Καρδίτσας.
*Στο φυτό Αχλαδιά

## Δείτε επίσης

* Απιδιές Σερρών

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Η Ηώς (εφημερίδα)

***Η Ηώς*** (Φεβρούαριος 1830 - Απρίλιος 1831) ήταν *σύγγραμμα περιοδικόν ασχολούμενον περί την φιλολογίαν, φιλοσοφίαν, περί τας πιστήμας, τέχνας, γεωργίαν, εμπόριον κλπ*. Εκδότης ήταν ο Εμμανουήλ Αντωνιάδης με τυπογράφο τον Κωνσταντίνο Δημίδη. Η αταξία στην κυκλοφορία της εφημερίδας του μαρτυρεί τις εκδοτικές του περιπέτειες. Τελικά υποχρεώθηκε να σταματήσει την έκδoση του φύλλου. Σε πρωτοσέλιδο άρθρο του τ/χ. 9 του Αυγούστου 1830 ο Αντωνιάδης πληροφορεί τους αναγνώστες του για όσα συνέβησαν στις 19 Απριλίου, μετά την έκδοση του τεύχους 7-8: «...περί την ανατολήν του ηλίου, το οίκημα και τυπογραφικόν κατάστημα του Εκδότου αυτής, ευρέθη περικυκλομένον από φρουράν, τα οποία καταπατήσασα η αστυνομία εσύναξε και εσφράγισεν όσα φύλλα εύρε...επήρεν όσα έγγραφα...και τέλος, σφραγίσας το πιεστήριον, το δυστυχές άψυχον πιεστήριον! το κατεδίκασεν εις δεσμά...»
## Παραπομπές

## Πηγές
*Αικατερίνη Κουμαριανού, «Ο τύπος από το 1828 ως το 1832», *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙΒ, 1975, σελ. 586-587
*Αικατερίνη Κουμαριανού, «Η Ηώς», στο: Λουκία Δρούλια-Γιούλα Κουτσοπανάγου (επίμ.), Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου,τομ.2ος, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών-Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα, 2008, σελ.382-384
*Βασίλης Φουρτούνης, Τα έντυπα της επανάστασης http://www.fourtounis.gr/arthra/2011/14-08/14.html

Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Ναύπλιο
Νυχτοφύλακας

thumb|right|250px|Νυχτοφύλακας. Χαρακτικό του 1799
thumb|right|250px|Παραδοσιακή στολή του μεσαιωνικού νυχτοφύλακα από λαογραφική εκδήλωση στη Γερμανία.
thumb|right|250px|Γερμανοί νυχτοφύλακες. Ιστορική φωτογραφία του 1905
Ο **νυχτοφύλακας** είναι νυχτερινό επάγγελμα με σκοπό την διαφύλαξη της ησυχίας, τάξης και ασφάλειας την ώρα της κοινής ησυχίας. Εξασκείται από τον καιρό του μεσαίωνα μέχρι και τις ημέρες μας.
## Ιστορική αναδρομή
Νυχτοφύλακες συναντάμε στον μεσαίωνα, όπου υπηρετούσαν νύχτα στους δρόμους και τα στενά των πόλεων διαφυλάσσοντας την ησυχία και την τάξη. Κοιτούσαν αν έκαιγε πουθενά φωτιά, αν κυκλοφορούσαν ληστές και άλλοι κακοποιοί ή εχθροί. Έπιαναν τις εξώπορτες των σπιτιών για να δουν αν είναι κλειδωμένες, και έβλεπαν αν είναι ασφαλισμένες οι πύλες της πόλης. Ανέκραζαν επίσης την ώρα σαν ρολόι. Είχαν το δικαίωμα να σταματάνε όσους διαβάτες θεωρούσαν ύποπτους, να τους ανακρίνουν και να τους συλλαμβάνουν. Είχαν επάνω τους ένα δόρυ, ένα φανάρι και ένα βούκινο. Κοινωνικά συγκαταλέγονταν στα λεγόμενα «ανέντιμα» επαγγέλματα, μαζί με τους δήμιους και τους πτωματοσυλλέκτες, και γι' αυτό οι νυχτοφύλακες συνήθως ζούσαν βίο φτωχικό και παραγνωρισμένο. Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις, στις οποίες οι νυχτοφύλακες ήταν άνθρωποι μορφωμένοι και είχαν γνώσεις γραφής και ανάγνωσης, ή κατείχαν κάποιο χαμηλό βαθμό αξιωματικού του στρατού. Στις αρχές του 19ου αιώνα οι υποχρεώσεις του νυκτοφύλακα διευρύνθηκαν, ενώ οι βάρδιες ελέγχονταν το πρωί με την βοήθεια μηχανικών ωρολογιακών θυρίδων, στις οποίες ο νυκτοφύλακας τοποθετούσε σημείωμα ως απόδειξη ότι περιπόλησε. Με την συνεχή πρόοδο της τέχνης, την ηλεκτροδότηση και τον νυκτερινό φωτισμό των δρόμων, και με την γενική βελτίωση της ζωής το επάγγελμα του γραφικού αυτού νυχτοφύλακα μεταβλήθηκε και στράφηκε σήμερα κυρίως στην νυχτερινή περιπολία σε ιδιωτικούς και δημόσιους χώρους.

## Πηγές
* Peter Bahn: *Hört Ihr Leut' und lasst Euch sagen.... Die Geschichte der Türmer und Nachtwächter*. Begleitbuch zur Ausstellung des Museums im Schweizer Hof, Bretten. Bretten 2008, ISBN 978-3-928029-47-6
* Friedrich Scheele, Martina Glimme  (Hrsg.); *Slaept niet die daer waeckt: von Nachtwächtern und Türmern in Emden und anderswo*; Begleitband zur gleichnamigen Ausstellung, Veröffentlichungen des Ostfriesischen Landesmuseums und Emder Rüstkammer 11, Oldenburg: Isensee, 2001, ISBN 3-89598-761-1
* Josef Wichner: *Stundenrufe und Lieder der deutschen Nachtwächter.* Regensburg, 1897
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*
*Deutsche Gilde der Nachtwächter, Türmer und Figuren e.V.
*Die Europäische Nachtwächter- und Türmerzunft
*Nachtwächter- und Türmerverse

Κατηγορία:Επαγγέλματα
Κατηγορία:Επιβολή του νόμου
Λάζαρος Βαρζής

Ο **Λάζαρος (Λάζος) Βαρζής** ή **καπετάν Ζαρκάδας**, ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από το Κωντζικό (Γαλατινή) του Άσκιου του νομού Κοζάνης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λάζαρος Βαρζής γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στο Κωντζικό (*σήμερα* Γαλατινή). Συμμετείχε στη Μακεδονική επανάσταση του 1878 και στη Μακεδονική επανάσταση του 1896, στην αρχή ως οπλίτης και αργότερα ως υπαρχηγός επικεφαλής μικρής ομάδας, στο σώμα του Αθανάσιου Μπρούφα του οποίου ήταν ψυχογιός. Κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, υπήρξε οπλαρχηγός και έδρασε κυρίως στην περιοχή της Αλμωπίας, από τον Ιούνιο του 1906 έως το Μάρτιο του 1908 εναντίον Βουλγαρικών και Οθωμανικών σωμάτων, συνεργαζόμενος πολλές φορές με τον αξιωματικό Αθ. Εξαδάκτυλο. Ήρθε σε επαφή με τον Τραϊανό Μπραγιάννη προκειμένου να διευκολύνει το πέρασμα του τελευταίου στην Ελλάδα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κλέφτες
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Ιστορία της Κοζάνης
Κατηγορία:Μακεδονική Επανάσταση του 1878
Κατηγορία:Μακεδονική Επανάσταση 1896
Κατηγορία:Μακεδόνες
Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

Αυτός είναι ένας **κατάλογος [[πόλη|πόλεων του]] [[Μπουτάν]]**:

## Πόλεις
* Γκάσα
* Γκελεφού
* Νταγκάνα
* Ζεμγκάνγκ
* Τιμπού
* Λούντσε
* Μόνγκαρ
* Νταμφού
* Πάρο
* Πουνάκα
* Σάμτσε
* Σάμντρουπ Τζόνγκαρ
* Τάγκα Ντζονγκ
* Τρόνγκσα
* Τρασιγκάνγκ
* Φουεντσόλινγκ
* Χάα

## Οι 10 μεγαλύτερες πόλεις

## Κωμοπόλεις

* Άμα
* Βάλι
* Βετένι
* Βιτάνα
* Γασίλα
* Γιαλάνγκ
* Γιουγουάκ
* Γκαλετσουγκάον
* Γκιάλα
* Γκιέτσα
* Γκνιμθένλα
* Γκομτού
* Γκονγκτσουανντγκάον
* Δαμ
* Δόμκα
* Δραμίτση
* Θεμπόνγκ
* Θόδε
* Θουμγκάον
* Θουνκάρ
* Θριμσίνγκ
* Κάγκα
* Καμγκάνκα
* Καρ
* Κενγκάρ
* Κεντσό
* Κισόνα
* Κιτόκα
* Κουνγκτάρ
* Λαμεδάδα
* Λάμτι
* Λάο
* Λεντάνγκ
* Λομπνίνγκ
* Λουνγκ Τσεν
* Λούρι
* Μανικιάνγκσα
* Μαογκάον
* Μομάι Τανγκ
* Μόνγκαρ
* Μόνκα
* Μοτσού
* Μπαλφάι
* Μπανγκμπαράι
* Μπαρσόνγκ
* Μπιακάρ Τζονγκ
* Μπιαραντίνγκα
* Μπιόκα
* Μπουμτάνγκ Τανγκ
* Μπουργκάον
* Μπούρι Τσου
* Ναϊτόλα
* Ναγκστάνγκ
* Ναμπ Τσότε
* Ναμτίρ
* Νάσπε
* Νγκαλανγκάνγκ
* Νιμγκόνγκ
* Νιμγκσάνγκ Λα
* Νίμτσε Καλιχόλα
* Ντάτζε
* Νταφού
* Ντεντσούχα
* Ντιπτσάνγκ
* Ντογκσάρ
* Ντομκάρ
* Ντορίνγκ
* Ντοροναγκάον
* Ντοτανάνγκ
* Ντούνα Τζονγκ 
* Οόλα (πρώην Άλλα)
* Ουρά
* Ουσάκ
* Ουανγκτσουκλίνγκ
* Πατέν
* Πάτζο
* Πατσού
* Πιεκσάο
* Πίμι
* Πινσοπέρι
* Ράγκα
* Ραντίνγκ
* Ράπλεϋ
* Ριτάνγκ
* Ρίφε
* Ρουνγκζγιούνγκ
* Σαΐντου
* Σακτένγκ
* Σάλι
* Σαμγκόνγκ
* Σαμπλίνγκ
* Σαμτενγκάνγκ
* Σάνα
* Σανγκάρι
* Σαουάνγκ
* Σαουάφου
* Σαπάνγκ
* Σαριθάνγκ
* Σαρπάνγκ
* Σασόκα
* Σάσσι
* Σενγκόρ
* Σίνγκε Ντζονγκ
* Σινγκαράπ
* Σίνγκμπε
* Σίνκα
* Σιούτζι
* Σονγκάρ
* Σοντούγκ
* Σουνφάν
* Σούρι
* Σούτσα
* Σουφάλι
* Τάγκα Ντζονγκ
* Τάλα
* Τάμτζι
* Ταγκσέμπι
* Ταρίπε
* Τασίτσο Ντζονγκ
* Ταστάντζε 
* Τεντού
* Τζίγκμε Ντόρτζι
* Τζόνγκσα Τζονγκ
* Τίμα
* Τομπράνγκ
* Τόνγκλα Κένγκα
* Τορμοσάνγκσα
* Τοσουμάνι
* Τρασιγιάνγκτσε
* Τσαλάικα
* Τσαλουνάνγκ
* Τσάνγκα  
* Τσάνγκρα
* Τσε Κανγκ
* Τσεμάιτο
* Τσεντέμπι
* Τσίλο
* Τσουγιούλ
* Τσουνγκάρ
* Τούνγκα Λα
* Φισουγκάον
* Χαράτσα

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος οικισμών του Μπουτάν

 
 
*
Μπουταν
Πολεων
Δωδεκάμετρο Αρκαδίας

Το **Δωδεκάμετρο** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Δωδεκάμετρο βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας, κοντά στον Λάδωνα ποταμό σε υψόμετρο 170 μέτρα. Απέχει περίπου 44 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου), 49 χλμ. Α. από τον Πύργο και 82 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Τρίπολη ενώ είναι 5,5 χιλιόμετρα μακριά από την Χώρα Γορτυνίας και δίπλα στην εθνική οδό Τρίπολης-Πύργου. Το όνομα "Δωδεκάμετρο" οφείλεται στο μήκος της γέφυρας (δώδεκα μέτρα) του χωριού.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Χώρας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Χώρα και την Ελαία αποτελούν την κοινότητα Χώρας που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Γορτυνίας και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ήταν 43 κάτοικοι.

## Πηγές
* Δωδεκάμετρο
* Χώρα Γορτυνίας: Γιορτές-Εκδηλώσεις 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Κομπούχα

μικρογραφία|Ώριμη κομπούχα (ή κομπούτσα).
Το **κομπούχα** (ή **κομπούτσα**) είναι ποτό, προϊόν ζύμωσης, ελάχιστα ανθρακούχο, αρωματισμένο με μαύρο ή πράσινο τσάι. Θεωρείται λειτουργικό προϊόν λόγω των ωφέλιμων για την υγεία βακτηρίων και μυκήτων (Symbiotic Culture of Bacteria and Yeast, εν συντομία SCOBY) που το παράγουν και περιέχονται στο τελικό προϊόν. Οι συμβιωτικοί μικροβιακοί πληθυσμοί στο SCOBY στην εκάστοτε καλλιέργεια ποικίλουν. Παρόλα αυτά, οι ζυμομύκητες που περιέχει είναι κατά κύριο λόγο της οικογένειας σακχαρομυκήτων (Saccharomyces) καθώς και άλλοι, ενώ από πλευράς βακτηρίων περιλαμβάνονται σχεδόν πάντοτε στελέχη της οικογένειας *Gluconacetobacter xylinus*, τα οποία οξειδώνουν της παραγόμενες από τη ζύμωση αλκοόλες σε αιθανικό  οξύ και άλλα οξέα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τσάι
Η Αιγιναία (εφημερίδα)

Η **Αιγιναία** (15 Μαρτίου 1831-15 Σεπτεμβρίου 1831), ήταν εφημερίδα  «Φιλολογική, Επιστημονική και Τεχνολογική», η οποία εκδιδόταν στην Αίγινα από τον Γεώργιο Αποστολίδη Κοσμητή. Το κύριο μέρος της θεματολογίας της αφορά την ελληνική εκπαίδευση. Άλλοτε με τη δημοσίευση επίσημων κειμένων σχετικών με τη σύσταση και τη λειτουργία σχολείων, άλλοτε με άρθρα τα οποία αφορούν γενικότερα το εκπαιδευτικό σύστημα. Τα τεύχη του περιοδικού συμπληρώνονται από επιστημονικά θέματα. Με την εφημερίδα συνεργάζονται οι Ιωάννης Κοκκώνης και ο έφορος της παιδείας Ανδρέας Μουστοξύδης. Θα υπογράφουν κάθε συνεργασία τους με τα αρχικά των νομάτων τους, αντίστοιχα : *Ι.Κ*., *Α.Μ.*
Η γλώσσα του εντύπου είναι η καθαρεύουσα, ενώ είναι «συντηρητικό στη δομή του». Επρόκειτο για ένα «όργανο συστηματικής προβολής της εκπαιδευτικής πολιτικής του Καποδίστρια»

Η έκδοσή του διακόπτεται αιφνιδιαστικά με τη δολοφονία του Καποδίστρια. Το τελευταίο φύλλο κυκλοφορεί μια εβδομάδα πριν από τη δολοφονία του. Από την άποψη της διάρθρωσης της ύλης θέλησε να συνεχίσει τα προεπαναστατικά περιοδικά, αλλά απέτυχε. Η αποτυχία της συνδεόταν με την απουσία ευρωπαϊκών πηγών άντλησης πληροφοριών αλλά  και των κατάλληλων συνεργατών και φυσικά  του ανάλογου αναγνωστικού κοινού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αικατερίνη Κουμαριανού: «Ο τύπος από το 1828 ως το 1832», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τόμ. ΙΒ΄, 1975, σελ. 587
* Γιούλα Κουτσοπανάγου: «Η Αιγιναία», στο: Λουκία Δρούλια-Γιούλα Κουτσοπανάγου (επίμ.), Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου, τόμ. 1ος, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών-Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα 2008, σελ. 145-146
* Γιάννης Καράς: «Τα προεπαναστατικά περιοδικά έντυπα»,στο: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών/Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Ιστορία και φιλοσοφία των επιστημών στον Ελληνικό χώρο (17ος-19ος αι.), εκδ. Μεταίχμιο, Αθήνα 2003, σελ. 648-654

Αιγιναια
Αιγιναια
Κατοχική κυβέρνηση

Γενικά με τον όρο **κατοχική κυβέρνηση** ή **κυβέρνηση υπό κατοχή**, ή κατά διεθνή όρο **κυβέρνηση μαριονέτα**, χαρακτηρίζεται η κυβέρνηση που συγκροτείται και διορίζεται σε μία πρώην κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα, που έχει ηττηθεί από τον κατακτητή της. Ο διορισμός της γίνεται συνηθέστερα αμέσως μετά την παράδοση της χώρας, ανεξάρτητα αν στη συνέχεια ακολουθήσει, ή όχι, προσάρτηση του εδάφους της, ή καταστεί «κράτος δορυφόρος». Την ίδια επίσης ονομασία φέρουν και οι κυβερνήσεις που διαδέχονται η μία την άλλη, υπό αυτό το καθεστώς.

## Γενικά
Οι κατοχικές κυβερνήσεις λειτουργούν μόνο για εσωτερικές υποθέσεις, νομοθετώντας και ασκώντας εξουσία υπό την επίβλεψη στρατιωτικής διοίκησης του κατακτητή. Σημειώνεται ότι οι κυβερνήσεις αυτές στερούνται του δικαιώματος της διεθνούς εκπροσώπησης, σύναψης συμμαχιών, καθώς επίσης και ανάπτυξης ελεύθερου εμπορίου, ενώ και οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι τίθενται υπό τον έλεγχο του κατακτητή. Οι διορισμοί κατοχικών κυβερνήσεων, προβλέπονται από το δίκαιο του πολέμου, προσδίδοντας σ΄ αυτές την έννοια της εσωτερικής αυτοδιοίκησης, για τη διατήρηση της αναγκαίας δημόσιας τάξης και ασφάλειας. Στη σύγχρονη ιστορία και ειδικότερα κατά τον Β' Π.Π., πολλές κυβερνήσεις χωρών λίγο πριν υποστούν ολοκληρωτική ήττα διέφευγαν σε άλλες χώρες προκειμένου να διατηρούν τη συνέχεια της διεθνούς αναγνώρισης της χώρας τους. Στις περιπτώσεις αυτές οι κυβερνήσεις καλούνται "ελεύθερες κυβερνήσεις", σε αντιδιαστολή του όρου "κατοχικές κυβερνήσεις". Από τον Α' Π.Π, αλλά και κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π. σε πολλές χώρες διορίστηκαν  κατοχικές κυβερνήσεις που συγκροτούνταν συνηθέστερα από πρόσωπα ευρύτερης λαϊκής αποδοχής και λιγότερο εμφανώς φιλικά προσκείμενα προς τον κατακτητή. Σε όλες όμως τις περιπτώσεις και παρά τον νομιμοφανή χαρακτήρα αυτών των κυβερνήσεων, οι υπό κατοχή λαοί δεν έπαψαν να θεωρούν αυτές και τα πρόσωπα που τις απαρτίζουν "συνεργάτες" των κατακτητών. Χαρακτηριστικές υπήρξαν οι επιθέσεις που δέχθηκαν μέλη της κατοχικής ιρακινής κυβέρνησης, που είχαν διορίσει και ανασυγκροτήσει οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, μετά την εισβολή τους στο Ιράκ.

## Ελλάδα
Στην Ελλάδα το 1941, μετά την εισβολή της Γερμανίας, όταν εξέλιπε και η τελευταία αντίσταση στη Κρήτη, η ελληνική κυβέρνηση κατέφυγε ως «ελεύθερη κυβέρνηση» στο Κάιρο. Κατά την περίοδο της τριπλής κατοχής διορίστηκαν στην Ελλάδα, που έφερε το όνομα «Ελληνική Πολιτεία» ή «Ελληνικό κράτος» (όπως επιβλήθηκε), τρεις κατοχικές κυβερνήσεις:
# Η Κυβέρνηση Γεωργίου Τσολάκογλου 1941
# Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου 1942 και 
# Η Κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη 1943.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Γ΄(συμπλήρωμα), σελ. 298.
* Β. Ραφαηλίδης "Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974" Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου Αθήνα 1993, σελ. 167.

## Δείτε επίσης
*Υπηρεσιακή κυβέρνηση

Κατηγορία:Πόλεμος
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Κατοχικη
Απόλλων (εφημερίδα)

Ο ***Απόλλων*** (11 Μαρτίου-30 Σεπτέμβρη 1831), ήταν εφημερίδα η οποία εκδιδόταν στην Ύδρα από τον Αναστάσιο Πολυζωίδη. Κυκλοφόρησε συνολικά 61 φύλλα.

## Οι απαρχές
Προαναγγέθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1830 η έκδοσή της για την 1η Ιανουαρίου του 1831. Όμως αποφασίσθηκε η απαγόρευση της κυκλοφορίας της. Στις 6 Μαρτίου προαναγγέλεται εκ νέου η έκδοσή της από τον Αναστάσιο Πολυζωίδη.

## Η πολεμική εναντίον του Καποδίστρια
Η εφημερίδα διά του εκδότου της προπαγάνδιζε απροκάλυπτα την αποστασία από την κυβέρνηση του Ιωάννου Καποδίστρια. Αμείλικτη ήταν η πολεμική εναντίον του, επειδή εμπόδιζε την ελευθεροτυπία και αρνιόταν τη σύγκληση νέας εθνοσυνελεύσεως. Άρχισε να δημοσιεύει σειρά ομαδικών αναφορών νησιοτών που απευθύνονταν προσωπικά στον Κυβερνήτη: από τους Ψαριανούς, τους  Ερμουπολίτες και κατέκριναν τον τρόπο διακυβερνήσεώς του. Ο διοικητής της Ύδρας και άλλοι απεσταλμένοι από την κυβέρνηση επιχείρησαν να εμποδίσουν την σχετική αρθρογραφία της εφημερίδος ή να έλθουν σε κάποια συνδιαλλαγή με τον εκδότη της. Όμως κάθε απόπειρα ελέγχου ήταν αναποτελεσματική: ένοπλοι Υδραίοι φρουρούσαν το τυπογραφείο συνεχώς. Η είδηση της δολοφονίας του Καποδίστρια πανηγυρίστηκε από την εφημερίδα με την αναγγελία στους αναγνώστες ότι «οι δύο Μαυρομιχάληδες έγιναν μιμηταί των Αρμοδίων και Αριστογειτόνων, των Βρούτων και των Κασσίων, δια να απαλλάξουν το έθνος από από το τέρας της τυραννίας...». Αμέσως μετά τη δολοφονία ο *Απόλλων* έπαψε να εκδίδεται, διότι «ο σκοπός επληρώθη».

## Δείτε επίσης

* Ιστορία της ελληνικής τυπογραφίας

## Παραπομπές


## Πηγές
*Αικατερίνη Κουμαριανού, «Ο τύπος από το 1828 ως το 1832», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙΒ, 1975, σελ. 587
*Γιούλα Κουτσοπανάγου, «Ο Απόλλων», στο:Λουκία Δρούλια-Γιούλα Κουτσοπανάγου (επίμ.), Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου,τομ.1ος, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών-Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα, 2008, σελ.257-258

Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ύδρα
Rust In Peace

Το **Rust in Peace** είναι το τέταρτο άλμπουμ του αμερικάνικου Thrash Metal συγκροτήματος Megadeth. Ήταν το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε από την "Capitol Records". Παραγωγός ήταν ο Μάικ Κλινκ, ο πρώτος παραγωγός των Megadeth που δεν απολύθηκε κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων. Το "*Rust in Peace*" ήταν το πρώτο άλμπουμ που ηχογραφούσαν οι Megadeth με τον Μάρτι Φρίντμαν στην κιθάρα και τον Νικ Μένζα στα τύμπανα μετά την απόλυση των Τζεφ Γιανγκ και Τσακ Μπέλερ, αντίστοιχα.
Οι στίχοι πραγματεύονται θέματα όπως ο πόλεμος, η θρησκεία ή και φανταστικά θέματα. Τα δύο σινγκλ του δίσκου ήταν το "*Hangar 18*" και το "*Holy Wars... The Punishment Due*", τα οποία ανέβηκαν στο βρετανικό Top-30. Το "*Rust in Peace*" θεωρείται ένα από τα άλμπουμ με τη μεγαλύτερη επιρροή στο χώρο του Thrash Metal και έλαβε καλές κριτικές από το κοινό και τους οπαδούς του συγκροτήματος. Η εμπορική του επιτυχία ήταν μεγάλη αφού ανέβηκε στο Top-10 της Μεγάλης Βρετανίας και έγινε πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 2004 κυκλοφόρησε μια επανέκδοση του "*Rust in Peace*" που περιείχε κάποια επιπρόσθετα τραγούδια.

## Τραγούδια
1. **Holy Wars... The Punishment Due** *(Mustaine)* - 6:32
2. **Hangar 18** *(Mustaine, Menza)* - 5:11
3. **Take No Prisoners** *(Mustaine)* - 3:27
4. **Five Magics** *(Mustaine)* - 5:39
5. **Poison was the Cure** *(Mustaine)* - 2:56
6. **Lucretia** *(Mustaine, Ellefson)* - 3:56
7. **Tornado of Souls** *(Mustaine, Ellefson)* - 5:19
8. **Dawn Patrol** *(Ellefson)* - 1:51
9. **Rust in Peace... Polaris** *(Mustaine)* - 5:35

## Θέσεις τσαρτ
***Rust in Peace*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[Οκτώβριος]] [[1990]]***

***Holy Wars... The Punishment Due*** *(σινγκλ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[Σεπτέμβριος]] [[1990]]***

***Hangar 18*** *(σινγκλ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[Μάρτιος]] [[1991]]***

## Βραβεία
***Rust In Peace*** *(άλμπουμ)*
Ηνωμένες Πολιτείες (*RIAA Certification*): Πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (*BPI Certification*): Ασημένιος
Καναδάς (*CRIA Certification*): Πλατινένιος
Αργεντινή (*CAPIF Certification*): Χρυσός

## Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "*Rust in Peace*" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
* Ντέιβ Μαστέιν - κιθάρα, φωνητικά
* Μάρτι Φρίντμαν - κιθάρα
* Ντέιβ Έλεφσον - μπάσο, φωνητικά
* Νικ Μένζα - τύμπανα

## Πηγές

Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Γιόχαν Γιάκομπ Μπερνούλι

Ο **Γιόχαν Γιάκομπ Μπερνούλι** (, 1831-1913) ήταν Ελβετός κλασικός αρχαιολόγος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1831 στη Βασιλεία, μέλος της φημισμένης οικογένειας Μπερνούλι. Σπούδασε γερμανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας. Αργότερα συνέχισε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ της αρχαιολογίας το 1854. Εργάστηκε ως καθηγητής σε διάφορα γυμνάσια στην Βασιλεία. Εκεί διορίστηκε μέλος της επιτροπής της νεοσύστατης Αίθουσας Γλυπτών της Βασιλείας (γερμ. *Skulpturhalle Basel*), και ως έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, όπου ανέλαβε την έδρα της αρχαιολογίας το 1895. Από το 1892 διετέλεσε μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου. Απεβίωσε στις 22 Ιουλίου 1913 στην γενέτειρά του.

## Εργογραφία
Ο Μπερνούλι διακρίθηκε ιδίως στον τομέα της κλασικής ελληνικής και ρωμαϊκής εικονογραφίας, ενώ τα έργα του θεωρούνται μέχρι σήμερα ως βασική βιβλιογραφία στον τομέα αυτό.
* *Die römische Ikonographie*, 4 Bände, 1882–1891 
* *Griechische Ikonographie im klassischen Altertum*, 2 Bände, 1900. Beide Bände auf CD-ROM ISBN 978-3-89744-009-8, Edition Ruprecht 2008

## Παραπομπές


## Πηγές
* Karl Schefold: *Johann Jakob Bernoulli 1831–1913.* In: Reinhard Lullies, Wolfgang Schiering (Hrsg.): *[[Archäologenbildnisse]]. Porträts und Kurzbiographien von Klassischen Archäologen deutscher Sprache.* Mainz 1988, ISBN 3-8053-0971-6, S. 55–56.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ψηφιακή συλλογή έργων στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης

Κατηγορία:Ελβετοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Ελβετοί ιστορικοί της τέχνης
Κατηγορία:Ελβετοί πανεπιστημιακοί
Ψηφιδωτό της Σχολής του Πλάτωνα

Το **ψηφιδωτό της Σχολής του Πλάτωνα** ή **ψηφιδωτό των Φιλοσόφων** ανακαλύφθηκε το 1897 σε αρχαιολογικές ανασκαφές στο Ηράκλειο (Ερκολάνο) της Καμπανίας κοντά στην Πομπηία. Φιλοξενείται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι.
## Περιγραφή
Το ψηφιδωτό περιέχει επτά ηλικιωμένους γενειοφόρους άνδρες που ίστανται ή κάθονται γύρω από μια εξέδρα, ενώ συνομιλούν ή κάνουν διάλογο μεταξύ τους. Η γύρω περιοχή χαρακτηρίζεται από δύο κίονες με επιστύλιο, έναν κορμό δέντρου και ένα ηλιακό ρολόι που είναι τοποθετημένο επάνω σε κίονα. Στο βάθος δεξιά διακρίνουμε την κορυφή ενός λόφου ή βράχου, περιτοιχισμένου. Ο άνδρας στη μέση της σκηνής κρατάει στο χέρι του ένα ραβδάκι και δείχνει με αυτό προς την υδρόγειο σφαίρα που είναι τοποθετημένη στο έδαφος μέσα σε ένα πλαίσιο.

## Ερμηνεία
Το ψηφιδωτό ερμηνεύεται ως η σχολή του Πλάτωνα. Ο Σολιάνο θέλει τον εικονιζόμενο βράχο για την Ακρόπολη και τοποθετεί την σκηνή στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, κεντρικό πρόσωπο είναι ο Πλάτωνας, ενώ διδάσκει. Μια παρόμοια σκηνή είναι γνωστή και από άλλο μωσαϊκό που βρίσκεται στην Βίλα Αλμπάνι.   

Με την ερμηνεία αυτή συμφώνησαν αρχικά και άλλοι, οι Ε. Πέτερσεν και Ντηλς, ενώ διαφώνησαν οι Τσιαπέλι και Στάιν, οι οποίοι ερμήνευσαν τα πρόσωπα ως εξής (από αριστερά προς δεξιά): Ζήνων, Αριστοτέλης, Πυθαγόρας, Επίκουρος, Πλάτων, Σωκράτης και Θεόφραστος. Σύμφωνα με μια τρίτη εκδοχή πρόκειται για τον Διονύσιο των Συρακουσών που επισκέπτεται τον Πλάτωνα στην Αθήνα.  
## Ιστορική τοποθέτηση
Ο καλλιτεχνικός χαρακτήρας του ψηφιδωτού τοποθετείται στην ελληνιστική εποχή, και συγκεκριμένα το πρότυπο του μωσαϊκού ανάγεται στον 3ο αιώνα π.Χ.
## Δείτε επίσης
* Υδρόγειος σφαίρα του Στράβωνα

## Παραπομπές

*
Κατηγορία:Ψηφιδωτά
Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι
Ανατολική ζώνη (Μπουτάν)

Η **Ανατολική ζώνη** είναι μια από τις 4 ζώνες του Μπουτάν. Πρωτεύουσα είναι η Μόνγκαρ.

## Πληθυσμός
Η ζώνη έχει πληθυσμό 175.163 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2005.

## Γεωγραφία
Η ανατολική ζώνη καλύπτει όλη την ανατολική πλευρά του Μπουτάν. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την περιφέρεια Μπουμτάνγκ και στα νοτιοδυτικά με την περιφέρεια Ζεμγκάνγκ. Έχει έκταση 10.949 τ.χλμ.

## Περιφέρειες

## Επαρχίες
Η Ανατολική ζώνη υποδιαιρείτο παλαιότερα σε 2 επαρχίες: Κουρτοέντ και Κουρμαέντ.

## Πόλεις
* Λούντσε 
* Σάμντρουπ Τζόνγκαρ
* Τρασιγκάνγκ 
* Τρασιγιάνγκτσε  
* Μόνγκαρ

## Δείτε επίσης
* Ζώνες του Μπουτάν

Κατηγορία:Γεωγραφία του Μπουτάν
Μάρκος Αμπίβουλος

Ο **Μάρκος Αμπίβουλος** ή **Μάρκος Αμπίβιος** ήταν ο δεύτερος Ρωμαίος επίτροπος της Ιουδαίας(9-12). Ανήκε και αυτός στην τάξη των ιππέων όπως και ο προκατοχός του Κωπώνιος. 
## Ο θάνατος της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης
Το πιο αξιοσημείωτο γεγονός που συνέβη κατά την διάρκεια της θητείας του Μάρκου Αμπίβουλου ήταν ο θάνατος της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης το 10. 

Όταν ο Ηρώδης πέθανε άφησε στην Σαλώμη μεταξύ άλλων και τις πόλεις Ιαμνεία, Άζωτο και Φασαηλίδα. Η διαθήκη αυτή είχε επικυρωθεί  κατόπιν από τον Οκταβιανό Αύγουστο.Η κυριαρχία της Σαλώμης ήταν όμως τυπική. Τα εδάφη αυτά βρίσκονταν υπό την δικαιοδοσία του Ηρώδη Αρχέλαου. Η Σαλώμη πεθαίνοντας κληροδότησε αυτές τις πόλεις στην σύζυγο του Αύγουστου Λίβια. Έτσι οι πόλεις αυτές, πέρασαν και τυπικά πλέον στην δικαιοδοσία του Ρωμαίου επιτρόπου.

Ο Μάρκος Αμπίβουλος αντικαταστάθηκε το 12 από τον Άννιο Ρούφο.
## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιώσηπος *Ιστορία του Ιουδαικού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι ΄Ελληνες» *Εκδόσεις Κάκτος 1997
*Ρόπς Ν.* Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού* Εκδόσεις Παπαδήμα 2005

Κατηγορία:Ρωμαίοι επίτροποι της Ιουδαίας
Καστέλ Σαν Ζίνο

Το **Καστέλ Σαν Ζίνο** , **Κάστρο του Αγίου Ζήνων** (ιταλικά : **Castel San Zeno**, γερμανικά : **Zenoburg** ή **Zenoberg**) είναι κάστρο  στις Δολομιτικές Άλπεις στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε της Ιταλίας. Βρίσκεται κοντά στην πόλη Μεράνο στην επαρχία Μπολτζάνο σε μια προεξοχή του βράχου.

Πρώτοι οι Ρωμαίοι είχαν οχυρώσει το σημείο (Castrum Maiensis) για τον έλεγχο των εμπορικών δρόμων σε στρατηγική θέση από εκείνη την εποχή. Στον μεσαίωνα στον βράχο χτίστηκε ο ναός του Αγίου Ζήνων (San Zeno) όπου αργότερα έγινε τόπος προσκυνήματος με την μεταφορά σε αυτή των λειψάνων των Αγίων Βαλεντίνου και Corbinian το 725 . Λίγα χρόνια αργότερα, τα λείψανα των δύο αγίων μεταφέρθηκαν αλλού, ενώ αργότερα το εκκλησάκι έπεσε σε αχρηστία.

Μεταξύ 1285 και 1290 χτίστηκαν οι πρώτες οχυρώσεις από την οικογένεια *Suppan* που έγιναν κύριοι της περιοχής. Ο *Meinhard ΙΙ* έχτισε αρχικά μια οχυρωμένη κατοικία όπου έμεινε στην οικογένεια εώς το 1347 όταν καταστράφηκε από τα στρατεύματα *Charles IV του Λουξεμβούργου*. Πάνω από την σημερινή πύλη του κάστρου έχει διασωθεί ο εντοιχισμένος θυρεός με τον αετό του Τιρόλου.  

Από το 1880 το κάστρο ανήκει στον *Leopold von Braitenberg * και σήμερα στους απογόνους του

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Art. *Zenoburg* in Oswald Trapp (a cura di), *Tiroler Burgenbuch II: Burggrafenamt*, Bolzano, Athesia, 1973.
* Volker Stamm, *Zum Erwerb der Burg St. Zenoberg durch die Tiroler Landesfürsten*, in "Der Schlern", 81, 2007, pp. 62-65.

ΣανΖινοΚαστελ
Μακρυχώρι Καρδίτσας

Το **Μακρυχώρι** βρίσκεται κτισμένο στο βορειοανατολικό μέρος του νομού Καρδίτσας σε υψόμετρο 96 μέτρων και απέχει 14 χιλιόμετρα περίπου από την πρωτεύουσα του νομού. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Μακρυχωρίου, που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Κάμπου του Δήμου Καρδίτσας. Κατά την Απογραφή του 2011 ο μόνιμος πληθυσμός του χωριού ανερχόταν σε 822 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και ειδικότερα με την καλλιέργεια βαμβακιού. Σημαντικά αξιοθέατα θεωρούνται το δίτοξο γεφύρι του Μακρυχωρίου στον Πάμισο ποταμό και η "μαγούλα" (χαμηλός γήλοφος) στα Ν -ΝΑ του χωριού με ευρήματα της Μέσης Νεολιθικής περιόδου.
Στο χωριό εδρεύει το ποδοσφαιρικό σώματειο Απόλλων Μακρυχωρίου που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής.

## Ιστορικά στοιχεία
Διατηρεί το όνομά του από τον 11ο αιώνα και αναφέρεται ως οικισμός στην τουρκική απογραφή του 1454–1455 καθώς και στα μέσα του 17ου αιώνα. Στη σημερινή του θέση κτίστηκε το 1920. Πριν οι κατοικίες βρίσκονταν διάσπαρτες στην περιοχή Μπλιούρη, την οποία διασχίζει ο ποταμός Καλέντζης. Τη χειμερινή περίοδο τα νερά του ποταμού κατέκλυζαν την περιοχή και οι κάτοικοι για να αποφύγουν τις πλημμύρες αναγκαζόταν να κτίζουν τις οικίες τους σε διάφορα υψώματα, με αποτέλεσμα αυτές να βρίσκονται μακριά η μία από την άλλη και το χωριό να καταλαμβάνει μια μεγάλη, μακρόστενη έκταση από την οποία φαίνεται ότι πήρε την ονομασία του το χωριό. Το χωριό συστάθηκε ως αυτοτελής κοινότητα το 1912, έως τότε ανήκε στο Δήμο Τιτανίου. Το 1924 έγινε απαλλοτρίωση και μοιράστηκαν τα χωράφια στους κατοίκους με κλήρωση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τοπική Κοινότητα Μακρυχωρίου από το Δήμο Καρδίτσας
* Μαγούλα Μακρυχωρίου  από το http://ldepka.culture.gr 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας