open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jedna si jedina

Το ***Jedna si jedina*** (*Μία είσαι μοναδική- 'Γιέντνα σι γιεντίνα*') ήταν ο εθνικός ύμνος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης από το 1992 ως το 1998.

Υιοθετήθηκε το Νοέμβριο του 1992.Η μουσική ανήκε στο παλιό λαϊκό βοσνιακό τραγούδι *Sa one strane Plive* ενώ οι στίχοι γράφτηκαν από τον Edin Dervišhalidović. Επειδή θεωρήθηκε ότι ο ύμνος απέκλειε τους Σέρβους και τους Κροάτες της χώρας, αντικαταστήθηκε το 1998 από το *[[Intermeco]]*. Πολλοί εθνικά Βόσνιοι όμως συνεχίζουν να θεωρούν το **Jedna si jedina** ως τον πραγματικό ύμνο της χώρας τους. Στους αθλητικούς αγώνες, οι Βόσνιοι οπαδοί τραγουδούν το **Jedna si jedina**, ενώ παίζεται το Intermeco*.*

## Στίχοι-Μετάφραση


:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Jedna i Jedina'' αρχείο WAV

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Οστεϊχθύες

Οι **οστεϊχθύες** αποτελούν ταξινομική ομάδα των ψαριών με οστέινους σκελετούς σε αντίθεση με τους χονδριχθύες. Η υπερομοταξία των Οστεϊχθύων περιλαμβάνει τις υποκλάσεις των Δίπνευστων, των Κροσσοπτερυγίων, των Βραχιοπτερυγίων και των Ακτινοπτερυγίων. Η υποκλάση των Ακτινοπτερυγίων περιλαμβάνει τη μεσοκλάση των Τελεόστεων η οποία είναι η πολυπληθέστερη σε αριθμό ειδών (περίπου 26.000 από τα 28.000 γνωστά είδη ιχθύων ανήκουν στην μεσοκλάση των τελεόστεων).

## Μορφολογία

Οι Οστεϊχθύες φέρουν πλήρως οστεοποιημένους σπονδύλους σε αντίθεση με τα είδη της κλάσης των χονδριχθύων των οποίων οι σπόνδυλοι δεν είναι πλήρως οστεοποιημένοι, οι οποίοι σχηματίζουν ενδοσκελετούς. Περιλαμβάνει τα γνωστότερα είδη ιχθύων. Είναι γονοχωρικά ζώα, δηλαδή η αναπαραγωγή τους απαιτεί την ύπαρξη αρσενικού και θηλυκού, και διαθέτουν όλα βράγχια για την αναπνοή τους, ενώ οι δίπνευστοι χρησιμοποιούν επίσης και τους υποτυπώδεις πνεύμονές τους.

## Πηγές
* Λεονάρδος Ιωάννης, *Ιχθυολογία*, 2004.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Τελεόστεοι

Οι **Τελεόστεοι** ιχθύες αποτελούν ταξινομική ομάδα των ψαριών. Περιλαμβάνει περίπου 27.000 είδη ιχθύων, που αντιπροσωπεύουν το 96% όλων των αρτίγονων ψαριών και περίπου το 50% όλων των Σπονδυλοζώων.Οι Τελεόστεοι ανήκουν στη μεγάλη ομοταξία των Ακτινοπτερύγιων και συγκεκριμένα αποτελούν κλάδο της υφομοταξίας των Νεοπτερύγιων. 

## Πηγές
* Ιχθυολογία, *Λεονάρδος Ιωάννης*, 2004.

Κατηγορία:Ακτινοπτερύγιοι
Εθνικός ύμνος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

**Državna himna Bosne i Hercegovine** (*Εθνικός Ύμνος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης*) είναι ο εθνικός ύμνος της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Υιοθετήθηκε στις 25 Ιουνίου του 1999 με Νόμο που αφορά τον εθνικό ύμνο. Η αρχική του ονομασία ήταν Intermeco. Αντικατέστησε τον παλαιό ύμνο ***[[Jedna Si Jedina]]*** ο οποίος κατηγορήθηκε πως απέκλειε τους Κροάτες και τους Σέρβους που ζούσαν στη χώρα. Η μελωδία γράφτηκε από τον Ντούσαν Σέστιτς ενώ ο ύμνος δε διέθετε στίχους ως το 2009. Ο Σέστιτς έγραψε και τους στίχους μαζί με τον Μπένιαμιν Ίσοβιτς. Οι στίχοι εγκρίθηκαν το Φεβρουάριο του 2009 και αναμένεται η έγκριση από το υπουργικό συμβούλιο και την κοινοβουλευτική συνέλευση. Οι στίχοι δεν αναφέρουν τις δύο οντότητες ή τις εθνοτικές ομάδες που συναποτελούν το κράτος όμως τελειώνουν με τη φράση "Μαζί πορευόμαστε στο μέλλον!".

## Στίχοι
### [[βοσνιακή γλώσσα|βοσνιακά]]

### Ελληνική μετάφραση

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Himna BiH napokon dobila tekst -Ο ιστότοπος "Sarajevo-X" περιέχει μια σελίδα για τον ύμνο και συμπεριλαμβάνει ένα ηχητικό του απόσπασμα με τραγούδι.

## Παραπομπές


Υμνος
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Αναπνευστική συσκευή κλειστού κυκλώματος

**Αναπνευστική συσκευή κλειστού κυκλώματος**, επίσης, **Rebreather** είναι η αναπνευστική συσκευή στην οποία μέσω ενός κυκλώματος (αναπνευστικού κύκλου) επανεισπνέεται ο εκπνεόμενος αέρας αφού καθαριστεί σε ειδικά φίλτρα (π.χ. κάνιστρα νατρασβέστου) και κατακρατηθεί το διοξείδιο του άνθρακος.   

## Γενικά
Η τεχνολογία των συσκευών κλειστού ή ημίκλειστου κυκλώματος μπoρεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η παροχή εισπνεόμενου αερίου είναι περιορισμένη είτε σε υποβρύχιο περιβάλλον ή όπου το περιβάλλον είναι τοξικό ή υποξικό, όπως κατά τη διάρκεια της πυρόσβεσης, της διάσωσης προσωπικού ορυχείων και προσπάθειες σε μεγάλο υψόμετρο. Χρησιμοποιείται, επίσης, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το εισπνεόμενο αέριο είναι εμπλουτισμένο ή περιέχει ακριβά αέρια ως συστατικά, όπως είναι τα μείγματα ηλίου ή τα αναισθητικά αέρια. Σήμερα πολλές αναπνευστικές συσκευές κλειστού κυκλώματος χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά κυκλώματα, αισθητήρες και διάφορους αυτοματισμούς, που ρυθμίζουν την αναλογία του εισπνεόμενου μείγματος.

### Υποβρύχιο περιβάλλον
* Ως συσκευή κλειστού κυκλώματος "rebreather κλειστού κυκλώματος" (CCR), "rebreather ημίκλειστου κυκλώματος" (SCR), "υποβρύχια ανανπνευστική συσκευή κλειστού κυκλώματος" (CCUBA – στρατιωτικός όρος), ή απλά "rebreather".
* Στην κατάδυση με παροχή επιφανείας χρησιμοποιείται η τεχνολογία των rebreather για τον καθαρισμό του εκπνεόμενου αέρα στην επιφάνεια και την επανεισαγωγή του στην τροφοδοσία του δύτη, ή ως αυτόνομη συσκευή καθαρισμού αέρα προσαρτημένη στον δύτη.
* Τα υποβρύχια, οι καταδυτικοί κώδωνες και τα συστήματα κατάδυσης κορεσμού χρησιμοποιούν συσκευή καθαρισμού αέρα που λειτουργεί με τις ίδιες ακριβώς αρχές.

### Ορυχεία
* Διάσωση ορυχείων και άλλες βιομηχανικές εφαρμογές – όπου είναι παρόντα δηλητηριώδη αέρια ή υπάρχει έλλειψη οξυγόνου, για παράδειγμα σε συνθήκες πυρόσβεσης.

### Διάστημα
* Επανδρωμένα διαστημικά οχήματα και διαστημικές στολές καθώς το εξωτερικό διάστημα δεν μπορεί να υποστηρίζει τη ζωή εξαιτίας της έλλειψης οξυγόνου.

### Νοσοκομεία
*Σε συστήματα νοσοκομειακής αναισθησίας - για τη χορήγηση ελεγχόμενων συγκεντρώσεων αναισθητικών αερίων σε ασθενείς, τη δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα του εκπνεόμενου αέρα και την αποφυγή cμόλυνσης του αέρα που εισπνέει το προσωπικό ενός χειρουργείου.

### Ορειβασία
* Στην ορειβασία που γίνεται στα Ιμαλάια, καθώς το μεγάλο υψόμετρο μειώνει της μερικής πίεσης του οξυγόνου στον περιβάλλοντα αέρα, κάτι που μειώνει την ικανότητα του ορειβάτη να λειτουργεί αποτελεσματικά. Τα ορειβατικά rebreather παρέχουν μεγαλύτερη μερική πίεση οξυγόνου στον ορειβάτη, μειώνοντας παράλληλα τον κίνδυνο νόσου υψομέτρου.

## Σημειώσεις - παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αναπνευστικά συστήματα αναισθησίας
* NIOSH Docket # 123, titled "Reevaluation of NIOSH limitations on and precaution for safe use of positive-pressure closed-circuit SCBA" is available at the link https://web.archive.org/web/20121025064311/http://www.cdc.gov/niosh/review/public/123/default.html
*

Κατηγορία:Ιατρικές συσκευές
Κατηγορία:Καταδυτικός εξοπλισμός
Κατηγορία:Προστατευτικός εξοπλισμός
Bundesautobahn 42

Η **Bundesautobahn 42** (συντομογραφία: **BAB 42**) ή **Autobahn&nbsp;42** (συντομογραφία: **A&nbsp;42**) είναι αυτοκινητόδρομος της Γερμανίας. Διασχίζει από ανατολή προς δύση τις εξής πόλεις της βόρειας περιοχής του Ρουρ: ξεκινώντας από το Κάστροπ-Ράουξελ περνά το Χέρνε, το Γκελζενκίρχεν, το βόρειο Έσσεν, το Μπότροπ, το Όμπερχαουζεν, το βόρειο Ντούισμπουργκ και καταλήγει στο Καμπ-Λίντφορντ. Επειδή περνά δίπλα από τον ποταμό Έμσερ λέγεται και **Emscherschnellweg**.

left|200px|Η A 42 στον χάρτη της Γερμανίας

## Ιστορία
Στην δεκαετία του 1970 χτίστηκε το πρώτο μέρος της Α 42 που ξεκινούσε από την Α 45 (διασταύρωση *Autobahnkreuz Castrop-Rauxel Ost*) και κατέληγε στα σύνορα των πόλεων Έσσεν και Μπότροπ (έξοδος *Bottrop-Süd*). Την δεκαετία του 1980 ο αυτοκινητόδρομος επεκτάθηκε μέχρι την Α 59 (διασταύρωση Autobahnkreuz *Duisburg Nord*) και αργότερα, αφού χτίστηκε ανάλογη γέφυρα πάνω από τον Ρήνο μέχρι το Καμπ-Λίντφορντ. Έτσι η Α 42 καταλήγει στην Α 57 που βρίσκεται δυτικά του Ρήνου.

[none|thumb|330px|Η Α 42 περνά πάνω από τον Ρήνο μεταξύ [Ντούισμπουργκ-Μπέεκερβερτ και Ντούισμπουργκ-Μπάερλ]]

## Μετονομασία του κόμβου 16
Μέχρι τις 4 Απριλίου 2006 το όνομα του κόμβου 16 ήταν *Gelsenkirchen-Schalke*. Την μέρα αυτή τελειοποιήθηκε ο ομώνυμος νέος κόμβος 17 (που αρχικά σχεδιάστηκε ως έξοδος *Gelsenkirchen-Schalke-Nord*) και ο κόμβος 16 πήρε το όνομα *Gelsenkirchen-Zentrum*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστορία της A 42 (γερμ.)

Κατηγορία:Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Αιγαιακοί πολιτισμοί

Οι **Αιγαιακοί πολιτισμοί** είναι ένας γενικός όρος που χρησιμοποιείται για τους πολιτισμούς της εποχής του Χαλκού στον αιγαιακό χώρο. Στην πραγματικότητα ο όρος καλύπτει τρεις περιοχές: τα νησιά του Αιγαίου, την Κρήτη και την ηπειρωτική Ελλάδα. Η Κρήτη από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού συνδέεται με το Μινωικό πολιτισμό, ενώ στις Κυκλάδες και στην ηπειρωτική Ελλάδα υπάρχουν διάφοροι πολιτισμοί. Οι Κυκλάδες βρέθηκαν σε στενή επικοινωνία με την κυρίως Ελλάδα κατά την πρωτοελλαδική Μινυακή περίοδο και με την Κρήτη τη Μινωική περίοδο. Από περίπου το 1450 π.Χ., ο πρωτοελληνικός Μυκηναϊκός πολιτισμός εξαπλώνεται στην Κρήτη.

## Δείτε επίσης
* Γραμμική Α
* Γραμμική Β
* Αιγαιακά ψηφία
Αυτόμελο τροπάριο

**Αυτόμελον** ονομάζεται σε ένα σύνολο τροπαρίων το πρώτο από αυτά, που έχει ιδιαίτερη (δική του) μελωδική γραμμή. Τα επόμενα τροπάρια τού συνόλου αντιγράφουν το μέλος τού αυτόμελου και λέγονται προσόμοια. Δηλ. το αυτόμελο έχει πρωτότυπη μουσική έκφραση και χρησιμοποιείται ως ποιητικό και μουσικό πρότυπο για άλλα τροπάρια. Π.χ. στο Κοντάκιο ο πρώτος οίκος είναι αυτόμελο και οι υπόλοιποι προσόμοιοι αυτού.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει στον ειρμό (πρώτη στροφή) σε κάθε ωδή τού Κανόνα, όπου ο ειρμός έχει δικό του μέλος, ενώ οι υπόλοιπες στροφές (τροπάρια) της ωδής ακολουθούν πιστά το μέλος τού ειρμού.

Τα αυτόμελα ομοιάζουν με τα ιδιόμελα, τα οποία επίσης έχουν δικό τους μέλος, αλλά διαφέρουν από αυτά στο ότι τα ιδιόμελα είναι μεμονωμένα, ενώ τα αυτόμελα είναι μέρος ενός συνόλου τροπαρίων. Το σύστημα αυτόμελο-προσόμοια έχουμε συνήθως στα Στιχηρά και τα Απόστιχα, δηλ. τροπάρια που άδονται μετά τους τελευταίους στίχους Ψαλμών, στην αρχή και το τέλος αντίστοιχα ακολουθιών, όπως είναι ο Εσπερινός και ο Όρθρος.

Βασική συναγωγή των αρχαιότερων αυτόμελων με τα προσόμοιά τους υπάρχει στην "Anthologia Graeca Carminum Christianorum", 63-84.

## Πηγές
* Θεοχάρης Δετοράκης, *Βυζαντινή Υμνογραφία* (Πανεπιστημιακές παραδόσεις), Ηράκλειο 21997.

## Δείτε επίσης
* Βυζαντινή μουσική

Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Κατηγορία:Λειτουργική
Ευλογητάρια

**Ευλογητάρια** ονομάζονται ειδικά τροπάρια του πλάγιου α΄ ήχου που συνδέονταν με τον Ψαλμό 118 και αργότερα απεξαρτήθηκαν από αυτόν, αποδιδόμενα όμως ως στιχηρά. Η ονομασία προήλθε από τον προτασσόμενο στίχο τους που είναι: *Ευλογητός ει, Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματά σου*. 

Τα ευλογητάρια διακρίνονται σε: α) **αναστάσιμα** "*Των αγγέλων ο δήμος ... κ.λπ.*", και β) σε **νεκρώσιμα** "*Των Αγίων ο χορός...κ.λπ.*". Τα αναστάσιμα ψάλλονται σήμερα κατά τον Όρθρο των Κυριακών, του Σαββάτου του Λαζάρου και του Μεγάλου Σαββάτου κατά την ακολουθία του Επιταφίου έχοντας αναστάσιμο περιεχόμενο. Τα δε νεκρώσιμα, ψάλλονται κατά τον Όρθρο των Σαββάτων, (επειδή το Σάββατο θεωρείται η ημέρα των νεκρών), στις νεκρώσιμες ακολουθίες και στα μνημόσυνα.

Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Παρίσι, σ' αγαπώ

Το **Παρίσι, σ' αγαπώ** (πρωτότυπος τίτλος στα γαλλικά: *Paris, je t'aime*) είναι μία γαλλική κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 2005 και βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 21 Ιουνίου 2006.

Αποτελείται από 18 μικρές ιστορίες, καθεμία από τις οποίες διαδραματίζεται σε διαφορετικό διαμέρισμα του Παρισιού, την έχει γυρίσει διαφορετικός σκηνοθέτης και παίζουν διαφορετικοί ηθοποιοί. Εμφανίζονται οι Ζυλιέτ Μπινός, Γουίλεμ Νταφόε, Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Μαριάν Φέιθφουλ, Μπεν Γκαζάρα, Μάγκι Τζίλενχαλ, Μπομπ Χόσκινς, Νικ Νόλτε, Νάταλι Πόρτμαν, Ελάιτζα Γουντ, Φανί Αρντάν, Έμιλυ Μόρτιμερ και άλλοι.

## Συντελεστές
**Σκηνοθέτες**

**Ηθοποιοί**

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2006
Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με παράλληλες ιστορίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουές Κρέιβεν
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές αισθηματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές αισθηματικές ταινίες
Ιδιόμελο τροπάριο

Το **ιδιόμελο** είναι ένα τροπάριο που έχει δικό του, ιδιαίτερο μέλος και είναι μεμονωμένο στην ακολουθία. Δεν έχει μουσικό και ποιητικό πρότυπο και δεν λαμβάνεται ποτέ ως πρότυπο για άλλα τροπάρια. Συνήθως ιδιόμελα είναι τα δοξαστικά ή άλλα τροπάρια της Λιτής. Το πιο γνωστό ιδιόμελο είναι το "Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή..." της Κασσιανής, που ψάλλεται το απόγευμα της Μ. Τρίτης.

Ομοιάζει το ιδιόμελο με το αυτόμελο και με τον ειρμό, που έχουν δικό τους μέλος, με τη διαφορά ότι αυτά ανήκουν σε ένα σύνολο τροπαρίων, ενώ το ιδιόμελο είναι μόνο του.

Τα ιδιόμελα δεν δεσμεύονται από μετρικούς ή τονικούς κανόνες με συνέπεια να έχουν αναπτυχθεί ως ανεξάρτητα μουσικά άσματα, με ωραίες μελωδικές φράσεις. Είναι λυρικότατα και καθώς δεν περιορίζονται από στιχουργικούς κανόνες μπορούν να θεωρηθούν πρόδρομοι τού ελεύθερου στίχου. Ο Κωνσταντίνος Οικονόμος ο εξ Οικονόμων αναφέρει: "Καθ' όλου δε των ιερών της Εκκλησίας ασμάτων, τα ιδιόμελα, ίδιον έχοντα μέλος, ποικίλην αλλάσσουν μελωδίαν, εις ην αι λέξεις καθυποτάσσονται πολλάκις εις το μέλος". (Περί της γνησίας προφοράς της Ελληνικής γλώσσης", σελ. 699.)

Τα ωραιότερα και καλύτερα των ιδιομέλων είναι εκείνα, που ψάλλονται τα απογεύματα των Κυριακών της Μεγάλης Σαρακοστής, λεγόμενα και Απόστιχα Εσπερινού, τα οποία παρουσιάζουν κατανυκτικό ύφος σε αρχαία μελωδική γραμμή. Αυτά τα συγκεκριμένα αποτελούν συνθέσεις του Ιακώβου του Πρωτοψάλτου.

Συλλογή από ιδιόμελα των στιχηρών με τον μουσικό τρόπο εκφοράς τους (μέλος) περιέχονται στο *Στιχηράριον*, αρχικά χειρόγραφο εκκλησιαστικό μουσικό κώδικα και μετέπειτα έντυπο βιβλίο· το έργο είναι χρήσιμο στον ψάλτη.

## Πηγές
* Θεοχάρης Δετοράκης, *Βυζαντινή Υμνογραφία* (Πανεπιστημιακές παραδόσεις), Ηράκλειο 21997.

## Δείτε επίσης
* Βυζαντινή μουσική

Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Σωτήριος Σωτηρόπουλος

Ο **Σωτήριος Σωτηρόπουλος** (Ναύπλιο, 1831 – Αθήνα, 6 Μαΐου 1898) ήταν Έλληνας πολιτικός, πληρεξούσιος, βουλευτής, πολλές φορές υπουργός και πρωθυπουργός.

## Βιογραφία
Ο Σωτήριος Σωτηρόπουλος γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1831. Σπούδασε νομική, πολιτεύτηκε και εκλέχθηκε πληρεξούσιος Τριφυλίας στην Εθνοσυνέλευση του 1863. Το 1864 διορίστηκε για πρώτη φορά υπουργός Οικονομικών. Διορίστηκε στην ίδια θέση στις κυβερνήσεις του 1865, του 1870, του 1876, του 1877 και του 1880. Τρία χρόνια αργότερα, σχημάτισε την κυβέρνηση του 1893 αλλά ανατράπηκε λίγους μήνες αργότερα επειδή η Βουλή απέσυρε την ψήφο εμπιστοσύνης της. Ο λόγος ήταν η σύναψη εξωτερικού δανείου με Άγγλο τραπεζίτη και δυσβάστακτους όρους σε μια ανέλπιστη προσπάθεια να αποφύγει η Ελλάδα τη χρεοκοπία.

Ο Σωτηρόπουλος είχε απαχθεί από τον Λήσταρχο Λαφαζάνη στα Φιλιατρά Μεσσηνίας και απελευθερώθηκε ύστερα από καταβολή λύτρων. Ύστερα από αυτή την εμπειρία έγραψε το βιβλίο «Τριάκοντα μιας ημερών αιχμαλωσίας μου».

Πέθανε στην Αθήνα από συγκοπή καρδιάς, ενώ κοιμόταν, τον Μάιο του 1898.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σωτήριος Σωτηρόπουλος συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Πιπεριά

Η **πιπεριά** είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ποώδες και θαμνώδες φυτό του γένους καψικόν (λατινικά: capsicum - δημοτική: καψικό). Ανήκει στην τάξη στρυχνώδη (Solanales) της οικογένειας στρυχνοειδών (Solanaceae). Η πιπεριά υπάρχει σε 50 περίπου είδη  ανά τον κόσμο, άλλοτε με γλυκούς και άλλοτε με καυτερούς καρπούς.

## Περιγραφή
Το φυτό έχει ύψος 50–75 εκατοστά, βλαστούς που στην αρχή είναι τρυφεροί και στη συνέχεια ξυλώδεις, φύλλα σχετικά μικρά,  ανοιχτοπράσινα, άνθη λευκά που φύονται μεμονωμένα σε ομάδες των 2 ή 3. Ο καρπός της πιπεριάς είναι πολύσπερμος πράσινος ή κιτρινοπράσινος, που γίνεται κόκκινος ή κίτρινος όταν ωριμάσει. Το σχήμα του, ανάλογα με την ποικιλία, είναι κωνικό και μακρύ έως σφαιρικό ή τοματόμορφο.

Οι γλυκείς καρποί είναι μεγαλύτεροι από τους καυτερούς, αυλακωτοί και διογκωμένοι. Μαζεύονται 60–80 μέρες μετά από τη μεταφύτευση του φυταρίου από το φυτώριο  και όταν έχουν ζωηρό πράσινο χρώμα, πριν ωριμάσουν.

## Βιταμίνες και χρήση στη μαγειρική
Πλούσιοι σε βιταμίνη C και βιταμίνη Α, τρώγονται σε σαλάτες ή μαγειρεμένοι. Αποτελούν ένα από τα κύρια υλικά της ελληνικής κουζίνας, καθώς χρησιμοποιούνται στη χωριάτικη σαλάτα, στα γεμιστά, αλλά και ως συμπλήρωμα σε σάλτσες κ.λπ.

Οι καυτεροί καρποί χρησιμοποιούνται ψητοί ως ορεκτικό ή γίνονται σκόνη και χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό. Η καυστικότητα των καρπών οφείλεται σε μία ουσία, την καψαϊκίνη, ένα αλκαλοειδές που βρίσκεται στο εσωτερικό τους.

Χαρακτηρίζει σήμερα πολλές κουζίνες της Ανατολής, της Ινδίας, της Άπω Ανατολής και Λατινικής Αμερικής, ενώ είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Ισπανία και το Μεξικό. Στα θερμά κλίματα η καυτερή πιπεριά καταναλώνεται κατά κόρον, καθώς ερεθίζει ορισμένα κέντρα του υποθαλάμου, προκαλώντας εφίδρωση και μείωση της θερμοκρασίας του σώματος. Γνωστότερα από τα μπαχαρικά που παράγονται από την καυτερή πιπεριά είναι το μπούκοβο, καθώς και το τσίλι και το καγιέν, από ξηραμένους καρπούς των ποικιλιών Frutescens και Annum, και η καυτερή σάλτσα Ταμπάσκο. Η γλυκιά πάπρικα προέρχεται από μία ποικιλία με ιδιαίτερο άρωμα αλλά μη καυτερή.

## Στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα η πιπεριά καλλιεργείται σε όλη σχεδόν τη χώρα σε λαχανόκηπους και θερμοκήπια. Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στη Βόρεια Ελλάδα. Οι κυριότερες ποικιλίες είναι η πράσινη της Νέας Μαγνησίας με τους γλυκούς και σαρκώδεις καρπούς, Φλωρίνης με τους κόκκινους καρπούς γλυκούς ή καυτερούς, σχήματος κωνικού, μακριού, μετρίου μεγέθους που τρώγονται ψητές, γίνονται πάπρικα ή κονσερβοποιούνται, τσούσκα με ελαφριά καυτερή γεύση και κιτρινοπράσινο χρώμα, κίτρινη Κουφαλίων, πιπερούδι, που γίνεται τουρσί και καλλιεργείται στις περιοχές της Θεσσαλονίκης και άλλες. Η ξερή, τριμμένη κόκκινη πιπεριά σε ορισμένες περιοχές είναι γνωστή και σαν μπούκοβο.

Στην περιοχή των Κουφαλίων Θεσσαλονίκης, όπου αναφέρεται και η κίτρινη πιπεριά, "τσούσκα" λέγεται και η συνήθεια να σηκώνεις στην πλάτη σου κάποιον άνθρωπο σαν τσουβάλι/ γκαλιγκότσα-ι.

## Δείτε επίσης
* Καψικόν το ετήσιον (*Capsicum annuum*)
* Τσίλι
* Πιπεριά Φλωρίνης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αρωματικά φυτά
Κατηγορία:Λαχανικά
Κατηγορία:Μπαχαρικά
Κατηγορία:Σαλάτες
Κατηγορία:Στρυχνοειδή
Κωνσταντίνος Γαρέφης

Ο **Κωνσταντίνος Γαρέφης** (1874 - 1906), ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος και οπλαρχηγός. 

## Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος Γαρέφης γεννήθηκε στις Μηλιές του Πηλίου το 1874. Ήταν εγγονός του, σουλιώτικης καταγωγής, Γαρέφη ή Σκληρού του Αποστόλη, ο οποίος ήταν αδελφός του ανυπόταχτου Κατσούδα, που είχε παντρευτεί ξαδέρφη του Σαρακατσάνου πρωτοκλέφτη Κατσαντώνη. Ο παππούς του εγκαταστάθηκε στις Μηλιές κυνηγημένος απ’ τον Αλή Πασά και πήρε γυναίκα από την οικογένεια των αρματολών της περιοχής Μπασδεκαίων. Ο πατέρας του Κωνσταντίνου Γαρέφη, ο Δημήτρης Γαρέφης ή Κατσούδας, είχε διακριθεί στις Πηλιορείτικες επαναστάσεις του 1874 και 1878, ενώ η μητέρα του ονομαζόταν Ασήμω, το γένος Γεωργιάδη. 

## Ένοπλη δράση
Το 1905 ο Κωνσταντίνος Γαρέφης ακολούθησε τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη-Αινιάν και με κέντρο δράσης το Βέρμιο αγωνίστηκε ως υπαρχηγός του σώματος Μακεδονικού αγώνα. Όταν η δράση του Κωνσταντίνου Μαζαράκη έγινε γνωστή και το αντάρτικο σώμα του έπρεπε να διαλυθεί ο καπετάν Γαρέφης τον αντικατέστησε οργανώνοντας δικό του αντάρτικο σώμα στα τέλη του 1905 και επεκτείνοντας την ακτίνα δράσης αποκατέστησε την ασφάλεια στην περιοχή.

## Ο θάνατος του Κωνσταντίνου Γαρέφη
Τη νύχτα της 6ης Αυγούστου 1906 ανακάλυψε, στο χωριό Τσερνέσοβο Αριδαίας (σημερινό Γαρέφι), την καλύβα, στην οποία κρύβονταν οι εχθροί του, κομιτατζήδες Λούκας και Καρατάσος. Ο καπετάν Γαρέφης δίχως φόβο μπήκε στην καλύβα τους και σκότωσε τον Καρατάσο και τραυμάτισε βαριά το Λούκα. Όμως κατά τη συμπλοκή τραυματίστηκε από τους άντρες του Λούκα. Ο Γαρέφης, παρόλο το σοβαρό τραυματισμό του, επέμεινε, πριν φύγει από το πεδίο της μάχης, να δεί το αποτελέσμα της συμπλοκής. Λίγε ημέρες αργότερα θα πεθάνει εξαιτίας των τραυμάτων στις 24 Αυγούστου 1906.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βασίλης Κ. Γούναρης, "Η ιστοριογραφία και η χαρτογραφία του Μακεδονικού Ζητήματος", στην ιστοσελίδα /www.imma.edu.gr του Ιδρύματος Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα.
* Κώστας Λιάπης, "Κώστας Γαρέφης (1874-1906)" 
* Κωνσταντίνος Γαρέφης, 1874 - 1906, "Μακεδόνες Μακεδονομάχοι", σελ. 58-60
* Μακεδονομάχοι - Κωνσταντίνος Γαρέφης

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Σαρακατσάνοι
Κουμάρος Τήνου

Ο ** Κουμάρος** είναι οικισμός της Τήνου στις Κυκλάδες και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Κούμαρος βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νησιού σε υψόμετρο περίπου 330 μέτρα. Το πιο κοντινό χωριό και παλιά πόλη της Τήνου είναι το Εξώμβουργο. Το 1928 αριθμούσε 103 κατοίκους, στη τελευταία απογραφή 2021 έφθανε μόλις τους 19 κατοίκους. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1988. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Σύλλογος των Κουμαριανών. Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Στενής.

Ο Σύλλογος του χωριού ιδρύθηκε στις 22 Απριλίου 1976 με την απόφαση υπ’ αριθμ. 1324/1976 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Το καταστατικό του Συλλόγου εγκρίθηκε στις 18 Μαΐου του 1976. Η επωνυμία του συλλόγου κατά το έτος ίδρυσής του ήταν *Εξωραϊστικός , φιλανθρωπικός και μορφωτικός Σύλλογος των εν Αθήναις – Πειραιεί και Περιχώροις κατοικούντων και εκ του χωρίου Κουμάρος – Τήνου καταγομένων «Ο ΚΟΥΜΑΡΟΣ»*. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Δημήτρης Δραγατάκης

Ο **Δημήτρης Δραγατάκης** (Πλατανούσσα Ιωαννίνων, 4 Φεβρουαρίου 1914 – Αθήνα, 18 Δεκεμβρίου 2001) ήταν Έλληνας συνθέτης, βιολονίστας και βιολίστας, μία από τις εξέχουσες προσωπικότητες της ελληνικής έντεχνης μουσικής του 20ού αιώνα.

Γεννήθηκε στην Πλατανούσσα Ιωαννίνων. Σπούδασε βιολί και ανώτερα θεωρητικά στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Συμμετείχε επί σειρά ετών στην ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1951–1969) και δίδαξε ανώτερα Θεωρητικά στο Εθνικό Ωδείο, όπου διετέλεσε επίσης μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής και του Διοικητικού Συμβουλίου του ιδρύματος (1977–2001). Ένα μεγάλο μέρος της νεότερης γενιάς Ελλήνων συνθετών υπήρξαν μαθητές του (Περικλής Κούκος, Φίλιππος Τσαλαχούρης, Ιάκωβος Κονιτόπουλος, Αλέξανδρος Καλογεράς, Αλέξανδρος Μούζας κ.α.). Ο Δραγατάκης πέθανε στην Αθήνα.

Διακρίθηκε σε πολλούς διαγωνισμούς σύνθεσης, ενώ για το σύνολο του έργου του βραβεύτηκε με το Βραβείο «Μαρία Κάλλας» από το Γ΄ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και με το Βραβείο «Γ. Α. Παπαϊωάννου» της Ακαδημίας Αθηνών. Το μουσικό του ιδίωμα είναι αρκετά προσωπικό. Στον απόηχο της ελληνικής εθνικής σχολής και του ευρωπαϊκού νεοκλασικισμού, ο Δραγατάκης αφομοιώνει τη μουσική πρωτοπορία, μέσα από τα ηχητικά διδάγματα της ηπειρώτικης μουσικής παράδοσης. Μεγάλο μέρος του έργου του έχει εκδοθεί και δισκογραφηθεί.

## Πηγές

* 
* 
* 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
*
* 
*

Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Έλληνες βιολιστές
Ευσεβείς πόθοι

**Ευσεβής πόθος** είναι η πίστη και η λήψη αποφάσεων που έχουν βάση αυτό που θα ήθελε να φαντάζεται κάποιος ότι συμβαίνει ή θα συμβεί και όχι τις αποδείξεις ή τον ορθολογισμό.

Έχει αποδειχθεί με συνέπεια η τάση να αναμένεται το θετικό αποτέλεσμα, ακόμη και εάν οι πιθανότητες για οποιοδήποτε ενδεχόμενο είναι ίσες.

## Ως λογική πλάνη

Εκτός από την υπόστασή του ως γνωσιακής μεροληψίας και ως ατυχούς μεθόδου λήψης αποφάσεων, ο ευσεβής πόθος αποτελεί λογική πλάνη όταν βρεθεί εντός επιχειρήματος, το οποίο προϋποθέτει ότι, εξαιτίας της επιθυμίας μας να είναι κάτι αληθές ή ψευδές, θα είναι τέτοιο. Η πλάνη έχει την εξής μορφή:

: *Θα ήθελα το Ρ να είναι αληθές/ψευδές.*
: *Άρα το Ρ είναι αληθές/ψευδές.*

Για παράδειγμα:

: Το σημερινό διαγώνισμα ήταν υπερβολικά δύσκολο! Κανονικά η παιδεία δεν θα έπρεπε να προκαλεί τόσο άγχος.

Ίσως το απευκταίο να προκαλεί δυσφορία, αλλά αυτό δεν συνεπάγεται ότι πρέπει να αποφεύγεται οτιδήποτε προκαλεί δυσφορία. Οι ευσεβείς πόθοι κρύβουν πίσω τους την επίκληση στο συναίσθημα και αποτελεί πλάνη αγνοίας ελέγχου.

Ο αθεϊσμός διατείνεται ότι μεγάλο μέρος της θεολογίας και ειδικότερα η επιχειρηματολογία υπέρ της ύπαρξης του Θεού βασίζεται σε ευσεβείς πόθους, διότι εκλαμβάνει ως δεδομένο το ενδεχόμενο ότι «*Ο Θεός υπάρχει*» και αποπειράται να το αποδείξει με βάση μία πρόταση η  οποία μπορεί να δεχθεί κριτική ως λογικά ατεκμηρίωτη, αν και παρουσιάζεται ως ελκυστική στον νου του πιστού. (Το αντίπαλο επιχείρημα ερείδεται στην πλάνη του ψευδούς διλήμματος). Επίσης, η ψευδοεπιστήμη συχνά προέρχεται και συντηρείται από ευσεβείς πόθους όσον αφορά τις ανθρώπινες δυνατότητες.

Σχετικές πλάνες είναι η πλάνη της αρνητικής απόδειξης και το Επιχείρημα από αγνοίας («δεν έχει αποδειχθεί ψευδές, άρα είναι αληθές» και αντιστρόφως). Επί παραδείγματι, κάποιος ο οποίος πιστεύει στην ύπαρξη των ΑΤΙΑ ίσως αποδεχθεί ότι οι περισσότερες φωτογραφίες με ΑΤΙΑ είναι απάτες, αλλά ταυτόχρονα να ισχυρίζεται ότι όσες δεν έχουν ακόμη αποδειχθεί απάτες είναι αυθεντικές.

## Βλέπε επίσης

Γνωσιακή μεροληψία. Εξαιτίας των συναισθηματικών προεκτάσεων των ευσεβών πόθων, η συναισθηματική μνήμη παίζει επίσης ρόλο. Οι ευσεβείς πόθοι επηρεάζουν επίσης την Ψυχολογία της μάζας, η οποία με την σειρά της επηρεάζει την λήψη αποφάσεων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μελέτη που δείχνει την σχέση των ευσεβών πόθων με την μνήμη

Κατηγορία:Λογική πλάνη
Ευγένιος Ευγενίδης

Ο **Ευγένιος Ευγενίδης** (Διδυμότειχο, 22 Δεκεμβρίου 1882 - Μοντρέ Ελβετίας, 21 Απριλίου 1954) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και εθνικός ευεργέτης από τη Θράκη.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Διδυμότειχο του Έβρου, (επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) στις 22 Δεκεμβρίου 1882 και πέθανε στις 22 Απριλίου 1954 στο Βεβέ στην Ελβετία. Ήταν γιος του Αγαπίου Ευγενίδη, ανωτάτου δικαστικού (καδή) της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και της Χαρίκλειας Αφεντάκη. Είχε επίσης και μια νεαρότερη αδελφή, την Μαριάνθη, σύζυγο Γεωργίου Σίμου. 

Σπούδασε στη Ροβέρτειο Σχολή στη Κωνσταντινούπολη. Μετά το πέρας των σπουδών του, στη Κωνσταντινούπολη, άρχισε να επιδίδεται σε ναυτιλιακές εργασίες. Στα 20 του, βρήκε δουλειά σε μια Βρετανική ναυτιλιακή εταιρία, στην Doro’s Brothers και μόλις τέσσερα χρόνια αργότερα προσλήφθηκε ως γενικός διευθυντής στο ναυτιλιακό πρακτορείο Reppen. Ο Ευγένιος Ευγενίδης διεύθυνε την σουηδική εταιρεία "Χομ Λάιν", φθάνοντας κατά την τελευταία δεκαετία του βίου του να έχει αναπτύξει και να διευθύνει όλες τις σουηδικές ναυτιλιακές γραμμές στη Μεσόγειο αναλαμβάνοντας πλέον και ο ίδιος πλοιοκτήτης.

Διετέλεσε επίσης και γενικός Πρόξενος της Φινλανδίας, στην Κωνσταντινούπολη και μετέπειτα στην Ελλάδα.

Τον Δεκέμβριο του 1953 υπέγραψε σύμβαση με το ελληνικό Δημόσιο, μέσω της οποίας διέθεσε το υπερωκεάνειό του Ατλάντικ στη γραμμή Πειραιά-Νέα Υόρκη που προς τιμή της βασίλισσας μετονομάσθηκε σε *Βασίλισσα Φρειδερίκη*. Επίσης τότε εγκαινίασε νέα τακτική ναυτιλιακή γραμμή Πειραιά-Νότια Αμερική με πρώτο πλοίο το φορτηγό *Αθήναι*.

Πριν το θάνατό του ζήτησε από τον Βασιλέα Παύλο σε ποιο επιστημονικό τομέα θα μπορούσε να προσφέρει οικονομικά για την δημιουργία ενός απόλυτα πρωτοποριακού πνευματικού ιδρύματος. Συνέπεια αυτού ήταν να έλθει σε επαφές με πολλούς σημαντικούς επιστήμονες της εποχής από τις οποίες επαφές, κατέληξε στη δημιουργία του γνωστού Ιδρύματος Ευγενίδου.

Όταν τον Απρίλιο του 1954, έφυγε από τη ζωή, ήταν ήδη καθιερωμένος διεθνώς ως μεγάλου κύρους επιχειρηματική φυσιογνωμία και, στην πατρίδα του, ως εθνικός ευεργέτης. Πέθανε στο Βεβέ της Ελβετίας, στις 22 Απριλίου του 1954, στη διάρκεια μιας δεξίωσης.

Για την αναγνώριση αυτή των υπηρεσιών του, τιμήθηκε από τον Βασιλέα Παύλο με τον Μεγαλόσταυρο του Φοίνικα.

## Δείτε επίσης
* Ίδρυμα Ευγενίδου
* Ευγενίδειο Πλανητάριο

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ίδρυμα Ευγενίδου  03-10-04 Εφημερίδα Καθημερινή.
*Ευγένιος Ευγενίδης 22 Αυγούστου 2006, www.eurocharity.org Πηγή: Ίδρυμα Ευγενίδου, Εκπαιδευτικό Κοινωφελές Ίδρυμα
*Ευγένιος Ευγενίδης (1882 - 1954) Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Ναστούλης Δαγκλής

Ο υποστράτηγος **Αναστάσιος (Ναστούλης) Δαγκλής** υπήρξε Έλληνας αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1800 στο Σούλι. Πατέρας του ήταν ο Γκόγκας Δαγκλής, ένας από τους πρώτους οπλαρχηγούς του Σουλίου. 

Υπηρέτησε νεώτατος ως αξιωματικός στην ξενική Λεγεώνα της Ιονίου Πολιτείας στην Κέρκυρα. Λίγο μετά κατέφυγε στο Σούλι για να υποστηρίξει την ανταρσία του Αλή Πασά κατά του Σουλτάνου. Διαβλήθηκε και ο Αλή Πασάς τον συνέλαβε και τον έστειλε στα Γιάννενα όμηρο μαζί με τον Κ. Μπότσαρη, τον Κ. Τζαβέλα, τον Γ. Ζέρβα, τον Κ. Δράκο και άλλους. Μετά την πτώση του Αλή Πασά συνελήφθη αιχμάλωτος το 1822 από τον Χουρσίτ Πασά και μετά από πολύμηνη αιχμαλωσία αφέθηκε ελεύθερος και γλύτωσε παρά λίγο καταφεύγοντας στην Κεφαλλονιά. 

Διετέλεσε πρώτος υπασπιστής του Γεωργίου Καραϊσκάκη και υπό τις διαταγές του οποίου πολέμησε στη περίοδο 1823-1824 καθώς και στο Μεσολόγγι υπό τις διαταγές του Λόρδου Βύρωνα, μέχρι του θανάτου αυτού, οπότε έλαβε το στέμμα του υποχιλίαρχου υπό του διοικητή Τριπόλεως Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. 

Μετά τον θάνατο του Γεωργίου Καραϊσκάκη προσλήφθηκε πρώτος υπασπιστής του τότε αρχιστρατήγου των κατά ξηρά ελληνικών δυνάμεων Τσώρτς.

Έγινε χιλίαρχος το 1824 και ένα χρόνο αργότερα έλαβε τον βαθμό του αντιστράτηγου, όταν πήρε μέρος στην μάχη του Προφήτη Ηλία των Σαλώνων. 

Εξελέγη πληρεξούσιος στην Εθνική Συνέλευση της Επιδαύρου. 

Συνέχισε να πολεμάει σε πολλές μάχες. Αργότερα, μετά την ίδρυση της πρώτης βασιλείας έλαβε τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη στην ενεργή φάλαγγα, και προάχθηκε ως τον βαθμό του υποστράτηγου. 

Τιμήθηκε με το αργυρό αριστείο του Αγώνα και με τον αργυρό Σταυρό του Σωτήρος.

Απεβίωσε στις 28 Μαΐου 1886.

## Επιπλέον βιβλιογραφία
*Ετήσιον Ημερολόγιον του Έτους 1887/Βιογραφίαι

## Παραπομπές



## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα
Αρκάδιος

Ο **Αρκάδιος**, λατιν.: *Arcadius* (377 - 1 Μαΐου 408) ήταν Αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, γιος του Θεοδοσίου Α΄ του Μεγάλου. Ανήκει και αυτός στη δυναστεία που δημιούργησε ο Θεοδόσιος Α΄. Βασίλευσε από το 395 έως το 408. Μητέρα του ήταν η Αιλία Φλακίλλα, από την Ισπανία.

## Βιογραφία
Στην εποχή του Αρκαδίου τη διοίκηση την ασκούσε ο σύμβουλος Φλ. Ρουφίνος, και, μετά τη δολοφονία του Ρουφίνου, ο διεφθαρμένος επίτροπος Ευτρόπιος και η αυτοκράτειρα Αιλία Ευδοξία. Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Αρκάδιος, ήταν δεκαοκτώ χρονών και υπήρξε ασθενικός και αδρανής. Ενώ οι Ούννοι έκαναν εισβολές στη Μικρά Ασία και ο Γότθος Αλάριχος λεηλατούσε σχεδόν όλη την Ελλάδα, ο Ρουφίνος και ο στρατηγός του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους Στιλίχων βρίσκονταν σε διαμάχη. Τελικά, ο Στιλίχων κατόρθωσε να αντιμετωπίσει με επιτυχία τον Αλάριχο, ενώ ο Ευτρόπιος απώθησε τους Ούννους.

Η βασιλεία του κατέχει υψηλή θέση στην ιστορία της Αυτοκρατορίας. Ήταν ο πρώτος που έκανε μόνιμη έδρα του την Κωνσταντινούπολη και σπάνια κινούταν εκτός των τειχών της, σε αντίθεση με τους προκατόχους του, που κινούνταν συνεχώς. Ανέπτυξε και συστηματοποίησε τις αυτοκρατορικές τελετές, και αύξησε την επιρροή των δημοσίων υπηρεσιών.

Προώθησε στην Αρχιεπισκοπή Κωνσταντινουπόλεως τον Ιωάννη Α΄ τον Χρυσόστομο, ο οποίος όμως καυτηρίαζε δημόσια τη διαφθορά της Αυλής, και αυτό έγινε αιτία σύγκρουσης μεταξύ αυτού και της αντίπαλής του αριστοκρατίας, με την οποία συμμάχησαν και οι αντίπαλοί του κληρικοί. Ο Αρκάδιος απεβίωσε, αφού βασίλευσε για 13 χρόνια.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αιλία Ευδοξία, κόρη του Φράγκου Φλάβιου Μπάουτο μαγίστρου του στρατού, και είχε τέκνα:
* Φλακίλλα.
* Πουλχερία 398/399-453, παντρεύτηκε τον Μαρκιανό Αυτοκράτορας στην Ανατολή.
* Αρκαδία 400-444, έλαβε όρκο παρθενίας. Έκτισε τη Μονή του Αγ. Ανδρέα, τη λεγόμενη *Ροδοφύλιον*.
* Θεοδόσιος Β΄ 401-450, Αυτοκράτορας στην Ανατολή.
* Μαρίνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί αυτοκράτορες
Κατηγορία:Δυναστεία του Θεοδοσίου
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Impression

**Impression** ή **Ad Impression** λέγεται η εμφάνιση μιας online διαφήμισης (π.χ. ενός banner) σε μια ιστοσελίδα. Αφορά την ολοκληρωμένη εμφάνιση της διαφήμισης στον επισκέπτη του ιστότοπου. Τα Ad Impressions μετρώνται από τους Ad Servers και είναι συνήθως το κύριο ζητούμενο σε μία online εκστρατεία.

Κατηγορία:Παγκόσμιος ιστός
Μάτι Αττικής

μικρογραφία|230x230εσ|Πανοραμική άποψη της περιοχής.
Το **Μάτι** είναι παραθεριστικός οικισμός στο Δήμο Μαραθώνος της Ανατολικής Αττικής, στο νοτιότερο σημείο των συνόρων του με το Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου. Εξυπηρετείται συγκοινωνιακά από τη Λεωφόρο Μαραθώνος, μέσω λεωφορειακών γραμμών ΚΤΕΛ και από τη λεωφορειακή γραμμή 310 του ΟΑΣΑ. Την ονομασία του έλαβε, πιθανώς, λόγω της επιβλητικής θέας προς τη θάλασσα ή μεταφορικά ως το Μάτι του Βορρά.

Στις πυρκαγιές του 2018, στις 23 Ιουλίου, το Μάτι καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, με τελικό απολογισμό 104 νεκρούς. Ο υπολογισμός των ζημιών της πυρκαγιάς εκτιμήθηκε με βάση τα Στοιχεία του Πυροσβεστικού σώματος και της Πολιτικής Προστασίας για το χρονικό διάστημα 2017 - 2018. Τελικώς, υπολογίστηκε επίσημα στα 850 εκατομμύρια ευρώ. Οι τραυματίες και εγκαυματίες έφτασαν τους 147.

## Θέση
Συνορεύει στα βόρεια με τον παραθεριστικό στρατιωτικό οικισμό Άγιο Ανδρέα, νότια με το Κόκκινο Λιμανάκι, δυτικά με το Νέο Βουτζά  και ανατολικά βρέχεται από τον κόλπο των Πεταλίων, στο Nότιο Ευβοϊκό. Με το σχέδιο του αυτοδιοικητικού Προγράμματος μεταρρύθμισης «Καλλικράτης», από το 2011 το Μάτι αποτελεί οικισμό του Δήμου Μαραθώνος.

## Ιστορική αναδρομή
thumb|230x230px|right|Ιερός ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Μάτι Αττικής.
Κατοικήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1960, ως αραιοκατοικημένος παραθεριστικός οικισμός στην αρχή με εξοχικές κατοικίες, ιδιαίτερα παραθεριστών από την Αθήνα. Το 1965 ιδρύθηκε ο Ναυτικός Όμιλος Μάτι Αττικής (ΝΑΟΜΑ) με σκοπό την προώθηση της ιστιοπλοΐας και άλλων αθλημάτων, όπως θαλάσσιο σκι και βόλεϊ. Την ίδια εποχή με βασιλικό διάταγμα (1962) αποφασίστηκε η ένταξη της περιοχής σε θρησκευτική ενορία και η ανέγερση εκκλησίας του ιερού ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου. Ο ναός ολοκληρώθηκε το 1978 επί μητροπολίτη Αττικής Δωρόθεου. Η εκκλησία είναι έδρα ενορίας, που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος, Ε' Αρχιερατική Περιφέρεια Νέας Μάκρης. Από την δεκαετία του 2000 ο οικισμός σημείωσε μεγάλη ανάπτυξη, έγινε πολύ περισσότερο πυκνοκατοικημένος, αλλά δεν έχασε ποτέ τον παραθεριστικό του χαρακτήρα. 

## Το Μάτι σήμερα
Τον Σεπτέμβριο του 2006 ξεκίνησε σταδιακά η ένταξη της περιοχής στο σχέδιο πόλεως και εκλήθησαν οι ιδιοκτήτες να προσκομίσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας τους. Στην περιοχή εδρεύουν πολυτελή ξενοδοχεία με πολλούς τουρίστες όλο τον χρόνο, καθώς και παραθεριστικές και ναυταθλητικές υποδομές. Επίκεντρο ο ΝΑ.Ο.ΜΑ. με το λιμανάκι με πλήθος από δραστηριότητες όλο τον χρόνο, και τα πολυτελή ξενοδοχεία με τις παραλίες γύρω από αυτόν.

Η περιοχή εξακολούθησε ως σήμερα να είναι ελκυστική επειδή δεν έχει πολυκαταστήματα και εμπορική κίνηση.
thumb|right|Ο Ναυτικός Όμιλος.|231x231εσ

## Παραπομπές




Βορειοδυτικά: Αγία Μαρίνα
Βόρεια: Άγιος Ανδρέας
Βορειοανατολικά: Νότιος Ευβοϊκός κόλπος


Δυτικά: Νέος Βουτζάς

**Μάτι**
Ανατολικά: Νότιος Ευβοϊκός κόλπος
 Νοτιοδυτικά: Νέος Βουτζάς
Νότια: Κόκκινο Λιμανάκι
Νοτιοανατολικά: Νότιος Ευβοϊκός κόλπος


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Αττικής
Κατηγορία:Οικισμοί και περιοχές της Αττικής
Κατηγορία:Αττική-επέκταση
Άμβωνας

Ο  **άμβωνας** (από το ρήμα «*αναβαίνω*») είναι ένα ειδικό υπερυψωμένο βήμα στο εσωτερικού της εκκλησίας, από όπου εκφωνείται κήρυγμα ή ο διάκονος διαβάζει το ευαγγέλιο. Η ανάγκη του άμβωνα σαν ιδιαίτερου χώρου δημιουργήθηκε από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, όπου έπρεπε ο αναγνώστης του ευαγγελίου και οι ψάλτες να είναι ορατοί απ' όλους τους πιστούς. Στην αρχή τοποθετούνταν στο μέσο του ναού, κατόπιν καθορίστηκε ως μόνιμος χώρος το αριστερό (βόρειο) μέρος του κυρίως ναού.

Ο άμβωνας συμβολίζει τον τάφο του Χριστού και ο διάκονος τον άγγελο της Αναστάσεως (Μάρκ. ιστ΄ 6). Ο άμβωνας είναι μαρμάρινος ή ξύλινος, πλούσιος σε φιλοτεχνήματα και αξιόλογα σκαλίσματα.  Φέρει συνήθως παραστάσεις των ιερών Ευαγγελιστών και υπάρχει ανάγλυφο περιστέρι, πάνω στο οποίο τοποθετείται το ιερό Ευαγγέλιο και συμβολίζει το Άγιο Πνεύμα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Αμβωνας
Νυν απολύεις

Το «**Νυν απολύεις**» είναι χριστιανική προσευχή η οποία καταγράφεται στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον (β΄ 25-35).

Αποδίδεται στον Συμεών, ο οποίος κατοικούσε στα Ιεροσόλυμα και ήταν άνθρωπος δίκαιος και ενάρετος. Το Άγιο Πνεύμα του είχε αποκαλύψει ότι, για όλες τις αρετές του, θα πέθαινε μόνο αφότου γεννιόταν ο Σωτήρας. Σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση του Ιησού, ο Συμεών έφθασε στο Ναό του Σολομώντα, μετά από εντολή του Αγίου Πνεύματος και τον κράτησε στην αγκαλιά του. Πλέον μπορούσε να πεθάνει, οπότε αναφώνησε:

**Ελληνικά:**



**Μετάφραση στα Νέα Ελληνικα:**
:«Τώρα, Κύριε, μπορείς να με πάρεις ειρηνικά, όπως μου
:υποσχέθηκες, διότι είδαν τα μάτια μου το Σωτήρα, που είναι φως για να
:φανερωθεί στα έθνη και δόξα του λαού σου του Ισραήλ».

**[[Λατινικά]]:**
:Nunc dimittis servum tuum, Domine, secundum verbum tuum in pace:
:Quia viderunt oculi mei salutare tuum
:Quod parasti ante faciem omnium populorum:
:Lumen ad revelationem gentium, et gloriam plebis tuae Israel.

Κατηγορία:Προσευχές
Bundesautobahn 516

Η **Bundesautobahn 516** (συντομογραφία: **BAB 516**) ή **Autobahn&nbsp;516** (συντομογραφία: **A&nbsp;516**) είναι αυτοκινητόδρομος της Γερμανίας. Ξεκινά από την διασταύρωση *Autobahnkreuz Oberhausen*, όπου ξεκινάει επίσης και η Α 2 (με κατεύθυνση το Ντόρτμουντ) μέσα από την Α 3 (κατεύθυνση Κολωνία). Καταλήγει μετά από πέντε χιλιόμετρα στον κόμβο *Oberhausen-Eisenheim*, όπου συνεχίζει σαν *Bundesstraße 223* (*Konrad-Adenauer-Allee*) προς το κέντρο του Όμπερχαουζεν και μετά από 500 μέτρα συνδέεται μέσω του κόμβου Oberhausen-Zentrum με την A 42. 

thumb|left|Η A&nbsp;516 περνά το Όμπερχαουζεν


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* A 516 στο www.autobahnatlas-online.de (γερμ.)

Κατηγορία:Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Σύνοδος Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής Ελλάδας

Η **Σύνοδος Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής Ελλάδας** (πρώην *Αδελφότητα των Εκκλησιών της Πεντηκοστής*) είναι μια ένωση πεντηκοστιανών εκκλησιών στην Ελλάδα που σήμερα περιλαμβάνει 13 τοπικές εκκλησίες και αποτελεί όργανο της Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής.
        
Στο παρελθόν, στην Αδελφότητα των Εκκλησιών της Πεντηκοστής, περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δόγματα:

*Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής. Συνεργάζεται με την παγκόσμια εκκλησία των Συνάξεων του Θεού. Διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο που εκλέγεται από την ελληνική Σύνοδο εργατών.
*Αποστολική Εκκλησία του Χριστού. Συνεργάζεται με την Εκκλησία του Τετραγωνικού Ευαγγελίου.
*Εκκλησία του Θεού του Πλήρους Ευαγγελίου. Συνεργάζεται με την Εκκλησία του Θεού (Κλίβελαντ, Τενεσί).
*Εκκλησία του Θεού της Προφητείας. Συνεργάζεται με την παγκόσμια ομώνυμη εκκλησία.
*Διάφορες ακόμα ανεξάρτητες τοπικές εκκλησίες.

## Υποσημειώσεις


## Βλέπε επίσης
* Πεντηκοστιανισμός
*Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής 
*Αποστολική Εκκλησία του Χριστού 
*Εκκλησία του Θεού της Προφητείας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη σελίδα

Κατηγορία:Εκκλησίες της Πεντηκοστής
Συνθήκη των Πυρηναίων

Η **Ειρήνη των Πυρηναίων** ήταν μια συνθήκη ειρήνης ανάμεσα στην Ισπανία και τη Γαλλία που υπογράφτηκε στις 7 Νοεμβρίου 1659 επί της νήσου των Φασιανών παρά τον ποταμό Μπιντασόα με την οποία τερματίστηκε ο πόλεμος μεταξύ του Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας και του Λουδοβίκου ΙΔ΄, της Γαλλίας, που είχε ξεσπάσει το 1635 κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς πολέμου.

Με τη συνθήκη αυτή η μεν Ισπανία παραιτήθηκε της Αλσατίας και παραχώρησε στη Γαλλία τις περιοχές Ρουσιγιόν, Αρτουά, το βόρειο τμήμα της Σερδάνια και μεγάλο μέρος της Φλάνδρας. Ο δε Λουδοβίκος ανέλαβε την υποχρέωση να νυμφευτεί την Ισπανίδα πριγκίπισσα Μαρία Θηρεσία αλλά και να παραιτηθεί από κάθε αξίωση και παντός δικαιώματος επί του Ισπανικού Θρόνου. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το κείμενο της συνθήκης 

Πυρηναιων
Πυρηναιων
Πυρηναιων
Αναστάσιος Χαραλάμπης

Ο **Αναστάσιος Χαραλάμπης** (1862 - 11 Μαρτίου 1949) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1862 και καταγόταν από ιστορική οικογένεια της Αχαΐας. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1884, με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού Πυροβολικού. Συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως λοχαγός. Μεταξύ 1901 και 1909 ανήκε στο Σώμα Γενικών Επιτελών, ενώ από το 1910 μετέβη σε Γαλλία και Αυστρία για μετεκπαίδευση. Αποφοίτησε από την Εκόλ Μιλιταίρ το 1912. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους υπήρξε επιτελάρχης της I Μεραρχίας και της VI Μεραρχίας. 

Από το 1914 έως την αποστρατεία του το 1918 διετέλεσε διαδοχικά επιτελάρχης του Β' Σώματος Στρατού, διευθυντής Πυροβολικού του Υπουργείου Στρατιωτικών, διοικητής της I Μεραρχίας, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (1917-1920) και διοικητής του Β' Σώματος Στρατού. Στο ίδιο διάστημα υπήρξε υπουργός δύο φορές: Εσωτερικών το 1916 και Στρατιωτικών το 1917.

Το 1922 η Επαναστατική Επιτροπή διόρισε πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, και επειδή έλειπε στο εξωτερικό διόρισε προσωρινό πρωθυπουργό τον Σωτήριο Κροκιδά. Αλλά επειδή και αυτός έλειπε εκτός Αθηνών, όρκισε ως πρωθυπουργό τον ταυτόχρονα ορκισθέντα υπουργό Στρατιωτικών, αντιστράτηγο Αναστάσιο Χαραλάμπη. Υποστηρίζεται ότι η ταχεία παραίτηση της κυβέρνησης Χαραλάμπη οφείλεται σε στιχομυθία μεταξύ του ίδιου και του φρουράρχου της Βουλής. Η μονοήμερη παραμονή του Αναστάσιου Χαραλάμπη στο αξίωμα του Πρωθυπουργού αποτελεί, μέχρι σήμερα, τη συντομότερη θητεία στο αξίωμα αυτό.

Ωστόσο, ο Χαραλάμπης διατήρησε τη θέση του υπουργού Στρατιωτικών έως την παραίτηση της κυβέρνησης Κροκιδά (ο Ζαΐμης δεν ανέλαβε εν τέλει), λόγω της εκτέλεσης των έξι. Στη διάρκεια της Δίκης των έξι, είχε την ευθύνη για τη συγκρότηση του στρατοδικείου. Με την ιδιότητα του υπουργού παρέδωσε δύο προτάσεις για τη σύνθεση του στρατοδικείου, προτείνοντας είτε τον Γεώργιο Πολυμενάκο είτε τον Νικόλαο Βλαχόπουλο για Πρόεδρο, όμως η επαναστατική επιτροπή τον παρέκαμψε, διορίζοντας κατά βούληση (βάσει τροποποιητικού διατάγματος που η ίδια εξέδωσε) τον Αλέξανδρο Οθωναίο και τα λοιπά μέλη του στρατοδικείου.  

Το 1923 αποστρατεύτηκε εκ νέου, αλλά τέσσερα χρόνια αργότερα ανακλήθηκε ξανά στην ενεργό υπηρεσία, για να συμμετάσχει ως Πρόεδρος του Συμβουλίου των Αντιστρατήγων στην κρίση αποταχθέντων αντιβενιζελικών αξιωματικών 

Απεβίωσε στις 11 Μαρτίου 1949.
Είχε συγγράψει μαζί με τον Κωνσταντίνο Νίδερ το έργο «Ιστορικό Υπόμνημα περί του Οργανισμού του Τακτικού Στρατού της Ελλάδος» το 1904. Τέλος, εξέδωσε τα απομνημονεύματά του υπό τον τίτλο «Αναμνήσεις» για την περίοδο του Εθνικού Διχασμού (Ιούνιος 1916-Ιούνιος 1918) και την Επανάσταση του 1922 το 1947, περίπου μία δεκαετία μετά τη συγγραφή των.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Οικογένεια Χαραλάμπη
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Χ
Γεώργιος Λεοναρδόπουλος

Ο **Γεώργιος Λεοναρδόπουλος** (1867 - 1936) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού. 

Γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1867 και αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του Μηχανικού από τη Σχολή Ευελπίδων το 1889. Πήρε μέρος στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και στον Α΄ Βαλκανικό ως διοικητής λόχου γεφυροποιών όπου και τραυματίσθηκε στη μάχη του Κόμανου. Στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο μετείχε ως επιτελής αξιωματικός της 3ης Μεραρχίας και ως  μέλος της επιτροπής χάραξης των ελληνοσερβικών συνόρων. Προσχώρησε από τους πρώτους στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας όπου και ανέλαβε αρχικά επιτελάρχης Σώματος και στη συνέχεια διορίστηκε προσωπάρχης του υπουργείου Στρατιωτικών της προσωρινής κυβέρνησης Θεσσαλονίκης (1916). 
Την περίοδο 1918-1920 είχε τον βαθμό του υποστράτηγου και ήταν επικεφαλής της 4ης Μεραρχίας, στις επιχειρήσεις της Θράκης. Στη συνέχεια συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία αναλαμβάνοντας διοικητής της 10ης Μεραρχίας, παρά την αλλαγή του καθεστώτος, στις επιχειρήσεις του Σαγγάριου (1921). 
Μετά την κατάρρευση του μετώπου και την καταστροφή που υπέστησαν οι Έλληνες Μικρασιάτες εισχώρησε στην επανάσταση του 1922 όπου και διορίστηκε απ΄ αυτή διοικητής του Β΄ Σώματος Στρατού για την αναδιοργάνωση της στρατιάς του Έβρου. 

Οργάνωσε το αποτυχόν Επαναστατικό Kίνημα της 22ης Οκτωβρίου 1923 μαζί με τον Π. Γαργαλίδη και άλλους αξιωματικούς όπου τελικά συνελήφθη κοντά στον Κιθαιρώνα. Στις 15 Νοεμβρίου το συσταθέν «Στρατοδικείο Εκστρατείας» στην Ελευσίνα, τον καταδίκασε σε θάνατο, δια τεσσάρων ψήφων υπέρ και μιας κατά, ενώ οι άλλοι συγκατηγορούμενοι του στην ίδια πρώτη δίκη, Γαργαλίδης και αντισυνταγματάρχες Αβράμπος και Μ. Νικολαρέας παμψηφεί και σε στρατιωτική καθαίρεση, ενώ άλλοι 58 σε μικρότερες  ποινές. Με την εμπλοκή και του Πάπα της Ρώμης Πίου ΙΑ΄ για χορήγηση αμνηστίας η κυβέρνηση δεν προχώρησε σε εκτελέσεις και τελικά του δόθηκε αμνηστία και απομακρύνθηκε από τον στρατό. 

Αποκαταστάθηκε το 1935 αναδρομικά. Απεβίωσε τον επόμενο χρόνο, το 1936.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες κινηματίες
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού
Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Κωνσταντίνος Καλλάρης

Ο **Κωνσταντίνος Καλλάρης** (20 Σεπτεμβρίου 1858 - 4 Μαΐου 1940) ήταν Έλληνας αντιστράτηγος και υπουργός Στρατιωτικών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1858 και ήταν γιος του Φρούραρχου Αθηνών Γεωργίου Καλλάρη από τα Ψαρά. Εξήλθε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1880 και κατατάχθηκε στο κλάδο του Μηχανικού. Μετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και το 1905 τοποθετήθηκε ως ταγματάρχης στο νέο Σώμα των Γενικών Επιτελών μέχρι το 1909. Το 1911 διορίσθηκε διοικητής των στρατιωτικών σχολών Ευελπίδων και Υπαξιωματικών μέχρι το 1912. Μετά από πρόταση της γαλλικής στρατιωτικής αποστολής διορίσθηκε διοικητής της 2ης Μεραρχίας την οποία και κατέστησε υποδειγματική, για τον λόγο και τον οποίο προάχθηκε σε υποστράτηγο.

Με την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου επικεφαλής της μεραρχίας του μετείχε αρχικά στο μέτωπο της Μακεδονίας. Στη συνέχεια στις επιχειρήσεις του Μπιζανίου ανέπτυξε νικηφόρο δράση που τον έκανε ιδιαίτερα γνωστό. Κατά τη διάρκεια του αγώνα της Ηπείρου ο μεγαλύτερος γιος του Σπυρίδων, έφεδρος ανθυπολοχαγός, σκοτώθηκε πολεμώντας.

Κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο ο Κ. Καλλάρης στη μάχη της Κρέσνας έπεσε από το άλογό του και τραυματίσθηκε. Μετά τον πόλεμο χρημάτισε για κάποιο διάστημα πρόεδρος του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου και όταν συστάθηκαν τα Σώματα Στρατού ανέλαβε, ως αντιστράτηγος, διοικητής του Α΄ Σώματος (1914). Το 1916 ανέλαβε υπουργός των Στρατιωτικών και στις 29 Ιουνίου του 1918 παραιτήθηκε κατόπιν αιτήσεώς του. Στο γήρας του ο Κ. Καλλάρης δοκιμάσθηκε ακόμη μια φορά με το χαμό του δεύτερου γιου του, Άγγελου, λοχαγού του πυροβολικού, που έπεσε ηρωικά μαχόμενος το 1922 στη Μικρασιατική εκστρατεία. Πέθανε το 1940.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κ
Κ