open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σόρα

Η **Σόρα** (*Sora*) είναι πόλη και δήμος (*comune*) του νοτιοανατολικού Λάτιου, στην Ιταλία, που υπάγεται στην Επαρχία του Φροζινόνε. Η Σόρα είναι κτισμένη σε μια πεδιάδα στης όχθες του ποταμού Λίρι. Υπάρχει μεταποιητική βιομηχανία, ιδίως χάρτου. Τα περίχωρα είναι γνωστά για την παραδοσιακή ενδυμασία των χωρικών τους.

## Ιστορία
thumb|left|Επιγραφή της Σόρα
Η Σόρα, αρχαία πόλη των Βόλσκων, καταλήφθηκε τρεις φορές από τους Ρωμαίους, το 345, το 314 και το 305 π.Χ., προτού καταφέρουν να εδραιώσουν την κυριαρχία τους στην πόλη το 303 π.Χ., εγκαθιστώντας 4 χιλιάδες Ρωμαίους εποίκους. Το 209 π.Χ. ήταν μία από τις πόλεις που αρνήθηκαν περαιτέρω βοήθεια στον πόλεμο κατά του Αννίβα. Με νόμο του Ιουλίου Καίσαρα έγινε ''municipium'', αλλά υπό τον Οκταβιανό Αύγουστο εποικίσθηκε εκ νέου από στρατιώτες ανήκοντες στην Τέταρτη Λεγεώνα, που επονομάσθηκε «Σορανή».

Η πόλη περιήλθε στην εξουσία του Πάπα κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα, όμως αλώθηκε από τους Λομβαρδούς το έτος 705.

Το κάστρο Σορέλλα (*Sorella*), κτισμένο πάνω στο βραχώδες έξαρμα που κυριαρχεί δίπλα στην πόλη, ήταν αξιοσημείωτο προπύργιο κατά τον Μεσαίωνα. Το 1443 ο βασιλιάς Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας και της Νάπολης κατέστησε τη Σόρα πρωτεύουσα ενός ανεξάρτητου Δουκάτου. Λίγο αργότερα καταλήφθηκε από τις παπικές δυνάμεις του Πίου Β΄, αλλά την απέδωσε και πάλι στους δούκες της του οίκου Καντέλμι ο Πάπας Σίξτος Δ΄ και τελικώς πέρασε στον δούκα Ιωάννη του Ρόβερε. Ο γιος του, ο Φραντσέσκο Μαρία Α΄ ντελλα Ρόβερε υπεράσπισε ηρωικώς την πόλη κατά του Καίσαρα Βοργία. Τελικώς η Σόρα αγοράσθηκε έναντι 11 χιλιάδων δουκάτων από τον Πάπα Γρηγόριος ΙΓ΄, που παρεχώρησε την κυριαρχία της στον νόθο γιο του Τζάκομο Μπονκομπάνι.

Πολιούχος της Σόρα είναι η Αγία παρθενομάρτυρας Ρεστιτούτα, η μνήμη της οποίας τιμάται στα τέλη Μαΐου.

## Γεωγραφία
Η Σόρα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 300 μέτρων και βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 41°43΄ Βόρειο και μήκος 13°37΄ Ανατολικό. Απέχει οδικώς από το κέντρο της Ρώμης 115&nbsp;χιλιόμετρα, ενώ προς την αντίθετη κατεύθυνση το κέντρο της Νάπολης απέχει 138&nbsp;χιλιόμετρα. Από τη θάλασσα η Σόρα απέχει σε ευθεία γραμμή σχεδόν ακριβώς 50 χιλιόμετρα.

Ο Δήμος της Σόρα έχει έκταση 800 τετραγωνικά χιλιόμετρα και συνορεύει με τους δήμους Αρπίνο, Μπαλσοράνο, Μπροκκοστέλλα, Κάμπολι Αππεννίνο, Καστελλίρι, Ιζολα ντελ Λίρι, Μόντε Σαν Τζοβάννι Καμπάνο, Πεσκοζολιντο και Βερόλι.

## Αξιολογοι άνθρωποι από τη Σόρα
* Καίσαρ Βαρόνιος
* Βιττόριο ντε Σίκα
* Λεύκιος Μόμμιος Αχαϊκός
* Τζούλιο Τσέζαρε Πολέριο
* Κουίντος Βαλέριος Σορανός
* Άννα Τατάντζελο
* Ντάβιντε Ζαπακόστα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος  

Σορα
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στο Λάτιο
Θεοφιλόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο **Θεοφιλόπουλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αντώνιος Θεοφιλόπουλος (γενν. 1916), γελοιογράφος και ζωγράφος
* Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος (γενν. 1951), αμυντικός ποδοσφαιριστής
* Γεώργιος Θεοφιλόπουλος (13ος αι.), Βυζαντινός στρατηγός
* Δημήτριος Θεοφιλόπουλος, ονοματεπώνυμο δύο αγωνιστών στην Επανάσταση του 1821
* Ιωάννης Θεοφιλόπουλος (1790-1885) ή Καραβόγιαννος ή Τσάκαλος, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
* Κωνσταντίνος Θεοφιλόπουλος (γενν. 1913), καθηγητής της ηλεκτροτεχνίας στο Ε.Μ. Πολυτεχνείο
* Χατζή Σταύρος Θεοφιλόπουλος (1790-1827), οπλαρχηγός στην Επανάσταση του 1821

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Costamare

Η **Costamare Inc.** είναι ελληνική ναυτιλιακή επιχείρηση. Η εταιρεία κατέχει φορτηγά πλοία για ναυλωση. Ο στόλος της αποτελείται από 56 πλοία και έχουν παραγγελθεί άλλα 10. Είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

## Ιστορία
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1975 με την ονομασία Costamare Shipping Company S.A. ως εταιρεία διαχείρισης του στόλου πλοίων της οικογένειας Κωνσταντακόπουλου. Ιδρυτής της εταιρείας είναι ο Βασίλης Κωνσταντακόπουλος. Το 2000 ήλεγχε 21 πλοία. Το 2008 είχε στόλο 53 πλοίων και το 2010 είχε στόλο 41 πλοίων. Το 2010 σχεδίασε μια αρχική δημόσια προσφορά μετοχών ύψους 245 εκατομμυρίων δολαρίων για να χρηματοδοτήσει την επέκταση του στόλου της. 

Το 2020 ήταν εγγυήτρια στο πρώτο ναυτιλιακό ομόλογο στο ελληνικό χρηματιστήριο της «Costamare Participations PLC» το οποίο είχε υπερκάλυψη 6,7 φορές καθώς η ζήτηση που εκδηλώθηκε από επενδυτές ανήλθε σε 665,17 εκατ. Το ομόλογο άντλησε 100 εκατομμύρια Ευρώ, έχει επιτόκιο 2,7% και διαπραγματεύεται στο Χρηματιστήριο Αθηνών από τον Μαΐο του 2020. Το μεγαλύτερο μέρος των αντληθέντων κεφαλαίων διατέθηκαν για την αγορά πλοίων. 

## Ατυχήματα και συμβάντα

### MV Rena
Τον Οκτώβριο του 2011 το πλοίο MV Rena, το οποίο λειτουργούσε υπό ναυλωση η εταιρεία MSC, προσέκρουσε στον ύφαλο Αστρολέιμπ κοντά στην Ταουράνγκα της Νέας Ζηλανδίας. Η πετρελαιοκηλίδα που προκάλεσε το πλοίο περιγράφηκε ως η "χειρότερη καταστροφή του θαλάσσιου περιβάλλοντος" στη Νέα Ζηλανδία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Κατάλογος στόλου

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Ναυτιλιακές επιχειρήσεις
Νεροβούβαλος

Ο **νεροβούβαλος** (επιστημονική ονομασία: *Bubalus bubalis*) είναι μεγάλο βοοειδές το προέρχεται από την Ινδική υποήπειρο, τη νοτιοανατολική Ασία και την Κίνα. Σήμερα έχει επεκταθεί στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τη Βόρεια και Νότια Αμερική και μερικές χώρες της Αφρικής. Ο άγριος νεροβούβαλος (*Bubalus arnee*), ιθαγενής στη Νοτιοανατολική Ασία, θεωρείται ως διαφορετικό είδος, αλλά πιθανότατα αποτελεί τον πρόγονο του οικόσιτου νεροβούβαλου.

Αναγνωρίζονται δύο είδη νεροβούβαλων, με βάση μορφολογικά και συμπεριφορικά κριτήρια: ο ποτάμιος βούβαλος της Ινδίας, ο οποίος απαντά επίσης δυτικότερα στην Αίγυπτο, τα Βαλκάνια και την Ιταλία, και ο βούβαλος των βάλτων, από το Άσαμ στα δυτικά προς τη νοτιοανατολική Ασία και την κοιλάδα του Γιανγκτσέ στην Κίνα στα ανατολικά. Η προέλευση του νεροβούβαλου αμφισβητείται, αν και φυλογενετικές μελέτες υποδεικνύουν ότι ο ποτάμιος βούβαλος εξημερώθηκε στην Ινδία πριν 5.000 χρόνια και ο βούβαλος των βάλτων στην Κίνα πριν 4.000 χρόνια. Οι νεροβούβαλοι ήταν αντικείμενο εμπορείου στη Μεσοποταμία και στον πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού.

Υπάρχουν τουλάχιστον 130 εκατομμύρια νεροβούβαλοι και περισσότεροι άνθρωποι εξαρτώνται από αυτούς παρά οποιοδήποτε άλλο οικόσιτο ζώο. Είναι κατάλληλοι για το όργωμα των οριζώνων και το γάλα τους είναι πλουσιότερο σε λίπος και πρωτεΐνες σε σχέση με το αγελαδινό. Ένας μεγάλος άγριος πληθυσμός εγκαταστάθηκε στην Αυστραλία στα τέλη του 19ου αιώνα και μικρότερα άγρια κοπάδια βρίσκονται στην Παπούα Νέα Γουινέα, την Τυνησία και τη βορειοανατολική Αργεντινή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Βοοειδή
Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Ειρήνη Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας

Η **Ειρήνη Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας** (ρωσ. *Княгиня Ирина Александровна Романова/Knyaginya Irina Aleksandrovna Romanova*, 15 Ιουλίου 1895 - 26 Φεβρουαρίου 1970) ήταν κόρη του Μέγα Δούκα Αλέξανδρου Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1895 στο Πέτερχοφ, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί κι η μοναχοκόρη του Μεγάλου Δούκα Αλέξανδρου Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας και της Μεγάλης Δούκισσας Ξένιας Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας. Ήταν εγγονή του Αλεξάνδρου Γ΄ της Ρωσίας και είχε έξι αδελφούς.

Στις 22 Φεβρουαρίου 1914 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Φελίξ Φελίξοβιτς Γιουσούποφ στο Παλάτι Ανίτσκοβ. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
*την Ιρίνα (1915 - 1983), παντρεύτηκε τον Νικόλαο Ντμιτρίεβιτς Σερεμέτιεφ. Απέκτησαν 1 παιδί.

Πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 1970 στο Παρίσι σε ηλικία 74 ετών. Είναι θαμμένη στο Ρωσικό Κοιμητήριο Σαιντ-Ζενεβιέβ-ντε-Μπουά του Παρισιού.

## Τίτλοι
*15 Ιουλίου 1895 - 22 Φεβρουαρίου 1914: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ειρήνη Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας
*22 Φεβρουαρίου 1914 - 26 Φεβρουαρίου 1970: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ειρήνη Γιουσούποβα, Κόμισσα Σουμαρόκοβα-Έλστον

### Τιμητικές διακρίσεις
*25px Ρωσική Αυτοκρατορία: 50px Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης

## Παραπομπές
* Genealogy of the Imperial House of Romanov
* *Nicolas II de Russie* de Henri Troyat
* "Letters of the Tsaritsa to the Tsar 1914-1917 at Alexander Palace.org
* Alexander Bokhanov, Dr. Manfred Knodt, Vladimir Oustimenko, Zinaida Peregudova, Lyubov Tyutyunnik, editors, Lyudmila Xenofontova, translator, *The Romanovs: Love, Power, and Tragedy,* Leppi Publications, 1993, ISBN 0-9521655-0-X
* Greg King, *The Man Who Killed Rasputin,* Carol Publishing Group, 1995, ISBN 0-8065-1971-1
* Robert K. Massie, *The Romanovs: The Final Chapter,* Random House, 1995 ISBN 0-394-58048-6
* Andrei Maylunas and Sergei Mironenko, Darya Galy, translator, *A Lifelong Passion: Nicholas and Alexandra: Their Own Story,* Doubleday, 1997, ISBN 0-385-48673-1
* John Curtis Perry and Constantine Pleshakov, *The Flight of the Romanovs,* Basic Books, 1999 ISBN 0-465-02462-9
* Edvard Radzinsky, *The Rasputin File,* Nan A. Talese, a division of Doubleday, 2000, ISBN 0-385-48909-9
* Paul Theroff, An Online Gotha
* Felix Yussupov,* Lost Splendor,* 1952 http://www.alexanderpalace.org/lostsplendor/
* Charlotte Zeepvat, *The Camera and the Tsars,* Sutton Publishing, 2004, ISBN 0-7509-3049-7


Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Χουάν Χοσέ δε Αμεσάγκα

Ο **Χουάν Χοσέ δε Αμεσάγκα Λανταρόσο** (*Juan José de Amézaga Landaroso*, 28 Ιανουαρίου 1881 &ndash; 21 Αυγούστου 1956) ήταν Ουρουγουανός πολιτικός, που διετέλεσε Πρόεδρος της Ουρουγουάης, την τετραετία 1943-1947.

## Πριν την προεδρία
Ο Αμεσάγκα, που γεννήθηκε στην πρωτεύουσα της χώρας Μοντεβιδέο, υπήρξε επιφανής δικηγόρος, που δίδαξε μάλιστα νομικά σε πανεπιστήμιο για πολλά χρόνια. Επιπλέον ήταν εξέχον μέλος του Κόμματος Κολοράδο (δηλαδή του «Χρωματιστού» Κόμματος), το οποίο κυβέρνησε τη χώρα για μακρές περιόδους. Αν και πρωτευουσιάνος, εκλεγόταν βουλευτής στη μικρή πόλη Δουράσνο (1907-1915), ενώ αργότερα εγινε Υπουργός Βιομηχανίας.

## Ως Πρόεδρος της Ουρουγουάης
Την 1η Μαρτίου 1943 ο Αμεσάγκα διαδέχθηκε τον Αλφρέδο Μπαλντομίρ ως ο 28ος Πρόεδρος της Ουρουγουάης. Η προεδρία του χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι ήταν η πρώτη πλήρως συνταγματική από την εποχή του πραξικοπήματος του Γκαβριέλ Τέρα το 1933. Ο αντιπρόεδρός του, ο Αλμπέρτο Γκουανί, είχε ήδη διακριθεί ως βετεράνος διπλωμάτης. Από την άλλη, ο παλαιός σοσιαλιστής ηγέτης Εμίλιο Φρουγκόνι στάλθηκε από τον Αμεσάγκα στη Μόσχα ως πρεσβευτής της Ουρουγουάης. Τον Φεβρουάριο του 1945 ο Αμεσάγκα κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία και στην Ιαπωνία, αλλά δεν έστειλε στρατεύματα να πολεμήσουν.

Τον Αμεσάγκα διαδέχθηκε στην προεδρία την 1η Μαρτίου 1947 ο κατά 6 έτη μεγαλύτερός του Τομάς Μπερέτα, ο οποίος πέθανε 5 μήνες αργότερα. Ο Αμεσάγκα έζησε 9 χρόνια ακόμα και απεβίωσε στο Μοντεβιδέο σε ηλικία 75 ετών. Ήταν έγγαμος με τη Θέλια Αλβαρές Μούλια (Celia Álvarez Mouliá) από το 1907 και είχαν έναν γιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Ουρουγουάης
Λίμνη Αμαντέους

Η Λίμνη **Αμαντέους** (αγγλ. *Lake Amadeus*) είναι αρκετά μεγάλη αλμυρή λίμνη κοντά στο κέντρο της Αυστραλίας, στο νοτιοδυτικό άκρο της Βόρειας Επικράτειας. Απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από τον Ουλουρού. Δίπλα της, στα βορειοδυτικά της, βρίσκεται η μικρότερη λίμνη Νηλ. Αμφότερες αποτελούν μέρος μιας αλυσίδας αλμυρών λιμνών, που έχει μήκος σχεδόν 500 χιλιόμετρα και αποκαλείται (ή η λεκάνη απορροής της) «Λεκάνη Αμαντέους».

## Περιγραφή
Εξαιτίας της ξηρότητας της περιοχής η επιφάνεια της Λίμνης Αμαντέους είναι συνήθως μια στεγνή κρούστα από αλάτι. Μόνο σε καιρούς μεγάλων βροχοπτώσεων τα νερά της καταλαμβάνουν ολόκληρη την έκτασή της των 1.032 τετραγωνικών χιλιομέτρων και ρέουν με ενδιάμεσα ποταμάκια προς τις ανατολικότερες λίμνες της αλυσίδας, καταλήγοντας τελικώς στον ποταμό Φινκε.

Η λίμνη έχει πολύ μακρόστενο σχήμα, με μήκος 180 και πλάτος 10 χιλιόμετρα. Είναι η μεγαλύτερη αλμυρή λίμνη σε όλη τη Βόρεια Επικράτεια της Αυστραλίας. Εκτιμάται ότι περιέχει έως και 600 εκατομμύρια τόνους αλατιού, αλλά η εκμετάλλευσή του δεν είναι βιώσιμη εξαιτίας της πολύ απομακρυσμένης τοποθεσίας.

## Ιστορία
Ο πρώτος Ευρωπαίος που έφθασε στη λίμνη ήταν ο εξερευνητής Έρνεστ Τζάιλς, το 1872. Ο Τζάιλς αρχικώς ήθελε να τιμήσει τον ευεργέτη του, βαρόνο Φέρντιναντ φον Μύλερ, βαφτίζοντας τη λίμνη «Λίμνη Φερδινάνδου». Ωστόσο ο Μύλερ τον έπεισε να τιμήσει αντί για αυτόν τον τότε Βασιλέα της Ισπανίας Αμεδαίο Α΄, που είχε νωρίτερα επιδαψιλεύσει τιμητικές διακρίσεις στον Μύλερ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 643

Αμαντεους
Κατηγορία:Αλμυρές λίμνες
Αμαντούρ

Ο **Αμαντούρ** (*Amadour*) είναι άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, που έζησε σε άγνωστο αιώνα, μάλλον κατά την ύστερη αρχαιότητα ή τον πρώιμο Μεσαίωνα. Πιστεύεται ότι υπήρξε ερημίτης. Η μνήμη του εορτάζεται στις 20 Αυγούστου. Συμφωνα με την παράδοση έζησε στην περιοχή του Κερσύ της Γαλλίας.

Θεωρείται ο ιδρυτής του ιερού ή προσευχηταρίου της Παναγίας του Ροκαμαντούρ στη νοτιοδυτική Γαλλία. Συγκεκριμένα, το 1162 ανακαλύφθηκε στο Ροκαμαντούρ ένας αρχαίος τάφος που περιείχε ένα λείψανο. Λίγο αργότερα αναπτύχθηκε η παράδοση του Αμαντούρ: ότι έζησε στα χρόνια του Χριστού, ήταν υπηρέτης της Παναγίας, μετά πήρε ως σύζυγό του την Αγία Βερόνικα και αργότερα έγινε ιεραπόστολος στη Γαλατία. Στο ίδιο πλαίσιο χρονικής τοποθετήσεως της ζωής του ταυτίσθηκε με τον Ζακχαίο από το Ευαγγέλιο του Λουκά και αναφέρεται ότι ήταν παρών στο μαρτύριο του Αποστόλου Παύλου.

Στην πιθανότερη εκδοχή ωστόσο ο Αμαντούρ γεννήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ.. Μπορεί όμως η ιστορία του να είναι τελείως φανταστική και ο ίδιος να μην υπήρξε ποτέ. Δεν υπάρχει κάποιο θεμελιωμένο στοιχείο για την ταύτισή του με τον Άγιο Αματόρ, επίσκοπο της Οσέρ (388-418).

## Πηγές
* Holweck, F.G.: *A Biographical Dictionary of the Saints*, Herder Book Co., St. Louis 1924
* Ο St. Amadour στο *catholic.org*
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 646



Αμαντουρ
Ιλ ω Σίνι (Παρίσι)

Το **Ιλ ω Σίνι** (Γαλλικά: Île aux Cygnes, Νησί των Κύκνων) είναι μικρό τεχνητό νησί στον ποταμό Σηκουάνα στο Παρίσι της Γαλλίας, που συνδέει το 15ο διαμέρισμα με το 16ο διαμέρισμα. Δημιουργήθηκε το 1825 ως ανάχωμα στα ρεύματα του ποταμού.

Είναι ένα από τα τρία νησάκια του Σηκουάνα στο Παρίσι, τα άλλα δύο είναι τα φυσικά νησιά Ιλ ντε λα Σιτέ και Ιλ Σαιν Λουί.

## Περιγραφή
κέντρο|μικρογραφία|720x720εσ|Χάρτης του Ιλ ω Σίνι
Το νησί, μήκους 890 μέτρων, έχει πλάτος 11 μέτρα σε όλο το μήκος του, είναι δε ακατοίκητο.

* το βορειοανατολικό άκρο του νησιού σχηματίζει μια εξέδρα (μπελβεντέρε) μήκους 15 μέτρων, πάνω στη γέφυρα Μπιρ-Χακίμ, όπου βρίσκεται το άγαλμα της *Αναγεννημένης Γαλλίας.*
* μια σκάλα κάτω από τη γέφυρα Μπιρ-Χακίμ κατεβαίνει σε μία μεγάλη δεντρόφυτη αλέα, την αλέα των Κύκνων, που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του νησιού.Κατά μήκος υπάρχουν αθλητικές εγκαταστάσεις.
* Το νότιο άκρο του νησιού, μήκους περίπου 170 μέτρων, αποτελείται από μια προεξοχή πλάτους περίπου 30 μέτρων, στην οποία βρίσκεται ένα αντίγραφο του αγάλματος της Ελευθερίας, το οποίο τοποθετήθηκε εκεί το 1889, τρία χρόνια μετά την ανέγερση του αγάλματος της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη (28 Οκτωβρίου 1886). Το αντίγραφο προσφέρθηκε στη Γαλλία από Γάλλους πολίτες εγκατεστημένους στις Ηνωμένες Πολιτείες για τα 100 χρόνια της Γαλλικής επανάστασης. Πρόκειται για ένα χάλκινο αντίγραφο ενός μοντέλου μελέτης που έκανε ο Ωγκύστ Μπαρτολντί για να σχεδιάσει το μνημείο. Στην προεξοχή υπάρχει πρόσβαση από την κύρια αλέα με σκάλες που βρίσκονται στα πλάγια, ενώ η πρόσβαση στην υπερκείμενη γέφυρα της Γκρενέλ γίνεται από έναν κεκλιμένο διάδρομο.

Το νησί καλύπτει έκταση περίπου 1,3 εκταρίων και είναι το μικρότερο από τα τρία νησιά του Παρισιού, αλλά είναι μεγαλύτερο σε μήκος από το Ιλ Σαιν Λουί.

Το Ιλ ω Σίνι δεν πρέπει να συγχέεται με το πρώην Ιλ ντε Σίνι, που βρισκόταν στο σημερινό 7ο διαμέρισμα και ενώθηκε με το Πεδίον του Άρεως στα τέλη του 18ου αιώνα. Ωστόσο, οφείλει το όνομά του σε αυτό το αρχαίο νησί.

Το νησί διασχίζεται από τρεις γέφυρες: την γέφυρα της Γκρενέλ, τη σιδηροδρομική γέφυρα Ρουέλ και τη γέφυρα Μπιρ-Χακίμ. Εξυπηρετείται από τους σταθμούς μετρό Πασί και Μπιρ-Χακίμ.
Αρχείο:Paris-liberte-eiffel.jpg|Το αντίγραφο του Αγάλματος της Ελευθερίας
Αρχείο:Pont de Bir-Hakeim Paris15e 002.JPG|Το άγαλμα της *Αναγεννημένης Γαλλίας* στο Μπελβεντέρε της γέφυρας Μπιρ-Χακίμ
Αρχείο:Île aux Cygnes (Paris) neige 4.jpg|Η αλέα των Κύκνων χιονισμένη
Αρχείο:Île aux Cygnes Paris 15e 001.JPG|Η αλέα των Κύκνων
Αρχείο:PontDeGrenelle.jpg|Η γέφυρα της Γκρενέλ με στηρίγματα πάνω στο νησάκι
Αρχείο:P1040964 Paris XV île aux Cygnes rwk.jpg|Πρόσβαση στο νησάκι από τη γέφυρα Μπιρ-Χακίμ
Αρχείο:Pont-rouelle-paris-ile-cygnes.jpg|Η διάβαση της γέφυρας Ρουέλ


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το νησί Ιλ ω Σίνι στην ιστοσελίδα του Γραφείου Τουρισμού του Παρισιού (επιλογή γλώσσας)

## Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Σηκουάνα
Κατηγορία:Νησιά του Παρισιού επί του Σηκουάνα
Μαρίνα Πέτροβνα της Ρωσίας

Η **Μαρίνα Πέτροβνα της Ρωσίας** (*Княгиня Марина Петровна Романова/Knyaginya Marina Petrovna Romanova*, 11 Μαρτίου 1892 - 15 Μαΐου 1981) ήταν κόρη του Μέγα Δούκα Πέτρου Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1892 στη Νίκαια, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Μέγα Δούκα Πέτρου Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας και της Πριγκίπισσας Μιλίτσας του Μαυροβουνίου.

Στις 4 Φεβρουαρίου 1927 παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο Γκολίτσιν στο Αντίμπ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.

Πέθανε στις 15 Μαΐου 1981 στο Σι-Φου-λε-Πλάζ της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής σε ηλικία 89 ετών. Είναι θαμμένη στο Ρωσικό Ορθόδοξο Κοιμητήριο της Νίκαιας.

## Τίτλοι
*11 Μαρτίου 1892 - 15 Μαΐου 1981: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρίνα Πέτροβνα της Ρωσίας

## Παραπομπές


## Πηγές
* Zeepvat, Charlotte, *The Camera and the Tsars*, Sutton Publishing, 2004, .
* Zeepvat, Charlotte, *Romanov Autumn*, Sutton Publishing, 2000, 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Οικογένεια Γκολίτσιν
Ναντέζντα Πέτροβνα της Ρωσίας

Η **Ναντέζντα Πέτροβνα** (ρωσ. *Княгиня Надежда Петровна Романова/Knyaginya Nadezhda Petrovna Romanova*, 3 Μαρτίου 1898 - 21 Απριλίου 1988) του Οίκου των Ρομανώφ ήταν πριγκίπισσα της Ρωσίας και μετέπειτα πριγκίπισσα Ορλώφ.

## Βιογραφία
Η Ναντέζντα (= Ελπίδα) γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1898 στο Παλάτι Ντούλμπερ στο Κόρεϊς της Γιάλτας, και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Μεγάλου Δούκα Πέτρου Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας και της Μιλίτσας του Μαυροβουνίου. Ήταν η δίδυμη αδελφή της Σοφίας, η οποία πέθανε λίγες ώρες μετά την γέννησή τους.

Τον Απρίλιο του 1917 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Νικολάι Βλαντιμήροβιτς Ορλώφ στην Κριμαία. Μαζί απέκτησαν δυο παιδιά:
*την Ιρίνα (1918 - 1989), παντρεύτηκε (1) τον Χάνς φον Βαλντσταίττεν. Δεν απέκτησαν παιδιά και (2) τον Άντονυ Άνταμ Ζύλστρα. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*την Ξένια (1921 - 1963), παντρεύτηκε (1) τον Πωλ-Μαρσέλ ντε Μοντενιά ντε Πεσσότ-Μπρεσσόλ. Δεν απέκτησαν παιδιά και (2) τον ιππότη Ζαν Αλμπέρ ντ'Αλμόν. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Πέθανε στις 21 Απριλίου 1988 στο Σαντιγύ του Ω-ντε-Φρανς σε ηλικία 90 ετών.

## Τίτλοι
*3 Μαρτίου 1898 - 21 Απριλίου 1988: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ναντέζντα Πετρόβνα της Ρωσίας

### Τιμητικές διακρίσεις
*25px Ρωσική Αυτοκρατορία: 50px Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης

## Παραπομπές
* Zeepvat, Charlotte, *The Camera and the Tsars*, Sutton Publishing, 2004, .
* Zeepvat, Charlotte, *Romanov Autumn*, Sutton Publishing, 2000, 
* Willis, Daniel. *The Romanovs in the 21st Century: a genealogical Biography*. VDM, 2009. .


Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1947

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1947** ή **Ζ΄ Πανελλήνιοι Αγώνες Ελληνορωμαϊκής Πάλης** ήταν η 7η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ελληνορωμαϊκής Πάλης, που διεξήχθη από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Πυγμαχίας, Άρσης Βαρών (Ε.Ο.Φ.Π.Π.Α.Β.). Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο Εθνικό Γυμναστήριο Αθηνών «Ιωάννης Φωκιανός», στην Αθήνα την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου του 1947. Οι αθλητές από την επαρχία δεν συμμετείχαν λόγω οικονομικών δυσχερειών, γεγονός που επηρέασε την αξία και τη σημασία των αγώνων.

Στη διοργάνωση ίσχυαν νέες κατηγορίες βάρους όπως και πέρυσι οι οποίες εγκρίθηκαν από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Πάλης. Οι νέες κατηγορίες ήταν τα 52, 57, 62, 67, 73, 79 και 87 κιλά και άνω. Οι αγώνες ήταν και προκριματικοί για την κατάρτιση της εθνικής ομάδας η οποία θα συμμετείχε στο Μεσογειακό Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης της Κωνσταντινούπολης τον Ιανουάριο του 1948. Τελικά το Μεσογειακό Πρωτάθλημα αναβλήθηκε λόγω μη συμμετοχής της Εθνικής Γαλλίας και της Ιταλίας και στη θέση του διοργανώθηκαν Ελληνοτουρκικοί Παλαιστικοί Αγώνες.

Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ.. Τρεις σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Εθνικός Γ.Σ. με 5 χρυσά, 4 ασημένια και 3 χάλκινα μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Ένωση Ερασιτεχνών με 2 χρυσά, 3 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο και την τρίτη ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 1 χρυσό, 1 ασημένιο και 2 χάλκινα μετάλλια.

## Κάτοχοι μεταλλίων
1940 | 1946 | 1947 | 1948 | 1949

## Πίνακας μεταλλίων

Πηγή:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1947
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης
Κατηγορία:Διοργανώσεις ελληνορωμαϊκής πάλης στην Αθήνα
ΡΚΝ Εσπανιόλ Β

Η **Ρεϊάλ Κλουμπ Ντεπορτίου Εσπανιόλ ντε Μπαρσελόνα Β** (καταλανικά: *Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona B*) είναι η Β ομάδα της ΡΚΝ Εσπανιόλ, που εδρεύει στη Βαρκελώνη, στην αυτόνομη κοινότητα της Καταλονίας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1981 και παίζει στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στο προπονητικό γήπεδο «Ντάνι Γιάρκε», χωρητικότητας 1.520 θέσεων. 

Σε αντίθεση με το αγγλικό σύστημα πρωταθλημάτων, οι δεύτερες ομάδες στην Ισπανία παίζουν στην ίδια πυραμίδα ποδοσφαίρου με την ανώτερη ομάδα τους αντί για ένα ξεχωριστό πρωτάθλημα. Ωστόσο, οι δεύτερες ομάδες δεν μπορούν να παίξουν στην ίδια κατηγορία με την ανώτερη ομάδα τους και δεν είναι πλέον σε θέση να αγωνιστούν στο Κύπελλο Ισπανίας.

## Ιστορία
Το 1981, δημιουργήθηκε η *Φούτμπολ Κλουμπ Κριστινένκ* (*Futbol Club Cristinenc*) στη Σάντα Κριστίνα ντ'Άρο της επαρχίας Ζιρόνα. Ο σύλλογος είχε γρήγορη εξέλιξη από τις χαμηλότερες κατηγορίες μέχρι την Τερθέρα Ντιβισιόν. Ήταν επίσης τροφοδοτικός σύλλογος της Εσπανιόλ. 

Το 1991 η ομάδα άλλαξε την ονομασία της σε *Κριστινένκ Εσπανιόλ* (*Cristinenc-Espanyol*) και μετονομάστηκε σε Ρεϊάλ Κλουμπ Ντεπορτίου Εσπανιόλ ντε Μπαρσελόνα Β τρία χρόνια αργότερα, ενώ έγινε επίσης η δεύτερη ομάδα της Εσπανιόλ. Διακυμάνθηκε μεταξύ της τέταρτης και της τρίτης κατηγορίας τις επόμενες δεκαετίες, με τη μεγαλύτερη περίοδο να είναι πέντε χρόνια, με μία δεύτερη θέση τη σεζόν 2001-02. Η καταλανική ομάδα απέτυχε να προβιβαστεί κατά τη διάρκεια των τριών συμμετοχών της στα πλέι οφ. 

Τη σεζόν 2009–10, η Εσπανιόλ Β τερμάτισε στην 16η θέση, πάνω από τη ζώνη υποβιβασμού και υποβιβάστηκε μέσω των πλέι οφ υποβιβασμού. 

## Σεζόν ανά σεζόν

* *Ως ΦΚ Κριστινένκ* 

* *Ως Εσπανιόλ Β* 

* **19** σεζόν στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β 
* **12** σεζόν στην Τερθέρα Ντιβισιόν 
* **8** σεζόν στις Περιφερειακές Κατηγορίες 

## Διακρίσεις

* Τερθέρα Ντιβισιόν: 1994–95, 2008–09, 2017–18 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της Εσπανιόλ 
* Προφίλ ομάδας στο Futbolme (ισπανικά) 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1981
Κατηγορία:ΡΚΝ Εσπανιόλ
Φουτσιάν Στάρτζεονς

Η **Φουτσιάν ΣΜΣ Σανσίν Στάρτζεονς** (*Fujian SBS Xunxing Sturgeons*, απλοποιημένα κινεζικά: 福建SBS浔兴鲟), γνωστή ως **Φουτσιάν Στάρτζεονς** ή **Φουτσιάν Σανσίν**, είναι κινεζικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης στην CBA, με έδρα την Τζιντζιάνγκ της Κουάντζου στη Φουτσιάν. Το «SBS» αντικατοπτρίζει τον εταιρικό χορηγό SBS Zipper Science and Technology Corporation με έδρα την Τζιντζιάνγκ. Σε αντίθεση με όλες τις άλλες ομάδες της CBA, η ομάδα δεν είχε αρχικά αγγλικό ψευδώνυμο. Έκτοτε άρχισαν να χρησιμοποιούν το όνομα Sturgeons (μετ. Οξύρρυγχοι). 

Η Φουτσιάν Στάρτζεονς έκανε το ντεμπούτο της τη σεζόν 2004-2005 και τερμάτισε στην έβδομη και τελευταία θέση στην Κατηγορία Νότου, εκτός των πλέι οφ. Τη σεζόν 2005-2006, έφτασε στην πέμπτη θέση, μόλις μία νίκη μακριά από τα πλέι οφ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της SBS Sport (κινεζικά) 
* Προφίλ ομάδας στο Sports.Sina.com.cn (κινεζικά)

Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1999
Κατηγορία:Σύλλογοι Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Κίνας
Κατηγορία:Κινέζικες ομάδες καλαθοσφαίρισης
Τατιάνα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας

Η **Τατιάνα Κωνσταντίνοβνα** (ρωσ. *Княгиня Татьяна Константиновна Романова/Knyaginya Tatyana Konstantinovna Romanova*, 23 Ιανουαρίου 1890 - 28 Αυγούστου 1979) του Οίκου των Ρομανώφ ήταν μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας και μετέπειτα πριγκίπισσα Μπαγκρατιόν.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1890 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν το τρίτο παιδί και η πρώτη κόρη του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου της Σαξονίας-Αλτεμβούργου.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1911 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Κωνσταντίνο Αλεξάνδροβιτς Μπαγκρατιόν-Μουκράνι της Γεωργίας στο Παβλόβσκ. Απέκτησαν δύο παιδιά:
*τον Τιεμουράζ (1912 - 1992), παντρεύτηκε (1) την Καταρίνα Ράτσιτς. Δεν απέκτησαν παιδιά και (2) την Ιρίνα Τσερνίσεβ-Μπεσομπράσοφ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*τη Ναταλία (1914 - 1984), παντρεύτηκε τον Τσαρλς Χέπμπορν Τζόνστον. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Τον Νοέμβριο του 1921, παντρεύτηκε τον Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Κοροτσένζοφ στη Γενεύη. Τρεις μήνες αργότερα, η Τατιάνα έγινε χήρα για δεύτερη φορά όταν ο Αλέξανδρος πέθανε στη Λωζάνη.

Πέθανε στις 28 Αυγούστου 1979 στη Μονή του Όρους των Ελαιών σε ηλικία 89 ετών και είναι θαμμένη εκεί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Ξένια Αντρέγιεβνα της Ρωσίας

Η **Ξένια Αντρέγιεβνα της Ρωσίας** (*Княгиня Ксения Андреевна Романова/Knyaginya Kseniya Andreyevna Romanova*, 10 Μαρτίου 1919 - 22 Οκτωβρίου 2000) ήταν κόρη του Πρίγκιπα Ανδρέα Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1919 στο Παρίσι, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Πρίγκιπα Ανδρέα Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας και της Ελισάβετ Ρούφο.

Στις 17 Ιουνίου 1945 παντρεύτηκε τον Καλχούν Ανκρούμ στο Λονδίνο; χώρισαν το 1954 και στις 7 Απριλίου 1958 παντρεύτηκε τον Γκέοφρεϋ Τουθ. Και από του δύο γάμους της δεν απέκτησε απογόνους.

Πέθανε στις 22 Οκτωβρίου 2000 στο Ρουφινιάκ της Νέας Ακουιτανίας σε ηλικία 81 ετών.

## Παραπομπές
*Van Der Kiste, John & Hall Coryne. *Once a Grand Duchess: Xenia, Sister of Nicholas II*, Sutton Publishing, 2002. .


Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Σοτ Ες Σεργκί

Η **Σοτ Ες Σεργκί** () είναι μεγάλη ενδορεϊκή αλμυρή λίμνη στην επαρχία Σαϊντά, της βορειοδυτικής Αλγερίας. Βρίσκεται στην περιοχή των *[[Ωτ Πλαιν]]* μεταξύ του Άτλαντα Τελλ και του Σαχαριανού Άτλαντα και είναι μια από τις μεγαλύτερες λίμνες στην Αλγερία. 

## Οικολογία
Η Σοτ Ες Σεργκί έχει έκταση περίπου 2.000 χλμ² όπου το νερό συλλέγεται κατά τη διάρκεια της υγρής περιόδου, σχηματίζοντας μια σειρά από μεγάλες ρηχές αλμυρές λίμνες που γίνονται αλυκές καθώς αποξηραίνονται. Η περιοχή της λίμνης έχει μήκος περίπου 160 χλμ. από ανατολικά-βορειοανατολικά προς δυτικά-νοτιοδυτικά και βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 1.000 μ. 

Η Σοτ Ες Εργκί έχει χαρακτηριστεί υγροβιότοπος Ramsar διεθνούς σημασίας. Η προστατευόμενη περιοχή έχει έκταση 8.555 χλμ² και αποτελεί το φυσικό περιβάλλον για ορισμένα απειλούμενα και ευάλωτα είδη ζώων και φυτών. 

## Δείτε επίσης

* Γεωγραφία της Αλγερίας 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Αλγερίας
Αμαξόβιοι

Με την ονομασία **Αμαξόβιοι** ή **Αμάξοικοι** αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες έναν νομαδικό λαό Σκυθών που κατοικούσε μέσα σε άμαξες, όπως πολλούς αιώνες μετά (μέχρι τον 19ο αιώνα) οι Τσιγγάνοι Στις μετακινήσεις τους στις βορειοδυτικές ακτές του Εύξεινου Πόντου έπαιρναν μαζί και τα ζώα τους, κυρίως άλογα και πρόβατα. Αναφέρεται και ένας κλάδος των Αμαξοβίων, οι **Ρωξολανοί** ή **Ιάζυγες**, που ζούσαν βορειότερα και έφθαναν μέχρι τις αρκτικές περιοχές.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα ιστορικών ερευνών του 20ού αιώνα, οι Αμαξόβιοι δεν ήταν ένας συγκεκριμένος λαός, αλλά γενική ονομασία όλων των σκυθικών φυλών που κατοικούσαν σε άμαξες.

## Δείτε επίσης
* Βάσταρνες

## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 651

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σκύθες
Κατηγορία:Νομαδικές ομάδες στην Ευρασία
Κατηγορία:Άμαξες
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ρωσίας
Κατηγορία:Σαρματικές φυλές
Σοτ ελ Χοντνά

Η ***Σοτ ελ Χοντνά*** () είναι μια πολύ ρηχή υφάλμυρη λίμνη στην Αλγερία. Βρίσκεται μέσα σε μια ενδορεϊκή λεκάνη στην περιοχή Χοντνά, προς το ανατολικό άκρο των Ωτ Πλαιν. Η *Σοτ ελ Χοντνά* περιλαμβάνει εποχιακές υφάλμυρες και αλατούχες λίμνες και έλη, αλλά η κεντρική ζώνη της λίμνης χαρακτηρίζεται από πλήρη απουσία βλάστησης. 

Ο Τζ. Ντεπουά υποστηρίζει ότι η *Σοτ ελ Χοντνά* δεν είναι *[[Σοτ]]* (υφάλμυρη λίμνη που παραμένει χωρίς νερό το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου), αλλά *[[Σεμπχά]]* (παράκτιο έλος οριακά πάνω από το επίπεδο της πλημμυρίδας στο οποίο συγκεντρώνονται μέταλλα από την εξάτμιση του νερού λόγω του ημίξηρου και ξηρού κλίματος). 

## Οικολογία
Η περιοχή του *σοτ* αποτελεί έναν σημαντικό βιότοπο για ορισμένα είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, όπως η γαζέλα του Κυβιέ, η στικτόπαπια και διάφορα είδη αγριόγαλων, καθώς και ιθαγενή είδη ψαριών. Η *Σοτ ελ Χοντνά* ανακηρύχθηκε προστατευόμενος υγροβιότοπος Ραμσάρ στις 2 Φεβρουαρίου 2001. 

## Δείτε επίσης

* Γεωγραφία της Αλγερίας 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Αλγερίας
Κλειστό Γήπεδο Παραλιμνίου "Παλατάκι"

To **Κλειστό Γήπεδο Παραλιμνίου ή ** είναι κλειστό στάδιο στο Παραλίμνι της Κύπρου. Ανήκει στον Δήμο Παραλιμνίου. Αποτελεί έδρα των τμημάτων καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και ποδοσφαίρου σάλας της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Εγκαινιάστηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2019.
Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Κύπρο
Το δηλητήριο

***Tο δηλητήριο*** () είναι Γαλλική μαύρη κωμική ταινία του 1951 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Σασά Γκιτρί. Πρωταγωνιστούν οι Μισέλ Σιμόν, Ζερμαίν Ροβέρ και Ζαν Ντεμπουκούρ.

## Πλοκή
Στη μικρή καθολική πόλη Ρεμονβίλ, ο 53χρονος Πολ Μπρακονιέ  είναι παντρεμένος 
εδώ και τριάντα χρόνια με την Μπλαντίν. 
Αυτό που τους χαρακτηρίζει είναι το απύθμενο μίσος που επικρατεί μεταξύ τους, σε σημείο να σκέφτονται με πιο τρόπο θα δολοφονήσει ο ένας τον άλλον. 
Καθώς η Μπλαντίν προετοιμάζεται να κάνει πράξη την ακόρεστη επιθυμία της να δολοφονήσει τον σύζυγο της με ένα ισχυρό ποντικοκτόνο, ο Πολ επισκέπτεται στο Παρίσι τον υπερόπτη δικηγόρο Ομπανέλ, 
εξειδικευμένο στην αθώωση των "Εν βρασμώ ψυχής" εγκληματιών, ο οποίος εν τω μεταξύ γιόρταζε την 100η επιτυχία του. 
Ο Πολ ισχυριζόμενος ότι ήδη έχει δολοφονήσει την γυναίκα του, θα μελετήσει τις αντιδράσεις του δικηγόρου και θα συλλέξει πολύτιμες πληροφορίες για τον τρόπο διάπραξης του εγκλήματος, έτσι ώστε να χαρακτηριστεί ως "ακούσιος" δολοφόνος. 
Ενθουσιασμένος με την θετική στάση του δικηγόρου ως προς την βεβαιότητα της απαλλαγής, θα επιστρέψει στο σπίτι του και θα θέσει σ' εφαρμογή το σχέδιό του σύμφωνα με την αυθόρμητη "καθοδήγηση" του δικηγόρου Ομπανέλ. Χωρίς όμως να το έχει αντιληφθεί και η γυναίκα του είναι ήδη προετοιμασμένη να τον δηλητηριάσει, αλλά δεν θα προλάβει να το κάνει.
Με την βεβαιότητα ότι κανένα δικαστήριο δεν θα τον βρει ένοχο, παραδίδει τον εαυτό του στο έλεος του νόμου.
 
## Διανομή ρόλων
* Μισέλ Σιμόν - Πολ Μπρακονιέ
* Ζερμαίν Ροβέρ - Μπλαντίν Μπρακονιέ
*Ζαν Ντεμπουκούρ - Δικηγόρος Ομπαμέλ
*Λουί ντε Φυνές - Αντρέ
*Μαρσέλ Αρνό - Ζερμαίν
*Νίκολας Αμάτο - Βικτόρ
*Ζακ Βαρέν - εισαγγελέας
*Αλμπέρ Ντουβαλιέ - Αμπότ
*Λεό Βαλτέρ - δικαστής

## Υποδοχή
### Κριτικές
Οι κριτικές ανασκόπησης στο Rotten Tomatoes, δίνουν βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 100%, με βάση 5 κριτικές και μέση βαθμολογία 7/10.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σάσα Γκιτρύ
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι 
Κατηγορία:Ταινίες του 1951
Στον Π - Αφιέρωμα Στον Παύλο Σιδηρόπουλο

Ο δίσκος «**Στον Π – Αφιέρωμα στον Παύλο Σιδηρόπουλο**» κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2000 από τη δισκογραφική εταιρεία "Μεσόγειο",  ακριβώς 10 χρόνια μετά τον θάνατο του Παύλου Σιδηρόπουλου, ενός από τους σημαντικούς εκφραστές της ελληνικής ροκ σκηνής.

Είναι ένας δίσκος–συλλογή  που περιέχει 10 τραγούδια του Σιδηρόπουλου, διασκευασμένα και ερμηνευμένα από ισάριθμα ελληνικά ροκ συγκροτήματα ή Έλληνες τραγουδιστές. 

## Λίστα Τραγουδιών

## Πληροφορίες Δίσκου
* Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Μαρία Πιτσόκου
* Digital Mastering: Χρήστος Χατζηστάμου
* Φωτογραφία: Χάρης Δημολιάτης
* Παραγωγή: Άγγελος Σφακιανάκης, Μάκης Μηλάτος
* Label: Minos–EMI (724353119621), Μεσόγειος

## Στο Ένθετο του CD
**<small>ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ</small>**

Στην τελευταία σελίδα, παρατίθενται τα λόγια του Παύλου Σιδηρόπουλου: «…γιατί εγώ δεν είμαι ροκεντρολίστας από γεννησιμιού μου. Είχα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια. Αλλά το διάλεξα σαν τρόπο ζωής. Και ό,τι τράβηξα μετά το τράβηξα επειδή το ΄θελα, όχι επειδή οδηγήθηκα προς τα κει».

**<small>ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ</small>**

Υπάρχουν επίσης κείμενα, γραμμένα από τους μουσικούς που πραγματοποίησαν την εκτέλεση ή και διασκευή κάθε τραγουδιού αντίστοιχα, τα οποία παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία
Κατηγορία:Ελληνικό ροκ
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000
Κατηγορία:Πυξ Λαξ
Εθνικό Αεροδρόμιο του Μινσκ

μικρογραφία|Το εθνικό αεροδρόμιο του Μινσκ από μακριά
Το **Εθνικό Αεροδρόμιο του Μινσκ** (παλαιότερα γνωστό ως **Μινσκ-2**)  (, ) είναι το κύριο διεθνές αεροδρόμιο της Λευκορωσίας. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα ανατολικά του Μινσκ.  Διοικητικά, η περιοχή του αεροδρομίου αποτελεί τμήμα της επαρχίας Οκτιάμπρσκι του Μινσκ. Το αεροδρόμιο είναι η αεροπορική βάση του εθνικού αερομεταφορέα της χώρας, Belavia. Το αεροδρόμιο είναι επίσης η αεροπορική βάση των αεροπορικών εταιρειών μεταφοράς εμπορευμάτων TransAVIAexport Airlines, Genex και Rubystar Airways. 

## Ιστορία

### Πρώτα χρόνια
Η κατασκευή του αεροδρομίου Μινσκ-2 ξεκίνησε το 1977. Το 1979, ο νέος αεροδιάδρομος του υπό κατασκευή αεροδρομίου έγινε λειτουργικός. Ο αεροδιάδρομος είχε 3.640 μέτρα μήκος και 60 μέτρα πλάτος. Το 1981 το αεροδρόμιο Μινσκ-2 είχε πλέον τις τεχνικές προδιαγραφές για να μπορεί να εξυπηρετεί αεροσκάφη. Το 1982 το αεροδρόμιο παραδόθηκε στη κυκλοφορία. Το πρώτο επιβατικό αεροσκάφος που απογειώθηκε από το αεροδρόμιο ήταν ένα Tupolev Tu-134.

Στις 1 Ιουλίου 1983 ιδρύθηκε η Δεύτερη Κοινή Μεραρχία Αεροπορίας του Μινσκ, έπειτα από απόφαση του Υπουργείου Πολιτικής Αεροπορίας της ΕΣΣΔ. Επίσημα, το αεροδρόμιο θεωρεί ως ημερομηνία ίδρυσης του την 1η Ιουλίου 1983.

### Δεκαετία 1990 - σήμερα
Το αεροδρόμιο ξεκίνησε να εξυπηρετεί τακτικές πτήσεις από το 1983. Το 1990 το αεροδρόμιο εξυπηρέτησε 2.2 εκατομμύρια επιβάτες. Από το 1991, ο αριθμός των πτήσεων και των επιβατών που εξυπηρετούσε το αεροδρόμιο άρχισε να μειώνεται λόγω της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης και άλλων επακόλουθων αλλαγών. Το 1997 το αεροδρόμιο εξυπηρέτησε 516.000 επιβάτες. Το 1998 το αεροδρόμιο εξυπηρέτησε 480.000 επιβάτες. Δύο χρόνια αργότερα (2000), η επιβατική κίνηση στο αεροδρόμιο είχε μειωθεί στους 400.000 επιβάτες εκείνο το έτος. Τα επόμενα χρόνια το αεροδρόμιο κατέγραψε αύξηση στο επιβατικό κοινό του, εξυπηρετώντας πάνω από 1 εκατομμύριο επιβάτες το 2008. Λόγω της σημαντικής αύξησης της επιβατικής κίνησης τα τελευταία χρόνια, το 2008 έγινε σημαντικό ορόσημο για το αεροδρόμιο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μεταφορές στη Λευκορωσία
Αμαφίνιος

Ο **Γάιος Αμαφίνιος** ή **Αμαφάνιος** (*Gaius Amafinius*/*Amafanius*) ήταν ένας από τους πρώτους Ρωμαίος συγγραφείς που υπεστήριξε την επικούρεια φιλοσοφία. Πιθανώς έζησε στα τέλη του 2ου και στις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ.. Συνέγραψε αρκετά έργα, τα οποία κατέκρινε ο Κικέρων για έλλειψη κομψότητας και μεθόδου, πράγμα που δικαιολογείται, επειδή ο Κικέρων δεν είχε κατανοήσει τη διδασκαλία του Επικούρου. Ο Αμαφίνιος δεν αναφέρεται από κανέναν άλλον αρχαίο συγγραφέα, παρά μόνο από τον Κικέρωνα.  Στα *Academica* ο Κικέρων αποκαλύπτει ότι ο Αμαφίνιος απέδωσε τον ελληνικό όρο «άτομα» (του Δημοκρίτου) στη λατινική γλώσσα ως *corpusculi* (= σωματίδια).

Στις *[[Τουσκουλανές Διατριβές]]* του ο Κικέρων σημειώνει ότι ο Αμαφίνιος ήταν ένας από τους πρώτους φιλοσόφους που έγραφε στα λατινικά και στη Ρώμη, ενώ στα *Academica* επικρίνει τον Αμαφίνιο και τον ομοϊδεάτη του επικούρειο Ραβίριο για το απλοϊκό ύφος του πεζού λόγου τους, λέγοντας ότι στις προσπάθειές τους να εισαγάγουν στη φιλοσοφία το ευρύ κοινό καταλήγουν στο να μη λένε τίποτα. Και συμπεραίνει εξοργισμένα: «Πιστεύουν πως δεν υπάρχει τέχνη της ρητορικής ή της συνθέσεως λόγων.»

Τα σπουδαιότερα έργα του Αμαφίνιου έχουν ως θέμα τους τη φιλοσοφία του Επικούρου, και ιδιαίτερα το κεφάλαιο περί φυσικής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 677

## Βιβλιογραφία
* Howe, H.H.: «Amafinius, Lucretius and Cicero», *American Journal of Philology*, τόμος 77 (1951), σσ. 57-62
* Wood, Neal: *Cicero’s Social and Political Thought*, University of California Press, 1988

Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Επικούρειοι φιλόσοφοι
Ξένια Γεωργίεβνα της Ρωσίας

Η **Ξένια Γεωργίεβνα** (ρωσ. *Княгиня Ксения Георгиевна Романова/Knyaginya Kseniya Georgiyevna Romanova*, 22 Αυγούστου 1903 - 17 Σεπτεμβρίου 1965) ήταν πριγκίπισσα της Ρωσίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου 1903 στο Παλάτι Μιχαήλοβιτς στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Μεγάλου Δούκα Γεωργίου Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας και της Μαρίας της Ελλάδας και της Δανίας (''Μαρίας Γεωργίεβνας'').

Στις 9 Οκτωβρίου 1921 παντρεύτηκε τον Ουίλλιαμ Μπέιτμαν Ληντς το Νεότερο στο Παρίσι. Ο Ουίλλιαμ ήταν γιος του μεγιστάνα του κασσίτερου Ουίλλιαμ Μπέιτμαν Ληντς και της Νάνσυ Στιούαρτ· η Νάνσυ παντρεύτηκε σε 3ο γάμο τον Χριστόφορο της Ελλάδας, θείο της Ξένιας, και έλαβε το όνομα *Αναστασία*. Η Ξένια και ο Ουίλλιαμ απέκτησαν ένα παιδί:
*την *Νάνσυ* Έλεν Μαρί (1925 - 2006), παντρεύτηκε τον Έντουαρντ Τζάντσον Ουίνκουπ το Νεότερο. Απέκτησαν 1 παιδί, την Αλεξάντρα.

Η Ξένια και ο Ουίλλιαμ χώρισαν το 1930. Στις 10 Αυγούστου 1946 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τον Χέρμαν Τζαντ στο Γκλεν Κόουβ της Νέας Υόρκης. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.

Πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου 1965 στο Γκλεν Κόουβ σε ηλικία 62 ετών. Είναι θαμμένη στο Γκλεν Κόουβ.

## Τίτλοι
*22 Αυγούστου 1903 – 9 Οκτωβρίου 1921: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ξένια Γεωργίεβνα Ρομάνοβα της Ρωσίας
*9 Οκτωβρίου 1921 – 10 Αυγούστου 1946: Πριγκίπισσα Ξένια Γεωργίεβνα Κα. Ληντς
*10 Αυγούστου 1946 – 17 Σεπτεμβρίου 1965: Πριγκίπισσα Ξένια Γεωργίεβνα Κα. Τζαντ

### Τιμητικές διακρίσεις
* 25px Οίκος των Ρομανόφ: Κυρία του Αυτοκρατορικού Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης

## Παραπομπές
* "*Anastasia*" by Peter Kurth
* https://web.archive.org/web/20091028121426/http://www.geocities.com/henrivanoene/genrussia4.html
* https://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9D04E0DE113AF936A25755C0A9609C8B63
* http://freepages.genealogy.rootsweb.com/~wynkoop/webdocs/9181945.htm


Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Βατικανό παλίμψηστο

thumb|right|Τμήμα του παλίμψηστου
Το **Βατικανό παλίμψηστο** είναι ένα χειρόγραφο στα ελληνικά από τις αρχές του 13ου αιώνα, βασισμένο σε σλαβικό εκκλησιαστικό κείμενο γραμμένο τον 10ο ή τον 11ο αιώνα. Περιλαμβάνει 135 φύλλα περγαμηνής, 99 εκ των οποίων ξαναγράφτηκαν. 

Το παλαιότερο κείμενο περιείχε περικοπές από τα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης για λειτουργική ανάγνωση χρήση σε κυριλλική γραφή και ήταν διακοσμημένο. Ο σχεδιασμός παρουσιάζει ομοιότητες με τον Απόστολο της Ένινα. Ίσως είναι το παλαιότερο σωζόμενο κείμενο σε παλαιοεκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα. 

Το μεταγενέστερο κείμενο περιείχε επίσης ευαγγελικές περικοπές και ήταν μέρος επιστολής του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Γερμανού Β' προς την Ρώμη το 1232 σχετικά με πιθανή ένωση μεταξύ των δύο εκκλησιών. 

Το παλίμψηστο ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Βούλγαρο ιστορικό T. Krastanow στην Βιβλιοθήκη του Βατικανού στην Ρώμη, όπου βρίσκεται στο αρχείο Vat. Gr. 2502. 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Кръстанов, Тр., Тотоманова, А.-М., Добрев, И. Ватиканско евангелие: старобългарски кирилски апракос от Х в. в палимпсестен кодекс Vat. gr. 2502. С., 1996
* Тотоманова, А.-М. Текстологични бележки върху Ватиканския палимпсест. — Преславска книжовна школа, 5, 2001, 185—197
* Джурова, А. Украсата на Ватиканския кирилски палимпсест Vat. gr. 2502. С., 2002
* Мъжлекова, М. Специализираните морфологични средства за изразяване на притежание във Ватиканския палимпсест. Велико Търново, 2004
* Мъжлекова, М. Специализираните синтактични средства за изразяване на притежание във Ватиканския палимпсест. Велико Търново, 2005

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ватикански палимпсест  

Κατηγορία:Έργα βυζαντινής τέχνης
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1939

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1939** ή **Δ΄ Πανελλήνιοι Αγώνες Ελληνορωμαϊκής Πάλης** ήταν η 4η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ελληνορωμαϊκής Πάλης, που διεξήχθη από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Πυγμαχίας, Άρσης Βαρών (Ε.Ο.Φ.Π.Π.Α.Β.). Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στην Παλαίστρα του Πανελληνίου Γ.Σ., στην Αθήνα στις 22, 26 και 29 Οκτωβρίου του 1939. Διεξήχθησαν 7 αγωνίσματα.

Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. με 23 βαθμούς. Τέσσερις σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Εθνικός Γ.Σ. με 3 χρυσά, 6 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 2 χρυσά και 1 χάλκινο μετάλλιο και την τρίτη ο ΒΑΟ με 1 χρυσό, 1 ασημένιο και 1 χάλκινο μετάλλιο.

## Κάτοχοι μεταλλίων
1937 | 1938 | 1939 | 1940 | 1946

## Πίνακας μεταλλίων

Πηγή:

## Βαθμολογία

Πηγή:

## Έπαθλα νικητών
Στου νικητές απονεμήθηκαν τα εξής έπαθλα:
*56 κιλά: Κύπελλο Παιδείας
*61 κιλά: Κύπελλο Υπουργείου Πρωτευούσης
*66 κιλά: Κύπελλο Εθνικής Τραπέζης
*72 κιλά: Κύπελλο Εθνικής Τραπέζης
*79 κιλά: Κύπελλο του κ. Γερακάκη
*87 κιλά: Κύπελλο του κ. Δημάρχου Αθηναίων
*Βαρέα βάρη: Κύπελλο της Ομοσπονδίας Πάλης
*Στο νικητή σύλλογο Εθνικό απονεμήθηκε το δεύτερο κύπελλο της Ε.Ο.Φ.Π.Π.Α.Β..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1939
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης
Κατηγορία:Διοργανώσεις ελληνορωμαϊκής πάλης στην Αθήνα
Ξένια Μπορίσοβνα

Η **Ξένια Μπορίσοβνα Γκοντούνοβα** (*Царевна Ксения Борисовна Гондунова/Tsarevna Kseniya Borisovna Gondunova*, 1582 - 30 Αυγούστου 1622) ήταν κόρη του Μπορίς Γκοντουνόφ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1582, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Μπορίς Γκοντουνόφ και της Μαρίας Γρηγορίεβνα Σκουράτοβα-Μπέλσκαγια.

Η Ξένια δεν παντρεύτηκε ποτέ. Περιγράφηκε ως πολύ όμορφη και μορφωμένη. 

Πέθανε στις 30 Αυγούστου 1622 στο Βλαντίμιρ σε ηλικία 40 ετών. Είναι θαμμένη στο Μαυσωλείο Γκοντουνόφ του Καθεδρικού Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Μονή Λαύρας Αγίας Τριάδας-Αγίου Σέργιου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Ιπποκράτης Ζαΐμης

Ο **Ιπποκράτης Ζαΐμης** (1916-1992), του Νικολάου και της Κασσάνδρας, ήταν Έλληνας γεωργός και πολιτικός της Αριστεράς, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής με την ΕΔΑ. Κατά την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, ηγούμενος του ΕΑΜ στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σάμο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Καρλόβασι της Σάμου στις 16 Δεκεμβρίου 1916. 

Κατά την περίοδο της Κατοχής ήταν αρχηγός του ΕΑΜ, μοναδικής αντιστασιακής οργάνωσης στη Σάμο.

Υπηρέτησε ως δημοτικός σύμβουλος Καρλοβασίου. Στις εκλογές του 1958 εκλέχθηκε βουλευτής με την ΕΔΑ.   Με την σύζυγό του, Θάλεια Σαραντίδη, απέκτησε  ενα γιο ,τον Γεωργιο Ζαΐμη.

Απεβίωσε στη Σάμο στις 2 Οκτωβρίου 1992.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Θάλειας Ζαΐμη, "Ο Ιπποκράτης Ζαΐμης και η εποχή του", Απόπλους , Σάμος 2004, 

Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Σάμου
Παυλίνα της Οράγγης-Νάσσαου

Η **Παυλίνα της Οράγγης-Νάσσαου** (*Pauline van Oranje-Nassau*, 1 Μαρτίου 1800 - 22 Δεκεμβρίου 1806) ήταν κόρη του Βασιλιά της Ολλανδίας Γουλιέλμου Α΄.

## Βιογραφία
Η *Βιλελμίνη Φρειδερίκη Λουίζα Παυλίνα Καρλόττα* γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1800 στο Βερολίνο, και ήταν το τέταρτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Ολλανδίας και της Βιλελμίνης της Πρωσίας.

Από τη γέννηση, είχε ευαίσθητη υγεία, πιθανώς λόγω των δύσκολων συνθηκών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της μητέρας της. Σύμφωνα με τους γιατρούς, υπέφερε από κάποιο είδος νευρικού πυρετού. Λόγω του κακού καιρού κατά την έξοδο από το Βερολίνο τον Οκτώβριο του 1806, η υγεία της επιδεινώθηκε γρήγορα. Στις 15 Δεκεμβρίου η κατάστασή της έγινε ανησυχητική. 

Πέθανε μια εβδομάδα αργότερα, στις 22 Δεκεμβρίου 1806 στο Μπαντ Φράϊνβαϊλντε του Βρανδεμβούργου σε ηλικία 6 ετών. Αρχικά θάφτηκε στο Μπαντ Φράϊνβαϊλντε και αργότερα μεταφέρθηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Νέας Εκκλησίας στο Ντελφτ της Ολλανδίας.

## Παραπομπές
*J.J. Bouman, *The Oranges in the throne*, 1964.
*Biography in Huygens.knaw.nl (retrieved 11 May 2014).
*Adrianus de Mant, *Pauline, The Forgotten Princess of Orange* http://www.dodenakkers.nl/artikelen/oranje/218-pauline.html (retrieved 11 May 2014).


Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου
Εύριπος

δεξιά|μικρογραφία|230x230εσ|Η Ήπειρος στην αρχαιότητα
Ο **Εύριπος** ήταν πόλη στην αρχαία Ακαρνανία. Είναι γνωστή κυρίως μέσω επιγραφικών αποδεικτικών στοιχείων. Μεταξύ αυτών, περί το έτος 356-5 π.Χ. αναφέρεται ότι ο θεωροδόκος της περιοχής θα φιλοξενήσει τους θεωρούς της Επιδαύρου, και επίσης σε μια άλλη αναφορά της περιόδου 330-313 π.Χ. προκειμένου να δεχτούν τους θεωρούς της Νεμέας. Ήταν μέλος της Ακαρνανικής Συμπολιτείας τον 3ο αιώνα π.Χ. Αναφέρεται επίσης στον Περίπλου του Ψευδοσκύλακα. 

Η τοποθεσία της προσδιορίζεται κοντά στη σημερινή Ρούγα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας
Θεωροδόκος

Ο **θεωροδόκος** στην αρχαία Ελλάδα ήταν τίτλος λειτουργού, καθήκον ήταν να υποδέχεται και να βοηθά τους *[[Θεωρός|θεωρούς]]* («θεατές», ιερούς προσκεκλημένους) πριν από πανελλήνιους αγώνες και γιορτές  . Ο θεωροδόκος οριζόταν άλλοτε από την κοινότητα στην οποία ζούσε και άλλοτε από την κοινότητα που απέστελνε τους θεωρούς. 

Προκειμένου να έχει ευνοϊκή αναφορά από τους θεωρούς που επισκέπτονταν την πόλη για έναν αγώνα ή γιορτή, η φιλοξενούσα πόλη-κράτος ανέθετε σε εύπορο πολίτη της το λειτούργημα του θεωροδόκου. Το έκαναν αυτό διότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι θεωροδόκοι επρόκειτο να αναλάβουν το κόστος φιλοξενίας των θεωρών και να τους παρέχουν επαρκές κατάλυμα, για τα οποία οι θεωροδόκοι χρειάζονταν επαρκή προσωπικό πλούτο. Για να έχουν την επιθυμητή ευνοϊκή αναφορά από τους θεωρούς, τους προσέφεραν δώρα, φαγητό, ακόμη και χρήματα για να καλύψουν το κόστος του ταξιδιού τους στην φιλοξενούσα πόλη-κράτος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Κατάλογος θεωροδόκων της Επιδαύρου (περί το 365 π.Χ.) - Επιγραφική βάση δεδομένων

Κατηγορία:Πανελλήνιοι Αγώνες
Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα