open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ο Άνδρας με το Χρυσό Πινέλο

Ταινία συμπαραγωγής Δυτικής Γερμανίας - Ιταλίας, έτους 1969, διάρκειας 83 λεπτών (σάτιρα - κωμωδία), (πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: *L'uomo dal pennello d'oro*).

## Πλοκή
Η Gioia (Έντβιτζε Φένεκ) είναι φίλη και μούσα ενός νεαρού ταλαντούχου ζωγράφου, του Archie (Willi Colombini), ο οποίος έχει  επαναστατικές τάσεις, είναι ενάντια σε κάθε μορφής κατεστημένο και προσπαθεί να διαμαρτυρηθεί μέσω της τέχνης του στον συντηρητισμό και την οπισθοδρόμηση. Κι όλα αυτά δοσμένα υπό το πρίσμα της ιταλικής κωμωδίας…

## Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Willi Colombini, Marcella Michelangeli, Rainer Basedow, Luigi Bonos, Alexandra Marischka, Calisto Calisti

Σενάριο: Horst Hächler, Claudio Rainis, Alfredo Medori 

Σκηνοθεσία: Franz Marischka

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 1969
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ερωτικές ταινίες
Βαλτικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου

Οι **Βαλτικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου** (εσθονικά: *Balti maavõistlus*, λετονικά: *Baltijas valstu sacensības*, λιθουανικά: *Baltijos šalių mačas*) ήταν διεθνείς αγώνες κλειστού στίβου για αθλητές των Βαλτικών χωρών οι οποίοι διοργανωνόταν ετησίως το Φεβρουάριο από την Εσθονική, τη Λετονική και τη Λιθουανική Ομοσπονδία Στίβου.

Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στη πόλη Πανεβεζίς της Λιθουανίας στις 25 με 26 Φεβρουαρίου του 1995 με την διεξαγωγή εικοσιπέντε αγωνισμάτων. Από τότε έλαβε χώρα άλλες έντεκα φορές μέχρι και την τελευταία διοργάνωση που διεξήχθη στο Κάουνας στη Λιθουανία στις 26 Φεβρουαρίου του 2006 με την συμμετοχή μόνο της Λετονίας και τη Λιθουανίας.

Από το 1995 έως το 2006 οι αγώνες φιλοξενήθηκαν επτά φορές στην Εσθονία και πέντε στη Λιθουανία, στις πόλεις Τάλιν (7), Κάουνας (3) και Πανεβεζίς (2). Μέχρι και το 2001 πραγματοποιούνταν σε δύο ημέρες όπου αυτό άλλαξε σε μία από το 2002 έως το 2006.

Στους Βαλτικούς αγώνες κλειστού στίβου υπήρχε ξεχωριστή βαθμολογία η οποία αναδείκνυε την πρωταθλήτρια χώρα συνολικά, των ανδρών και των γυναικών.

Μέχρι και την κατάργηση τους, οι Βαλτικοί αγώνες αποτελούσαν μία από τις δύο διεθνείς διοργανώσεις που αφορούσαν συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, η άλλη είναι οι Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου για τις χώρες των Βαλκανίων που ξεκίνησαν δοκιμαστικά το 1991 και διεξάγονται μέχρι σήμερα. Μια άλλη διοργάνωση για ένα συγκεκριμένο σύνολο κρατών είναι οι Νορδικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου που δημιουργήθηκε το 2011 και διεξάγεται αποκλειστικά για τις Νορδικές χώρες.

Κατά τη διάρκεια των αγώνων πραγματοποιούνταν κάθε φορά στο ίδιο μέρος, την προηγούμενη ημέρα οι Βαλτικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου Νέων που υπάρχουν έως σήμερα και μαζί με τους Βαλτικούς Αγώνες Συνθέτων Αγωνισμάτων αποτελούν τις δύο διοργανώσεις κλειστού στίβου των Βαλτικών χωρών.

## Διοργανώσεις

## Πίνακας μεταλλίων (1995)

## Αγωνίσματα
### Ανδρών

### Γυναικών

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου (από το 1991)
* Νορδικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου (από το 2011)

Κλειστού Στίβου
Κατηγορία:Καταργηθείσες αθλητικές διοργανώσεις
Διακοπές στην Αμερική

Η ταινία με τίτλο ***Διακοπές στην Αμερική*** είναι κωμωδία ιταλικής παραγωγής, έτους 1984, διάρκειας 86 λεπτών ([πρωτότυπος τίτλος *Vacanze in America*).

## Υπόθεση
Το Σχολείο Αρρένων του San Crispino διοργανώνει διακοπές στις Η.Π.Α., και μια ομάδα μαθητών του ταξιδεύει απ’ την Νέα Υόρκη, μέσω Γιούτα, προς το Λος Άντζελες. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο νεαρός ιερέας Don Buro (*Christian De Sica*) έχει μεγάλη δυσκολία ώστε να ελέγξει τους νεαρούς μαθητές, και ειδικότερα τον απόφοιτο Peo (*Jerry Calà*), ενώ σαν μην έφταναν όλα αυτά, ανακαλύπτει πως έχει πέσει θύμα της γοητείας της ελκυστικής και μόνης μητέρας (Edwige Fenech) ενός μαθητή.

## Συντελεστές
* Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Jerry Calà, Christian De Sica, Claudio Amendola, Antonella Interlenghi 
* Σενάριο: Enrico Vanzina, Carlo Vanzina
* Σκηνοθεσία: Carlo Vanzina

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες του 1984
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Γαύρος (εφημερίδα)

Ο ***Γαύρος*** ήταν ημερήσια αθλητική εφημερίδα που εκδιδόταν (29 Μαΐου 2010 – 3 Δεκεμβρίου 2017) από την εταιρεία "Κόκκινος Γαύρος Μον. ΙΚΕ", με έδρα την Αθήνα (Λεωφόρος Συγγρού 106). Αρχισυντάκτης της εφημερίδας υπήρξε ο Γιώργος Στασινόπουλος. Το 2012 αναφερόταν ως μια από τις τρεις οπαδικές εφημερίδες (οι άλλες δυο είναι το «Φως» και ο «Πρωταθλητής») της ομάδας του Ολυμπιακού.

## Ιστορία
Η εφημερίδα εκδόθηκε στις 29 Μαΐου 2010. Ένα χρόνο μετά, το 2011 αναφέρεται ότι εξέφραζε «σκληρή ολυμπιακή γραμμή» και είχε προσελκύσει σχεδόν τους μισούς πελάτες της εφημερίδας Πρωταθλητής, χωρίς να έχουν και οι δυο αρκετούς πελάτες για να επιβιώσουν.

Το 2013 καταγγέλθηκε από τον εκδότη Α. Πίκουλα επίθεση και ξυλοδαρμός νεαρού δημοσιογράφου στο χώρο της εφημερίδας, η οποία αποδόθηκε από στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. σε ρεπορτάζ το οποίο ήταν κατακριτικό για τον σχεδιασμό στις μεταγραφές της ομάδας ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού. Η υπόθεση δεν είχε συνέχεια στη δικαιοσύνη, ενώ αναφέρθηκε ότι ο δημοσιογράφος αρνήθηκε να καταθέσει στην αστυνομία.

Τον Ιανουάριο του 2015 αναφέρθηκαν στον τύπο σημαντικά οικονομικά προβλήματα για την εφημερίδα, με αδυναμία έγκαιρης εκπλήρωσης των υποχρεώσεών της προς τους εργαζόμενους, γεγονός που οδήγησε τα διοικητικά συμβούλια της ΕΣΗΕΑ, της ΕΠΗΕΑ, της ΕΣΠΗΤ και της ΕΤΗΠΤΑ να κηρύξουν 24ωρη απεργία στην εφημερίδα αυτή, τον Αύγουστο του 2015. Οι δημοσιογράφοι οι οποίοι εργάζονται στην εφημερίδα έχουν επίσης εκπρόσωπο στο Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ.

## Αλλαγή ιδιοκτησίας
Τον Οκτώβριο του 2015 η εφημερίδα (και η συνδεόμενη με αυτήν ιστοσελίδα), άλλαξαν ιδιοκτήτη, ενώ εκδότης παρέμεινε ο Αντώνης Πίκουλας. Στη συμφωνία αλλαγής ιδιοκτησίας συνέβαλε το πρακτορείο Άργος, το οποίο ανέλαβε και τη διανομή του. Μέρος των αλλαγών ήταν αλλαγή του σχήματός της, προσθήκη στελεχών από τον Πρωταθλητή και άλλων «ερυθρόλευκων» δημοσιογράφων, η προσθήκη ένθετων περιοδικών (περιοδικό "gavros BET", συλλεκτικό περιοδικό «Οι 100 Αθάνατοι του Θρύλου» σε σειρά), αλλά και η δημοσίευση κυριακάτικου φύλλου ("Γαύρος της Κυριακής").

## Κυκλοφορία-κλείσιμο
Τον Ιανουάριο του 2016, η κυκλοφοριακή επιτυχία του κυριακάτικου φύλλου της εφημερίδας - πρώτη για τρεις Κυριακές - αποδόθηκε στην αλλαγή της ιδιοκτησίας. Σε σύνολο κυκλοφορίας 36.110 φύλλων κυριακάτικων αθλητικών εφημερίδων ο Γαύρος πούλησε 7.950 φύλλα. Στις 3 Δεκεμβρίου 2017 η εφημερίδα ανέστειλε την έκδοσή της, λόγω χαμηλής κυκλοφορίας, συγχωνευόμενη με τον *Πρωταθλητή* με τη μορφή ενθέτου, περιοριζόμενη στη διαδυκτιακή μορφή της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα: www.gavros.gr

Κατηγορία:Πρώην αθλητικές εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
Όιγκεν Μπραχτ

Ο **Οϊγκέν Μπραχτ** (Eugen Felix Prosper Bracht 3 Ιουνίου 1842, Morges, Waadt - 5 Νοεμβρίου 1921, Ντάρμστατ) ήταν Γερμανός ζωγράφος τοπίων.

## Βιογραφία

Ο Μπραχτ γεννήθηκε στη Morges, Waadt (κοντά στη λίμνη της Γενεύης) στην Ελβετία από Γερμανούς γονείς. Στη συνέχεια μετακόμισε με τους γονείς του στο Ντάρμστατ, Γερμανία, όπου ήταν μαθητής των Friedrich Frisch, Charles Seeger και φοιτητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Καρλσρούης. Αργότερα σπούδασε στο Ντίσελντορφ, δυσαρεστημένοι με τη καλλιτεχνική του εργασία το 1864 μετακόμισε στο Βερολίνο και έγινε έμπορος. Το 1876 ήθελε να γίνει παλι ζωγράφος.

Ήταν γνωστός για τα τοπία και σκηνές της Βόρειας Γερμανίας και το 1880 και το 1881, έκανε ταξίδια μέσα από τη Συρία, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο.

Το 1882 έγινε καθηγητής της τοπιογραφίας στην Πρωσική Ακαδημία Καλών Τεχνών και το 1883 ζωγράφισε ένα πανόραμα της Μάχης της Σεντάν μαζί με τον Anton von Werner. Αργότερα έγινε ένας εκπρόσωπος του γερμανικού ιμπρεσιονισμού.

Το 1901 απέκτησε μια θέση διδασκαλίας στο Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δρέσδης που κατείχε μέχρι το 1919. Μετά τη συνταξιοδότησή του έζησε στο Ντάρμστατ, όπου και πέθανε το 1921.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Χρονίρ

Το συγκρότημα **Χρονίρ**  δημιουργήθηκε στην Θεσσαλονίκη τον Μάρτιο του 2002 από τον Γιώργο Τιάκα. Αποτελεί συνέχεια του συγκροτήματος Εν λευκώ στους οποίους ο Γιώργος Τιάκας ήταν ο κύριος τραγουδοποιός τους και από την πλειοψηφία των μουσικών του εν λόγω συγκροτήματος (Τάσο Αναστασιάδη, Γιώργο Μαυρόπουλο, Δημήτρη Σαμαρά). Μετεξελίχθηκε σε τετραμελές σχήμα το 2003 με την εξής σύνθεση: Γιώργος Τιάκας -φωνή & κιθάρα, Γιώργος Μαυρόπουλος-Μπάσο, Παντελής Ατέσης-τύμπανα , Μάνος Κουντούρης-κιθάρα.Το 2007 στη θέση του ντραμερ έρχεται ο Χρήστος Γεωργίου , ο οποίος έιναι μέχρι σήμερα ο ντράμερ του συγκροτήματος , ενω ένα χρόνο αργότερα αναλαμβάνει χρέη κιθαρίστα ο Γιάννης μουχτσής που επίσης έιναι μέλος των Χρονιρ μέχρι και Σήμέρα.Από το συγκρότημα πέρασαν και οι : Απόστολος Κελεμπέκης-κιθάρα (2006-2008) και Παπαντωνίου βασίλης-μπάσσο (2013-2016). Η σημερινή σύνθεση έιναι: Γιώργος Τιάκας -φωνή , κιθάρα & guitar synth ,Γεροβασιλείου Τάσος-Μπάσο, Χρήστος Γεωργίου -τύμπανα , Γιάννης μουχτσής- κιθάρα.

Το όνομα του συγκροτήματος είναι εμπνευσμένο από βιβλίο φανταστικής λογοτεχνίας του Αργεντινού συγγραφέα : Χόρχε Λουίς Μπόρχες (1899-1986).

## Δισκογραφία
* *Τραγούδια για λίγους*  2015
* *Γκρίζα χώρα* 2014
* *Save the planet*  2012
* *Χρονίρ* 2008'
* *Στο στόμα της τρέλας* 2003

## Συμμετοχές σε Συλλογές
* *Φταίνε οι φωνές μας*…  2010
* *underground όνειρα Vol 2*  2010
* *Μια απάντηση*   2013
* *underground όνειρα* Vol 4 2014

Κατηγορία:Ελληνικά rock συγκροτήματα
Άντε Γκργκούρεβιτς

Ο **Άντε Γκργκούρεβιτς** (13 Αυγούστου 1975 – 15 Ιανουαρίου 2026) ήταν πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ.

## Σταδιοδρομία
Ο Γκργκούρεβιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία από την ΚΚ Σπλιτ, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Κροατίας το 1997. Παρέμεινε στην ίδια ομάδα από το 1995 ως το 2002, με εξαίρεση τη σεζόν 1999-2000 κατά την οποία φόρεσε τη φανέλα της Βακάλο. Με την ΚΚ Σπλιτ είχε 11,5 πόντους και 9,2 ριμπάουντ σε 21 παιχνίδια για την Αδριατική Λίγκα της σεζόν 2001-02.

Το επόμενη έτος αγωνίστηκε στο ιταλικό πρωτάθλημα με την ομάδα της Αβελίνο σε 31 αγώνες με μέσους όρους 6,5 πόντων και 9,7 ριμπάουντ, ενώ συνέχισε στη Σλοβενία και την ΚΚ Κρκα για το 2003-04. Μετά από μία σύντομη επιστροφή στο Σπλιτ, υπέγραψε για τη σεζόν 2005-06 στην ιταλική Σούτορ Μοντεγκρανάρο, αλλά ολοκλήρωσε τη χρονιά στη Σκαφάτι Μπάσκετ και τον Άρη Θεσσαλονίκης.

Το 2006-07 φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ και της Ολυμπιάδας Πατρών, για να συνεχίσει στην ΕΘΑ Έγκωμης και να κλείσει τη σταδιοδρομία του στην ΚΚ Σπλιτ, το 2012.

Απεβίωσε στις 15 Ιανουαρίου 2026, σε ηλικία 50 ετών.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Ante Grgurevic profile | Game center | FIBA.com
* Ante Grgurevic Basketball Player Profile
* Ante Grgurevic - DraftExpress

Κατηγορία:Κροάτες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπλιτ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελβετικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σλοβενικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολυμπιάδας Πατρών
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κυπριακών συλλόγων
Σέφιλντ Χάλλαμ (εκλογική περιφέρεια Κοινοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου)

μικρογραφία|δεξιά
μικρογραφία|δεξιά
Το **Σέφιλντ Χάλλαμ** (αγγλ. ***Sheffield Hallam***) είναι εκλογική περιφέρεια της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου. Εκτείνεται δυτικά της πόλης του Σέφιλντ στο Νότιο Γιόρκσαϊρ στη βόρεια Αγγλία.

Από το 2005, η έδρα αντιπροσωπεύεται από τον Νικ Κλεγκ, πρώην ηγέτη των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και πρώην Αναπληρωτή Πρωθυπουργό στην πρώτη κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον.

## Βουλευτές

Αναπληρωματική εκλογή

## Εκλογές
Γενικές Εκλογές 2015

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογικές περιφέρειες Κοινοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου
Η Μάχη του Μάρεθ

Η ταινία με τον τίτλο **Η Μάχη του Μάρεθ** είναι πολεμική ταινία, του 1978, σε συμπαραγωγή Ιταλίας - Δυτικής Γερμανίας και Γιουγκοσλαβίας, διάρκειας 102 λεπτών (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: *Il grande attacco*).

## Υπόθεση

Τα πρώτα δείγματα κατάρρευσης του Άξονα αρχίζουν. Η γραμμή Μάρεθ, στο Γκαμπάζ της Β. Αφρικής είναι το τελευταίο στήριγμα. Οι χαρακτήρες των ανθρώπων και στα δυο στρατόπεδα συμβάλλουν αποφασιστικά στην εξέλιξη της μάχης και τελικά καλύπτουν την απλή περιγραφή της.

## Συντελεστές
Πρωταγωνιστές: Χένρι Φόντα, Giuliano Gemma, Edwige Fenech, Helmut Berger, Samantha Eggar, John Houston, Ray Lovelock

Σενάριο: Cesare Frugoni, Ουμπέρτο Λένζι

Σκηνοθεσία: Ουμπέρτο Λένζι

## Παραπομπές


## Πηγές
**http://www.athinorama.gr/cinema/movie/i_maxi_tou_mareth-1000478. 
*html
*http://www.imdb.com/title/tt0076102/

Κατηγορία:Ταινίες του 1978
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ουμπέρτο Λένζι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αλμερία
Ο Νοσοκόμος

Η Ιταλική ταινία με τίτλο ***Ο Νοσοκόμος*** είναι κωμωδία, παραγωγής 1982, διάρκειας 97 λεπτών (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: *Il paramedico*).

## Πλοκή
Ο νοσοκόμος Mario (Enrico Montesano) είναι υπόδειγμα καλού εργαζομένου, δουλεύει σκληρά ακόμα και όταν οι συνάδελφοί του κάνουν απεργία. Η δε πανέμορφη σύζυγός του, η Nina (Edwige Fenech), παρακολουθεί μανιωδώς τηλεόραση και μόνο. Κάποια στιγμή, ο Mario κερδίζει το αυτοκίνητο των ονείρων του σε έναν διαγωνισμό. Το παίρνει λοιπόν, αλλά κρυφά από την γυναίκα του. Κι ενώ όλα πάνε μια χαρά, ένας τρομοκράτης τού το κλέβει και ο Mario κατηγορείται για τα εγκλήματα που έχει κάνει ο κλέφτης του αυτοκινήτου…

## Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Enrico Montesano, Enzo Liberti, Rossano Brazzi, Daniela Poggi, Enzo Robutti, Marco Messeri, Leo Gullota, Enzo Cannavale

Σενάριο: Enrico Montesano, Sergio Nasca, Laura Toscano, Franco Marotta, Gianfranco Manfredi, Luciano Vincenzoni 

Σκηνοθεσία: Sergio Nasca

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες του 1982
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Νάσκα
Ελένη Παλαιολογίνα

Με το όνομα αυτό υπάρχουν οι εξής αρχόντισσες, που είναι μεταξύ τους εξαδέλφες, καθώς οι πατέρες τους είναι αδέλφια, γιοί της Ελένης Δραγάση:

* Ελένη Παλαιολογίνα (1428-1458), κόρη του Θεοδώρου Β΄ Παλαιολόγου, δεσπότη του Μωρέως, και σύζυγος του Ιωάννη Β΄ της Κύπρου
* Ελένη Παλαιολογίνα Μπράνκοβιτς 1431-1502, κόρη του Θωμά Παλαιολόγου, δεσπότη του Μωρέως, και σύζυγος του Λάζαρ Μπράνκοβιτς
* Ελένη Παλαιολογίνα (κόρη του Δημητρίου Παλαιολόγου) 1442-1470, κόρη του Δημητρίου Παλαιολόγου και σύζυγος του Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή
Αμαδέα Παλαιολογίνα

Η **Αμαδέα Παλαιολογίνα** (3 Αυγούστου 1429 - Λευκωσία, 13 Σεπτεμβρίου 1440) ήταν ευγενής καταγόμενη από τη Δυναστεία των Παλαιολόγων και Βασίλισσα της Κύπρου, της Ιερουσαλήμ και της Αρμενίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη-Ιάκωβου Παλαιολόγου μαρκησίου του Μονφερράτου και της Ιωάννας της Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίυ Ζ΄ κόμη της Σαβοΐας.

Νυμφεύθηκε το 1440 τον Ιωάννη Β΄ της Κύπρου, υιό του Ιωάννη Α΄ της Κύπρου και της δεύτερης συζύγου του, Καρλόττας των Βουρβόνων. Ο γάμος αυτός ήταν αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος που έδειχναν οι Παλαιολόγοι για την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο γάμος έλαβε χώρα δι'αντιπροσώπου το 1437, ενώ η σύζυγος μετέβη στην Κύπρο τον Ιούνιο του 1440. Μετά την άνοδο στον θρόνο του Ιωάννη το 1432, μετά τον θάνατο του πατέρα του, η Αμαδέα έγινε, μέσω του γάμου της, βασιλικής σύζυγος της Κύπρου, της Ιερουσαλήμ και της Αρμενίας. Η τελετή της στέψης έλαβε χώρα στην Εκκλησία της Αγίας Σοφίας της Λευκωσίας στις 3 Ιουλίου 1440.

Ωστόσο, η Αμαδέα κατείχε τον συγκεκριμένο τίτλο για σχετικά μικρό διάστημα, καθώς απεβίωσε, ξαφνικά, δύο μήνες, μόλις, μετά τον γάμο. Το σώμα της ετάφη δίπλα σε εκείνο της μητέρας του Ιωάννη, το οποίο ευρισκόταν στο μοναστήρι του Αγίου Δομίνικου.

Με τον θάνατο της Αμαδέας, ο ουμανιστής Γκουϊνιφόρτε Μπαρτζίτζα απέστειλε επιστολή υπό την μορφή στίχων στον Ιωάννη-Ιάκωβο, επιστολή την οποία ορισμένοι θεωρούν, σήμερα, ως απόδειξη της ίδρυσης ουμανιστικής σχολής στο Καζάλε.

Ο βασιλιάς, ο οποίος χρειαζόταν να αποκτήσει κάποιον διάδοχο στον θρόνο, νυμφεύθηκε, λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα, την Ελένη, η οποία καταγόταν από τον κλάδο των Παλαιολόγων του Βυζαντίου. Ο διάδοχος του θρόνου, ωστόσο, προήλθε από τον έρωτά του με τη Μαριέττα της Πάτρας, μητέρα του Ιακώβου Β΄ της Κύπρου, ο οποίος ήταν εξαρχής γνωστός ως *ο Νόθος*.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1437/40 με τον Ιωάννη Β΄ των Πουατιέ βασιλιά της Κύπρου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Βασίλειο της Κύπρου
* Ιωάννης-Ιάκωβος του Μονφεράτου

Κατηγορία:Οίκος Παλαιολόγων του Μομφεράτου
Κατηγορία:Σύζυγοι βασιλέων του Βασιλείου της Κύπρου
Ειρήνη Συρίκαινα

Η **Ειρήνη Συρίκαινα** ήταν η τρίτη σύζυγος του Μανουήλ Α΄ της Τραπεζούντας. Πιθανώς να πρόκειται για την ίδια Ειρήνη Συρίκαινα για την οποία ο Μιχαήλ Πανάρετος αναφέρει πως λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου τον Σεπτέμβριο του 1332, στην διάρκεια των εκκαθαρίσεων που ακολούθησαν την άνοδο στον θρόνο του Βασιλείου Μέγα Κομνηνού.

## Όνομα
Η αρσενική μορφή του ονόματος της οικογένειάς της θεωρείται πως ήταν «Συρίκαινος» ή «Συρικός». Πιθανώς το όνομα αυτό να σχετίζεται με το νησί της Σύρου ή τους όρους *Σύριος-Συρικός-Συριακός*, οι οποίοι στο σύνολό τους αναφέρονται, στην ελληνική γλώσσα, στους Σύριους. Ο γεωγραφικός όρος Συρία αναφερόταν, επίσης, στις περιοχές της Κοίλης Συρίας και της Υπεριορδανίας.

## Αυτοκράτειρα
Στο πρόσωπο της Ειρήνης γίνεται μία σύντομη αναφορά στο χρονικό του Μιχαήλ Πανάρετου: «Και ο υιός του άρχοντα Μανουήλ και της κυράς Ειρήνης Συρίκαινας, ο άρχοντας Γεώργιος Κομνηνός, ανήλθε στον θρόνο και βασίλεψε για δεκατέσσερα έτη» Αυτό καταδεικνύει πως ήταν μητέρα του Γεώργιου, Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας και του Ιωάννη Β΄ της Τραπεζούντας, οι οποίοι θεωρούνται ως οι νεαρότεροι υιοί του Μανουήλ. Ο Μισέλ Κουρσανσκίς θεωρεί από την πλευρά του, πως η Ειρήνη νυμφεύθηκε τον Μανουήλ κάποια στιγμή μετά το 1253, έτος στο οποίο ο Μανουήλ απέστειλε πρεσβεία προς τον Βασιλέα Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας, ο οποίος ευρισκόταν τότε στη Σιδώνα μετά την ήττα του στην Μάχη του Φαρισκούρ, επιθυμώντας να νυμφευθεί κάποια από τις κόρες του. Η διπλωματική αυτή αποστολή εξηγείται από την ανάγκη του Μανουήλ να βρει σύζυγο, ενώ όταν ο Βασιλέας Λουδοβίκος αρνήθηκε να του δώσει το χέρι κάποιας κόρης του, ο Μανουήλ, ως συνέπεια, νυμφεύθηκε την Ειρήνη.

Ο Μανουήλ απέκτησε τουλάχιστον δύο κόρες, των οποίων η μητέρα δεν αναφέρεται σε κάποια πηγή. Πιθανώς να επρόκειτο για κόρες της Ειρήνης ή κάποιας άλλης συζύγου του. Μία από τις κόρες νυμφεύθηκε τον Δημήτριο Β΄ της Γεωργίας, ενώ η άλλη νυμφεύθηκε κάποιον από τους Διδεβούλους του. Παρά το ότι αναφέρεται στις σύγχρονες γενεαλογίες ως όνομα, ο όρος «Διδεβούλος» ήταν τίτλος. Σύμφωνα με το έργο *The Bagrationi (Bagration) Dynasty* του Κρίστοφερ Μπάιερς, οι Διδεβούλοι ήσαν «μη-κληρονομικοί ευγενείς υψηλού αξιώματος, ανώτεροι των αζναούρων, οι οποίοι συχνά ευρίσκονταν στην υπηρεσία του κράτους».

Ο Πανάρετος αναφέρει πως ο Μανουήλ απεβίωσε τον Μάρτιο του 1263, ενώ τον διαδέχθηκε ο Ανδρόνικος Β΄ Μέγας Κομνηνός, ο μοναδικός γνωστός υιός του από τον γάμο του με την Άννα Ξυλαλόη, η οποία και ήταν η πρώτη του σύζυγος. Βασιζόμενος σε ένα απόσπασμα των γεωργιανών *Χρονικών του Σεβαστιανού*, ο Άντονι Μπράιερ θεωρεί πως η Ειρήνη Συρίκαινα έπαιξε κάποιον ρόλο στην καθαίρεση του υιού της, Γεωργίου (ο οποίος έγινε Αυτοκράτορας το 1266 μετά τον θάνατο του ετεροθαλή αδερφού του, Ανδρόνικου), και ως εκ τούτου ήταν ακόμη ζωντανή τον Ιούνιο του 1280.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύζυγοι αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Ειρηνη
Ιωάννης Κομνηνός Δούκας

Ο **Ιωάννης Κομνηνός Δούκας Άγγελος** (απεβ. 1244) από τον Οίκο των Αγγέλων, Αυτοκράτορας της Θεσσαλονίκης (1237 - 1244) ήταν μεγαλύτερος γιος του Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα Δεσπότη της Ηπείρου και αυτοκράτορα της Θεσσαλονίκης και της Μαρίας Πετραλίφαινας.

## Βιογραφία
Συμμετείχε με τον αδελφό του Δημήτριο στη Μάχη της Κλοκοτνίτσας που έδωσε το 1230 ο πατέρας τους με τον Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας. Ο Θεόδωρος νικήθηκε και αφού πιάστηκε αιχμάλωτος, φυλακίστηκε στη Βουλγαρία μαζί με τους υιούς του και τυφλώθηκε. Ο Θεόδωρος συμφώνησε να δώσει την κόρη του Ειρήνη σύζυγο στον Ιβάν Β΄ και να ελευθερωθεί, πράγμα που έγινε το 1237, οπότε και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη με τους υιούς του. Εκεί είχε αναλάβει δεσπότης μετά την αιχμαλωσία του, ο αδελφός του Μανουήλ Κομνηνός Δούκας. Ο πολυπράγμων Θεόδωρος με τους υιούς του προκάλεσαν στάση και εκτόπισαν τον Μανουήλ. Επειδή ο Θεόδωρος ήταν τυφλός, ανέλαβε δεσπότης ο μεγαλύτερος υιός του Ιωάννης που αυτοανακηρύχθηκε *αυτοκράτορας*, ενώ ο ίδιος αποσύρθηκε στα Βοδενά.

Όμως ο Μανουήλ επέστρεψε το 1239 με βοήθεια από τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη της Νίκαιας και οι Θεόδωρος και Ιωάννης αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν: του παραχωρήθηκε η Θεσσαλία. Όταν το 1241 ο Ιβάν Β΄ απεβίωσε και ο Ιωάννης έμεινε χωρίς σύμμαχο, ο αυτοκράτορας της Νίκαιας άδραξε την ευκαιρία: κάλεσε τον Θεόδωρο για συνομιλίες στη Νίκαια και εκεί τον συνέλαβε. Το 1242 τον πήρε μαζί με το στράτευμα του και βάδισε εναντίον της Θεσσαλονίκης. Εκεί τον έστειλε να πείσει τον υιό του Ιωάννη να δηλώσει υποτέλεια. Πράγματι, ο Ιωάννης αναγνώρισε την υπεροχή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Νίκαιας και ο Ιωάννης Γ΄ του απένειμε τον τίτλο του *"Δεσπότη"* και επέστρεψε στη Νίκαια.

Ο Ιωάννης δεν επέδειξε ιδιαίτερη ικανότητα στη διοίκηση και επιθυμούσε να γίνει ιερέας. Ακολουθούσε τον αποφασιστικό πατέρα του. Όταν απεβίωσε το 1244, τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Δημήτριος ως δεσπότης Θεσσαλονίκης.

## Παραπομπές


## Πηγές
**The [[Oxford Dictionary of Byzantium]]*, Oxford University Press, 1991.
*
*G. Finlay, *History of Greece*, vol. iii. (1877)

Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Δημήτριος Αγγελοδούκας

Ο **Δημήτριος Αγγελοδούκας** (1220 - μετά το 1246) από τον Οίκο των Αγγέλων ήταν ηγεμόνας της Θεσσαλονίκης  ως δεσπότης μεταξύ 1244 - 1246. Ήταν μικρότερος γιος του Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα και αυτοκράτορα της Θεσσαλονίκης και της Μαρίας Πετραλίφαινας.

Συμμετείχε με τον αδελφό του Ιωάννη Άγγελο στη Μάχη της Κλοκοτνίτσας, που έδωσε το 1230 ο πατέρας τους με τον Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας. Ο Θεόδωρος νικήθηκε και αφού πιάστηκε αιχμάλωτος, φυλακίστηκε στη Βουλγαρία μαζί με τους γιους του και τυφλώθηκε. Ο Θεόδωρος συμφώνησε να δώσει την κόρη του Ειρήνη ως σύζυγο στον Ιβάν Β' και να ελευθερωθεί, πράγμα που έγινε το 1237, οπότε και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη με τους γιους του. Εκεί είχε αναλάβει διοικητής μετά την αιχμαλωσία του Θεόδωρου, ο αδελφός του Μανουήλ. Ο πολυπράγμων Θεόδωρος με τους γιους του προκάλεσαν στάση και εκτόπισαν τον Μανουήλ. Επειδή ο Θεόδωρος ήταν τυφλός, ανέλαβε διοικητής ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννης, που αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, ενώ ο ίδιος αποσύρθηκε στα Βοδενά.

Όμως ο Μανουήλ επέστρεψε το 1239 με βοήθεια από τον Ιωάννη Γ' Βατάτζη της Νίκαιας, οπότε οι Θεόδωρος και Ιωάννης αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν: στον Ιωάννη παραχωρήθηκε η Θεσσαλία. Όταν το 1241 ο Ιβάν Β' απεβίωσε και ο Ιωάννης έμεινε χωρίς σύμμαχο, ο αυτοκράτορας της Νίκαιας άδραξε την ευκαιρία: κάλεσε τον Θεόδωρο για συνομιλίες στη Νίκαια και εκεί τον συνέλαβε. Το 1242 τον πήρε μαζί με το στράτευμα του και βάδισε εναντίον της Θεσσαλονίκης. Εκεί τον έστειλε να πείσει τον υιό του Ιωάννη να δηλώσει υποτέλεια. Πράγματι ο Ιωάννης αναγνώρισε την υπεροχή του αυτοκράτορα της Νίκαιας και ο Ιωάννης Γ', αφού του απένειμε τον τίτλο του δεσπότη, επέστρεψε στη Νίκαια.

Δύο έτη αργότερα απεβίωσε ο Ιωάννης και ανέλαβε ο Δημήτριος δεσπότης Θεσσαλονίκης. Ο Δημήτριος ήταν 24 ετών και άπειρος, έτσι όταν το 1246 ο Ιωάννης Γ' Βατάτζης, πηγαίνοντας για την εκστρατεία του εναντίον της Βουλγαρίας στρατοπέδευσε κοντά στη Θεσσαλονίκη, ο δεσπότης δεν αντιστάθηκε: οι άρχοντες της πόλης τον συνέλαβαν και παρέδωσαν τη Θεσσαλονίκη στον αυτοκράτορα της Νίκαιας. Ο Δημήτριος εξορίστηκε στο φρούριο των Λεντιανών.

## Παραπομπές


## Πηγές

*The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991.
*D.I. Polemis, The Doukai, London, 1968.
*Varzos, Konstantinos (1984). Η Γενεαλογία των Κομνηνών, Τόμος Β' [The Genealogy of the Komnenoi, Volume II] (PDF) (in Greek). Thessaloniki: Byzantine Research Centre.

Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
NGC 7510

Το **NGC 7510** είναι ανοικτό σμήνος το οποίο απέχει περίπου 11.400 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και βρίσκεται στον αστερισμό Κηφέως, πλησίον των ορίων του με την Κασσιόπη (αστερισμός). Το λαμπρότερο μέλος του είναι ένας γίγαντας αστέρας φασματικού τύπου B1.5 III. Το NGC 7510 αποτελεί τμήμα του σπειροειδούς βραχίονα του Περσέα, είναι τύπου  (Trumpler) και η ηλικία του εκτιμάται στα δέκα εκατομμύρια χρόνια.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

7510
Κατηγορία:Κηφεύς
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
Ηλεκτρονικός πόλεμος

Ο **ηλεκτρονικός πόλεμος** (EW) είναι οποιαδήποτε πολεμική ενέργεια η οποία σχετίζεται με τη χρήση του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος ή κατευθυνόμενη ενέργεια για τον έλεγχο του φάσματος, με την επίθεση σε κάποιον εχθρό ή την παρεμπόδιση επιθέσεων του εχθρού μέσω του φάσματος. Ο σκοπός του ηλεκτρονικού πολέμου είναι η άρνηση στον αντίπαλο του πλεονεκτήματος της πρόσβασης στο ΗΜ φάσμα ή η εξασφάλιση απρόσκοπτης πρόσβασης στο ΗΜ φάσμα. Ο ηλεκτρονικός πόλεμος μπορεί να διεξαχθεί και να εφαρμοστεί από τον αέρα, τη θάλασσα, τη γη και το διάστημα από επανδρωμένα και μη επανδρωμένα συστήματα και μπορεί να στοχεύσει ανθρώπους, επικοινωνίες, ραντάρ, ή άλλους στόχους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δρ Θεόδωρος Γ. Κωστής (2021), Ραντάρ και Ηλεκτρονικός Πόλεμος, Εκδόσεις ΙΩΝ 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* FM 3-36: Electronic Warfare In Operations. Safeguarding Soldiers Through Technology. Fort Leavenworth, U.S. Army Combined Arms Center  (CAC), 26 February 2009 – PDF, 114 p., 4,5&nbsp;MB. – *See also:* John Milburn: Army manual raises emphasis on electronic warfare. Washington Post, 26 February 2009.
* Jon Latimer, *Deception in War*, London: John Murray, 2001
* David Adamy EW 101: A First Course in Electronic Warfare
* David Adamy EW 102: A Second Course in Electronic Warfare
* Joint Publication 3-13.1: Electronic Warfare
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*The Changing Capability of Manpack Electronic Warfare Systems
*Carlo Kopp "Electronic Warfare in Operation Desert Storm", Australian Aviation, June/July/August, 1993
*Association of Old Crows
*Electronic Warfare Jamming Systems
*Information Warfare, Information Operations and Electronic Attack on APA
*Electronic Warfare Products
*Joint Publication 3-13.1 Electronic Warfare; PDF-674k (text version)
*Air Force Instruction on Electronic Warfare (EW) Operations PDF
Κωνσταντίνος Π. Πετρόπουλος

Ο **Κωνσταντίνος Πετρόπουλος** (1905 - 1970), του Πέτρου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1905  και σπούδασε νομικά. Άσκησε τη δικηγορία και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας το 1951 με την ΕΠΕΚ και Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας το 1956 (με τη Δημοκρατική Ένωση). Κατόπιν εντάχθηκε στην Ένωση Κέντρου, με την οποία εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας το 1963 και το 1964.

Πέθανε το 1970 και κηδεύτηκε στο Μεσολόγγι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Τζίμινι Κρίκετ

Ο **Τζίμινι Κρίκετ** (αγγλικά: *Jiminy Cricket*) είναι φανταστικός χαρακτήρας της Disney, βασισμένος στο «Ομιλόν Τριζόνι» (ιταλικά: *Il Grillo Parlante*) της παιδικής νουβέλας του Κάρλο Κολόντι, *[[Οι Περιπέτειες του Πινόκιο (παιδικό μυθιστόρημα)|Οι Περιπέτειες του Πινόκιο]]*. Και το δημιούργησε για την ταινία *[[Πινόκιο (ταινία, 1940)|Πινόκιο]]*, το 1940. Ενώ στην αυθεντική ιστορία του Κολόντι, ο χαρακτήρας είναι δευτερεύων, στην ταινία της Disney έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο πλευρό του Πινόκιο και τον ακολουθεί στις περιπέτειές του. Επίσης, μετά από συζήτηση με τη Μπλε Νεράιδα, γίνεται και η συνείδηση του Πινόκιο. Αν και είναι τριζόνι τα χαρακτηριστικά του ταιριάζουν πιο πολύ σε ακρίδας. Μετά το ντεμπούτο του στην ταινία Πινόκιο του 1940, έγινε διάσημος χαρακτήρας της Disney, και έχει κάνει πολυάριθμες εμφανίσεις.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Τζίμινι Κρίκετ  στο IMDb

Κατηγορία:Πινόκιο
Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων)
Εργαστήριο Ναυτικών Ερευνών των ΗΠΑ

Το **Εργαστήριο Ναυτικών Ερευνών των ΗΠΑ** (NRL) είναι εταιρικό ερευνητικό εργαστήριο του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και των Αμερικανών Πεζοναυτών που διεξάγει ευρεία επιστημονική και εφηρμοσμένη έρευνα με στόχο την κατασκευή πρωτοτύπων και την τεχνολογική ανάπτυξη. Ορισμένες από τις εξειδικεύσεις του συγκεκριμένου εργαστηρίου περιλαμβάνουν τη φυσική πλάσματος, φυσική διαστήματος, επιστήμη των υλικών και τον τακτικό ηλεκτρονικό πόλεμο. Το NRL είναι ένα από τα πρώτα κρατικά επιστημονικά εργαστήρια που ξεκίνησε το 1923 με εισήγηση του Τόμας Έντισον Τα έξοδα του συγκεκριμένου εργαστηρίου φθάνουν περίπου το ύψος του $1.1 δις ανά έτος.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Σχετική βιβλιογραφία
* Sterling, Christopher H. (2008) ''Military Communications: From Ancient Times to the 21st Century'' ABC-CLIO ISBN 9781851097326

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*U.S. Naval Research Laboratory website
*The Little Book of Big Achievements (PDF)
*''Pushing the Horizon: 75 years of High Stakes Science and Technology at the Naval Research Laboratory'' (PDF)
*'USNRL You Tube Videos'
*'Naval Research Laboratory Videos'

Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα στις ΗΠΑ
Κατηγορία:Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ
Πυθαγόρας ο Λάκων

Ο **Πυθαγόρας ο Λάκων** (8ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Σπάρτη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του σταδίου το 716 π.Χ. κατά τους 16ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε ο πρώτος σταδιονίκης από τη Σπάρτη, αλλά η νίκη του δεν ήταν η πρώτη των Λακεδαιμονίων, διότι τέσσερα χρόνια νωρίτερα ο Άκανθος ο Λακεδαιμόνιος, επίσης από τη Σπάρτη, στέφθηκε νικητής στον δίαυλο και τον δόλιχο.

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, κατά το τρίτο έτος της 16ης Ολυμπιάδας, ο Νουμάς Πομπίλιος έγινε βασιλιάς των Ρωμαίων και σύναψε φιλία με τον ολυμπιονίκη Πυθαγόρα για να εισαγάγει σπαρτιατική επιρροή στην πρώιμη ρωμαϊκή κοινωνία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (8ος αιώνας π.Χ.)
Άρης Ραφτόπουλος

Ο **Άρης Ραφτόπουλος**  (1951 - 2018) ήταν Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής  και προπονητής μπάσκετ. Παράλληλα με τον αθλητισμό ήταν πτυχιούχος της Μαθηματικής Σχολής και των ΤΕΦΑΑ Έκανε σημαντική καριέρα στον Α.Ο. Παγκρατίου (αρχικά) και στον ΟΣΦΠ αγωνιζόμενος σαν περιφερειακός (βασικά πλέι-μέικερ), ενώ ανέλαβε πολλές ομάδες σαν προπονητής, μετά το τέλος της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας. Έχει 93 συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα των Ανδρών και 550 πόντους, ενώ ήταν διεθνής, επίσης, με τις Εθνικές Ομάδες Εφήβων και Ενόπλων. Έπαιξε, επίσης, στον Ιωνικό Νικαίας. Απεβίωσε στις 5 Ιουνίου του 2018 από καρκίνο

## Η καριέρα του
Ο Ραφτόπουλος ξεκίνησε τον αθλητισμό από πολύ μικρή ηλικία, ως αθλητής κολύμβησης στον ΟΣΦΠ. Στα 12 του χρόνια άρχισε το μπάσκετ, αλλά, λόγω μικρής σωματικής διάπλασης, δεν κατάφερε να ενταχθεί επίσημα στα τμήματα υποδομών τόσο του Ολυμπιακού, όσο και του Πειραϊκού και του Εθνικού Αθηνών. Τελικά, στα 14 του χρόνια, το 1965, άρχισε τη σταδιοδρομία του στο άθλημα, από το παιδικό τμήμα του Α.Ο. Παγκρατίου. Το 1969, σε ηλικία 18 ετών κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα των Ανδρών, με την οποία είχε, συνολικά και έως το 1975, 95 συμμετοχές. Την επόμενη τριετία, μετά τον υποβιβασμό του Παγκρατίου έπεσε σε δυσμένεια από την ομάδα του, η οποία αρνιόταν να τον παραχωρήσει σε μεγαλύτερο σύλλογο, σύμφωνα με τις προτάσεις που υπήρχαν. Το φθινόπωρο του 1977 ο Ραφτόπουλος αναγκάσθηκε να μεταβεί στην Τεχεράνη, προκειμένου να συνεχίζει να αγωνίζεται. Η μετεγγραφή του στον Ολυμπιακό ήρθε τελικά, το καλοκαίρι του 1978.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκρατίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1973
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1975
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Άσσος στο Χαρτί, Καψούρης στον Έρωτα

Το ***Άσσος στο χαρτί, καψούρης στον έρωτα*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Asso*) είναι Ιταλική κωμική ταινία του 1981 σε σενάριο και σκηνοθεσία των Φράνκο Καστελλάνο και Τζουζέππε Μότσια.  
Πρωταγωνιστούν οι Αντριάνο Τσελεντάνο, Έντβιτζε Φένεκ, Ρενάτο Σαλβατόρι, Σύλβα Κοσκινά, Πίπο Σαντονατάσο, Τζιάνι Μάγκνι και Τζέρι Μπρούνο.

## Πλοκή
Ο αδάμαστος Αντριάνο Τσελεντάνο γίνεται... φάντασμα. Όλα συμβαίνουν ξαφνικά, όταν ο Ιταλός τραγουδιστής - κωμικός, που εδώ παίζει τον αθεράπευτο τζογαδόρο, σκοτώνεται πριν προλάβει να χαρεί τη γυναίκα του. Έτσι ξαναγυρίζει στον μάταιο αυτό κόσμο σαν φάντασμα, και ικανοποιεί τους πόθους της συζύγου του και τους δικούς του στο χαρτί και στον έρωτα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1981
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φράνκο Καστελάνο
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Μελαινές

Οι **Μελαινές** ήταν αρχαία πόλη της Αρκαδίας, τα ίχνη της οποίας έχουν χαθεί.

Συνόρευε με την Ηραία και πιθανώς βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού χωρίου Κακουραίικα του Δήμου Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας, ή του χωρίου Κοκκοράς, της ίδιας περιοχής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Endorama

***Endorama*** είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Kreator, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Απριλίου 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Drakkar Records".

Η προ-παραγωγή του δίσκου πραγματοποιήθηκε στα "KKS Studios" του Έσσεν και τα "Mohrmann Studios" του Μπόχουμ, ενώ η ηχογράφηση του ξεκίνησε στις 26 Οκτωβρίου 1998 και ολοκληρώθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1999 στα "Powerplay Studios & Hithead Studios" της Ζυρίχης και τα "Principal Studios" του Μύνστερ.

Στο ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, έκανε γκεστ φωνητικά ο Τίλο Βολφ των Lacrimosa και γενικότερα το "*Endorama*" υπήρξε το πιο πειραματικό άλμπουμ των Kreator, με εμφανείς gothic και ambient επιρροές.

Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν μέτριες, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 2,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,5 / 5 και το "Metal Archives" 71%.

## Τραγούδια του δίσκου
* Όλα τα κομμάτια είναι συνθέσεις των Μίλε Πετρόζα και Τόμι Βέτερλι, εκτός από τα 6, 8, 11, 12 που είναι συνθέσεις αποκλειστικά του Πετρόζα.

## Θέσεις τσαρτ
***Endorama*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[20 Απριλίου]] [[1999]]***

## Τα μέλη των Kreator
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Endorama*" ήταν οι εξής:
* **[[Μίλε Πετρόζα]]** - κιθάρα, φωνητικά
* **Τόμι Βέτερλι** - κιθάρα
* **Κρίστιαν Γκίσλερ** - μπάσο
* **[[Γιούργκεν Ρέιλ|Γιούργκεν "Ventor" Ρέιλ]]** - τύμπανα

;*Γκεστ συμμετοχές*
* **Τίλο Βολφ** - φωνητικά στο "*Endorama*"

## Παραπομπές


## Πηγές
* Endorama - Kreator | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* Kreator - Endorama (album review ) | Sputnikmusic
* Kreator - Endorama - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Κατηγορία:Δισκογραφία των Kreator
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Η Φλεγόμενη Έρημος

**Η Φλεγόμενη Έρημος** είναι Ιταλική περιπέτεια, παραγωγής 1970, διάρκειας 83 λεπτών (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: *DESERTO DI FUOCO*).

## Πλοκή
Ο El Marish είναι ένας διαβόητος ληστής που λεηλατεί καραβάνια τα οποία ταξιδεύουν στην έρημο και μεταφέρουν προμήθειες σε μια εταιρία εξόρυξης μεταλλευμάτων. Μετά την παρενόχλησή που κάνει στην Juana, την κόρη του αρχιμηχανικού του μεταλλείου, εμφανίζεται ένας άγνωστος που δείχνει ενδιαφέρον γι’ αυτήν και αποφασίζει να βάλει ένα τέρμα στην κακή συμπεριφορά του El Marish…
## Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, George Wang, Pietro Martellanza, Giuseppe Addobbati, Zohra Faiza, Ettore Marcello

Σενάριο: Leandro Lucchetti, Renzo Merusi

Σκηνοθεσία: Renzo Merusi

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 1970
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τυνησία
Δημοτικό Στάδιο Άννα Βερούλη

Το **Δημοτικό Στάδιο** «**Άννα Βερούλη**», γνωστό ως «**Βερούλειο**», αποτελεί χώρο άθλησης στην πόλη της Καβάλας.

## Ιστορία
Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1928 και ολοκλήρώθηκε το 1930. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, υπέστη καταστροφές οι οποίες αποκαταστάθηκαν τη δεκαετία του '50. Τη δεκαετία του '60, στο στάδιο υπήρχαν πλέον δύο κερκίδες, οι οποίες μπορούσαν να φιλοξενήσουν περί τους 4.000 θεατές. Το 1993, το στάδιο πήρε την ονομασία «Άννα Βερούλη», προς τιμήν της ομώνυμης αθλήτριας από την Καβάλα.

Το 2009, η κερκίδα η οποία βρισκόταν στο νότιο μέρος του σταδίου, κατεδαφίστηκε λόγω επικινδυνότητας. Ως αποτέλεσμα, η χωρητικότητα του σταδίου μειώθηκε στους 1.000 θεατές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Απ' του Γκιρτζή, Eleni Vasianou (Συνοικισμός Βύρωνως, 1926-27. Δεξιά διακρίνεται ο χώρος που σήμερα βρίσκεται το στάδιο, archive)
* Το Βερούλειο στο stadia.gr (πριν την κατεδάφιση της μίας κερκίδας, archive)
* Το Βερούλειο στο stadia.gr (μετά την κατεδάφιση της μίας κερκίδας, archive)

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Καβάλα
Στόουκλι Καρμάικλ

Ο **Στόουκλι Καρμάικλ** (*Stokely Carmichael*, 29 Ιουνίου 1941 - 15 Νοεμβρίου 1998) ήταν ακτιβιστής από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο που δραστηριοποιήθηκε στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα τη δεκαετία του 1960 και, αργότερα, στον παγκόσμιο Παναφρικανισμό.

Θεωρείται πατέρας του συνθήματος της «Μαύρης Δύναμης» και θεμελιωτής τη θεωρίας του «θεσμικού ρατσισμού» στις H.Π.A., θύματα του οποίου είναι οι μαύροι.

Το 1966 η βία των λευκών ρατσιστών οδήγησε σε ριζοσπαστικοποίηση και των μαύρων. Ο 25χρονος τότε ηγέτης των φοιτητών Στόουκλι Καρμάικλ λάνσαρε τον όρο "Black Power" -"Μαύρη Δύναμη" αλλά και "Μαύρη Εξουσία"- και προπαγάνδιζε την ίδρυση ενός κόμματος αποκλειστικά των μαύρων, υποστηρίζοντας επιπλέον οικονομικό και πολιτικό μποϊκοτάζ εναντίον των λευκών.

Το 1968, ο Στόουκλι Καρμάικλ, ο οποίος βρισκόταν μόνιμα στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών, παντρεύτηκε τη Μίριαμ Μακέμπα.

Η Αμερικανίδα πολιτικός Κοντολίζα Ράις έχει πει πως ο πατέρας της ήταν φίλος με τον ριζοσπάστη ακτιβιστή Στόουκλι Κάρμαικλ, πως τον κάλεσε σπίτι και πως διάφοροι θα μπορούσαν να της επιτεθούν για την τυχαία γνωριμία της με ένα κομμουνιστή και ταραξία.

Ο Στόουκλι Καρμάικλ εμφανίζεται στο ντοκιμαντέρ *The Black Power Mixtape 1967-1975* (2011). Με σπάνιο υλικό που τράβηξαν Σουηδοί ρεπόρτερ της τηλεόρασης στην περίοδο 1967-1975, με φωτογραφίες, συνεντεύξεις και συναντήσεις με ακτιβιστές και άλλα πρόσωπα που είχαν παίξει ρόλο στο κίνημα για πολιτικά δικαιώματα, ο Γκόραν Ολσον περιφέρει τον θεατή σε διάφορα μέρη της Αμερικής, για να παρουσιάσει την πορεία του Κινήματος της Μαύρης Δύναμης. Η ταινία καλύπτει μερικά από τα πιο σημαντικά γεγονότα στην ιστορία των αγώνων αυτών, όπως τις ομιλίες του Στόουκλι Καρμάικλ για τους αγώνες των μαύρων στις Η.Π.Α., στη Στοκχόλμη και στη συνέχεια σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Το ντοκιμαντέρ κινείται βάσει μαρτυριών και αυθεντικών συνεντεύξεων από ακτιβιστές της εποχής, όπως η Κάθλιν Κλίβερ, ο Στόουκλι Καρμάικλ και η Άντζελα Ντέιβις στην κορυφαία σκηνή της ταινίας όπου με πολύ απλά λόγια εξηγεί πόσο δύσκολο ήταν κάποτε να είναι κανείς μαύρος στην Αμερική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μαύρη δύναμη και ψυχολογικό τραύμα Ελευθεροτυπία
*Ένα μαζικό, οργανωμένο κίνημα κατά του ρατσισμού και της αστυνομικής βίας ξυπνά μνήμες δεκαετίας ‘60 Διεθνιστική Εργατική Αριστερά
*H Αμερική στις φλόγες Το Βήμα

Κατηγορία:Αμερικανοί σοσιαλιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος της Σουηδίας

Ο **Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος** (*Gustaf VI Adolf*, 11 Νοεμβρίου 1882 - 15 Σεπτεμβρίου 1973) ήταν βασιλιάς της Σουηδίας από τις 29 Οκτωβρίου 1950 έως το θάνατό του στις 15 Σεπτεμβρίου 1973. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας και της συζύγου του Βικτωρίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ του Μπάντεν.

## Βιογραφία
Ο *Όσκαρ Φρειδερίκος Γουλιέλμος Όλαφ Γουσταύος Αδόλφος* γεννήθηκε στο Βασιλικό Παλάτι της Στοκχόλμης στις 11 Νοεμβρίου 1882 και με τη γέννησή του ονομάστηκε *δούκας του Σκόνε*. Από την πλευρά τού πατέρα του ανήκε στον Οίκο των Μπερναντότ και από την πλευρά της μητέρας του ήταν απόγονος του Οίκου των Βάσα, καθώς και του έκπτωτου Οίκου του Σ.Χ.Γκόττορπ.

Ο Γουσταύος Αδόλφος έγινε διάδοχος του θρόνου της Σουηδίας στις 8 Δεκεμβρίου 1907 με τον θάνατο του πάππου του Όσκαρ Β΄. Το 1938 εξελέγη επίτιμο μέλος της Κοινωνίας του Σινσινάτι.

Στις 29 Οκτωβρίου 1950 ο Γουσταύος Αδόλφος έγινε βασιλιάς σε ηλικία 67 ετών, μετά το θάνατο του πατέρα του, Γουσταύου Ε΄. Το προσωπικό του σύνθημα ήταν το *Plikten framför allt* ("Το καθήκον πριν από όλα"). Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του συνεχίστηκε το ήδη τελούμενο έργο για αντικατάσταση τού συντάγματος τού 1809 και για την πραγματοποίηση μεταρρυθμίσεων. Τα προσωπικά χαρακτηριστικά του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου τον έκαναν δημοφιλή ανάμεσα στον σουηδικό λαό, κάτι που οδήγησε σε αισθήματα υπέρ της διατήρησης του θεσμού της μοναρχίας. Το ενδιαφέρον του για ένα ευρύ φάσμα τομέων (όπως αρχιτεκτονική, βοτανική, αρχαιολογία, κλπ.) τον έκανε σεβαστό.

Ο Βασιλιάς απεβίωσε στις 15 Σεπτεμβρίου 1973, δέκα εβδομάδες πριν τα 91α γενέθλιά του. Στον θρόνο τον διαδέχτηκε ο 27χρονος τότε εγγονός του, Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1905 τη Μαργαρίτα των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρη του Αρθούρου, Δούκα του Κόννωτ & Στράθερν, και είχε τέκνα:
* Γουσταύος Αδόλφος (1906 - 1947), Δούκας του Βέστερμποττεν.
** Κάρολος ΣΤ΄ Γουσταύος.
* Σίγκβαρντ (1907 - 2002), Δούκας του Ούππλανντ.
* Ίνγκριντ (1910 - 2000), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Θ΄ της Δανίας και είχε μεταξύ άλλων είχε τέκνο:
** Άννα-Μαρία (1946), Βασίλισσα της Ελλάδας.
* Μπέρτιλ (1912 - 1997), Δούκας του Χάλλανντ.
* Κάρολος Ιωάννης (1916 - 2012), Δούκας της Νταλάρνα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές



Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος με Περιδέραιο του Τάγματος των Αγίων Γεωργίου και Κωνσταντίνου
Λεονάρδος Β΄ Τόκκος

Ο **Λεονάρδος Β' Τόκκος** (1376-1419) ήταν κύριος της Ζακύνθου. Ήταν υιός του Λεονάρδου Α' κόμη της Κεφαλληνίας-Ζακύνθου και κυρίου της Λευκάδας, και της Μανταλένας Μπουοντελμόντι.

## Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν γιος του Γουλιέλμου Τόκκου και της Μαργαρίτας Ορσίνι. Η μητέρα του ήταν κόρη της Λάπας Ατσαγιόλι και αδελφή του Ησαύ Μπουοντελμόντι δεσπότη των Ιωαννίνων (Ηπείρου). Αδελφός του ήταν ο Κάρολος Α΄ κόμης Κεφαλληνίας, κύριος Λευκάδας και μετά δεσπότης Ηπείρου.

Το 1376 που απεβίωσε ο πατέρας του, έγινε διάδοχος ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος Α΄, δύο ετών. Έτσι ανέλαβε τη διοίκηση η μητέρα τους. Το 1399 ο Κάρολος Α΄ παραχώρησε στον μικρότερο Λεονάρδο Β΄ ως εισόδημα (appanage) τη Ζάκυνθο. Επίσης έλαβε γαίες στην Αχαΐα από τον πρίγκιπά της Πέτρο ντε Σαν Σουπεράν. Το 1404 τον τελευταίο διαδέχθηκε ο Κεντυρίων Β΄ Ζαχαρίας πρίγκιπας Αχαΐας, που του κατέλαβε τις γαίες. Τότε ο Λεονάρδος Β΄ επιτέθηκε καταλαμβάνονττας τη Γλαρέντζα.

Το 1404-1406 πήρε μέρος μαζί στις επιθέσεις τού αδελφού του γύρω από την Άρτα. Όταν το 1411 απεβίωσε ο θείος τους Ησαύ και οι άρχοντες των Ιωαννίνων παρέδωσαν την εξουσία στον Κάρολο Α', ο Λεονάρδος Β΄ τον συνόδευσε. Επειδή το δεσποτάτο κατατρυχόταν από  επιθέσεις αλβανικών φυλών, ο Λεονάρδος Β΄ κατέλαβε και ισοπέδωσε το *Λαχανόκαστρο* (Ωραιόκαστρο, κοντά στο Κεφαλόβρυσο), αλλά νικήθηκε στα Κράνεα στον Μεσοπόταμο. Το 1414 ξεκίνησαν πάλι οι εχθροπραξίες με τον Κεντυρίωνα Β΄. Το 1414 ο αδελφός του τον έστειλε στην Κόρινθο στον Αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄, που επιθεωρούσε την επισκευή του Εξαμιλίου τείχους. Ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων του απένειμε τον τίτλο του *μεγάλου κοντοσταύλου* και τον κάλεσε να ειρηνεύσει με τον Κεντυρίωνα Β'. Αργότερα ο Λεονάρδος Β΄ παρέδωσε τη Γλαρέντζα και έκανε ανακωχή με τον πρίγκιπα της Αχαΐας.

Ο Κάρολος Α΄ τον τοποθέτησε κυβερνήτη Κεφαλληνίας, Λευκάδας και Ακαρνανίας. Ο Λεονάρδος Β΄ κατέλαβε το 1416 το φρούριο των Ρωγών (κοντά στην Πρέβεζα) και λίγο αργότερα, που ο αδελφός του κατέλαβε την Άρτα, τον έκανε κυβερνήτη της πόλης. Δύο έτη αργότερα αμύνθηκε σε επίθεση των Οθωμανών. Επισκέφθηκε τον Λαδίσλαο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Νάπολης και αργότερα απεβίωσε στη Ζάκυνθο.

Τα παραπάνω εξιστορούνται στο έμμετρο *[[Χρονικό των Τόκκων]]*, που περιγράφει τα έτη 1375-1425 από έναν ανώνυμο της Αυλής των Ιωαννίνων.

## Οικογένεια
Η σύζυγός του είναι άγνωστη. Είχε τέκνα:
* Κάρολος Β΄, διαδέχθηκε τον θείο του Κάρλο Α' που δεν είχε γνήσια τέκνα και έγινε κόμης της Κεφαλληνίας-Ζακύνθου, κύριος Λευκάδας και δεσπότης Ηπείρου. Νυμφεύθηκε τη Ραϊμοντίνα Βεντιμίλλια.
* Μανταλένα (Θεοδώρα) απεβ. 1429, παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνος ΙΒ΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
* Κρέουσα, σύζυγός της ο Κεντυρίων Β΄ Ζαχαρίας.

## Αναφορές σε πηγές


## Πηγές
* «Ιστορία της Ζακύνθου», Λεωνίδας Χ. Ζώης, Αθήνα 1955
* 
* 
* 

Κατηγορία:Παλατινοί κόμητες της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου
Κατηγορία:Οικογένεια Τόκκο
Άιβαρ

thumb|Άιβαρ
Το **άιβαρ** (σέρβικα: ajvar, με κυριλλικούς χαρακτήρες: ajвар, βουλγάρικα: aйвар; μακεδονικά: aјвар) είναι ορεκτικό, σαλάτα, η οποία παρασκευάζεται κυρίως από κόκκινες πιπεριές με σκόρδο. Μπορεί επίσης να περιέχει μελιτζάνα και πιπεριές τσίλι. Είναι μέρος της σέρβικης κουζίνας και είναι γνωστό ως σέρβικη σαλάτα, ή σέρβικο χαβιάρι. 

Έγινε δημοφιλές έδεσμα στη Γιουγκοσλαβία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και σήμερα είναι δημοφιλές σε όλα τα Βαλκάνια.

## Παραλλαγές του Άιβαρ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σαλάτες
Κατηγορία:Αλείμματα
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση τη μελιτζάνα
Κατηγορία:Καυτερές σάλτσες
Εθνική Λεγεώνα (Νορβηγία)

Η **Εθνική Λεγεώνα** (, αρχαϊκά νορβηγικά: *Den Nationale Legion*) ήταν ένα βραχύβιο φασιστικό πολιτικό κόμμα με ιδρυτή και ηγέτη τον Καρλ Μάγερ (Karl Meyer) και περίοδο πολιτικής δράσης από την άνοιξη του 1927 έως και τις αρχές του 1928.

## Ιστορικό
Η Εθνική Λεγεώνα ιδρύθηκε έπειτα από μια τοπική συγκέντρωση στο Όσλο που έλαβε χώρα στη σκηνή ενός τσίρκου, το *Cirkus Verdensteatret* τον Μάιο του 1927. Κεντρικός ομιλητής της συνάντησης ήταν ο Καρλ Νόρμπεκ (Karl Norbeck), φημισμένος παλαιστής που είχε το προσωνύμιο *«ο δυνατότερος της Νορβηγίας»*. Στο κόμμα αναδείχθηκε ως ηγετική φυσιογνωμία ο Καρλ Μάγερ, επιχειρηματία και χρηματιστή με κατηγορίες που αφορούσαν οικονομικές απάτες. Άλλο διακεκριμένο στέλεχος ήταν ο συγγραφέας και κοινωνικός αναλυτής Άρλινγκ Βίνσνες (Erling Winsnes). 

Επηρεασμένος από τη Φασιστική Ιταλία,, ο Καρλ Μάγερ επιζήτησε μία *«πορεία προς το Όσλο»*, μιμούμενος με τη πορεία των μελανοχιτώνων του Μουσολίνι. Το σχέδιο του περιελάβανε την κινητοποίηση *«100.000 αγροτών»* που θα μπορούσε να *«γκρεμίσει τα τείχη της Ιεριχούς»*. Ωστόσο, το κόμμα δεν κατάφερε να κινητοποιήσει πολύ πέρα από τους αστούς των δυτικών συνοικιών του Όσλο. Στις εθνικές εκλογές του 1927, κατέβασε ένα μόνο ψηφοδέλτιο στο Όσλο αλλά δεν κατάφερε να εκλέξει κανέναν αντιπρόσωπο καθώς έλαβε 1.210 ψήφους που αντιστοιχεί σε ένα τοις εκατό σε τοπικό επίπεδο και 0.1 τοις εκατό σε εθνικό επίπεδο. Παρά την επιτυχημένη συγκέντρωση στο τσίρκο, δεν κατάφερε να αναδειχθεί σε σημαντική πολιτική δύναμη, αφού διαλύθηκε στις αρχές του 1928 εν μέσω εσωτερικών διαμαχών και φιλονικιών.

## Παραπομπές


## Επιπλέον βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Νορβηγικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα
Κατηγορία:Φασισμός στη Νορβηγία
Κατηγορία:Φασιστικά κόμματα