open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παυσανίας της Ορεστίδος

Ο **Παυσανίας της Ορεστίδος** (αρχαία ελληνικά: *Παυσανίας ἐκ τῆς Ὀρεστίδος*, ... - 336 π.Χ.) ήταν μέλος της βασιλικής σωματοφυλακής του Φιλίππου Β΄. 

Η καταγωγή του ήταν από την Ορεστίδα. Δολοφόνησε τον Φίλιππο το 336 π. Χ., πιθανόν με την υποκίνηση της γυναίκας του Φιλίππου Ολυμπιάδας ή ακόμα και του γιου του Αλέξανδρου. Συνελήφθη και θανατώθηκε. Η πιο δημοφιλής ιστορία που εξηγεί τη δολοφονία προέρχεται από τον Διόδωρο, ο οποίος επεκτείνει την αναφορά του Αριστοτέλη. Όμως, ο Διόδωρος έγραψε την ιστορία του πάνω από δύο αιώνες μετά τον Φίλιππο, και χωρίς να αναφέρει πηγές, οπότε η αφήγησή του θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με ένα κάποιο σκεπτικισμό. 

Σύμφωνα με τον Διόδωρο, ο στρατηγός Άτταλος κατηγόρησε τον Παυσανία για τον θάνατο ενός φίλου του. . Ο πρώτος Παυσανίας (της Ορεστίδος), νοιώθοντας απόρριψη, προσέβαλε τον νέο εραστή δημόσια. Εκείνος μην ανεχόμενος την ντροπή, αυτοκτόνησε εκθέτοντας επίτηδες τον εαυτό του σε μια μάχη, προφυλάσσοντας παράλληλα τον βασιλιά. Ο Άτταλος συντετριμμένος αποφάσισε να εκδικηθεί τον Παυσανία (της Ορεστίδος), και αφού τον μέθυσε τον παρέδωσε αναίσθητο για τον βιάσουν. Για μια σειρά λόγων ο Φίλιππος δεν τιμώρησε τον Άτταλο, ενώ ο Παυσανίας της Ορεστίδος προήχθη στη σωματοφυλακή του Φιλίππου, πιθανόν σαν ‘παρηγοριά’.

Έχει τεθεί η υπόθεση ότι τα κίνητρα του Παυσανία να σκοτώσει τον Φίλιππο ήταν τουλάχιστον εν μέρει η προσωπική του οργή γιατί ο Φίλιππος δεν είχε αποδώσει δικαιοσύνη τιμωρώντας τον Άτταλο. Αλλά ο Διόδωρος ο οποίος υποστηρίζει τα προσωπικά κίνητρα ως αιτία, χρονολογεί τα παραπάνω συμβάντα την εποχή του βασιλιά της Ιλλυρίας Πλευρία, και η τελευταία γνωστή εκστρατεία του Φιλίππου εναντίον των Ιλλυριών ήταν το 344 π. Χ. Αυτό θα σήμαινε ότι ο Παυσανίας περίμενε οκτώ χρόνια για να πάρει την εκδίκησή του από τον Φίλιππο. Όμως δεν είναι γνωστοί όλοι οι πόλεμοι του Φιλίππου εναντίον των Ιλλυριών, οπότε είναι πιθανό να τους πολέμησε και το 337 π. Χ.   

Ο Παυσανίας δολοφόνησε τον Φίλιππο στην δεξίωση γάμου της κόρης του Φιλίππου Κλεοπάτρα με τον Αλέξανδρο Α΄ της Ηπείρου, και καθώς προσπαθούσε να αποδράσει από την πύλη της πόλης, σκόνταψε σε μια ρίζα ενός κλίματος, και λογχίστηκε από τον Άτταλο (όχι τον γαμπρό του Παρμένιου), τον Λεοννάτο και τον Περδίκκα, που επίσης ήταν σωματοφύλακες και φίλοι του Αλέξανδρου. Ο Αλέξανδρος έβαλε να σταυρωθεί το πτώμα του Παυσανία, αλλά μόλις έφυγε από την Μακεδονία, η Ολυμπιάδα έχτισε ένα μνημείο γι’ αυτόν. Ο φόνος ήταν προμελετημένος, καθώς κοντά όπου ο Παυσανίας είχε διαφύγει, είχαν βρεθεί άλογα. Στην δίκη για το φόνο ακόμα δύο άτομα βρέθηκαν ένοχοι, ο Ηρομένης και ο Αρραβαίος, και εκτελέστηκαν.    

Ο Λεοννάτοςο οποίος έριξε το δόρυ και σκότωσε τον Παυσανία υποβιβάστηκε, πιθανόν με την υποψία ότι η πράξη του είχε σκοπό να αποτρέψει τον Παυσανία να ανακριθεί.   

## Αρχαίες πηγές
*Πλούταρχος: Βίοι Παράλληλοι, Αλέξανδρος
**Δολοφονία του Φιλλίπου, Πλούταρχος
*Διόδωρος, 16.94

## Σύγχρονα ερμηνευτικά σχόλια
*Death of Philip: Murder or Assassination?
*Alexander The Great, J.R. Hamilton
*Alexander Of Macedon 356-323 B.C., Peter Green

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα της Αρχαιότητας
Ντοστινίκ

Με το όνομα **Ντοστινίκ** (*[[σερβικά]] : Достиник, [[λατινικά]] : Dostinica* και Δεστινίκον), αναφέρεται ιλλυρικό κάστρο, ρωμαϊκό *refugium* και μεσαιωνικός οικισμός στο έδαφος της σημερινής Σερβίας. Από τους Σέρβους θεωρείται η πρώτη ιστορικά πρωτεύουσά τους. 

Ήταν η πρώτη πρωτεύουσα των Σέρβων της Ράσκιας κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα (αρχές 7ου αιώνα) στα σημερινά Μετόχια ή στο Πριεπόλιε της Σιένιτσα ή κάπου μεταξύ των ποταμών Μπόσνα και Ντρίνα.

Από τον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο αναφέρεται ως ένα από τα κατοικημένα κάστρα των Σέρβλων (Σέρβων) κατά τον 10ο αιώνα. Η ακριβής θέση του κάστρου είναι άγνωστη, σήμερα πιθανολογείται ότι βρισκόταν στην περιοχή της Σιένιτσα, όπου έχουν ανασκαφεί ευρήματα που χρονολογούνται από την ύστερη αρχαιότητα και την πρώιμη βυζαντινή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην πρωτεύουσες της Σερβίας
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Σερβίας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις στη Σερβία
Φωτογραφικός φακός

thumb|270px| Φωτογραφικοί φακοί.

Οι **φωτογραφικοί φακοί** ανάλογα με την εστιακή απόσταση που έχουν, χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: α) ευρυγώνιους φακούς, β) κανονικούς (normal) φακούς και γ) τους τηλεφακούς ή φακούς μεγάλης εστιακής αποστάσεως.

## Ευρυγώνιοι φωτογραφικοί φακοί
Οι ευρυγώνιοι φωτογραφικοί φακοί έχουν οπτική γωνία έως 60° και κατηγοριοποιούνται και αυτοί σε τρεις κατηγορίες, τους “fisheye”, τους υπερευρυγώνιους και τους απλούς ευρυγώνιους. 
*Οι “fisheye” φωτογραφικοί φακοί καλύπτουν γωνία 180° και μεγαλύτερη, ενώ η παραμόρφωση που δημιουργούν είναι υπερβολική.
*Οι υπερευρυγώνιοι φωτογραφικοί φακοί έχουν οπτική γωνία από 100° έως και 85° περίπου, η παραμόρφωση που προκαλούν ελέγχεται ευκολότερα σε σχέση με τους “fisheye”.
*Οι ευρυγώνιοι φωτογραφικοί φακοί έχουν οπτική γωνία από 90° έως και 60° κατά προσέγγιση, η παραμόρφωση τους είναι μικρή και προσεγγίζουν τους κανονικούς (normal) φακούς.

## Κανονικοί (normal) φωτογραφικοί φακοί
Οι κανονικοί (normal) φακοί έχουν οπτική γωνία από 55° μέχρι και 35° κατά προσέγγιση. Οι φακοί αυτοί είναι οι πλέον συνηθισμένοι και είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι για γενικές φωτογραφίες και φωτογραφίες κάτω από χαμηλό φωτισμό καθώς έχουν μεγάλο διάφραγμα.

## Τηλεφακοί/ Φακοί μεγάλης εστιακής αποστάσεως
Οι τηλεφακοί ή φακοί μεγάλης εστιακής αποστάσεως έχουν οπτική γωνία από 40° μέχρι και 1°. Λόγω του πολύ μικρού βάθους πεδίου που διαθέτουν αυτού του είδους οι φακοί, ο κίνδυνος να βγει “κουνημένη” η φωτογραφία είναι μεγάλος και γι' αυτό συνήθως χρησιμοποιούμε τρίποδο στην φωτογράφιση.

## Διάφραγμα (ή άνοιγμα φακού)
Πρόκειται για άνοιγμα κυκλικού συνήθως σχήματος πολύ κοντά στον φωτογραφικό φακό.Καθορίζει την ποσότητα του φωτός που εισέρχεται στη φωτογραφική μηχανή. Αναφέρεταισαν αριθμός f του φακού. Έτσι, μεγάλο f number σημαίνει και μικρό άνοιγμα.Η καθιερωμένη σειρά διαφραγμάτων είναι:1, 1.4, 2, 2.8, 4, 5.6, 8, 11, 16, 22, 32, …

Πρόκειται για μία σειρά αριθμών που αποτελούν γεωμετρική πρόοδο με λόγο την ρίζα του αριθμού 2 (= 1.414).Έτσι η μεταβολή κατά μία τιμή προς τα πάνω ή προς τα κάτω του f number σημαίνει και υ-ποδιπλασιασμό ή διπλασιασμό του φωτός που προσπίπτει στον αισθητήρα στο εσωτερικό τηςφωτογραφικής μηχανής. Διάφραγμα (π.χ. 8) σημαίνει ότι για κάθε φακό η στερεά γωνία ει-σόδου είναι ακριβώς η ΙΔΙΑ. Στον πίνακα 1 που ακολουθεί εμφανίζεται η μεταβολή της φωτεινότητας του ειδώλου σε σχέση με τις διάφορες τιμές του f number του φακού.https://eclass.uniwa.gr/modules/document/file.php/FOTOG137/%CE%95%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%20%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C/%CE%A3%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/O25.pdf

## Πηγές
* Φωτογραφία, Πλάτων Ριβέλλης, σελ. 133, Εκδόσεις Φωτοχώρος - Φωτογραφικός, Αθήνα 1991
* Το Βιβλίο του Φωτογράφου, John Hedgecoe, σελ 30, Εκδόσεις Μωρεσόπουλος/Φωτογραφία
* https://eclass.uniwa.gr/modules/document/file.php/FOTOG137/%CE%95%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%20%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C/%CE%A3%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/O25.pdf

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Fotomontaz - Τα διάφορα είδη φωτογραφικών φακών

Κατηγορία:Φωτογραφία
Παγοκάλυμμα

Το **παγοκάλυμμα** (ή **κάλυμμα πάγου**) είναι μια μάζα πάγου που καλύπτει λιγότερο από 50.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα έκτασης γης (που καλύπτει συνήθως μια ορεινή περιοχή). Οι μάζες του πάγου που καλύπτουν πάνω από 50.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα ονομάζονται **στρώμα πάγου** (ice sheet).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Υποχωρεί «σταθερό» τμήμα του παγοκαλύμματος της Γροιλανδίας 

Κατηγορία:Παγετωνολογία
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί
Κατηγορία:Πάγος
Ντεμπρτς

μικρογραφία|Μεσαιωνικός χάρτης της Σίρμιας με την Ντεμπρτς
Η **Ντεμπρτς** (*[[σερβικά]] : Дебрц*) είναι χωριό της Σερβίας στο δήμο Βλαντιμίρσκι στην περιφέρεια Ματσβάτσκι. Θεωρείται ιστορική παλιά πρωτεύουσα των Σέρβων κατά τον μεσαίωνα και είναι γνωστή για τα ιαματικά νερά της. Βρίσκεται σε υψόμετρο 140 μέτρα, απέχει 14 χιλιόμετρα από το Βλαντιμίρσκι και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμούσε 858 κατοίκους. Γεωγραφικά βρίσκεται στο έδαφος της Σάμπατς ποσαβίνα, δηλαδή της παρά τον ποταμό Σάβα περιοχή του Σάμπατς,

Η Ντεμπρτς είναι μία από τις μεγαλύτερες και πιο σημαντικές κοινότητες του δήμου Βλαντιμίρτσκι. Στην κοινότητα υπάρχουν πολλές υποδομές για τη ζωή των πολιτών της, όπως: κέντρο υγείας με φαρμακείο, σχολείο με γυμναστήριο και σύγχρονη βιβλιοθήκη, βρεφονηπιακός σταθμός, κτηνιατρικός σταθμός κτλ.
## Ιστορία
Η Ντέμπρτς δημιουργήθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα όταν κι έγινε η πρωτεύουσα του Βασιλείου της Σίρμιας από το 1276 έως το 1283. Έπειτα έγινε πάλι μέρος του βασιλείου της Ουγγαρίας, του Βασιλείου της Σερβίας και αργότερα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. 

Στη θέση Γκραντουζίνε της Ντεμπρτς, 17 χλμ δυτικά από την Ομπρενόβτσκα, υπήρχε μεσαιωνικό κάστρο που χρησιμοποιούσε ως θερινή κατοικία ο βασιλιάς της Σίρμιας Στέφαν Ντραγκούτιν από το οποίο δημιουργήθηκε ο οικισμός και πήρε το όνομα του το χωριό. Στο Ουγγρικό βασίλειο ήταν γνωστό σαν *Ντέμπρετσεν*. Τον 15ο αιώνα το κάστρο ανήκε στον Ράντιτς Ποστουπόβιτς και έπειτα στον δεσπότη Τζούρατζ Μπράνκοβιτς.

## Δημογραφικά
Ο οικισμός Ντέμπρτς έχει 797 κάτοικους και ο μέσος όρος ηλικίας είναι 40,7 χρόνια (39,7 για τους άνδρες και 41,7 για τις γυναίκες). Το χωριό έχει 280 νοικοκυριά, ενώ ο συνολικός αριθμός των κατοικιών είναι 493, Ο μέσος αριθμός των ατόμων ανά νοικοκυριό είναι 2,84. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, ο αριθμός των ατόμων που ζουν μετανάστες στο εξωτερικό είναι 38.

Το χωριό σε μεγάλο βαθμό κατοικείται από Σέρβους (σύμφωνα με την απογραφή του 2002), και τις τελευταίες τρεις απογραφές, παρατηρήθηκε  μείωση του πληθυσμού. Τα ακόλουθα στατιστικά στοιχεία είναι από το 2002. 
	
* 1948 = 712
* 1953 = 734	
* 1961 = 809	
* 1971 = 853	
* 1981 = 921	
* 1991 = 890
* 2002 = 933
* 2011 = 809

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Мапе, аеродроми и временска ситуација локација (-{Fallingrain}-)
* Сателитска мапа (-{Wikimapia}-)
* Гугл сателитска мапа (-{Maplandia}-)
* План насеља на мапи (-{Mapquest}-)

Κατηγορία:Χωριά της Σερβίας
Gorillaz

Οι **Gorillaz** είναι αγγλικό μουσικό εικονικό συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε το 1998 από τους Damon Albarn και Jamie Hewlett. Το εγχείρημα αποτελείται από τη μουσική των Gorillaz και μια σειρά χαρακτήρων καρτούν, οι οποίοι αποτελούν το εικονικό συγκρότημα. Αποτελείται από τέσσερα κινηματογραφημένα μέλη, τους 2D (φωνητικά, πλήκτρα), Murdoc Niccals (μπάσο), Noodle (κιθάρα, πλήκτρα και δεύτερη φωνή) και Russel Hobbs (ντραμς).

Το πρώτο τους άλμπουμ, *Gorillaz*, έχει πουλήσει πάνω από επτά εκατομμύρια αντίτυπα και έτσι κατέχουν το ρεκόρ Γκίνες ως το πιο επιτυχημένο εικονικό συγκρότημα. Το δεύτερο στούντιο άλμπουμ τους *Demon Days* που κυκλοφόρησε το 2005, έγινε πέντε φορές πλατινένιο στο Ηνωμένο Βασίλειο, διπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχε πέντε υποψηφιότητες στα Grammy Award για το 2006 και κέρδισε μία από αυτές στη κατηγορία Best Pop Collaboration with Vocals. Το συγκρότημα έχει κερδίσει πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων δύο MTV Video Music Awards, ένα βραβείο NME, τρία MTV Europe Music Awards, και έχουν προταθεί για εννέα Brit Awards. Το ύφος τους είναι μια σύνθεση πολλών μουσικών ειδών, με ένα μεγάλο αριθμό επιρροών, συμπεριλαμβανομένων της εναλλακτικής ροκ, ροκ, χιπ χοπ, ηλεκτρονικής, dub, ρέγκε, ποπ, φανκ και μπριτ ποπ.

## Δισκογραφία

* *Gorillaz* (2001)
* *Demon Days* (2005)
* *Plastic Beach* (2010)
* *The Fall* (2011)
* *Humanz* (2017)
* *The Now Now* (2018)
**Song Machine, Season One* (2020)
* *[[Cracker Island]]* (2023)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Βρετανικά rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Britpop συγκροτήματα
Κατηγορία:Trip hop συγκροτήματα
Διακόπι Φωκίδας

Το **Διακόπι** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Φωκίδας, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Διακοπίου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λιδωρικίου (πρώην Δήμος Λιδωρικίου), του Δήμου Δωρίδος.

## Γεωγραφικές πληροφορίες
Το Διακόπι βρίσκεται σε υψόμετρο 643 μέτρων, στις πλαγιές των Βαρδουσίων και έχει πληθυσμό 304 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν **Γρανίτσα**.

## Προέλευση ονόματος
Σύμφωνα με μια άποψη, η αρχική ονομασία Γρανίτσα, είναι σλαβική, που σημαίνει όρια, σύνορα. Σύμφωνα όμως με μια άλλη εκδοχή, προέρχεται από την οικογένεια Γρανίτσα, που ήρθε από την Ευρυτανία. Η σημερινή ονομασία Διακόπι, προέρχεται από το τοπωνύμιο «Διακοπή», όπου ο Αθανάσιος Διάκος, σκότωσε κάποιον Τούρκο αγά και διακόπηκε η μάχη.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές

### Οικισμός: Διακόπι Φωκίδας

### Κοινότητα Διακοπίου Φωκίδας

## Διοικητική υπαγωγή

## Κοινοτικές Εκλογές

## Οικογένεια Δασκαλόπουλου
Από το Διακόπι Φωκίδας (Γρανίτσα), κατάγεται η οικογένεια Δασκαλόπουλου, που ίδρυσε τη Γαλακτοβιομηχανία ΔΕΛΤΑ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* **[https://www.dorida.gr/explore/de-lidorikiou/diakopi/ Διακόπι]** (Δήμος Δωρίδος)
* **[https://greece.terrabook.com/el/phocis/page/diakopi/ Διακόπι]** (Terrabook)
* **[https://orinidorida.blogspot.com/p/blog-page_6993.html Διακόπι (Γρανίτσα)]** (Ορεινή Δωρίδα)
* **[https://www.greece.com/photos/destinations/Central_Greece/Fokida/Village/Diakopi/ Diakopi (photos)]** (Greece.com)
* **[https://www.facebook.com/%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%B9-%CE%A6%CF%89%CE%BA%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82-1473507299544451/?ref=page_internal Διακόπι Φωκίδας]** (Facebook)

## Παραπομπές


## Χάρτης


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Μαίρη Λίντα

Η **Μαρία Δημητροπούλου** (Πύργος Ηλείας, 9 Νοεμβρίου 1935), καλλιτεχνικά γνωστή ως **Μαίρη Λίντα**, είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια λαϊκής μουσικής.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε σε μικρή ηλικία από τα ταλέντα του Ορέστη Λάσκου, συνέχισε στα βαριετέ και καμπαρέ της εποχής ώσπου συνάντησε το Μανώλη Χιώτη και δημιούργησαν ένα από τα δημοφιλέστερα ντουέτα της δεκαετίας του '60. Υπήρξε μάλιστα και σύζυγός του για μια δεκαετία, με τον οποίο εμφανίσθηκαν μαζί σε αρκετές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Έκανε έναν δεύτερο γάμο, με τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, από τον οποίο απέκτησε μία κόρη. Όπως έχει δηλώσει η ίδια, ήταν σκληρός μαζί της και την κακοποιούσε. *«Όμως, δεν άντεχα άλλο την πολύ κακή συμπεριφορά και το ξύλο. Έφυγα. Είχα τη δύναμη, όμως, γιατί είχα ένα χρυσό βραχιόλι στο χέρι μου, τη φωνή μου»* έχει πει σε μια από τις συνεντεύξεις της το 2012.

Το 1961 στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης πήρε το Α' βραβείο με το τραγούδι «Απαγωγή». Πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία με το τραγούδι του Κώστα Καπλάνη «Πικρό ποτήρι».

Το 1964, κατά τη διάρκεια περιοδείας της με τον Χιώτη στις Ηνωμένες Πολιτείες, τραγούδησε στο Λευκό Οίκο προς τιμήν του προέδρου Λίντον Τζόνσον. Στον κατάλογο των δημοφιλών θαυμαστών του ζεύγους ανήκε επίσης ο θρυλικός Άντονυ Πέρκινς καθώς και η παγκοσμίου φήμης σοπράνο Μαρία Κάλλας. Η Μαίρη Λίντα έχει επηρεάσει με την ερμηνεία της πολλές νεότερες σημαντικές τραγουδίστριες, όπως η Γλυκερία, η Χαρούλα Αλεξίου, η Άννα Βίσση, η Κωνσταντίνα και η Δήμητρα Γαλάνη , με τις οποίες είχε κιόλας συνεργαστεί στο παρελθόν. 

Οι τελευταίες της εμφανίσεις σε νυχτερινά μαγαζιά ήταν: Την σεζόν 1995-1996 με την Χαρούλα Αλεξίου στο νυχτερινό κέντρο Νεφέλη, την σεζόν 2002-2003 με την Γλυκερία στο νυχτερινό κέντρο Χάραμα και την σεζόν 2011-2012 με την Άννα Βίσση στο νυχτερινό κέντρο Rex.

## Δισκογραφία
Εκτός του σπουδαίου Μανώλη Χιώτη, συνεργάστηκε με τους μεγάλους συνθέτες, Μίκη Θεοδωράκη και Μάνο Χατζιδάκι.

**Μεγάλες επιτυχίες της**:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης
* 

Λιντα
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Δροσερό Τρικάλων

Το **Δροσερό** είναι πεδινός οικισμός  και ανήκει στο Δήμο Πύλης της Περιφερειακής Κοινότητας Τρικάλων που ανήκει στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Το Δροσερό μέχρι το 1955 ονομαζόταν *Στεφανοσαίοι* . 
Το Δροσερό βρίσκεται σε απόσταση 6χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Τρικάλων και 15 από την πόλη της Πύλης. Έχει υψόμετρο 110 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός του είναι 421 κάτοικοι (2011).

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές

* Το 1883, ο οικισμός, με την τότε ονομασία *Στεφανοσαίοι* και πληθυσμό 110 κατοίκους, προσαρτάται στο δήμο Πιαλίων, με έδρα τον οικισμό *Καρβουνολεπενίτσα* τη σημερινή Πιάλεια.
* Το 1912, ο οικισμός Στεφανοσαίοι αποσπάται από το δήμο Πιαλείας και προσαρτάται στην κοινότητα Μεγάλων Καλυβίων.
*Το 1919, ο οικισμός, λόγο του ότι έχει σχολείο στοιχειώδους εκπαίδευσης, αποσπάται από την κοινότητα Μεγάλων Καλυβίων και ορίζεται έδρα της κοινότητας Στεφανοσαίων.
*Το 1955, ο οικισμός και η ομώνυμη κοινότητα μετονομάζονται σε  Δροσερόν.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97),  ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Γόμφων με έδρα τον οικισμό Λυγαριά.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Γόμφων και προσαρτάται στο δήμο Πύλης.

Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γόμφων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.

## Παραπομπές


* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου

Ο **Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου** (*Alejandro González Iñárritu*, 15 Αυγούστου 1963) είναι Μεξικανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου, σεναριογράφος και παραγωγός. 

Γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1963 στην Πόλη του Μεξικού. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις ταινίες *[[Χαμένες αγάπες]]*, *[[21 γραμμάρια]]*, *[[Βαβέλ (ταινία)|Βαβέλ]]* και *[[Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας]]*, για την οποία και βραβεύθηκε με το Όσκαρ Σκηνοθεσίας.

## Βιογραφία
Ο Ινιάριτου μεγάλωσε σε μια μεσοαστική συνοικία στο κέντρο της Πόλης του Μεξικού. Παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε η οικογένειά του από τη χρεωκοπία του πατέρα του, σπούδασε Τηλεπικοινωνίες στο Ιβηροαμερικανικό Πανεπιστήμιο (Universidad Iberoamericana). Στην διάρκεια των σπουδών του άρχισε να δουλεύει ως ραδιοφωνικός παραγωγός και dj. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο 

Κατηγορία:Μεξικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Μεξικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κατηγορία:Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA
Κατηγορία:Μεξικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ευφυής πράκτορας

Στην τεχνητή νοημοσύνη, **ευφυής πράκτορας** (Intelligent Agent - IA) είναι μια αυτόνομη οντότητα που αντιλαμβάνεται το περιβάλλον της μέσω αισθητήρων και ενεργεί σε αυτό μέσω ενεργοποιητών. Ένας ευφυής πράκτορας εστιάζει τη δραστηριότητά του στην επίτευξη συγκεκριμένων στόχων (είναι δηλαδή ορθολογικός). Οι ευφυείς πράκτορες μπορούν επίσης να μάθουν ή να χρησιμοποιήσουν γνώση για την επίτευξη των στόχων τους. Μπορεί να είναι από πολύ απλοί μέχρι πολύ σύνθετοι: μια αναδραστική μηχανή όπως ένας θερμοστάτης είναι ένας ευφυής πράκτορας, όπως επίσης είναι ένα ανθρώπινο όν αλλά και μια κοινωνία ανθρώπων που συνεργάζονται προς επίτευξη ενός στόχου.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Υπερευφυία

Κατηγορία:Τεχνητή νοημοσύνη
Κοινότητα Καλεντζίου

Η **Κοινότητα Καλεντζίου** υπήρξε αυτοτελής κοινότητα του Νομού Αχαΐας.

Συστάθηκε το 1912 και ουσιαστικά έμεινε αμετάβλητη με το «Σχέδιο Καποδίστριας» το 1997, όπου οι περισσότερες κοινότητες ανά την επικράτεια συνενώθηκαν για την δημιουργία δήμων. Από την 1η Ιανουρίου 2011 βάσει του «Σχεδίου Καλλικράτης» αποτελεί μέρος του Δήμου Ερυμάνθου ως Δημοτική Ενότητα αυτού.

Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού, σε ορεινή τοποθεσία, καταλαμβάνοντας έκταση 23.907 στρεμμάτων. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 493 μόνιμοι κάτοικοι.

Έδρα της υπήρξε ο ομώνυμος οικισμός.

## Οικισμοί
Η κοινότητα (1997-2010) αποτελείται από ένα κοινοτικό διαμερίσμα στο οποίο ανήκουν οι οικισμοί:
: **Κ.δ. Καλεντζίου** [ 493 ]
::* ο Άγιος Γεώργιος [ 96 ]
::* το Αβράμιον [ 121 ]
::* το Καλέντζιον [ 74 ]
::* τα Μπαντσαίικα [ 202 ]

## Δημοτική Ενότητα Καλεντζίου
Από το 2010 κ.εξ., βάσει του διοικητικού σχεδίου «Καλλικράτης», αποτελεί τμήμα του νεοπαγούς Δήμου Ερυμάνθου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 η νυν Δημοτική Ενότητα Καλεντζίου (πρώην κοινότητα) είχε πληθυσμό 380 κάτοικους. Κατά την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός της ανήλθε σε 496 κατοίκους.
### Πρόεδροι της Κοινότητας (μετά το 1978)

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Βιβλιογραφία
* 
* Γεώργιος Αθ. Πετρόπουλος, *Καλέτζι και Καλετζιώτες*, Αθήνα 2003.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Καλεντζίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2017.
* Κοινότητα Καλεντζίου. erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 08/09/2016.
* Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Κοινότητα Καλεντζίου Αχαΐας. nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 04/09/2016.
* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Καλεντζίου

Κ
Σέβρες

Οι **Σέβρες** ή **Σεβρ** (), είναι γαλλική κοινότητα στον νομό Ω-ντε-Σεν στο Ιλ-ντε-Φρανς. Η πόλη το 2011 είχε 23.278 κατοίκους. Οι Σέβρες είναι νοτιοδυτικό προάστιο του Παρισιού το οποίο βρίσκεται 10,5 χιλιόμετρα δυτικά από την Παναγία των Παρισίων, στην ανατολική όχθη του Σηκουάνα. Το ποτάμι Ρυ ντε Μαριβέλ εκβάλλει στον Σηκουάνα στο ύψος του Σεβρ. Η πόλη έχει έκταση 3,91 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο της ποικίλει από 27 μέχρι 171 μέτρα. Η πόλη έχει ωκεάνιο κλίμα.

Η πόλη είναι διάσημη για τις πορσελάνες της, καθώς εκεί βρίσκεται το εθνικό εργοστάσιο παραγωγής πορσελάνης από το 1754, ενώ στην πόλη βρίσκεται η έδρα του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών. Το 1920 υπογράφηκε στην πόλη η Συνθήκη των Σεβρών, ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τους Συμμάχους, και το 1956 το μυστικό πρωτόκολλο των Σεβρών, το οποίο οδήγησε στην Κρίση του Σουέζ. Αξιοθέατα στην πόλη είναι το Pavillon de Breteuil, το οποίο είναι η έδρα του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών, και το κρατικό μουσείο κεραμικών Σεβρ - Πόλη της κεραμικής (*Sèvres – Cité de la céramique*). Το μουσείο δημιουργήθηκε το 2010 από τη συγχώνευση του εθνικού μουσείου κεραμικής-Σεβρ (*Musée national de Céramique-Sèvres*) και του εθνικού εργοστασίου παραγωγής πορσελάνων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες των Ω-ντε-Σεν
Δρομόνερο Χανίων

Το **Δρομόνερο** είναι οικισμός της κοινότητας Ζυμπραγού του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 9 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 430 μέτρα. Αν και το τοπωνύμιο αναφέρεται ως δήμος Δρομόνερου το 1900, ο οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1940, όταν και αναγνωρίστηκε ως οικισμός. Υπάχθηκε στην κοινότητα Ζυμπραγού, της επαρχίας Κισσάμου του νομού Χανίων. Το 1997, με το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον τοτε δήμο Κολυμβαρίου και το 2010 πάλι ως οικισμός της κοινότητος Ζυμπραγού στο δήμο Πλατανιά. Στις απογραφές, το Δρομόνερο είχε 73 (1940), 97 (1951), 75 (1961), 62 (1971), 53 (1981) και 35 κατοίκους (2001).

Το ελαιοτριβείο του χωριού, το οποίο λειτουργούσε μέχρι το 1980 σήμερα έχει μετατραπεί σε μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το οποίο εγκαινιάστηκε τις 7 Αυγούστου 2011.

Στο Δρομόνερο στις 14 Ιουνίου 1896 διεξήχθη μια σημαντική μάχη ανάμεσα στον Τούρκικο τακτικό στρατό που αριθμούσε 2.000 στρατιώτες και σε 600 Κρητικούς οι οποίοι ανέκοψαν την πορεία τους προς το Σέλινο για τον απεγκλωβισμό των Τούρκων της περιοχής.

## Γεγονότα
* Μάχη Δρομόνερου 14 Ιουνίου 1896

## Πηγές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Δροσερό Κοζάνης

Το **Δροσερό** είναι ορεινός οικισμός στη Δυτική Μακεδονία και την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης. 

## Γενικά στοιχεία
Το Δροσερό βρίσκεται στα βόρεια του νομού και βορειοδυτικά της Πτολεμαΐδας. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, τα Ελληνικά στρατεύματα απελευθερώσανε το χωριό. Τη δεκαετία του 1920, ο τουρκικός πληθυσμός του Δροσερού, μετανάστευσε στην Τουρκία ενώ το 1928 στο χωριό σύμφωνα με τα στοιχεία της επιτροπής αποκαταστάσεως προσφύγων έμεναν ήδη 59 ντόπιες οικογένειες και 235 Έλληνες πρόσφυγες .  Τα προηγούμενα ονόματα του χωριού ήταν Κονούφι μέχρι το 1927  και Έλος μέχρι την οριστική αλλαγή του το 1955.  

## Απογραφές

* 1913 - 464 άτομα
* 1920 - 462 άτομα
* 1928 - 437 άτομα
* 1940 - 523 άτομα
* 1961 - 486 άτομα
* 1971 - 392 άτομα
* 2001 - 327 άτομα
* 2011 - 342 άτομα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/168950 

Κατηγορία:Δήμος Εορδαίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Βόρειο Ανταμάν

Το **Βόρειο Ανταμάν**, (αγγλικά: *North Andaman Island*) είναι νησί της Ινδίας και συγκεκριμένα το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους των Ανταμάν, μετά το Κεντρικό Ανταμάν. Έχει 
έκταση 1.376 τ.χλμ. και 42.430 κατοίκους (2012). Η μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Ντιγκλιπούρ. Το νησί είναι γνωστό για την θαλάσσια ζωή του, ενώ οι κύριες βιομηχανίες του νησιού είναι το ρύζι και τα πορτοκάλια. Στο νησί βρίσκεται και το υψηλότερο σημείο του αρχιπελάγους, η κορυφή Σαντλ Πικ με υψόμετρο 738 μέτρα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά της Ινδίας
Στάθης

**Στάθης** ονομάζεται μία κωμωδία του Κρητικού Αναγεννησιακού θεάτρου άγνωστου θεατρικού συγγραφέα. Σώζεται σε μεταγενέστερη κι αρκετά συνεπτυγμένη επτανησιακή διασκευή.

## Υπόθεση
Το έργο περιγράφει τη σχέση ανάμεσα σε δύο ερωτευμένα ζευγάρια: ο μαθητής Χρύσιππος αγαπάει την Λαμπρούσα και ο φίλος του Πάμφιλος τη Φαίδρα. Η Φαίδρα όμως τον συγχέει με τον Χρύσιππο. Ο πατέρας της, ο Στάθης, που είναι ένας φιλάργυρος,  επιθυμεί να την παντρέψει με έναν πλούσιο τον Ντοτόρε. Στη συνέχεια έρχεται ο Γαβρήλης, θετός πατέρας του Χρύσιππου και φίλος του Στάθη και ξεκαθαρίζει την παρεξήγηση, δηλαδή πως ο θετός γιος του είναι παιδί του Στάθη. Ο πραγματικός Πάμφιλος παντρεύεται τώρα τη Φαίδρα και ο αδελφός της Χρύσιππος τη Λαμπρούσα, κόρη του Ντοτόρε.

## Χρόνος συγγραφής-δημιουργός
Μελετητές την αποδίδουν στον Γεώργιο Χορτάτση και τοποθετούν τη συγγραφή της μετά το 1604. 

## Παραπομπές

## Πηγές
*Βάλτερ Πούχνερ, «Στάθης», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Α, Από την Κρητική Αναγέννηση ως την Επανάσταση του 1821, τομ.Α, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ.111-114
*Κωνσταντίνος Ν. Σάθας (επιμ.), *Ο Στάθης, κρητική κωμωδία, νυν πρώτον εκδιδομένη εκ χειρογράφου της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης υπό Κ. Ν. Σάθα*, Τύποις Φοίνικος, Βενετία 1878.

Κατηγορία:Κρητική λογοτεχνία
Κατηγορία:Κρητικό θέατρο
Ηλίας Καπετανάκης

Ο **Ηλίας Καπετανάκης** (1858-1922) ήταν Νεοέλληνας θεατρικός συγγραφέας

## Βίος
Ο Ηλίας Καπετανάκης καταγόταν από τη Μάνη. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και αρθρογραφούσε από τις στήλες της εφημερίδος *Εθνικόν Πνεύμα*. Το 1890 εργάστηκε ως υπουργικός γραμματέας. Μετά το 1900 εγκαθίσταται στην Καλαμάτα και τα τελευταία χρόνια της ζωής του αναλαμβάνει διάφορα αξιώματα.

## Συγγραφικό έργο
Έγραψε τη σατιρική τρίπρακτη κωμωδία *Γενικός γραμματεύς* το 1893, τη *Βεγγέρα* και *Το γεύμα του Παπή* το 1901

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βάλτερ Πούχνερ, «Ο γενικός γραμματεύς», *Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας*, τόμ. Β - βιβλίο 1, *Από την Επανάσταση του 1821 ως την Μικρασιατική Καταστροφή*, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα 2006, σελ. 354
* Κωνσταντίνος Δημαράς, «Ηλίας Καπετανάκης», στο: Κ.Θ. Δημαράς, Σύμμικτα Α' Από την παιδεία στην λογοτεχνία, (επιμ.Αλέξης Πολίτης), Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού, Αθήνα, 2000, σελ.231-236

Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Ωλένη Ηλείας

Η **Ωλένη** ή **Ώλενα** είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Νομού Ηλείας και βρίσκεται περίπου 19 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 231 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 509 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η Τοπική Κοινότητα συνορεύει με τις Τοπικές Κοινότητες Καράτουλας και Μαγούλας ενώ στα βορειοανατολικά της βρίσκεται το Γούμερο με το οποίο υπάρχει οπτική επαφή.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή του χωριού βρισκόταν, σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές, η μεσαιωνική πόλη **Ώλενα**. Το κάστρο της αποτελούσε διοικητικά ένα εκ των τριών μεγάλων κάστρων της ορεινής περιοχής του τριγώνου "Γούμερο - Χελιδόνι - Ώλενα", τα οποία ανήκαν στο Φράγκικο Πριγκιπάτο του Μορέως.

### Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ωλένης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 προσαρτάται στην ομώνυμη κοινότητα. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο νέο Δήμο Ωλένης μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Πύργου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

#### Λοιπά στοιχεία
Ο οικισμός *Ώλενα* απείχε μία ώρα δρόμο στα 1885 από το Λαντσόη, την έδρα του τότε Δήμου Ωλεναίων.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού της έδρας της Τοπικής Κοινότητας τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Δείτε επίσης
* Κάστρο της Ωλένης

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* ''Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού'', Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ωλένης Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/03/2014.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ωλένης Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ωλένης
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Ίντουλφ της Σκωτίας

Ο **Ίντουλφ της Σκωτίας** (γαελικά: *Ildulb mac Causantín*, γνωστός στις σύγχρονες αγγλοποιημένες βασιλικές λίστες ως *Indulf*, ; &ndash; 962), γνωστός και με το παρατσούκλι **ο Επιτιθέμενος** (γαελικά: *An Ionsaighthigh*, διεθνώς: *the Aggressor*), ήταν βασιλιάς των Σκώτων από το 954 μέχρι το θάνατό του το 962.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η ημερομηνία γέννησης του Ίντουλφ δεν είναι γνωστή, ήταν γιος του βασιλιά των Αλπινιδών Κωνσταντίνου Β΄ (Causantín mac Áeda). Η μητέρα του μπορεί να ήταν κόρη του κόμη Έντουλφ Α΄ της Μπερνικίας, ο οποίος ήταν εξόριστος στη Σκωτία.

Ο John of Fordun και άλλοι υποθέτουν ότι ο Ίντουλφ ήταν βασιλιάς της νοτιοδυτικής Σκωτίας (*Strathclyde*) κατά τη βασιλεία του προκατόχου του, με βάση την κατανόησή τους ότι το βασίλειο της νοτιοδυτικής Σκωτίας (*Strathclyde*) είχε γίνει μέρος του βασιλείου της Άλμπα στη δεκαετία του 940. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι πλέον αποδεκτό.

Το *Χρονικό των Βασιλέων της Άλμπα* λέει: "Στην εποχή του το *οππιδυν Έντεν*", που συνήθως χαρακτηρίζεται ως Εδιμβούργο, "εκκενώθηκε και εγκαταλείφθηκε στους Σκωτσέζους μέχρι και τις σημερινές ημέρες". Αυτό έχει σημειωθεί πως υποδεικνύει ότι η Λοδαίννη ή κάποιο μεγάλο μέρος από αυτή, πέρασε στον Ίντουλφ τη στιγμή εκείνη. Ωστόσο, η κατάκτηση της Λοδαίννης είναι πιθανό να έγινε με μια επιχείρηση και όχι με ένα μεμονωμένο γεγονός, και τα σύνορα μεταξύ των εδαφών των βασιλέων της Άλμπα και της Μπερνικίας μπορεί να είχαν εξαπλωθεί στα νότια και ανατολικά του Εδιμβούργου πολλά χρόνια πριν από τη βασιλεία του Ίντουλφ.

Ο θάνατος του Ίντουλφ αναφέρεται από το χρονικό *Scotorum* το 962. Το *Χρονικό των Βασιλέων της Άλμπα*, προσθέτει ότι σκοτώθηκε πολεμώντας τους Βίκινγκ κοντά στο Κάλεν, κατά τη μάχη των Μπάουντς. Η προφητεία του *Berchán*, ωστόσο, ισχυρίζεται ότι πέθανε "στον οίκο του ιδίου Αποστόλου, όπου [πέθανε] και ο πατέρας του", υπονοώντας την Ιερά Μονή του Αγίου Ανδρέα. Ο Ίντουλφ είναι θαμμένος στην Ιόνα.

Τον Ίντουλφ διαδέχθηκε στο θρόνο ο Ντάφ της Σκωτίας (Dub mac Maíl Coluim), που ήταν γιος του προκατόχου του Μάλκολμ Α΄. Οι γιοι του Κούλεν της Σκωτίας και Αμλάιμπ της Σκωτίας έγιναν αργότερα βασιλιάδες. Ο τρίτος γιος του, ο Έοχεντ, σκοτώθηκε μαζί με τον Κούλεν από άνδρες του βασιλείου της νοτιοδυτικής Σκωτίας (*Strathclyde*) το 971.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Find-A-Grave (στα αγγλικά).
*Celt: Corpus of Electronic Texts στο University College Cork [Πανεπιστήμιο του Κορκ] περιλαμβάνει τα *Annals of Ulster*, *Tigernach*, *the Four Masters* και *Innisfallen*, το *Chronicon Scotorum*, το *Lebor Bretnach* (το οποίο περιλαμβάνει το *Duan Albanach*), Γενεαλογία, και διάφοροι Βίοι Αγίων. Τα περισσότερα έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ή οι μεταφράσεις τους βρίσκονται σε εξέλιξη.

Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας
Κατηγορία:Οίκος των Αλπινιδών
Θήρων ο Ακραγαντίνος

Ο **Θήρων ο Ακραγαντίνος** (; – 473 π.Χ.) ήταν ένας αρχαίος Έλληνας τύραννος της πόλης του Ακράγαντα στη Σικελία.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η χρονολογία της γέννησης του Θήρωνα δεν είναι γνωστή, ξέρουμε μόνο ότι ήταν γιος του Αινεσιδήμου. Το 488 π.Χ. έγινε τύραννος του Ακράγαντα και σύντομα συμμάχησε με τον Γέλωνα, ο οποίος εκείνη την εποχή έλεγχε τη Γέλα, και από το 485 π.Χ. τις Συρακούσες. Ο Γέλων αργότερα έγινε γαμπρός του Θήρωνα.

Ο Θήρων μπήκε σε πόλεμο με την πόλη της Σελινούντας και τον τύραννο της Ιμέρας, Τήριλλο. Ως εκ τούτου, ο τελευταίος, εξορίστηκε από την πόλη του και στη συνέχεια ζήτησε συμμαχία από την Καρχηδόνα μέσω του γαμπρού του Αναξίλα, που ήταν τύραννος του Ρηγίου. Ο Θήρων κατέλαβε την Ιμέρα αλλά στη συνέχεια η πόλη πολιορκήθηκε από τον επικουρούμενο υπό του Τηρίλλου στρατό των Καρχηδονίων. Το 480 π.Χ., ο Θήρων, με την υποστήριξη του Γέλωνος, κέρδισε τη μεγάλη μάχη έξω από τα τείχη της Ιμέρας εναντίον των Καρχηδονίων και των συμμάχων τους.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Θήρωνος, ο Ακράγαντας μαζί με τις Συρακούσες και τον Σελινούντα σχημάτισαν ένα είδος «τριανδρίας» που κυριάρχησε στην ελληνική Σικελία κατά τη χρονική εκείνη περίοδο.

Ο Θήρων πέθανε το 473 π.Χ. και τον διαδέχθηκε ο γιος του Θρασυδαίος, ο οποίος πολύ σύντομα νικήθηκε από τον αδελφό και διάδοχο του Γέλωνος, τον Ιέρωνα Α΄. Μετά από αυτή την ήττα, ο Ακράγαντας τέθηκε υπό τον έλεγχο των Συρακουσών.

## Ολυμπιονίκης
Ο Θήρων υπήρξε Ολυμπιονίκης στο τέθριππο κατά τους Ολυμπιακούς αγώνες του 476 π.Χ., για τη νίκη του αυτή ο Πίνδαρος του αφιέρωσε δύο Ολυμπιακές ωδές (2 & 3). Ο ποιητής Σιμωνίδης ο Κείος ήταν επίσης μέλος της αυλής του Θήρωνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ακραγαντίνοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Σικελοί τύραννοι
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου
Κατηγορία:Αρχαίοι Ακραγαντινοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Αγγελοχώρι Ημαθίας

:*Για τον οικισμό με ίδιο όνομα στη Μακεδονία, δείτε: [[Αγγελοχώρι Θεσσαλονίκης]]*

Το **Αγγελοχώρι** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ειρηνούπολης του δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ημαθίας, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Νάουσας του νομού Ημαθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
*Μέχρι το 1926 ο οικισμός ονομαζόταν *Βέτιστα*.

## Γεωγραφία
Το Αγγελοχώρι είναι μεγάλο χωριό στο βόρειο τμήμα του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται σε πεδινή περιοχή κοντά στα όρια με τον νομό Πέλλας, δίπλα στην περιφερειακή διώρυγα του Αλιάκμονα και τον ποταμό Μογλενίτσα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 25 μέτρων. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 14,500 χμ² (2011. Απέχει περίπου 20 χιλιόμετρα βόρεια της Βέροιας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως *Βέτιστα* και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Βετίστης του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1926 μετονομάστηκε σε *Αγγελοχώριο*. Το 1986 ορίστηκε έδρα του δήμου Ειρηνούπολης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ειρηνούπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ναούσης.

## Προϊστορικός οικισμός
Στο Αγγελοχώρι ανακαλύφθηκε σημαντικός οικισμός της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, ο οποίος ανασκάφηκε από το 1994 έως το 2003. Από τις μελέτες που διεξήχθησαν, βγήκαν πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα για το αρχαιοπεριβάλλον και την οικονομία της περιοχής. Στον προϊστορικό οικισμό, που εκείνη την εποχή θα πρέπει να βρισκόταν κοντά στη θάλασσα, υπήρχαν εκτάσεις πρόσφορες για καλλιέργεια ή για βόσκηση κατοικιδίων, ενώ σε μικρές αποστάσεις υπήρχαν λοφοσειρές ιδανικές για κυνήγι. Αρχαιοβατανικές μελέτες κατέδειξαν την καλλιέργεια και βρώση δημητριακών, όπως και παραγώγων τους (πλιγούρι).

## Γενικά στοιχεία
Στην ευρύτερη περιοχή παράγονται ποιοτικά γεωργικά προϊόντα, όπως ντομάτες, τεύτλα, δημητριακά και φρούτα. Κατά τη δεκαετία του 1970, είχε σημειωθεί αύξηση του μεταναστευτικού ρεύματος προς τη Γερμανία, αλλά ο πληθυσμός διατηρήθηκε σταθερός.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στην ανατολική είσοδο του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr
*Ευαγγελία Στεφανή, Αγγελοχώρι Ημαθίας. Οικισμός της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, τόμ. Ι, εκδ. Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2010, ISBN 978-960-467-209-7

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://proistoria.files.wordpress.com/2012/08/cf84cebf-cf84cebfcf80ceafcebf-cf83cf84ceb7cebd-cf80cf81cebfcf8acf83cf84cebfcf81ceb9cebaceae-cebcceb1cebaceb5ceb4cebfcebdceafceb1-cf86.pdf
*https://www.youtube.com/watch?v=sb6BuT-wadk

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Κατηγορία:Δήμος Νάουσας
Στέλιος Φενέκος

Ο **Στέλιος Φενέκος** είναι υποναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού ε.α., ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος σήμερα του πολιτικού κόμματος Κοινωνία Αξιών που ιδρύθηκε το Μάϊο του 2012. Είναι επίσης πρόεδρος του Επιστημονικού Ινστιτούτου "Αλέξανδρος Παπαναστασίου", που διοργανωνει το διεθνές διεπιστημονικό Συνέδριο "G3 Foresight Forum", επί γεωπολιτικών-γεωστρατηγικών και γεωοικονομικών θεμάτων, εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. 
Υπήρξε επίσης γνωστός αθλητής του μπάσκετ την περίοδο 1973-1991, (Παναθηναϊκό, Σπόρτιγκ, Μαρούσι, Λάρισα, Μίλωνα). Διετέλεσε Πρόεδρος στον αθλητικό σύλλογο Α.Ο. Σπόρτιγκ τα έτη 2010 και 2011.

## Βιογραφία
Ο Στέλιος Φενέκος αποφοίτησε απο τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και ορκίσθηκε Σημαιοφόρος του Π.Ν. το 1979. Σπούδασε στην Ελλάδα: Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, Ναυτική Σχολή Πολέμου, MSc Διεθνή Πολιτική, Στρατηγικές, & Ευρωπαϊκές Σπουδές (Πάντειο), στις ΗΠΑ: ‘’Foreign & National Policy, Decision making, Strategy & Defense Planning’’, και  "War gaming" (NWC Rhode Island, USA), Foreign Policy in Eastern Europe, (Executive Programme, Harvard Kennedy School of Government), και στην Αγγλία: Crisis Management Course (MTC- Maritime Tactical Centre, Portsmouth).

Στη θητεία του στα Ναυτικό, υπηρέτησε επί 18 χρόνια σε θαλάσσια υπηρεσία στο Αρχηγείο Στόλου σε διάφορους τύπους πλοίων, και ήταν ο πρώτος Κυβερνήτης της Φρεγάτας Μπουμπουλίνα, που παρελήφθη από την Ολλανδία και εντάχθηκε στο στόλο μας το 2000. Υπηρέτησε επίσης ως Διεθυντής Πολιτικής και Αμυντικής Σχεδίασης/ΓΕΝ, Διευθυντής Επιτελικού Γραφείου Α/ΓΕΕΘΑ και Αμυντικής πολιτικής/ΓΕΕΘΑ, Αν. Εθνικός Αντιπρόσωπος της χώρας μας στη Στρατιωτική Επιτροπή στο ΝΑΤΟ, ως Διοικητής στο Ναύσταθμο Κρήτης, ως Διοικητής στη Ναυτική Σχολή Πολέμου, και ως Κλαδάρχης Κλάδου Πόρων στο ΓΕΕΘΑ. Τον Μάιο του 2010, φέροντας το βαθμό του υποναυάρχου και ως μέλος του Ανώτατου Ναυτικού Συμβουλίου (ΑΝΣ), παραιτήθηκε λόγω διαφωνίας και σύγκρουσής του  με τον τότε Υπουργό Άμυνας Ευάγγελο Βενιζέλο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* http://www.onalert.gr/stories/ypovryxia-naypigeia-vomva-yponauarxou-fenekou
* Επετηρίδα Πολεμικού Ναυτικού
* http://koinoniaaxion.gr/
* http://www.sport24.gr/Basket/ElladaBasket/perasmena_mpasketika_megaleia.1406503.html?service=print
* http://www.infobasket.gr/?p=20882 
* http://www.onsports.gr/basket/G-Ethnikh-Andrwn/Notios-Omilos/Notos-2os-Omilos/item/6213-Proedros-o-Fenekos
* basket.gr
* *Παναθηναϊκός 90 χρόνια ιστορικής πορείας 1908-1998*, Γ.Γεωργαλάς, Πάνος Φιαμέγκος, Αθήνα 1998
* http://www.reinform.nl/?p=6323

Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
JGSDF Type 96 WAPC

To **JGSDF Type 96 WAPC** (Wheeled Armored Personnel Carrier, *<small>[[Ιαπωνική γλώσσα|Ιαπωνικά]]</small>*: 96式装輪装甲車) είναι ένα τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού, που έκανε την εμφάνισή του στην Ιαπωνία το 1995. 

## Περιγραφή
Εντός του οχήματος, ο οδηγός κάθεται δεξιά, έχοντας την μηχανή στα αριστερά του. Η θέση του περιλαμβάνει τρία περισκόπια, με το κεντρικό να μπορεί να ανικατασταθεί με περισκόπιο νυχτερινής όρασης. Για την υπηρεσία του οχήματος στο Ιράκ, η θέση του οδηγού είχε προσαρμοστεί με τρία παράθυρα για μεγαλύτερη επίγνωση κατάστασης, ενώ προστατευόταν από πυρά μικρών όπλων. Ακριβώς από πίσω του βρίσκεται ο πυροβολητής σε ένα περιστρεφόμενο πυργίσκο 360°, που φέρει είτε 40mm οβιδοβόλο (Τύπος Α), ή 12.7mm πολυβόλη M-2HB (Τύπος Β). Η καμπίνα των επιβατών έχει χώρο για 8 στρατιώτες, οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν από δυο θύρες βολής στην κάθε πλευρά.

Το 2001, η Ιαπωνία ανέφερε στο UNODA (Γραφείο Θεμάτων Αφοπλισμού Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, *<small>[[Αγγλική γλώσσα|Αγγλικά]]</small>*: United Nations Office for Disarmament Affairs) ότι υπάρχουν 72 άρματα τύπου JGSDF Type 96 WAPC εν υπηρεσία, με μελλοντική απόκτηση επιπλέον 22.

## Λεπτομέρειες
thumb|500px|left|Στο στρατόπεδο Matsudo
Το όχημα κατασκευάζεται από την εταιρεία Komatsu, στο εργοστάσιο της οποίας έχουν κατασκευαστεί συνολικά 346 (το 2012). Το κόστος ανά μονάδα ανέρχεται στα 1.6 εκατομμύρια δολάρια.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Type 96 στο military-today.com
* Type 96 στο globalsecurity.org

Κατηγορία:Οχήματα Μάχης
Κάρολος Φρειδερίκος Ιερώνυμος φον Μινχάουζεν

Ο **Βαρόνος Μινχάουζεν ή Μυνχάουζεν** (*Hieronymus Carl Friedrich von Münchhausen*, Ανόβερο, 11 Μαΐου 1720 - 22 Φεβρουαρίου 1797) είναι ιστορικό πρόσωπο (πρόκειται για τον βαρόνο *Κάρολο Φρειδερίκο Ιερώνυμο φον Μινχάουζεν*), αλλά και ο πρωταγωνιστής του γνωστού βιβλίου 
του Ροδόλφου Ράσπε, που γράφτηκε στα 1785. Υπήρξε μισθοφόρος αξιωματικός του ρωσικού ιππικού, που πολέμησε κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου. Μετά την αποστρατεία του συνήθιζε να διηγείται σε φίλους και γνωστούς με εμφατικό έως και υπερβολικό τρόπο τα (συχνά φανταστικά) στρατιωτικά του και άλλα επιτεύγματα, κάτι που τον κατέστησε, σταδιακά, πασίγνωστο και πολλοί συγγραφείς αποφάσισαν να ασχοληθούν μαζί του.

## Δείτε επίσης
* *[[Οι περιπέτειες του βαρώνου Μυνχάουζεν]]*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τα 10 πιο διάσημα ψέμματα της ιστορίας

Μινχαουζεν Βαρονος
Μινχαουζεν Βαρονος
Οδοντικός πολφός

δεξιά|200 px|μικρογραφία|Ο οδοντικός πολφός (3)

Ο **οδοντικός πολφός** είναι ζωντανός ιστός(πιο συγκεκριμένα στην επιστημονική γλώσσα περιγράφεται σαν "*αγγειοβριθής και νευροβριθής συνδετικός ιστός*") που κατασκηνώνει (δηλαδή βρίσκεται εγκατεστημένος) μέσα στην εσωτερική κοιλότητα κάθε δοντιού και με την παρουσία του συμβάλλει σε τέσσερις βασικές λειτουργίες. Την πλάση κυττάρων, τη θρέψη του δοντιού (μέσω του ακρορριζικού τμήματός του), την αίσθηση (χωρίς πολφό ο άνθρωπος δεν αισθάνεται κανέναν οδοντικό πόνο) και την άμυνα.

## Μέρη του πολφού
Ο πολφός, διαχωρίζεται (τυπικά, όχι ουσιαστικά καθότι αποτελεί ενιαία και συνεχόμενη ανατομική οντότητα) σε μυλικό (που βρίσκεται εντός του μυλικού θαλάμου και αφορίζεται από τα πολφικά τοιχώματα) και σε ριζικό τμήμα (εντός των ριζικών σωληνών των ριζών του δοντιού)

## Ασθένειες του πολφού
Αυτές προκύπτουν συνήθως με τη δράση εξωτερικών ερεθισμάτων (χημικές ουσίες, ιατρογενή αίτια, πτώση, κακώσεις γνάθου, λήψη υπεβολικά ζεστής ή κρύας τροφής), είτε λόγω εσωτερικών διεργασιών (τερηδόνα, απορρόφηση ρίζας). Διακρίνονται κατά σειρά εκδήλωσης και βαρύτητας σε πολφίτιδα, που μπορεί να είναι ήπιας μορφής όπως η *ορώδης* ή μια βαρύτερη κατάσταση όπως η *πυώδης*, νέκρωση και εν τέλει, γάγγραινα του πολφού. Η τελευταία, μπορεί να οδηγήσει σε άμεσες ή χρόνιες επιπλοκές, όπως το ακρορριζικό (ή ακροφατνιακό) κοκκίωμα ή και απόστημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από πόνο, οίδημα και συχνά πυρετική κίνηση. Η ενδεικνυόμενη θεραπεία σε περιπτώσεις οξείας πολφίτιδας είναι συνηθέστερα, η ενδοδοντική θεραπεία, η οποία μόνο εάν αποτύχει επανειλημμένα, μπορεί να οδηγήσει τελικά, στην απώλεια του πάσχοντος δοντιού από τον φραγμό. Σε αρκετές ήπιες πολφίτιδες, μπορεί να εφαρμοσθεί η πολφοτομή. Η αντοχή ενός πολφού στα ερεθίσματα εξαρτάται (και ποικίλλει αναλόγως) από την ιδιοσυγκρασία του ασθενούς. Έχει λεχθεί εμφατικά πως "*Πολφοί τίνες αποθνήσκουν και κατόπιν εντόνου βλέμματος, έτεροι δε ανθίστανται γενναίως ακόμη και εάν πληγούν δια πελέκεως*"

## Πηγές
* Ελληνική Ενδοδοντική Εταιρεία-Συχνές ερωτήσεις
* Ενδοδοντία-Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.

## Παραπομπές


Πολφος
Κατηγορία:Οδοντική ανατομία
RMS Queen Mary 2

Το ***RMS Queen Mary 2*** (επίσης αναφερόμενο ως ***QM2***) είναι υπερωκεάνιο. Ήταν το πρώτο μεγάλο υπερωκεάνιο που κατασκευάστηκε μετά το *[[Queen Elizabeth 2]]* το 1969, το σκάφος το οποίο διαδέχθηκε ως *[[πλοίο σημαία|ναυαρχίδα]]* της Cunard Line. Το νέο πλοίο ονομάστηκε *Queen Mary 2* από την Βασίλισσα Ελισάβετ Β' το 2004 μετά το πρώτο RMS Queen Mary, το οποίο είχε ολοκληρωθεί το 1936. Το *Queen Mary* είχε πάρει το όνομά του από την Μαίρη του Τεκ, σύζυγο του Βασιλιά Γεωργίου Ε'. Με την απόσυρση του *Queen Elizabeth 2* από την ενεργό υπηρεσία το 2008, το *Queen Mary 2* είναι το μόνο υπερατλαντικό υπερωκεάνιο με γραμμή μεταξύ του Σαουθάμπτον και της πόλης της Νέας Υόρκης, η οποία λειτουργεί ένα μέρος κάθε έτους.  Το πλοίο επίσης χρησιμοποιείται για κρουαζιέρες, περιλαμβανομένης μιας ετήσιας παγκόσμιας κρουαζιέρας.

Παρότι Γαλλικής κατασκευής, το πλοίο σχεδιάστηκε από μια ομάδα Βρετανών αρχιτεκτόνων πλοίων, με επικεφαλής τον Στίβεν Πέιν. Την εποχή της κατασκευής της το 2003 από την Chantiers de l'Atlantique, το *Queen Mary 2* ήταν το μακρύτερο, πλατύτερο και ψηλότερο επιβατηγό πλοίο που  κατασκευάστηκε ποτέ, και με ολική χωρητικότητα 148.528 είναι επίσης το μεγαλύτερο. Δεν φέρει πλέον αυτή τη διάκριση μετά την κατασκευή του  *[[MS Freedom of the Seas|MS Harmony of the seas]]* της Royal Caribbean International με 226.963 GT τον Μάιο 2016. Αν και μεταγενέστερα κρουαζιερόπλοια είναι μεγαλύτερα, το *Queen Mary 2* παραμένει το μεγαλύτερο υπερωκεάνιο (σε αντίθεση με τα κρουαζιερόπλοια) που κατασκευάστηκε ποτέ.

Το *Queen Mary 2* επρόκειτο να διασχίζει τακτικά τον Ατλαντικό Ωκεανό, και ούτως σχεδιάστηκε διαφορετικά από πολλά άλλα επιβατηγά πλοία. Το τελικό κόστος του πλοίου ήταν περίπου $300.000 ΗΠΑ ανά κλίνη, σχεδόν διπλάσιο από εκείνο πολλών σύγχρονων κρουαζιερόπλοιων. Οι δαπάνες αυξήθηκαν από την υψηλή ποιότητα των υλικών, και έχοντας σχεδιαστεί ως υπερωκεάνιο, απαιτούσε 40% περισσότερο χάλυβα από ένα τυπικό κρουαζιερόπλοιο. Το *Queen Mary 2* έχει μέγιστη ταχύτητα λίγο παραπάνω από 30 κόμβους (56&nbsp;km/h· 35&nbsp;mph) και ταχύτητα κρουαζιέρας 26 κόμβους (48&nbsp;km/h· 30&nbsp;mph), πολύ μεγαλύτερες από αυτές ενός σύγχρονου κρουαζιερόπλοιου. 
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Cunard: Queen Mary 2, Official website
* Cunard Line's U.S Website
* Cunard Line's U.K Website
* Queen Mary 2 on Chris' Cunard Page
* Video Clips of QM2 at Newport and Boston
* ''"Queen Mary 2"'' – review by Douglas Ward in *[[The Daily Telegraph]]*, London.

Κατηγορία:Υπερωκεάνια
Κύπελλο Κύπρου Β΄ Κατηγορίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Το *Κύπελλο Κύπρου Β' κατηγορίας καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου* διεξάγεται υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΚΟΚ) από το 2005. Αποτελεί το κύπελλο για την Β' κατηγορία στη καλαθοσφαίριση ανδρών στην Κύπρο. 

Στο κύπελλο συμμετέχουν 14 ομάδες οι οποίες αγωνίζονται σε μονούς νοκ-αουτ αγώνες. Ο τελικός διεξάγεται σε ουδέτερο γήπεδο. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι ο ΑΠΟΠ Πάφου με 4 κατακτήσεις.

## Τελικοί Κυπέλλου

Ακολουθούν αναλυτικά όλοι οι τελικοί Κυπέλλου από την ίδρυση του θεσμού μέχρι σήμερα:

Το κύπελλο της περιόδου 2019-20 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.

## Κατακτήσεις ανά ομάδα

## Πηγές
* Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
* Κυπελλούχος β' κατηγορίας ο ΑΠΟΠ
* ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ 
* ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΟΠΑΠ ΑΝΔΡΩΝ Β΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ 
* ΚΥΠΕΛΛΟ ΟΠΑΠ ΑΝΔΡΩΝ Β΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ 
* ΜΠΑΣΚΕΤ Β΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ: Κυπελλούχος ο ΑΠΟΠ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης



Ανδρων