Επτά Διάκονοι

[εναλλ.=Τμήμα τοιχογραφίας στο παρεκκλήσι της Νικολίνης από τον Φρα Αντζέλικο, που απεικονίζει τον Άγιο Πέτρο να χρίζει τους Επτά Διάκονουςς. Ο Άγιος Στέφανος φαίνεται να γονατίζει.|μικρογραφία|Τμήμα τοιχογραφίας στο παρεκκλήσι της Νικολίνης από τον Φρα Αντζέλικο, που απεικονίζει τον [Απόστολος Πέτρος|Άγιο Πέτρο να χρίζει τους Επτά Διάκονους. Ο Άγιος Στέφανος φαίνεται να γονατίζει.]]
Οι **Επτά Διάκονοι**, συχνά γνωστοί και ως **Επτά**, ήταν ηγέτες που εκλέχτηκαν από τη παλαιοχριστιανική εκκλησία για να υπηρετήσουν την κοινότητα των πιστών στην Ιερουσαλήμ, για να δώσουν τη δυνατότητα στους Αποστόλους να επικεντρωθούν στην «προσευχή και την διάδοση του Λόγου» και να αντιμετωπίσουν μια ανησυχία που εγείρεται από Ελληνόφωνους πιστούς για τις χήρες τους που τις παραβλέπαν στην καθημερινή διακονία και το κήρυγμα.

Τα έργα του Στεφάνου και του Φίλιππου είναι τα μόνα δύο καταγεγραμμένα και αφορούν το κήρυγμα, την κατήχηση και το βάπτισμα. Ο Φίλιππος αναφέρεται απλά ως «ευαγγελιστής» στο κεφάλαιο 18.

Ο διορισμός τους περιγράφεται στο κεφάλαιο 6 των Πράξεων των Αποστόλων. Σύμφωνα με μια μεταγενέστερη παράδοση, υποτίθεται ότι ήταν επίσης μεταξύ των εβδομήκοντα μαθητών που εμφανίζονται στο Ευαγγέλιο του Λουκά. Αν και οι Επτά δεν αποκαλούνται «διάκονοι» στη Καινή Διαθήκη, ο ρόλος τους περιγράφεται ως «διακονικός» και επομένως συχνά θεωρούνται ως οι πρόδρομοι της χριστιανικής τάξης των διακονών.

Οι Επτά Διάκονοι κατά τις Γραφές ήταν:

* Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας
* Φίλιππος ο Πρωτοδιάκονος
* Πρόχορος
* Άγιος Νικάνορας ο Διάκονος
* Τίμωνας
* Παρμενάς
*Νικόλαος της Αντιόχειας (διάκονος)

Σύμφωνα με την αφήγηση στις Πράξεις, ταυτοποιήθηκαν και επιλέχθηκαν από την κοινότητα των πιστών βάσει της φήμης και της σοφίας τους, «γεμάτοι από το Άγιο Πνεύμα», και ο διορισμός τους επιβεβαιώθηκε από τους Αποστόλους.

## Λεπτομέρειες
Μόνο ο Στέφανος και ο Φίλιππος συζητούνται λεπτομερώς στις Πράξεις. Η παράδοση δεν παρέχει τίποτα περισσότερο για τον Νικάνορα ή τον Παρμενά. Ο Στέφανος έγινε ο πρώτος μάρτυρας της εκκλησίας όταν σκοτώθηκε από έναν όχλο, και του οποίου ο θάνατος συμφωνήθηκε από τον Σαούλ του Ταρσού, τον μελλοντικό Απόστολο Παύλο. Ο Φίλιππος ευαγγελίστηκε στη Σαμάρεια, όπου μετέτρεψε τον Σίμων τον Μάγο και έναν Αιθιοπικό ευνούχο, αρχίζοντας παραδοσιακά την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αιθιοπίας.

Ο Νικόλαος, ο οποίος ήρθε από την Αντιόχεια, περιγράφεται στις Πράξεις ως μετατρεπόμενος στον Ιουδαϊσμό. Δεν τον θυμόνταν μερικοί απο τους πρώτους συγγραφείς. Σύμφωνα με το βιβλίο "Adversus Haereses" (Κατά των Αιρέσεων) του Ειρηναίου, οι Νικολαΐτες, μια αιρετική σέκτα που καταδικάστηκε ήδη από το Βιβλίο της Αποκάλυψης, πήραν το όνομά τους από τον διάκονο.

Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια καταγράφει μια ιστορία. Oι Απόστολοι κατηγόρησαν τον Νικόλαο για κακομεταχείριση της όμορφης γυναίκας του λόγω της ζηλοτυπίας του, την άφησε και συγκατατέθηκε σε οποιονδήποτε άλλον την παντρευτεί, λέγοντας ότι η σάρκα της πρέπει να κακοποιηθεί. Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια σημειώνει ότι η επαληθευσιμότητα της ιστορίας είναι συζητήσιμη, αν και οι ίδιοι οι Νικολαΐτες ίσως θεωρούσαν τον Νικόλαο ιδρυτή τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανισμός
Κατηγορία:Εβδομήκοντα Απόστολοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης
Κατηγορία:Επίσκοποι Αιθιοπίας