open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δημοψήφισμα 2021 στον Άγιο Μαρίνο

**Δημοψήφισμα για τη νομιμότητα των αμβλώσεων** διεξήχθη στον Άγιο Μαρίνο στις 26 Σεπτεμβρίου 2021. Το αποτέλεσμα ήταν μια συντριπτική ψήφος υπέρ της νομιμοποίησης.

## Ιστορικό
Η άμβλωση απαγορεύτηκε υπό οποιαδήποτε περίσταση με το νόμο του Αγίου Μαρίνου  (άρθρα 153 και 154 του Ποινικού Κώδικα), καθιστώντας τον μια από τις τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες, μαζί με τη Μάλτα, την Ανδόρα και το Βατικανό, όπου ίσχυαν παρόμοιοι νόμοι. Οι αμβλώσεις σε περιπτώσεις διακινδύνευσης της ζωής της μητέρας επιτρέπονταν εκ των πραγμάτων από ιατρική ανάγκη, ωστόσο, παρά την εξαίρεση αυτή που δεν αναφέρεται ρητά στη νομοθεσία. Η τιμωρία για παράβαση του νόμου ήταν ποινή φυλάκισης από τρία έως πέντε χρόνια.

Το ερώτημα του δημοψηφίσματος δημοσιεύτηκε στις 15 Μαρτίου 2021  αφού το Κίνημα RETE και η Ένωση Γυναικών του Αγίου Μαρίνου  συγκέντρωσαν αρκετές υπογραφές (που ισοδυναμούν με το 3% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων) βάσει του νόμου που επιτρέπει τα δημοψηφίσματα και που ψηφίστηκε το 1994. Πριν διεξαχθεί το δημοψήφισμα, η τελευταία προσπάθεια νομιμοποίησης των αμβλώσεων με κάποια μορφή ήταν το 1974, η οποία απορρίφθηκε.

## Αποτελέσματα

## Ανάλυση
Το δημοψήφισμα νομιμοποίησε τις αμβλώσεις για τις γυναίκες μέχρι τη δωδέκατη εβδομάδα της εγκυμοσύνης, καθώς και εάν υπάρχουν «ανωμαλίες και δυσπλασίες του εμβρύου που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο τη σωματική ή ψυχική υγεία της γυναίκας» (χωρίς χρονικό περιορισμό), ανατρέποντας έτσι έναν νόμο που χρονολογείται από το 1865.

Όσες αναζητούσαν αμβλώσεις θα μπορούσαν να πάνε στη γειτονική Ιταλία (όπου η άμβλωση είναι νόμιμη από το 1978 ), αλλά με κόστος από 2.000 έως 2.500 ευρώ, που δεν επιστρέφεται από την υγειονομική περίθαλψη του Αγίου Μαρίνου, καθώς ήταν παράνομη στο σπίτι. Το δημοψήφισμα πέρασε παρά την έντονη αντίθεση της Καθολικής Εκκλησίας, με τον επίσκοπο του Αγίου Μαρίνου, Αντρέα Τουράτσι, να εκφράζει ότι η εκκλησία ήταν «αποφασιστικά εναντίον» της πρότασης. Η συμμετοχή ήταν 41,1%, ελαφρώς χαμηλότερη από το δημοψήφισμα του 2019 που τροποποίησε τους εκλογικούς νόμους και τους νόμους κατά των διακρίσεων.

Με την έγκριση του δημοψηφίσματος, το κοινοβούλιο του Αγίου Μαρίνου κλήθηκε να ψηφίσει νόμους για να θεσπίσει τα αποτελέσματά του. Ο Άγιος Μαρίνος ήταν ένα από τα τελευταία ευρωπαϊκά κράτη (μαζί με την Ανδόρα και τη Μάλτα, όπου παραμένει παράνομη) όπου η άμβλωση ποινικοποιήθηκε, και έτσι ενώθηκε με άλλες ευρωπαϊκές καθολικές χώρες όπως η Ιρλανδία ( νομιμοποιήθηκε έπειτα από δημοψήφισμα το 2018 ) επιτρέποντας τη διαδικασία.

## Παραπομπές


Αγιου Μαρινου
2021
Γενικές εκλογές στις Νήσους Φώκλαντ 2021

Οι **γενικές εκλογές των Νήσων Φώκλαντ του 2021** διεξήχθησαν την Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2021 για να εκλεγούν και τα οκτώ μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης (πέντε από την εκλογική περιφέρεια Στάνλεϊ και τρία από την εκλογική περιφέρεια Καμπ) μέσω καθολικής ψηφοφορίας με πλειοψηφικό σύστημα για μονοεδρική περιφέρεια, με τον επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας των Φώκλαντ να εκτελεί χρέη επόπτη εκλογών. Ήταν οι τέταρτες εκλογές από τότε που τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα που αντικατέστησε το Νομοθετικό Συμβούλιο (το οποίο υπήρχε από το 1845) με τη Νομοθετική Συνέλευση.

## Χρόνος και διαδικασία
Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Νήσων Φώκλαντ, η Νομοθετική Συνέλευση πρέπει να διαλυθεί τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη συνεδρίαση της Νομοθετικής Συνέλευσης μετά τις τελευταίες εκλογές (εκτός εάν το Εκτελεστικό Συμβούλιο συμβουλεύσει τον Κυβερνήτη να διαλύσει τη Νομοθετική Συνέλευση νωρίτερα). Στη συνέχεια, πρέπει να διεξαχθούν εκλογές εντός 70 ημερών από τη διάλυση . 

Καθώς η πρώτη συνεδρίαση της τρέχουσας Νομοθετικής Συνέλευσης πραγματοποιήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2017,  η Νομοθετική Συνέλευση έπρεπε να διαλυθεί μέχρι τα μεσάνυχτα της 12ης Νοεμβρίου 2021 και να διεξαχθούν εκλογές πριν από τις 21 Ιανουαρίου 2022. Ωστόσο, στις 25 Αυγούστου 2021, το Εκτελεστικό Συμβούλιο ανακοίνωσε ότι θα διεξαχθούν πρόωρες γενικές εκλογές στις 4 Νοεμβρίου 2021. 

## Αποτελέσματα
Τα τρέχοντα μέλη είναι με *πλάγια γράμματα* .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογές στα Φώκλαντ
Φωκλαντ
Δημοτικό Στάδιο Πύργου «Χαράλαμπος Βιλαέτης»

Το **Δημοτικό Στάδιο Πύργου «Χαράλαμπος Βιλαέτης»** είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στον Πύργο της Ελλάδας. Αυτή τη στιγμή χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα του Πύργου. Το στάδιο άνοιξε το 1978 και έχει χωρητικότητα 6.750 θεατών.

Το ρεκόρ προσέλευσης θεατών του σταδίου είναι 8.871 σε αγώνα Ολυμπιακός - Απόλλων στις 14/4/1991. Ανακαινίστηκε το 2000 με προσθήκη κόκκινων και λευκών πλαστικών καθισμάτων. Το 2018 πήρε το όνομα του Χαράλαμπου Βιλαέτη, αγωνιστής της επανάστασης του 1821.

## Παραπομπές


Πυργος Δημοτικο Σταδιο
Κατηγορία:Πύργος Ηλείας
Δημοψήφισμα 2014 στον Άγιο Μαρίνο

Σε ένα **[[δημοψήφισμα]] στον [[Άγιος Μαρίνος|Άγιο Μαρίνο]]** στις 25 Μαΐου 2014 οι ψηφοφόροι ενέκριναν και τις 2 προτάσεις που τέθηκαν σε δημοψήφισμα για την ανάκληση των νόμων για τις μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό και για την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος.

Αμφότερες οι προτάσεις εγκρίθηκαν από τη Βουλή στις 29 Οκτωβρίου 2013. Το ποσοστό συμμετοχής ώστε να θεωρείται έγκυρο το δημοψήφισμα έπεσε στο 25%, κάτι που σήμαινε ότι ήταν αρκετό να ψηφίσουν 8.398 ψηφοφόροι προκειμένου να εγκριθούν οι 2 προτάσεις.
## Αποτελέσματα
### Ανάκληση νόμου για το συνταξιοδοτικό

### Ιατρική πρακτική

## Παραπομπές


Αγιος Μαρινος
2014
Σερβικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2022

Στις 16 Ιανουαρίου 2022 διεξήχθη **[[δημοψήφισμα]] στη [[Σερβία]]**, για να εγκριθούν οι συνταγματικές τροποποιήσεις που θέλει να εισάγει η κυβέρνηση για το δικαστικό σύστημα (σε εννέα εκλογικά κέντρα διεξήχθη επαναληπτική ψηφοφορία στις 23 Ιανουαρίου 2022 και σε ένα στις 2 Φεβρουαρίου 2022).

Η κυβέρνηση θέλει να μεταρρυθμίσει το δικαστικό σύστημα έτσι ώστε να συμβαδίσει με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και να προάγει την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλει να αλλάξει τον τρόπο εκλογής των δικαστών και των εισαγγελέων και να επαυξήσει τις ελευθερίες τους. Οι ψηφοφόροι απάντησαν με ένα «Ναι» ή ένα «Όχι» στην ερώτηση του δημοψηφίσματος: «Εγκρίνετε την εισαγωγή των τροποποιήσεων στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Σερβίας;».

Το δημοψήφισμα εγκρίθηκε με το 60,33% των ψήφων. 
μικρογραφία|Η προσέλευση στο δημοψήφισμα

## Τροποποιήσεις
Με το ισχύον Σύνταγμα τα μέλη της Σερβικής Εθνοσυνέλευσης είχαν την εξουσία να διορίζουν και να απολύουν δικαστές, εισαγγελείς και άλλους φορείς του δικαστικού συστήματος. Όμως οι τρεις μορφές εξουσίας της κυβέρνησης, η νομοθετική, η εκτελεστική και η δικαστική, πρέπει να είναι διακριτές και ανεξάρτητες, Οι τροποποιήσεις που προτάθηκαν βασίστηκαν στο ότι «*ο τρόπος επιλογής, εκλογής, μετάθεσης και απόλυσης των δικαστών, των προέδρων των δικαστηρίων και των εισαγγελέων πρέπει να είναι ελεύθερος από πολιτική επιρροή.[...] Η είσοδος στο δικαστικό σύστημα πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης, δίκαιες διαδικασίες επιλογής, ανοιχτές σε όλους του υποψήφιους με τα απαραίτητα προσόντα και διαφανείς για το ευρύ κοινό*».

## Αντιδράσεις

### Διεθνείς αντιδράσεις
Η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδοκίμασαν το δημοψήφισμα για τις μεταρρυθμίσεις που είναι σύμφωνες με τα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεταξύ άλλων, με αυτές τις αλλαγές θα εξαλειφθεί η πολιτική παρέμβαση στην εκλογή των δικαστών και θα αυξηθεί η διαφάνεια και η αποτελεσματικότητα των οργάνων του δικαστικού συστήματος.

### Εγχώριες αντιδράσεις
Ορισμένα κόμματα παρότρυναν τους οπαδούς τους να ψηφίσουν ΝΑΙ στο δημοψήφισμα και άλλα ΟΧΙ, κάποια κόμματα μποϊκόταραν το δημοψήφισμα και άλλα ζήτησαν αναβολή του.

## Διεξαγωγή
Οι κάλπες άνοιξαν από τις 7 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ σε πάνω από 8.000 εκλογικά κέντρα σε όλην την χώρα για τους γύρω στα 6,5 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Στο Κοσσυφοπέδιο δεν λειτούργησαν εκλογικά κέντρα για τους γύρω στους 100.000 Σέρβους που ζουν εκεί, αλλά είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν μέσω ταχυδρομείου. Σε 10 χώρες λειτούργησαν εκλογικά κέντρα για να ψηφίσουν οι Σέρβοι του εξωτερικού: Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Ιταλία, Ρωσία, Βόρεια Μακεδονία, Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία, Κροατία.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


Σερβι
2022
Άγιος Γεώργιος Σκινιά Λασιθίου

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι οικισμός της Κοινότητος Σκινιά, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αγίου Νικολάου και της τέως Επαρχίας Μιραμπέλλου, της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου, της Κρήτης.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λασιθίου, πριν τον κόλπο Μιραμπέλλου, ακριβώς βόρεια του Σκινιά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170 μέτρα. Απέχει 30 χιλιόμετρα περίπου βόρεια του Αγίου Νικολάου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βρουχά. Το 1930 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκοινιάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Σκινιά και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου. 
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο ανατολικό τμήμα του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Σιαόσι Σοβαλένι

Ο **Σιαόσι Σοβαλένι** (*Siaosi 'Ofakivahafolau Sovaleni*, γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1970)  είναι πολιτικός της Τόνγκα και πρωθυπουργός της Τόνγκα από το 2021 έως το 2024 οπότε παραιτήθηκε.  Έχει διατελέσει στο παρελθόν υπουργός και από το 2014 έως το 2017 διετέλεσε αναπληρωτής πρωθυπουργός της Τόνγκα. 

## Πρώτα χρόνια
Ο Σοβαλένι κατάγεται από την Νγκελέια στο κύριο νησί To Τονγκατάπου της Τόνγκα και είναι γιος του πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης Λάνγκι Καβαλίκου.  Φοίτησε στο γυμνάσιο αρρένων Τιμαρού στη Νέα Ζηλανδία και αποφοίτησε το 1988  Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Όκλαντ στη Νέα Ζηλανδία, αποφοιτώντας με πτυχίο στην Πληροφορική το 1992.  Στη συνέχεια ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και MBA στο Πανεπιστήμιο του Νότιου Ειρηνικού στη Σούβα των Φίτζι.  Εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος στο υπουργείο Οικονομικών της Τόνγκα από το 1996 έως το 2010, προτού εργαστεί για την Κοινότητα του Ειρηνικού και την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης. Επέστρεψε στην Τόνγκα το 2013 για να εργαστεί ως διευθύνων σύμβουλος στο υπουργείο Δημοσίων Επιχειρήσεων. 

## Πολιτική καριέρα
Ο Σοβαλένι εξελέγη για πρώτη φορά στη Νομοθετική Συνέλευση της Τόνγκα στις γενικές εκλογές του 2014 και διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Περιβάλλοντος και Επικοινωνιών στην κυβέρνηση του Ακιλίσι Ποχίβα.  Ως υπουργός Επικοινωνιών, προώθησε δύο νομοσχέδια που επέτρεπαν τη λογοκρισία στο Διαδίκτυο το 2015. 

Τον Σεπτέμβριο του 2017 απολύθηκε για απιστία επειδή υποστήριξε την απόφαση του βασιλιά Τουπόου ΣΤ΄ να απολύσει τον πρωθυπουργό, να διαλύσει το Κοινοβούλιο και να προκηρύξει νέες εκλογές.    Έλαβε μέρος στις γενικές εκλογές του 2017 και επανεξελέγη ως ο μόνος βουλευτής που δεν ανήκει στο DPFI στην Τονγκατάπου.  Στη συνέχεια διεκδίκησε την πρωθυπουργία με αντίπαλο τον Ποχίβα, αλλά ηττήθηκε με 12 ψήφους έναντι 14.

Μετά το θάνατο του Ακιλίσι Ποχίβα, ο Σοβαλένι υποστήριξε τον Ποχίβα Τουιονετόα για πρωθυπουργό. Διορίστηκε στο υπουργικό συμβούλιο του Τουιονετόα ως υπουργός Παιδείας και Κατάρτισης. 

Τον Ιανουάριο του 2021 του απονεμήθηκε ο κύριος τίτλος του Hu'akavameiliku, τον οποίο είχε και ο πατέρας του. 

Επανεξελέγη στις εκλογές του 2021 ενώ έλαβε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων από όλους τους υποψηφίους για οποιαδήποτε έδρα.  Στις μετεκλογικές διαπραγματεύσεις αναδείχθηκε ως ένας από τους δύο κύριους διεκδικητές για την πρωθυπουργία μαζί με τον Αϊσάκε Έκε .  Στις 15 Δεκεμβρίου 2021 εξελέγη πρωθυπουργός, νικώντας τον Έκε με 16 ψήφους.  Ο Έκε δήλωσε ότι θα αμφισβητήσει τα εκλογικά αποτελέσματα στο δικαστήριο.   Διορίστηκε επίσημα πρωθυπουργός στις 27 Δεκεμβρίου.   Οργάνωσε το υπουργικό του συμβούλιο στις 29 Δεκεμβρίου 2021, διατηρώντας το χαρτοφυλάκιο της Εκπαίδευσης και επιπλέον αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την Αστυνομία και τις Ένοπλες Δυνάμεις.  

Ο Σοβαλένι παραιτήθηκε από πρωθυπουργός στις 9 Δεκεμβρίου 2024, προτού συζητηθεί πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησής του.

## Παραπομπές


Σοβαλενι
Σοβαλενι
Μπενίνο Μεδιολάνων

Ο **Μπενίνο** (ιταλικά : Benigno)  (... - Μιλάνο, 472)  ήταν επίσκοπος του Μιλάνου, Μεδιολάνο τότε, από το 465 έως τον θάνατό του. Τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία η οποία εορτάζει την μνήμη του στις 22 Νοεμβρίου

Ο Μπενίνο σύμφωνα με το *Catalogus archiepiscoporum Mediolanensium*, η θητεία του τοποθετείται μεταξύ του Γερόντιου και του Σενατόρε, και οι δύο τεκμηριωμένοι ως Μιλανέζοι επίσκοποι μετά το 451. Ο ίδιος κατάλογος του ορίζει 8 χρόνια της θητείας του και λέει ότι τάφηκε στις 22 Νοεμβρίου στη βασιλική του Αγιου Σιμπλικιανού. Παραδοσιακά η επισκοπική του θητεία ορίζεται στα έτη 465-472 , ή στα έτη 470-477.

Ένα από τα *Carmina* του Φήλιξ Εννοδίου, γραμμένο πριν από το 521, είναι αφιερωμένο στον Μπενίνο, στο οποίο ο επίσκοπος χαρακτηρίζεται ως "σεβάσμιος". Ο Εννόδιος αναφέρει ότι συμμετίχε σε ένα συμβούλιο ή σύνοδο της Εκκλησίας. Σύμφωνα με τον Fedele Savio, ο Μπενίνο θα συμμετείχε στη ρωμαϊκή σύνοδο που συγκάλεσε ο Πάπας Ιλάριος το 465.. Ωστόσο, οι πράξεις του συμβουλίου αναφέρουν τον επίσκοπο Medionensis, όχι Mediolanensis όπως είναι το σωστό, και παραλείπουν το όνομα του επισκόπου .

Αρχικά η η μνήμη του εορταζόταν στις 21, 23 ή 27 Νοεμβρίου, μέχρι που ορίστηκε για τις 20 Νοεμβρίου. Με τη μεταρρύθμιση του ρωμαϊκού μαρτυρολογίου, η επέτειος του μεταφέρθηκε στις 22 Νοεμβρίου. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Giuseppe Antonio Sassi, Baldassarre Oltrocchi, ''Archiepiscoporum Mediolanensium series historico-chronologica'', vol. I, Milano 1755, pp. 129-131
* Francesco Lanzoni, ''Le diocesi d'Italia dalle origini al principio del secolo VII (an. 604)'', vol. II, Faenza 1927, p. 1021
* L. Jadin, ''19. Bénigne (Saint)'', in *Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastique*, vol. VII, Parigi 1934, col. 1326
*Élisabeth Paoli, ''Les notices sur les évêques de Milan (IVe-VIe siècle)'', in « Mélanges de l'Ecole française de Rome. Moyen-Age, Temps modernes », tomo 100, nº1 (1988), pp. 207-225
* Charles Pietri, Luce Pietri (ed.), ''Prosopographie chrétienne du Bas-Empire. 2. Prosopographie de l'Italie chrétienne (313-604)'', École française de Rome, vol. I, Roma 1999, p. 296
* Antonio Rimoldi, *Benigno, vescovo di Milano, santo*, in Bibliotheca Sanctorum, vol. II, col. 1234

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Βιντογιέβιτσα

Το όρος **Βιντογιέβιτσα** (σερβικά κυριλλικά: *Видојевица*, σερβικά λατινικά: *Vidojevica*) είναι βουνό στα νοτιοανατολικά της Σερβίας. Κορυφή του αποτελεί η Μπάντερα, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο  μέτρων.

## Γεωγραφία
Το όρος Βιντογιέβιτσα βρίσκεται νοτιοδυτικά της πόλεως του Πρόκουπλιε και ανατολικά της Κουρσούμλιγια. Γειτνιάζει με τον ποταμό της Τόπλιτσα βόρεια και δυτικά, με τη Ργκάισκα Πλάνινα και τη Σοκολόβιτσα νότια και με το όρος Πάσγιατσα ανατολικά.

## Αστρονομία
Αστρονομικό παρατηρητήριο βρίσκεται εγκατεστημένο επί του όρους Βιντογιέβιτσα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος βουνών της Σερβίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κορυφές της Σερβίας
Κατηγορία:Ροδόπη
Αλιχάν Σμαΐλοφ

Ο **Αλιχάν Σμαΐλοφ** (Alihan Askhanuly Smaiylov  (  γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1972) είναι πολιτικός από το Καζακστάν που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της χώρας του από το 2022 έως το 2024. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Καζακστάν επί πρωθυπουργίας Ασκάρ Μάμιν. Παράλληλα διετέλεσε υπουργός Οικονομικών από τον Σεπτέμβριο του 2018 έως τον Μάιο του 2020. Ο Σμαΐλοφ διορίστηκε νέος πρωθυπουργός του Καζακστάν από τον πρόεδρο της χώρας μετά τις ταραχές του 2022. Η υποψηφιότητά του εγκρίθηκε ομόφωνα από το κοινοβούλιο της χώρας.

## Βιογραφία

### Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Σμαΐλοφ γεννήθηκε στην πόλη Αλμά-Άτα (σημερινό Αλμάτι) στην ΣΣΔ του Καζακστάν. Το 1994 αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Αλ Φαράμπι του Καζακστάν με πτυχίο στα εφαρμοσμένα μαθηματικά και στη συνέχεια το 1996 από το Πανεπιστήμιο KIMEP όπου απέκτησε μεταπτυχιακό στη δημόσια διοίκηση.

### Καριέρα
Το 1993 έγινε υπάλληλος του Ταμείου Επενδύσεων και Ιδιωτικοποιήσεων A-Invest. Από το 1995 ήταν ο επικεφαλής ειδικός του Τμήματος Εμπορίου και Βιομηχανίας της διοίκησης της πόλης του Αλμάτι. Το 1996 υπηρέτησε ως ασκούμενος στο Ανώτατο Οικονομικό Συμβούλιο υπό τον πρόεδρο του Καζακστάν. Από τον Αύγουστο του 1996 έως τον Φεβρουάριο του 1998 ο Σμαΐλοφ ήταν ο αναπληρωτής επικεφαλής και στη συνέχεια ο επικεφαλής του τμήματος της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας του Καζακστάν.

Το 1998 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Στατιστικής και Ανάλυσης του Οργανισμού Στατιστικού Σχεδιασμού και Μεταρρυθμίσεων του Καζακστάν. Από το 1998 έως το 1999 ο Σμαΐλοφ υπηρέτησε ως επικεφαλής εμπειρογνώμονας και κρατικός επιθεωρητής της Προεδρίας του Καζακστάν. Από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο του 1999 ήταν ο κρατικός επιθεωρητής του Τμήματος Οργάνωσης και Ελέγχου της Προεδρίας. Την ίδια χρονιά έγινε πρόεδρος της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καζακστάν.

Το 2003 διορίστηκε ως υφυπουργός Εξωτερικών έως ότου έγινε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Κρατικής Ασφαλιστικής Εταιρείας για την Ασφάλιση Εξαγωγικών Πιστώσεων και Επενδύσεων. Τον Φεβρουάριο του 2006 διορίστηκε υφυπουργός Οικονομικών μέχρι τον Ιανουάριο του 2007 οπότε έγινε πρόεδρος της JSC National Holding Kazagro. Στις 21 Νοεμβρίου 2008 διορίστηκε εκ νέου υφυπουργός Οικονομικών. Από τις 27 Οκτωβρίου 2009 υπηρέτησε ξανά στο τιμόνι της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καζακστάν έως τον Αύγουστο του 2014, όταν έγινε πρόεδρος της Επιτροπής Στατιστικής.

Στις 11 Δεκεμβρίου 2015 διορίστηκε ως βοηθός του Προέδρου του Καζακστάν. Υπηρέτησε τη θέση αυτή μέχρι τις 18 Σεπτεμβρίου 2018, όταν έγινε υπουργός Οικονομικών.

Στις 25 Φεβρουαρίου 2019 έγινε ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Καζακστάν στην κυβέρνηση του Μάμιν. Ταυτόχρονα, ο Σμαΐλοφ διετέλεσε υπουργός Οικονομικών μέχρι τις 18 Μαΐου 2020, όταν αντικαταστάθηκε από τον Ερουλάν Τζαμαουμπάεφ. Από τις 27 Μαΐου 2020 ανέλαβε εκπρόσωπος του Καζακστάν στην Ευρασιατική Οικονομική Επιτροπή.

Ο Σμαΐλοφ διορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός στις 5 Ιανουαρίου 2022 μετά την παραίτηση του υπουργικού συμβουλίου του Μάμιν κατά τη διάρκεια των βίαιων διαδηλώσεων στο Καζακστάν το 2022.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Καζακστάν
Στόκτον (Καλιφόρνια)

Το **Στόκτον** (αγγλικά: *Stockton*) είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Σαν Χοακίν στην κεντρική κοιλάδα της πολιτείας της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Το Στόκτον ιδρύθηκε από τον Κάρλος Μαρία Βέμπερ το 1849 αφού απέκτησε το Ράντσο Κάμπο δε λος Φρανσέσες. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Ρόμπερτ Φ. Στόκτον, και ήταν η πρώτη κοινότητα στην Καλιφόρνια η οποία είχε ονομασία μη ισπανικής ή ιθαγενούς αμερικανικής προέλευσης. Η πόλη βρίσκεται στον Ποταμό Σαν Χοακίν στη βόρεια Κοιλάδα του Σαν Χοακίν και είχε πληθυσμό 312.697 κατοίκους σύμφωνα με το Υπουργείο Οικονομικών της Καλιφόρνια για το 2019. Το Στόκτον είναι η 13η μεγαλύτερη πόλη στην Καλιφόρνια και η 62η μεγαλύτερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Καλιφόρνια
Στάδιο Ναγκιέρντεϊ

Το **Στάδιο Ναγκιέρντεϊ** (ουγγρικά: Nagyerdei Stadion) είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας. Είναι η έδρα της Ντέμπρετσενι ΒΣΚ. Με χώρο για 20.340 θεατές, το Στάδιο Ναγκιέρντεϊ έχει την τρίτη μεγαλύτερη χωρητικότητα από οποιοδήποτε ουγγρικό γήπεδο ποδοσφαίρου, πίσω από την Αρένα Πούσκας και το Στάδιο Φερεντσβάρος. Το στάδιο φιλοξενεί κυρίως τους εντός έδρας αγώνες της Ντέμπρετσενι ΒΣΚ. Άνοιξε την 1η Μαΐου 2014 και ο πρώτος επίσημος αγώνας διεξήχθη μεταξύ της Ντέμπρετσενι και της Ούιπεστ ΦΚ για το Πρωτάθλημα Ουγγαρίας της σεζόν 2013–14, που έληξε με νίκη 3–1 για τη γηπεδούχο ομάδα.

Εκτός από τη φιλοξενία αγώνων της Ντέμπρετσενι, το στάδιο φιλοξενεί επίσης αγώνες της Εθνικής Ουγγαρίας. Στο στάδιο υπάρχουν επίσης σουίτες για συνέδρια και δεξιώσεις και ένα κατάστημα που πουλά προϊόντα της Ντέμπρετσενι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος του σταδίου
* Σχέδια για νέο στάδιο
* Το στάδιο στο magyarfutball.hu
* Το παλαιότερο γήπεδο DVSC, που ονομάζεται Στάδιο Ναγκιέντεϊ
* Παλιό γήπεδο DVSC, οδός Stadium Vágóhíd

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ουγγαρία
Κατηγορία:Ντέμπρετσενι ΒΣΚ
Στάδιο Λιλέκουλα

Το **Στάδιο Λιλέκουλα** (εσθονικά: Lilleküla staadion), γνωστό ως **A. Le Coq Arena** για λόγους χορηγίας, είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Τάλιν της Εσθονίας. Είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Φλόρα Τάλιν και της Εθνικής Εσθονίας. Με χωρητικότητα 14.336 θεατών, είναι το μεγαλύτερο στάδιο ποδοσφαίρου στην Εσθονία.

## Ιστορία
[αριστερά|μικρογραφία| Το Στάδιο Λιλέκουλα κατά τη διάρκεια φιλικού αγώνα της Εσθονίας εναντίον της [Εθνική Βραζιλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Βραζιλίας το 2009]]
Τον Ιούλιο του 1998, η Φλόρα Τάλιν υπέβαλε αίτηση σχεδιασμού στο Δημοτικό Συμβούλιο του Τάλιν, ζητώντας άδεια για την κατασκευή ενός νέου σταδίου σε ερημική έκταση μεταξύ των σιδηροδρομικών γραμμών στην Κιτσέκουλα, κοντά στα σύνορα με τη γειτονική Λιλέκουλα. Λαμβάνοντας την έγκριση του συμβουλίου, η Φλόρα υπέγραψε μια μίσθωση 99 ετών για το ακίνητο και η κατασκευή ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2000. Το στάδιο σχεδιάστηκε από τον Χάλντο Όραβας.

Το στάδιο άνοιξε επίσημα στις 2 Ιουνίου 2001, με έναν αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 μεταξύ Εσθονίας και Ολλανδίας. Ο αγώνας είδε τον Εσθονό Αντρές Όπερ να γίνεται ο πρώτος παίκτης που σκόραρε στο νέο γήπεδο, όταν σκόραρε στο 65ο λεπτό, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι η ήττα με 2–4.

Τον Ιανουάριο του 2002, η A. Le Coq αγόρασε τα δικαιώματα ονομασίας για το στάδιο και το ίδιο το στάδιο.
[αριστερά|μικρογραφία| Συναυλία των [Aerosmith που πραγματοποιήθηκε στο στάδιο το 2007]]
Εκτός από το ποδόσφαιρο και άλλες αθλητικές εκδηλώσεις, έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές συναυλίες στο στάδιο. Ο Λένι Κράβιτζ εμφανίστηκε το 2005 και οι Aerosmith το 2007. 

Κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ19 του 2012, το στάδιο φιλοξένησε 6 από τους 15 αγώνες της διοργάνωσης, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.

Το 2012, η Φλόρα ολοκλήρωσε τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας του Ποδοσφαιρικού Συγκροτήματος Λιλέκουλα, συμπεριλαμβανομένου του Σταδίου Λιλέκουλα, στην Εσθονική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.
[μικρογραφία| Το Στάδιο Λιλέκουλα φιλοξένησε τον αγώνα του [ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2018 μεταξύ Ρεάλ Μαδρίτης και Ατλέτικο Μαδρίτης]]
Τον Σεπτέμβριο του 2016, ανακοινώθηκε ότι το στάδιο θα φιλοξενούσε το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2018. Κατά την προετοιμασία για τον αγώνα, η χωρητικότητα του γηπέδου αυξήθηκε από 10.000 σε 15.000. Ο αγώνας του ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2018 μεταξύ της νικήτριας του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2017–18 , Ρεάλ Μαδρίτης και της νικήτριας του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2017–18 , Ατλέτικο Μαδρίτης, διεξήχθη στις 15 Αυγούστου 2018, με την Ατλέτικο Μαδρίτης να κερδίζει με 4–2 στην παράταση.

## Ποδοσφαιρικό Συγκρότημα Λιλέκουλα
Το Στάδιο Λιλέκουλα είναι το μέρος του Ποδοσφαιρικού Συγκροτήματος Λιλέκουλα, το οποίο περιλαμβάνει επίσης δύο γήπεδα με γρασίδι, δύο γήπεδα με τεχνητό χλοοτάπητα και ένα κλειστό γήπεδο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Στάδιο Λιλέκουλα στον ιστότοπο της Εσθονικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (εσθονικά)
* Στάδιο Λιλέκουλα στο fcflora.ee (εσθονικά)

Εσθονια
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Εσθονία
Κατηγορία:Εθνική Εσθονίας (ποδόσφαιρο)
Κατηγορία:Φλόρα Τάλιν
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1977)

To ''Billboard'' Hot 100 είναι ένας μουσικός κατάλογος επιτυχιών που κατατάσσει τα τραγούδια που παίζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το έτος 1977 συνολικά 18 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα πέτυχαν να έχουν για πρώτη φορά τραγούδι τους στην κορυφή του καταλόγου επιτυχιών. 
Πρόκειται για τους: Λίο Σέιερ, Ρόουζ Ρόις, Μαίρη ΜακΓκρέγκορ, Manfred Mann's Earth Band, Daryl Hall and John Oates, ABBA, Ντέιβιντ Σόουλ, Θέλμα Χιούστον, Fleetwood Mac, Μπιλ Κόντι, Άλαν Ο'Ντέι, Σον Κασίντι, Άντι Γκιμπ, The Emotions, Meco και Ντέμπι Μπουν. Οι Μέριλιν ΜακΚου και Μπίλι Ντέιβις, τζούνιορ, έχοντας ήδη τραγούδι στην κορυφή με το συγκρότημα The 5th Dimension, πέτυχαν το πρώτο τους νούμερο ένα τραγούδι και ως σόλο καλλιτέχνες. Οι Λίο Σέιερ, Στίβι Γουόντερ και οι Eagles ήταν οι μοναδικοί καλλιτέχνες ή συγκροτήματα που πέτυχαν περισσότερα από ένα νούμερο ένα, με τον καθένα να έχει από δύο τραγούδια.

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Φρεντ Μπρόνσον|Fred Bronson]]'s Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* ()
**[[Joel Whitburn]]'s Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* ()

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορικό Αρχείο του Αμερικανικού Ραδιοφώνου σχεδόν όλων των περιοδικών *Billboard* μεταξύ 1920 και 2016

1977
Αγαγύλιος

Ο **Αγαγύλιος** ήταν μήνας του αρχαίου κοινού ημερολογίου των Περραιβών-Θεσσαλών.

Ο Αγαγύλιος είναι γνωστός από επιγραφές με καταλόγους απελευθέρων, οι οποίες προέρχονται από τις αρχαίες πόλεις των Γόννων και των Κυρετιών. Πιθανώς (αν η αποκατάσταση της αρχαίας επιγραφής είναι η ορθή) να αναφέρεται και σε επιγραφή του αρχαίου Αιγινίου, στα σύνορα Θεσσαλίας-Ηπείρου. Κατά τον Μπίσοφ, ο μήνας Αγαγύλιος παρεμβαλλόταν ανάμεσα στους μήνες Άφριο και Ομολώιο, ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές ήταν ανάμεσα στους μήνες Θεμίστιο και Απολλώνιο των Θεσσαλών και της Βοιωτίας. Ο Αγαγύλιος συνέπιπτε περίπου με τον μήνα Μουνιχιώνα του αττικού ημερολογίου, δηλαδή περίπου με το διάστημα μέσα Απριλίου μέχρι μέσα Μαΐου στο σημερινό (Γρηγοριανό) ημερολόγιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 151

Αγαγυλιος
Αγαθάγγελος ο Εσφιγμενίτης

Ο **Άγιος Αγαθάγγελος ο Εσφιγμενίτης **  (1799-1818) είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που αγιοκατατάχθηκε ως νεομάρτυρας.

Γεννήθηκε στη Θράκη και σε ηλικία 15 ετών εξισλαμίσθηκε με τη βία. Αργότερα ωστόσο πήγε στο Άγιο Όρος, όπου ο ηγούμενος της Μονής Εσφιγμένου δέχθηκε τη μετάνοιά του και τον χειροθέτησε ως δόκιμο μοναχό. Θέλοντας όμως να ομολογήσει την πίστη του, από το Άγιο Όρος ταξίδεψε στη Σμύρνη, όπου αποκήρυξε δημοσίως τον Μουσουλμανισμό. Συνελήφθη για τον λόγο αυτόν και αποκεφαλίσθηκε σε ηλικία 19 ετών. Οι Χριστιανοί της Σμύρνης εξαγόρασαν το λείψανό του και το ενταφίασαν. Το 1844 μέρος του λειψάνου του μεταφέρθηκε στη Μονή Εσφιγμένου.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανακήρυξε τον Αγαθάγγελο Άγιο, η μνήμη του οποίου εορτάζεται στις 19 Απριλίου.

## Πηγές
* Ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 152

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Νεομάρτυρες
Κατηγορία:Εσφιγμενίτες
Γιαουαρκότσα

Η **Γιαουαρκότσα** (*Yahuarcocha*) ή **Γιαβαρκούτσα** (*Yawarkucha*) είναι λίμνη στο κράτος του Ισημερινού, στα ανατολικά της πόλεως Ιμπάρα, στη βόρεια Επαρχία Ιμπαβούρα. Η επιφάνεια της λίμνης βρίσκεται σε υψόμετρο 2.189 έως 2.190 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η Γιαουαρκότσα δημιουργήθηκε από το νερό της τήξεως παγετώνων κατά το τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων, περί το 10.000 π.Χ..

Η λίμνη προσελκύει τουρίστες εξαιτίας του όμορφου τοπίου της.

Το όνομα της λίμνης προέρχεται από τη φράση της γλώσσας κίτσβα (μία των γλωσσών κέτσουα) *yawar kucha*, που σημαίνει «λίμνη του αίματος». Η αιτία της ονομασίας υπήρξε το αποτέλεσμα μιας μάχης και συνακόλουθης σφαγής που έλαβε χώρα στην περιοχή κατά την κατάκτηση της περιοχής από τους Ίνκας στα τέλη του 15ου ή τις αρχές του 16ου αιώνα, λίγο πριν την άφιξη των πρώτων Ευρωπαίων. Οι τοπικές φυλαρχίες, γνωστές ως Καράνκι (*Caranqui*) αντιστάθηκε λυσσαλέα κατά της εισβολής των Ίνκας και ο Αυτοκράτορας των Ίνκας Ουάινα Κάπακ τελικώς τους νίκησε κοντά στη σημερινή πόλη Ιμπάρα. Σύμφωνα με τον Ισπανό χρονικογράφο της εποχής Μιγέλ Καβέλο δε Βαλβόα, ο Ουάινα Κάπακ διέταξε τη σφαγή όλων των ανδρών του Καράνκι ως αντίποινα για την αντίστασή του. Η σφαγή των χιλιάδων αυτών ανθρώπων έγινε στις ακτές της λίμνης που από τότε έγινε γνωστή ως *Yawar Kucha*, Λίμνη του αίματος.

## Παραπομπές


Λιμνη Γιαουαρκουτσα
Γιαουαρκουτσα
Μανόλης Αγαγιώτης

Ο **Μανόλης Αγαγιώτης** ήταν αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, καταγόμενος από την Κύμη της Εύβοιας.

Ο Αγαγιώτης έθεσε στη διάθεση του αγώνα την ιδιόκτητη βρατσέρα του «Ευαγγελίστρια» και μετέφερε πολλές φορές με αυτή άνδρες και εφόδια, δρώντας κυρίως στην Εύβοια και στις Βόρειες Σποράδες.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελίδα 151

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Καπεταναίοι του 1821
Άγιος Γεώργιος Ζάκρου Λασιθίου

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι οικισμός της Κοινότητος Ζάκρου του Δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας  στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου, της Κρήτης.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι ημιορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Λασιθίου, στις νοτιοανατολικές απολήξεις της κορυφής «Βίγλα Ζάρκου» (711 μ.), νότια του Ζάκρου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210 μέτρα. Απέχει 110 χιλιόμετρα περίπου νοτιοανατολικά του Αγίου Νικολάου.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Ζάκρου του δήμου Ιτάνου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιτάνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας. 
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στο νότιο τμήμα του οικισμού
*Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, βορειοδυτικά του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Άγιος Γεώργιος Ιεράπετρας Λασιθίου

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι οικισμός της Κοινότητας Ιεράπετρας και του Δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας, στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στο ΔΚ. τμήμα του νομού Λασιθίου, κοντά στη βόρεια  όχθη του φράγματος και λίμνης Μπραμνιανών, βορειοδυτικά της Ιεράπετρας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80 μέτρα. Απέχει 44 χλμ. περίπου νότια του Αγίου Νικολάου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιεράπετρας. 
## Αξιοθέατα
*Το φράγμα και η τεχνητή λίμνη των Μπραμιανών, νοτιότερα του οικισμού, έργο του 1986, για να καλύψει τις ανάγκες καλλιέργειας 30.000 στρεμμάτων της περιοχής. Έχει έκταση 1.050 στρέμματα και χωρητικότητα 15 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων. Το νερό της προέρχεται κυρίως από τις πηγές στο Κεφαλοβρύσι Καλαμαύκας, από τον ποταμό Κρυγιό που έρχεται από το Σελάκανο και τις Μάλλες, από τις πηγές της Μαλάβρας αλλά και από τις πηγές στο φαράγγι του Κόρακα Μεσελέρων. Αποτελεί σπουδαίο υδροβιότοπο και σταθμό μεταναστευτικών πουλιών, μάλιστα, προσελκύει τους μεγαλύτερους πληθυσμούς υδρόβιων πτηνών στην Κρήτη. Σύμφωνα με στοιχεία του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης (2011), πάνω από 218 διαφορετικά είδη πουλιών έχουν καταγραφεί στην περιοχή, αριθμός πολύ μεγάλος για μια νέα λίμνη. Όλοι αυτοί οι λόγοι συνέβαλαν στο να χαρακτηριστεί η λίμνη ως προστατευόμενη περιοχή.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Άγιος Γεώργιος Φιλιππιάδος Πρέβεζας

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φιλιππιάδος, του δήμου Ζηρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πρεβέζης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό στο ανατολικό τμήμα του νομού Πρεβέζης, κοντά στα όρια με τον νομό Άρτας. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του Λούρου και βόρεια της λίμνης Ζηρού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160. Απέχει 52 χλμ. περίπου Β. της Πρέβεζας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 20,528 χμ² (2011).

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919  και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Γεωργίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Γεωργίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φιλιππιάδος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φιλιππιάδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζηρού.

## Γενικά
μικρογραφία|Δρακότρυπα Αγίου Γεωργίου, Φιλιππιάδα
μικρογραφία|Πάρκο
Ο Άγιος Γεώργιος είναι κτισμένος σε περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, με πλατάνια, τρεχούμενα νερά, εκτροφεία πέστροφας, νεροτριβές και νερόμυλο.

## Αρχαιολογία
Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού έχουν γίνει επιφανειακές εξερευνήσεις αλλά και ανασκαφές από Άγγλους αρχαιολόγους, την περίοδο 1962-1967 και το 1981 και έχουν φέρει στο φως πολύ σημαντικά προϊστορικά ευρήματα από την μέση και την νεότερη παλαιολιθική εποχή. 
Από τις μέχρι τώρα έρευνες έχουν εντοπιστεί και ανασκαφεί, δύο θέσεις με μεγάλη αρχαιολογική σημασία:
:*  το σπήλαιο Ασπροχάλικο
:* η θέση Κοκκινόπηλος, που βρίσκεται δυτικά από το χωριό και νότια από το σπήλαιο, στην δυτική όχθη του ποταμού Λούρου. Στην θέση αυτή έχουν γίνει ανασκαφές από τους Άγγλους αρχαιολόγους το 1963 και αποκαλύφθηκε υπαίθρια εγκατάσταση, που χρονολογήθηκε στην μέση και νεότερη παλαιολιθική περίοδο. Από τα ανώτερα στρώματα οι ανασκαφείς συγκέντρωσαν λίθινα εργαλεία, που ανάγονται στην εποχή του χαλκού.

## Αξιοθέατα
* Το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο, στιβαρή κατασκευή μεταξύ 1ου αιώνα π.Χ. και 1ου αιώνα μ.Χ., για τις ανάγκες ύδρευσης της Αρχαίας Νικόπολης. Έφερνε νερό σε απόσταση 50 χιλιομέτρων, περίπου
* Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, με αξιόλογο καμπαναριό
* Οι πηγές του Αγίου Γεωργίου
* Το σπήλαιο Ασπροχάλικο, με χρήση από τη Μέση και Ανώτερη Παλαιολιθική Εποχή

## Παραπομπές


## Πηγές

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Ζηρού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πρέβεζας
Άγιος Γεώργιος Πάργας Πρέβεζας

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας,  δημοτικής ενότητας και δήμου Πάργας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πρεβέζης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. 
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Πρεβέζης, πολύ κοντά στην Πάργα και πάνω στην επαρχιακή οδό Πέρδικας-Πάργας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 105. Απέχει 70 χλμ. περίπου ΒΔ. της Πρέβεζας. 
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991  και προσαρτήθηκε στον δήμο Πάργας. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Πάργας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πρέβεζας
Β΄ Ιταλο-Λιβυκός Πόλεμος

Ο **Β΄ Ιταλο-Λιβυκός Πόλεμος**, ήταν μια ένοπλη σύγκρουση που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια του ιταλικού αποικισμού της Λιβύης μεταξύ ιταλικών στρατιωτικών δυνάμεων (που αποτελούνταν κυρίως από αποικιακά στρατεύματα από τη Λιβύη, την Ερυθραία και τη Σομαλία) και ιθαγενών ανταρτών που συνδέονταν με το Τάγμα Ζενούσι. Ο πόλεμος διήρκεσε από το 1923 έως το 1932, όταν ο κύριος ηγέτης των Ζενούσι, Ομάρ αλ-Μουχτάρ, συνελήφθη και εκτελέστηκε.

Οι μάχες έλαβαν χώρα και στις τρεις επαρχίες της Λιβύης (Τριπολιτανία, Φεζάν και Κυρηναϊκή), αλλά ήταν πιο έντονες και παρατεταμένες στην ορεινή περιοχή Τζεμπέλ Αχντάρ της Κυρηναϊκής. Ο πόλεμος οδήγησε στους μαζικούς θανάτους των αυτόχθονων πληθυσμών της Κυρηναϊκής, που ανέρχονται συνολικά στο ένα τέταρτο του πληθυσμού της περιοχής των 225.000 κατοίκων. Τα εγκλήματα πολέμου περιελάμβαναν τη χρήση χημικών όπλων, την εκτέλεση παραδομένων μαχητών και τη μαζική δολοφονία αμάχων, ενώ οι Ζενούσι κατηγορήθηκαν για βασανιστήρια και ακρωτηριασμούς αιχμαλώτων Ιταλών Οι ιταλικές αρχές προχώρησαν σε βίαιες διώξεις 100.000 Βεδουίνων, πολλοί από τους οποίους παραδόθηκαν στη συνέχεια σε Ιταλούς αποίκους.

Η Ιταλία είχε καταλάβει τον στρατιωτικό έλεγχο της Λιβύης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού πολέμου το 1912, αλλά η νέα αποικία εξεγέρθηκε γρήγορα, καταλαμβάνοντας μεγάλες εκτάσεις εδάφους οι τοπικές φυλές. Η σύγκρουση μεταξύ της Ιταλίας και των Ζενούσι–ένα φονταμενταλιστικό τάγμα– ξέσπασε σε μεγάλη βία κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι Ζενούσι στη Λιβύη ξεκίνησαν τη συνεργασία τους με τους Οθωμανούς εναντίον των ιταλικών στρατευμάτων. Κλιμάκωσαν τη σύγκρουση επιτιθέμενοι στις βρετανικές δυνάμεις στην Αίγυπτο.

Το 1917, η Ιταλία υπέγραψε τη Συνθήκη του Ακρόμα, η οποία αναγνώριζε την ανεξαρτησία της Λιβύης από τον ιταλικό έλεγχο. Το 1918, Τριπολιτάνοι αντάρτες ίδρυσαν την Τριπολιτανική Δημοκρατία, αν και η υπόλοιπη χώρα παρέμεινε υπό την ονομαστική ιταλική κυριαρχία. Η αντίσταση κατά της Ιταλίας συνεχίστηκε, έτσι ώστε το 1920, η ιταλική κυβέρνηση αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον ηγέτη των Senussi Sayid Idris ως Εμίρη της Κυρηναϊκής και να του παραχωρήσει αυτονομία. 

Ο πόλεμος ξεκίνησε με τις ιταλικές δυνάμεις να καταλαμβάνουν γρήγορα την έρημο της Σύρτης που χωρίζει την Τριπολιτανία από την Κυρηναϊκή. Χρησιμοποιώντας αεροσκάφη, μηχανοκίνητα μέσα μεταφοράς και καλή υλικοτεχνική οργάνωση, οι Ιταλοί μπόρεσαν να καταλάβουν 150.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους σε πέντε μήνες, διακόπτοντας τη φυσική σύνδεση που είχαν στο παρελθόν οι αντάρτες μεταξύ Κυρηναϊκής και Τριπολιτανίας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλική Λιβύη
Κατηγορία:Μεσοπόλεμος
Κατηγορία:Ιταλικός αποικισμός στην Αφρική
Ντίμιταρ Κοβατσέφσκι

Ο **Ντίμιταρ Κοβατσέφσκι** (Димитар Ковачевски, γεννημένος στις 24 Ιουλίου 1974 στο Κουμάνοβο, στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας) είναι  πολιτικός της Βόρειας Μακεδονίας, σημερινός ηγέτης Σοσιαλδημοκρατικής Ένωση Μακεδονίας και πρωθυπουργός της χώρας από τις 16 Ιανουαρίου 2022 έως τις 28 Ιανουαρίου 2024.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κοβατσέφσκι γεννήθηκε στο Κουμάνοβο και ο πατέρας του, Σλόμπονταν Κοβατσέφσκι, ήταν δήμαρχος του Κουμάνοβο από το 2000 έως το 2005 και πρώτος πρεσβευτής της χώρας του στο Μαυροβούνιο το 2006. Ο Ντίμιταρ ολοκλήρωσε την ανώτερη εκπαίδευση στο Γουότερβιλ της Μινεσότα των ΗΠΑ. Το 1998 από την Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου των Σκοπίων και απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης από την ίδια σχολή το 2003. Το 2008 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στα Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Μαυροβουνίου. 

Ξεκίνησε να εργάζεται το 1998 στην τηλεπικοινωνιακή εταιρία Makedonski Telekom. Ανέλαβε επίκουρος καθηγητής σε 2 ιδιωτικά πανεπιστήμια της χώρας του από το 2012 και το 2018 εξελέγη βοηθός καθηγητής.

Το 2018 ο Κοβατσέφσκι συνίδρυσε μια ιδιωτική εταιρεία, η οποία άνοιξε το πρώτο εγχώριο εργοστάσιο για την παραγωγή φωτοβολταϊκών μονάδων στη Βόρεια Μακεδονία.

Είναι μέλος της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης Μακεδονίας από το 1994.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2020 στη Βόρεια Μακεδονία, ο Καβατσέφσκι διορίστηκε υπουργός αναπληρωτής Οικονομικών στη δεύτερη κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ. Το κοινοβούλιο τον εξέλεξε στη θέση στις 23 Σεπτεμβρίου 2020.

Ο Ζάεφ ανακοίνωσε την παραίτησή του τόσο ως πρωθυπουργός όσο και ως ηγέτης του SDSM μετά την ήττα του στις τοπικές εκλογές του 2021. Αυτό προκάλεσε αστάθεια στην εύθραυστη κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία ωστόσο επέζησε από τις πιέσεις της αντιπολίτευσης υπό την ηγεσία του VMRO-DPMNE για ψήφο δυσπιστίας. Ως αποτέλεσμα, η κυβέρνηση ενδυναμώθηκε κερδίζοντας τη στήριξη άλλων 4 βουλευτών από την Alternativa, η οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν στην αντιπολίτευση. Ο Κοβάτσεφσκι συνόδευσε τον Ζάεφ κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με την Alternativa, η οποία δημοσίευσε το όνομά του ως τον πιο πιθανό διάδοχο του Ζάεφ.

Μετά την επίσημη παραίτηση του Ζάεφ από την προεδρία του SDSM, ο Κοβατσέφσκι κέρδισε τις εσωκομματικές εκλογές στις 12 Δεκεμβρίου 2021, αφήνοντας τους άλλους δύο υποψηφίους πολύ πίσω σε ψήφους, και διαδέχθηκε τον Ζάεφ στην ηγεσία του κόμματος. Ανέλαβε καθήκοντα πρωθυπουργού στις 16 Ιανουαρίου 2022.
Στις 25 Ιανουαρίου 2024 ο Κοβατσέφσκι παραιτήθηκε. Από τις 28 Ιανουαρίου, 100 ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις 8 Μαΐου, μια κυβέρνηση σύμφωνα με τη Συμφωνία του Πρζίνο θα ηγηθεί της χώρας.

## Παραπομπές


Κοβατσεφσκι Ντιμ
Κατηγορία:Οικονομολόγοι της Βόρειας Μακεδονίας
Ιαπωνική εισβολή στη Μαντσουρία

Η **ιαπωνική εισβολή στη Μαντσουρία** ξεκίνησε στις 18 Σεπτεμβρίου 1931, όταν ο στρατός Kwantung της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας εισέβαλε στη Μαντζουρία. Στο τέλος του πολέμου, τον Φεβρουάριο του 1932, οι Ιάπωνες ίδρυσαν το κράτος-μαριονέτα Μαντσουκούο. Η κατοχή τους διήρκεσε μέχρι την κατά κράτος νίκη της Σοβιετικής Ένωσης και της Μογγολίας στα μέσα Αυγούστου 1945.

Η Σιδηροδρομική Ζώνη της Νότιας Μαντζουρίας και η Κορεατική Χερσόνησος ήταν υπό τον έλεγχο της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας από τον Ρωσο-Ιαπωνικό Πόλεμο του 1904–1905. Η συνεχιζόμενη εκβιομηχάνιση και στρατιωτικοποίηση της Ιαπωνίας εξασφάλισε την αυξανόμενη εξάρτησή της από τις εισαγωγές πετρελαίου και μετάλλων από τις ΗΠΑ.

Με την εισβολή να έχει προσελκύσει μεγάλη διεθνή προσοχή, η Κοινωνία των Εθνών συγκρότησε την Επιτροπή Lytton (με επικεφαλής τον Βρετανό πολιτικό Victor Bulwer-Lytton) για να αξιολογήσει την κατάσταση. Ο χαρακτηρισμός της εισβολής ως ηθικά παράνομης ώθησε την ιαπωνική κυβέρνηση να αποσυρθεί εντελώς από την ΚΤΕ.

Πιστεύοντας ότι μια σύγκρουση στη Μαντζουρία θα ήταν προς το συμφέρον της Ιαπωνίας και ενεργώντας στο πνεύμα της ιαπωνικής αντίληψης του gekokujō, ο συνταγματάρχης Kwantung Seishirō Itagaki και ο αντισυνταγματάρχης Kanji Ishiwara επινόησαν ανεξάρτητα ένα σχέδιο για να προκαλέσουν την Ιαπωνία να εισβάλει στη Μαντζουρία.

Το σχέδιο εκτελέστηκε όταν ο 1ος Υπολοχαγός Suemori Komoto της Ανεξάρτητης Μονάδας Φρουράς (独立守備隊) του 29ου Συντάγματος Πεζικού, που φυλούσε τη Σιδηροδρομική Ζώνη της Νότιας Μαντζουρίας, τοποθέτησε εκρηκτικά κοντά στις γραμμές, αλλά αρκετά μακριά για να μην προκαλέσει πραγματική ζημία. Γύρω στις 22:20 της 18ης Σεπτεμβρίου, τα εκρηκτικά πυροδοτήθηκαν. Ωστόσο, η έκρηξη ήταν μικρή και μόνο ένα τμήμα 1,5 μέτρου στη μία πλευρά της ράγας υπέστη ζημίες.

Το πρωί της 19ης Σεπτεμβρίου, δύο πυροβόλα που ήταν εγκατεστημένα στη λέσχη αξιωματικών Mukden εξαπέλυσαν πυρ κατά της κινεζικής φρουράς, ως απάντηση στην υποτιθέμενη κινεζική επίθεση στο σιδηρόδρομο. Πεντακόσιοι Ιάπωνες στρατιώτες επιτέθηκαν στην κινεζική φρουρά περίπου επτά χιλιάδων. Μέχρι το βράδυ, οι μάχες είχαν τελειώσει και οι Ιάπωνες είχαν καταλάβει το Mukden με απολογισμό πεντακοσίων νεκρών απ την πλευρά των Κινέζων και δύο από την πλευρά των Ιαπώνων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Μαντζουρίας
Opus Dei

250px|μικρογραφία|Το σύμβολο της οργάνωσης
Η **Opus Dei**, (Λατινικά: Praelatura Sanctae Crucis et Operis Dei), είναι θεσμός της Καθολικής Εκκλησίας.

Η πλειοψηφία των μελών του είναι λαϊκοί. Οι υπόλοιποι είναι κοσμικοί ιερείς υπό τη διακυβέρνηση ενός ιεράρχη που εκλέγεται από συγκεκριμένα μέλη και διορίζεται από τον Πάπα. Το Opus Dei στα λατινικά σημαίνει «Έργο του Θεού». Ως εκ τούτου, η οργάνωση αναφέρεται συχνά από τα μέλη και τους υποστηρικτές ως *Work*(δουλειά).

Ιδρύθηκε στην Ισπανία το 1928 από τον καθολικό ιερέα Josemaría Escrivá και έλαβε την τελική έγκριση της Καθολικής Εκκλησίας το 1950 από τον Πάπα Πίο XII.

Το 2018 αριθμούσε 95.318 μέλη σε περισσότερες από 90 χώρες. Περίπου το 70% των μελών του Opus Dei ζουν στις προσωπικές τους οικίες και έγγαμοι ενώ το άλλο 30% είναι άγαμοι, από τους οποίους η πλειοψηφία ζει σε κέντρα της οργάνωσης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καθολική πνευματικότητα
Κρατήρας Νταρβάζα

[μικρογραφία|Ο κρατήρας ([2011)]]
Ο **Κρατήρας Νταρβάζα** επίσης γνωστός ως **Πύλες της Κολάσεως**, είναι κοίτασμα φυσικού αερίου που κατέρρευσε μέσα σε ένα σπήλαιο κοντά στη Νταρβάζα του Τουρκμενιστάν.

Δεν έχουν ανακαλυφθεί ακριβή αρχεία για το πώς αναφλέγεται ο κρατήρας και ορισμένα γεγονότα αμφισβητούνται. Μία από τις πιο δημοφιλείς θεωρίες είναι ότι οι Σοβιετικοί γεωλόγοι το έκαψαν σκόπιμα το 1971 για να αποτρέψουν την εξάπλωση του αερίου μεθανίου και θεωρείται ότι έκτοτε καίγεται συνεχώς.. Ο κρατήρας αερίου έχει έκταση 5.350 m2, η διάμετρός του είναι 69 μέτρα 30.

Ο κρατήρας έχει γίνει δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο. Η γύρω περιοχή είναι επίσης δημοφιλής για κάμπινγκ στην έρημο.

Τον Ιανουάριο του 2022, μια επιτροπή ανέλαβε να βρει μια λύση για την κατάσβεση του φλεγόμενου κρατήρα αερίου. Η επιτροπή ελπίζει είτε να σβήσει εντελώς τον κρατήρα αερίου είτε να βρει έναν τρόπο ώστε ο κρατήρας να εξακολουθεί να καίγεται χωρίς να περιλαμβάνει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τουρκμενιστάν
Ριζόσφαιρα

Η **ριζόσφαιρα** είναι η στενή περιοχή του εδάφους ή του υποστρώματος που επηρεάζεται άμεσα από τις εκκρίσεις των ριζών και τους σχετικούς μικροοργανισμούς του εδάφους, γνωστούς ως μικροβίωμα της ρίζας. Η ριζόσφαιρα που περιλαμβάνει τους πόρους του εδάφους περιέχει πολλά βακτήρια και άλλους μικροοργανισμούς που τρέφονται με αποκομμένα φυτικά κύτταρα, διαδικασία που ονομάζεται ριζοαπόθεση, και τις πρωτεΐνες και τα σάκχαρα που απελευθερώνονται από τις ρίζες, που ονομάζονται εκκρίματα ρίζας. Αυτή η συμβίωση οδηγεί σε πιο σύνθετες αλληλεπιδράσεις, επηρεάζοντας την ανάπτυξη των φυτών και τον ανταγωνισμό για πόρους. Μεγάλο μέρος του κύκλου των θρεπτικών συστατικών και της καταστολής των ασθενειών από τα αντιβιοτικά που απαιτούνται από τα φυτά, συμβαίνει αμέσως δίπλα στις ρίζες λόγω των εκκρίσεων ριζών και των μεταβολικών προϊόντων συμβιωτικών και παθογόνων κοινοτήτων μικροοργανισμών. Η ριζόσφαιρα παρέχει επίσης χώρο για την παραγωγή αλληλοχημικών ουσιών για τον έλεγχο των γειτόνων και των συγγενών.

## Πηγές


Κατηγορία:Βοτανολογική ονοματολογία
Κατηγορία:Εδαφολογία
Κατηγορία:Βιογεωγραφία
Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου - κινηματογραφική ταινία

Η **Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου** είναι μια Χρυσή Σφαίρα που απονεμήθηκε για πρώτη φορά από την Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Χόλυγουντ το 1944 για μια ερμηνεία σε κινηματογραφική ταινία που κυκλοφόρησε το προηγούμενο έτος.

Ο επίσημος τίτλος ποικίλλει από την έναρξη του θεσμού. Από το 2005, το βραβείο ονομάζεται επίσημα "Καλύτερη ερμηνεία από ηθοποιό σε δεύτερο ρόλο σε κινηματογραφική ταινία".

Έξι ηθοποιοί έχουν κερδίσει το βραβείο δύο φορές: οι Ρίτσαρντ Ατένμπορο, Έντμουντ Γκουέν, Μάρτιν Λάνταου, Έντμοντ Ο'Mπράιεν, Κρίστοφ Βαλτς και Μπραντ Πιτ .

## Νικητές και υποψήφιοι

### Δεκαετία του 1940

### Δεκαετία του 1950

### Δεκαετία του 1960

### Δεκαετία του 1970

### Δεκαετία του 1980

### Δεκαετία του 1990

### Δεκαετία του 2000

### Δεκαετία του 2010

### Δεκαετία του 2020

## Πολλαπλές υποψηφιότητες

;5 nominations
* Τζακ Νίκολσον

;4 nominations
* Εντ Χάρις

;3 nominations
* Ρεντ Μπάτονς
* Ρόμπερτ Ντουβάλ
* Χιου Γκρίφιθ
* Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν
* Έντουαρντ Νόρτον
* Αλ Πατσίνο
* Τζο Πέσι
* Μπραντ Πιτ
* Κρίστοφερ Πλάμερ
* Τζέισον Ρόμπαρντς

;2 nominations
* Μπεν Άφλεκ
* Έντι Άλμπερτ
* Μαχερσάλα Άλι
* Φρεντ Αστέρ
* Ρίτσαρντ Ατένμπορο
* Τζεφ Μπρίτζες
* Μάικλ Κέιν
* Τζέιμς Κόκο
* Σον Κόνερι
* Τομ Κρουζ
* Γουίλεμ Νταφόε
* Μπρους Ντερν
* Λεονάρντο Ντι Κάπριο
* Μέλβιν Ντάγκλας
* Τσαρλς Ντέρνινγκ
* Ρέιφ Φάινς
* Άλμπερτ Φίνεϊ
* Μόργκαν Φρίμαν
* Χένρι Γκίμπσον
* Τζόελ Γκρέι
* Χάρι Γκουαρντίνο
* Άλεκ Γκίνες
* Έντμουντ Γκουέν
* Τζιν Χάκμαν

* Άντονι Χόπκινς
* Ντένις Χόπερ
* Τζον Χιούστον
* Σάμιουελ Λ. Τζάκσον
* Τόμι Λι Τζόουνς
* Ραούλ Τζούλια
* Τζορτζ Κένεντι
* Μπεν Κίνγκσλεϊ
* Μάρτιν Λάνταου
* Τζουντ Λο
* Τζάρεντ Λέτο
* Πολ Μαν
* Μπιλ Μάρεϊ
* Πωλ Νιούμαν
* Έντμοντ Ο'Mπράιεν
* Λόρενς Ολίβιε
* Τόνι Ράνταλ
* Σαμ Ρόκγουελ
* Γκίλμπερτ Ρόλαντ
* Τζέφρεϊ Ρας
* Τέλι Σαβάλας
* Πίτερ Ουστίνοφ
* Τζον Βόιτ
* Κρίστοφ Βαλτς
* Όσκαρ Βέρνερ
* Γκιγκ Γιανγκ
* Εφραίμ Τσίμπαλιστ Τσούνιορ

## Πολλαπλά βραβεία

; 2 βραβεία

* Ρίτσαρντ Ατένμπορο (διαδοχικά)
* Έντμουντ Γκουέν
* Μάρτιν Λαντάου
* Έντμοντ Ο'Mπράιεν
* Μπραντ Πιτ
* Κρίστοφ Βαλτς

## Δείτε επίσης

* Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος 

Κατηγορία:Χρυσές Σφαίρες