open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ευδοκία Κομνηνή του Μονπελιέ

Η **Ευδοκία Κομνηνή** (π. 1160 – π. 1203) ήταν μικρανιψιά του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ισαακίου –γιου του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων– από τη δεύτερη σύζυγό του Ειρήνη Διπλοσυναδινή. Την αναφέρουν μόνο Δυτικές πηγές.

Το 1174 ο Μανουήλ Α΄ την έστειλε στην Προβηγκία για να μνηστευτεί με ένα τέκνο του Ραμόν Μπερενγέρ Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης και της Πετρονίλας των Χιμένεθ, βασίλισσας της Αραγονίας. Σύμφωνα με την όχι αξιόπιστη αφήγηση ενός τροβαδούρου, επρόκειτο να παντρευτεί τον Αλφόνσο Β΄ της Αραγωνίας· σύμφωνα με τα Χρονικά της Πίζας θα παντρευόταν τον νεότερο αδελφό του Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο Γ΄ κόμη της Προβηγκίας. Ο σκοπός ήταν μία συμμαχία της Αραγωνίας-Προβηγκίας με τον Μανουήλ Α΄, που θα εξισορροπούσε την επιρροή του Φρειδερίκου Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας. Ο Φρειδερίκος Α΄ όμως, ως επικυρίαρχος (liege) του κόμη της Προβηγκίας, απέρριψε τον γάμο και πρότεινε τον Γουλιέλμο Η΄ κύριο του Μονπελιέ.

Αυτά έγιναν έως το 1179. Τελικά ο κόμης της Προβηγκίας απεβίωσε το 1181. Η Ευδοκία, μετά από πολλή αναποφασιστικότητα, παντρεύτηκε τελικά το 1180 τον Γουλιέλμο Η΄ κύριο του Μονπελιέ. Πρώτα του ζήτησε να υποσχεθεί ότι θα κληροδοτούσε την κυριότητα του Μονπελιέ στο πρώτο τους παιδί· όλοι οι άνδρες της πόλης επίσης ορκίστηκαν σε αυτό. Οι σύγχρονοί της τροβαδούροι Φολκέ ντε Μαρσελέν και Γκιρώ ντε Μπορνύλ την περιγράφουν ως αυτοκράτειρα και κόρη (αντί μικρανιψιά) του Μανουήλ Α΄, κάτι που προκάλεσε σύγχυση σε μελετητές. Ο χρονικογράφος Γκιγιώμ ντε Πυλωράνς την αναφέρει ανιψιά του Μανουήλ Α΄. 

Το 1182 γεννήθηκε η κόρη τους Μαρία του Μονπελιέ. Το 1187 ο σύζυγός της τη χώρισε. Σύμφωνα με τις *Βιογραφίες των τροβαδούρων*, επειδή ενθάρρυνε τις φιλοφρονήσεις του Φολκέ ντε Μαρσελέν· σύμφωνα όμως με πιο αξιόπιστα έγγραφα, επειδή ήθελε άρρενα απόγονο. Η Ευδοκία αναγκάστηκε να γίνει μοναχή στην πόλη Ανιάνα, σε μονή Βενεδικτίνων. Απεβίωσε λίγο πριν τον τρίτο γάμο της κόρης της με τον Πέτρο Β΄ της Αραγονίας.

## Οικογένεια
Το 1180 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Η΄ κύριο του Μονπελιέ και κόρη τους ήταν η:
* Μαρία του Μονπελιέ 1182-1213, παντρεύτηκε πρώτα τον Μπαρράλ της Μασσαλίας, έπειτα τον Μπερνάρ Δ΄ ντε Κομάνζ και τέλος τον Πέτρο Β΄ βασιλιά της Αραγωνίας (από τον Οίκο της Βαρκελώνης). Γιος τους ήταν ο 
** Ιάκωβος Α΄ της Αραγωνίας.

## Πηγές
**Biographies des troubadours* ed. J. Boutière, A.-H. Schutz (Paris: Nizet, 1964) pp.&nbsp;476–481.
* W. Hecht. * in **, Vol. 26 (1968), pp.&nbsp;161–169.
*Stanislaw Stronski, ** (Kraków: Académie des Sciences, 1910) pp.&nbsp;156–158.
*Ruth V. Sharman. *The Cansos and Sirventes of the Troubadour Giraut de Borneil''. Cambridge: Cambridge University Press, 1989. ISBN 0-521-25635-6, p.&nbsp;59.
*, pp.&nbsp;62–63.
*  Annali Pisani. Continuazione volgara, 1179, pp 67..68
* 

## Αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία των Κομνηνών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Άγιος Γεώργιος του Μπατζή (Άρτα)

Ο **Άγιος Γεώργιος του Μπατζή** είναι ένα μνημείο μεταβυζαντινής περιόδου στην πόλη της Άρτας.

## Δομή και τοποθεσία
Πρόκειται για μονόκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με διαστάσεις 4,8 x 12 μέτρα. Στην ανατολική πλευρά φέρει τρίπλευρη αψίδα ιερού. Στο εσωτερικό είναι ασβεστωμένη ενώ εξωτερικά έχει κοινή τοιχοποιία. Πάνω από την κόγχη του ιερού έχει μεγάλο σταυρό από μαρμάρινους αστράγαλους που πλαισιώνονται με ερυθρούς βησάλους. Βρίσκεται στην γωνία των οδών Πλάτωνος και Μανωλιάσης σε μικρή απόσταση από τον βυζαντινό ναό του Αγίου Βασιλείου και το Φεϋζούλ Τζαμί.

## Ιστορία
Ο μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) μας πληροφορεί ότι στην Άρτα υπήρχαν 11 ενορίες και 10 θέσεις (συνοικίες). Οι συνοικίες ήταν της Περιβλέπτου, των Ταμπακιάδων (βυρσοδεψών) ή της Δάφνης, Τουρκοπάζαρο, Αγίας Θεοδώρας ή Λούκενας ή Καραπάνου, Μουχούστι, Μονοπώλειο, Πλάτανος, Αλμπαναριά, Ρωμιοπάζαρο, Eβραϊκα και μαζί με τις συνοικίες του Ελιγιασβέη, του Βαγιαζήτ, των Μπέηδων και του Γεφυρόπουλου, η πόλη αριθμούσε συνολικά 14 συνοικίες. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου του Μπατζή βρίσκονταν στην οθωμανική συνοικία του Γεφυρόπουλου και μέχρι το 1821 αποτελούσε μετόχι της Μονής της Ροδιάς. Σύμφωνα με τον μητροπολίτη, ο ναός ανεγέρθηκε το 1717 με έξοδα ένος οθωμανού ονόματι Μπατζή, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για κάποιο θαύμα του Αγίου προς τον ίδιο. Το 1962 με υπουργική απόφαση ο ναός ανακηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Αναστάσιος Ορλάνδος, «Οι μεταβυζαντινοί ναοί της Άρτης», Αρχείον των Βυζαντινών Μνημείων της Ελλάδος, τομ.Β, 1936, σελ.172-179

Αγιος Γεώργιος Μπατζή (Άρτα)
Άγιος Μάρκος (Άρτα)

Ο **Άγιος Μάρκος** είναι μνημείο μεταβυζαντινής περιόδου στην πόλη της Άρτας.

## Δομή και τοποθεσία
Πρόκειται για μονόκλιτη ξυλόστεγη βασιλική, εξωτερικών διαστάσεων 5.75Χ10.60. Η αψίδα του ιερού της είναι ημιεξάγωνη. Είναι κτισμένη από μικρούς αργούς λίθους χωρίς πλήνθους. Στο εσωτερικό είναι διακοσμημένη με τοιχογραφίες διαταγμένες σε ζώνες: κάτω-κάτω ολόσωμοι άγιοι, στηθάρια με αγίους και πάνω-πάνω τα πάθη του Σωτήρος.
Στο νάρθηκα υπάρχουν απεικονισμένοι ο Χριστός ο οποίος ευλογεί, η Παναγία δεξιοκρατούσα τον Ιησού παιδί, και ο Ιωάννης ο Πρόδομος φτερωτός. Πάνω από την αψίδα της εισόδου υπάρχει κόγχη στην οποία εικονίζεται ο Άγιος Μάρκος μέχρι τα γόνατα και κάτω από αυτόν διαβάζουμε την επιγραφή, *Δέσησις του δούλου του θεού Ιωάννου*. 

Στον εξωτερικό τοίχο του ναού οι τοιχογραφίες έχουν φθαρεί σε μεγάλο βαθμό ώστε να φαίνονται μόνο οι βελονιές των σχεδίων τους.
Πάνω από τη βόρεια είσοδο διαβάζουμε την επιγραφή,''Ηστορήθει ο θείος ούτος και πάνσεπτος ναός του αγίου ενδόξου πανευφήμου αποστόλου και ευαγγελιστού Μάρκου διά συνδρομής και δαπάνης των ευσεβών και ορθωδόξων Χριστηανών (sic) και ενορητών του αγίου οίκου τούτου αρχιερατεύοντος του πανιερωτάτου μητροπολίτυ Ναυπάκτου και Άρτης κυρίου[Μακαρίου εφημερεύο]οντος δε του ευλαβεστάτου εν ιερεύσιν παπά κυρ Στασινού του και συνδρομητού και επιστάτου αψπστ εν μηνί Ιουνίου ιε'( 

Ο ναός του Αγίου Μάρκου βρίσκεται στην ανατολική είσοδο της πόλης της Άρτας, στην γωνία των οδών Κρυστάλλη και Αγίου Μάρκου, δίπλα από το τμήμα των τειχών της Αρχαίας Αμβρακίας. Το 1962 με υπουργική απόφαση ο ναός ανακηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο.

## Ιστορία
Ο μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) μας πληροφορεί ότι ο ναός κατασκευάστηκε το 1770 επί αρχιερατείας του μητροπολίτη Ιακώβου με τη συνδρομή του ιερέα των Χαλκιάδων, παπά Στασινού, στα θεμέλια προγενέστερου ναού ο οποίος πυρπολήθηκε το 1692. Ο ναός υπήρξε Μετόχι της Ιεράς Μονής Μελάτων και ήταν ένα από τα 5 παρεκλλήσια του ναού του Αγίου Γεωργίου. Στο προάυλιο του ναού του Αγίου Μάρκου υπήρχε νεκροταφείο και ο ναός ήταν υπό την εποπτεία του ιερέα του Αγίου Γεωργίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Αναστάσιος Ορλάνδος, «Οι μεταβυζαντινοί ναοί της Άρτης», Αρχείον των Βυζαντινών Μνημείων της Ελλάδος, τομ.Β, 1936, σελ.172-179

Κατηγορία:Άρτα
Αγιος Μάρκος (Άρτα)
Μάνεσης Μεσσηνίας

Ο **Μάνεσης**, είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας και ανήκει στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αριστομένους, του Δήμου Μεσσήνης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 201 μέτρων και έχει 315 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

## Αγώνας Δρόμου «Δαϊκλής»
Στο Μάνεση κάθε χρόνο το καλοκαίρι, γίνεται ο **Αγώνας Δρόμου «Δαϊκλής»**. Στις 27-07-2019, έγινε ο 12ος Αγώνας Δρόμου «Δαϊκλής» 2019.

## Διοικητικές μεταβολές

* 21-04-1835, ο οικισμός Μάνεσης προσαρτάται στο Δήμο Υαμείας.
* 18-12-1840, ο οικισμός Μάνεσης αποσπάται από το Δήμο Υαμείας και προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης.
* 31-08-1912, ο οικισμός Μάνεσης αποσπάται από το Δήμο Ιθώμης και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Μάνεση.
* 04-12-1997, ο οικισμός Μάνεσης αποσπάται από την Κοινότητα Μάνεση και προσαρτάται στο Δήμο Αριστομένους.
* 07-06-2010, ο οικισμός Μάνεσης αποσπάται από το Δήμο Αριστομένους και προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.

## Δείτε επίσης

* Δήμος Υάμειας
* Αρχαία Υάμεια
* Υάμεια

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δήμος Μεσσήνης - Δημοτική Ενότητα Αριστομένους - Μάνεσης 

## Παραπομπές


## Χάρτης περιοχής


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Κατηγορία:Δήμος Υάμειας
Ξύλινη εκκλησία του Χιρισένι

Η **ξύλινη εκκλησία της [[Κοίμηση της Θεοτόκου|Κοίμησης της Θεοτόκου]] του Χιρισένι** είναι θρησκευτικό κτήριο που χτίστηκε το 1642. Σήμερα, η εκκλησία διατηρείται στο υπαίθρειο μουσείο στο  Κισινάου, στην Δημοκρατία της Μολδαβίας.

## Ιστορικό
Η εκκλησία ανεγέρθηκε το 1642 από τους κατοίκους του Χιρισένι, και αρχικά βρισκόταν στο Μοναστήρι Χιρτζάουτσα. Μεταφέρθηκε στο Χιρισένι της επαρχίας Τελενέστι, όπου λειτούργησε μέχρι το 1928, όταν ανεγέρθηκε μια πέτρινη εκκλησία. Οι κάτοικοι της περιοχής συνέχισαν να επισκέπτονται την ξύλινη εκκλησία ως χώρο παράκλησης κοντά στο κοιμητήριο.

Στις αρχές του 21ου αιώνα, το κτίριο ήταν σε πολύ κακή κατάσταση. Δεν είχε οροφή, και τα ξύλινα τείχη είχαν ζημιές από τις βροχές και το χιόνι. Το Εθνογραφικό Μουσείο του Κισινάου άρχισε τις διαπραγματεύσεις με τους κατοίκους για την μεταφορά της εκκλησίας στην πρωτεύουσα. Τελικά, αυτοί δέχτηκαν, και οι εργασίες μεταφοράς ξεκίνησαν το 2009, όταν ξεκίνησαν οι διαδικασίες αποκατάστασης. Το έργο αποκατάστασης ήταν υπό την εποπτεία των αρχιτεκτόνων Εουγκέν Βάζγκου και Σέρτζιου Βόρνικοφ, και η εργασία εκτελέστηκε από την ίδια ομάδα που αποκατέστησε την ξύλινη εκκλησία της Παλάνκα, στην κοινότητα Χιρτζάουτσα στην επαρχία Καλαράσι. Η ομάδα αποκατάστασης διατήρησε αρκετά από τα αρχικά στοιχεία, επομένως αυτοί χρησιμοποιήσαν τα αρχικά ξύλα και τα επεξεργάστηκαν με ειδικά υλικά για την βελτίωση της αντοχής τους. Η οροφή χτίστηκε από το μηδέν.

Η εκκλησία αγιάστηκε το φθινόπωρο του 2011, με τον πολιούχο της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Είναι το παλιότερο θρησκευτικό μνημείο στην Δημοκρατία της Μολδαβίας, και η μεγαλύτερη ξύλινη εκκλησία της χώρας, με την κορυφή να βρίσκεται στα 27 μέτρα. Η Βαρβάρα Μπουζιλά, γραμματέας του Εθνικού Μουσείου, επισήμανε ότι η εκκλησία είναι η μόνη του είδους της στην Δημοκρατία της Μολδαβίας εκείνη την εποχή (το 2011). Αυτή δήλωσε: "Το Βόρειο Μολδαβικό στυλ αυτής της εκκλησίας την κάνει παρόμοια με τις εκκλησίες της Μπουκόβινα. Προς το παρόν, δεν έχουμε άλλη εκκλησία του ίδιου τύπου, που θα είχε παρόμοιο ύψος ή παρόμοιες καλές αναλογίες.". Υπήρχε μια παρόμοια εκκλησία στην επαρχία Τελενέστι, η οποία γκρεμίστηκε την δεκαετία του 1980.

## Εικόνες

File:AIRM - Demolition of old wooden church of Hirișeni - 02.jpg|Γκρέμισμα της παλιάς εκκλησίας
File:AIRM - Demolition of old wooden church of Hirișeni - 05.jpg|Γκρέμισμα της παλιάς εκκλησίας
File:AIRM - Restoration of wooden church of Hirișeni - 02.jpg|Αποκατάσταση
File:AIRM - Restoration of wooden church of Hirișeni - 04.jpg|Αποκατάσταση
File:AIRM - Inauguration of restored wooden church of Hirișeni - 12.jpg|Τελετή εγκαινίων


## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός της Μολδαβίας
Γεώργιος Κλής

Ο **Γεώργιος Κλής** (1919 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Θεόδωρου Κλή και αδερφός του Παναγιώτη Κλή. Ήταν έμπορος στο επάγγελμα. Εξελέγη βουλευτής Έβρου με την υποστήριξη της ΕΡΕ στις εκλογές του 1956. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Γεώργιος Βλάχος (δικηγόρος)

Ο **Γεώργιος Βλάχος** (1873 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Λάρισα. Αδερφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Βλάχος, δήμαρχος Λάρισας. Σπούδασε νομικά και συμμετείχε στον πόλεμο της Κρήτης (1896).  Υπήρξε δημοτικός σύμβουλος Λάρισας.

Εξελέγη βουλευτής Λαρίσης στις εκλογές του 1910 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1912, του 1915 και του 1923. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής για τριετή θητεία, η οποία ανανεώθηκε για άλλα τρία χρόνια το 1932.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γεώργιος Βλάχος στον ''Πανδέκτη'' του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Ιωάννης Χατζηνικολής

Ο **Ιωάννης Χατζηνικολής** (1898 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός και αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Δημητρίου Χατζηνικολή. Υπήρξε υποπτέραρχος ε.α. Εξελέγη βουλευτής Καρυστίας στις εκλογές του 1952 με την υποστήριξη του Ελληνικού Συναγερμού.

Ήταν παντρεμένος με την Μαρίκα Βλάχου, κόρη του Κωνσταντίνου Βλάχου, δημάρχου Λάρισας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Καρυστίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας
Μέγα Βραβείο Φεστιβάλ Καννών

**Μέγα Βραβείο ** - **(GRAND PRIX)** ονομάζεται το δεύτερο - κατά σειρά σπουδαιότητας, μετά τον Χρυσό Φοίνικα - βραβείο που δίνεται σε ταινία του «διαγωνιστικού τμήματος» από την κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.

Το βραβείο θεσμοθετήθηκε το 1967 με τον αρχικό τίτλο *«Μεγάλο Ειδικό βραβείο της Επιτροπής»* (Grand Prix Spécial du Jury) - ονομασία που διατήρησε έως το 1988.

Το 1989 μετονομάστηκε σε  *«Μέγα Βραβείο της Επιτροπής»* (Grand Prix du Jury) μέχρι και το 1994. Από το 1995 έχει την σημερινή του ονομασία.

## Ο κατάλογος των βραβευθέντων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα του Φεστιβάλ των Καννών


Κατηγορία:Βραβεία κινηματογράφου
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Καννών
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στη Γαλλία
Κατηγορία:Ευρωπαϊκά κινηματογραφικά βραβεία
Νικόλαος Γάτσος

O **Νικόλαος Γάτσος** (1864 - 1934) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Βόλο και καταγόταν από παλαιά οικογένεια της πόλης. Σπούδασε νομική και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Υπήρξε συνήγορος υπεράσπισης του Αλέξανδρου Δελμούζου και του Δημήτριου Σαράτση στην Δίκη του Ναυπλίου. Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1905 και επανεξελέγη σε αυτές του 1906. Στις εκλογές του 1915 εξελέγη βουλευτής Λάρισας. Το 1932 εξελέγη γερουσιαστής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τις 9 Νοεμβρίου 1934, όταν και απεβίωσε στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νικόλαος Γάτσος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου
Διονύσιος Γιαννουλόπουλος

Ο **Διονύσιος Γιαννουλόπουλος** (1869 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Γεωργίου Γιαννουλόπουλου. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στην Πάτρα. Στις γερουσιαστικές εκλογές 1929 εξελέγη γερουσιαστής Αχαΐας και Ήλιδος με εξαετή θητεία.

Το 1919 απέκτησε την έπαυλη Λάππα στο Μπεγουλάκι Πατρών, σημερινή ιδιοκτησίας της οικογένειας Μόρφυ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κωνσταντίνος Γιαβάσογλου

Ο **Κωνσταντίνος Γιαβάσογλου** (1886-1977) ήταν Έλληνας πολιτικός και βιομήχανος.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Γεωργίου Γιαβάσογλου. Στις γερουσιαστικές εκλογές 1929 εξελέγη γερουσιαστής Θεσσαλονίκης με τριετή θητεία, η οποία ανανεώθηκε για άλλα τρία χρόνια το 1932. Στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την υποστήριξη του Ελληνικού Συναγερμού.

Διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στην κυβέρνηση Παπάγου (1954-1955). 

Κόρη του ήταν η Σύλβα Ακρίτα και εγγονή του η Έλενα Ακρίτα. Επίσης, τέκνα του ήταν οι Κλεοπάτρα Γιαβάσογλου, Γεώργιος Γιαβάσογλου και Ρούσος Γιαβάσογλου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ιωάννης Γιατράκος

Ο **Ιωάννης Γιατράκος** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Νικολάου Γιατράκου και καταγόταν από παλιά οικογένεια της Μάνης. Υπήρξε υποψήφιος με το Κόμμα Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1926 χωρίς όμως επιτυχία. Στις γερουσιαστικές εκλογές 1929 εξελέγη γερουσιαστής Λακωνίας με εξαετή θητεία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Χρήστος Κωλέττης

Ο **Χρήστος Κωλέττης** (;-1822) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης, μικρότερος αδελφός του Ιωάννη Κωλέττη.

Φαίνεται να είχε αποκτήσει καλή μόρφωση στα νιάτα του ενώ ήταν και γνώστης της ιταλικής γλώσσας. Η πρώτη μνεία της δράσης του τον τοποθετεί στα 1816 να δρομολογεί επαναστατικές πρωτοβουλίες, απηχώντας το περιβάλλον του αδελφού του Ιωάννη. Μετά την αποτυχία της Επανάστασης στην ιδιαίτερη πατρίδα του στην οποία πρωταγωνιστούσε ο αδελφός του, εγκαταστάθηκαν οικογενειακώς στο Μεσολόγγι. Αργότερα πήγε στην Πελοπόννησο μαζί με τον Γ. Πραΐδη με σκοπό να πείσει τον Μαυροκορδάτο να επιστρέψει στο Μεσολόγγι για να οργανώσει τον Αγώνα. Παράλληλα συμμετείχε σε μικτή ελληνοαλβανική επιτροπή με σκοπό την προσέγγιση πολιορκητών και πολιορκημένων Αλβανών κατά παράδοση της Τριπολιτσάς.  Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ως πρόεδρος του Εκτελεστικού του είχε αναθέσει να καταγραφούν οι οπλοφόροι Γιαννιώτες, Σιρακιώτες και Καλαρρυώτες.

Πιθανώς σκοτώθηκε στη μάχη στο Πέτα στις 4 Ιουλίου 1822.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Αρίστος Στεργέλλης, «Ο Χρήστος Κωλέττης και η πατριωτική δράση του. Μικρή συμβολή στη βιογραφία του Ιωάννη Κωλέττη», στο: Πανεπιστήμιο Κρήτης, Ροδωνία, Τιμή στον Μ.Ι.Μανούσακα, τομ.2ος, Ρέθυμνο,1994, σελ.507-513

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Τζον Τζέφρις

Ο **Τζον Τζέφρις** (, 5 Φεβρουαρίου 1745 – 16 Σεπτεμβρίου 1819) ήταν Αμερικανός φυσικός, επιστήμονας και στρατιωτικός χειρουργός του Βρετανικού Στρατού στη Νέα Σκωτία και τη Νέα Υόρκη κατά την διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Βοστώνη, αποφοίτησε από το Κολλέγιο Χάρβαρντ και απέκτησε πτυχίο ιατρικής από το Πανεπιστήμιο του Αμπερντίν. Είναι περισσότερο γνωστός ως συνοδός του Ζαν-Πιερ Μπλανσάρ στην πτήση με αερόστατο που πραγματοποίησαν το 1785 πάνω από τη Μάγχη. Ο Δρ. Τζέφρις έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στην δίκη της Σφαγής της Βοστώνης ως μάρτυρας υπεράσπισης. Ήταν ο χειρουργός του Πάτρικ Καρ, ο οποίος ήταν ένας από τους Αμερικανούς που τραυματίστηκαν κατά την διάρκεια αυτού του συμβάντος.

Ο Τζέφρις θεωρείται επίσης ως ένας από τους πρώτους παρατηρητές καιρού της Αμερικής. Ξεκίνησε να πραγματοποιεί καθημερινές καιρικές μετρήσεις το 1774 στη Βοστώνη, και μετρήσεις με αερόστατο πάνω από το Λονδίνο το 1784. Η Εθνική Ημέρα Μετεωρολόγων των ΗΠΑ εορτάζεται προς τιμήν του, την ημέρα γέννησης του, στις 5 Φεβρουαρίου. Τα Αρχεία και οι Ειδικές Συλλογές του Κολλεγίου Άμερστ διαθέτουν συλλογή των εργασιών του, συμπεριλαμβανομένης και μια επιστολής που έριξε από το αερόστατο της ιστορικής του πτήσης, η οποία θεωρείται το παλαιότερο παράδειγμα αεροπορικού ταχυδρομείου που διασώζεται.

Έζησε στην Αγγλία από το 1776 έως το 1790. Παρόλο που το όνομα του συμπεριλήφθηκε στην Πράξη Εξορίας της Μασαχουσέτης, επέστρεψε στο ιδιωτικό του ιατρείο στην Βοστώνη, όπου και έμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1819. Ο γιος του Τζον Τζέφρις Β΄ (1796-1876) ήταν χειρουργός οφθαλμίατρος και ήταν μεταξύ των ιδρυτών του Φιλανθρωπικού Νοσοκομείου Οφθαλμών και Αυτιών της Μασαχουσέτης.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Έργα του ή για τον Τζον Τζέφρις  σε βιβλιοθήκες (κατάλογος WorldCat)

Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί μετεωρολόγοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Κατηγορία:Χειρουργοί
Γεώργιος Στράτος

Ο **Γεώργιος Στράτος** (1887 - 1973) ήταν Έλληνας πολιτικός και αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Στράτου, βουλευτή και γόνου της οικογένειας Στράτου. Μακρινός του ξάδερφος ήταν ο πρωθυπουργός Νικόλαος Στράτος. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο Πολεμικό Ναυτικό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του Υποναυάρχου ε.α. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Βάλτου στις εκλογές του 1928 και εν συνεχεία εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1932, του 1933 καθώς και βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας στις εκλογές του του 1936. Στις εκλογές του 1946 και του 1950 επανεξελέγη βουλευτής Αθηνών με το Λαϊκό Κόμμα. 

Στην κυβέρνηση Τσαλδάρη χρημάτισε Υπουργός Συγκοινωνιών (1932 - 1933) ενώ στις κυβερνήσεις Μάξιμου και Σοφούλη Υπουργός Στρατιωτικών (1947 - 1948). 

Απεβίωσε το 1973.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Βουλευτές Βάλτου
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Οικογένεια Στράτου
Κωνσταντίνος Στράτος

Ο **Κωνσταντίνος Στράτος** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Σωτηρίου Στράτου, πολιτικού και γόνου της οικογένειας Στράτου. Ανηψιός του ήταν ο πρωθυπουργός Νικόλαος Στράτος. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Βάλτου στις εκλογές του 1873 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1875 και του 1881. 

Γιος του ήταν ο Γεώργιος Στράτος.

## Παραπομπές


Κωνσταντινος
Κατηγορία:Βουλευτές Βάλτου
Ανδρέας Ν. Στράτος

Ο **Ανδρέας Στράτος** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Νικολάου Στράτου, οπλαρχηγού και γόνου της οικογένειας Στράτου. Υπήρξε φρούραρχος των Αθηνών. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Βάλτου στις εκλογές του 1865 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1872 και του 1881. 

Ήταν παντρεμένος με την Πετρούλα Μπουντούρη, κόρη του Νικολάου Μπουντούρη, και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον Νικόλαο Στράτο, μετέπειτα πρωθυπουργό της Ελλάδας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Στράτου
Κατηγορία:Βουλευτές Βάλτου
Ηρόδικος ο Κνίδιος

Ο **Ηρόδικος ο Κνίδιος** ήταν Έλληνας ιατρός και σύμφωνα με τον Γαληνό αναφέρεται ως συγγραφέας του έργου *"Περί φύσεως"* της συλλογής του Ιπποκράτη, το περιεχόμενο του οποίου ενισχύει τις απόψεις ότι υπήρξε δάσκαλός του, αν και ορισμένοι άλλοι θεωρούν τον Γοργία τον Λεοντίνο ή τον Δημόκριτο τον Αβδηρίτη. Με το έργο του ο Ηρόδικος κατά κύριο λόγο υποστήριζε τη θεωρία των Ιπποκρατικών "περί χυμών" και θεωρούσε σαν αιτία των ασθενειών τη διαταραχή της ισορροπίας των χυμών του σώματος, η οποία προκύπτει από τη δυσαναλογία μεταξύ της τροφής που παίρνει ο άνθρωπος και των καύσεων, δηλαδή των κινήσεων του σώματός του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Φλώρος Γρίβας

Ο **Φλώρος** ή **Κώστας Γρίβας** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Δράκου Γρίβα, γόνου της οικογένειας Γρίβα. Αδέρφια του ήταν οι Θεόδωρος και Γαρδικιώτης Γρίβας. Συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 και μετά την απελευθέρωση διετέλεσε δήμαρχος Βόνιτσας. Στις εκλογές του 1843 εξελέγη βουλευτής Βόνιτσας. 

Απεβίωσε στις 10 Ιανουαρίου 1844 εν ενεργεία βουλευτής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Βόνιτσας
Κατηγορία:Οικογένεια Γρίβα
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Λεωνίδας Κ. Μαυρομιχάλης

Ο **Λεωνίδας Κ. Μαυρομιχάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη και γόνος της οικογένειας Μαυρομιχάλη. Εξελέγη πληρεξούσιος Λακεδαίμονος στην Β΄ Εθνοσυνέλευση του 1862 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1873. 

Απεβίωσε στις 10 Μαΐου 1873 εν ενεργεία βουλευτής.

## Παραπομπές


Λεωνιδας
Μαυρομιχαλης, Λεωνιδας
Σωτήριος Στράτος

Ο **Σωτήριος Στράτος** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Μήτρου Στράτου, πολιτικού και γόνου της οικογένειας Στράτου. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Βάλτου στις εκλογές του 1847 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1853 και του 1856. 

Γιος του ήταν ο Κωνσταντίνος Στράτος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Στράτου
Κατηγορία:Βουλευτές Βάλτου
Γερμανός Μαυρομιχάλης

Ο **Γερμανός Μαυρομιχάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Ιωάννη (Κάτση) Μαυρομιχάλη και γόνου της οικογένειας Μαυρομιχάλη. Εξελέγη βουλευτής Οιτύλου Λακωνίας στις εκλογές του 1847 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1853, του 1856 και του 1861 καθώς και στη Β΄ Εθνοσυνέλευση του 1862. 

Γιος του ήταν ο Ιωάννης Γ. Μαυρομιχάλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Μαυρομιχάλη
Κατηγορία:Βουλευτές Οιτύλου
Κυριακούλης Λ. Μαυρομιχάλης

Ο **Κυριάκος Λ. Μαυρομιχάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Λεωνίδα Μαυρομιχάλη και γόνου της οικογένειας Μαυρομιχάλη. Εξελέγη βουλευτής Οιτύλου στις εκλογές του 1902 και επανεξελέγη σε αυτές του 1905. 

## Παραπομπές


Κυριακουλης
Κατηγορία:Βουλευτές Οιτύλου
Παναγιώτης Μαυρομιχάλης

Ο **Παναγιώτης Μαυρομιχάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Λεωνίδα Μαυρομιχάλη. Εξελέγη βουλευτής Οιτύλου το 1907 αντί του αποβιώσαντος Ιωάννου Κατσάκου Μαυρομιχάλη.

## Παραπομπές


Παναγιωτης
Κατηγορία:Βουλευτές Οιτύλου
Ιωάννης Γ. Μαυρομιχάλης

Ο **Ιωάννης (Γιαννούκος) Γερμανού Μαυρομιχάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Γερμανού Μαυρομιχάλη, γόνου της οικογένειας Μαυρομιχάλη. Εξελέγη βουλευτής Οιτύλου στις εκλογές του 1873 και επανεξελέγη σε αυτές του 1875, του 1879, του 1887, του 1890 και του 1892.. 

## Παραπομπές


Ιωαννης
Κατηγορία:Βουλευτές Οιτύλου
Ηλίας Π. Μαυρομιχάλης

Ο **Ηλίας Π. Μαυρομιχάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Πέτρου Μαυρομιχάλη και γόνου της οικογένειας Μαυρομιχάλη. Εξελέγη βουλευτής Καλαμών στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη σε αυτές του 1902, του 1906, του 1910 (Μεσσηνίας), του 1933 και του 1935 (Μεσσηνίας) με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος. Την περίοδο 1914 - 1918 διετέλεσε δήμαρχος Καλαμάτας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Μαυρομιχάλη
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
Κατηγορία:Βουλευτές Καλαμάτας
Κατηγορία:Δήμαρχοι Καλαμάτας
Καρφί (Κρήτη)

Το **Καρφί** είναι προϊστορική τοποθεσία στην Κρήτη. Πάνω ψηλά στα Λασιθιώτικα όρη στην ανατολική Κρήτη, ήταν καλά προφυλαγμένη από τις επιθέσεις των λαων της θάλασσας. Το "Καρφί" είναι ένα τοπικό τοπωνύμιο για το ασβεστολιθικό εξόγκωμα ασβεστόλιθου που σηματοδοτεί την κορυφή του χώρου, ειδικά όταν παρατηρείται από το βορρά. Βρίσκεται περίπου 1100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και με θέα στη βόρεια είσοδο του οροπεδίου του Λασιθίου. Ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι ο χώρος χρησιμοποιήθηκε κατά τη Μέση Μινωική περίοδο ως ιερό κορυφής, το Καρφί είναι πιο γνωστό ως μια μεγάλη και εκτεταμένη ανεσκαμμένη πόλη της Ύστερης Μινωικής περιόδου IIIΓ (περίπου 1200-1000 π.Χ.), στην αρχή της Ελληνικής «σκοτεινής περιόδου».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Crète découverte: ''Tzermidakes, Pic de Karfi, Site archéologique''

## Πηγές
* Eberhard Fohrer: Kreta, Michael Müller Verlag, Erlangen, 2009, ISBN 978-3-89953-453-5

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη
Κατηγορία:Μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι
Φίλιππος της Γαλλίας (1116-1131)

Ο **Φίλιππος**, διάδοχος της Γαλλίας (*Philippe de France*, 29 Αυγούστου 1116 – 13 Οκτωβρίου 1131), βασιλιάς των Φράγκων (1129–1131) ως συμβασιλιάς με τον πατέρα του, ήταν μεγαλύτερος γιος του βασιλιά των Φράγκων Λουδοβίκου ΣΤ΄ του *Παχύ* και της δεύτερης συζύγου του Αδελαΐδας του Μωριέν, κόρης του Ουμβέρτου Β΄ κόμη της Σαβοΐας. 

## Βιογραφία
Ο μικρός Φίλιππος ήταν ο αγαπημένος γιος του πατέρα του γι'αυτό τον έστεψε συμβασιλιά (1129), διέψευσε όμως όλες τις ελπίδες, επειδή παρά την πολύ μικρή του ηλικία αποδείχτηκε βίαιος, αλαζονικός και αυταρχικός, σε αντίθεση με τον πατέρα του και όλους τους προγόνους του, πρώτους βασιλείς της δυναστείας των Καπετιδών, όπως περιγράφει αναλυτικά ο ιστορικός Βάλτερ Μαπ.   Η συμπεριφορά του δημιούργησε πολλά προβλήματα τόσο στον πατέρα του όσο και στους ευγενείς του βασιλείου αλλά η σύντομη περίοδος αντιβασιλείας του τελείωσε άδοξα σε δυο χρόνια. 
Στην διάρκεια ιππασίας με μια παρέα κατά μήκος του Σηκουάνα, το άλογό του δέχτηκε επίθεση από έναν αγριόχοιρο· το άλογό του έπεσε απότομα, ο ίδιος έπεσε από μεγάλο ύψος και τα μέλη του κομματιάστηκαν.  Έμεινε αναίσθητος και πέθανε την επόμενη μέρα· τάφηκε στη βασιλική του Σαιν-Ντενί. 
Διάδοχος του Γαλλικού θρόνου ορίστηκε ο δεύτερος αδελφός του Λουδοβίκος (Ζ΄) ο Νέος, ο οποίος, πέρα από τα άλλα προβλήματα που κληρονόμησε, ήταν και η υπόσχεση του Φιλίππου να πάει σε Σταυροφορία· σειρά είχε να το κάνει ο ίδιος ο Λουδοβίκος, που ορκίστηκε να πάει στην Β΄ Σταυροφορία, η οποία αποδείχτηκε καταστροφική.
Ο Φίλιππος, λόγω του όταν ήταν συμβασιλιάς δύο χρόνια με τον πατέρα του, κατατάσσεται στον κατάλογο των Φράγκων βασιλέων.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Elizabeth A. R. Brown, French Historical Studies, Vol. 16, No. 4 (Autumn, 1990)
*Meade, Marion, Eleanor of Aquitaine
*Ordericus Vitalis, The Ecclesiastical History of England and Normandy

Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλλίας
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Ίστρος (πόλη)

Η πόλη  **Ίστρος** (ο) ή **Ιστρία**  ήταν αρχαία ελληνική αποικία κοντά στις εκβολές του Δούναβη (γνωστός ως Ίστρος στα Αρχαία Ελληνικά) στη δυτική ακτή της Μαύρης Θάλασσας . Αναφέρεται από τον  γεωγράφο Σκύμνο τον Χίο περί το 110 π.Χ., στο έργο του ‘Περιήγησις’. Ο Ευσέβιος Καισαρείας αναφέρει ότι ιδρύθηκε περί την 33η Ολυμπιάδα, ήτοι περί το 657-656 π.Χ. Ήταν ο πρώτος αστικός οικισμός στην ρουμανική επικράτεια, όταν ιδρύθηκε από τους αποίκους της Μιλήτου τον 7ο αιώνα π.Χ. Ήταν υπό ρωμαϊκή κυριαρχία από τον 1ο έως τον 3ο αιώνα μ.Χ. Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται κοντά στη σημερινή Ίστρια (Istria) της Ρουμανίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*MARCELLE F. LAMBRINO "LES VASES ARCHAÏQUES D'HISTRIA", Bucuresti, Fundatia Regele Carol I, 1938 Ψηφιοποιημένο έργο.

## Παραπομπές

 

Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρουμανία
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Καταλύματα (Κρήτη)

Τα **Καταλύματα** είναι αρχαιολογικός τόπος στην Κρήτη. Βρίσκεται περ. ένα χιλιόμετρο βορειοανατολικά του Μοναστηράκι Ιεράπετρας, και είναι κτισμένο σε απρόσιτο μέρος στη πλαγιά του (Φαράγγι του Χα. Στη γύρω περιοχή βρίσκονται και άλλοι αρχαιολογικοί χώροι, ο Χαλασμένος, η Βασιλική και άλλοι.
## Ιστορικό της ανακάλυψης
Πρώτη αναφορά στα Καταλύματα έχουμε στις αρχές του 20ού αιώνα από την Χάριετ Μπόιντ-Χόις. ενώ οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1993 από τον Κρίστοφ Νοβίτσκι σε συνεργασία με τους Μεταξία Τσιροπούλου και William Coulson. οι οποίες έφεραν στο φως έξι διαφορετικές χρονικές κατοικήσεις στο χώρο, με κεντρικό κτίσμα το «κτίριο C». Τα ευρήματα ανέρχονται στα τέλη της νεολιθικής περιόδου ή χαλκολιθικής περιόδου (γύρω στα 3500 π.Χ.), στην μινωική παλαιοανακτορική περίοδο (MM&nbsp;II, γύρω στα 1700 π.Χ.), και άλλες, μέχρι και στην βυζαντινή εποχή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Donald C. Haggis, Krzysztof Nowicki: Khalasmeno and Katalimata: Two early iron age settlements in Monastiraki, East Crete. In: Hesperia. Nr. 62. American School of Classical Studies at Athens, 1993, S. 303–337 (englisch, JSTOR [abgerufen am 28. Dezember 2011]).
* Krzysztof Nowicki: Monastiraki Katalimata: Excavation of a Cretan Refuge Site, 1993-2000. In: Prehistory Monographs. Nr. 24. INSTAB Academic Press, Philadelphia 2008, ISBN 978-1-931534-24-6 (englisch, instappress.com [PDF; 1,4 MB; abgerufen am 28. Dezember 2011]).
* Krzysztof Nowicki: Monastiraki Katalimata and Cretan History. In: Monastiraki Katalimata: Excavation of a Cretan Refuge Site, 1993-2000. INSTAP Academic Press, Philadelphia 2008, ISBN 978-1-931534-24-6, S. 71–92 (englisch, Digitalisat [abgerufen am 26. Dezember 2016]).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Monastiraki Katalimata, Lage und Rekonstruktion, Universität Heidelberg

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη
Κατηγορία:Μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι
Λεωνίδας Π. Πετιμεζάς

Ο **Λεωνίδας Π. Πετιμεζάς** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Παναγιώτη Πετιμεζά και γόνος της οικογένειας Πετιμεζά. Ήταν δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Καλαβρύτων στις εκλογές του 1892 και επανεξελέγη σε αυτές του 1895, του 1902, του 1905 και του 1906. 

Απεβίωσε τον Αύγουστο του 1908 εν ενεργεία βουλευτής και αντικαταστάθηκε από τον υιό του, Αριστόβουλο Πετιμεζά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Πετιμεζά
Κατηγορία:Βουλευτές Καλαβρύτων
Αθανάσιος Π. Πετιμεζάς

Ο **Αθανάσιος Π. Πετιμεζάς** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Παναγιώτη Πετιμεζά και γόνος της οικογένειας Πετιμεζά. Εξελέγη βουλευτής Καλαβρύτων στις εκλογές του 1872 και επανεξελέγη σε αυτές του 1873, του 1885 και του 1887 (ως Αχαϊοήλιδος). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Καλαβρύτων
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος
Αθανασιος Π
Αλέξανδρος Πετσάλης

Ο **Αλέξανδρος Πετσάλης** (1839 - 31 Ιανουαρίου 1899) ήταν Έλληνας πολιτικός. 

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Αθανάσιου Πετσάλη και γόνος της οικογένειας Πετσάλη. Εξελέγη βουλευτής Ξηροχωρίου Ευβοίας το 1871, αντικαθιστώντας τον αποβιώσαντα πατέρα του, και επανεξελέγη στις εκλογές του 1873 και επανεξελέγη σε αυτές του 1874, του 1875, του 1879, του 1881, του 1890 και του 1895. 

Γιος του ήταν ο Νικόλαος Πετσάλης, πανεπιστημιακός και πολιτικός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ξηροχωρίου
Ηρόδικος ο Λεοντίνος

Ο **Ηρόδικος ο Λεοντίνος** ήταν αρχαίος Έλληνας ιατρός με καταγωγή από τους Λεοντίνους της Σικελίας που εξάσκησε το επάγγελμά του στην Αθήνα τον 5ο π.Χ. αιώνα. Πατέρας του ήταν ο Χαρμόνιος και αδελφός του ο φιλόσοφος Γοργίας και το όνομά του αναφέρεται από τον Πλάτωνα στους διαλόγους του . Σύμφωνα με κάποιους μελετητές θεωρείται δάσκαλος του Ιπποκράτη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Γέφυρα Μπέσκα

Η **Γέφυρα Μπέσκα** (σερβικά: Мост код Бешке, σερβικά λατινικά: *Most kod Beške*) διασχίζει τον ποταμό Δούναβη κοντά στην Μπέσκα της Σερβίας, στον Αυτοκινητόδρομο Α1, που αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής οδού 75. Αποτελείται από δύο πανομοιότυπες κατασκευές προεντεταμένου σκυροδέματος. Η πρώτη ολοκληρώθηκε το 1975, και η δεύτερη το 2011. Με μήκος 2,205 μέτρα, είναι η μεγαλύτερη γέφυρα που διασχίζει τον Δούναβη.

Η πρώτη γέφυρα σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Μπράνκο Ζεζέλι, που σχεδίασε επίσης την Αίθουσα 1 της Έκθεσης του Βελιγραδίου, την Γέφυρα Ζεζέλι και τον σταθμό Προκόπ. Χτίστηκε από την Mostogradnja από το 1971 έως το 1975. Βομβαρδίστηκε διπλά και καταστράφηκε εν μέρει από τον Βομβαρδισμό της Σερβίας από το NATO την 1 και 21 Απριλίου του 1999, αλλά επισκευάστηκε προσωρινά λίγο μετά από τον βομβαρδισμό, και επανάνοιξε στις 19 Ιουλίου του 1999, ως ένα σημαντικό τμήμα της Ευρωπαϊκής οδού 75.

Μια δίδυμη νέα γέφυρα για την βόρεια κυκλοφορία χτίστηκε δεξιά, δίπλα στην παλιά ανάμεσα στο 2008 και το 2011, από μια κοινοπραξία υπό την αρχηγία της Αυστριακής Alpine Bau, και εγκαινιάστηκε στις 3 Οκτωβρίου του 2011. Μετά τα εγκαίνιά της, η παλιά γέφυρα έκλεισε για επανακατασκευή, και δόθηκε στην κυκλοφορία τον Αύγουστο του 2014. Το συνολικό κόστος των έργων ήταν 33.7 εκατομμύρια €, και χρηματοδοτήθηκε από ένα δάνειο του EBRD.

Η γέφυρα έχει ένα γεμάτο προφίλ αυτοκινητόδρομου, έχοντας δύο λωρίδες κυκλοφορίας, λωρίδα έκτακτης ανάγκης και δύο λωρίδες για πεζούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20080831060234/http://www.yu-build.com/main/f/063/063.html
* http://www.plovput.rs/plovni_put_mostovi_full_1232.htm
*Εναέριο βίντεο της γέφυρας Μπέσκα

Κατηγορία:Γέφυρες στη Σερβία
Κατηγορία:Δούναβης
Αθανάσιος Α. Πετσάλης

Ο **Αθανάσιος Α. Πετσάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Αλέξανδρου Πετσάλη και γόνος της οικογένειας Πετσάλη. Εξελέγη βουλευτής Ξηροχωρίου Ευβοίας στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη σε αυτές του 1902 και του 1905. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ξηροχωρίου
Κωνσταντίνος Α. Πετσάλης

Ο **Κωνσταντίνος Α. Πετσάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Αντώνιου Πετσάλη και γόνος της οικογένειας Πετσάλη. Αδέλφια του ήταν οι Αθανάσιος και Νικόλαος Πετσάλης. Δικηγορούσε στο Ναύπλιο και ανήκε στην αντιοθωνική παράταξη. Συμμετείχε στην εξέγερση του Ναυπλίου διατελώντας μάλιστα μέλος της αντικυβερνητικής επιτροπής. Μετά την καταστολή αυτής, διώχθηκε ενώ μεγάλο τμήμα της περιουσίας του κατασχέθηκε. 

Μετά την έξωση του Όθωνα πολιτεύτηκε με επιτυχία. Εξελέγη βουλευτής Καρυστίας στις εκλογές του 1862 και επανεξελέγη βουλευτής Ξηροχωρίου σε αυτές του 1865 και του 1868. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Καρυστίας
Κατηγορία:Βουλευτές Ξηροχωρίου
Νικόλαος Πετσάλης

Ο **Νικόλαος Πετσάλης** (1872 – 1940) ήταν Έλληνας πολιτικός και καθηγητής Μαιευτικής.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Αλέξανδρου Πετσάλη και γόνος της οικογένειας Πετσάλη. Σπούδασε ιατρική και ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Την περίοδο 1902 - 1911 διετέλεσε υφηγητής Μαιευτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ την περίοδο 1919 - 1938 τακτικός καθηγητής μαιευτικής. Το 1920 απολύθηκε για πολιτικούς λόγους από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, για να επανέλθει τελικώς το 1923. Το 1938 αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή. Υπήρξε επίσης πρώτος Πρόεδρος της Εταιρίας Ευβοϊκών Σπουδών.

Εξελέγη βουλευτής Ευβοίας στις εκλογές του Αυγούστου και Νοεμβρίου 1910 καθώς και στις εκλογές του 1912. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Ευβοίας με εννιαετή θητεία. 

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1940. Ήταν παντρεμένος με την Θεοδώρα Νικολάου Διομήδη και γιος τους ήταν ο πεζογράφος Θανάσης Πετσάλης - Διομήδης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Άγιος Στέφανος Μεσσηνίας

Ο ** Άγιος Στέφανος** είναι οικισμός, ο οποίος βρίσκεται κοντά στους Γαργαλιάνους και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.

## Ιστορικό οικισμού
Ο οικισμός του Αγίου Στεφάνου, ο οποίος ανήκει στη Δημοτική ενότητα Γαργαλιάνων, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, όταν και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Τριφυλίας, στον οποίο έχει ενταχθεί και η Δημοτική ενότητα Γαργαλιάνων. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

## Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 27 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.

## Δείτε επίσης
* Γαργαλιάνοι
* Δήμος Τριφυλίας
* Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας
* Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας
* πρώην Δήμος Γαργαλιάνων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Τριφυλίας , από την ιστοσελίδα: www.dimostrifylias.gr του Δήμου Τριφυλίας.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο

Ο **Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο** 
(, Θαμόρα 1926 - 2012) ήταν Ισπανός διανοητής, φιλόσοφος, γλωσσολόγος, συγγραφέας και ακαδημαϊκός. Υπήρξε ένας από τους πιο πολυπράγμονες διανοητές της Ισπανίας του 20ού αιώνα με το έργο του να περιλαμβάνει ευρείς τομείς της κουλτούρας, από την πολιτική μέχρι τη γλωσσολογία και της αρχαία ελληνική γραμματεία.

## Βιογραφία και έργο
Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα υπό τον Αντόνιο Τοβάρ. Από το 1953 μέχρι το 1965 δίδαξε σε έδρες κλασικής φιλολογίας στη Σεβίλλη και το Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης, εποχή που η Δικτατορία τον απομάκρυνε από τη θέση του μαζί με έτερους αντιφρονούντες όπως ο Ενρίκε Τιέρνο Γκαλβάν και ο Χοσέ Λουίς Λόπεθ Αρανγκούρεν. Αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι όπου εργάστηκε ως μεταφραστής και ως προσκεκλημένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λιλ και το Γαλλικό Κολέγιο.

Ως γλωσσολόγος συνέγραψε βιβλία σχετικά με τη γραμματική και τη γλωσσολογική θεωρία. Ήταν υπέρμαχος της πολυεπιστημονικότητας και τον συνδυασμό πολλαπλών μορφών γνώσης στον ακαδημαϊκό τομέα. Μετέφρασε προσωκρατικούς φιλόσοφους όπως τον Ηράκλειτο ενώ το πολυάριθμο ποιητικό και δοκιμιογραφικό του έργο είναι ευρύτατο. Εξέδοσε τα βιβλία του μέσω του εκδοτικού οίκου, που ίδρυσε ο ίδιος, Lucina, ενώ έχει γράψει τον επίσημο ύμνο της Κοινότητας της Μαδρίτης. Ιδεολογικά τοποθετείτο στον χώρο της άκρας αριστεράς, έχοντας συμμετάσχει στις διαδηλώσεις των Ισπανών «αγανακτισμένων».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Ο Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο στο biblionet
* Ο εκδοτικός οίκος Lucina 
* Κριτική της αυτοβιογραφία του ''Cosas que hace uno''

Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ισπανοί δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ισπανοί μεταφραστές
Κατηγορία:Αντιφρονούντες
Κατηγορία:Ισπανοί αναρχικοί
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1976)

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 του 1976** ήταν το 27ο που διοργάνωσε η FIA. Περιλάμβανε 16 Γκραν Πρι τα οποία ξεκίνησαν στις 25 Ιανουαρίου στη Βραζιλία κι ολοκληρώθηκαν στις 24 Οκτωβρίου στην Ιαπωνία. Παγκόσμιος Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Βρετανός Τζέιμς Χαντ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1976
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1976
Αντόνιο Τοβάρ

Ο **Αντόνιο Τοβάρ** (Antonio Tovar Llorente, Βαγιαδολίδ 1911 - Μαδρίτη 1985) ήταν Ισπανός φιλόλογος, γλωσσολόγος και ιστορικός. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ακαδημαϊκούς και από τους λίγους που προώθησε τη φιλολογική και γλωσσολογική έρευνα κατά τη δικτατορία του στρατηγού Φράνκο, ασχολούμενος τόσο με την κλασική, ισπανική, καταλανική και βασκική φιλολογία και τις γλώσσες της Ιβηρικής όσο και με τις ιθαγενείς γλώσσες της Αμερικής. Υπήρξε μέλος της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας.

## Βιογραφία και έργο
Από μικρός έμαθε καταλανικά και βασκικά λόγω των συνεχών μετακινήσεων της οικογένειάς του. Σπούδασε Δίκαιο, Ιστορία και Κλασική Φιλολογία σε πανεπιστήμια της Ισπανίας, στο Παρίσι και το Βερολίνο έχοντας ως καθηγητή τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ. Με την έκρηξη του Ισπανικού Εμφυλίου ανέλαβε σημαντικές θέσεις στο εθνικιστικό στρατόπεδο (υπεύθυνος προπαγάνδας και διευθυντής του Εθνικού Ραδιοφώνου της Ισπανίας που μόλις είχε ξεκινήσει τη λειτουργία του) δίπλα στον φίλο του Ντιονίσιο Ριδρουέχο και υπό τη σκέπη του πολιτικού Ραμόν Σεράνο Σούνιερ. Παρότι είχε υποστηρίξει τη Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία, μετά τη διαμονή του στο Βερολίνο για ένα σύντομο χρονικό διάστημα υπήρξε θερμός υποστηρικτής του εθνικοσοσιαλισμού. Υπήρξε ο διερμηνέας του Σεράνο Σούνιερ σε συνομιλίες του με τον Χίτλερ και σε συναντήσεις τον Μουσολίνι.

Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1941 με μια μετάφραση του Παυσανία και έκτοτε απομακρύνθηκε από την πολιτική. Μεταξύ άλλων ίδρυσε την πρώτη έδρα βασκικής φιλολογίας με τη συνδρομή του Βάσκου φιλολόγου Κόλντο Μιτσελένα. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, ως ένδειξη συμπαράστασης στην απομάκρυνση από το πανεπιστήμιο ακαδημαϊκών όπως ο Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο και ο Ενρίκε Τιέρνο Γκαλβάν, εγκαταστάθηκε στο μόνιμα εξωτερικό, στο Πανεπιστήμιο της Τυβίνγκης μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1979. Προηγουμένως είχε εργαστεί στην Αργεντινή και τις ΗΠΑ γύρω από τις ιθαγενείς γλώσσες και την κλασική φιλολογία.

### Βιβλία
Εξέδωσε πολυάριθμα βιβλία. Μερικά από τα σημαντικότερα είναι τα ακόλουθα:
* *Vida de Sócrates*, Madrid, Revista de Occidente, 1947
* *La lengua vasca*, San Sebastián, Biblioteca Vascongada de los Amigos del País, 1950.
* *Historia de Grecia* (con Martín Sánchez Ruipérez), Barcelona, Montaner y Simón, 1963
* *Estudios sobre la España Antigua* (με τον Χούλιο Κάρο Μπαρόχα), Madrid : CSIC-Fundación Pastor, 1971.
* *Catálogo de las lenguas de América del Sur: con clasificaciones, indicaciones tipológicas, bibliografía y mapas*, Madrid, Gredos, 1984.
* *Diccionario etimológico vasco* (con Manuel Agud), Donostia, Gipuzkoako Foru Aldundia, 1991 y 1992.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι
Ντένι Χιουλμ

Ο **Ντένι Χιουλμ** (Μοτουέκα 18 Ιουνίου 1936 - Μπαθέρστ 4 Οκτωβρίου 1992) ήταν Νεοζηλανδός οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1965
και παρέμεινε μέχρι το 1974. Ο 1ος αγώνας στον οποίο έλαβε μέρος ο Χιουλμ,
ήταν το Γκραν Πρι του Μονακό του 1965 κι ο τελευταίος το Γκραν Πρι των ΗΠΑ του 1974. Επίσης το 1967 κέρδισε το 1 και μοναδικό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στους οδηγούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νεοζηλανδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
Ουζιναγκάς

Το **Ουζιναγκάς** () είναι σέλο στην επαρχία Ζαμπίλ στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας. Πληθυσμός: 30,589 (απογραφή 2009) 23,887

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Τακούμα Σάτο

Ο **Τακούμα Σάτο** (γεν. στο Τόκιο στις 28 Ιανουαρίου του 1977) είναι Ιάπωνας οδηγός αγώνων και ο πρώτος Ασιάτης, ο οποίος κέρδισε το Ράλι Ιντιανάπολις 500 το 2017 και το 2020. 

Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε απ' το 2003 μέχρι το 2008. Οι προσπάθειες του βοήθησαν την ομάδα του να κατακτήσει την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα κατασκευαστών. Στο πρωτάθλημα του 2003 πήρε μέρος μόνο στον τελευταίο αγώνα ο οποίος ήταν το Γκραν Πρι της πατρίδας του 
όπου αντικατέστησε τον Καναδό οδηγό της BAR Honda Ζακ Βιλνέβ. Τον επόμενο χρόνο (2004) στους περισσότερους αγώνες εγκατέλειψε με πρόβλημα στον κινητήρα και το 2005 που ήταν η τελευταία του χρονιά στην BAR Honda εκείνος κι ο έτερος οδηγός της ομάδας Τζένσον Μπάτον δεν πήραν μέρος στα Γκραν Πρι Ισπανίας, Μονακό κι Ευρώπης λόγω τιμωρίας της ομάδας απ' τη FIA. Το 2006 πήγε στη νεοσύστατη ομάδα Super Aguri με την οποία όμως δε σημείωσε κανένα σημαντικό αποτέλεσμα. Η καριέρα του 
Σάτο στη Φόρμουλα 1 ως κανονικού οδηγού αγώνων έμελε να τελειώσει το 2008 επειδή η Super Aguri έλαβε μέρος μόνο στους 4 πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος εκείνου και στη συνέχεια αποσύρθηκε οριστικά λόγω των πολύ σοβαρών οικονομικών προβλημάτων τα οποία αντιμετώπιζε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιάπωνες οδηγοί Φόρμουλα 1
Κωνσταντία της Γαλλίας (1128-1176)

Η **Κωνσταντία της Γαλλίας, κόμισσα της Τουλούζης** (*Constance de France*, 1128 - 16 Αυγούστου 1180) ή **Κωνσταντία Καπέτου**  ήταν η μοναδική κόρη του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΣΤ΄ και της δεύτερης συζύγου του Αδελαΐδας του Μωριέν. Είναι γνωστή και ως Αδελαΐδα Καπέτου. Μεγαλύτεροι αδελφοί της ήταν ο δελφίνος Φίλιππος, ο Λουδοβίκος Ζ´ της Γαλλίας, ο Ερρίκος της Ρενς, ο Ροβέρτος Α΄ του Ντρε και μικρότεροι αδελφοί της ο Πέτρος ντε Κουρτεναί και ο Φίλιππος της Γαλλίας (1132-1161).

Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Ευστάθιο Δ´ της Βουλώνης ο οποίος χρίστηκε ιππότης (1147) και συμμετείχε στην Νορμανδία (1151) σε επίθεση εναντίον της αυτοκράτειρας Ματθίλδης και του συζύγου της Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη. Ο πρώτος της σύζυγος πέθανε πρόωρα (1153) και η Κωνσταντία ξαναπαντρεύτηκε (1154) τον Ραϊμόνδο Ε´, κόμη της Τουλούζης στον πρώτο γάμο του. Ο δεύτερος σύζυγος της είχε αναμιχθεί στην κρίση των Καθαρών και είχε παραστεί ως εκπρόσωπος τους στο Συμβούλιο του Λομπέρ.  Η κρίση αυτή οδήγησε αργότερα στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών, ενώ o γάμος τους κρίθηκε τελικά παράνομος από την εκκλησία με αποτέλεσμα να χωρίσουν (1165).

## Οικογένεια

Με τον δεύτερο σύζυγό της Ραυμόνδο Ε´, κόμη της Τουλούζης παιδιά τους ήταν :
* Ραυμόνδος ΣΤ´, κόμης της Τουλούζης (1156 - 1222)
* Αουμπρί (πέθανε το 1180)
* Αζαλαίς της Τουλούζης (πέθανε το 1180)
* Βαλδουίνος της Τουλούζης (1165 - 1214), εκτελέστηκε με διαταγή του αδελφού του Ραυμόνδου ΣΤ´
* Λάουρα (πέθανε το 1230)

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Université de Toulouse, Annales du Midi: revue archéologique, historique, et philologique de la France méridionale

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δυναστεία των Καπετιδών

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Κόμισσες της Τουλούζης
Νίνα Φαράχ

H **Νίνα Φαράχ** (*[[αγγλικά]] : Nena Farah, [[αραβικά]] : نينا فرح*), ήταν Λιβανέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Αδέλφια της ήταν οι Μισέλ Φαράχ και Έρνστ Φαράχ επίσης αντισφαιριστές και ιδρυτές του "Τένις Κλαμπ Βηρυτού" και μαθητές τού Αμερικανικού πανεπιστημίου της Βηρυτού όπου έμαθαν το τένις.

Το 1955 ήταν δεύτερη στο πρωτάθλημα Λιβάνου στο απλό όπου στον τελικό έχασε από την Βέρα Ματάρ με 6-2 και 6-1.

Το 1958 στην κατάταξη γυναικών αναδείχτηκε 3η καλύτερη Λιβανέζα αθλήτρια της αντισφαίρισης με δεύτερη την Αθηνά Κυριακοπούλου και πρώτη την Βέρα Ματάρ. 

Στο διεθνές πρωτάθλημα του Λιβάνου το 1952 ήταν δεύτερη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Ζιλ ντε Κερμαντέκ. Το 1955 στο διπλό γυναικών έφτασε στα ημιτελικά με συμπαίκτρια την Κυριακοπούλου. Το 1956 ήταν πρώτη στο τουρνουά μεταξύ των Λιβανέζων αθλητών, στο ίδιο τουρνουά το 1957 δεύτερη και στο διεθνές τουρνουά στο απλό αποκλείστηκε στα προκριματικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιβανέζες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Συζάν Πανετιέ

Η **Συζάν Πανετιέ** (*[[γαλλικά]] : Suzanne Pannetier*) ήταν Γαλλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Πρωταθλήτρια Γαλλίας στο πρωτάθλημα αντισφαίρισης κλειστού χώρου, στο απλό το 1937, 1938 και το 1939. Στο Ρολάν Γκαρός ήταν νικήτρια στο διπλό μεικτό το 1944 με συμπαίκτη τον Αντουάν Ζεντιέν και δεύτερη το 1941 με συμπαίκτη τον Ρογέρ Ντεσουάρ. Είχε συμμετάσχει στα απλά γυναικών του Ρολάν Γκαρός και του Γουίμπλεντον.

Στο Εαρινό πρωτάθλημα αντισφαίρισης του Πανελλήνιου Γ.Σ. το 1948 ήταν δεύτερη στο μονό γυναικών και δεύτερη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Λάζαρο Στάλιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης