open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χαιρήμων ο Αλεξανδρεύς

Ο **Χαιρήμων ο Αλεξανδρεύς** ήταν αρχαίος Έλληνας στωικός φιλόσοφος, ιστορικός και γραμματικός που άκμασε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου κατά την ελληνιστική περίοδο και συγκεκριμένα κατά το πρώτο ήμισυ του 1ου αιώνα μ.Χ.

Ο Χαιρήμων ήταν διδάσκαλος του Διονυσίου του Αλεξανδρέως και πoλύ πιθανόν και γενικός αρχειοφύλακας της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. Όταν μετέβη στη Ρώμη φέρεται να χρημάτισε επίσης και διδάσκαλος του Αυτοκράτορα Νέρωνα.

Από τα αξιολογότερα των έργων του διακρίνονται η "*Ιστορία της Αιγύπτου*", από την οποία μόνο αποσπάσματα έχουν σωθεί, τα "*Ιερογλυφικά*", "*Περί κομητών*" (ιστορική αναφορά), κ.ά.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.18ος, σελ.512.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Βιβλιοθηκάριοι της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας
Μελίνα Νταγιαντά

Η **Μελίνα Νταγιαντά** ήταν Ελληνίδα σολίστ πιάνου και αυτοδίδακτη ζωγράφος. Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1927. Γονείς της ήταν ο Νικόλαος Νταγιάντας (ιατρός στη Ζάκυνθο) και η Ελένη Παπλωματα. Η Μελίνα ήταν ένα από τα 6 κορίτσια της οικογένειας, η οποία διέπρεψε ως αλέντο στη μουσική. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στη γενέτειρα της, έως την ενηλικίωση της. Αφού πήρε υποτροφία ως σολίστ πιάνου για τη Βενετία, στην οποία πήγε, επέστρεψε λόγω κλίματος. Επιστρέφοντας από τη Βενετία, συνέχισε της ανώτατες σπουδές της - ως μαθήτρια του Μανώλη Καλομοίρη. Έγινε καθηγήτρια ανωτέρων θεωρητικών μουσικής και πιάνου. Δίδαξε στον Ωδείο Καλαμάτας ως καθηγήτρια και διευθύντρια 5 έτη. Στη συνέχεια ήλθε στην Αθήνα, όπου δίδασκε μουσική και ανώτερα θεωρητικά, στο Ελληνικό Ωδείο. Η Μελίνα Νταγιάντα ήταν επίσης ζωγράφος αυτοδίδακτη με κύρια τεχνική το κάρβουνο. Έργα της κοσμούν, το μουσείο Σολωμού στη Ζάκυνθο και τη Δημοτική βιβλιοθήκη Ζακύνθου. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1998.

Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Μαλακάσα

Η **Μαλακάσα** είναι χωριό της Βορειοανατολικής Αττικής. Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ωρωπού ενώ μέχρι πρόσφατα αποτελούσε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Έχει πληθυσμό 1.334 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ενώ με αυτήν του 2011 είχε 514. Η απόστασή  της από την Αθήνα είναι 38 χλμ. Β.-ΒΑ. και 16 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τον Ωρωπό (έδρα του δήμου). Έχει έξοδο δυτικά στον αυτοκινητόδρομο Ε75/GR-1 Αθήνα-Λαμία-Θεσσαλονίκη ενώ Μέσω της οδού GR-79 συνδέεται με τα Νέα Παλάτια και τον Ωρωπό. Μικρότεροι δρόμοι οδηγούν στον Άγιο Μερκούριο και το Μαρκόπουλο Ωρωπού. Συγκοινωνιακά η Μαλακάσα συνδέεται με την Αθήνα με Κ.Τ.Ε.Λ. του Νομού Αττικής και με τον προαστιακό σιδηρόδρομο Αθήνα-Χαλκίδα μέσω του σταθμού της Σφενδάλης.

Η περιοχή γύρω από τη Μαλακάσα και μέσα στην κοιλάδα είναι γεμάτη αγροκτήματα ενώ βουνά με θάμνους και πεύκα απλώνονται στα βόρεια. Το όρος Πάρνηθα εκτείνεται στα νότια με πευκόφυτες εκτάσεις στα χαμηλά και έλατα ψηλότερα. Από τη Μαλακάσα είναι ορατό το ψηλότερο σημείο του στα 1.413 μέτρα.

Πορεία του πληθυσμού:

## Δημοφιλείς προορισμοί στη Μαλακάσα
μικρογραφία|αριστερά|Η σκηνή του Terra Vibe Park.

* Συναυλιακός χώρος γνωστός με το όνομα Terra Vibe Park.

*Adventure Park.  
*Σκοπευτήριο Μαλακάσας.
*Πάρκο χρωματοσφαίρισης.
*Xώρος τέχνης ART CITY.
*Χώρος συνελεύσεων Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά.
*Ησυχαστήριο Αγίου Πορφυρίου στο Μήλεσι.

## Όμοροι Δήμοι και Κοινότητες

## Δείτε επίσης
*μικρογραφία|Η κοινότητα Μαλακάσας στην Αττική.Κοινότητα Μαλακάσης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Δήμος Ωρωπού, Μαλακάσα
*Επίσημος ιστότοπος Κοινότητας Μαλακάσας  .

Κατηγορία:Πάρνηθα
Μαλακασα
Κατηγορία:Αττική-επέκταση
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Σφιγγοφωσφολιπίδια

Τα **σφιγγοφωσφολιπίδια** αποτελούν τάξη λιπιδίων. Είναι παράγωγα της σφιγγοσίνης. Μια σημαντική κατηγορία τους είναι οι σφιγγομυελίνες, δηλαδή του φωσφορυλο-χολινεστέρα μιας Ν-ακυλο-σφιγγοσίνης (κηραμίδιο) και της διυδροσφιγγοσίνης (σφιγγανίνη).

Κατηγορία:Λιπίδια
Θεόπομπος (αποσαφήνιση)

Το **Θεόπομπος** είναι αρχαίο ελληνικό ανδρικό όνομα. Ιστορικά πρόσωπα με το όνομα αυτό ήταν τα παρακάτω:

*Θεόπομπος ο Λακεδαιμόνιος, βασιλιάς της Σπάρτης από τον Οίκο των Ευρυποντιδών (8ος αιώνας π.Χ.)
*Θεόπομπος ο Αθηναίος, ποιητής της αρχαίας αττικής κωμωδίας (5ος αιώνας π.Χ.)
*Θεόπομπος ο Ηραίος, ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του πεντάθλου (5ος αιώνας π.Χ.)
*Θεόπομπος Β´ ο Ηραίος, ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πάλης (5ος αιώνας π.Χ.)
*Θεόπομπος ο Θεσσαλός, ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου (5ος αιώνας π.Χ.)
*Θεόπομπος ο Λακεδαιμόνιος (στρατιωτικός), στρατιωτικός ηγέτης της Σπάρτης (4ος αιώνας π.Χ.)
*Θεόπομπος ο Χίος, ιστοριογράφος από τη Χίο (4ος αιώνας π.Χ.)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ισμηνίας

**Ισμηνίας** είναι ένα αρχαίο ελληνικό ανδρικό όνομα. Ιστορικά πρόσωπα με το όνομα αυτό ήταν τα παρακάτω:

*Ισμηνίας (5ος αιώνας π.Χ.), μέλος επιφανούς οικογένειας από τη Θήβα, που στήριξε οικονομικά το Θρασύβουλο (5ος αιώνας π.Χ.).
*Ισμηνίας (4ος αιώνας π.Χ.), Θηβαίος πολιτικός, φίλος του Πελοπίδα (4ος αιώνας π.Χ.).
*Ισμηνίας (2ος αιώνας π.Χ.), Θηβαίος πολιτικός 
*Ισμηνίας (ζωγράφος) από τη Χαλκίδα (4ος αιώνας π.Χ.))
*Ισμηνίας (αυλητής) (4ος αιώνας π.Χ.).

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Χαιρήμων (ναύαρχος)

Στην ιστορία της αρχαίας Αθήνας με το όνομα **Χαιρήμων** φερόταν  ναύαρχος αρχηγός του Αθηναϊκού στόλου.

Συγκεκριμένα ο ναύαρχος Χαιρήμων ήταν γιος του Χαρικλή (ή Χαρικλέους). Είχε αναλάβει αρχηγός της αθηναϊκής μοίρας που περιπολούσε στις ακτές της Μακεδονίας. Το 416 π.Χ. αποβιβάσθηκε στη Μεθώνη Πιερίας προκειμένου να αντιμετωπίσει τον Βασιλέα Περδίκκα Β΄.
Η επελθούσα όμως στη συνέχεια συνδιαλλαγή της Αθήνας με τον Περδίκκα Β΄ ματαίωσε εκείνη τη σύγκρουση.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.18ος, σελ.512.

Χαιρημων
Χαιρήμων

Στην ελληνική αρχαιότητα με το όνομα **Χαιρήμων** φέρονταν τα ακόλουθα πρόσωπα:

* Χαιρήμων (ποιητής), Αθηναίος τραγικός ποιητής,
* Χαιρήμων ο Αλεξανδρεύς, στωικός φιλόσοφος, ιστορικός και γραμματικός της ελληνιστικής περιόδου, και ο
* Χαιρήμων (ναύαρχος), Αθηναίος ναύαρχος.
Κέιπ Τάουν

Το **Κέιπ Τάουν** (αγγλικά: *Cape Town*, αφρικάανς: *Kaapstad*, ξόσα: *iKapa*, κυριολεκτικά: *Πόλη του Ακρωτηρίου*) είναι η νομοθετική πρωτεύουσα (έδρα του Κοινοβουλίου) και η τρίτη σε πληθυσμό πόλη της Νότιας Αφρικής. Επίσης είναι η επαρχιακή πρωτεύουσα της επαρχίας «Δυτικό Ακρωτήριο» (Western Cape).

Το Κέιπ Τάουν είναι πολύ γνωστό για το λιμάνι του, τη χλωρίδα της περιοχής και για δύο μοναδικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά: Το Τραπεζοειδές Όρος (Table Mountain) που δεσπόζει πάνω από την πόλη και το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, περί τα 30 χιλιόμετρα νότια. Εξαιτίας και αυτών των χαρακτηριστικών είναι ο δημοφιλέστερος τουριστικός προορισμός στη Νότια Αφρική.

Η Πόλη του Ακρωτηρίου ιδρύθηκε από τους Ολλανδούς ως απλός σταθμός ανεφοδιασμού για τα πλοία τους που μετέβαιναν στην Ανατολική Αφρική, τις Ινδίες και την Άπω Ανατολή πάνω από δύο αιώνες πριν τη διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ (1869). Η άφιξη στην τοποθεσία του Γιαν βαν Ρίμπεκ, στις 6 Απριλίου 1652 σηματοδότησε την ίδρυση του πρώτου μόνιμου οικισμού Ευρωπαίων στην Υποσαχάρια Αφρική. Η πόλη ξεπέρασε γρήγορα τον αρχικό της προορισμό και κατέστη η μεγαλύτερη πόλη στη Νότια Αφρική μέχρι την ανάπτυξη του Γιοχάνεσμπουργκ και του Ντέρμπαν.

Κατά την απογραφή του 2001 το Κέιπ Τάουν είχε πληθυσμό 2,95 εκατομμύρια κατοίκους, αλλά η μεγάλη έκταση του πολεοδομικού συγκροτήματος, 2.499 τετρ.χιλιόμετρα, η μεγαλύτερη στη Νότια Αφρική, έχει ως αποτέλεσμα συγκριτικώς χαμηλότερη πυκνότητα πληθυσμού (1.158 κάτοικοι ανά τετρ.χιλιόμετρο).

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
Εθνική Βιβλιοθήκη της Νότιας Αφρικής

## Πηγές
* Dewar, David, κ.ά.: *A Comparative Evaluation of Urbanism in Cape Town*. University of Cape Town Press, 1977.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κέιπ Τάουν - ο επίσημος ιστοτόπος
* Ο επίσημος τουριστικός οδηγός του «Δυτικού Ακρωτηρίου» και του Κέιπ Τάουν
* 

Κειπ
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Κωστής Χαιρόπουλος

Ο **Κωστής Χαιρόπουλος**, (1871-1935), ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, χρονογράφος, εκδότης βιβλίων - εφημερίδας και βουλευτής.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα.  Ήταν γιος του Καστοριανού σχολάρχη Χριστόδουλου Χαιρόπουλου. Αν και σπούδασε νομικά προτίμησε ν΄ ασχοληθεί στη συνέχεια με τη δημοσιογραφία χωρίς ποτέ να δικηγορήσει. Υπήρξε συνεργάτης του Ευάγγελου Κουσουλάκου στο σατυρικό "Σκριπ". Όταν αυτό μετατράπηκε σε καθημερινή πολιτική εφημερίδα ο Χαιρόπουλος ανέλαβε αρχισυντάκτης της για πολλά χρόνια. Αργότερα ασχολήθηκε με την έκδοση βιβλίων όπου και αναδείχθηκε ένας από τους σημαντικότερους εκδότες.

Από τα κέρδη των εκδοτικών του επιχειρήσεων το 1903 εξέδωσε την ημερήσια εφημερίδα "Χρόνος" η οποία και αποτέλεσε το επίσημο δημοσιογραφικό όργανο του κινήματος στο Γουδί και από τις στήλες της οποίας φέρεται να υποστηρίχθηκε η ιδέα της πρόσκλησης του Ε. Βενιζέλου από την Κρήτη. Πρωτοστάτησε όμως και σε κάθε άλλη προοδευτική πολιτική και κοινωνική κίνηση της εποχής. Αυτό είχε ως συνέπεια αφενός ν΄ απαγορευθεί η έκδοσή της το 1917 από το επαναστατικό στρατοδικείο, (εγκάθετη κυβέρνηση Βενιζέλου) αφετέρου ο διευθυντής του να συλληφθεί και να φυλακισθεί μέχρι το 1920.

Το 1920, με την μεταπολίτευση, η εφημερίδα "Χρόνος" άρχισε να επανεκδίδεται μέχρι το 1923 όπου και πάλι απαγορεύθηκε η κυκλοφορία της, επίσης από επαναστατικό στρατοδικείο. Το 1924 ξανάρχισε η κυκλοφορία της όπου και ανεστάλη για τρίτη φορά τον επόμενο χρόνο, το 1925. 
*Τελευταία η εφημερίδα ο "Χρόνος" επανεκδόθηκε το 1939, μετά τον θάνατό του, οριστικά πλέον από τον γιο του, επίσης δημοσιογράφο και μουσικοσυνθέτη τον Χρήστο Χαιρόπουλο.

Ο Κωστής Χαιρόπουλος ως δημοσιογράφος είχε επιδείξει ιδιαίτερο θάρρος και πείσμα σε οτιδήποτε παράνομο συνέβαινε, με αναμφισβήτητο ταλέντο δημοσιογραφίας. Η δε εφημερίδα του είχε γίνει φυτώριο των εκλεκτότερων στη συνέχεια δημοσιογράφων, "*της δημοσιογραφικής καλάμου*" όπως συνηθίζονταν τότε να λέγονται. Κύριο αντικείμενο της αρθρογραφίας του ήταν το χρονογράφημα που σημείωσε τεράστια επιτυχία. Με αυτό το είδος συνεργάσθηκε και με άλλες εφημερίδες όπως με την "Νέα Ημέρα", την "Πρωΐα" κ.ά. συγγράφοντας πλήθος χρονογραφημάτων με το γενικό τίτλο "Η κωμωδία της ζωής" και υπογράφοντας με το ψευδώνυμο "Απόμαχος". 
Επίσης στην εφημερίδα "Πρωΐα" το 1926 δημοσίευσε τα γεγονότα στο Γουδί όπως ο ίδιος τα έζησε καθώς και μεγάλο αριθμό δημοσιογραφικών απομνημονευμάτων με τον γενικό τίτλο "Δέκα χρόνια δημοσιογραφίας" που χαρακτηρίζονται σήμερα σημαντικού ιστορικού και λαογραφικού ενδιαφέροντος και ιδιαίτερα στους ερευνητές της ιστορίας της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Ο Κωστής Χαιρόπουλος υπήρξε επίσης και βουλευτής, είχε εκλεγεί δύο φορές βουλευτής της Φλώρινας.

## Πηγές

*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.18ος, σελ.512
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.60, σελ.329.

Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Ησυχαστήριο

Με την ονομασία **Ησυχαστήριο**, ή **ασκητήριο**, ή **ασκηταριό** χαρακτηρίζεται γενικά μοναστικό ίδρυμα που υπάγεται σε κυρίαρχη Μονή ή Μοναστήρι. Τα ησυχαστήρια εμφανίζονται συνηθέστερα ως καλύβες ή διαρρυθμισμένες κάπως σπηλιές στις οποίες εγκαθίστανται μοναχοί που επιθυμούν αυστηρότερη άσκηση (ν΄ ασκητεύουν), τελείως ανεμπόδιστα και μακριά από οποιαδήποτε κοσμική πρόκληση. Οι μοναχοί που διαμένουν σ΄ αυτά καλούνται ασκητές. Η τροφοδοσία τους γίνεται περίπου μία φορά την εβδομάδα από την κυρίαρχη Μονή.

Τα ησυχαστήρια συνήθως απαντώνται στους πλέον επικίνδυνους, ερημικούς και απόκρημνους τόπους δίνοντας πολλές φορές το δικαίωμα να χαρακτηρίζονται "αετοφωλιές". Η συγκοινωνία με αυτά γίνεται από δύσβατα στενά μονοπάτια, επικίνδυνες λαξευτές βαθμίδες και όχι σπάνια με σχοινιά και αλυσίδες. Με το πέρασμα του χρόνου πολλά αρχικά ησυχαστήρια εξελίχθηκαν σε Μοναστήρια όπως αυτά των Μετεώρων.

Στο Άγιο Όρος που υπάρχουν και τα περισσότερα ησυχαστήρια απαντώνται ως οικισμοί, όπως ο περίφημος **οικισμός [[Καρούλια]]**, που βρίσκεται στο δρόμο μετά τη Σκήτη Αγίας Άννας προς τη Μονή Μεγίστης Λαύρας, πάνω σε απόκρημνη περιοχή.

Ησυχαστήρια απαντώνται σχεδόν σ΄ όλο τον ελλαδικό χώρο, πλησίον Μοναστηριών.

## Δείτε επίσης
* Ησυχαστήριο Άγιος Βασίλειος
* Ησυχαστήριο της αδελφότητας των Δανιηλαίων
* Κελί (μοναστικό)
* Καλύβα (μοναστική)
* Κάθισμα (μοναστικό)

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου"
*Σ. Καδάς "Το Άγιο Όρος" Εκδοτική Αθηνών - Αθήνα 1989

Κατηγορία:Μοναχισμός
Χρομίος

Στην ελληνική μυθολογία, και ειδικότερα στα ομηρικά έπη, με το όνομα **Χρομίος** αναφέρονται τα παρακάτω 5 διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του βασιλιά της Τροίας Πριάμου. Ο Χρομίος πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Τεύκρο. Αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* ( κ.ε.).
# Γιος του Νηλέα και της Χλωρίδας, που μνημονεύεται τόσο στην *Ιλιάδα* (), όσο και στην *[[Οδύσσεια]]* (λ 286). Αδέλφια του Χρομίου αυτού ήταν ο βασιλιάς της Πύλου Νέστωρ, ο Περικλύμενος και η Πηρώ.
# Πολεμιστής από τη Λυκία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων και σκοτώθηκε από τον Οδυσσέα. Αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* ().
# Τρώας πολεμιστής (*Ιλιάδα*, Θ 275). 
# Κι άλλος Τρώας πολεμιστής (*Ιλιάδα*, , ). Αυτός ο Χρομίος ίσως ταυτίζεται με τον Χρόμιν (βλ.λ.).

* Ο αστεροειδής **32726 Χρομίος** (32726 Chromios), που ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, ονομάσθηκε έτσι από τα παραπάνω μυθικά πρόσωπα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Χρομιος
Χρομιος
Χρομιος
Σφραγισμένα χείλη

Τα **Σφραγισμένα χείλη** (Πρωτότυπος τίτλος: *The Reader*) είναι δραματική ταινία βασισμένη στομυθιστόρημα του Μπέρνχαρντ Σλινκ *[[Διαβάζοντας στη Χάννα]]* σε σκηνοθεσία του Στίβεν Ντάλντρι. Πρωταγωνιστούν οι Κέιτ Γουίνσλετ και Ρέιφ Φάινς. Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τους Άντονι Μινγκέλα και Σίντνεϊ Πόλακ. Η ταινία προτάθηκε για πέντε βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και της καλύτερης ταινίας, ενώ κατάφερε να χαρίσει στην Γουίνσλετ το Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου.

## Υπόθεση
Στη Γερμανία του 1958, ένας έφηβος, ο Μάικλ (Ντέιβιντ Κρος), γνωρίζεται στο τραμ με τη Χάνα Σμιτ (Κέιτ Γουίνσλετ), η οποία τον βοηθάει να επιστρέψει σπίτι του, όταν εκείνος αισθάνεται μία ξαφνική αδιαθεσία. Ο Μάικλ πάσχει από σοβαρή ασθένεια και πρέπει να μείνει σπίτι του για τρεις μήνες. Μετά την ανάρρωσή του, σπεύδει να βρει τη Χάνα για να την ευχαριστήσει που τον βοήθησε και οι δυο τους συνάπτουν ερωτική σχέση. Τα βράδια που περνάνε μαζί, της διαβάζει συχνά κάποια από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το ειδύλλιο τους διακόπτεται, όταν η Χάνα παίρνει προαγωγή και φεύγει χωρίς ν' αφήσει ίχνος πίσω της. Τα χρόνια περνούν και ο Μάικλ φοιτητής της νομικής πλέον, την ξανασυναντά ως κατηγορούμενη για εγκλήματα κατά των Εβραίων, κατά τη διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου.

## Διανομή
*Κέιτ Γουίνσλετ ως Χάνα Σμιτς
*Ρέιφ Φάινς ως Μάικλ Μπεργκ
*Ντέιβιντ Κρος ως νεαρός Μάικλ Μπεργκ
*Μπρούνο Γκαντς ως καθηγητής Ρολ
*Λένα Ολίν ως Ρόζε Μάτερ
*Αλεξάντρα Μαρία Λάρα ως Ιλάνα Μάτερ
*Καρολίνε Έρφουρτ ως Μάρτε
*Μπούργκχαρτ Κλάουσνερ ως δικαστής
*Λίντα Μπάσετ ως κα Μπρένερ
*Σουζάνε Λόταρ ως Κάρλα Μπεργκ
*Φόλκερ Μπρουχ ως Ντίτερ Σπεντς
*‎Σιλβέστερ Γκροτ ως κατήγορος
*Μαξιμίλιαν Μάουφ ως Ρούντολφ
*Χάικε Χάνολντ-Λιντς ως δεσμοφύλακας

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 2008
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής The Weinstein Company
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με το Ολοκαύτωμα
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γερμανικά μυθιστορήματα
Χρόμις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Χρόμις** (γενική «του Χρόμιος») είναι γνωστός ένας από τους γιους του Μίδωνα. Ο Χρόμις έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό των Τρώων ως αρχηγός των Μυσών. Ο Χρόμις αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Β, στίχος 858). Ο «Σχολιαστής» σε αυτό το ομηρικό χωρίο σημειώνει ότι ίσως ο Χρόμις να ταυτίζεται με το πρόσωπο που ονομάζεται «Χρομίος» στη ραψωδία Ρ (βλ. Χρομίος, το πέμπτο πρόσωπο).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Χρομις
Τιβέριος Χέμστερχοϋς

Ο **Τιβέριος Χέμστερχοϋς** (φλαμανδ. Tiberius Hemsterhuis, 9 Ιανουαρίου 1685 - 7 Απριλίου 1766) ήταν Ολλανδός μαθηματικός, φιλόλογος και ελληνιστής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γκρόνινγκεν το 1685. Δίδαξε μαθηματικά και φιλοσοφία στο Άμστερνταμ και ελληνική φιλολογία στη πόλη Φράνεκερ καθώς και στη Λέιντεν ή Λάινταν. Υπήρξε λάτρης του ελληνικού πνεύματος και δεινός ελληνιστής. Στη προσπάθειά του να αναδείξει τον ελληνικό πολιτισμό και την αναβίωση των κλασικών φιλολογικών σπουδών στη χώρα του, ίδρυσε τη περίφημη "Σχολή των Ελληνιστών".

Πέθανε στη πόλη που δίδασκε στη Λέιντεν το 1766.

Ο Τιβέριος Χέμστερχοϋς επιμελήθηκε των εκδόσεων αρχαίων συγγραφέων και εξέδωσε πολλά βιβλία μεταξύ των οποίων τα "Άπαντα του Λουκιανού" καθώς και των Αριστοφάνη, Ξενοφώντα, Πολυδεύκους κ.ά. Επίσης συνέγραψε πολλές μελέτες κυριότερες των οποίων ήταν:
* "*De graecae lingua praestantia*" (1720)
* "*De mathematum et philosophiae studio*" (1725)
* "*De litternum humaniorum studiis ad mores emendandos*" (1740) και τα 
* "*Anecdota Hemsterhuisiana*" που εκδόθηκαν 60 χρόνια μετά τον θάνατό του, το 1825.

Γιος του Τιβέριου Χέμστερχοϋς ήταν ο φιλόσοφος και θεωρητικός της τέχνης Φραντς Χέμστερχοϋς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου", τομ. 18ος, σελ. 411
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα", τομ. 61ος, σελ. 63.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ολλανδοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Ολλανδοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ελληνιστές
Αρχέλοχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αρχέλοχος** (που δεν πρέπει να συγχέεται με τον Αρχίλοχο) είναι γνωστός ένας από τους 11 (κατά τον Όμηρο) Αντηνορίδες, δηλαδή τα παιδιά του Τρωαδίτη Αντήνορα και της Θεανούς. Ο Αρχέλοχος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Αίαντα. Ο Αρχέλοχος είχε αναλάβει τη διοίκηση της μιας από τις 5 «μεραρχίες» του τρωικού στρατού, μαζί με τον αδελφό του Ακάμαντα και τον Αινεία. Ο Αρχέλοχος αναφέρεται σε δύο διαφορετικές ραψωδίες της *[[Ιλιάδα|Ιλιάδας]]* .

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Αρχελοχο
Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας
Αρχέμαχος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αρχέμαχος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Γιος του Ηρακλή και της Πατρούς, μιας από τις 50 Θεσπιάδες. Αναφέρεται στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Β΄ 7, 8).
# Γιος του Πριάμου, βασιλιά της Τροίας. Ο Αρχέμαχος αυτός δεν αναφέρεται στα ομηρικά έπη, αλλά μόνο, όπως και ο προηγούμενος, στη *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου* (Γ΄ 12, 5).
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Αρχεμαχος
Αρχεμαχος
Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας
Άλμος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Άλμος** ήταν Κορίνθιος πρίγκιπας, γιος του ιδρυτή και πρώτου βασιλιά της Εφύρας Σισύφου και της Μερόπης, της μόνης από τις Πλειάδες που παντρεύτηκε θνητό. Τα αδέλφια του Άλμου ήταν ο Γλαύκος του Σισύφου, ο Θέρσανδρος και ο Ορνυτίωνας, πιθανότατα ο Σίνων και ο Πορφυρίων. Ο Παυσανίας μας πληροφορεί ότι ο Άλμος είχε δύο κόρες την Χρύση και την Χρυσογένεια που παντρεύτηκαν αντίστοιχα τους θεούς Άρη και Ποσειδώνα. Ο γιος της Χρύσης με τον Άρη ήταν ο Φλεγύας που κληρονόμησε τον Ορχομενό όταν πέθανε άτεκνος ο Ετέοκλος. Ο γιος της Χρυσογένειας με τον Ποσειδώνα ήταν ο Χρύσης που διαδέχθηκε τον Φλεγύα στον Ορχομενό, γιος του ήταν ο Μινύας. Σε μια άλλη ιστορική πηγή καταγράφεται ο Μινύας σαν γιος του Ποσειδώνα και της Χρυσογένειας, όχι εγγονός του. Ο Άλμος χρεώνεται και ο ίδιος επίσης σαν πατέρας του Μινύα. Οι περισσότερες πληροφορίες καταγράφονται από τον Παυσανία στο έργο του *"Περιγραφή της Ελλάδας"*. Ο Άλμος δέχτηκε από τον Ετέοκλο ένα τεμάχιο γης στον Ορχομενό, στα νεότερα χρόνια πήρε από τον ίδιο το όνομα Όλμωνες καθώς γράφει ο Παυσανίας (Θ΄ 34, 10): *«...του έδωσε ένα μέρος της χώρας, όχι πολύ, για να κατοικήσει, και η κώμη τότε ονομάσθηκε Άλμωνες από τούτο τον Άλμο. Μετά όμως από καιρό επεκράτησε το όνομα Όλμωνες»*. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος καταγράφει τον Άλμο σαν *"Όλμο"* πιθανότερα από το όνομα του χωριού.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παυσανίου *Ελλάδος Περιήγησις* Θ΄ («Βοιωτικά»), μετάφραση Ν.Σ. Μπαξεβανάκι, έκδ. «Πάπυρος» (βιβλιοθήκη αρχ.Ελλ.συγγραφέων - αρ. 216), Αθήνα 1956
*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 108

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Βοιωτίας
Αρχεπτόλεμος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αρχεπτόλεμος** είναι γνωστός ο γιος ενός Τρώα, του Ιφίτου. Ο Αρχεπτόλεμος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ο ηνίοχος του αρχιστρατήγου των Τρώων, του Έκτορα. Ο Αρχεπτόλεμος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Θ, στίχοι 128, 312).

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **65590 Αρχεπτόλεμος** (65590 Archeptolemos), που ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από αυτό το μυθικό πρόσωπο.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Αρχεπτολεμος
Καλίνδοια

Τα **Καλίνδοια** ήταν μία πόλη του αρχαίου Βασιλείου της Μακεδονίας. Η θέση της, 55 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Θεσσαλονίκης, ταυτοποιήθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα χάρη σε μία στήλη με επιγραφή της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η οποία βρέθηκε τυχαία σε ένα χωράφι του Καλαμωτού Θεσσαλονίκης από την Ιουλία Βοκοτοπούλου. Το γεγονός αυτό τοποθετεί τα Καλίνδοια στο νότιο άκρο της χώρας της Βοττιαίας ή Βοττικής. Πλούσια περιοχή, τα Καλίνδοια είχαν Εκκλησία του Δήμου. Η ελληνική φυλή των Βοττιαίων εγκαταστάθηκε εκεί τον 7ο αιώνα π.Χ. και συμβίωσε ειρηνικά με τα θρακικά φύλα που ζούσαν σην ίδια περιοχή. Τα Καλίνδοια αναφέρονται στους συμμαχικούς καταλόγους των αρχαιών Αθηνών, καθώς και στον επιδαύριο κατάλογο θεωροδόκων του 360-359 π.Χ.: το όνομα θεωροδόκου από τα Καλίνδοια που αναφέρεται είναι «Παυσανίας», ίσως ο κάτοχος του μακεδονικού θρόνου το 368-360 π.Χ..

Δύο υψώματα («τούμπες») αποτελούν τον αρχαιολογικό χώρο των Καλινδοίων. Στο ένα βρέθηκαν ίχνη οικισμού από τη νεολιθική εποχή, ενώ στο άλλο από την αρχαϊκή εποχή και μετά. Μετά την αρχική ανακάλυψη έλαβαν χώρα κάποιες αρχαιολογικές τομές, αλλά και πολλές αρχαιοκαπηλικές δράσεις, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις. Τα τελευταία χρόνια, από το 2003, τα Καλίνδοια ανασκάπτονται από τον αρχαιολόγο Κώστα Σισμανίδη. Αρκετά είναι τα ευρήματα, μεταξύ των οποίων νομίσματα, στήλες, γλυπτά, ειδώλια, κοσμήματα, ψηφίσματα και πολλές επιγραφές. Η ανασκαφή γίνεται σε ένα αρχαίο οικοδομικό συγκρότημα, το «Σεβαστείον», που βρισκόταν μάλλον στην αγορά των Καλινδοίων: Η αυτοκρατορική περίοδος της ρωμαϊκής εποχής συνοδεύθηκε από την καθιέρωση της λατρείας των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, η οποία απέκτησε οικουμενικές διαστάσεις και οι αυτοκράτορες λατρεύονταν στα «Σεβαστεία», όπως αυτό. Ανακαλύφθηκε ήδη ανδριάντας του Οκταβιανού Αυγούστου από τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ.. Μέρος των ευρημάτων παρουσιάσθηκε σε έκθεση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης το 2008.

## Πηγές
* Γιώτας Συκκά: *[https://web.archive.org/web/20120206014240/http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_31/01/2008_257526 Η αρχαία πόλη Καλίνδοια αποκαλύπτεται στο κοινό]*, εφημερίδα Η Καθημερινή'', 31/01/2008

Καλινδοια
Κατηγορία:Αρχαία Μυγδονία
Χρύσιππος ο ιατρός

Με το όνομα **Χρύσιππος** είναι γνωστοί οι παρακάτω 4 γιατροί της αρχαιότητας:

# Ο πιο ονομαστός ήταν γιος του Ερινέου από την Κνίδο και άκμασε περί το 400 π.Χ. ή στο πρώτο μισό του 4ου αιώνα π.Χ.. Τον αναφέρει ο Διογένης ο Λαέρτιος. Υπήρξε μαθητής του περίφημου συμπατριώτη του, αστρονόμου και μαθηματικού Ευδόξου. Μαζί του ο Χρύσιππος περιόδευσε την Αίγυπτο. Μαθητές του Χρυσίππου αναφέρονται ότι ήταν ο βασιλιάς της Μακεδονίας Αντίγονος Γονατάς, ο ιατρός Αριστογένης και οι φιλόσοφοι Μητρόδωρος και Μήδιος. Ο Χρύσιππος ασχολήθηκε πολύ με την Ανατομία και τη Βοτανική. Συνέγραψε πολλά έργα, μεταξύ των οποίων και το έργο *«Περί λαχάνων και διαίτης»*, του οποίου ο Πλίνιος διέσωσε αποσπάσματα σε λατινική μετάφραση.
# Ο γιος του προηγούμενου. Γεννήθηκε στη Ρόδο το 318 π.Χ.. Διετέλεσε προσωπικός ιατρός της Αρσινόης, πρώτης συζύγου του βασιλιά Πτολεμαίου Β΄, ο οποίος τελικά τον κατεδίκασε σε θάνατο. Συνέγραψε το έργο *«Περί φυσικών θεωρημάτων»*.
# Μαθητής του Ασκληπιάδη. Συνέγραψε το έργο *«Περί σκωλήκων»*.
# Περίφημος ανατόμος, ο δάσκαλος του μεγάλου Αλεξανδρινού ιατρού Ερασιστράτου.

## Πηγές
* Το άρθρο «Χρύσιππος» του Οδ. Κ. Εξαρχάκη στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 22, Αθήνα 1975
* Ιωάννη Κακαβούλια: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 285

Χρυσιππος
Ασαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ασαίος** είναι γνωστός ένας από τους Αχαιούς πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ασαίος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον αρχιστράτηγο των Τρώων, τον Έκτορα. Ο Ασαίος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Λ, στίχος 301).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Αστεροπαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αστεροπαίος** (από την ομηρική λέξη *αστεροπή* = αστραπή, κεραυνός) είναι γνωστός ένας πολεμιστής που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ηγεμόνας των Παιόνων και σύμμαχος των Τρώων. Ο Αστεροπαίος, που ήταν γιος του Πηλεγόνα και εγγονός του ποτάμιου θεού Αξιού, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Ο Αστεροπαίος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Μ 102, Φ 137 κ.ε.) και είναι ο μόνος ήρωας που κατορθώνει να πληγώσει τον ημίθεο Αχιλλέα (Φ 166-167), παρότι μετά από λίγο σκοτώνεται από αυτόν.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 4805 Αστεροπαίος (4805 Asteropaios), που ανακαλύφθηκε το 1990 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από αυτό το μυθικό πρόσωπο.

Το όνομα Αστεροπαίος αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα. Στον Όμηρο απαντά και η λέξη αστεροπή η οποία σημαίνει αστραπή λάμψη. 
Η λέξη αστεροπή απαντά και στον Ησίοδο.(Θεογονία) Ο Θεός Δίας αποκαλείται «στερεοπηγερέτας» κατά το «νεφεληγερέτα Ζεύς» και αστεροπητής που σημαίνει αστραπηβόλος.

Ο Δίας αποκαλείται αστεροπητής και στον Ησίοδο (Θεογονία) Στον Τρωικό πόλεμο, οι Παίονες, πρωτεύουσα των οποίων ήταν η Αμυδώνα, χτισμένη στις όχθες του Αξιού, το σημερινό Αξιοχώρι, Κιλκίς συμμετείχαν ως σύμμαχοι των Τρώων με αρχηγό τους τον Πυραίχμη. 
Μαζί του πολεμούσε ακόμη ο Αστεροπαίος, ο γιος του Πηλεγόνα, ο οποίος ήταν παιδί του ποτάμιου Θεού Αξιού και της Νύμφης Περίβοιας. Κι οι δυο, ωστόσο, σκοτώθηκαν ο Πυραίχμης από τον Πάτροκλο και ο Αστεροπαίος από τον Αχιλλέα. 

Ο Αστεροπαίος ένας από τους αρχηγούς της Παιονίας λέγουν ότι ευλόγως ελέγετο υιός του Πηλεγόνος και ότι οι οι ίδιοι οι Παίονες εκαλούντο Πελαγόνες. Αυτό το οποίο γράφει και ο Στράβων είναι ότι ο Αστεροπαίος καταγόταν από την Παιονία της Μακεδονίας και ότι οι Παίονες εκαλούντο Πελαγόνες. Έλαβε μέρος στο πλευρό των Τρώων στον εμφύλιο Τρωικό Πόλεμο, έναν πόλεμο μεταξύ ανθρώπων που είχαν την ίδια γλώσσα,την ίδια θρησκεία και τα ίδια ήθη και έθιμα. Αυτό προκύπτει από το διάλογο του Διομήδους με το Γλαύκο (Ιλιάς Ζ123) Έλληνες και Τρώες ήταν αδελφοξαδέλφια.

Γνωρίζουμε από τον Όμηρο ότι ο Αξιός ήταν πλατύς, ότι είχε «ωραιότατο νερό» (Β 848-850) και ότι έκανε «βαθιά στροβιλίσματα» (Φ 143), ότι από «τη μακρινή Αμυδώνα, από τα μέρη του Αξιού» προέρχονταν οι Παίονες «με τα αγκυλωτά τόξα» (Β 848-850) «που φορούσαν περικεφαλαίες με αλογοουρά» (Π 287-288) και ότι τους συνόδευε ο Πυραίχμης, τον οποίο χτύπησε με δόρυ ο Πάτροκλος. Εκτός από τον Πυραίχμη αναφέρεται και ο Αστεροπαίος, γιος του Πηλεγόνη που κι αυτός με τη σειρά του ήταν γιος του Αξιού.
Στους μύθους δηλαδή που παραδίδει ο Όμηρος περιλαμβάνεται και ο έρωτας του ποταμού με τη μεγαλύτερη κόρη του Ακεσσαμενού, βασιλιά της γειτονικής στον Αξιό Πιερίας, την Περίβοια (Φ 143). Ο ίδιος ο Αστεροπαίος δηλώνει στον Αχιλλέα:
*Η γενιά μου κατάγεται από τον πλατύροο Αξιό, εκείνον τον Αξιό που το ωραιότατο νερό του τρέχει πάνω στη γη. Αυτός γέννησε τον Πηλεγόνη, ικανό στο δόρυ. Κι αυτός λένε ότι γέννησε εμένα.* Ιλ. Φ 154-160).

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Αστεροπαιος
Αστύαλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αστύαλος** (από τις ομηρικές λέξεις *άστυ* = πόλη και *αλς* = αλάτι, θάλασσα) είναι γνωστός ένας Τρωαδίτης πολεμιστής. Ο Αστύαλος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Πολυποίτη, τον Θεσσαλό γιο του Πειρίθου και της Ιπποδαμείας. Ο Αστύαλος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ζ, στίχος 29).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Αστυαλος
Πολυφωνία

Ως **πολυφωνία** ή πολυφωνική μουσική, χαρακτηρίζεται κάθε μουσικό είδος το οποίο βασίζεται σε πολλές μελωδικές γραμμές, οι οποίες συμπλέκονται κατάλληλα σχηματίζοντας μία πολυγραμμική υφή.

Η μουσική είναι πολυφωνική από τον 12ο αιώνα μέχρι την εποχή του Μπαρόκ.
Ο πρώτος σταθμός στην εξέλιξη της πολυφωνίας σημειώνεται κατά τις αρχές του 9ου αιώνα, όπου εμφανίζεται για πρώτη φορά το όργκανουμ.

12ος αιώνας: Στη Γαλλία προστέθηκε το στοιχείο του ρυθμού.

13ος αιώνας: τρίφωνο μοτέτο με κοσμικό περιεχόμενο. Ταυτόχρονα με το θρησκευτικό.

Κύριος εκπρόσωπος της πολυφωνικής μουσικής θεωρείται ο Τζιοβάννι Πιερλουΐτζι ντα Παλεστρίνα (1526 - 1594). Χάρη στην υψηλής αισθητικής πολυφωνική γραφή του, ολόκληρη η εποχή του χαρακτηρίστηκε ως ο Χρυσός Αιώνας της πολυφωνίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
Μιθριδάτις

Η **Μιθριδάτις** (... - 63 π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα του Πόντου, που έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο. Υπήρξε κόρη του διάσημου βασιλιά και πολεμίου της Ρώμης, Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Ευπάτορα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η μοναδική αναφορά στο πρόσωπό της παρέχεται από τον ιστορικό Αππιανό, ο οποίος παρέχει πολύτιμο ιστορικό υλικό αναφορικά με τους πολέμους, που διεξήγαγε ο πατέρας της εναντίον των Ρωμαίων. Σε κάποια χρονική στιγμή, που παραμένει μυστήριο για τους σύγχρονους μελετητές, η Μιθριδάτις και η αδελφή της, η Νύσσα, αρραβωνιάστηκαν, με τη διαμεσολάβηση τού πατέρα τους, δύο από τους διεκδικητές τού θρόνου της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου: ο ένας τελικά βασίλευσε με το όνομα Πτολεμαίος ΙΒ΄ Αυλητής (πατέρας της διάσημης Κλεοπάτρας Ζ΄), ενώ ο δεύτερος, επίσης Πτολεμαίος, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Κύπρου πριν την κατάκτησή της από τους Ρωμαίους. Η αφήγηση του Αππιανού δεν διευκρινίζει ποια κόρη αρραβωνιάστηκε ποιον βασιλιά.

Εντούτοις ο γάμος αυτός δεν είχε πραγματοποιηθεί την περίοδο που ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ αποκλείστηκε στο Παντικάπαιον, δίχως ελπίδα διάσωσής του από τους Ρωμαίους. Τα δύο κορίτσια εξακολουθούσαν να διαμένουν μαζί του. Όταν τους ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αυτοκτονήσει με δηλητήριο (63 π.Χ.), εκείνα επέμειναν έντονα να μοιραστούν την τραγική του μοίρα και δεν τον άφησαν να δοκιμάσει, προτού πάρουν οι ίδιες μία δόση. Τα αποτελέσματα υπήρξαν άμεσα επάνω τους, ωστόσο ο Μιθριδάτης κατέφυγε στο θάνατο με σπαθί, όταν το δηλητήριο απέτυχε να τον σκοτώσει. Αξιοσημείωτα ο Δίων Κάσσιος αποδίδει το θάνατο του βασιλιά σε δολοφονία, αφού ωστόσο είχε προλάβει να θανατώσει τα κοντινά του πρόσωπα με δηλητήριο.

## Δείτε επίσης
*Δυναστεία των Μιθριδατιδών
*Πόντος
*Ελληνιστική περίοδος

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Αππιανός, «Ρωμαϊκή Ιστορία: Οι Μιθριδατικοί Πόλεμοι», Αγγλικά 
*Δίων Κάσσιος, «Ρωμαϊκή Ιστορία», Αγγλικά
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*, Σχόλιο Νο32, μελέτη αναφορικά με τη χρονολόγιση των αρραβώνων της Μιθριδάτιδος και της Νύσσας με πλούσια βιβλιογραφία.

Μιθριδατις
Μιθριδατις
Μιθριδατις
Έλενος της Ηπείρου

Ο **Έλενος** ήταν πρίγκιπας του Βασιλείου της Ηπείρου κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του περιβόητου βασιλιά Πύρρου και της Βιρκέννας, κόρης του Βαρδύλλιος από την Ιλλυρία.

Σε πολύ νεαρή ηλικία συνόδεψε τον πατέρα του στη φιλόδοξη εκστρατεία του στην Ιταλία. Θεωρείται πως ο Πύρρος, ευχαριστημένος με τις επιτυχίες του στη Σικελία, σκόπευε να εγκαταστήσει εκεί το γιο του ως βασιλιά. Ωστόσο το ρεύμα της τύχης άλλαξε. Όταν ο Πύρρος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τόσο τη Σικελία όσο και την Ιταλία, άφησε τον Έλενο στον Τάραντα, μαζί με το Μίλωνα, επικεφαλής της φρουράς που έμεινε εκεί, να φυλάει τη μοναδική πόλη που απέμεινε υπό την εξουσία του.  Λίγο καιρό αργότερα τους ανακάλεσε στην πατρίδα, εξαιτίας των νέων ευκαιριών επέκτασης που παρουσιάστηκαν στη Μακεδονία και τη Νότια Ελλάδα.

Ο Έλενος συνόδεψε τον πατέρα του στην εκστρατεία που πραγματοποίησε στην Πελοπόννησο το 272 π.Χ. Μετά τη μοιραία νυχτερινή επίθεση στο Άργος, η οποία στοίχισε στον Πύρρο τη ζωή, ο Έλενος έπεσε στα χέρια του Αντίγονου Γονατά, ο οποίος όμως του φέρθηκε με μεγαλοψυχία και τις τιμές που άρμοζαν στη θέση του. Τελικά τον έστειλε με ασφάλεια πίσω στην Ήπειρο, όπου μετέφερε τα λείψανα του πατέρα του. Μετά το περιστατικό αυτό δεν διαθέτουμε άλλες πληροφορίες για το πρόσωπό του.

## Δείτε επίσης
*Δυναστεία των Αιακιδών
*Αρχαία Ήπειρος
*Ελληνιστική Περίοδος

## Πηγές
;Αρχαίες

;Σύγχρονες
*William Smith, *«Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology»*, (1870), Λήμμα: Helenus

Κατηγορία:Δυναστεία των Αιακιδών
Μπουχάρα (επαρχία)

Η **Μπουχάρα** (ουζμπεκικά: Buxoro viloyati/Бухоро вилояти) είναι επαρχία του Νοτιοδυτικού Ουζμπεκιστάν. Κατά μεγάλο ποσοστό η περιοχή καταλαμβάνεται από την έρημο Κιζίλ Κουμ. Έχει έκταση 40.300 τ.χ. και ο πληθυσμός της φτάνει τα 1.595.900 κατοίκους από τους οποίους το 71% ζει σε επαρχιακές περιοχές.
Η πρωτεύουσα ονομάζεται Μπουχάρα (Μπουχόρο). Άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Αλάτ το Καρακιούλ το Γκιτζντουβόν και το Καγκάν.

Η παλαιά πόλη Μπουχάρα είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Σώζονται τόσα πολλά ιστορικά και αρχιτεκτονικά μνημεία που σε σημείο η πόλη να χαρακτηρίζεται «ζωντανό μουσείο».

Στην περιοχή υπάρχουν αποθέματα φυσικού αερίου, πετρελαίου, γραφίτη και μαρμάρου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Μπουχαρα
Ταγκάλογκ

Οι **Ταγκάλογκ** είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εθνογλωσσική ομάδα στις Φιλιππίνες. Το όνομα τους προέρχεται από το όνομα *ταγκαιλόγκ* που σημαίνει *«άνθρωποι που ζουν κοντά στο ποτάμι»*. Τα τελευταία χρόνια πλέον αυτοαποκαλούνται Φιλιππινέζοι.

## Πληθυσμός
Οι Ταγκάλογκ είναι περίπου 15 εκατομμύρια. Ομιλούν τη γλώσσα Ταγκάλογκ και μερικές διαλέκτους της. Ως προς το θρήσκευμα οι περισσότεροι είναι χριστιανοί. Ένας σημαντικός αριθμός των ταγκάλογκ χαρακτηρίζονται ως Μεστίζο, καθώς έχουν και κινεζική ή ισπανική ή αμερικάνικη καταγωγή.

## Πολιτισμός
Ο πολιτισμός των Ταγκάλογκ ήταν πολύ διαφορετικός σε σχέση με σήμερα. Οι επιρροές της Κίνας, της Ισπανίας και της Αμερικής έχουν διαμορφώσει τον πολιτισμό των Ταγκάλογκ που ουσιαστικά είναι και ο φιλιππινέζικος πολιτισμός. Οι Ταγκάλογκ συμμετείχαν ενεργά στις μεγαλύτερες στιγμές της φιλιππινέζικης ιστορίας όπως η φιλιππινέζικη επανάσταση.

## Ιστορία
Η προφορική παράδοση των Ταγκάλογκ έχει διασωθεί σε αντίθεση με τη γραπτή. Η περιοχή Μπατάνγκας είναι το σημείο μηδέν για τους Ταγκάλογκ και η καρδιά του πολιτισμού τους.
Οι Ταγκάλογκ οργάνωσαν πολλές επαναστάσεις κατά των Ισπανών αποίκων. Μάλιστα ο εθνικός ήρωας
των Φιλιππίνων, Χοσέ Ρισάλ, ήταν Ταγκάλογκ στην καταγωγή. Κατά τη διάρκεια της φιλιππινέζικης επανάστασης το 1898, πολλοί από τους αρχηγούς της, όπως ο Εμίλιο Αγκιλνάδο, ο Απολινάριο Μαμπίνι, ο Αντρές Μπονιφάσιο και ο Εμίλιο Τζακίντο ήταν Ταγκάλογκ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φιλιππίνες
Κατηγορία:Έθνη
Μανδαρίνος

[thumb|right|210px|Μανδαρίνος επί [δυναστεία Τσινγκ|δυναστείας Τσινγκ (Qing)  (1644-1912)]]
**Μανδαρίνοι** ονομάζονταν από τους Ευρωπαίους, κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας, οι ανώτεροι πολιτικοί και στρατιωτικοί λειτουργοί της αυτοκρατορικής Κίνας, οι οποίοι στην κινεζική γλώσσα ονομάζονταν *κου-ουέν*. Σήμερα, ο όρος χρησιμοποιείται για κάθε δημόσιο υπάλληλο ή αξιωματούχο που υπηρετεί τυφλά τους ανώτερούς του, με μοναδικό σκοπό την άνοδό του στην ιεραρχία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Κίνας
Κατηγορία:Δυναστεία των Τζοσόν
Φεργκάνα (επαρχία)

Η **Φεργκάνα** (Ουζμπέκικα: *Farg‘ona viloyati*) είναι μια επαρχία του Ουζμπεκιστάν που καταλαμβάνει το  νότιο τμήμα της κοιλάδας Φεργκάνα στα ανατολικά σύνορα της χώρας. Συνορεύει με την Κιργιζία, το Τατζικιστάν και τις επαρχίες Ναμαγκάν και Αντιτζάν του Ουζμπεκιστάν. Ο πληθυσμός της περιοχής ανέρχεται σε 2,597,000 με παραπάνω από το 71% του πληθυσμού να ζει στην επαρχία.

Η πρωτεύουσα της περιοχής είναι η Φεργκάνα με 214,000 κατοίκους. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Κοκκάντ η Μαργκιλάν και η Ρισντάν.

Το κλίμα της περιοχής είναι ηπειρωτικό με ακραίες διαφορές θερμοκρασίας το χειμώνα και το καλοκαίρι.

Η αγροτική παραγωγή και η κτηνοτροφία είναι οι κύριες ασχολίες των κατοίκων της περιοχής. Η βιομηχανία επικεντρώνεται στα διυλιστήρια πετρελαίου στην παραγωγή λιπασμάτων στην κλωστοϋφαντουργία
και στις χειροτεχνίες με άξια αναφοράς την αγγειοπλαστική.

## Παραπομπές


Φεργκανα
Αλκυονέας της Μακεδονίας

Ο **Αλκυονέας** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν πρίγκιπας και διάδοχος του θρόνου του Βασιλείου της Μακεδονίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Πατέρας του ήταν ο βασιλιάς Αντίγονος Β΄ Γονατάς και μητέρα του η Αθηναία ερωμένη του τελευταίου, η Δημώ. Παρόλο που ο Αλκυονέας γεννήθηκε πριν το γάμο του πατέρα του με την πριγκίπισσα των Σελευκιδών, τη Φίλα, ο γιος της Δημήτριος, δεν ονομάστηκε διάδοχος παρά μετά το θάνατο του Αλκυονέα στη μάχη, ο οποίος κατά τα φαινόμενα προοριζόταν για βασιλιάς παρά το γεγονός πως δεν ήταν τέκνο επίσημης βασίλισσας.

Αυτό που είναι γνωστό είναι πως ο πατέρας του μερίμνησε ιδιαίτερα για τη μόρφωση του γιου του, καλώντας το στωικό φιλόσοφο Ζήνωνα να αναλάβει τη διαπαιδαγώγισή του. Ο τελευταίος ένιωσε πως ήταν πολύ ηλικιωμένος για να αναλάβει την αποστολή, αποστέλλοντας στη θέση του το μαθητή και φίλο του Περσαίο από το Κίτιο. Ενδεικτικό γεγονός της εκτίμησης του Αντιγόνου προς το διάδοχό του ήταν πως οργάνωσε μεγαλοπρεπείς γιορτές στην Αθήνα για τον εορτασμό των γενεθλίων του.

Ο Αλκυονέας συνόδευσε τον πατέρα του στην εκστρατεία που πραγματοποίησε στη νότια Ελλάδα ενάντια στο βασιλιά Πύρρο της Ηπείρου. Ο Πλούταρχος αφηγείται ένα περιστατικό που σχετίζεται με τη νίκη των Μακεδόνων στο Άργος. Όταν ο Πύρρος αποκεφαλίστηκε από ένα στρατιώτη του Αντίγονου, το Ζώπυρο, ο Αλκυονέας πήρε το κεφάλι και το άφησε στα πόδια του πατέρα του. Βλέποντας το θέαμα ο Αντίγονος εξοργίστηκε και χτύπησε το γιο του αποκαλώντας τον ιερόσυλο και βάρβαρο. Κατόπιν ξέσπασε σε λυγμούς θυμούμενος τα γυρίσματα της τύχης που είχαν πλήξει τον παππού και τον πατέρα του. Λίγο αργότερα ο Αλκυονέας εντόπισε το γιο του Πύρρου, τον Έλενο, σε αξιοθρήνητη κατάσταση, ντυμμένο με κουρέλια. Αντί να τον βλάψει του φέρθηκε με ευγένεια και τον οδήγησε στον πατέρα του. Ο Αντίγονος, πρόθυμος να ολοκληρώσει το μάθημά του, επαίνεσε το γιο του για αυτό που έκανε, του υπέδειξε όμως πως ώφειλε ακόμη να τον παρουσιάσει με καλύτερα ρούχα, καθώς αυτά ντρόπιαζαν τους νικητές της μάχης.

Ο Αλκυονέας έχασε τη ζωή του τα επόμενα χρόνια κατά τη διάρκεια μιας μάχης την οποία αγνοούμε. Πιθανώς το γεγονός να έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του Χρεμονίδειου Πολέμου (267 π.Χ. - 261 π.Χ.) Σαν αποτέλεσμα, διάδοχος του βασιλείου ορίστηκε ο ετεροθαλής αδερφός του και γιος του πατέρα του από τη Φίλα, Δημήτριος Β΄ Αιτωλικός.

## Σημειώσεις


## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Αντιγονιδών
* Μακεδονικό βασίλειο
* Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Ζαν-Ζοζέφ Ραμπεαριβέλο

Ο **Ζαν-Ζοζέφ Ραμπεαριβέλο** (γαλλικά: *Jean-Joseph Rabearivelo*, 4 Μαρτίου 1903 - 22 Ιουνίου 1937) θεωρείται ευρέως ένας από τους πρώτους Αφρικανούς ποιητές της σύγχρονης εποχής. Το 1926 νυμφεύτηκε τη Μαίρη Ραζαφιτρίμο, με την οποία απέκτησε 5 παιδιά. Υιοθέτησε τις γαλλικές αξιώσεις ότι ήταν Γάλλος εκτός από Μαλαγάσιος, ωστόσο το Παρίσι του αρνήθηκε το αίτημα να ζήσει και να εργαστεί εκεί. Ο λογοτέχνης στενοχωρέθηκε μετά την άρνηση και τελικά αυτοκτόνησε το 1937.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε με το όνομα Ζοζέφ-Καζιμίρ στην Ταναναρίβη (σημερινό Ανταναναρίβο) , το 1901, μόλις πέντε χρόνια μετά την ανακήρυξη του νησιωτικού κράτους σε γαλλική αποικία. Γιος ανύπαντρης μητέρας, διώχθηκε από το κολέγιο του Αγίου Μιχαήλ σε ηλικία 13 ετών, επειδή αρνήθηκε να γίνει μέλος του θρησκευτικού τάγματος. Για μικρό χρονικό διάστημα παρακολούθησε μαθήματα σε δημόσιο σχολείο και στη συνέχεια εγκατέλειψε την επίσημη εκπαίδευση και άσκησε διάφορες μικροδουλειές στη διάρκεια της αποικιακής διακυβέρνησης. Το 1924 ξεκίνησε να εργάζεται ως διορθωτής κειμένων στο Imprimerie της Ιμερίνα. Για τα πρώτα δύο χρόνια εργαζόταν χωρίς μισθό. Παρά το γεγονός αυτό συνέχισε να εργάζεται εκεί ως το τέλος της ζωής του. Σε ολόκληρη τη ζωή του είχε συσσωρευμένα χρέη σε συνδυασμό με το χαμηλό μισθό του και υπέφερε από οικονομικά προβλήματα, τα οποία επιδεινώθηκαν από το πάθος του για τον τζόγο, την αγάπη για την απόκτηση βιβλίων και την αγάπη για το όπιο. Στις 23 Ιουνίου του 1937 έχοντας αφήσει επιστολές αποχαιρετισμού, ο ποιητής αυτοχειριάστηκε με κυάνιο. Οι τελευταίες του στιγμές καταγράφηκαν από τον ίδιο στο προσωπικό του ημερολόγιο *Calepins Bleu (Γαλάζια Σημειωματάρια)*, που καλύπτουν γύρω στις 1.800 σελίδες.

## Έργο
Στα έργα του παρουσιάζεται η γεωγραφία και αποτυπώνεται η φολκλορική ζωή στη Μαδαγασκάρη, που είναι και η γενέτειρά του. Ωστόσο, τα έργα του παρουσιάζουν ομοιότητες με τους Γάλλους συμβολιστές και υπερρεαλιστές ποιητές. Πολλά βιβλία του εκδόθηκαν από τον εκδοτικό οίκο του και πιθανότατα αυτό αποτέλεσε αιτία για να παραμείνει ο ίδιος εκεί. Ήταν κυρίως αυτοδίδακτος και μανιώδης αναγνώστης βιβλίων. Εξέδωσε ανθολογίες της μαλαγασικής ποίησης και ήταν ενεργός σε δύο λογοτεχνικά περιοδικά, τα *18 Latitude Sud* και *Capricorne*. Από τα 20 λογοτεχνικά του έργα, φαίνεται ότι μόνο τα μισά από αυτά είχαν εκδοθεί την περίοδο του θανάτου του. 

## Ολοκληρωμένα έργα
Ο Ραμπεαριβέλο συνέγραψε ποιήματα, θεατρικά έργα και κριτική για λογοτεχνικά έργα. 
* *La coupe de cendres* (1924)
* *Sylves* (1927)
* *Volumes* (1928) 
* *Τα Παιδιά του Ορφέα* (Enfants d'Orphée) (1931)
* *Presque-Songes* (1934)
* *Traduit de la Nuit* (1935)
* *Imaitsoanala* (1935)
* *Chants pour Abéone* (1936).

Η πρώτη μετάφραση στα αγγλικά του έργου του "'Μεταφρασμένο από τη Νύχτα'', από το Ρόμπερτ Τσίλερ, εκδόθηκε από τις εκδόσεις Λασκό το 2007.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σύντομη βιογραφία στα αγγλικά (Bookrags).
* Jean-Joseph Rabearivelo, παρουσίαση του συγγραφέα (στα γαλλικά) της Κλερ Ριφάρ, με βιβλιογραφία και κριτική ("île en île").

Κατηγορία:Μαλαγάσιοι ποιητές
Κατηγορία:Μαλαγάσιοι θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Κριτικοί
Εχεκράτης της Μακεδονίας

Ο **Εχεκράτης** ήταν πρίγκιπας του Βασιλείου της Μακεδονίας, μέλος της Δυναστείας των Αντιγονιδών. Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος ο Καλός, γιος του Δημητρίου Α΄ του Πολιορκητή και μετέπειτα βασιλιάς της Κυρήνης. Μητέρα του ήταν η πρώτη σύζυγος του Δημητρίου, η Ολυμπιάδα από τη Λάρισα. Αμφιθαλής αδελφός του υπήρξε ο βασιλιάς Αντίγονος Γ' Δώσων της Μακεδονίας. Για τη ζωή του δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο, ωστόσο αναφέρεται πως είχε έναν γιο, τον οποίο ονόμασε προς τιμήν του αδερφού του Αντίγονο. Ο τελευταίος ήταν ο εκλεκτός του βασιλιά Φιλίππου Ε' για τη διαδοχή μετά την εκτέλεση του γιου του, Δημητρίου.

## Πηγές
**Αρχαίες:**


**Σύγχρονες:**
* William Smith: *«Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology»* (1870), λήμμα: Echecrates

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Αντιγονιδών
* Μακεδονικό βασίλειο
* Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Γιάννης Παπαθανασίου

Ο **Γιάννης Παπαθανασίου** (Αθήνα, 1954) είναι Έλληνας πρώην πολιτικός και επιχειρηματίας, νυν πρόεδρος της εταιρείας Ελληνικά Πετρέλαια. Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Κατάγεται από το χωριό Βλαχορράπτης *(ή Βλαχορράφτι)* Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος-Μηχανολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ).

Την περίοδο 1988 - 1993 ήταν γενικός γραμματέας του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών και από το 1993 έως το Μάρτιο του 2000 διετέλεσε πρόεδρος του ίδιου φορέα.

Την περίοδο 1991 - 1992 ήταν σύμβουλος του υπουργού Βιομηχανίας, σε θέματα ενέργειας, ενώ το 1993 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Δ.Σ. στη Δημόσια Επιχείρηση Αερίου.

Άσκησε το επάγγελμα του εμπόρου ειδών τεχνολογικού εξοπλισμού κτιρίων μέχρι το 2002. Μέχρι τις 31/12/2002 διατελούσε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας «Ι. Δ. Παπαθανασίου Α.Ε.», Εμπορία Τεχνολογικού Εξοπλισμού Κτιρίων.

Από το Μάιο του 2000 έως τον Ιούλιο του 2001, ήταν υπεύθυνος του Τομέα Ναυτιλίας και Τουρισμού της Νέας Δημοκρατίας.

Στις εθνικές βουλευτικές εκλογές του 2000 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία. Εξελέγη βουλευτής Β’ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2004, του 2007,του 2009 και του Μαΐου του 2012. Από το 2004 μέχρι το 2009 διετέλεσε Υφυπουργός Ανάπτυξης και στη συνέχεια Οικονομίας και Οικονομικών. Τον Ιανουάριο του 2009 ανέλαβε Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών.

Από 13/3/2004 μέχρι 16/9/2007 διετέλεσε υφυπουργός Ανάπτυξης, με αρμοδιότητα σε θέματα εμπορίου και καταναλωτή. Από το 2005 ανέλαβε αρμοδιότητα και σε θέματα Έρευνας και Τεχνολογίας. Από 19/9/2007 μέχρι 7/1/2009, διετέλεσε υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, με αρμοδιότητα σε θέματα επενδύσεων και ανάπτυξης. Από 8/1/2009 μέχρι 7/10/2009 διετέλεσε υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών.

Στις 27 Φεβρουαρίου 2014 ανέλαβε πρόεδρος στα ΕΛΠΕ.

Είναι παντρεμένος κι έχει δύο κόρες. Γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομίας και Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομίας και Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Ανάπτυξης
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Κατηγορία:Έλληνες ηλεκτρολόγοι μηχανικοί
Kaba Ma Kyei

**Kaba Ma Kyei** ("Μέχρι το τέλος του κόσμου, Βιρμανία") είναι ο εθνικός ύμνος της Μιανμάρ (Βιρμανίας). Καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος το 1947. Συχνά μεταφράζεται ως "Δε θα παραδώσουμε ποτέ τη Μητέρα Πατρίδα μας, τη Βιρμανία", ωστόσο είναι σχετικά ανακριβές αν μεταφραστεί το νόημα του τίτλου. Στιχουργός και συνθέτης είναι ο Σάγια Τιν (Saya Tin). Από τους στίχους λείπουν πολλά γραμματικά στοιχεία ώστε να ταιριάζουν με τις μουσικές νότες.
Kaba Ma Kyei
## Στίχοι
### Βιρμανικά
: ကမ္ဘာမကျေ၊ မြန်မာပြည်၊
: တို့ဘိုးဘွား အမွေစစ်မို့ ချစ်မြတ်နိုးပေ။
: ပြည်ထောင်စုကို အသက်ပေးလို့ တို့ကာကွယ်မလေ၊
: ဒါတို့ပြည် ဒါတို့မြေ တို့ပိုင်နက်မြေ။
: တို့ပြည် တို့မြေ အကျိုးကို ညီညာစွာတို့တစ်တွေ 
: ထမ်းဆောင်ပါစို့လေ တို့တာဝန်ပေ။ အဖိုးတန်မြေ။
Kaba Ma Kyei
### προφορά IPA
:
:
:
:
:
:
:

### Μεταγραφή MLC
:kam.bha ma.kye / mran.ma prany /
:tui. bhui: bwa: a.mwe cac mui. hkyac mrat nui: pe //
:prany htaung su. kui a.sak pe: lui. tui. ka kwai ma.le /
:da tui. prany da tui. mre to. puing nak mre //
:tui. prany tui. mre a.kyui: kui
:nyi nya cwa tui. ta.twe htam: hsaung pa sui. le
:to. ta wan pe a. hpui: tan mre //

## Στίχοι στα ελληνικά
### Κατά λέξη μετάφραση
:Μέχρι ο κόσμος να καταλήξει σε καταστροφές, ζήτω η Βιρμανία!
:Αγαπούμε τη χώρα μας γιατί αυτή είναι η αληθινή κληρονομιά.
:Θα θυσιάσουμε τις ζωές μας για να προστατέψουμε τη χώρα μας.
:Αυτό είναι το κράτος μας, αυτή είναι η γη μας, και την κατέχουμε.
:Καθώς είναι το κράτος μας και η γη μας, θα κάνουμε το καλό ώστε η χώρα μας να είναι ενωμένη!
:Και αυτό είναι το μεγαλύτερο μας καθήκον για την ανεκτίμητη χώρα μας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Szbszig - Ο εθνικός ύμνος με τραγούδι από ραδιοφωνικό πρόγραμμα
* Yadanabon -Πληροφορίες για τον εθνικό ύμνο και τραγούδι από το Interval Signals Online  .
* ''Ga Ba Majay Ba Ma Pyay'' (αρχείο σε μορφή MIDI)

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μιανμάρ
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα