open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαρία Φιλίππου

Η **Μαρία Φιλίππου** (Λευκωσία, 20 Απριλίου 1965) είναι Ελληνοκύπρια ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου που εργάζεται στην Ελλάδα.

## Καριέρα
### Σειρές

### Ταινίες
*Το Κλάμα Βγήκε Απ' Τον Παράδεισο (2001) - βοσκοπούλα
*Ουρανία (2006)
*Υπάρχω (2024)

### Θέατρο
*Η Γυναίκα μου Τρελάθηκε (2003-2004)
*Καλατράβαμε κι ας κλαίω (2004)
*Η αυλή των... φευγάτων (2007)
*Άντρες έτοιμοι για όλα (2012)
*Ζείτε παίδες Ελλήνων (2011 - 2012)
*Λυσιστράτη (2014)
*Μπαμπάδες με ρούμι (2018)
*Βαφ' τα μαύρα (2016 - 2018)
*Μάμα Ρόζα (2019 - 2020)
*Τι Είδε ο Μπάτλερ (2022 - 2023)
*Για μια Ζωή (2023-2025)

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Εθνόσημο του Κοσσυφοπεδίου

thumb|100px|Το (ανεπίσημο) εθνόσημο του Κοσσυφοπεδίου, που δεν έχει ακόμα εγκριθεί από το Κοινοβούλιο.
Το **εθνόσημο του [[Κόσοβο|Κοσσυφοπεδίου]]** εισήχθη στις 17 Φεβρουαρίου 2008, όμως δεν έχει ακόμα υιοθετηθεί επίσημα από το Κοινοβούλιο. Παραπέμπει ευθέως στη σημαία της σερβικής επαρχίας, η οποία κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της στις 17 Φεβρουαρίου 2008. Ο θυρεός, που έχει τριγωνική άκρη με χρυσό περίγραμμα, δείχνει το χρυσό χάρτη του Κοσσυφοπεδίου και πάνω από αυτόν έξι αστέρια, που συμβολίζουν τις ισάριθμες εθνοτικές ομάδες του Κοσόβου.

## Λογότυπο των προσωρινών θεσμών αυτοκυβέρνησης
thumb|right|100px|Το εγκεκριμένο λογότυπο των Προσωρινών Θεσμών της Αυτοκυβέρνησης.
Η προσωρινή διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο ενέκρινε **το λογότυπο των προσωρινών θεσμών της αυτοκυβέρνησης** στο Κόσοβο. Είναι ένα «εγκεκριμένο λογότυπο» για το Κόσοβο και όχι κάποιο επίσημο εθνόσημο για το Κόσοβο.

Η UNMIK εξέδωσε δύο κανονισμούς που αφορούν τη χρήση λογότυπων σε επίσημες σφραγίδες και γραμματόσημα και για τη χρήση των λογότυπων από τους Προσωρινούς Θεσμούς της Αυτοκυβέρνησης. Ο κανονισμός της UNMIK είναι ο UNMIK/REG/2000/30. Αυτός ορίζει ότι οι σφραγίδες και τα γράμματα θα πρέπει να περιέχει το έμβλημα των Ηνωμένων Εθνών με το «UNMIK» να προστίθεται στην κορυφή του εμβλήματος και τη λέξη «Kosovo» στα αλβανικά, σερβικά και αγγλικά.

Με τη διοικητική οδηγία του 2003 (ADMINISTRATIVE DIRECTION NO. 2003/15) θεσμοθετεί το «εγκεκριμένο λογότυπο» για τους Προσωρινούς Θεσμούς της Αυτοκυβέρνησης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Κοσσυφοπεδιο
Socket 5

Η προδιαγραφή **Socket 5** συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της υποδοχής που χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές τύπου Pentium της κατασκευαστικής εταιρείας Intel.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διαφορά μεταξύ Socket 5 και Socket 7  

Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Ανδρέας Ντούζος

Ο **Ανδρέας Ντούζος** (Αθήνα, 19 Οκτωβρίου 1936 – Αθήνα, 29 Απριλίου 2013) ήταν Έλληνας ηθοποιός και ένας από τους δημοφιλέστερους ζεν πρεμιέ, του Ελληνικού κινηματογράφου, τη δεκαετία του 60.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 19 Οκτωβρίου 1936. Σπούδασε ηθοποιία στη Σχολή του Τάκη Μουζενίδη.

Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, κυρίως την δεκαετία του '60, ενώ θεωρούνταν ένας από τους ζεν πρεμιέ της εποχής. Απέκτησε δύο παιδιά, τον Στηβ το 1959 και την Τέτα το 1964, τα οποία ακολούθησαν και αυτά, για ένα διάστημα, το επάγγελμα του ηθοποιού.

Περιστασιακά από το 1963 και μόνιμα πλέον από το 1967 μετέβη με την οικογένειά του στις ΗΠΑ, εγκαθιστώμενος στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης για συνολικά 17 χρόνια ως το 1980, όπου μεταξύ άλλων έκανε σπουδές σκηνοθεσίας.

Υπήρξε για αρκετό καιρό επιχειρηματίας του θεάτρου *Σούπερ Σταρ* (μετέπειτα Μπρόντγουεϊ) στην οδό Αγίου Μελετίου στην Κυψέλη, το οποίο ανέλαβε το 1982 και αναγκάστηκε να παραχωρήσει στην ηθοποιό Κάτια Δανδουλάκη το 1994, λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπισε. Συμμετείχε ως guest star στις τηλεοπτικές σειρές *[[Κωνσταντίνου και Ελένης]]*, *[[Η Λάμψη (τηλεοπτική σειρά)|Η Λάμψη]]* και *[[Άκρως Οικογενειακόν]]*. Η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε στην ταινία *[[Μια μέρα τη νύχτα]]* (2001).

Τον Ιανουάριο του 2013 μετά από ατύχημα στο σπίτι του υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Δημιουργήθηκε αιμάτωμα και υπεβλήθη σε επέμβαση, μετά την οποία νοσηλευόταν στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ιδιωτικού θεραπευτηρίου, όπου και απεβίωσε στις 29 Απριλίου του ιδίου έτους, σε ηλικία 76 ετών. Τα τελευταία 7 χρόνια της ζωής του, έπασχε από τη νόσο Αλτσχάιμερ.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές Παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Πηγές
* 90 λεπτά 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Μυλοπόταμος Κυθήρων

Το χωριό **Μυλοπόταμος** βρίσκεται στα Κύθηρα. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.
Στο χωριό υπάρχουν πολλών ειδών φυσικά και πολιτιστικά αξιοθέατα, όπως το σπήλαιο της Αγίας Σοφίας, οι Μύλοι, ο διατηρητέος οικισμός Κάτω Χώρα με το Ενετικό Κάστρο, ο βυζαντινός ναός του Αγίου Πέτρου. Οι οικισμοί του χωριού είναι: Άγιος Σώστης, Αραίοι, Κάτω Χώρα, Πίσω Πηγάδι, Ρίζα.

## Αξιοθέατα

* Κάτω Χώρα, διατηρητέος οικισμός του Μυλοποτάμου, με το Ενετικό κάστρο, το Αγγλικό σχολείο και τα αυθεντικά παραδοσιακά σπίτια.
* Καταρράκτης Νεράιδα (ή Καταρράκτης της Φόνισσας)
* Νερόμυλοι Μυλοποτάμου
* Μονή Παναγία Ορφανή, δυτικά του Χωριού, χτισμένο πάνω σε γκρεμό, με βλάστηση από κέδρους.
* Άγιος Πέτρος, βυζαντινή εκκλησία του 13ου αιώνα, μία από της σημαντικότερες στο νησί, στον οικισμό Αραίοι.
* Κάστρο Κάτω Χώρας, χτισμένο από τους Ενετούς.
* Σπήλαιο Αγίας Σοφίας. Στην είσοδό του υπάρχουν τοιχογραφίες του 13ου αιώνα και το νυίδριο της Αγίας Σοφίας, έχει τουριστική διαδρομή μήκους 200 μ. με σταλακτίτες και φυσικούς σχηματισμούς. Το συνολικό μήκος του σπηλαίου που έχει εξερευνηθεί μέχρι σήμερα από σπηλαιολόγους ανέρχεται στα 550 μ. Δεν μπορεί να προσδιοριστεί το τελικό μήκος του σπηλαίου αφού δεν έχει ολοκληρωθεί η εξερεύνησή του.

## Απογραφές πληθυσμού
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Δικτυακοί τόποι
* http://www.mylopotamo.gr
* https://visitkythera.com/el/in/mylopotamos/
* https://www.kithera.gr/κύθηρα/μυλοποταμος/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Ιωάννα

Η **Ιωάννα** (ή Ιωάνα) σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά θεραπεύτηκε από τον Ιησού και από τότε τον ακολουθούσε μαζί με τους αποστόλους του σε όλα του τα ταξίδια και τον υποστήριζε οικονομικά δίνοντας τα υπάρχοντά της. Ήταν μάρτυρας στην Ανάσταση μαζί με την Μαρία Μαγδαληνή, τη Μαρία του Κλωπά και άλλες γυναίκες και γι΄αυτό είναι γνωστή ως Αγία Ιωάννα η Μυροφόρος. Κάποιοι θεωρούν ότι ταυτίζεται με την Αγία Ιουνία.

Θεωρείται αγία από την Ορθόδοξη, τη Ρωμαιοκαθολική και την Αγγλικανική εκκλησία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη της στις 27 Ιουνίου, η Ρωμαιοκαθολική στις 24 Μαΐου και η Αγγλικανική στις 3 Αυγούστου. Επίσης συνεορτάζεται μαζί με τις άλλες Άγιες Μυροφόρες Γυναίκες, την τρίτη Κυριακή μετά το Πάσχα (την Κυριακή των Μυροφόρων) μαζί με την Μαρία του Κλωπά και τη Σαλώμη.

## Ποια ήταν η Αγία Ιωάννα
Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, η Ιωάννα ήταν σύζυγος του Χουζά, που ήταν επίτροπος του βασιλιά της Γαλιλαίας Ηρώδη. Κάποιοι υποθέτουν, πως αυτό της επέτρεπε να δίνει πληροφορίες στον Λουκά σχετικά με την αυλή του Ηρώδη. Ως σύζυγος αυλικού θα πρέπει να ήταν ευκατάστατη και άρα ικανή να συντηρήσει τον Ιησού και τους μαθητές του στα ταξίδια τους.

Το όνομά της στα Εβραϊκά σημαίνει χάρη και εύνοια του Θεού. Αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά ως μία από τις γυναίκες, που πήγαν στον τάφο του Ιησού μετά την Σταύρωση, προκειμένου να αλείψουν το σώμα Του με μύρα και γι΄αυτό αποκαλείται «μυροφόρος». Ήταν επομένως μάρτυρας της Αναστάσεως, αλλά και παρούσα κατά την ημέρα της Πεντηκοστής. Ήταν μία από τους 120 που επέλεξε ο Ματθαίος για να αντικαταστήσουν τον Ιούδα.

Ορισμένοι θεωρούν ότι ταυτίζεται με την Αγία Ιουνία, που αναφέρεται στην προς Ρωμαίους Επιστολή του απόστολου Παύλου. Όμως η Αγία Ιουνία αναφέρεται σε συνδυασμο με τον Άγιο Ανδρόνικο, κάτι που ίσως να σημαίνει ότι ήταν σύζυγοι. Αν ίσχυε αυτό, τότε δεν θα μπορούσε να είναι το ίδιο πρόσωπο με την Αγία Ιωάννα που ήταν σύζυγος του Χουζά, εκτός και αν η τελευταία είχε χηρέψει και ξαναπαντρευτεί. Μία άλλη εξήγηση που δεν αποκλείει την ταύτιση των προσώπων της Ιωάννας και της Ιουνίας, είναι η Ιουνία και ο Ανδρόνικος να μην ήταν σύζυγοι αλλά συνεργάτες, κάτι που συνηθίζονταν πολύ μεταξύ των αποστόλων.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Άγιοι της Αγγλικανικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη
Κάρλο Κονταρίνι

Ο **Κάρλο Κονταρίνι** ή εξελληνισμένα "*Κάρολος Κονταρίνης*" (*Carlo Contarini*, Βενετία, 5 Ιουλίου 1580 - 1 Μαΐου 1656) ήταν ο 100ος Δόγης της Γαληνοτάτης Βενετικής Δημοκρατίας (27 Μαρτίου 1655 - 1 Μαΐου 1656).

Ο Κάρλο Κονταρίνι ήταν γιος του Αντρέα Κονταρίνι μέλους της Οικογένειας Κονταρίνι και της Ελιζαμπέττα Μοροζίνι. Έμεινε ορφανός από πατέρα 10 μόλις μέρες από τη γέννησή του. Κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας και ενός ισχυρού ονόματος, συγγενής πολλών Δόγηδων και άλλων υψηλών αξιωματούχων της Δημοκρατίας, ανήλθε σε μερικά από τα σημαντικότερα αξιώματά της. Εθεωρείτο άνθρωπος ιδιαίτερα αξιόλογος και έχαιρε της εκτιμήσεως των συμπολιτών του. 
Σε προχωρημένη ηλικία, στις 27 Μαρτίου 1655, εξελέγη Δόγης, προκειμένου να θέσει προσωρινό τέρμα στις εσωτερικές συγκρούσεις των διαφόρων παρατάξεων της ενετικής αριστοκρατίας και να προωθήσει τον πόλεμο κατά των Οθωμανών για την κατοχή της Κρήτης. Εξαντλημένος από τον φόρτο εργασίας αρρώστησε και πέθανε 13 μόλις μήνες μετά την εκλογή του.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei.

Κατηγορία:Οικογένεια Κονταρίνι
Κονταρίνι Κάρλο
Χίνκα Ιωαννίνων

Η **Χίνκα** είναι χωριό του Νομού Ιωαννίνων. Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ζίτσας και γεωγραφικά στην περιοχή της Ντουσκάρας. Η κτηνοτροφία αποτελεί την βασική δραστηριότητα των λιγοστών κατοίκων, 37 με βάση την απογραφή του 2011 και 87 με αυτήν του 2001. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 γραμμένη Χήνκα να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Χίνκα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Οικισμοί του Δήμου Ζίτσας
Τοξοβολία

μικρογραφία|180px|Ο στόχος της τοξοβολίαςΗ **τοξοβολία** είναι η δεξιότητα / πρακτική της χρήσης ενός τόξου για την εκτόξευση βελών. Ιστορικά η τοξοβολία εμφανίζεται στην ύστερη Παλαιολιθική εποχή. Η τοξοβολία είναι παράλληλα ένα ολυμπιακό άθλημα. Υπάρχουν δύο κατηγορίες τόξων, τα ολυμπιακά και τα σύνθετα τόξα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες λαμβάνουν μέρος μόνο οι αθλητές που αγωνίζονται με ολυμπιακό τόξο . Ο κάθε αθλητής εντάσσεται σε μια κατηγορία ανάλογα με την ηλικία του. Η απόσταση στην οποία διαγωνίζονται οι αθλητές αλλάζει ανάλογα με το είδος του αγώνα και την κατηγορία στην οποία εντάσσεται ο κάθε αθλητής. Για παράδειγμα, στους ολυμπιακούς αγώνες η επίσημη απόσταση είναι τα εβδομήντα μέτρα. Οι επίσημες αποστάσεις για την κατηγορία γυναικών είναι 70m - 60m - 50m - 30m. Για την κατηγορία αντρών είναι 90m - 70m - 50m - 30m.
Ο στόχος στον οποίο καρφώνεται το βέλος αποτελείται από δέκα κύκλους, πέντε διαφορετικών χρωμάτων (κίτρινο, κόκκινο, μπλε, μαύρο, άσπρο) από μέσα προς τα έξω. Κάθε κύκλος αντιπροσωπεύει και ένα αριθμό βαθμών.

## Η Τοξοβολία στην Ελληνική Ιστορία
Υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να υποστηριχθεί το επιχείρημα οτι οι Μινωϊτες όσο και οι Μυκηναίοι χρησιμοποιούσαν σε εκτεταμένη βάση σύνθετα τόξα, φτιαγμένα απο ξύλο , κέρατο και τένοντες ήδη απο την δεύτερη χιλιετία π.Χ. Η τοξοβολία στους επόμενους 3 αιώνες έπειτα απο την πτώση των ανακτορικών βασιλείων παρουσιάζει μια καμπή στην ηπειρωτική Ελλάδα και μόνο στην Κρήτη υπάρχουν δείγματα για την εκτεταμένη χρηση της με βάση τον μεγάλο αριθμό αιχμών βελών που εχουν βρεθει στο νησί και αντιστοιχούν σε εκείνη την περίοδο. Στην Αρχαϊκή και Κλασσική περίοδο οι Ελληνικοι στρατοί εντάσσουν συστηματικά μονάδες τοξοτών στις Οπλιτικές φάλαγγες και η μαχητική τοξοβολία παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα ποικιλομορφία τακτικών εμπλοκής, μεθόδων τόξευσης, και εξοπλιστικών καινοτομιών. Ενα σώμα στρατού χωρίς την υποστήριξη τοξοτών ειναι ευάλωτο στο αντίπαλο ιππικο και ψιλούς γι΄ αυτό και η παρενταγμενη παρουσία τοξοτών ηταν επιβεβλημένη κυρίως στις Κλασσικές φάλαγγες. Στην Ελληνιστική Εποχή οι μονάδες των τοξοτών λειτουργούν σαν ενιαίο Σώμα και όχι παρενταγμένοι μέσα στην φάλαγγα. Διοικούνται μόνιμα απο τον επιχειρησιακό διοικητή τους ο οποίος τιτλοφορείται "τόξαρχος", η θεση του οποίου χηρεύει τρείς φορές μεσα σε δύο χρόνια στο στρατό του Αλεξάνδρου.

## Παραπομπές
Βουτσαράς Ιωαννίνων

Ο **Βουτσαράς** (οι ντόπιοι αναφέρονται «στην Μπτσαρά»), είναι χωριό του Νομού Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Βουτσαράς βρίσκεται κοντά στα όρια με την Θεσπρωτία, στο 32ο χλμ. της παλιάς Εθνικής οδού Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας σε υψόμετρο 250 μέτρα. Μέχρι την εφαρμογή του Καλλικράτη το 2011, ήταν η έδρα του Δήμου Μολοσσών και αναφέρεται επίσημα το 1919, μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, με την ονομασία *Μποτσαράς* ως έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.

Ο Βουτσαράς είναι κεντρικό χωριό σε ένα σύμπλεγμα πολλών μικρών οικισμών δυτικά των Ιωαννίνων. Εξυπηρετεί αρκετές ανάγκες των κατοίκων των γύρω χωριών, μιας και εκεί λειτουργούν φαρμακείο, βενζινάδικο, φούρνος, mini-market ενώ λειτουργούν δύο καφενεία και δύο ψησταριές. Στο χωριό βρίσκεται το Νηπιαγωγείο καθώς και το Δημοτικό Σχολείο του πρώην Δήμου Μολοσσών όπως επίσης το κέντρο υγείας που εξυπηρετεί την γύρω περιοχή και ο τοπικός σταθμός πυροσβεστικής. Υπάρχουν δύο ναοί στα στενά όρια του χωριού, ο Άγιος Δημήτριος (κεντρική πλατεία) και ο Άγιος Νικόλαος (κοιμητήριο). Υπάρχει επίσης και η Αγία Αναστασία μερικά μέτρα έξω από τα όρια του χωριού, προς Ηγουμενίτσα. Η κτηνοτροφία αποτελεί βασική δραστηριότητα των λιγοστών κατοίκων

## Διοικητικά στοιχεία
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βουτσαρά της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 105 κατοίκους ενώ με βάση την απογραφή του 2001 είχε 150.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Οικισμοί του Δήμου Ζίτσας
Καλέσια Ηρακλείου

Με το όνομα **Καλέσια** είναι γνωστά δυο χωριά του νομού Ηρακλείου:

*Τα Κάτω Καλέσια Ηρακλείου
*Τα Άνω Καλέσια Ηρακλείου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μιλλιαράδες Ηρακλείου

Το **Μιλλιαράδων** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται νοτιονατολικά της Εμπάρου, στους βόρειους πρόποδες του υψώματος Κούπα, στα 1.188 μέτρα και σε απόσταση 52,5 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο.

Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και με την κτηνοτροφία. Κύρια προϊόντα είναι το λάδι και ο δίκταμος, αρωματικό φυτό που εξάγεται στο εξωτερικό για ποτοποιία.

Στο χωριό βρίσκονται οι ναοί του Αγίου Παντελεήμονα και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Μάμαντος και της Παναγίας στο Δέτη ή Γρυλούς μέσα σε σπήλαιο νότια του χωριού, ο οποίος έχει τοιχογραφίες που όμως καταστράφηκαν.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού οφείλεται στο γνωστό και σημερινό επώνυμο Μιλιαράς, (βυζαντινό επώνυμο των πρώτων οικιστών), που σημαίνει αυτόν που κατασκευάζει μιλιάρια, δηλ. καζάνια. Άλλη εκδοχή για το όνομα (με γραφή *Μηλλιαράδο*)  λέει ότι προέρχεται από τη λέξη “μήλα” που στην ομηρική γλώσσα σημαίνει πρόβατα. Και αυτό γιατί παλαιότερα  οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν βοσκοί .

Οι Μιλλιαράδες δεν αναφέρονται σε βενετικές απογραφές, ούτε στην τουρκική του 1671, ούτε στον κατάλογο του 1834. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται με 185 Χριστιανούς κατοίκους. Παλαιότερη γραφή του χωριού είναι το ουδέτερο Μιλιαράδω.

Δείτε ***[[Κοινότητα Μιλλιαράδων]]***
μικρογραφία|373x373px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο|αριστερά

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Δήμος Βιάννου
Μιλλι
Ίνι Ηρακλείου

Το **Ίνι** (επίσημο: **Ίνιον**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι περίπου 44 χιλιόμετρα. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού ονομάζεται "Ίνι-Μοναστηράκι". Κεντρικός ναός είναι ο Άγιος Γεώργιος. Μεταξύ άλλων, στο Ίνι υπάρχουν Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο.

## Ιστορικά στοιχεία
thumb|250px|Το λαογραφικό μουσείο
Το Ίνι αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ 96) με το όνομα *Igni* και με 114 κατοίκους το 1583. Κατά την Τουρκοκρατία κατοικούνταν μόνο από Τούρκους και το 1834 από 5 οικογένειες. Κατά  της  επαναστάσεις εγκατέλειψαν και το 1881  είχε 129  Χριστιανούς και 21 Τούρκους. Στην εκκλησία  της Παναγίας  είναι  εντοιχισμένη  επιτύμβια  πλάκα  από  μουσικό που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή περίοδο  με  την  επιγραφή  *Μολπάς έμελψα αυλών των λιγυρών ήχος ανευρόμενος. Μοίραν δ’ ουν απέκλεισε Θεός εμέ εμέ θνητόν εόντα. Κείμαι…* (Gerola, IV, 573)

Στο χωριό αυτό τοποθετείται τελευταία η αρχαία πόλη Αρκαδία ή Αρκάδες. Η πόλη ήταν αρχικά σύμμαχος της Κνωσού αλλά συμμάχησε με τη Λύττο μετά το 221 π. Χ. 
*Αποστάντες της των Κνωσίων φιλίας τοις Λυττίοις συμμαχείν* (Πολύβιος, IV, 53,6). Ήταν αυτόνομη πόλη και είχε τα δικά της νομίσματα που είχαν στη μία όψη την κεφαλή του Δία Άμμωνα κερασφόρου και στην άλλη την Αθηνά να στηρίζεται σε δόρυ και τη λέξη *ΑΡΚΑ ΔΩΝ*.

Το 1583 αναφέρεται και ο Μαχαιράς με το όνομα *Maghiera* και με 113 κατοίκους (Καστροφύλακας , Κ96). Κατά την Τουρκοκρατία κατοικούνταν μόνο από Τούρκους (13 οικογένειες το 1834) και το 1881 από 200 Τούρκους. Αναφέρεται σε όλες τις απογραφές  Μαχαιρά, χωρίς άρθρο. Στα μεσαιωνικά κείμενα αναφέρεται συνηθέστατα το επαγγελματικό επώνυμο- σήμερα λέγεται Μαχαιρά. Το Μοναστηράκι αναφέρεται το 1583 στην ίδια περιοχή το *Monasterio di Christo* (Καστροφύλακας, Κ96). Πιθανότατα είναι ο σημερινός οικισμός.

Νοτιοανατολικά του χωριού Μαχαιράς, κοντά στην τοποθεσία «Καλό Νερό», σώζονται τα ερείπια του οικισμού Μιτσιτσίρι, το οποίο αναφέρεται *Miciciri* το 1583 με  64 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ96), το 1834 με 4 τουρκικές οικογένειες, το 1881 με 24 Τούρκους. Το 1900 αναφέρεται ακατοίκητο. Άρα εγκαταλείφθηκε μετά το 1881.

Η περιοχή του Ινίου υπέστη ζημιές από το σεισμό του 2021, τόσο σε οικίες, όσο και στον ναό του Αγίου Γεωργίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστορικά στοιχεία από τον Πολιτιστικό Σύλλογο

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Δήμος Αρκαλοχωρίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Δήμος Μολοσσών

Ο **δήμος Μολοσσών** ήταν ένας δήμος του νομού Ιωαννίνων μέχρι και τα τέλη του 2010. Βρίσκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού,καταλάμβανε έκταση 241.281 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 3.139 κατοίκους. Έδρα του ήταν ο Βουτσαράς.

Από τις αρχές του 2011 στα πλαίσια του προγράμματος Καλλικράτης ο δήμος συγχωνεύθηκε με άλλους γειτονικούς δήμους στο δήμο Ζίτσας.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 20 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δ.δ. Βουτσαρά ** -- ο Βουτσαράς 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αετοπέτρας Δωδώνης Ιωαννίνων|Δ.δ. Αετοπέτρας Δωδώνης]] ** 
::* η Αετόπετρα 
::* η Κάτω Αετόπετρα 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βερενίκης Ιωαννίνων|Δ.δ. Βερενίκης]] ** 
::* η Βερενίκη 
::* ο Βεντερίκος  
::* η Κάτω Βερενίκη 
::* η Παλαιοχώρα   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βροσίνας Ιωαννίνων|Δ.δ. Βροσίνας]] **   
::* η Βροσίνα   
::* ο Άγιος Γεώργιος  
: ** Δ.δ. Βρυσούλας ** -- η Βρυσούλα 
: ** Δ.δ. Γιουργάνιστας ** -- ο Άγιος Χριστόφορος 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Γκριμπόβου Ιωαννίνων|Δ.δ. Γκριμπόβου]] **  
::* το Γκρίμποβον 
::* τα Σέλτσανα   
: ** Δ.δ. Γρανίτσης ** -- η Γρανίτσα 
: ** Δ.δ. Γρανιτσοπούλας ** -- η Γρανιτσοπούλα 
: ** Δ.δ. Δεσποτικού ** -- το Δεσποτικό 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Δοβλά Ιωαννίνων|Δ.δ. Δοβλά]] **  
::* η Δοβλά 
::* η Φτέρη (τ. η Πτέρη) 
: ** Δ.δ. Εκκλησοχωρίου ** -- το Εκκλησοχώριον 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ζαλόγγου Ιωαννίνων|Δ.δ. Ζαλόγγου]] ** 
::* το Ζάλογγον 
::* το Κάτω Ζάλογγον 
: ** Δ.δ. Καλοχωρίου ** -- το Καλοχώριον 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κουρέντων Ιωαννίνων|Δ.δ. Κουρέντων]] ** 
::* τα Κούρεντα 
::* η Πετσάλη   
: ** Δ.δ. Πολυδώρου ** -- το Πολύδωρο 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ραδοβιζίου Ιωαννίνων|Δ.δ. Ραδοβιζίου]] ** 
::* το Ραδοβίζιον   
::* το Διχούνιον 
: ** Δ.δ. Ρίζου ** -- το Ρίζον 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Φωτεινού Ιωαννίνων|Δ.δ. Φωτεινού]] **  
::* το Φωτεινόν  
::* η Κουρνορράχη  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Χίνκας Ιωαννίνων|Δ.δ. Χίνκας]] **  
::* η Χίνκα  
::* η Ζόργιανη 
::* η Λάλιζα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Μολοσσών  από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Πληροφορίες για το δήμο Μολοσσών στο ηλεκτρονικό δίκτυο ενημέρωσης Epirus Connection


Μολοσσων
Στόλοι Ηρακλείου

Οι **Στόλοι** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου.

## Γενικά στοιχεία
Οι Στόλοι απέχουν  55,7 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο. Οι σημερινοί κάτοικοι προέρχονται κυρίως από  χωριά του δήμου Μυλοπόταμου και ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και με την κτηνοτροφία. Παράγεται λάδι, σταφίδα και δημητριακά και ελάχιστα γαλακτομικά προϊόντα.

Στο χωριό βρίσκονται οι ναοί των Αγίων Αποστόλων και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, καθώς επίσης και τα εξωκλήσια των Αγίων Σαράντα, της Αγίας Ευφημίας, της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Γεωργίου κοντά στον παλαιό ερειπωμένο οικισμό Ρίζικα, βορειοδυτικά του χωριού, ο οποίος αναφέρεται το 1583 με 25 κατοίκους.

Στους Στόλους λειτουργούν Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παράδοση αναφέρει ότι ο οικισμός έλαβε το όνομα από την εκκλησία των Αγίων Αποστόλων ( Αποστόλοι>Στόλοι) όπου υπήρχε μέχρι πριν λίγα χρόνια και το νεκροταφείο. Το 1583 αναφέρεται με το όνομα *Stolus* με 36 κατοίκους. Κατά την Τουρκοκρατία κατοικούνταν αποκλειστικά από Τούρκους, το 1834 από 6 οικογένειες και το 1881 από 122 άτομα.

Τα Ίνια (*Igna*), που υπάγονταν στους Στόλους όταν ακόμα οι τελευταίοι αποτελούσαν κοινότητα, το 1583 είχαν 52 κατοίκους.

Στην Τουρκοκρατία κατοικούσαν μόνο Τούρκοι και έπειτα από την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και ορισμένες οικογένειες Κρητικών.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τον οικισμό Ίνια αποτελούν την κοινότητα Στόλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ρούβα του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 351 κατοίκους.

## Πηγές
* 
*To χωριό Στόλοι Ηρακλείου – Ιστορία και Λαογραφία, Εκπολιτιστικός Σύλλογος Στόλων Ηρακλείου, 2017

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κόφινα
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Socket A

Η υποδοχή **Socket Α** είναι μια μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές τύπου Athlon Thunderbird μέχρι και Athlon XP/MP 3200+ της κατασκευαστικής εταιρείας AMD, καθώς και τους οικονομικότερους επεξεργαστές που συμπεριλαμβάνουν τον Duron και τον Sempron. 
Η υποδοχή Α υποστηρίζει επίσης τον πρόσφατο επεξεργαστή Geode NX της AMD, ο οποίος προήρθε από τον Mobile Athlon XP.
Η υποδοχή είναι τύπου ZIF με 453 εισόδους βελόνας, ενώ εννέα επιπλέον είσοδοι είναι μπλοκαρισμένοι για να εμποδίζει την υποδοχή στην τυχαία εισαγωγή επεξεργαστών τύπου Socket 370, έτσι ώστε το όλο σύνολο των επαφών να είναι 462.
Οι συχνότητες του διαύλου μπροστινής πλευράς (αγγλ. **''f**ront **s**ide **b**us*, *FSB*) που υποστηρίζονται για τον επεξεργαστή *Athlon XP* και *Sempron* είναι 133 MHz, 166 MHz, και 200 MHz.

Η AMD συστήνει ότι το βάρος ενός ψύκτη να μην υπερβαίνει τα 300 γραμμάρια.
Βαρύτεροι ψύκτες μπορεί να οδηγήσουν σε ζημία στο σώμα του επεξεργαστή.

Η υποδοχή *Socket A* έχει αποσυρθεί, ενώ διαδέχτηκε από τις υποδοχές [[Socket 754]], [[Socket 939]], και πρόσφατα από την [[Socket AM2]].

== Τεχνικές προδιαγραφές ==
* ταχύτητα μεταξύ 600 MHz (*Duron*) μέχρι 2.333 MHz (*Athlon XP* 3200 +) 
* [[Double data rate]] ταχύτητας 100, 133, 166 και 200 MHz σε *Duron*, *XP* και *Sempron'', βασισμένο στον δίαυλο EV6 του DEC Alpha.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Ολυμπιακός Λαμίας

Ο **Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος πόλεως Λαμίας Ολυμπιακός** ήταν ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο έδρευε στη Λαμία. Αναγνωρίστηκε με την υπ΄ αριθμόν 46 της 11 Ιανουαρίου 1928 απόφασης του Πρωτοδικείου Λαμίας. Χρώματα είχε το κόκκινο και λευκό. Το 1977 ιδρύθηκε μια νέα ομάδα με το όνομα **Ολυμπιακός Λαμίας 1977** χωρίς όμως να είναι η συνέχεια αυτής της ομάδας.

## Τα πρώτα χρόνια 1928-1951
Τα πρώτα χρόνια, ελλείψει πρωταθλήματος, έπαιζε φιλικά παιχνίδια με ομάδες της Λαμίας και γειτονικών νομών. Το 1930 μαζί με τις υπόλοιπες ομάδες του νομού ίδρυσαν την *Ένωση ποδοσφαιρικών σωματείων Φθιωτιδοφωκίδος* η οποία διοργάνωσε και τα πρώτα πρωταθλήματα. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα το 1930. Ελλείψει πηγών, δεν υπάρχουν στοιχεία για τις πρωταθλήτριες όλων των ετών. Από δημοσιεύματα εφημερίδων είναι γνωστό ότι ο Ολυμπιακός κατέκτησε επίσης το πρωτάθλημα του 1933 και του 1938. Τον Αύγουστο του 1938, σε φιλικό παιχνίδι στη Λαμία, ήρθε ισόπαλος 1-1 με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Κατά την διάρκεια της κατοχής η αγωνιστική κίνηση στην Λαμία ήταν περιορισμένη, κατά τον πόλεμο μάλιστα σκοτώθηκε και ο Ελευθέριος Κοντός, από τα βασικά στελέχη του Ολυμπιακού προπολεμικά. Το 1945 εκλέχθηκε νέο διοικητικό συμβούλιο και η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε δίνοντας τα πρώτα φιλικά παιχνίδια. Μεγάλοι του αντίπαλοι σε αυτή την περίοδο ήταν η *[[Παλλαμιακή]]*, ο Παμφθιωτικός και η Δόξα Μοσχοχωρίου.

## Δεύτερη περίοδος 1951- 1963
Από το 1951 που ιδρύθηκε η Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας συμμετείχε ανελλιπώς σε όλα τα πρωταθλήματά της, κατακτώντας μάλιστα 8 συνεχόμενες φορές το πρωτάθλημα από το 1952 μέχρι το 1958. Μεγάλος του αντίπαλος ήταν η *Παλλαμιακή* με την οποία διεκδικούσαν κάθε χρόνο το πρωτάθλημα. Το 1961 συμμετείχε για πρώτη φορά στην Β' εθνική αφού προκρίθηκε σαν δεύτερη ομάδα στο τοπικό πρωτάθλημα. Τελικά κατέλαβε την 8η θέση στον όμιλο του ανάμεσα σε 10 ομάδες. Το 1961-62 συμμετείχε εκ νέου στην Β΄ Εθνική καταλαμβάνοντας την 5η θέση στον όμιλο του με 28 βαθμούς. Στην Β΄ εθνική συμμετείχε πάλι το 1962-63 καταλαμβάνοντας την προτελευταία θέση.

Το 1962, με πρωτοβουλία του Ολυμπιακού έγινε μια προσπάθεια συγχώνευσης με την Παλλαμιακή και τον Παμφθιωτικό, με σκοπό τη δημιουργία μιας ισχυρής ομάδας στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Η Παλλαμιακή αρνήθηκε και τελικά έγινε η συγχώνευση με τον Παμφθιωτικό, ωστόσο στο επόμενο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής συμμετείχαν χωριστά. Η συγχώνευση εφαρμόστηκε το 1963-64 και η νέα ομάδα ονομάστηκε Λαμιακός. Ο Λαμιακός το 1964 συγχωνεύτηκε με την Παλλαμιακή δημιουργώντας τον Α.Σ. Λαμία.

## Τίτλοι – Διακρίσεις
* Πρωτάθλημα Φθιώτιδος & Φωκίδας (10): 1930, 1933, 1938, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957 και 1958
* Συμμετοχές Β΄Eθνική: 1961, 1962, 1963

## Πηγές
* Δημητρίου Θ. Νάτσιου, *Ιστορία του Λαμιακού ποδοσφαίρου (1912-1999)*, Λαμία, 2000

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φθιώτιδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1928
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928
Slot A

Η προδιαγραφή **Slot Α** συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της υποδοχής που χρησιμοποιήθηκε με τους πρώτους μικροεπεξεργαστές τύπου Athlon  της κατασκευαστικής εταιρείας AMD. Η υποδοχή *Slot Α* μπορεί να είναι μεν συμβατή με την υποδοχή *Slot 1* της Intel ως προς τις μηχανικές ιδιότητες, ηλεκτρικά όμως είναι ασυμβίβαστες.

Οι επαφές της υποδοχής επιτρέπουν υψηλότερες ταχύτητες στον δίαυλο σε σύγκριση με τις αντίστοιχες υποδοχές Socket 7 ή Super Socket 7.

Οι μητρικές πλακέτες που είναι εξοπλισμένες με την υποδοχή *Slot Α* λειτουργούν σύμφωνα με την προδιαγραφή του διαύλου  EV6 της κατασκευαστικής εταιρείας DEC, η οποία τον είχε αναπτύξει αρχικά για τον επεξεργαστή Alpha.

Διάδοχος της *Slot Α* ήταν η υποδοχή *Socket Α*.

Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Τούτσι

[thumb|right|300px|Ο πρόεδρος της [Ρουάντα Πολ Καγκάμε είναι ένας εκπρόσωπος από την φυλή των **Τούτσι**.]]
Οι **Τούτσι** είναι φυλή της Ρουάντα και του Μπουρούντι. 

Η καταγωγή της φυλής είναι αντικείμενο διαφωνίας, καθώς παλιότερη θεωρία των πρώτων Ευρωπαίων αποικιοκρατών μελετητών τους απόδωσε αιθιοπική χαμιτική καταγωγή, με υποταγή των πληθυσμών εκεί που κατέληξαν και επιβολή των πολιτιστικών στοιχείων και κοινωνικών δομών, ενώ άλλο ρεύμα θεωριών πιστεύει ότι υπήρξε ειρηνική μετανάστευση τους και όχι κατάκτηση στην περιοχή.  Τον 15ο αιώνα μετανάστευσαν από τα βόρεια και συγκατοίκησαν με τους προϋπάρχοντες πληθυσμούς Μπαντού (Χούτου) και Πυγμαίους (Τούα) και αποτελούν τη μειοψηφία και των δύο κρατών (το 10% περίπου του πληθυσμού του κάθε κράτους). Η φυλή έγινε γνωστή κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη Ρουάντα καθώς γνώρισε την χειρότερη και πιο βάναυση γενοκτονία από τη φυλή των Χούτου.

## Πηγές
*Μελέτη για τον πόλεμο μεταξύ Τούτσι και Χούτου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Κατηγορία:Ρουάντα
Κατηγορία:Μπουρούντι
Τούα

thumb|Γυναίκες Μπατούα στο Μπουρούντι
Οι **Τούα** (ή **Μπατούα**) είναι πυγμώδης φυλή της κεντρικής Αφρικής, οι αρχαιότεροι κάτοικοι της περιοχής των Μεγάλων Λιμνών. Κατοικούν με μικρούς πληθυσμούς στα κράτη της Ρουάντα του Μπουρούντι και στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, κυρίως μέσα στο ισημερινό τροπικό δάσος της περιοχής. To 2000 ο πληθυσμός τους ήταν 80.000 άτομα, κάτι που τους κάνει σημαντική μεινότητα της περιοχής.

Υπάρχουν επίσης πληθυσμοί στην Ανγκόλα, στη Ναμίμπια, στη Ζάμπια και στη Μποτσουάνα, που ζουν σε βάλτους και ερήμους, μακριά από τα δάση. Λίγα όμως είναι γνωστά για αυτούς τους πληθυσμούς.

Όταν οι Χούτου ήρθαν στην περιοχή υποδούλωσαν τους Τούα. Γύρω στο 15ο αιώνα έφτασαν οι Τούτσι που κυριάρχησαν πάνω και στις δυο φυλές. Οι Τούα μιλούν την ίδια γλώσσα, την Κινιαρουάντα, με τους Χούτου και τους Τούτσι. Για εκατοντάδες χρόνια οι Τούα αποτέλεσαν μικρή μειονότητα της περιοχής (γύρω στο 1% στη Ρουάντα και το Μπουρούντι) και έτσι δεν είχαν σημαντικό πολιτικό ρόλο.

Οι Τούα συχνά αγνοούνται στις συζητήσεις περί της διαμάχης μεταξύ Χούτου και Τούτσι, που έφτασε στο αποκορύφωμά της με τη Γενοκτονία της Ρουάντα το 1994. Περίπου το 30% του πληθυσμού τους στη Ρουάντα εξοντώθηκε κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.

thumb|Μπατούα με παραδοσιακό τόξο
Οι Τούα παραδοσιακά ήταν νομαδικοί τροφοσυλλέκτες των ορεινών δασών. Καθώς τα δάση χάνονται λόγω της αποψίλωσης, οι Τούα αναγκάστηκαν να φύγουν από αυτές τις περιοχές και να ζήσουν αλλού. Αν και αναζητούν νέους τρόπους να αυτοσυντηρηθούν (όπως τη γεωργία και την κτηνοτροφία) οι περισσότεροι είναι προς το παρόν ακτήμονες και ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Τα δικαιώματά τους πάνω στη γη στην οποία ζούσαν για αιώνες δεν έχουν αναγνωριστεί από καμία κυβέρνηση, και δεν τους έχει δοθεί καμία αποζημίωση για την απώλειά τους.

Τα παιδιά των Τούα έχουν μικρή πρόσβαση στην εκπαίδευση και οι κοινότητές τους υποαντιπροσωπεύονται στην τοπική και εθνική κυβέρνηση. Λόγω του ότι είναι πυγμαίοι εξακολουθούν είναι στόχος εθνοτικής προκατάληψης, διακρίσεων, βίας και γενικότερου κοινωνικού αποκλεισμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πυγμαίοι της Κεντρικής Αφρικής
* Οι Μπατούα των Μεγάλων Λιμνών, Minority Rights Group International, Ιούνιος 2000

Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Κατηγορία:Αφρικανοί Πυγμαίοι
Socket 563

Η προδιαγραφή **Socket 563** συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της υποδοχής που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τους μικροεπεξεργαστές Athlon XP-M χαμηλής κατανάλωσης ρεύματος (16&nbsp;W και 25&nbsp;W, TDP).

Αυτή η υποδοχή συναντάται συνήθως στους φορητούς υπολογιστές αφού εξυπηρετεί επεξεργαστές χαμηλής κατανάλωσης ρεύματος. Η ειδική βάση των 563 επαφών τύπου µPGA διαφέρει από τη υποδοχή Socket A που φέρει 462 επαφές και χρησιμοποιείται για άλλους επεξεργαστές Athlon.

Η υποδοχή *Socket 563* συναντάται επίσης, αν και μεμονωμένα, και σε μητρικές κάρτες σταθερών υπολογιστών γραφείου, π.χ. στην μητρική πλακέτα *M863G Ver3* της κατασκευαστικής εταιρείας *[[Elitegroup Computer Systems|ECS]]*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφικό υλικό στον ιστότοπο της AMD 

Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Socket F

Η υποδοχή **Socket F** είναι μια μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές της οικογένειας Opteron της κατασκευαστικής εταιρείας AMD. Εγκαινιάστηκε στις 15 Αυγούστου του 2006. Έχει 1.207 επαφές για βελόνες.

Η υποδοχή *Socket F* είναι προορισμένη για χρήση κυρίως σε επαγγελματικούς υπολογιστές, και θεωρούνται ότι ανήκουν στην ίδια γενεά υποδοχών μαζί με την υποδοχή Socket AM2, η οποία θα χρησιμοποιηθεί για τους επεξεργαστές Athlon 64 και Athlon 64 X2, όπως και την υποδοχή Socket S1, που χρησιμοποιείται για τους επεξεργαστές Turion 64 και Turion 64 X2. Οι υποδοχές αυτές προορίζονται για χρήση με μνήμη τύπου DDR2.

Η υποδοχή *Socket F* δεν μπορεί να λειτουργήσει σε συνδυασμό με μνήμη τύπου Fully Buffered DIMM.
Έτσι, οι επεξεργαστές που προορίζονται για αυτήν την υποδοχή πιθανώς να απαιτούν μνήμη τύπου DDR3 ή και άλλη παρεμφερή τεχνολογία, όπως π.χ. XDR-DRAM.

Αυτό ίσως να είναι ένα πλεονέκτημα, αφού η εφαρμογή μνήμης τέτοιου τύπου σε δίαυλο FB είναι εφικτή χωρίς καμία αλλαγή στην μητρική κάρτα, δεδομένου ότι για όλες τις μνήμες FB-DIMM ο τύπος υποδοχής είναι ο ίδιος.

## Η πλατφόρμα AMD Quad FX

Η υποδοχή *Socket F* είναι η βάση για την πλατφόρμα του επεξεργαστή AMD Quad FX, που εγκαινιάστηκε από την AMD στις 30 Νοεμβρίου του 2006.
Αυτή η τροποποιημένη έκδοση της υποδοχής, που ονομάζεται ***Socket 1207 FX*** (AMD), και υποδοχή ***Socket L1*** (NVIDIA), επιτρέπει τον συνδυασμό διπλής υποδοχής επεξεργαστών διπλού πυρήνα, έτσι ώστε να παρατίθενται τέσσερις πυρήνες σε σταθερό υπολογιστή γραφείου, ενώ μελλοντικά ο αριθμός αυτός μπορεί να αυξηθεί στους οκτώ πυρήνες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tweakers.net: First benchmarks of Socket F Opterons in databasetest
* Tweakers.net: Pictures of the socket (Dutch language)
* Dailytech: AMD's Next-gen Socket F Revealed
* PCstats: Socket F Near Term Roadmap

Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Σημαία της Νότιας Οσετίας

border|300px|thumb|right|Η σημαία της Δημοκρατίας της Νότιας Οσετίας.
Η **σημαία της Δημοκρατίας της Νότιας Οσετίας** είναι τρίχρωμη και αποτελείται από τρεις λωρίδες λευκού, κόκκινου (στη μέση) και κίτρινου. Η σημαία προτάθηκε με βάση το Σύνταγμα της 26ης Νοεμβρίου του 1990 και εγκρίθηκε με ειδική Οδηγία για τη Σημαία στις 30 Μαρτίου του 1992. Τα χρώματα συμβολίζουν την ανδρεία στον πόλεμο (κόκκινο), την ηθική αγνότητα (λευκό) και την ευημερία (κίτρινο). Η σημαία χρησιμοποιείται επίσης από την εναλλακτική κυβέρνηση της Νότιας Οσετίας , η οποία αντιτίθεται στην κυβέρνηση των αυτονομιστών στο Τσκινβάλι.

Η σημαία είναι σχεδόν πανομοιότυπη με τη σημαία της Βόρειας Οσετίας-Αλανίας, με μοναδική διαφορά να είναι οι αναλογίες της σημαίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαία της Νότιας Οσετίας (Γεωργία)

Κατηγορία:Νότια Οσσετία
Νότια Οσετία
Εθνόσημο της Νότιας Οσετίας

right|175px|thumb|Το εθνόσημο της Νότιας Οσετίας.
Το **εθνόσημο της [[Νότια Οσετία|Νότιας Οσετίας]]** καθιερώθηκε το 1998 από την αυτοανακηρυχθείσα δημοκρατία στη Βόρεια Γεωργία στα βόρεια της περιοχής του Καυκάσου και βασίζεται στο εθνόσημο της Νότιας Οσετίας- Αλανίας, που σχεδιάστηκε από το Γεωργιανό επιστήμονα Πρίγκιπα Βαχούστι Μπαγκρατιόνι το 1735.  Γύρω από αυτό έχει επιπρόσθετα γραμμένες στα ρωσικά τις λέξεις "Δημοκρατία της Νότιας Οσετίας", "Республика Южная Осетия" πάνω από τη σφραγίδα και με κυριλλικούς χαρακτήρες στη γλώσσα της Οσετίας "Республикӕ Хуссар Ирыстон" κάτω από τη σφραγίδα.

Τα χρώματα είναι τα ίδια με τη σημαία της Νότιας Οσετίας, δηλαδή λευκό, κόκκινο και κίτρινο, και χρησιμοποιούνται σε μικρότερους κύκλους και στις δύο πλευρές. Είναι παρόμοια με τον κύκλο που βρίσκεται στο κρατικό έμβλημα.

## Παραπομπές


Νοτια Οσετια
Κατηγορία:Νότια Οσσετία
Ευθύμης Κουλουχέρης

Ο **Ευθύμης (Ευθύμιος ή Θέμης) Κουλουχέρης** (γενν. Καρδίτσα,10 Μαρτίου 1981) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σαν κεντρικός αμυντικός.

## Ποδοσφαιρική καριέρα
### Συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία στους ερασιτέχνες της Καρδίτσας.

Το 1998 μεταγράφηκε στην Προοδευτική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε αρχικά δύο χρονιές στην Α' Εθνική (1998-1999 και 1999-2000), γνωρίζοντας την τελευταία τον υποβιβασμό. Στη συνέχεια αγωνίστηκε δύο, επίσης, χρονιές στη Β' Εθνική (2000-2001 και 2001-2002), κατακτώντας την τελευταία την επάνοδο στην Α' Εθνική. Στη συνεχεία, στα μέσα της χρονιάς 2002-2003 (Ιανουάριος του 2003) μεταπήδησε στον Ολυμπιακό. Με τον Ολυμπιακό ο Κουλουχέρης είχε συνολικά μόλις τρεις συμμετοχές στο πρωτάθλημα, ενώ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2003, 2005) και ένα Κύπελλο (2005). Τελικά, στις 17 Ιανουαρίου 2006 έλυσε κοινή συναινέσει το συμβόλαιό του με τους «ερυθρολεύκους», μιας και δεν κατάφερε να καθιερωθεί στον Ολυμπιακό και δεν υπολογιζόταν πλέον από τον Νορβηγό τεχνικό της ομάδας, Τρόντ Σόλιντ.

Αμέσως μετά, στα μέσα πλέον της χρονιάς 2005-2006, συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην ομάδα που υποστήριζε από μικρός, δηλαδή στον Άρη Θεσσαλονίκης. Με τη φανέλα του Άρη, ολοκλήρωσε τη χρονιά στη Β' Εθνική, όπου η ομάδα είχε προηγουμένως υποβιβαστεί και κέρδισε την επάνοδο στην Α' Εθνική. Η αμέσως επόμενη σεζόν (2006-2007) υπήρξε η πιο «γεμάτη» από συμμετοχές στην Α' Εθνική, στην μέχρι τώρα καριέρα του, καθώς είχε 25 συμμετοχές και σκόραρε 1 φορά (αυτό ήταν και το παρθενικό του τέρμα στην Α΄Εθνική, στις 4 Φεβρουαρίου 2007 εναντίον της Skoda Ξάνθης).

Στις 14 Ιανουαρίου 2012, στα μέσα της χρονιάς 2011-2012, υπέγραψε στον Πανιώνιο, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι το 2014. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2014, ενώψει της χρονιάς 2014-2015, μεταγράφηκε στην Αναγέννηση Καρδίτσας, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε ελάχιστα, μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, όταν έλυσε κοινή συναινέσει το συμβόλαιο του.

### Εθνικό επίπεδο
Το 2002 και το 2003 συμμετείχε 8 φορές συνολικά με την Εθνική Ελλάδας Ελπίδων, σε προκριματικούς αγώνες για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αναλυτικά τα στατιστικά της καριέρας του Κουλουχέρη από το 1998 εως το 2014 στις εθνικές κατηγορίες, insports.eu
* Στατιστικά Παικτών: ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 2011-12 
* http://www.sport24.gr/football/omades/Aris/o_koyloyxerhs_zhtaei_afairesh_vathmwn.1900571.html

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Έντουαρντ Κοκόιτι

Ο **Έντουαρντ Κοκόιτι** (**Eduard Dzhabeyevich Kokoity**, στα οσετιανά *Кокойты Джабейы фырт Эдуард*, στα ρωσικά *Эдуа́рд Джабе́евич Коко́йты*, με το επώνυμο επίσης γνωστό ως *Kokoyty* ή *Kokoiti* ή ρωσοποιημένο *Kokoyev*, 1964-) ήταν (από τις 18 Δεκεμβρίου 2001 ως τις 10 Δεκεμβρίου 2011)  πρόεδρος της Νότιας Οσσετίας, της *ντε φάκτο* (παρά το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζεται διεθνώς) δημοκρατίας στη Γεωργία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1964 και είναι πρώην πρωταθλητής της εθνικής πυγμαχίας της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης. Πριν από το 1989 ήταν Πρώτος Γραμματέας του παραρτήματος της Κομσομόλ (κομμουνιστικό σύνδεσμο της νεολαίας) στο Τσκινβάλι.

Εγκαταστάθηκε στη Μόσχα το 1992 και εκεί ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις. Επέστρεψε στη Νότια Οσετία το 2001.

## Άνοδος στην εξουσία

Εξελέγη πρόεδρος σε ηλικία 38 ετών και με μεγάλη πλειοψηφία στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2001. Στον πρώτο γύρο των εκλογών, στις 18 Νοεμβρίου 2001 συγκέντρωσε το 45% των ψήφων έναντι 24% για το Στανισλάβ Κοτσίεφ και 21% για τον ως τότε πρόεδρο Λιούντβιγκ Τσιμπόροφ. Στον δεύτερο και τελικό γύρο στις 6 Δεκεμβρίου ο Κοκόιτι πήρε το 53% έναντι 40% για τον Κοτσίεφ και ανέλαβε πρόεδρος στις 18 Δεκεμβρίου.

Η ανέλπιστη εκλογή του στο ύπατο αξίωμα αποδόθηκε στις σχέσεις του με τη συμμορία των Τεντέγιεφ , γνωστή και διαβόητη στην περιοχή για υποθέσεις ναρκωτικών και λαθρεμπορίας.

Τον Ιούλιο του 2003 ο Κοκόιτι κινήθηκε εναντίον των Τεντέγιεφ και διέταξε τον αφοπλισμό των ιδιωτικών παραστρατιωτικών οργανώσεων της συμμορίας. Η απόλυση μάλιστα του επικεφαλής του Συμβουλίου Άμυνας πυροδότησε ταραχές.

Ο Κοκόιτι τάχτηκε κατά της επανένωσης με τη Γεωργία, όμως εξέφρασε την προθυμία του να διαπραγματευτεί μια ειρηνευτική συμφωνία στη βάση του να αντιμετωπιστεί η Νότια Οσετία ως ανεξάρτητο κράτος, όρος που απορρίφθηκε από την κυβέρνηση της Τυφλίδας.

## Επανεκλογή 2006
Πριν από τη διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών του 2006 , χαρακτήρισε "πολιτική" την ένοπλη σύρραξη ανάμεσα στη Γεωργία και στη Νότια Οσετία και όχι εθνικό θέμα.  Επίσης, κατηγόρησε για μεροληψία τον ΟΑΣΕ.

Στις 12 Νοεμβρίου του 2006 ο Κοκόιτι επανεξελέγη ντε φάκτο πρόεδρος και την ίδια ημέρα η Αντιπολίτευση οργάνωσε άλλες εκλογές σε εδάφη που ελέγχει η Γεωργία. Αντίπαλος πρόεδρος εξελέγη ο Ντμίτρι Σανακόγιεφ, πρώην πρωθυπουργός στη Νότια Οσετία , ο οποίος είχε απολυθεί από τον Κοκόιτι το 2001.

## Εκλογές 2009
Στις πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά τον πόλεμο της Γεωργίας, οι οποίες διεξήχθησαν στις 31 Μαΐου του 2009 έλαβαν μέρος 4 κόμματα για 34 έδρες στη Βουλή. Η προσέλευση στις κάλπες ήταν μεγάλη. Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα το κόμμα του Κοκόιτι, *Yedinstvo* (Ενότητα), κέρδισε τις εκλογές. 
Το 2011 τον διαδέχθηκε προσωρινά ως πρόεδρος ο Βαντίμ Μπρόβτσεφ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Νότιας Οσετίας
Φατμίρ Σεϊντίου

Ο **Φατμίρ Σεϊντίου ** (**Fatmir Sejdiu**, 1951-) είναι Κοσοβάρος πολιτικός. Διετέλεσε πρόεδρος του Κοσόβου  από τις 10 Φεβρουαρίου 2006 ως τις 27 Σεπτεμβρίου 2010 και είναι αρχηγός της Αντιπολίτευσης.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1951 στο μικρό χωριό Πακάστιτσα κοντά στο Ποντούγιεβο. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Πρίστινας ως καθηγητής. Μετά το διδακτορικό του, έκανε στη Γαλλία και στις ΗΠΑ σπουδές στην Ιστορία του Δικαίου. Πέρα από αλβανικά, ομιλεί σερβικά, γαλλικά και αγγλικά. Είναι παντρεμένος και έχει τρεις γιους. Η οικογένεια ζει στην Πρίστινα.

## Πρόεδρος
Προτού εκλεγεί Πρόεδρος από τη Βουλή του Κοσόβου, ήταν Πρόεδρος της Βουλής. Ο Σεϊντίου εξελέγη στον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας που έγινε στο Κοινοβούλιο του Κοσόβου, στις 10 Φεβρουαρίου του 2006. Στους δύο προηγούμενους γύρους δεν κατόρθωσε να λάβει την πλειοψηφία των δύο τρίτων που προβλέπει το προσωρινό Σύνταγμα του Κοσόβου. Υπέρ ψήφισαν 80 και 12 κατά,ενώ υπήρχαν και 17 άκυρα ψηφοδέλτια. Το Κοινοβούλιο του Κοσόβου αποτελείται από 120 βουλευτές αλλά ένας Αλβανός βουλευτής δεν έλαβε μέρος στη ψηφοφορία, στην οποία δε συμμετείχαν οι 10 Σέρβοι βουλευτές του Κοσόβου. Μετά την εκλογή του στο ύπατο αξίωμα τέθηκε επικεφαλής της διαπραγματευτικής αντιπροσωπείας των Αλβανών του Κοσόβου. Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν στις 24 Ιουλίου του 2006 στην Αυστρία. Περίπου έναν χρόνο μετά κατέρρευσαν (Νοέμβριος 2007). Τον Φεβρουάριο του 2008 το Κοσσυφοπέδιο κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία του.

Στις 9 Ιανουαρίου του 2008 ο Σεϊντίου παραιτήθηκε από πρόεδρος στο Κοσσυφοπέδιο και κατήλθε υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές της ίδιας ημέρας. Στην τέταρτη ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο, επανεξελέγη για άλλη μια πενταετή θητεία με 63 εκ των 120 βουλευτών να ψηφίζουν υπέρ. Τον Φεβρουάριο του 2008 το Κοσσυφοπέδιο κηρύχθηκε μονομερώς ανεξάρτητο. Τον Σεπτέμβριο του 2010 παραιτήθηκε από την προεδρία της χώρας ύστερα από απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία δεν μπορούσε να είναι και αρχηγός κόμματος και πρόεδρος της χώρας. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημος ιστότοπος του Προέδρου του Κοσσυφοπεδίου
* Προφίλ στην ιστοσελίδα της Βουλής του Κοσσυφοπεδίου

Σε
Κατηγορία:Κοσοβάροι
Άρμα Βοιωτίας

Το **Άρμα** (πρώην *Δρίτσα* και *Δρίτσια*) είναι χωριό της ομώνυμης τοπικής κοινότητας του δήμου Τανάγρας της Βοιωτίας. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 230 μέτρων και σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 1.093 κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Το χωριό βρίσκεται στην ευθεία μεταξύ Θήβας και Χαλκίδας, σε απόσταση 19 χλμ. από την πρώτη και 25 χλμ. από τη δεύτερη, ενώ απέχει 4 χλμ. από τις Εθνικές οδούς 1 (Αθήνα—Λαμία) και 44 (Θήβα—Χαλκίδα). Η οικονομία του χωριού στηρίζεται κυρίως στη γεωργία. Παράγονται κρασιά από λευκά σταφύλια (σαββατιανά, ασύρτικα) και κόκκινα (καμπερνέ, σιράκ). Σημαντικό μέρος των κατοίκων απασχολείται και στη βιομηχανική ζώνη της νοτιοανατολικής Βοιωτίας, μεταξύ Θήβας, Σχηματαρίου και Οινοφύτων.

## Μυθολογία
Πήρε το όνομα του από το σημείο όπου πιστεύονταν ότι βούλιαξε το άρμα του Αργείου στρατηγού Αμφιάραου, ο οποίος πήρε μέρος στην εκστρατεία των Επτά επί θήβας, υπό τον Πολυνείκη, αδερφό του Ετεοκλή και γιο του Οιδίποδα. Κατά την υποχώρησή του από τη Θήβα, ο Αμφιάραος καταδιωκόταν από το Θηβαίο στρατηγό Πολυκλύμενο. Όμως ο Δίας έριξε κεραυνό που άνοιξε χάσμα στη γη και κατάπιε το άρμα του Αμφιάραου.

## Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο χωριό υπάρχει χαμηλός πέτρινος λόφος στην κορυφή του οποίου υπάρχει μεσαιωνικός πύργος και μεσαιωνικό τείχος. Σώζονται ακόμη λείψανα του αρχαίου οχυρωματικού περιβόλου που ανήκε στην αρχαία πόλη, την ονομαζόμενη από το Στράβωνα *Ελέων* και από τον Πλούταρχο *Ελεών*. Στα ριζά του πέτρινου αυτού λόφου είναι ακόμη και σήμερα, η πηγή *Ακίδουσα* όπως αναφέρεται από τον Πλούταρχο (*Ελληνικών κεφαλαίων καταγραφή 41*).

Ο L. Ross ερευνώντας και μελετώντας την περιοχή του Άρματος και τα αρχαία λείψανά του, διατύπωσε την άποψη ότι στο χωριό Δρίτσα (ή Ντρίτσα) βρισκόταν στη θέση του αρχαίου Άρματος. Μάλιστα η μετονομασία του χωριού από Δρίτσα σε Άρμα έγινε με βάση τη συγκεκριμένη άποψη.

Το Άρμα αναφέρεται ως κατοικημένη περιοχή ήδη από την περίοδο της ύστερης Φραγκοκρατίας όπως και σε οθωμανικό κατάστιχο του 1466 όπου είναι καταγεγραμμένη ως αρβανίτικός οικισμός υπό την ονομασία *Andritsa*. Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους ήταν γνωστή ως Δρίτσα. Το 1940 μετονομάστηκε σε Δρίτσια, ενώ το 1955 έλαβε με διάταγμα τη σημερινή του ονομασία.

Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού είναι στην πλειοψηφία τους Αρβανίτες, ενώ υπάρχουν και κάτοικοι με καταγωγή από την Ευρυτανία, απόγονοι εσωτερικών μεταναστών των μεταπολεμικών δεκαετιών.
## Τοπικές γιορτές
* Στις 18 Ιανουαρίου, γιορτή του Αγίου Αθανασίου, πολιούχου του χωριού.
* Στις 15 Αυγούστου, Κοίμηση της Παναγίας.
* Στις 27 Αυγούστου, γιορτή του Αγίου Φανουρίου.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Τανάγρας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας