open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάστρο του Μυστρά

Το **Κάστρο του Μυστρά** είναι βυζαντινό κάστρο στο Μυστρά της Ελλάδας. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου του Μυστρά, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

μικρογραφία|αριστερά|220px|Άποψη του Κάστρου του Μυστρά και των τειχών του.
[μικρογραφία|αριστερά|220px|Άποψη της κοιλάδας του ποταμού [Ευρώτας (ποταμός)|Ευρώτα από το ύψος του κάστρου.]]
Το Κάστρο του Μυστρά ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου της Φραγκοκρατίας στον ελλαδικό χώρο, πιο συγκεκριμένα το 1249. Χτίστηκε από τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο, Πρίγκιπα της Αχαΐας. Αργότερα, το κάστρο τέθηκε υπό τον έλεγχο του Βυζαντινού Δεσπότη του Μορέως. Η χρησιμοποίησή του συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, όπου και υπέστη εργασίες εκσυγχρονισμού του, όπως, μεταξύ άλλων, την προσθήκη πυροβολείων.

Το κάστρο βρίσκεται επί της κορυφής του λόφου της καστροπολιτείας του Μυστρά, νότια της πόλεως. Ο συγκεκριμένος λόφος βρίσκεται σε υψόμετρο 621 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Η πύλη του κάστρου φυλάσσεται από μεγάλο ορθογωνίου σχήματος πύργο. Εντός των τειχών του βρίσκεται, μεταξύ άλλων, προαύλιος χώρος, στρατώνες, μεγάλου μεγέθους δεξαμενή νερού, καθώς και παρεκκλήσιο. Το κάστρο έχει ιδιαιτέρως καλή ορατότητα προς τα ανατολικά, πιο συγκεκριμένα το σύνολο της κοιλάδας του ποταμού Ευρώτα. Στα δυτικά, έχει ορατότητα προς τα βουνά του Ταϋγέτου.

Επί της νότιας και της νοτιοανατολικής πλευράς του κάστρου υπάρχει απότομο τείχος, το οποίο καθιστά δύσκολη την επίθεση από τις συγκεκριμένες πλευρές. Στις άλλες πλευρές, η άμυνα του κάστρου ενισχύεται περαιτέρω μέσω της παρουσίας επιπλέον τειχών και οχυρώσεων. Το ανώτερο τμήμα των τειχών ξεκινά από τη δυτική πλευρά του κάστρου και περιβάλλει την περιοχή του Παλατιού του Μυστρά επί της βόρειας πλευράς του λόφου, καθώς και τη Μονή Παντάνασσας επί της ανατολικής πλευράς του λόφου. Από την πλευρά του, το κατώτερο τμήμα των τειχών ξεκινά από το βορειοδυτικό τμήμα της πόλεως και εκτείνεται περιμετρικά της Μονής Βροντοχίου, ακολουθώντας την πλαγιά του λόφου έως και τη Μονή Παναγίας Περιβλέπτου.

## Παραπομπές


Μυστρα
Κατηγορία:Μυστράς
Στίβεν Μπρέγιερ

Ο **Στίβεν Τζέραλντ Μπρέγιερ** (αγγλικά: *Stephen Gerald Breyer*, 15 Αυγούστου 1938), είναι Αμερικανός δικαστικός, ακαδημαϊκός, νομικός και συγγραφέας, που υπηρέτησε ως Ανώτατος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Αύγουστο του 1994 έως τον Ιούνιο του 2022. Είχε προταθεί από τον πρόεδρο Μπιλ Κλίντον στις 17 Μαΐου 1994 προκειμένου να αντικαταστήσει τον δικαστή Χάρι Μπλάκμαν. Ο Μπρέγιερ θεωρείτο "φιλελεύθερος" δικαστής.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Αρχιδικαστής του ομοσπονδιακού Εφετείου των Ηνωμένων Πολιτειών της 1ης περιφέρειας, από το 1990 έως το 1994, και ως Δικαστής του ιδίου Εφετείου από το 1980 έως το 1994. Προτού διοριστεί ως δικαστής, ο Μπρέγιερ διατέλεσε και ειδικός βοηθός του Αναπληρωτή Γενικού Εισαγγελέα των ΗΠΑ και βοηθός στην ειδική εισαγγελία για τη διευρεύνηση του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ το 1973. 

Επιπλέον, διατέλεσε καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ από το 1967 έως το 1980. Έχει ειδίκευση στο διοικητικό δίκαιο.

Στις 26 Ιανουαρίου 2022, ο Μπρέγιερ ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να παραιτηθεί και να συνταξιοδοτηθεί από την έδρα του στο Ανώτατο Δικαστήριο, επισήμως στις 28 Ιανουαρίου 2022. Στις 29 Ιουνίου 2022, ο Μπρέγιερ έστειλε επιστολή παραίτησης και συνταξιοδότησης στον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, η οποία θα τέθηκε σε ισχύ στις 30 Ιουνίου 2022.

## Βιογραφία
Ο Στίβεν Μπρέγιερ γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1938 στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας των ΗΠΑ, όπου και μεγάλωσε. Ο παππούς του ήταν εβραίος μετανάστης από τη Ρουμανία που εγκαταστάθηκε στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Το 1955 αποφοίτησε το Λύκειο "Lowell High School" στο Σαν Φρανσίσκο, και στη συνέχεια σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1959 με διάκριση.

Κατόπιν, έλαβε υποτροφία "Marshall" προκειμένου να σπουδάσει Φιλοσοφία, Πολιτική και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στο Ηνωμένο Βασίλειο, λαμβάνοντας έτσι το δεύτερο πτυχίο (BA) του το 1961. Έπειτα επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, και σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, και έλαβε πτυχίο (LLB) το 1964 αριστούχος με διάκριση. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί δικαστές
Κατηγορία:Αμερικανοί νομικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Δικαστικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1978)

To ''Billboard'' Hot 100 είναι ένας μουσικός κατάλογος επιτυχιών που κατατάσσει τα τραγούδια που παίζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το έτος 1978 συνολικά 11 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα πέτυχαν να έχουν για πρώτη φορά τραγούδι τους στην κορυφή του καταλόγου επιτυχιών. 
Πρόκειται για τους: Player, Ιβόν Έλιμαν, Ντενίς Γουίλιαμς, Τζον Τραβόλτα, The Commodores, A Taste of Honey, Exile, Νικ Γκίλντερ, Αν Μάρεϊ, Ντόνα Σάμερ και Chic. 

Ο Τζον Μάθις έχοντας ήδη τραγούδι στην κορυφή πριν δημιουργηθεί ο κατάλογος Hot 100, πέτυχε το πρώτο του νούμερο ένα τραγούδι και ως σόλο καλλιτέχνης. 
Οι Bee Gees και ο νεότερος αδερφός τους Άντι Γκιμπ ήταν οι μοναδικοί καλλιτέχνες ή συγκροτήματα που είχαν περισσότερα από ένα τραγούδια στην κορυφή, με τρία συνολικά. Ο Μπάρι Γκιμπ συνέγραψε τα επτά από τα τραγούδια που ήταν στο νούμερο ένα τη χρονιά αυτή. 

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Φρεντ Μπρόνσον|Fred Bronson]]'s Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* ()
**[[Joel Whitburn]]'s Top Pop Singles 1955-2008, 12 Edition* ()

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορικό Αρχείο του Αμερικανικού Ραδιοφώνου σχεδόν όλων των περιοδικών *Billboard* μεταξύ 1920 και 2016

1978
Συμμετοχή των Νήσων Κουκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Οι **[[Νήσοι Κουκ]]** μετέχουν ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1988. Είναι η μοναδική περιοχή του Βασιλείου της Νέας Ζηλανδίας που μετέχει αυτόνομα, καθώς το Νιούε και το Τοκελάου δεν το έχουν πράξει ακόμη έως και σήμερα.

Η Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 17 Οκτωβρίου του 1986. Έκτοτε, έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με συνολικά 34 αθλητές, αλλά δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ολυμπιακό μετάλλιο. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες για τη χώρα ήρθαν από τον Ρίτσαρντ Πίτμαν το 1988 (τερμάτισε στην 9η θέση της κατηγορίας του στην πυγμαχία) και τη Λουίζα Πίτερς το 2012 (τερμάτισε 11η στην κατηγορία της στην άρση βαρών).

Οι Νήσοι Κουκ δεν έχουν συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες
### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Νησοι Κουκ
Κατηγορία:Αθλητισμός στις Νήσους Κουκ
Εκκλησία Αγίου Νικολάου (Μυστράς)

Η **Εκκλησία Αγίου Νικολάου** είναι εκκλησία της μεταβυζαντινής περιόδου στο Μυστρά της Ελλάδας. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου του Μυστρά, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

μικρογραφία|αριστερά|220px|Εσωτερική άποψη του τρούλου της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου.
μικρογραφία|αριστερά|220px|Άποψη τοιχογραφιών της εκκλησίας.
Η συγκεκριμένη εκκλησία ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα. Αποτελεί τη μοναδική σημαντικού μεγέθους εκκλησία η οποία ανεγέρθηκε στο Μυστρά κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, γεγονός το οποίο καταδεικνύει πως ο ελληνικός πληθυσμός της καστροπολιτείας έχαιρε ορισμένης σημαντικού επιπέδου ελευθερίας εκείνη την περίοδο. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο.

Η εκκλησία είναι εγγεγραμμένη σταυροειδής με τρούλο και νάρθηκες. Εντός του εσωτερικού της, η εκκλησία ήταν διακοσμημένη με τοιχογραφίες, μικρός μέρος εκ των οποίων, ωστόσο, έχει διατηρηθεί έως σήμερα. Ως θεματολογία, αποτελούν, μεταξύ άλλων, αναπαραστάσεις του Αγίου Νικολάου, του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου υπό τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, καθώς και τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Εκκλησίες στην περιφέρεια Πελοποννήσου
Εκκλησια
Prix Grand-Duc Adolphe

Το **Prix Grand-Duc Adolphe** (Βραβείο Μεγάλου Δούκα Αδόλφου του Λουξεμβούργου) είναι λουξεμβουργιανό βραβείο τέχνης που απονέμεται κάθε χρόνο σε έναν ή περισσότερους καλλιτέχνες που εκθέτουν τα έργα τους στο *Salon Artistique* του Καλλιτεχνικού Κύκλου του Λουξεμβούργου (*Cercle artistique de Luxembourg*).

Το βραβείο πήρε το όνομά του από τον Μεγάλο Δούκα Αδόλφο του Λουξεμβούργου, που δημιούργησε το βραβείο το 1902, με πρωτοβουλία της συζύγου του Αδελαΐδα Μαρία του Άνχαλτ-Ντέσαου, που η ίδια ήταν ζωγράφος.

## Αποδέκτες του Βραβείου
μικρογραφία|Ο ''Jean Mich'', πρώτος αποδέκτης του βραβείου.
μικρογραφία|Η ''Catherine Lorent'', τελευταία αποδέκτρια του βραβείου.

Το βραβείο παρέλαβαν οι παρακάτω καλλιτέχνες:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβεία εικαστικών τεχνών
Κατηγορία:Πολιτισμός του Λουξεμβούργου
Εκκλησία Αγίων Θεοδώρων (Μυστράς)

Η **Εκκλησία Αγίων Θεοδώρων** είναι βυζαντινή εκκλησία στο Μυστρά της Ελλάδας. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου του Μυστρά, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

μικρογραφία|αριστερά|220px|Εσωτερική άποψη του τρούλου της εκκλησίας των Αγίων Θεοδώρων.
μικρογραφία|αριστερά|220px|Άποψη καταλοίπων τοιχογραφιών της εκκλησίας.
Η συγκεκριμένη εκκλησία ανεγέρθηκε κατά την περίοδο μεταξύ 1290-1295, γεγονός το οποίο την καθιστά ως εκ των παλαιότερων εκκλησιών της καστροπολιτείας του Μυστρά. Αρχικώς, επρόκειτο για καθολικό ομώνυμου μοναστηριού, χτισμένο από τους μοναχούς Δανιήλ και Παχώμιο. Η εκκλησία, καθώς και το μοναστήρι, ήσαν αφιερωμένα στους Αγίους Θεοδώρους. Αργότερα, η εκκλησία χρησιμοποιήθηκε ως κοιμητηριακός ναός.

Η εκκλησία είναι οκταγωνικού σχήματος και διαθέτει, συνολικά, τέσσερα παρεκκλήσια τα οποία προστέθηκαν σε ύστερη ημερομηνία περιμετρικά των άκρων της. Η αρχιτεκτονική της συγκεκριμένης εκκλησίας διαφέρει από εκείνη των υπολοίπων εκκλησιών του Μυστρά, καθώς παρουσιάζει κυρίως ομοιότητες, μεταξύ άλλων, με το καθολικό της Μονής Οσίου Λουκά στη Βοιωτία. Εντός του εσωτερικού της, η εκκλησία ήταν διακοσμημένη με τοιχογραφίες, τμήματα μόνον εκ των οποίων, ωστόσο, έχουν διατηρηθεί έως σήμερα. Χρονολογούμενες από τον 13ο αιώνα, ως θεματολογία, αποτελούν, μεταξύ άλλων, αναπαραστάσεις των Παθών του Ιησού Χριστού, της Παναγίας, των Αποστόλων, καθώς και του βίου του Ιωάννης του Βαπτιστή και του βίου του αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγου. Εντός του εσωτερικού της, η εκκλησία περιλαμβάνει, επίσης, τον τάφο του Δεσπότη του Μορέως, Θεοδώρου Α΄ Παλαιολόγου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εκκλησίες στην περιφέρεια Πελοποννήσου
Κατηγορία:Μυστράς
Μηνιγγίωμα

Το **μηνιγγίωμα**, γνωστό και ως **μηνιγγικός όγκος**, είναι τυπικά ένας βραδέως αναπτυσσόμενος όγκος που σχηματίζεται στις μήνιγγες, τα μεμβρανώδη στρώματα που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Τα συμπτώματα εξαρτώνται από τη θέση και εμφανίζονται ως αποτέλεσμα της πίεσης του όγκου σε κοντινούς ιστούς. Σε πολλές περιπτώσεις δεν προκαλούν συμπτώματα. Περιστασιακά μπορεί να εμφανιστούν σπασμοί, άνοια, προβλήματα στην ομιλία, προβλήματα όρασης, μονόπλευρη αδυναμία ή απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης.

Παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν έκθεση σε ιονίζουσα ακτινοβολία, όπως κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας, οικογενειακό ιστορικό της πάθησης και νευροϊνωμάτωση τύπου 2.  Όσον αφορά το 2014 δεν φαίνεται να σχετίζονται με τη χρήση κινητού τηλεφώνου. Φαίνεται ότι μπορούν να σχηματιστούν από έναν αριθμό διαφορετικών τύπων κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των αραχνοειδών κυττάρων. Η διάγνωση γίνεται συνήθως με ιατρική απεικόνιση.

Εάν δεν υπάρχουν συμπτώματα, η περιοδική παρατήρηση μπορεί να είναι το μόνο που απαιτείται. Οι περισσότερες περιπτώσεις που γίνονται συμπτωματικές μπορούν να θεραπευτούν με χειρουργική επέμβαση. Μετά την πλήρη αφαίρεση λιγότερο από 20% υποτροπιάζουν. Εάν η χειρουργική επέμβαση δεν είναι δυνατή ή δεν μπορεί να αφαιρεθεί όλος ο όγκος, η ακτινοχειρουργική μπορεί να είναι χρήσιμη. Η χημειοθεραπεία δεν έχει βρεθεί να βοηθάει. Ένα μικρό ποσοστό αναπτύσσεται γρήγορα και συνδέεται με χειρότερη πρόγνωση.

Περίπου ένας στους χίλιους ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες επηρεάζονται αυτήν τη στιγμή. Η έναρξη είναι συνήθως σε ενήλικες. Αυτή η ομάδα αντιπροσωπεύει περίπου το 30% των εγκεφαλικών όγκων. Οι γυναίκες επηρεάζονται περίπου δύο φορές συχνότερα από τους άνδρες. Τα μηνιγγιώματα αναφέρθηκαν ήδη από το 1614 από τον Φέλιξ Πλάτερ.

## Σημεία και συμπτώματα
μικρογραφία| Μηνιγγίωμα που παρατηρείται σε νεκροψία, ως όγκος της σκληράς μήνιγγας που εκτείνεται στην κρανιακή κοιλότητα και μπορεί να αποσπαστεί από το οστό μαζί με την υπόλοιπη σκληρή μήνιγγα.
Μικροί όγκοι (π.χ. 
 
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Καρκίνος
Κατηγορία:Παθήσεις του εγκεφάλου
Εκκλησία Αγίας Σοφίας (Μυστράς)

Η **Εκκλησία Αγίας Σοφίας** είναι βυζαντινή εκκλησία στο Μυστρά της Ελλάδας. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου του Μυστρά, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

μικρογραφία|αριστερά|220px|Εσωτερική άποψη του τρούλου της εκκλησίας της Αγίας Σοφίας.
μικρογραφία|αριστερά|220px|Άποψη τοιχογραφιών της εκκλησίας.
Η συγκεκριμένη εκκλησία ανεγέρθηκε κατά τα μέσα του 14ου αιώνα. Αρχικώς, αποτελούσε τμήμα μοναστηριού του οποίου ιδρυτής ήταν ο πρώτος Δεσπότης του Μορέως, Μανουήλ Καντακουζηνός. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, το συγκεκριμένο κτίριο μετατράπηκε σε τζαμί. Η εκκλησία βρίσκεται επί της βόρειας πλαγιάς της καστροπολιτείας του Μυστρά, πλησίον της άνω πύλης του φρουρίου και του Παλατιού του Μυστρά.

Η εκκλησία είναι εγγεγραμμένη σταυροειδής με τρούλο και μεγάλου μεγέθους κωδωνοστάσιο και νάρθηκα επί της δυτικής πλευράς της. Παράλληλα, η εκκλησία περιλαμβάνει κοιμητηριακό παρεκκλήσιο, με υπόγεια κρύπτη, καθώς και τρία επιπλέον παρεκκλήσια επί της νότιας πλευράς της. Εντός του εσωτερικού της, η εκκλησία ήταν πλούσια διακοσμημένη με τοιχογραφίες, τμήματα μόνον εκ των οποίων, ωστόσο, έχουν διατηρηθεί έως σήμερα, ιδίως εντός των παρεκκλησίων της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εκκλησίες στην περιφέρεια Πελοποννήσου
Κατηγορία:Μυστράς
Κατηγορία:Βυζαντινά μοναστήρια στην Ελλάδα
Εκκλησία της Ευαγγελίστριας (Μυστράς)

Η **Εκκλησία της Ευαγγελίστριας** είναι βυζαντινή εκκλησία στο Μυστρά της Ελλάδας. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου του Μυστρά, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

μικρογραφία|αριστερά|220px|Εξωτερική άποψη της Εκκλησίας της Ευαγγελίστριας.
Η συγκεκριμένη εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Βρίσκεται επί της βόρειας πλαγιάς της καστροπολιτείας του Μυστρά, επί της οδού μεταξύ της Εκκλησίας Αγίου Δημητρίου και της Μονής Βροντοχίου.

Η εκκλησία είναι εγγεγραμμένη σταυροειδής με τρούλο, ενώ είναι μικρότερου μεγέθους συγκριτικά με αρκετές άλλες παρόμοιες εκκλησίες του Μυστρά. Η πρόσοψη της εκκλησίας παρουσιάζει δυτικές αρχιτεκτονικές επιρροές. Εντός του εσωτερικού της, η εκκλησία είναι διακοσμημένη με τοιχογραφίες, η φιλοτέχνηση των οποίων χρονολογείται κατά τις απαρχές του 15ου αιώνα, τμήματα μόνον εκ των οποίων, ωστόσο, έχουν διατηρηθεί έως σήμερα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εκκλησίες στην περιφέρεια Πελοποννήσου
Κατηγορία:Μυστράς
Μητρόπολη του Μυστρά

Η **Μητρόπολη του Μυστρά**, επίσης γνωστή ως **Εκκλησία Αγίου Δημητρίου**, είναι βυζαντινή εκκλησία στο Μυστρά της Ελλάδας. Αποτελούσε καθεδρικό ναό ή επισκοπική έδρα της καστροπολιτείας. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου του Μυστρά, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

[μικρογραφία|αριστερά|220px|Άποψη του καθεδρικού ναού του Μυστρά και του κτιρίου του [Αρχαιολογικό Μουσείο Μυστρά|αρχαιολογικού μουσείου.]]
μικρογραφία|αριστερά|220px|Άποψη του εσωτερικού του καθεδρικού ναού του Μυστρά.
Ο καθεδρικός ναός του Μυστρά ανεγέρθηκε προς το 1280, γεγονός το οποίο τον καθιστά ως την πλέον παλαιότερη εκκλησία της καστροπολιτείας, ενώ εντολέας της κατασκευής της ήταν ο επίσκοπος Ευγένιος. Κατά την περίοδο μεταξύ 1291 και 1292, ο καθεδρικός ναός υπέστη βελτιωτικές εργασίες υπό τον επίσκοπο Νικηφόρο Μοσχόπουλο, ενώ έλαβε τη σημερινή μορφή του κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα υπό τον επίσκοπο Ματθαίο. Σύμφωνα με την παράδοση, ο ύστατος Βυζαντινός Αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος στέφθηκε εντός της συγκεκριμένης εκκλησίας το 1449. Έπειτα από την ανεξαρτητοποίηση της Ελλάδας, κατά τις απαρχές του 19ου αιώνα, η συγκεκριμένη εκκλησία, αρχικώς, αποτέλεσε επισκοπική έδρα του επισκόπου Λακωνίας.

Ο καθεδρικός ναός είναι μικτού αρχιτεκτονικού ρυθμού, γεγονός το οποίο αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό των εκκλησιών της καστροπολιτείας του Μυστρά, πιο συγκεκριμένα βασιλική στο κάτω τμήμα του και πεντάκλιτη εκκλησία στο άνω τμήμα του. Εντός του εσωτερικού της, η εκκλησία είναι διακοσμημένη με γλυπτές αναπαραστάσεις και τοιχογραφίες, η φιλοτέχνηση των οποίων χρονολογείται σε τρεις φάσεις, πιο συγκεκριμένα μεταξύ 1270 και 1285, μεταξύ 1291 και 1292, καθώς και κατά τις απαρχές του 15ου αιώνα.

Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, προαύλιος χώρος χτίστηκε στα βόρεια της εκκλησίας, ενώ διώροφα κτίρια ανεγέρθηκαν ως κατοικία του τοπικού επισκόπου. Σήμερα, τα τελευταία αυτά κτίρια, στεγάζουν το Αρχαιολογικό Μουσείο Μυστρά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εκκλησίες στην περιφέρεια Πελοποννήσου
Κατηγορία:Μυστράς
Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Μονεμβασίας και Σπάρτης
Διαμνημόνευση Μεταναστευτικής Αρωγής

Η **Διαμνημόνευση Μεταναστευτικής Αρωγής** είναι βραβείο που απονέμεται από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου της Ελλάδας σε άτομα ή οργανώσεις που από τη θέση τους συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης και των επιπτώσεών της. 

Η διαμνημόνευση δημιουργήθηκε το 2021  με πρωτοβουλία του Υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότη Μηταράκη.

Το μετάλλιο απονέμεται σε **Α΄ Τάξη (Διαμνημόνευση Τιμής)** και σε **Β΄ Τάξη (Διαμνημόνευση Αξίας) ** ύστερα από γνωμοδότηση της «Επιτροπής Διαμνημόνευσης Μεταναστευτικής Αρωγής», ενώ η τελική απόφαση ανήκει στον εκάστοτε Υπουργό. Τη διαμνημόνευση εκτός από μετάλλιο συνοδεύει και Δίπλωμα.  

## Απονομές
### Διαμνημόνευση Μεταναστευτικής Αρωγής Α΄ Τάξης
* Μαργαρίτης Σχοινάς, Αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. 
* Karl Nehammer, Ομοσπονδιακός Καγκελάριος της Αυστρίας
* Ναύαρχος Ε.Α. Θεόδωρος Κλίαρης, Επίτιμος Αρχηγός Λ.Σ. - ΕΛ.ΑΚΤ.
* Στρατηγός Ε.Α. Μιχαήλ Καραμαλάκης, Επίτιμος Αρχηγός ΕΛ.ΑΣ.

### Διαμνημόνευση Μεταναστευτικής Αρωγής Β΄ Τάξης

* Fabrice Leggeri, Εκτελεστικός Διευθυντής του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής – FRONTEX
* Γεώργιος Χατζημάρκος, Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου
* Δρ. Αντώνης Αυγερινός, Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού
* Αλέξιος Μαργαλιάς, Γενικός Διευθυντής του Σωματείου Praksis

Αρχείο:Mitarachi - Leggeri.jpg|Απονομή Διαμνημόνευσης Μεταναστευτικής Αρωγής Β΄ Τάξης στον Εκτελεστικό Διευθυντή της FRONTEX, Fabrice Leggeri (21/01/2022)
Αρχείο:Μηταράκης Σχοινάς.jpg|Απονομή Διαμνημόνευσης Μεταναστευτικής Αρωγής Α΄ Τάξης στον Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Μαργαρίτη Σχοινά (04/02/2022)


## Παραπομπές

Κατηγορία:Βραβεία
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατηγορία:Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
Άγιος Θεόδωρος Λήμνου

Ο **Άγιος Θεόδωρος** είναι οικισμός της Λήμνου. Υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Κοντοπουλίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μούδρου, του δήμου Λήμνου, της περιφερειακής ενότητας Λήμνου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Λήμνου του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Θεόδωρος είναι παράλιος οικισμός στην ΒΑ. Λήμνο (περιοχή «Αλεπότρυπες»), στον κεντρικό μυχό του όρμου Τηγάνι, του κόλπου Πουρνιάς και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει  41 χλμ. περίπου ΒΑ. της Μύρινας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο Άγιος Γεώργιος αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κοντοπουλίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κοντοπουλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μούδρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Μούδρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λήμνου.
  
## Αξιοθέατα
* Το **[[Καβείριο Λήμνου|Καβείριο]]**, το σημαντικότερο ιερό της Λήμνου και από τα σημαντικότερα και αρχαιότερα (8ος αιώνας π.Χ.) στον ελλαδικό χώρο. Βρίσκεται στη θέση «Χλόη», μετά τον όρμο Τηγάνι, πάνω σε δύο μικρά άνδηρα, διαμορφωμένα πάνω σε πλαγιά που φθάνει μέχρι τη θάλασσα. Στο νότιο πλάτωμα αποκαλύφθηκε τελεστήριο Αρχαϊκών Χρόνων και στο βόρειο πλάτωμα τελεστήριο Ελληνιστικών Χρόνων.
* Η **Σπηλιά του Φιλοκτήτη**, στο απώτατο βόρειο άκρο του όρμου Τηγάνι, με πρόσβαση από τη θάλασσα. Εδώ, κατά τη μυθολογία, εγκατέλειψαν οι Αχαιοί τον Φιλοκτήτη πηγαίνοντας προς την Τροία
* Η εκτεταμένη παραλία «Σαραβάρι», ονομασία με την οποία ταυτίζεται ο οικισμός από τους ντόπιους

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Λήμνου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λήμνου
Μάχη των Φαρσάλων (1277)

Η **Μάχη της Φαρσάλου** διεξήχθη στα τέλη του 1277 στην πεδιάδα των Φαρσάλων στη Θεσσαλία, μεταξύ ενός Βυζαντινού στρατού εισβολής με επικεφαλής τον μέγα στρατοπεδάρχη Ιωάννη Συναδηνό και τον μέγα κονστόσταυλο Μιχαήλ Καβαλλάριο, και τις δυνάμεις του Ιωάννη Α΄ Δούκα, ηγεμόνα της Θεσσαλίας. 

Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη εκστρατεία των Βυζαντινών κατά της Θεσσαλίας, μετά την αποτυχία της προηγούμενης εκστρατείας στη μάχη των Νέων Πατρών (που χρονολογείται με διαφορετικές εκδοχές κάποιο έτος μέσα στο διάστημα 1273-1275). 

Η μάχη κατέληξε σε συντριπτική νίκη για τον Ιωάννη Α΄: ο Συναδηνός αιχμαλωτίστηκε, ενώ ο Καβαλλάριος απεβίωσε λίγο αργότερα από τα τραύματά του.

## Πηγές
* Γιαννακόπουλος Κωνσταντίνος (Geanakoplos, Deno John) (1959). Emperor Michael Palaeologus and the West, 1258–1282: A Study in Byzantine-Latin Relations. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. p. 297. OCLC 1011763434.

Κατηγορία:Μεσαιωνική Θεσσαλία
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:13ος αιώνας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Μιχαήλ Καβαλλάριος

Ο **Μιχαήλ Καβαλλάριος** (απεβ. 1277) ήταν Βυζαντινός ευγενής και στρατιωτικός ηγέτης. Περί το 1277 ήταν μέγας κοντόσταυλος, δηλ. διοικητής των Λατίνων μισθοφόρων. 

Μαζί με τον μέγα στρατοπεδάρχη Ιωάννη Συναδηνό, οδήγησε έναν Βυζαντινό στρατό εναντίον του Ιωάννη Α΄ Δούκα ηγεμόνα της Θεσσαλίας, αλλά ηττήθηκε στη μάχη της Φαρσάλου (σημερινά Φάρσαλα) και απεβίωσε λίγο αργότερα από τα τραύματά του.

## Πηγές
* Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος (
* 

Κατηγορία:Μεγάλοι Κονόσταυλοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Παρεκκλήσιο Αϊ-Γιαννάκη (Μυστράς)

Το **Παρεκκλήσιο Αϊ-Γιαννάκη** είναι βυζαντινό παρεκκλήσιο στο Μυστρά της Ελλάδας. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου του Μυστρά, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Το συγκεκριμένο παρεκκλήσιο ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου του Δεσποτάτου του Μορέως από την αριστοκράτισσα Kαλή Kαβαλασέα, η οποία στη συνέχεια εκάρη μοναχή υπό το όνομα Kαλλινίκη, ενώ είναι αφιερωμένο στον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Βρίσκεται εκτός των τειχών της καστροπολιτείας του Μυστρά, πλησίον της τοποθεσίας της Μαρμάρας.

Το παρεκκλήσιο, διαστάσεων  ×  μέτρων, είναι μονοκάμαρο καμαροσκέπαστο με δύο ενισχυτικές ζώνες, οι οποίες ξεκινούν από το ύψος του εδάφους ως παραστάδες. Το 1908, υπέστη αναστηλωτικές εργασίες υπό τον καθηγητή Αδαμάντιο Αδαμαντίου, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την προσθήκη ξύλινης οροφής στην κατασκευή, η οποία, έως εκείνη την περίοδο, βρισκόταν σε ημιερειπωμένη κατάσταση. Το 1952, υπέστη αναστηλωτικές εργασίες υπό την Επιμελητεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Μυστρά, οι οποίες και οδήγησαν το παρεκκλήσιο στη σημερινή μορφή του, με την προσθήκη, μεταξύ άλλων, κυλινδρικού θόλου. Στο δυτικό τμήμα του παρεκκλησίου, ανευρέθηκαν κατάλοιπα υπέργειου οστεοφυλακίου. Εντός του εσωτερικού του, το παρεκκλήσιο ήταν διακοσμημένο με τοιχογραφίες, τμήματα μόνον εκ των οποίων, ωστόσο, έχουν διατηρηθεί έως σήμερα, κυρίως χρονολογούμενα από τον 15ο αιώνα. Ως θεματολογία, αποτελούν, μεταξύ άλλων, αναπαραστάσεις του Ιακώβου του Αδελφόθεου, του Αγίου Δημητρίου, της Γεννήσεως του Ιωάννη του Βαπτιστή, των Εισοδίων της Θεοτόκου, του Οσίου Νίκωνος του «Μετανοείτε», καθώς και της ίδιας της κτητορίσσης του παρεκκλησίου, Kαλής Kαβαλασέας, συνοδευόμενης από την κόρη της, Λασκαρίνα, και τον υιό της, Οδηγητριανό.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εκκλησίες στην περιφέρεια Πελοποννήσου
Κατηγορία:Μυστράς
Ούγος του Συλί

Ο **Ούγος του Συλί** (γαλλικά: *Hugues de Sully*, άκμασε μεταξύ 1279-1281) ήταν στρατηγός υπό τον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού, βασιλιά της Σικελίας. Του έδωσαν το παρωνύμιο «ο Κόκκινος» (le Rousseau) λόγω των κόκκινων μαλλιών του.

Ο Βουργουνδός ιππότης με το φλογερό και αγέρωχο ταμπεραμέντο σύμφωνα με τους χρονικογράφους, ονομάστηκε εκπρόσωπος (vicarius) του Καρόλου Α΄ στο νεοϊδρυθέν Βασίλειο της Αλβανίας τον Αύγουστο του 1279 και οδήγησε τις δυνάμεις της Σικελίας στην ανεπιτυχή προσπάθειά τους να καταλάβουν το Bεράτιο από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1280-1281. Ο Συλύ αιχμαλωτίστηκε σε ενέδρα, οπότε ο στρατός του διασκορπίστηκε και υπέστη πολλές απώλειες, καθώς τον καταδίωκαν οι Βυζαντινοί. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρέλασε στη θριαμβική οδό μαζί με τους άλλους αιχμαλώτους. Ο Συλύ τελικά απελευθερώθηκε μετά από χρόνια Βυζαντινής αιχμαλωσίας και επέστρεψε στην Ιταλία.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Νόριτς, Τζον Τζούλιους. *Byzantium: The Decline and Fall* (Νέα Υόρκη: Alfred A Kopf, 1996)

Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία του Βασιλείου της Σικελίας
Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα
Σιεβιεροντονέτσκ

Το **Σιεβιεροντονέτσκ** (ουκρανικά: Сіверськодонецьк) ή **Σιβερσκοντονέτσκ** (ουκρανικά: Сіверськодоне́цьк) είναι πόλη στο Όμπλαστ του Λουχάνσκ της Ουκρανίας. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Σεβέρσκι Ντονέτς, περίπου 110 χλμ. βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα της Περιφέρειας, το Λουχάνσκ.Η πόλη της οποίας το όνομα προήλθε από τον προαναφερθέντα ποταμό έχει πληθυσμό 101.135 κατοίκων σύμφωνα με εκτίμηση του 2021. Ωστόσο από το Σάββατο 25 Ιουνίου 2022 βρίσκεται στα χέρια των Ρωσικών ενόπλων δυνάμεων,με τις Ουκρανικές Δυνάμεις να προσπαθούν να το ανακαταλάβουν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Ουκρανίας
Ιάκωβος Α΄ Μπαρότσι

Ο **Ιάκωβος Α΄ Μπαρότσι**, εξελληνισμένα **Βαρότσης** (ιταλ.: Iacopo ή Jacopo I Barozzi, απεβ. π. 1245), ήταν Βενετός ευγενής και αξιωματούχος. Υπηρέτησε ως δούκας της Κάντια για τη Βενετική Δημοκρατία.

## Βιογραφία
Ο Μπαρότσι γεννήθηκε στη Βενετία, στην ενορία του Σαν Μοϊζέ.  Ξεκινώντας με τον Kαρλ Χοπφ τον 19ο αι., αρκετοί σύγχρονοι ιστορικοί υποστήριξαν, ότι στον απόηχο της Δ΄ Σταυροφορίας, ο Ιάκωβος κατέλαβε τα νησιά του Αιγαίου Σαντορίνη και Θηρασία, κυβερνώντας τα ως κύριός τους μέχρι το τέλος του π. 1245, όταν τον διαδέχθηκε ο γιος του, Ανδρέας.  Αυτό διαψεύστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960, όταν αποδείχθηκε ότι η κυριαρχία των Μπαρότσι στη Σαντορίνη μπορεί να τεκμηριωθεί μόνο από τις αρχές του 14ου αι. και μετά, με τον εγγονό του Ιάκωβο Β΄.   

Ο Iacopo ήταν εγγεγραμμένος στο Μεγάλο Συμβούλιο, ήταν πρεσβευτής του Βασάνου. Το 1238 ο Ιάκωβος μαζί με τον Ρομέο Κουερίνι σύναψαν μία συνθήκη με τον αλ-Καμίλ, τον ανιψιό του Σαλαντίν, που όριζε την κατασκευή μίας αποθήκης (fondaco) για εμπορικές ανταλλαγές και την αμοιβαία απαγόρευση των πειρατικών πράξεων μεταξύ τους.  Είχε μία οικία στην Τύρο το 1243.

Από το 1244 έως το 1245 υπηρέτησε στο ανώτατο διοικητικό αξίωμα του δούκα της Κάντιας, στη Βενετική αποικία της Κρήτης.  Τελευταία μαρτυρείται περί το 1245, και πιθανότατα απεβίωσε εκείνη την εποχή.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* Borsari, Silvano (1964). "BAROZZI, Iacopo". Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 6: Baratteri–Bartolozzi (in Italian). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana.
* 
* 
* Robbert, Louise Buenger (1985). "Venice and the Crusades". In Setton, Kenneth M.; Zacour, Norman P.; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades, Volume V: The Impact of the Crusades on the Near East. Madison and London: University of Wisconsin Press. pp. 379–451. ISBN 0-299-09140-6.
* 

Κατηγορία:Δούκες της Κρήτης
Κατηγορία:Βενετοί του 13ου αιώνα
Ισμαήλιο

Το **Ισμαήλιο** (ουκρανικά: Ізмаї́л· ρωσικά: Измаил· ρουμανικά: Ismail· πολωνικά: Izmaił· βουλγαρικά: Исмаил) είναι πόλη και δήμος επί του Δούναβη, στο Όμπλαστ της Οδησσού στη νοτιοδυτική Ουκρανία. Λειτουργεί ως το διοικητικό κέντρο του Ραγιόν Ισμαηλίου, όντας μία από τις επτά περιοχές της περιφέρειας της Οδησσού.

Στη ρωσική ιστοριογραφία, το Ισμαήλιο συνδέεται με την πολιορκία του οθωμανικού φρουρίου του Ισμαηλίου τον 18ο αιώνα από τον Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Σουβόροφ.

Είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της Ουκρανίας στο Δέλτα του Δούναβη, στη διακλάδωση του Κιλία.  Ως εκ τούτου, το Ισμαήλιο αποτελεί κέντρο της βιομηχανίας επεξεργασίας τροφίμων και είναι δημοφιλής περιφερειακός τουριστικός προορισμός. Αποτελεί επίσης βάση του Ουκρανικού Ναυτικού και των μονάδων Ουκρανικής Θαλάσσιας Φρουράς που επιχειρούν στον ποταμό. Το *Περιφερειακό Πάρκο Διαμορφωμένου Τοπίου Νήσοι του Ισμαηλίου* του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση βρίσκεται σε εγγύς απόσταση. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2021, έχει πληθυσμό 70.731 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Άγιος Θεόδωρος Κοζάνης

Ο **Άγιος Θεόδωρος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Αγιάσματος, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τσοτυλίου, του δήμου Βοΐου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Βοΐου του νομό Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
*Μέχρι το 1927 ονομαζόταν *Τσάριστα*.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Θεόδωρος είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό άκρο του νομού Κοζάνης, στις ανατολικές κλιτύς του Βοΐου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 770. Απέχει 70 χλμ. περίπου Δ. της Κοζάνης.  
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως *Τσάριστα* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λικνάδων. Το 1927 μετονομάστηκε σε *Άγιος Θεόδωρος*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγιάσματος και προσαρτήθηκε στον δήμο Τσοτιλίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τσοτυλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοΐου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Σεβήρος της Νεαπόλεως

Ο **Σεβήρος** (ιταλικά : Severo ) (4ος αιώνας - Νάπολη, 400) ήταν ο δωδέκατος επίσκοπος της Νάπολης και τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία.

## Βιογραφία
Η επισκοπή του χρονολογείται από το 357 έως το 400 περίπου. Υπάρχουν λίγες πληροφορίες για τη ζωή του Σεβήρου, αλλά μια σημαντική μαρτυρία περιγράφει το ανθρώπινο και θρησκευτικό του βάθος, μια επιστολή που του απηύθυνε ο Άγιος Αμβρόσιος του Μιλάνου το 393.

Ο Σεβήρος ξεκίνησε την κατασκευή της βασιλικής του Αγίου Γεωργίου Μαγιόρε > όπου, κάτω από την τράπεζα του κύριου βωμού, τα λείψανα του αγίου και το βαπτιστήριο της Νάπολης, θεωρούνται το αρχαιότερο στη Δύση. Έφερε πίσω στη Νάπολη τα λείψανα του προκατόχου του Αγίου Μαξίμου της Νεάπολης.

Επιπλέον, σύμφωνα με τον λατρευτικό μύθο, το πρώτο από τα λεγόμενα «θαύματα της υγροποίησης του αίματος του Αγίου Τζενάρο» συνδέεται με τον επίσκοπο Σεβήρο. Είναι δευτερεύων προστάτης της Νάπολης και κύριος προστάτης της πόλης και της επισκοπής του Αγίου Σεβέρο στην Απουλία. Η μνήμη του εορτάζεται στις 29 Απριλίου (στην επισκοπή Σανσεβέρο, κατά ειδική παραχώρηση, στις 25 Σεπτεμβρίου).

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Ρύμπνιτσα

Η **Ρύμπνιτσα** (μολδαβικά κυριλλικά: Рыбница, ρουμανικά: Rîbnița, ρωσικά: Рыбница, ουκρανικά: Рибниця) είναι διεθνώς αναγνωρισμένη ως πόλη της Μολδαβίας, αλλά είναι πρακτικά (*[[de facto]]*) πόλη του μη αναγνωρισμένου κράτους της Υπερδνειστερίας. Η πόλη αποτελεί έδρα της περιφέρειας Ρύμπνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2014 αριθμούσε 47.949 κατοίκους. Βρίσκεται στο βόρειο μισό της Υπερδνειστερίας, στην αριστερή όχθη του δνείστερου, και χωρίζεται από τον ποταμό με ένα τσιμεντένιο φράγμα.

## Ιστορία
Η Ρύμπνιτσα ιδρύθηκε το 1628 ως ρουθηναϊκό χωριό και το όνομά του σημαίνει "ψάρι". Από το 1657 η πόλη αναφερόταν ως σημαντική και αποτελούσε ιδιοκτησία ευγενών οικογενειών της Πολωνικής-Λιθουανικής κοινοπολιτείας. Η πόλη ήταν μέρος της επαρχίας Ελάσσονος Πολωνίας μέχρι το 1793, εκτός από τα έτη 1672-1699 όπου είχε κατακτηθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1793 με τον δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας, η Ρίμπνιτσα έγινε μέρος της Ρωσικής αυτοκρατορίας.

Μετά την πτώση της τσαρικής Ρωσίας με την επανάσταση του φεβρουαρίου, έγινε μέρος της νεοσύστατης Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουκρανίας το 1917, μετέπειτα της Ουκρανικής ΣΣΔ το 1919 και τελικά έγινε μέρος της Αυτόνομης περιφέρειας της Μολδαβίας το 1924. Το 1940 έγινε μέρος της νεοσύστατης Μολδαβικής ΣΣΔ και κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου πέρασε 3 χρόνια Ρουμάνικης κατοχής ως μέρος του Κυβερνείου της Υπερδνειστερίας. Στις 17 Μαρτίου 1944, οι Ναζί εκτέλεσαν σχεδόν 400 Σοβιετικούς πολίτες στην Ρίμπνιτσα.

## Οικονομία
Η Ρίμπνιτσα είναι η έδρα της μεγαλύτερης εταιρείας της Υπερδνειστερίας, της *Moldova Steel Works*, μιας χαλυβουργίας που παράγει εξαγωγές αξίας άνω των 500 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Άλλες βιομηχανίες είναι επίσης παρούσες στη Ρίμπνιτσα, συμπεριλαμβανομένου του παλαιότερου εργοστασίου ζάχαρης στην Υπερδνειστερία (που ιδρύθηκε το 1898), ενός οινοπνευματοποιείου και ενός εργοστασίου τσιμέντου.

Η πόλη έχει έναν μεγάλο σιδηροδρομικό σταθμό και ένα ποταμίσιο λιμάνι, καθώς και σούπερ μάρκετ που ανήκουν στην *[[Sheriff (εταιρεία)|Sheriff]]*.

## Δημογραφικά στοιχεία
### ΕΘνικές ομάδες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπερδνειστερία
Κατηγορία:Πόλεις της Μολδαβίας
Κατηγορία:Πόλεις της Υπερδνειστερίας
Άγιος Θεόδωρος Κέας

Ο **Άγιος Θεόδωρος** είναι οικισμός της Κέας. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Ιουλίδας, του δήμου Κέας, της περιφερειακής ενότητας Κέας - Κύθνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Κέας του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Θεόδωρος είναι οικισμός της ΑΚ. Κέας, στις βορειοανατολικές υπώρειες του Προφήτη Ηλία (θέση «Σταυρουδάκι»), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 320. Απέχει περίπου 4 χλμ. Α. της Ιουλίδας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ιουλίδας. Με το ΦΕΚ 224Α - 11/09/1996 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ιουλίδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Κέας.

## Αξιοθέατα
*Η πηγή Καρυάς, στη θέση «Μπάρτζι», βόρεια του οικισμού 
*Οι παραλίες «Καλυδονύχι» και «Ψιλη Άμμος», αμμουδερές παραλίες Α. του οικισμού

### Εκκλησίες
*Η εκκλησία της Αγίας Τριάδας στο νότιο τμήμα του οικισμού
*Το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου, βορειοανατολικά του οικισμού, στον δρόμο προς την παραλία «Σπαθί»
*Η εκκλησία του Χριστού, ανατολικά του οικισμού, στον δρόμο προς την παραλία «Καλυδονύχι»
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, βορειοανατολικά του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Χάρτες «TERRAIΝ» (Κέα 1:25.000)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

Κατηγορία:Χωριά της Κέας
PlayStation TV

Το **PlayStation TV** (συντομογραφία PS TV), γνωστό στην Ιαπωνία και σε άλλα μέρη της Ασίας ως PlayStation Vita TV ή PS Vita TV, είναι μια μικρή κονσόλα και μια μη φορητή παραλλαγή του PlayStation Vita, κονσόλας παιχνιδιών χειρός. Κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία τον Νοέμβριο του 2013, ενώ στη Βόρεια Αμερική, στην Ευρώπη και την Αυστραλία το φθινόπωρο του 2014. Ελεγχόμενη είτε με τα χειριστήρια DualShock 3 είτε με τα χειριστήρια DualShock 4, το PS TV μπορεί να παίξει πολλά παιχνίδια και εφαρμογές PlayStation Vita, είτε μέσω καρτών είτε μέσω λήψης από το PlayStation Store. Ωστόσο, δεν είναι όλο το περιεχόμενο συμβατό με τη συσκευή, καθώς ορισμένες λειτουργίες του PS Vita, όπως το γυροσκόπιο και το μικρόφωνο, δεν είναι διαθέσιμες στo PS TV.

## Παραπομπές
  

Κατηγορία:PlayStation Vita
Διεθνές Αεροδρόμιο Β. Κ. Μπερντ

Το **Διεθνές Αεροδρόμιο B. K. Μπερντ** ()  είναι διεθνές αεροδρόμιο στο νησί της Αντίγκουα, 8 χλμ. βορειοανατολικά του Σεντ Τζονς, της πρωτεύουσας της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Ο πρώην τερματικός σταθμός, τώρα χρησιμοποιείται ως γραφεία, αλλά περιστασιακά έχει πτήσεις που σχετίζονται με τη γενική αεροπορία.
Το αεροδρόμιο αρχικά λειτουργούσε από την Αεροπορία Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το αεροδρόμιο χτίστηκε ως βάση της Αεροπορίας Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών γύρω στο 1941 και ονομάστηκε **Αεροδρόμιο Κούλιτζ** (Coolidge Airfield) προς τιμήν του Χάμιλτον Κούλιτζ (1895–1918), πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών ο οποίος σκοτώθηκε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1948 μετονομάστηκε σε αεροπορική βάση Κούλιτζ, και έκλεισε ως αποτέλεσμα δημοσιονομικών περικοπών το 1949, με το δικαίωμα επανεισόδου να διατηρείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη συνέχεια επετεύχθησαν συμφωνίες με το Ηνωμένο Βασίλειο και, αργότερα, με την κυβέρνηση της Αντίγκουα μετά την ανεξαρτησία, για τη δημιουργία και τη συντήρηση εγκαταστάσεων παρακολούθησης πυραύλων. Ο Αεροπορικός Σταθμός της Αντίγκουα ιδρύθηκε σε τμήμα της πρώην αεροπορικής βάσης. Έως το 2011, η NASA συνέχισε να χρησιμοποιεί τις εγκαταστάσεις της Αντίγκουα για υπηρεσίες παρακολούθησης εκτοξεύσεων, ανάλογα με τις ανάγκες της.

Με το κλείσιμο της βάσης το 1949, έγινε πολιτικός αερολιμένας. Ήταν γνωστό ως *Διεθνές Αεροδρόμιο Κούλιτζ* μέχρι το 1985 όταν έλαβε το όνομα του Βερ Κόρνουολ Μπερντ (1910–1999), του πρώτου πρωθυπουργού της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα.

Τον Δεκέμβριο του 2005, η Antigua and Barbuda Millennium Airport Corporation ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιούσε διαγωνισμούς για την κατασκευή της πρώτης φάσης ενός νέου επιβατικού τερματικού σταθμού σχεδιασμένου να εξυπηρετεί το αεροδρόμιο για 30 χρόνια. Το 2012 ανακοίνωσαν την κατασκευή του δεύτερου τερματικού.

Ο νέος τερματικός σταθμός τέθηκε σε λειτουργία στις 26 Αυγούστου 2015. Όλες οι πτήσεις πραγματοποιούνται από τη νέα εγκατάσταση. Ο τερματικός σταθμός καλύπτει 23.000 τετραγωνικά μέτρα, με τέσσερις φυσούνες, σύγχρονες εγκαταστάσεις ελέγχου ασφαλείας, σύγχρονες εγκαταστάσεις παρακολούθησης επιβατών και σύστημα ασφαλείας CCTV. Περιλαμβάνει 46 γκισέ check-in, 15 κιόσκια αυτοελέγχου, 5 ζώνες παραλαβής αποσκευών, ένα μικρό χώρο φαγητού, πολλά VIP σαλόνια, μια τράπεζα, καταστήματα λιανικής, σαλόνια πρώτης κατηγορίας, εστιατόρια και άλλες εγκαταστάσεις. Άλλες βελτιώσεις περιελάμβαναν έναν πρόσφατα κατασκευασμένο χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων, παράλληλο με τον παλιό τερματικό σταθμό, μαζί με άλλα γραφεία του αεροδρομίου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Τρέχουσες καιρικές συνθήκες    
* Ιστορικό ατυχημάτων για το αεροδρόμιο από το Aviation Safety Network 

Κατηγορία:Άγιος Γεώργιος (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα)
Β. Κ. Μπερντ
Γεώργιος Κ. Βέης

Ο **Γεώργιος Κ. Βέης** (George Veis, 8 Σεπτεμβρίου 1929 -  25 Ιανουαρίου 2022) ήταν Έλληνας επιστήμονας στους τομείς της Γεωφυσικής και Γεωδαισίας και Ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ. 

Υπήρξε εκ των πρωτοπόρων διεθνώς στη Δορυφορική Γεωδαισία με σημαντικό ερευνητικό έργο.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του ακαδημαϊκού Κωνσταντίνου Βέη. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Βαρβάκειο Σχολή. Σπούδασε στη Σχολή Τοπογράφων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Σορβόννη, την Ecole Nationale des Sciences Geographiques και στο Ohio State University, στο οποίο εκπόνησε και την διδακτορική του διατριβή το 1958. Η διατριβή του αποτέλεσε την πρώτη συστηματική μελέτη της δυνατότητας χρήσης δορυφόρων για τον εντοπισμό σημειών της γης. 

Την περίοδο 2003 - 2014 διετέλεσε Πρόεδρος του ΑΣΕΠ. 

Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά.

## Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία

Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία και το 1959 εξελέγη τακτικός καθηγητής του Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) στην έδρα της Ανώτερης Γεωδαισίας και Χαρτογραφίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1998, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή. Την περίοδο 1973 - 1979 διετέλεσε Κοσμήτορας της Σχολής Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών. Το 2001 με ομόφωνη απόφαση της ίδιας Σχολής, και σε αναγνώριση της προσφοράς του, δόθηκε το όνομά του σε ένα από τα κτήρια της Σχολής Αγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικών. 

Χρημάτισε Γραμματέας της Ελληνικής Επιτροπής Γεωδαισίας και Γεωφυσικής, Πρόεδρος του Αστεροσκοπείου Αθηνών και Πρόεδρος του Οργανισμού Κτηματολογίου & Χαρτογραφήσεων Ελλάδος. Υπήρξε εμπνευστής και οργανωτής του Διεθνούς Συνεδρίου "Use of Artificial Satellites for Geodesy and Geodynamics" καθώς και συνεργάτης του Smithsonian Astrophysical Observatory.

Είχε τιμηθεί με το μετάλλιο "Levallois" και με το παράσημο του Αξιωματούχου του Ακαδημαϊκού Φοίνικα της Γαλλικής Δημοκρατίας και είχε ανακηρυχθεί διδάκτωρ του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης (ΕΤΗ Zurich).

Έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους πατέρες της Γεωδαισίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Κατηγορία:Γεωδαίτες
Γιομ Ασοά

Κάθε χρόνο, την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος στο Ισραήλ ηχούν οι σειρήνες και σταματά κάθε δραστηριότητα των Ισραηλινών, ως ένδειξη σεβασμού στα θύματα του Ολοκαυτώματος. Η ημέρα αυτή είναι πολύ σημαντική για τους Ισραηλινούς και περιλαμβάνει επίσης συμμετοχή των επιζώντων σε τελετές μνήμης, όπως σε πορείες σε πρώην στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά και στην κεντρική εκδήλωση που πραγματοποιείται στο Μουσείο Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, Γιάντ Βασσέμ.

Κατηγορία:Ολοκαύτωμα
Κατηγορία:Γεγονότα στο Ισραήλ
Ιωάννης Α΄ της Νεαπόλεως (επίσκοπος)

Ο **Ιωάννης Α΄** (ιταλικά : San Giovanni I ) ήταν επίσκοπος της Νάπολης από το 414 έως 432  και τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία.

## Βιογραφία
Για τον Ιωάννη δεν είναι πολλά γνωστά για την ζωή του. Αναφέρεται ότι έδειχνε ιδιαίτερο ζήλο για την επισκοπή του όπως ο προκάτοχός του Ορσο. Μετέφερε τα λείψανα του Αγίου Τζενάρο στις κατακόμβες στο Ποζουόλι όπου σήμερα ονομάζονται κατακόμβες του Αγίου Τζενάρο.

Πέθανε το Μεγάλο Σάββατο στις 2 Απριλίου του 432 όπου τάφηκε στον ναό του Άγιο Τζενάρο . Η μνήμη του τιμάται από την Ρωμαικαθολική εκκλησία στις 3 Απριλίου .

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Γουλιέλμος Α΄ ντα Βερόνα

Ο **Γουλιέλμος Α΄ ντα Βερόνα**, ιταλ.: *Guglielmo da Verona* (απεβ. το 1263) ήταν βαρόνος του κεντρικού τριτημορίου (terziere) της Εύβοιας, δηλ. κύριος του Νεγροπόντε στη Φραγκική Ελλάδα από το 1216 έως το 1263. Ήταν επίσης τιτουλάριος βασιλιάς της Θεσσαλονίκης από το 1243 έως το 1246.  

## Βιογραφία
Το 1255 απεβίωσε η Καριντάνα νταλλε Κάρτσερι τριτημόριος της Εύβοιας (κυρία των Ωρεών) και ο σύζυγός της Γουλιέλμος Β΄ του Βιλλαρντουέν πρίγκιπας της Αχαΐας ανέλαβε το μερίδιό της. Σε αυτό αντιτάχθηκε ο Γουλιέλμος Α΄ ντα Βερόνα και ο γαμπρός του Ναρτζόττο νταλλε Κάρτσερι, τριτημόριος της νότιας Εύβοιας (κύριος της Καρύστου), που έδωσαν το τριτημόριο της βόρειας Εύβοιας στον συγγενή τους Γκραπέλα νταλε Κάρτσερι. Οι δύο Λομβαρδοί βαρόνοι δεν ήθελαν έναν Φράγκο στην Εύβοια, που ήταν ο φεουδαλικός επικυρίαρχός τους και είχε επεκτατικές τάσεις. Ο Γουλιέλμος Β΄ κινήθηκε στρατιωτικά εναντίον της Εύβοιας. Ο Γουλιέλμος Α΄ και ο γαμπρός του Ναρτζότο συμμάχησαν με τον βάιλο των Βενετών στην Εύβοια, τον Γκυ Α΄ ντε Λα Ρος κύριο της Αθήνας και της Θήβας, κ.ά., όμως στη μάχη στο Καρύδι μεταξύ Μεγάρων και Θήβας νίκησε ο Γουλιέλμος Β΄. Ο Πόλεμος της Ευβοϊκής Διαδοχής έληξε με την υπογραφή συμφωνίας.

## Οικογένεια
Είχε τέκνο:
* Φελίζα, παντρεύτηκε τον Ναρτζόττο νταλλε Κάρτσερι τριτημόριο της Εύβοιας (κύριο της Καρύστου).

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* Longnon, Jean (1969) [1962]. "The Frankish States in Greece, 1204–1311". In Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades. Vol. Volume II: The Later Crusades, ' 1189–1311. The University of Wisconsin Press. pp. 235–276. ISBN 0-299-04844-6.
* Lock, Peter (1995). The Franks in the Aegean: 1204-1500. Longman. ISBN 0-582-05139-8.

Κατηγορία:Τριτημόριοι της Εύβοιας
Γκουρμπάν Γκουρμπάνοφ

Ο **Γκουρμπάν Γκουρμπάνοφ** (, 14 Απριλίου 1972 - ) είναι Αζέρος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός και νυν προπονητής. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της Εθνικής Αζερμπαϊτζάν με 14 γκολ.

## Καριέρα

Ο Γκουρμπάνοφ ξεκίνησε την καριέρα του από τη χώρα του αλλά πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα αγωνίστηκε σε ομάδες της Γεωργίας και της Ρωσίας. Ατομική και συλλογική επιτυχία γνώρισε στην Νεφτσί Μπακού ΠΦΚ της πρωτεύουσας του Αζερμπαϊτζάν, με την οποία κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο, ενώ ο ίδιος ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος το 1996–97, και παίκτης της χρονιάς το 2003.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα γνωρίζοντας ιδιαίτερη επιτυχία στην Καραμπάγ ΦΚ με την οποία κατέκτησε επτά πρωταθλήματα και τέσσερα Κύπελλα, το πρώτο τη σεζόν 2013–14. Το 2017–18 ήταν προπονητής της εθνικής ομάδας της χώρας του.

## Τίτλοι και διακρίσεις

**Τουράν Τοβούζ**
* Πρωτάθλημα Αζερμπαϊτζάν : 1993–94
**Νεφτσί Μπακού ΠΦΚ**
* Πρωτάθλημα  Αζερμπαϊτζάν (3) : 1996–97, 2003–04, 2004–05
* Κύπελλο Αζερμπαϊτζάν : 2003–04
**Ατομικές διακρίσεις**
* Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς του Αζερμπαϊτζάν : 2003
* Κορυφαίος σκόρερ πρωταθλήματος  Αζερμπαϊτζάν : 1996–97
* Κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών της Εθνικής Αζερμπαϊτζάν : 14 γκολ

**Προπονητής**
* Πρωτάθλημα Αζερμπαϊτζάν (7) : 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19 , 2019–20
* Κύπελλο Αζερμπαϊτζάν (4) : 2008–09, 2014–15, 2015–16, 2016–17

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αζέροι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μερτσχάλι Οζουργκέτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νεφτσί Μπακού ΠΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέσλα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπάλτικα Καλίνινγκραντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Στάβροπολ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας 
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές