open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ακμονία

Η **Ακμονία** ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας.

## Ιστορία
Ήταν κτισμένη στις όχθες του ποταμού Σίνδρου και σε απόσταση 6 χιλιομέτρων δυτικά της Διοκλείας, και αποτελούσε σταθμό στο δρόμο μεταξύ του Δορυλαίου και της Φιλαδέλφειας. Η Ακμονία ιδρύθηκε από τον αρχηγό των Σακών Σκυθών Άκμονα, γιο του Μανέα, από τον οποίο πήρε και το όνομά της. Ο Άκμων είχε κατακτήσει όλη την Αρμενία και την Καππαδοκία. 

Κατά τη ρωμαϊκή εποχή τον 1ος αιώνας π.Χ., η Ακμονία ανήκε στη διοικητική περιφέρεια της Απαμείας. Αναφέρεται από τον Κικέρωνα στο έργο του *Pro Flacco* και στο κεφάλαιο 15. Ήταν επίσης έδρα επισκόπου και μεταγενέστερα έδρα επισκόπου της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησιάς.

Ταυτίζεται σήμερα με την θέση του οικισμού Αχάτ Κογιού (τουρκικά: *Ahat Köyü*) της επαρχίας Ουσάκ της Τουρκίας. Κατά τις σωστικές ανασκαφές, που άρχισαν στις 26 Ιουνίου 2000, αποκαλύφθηκε τμήμα του ψηφιδωτού δαπέδου που απεικονίζει σκηνή από αρχαίο γυμνάσιο. Αργότερα, το ψηφιδωτό κλάπηκε από την αρχική του θέση και ανεβρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 2002, μετά από επιχείρηση της τουρκικής αστυνομίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Κατηγορία:Επαρχία Ουσάκ
Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες

Ο **Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες** (ισπανικά: *Juan Gilberto Funes*, 8 Μαρτίου 1963 - 11 Ιανουαρίου 1992) ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής.

Οι πρώτες του ομάδες ήταν οι Huracan, Estudiantes de La Plata, Sarmiento de Junin, Jorge Newbery, Gimnacia y Esgrima. Αγωνίστηκε στη Μιλιονάριος της Κολομβίας το 1984. Το 1986 κατέκτησε το Κόπα Λιμπερταδόρες με τη Ρίβερ Πλέιτ.

Το 1987 ο Γιώργος Κοσκωτάς τον έφερε στον Ολυμπιακό ως έναν από τους δύο ξένους που επιτρεπόταν τότε να έχει η ομάδα. Η μεταγραφή του θεωρήθηκε θρίαμβος του Κοσκωτά, καθώς ο Φούνες ήταν εν ενεργεία διεθνής με την τότε πρωταθλήτρια κόσμου Αργεντινή. Στην ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε για 2 χρόνια και εντυπωσίασε με την άψογη τεχνική αλλά και για την εκτελεστική δεινότητα που τον διέκρινε. Αγαπήθηκε από τους φιλάθλους και για τις θεαματικές ντρίμπλες και πάσες του που ενθουσίαζαν την εξέδρα. Ο αυθορμητισμός του ωστόσο κάποιες φορές στοίχιζε στην ομάδα, με κυριότερο παράδειγμα το χαστούκι που έδωσε στο πρόσωπο του παίκτη του ΠΑΟΚ Κώστα Λαγωνίδη μπροστά στα μάτια του διαιτητή Χαρλαβάνη τον Οκτώβριο του 1988, με αποτέλεσμα να του επιβληθεί ποινή αποκλεισμού 7 αγώνων από τον αθλητικό δικαστή.

Μετά τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε στη Γαλλία στη Νανσύ και τη Ναντ όμως τα προβλήματα που είχε με την καρδιά του τον ανάγκασαν να επιστρέψει στην Αργεντινή και να αγωνιστεί στη Vélez Sársfield στερώντας του την ευκαιρία να ενταχθεί στην Μπόκα Τζούνιορς.

Έχασε τη ζωή του λόγω των καρδιακών προβλημάτων στις 11 Ιανουαρίου 1992 σε ηλικία 29 ετών. Το στάδιο της γεννέτειράς του Σαν Λουίς της Αργεντινής ονομάστηκε προς τιμήν του στάδιο Φούνες.

Ο Φούνες ήταν 4 φορές διεθνής με την Εθνική Αργεντινής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βιογραφικό
* Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες - Ο Βούβαλος
* Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες: Ο θρυλικός "βούβαλος"

Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1987
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέλες Σάρσφιλντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μιγιονάριος Φούτμπολ Κλουμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμνάσια ι Εσγρίμα ντε Μεντόσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Σαρμιέντο
Ανδρέας Μεταξάς

Το ονοματεπώνυμο **Ανδρέας Μεταξάς** πιθανόν αναφέρεται στους:

* Ανδρέα Ι. Μεταξά (1657), στρατιωτικό
* Ανδρέα Π. Μεταξά (1790 - 1860), αγωνιστή του 1821 και πρωθυπουργό της Ελλάδας
Ζυμβρακάκης

Με το όνομα **Ζυμβρακάκης** ή **Ζυμβραγάκης** φέρεται ιστορική οικογένεια της Κρήτης και συγκεκριμένα από τα Δράμια Αποκορώνου Χανίων, τα μέλη της οποίας πρόσφεραν σημαντικές υπηρεσίες τόσο στην Ελληνική επανάσταση του 1821 όσο και μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας. Κυριότερα μέλη αυτή της οικογένειας ήταν οι:

*Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης (; - 1821), αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
*Χαράλαμπος Ζυμβρακάκης (1812 - 1880), γιος του προηγουμένου, συνταγματάρχης του πυροβολικού, πολιτικός και πληρεξούσιος, υπουργός στρατιωτικών
*Ιωάννης Ζυμβρακάκης (1820 - ;), ανώτερος αξιωματικός του στρατού, αδελφός του προηγουμένου 
*Εμμανουήλ Χ. Ζυμβρακάκης (1861-1928), γιος του Χαράλαμπου, στρατιωτικός που συμμετείχε στο στρατιωτικό Κίνημα στο Γουδί και στο Κίνημα Εθνικής Αμύνης του 1916
*Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης (1863-1922), ή Παμίκος Ζυμβρακάκης, αδελφός του προηγουμένου, στρατιωτικός που συμμετείχε στις Κρητικές επαναστάσεις του 1886 και 1897, υποστηρικτής του Κινήματος Εθνικής Αμύνης του 1916
*Εμμανουήλ Ι. Ζυμβρακάκης (1856-1931), γιος του Ιωάννη,  αρχηγός της Χωροφυλακής και πολιτικός, πληρεξούσιος στη Δ' Εθνική Συνέλευση 1924.

*
Λίμνη Μαραθώνα

Η **Λίμνη του Μαραθώνα** είναι μία τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε με σκοπό τη συγκέντρωση νερού για την ύδρευση της Αθήνας. Σχηματίσθηκε από την ανέγερση του Φράγματος του Μαραθώνα στη συμβολή των χειμάρρων Χαράδρου και Βαρνάβα και σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων από την κωμόπολη Μαραθώνας Αττικής.

Η Λίμνη του Μαραθώνα ήταν το κυριότερο απόθεμα νερού για την ύδρευση της Αθήνας από το 1931, οπότε άρχισε να δίνει νερό, μέχρι το 1959. Από το 1959 άρχισε να λειτουργεί σύνδεση παροχής από τη λίμνη Υλίκη, ενώ από το 1981 το περισσότερο νερό για την ύδρευση της ελληνικής πρωτεύουσας προέρχεται από την τεχνητή Λίμνη του Μόρνου. Σήμερα πλέον όλο το νερό της Λίμνης Μαραθώνα δεν θα επαρκούσε παρά μόνο για λίγες ημέρες υδροδοτήσεως της Αθήνας.

Η έκταση της λίμνης με το νερό στο ύψος του υπερχειλιστή είναι 2,45 τ.χλμ (2450 στρέμματα) και το μέγιστο βάθος της είναι 54 μέτρα. Η λίμνη συγκεντρώνει νερά από μία περιοχή, που ονομάζεται λεκάνη απορροής, εκτάσεως 118 τετρ. χιλιομέτρων, με μέση απόδοση 14.400.000 m³ ανά έτος, με μέση ετήσια βροχόπτωση της τάξης των 580 χιλιοστών. Ο μέσος όγκος της λίμνης είναι 12.000.000 m³, ενώ ο μέγιστος όγκος (χωρητικότητα) είναι 41.000.000 m³ (από τα οποία μπορούν να αντληθούν τα 34.000.000).

Η κορυφή του φράγματος βρίσκεται σε υψόμετρο 227 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και ο πους (βάση) του σε υψόμετρο 173 μέτρα. Ο υπερχειλιστής, όμως, βρίσκεται σε υψόμετρο 223 μέτρων και αυτό είναι το μέγιστο υψόμετρο της επιφάνειας της λίμνης πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Η παροχή του υπερχειλιστή ανέρχεται σε 520 m³/sec. Το φράγμα κατασκευάσθηκε από την αμερικανική εταιρεία ULEN (η οποία διατήρησε, βάσει του συμβολαίου, την ιδιοκτησία της εταιρείας υδρεύσεως της πρωτεύουσας μέχρι το 1974). Η κατασκευή του φράγματος διήρκεσε από το 1926 μέχρι το 1929.

## Φωτοθήκη


Αρχείο:20090530_Dam_of_Artificial_Lake_Marathon_Attica_Greece.jpg|Το φράγμα και η τεχνητή λίμνη του Μαραθώνα.
Αρχείο:Marathon lake's barrier.jpg|Το φράγμα της λίμνης του Μαραθώνα.
Αρχείο:20090530_Landscape_of_Artificial_Lake_Marathon_Attica_Greece.jpg|Το τοπίο της τεχνητής λίμνης του Μαραθώνα.
Αρχείο:Ηλιοβασίλεμα στη Λίμνη Μαραθώνα.jpg|Ηλιοβασίλεμα στη Λίμνη Μαραθώνα



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοτόπος της Εταιρείας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης (ΕΥΔΑΠ)

Μαραθωνας
Μαραθ
Κατηγορία:Μαραθώνας
Κουντουριώτης

Το επώνυμο **Κουντουριώτης** πιθανόν αναφέρεται στους:

* Λάζαρο Κουντουριώτη, καραβοκύρη και γερουσιαστή
* Παντελή Κουντουριώτη, γιος του Λάζαρου
* Γεώργιο Κουντουριώτη, καραβοκύρη, πρωθυπουργό και αδερφό του προηγούμενου
* Ανδρέα Κουντουριώτη, βουλευτή, πρέσβη, μέγα αυλάρχη και γιο του προηγούμενου
* Θεόδωρο Κουντουριώτη, αδερφό του προηγούμενου
* Παύλο Κουντουριώτη, ναύαρχο, πρόεδρο της δημοκρατίας και γιό του προηγούμενου
* Θεόδωρο Κουντουριώτη, αξιωματικό του βασιλικού ναυτικού και γιό του προηγούμενου
* Παύλος Θ. Κουντουριώτη, αξιωματικό του πολεμικού ναυτικού και γιο του προηγούμενου
* Ιωάννη Κουντουριώτη, βουλευτή και πρέσβη
* Γεώργιο Κουντουριώτη, αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού

Η φρεγάτα **Κουντουριώτης (Φ/Γ Κουντουριώτης F-462)** είναι πλοίο του τύπου φρεγατών Έλλη του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
Κανακάρης-Ρούφος

Το επώνυμο Κανακάρης-Ρούφος μπορεί να αναφέρεται στους:

*Μπενιζέλο Ρούφο, σταφιδέμπορο
*Αγγελική Κανακάρη, σύζυγο του προηγούμενου
**Αθανάσιο Κανακάρη, γιο του Μπενιζέλου και της Αγγελικής, αγωνιστή του 1821 και πρωθυπουργό
***Μπενιζέλο Ρούφο, γιο του προηγούμενου, αγωνιστή του 1821, δήμαρχο Πατρέων και πρωθυπουργό
****Αγγελή Ρούφο, γιο του Μπενιζέλου, βουλευτή Πατρών
****Γεώργιο Ρούφο, γιο του Μπενιζέλου, βουλευτή και δήμαρχο Πατρέων
*****Ιωάννη Ρούφο, γιο του Γεωργίου, βουλευτή Πατρών
****Αθανάσιο Κανακάρη Ρούφο,  γιο του Μπενιζέλου, βουλευτή και δήμαρχο Πατρέων
*****Λαλάκη Ρούφο, γιο του Αθανάσιου, βουλευτή και δήμαρχο Πατρέων
*****Λουκά Κανακάρη Ρούφο, γιο του Αθανάσιου, βουλευτή Αχαΐας
******Ρόδη Κανακάρη Ρούφο, γιο του Λουκά, διπλωματικό υπάλληλο και λογοτέχνη

## Δείτε επίσης

*Οικογένεια Ρούφου
*Οικογένεια Κανακάρη
Χειλόποδα

Τα **Χειλόποδα** (χείλος + πόδια)  ή αλλιώς Εκατοντάποδα είναι ομοταξία των αρθροπόδων και διακρίνονται για τα αρθρωτά εξαρτήματά τους. Εξαπλώνονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, σε ψυχρές, εύκρατες και τροπικές περιοχές. Διαβιούν κάτω από πέτρες, σε ρωγμές βράχων, στο χώμα, σε πεσμένους κορμούς ξύλων. 

## Περιγραφή
Η ομοταξία αποτελείται από αριθμό μεταμερών, καθένα από τα οποία φέρει ένα ζεύγος από πόδια. Στο κεφάλι τους έχουν μονομαστιγωτές κεραίες. Στο πρώτο μεταμερές υπάρχει ένα ζεύγος από λαβίδες με δηλητήριο. Στο πίσω μέρος βρίσκεται η γενετική οπή. Τα ζώα αυτά είναι Σαρκοφάγα και μερικά εξ αυτών είναι επικίνδυνα για άλλα ζώα, εξαιτίας του δηλητηρίου τους.

## Ταξινόμηση
Μέχρι σήμερα είναι γνωστά περί τα 3.000 είδη, τα οποία χωρίζονται σε τέσσερις κύριες τάξεις: τα Γεωφιλόμορφα, τα Σκολοπενδρόμορφα, τα Λιθοβιόμορφα και τα Σκουτιγκερόμορφα.

Τα Γεωφιλόμορφα περιλαμβάνουν επιμήκη, νηματοειδή ζώα που είναι προσαρμοσμένα να ζουν στο έδαφος, σε μικρά ή μεγάλα βάθη. 

Τα Λιθοβιόμορφα και τα Σκολοπενδρόμορφα περιλαμβάνουν νωτοκοιλιακά πεπιεσμένα ζώα, αξιόλογου μεγέθους και βάρους, τα οποία ζουν σε σχισμές βράχων, στο χώμα και κάτω από ριγμένα κλαδιά ή κορμούς δέντρων. Στα Σκολοπενδρόμορφα ανήκει και η γνωστή σε όλους Σαρανταποδαρούσα. 

Τέλος, τα Σκουτιγκερόμορφα είναι ζώα πιεσμένα πλευρικά, με λεπτά και μακριά πόδια, μερικά από τα οποία είναι κοινά κοντά σε ανθρώπινες κατοικίες.

## Βιβλιογραφία
* *Νέα Εγκυκλοπαιδεία, εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία*, 2006, τ. 27, σελ. 99.
* Fauna Europaea, ταξινόμηση της ομοταξίας ''Chilopoda'' 

Κατηγορία:Μυριάποδα
Σάμαρι Πέλλας

Το **Σάμαρι** ή **Σαμάριον** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας.

## Γενικά στοιχεία
Το Σαμάρι βρίσκεται 5 χιλιόμετρα έξω και ανατολικά από την Έδεσσα σε υψόμετρο 300 μέτρα.  Έχει ξηρό, ηπειρωτικό κλίμα και συνήθιζαν να το επισκέπτονται ασθενείς κατά την ανάρρωσή τους για ταχύτερη βελτίωση της υγείας τους. 

Ο όρος *σαμάριον* συνηθίζεται από τους εκκλησιαστικούς κύκλους και μόνο στον γραπτό λόγο. Πρόκειται για ένα από τα κεφαλοχώρια του προηγούμενου αιώνα και λέγεται από τους γηραιότερους ότι η ονομασία του συνδέεται με το γεγονός ότι σε αυτήν την περιοχή κατέφθαναν άνθρωποι από όλη την περιφέρεια, για να επισκευάσουν σαμάρια (εμπορικό κέντρο). Ομιλούμε για εποχές, όπου τα ζώα ήταν τα κύρια μεταφορικά μέσα, αλλά και εργαλεία στα χέρια του ανθρώπου. Υπάρχει ακόμα μια εκδοχή για την ονομασία του χωριού και έχει να κάνει με την τοποθεσία, που είναι πολλοί και μικροί λόφοι, δηλαδή καμπύλες, που θυμίζουν το σχήμα του σαμαριού.

Η ίδρυση του χωριού τοποθετείται κοντά στα 1550 από ανθρώπους, οι οποίοι κυνηγημένοι από το καθεστώς, επέλεξαν την τοποθεσία ώστε να μη γίνεται ευκόλως αισθητή η παρουσία τους από τον τότε κεντρικό δρόμο. Βέβαια τα τελευταία χρόνια ανακαλύφθηκε προϊστορικός οικισμός στην περιοχή, που δίνει νέα τροπή και τροφή για περισσότερη μελέτη.

## Διοικητικά στοιχεία
Το Σάμαρι αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση το 1918, με την παλιά του ονομασία ως *Σάμαρ* στο ΦΕΚ 98Α - 05/05/1918 προσαρτάται στο δήμο Εδέσσης. Το 1926 με το ΦΕΚ 413Α - 22/11/1926  μετονομάστηκε σε Σαμάρι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκει στην κοινότητα Σωτήρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Έδεσσας του Δήμου Έδεσσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 76 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Βιλιστίχη

Η **Βιλιστίχη** ήταν μια από τις ερωμένες του φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Β' του Φιλάδελφου και πιθανώς μητέρα του γιου του, του Πτολεμαίου Ανδρομάχου. Το όνομά της δεν μοιάζει ελληνικό, αλλά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ήταν ελληνικής καταγωγής. Οι πηγές διαφωνούν τόσο για την ορθογραφία του, όσο και για την πόλη καταγωγή της γυναίκας αυτής: ο Πλούταρχος υποστηρίζει πως ήταν βαρβαρικής καταγωγής, μία εταίρα από την αγορά, ο Παυσανίας πως καταγόταν από τις ακτές της Μακεδονίας, ενώ ο Αθήναιος πως προερχόταν από μια οικογένεια ευγενών του Άργους. Είναι πιθανό πως η χαμηλή ή υψηλή καταγωγή της κατασκευάστηκε από απαξίωση ή κολακεία αντίστοιχα. Το έτος 268 π.Χ. αγωνίστηκε σε αρματοδρομία στην Ολυμπία και κέρδισε βραβείο. Πέθανε στην Κανώπη πριν το 246 π.Χ. σε κάποια άγνωστη ημερομηνία και τάφηκε στο ναό του Σέραπι στη Ρακότιδα. Ο Πτολεμαίος επέβαλλε τη λατρεία της ως θεότητας και ανέγειρε ιερά για αυτήν υπό το όνομα Αφροδίτη – Βιλιστίχη. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Βιογραφία από τον Christopher Bennett .
*The House of Ptolemies παρ. 78

## Δείτε Επίσης
* Πτολεμαίος Β' Φιλάδελφος
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Εταίρες και παλλακίδες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Γυναίκες στους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αίγυπτο
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Αναστάσιος Γκόγκος

Ο **Αναστάσιος Γκόγκος** (1925 - 14 Μαΐου 1991) ήταν Έλληνας ζωγράφος και αγιογράφος από την Κατερίνη. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην πιερική πρωτεύουσα το 1925 και η καλλιτεχνική του δραστηριότητα εκδηλώθηκε στο τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα. Τα έργα του είναι εμπνευσμένα από την πιερική φύση. Φιλοτέχνησε επίσης προσωπογραφίες. Τα έργα του τα έκανε δωρεά στον Δήμο Κατερίνης. Κοντά του μαθήτευσαν και άλλοι ζωγράφοι, όπως ο Αθανάσιος Σταθακόπουλος.   

Πέθανε  στην Κατερίνη σε ηλικία 66 ετών το 1991 και τα παιδιά του ασχολήθηκαν επίσης με τις τέχνες, έχοντας σπουδάσει στη Γαλλία και έχοντας αποσπάσει τιμητικές διακρίσεις. Η οδός κοντά στο Εθνικό Στάδιο της Κατερίνης ονομάστηκε σε Ζωγράφου Γκόγκου, για να τιμηθεί ο καλλιτέχνης. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Δήμος Κατερίνης

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Γούλας Δράσκος

Ο **Γεώργιος (Γούλας) Δράσκος** (τέλη 18ου αιώνα – 1824) ήταν κλεφταρματολός από την Πιερία. Έδρασε στους ορεινούς όγκους των Πιερίων και στον Όλυμπο πριν από το 1821 και μετά την έκρηξη της Επανάστασης. Ξεκίνησε ως πρωτοπαλίκαρο του Νικοτσάρα.  Η δράση του επεκτάθηκε και στη νότια Ελλάδα και στη συνέχεια έλαβε μέρος σε ναυτικούς αγώνες, όπως και άλλοι κλεφταρματολοί. Σκοτώθηκε από τους Τούρκους στα Ψαρά κατά την καταστροφή του ηρωικού νησιού, το 1824.Το όνομα του Γούλα Δράσκου δόθηκε σε δρόμο της πόλης της Κατερίνης, στη συνοικία Καταφυγιώτικα.

## Πηγές
*Ράπτης Γ., *Κατερίνης Οδώνυμα*, εκδ. Όλυμπος, 2003

Κατηγορία:Κλεφταρματολοί του Ολύμπου
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Νικόλαος Δίκας

Ο **Νικόλαος Δίκας** (1879 - 6 Φεβρουαρίου 1957) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε ο πρώτος δήμαρχος Κατερίνης (η πόλη έγινε Δήμος επίσημα το 1929). Έγινε δήμαρχος το 1929 και διατηρήθηκε στο αξίωμα μέχρι το 1933. Ανέπτυξε σημαντικό έργο και χαρακτηριστικό ήταν η αυτεπιστασία των εκτελούμενων έργων. Συνήθιζε να επιβλέπει ο ίδιος τα έργα καβαλώντας ένα λευκό άλογο, ελέγχοντας τους εργολάβους και τους εργάτες. Πέθανε το 1957 και είναι θαμμένος στο Α΄ Κοιμητήριο της Κατερίνης. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λιβάδι Ολύμπου. Καταγόταν από τη μεγάλη παροικία των Λιβαδιωτών στην Κατερίνη, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα και εγκαταστάθηκε. Επιδόθηκε στο εμπόριο και απέκτησε περιουσία. 

Ανέπτυξε σημαντική εθνική και κοινωνική δράση. Ειδικότερα, υπηρέτησε ως γραμματέας του Μακεδονικού Αγώνα και αρχειοφύλακας της αλληλογραφίας των Μακεδονομάχων. Ήταν στενός συνεργάτης του Παύλου Μελά και του Καπετάν Ματαπά. Παντρεύτηκε και απέκτησε 8 παιδιά.

Εξελέγη Δήμαρχος της Κατερίνης το 1929 σχεδόν παμψηφεί. Η δημαρχία του χαρακτηρίζεται από πολλά έργα, με σημαντικότερα την απαλλαγή της πόλης από το πρωτόγονο υδραγωγείο του Πέλεκα και την ύδρευσή της από τις περίφημες Πηγές της Βρυάζας, στα Πιέρια Όρη.

Απεβίωσε ξαφνικά το Φεβρουάριο του 1957. Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Κατερίνης συνεδρίασε εκτάκτως και εξέδωσε ψήφισμα στις 7 Φεβρουαρίου 1957 και η κηδεία έγινε στις 10 Φεβρουαρίου 1957 υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου, με το Δήμαρχο Σολομώντα Παπαδόπουλο να εκφωνεί τον επικήδειο κατά τη νεκρώσιμη ακολουθία του στο ναό της Θείας Ανάληψης. Το όνομά του φέρει οδός στην πρωτεύουσα της Πιερίας, στην περιοχή του Μοσχοπόταμου.

## Πηγές
*Γεώργιος Ράπτης,  *Κατερίνης Οδώνυμα*, εκδόσεις Όλυμπος, 2003.


Δικας
Πολύ σκληρός για να πεθάνει 4.0

Ο τίτλος ***Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει 4.0*** (αγγλ. **Die Hard 4.0**, γνωστός επίσης με τον τίτλο **Live Free or Die Hard**) ανήκει σε ταινία περιπέτειας αμερικανικής παραγωγής 2007, η οποία αποτελεί το τέταρτο μέρος της σειράς *[[Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει]]* (*Die Hard*). Πρωταγωνιστεί ο Αμερικανός ηθοποιός Μπρους Γουίλις στον ρόλο του αστυνομικού Τζον Μακλέιν που αυτή τη φορά καλείται να αντιμετωπίσει μια συμμορία κυβερνό-τρομοκρατών. 

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 28 Ιουνίου 2007.

## Πλοκή
Ένα μεγάλο σχέδιο για τρομοκρατικές επιθέσεις μέσω του διαδικτύου μπαίνει σε εφαρμογή με τη συνεργασία πολλών χάκερς. Ο Τζον Μακλέιν που αντιμετωπίζει προβλήματα με την κόρη του θα βρεθεί μπλεγμένος στην ιστορία. Οι τρομοκράτες σχεδιάζουν μέσω των υπολογιστών τους να παραλύσουν το σύστημα και να επιφέρουν καίρια πλήγματα χωρίς να έχουν όμως υπολογίσει την ανελέητη καταδίωξη του έμπειρου αστυνομικού.

## Διανομή
* Μπρους Γουίλις ... Τζον Μακλέιν
* Τζάστιν Λονγκ ... Ματ Φάρελ
* Τίμοθι Όλιφαντ ... Τόμας Γκάμπριελ
* Κλιφ Κέρτις ... Μπόουμαν
* Μάγκι Κιού ... Μάι Λίν
* Μαίρη Ελίζαμπεθ Ουίνστεντ ... Λούσι Μακλέιν
* Κέβιν Σμιθ ... Γουόρλοκ / Φρέντι
* Κριστίνα Τσανγκ ... Τέιλορ
* Γίοργκο Κονσταντάιν ... Ρούσο
* Άντριου Φρίντμαν ... Κάσπερ
* Κανγκ Σουνγκ ... Μολίνα
* Ματ Ο'Λίρι ... Κλέι
* Σιρίλ Ραφαελί ... Ραντ

## Άλλα στοιχεία
* Η ταινία παίχθηκε με τον τίτλο *Live Free or Die Hard* στην Βόρεια Αμερική και την Αυστραλία. Ο τίτλος *Die Hard 4.0* προτιμήθηκε για όλες τις υπόλοιπες περιοχές αφενός για να είναι πιο σαφής η ταύτιση με τις προηγούμενες ταινίες της σειράς και αφετέρου γιατί η φράση *Live Free or Die* που αποτελεί ρήση του στρατηγού του Αμερικανικού πόλεμου της Ανεξαρτησίας, Τζον Σταρκ και πολιτειακό μότο του Νιου Χάμσαϊρ δεν είναι γνωστή και αναγνωρίσιμη εκτός των Η.Π.Α.
* Η γραφή του αριθμού 4 ως 4.0 παραπέμπει στον τρόπο γραφής των εκδόσεων (versions) λογισμικού και που έχει άμεση σχέση με το σενάριο της ταινίας.
* Στη διάρκεια των γυρισμάτων υπήρξαν τραυματισμοί τόσο του πρωταγωνιστή (όχι ιδιαίτερα σημαντικός) αλλά και του προσωπικού του κασκαντέρ (αρκετά σοβαρός τραυματισμός που διέκοψε τα γυρίσματα για κάποιες μέρες).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα (*Αγγλικά*)
* Επίσημη Ιστοσελίδα (*Ελληνικά*)
* Το trailer της ταινίας στο Yahoo! Movies 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2007
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Dune Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μέριλαντ
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάρκο Μπελτράμι
Βασίλειος Ταβαντζής

Ο **Βασίλειος Ταβαντζής** (και **Ταβατζής**, Κατερίνη, 1896 – Κατερίνη, 10 Ιουνίου 1966) ήταν Δήμαρχος Κατερίνης.

## Καταγωγή
Οι γονείς του κατάγονταν από την Καστοριά και το 1925 ο ίδιος έγινε πρώτος σύμβουλος της Κοινότητας Κατερίνης. Διορίστηκε Δήμαρχος το 1947 με διετή θητεία και το 1951 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος. Ήταν ο 5ος στη σειρά αιρετός Δήμαρχος από τότε που η Κατερίνη έγινε Δήμος. Το 1959 εξελέγη Δήμαρχος με συντριπτική πλειοψηφία. Ανέπτυξε σημαντικό έργο, με ασφαλτοστρώσεις δρόμων και δενδροφυτεύσεις στην πόλη. Επιμελήθηκε επίσης το Κοιμητήριο της Αγίας Αικατερίνης.

Πέθανε το πρωί της 10ης Ιουνίου 1966 και κηδεύτηκε την επομένη ημέρα με δαπάνες του Δήμου Κατερίνης.

## Πηγές
* Ράπτης Γ., *«Κατερίνης Οδώνυμα»*, εκδόσεις Όλυμπος, 2003


Κατηγορία:Δήμαρχοι Κατερίνης
Γιώργος Ριζόπουλος

Ο **Γιώργος Ριζόπουλος** (Αλεξανδρούπολη, 1935 – Αθήνα, 19 Οκτωβρίου 1964) ήταν ποιητής και δημοσιογράφος. Γιος δικαστικού υπαλλήλου, εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη, όπου τελείωσε το Γυμνάσιο. Σπούδασε Νομικά και πολύ νέος εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο «Φτερουγίσματα». Τον κέρδισε η δημοσιογραφία και διακρίθηκε για τις αντιαυταρχικές του θέσεις. Τέθηκε στο πλευρό των φτωχών, ενώ ο αλτρουισμός του του στοίχισε διώξεις από τις αστυνομικές αρχές. Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα, κοντά στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, σε ηλικία μόλις 29 ετών, το 1964. Ειδικότερα, τραυματίστηκε θανάσιμα από διερχόμενο όχημα όταν σταμάτησε μαζί με άλλους δύο δημοσιογράφους για να παράσχουν βοήθεια στους τραυματισθέντες σε άλλο τροχαίο, Παυσανία Λυκουρέζο, πρώην υπουργό και στην σύζυγό του . Το 1990 εκδόθηκε από το Δήμο Κατερίνης το ποιητικό έργο του Ριζόπουλου, σε επιμέλεια του καθηγητή Χρίστου Τσολάκη. Επίσης, το όνομα του δημοσιογράφου και συγγραφέα δόθηκε σε δρόμο της Ανδρομάχης στην Πιερία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ράπτης Γ., *Κατερίνης Οδώνυμα*, εκδ. Όλυμπος, 2003

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Τάχνιστα

Η **Τάχνιστα** είναι ιστορική περιοχή στην Κάτω Μηλιά Πιερίας, θέατρο μάχης στη διάρκεια της εθνικής Αντίστασης.

## Ιστορία
Η πρώτη αντιστασιακή ομάδα στην Πιερία εμφανίστηκε τον Οκτώβριο του 1941 γύρω από το Λιτόχωρο, με επικεφαλής το Ζαχαρία Καρακίτσιο.

Η δράση κατά των Ιταλών ήταν επίσης έντονη, όπως φαίνεται από τη δολοφονία του Ιταλού λοχία Μπερτίνι, το Νοέμβριο του 1942 στο Λιβάδι Ολύμπου, μαζί με 12 ακόμα Ιταλούς.

Στην περιοχή, την άνοιξη του 1943 οι δυνάμεις των Ελλήνων στον Όλυμπο και στα Πιέρια συγκρούστηκαν με τους Ναζί, οι οποίοι ήταν πολύ περισσότεροι και πιο οργανωμένοι. Στα πλαίσια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων που έκαναν οι Γερμανοί στα χωριά των Πιερίων, είχαν στρατοπεδεύσει στην Κάτω Μηλιά, ενώ οι αντάρτες του ΕΛΑΣ υποχώρησαν στα Πιέρια όρη.

Στη μάχη στις 18 Απριλίου 1943, οι αντάρτες εισήλθαν στο χωριό, σκοτώθηκε ένας Γερμανός αξιωματικός και 50 στρατιώτες. Η μάχη όμως ήταν άνιση. Παρά τον αντιπερισμασμό άλλων αντάρτικων δυνάμεων, 28 αγωνιστές σκοτώθηκαν. Οι Γερμανοί εξορμούν στα Πιέρια και τον Όλυμπο και καίνε δεκατέσσερα χωριά και ένα μοναστήρι. Ο Καρακίτσιος σκοτώθηκε σε ενέδρα των Γερμανών, αλλά κατάφερε να καθηλώσει τους Ναζί από το ύψωμα στα Τάχνιστα. 

Στη μνήμη των πεσόντων στη μάχη ανεγέρθηκε μνημείο, επί του οποίου κάθε χρόνο τελείται επιμνημόσυνη δέηση.

## Ονομασία
Η Τάχνιστα ονομαζόταν «Τα άχνιστα» και έλαβε το όνομά της από την ομίχλη. Εξαιτίας της θέσης του χωριού, όταν είχε ομίχλη ολόκληρο το χωριό καλυπτόταν από αυτή.

Το όνομα του χωριού Μηλιά οφείλεται στην αγριομηλιά των Πιερίων. 

## Παραπομπές

## Πηγές
* Ράπτης Γ.: *Κατερίνης Οδώνυμα*, εκδ. Όλυμπος, 2003

Τάχνιστα
Τάχνιστα
Άνω Μηλιά Πιερίας

Η **Άνω Μηλιά** είναι χωριό του νομού Πιερίας, 15 χλμ. από την Κάτω Μηλιά. από το 1999 μέχρι το 2010 ανήκε στο Δήμο Πέτρας, ενώ από το 2011 υπάγεται διοικητικά στο διευρυμένο Δήμο Κατερίνης. Έχει πληθυσμό 19 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021.

Στο χωριό σώζονται ερείπια από τον περίφημο Πύργο των Λαζαίων, της γνωστής οικογένειας κλεφταρματολών του Ολύμπου. Στο χώρο αυτό ανεγέρθηκε μνημείο για την οικογένεια αυτήν, από το Δήμο Πέτρας.
left|thumb|Ο σιδερένιος σταυρός που κάρφωσε σε πεύκο ο Κοσμάς ο Αιτωλός, όπως σώζεται σήμερα από το 1763.
Σε ένα μικρό πεύκο κοντά σε μικρό ναό του χωριού (ανεγέρθηκε πρόσφατα στη μνήμη του Κοσμά του Αιτωλού) σώζεται ακόμα και σήμερα ο σιδερένιος σταυρός που χάραξε το 1763 ο ισαπόστολος Κοσμάς ο Αιτωλός σε ανάμνηση της επίσκεψής του και της διδασκαλίας του στην Πιερία.

Η Άνω Μηλιά είχε 62 κατοίκους το 1940, 43 κατοίκους το 1991 και 55 κατοίκους το 2001, με βάση τις αντίστοιχες απογραφές.

Σε υψόμετρο 1.050 μ. υπάρχει Καταφύγιο του EOΣ Κατερίνης (ορειβατικού συλλόγου) με χωρητικότητα 62 ατόμων και νερό πηγαίο. Στο χωριό δραστηριοποιείται Οικιστικός Σύλλογος, ο οποίος διοργανώνει Ορεινό τρέξιμο το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου τον "δρόμο των Μουσών". Στις 26 Ιουλίου γίνονται εκδηλώσεις στη μνήμη της Αγίας Παρασκευής.

## Βλέπε επίσης
*Κάτω Μηλιά
*Λαζαίοι

## Βιβλιογραφία

* *Η Μηλιά στη διαδρομή των αιώνων*, πρακτικά Συνεδρίου του Μορφωτικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Κάτω Μηλιάς "Οι Λαζαίοι", 7-8 Απριλίου 2001, εκδ. ΜΑΤΙ.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Κατηγορία:Δήμος Κατερίνης
Λεζίνσκι

Ο **Λεζίνσκι** ή **Λετσίνσκυ** (Lezinsky) ήταν Πολωνός φιλέλληνας, με ενεργό δράση στην περιοχή της Πιερίας. Πολέμησε το 1822 στα Πιέρια και αποβιβάστηκε στο Ελευθεροχώρι μαζί με το χιλιάρχο Σάλα, συνοδεία Γερμανών πολυβολητών και τον ιερομόναχο Θεόφιλο Καΐρη, με ένα σώμα ανδρών από τη Νότια Ελλάδα. Μετά την καταστροφή του Πύργου των Λαζαίων  υποχώρησε στη νότια Ελλάδα.

## Πηγές
*Ράπτης Γ., Κατερίνης Οδώνυμα, εκδ. Όλυμπος, 2003

Κατηγορία:Πολωνοί αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Ιστορία της Πιερίας
Καπετάν Ματαπάς

Ο **Μιχαήλ Αναγνωστάκος** (Χαριά Λακωνίας, 1878 - Λαχανάς Κιλκίς, 1913), γνωστότερος με το πολεμικό όνομα **Καπετάν Ματαπάς**, ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού ξηράς και Μακεδονομάχος.

## Βιογραφικά στοιχεία
[left|thumb|250px|Οι μακεδονομάχοι καπετάν Γκόγκος (αριστερά), Καπετάν Ματαπάς (στο κέντρο) και καπετάν  [Νικόλαος Στρεμπίνος|Στρεμπίνας (δεξιά), στους πρόποδες του Ολύμπου.]]
Ο Αναγνωστάκος γεννήθηκε το 1878 στη Χαριά του Πύργου Διρού στη Μάνη. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και παράλληλα ακολούθησε στρατιωτική καριέρα έχοντας κατά το 1905 το βαθμό του ανθυπασπιστή Πυροβολικού. 

## Ένοπλη δράση
Την άνοιξη του 1905 ορίστηκε ως αρχηγός μικρής ένοπλης ομάδας 15 ανδρών που θα είχε ως πεδίο δράσης την περιοχή του Λαγκαδά και αποβιβάστηκε με ιστιοφόρο στην Ποτίδαια της Χαλκιδικής στις 22 Απριλίου του 1905. Το τμήμα του εγκαταστάθηκε στην περιοχή του Μελισσοχωρίου με αντικειμενικό σκοπό τον έλεγχο της επικοινωνίας μεταξύ Θεσσαλονίκης - Γευγελής και την αντιμετώπιση των πρακτόρων του βουλγαρικού κομιτάτου δεν κατάφερε όμως να παρουσιάσει σημαντική χρονικά δραστηριότητα καθώς ο Αναγνωστάκος τραυματίστηκε στο πόδι και εγκαταστάθηκε προσωρινά στη μονή Αρχαγγέλου στη Γουμένισσα προσποιούμενος τον ιερομόναχο. 

Στις περιοχές της Γουμένισσας και της Αλμωπίας έδρασε ως πράκτορας και οργανωτής από τον Δεκέμβριο του 1905 ως τον Φεβρουάριο του 1906. Από τον Μάρτιο μέχρι τον Οκτώβριο του 1906 έδρασε στη λίμνη των Γιαννιτσών ως υπαρχηγός σώματος με έδρα την καλύβα της Τριχοβίτσας και συμμετέχοντας στην εξόντωση του Βούλγαρου κομιτατζή Στέργιου Βλάχου το καλοκαίρι του 1906. Κατά τα τέλη του έτους, ανέλαβε την αρχηγία του σώματος Ολύμπου και κατάφερε μέχρι την αποχώρησή του από την Μακεδονία τον Οκτώβριο του 1907 να πετύχει σημαντικά πλήγματα κατά των Βουλγάρων και των Ρουμάνων πρακτόρων στις περιοχές του Ολύμπου και των Πιέριων ενώ παράλληλα χτύπησε και τους ντόπιους ληστές.

Αν και μετά το τέλος του Μακεδονικού Αγώνα τέθηκε σε τιμητική διαθεσιμότητα λόγω της κλονισμένης από τις κακουχίες υγείας του, κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους επανήλθε εθελοντικά στο στράτευμα ως ανθυπολοχαγός. Ανέλαβε αρχηγός των προσκόπων στην Πιερία, μαζί με τον Αλέξανδρο Ζάννα και υποχρέωσε τον αρχηγό της 7ης Μεραρχίας Κλεομένη Κλεομένους να επισπεύσει την απελευθέρωση της Κατερίνης, η οποία συντελέστηκε στις 16 Οκτωβρίου 1912. Σκοτώθηκε τον Ιούνιο του 1913 κατά τη διάρκεια της μάχης του Λαχανά.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Παύλου Λ. Τσάμη, *Μακεδονικός Αγών*, ΕΜΣ, Θεσσαλονίκη 1975.
*Συλλογικό έργο, *Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα 13 - Η ελληνική αντεπίθεση στη Μακεδονία ( 1905 - 1906 ) - 100 έγγραφα από το αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδος*, Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα, Θεσσαλονίκη 1997.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Mani.org: Μιχάλης Αναγνωστάκος - Καπετάν Ματαπάς.

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Ενιπέας (ποταμός Πιερίας)

Ο **Ενιπέας** είναι ποταμός της Πιερίας, ο οποίος διαρρέει το Λιτόχωρο. Το φαράγγι του έχει αναδειχθεί και αξιοποιηθεί σε βαθμό που προσελκύει πολλούς τουρίστες κάθε χρόνο. 

## Ονομασία
μικρογραφία|Ο καταρράκτης του Ενιπέα στη θέση Βύθος
Παρόλο που η ονομασία «Ενιπέας» φαίνεται αρχαϊκή, δεν τεκμηριώνεται η χρήση της για το ποτάμι της Πιερίας στην αρχαιότητα. Ούτε οι αρχαίοι συγγραφείς, όπως ο Στράβων, ο Πλούταρχος και ο Παυσανίας, ούτε τα λεξικά της εποχής (όπως αυτό του Ησύχιου του 5ου αιώνα) αναφέρουν ποταμό Ενιπέα στην περιοχή, εκτός από τον γνωστό Ενιπέα της Θεσσαλίας.

Ορισμένοι ερευνητές ταυτίζουν τον ποταμό της Πιερίας με τον αρχαίο Ελπειό ή Έλπιο (Elpeus ή Elpios), που αναφέρεται σε κείμενα του Λίβιου και του Κάσσιου. Πιθανολογείται ότι η ονομασία Ενιπέας προέκυψε από παρανόηση ή παρετυμολογική σύγχυση με τον Ενιπέα της Πελοποννήσου, παραπόταμο του Αλφειού, που βρισκόταν κοντά στην αρχαία Ηράκλεια. Η περιοχή εκείνη (Πισάτιδα, σημερινή κοιλάδα Ολυμπίας) περιελάμβανε επίσης δύο λόφους με τις ονομασίες Όσσα και Όλυμπος, όπως και η Μακεδονία και η Θεσσαλία, και είχε σύνδεση με τη λατρεία του Διονύσου. Πιθανολογείται ότι γεωγραφικές και μυθολογικές ομοιότητες συνέβαλαν στη μετονομασία.

Η πρώτη αναφορά στην ονομασία «Ενιπέας» για τον ποταμό του Λιτοχώρου φαίνεται να γίνεται σε χαρτογραφική αποτύπωση από τον C. Cellarius το 1774, γεγονός που ενδέχεται να έχει συμβάλει στη διάδοση της ονομασίας αυτής κατά την περίοδο της χαρτογράφησης της περιοχής.

## Χαρακτηριστικά
Ο Ενιπέας έχει τις πηγές του στην θέση Πριόνια, σε υψόμετρο 1000 μέτρων. Οι κολυμπήθρες (βάθρες) κατά μήκος του είναι φυσικές πισίνες. Η θερμοκρασία του νερού είναι λίγο πάνω από τους μηδέν βαθμούς Κελσίου και το κολύμπι απογορεύεται . Παραδόξως, η διαδρομή κατά μήκος του ποταμού (είτε στην άνοδο, είτε στην κάθοδο) δεν είναι από τις δημοφιλέστερες του Ολύμπου. Οι περισσότεροι ορειβάτες προτιμούν να την παρακάμψουν και να ανέβουν μέχρι τα Πριόνια με το αυτοκίνητό τους και από κει να συνεχίσουν ορειβατικά μέχρι τις ψηλές κορφές. Η διαδρομή αυτή, ωστόσο, είναι από τις ομορφότερες, σκιερότερες και η πιο υγρή από όλες. Προσφέρεται για όλες τις ηλικίες και είναι ιδανική για οικογενειακές εξορμήσεις και διανυκτερεύσεις με σχετική ασφάλεια. Το μονοπάτι ξεκινάει από το Λιτόχωρο (θέση "Μύλοι") σε υψόμετρο 300 μέτρων. Στην τοποθεσία Βύθος, το Φαράγγι του Ενιπέα δημιουργεί ένα μεγάλο άνοιγμα με καταρράκτη και υπάρχει θέα προς τις ψηλές κορυφές του Ολύμπου, τον Μύτικα και το Στεφάνι. Έχει μήκος 12,5 χλμ και ένας μέτριος περιηγητής θα φτάσει στα Πριόνια σε 5-7 ώρες. Το νερό του ποταμού είναι πόσιμο σε όλα, σχεδόν, τα σημεία του και υδρεύει το Λιτόχωρο.

## Πηγές
*Ράπτης Γ., *Κατερίνης Οδώνυμα*, εκδ. Όλυμπος, 2003.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Μακεδονίας
Ενιπεας
Κατηγορία:Φαράγγια στην Ελλάδα
Yahoo! Mail

thumb|Το logo του Yahoo! Mail
To **Yahoo! Mail** είναι μία από τις πρώτες "web-based", δηλ. βασιζόμενες στον Παγκόσμιο Ιστό, δωρεάν υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) που παρέχεται από την εταιρία διαδικτυακών υπηρεσιών Yahoo!. 

Όπως συμβαίνει με όλες τις υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, το μεγάλο πλεονέκτημά του είναι ότι ανεξαρτητοποιεί το λογαριασμό του χρήστη από συγκεκριμένο υπολογιστή (όπως συμβαίνει με το SMTP και POP3 ηλεκτρονικό ταχυδρομείο). Το "μειονέκτημά" του είναι ότι, παράλληλα με τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, προβάλλει και διαφημίσεις, όπως όμως κάνει και η πλειονότητα των παρόχων δωρεάν υπηρεσίας ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Προσφέρει, επίσης, δύο τύπους διεπαφής με τους χρήστες: Μια "κλασική", η οποία "φορτώνεται" γρηγορότερα και προσφέρεται για αργές συνδέσεις, και μια που παρομοιάζεται με την εμφάνιση του Microsoft Outlook, αλλά προσφέρεται μόνο για γρήγορες συνδέσεις, καθώς απαιτεί μερικές φορές και 5 λεπτά για να "φορτωθεί" σε σύνδεση κλήσης με μόντεμ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Yahoo! Mail

Κατηγορία:Εφαρμογές διαδικτύου
Κατηγορία:Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο
Φωτεινή Μαυρομιχάλη

Η **Φωτεινή Μαυρομιχάλη** (1826-1872) ήταν δεσποινίδα επι των τιμών στο παλάτι του Όθωνα και της Αμαλίας.
## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Αναστάσιου Μαυρομιχάλη και εγγονή του Πετρόμπεη. Είχε αναπτύξει φιλική σχέση με την δούκισσα της Πλακεντίας και δίπλα της είχε διδαχθεί την γαλλική γλώσσα.

Το 1844 σε ηλικία μόλις 17 ετών έγινε δεσποινίδα επί των τιμών της βασίλισσας Αμαλίας αντικαθιστώντας την Ρόζα Μπότσαρη. Η Φωτεινή Μαυρομιχάλη ήταν γνωστή για το κάλλος και την ευγένειά της, γεγονός που την έκανε αγαπητή στους κύκλους του παλατιού. Για την ομορφιά της γίνεται αναφορά και από ξένους συγγραφείς, οι περισσότεροι από τους οποίους βρισκόταν στο Βερολίνο το 1849, όταν το επισκέφθηκε η Αμαλία μαζί με τη Φωτεινή. Λίγο καιρό αργότερα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το παλάτι εξαιτίας μιας πολιτικής διαμάχης της οικογενείας της με αυτό, αλλά επέστρεψε ύστερα από πρόσκληση της Αμαλίας και αφού είχε εκτονωθεί η αντιπαράθεση.

Φωτεινη
Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Φωτεινή Κολοκοτρώνη

Η **Φωτεινή Κολοκοτρώνη - Τζαβέλα** (Κέρκυρα, 1809 – Αθήνα, 1890) διετέλεσε κυρία επί των τιμών στη βασιλική Αυλή του Όθωνα. Ήταν κόρη του οπλαρχηγού Φώτου Τζαβέλα, αδελφή του πρωθυπουργού της Ελλάδας Κίτσου Τζαβέλα, σύζυγος του επίσης πρωθυπουργού Ιωάννη - Γενναίου Κολοκοτρώνη και μητέρα του δημοσιογράφου Θεόδωρου Φαλέζ - Κολοκοτρώνη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Φωτεινή Κολοκοτρώνη – Τζαβέλα γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 12 Νοεμβρίου 1809  και ήταν κόρη του Σουλιώτη οπλαρχηγού Φώτου Τζαβέλα και αδελφή του αγωνιστή της επανάστασης του 1821 και μετέπειτα πρωθυπουργού της Ελλάδας, Κίτσου Τζαβέλα. Λέγεται πως την ημέρα που γεννήθηκε, ο πατέρας της δηλητηριάστηκε από όργανα του Αλή πασά και ως εκ τούτου, έλαβε το όνομά του. Το 1820 επέστρεψε μαζί με την οικογένειά της και τους υπόλοιπους Σουλιώτες στο Σούλι ενώ τον Σεπτέμβριο του 1822 βρήκε καταφύγιο στο Μεσολόγγι. Το 1827 κατέφυγε στο Ναύπλιο. Εκεί, τον επόμενο χρόνο παντρεύτηκε τον γιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Γενναίο, αγωνιστή της ελληνικής επανάστασης και πρωθυπουργό της Ελλάδας κατά το 1862. Μάλιστα, μεταξύ των γαμήλιων δώρων, συγκαταλεγόταν και ένα ζευγάρι βραχιόλια, δώρο του κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια. Αυτός ο γάμος σηματοδότησε μεταξύ άλλων και την πολιτική συμμαχία μεταξύ των οικογενειών Τζαβέλα και Κολοκοτρώνη.

Κατά την οθωνική περίοδο, η Φωτεινή Κολοκοτρώνη έγινε κυρία επί των τιμών στη βασιλική Αυλή καθώς και σύμβουλος της βασίλισσας Αμαλίας ενώ τον Μάιο του 1862, όταν ο σύζυγός της ανέλαβε την πρωθυπουργία, έγινε η πρώτη κυρία της χώρας.

Μαζί με τον Ιωάννη Κολοκοτρώνη απέκτησε επτά παιδιά: δύο γιους, τους Θεόδωρο (γνωστό και ως Φαλέζ) και Κωνσταντίνο καθώς και πέντε κόρες, τις Γεωργίτσα Πετιμεζά, Αικατερίνη Ροδίου, Ελένη Ζώτου, Ζωίτσα Μανέτα και την Ευφροσύνη που έμεινε ανύπαντρη.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου του 1890 έπειτα από επίπονη ασθένεια. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα στον ναό του Αγίου Γεωργίου.
## Ενδυμασία Φωτεινής Κολοκοτρώνη
Ως κυρία επί των τιμών της Αυλής του Όθωνα και της Αμαλίας, η Φωτεινή Κολοκοτρώνη είχε στην κατοχή της μια ειδική ενδυμασία που ήταν ένας συγκερασμός της ηπειρώτικης και της μωραΐτικης γυναικείας φορεσιάς αποτελούμενη από χρυσοκέντητη τραχηλιά, φουστάνι από μπλε μεταξωτή στόφα και έναν επίσης χρυσοκέντητο επενδύτη. Την ενδυμασία συνόδευε κεφαλόδεσμος αποτελούμενος από βελούδινο φέσι και μεταξωτό μαντήλι.
## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*Κούλα Ξηραδάκη, *Γυναίκες του '21 - Προσφορές, ηρωισμοί και θυσίες*, εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα - Γιάννινα 1995.
*Mark Mazower ( επιμ. ), *Δίκτυα εξουσίας στη νεότερη Ελλάδα - Δοκίμια προς τιμήν του John Campbell*, εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2014.
**Ποικίλη Στοά*, τόμος 9, αρ. 1, 1891.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εθνικό Ιστορικό Μουσείο: Τμήματα – Συλλογές Ενδυμάτων και Κοσμημάτων – Κοσμήματα.

΄
Κατηγορία:Σύζυγοι Ελλήνων Πρωθυπουργών
Φωτεινη
Φωτεινη
Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Σημαία της Σρι Λάνκα

thumb|250px|right| Λόγος σημαίας: 1:2
thumb|250px|right|Σημαία της Κεϊλάνης το 1948-1951
thumb|right|Σημαία της Κεϊλάνης το 1951 - 1972
thumb|right|Σημαία της Βρετανικής Κεϊλάνης, 1815 - 1948
Η **[[σημαία]] της [[Σρι Λάνκα]]**, η οποία ονομάζεται επίσης **σημαία του Λιονταριού**, αποτελείται από ένα χρυσό λιοντάρι, το οποίο κρατάει ένα σπαθί στο δεξί του πόδι, εμπρός από ένα φόντο με 4 χρυσά φύλλα από το δέντρο «μπο» σε κάθε γωνία. Γύρω από το φόντο βρίσκεται ένα κίτρινο άκρο και στα αριστερά υπάρχουν 2 κάθετες λωρίδες ιδίου μεγέθους σε χρώμα ζαφοράς και πράσινου, με την μη πράσινη λωρίδα να είναι πιο κοντά στο λιοντάρι.

Υιοθετήθηκε το 1950 και με τη σημερινή μορφή στις 22 Μαΐου του 1972.

## Συμβολισμός

Η εθνική σημαία της Σρι Λάνκα αντιπροσωπεύει τη χώρα και την κληρονομιά της. Το λιοντάρι συμβολίζει την εθνικότητα των Σινγκαλέζων, ενώ τα φύλλα του "μπο" την επίδραση του βουδισμού και τις 4 αρετές (Ευγένεια, Φιλία, Ευτυχία και Ισότητα). Το ξίφος του λιονταριού συμβολίζει την κυριαρχία του κράτους και τα σγουρά μαλλιά του λιονταριού στο κεφάλι του συμβολίζουν τη σοφία και την κατάνυξη. Η καθαρότητα των λέξεων υποδηλώνεται με το μούσι του λιονταριού. Η ουρά του είναι βουδιστικό σύμβολο. Η λαβή του σπαθιού συμβολίζει τα στοιχεία του νερού, της φωτιάς, του αέρα και της γης η μύτη του λιονταριού δείχνει ευφυΐα και τα δύο μπροστινά του πόδια την αδιάφθορη διαχείριση των χρημάτων. Η κάθετη πορτοκαλί λωρίδα φανερώνει την εθνικότητα των Ταμίλ, η πράσινη το Ισλάμ και το κίτρινο άκρο γύρω από τη σημαία δείχνει το βουδιστικό κλήρο. Το φόντο υπονοεί τις άλλες μικρότερης σημασίας θρησκείες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σύνταγμα της Σρι Λάνκα απεικόνιση της σημαίας.
* The Sri Lankan Lion flag -how it came to be

Σρι Λανκα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σρι Λάνκα
Εθνόσημο της Σρι Λάνκα

200px|right|thumb|Το εθνόσημο της Σρι Λάνκα.
thumb|left|100px|Εθνόσημο της Κεϊλάνης (1952-1972)
Το **εθνόσημο της [[Σρι Λάνκα]]** αποτελεί δημιουργία εξαμελούς επιτροπής, η οποία ασχολήθηκε με το θέμα αυτό, αμέσως μόλις η χώρα έγινε δημοκρατία. Μέχρι που η χώρα ήταν βρετανική, ως το 1948, χρησιμοποιούνταν το βασιλικό εθνόσημο. Η υιοθέτηση του νέου εθνοσήμου έγινε το 1952. Με τη σημερινή του μορφή το εθνόσημο χρησιμοποιείται από το 1972. 

## Περιγραφή
Κύριο χαρακτηριστικό του είναι ένα χρυσό λιοντάρι που κρατά ένα σπαθί στο δεξί του πόδι. Πρόκειται για το ίδιο ζώο που απεικονίζεται και στη σημαία της Σρι Λάνκα. Το ζώο βρίσκεται στο κέντρο σε φόντο ερυθρό και περιβάλλεται από χρυσά πέταλα του εθνικού λουλουδιού της χώρας, του Μπλε Λωτού(*Nelumbo nucifera*). Αυτό βρίσκεται στην κορυφή από ένα παραδοσιακό βάζο για σιτηρά, από όπου ξεφυτρώνουν στάχυα από ρύζι, τα οποία περικλείουν τις άκρες και συμβολίζουν την ευημερία.

Το υπόλοιπο τμήμα του εθνόσημου είναι η Dharmacakra, που συμβολίζει το απώτατο σημείο του βουδισμού και απλώς την εξουσία. Αυτά που βαστούν το εθνόσημο είναι τα παραδοσιακά σύμβολα των Σινχαλέζων για τον ήλιο και το φεγγάρι.

## Ιστορικά εθνόσημα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος κυβερνητικός ιστοχώρος της Σρι Λάνκα
* Σημαίες του Κόσμου - Σρι Λάνκα

Σρι Λάνκα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σρι Λάνκα
Εθνόσημο του Τατζικιστάν

μικρογραφία|Εθνόσημο του Τατζικιστάν.
thumb|150px|right|Το Εθνόσημο του σοβιετικού Τατζικιστάν ως το 1991.
Το **[[εθνόσημο|κρατικό έμβλημα]] του [[Τατζικιστάν]]** είναι μια τροποποιημένη μορφή του παλαιού εθνοσήμου της Σοβιετικής Δημοκρατίας του Τατζικιστάν, που χρησιμοποιούνταν μέχρι την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το 1991. Όπως και σε πολλές άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, το εθνόσημο περιέχει πολλά στοιχεία από τη σοβιετική εποχή. Το σημερινό εθνόσημο καθιερώθηκε στις 28 Δεκεμβρίου του 1993.

## Περιγραφή
Το στέμμα στο κέντρο του λογότυπου είναι το ίδιο με τη σημαία του Τατζικιστάν και αναφέρεται στην περσική λέξη «τατζ» (Taj), που σημαίνει στέμμα, στην οποία κατά μία εκδοχή οφείλουν και το όνομά τους οι Τατζίκοι.

Στη βάση του λογότυπου υπάρχει η αναπαράσταση ενός βιβλίου και των βουνών Παμίρ. Το λογότυπο περιβάλλεται από βαμβάκι στη μία πλευρά και από σιτάρι στην άλλη, ενώ γύρω από τα φυτά είναι τυλιγμένο ένα πανό με τα εθνικά χρώματα (κόκκινο, λευκό και πράσινο).

## Παραπομπές


Τατζικιστάν
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Τατζικιστάν
Αναστάσιος Μαυρομιχάλης

Ο **Αναστάσιος Μαυρομιχάλης** (1798-1870) ήταν αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. Ήταν πολιτικός, γερουσιαστής και υπουργός του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους.

## Βιογραφία
Ο Αναστάσιος Μαυρομιχάλης γεννήθηκε στη Μάνη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και αδερφός του Γεώργιου Μαυρομιχάλη. Το 1818 στάλθηκε ως όμηρος στην Κωνσταντινούπολη και μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Μαζί με τον αδερφό του Γεώργιο Μαυρομιχάλη βρίσκονταν υπό την προστασία του Πατριάρχη Γρηγόριου Ε’. Λίγο πριν την έκρηξη της επανάστασης επέστρεψε στη Μάνη για να λάβει μέρος στις συγκρούσεις, αλλά σχεδόν αμέσως στάλθηκε από τον πατέρα του στην Τρίπολη ως όμηρος στον Τούρκο καϊμακάμη της Τριπολιτσάς. Μαζί με τον Αναστάσιο Μαυρομιχάλη στάλθηκαν ως όμηροι και κάποιοι Πελοποννήσιοι προεστοί και κάποιοι αρχιερείς. Τον Σεπτέμβριο του 1821, με την άλωση της Τρίπολης, απελευθερώθηκε και επέστρεψε στη Μάνη. Στη συνέχεια πήρε μέρος στις μάχες κατά του Ιμπραήμ στη Βέργα και στο Διρό το 1826.

Διακρίθηκε για τον φιλειρηνικό και μετριοπαθή χαρακτήρα του και εργάστηκε επί Αυγουστίνου Καποδίστρια για την κατάπαυση του διωγμού της οικογένειάς του. Αργότερα εντάχθηκε στο ναυτικό και ανήλθε μέχρι το αξίωμα του υποναύαρχου. Διατέλεσε υπασπιστής του Όθωνα ενώ το 1844 και το 1847 εκλέχθηκε βουλευτής Οιτύλου. Κατά την περίοδο 1850-1861 χρημάτισε γερουσιαστής ενώ στις κυβερνήσεις Κουντουριώτη και Κανάρη είχε αναλάβει το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Παιδείας και των Στρατιωτικών αντίστοιχα, από τον Οκτώβριο του 1848 έως τον Απρίλιο του 1849.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1870 και είχε τέσσερα παιδιά, τη Φωτεινή, το Γιαννούκο, τον Κωνσταντίνο και τον Πέτρο, από τη σύζυγό του Χρησηίδα Παγώνη, αδελφή του Μητροπολίτη Αργολίδας Γεράσιμου Παγώνη.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη*, τόμος 17ος, σελ. 231 (1928)
*http://www.mani.org.gr/istor/mavrom/anastasios.htm 
*http://www.hellenicaworld.com/Greece/Person/gr/AnastasiosMavromichalis.html

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Κατηγορία:Βουλευτές Οιτύλου
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Αναστασιος
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Γεώργιος Π. Μαυρομιχάλης

Ο **Γεώργιος Μαυρομιχάλης** του Πέτρου ήταν εγγονός του υποστράτηγου Αντώνιου Μαυρομιχάλη της μεγάλης οικογένειας των Μαυρομιχαλαίων. 

Γεννήθηκε στη Καλαμάτα το 1870. Κατατάχθηκε εθελοντής στο πεζικό και προάχθηκε το 1894 στο βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Μετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 όπου και έπεσε ηρωικά μαχόμενος στη τελευταία μάχη στο Δομοκό στις 5 Μαΐου 1897. Τάφηκε στη Λαμία.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Μ
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 03/2012
Κατηγορία:Οικογένεια Μαυρομιχάλη
Κατηγορία:Στρατιωτικός-επέκταση
Γεώργιος Α. Μαυρομιχάλης

Ο **Γεώργιος Μαυρομιχάλης** (30 Μαρτίου 1834 - 3 Ιουλίου 1927) ήταν εγγονός του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη της μεγάλης οικογένειας των Μαυρομιχαλαίων. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου του 1834. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και το 1860 εξήλθε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού όπου και στη συνέχεια πήγε στη Γαλλία για ολοκλήρωση σπουδών. Μετά την επιστροφή του κατατάχθηκε στους εύζωνες και διετέλεσε Πρόεδρος του Στρατοδικείου, διοικητής της Σχολής Υπαξιωματικών στρατού και διοικητής του 1ου Συντάγματος Πεζικού Αθηνών. Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 διετέλεσε διοικητής της ΙΙας (2ας) Μεραρχίας του στρατού Θεσσαλίας. Με την πολιτική αναμείχθηκε μία μόνο φορά κατά την Β' Εθνοσυνέλευση (1863-1864). Αποστρατεύθηκε το 1898 και πέθανε στην Αθήνα στις 3 Ιουλίου 1927.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί επίλεκτων δυνάμεων
Μ
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Γεωργιος Αναστασιου
Σημαία του Τατζικιστάν

[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 111000.svg|20px Λόγος σημαίας: 1:2]]
Η **[[σημαία]] του [[Τατζικιστάν]]** καθιερώθηκε το 1992. Η πρώην σοβιετική δημοκρατία επέλεξε τα χρώματα της παλαιάς σημαίας (του 1953), δηλαδή κόκκινο (σύμβολο ενότητας του έθνους), λευκό (για το βαμβάκι) και πράσινο (αντιπροσωπεύει τη φύση).

Στη μεσαία λευκή λωρίδα υπάρχει ένα σύμβολο, διπλάσιο σε μέγεθος από τις άνω κόκκινες και κάτω πράσινες λωρίδες. Το σύμβολο αυτό είναι ένα στέμμα που περιβάλλεται από 7 αστέρια σε σχήμα καμάρας.
[thumb|Σημαία όταν το Τατζικιστάν ανήκε στην [ΕΣΣΔ.]]

Στις 24 Νοεμβρίου γιορτάζεται η Ημέρα της Σημαίας.

## Παραπομπές


Τατζικισταν
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Τατζικιστάν
Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης (1821)

*Για άλλους με το ίδιο όνομα δείτε [[Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης]]*

Ο **Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης** υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές και ήρωες της Κρήτης στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κυδωνία της Κρήτης και έδρασε σχεδόν σε όλη τη Μεγαλόνησο. Με την έκρηξη όμως της επανάστασης το 1821, σε ενέδρα των Τούρκων, συνελήφθη και σφαγιάστηκε. Η σύζυγός του μόλις που κατάφερε να σωθεί με τα δυό τέκνα της Χαράλαμπο και Ιωάννη και να καταφύγει στα Σφακιά και αργότερα στο Ναύπλιο όπου και εγκαταστάθηκε στην εκεί δημιουργηθείσα παροικία των Κρητών.

Ο Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης ήταν ο γενάρχης της ιστορικής ομώνυμης οικογένειας.

Κατηγορία:Κρητικοί αγωνιστές του 1821
Εμμανουηλ
Αυτοπροσωπογραφία (Ντύρερ, Μόναχο)

right|thumb|250px
Η **Αυτοπροσωπογραφία με γούνινο μανδύα** είναι ένα έργο του Γερμανού αναγεννησιακού ζωγράφου Άλμπρεχτ Ντύρερ, που ολοκληρώθηκε το 1500.
Η εμπειρία της πρώτης παραμονής του στην Ιταλία πρέπει να έδωσε στον Ντύρερ την ιδέα της αυτοπροσωπογραφίας ως επιβεβαίωσης της πνευματικής του αξίας, σε αντίθεση με τη γερμανική παράδοση που θεωρούσε ακόμη τον καλλιτέχνη απλόν τεχνίτη.

Πάνω αριστερά διακρίνεται το έτος φιλοτέχνησης του έργο και το μονόγραμμα Α.D., ενω δεξιά το κείμενο ALBERTUSDURERUS NORICUS/IPSUM ME PROPRIIS SIC EFIN/GEBAM COLORIBUS AETATIS ANNO XXVIII (Εγώ, ο Άλμπρεχτ Ντύρερ από τη Νυρεμβέργη, σε ηλικία 28 ετών, με αιώνια χρώματα ζωγράφισα τον εαυτό μου).

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Άλμπρεχτ Ντύρερ
Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής
Κατηγορία:Εκθέματα της Παλαιάς Πινακοθήκης (Μόναχο)