open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βασιλεία Γκουζίνη

Η **Βασιλεία (Λία) Γκουζίνη**, γεννημένη στις 6 Μαρτίου 1975, είναι Ελληνίδα πρώην καλαθοσφαιρίστρια και νυν προπονήτρια. Διαθέτοντας ύψος 1,74 μέτρα αγωνίζεται ως Point Guard και Shooting Guard.

## Βιογραφικά στοιχεία
### Συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα της από την Αναγέννηση, όπου και αγωνίστηκε μέχρι το 2003. Τότε πήρε μεταγραφή για τον Α.Ο. Παγκρατίου όπου και παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Το 1997 υπέγραψε συμβόλαιο με την ΑΕΚ Τρίπολης, ενώ το 1999 φόρεσε τα χρώματα του Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων.

Στην ομάδα αυτή παρέμεινε για πέντε περιόδους πανηγυρίζοντας τρία συνεχόμενα Πρωταθλήματα (2000-012001-022002-03) και ένα Κύπελλο Ελλάδος (2001). Μάλιστα αναδείχθηκε και MVP του τελικού που διεξήχθη στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας.

Το 2006 έκανε μια σύντομα στάση στον Μ.Α.Σ. Καστοριά  και, τέλος, το 2006 έλαβε μεταγραφή στην ομάδα του Αθηναϊκού όπου και έκλεισε την καριέρα της το 2009. Κατά την περίοδο αυτή εμπλούτισε την τροπαιοθήκη της με έναν ακόμη τίτλο, εκείνο του Πρωταθλήματος Ελλάδος το 2008-09 το οποίο ο Αθηναϊκός κατέκτησε αήττητος.

### Τροπαιοθήκη
*2000-01: Πρωτάθλημα (Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων)
*2001-02: Πρωτάθλημα & Κύπελλο Ελλάδος (Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων)
*2002-03: Πρωτάθλημα (Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων)
*2008-09: Πρωτάθλημα (Αθηναϊκός Α.Σ.)

### Εθνική Ελλάδος
Η Γκουζίνη έλαβε μέρος σε 64 αγώνες της Εθνικής Ελλάδος Γυναικών σημειώνοντας 344 πόντους. Συμμετείχε στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (EuroBasket) του 2003 και 2005.

### Προπονητική καριέρα
Αμέσως μετά την αποχώρησή της από τα γήπεδα (2009-10) προσελήφθη ως βοηθός προπονητή από τον Πανιώνιο στο πλευρό του Γαβρίλου Καλογερόπουλου. Το καλοκαίρι του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Φ.Ε.Α. ως άμεση συνεργάτης του Κυριάκου Κοσμίδη. Το καλοκαίρι του 2015 επέστρεψε στον Αθηναικό ως Βοηθός ξανά του Γαβρίλου Καλογερόπουλου. Τη σεζόν 2018-19 εργάστηκε ως βοηθός προπονητή στον Παναθηναϊκό και ως προπονήτρια στο Γυναικείο τμήμα της ΕΣΚΔ Νέας Ιωνίας, στο οποίο συνέχισε και την επόμενη σεζόν, έχοντας ως απολογισμό 2 ανόδους (Άνοδος στη Β' και Α' ΕΣΚΑ Γυναικών).

Στις 30 Μαΐου 2024 προσελήφθη ως πρώτη προπονήτρια από τον Παναθηναϊκό, στον οποίο εργάστηκε ως τις 27 Δεκεμβρίου 2024.

### Προσωπική ζωή
Η Γκουζίνη έχει παντρευτεί τον πεπειραμένο προπονητή καλαθοσφαίρισης, Γιώργο Σκαραφίγκα, με τον οποίο έχει συνεργαστεί και επαγγελματικά στην ομάδα του Πανελευσινιακού  και της Πεντέλης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βασιλεία Γκουζίνη, στατιστικά συμμετοχών στις διοργανώσεις της FIBA Europe.

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παγκρατίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΔΑΣΑΛ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΜΑΣ Καστοριά
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανιωνίου
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΦΕΑ
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αθηναϊκού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανελευσινιακού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εύνικου
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Γιάννης Χρονίδης

Ο **Γιάννης Χρονίδης** (Αθήνα 1926 ) είναι Έλληνας οδηγός αγώνων αυτοκινήτου. 

Έχει συμμετάσχει σε πάνω από 40 αγώνες του Ράλι Ακρόπολις τις περισσότερες από κάθε Έλληνα οδηγό, και σε 18 Ράλι Μόντε Κάρλο. Από τους πρωτοπόρους σε αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτων στην Ελλάδα ήταν πρωταθλητής το 1964 οδηγώντας Jaguar E Type. Σε 41 έτη καριέρας χρησιμοποίησε 57 διαφορετικούς τύπους αυτοκίνητων από 46 διαφορετικές μάρκες. Από το 1972 ήταν ιδιοκτήτης καταστήματος πώλησης ελαστικών και μεταχειρισμένων αυτοκινήτων. 

## Τίτλοι
*Πανελλήνιο πρωτάθλημα Ταχύτητας : 1964

## Νίκες σε αγώνες (ελλιπές)
*Σιρκουί Ρόδου : 1963
*Σιρκουί Τατοίου : 1964
*Ανάβαση Ριτσώνας : 1964

## Παραπομπές
*Αθλητική Ηχώ, ένθετο αφιέρωμα στο Ράλι Ακρόπολις, 28 Μαΐου 1993
*rally.gr Tα Grand Prix των Eλλήνων MEPOΣ B': 1963-1971


Κατηγορία:Έλληνες οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Κατεπανάτο

Το **κατεπανάτο** ή **κατεπανίκιον** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Διοικούνταν από έναν κατεπάνω και χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει δύο διαφορετικούς τύπους διοικητικών  διαιρέσεων :

* από περ. το 971 μέχρι τα τέλη του 11ου αιώνα, που αναφέρονται τα κατεπανίκια ή Δουκάτα που περιλάμβαναν διάφορα συνοριακά θέματα που ενώνονταν σε ένα και διοικείται από ένα Κατεπάνω ή Δούκα.
* στην Παλαιολόγεια περίοδο, το κατεπανίκιο έγινε μια πολύ μικρότερη επαρχία που περιελάμβανε μια οχυρωμένη πόλη και τα περίχωρά της ή ένα νησί και ονομάζονταν καπετανίκια.

Γνωστά κατεπανάτα και δουκάτα της πρώτης περιόδου ήταν τα :
* Κατεπανάτο της Ιταλίας
* Κατεπανάτο Μεγάλης Αρμενίας και Ιβηρίας
* Κατεπανάτο της Ρας
* Κατεπανάτο της Βαασπρακανίας
* Κατεπανάτο Καρσίου και Ιβηρίας
* Κατεπανάτο Μοψουεστίας
* Δουκάτο της Αντιόχειας
* Δουκάτο της Περούτζια
* Δουκάτο της Ρώμης
* Δουκάτο της Πενταπόλεως
* Δουκάτο της Νεαπόλεως
* Δουκάτο της Γκαέτα
* Δουκάτο Ανίου
* Δουκάτο της Εδέσσης
* Δουκάτο της Βενετίας
* Δουκάτο του Σορρέντο

## Πηγές

* 
* Σύνοψη ιστοριών του Ιωάννη Σκυλίτζη
Σάντα Σεβερίνα

Η **Αγία Σεβερίνα** (ιταλικά: Santa Severina) είναι πόλη 2.326 κατοίκων της Καλαβρίας η οποία ανήκει στην επαρχία του Κροτόνε. Βρίσκεται 26 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Κροτόνε και τουριστικό ενδιαφέρον έχουν τα μνημεία της παλιάς πόλης. Η πόλη είναι χτισμένη πάνω σε λόφο.

## Ιστορία
Η περιοχή της Αγίας Σεβερίνας κατοικήθηκε κατά την εποχή του Χαλκού και του Σιδήρου και αργότερα από Ελληνικά φύλα. Η Ελληνο-Ρωμαϊκή περίοδος έχει αφήσει σημαντικά μνημεία στην πόλη. Στην αρχαιότητα η πόλη ήταν γνωστή ως Siberene, στην Ρωμαϊκή περίοδο άλλαξε το όνομα σε Siberene Severian, και την εποχή των Βυζαντινών έγινε Santa Severina (Αγία Σεβερίνα). Μέχρι το 1073-4 η πόλη διοικούνταν από Βυζαντινούς και είχε μετατραπεί σε μεγάλο θρησκευτικό κέντρο.  Αργότερα η πόλη κυβερνήθηκε από Νορμανδούς και από τις γαλλικές δυναστείες των Ανγεβίνα και των Βουρβόνων. 

## Αξιοθέατα
Το Νορμανδικό κάστρο βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της παλιάς πόλης. Πλαισιώνεται από τέσσερις κυλινδρικούς πύργους και από τέσσερις προμαχώνες. Η κατασκευή του χρονολογείται από το 11ο αιώνα και χτίστηκε στην θέση προϋπάρχουσας ρωμαϊκής - βυζαντινής οχύρωσης. Μέσα στο κάστρο έχουν βρεθεί ερείπια μιας βυζαντινής εκκλησίας και μιας νεκρόπολης ίδιας χρονικής περιόδου. Το 1991-1998 έγινε ακριβής αποκατάσταση-αναπαλαίωση του κάστρου. Στο κάστρο υπάρχει μουσείο και οι εργασίες αποκατάστασης έδειξαν ότι στο κάστρο ήταν η ακρόπολη της αρχαίας πόλης Siberene.

Το Βυζαντινό βαπτιστήριον της πόλης σώζεται σήμερα σε πολύ καλή κατάσταση. Έχει κυκλικό σχήμα με τοιχογραφίες που χρονολογούνται από 9-12ο αιώνα. Ο Καθεδρικός ναός της πόλης χρονολογείται από 13ο αιώνα. Η Μονή της Παναγίας της Καλαβρίας η οποία μεταξύ 1100 έως 1807 ήταν σημαντικό θρησκευτικό κέντρο για όλη την περιοχή της Καλαβρίας. Η Εκκλησία της Santa Filomena (11ου αιώνα) είναι ένα παράδειγμα  βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Η προ-Νορμανδική Εκκλησία dell'Addolorata περιέχει ένα βωμό Μπαρόκ 17ου αιώνα. 

thumb|center|650px|Πανοραμική εικόνα Αγίας Σεβερίνας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βίντεο από το Φεστιβάλ μουσικής στην Αγία Σεβερίνα τον Αύγουστο 2009.

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κροτόνε
Ιωάννης Δόμπολης

Ο **Ιωάννης Δομπόλης** (1769 - 1849) ήταν σημαντικός Έλληνας εθνικός ευεργέτης του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1769 στη Νίζνα αλλά καταγόταν από την Ήπειρο και ήταν γιος του του δερματέμπορου Τριαντάφυλλου Δομπόλη που είχε μεταναστεύσει στη Ρωσία.

Το 1818 έγινε ταμίας της *Φιλομούσου Εταιρίας* που είχε ιδρυθεί στη Βιέννη από τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον Μητροπολίτη Ιγνάτιο και τον Άνθιμο Γαζή. Με τον Καποδίστρια ο Ιωάννης Δομπόλης γνωρίστηκε την επόμενη χρονιά στη Ρωσία, συνδέθηκε μαζί του με στενή φιλία και οι δυο τους έκαναν σχέδια για τη διάδοση των γραμμάτων στην Ελλάδα.

Το 1828 ο Δομπόλης ήρθε στην Ελλάδα με τη συνοδεία του Καποδίστρια και διορίστηκε ταμίας της Ελλάδας, θέση που διατήρησε χωρίς μισθό, όπως ο ίδιος επιθυμούσε, μέχρι τις 18 Νοεμβρίου του 1829 οπότε παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Επέστρεψε στην Πετρούπολη όπου τιμήθηκε με τίτλο ευγενείας.

Στις 4 Φεβρουαρίου 1849 συνέταξε στην Πετρούπολη τη διαθήκη του με την οποία άφησε στο ελληνικό δημόσιο το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του με τον όρο ότι το ποσό που θα σχηματιζόταν (στην αυτοκρατορική τράπεζα της Ρωσίας) μαζί με τους τόκους μέχρι το 1906 θα χρησιμοποιούνταν για την ίδρυση και λειτουργία πανεπιστημίου στην Αθήνα ή σε οποιαδήποτε άλλη πόλη ήταν πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους το 1906. Επιπλέον, το ανώτατο αυτό εκπαιδευτικό ίδρυμα θα ονομαζόταν ''Καποδιστριακό'', προς τιμήν του αγαπημένου του φίλου και συνεργάτη. Στη διαθήκη του επίσης ανέφερε ότι το πανεπιστήμιο αυτό θα έπρεπε να είχε εκτός των άλλων επιστημονικών οργάνων και εργαστηρίων, και ιδιαίτερο παρεκκλήσιο για να εκκλησιάζονται σε αυτό οι διδάσκαλοι και οι φοιτητές.

Εν τέλει, η Ρωσική Κυβέρνηση παραχώρησε στην Ελληνική χρήματα που αντιστοιχούσαν σε ποσοστό μικρότερο του 50% του κεφαλαίου που είχε σωρευτεί στις ρωσικές τράπεζες. Το 1906 μετέφερε μόνον 1.000.000 δραχμές και μέχρι το 1916 άλλες 2.500.000 δραχμές σε δόσεις. Το 1917 η εισροή χρημάτων σταμάτησε, λόγω της κατακόρυφης πτώσης του ρουβλιού και της πολιτικής μεταβολής που έφερε η Οκτωβριανή Επανάσταση.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικκα, τ.17

* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Σωτήρης Σοφιανόπουλος

Ο **Σωτήρης Σοφιανόπουλος** (Αθήνα, 1938 - 20 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Έλληνας πολιτικός, επιχειρηματίας και πρώην οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων με καταγωγή απο το Σοποτό Καλαβρύτων. Είναι γνωστός και με το ψευδώνυμο **Είπωρχ**, το οποίο χρησιμοποιούσε όταν έτρεχε στους αγώνες.

Έβγαλε το γυμνάσιο Αναβρύτων και σπούδασε χημικός στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και στο Πανεπιστήμιο του Ντάρμστατ. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην εταιρεία "ΧΡΩΠΕΙ" όπου ήταν και ο τελευταίος της ιδιοκτήτης. Το 1977 παρήγαγε το πρώτο πετρέλαιο στην Ελλάδα στο Κερί Ζακύνθου και, παρότι είχε δύο άδειες, είχε νομικές περιπέτειες με το κράτος. Ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος Ελληνισμού. 

Αγωνιζόταν για πολλά χρόνια στους ελληνικούς αγώνες αυτοκινήτων με μεγαλύτερη επιτυχία του η κατάκτηση του πανελλήνιου πρωταθλήματος ταχύτητας το 1968 και του πρωταθλήματος Ράλι το 1973.

Απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στις 20 Φεβρουαρίου 2020.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Ζαννής Συνοδινός

Ο **Ζαννής Π. Συνοδινός** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Έζησε στην Οδησσό όπου και πέθανε το 1907. Κληροδότησε τρεισήμισι εκατομμύρια στο Ελληνικό Βασίλειο και  υπέρ των Ορθοδόξων του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Ευστάθιος Ευγενίδης

Ο **Ευστάθιος Ευγενίδης** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

## Ευεργετικό έργο
Πολλές φορές ενίσχυσε τη Μεγάλη Εκκλησία. Ίδρυσε επίσης τα Ευγενίδεια Διδακτήρια στην Προύσα της Βιθυνίας.
 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Ιανουαρίου 1878

Η **Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1878** - (Ιανουάριος - Οκτώβριος 1878) - σχηματίστηκε μετά την παραίτηση της προηγούμενης κυβέρνησης. Ο Κουμουνδούρος ως αρχηγός της πλειοψηφίας έγινε πρωθυπουργός, ωστόσο η κυβέρνηση διατηρήθηκε στην εξουσία με τις ψήφους ανοχής των ομάδων του Θρ. Ζαΐμη και του Χαρ. Τρικούπη. Εξάλλου, στις τάξεις του περιλάμβανε και τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη, που ήταν αρχηγός μια μικρής ομάδας βουλευτών.
Ο Κουμουνδούρος ήταν - όπως και η πλειοψηφία του ελληνικού λαού - υπέρ της συμμετοχής της Ελλάδας στον συνεχιζόμενο Ρωσο-τουρκικό πόλεμο, και όταν μάλιστα - εκθέτοντας το πρόγραμμα της κυβέρνησής του στη Βουλή ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης - μίλησε για την *«ενεργό προστασία των αλυτρώτων Ελλήνων και την υπεράσπισιν των δικαίων του ελληνισμού»*, απέσπασε συντριπτική πλειοψηφία.

Ο Κουμουνδούρος κάτω από την πίεση του λαού, που απαιτούσε πλέον την έξοδο της χώρας στον πόλεμο, καταφεύγοντας μάλιστα σε βιαιότητες εναντίον των πολιτικών που διέλυσαν την οικουμενική κυβέρνηση, αποφάσισε - αν και ο πόλεμος τελείωνε, καθώς γίνονταν διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου 

- να διατάξει την έξοδο του ελληνικού στρατού από τη Λαμία όπου στρατοπέδευε, και στις 21 Ιανουαρίου του 1878, ο στρατός εισέβαλλε στα τουρκικά εδάφη. Ωστόσο, με την ανακωχή ήδη τετελεσμένο γεγονός, ο στρατός διατάχθηκε έπειτα από λίγες ημέρες να επιστρέψει στα ελληνικά εδάφη. 
Στο συνέδριο του Βερολίνου, που άρχισε τις εργασίες του στις 1η Ιουνίου (π.ημ.) 1878 η Ελλάδα έστειλε αντιπροσωπεία, προκειμένου να αναδείξει τις ελληνικές θέσεις για τις διευθετήσεις των συνόρων. 

Οι Τρικούπης και Ζαΐμης άσκησαν έντονη κριτική στην κυβέρνηση για τη συμμετοχή της στο συνέδριο και το αν τελικά ωφελήθηκε η Ελλάδα από αυτό, και στο τέλος, όταν η κυβέρνηση στις 21 Οκτωβρίου φέρνει νομοσχέδιο για την κλήση εφέδρων και την αναδιοργάνωση του στρατού, οι δυο πολιτικοί αποσύρουν την υποστήριξή τους, η κυβέρνηση χάνει την πλειοψηφία ( με 80 ψήφους υπέρ και 96 κατά) και παραιτείται. 

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»* (*«Πρωθυπουργός»*): Αλέξανδρος Κουμουνδούρος

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*: Θεόδωρος Δηλιγιάννης
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: Αλέξανδρος Κουμουνδούρος
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*: ταγματάρχης Σωτήριος Πετιμεζάς
: στις 22 - 6 - 1877 αντικαταστάθηκε προσωρινά, από τον Γεώργιο Μπούμπουλη
: στις 7 - 7 - 1877 αντικαταστάθηκε από τον μέχρι τότε αρχηγό του «Στρατού της Δυτικής Ελλάδας», Βασίλειο Σαπουντζάκη
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: προσωρινά, Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: προσωρινά, Θεόδωρος Δηλιγιάννης
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*: Γεώργιος Μπούμπουλης

## Πηγές - Παραπομπές


1878
Κατηγορία:1878
Μανούμπα

δεξιά|μικρογραφία|250px|Άποψη από το κέντρο της πόλης

Η **Μανούμπα** (αραβικά: منوبة) είναι πόλη της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της χώρας και, αν και προάστιο της Τύνιδας, από το έτος 2000 είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου Κυβερνείου Μανούμπα. Κατά τη απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της αριθμούσε 26.666 κατοίκους.

Το όνομά της είναι αρχαίο και στη γλώσσα των Καρχηδονίων σήμαινε αγροτικό εμπόριο. Η Μανούμπα αποτελούσε παλαιότερα τη θερινή κατοικία των Μπέηδων της Τυνησίας. Συνέπεια αυτού η πόλη σήμερα να διαθέτει πολλά ανάκτορα και μεγάλες επαύλεις των άλλοτε υψηλόβαθμων παραγόντων της χώρας. Το δε Πανεπιστήμιο της Μανούμπα θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα της Τυνησίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Μανούμπα

Κατηγορία:Πόλεις της Τυνησίας
Μαρλένε Φαβέλα

Η **Σίλβια Μαρλένε Φαβέλα Μεράς** είναι Μεξικανή ηθοποιός που γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1976 στο Σαντιάγο Παπασκιάρο. Είναι διάσημη στο Μεξικό λόγω των ερμηνιών της σε διάφορες τηλενουβέλες, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονται η  "Gata salvaje" (Κορίνα, η αγριόγατα), η "Rubi" και o "Zorro, la espada y la rosa" (Ζορό).

## Βιογραφία
Ο πατέρας της είναι Μεξικανός και η μητέρα της από τη Βενεζουέλα, η οποία έχει ισπανικές και λιβανέζικες ρίζες.
Ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο και στην πορεία στράφηκε στο προσωπικό της Televisa, κάνοντας την πρώτη της εμφάνιση δίνοντας τη φωνή της σε ένα πρόγραμμα κινουμένων σχεδίων με τίτλο "Camarón que se duerme...".
Μετά από καιρό άρχισε να συμμετέχει σε τηλενουβέλες όπως για παράδειγμα οι: "La casa en la playa", "Carita de ángel", "La intrusa" και "Entre el amor y el odio", ενώ άγγιξε την επιτυχία με την σειρά "Gata salvaje" (Κορίνα, η αγριόγατα), στην οποία πρωταγωνίστησε για πρώτη φορά, αφού προηγουμένως συμμετείχε μόνο σε σειρές με δευτερεύοντες ρόλους. 

Επιπλέον, έχει εργαστεί στο θέατρο με ηθοποιούς όπως η Ελένα Ρόχο (Helena Rojo) και ο Χούλιο Αλεμάν (Julio Alemán), στις παραστάσεις "Sueños" και "Se infiel". Ακόμα, έχει συμμετάσχει ως παρουσιάστρια ενός προγράμματος με το όνομα "Meridiano X".

Έπειτα, και πάντα σε τηλενουβέλες, πήρε μέρος στο "Velo de novia", και μετά από χρόνια στη σειρά "Rubi", με το ρόλο της Σόνια.

Μετά από αυτές τις εμφανίσεις πρωταγωνίστησε στη σειρά "Contra viento y marea" (Πεντάμορφη), με το ρόλο της Νατάλια Ρίος.

Πρωταγωνίστησε στην τηλενουβέλα "Zorro, la espada y la rosa", η οποία είναι το πιο φιλόδοξο επίτευγμα της καριέρας της μέχρι σήμερα. Η τηλενουβέλα αυτή ήταν μια συνεργασία της Telemundo και είχε ένα από τα καλύτερα κάστ. 

Το 2007, δούλεψε μαζί με την "Λουσία Μέντες" (Lucía Méndez) στο "Amor sin maquillaje". Εργάστηκε στην ταινία "Play Ball", η οποία παράχθηκε στην Δομινικανή Δημοκρατία και προβλήθηκε το 2008.

Στο Χόλιγουντ έχει παίξει ένα ρόλο στην ταινία "Species IV: The Awakening".

## Φιλμογραφία

### Τηλενουβέλες
* El Rostro de la Venganza (2012)
* Corazón Apasionado (2011)
* Los Herederos Del Monte (2011)
* Amor sin maquillaje (2007)
* Zorro, la espada y la rosa (2007)
* Contra viento y marea (Πεντάμορφη) (2005)
* Rubi (2004)
* Velo de novia (2003)
* Entre el amor y el odio (2002)
* Gata salvaje (Κορίνα, η αγριόγατα) (2002)
* Navidad sin fin (2001)
* La intrusa (2001)
* Carita de ángel (2000)
* La casa en la playa (2000)
* Por tu amor (1999)
* Mujeres engañadas (1999)
* Infierno en el paraíso (1999)
* DKDA Sueños de juventud (1999)
* Asi es la vida (1998)
* Maria Isabel (1997)
* Maria Jose (1996)

### Σινεμά
* Species IV: The Awakening (2007)
* Playball (2007)

### Θέατρο
* Sueños de un seductor
* Sé infiel y no mires conquién

## Βραβεία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Marlene Favela Στην Ισπανική Wikipedia

Κατηγορία:Μεξικανές μοντέλα
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Μεξικανοί παρουσιαστές
Μπαμπά μην τρέχεις

***Μπαμπά Μη Τρέχεις*** είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τη σεζόν 2007-2008. Αν και η σειρά απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα, ολοκληρώθηκε σε έναν κύκλο και έκτοτε προβάλλεται σε επανάληψη συχνά από τον σταθμό.

## Επισκόπηση σειράς

## Πλοκή
Ο Βασίλης, που εργάζεται ως δάσκαλος σε σχολή οδηγών, και η Μόνα έχουν μόλις παντρευτεί. Μένουν πάνω από το σπίτι των γονιών της Μόνας και έχουν τη φυσιολογική ζωή τους, με τους συγγενείς, τους φίλους και τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους... Ώσπου η Μόνα μένει έγκυος και ο Βασίλης καλείται να αντιμετωπίσει το ερώτημα: θα είναι καλός πατέρας;

Ο Μάρκος, κολλητός του Βασίλη, ζει με την αθυρόστομη γιαγιά του και είναι ένας φυσιολογικός νεαρός άντρας... Ώσπου ερωτεύεται ταυτόχρονα την αδερφή (Μιράντα) και την καλύτερη φίλη (Εύα) της Μόνας και καλείται να αντιμετωπίσει το ερώτημα: ποια είναι η καλύτερη για αυτόν;

## Διανομή

### Πρωταγωνιστικό Καστ

### Guest star
*Νταίζη Σεμπεκοπούλου
*Μανώλης Κωνσταντάκης
*Δημήτρης Γεροδήμος
*Δημήτρης Κανέλλος
*Χρήστος Κόκκινος
*Ελπίδα Μαζαράκη
*Τάσος Παπαδόπουλος
*Νίκος Σεβδαλής
*Ιλόνα Κρέιμερς
*Φάνης Μαντζούνης
*Νίκος Μαυρουδής
*Χρήστος Μερζιώτης

## Επεισόδια

* Τα πρώτα 3 επεισόδια προβαλλόταν κάθε Τρίτη στις 22:00, τα επόμενα 6 επεισόδια κάθε Πέμπτη στις 22:00, ενώ τα υπόλοιπα και πάλι κάθε Τρίτη στις 22:00.
* Δεν προβλήθηκε επεισόδιο στις 8/11/2007 στις 29/11/2007 στις 20/12/2007 και στις 13/5/2008λόγω μετάδοσης ποδοσφαιρικού αγώνα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η σειρά στο Mega Channel
*

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Μπιζέρτα

δεξιά|μικρογραφία|260px|Δορυφορική άποψη της Μπιζέρτα, στο κέντρο το δυτικό τμήμα, η διώρυγα και αριστερά η παλαιά πόλη (ανατολική), κάτω το δίδυμο ακρωτήριο Μπλανκ, το βορειότερο της Αφρικής

Η **Μπιζέρτα**, ή *Μπιζέρτε*, ονομασμένη στα ελληνικά ως **Ιππών Διάρρυτος** (Ἱππὼν διάρρυτος), είναι παραθαλάσσια πόλη, λιμένας και σπουδαία ναυτική και αεροπορική βάση της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βορειότερο τμήμα της χώρας, εντός του ομώνυμου κόλπου και αποτελεί την πρωτεύουσα του ομώνυμου Κυβερνείου Μπιζέρτα. Από την Τύνιδα απέχει περίπου 60 μίλια βορειοδυτκά. 
## Δημογραφία
Το 2020 ο εκτιμώμενος πληθυσμός του πόλης ήταν 182.662 κάτοικοι, με πυκνότητα 392,4/km2.

## Ιστορία
Η Μπιζέρτα φέρεται να δημιουργήθηκε περί το 1100 π.Χ. από τους πρώτους κατοίκους της Καρχηδόνας. Στη συνέχεια η ιστορία της πόλης είναι συνυφασμένη με την ιστορία της ευρύτερης περιοχής της Τυνησίας ίσως σε μεγαλύτερη ένταση λόγω της γεωγραφικής της θέσης.

Μετά την κατάληψή της Τυνησίας από τους Γάλλους το 1881, την ανακήρυξαν προτεκτοράτο τους. Από τότε, η Μπιζέρτα άρχισε να εξελίσσεται από αλιευτικό ψαροχώρι σε σπουδαίο κέντρο εμπορίας κοραλλιών που αλιεύονταν στο κόλπο της που την εποχή εκείνη έγινε περιώνυμος. Το 1889 έγινε ναυτική βάση και ο λιμένας της άρχισε να εξελίσσεται ακόμα περισσότερο μετά τη διάνοιξη διώρυγας που συνέδεσε την εσωτερική παραθαλάσσια λίμνη της Μπιζέρτας με την θάλασσα. Από την διώρυγα εκείνη ονομάστηκε "*Βενετία της Αφρικής*", ειδικότερα το παλαιό τμήμα της πόλης (σήμερα ανατολικό).

Το 1942, κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί κατέλαβαν την Μπιζέρτα, η οποία τελικά απελευθερώθηκε από τους Αμερικανούς στις 7 Μαΐου του 1943.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Κόλπος της Μπιζέρτα
* Λίμνη της Μπιζέρτα
* Διώρυγα της Μπιζέρτα
* Κρίση της Μπιζέρτα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χάρτης της Τύνιδας και της Μπιζέρτας από το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη

* Επίσημη ιστοσελίδα της Μπιζέρτα (στη γαλλική)

Κατηγορία:Πόλεις της Τυνησίας
Κατηγορία:Λιμένες της Τυνησίας
Fc (Unix)

Η **fc** είναι κλασικό πρόγραμμα του Unix που εμφανίζει ή διορθώνει και εκτελεί ξανά εντολές που έχουν ήδη δοθεί σε ένα διαλογικό κέλυφος κάποια προηγούμενη στιγμή. Η *fc* είναι ενσωματωμένη εντολή του κελύφους στο κέλυφος Bash - η εντολή *help fc* δείχνει πληροφορίες χρήσης.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος βοηθημάτων του Unix

## Παραπομπές
* Solaris 10 man page for fc command

Κατηγορία:Unix
Rc (Unix)

Ο **rc** είναι ο διερμηνέας γραμμής εντολών των λειτουργικών συστημάτων Έκδοση 10 του Unix και Plan 9 from Bell Labs. Μοιάζει με το κέλυφος Bourne, αλλά η σύνταξή του είναι λίγο απλούστερη. Δημιουργήθηκε από τον Tom Duff, ο οποίος είναι γνωστός για μια ιδιαίτερη δομή της γλώσσας προγραμματισμού C που ονομάζεται Duff's device.

Το Plan 9 from User Space περιέχει μια μεταφορά του αυθεντικού rc στο Unix. Επίσης έχει γραφεί από την αρχή μια άλλη έκδοση του rc για Unix-οειδή λειτουργικά συστήματα από το Βύρωνα Ρακιντζή αλλά περιέχει κάποιες ασύμβατες αλλαγές.

Το rc χρησιμοποιεί δομές ελέγχου σαν της C αντί της ALGOL του αυθεντικού κελύφους Bourne, αν και χρησιμοποιεί μια δομή if not αντί της else και έχει ένα βρόχο for όπως το Bourne για να επαναλαμβάνεται πάνω σε λίστες. Όλες οι μεταβλητές στο rc είναι λίστες από συμβολοσειρές, επομένως δε χρειάζονται χαρακτηριστικά όπως το "$@".

## Παραδείγματα
Για παράδειγμα, το σενάριο κελύφους Bourne:


```bash
if test $1 = hello; then
    echo hello, world
else
    case $2 in
    1) echo $# 'hey' "jude's"$3;;
    2) echo `date` :$*: :"$@":;;
    *) echo why not 1>&2
    esac
    for i in a b c; do
        echo $i
    done
fi
```


εκφράζεται στο rc ως εξής:


```text
if(~ $1 hello)
    echo hello, world
if not {
    switch($2) {
    case 1
        echo $#* 'hey' 'jude''s'^$3
    case 2
        echo `{date} :$"*: :$*:
    case *
        echo why not >[1=2]
    }
    for(i in a b c)
        echo $i
}
```


Επειδή το if και το if not είναι δύο διαφορετικές εντολές, πρέπει να ομαδοποιούνται όταν χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένες καταστάσεις.

Το rc υποστηρίζει επίσης δυναμικές σωληνώσεις:


```text
a |[2] b    # κατευθύνει την έξοδο λάθους από το a στο b — στο κέλυφος Bourne είναι a 2>&1 | b
a <>b       # ανοίγει το b σαν είσοδο και έξοδο του a
a <{b} <{c} # γίνεται a {έξοδος του b} {έξοδος του c}
```


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Rc - The Plan 9 Shell" - του Tom Duff 

Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού σεναρίων
Κατηγορία:Κελύφη του Unix
Λε Καστέλα

Το **Λε Καστέλα** (*Le Castella*) είναι μία παραθαλάσσια τουριστική κωμόπολη στο Ιόνιο Πέλαγος το οποίο είναι διάσημο για το 16ου αιώνα Αραγονέζικο κάστρο. Ανήκει στο Δήμο Νήσος Κάπο Ριτσούτο της επαρχίας του Κροτόνε στην Καλαβρία.

## Ταινίες
Στην τοποθεσία αυτή έχουν γυριστεί οι ιταλικές ταινίες *Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε* (Ιταλικά: L'armata Brancaleone) του Mario Monicelli (1966) και *Το Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον* (Ιταλικά: Il vangelo secondo Matteo) του Πιέρ Πάολο Παζολίνι (1964). Επίσης από το 1999 μέχρι σήμερα γυρίστηκαν όλα τα επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς Παιχνίδια χωρίς σύνορα.

### Κιλίτζ Αλή Πασάς

Ο Κιλίτζ Αλή Πασάς (1497-1587) ήταν Τούρκος περιώνυμος ναύαρχος. Γεννήθηκε στην Le Castella  και ονομάστηκε Giovanni Dionigi Galeni. Υπηρέτησε υπό τον Σουλτάνο Σελίμ Β΄' με το όνομα Ουλούτς. Προάχθηκε γρήγορα και το 1570 όταν απέκρουσε και επεδίωξε τους Ισπανούς από το Αλγέρι έλαβε από το Σουλτάνο τον τίτλο του Μπεηλέρμπεη του Αλγερίου. Στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου ο Κιλίτζ Αλή ήταν αρχηγός της αριστερής πτέρυγας του οθωμανικού στόλου.

## Φωτογραφίες
thumb|left|650px|Πανοραμική εικόνα Αραγονέζικου κάστρου Le Castella μέσα στην θάλασσα όπως φαίνεται από την πόλη.

Αρχείο:20100803_La_Castella_Crotone_Calabria_Italy_2.jpg|Le Castella.
Αρχείο:20100803_La_Castella_Crotone_Calabria_Italy_3.jpg|Le Castella.
Αρχείο:20100803_La_Castella_Crotone_Calabria_Italy_4.jpg|Le Castella.
Αρχείο:20100803 La Castella Kilic Ali Pasa Crotone Calabria Italy.jpg|Άγαλμα του Τούρκου Κιλίτζ Αλή Πασά (1497-1587 σε κεντρικό σημείο της πόλης.


Λε Καστελα
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κροτόνε
Χρήστος Ξανθόπουλος - Παλαμάς

Ο **Χρήστος Ξανθόπουλος - Παλαμάς** (1904 - 7 Ιανουαρίου 1977) ήταν Έλληνας πολιτικός και διπλωμάτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και ήταν γιος του Ξανθόπουλου και της Σοφίας Παλαμά. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από τις οικογένειες Παλαμά, Τρικούπη και Κανάρη ενώ ήταν εγγονός του Χρήστου Παλαμά, αδελφού του Κωστή Παλαμά, και δισέγγονος του Μιλτιάδη Κανάρη. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα διαγράφοντας σε αυτό σημαντική πορεία. Το 1941 παραιτήθηκε από το διπλωματικό σώμα, στο οποίο ανακλήθηκε το 1944. Διετέλεσε γραμματέας της πρεσβείας της Ελλάδας στη Γαλλία, γραμματέας της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Κοινωνία των Εθνών (1931), διευθυντής οικονομικών υποθέσεων στο υπουργείο εξωτερικών, αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, γενικός διευθυντής του υπουργείου εξωτερικών (1960 - 1962) καθώς και μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ (1962 - 1964). Την περίοδο 1967 - 1970 υπηρέτησε ως πρεσβευτής της Ελλάδος στην Ουάσινγκτον.

Στις 6 Ιανουαρίου 1964 ανέλαβε το υπουργείο εξωτερικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου, η οποία παραιτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους. Στις 21 Ιουλίου 1970 διορίστηκε υφυπουργός εξωτερικών στη δικτατορική κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου για να εξελιχθεί στη συνέχεια σε αναπληρωτή υπουργό εξωτερικών. Τελικώς παρέμεινε μέχρι την 11η Σεπτεμβρίου 1972. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών. Ως υπουργός επί των εξωτερικών προώθησε πολιτική ανοιγμάτων προς τις κομμουνιστικές χώρες.

Στη σύσκεψη της Τρίτης 23 Ιουλίου 1974, στην οποία συμμετείχαν οι Φαίδων Γκιζίκης, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Γεώργιος Αθανασιάδης - Νόβας, Γεώργιος Μαύρος Ευάγγελος Αβέρωφ, Πέτρος Γαρουφαλιάς, Στέφανος Χ. Στεφανόπουλος και ο Σπυρίδων Μαρκεζίνης, καθώς και η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Μαρκεζίνης πρότεινε την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Χρήστο Ξανθόπουλο - Παλαμά.

Ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη υπήρξε η στάση του στο Κυπριακό, καθώς ήταν οπαδός του συμβιβασμού με την Τουρκία σε μία διχοτομική λύση διπλής ένωσης. Ο ίδιος πίστευε ότι μία τέτοια διευθέτηση αποτελούσε «ρεαλιστική» λύση, αγνοώντας όμως την πολιτική κατάσταση στην Κύπρο, καθώς εκτιμούσε, εντελώς ανεδαφικά ότι θα μπορούσαν να παρακαμφθούν οι αντιδράσεις του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και των ίδιων των Κυπρίων. Για αυτή του τη στάση, ο Ξανθόπουλος - Παλαμάς κατηγορήθηκε ως προδότης, τόσο από τον Μακάριο όσο και από τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Από τη σύζυγό του, Ελένη Ξανθοπούλου, θεσπίστηκε το "έπαθλο Χρήστου και Ελένης Ξανθοπούλου - Παλαμά" που απονέμεται κάθε χρόνο από την Ακαδημία Αθηνών. Είχε συγγράψει διάφορα έργα μεταξύ των οποίων το *Διπλωματικό τρίπτυχο* κ.ά.

Απεβίωσε στη Βιέννη σε ηλικία 72 ετών και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Παλαμά - Ξανθοπούλου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Χρηστος Ξανθοπουλος
Κατηγορία:Υπουργοί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974)
Ελ Αλία

δεξιά|μικρογραφία|260px| Πανόραμα της Ελ Αλία
Η **Ελ Αλία** είναι μεσόγεια πόλη της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βορειότερο κεντρικό τμήμα της χώρας και διοικητικά υπάγεται στο Κυβερνείο Μπιζέρτα, από του οποίου την πρωτεύουσα Μπιζέρτα απέχει περίπου 19 χλμ. ανατολικά. Κατά τη απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της αριθμούσε 16.819 κατοίκους, καλούμενοι Αλουοί ή Αλιαοί.

Η ιστορία της πόλης αρχίζει ιδιαίτερα από τη ρωμαϊκή εποχή όπου και έφερε το όνομα Εουζάλις. Είναι κτισμένη στους πρόποδες λόφου απ΄ όπου και δεσπόζει της ευρύτερης περιοχής. Οι Αλουοί θεωρούνται απόγονοι των Ανδαλουσιανών ιδίως Αράβων που αναγκάστηκαν να καταφύγουν εδώ κατά τους θρησκευτικούς πολέμους στη Ισπανία.

Η πόλη βρίσκεται επί του βορείου οδικού άξονα αυτοκινητοδρόμου Μπιζέρτας – Τύνιδας. Αν και γεωργική πόλη τελευταία έχει αναδειχθεί στο μεταφορικό εμπόριο. Στα περίχωρα της πόλης έχει αναπτυχθεί βιομηχανική ζώνη με εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας, επεξεργασίας και συσκευασίας τροφίμων καθώς και επεξεργασίας μαρμάρων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δορυφορική εικόνα της El Alia

Κατηγορία:Πόλεις της Τυνησίας
Άλκης Μίχος

Ο **Άλκης Μίχος** (γενν. Αθήνα 1924) ήταν Έλληνας οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων.

Φοίτησε στο αμερικάνικο κολέγιο της Αθήνας κι έπειτα στη νομική σχολή όπου εγκατέλειψε τις σπουδές του για καταταχθεί εθελοντής στο πολεμικό ναυτικό.
Παραιτήθηκε νωρίς.

Ήταν οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων παίρνοντας μέρος σε όλους τους αγώνες της εποχής του από το 1951 κι έως το 1965. Το 1957 στο διεθνές Ράλι Ακρόπολις τερμάτισε πρώτος οδηγός , ο μοναδικός Έλληνας στην ιστορία των αγώνων με διεθνή χαρακτήρα, αλλά έχασε τη νίκη όταν του αφαιρέθηκαν 20 πόντοι επειδή στη διαδρομή έχασε προσωρινά την αγωνιστική του πινακίδα. Η καταγγελία έγινε από Έλληνα οδηγό, το γεγονός αυτό έλαβε πολλά κολακευτικά σχόλια από τους ξένους για την αδιάβλητη και τίμια διεξαγωγή του αγώνα. 

## Τίτλοι
* Πανελλήνιο πρωτάθλημα Ταχύτητας: 1959

## Παραπομπές
**Αθλητική Ηχώ*, ένθετο αφιέρωμα στο Ράλι Ακρόπολις, 28 Μαΐου 1993



Κατηγορία:Έλληνες οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Αθάνατη παρτίδα

frame|right|Η Αθάνατη Παρτίδα
Η **Αθάνατη παρτίδα** είναι μία παρτίδα σκάκι που παίχτηκε στις 21 Ιουνίου 1851 από τον Άντολφ Άντερσεν και τον Λαϊονέλ Κιζερίτσκι.

## Γενική περιγραφή
Ο Άντολφ Άντερσεν ήταν ένας από τους ισχυρότερους παίκτες της εποχής του, και πολλοί τον θεωρούσαν ως τον ισχυρότερο παίκτη στον κόσμο μετά τη νίκη του στο τουρνουά σκακιού του Λονδίνου το 1851. Ο Κιζερίτσκι έζησε στη Γαλλία, μεγάλο μέρος της ζωής του, όπου έδινε μαθήματα σκακιού, και έπαιζε παιχνίδια για πέντε φράγκα την ώρα στο *[[Καφέ ντε λα Ρέγκανς]]* (γαλλικά:*Café de la Régence*) στο Παρίσι. Ο Κιζερίτσκι ήταν γνωστός για την ικανότητά του να νικά κατώτερους αντιπάλους αν και τους παραχωρούσε πλεονεκτήματα όπως, για παράδειγμα, παίζοντας χωρίς τη βασίλισσα του.

Η παρτίδα παίχτηκε στη διάρκεια ενός διαλείμματος του τουρνουά στο Λονδίνο. Ο Κιζερίτσκι εντυπωσιάστηκε φοβερά από το παιχνίδι και τηλεγράφησε αμέσως τις κινήσεις στο κλαμπ του στη Γαλλία. Το γαλλικό σκακιστικό περιοδικό "La Régence" δημοσίευσε το παιχνίδι τον Ιούλιο του 1851. Η παρτίδα αυτή πήρε την ονομασία Αθάνατη Παρτίδα από τον Ερνστ Φόλκμπερ το 1855. Η Αθάνατη παρτίδα αποτελεί κλασικό παράδειγμα παιξίματος του 19ου αιώνα όταν η γρήγορη ανάπτυξη των κομματιών και η επίθεση θεωρούνταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για τη νίκη. Το άνοιγμα που παίχτηκε ήταν Γκαμπί του Βασιλιά αποδεκτό.

## Παράδοξα
Ο Άντερσεν παίζει με τα Μαύρα αλλά ξεκινάει πρώτος. Μια τακτική που ήταν αποδεκτή παλαιότερα. Στις περισσότερες σημερινές καταγραφές φέρεται ως Λευκός για να συμφωνεί με το σημερινό τρόπο γραφής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκακιστικές παρτίδες
Μπεν Αρούς

Η **Μπεν Αρούς**, είναι παραθαλάσσια πόλη της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, κοντά και νότια από την Τύνιδα. Είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου Κυβερνείου Μπεν Αρούς. Κατά τη απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της αριθμούσε 74.932 κατοίκους, καούμενοι Μπιναρούσιοι.

Στην περιοχή της Μπεν Αρούς υφίστανται μεγάλες εκτάσεις καλλιέργειας δημητριακών οι καρποί των οποίων αποθηκεύονται σε μεγάλες εγκαταστάσεις σιλό. Παράλληλα παρουσιάζει μεγάλη βιομηχανική ανάπτυξη. Εδώ είναι οι μεγάλες τεχνικές εγκαταστάσεις επισκευών και συντήρησης των σιδηροδρόμων της χώρας. Επί γαλλικής κατοχής (1881-1956) το δυτικό τμήμα της πόλης λεγόταν **Φοσβίλ** (Fochville) στο οποίο και είχαν εγκατασταθεί κυρίως οι σιδηροδρομικοί υπάλληλοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Μπεν Αρούς (στη γαλλική) 

Κατηγορία:Πόλεις της Τυνησίας
Ναός Αγίου Γεωργίου, Λαλιμπέλα

Ο **ναός του Αγίου Γεωργίου** (Αμχαρικά:*Bet Giyorgis*) είναι μια μονολιθική εκκλησία στην Λαλιμπέλα, στην περιφέρεια της Αμχάρα, στην Αιθιοπία. Χτισμένος στις αρχές του δέκατου τρίτου αιώνα είναι ο πιο γνωστός και τελευταίος ναός που κατασκευάστηκε από τους έντεκα που υπάρχουν στην περιοχή και αναφέρεται ως *Όγδοο Θαύμα του Κόσμου*. Οι διαστάσεις του συγκροτήματος είναι 25 μέτρα έως 25 μέτρα με 30 μέτρα και υπάρχει μια κολυμβήθρα έξω από τον ναό, η οποία βρίσκεται σε μια τεχνητή τάφρο.

## Ιστορία
thumb|left|230px|Ο ναός του Αγίου Γεωργίου από ψηλά, μια από τις μονολιθικές εκκλησίες της Λαλιμπέλα.
Σύμφωνα με την αιθιοπική πολιτιστική ιστορία, ο ναός του Αγίου Γεωργίου χτίστηκε αφότου είχε δει ο βασιλιάς Ντζέμπρε Μεσκέλ Λαλιμπέλα της δυναστείας των Ζάγκβε ένα όραμα στο οποίο καθοδηγήθηκε για να κατασκευάσει την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και του Θεού και οι δύο έχει αναφερθεί ως αυτοί που του έδωσαν τις οδηγίες για να κατασκευάσει το ναό.

Από το 2006, η Λαλιμπέλα εξακολουθεί να είναι ένας τόπος προσκυνήματος για τα μέλη της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Τιβαχέντο.

Η ίδια η εκκλησία είναι μέρος του καταλόγου της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO από το 1978.

## Δείτε επίσης

* Λαλιμπέλα, για την περιγραφή της πόλης και την παράθεση όλων των ναών
* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από το εσωτερικό και εξωτερικό του Ναού 

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αιθιοπία
Κατηγορία:Εκκλησίες στη Λαλιμπέλα
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αιθιοπία
Λαλιμπελα
Κωνσταντίνος Γκλαβάνης

Ο **Κωνσταντίνος Γκλαβάνης** ήταν βιομήχανος και πολιτικός από τη Ζαγορά Πηλίου.
 
Γεννήθηκε το 1854 και σε νεαρή ηλικία έφυγε για τη Ρωσία. Παρέμεινε εκεί για περίπου 15 χρόνια και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Αργότερα γύρισε στο Βόλο όπου ίδρυσε την πρώτη Αλευροβιομηχανία της πόλης και τη βιομηχανία μηχανημάτων «Γκλαβάνη». Το 1881 ίδρυσε μαζί με το Γεώργιο Φιλάρετο το Δημοκρατικό Κόμμα ενώ στη συνέχεια, μετά την έλευση του Ελευθερίου Βενιζέλου, προσχώρησε στο Φιλελεύθερο Κόμμα. Ήταν δήμαρχος Βόλου για 14 χρόνια και επί δημαρχίας του, με δική του πρωτοβουλία, η διοίκηση του σημερινού Αχιλλοπούλειου Δημοτικού Νοσοκομείου πέρασε στο δήμο και έγινε δεκτή η πρόταση του Δημήτριου Σαράτση για την ίδρυση του Ανώτερου Παρθεναγωγείου. Πέθανε στο Βόλο το 1932.

Είχε δύο γιους, τον Ιωάννη, που εκλέχτηκε πολλές φορές βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων και την Ένωση Κέντρου ενώ διετέλεσε και υπουργός *[[Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας|Εθνικής Οικονομίας]]*, *[[Υπουργείο Ανοικοδόμησης (Ελλάδα)|Ανοικοδομήσεως]]*, *Πρόνοιας, Υγιεινής και Ανοικοδομήσεως* και *Εμπορίου και Βιομηχανίας*,  και τον Ευάγγελο που επίσης εκλέχτηκε βουλευτής.

## Πηγή
*Ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία Ε/Ιστορικά-Τα Αθεϊκά του Βόλου και ο Δελμούζος,22 Ιουνίου 2009
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.14

Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Κατηγορία:Δήμαρχοι Βόλου
Δημοσθένης Κούρτοβικ (Κήρυξ)

Ο **Δημοσθένης Κούρτοβικ** (Αθήνα, 1870 - Αθήνα, 1929) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδας «Κήρυξ» του Βόλου.

Το 1893 είχε καταδικαστεί για πλαστογραφία σε βάρος της Τράπεζας Βιομηχανικής Πίστεως. Εγκαταστάθηκε στον Βόλο το 1901 και, πριν στραφεί στην εκδοτική δραστηριότητα, εργαζόταν ως παραγγελιοδόχος. Στον Βόλο είχε τέσσερις καταδίκες για εξύβριση.

Πρωτοστάτησε κατά της λειτουργίας του Ανώτερου Παρθεναγωγείου του Βόλου και του Αλέξανδρου Δελμούζου με άρθρα του στην εφημερίδα στα οποία τόνιζε ιδιαίτερα το νεαρό της ηλικίας του Δελμούζου και έκανε λόγο για *μαλλιαρισμό*. Έγραφε ότι είναι το σχολείο του Δελμούζου είναι σχολείο για αριστοκράτες που χρησιμοποιεί δημόσιο χρήμα. Στη δίκη του Ναυπλίου το 1914 κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας.

Αργότερα αρθρογράφησε στη βολιώτικη εφημερίδα «Σημαία» με το ψευδώνυμο *Τωβίας*. Πέθανε στην Αθήνα το 1929.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* Ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία Ε/Ιστορικά-Τα Αθεϊκά του Βόλου και ο Δελμούζος, 22 Ιουνίου 2009

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Ναμπέλ

δεξιά|μικρογραφία|260px|Αγορά της Ναμπέλ
δεξιά|μικρογραφία|260px|Ναμπέλ
Η **Ναμπέλ** είναι παραθαλάσσια πόλη της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας και είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου Κυβερνείου Ναμπέλ. Κατά τη απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της αριθμούσε 56.387 κατοίκους, καλούμενοι Ναμπουλιανοί. Είναι μία από τις μεγαλύτερες σε πληθυσμό παράλιες πόλεις του ΒΑ. Κόλπου Χαμαμέτ.

Η Ναμπέλ είναι πολύ αρχαία πόλη που φέρεται να ιδρύθηκε από τους Έλληνες από τους οποίους και έφερε το αρχικό όνομα *Νεάπολη*, παραφθορά του οποίου είναι η σημερινή. Ο Θουκυδίδης την αναφέρει με το όνομα «Βόρεια Αφρική» κάνοντας σχετική μνεία στον Πελοποννησιακό πόλεμο όπου οι κάτοικοι της πόλης αυτής βοήθησαν τους Σπαρτιάτες (413 π.Χ.). Επί ρωμαϊκής περιόδου η πόλη καταστράφηκε και από τότε για αιώνες παρέμεινε στην αφάνεια.
Από τον 13ο αιώνα αρχίζει να εποικείται και να παρουσιάζει κάποιες εμπορικές συναλλαγές. Από τότε η ιστορία της πόλης είναι συνυφασμένη με την γενικότερη ιστορία της χώρας.

Σήμερα η Ναμπέλ αποτελεί σπουδαίο τουριστικό θέρετρο της χώρας λόγω των μεγάλων σε μήκος παραλίων της που είναι αμμώδεις και τα νερά της περιοχής πεντακάθαρα. Επί τούτου έχει αναπτύξει ιδιαίτερη τουριστική υποδομή με μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και άλλες εγκαταστάσεις. Παράλληλα οι Ναμπουλιανοί εκτός από τις γεωργικές τους ασχολίες στη παραγωγή εσπεριδοειδών και καλλιέργεια λουλουδιών έχουν καταστεί ιδιαίτεροι και σπουδαίοι τεχνίτες σε είδη λαϊκής τέχνης και ειδικά στη καλαθοπλεκτική, αγγειοπλαστική, χαλκοπλαστική κ.λπ. που δημιουργούν κατά μικρές οικογενειακές βιοτεχνίες. Για την τοπική καραμελοποιία και τα παραγόμενα ζαχαρωτά η Ναμπέλ έχει καταστεί περιώνυμη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα της Ναμπέλ και του Ακρωτηρίου Μπον (στη γαλλική)
* Lexicorient 

Κατηγορία:Πόλεις της Τυνησίας
Παναγιώτης Παπαναστασίου

Ο **Παναγιώτης Παπαναστασίου** ήταν Έλληνας πολιτικός.

Καταγόταν από το Λεβίδι. Ήταν φιλόλογος, γυμνασιάρχης ενώ την περίοδο 1902 - 1904 είχε διατελέσει βουλευτής Μαντινείας. Ήταν παντρεμένος με την Μαριγώ Ρογάρη - Αποστολοπούλου και γιος του ήταν ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου.

## Πηγές


Π
Σοφοκλής Δούσμανης

Ο **Σοφοκλής Δούσμανης**  (1868 - 1952) ήταν Έλληνας ναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού, που υπηρέτησε ως αρχηγός ΓΕΝ. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια ηπειρώτικης καταγωγής, η οποία συγγένευε με βασιλικούς και πριγκιπικούς οίκους. Παππούς του ήταν ο Αντώνιος Λευκόχειλος-Δούσμανης, διαπρεπής πολιτικός, ενώ μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο στρατηγός Βίκτωρ Δούσμανης. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1888 και έλαβε μέρος στον Πόλεμο του 1897. Το 1912 τοποθετήθηκε διευθυντής της διοικητικής υπηρεσίας του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και εν συνεχεία κυβερνήτης του θωρηκτού "Γεώργιος Αβέρωφ", και αρχιεπιστολεύς (δηλ. άμεσος βοηθός του Διοικητή στην εκτέλεση της αποστολής του και υπεύθυνος για την άρτια λειτουργία του επιτελείου) του Στόλου του Αιγαίου. Το 1914 προήχθη σε υποναύαρχο και τοποθετήθηκε διοικητής της μοίρας θωρηκτών. Τον επόμενο χρόνο ανέλαβε την αρχηγία του ΓΕΝ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1917, οπότε και αποστρατεύθηκε. Εξορίστηκε ως φιλοβασιλικός στη Σαντορίνη και επανήλθε στην ενεργό δράση το 1920. Το 1921 έγινε αρχηγός του Στόλου του Αιγαίου και το ίδιο έτος τοποθετήθηκε για δεύτερη φορά στην αρχηγία του ΓΕΝ, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Οκτώβριο του 1922. Τον Ιανουάριο του 1923 προήχθη σε αντιναύαρχο και αποστρατεύθηκε.

Το 1935 διορίστηκε υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη και προήχθη σε ναύαρχο. Είχε συγγράψει *το ημερολόγιον του κυβερνήτου του "Γ. Αβέρωφ" κατά τους πολέμους 1912-1913* (Αθήνα, 1939). Είχε τιμηθεί με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος.

Απεβίωσε στις 6 Ιανουαρίου 1952 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Βούρου και δεν είχαν παιδιά. Ανιψιός του ήταν ο Λάμπρος Ευταξίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα)
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Έλληνες απομνημονευματογράφοι
Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Σωτήρος
Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Νήσος Κάπο Ριτσούτο

Η **Νήσος Κάπο Ριτσούτο** (ιταλικά: *Isola di Capo Rizzuto*) είναι μια πόλη στην Επαρχία Κροτόνε της Καλαβρίας στη Νότια Ιταλία. Παρόλο που το όνομα της πόλης περιέχει τη λέξη *Ιsola* που σημαίνει *Νήσος* η πόλη δεν βρίσκεται σε νησί αλλά η περιοχή που βρίσκεται μπορεί να χαρακτηριστεί ακρωτήρι το οποίο είναι προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή.

Το κύριο τουριστικό ενδιαφέρον της περιοχής είναι το παραθαλάσσιο 16ου αιώνα Αραγονέζικο κάστρο που βρίσκεται 11 χιλιόμετρα περίπου νοτιοδυτικά, στην πόλη *[[Le Castella]]*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κροτόνε
Εκκλησία του Χριστού (Χάλστατ)

Η **Εκκλησία του Χριστού** (γερμανικά:*Christus kirche*) είναι Ευαγγελική εκκλησία η οποία είναι αφιερωμένη στον Ιησού Χριστό και βρίσκεται στο χωριό Χάλστατ, στο θέρετρο Ζαλτσκάμεργκουτ, στο αυστριακό κρατίδιο της Άνω Αυστρίας.

Η εκκλησία είναι νέο-γοτθικού ρυθμού και χτίστηκε το 1861.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αναφορά στην Εκκλησία του Χριστού

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αυστρία
Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Καθεδρικός Ναός των Βρυξελλών

Ο **Καθεδρικός Ναός των Βρυξελλών** (λατ. *Cathedralis Sancti Michaelis et Gudulae Bruxellis*) είναι αφιερωμένος στον Άγιο Μιχαήλ και την Αγία Γουδούλη και αποτελεί το πιο αξιόλογο οικοδόμημα γοτθικής αρχιτεκτονικής της Βραβάντης (*Brabant*). Οι στέψεις και οι επικήδειες τελετουργίες των μελών του βασιλικού οίκου του Βελγίου τελούνται στον καθεδρικό ναό.

## Ιστορία και αρχιτεκτονική

Οι οικοδομικές εργασίες για την ανέγερση του καθεδρικού ναού άρχισαν το 1226 επί Ερρίκου Α΄, Δούκα της Βραβάντης, και συνεχίστηκαν για 300 περίπου χρόνια. Είναι χτισμένος με αμμώδη ασβεστόλιθο από τη Φλάνδρα. Η λευκή πέτρινη πρόσοψη του 13ου αιώνα αποτελεί εξαίρετο δείγμα γοτθικού ρυθμού της Βραβάντης. 

Τελικά, ο γοτθικός ναός ολοκληρώθηκε με την κατασκευή των δύο πρόσθιων διδύμων πύργων ύψους 69 μέτρων στις αρχές του 16ου αιώνα, επί Καρόλου του Ε΄. Ο ναός έχει μήκος 110 μ., πλάτος 50 μ. και 26,5 μ. ύψος. 

Μετά τις καταστροφές που προκλήθηκαν από τους εικονοκλάστες κατά το 16ο αιώνα, ο ναός ανακαινίστηκε μετά την ίδρυση του βασιλείου του Βελγίου το 1830.

## Το εσωτερικό του ναού
Το εσωτερικό του καθεδρικού ναού απογυμνώθηκε από τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς του κατά τα βίαια επεισόδια και τις λεηλασίες των προτεσταντών εικονοκλαστών στα 1579 – 1580. Η Αγία Τράπεζα, τα αγάλματα, οι πίνακες και τα υαλογραφήματα του ναού καταστράφηκαν ολοκληρωτικά, καθώς και η λειψανοθήκη με τα οστά της Αγίας Γουδούλης, η οποία καταγόταν από ευγενείς Καρολίγγειους και γεννήθηκε περίπου το 670 μ.Χ.

Από τα πιο αξιοθέατα στο εσωτερικό του ναού είναι το «Παράθυρο της Δευτέρας Παρουσίας» στο μπροστινό μέρος του ναού, με τα εκπληκτικά πολύχρωμα βιτρό (1528), όπου εικονίζεται ο Χριστός να υποδέχεται τις ψυχές των νεκρών. Και το «Παρεκκλήσιο της Θείας Ευχαριστίας» κοσμείται με εξαιρετικά βιτρό, που χρονολογούνται από τα έτη 1533 – 1539.

Επίσης, ο περίτεχνος μπαρόκ δρύινος άμβωνας στο κεντρικό κλίτος σχεδιάστηκε το 1699 από το Φλαμανδό γλύπτη Χέντρικ Φρανς Φερμπρούγκεν (Hendrik Frans Verbruggen, 1655 – 1724) από την Αμβέρσα  και τοποθετήθηκε το 1776 στο ναό, ως δώρο της Μαρίας Θηρεσίας. 

Στο κεντρικό κλίτος του ναού κυριαρχεί το εκκλησιαστικό όργανο με τους 4.300 αυλούς, έργο διάσημου Γερμανού κατασκευαστή εκκλησιαστικών οργάνων. Τα πιο πολύτιμα και αξιαγάπητα όμως έργα μέσα στο ναό είναι τα επίχρυσα αγάλματα της Αγίας Γουδούλης, η οποία κρατά στα χέρια της ένα ομοίωμα του ναού, και του Αρχάγγελου Μιχαήλ, ο οποίος παριστάνεται να σκοτώνει το δράκο.


Saint Gudula statue in Brussels Cathedral.jpg|Το άγαλμα της Αγίας Γουδούλης
Bruksela, witraż w katedrze.JPG|Υαλογραφία


## Παραπομπές


## Πηγές
* «Βρυξέλλες, Μπρυζ, Γάνδη και Αμβέρσα» (Οδηγοί του Κόσμου), Εκδόσεις Dorling Kindersley Limited, London/Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 2000.
* «Οι 100 ωραιότεροι καθεδρικοί ναοί του κόσμου», Εκδόσεις Rebo International b.v./Εκδόσεις Καρακώτσογλου (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 2006.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Βρυξελλων
Καθεδρικος
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στον Αρχάγγελο Μιχαήλ
Μάριο Γκόμεζ

Ο **Μάριο Γκόμεζ Γκαρσία** (*Mario Gómez García*, 10 Ιουλίου 1985) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής με καταγωγή από την Ισπανία. Αγωνίζεται στη Στουτγκάρδη. Έχει κατακτήσει εθνικά πρωταθλήματα με τη Στουτγκάρδη και τη Μπάγερν, ενώ παράλληλα είναι μέλος της εθνικής Γερμανίας.

## Καριέρα
Αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού επιθετικού. Το 2009, αποτέλεσε την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου, καθώς η Μπάγερν Μονάχου δαπάνησε 35 εκατομύρια ευρώ για να τον αποκτήσει από τη Στουτγκάρδη. Το 2013 πήρε μεταγραφή στην ιταλική Φιορεντίνα. Το 2015 δόθηκε δανεικός στην τούρκικη Μπεσίκτας για μία σεζόν.

## Τίτλοι
### Σύλλογοι
* **[[ΦφΜ Στουτγκάρδη]]**
** Πρωτάθλημα Γερμανίας: 2007
** Φιναλίστ Κυπέλλου Γερμανίας: 2007
* **[[Μπάγερν Μονάχου]]
** 2 Πρωταθλήματα Γερμανίας: 2010, 2013
** 2 Κύπελλα Γερμανίας: 2010, 2013
** Φιναλίστ [[Champions League]]: 2010, 2012
** Κύπελλο [[Champions League]]: 2013
** Σούπερ Καπ Γερμανίας: 2010

* **Μπεσίκτας'''
** Πρωτάθλημα Τουρκίας: 2015-16

### Εθνική Γερμανίας
* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα: Δευτεραθλητής Ευρώπης 2008
* Παγκόσμιο Κύπελλο: Τρίτη θέση το 2010
* 2014: Πρώτη θέση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  
* 

Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κοντομονόβολο

Το **Κοντομονόβολο** ήταν αγώνισμα που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά τον Μεσαίωνα . Θεωρείται ο πρόδρομος του σημερινού αγωνίσματος του "άλματος επί κοντώ".

Το άθλημα αυτό συνίστατο στην υπερπήδηση εμποδίων (υψηλών αντικειμένων, τάφρων, θηρίων κ.λπ.) με τη χρήση στερεού κοντού. Το αγώνισμα αυτό τελούνταν τόσο στη Ρώμη όσο και στη Κωνσταντινούπολη κυρίως μέσα σε στάδια, αμφιθέατρα και ιπποδρόμια. 
Με το αγώνισμα αυτό ομοιάζει πολύ το σύγχρονο αγώνισμα των "μπαντελιέρος", (= ταινιοφόρων), στην Ισπανία όπου κατά τις ταυρομαχίες υπερπηδούν επανειλημμένα τον ταύρο με τον οποίο αγωνίζονται προκειμένου να τον εξερεθίσουν και το προσφερόμενο θέαμα να γίνει συναρπαστικότερο.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.11ος, σελ.185.

Κατηγορία:Αθλήματα
Κατηγορία:Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Μεσαιωνικός πολιτισμός