open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εκτελεστική Διοίκηση

Οι **Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εκτελεστική Διοίκηση**, συντομ. **LFEC** (Αγγλικά: Lebanese Forces – Executive Command, Αραβικά: القوات اللبنانية - القيادة التنفيذية, Al-Quwwat al-Lubnaniyya – Al-Qiyada Al-Tanfeethiyya) ήταν μια οργάνωση που προήλθε από τη διάσπαση της οργάνωσης Λιβανέζικες Δυνάμεις, με έδρα την πόλη Ζάχλε στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1985 με αρχική ονομασία *Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εξέγερση*, συντομ. *LFU* (Αραβικά: القوات اللبنانية - انتفاضة, Al-Quwwat al-Lubnaniyya – Intifada), την οποία άλλαξε το 1986, και πήρε μέρος στον Εμφύλιο Πόλεμο του Λιβάνου. Ηγέτης της υπήρξε ο Ηλί Χομπέικα, που διατέλεσε και υπουργός του Λιβάνου αργότερα, και δολοφονήθηκε το 2002 στη Βηρυττό.

## Καταβολές
Οι *Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εξέγερση* σχηματίστηκαν από τον Ηλί Χομπέικα στην πόλη Ζάχλε από τους υποστηρικτές του στις Λιβανέζικες Δυνάμεις (που ο ίδιος είχε ιδρύσει με τον Σαμίρ Τζάτζα), που αναζήτησαν καταφύγιο στην υπό συριακό έλεγχο κοιλάδα Μπεκάα μετά τη διαφωνία με τον Σαμίρ Τζάτζα και την εκδίωξή τους από την Ανατολική Βηρυττό από τις Λιβανέζικες Δυνάμεις τον Ιανουάριο του 1985. Αφού μετονομάσθηκαν σε **Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εκτελεστική Διοίκηση** το 1986, όντες χρηματοδοτούμενοι από τη Συρία, ο Χομπέικα και οι άντρες του γνώρισαν λίγη ή καθόλου υποστήριξη από τους Ουνίτες κατοίκους της Ζάχλε, οι οποίοι προτιμούσαν να παρέχουν την υποστήριξή τους στις Λιβανέζικες Δυνάμεις, και αργότερα στην προσωρινή στρατιωτική κυβέρνηση του στρατηγού Μισέλ Αούν.

## Δομή της οργάνωσης
Η οργάνωση αριθμούσε αρχικώς 600-700 μαχητές, στα τέλη όμως της δεκατίας του ΄80 είχε περίπου 1.000 πολιτοφύλακες στις τάξεις της, κυρίως Μαρωνίτες, εκ των οποίων 300 επιχειρούσαν στη Δυτική Βηρυττό, ενώ οι υπόλοιποι αποτελούσαν την εφεδρεία στην πόλη Ζάχλε. Εκτός από κάποιους άντρες της ειδικών αποστολών που ήταν εξοπλισμένοι με βαρέα πολυβόλα, πυροβόλα άνευ οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ) και αντιαεροπορικά (A/A) πυροβόλα, η πολιτοφυλακή δεν διέθετε τεθωρακισμένα οχήματα ή πυροβολικό δικό της, αλλά βασιζόταν συνήθως για υποστήριξη πυρών πυροβολικού και τεθωρακισμένων στην 82η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία του Συριακού Στρατού που έδρευε στην Κοιλάδα Μπεκάα.

## Διάλυση της οργάνωσης
Μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου τον Οκτώβριο του 1990, οι μονάδες της πολιτοφυλακής στη Βηρυττό και την πόλη Ζάχλε διατάχθηκαν το Μάρτιο του 1991 να διαλυθούν και να παραδώσουν το βαρύ οπλισμό τους. Παρόλο που η οργάνωση διαλύθηκε, πολλά πρώην μέλη της αποτέλεσαν τον πυρήνα της ιδιωτικής σωματοφυλακής του Χομπέικα, μέχρι το θάνατό του σε έκρηξη βόμβας στο αυτοκίνητό του κοντά στην οικία του στο προάστιο Χαζμίγια της Βηρυττού στις 24 Ιανουαρίου 2002, οπότε και ο πυρήνας αυτός διαλύθηκε.

Κατηγορία:Εμφύλιος Πόλεμος του Λιβάνου
Νικηφόρος Δράμας

Ο **Νικηφόρος** είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.

## Γεωγραφία
Ο Νικηφόρος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 246 μέτρων, σε γεωγραφικό πλάτος 41.1630186043 και γεωγραφικό μήκος 24.3050614813. Βρίσκεται 15 χλμ. ανατολικά της πόλης της Δράμας και 27 χλμ. νοτιοδυτικά του κέντρου του Δήμου Παρανεστίου. Μέσα από το χωριό διέρχεται η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης αλλά και η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης της οποίας ο σιδηροδρομικός σταθμός έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο.

Η δημοτική Κοινότητα Νικηφόρου, που περιλαμβάνει και τους οικισμούς Μαρμαριά και Μικρολιβάδι, το 2021 είχε 240 κατοίκους.

Πολιούχος Άγιος του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος.

Το γυμνάσιο Νικηφόρου με λυκειακές τάξεις, αποτελεί το μοναδικό δημόσιο σχολείο στην Ελλάδα που διαθέτει αστρονομικό παρατηρητήριο, υπαίθριο εργαστήριο φυσικής και πάρκο ηλιακών ρολογιών.

## Ιστορία
μικρογραφία|Ο σιδηροδρομικός σταθμός
Κοντά στον Νικηφόρο βρίσκεται το ιστορικό ρωμαϊκό υδραγωγείο, γνωστό και ως *Γεφύρι της Δράμας*, για το οποίο υπάρχει και περίφημο δημοτικό τραγούδι, ενώ 800 μέτρα νοτιοδυτικά (προς το χωριό Aδριανή) έχει εντοπιστεί σε λόφο προϊστορικός οικισμός που έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.

Τον 19ο αιώνα επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανήκε στην υποδιοίκηση (καζά) Δράμας.

Μετά το τέλος των βαλκανικών πολέμων, το χωριό συμπεριλήφθηκε στην επικράτεια της Ελλάδας. Μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης το 1923 μεταξύ της Δημοκρατίας της Τουρκίας και της Δημοκρατίας της Ελλάδας, αρχικά εγκαταστάθηκαν στο χωριό Έλληνες πρόσφυγες από την Τουρκία (204 οικογένειες - 828 άτομα), ενώ ο μουσουλμανικός πληθυσμός εγκατέλειψε τα σπίτια του. Ονομάζεται Νικηφόρος προς τιμήν του βυζαντινού αυτοκράτορα Νικηφόρου Β´ Φωκά που ανήκε στη Μακεδονική Δυναστεία.

## Μεταβολή πληθυσμού
*1.035 (1928)
*1.213 (1940)
*949  (1951)
*1.002 (1961)
*698  (1971)
*508  (1981)
*451  (1991)
*436  (2001)
*296  (2011)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Σχέσεις Ελλάδας-Εσθονίας

Οι **σχέσεις Ελλάδας-Εσθονίας** είναι οι σχέσεις μεταξύ της Δημοκρατίας της Εσθονίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η Ελλάδα αναγνώρισε την Εσθονία στις 19 Μαΐου 1922. Η Ελλάδα δεν αναγνώρισε ποτέ την Σοβιετική προσάρτηση της Εσθονίας. Και οι δύο χώρες αποκατέστησαν τις διπλωματικές σχέσεις τους στις 2 Οκτωβρίου 1991. Τον Απρίλιο του 1997, η Εσθονία ίδρυσε πρεσβεία στην Αθήνα. Η ελληνική πρεσβεία στο Τάλιν άνοιξε τον Ιανουάριο του 2005. Η Εσθονία έχει επίσης 4 επίτιμα προξενεία στην Πάτρα, τον Πειραιά, τον Αγιο Νικόλαο Κρήτης και την Θεσσαλονίκη.
Και οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

## Κατάλογος διμερών επσικέψεων
[μικρογραφία|Από αριστερά προς τα δεξιά: η Ελληνίδα Υπουργός Εξωτερικών [Ντόρα Μπακογιάννη, η Αμερικανή βουλευτής Τζέιν Χάρμαν και ο Πρόεδρος της Εσθονίας Τόομας Χέντρικ Ίλβες, στην 45η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου το 2009]]
Στην Ελλάδα:
* Απρίλιος 1997: Εσθονός Υπουργός Εξωτερικών, Τόομας Χέντρικ Ίλβες
* Μάιος 1999: Πρόεδρος της Εσθονίας Λέναρτ Μέρι
* Ιούνιος 2004: Εσθονός Υπουργός Εξωτερικών, Κριστίινα Όγιουλαντ
* Ιούνιος 2004: Πρόεδρος της Εσθονίας Άρνολντ Ρίτελ και εσθονός Υπουργός Πολιτισμού Ούρμας Πάετ σε σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες
* Μάιος 2008: Εσθονός Υπουργός Εξωτερικών Ούρμας Πάετ
Στην Εσθονία: 
* Οκτώβριος 2000: Πρόεδρος της Ελλάδας Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος
* Μάιος 2003:Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Σημίτης (κατά τη διάρκεια της Προεδρίας της ΕΕ)

## Κατάλογος διμερών συμφωνιών
[μικρογραφία|Ο Εσθονός Υπουργός Εξωτερικών Ούρμας Πάετ σε συνάντηση με τον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών [Δημήτρης Αβραμόπουλος|Δημήτρη Αβραμόπουλο, τον Φεβρουάριο του 2013]]
* Συμφωνία για την Πολιτιστική, Εκπαιδευτική και Επιστημονική Συνεργασία (1999).
* Συμφωνία για την Προώθηση και Αμοιβαία Προστασία των Επενδύσεων (1997).
* Συμφωνία Θαλάσσιων Μεταφορών (1997).
* Συμφωνία μεταφοράς επιβατικών και εμπορικών αγαθών (1999)
* Μνημόνιο διμερούς Οικονομικής συνεργασίας (1999).
* Συμφωνία συνεργασίας στους τομείς του Τουρισμού (1999).

## Δείτε επίσης
* Εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας
* Εξωτερικές σχέσεις της Εσθονίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα του Εσθονικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις σχέσεις με την Ελλάδα
* Σελίδα του Εσθονικού Υπουργείου Εξωτερικών: κατευθύνσεις των επίτιμων προξενείων στην Ελλάδα
* Εσθονική πρεσβεία στην Αθήνα
* Σελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις σχέσεις με την Εσθονία 

Εσθονια
Ελλαδα
Φίλιππος της Καστίλης (1292-1327)

Ο **Φίλιππος**, ισπαν. Felipe  (28 Μαΐου 1292 - Απρίλιος 1327) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν πρίγκιπας (infante) της Καστίλης.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης και της Μαρίας, κόρης του Αλφόνσου (γιου του Αλφόνσου Θ΄ της Καστίλης).

Γεννήθηκε στη Σεβίλη και μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φερδινάνδος Δ΄ της Καστίλης. Ο Φίλιππος έγινε κύριος της Καμπρέρα & Ριμπέρα. Ήταν αντιβασιλιάς του ανιψιού του Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης.

Το 1327 απεβίωσε στη Μαδρίτη σε ηλικία 35 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μαργαρίτα δε λα Θέρδα, κόρη του Αλφόνσου του *Άκληρου*, εγγονού του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης.

### Πρόγονοι


## Πηγές
* XXV años de la Escuela de Genealogía, Heráldica y Nobiliaria, Ed. Escuela de Genealogía, Heráldica y Nobiliaria, Hidalguia, 1985.

## Αναφορές


Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Λίμνη Αρζάνη

Η λίμνη **Αρζάνη** ή **Αρτζάν** ή *Αρζάν* ή *λίμνη Βαφειοχωρίου* είναι λίμνη της Μακεδονίας, στο κεντρικό τμήμα της Περιφερειακής ενότητας Κιλκίς, στο Δήμο Παιονίας. Το βάθος της κυμαίνεται από 3 έως 6 μέτρα. Η έκτασή της είναι 1,4τ.χ. 

Έχει σχήμα τραπεζίου, με πλευρές 960, 400, 1.700 και 1.970 μέτρα και μέγιστο μήκος (διαμετρικό) στα 2.100 μέτρα. Είναι η 19η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Ελλάδας. Στα νερά της διαβιούν εποχιακά διάφορα είδη μεταναστευτικών πουλιών, όπως ο αργυροπελεκάνος, καθώς αποτελεί κύριο σταθμό των μεταναστευτικών οδών. Η λίμνη αποτελεί πόλο έλξης για φυσιολάτρες της περιοχής. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, μετά τη Δοϊράνη και την Πικρολίμνη.

## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομά της είναι παραφθορά του ονόματος του Βυζαντινού τιμαριούχου *Χαρίσιου* *(που διατηρούσε κτήματα στην περιοχή)* που με διάφορες παραλλαγές (Χαριζάνη, Αριζάνη, Αρζάνη, Αρζάν, Αρτζάν), κατέληξε στη σημερινή του μορφή. Αποτελεί τον πυρήνα παλαίας ομώνυμης λίμνης που αποξηράθηκε τις δεκαετίες του 1920 και 1930. Η παλαιά λίμνη ήταν το βόρειο τμήμα των δίδυμων λιμνών Αρτζάν - Αματόβου, οι οποίες συχνά αναφέρονταν ως μία, λόγω του ότι επικοινωνούσαν μεταξύ τους με στενή φυσική διώρυγα. Τη δεκαετία του 2000 κατασκευάστηκε ο σημερινός **Ταμιευτήρας Αρζάν**, με επιχωμάτωση της όχθης ύψους 8 μέτρων, ώστε αφενός να ανυψώσει τον υδροφόρο ορίζοντα, και αφετέρου να χρησιμοποιηθεί για την άρδευση της γύρω περιοχής μέσω του κατασκευασθέντος αρδευτικού δικτύου. Τα νερά της προέρχονται από τα ρέματα Αγιάκι και Σηλιμλή που ενώνονται λίγο βορειότερα και διοχετεύονται μέσω αντλιών εντός της λίμνης Αρζάν.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Κιλκίς
Κατηγορία:Λίμνες της Μακεδονίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Κιλκίς
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας
Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Ελλάδας
Τριμερής Συμφωνία (Λίβανος)

Η **Τριμερής Συμφωνία** (αγγλικά: Tripartite Accord (Lebanon)) του 1985 ήταν μια μικρής διάρκειας συμφωνία ανάμεσα στις τρεις κύριες παρατάξεις του εμφυλίου πολέμου στο Λίβανο, που υπεγράφη στη Δαμασκό της Συρίας με σκοπό τον τερματισμό του πολέμου. Η συμφωνία προέβλεπε τη διατήρηση μιας συριακής στρατιωτικής ειρηνευτικής δύναμης στο Λίβανο, για να εμποδίζει από την τέλεση εχθροπραξιών τις πρώην αντιμαχόμενες παρατάξεις, προσδίδοντας έτσι στη Συρία ισχυρή επιρροή στα πολιτικά θέματα του Λιβάνου. Οι πολιτοφυλακές θα αφοπλίζονταν και θα διαλύονταν, ενώ η ευθύνη για την ασφάλεια της χώρας θα ανετίθετο στον αναδιοργανωμένο και μεικτό από θρησκευτικής απόψεως Λιβανέζικο Στρατό (δηλ. τις επίσημες Ένοπλες Δυνάμεις του Λιβάνου), με την υποστήριξη των συριακών δυνάμεων.

Οι τρεις παρατάξεις που την υπέγραψαν ήταν το σιιτικό κίνημα *Αμάλ*, το *Προοδευτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα* των Δρούζων, και η χριστιανική πολιτοφυλακή Λιβανέζικες Δυνάμεις. Η συμφωνία υπεγράφη στις 28 Δεκεμβρίου 1985 στη Δαμασκό από τους Ναμπίχ Μπέρρι, Ουαλίντ Τζουμπλάτ και Ελίε Χομπέικα αντίστοιχα, που εκπροσωπούσαν τις τρεις πολιτοφυλακές.

Κάποιοι χριστιανοί πολιτικοί και κληρικοί άσκησαν κριτική στη συμφωνία, καθώς έδινε εξουσία στη Συρία επί του Λιβάνου και εξασθένιζε τη δύναμη της χριστιανικής κοινότητας της χώρας. Ο Ελίε Χομπέικα υπέγραψε εκ μέρους της πολιτοφυλακής Λιβανέζικες Δυνάμεις, ως πρόεδρος της εν λόγω οργάνωσης, αλλά το συμβούλιο διοίκησής της είχε μοιρασμένες απόψεις, με πολλά μέλη να έχουν την άποψη ότι δεν ήταν δυνατό να γίνει δεκτή η συγκεκριμένη συμφωνία. Ειδικώς ο Σαμίρ Γκέγκα, αρχηγός του επιτελείου των Λιβανέζικων Δυνάμεων, αντιτίθετο σφοδρά σε αυτή. Η κατάσταση χειροτέρευσε και εξελίχθηκε σε εσωτερική βίαιη σύγκρουση στις τάξεις της χριστιανικής αυτής πολιτοφυλακής, τη λεγόμενη σύγκουση Γκέγκα-Χομπέικα, που κατέληξε στην ήττα του Χομπέικα και τη φυγή του στις 15 Ιανουαρίου 1986 στο Παρίσι, και κατόπιν στη Δαμασκό. Ο Σαμίρ Γκέγκα μαζί με τον Καρίμ Πακραντουνί ανέλαβαν ακολούθως την προεδρία και ηγεσία των Λιβανέζικων Δυνάμεων, ενώ ο Χομπέικα ίδρυσε με άλλα αποσκιρτήσαντα μέλη-οπαδούς του τη φιλοσυριακή πολιτοφυλακή Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εκτελεστική Διοίκηση.

Η ήττα του Χομπέικα αποτέλεσε σημαντικό πλήγμα στο πρεστίζ της Συρίας, που απάντησε με αντίποινα εξωθώντας τις πολιτοφυλακές που ήλεγχε να επιτεθούν σε περιοχές των Χριστιανών. Το Προεδρικό Παλάτι βομβαρδίστηκε, ενώ μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων σε αυτοκίνητα έλαβε χώρα στην Ανατολική Βηρυττό. Οι χριστιανικές δυνάμεις συντάχθηκαν γύρω από τον πολιορκημένο πρόεδρο του Λιβάνου, τον Μαρωνίτη χριστιανό Αμίν Τζεμαγιέλ, και η Τριμερής Συμφωνία δεν εφαρμόστηκε τελικώς ποτέ.

Κατηγορία:Εμφύλιος Πόλεμος του Λιβάνου
Αηδονοχώρι Κοζάνης

Το **Αηδονοχώρι** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (πρώην δήμου) Νεάπολης, του δήμου Βοΐου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Βοΐου του νομό Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

## Γεωγραφία
Το Αηδονοχώρι είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Κοζάνης και ανήκει στην ευρύτερη περιοχή των χωριών του Βοΐου. Βρίσκεται δυτικά του ποταμού Αλιάκμονα και της Νεάπολης (3 χλμ.), πάνω στην επαρχιακή οδό Κοζάνης-Ιωαννίνων (ΕΟ 20) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 740. Απέχει 51 χλμ. περίπου Δ. της Κοζάνης.
## Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή του Αηδονοχωρίου είχε κατοικηθεί από την αρχαιότητα, όπως φαίνεται από διάφορα ευρήματα (πιθάρια με οστά, αγγεία, αγαλματίδια κ.λπ). Το χωριό πιθανόν να υπήρχε από τον 17ο αιώνα με την ονομασία «Γαϊδουροχώρι». Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Αηδονοχώρι ήταν ένα κομψό χωριό στη Νασέλτσικα στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε διοικείτο με το σύστημα της «Μουχταρογεροντίας» (πρόεδρος «μουχτάρης» και τέσσερις σύμβουλοι «αζάδες»). Είναι από τους λίγους οικισμούς που παραλήφθηκαν από τις βουλγαρικές στατιστικές του Βασίλη Καντσόφ και του Ντιμίταρ Μίσεφ, από τις αρχές του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Ελληνικού Προξενείου στην Ελασσόνα από το 1904, υπήρχαν 150 Έλληνες χριστιανοί που ζούσαν στο Αηδονοχώρι. 
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αηδονοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 9,870 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Καλλιστράτι.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός είχε ενταχθεί στην ελληνική επικράτεια από το 1912 και εμφανίζεται με 213 κατοίκους, το 1913. Επίσημα, αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λειψίστης του νομού Κοζάνης. Το 1929 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αηδονοχωρίου και το 1986 προσαρτήθηκε στον δήμο Νεάπολης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νεάπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοΐου.
## Αξιοθέατα
*Ο ναός του Αγίου Νικολάου στο βόρειο τμήμα του οικισμού
*Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου (κοιμητηριακή) στο νοτιοδυτικό τμήμα του οικσμού. Κτίστηκε το 1966 στη θέση παλαιότερης εκκλησίας
*Το ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής δυτικά του οικισμού, κτίσμα του 1958. 
## Εκδηλώσεις
Το πανηγύρι του Αηδονοχωρίου στις 2 Μαΐου (ανακομιδή λειψάνων Αγ. Αθανασίου)
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*eetaa.gr
## Βιβλιογραφία
*Αλέξανδρος Αδαμίδης: *Το Αηδονοχώρι Βοΐου Κοζάνης*, εκδ. 1989 (Θεσσαλονίκη)
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.facebook.com/aidonochwrivoioukozanis/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Πέτρος της Λεδέσμα

Ο **Πέτρος της Λέδεσμα**, (Ισπανικά, *Pedro*, Ιούνιος 1260 - 10 Οκτωβρίου 1283) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν Ινφάντης της Καστίλης και έγινε κύριος της Λέδεσμα.

## Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλφόνσου Ι΄ του Σοφού της Καστίλης & Λεόν και της Γιολάντας της Αραγωνίας μέλους του Οίκου της Βαρκελώνης, μεγαλύτερης κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας.

Γεννήθηκε στη Σεβίλλη και έγινε κύριος (señor) της Λέδεσμα, Άλμπα ντε Τόρμες, Σαλβατιέρα, Μιράνδα ντελ Καστανιάρ, Γκαλιστέο & Γκραναδίγια. Κατά την πολιορκία του Αλγεκίρας (1278-79) ο πατέρας του τού έδωσε τη διοίκηση των Χριστιανικών στρατευμάτων, αλλά η πολιορκία δεν επέτυχε. Το 1281 συμμετείχε στην εκστρατεία τού πατέρα του εναντίον τού εμιράτου της Γρανάδας. 

Όταν ο πρωτότοκος αδελφός του Φερδινάνδος δε λα Θέρδα, διάδοχος απεβίωσε το 1275 πριν τον πατέρα του, ο δευτερότοκος Σάντσο Δ΄ σφετερίστηκε το 1282 το βασίλειο. Ο Πέτρος υποστήριξε τον Σάντσο Δ΄, ενάντια στη θέληση του πατέρα τους, που ήθελε τη Λεόν στον γιο του Φερδινάνδου, τον Αλφόνσο δε λα Θέρδα, γι' αυτό και ο Αλφόνσος Ι΄ τον αποκλήρωσε. Το 1284 απεβίωσε ο Αλφόνσος Ι΄ και ο Σάντσο Δ΄ έγινε βασιλιάς εκτοπίζοντας τον Αλφόνσο δε λα Θέρδα. 

Το 1283 απεβίωσε στη Λέδεσμα σε ηλικία 23 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, κόρη του Αιμερύ Δ΄ υποκόμη του Ναρμπόν και είχε τέκνο:
* Σάντσο ντε Καστίγια ελ ντε λα Παθ, απεβ. 1312.

Από μία άλλη σχέση του είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Σάντσο Πέρε.

### Πρόγονοι


## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Νησιά Σπράτλυ

μικρογραφία|Χάρτης που δείχνει τις χώρες με εγκαταστάσεις στα νησιά
Τα **νησιά Σπάρτλυ** ή **Σπάρτλι** είναι μια αμφισβητούμενη ομάδα νησιών, νησίδων και 100 υφάλων και ατολλών στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Το αρχιπέλαγος βρίσκεται στις ακτές των Φιλιππίνων, της Μαλαισίας και του νότιου Βιετνάμ. Ονομάστηκαν από τον Βρετανό αρχηγό της φαλαινοθηρίας του 19ου αιώνα, Ρίτσαρντ Σπράτλυ, ο οποίος αποβιβάστηκε το νησί Σπάρτλυ το 1843. Τα νησιά περιέχουν λιγότερο από 490 στρέμματα φυσικής έκτασης που εκτείνεται σε έκταση άνω των 425.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Τα Σπάρτλυ είναι ένα από τα σημαντικότερα αρχιπελάγη στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας που περιπλέκουν τη διακυβέρνηση και τα οικονομικά σε αυτό το τμήμα της Νοτιοανατολικής Ασίας λόγω της θέσης τους σε στρατηγικές θαλάσσιες διαδρομές. Τα νησιά δεν έχουν ιθαγενείς κατοίκους, αλλά προσφέρουν πλούσια αλιευτικά πεδία και ενδέχεται να περιέχουν σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αυτό τα καθιστά σημαντικά για τους διεκδικητές στις προσπάθειές τους να καθιερώσουν διεθνή σύνορα. Ορισμένα από τα νησιά έχουν πολιτικούς οικισμούς, όλα περιέχουν δομές που καταλαμβάνουν στρατιωτικές δυνάμεις από τη Μαλαισία, την Ταϊβάν, την Κίνα, τις Φιλιππίνες και το Βιετνάμ. Επιπλέον, το Μπρουνέι έχει ζητήσει μια αποκλειστική οικονομική ζώνη στο νοτιοανατολικό τμήμα των Σπάρτλυ το οποίο περιλαμβάνει τον ακατοίκητο ύφαλο Λουίζα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμφισβητούμενα εδάφη στην Ασία
Σπρατλυ
Γκυγιώμ ντε Μπαγιού

Ο **Γκυγιώμ ντε Μπαγιού** ή **Μπαγιόν** (γαλλικά: *Guillaume de Baillou*, λατιν. *Ballonius*, 1538 - 1616) ήταν Γάλλος γιατρός, ιδρυτής της νεότερης επιδημιολογίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1538, από εύπορη οικογένεια. Ο πατέρας του, Νικόλας Μπαγιού, ήταν διάσημος μαθηματικός, αρχιτέκτονας και μηχανικός. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Παρισιού Λατινικά, Ελληνικά και Φιλοσοφία, από όπου πήρε το πτυχίο Bachelor of Arts το 1568. Συνέχισε τις σπουδές του στην ιατρική, από όπου έλαβε το δίπλωμα το 1570. Ήταν εκπαιδευτής στο Παρίσι για 46 χρόνια, και τελικά έγινε κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής το 1580. Για ένα χρονικό διάστημα ήταν προσωπικός γιατρός του Ερρίκου Δ' της Γαλλίας (1553-1610).

Θεωρείται ο πρώτος επιδημιολόγος από την εποχή του Ιπποκράτη και αναβιωτής της ξεχασμένης ιπποκρατικής ιατρικής πρακτικής στην Ευρώπη της Αναγέννησης. Γιαυτό του αποδίδεται η ίδρυση της σύγχρονης επιδημιολογίας. Έκανε εκτεταμένες μελέτες στις επιδημίες που μάστιζαν το Παρίσι (1570 - 1579), και παρουσίασε περιγραφές για την πανώλη, την ιλαρά και τη διφθερίτιδα και τον κοκκύτη (1578). Λόγω της μελέτης του στον κοκκύτη κατατάσσεται ανάμεσα σε αυτούς που συνέβαλαν στη ανάπτυξη της παιδιατρικής. Παρείχε επίσης τις πρώτες σύγχρονες περιγραφές για τους ρευματισμούς και την αρθρίτιδα, τις οποίες καθόρισε στην πραγματεία του «*Liber de Rheumatismo et Pleuritide dorsali*».

Έζησε όλη του ζωή στο Παρίσι, όπου και πέθανε το 1616, σε ηλικία 78 ετών.

Ήταν πρόγονος του φυσιοδίφη και συλλέκτη Γιόχαν Ρίττερ φον Μπαιγιού (γαλλικά Jean Chevallier de Baillou, γερμ. Johann Ritter von Baillou, Γαλλία 1684 - Βιέννη 1758), του οποίου η τεράστια συλλογή φυσικής ιστορίας και γεωλογίας (30.000 κομμάτια) υπήρξε η βάση για την ίδρυση αυτού που γνωρίζουμε σήμερα ως Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης της Αυστρίας, του οποίου υπήρξε και ο πρώτος διευθυντής.

## Έργα
Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο, αλλά τίποτε από αυτό δεν εκδόθηκε όσο ζούσε. Κληροδότησε τα χειρόγραφά του στους οικογενειακούς φίλους και γιατρούς, Jacques Thevart και Simon le Letier, οι οποίοι και τα εξέδωσαν σε συλλογή το 1635.

Τα πιο σημαντικά :
* «Περί επιδημιών (Epidemiorum)», 2 τόμοι, 1640.
* *«*Liber de rheumatismo et pleuritide dorsali*»,* Paris 1642.
* «Gulielmi Ballonii Opera medica omnia» (στα Λατινικά), 4 τόμοι, Εκδόσεις Jeremias, 1734.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Guillaume de Baillou», βιογραφία (στα Γαλλικά),Αρχείο 22/8/2016

Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί
Κατηγορία:Επιδημιολόγοι
Iriao

Οι **Iriao** είναι ένα συγκρότημα της τζαζ και φολκ μουσικής από τη Γεωργία, με βασικό τραγουδιστή τον David Malazonia. Συμμετείχαν στο Borneo Jazz Festival που έλαβε χώρα στη Μαλαισία το 2014. Θα εκπροσωπήσουν τη Γεωργία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας. Η μπάντα είναι γνωστή για το μοναδικό της στυλ επειδή συνδυάζουν το παραδοσιακό πολυφωνικό τραγούδι της Γεωργίας με την τζαζ μουσική.

## Παραπομπές
* "Borneo Jazz - Iriao"
* "Music band Iriao will present Georgia at 2018 ESC - 1TV". *1TV*

Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Γεωργία
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Κατηγορία:Μουσική στη Γεωργία
Πρόμαχος

Στην Αρχαία Ελλάδα, καθώς και κατά την διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου, ο **πρόμαχος** ήταν ο οπλίτης ο οποίος μαχόταν στην πρώτη γραμμή της φάλαγγας. Ο συγκεκριμένος όρος είναι, επίσης, δυνατό να αναφέρεται ως επίθετο σε περιπτώσεις όπως η «πρόμαχος γραμμή», όπου αναφέρεται στην πρώτη γραμμή της μάχης. Είναι δυνατό, ακόμη, να αναφέρεται στην *[[Άγαλμα της Προμάχου Αθηνάς|Αθηνά Πρόμαχο]]*, το διάσημο χάλκινο άγαλμα το οποίο φιλοτεχνήθηκε από τον Φειδία και το οποίο ορθωνόταν στον Παρθενώνα.

Η πρώτη χρήση της του συγκεκριμένου όρου καταγράφεται εντός της *[[Ιλιάδα]]ς* του Ομήρου, ενώ, έκτοτε, βρισκόταν σε χρήση κατά την διάρκεια του συνόλου της περιόδου της Αρχαιότητας, την βυζαντινή περίοδο έως και τη νεότερη περίοδο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Γιάννης Γκιόκας

Ο **Γιάννης Γκιόκας** (Αθήνα, 22 Ιανουαρίου 1980) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.  Είναι στέλεχος του ΚΚΕ, βουλευτής Α΄ Ανατολικής Αττικής από το 2008 και εκπρόσωπος τύπου του κόμματος από το 2013.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα το 1980. Σπούδασε στο Τμήμα Νομικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης στην Κομοτηνή, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ποινικό Δίκαιο και τη Θεωρία του Δικαίου. Εκτός της ελληνικής γλώσσας γνωρίζει ακόμη την αγγλική και γερμανική. Ασκεί την δικηγορία και είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

Ασκεί τα καθήκοντά του, ως μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου από το 2008 μέχρι σήμερα, στην  Εκλογική περιφέρεια Α΄ Ανατολικής Αττικής με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 αναδείχτηκε πρώτος επιλαχών και κατόπιν αντικατέστησε τον βουλευτή Αττικής, Δήμο Κουμπούρη, μετά την παραίτηση του τελευταίου. Έκτοτε επανεξελέγη το 2009, τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012, τον Ιανουάριο του 2015 και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Εξελέγη βουλευτής για έκτη συνεχόμενη φορά στις εκλογές του 2019 στην εκλογική περιφέρεια Α' Ανατολικής Αττικής μετά την παραίτηση της Ελένης Γερασιμίδου, η οποία επικαλέστηκε αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις. 

Είναι εκπρόσωπος τύπου του ΚΚΕ από τον Μάρτιο του 2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Ανατολικής Αττικής
Χημική θερμοδυναμική

Η **χημική θερμοδυναμική** είναι επιστημονικός κλάδος της Χημείας (και ειδικότερα της Φυσικοχημείας) και αποτελεί εφαρμογή της Θερμοδυναμικής (κλάδος της Φυσικής) στα χημικά συστήματα. Ο συγκεκριμένος κλάδος δημιουργήθηκε προκειμένου να μελετήσει τις ενεργειακές μεταβολές που συνοδεύουν τις χημικές και φυσικοχημικές διεργασίες (π.χ. καύση οργανικών ενώσεων, τήξη του πάγου, εξάτμιση του χλωροφορμίου και άλλα).

Η χημική θερμοδυναμική περιλαμβάνει τον κλάδο της Θερμοχημείας, ο οποίος ασχολείται με τις μεταβολές της ενθαλπίας (για σταθερή πίεση η μεταβολή της ενθαλπίας ισούται με την απορροφούμενη ή την εκλυόμενη θερμότητα) που συμβαίνουν κατά τα χημικά και φυσικοχημικά φαινόμενα.

## Ιστορία
Στα μέσα του 19ου αιώνα κάποιοι επιστήμονες (J.W. Gibbs, J.H. van 't Hoff, S.A. Arrhenious, F.W. Ostwald, G.N. Lewis, W.H. Nernst και άλλοι) μετέφεραν και εφήρμοσαν γνώσεις από τη θεωρία της Θερμοδυναμικής σε θέματα της Χημείας, προκειμένου να μελετήσουν τις ενεργειακές μεταβολές που σχετίζονταν με τα χημικά φαινόμενα. Έτσι, λοιπόν, άρχισε η ανάπτυξη μιας πιο συστηματικής μελέτης των χημικών συστημάτων με τη χρήση εννοιών καλά ορισμένων από την επιστήμη της Φυσικής, ενώ εκτός του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν και πιο μαθηματικοποιημένες προσεγγίσεις, γεννώντας κατά αυτόν τον τρόπο το πεδίο της Χημικής Θερμοδυναμικής.  

## Εφαρμογές
Κάποιες ενδιαφέρουσες εφαρμογές της Χημικής Θερμοδυναμικής είναι οι παρακάτω:
* Θεωρητική πρόβλεψη της αυθόρμητης ή μη πραγματοποίησης κάποιας χημικής αντίδρασης, υπό ορισμένες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας.
* Θεωρητικός υπολογισμός της θερμότητας που εκλύεται ή απορροφάται κατά την πραγματοποίηση μιας χημικής αντίδρασης, υπό ορισμένες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας.
* Υπολογισμός της σταθεράς χημικής ισορροπίας για κάποια αντίδραση σε ισορροπία, υπό ορισμένες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας (εύρεση του βαθμού μετατροπής των αντιδρώντων σε προϊόντα).
* Άλλες εφαρμογές.

## Δείτε επίσης
* Χημεία και Φυσική
* Φυσικοχημεία
* Θερμοδυναμική και Θερμοχημεία

## Προτεινόμενη βιβλιογραφία
* P. Atkins & J. de Paula, ***Φυσικοχημεία (μετάφραση 9<sup>ης</sup> ξενόγλωσσης έκδοσης)***, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, 2015, ISBN 978-960-524-431-6
* Ν.Α. Κατσάνος, ***Φυσικοχημεία: Βασική Θεώρηση (έκδοση 3<sup>η</sup>-συμπληρωμένη)***, Εκδόσεις «ΠΑΠΑΖΗΣΗ», 1999, ISBN 9789600204483
* D.D. Ebbing & S.D. Gammon, ***Γενική Χημεία (6<sup>η</sup> έκδοση)***, Εκδόσεις «Τραυλός», ISBN 960-7990-66-8
__ΜΕΠΠ__
Κατηγορία:Φυσικοχημεία
Κατηγορία:Θερμοδυναμική
Σχέσεις Ελλάδας-Φινλανδίας

Οι **σχέσεις Ελλάδας-Φινλανδίας **είναι οι διεθνείς σχέσεις ανάμεσα στη Φινλανδία και την Ελλάδα. Η Ελλάδα ήταν μία από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία της Φινλανδίας στις 5 Ιανουαρίου 1918. Και οι δύο χώρες συνήψαν διπλωματικές σχέσεις το 1920. Από τις 1 Φεβρουαρίου 1977 η Φινλανδία έχει πρεσβεία στην Αθήνα. Για μια μακρά περίοδο η Φινλανδία εκπροσωπείτο στην Ελλάδα μέσω των πρεσβειών της στο Βουκουρέστι, τη Ρώμη ή το Βελιγράδι. Η Φινλανδία επίσης έχει επτά επίτιμα προξενεία στην Κω, την Πάτρα, τον Πειραιά, τη Ρόδο, τη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο και τη Κέρκυρα. Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στο Ελσίνκι και τέσσερα επίτιμα προξενεία στην Τούρκου, το Κουόπιο, την Όουλου, και το Ροβανιέμι.

Και οι δύο χώρες είναι μέλη του NATO και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη Φινλανδία διαμένουν 1631 κάτοικοι ελληνικής καταγωγής , ενώ στην Ελλάδα κατοικούν 1600 Φινλανδοί. 

## Δείτε επίσης
* Εξωτερικές σχέσεις της Φινλανδίας
* Εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας
* Έλληνες στη Φινλανδία
* Φινλανδοί στην Ελλάδα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φινλανδική πρεσβεία στην Αθήνα 
* Σελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις σχέσεις με τη Φινλανδία 
* Ελληνική πρεσβεία στο Ελσίνκι

Φινλανδια
Ελλαδα
Μπαγκαμόγιο

Το **Μπαγκαμόγιο** (, ) είναι πόλη και ιστορικό λιμάνι της Τανζανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης περιοχής, με περίπου 30.000 κατοίκους. Ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, και είναι επέκταση ενός πολύ παλαιότερου οικισμού (8ου αιώνα), του Καόλε, που βρίσκεται περίπου 5 χλμ. νοτιοανατολικά, στον Ινδικό ωκεανό. Υπήρξε πρωτεύουσα της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής (περίπου από το 1887 έως το 1891) και ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά λιμάνια κατά μήκος των ακτών της Ανατολικής Αφρικής. Το λιμάνι της πόλης, στην προ-αποικιακή εποχή, ήταν πολύ γνωστό κέντρο δουλεμπορίου.

Στο Μπαγκαμόγιο, το πρώτο Ξενοδοχείο με την ονομασία «*Grand Hotel*», ήταν ελληνικής ιδιοκτησίας.

## Η πόλη σήμερα
Στην πόλη σήμερα αν και κυριαρχούν οι Σουαχίλι, συνυπάρχουν πολλοί διαφορετικοί πολιτισμοί και φυλές, όπως οι Κουέρε, οι Μασσάι, ακόμα και πληθυσμοί αραβικής καταγωγής. Το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Τανζανίας επιδιώκει να διατηρήσει τα ερείπια της αποικιακής εποχής μέσα και γύρω από το Μπαγκαμόγιο για να προβάλλει τουριστικά την πόλη.

Η «Σχολή Τεχνών του Μπαγκαμόγιο» (*«Bagamoyo College of Arts»*), είναι διεθνώς γνωστή για την εκπαίδευση στην παραδοσιακή ζωγραφική της Τανζανίας, την γλυπτική, το δράμα, το χορό και το τύμπανο. Το 2007, με βάση τη σχολή αυτή, δημιουργήθηκε το «Ινστιτούτο Τεχνών και Πολιτισμού Μπαγκαμόγιο».

Κοντά στην πόλη κατασκευάζεται νέο λιμάνι, το οποίο θα μπορεί να δεχτεί μεγάλα πλοία.  Για το σκοπό αυτό η Κίνα, επενδύει 10 δισ. δολάρια, για να το κάνει το σημαντικότερο λιμάνι της Αφρικής.

Το 1993 αδελφοποιήθηκε με την πόλη Βαλιέχο της Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Πουάνι
* Περιοχή Μπαγκαμόυο

## Γκαλερί εικόνων

Αρχείο:Kaole Ruins in Bagamoyo, Tanzania.jpg|Ερείπια του παλαιού οικισμού Καόλε.
Αρχείο:Alte Boma Bagamoyo.jpg|Παλαιό Φρούριο στο Μπαγκαμόγιο.
Αρχείο:The Old Church at Bagamoyo,Tanzania.JPG|Η παλαιά εκκλησία.
Αρχείο:Local Mosque - Bagamoyo - Tanzania.jpg|Τζαμί.
Αρχείο:Catholic church in Bagamoyo (3200013671).jpg|Καθολική εκκλησία.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Τανζανίας
Αναγέννηση Θρακομακεδόνων

Η **Αναγέννηση Θρακομακεδόνων** είναι ένα αθλητικό σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που λειτουργεί στους Θρακομακεδόνες από το 2007 με σκοπό την καλλιέργεια, την ανάπτυξη και την διάδοση του ποδοσφαίρου και γενικότερα του αθλητισμού και του φίλαθλου πνεύματος. Η Αναγέννηση Θρακομακεδόνων συμμετέχει σε όλες τις κατηγορίες του Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου σάλας ανδρών. (*not to be confused with Α.Σ. Αναγέννηση Καρδίτσας).

## Διακρίσεις
### Juniors
Η ομάδα του αγωνιστικού τμήματος των Juniors συμμετείχε στο επίσημο πρωτάθλημα της ΠΕΠΣΣ, στον Α' Όμιλο, με τη συμμετοχή 8 ομάδων.
Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου (σε 14 αγώνες), η Αναγέννηση Θρακομακεδόνων τερμάτισε στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα αήττητη με 42 βαθμούς.
Στον τελικό του πρωταθλήματος, η ομάδα κέρδισε στα πέναλτι τον Ηνίοχο με 2-1 (0-0 κανονική διάρκεια + παράταση) και ανακηρύχθηκε ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ για την σεζόν 2016-2017.

### Παμπαίδες
Η ομάδα των Παμπαίδων συμμετείχε στο επίσημο πρωτάθλημα της ΠΕΠΣΣ, στον Α' Όμιλο, με τη συμμετοχή 6 ομάδων. Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου (12 αγώνες), η  ομάδα βρέθηκε στην τρίτη θέση του βαθμολογικού πίνακα με 19 βαθμούς.Επίσης, κατέκτησε την πρώτη θέση στο τουρνουά "ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΑΙ" της ΠΕΠΣΣ, νικώντας στον τελικό τον Αίαντα Παλλήνης με 5-7.

### Παίδες
Η ομάδα των Πάιδων κατέκτησε το κύπελλο της "ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΑΙ 2018"

## Πηγές
*https://atfc.gr/
*http://www.futsalhellas.com/
*https://web.archive.org/web/20180101065326/http://www.5x5hellas.gr/

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας
Ούρος Τσόσιτς

Ο **Ούρος Τσόσιτς** (Урош Ћосић, 24 Οκτωβρίου 1992) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός.

## Καριέρα
Ο Ούρος Τσόσιτς γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1992 στο Βελιγράδι και έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στην ακαδημία του Ερυθρού Αστέρα απ’ όπου μόλις στα 17 του χρόνια, μεταγράφηκε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Στη συνέχεια αγωνίστηκε ως δανεικός στον Ερυθρό Αστέρα και στην ιταλική Πεσκάρα, η οποία τον απέκτησε με μεταγραφή το καλοκαίρι του 2013. Αφού αγωνίστηκε και για μισή σεζόν ως δανεικός στην Φροζινόνε, στις 31 Αυγούστου 2015 αποκτήθηκε από την Εμπολι στην οποία αγωνίστηκε για δύο χρόνια.  Στις 3 Ιουλίου του 2017, ο Τσόσιτς ανακοινώθηκε από την ΑΕΚ όπου έμεινε μέχρι το 2019.  Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2019, ο Τσόσιτς υπέγραψε στην Ρουμανική Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα. Τον Δεκέμβριο του 2020, υπέγραψε στην ΑΕΛ.  

Ο Ούρος Τσόσιτς είναι 15 φορές διεθνής με την Κ19 και την Κ21 της Εθνικής Σερβίας.

## Τίτλοι
### Συλλογικοί
**[[Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου|Ερυθρός Αστέρας]]**

* Κύπελλο Σερβίας: 2011–2012
;ΑΕΚ
*  Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2017–18

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*



Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φροζινόνε Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντελφίνο Πεσκάρα 1936
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έμπολι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Σερβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΕΕΚ Κερύνειας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία)
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρουμανία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21
Παναγιώτης Τσιντώτας

Ο **Παναγιώτης Τσιντώτας** (Κατερίνη, 4 Ιουλίου 1993) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στη Σούπερ Λίγκα για τον Αστέρα Τρίπολης.

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Μ.Α.Σ 25η Μαρτίου Κατερίνης  και στην συνέχεια πήρε μεταγραφή  στον Πιερικό  το 2009. Το 2012 αποκτήθηκε από τον Λεβαδειακό, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στη Σούπερ Λίγκα στις 26 Απριλίου 2015 στον αγώνα Λεβαδειακός - Ατρόμητος 2-1. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Λεβαδειακό αγωνίστηκε 21 φορές σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Ήταν στο δυναμικό της ΑΕΚ από τον Ιούνιο του 2017 έως τον Νοέμβριο του 2022 και αγωνίστηκε 89 φορές σε Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρώπη. Έχει αγωνιστεί δύο φορές με την Εθνική Ελλάδας Κ19 Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ. Το 2018, ο Τσιντώτας συμφώνησε για επέκταση του συμβολαίου του με την ΑΕΚ έως το καλοκαίρι του 2023.
Τον Νοέμβριο του 2022 έμεινε ελεύθερος από την ΑΕΚ και υπέγραψε στον ΠΑΣ Γιάννινα. Στις 24 Ιουνίου του 2023, υπέγραψε στον Ατρόμητο Αθηνών συμβόλαιο ισχύς 1+1 χρόνου. Στις 21 Ιουνίου του 2024, ο Τσιντώτας ανακοινώθηκε από τον Αστέρα Τρίπολης.

## Τίτλοι
### Συλλογικοί
;ΑΕΚ
*  Πρωτάθλημα Ελλάδας** ([[Σούπερ Λίγκα 2017–18|2018]])**

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*



Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Κώστας Γαλανόπουλος

Ο **Κώστας Γαλανόπουλος** (Αθήνα, 28 Δεκεμβρίου 1997) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος δεν αγωνίζεται ως μέσος για τον Άρη Θεσσαλονίκης.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Προέρχεται από την ακαδημία του Κενταύρου Βριλησσίων. Στη συνέχεια πήγε στα τμήματα υποδομών της ΑΕΚ. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την πρώτη ομάδα στις 31 Μαΐου 2016 στο παιχνίδι των πλέι οφ με τον Πανιώνιο και από το καλοκαίρι του 2016 αποτελούσε μέλος της πρώτης ομάδας, όντας εκ των βασικών παικτών της ΑΕΚ σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στο πρωτάθλημα 2016-17 είχε 27 εμφανίσεις και 3 γκολ σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο, ενώ συνέχισε μέχρι και τη σεζόν 2019-20 να είναι μέσα στις βασικές επιλογές για την ενδεκάδα. Μέσα στην σεζόν 2023-24 τον ταλαιπώρησαν διάφοροι τραυματισμοί που τον έκαναν να χάσει σε σημαντικό επίπεδο την φόρμα του. Αυτό είχε σαν συνέπεια να μην βρίσκεται στις βασικές επιλογές του Ματίας Αλμέιδα. Τον Δεκέμβριο του 2024 το συμβόλαιο του με την ΑΕΚ ολοκληρώθηκε. Η τελευταία του συμμετοχή με την ομάδα ήταν στο παιχνίδι στο Κλεάνθης Βικελίδης με τον Άρη (1-2) για τρία λεπτά. Τον Ιανουάριο του 2025 υπέγραψε στον ΑΠΟΕΛ, μέχρι που ο Άρης Θεσσαλονίκης κατέφερε να τον διεκδικήσει τον Αύγουστο του 2025. 

Στις 27 Αυγούστου, ο Γαλανόπουλος υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 2 ετών με τον Άρη Θεσσαλονίκης.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 2025, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους "κίτρινους", στον νικηφόρο εκτός έδρας αγώνα κόντρα στον Ατρόμητο Αθηνών.

## Τίτλοι - Διακρίσεις
**[[ΑΕΚ (ποδόσφαιρο)|ΑΕΚ]]**
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2017–18, 2022–23
* Κύπελλο Ελλάδας: 2015–16, 2022–23

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο transfermarkt.gr
* Το προφίλ του Κώστα Γαλανόπουλου στο transfermarkt
* Η καριέρα του Κώστα Γαλανόπουλου στο soccerway

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Έλντερ Λόπες

Ο **Έλντερ Λόπες** (γενν. Βίλα Νόβα ντε Γκάια, 4 Ιανουαρίου 1989) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως αριστερός μπακ για τη Χάποελ Μπερ Σεβά.

Έκανε τα πρώτα βήματα της ποδοφαιρικής του καριέρας στις ακαδημίες της Κοΐμπρα, της Παντροένσε και της Καντάλ στην Πορτογαλία. Το 2008, στα 19 του χρόνια, αποκτήθηκε από την Πάρμα, υπογράφοντας το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Το καλοκαίρι του 2012 επέστρεψε στην πορτογαλική Πριμέιρα Λίγκα με τη φανέλα της Μπέιρα Μαρ και ένα χρόνο αργότερα τον αγόρασε η Πάσος ντε Φερέιρα, με την οποία αγωνίστηκε για τρία χρόνια, πριν μετακινηθεί το καλοκαίρι του 2016 στην ισπανική Πριμέρα Ντιβισιόν στη Λας Πάλμας, με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 17 συμμετοχές σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Ανήκε στην ΑΕΚ από τον Ιούνιο του 2017 μέχρι το 2021 και κατέκτησε το πρωτάθλημα της σεζόν 2017-18. Από το 2021 είναι παίκτης της ισραηλινής Χάποελ Μπερ Σεβά.

## Τίτλοι
### Συλλογικοί
;ΑΕΚ
*  Πρωτάθλημα Ελλάδας** ([[Σούπερ Λίγκα 2017–18|2017-18]])**

**Χάποελ Μπερ Σεβά**
*Κύπελλο Ισραήλ: 2021–22
*Ισραηλινό Σούπερ Καπ: 2022

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπέιρα Μαρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ισραήλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Μπερ Σεβά
Ιάκωβος του Καμέρος

Ο **Ιάκωβος του Καμέρος**, (Ισπανικά ː *Jaime infante de Castilla y señor de los Cameros,*, 11 Ιουλίου 1268 - 9 Αυγούστου 1284) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα ήταν πρίγκιπας (infante) της Καστίλης και κύριος του Καμέρος.

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης και της Γιολάντας της Αραγωνίας μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης, μεγαλύτερης κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας. Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν οι Φερδινάνδος δε λα Θέρδα, διάδοχος, ο Σάντσο Δ΄ της Καστίλης, ο Πέτρος της Λεδέσμα και ο Ιωάννης, κύριος της Βαλένθια δε Κάμπος.

Γεννήθηκε στην Καστίλη και το 1281 έγινε ιππότης από τον πατέρα του στο Μπούργος ταυτόχρονα με τους γάμους των αδελφών του Πέτρου και Ιωάννη. Ο Φρειδερίκος -αδελφός του Αλφόνσου Ι΄- και ο ανιψιός του Σιμόν Ρούιθ κύριος του Καμέρος προσπάθησαν να λάβουν τον θρόνο, αλλά ο Αλφόνσος Ι΄ τους εκτέλεσε το 1277 και έκανε τον Ιάκωβο κύριο του Καμέρος (Cameros).

Στον επόμενο εμφύλιο μεταξύ του αδελφού του Σάντσο και του πατέρα τους Αλφόνσου Ι΄, ο Ιάκωβος έλαβε αρχικά το μέρος του αδελφού του, αλλά το 1283 μεταστράφηκε στην υπηρεσία του πατέρα του. Μάλιστα το ίδιο έτος με τη συνεργασία τού Χουάν Αλφόνσο δε Άρο ξεσήκωσε τις πόλεις Σορία και Άγρεδα εναντίον του Σάντσο. Ο Αλφόνσος Ι΄, ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του, τού έδινε με τη διαθήκη του το βασίλειο της Μούρθια, με τον όρο ότι αυτό είναι υποτελές στο βασίλειο της Καστίλης. Την Καστίλη την κληροδότησε στον εγγονό του Αλφόνσο, γιο τού πρωτότοκου γιου του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα, διαδόχου. Τελικά ο Σάντσο σφετερίστηκε το θρόνο και εκτόπισε τον 14ετή Φερδινάνδο.

### Πρόγονοι


## Αναφορά σε Πηγές


Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Ιωάννης ντε Καστίγια ι Άρο

Ο **Ιωάννης** ο *μονόφθαλμος*, ισπαν. Juan el tuerto (απεβ. 31 Οκτωβρίου 1326) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν κύριος του Κουέγιαρ (1319-25) και της Μπισκάγια (1322-26).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη του *της Ταρίφα* πρίγκιπα της Καστίλης (γιου του Αλφόνσου Ι΄) και της Μαρίας Ντίαθ Α΄ ντε Άρο, κόρης και κληρονόμου του Λόπε Ντίαθ Γ΄ ντε Άρο κυρίου της Μπισκάγια.

Το χρονικό της βασιλείας του Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης (γιου του εξαδέλφου του Φερδινάνδου Δ΄) περιγράφει πως η περίοδος ανηλικιότητας του βασιλιά ήταν εποχή έντασης και βίας, όπου οι ισχυροί ιππότες και βαρόνοι καταπίεζαν τους ασθενέστερους από αυτούς. Το 1325 ο βασιλιάς δήλωσε ότι διώχνει τους επιτρόπους του, που εκμεταλλεύτηκαν την εξουσία τους και αναλαμβάνει την εξουσία. Πολλοί υπήκοοι είχαν διαφύγει σε γειτονικά βασίλεια και όλοι έλπισαν ότι θα αποκατασταθεί η τάξη. Ο Ιωάννης όμως ετοιμάστηκε για αντιπαράθεση.

Δελεάστηκε με την υπόσχεση της συγχώρεσης και συμφιλίωσης με τον Αλφόνσο ΙΑ΄, αλλά ο βασιλιάς, αφού κάλεσε τους ευγενείς στην πλατεία για να ακούσουν την προδοτική συμπεριφορά τού Ιωάννη, τον εκτέλεσε μαζί με δύο από τους ιππότες του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ισαβέλα κυρία της Πενέλα, κόρη του Αλφόνσου κυρίου του Πορταλέγρε (γιου τού Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας) και είχε τέκνο:
* Μαρία Ντίαθ Β΄ π. 1318/20-1348, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Ιωάννη Νούνιεθ Γ΄, κύριο της Λάρας & Βισκάγια.

### Πρόγονοι


## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Μαρίνος Κόνσολος

Ο **Μαρίνος Κόνσολος** (Λάρνακα, 26 Ιουλίου 1987) είναι Ελληνοκύπριος ηθοποιός και ραδιοφωνικός παραγωγός.

## Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου του 1987 στην Λάρνακα της Κύπρου όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Είναι ο μικρότερος από τα τρία παιδιά της οικογένειάς του. Τελειώνοντας το σχολείο πήγε στον Κυπριακό στρατό για δύο χρόνια ενώ ολοκληρώνοντας τη θητεία του αποφάσισε να γίνει ηθοποιός. Το 2007, σε ηλικία 20 ετών, έδωσε εξετάσεις στη *[[Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου]]* και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ξεκινώντας τις σπουδές του. Αποφοίτησε από εκεί τρία χρόνια μετά και επέστρεψε στην Κύπρο.

## Καριέρα
### Τηλεόραση
Το 2011, ύστερα από οντισιόν, πήρε έναν από τους βασικούς ρόλους στην καθημερινή δραματική σειρά του SIGMA *Άσπρα μπαλόνια*. Εκεί υποδύθηκε τον Ορέστη παραμένοντας στο καστ της σειράς και τις δύο σεζόν μετάδοσής της. Το 2012, παράλληλα με τη σειρά, έλαβε μέρος στο μουσικοχορευτικό talent show επωνύμων *[[:en:DanSing for You|DanSing for you]]* στο MEGA Κύπρου φτάνοντας μέχρι τον τελικό όπου και κατέκτησε την πρώτη θέση. Ακόμη την ίδια περίοδο εμφανίστηκε σε δύο ιστορίες της τηλεοπτικής σειράς αυτοτελών επεισοδίων *Κυπριώτικον σκετς*.

Τη σεζόν 2013-2014 είχε το ρόλο του *Αντώνη Σταυρίδη* στο καστ της καθημερινής σειράς *[[Μπρούσκο (τηλεοπτική σειρά)|Μπρούσκο]]* στον ΑΝΤ1. Παρέμεινε στη σειρά μέχρι τις αρχές του δεύτερου κύκλου αποχωρώντας από τη σειρά τον Νοέμβριο του 2014. Αμέσως μετά ακολούθησε του *Βάκη* στη κωμική σειρά *Πρώτη σταγόνα*. Η παρουσία του εκεί συνεχίστηκε και τη σεζόν 2015-2016 έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το 2016 εγκαταστάθηκε ξανά στην Ελλάδα, ύστερα από πρόταση του Alpha Κύπρου και του Alpha TV, για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινή κωμική σειρά του σταθμού *[[Έλα στη θέση μου]]*. Έτσι τη σεζόν 2016-2017 ξεκίνησε να παίζει στη σειρά υποδυόμενος τον *Αχιλλέα Σοφοκλέους Καλατζή* και συμπρωταγωνιστώντας μαζί με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη, την Αθηνά Οικονομάκου και την Ευαγγελία Συριοπούλου. Η παρουσία του στη σειρά του Alpha διήρκησε 5 σεζόν έχοντας συνεχή παρουσία στο πρωταγωνιστικό καστ της σειράς.

Τη σεζόν 2021-2022 συμμετείχε στο Just the 2 of us με coach την Ελένη Δήμου  κατακτώντας την 2η θέση.

### Ραδιόφωνο, Θέατρο και Κινηματογράφος
Το 2010 πρωταγωνίστησε στη θεατρική παράσταση *Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας*. Τη σεζόν 2013-2014 έλαβε μέρος στην παράσταση *Κορίτσια ημερολογίου* στο Θέατρο Λέξη. Τη σεζόν 2019-2020 πρωταγωνίστησε μαζί με τη Βίκυ Σταυροπούλου στη θεατρική παράσταση *Μάμα Ρόζα* στο θέατρο Αλίκη.

Το 2012 ξεκίνησε να παρουσιάζει εκπομπή στο ραδιοφωνικό σταθμό LOVE FM 100.7 στην Κύπρο όπου παρέμεινε για δύο χρόνια. Το καλοκαίρι του 2017 επέστρεψε στο δυναμικό του σταθμού παρουσιάζοντας καθημερινή εκπομπή στο καλοκαιρινό πρόγραμμα του σταθμού.

Το 2013 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία μικρού μήκους *Άννα*. Το 2014 πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία *Δωροθέα*.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Θεατρογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου
Σάντσο Αλφόνσος του Αλμπουρκέρκε

Ο **Σάντσο Αλφόνσος**, ισπαν. Sancho Alfonso (1342 - 1374) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν 1ος κόμης του Αλμπουρκέρκε (Alburquerque).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος από τα επιζήσαντα, νόθα παιδιά τού Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης και της ερωμένης του Ελεονόρας ντε Γουθμάν.

Γεννήθηκε στη Σεβίλη. Συμμετείχε σε μία εξέγερση των ευγενών εναντίον της δεσποτικής εξουσίας του ετεροθαλούς αδελφού του Πέτρου της Καστίλης.

Το 1374 απεβίωσε σε ηλικία 32 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1373 τη Βεατρίκη του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας, κόρη του Πέτρου Α΄ της Πορτογαλίας και είχε τέκνα:
* Φερδινάνδος Σάντσεθ, 2ος κόμης του Αλμπουρκέρκε.
* Ελεονώρα 1374-1435, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Α΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας.

Από μία μη νόμιμη σχέση του είχε ένα φυσικό τέκνο:
* Ελεονόρα Σάντσεθ ντε Καστίγια, παντρεύτηκε τον Φαδρίκε ντε Καστίγια ι Πόνθε ντε Λεόν (νόθο γιο του Ερρίκου Β΄ της Καστίλης).

### Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Francisco de Moxó y de Montoliu, Estudios sobre las relaciones entre Aragón y Castilla, 1997, ISBN 84-7820-387-7

Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας