open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως Δημήτριος Ζαχαρέγκας

Ο **Μητροπολίτης Δημήτριος** (κατά κόσμον *Θεμιστοκλής Ζαχαρέγκας*, Σοχός Θεσσαλονίκης, 28 Φεβρουαρίου 1965) είναι Έλληνας ιεράρχης του παλαίφατου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, που διατελεί Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως από το 2004.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Σοχό Θεσσαλονίκης το 1965. Σπούδασε στην Εκκλησιαστική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης και στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. 

Το 1989 εντάχθηκε στην ιεραποστολική Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ-Θάρρι της Ρόδου. Έχει επιτελέσει πλούσιο ιεραποστολικό έργο από το 1992 σε Μαδαγασκάρη, Ινδία, Χονγκ Κονγκ και Φιλιππίνες, αναπτύσσοντας αξιόλογη φιλανθρωπική δραστηριότητα, που αδιάλειπτα σήμερα συνεχίζει στην Αφρικανική ήπειρο.

Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος το 1999 από τον Μητροπολίτη Χονγκ Κονγκ Νικήτα. Εντάχθηκε στον κλήρο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και υπηρέτησε ως προϊστάμενος του Ιερού Ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξάνδρειας και υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων του Πατριαρχείου. Έλαβε μέρος σε πλείστες ειρηνικές επισκέψεις και ιεραποστολικές περιοδείες του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρου Ζ΄ ανά τον κόσμο.

Στις 16 Σεπτεμβρίου 2002 εξελέγη παμψηφεί από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου, Μητροπολίτης Καμερούν, χειροτονηθείς από τον Πατριάρχη Πέτρο Ζ΄ στις 6 Οκτωβρίου. Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο στις 27 Οκτωβρίου 2004. 

Το 2016 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κρήτης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Facebook Ιεράς Μητρόπολης Ειρηνουπόλεως
* Μητροπόλεις Πατριαρχικού Θρόνου

Δημητριος
Θηρεσία Χριστίνα των Δύο Σικελιών

Η **Θηρεσία Χριστίνα** (ιταλ. *Teresa Christina di Borbone-Dye Sicilias*, 14 Μαρτίου 1822 - 28 Δεκεμβρίου 1889) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν πριγκίπισσα των Δύο Σικελιών και με τον γάμο της έγινε αυτοκράτειρα της Βραζιλίας.

## Βιογραφία
Η *Θηρεσία Χριστίνα Μαρία Ιωσηφίνα Γασπαρίνα Βαλτασαρία Μελχιόρη Ιανουαρία Φραγκίσκη της Πάδοβα Δονάτα Βονόσα Ανδριάννα ντ' Αβελίνο Ρίτα Λουτγάρδη Γερτρούδη Βικεντία Θαδδαία Σπυριδωνία Ρόκκα Ματθίλδη* ήταν η έβδομη κόρη (6η από τον 2ο γάμο) του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Ισαβέλλας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1843 τον Πέτρο Β΄ της Βραζιλίας και είχε τέκνα:
* Αλφόνσος (1845 - 1847).
*Ισαβέλλα (1846 - 1921), παντρεύτηκε τον Γκαστόν των Βουρβόνων-Ορλεάνης, Κόμη του Ε.
* Λεοπολδίνη (1847 - 1871), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Αύγουστο της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας.
* Πέτρος Αλφόνσος (1848 - 1850).

## Πρόγονοι



## Πηγές
* Barman, Roderick J. (2002). Princess Isabel of Brazil: gender and power in the nineteenth century. Wilmington: Scholarly Resources Inc. ISBN 978-0-8420-2846-2.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Μαρία Χριστίνα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η **Μαρία Χριστίνα** (ιταλ. *Maria Cristina di Borbone delle Due Sicilie*, 10 Απριλίου 1877 - 4 Οκτωβρίου 1947) του Οίκου των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν πριγκίπισσα των Δύο Σικελιών και με το γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Αυστρίας και τιτουλάρια μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης. 

## Βιογραφία
Η *Μαρία Χριστίνα Καρολίνα Πία Καρμέλα Ιωσηφίνα Αντωνία Άννα Λουτγάρδη Ελπίδα Λουκία Αικατερίνη Απολλωνία Καικιλία Αγαθή* ήταν το πέμπτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Αλφόνσου, Κόμη της Καζέρτα, και της Μαρίας Αντωνίας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου, Κόμη του Τράπανι.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1900 τον Πέτρο Φερδινάνδο της Αυστρίας και είχε τέσσερα τέκνα:
* Γοδεφρείδος (1902 - 1984), τιτουλάριος Μέγας Δούκας της Τοσκάνης, είχε τέκνα.
* Ελένη (1903 - 1924), παντρεύτηκε το Φίλιππο Αλβέρτο της Βυρτεμβέργης, είχε ένα τέκνο.
* *Γεώργιος* Μαρία Ραϊνέριος Ιωσήφ Πέτρος Ουμβέρτος Γοδεφρείδος Ευστάθιος Ροβέρτος Ιγνάτιος (1905 - 1952), Πρίγκιπας της Τοσκάνης. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Βαλερία, Κόμισσα του Βάλντμπουργκ-Τσάυλ-Χόενεμς, και είχε τέκνα.
* Ρόζα (1906 - 1983), παντρεύτηκε το Φίλιππο Αλβέρτο της Βυρτεμβέργης (σύζυγο της αποβιώσασας αδελφής της), είχε τέκνα.

## Πρόγονοι



## Πηγές
* Darryl Lundy (10 May 2003). "Maria Christina di Borbone, Principessa di Borbone delle Due Sicilie". *The Peerage*. Retrieved 2008-10-07.
* Paul Theroff. "TWO SICILIES". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Archived from the original on April 28, 2009. Retrieved 2008-10-07.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Μαρία Πία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1878-1973)

Η **Μαρία ντι Γκράτσια (= ''της Θείας Χάριτος'')** (ιταλικά: *Maria di Grazia di Borbone delle Due Sicilie*, 12 Αυγούστου 1878 - 20 Ιουνίου 1973) του Οίκου των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν πριγκίπισσα της Καζέρτα και με το γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα. 

## Βιογραφία
Η *Μαρία της Θείας Χάριτος Πία Κλάρα Άννα Θηρεσία Ισαβέλλα Λουτγάρδη Απολλωνία Αγάθη Καικιλία Φιλουμένη Αντωνία Λουκία Χριστίνα Αικατερίνη* ήταν το έκτο παιδί και η τρίτη κόρη του Αλφόνσου των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Κόμη της Καζέρτα, και της Μαρίας Αντωνίας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου δε Πάουλα, Κόμη του Τράπανι.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το Λουδοβίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και είχε τέκνα:
* Πέτρος Ερρίκος (1909 - 1981), τιτουλάριος Αυτοκράτορας της Βραζιλίας.
* *Λουδοβίκος Γάστων* Αντώνιος Μαρία Φίλιππος (1911-1931), Πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.
* Πία Μαρία (1913 - 2000), παντρεύτηκε το Ρενέ Ζαν Μαρί Νικολά, Κόμη του Νικολαΰ.

## Πηγές
* Darryl Lundy (1 May 2005). "Maria di Grazia Pia Chiara Anna di Borbone, Principessa di Borbone delle Due Sicilie". *thePeerage.com*. Retrieved 11 October 2008.
* Paul Theroff. "TWO SICILIES". *Paul Theroff's Royal Genealogy Site*. Archived from the original on April 28, 2009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Μαρία Ιμμακουλάτα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, πριγκίπισσα της Σαξονίας

Η **Μαρία Ιμμακουλάτα** (ιταλ. *Maria Immaculata di Borbone delle Due Sicilie*, 30 Οκτωβρίου 1874 - 28 Νοεμβρίου 1947) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Κόμη της Καζέρτα και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σαξονίας. 

## Βιογραφία
Η *Μαρία της Αμώμου Συλλήψεως Ελπίδα Πία Θηρεσία Χριστίνα Φιλουμένη Λουκία Άννα Ισαβέλλα Καικιλία Απολλωνία Βαρβάρα Αγνή Ζηνοβία* ήταν η πρώτη κόρη του Αλφόνσου, Κόμη της Καζέρτα, και της Μαρίας Αντουανέττας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου, Κόμη του Τράπανι.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1906 τον Ιωάννη Γεώργιο της Σαξονίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι



## Πηγές
* Darryl Lundy (10 May 2003). "Maria Immaculee di Borbone, Principessa di Borbone delle Due Sicilie". ThePeerage.com. Retrieved 2008-10-09.
* Paul Theroff. "TWO SICILIES". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2008-10-09.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Σοφία του Λουξεμβούργου

Η **Σοφία του Λουξεμβούργου** (*Sophie vu Lëtzebuerg*, 14 Φεβρουαρίου 1902 - 24 Μαΐου 1941) ήταν η κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ του Λουξεμβούργου.

## Βιογραφία
Η *Σοφία Καρολίνα Μαρία Βιλελμίνη* γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1902 στο Κάστρο Μπεργκ, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ του Λουξεμβούργου και της Μαρίας Άννας της Πορτογαλίας.

Στις 12 Απριλίου 1921 η Σοφία παντρεύτηκε τον Ερνέστο Ερρίκο της Σαξονίας στο Κάστρο Μπεργκ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
*τον Αλβέρτο Φρειδερίκο Αύγουστο Ιωάννη Γρηγόριο *Ντέντο* (1922-2009), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
*τον Γεώργιο *Τίμο* Μιχαήλ Νικόλαο Μαρία (1923-1982), παντρεύτηκε την (1) Μάργκριτ Λούκας. Απέκτησαν 2 παιδιά; παντρεύτηκε (2) την Σαρλόττε Σβάτσντακ. Δεν απέκτησαν παιδιά. Χώρισαν το 1973; παντρεύτηκε (3) την Ελίνα Έϊλιτς. Δεν απέκτησαν παιδιά. Είχε 1 παιδί εκτός γάμου.
*τον Ρούπρεχτ Ουμβέρτο *Γκέρο* (1925-2003), δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Πέθανε στις 24 Μαΐου 1941 στο Μόναχο σε ηλικία 39 ετών.

## Πρόγονοι

## Τίτλοι
*14 Φεβρουαρίου 1902 – 12 Απριλίου 1921: *Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Σοφία του Λουξεμβούργου 
*12 Απριλίου 1921 – 24 Μαΐου 1941: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Σοφία της Σαξονίας, Πριγκίπισσα του Λουξεμβούργου

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* *Généalogie des rois et des princes* de Jean-Charles Volkmann Edit. Jean-Paul Giserot (1998)

Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Κατηγορία:Λουξεμβούργιοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας

Το **σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσφορίας** (**ARDS**) είναι ένας τύπος αναπνευστικής ανεπάρκειας, εξαιρετικά επικίνδυνης για τη ζωή, που χαρακτηρίζεται από ταχεία εμφάνιση ευρείας φλεγμονής στους πνεύμονες. Τα συμπτώματα του περιλαμβάνουν δύσπνοια, γρήγορη αναπνοή και μπλε χρώμα του δέρματος. Η δραστική  μείωση της ποιότητας ζωής είναι σχεδόν αναπόφευκτη για όσους καταφέρνουν να επιβιώσουν αυτού του συνδρόμου. 

Αιτίες μπορεί να περιλαμβάνουν σηψαιμία, παγκρεατίτιδα, τραύμα, πνευμονία και εισρόφηση. Ο υποκείμενος μηχανισμός περιλαμβάνει διάχυτη βλάβη στα κύτταρα τα οποία σχηματίζουν το φράγμα των μικροσκοπικών σάκων αέρα των πνευμόνων, δυσλειτουργία επιφανειοδραστικού παράγοντα, ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος και δυσλειτουργία της ρύθμισης της πήξης του αίματος. Ως αποτέλεσμα, το ARDS μειώνει την ικανότητα των πνευμόνων να ανταλλάσσουν οξυγόνο και διοξείδιο του άνθρακα. Η διάγνωση βασίζεται σε αναλογία PaO2/FiO2 μικρότερη από 300 mmHg, παρά την PEEP άνω των 5&nbsp;cm H2O.  Σχετιζόμενο με την καρδιά πνευμονικό οίδημα, ως αιτία, πρέπει να αποκλειστεί. 

Η πρωτογενής θεραπεία περιλαμβάνει μηχανικό αερισμό μαζί με θεραπείες που κατευθύνονται στην υποκείμενη αιτία. Οι στρατηγικές εξαερισμού περιλαμβάνουν τη χρήση χαμηλών όγκων και χαμηλών πιέσεων. Εάν η οξυγόνωση παραμένει ανεπαρκής, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελιγμοί πρόσληψης πνεύμονα και νευρομυικοί αναστολείς. Εάν αυτό είναι ανεπαρκές, η εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης μπορεί να είναι μια επιλογή. Το σύνδρομο συνδέεται με ποσοστό θανάτου μεταξύ 35% και 50%. 

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το ARDS επηρεάζει περισσότερα από 3 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως. Η κατάσταση περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1967. Αν και η ορολογία του «συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων» χρησιμοποιείται μερικές φορές για να διαφοροποιήσει το ARDS από το «σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας βρέφους » στα νεογνά, η διεθνής συναίνεση είναι ότι το «σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας» είναι ο καλύτερος όρος επειδή το ARDS μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους όλων των ηλικιών. Υπάρχουν τροποποιημένα διαγνωστικά κριτήρια για παιδιά και περιοχές του κόσμου με λιγότερους πόρους. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ARDSNet - το δίκτυο ARDS NIH / NHLBI 
* Κέντρο υποστήριξης ARDS - πληροφορίες για ασθενείς με ARDS 
Κατηγορία:Εντατική θεραπεία
Κατηγορία:Αιτίες θανάτου
Κατηγορία:Πνευμονολογία
Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η **Μαρία Θηρεσία** (ιταλ. *Maria Teresa di Borbone delle Due Sisilie*, 15 Ιανουαρίου 1867 - 1 Μαρτίου 1909) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Κόμη του Τράνι και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Χοεντσόλλερν.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Θηρεσία Μαγδαληνή* ήταν το μόνο τέκνο του Λουδοβίκου, Κόμη του Τράνι, και της Ματθίλδης Λουδοβίκας, κόρης του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ, Δούκα στη Βαυαρία.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1889 τον Γουλιέλμο του Χοεντσόλλερν και είχε τέκνα:
* Αυγούστα Βικτωρία (1890 - 1966), παντρεύτηκε πρώτα τον Εμμανουήλ Β΄ της Πορτογαλίας (Οίκος των Βέττιν - Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα) και μετά τον Ρόμπερτ, Κόμη Ντάγκλας.
* Φρειδερίκος (1891 - 1965), Πρίγκιπας του Χοεντσόλλερν.
* Φραγκίσκος Ιωσήφ (1891 - 1964), Πρίγκιπας του Χοεντσόλλερν-Έμντεν.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Darryl Lundy (28 September 2005). "Maria Teresa di Borbone, Principessa delle Due Sicilie". ThePeerage.com. Retrieved 2008-10-05.
*Paul Theroff. "TWO SICILIES". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2008-10-05.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Μαρία Αντουανέτα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η **Μαρία Αντωνία** (ιταλ. *Maria Antonietta di Borbone della Due Silcilie*, 15 Μαρτίου 1851 - 12 Σεπτεμβρίου 1938) του Οίκου των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών και με το γάμο της έγινε κόμισσα της Καζέρτα.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Αντωνία Ιωσηφίνα Λεοπολδίνη* ήταν το πρώτο παιδί και η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου δε Πάουλα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Κόμη του Τράπανι, και της Μαρίας Ισαβέλλας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ της Τοσκάνης.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1868 τον εξάδελφό της, Αλφόνσο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Κόμη της Καζέρτα, και είχε δώδεκα τέκνα:
* Φερδινάνδος Πίος (1869 - 1960), Δούκας της Καλαβρίας.
* Κάρολος (1870 - 1949), Πρίγκιπας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.
* Φραγκίσκος ντε Πάουλα (1873 - 1876).
* Μαρία Ιμμακουλάτα (= ''της Αμώμου Συλλήψεως'') (1874 - 1947), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γεώργιο της Σαξονίας.
* Μαρία Χριστίνα (1877 - 1947), παντρεύτηκε τον Πέτρο Φερδινάνδο της Αυστρίας.
* Μαρία ντέλλε Γκράτσιε (= ''της Θείας Χάριτος'') (1878 - 1973), παντρεύτηκε το Λουδοβίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.
* *Μαρία Ιωσηφίνα* Αντωνία (1880 - 1971).
* *Ιανουάριος* Μαρία Φραγκίσκος ντε Πάουλα (1882 - 1944), Πρίγκιπας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.
* Ρενάτος (1883 - 1973), Δούκας του Κάστρο.
* Φίλιππος (1885 - 1949), Πρίγκιπας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.
* *Φραγκίσκος ντε Ασσίζι* Μαρία Φερδινάνδος Εύδης (1888 - 1914), Πρίγκιπας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.
* Γαβριήλ (1897 - 1975), Πρίγκιπας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.

## Πρόγονοι





## Πηγές
*  Emerson, Maureen (April 12, 2018). *Riviera Dreaming: Love and War on the Côte d'Azur*. Bloomsbury Publishing. ISBN 9781786723383. Retrieved 16 August 2023.
* Worldroots.com Archived 2006-05-13 at the Wayback Machine at worldroots.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Δούκισσες της Καλαβρίας
Λούκια Ηρακλείου

H **Λούκια** (ή όπως παλαιότερα το αποκαλούσαν **τα Λόυκια)**  είναι χωριό της Κοινότητας Βαγιονιάς του δήμου Γόρτυνας, στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 155 κατοίκους. Βρίσκεται 67 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου, σε υψόμετρο 360 μ, στους βόρειους πρόποδες των Αστερουσίων. Το όνομα πιθανόν προέρχεται από τη λέξη λούκι, αραβοτουρκικής προέλευσης, η οποία σημαίνει υδρορροή.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στο χωριό γίνεται σε έγγραφο του 1368, με το όνομα *Luchia*. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως *Lucchia* στην επαρχία Μονοφατσίου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Luchia* με 57 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως *Luchia*, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως *Luka* και είχε 16 χαράτσια. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, αναφέρεται ως *Lukia* με 8 οικογένειες, όλες χριστιανικές.

Στην απογραφή του 1881, τα Λούκια είχαν αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 84 κατοίκους, και υπάγονταν στον δήμο Χάρακα. Στην απογραφή του 1900 είχε 135 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 υπαγόνταν στον αγροτικό δήμο Σταβιών. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βαγιονιάς.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Στον οικισμό βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγίου Νικήτα και του Άγιου Λουκιανού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Λαγούτα Ηρακλείου

Η **Λαγούτα** είναι χωριό της Κοινότητας Σκινιά του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 50 κατοίκους. Απέχει 48 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και 18 χιλιόμετρα από το Αρκαλοχώρι. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 250 μέτρα στις πλαγιές του λόφου Παπούρα, ανάμεσα στους ποταμούς Αναποδιάρη και Ινιώτη. Η οικονομία του χωριού είναι αγροτική, με κύρια προϊόντα το ελαιόλαδο, τα αμπελουργικά και τα κηπευτικά. Στο παρελθόν καλλιεργούνταν κίτρα. Το όνομα μάλλον πιθανόν προέρχεται από το μουσικό όργανο λαούτο.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στη Λαγούτα γίνεται σε συμβόλαιο του 1271, όπου αναφέρεται ως *Lauta*. Αναφέρεται επίσης σε συμβόλαιο γραμμένο στα ελληνικά το 1373 ως Λαβούτα και σε έγγραφο του 1374 του δουκικού αρχείου ως *Lauta*. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως *Laguta* στην επαρχία Μπελβεντέρε ή Ρίζου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Lagura* με 107 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως *Laguta*, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται με το ίδιο όνομα και είχε 12 χαράτσια.

Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, με 14 οικογένειες. Στην απογραφή του 1881, η Λαγούτα είχε αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό, με 150 κατοίκους, και υπαγόταν στον δήμο Σκινιά. Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχε 18 κατοίκους. Το 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Σκινιά. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκινιά.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στην είσοδο του οικισμού βρίσκεται το άλσος Λαγούτας (από το 1968). Είναι το μεγαλύτερο άλσος του δήμου Μινώας Πεδιάδας, με έκταση περίπου 80 στρεμμάτων. Στο χώρο του άλσους, το οποίο περιλαμβάνει πεύκα υπάρχουν τραπέζια και παιδική χαρά. Στην κορυφή του άλσους βρίσκεται το κτίριο του πρώην δημοτικού σχολείου Λαγούτας, το οποίο πλέον στεγάζει τον πολιτιστικό σύλλογο. Επίσης, κοντά στο βορειοανατολικό άκρο του οικισμού λειτουργεί το μικρό λαογραφικό μουσείο Λαγούτας. Στον οικισμό βρίσκεται η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρκαλοχωρίου
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Μπαδιά Ηρακλείου

Η **Μπαδιά** είναι χωριό της Κοινότητας Παρτίρων του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 57 κατοίκους. Απέχει 43 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και 9 χιλιόμετρα από το Αρκαλοχώρι. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 300 μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στη Μπαδιά γίνεται σε έγγραφο του δουκικού αρχείου του Χάνδακα το 1379, με την ονομασία *Pandia* και *Pandea*. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως *Pandea* στην επαρχία Μπελβεντέρε ή Ρίζου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Pandea* με 71 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως *Badia*, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως *Badye* και είχε 27 χαράτσια. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, είχε μία χριστιανική και 13 μουσουλμανικές οικογένειες.

Στην απογραφή του 1881, η Μπαδιά είχε 11 Χριστιανούς και 95 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Αρκαλοχωρίου. Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχε 19 κατοίκους μαζί με την Αγία Σεμνή. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παρτήρων, στην οποία παρέμεινε μέχρι το πρόγραμμα Καποδίστριας, όταν προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαλοχωρίου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης εντάχθηκε στο δήμο Μινώα Πεδιάδα.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρκαλοχωρίου
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Ισαβέλλα Αλφόνσα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η **Ισαβέλλα Αλφόνσα** (ιταλ. *Isabella Alfonsa di Borbone-Due Sicilie*, 10 Οκτωβρίου 1904 - 18 Ιουλίου 1985) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν Πριγκίπισσα των Δύο-Σικελιών και με τον γάμο της έγινε Κόμισσα Ζαμόυσκι.

## Βιογραφία
Η *Ισαβέλλα Αλφόνσα Μαρία Θηρεσία Αντωνία Χριστίνα Χάρις Καρολίνα Αδελαΐδα Ραφαηλία* ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου των Δύο-Σικελιών και της Μαρίας δε λας Μερθέδες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1929 τον Γιαν Κάντυ Ζαμόυσκι, γιο της Μαρίας Καρολίνας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, και είχε τέκνα:
* Κάρολ Άλφονς (1930 - 1979).
* Μαρία Κρυστύνα (1932 - 1959).
* Γιόζεφ Μίχαλ (1935 - 2010).
* Μαρία Τερέζα (γενν. 1938).

## Πρόγονοι



## Πηγές
* Darryl Lundy (10 May 2003). "Isabel Alfonsa Maria di Borbone, Principessa di Borbone delle Due Sicilie". ThePeerage.com. Archived from the original on 2009-06-09. Retrieved 2009-08-16.
* Paul Theroff. "TWO SICILIES". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2009-08-16.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Μαρία Καρολίνα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η **Μαρία Καρολίνα** (ιταλ. *Maria Carolina di Borbone delle Due Sicilie*, 21 Φεβρουαρίου 1856 - 7 Απριλίου 1941) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Κόμη του Τράπανι και με τον γάμο της έγινε κόμισσα Ζαμόυσκι. 

## Βιογραφία
Η *Μαρία Καρολίνα Ιωσηφίνα Φερδινάνδη* ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου, Κόμη του Τράπανι, και της Μαρίας Ισαβέλλας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ της Τοσκάνης.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1885 τον Αντρέι Πσεμύσλαφ, Κόμη Ζαμόυσκι, και είχε τέκνα:
* Μαρία Γιουζέφα (1887 - 1961).
* Φραντσίσεκ Πάβελ (1888 - 1947), Κόμης Ζαμόυσκι.
* Στανίσουαφ (1889 - 1913).
* Μαρία Ιζαμπέλλα (1891 - 1957).
* Μαρία Τερέσα (1894 - 1953).
* Μαρία Καρολίνα (1896 - 1968), παντρεύτηκε τον Ρενιέ των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Δούκα του Κάστρο.
* Γιαν Κάντυ (1900 - 1961), νυμφεύτηκε τη Ισαβέλλα Αλφόνσα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρη του Καρόλου των Δύο Σικελιών.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Darryl Lundy (28 Sep 2005). "Caroline di Borbone, Principessa delle Due Sicilie". ThePeerage.com. Retrieved 2009-07-15.
* Paul Theroff. "TWO SICILIES". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2009-07-15.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Λουκία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η **Λουκία** (ιταλ. *Lucia*, 9 Ιουλίου 1908 - 3 Νοεμβρίου 2001) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του Δούκα της Καλαβρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Γένουας.

## Βιογραφία
Η *Λουκία Μαρία Ραϊνερία* ήταν η τέταρτη κόρη του Φερδινάνδου Πίου της Καλαβρίας και της Μαρίας Λουδοβίκας-Θηρεσίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1908 τον Ευγένιο ττης Σαβοΐας-Γένουας και είχε τέκνα:
* Μαρία Ισαβέλλα (γενν. 1943), παντρεύτηκε τον Αλμπέρτο Φρίολι ντεϊ κόντι ντι Ρετσάνο (γενν. 1943).

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Darryl Lundy (10 May 2003). "Lucie di Borbone, Principessa di Borbone delle Due Sicilie". ThePeerage.com. Retrieved 2008-10-13.
* Paul Theroff. "TWO SICILIES". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2008-10-13.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ουρράκα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Η **Ουρράκα** (ιταλ. *Urraca di Borbone delle Due Sicilie*, 14 Ιουλίου 1913 - 3 Μαΐου 1999) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.

## Βιογραφία
Η *Ουρράκα Μαρία Ισαβέλλα Καρολίνα Αλδεγόνδη Καρμέλα* γεννήθηκε στο Ανάκτορο Νύμφενμπουργκ στο Μόναχο. Ήταν το έκτο παιδί και η πέμπτη κόρη του Φερδινάνδου Πίου Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Δούκα της Καλαβρίας, και της Μαρίας Λουδοβίκας Θηρεσίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας.

Ο πατέρας της ήταν ο επικεφαλής του Οίκου των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών και διεκδικητής του θρόνου των Δύο Σικελιών από το 1934 ως το 1960. Επειδή η ημέρα γέννησής της συνέπιπτε με την πτώση της Βαστίλης, δεν εόρταζε τα γενέθλιά της, λέγοντας ότι "*πώς ένας Βουρβόνος μπορεί να εορτάζει την ημέρα που έπεσε η Βαστίλη;*".

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Darryl Lundy. "Urraca Maria Isabella Carolina Aldegonda di Borbone, Principessa di Borbone delle Due Sicilie". ThePeerage.com. Archived from the original on October 28, 2017. Retrieved October 28, 2017.
* Paul Thereof. "TWO SICILIES". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Archived from the original on October 28, 2017. Retrieved October 28, 2017.
* Royal House of Bourbon-Two Sicilies. "GENEALOGY OF THE ROYAL HOUSE OF BOURBON - TWO SICILIES" (PDF). Royal House of Bourbon-Two Sicilies: 5. Archived from the original (PDF) on October 28, 2017. Retrieved October 28, 2017.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Μαρία Ισαβέλλα της Αυστρίας

Η **Μαρία Ισαβέλλα** (γερμ. *Maria Isabel von Habsburg-Lothringen*, 21 Μαΐου 1834 - 14 Ιουλίου 1901) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Τράπανι.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Ισαβέλλα Αννουντσιάτα Ιωάννα Ιωσηφίνα Ουμιλιτά Απολλωνία Φιλομένα Βιργινία Γαβριέλα* ήταν η τρίτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Λεοπόλδου Β΄ της Τοσκάνης και της Μαρίας Αντωνίας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1850 τον θείο της Φραγκίσκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Κόμη του Τράπανι, και είχε τέκνα:
* Μαρία Αντουανέττα (1851 - 1938), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Αλφόνσο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, Κόμη της Καζέρτα.
*Λεοπόλδος (1853 - 1870).
*Μαρία Θηρεσία Πία (1855 - 1856).
* Μαρία Καρολίνα (1856 - 1941), παντρεύτηκε τον Αντρέι Πσεμύσλαβ Ζαμόυσκι, Πολωνό γαιοκτήμονα. Γιος τους ήταν ο:
** Γιαν Κάντυ, Κόμης Ζαμόυσκι στην Πολωνία. Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Αλφόνσα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρη του Καρόλου των Δύο Σικελιών.
* Φερδινάνδος (1857 - 1859).
* Μαρία Αννουντσιάτα (1858 - 1873).

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Darryl Lundy (10 May 2003). "Marie Isabelle Erzherzogin von Österreich". *ThePeerage.com*. Archived from the original on 7 September 2008. Retrieved 2008-10-04.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Τοσκάνης
Κατηγορία:Κόμισσες της Ιταλίας
Ίταμος της Νέας Καληδονίας

Ο **ίταμος της Νέας Καληδονίας** (*Austrotaxus spicata*) ή **νότιος ίταμος** είναι το μοναδικό είδος του γένους φυτών **αυστρόταξος** (*Austrotaxus*). Συγγενεύει με τους άλλους ιτάμους των γενών *[[Taxus]]* και *[[Pseudotaxus]]*.

Ο νότιος ίταμος είναι ενδημικός στη Νέα Καληδονία, απαντώμενος στο κεντρικό και βόρειο τμήμα του νησιού Γκραντ Τερ, σε υψόμετρα από 300 έως 1.350 μέτρα.

## Περιγραφή
Ο αυστρόταξος είναι κωνοφόρος μεγάλος θάμνος ή λεπτό δένδρο, που φθάνει σε ύψος από 5 έως 20 μέτρα (σπανίως έως 25 μ.) και έχει κοκκινωπό φλοιό. Τα φύλλα του, σε σπειροειδή διάταξη, είναι λογχοειδή, επίπεδα, με μήκος 8 έως 12 εκατοστόμετρα (μέχρι και 17 σε νεαρά φυτά) και πλάτος 4&nbsp;χιλιοστόμετρα. Το επάνω μέρος των φύλλων είναι σκούρο πράσινο, ενώ στο κάτω μέρος υπάρχουν δύο ανοικτόχρωμες λωρίδες με στόματα.

Τα κουκουνάρια είναι δρυποειδή, με μήκος από 20 έως 25 χιλιοστόμετρα και σαρκώδες περισπέρμιο να περιβάλλει σχεδόν πλήρως το κάθε σπέρμα (σπόρο). Τα αρσενικά κουκουνάρια έχουν μήκος 10 έως 15 χιλιοστόμετρα και είναι λεπτότερα.

Το γένος ξεχωρίζει αρκετά εύκολα από τα είδη του γένους τάξος, από τα σαφώς μακρύτερα φύλλα και τους μεγάλους σπόρους του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Price, R.A.: «Generic and familial relationships of the Taxaceae from *rbc*L and *mat*K sequence comparisons» *Acta Hort.*, τόμ. 615, σσ. 235-237 (2003)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βάση δεδομένων των γυμνόσπερμων: ''Austrotaxus''

Κατηγορία:Ταξοειδή
Κατηγορία:Είδη προ απειλής (NT)
Κατηγορία:Νέα Καληδονία
Τράνι

Το **Τράνι** () είναι παραθαλάσσια πόλη και δήμος στην Απουλία, στη νότια Ιταλία. Είναι μία από τις πρωτεύουσες της επαρχίας Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι. Είναι κτισμένο επί της Αδριατικής, περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Μπάρι. Ο πληθυσμός του υπολογίζεται για το 2019 σε 55.771 κατοίκους.

Το Τράνι ταυτίζεται την αρχαία ρωμαϊκή πόλη *Turenum*. Άκμασε κατά τον Μεσαίωνα, την εποχή των Νορμανδών, ως εμπορικό λιμάνι με τη Μέση Ανατολή. Το Τράνι στο παρελθόν ήταν περιτοιχισμένο, αλλά πλέον τα τείχη και οι προμαχώνες έχουν γκρεμιστεί και σώζεται μόνο ένα οχυρό του 13ου αιώνα, το οποίο έχει αποκατασταθεί και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο. Κάποιοι δρόμοι γύρω από την εβραϊκή συνοικία διατηρούν τα μεσαιωνικά κτίριά τους, με διακόσμηση σε νορμανδικές επιρροές.

Ο καθεδρικός ναός του Τράνι είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο τον Προσκυνητή, έναν Έλληνα προσκυνητή ο οποίος πέθανε στο Τράνι το 1094, ενώ ήταν καθ'οδών για το προσκύνημά του στη Ρώμη. Ανακηρύχθηκε λίγα χρόνια αργότερα άγιος από τον Πάπα Ουρβανό Β΄. Ο ναός έχει ανεγερθεί σε θέση δίπλα στη θάλασσα και καθαγιάστηκε το 1143, πριν ολοκληρωθεί. Είναι τρίκογχη βασιλική κτισμένη από λευκό ντόπιο ασβεστόλιθο.

Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν ένα γοτθικό παλάτι κοντά στο λιμάνι, τον ρωμανικό ναό του Ονισάντι, του 12ου αιώνα, με ρωμανικό ανάγλυφο της Ανάληψης στο υπέρθυρο, και τους μεσαιωνικούς ναούς του Σαν Τζακόμο, Σαν Φραντσέσκο και Σαν Αντρέα. Η περιοχή του Τράνι παράγει κρασί, κυρίως μοσχάτο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του δήμου

κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Ελλάδα)

Η **7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού "Σαραντάπορος"** (7η Μ/Κ ΤΑΞ) ήταν ταξιαρχία μηχανοκίνητου πεζικού του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Έδρευε στο Στρατόπεδο «Υπτγου Δελαγραμμάτικα Νικόλαου» του Προβατώνα Έβρου και υπαγόταν στην 12η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού.  Έως και τα τέλη Αυγούστου 2024, Διοικητής της ήταν ο Ταξχος Στυλιανός Τίνανας.

H 7 Μ/Κ ΤΑΞ καταργήθηκε στη πράξη ως σχηματισμός τον Φεβρουάριο 2025, ενώ επίσημη τελετή για το κλείσιμό της ήτο να πραγματοποιηθεί στις 19 Αυγούστου 2025. Η τοπική κοινωνία και οι Εθνοφύλακες της περιοχής αντέδρασαν έντονα σε αυτή την απόφαση. 

## Σύνθημα
Η 7 Μ/Κ ΤΑΞ είχε ως σύνθημά της το *Ούκ ελλάττω παραδώσω*, που σημαίνει «Την πατρίδα δεν θα παραδώσω μικρότερη» και προέρχεται από τον όρκο των αρχαίων ΑΘηναίων στην θεά Αθηνά, ο οποίος συνεχίζεται ως εξής:

## Δομή
Η 7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού *"Σαραντάπορος"* (7η Μ/Κ ΤΑΞ *Σαραντάπορος*) αποτελούταν από:

* Τον Λόχο Στρατηγείου της Ταξιαρχίας (ΙΣΤ).
* Τον 7ο Λόχο Διαβιβάσεων (7 ΛΔΒ).
* Τον 7ο Λόχο Μηχανικού (7 ΛΜΧ).
* Τον 7ο Λόχο Αντιαρματικών (7 ΛΑΤ).
* Την 7η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων (7 ΕΜΑ).
* Την 131η Μοίρα Αυτοκινούμενου Πυροβολικού (131 Α/Κ ΜΜΠ).
* Το 561ο Τάγμα Μηχανοκίνητου Πεζικού (561 M/K ΤΠ).
* Το 641ο Τάγμα Πεζικού (641 ΤΠ).
* Το 642ο Τάγμα Μηχανοκίνητου Πεζικού (642 M/K ΤΠ).
* Το 7ο Τάγμα Υποστήριξης (7 TYΠ).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θράκη (διαμέρισμα)
Κατηγορία:Ταξιαρχίες της Ελλάδας
Έφη Ξένου

Η **Έφη Ξένου** (γεν. Παλαμά Καρδίτσας) είναι Ελληνίδα σκιτσογράφος. Σπούδασε νηπιαγωγός, δίδαξε για οκτώ χρόνια και τελείως τυχαία ήρθε σ' επαφή με το σκίτσο. Στο διάστημα αυτό μετά το Νηπιαγωγείο δούλευε παράλληλα σε ατελιέ γραφικών τεχνών κάνοντας εικονογραφήσεις διπλωμάτων και αφισών για πολλές αθλητικές διοργανώσεις,  εικονογραφήσεις παιδικών -και όχι μόνο- βιβλίων μέχρι και ιατρικό σχέδιο.

Παραιτήθηκε απ’ το Δημόσιο το 1996, φοίτησε στη σχολή Ορνεράκη ως το 1997, και μετά ήρθε στη ζωή της ο «Τύπος», και το γελοιογραφικό πορτρέτο.

Δούλεψε στην Εφημερίδα "Γνώση" για λίγους μήνες το 1998. Από το 1999 μέχρι το Φλεβάρη του 2007 στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ και την παραπολιτική στήλη «Πανδώρα» (που αγάπησε ιδιαίτερα), εικονογράφησε τα εξώφυλλα του

περιοδικού ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ  από το 2000 ως το 2004 και τη στήλη «Βηματοδότης» -και όχι μόνο- για το Κυριακάτικο ΒΗΜΑ.

Από τον Απρίλη του 2007 μέχρι τον Ιούνη του 2009 ήταν στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ. Επέστρεψε στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ το Σεπτέμβρη του 2009 και από τον Μάρτη του 2011 έως και σήμερα σκιτσογραφεί και στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Είναι μέλος της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων ενώ, ήταν αφιερωμένο σε αυτήν, το 14ο επεισόδιο της σειράς "Έλληνες Γελοιογράφοι".

Έχει λάβει μέρος σε αρκετές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει ζωγραφίσει μέχρι τώρα τουλάχιστον 12.000 πορτρέτα.

## Παραπομπές

#Cartoonists.gr
# BiblioNet.gr

## Σκίτσα & Τίτλοι

# (2016) Νανούρης, Δημήτρης, *Μετέωρος στο Μέγαρο Μαξίμου*, Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων [εικονογράφηση]
# (2011) *Γελοιογράφων μνημόνιο*, Άγκυρα [εικονογράφηση]
# (2009) Λυπουρλής, Δημήτριος Δ., 1934-2018, *Τα παραγγέλματα των επτά σοφών της ελληνικής αρχαιότητας*, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων [εικονογράφηση]
# (2007) *13 σκιτσογράφοι εμπνέονται από την ελιά*, Υπουργείο Πολιτισμού [εικονογράφηση]
# (2005) *Έκθεση πολιτικής γελοιογραφίας*, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων [εικονογράφηση]
# (1997) Μπαρτζιώκας, Ηλίας, *Η Φλογερή και το Αγόρι που μέσα του κατοίκησε ο άνεμος*, Ίδμων [εικονογράφηση]
# (1997) Αναστασιάδης, Βασίλης Κ., *Παιδική σκηνή*, Ατραπός [εικονογράφηση]
# (1997) Αναστασιάδης, Βασίλης Κ., *Παιδική σκηνή 2*, Ατραπός [εικονογράφηση]
# Σκίτσα στα "ΤΑ ΝΕΑ": *[https://www.tanea.gr/category/skitsa/tis-efis-ksenou/ εδώ]*

## Συνεντεύξεις

# Webtv.ert.gr

## Εκθέσεις

# IANOS Cafe - 35+3 Μορφές του Λόγου

Κατηγορία:Έλληνες σκιτσογράφοι
Άντρια

Η **Άντρια** () είναι πόλη και δήμος στην Απουλία, στη νότια Ιταλία. Είναι μία από τις πρωτεύουσες της επαρχίας Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται για το 2019 σε 99.402 κατοίκους, γεγονός που την κατατάσσει ως τον τέταρτο πολυπληθέστερο δήμο της Απουλίας, μετά το Μπάρι, τον Τάραντα και τη Φότζα.

Η Άντρια απέκτησε καθεστώς πόλης το 1046 από τον Πετρόνιο του Τράνι, τον πρώτο Νορμανδό κόμη της Άντρια. Επίσης ήταν αγαπημένος τόπος διαμονής του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄, ο οποίος έκτισε τον 13ο αιώνα περίπου 15 χιλιόμετρα νότια από την πόλη το Καστέλ ντελ Μόντε, με το χαρακτηριστικό οκτάγωνο σχήμα του. Το Καστέλ ντελ Μόντε αποτελεί από το 1996 μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Άλλα αξιοθέατα στην πόλη περιλαμβάνουν τον καθεδρικό ναό, του 12ου αιώνα, το δουκικό παλάτι και τους μεσαιωνικούς ναούς Σαν Ντομένικο, Σαν Αγκουστίνο, Σαν Φρανσέσκο και Σαν Νίκολα ντι Μύρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα του δήμου

κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ

thumb|230px|Ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο κάτοχος του ρεκόρ από το 2021.
Ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σημείωσε 50 γκολ με εθνική ομάδα ήταν ο Ούγγρος Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος. Πέτυχε το 50ό γκολ του σε αγώνα απέναντι στην Αυστρία στις 5 Νοεμβρίου 1916. Συνολικά σημείωσε 59 γκολ σε 68 αναμετρήσεις. Ο Φέρεντς Πούσκας, επίσης Ούγγρος, ήταν ο επόμενος κάτοχος της καλύτερης επίδοσης από το 1953. Το 50ό του γκολ ήρθε στις 24 Ιουλίου 1952 στον αγώνα με την Τουρκία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952, ενώ κάτοχος του ρεκόρ έγινε στις 25 Νοεμβρίου 1953 στο ιστορικό παιχνίδι με την Αγγλία (3–6). Ο Πούσκας σημείωσε συνολικά 84 γκολ με την Ουγγαρία. Παρέμεινε ο κορυφαίος σκόρερ εθνικών ομάδων για άλλα 47 χρόνια μετά το 84ο του γκολ το 1956 με αντίπαλο την Αυστρία, μέχρι που ο Ιρανός Αλί Νταεΐ κατέρριψε το ρεκόρ μετά την επίτευξη του 85ου του γκολ απέναντι στο Λίβανο στις 28 Νοεμβρίου 2003. Το ρεκόρ του Νταεΐ με 109 γκολ ισοφαρίστηκε στις 23 Ιουνίου 2021 από τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Ο Πορτογάλος έγινε ο ποδοσφαιριστής με τα περισσότερα γκολ (111), μετά τα δύο τέρματα που σημείωσε την 1η Σεπτεμβρίου 2021 με αντίπαλο την Ιρλανδία.

## Κατάταξη

Τα στοιχεία είναι ακριβή έως 1 Απριλίου 2026.

Οι ποδοσφαιριστές που είναι ακόμα ενεργοί με την εθνική ομάδα υποδεικνύονται με **έντονα** γράμματα.

## Ανά εθνικότητα

**Ο όρος «εθνικότητα» σε αυτήν την ενότητα αναφέρεται στο-α έθνος-η που εκπροσώπησε ο παίκτης (η εθνική ομάδα ή οι εθνικές ομάδες που αγωνίστηκε), όχι στην εθνικότητά του ή την-ις υπηκοότητά-ές του.*

## Ανά συνομοσπονδία

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ σε επίσημους αγώνες
* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τα περισσότερα τέρματα πρωταθλήματος
* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές
* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις
* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
* Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ τρικ

## Παραπομπές


## Πηγές
* RSSSF – International Goals: Players with 30 or More Goals (Διεθνή Γκολ: Παίκτες με 30 ή Περισσότερα Γκολ) (στα αγγλικά)

__FORCETOC__

Διεθνη γκολ
Χαβιέρ Εστράδα Φερνάντεθ

Ο **Χαβιέρ Εστράδα Φερνάντεθ** (ισπανικά *Xavier Estrada Fernández*, γενν. στις 27 Ιανουαρίου 1976) είναι Ισπανός επαγγελματίας διαιτητής ποδοσφαίρου. Είναι πλήρης διεθνής για τη FIFA από το 2011.

## Σταδιοδρομία
Στις 24 Μαΐου 2019 ο Φερνάντεθ διαιτήτευσε τον αγώνα μεταξύ Αραράτ-Αρμενία και Αρτάχ για το Πρωτάθλημα Αρμενίας. 

Στις 4 Μαρτίου 2020, διαιτήτευσε τον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας μεταξύ ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο BDFútbol 
* Προφίλ στο Transfermarkt.com 

Κατηγορία:Ισπανοί διαιτητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Μπαρλέτα

Η **Μπαρλέτα** (, , αρχ. ελλ.: *Βάρδουλος*) είναι παραθαλάσσια πόλη και δήμος στην Απουλία, στη νότια Ιταλία. Είναι μία από τις πρωτεύουσες της επαρχίας Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται για το 2019 σε 94.381 κατοίκους. Είναι κτισμένο στις εκβολές του Οφάντο στην Αδριατική.

## Ιστορία
thumb|left|220px|Το κάστρο της Μπαρλέτα.
Η πόλη έχει ταυτιστεί με τη ρωμαϊκή πόλη Βάρδουλος (*Bardulos*), η οποία αναφέρεται σε χάρτες της ύστερης αρχαιότητας, όπως ο χάρτης του Πόιτινγκερ. Η σημερινή πόλη δημιουργήθηκε τον 10ο αιώνα και την εποχή των Νορμανδών εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο και οχυρώθηκε. Η πόλη άκμασε τον 14ο και 15ο αιώνα, επί εξουσίας των Ανδεναυγών και των Ισπανών. 

Το 1503 δόθηκε μονομαχία ανάμεσα σε Γάλλους και Ιταλούς ιππότες, αφότου ένας μεθυσμένος Γάλλος προκάλεσε τους Ιταλούς. Η μονομαχία έληξε με νίκη των Ιταλών. Το γεγονός έγινε γνωστό ως η μονομαχία της Μπαρλέτα (disfida di Barletta). Το γεγονός διέσωσε ο Μάσιμο ντ'Ατζέλιο. Η πόλη τον 17ο και 18ο αιώνα πέρασε περίοδο παρακμής, πρωτού ανακάμψει μετά τους Ναπολεόντιους πολέμους.

Σήμερα η Μπαρλέτα είναι σημαντικό αγροτικό κέντρο, με κύρια προϊόντα το κρασί, τις ελιές, τα αμύγδαλα και τα φρούτα. Επίσης στην πόλη βρίσκονται βιομηχανίες χημικών, ηλεκτρικών, ξυλείας και δερμάτων. Επίσης, η πόλη διαθέτει εμπορικό λιμάνι με σημαντικό αλιευτικό στόλο.

## Αξιοθέατα
Ο γοτθικός ναός του Παναγίου Τάφου κτίστηκε στα τέλη του 12ου αιώνα, ενώ και ο ρωμανικού ρυθμού καθεδρικός ναός άρχισε να κτίζεται εκείνη την περίοδο, αλλά επεκτάθηκε αργότερα. Μπροστά στον ναό του Παναγίου Τάφου βρίσκεται ένας υπερμεγέθης μπρούτζινος ανδριάντας ύψους 5 μέτρων, ο οποίος απεικονίζει ένα ανατολικό Ρωμαίο Αυτοκράτορα, ο οποίος παραδοσιακά ταυτίζεται με τον Ηράκλειο. Κοντά στον καθεδρικό βρίσκεται το κάστρο της πόλης. Το κάστρο κτίστηκε από τους Νορμανδούς και επεκτάθηκε το 1536, επί Καρόλου Κουίντου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Ιστοσελίδα του δήμου

κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Έμμα Μάκεϊ

Η **Έμμα Μάργκαρετ Μαρί Τασάρ-Μάκεϊ** (*Emma Margaret Marie Tachard-Mackey*) είναι Γαλλίδα και Βρετανίδα ηθοποιός. Από το 2019, έχει πρωταγωνιστήσει ως Maeve Wiley (Μέιβ Γουάιλι) στη κωμική-δραματική σειρά του Netflix, *[[Sex Education (σειρά)|Sex Education]]*. 

## Πρώιμη ζωή
Η Μάκεϊ γεννήθηκε στο Λε Μαν, από Γάλλο πατέρα και Αγγλίδα μητέρα. Ο πατέρας της είναι διευθυντής σχολείου. Μεγάλωσε στο Σαμπλέ-σουρ-Σαρτ και έλαβε το *[[μπακαλορεά]]* της το 2013. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Αγγλία για να μελετήσει αγγλική Γλώσσα και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Ληντς, από το οποίο αποφοίτησε το 2016. Η Μάκεϊ ζει στο Λονδίνο. 

## Σταδιοδρομία
Η Μάκεϊ πρωταγωνιστεί στην κωμική-δραματική σειρά του Netflix *Sex Education* (2019-παρόν) ως Maeve Wiley (Μέιβ Γουάιλι), ένα γρήγορο πνευματώδη και επιχειρηματικά σκεπτόμενο «κακό κορίτσι», που πείθει έναν συμμαθητή της να ξεκινήσει μία υπόγεια επιχείρηση σεξουαλικής θεραπείας στο σχολείο τους. Το *Sex Education* είναι η πρώτη μεγάλη τηλεοπτική σειρά της Μάκεϊ, η οποία έχει λάβει θετική κριτική για την επίδοσή της. 

## Φιλμογραφία

### Ταινία

### Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Γάλλοι αγγλικής καταγωγής
Κατηγορία:Βρετανοί γαλλικής καταγωγής
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Βρετανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βρετανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Ληντς
Σταύρος Καπλανίδης

Ο **Σταύρος Καπλανίδης** ήταν σημαντικός Έλληνας σκηνοθέτης.

## Βιογραφία
Αφού πήγε στη Γαλλία και σπούδασε κινηματογράφο, και εργάστηκε στο Παρίσι μέχρι το 1975, επέστρεψε στην Ελλάδα. Εργάστηκε αρχικά ως βοηθός σκηνοθέτη, και αργότερα σκηνοθέτησε ο ίδιος έργα. Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Κινηματογραφίας του YΠΠO και του Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Πέθανε από καρκίνο.

## Βραβεία και διακρίσεις
Ο Καπλανίδης βραβεύτηκε με το βραβείο κοινού στο 9ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το 2007. Στο 35ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, του απονεμήθηκε ειδική μνεία για το θέμα της ταινίας του *Σταύρος Τορνές: Ο φτωχός κυνηγός του νότου*.******

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Πηγές
* https://www.voria.gr/article/pethane-o-skinothetis-stavros-kaplanidis---edine-machi-me-ton-karkino

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Ανρί Ντεκουέν

Ο **Ανρί Ντεκουέν** (γαλλικά: Henri Decoin (18 Μαρτίου 1890 - 4 Ιουλίου 1969) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και
σεναριογράφος, ο οποίος σκηνοθέτησε περισσότερες από 50 ταινίες μεταξύ 1933 και 1964. Ήταν επίσης κολυμβητής που κέρδισε τον εθνικό τίτλο το 1911 και κατείχε το εθνικό ρεκόρ στα 500 m freestyle. Συμμετείχε στο 400 μέτρα freestyle στους θερινούς Ολυμπιακούς του 1908 και στο
τουρνουά υδατοσφαίρισης στους θερινούς Ολυμπιακούς του 1912.

## Πρώτα χρόνια

## Καριέρα
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ο Ντεκόιν υπηρέτησε ως πιλότος. Στη συνέχεια εργάστηκε ως αθλητικός δημοσιογράφος για τις εφημερίδες  L'Auto, L'Intransigeant και Paris-Soir. Το 1926  εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο, επηρεασμένο από το κίνημα του Ντανταϊσμού, το πειραματικό και βραβευμένο Quinze Combats (Δεκαπέντε Γύροι), το οποίο αναφέρεται σε έναν αγώνας πυγμαχίας όπου παρατηρείται υποκειμενικά από έναν μπόξερ. Το 1933 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία Les requins du pétrole (Οι καρχαρίες του πετρελαίου).

Ήταν γνωστός για την σκηνοθεσία ταινιών πολλών ειδών: ιστορικών όπως The Iron Mask (1962), ψυχολογικών δραμάτων Green Domino
(1935) (όπου συναντήθηκε για
πρώτη φορά με τη δεύτερη γυναίκα του, τη Ντανιέλ Νταριέ), κατασκοπικών όπως η Cat (1958) και αστυνομικών όπως η Επιδρομή σε κύκλωμα ναρκωτικών (1955). Συνεργάστηκε με αστέρες του γαλλικού κινηματογράφου όπως ο Ζαν Μαρέ, ο Λίνο Βεντούρα, η Ζαν Μορό και ο Ζαν Γκαμπέν.

## Φιλμογραφία
* *[[His Highness Love]]* (1931)
* *[[The Unknown Singer (1931 film)|The Unknown Singer]]* (1931)
* *[[Sailor's Song (film)|Sailor's Song]]* (1932)
* *[[The Oil Sharks]]* (1933)
* *[[Gold in the Street]]* (1934)
* *[[The Green Domino]]* (1935)
* *[[Return at Dawn]]* (1938)
* *[[Abused Confidence]]* (1938)
**[[Beating Heart (1940 film)|Beating Heart]]* (1940)
* *[[Premier rendez-vous|Her First Affair]]* (1941)
* *[[Annette and the Blonde Woman]]* (1942)
* *[[The Benefactor (1942 film)|The Benefactor]]* (1942)
* *[[I Am with You (film)|I Am with You]]* (1943)
* *[[Les Amants du pont Saint-Jean]]* (1947)
* *[[Αγάπη και έγκλημα σμίγουν τα μεσάνυχτα ]]* (1949)
* *[[Au grand balcon]]* (1949)
* *[[Clara de Montargis]]* (1951)
* *[[La Vérité sur Bébé Donge|The Truth About Bebe Donge]]* (1952)
* *[[Dortoir des grandes]]* (1953)
* *[[Lovers of Toledo]]* (1953)
* *[[One Step to Eternity]]* (1954)
* *[[Les Intrigantes]]* (1954) 
* *[[Άνθρωποι της νύχτας]]* (1955)
* *[[L'Affaire des poisons]]* (1955)
* *[[Folies-Bergère]]* (1957)
* *[[Burning Fuse]]* (1957)
* *[[The Cat (1958 film)|The Cat]]* (1958)
* *[[Pourquoi viens-tu si tard?]]* (1959)
* *[[The Cat Shows Her Claws]]* (1960)
* *[[Where the Truth Lies (1962 film)|Where the Truth Lies]]* (1962)
* *[[Casablanca, Nest of Spies]]* (1963)
* *[[Les Parias de la gloire]]* (1964)
* *[[Nick Carter va tout casser]]* (1964)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Γάλλοι υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Μάρκος Ακτώριος Νάσων

Ο **Μάρκος Ακτώριος Νάσων** (λατιν. *Marcus Actorius Naso*) ήταν Ρωμαίος ιστορικός συγγραφέας, το όνομα του οποίου όμως είναι γνωστό μόνο από δευτερογενείς πηγές. Φέρεται ότι συνέγραψε βιογραφία του Ιουλίου Καίσαρα, στην εποχή του οποίου έζησε, ή μία ιστορία της ίδιας εποχής, που μνημονεύεται από τον Σουητώνιο. Από τον τρόπο με τον οποίο αναφέρεται ο Σουητώνιος στον Ακτώριο, φαίνεται ακριβώς ότι ο Ακτώριος ήταν σύγχρονος του Ιουλίου Καίσαρα.

Παρά το ότι τα έργα του έχουν χαθεί και τα δεδομένα είναι ελάχιστα, φαίνεται πιθανό ότι ο Μάρκος Ακτώριος Νάσων ήταν επικριτής του Καίσαρα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3

Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Κατηγορία:Βιογράφοι της Αρχαιότητας
Σκουαλένιο

thumb|250px|Η χημική δομή του σκουαλένιου
Το **σκουαλένιο** είναι οργανική χημική ένωση που βρίσκεται στη φύση. Αρχικώς εξαγόταν από το έλαιο του ήπατος καρχαριών, από όπου και η ονομασία της (από τη λατινική λέξη *Squalus* = καρχαρίας), αλλά υπάρχει και σε φυτικά έλαια, όπως στους σπόρους του αμαράνθου και στις ελιές. Κύτταρα μαγιάς έχουν τροποποιηθεί γενετικά, έτσι ώστε να παράγουν εμπορικώς χρήσιμες ποσότητες συνθετικού *[[Σκουαλάνιο|σκουαλανίου]]*.

Στην πραγματικότητα όλα τα φυτά και ζώα, όπως και ο ανθρώπινος οργανισμός, παράγουν σκουαλένιο ως μία βιοχημικά ενδιάμεση ουσία. Αν και δεν είναι πολύ γνωστή ως ονομασία, η χημική αυτή ένωση είναι η πρόδρομη για τη σύνθεση όλων ανεξαιρέτως των στεροειδών, και όλων των φυτικών και ζωικών στερολών (π.χ. της χοληστερόλης). Από χημική άποψη το σκουαλένιο είναι υδρογονάνθρακας και τριτερπένιο με μοριακό χημικό τύπο C30H50.

## Ρόλος στη σύνθεση των στεροειδών
Η οξείδωση του ενός από τους ακραίους διπλούς δεσμούς του σκουαλενίου (με το ένζυμο μονοοξυγενάση του σκουαλενίου) δίνει οξείδιο του σκουαλενίου (2,3-οξειδοσκουαλένιο), το οποίο κυκλοποιείται από άλλα ένζυμα δίνοντας λανοστερόλη (στα ζώα και στον άνθρωπο), η οποία κατόπιν μετατρέπεται σε χοληστερόλη και στεροειδείς ορμόνες. Στα φυτά, το σκουαλένιο είναι η πρόδρομη ένωση της στιγμαστερόλης, ενώ σε μερικούς μύκητες είναι η πρόδρομη ένωση της εργοστερόλης. Ωστόσο τα κυανοπράσινα φύκη και ορισμένα βακτήρια δεν συνθέτουν σκουαλένιο και πρέπει να το προσλαμβάνουν από το περιβάλλον στον βαθμό που το χρειάζονται.

## Βιοσύνθεση
Δύο μόρια πυροφωσφορικής φαρνεσύλης συμπυκνώνονται με αναγωγή από NADPH σχηματίζοντας ένα μόριο σκουαλενίου, με κατάλυση από το ένζυμο *[[συνθετάση του σκουαλενίου]]*.

705px

## Το σκουαλένιο των καρχαριών
Το σκουαλένιο είναι μια ουσία μικρής πυκνότητας, που αποθηκεύεται συχνά στα σώματα χονδριχθύων όπως είναι οι καρχαρίες, οι οποίοι δεν έχουν νηκτική κύστη και πρέπει έτσι να μειώνουν τη μέση πυκνότητα του σώματός τους με λίπη και έλαια. Το σκουαλένιο, που αποθηκεύεται κυρίως στο ήπαρ, είναι ελαφρότερο από το νερό, με πυκνότητα 0,855 γραμμάριο ανά κυβικό εκατοστό. Πρόσφατα άρχισε να συνηθίζεται το κυνήγι καρχαριών για την παραγωγή από το ήπαρ τους συμπληρωμάτων υγιεινής διατροφής με σκουαλένιο. Οικολογικές και άλλες ανησυχίες σχετικώς με την αλιεία των καρχαριών έχουν δώσει κίνητρα για την εξαγωγή του από φυτικές πηγές ή από βιοσυνθετικές διαδικασίες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φασματογράφημα μάζας του σκουαλενίου

Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή
Κατηγορία:Υδρογονάνθρακες