open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παχώμιος Α΄

Ο **Παχώμιος Α΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1503-1504 και 1504-1513.

## Βιογραφία
Πριν εκλεγεί, διετέλεσε Μητροπολίτης Ζιχνών. Όταν ο Πατριάρχης Ιωακείμ Α' καθαιρέθηκε το 1502, οι ηγεμόνες της Βλαχίας, που είχαν μεγάλη επιρροή στις υποθέσεις του Πατριαρχείου, υποστήριξαν την επανεκλογή του πρώην Πατριάρχη Νήφωνα Β', ο οποίος όμως αρνήθηκε. Έτσι υποστήριξαν τον Παχώμιο, ο οποίος εξελέγη στις αρχές του 1503.

Μετά την εκλογή του στον Οικουμενικό Θρόνο, πολεμήθηκε σφοδρά από υποστηρικτές του Πατριάρχη Ιωακείμ Α΄ και το 1504 εκθρονίστηκε, καθώς δεν κατάφερε να καλύψει τις οικονομικές υποχρεώσεις του Πατριαρχείου. Πατριάρχης ξαναέγινε ο Ιωακείμ καταβάλλοντας 3500 φλουριά, πέθανε όμως το ίδιο έτος, και έτσι ο Παχώμιος επανήλθε στο Θρόνο.

Κατά τη δεύτερη Πατριαρχία του απασχολήθηκε με την επίλυση του θέματος του Αρσένιου Αποστόλη. Το 1506, η Ρωμαϊκή Κουρία τον διόρισε Μητροπολίτη Μονεμβασίας. Ο Αρσένιος μετέβη στην Ενετοκρατούμενη τότε Μονεμβασία και, διώχνοντας μετά βίας τον νόμιμο ορθόδοξο ποιμένα, αυτοχειροτονήθηκε Μητροπολίτης Μονεμβασίας, δηλώνοντας ότι είναι σε κοινωνία παράλληλα, τόσο με τον Πάπα της Ρώμης, όσο και με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ο Πατριάρχης Παχώμιος τον κάλεσε να παραιτηθεί, αλλά ο Αρσένιος συνέχισε χειροτονώντας αναγνώστες, υποδιακόνους, διακόνους και ιερείς, και έκανε όλα τα αρχιερατικά. Το ζήτημα συνεχίστηκε για περισσότερα από δύο χρόνια μέχρι τον Ιούνιο του 1509, οπότε ο Παχώμιος αφόρισε τον Αρσένιο. 

thumb|right|260px|Ο ναός της Παμμακαρίστου στην Κωνσταντινούπολη.
Παράλληλα, ο Παχώμιος προσπάθησε να επιλύσει το οικονομικό πρόβλημα του Πατριαρχείου με περιοδείες στις παραδουνάβιες ηγεμονίες της Μολδαβίας και της Βλαχίας. Επιστρέφοντας από μια τέτοια περιοδεία, λέγεται ότι δηλητηριάστηκε από τον υπηρέτη του Θεόδουλο και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις αρχές του 1513. Ετάφη έξω από το ναό της Παμμακαρίστου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ζιχνών και Νευροκοπίου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Γαριβαλδινοί

thumb|right|410px|Σώμα Γαριβαλδίνων στον Αμυντικό Στρατώνα Άρτας, 1897.
**Γαριβαλδινοί** ή **Γαριβάλδηδες** ονομάζονταν Ιταλοί πολεμιστές που συγκρότησαν εθελοντικό στρατιωτικό σώμα λεγόμενο άλλοτε «Φάλαγγα Γαριβαλδινών» ή «Τάγμα Γαριβαλδινών». Λέγονταν επίσης και *ερυθροχίτωνες* από το χρώμα του χιτωνίου που έφεραν. Το όνομά τους προέρχεται από τον ιδρυτή του εθελοντικού αυτού σώματος τον Ιταλό πατριώτη Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι που το συγκρότησε το 1862 κατά την εκστρατεία κατά του Παπικού κράτους.
Καταστατική αρχή του εθελοντικού αυτού σώματος ήταν να σπεύδουν και να μάχονται στο πλευρό των υπέρ της ελευθερίας πολεμούντων. Έτσι κατά καιρούς τμήματα αυτού του σώματος πολέμησαν υπό τον Γαριβάλδη και τους απογόνους του στον πόλεμο κατά της Αυστρίας το 1866, κατά της Ρώμης το 1867 και στο Γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870.

Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ο γιος του Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι, ο Ριτσιότι Γκαριμπάλντι έσπευσε στην Ελλάδα στο πλευρό των Ελλήνων με δύναμη 800 ανδρών οι οποίοι και έλαβαν μέρος στη μάχη του Δομοκού (5-5-1897). Επίσης κατά τον Α' Βαλκανικό πόλεμο του 1912 ο από του 1897 Έλληνας λοχαγός των Γαριβαλδινών Αλέξανδρος Ρώμας σχημάτισε «φάλαγγα εξ Ελλήνων ερυθροχιτώνων» που θα ενώνονταν με αντίστοιχο τάγμα Ιταλών Γαριβαλδινών που έσπευδαν και πάλι στην Ελλάδα. 

Μετά τη συγκρότηση της νέας φάλαγγας αυτή προωθήθηκε στο μέτωπο όπου και διακρίθηκε στη μάχη του Δρίσκου, στην Ήπειρο, εναντίον μεγαλύτερης εχθρικής πίεσης. Στη διάρκεια όμως της υποχώρησης η φάλαγγα υπέστη μεγάλες απώλειες, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Κερκυραίος εθελοντής τότε ποιητής Λορέντζος Μαβίλης που έπεσε υπέρ της πατρίδας.

Παραταύτα δύο χρόνια αργότερα το 1914 πάλι σώμα Ελλήνων Γαριβαλδινών (ερυθροχιτώνων) έδρασε υπό τον Αλέξανδρο Ρώμα στη περιοχή της αυτόνομης πλέον Ηπείρου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτικοί του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας
Κατηγορία:Στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Μάξιμος Δ΄

Ο **Μάξιμος Δ΄** (ο λεγόμενος *Μανασσής*) διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1491-1497.

## Βιογραφικά στοιχεία
Εκάρη μοναχός με το όνομα Μανασσής και μόναζε στην Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους. Ήταν ηγούμενος της μονής όταν εξελέγη το 1486, επί Πατριαρχίας Συμεών, Μητροπολίτης Σερρών. Εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης στις αρχές του 1491 και άλλαξε το όνομά του σε Μάξιμος.

Ως Πατριάρχης υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των Ορθοδόξων που ζούσαν στα εδάφη της Γαληνοτάτης Βενετικής Δημοκρατίας. Κατά την Πατριαρχία του αντιμετώπισε αντιδράσεις του ποιμνίου του, ενεπλάκη σε διένεξη με κάποιον αγιορείτη μοναχό Γαβριήλ και τελικά οδηγήθηκε σε παραίτηση το 1497. Μετά την παραίτησή του συνέχισε όμως να ασχολείται ενεργά με τα εκκλησιαστικά πράγματα, μάλιστα συνωμοτούσε και κατά του διαδόχου του Νήφωνα Β΄, επί των ημερών της Πατριαρχίας του οποίου εξαναγκάστηκε να αποσυρθεί ξανά στην Μονή Βατοπεδίου, όπου και πέθανε το 1502. Το λείψανό του μεταφέρθηκε στη Σουστάσα της Βουκοβίνας, όπου κτίστηκε και ναός στο όνομά του.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* Ιερά Μητρόπολις Σερρών και Νιγρίτης
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Σερρών
Κατηγορία:Βατοπεδινοί
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Ιωακείμ Α΄

Ο **Ιωακείμ Α΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης δύο φορές: αρχικά την περίοδο 1498-1502 και κατόπιν το 1504.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πριν από την εκλογή του ήταν Μητροπολίτης Δράμας, νέος, όχι ιδιαίτερα μορφωμένος, αλλά ενάρετος και αγαπητός στον λαό. 

Το φθινόπωρο του 1498 εξελέγη Πατριάρχης με την υποστήριξη του Κωνσταντίνου Β΄ της Γεωργίας, διαδεχόμενος τον Νήφωνα, ο οποίος είχε την στήριξη των ηγεμόνων της Βλαχίας. Ήταν λόγιος Πατριάρχης και διακρίθηκε για την προσφορά του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μετά την εκλογή του περιόδευσε σε διάφορες επαρχίες και το 1500 πήγε στην Ιβηρία (Γεωργία).

Χάρη στις ραδιουργίες του φιλόδοξου Μητροπολίτη Σηλυβρίας, υπέπεσε στη δυσμένεια του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄. Το 1502, όταν ο Σουλτάνος βρέθηκε στο προάστιο του Χρυσοκεράμου είδε ένα νέο κεραμοσκεπές κτίριο, και μόλις πληροφορήθηκε ότι ήταν χριστιανικός ναός που ανεγέρθηκε χωρίς την άδειά του, εξοργίστηκε και διέταξε την απομάκρυνση του Πατριάρχη Ιωακείμ.

Στο Θρόνο εκλήθη ο Νήφων Β΄, ο οποίος όμως δεν αποδέχτηκε την εκλογή του. Στις αρχές του 1503 εξελέγη Πατριάρχης ο Παχώμιος Α΄, αλλά στις αρχές του 1504 επανεξελέγη ο Ιωακείμ, καθώς κύκλοι προσκείμενοι σε αυτόν προσέφεραν στο Σουλτάνο μεγαλύτερο χαράτσι από αυτό που προσέφερε ο Μητροπολίτης Σηλυβρίας. Τη δεύτερη φορά παρέμεινε στο Θρόνο για μικρό διάστημα, κατά τη διάρκεια του οποίου ταξίδεψε βόρεια με σκοπό να αποκαταστήσει φιλικές σχέσεις με πολιτικούς του εχθρούς. Όμως, τόσο ο Ράντου Δ΄ της Βλαχίας, όσο και ο Μπογδάν Γ΄ ο Μονόφθαλμος της Μολδαβίας αρνήθηκαν να συμφιλιωθούν μαζί του.

Πέθανε την ίδια χρονιά (1504) κατά τη διάρκεια αυτών των περιοδειών του, στο Τιργκόβιστε ή στη Σιλίστρα και τον διαδέχτηκε εκ νέου ο Παχώμιος. Ετάφη στην Μονή Ντεάλου στο Τιργκόβιστε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Ιωακειμ Α
Κατηγορία:Μητροπολίτες Δράμας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Παναγιούδα Λέσβου

Η **Παναγιούδα** είναι ένα σχετικά μικρό παραθαλάσσιο χωριό της Λέσβου σε υψόμετρο 10 μέτρα, 6 χλμ. βόρεια της πόλης της Μυτιλήνης. Το 2011 είχε πληθυσμό 906 κατοίκους. Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι το ψάρεμα. Υπάρχουν σαν αξιοθέατα ο **Ι.Ν. των Γενεθλίων της Θεοτόκου**, αναπαλαιωμένα παλιά ελαιοτριβεία, καθώς και η πλακόστρωτη παραλιακή οδός κατά μήκος του μικρού λιμανιού της. Το χωριό χαρακτηρίζεται για τη σχεδόν εξ' ολοκλήρου ορθοτετραγωνική καταταξή του.

## Ιστορία
Η Παναγιούδα αρχικά ήταν ένας προσφυγικός οικισμός εσω-νησιωτικής, άλλα και αργότερα Μικρασιατικής, προσφυγιάς. Άρχισε να χτίζεται το 1867 από πρόσφυγες-κατοίκους του γειτονικού οικισμού του Αφάλωνα, καθώς τότε ένας μεγάλος σεισμός κατέστρεψε πολλές απ' τις κατοικίες τους στο χωριό. O νεόδμητος αυτός οικισμός ονομάστηκε τότε "Νεοχώριον" ή "Νέος Αφάλων". Το 1874, καταγράφονται 40 σπίτια και το 1908 60 οικογένειες. Αρκετά αργότερα, το 1922, υπήρχε μεγάλη εισροή προσφύγων από τα απέναντι Μικρασιατικά παράλια και έκτισαν τα σπίτια τους, δημιουργώντας τον σημερινό "Οικισμό Αλιέων" ή "Συνοικισμό". Το 1971 απογράφηκαν στη Παναγιούδα 707 κάτοικοι και το 2001 είχε 705.

## Περιγραφή
Στα βόρεια όρια της Παναγιούδας, υπάρχει ο συνοικισμός "Καλαμιάρης", όπου η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων έκτισε προσφυγικό συνοικισμό. Από εκεί κατάγεται ο Παναγιώτης Αλεπουδέλλης, πατέρας του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη. Αξιοσημείωτοι είναι διάφοροι ονομαστοί τριώροφοι ή δυόροφοι **Πύργοι** (κατοικίες), κτισμένοι στις αρχές του 20ου αιώνα. Στο ίδιο μέρος υπάρχει και το σχετικά άγνωστο Φοινικόδασος Καλαμιάρης, γνωστό και ως *Φοινικόδασος της Παναγιούδας*, αποτελούμενο από Phoenix canariensis.

Κοντά στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ένα γήπεδο.

Το χωριό οφείλει το όνομα του στον ναό της **Γεννήσεως της Θεοτόκου.** Αυτός ο ναός χτίστηκε το 1896 από τον μεγάλο Λέσβιο αρχιτέκτονα της εποχής, τον Αργύρη Αδαλή, με γοτθικού ρυθμού τρούλο, κτισμένο παρόμοια με του Αγίου Θεράποντος στην Μυτιλήνη και των Ταξιαρχών στο Καγιάνι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Ραφαήλ Α΄

Ο **Ραφαήλ Α΄**, ο λεγόμενος *Τριβαλός*, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1475-1476.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν Σέρβος μοναχός και εξελέγη Πατριάρχης με ενέργειες του Σουλτάνου Μωάμεθ του Πορθητή κατόπιν μεσολάβησης της μητέρας του, Μάρας Μπράνκοβιτς. Ο Ραφαήλ του προσέφερε πεσκέσι, πέραν των δύο χιλιάδων φλουριών που καταβάλλονταν ετησίως, άλλα χίλια εφάπαξ, εκ των οποίων πεντακόσια (κατ'άλλους επτακόσια) μετρητοίς και άλλα πεντακόσια με χρεωστική επιστολή. Επειδή δεν μιλούσε καθόλου ελληνικά και, σύμφωνα με (ενδεχομένως κάπως προκατειλημμένες) μαρτυρίες της εποχής, ήταν γενικώς απαίδευτος, ανίκανος, χυδαίος, και μέθυσος, εξαρτημένος από το αλκοόλ, ο Μητροπολίτης Ηρακλείας δήλωσε ασθένεια, προκειμένου να μη συμπράξει στην εκλογή του. Έτσι χειροτονήθηκε από τον Μητροπολίτη Αγκύρας, κατόπιν πιέσεων.

Αναφέρεται ότι χειροτονούσε καθαιρεμένους και έδινε οφφίκια έναντι χρημάτων, όπως και ότι δεν ήταν σε θέση να παρακολουθήσει τις ακολουθίες, σε πολλές από τις οποίες προσερχόταν σε κατάσταση μέθης. Μάλιστα, την Μεγάλη Πέμπτη του 1475, έπεσε από τα χέρια του η ποιμαντορική ράβδος και έσπασε. Εκτός αυτού, δεν μπορούσε να συνεργαστεί με τους Μητροπολίτες Ηρακλείας, Καισαρείας, Εφέσου, και άλλους, με αποτέλεσμα να καθίσταται προβληματική η Πατριαρχία του. Καθαιρέθηκε στις αρχές του 1476 με ενέργειες ισχυρών Ελλήνων αρχόντων της Κωνσταντινούπολης, με το επιχείρημα ότι ήταν «Σκυθογενής» και Τριβαλλός (δηλ. Σλάβος και Σέρβος), ότι ήταν μέθυσος, ότι είχε ανέβει στο θρόνο με επέμβαση των Οθωμανών, και επειδή «δεν εγρίκα ρωμαίικα, μόνο σέρβικα». Ο Αθανάσιος Κομνηνός Υψηλάντης (1870) αναφέρει ότι η καθαίρεση έγινε επειδή δεν μπορούσε να συγκεντρώσει τα πεντακόσια φλουριά, τα οποία είχε υποσχεθεί με την εκλογή του και κανείς από τους Έλληνες άρχοντες δεν τον βοήθησε να το κάνει. Πέθανε την ίδια χρονιά στη φυλακή.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 44, σελ. 439
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Σέρβοι ιεράρχες
Μυρεψός

**Μυρεψός** ήταν τιμητικός τίτλος, ο οποίος αποδιδόταν κατά τους βυζαντινούς χρόνους σε γιατρούς.

Ο τίτλος αυτός διατηρείται μέχρι και σήμερα και απονέμεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στην έδρα του οποίου εξάλλου κάθε 10 χρόνια παρασκευάζεται το Άγιο Μύρο.
Ορφανοτρόφος

Ο **Ορφανοτρόφος** ήταν βυζαντινό υψηλόβαθμο πολιτικό, δικαστικό αλλά και θρησκευτικό αξίωμα.

Ήταν ένα από τα αξιώματα «*έξω της τάξεως της Εκκλησίας*» και αναφερόταν στον διευθυντή ενός ή περισσοτέρων ορφανοτροφείων (υπό κρατικό οικονομικό έλεγχο) στην Κωνσταντινούπολη, κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Συνήθως ήταν κληρικός αλλά ήταν και κοσμικό αξίωμα. Ορισμένοι από τους κληρικούς *Ορφανοτρόφους* ανήλθαν στο αξίωμα του Πατριάρχη ενώ οι εκτός κλήρου *Ορφανοτρόφοι*, ήταν κυρίως ευγενείς, μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας και υποχρεωτικά είχαν νομικές γνώσεις. Ο προϊστάμενος όλων των ευαγών ιδρυμάτων ονομαζόταν *Μέγας Ορφανοτρόφος*.

Τα δικαστικά του καθήκοντα αφορούσαν μόνο υποθέσεις ορφανών και οικογενειακού δικαίου. Γνωστότερος όλων που είχαν το αξίωμα ήταν ο Ιωάννης Ορφανοτρόφος τον 11ο αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί θρησκευτικοί τίτλοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δικαστικοί τίτλοι
Κατηγορία:Ορφανοτροφεία
Έκδικος

Ο **Έκδικος**, στην Κωνσταντινούπολη έφερε τον τίτλο «**Εκκλησιέκδικος**», ήταν εκκλησιαστικό αξίωμα του 2ου αιώνα που αποδιδόταν σε όσους ήταν επιφορτισμένοι με την υπεράσπιση των δικαίων της Εκκλησίας. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός με ειδική νομοθεσία όρισε τον έκδικο ως νομικό σύμβουλο της Εκκλησίας.

Στο Βυζάντιο, οι Έκδικοι αποτελούσαν σώμα του βυζαντινού στρατού επιφορτισμένοι να προστατεύουν τις μονάδες εφόδου, τις λεγόμενες και κούρσωρες, όταν αυτές απειλούνταν. Λέγονταν επίσης και διφένσωρες (difensores).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σώματα στρατού
Κατηγορία:Χριστιανισμός
Τούμπα

thumb|200px|right|Η Τούμπα

Η **τούμπα** είναι το μεγαλύτερο και το μικρότερο σε ένταση όργανο ορείχαλκου. Ο ήχος παράγεται με δόνηση ή με βούισμα από τα χείλη σε ένα μεγάλο κοίλο επιστόμιο. Είναι μία από τις πιο πρόσφατες προσθήκες στη σύγχρονη συμφωνική ορχήστρα. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα μέσα του 19ου αιώνα. Τούμπα είναι στα λατινικά η τρομπέτα ή το κέρας. Το κέρατο που αναφέρεται, μοιάζει με αυτό που είναι γνωστό ως ένα μπαρόκ τρομπέτα. Είναι πνευστό μουσικό όργανο με 4 ή 5 βαλβίδες, που ανήκει στα χάλκινα πνευστά της συμφωνικής ορχήστρας. Έχει φαρδύ, κωνικό σωλήνα, πλατιά *καμπάνα* και επιστόμιο σε σχήμα κούπας. Χαρακτηρίζεται από το μεγάλο του μέγεθος και το βαθύ του ήχο. Το παίξιμο της τούμπας χρειάζεται δύναμη στα πνευμόνια λόγω του μεγέθους του, καθώς πρέπει να γεμίζει αδιάκοπα με αέρα.

Οι πρώτες τούμπες κατασκευάσθηκαν τη δεκαετία του 1830 στο Βερολίνο και από τότε έχουν εμφανιστεί σε ποικίλα σχήματα και μεγέθη. Χρησιμοποιούνται τόσο σε συμφωνικές ορχήστρες, όσο και σε στρατιωτικές μπάντες. Γενικά, η ονομασία *τούμπα* περιλαμβάνει, επίσης, τα διάφορα μπάσα όργανα που χρησιμοποιούνται στις χάλκινες μπάντες όπως το ευφώνιο, το σουσάφωνο (ή *σουζάφωνο*) και το βαρύτονο.
 
Υπάρχουν διαφορετικές προτιμήσεις σε κατασκευαστικές λεπτομέρειες του οργάνου, αφενός στη Γαλλία και Αγγλία, στις οποίες το όργανο έχει στενότερη διάτρηση και αφετέρου στη Γερμανία και Ανατολική Ευρώπη, όπου οι τούμπες παράγουν ήχο που θυμίζει ελαφρά το εκκλησιαστικό όργανο.

Η τούμπα παράγει πολύ χαμηλούς ήχους και ο ρόλος της στη συμφωνική ορχήστρα είναι να υποστηρίζει το κοντραμπάσο. Είναι προφανές ότι το όργανο αυτό μένει συνήθως με τον ήχο του στο παρασκήνιο και υπάρχουν λίγα έργα, στα οποία δεσπόζει. Στο κοντσέρτο για Ορχήστρα του Μπάρτοκ ξεφεύγει ο ήχος της τούμπας από την υπόλοιπη ορχήστρα. Ανάλογα με το είδος, το μήκος της κυμαίνεται από τρία έως τέσσερα μέτρα. Επίσης το σώμα φέρει από τρεις έως έξι βαλβίδες.
## Παραπομπές


## Δείτε επίσης

*Έγχορδα όργανα της συμφωνικής ορχήστρας
*Κρουστά όργανα της συμφωνικής ορχήστρας

Κατηγορία:Χάλκινα πνευστά μουσικά όργανα
Άρπινα (αρχαία πόλη)

Η **Άρπινα** ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας.

Ήταν προϊστορική πόλη χτισμένη δίπλα στις όχθες του παραποτάμου του Αλφειού Αρπινάτη, ανήκε στο κράτος της Πίσας και την εποχή που πέρασε από εκεί ο Παυσανίας ήταν ερειπωμένη αλλά υπήρχαν ακόμα οι βωμοί. Το όνομα της το οφείλει στην νύμφη Άρπινα κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού και μητέρα του Οινόμαου  ο οποίος ήταν ο οικιστής της πόλης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Δυσπόντιοι

Οι **Δυσπόντιοι** ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας.

Αναφέρεται από τον Παυσανία ο οποίος πέρασε από την πόλη και δεν μας δίνει στοιχεία για αυτή. Ανήκε στο κράτος της *Πισαίας χώρας* και βρισκόταν δίπλα στην Πίσα, επώνυμος και οικιστής της ήταν ο Δυσποντέας γιος του Οινόμαου. Δυσποντέας ήταν και ο Αντίμαχος ολυμπιονίκης στο στάδιο στην 2η ολυμπιάδα το 772 π.χ.. Οι Δυσπόντιοι είναι ο σημερινός Πύργος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Ηράκλεια Ηλείας

Η **Ηράκλεια** ήταν κώμη της αρχαίας Ηλείας, στην περιοχή της Πισάτιδας, και σήμερα χωριό του νομού Ηλείας χτισμένο στα ερείπια της αρχαίας πόλης. Η κώμη απείχε 50 στάδια από την Ολυμπία και ήταν κτισμένη δίπλα στον ποταμό *Κύθηρο* ή *Κυθήριο*. Έξω από την πόλη υπήρχαν ιαματικές πηγές, η ύπαρξη των οποίων μαρτυρείται μέχρι σήμερα από το τοπωνύμιο *Βρωμόβρυση*. Στις πηγές υπήρχε ιερό των *[[Ιωνίδες|Ιωνίδων νυμφών]]* (Καλλιφάεια, Συνάλλασις, Πηγαία και Ίασις). Τα ιαματικά νερά των πηγών πιστευόταν ότι θεράπευαν όλες τις αρρώστιες και κάθε λογής πόνους (ή *καύματα*, δηλαδή εγκαύματα). Οι νύμφες ονομάζονταν Ιωνίδες από τον Ίωνα γιο του Αθηναίου Γαργηττού που είχε εγκατασταθεί στην πόλη.

Σήμερα κοντά στα ερείπια της αρχαίας πόλης είναι χτισμένο το χωριό Ηράκλεια, πρώην Μπρούμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία
Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Μιχάλης Βιολάρης

Ο **Μιχάλης Βιολάρης** (Αγία Βαρβάρα Λευκωσίας, 9 Ιανουαρίου 1944) είναι Ελληνοκύπριος τραγουδιστής και τραγουδοποιός.

## Βιογραφία
Με τις μουσικές του σπουδές να έχουν προηγηθεί στο Εθνικό Ωδείο της Λάρνακας, αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στις μπουάτ ο Γιάννης Σπανός ήταν ο πρώτος που πίστεψε στη φωνή του και του στάθηκε.

Μια συμμετοχή στα "Άσπρα καράβια", του έδωσε την ευκαιρία να συμμετάσχει αμέσως μετά, στην πρώτη Ανθολογία, και αργότερα στη δεύτερη. "*Το λεγόμενο [[Νέο Κύμα]] στο ελληνικό τραγούδι αρχίζει σιγά-σιγά να γίνεται γνωστό. Ήταν ένα νέο άκουσμα  με πολύ ωραίο στίχο, με μια μουσική επένδυση απλή, με ένα σημαντικό χαρακτηριστικό την αλήθεια του, από ανθρώπους που αγαπούσαν πολύ το καλό ελληνικό τραγούδι. Και μιλώ για όλους τους συντελεστές, ποιητές-στιχουργούς, και τραγουδιστές*".

Από τα τραγούδια της εποχής αυτής ξεχωρίζουν αυτά στο δίσκο *Θαλασσινό τριφύλλι* του Οδυσσέα Ελύτη και Λίνου Κόκοτου, το *Αν βουληθώ να σ' αρνηθώ* του Μίμη Πλέσσα, *Τα* *μάτια σου Κατερινιώ* και *Μια ξανθιά απ' τη Μυτιλήνη* σε μουσική Γιώργου Κοντογιώργου και στίχους Γιάννη Κακουλίδη, και αρκετά τραγούδια του Γιώργου Κριμιζάκη (*Τι Λωζάννη τι Κοζάνη*, *Ας πούμε αν θες*, και άλλα).

Άλλη μια ιδιαίτερη θέση στη δισκογραφία του, κατέχουν τα κυπριακά. Από τα «Κυπριώτικα του Βιολάρη» (1970) ως το «Καιρών και ηρώων μνήμη» (1996).

## Ενδεικτική δισκογραφία

**Μιχάλης Βιολάρης* (1967)
**Τα τραγούδια του Βιολάρη* (1969)
**Οι ώρες* (1969)
**Βιολάρης 3 (1970)
**Τα Κυπριώτικα του Βιολάρη* (1970)
**Το θαλασσινό τριφύλλι* (1972)
**Τι Λωζάννη τι Κοζάνη* (1973)
**Παράθυρο στη Θάλασσα (1975)*
**Κι όμως αγαπιόμαστε* (1977)
**Τα ωραιότερα τραγούδια του* (1978)
**Το γαϊτανάκι της ζωής* (1981)
**Τρέχουμε, τρέχουμε* (1986)
**Όταν ο έρωτας μιλάει* (1990)
**Μια φορά θυμάμαι* (1993)
**Ήρθες εψές στον ύπνο μου'' (1995)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης
Αίπυ

Το **Αίπυ** (), επίσης γνωστό ως **Τυπανέαι**, ήταν πόλη της αρχαίας Ηλείας.

Προϊστορική πόλη της Ηλείας μέλος της εξάπολης των Μινύων , βρισκόταν κοντά στην Μάκιστο και σύμφωνα με τον Όμηρο είχε συμμετάσχει στον Τρωικό πόλεμο και μάλιστα το αναφέρει σαν *εύκιστον* (καλόχτιστο).

Η αρχαία πόλη δεν έχει ανασκαφεί και βρίσκεται 3.9 χλμ. από το χωριό *Πλατιάνα* και 2.9 χλμ. από το χωριό Μάκιστος. Διασώζονται τμήμα του αρχαίου τείχους της ακρόπολης, ερείπια του θεάτρου και ερείπια αγοράς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Γεώργιος Γεννάδης

Ο **Γεώργιος Γεννάδης** (Αθήνα, 1869-1933) ήταν Έλληνας ηθοποιός, από τους πρώτους δραματικούς, γιος του μεγάλου Έλληνα διπλωμάτη Νικολάου Γεννάδη. Γεννήθηκε το 1869 στην Αθήνα και πέθανε το 1933. Αν και σπούδασε νομικά ακολούθησε το θέατρο όπου και ανέβηκε στη θεατρική σκηνή αρχικά με το ψευδώνυμο Γεώργιος Βερρής. Νυμφεύθηκε αργότερα τη κορυφαία Ελληνίδα ηθοποιό Αικατερίνη Βερώνη όπου και μαζί της δημιούργησε δραματικό θίασο, συμμετέχοντας πλέον με το πραγματικό του όνομα, όπου και αναδείχθηκε συμμετέχοντας σε πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Αργότερα, όταν το δραματικό θέατρο παραμελήθηκε χάριν των ελαφρών έργων και της επιθεώρησης, ο Γεννάδης και η σύζυγός του αποσύρθηκαν από το θέατρο. Στη συνέχεια διετέλεσε νομάρχης επί κυβερνήσεως Βενιζέλου, προ του 1920.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.5ος, σ.83

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Αικατερίνη Παναγιώτου

Η **Αικατερίνη Παναγιώτου** ήταν από τις πρώτες επαγγελματίες Ελληνίδες ηθοποιούς.

## Βιογραφία
Καταγόταν από την Ήπειρο, αλλά έμενε στην Αθήνα όπου δούλευε σαν εργάτρια μεταξουργείου. 
 
Τον Σεπτέμβρη του 1842 οι Νικόλαος Σκούφος, Δημήτριος Λεβίδης, Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, Γρηγόριος Καμπούρογλους και άλλοι συνέστησαν την *Επιτροπή του εν Αθήναις Θεάτρου*, με σκοπό να δημιουργήσουν επαγγελματικό θίασο και να γνωρίσουν στους Αθηναίους τα έργα της παγκόσμιας δραματουργίας. Και ενώ προσέλαβαν αμέσως τους διαθέσιμους άντρες ηθοποιούς της εποχής, δυσκολεύτηκαν να βρουν γυναίκες ηθοποιούς, λόγω της προκατάληψης που υπήρχε για το επάγγελμα της θεατρίνας. Ωστόσο, μέσα από γνωστούς ανακάλυψαν την νεαρή Παναγιώτου η οποία μάλιστα είχε παίξει δυο χρόνια πριν, το 1840, στον *Αριστόδημο* του Βιντσέντο Μόντι, υπό την καθοδήγηση του Κωνσταντινουπολίτη ηθοποιού Κωνσταντίνου Κυριάκου Αριστία, σε μια ερασιτεχνική παράσταση, φυσικά.

Η Παναγιώτου παρουσιάσθηκε μπροστά στην *Επιτροπή του εν Αθήναις Θεάτρου* στις 5 Νοέμβρη του 1842, και το συμβόλαιο υπογράφηκε στις 8 Νοέμβρη του 1842. Όπως γράφει ο ιστορικός του θεάτρου Νικόλαος Λάσκαρης, η Παναγιώτου προσελήφθη με μισθό 50 δραχμές τον μήνα.

Μετά την Παναγιώτου, προσελήφθησαν απο την *Επιτροπή* η Αθηνά Φιλιππάκη, η Μαριγώ Δευτερίδη και η Μαριγώ Δομεστίνη, οι οποίες μαζί με 11 ακόμα άντρες ηθοποιούς σχημάτισαν τον πρώτο θίασο της *Επιτροπής*.
 
Η πρώτη παράσταση του θιάσου δόθηκε την Άνοιξη του 1843 και η Παναγιώτου πρωταγωνίστησε στη τραγωδία του Βιττόριο Αλφιέρι *Φίλιππος Β΄* παίζοντας την Ισαβέλλα. Δεύτερο έργο η κωμωδία του Μολιέρου *[[Ο Φιλάργυρος|Εξηνταβελόνης]]* όπου μοιράστηκε τον πρώτο ρόλο με την Αθηνά Φιλιππάκη.

Σύμφωνα με τα *Απομνημονεύματα* του Ραγκαβή, στο θέατρο σε εκείνες τις δυο παραστάσεις έτρεξε όλη η Αθήνα, περίεργη να δει την πρώτη Ελληνίδα που τόλμησε να βγει στη σκηνή. 

Τον Οκτώβρη του 1843 οταν ξανασυστάθηκε ο θίασος που ειχε διακόψει τις παραστάσεις του για το καλοκαίρι, έπαιξε στον *Ιούνιο Βρούτο* του Βολταίρου, και μάλιστα τον γυναικείο ρόλο της *Τύλια*. Μάλιστα, αυτήν την παράσταση παρακολούθησε και ο Δημήτριος Καλλέργης στις 3 Σεπτεμβρη του 1843, λίγο πριν ξεκινήσει την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου μαζί με τον Ιωάννη Μακρυγιάννη.

Οι τελευταίες παραστάσεις του θιάσου ήταν ο *Τιμολέων* του Ιωάννη Ζαμπέλιου, *Ο γάμος των τρελών* μια μονόπρακτη ιταλική κωμωδία, *Γιατρός με το στανιό* του Μολιέρου και η *Φροσύνη* του Ραγκαβή. Ωστόσο αυτά τα δυο χρόνια αρκούσαν για να ξετρελαθούν πολλοί με την Παναγιώτου αλλά και τη Φιλιππάκη, που σαν ένα πρώιμο ντουέτο Κυβέλης - Κοτοπούλη ή Βουγιουκλάκη - Καρέζη, ανταγωνίζονταν σε θεατές, λουλούδια, ραβασάκια, γλυκά, και φήμη.

Τον Φλεβάρη του 1846 διαλύθηκε και ο θίασος και η *Επιτροπή*, λόγω έλλειψης θεατών και αδιαφορίας από τη μεριά της Αυλής. Η επόμενη προσπάθεια έγινε ξανά το 1856. Η Παναγιώτου όμως εγκατέλειψε την σκηνή για πάντα και παντρεύτηκε.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.15ος, σ.388
* Εφημερίδα *Το Ελληνικόν Θέατρον*, Φλεβάρης 1926

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Γρανάτα

Η **Γρανάτα** είναι η ονομασία των πρώτων φορητών εκρηκτικών σφαιρών, προγόνων των σημερινών χειροβομβίδων.

Ήσαν μεγέθους ικανού ώστε να φέρονται στο χέρι αλλά και να περιέχουν εκρηκτικό γέμισμα από πυρίτιδα, ενώ κατασκευάζονταν από μέταλλο ή και πηλό. Ο χειριστής οπλίτης που ονομαζόταν γρεναδιέρος, έπρεπε να τοποθετήσει στο άνοιγμά τους μία θρυαλίδα (φυτίλι), την οποία άναβε από ήδη αναμμένο τεμάχιο που φύλαγε στο άλλο του χέρι ή αργότερα σε ειδική μεταλλική θήκη επάνω στον τελαμώνα του. Κατόπιν εκτόξευε στον αντίπαλο το αναμμένο βλήμα το οποίο εκρήγνυτο διασπείροντας τα κομμάτια του, δημιουργώντας ωστικό κύμα. Στην πραγματικότητα το βλήμα ήταν εξίσου επικίνδυνο για τον χειριστή όσο και για τον αντίπαλό του. Εύκολα μπορούσε να προκληθεί πρόωρη έκρηξη, ενώ το φιτίλι μπορούσε να σβήσει πριν την έκρηξη ή να καίγεται αργά επιτρέποντας στον αντίπαλο να στείλει το βλήμα πίσω στον αποστολέα του.

Οι λόχοι γρεναδιέρων οπλισμένοι με το βλήμα αυτό, μεσουράνησαν περίπου από τα μέσα του δεκάτου εβδόμου αιώνα μέχρι τα μέσα του δεκάτου ογδόου. Η ονομασία τους μετά τη χρονολογία αυτή και έως τις μέρες μας σε ορισμένους στρατούς, υποδηλώνει τους επίλεκτους στρατιώτες. Χρήση γρανατών αναφέρεται και κατά τη διάρκεια του ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα κατά την πολιορκία της Ακρόπολης από τα τουρκικά στρατεύματα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Όπλα
Ρίπη

Η **Ρίπη** ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας.

Ήταν ομηρική πόλη και το μόνο στοιχείο που γνωρίζουμε προέρχεται από τον Όμηρο, ο οποίος την αναφέρει στη Β΄ ραψωδία της Ιλιάδας. Εκεί ο Όμηρος αναφέρει ότι η Ρίπη είχε συμμετάσχει στον Τρωικό Πόλεμο με τους υπόλοιπους Αρκάδες, υπό την αρχηγία του Αγαπήνορα.

Η θέση της αρχαίας πόλης είναι άγνωστη αλλά πιστεύεται ότι ίσως είναι κάποιος από τους πολλούς προϊστορικούς οικισμούς που έχουν ανασκαφεί στην περιοχή της Δάφνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Ενίσπη

Η **Ενίσπη** ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας.

Ήταν ομηρική, προϊστορική πόλη που την γνωρίζουμε μόνο από τον Όμηρο. Είχε συμμετάσχει με τους υπόλοιπους Αρκάδες στον Τρωικό πόλεμο υπό την αρχηγία του Αγαπήνωρ, ο Όμηρος την αναφέρει σαν ανεμισμένη.

Η θέση της αρχαίας πόλης δεν έχει ταυτιστεί, αλλά οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι ίσως βρισκόταν στο *Σακοβούνι*, κοντά στην Βυτίνα όπου έχει βρεθεί αρχαίος προϊστορικός οικισμός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Πίττα

Η **Πίττα** ή **Πίτα** είναι ακατοίκητη ελληνική βραχονησίδα στα Δωδεκάνησα, 9 χλμ. βόρεια-βορειοανατολικά της Καλύμνου. Βρίσκεται σε απόσταση 2 χλμ. βορειοδυτικά από την Καλόλιμνο, ενώ τα Ίμια βρίσκονται σε παρόμοια απόσταση στα νοτιοανατολικά της Καλολίμνου. Έχει έκταση 0,024 τ.χλμ. και έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (*Falco eleonorae), Falco naumanni,* Πετρίτης *(Falco peregrinus)* και Αιγαιόγλαρος (*Larus audouinii)* από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Καλυμνίων.

Η ταινία *[[Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο]]* διαδραματίζεται σύμφωνα με το σενάριο στην Πίττα, όπου είχαν υπηρεσία μικρός αριθμός Ελλήνων στρατιωτών οι οποίοι είχαν μόνιμη βάση στην Κω. Στην πραγματικότητα η ταινία γυρίστηκε στο νησί Φονιάς της Εύβοιας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Vrachonisída Pítta: Greece από τον ιστότοπο National Geospatial-Intelligence Agency , Bethesda, MD, USA

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Πίτα Προποντίδας

Κατηγορία:Βραχονησίδες της Καλύμνου
Ευήρης

Με το όνομα **Ευήρης** *(Εὐήρης)*  ήταν γνωστά τρία πρόσωπα της Ελληνικής μυθολογίας.

# Από την Αρκαδική πόλη Στύμφαλο ένας από του γαμπρούς του Θεσπίου , είχε παντρευτή την Παρθενόπη. 
# Γιος του Πτερέλαου βασιλιά των Ταφίων, αδελφός των Χρομίου, Τύραννου, Αντίοχου, Χερσιδάμα του Μήστωρ και της Κομαιθώ. Ο Ευήρης μαζί με τα αδέλφια του έκλεψαν τις αγελάδες του βασιλιά των Μυκηνών Ηλεκτρύωνα.  Στους άρπαγες αντιστάθηκαν οι γιοί του Ηλεκτρύωνα, οι οποίοι όμως σκοτώθηκαν στη συμπλοκή που ακολούθησε, όλοι εκτός από τον Λικύμνιο.
# Θηβαίος πατέρας του μάντη Τειρεσία, συζηγός του η νύμφη Χαρίκλεια. Καταγόταν από το γένος των του Οιδαίου του σπαρτού.  

## Πηγές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες

Κατηγορία:Ταφίοι
Indiana Jones and the Last Crusade: The Graphic Adventure

Το ***Indiana Jones and the Last Crusade: The Graphic Adventure*** είναι βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας του 1989 που εκδόθηκε από τη Lucasfilm Games (η σημερινή LucasArts). Είναι το τρίτο παιχνίδι που χρησιμοποίησε τη μηχανή SCUMM του Ρον Γκίλμπερτ και επίσης το τρίτο παιχνίδι της σειράς Indiana Jones.

## Σενάριο
Η πλοκή ακολουθεί την ιστορία της ομώνυμης ταινίας *[[Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η Τελευταία Σταυροφορία]]*. Ο παίκτης παίρνει τον ρόλο του αρχαιολόγου Dr. Jones. Στην αρχή του παιχνιδιού ο Jones μαθαίνει ότι έχουν απαγάγει τον πατέρα του, επίσης αρχαιολόγο και με ειδικότητα το Άγιο Δισκοπότηρο. Η έρευνα για τον πατέρα του εξελίσσεται σε έρευνα για το ίδιο το Δισκοπότηρο, το οποίο ο Jones πρέπει να βρει πριν από τους ερευνητές της Ναζιστικής Γερμανίας, που έχουν σκοπό να χρησιμοποιήσουν τη δύναμή του για τον εξοπλισμό της χώρας. Οι περιπέτειες του Jones θα τον φέρουν σε διάφορα μέρη, όπως τη Βενετία, ένα κάστρο της Αυστρίας, το Βερολίνο και το Ισκεντερούν.

Διάφορα βασικά στοιχεία της κινηματογραφικής ταινίας όπως π.χ. η Αδελφότητα του Αγίου Δισκοπότηρου, ο Sallah (φίλος του Jones) και το κυνηγητό στα κανάλια της Βενετίας δεν βρίσκονται στο παιχνίδι. Επίσης διάφοροι γρίφοι λύνονται στο παιχνίδι με διαφορετικό τρόπο από ό,τι στην ταινία. Έτσι το παιχνίδι αποκτά ξεχωριστό, δικό του χαρακτήρα.

## Συντελεστές
* Σχεδιασμός: Noah Falstein, Ρον Γκίλμπερτ, Ντέιβιντ Φοξ
* Προγραμματισμός: Ντέιβιντ Φοξ, Ρον Γκίλμπερτ, Noah Falstein, Kalani Streicher
* Γραφικά: Steve Purcell, Mike Ebert, Martin Cameron
* Μουσική: Ντέιβιντ Χέυς, David Warhol (PC), Steve Hales, David Warhol (Amiga), Dan Filner, David Hayes, David Warhol (ST)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Indiana Jones and the Last Crusade'' στη MobyGames (αγγλικά)

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1989
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amiga
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Atari ST
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αυστρία
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Βενετία
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Τουρκία
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της LucasArts
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με SCUMM
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια FM Towns
Κατηγορία:Νικητές Golden Joystick Award
Κατηγορία:Ιντιάνα Τζόουνς
Δώρος

Με το όνομα **Δώρος** *(Δῶρος)* είναι γνωστά  δύο πρόσωπα της Ελληνικής μυθολογίας. 

# Αιτωλός, γιος του Απόλλωνα και της Φθίας, αδελφός των Λαοδόκου και του Πολυποίτου, βασιλιάς της Κουρήτιδας χώρας. Μαζί με τους αδελφούς του φιλοξένησαν τον Άπι γιο του Φορωνέα, τους σκότωσε και τους τρεις ο Αιτωλός παίρνοντας τον θρόνο και δίνοντας το όνομα του στην χώρα. 
# Δώρος, γιος του Έλληνα και της Ορσηίδας, αδελφός του Ξούθου και του Αιόλου του Θεσσαλού. Είναι ο γενάρχης των Δωριέων.

Με το ίδιο όνομα είναι γνωστές δύο πόλεις της αρχαιότητας , η Δώρος της Φοινίκης και η Δώρος στη Καρία.

## Πηγές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αιτωλοακαρνάνες
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δευκαλιωνίδες
Παράκτια ζώνη

**Παρακτια ζώνη** λέγεται η θαλάσσια ζώνη που εκτείνεται από την ακτή μέχρι και την υφαλοκρηπίδα. Θεωρητικά είναι η μία από τις δύο ζώνες που διακρίνεται ο θαλάσσιος χώρος κατά την Ωκεανογραφία.

Στη "παράκτια ζώνη" αναπτύσσονται οι περισσότεροι θαλάσσιοι οργανισμοί, λόγω των ήπιων φυσικών συνθηκών (θερμοκρασία φωτισμός κ.λπ.) που επικρατούν σ΄ αυτή. Επίσης στη παράκτια ζώνη   παρατηρείται και η μεγαλύτερη δραστηριότητα του ανθρώπου στη θάλασσα, όπως για παράδειγμα η αλιεία η οποία και εν προκειμένω ονομάζεται "μικρή αλιεία", ή πλέον επίσημα "παράκτια αλιεία".

## Δείτε επίσης
*Θαλάσσια διαστρωμάτωση

Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Κατηγορία:Αλιεία
Κατηγορία:Ενδιαιτήματα
Τίφυς

Ο **Τίφυς** *(Τῖφυς)* ήταν μυθικός Αργοναύτης.

Ήταν υιός του Αγνίου από τις Θεσπιές της Βοιωτίας και κυβερνήτης της Αργούς. Πέθανε στη χώρα των *Μαρανδυνών* όπου βασίλευε ο Λύκος , λίγο πριν φτάσουν στην Κολχίδα, όταν οι Αργοναύτες σταμάτησαν εκεί, την θέση του πήρε ο Αγκαίος. 

## Πηγές



Κατηγορία:Αργοναύτες
Δήμος Τρίγλιας

Ο **Δήμος Τρίγλιας** (μερικές φορές αναφέρεται και ως Δήμος Τριγλίας) ήταν δήμος του νομού Χαλκιδικής, που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο δήμο Νέας Προποντίδας. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του Νομού Χαλκιδικής και είχε πληθυσμό 5.888 κατοίκους, με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2001. Έδρα του ήταν η Νέα Τρίγλια. Ο δήμος ήταν «αδελφοποιημένος» με τη Ραφήνα, στην οποία είχαν εγκατασταθεί επίσης πρόσφυγες από την Τρίγλια της Μικράς Ασίας και το Δήμο Zeytinbagi της Τουρκίας, πρώην Δήμο Τρίγλιας της Μικράς Ασίας.

Στον Δήμο Τρίγλιας περιλαμβάνονται:

* **Δημοτικό Διαμέρισμα Νέας Τριγλίας**  [2.946]
** η Νέα Τρίγλια [2.905]
** η Παραλία Νέας Τριγλίας [41]
* **Δημοτικό Διαμέρισμα Ελαιοχωρίων** [295]
** τα Ελαιοχώρια [295]
* **Δημοτικό Διαμέρισμα Κρήνης** [497]
** η Κρήνη [497]
* **Δημοτικό Διαμέρισμα Νέας Τενέδου** [355]
** η Νέα Τένεδος [355]
* **Δημοτικό Διαμέρισμα Νέων Πλαγίων** [1.433]
** τα Νέα Πλάγια [1.249]
** το Μετόχι [184]
* **Δημοτικό Διαμέρισμα Πετραλώνων** [362]
** τα Πετράλωνα [362]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για τον Δήμο Τρίγλιας από το Υπουργείο Εσωτερικών

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Τρίγλιας
Δήμος Παλλήνης Χαλκιδικής

Ο **Δήμος Παλλήνης** ήταν δήμος του νομού Χαλκιδικής που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κασσάνδρας. Είχε πληθυσμό 8.781 κατοίκων, με κατά την απογραφή πληθυσμού του . Έδρα του ήταν ο Χανιώτης και κάλυπτε το νότιο άκρο της χερσονήσου της Κασσάνδρας, της δυτικότερης από τις τρεις χερσονήσους του νομού. Έχει ήπιο και μεσογειακό κλίμα. Οι κάτοικοι του Δήμου ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία.

Στον δήμο περιλαμβάνονταν:
: ** Δ.δ. Χανιώτη ** -- ο Χανιώτης [ 968 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίας Παρασκευής Χαλκιδικής|Δ.δ. Αγίας Παρασκευής]] ** [ 449 ]  
::* η Αγία Παρασκευή [ 361 ]  
::* τα Λουτρά [ 88 ]  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Νέας Σκιώνης Χαλκιδικής|Δ.δ. Νέας Σκιώνης]] ** [ 910 ]  
::* η Νέα Σκιώνη [ 889 ]  
::* το Φράμα [ 21 ]  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Παλιουρίου Χαλκιδικής|Δ.δ. Παλιουρίου]] ** [ 826 ]  
::* το Παλιούρι [ 788 ]  
::* ο Άγιος Νικόλαος [ 21 ]  
::* τα Ξυνά [ 17 ]  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πευκοχωρίου Χαλκιδικής|Δ.δ. Πευκοχωρίου]] ** [ 1.668 ]  
::* το Πευκοχώρι [ 1.655 ]  
::* οι Λεύκες [ 13 ]  
::* το Πανόραμα [ 0 ]  
: ** Δ.δ. Πολυχρόνου ** -- το Πολύχρονο [ 1.063 ]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στοιχεία για το Δήμο Παλλήνης από το Υπουργείο Εσωτερικών 


Παλληνης
Πολ Τσόνγκας

-->
}}
Ο **Πολ Ευθύμιος Τσόνγκας** (αγγλικά: *Paul Efthemios Tsongas*, 14 Φεβρουαρίου 1941 - 18 Ιανουαρίου 1997) ήταν Αμερικανός πολιτικός ελληνικής καταγωγής. Διετέλεσε Γερουσιαστής των ΗΠΑ και Αντιπρόσωπος της πολιτείας της Μασσαχουσέτης και υποψήφιος για το χρίσμα του Προέδρου των ΗΠΑ για το Δημοκρατικό κόμμα το 1992.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1941 στο Λόουελ της Μασαχουσέτης. Ο Τσόνγκας και η δίδυμη αδελφή του Θάλεια (Σλέσινγκερ) γεννήθηκαν από σκληρά εργαζόμενους γονείς. Ο πατέρας του ήταν Έλληνας και η μητέρα του Αμερικανίδα. Πριν εγκατασταθούν στο Λόουελ φοίτησε στο Ντάρτμουθ και στη Νομική Σχολή του Γέιλ.

Υπηρέτησε ως εθελοντής στην ειρηνευτική δύναμη στην Αιθιοπία τα έτη 1962 ως 1964 και ως Διοικητής της ειρηνευτικής δύναμης στις Δυτικές Ινδίες το 1967 - 1968.

## Πολιτική καριέρα
Ο Τσόνγκας πολιτεύτηκε πάντα με το Δημοκρατικό κόμμα των ΗΠΑ. Μπήκε στην πολιτική το 1969, όταν εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο του Λόουελ, θέση στην οποία επανεκλέχτηκε. Στη συνέχεια εκλέχτηκε εκπρόσωπος στην κομητεία του Μίντλσεξ (Middlesex County) της Μασαχουσέτης. Το 1974 εκλέχτηκε βουλευτής των ΗΠΑ νικώντας το ρεπουμπλικάνο υποψήφιο Πολ Κρόνιν. Υπηρέτησε δυο περιόδους στη Βουλή και το 1978 εκλέχτηκε στη Γερουσία νικώντας τον Έντουαρντ Μπρουκ.

Το 1983 ανακάλυψε ότι έπασχε από τη σοβαρή ασθένεια non-Hodgkins lymphoma -ένα είδος καρκίνου- και αποφάσισε να παραιτηθεί από τη Γερουσία. Τη θέση του πήρε ο Τζον Κέρι, από το Δημοκρατικό κόμμα, που ήταν υποψήφιος για την προεδρία το 2004.

Αφού καταπολέμησε την ασθένειά του, επέστρεψε στην πολιτική και το 1992 έβαλε υποψηφιότητα για Πρόεδρος των ΗΠΑ εκ μέρους του Δημοκρατικού κόμματος, χωρίς να καταφέρει να κερδίσει την υποψηφιότητα.

Λίγα χρόνια αργότερα ο καρκίνος επέστρεψε και τελικά πέθανε στο Λόουελ από πνευμονία και ηπατίτιδα στις 18 Ιανουαρίου 1997, σε ηλικία μόλις 55 ετών.

Στις 27 Ιανουαρίου 1998, τιμώντας τη μνήμη του, η πόλη του Λόουελ ονόμασε ένα στάδιο της πόλης: «Τσόνγκας Αρίνα» (*Tsongas Arena*). Επίσης, στις 16 Οκτωβρίου 2007 η χήρα του, Νίκη Τσόνγκας, κέρδισε στις εκλογές μια θέση στο κογκρέσο της πολιτείας της Μασαχουσέτης, που κάποτε είχε ο Πολ Τσόνγκας.

 

Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Γεώργιος Παππάς

Ο **Γεώργιος Παππάς** (Αθήνα, 6 Ιανουαρίου 1903 - Αθήνα, 3 Μαΐου 1958) ήταν Έλληνας δραματικός ηθοποιός.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του δημοσιογράφου Σπυρίδωνα Παππά και της ποιήτριας Θεώνης Δρακοπούλου, που έγινε γνωστή με το ψευδώνυμο "Μυρτιώτισσα". Σπούδασε γεωπονία στo Μονπελιέ της Γαλλίας αλλά δεν αποφοίτησε από τη σχολή. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών, απ΄ όπου ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία, την οποία εγκατέλειψε όταν εμφανίστηκε στη θεατρική σκηνή το 1931 με το θίασο του Μήτσου Μυράτ στο έργο *Κύκλος* του Σόμερσετ Μωμ και αργότερα ως συνθιασάρχης με τους θιάσους της Κυβέλης, της Κοτοπούλη και άλλων.

Ήταν μέλος του θιάσου και πρωταγωνιστής του Βασιλικού Θεάτρου Αθηνών παίζοντας πάντα πρωταγωνιστικούς ρόλους. Στη διάρκεια της Κατοχής, διετέλεσε θιασάρχης με τη Βάσω Μανωλίδου, τον Αιμίλιο Βεάκη και τον Νίκο Δενδραμή. Μετά τον πόλεμο, συνεργάστηκε με την Κατερίνα Ανδρεάδη και τον θίασο Λαμπέτη-Χορν, ενώ ανέλαβε και καθηγητής της υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου. Εξαιρετική επιτυχία σημείωσε στα έργα *[[Έγκλημα και τιμωρία]]*, *[[Δον Ζουάν ή Το πέτρινο συμπόσιο|Δον Ζουάν]]*, *Καίσαρ και Κλεοπάτρα*, *Αγία Ιωάννα*, *Ευαγγελισμός* κ.ά..

Ο Γεώργιος Παππάς τιμήθηκε με το χάλκινο παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής για τη προσφορά του στο γαλλικό θέατρο. Μετάφρασε πολλά θεατρικά έργα αρκετά από τα οποία και σκηνοθέτησε ο ίδιος.

Απεβίωσε από καρκίνο στις 3 Μαΐου 1958, σε ηλικία 55 ετών.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές Παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.15ος, σ.472.
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα* τ.48ος, σ.131

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Παππάς Γεώργιος
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μηκιστεύς

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Μηκιστεύς**  ήταν γιος του Ταλαού και της Λυσιμάχης. Ήταν ο πατέρας του Ευρύαλου από την Αστυόχη.

## Μυθολογία
Ο Μετέστερος συμμετείχε στην επίθεση κατά της πόλης της Θήβας με τους Επτά επί Θήβας μαζί με τον αδελφό του Άδραστο. Στην τραγωδία του Αισχύλου *[[Επτά επί Θήβας]]*, ο Μηκιστεύς δεν είναι από τους επτά που επιτίθενται στις επτά πύλες της Θήβας.  Η *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, ωστόσο δίνει μια εκδοχή του μύθου με τον οποίο αντικαθιστά τον Τυδέας ως έναν από τους επτά. Ο Ηρόδοτος γράφει επίσης ότι ήταν ένας από τους επιτιθέμενους, παρόλο που δεν ξεκαθαρίζει αν ήταν  ένας από τους επτά πρωταθλητές ή απλά ένας άλλος ηγέτης..  Στην Ιλιάδα, ο Μηκιστεύς παρευρίσκεται στα κηδεία του Οιδίποδα στη Θήβα και κερδίζει όλους τους αγώνες πυγμαχίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επτά επί Θήβας
Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Άγιος Μαρίνος (πόλη)

thumb|220px|Το Δημόσιο Παλάτι (''Palazzo Pubblico''), το Δημαρχείο.
Η Πόλη  του **Αγίου Μαρίνου** είναι η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Αγίου Μαρίνου στην ιταλική χερσόνησο, κοντά στην Αδριατική Θάλασσα. Η πόλη έχει πληθυσμό 4.493 κατοίκους, κατατάσσοντάς την μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του Αγίου Μαρίνου ύστερα από την Ντογκάνα. Βρίσκεται στις δυτικές παρυφές του ψηλότερου σημείου της χώρας, του Μόντε Τιτάνο. Τελευταία αρχίζει να αναπτύσσεται ως τουριστικό κέντρο, με το 85% των αφίξεων να είναι Ιταλοί. Στο κέντρο της στεγάζεται η Διεθνής Επιστημονική Ακαδημία του Αγίου Μαρίνου. Αξιοθέατα αποτελούν μεταξύ άλλων το μοναστήρι της Σάντα Κλάρα και οι τρεις πύργοι στο όρος Τιτάνο.

## Γεωγραφία
Παρότι είναι πρωτεύουσα, οι περισσότερες επιχειρήσεις βρίσκονται στην Μπόργκο Ματζιόρε. Η πόλη του Αγίου Μαρίνου αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα, μετά την Ντογκάνα και την Μπόργκο Ματζιόρε. Συνορεύει με τους δήμους Ακουαβίβα, Μπόγκο Ματζιόρε, Φιορεντίνο και Κιεσανουόβα, όπως επίσης και με τον ιταλικό δήμο Σαν Λέο. 

## Ιστορία
Η ιστορία της πόλης ταυτίζεται με εκείνη του κράτους του Αγίου Μαρίνου. Ιδρύθηκε από τον ομώνυμο άγιο της Καθολικής Εκκλησίας και αρκετούς Χριστιανούς πρόσφυγες, το 301. Σε αυτήν κατέφυγαν οι Χριστιανοί για να γλιτώσουν τους διωγμούς από τους Ρωμαίους. Αποτέλεσμα ήταν να γίνει η πόλη η αρχαιότερη δημοκρατία στην Ευρώπη.

Το κέντρο της πόλης προστατευόταν από τρεις πύργους. Ο μικρότερος από όλους , ο Μοντάλε, ολοκληρώθηκε τον 14ο αιώνα.

## Ενορίες
Η πόλη χωρίζεται στις ακόλουθες ενορίες (*curazie*- ενικός αριθμός: curazia):
* Κα Μπερλόνε, Κανέπα, Κασόλε, Καστελλάρο, Μοντάλμπο, Μουράτα και Σάντα Μουστιόλα.

## Μεταφορές και αθλητισμός
Πριν πολλές δεκαετίες λειτουργούσε σιδηροδρομικό δίκτυο. Σήμερα γίνονται δρομολόγια από λεωφορεία προς το Ρίμινι.

Η πόλη έχει δύο ποδοσφαιρικές ομάδες: την Μουράτα (S.S. Murata) και την Τρε Πέννε (S.P. Tre Penne). Από την πόλη διήλθε και η Ολυμπιακή Φλόγα το 2006 λίγο πριν τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τορίνο.

### Αδελφοποιημένες Πόλεις
*  Σαν Λέο, Ιταλία
*  Ραμπ, Κροατία
*  Ρέννε, Δανία

## Φωτοθήκη

File:View of Mount Titano - San Marino.jpg|Ο πύργος Γκουαΐτα
File:Panorama of the Cesta Tower in San Marino.jpg|Ο πύργος Τσέστα
File:Montale Tower.jpg|Ο πύργος Μοντάλε


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης
Σταν Λαζαρίδης

Ο **Σταν Λαζαρίδης** είναι Αυστραλός πρώην ποδοσφαιριστής ελληνικής καταγωγής. Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1972 στο Περθ. Αγωνιζόταν ως αριστερό μπακ-χαφ και έχει αγωνιστεί στην Πρέμιερ Λιγκ με τις φανέλες της Γουέστ Χαμ και της Μπέρμινχαμ. 

Αφού έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην Φλόρεατ Αθήνα και την Γουέστ Αντελάιντ (ομάδες με έντονο ελληνικό στοιχείο) μετέπειτα έπαιξε για 11 σαιζόν στην Αγγλία. Το 2006 επέστρεψε στην Αυστραλία για την Πέρθ Γκλόρι όμως τον Μάρτιο του 2007 βρέθηκε θετικός στην αναβολική ουσία *φεναστερίδη* με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί με 12μηνο αποκλεισμό και τον Μάρτιο του 2008 έμεινε ελεύθερος από την Πέρθ Γκλόρι με αποτέλεσμα να ανακοινώσει την αποχώρηση του από την ενεργό δράση.

Έχει 71 συμμετοχές με την εθνική Αυστραλίας.Μάλιστα το 2006 συμμετείχε στην αποστολή της Αυστραλίας για το Μουντιάλ χωρίς όμως να καταφέρει να πάρει χρόνο συμμετοχής.

## Καριέρα

* 1991-92:Φλόρεατ Αθήνα 

* 1992-95:Γουέστ Αντελάιντ 73-6

* 1995-99:Γουέστ Χαμ 69-3

* 1999-06:Μπέρμινχαμ 191-8

* 2006-08:Πέρθ Γκλόρι 13-0

## Παραπομπές


## Πηγές

* Football Database profile
* Soccerbase profile 
* Ντοπέ ο Λαζαρίδης 
* 12μηνη τιμωρία για Λαζαρίδη (αγγλ)

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί
Λαζαριδης Σταν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2001
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1997
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρμιγχαμ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Αδελαΐδας ΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Περθ Γκλόρι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Δήμος Ανθεμούντα

Ο **Δήμος Ανθεμούντα**  ήταν δήμος του νομού Χαλκιδικής που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πολυγύρου. Είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.540 κατοίκους. Περιλάμβανε 4 συνολικά Δημοτικά Διαμερίσματα. Έδρα του ήταν η Γαλάτιστα. Δήμαρχος ήταν ο Δημήτρης Αγγελάκης.  Στο δήμο περιλαμβάνονταν:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Γαλατίστης Χαλκιδικής|Δ.δ. Γαλατίστης]] ** [ 2.974 ]  
::* η Γαλάτιστα [ 2.662 ]  
::* η Αγία Αναστασία [ 101 ]  
::* ο Κιουρκτσόγλου [ 152 ]  
::* η Μονή Αγίας Αναστασίας Φαρμακολυτρίας [ 45 ]  
::* το Πρινοχώρι [ 14 ]  
: ** Δ.δ. Βάβδου ** -- ο Βάβδος [ 680 ]
: ** Δ.δ. Γαλαρινού ** -- ο Γαλαρινός [ 299 ]
: ** Δ.δ. Δουμπιών ** -- τα Δουμπιά [ 587 ]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στοιχεία για το Δήμο από το Υπουργείο Εσωτερικών 

Ανθεμούντα


Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου
Ζυλ Βάιντενμπος

Ο **Ζυλ Βάιντενμπος** (*Jules Albert Wijdenbosch*, 2 Μαΐου 1941 - 30 Απριλίου 2025) ήταν πολιτικός από το Σουρινάμ. Διετέλεσε πρόεδρος της χώρας από το 1996 έως το 2000.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παραμαρίμπο στις 2 Μαΐου του 1941 και είναι μέλος του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος, το οποίο είχε την απόλυτη εξουσία στη δεκαετία του ' 80. Χρημάτισε πρωθυπουργός από το 1987 ως το 1988 και τον Ιανουάριο του 1991 έγινε αντιπρόεδρος, αξίωμα που διατήρησε ως τον Σεπτέμβριο του 1991. 

Το 1996 εξελέγη πρόεδρος νικώντας τον Ρόναλντ Βενεσιάανκαι ορκίστηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους. Διατηρήθηκε στο ύπατο αξίωμα ως το 2000.

Απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στις 30 Απριλίου 2025.

Το όνομά του δόθηκε στη γέφυρα που ενώνει τα ανατολικά της χώρας με το Παραμαρίμπο.

## Παραπομπές


Βάιντεν
Βαι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Σουρινάμ
Φραντς φον Πάπεν

Ο **Φραντς φον Πάπεν** (*Franz von Papen*, 29 Οκτωβρίου 1879 - 2 Μαΐου 1969) ήταν Γερμανός διπλωμάτης και στρατιωτικός. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1879 στην πόλη Βερλ, της σημερινής Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και το 1910 διορίστηκε στο Γενικό Επιτελείο. Το 1913 διορίστηκε στη Γερμανική πρεσβεία του Μεξικού μέχρι το 1915, οπότε και μετέβη στις ΗΠΑ. Εκεί ηγήθηκε ομάδας δολιοφθορών και το ίδιο έτος απελάθηκε. Το 1916 υπηρέτησε στο Δυτικό Μέτωπο και αργότερα ανέλαβε διοικητής του Επιτελείου της IV τουρκικής Στρατιάς στην Παλαιστίνη.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1921, εκλέχθηκε βουλευτής του Καθολικού κόμματος (Deutsche Zentrumspartei). Στις 31 Μαΐου του 1932 ο Πρόεδρος Πάουλ φον Χίντεμπουργκ του έδωσε εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης μετά την παραίτηση του Χάινριχ Μπρύνινγκ. Ο φον Πάπεν βοήθησε τον Χίτλερ ν' ανέλθει στην εξουσία τον Ιανουάριο του 1933, αναλαμβάνοντας ο ίδιος Αντικαγκελάριος. Στις 8 Απριλίου 1933 επισκέφτηκε το Βατικανό για να συνάψει Ραϊχσκονκορδάτο (Reichskonkordat) ανάμεσα στο γερμανικό καθεστώς και τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Τον επόμενο χρόνο διορίστηκε πρέσβης στην Αυστρία όπου και παρέμεινε μέχρι το 1938 προπαρασκευάζοντας την προσάρτηση της χώρας στη Γερμανία. Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν πρέσβης στην Άγκυρα της Τουρκίας όπου και αναμίχθηκε στην υπόθεση κατασκοπείας γνωστή με το όνομα "Κικέρων"

## Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Μετά τη λήξη του πολέμου, ο φον Πάπεν συνελήφθη από τους Συμμάχους τον Απρίλιο του 1945 και προσήχθη ενώπιον του διεθνούς δικαστηρίου στη γνωστή Δίκη της Νυρεμβέργης, ως εγκληματίας πολέμου, όπου και απαλλάχθηκε των κατηγοριών. Η απαλλαγή του όμως αυτή προκάλεσε παγκόσμια διαμαρτυρία. Έτσι, αργότερα προσάχθηκε ενώπιον γερμανικού δικαστηρίου αποναζιστικοποίησης από το οποίο και καταδικάστηκε σε οκταετή φυλάκιση ως μέλος της ηγεσίας των Ναζί. Το 1949 μετά από αίτησή του αποφυλακίσθηκε καταβάλλοντας ένα χρηματικό ποσό. Ο φον Πάπεν το 1952, μέσω αγγλικού εκδοτικού οίκου, δημοσίευσε "Απομνημονεύματα" με τίτλο "*Της αλήθειας ένα δρομάκι*" (Der Wahrheit eine Gasse). Πέθανε το 1969 στο Σάσμπαχ της Βάδης-Βυρτεμβέργης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν* τ.15ος, σ.466
* *Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα* τ.48ος, σ.126

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Γερμανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πρωσίας