open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καθεδρικός της Λισαβόνας

Ο **Καθεδρικός της Λισαβόνας** (πορτογαλικά: *Santa Maria Maior de Lisboa* ή *Sé de Lisboa*) είναι η παλαιότερη εκκλησία της πορτογαλικής πρωτεύουσας. Ανήκει στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και αποτελεί την έδρα της Αρχιεπισκοπής της Λισαβόνας.

Χτίστηκε το 1147. Από τότε μέχρι σήμερα πολλές φορές υπέστη μεγάλες ζημιές από σεισμούς και επανειλημμένα αναστυλώθηκε. Γι’ αυτό τον λόγο στον Καθεδρικό της Λισαβόνας υπάρχουν στοιχεία από διαφορετικές αρχιτεκτονικές τάσεις και ρυθμούς.

Το 1910 ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο της Πορτογαλίας.

## Ιστορία του ναού
Η κατασκευή του ναού ξεκίνησε το 1147, όταν ο χριστιανικός στρατός που αποτελούνταν από Πορτογάλους στρατιώτες και σταυροφόρους από χώρες της Βόρειας Ευρώπης, με επικεφαλής τον βασιλιά Αλφόνσο Α΄ της Πορτογαλίας, ανακατέλαβε τη Λισαβόνα, από τους Μαυριτανούς και οι εργασίες ολοκληρώθηκαν τις πρώτες δεκαετίες του 13ου μ.Χ. αιώνα. Ο ναός ήταν χτισμένος στον ύστερο ρωμανικό αρχιτεκτονικό ρυθμό.

Η Λισαβόνα ήταν έδρα επισκόπου ήδη από τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Μετά την επανάκτηση της από τους Πορτογάλους επίσκοπος Λισαβόνας έγινε ο Άγγλος σταυροφόρος Gilbert of Hastings. Όταν ο ναός ολοκληρώθηκε μεταφέρθηκαν εκεί από τη νότια Πορτογαλία τα λείψανα του Αγίου Βικεντίου της Σαραγόσα, που είναι ο προστάτης της Λισαβόνας. Στα τέλη του 13ου αιώνα κατασκευάστηκε από τον Βασιλιά Διονύσιος Α΄ της Πορτογαλίας το γοτθικό περιστύλιο του ναού και ο διάδοχός του, Αλφόνσος Δ΄ της Πορτογαλίας μετέτρεψε το κύριο παρεκκλήσι σε βασιλικό πάνθεον για τον ίδιο και την οικογένειά του. Το 1498 η βασίλισσα Ελεονώρα του Βιζέου ίδρυσε την Αδερφότητα της Παράκλησης της Παναγίας του Ελέους (Irmandade de Invocação a Nossa Senhora da Misericórdia de Lisboa) σε ένα από τα παρεκκλήσια του ναού. Η αδελφότητα αυτή εξελίχτηκε στη Santa Casa da Misericórdia de Lisboa, ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα της Καθολικής Εκκλησίας που έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο σε ολόκληρη τη χώρα και στις αποικίες της.

Ο σεισμός του 1755, που κατέστρεψε σχεδόν όλη τη Λισαβόνα, προκάλεσε πολύ μεγάλες καταστροφές και στον Καθεδρικό της πόλης. Το κύριο παρεκκλήσι με το βασιλικό πάνθεον καθώς και τα περισσότερα παρεκκλήσια και το περιστύλιο καταστράφηκαν από τον σεισμό και τη φωτιά που επακολούθησε. Αργότερα ο ναός ξαναχτίστηκε εν μέρει και στις αρχές του 20ου αιώνα απέκτησε τη σημερινή του μορφή μετά από μια εκ βάθρων ανακαίνιση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στην Πορτογαλία
Κατηγορία:Γοτθική αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Πορτογαλία
Επαρχία Κορντάι

Η **επαρχία Κορντάι**() είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Τζαμπίλ στο νοτιοανατολικό τμήμα του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Κορντάι.

## Παραπομπές


Κορνται
Επαρχία Σαρμπακτί

Η **επαρχία Σαρμπακτί **() είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Παβλοντάρ στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Σαρμπάκτι. Πληθυσμός: 20,975 (εκτίμηση 2013) 21,866 (απογραφή 2009) 28,967 (απογραφή 1999).

## Παραπομπές


Σαρμπακτι
Επαρχία Σου

Η **επαρχία Σου** () είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Τζαμπίλ του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Τόλε Μπι, πολύ κοντά στην πόλη Σου.

## Παραπομπές


Σου
Επαρχία Μπαγιαναούλ

Η **επαρχία Μπαγιαναούλ** () είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Παβλοντάρ στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το χωριό Μπαγιαναούλ. Πληθυσμός: 27,899 (εκτίμηση Φεβρουαρίου 2013), 28,296 (απογραφή 2009), 32,985 (απογραφή 1999). 

## Παραπομπές


Μπαγιαναουλ
Επαρχία Ζαμπίλ (Περιφέρεια Αλμάτι)

Η **επαρχία Ζαμπίλ** () είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Αλμάτι στο νότιο Καζακστάν.. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Ουζιναγκάς. Πληθυσμός: 137,129 (εκτίμηση 2013) 117,599 (απογραφή 2009) 105,895 (απογραφή 2009).

## Παραπομπές


Ζαμπιλ
Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
Κοντιγιαλάμ

Το **Κοντιγιαλάμ** είναι χωριό στην Ινδία, στο ταλούκ Οραθαναντού της επαρχίας Θαντζαβούρ στο κρατίδιο Ταμίλ Ναντού στην Ινδία. 

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, το Κοντιγιαλάμ είχε πληθυσμό 567 κατοίκων και αποτελείται από 280 άνδρες και 287 γυναίκες. Η αναλογία φύλων είναι 1025. Το 78.13 του πληθυσμού είναι εγγράμματοι. 

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Ντεντάν

Ως **Ντεντάν **μπορεί να αναφέρονται τα ακόλουθα:
; Λαοί
* Δεδανίτες
; Πρόσωπα
* Ντεντάν Κιμάθι Βασιούρι, γεννημένος ως Κιμάθι γουά Βατσιούρι, ένας αρχηγός της εξέγερσης Μάου-Μάου στην Κένυα
; Μέρη
* Πολιτεία Ντεντάν, πρώην πολιτεία στο Γκουτζαράτ στην δυτική Ινδία.
Κατάλογος έργων του Λούκα ντελλα Ρόμπια

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Ιταλού γλύπτη Λούκα ντελλα Ρόμπια (Luca della Robbia, 1400-1482).

## Έργα διάφορα

## Cantoria
Πρόκειται για τον ένα από τους δύο εξώστες που κατασκευάστηκαν ως θέσεις των χορωδών και των εκκλησιαστικών οργάνων της μητρόπολης της Φλωρεντίας. Διακοσμήθηκαν με ανάγλυφα σε μάρμαρο από τον Λούκα ντελλα Ρόμπια η μία και από τον Ντονατέλλο η άλλη.
Η Cantoria του Λούκα (1431-38, η πρώτη του μεγάλη παραγγελία) εικονογραφεί τον Ψαλμό 150, όπως φαίνεται και από τις επιγραφές πάνω της : «Αινείτε τον Θεόν… εν ήχω σάλπιγγος…κτλ».
Το 1688 τα δύο αυτά έργα απομακρύνθηκαν από τον ναό και σήμερα βρίσκονται στο Museo dell'Opera del Duomo (Μουσείο Έργων του Καθεδρικού Ναού της Φλωρεντίας).

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Κατάλογος έργων του Ζωρζ Σερά

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Ζωρζ Σερά.

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Τσούϊ (Κεμίν)

Το **Τσούϊ **() είναι ένα χωριό στην επαρχία Κεμίν της περιφέρειας Τσούι, στο Κιργιστάν. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Κιργιζίας
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Τσούι
Μπαϊσέρκε

Η **Μπαϊσέρκα** είναι μία πόλη στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στην επαρχία Ίλε, λίγα εκατοντάδες μέτρα από τον αυτοκινητόδρομο Αλμάτι - Καπσαγκάι, και στα αστικά κέντρα στα περίχωρα του Αλμάτι. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tageo.com

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Μπου-Τερέκ

Το **Μπου-Τερέκ** (, μέχρι το 2001 ονομάζονταν : **Κλιουτσιόβκα (**Ключевка *Klyuchevka*) είναι ένα χωριό της περιφέρειας Ταλάς στο Κιργιστάν. Ανήκει στην Επαρχία Μπακάι-Ατά. Είναι χτισμένο κατά μήκος της εθνικής οδού Ταλάς-Ταράζ, σε υψόμετρο 975 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Κιργιζίας
Κατηγορία:Περιφέρεια Ταλάς
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Ταλάς
Ντζερζίνσκι (αποσαφήνιση)

**Το Ντζερζίνσκι **(αρσενικό), **Ντζερζίνσκαγια **(θηλυκό), ή **Ντζερζίνσκογιε **(ουδέτερο) μπορεί να αναφέρεται:

* Φέλιξ Ντζερζίνσκι (1877-1926), κομμουνιστής επαναστάτης, ιδρυτής της Τσέκα
* Ιβάν Ντζερζίνσκι (1909-1978), Ρώσος συνθέτης
* Επαρχία Ντζερζίνσκι (αποσαφήνιση), όνομα επαρχιών σε πρώην χώρες στην Σοβιετική Ένωση
* Ντζερζίνσκι (ακατοίκητη τοποθεσία) (*Ντζερζίνσκαγια, Ντζερζίνσκογιε*), το όνομα πολλών ακατοίκητων οικισμών στη Ρωσία
* Ντζερζίνσκι, Αρμενία
* Γραμμή Ντζερζίνσκαγια, γραμμή στο μετρό Μόσχας
* «Ντζερζίνσκι», κρουαζερόπλοιο τύπου Σβερντλόφ
* *Ντζερζίνσκι*, ακυρωμένο μαχητικό τύπου Κίροφ
* Ατμομηχανή FD, γνωστό επίσης ως κατηγορία Σοβιετικών ατμομηχανών Φελίξ Ντζερζίνσκι
* Σοφία Ντζερζίνσκαγια (1882-1968) Πολωνή πολιτικός
* **Ντζερζίνσκαγια**, όνομα του σταθμού Λουμπγιάνκα στο Μετρό της Μόσχας, την περίοδο 1935-90
* **Ντζερζίνσκαγια**, μέχρι το 1994 το όνομα του σταθμού Ουνιβερσιτέτ στο μετρό του Χάρκοβου
* **Ντζερζίνσκαγια**, πρώην όνομα του σταθμού Λιμπίντσκα στο μετρό του Κιέβου
* Ντζερζίνσκα, ένας σταθμός στη γραμμή μετροτράμ του Κριβί Ριχ 
* Ντζερζίνσκογιε, πρώην όνομα του Μπεσαγκάς, χωριό στο Καζακστάν
Ακσιμράου

Η **Ακσιμράου **(επίσης γνωστή ως **Ακσινιράου** (, *Aqshımırau*, *اقشىمىراۋ*)) είναι πόλη στην περιφέρεια Μανγκιστάου στο νοτιοδυτικό Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 6 μέτρα (20 πόδια) κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Μπεσαγκάς

Το **Μπεσαγκάς**, είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι στην επαρχία Ταλγκάρ του Καζακστάν. Χρησιμοποιεί την ώρα Αστανά και στην σοβιετική εποχή ονομαζόταν Ντζερζίνσκογιε. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tageo.com

Κατηγορία:Γεωγραφία του Καζακστάν
Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
Φορτ-Σεβτσένκο

Το **Φορτ-Σεφτσένκο** () είναι μια πόλη και στρατιωτική βάση στην επαρχία Τουπκαραγκάν, στην περιφέρεια Μανγκιστάου του Καζακστάν στην ανατολική ακτή της Κασπίας Θάλασσας. Οι κλάδοι του πρωτογενούς τομέα περιλαμβάνουν την αλιεία και η εξόρυξη πέτρας. Πληθυσμός: 5,559 (εκτίμηση 2016).

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε ως βάση για το Αυτοκρατορικό Ρωσικό Ναυτικό. Μέχρι το 1857 ονομαζόταν *Νοβοπετρόβσκογιε * (Новопетровское) και από το 1857-1939 ως Φορτ-Αλεκσαντρόβσκιι (Форт-Александровский). Πήρε το όνομα από τον Ουκρανό ποιητή Ταράς Σεβτσένκο που τέθηκε σε στρατιωτική υπηρεσία κατά την εξορία του. Το Καζακικό ναυτικό χρησιμοποιεί το Φορτ-Σεβτσένκο σήμερα ως βάση. 

Το εθνόσημο του τότε Φορτ-Αλεκσαντρόβσκι εγκρίθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1908, μαζί με άλλα εθνόσημα στο Υπερκασπιακό έδαφος, και είναι μαύρο και γκρι που δείχνει το οχυρό και δύο ψάρια. 

### Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος
Το Φορτ-Αλεκσαντρόβσκι ήταν το κέντρο της ναυτικής δράσης στις 21 Μαΐου 1919, όταν ένα σμήνος Βρετανικών Κασπιακών Φλοτίγια επιτέθηκαν στο λιμάνι.

## Ορόσημα
Υπάρχουν αρκετά μνημεία όπως του Μνημειακό Μουσείο Σεβτσένκο, Εθνικής Ιστορίας και εθνογραφικά μουσεία. Το μνημειακό μουσείο του Σεβτσένκο άνοιξε το 1932 κοντά στο μέρος όπου κρυβόταν ο Σεβτσένκο. Υπάρχουν απομεινάρια του οχυρού, ένα μνημείο του Σεβτσένκο και κρατικός τάφος των ηρώων του εμφύλιου Πολέμου. 

Σε απόσταση 31 χιλιομέτρων από την πόλη, υπάρχει και η νεκρόπολη Μπεϊσενμπάι και πάνω η ακτή Μπαούτινο (Баутино).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Σάι-Οτές

Το **Σάϊ-Οτές** (επίσης γνωστή ως Σαγιετές ή Σάϊ-Ουτές (, *Say-Ötes*, *ساي-وتەس*)) είναι μια πόλη στην επαρχία Μανγκιστάου, στην περιφέρεια Μανγκιστάου στο νοτιοδυτικό Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 206 μέτρα (676 πόδια). Έχει πληθυσμό 1.571.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Τσινγκελτέι

Το **Τσινγκελτέι **() είναι ένα από τα εννέα Ντούουρεγκς (Düüregs, ελληνικά επαρχίες) της Μογγολικής πρωτεύουσας, Ουλάν Μπατόρ. Υποδιαρείται σε 18 Κχορόος (υποπεριοχές).

Το Τσινγκελτέι βρίσκεται στα βόρεια, στη κορυφή ενός από τα 4 βουνά της Ουλάν Μπατόρ, το Τσινγκελτέι Ουούλ.

Κατηγορία:Πόλεις της Μογγολίας
Ζανακοργκάν

Το **Ζανακοργκάν ** () είναι ένας αστικού τύπου οικισμός στην επαρχία Ζανακοργκάν της περιφέρεια Κυζυλόρντα στο νότιο Καζακστάν. Αυτό σημαίνει κατά προσέγγιση  (νέο τούμουλους) που καταλήφθηκε το 1861 από το Ρώσους κατά την κατάκτηση του Τουρκεστάν. Ακόμη είναι λίγο πριν τα σύνορα με την περιφέρεια Νότιου Καζακστάν, μερικά χιλιόμετρα ανατολικά του οικισμού Σιέλι.

Κατηγορία:Γεωγραφία του Καζακστάν
Νίκος Κελαϊδής

Ο **Νίκος Κελαϊδής** (Αλεξάνδρεια 29 Οκτωβρίου 1948), είναι πρώην πρωταθλητής της ελληνικής αντισφαίρισης και σήμερα προπονητής. Ήταν γιος του Ιωάννη Κελαϊδή με καταγωγή την Κρήτη.

Ξεκίνησε την αντισφαίριση από το *Σπόρτιγκ Κλαμπ Αλεξάνδρειας* και έπειτα, όταν η οικογένεια του μετακόμισε στην Αθήνα, εγράφη στον Όμιλο Αντισφαίρισης Αθηνών. Στην Αλεξάνδρεια διακρίθηκε σε αγώνες τζούνιορς και ταυτόχρονα φοιτούσε στο Αγγλικό κολέγιο της πόλης.

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν πρώτος στο μονό το 1974 και 1978, δεύτερος ήταν το 1972, 1973, 1975, 1976 και το 1977, σε όλους τους τελικούς είχε αντίπαλο τον Νίκο Καλογερόπουλο. Στο διπλό ανδρών ήταν δεύτερος το 1972 και το 1975. 

Με την εθνική ομάδα συμμετείχε στα Ντέιβις Καπ του 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978 και του 1979, με ρεκόρ 4 νίκες και 24 ήττες. 

Έχει συμμετάσχει σε τουρνουά της Διεθνούς ομοσπονδίας με ρεκόρ 2 νίκες και 27 ήττες στο μονό και 3 νίκες και 20 ήττες στο διπλό. Το 1973 πήρε μέρος στο Αυστραλιανό όπεν και το Ρολάν Γκαρός όπου και στα δύο αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο. Στο διεθνές τουρνουά του Ντίσελντορφ το 1966 αποκλείστηκε στον Β΄γύρο, σε αυτό της Ατλάντα το 1968 αποκλείστηκε στον Α΄γύρο. Συνεχίζει να παίρνει μέρος σε τουρνουά παλαιμάχων και στην σειρά παγκόσμιων τουρνουά της *ATP*.

Σαν προπονητής έχει δουλέψει στην εθνική ομάδα της Ελβετίας, στην εθνική ομάδα της Γαλλίας και της Ελλάδας και σε ακαδημίες στην Ουκρανία και Τουρκία. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1
* Davis Cup, Nikolaos Kelaidis

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές αντισφαίρισης του Σπόρτιγκ Κλαμπ Αλεξάνδρειας
Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές της αντισφαίρισης
Ιβηρορομανικές γλώσσες

Οι **ιβηρορομανικές γλώσσες** αποτελούν τον δυτικότερο κλάδο των Δυτικορομανικών γλωσσών στην Ευρώπη. Περιλαμβάνουν την κεντρική και δυτική Ιβηρική χερσόννησο και τις γλωσσικές επικράτειες των πορτογαλικών, των γαλικιανών, των αστουρλεονικών, των ισπανικών και των αραγωνικών, συνορεύοντας με τις οξιτανορομανικές γλώσσες (γασκωνικά) και, την μη ινδοευρωπαϊκή, βασκική στον βορρά και στην ανατολή (καταλανικά). Το μεγαλύτερο ωστόσο μέρος των ομιλητών τους εντοπίζεται στην αμερικανική ήπειρο. 

Η σχέση των ιβηρορομανικών γλωσσών είναι ιδιαίτερα στενή με τις οξιτανορομανικές. Ως αποτέλεσμα, παραδοσιακά έχει προταθεί η ενσωμάτωση είτε μόνο των καταλανικών είτε και των οξιτανικών στην κατηγορία αυτή, που εναλλακτικά έχουν λάβει συλλογικά το όνομα των Δυτικών Ιβηρορομανικών γλωσσών.

Από τις Ιβηρορομανικές γλώσσες μόνο τρεις χαίρουν επίσημης αναγνώρισης:
* Τα ισπανικά, η γλώσσα με τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό φυσικών ομιλητών στον κόσμο και επίσημη σε 21 κράτη. Οι ισπανικές διάλεκτοι εκτείνονται από την Ευρώπη μέχρι την ισπανόφωνη Αμερική. Στην ισπανική εντάσσονται και τα ισπανοεβραϊκά ως διάλεκτος.
* Τα πορτογαλικά, επίσημη γλώσσα οκτώ κρατών με 250 εκατομμύρια φυσικούς ομιλητές.
* Τα γαλικιανά, συνεπίσημη γλώσσα μαζί με τα ισπανικά στην περιφέρεια της Γαλικίας.
Οι υπόλοιπες, παρότι την τελευταία δεκαετία έχουν λάβει την υποστήριξη των περιφερειακών αρχών των περιοχών όπου ομιλούνται και έχουν προχωρήσει στη σύσταση θεσμών που προωθούν την τυποποίησή τους, δεν χαίρουν επίσημης αναγνώρισης και πολλάκις εντάσσονται στην κατηγορία των διαλέκτων. Αυτές είναι:
* Η αραγωνική γλώσσα, που ομιλείται στις κοιλάδες των Πυρηναίων της περιφέρειας της Αραγώνας
* Η αστουρλεονική γλώσσα, που ιστορικά ομιλείτο στις περιφέρειες της Αστούριας και της Λεόν και στην Μιράντα ντο Ντόουρο της Πορτογαλίας.
Εξαφανισμένες γλώσσες της ιβηρορομανικής ομάδας είναι τα μοζαραβικά, τα ναβαρικά και πιθανότατα και οι αφρορομανικές γλωσσικές ποικιλίες.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Σοροθαπτική γλώσσα

*
Προξενική αρχή

Ως "προξενική αρχή" νοείται κάθε γενικό προξενείο, προξενείο ή υποπροξενείο.

Η προξενική αρχή δεν μπορεί να εγκαθιδρυθεί στο έδαφος του Κράτους διαμονής παρά μόνο με τη συναίνεση του Κράτους αυτού.

Η έδρα της προξενικής αρχής, η τάξη της και η προξενική της περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός του προσωπικού της προξενικής αρχής καθορίζονται από το αποστέλλον Κράτος και υπόκεινται στην έγκριση του Κράτους διαμονής. Το ίδιο ισχύει και σε περίπτωση μεταβολής της έδρας, της τάξης, της προξενικής περιφέρειας ή του αριθμού του προσωπικού της προξενικής αρχής.

Κατηγορία:Διπλωματία
Δημήτρης Μούτας

Ο **Δημήτρης Μούτας** (Στουτγκάρδη, 15 Απριλίου 1968) είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου και παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανελευσινιακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φωστήρα
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νίκης Βόλου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Καλλιθέας
Ανδρέας Θεοδώρου

Ο **Ανδρέας Θεοδώρου** (1922 ή 1923 - 2004) ήταν Ελληνοκύπριος θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1922 ή 1923 στη Λάρνακα της Κύπρου. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο Λάρνακας (1940) και στην Πάφο, ως μαθητής του εκεί Νικολαΐδειου Ελληνικού Γυμνασίου (1943). Το 1946 εγγράφηκε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1950 με άριστα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Ορθοδόξου Θεολογίας «Άγιος Σέργιος» στο Παρίσι (1950-1951), το Κολλέγιο Τρίνιτυ του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου (1951-1952) και για ένα εξάμηνο στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μονάχου (1958-1959). Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδας, το 1952 και για 16 χρόνια δίδαξε στο Αρσάκειο Σχολείο Θηλέων.

Το 1955 με τη διδακτορική διατριβή *«Η Χριστολογική ομολογία και διδασκαλία Κυρίλλου του Αλεξανδρείας και Θεοδωρήτου Κύρου»* έγινε διδάκτορας ενώ δύο χρόνια αργότερα το 1957 με την εργασία *«Η περί θεώσεως του ανθρώπου διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας μέχρις Ιωάννου του Δαμασκηνού»* έγινε υφηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, στην έδρα της Ιστορίας των Δογμάτων και της Συμβολικής. Στη συνέχεια το 1962 έγινε εντεταλμένος υφηγητής, το 1966 έκτακτος καθηγητής και το 1968 τακτικός παραμένοντας μέχρι το 1986, όταν και παραιτήθηκε. Πολλοί ήταν οι φοιτητές και συνάδελφοι του οι οποίοι του ζητούσαν να παραμείνει. Το ακαδημαϊκό έτος 1977-1978 διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.

Με τη σύζυγο του Χαρίκλεια Μοσχονά απέκτησε τέσσερα παιδιά. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2004.

## Έργο
Είχε σημαντικό και αξιόλογο συγγραφικό έργο. Οι δημοσιεύσεις του, επιστημονικές και εκλαϊκευμένες, ξεπερνούν τις 150. Μεταξύ αυτών:
* *Η ουσία της Ορθοδοξίας*, 1961
* *Το χαροποιόν Πένθος της Εκκλησίας*, 1974
* *Η επίδραση της ελληνικής σκέψεως επί των θεολογικών σχολών Αλεξανδρείας και Αντιοχείας*, 1983 (βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών)
* *Η κόρη της Βασιλείας*, 1977
* *Η ώρα του Αντιχρίστου*, 1987
* *Πιστεύω εις ένα Θεόν*, 1993
* *Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε*, 1993

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατάλογος έργων του Αντρέα Πιζάνο

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Ιταλού γλύπτη Αντρέα Πιζάνο (Andrea Pisano, 1290 – 1348).

## Έργα διάφορα

## Campanile di Giotto
Ανάγλυφα του Αντρέα Πιζάνο στο κάτω διάζωμα του κωδωνοστασίου του Καθεδρικού Ναού της Φλωρεντίας (του λεγόμενου Campanile του Τζόττο). 1334–1336, μάρμαρο. Σήμερα στο Museo dell'Opera del Duomo. Για αγάλματα και ανάγλυφα του Campanile βλ. επίσης τα λήμματα Κατάλογος έργων του Ντονατέλλο και 
Κατάλογος έργων του Λούκα ντελλα Ρόμπια.

 
## La Porta Sud
Πρόκειται για την νότια πύλη του Βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας, την οποία σχεδίασε ο Αντρέα Πιζάνο μεταξύ των ετών 1330 και 1336. Τα δύο ορειχάλκινα φύλλα της φέρουν επιχρυσωμένες παραστάσεις με την ζωή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (οι πέντε σειρές από πάνω) και με τις Αρετές (οι δύο κάτω). Να σημειωθεί ότι η πύλη αυτή του Πιζάνο βρισκόταν κάποτε απέναντι από την πρόσοψη του καθεδρικού ναού, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η ανυπέρβλητη Πύλη του Παραδείσου του Γκιμπέρτι.

(Για την Πύλη του Παραδείσου και την Βόρεια Πύλη του Βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας βλέπε το λήμμα Κατάλογος έργων του Λορέντσο Γκιμπέρτι).

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Αγγέλα Θανασούλη

Η **Αγγέλα Θανασούλη**, γεννημένη στις 25 Μαρτίου 1979 στο Βόλο Μαγνησίας, είναι Ελληνίδα πρώην καλαθοσφαιρίστρια και προπονήτρια και νυν αθλητικογράφος.

Φόρεσε ως φόργουορντ τις φανέλες του Γ.Σ. Βόλου, της Ανάληψης, του Ολυμπιακού Βόλου, του Α.Ν.Ο. Γλυφάδας και της Αρτέμιδος. Στην καριέρα της ως παίκτρια διακρίθηκε με τα χρώματα του Ολυμπιακού Βόλου, του οποίου τη φανέλα φόρεσε για πρώτη φορά σε ηλικία 16 ετών, έχοντας μάλιστα συμμετοχή στο Πανευρωπαϊκό Κύπελλο Λιλιάνα Ρονκέτι. Επέστρεψε στον Ολυμπιακό Βόλου, αγωνιζόμενη στην Α1 τη σεζόν 2009-2010, που η ομάδα όμως γνώρισε τον υποβιβασμό στην Α2 κατηγορία. Την επόμενη σεζόν ως αρχηγός της ομάδας, κατέκτησε με τις ερυθρόλευκες το πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ γυναικών και πανηγύρισε την επιστροφή στην Α1. Έχει αρκετές Πανελλήνιες διακρίσεις, ως κορασίδα και νεάνιδα, με κορυφαία την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα μπάσκετ του 1994 στην Καλαμάτα. Επίσης, έχει εργαστεί και ως προπονήτρια στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού.

Η Θανασούλη ασχολείται επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία και τη συγγραφή. Το Νοέμβριο του 2014, στην ετήσια τελετή απονομής Δημοσιογραφικών Βραβείων που διοργανώνει ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ), τιμήθηκε για τη συγγραφή της έκδοσης του Ομίλου Καρεκλίδη «90 χρόνια και ξανά προς τη δόξα», αφιερωμένη στην ιστορία και στην άνοδο της Νίκης Βόλου για τα 90 χρόνια από την ίδρυση της. 

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Thanasouli, Aggela, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA Europe.

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΑΝΟΓ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Βόλου
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλητικογράφοι
Επαρχία Σπόλα

Η **επαρχία Σπόλα** ήταν επαρχία στην περιφέρεια Τσερκάσι στην κεντρική Ουκρανία. Διοικητικό κέντρο ήταν η Σπόλα. Η επαρχία, η οποία αποκαλείται και ραγιόν, καταργήθηκε στις 18 Ιουλίου 2020 ως μέρος της διοικητικής μεταρρύθμισης της Ουκρανίας, η οποία μείωσε τον αριθμό των επαρχιών της περιφέρειας Τσερκάσι σε τέσσερις.

Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ουκρανίας
Σαρικαμπάντ (Ρουντμπάρ-ε Τζονουμπί)

Το **Σαρικαμπάντ **( στα λατινικά **Sharīkābād**) είναι ένα χωριό στην αγροτική επαρχία Κουχεστάν, επαρχία Τζαζμουριάν της κομητείας Ρουντμπάρ-ε Τζονουμπί στην περιφέρεια Κερμάν Ιράν. Κατά την απογραφή του 2006 ο πληθυσμός ήταν 65, σε 17 οικογένειες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία του Ιράν
Ενεργές ωτοασπίδες

thumb|right|250px|Οι **ενεργές ωτοασπίδες** είναι ωτοασπίδες με ενσωματωμένα μικρόφωνα, ηχεία και μικροϋπολογιστή. Ο μικροϋπολογιστής λαμβάνει τον εξωτερικό θόρυβο και παράγει ήχο αντίθετο , στα ενσωματωμένα ηχεία, εξουδετερώνοντας τον κίνδυνο για βλάβη στο όργανο της ακοής. Τα μικρόφωνα παρέχουν τέλεια κατευθυνόμενη ακρόαση και ο μικροϋπολογιστής περιορίζει όλους τους ήχους σε ασφαλές επίπεδο, προσφέροντας φυσικούς ήχους και επιτρέπουν τον εργαζόμενο να ακούει συνομιλίες, προειδοποιητικά σήματα και πληροφορίες, χωρίς να διακυβεύεται η ασφάλεια του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αφτί
Κατηγορία:Θόρυβος
Κατηγορία:Προστατευτικός εξοπλισμός
Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Ιλλυρισσός Αρμενίας

Η **Ιλλυρισσός** ήταν πόλη της ύστερης αρχαιότητας της νοτίου Αρμενίας. 
Στην θέση της βρίσκεται η σημερινή Birkleyn του Κουρδιστάν, στην τουρκική επαρχία Ντιγιάρμπακιρ. 

Η πόλη είχε την εναλλακτική ονομασία **Ηλέγερδα** και **(Κ)λέγερδα** κατά τον Κλαύδιο Πτολεμαίο. Βρισκόταν στην νότια Αρμενία, στα σύνορα με την Μυγδονία της βορείου Μεσοποταμίας. Ο εμπορικός δρόμος ένωνε την Ιλλυρισσό με τα γειτονικά φρούρια της Σάπφης και της Αττάχης. 

Πολύ πιθανόν να επρόκειτο για ένα από τα φρούρια της περιοχής που κτίστηκαν κατά τη ρωμαϊκή ή την πρώιμη βυζαντινή περίοδο, μιας και η περιοχή της Αρμενίας και Μεσοποταμίας ήταν θέατρο πολέμου μεταξύ των Ρωμαίων (στην συνέχεια των Βυζαντινών) και των Πάρθων (και μετά των Σασσανιδών). 

Η περιοχή της Ηλέγερδας -Ιλλυρισσού, ήταν γνωστή από την αρχαιότητα για τα περίφημα σπήλαιά της. Εθεωρείτο ότι εκεί βρίσκονταν οι πηγές του Τίγρη ποταμού, από μια φυσική σήραγγα, από την οποία τα νερά του ποταμού βγαίνουν στην επιφάνεια, ώστε ο Πλίνιος έλεγε ότι οι νεκροί πηγαίνουν από εκεί για τον Άδη. Υπάρχουν εν συνόλω τρία σπήλαια, στα οποία βρέθηκαν τρία ανάγλυφα και πέντε σφηνοειδείς πλάκες των Ασσυρίων βασιλέων Tiglatpileser Α΄ (1114-1076 π.Χ.) και Salmanasar Γ΄ (859-829 π.Χ.). Σε αυτές οι βασιλείς ευχαριστούν τις μεσοποταμιακές θεότητες Ασσούρ, Μπελ, Σιν, Σαμάς, Αντάντ και Ιστάρ για τις κατακτήσεις τους στη γύρω περιοχή. 

Στην περιοχή της εξόδου του ποταμού Τίγρη, η περιοχή περιβάλλεται από υπολείμματα τειχών που συνδέονται με τη μικρή ακρόπολη της Ιλλυρισσού. Η ακρόπολη βρίσκεται κτισμένη -για λόγους προστασίας και ασφάλειας- σε απότομη πλαγιά, στην οποία βρέθηκαν και άλλες οχυρώσεις. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Αρμενίας
Καταρίνο Κονταρίνι

Ο **Καταρίνο Κονταρίνι** ήταν Βενετός, ο οποίος έζησε στην διάρκεια του 15ου αιώνα και ο οποίος συμμετείχε, μεταξύ άλλων, στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης το 1453.

## Βιογραφία
Ο Καταρίνο Κονταρίνι διεξήγαγε επιχειρηματικές δραστηριότητες στην Ανατολή και τον Λεβάντα στην διάρκεια των δεκαετιών του 1430 και του 1440. Το 1436, ήταν παρών στην Τάνα όπου και ήταν μεταξύ των πρώτων ατόμων τα οποία πραγματοποίησαν αρχαιολογικές έρευνες μεγάλης έκτασης για διάστημα επτά εβδομάδων, ενώ σε αυτές συμμετείχαν μια εκατοντάδα εργατών. Το 1453, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη προκειμένου να συμμετάσχει στην υπεράσπιση της πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας απέναντι στα οθωμανικά στρατεύματα του Μωάμεθ Β΄. Ανέλαβε την υπεράσπιση του τμήματος του φρουρίου του Επταπυργίου. Σε μια κίνηση καλής πίστεως απέναντι στους Βενετούς, ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ τους παραχώρησε τα κλειδιά τεσσάρων σημαντικών προς στεριά πυλών των τειχών της Κωνσταντινούπολης, εκ των οποίων το ένα στον Καταρίνο Κονταρίνι. Έχοντας συλληφθεί ως αιχμάλωτος στην διάρκεια της άλωσης της πόλης, πέτυχε να εξαγοράσει την ελευθερία του και να μεταβεί, στην συνέχεια, στη Βενετία, στις 16 Αυγούστου 1453. Σύμφωνα με τον Λεονάρδο τον Χίο, στην περίπτωση κατά την οποία δεν είχε καταφέρει να συγκεντρώσει τα απαραίτητα λύτρα, θα είχε εκτελεστεί.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  
*  

Κατηγορία:Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Βενετοί
Παπούτσια εργασίας

**Παπούτσια εργασίας** ή υποδήματα ασφαλείας ή υποδήματα εργασίας είναι τα παπούτσια που χρησιμοποιούν γενικότερα οι εργαζόμενοι με σκοπό την αποφυγή εργατικών ατυχημάτων . Κύρια χαρακτηριστικά τους είναι το προστατευτικό των δακτύλων , η ενδιάμεση σόλα προστασίας και η αντιολισθητική εξωτερική σόλα . Ανάλογα με την ασφάλεια που παρέχουν κατατάσσονται , σύμφωνα με την ευρωπαϊκή προδιαγραφή ΕΝ ISO 20345:2011. Ο παρακάτω πίνακας μας δίνει μια λεπτομερέστατη εικόνα.

Παράδειγμα αναφοράς και προδιαγραφής 

EMPIRE Outdry® Yπόδημα Ασφαλείας με προδιαγραφές S3 WR HRO CI SRC SIXTON 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υποδήματα
Κατηγορία:Προστατευτικός εξοπλισμός
Κατάλογος έργων του Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ.

 
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Ιβάν Πούρπουρας

O **Ιβάν Πούρπουρας** (Αλεξάνδρεια 18 Φεβρουαρίου 1945), είναι Έλληνας πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε την αντισφαίριση στην Αίγυπτο σε ηλικία 10 ετών στον Σπόρτιγκ Κλαμπ Αλεξάνδρειας, και διακρίθηκε σε τουρνουά Τζούνιορς. Το 1960 με ενέργειες του Ιωάννη Κετσέα ήρθε στην Ελλάδα και κατέκτησε το πανελλήνιο εφηβικό πρωτάθλημα.

Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης και στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1963 και το 1965 με συμπαίκτη τον Νίκο Καλογερόπουλο. Στο διπλό μεικτό ήταν πρώτος το 1968 με συμπαίκτρια την Διονυσία Κότσια. Στο εφηβικό πρωτάθλημα εκτός το 1960 ήταν πρώτος και το 1963 στο μονό και το διπλό αντρών.

Συμμετείχε ανελλιπώς στο Διεθνές πρωτάθλημα Αλεξάνδρειας, στο διεθνές πρωτάθλημα Καΐρου και σε άλλα τουρνουά . 

Με την εθνική ομάδα συμμετείχε στου Βαλκανικούς αγώνες του 1962 στο Βουκουρέστι. Στο Κύπελλο Γκαλέα του 1965 και στα προκριματικά που έγιναν στην Αθήνα. Το 1967 συμμετείχε στους Μεσογειακούς αγώνες της Τύνιδας όπου ηττήθηκε από τον Μαροκινό Ζάεμπ με 2-6 6-4 6-4 3-6 και 9-7.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1
* tennis archives, Ivan Pourpouras 
* Εφημερίδα *Ελευθερία*, από την ψηφιακή Εθνική Βιβλιοθήκη

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Κατηγορία:Αθλητές αντισφαίρισης του Σπόρτιγκ Κλαμπ Αλεξάνδρειας
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές της αντισφαίρισης
Θεμιστοκλής Μαυρογορδάτος

Ο **Θεμιστοκλής Μαυρογορδάτος** (1891 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός και καθηγητής Οδοντιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Χίο και ήταν γιος του Ιωάννη Μαυρογορδάτου. Είχε σπουδάσει οδοντιατρική και ιδιώτευε ως οδοντίατρος. Το 1955 εξελέγη έκτακτος καθηγητής Οδοντογναθικης Χειρουργικής και Ακτινοδιαγνωστικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1960 τακτικός καθηγητής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1963. 

Συμμετείχε στις αναπληρωματικές εκλογές του Νοεμβρίου 1933 για την Γερουσία, οι οποίες είχαν προκηρυχθεί λόγω του αιφνίδιου θανάτου του μέχρι τότε γερουσιαστή Χίου, Ιωάννη Κουντουρά, κατά τις οποίες εξελέγη γερουσιαστής Χίου με το Κόμμα Φιλελευθέρων παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι και την 1η Απριλίου 1935. Προς ενίσχυση της προεκλογικής του εκστρατείας είχε πραγματοποιήσει επίσκεψη στο νησί και ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Γιος του είναι ο Γιώργος Μαυρογορδάτος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Ιωάννης Κουντουράς

Ο **Ιωάννης Κουντουράς** (1881 - 1933) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και ήταν γιος του Γεώργιου Κουντουρά. Ήταν ιατρός - χειρούργος και διατηρούσε δική του κλινική. Υπήρξε διευθυντής του Σκυλίτσειου Νοσοκομείου Χίου καθώς και ιδρυτικό μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Χίου, του οποίου διετέλεσε πρόεδρος.

Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1932 εξελέγη γερουσιαστής Χίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τις 21 Σεπτεμβρίου 1933, οπότε και απεβίωσε. Αντικαταστάθηκε από τον Θεμιστοκλή Μαυρογορδάτο. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Ροδοκανάκη, κόρη του πολιτικού Χριστόφορου Ροδοκανάκη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Βασίλης Παναγιωτόπουλος

Ο **Βασίλης Παναγιωτόπουλος** (γεν. 1932) είναι Έλληνας ιστορικός, με ειδίκευση την μελέτη της νεώτερης και σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1932 στη Μεσσήνη Μεσσηνίας. Το 1952 εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1960 ξεκίνησε να εργάζεται ως βοηθός έρευνας στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΕΙΕ). Υπήρξε μαθητής του Κ. Θ. Δημαρά. Το 1965 μετέβη για  συμπλήρωση των σπουδών του στη Γαλλία και σπούδασε Ιστορία στην École des hautes études και στη Σορβόννη, απ' όπου έλαβε και το διδακτορικό του δίπλωμα. 

Το 1967 εντάχθηκε στο Κέντρο Ιστορικών Ερευνών του Εργαστηρίου Ιστορικής Δημογραφίας της École des hautes études. Το 1983 ο Παναγιωτόπουλος μαζί με τον Σπύρο Ασδραχά και τον Φίλιππο Ηλιού συνίδρυσαν και ξεκίνησαν να συνδιευθύνουν το επιστημονικό ιστορικό περιοδικό «*Τα Ιστορικά*», που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Μέλισσα. Μέσω των «*Ιστορικών*», οι τρεις τους συνετέλεσαν στην ανανέωση της ιστορικής έρευνας στην Ελλάδα, στρέφοντάς την προς τους προβληματισμούς της «Νέας Ιστορίας». Το 1985 επέστρεψε στην Ελλάδα και εκλέχτηκε διευθυντής ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Το 1994 ορίστηκε διευθυντής του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών του ΕΙΕ. Το 2001 ανακηρύχθηκε ομότιμος διευθυντής ερευνών του ΕΙΕ. 

Πέρα από τις δημοσιεύσεις του για την οικονομική και κοινωνική ιστορία της νεώτερης Ελλάδας, υπήρξε ο εμπνευστής των «Σεμιναρίων της Ερμούπολης», ενώ επιμελήθηκε τη δεκάτομη «*Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1770 - 2000*». Μαζί με τους συνεργάτες του επιμελήθηκε την έκδοση σε τέσσερις τόμους του αρχείου του Αλή Πασά που φυλάσσεται στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη.

Το 2006, δέκα χρόνια μετά από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Παναγιωτόπουλος είχε την ευθύνη και την επιστημονική επιμέλεια για την έκδοση (σε δύο τόμους) του έργου «*Ο Ανδρέας Παπανδρέου και η εποχή του*», που θεωρείται μια από τις πληρέστερες μελέτες για τoν Α. Παπανδρέου.

Γιος του είναι ο Παναγής Παναγιωτόπουλος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

## Επιλεγμένη εργογραφία
**Le peuplement du Péloponnèse (XIII'-XVIII' siecles)*, (διδακτορική διατριβή, Université Paris-Sorbonne (Paris IV), 1982).
**Πληθυσμός και οικισμοί της Πελοποννήσου: 13ος - 18ος αιώνας* (ελληνική μετάφραση, 1987).
**Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1770-2000* (10 τομ.), Ελληνικά Γράμματα, 2003.
**Ο Ανδρέας Παπανδρέου και η εποχή του* (2 τομ.), Ελληνικά Γράμματα, 2006
** Αρχείο Αλή Πασά Γενναδείου Βιβλιοθήκης* (4 τομ.), ΕΙΕ/ΙΝΕ, 2010.
**Δύο πρίγκιπες στην Ελληνική Επανάσταση: Επιστολές αυτόπτη μάρτυρα και ένα υπόμνημα του πρίγκιπα. Γεωργίου Καντακουζηνού*, ΕΙΕ/Ασίνη, 2015.

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Συνέντευξη Βασίλη Παναγιωτόπουλου στον Αντώνη Παγκράτη: «Ο Ρήγας, τα αδιέξοδα και οι Φιλικοί». *YouTube*.

Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κωνσταντίνος της Οστρόβιτσα

Ο **Κωνσταντίνος Μιχαΐλοβιτς της Οστρόβιτσα** (1435 - π. 1500) ήταν Σέρβος στρατιωτικός του 15ου αιώνα, ο οποίος έγινε γνωστός για την συμμετοχή του στην άλωση της Κωνσταντινούπολης και την έκδοση συγγραφικού έργου γνωστού στα ελληνικά υπό τον τίτλο *Αναμνήσεις ενός γενιτσάρου*. 

Συχνά, εσφαλμένα, απαντάται ως «ο Πολωνός γενίτσαρος», ωστόσο πρόκειται για πρόσωπο αναμφισβήτητα σερβικής καταγωγής. Ως ιππέας, ήταν μέλος της σερβικής στρατιωτικής δύναμης η οποία υποχρεώθηκε να συμμετάσχει, στο πλευρό του οθωμανικού στρατού, στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης, η οποία και ολοκληρώθηκε με την άλωση της πόλης (29 Μαΐου 1453) και την διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στην συνέχεια, πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Οθωμανούς το 1455, στην διάρκεια της άλωσης του Νόβο Μπρντο, και εντάχθηκε δια της βίας στο σώμα των γενιτσάρων, με τους οποίους και έλαβε μέρος σε σειρά στρατιωτικών εκστρατειών. Αιχμαλωτιζόμενος το 1463 από τους Ούγγρους στην διάρκεια εκστρατείας στη Βοσνία, απαρνήθηκε την μουσουλμανική πίστη του και έγινε εκ νέου Χριστιανός. Προς το τέλος της ζωής του, μεταξύ του 1496 και του 1501, συνέγραψε την βιογραφία του, γνωστή υπό την ονομασία *Pamigtniki Janczara czyli Kronika Turecka Konstantego z Ostrowicy napisana niedzy* (*Αναμνήσεις ενός γενιτσάρου ή το τουρκικό χρονικό του Κωνσταντίνου της Οστρόβιτσα*). Το αρχικό κείμενο, αφανισθέν, πιθανώς να ήταν γραμμένο στα σλαβονικά, ωστόσο μόνον μεταγενέστερες εκδόσεις στα πολωνικά και τα τσεχικά διασώθηκαν.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  
*  

Κατηγορία:Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Γενίτσαροι
Κατηγορία:Αυτοβιογράφοι
Τζιρόλαμο Μινόττο

Ο **Τζιρόλαμο Μινόττο** (? - 1453) ήταν Βενετός βαΐλος της Κωνσταντινούπολης την περίοδο της άλωσης αυτής, το 1453.

## Βιογραφία
Καθώς ο Σουλτάνος Μωάμεθ Β΄ προετοίμαζε την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης, ο Μινόττο εξέφρασε την στήριξή του προς τον Κωνσταντίνο ΙΑ΄, ενώ, ταυτόχρονα, ψήφισε απόφαση σύμφωνα με την οποία και για λόγους ανωτέρας βίας οι καπετάνιοι των βενετικών πλοίων ήσαν υποχρεωμένοι να παραμείνουν στην Κωνσταντινούπολη (η συγκεκριμένη απόφαση υπερψηφίσθηκε με 21 ψήφους υπέρ και μία κατά, στις 14 Δεκεμβρίου 1452). Στην συγκεκριμένη κίνηση προχώρησε έπειτα από την βύθιση βενετικού πλοίου από το οθωμανικό φρούριο του Ρουμελιχισάρ, τον Οκτώβριο του 1452. Σε περίπτωση απόπειρας φυγής, θα επιβάλλετο χρηματικό πρόστιμο της τάξεως των  δουκάτων. Επιπλέον, υποσχέθηκε την επερχόμενη άφιξη στόλου προερχόμενου από την Βενετία και ο οποίος θα μετέφερε ενισχύσεις προς την Κωνσταντινούπολη. Μαζί του έμεινε και ο γιατρός και χρονικογράφος της πολιορκίας Νικολό Μπάρμπαρο.

Στις 26 Ιανουαρίου, απέστειλε επιστολή προς την Βενετία, προκειμένου να ζητήσει βοήθεια, ωστόσο οι υπεκφυγές της Βενετικής Γερουσίας απέτρεψαν την αποστολή στολίσκου προς την Κωνσταντινούπολη. Παρά την πλήρη στήριξη του Μινόττο, επτά πλοία, εκ των οποίων τα έξι βενετικά, πέτυχαν να εγκαταλείψουν την Κωνσταντινούπολη στις 26 Φεβρουαρίου. Στην διάρκεια της πολιορκίας, ανέλαβε την υπεράσπιση του Παλατιού των Βλαχερνών, το οποίο και αποτέλεσε αρχηγείο του. Επιδιόρθωσε τα τείχη και την τάφρο. Στις 29 Μαΐου, ημέρα της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, ο Μινόττο πέτυχε να απωθήσει τα διάφορα κύματα των οθωμανικών επιθέσεων στον τομέα άμυνάς του, ωστόσο αυτό δεν απέτρεψε τους Οθωμανούς από το να εισέλθουν εντός της πόλης μέσω άλλων τμημάτων των τειχών. Λίγο αργότερα, ο Μινόττο και οι δυνάμεις του ευρέθηκαν περικυκλωμένοι και υποχρεώθηκαν σε συνθηκολόγηση. Ο ίδιος εκτελέστηκε, μαζί με έναν εκ των υιών του, καθώς και έξι άλλους Βενετούς, λίγο μετά την άλωση της πόλης. Ένας άλλος υιός του Μινόττο εστάλη από την Βενετία προκειμένου να καταβάλει τα απαιτούμενα λύτρα για την απελευθέρωση του πατέρα του, ωστόσο έφθασε αργά και δεν ήταν σε θέση παρά να απελευθερώσει, μόνον, την μητέρα του και, συνεπώς, σύζυγο του Μινόττο.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  

Κατηγορία:Βενετοί
Κατηγορία:Ιστορία της Βενετίας
Κατηγορία:Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Νερούδα (ταινία)

Το ***Νερούδα*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Neruda***) είναι ταινία του 2016 χιλιανής, αργεντίνικης, ισπανικής, γαλλικής και αμερικανικής συμπαραγωγής. Η σκηνοθεσία είναι του Πάμπλο Λαραΐν και το σενάριο του Γκιγιέρμο Καλντερόν.

## Πλοκή
Στη Χιλή της δεκαετίας του '40 η κυβέρνηση του Γκονσάλες Βιδέλα αναθέτει στον Όσκαρ Πελουσονό να κυνηγήσει και να συλλάβει τον ποιητή Πάμπλο Νερούδα λόγω των κομμουνιστικών του ιδεών.
## Διανομή

## Βραβεία/Διακρίσεις
Ήταν η πρόταση της Χιλής για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 89α βραβεία Όσκαρ και ήταν υποψήφια για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στις Χρυσές Σφαίρες του 2017.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χιλιανές ταινίες
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες
Κατηγορία:Αργεντινικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες
Κατηγορία:Ιστορικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πάμπλο Λαρέν
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αργεντινή
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χιλή
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία
Ρεστουνί

Η οικογένεια των **Ρεστουνί** ή **Ρστουνί** (στα αρμενικά *Ռշտունի*) ήταν οικογένεια Αρμενίων ευγενών. Τα μέλη της ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από τους βασιλείς της Ουραρτού.

## Ιστορία

Ένας Μαναντζίρ Ρεστουνί αναφέρεται προς το 330, αδερφός μιας Ζορά, της οποίας το όνομα αναφέρεται το 335 και το 350, και ο οποίος εξεγέρθηκε εναντίον του Βασιλέα της Αρμενίας, Τιγράνη Ζ΄, μαζί με τον πρίγκιπα Βασέ Αρτσρουνί. Ο βασιλέας διέταξε τον αποδεκατισμό των δύο οικογενειών, ωστόσο οι Σαβάσπ Αρτσρουνί και Ταντζάτ Ρεστουνί κατάφεραν να γλιτώσουν. Ο τελευταίος ήταν πατέρας του Γκαρεγκίν Ρεστουνί, το όνομα του οποίου αναφέρεται προς τις δεκαετίες του 370-80.

Ο συγκεκριμένος Γκαρεγκίν Ρεστουνί νυμφεύθηκε την Χαμαζασπουχί Μαμικονιάν, αδερφή του Βασάκ Α΄, του Βαρντάν Α΄ και του Βαχάν του Αποστάτη, ο οποίος και φόνευσε την τελευταία.

Προς το 445 γίνεται αναφορά σε έναν Αρτάκ Ρεστουνί. Οι πρίγκιπες Ρεστουνί κατείχαν εδάφη εντός της επαρχίας του Βασπουρακάν: το Ρεστουνίκ, στα νότια της Λίμνης Βαν, καθώς και το Μπζνουνίκ, στα βόρεια της ίδιας αυτής λίμνης, το οποίο και είχε αποκτηθεί από τους Αρσακίδες, έπειτα από τον αποδεκατισμό της οικογένειας των Μπζνουνί. Ήσαν αρκετά συχνά υποστηρικτές των Σασσανιδών ενάντια στους Βυζαντινούς.

Σημαντικότερη προσωπικότητα της οικογένειας ήταν ο Θεόδωρος Ρεστουνί, *[[Μαρζπανάτο της Αρμενίας|μαρζμπάν]]* και μετέπειτα πρίγκιπας της Αρμενίας από το 638 έως το 655, ο οποίος και είχε το δύσκολο καθήκον να προστατεύσει την Αρμενία μεταξύ των βυζαντινών και αραβικών επιδιώξεων. Πράγματι, μετά τον αφανισμό της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών, οι μουσουλμανικές επιδρομές στην Αρμενία ξεκίνησαν από το 642. Πέτυχε εν μέρει να ταλαντεύεται μεταξύ του Βυζαντίου και της Δαμασκού, ωστόσο, τελικώς, ο ίδιος εξορίστηκε από τον Χαλίφη.

Μετά τον Θεόδωρο, η οικογένεια έχασε σε σημασία, κατέστη υποτελής των Αρτσρουνί και απώλεσε το Μπζουνίκ προς συμφέρον των Μαμικονιάν. Αναφορά γίνεται και σε έναν Βαρντ Ρεστουνί το 705.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
*
Ρουπικάπρα

Η **Ρουπικάπρα** (*Rupicapra*) είναι γένος της υποοικογένειας των Αιγωδών τα οποία αποκαλούνται και "σαμουά".

Δύο είδη διακρίνονται: το *[[αγριόγιδο]]* (*Rupicapra rupicapra*), το οποίο είναι γηγενές των ορεινών ζωνών της Ευρώπης, της Τουρκίας και του Καυκάσου, και το *[[αγριόγιδο των Πυρηναίων]]* (*Rupicapra pyrenaica*), το οποίο απαντάται αποκλειστικά στα Πυρηναία. Μια έρευνα του 2014 από το Πανεπιστήμιο Durham ανακάλυψε ότι αυτές οι κατσίκες συρρικνώνεται σε μέγεθος, λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη και των κλιματικών αλλαγών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βοοειδή
Κατηγορία:Αιγώδη
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Θεωρία Μορς (γεωμετρία)

Η **θεωρία Μορς** αποτελεί τμήμα της διαφορικής γεωμετρίας, καθώς και της διαφορικής τοπολογίας στον κλάδο των μαθηματικών. Μέσω της συνάρτησης Μορς μελετάται η μορφή μιας διαφορικής πολλαπλότητας μέσα απο το πλήθος και το είδος των κρισίμων σημείων μιας συνάρτησης. Η θεωρία του Μορς αναδεικνύει την σχέση ανάμεσα στην τοπολογία της πολλαπλότητας στην οποία ορίζεται η συνάρτηση και το πλήθος των εμφανιζόμενων μη εκφυλισμένων κρίσιμων σημείων της.

Πριν από τον Μορς ο Άρθουρ Κέιλι (Arthur Cayley) και ο Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ (James Clerk Maxwell) ανέπτυξαν ορισμένες από τις ιδέες της θεωρίας Μορς στο πλαίσιο της τοπογραφίας. Ο Μορς εφαρμοστεί αρχικά την θεωρία του για την γεωδαιτική (κρίσιμα σημεία). Οι τεχνικές αυτές χρησιμοποιούνται στην απόδειξη του Ραούλ Μποτ (Raoul Bott) στο θεώρημα της περιοδικότητας. Ανάλογη της θεωρίας Morse για πολύπλοκες πολλαπλότητες είναι η θεωρία Picard-Lefschetz.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Bott, Raoul (1988). Morse Theory Indomitable. *Publications Mathématiques de l'IHÉS.* **68**, 99–114.
* Cayley, Arthur (1859). "On Contour and Slope Lines". *The Philosophical Magazine* **18** (120), 264–268.
* Guest, Martin (2001). arXiv abstract *Morse Theory in the 1990's*. 
* Maxwell, James Clerk (1870).  "On Hills and Dales". *The Philosophical Magazine* **40** (269), 421–427.
* Milnor, John (1965). Lectures on the h-cobordism theorem – scans available here

Κατηγορία:Διαφορική γεωμετρία
Κατηγορία:Πολυμεταβλητός λογισμός
Foreman For Real

Το ***Foreman For Real*** είναι βιντεοπαιχνίδι πυγμαχίας που κυκλοφόρησε το 1995 για το Game Boy, το Game Gear, το Sega Mega Drive και το Super Nintendo Entertainment System και περιλαμβάνει τον Τζόρτζ Φόρμαν. Αποτελεί συνέχεια του παιχνιδιού *[[George Foreman's KO Boxing]]*.

## Gameplay
Το *Foreman For Real* έχει παρόμοιο gameplay με το *[[Punch-Out!!]]* και αποτελείται από τρία διαφορετικά είδη παιχνιδιού, *Exhibition*, *Career* και *Tournament*. Οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα να διαλέξουν μεταξύ τρεις ως δώδεκα γύρους. Στο *Career* ο παίκτης ξεκινάει στο κάτω μέρος της παγκόσμιας κατάταξης και κερδίζοντας μάχες κινείται επάνω στη σκάλα μέχρι να αντιμετωπίσει τον Τζόρτζ Φόρμαν. Ένα σύστημα κωδικών είναι διαθέσιμο, το οποίο επιτρέπει την συνέχεια γύρων στο παιχνίδι.

Το παιχνίδι διαθέτει φωτορεαλιστικές απεικονίσεις των παικτών μέσω μιας τεχνολογίας της Acclaim. Δύο γωνιές κάμερας είναι διαθέσιμες.

## Αποδοχή

Η Digital Press έδωσε στην έκδοση Mega Drive ένα 3 από 10, δίνοντας έπαινο στα γραφικά, αλλά κριτική στο gameplay. Η ίδια έδωσε στην έκδοση Game Gear ένα 6 από 10, χαρακτηρίζοντας το καλύτερο από την έκδοση Mega Drive, δίνοντας επίσης έπαινο στα γραφικά, αλλά κριτική στον ήχο. Η Allgame έδωσε επίσης κριτική στο παιχνίδι. Η *Next Generation* έδωσε αρνητική κριτική στην έκδοση Mega Drive, δίνοντας του ένα αστέρι από πέντε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Foreman For Real στο MobyGames

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1995
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear
Σελέκ

Το **Σελέκ **(* πρώην Τσιλίκ) είναι μια πόλη στην περιφέρεια Αλμάτι στο νοτιοανατολικό Καζακστάν. Βρίσκεται στην επαρχία Ενμπεκσικαζάκ, και ο πληθυσμός σύμφωνα με την καζακική απογραφή του 2009 είναι 26.688 κάτοικοι. 

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κεγκέν

Το **Κεγκέν **() είναι ένα χωριό και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ραϊιμπέκ στην περιφέρεια Αλμάτι στο νοτιοανατολικό Καζακστάν.  Πληθυσμός: 9,049 (απογραφή 2009) 8,078 (απογραφή 1999). Ακόμη, ο πληθυσμός αυξάνεται αρκετά σε σχέση με άλλες περιφέρειες του Καζακστάν, ενώ σημαντικό μέρος στην αύξηση του πληθυσμού της χώρας έχουν η περιφέρεια Νότιου Καζακστάν και η περιφέρεια Αλμάτι. 

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
Σαριοζέκ

Το **Σαριοζέκ** είναι ένας οικισμός στην περιφέρεια Κυζυλόρντα του νότιου Καζακστάν. Η ευρωπαϊκή διαδρομή E40 περνά μέσα από την πόλη και αποτελεί την κύρια οδική πρόσβαση στην περιοχή, που συνδέει επίσης την Κυζυλόρντα και πολλές άλλες περιοχές στο Καζακστάν. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.maplandia.com/kazakhstan/kzyl-orda/sary-ozek/

Κατηγορία:Γεωγραφία του Καζακστάν
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Επαρχία Εσίλ (Περιφέρεια Ακμόλα)

Η **επαρχία Εσίλ** () είναι μια είναι μια επαρχία στην Περιφέρεια Ακμολα Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Εσίλ. Πληθυσμός: 27,697 (2009 αποτελεσμάτων της Απογραφής) 37,309 (1999 αποτελεσμάτων της Απογραφής).

## Παραπομπές


Εσιλ
George Foreman's KO Boxing

Το ***George Foreman's KO Boxing*** είναι βιντεοπαιχνίδι πυγμαχίας που κυκλοφόρησε το 1992 για το Sega Mega Drive, το Super Nintendo Entertainment System και αργότερα για τα Nintendo Entertainment System, Game Boy, Game Gear και Master System. Δημιουργήθηκε από την Acclaim και περιλαμβάνει τον Τζόρτζ Φόρμαν.

Οι εκδόσεις Master System και Game Gear είναι βασισμένες στην 8-bit έκδοση του *[[Final Blow|James Buster Douglas Knockout Boxing]]*. Μια συνέχεια του παιχνιδιού κυκλοφόρησε το 1995 με όνομα *[[Foreman For Real]]*.

## Gameplay
Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο του Τζόρτζ Φόρμαν, ο οποίος, στα 43 χρόνια, ακολουθεί μια αναζήτηση για να γίνει ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής βαρέων βαρών του κόσμου ενώνοντας τις ζώνες τριών φανταστικών κουρσών πυγμαχίας.

Το gameplay είναι παρόμοιο με το *[[Punch-Out!!]]* - οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα να μπλοκάρουν τις γροθιές του αντιπάλου, να αποφύγουν σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις και ρίχνοντας μια ευρεία ποικιλία γροθιών. Στις εκδόσεις 16-bit, εμφανίζονται πορτραίτα των παικτών, που γίνονται πιο κακοποιημένα και αιματηρά καθώς οι παίκτες λαμβάνουν ζημιά.

## Αποδοχή

Το παιχνίδι δέχτηκε αρνητικές κριτικές, με το περιοδικό *Mega* λέγοντας ότι το «φρικτό» gameplay και γραφικά κάνουν αυτό ένα παιχνίδι για αποφυγή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* George Foreman's KO Boxing στο MobyGames

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1992
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Master System
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear
Κυριακαίικα Κιλκίς

Τα **Κυριακαίικα** είναι χωριό του δήμου Κιλκίς, στην Κεντρική Μακεδονία. Το χωριό αυτό βρίσκεται σε 190 μέτρα ύψος, σε απόσταση 14 χλμ. Δ. της πόλης του Κιλκίς και 53 χλμ. Β.-ΒΔ. της Θεσσαλονίκης. Σε λόφο της περιοχής έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός και νεκροταφείο ιστορικών χρόνων. Στην επιφάνεια του λόφου υπάρχει άφθονη ρωμαϊκή κεραμική και μαρτυρίες για ύπαρξη τάφων. Γι' αυτό και κηρύχθηκε το 1996 αρχαιολογικός  χώρος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 14 κατοίκους και σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Βαπτιστή αποτελούν την τοπική κοινότητα Βαπτιστή που ανήκει στην δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς. Οι κάτοικοι είναι Σαρακατσάνοι. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1981.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς