open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Β΄ της Γεωργίας

Ο **Κωνσταντίνος Β΄** (, 1447 &#x2013; 1505), της Δυναστείας των Βαγρατιδών, ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1478 μέχρι τον θάνατό του. Στις αρχές της δεκαετίας του 1490 αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία των αντιπάλων ηγεμόνων της Ιμερετίας και Καχετίας, και να περιορίσει την επικράτειά του στο Kartli. Πέθανε το 1505 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Δαβίδ Ι΄.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καρτλία
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Κατηγορία:Γεωργία (χώρα)-επέκταση
Ιουλία Φλαβία

Η **Ιουλία Φλαβία** ή Ιουλία Τίτου (8 Σεπτεμβρίου 64 - 91) από το γένος των Φλαβίων ήταν η κόρη και το μόνο παιδί του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τίτου από τον δεύτερο γάμο του με τη Mαρκία Φουρνίλλα, η οποία είχε καλές κοινωνικές διασυνδέσεις.

## Βιογραφία
Η Ιουλία γεννήθηκε στη Ρώμη. Οι γονείς της διαζεύχθηκαν όταν η Ιουλία ήταν βρέφος, λόγω των σχέσεων τής οικογένειας τής μητέρας της με τους αντιπάλους του Αυτοκράτορα Νέρωνα. Αυτό έγινε ως εξής: το 65, μετά την αποτυχία της συνωμοσίας του Πίσωνα, η οικογένεια της Μαρκίας Φουρνίλλας απογοητεύτηκε από τον Nέρωνα. Τότε ο Τίτος αποφάσισε ότι δεν ήθελε να συνδεθεί με πιθανούς συνωμότες και τερμάτισε τον γάμο του με τη Μαρκία Φουρνίλλα. Η Ιουλία ανατράφηκε από τον πατέρα της. Ο Τίτος κατέκτησε την Ιερουσαλήμ στα 6α γενέθλια της Ιουλίας.

Όταν μεγάλωνε, ο Τίτος την προσέφερε σε γάμο με τον αδελφό του Δομιτιανό, αλλά εκείνος αρνήθηκε λόγω του ενθουσιασμού του με τη Δομιτία Λογγίνα, την οποία νυμφεύτηκε. Αργότερα η Ιουλία παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Τίτο Φλάβιο Σαβίνο· αυτός ήταν αδελφός του Τίτου Φλάβιου Κλήμη υπάτου, ο οποίος νυμφεύτηκε την 2η εξαδέλφη του Φλαβία Δομιτίλλα (Αγία) (εξαδέλφη της Ιουλίας). Έπειτα όμως ο Δομιτιανός την αποπλάνησε.

Όταν ο πατέρας και ο σύζυγός της απεβίωσαν, σύμφωνα με τα λόγια του Δίωνα Κάσσιου, ο Δομιτιανός:
: «έζησε μαζί της ως σύζυγος με σύζυγο, κάνοντας λίγη προσπάθεια στο να το αποκρύψει. Στη συνέχεια, μετά από αίτημα του λαού, συμφιλιώθηκε με τη Δομιτία Λογγίνα, αλλά συνέχισε τις σχέσεις του με την Ιουλία παρ' όλα αυτά.» 

Ο Γιουβενάλης καταδικάζει αυτόν τον σύνδεσμο ως εξής:
: «Τέτοιος άνδρας ήταν ο μοιχός [ο Δομιτιανός], ο οποίος, αν και πρόσφατα ζημιώθηκε από έναν γάμο που κατέληξε τραγωδία, αναβίωσε τους αυστηρούς νόμους, που έπρεπε να είναι τρόμος για όλους τους άνδρες, ακόμη και για τον Άρη και την Αφροδίτη. Ταυτόχρονα η Ιουλία, αν και έμενε έγκυος, έκανε αμβλώσεις, όπως ζητούσε ο θείος της" 

Ενώ ήταν έγκυος, η Ιουλία απεβίωσε από αυτό που φημολογείται ότι ήταν μία αναγκαστική άμβλωση. Η Ιουλία θεοποιήθηκε και οι στάχτες της αναμίχθηκαν αργότερα και κάηκαν με αυτές του Δομιτιανού, από την πρώην τροφό του Δομιτιανού, κρυφά στον Ναό των Φλαβίων. 

## Σημειώσεις


## Περαιτέρω αναφορά
* Suetonius, *The Twelve Caesars* - Titus & Domitian 17, 22.
* Dio Cassius, lxvii. 3.
* Pliny, *Επ.* iv. 11. § 6.
* Philostratus, *Vit.* *Μια δημοσκόπηση.* *Τιαν.* vii. 3.

Κατηγορία:Φλάβιοι
Ράντου Δ΄ ο Μέγας

**Ο Ράντου Δ΄ ο Μέγας** (, 1467 - 23 Απριλίου 1508) ήταν βοεβόδας της Βλαχίας από τον Σεπτέμβριο του 1495 έως τον Απρίλιο του 1508. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, Βλαντ Δ΄ τον Μοναχό, ο οποίος ήταν ένας από τους τρεις αδελφούς του Βλαντ Γ΄ Τσέπες (). Παντρεύτηκε την πριγκίπισσα Catalina Crnojević της Zeta (μερικές φορές γράφεται ως Katarina ή Jekaterina), κόρη του Andrija Crnojević. Ο γάμος διοργανώθηκε από τον θείο της Ivan Crnojević, πρίγκιπα της Zeta μετά το θάνατο του πατέρα της. Τον Ράντου Δ΄ διαδέχθηκε ο πρώτος ξάδερφός του, Mihnea cel Rău, γιος του θείου του, Βλαντ Γ΄ Τσέπες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Ντρακουλέστι
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Τίτος Φλάβιος Σαβίνος (ύπατος το 82)

*Να μην συγχέεται με άλλους με το όνομα [[Τίτος Φλάβιος Σαβίνος]].*

Ο **Τίτος Φλάβιος Σαβίνος ΙV**, λατιν.: Titus Flavius Sabinus (β'  ήμισυ του 1ου αι.) από το Γένος των Φλαβίων ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, γαμπρός του Τίτου. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Τίτου Φλαβίου Σαβίνου ΙΙI, αντικαταστάτη υπάτου το 69  Εκείνη τη χρονιά ο Τ. Φλ. Σαβίνος ΙV και ο πάππος του Τ. Φλ. Σαβίνος ΙI πολιορκήθηκαν στο Καπιτώλιο, αλλά όταν αυτό κάηκε, διέφυγαν. Νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του Ιουλία Φλαβία, κόρη του Τίτου μετέπειτα Αυτοκράτορα.

Ο Σαβίνος ήταν συνύπατος με τον εξάδελφο τού πατέρα του, τον Αυτοκράτορα Δομιτιανό το 82 μ.Χ. , αλλά στη συνέχεια δολοφονήθηκε από τον Αυτοκράτορα, με επιπόλαιο πρόσχημα ότι ο κήρυκας στην ανακήρυξη της υπατείας του τον είχε ονομάσει *αυτοκράτορα* αντί για *ύπατο*. Ίσως ο πραγματικός λόγος για το τέλος του να ήταν ο έρωτας του Δομιτιανού για τη σύζυγο του Τ. Φλ. Σαβίνου.

Αδελφός του Τ. Φλ. Σαβίνου ήταν ο Τίτος Φλάβιος Κλήμης, ύπατος το 95, που νυμφεύτηκε τη Φλαβία Δομιτίλλα (Αγία).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του Ιουλία Φλαβία, κόρη του Τίτου Ρωμαίου Αυτοκράτορα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* Σημάδι, *Ιστορίες*
* Philostratus, Η *ζωή του Απολλώνιου της Τιάνας*
* Suetonius, *Ζωές των Δώδεκα Καισάρων*
* Cassius Dio, *Ρωμαϊκή Ιστορία*

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Μπογκντάν Γ΄ ο Μονόφθαλμος

Ο **Μπογκντάν Γ΄** ο *Μονόφθαλμος* () ή *Μπογκντάν Γ΄ ο Τυφλός* (, 18 Μαρτίου 1479 - 20 Απριλίου 1517) από τον Οίκο των Μπογκντάν-Μουσάτ ήταν βοεβόδας της Μολδαβίας από τις 2 Ιουλίου 1504 έως το 1517.

## Βιογραφία
Ο Μπογκντάν γεννήθηκε στο Χούσι ως γιος του βοεβόδα Στέφανου Γ΄ του Μεγάλου και της συζύγου του, Μαρίας Βοϊκίτσας. Ήταν ο μόνος νόμιμος γιος του πατέρα του.

Ήταν τυφλός από το ένα μάτι, πιθανότατα μετά από τραυματισμό σε μια από τις πολλές μάχες του. Ενώ οι κανόνες της κληρονομικής διαδοχής στον θρόνο απέκλειαν άτομα με αναπηρίες ως *însemnat* («σημαδεμένα»), φαίνεται πως αυτοί εφαρμόζονταν μόνο σε αυτά που είχαν την αναπηρία πριν την άνοδό τους στο θρόνο, και σίγουρα σε εκείνους με κληρονομικές διαταραχές.

Νυμφεύτηκε τη Στάνα, μετά τη Ναστάζια και τέλος τη Ρωξάνδρα Μπασαράμπ, κόρη του πρίγκιπα της Βλαχίας Μίνεα Α΄ του Μοχθηρού.

Τάφηκε δίπλα στον πατέρα του (και άλλα μέλη της οικογένειάς του) στη Μονή Πούτνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας
Samsung Galaxy A72

Το **Samsung Galaxy A72** είναι ένα έξυπνο τηλέφωνο μεσαίας κατηγορίας Android που αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από τη Samsung Electronics. Το τηλέφωνο ανακοινώθηκε παράλληλα με το Galaxy A52 στη διαδικτυακή παρουσίαση *Awesome Unpacked*  στις 17 Μαρτίου 2021 διαδέχοντας το Galaxy A71. Το Galaxy A72 διατηρεί πολλά από τα χαρακτηριστικά της προηγούμενης γενιάς του, αλλά περιλαμβάνει επίσης μια αναβαθμισμένη μπαταρία 5.000 mAh, πιστοποίηση IP67 για αντοχή σε νερό και σκόνη, ταχύτερο επεξεργαστή και βελτιωμένη κάμερα.  

## Προδιαγραφές

### Σχεδιασμός
Το Galaxy A72 έχει παρόμοιο σχεδιασμό με τον προκάτοχό του. Διαθέτει οθόνη Infinity-O με εγκοπή στο κέντρο για την μπροστινή κάμερα όπως και το Galaxy A71. Ωστόσο, η συσκευή διαθέτει ματ χρωματικές επιλογές αντί για γυαλιστερά ντεγκραντέ φινιρίσματα στο Galaxy A71. Είναι διαθέσιμο με επιλογές χρώματος Awesome Black, Awesome White, Awesome Violet και Awesome Blue. Η οθόνη προστατεύεται από Corning Gorilla Glass 3 ενώ ο σκελετός και το πίσω πλαίσιο είναι κατασκευασμένα από πλαστικό. Διαθέτει πιστοποίηση IP67 για αντοχή στο νερό και τη σκόνη.

### Υλικό
Το Galaxy A72 έχει οθόνη μεγέθους 6,7 ιντσών Super AMOLED με ανάλυση 1080x2400 pixels., ρυθμό ανανέωσης 90Hz και φωτεινότητα έως 800 nits.

Το τηλέφωνο τροφοδοτείται από τον επεξεργαστή Snapdragon 720G της Qualcomm. Εμπεριέχεται ο οκταπήρυνος CPU Kryo 465 και ο GPU Adreno 618.

Το Galaxy A72 διαθέτει Bluetooth 5.0, Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac, υποδοχή ακουστικών 3,5 mm και NFC. Διαθέτει μη αφαιρούμενη μπαταρία 5000 mAh με υποστήριξη γρήγορης φόρτισης 25W. Υπάρχει ένας φορτιστής 25W στο κουτί σε αντίθεση με το Galaxy A52 που αποστέλλεται με φορτιστή 15W.

Το τηλέφωνο περιέχει τετραπλό σύστημα πίσω κάμερα με ευρυγώνιο φακό 64MP με οπτική σταθεροποίηση εικόνας (OIS), τηλεφακό 8 MP με οπτική σταθεροποίηση εικόνας και 3x οπτικό ζουμ, υπερευρυγωνίο φακό 12 MP  και φακό macro 5 MP. Επιπλέον, υποστηρίζει ζουμ έως 30x και η έχει μπροστινή κάμερα 32 MP.

Υπάρχουν δύο στερεοφωνικά ηχεία και υποστήριξη Dolby Atmos. Επίσης, υπάρχει θύρα ακουστικών 3.5mm.

### Λογισμικό
Το τηλέφωνο λειτουργεί με OneUI 3/3.1, βασισμένο σε Android 11. Μπορεί να αναβαθμιστεί σε Android 12 με OneUI 4.0. Το 2023, λαμβάνει ενημερώσεις ασφαλείας τέσσερις φορές τον χρόνο.

## Παραπομπές


Galaxy A72
Στυτική δυσλειτουργία

Η **στυτική δυσλειτουργία** (*αγγλ.* Erectile dysfunction), συχνά και ***σεξουαλική ανικανότητα***, είναι σοβαρή μορφή σεξουαλικής παθογένειας, κατά την οποία το ανδρικό πέος *"αποτυγχάνει"* να έρθει σε στύση, ή να παραμείνει σε ικανοποιητική στύση κατά τη σεξουαλική πράξη.

Σήμερα, η στυτική δυσλειτουργία είναι το πιο συνηθισμένο σεξουαλικό πρόβλημα στους άνδρες. Μέσω της σύνδεσής του με την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση, και με δεδομένα τα γενικότερα προβλήματα των σεξουαλικών σχέσεων, η στυτική δυσλειτουργία, ως πάθηση, μπορεί να προκαλέσει έντονη ψυχολογική βλάβη.

Ο όρος *στυτική δυσλειτουργία* δεν χρησιμοποιείται για άλλες διαταραχές στύσης, και δεν πρέπει να συγχέεται, όπως λ.χ. πριαπισμός.

## Συμπτώματα
Η στυτική δυσλειτουργία χαρακτηρίζεται από την τακτική αλλά και επαναλαμβανόμενη αδυναμία επίτευξης και κυρίως διατήρησης της στύσης, δηλ. επαρκούς ακαμψίας του ανδρικού μορίου, για την επίτευξη σεξουαλικής δραστηριότητας. Ορίζεται μάλιστα ως ακολούθως: *«επίμονη ή επαναλαμβανόμενη αδυναμία επίτευξης και διατήρησης μιας στύσης του πέους επαρκούς ακαμψίας που να επιτρέπει ικανοποιητική σεξουαλική δραστηριότητα για τουλάχιστον 3 μήνες»*.

## Αίτια
Στο 80% των περιπτώσεων, μπορούν να εντοπιστούν φυσικές αιτίες. Αυτές περιλαμβάνουν τα κάτωθι πιθανά αίτια: 
*Καρδιαγγειακές παθήσεις
*Σακχαρώδης διαβήτης
*Νευρολογικά προβλήματα (διαβητική νευροπάθεια, προσωρινή επιληψία, πολλαπλή σκλήρωση)
* υπογοναδισμός 
*Υπερπρολακτιναιμία
*Κάπνισμα
*Γήρανση (ιδίως για ηλικίες μεγαλύτερες των 60 ετών)
*Παρενέργειες φαρμάκων, και κυρίως 
*Ψυχολογικά προβλήματα (βλ. άγχος, στρες, πνευματική δυσλειτουργία)

Περίπου το 10% των περιπτώσεων είναι ψυχολογική ανικανότητα, που προκαλείται από σκέψεις ή συναισθήματα.

## Θεραπεία
Η θεραπεία περιλαμβάνει την αντιμετώπιση των υποκείμενων αιτίων, τις τροποποιήσεις του τρόπου ζωής και την αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων.

Σε πολλές περιπτώσεις, η θεραπεία επιχειρείται με φάρμακα, συγκεκριμένα αναστολείς τύπου 5 (όπως η σιλδεναφίλη), τα οποία διαστέλουν τα αιμοφόρα αγγεία, επιτρέποντας περισσότερο αίμα να ρέει μέσω του σπογγώδους ιστού του πέους.

Άλλες θεραπείες, λιγότερο συχνά χρησιμοποιούμενες, περιλαμβάνουν σφαιρίδια προσταγλανδίνης, που εισάγονται στην ουρήθρα, χαλαρωτικά λείου μυός και αγγειοδιασταλτικά, που εγχέονται στο πέος, εμφυτεύματα πέους και αγγειακή επανορθωτική χειρουργική.

## Ψυχολογικό αντίκτυπο
Η πάθηση αυτή προκαλεί σοβαρό αρνητικό αντίκτυπο στη συναισθηματική ευημερία τόσο των ανδρών όσο και των συντρόφων τους. Πολλοί άντρες δεν αναζητούν θεραπεία λόγω του αισθήματος αμηχανίας και της κακής ψυχολογικής κατάστασης τους.

Εκτιμάται ότι περίπου το 75% των διαγνωσμένων περιπτώσεων ατόμων, με στυτική δυσλειτουργία, δεν θεραπεύονται.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παθήσεις του πέους
Κατηγορία:Ανδρολογία
Κατηγορία:Σεξουαλική διέγερση
Κατηγορία:Ανδρική υγεία
Μπάια Παταράια

Η ***Μπάια Παταράια*** (Γεωργιανά: ბაია პატარაია; γεννημένη το 1982) είναι μια κορυφαία φεμινίστρια, ακτιβίστρια και δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία. Είναι η διευθύντρια της οργάνωσης για τα δικαιώματα των γυναικών Σάπαρι.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στην Τιφλίδα το 1982, και σπούδασε διεθνές δίκαιο και οικονομικά στο κρατικό πανεπιστήμιο της Τιφλίδας, όπου αποφοίτησε το 2004 και στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό δίκαιο στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης στην Ουγγαρία το 2006.

## Καριέρα και ακτιβισμός
Ξεκινώντας το 2008, η Παταράια έγινε επισκέπτρια λέκτορας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας.  Εργάστηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Γεωργίας από το 2009 έως το 2013.  Εκεί, βοήθησε στη σύνταξη του νέου νόμου του άρθρου 126, το οποίο ορίζει επισήμως το έγκλημα της ενδοοικογενειακής βίας στη Γεωργία. Η δουλειά της περιελάμβανε επίσης τη διασφάλιση ότι η σεξουαλική παρενόχληση καλύπτεται από τον νόμο για την ισότητα των φύλων. Άφησε τελικά την κυβέρνηση για να επικεντρωθεί στον ακτιβισμό με πλήρη απασχόληση.

Ενώ εργάστηκε για να βοηθήσει στην αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων το 2007, προσλήφθηκε από τη φεμινίστρια ακτιβίστρια Ναταλία Ζαζασβίλι για να ενταχθεί στο Σάπαρι, μια νεοσυσταθείσα οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία. Η Σάπαρι αρχικά επικεντρώθηκε στη βοήθεια γυναικών που αντιμετώπιζαν ενδοοικογενειακή βία.  Στη συνέχεια θα να γίνει διευθύντρια της οργάνωσης και η αποστολή της θα επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει τον αγώνα για την πολιτική χειραφέτηση των γυναικών και κατά των διακρίσεων.

Η Παταράια συμμετέχει σε μεγάλο βαθμό ως ηγέτιδα στο φεμινιστικό κίνημα της χώρας της από το 2012, όταν άρχισε να οργανώνεται με την ανεξάρτητη ομάδα φεμινιστών.  Για λογαριασμό της, οι πρώτες ακτιβίστριες στη Γεωργία δεν περιέγραψαν ρητά τον εαυτό τους ως «φεμινίστριες», αλλά αυτό άλλαξε στις αρχές του 2010. Το 2014, ηγήθηκε μιας εθνικής εκστρατείας κατά των γυναικείων αυτοκτονίων ως απάντηση σε μια φαινομενική αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας. Είναι επίσης πρόεδρος του Human Rights House Tbilisi και ιδρυτής του ημι-επίσημου γυναικείου κινήματος της Γεωργίας.

Οι επικριτές αμφισβήτησαν την ανεξαρτησία της Παταράια ως ακτιβίστρια λόγω της προηγούμενης εργασίας της στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αλλά αυτή υποστηρίζει ότι αυτή η εμπειρία την έχει καταστήσει πιο αποτελεσματική υποστηρίκτρια. Υπήρξε επίσης στόχος απειλών κατά της ζωής της και παρενόχλησης στο δρόμο για τη δουλειά της.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γεωργιανοί
Κατηγορία:Φεμινιστές
Ουαϊναπουτίνα

Το **Ουαϊναπουτίνα** (*Huaynaputina*) είναι ένα ηφαίστειο σε μια ορεινή ηφαιστειακή περιοχή στο νότιο Περού. Ανήκει στην κεντρική ηφαιστειακή περιοχή της ηφαιστειακής ζώνης των Άνδεων και είναι αποτέλεσμα της βύθισης της ωκεάνιας τεκτονικής πλάκας Νάσκα κάτω από το ηπειρωτικό τμήμα της Νοτιοαμερικανικής τεκτονικής πλάκας. Το Ουαϊναπουτίνα είναι ένας μεγάλος κρατήρας χωρίς αναγνωρίσιμο ορεινό προφίλ, με εξωτερικό ηφαίστειο και τρεις νεότερους ηφαιστειακούς αεραγωγούς.

Κατά τη διάρκεια της Ολόκαινου γεωλογικής εποχής το Ουαϊναπουτίνα έχει εκραγεί αρκετές φορές με τελευταία γνωστή έκρηξή του στην ιστορική εποχή του ανθρώπινου πολιτισμού να είναι στις 19 Φεβρουαρίου 1600 -η μεγαλύτερη έκρηξη που έχει καταγραφεί ποτέ στη Νότια Αμερική. Η έκρηξη αυτή, την οποία έζησαν κάτοικοι της πόλης Αρεκίπα, μετρήθηκε σε βαθμό 6 στον Δείκτη Ηφαιστιακής Εκρηκτικότητας και ακολουθήθηκε από μια σειρά γεγονότων ως τον Μάρτιο. Ο αντίκτυπός του στην περιοχή ήταν σοβαρός. Εξάλειψε τη βλάστηση, έθαψε τη γύρω περιοχή κάτω από ηφαιστειακά πετρώματα 2 μέτρων και κατέστρεψε υποδομές και οικονομικούς πόρους. Η έκρηξη είχε σημαντικές επιπτώσεις στο κλίμα της γης. Οι θερμοκρασίες στο Βόρειο Ημισφαίριο μειώθηκαν και εκλύθηκαν εκατομμύρια τόνοι οξέων. Πλημμύρες, λιμοί και κύματα ψύχους συνέβησαν ως αποτέλεσμα της έκρηξης σε πολλά μέρη. Η κλιματική διαταραχή προκάλεσε κοινωνική αναταραχή σε χώρες μακρινές, όπως η Ρωσία, και ενδέχεται να έχει διαδραματίσει ρόλο στην έναρξη της Μικρής Εποχής των Παγετώνων.

Κατηγορία:Βουνά του Περού
Ιερά Μητρόπολις Τραπεζούντος

Η **Ιερά Μητρόπολις Τραπεζούντος** είναι μια επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία ήταν ενεργή από το 325 έως το 1922 με έδρα την πόλη της Τραπεζούντας, στον Πόντο. 

Ο τίτλος Μητροπολίτης Τραπεζούντος, *Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Λαζικής* είναι σε χηρεία από το 1938.

## Ιστορία
thumb|254x254px|Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, ο οποίος ανατινάχθηκε το 1930.|αριστερά
Η Τραπεζούντα ιδρύθηκε το 756 π.Χ. από Ίωνες της Σινώπης. Η επισκοπή αρχικά  υπαγόταν στη Μητρόπολη Νεοκαισαρείας. Τον 8ο αιώνα έγινε Αρχιεπισκοπή και περίπου το 840 Μητρόπολη. Τον 10ο αιώνα είχε 7 επισκοπές, οι οποίες έγιναν 18 έως τον 10ο αιώνα. Στη συνέχεια μειώθηκαν σταδιακά σε 2 τον 15ο αιώνα. Τον 18ο αιώνα η Μητρόπολη δεν είχε επισκοπές.

Η Μητρόπολη Τραπεζούντος συνορεύει με τη Μαύρη Θάλασσα και την Επισκοπή Μπατούμι (Πατριαρχείο Γεωργίας) στα βόρεια, την Μητρόπολη Θεοδοσιουπόλεως (Πατριαρχείο Αντιοχείας) στα ανατολικά, τις Μητροπόλεις Χαλδίας, Ροδοπόλεως και Θεοδοσιουπόλεως στα νότια και Χαλδίας και Ροδοπόλεως επίσης δυτικά. Περιλαμβάνει τις πόλεις Πλάτανος (*Akchaabat*), Φιλοκαλία (*Vakfakebir*), Ελεούσα (*Gorele*), Τρίπολη (*Tirebolu*), Θεσπιάς (*Espiye*), Κασσιόπη (*Keşap*), Γέμουρα (*Yomra*), Ποντοηράκλεια (*Araklı*), Σούρμενα (*Sürmene*), Οφιούσα (*Of*), Ριζούντα (*Rize*), Μαπαύρα (*Çayeli*), Αθήνα (*Pazar*), Αρχαβίς (*Arhavi*), Άψαρος (*Sarp*).

Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1922, δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξο ποίμνιο στο έδαφος της Μητρόπολης.

### Επισκοπικός κατάλογος
[δεξιά|μικρογραφία|200px| Τοιχογραφία του Θεοδόσιου του Τραπεζούντιου από τον εξωνάρθηκα του καθολικού της [Μονή Φιλοθέου|Μονής Φιλοθέου (1765).]]

## Παραπομπές


## Πηγές
*  
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Τραπεζούντα
*
Τραπεζουντος
Κατηγορία:Πόντος
Εβρίνος Ροδόπης

Ο **Εβρίνος** ή  **Έβρενος**  ή **Εβρινός** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία - ιστορία
Ο Εβρίνος βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην ανατολική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε υψόμετρο 70 μέτρα. Απέχει 8  χλμ. Β.-ΒΑ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου), 31 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή και 47 χλμ. ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη (μέσω Μεστής). Δίπλα και δυτικά είναι το Λύκειο ενώ στα βόρεια περνάει ο χείμαρρος Ξηρόρεμα που παρεμβάλλεται μεταξύ του χωριού και του Ιάσιου, Αρριανών. Το 1871 αναφέρεται ως τσιφλίκι *Εβρέν-Κιοϊ*, από τον γιατρό της Μαρώνειας Μελίρρυτο στο βιβλίο του "Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική από εκκλησιαστική άποψη της Μητρόπολης Μαρωνείας", όπου κατοικούσαν μερικές οικογένειες χριστιανών εργατών γης και ότι δεν είχε εκκλησία. Στην περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων ζούσαν 25 περίπου οικογένειες βουλγαρόφωνων χριστιανών που είχαν μετοικήσει από το Μεγάλο Δέρειο, τα Ποντίκια και το Αβρέν του Κρούμοβγκραντ από τις οποίες το 1913 οι Τούρκοι έσφαξαν όλους τους άνδρες και τα αγόρια πάνω από 12 ετών.

Οι κάτοικοι είναι χριστιανοί με προσφυγική καταγωγή από την Ανατολική Θράκη και μουσουλμάνοι γηγενείς χωρισμένοι σε δυο συνοικισμούς, νοτιοδυτικά και βορειοανατολικά αντίστοιχα. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα και ένα τέμενος ενώ η αποκλειστική ασχολία τους είναι η γεωργία (καλλιεργούν δημητριακά και καπνά). Το 1941-44 κατά την περίοδο κατοχής Βούλγαροι αστυνομικοί συνέλαβαν, βασάνισαν και σκότωσαν 8 Έλληνες που έκαναν έρανο τροφίμων για τους αντάρτες που ζούσαν στα βουνά της Ροδόπης και πολεμούσαν εναντίον των Βουλγάρων. Προς τιμή τους υπάρχει από το Δήμο Σαπών ηρώο.

## Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα ως *Έβρενον* το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Εβρινός και το 2013 με το ΦΕΚ 108Α - 09/05/2013 μετονομάστηκε σε Έβρενος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Εβρίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 459 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Έβρενος - Ιάσιο από τον ιστότοπο Σάπες: ο τόπος μας - Πληροφορίες για τις Σάπες, από το 1920 και μετά.
*Έβρενος Ροδόπης: Αρχειακό και οπτικο-ακουστικό υλικό ερευνών από τον ιστότοπο του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Κοινωνίας της Ακαδημίας Αθηνών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Τίτος Φλάβιος Σαβίνος

Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα εξής πρόσωπα:

* Τίτος Φλάβιος Σαβίνος (πατέρας του Βεσπασιανού) Ι
* Τίτος Φλάβιος Σαβίνος (ύπατος το 47) ΙΙ
* Τίτος Φλάβιος Σαβίνος (ύπατος το 69) ΙΙΙ
* Τίτος Φλάβιος Σαβίνος (ύπατος το 82) ΙV
Ανιέλα Κούπιετς

Η **Ανιέλα Κούπιετς** (πολωνικά: *Aniela Kupiec*) (5 Απριλίου 1920 - 11 Σεπτεμβρίου 2019) ήταν Πολωνή ποιήτρια και δημόσια προσωπικότητα από την περιοχή Ζαόλζιε της Σιλεσίας του Τσιέσιν στην Τσεχία. Έγραψε την ποίησή της στην τσιεσινική σιλεσική διάλεκτο.

## Ζωή
Ο Κούπιετς γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1920 στο Νίντεκ στη Σιλεσία του Τσιέσιν. Η οικογένειά της, Μιλέρσκι, μπορούσε να εντοπίσει την κληρονομιά της πίσω μέχρι τον 17ο αιώνα. Τρεις μήνες μετά τη γέννησή της, η περιοχή της Σιλεσίας του Τσιέσιν όπου γεννήθηκε, διαιρέθηκε μεταξύ Πολωνίας και Τσεχοσλοβακίας ως αποτέλεσμα του Συνεδρίου του Σπα του 1920. Το χωριό Νίντεκ όπου ζούσε η οικογένειά της βρέθηκε στην τσεχική πλευρά των συνόρων.

Ήταν μία ένθερμη αναγνώστρια που μνημονεύεται για τη φροντίδα μιας αγελάδας με ένα βιβλίο στο χέρι της. Γνώρισε τον μελλοντικό σύζυγό της, τον Γιαν Κούπιετς, σε πολωνικές οργανώσεις στα νιάτα της. Κατά τη διάρκεια της κατοχής από τη ναζιστική Γερμανία έπρεπε να εργαστεί σκληρά σε χειρονακτικές δουλειές σε ένα δάσος. Αυτή ήταν μια ανεπιθύμητη αλλαγή από τη δουλειά γραφείου που έκανε για λίγο στο Třinec Iron and Steel Works, πριν ο πόλεμος της κοστίσει αυτή τη δουλειά. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, παντρεύτηκε τον Γιαν Κούπιετς. Το Ζαόλζιε έγινε ξανά μέρος της Τσεχοσλοβακίας. Μετά το κομμουνιστικό πραξικόπημα του 1948, αυτή και ο σύζυγός της δεν ήταν αξιόπιστοι πολίτες. Τελικά όμως ο σύζυγός της έγινε διευθυντής ενός πολωνικού δημοτικού σχολείου.

Στη δεκαετία του 1950 ασχολήθηκε με λαϊκές δραστηριότητες της Πολωνικής Πολιτιστικής και Εκπαιδευτικής Ένωσης και στη μετεωρολογία, όπου κατέγραψε δεδομένα για τον καιρό. Έγραφε πάντα ποιήματα, αλλά δεν θεωρούσε τον εαυτό της ως ποιήτρια και μόλις το 1981 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο ποίησης. Ένα δεύτερο ακολούθησε τον επόμενο χρόνο. Οι κύριες λογοτεχνικές γλώσσες που χρησιμοποιούνται στη Σιλεσία του Τσιέσιν είναι η τσεχική και η πολωνική. Ωστόσο, αρκετοί συγγραφείς και ποιητές έγραψαν στην τσιεσινική σιλεσική διάλεκτο, συμπεριλαμβανομένων των Πάβεου Κούμπις, Γέζι Ρούτσκι, Βουαντίσουαφ Μουίνεκ και Κούπιετς. Οι ποιητές που έγραψαν στην τσιεσινική σιλεσική διάλεκτο θεωρούσαν γενικά το έργο τους ως μέρος της πολωνικής λογοτεχνικής παράδοσης, παρά ότι ανήκαν σε μια νέα λογοτεχνική γλώσσα.

Άρχισε να δημοσιεύει τα δικά της διηγήματα και άλλες πεζογραφίες το 1997. Το χιούμορ της εκτιμήθηκε. Το 2005 δημοσίευσε ένα άλλο βιβλίο που περιελάμβανε ποίηση και πεζογραφία. 

Πέθανε το 2019 στο απλό ξύλινο σπίτι που είχε ζήσει σε όλη της τη ζωή.

## Εκδόσεις

* *Korzenie* (1987), μια συλλογή ποιημάτων γραμμένων στην τσιεσινική σιλεσική διάλεκτο, μαζί με την Έβα Μιλέρσκα και την Άννα Φιλίπεκ
* *Malinowy świat* (1988)
* *Połotane żywobyci* (1997)
* *Po naszymu pieszo i na skrzydłach* (2005)

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 
* 
* Προφίλ του έργου της Ανιέλα Κούπιετς - Zaolzie Teraz στον ιστότοπο Książnica Cieszyńska

Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες
Γναίος Αρουληνός Καίλιος Σαβίνος

Ο **Γναίος Αρουληνός Καίλιος Σαβίνος**, λαιτιν.: Gnaeus Arulenus Caelius Sabinus (άκμασε το 69) από το Γένος των Φλαβίων ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος ήταν ενεργός κατά τη διάρκεια του έτους των τεσσάρων Αυτοκρατόρων. Ήταν αντικαταστάτης ύπατος στο *[[Νουνδίνιο|nundinium]]* (την περίοδο υπατείας) από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο του 69 μαζί με τον αδελφό του Τίτο Φλάβιο Σαβίνο ΙΙΙ. 

## Βιογραφία
Ο Γκάβιν Τάουνεντ έχει αναγνωρίσει τον Φλάβιο Σαβίνο ΙΙΙ ως ανιψιό του Αυτοκράτορα Βεσπασιανού και γιο του Τίτου Φλάβιου Σαβίνου ΙΙ, υπάτου το έτος 47, μία θέση που έγινε αποδεκτή από άλλους μελετητές.  Ο Τάκιτος περιγράφει τον Καίλιο Σαβίνο ως αδελφό του Φλάβιο Σαβίνου ΙΙΙ, οπότε ο Καίλιος Σαβίνος είναι γιος του Φλάβιου Σαβίνου ΙΙ υπάτου το 47. 

Λίγα είναι γνωστά για τις δραστηριότητες του Καίλιου Σαβίνου πριν από την υπατεία του. Σύμφωνα με τον Τάκιτο, ο Καίλιος Σαβίνος και ο αδελφός του διορίστηκαν ύπατοι για το δεύτερο *nundinium* (περίοδο υπατείας) του έτους 69, μία ρύθμιση που ο Όθων δεν άλλαξε.  Ωστόσο ο Τάουνεντ, επικαλούμενος τα στοιχεία ενός παπύρου από την Αίγυπτο, υποστήριξε ότι και οι δύο Σαβίνοι προορίζονταν από τον Νέρωνα να γίνουν *consules ordinarii* (κανονικοί ύπατοι) για το έτος αυτό, αλλά ο Γάλβας τους μετακίνησε από αυτή την πολύτιμη θέση στο ημερολόγιο, για το επόμενο *nundinium*. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Φλάβιοι
Κόιντος Μάρκιος Βάρεας Σοράνος (ύπατος το 34)

Ο **Κόιντος Μάρκιος Βάρεας Σοράνος**, λατιν.: *Quintus Marcius Barea Soranus* (α' ήμισυ του 1ου αι.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Ήταν αντικαταστάτης ύπατος το έτος 34, μαζί με τον Τίτο Ρούστιο Νούμιο Γάλλο· και ανθύπατος της Αφρικής το διάστημα 41-43.

Μία επιγραφή που βρέθηκε στην Ιππώνα (Hippo Regius, δυτικά της Καρχηδόνας) παρέχει πληροφορίες για τον Σοράνο.  Η αναφορά του σε αυτή την επιγραφή μαρτυρεί ότι το όνομα (praenomen) του πατέρα του ήταν Γάιος. Ο Σοράνος ήταν ένας από τους quindecimviri sacris faciundis (δεκαπέντε άνδρες των ιερών τελετουργιών), τον σύλλογο (collegium) των Ρωμαίων ιερέων που ήταν επιφορτισμένοι με τη φροντίδα των μαντείων της Σίβυλας· επίσης διορίστηκε *[[fetial]] (ιερέας του Διός)*.

Άλλες επιγραφές που ανακτήθηκαν από αυτή την επαρχία, μαρτυρούν την επιρροή του εκεί: ο Σοράνος ελευθέρωσε έναν αριθμό Αφρικανών, οι οποίοι στη συνέχεια χρησιμοποίησαν το gentilicium (όνομα γένους, επώνυμο) "Marcius" ως δικά τους. 

## Οικογένεια
Ο Σοράνος είναι γνωστό ότι είχε δύο γιους:
* Κόιντος Μάρκιος Βάρεα Σοράνος, αντικαταστάτης ύπατος το έτος 52.
* Κόιντος Μάρκιος Βάρεα Σούρα, συγκλητικός.
** Μαρκία π.29-πριν το 100, παντρεύτηκε τον Μάρκο Ούλπιο Τραϊανό συγκλητικό.
*** Τραϊανός 53-117, Ρωμαίος Αυτοκράτορας.
** Μαρκία Φουρνίλλα, παντρεύτηκε τον Αυτοκράτορα Τίτο.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Μάρκιοι
Μουσείο Καποδίστρια

Το **Μουσείο Καποδίστρια** είναι πρώην οικία και νυν μουσείο στο νησί της Κέρκυρας, στην Ελλάδα.

## Τοποθεσία
Η συγκεκριμένη κατασκευή βρίσκεται στο χωριό Εβροπούλοι, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση, περίπου, 7 χιλιομέτρων από την πόλη της Κέρκυρας.

## Ιστορία και περιγραφή
Το μουσείο αποτελούσε εξοχική κατοικία της Οικογένειας Καποδίστρια για αριθμό αιώνων. Ιδρύθηκε το 1981 και είναι αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του Ιωάννη Καποδίστρια του Α’ Κυβερνήτη της Ελλάδας, υπουργού εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, διπλωμάτη, πολιτικού και ιατρού. Το 2017 το Μουσείο Καποδίστρια επαναλειτούργησε για το κοινό με νέα μόνιμη έκθεση και νέες ερευνητικές, εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές υπηρεσίες. Εντός της μόνιμης συλλογής του, περιλαμβάνει προσωπικά αντικείμενα του Ιωάννη Καποδίστρια, πορτρέτα της οικογένειας Καποδίστρια, βιβλία από την προσωπική συλλογή του Ιωάννη Καποδίστρια καθώς και έργα τέχνης και έπιπλα χρονολογούμενα από την περίοδο ζωής του.  Στην αίθουσα Κουκουρίτσα παρουσιάζεται η ιστορία του κτήματος και της οικίας της Κουκουρίτσας της οικογένειας Καποδίστρια και η μετατροπή αυτού του κτηρίου σε μουσείο αφιερωμένο στον Ιωάννη Καποδίστρια. Από την πλευρά του, ο κήπος της συγκεκριμένης αγροικίας έχει έκταση 13 στρέμματα, χαρακτηρίζεται από την πυκνή βλάστησή του, καθώς και από τη θέα, που προσφέρει τόσο προς την ίδια την πόλη της Κέρκυρας, όσο και προς την Ήπειρο, ενώ, παράλληλα, κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών, φιλοξενεί μεγάλο αριθμό πολιτιστικών εκδηλώσεων.Το μουσείο ανήκει σε 3 Κερκυραϊκά πνευματικά ιδρύματα, στην Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας, την Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας και την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών έπειτα από δωρεά της Μαρίας Δεσύλλας το 1979, δισέγγονης του μικρότερου αδελφού του Κυβερνήτη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μουσεία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κέρκυρα
Κατηγορία:Ιωάννης Καποδίστριας
Κριστίνα Χοϊνόφσκα-Λισκιέβιτς

Η **Κριστίνα Χοϊνόφσκα-Λισκιέβιτς** (πολωνικά: *Krystyna Chojnowska-Liskiewicz*) (15 Ιουλίου 1936, Βαρσοβία - 12 Ιουνίου 2021, Γκντανσκ) ήταν Πολωνή ναυπηγική μηχανικός, ναυτικός και εξερευνήτρια, καθώς και η πρώτη γυναίκα που έπλευσε μόνη της τον περίπλου της γης, επαναλαμβάνοντας το επίτευγμα του Τζόσουα Σλόκαμ. Έπλευσε από τις Καναρίες Νήσους στις 28 Μαρτίου 1976 και επέστρεψε εκεί στις 21 Απριλίου 1978, ολοκληρώνοντας ένα περίπλου 31.166 ναυτικών μιλίων (57.719 χλμ) σε 401 ημέρες.

## Το σκάφος
Η Κριστίνα Χοϊνόφσκα-Λισκιέβιτς πραγματοποίησε το ταξίδι της από ανατολικά προς τα δυτικά με το *Mazurek* (*Μαζούρεκ*), ένα μονοκάταρτο Conrad 32 που κατασκευάστηκε στην Πολωνία. Το *Mazurek* είχει μήκος 9,51 μέτρα (31,2 πόδια), με δοκό 2,70 μέτρα (8,86 πόδια) και μια περιοχή ιστίου 35 τετραγωνικών μέτρων (376.7 ft²). Ο επικεφαλής της ομάδας κατασκευής του *Mazurek* ήταν ο σύζυγος της Χοϊνόφσκα-Λισκιέβιτς.

## Το ταξίδι
Ξεκίνησε από τις Καναρίες Νήσους στις 28 Φεβρουαρίου 1976, διασχίζοντας τον Ατλαντικό Ωκεανό προς τα Μπαρμπάντος. Στη συνέχεια έπλευσε μέσω της Καραϊβικής Θάλασσας στη Διώρυγα του Παναμά και ως εκ τούτου στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Μετά τη διέλευση του Ειρηνικού, η Χοϊνόφσκα-Λισκιέβιτς έπλευσε μέσω Ταϊτής και Φίτζι στην Αυστραλία και στη συνέχεια δυτικά απέναντι από τον Ινδικό Ωκεανό μέσω του Μαυρίκιου. Αφού πέρασε το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, έπλευσε βόρεια και διέσχισε την εξερχόμενη διαδρομή της στις 20 Μαρτίου 1978, σε γεωγραφικό πλάτος 16° 08,5' βόρεια και γεωγραφικό μήκος 35° 50' δυτικά.

Η Χοϊνόφσκα-Λισκιέβιτς ολοκλήρωσε το ταξίδι της όταν μπήκε στο λιμάνι του Λας Πάλμας ντε Γκραν Κανάρια στις 21 Απριλίου 1978, έχοντας πλεύσει 31.166 ναυτικά μίλια (57.719 χλμ) σε 401 ημέρες. Στις 18 Ιουνίου 1978, επέστρεψε στην Πολωνία, όπου εξακολουθεί να θεωρείται ως εθνική ηρωίδα.

## Άλλοι διεκδικητές για τον τίτλο
Ολοκληρώνοντας το ταξίδι της, η Χοϊνόφσκα-Λισκιέβιτς κέρδισε μόλις για λίγο τη Ναόμι Τζέιμς, η οποία ολοκλήρωσε το δικό της σόλο περίπλου στις 8 Ιουνίου 1978. Ωστόσο, το ταξίδι της Τζέιμς είναι αξιοσημείωτο από μόνο του, καθώς ολοκλήρωσε μια γρήγορη (αν και όχι ασταμάτητη) περιήγηση σε 272 ημέρες, βελτιώνοντας έτσι το σόλο ρεκόρ ιστιοπλοΐας του Σερ Φράνσις Τσίτσεστερ κατά δύο ημέρες. Έγινε επίσης η πρώτη γυναίκα που έπλευσε μόνη της τη διαδρομή κλίπερ, προς τα ανατολικά και νότια από τα τρία σπουδαία ακρωτήρια, ξεκινώντας και τερματίζοντας στο Κανάλι της Μάγχης (μια απαίτηση για ρεκόρ ταχύτητας).

Το 1988, η Κέι Κότι από την Αυστραλία έγινε η πρώτη γυναίκα που ολοκλήρωσε έναν αδιάκοπο σόλο περίπλου, με το σκάφος *Blackmore's First Lady*.

## Τάγματα

*  Σταυρός του Διοικητή του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Κριστίνα Χοϊνόφκσα-Λισκιέβιτς - Πολωνική εγκυκλοπαίδεια ιστιοπλοΐας (πολωνικά)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για το σκάφος Mazurek - Πολωνική εγκυκλοπαίδεια ιστιοπλοΐας (πολωνικά)

Κατηγορία:Πολωνές
Κατηγορία:Πολωνοί ναυτικοί
Κατηγορία:Ναυτικοί σόλο περίπλου της γης
Χάνκα Ορντονούβνα

Η **Χάνκα Ορντονούβνα** (πολωνικά: *Hanka Ordonówna*) ή **Ορντόνκα** (*Ordonka*) (γεννημένη ως **Μάρια Άννα Πιετρουσίνσκα** [*Maria Anna Pietruszyńska*]) (25 Σεπτεμβρίου 1902, Βαρσοβία - 8 Σεπτεμβρίου 1950, Βηρυτός) ήταν Πολωνή τραγουδίστρια, χορεύτρια και ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 16 ετών στο καμπαρέ της Βαρσοβίας *Sfinks* και στη συνέχεια στο θέατρο Wesoły Ul στο Λούμπλιν, με το σκηνικό όνομα **Άννα Όρντον** (*Anna Ordon*). Τα επιτυχημένα τραγούδια της εξακολουθούν να είναι δημοφιλείς σήμερα, όπως τα: «O mój rozmarynie» («*Ω, δεντρολίβανο μου*»), «Rozkwitały pęki białych róż» («*Άσπρα τριαντάφυλλα άνθισαν*») και «Ułani, ułani».

Όταν έκλεισε αυτό το καμπαρέ, η Ορντονούβνα μετακόμισε στη Βαρσοβία και εργάστηκε στο καμπαρέ Miraż, όπου παρατηρήθηκε από τον Φριντέρικ Γιαρόσι, διευθυντή του καμπαρέ της Βαρσοβίας Qui Pro Quo. Υπό την καθοδήγησή του έγινε αστέρι, ηχογράφησε το «Miłość ci wszystko wybaczy» («*Η αγάπη συγχωρεί τα πάντα*», τραγούδι των Χένρικ Βαρς και Γιούλιαν Τούβιμ) στην ταινία του 1933 *Szpieg w masce* (*Κατάσκοπος σε μάσκα*). Μία άλλη επιτυχία ήταν το *Jakieś małe nic* (*Λίγο τίποτα*) του Μάριαν Χέμαρ το 1934.

Το 1931, παντρεύτηκε τον Κόμη Μίχαου Ζίκγμουντ Τισκιέβιτς, ο οποίος έγραψε πολλά από τα τραγούδια της. Αν και πλέον μια κόμισσα, συνέχισε να παίζει στο καμπαρέ και μάλιστα να ιππεύει ένα άλογο σε ένα τσίρκο. Ανέπτυξε πνευμονική νόσο, που την μάστισε για το υπόλοιπο της ζωής της. Πέθανε το 1950 στη Βηρυτό.

## Επιλεγμένη φιλμογραφία
* *[[Μικρός Αετός]]* (1927)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*   
*   
*   
* Άρθρο σχετικά με τη Χάνκα Ορντονούβνα στα πολωνικά
* Βιογραφία στα πολωνικά
* Εικόνες

Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί βωβών ταινιών
Κατηγορία:Πολωνές τραγουδίστριες
Κατηγορία:Πολωνές χορεύτριες
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πολωνές τραγουδίστριες του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Καλίνα Γεντρούσικ

Η **Καλίνα Γεντρούσικ** (πολωνικά: *Kalina Jędrusik*) (5 Φεβρουαρίου 1930, Τσενστοχόβα - 7 Αυγούστου 1991, Βαρσοβία) ήταν Πολωνή τραγουδίστρια και ηθοποιός. Έπαιξε σε περισσότερες από τριάντα ταινίες από το 1953 έως το 1991. Η Γεντρούσικ παντρεύτηκε τον συγγραφέα Στανίσουαφ Ντίγκατ.

## Βιογραφία
Η Καλίνα Γεντρούσικ γεννήθηκε το 1930 στο Γκνάσιν, τώρα μέρος της Τσενστοχόβα, με πατέρα τον Χένρικ Γεντρούσικ, μέλους της Γερουσίας της Πολωνίας. Αποφοίτησε από το Δημόσιο Λύκειο Γιούλιους Σουοβάτσκι το 1949 στην πόλη γέννησής της. Το 1949 μετακόμισε στην Κρακοβία, όπου αποφοίτησε από την Εθνική Ακαδημία Θεατρικών Τεχνών της Κρακοβίας «Στανίσουαφ Βισπιάνσκι». Η Γεντρούσικ έκανε το ντεμπούτο της το 1953 στο Θέατρο Βιμπζέζε στο Γκντανσκ. Από το 1955 εμφανίστηκε στα θέατρα της Βαρσοβίας: Εθνικό Θέατρο (1955-1957), Σύγχρονο Θέατρο (1957-1963), Θέατρο Κωμωδίας (1964-1967), Φοιτητικό Σατιρικό Θέατρο (1969-1972), Θέατρο Ποικιλίας (1972-1985) και Πολωνικό Θέατρο (1985-1991).

Ήταν επίσης διάσημη για την παράσταση στο *[[Καμπαρέ Ηλικιωμένων Κυρίων]]* (*Kabaret Starszych Panów*) και ως ηθοποιός σε πολλές πολωνικές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των *Lekarstwo na miłość* και *Ziemia obiecana*.

Στη δεκαετία του 1960 και του 1970, η Γεντρούσικ ήταν έναπολωνικό σύμβολο του σεξ. Το 1976 ερμήνευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τη Βιολέτα Βίλας.

Πέθανε στη Βαρσοβία στις 7 Αυγούστου 1991 από επίθεση άσθματος και θάφτηκε στη Λεωφόρο των Αξιοσημείωτων στο κοιμητήριο Ποβόνσκι.

## Επιλεγμένη φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*   
* Προφίλ στο filmpolski.pl (πολωνικά)
*   
* Καλίνα Γεντρούσικ στο culture.pl

Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Παλινδρομικός αριθμός

**Παλινδρομικοί αριθμοί** είναι οι αριθμοί οι οποίοι διαβάζονται το ίδιο είτε ευθέως (αριστερά προς τα δεξιά) είτε αντιστρόφως . Ακολουθούν συμμετρική συμπεριφορά, δηλαδή πρέπει μορφολογικά να ισχύει η αξονική συμμετρία ή σε αριθμητικό επίπεδο. Χρησιμοποιούνται συχνά στον κλάδο των Ψυχαγωγικών μαθηματικών και κάποιες από τις πιο διάσημες εφαρμογές τους είναi:

* Κύβοι του Ρούμπικ
* Μαγικά τετράγωνα
* Σκακιστικά προβλήματα

## Κατασκευή
Η διαδικασία κατασκευής παλινdρομικών αριθμών αποτελείται από αλλεπάλληλες προσθέσεις. 

Επιλέγουμε έναν τυχαίο αριθμό, για παράδειγμα το 83. Τον αντιστρέφουμε και τον προσθέτουμε στον αρχικό μας αριθμό. Έχουμε δηλαδή 83+38=121.  

Επιλέγουμε έναν άλλο τυχαίο αριθμό, για παράδειγμα το 67. Τον αντιστρέφουμε και τον προσθέτουμε στον αρχικό μας αριθμό. Έχουμε δηλαδή 67+76=143. Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία κι έχουμε 143+341=484.

## Ιδιότητες
Η ιδιότητα αυτή που έχουν οι αριθμοί, να καταλήγουν σε παλινδρομικούς μετά από μερικές προσθέσεις με τον αντεστραμμένο εαυτό τους φαίνεται να ισχύει για όλους. Υπάρχουν όμως μερικοί αριθμοί για τους οποίους ακόμα δεν έχουμε καταλήξει σε παλίνδρομο παράγωγό τους. Ο μικρότερος απο αυτούς είναι το 196. Κατόπιν πολλών πράξεων, φτάσαμε σε αριθμό με 263.000.000 ψηφία, ο οποίος όμως δεν ήταν παλίνδρομος. 

Για αριθμούς μικρότερους του 10.000 απαιτούνται το πολύ 24 προσθέσεις και το ρεκόρ αυτό κατέχει ο αριθμός 89.

Κατηγορία:Αριθμητική
Ουτκιάγβικ

Το **Ουτκιάγβικ** (ινούπιακ: Utqiaġvik), πρώην Μπάροου, είναι η μεγαλύτερη πόλη (και η έδρα του δήμου) του δημοτικού διαμερίσματος Νορθ Σλόουπ στην πολιτεία της Αλάσκας των ΗΠΑ. Βρίσκεται βόρεια του Αρκτικού Κύκλου, είναι μία από τις βορειότερες πόλεις του κόσμου και η βορειότερη στις Ηνωμένες Πολιτείες, με το κοντινό Σημείο Μπάροου το βορειότερο έδαφος της χώρας. Ο πληθυσμός του Ουτκιάγβικ ήταν 4.212 κάτοικοι στην απογραφή του 2010.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αλάσκας
Κατηγορία:Έδρες δήμων της Αλάσκας
Το Σπίτι με τα 1000 Πτώματα

***Το Σπίτι με τα 1000 Πτώματα*** (ελεύθερη απόδοση: *House of 1000 Corpses*) είναι αμερικανική ταινία τρόμου του 2003, σε σκηνοθεσία και σενάριο Rob Zombie, ο οποίος συμμετείχε και στη μουσική σύνθεση. Επίσης, πρόκειται για την πρώτη σκηνοθετική δουλειά σε ταινία μεγάλου μήκους. Η ταινία αποτελεί το πρώτο μέρος της Firefly τριλογίας. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Σιντ Χέιγκ, Μπιλ Μόουσλι, Σέρι Μουν Ζόμπι, Κάρεν Μπλακ και ο Ντένις Φιμπλ, στην τελευταία του ταινία. 

Η υπόθεση ταινία περιστρέφεται γύρω από μία παρέα νεαρών, οι οποίοι ταξιδεύουν σε όλη τη χώρα (ΗΠΑ), ώστε να συναντήσουν αξιοπερίεργα πράγματα και να γράψουν ένα βιβλίο σχετικά με αυτά. Όμως, τη μέρα του Χάλογουϊν, τους απαγάγει μία παραφρονη οικογένεια και τους βασανίζει και σκοτώνει. Η ταινία είναι εμπνευσμένη σε κλασσικές ταινίες τρόπου όπως τα *The Texas Chain Saw Massacre* και *The Hills Have Eyes*. 

Τα γυρίσματα της ταινίας είχαν ολοκληρωθεί περί το 2000, όμως η εταιρεία παραγωγής, αργούσε την κυκλοφορία της λόγω του φόβου που είχε μην λάβει βαθμολογία NC-17.  Ο Rob Zombie τότε αναθεώρησε τα δικαιώματα της ταινίας, τα οποία αγοράστηκαν από την Lions Gate Films, η οποία την κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2003. Η ταινία δεν έλαβε καλές κριτικές, παρόλα αυτά το κοινό την αποδέχτηκε, με τα έσοδα της να ανέρχονται στα 16 εκατομμύρια δολάρια. Πλέον η ταινία έχει αποκτήσει το δικό της cult following. To 2005 και το 2019 κυκλοφόρησαν και τα σίκουελ της. 

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2003
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Κατηγορία:Χαλοουίν μυθοπλασία
Μάρια Όλεχ

Η **Μάρια Αγκάτα Όλεχ** (πολωνικά: *Maria Agata Olech*) (γενν. το 1941) είναι Πολωνή ερευνήτρια της Ανταρκτικής, γνωστή για το έργο της στη λειχηνολογία και τη μυκητολογία της Ανταρκτικής και της Αρκτικής. Η Όλεχ ήταν αρχηγός της βάσης του πολωνικού σταθμού της Ανταρκτικής «Χένρικ Αρκτόφσκι» και οι Λόφοι Όλεχ στην περιοχή του Σημείου Τριών Αδελφών (Three Sisters Point) της Ανταρκτικής ονομάστηκαν από εκείνη.

## Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Η Όλεχ γεννήθηκε στο Νόβι Σοντς στη Νότια Πολωνία το 1941. Τελείωσε το διδακτορικό στη βιολογία (1963) στο Τμήμα Βιολογίας και Επιστημών της Γης στο Γιαγκελόνιο Πανεπιστήμιο στην Κρακοβία της Πολωνίας. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε το διδακτορικό στη λειχηνολογία (1968) στο Ινστιτούτο Βοτανολογίας του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου. Ο τίτλος της διατριβής της ήταν ο Stosunki lichenologiczne Beskidu Sądeckiego (σχέσεις λειχηνολογίας στα Δυτικά Καρπάθια).

## Καριέρα και αντίκτυπος
Η Όλεχ έχει εργαστεί εκτενώς στην ταξινομία, τη βιοποικιλότητα, την οικολογία, τη βιογεωγραφία και τις προσαρμογές των λειχηνοποιημένων και λειχηνικών μυκήτων σε βουνά και πολικές περιοχές. Εργάστηκε επίσης σε βαρέα μέταλλα και ρύπους ραδιονουκλεϊδίων από το περιβάλλον της Ανταρκτικής και σε άλλες ανθρώπινες επιπτώσεις στα επίγεια οικοσυστήματα της Ανταρκτικής. Έχει περιγράψει περίπου 100 φύκια, λειχήνες, μύκητες, λειχηνικούς μύκητες νέους στην επιστήμη.

Η Όλεχ ήταν βοηθός έρευνας στο Ινστιτούτο Βοτανολογίας του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου (1968-1971), όπου οργάνωσε το εργαστήριο και το βοτανολόγιο λειχήνων. Στη συνέχεια διορίστηκε Επίκουρη Καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Βοτανολογίας του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου (1971-1986) και προήχθη σε Καθηγήτρια (1986-1992) στο Ινστιτούτο Βοτανολογίας του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου, όπου οργάνωσε το Τμήμα Πολικής Έρευνας και Τεκμηρίωσης.

Έγινε πλήρης καθηγήτρια Βιολογίας στο Γιαγκελόνιο Πανεπιστήμιο το 1992. Είναι επίσης επιμελήτρια του Κρυπτογραφικού Βοτανολογίου του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου, είναι η Πρόεδρος του Συντακτικού Συμβουλίου Πολωνικής Πολικής Έρευνας, Πρόεδρος της Ομάδας Βιολογίας και Ανάπτυξης Πολικών Τοπίων στο πλαίσιο της Επιτροπής Πολικής Έρευνας της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών.

Η Όλεχ ήταν επικεφαλής του Πολωνικού Σταθμού της Ανταρκτικής από το 1991-1993 και στη συνέχεια και πάλι από το 2005-2006. Ήταν επικεφαλής Πολικής Έρευνας και Τεκμηρίωσης του Τμήματος Ζντζίσουαφ Τσέπε του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου (1996-2011). Έχει συμμετάσχει και ηγηθεί σε αρκετές αποστολές στην Αρκτική και την Ανταρκτική.

## Βραβεία και διακρίσεις
Η Όλεχ έγινε μέλος του The Explorers Club το 2001. Επιπλέον, οι Λόφοι Όλεχ στο σημείο Three Sister της Ανταρκτικής ονομάστηκαν προς τιμήν του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνές επιστήμονες
Κατηγορία:Πολωνές ακαδημαϊκοί
Κατηγορία:Μυκητολόγοι
Κατηγορία:Λειχηνολόγοι
Κατηγορία:Πολωνοί επιστήμονες του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Κατηγορία:Καθηγητές του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Ληνός Ροδόπης

Ο **Ληνός** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.

## Γεωγραφία
Ο Ληνός βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης, στην βορειοδυτική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε υψόμετρο 72 μέτρων. Απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα Α. από τον Ίασμο (έδρα του δήμου), 15 χιλιόμετρα Δ. από την Κομοτηνή και 35 χιλιόμετρα Α. από την Ξάνθη. Νότια του χωριού περνάει η ΕΟ Κομοτηνής - Ξάνθης, δυτικά (πριν τον Ίασμο) ο ποταμός Κομψάτος ενώ βόρεια ξεκινούν οι πρόποδες του Παπίκιου όρους, όπου υπάρχουν πλήθος ευρημάτων από την αρχαία έως βυζαντινή εποχή γι΄ αυτό και τμήμα του έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Οι κάτοικοι του χωριού είναι Πομάκοι οι οποίοι προέρχονται από ορεινό χωριό το οποίο εγκατέλειψαν και κατέβηκαν στην σημερινή τοποθεσία.

## Ιστορία
Σε ύψωμα του Παπίκιου, βόρεια του Ληνού υπάρχουν λείψανα οχυρωματικού τείχους πάχους 1,75 μέτρων (αργοί λίθοι, λευκό κονίαμα, καμία πλίνθος), οπές που προέρχονται από εγκάρσιες δοκούς,  ανωδομή έως το ύψος των τριών μέτρων καθώς και ορθογώνιας δεξαμενής που πιθανολογούν την ύπαρξη αρχαίου εμπορικού οικισμού. Σε απόσταση περίπου 6 χλμ. βόρεια έχει ανασκαφεί από το 1990 το μοναστηριακό συγκρότημα Ληνού που αποτελούσε μέρος ενός από τα μεγαλύτερα του μοναστικά κέντρα την περίοδο του Βυζαντίου. Στα βόρεια του ανατολικού άκρου βρίσκεται ένα νέο παρεκκλήσι του Αγίου Μάρκου, το οποίο έχει κτιστεί στα θεμέλια παλαιότερου (βυζαντινής εποχής) και στο οποίο έχουν εντοπιστεί λείψανα τοιχογραφιών.

## Διοικητικά
Η παλιά ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι *Κιουπλού* και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σώστου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Ληνού που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σωστού του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφονται 348 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* "Ο άγνωστος αρχαίος εμπορικός οικισμός της Μαρώνειας στο χωριό Ληνός Ροδόπης" από τον ιστότοπο http://www.arxeion-politismou.gr/
* "Το Μοναστηριακό συγκρότημα Ληνού" από τον ιστότοπο του Δήμου Κομοτηνής 
* Άτλας των χριστιανικών μνημείων του Αιγαίου - Το Παπίκιον όρος από τον ιστότοπο http://www.ypai.gr/
* Η πεζοπορική διαδρομή: Ύψωμα Ληνού – Αρχαίος Ληνός από τον ιστότοπο http://www.hellaspath.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Λουτσίνα Τσφιερτσακιεβιτσόβα

Η **Λουτσίνα Τσφιερτσακιεβιτσόβα** (πολωνικά: *Lucyna Ćwierczakiewiczowa*, ) (1829 - 26 Φεβρουαρίου 1901) ήταν Πολωνή συγγραφέας, δημοσιογράφος και συγγραφέας βιβλίων πολωνικής μαγειρικής.

## Ζωή και καριέρα
Η Τσφιερτσακιεβιτσόβα γεννήθηκε στη Βαρσοβία, στην αξιοσημείωτη οικογένεια του φον Μπάχμαν. Το 1858 δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο, το *Jedyne praktyczne przepisy wszelkich zapasów spiżarnianych oraz pieczenia ciast* (*Η μόνη πρακτική συλλογή συνταγών για όλα τα είδη οικιακής χρήσης και ζαχαροπλαστικής*). Η δουλειά της βασίστηκε τόσο στη δική της μαγειρική εμπειρία όσο και στα απομνημονεύματα του 17ου και του 18ου αιώνα από την πολωνική σλάχτα. Το 1860 δημοσίευσε ένα άλλο βιβλίο μαγειρικής, το *365 obiadów za pięć złotych* (*365 δείπνα για 5 [[ζλότι]]*).

Το 1865, ξεκίνησε τη δική της στήλη στο εβδομαδιαίο *Bluszcz,* όπου ασχολούταν με την κουζίνα και τη μόδα. Συνεργάστηκε επίσης με την Kurier Warszawski, την πιο αξιοσημείωτη εφημερίδα της Βαρσοβίας εκείνης της εποχής. Τη δεκαετία του 1870, δημοσίευσε αρκετούς άλλους οδηγούς για το μαγείρεμα, τον καθαρισμό και τη σύνθεση λουλουδιών. Άρχισε επίσης να προσκαλεί πολλές εξέχουσες προσωπικότητες στο σουαρέ της στην οδό Κρουλέφκσα 3. Μεταξύ των προσκεκλημένων της ήταν οι πιο σημαντικοί συγγραφείς και δημοσιογράφοι της εποχής της, συμπεριλαμβανομένου του Μπολέσουαφ Πρους.

Τα βιβλία της την έκαναν την πιο δημοφιλή συγγραφέα στην Πολωνία. Πριν από το 1924, το πρώτο βιβλίο μαγειρικής της εκδόθηκε 23 φορές, με περισσότερα από 130 χιλιάδες αντίτυπα να πωλούνται παγκοσμίως, περισσότερο από όλα τα βιβλία των Χένρικ Σιενκιέβιτς και Μπολέσουαφ Πρους. Εξαιτίας αυτού, έγινε διάσημη, όπως επίσης χλευάστηκε από πολλούς «σοβαρούς» συγγραφείς της εποχής. Το βάρος της (πάνω από 130 κιλά) και η υπεροψία της απέφεραν το ψευδώνυμο *Ćwierciakiewiczowa*, μια έμμεση αναφορά στην πολωνική λέξη *ćwierć που* σημαίνει *ένα τέταρτο*. Αυτό το ψευδώνυμο έγινε τόσο δημοφιλές που σήμερα το όνομά της είναι συχνά λανθασμένο, ακόμη και σε σοβαρές δημοσιεύσεις.

Από το 1875, η Τσφιερτσακιεβιτσόβα αφιερώθηκε στην προετοιμασία μιας ετήσιας έκδοσης για τις γυναίκες με την ονομασία *Kolęda dla Gospodyń* (*Κάλαντα για Νοικοκυρές*). Ήταν ένα ημερολόγιο γεμάτο συνταγές μαγειρικής, προπαγάνδα δικαιώματος ψηφοφορίας των γυναικών και σύντομα μυθιστορήματα και ποιήματα.

Πέθανε στη Βαρσοβία και θάφτηκε στο Προτεσταντικό Αναμορφωμένο Νεκροταφείο της Βαρσοβίας.

## Δείτε επίσης
* Κουζίνα
* Πολωνική κουζίνα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ewa Czerniakowska, Lucyna Ćwierczakiewiczowa.  Przyczynek do historii czasopiśmiennictwa polskiego 

Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς
Κατηγορία:Πολωνές δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς βιβλίων μαγειρικής
Γρηγόρης Κάκαλης

Ο **Γρηγόρης Κάκαλης** (1957-2023) υπήρξε Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στον Άρη και την Βέροια, ενώ αργότερα ανέλαβε τον ρόλο του γενικού αρχηγού στην ομάδα του Άρη.

## Καριέρα
Ο Κάκαλης εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Άρη στα δεκαοκτώ του χρόνια (Ιούλιος του 1975) προερχόμενος από τον ΠΑΟΝΕ και το 1977 προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου. Τον Ιούλιο του 1977 παραχωρήθηκε για ένα έτος ως δανεικός στην Αναγέννηση Επανομής, παίζοντας στον βόρειο όμιλο της δεύτερης εθνικής κατηγορίας. Την 1 Φεβρουαρίου 1978, αντιμετώπισε τον Άρη σε αγώνα κυπέλλου, όπου οι "κίτρινοι" επιβλήθηκαν με 0-1.

Το 1978-79, αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός στην ομάδα του Άρη, για να αποχωρήσει το καλοκαίρι του 1979 και να μεταγραφεί στην ομάδα της Βέροιας, με την οποία αγωνίστηκε στην Β' Εθνική κατηγορία, καταλαμβάνοντας την 4η θέση κατά τη σεζόν 1979/80 και τη 12η κατά τη σεζόν 1980/81. 

Το Δεκέμβριο του 1981 παραχωρήθηκε για έξι μήνες δανεικός στην Αναγέννηση Γιαννιτσών.

Συνέχισε την καριέρα του στη Α.Π.Ε. Λαγκαδά (1982/83), στον Κιλκισιακό (1985/86) ενώ ολοκλήρωσε την καριέρα του με τη φανέλα του ΠΑΟΝΕ (1989/92).

Αρκετά χρόνια μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ανέλαβε ως γενικός αρχηγός την ομάδα του Άρη, από το 2015 ως το 2017. Αποχώρησε από την ομάδα μας, καθώς αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.

Απεβίωσε στις 15 Μαρτίου 2023 

## Παραπομπές

## Πηγές

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αναγέννησης Επανομής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αναγέννησης Γιαννιτσών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κιλκισιακού
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές