open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βασίλης Παπαζάχος

Ο **Βασίλης Παπαζάχος** (Σμόκοβο (Λουτροπηγή) Καρδίτσας, 30 Σεπτεμβρίου 1929 – Θεσσαλονίκη, 10 Νοεμβρίου 2022) ήταν διακεκριμένος Έλληνας σεισμολόγος, πρώην τακτικός καθηγητής του ΑΠΘ και συγγραφέας του βιβλίου *Σεισμοί της Ελλάδας*.

Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1929 στο χωριό Σμόκοβο (σήμερα Λουτροπηγή) της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας, από φτωχή αγροτική οικογένεια. Στο τότε Σμόκοβο πέρασε τα παιδικά του χρόνια μέχρι το τέλος του δημοτικού. Μετακόμισε στην Αθήνα και αποφοίτησε από το 9ο Εσπερινό Λύκειο της Αθήνας. Σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Γεωφυσική από το Πανεπιστήμιο Σεντ Λιούις των ΗΠΑ το 1963. Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Σεισμολογία από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (1961). Αρχικά ασχολήθηκε με τη γεωφυσική ως βοηθός του καθηγητή Άγγελου Γαλανόπουλου (1955–1956) και στη συνέχεια απασχολήθηκε στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών τη χρονική περίοδο 1956–1977. 

Το 1977 έγινε καθηγητής Σεισμολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο όπου και οργάνωσε την πρώτη πανεπιστημιακή έδρα / εργαστήριο στη χώρα. Μετά από χρόνια προσφοράς στο αντικείμενο αυτό, συνταξιοδοτήθηκε το 1998, όταν και τιμητικά εκλέχτηκε ομότιμος καθηγητής, συνεχίζοντας να προσφέρει όμως στο επιστημονικό του πεδίο. Ο Παπαζάχος υπήρξε ένθερμος πολέμιος της μεθόδου VAN, του ερευνητή Παναγιώτη Βαρώτσου, για την πρόβλεψη σεισμών, την οποία και είχε ονομάσει ως *«το μεγαλύτερο επιστημονικό αστείο του αιώνα»*.

Δημοσίευσε πάνω από 200 πρωτότυπες ερευνητικές εργασίες και συνέβαλε καθοριστικά στον αντισεισμικό σχεδιασμό σε μεγάλα τεχνικά έργα, όντας ο ίδιος πρωτεργάτης στη διαμόρφωση της γενικότερης αντισεισμικής θωράκισης της Ελλάδας αλλά και στην υπεύθυνη ενημέρωση των πολιτών.

Ασχολήθηκε και με την πολιτική για μεγάλο χρονικό διάστημα και υπήρξε υποστηρικτής της Aριστεράς. Του ζητήθηκε από το ΚΚΕ να ηγηθεί του ψηφοδελτίου του και να διεκδικήσει τη θέση του δημάρχου της Θεσσαλονίκης, αλλά αρνήθηκε, λέγοντας ότι μια τέτοια ενεργή συμμετοχή θα αποσπούσε την προσοχή του από το επιστημονικό του έργο. Αργότερα έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος στη γενέτειρά του το Σμόκοβο με την υποστήριξη του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου. Ήταν επίσης υποψήφιος βουλευτής στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 2000 και πάλι με τον Συνασπισμό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Φυσικοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πολιτικοί του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας
Κατηγορία:Έλληνες σεισμολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Νέα Ελβετία Θεσσαλονίκης

250px|μικρογραφία|Ο σταθμός του Μετρό
Η **Νέα Ελβετία** είναι συνοικία του Δήμου Θεσσαλονίκης.

## Ονομασία
Το όνομα της συνοικίας προήλθε από το άλσος στο τέλος της οδού Παπαναστασίου. Ονομάστηκε "Νέα Ελβετία" εξαιτίας της βλάστησης που είχε και την δροσιά, το πράσινο. Μετά την ηλεκτροδότηση και την τσιμενοποίηση, κτίστηκε λόγω της γειτνίασης με αλλα προαστιακά οικοδομικά τετράγωνα της Θεσσαλονίκης. Σήμερα στο πάρκο υπάρχουν πολλά κομμένα και άρρωστα δέντρα.

Αποτελείται από μονοκατοικίες και πολυκατοικίες. Στο πάρκο Νέας Ελβετίας - στη συμβολή των οδών Παπαναστασίου και Βούλγαρη - βρισκόταν μέχρι την κατασκευή του σταθμού μετρό, ο τερματικός σταθμός για τα αστικά λεωφορεία 10 και 66. 

## Εκπαίδευση
Η Νέα Ελβετία παρέχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο.

## Συγκοινωνία
Η περιοχή εξυπηρετείται μέσω του μετρό από τον τερματικό σταθμό του Μετρό Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα με την γραμμή 1.  Λεωφορειακός, εξυπηρετείται από τις ακόλουθες αστικές διαδρομές του ΟΑΣΘ:

## Δείτε Επίσης

* Σταθμός Νέα Ελβετία (Μετρό Θεσσαλονίκης)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης
Βομβιστική επίθεση στην Κωνσταντινούπολη (2022)

μικρογραφία|Η οδός Ιστικλάλ Τζαντεσί, το 2019
Στις 13 Νοεμβρίου 2022, μια έκρηξη σημειώθηκε στη οδό Ιστικλάλ Τζαντεσί (Μεγάλη Οδός του Πέραν) στην περιοχή Μπέγιογλου της Κωνσταντινούπολης στις 4:13 μ.μ (ώρα Τουρκίας). Σύμφωνα με τον Κυβερνήτη της Κωνσταντινούπολης, Αλί Γερλίκαγια, 81 άνθρωποι τραυματίστηκαν και 6 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από το περιστατικό.

## Έκρηξη
Σύμφωνα με το τουρκικό περιοδικό OdaTV, η έκρηξη προκλήθηκε από αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό και στον βομβαρδισμό συμμετείχε μια άγνωστη γυναίκα. Η έκρηξη προκάλεσε το σπάσιμο των παραθύρων και οι εικόνες που κυκλοφορούσαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειχναν ανθρώπους να αιμορραγούν.

## Έρευνα
Αν και εντοπίστηκαν ορισμένες βασικές πτυχές για το συμβάν, δεν είναι ακόμη σαφές ποιο ήταν το κίνητρο της βομβιστικής επίθεσης. Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αρνήθηκε ότι ήταν σαφές ότι επρόκειτο για τρομοκρατική επίθεση, αλλά οι αρχικές αναφορές του κυβερνήτη της Κωνσταντινούπολης έμοιαζαν ότι ήταν πιθανό.

## Λογοκρισία
Περίπου μια ώρα μετά την έκρηξη, εκδόθηκε απαγόρευση μετάδοσης από το Ποινικό Δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης για όλες τις οπτικές και ακουστικές ειδήσεις και τους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης που σχετίζονται με το περιστατικό. Το CNN Türk και το TRT δεν έκαναν πια ρεπορτάζ για αυτό. Οι ταχύτητες του Διαδικτύου σε όλη την Τουρκία μειώθηκαν σημαντικά μετά από αυτό το γεγονός.

## Αντιδράσεις
Πολλοί πολιτικοί ηγέτες ευχήθηκαν τα συλλυπητήριά τους στα μέσα ενημέρωσης, αναφέροντας επίσης ότι το γεγονός ήταν υπόθεση τρομοκρατίας.

Ο Τούρκος Πρόεδρος δήλωσε: *Μετά την προδοτική επίθεση, μέλη της αστυνομίας μας πήγαν στο σημείο και οι τραυματίες μας στάλθηκαν στα γύρω νοσοκομεία. Οι προσπάθειες να καταληφθεί η Τουρκία και το τουρκικό έθνος μέσω της τρομοκρατίας δεν θα φτάσουν τον στόχο τους, όπως έκαναν σήμερα και αύριο...*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα στην Τουρκία
Τζόρνταν Πιλ

Ο **Τζόρνταν Πιλ** (*Jordan Peele*, 21 Φεβρουαρίου 1979) είναι Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός και σκηνοθέτης.

Ο πρώτος του ρόλος ήταν το 2003, όταν συμμετείχε για πέντε σεζόν μέχρι το 2008 στην κωμική σειρά του Fox, *Mad TV*. Τα επόμενα χρόνια μαζί με τον τακτικό συνεργάτη του στο *Mad TV*, Κίγκαν-Μάικλ Κι, δημιούργησαν και πρωταγωνίστησαν στη δική τους κωμική σειρά, *Key & Peele* (2012–2015). Το 2014 εμφανίστηκαν μαζί ως πράκτορες του FBI στην πρώτη σεζόν της σειράς *Fargo* του FX. Ο Πιλ συνδημιούργησε την κωμική σειρά του TBS, *The Last O.G.*, (2018–2022) και την κωμική σειρά του YouTube Premium, *Weird City* (2019). Επίσης, ήταν παρουσιαστής και παραγωγός της σειράς του CBS All Access, *The Twilight Zone* (2019–2020).

Ο Πιλ και ο Κι έγραψαν, παρήγαγαν και πρωταγωνίστησαν στο *Keanu* (2016) και ο Πιλ συμμετείχε ως ηθοποιός φωνής στις σειρές και ταινίες *Storks* (2016), *Captain Underpants: The First Epic Movie* (2017), *Big Mouth* (2017–σήμερα) και *[[Toy Story 4]]* (2019). Το σκηνοθετικό του ντεμπούτο το 2017, η ταινία τρόμου *[[Τρέξε!]]*, ήταν εμπορική επιτυχία και επαινέθηκε από τους κριτικούς και έλαβε πολλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου του Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, μαζί με υποψηφιότητες για Καλύτερη Ταινία και Σκηνοθεσία. Έλαβε άλλη μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για την παραγωγή της ταινίας *[[Η παρείσφρηση]]* του Σπάικ Λι (2018). Σκηνοθέτησε, έγραψε και παρήγαγε την ταινία τρόμου *[[Us (ταινία, 2019)|Us]]* (2019) και την ταινία τρόμου επιστημονικής φαντασίας, *[[Ούτε Καν (ταινία)|Nope]]* (2022).

Το 2017 συμπεριλήφθηκε στο ετήσιο Time 100 με τους ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Μήλα (ταινία)

Το ***Μήλα*** είναι δραματική ταινία διεθνούς συμπαραγωγής του 2020 σε σκηνοθεσία και παραγωγή Χρήστου Νίκου στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, σε σενάριο του ίδιου και του Σταύρου Ράπτη. Πρωταγωνιστούν οι Άρης Σερβετάλης, Σοφία Γεωργοβασίλη, Άννα Καλαϊτζίδου και Αργύρης Μπακιρτζής. Η Κέιτ Μπλάνσετ είναι εκτελεστική παραγωγός και η εταιρεία παραγωγής της, Dirty Films, συμμετέχει στην παραγωγή της ταινίας.

Η ταινία αναφέρεται στον Άρη, ο οποίος εγγράφεται σε πρόγραμμα αποκατάστασης ασθενών που είναι στα αζήτητα, για να δημιουργήσει ταυτότητες κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας που προκαλεί αμνησία.

Έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ της Βενετίας στις 2 Σεπτεμβρίου 2020. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 19 Νοεμβρίου 2020 από τη Feelgood Entertainment, κόβοντας συνολικά 12.929 εισιτήρια. Επιλέχθηκε ως η ελληνική πρόταση για την καλύτερη διεθνή ταινία μεγάλου μήκους στα 93α Βραβεία Όσκαρ, αλλά δεν επελέγη. Στα βραβεία "Ίρις" της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου του 2021, ήταν υποψήφια για τα βραβεία καλύτερης ταινίας μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, καλύτερου σεναρίου, πρωτότυπης μουσικής, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και Α' ανδρικού για τον Άρη Σερβετάλη.

## Διανομή

* Άρης Σερβετάλης ως Άρης
* Σοφία Γεωργοβασίλη ως Άννα
* Άννα Καλαϊτζίδου ως γιατρός
* Αργύρης Μπακιρτζής ως επικεφαλής γιατρός
* Κώστας Λάσκος ως νοσηλευόμενος παππούς
* Μπάμπης Μακρίδης ως μανάβης
* Κώστας Ξυκομηνός ως γιατρός
* Κίμων Φιορέτος ως γιατρός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες
Κατηγορία:Πολωνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Σλοβενικές ταινίες
Κατηγορία:Αμνησία σε ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2020
Λουντμίλα Τζορντάνοβα

Η **Λουντμίλα Τζέιν Τζορντάνοβα** (γεννηθείσα στις 10 Οκτωβρίου 1949) είναι βρετανίδα ιστορικός και ακαδημαϊκός. Είναι καθηγήτρια Εικαστικής Κουλτούρας στο Τμήμα Ιστορίας του πανεπιστημίου του Ντέραμ.

Η Τζορντάνοβα έχει Βούλγαρο πατέρα και Αγγλίδα μητέρα. Φοίτησε στο Γυμνάσιο της Οξφόρδης (ένα ιδιωτικό σχολείο που δεν έχει σχέση με το πανεπιστήμιο) και στο Νιου Χολ του Κέιμπριτζ. Έχει διδάξει στα πανεπιστήμια της Οξφόρδης, του Έσεξ, της Υόρκης, της Ανατολικής Αγγλίας, του Κέιμπριτζ αλλά και στο Κινγκς Κόλετζ. Προηγουμένως κατείχε τη θέση της Διευθύντριας του Κέντρου Έρευνας στις Τέχνες, τις Κοινωνικές και Ανθρωπιστικές Επιστήμες (CRASSH) του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ και ήταν καθηγήτρια Εικαστικών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας.

Είναι συγγραφέας πολλών κειμένων σχετικά με την ιστορία της επιστήμης, της σκέψης, του φύλου και της τέχνης. Επίσης η Τζορντάνοβα γράφει βιβλία που αφορούν την φύση της ιστορίας, όπως το βιβλίο Ιστορία στην πράξη. Το πιο πρόσφατο βιβλίο της, με τίτλο The Look of the Past: Visual and Material Evidence in Historical Practice (Η θέα του παρελθόντος: Οπτικά και υλικά ίχνη στην ιστορική πρακτική) εκδόθηκε από τις πανεπιστημιακές εκδόσεις του Κέιμπριτζ τον Σεπτέμβριο του 2012. Η Τζορντάνοβα είναι μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Ιατρικής και Ιστορίας, ενώ διετέλεσε πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Βρετανικής Εταιρείας για την Ιστορία της Επιστήμης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ιστορικοί
Φιλελεύθερη Συμμαχία

Η συγκεκριμένη σελίδα μπορεί να αναφέρεται:

*Στη **[[Φιλελεύθερη Συμμαχία (Δανία)|Φιλελεύθερη Συμμαχία]]**, ένα δανικό πολιτικό κόμμα.
*Στη **[[Φιλελεύθερη Συμμαχία (Ελλάδα)|Φιλελεύθερη Συμμαχία]]**, ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα.
Μπακόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο **Μπακόπουλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αλέξανδρος Μπακόπουλος, καθηγητής μαθηματικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
* Αναγνώστης ή Αναστάσιος Μπακόπουλος, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821 από την Αρκαδία
* Γεώργιος Μπακόπουλος (1886-1975), βουλευτής, υπουργός Εργασίας και δικηγόρος
* Δημήτριος Μπακόπουλος, αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
* Ηλίας Μπακόπουλος (γενν. 1918), δημοσιογράφος, συγγραφέας και σεναριογράφος
* Ιωάννης Μπακόπουλος (1847-1919), βουλευτής Μαντινείας και δικηγόρος
* Κωνσταντίνος Θ. Μπακόπουλος (1889-1950), στρατηγός 
* Νικόλαος ή Κολιός Μπακόπουλος (1796-1825), οπλαρχηγός στην Επανάσταση του 1821 (αδελφός του Δημητρίου)
* Νικόλαος Μπακόπουλος (θαν. 1878), αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821 και μετέπειτα δήμαρχος Κορίνθου
* Νικόλαος Ι. Μπακόπουλος (1886-1969), νομικός και πολιτικός

## Δείτε επίσης
* Ντόρα Μπακοπούλου
Βασιλόρνις

Η **βασιλόρνις** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Basilornis*) είναι γένος ωδικών πτηνών που ανήκει στην οικογένεια του ψαρονιού, τις ψαρίδες. Τα είδη του γένους είναι όλα ενδημικά της Ινδονησίας.

Η ονομασία του γένους προέρχεται από συνδυασμό των αρχαίες ελληνικές λέξεων *βασιλεύς*, δηλαδή «βασιλιάς», και *όρνις*, δηλαδή «πτηνό». Το γένος προτάθηκε από τον Γάλλο βιολόγο-ορνιθολόγο Σαρλ Λυσιέν Βοναπάρτη (ανεψιό του Μεγάλου Ναπολέοντα) το 1850. Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής τρία είδη στο γένος:

* *[[Basilornis celebensis]]*, βασιλόρνις της Κελέβης
* *[[Basilornis corythaix]]*, βασιλόρνις η μακρολοφιοφόρος
* *[[Basilornis galeatus]]*, βασιλόρνις η κρανοφόρος

Παλαιότερα το γένος περιελάμβανε και το «ψαρόνι του όρους Άπο», είδος που μεταφέρθηκε στο νέο γένος *[[Goodfellowia]]*, το οποίο περιλαμβάνει μόνο αυτό το είδος (μονοτυπικό γένος), ως *Goodfellowia miranda*.

## Παραπομπές

Βασιλορνις
Νέα Ανατολή (Αμπελόκηποι)

Η **Νέα Ανατολή** ήταν συνοικισμός στους Αμπελοκήπους της Αθήνας. Κατασκευάστηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή για να στεγάσει πρόσφυγες στο τετράγωνο Λεωφόρου Αλεξάνδρας (κοντά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού), Πανόρμου, Αμπελακίων και Δημητσάνας. Η Νέα Ανατολή ήταν γνωστή για τις σκληρές συνθήκες διαβίωσης που επικρατούσαν σε αυτή. Ο συνοικισμός είχε τον δικό του αθλητικό σύλλογο που ονομαζόταν *Άρης*. Εν τέλει κατεδαφίστηκε το 1958. Για παραπάνω από δεκαετία ο χώρος παρέμεινε κενός ως μια μεγάλη αλάνα. Πλέον τη θέση του έχουν καταλάβει άλλα κτίσματα μεταξύ των οποίων το κτίριο όπου σήμερα στεγάζεται η ΓΑΔΑ, του οποίου η κατασκευή ξεκίνησε το 1970.

Η Νέα Ανατολή χρησιμοποιήθηκε ως ντεκόρ της ταινίας «Το ξυπόλητο τάγμα» (1953). Η ταινία, γνωστή και ως «Σαλταδόροι» γυρίστηκε μεταξύ 1952-1954 και χρησιμοποίησε για σκηνικό της «μαύρης αγοράς» στην ταινία την νόμιμη λαϊκή αγορά που λειτουργούσε στον συνοικισμό. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Κατηγορία:Προσφυγικοί οικισμοί και καταυλισμοί στην Ελλάδα
Σαν Μαρτίν (Μεντόσα)

Το **Σαν Μαρτίν** () είναι πόλη στο βόρειο-κεντρικό τμήμα της επαρχίας Μεντόσα στην Αργεντινή. Είναι η πρωτεύουσα του νομού Σαν Μαρτίν και αποτελεί, μαζί με την Παλμίρα και τη Λα Κολονία, την τρίτη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της επαρχίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 79.476 κατοίκους.

## Ιστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι του Σαν Μαρτίν ήταν οι Χουάρπε Μιλκαγιάκ. Η περιοχή διοικούνταν από τον αρχηγό της φυλής που ονομαζόταν Παλλαμάι μέχρι το 1563, όταν έφτασαν στην περιοχή οι πρώτοι Ευρωπαίοι υπό τις διαταγές του καπετάνιου Πέντρο Μογιάνο Κορνέχο.

Η πόλη ήταν γνωστή ως *Rodeo de Moyano* ή, εναλλακτικά, ως *La Reducción,* αλλά το όνομά της άλλαξε σε *Villa Los Barriales* το 1816, όταν συμπεριλήφθηκε στην ιεραρχία Corocorto της επαρχίας Μεντόσα και ιδρύθηκε επίσημα από τον κυβερνήτη της Μεντόσα, Τόριβιο ντε Λουζουριάγκα.

Το Σαν Μαρτίν ήρθε στο προσκήνιο στην περίοδο του πολέμου της ανεξαρτησίας της Αργεντινής, όταν ο Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν απέκτησε μια εκτεταμένη παραχώρηση γης στην περιοχή για να επωφεληθεί από τη γεωργία και να βοηθήσει τον χιλιανό στρατό του Μπερνάρδο Ο' Χίγκινς στην προσπάθεια να αποτρέψει νέες ισπανικές εισβολές από τη Χιλή στην Αργεντινή. Το 1823, ο κυβερνήτης Πέδρο Μολίνα άλλαξε για άλλη μια φορά το όνομα της πόλης προς τιμήν του Αργεντινού στρατηγού Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν, ο οποίος, εκτός από τον ανεκτίμητο ιστορικό του ρόλο, συνέβαλε με πολλές καινοτομίες στον τοπικό γεωργικό τομέα και ιδιαίτερα στην αμπελουργία.

Το 1885, έφτασε στο Σαν Μαρτίν ο σιδηρόδρομος, που ένωσε το Μπουένος Άιρες με τη Μεντόσα και τη Χιλή. Αυτή η ανάπτυξη έφερε πολλούς Ιταλούς μετανάστες στην περιοχή από το Μπουένος Άιρες- κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1950 και του '60, κατασκευάστηκε η Εθνική Οδός 7 μεταξύ του Μπουένος Άιρες και της επαρχίας Μεντόσα, μετατρέποντας την πόλη σε σημαντικό κέντρο διακίνησης κατά μήκος της πιο σημαντικής οδού μεταξύ του Μπουένος Άιρες και του Σαντιάγο της Χιλής. Στην πόλη υπάρχει μικρό αεροδρόμιο .

## Κλίμα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Ντεβί Επασί

Ο **Ντεβί Ροτζέρ Επασί Εμποκά** (γαλλικά: Devis Rogers Epassy Mboka) (γενν. 2 Φεβρουαρίου 1993) είναι Καμερουνέζος-Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Άμπχα Κλαμπ. Γεννήθηκε στη Γαλλία, όπως εκπροσώπησε την Εθνική Καμερούν.

## Πρώιμη ζωή
Ο Επασί γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη Σουαζί-σου-Μονμορανσί στη βόρεια Γαλλία.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

### Λεβαδειακός
Στις 14 Αυγούστου 2017, ο Επασί εντάχθηκε στον Λεβαδειακό από την ΣΑΣ Επινάλ, με ελεύθερη μεταγραφή.

### Λαμία
Στις 29 Ιανουαρίου 2020, ο Επασί εντάχθηκε στη Λαμία με τριετές συμβόλαιο.

### ΟΦΗ
Στις 15 Ιουλίου 2021, ο Επασί συμφώνησε να ενταχθεί στον ΟΦΗ με διετές συμβόλαιο. Στις 18 Ιουλίου 2021, ο ΟΦΗ ανακοίνωσε επίσημα τον Επασί αφού υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον σύλλογο, όπως είχε προηγουμένως συμφωνηθεί.

### Άμπχα
Στις 6 Αυγούστου 2022, ο Επασί εντάχθηκε στην Άμπχα Κλαμπ της Σαουδικής Αραβίας με ελεύθερη μεταγραφή. 

## Εθνική ομάδα
Γεννημένος στη Γαλλία, ο Επασί είναι καμερουνέζικης καταγωγής. Κλήθηκε για να εκπροσωπήσει την Εθνική Καμερούν τον Ιούνιο του 2021. Έκανε το ντεμπούτο του με το Καμερούν σε μια φιλική ισοπαλία με 0–0 εναντίον της Νιγηρίας στις 8 Ιουνίου 2021.

## Διακρίσεις

### Καμερούν

* Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2021: 3η θέση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στον ιστότοπο της Super League Greece
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γάλλοι καμερουνέζικης καταγωγής
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ 3
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Γκιχουέλο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Αβράνς Μον-Σαιν-Μισέλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΑΣ Επινάλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άμπχα Κλαμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2023
Εθνοσυνέλευση (Μπαχρέιν)

Η **Εθνοσυνέλευση** (  ) είναι το νομοθετικό σώμα   του Μπαχρέιν. Το Κοινοβούλιο είναι διμερές, αποτελούμενο από τα 40 εκλεγμένα μέλη του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων ( κάτω βουλή ) και τα 40 διορισμένα από βασιλικά μέλη του Συμβουλευτικού Συμβουλίου (την Άνω Βουλή). Η κοινή σύνοδος της Εθνοσυνέλευσης προεδρεύεται από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων ή από τον Πρόεδρο του Συμβουλευτικού Συμβουλίου εάν ο πρώτος απουσιάζει. 

## Τελευταίες εκλογές

## Εθνοσυνέλευση σύμφωνα με το σύνταγμα του 1973
Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1973 (  ), η Εθνοσυνέλευση ήταν ένα ενιαίο κοινοβούλιο αποτελούμενο από σαράντα μέλη που εκλέγονταν με «καθολική ψηφοφορία». Ωστόσο, ο τότε Εμίρης, Σεΐχης Ίσα ιμπν Σαλμάν Αλ Χαλίφα διέταξε ότι οι γυναίκες δεν θα θεωρούνταν «καθολική ψηφοφορία» και δεν θα τους επιτρεπόταν να ψηφίσουν στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1973. 

## Ιστορία της Εθνοσυνέλευσης του Μπαχρέιν
Η πρώτη Εθνοσυνέλευση στο Μπαχρέιν στα χρονικά εξελέγη το 1973 σύμφωνα με το καταστατικό του πρώτου συντάγματος που εκδόθηκε την ίδια χρονιά. Το 1975, η Συνέλευση διαλύθηκε από τον τότε Εμίρη Σάιχ Ίσα ιμπν Σαλμάν αλ-Χαλίφα επειδή αρνήθηκε να περάσει τον υπό την αιγίδα της κυβέρνησης Νόμο για την Κρατική Ασφάλεια του 1974. Στη συνέχεια, ο Εμίρης δεν επέτρεψε στη Συνέλευση να συνέλθει ξανά ή να διεξαγάγει εκλογές κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Μετά τον θάνατο του Ισά μπιν Σαλμάν Αλ Χαλίφα το 1999, ο γιος του Σεΐχη Χαμάντ μπιν Ισά Αλ Χαλίφα, ο νέος ηγέτης του Μπαχρέιν εξέδωσε το Σύνταγμα του 2002. Την ίδια χρονιά έγιναν εκλογές για το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων και διόρισε τα μέλη του Συμβουλευτικού Συμβουλίου, σχηματίζοντας την πρώτη Εθνοσυνέλευση από το 1975.

## Δείτε επίσης

* Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Μπαχρέιν
* Συμβουλευτικό Συμβούλιο του Μπαχρέιν

## Παραπομπές


Μπαχρειν
Κατηγορία:Μπαχρέιν
Φιλόκαλος Ναβιγαγιόζο

Ο **Φιλόκαλο Ναβιγκαγιόζο**, λατιν.: *Filocalo Navigajoso* (απεβ. το 1214) ήταν Βενετός (ή πιθανώς μικτής ελληνικής και βενετικής καταγωγής ) ευγενής και πρώτος Λατίνος ηγεμόνας τού νησιού της Λήμνου (γνωστού ως Stalimene στα ιταλικά) στην Ελλάδα.

Μετά την Δ΄ Σταυροφορία (1203–1204), τα περισσότερα από τα νησιά τού Αιγαίου κατανεμήθηκαν στη Δημοκρατία της Βενετίας κατά τη διάσπαση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Διάφοροι Βενετοί ευγενείς εγκαταστάθηκαν εκεί και διεκδίκησαν την κυριαρχία αυτών των νησιών ως φέουδα και υποτελείς τού Λατίνου αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη. Ο Φιλόκαλο έλαβε την κυριαρχία της Λήμνου και τον τίτλο, δανεισμένος από τον βυζαντινό αυλικό τίτλο, τού *[[Μέγας δουξ|μεγαδούκα]]* της Λατινικής Αυτοκρατορίας. Κυβέρνησε το νησί από το φρούριο τού Κάστρου ή Παλαιοκάστρου (σημερινή Μύρινα) μέχρι το τέλος του το 1214. Τότε το νησί μοιράστηκε στους κληρονόμους του: o γιος του
* Λεονάρντο έλαβε την κυριαρχία τού μισού νησιού με το Κάστρο και οι 
* δύο κόρες του έλαβαν από ένα τέταρτο η καθεμία, με τα κάστρα τού Μούδρου και τού Κότσινου. 

Η κυριαρχία της οικογένειας στο νησί κράτησε μέχρι το 1278.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.

Κατηγορία:Μονάρχες του 13ου αιώνα στην Ευρώπη
Κατηγορία:Πρόσωπα της Λατινικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ευγενείς της Βενετικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Ιστορία της Λήμνου
Λεονάρντο Ναβιγαγιόζο

Ο **Λεονάρντο Ναβιγκαγιόζο**, λατιν.: Leonardo Navigajoso, (απεβ. το 1260) ήταν Βενετός ευγενής και δεύτερος Λατίνος ηγεμόνας τού νησιού της Λήμνου στην Ελλάδα.

## Βιογραφία
Ο Λεονάρντο κληρονόμησε τον τίτλο τού *[[Μέγας δουξ|μεγαδούκα]]* της Λατινικής αυτοκρατορίας και την κυριαρχία τού μισού της Λήμνου μετά το τέλος τού πατέρα του, Φιλόκαλου Ναβιγαγιόζoυ, το 1214. Οι δύο αδελφές του κληρονόμησαν το ένα τέταρτο τού νησιού η καθεμία και τα μερίδιά τους (Μούδρο, Κότσινο) τα πέρασαν στους γιους τους. 

Ο Λεονάρντο είχε τρεις γιους,
* τον Πάολο, που τον διαδέχθηκε,
* τον Φίλιππο και τον Νικόλαο. 

Όλοι τους απεβίωσαν το 1276–1277, όταν η πρωτεύουσά τους, το Κάστρο, καταλήφθηκε από τους Βυζαντινούς υπό τον Λικάριο. Η χήρα τού Πάολο τελικά παρέδωσε το Κάστρο και τα εξαδέλφια του το υπόλοιπο νησί το 1278.

Κατηγορία:Πρόσωπα της Λατινικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Χριστιανοί των Σταυροφοριών
Κατηγορία:Ιστορία της Λήμνου
Πάολο Ναβιγαγιόζο

Ο **Πάολο Ναβιγαγιόζο**, λατιν.: Paolo Navigajoso, (απεβ. το 1277) ήταν γόνος της ευγενούς βενετσιάνικης οικογένειας Navigajosi και τρίτος Λατίνος ηγεμόνας τού νησιού της Λήμνου (Stalimene) στην Ελλάδα.

## Βιογραφία

Ο Πάολο ήταν ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος τού Λεονάρντο Ναβιγαγιόζο. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1260 κληρονόμησε τη μισή Λήμνο, καθώς και τον τίτλο τού *[[Μέγας δουξ|μεγαδούκα]]* της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, τον οποίο συνέχισε να χρησιμοποιεί, παρόλο που η Λατινική αυτοκρατορία περιήλθε στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας το 1261. Μαζί με τους δύο αδελφούς του, Φίλιππο και Νικόλαο, και τα εξαδέλφια του, Τζιοβάνι Φοσκάρι και Φιλόκαλο Γκραντενίγκο, που έλεγχαν το άλλο μισό του νησιού, εναντιώθηκε στους Βυζαντινούς, όταν επιτέθηκαν στο νησί το 1276 υπό τον Λικάριο. Ωστόσο ο Λικάριος επέμεινε και σταδιακά κατέλαβε το νησί, καθώς οι Λατίνοι πρίγκιπες έπεσαν στη μάχη ένας ένας. Παρόλα αυτά το κύριο φρούριο τού Κάστρου συνέχισε να αντιστέκεται: μετά το τέλος τού Πάολο το 1277, η χήρα του Μαρία Σανούδο, κόρη του Άγγελου Α΄ Σανούδο, συνέχισε να το υπερασπίζεται, μέχρι που τελικά αναγκάστηκε να το παραδώσει το 1278.

Κατηγορία:Πρόσωπα της Λατινικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιστορία της Λήμνου
Πρόβατο Σερρών

δεξιά|μικρογραφία|200px|Ένα πρόβατο Σερρών
Το **πρόβατο Σερρών** (ή **φυλή Σερρών**) είναι φυλή εξημερωμένων προβάτων από τις Σέρρες. Εκτρέφεται κυρίως για την παραγωγή κρέατος και γάλακτος.
## Χαρακτηριστικά
Τα πρόβατα Σερρών έχουν γαμψή μύτη και λεπτή ουρά. Τα κριάρια φέρουν κέρατα, ζυγίζουν 78 κιλά στην ωριμότητα και φτάνουν το ύψος των 68 εκατοστόμετρων στο ακρώμιο. Το 30% των προβατίνων Σερρών έχουν μικρά κέρατα, ζυγίζουν 68 κιλά και φτάνουν σε ύψος τα 73 εκατοστόμετρα. 

Κατά μέσο όρο, οι προβατίνες παράγουν 1,5 αρνιά ανά γέννα. Θηλάζουν 154 έως 236 ημέρες (μέσος όρος 221 ημέρες) με μέση απόδοση 0,7 κιλά γάλα την ημέρα, το οποίο έχει περιεκτικότητα 7% σε λιπαρά. Η ίνα του μαλλιού τους έχει διάμετρο 34 μικρόμετρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Σερρών
Κατηγορία:Φυλές προβάτων
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Ισπανία

Τα δικαιώματα των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων και των τρανς (ΛΟΑΤ+) ατόμων στην Ισπανία έχουν υποστεί αρκετές σημαντικές αλλαγές τις τελευταίες δεκαετίες ως αποτέλεσμα να γίνουν μερικά από τα πιο προηγμένα στον κόσμο. Από τη δεκαετία του 2020, η Ισπανία θεωρείται μια από τις πιο φιλελεύθερες πολιτιστικά και πιο φιλικές προς τα ΛΟΑΤ+ χώρες στον κόσμο.

Μεταξύ των αρχαίων Ρωμαίων στην Ισπανία, η σεξουαλική αλληλεπίδραση μεταξύ των ανδρών ήταν συχνή και γάμοι μεταξύ ανδρών γίνονταν κατά τη διάρκεια της πρώιμης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά ένας νόμος κατά της ομοφυλοφιλίας διακηρύχθηκε από τους χριστιανούς αυτοκράτορες Κωνστάντιο Β' και Κώνστας ως αποτέλεσμα οι ρωμαϊκοί ηθικοί κανόνες υπέστησαν σημαντικές αλλαγές που οδήγησαν κατά το 4ο αιώνα νόμους κατά του σοδομισμού. Αυτοί καταργήθηκαν για πρώτη φορά από τον Ισπανικό Κώδικα το 1822, αλλά άλλαξαν ξανά μαζί με την κοινωνική στάση απέναντι στην ομοφυλοφιλία κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και του καθεστώτος του Φρανθίσκο Φράνκο.

Στα τέλη του 20ου αιώνα, τα δικαιώματα της ΛΟΑΤ+ κοινότητας έλαβαν περισσότερη πολιτισμική ευαισθητοποίηση και η σεξουαλική δραστηριότητα ομοφυλόφιλων έγινε νόμιμη για άλλη μια φορά το 1979. Μετά την αναγνώριση της μη καταγεγραμμένης συμβίωσης μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών σε όλη τη χώρα και των συμφώνων συμβίωσης σε ορισμένες πόλεις και κοινότητες από το 1994 και το 1997, η Ισπανία νομιμοποίησε τόσο τους γάμους ομοφυλόφιλων όσο και τα δικαιώματα υιοθεσίας για ομόφυλα ζευγάρια το 2005. Τα τρανς άτομα μπορούν να αλλάξουν φύλο τους χωρίς ανάγκη για χειρουργική επέμβαση. 

Η Ισπανία έχει αναγνωριστεί ως μία από τις πιο φιλελεύθερες πολιτιστικά και φιλικές προς τα ΛΟΑΤ+ χώρες στον κόσμο και η ΛΟΑΤ+ κουλτούρα έχει σημαντικό ρόλο στην ισπανική λογοτεχνία, μουσική, κινηματογράφο και άλλες μορφές ψυχαγωγίας, καθώς και σε κοινωνικά ζητήματα και στην πολιτική. Η κοινή γνώμη για την ομοφυλοφιλία σημειώνεται από τους δημοσκόπους ως συντριπτικά θετική, με μια μελέτη που διεξήχθη από το Pew Research Center το 2013 έδειξε ότι περισσότερο από το 88% των Ισπανών πολιτών αποδέχτηκε την ομοφυλοφιλία, καθιστώντας την πιο φιλική προς τα ΛΟΑΤ+ άτομα από τις 39 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα. Η ορατότητα των ΛΟΑΤ+ έχει επίσης αυξηθεί σε πολλά στρώματα της κοινωνίας, όπως στη ισπανική πολιτοφυλακή, στο στρατός, στο δικαστικό σώμα και στον κλήρος. Ωστόσο, σε άλλους τομείς όπως ο αθλητισμός, η ΛΟΑΤ+ κοινότητα παραμένει περιθωριοποιημένη. Οι πόλεις της Βαρκελώνης και της Μαδρίτης έχουν επίσης τη φήμη ως δύο από τις πιο φιλικές προς τα ΛΟΑΤ+ πόλεις στον κόσμο. Η Γκραν Κανάρια είναι επίσης γνωστή παγκοσμίως ως ΛΟΑΤ+ τουριστικός προορισμός.

## Συνοπτικός Πίνακας

## Παραπομπές


Ισπανια
ΛΟΑΤ
Ντέιβιντ Μπερνς

Ο **Ντέιβιντ Μπερνς** (, 22 Ιουνίου 1902 – 12 Μαρτίου 1971) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής του θεάτρου και του κινηματογράφου του Μπρόντγουεϊ. 

## Ζωή και καριέρα
Ο Μπερνς γεννήθηκε στην Μοτ Στριτ στην Τσάιναταουν του Μανχάταν.  Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στο Μπρόντγουεϊ το 1923 στο έργο *Polly Preferred* και πήγε στο Λονδίνο με την παράσταση εκείνη το 1924.  Το πρώτο του μιούζικαλ ήταν το *Face the Music* το 1932,  και το *Nymph Errant* (1933) του Κόουλ Πόρτερ ήταν η πρώτη του εμφάνιση στο Λονδίνο.  Εμφανίστηκε σε πολλές κωμωδίες και μιούζικαλ σε μια σχεδόν 50χρονη καριέρα. 

Κέρδισε δύο βραβεία Tony για τον καλύτερο ηθοποιό σε μιούζικαλ, για τις ερμηνείες του ως "Μέγιορ Σιν" στο *The Music Man* (1958) και ως "Senex" στο *A Funny Thing Happened on the Way to the Forum* (1963).  
[δεξιά|μικρογραφία| Ο Ντέιβιντ Μπερνς και η [Τζίντζερ Ρότζερς στο έργο Hello, Dolly!* στο Μπρόντγουεϊ (1964)]]
Ο Μπερνς παρουσίασε το τραγούδι επιτυχίας "It Takes a Woman" από το *Hello, Dolly* (1964) ως το αυθεντικό "Horace Vandergelder".  

Ο Μπερνς κέρδισε ένα βραβείο [[Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης|Emmy Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης]] για τον Καλύτερο Β' Ανδρικό Ρόλο σε Δραματική Σειρά για τον ρόλο του Mr. Solomon στην τηλεοπτική ειδική εμφάνιση του 1971 ( Hallmark Hall of Fame ) *Το Τίμημα* του [[Άρθουρ Μίλερ]] . 

== Θάνατος ==
Ο Μπερνς πέθανε στη σκηνή στις 12 Μαρτίου 1971, από καρδιακή προσβολή στη Φιλαδέλφεια κατά τη διάρκεια της πρόβας εκτός πόλης του μιούζικαλ των Kander και Ebb *70, Girls, 70'' . 

## Επιλεγμένη εργογραφία

### Θέατρο

### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Βραβεία και υποψηφιότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Επίσκεψις

Μία ***ἐπίσκεψις*** ήταν μία φορολογική περιφέρεια στη μέση Βυζαντινή Αυτοκρατορία (10ος–13ος αι.). Με την αυστηρή τεχνική της έννοια, αναφέρεται σε ένα κτήμα ή άλλη ιδιοκτησία, που σε ορισμένες περιπτώσεις περιλαμβάνει ολόκληρα χωριά ή πόλεις, που διατίθενται για την υποστήριξη ατόμων της αυτοκρατορικής οικογένειας, αρχοντικά σπίτια ή εκκλησίες και μοναστήρια. Όπως δείχνει ο ιστορικός Paul Magdalino, αυτές οι *επισκέψεις* βρίσκονταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία στις ακτές γύρω από το Αιγαίο Πέλαγος, το οποίο αποτελούσε την καλύτερη καλλιεργήσιμη γη της Αυτοκρατορίας, ή σε εύφορες περιοχές της ενδοχώρας όπως η Θράκη και η Θεσσαλία. Τον 12ο αι. ο όρος αναφέρεται επίσης στις δημοσιονομικές διαιρέσεις των θεμάτων.

Ως θεσμός, η *επίσκεψις* υπήρχε ήδη από τον 9ο αι., σε ό,τι αφορά την επικράτεια των *επισκέψεων* -τη θέση που εποπτεύει μία τέτοια περιοχή- ως συνάρτηση τού *οικειακού*, ενός σεκρέτου που δημιούργησε ο Βασίλειος Β΄. Σημειώνεται ότι μία *επίσκεψη* χαρακτηρίζεται ως αυτοκρατορικό κτήμα καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής της στη βυζαντινή ιστορία. Αυτές οι κτήσεις ή κτήματα ταξινομήθηκαν σε τρία: αυτοκρατορικά, προσωπικά και εκκλησιαστικά. Μερικά από τα παραδείγματα αυτών των εδαφών είναι η Μακεδονία, η Μίλητος και οι Αλωπεκαί. Μία επίσκεψις μπορεί να μετατραπεί σε *κουρατορία* σε περίπτωση σταθερότητας και διευρυμένων εσόδων. Για παράδειγμα, η *Σελευκία* ήταν επίσκεψις κατά τον 10ο αι., αλλά αργότερα αποτέλεσε τη μεγάλη *κουρατορία* της Ταρσού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Είδη διοικητικών διαιρέσεων
Λογοθέτης των Αγελών

Ο **Λογοθέτης των Αγελών** ήταν ο βυζαντινός αξιωματούχος υπεύθυνος για τα κρατικά κτήματα (*[[Μητάτο|μητάτα]]*) στη δυτική Μικρά Ασία, που εξέτρεφαν ίππους και ημιόνους για τον βυζαντινό στρατό και τα αυτοκρατορικά Δημόσια Ταχυδρομεία.

## Ιστορία και λειτουργίες
Το βυζαντινό αξίωμα εμφανίζεται τον 9ο αι. και είναι κοινώς αποδεκτό ότι είναι η εξέλιξη τού ρωμαϊκού praepositus gregum et stabulorum (υπεύθυνου των κοπαδιών και των στάβλων) τού 4ου αι., ο οποίος ήταν υποταγμένος στον comes res privateae (κόμη ιδιωτικών υποθέσεων). Μοναδικός μεταξύ των λογοθετών, ο *λογοθέτης των Αγελών* συγκαταλέγεται μεταξύ των ανώτατων στρατιωτικών αξιωματούχων (*[[Στρατάρχης|στραταρχών]]*) το 899 στο *[[Κλητορολόγιον|Κλητορολόγιο]]* τού Φιλοθέου, 40ος στην ιεραρχία από τον Αυτοκράτορα, υπογραμμίζοντας τη στενή σχέση τού αξιώματος με τον στρατό. Η σημασία τού αξιώματος αυξήθηκε από τον 10ο αι., φτάνοντας στο ζενίθ του στα τέλη τού 13ου αι., όταν το κατείχαν αρκετοί από τους σημαντικότερους κρατικούς αξιωματούχους.

## Υφιστάμενοι υπάλληλοι
Οι υποτελείς τού λογοθέτη των Αγελών ήταν:

* Οι *[[Πρωτονοτάριος|πρωτονοτάριοι]]* για την Ασία και τη Φρυγία, όπου προφανώς ήταν συγκεντρωμένα τα *μητάτα*.
* Οι *[[διοικητές]]* *των μητάτων* (), οι διαχειριστές των αγροκτημάτων αλόγων και οι διάδοχοι των ρωμαϊκών *procuratores saltuum* (διαχειριστές δασών).
* Οι *επισκέπται* (επιθεωρητές) και *κόμητες,*), το τελευταίο έχει ασαφή λειτουργία.

Σιγιλογραφικές μαρτυρίες μαρτυρούν επίσης την ύπαρξη *χαρτουλάριων* *και* εκπροσώπου του τμήματος.

## Κατάλογος γνωστών ''λογόθετων τον άγγελο''

## Bιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές

* Bury, J. B. (1911). The Imperial Administrative System of the Ninth Century – With a Revised Text of the Kletorologion of Philotheos. London: Oxford University Press. OCLC 1046639111 – via Archive.org.
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι
Γιόζεφ Φραντς φον Αλιόλι

Ο **Γιόζεφ Φραντς φον Αλιόλι** (γερμ. *Joseph Franz von Allioli*, 10 Αυγούστου 1793 &ndash; 22 Μαΐου 1873), ήταν Γερμανός Ρωμαιοκαθολικός θεολόγος και ανατολιστής. 

Ο Αλιόλι είχε ιταλική καταγωγή από το Πεδεμόντιο, αλλά ο ίδιος γεννήθηκε στο  Ζούλτσμπαχ της Βαυαρίας. Σπούδασε θεολογία στο Λάντσχουτ και χειροτονήθηκε ιερέας στη Ρατισβόνη το 1816. Από το 1818 μέχρι το 1820 σπούδασε ανατολικές γλώσσες στη Βιέννη, τη Ρώμη και το Παρίσι. 

Το 1824 έγινε καθηγητής στο Λουδοβίκειο-Μαξιμιλιάνειο Πανεπιστήμιο στο Λάντσχουτ, το οποίο δύο χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε στο Μόναχο και έγινε το γνωστό Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Επειδή ωστόσο είχε ασθενικό λάρυγγα και δεν μπορούσε να δίνει διαλέξεις σε μεγάλους χώρους, παραιτήθηκε από το πανεπιστήμιο και έγινε εφημέριος στη Ρατισβόνη το 1835, προαγόμενος στο ρωμαιοκαθολικό αντίστοιχο του πρωτοσύγκελλου στην Επισκοπή του Άουγκσμπουργκ το 1838. Απεβίωσε στο Άουγκσμπουργκ σε ηλικία 79 ετών.

## Εργογραφία
* *Aphorismen Über den Zusammenhang der heiligen Schrift Alten und Neuen Testaments, aus der Idee des Reichs Gottes* (Ρατισβόνη 1819)
* *Häusliche Alterthümer der Hebräer nebst biblischer Geographie* (1821)
* *Biblische Alterthümer* (Landshut 1825)
* *Handbuch der biblischen Alterthumskunde* (σε συνεργασία με τους Grätz και Haneberg, Landshut 1843-1844)
* *Übersetzung der heiligen Schriften Alten und Neuen Testaments, aus der Vulgata, mit Bezug auf den Grundtext, neu übersetzt und mit kurzen Anmerkungen erläutert, dritte Auflage von Allioli umgearbeitet* (6 τόμοι, Νυρεμβέργη 1830-1835, παπική έγκριση στις 11 Μαΐου 1830)

## Πηγές
* Maas, Anthony John: το λήμμα [«Joseph Franz Allioli»](https://en.wikisource.org/wiki/Catholic_Encyclopedia_(1913)/Joseph_Franz_Allioli) στην *Catholic Encyclopedia*, τόμος 1, εκδ. Robert Appleton Company, Νέα Υόρκη 1907
* Το λήμμα «Αλλιόλι Ιωσήφ Φραγκίσκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 415

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί θεολόγοι
Κατηγορία:Χριστιανοί θεολόγοι του 19ου αιώνα
Σάμιουελ Κινγκ Άλισον

Ο **Σάμιουελ Κινγκ Άλισον** (αγγλ. *Samuel King Allison*, 13 Νοεμβρίου 1900 – 15 Σεπτεμβρίου 1965) ήταν Αμερικανός πυρηνικός φυσικός, με σημαντικό ρόλο στο Πρόγραμμα Μανχάταν, που παρήγαγε την πρώτη ατομική βόμβα στην ιστορία, ως διευθυντής του «Μεταλλουργικού εργαστηρίου» στο Σικάγο το 1943-1944. Για τον ρόλο αυτόν τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Αξίας το 1946. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στην έδρα του στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, όπου έγινε ο πρώτος διευθυντής του Ινστιτούτου Πυρηνικών Μελετών (το σημερινό Ινστιτούτο «Ενρίκο Φέρμι»), ενώ συμμετέσχε στο «κίνημα των επιστημόνων» υπέρ του ελέγχου των πυρηνικών όπλων από τους πολίτες. Προπολεμικώς είχε ερευνήσει τις ακτίνες Χ και τη σκέδαση Κόμπτον, και είχε συγγράψει το βιβλίο *X-rays in Theory and Experiment* (= «Οι ακτίνες Χ στη θεωρία και στο πείραμα», Νέα Υόρκη 1935) μαζί με τον τιμημένο με Βραβείο Νομπέλ Άρθουρ Κόμπτον.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Το λήμμα «Άλλισον Σαμουήλ Κιγκ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 419
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 1965 Συνέντευξη του Άλισον στον Stephane Groueff (1965) στη συλλογή «Voices of the Manhattan Project»
* Οδηγός στο αρχείο του Samuel King Allison, 1920-1965 από το Κέντρο Ερευνών Ειδικών Συλλογών του Πανεπιστημίου του Σικάγου

Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Σικάγου
Γουίλιαμ Όλμαν

Ο **Γουίλιαμ Όλμαν** (αγγλ. *William Allman*, 7 Φεβρουαρίου 1776 – 8 Δεκεμβρίου 1846) ήταν Ιρλανδός βοτανολόγος, καθηγητής της Βοτανικής στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου, και ιατρός.

Ο Όλμαν γεννήθηκε στο Κίνγκστον της Τζαμάικα, αλλά οι γονείς του επανεγκαταστάθηκαν στην Ιρλανδία προτού κλείσει τα τέσσερα έτη ηλικίας. Σπούδασε στο Κολέγιο Τρίνιτυ του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου, από όπου πήρε πτυχίο το 1796 και τον μεταπτυχιακό τίτλο του ιατρού το 1804. Εξάσκησε την ιατρική στην πόλη Κλόνμελ έως το 1809, οπότε εκλέχθηκε καθηγητής της Βοτανικής στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου. Λίγο αργότερα γνωρίσθηκε με τον σημαντικό βοτανολόγο Ρόμπερτ Μπράουν (γνωστό από την κίνηση Μπράουν), με τον οποίο παρέμειναν ισόβιοι φίλοι. Το 1812 ο Όλμαν διοργάνωσε διαλέξεις «επί του συστήματος της Φύσεως». Διετήρησε την έδρα της Βοτανικής έως το 1844, οπότε τον διαδέχθηκε σε αυτή ο μακρινός συγγενής του Τζωρτζ Τζέιμς Όλμαν. Ο Γουίλιαμ πέθανε δύο χρόνια αργότερα, σε ηλικία 70 ετών.

Εκτός από δύο μαθηματικές δημοσιεύσεις, που αναφέρονται στον *Catalogue of Scientific Papers*, o Γ. Όλμαν δημοσίευσε την εργασία «On the Mathematical Relations of the Forms of the Cells of Plants» (= «Επί των μαθηματικών σχέσεων των μορφών των φυτικών κυττάρων») στο *British Association Report* του 1835, η οποία λανθασμένα αποδίδεται από τον προαναφερθέντα κατάλογο στον διάδοχό του. Συνέγραψε επίσης μια «Διάταξη των φυτών» σύμφωνα με τις φυσικές συγγένειές τους, μελέτη που αναγνώσθηκε ενώπιον της Βρετανικής Ενώσεως για την Προαγωγή της Επιστήμης στο Δουβλίνο το 1835 και κατόπιν αναπτύχθηκε και εκδόθηκε υπό τον τίτλο *Familiæ Plantarum* (Δουβλίνο 1836) ως σύγγραμμα για τα πανεπιστημιακά μαθήματά του. Ωστόσο το γνωστότερο έργο του είναι το μικρό βιβλίο με τον μακρύ λατινικό τίτλο *Analysis per differentias constantes viginti, inchoata, generum plantarum... ...sponte sua crescunt* (Λονδίνο 1828).

Ο γιος του Γουίλιαμ Όλμαν, ο Τζωρτζ Τζόνστον Όλμαν, σπούδασε μαθηματικά και έγραψε σημαντικό έργο σχετικά με την ιστορία των αρχαίων ελληνικών μαθηματικών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα για τον Γ. Όλμαν στο *[[Dictionary of National Biography]]*, τόμος 1, εκδ. Smith, Elder & Co., Λονδίνο 1885-1900
* Το λήμμα «Άλλμαν Γουλιέλμος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 419

Κατηγορία:Βοτανολόγοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί επιστήμονες
Λίμνη Κάραλλις

thumb|Δορυφορική εικόνα της Καράλλιδος κατά το 2019

Η **λίμνη Κάραλλις** (γνωστή και ως **Κάραλις**, **Κάραλλη** ή **Κάραλη**, τουρκικά: Beyşehir *Μπέισεχιρ*) είναι μεγάλη λίμνη γλυκού νερού στις επαρχίες Ισπάρτας και Ικονίου στη νοτιοδυτική Τουρκία. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού στην Τουρκία. Η έκταση της Καράλλιδος είναι 650 χλμ², έχει μήκος 45 χλμ και πλάτος 20 χλμ. Στα τούρκικα φέρει το ίδιο όνομα με το κύριο αστικό κέντρο της περιοχής της, το Μπέισεχιρ. Στην αρχαιότητα θεωρούνταν μέρος της αρχαίας Ισαυρίας.

Το μέγιστο βάθος είναι 10 μέτρα.

Το νερό στη λίμνη βρισκόταν στο χαμηλότερο επίπεδο κατά την περίοδο 1960-1990 τον Οκτώβριο του 1975 στα 1121,96 μέτρα, με 64.500 εκτάρια επιφάνειας νερού. Η υψηλότερη στάθμη του νερού την ίδια περίοδο ήταν 1125,50 μέτρα τον Μάρτιο του 1981, με έκταση 74.600 εκτάρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λίμνες της Τουρκίας
Ατρικλίνης

Ο **ατρικλίνης**, δηλ. *ο επί του τρικλίνιου*, ήταν ένας βυζαντινός αυλικός αξιωματούχος, υπεύθυνος για τη διοργάνωση εορτών και συμποσίων στο αυτοκρατορικό Παλάτι.   Μαζί με τη διατήρηση της τάξης στα αυτοκρατορικά συμπόσια,  τού είχε ανατεθεί να διασφαλίσει ότι οι καλεσμένοι γίνονταν δεκτοί με τη σωστή σειρά προτεραιότητας, σύμφωνα με τον βαθμό και το αξίωμά τους.   Ο *ατρικλήνης* εκτελούσε και εκπλήρωνε τα καθήκοντά του χρησιμοποιώντας έναν κατάλογο γνωστό ως *κλητορολόγιον,* που περιείχε τους αξιωματούχους, τους με διακρίσεις και τους υπουργούς, που είχαν το δικαίωμα να ψυχαγωγούνται στο παλάτι.  Ο κατάλογος ονομάτων θα υποβαλλόταν σε αλλαγές, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η ίδρυση νέων αξιωμάτων, η κατάργηση των παλαιών και οι αλλαγές που γινόταν στη σειρά προτεραιότητας των επισκεπτών.  Εξέχων *ατρικλήνης* ήταν κάποιος Φιλόθεος, ο οποίος το 899 κατείχε τον αυτοκρατορικό τίτλο τού *[[Πρωτοσπαθάριος|πρωτοσπαθάριου]]* και έγραψε το μοναδικό σωζόμενο δείγμα ''κλητορολογίου''.   Το αξίωμα δεν μπορεί να εντοπιστεί μετά από τον 11ο αι. 

Ο όρος *ατρικλίνης* είναι λατινικής προέλευσης, από το *[[Τρικλίνιο|triclinium]]* (τραπεζαρία, κυριολεκτικά τρεις κλίνες/ανάκλιντρα), αλλά συχνά παραμορφωνόταν σε *αρτοκλίνης* ή *αρτικλίνης* μέσω της επιρροής της λέξης *άρτος* (ψωμί). 

## Πηγές
* Bury, John Bagnell (1911). The Imperial Administrative System of the Ninth Century - With a Revised Text of the Kletorologion of Philotheos. London: Oxford University Press.
* Kazhdan, Alexander (1991). "Atriklines". In Kazhdan, Alexander (ed.). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.
* Neville, Leonora Alice (2004). Authority in Byzantine Provincial Society, 950-1100. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 978-0-52-183865-8.
* Tougher, Shaun (2008). The Eunuch in Byzantine History and Society. New York, NY: Routledge. ISBN 978-0-20-386620-7.

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Βυζαντινά αυλικά αξιώματα
Ευστάθιος Ρωμαίος

Ο **Eυστάθιος Ρωμαίος** (άκμασε π. 975 - 1034) ήταν ανώτερος δικαστής και νομικός συγγραφέας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ο Ρωμαίος ακολούθησε τα βήματα τού παππού του και έγινε *κριτής* (δικαστής) στην αυτοκρατορική Αυλή. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, που ξεκίνησε τη βασιλεία τού Αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄, ανέβηκε από απλός δικαστής (*κριτής*) στον βαθμό τού *[[Μάγιστρος|μαγίστρου]]* και στην περίφημη θέση τού *[[Δρουγγάριος της Βίγλας|δρουγγάριου της βίγλας]]*, όντας ίσως ο πρώτος κάτοχος αυτού τού τίτλου ως πρόεδρος τού Δικαστηρίου τού Ιπποδρόμου. Έτυχε μεγάλης εκτίμησης τόσο κατά τη διάρκεια της ζωής του, όσο και από μεταγενέστερους νομικούς για τις γνώσεις και τις δεξιότητές του στη λήψη αποφάσεων. Ο Ρωμαίος έγραψε πολλές νομικές πραγματείες, οι οποίες περιελάμβαναν κυρίως δηλώσεις ετυμηγορίας, απόψεις συνηγόρων, κ.λπ., αλλά οι περισσότερες από αυτές έχουν χαθεί. Ένας από τους συναδέλφους του, ωστόσο, επέλεξε ορισμένα μέρη της δουλειάς του, και ταξινομώντας τα ανά θέμα σε 75 τίτλους, δημοσίευσε μία επιτομή γνωστή ως **Πείρα** («εμπειρία»). Η *Πείρα* προοριζόταν ως εκπαιδευτικό βιβλίο. Περιέχει «σε μία χαλαρά συνδεδεμένη εξέλιξη αρχές, ορισμούς και λύσεις σε προβλήματα από όλες τις σφαίρες τού αστικού και ποινικού δικαίου» (D. Simon), και ο συνθέτης της προσπάθησε να συναγάγει γενικούς κανόνες, που διέπουν τις αποφάσεις τού Ρωμαίου. Η *Πείρα* παρέμεινε δημοφιλές βιβλίο μέχρι την ύστερη βυζαντινή περίοδο και αναφέρεται συχνά από μεταγενέστερους βυζαντινούς νομικούς μελετητές.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Μάγιστροι
Κατηγορία:Βυζαντινοί νομικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς
Kepler-1708b I

Ο **Kepler-1708b I** είναι ένας υποψήφιος εξωδορυφόρος που μπορεί να περιφέρεται γύρω από τον εξωπλανήτη Kepler-1708b, ο οποίος βρίσκεται περίπου 5500 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα.

Μπορεί, εναλλακτικά, να αναγραφεί και ως **Kepler 1708b-i**.  Ο Kepler-1708b I είναι ο δεύτερος χρονικά υποψήφιος εξωδορυφόρος που εντοπίστηε, μετά τον Kepler-1625b I.

## Ανακάλυψη
Σε έρευνα που διεξήχθη ανάμεσα σε 70 ψυχρότερους πλανήτες γίγαντες, που ανακαλύφθηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler μέσω της μεθόδου διέλευσης, και  που δυνητικά μπορεί να φιλοξενούν εξωδορυφόρους, μόνο ο Kepler-1708b ονομάστηκε ως υποψήφιος για την ύπαρξη δορυφόρων. Ένα έγγραφο που αναφέρει την πιθανή ανακάλυψη του Kepler-1708b υποβλήθηκε στο arXiv στις 12 Ιανουαρίου 2022. Η πιθανότητα ψευδώς θετικής αναφοράς για το Kepler-1708b I είναι μόλις περίπου 1%, με ακόμη μικρότερη πιθανότητα ότι το σήμα από τον υποτιθέμενο δορυφόρο μπορεί να οφείλεται σε έναν άγνωστο εξωπλανήτη εκτός του Kepler-1708b, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον αστέρα Kepler-1708. Αν και αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Kepler-1708b I δεν είναι ένας εξωδορφόρος, εξακολουθεί να βρίσκεται σε στάδιο υποψήφιου εξωδορφόρου και απαιτούνται μελλοντικές επακόλουθες παρατηρήσεις για να επιβεβαιωθεί η ύπαρξή του. Πρόσθετες παρατηρήσεις διέλευσης του Kepler-1708b I και παραλλαγές χρονισμού διέλευσης μπορεί να είναι παρατηρήσιμες, εάν γίνουν μελλοντικές παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, το PLATO κ.λπ. Η επόμενη διέλευση αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 24 Μαρτίου 2023. 

## Χαρακτηριστικά
Ο Kepler-1708b I λέγεται ότι είναι ένας μίνι-Ποσειδώνας ή πιθανώς μια υπεργαία με ακτίνα περίπου 2,6 γήινες ακτίνες . Αυτό θα τον καθιστούσε πολύ μικρότερο από τον έταιρο εξωδορυφόρο Kepler-1625b I. Ο Kepler-1708b I περιφέρεται σε απόσταση 740.000 χιλιομέτρων από τον Kepler 1708b, με περίοδο περιφοράς περίπου 4,6 ημερών, στο ίδιο επίπεδο με την τροχιά του πλανήτη γύρω από το αστέρι. 

## Δείτε επίσης

* Εξωδορυφόρος
* Φυσικός δορυφόρος
* Kepler-1625b Ι
* V1400 Centauri

Κατηγορία:Εξωδορυφόροι
Ρενέ Φλέμινγκ

Η **Ρενέ Λιν Φλέμινγκ** (· γενν. 14 Φεβρουαρίου 1959 - ) είναι Αμερικανίδα υψίφωνος. Έχει βραβευτεί με το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών των ΗΠΑ (*National Medal of Arts*) και έχει προταθεί για περισσότερα από 15 βραβεία Grammy, κερδίζοντας 4 εξ αυτών. Στις λοιπές αξιοσημείωτες βραβεύσεις της συγκαταλέγονται η Λεγεώνα της Τιμής από τη γαλλική κυβέρνηση, ο Σταυρός του Τάγματος της Αξίας της Γερμανίας, το Πολικό Μουσικό Βραβείο της Σουηδίας και η τιμητική συμμετοχή στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής της Αγγλίας. Σε αντίθεση με ό,τι ισχύει για τους περισσότερους καλλιτέχνες που η καριέρα τους ξεκίνησε στην όπερα, η Φλέμινγκ χαίρει ευρύτερης αναγνώρισης, ούσα γνωστή πέρα από το κοινό της κλασικής μουσικής.

## Σταδιοδρομία στην όπερα
Η Φλέμινγκ είναι μια λυρική υψίφωνος. Έχει ερμηνεύσει ρόλους όπερας για κολορατούρα, λυρική και ελαφρύτερη, σπίντο υψίφωνο, στα ιταλικά, τα γερμανικά, τα γαλλικά, τα τσέχικα και τα ρωσικά, αλλά και στη μητρική της γλώσσα, τα αγγλικά. Στη διάρκεια της καριέρας της ανέλαβε την ερμηνεία νέων συνθέσεων, πρωταγωνιστώντας σε αρκετές παγκόσμιες πρεμιέρες οπερατικών έργων, ή τραγουδώντας συναυλιακά έργα και τραγούδια που συνέθεσαν ειδικά για εκείνη συνθέτες όπως οι Αντρέ Πρεβέν, Καρολάιν Σω, Άντερς Χίλμποργκ, Ανρί Ντιτιγιώ, Γουέιν Σόρτερ κ.ά. Το 2008, η Φλέμινγκ έγινε η πρώτη γυναίκα στα 125 χρόνια ιστορίας της Μητροπολιτικής Όπερας που εκκίνησε τη σεζόν της λυρικής σκηνής με μια σόλο εμφάνιση σε ένα βραδινό γκαλά όπερας.

## Λοιπές δραστηριότητες
Πέρα από την όπερα, η Φλέμινγκ έχει τραγουδήσει και ηχογραφήσει ληντ, σανσόν, τζαζ μουσική, μιούζικαλ και ίντι ροκ και έχει εμφανιστεί επί σκηνής με ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένων των Λουτσιάνο Παβαρότι, Λου Ριντ, Πολ Σάιμον, Αντρέα Μποτσέλι, Στινγκ. Ακόμα, έχει παίξει στο Μπρόντγουεϊ και σε θεατρικές παραγωγές στο Λονδίνο, το Λος Άντζελες και το Σικάγο, ενώ έχει ηχογραφήσει τραγούδια τίτλων για πολλές επιτυχημένες ταινίες, εκ των οποίων δύο κέρδισαν το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας (*[[Η μορφή του νερού]]* και *[[Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά]]*). Η αμερικανή υψίφωνος έχει κάνει πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις και είναι η μόνη κλασική τραγουδίστρια που ερμήνευσε τον Εθνικό Ύμνο των ΗΠΑ στο Σούπερ Μπόουλ.

Η Φλεμινγκ έχει μιλήσει συχνά για την επίδραση της μουσικής στην υγεία και τη μελέτη του φαινομένου από τη νευροεπιστήμη και βραβεύτηκε για την εξασφάλιση ευρύτερης δημοσιότητας στο έργο της επιστήμης στον τομέα αυτόν.

## Προσωπική ζωή
Έχει παντρευτεί δύο φορές. Το 1989 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Ρικ Ρος, με τον οποίον απέκτησε δύο κόρες· το ζευγάρι χώρισε το 2000. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2011, η Φλέμινγκ παντρεύτηκε τον δικηγόρο Τιμ Τζέσελι, τον οποίο γνώρισε σε ένα ραντεβού στα τυφλά που είχε οργανώσει η συγγραφέας Αν Πάτσετ.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Υψίφωνοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες