open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
GAZ-67

Το **GAZ-67** και το επακόλουθο (από τον Ιανουάριο του 1944) **GAZ-67B** ήταν Σοβιετικό όχημα γενικής χρήσης, τετρακίνητο, το οποίο κατασκευαζόταν από την GAZ, ξεκινώντας το 1943. Μέχρι το τέλος του πολέμου είχε γίνει το σοβιετικό αντίστοιχο του αμερικανικού Willys Jeep.

Το GAZ-67 ήταν η μετεξέλιξη του προκατόχου GAZ-64. Μια κύρια βελτίωση ήταν ένα μεγαλύτερο διαμέτρημα 1.446 χιλιοστών. Είχε ισχυρότερο σασί, μεγαλύτερη δεξαμενή καυσίμων και άλλες βελτιώσεις.
thumb|left|Ο κινητήρας του GAZ-67B.

Χρησιμοποιούσε έναν λίγο ισχυρότερο βενζινοκίνητο κινητήρα του GAZ M1, 4-κύλινδρο σε σειρά, 3.280 κυβικών εκατοστών, ισχύος 54 ίππων, και έφτανε μέγιστη ταχύτητα 90 χιλιομέτρων την ώρα. Η παραγωγή του ξεκίνησε στις 23 Σεπτεμβρίου 1943. Από τον Ιανουάριο του 1944 αντικαταστάθηκε από το GAZ-67B, που είχε μερικές περαιτέρω μηχανικές βελτιώσεις.

## Αναφορές
* GAZ-67 - little army laborer
* Legendary cars of the USSR

## Πηγές
* Evgeniy Prochko, *Vezdekhody RKKA*, 1998, Armada series, 

Κατηγορία:Μοντέλα GAZ
MacOS Monterey

Το **macOS Monterey** (έκδοση 12) είναι η δέκατη όγδοη μεγάλη έκδοση του macOS, του λειτουργικού συστήματος της Apple για υπολογιστές Macintosh. Ο διάδοχος του macOS Big Sur, ανακοινώθηκε στο WWDC 2021 στις 7 Ιουνίου 2021. Μια έκδοση beta του macOS Monterey κυκλοφόρησε σε προγραμματιστές που εγγράφηκαν στο Πρόγραμμα προγραμματιστών της Apple στις 7 Ιουνίου 2021. Μια δημόσια έκδοση beta θα είναι διαθέσιμη από τον Ιούλιο του 2021. 

Το λειτουργικό σύστημα ακολουθεί την παράδοση της ονομασίας κυκλοφοριών macOS. Το όνομά του προέρχεται από το Κόλπος του Μοντερέι της Καλιφόρνιας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:MacOS
Ίβσαμ

Το **Ίβσαμ** (αγγλικά: *Evesham*, προφορά:/ˈiːv(ɪ)ʃəm, ˈiːsəm/) είναι πόλη και εμπορικό κέντρο, και ενορία στην επαρχία Ουιτσέιβον στο Ουόρσεστερσιρ στο δυτικό Μίντλαντς στην Αγγλία. Βρίσκεται περίπου στην ίδια απόσταση από το Γούστερ, το Τσέλτεναμ και το Στράτφορντ-άπον-Έιβον. Βρίσκεται στην κοιλάδα του Έβεσαμ, μια περιοχή που αποτελεί την πλημμυρική πεδιάδα του ποταμού Έιβον. Το κέντρο της πόλης βρίσκεται σε ένα μαίανδρο του ποταμού και υπόκειται τακτικά σε πλημμύρες. Οι πλημμύρες του 2007 ήταν οι σοβαρότερες στην ιστορία.

Η πόλη ιδρύθηκε γύρω από ένα αββαείο του 8ου αιώνα, ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, το οποίο καταστράφηκε στην λεγόμενη Διάλυση των Μοναστηριών, και σήμερα παραμένει μόνο το κωδωνοστάσιο του Άμποτ Λίτσφιλντ. Κατά τον 13ο αιώνα μια από τις δύο κύριες μάχες του Δεύτερου Πολέμου των Βαρόνων στην Αγγλία έλαβε χώρα κοντά στην πόλη, σηματοδοτώντας την νίκη του πρίγκιπα Εδουάρδου, μετέπειτα βασιλιά της χώρας. Αυτή ήταν η μάχη του Έβεσαμ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Μουσική σχολή του Εθνικού Ωδείου του Αζερμπαϊτζάν

Η **Μουσική σχολή του Εθνικού Ωδείου του Αζερμπαϊτζάν** (γνωστό και ως **Μουσικό σχολείο του [[Μπακού]]**) είναι μία δευτεροβάθμια κρατική μουσική σχολή στο Μπακού. Αποτελεί ένα από τις κορυφαίες σχολές επαγγελματικής μουσικής εκπαίδευσης του Αζερμπαϊτζάν.

## Γενικές πληροφορίες
Το Μουσικό σχολείο του Μπακού είναι ένα τετραετές δευτεροβάθμιο ειδικό σχολείο. Φοιτούν περίπου 1.400 μαθητές, ενώ διδάσκουν περίπου 400 καθηγητές. Περισσότεροι από 8.000 Αζέροι μουσικοί σπούδασαν σε αυτό το κολέγιο από την ίδρυσή του. Ο Ναζίμ Καζίμοφ, «Τιμημένος καλλιτέχνης του Αζερμπαϊτζάν» είναι πρόεδρος του κολεγίου.

## Ιστορία
Το 1885, η Αντονίνα Γερμολάγεβα, απόφοιτος του Ωδείου της Μόσχας, άνοιξε μια ιδιωτική σχολή μουσικής με την υποστήριξη των αδελφών της Γιελιζαβέτα και Γεβγκενίγια. Η Αντονίνα έγινε διευθυντής του σχολείου. Το 1901, το τμήμα του Μπακού της «Μουσικής Ένωσης της Ρωσίας» ξεκίνησε μουσικά μαθήματα, τα οποία φιλοξενούνταν σε αυτό το σχολείο. Η Αντονίνα Γερμολάγεβα ήταν επίσης υπεύθυνη για αυτά τα μαθήματα. Η εκπαίδευση σε αυτές τις τάξεις ήταν επαγγελματική. Το 1916, τα μουσικά μαθήματα μετατράπηκαν σε μουσική σχολή. Το παιδαγωγικό προσωπικό της σχολής αποτελούνταν κυρίως από απόφοιτους ρωσικών ωδείων. Η εκπαίδευση βασίστηκε στο πρόγραμμα σπουδών που έγινε αποδεκτό στην Αγία Πετρούπολη και τη Μόσχα, στις αρχές του 19ου αιώνα. Το 1922, ο Ουζεγίρ Ζατζιμπέγιοφ, διακεκριμένος συνθέτης του Αζερμπαϊτζάν, κατέλαβε την θέση του διευθυντή του σχοελείου. Νέες σχολές,ανατολικά όργανα μαζί με τα ευρωπαϊκά όργανα, άνοιξαν την εποχή της που ήταν καθηγητής ο Ουζεγίρ Ζατζιμπέγιοφ (1922-1926 και 1939-1941) Το 1953, το σχολείο πήρε το όνομά του από τον Ασάφ Ζεϋνάλι, συνθέτη και παιδαγωγό του Αζερμπαϊτζάν.

## Διάσημοι απόφοιτοι

* Χαν Σούσινσκι
* Ασάφ Ζαϋνάλι
* Σαμπίνα Μπαμπαγιέβα
* Αχμάντ Μπακιχάνοφ
* Μούσλιμ Μαγκομάεφ
* Ζεϊνάμπ Ζανλάροβα
* Άλιμ Κασάμοφ
* Λουτιγιάρ Ιμάνοφ
* Βαλεντίν Τζενέβσκι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσικές σχολές
Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών στην Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Σχολεία στο Μπακού
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Μπακού
Μαρία του Γύλιχ-Μπεργκ

Η **Μαρία**, γερμ.: Maria von Jülich-Berg (3 Αυγούστου 1491 - 29 Αυγούστου 1543) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν Γερμανίδα κληρονόμος, κόρη και διάδοχος του δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ, που με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Κλέβης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γύλιχ, κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ  και της Σίβυλλας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Ήταν το μόνο παιδί των γονιών της και είχε γεννηθεί μετά από δέκα χρόνια γάμου. Η Μαρία έγινε κληρονόμος στα δουκάτα Γύλιχ, Μπεργκ και στην κομητεία Ράβενσμπεργκ του πατέρα της.

Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης. Είχαν μνηστευθεί το 1496, όταν η Μαρία ήταν πέντε ετών και ο Ιωάννης Γ΄ ήταν έξι ετών. Με τον γάμο της με τον Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης και κόμη του Λα Μαρκ το 1509,  οι κτήσεις και οι τίτλοι της Mαρίας τελικά συνεώθηκαν με το δουκάτο της Κλέβης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη λεγόμενη *Ενοποίηση της Κλέβης*, στην οποία τα δουκάτα του Γύλχι-Μπεργκ(-Ράβενσμπεργκ) και της Κλέβης(-Λα Μαρκ) ενώθηκαν για να σχηματίσουν τα Ενωμένα δουκάτα Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ.

Όταν ο πατέρας της απεβίωσε το 1511, η Μαρία, ως γυναίκα, δεν μπορούσε να κυβερνήσει, έτσι το Γύλιχ-Μπεργκ-Ράβενσμπεργκ περιήλθαν μέσω αυτής στον σύζυγό της Ιωάννη Γ΄. Κατόπιν αιτήματος της Μαρίας και του Ιωάννη Β΄, που κατοικούσαν στην Κλέβη, η μητέρα της Μαρίας, η Σίβυλλα, ενήργησε ως κυβερνήτης του Γύλιχ-Μπεργκ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ο Ιωάννης Γ΄, ο οποίος κληρονόμησε το δουκάτο της Κλέβης(-Λα Μαρκ) το 1521, έγινε στη συνέχεια ο πρώτος κυβερνήτης των Ενωμένων δουκάτων Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ, που θα υπήρχαν μέχρι το 1666.

## Οικογένεια
Αυτή και ο Ιωάννης Γ΄ είχαν τέκνα:
* Σίβυλλα (1512–1554), .
* Γουλιέλμος (1516–1592), δούκας του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ .
* Aμαλία (1517–1586).
* Άννα (1515–1557), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Η΄ των Τυδώρ βασιλιά της Αγγλίας ως η 4η σύζυγός του (έγινε βασίλισσα της Αγγλίας από τις 6 Ιανουαρίου 1540 έως τις 9 Ιουλίου 1540). .

μικρογραφία|Η ΜΑρία κρατά ένα μη-με-λησμόνει. Έργο του Κράναχ του Πρεσβύτερου.

Η Μαρία ήταν μία παραδοσιακή Καθολική, που έδωσε στις κόρες της μία πρακτική (όχι με παιδεία) εκπαίδευση σχετικά με το πώς να διευθύνουν ένα ευγενικό νοικοκυριό, που ήταν ο κανόνας για τις Γερμανίδες ευγενείς γυναίκες κατά τη διάρκεια της εποχής αυτής. Αυτό διέφερε από την εκπαίδευση, που δινόταν συνήθως στις κόρες των Άγγλων ευγενών, που μορφωνόταν. Στο *Οι σύζυγοι του Ερρίκου Η΄*, η Aντόνια Φρέιζερ υποδηλώνει ότι, μετά τον γάμο τους, ένας λόγος που ο Ερρίκος Η΄ δεν άρεσε τόσο πολύ την κόρη της Άννα ήταν ότι, σε αντίθεση με τις δύο πρώτες συζύγους του και πολλές από τις γυναίκες της Αυλής γύρω του, η Άννα δεν είχε μόρφωση και μουσική καλλιέργεια και δεν ήταν καλά προετοιμασμένη για να λειτουργεί στην απαιτητική Αγγλική Αυλή. Η ίδια η δούκισσα Μαρία φαίνεται ότι δεν ευνοούσε υπέρ της αποστολής τής κόρης της στην Αγγλία. Έγραψε σε μία μεταγενέστερη επιστολή ότι αγαπούσε την κόρη της τόσο πολύ, που «δεν ήθελε να υποφέρει να την αποχωριστεί».

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κόμισσες του Μαρκ
Κατηγορία:Δούκισσες της Κλέβης
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπεργκ
Κατηγορία:Οίκος του Γύλιχ
Τράπεζα Αναπτύξεως του Συμβουλίου της Ευρώπης

Η **Τράπεζα Αναπτύξεως του Συμβουλίου της Ευρώπης** (αγγλικά: *Council of Europe Development Bank*, γαλλικά: *Banque de Développement du Conseil de l'Europe*) χρονολογείται από το 1956, όταν το Συμβούλιο της Ευρώπης ίδρυσε το Ταμείο Επανεγκατάστασης για τους Εθνικούς Πρόσφυγες και τον Υπερπληθυσμό στην Ευρώπη ως μερική συμφωνία. Το 1994, άλλαξε το όνομά του σε Ταμείο Κοινωνικής Ανάπτυξης του Συμβουλίου της Ευρώπης, πριν γίνει η Τράπεζα Αναπτύξεως του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Η Τράπεζα βρίσκεται στο Παρίσι, είναι ξεχωριστή νομική οντότητα και είναι αυτόνομη στη λήψη αποφάσεών της. Έχει εξαιρετική βαθμολογία πιστοληπτικής ικανότητας από τους Moody's, Standard and Poor's  και Fitch Ratings.

Ο αρχικός στόχος ήταν να βοηθήσει τους πρόσφυγες και άλλα εκτοπισμένα άτομα μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αργότερα, επέκτεινε το πεδίο δραστηριοτήτων της για να συμπεριλάβει βοήθεια στα θύματα καταστροφών, βοήθεια στη δημιουργία θέσεων εργασίας και βελτίωση της κοινωνικής υποδομής. Στόχος της σήμερα είναι η προώθηση της κοινωνικής συνοχής στα κράτη μέλη της.

Η Τράπεζα Αναπτύξεως του Συμβουλίου της Ευρώπης ενεργεί ως αναπτυξιακή τράπεζα, χορηγώντας δάνεια σε κράτη μέλη. Το 2020, το ενεργητικό της ανήλθε σε 28 δισεκατομμύρια ευρώ, το οποίο χρησιμοποιεί για τη συγχρηματοδότηση έργων μέσω δανείων έως και 40% του κόστους του έργου..

## Ιδιότητα μέλους
Επί του παρόντος υπάρχουν 41 κράτη μέλη, ως εξής:
δεξιά|μικρογραφία|302x302εσ|Χάρτης των κρατών μελών.

Τα μόνα κράτη μέλη της αναπτυξιακής τράπεζας που δεν **είναι** μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι η Αγία Έδρα και το Κοσσυφοπέδιο.

## Δείτε επίσης

* Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης
* Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
* Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
* Διεθνές Νομισματικό Ταμείο
* Παγκόσμια Τράπεζα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τράπεζα Ανάπτυξης του Συμβουλίου της Ευρώπης 
* Δραστηριότητες και προσανατολισμοί της Τράπεζας Ανάπτυξης του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΤΑΣΕ): Σύσταση 1818 (2007) 1 της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης

Κατηγορία:Υπερεθνικές τράπεζες
Κατηγορία:Συμβούλιο της Ευρώπης
Κατηγορία:Πολυμερείς αναπτυξιακές τράπεζες
Κρέμα βουτύρου

Η **κρέμα βουτύρου** (), που αναφέρεται επίσης ως *γλάσο βουτύρου*, χρησιμοποιείται είτε ως γέμιση ή επικάλυψη είτε για τη διακόσμηση ενός κέικ.

## Ποικιλίες
### Απλή κρέμα βουτύρου
Η απλή κρέμα βουτύρου παρασκευάζεται μαζί με λίπη (βούτυρο, μαργαρίνη ή λίπος λαχανικών) και ζάχαρη άχνη, στην επιθυμητή συνοχή και ελαφρότητα. Συνήθως χρησιμοποιείται ζάχαρη διπλάσιο από το βούτυρο κατά το βάρος. Μπορούν επίσης να προστεθούν αρωματικές ύλες, με τη μορφή εκχυλισμάτων και ελαίων. Ορισμένες συνταγές απαιτούν κρέμα γάλακτος, στερεά γάλακτος χωρίς λιπαρά, αλεύρι, ή σκόνη μαρέγκας.

### Κρέμα βουτύρου με μαρέγκα
thumb|upright|Μια γαμήλια τούρτα με γέμιση από βουτυρόκρεμα ελβετικής μαρέγκας και άλλα υλικά
Υπάρχουν δύο τύποι κρέμας βουτύρου με μαρέγκα: η ιταλική και η ελβετική.   Η μαρέγκα πρέπει να ψύχεται σε θερμοκρασία δωματίου για να μην λιώσει το βούτυρο (το οποίο έχει μεταβλητό σημείο τήξης κάτω των 35 ° C  καθώς στη συνέχεια κτυπιέται.

## Άλλες ποικιλίες
Η γαλλική κρέμα βουτύρου (επίσης γνωστή ως κρέμα βουτύρου με βάση το pâte à bombe) παρασκευάζεται με κτυπημένους κρόκους αυγών.

Η γερμανική κρέμα βουτύρου ή κρέμα μουσελίν, παρασκευάζεται χτυπώντας μαζί μια κρέμα ζαχαροπλαστικής και μαλακό βούτυρο, και μπορεί επιπλέον να γλυκανθεί με επιπλέον ζάχαρη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ζαχαρώδη παρασκευάσματα
Αικατερίνη του Χέλρε

Η **Αικατερίνη**, ολλανδ.: Catherine van Gelre, γερμ.: von Gueldern (π. 1440 - Χέλρε, 25 Ιανουαρίου 1497) από τον Οίκο του Έχμοντ, ήταν κόρη του δούκα του Χέλρε. Έγινε επίτροπος του δουκάτου του Χέλρε μεταξύ 1477 και 1492, πρώτα κατά την απουσία του αδελφού της και μετά για τον όμηρο ανιψιό της..

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Άρνολντ δούκα του Χέλρε (1410-1473) και της Αικατερίνης των Λα Μαρκ (1417–1479), κόρης του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης. Μέχρι το 1477 ζούσε μία αφανή ζωή, στη σκιά του αδελφού της Aδόλφου, ο οποίος ήταν σε πόλεμο με τον πατέρα του. Από τις αδελφές της η Μαρία παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ της Σκωτίας και η Mαργαρίτα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν.

Παρά τις προσπάθειες του πατέρα της, δεν βρέθηκε κατάλληλος σύζυγος για την Αικατερίνη. Οι θεωρίες του 17ου αιώνα ότι παντρεύτηκε κρυφά με τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων επίσκοπο της Λιέγης, πιστεύεται ότι είναι ψευδείς.

### Επιτροπεία
Όλα άλλαξαν για την Αικατερίνη το 1477, όταν ο Κάρολος ο *Τολμηρός*, δούκας της Βουργουνδίας σκοτώθηκε στη μάχη του Νανσί. Το Χέλρε ήταν υπό τον έλεγχο του Καρόλου από το 1473 και τώρα είδε την ευκαιρία να ανακτήσει την ανεξαρτησία του. Καθώς ο αδελφός της Aδόλφος ήταν στη Φλάνδρα, η Συνέλευση των ευγενών τον έπεισαν να διορίσει την αδελφή του Αικατερίνη ως επίτροπο, εν αναμονή της επιστροφής του. Η Αικατερίνη συμφώνησε απρόθυμα.

Η επιτροπεία της διήρκεσε πολύ περισσότερο από το αναμενόμενο, επειδή ο Aδόλφος σκοτώθηκε σε μάχη στις 27 Ιουνίου 1477. Η Αικατερίνη συνέχισε να κυβερνά ως επίτροπος για τον γιο του Κάρολο Β΄, που εκρατείτο με την αδελφή του Φίλιππα από τους Βουργουνδούς.

Η Αικατερίνη συμμετείχε στον Πόλεμο για την ανεξαρτησία του Χέλρε από τον Μαξιμιλιανό Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας.

Το 1482 αναγκάστηκε να συνάψει ειρήνη με τον Μαξιμιλιανό Α΄ και να αποσυρθεί από την πολιτική.

Το 1492 είδε την ανεξαρτησία του Χέλρε, που ανακτήθηκε από τον ανιψιό της Κάρολο Β΄ δούκα του Χέλρε.

Η Αικατερίνη απεβίωσε το 1497 και τάφηκε στην εκκλησία του Χέλρε, όπου μπορεί να δει κανείς το επιτύμβιο μνημείο της.

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Οίκος του Έχμοντ
Σελίν Γκομπερβίλ

Η **Σελίν Γκομπερβίλ** (γεννημένη στις 19 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Γαλλίδα αθλήτρια της σκοποβολής.

Στο Γαλλικό πρωτάθλημα σκοποβολής υπήρξε πρωταθλήτρια στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι το 2009, 2010, 2011, 2012 και το 2013. Το 2013 έλαβε μέρος στους Μεσογειακούς αγώνες της Μερσίνης όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι.

Με την εθνική ομάδα σκοποβολής της Γαλλίας συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 2012 και στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016. Στο Λονδίνο κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι και την 21η θέση στα 25 μέτρα πιστόλι. Στο Ρίο ντε Τζανέιρο κατέλαβε την 10η θέση στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι.

Το 2015 στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μπακού κατετάγει 13η στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι, 9η στα 25 μέτρα πιστόλι και 16η στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι μικτό. Στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μινσκ το 2019 κατέλαβε την 8η θέση στα 25 μέτρα πιστόλι και την 9η στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι και στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι ομαδικό μικτό.

Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής 10 μέτρων κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι στη Μπρέσια το 2011, στο Όντενσε το 2013 και στο Γκιέρ το 1018. Επίσης στη Μπρέσια το 2011 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι ομαδικό.

Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ το 2021 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι. Το 2021 θα εκπροσωπήσει τη Γαλλία στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο. 

Είναι αθλήτρια του συλλόγου ΑΣ Τιρ Κρέιγ. Το 2013 χρίστηκε Ιππότης του Εθνικού Τάγματος της Αξίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2015
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής 10 μέτρων
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Φίλια πυρά

**Φίλια πυρά** ονομάζεται η επίθεση από μια στρατιωτική δύναμη σε φίλια ή ουδέτερα στρατεύματα κατά την προσπάθεια επίθεσης στον εχθρό. Αυτό μπορεί να συμβεί κυρίως από εσφαλμένη αναγνώριση του στόχου ως εχθρικού. Η χρήση του αγγλικού  όρου ξεκίνησε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με τον Paul R. Syms να ισχυρίζεται ότι αυτό το φαινόμενο υπάρχει από την αρχαιότητα.  Αρκετοί αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ αναφέρονται ως **blue on blue**, *μπλε εναντίον μπλε*.  Στην Επιχείρηση ΝΙΚΗ κατά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο υπήρξε ανταλλαγή φιλικών πυρών μεταξύ Ελλήνων και Ελληνοκυπρίων, οδηγώντας στον θάνατο τριάντα τρεις Έλληνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτική ορολογία
Κατηγορία:Στρατιωτικές επιχειρήσεις ανά είδος
Κατηγορία:Στρατιωτικά σκάνδαλα
Περιβαλλοντισμός

Ο **περιβαλλοντισμός** είναι ένα πολιτικό και ηθικό κίνημα που επιδιώκει να βελτιώσει και να προστατεύσει την ποιότητα του φυσικού περιβάλλοντος μέσω αλλαγών σε περιβαλλοντικά επιβλαβείς ανθρώπινες δραστηριότητες, μέσω της υιοθέτησης μορφών πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης που θεωρούνται απαραίτητες για σωστή μεταχείριση του περιβάλλοντος από τους ανθρώπους, και μέσω της επανεκτίμησης της σχέσης της ανθρωπότητας με τη φύση.[μικρογραφία|220x220px|"The Blue Marble" είναι η διάσημη φωτογραφία της Γης που τραβήχτηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1972, από το πλήρωμα του διαστημικού σκάφους Apollo 17 στο δρόμο προς τη [Σελήνη, σε απόσταση περίπου 29.000 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Γης. Δείχνει την Αφρική, την Ανταρκτική και την Αραβική Χερσόνησο.|αριστερά]]Συνήθως κατατάσσεται σε δύο βασικές κατηγορίες: σε ανθρωποκεντρικό και σε βιοκεντρικό περιβαλλοντισμό. Ο ανθρωποκεντρισμός εστιάζει κυρίως στις αρνητικές επιπτώσεις που έχει η υποβάθμιση του περιβάλλοντος στους ανθρώπους και στα ενδιαφέροντά τους, συμπεριλαμβανομένων των ενδιαφερόντων τους για την υγεία, την αναψυχή και την ποιότητα ζωής. Αντίθετα, ο βιοκεντρισμός ισχυρίζεται ότι η φύση έχει μια εγγενή ηθική αξία που δεν εξαρτάται από το αν είναι χρήσιμη για τα ανθρώπινα όντα, και είναι αυτή η εγγενής αξία που δημιουργεί άμεσα τις υποχρεώσεις προς το περιβάλλον.

Στην ουσία του, ο περιβαλλοντισμός είναι μια προσπάθεια εξισορρόπησης των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων και των διαφόρων φυσικών συστημάτων από τα οποία εξαρτώνται με τέτοιο τρόπο ώστε όλα τα συστατικά να έχουν έναν κατάλληλο βαθμό βιωσιμότητας. Τα ακριβή μέτρα και τα αποτελέσματα αυτής της ισορροπίας είναι αμφιλεγόμενα και υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι για την έκφραση περιβαλλοντικών ανησυχιών στην πράξη. Ο περιβαλλοντισμός και οι περιβαλλοντικές ανησυχίες συχνά αποτυπώνονται από το πράσινο χρώμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σχολές και κινήματα της Ηθικής
Κατηγορία:Πράσινη πολιτική
Συλλογική σύμβαση

**Συλλογική σύμβαση** καλείται η γραπτή σύμβαση που διαπραγματεύεται μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων για τους εργαζομένους από ένα ή περισσότερα συνδικάτα με τη διεύθυνση μιας εταιρείας που ρυθμίζει τους όρους εργασίας. Αυτό περιλαμβάνει τη διευθέτηση της μισθοδοσίας, των παροχών και των καθηκόντων των εργαζομένων και του εργοδότη. Συχνά περιλαμβάνει και τους κανόνες επίλυσης διαφωνιών μεταξύ εργοδότη και εργαζομένων. Στην Ελλάδα υπάρχουν οι Εθνικές Γενικές συμβάσεις, οι Κλαδικές, οι Επιχειρησιακές, οι εθνικές ομοιοεπαγγελματικές και οι τοπικές ομοιοεπαγγελματικές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνδικαλισμός
Κατηγορία:Εργασιακές σχέσεις
Τέοντοορ φαν Χέιλ

δεξιά|μικρογραφία| ''Άποψη των Βρυξελλών''
Ο **Τέοντοορ φαν Χέιλ** (Theodoor van Heil,   Βρυξέλλες, 1635 &#x2013; μετά το 1691), ήταν Φλαμανδός ζωγράφος τοπίων, γνωστός για τα χειμερινά τοπία, τις απόψεις πόλεων και τις σκηνές καιόμενων πόλεων. 

## Βιογραφία
Ο Τέοντοορ φαν Χέιλ ήταν γιος του Ντάνιελ φαν Χέιλ, ζωγράφου τοπίων. Προερχόταν από καλλιτεχνική οικογένεια: ο παππούς του, Λέο, ήταν ζωγράφος, όπως και οι δύο από τους θείους του: Ο Λέο φαν Χέιλ ήταν αρχιτέκτονας και ζωγράφος και ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ (Jan Baptist van Heil) ήταν ζωγράφος πορτρέτων και ιστορικών θεμάτων. 
δεξιά|μικρογραφία| ''Τοπίο του ποταμού με μορφές''
Ο Τέοντοορ πιστεύεται ότι εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του. Έγινε Δάσκαλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά των Βρυξελλών το 1668. 

Είναι γνωστό ότι ο καλλιτέχνης ήταν ακόμα εν ζωή το 1691.  Αν ήταν ο ζωγράφος του *βομβαρδισμού των Βρυξελλών το 1695* ( Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου ), πρέπει να ήταν ακόμη εν ζωή το 1695. 

## Έργο
Ο Τέοντοορ φαν Χέιλ είναι γνωστός για τα τοπία με το ύφος του πατέρα του. Αυτά περιελάμβαναν χειμερινά τοπία και σκηνές πυρκαγιών σε πόλεις. 

Ο Τέοντοορ φαν Χέιλ ζωγράφισε μια σειρά τοπογραφικών προβολών της γενέτειρας πόλης του, των Βρυξελλών. Μία *άποψη των Βρυξελλών από το κάστρο του Koekelberg* (1692, Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου ) απεικονίζει την πανοραμική θέα της πόλης, όπως φαίνεται από τα βόρεια. Σε σύγκριση με την *άποψη των Βρυξελλών που* ζωγράφισε ο καλλιτέχνης της Αμβέρσας Γιαν Μπάπτιστ Μποννεκρόι περίπου τριάντα χρόνια ενωρίτερα, η άποψη του φαν Χέιλ παρουσιάζει την πόλη από μεγαλύτερη απόσταση και από χαμηλότερο σημείο θέασης. Συνέπεια αυτού είναι ότι τα κτίρια παρουσιάζονται με πιο συμπαγή τρόπο. Μόνον τα μεγάλα μνημεία είναι αναγνωρίσιμα. Ο φαν Χέιλ απεικόνιζε στο προσκήνιο σκηνές από την εξοχική ζωή, όπως ιππείς, βοοειδή, βοσκούς και αγρότες. 
μικρογραφία|280x280εσ| ''Βομβαρδισμός των Βρυξελλών το 1695''
Από τις πέντε άλλες απόψεις των Βρυξελλών από τον Τέοντοορ φαν Χέιλ στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου, δύο προσφέρουν πιο κοντινή θέα στην πόλη και τρεις απεικονίζουν  πυρκαγιές στις Βρυξέλλες. Ιδιαίτερα αξιομνημόνευτος είναι ο πίνακας *βομβαρδισμός των Βρυξελλών το 1695*, ο οποίος δείχνει την πόλη στις φλόγες μετά τον βομβαρδισμό από τα γαλλικά στρατεύματα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
* Φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Αμούρι Λάρισας

Το **Αμούρι** είναι χωριό του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 312 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 170 μέτρων, κοντά στους ποταμούς Τιταρήσιο (Ξεριά) και Τράσο. Απέχει 22 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα και 45 από τη Λάρισα.

Με τον καταστροφικό σεισμό τον Μάρτιο του 2021 πολλές κατοικίες καταστράφηκαν και έως σήμερα πλήθος κατοίκων διαμένουν ακόμα σε κοντέινερ.
## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναπτύχθηκε κατά τους Οθωμανικούς χρόνους, χάρις στην παρουσία νερόμυλων και υδροτριβίων. Ο πρώτος νερόμυλος κτίστηκε από την τουρκικό στρατό το 1600 και ακολούθησε οικογένεια Σαπουντζή. Σήμερα η οικονομία του χωριού βασίζεται στην καλλιέργεια σιτηρών και λοιπών δημητριακών και στην καλλιέργεια καπνού. Το χωριό βρισκόταν κοντά στο επίκεντρο του σεισμού της Ελασσόνας το 2021, με αποτέλεσμα να υποστούν καταστροφές κτίρια του χωριού.

Το Αμούρι ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ποταμιάς με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο χωριό σώζονται μέχρι σήμερα ένας πέτρινος νερόμυλος και δύο δριστέλες. Η μια δριστέλα καταστράφηκε από σεισμό το 2021. Ο παραδοσιακός πέτρινος μύλος της οικογένειας Σαπουντζή καταστράφηκε από σεισμό της 3ης και 4ης Μαρτίου το 2021. [] Ανάμεσα στο Αμούρι και στη Μαγούλα σώζεται γεφύρι, και πολλά άλλα σώζονται ανάμεσα στο Αμούρι και στο Δομένικο. Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται ο νέος ναός της Αγίας Παρασκευής, ενώ ο παλαιός ναός της Αγίας Παρασκευής είναι σήμερα εξωκκλήσι. Ο ναός της Αγίας Παρασκευής είναι τρίκλιτη βασιλική με μεταγενέστερο γυναικωνίτη. Στην νότια και τη δυτική πλευρά υπάρχει στοά. Ο ναός έχει δύο εισόδους νότια και δυτικά. Εσωτερικά χωρίζεται σε τρία κλίτη από δύο σειρές τεσσάρων ξύλινων κιόνων, που συνδέονται μεταξύ τους με ξύλινους ελκυστήρες. Οι εικόνες του δωδεκαόρτου χρονολογούνται στον 19ο αιώνα και είναι ζωγραφισμένες σε μουσαμά. Ο ναός έχει χαρακτηριστεί μνημείο που χρήζει κρατικής προστασίας. Κοντά στην είσοδο του χωριού βρίσκεται ο ναός της Αγίας Ειρήνης. Στο χωριό διεξάγονται πανηγύρια τόσο στις 26 Ιουλίου όσο και στις 5 Μαΐου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ

Ο **Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ** (*Jan Baptist van Heil* ή  Ζαν Μπατίστ φαν Χέιλ, *Jan Baptiste van Heil*,   Βρυξέλλες, 1609 &#x2013; Βρυξέλλες, μετά το 1685), ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος πορτρέτων και θρησκευτικών πινάκων. 

## Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή και την εκπαίδευση του Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ. Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες.  Ο πατέρας του Λέον ή Λέο ήταν ζωγράφος και δύο από τα αδέλρφια του ήταν επίσης καλλιτέχνες: ο Λέο ήταν αρχιτέκτονας και ζωγράφος και ο Ντάνιελ ήταν ζωγράφος τοπίων. 

Δεν είναι γνωστό με ποιον εκπαιδεύτηκε ο Γιαν Μπάπτιστ, αλλά πιθανότατα με τον πατέρα του. 

Ο καλλιτέχνης απεβίωσε στις Βρυξέλλες κάποια στιγμή μεταξύ 1685 και 1705.

## Έργο
Μόνο μερικά από τα έργα του Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ είναι γνωστά. Είναι κυρίως γνωστός για την εργασία του ως ζωγράφου πορτρέτων. Ήταν ο σχεδιαστής των πορτρέτων των τριών αδελφών φαν Χέιλ που εμφανίστηκαν στο *Het Gulden Cabinet*, το βιβλίο με βιογραφίες καλλιτεχνών του Κορνέλις ντε Μπι, το οποίο δημοσιεύτηκε στην Αμβέρσα το 1662. Τα πορτρέτα ήταν χαραγμένα από τον Φρέντερικ Μπάουττατς τον νεότερο.  Σχεδίασε επίσης το *πορτρέτο του Breynaert* (άνδρας γνωστός για την υπερβολική του κατανάλωση φαγητού ), το οποίο έγινε χαρακτικό από τον Άντονι φαν ντερ Ντους. 

Ζωγράφιζε επίσης θρησκευτικές σκηνές ρετάμπλ για τοπικές εκκλησίες. Ένα παράδειγμα είναι η *λατρεία των μάγων* στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή στο Τερφούρεν. 
μικρογραφία|290x290εσ| ''Η Ινφάντη Ισαβέλλα στους κήπους του Ανακτόρου Κάουντενμπερχ (Coudenberg )''
Ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ συνεργάστηκε με τον αδερφό του Ντάνιελ στον πίνακα *Η Ινφάντη Ισαβέλλα στους κήπους του Ανακτόρου Κάουντενμπερχ* (περίπου 1630, Μουσείο της πόλης των Βρυξελλών ). Ο Γιαν Μπάπτιστt πιστεύεται ότι ήταν υπεύθυνος για τις μορφές, ενώ ο αδερφός του Ντάνιελ ζωγράφισε το τοπίο και το παλάτι. Ο καμβάς δείχνει ένα τοπίο με το παλάτι των κυβερνητών της Νότιας Ολλανδίας κοντά στις Βρυξέλλες. Σε πρώτο πλάνο, η Αρχιδούκισσα Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία, χήρα του Αρχιδούκα Άλμπρεχτ και κυβερνήτις, περπατά στους κήπους του ανακτόρου όπως συνήθιζαν οι Πτωχές Κλάρες, θρησκευτικό Ταγμά στο οποίος είχε προσχωρήσει η Αρχιδούκισσα μετά το θάνατο του συζύγου της. 

Ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ κλήθηκε να παράσχει σχέδια για το πρώτο γαλλικό θέατρο που ιδρύθηκε στις Βρυξέλλες το 1670. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
* Φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Βλαχογιάννι Λάρισας

Το **Βλαχογιάννι** (ή *Βλαχογιάννη* μέχρι το 1940) είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 895 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 150 μέτρων, Απέχει 25 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα.

## Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο Βλαχογιάννι έχουν εντοπιστεί ερείπια αρχαίου οικισμού ο οποίος έχει ταυτιστεί με την Περραβαϊκή Μάλλοια. Από την άλλη, ο Φώτης Ντάσιος ταύτισε τον οικισμό με το Ερεικίνιο και τοποθέτησε την Μάλλοια στο Παλαιόκαστρο. Η παλαιότερη μνεία στον οικισμό γίνεται το 1531 στη διαθήκη του Χασάν Μπέι, όταν το χωριό ήταν τσιφλίκι στο οποίο γινόταν καλλιέργεια κάνναβης. Στις αρχές του 19ού αιώνα έγινε τσιφλίκι του Αλή Πασά. Σήμερα οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια καπνού και σε μικρότερο βαθμό με άλλες καλλιέργειες και την κτηνοτροφία.

Το Βλαχογιάννη ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Το 1940 μετονομάστηκε σε Βλαχογιάννιον. Η κοινότητα Βλαχογιαννίου διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και το χωριό προσαρτήθηκε στον δήμο Ποταμιάς με το πρόγραμμα Καποδίστριας και ορίστηκε έδρα του δήμου. Το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο χωριό βρίσκονται ο ναός της Αγίας Αικατερίνης, ο ναός της Αγίας Τριάδας, ο ναός του Αγίου Ραφαήλ, στην κορυφή λόφου, ο ναός του Προφήτη Ηλία, των αρχών του 19ου αιώνα, και ο ναός του Αγίου Αθανασίου, του 1813. Κοντά στο χωριό, στην όχθη του ποταμού, σώζεται νερόμυλος. Κοντά στο χωριό διέρχεται ο Τιταρήσιος, με το παραποτάμιο δάσος λευκών. Κοντά στο χωριό, επί του Σμολιώτικου ποταμού βρίσκεται το φράγμα και η λίμνη της Αγρελιάς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Μεσοχώρι Λάρισας

Το **Μεσοχώρι** (μέχρι το 1957 ***Μυλόγουστα***) είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 551 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 150 μέτρων, Απέχει 22 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα.

Με τον καταστροφικό σεισμό τον Μάρτιο του 2021 πολλές κατοικίες καταστράφηκαν και έως σήμερα πλήθος κατοίκων διαμένουν ακόμα σε κοντέινερ.
## Ιστορικά στοιχεία
Το Μεσοχώρι στο παρελθόν ονομαζόταν Μυλόγουστα. Το όνομα αναφέρεται στην παρουσία νερόμυλων, οι οποίοι ανήκαν στην Ρωμαία Αυγούστα. Υπολείμματα των μύλων σώζονται ανάμεσα στο Δομένικο και στο Μεσοχώρι. Στις 16 Φεβρουαρίου 1943, 12 άντρες από το Μεσοχώρι, μαζί με 118 από το Δομένικο και 5 από το Δαμάσι εκτελέστηκαν ομαδικώς από τα ιταλικά στρατεύματα κατοχής. Σήμερα οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία, κυρίως καπνού και την κτηνοτροφία.

Το Μεσοχώρι ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ποταμιάς με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο. Ο ναός εμφάνισε σημαντικές ρωγμές από το σεισμό του 2021 που έπληξε την περιοχή. Άλλοι ναοί του χωριού είναι ο ναός του Αγίου Νικολάου, του 1830, ο ναός της Αγίας Σοφίας και ο ναός της Αγίας Τριάδας. Στο χωριό διεξάγεται πανηγύρι της Αγίας Τριάδας. Στη θέση Βρυζόστι βρίσκονται νερόμυλοι. Η γέφυρα που ενώνει το Μεσοχώρι με το Βλαχογιάννι κτίστηκε επί γερμανικής κατοχής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Μεγάλο Ελευθεροχώρι Λάρισας

Το **Μεγάλο Ελευθεροχώρι** είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 584 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 420 μέτρων, στις πλαγιές των ορέων του Ζάρκου. Απέχει 33 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα.

## Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο Μεγάλο Ελευθεροχώρι εικάζεται ότι βρισκόταν ο αρχαίος οικισμός της Περραιβίας Ερεικίνιο. Ο σημερινός οικισμός οφείλεται το όνομά του στην εξής παράδοση: στην περιοχή κατά τους βυζαντινούς χρόνους βρίσκονταν καλλιεργητές που δεν ήταν καταχωρημένοι στα φορολογικά κατάστοιχα και στα πρακτικά των γαιοκτημόνων και έτσι αναφέρονταν ως «ελεύθεροι». Το χωριό ήταν το πρώτο που προσαρτήθηκε από την Ελλάδα κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, στις 5 Οκτωβρίου 1912. Σήμερα οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία, κυρίως καπνού, και την κτηνοτροφία.

Το Μεγάλο Ελευθεροχώρι ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1920. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ποταμιάς με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στην περιοχή βρίσκονται ο ναός του Αγίου Νικολάου, με ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1776, και η μονή Παναγίας Τσούμας, η οποία κτίστηκε το 1765. Στο χωριό βρίσκονται η Κάτω Βρύση και η Βρύση του Χαρίση. Γύρω από το χωριό σώζονται ερείπια των οριοθετικών σταθμών, από όταν στην περιοχή βρίσκονταν το 1881 τα σύνορα Ελλάδας-Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στην περιοχή Κούτρα βρίσκεται σπήλαιο και επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει το δάσος του Άη Λια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Στέφεν Στράιχ

Ο **Στέφεν Στράιχ** (αγγλ. *Steffen Streich*) είναι Γερμανός ποδηλάτης μεγάλων αποστάσεων, ο οποίος ζει μόνιμα στην Ελλάδα  , αγωνίζεται σε διεθνείς αγώνες με τα ελληνικά χρώματα. Το έτος 2015 κέρδισε τον διεθνή ποδηλατικό αγώνα *Trans Afrika* και το 2016 ήταν δεύτερος στον ποδηλατικό αγώνα *TransAmerica*. Το 2023 συμμετέχει σε πρωτοβουλία που έχει στόχο την ευαισθητοποίηση για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα με τίτλο «Λονδίνο-Αθήνα σε 2 τροχούς-φέρτε τα πίσω».

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βερολίνο τον Ιούνιο του 1969. Ο πατέρας του ήταν αγρότης και η μητέρα του δασκάλα. Το 1990 πήγε στο Μόναχο και εργάστηκε ως πωλητής στις αυτοκινητοβιομηχανίες Ford και BMW. 

Το 2003 μετακόμισε με την οικογένειά του στη Λέσβο. Αρχικά, εργάστηκε ως εργάτης γης και στη συνέχεια ήταν υπεύθυνος για την ενοικίαση τουριστικών δωματίων. Σήμερα έχει τη δική του επιχείρηση στη Λέσβο και δραστηριοποιείται στα κοινά. Έχει δύο γιους και ζει στο ορεινό χωριό Στύψη της Λέσβου. 

## Διακρίσεις
Από το 2010 συμμετέχει σε αγώνες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με ποδήλατο. 

Το 2011 συμμετείχε στο Παρίσι-Βρέστη-Παρίσι και το 2013 στο Λονδίνο-Εδιμβούργο-Λονδίνο. Από το 2014, συμμετέχει σε διαγωνισμούς σε μεγάλες διαδρομές χωρίς υποστήριξη. Έχει συμμετάσχει στην Transcontinetal Race, τη TransAfrika, τη TransAmerika, τον Indian Pacific Wheel Race, και τον ποδηλατικό γύρο NordkapTarifa. 

Το 2015 κέρδισε τον Trans Afrika Bicycle Race από το Μπέιτμπριτζ στο Κέιπ Τάουν με χρόνο 8 ημερών 19 ωρών και 28 λεπτών, δημιουργώντας ένα νέο ρεκόρ για το συγκεκριμένο αγώνα. 

Τερμάτισε δεύτερος στο διεθνή ποδηλατικό αγώνα TransAmerica το 2016, διανύοντας με το ποδήλατό του 7.000 χιλιόμετρα σε 18 μέρες, δύο ώρες και 20 λεπτά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της ποδηλασίας
Συκέα Λάρισας

Η **Συκέα** ή **Συκιά** είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 497 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 190 μέτρων.. Απέχει 15 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία, κυρίως με καλλιέργειες ελιάς, καπνού και αμπελιών, και την κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Η Συκιά ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ποταμιάς με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

Ο Ιωσήφ των Ρωγών μόνασε στη Μονη Αναλήψεως Του Σωτήρος, από το 1799 ή 1800 έως το 1813.. Και αυτή η σπουδαία προσωπικότητα ελάμπρυνε τη Μονή και ως Ηγούμενος αυτής για τουλάχιστον 10 έτη. (Ακαδημία Αθηνών, ΚΕΜΝΕ, Αρχείο Οικονόμου, ΧΧΧ, 11.)

**Απογραφές πληθυσμού**

Η πορεία του πληθυσμού της Κοινότητας σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο χωριό βρίσκονται οι ναοί της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Δημητρίου, οι οποίοι έχουν χαρακτηριστεί μνημεία. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου είναι τρίκλιτη βασιλική με γυναικωνίτη του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Η δίρριχτη, με αποτμήσεις, στέγη του ναού καλύπτεται με κεραμίδια γαλλικού τύπου. Στην δυτική πλευρά του ναού υπάρχει στοά με δίρριχτη, επίσης, στέγη. Βορείως του ναού και σε άμεση επαφή με αυτόν υπάρχει κωδωνοστάσιο το οποίο χρονολογείται βάσει επιγραφής στα 1880. Εσωτερικά στο ναό, από τον αρχικό ζωγραφικό διάκοσμο σώζεται μόνο η παράσταση της Αποκαθήλωσης στην κόγχη της Προθέσεως. Στον ναό σώζεται κιβώριο, το οποίο χρονολογείται βάσει επιγραφής στα 1889. Σώζονται επίσης 45 εικόνες (τέμπλου και φορητές), οι οποίες χρονολογούνται βάσει επιγραφών στο τέλος του 19ου αιώνα. Ο ναός της Αγίας Παρασκευής βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά του χωριού και είναι μονόχωρη βασιλική. Ο εσωτερικός του διάκοσμος έχει καλυφθεί με ασβεστοκονίαμα. Το τέμπλο του χρονολογείται στο 1800.

Κοντά στο χωριό βρίσκεται η πέτρινη γέφυρα του Μπακάλη και δάσος από οξιές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Κοκκινόγειο Λάρισας

Το **Κοκκινόγειο**, **Κοκκινόγι** ή **Κοκκινόγη** (μέχρι το 1928 ***Δεμιράδες***) είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 240 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 540 μέτρων, στις απολήξεις του Ολύμπου. Απέχει 20 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό κατά τους Οθωμανικούς χρόνους ήταν τσιφλίκι με την ονομασία Δεμιράδες. Στα μέσα του 18ού αιώνα κτίστηκε βορειοδυτικά του χωριού η μονή του Αγίου Αντωνίου, η οποία άκμασε στις αρχές του 19ού αιώνα και έγινε σταυροπηγιακή. Σύμφωνα με την παράδοση στη μονή λειτούργησε ως κρυφό σχολείο την περίοδο της Τουρκοκρατίας και κατά τους Βαλκανικούς πολέμους μετατράπηκε σε στρατιωτική νοσηλευτική μονάδα.

Το Κοκκινόγειο προσαρτήθηκε το 1919 στην κοινότητα Σέλους (μετέπειτα Πυθίου), αλλά ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1935. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ολύμπου με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Αξιόλογο θρησκευτικό μνημείο αποτελεί το μεταβυζαντινό μοναστήρι του Άγιου Αντώνιου (Μονή Δεμιράδων). Πρόκειται για σταυροπηγιακό ίδρυμα (υπαγόταν απευθείας στο Πατριαρχείο), που στην περίοδο της ακμής του, στις αρχές του 19ου αιώνα, είχε μεγάλη κτηματική περιουσία και πολυάριθμα ζώα. Όλες οι εγκαταστάσεις του κάηκαν το 1924 από απροσεξία και το 1943 από τους Γερμανούς. Η Μονή Αγίου Αντωνίου Κοκκινόγειου βρίσκεται βορειοδυτικά του χωριού και το καθολικό της είναι ο ενοριακός και κοιμητηριακός ναός. Η Μονή περιβάλλεται από υψηλό τοίχο, ενώ διατηρεί ερείπια κελιών σε δύο ορόφους, υπόγειους αποθηκευτικούς χώρους, το παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου, και μια θολωτή βρύση. Το καθολικό είναι τρίκλιτη βασιλική με γυναικωνίτη στα δυτικά και ανοικτή στοά νότια. Η ανέγερσή του, σύμφωνα με εγχάρακτη επιγραφή τοποθετείται στο 1755 από το Διονύσιο Πανπαλιάρη. Ο τοιχογραφικός διάκοσμος, αποσπασματικός, είναι νεότερος. Η μονή έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Χάιλβιχ του Λίππε

Η **Χάιλβιχ** του Λίππε ή του Σάουμπουργκ ή του Χόλσταϊν, γερμ.: Heilwig von Lippe,  Schaumburg, Holstein (π. 1200 - π. 1248/1250) ήταν Γερμανίδα ευγενής, κόρη του κυρίου του Λίππε, που με τον γάμο της έγινε κόμισσα των Χόλσταϊν και Σάουμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Χέρμαν Β΄ κυρίου του Λίππε και της συζύγου του Όντας του Τέκλενμπουργκ, κόρης του Σίμωνα Α΄ κόμη του Τέκλενμπουργκ.

Στις 14 Φεβρουαρίου 1246 ίδρυσε το μοναστήρι των Κιστερκιανών στο Χέρβαρντεσουντε, ένα χωριό στις εκβολές του Πέπερμελενμπεκ, μεταξύ των μεταγενέστερων Ζανκτ Πάουλι και Αλτόνα. Το μοναστήρι επικυρώθηκε από τον πάπα Ιννοκέντιο Δ΄ το 1247. Αυτό το μοναστήρι ίδρυσε αργότερα τα μοναστήρια στη Βάλε Βίργκουμ, επίσης στο Χέρβαρντεσουντε και το 1530, μετά τη Μεταρρύθμιση, τη μονή του Αγίου Ιωάννη, η οποία εξακολουθεί να υπάρχει ως προτεσταντική γυναικεία μονή.

### Υστεροφημία
Το 1870, το Heilwigstraße (Χάιλβιγκστρασε) στο Αμβούργο-Έπεντορφ πήρε το όνομά του από αυτήν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αδόλφο Δ΄ κόμη του Χόλσταϊν-Κιέλου και Σάουμπουργκ και είχαν παιδιά:
* Ιωάννης Α΄ π.1229-1263, κόμης του Χόλσταϊν-Κιέλου.
* Γεράρδος Α΄ 1232-1290, κόμης του Χόλσταϊν-Ίτσεχοε.
* Ματθίλδη 1220/25-1288, παντρεύτηκε πρώτα τον Άβελ των Έστριντσεν βασιλιά της Δανίας και μετά τον Μπίργιερ των Μπγιέλμπο, γιαρλ της Σουηδίας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Silke Urbanski : *Geschichte des Klosters Harvestehude «In valle virginum».* *Wirtschaftliche, soziale und politische Entwicklung eines Nonnenklosters bei Hamburg 1245-1530* (Dissertationsschrift), Münster 1996,

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχική σελίδα του μοναστηριού του Αγίου Ιωάννη, την 1η Οκτωβρίου 2010
* Γενεαλογία του Bernard IV του Lippe, την 1η Οκτωβρίου 2010

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Λίππε
Μαρίνα Βάλντεμαρσντοτερ της Σουηδίας

Η **Μαρίνα κόρη του Βάλντεμαρ**, σουηδ.: Marianne Valdemarsdotter av Sverige (απεβίωσε μετά το 1285) από τον Οίκο του Μπγιέλμπο ήταν πριγκίπισσα της Σουηδίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Ντήπχολτς.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Βάλντεμαρ βασιλιά της Σουηδίας και της Σοφίας των Έστριντσεν, κόρης του Ερρίκος Δ΄ της Δανίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Β΄ κόμη του Ντήπχολτς στο Nύκεπινγκ του Σέντερμανλαντ  κατά το 1285.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


* Lagerqvist & Åberg i Litet lexikon över Sveriges καταχωρητής δ. 18

Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Ίνγκεμποργκ της Σουηδίας, κόμισσα του Χόλσταϊν-Πλεν

Η **Ίνγκμποργκ**, σουηδ.: Ingeborg Valdemarsdotter av Sverige (1263–1292), ήταν πριγκίπισσα της Σουηδίας, που με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χόλσταϊν-Πλεν. 

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Βάλντεμαρ βασιλιά της Σουηδίας και της Σοφίας των Έστριντσεν, κόρης του Ερρίκος Δ΄ της Δανίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1275 τον Γεράρδο Β΄ κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν και είχε παιδιά:
* Αικατερίνη (π.1276 - πριν από το 1300), παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ δούκα της Πομερανίας.
* Γεράρδος Δ΄ (1277-1312), κόμης του Χόλσταϊν-Πλεν.
* Βάλντεμαρ (π.1279 - 29 Ιουλίου 1306), κόμης του Χόλστάιν-Σάουμπουργκ, απεβίωσε μετά τη δεύτερη μάχη του Ούτερσεν.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Αγνή του Χόλσταϊν

Η **Αγνή**, γερμ.: Agnes von Holstein, von Schaumburg (απεβ. το 1386) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόμισσα του Χόλσταϊν-Κιέλου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Λάουεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη Γ΄  κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν (απεβ. 1359) και της Αικατερίνης των Πιάστ-Σιλεσίας (απεβ. 1327), κόρης του Ερρίκου Γ΄ δούκα της Σιλεσίας-Γκλόγκουφ.

Είναι πρόγονος της Άννας της Κλέβης, 4ης συζύγου του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.

## Οικογένεια
Στις 22 Μαρτίου 1327 στο Tρίταου, η Αγνή μνηστεύθηκε τον Eρρίκο Β΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (απε.1368/69). Ο γάμος πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1342 και 1349 και είχαν τέσσερα παιδιά:
* Eρρίκος Δ΄ (1354–1412), δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
* Aγνή (απεβ. μετά το 1387), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (απεβ. 1369).
* Γιούτα/Ιουδήθ (απεβ. 1388), παντρεύτηκε τον Μπόγκισλαβ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας (απεβ. 1393).
* Mέχτιλντ/Ματθίλδη (απεβ. μετά το 1405), ηγουμένη του αβαείου Βήνχαουζεν.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Αποκομιδή απορριμμάτων

[μικρογραφία|250x250εσ| Όχημα αποκομιδής απορριμμάτων στη Σακόν Ναχόν της [Ταϊλάνδη|Ταϊλάνδης.]]
[μικρογραφία|375x375εσ| Φορτηγίδα αποκομιδής απορριμμάτων στη [Βενετία της Ιταλίας.]]
[μικρογραφία|250x250εσ| Χειροκίνητη αποκομιδή απορριμμάτων στο δυτικό Μπουκίτ Μπατόκ της [Σιγκαπούρη|Σιγκαπούρης.]]
[δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Απορρίμματα σε πεζοδρόμιο για συλλογή, σε σακούλες με αυτοκόλλητα - στο [Δουβλίνο της Ιρλανδίας]]
Η **αποκομιδή απορριμμάτων** αποτελεί μέρος της διαχείρισης αποβλήτων. Συγκεκριμένα, αναφέρεται στη μεταφορά στερεών αποβλήτων από το σημείο χρήσης και διάθεσης στο σημείο επεξεργασίας ή στον χώρο υγειονομικής ταφής. Η αποκομιδή απορριμμάτων περιλαμβάνει επίσης τη συλλογή ανακυκλώσιμων υλικών που τεχνικά δεν αποτελούν απόβλητα.

## Οικιακά απορρίμματα
Τα οικιακά απόβλητα στις οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες συνήθως παραμένουν σε κάδους απορριμμάτων ή ανακύκλωσης πριν από τη συλλογή τους από ένα απορριμματοφόρο όχημα. Σε ορισμένες πόλεις που βρέχονται από νερό, όπως στη Βενετία της Ιταλίας, χρησιμοποιούνται φορτηγίδες συλλογής απορριμμάτων.

Ωστόσο, σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, όπως το Μεξικό  και η Αίγυπτος,  όσα απορρίμματα αφήνονται σε κάδους ή σακούλες στο πλάι του δρόμου δεν απομακρύνονται, εκτός εάν το ζητήσουν οι κάτοικοι.

Στην Ελλάδα, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, η αποκομιδή των οικιακών απορριμμάτων αποτελεί υποχρέωση των κατά τόπους δημοτικών αρχών. 

## Εμπορικά απορρίμματα
Ένα βασικό πρόβλημα από τη συγκέντρωση εμπορικών απορριμμάτων από τα καταστήματα είναι οι υπερπληρωμένοι κάδοι, που έχουν ως αποτέλεσμα να πέφτουν έξω τα απορρίμματα. Επικίνδυνα σκουπίδια όπως άδεια δοχεία βενζίνης ενδέχεται να γίνουν αιτία πυρκαγιάς.

Στην Ελλάδα, αντίθετα με ότι συμβαίνει με τα οικιακά απορρίμματα, τα απορρίμματα τα οποία "παράγονται από τις εμπορικές ή/και παραγωγικές δραστηριότητες των ιδιωτικών εταιρειών είναι υποχρεωμένες να τα διαχειρίζονται οι ίδιες οι εταιρείες".  Ειδικότερα, οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε κοινόχρηστους χώρους κατέχοντας τραπεζοκαθίσματα πρέπει να έχουν ειδικούς χώρους για την προσωρινή αποθήκευση των απορριμμάτων τους μέχρι την τελική απόρριψη. 

## Υποχρεώσεις των δήμων
Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οι δήμοι της Ελλάδας που εφαρμόζουν πρόγραμμα μηχανικής αποκομιδής των απορριμμάτων τους υποχρεούνται να έχουν τοποθετήσει αντίστοιχους κάδους σε συγκεκριμένα σημεία.  Στις υπόλοιπες περιοχές, τα απορρίμματα τοποθετούνται σε ιδιωτικούς κάδους που βρίσκονται μπροστά από κάθε κατοικία. 

## Υποχρεώσεις των πολιτών
Στην Ελλάδα, οι πολίτες έχουν υποχρέωση να ενημερώνονται σχετικά με το τοπικό πρόγραμμα αποκομιδής απορριμμάτων του δήμου στον οποίο ανήκουν. Υποχρεούνται, επίσης, να έχουν τοποθετήσει τα απορρίμματά τους σε καλά κλεισμένες πλαστικές σακούλες πριν από την απόρριψη, η οποία πρέπει να γίνεται μέσα στους κάδους που έχουν τοποθετηθεί από τον δήμο ειδικά για την αποκομμιδή.  

## Δείτε επίσης
* Απόβλητα
* Διαλογή απορριμμάτων

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Διαχείριση απορριμμάτων
Ματίλντ Λαμόλ

Η **Ματίλντ Λαμόλ** (γεννημένη στις 7 Απριλίου 1997) είναι Γαλλίδα αθλήτρια της σκοποβολής.

Το 2016 συμμετείχε με την εθνική ομάδα σκοποβολής της Γαλλίας στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο όπου κατέλαβε την 39η θέση στα 25 μέτρα πιστόλι. Το 2019 στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μινσκ κατετάγει 15η  στο ίδιο αγώνισμα.

Το 2017 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Μπακού κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 25 μέτρα πιστόλι ομαδικό και το 2019 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής της Μπολόνια στο ίδιο αγώνισμα κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ το 2021 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στα 25 μέτρα πιστόλι. Το 2021 θα εκπροσωπήσει τη Γαλλία στους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Ζέχερ Γιάκομπ φαν Χέλμοντ

δεξιά|μικρογραφία|347x347εσ| Αυτοπροσωπογραφία
Ο **Ζέχερ Γιάκομπ φαν Χέλμοντ** (Zeger Jacob van Helmont,  1683 Αμβέρσα &#x2013; 1726 Βρυξέλλες ), ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής ταπισερί, που ειδικεύτηκε σε πορτρέτα και ιστορικούς πίνακες. Εκπαιδεύτηκε με τον πατέρα του στην Αμβέρσα, αλλά σταδιοδρόμησε στις Βρυξέλλες, όπου εργάστηκε για τις τοπικές εκκλησίες και ταπισερί. 

## Βιογραφία
Ο Ζέχερ Γιάκομπ φαν Χέλμοντ γεννήθηκε στην Αμβέρσα ως γιος της ιστορίας και του πορτραίτου ζωγράφου Γιαν φαν Χέλμοντ και της Ιζαμπέλλα λε Ρουσσώ (Isabella le Rousseau). Εκπαιδεύτηκε με τον πατέρα του αλλά δεν εντάχθηκε στην τοπική συντεχνία του Αγίου Λουκά στην Αμβέρσα. Αντ' αυτού, μετοίκησε, το 1711, στις Βρυξέλλες, την πρωτεύουσα των Ισπανικών Κάτω Χωρών και τοποθεσία της Αυλής. Στις Βρυξέλλες προσχώρησε στην τοπική συντεχνία του Αγίου Λουκά με την ελπίδα να βρει έτοιμη αγορά για το έργο του.

Ως αποτέλεσμα του βομβαρδισμού των Βρυξελλών, το 1695, από τα γαλλικά στρατεύματα, πολλές εκκλησίες, συντεχνίες και τοπικές αρχές παράγγειλαν νέα έργα τέχνης, για να αντικαταστήσουν αυτά που καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού. Ο φαν Χέλμοντ εξασφάλισε πολλές παραγγελίες από αυτά τα ιδρύματα. Ασχολήθηκε, επίσης, με την παραγωγή καρτούν (χαρτόνια με σχέδια) για τα τοπικά εργαστήρια ταπισερί. 

Απεβίωσε στις Βρυξέλλες.

## Έργο
μικρογραφία|332x332εσ| Πορτρέτο του ''Jacques Ignatius de Roore''
Είναι γνωστός για πίνακες ζωγραφικής και ταπισερί ιστορικών αλληγοριών, θρησκευτικών συνθέσεων και πορτραίτων ζωγραφισμένων σε κλασικό ύφος.   Έκανε μια σειρά από πορτρέτα, τα οποία έγιναν και χαρακτικά, όπως το *Πορτρέτο του* Bruno van der Dussen, *αντιβασιλέα της [[Χάουντα]]*, το οποίο χαράχτηκε  από τον Φλαμανδό Μπερνάρ Πικάρ  (Bernard Picart) . Ζωγράφισε, επίσης, ένα πορτρέτο του συναδέλφου του ζωγράφου Ζακ Ιχνάτιους ντε Ρόορε (1712, *Μουσείο Καλών Τεχνών* της Βαλανσιέν)

Δημιούργησε διάφορα θρησκευτικά έργα για τις εκκλησίες των Βρυξελλών.

Ο φαν Χέλμοντ  δημιούργησε σχέδια για τα εργαστήρια των Βρυξελλών. Το εργαστήριο Leyniers παράγγειλε μια σειρά σχεδίων από τις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου και ο φαν Χέλμοντ  αντέγραψε έργα του Γάλλου ζωγράφου Σαρλ ντε Λα Φος για αυτή την παραγγελία. Δημιούργησε, επίσης μια σειρά από σκηνές ζωής στην ύπαιθρο «από τον Τένιερς» μαζί με τον ζωγράφο τοπίων Άουγκουστιν Κόππενς (Augustin Coppens). 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
* Φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι