open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πολυφόντης

Με το όνομα **Πολυφόντης** αναφέρονται τρία διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:

# Απόγονος του Ηρακλή (Ηρακλείδης), που δολοφόνησε τον Κρεσφόντη, τους δύο από τους γιους του και τη σύζυγό του Μερόπη, προκειμένου να του πάρει το βασίλειο, τη Μεσσηνία. Είχε επιβιώσει ωστόσο ο τρίτος γιος του Κρεσφόντη και της Μερόπης, ο Αίπυτος. Ο Αίπυτος σκότωσε τον Πολυφόντη και έγινε βασιλιάς της Μεσσηνίας.
# Ο ηνίοχος του Λαΐου, που σκότωσε ένα από τα άλογα του Οιδίποδα στη «στενή οδό», εκεί όπου ο Οιδίπους συναντήθηκε με αυτούς χωρίς να γνωρίζει ότι ο Λάιος ήταν ο πατέρας του. Μετά από αυτό, ο Οιδίπους σκότωσε τον Λάιο και τον Πολυφόντη, για να εκπληρωθεί έτσι η προφητεία ότι ο Οιδίποδας θα σκότωνε τον πατέρα του. Σύμφωνα με άλλες πηγές όμως, ο ηνίοχος του Λαΐου στο συγκεκριμένο επεισόδιο ονομαζόταν **Πολυφήτης**.
# Θηβαίος ήρωας, γιος του Αυτοφόνου. Ο Πολυφόντης, από κοινού με τον Μαίονα, ήταν επικεφαλής 50 Θηβαίων κατά την εκστρατεία των «Επτά επί Θήβας» που στάλθηκαν να στήσουν ενέδρα στον απεσταλμένο του Πολυνείκη Τυδέα και σκοτώθηκε από αυτόν. Στην τραγωδία του Αισχύλου «Επτά επί Θήβας», ο Πολυφόντης παρουσίαζεται (στίχος 445) να υπερασπίζεται τη μία από τις επτά πύλες των Θηβών («Ηλεκτρίδες πύλες») εναντίον του Καπανέως. Αυτός ο Πολυφόντης αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Δ 395).

Πολυφοντης
Πολυφοντης
Πολυφοντης
Κλέοβις και Βίτων

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Κλέοβις και ο Βίτων** ήταν γιοι της ιέρειας Κυδίππης στο Άργος. 
## Παράδοση
Ο Βίτων και ο αδελφός του Κλέοβις, κατά τον Ηρόδοτο, ζεύθηκαν την άμαξα της μητέρας τους και ιέρειας της Ήρας, Κυδίππης, επειδή τα άλογά της προχωρούσαν υπερβολικά αργά ή διότι οι δύο λευκοί ταύροι που περίμενε για να σύρουν την άμαξα δεν έρχονταν και οδήγησαν τη μητέρα τους στον ναό. Η μητέρα των δύο ευσεβών νέων φτάνοντας στο ιερό, βαθιά συγκινημένη, ζήτησε από τη θεά να χαρίσει στα τέκνα της ευτυχισμένο («μακαριώτερον») θάνατο (στην αρχαία Ελλάδα θεωρούσαν τον μακάριο θάνατο θεϊκή ανταμοιβή για τους θνητούς). Ύστερα, αφού δείπνησαν και θυσίασαν, τα δύο παιδιά έπεσαν κουρασμένοι από την ηρωική τους πράξη να κοιμηθούν μες στο ιερό της Ήρας, όπου και ξεψύχησαν.

Κατά αυτόν τον τρόπο, σύμφωνα με την παράδοση, ο Κλέοβις και ο Βίτων κέρδισαν μέσω του θανάτου τους την αθανασία και την αιώνια υστεροφημία για την ευσέβεια και την αγάπη που επέδειξαν προς την μητέρα τους.

## Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο

## Η ταύτιση με τους Κούρους των Δελφών

Οι συμπολίτες τους, για να τιμήσουν τους δύο άνδρες, απέστειλαν δύο αφιερωματικούς ανδριάντες στους Δελφούς, έργα του Αργείου γλύπτη Πολυμήδη. 	Οι δύο κούροι χρονολογούνται γύρω στο 610 π.Χ., έχουν ύψος σχεδόν δύο μέτρων και είναι κατασκευασμένοι από παριανό μάρμαρο. Αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα της αρχαϊκής γλυπτικής και αλλά και των αργείτικων εργαστηρίων της ίδιας περιόδου.

Σύμφωνα με άλλη, επικρατέστερη άποψη όμως , οι συγκεκριμένοι κούροι είναι αφιερωμένοι στους Διόσκουρους, Κάστορα και Πολυδεύκη, η λατρεία των οποίων ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη εκείνη την περίοδο στην Πελοπόννησο.


## Βιβλιογραφία
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Ροζίνα Κολώνια, *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών*, Αθήνα, Υπουργείου Πολιτισμού – Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, 2009.
* Πάνος Βαλαβάνης, *Ιερά και Αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα. Ολυμπία – Δελφοί – Ίσθμια – Νέμεα – Αθήνα*, Αθήνα, 2004.





## Έκθεση φωτογραφιών

File:Nicolas Loir 001.jpg| ** Κλέοβις και Βίτων στην τέχνη. **
File:Altar Kleobis Biton Terme.jpg| ** Κλέοβις και Βίτων στην τέχνη.**
File:Greece-0906 (2216572620).jpg| ** Κλέοβις και Βίτων στην τέχνη.**
File:Adam August Müller - Kleobis and Biton (1830).jpg| ** Κλέοβις και Βίτων στην τέχνη.**
File:Bardin Cleobis and Biton.jpg| ** Κλέοβις και Βίτων στην τέχνη. **
File:Cléobis et Biton Alizard.JPG| ** Κλέοβις και Βίτων στην τέχνη **

File:Kleobis ja Biton Walter Runeberg.JPG | ** Κλέοβις και Βίτων στην τέχνη.**
File:Galleria di Francesco I, Cleobi e Bitone.jpg| ** Κλέοβις και Βίτων στην τέχνη .**
|

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Κλεοβις
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Γλυπτά γύμνιας
Βύσσα

Κατά την Ελληνική Μυθολογία η **Βύσσα** φερόταν κόρη του Ευμήλου του Κώου, αδελφή του Άγρωνα και της Μεροπίδας, και εγγονή του Μέροπα, μυθικού Βασιλέα της Κω.

Η Βύσσα ζούσε με τα αδέρφια της στη νήσο Κω. Από όλες τις θεότητες αυτή και τα αδέλφια της λάτρευαν μόνο τη Γαία (Γη), και μάλιστα υποτιμούσαν και κακολογούσαν τις άλλες θεές και θεούς. Για την ασέβειά της αυτή, η Άρτεμις και η Αθηνά μεταμόρφωσαν τη Βύσσα σε "Λευκοθέα όρνιν", δηλαδή σε κουρούνα.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.2ος, σελ.201.

Βυσσα
Βισάλτης

Με το όνομα **Βισάλτης** αναφέρονται δύο διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:
# Πατέρας της Θεοφάνης, η οποία με μορφή προβάτου συνέλαβε από τον κριόμορφο Ποσειδώνα και γέννησε το κριάρι που έδωσε το «Χρυσόμαλλο δέρας» (που υπήρξε ο στόχος της Αργοναυτικής Εκστρατείας). Από τον Βισάλτη, η Θεοφανώ αποκαλείται και **Βισαλτίς**, όπως αναφέρει ο Οβίδιος στις *«Μεταμορφώσεις»* του.
# Γιος του θεού Ήλιου και της Γαίας (Γης), από τον οποίο πήρε το όνομά της η Βισαλτία.
## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 248

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Γαλεώτης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Γαλεώτης** ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της Θεμιστώς, θυγατέρας του βασιλιά Ζαβίου. Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει έναν μύθο σύμφωνα με τον οποίο ο Γαλεώτης ταξίδεψε στη Σικελία μετά από έναν χρησμό που έλαβε από το Μαντείο της Δωδώνης. Εκεί έγινε ο γενάρχης των Γαλεωτών, ενός γένους που κληρονόμησε το μαντικό χάρισμα από τον Απόλλωνα δια του γιου του, του Γαλεώτη. Ο χρησμός έλεγε στον Γαλεώτη να αρχίσει το ταξίδι προς τα δυτικά και εκεί όπου ένας αετός θα άρπαζε το κρέας θυσίας, να σταματούσε και να ίδρυε βωμό.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Γαλεωτης
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Γλαυκίππη

Με το όνομα **Γλαυκίππη** αναφέρονται δύο διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:
# Θυγατέρα του Δαναού και της Ναϊάδας Πολυξούς, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Η Γλαυκίππη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Ποταμώνα και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες. (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, 2, 1, 5)
# Θυγατέρα του Ξάνθου και κατά μία εκδοχή μητέρα της Εκάβης, δηλαδή η πεθερά του βασιλιά της Τροίας Πριάμου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Γλαυκιππ
Γλαυκιππ
Γλαυκιππ
Γλάφυρος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Γλάφυρος** ή **Γλαφύρας** ήταν γιος του Μάγνητα και πατέρας του Βοίβου. Αδελφοί του Γλαφύρου ήταν ο Πίερος, ο Λίνος και ο Ιάλεμος. Ο Γλάφυρος ή Γλαφύρας αναφέρεται ως ο ιδρυτής και επώνυμος της αρχαίας πόλεως **[[Γλαφύραι]]**, η οποία με τη σειρά της έδωσε το όνομά της στο σημερινό χωριό **[[Γλαφυρά Μαγνησίας|Γλαφυρά]]** του Νομού Μαγνησίας, πάνω στον δρόμο από τον Βόλο προς τη λίμνη Βοιβηίδα (από τον Βοίβο, η σημερινή «Κάρλα»).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 279

Γλαφυρος
Γλαφυρος
Μια λατέρνα μια ζωή

Το ***Μια λατέρνα μια ζωή*** είναι ελληνική δραματική ταινία τού 1958, σε σκηνοθεσία Σωκράτη Καψάσκη και 
σενάριο του Γιώργου Τζαβέλλα. Πρωταγωνιστούν οι Ορέστης Μακρής, Τζένη Καρέζη, Ντίνος Ηλιόπουλος και Πέτρος Φυσσούν.

## Πλοκή
Ένας λατερνατζής, ο Κοσμάς ζει με τη γυναίκα του φτωχικά μέχρι που η γυναίκα του πεθαίνει πάνω στον τοκετό. Μια πλούσια οικογένεια θα υιοθετήσει το κοριτσάκι που θα μεγαλώσει με ανέσεις χωρίς να έχει γνωρίσει τον πραγματικό της πατέρα. 

Αρκετά χρόνια αργότερα η υιοθετημένη Νίνα θα ερωτευτεί έναν φτωχό μουσικό τον Νίκο. Όταν όμως ο Νίκος θα πάει στον θετό της πατέρα, τον Λάμπρο για να την ζητήσει σε γάμο, εκείνος θα αρνηθεί λέγοντας του ότι την κόρη του δεν πρόκειται να την δώσει σε έναν φτωχό βιολιτζή. Αυτό θα γίνει και η αιτία η Νίνα να εγκαταλείψει το σπίτι και τούς γονείς της για να ζήσει μαζί τον αγαπημένο της. 

Ο Νίκος παρά τις προσπάθειες του να βρει μια αξιοπρεπή δουλειά δεν τα καταφέρνει και πάνω στο θυμό του σπάζει το βιολί του. 
Ο Κοσμάς μαθαίνοντας αυτό το γεγονός και θέλοντας να στηρίξει την μονάκριβη κόρη του αποφασίζει να πουλήσει την λατέρνα για να αγοράσει με τα χρήματα έναν βιολί για τον Νίκο. Η πώληση ωστόσο της λατέρνας θα επηρεάσει αρνητικά τον Κοσμά, που θα τον οδηγήσει στον αλκοολισμό. 

Κάποια στιγμή η τύχη θα χαμογελάσει στο νεαρό ζευγάρι καθώς ο Νίκος θα πιάσει δουλειά σε ένα θέατρο, αποδεικνύοντας το ταλέντο του στη μουσική. Η αναγνωρισιμότητα αυτή θα οδηγήσει τον θετό πατέρα της Νίνας μετά από αρκετές προσπάθειες να εντοπίσει την κατοικία του ζευγαριού, όπου και η Νίνα θα επανενωθεί με τους θετούς γονείς της.

Τα πράγματα όμως για τον Κοσμά θα γίνουν πιο δύσκολα καθώς θα αρρωστήσει βαριά.  Μαθαίνοντας αυτό ο Λάμπρος θα αποφασίσει να πει την αλήθεια στην Νίνα και να της αποκαλύψει ότι ο φτωχός λατερνατζής που τόσο συμπαθούσε η ίδια είναι ο πραγματικός της πατέρας. 

Στο τέλος όλοι μαζί θα επισκεφθούν τον άρρωστο Κοσμά στο σπίτι του, με την Νίνα να πέφτει να τον αγκαλιάσει δακρυσμένη. Ο Κοσμάς ανακουφισμένος πια ότι η κόρη του έμαθε την αλήθεια θα πεθάνει ήσυχα. 

## Διανομή ρόλων

* Ορέστης Μακρής - Κοσμάς
* Τζένη Καρέζη - Νίνα / Ματίνα
* Ντίνος Ηλιόπουλος - Θανάσης
* Λαυρέντης Διανέλλος - Λάμπρος
* Νίτσα Τσαγανέα - σύζυγος Λάμπρου
* Θανάσης Τζενεράλης - γιατρός
* Νίκος Φέρμας - ταβερνιάρης
* Ράλλης Αγγελίδης - ατζέντης
* Αντιγόνη Κουκούλη - Λίτσα
* Πέτρος Φυσσούν - Νίκος Κανδής

## Κυκλοφορία

Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1958. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή DVD στις 28 Σεπτεμβρίου 2005.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Μια λατέρνα μια ζωή'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
* 

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ταινίες του 1958
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Σωκράτη Καψάσκη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Τζαβέλλα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάνου Χατζιδάκι
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ανζερβός
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κάφαυρος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κάφαυρος** ήταν γιος του Αμφιθέμιδος και της Τριτωνίδας, μιας Νύμφης της Λιβύης. Ο Κάφαυρος ήταν εγγονός του θεού Απόλλωνα και της Ακάλλης. Ομοθαλής αδελφός του ήταν ο Νασαμώνας. Ο Κάφαυρος δεν δίστασε να σκοτώσει τον Αργοναύτη Κάνθο, όταν αυτός αποπειράθηκε να κλέψει τα κοπάδια του.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 521
Καφαυρος
Αμφίστρατος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αμφίστρατος** ήταν ο ηνίοχος των Διοσκούρων Κάστορα και Πολυδεύκη. Ο Αμφίστρατος ακολούθησε τους Διοσκούρους στην Αργοναυτική Εκστρατεία, οπότε μετά το τέλος της απεφάσισε να παραμείνει στον Πόντο μαζί με τον αδελφό του, τον Ρέκα ή Κρέκα ή Κέρκα. Εκεί ίδρυσαν αποικία και θεωρούνται πρόγονοι διάφορων φύλων, όπως οι «Ηνίοχοι», οι «Κερκέτες», οι «Ζυγοί» και οι Τυνδαρίδες.

## Πηγές
*Στράβωνος Γεωγραφία, Βιβλίο 11, κεφ. 2.12
*Greek Myth Index

Κατηγορία:Αργοναύτες
Κύπελλο Τεξάκο

Το **Κύπελλο Τεξάκο** (αγγλικά: *Texaco Cup*) ήταν μια διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξαγόταν στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Συμμετείχαν ομάδες από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία που δεν είχαν εξασφαλίσει τη συμμετοχή τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

## Ιστορία

Το Κύπελλο Τεξάκο ξεκίνησε την περίοδο 1970-71 και διεξήχθη μόνο πέντε σεζόν. Την ονομασία του οφείλει στην αμερικανική εταιρεία πετρελαίου Texaco, που ήταν χορηγός της διοργάνωσης.

Τις δυο τελευταίες περιόδους (1973-74, 1974-75) οι ομάδες από την Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία αποχώρησαν και συμμετείχαν σε ένα ξεχωριστό κύπελλο, αποκλειστικά ιρλανδικό. Έτσι το αρχικό κύπελλο μετατράπηκε σε καθαρά αγγλοσκοτσέζικη διοργάνωση.

Το 1975 η Texaco έπαψε να υποστηρίζει οικονομικά το τουρνουά κι έτσι το Κύπελλο Τεξάκο καταργήθηκε. Στη θέση του καθιερώθηκε το Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο.

## Νικητές

Και στις πέντε διοργανώσεις νικήτριες αναδείχθηκαν αγγλικές ομάδες. Μάλιστα, εκτός από τις δύο πρώτες σεζόν που φιναλίστ ήταν ομάδες της Σκοτίας, στις άλλες τρεις οι τελικοί ήταν αποκλειστικά αγγλική υπόθεση.

Η μοναδική ομάδα με δυο κατακτήσεις ήταν η Νιούκασλ Γιουνάιτεντ (1974, 1975).

Τα δυο ξεχωριστά ιρλανδικά Κύπελλα Τεξάκο κατέκτησαν μία ομάδα από την Ιρλανδία και μια από τη Βόρεια Ιρλανδία.

## Τελικοί

* 1971: 
**  **[[Γουλβς]]** -  Χαρτ οφ Μιντλόθιαν: 3-2
* 1972: 
**  **[[Ντέρμπι Κάουντι]]** -  Ερντριόνιανς: 2-1
* 1973: 
**  **[[Ίπσουιτς Τάουν]]** -  Νόργουιτς Σίτι: 4-2
* 1974: 
**  **[[Νιούκασλ Γιουνάιτεντ]]** -  Μπέρνλεϊ ΦΚ: 2-1
**  **Πορταντάουν** -  Μποέμιανς Δουβλίνου: 5-3
* 1975:
**  **[[Νιούκασλ Γιουνάιτεντ]]** -  Σαουθάμπτον: 3-1
**  **Γουότερφορντ Γιουν.** -   Λίνφιλντ ΦΚ: 1-0

## Πηγές

Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αγγλία
Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο

Το **Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο** (*αγγλ.:Anglo-Scottish Cup*) ήταν μια διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξαγόταν στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Συμμετείχαν ομάδες από την Αγγλία και τη Σκοτία που δεν είχαν εξασφαλίσει τη συμμετοχή τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Δημιουργήθηκε το 1975 στη θέση του Κυπέλλου Τεξάκο.

## Ιστορία

Το 1975 η Texaco αποσύρθηκε από τη χρηματοδότηση του ομώνυμου κυπέλλου που διεξαγόταν από το 1970-71 μεταξύ ομάδων από την Αγγλία, Σκοτία, Ιρλανδία και Βόρεια Ιρλανδία. Τότε αποφασίστηκε η δημιουργία μιας νέας διοργάνωσης μόνο μεταξύ αγγλικών και σκοτσέζικων συλλόγων, αφού οι έτσι κι αλλιώς οι ιρλανδικές ομάδες είχαν αποχωρήσει από το Κύπελλο Τεξάκο δυο χρόνια νωρίτερα.

Η νέα διοργάνωση είχε παρόμοια μορφή με τη προηγούμενη. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν 24 ομάδες: 16 αγγλικές και 8 σκοτσέζικες. Οι αγγλικές χωρίζονταν σε 4 ομίλους, οι νικητές των οποίων προκρίνονταν στα προημιτελικά. Οι 8 σκοτσέζικες έδιναν διπλούς αγώνες νοκ-άουτ για να ξεχωρίσουν οι 4 των προημιτελικών. Έπειτα η διοργάνωση συνεχιζόταν με σύστημα διπλών αγώνων νοκ-άουτ ως τον τελικό. Όμως, στα προημιτελικά δεν επιτρεπόταν να κληρωθούν αντίπαλοι ομάδες από την ίδια χώρα.

Τις πρώτες σεζόν μετείχαν ομάδες της Α΄ κατηγορίας που δεν είχαν εξασφαλίσει τη συμμετοχή τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Όμως, ορισμένες συγκροτούσαν ενδεκάδες με πολλούς αναπληρωματικούς. Μάλιστα, το 1976-77 η Νιούκασλ Γιουνάιτεντ εκδιώχθηκε από τη διοργάνωση γι’ αυτό το λόγο. Τελικά, αποφασίστηκε να μετέχουν ομάδες μικρότερων κατηγοριών.

Σταδιακά, το ενδιαφέρον των φιλάθλων μειώθηκε και το 1981 οι σκοτσέζικες ομάδες αποσύρθηκαν. Η διοργάνωση συνεχίστηκε μόνο με αγγλικές ομάδες μικρών κατηγοριών και ονομάστηκε «Football League Group Trophy».

Το 1987-88 έγινε μια προσπάθεια ανασύστασης του θεσμού με νέο τίτλο: «Anglo Scottish Challenge Cup», χωρίς επιτυχία.

## Νικητές

Στα έξι χρόνια του θεσμού κυριάρχησαν οι αγγλικές ομάδες, αφού κατέκτησαν το τρόπαιο πέντε φορές. Άλλωστε, οι τέσσερις από τους έξι τελικούς ήταν καθαρά αγγλική υπόθεση. Καμιά ομάδα δεν πήρε δυο φορές το κύπελλο. Όμως, δυο ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο τελικούς, κατά σύμπτωση μεταξύ τους. Η αγγλική Μπρίστολ Σίτι και η σκοτσέζικη Σεντ Μίρεν αντιμετώπισαν η μια την άλλη και κέρδισαν από έναν τελικό το 1978 και το 1980 αντίστοιχα.

## Τελικοί

* 1975-76:  **[[Μίντλεσμπρο]]** -  Φούλαμ ΦΚ: 1-0
* 1976-77:  **[[Νότιγχαμ Φόρεστ]]** –   Λέιτον Όριεντ: 5-1
* 1977-78:  **[[Μπρίστολ Σίτι]]** -  Σεντ Μίρεν: 3-2
* 1978-79:  **[[Μπέρνλεϊ ΦΚ]]** –   Όλντχαμ Αθλέτικ: 4-1
* 1979-80:  **[[Σεντ Μίρεν]]** -  Μπρίστολ Σίτι: 5-1
* 1980-81:  **[[Τσέστερφιλντ ΦΚ]]** -  Νοτς Κάουντι: 2-1

## Πηγές

Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο
Ιμραλί

thumb|right|300px|Θέση του Ιμραλί
Το **Ιμραλί** (τουρκικά: *İmralı*) είναι μικρό νησί της Τουρκίας στη νότια Θάλασσα του Μαρμαρά, δυτικά της χερσονήσου Αρμουτλού-Μποζμπουρούν, που ανήκει στη Επαρχία Μπούρσα. Σήμερα είναι γνωστό ως φυλακή ύψιστης ασφαλείας με μοναδικό κρατούμενο τον αρχηγό του PKK Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Απέχει 32 ναυτικά μίλια ή 60 χιλιόμετρα από το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης.

Το νησί έχει μήκος 7 χιλιόμετρα, στη διεύθυνση βορράς-νότος. Το πλάτος του είναι 3 χιλιόμ. και η έκτασή του 9,98 τετρ. χιλιόμετρα. Το υψηλότερο σημείο, η κορυφή Τουρκ Τεπεσί («Τουρκόλοφος»), έχει υψόμετρο 217 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι συντεταγμένες του νησιού είναι γεωγραφικό πλάτος 40° 32΄ βόρειο και γεωγραφικό μήκος 28° 32΄ ανατολικό.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην αρχαιότητα το νησί ονομαζόταν **Βέσβικος** από τον ομώνυμο Γίγαντα της ελληνικής μυθολογίας. Κατά τη βυζαντινή περίοδο ονομαζόταν **Καλώνυμος**, και τα μετέπειτα χρόνια **Καλόλιμνος**. Το Ιμραλί απέσπασε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1308 ο ναύαρχος Εμίρ Αλή, του οποίου και το όνομα έλαβε από τότε. Υπήρξε το πρώτο νησί που κατακτήθηκε ποτέ από τους Οθωμανούς, και με τη ναυτική βάση που ιδρύθηκε εκεί επέτρεψε τον έλεγχο από αυτούς της ναυσιπλοΐας στην Προποντίδα, αποκόπτοντας τη σύνδεση των Βυζαντινών με την Προύσα.

Σε υψηλό σημείο της πόλης βρισκόταν ο ναός Παναγίας Κορυφινής όπου φυλασσόταν η ομώνυμη εικόνα της Θεοτόκου. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή οι Μικρασιάτες μετέφεραν την εικόνα στον τόπο που εγκαταστάθηκαν, τα Νεά Μουδανία. Εκεί έκτισαν στο υψηλότερο σημείο της πόλης ναό της Παναγίας Κορυφινής.

Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, το 1922-1923, υπήρχαν τρία ελληνικά χωριά πάνω στο μικρό αυτό νησί. Οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με την αμπελοκαλλιέργεια, την παραγωγή οίνου, τη σηροτροφία και το ψάρεμα. Από το νησί καταγόταν ο Έλληνας φιλόλογος, μεταφραστής, καθηγητής πανεπιστημίου Κίμων Φράιαρ (1911-1993), που μετανάστευσε στις ΗΠΑ και έγινε γνωστός εκεί ως διανοούμενος και μεταφραστής ελληνικών ποιημάτων. Μετά το 1923, το νησί ήταν τελείως ακατοίκητο ως το 1935, οπότε κτίσθηκε μία αγροτική φυλακή, στους φυλακισμένους της οποίας επιτρεπόταν να κερδίζουν χρήματα από τη γεωργία και το ψάρεμα. Το 1999, μετά τη σύλληψη του Οτσαλάν, η φυλακή εκκενώθηκε με μεταφορά των κρατουμένων της σε άλλες φυλακές και μετατράπηκε σε φυλακή «Κατηγορίας Α» (ύψιστης ασφαλείας). Υπάρχει επίσης μία στρατιωτική βάση επάνω στο Ιμραλί, και η γύρω από αυτό περιοχή είναι «απαγορευμένη ζώνη».

## Αξιοσημείωτοι κρατούμενοι στη φυλακή (1935-1999)
Ο Μπίλι Χέιζ, συγγραφέας του *Εξπρές του Μεσονυχτίου*, ήταν φυλακισμένος στο Ιμράλι ισόβια για διακίνηση ναρκωτικών, μέχρι που δραπέτευσε.

Τρεις πολιτικοί *εκτελέσθηκαν* στο νησί το 1961:
* Αντνάν Μεντερές, Πρωθυπουργός
* Φατίν Ρουστού Ζορλού, υπουργός Εξωτερικών
* Χασάν Πολατκάν, υπουργός Οικονομικών

## Παραπομπές


Ιμραλι
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Ιμραλι
Ταϊλανδέζικη κουζίνα

thumb|right|''Khanom chin'', νουντλς από ρύζι
Με τον όρο **ταϊλανδέζικη κουζίνα** ή **ταϊλανδική κουζίνα** αναφερόμαστε σε όλα τα εδέσματα και τις πρακτικές μαγειρικής που συνδέονται με την Ταϊλάνδη, αλλά και τα υλικά που έχουν σχέση με την Ταϊλάνδη.

## Ιστορία - Αρχή
Πολλοί είναι οι λόγοι που οδήγησαν την Ταϊλάνδη στην ανάπτυξη και τελειοποίηση της μαγειρικής της παράδοσης, με βασικότερο το γεγονός ότι υπήρξε η μόνη χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας που σώθηκε από την επιβολή ανοιχτής αποικιοκρατίας, χάρη στην «επιδέξια» πολιτική των Βασιλιάδων της που υπέγραψαν εμπορικές συμφωνίες με τους Ευρωπαίους. Άλλος επίσης σημαντικός παράγοντας υπήρξε η κοινωνική συνοχή της λόγω της Βουδιστικής θρησκείας (94% του πληθυσμού της) και της Μοναρχίας.

Η εισβολή της ταϊλανδέζικης κουζίνας στις αγγλόφωνες χώρες έγινε αισθητή τις τρεις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Η ταχύτατη εξάπλωσή της οφείλεται όχι μόνον στην ποιότητα της αλλά και στο επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ταϊλανδών.

## Οικονομία – Γεωγραφική Θέση
Συνδυάζοντας τα χαρακτηριστικά αυτά μαζί με την εγχώρια παραγωγή αγροτικών προϊόντων η Ταϊλάνδη κατόρθωσε να δημιουργήσει μια υψηλή και ιδιαίτερα ανεπτυγμένη γαστρονομική παράδοση. Η γεωγραφική της θέση επίσης, έδωσε στην Ταϊλανδέζικη κουζίνα μια μεγάλη ποικιλία εδεσμάτων, συμπεριλαμβανομένης και της κινεζικής επιρροής που δέχθηκε.

Η πλειοψηφία του πληθυσμού της ασχολείται με τη γεωργία ενώ το ρύζι αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της οικονομίας της. Το 2003 κατέλαβε την 6η θέση μεγαλύτερης παραγωγού χώρας ρυζιού (27 εκατ. τόνοι)

## Προϊόντα
[thumb|right|''Khao niao mamuang'', ρύζι συνοδευόμενο από [μάνγκο]]
Εκτός από το ρύζι, το ζαχαροκάλαμο (74 εκατ. τόνοι το 2003), το καλαμπόκι, το σιτάρι, η ταπιόκα και ο ανανάς αποτελούν τα κύρια εξαγώγιμα προϊόντα της Ταϊλάνδης, όπως η σόγια και το σουσάμι. Η αλιεία, η πτηνοτροφία και η κτηνοτροφία αποτελούν επίσης σημαντικό, αλλά όχι πρωτεύοντα ρόλο, στην ανάπτυξη της οικονομίας της.

## Γεύση
Σε ένα ταϊλανδέζικο εστιατόριο εκτός από χοιρινό, κοτόπουλο και ψάρι, μπορεί να γευθεί κανείς νουντλς και ντάμπλινγκ φτιαγμένα από ρυζάλευρο, πικάντικες σάλτσες, αρωματισμένες με φρέσκο κορίανδρο, σκόρδο, πιπερόριζα, γκαλανγκάλ, χυμό μοσχολέμονου (λάιμ) και πολλά άλλα.

Μετά το γεύμα ακολουθεί συνήθως κάποιο φρέσκο εξωτικό φρούτο όπως μάνγκο ή καρύδα ή άλλα εξωτικά φρούτα.

Κατηγορία:Εθνικές κουζίνες
Φυσίγγιο Mannlicher-Schönauer (6.5mm×54)

μικρογραφία|Φυσίγγιο Mannlicher-Schönauer.
Το **6.5x54 Mannlicher-Schönauer** ήταν φυσίγγιο τυφεκίου με διάμετρο βολίδας 6,55&nbsp;mm, που χρησιμοποιούσε το τυφέκιο Μάνλιχερ-Σενάουερ (Mannlicher-Schönauer) του Ελληνικού Στρατού, δημοφιλέστατο παράλληλα και ανάμεσα στους κυνηγούς μεγάλων θηραμάτων.

Υπήρξε διάσημο για τον υψηλό βαλλιστικό συντελεστή και τα τροχιοδεικτικά χαρακτηριστικά της βολίδας του, που εξασφάλιζαν ευθυβολία, επίπεδη τροχιά βλήματος, σχετικά ανεπηρέαστη από τη συνισταμένη του ανέμου, και με εξαιρετική διατρητική ικανότητα, άσχετα από την ταχύτητα πρόσκρουσης στο στόχο.
## Στοιχεία
Οι επαγγελματίες κυνηγοί ελεφάντων στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα έτρεφαν μεγάλη εκτίμηση στο φυσίγγιο αυτό, που διέθετε μια μακριά και ιδιαίτερα βαριά βολίδα, η οποία, με την υψηλή της «τμηματική πυκνότητα» μπορούσε να διαπεράσει μεγάλη μάζα μυών και οστών ακόμα και με χαμηλή ταχύτητα και να φτάσει μέχρι τον εγκέφαλο ή την καρδιά, επιτυγχάνοντας φονικό πλήγμα, ενάντια σε οποιονδήποτε στόχο.

Ένα βλήμα τόσο μεγάλου μήκους απαιτούσε πυκνή στροφή ραβδώσεων προκειμένου να εξασφαλίσει σταθερή τροχιά. Το Μάνλιχερ διέθετε κάνη με τέσσερις δεξιόστροφες ραβδώσεις, βήματος ανά 200&nbsp;mm περίπου. Η εξαιρετικά χαμηλή κινητική του ενέργεια σήμαινε μιαν ανεπαίσθητη μάλλον ανάκρουση, που εκτιμούνταν ιδιαίτερα από τους κυνηγούς.

Ο διάσημος συγγραφέας Έρνεστ Χέμινγουει το θεωρούσε εξαιρετικό φυσίγγιο για κυνήγι λιονταριών και το σχολίασε σχετικά.

Ένα σύγχρονο φυσίγγιο, το Grendel των 6,5&nbsp;mm, σχεδιασμένο να προσφέρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στα φυσίγγια ικανού βεληνεκούς και σε εκείνα χαμηλής ανάκρουσης για αυτόματα τυφέκια, παρουσιάζει βαλλιστικά χαρακτηριστικά παραπλήσια με τα αντίστοιχα του Μάνλιχερ.

## Χαρακτηριστικά
* Μήκος κάλυκα: 53,85 mm
* Συνολικό μήκος: 77,47 mm
* Διάμετρος βολίδας: 6,55 mm
* Διάμετρος βάσης κάλυκα: 11,43 mm
* Βάρος βολίδας: 10,36 γραμ.
* Βάρος γόμωσης: 2,33 γραμ.
* Ταχύτητα εξόδου: 670&nbsp;m/sec
## Σημείωση

Ο όρος «ταχύτητα εξόδου» στα όπλα, αναφέρεται στην ταχύτητα που έχει η βολίδα κατά την έξοδό της από το στόμιο της κάννης και στην προκειμένη περίπτωση, από την κάννη του τυφεκίου Μάνλιχερ-Σενάουερ Μ1903 του Ελληνικού Στρατού, που είχε μήκος 725&nbsp;mm. Η αραβίδα Μάνλιχερ, με πολύ βραχύτερη κάννη, προφανώς θα προσέδιδε στη βολίδα χαμηλότερη ταχύτητα εξόδου και λιγότερη ευθυβολία.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Ian V. Hogg & John Weeks, Military Small Arms of the 20th century, ISBN 0-85368-456-1

Κατηγορία:Πυροβόλα
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Άγιος Σάββας ο Γότθος

Ο άγιος **Σάββας ο Γότθος** έζησε κατά το β΄ μισό του 4ου αιώνα. Κατά την παράδοση αναφέρεται ως ζηλωτής της Χριστιανικής πίστεως που κατάφερε να προσελκύσει πολλούς συμπατριώτες του στο Χριστιανισμό. Κατά το διωγμό εναντίον των Χριστιανών του ηγεμόνα των Γότθων Αθαναρίχου συνελήφθη και βασανίστηκε για να απαρνηθεί το Χριστιανισμό. Τελικά το 372, σε ηλικία 38 ετών, κρεμάστηκε από δοκάρι του σπιτιού του. Το πτώμα του μεταφέρθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Τα του μαρτυρίου του αναφέρονται σε επιστολές του Μεγάλου Βασιλείου. Από την Ορθόδοξη Εκκλησία η μνήμη του τιμάται στις 12 Απριλίου. Στη ρωσική εκκλησία η μνήμη του τιμάται στις 15 Απριλίου. Η ακολουθία του έχει συνταχθεί από τον Ιωσήφ τον Υμνογράφο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Σάββας ο Γότθος
Σαββας ο Γοτθος
Δημήτριος (γιος Φιλίππου Ε΄)

Ο **Δημήτριος ** (206 π.Χ. - Ηράκλεια Σιντική, 181 π.Χ.) ήταν πρίγκιπας της Δυναστείας των Αντιγονιδών, ο οποίος βασίλεψε στη Μακεδονία κατά την ελληνιστική περίοδο μέχρι και την κατάκτηση της χώρας από τους Ρωμαίους. Ήταν γιος του βασιλιά Φιλίππου Ε΄ και αδελφός του τελευταίου βασιλιά της χώρας, του Περσέα. Το όνομα της μητέρας του δεν μας είναι γνωστό.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννημένος το 206 π.Χ., ο Δημήτριος υποστήριξε αργότερα πως ήταν ο νόμιμος διάδοχος του πατέρα του, γιατί ο μεγαλύτερος αδελφός του Περσέας δεν ήταν τέκνο νόμιμου γάμου. Αλήθεια ή ψέματα, στο μυαλό του πατέρα τους, Φιλίππου, δεν υπήρχε άλλος υποψήφιος διάδοχος πέρα από τον Περσέα, τον οποίο και υποστήριξε στο θέμα αυτό. 
 
Το θέμα που οδήγησε σε πλήρη ρήξη των τριών ανδρών ήταν η στάση που το κράτος έπρεπε να κρατήσει απέναντι στη σταθερά ανερχόμενη πολιτική και στρατιωτική δύναμη της εποχής, τους Ρωμαίους. Τόσο ο Φίλιππος, όσο και ο Περσέας έτρεφαν βαθιά αντιρωμαϊκά αισθήματα και ενεπλάκησαν επανειλημμένα σε πολέμους με τη Ρώμη, μια σειρά μαχών που έμειναν στην ιστορία ως Μακεδονικοί Πόλεμοι. 

Μετά τη συντριπτική ήττα του Φιλίππου Ε΄ στη Μάχη στις Κυνός Κεφαλαί το 197 π.Χ., ο Φίλιππος αναγκάστηκε να στείλει το γιο του, Δημήτριο, ως όμηρο στη Ρώμη. Η κατάσταση αυτή της ομηρείας έληξε το 191 π.Χ., όμως από την εμπειρία του ο Δημήτριος απέκτησε γνώσεις και σχέσεις με τους Ρωμαίους. Για τον λόγο αυτό εστάλη αργότερα στη Ρώμη, το 184/183 π.Χ. για διπλωματικούς λόγους, καθώς σύννεφα σκίαζαν για άλλη μια φορά τις σχέσεις των δύο κρατών. Εκεί ο Δημήτριος σύναψε νέες φιλίες, και συγκεκριμένα με τον Τίτο Κουίνκτιο Φλαμινίνο, γεγονός που κίνησε υποψίες στη μακεδονική αυλή. Είναι σαφές πως συνέφερε τους Ρωμαίους να υποδαυλίζουν τις κακές σχέσεις στην οικογένεια των Αντιγονιδών για δικό τους πολιτικό όφελος.

Αυτή ήταν ιδανική ευκαιρία για τον Περσέα, ο οποίος βρισκόταν μονίμως σε διαμάχη με τον αδελφό του για το θέμα της διαδοχής, να διαβάλλει το Δημήτριο στα μάτια του πατέρα τους. Το 182 π.Χ. κατηγόρησε τον αδελφό του για προδοσία και συνωμοσία κατά του θρόνου. Τον επόμενο χρόνο βρέθηκε στα χέρια του Φιλίππου μια επιστολή – πλαστή ή αληθινή – που αποδείκνυε ότι ο Δημήτριος συνωμοτούσε με τους Ρωμαίους, ώστε το μακεδονικό στέμμα να περάσει στον ίδιο. Ο βασιλιάς, θεωρώντας ότι ο Δημήτριος πρόδιδε την πατρίδα του, έδωσε εντολή να τον θανατώσουν, ιδιαίτερα πικραμένος για την τροπή των πραγμάτων.

## Χρονολόγιο

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Αντιγονιδών
* Μακεδονικό βασίλειο
* Ελληνιστική περίοδος

## Πηγές
* Εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ», ειδικό ένθετο «Οι μάχες του ελληνισμού 10», Κυνός Κεφαλές 197 π.Χ. - Πύδνα 168 π.Χ. http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=13848&m=Y02&aa=1
* Δημήτριος http://teivos.samos.aegean.gr/~alex/Byz/Makedon/Demetrios.htm
* Το άρθρο *[[Περσέας της Μακεδονίας]]*

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Καούς (αρχαία πόλη)

Η **Καούς** ή **Καούντα** *(Καοῦς)* ήταν κώμη της αρχαίας Αρκαδίας.

Αναφέρεται από τον Παυσανία ο οποίος όταν πέρασε από εκεί τη βρήκε ήδη ερειπωμένη. Ανήκε στην πόλη-κράτος της Θέλπουσας, βρισκόταν πέντε στάδια από τον ποταμό Άρση και δίπλα στην αρχαία οδό όπου υπήρχε το ιερό του Ασκληπιού Καουσίου. Σαράντα στάδια μετά βρισκόταν η Θέλπουσα.

Η θέση της αρχαίας κώμης δεν έχει βρεθεί αλλά εικάζεται πως βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του χωριού Βούτσης της Αρκαδίας. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Κοντοβάζαινας
Δάμασος

Το όνομα **Δάμασος** μπορεί να αναφέρεται στα:
* Δάμασος του Κουρίου, βασιλιάς του αρχαίου Κουρίου στην Κύπρο
* Δάμασος ο Αθηναίος, πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας
* Πάπας Δάμασος Α΄
* Πάπας Δάμασος Β΄

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κάθε εμπόδιο για καλό

Το ***Κάθε εμπόδιο για καλό*** είναι τίτλος μιας ελληνικής κωμωδίας σε σενάριο και σκηνοθεσία του Χρήστου Αποστόλου και προβλήθηκε το 1958 από την κινηματογραφική εταιρία παραγωγής ταινιών Έλκιν Φιλμ. Η διάρκεια της ήταν 83 λεπτά και έκοψε 9.363 εισιτήρια σε αίθουσες Α' προβολής σε Αθήνα και Πειραιά.

## Πλοκή

Ο Κώστας (Ντίνος Ηλιόπουλος), ένας νεαρός δικηγόρος αναλαμβάνει να συνοδεύσει την Σμάρω (Σμαρούλα Γιούλη), μια πλούσια κληρονόμο που ζει στην επαρχία και θέλει να κατεβεί στην Αθήνα για να εκποιήσει την κτηματική περιουσία της. Την ίδια στιγμή, κάποιοι απατεώνες είναι ενήμεροι για τα σχέδια της κοπέλας και σκοπεύουν να αγοράσουν όλη την περιουσία σε εξευτελιστική τιμή.

Ο Κώστας, όμως, ξεκινάει με καθυστέρηση μιας μέρας, επειδή την προηγούμενη νύχτα έχει ξενυχτήσει διασκεδάζοντας, ενώ η Σμάρω κατεβαίνει μόνη της στην Αθήνα, ψάχνοντας αρχικά να βρει έναν θείο της. Τελικά, και μετά από πολλές περιπλανήσεις και παρεξηγήσεις ο Κώστας θα συναντήσει την Σμάρω συμπτωματικά στον σταθμό του τρένου. Οι δυο νέοι πηγαίνουν στο χωριό της Σμάρως, όπου όλοι οι κάτοικοι τους θεωρούν παντρεμένους. Τελικά, η Σμάρω ερωτεύεται τον Κώστα.

## Διανομή ρόλων
* Ντίνος Ηλιόπουλος - Κώστας**'
* [[Σμαρούλα Γιούλη]] - Σμάρω**'
* Περικλής Χριστοφορίδης - Γιάννης Παπαδόπουλος
* Θανάσης Βέγγος - δρ Γιάννης Παπαδόπουλος
* Γιώργος Δαμασιώτης - Χαραλάμπης
* Ράλλης Αγγελίδης - Γεώργιος Νομικός**
* Λάκης Μιχαλόπουλος - μικρός

## Κυκλοφορία
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1958.  Κυκλοφόρησε και σε μορφή ντιβιντί στις 28 Σεπτεμβρίου 2006. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* *[http://www.veggos.gr/menu/cinema/18/18.htm Κάθε εμπόδιο για καλό] * (1958) στο Veggos.gr
*''Κάθε εμπόδιο για καλό'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
*''Κάθε εμπόδιο για καλό'' στο Cine.gr

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ταινίες του 1953
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Καλημέρα Αθήνα

Το ***Καλημέρα Αθήνα*** είναι  ελληνική ταινία του 1960, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου και σενάριο του Γιάννη Μαρή. Πρωταγωνιστούν οι Ντίνος Ηλιόπουλος, Γιώργος Οικονομίδης και Ξένια Καλογεροπούλου.

## Πλοκή
Τρεις φτωχοί καλλιτέχνες, ο Τοτός, ο Μίμης και ο κονφερανσιέ Γιώργος Οικονομίδης, που εμφανίζεται ως ο εαυτός του δουλεύουν σε ένα νυχτερινό κέντρο. Εκεί γνωρίζουν ένας από τους θαμώνες, τον βιομήχανο Μενέλαο Στασινόπουλο, ο οποίος έχει μεθύσει πολύ και θέλει να αυτοκτονήσει, επειδή τίποτα στη ζωή του δεν εξελίσσεται καλά. Συγκεκριμένα, η Λόλα, με την οποία έχει δεσμό, τον απατά με έναν ζιγκολό, η Ξένια, η κόρη του, κάνει παρέα με δύο ψευτοδιανοούμενους με τους οποίους θέλει να πάει στο Θιβέτ, αλλά και τα οικονομικά του δυσχεραίνουν ολοένα και περισσότερο. 

Οι τρεις καλλιτέχνες λυπούνται τον Μενέλαο και προσπαθούν να τον βοηθήσουν να ορθοποδήσει, ενώ και ο ίδιος υπόσχεται να τους το ανταποδώσει. Ο καθένας από τους τρεις αναλαμβάνει μια διαφορετική αποστολή: ο Τοτός προσπαθεί να γελοιοποιήσει τον άνθρωπο με τον οποίο σχετίζεται η Λόλα, ο Μίμης προσπαθεί να πείσει την Ξένια να πάψει να έχει τις συγκεκριμένες φιλίες, ενώ ο Γιώργος αναλαμβάνει να διαφημίσει τα προϊόντα του εργοστασίου. Και οι τρεις αποστολές πετυχαίνουν, καταλήγοντας σε τρεις γάμους: ο Μίμης παντρεύεται με την Ξένια, ο Μενέλαος με τη Λόλα κι ο Τοτός με την κοπέλα που αγαπά. Ωστόσο, ο Γιώργος παραμένει εργένης.

## Διανομή ρόλων
*Ντίνος Ηλιόπουλος - Τοτός**'
*[[Γιώργος Οικονομίδης]] - Γιώργος Οικονομίδης**'
*Ξένια Καλογεροπούλου - Ξένια**'
*[[Βασίλης Αυλωνίτης]] - Μενέλαος Στασινόπουλος**'
*Νίκος Κούρκουλος - Μίμης Αποστολόπουλος**'
*[[Σταύρος Ξενίδης]] - Γεράσιμος
*[[Κώστας Κούρτης]] - ζιγκολό**'
*Μάριον Σίβα - Άννα
*Ντέπυ Μαρτίνη - Λόλα**
*Γιώργος Ρώης - Κώστας
*Κώστας Κούρτης - κατάκτηση της Λόλας
*Αρτέμης Μάτσας - Τζόρτζι

## Παραγωγή
Η ταινία, μαζί με το *[[Χαρούμενο ξεκίνημα]]* που προηγείται χρονολογικά, είναι οι απαρχές του ελληνικού μιούζικαλ.  
Πρόκειται για μια σπάνια ταινία, καθώς τα σενάρια του Γιάννη Μαρή δεν ήταν συνήθως κωμωδίες αλλά αστυνομικές ιστορίες.  

Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1959-1960 κόβοντας 77.114 εισιτήρια . Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νοεμβρίου 2010. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
* ''Καλημέρα Αθήνα'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
*Κριτική της ταινίας από την Ελένη Ανδρεάδου

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Μαρή
Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Νυχτερινή περιπέτεια

Το ***Νυχτερινή περιπέτεια*** είναι μια αισθηματική δραματική ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, παραγωγής 1954.** Το σενάριο της ταινίας είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη *[[Η μενεξεδένια πολιτεία]]*, προσαρμοσμένο από τον ίδιο τον συγγραφέα, ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία. Πρόκειται για τη μοναδική ταινία του Άγγελου Τερζάκη, ο οποίος είχε παρακολουθήσει μαθήματα κινηματογράφου στην Ιταλία.

## Πλοκή
Ο Διαμαντής Νικολάου (Βασίλης Διαμαντόπουλος) ερωτεύεται τη νεαρή Νίνα (Νταίζη Μαυράκη) αφού τη σώσει από την αυτοκτονία στις ράγες του τρένου. Αφού τη συνοδεύει σ’ ένα κέντρο για να πιουν κάτι και να συνέλθει από την περιπέτειά της και την επομένη την επισκέπτεται για να βεβαιωθεί ότι είναι καλά, αρχίζει η σχέση τους. Σιγά σιγά, οδηγεί τον εαυτό του και την οικογένειά του σε ακραίες καταστάσεις. 

## Διανομή

* Νταίζη Μαυράκη - Νίνα
* Βασίλης Διαμαντόπουλος - Διαμαντής Νικολάου
* Μαρία Αλκαίου - Μαρία Νικολάου
* Νίκος Τζόγιας - Πέτρος Τζινώτος
* Ντίνος Ηλιόπουλος - Ζούμης
* Χριστίνα Παυλάκη - Σοφίκα Νικολάου
* Μιχάλης Καλογιάννης - συνάδελφος Διαμαντή
* Γιάννης Αποστολίδης - διευθυντής
* Κώστας Πομόνης - βοηθός διευθυντή
* Νάντια Χωραφά - Λουλού
* Λέλα Πατρικίου - σπιτονοικοκυρά
* Σοφία Λαμπράκη - Λίτσα
* Κίμων Φλέτος - Γιάννης

## Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η μουσική της ταινίας είναι του Μάνου Χατζιδάκι,  ενώ η ηχογράφηση έγινε ειδικά για την ταινία και στα δύο πιάνα έπαιζαν ο συνθέτης και ο Αργύρης Κουνάδης. 

Η πρωταγωνίστρια, Νταίζη Μαυράκη, ήταν η νικήτρια λίγο καιρό νωρίτερα των πρώτων μεταπολεμικών καλλιστείων. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Γιάννης Σολδάτος, «Ένας αιώνας ελληνικός κινηματογράφος», 1ος τόμος, εκδόσεις Κοχλίας, Αθήνα 2001, σελίδα 134, ISBN 960-8228-02-6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ταινίες του 1954
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ελληνικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάνου Χατζιδάκι
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Χριστίνα (ταινία)

Η ***Χριστίνα*** είναι  ελληνική αισθηματική  κωμική ταινία του 1960, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη.  Πρωταγωνιστούν οι Τζένη Καρέζη, Ανδρέας Μπάρκουλης και Ντίνος Ηλιόπουλος.

## Πλοκή
Ο Ντίνος (Ντίνος Ηλιόπουλος) εργάζεται ως σερβιτόρος σε μια καφετέρια και έχει πάθος με τα αστυνομικά μυθιστορήματα. Η Χριστίνα (Τζένη Καρέζη), η αδελφή του, που είναι υπάλληλος ενός πλούσιου βιοτέχνη, έχει την ίδια μανία με εκείνον και είναι σίγουρη πως έχει εντοπίσει τα ίχνη του «Φαντομά της Θεσσαλονίκης», ενός διαβόητου ληστή πολυτελών ξενοδοχείων. Αποφασίζει λοιπόν μαζί με τον αδερφό της να παρακολουθήσουν τον Δημήτρη (Ανδρέας Μπάρκουλης) που κατά τη γνώμη τους είναι ο βασικός ύποπτος. Στο τέλος, η Χριστίνα καταλήγει να ερωτευθεί τον Δημήτρη, αν και τον θεωρεί απατεώνα.

## Διανομή ρόλων

* Τζένη Καρέζη - Χριστίνα******
* Ανδρέας Μπάρκουλης - Δημήτρης Χρυσόπουλος******
* Ντίνος Ηλιόπουλος - Λάζαρος
* Σταύρος Ξενίδης - Φαντομάς
* Σάσα Καζέλη - Λούσυ
* Γιώργος Βελέντζας - ντετέκτιβ
* Άγγελος Μαυρόπουλος - κύριος Χρυσόπουλος
* Σπύρος Ολύμπιος - χωροφύλακας
* Κώστας Παπαχρήστος - αστυνόμος
* Νικήτας Πλατής - αφεντικό του Λάζαρου
* Σταύρος Παράβας - ξανοδοχοϋπάλληλος
* Βαγγέλης Σάκαινας - ρεσεψιονίστ

## Παραγωγή
Η μουσική της ταινίας είναι του Μίμη Πλέσσα και τα τραγούδια που ακούγονται είναι μελοποιημένοι στίχοι του Γιώργου Οικονομίδη τα οποία ερμηνεύει ο Ανδρέας Μπάρκουλης.
. Η διαφημιστική αφίσα της ταινίας που κυκλοφόρησε εκείνη την εποχή έγραφε: "Όλοι θα αγαπήσουν την Χριστίνα". 

Ορισμένα από τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη.

## Κυκλοφορία
 
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 7 Νοεμβρίου 1960. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Χριστίνα'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
* 
* 

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Αστυνομικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Γουλιέλμος Ι΄ της Ακουιτανίας

Ο **Γουλιέλμος Ι΄** (*Guillaume X d'Aquitaine*, 1099 – 9 Απριλίου 1137), αποκαλούμενος **ο Άγιος**, ήταν Δούκας της Ακουιτανίας, δούκας της Γασκώνης και κόμης του Πουατιέ (ως **Γουλιέλμος Η΄**) (1126 - 1137). Ήταν γιος του Γουλιέλμου Θ' από τη δεύτερη σύζυγό του, Φιλίππη της Τουλούζης.

## Βιογραφικά στοιχεία

Την χρονιά που γεννήθηκε ο πατέρας του υποθήκευσε την Τουλούζ στον ξάδελφο της μητέρας του, Βερτράνδο της Τουλούζης, αναχωρώντας για Σταυροφορία.

Η Φιλίππη με το νήπιο αναχώρησαν για το Πουατιέ και όταν επέστρεψε ο πατέρας του, παραμέρισε την μητέρα του χάρη της συζύγου ενός από τους υποτελείς του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ξεσπάσει διαμάχη μεταξύ πατέρα και γιου, που έληξε το 1121, οπότε και ο Γουλιέλμος Ι΄ νυμφεύτηκε την Άενορ του Σατελερό, κόρη της ερωμένης του πατέρα του. Παιδιά τους ήταν:

* Ελεονώρα 1122-1204, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Ζ΄ των Καπετιδών βασιλιά της Γαλλίας και μετά τον Ερρίκο Β΄ των Ανζού βασιλιά της Αγγλίας.
* Πετρονίλλα π.1125-1190, παντρεύτηκε τον Ραούλ Α΄ των Καπετιδών κόμη του Βερμαντουά.
* Γουλιέλμος Άιγκετ, 1126-1130, απεβ. 4 ετών.

## Θρησκευτική πολιτική
160px|μικρογραφία|αριστερά|Ο Γουλιέλμος Ι΄.

Όπως και ο πατέρας του, εκτός από εξαιρετικός πολεμιστής, ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών. Έκανε την Τουλούζη κέντρο των επιστημών. Την ίδια τακτική ακολούθησε αργότερα και η κόρη του, Ελεονώρα της Ακουιτανίας. Βρέθηκε πολλές φορές σε στρατιωτικές συγκρούσεις εναντίον της Νορμανδίας (1136) και της Γαλλίας. Στην εξωτερική του πολιτική, υποστήριξε τον αντίπαπα Ανάκλητο Β΄ στο σχίσμα το 1130, που αντιπαρατέθηκε στον πάπα Ιννοκέντιο Β΄, αλλά το 1134 ο άγιος Βερνάρδος του Κλαιρβώ έπεισε τον Γουλιέλμο Ι΄ να αλλάξει τακτική, και να υποστηρίξει τον Ιννοκέντιο Β΄. Στη συνέχεια αναχώρησε για να προσκυνήσει στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, αλλά απεβίωσε το 1137, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, πιθανότατα από δηλητήριο στο φαγητό του.  Λίγο πριν αποβιώσει, όρισε επίτροπο τής ανήλικης κόρης του, Ελεονώρας της Ακουιτανίας, τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΣΤ΄, με την υποχρέωση να της βρει τον κατάλληλο σύζυγο. Ο Γάλλος βασιλιάς την πάντρεψε με τον γιο του, μέλλοντα Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο Ζ΄.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


### Πηγές
*Parsons, John Carmi. Eleanor of Aquitaine: Lord and Lady, 2002

|-

Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Δούκες της Γασκώνης
Αντώνης Σαπουντζής

Ο **Αντώνης Σαπουντζής** (γεν. 1971) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής μεσοεπιθετικός ποδοσφαιριστής, που τώρα εργάζεται ως προπονητής ποδοσφαίρου.

## Βιογραφικό

Ο Αντώνης Σαπουντζής γεννήθηκε στην Έδεσσα στις 19 Νοεμβρίου 1971 και ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ηρακλή Έδεσσας.

Από εκεί μεταπήδησε αρχικά στον Εορδαϊκό κι έπειτα στον Εδεσσαϊκό, με τον οποίο το 1992 ανέβηκε στην Α΄ Εθνική. Μάλιστα, ήταν ο σκόρερ του χρυσού γκολ που έδωσε την άνοδο στην ομάδα του.

Στη συνέχεια αγωνίστηκε διαδοχικά στον Άρη Θεσσαλονίκης και στον Πανιώνιο, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1998 κι έπαιξε στο Κύπελλο Κυπελλούχων το 1998-99 φτάνοντας ως τα προημιτελικά.

Ακολούθως μεταγράφηκε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στον ΟΦΗ και στην Κέρκυρα. Τερμάτισε την πλούσια καριέρα του στον Ηρακλή Έδεσσας ως παίκτης-προπονητής. Από το καλοκαίρι του 2007 βρέθηκε στο τιμόνι του Εδεσσαϊκού.

Υπήρξε διεθνής με τις Εθνικές Νέων και Ελπίδων.

## Καριέρα

*** Σημείωση** : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81

## Παραπομπές


## Πηγές

*Ιστοσελίδα Εδεσσαϊκού

Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εδεσσαϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εδεσσαϊκού
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Αττάλεια (εορτή)

Τα **αττάλεια** ήταν αρχαία εορτή που γινόταν ετήσια, κυρίως στις πόλεις της Ιωνίας προς τιμή του βασιλέως της Περγάμου του Αττάλου Α΄ μετά την αποθέωση του στους νικηφόρους πολέμους του κατά των Γαλατών και της απεξάρτησης της χώρας του απ΄ αυτούς.

Τα σημαντικότερα Αττάλεια που γιορτάζονταν στην αρχαιότητα ήταν κυρίως στη Πέργαμο, στη Τέω και στην Αίγινα όπου και είχαν ανεγερθεί επί τούτου ιδιαίτεροι ναοί θριάμβου.

Κατηγορία:Πέργαμος
Κατηγορία:Αρχαία Αίγινα
Κατηγορία:Ιωνία
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Δήμος Κερκυραίων (1974–2010)

thumb|right|160px|Δήμος Κερκυραίων

Ο **Δήμος Κερκυραίων** ήταν ο πρώτος ιδρυθείς Δήμος στην Κέρκυρα και αυτός με το μεγαλύτερο πληθυσμό. Περιλάμβανε τήν παλαιά Βενετσιάνικη πόλη της Κέρκυρας, που είναι μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Αυτή αποτελείται από τις περιοχές (συνοικίες) τού Καμπιέλου, τα Μουράγια, τη Σπηλιά, την Εβραϊκή, την περιοχή Πόρτα Ριάλα, την Πόρτα Ρεμούντα, τις Κάντελάκουες ( Calle delle Acque, οδός των Νερών*), την Πιάτσα (Πλατεία) Πλακάδα τ' Αγιού (Πλατεία τού Αγίου Σπυρίδωνα) ευρισκομένη πρό της εκκλησίας του [[Άγιος Σπυρίδων Τριμυθούντος|Αγίου Θαυματουργού Σπυρίδωνος]], την Πίνια (κουκουνάρα), την περιχή Κοφινέτας και Λιστόν και την Σπιανάδα (την μεγάλη πλατεία της Κέρκυρας).

Η νέα πόλη, η οποία περιλαμβάνει την νεοκτισθείσα εκτός τών Ενετικών τειχών πόλη, αποτελείται από τις συνοικίες Σαν Ρόκκο (Σαρόκκο), Γαρίτσας, Μανδουκίου, Κεφαλομάνδουκου, Ανεμομύλου. Περιλαμβάνει επίσης τις περιοχές Κανονίου, Αναλήψεως, Στρατιάς, Παλαιοπόλεως, Νερατζίχας, το λόφο Οικονόμου (πρώην Φλασκοδήμα), το Αεροδρόμιο, το λόφο Σωτήρος (Φυλακών), την περιοχή Κωτσέλα (Μαλτέζικα), την περιοχή Κουλίνα, την πρώην κοινότητα Καναλίων και Αλεπούς καθώς και τήν πρώην κοινότητα Ευρωπούλων, την περιοχή Ποταμού, τις Αλυκές Ποταμού, τις πρώην κοινότητες Κοντοκαλίου και Γουβιών καθώς και το Παλαιό Ενετικό Φρούριο (η περίφημη Βυζαντινή Κορυφώ ή Βυζαντινή πόλη της Κέρκυρας) μαζί με το Νέο Ενετικό Φρούριο(φρούριο αγίου Μάρκου στον ομώνυμο λόφο).

Από το 2011 έχει ενσωματωθεί στο νέο, διευρυμένο [[Δήμος Κέρκυρας|Δήμο Κέρκυρας]].

== Διοικητική διαίρεση ==


Ο δήμος κατά την απογραφή του 2001 είχε (πραγματικό) πληθυσμό 39.487 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονταν:
: *' Δημοτικό διαμέρισμα Κερκυραίων ** [ 33.886 ] 
::* η [[Κέρκυρα]] [ 28.185 ] 
::* τα [[Γουβιά Κέρκυρας|Γουβιά]] [ 952 ] 
::* το [[Κοντόκαλι Κέρκυρας|Κοντόκαλι]] [ 1.616 ] 
::* η [[Κυρά Χρυσικού Κέρκυρας|Κυρά Χρυσικού]] [ 480 ] 
::* το [[Λαζαρέτο Κέρκυρας|Λαζαρέτο]] (νησίδα) [ 0 ] 
::* το [[Ποντικονήσι Κέρκυρας|Ποντικονήσι]] (νησίδα) [ 0 ] 
::* ο [[Ποταμός Κέρκυρας|Ποταμός]] [ 2.365 ] 
::* η [[Πτυχία Κέρκυρας|Πτυχία]] (νησίδα) [ 0 ] 
::* το [[Τεμπλόνι Κέρκυρας|Τεμπλόνι]] [ 288 ] 
: ** Δ.δ. Αλεπούς ** -- η [[Αλεπού Κέρκυρας|Αλεπού]] [ 1.606 ]
: ** Δ.δ. Εβροπούλων ** -- οι [[Εβροπούλοι Κέρκυρας|Εβροπούλοι]] [ 439 ]
: ** Δ.δ. Καναλίων ''' -- τα Κανάλια [ 3.556 ]

## Δήμαρχοι Κερκυραίων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη σελίδα

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κρατήρας Βρέντεφορντ

Ο **κρατήρας του Βρέντεφορντ** (αγγλ. *Vredefort crater*) είναι ο μεγαλύτερος επιβεβαιωμένος κρατήρας στην επιφάνεια της Γης.
Βρίσκεται στη Νότια Αφρική και πήρε το όνομά του από την πόλη Βρέντεφορντ, που είναι χτισμένη μέσα του και κοντά στο κέντρο του κρατήρα.

Η περιοχή αναφέρεται επίσης ως *θόλος του Βρέντεφορντ* (αγγλ. *Vredefort dome*) ή *δομή πρόσκρουσης στο Βρέντεφορντ* (αγγλ. *Vredefort impact structure*). Το 2005, ο θόλος του Βρέντεφορντ προστέθηκε στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO εξαιτίας της γεωλογικής σημασίας του.

## Σχηματισμός και δομή
Ο αστεροειδής που έπεσε στο Βρέντεφορντ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους που έχουν χτυπήσει ποτέ τη Γη. Υπολογίζεται ότι είχε διάμετρο μεγαλύτερη των 10&nbsp;χλμ, ενώ το αρχικό μέγεθος της δομής του πεδίου της πρόσκρουσης πιστεύεται ότι είχε διάμετρο 250&nbsp;χλμ, ή ενδεχομένως και μεγαλύτερο.
Ο κρατήρας έχει σήμερα διάμετρο περίπου 300&nbsp;χλμ. Η ηλικία του υπολογίζεται ότι είναι πάνω από 2&nbsp;δισεκατομμύρια&nbsp;έτη (συγκεκριμένα 2.023&nbsp;±&nbsp;4&nbsp;εκατομμύρια&nbsp;έτη), κάτι που τοποθετεί χρονικά την πρόσκρουση κατά τη διάρκεια της Παλαιοπρωτεροζωϊκής εποχής.

Είναι ο δεύτερος σε ηλικία γνωστός κρατήρας στη γη, λίγο νεότερος από τον κρατήρα Σουαβγιάρβι στη Ρωσία.

Αρχικά θεωρήθηκε ότι ο θόλος στο κέντρο του κρατήρα διαμορφώθηκε από μια ηφαιστειακή έκρηξη, αλλά στα μέσα της δεκαετίας του 1990 τα στοιχεία αποκάλυψαν ότι η περιοχή ήταν ο τόπος που έπεσε μια τεράστια βολίδα, σχηματίζοντας και άλλους κώνους κοντά στην κοίτη του ποταμού Βαλ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Earth Impact Database
* Deep Impact - The Vredefort Dome
* Satellite image of Vredefort crater from Google Maps

Κατηγορία:Γεωγραφία της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Κατηγορία:Κρατήρες πρόσκρουσης στη Γη
Ορθοδοξία στην Ταϊλάνδη

Η **Ορθοδοξία στην Ταϊλάνδη** εμφανίζεται δια μέσου του παραρτήματος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, συμπεριλαμβανομένης και της ορθόδοξης κοινότητας του Αγίου Νικόλαου στη Μπανγκόκ.
 	
Την αποστολή ανέλαβε ο πατέρας Όλεγκ Τσερεπάνιν (πληροφορίες του 2003), και δεν λειτουργεί μόνο για ρώσους τουρίστες ή πολίτες στην Ταϊλάνδη, αλλά και για μερικούς αυτόχθονες Ταϊλανδούς.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και η ιερά σύνοδος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως έχει σχέδια για την δημιουργία ορθοδόξων κοινοτήτων στην Ταϊλάνδη. 
## Πηγές


Κατηγορία:Ορθοδοξία
Οθωναίος

Το όνομα **Οθωναίος** η **Οθωναίου** μπορεί να αναφέρεται στους:

*Κλειώ-Δανάη Οθωναίου, Ελληνίδα ηθοποιό και πιανίστα.
*Νικόλαο Οθωναίο, ζωγράφο. 
*Αλέξανδρο Οθωναίο, πρωθυπουργό της Ελλάδας.
*Αλέξια Οθωναίου, Ελληνίδα ζωγράφο και σκιτσογράφο.