open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γιόζεπ Μάρτι

Ο **Γιόζεπ Μάρτι** (πλήρες ονοματεπώνυμο *Josep Marti I Capell*) είναι Ισπανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων, δημιουργός κόμικς, γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου του 1932.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία από την αρχή της δεκαετίας του ’50, σε Ισπανικά έντυπα της εταιρείας «Ferma», για λογαριασμό της οποίας δημιούργησε τη σειρά «El Pequeño Grumete » (1953 – 1957) σε σενάριο του Salvador Dulcet. Ακολούθως συνεργάσθηκε με το σεναριογράφο Joan Larch για την εικονογράφηση της σειράς «El Dueño del ΑΤΟΜΟ» (1956). Από το 1960 ξεκίνησε συνεργασία στο εξωτερικό, κυρίως για το Βρετανικό Οίκο «Fleetway» (1962 – 1967) και τα περιοδικά πολεμικής θεματολογίας . Την ίδια εποχή (1963 – 1965) εικονογράφησε την ποδοσφαιρική σειρά «Roy of the Rovers» για το περιοδικό «Tiger». Για το περιοδικό «Scorcher & Score» σχεδίασε τη σειρά «Lord Rumsey’s Rovers» ενώ για το περιοδικό «The Victor» τις αντίστοιχες «Bill and Ben, the fighting Tennis Men», «The Whirler», «Duke Farlow», «Crazy Fred Kay's Railroad» και «The Seventh Mission».Τις δεκαετίες του ΄70 και του ’80 στράφηκε τόσο στα παιδικά βιβλία και κόμικς («Primo Furor Teutonicus», «Fix & Foxi») για Ισπανικούς εκδοτικούς οίκους, όσο και στη διαφήμιση, με σχεδιασμό εξώφυλλων άλμπουμ και ενημερωτικών φυλλαδίων. Το 1976 απασχολήθηκε στη Γερμανική έκδοση του χαρακτήρα «Mickey Mouse» και αργότερα επεκτάθηκε στη Γαλλία και στη Σκανδιναβία. Από το 1977 έως το 1982 είχε την επιμέλεια της σειράς «Ben’s Bande» σε κείμενα του Peter Wiechmann, ενώ δημιούργησε επίσης τις σειρές «Les Courtes sont les meilleures», «Fanny Hill», «Benjamin», «Bibi», «Pumucki», «Sumsi», «E-Team», «Blagues Coquines», «Danny», «Tom Dooley» και «Moomins».

## Παραπομπές


Μαρτι, Γιοζεπ Καπελ
Γλώσσα Αμπάου

Η **γλώσσα Αμπάου** (ISO 639-3: *aau*, Ethnologue: *aau*, Glottolog: *abau1245*) είναι γλώσσα της οικογενείας Σεπίκ με χρήση στην επαρχία Σανταούν της Παπούα Νέα Γουινέα. Χρησιμοποιείται από 7.300 ομιλητές σύμφωνα με στοιχεία του 2000, και για την γραφή της χρησιμοποιείται η λατινική γραφή. Οι ομιλητές νεότερης ηλικίας συχνά την αναμειγνύουν με την Τοκ Πισίν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Α
Λέκτορας

**Λέκτορας** ήταν ο τίτλος που λάμβανε το μέλος ΔΕΠ στην ιεραρχική δομή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Ήταν ο πρώτος (κατώτερος) τίτλος της βαθμίδας εξέλιξης. Κάθε Λέκτορας ήταν υποχρεωτικά κάτοχος διδακτορικού διπλώματος με ελάχιστες εξαιρέσεις.

## Ιεραρχία

Η βαθμίδα του λέκτορα δημιουργήθηκε με τον Ν.1268/1982 και καταργήθηκε με τον νόμο Ν.4009/2011.

Η ιεραρχία που ίσχυε με τον νόμο Ν.1268/1982 είναι η εξής:

* Καθηγητής  
* Αναπληρωτής καθηγητής
* Επίκουρος καθηγητής
* Λέκτορας

Στην παραπάνω κατηγορία, οι καθηγητές και οι αναπληρωτές καθηγητές εκλέγονται ως μόνιμοι.

## Εκλογή και εξέλιξη των μελών ΔΕΠ

Για την ένταξη στην θέση λέκτορα αποτελούν προϋποθέσεις:

* Η τουλάχιστον διετής εκπαιδευτική πείρα σε ΑΕΙ ή αναγνωρισμένο επαγγελματικό έργο σε συναφές επιστημονικό πεδίο.
* Τουλάχιστον μία δημοσίευση σε επιστημονικό περιοδικό.

Για εξέλιξη στην θέση επίκουρου καθηγητή απαιτείται:

* Τουλάχιστον δύο χρόνια διδασκαλία μετά την απόκτηση του διδακτορικού διπλώματος στο συναφές γνωστικό αντικείμενο ή αναγνωρισμένη επαγγελματική εργασία στον τομέα ή συνδυασμός των παραπάνω. 
* Πρωτότυπες δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά.

Για την εκλογή ή εξέλιξη σε θέση αναπληρωτή καθηγητή απαιτείται:

* Τουλάχιστον τέσσερα χρόνια διδασκαλία μετά την απόκτηση του διδακτορικού διπλώματος στο συναφές γνωστικό αντικείμενο ή αναγνωρισμένη επαγγελματική εργασία στον τομέα ή συνδυασμός των παραπάνω.
* Πρωτότυπες δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά μερικές από τις οποίες θα πρέπει να είναι αυτοδύναμες.

Για την εκλογή ή εξέλιξη σε θέση καθηγητή απαιτείται:

* Τουλάχιστον έξι χρόνια διδασκαλία μετά την απόκτηση του διδακτορικού διπλώματος στο συναφές γνωστικό αντικείμενο με τεκμηριωμένη συμβολή στη διαμόρφωση και διδασκαλία της ύλης δύο τουλάχιστον μαθημάτων ή αναγνωρισμένη επαγγελματική εργασία στον τομέα ή συνδυασμός των παραπάνω.
* Πρωτότυπες δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά μερικές από τις οποίες θα πρέπει να είναι αυτοδύναμες.
* Τουλάχιστον τρία χρόνια διδασκαλίας σε μεταπτυχιακά προγράμματα ΑΕΙ.

Τα μέλη ΔΕΠ έχουν δικαίωμα για έρευνα και διδασκαλία καθώς και για ελευθερία στην εκτέλεση του έργου τους σύμφωνα πάντα με τις αποφάσεις του τμήματος. Αποτελούν ανθρώπινο δυναμικό του Δημοσίου. Οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα προβλέπονται από τη νομοθεσία για τους καθηγητές των ΑΕΙ.

Με Π.Δ. καθορίζονται οι προϋποθέσεις για την εξωπανεπιστημιακή απασχόληση μελών ΔΕΠ, όπου η συμμετοχή τους είναι αναγκαία για την εκπαιδευτική τους λειτουργία ή για την προαγωγή της επιστήμης.
## Δείτε επίσης

* Πανεπιστήμιο 
* Κατάλογος ελληνικών τμημάτων ανώτατης εκπαίδευσης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανεπιστημιακοί τίτλοι - βαθμοί
Προσφορά Λασιθίου

Η **Προσφορά** είναι μία ακατοίκητη (απογραφή 2011) ελληνική βραχονησίδα ανοικτά του Λασιθίου, κοντά στην ανατολική πλευρά της Κρήτης. Διοικιτικά ανήκει στο δήμο Σητείας, στον Νομό Λασιθίου.

Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Βραχονησίδες του Αιγαίου
Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Νταγκ Μάξτεντ

Ο **Νταγκ Μάξτεντ** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Douglas Francis Maxted**, Γουεστ Χαμ, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 1914 – Αδελαΐδα, Αυστραλία, 1999) ήταν Βρετανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων και δημιουργός κόμικς.

## Βιογραφικά στοιχεία

Οι γονείς του (William E. Maxted και Frances, το γένος Webb) μετανάστευσαν στην Αυστραλία όταν εκείνος βρισκόταν στην ηλικία των 11 ετών. Εκεί ολοκλήρωσε εγκύκλιες σπουδές στο Norwood School και αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της βόρειας Αυστραλίας, στην οποία και διδάχθηκε σχέδιο από τους Ivor Hele και Millward Gray. Εκεί γνωρίστηκε με τους μετέπειτα καλλιτέχνες των κόμικς Phillip Wearne και Max Judd. Κατόπιν υπηρέτησε στον Β’ Π.Π. και ακολούθως έπιασε δουλειά σε μία βιομηχανία ψυγείων ως μηχανικός, αλλά τότε τον πλησίασε ο Wearne και του πρότεινε να δουλέψει ως εικονογράφος για τον εκδότη H.E. Hoffman, για λογαριασμό του οποίου δημιούργησε το 1944 τις πρώτες του εικονογραφημένες σειρές «Dick Weston», «Star Report» και «Big Rick Roland»με πρωταγωνιστές τους αντίστοιχους χαρακτήρες. Προηγούμενα, είχε συνεισφέρει στις σειρές «Uncle Si», «The Family Next Door», «Pirate Pete» και «Rollo of the Big Top» του ίδιου ιδιοκτήτη. Το 1947 έφτιαξε τη δική του εταιρεία («Ben Barbary Bushranger Comics») όπου δημοσίευσε τις σειρές «Vesta the Vesuvian», «Captain Carver», «Little Bosco» και «Peter Dragon of Scotland Yard», έως το 1949. Τη δεκαετία του ’50 απασχολήθηκε και στο χώρο της διαφήμισης, ενώ ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής του εκδοτικού οίκου «Rigby» (1958). To 1962 γύρισε στη Μεγάλη Βρετανία  και εργάσθηκε για την εταιρεία «IPC» σχεδιάζοντας κυρίως αθλητικού περιεχομένου ιστορίες, όπως  τις «Legge’s Eleven», «Yellowknife of the Yard», «Come On, Coggin!», «The Sludgemouth Sloggers», «Drifter Long», «Uncle Ironsides», «His Sporting Lordship», «Typhoon Tracey», «The Hard Man», «Charlie Peace», «Nutty Slack» για τα περιοδικά «Valiant», «Buster», «Smash!», «Tiger» «Hurricane» και «Roy of the Rovers». Το 1983 επέστρεψε οικογενειακώς στην Αυστραλία, όπου ζωγράφιζε από χόμπι στη σύνταξή του. 

Απεβίωσε το 1999 σε ηλικία 85 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί δημιουργοί κόμικς
Δημογραφία της Σερβίας και Μαυροβουνίου

δεξιά|μικρογραφία|Εθνοτικός χάρτης της Σερβίας
δεξιά|μικρογραφία|Εθνοτικός χάρτης του Μαυροβουνίου
Τα **δημογραφικά στοιχεία της Σερβίας και του Μαυροβουνίου** αποτελούν τους πληθυσμούς της Σερβίας και Μαυροβουνίου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο συνολικός πληθυσμός της περιοχής ήταν περίπου 10.600.000 άτομα (Σερβία - 9.981.929 άτομα, Μαυροβούνιο - 620.000 άτομα). Το 2000 στη Σερβία το 19.95% του πληθυσμού ήταν κάτω των 14 ετών (1.028.355 άνδρες και 963.366 γυναίκες), ενώ στο Μαυροβούνιο το ποσοστό αυξανόταν σε 22.05% (77.582 άνδρες και 72.395 γυναίκες). Το 65.22% των Σέρβων (3.187.746 άνδρες και 3.322.425 γυναίκες) και το 66.16% των Μαυροβουνίων (222.095 άνδρες και 227.923 γυναίκες) ήταν μεταξύ 15 και 64 ετών. Το 14.83% των Σέρβων (638.204 άνδρες και 841.833 γυναίκες) και το 11.79% των Μαυροβουνίων (32.400 άνδρες και 47.763 γυναίκες) ήταν 65 ετών και άνω.

Οι εκτιμήσεις το 2000 τοποθετούσαν την αύξηση του πληθυσμού της Σερβίας στο 0.739%. Τα αντίστοιχα ποσοστά γεννήσεων ήταν 12.20/1000 στη Σερβία) και 14.9/1000 στο Μαυροβούνιο. Τα ποσοστά θνησιμότητας ήταν 11.08/1000 στη Σερβία και 7.9/1000 στο Μαυροβούνιο. Το καθαρό ποσοστό μετανάστευσης ήταν 6.29/1000 στη Σερβία και -29.18/1.000 στο Μαυροβούνιο. Συνολικά τα ποσοστά γονιμότητας ήταν 1.7 παιδιά/γυναίκα στη Σερβία και 2.0 παιδιά/γυναίκα στο Μαυροβούνιο.
[δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Δημογραφικά στοιχεία της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Τα στοιχεία προέρχονται από τις στατιστικές του [Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας|Διεθνού Οργανισμού Τροφίμων για το 2005. Ο αριθμός των κατοίκων είναι σε χιλιάδες.]]
Το 2000 η βρεφική θνησιμότητα στη Σερβία έφτανε στους 20.13 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις. Στο Μαυροβούνιο έφθανε τους 10.97 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις. Συνολικά προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννα ήταν 72.39 χρόνια στη Σερβία (69.31 χρόνια στους άνδρες και 75.72 χρόνια στις γυναίκες) και 75.46 στο Μαυροβούνιο (71.45 χρόνια στους άνδρες και 79.82 χρόνια στις γυναίκες).

Οι εθνοτικές ομάδες της περιοχής εκπροσωπούνταν ως εξής: Σέρβοι 62.6%, Αλβανοί 16.5%, Μαυροβούνιοι 5%, Γιουγκοσλάβοι 3.4%, Ούγγροι 3.3%, άλλες εθνότητες 9.2% (1001). Όσον αφορά τη θρησκεία, το 65% των κατοίκων ήταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, το 19% ήταν Μουσουλμάνοι, το 4% ήταν ρωμαιοκαθολικοί, το 1% ήταν προτεστάντες και το 11% του πληθυσμού πίστευε σε άλλες θρησκείες. Οι κύριες γλώσσες στην ομοσπονδία ήταν τα σερβικά, αλβανικά, κροατικά, βοσνιακά και ουγγρικά.

Το 2002, το 96.4% του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω μπορούσαν να διαβάσουν και να γράψουν (98.9% στους άνδρες, 94.1% στις γυναίκες).

## Δείτε επίσης
* Δημογραφικά στοιχεία της Σερβίας
* Δημογραφία του Μαυροβουνίου
* Δημογραφική ιστορία της Σερβίας
* Δημογραφική ιστορία του Μαυροβουνίου

Κατηγορία:Δημογραφία του Μαυροβουνίου
Κατηγορία:Δημογραφία της Σερβίας
Γεώργιος Β΄ Γκίζι

O **Γεώργιος Β΄ Γκίζι**, (Ιταλική γλώσσα : *Giorgio I Ghisi*, πέθανε το 1345 ή 1352) από τον Οίκο των Γκίζι ήταν ένας Λατίνος φεουδάρχης στην Φραγκοκρατούμενη Ελλάδα, Κύριος της Τήνου, της Μυκόνου, της Κέας, της Σερίφου και Τριτημόριος της Εύβοιας (1341 - 1352).

## Βιογραφία

Ήταν o μόνος γιος τού Βαρθολομαίου Β΄ Γκίζι και μίας κόρης τού Ένγκιλμπερτ τού Λήντερκερκε (ανιψιού τού Φλωρέντιου τού Αινώ) μεγάλου Κοντόσταυλου της Αχαΐας. Το 1326/7, ως μέρος της επαναπροσέγγισης τού πατέρα του με τους Καταλανούς τού δουκάτου των Αθηνών, ο Γεώργιος Β΄ νυμφεύτηκε τη Σιμόνα, κόρη τού Αλφόνσο Φαδρίκ γενικού αντιπροσώπου των Καταλανών. Ως προίκα έλαβε το ήμισυ τού κάστρου τού Σαιντ-Ομέρ στη Θήβα, που το κράτησε ως την καταστροφή του το 1331/4. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1341 και τον διαδέχθηκε. Το 1343, κατόπιν αιτήματος τού πάπα Κλήμη ΣΤ΄, εξόπλισε μία γαλέρα μαζί με τον Ιωάννη Α΄ Σανούδο δούκα της Νάξου και τον Μπαλτσάνα Γκοτσαντίνι (επίτροπο των άλλων 2/3 της Ευβοίας) και ακολούθησαν την Α΄ Σταυροφορία της Σμύρνης. 

Σύμφωνα με τον ιστορικό Ράυμονντ-Ζόζεφ Λένερτς (1900-1976), η απουσία του από τις πηγές μετά τα γεγονότα των ετών 1344/5 μπορεί να δηλώνει, ότι ίσως συμμετείχε προσωπικά και κατά τις συμπλοκές σκοτώθηκε, όπως οι ηγέτες Ερρίκος του Άστι επίσκοπος τού Νεγροπόντε, Μαρτίνος Ζαχαρίας κύριος της Χίου και Πέτρο Ζένο Βενετός ναύαρχος. Ο Καρλ Χοπφ (1832-1873) είχε προτείνει ως έτος θανάτου του το 1352. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Βαρθολομαίος Γ΄ Γκίζι που επειδή ήταν ανήλικος, είχε επίτροπο τη μητέρα του Σιμόνα, ως το 1358.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Σιμόνα από τον Οίκο της Βαρκελώνης-Σικελίας, κόρη τού Αλφόνσο Φαδρίκ γενικού επιτρόπου στο Δουκάτο των Αθηνών & Νέων Πατρών και είχε τέκνα:

*Βαρθολομαίος Γ΄ Γκίζι, κύριος της Τήνου & της Μυκόνου και τού 1/3 της Ευβοίας.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Loenertz, Raymond-Joseph (1975). Les Ghisi, dynastes vénitiens dans l'Archipel (1207-1390) (in French). Florence: Olschki. p 162-163
*Ghisi, in Ersch and Gruber encyclopedy vol 66 pp 336 s

Κατηγορία:Οικογένεια Γκίζι
Κατηγορία:Ευγενείς του Δουκάτου του Αρχιπελάγους
Ανυψωτικός εξοπλισμός

μικρογραφία|Ανύψωση βαρέας ξυλείας με τρίποδο.Ο **ανυψωτικός εξοπλισμός** ή τα **ανυψωτικά εργαλεία**, είναι γενικός όρος για κάθε εξοπλισμό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανύψωση φορτίων. Αυτό περιλαμβάνει βύσματα, ανυψωτήρες κενού, ανυψωτήρες, περιστρεφόμενες βίδες, γερανογέφυρες, ανυψωτικά μηχανήματα, ανυψωτήρες περόνης, υδραυλικά μαξιλάρια ανύψωσης, σακούλες αεροσυμπιεστών, γερανούς και πολλά άλλα.

Η χρήση του ανυψωτικού εξοπλισμού μπορεί να ενέχει κινδύνους, και είναι αντικείμενο κανονισμών ασφαλείας στις περισσότερες χώρες.

## Δείτε επίσης

* Απλή μηχανή

## Παραπομπές
.

Κατηγορία:Μηχανές
Φρειδερίκη Λουίζα της Πρωσίας

Η **Φρειδερίκη Λουίζα της Πρωσίας** (*Friederike Luise von Preußen*, 29 Αυγούστου 1714 - 4 Φεβρουαρίου 1784) ήταν η σύζυγος του Καρόλου Γουλιέλμου Φρειδερίκου, Μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1714 στο Βερολίνο, και ήταν το έκτο παιδί και η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας του Ανόβερου.

Στις 30 Μαΐου 1729 παντρεύτηκε τον Κάρολο Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ στο Βερολίνο. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
*τον *Κάρολο* Φρειδερίκο Αύγουστο (1733-1737).
*τον Κάρολο Αλέξανδρο (1736-1806), παντρεύτηκε (1) την Φρειδερίκη Καρολίνα της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ. Δεν απέκτησαν παιδιά; και (2) την Ελίζαμπεθ Κρέιβεν. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Μετά το θάνατο της μεγαλύτερης αδελφής της Καρλόττας Αλβερτίνας, της δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή και της επετράπη να μεγαλώσει όπως την ευχαριστούσε. Η αδελφή της, Βιλελμίνη, την περιγράφει στα απομνημονεύματά της ως έχουσα μια "*ιδιότροπη και ασήμαντη φύση*". Ωστόσο, επαίνεσε επίσης το ταλέντο και την ομορφιά της.

Ο γάμος της οργανώθηκε από τη μητέρα της, τον αντιβασιλέα του Άνσμπαχ, και τον πατέρα της, ο οποίος επιθυμούσε να αποκτήσει επιρροή στο Άνσμπαχ. Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος. Ο σύζυγός της Κάρολος Γουλιέλμος Φρειδερίκος ήταν γνωστός ως "*Ο άγριος μαργράβος*". Ισχυρίστηκε ότι ήταν κουτσή και είχε χάλια δόντια και αρχικά, δεν κοιμόταν μαζί της.

Στις 9 Μαΐου 1737 πεθαίνει ο Κληρονομικός Πρίγκιπας Κάρολος Φρειδερίκος Αύγουστος και ο Μαργράβος και ολόκληρο το δικαστήριο κατηγορούσαν την Φρειδερίκη Λουίζα για το θάνατό του. Χώρισε από τον σύζυγό της και έζησε όλο και περισσότερο στην απομόνωση του Ουντερσβάνινγκεν. 

Η Φρειδερίκη Λουίζα δεν επέστρεψε στο Άνσμπαχ μέχρι το 1757, όταν πέθανε ο σύζυγός της. Η δυστυχία της ενισχύθηκε περαιτέρω από την άρνηση του επιζώντος γιου της να την δει ή να την αναγνωρίσει.

Η Φρειδερίκη Λουίζα πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 1784 στο Ουντερσβάνινγκεν σε ηλικία 69 ετών.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


|-

Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Πηγή Ιωαννίνων

Η **Πηγή** είναι ορεινό χωριό στη περιοχή της Κόνιτσας του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 750 μέτρα και συμπεριλαμβάνεται στα Μαστοροχώρια της Ηπείρου.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Πηγή βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Σμόλικας, στο εσωτερικό της κοιλάδας του χείμαρρου Τοπόλιτσα και περιβάλλεται από πυκνό δάσος πεύκων. Το χωριό είναι κτισμένο μέσα στα όρια του εθνικού πάρκου της Πίνδου και χαρακτηριστικό του είναι οι πολλές πηγές και τα τρεχούμενα νερά στα οποία οφείλει το όνομά του. Απέχει 69 χλμ. Β. από τα Ιωάννινα και 6,5 χλμ. ΒΑ. από τη Κόνιτσα.  

Αξιοθέατο είναι το πέτρινο γεφύρι (του 1903) στα νοτιοδυτικά του χωριού χορηγίας του Πεκλαρίτη Γ. Καραγιάννη που από το 2006 έχει ανακηρυχθεί νεώτερο μνημείο.. Σημαντική είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (του 1819) με αξιόλογες αγιογραφίες και τέμπλο Χιονιαδίτων ζωγράφων.

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι το χωριό πρωτοκατοικήθηκε τον 13ο ή 14ο αιώνα και η αρχική του ονομασία ήταν "Εμπεκλέρ", ενώ την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται και ως **Πεκλάρι**. Ως κοινότητα Πεκλαρίου περιλαμβάνεται στην απογραφή επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 με έδρα τον οικισμό και το 1955 μετονομάστηκε σε Πηγή. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πηγής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 101 κατοίκους.

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Σίσερο Μοράες

Ο **Σίσερο Μοράες** (Πορτογαλικά: Cícero Moraes, 13 Νοεμβρίου 1982) είναι Βραζιλιάνος σχεδιαστής 3D που ειδικεύεται στην ιατροδικαστική ανακατασκευή προσώπου και στον σχεδιασμό και μοντελοποίηση ανθρώπινων και κτηνιατρικών προσθετικών μελών.

Ήταν υπεύθυνος για την ανακατασκευή των προσώπων αμέτρητων θρησκευτικών και ιστορικών προσωπικοτήτων, όπως του Αγίου Αντωνίου της Πάντοβα, του Αγίου Βαλεντίνου, του Άρχοντα του Σιπάν, του ανθρώπου της Λαγκόα Σάντα, της γυναίκας του Ναχαρόν και της Κυρίας των τεσσάρων πορπών.

Στον τομέα της κτηνιατρικής, σχεδίασε ηλεκτρονικά και μοντελοποίησε προσθετικά μέλη για διάφορα ζώα, συμπεριλαμβανομένων, ενός σκύλου, μίας χήνας, ενός τουκάν, ενός μακάο και μίας χελώνας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνοι σχεδιαστές
Βιλελμίνη της Πρωσίας

Η **Βιλελμίνη της Πρωσίας** (*Wilhelmine von Preußen*, 3 Ιουλίου 1709 - 14 Οκτωβρίου 1758), του Οίκου των Χοεντσόλλερν, ήταν η σύζυγος του Φρειδερίκου, Μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ. 

## Βιογραφία
Η *Φρειδερίκη Σοφία Βιλελμίνη* γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1709 στο Βερολίνο, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας του Αννόβερου. Η Βιλελμίνη μοιράστηκε τη δυστυχισμένη παιδική ηλικία του αδελφού της Φρειδερίκου, του οποίου η φιλία και η εμπιστοσύνη παρέμεινε όλη της τη ζωή, με εξαίρεση ένα σύντομο χρονικό διάστημα. 

Όντας η μεγαλύτερη κόρη της οικογένειάς της, ήταν από νωρίς ο στόχος των συζητήσεων για τους πολιτικούς γάμους. Η μητέρα της, η βασίλισσα Σοφία Δωροθέα, επιθυμούσε να παντρευτεί τον ανιψιό της Φρειδερίκο, Πρίγκιπα της Ουαλίας, αλλά από τη βρετανική πλευρά δεν υπήρχε η τάση να κάνει μια προσφορά γάμου εκτός από αντάλλαγμα σημαντικών παραχωρήσεων που ο πατέρας της Βιλελμίνης δεν δεχόταν.

Ο Φρειδερίκος αρχικά ήταν να αρραβωνιαστεί την μικρότερη αδελφή της Βιλελμίνης, Σοφία, αλλά την τελευταία στιγμή ο βασιλιάς Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ αποφάσισε να την αντικαταστήσει με την Βιλελμίνη. Ωστόσο δεν ζητήθηκε η γνώμη του γαμπρού στην απόφαση αυτή. Αυτός ο γάμος έγινε αποδεκτός μόνο από τη Βιλελμίνη υπό απειλές από τον πατέρα της και με σκοπό να αποφευχθεί η ντροπή του αδελφού της.

## Οικογένεια
Στις 20 Νοεμβρίου 1731 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, Μαργράβο του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ, στο Βερολίνο. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
* Ελισάβετ Φρειδερίκη Σοφία (1732 - 1780), παντρεύτηκε τον Κάρολο Ευγένιο της Βυρτεμβέργης. Απέκτησαν 1 παιδί.

### Μετέπειτα ζωή
Αρχικά ήταν ένας ευτυχισμένος γάμος, αλλά τελικά ήταν θορυβώδης πρώτα από τους περιορισμένους οικονομικούς πόρους και έπειτα από την ερωτική σχέση του μελλοντικού Μαργράβου με τη Ντοροτέα φον Μάρβιτς, της οποίας η άνοδος ως επίσημη ερωμένη στην αυλή του Μπαϊρόιτ και πικραμένη από την απώθηση του αδελφό της Φρειδερίκου, προκάλεσε μια αποξένωση περίπου τριών ετών μεταξύ της Βιλελμίνης και του συζύγου της.

Η Βιλελμίνη απεβίωσε στις 14 Οκτωβρίου 1758 στο Μπαϊρόιτ σε ηλικία 49 ετών.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


*
*Some of the information in this article is based on a translation of its German equivalent.
*Thea Leitner: *Skandal bei Hof. Frauenschicksale an europäischen Königshöfen*, Piper, München 2003, 
*Uwe A. Oster: *Wilhelmine von Bayreuth. Das Leben der Schwester Friedrichs des Großen*, Piper,  München, 2005, 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Opera  Argenore from the Hamburg Opera House
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Χάμφρεϋ Β΄ του Τορόν

Ο **Χάμφρεϋ Β΄**, νορμανδ. Humphrey II (1117 - 1179) ήταν κύριος τού Τορόν (π. 1140 - 79) και κοντόσταυλος τού βασιλείου της Ιερουσαλήμ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Χάμφρεϋ Α΄ κυρίου του Τορόν (Τεμπνίν). Το όνομα της μητέρας του δεν μας είναι γνωστό. Έγινε κύριος τού Τορόν το 1140, όταν νυμφεύτηκε την κόρη τού Ρενιέ Μπρυς κυρίου τού Μπανιάς (η αρχαία Καισάρεια Φιλίππεια). Με τον γάμο του πρόσθεσε το Μπανιάς στο Τορόν. Όταν η Χεβρών έγινε κτήση τού βασιλείου της Ιερουσαλήμ το 1149, έγινε καστελάνος της Χεβρώνας. Το 1153 έγινε κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ. Το 1153 ο Βαλδουίνος Γ΄ των Ανζού, έπειτα από ανταγωνισμό με τη μητέρα του Μελισσάνθη της Ιερουσαλήμ, έγινε μόνος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ και έκανε τον Χάμφρεϋ Β΄ κοντόσταυλο της Ιερουσαλήμ. Το έτος αυτό ο Χάμφρεϋ Β΄ ήταν μαζί με τον βασιλιά στην πολιορκία της Ασκαλώνος.

Ο Χάμφρεϋ Β΄ ηττήθηκε από τον Νουρ αντ-Ντίν Ζανγκί στο Μπανιάς το 1157 και επολιορκείτο στο κάστρο του, ώσπου ο Βαλδουίνος Γ΄ έφθασε για να ανακουφίσει την πολιορκία. Το έτος αυτό ο Χάμφρεϋ Β΄ πώλησε την Μπανιάς και το Καστέλ Νεφ (νυν Μαργκάτ) στους Ιωαννίτες ιππότες· το 1167 ο Νουρ αντ-Ντιν κατέλαβε το Καστέλ Νεφ. Το 1157 ο Χάμφρεϋ Β΄ μεσολάβησε στις διαπραγματεύσεις τού γάμου τού Βαλδουίνου Γ΄ με τη Θεοδώρα Κομνηνή, ανιψιά τού Μανουήλ Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο Χάμφρεϋ Β΄ αργότερα νυμφεύτηκε τη Φιλίππα των Πουατιέ, αδελφή τού Βοημούνδου Γ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας, η οποία είχε πιο πριν σχέση με τον Ανδρόνικο Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (εξάδελφο τού Μανουήλ Α΄). Ο δεύτερος αυτός γάμος δεν απέφερε απογόνους.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1140 την κόρη του Ρενιέ Μπρυς, κυρίου του Μπανιάς (Καισάρεια Φιλίππεια) και πρόσθεσε το Μπανιάς στις κτήσεις του. Είχε τέκνο:
* Χάμφρεϋ Γ΄ π. 1140-π.1179, κύριος του Τορόν.

Μετά το 1167 έκανε δεύτερο γάμο με τη Φιλίππα των Πουατιέ, κόρη του Ραϋμόνδου και της Κωνσταντίας των Ωτβίλ πριγκίπισσας της Αντιόχειας. Δεν απέκτησε απογόνους.

## Πηγές
* Foundation of Medieval Genealogy

Κατηγορία:Άρχοντες του Τορόν
Αλπικός αίγαγρος

Ο **αλπικός αίγαγρος** (*Capra ibex*), είναι ένα είδος αγριοκάτσικου που ζει στις Ευρωπαϊκές Άλπεις. Παρουσιάζει φυλετικό διμορφισμό, καθώς τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα και φέρουν μεγαλύτερα κυρτά κέρατα. Το τρίχωμά του έχει χρώμα γενικά καστανωπό γκρίζο. Απαντάται κυρίως σε απότομες περιοχές με τραχύ ανάγλυφο, κοντά στην γραμμή χιονιού. Είναι κοινωνικό ζώο, μολονότι τα ενήλικα αρσενικά και τα ενήλικα θηλυκά συναντώνται μονάχα κατά την αναπαραγωγική περίοδο. Έτσι σχηματίζονται τέσσερεις διακριτές ομάδες: ενήλικα αρσενικά, θηλυκά και μικρά, νεαρά άτομα και μικτές.

Κατά την διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου, τα αρσενικά μάχονται για την κυριαρχία επί των θηλυκών και χρησιμοποιούν τα μακριά τους κέρατα επιδεικνύοντας αγωνιστική συμπεριφορά. Μέσα στον 19ο αιώνα το είδος εξαφανίστηκε από τις περισσότερες περιοχές, ωστόσο αργότερα επανεισήχθη επιτυχώς σε ένα μέρος της ιστορικής του κατανομής. Όλα τα άτομα που ζουν σήμερα προέρχονται από ένα κοπάδι, που βρισκόταν στο Εθνικό Πάρκο του Γκραν Παραντίζο στην Κοιλάδα της Αόστης καθώς και από την γειτονική κοιλάδα της Μοριέν, που αποτελει πλέον τμήμα του Εθνικού Πάρκου Βανουάζ. Αυτά τα δύο πάρκα συνδέονται και είναι ειδικά σχεδιασμένα για την ανάπτυξη του αίγαγρου. Ο αλπικός αίγαγρος είναι το έμβλημα τόσο του Εθνικού Πάρκο του Γκραν Παραντίζο όσο και του Εθνικού Πάρκου Βανουάζ. Η IUCN πλέον τον χαρακτηρίζει ως είδος ελάχιστης ανησυχίας, αλλά λόγω της έντονης κάμψης που υπέστη ο  πληθυσμός του στο παρελθόν, εμφανίζει μικρή γενετική ποικιλότητα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Alpine Ibex European Specialists Group
* Ultimate Ungulate factsheet
* Animal Planet Mammal Guide

Κατηγορία:Αιγώδη
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Μαρμότα η μαρμότα

Η **αλπική μαρμότα** (*Marmota marmota*) είναι ένα είδος μαρμότας που απαντάται σε ορεινές περιοχές της κεντρικής και νότιας Ευρώπης. Ζει σε υψόμετρο από 800 έως 3.200 μέτρων, στις Άλπεις, στα Καρπάθια, στα Τάτρι, στα Πυρηναία και στα βόρεια Απέννινα όρη στην Ιταλία. Στα Πυρηναία επανεισήχθη επιτυχώς το 1948, καθώς είχε εξαφανιστεί από αυτά ήδη από το τέλος του Πλειστόκαινου. Παρουσιάζει ιδιαίτερη ικανότητα στο σκάψιμο, τρυπώντας εδάφη στα οποία ακόμη και μια αξίνα θα έβρισκε δυσκολία. Περνάει περίπου εννέα μήνες σε χειμερία νάρκη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκιουρίδες
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Γλώσσα Αμπάλα

Η **γλώσσα Αμπάλα** (ISO 639-3: *abc*, Ethnologue: *abc*, Glottolog: *amba1267*) κατατάσσεται στις Σαμπαλικές γλώσσες με κύρια χρήση στις Φιλιππίνες, όπου ομιλείται από τις Νεγκρίτο κοινότητες των Αΰτα στις περιοχές του Σούμπικ, Σαν Μαρσελίνο, Καστιλέχος, Ολονγκάπο, και Ντιναλουπιχάν. Παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες στο λεξιλόγιο με την γλώσσα Μποτολάν και την καθιερωμένη φιλιππινέζικη γλώσσα, και χρησιμοποιούνταν από 1.660 ομιλητές σύμφωνα με την απογραφή του 1986. Για την γραφή της χρησιμοποιείται η λατινική γραφή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γλώσσες των Φιλιππίνων
Μακροπώγωνες

Οι **Μακροπώγωνες** ήταν αρχαίος λαός που έζησε στην Αμπχαζία και πιθανότατα ομιλούσαν κάποια Βορειοδυτικά Καυκάσια γλώσσα. Το όνομά τους στα ελληνικά σημαίνει «Μεγάλα Γένια» ή «Μακριά Γένια». Αυτό είναι παρατσούκλι και το αληθινό τους όνομα ήταν πιθανότατα διαφορετικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμπχαζία
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Διόδια (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Διόδια** μπορεί να αναφέρονται τα εξής:

* Τα διόδια, ειδικός φόρος - τέλος κυκλοφορίας (διόδιο) για οχήματα που ταξιδεύουν στις *Εθνικές Οδούς*. Η ίδια λέξη χρησιμοποιείται και για να προσδιορίσει τον οποιονδήποτε *Σταθμό Διοδίων*. 

* Οι παρακάτω οικισμοί:
** Διόδια Μάνδρας Ασπροπύργου, οικισμός της δημοτικής ενότητας Μάνδρας του Δήμου Ασπροπύργου.
** Διόδια Μεσσηνίας, οικισμός της δημοτικής ενότητας Αριστομένη του Δήμου Μεσσήνης.
Λουίζα Δωροθέα της Πρωσίας

Η **Λουίζα Δωροθέα της Πρωσίας** (, 29 Σεπτεμβρίου 1680 – 23 Δεκεμβρίου 1705) ήταν η σύζυγος του Φρειδερίκου, Κληρονομικού Πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ.

## Βιογραφία
Η *Λουίζα Δωροθέα Σοφία* γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1680 στο Παλάτι του Βερολίνου, και ήταν το μοναδικό παιδί του Φρειδερίκου Α΄ της Πρωσίας και της πρώτης συζύγου του, Ελισάβετ Ερριέττας της Έσσης-Κάσσελ.

Στις 31 Μαΐου 1700 η Λουίζα Δωροθέα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, Κληρονομικό Πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ, στο Βερολίνο. Κατά τη διάρκεια των πέντε ετών του γάμου της, η Λουίζα Δωροθέα υπέφερε από κακή υγεία.

Η Λουίζα Δωροθέα πέθανε κατά τον τοκετό στις 23 Δεκεμβρίου 1705 σε ηλικία 25 ετών.

## Πρόγονοι


## Τίτλοι
* 29 Σεπτεμβρίου 1680 – 31 Μαΐου 1700: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Λουίζα Δωροθέα της Πρωσίας
* 31 Μαΐου 1700 – 18 Ιανουαρίου 1701: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Η Κληρονομική Πριγκίπισσα της Έσσης-Κάσσελ
* 19 Ιανουαρίου 1701 – 23 Δεκεμβρίου 1705: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Κληρονομική Πριγκίπισσα της Έσσης-Κάσσελ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Έσσης
Αγροικία των Νγκούνι

[δεξιά|μικρογραφία|Ζυθοποιία σε ουμούζι των [Ζουλού, γύρω στο 1849.]]
Μια **αγροικία** (Ζόσα: *umzi*, Ζουλού: *umuzi*, Σουάτι: *umuti*) στη Νότια Αφρική είναι σύμπλεγμα πολλών σπιτιών που συνήθως καταλαμβάνεται από μια ενιαία εκτεταμένη οικογένεια και συχνά με ένα συνημμένο κράαλ. Αυτοί οι οικισμοί είναι χαρακτηριστικοί των ανθρώπων που ομιλούν κάποια γλώσσα Νγκούνι. Ένα σπίτι εντός μιας αγροικίας είναι γνωστό ως *ίντλου*, ενώ στο πληθυντικό είναι τίντλου (Σουάτι) ή *ιζίντλου* (Ζόσα και Ζουλού).

## Δείτε επίσης
* Μπόμα (περίφραξη)

Κατηγορία:Κοινωνία της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Ανθρώπινα ενδιαιτήματα
Αμερικανικός βίσονας

Ο **αμερικανικός βίσονας**, *Bison bison*, ή **''μπούφαλο** (αγγλ. buffalo)'', είναι ένα είδος βίσονα που ζει στην Βόρεια Αμερική. Είναι λίγο μεγαλύτερος από τον ευρωπαϊκό με πυκνότερο τρίχωμα και πιο επίπεδο μέτωπο. Είναι καστανόχρωμος. Στο παρελθόν ήταν ευρέως διαδεδομένος σε μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής με μεγάλα κοπάδια από το Μεξικό ως τον Καναδά και τον Ατλαντικό και αποτελούσε σημαντικό αντικείμενο κυνηγιού για τους πρώτους κατοίκους. Ωστόσο ο πληθυσμός του άρχισε να μειώνεται δραματικά στα τέλη του 19ου αιώνα με αποτέλεσμα ως το 1889 να έχουν απομείνει 800 άτομα συνολικά. Κατά τον 20ο αιώνα, κάτω από την κρατική προστασία, ο βίσονας ανέκαμψε και πλέον μετράει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες άτομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βοοειδή
Κατηγορία:Θηλαστικά της Βόρειας Αμερικής
Κατηγορία:Κτηνοτροφία
Australopithecus anamensis

Το ***Australopithecus anamensis*** είναι είδος πιθήκου που έζησε πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια. Σχεδόν εκατό δείγματα απολιθωμάτων είναι γνωστά από την Κένυα και την Αιθιοπία, αντιπροσωπεύοντας πάνω από 20 άτομα. Είναι γνωστό ότι ο *A. anamensis* είναι πρόγονος του *A. afarensis*.

Μέχρι πρότινος είδη σαν τον A. robustus και τον A. boisei, πιστεύεται πως αποτελούσαν μέλη του ίδιου γένους των Αυστραλοπιθήκων. Παρόλα αυτά, πρόσφατα δεδομένα υποδεικνύουν πως αποτέλεσαν ξεχωριστό γένος, γεγονός που διαίρεσε τις αυστραλοπιθηκίδες σε δύο γένη: τον Αυστραλοπίθηκο (λεπτοφυείς αυστραλοπιθηκίδες), και τον Παράνθρωπο (Paranthropus) (εύρωστες αυστραλοπιθηκίδες).

Είναι κοινά αποδεκτό από την επιστημονική κοινότητα πως οι αυστραλοπίθηκοι διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην ανθρώπινη εξέλιξη και αποτέλεσαν πρόγονο του Homo habilis, Homo ergaster και άλλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προϊστορικά ζώα
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 2017-2018

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2017-18** αποτέλεσε την 45η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 20 έως τις 24 Ιουνίου 2018 στο Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Αγρινίου. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για δεύτερη φορά στην ιστορία του.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία






## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:

## Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων 2018, επίσημο φυλλάδιο στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. 
* Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων 2018, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.

2017 2018
Πανελληνιο Παιδων
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αιτωλοακαρνανία
Γκραν Πρι Ρωσίας 2018 (Φόρμουλα 1)

Το **Γκραν Πρι Ρωσίας 2018** ήταν ο 16ος αγώνας για το παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 για το 2018 και διεξήχθη στη πίστα του Σότσι στις 30 Σεπτεμβρίου 2018. Αυτή ήταν η 5η φορά που γίνεται αγώνας της Φόρμουλα 1 σε αυτή τη πίστα.

## Πρόγραμμα τριημέρου

## Ελαστικά

## Ελεύθερα δοκιμαστικά

### Free Practice 1 (FP1)

Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 28 Σεπτεμβρίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.

### Free Practice 2 (FP2)

Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 28 Σεπτεμβρίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.

### Free Practice 3 (FP3)

Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 29 Σεπτεμβρίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την υπερμαλακή γόμα (Hypersoft), την ούλτρα μαλακή γόμα (Ultrasoft) ή τη μαλακή γόμα (Soft) της Pirelli.

## Κατατακτήριες δοκιμές

Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Βαλτέρι Μπότας με τον Λιούις Χάμιλτον να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.

**Έντονοι χαρακτήρες**&nbsp;- Pole position*Πλάγιοι χαρακτήρες*&nbsp;- Ταχύτερος γύρος κάθε Q

## Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2018.

### Ποινές

Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.

### Τελική κατάταξη

## Πηγές

- Επίσημος Ιστότοπος
- FIA
- Fox Sports
- Sky Sports
- Autosport

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018
Κλάουζεν (Γερμανία)

Το **Κλάουζεν** () είναι ενορία στο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου της Γερμανίας. Ανήκει στον δήμο Ροντάλμπεν.

## Γεωγραφία
Το Κλάυζεν βρίσκεται στο δάσος του Παλατινάτου. Το 80% της περιοχής καλύπτεται από δάσος. Στα δυτικά βρίσκεται το Ντονσίντερς και στα ανατολικά το Μερτσάλμπεν. Η πλησιέστερη μεγάλη πόλη είναι το Πίρμαζενς στα νοτιοδυτικά. Στο Κλάουζεν ανήκουν επίσης οι περιοχές Φορστχάους Χάιντελσμπουργκ, Γιούγκεντχαϊμ Χόλερταλ και Όρλεμπρουνεν.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό Κλάουζεν ανήκε μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα στο μαργραβιάτο της Βάδης.

Το 1794 η αριστερή όχθη του Ρήνου καταλήφθηκε κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Πρώτου Συνασπισμού. Μεταξύ 1798 και 1814 το Κλάουζεν ανήκε στο καντόνι Βάλντφισμπαχ του νομού Ντόνερσμπεργκ.

Μετά τις αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης, η περιοχή αποδόθηκε στην Αυστρία τον Ιούνιο του 1815 και έναν χρόνο αργότερα αποδόθηκε στο Βασίλειο της Βαυαρίας. Υπό τη βαυαρική διοίκηση το Κλάουζεν ανήκε στην επιτροπή του Πίρμαζενς από το 1817, στο επαρχιακό συμβούλιο του Πίρμαζενς από το 1862 και στην επαρχία του Πίρμαζενς απ΄το 1939 έως σήμερα.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η περιοχή του Κλάουζεν ανήκε στα εδάφη που κατείχε η Γαλλία.

### Προσγείωση ιστορικής πτήσης αεροστάτου
Ο πρωτοπόρος της αεροπορίας και εφευρέτης του αλεξιπτώτου χωρίς πλαίσιο, Αντρέ-Ζακ Γκαρνερέν (1769–1823) προσγειώθηκε μεταξύ 22 και 23 Νοεμβρίου στο Κλάουζεν κατά τη διάρκεια πτήσης του από το Παρίσι καλύπτοντας απόσταση 395 χιλιομέτρων. Κατά την προσγείωση του αντελήφθη πως η πτήση του από το Παρίσι στην Ελβετία ήταν ακατόρθωτη με τα μέσα που κατείχε. Κατά την προσγείωση η λέμβος του υπέστη φθορές. Ο σκελετός του αεροστάτου και η λέμβος του μεταφέρθηκαν με άμαξα από το Κλάουζεν στο Τσβάιμπρυκεν, απ' όπου ο Γκαρνερέν επέστρεψε στο Παρίσι οδικώς.

### Στρατόπεδο Εξειδικευμένου Οπλισμού
Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1990 μεταφέρθηκαν στο Στρατόπεδο Εξειδικευμένου Οπλισμού του Κλάουζεν (NATO SITE 59) περίπου 100.000 βόμβες από τις ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων και 400 τόνοι χημικών όπλων τύπου *[[VX]]* και *[[Sarin]]*. Ο οπλισμός αυτός μεταφέρθηκε μεταξύ Ιουλίου και Σεπτεμβρίου 1990 με σκοπό την καταστροφή του στην ατόλη Τζόνστον στον Ειρηνικό.

### Πληθυσμιακή εξέλιξη
Παρακάτω παρουσιάζονται στοιχεία για την πληθυσμιακή εξέλιξη του Κλάουζεν:


Clausen-Friedhofstrasse 6-Schulhaus-02-gje.jpg
Clausen-Haeaewebrunne-02-gje.jpg
Clausen-Hauptstrasse 67-04-gje.jpg
Clausen-katholische Pfarrkirche Seliger Bernhard von Baden-01-gje.jpg
Clausen-katholische Pfarrkirche Seliger Bernhard von Baden-18-Empore-gje.jpg
Clausen-katholische Pfarrkirche Seliger Bernhard von Baden-36-Beichtstuhl-gje.jpg
Clausen-katholische Pfarrkirche Seliger Bernhard von Baden-102-Kreuzweg II-gje.jpg
Clausen-katholische Pfarrkirche Seliger Bernhard von Baden-109-Kreuzweg IX-gje.jpg


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρηνανία-Παλατινάτο
Φώτιος Παπαθανασίου

Ο **Φώτιος Παπαθανασίου** ήταν Έλληνας στρατιωτικός. Διετέλεσε νομάρχης στην Πρέβεζα.

## Βιογραφία
Ο Φώτιος Παπαθανασίου γεννήθηκε στη Θήβα το 1923. Οι γονείς του ήταν εκπαιδευτικοί και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Κρήτη. Απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, συμμετείχε στον Εμφύλιο Πόλεμο ως διοικητής Λόχου Ορεινών Καταδρομών (Λ.Ο.Κ.). Λόγω τραυματισμού του μετατάχθηκε σε κατάσταση πολεμικής διαθεσιμότητας. Υπηρέτησε στο Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Για μία τριετία υπηρέτησε ως τεχνικός σύμβουλος στα Υπουργεία Εξωτερικών και Εσωτερικών της κυβερνήσεως του Κογκό (Ζαΐρ). Ήταν γνώστης της αγγλικής και γαλλικής γλώσσας.

Έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις της απελευθέρωσης της Ιταλίας με την ΙΙΙη Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία του Ρίμινι. Στις επιχειρήσεις αυτές διακρίθηκε και προήχθηκε επ' ανδραγαθία. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις των Δεκεμβριανών με την προαναφερθείσα Ταξιαρχία και διακρίθηκε επίσης διά προαγωγής επ΄ ανδραγαθία.

Τιμήθηκε με τον Χρυσού Σταυρό του Φοίνικος μετά Ξιφών, με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας και με Πολεμικόν Σταυρόν Εξαιρέτων Πράξεων.

Διορίσθηκε Νομάρχης Πρέβεζας την 13η Φεβρουαρίου 1976, όπου έφτασε και ανέλαβε υπηρεσία την 25η Φεβρουαρίου 1976. Παρέμεινε Νομάρχης στην Πρέβεζα μέχρι την 25η Ιουνίου 1976.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομάρχες Πρέβεζας
Κατηγορία:Τάγμα του Φοίνικος
Κατηγορία:Αριστείο Ανδρείας
Κατηγορία:Πολεμικός Σταυρός Α' Τάξεως
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί επίλεκτων δυνάμεων
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Χρυσό Αριστείο Ανδρείας
Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες
Για μια θέση στον ήλιο (σειρά)

Το ***Για μια θέση στον ήλιο*** είναι μια ελληνική καθημερινή δραματική σειρά που προβλήθηκε από το Mega Channel. Η σειρά αποτελείται από τρεις κύκλους με συνολικά 614 επεισόδια που προβλήθηκαν τις τηλεοπτικές σεζόν 1999-2000, 2000-2001 και 2001-2002. Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1999 ενώ το τελευταίο στις 26 Απριλίου 2002. 

Η σειρά βασίζεται στην επιτυχημένη ιταλική σαπουνόπερα του RAI *[[:wikidata:Q1971387|Un Posto Al Sole]]*, η οποία ξεκίνησε το 1996 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Την διασκευή και την επιμέλεια του σεναρίου είχε ο Λευτέρης Καπώνης με ομάδα σεναριογράφων, ενώ σκηνοθέτες της σειράς ήταν ο Αντώνης Τέμπος και ο Σπύρος Ρασιδάκης. Την μουσική έγραψε ο Αλέξανδρος Μούζας. 

Το κανάλι δεν έχει προβάλλει τη σειρά σε επανάληψη πότε μετά την ολοκλήρωση της προβολής της με εξαίρεση κάποια επεισόδια το καλοκαίρι του 2002. Η πρώτη επανάληψη της σειράς ξεκίνησε τον Μάιο του 2018 την περίοδο που το κανάλι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και κάλυπτε το πρόγραμμά του με επαναλήψεις παλιών σειρών.

## Υπόθεση
Η Άννα είναι μια νεαρή και όμορφη κοπέλα που εργάζεται στο σπίτι ενός ηλικιωμένου κυρίου ως νοσοκόμα-συνοδός. Στο ίδιο σπίτι δουλεύει και η μητέρα της Μαρία ως οικονόμος. Πεθαίνοντας ο ηλικιωμένος κύριος, κληροδοτεί στην Άννα μια κατοικία, καθώς επίσης και ένα σεβαστό χρηματικό ποσό για να σπουδάσει. Το γεγονός αυτό προκαλεί την οργή της Ειρήνης, της γυναίκας του ανιψιού του ηλικιωμένου κυρίου, η οποία θεωρεί ότι δικαιωματικά της ανήκει ολόκληρη η περιουσία. Η Ειρήνη σκληραίνει ακόμη περισσότερο την στάση της όταν διαπιστώνει ότι η Άννα δεν διεκδικεί μόνο ένας μέρος της περιουσίας, αλλά και την αγάπη των γιων της. Ο μεγάλος γιος, ο Δημήτρης, είναι ένας νεαρός δικηγόρος που έχει κληρονομήσει όλη την πονηριά και την πανουργία της μητέρας του, ενώ ο μικρός, ο Αλέξανδρος, είναι ιδεαλιστής και απονήρευτος. Παρά το νεαρό της ηλικίας της, η Άννα δεν είναι εύκολος αντίπαλος. Κάτω από την εύθραυστη εμφάνισή της κρύβει πείσμα και αποφασιστικότητα. 

## Επισκόπηση σειράς

## Διανομή
### Καστ

### Έκτακτες συμμετοχές

* Κώστας Βουτσάς (2000)
* Σόφη Ζαννίνου ως Τερέζα (2000-2002)
* Ισμήνη Καλέση (2000-2001)
* Νεφέλη Ορφανού (1999-2001)
* Σπύρος Σαραφιανός (2000-2001)
* Γιάννης Πολιτάκης ως Ανδρέας (2000-2002)
* Παναγιώτης Καποδίστριας (2000-2001)
* Βασίλης Ρίσβας (2001)
* Λίλα Καφαντάρη ως Ηλέκτρα (2001) 
* Χριστίνα Συμεωνίδου ως Σόνια (2001-2002)
* Γιώργος Κοτανίδης ως Δαμιανός (2001-2002)

* Βασίλης Πίγκος ως Στρατής Μπότσης (2001)
* Μαρίζα Γεωργίτση (2001-2002)
* Ραφαέλλο Γεωργίτσης (2002)
* Έκτωρ Καλούδης (2001)
* Κώστας Δαρλάσης (2001)
* Μαίρη Νάνου ως Σοφία (2001)
* Ιωάννα Μυλωνά ως Στεφανία (2001)
* Ανδρέας Ευαγγελάτος ως Αστυνόμος Καραγιώργης (2001-2002)
* Τάνια Καψάλη (2001-2002)
* Βενετία Χατζηνικολάου ως Ερατώ (2001-2002)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Τουρκικοί μήνες

Τα **ονόματα των μηνών στην [[Τουρκική γλώσσα|τουρκική]]** προέρχονται από τρεις γλώσσες: τα λατινικά, τα Λεβαντινικά Αραβικά (τα οποία έλαβαν τα ονόματα από τα εβραϊκά και αραμαϊκά) και από μια γνήσια τουρκική λέξη. Τα αραβικά, εβραϊκά και αραμαϊκά ονόματα των μηνών προέρχονται από το αρχαίο βαβυλωνιακό ημερολόγιο, και ως εκ τούτου είναι παρόμοια με τα ονόματα των μηνών κατά το εβραϊκό ημερολόγιο, ειδικά στους Σεβάτ, Νισάν, Θαμούζ και Ελούλ. Οι αρχικοί βαβυλωνιακοί μήνες ήταν πραγματικοί σεληνιακοί μήνες. Η Τουρκία χρησιμοποιεί την αρίθμηση του γρηγοριανού ημερολογίου επίσημα από το 1926, αν και οι ημερομηνίες του γρηγοριανού ημερολογίου ήταν σε χρήση από τον Μάρτιο του 1917. Τα ονόματα των μηνών από το Φεβρουάριο έως το Σεπτέμβριο είχαν χρησιμοποιηθεί στο εγκαταλελειμμένο πλέον ημερολόγιο Ρουμί, ενώ άλλα τέσσερα διατηρούσαν τα παλιά αραβικά/αραμαϊκά ονόματα. Το 1945 αυτοί οι τέσσερις μήνες έλαβαν ονόματα τουρκικής προέλευσης.

## Κατάλογος

## Δείτε επίσης
* Ισλαμικό ημερολόγιο
* Εβραϊκό ημερολόγιο

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τουρκική γλώσσα
Κατηγορία:Μήνες
Ιωάννης Β΄ του Μπριέν

Ο **Ιωάννης Β΄**, γαλλ.: Jean  ΙΙ de Brienne  (απεβ. το 1296) από τον Οίκο του Μπριέν ήταν Γάλλος ευγενής, που υπηρέτησε ως μεγάλος Οικονόμος της Γαλλίας το 1258.

## Βιογραφία
Ο Ιωάννης Β΄ ήταν ο τρίτος γιος (3ος από τον 3ο γάμο) του Ιωάννη Α΄ των Μπριέν και της 3ης συζύγου του Βερεγγάριας των Ιβρέας-Καστίλης, κόρης του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν.  Ο Ιωάννης Α΄ είχε 1η σύζυγο τη Μαρία του Μομφερράτου, βασίλισσα της Ιερουσαλήμ· μετά έγινε επίτροπος κατά την ανηλικιότητα του Βαλδουίνου Β΄ Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης.

Ο Ιωάννης Β΄ κατείχε το αξίωμα του μεγάλου Οικονόμου (grand Buttler) της Γαλλίας το 1258 και αργότερα έγινε πρέσβης στην Καστίλη το 1275.

Απεβίωσε το 1296 περίπου και τάφηκε στο αβαείο του Μωμπισόν στη Γαλλία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ιωάννα,  κόρη του Γοδεφρείδου ΣΤ΄ υποκόμη του Σατωντάν και είχαν τέκνο:
* Λευκή π.1252-π.1302, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ ντε Φιέν, βαρόνο του Τενγκρύ. 

Έπειτα ο Ιωάννης Β΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαρία του Κουσί, κόρη του Ανγκεράν Γ΄ κυρίου του Κουσύ και της Μαρίας ντε Μονμιρέιγ. Η Μαρία ήταν χήρα του Αλεξάνδρου Β΄ της Σκωτίας, Δεν είχαν απογόνους και διαζεύχθηκαν, όταν αυτή επέστρεψε στη Σκωτία για να προωθήσει τα οικογενειακά της ενδιαφέροντα.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος του Μπριέν
Σχέσεις Ελλάδας-Πακιστάν

Οι **σχέσεις Ελλάδας-Πακιστάν** αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ του Πακιστάν και της Ελλάδας. Η πρώτη πρεσβεία του Πακιστάν στην Αθήνα άνοιξε το 1975. Η Ελλάδα ίδρυσε πρεσβεία στο Ισλαμαμπάντ το 1987.

## Ιστορία
[μικρογραφία|300x300εσ|Παιδιά Πακιστανών μεταναστών σε μια τελετή στην [Αθήνα της Ελλάδας.]]
[μικρογραφία|300x300εσ|Τζαβιέντ Ασλάμ Αράιν, Πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας στην Ελλάδα σε μια διαμαρτυρία με Πακιστανούς [Μετανάστευση|μετανάστες.]]
Ο Κτησίας στο έργο του Ινδικά κατέγραψε τις πεποιθήσεις και την άποψη των Περσών για την Ινδία.

Γύρω στο 515 π.Χ., ο Πέρσης βασιλιάς Δαρείος Α΄ της Περσίας έστειλε τον Έλληνα εξερευνητή Σκύλακα να ακολουθήσει την πορεία του Ινδού Ποταμού και να ανακαλύψει πού οδηγούσε.

Αργότερα, ο Μέγας Αλέξανδρος της Μακεδονίας κυβέρνησε περιοχές της αρχαίας Κοιλάδας του Ινδού στο Πακιστάν. Οι Έλληνες τους ανέφεραν τότε ως Ινδοί (*άνθρωποι της Κοιλάδας του Ινδού).* Αυτό αποδεικνύεται σε επιγραφές των Αχαιμενιδών στην Περσέπολη και ελληνικά κείμενα όπως αυτά του Ηροδότου. Μέρος του σημερινού Πακιστάν αποτέλεσε μέρος Ινδοελληνικών βασιλείων που ίδρυσαν οι διάδοχοι του μεγάλου Αλεξάνδρου.

Επιπλέον, υπάρχουν περίπου 32,500 Πακιστανοί που είναι εγκατεστημένοι στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα υποστηρίζει την επιτυχή έκβαση του διμερή Ινδοπακιστανικού διαλόγου και την ειρηνική επίλυση των διαφορών μεταξύ των δύο χωρών, συμπεριλαμβανομένης και της διαμάχης για το Κασμίρ.

## Δείτε επίσης
* Υπόθεση Μυρτώς Παπαδομιχελάκη
* Διεθνείς σχέσεις του Πακιστάν
* Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας
* Πακιστανοί στην Ελλάδα
* Καλάς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών για τις σχέσεις με το Πακιστάν 
* Ελληνική πρεσβεία στο Ισλαμαμπάντ
* Πακιστανική πρεσβεία στην Αθήνα 
* Έρευνα για την ελληνική καταγωγή εθνοτικών ομάδων του Βόρειου Πακιστάν

Πακισταν
Ελλαδα
Soviet Weekly

Η ***Soviet Weekly (Σοβιετική Εβδομαδιαία)*** ήταν προπαγανδιστική εφημερίδα, που δημοσιεύθηκε από το 1942 μέχρι το 1991, η οποία δημοσίευε ειδήσεις της Σοβιετικής Ένωσης στα αγγλικά. Ο δεδηλωμένος στόχος ήταν "να βοηθήσει στην ανάπτυξη της Βρετανοσοβιετικής φιλίας, παρέχοντας αντικειμενική εικόνα της Σοβιετικής ζωής και γνώμης."

Δημοσιευόταν από το Σοβινφορμμπούρο, την Υπηρεσία Τύπου της Σοβιετικής Ένωσης, στη Σοβιετική Πρεσβεία στη Βρετανία. Η πρώτη έκδοση (ως *Soviet War News Weekly*) εκδόθηκε το 1942 (το έτος μετά τη γερμανική εισβολή οδηγώντας την ΕΣΣΔ να γίνει σύμμαχος του Ηνωμένου Βασιλείου). Εκδόθηκε για τελευταία φορά στις 5 Δεκεμβρίου 1991, τρεις εβδομάδες πριν από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Εκδιδόταν κάθε Πέμπτη και προσέφερε "ενημερωμένη και αυθεντική εικόνα της ΕΣΣΔ". Το κόστος ήταν δυόμισι πένες το 1967), αλλά τα περισσότερα φύλλα διανέμονταν δωρεάν. Το 1946, η εβδομαδιαία κυκλοφορία ήταν 75.000 αντίγραφα.

Ένας από τους πρώτους συντάκτες ήταν ο σεναριογράφος, μυθιστοριογράφος και (αργότερα) ειδωλολάτρης, Στιούαρτ Φαρράρ (1916-2000). Μαίρη Ρόσερ-Χικς (1937-2010), η μελλοντική διευθύντρια της Κομμουνιστικής καθημερινής The Morning Star. Η Χικς εργάστηκε για την εφημερίδα μέχρι το 1975, ενώ η Σάνθι Νάιντου, Νοτιοαφρικανή ακτιβίστρια κατά του απαρτχάιντ, εργάστηκε για την εφημερίδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Ο Σοβιετικός και Ρώσος φωτογράφος Γιούρι Αμπραμότσκιν εργάστηκε στην εφημερίδα για σχεδόν 40 χρόνια.

## Στο σημερινό πολιτισμό
Ο κωμικός και συγγραφέας Αλεξέι Σέιλ περιέγραψε ότι η Soviet Weekly ήταν η εφημερίδα που διάβαζαν οι Κομμουνιστές γονείς κατά την ανατροφή του στη Λίβερπουλ στη δεκαετία του 1950 και του 1960.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σοβιετική Ένωση
Αφρικανικός ελέφαντας της σαβάνας

Ο **Αφρικανικός ελέφαντας της σαβάνας** (Loxodonta africana) είναι ογκώδες, βαρύ θηλαστικό των προβοσκιδοειδών. Ζει στα χορτολίβαδα της Αφρικής. Είναι πολύ έξυπνο και κοινωνικό ζώο. Ζει σε κοπάδια. Έχει πολύ καλή μνήμη και τρέφεται αποκλειστικά με φυτά. Απειλείται από τη λαθροθηρία. 

Ο ελέφαντας της σαβάνας είναι πολύ μεγαλύτερος σε ύψος και βάρος από τον ελέφαντα των δασών, ενώ ο ελέφαντας των δασών έχει αυτιά και προβοσκίδα που τείνει να είναι πιο τριχωτή. Ο ενήλικος ελέφαντας της σαβάνας δεν έχει άλλους κινδύνους εκτός από τον άνθρωπο. Είναι το πολυπληθέστερο από τα τρία είδη ελεφάντων, αλλά ο πληθυσμός του συνεχίζει να μειώνεται εξαιτίας της λαθροθηρίας για το ελεφαντόδοντο και την καταστροφή του οικοτόπου. Οι ελέφαντες είναι κοινωνικά ζώα, ταξιδεύουν σε αγέλες θηλυκών και εφήβων, ενώ τα αρσενικά ενήλικα ζουν συνήθως μόνοι τους. Ο ελέφαντας της ερήμου ή ο ελέφαντας προσαρμοσμένος στην έρημο δεν είναι ένα ξεχωριστό είδος ελέφαντα, αλλά είναι ελέφαντες της σαβάνας που ζουν στις ερήμους Ναμίμπ και Σαχάρα.

Μια λεπτομερή γενετική μελέτη του 2010 επιβεβαίωσε ότι ο αφρικανικός ελέφαντας της σαβάνας και ο Αφρικανικός ελέφαντας του δάσους είναι ξεχωριστά είδη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προβοσκιδωτά