open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βουλευτικές εκλογές 2020 στο Βανουάτου

**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Βανουάτου στις 19-20 Μαρτίου 2020. Οι εκλογές είχε αρχικά προβλεφθεί να διεξαχθούν στις 19 Μαρτίου, αλλά τα προβλήματα υλικοτεχνικής υποστήριξης είχαν ως αποτέλεσμα ορισμένες περιοχές να ψηφίσουν την επόμενη ημέρα.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 52 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέχθηκαν από οκτώ μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και δέκα πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες (μεταξύ δύο και επτά εδρών) με πλειοψηφικό σύστημα και με ενιαία μη μεταβιβάσιμη ψήφο, αντίστοιχα.

## Εκστρατεία
Το Vanua'aku Pati ξεκίνησε την εκστρατείας του με το σύνθημα «Ας ξαναχτίσουμε το Βανουάτου» τον Ιούνιο του 2019 και ενέκρινε τη συνέχιση της πολιτικής του Kambak («come back»).

Τον Οκτώβριο του 2019 ξεκίνησε μια εκστρατεία «Vota Woman», υποστηρίζοντας όλες τις γυναίκες υποψήφιες και ζητώντας εγγυημένη εκπροσώπηση 50% για τις γυναίκες στο κοινοβούλιο.  Καμία γυναίκα δεν εξελέγη στις εκλογές του 2012 ή του 2016. Υπήρχαν γύρω στις 15 γυναίκες υποψήφιες. 

Ένα σημαντικό ζήτημα ήταν το μέλλον της προσοδοφόρας αλλά αμφιλεγόμενης ιθαγένειας από τις επενδύσεις ή τα προγράμματα για τις "πωλήσεις διαβατηρίων". Για  τιμή γύρω στα 150.000 δολάρια ΗΠΑ, αυτά τα συστήματα επιτρέπουν στους αιτούντες να γίνουν πολίτες σε μήνες, χωρίς να πατούν το πόδι τους στη χώρα.

## Αποτελέσματα

Αν και δεν υπήρξαν επιβεβαιωμένα κρούσματα COVID-19 στα νησιά, υπήρχαν ανησυχίες ότι οι φόβοι για την πανδημία θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη συμμετοχή σε χαμηλά επίπεδα. Η προσέλευση στις προηγούμενες εκλογές ήταν γύρω στο 57%.

Ανεπίσημα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν σταδιακά τις επόμενες ημέρες, με τα επίσημα αποτελέσματα να ανακοινώνονται αργότερα από το συνηθισμένο, στις 6 Απριλίου, λόγω του θανάτου του Προέδρου της Εκλογικής Επιτροπής του Βανουάτου, Μάρτιν Τέτε. Καμία γυναίκα δεν εκλέχτηκε.   Η προσέλευση μειώθηκε κατά έξι ποσοστιαίες μονάδες από τις προηγούμενες εκλογές του 2016. 

## Επακόλουθα
Λόγω της καθυστέρησης στην ανακοίνωση των επίσημων αποτελεσμάτων, το κοινοβούλιο δεν μπορούσε να δσυνεδριάσει για πρώτη φορά εντίς 21 ημερών μετά τις εκλογές και αντί αυτού, συνήλθε για πτώτη φορά στις 20 Απριλίου. Στη διάρκεια της πρώτης συνεδρίασης, η Γκράσια Σάντρακ από το Κόμμα Ηγετών του Βανουάτου εξελέγη πρόεδρος του κοινοβουλίου. Ο Μπομπ Λάφμαν από το Vanua'aku Pati εξελέγη πρωθυπουργός, επικρατώντας του Ραλφ Ρεγκενβάνου oαπό το Κόμμα Γη και Δικαιοσύνη με 31 ψήφους υπέρ έναντι 21 που καταψήφισαν. Η κυβέρνηση συνασπισμού του Λάφμαν συμπεριλαμβάνει το  Vanua'aku Pati, την Ένωση των Μετριοπαθών Κομμάτων, το Εθνικό Ενωμένο Κόμμα και άλλα μικρότερα κόμματα. Την επομένη ο Λάφμαν διόρισε τα μέλη της κυβέρνησής του.

## Παραπομπές


2020
Βανουατου
Νεοχώρι Τυμφρηστού Φθιώτιδας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Φθιώτιδα δείτε το λήμμα: [[Νεοχώρι Φθιώτιδας]]*

Το **Νεοχώρι** ή **Νεοχώρι Τυμφρηστού** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Νεοχώρι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και είναι κτισμένο στις βόρειες πλαγιές του Τυμφρηστού (Βελούχι) σε υψόμετρο 800 μέτρα. Απέχει 38 χλμ. Δ. από τη Μακρακώμη, 67 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Λαμία και 28 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι (οδηγικά). Αναφέρεται από τα μεσαιωνικά χρόνια ως *Κοστράδα* ή *Κοστράδες* ή *Γκοστριάδα* ή *Κοστριά* αλλά και την εποχή της Τουρκοκρατίας σε κοντινή με την σημερινή τοποθεσία. Υπήρξε εργαστήρι πολλών καλλιτεχνών στην ξυλογλυπτική και την αγιογραφία. Ως Νεοχώρι Τυμφρηστού αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1836 στο ΦΕΚ 80Α - 28/12/1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τυμφρηστού. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νεοχωρίου Τυμφρηστού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 68 κατοίκους.

## Σημείωση
Στον ίδιο δήμο υπάρχει ο ομώνυμος οικισμός Νεοχώρι Πουγκακίων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* "Άγγελου Έλεφάντη, Minima Memorialia • Ή ιστορία τού παπποΰ μου" από τη μηνιαία επιθεώρηση "Ο Πολίτης" - Απρίλιος 2001

Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Παύλος Καλλιγάς (ακαδημαϊκός)

Ο **Παύλος Καλλιγάς** (1948 - 23 Ιουλίου 2025) ήταν ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το επίκεντρο των ερευνητικών του ενδιαφερόντων ήταν η αρχαιοελληνική φιλοσοφία και ειδικότερα ο νεοπλατωνισμός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948 και ήταν γιος του Πέτρου Καλλιγά, μέλους της οικογένειας Καλλιγά. Σπούδασε Νομικά και στη συνέχεια στράφηκε στη μελέτη της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και στη συνέχεια δίδαξε αρχαιοελληνική φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών έως το 2015, οπότε συνταξιοδοτήθηκε.

Κύριο έργο του ήταν η έκδοση των *Εννεάδων* του Πλωτίνου, συνοδευμένη με νεοελληνική μετάφραση και εκτενή φιλολογικά και φιλοσοφικά σχόλια, που δημοσιεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Το έργο εκδόθηκε σε επτά τόμους (1994 έως 2018). 

Κατά τα έτη 1997 έως 2012 διηύθυνε το φιλοσοφικό περιοδικό *Δευκαλίων*. Από το 2016 ήταν διευθυντής του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών.

## Εργογραφία

* *Ηθική και κοσμολογία στη φιλοσοφία του Πλωτίνου: Ερμηνευτικό υπόμνημα στις δύο πρώτες Εννεάδες*. Διδακτορική διατριβή, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Αθήνα 1998, σελ. 348.
* Testudo, O.: "Ο χώρος για τον Ζήνωνα". Μετάφραση Π. Καλλιγάς. *Δευκαλίων* 33/34 (1981), 147-163.https://pasithee.library.upatras.gr/deukalionas/article/view/1538
* Νεχαμάς, Αλέξανδρος: "Οι τρεις *'οδοί διζήσιος'<nowiki/>* του Παρμενίδη". Μετάφραση Π. Καλλιγάς. *Δευκαλίων* 33/34 (1981), 113-129.https://pasithee.library.upatras.gr/deukalionas/article/view/1536
* Γοργίας: "Ελένης εγκώμιον. Υπέρ Παλαμήδου απολογία". Μετάφραση-Σχόλια Π. Καλλιγάς. *Δευκαλίων* 36 (1981), 275-317.https://www.mikrosapoplous.gr/elenhs_egwmion.html
* Πορφύριος ο Τύριος: *Περί του Πλωτίνου βίου*. Μετάφραση-Σχόλια Π. Καλλιγάς. "Ακαδημία Αθηνών", Αθήνα 1991.
* Πλωτίνου: *Εννεάς πρώτη* (1994). *Εννεάς δευτέρα* (1997). *Εννεάς τρίτη* (2004). *Εννεάς τετάρτη* (2009). *Εννεάς πέμπτη* (2013). *Εννεάς έκτη Α-Β* (2018). Αρχαίο κείμενο - Μετάφραση - Σχόλια Π. Καλλιγάς. "Ακαδημία Αθηνών".
* "O Σωκράτης του Γρηγόρη Βλαστού: Μια παρουσίαση". *Ελληνική Φιλοσοφική Επιθεώρηση* 11 (1994), 107-113.
* "Οι ιδέες ως εννοήματα του Δημιουργού: μια μεσοπλατωνική ερμηνεία του Τιμαίου". *Δευκαλίων* 15/2 (1997), 329-341.
* Πρόκλος: *Η ιερατική τέχνη - Οι ύμνοι*. Μετάφραση Π. Καλλιγάς. "Στιγμή", Αθήνα 2009.
* Αριστοτέλης: *Κατηγορίαι - Περί ερμηνείας*. Μετάφραση Π. Καλλιγάς. "Νήσος", Αθήνα 2011.
* Πλάτων: *Γοργίας*. Μετάφραση Π. Καλλιγάς. "Στιγμή", Αθήνα 2020.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Νεχαμάς, Αλέξανδρος: "Ο Πλωτίνος του Παύλου Καλλιγά". *The Athens Review* 109 (2019).https://athensreviewofbooks.com/arxeio/teyxos109/4088-o-plotinos-tou-paylou-kalliga

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Παλαιά Γιαννιτσού Φθιώτιδας

Η **Παλαιά Γιαννιτσού** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Παλαιά Γιαννιτσού βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας και τα Ευρυτανικά Άγραφα σε υψόμετρο 950 μέτρα. Απέχει 19 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Σπερχειάδα (έδρα του δήμου) και 44 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Λαμία. Πρόκειται για οικισμό από την εποχή της Τουρκοκρατίας και αναγραφόταν το 1640 στην Πρόθεση της Μονής Ρεντίνας (α΄ γραφή - φ. 142β έως 146α). Μετά την Συνθήκη Κωνσταντινούπολης (1832) το χωριό παρέμεινε στην τουρκική επικράτεια και ορισμένοι κάτοικοί του μετοίκησαν νοτιοανατολικά προς την ελληνική και καινούριο χωριό που το ονόμασαν Νέα Γιαννιτσού (σημερινή Γιαννιτσού). Σε κοντινό λόφο, ο οποίος από το 1980 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος, υπάρχουν *«λείψανα οχυρώσεως αρχαίας πόλεως, που παλαιότερα έφερε το όνομα Κυδωνία και ταυτίζεται με την αρχαία Κτιμένη ή Κυμένη»*.

Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας (1881), το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μενελαΐδος. Το 1919 με το ΦΕΚ 140Α - 24/06/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί τη Δημοτική Κοινότητα Παλαιάς Γιαννιτσούς, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μακρακώμης του Δήμου Μακρακώμης.

Σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, έχει πληθυσμό 114 μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Παλιούρι Φθιώτιδας

Το **Παλιούρι** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 100 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Παλιούρι βρίσκεται στην κοιλάδα του Σπερχειού, δίπλα στις βόρειες όχθες του και σε μια καμπή του ποταμού, σε απόσταση 10 χλμ. Α. από τη Μακρακώμη και 21 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Λαμία. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και ήταν τσιφλίκι του Αλή πασά, ενώ μετά την απελευθέρωση και με βασιλιά τον Όθωνα παρέμεινε τσιφλίκι της οικογένειας Τσάλη και του Ιωάννη Κωλέττη, ο οποίος τα κατείχε μαζί με τα χωριά Αρχάνι και Μάκρεση (Μάκρη). Μετά την απελευθέρωση το χωριό αναφέρεται επίσημα, γραμμένο ως *Παληούριον*, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μάκριδος (Παραχελωϊτών). Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» συναποτελεί με το Καστρί τη **Δημοτική Κοινότητα Καστρίου**, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μακρακώμης του Δήμου Μακρακώμης.

Σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, αριθμεί 98 μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Ανδροσθένης ο Θάσιος

Ο **Ανδροσθένης ο Θάσιος**, γιου του Καλλίστρατου, ήταν ένας από τους ναυάρχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ταξίδεψε ως τριήραρχος με τον Νέαρχο και στάλθηκε επίσης από τον Αλέξανδρο κάτω από τον Ευφράτη για να εξερευνήσει την ακτή του Περσικού Κόλπου, παρακάμπτοντας τις ακτές της Αραβίας σε μία τριακόντορο και έπλευσε μακρύτερα από τον Αρχία τον Πέλλιο. Έγραψε ένα απολογισμό αυτού του ταξιδιού, με τίτλο *Η πλοήγηση στην Ινδική θάλασσα* (*Ὁ τῆς Ἰνδικῆς παραπλοῦς*). 

## Παραπομπές


  
Κατηγορία:Τριήραρχοι του στόλου του Νεάρχου
Κατηγορία:Γεωγράφοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Κατηγορία:Ναύαρχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Κατηγορία:Αρχαίοι Θάσιοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εξερευνητές
Κατηγορία:Εξερευνητές της Αραβίας
Κοντόμ (Ζερς)

Το **Κοντόμ** (Γαλλικά: Condom), που ονομάζεται επίσης Κοντόμ-αν-Αρμανιάκ, είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Ζερς, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας.

Η κοινότητα ανήκει στην ιστορική περιοχή της Γασκώνης. Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού.

Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 6.530 κατοίκους (2017).

Οι κάτοικοί του ονομάζονται Κοντομουά (ζ).

## Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το λιμάνι του Κοντόμ στον ποταμό Μπαΐζ
Η κοινότητα Κοντόμ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Ζερς, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας, ανάμεσα στο Μον-ντε-Μαρσάν (στα δυτικά) και το Μοντωμπάν (στα ανατολικά) και βόρεια του Ως, πρωτεύουσας του νομού Ζερς.

Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι η κοινότητα Μιράντ. Έχει πληθυσμό 3.468 κατοίκους (2017) και η ευρύτερη αστική περιοχή της που συγκεντρώνει 6 κοινότητες έχει πληθυσμό 8.290 κατοίκους (2014).

Η κοινότητα Κοντόμ διασχίζεται από τους ποταμούς Μπαΐζ και Ζελ.

Η έκταση είναι πολύ εκτεταμένη, 97,37 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο κυμαίνεται ανάμεσα στα 62 και 190 μέτρα.

## Τοπωνυμία
Η κοινότητα Κοντόμ βρίσκεται στο σημείο συμβολής των ποταμών Μπαΐζ και Ζελ και από αυτήν την ιδιαιτερότητα έλαβε το όνομα *Condomagos*, ένας γαλατικός όρος που σήμαινε *Αγορά στη συμβολή*.

## Στη διαδρομή Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα
Το Κοντόμ είναι μια πόλη στην παλιά ρωμαϊκή Οδό Ποντιένσις (Via Podiensis), που αποτελούσε μια τις τρεις μεγάλες οδούς στη Γαλλία της προσκυνηματικής διαδρομής του Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα.

Η συγκεκριμένη διαδρομή ξεκινά στο Λε Πυί και καταλήγει στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα στη βορειοδυτική Ισπανία. Οι προσκυνητές φτάνουν στο Κοντόμ μετά το Μιραντού και συνεχίζουν στο Λαρεσάνγκλ.

## Αξιοθέατα - Μνημεία
[μικρογραφία|250x250εσ|Οι ''[Οι Τρεις Σωματοφύλακες|Τρεις Σωματοφύλακες* και ο [[Σαρλ ντε Μπατς ντε Καστελμόρ ντ'Αρτανιάν|Ντ’ Αρτανιάν]], στην πλατεία Σαιν-Πιέρ]]
Στην κοινότητα Κοντόμ υπάρχουν δύο κάστρα, το Château de Mothes και το κάστρο του Πουιπαρντέν, και τα δύο του 13ου αιώνα. Συνολικά, 19 τοποθεσίες στο Κοντόμ αναφέρονται ως [[Ιστορικό Μνημείο (Γαλλία)|ιστορικά μνημεία]] από το Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού, μεταξύ των οποίων ο καθεδρικός ναός, εκκλησίες και οικίες.

Το Κοντόμ είναι γνωστό για την παραγωγή του Αρμανιάκ, το παλαιότερο [[μπράντυ]] που αποστάχθηκε στη Γαλλία,

* ένα διεθνές μουσικό φεστιβάλ *Bandas*, κάθε Μάιο
* ένα διεθνές τουρνουά σκακιού και διεθνής μαραθώνιος σκακιού.

Η πόλη είναι επίσης γνωστή για τον τουρισμό με κάμπινγκ και κωπηλασία στις πλωτές οδούς. Στεγάζει επίσης το μουσείο του Αρμανιάκ.

Ένα άγαλμα που αναπαριστά τους *Τρεις Σωματοφύλακες'' και τον Ντ’ Αρτανιάν βρίσκεται δίπλα στον καθεδρικό ναό, στο κέντρο της πόλης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Κατηγορία:Οξιτανία
Κατηγορία:Υπονομαρχίες της Γαλλίας
Γιώργος Τσουρούτας

Ο **Γιώργος Τσουρούτας** (23 Σεπτεμβρίου 1987) , γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι Έλληνας πρωταθλητής ξιφασκίας στο όπλο της Σπάθης και από το 2014 ανήκει στο δυναμικό του Ολυμπιακού Σ.Φ.Π.. Στο ενεργητικό του έχει πολλές επιτυχίες σε Εθνικό και Διεθνές επίπεδο. 

## Βιογραφικό
Ο Γιώργος Τσουρούτας ξεκίνησε την καριέρα του στην ξιφασκία το 1999 στην Ε.Α.Λ.Ο. (σύλλογος που στεγαζόταν στον Ο.Ν.Α. Γκράβας). Το 2001 κατέκτησε το πρώτο του μετάλλιο (3η θέση στα ομαδικά του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Εφήβων) και έκτοτε αποτέλεσε μέλος των Εθνικών Ομάδων Σπάθης, μετά από επιλογή του Ομοσπονδιακού προπονητή Gabriel Dutia. Στη συνέχεια πήρε μετεγγραφή και αποτέλεσε αθλητή της Αθηναϊκής Λέσχης, έως τον Σεπτέμβριο του 2009, όπου και μετέβη στον Πανελλήνιο Γ.Σ. Από το 2014 ανήκει στον Ολυμπιακό Σ.Φ.Π..

Παράλληλα με την ενασχόληση του με την ξιφασκία, αποφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του ΕΚΠΑ, με ειδίκευση στο Περιβάλλον (Μετεωρολογία, ΑΠΕ).

Ο Τσουρούτας από το 2008 έως το 2016 κατέκτησε **9 συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ελλάδος** (2 με την Αθηναϊκή Λέσχη, 5 με τον Πανελλήνιο ΓΣ και 2 με τον Ο.Σ.Φ.Π.) στην Σπάθη Ανδρών και **4 Κύπελλα**. Στην συλλογή του έχει **4 Βαλκανικά μετάλλια** (2 ασημένια και 2 χάλκινα) και είναι **Μεσογειoνίκης** (Mersin 2013). Το 2008 κατέκτησε το **Χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σπάθης Ανδρών** στο Ιάσιο της Ρουμανίας, μια από τις σημαντικότερες επιτυχίες της Σπάθης Ανδρών σε διεθνές επίπεδο στην νεότερη ιστορία. Το 2013 κατέκτησε την **6η θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Συλλόγων**, με την ομάδα του Πανελληνίου (Αθανασιάδης Ι., Σαρρής Ι., Σαρρής Ε.), που αποτελεί μέχρι σήμερα την μεγαλύτερη επιτυχία που έχει συντελέσει ελληνικός σύλλογος ξιφασκίας στον συγκεκριμένο θεσμό. Το 2014 στο Προολυμπιακό Τουρνουά της Ευρώπης κατάφερε να προκριθεί στους **1ους Ευρωπαϊκούς Ολυμπιακούς Αγώνες Baku 2015** και να εκπροσωπίσει την Ελλάδα. Το 2010 του απονεμήθηκε το βραβείο "**Τιμής Ένεκεν"** για την προσφορά του στην Ελλάδα και τον Αθλητισμό από τον Δήμο Γαλατσίου.
κέντρο|μικρογραφία|266x266εσ|Ολυμπιακή Ομάδα Σπάθης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Αντρέ Ονανά

Ο **Αντρέ Ονανά** (γαλλικά: *André Onana*, 2 Απριλίου 1996) είναι Καμερουνέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Τραμπζονσπόρ.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ονανά γεννήθηκε στο Νκολ Νγκοκ. Έγινε μέλος της Μπαρτσελόνα το 2010, αφού είχε ξεκινήσει το ποδόσφαιρο στην Ακαδημία Σαμουέλ Ετό. Στις αρχές Ιανουαρίου 2015, ανακοινώθηκε ότι θα ενταχθεί στον ολλανδικό σύλλογο Άγιαξ τον Ιούλιο του 2015. Η μεταγραφή πραγματοποιήθηκε αργότερα τον ίδιο μήνα. Έκανε το ντεμπούτο του για τον Γιονγκ Άγιαξ στην Ίιρστε Ντιβίζι τον Φεβρουάριο του 2015. Υπέγραψε ένα νέο συμβόλαιο με την Άγιαξ τον Μάιο του 2017, με ισχύ έως το 2021. Τον Μάρτιο του 2019 υπέγραψε ένα νέο συμβόλαιο, με ισχύ μέχρι τον Ιούνιο του 2022.

Τον Μάιο του 2019, ο Ονανά μίλησε για το ότι είναι μαύρος τερματοφύλακας, λέγοντας ότι έπρεπε να δουλέψει σκληρότερα από τους λευκούς ομολόγους τους λόγω λανθασμένων αντιλήψεων ότι κάνουν λάθη.

Τον Νοέμβριο του 2019, δήλωσε ότι ενδιαφέρεται να παίξει στην αγγλική Πρέμιερ Λιγκ.

Τον Ιούλιο του 2023 πήρε τελικά την μεταγραφή σε ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ και υπέγραψε συμβόλαιο με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Τον Σεπτέμβριο του 2025, έπειτα από έναν αποκλεισμό σοκ στο Λιγκ Καπ Αγγλίας από τη Γκρίμσμπι Τάουν, ο Ονάνα παραχωρήθηκε από τη Γιουνάιτεντ ως δανεικός στην τουρκική Τραμπζονσπόρ.

## Εθνική ομάδα
Ο Ονανά έχει αγωνιστεί με την Εθνική Καμερούν U20. Κλήθηκε στην Εθνική Καμερούν ανδρών για ένα φιλικό αγώνα εναντίον της Γαλλίας τον Μάιο του 2016. Έκανε το ντεμπούτο του για το Καμερούν σε φιλική νίκη με 2-1 επί της Γκαμπόν το Σεπτέμβριο του 2016.

## Προσωπική ζωή
Ο ξάδερφος του, Φαμπρίς Οντοά, αγωνίζεται επίσης ως τερματοφύλακας.

## Διακρίσεις

* Έρεντιβιζι: 2018-19
* Κύπελλο Ολλανδίας: 2018-19
* Γιόχαν Κρόιφ Σιλντ: 2019
* ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ: φιναλίστ 2016-17

**Ατομικές**

* Αδάμαστο Λιοντάρι της Χρονιάς (Καμερουνέζος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς): 2018
* Καλύτερος Αφρικανός Τερματοφύλακας: 2018
* Έρεντιβιζι Ομάδα της Χρονιάς: 2018-19
* Τρόπαιο Γιάσιν: 2019 (7η θέση)
* ΑΣΠ Ομάδα της Χρονιάς: 2019

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο transfermarkt.com

Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2023
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιόνγκ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίιρστε Ντιβίζι
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Πλατύστομο Φθιώτιδας

Το **Πλατύστομο** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 190 μέτρα.

## Γεωγραφία
Το Πλατύστομο βρίσκεται στην κοιλάδα του Σπερχειού, στα βόρεια από τον ποταμό και προς τους πρόποδες της Όθρυος. Απέχει 4 χλμ. Β. από τη Μακρακώμη και 33 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Λαμία, ενώ στα ανατολικά του περνάει ο χείμαρρος Φυσίνας που καταλήγει νοτιότερα, ανάμεσα από Μακρακώμη και Μάκρη, στον Σπερχειό. Δυτικά είναι τα ομώνυμα ιαματικά λουτρά, μέσα σε έντονη βλάστηση με κύριο χαρακτηριστικό τους υπεραιωνόβιους πλάτανους, γνωστές από την αρχαία εποχή των Αινιάνων.

## Ιστορία
Το χωριό αναφέρεται από την Τουρκοκρατία και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το κατατάσσει *"στο τμήμα «Πολιτοχώρια» του Κτηματολογίου Πατρατζίκ, ως Πλατύστομο με 10 σπίτια"*. Καταγράφεται στην πρόθεση της Ρεντίνας μαζί με τους οικισμούς Μάκρεση, Βαρυμπόπη, Αμαλότες, και Χαλίλη, στο φ. 174α ενώ στα φ. 174β – 176α υπάρχουν γραφές μεταγενέστερες της πρώτης. Στην ανεπίσημη απογραφή του 1835 που έγινε από Γάλλους περιηγητές, απογράφεται ως «Πλατύστομο» στον Δήμο Μακρακώμης με 207 κατοίκους και με 47 οικογένειες. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μακρακώμης ενώ το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» συναποτελεί με τα Λουτρά Πλατυστόμου την Δημοτική Κοινότητα Πλατυστόμου, που υπάγεται στη  Δημοτική Ενότητα Μακρακώμης του Δήμου Μακρακώμης.

Σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, ως κοινότητα έχει μόνιμο πληθυσμό 237 κατοίκους ενώ ως οικισμός 232.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Βίσκουφ

Το **Βίσκουφ** (πολωνικά: *Wyszków*,, γίντις: ווישקאָוו *Vishkov*) είναι πόλη στην Πολωνία με 26.500 κατοίκους (2018). Είναι η πρωτεύουσα του Πόβιατ Βίσκουφ (). Το Βίσκουφ ανήκει στο Βοεβοδάτο Μασοβίας (από το 1999). Προηγουμένως ανήκε στο Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (μέχρι το 1975) και στο Βοεβοδάτο Οστροουένκα (1975-1998).

## Περιγραφή
Το χωριό Βίσκουφ τεκμηριώθηκε αρχικά το 1203. Η πόλη ιδρύθηκε το 1502. Καταστράφηκε κατά τον Δεύτερο Βόρειο Πόλεμο το 1655-1660, όταν έχασε τη σημασία του στην περιοχή. Η βιομηχανία αναπτύχθηκε μετά το 1897, όταν δημιουργήθηκε ο σιδηρόδρομος Πιλάβα-Τουούστς-Οστροουένκα.

## Εβραίοι στο Βίσκουφ
Πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο μισός πληθυσμός των 9.000 κατοίκων του Βίσκουφ ήταν Εβραίοι, όπου μετά τον πόλεμο δεν υπήρχε κανείς. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1997, ένα μνημείο για τα θύματα του Ολοκαυτώματος αποκαλύφθηκε στο Βίσκουφ. Είναι κατασκευασμένο από ανακτημένες εβραϊκές ταφόπλακες που είχαν αφαιρεθεί από την τοποθεσία το 1939 από γερμανικές δυνάμεις, οι οποίες τις χρησιμοποιούσαν ως λιθόστρωτα και για να χτίσουν την τοπική έδρα της Γκεστάπο. Απομεινάρια αυτών των βεβηλωμένων ταφοπλακών ανακτήθηκαν και ενσωματώθηκαν ως μέρος του μνημείου.

Το Βίσκουφ ήταν η γενέτειρα του Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς το 1919.

## Βίσκουφ στον πολιτισμό
Το Βίσκουφ ήταν το θέμα του τραγουδιού *Wyszków Tonie* από την πολωνική ροκ μπάντα *Elektryczne Gitary*.

## Αξιοσημείωτα πρόσωπα από το Βίσκουφ
[μικρογραφία| Μνημείο για τον [Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς στο Βίσκουφ.]]

* Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς (1919–1943), ηγέτης της εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας
* Γιαρόσουαφ Καλινόφσκι (γενν. το 1962), Πολωνός πολιτικός
* Μπέρεκ Λάιχερ (1893–1943), Πολωνοεβραίος ιατρός και ακτιβιστής
* Lanberry (γενν. το 1987), Πολωνή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός

## Διεθνείς σχέσεις

### Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Βίσκουφ είναι αδελφοποιημένο με:

*  Κόχτλα-Γιάρβε, Εσθονία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εβραϊκή κοινότητα στο Βίσκουφ στο Virtual Shtetl

Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μασοβίας
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόβιατ Βίσκουφ
Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Κωνσταντίνος Βατάτζης

Ο **Κωνσταντίνος ο Βατάτζης** ήταν βυζαντινός στρατηγός στα τέλη 11ου αρχές 12ου αιώνα, που είναι γνωστός από συναξάρια για την ζωή του εγγονού του και αυτοκράτορα Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη.

Ο Κωνσταντίνος αναφέρεται κάτοικος Ορεστιάδος της Αδριανούπολης, όπου προέρχεται και ζούσε η οικογένεια των Βατάτζηδων. Εφόσων ήταν όντως παππούς του Ιωάννη πιθανότατα ήταν και πατέρας του Βασιλείου. Ο Κωνσταντίνος από κάποιες πηγές αναφέρεται στρατηγός του θέματος Θρακησίων, και όπως λένε τα συναξάρια, πριν το 1204 όταν η αυτοκρατορία έπεσε στους Λατίνους και διοικητής του Θέματος αναφέρεται ο αντικαταστάτης του, κάποιος Λαπαρδάς, βέβαια γνωρίζουμε ότι την περίοδο αυτή διοικητής των Θρακησίων ήταν ο Βασίλειος. Την περίοδο αυτή τα συναξάρια μιλάνε για μεγάλα κατορθώματα επί των Τούρκων και Φράγκων από τον Κωνσταντίνο. Επίσης αναφέρεται, το 1143,  με το αξίωμα του στρατοπεδάρχη επί αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κωνσταντινος
Κατηγορία:Βυζαντινοί Στρατοπεδάρχες
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Θρακησίων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Άντρια Ράιζμπορο

Η **Άντρια Λουίζ Ράιζμπορο** (αγγλικά: *Andrea Louise Riseborough*) (20 Νοεμβρίου 1981) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Έκανε το ντεμπούτο της στην ταινία *[[Venus (ταινία, 2006)|Venus]]* (2006) και στη συνέχεια εμφανίστηκε στις *[[Happy-Go-Lucky (ταινία, 2008)|Happy-Go-Lucky]]* (2008), *[[Never Let Me Go (ταινία, 2010)|Never Let Me Go]]*, *[[Brighton Rock (ταινία, 2010)|Brighton Rock]]*, *[[Made in Dagenham]]* (όλες το 2010), *[[W.E.]]* (2011), *[[Shadow Dancer (ταινία)|Shadow Dancer]]*, *[[Disconnect (ταινία, 2012)|Disconnect]]* (και οι δύο το 2012), *[[Welcome to the Punch]]*, *[[Oblivion (ταινία, 2013)|Oblivion]]* (και οι δύο το 2013), *[[Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας|Birdman]]* (2014), *[[Νυκτόβια πλάσματα|Nocturnal Animals]]* (2016), *[[Η Μάχη των Φύλων (ταινία)|Battle of the Sexes]]*, *[[Ο θάνατος του Στάλιν]]* (και οι δύο το 2017) και *[[Mandy (ταινία, 2018)|Mandy]]* (2018).

Εκτός κινηματογράφου, η Ράιζμπορο έλαβε υποψηφιότητα για τα Τηλεοπτικά Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας για την ενσάρκωση της Μάργκαρετ Θάτσερ στην τηλεοπτική ταινία *[[The Long Walk to Finchley]]* (2008) και κέρδισε κριτική αναγνώρισης για τις ερμηνείες της στις μίνι σειρές του Channel 4 *[[The Devil's Whore]]* (2008) και *[[National Treasure (βρετανική τηλεοπτική σειρά)|National Treasure]]* ( 2016). Τα θεατρικά έργα της περιλαμβάνουν, το *[[Δεσποινίς Τζούλια]]* του Όγκουστ Στρίντμπεργκ, το *[[Measure for Measure]]* του Ουίλιαμ Σαίξπηρ (Βασιλικό Θέατρο, και τα δύο 2006), και το *Ivanov* του Αντόν Τσέχωφ (Θέατρο Ουέστ Εντ, 2008).

## Σταδιοδρομία

[δεξιά|μικρογραφία| Η Ράιζμπορο στην πρεμιέρα του ''[The Death of Stalin'', Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τορόντο 2017.]]

## Φιλμογραφία

## Βραβεία και υποψηφιότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*   
*   
* Άντρια Ράιζμπορο στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Γιούτες

[μικρογραφία|Η χερσόνησος της [Γιουτλάνδη|Γιουτλάνδης, η πατρίδα των Γιούτων.]]
**Γιούτες** () ήταν Γερμανικός πληθυσμός, πιθανότατα αυτόχθονος της χερσονήσου της Γιουτλάνδης, που εγκαταστάθηκε στη Βρετανία τον 5o και τον 6o αι. μ.Χ, μετά την φυγή των Ρωμαίων. Σύμφωνα με τον Βέδα ήταν ένα από τα τρία ισχυρότερα γερμανικά έθνη.

Πιστεύεται ότι προέρχονται από την χερσόνησο της Γιουτλάνδης () και μέρος της βόρειας φριζικής ακτής, αποτελούμενης από την ηπειρωτική Δανία, το νότιο Σλέσβιχ και τη βόρεια Φριζία. 

Οι Γιούτες ίσως έχουν μεταναστεύσει σταδιακά σε μια μεγάλη χρονική περίοδο ή εισέβαλαν και εγκαταστάθηκαν στη νότια Βρετανία στα τέλη του 4ου αιώνα κατά την εποχή των μεγάλων μεταναστεύσεων, ως τμήμα μιας γερμανικής εγκατάστασης εκεί. Οι Γιούτες επεκτάθηκαν και στην Σαβονία, ενώ το φινλανδικό επώνυμο Γιουουτιλάινεν που προέρχεται από την λέξη "juutti", αναφέρεται στους Γιούτες.

## Δείτε επίσης
* Γερμανικά φύλα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Λαοί της Αγγλοσαξονικής Αγγλίας
Κατηγορία:Πρώιμοι γερμανικοί λαοί
Κατηγορία:Ινγκαίβονες
Πραμιπεξόλη

Η **πραμιπεξόλη**, που πωλείται με την επωνυμία **Mirapex** μεταξύ άλλων, είναι φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον (PD) και του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών (RLS). Στη νόσο του Πάρκινσον μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνη της ή μαζί με λεβοντόπα. Λαμβάνεται από το στόμα.

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, πονοκέφαλο, αίσθημα κόπωσης, προβλήματα ύπνου, ξηροστομία και ψευδαισθήσεις. Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν την επιθυμία για τζόγο ή σεξ, καρδιακή ανεπάρκεια και χαμηλή αρτηριακή πίεση. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό είναι ασαφής. Είναι αγωνιστής ντοπαμίνης της κατηγορίας μη εργολίνης.

Η πραμιπεξόλη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1997. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν το 179ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από τρία εκατομμύρια συνταγές.

## Παρενέργειες
Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της πραμιπεξόλης μπορεί να περιλαμβάνουν:

* Πονοκέφαλο
* Περιφερικό οίδημα
* Υπεραλγησία (πόνοι στο σώμα και πόνοι)
* Ναυτία και έμετος
* Καταστολή και υπνηλία
* Μειωμένη όρεξη και επακόλουθη απώλεια βάρους
* Ορθοστατική υπόταση (με αποτέλεσμα ζάλη και πιθανώς λιποθυμία, ειδικά κατά την ορθόσταση)
* Αυπνία
* Ψευδαισθήσεις (οπτικές, ακουστικές, οσφρητικές, γευστικές ή αισθητικές παραισθήσεις), αμνησία και σύγχυση
* Ασυνήθιστες κινήσεις σώματος
* Ασυνήθιστη κόπωση ή αδυναμία

Αρκετά ασυνήθιστες παρενέργειες της πραμιπεξόλης (και σε σχέση με φάρμακα που είναι αγωνιστές υποδοχέων ντοπαμίνης D3, όπως ροπινιρόλη ) μπορεί να περιλαμβάνει παθολογικό τζόγο, παρορμητικές πράξεις, υπερσεξουαλικότητα και υπερκατανάλωση τροφής, ακόμα και σε άτομα χωρίς προηγούμενο ιστορικό αυτών των συμπεριφορών. Η πραμιπεξόλη μπορεί να προκαλέσει παράδοξη επιδείνωση του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών σε ορισμένες περιπτώσεις. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό είναι ασαφούς ασφάλειας.

## Φαρμακολογία
Η πραμιπεξόλη δρα ως μερικός / πλήρης αγωνιστής στους ακόλουθους υποδοχείς :

* D2S υποδοχέας (Ki = 3,9 nM, IA = 130%)
* D2L υποδοχέας (Ki = 2,2 nM, IA = 70%)
* D3 υποδοχέα (Ki = 0,5 nΜ, ΙΑ = 70%)
* D4 υποδοχέα (Ki = 5.1 nΜ, ΙΑ = 42%)

Η πραμιπεξόλη διαθέτει επίσης χαμηλή / ασήμαντη συγγένεια (500-10.000 nM) για τους υποδοχείς 5-HT1A, 5-HT1B, 5-HT1D και α2-αδρενεργικούς. Έχει αμελητέα συγγένεια (> 10,000 nΜ) για το D1, D5, 5-ΗΤ2, α1 αδρενεργικούς, β-αδρενεργικούς, Η1 και υποδοχείς mACh. Όλες οι τοποθεσίες που προσδιορίστηκαν έγιναν χρησιμοποιώντας ανθρώπινους ιστούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Θειαζόλες
Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο νευρικό σύστημα
Μαστοραίικα Φθιώτιδας

Τα **Μαστοραίικα** είναι μικρός ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, ο οποίος βρίσκεται προς στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας. Είναι κτισμένος στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Κοκκάλια σε υψόμετρο 940 μέτρα. Απέχει 27 χλμ. ΝΑ. από τη Μακρακώμη, 56 χλμ. Δ. από τη Λαμία, 23 χλμ. ΝΑ. από το Καρπενήσι και 2 χλμ. Β. από τα Πουγκάκια των οποίων θεωρείται συνοικισμός. Αναφέρονται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 όταν απογράφησαν στην τότε κοινότητα Πουγκακίων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τα Πουγκάκια, τον Βλάχικο, τα Κέδρα και το Νεοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Πουγκακίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 14 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Άννα Πιασέτσκα

Η **Άννα Αναστάζια Πιασέτσκα** (πολωνικά: *Anna Anastazja Piasecka*) (13 Μαρτίου 1882 &#x2013; 8 Αυγούστου 1980) ήταν Πολωνή πολιτικός, εκπαιδευτικός και ακτιβίστρια. Υπηρέτησε στο Νομοθετικό Sejm της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας.

Γεννήθηκε ως **Άννα Αναστάζια Γουενγκόφσκα** από τον Πάβεου Γουενγκόφσκι και τη Γιουλιάννα Μπαλτσεροβίτσουφ, κοντά στο Βομπζέζνο. Εργάστηκε ως καθηγήτρια πολωνικής γλώσσας και ίδρυσε το πρώτο πολωνικό νηπιαγωγείο στο Κφίτζιν το 1919.

Εκλέχτηκε στο Σέιμ για την περιοχή Κοστσιεζίνα σε τακτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στην Πομερανία τον Μάιο του 1920 ως μέλος του Εθνικού Εργατικού Κόμματος. Στα τέλη του 1920, προσχώρησε στο Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα «Πιάστ».

Ήταν μέλος μιας ομάδας που εργάστηκε για το δημοψήφισμα της Ανατολικής Πρωσίας του 1920.

Παντρεύτηκε τον Γιαν Πιασέτσκι.

Στο τέλος του 1920, η Πιασέτσκα μετακόμισε στο Τόρουν, όπου και αργότερα πέθανε εκεί σε ηλικία 98 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Λαϊκού Κόμματος «Πιάστ»
Κατηγορία:Μέλη του Νομοθετικού Σέιμ της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας
Οσομπούκο

μικρογραφία|Οσομπούκο σε κατσαρόλα
Το **Οσομπούκο** (μιλανέζικα: òss bus, προφέρεται οζμπύς) είναι σπεσιαλιτέ της Λομβαρδίας, αποτελούμενο από κοκκινιστό μοσχαρίσιο μπούτι με λαχανικά, λευκό κρασί και ζωμό. Συχνά γαρνιρίζεται με γκρεμολάτα και παραδοσιακά σερβίρεται με ριζότο μιλανέζε ή πολέντα, ανάλογα με τις τοπικές ιδιομορφίες. Ο μυελός στην τρύπα του οστού, ένα πολύτιμο έδεσμα, είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό του οσομπούκο.

Οι δύο τύποι του οσομπούκο είναι μια σύγχρονη έκδοση που περιέχει ντομάτες και η πρωτότυπη που δεν τις περιλαμβάνει. Η παλαιότερη έκδοση, η οσομπούκο ιν μπιάνκο, αρωματίζεται με κανέλα, δάφνη, και γκρεμολάτα. Η σύγχρονη και πιο δημοφιλής συνταγή περιλαμβάνει τις ντομάτες, τα καρότα, το σέλινο και τα κρεμμύδια, ενώ η προσθήκη γκρεμολάτας είναι προαιρετική. Ενώ το παραδοσιακό κρέας για την παρασκευή του είναι το μοσχαρίσιο, χρησιμοποιούνται και άλλοι τύποι κρεάτων.

## Ετυμολογία
αριστερά|μικρογραφία|175x175εσ|Μοσχαρίσιο μπούτι
Στα ιταλικά οσομπούκο σημαίνει "κόκκαλο με τρύπα" (*osso -* "κόκαλο", *buco* - "τρύπα"). Η λέξη μπούκο αναφέρεται στην τρύπα του μυελού στο κέντρο του μοσχαρίσιου μπουτιού. Στη μιλανέζικη διάλεκτο ονομάζεται òss bus.

## Προετοιμασία
μικρογραφία|250x250εσ|Οσομπούκο σερβιρισμένο με ριζότο.
Το μοσχαρίσιο μπούτι, το κύριο συστατικό του οσομπούκο, είναι εύκολα διαθέσιμο, σχετικά φθηνό και εύγευστο. Αν και είναι δύσκολο, το κοκκίνισμα το βελτιώνει. Το τμήμα του κρέατος που χρησιμοποιείται για το πιάτο προέρχεται παραδοσιακά από την κορυφή της κνήμης, η οποία έχει μεγαλύτερη αναλογία οστών προς κρέας σε σχέση με άλλα εδώδιμα τμήματα του κρέατους του μοσχαριού. Έπειτα το μπούτι κόβεται σε μικρότερα τμήματα με πλάτος περίπου 3 εκατοστών.

Αν και συνταγές διαφέρουν, οι περισσότερες ξεκινούν με το σωτάρισμα του μοσχαρίσιου μπουτιού σε βούτυρο αφού πασπαλιστούν σε αλεύρι, ενώ άλλες προτείνουν λάδι ή λαρδί. Το υγρό του κοκκινίσματος είναι συνήθως ένας συνδυασμός από λευκό κρασί και ζωμού κρέατος αρωματισμένο με λαχανικά.

## Συνοδευτικά
Το ριζότο αλά μιλανέζε είναι το παραδοσιακό συνοδευτικό του οσομπούκο ιν μπιάνκο. Το οσομπούκο (ειδικά η έκδοση με ντομάτα που παρασκευάζεται νότια του Ποταμού Πάδου) τρώγεται μαζί με πολέντα ή πουρέ πατάτας. Νότια του Ποταμού Πάδου, μερικές φορές σερβίρεται μαζί με ζυμαρικά.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος ιταλικών πιάτων

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κρέας
Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Χαλυβουργική-Ελληνική Βιομηχανία Χαλκού

Η **Χαλυβουργική-Ελληνική Βιομηχανία Α. Ε** ήταν ένας από τους κύριους παραγωγούς χάλυβα στην Ελλάδα και ο δεύτερος μεγαλύτερος μετά την Βιοχάλκο.

## Ιστορία
Η Χαλυβουργική ιδρύθηκε το 1925. Ξεκίνησε να παράγει καλώδια το 1932 και χάλυβα το 1938.  

Η παραγωγή της εταιρείας εκσυγχρονίστηκε και επεκτάθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την εταιρεία να μεταφέρει την παραγωγή της στην Ελευσίνα το 1953. Τα επόμενα χρόνια ήταν η "χρυσή εποχή" της εταιρείας, καθώς η κατασκευαστική έκρηξη που ακολούθησε λόγω του ελληνικού οικονομικού θαύματος οδήγησε σε μια τεράστια αύξηση της ζήτησης για χάλυβα.

Η Χαλυβουργική αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στην Ελλάδα. Ωστόσο κατάφερε να επιβιώσει χάρη στην υλοποίηση ενός προγράμματος εκσυγχρονισμού, όπου η εταιρεία προσέθεσε νέα προϊόντα και τεχνολογίες. 

### Πτώση
Το 2012, η εταιρεία γνώρισε μια δραματική πτώση στον όγκο παραγωγής της, με τις πωλήσεις της να πέφτουν κατά 70.62%. Το 2012, η εταιρεία χρωστούσε πάνω από 1 δισ. ευρώ στις τράπεζες. Τον Φεβρουάριο του 2014, μετά από μια δραματική πτώση της ζήτησης χάλυβα στην Ελλάδα και του υψηλού ενεργειακού κόστους, η εταιρεία σταμάτησε την παραγωγή χάλυβα και απέλυσε 200 από τους 263 εργαζομένους της. Πριν από αυτό, 148 εργαζόμενοι είχαν συνταξιοδοτηθεί εθελούσια.

Το 2015, η εταιρεία σταμάτησε μόνιμα την παραγωγή της, αλλά συνέχισε να λειτουργεί για το καλό των εργαζομένων. Σε μια συνέντευξη του προέδρου του συνδικάτου των εργαζομένων της εταιρείας το 2018, εκείνος δήλωσε ότι δεν είχε δει τον ιδιοκτήτη της εταιρείας, τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο, εδώ και δύο χρόνια. Το 2018 το συνδικάτο δήλωσε ότι η εταιρεία απασχολούσε 170 εργαζομένους, οι οποίοι εργάζονταν τρεις μέρες την εβδομάδα, ενώ το 2006 απασχολούσε 600 με 700 εργαζομένους. Το 2018 χρωστούσε πάνω από 400 εκατομμύρια σε τράπεζες και στο δημόσιο, ενώ δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει το χρέος της από το 2016.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις της Ελλάδας
Αντώνης Τσολίνας

Ο Αντώνης Τσολίνας ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής γεννημένος το 1908. Αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς και το 1927 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό στον οποίο αγωνίστηκε έως το 1931. Απεβίωσε στις 28 Φεβρουαρίου 1956.
Υπήρξε ένας δεινός σκόρερ με το προσωνύμιο ο Βομβαρδιστής των Γηπέδων. Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος από το 1930 έως το 1932. Σε αγώνα απέναντι στην εθνική ομάδα της Βουλγαρίας, στις 7 Δεκεμβρίου του 1930 ο Αντώνης Τσολίνας σημείωσε 4 τέρματα απέναντι στο φημισμένο τερματοφύλακα Ντερμόφσκι, με το συμπαίκτη του στον Παναθηναϊκό Άγγελο Μεσσάρη να σημειώνει άλλα 2 γκολ με τελικό σκορ 6-1.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Χουάμπο

Το **Χουάμπο** (), παλαιότερα γνωστό ως **Νόβα Λισμπόα** (), είναι πόλη της Ανγκόλας στην επαρχία Χουάμπο. Είχε 595.304 κατοίκους κατά την απογραφή το 2014. Ήταν πρωτεύουσα ενός προ-αποικιακού βασιλείου, και ονομαζόταν "Nova Lisboa" (Νέα Λισαβόνα στα πορτογαλικά) μεταξύ του 1928 και του 1975, όταν και βρισκόταν σε οικονομικό ανταγωνισμό με τη Λουάντα, την πρωτεύουσα της Ανγκόλας.

## Γεωγραφία
Το Χουάμπο βρίσκεται σε οροπέδιο 1.800 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας, περίπου 600 χλμ.  νοτιοανατολικά της Λουάντα και 200 χλμ. ανατολικά της Μπενγκέλα.

Μαζί με τις πόλεις Καάλα και Εκούνια, σχηματίζει μια μητρόπολη, το οικονομικό και δημογραφικό κέντρο του κεντρικού τμήματος της χώρας.

### Κλίμα
Σύμφωνα με την ταξινόμηση Κέππεν, το κλίμα του Χουάμπο είναι ωκεάνιο. Χαρακτηρίζεται από υγρά και ζεστά καλοκαίρια και ξηρούς, δροσερούς χειμώνες.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Το Ανάκτορο του Κυβερνήτη.
Η πόλη ιδρύθηκε το 1912 από Πορτογάλους εποίκους και ονομαζόταν Νόβα Λίσμποα (Νέα Λισαβόνα) μέχρι το 1975.

Πριν από τον εμφύλιο πόλεμο (1976-1992), το Χουάμπο ήταν η δεύτερη βιομηχανική πόλη στην Ανγκόλα, μετά τη Λουάντα. Ήταν επίσης αγροτικό και κτηνοτροφικό κέντρο, καθώς και πόλη με πολλές κορυφαίες πανεπιστημιακές σχολές. Ο εμφύλιος πόλεμος της Ανγκόλας κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος των υποδομών της πόλης.

Πριν από το 1992, ο πληθυσμός του Χουάμο ήταν 360.000 κάτοικοι. Το 1993, η μάχη για τον έλεγχο του Χουάμπο προκάλεσε το θάνατο περισσότερων από 10.000 ανθρώπων. Επιπλέον, χιλιάδες πρόσφυγες έχουν φύγει από τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από την UNITA.

Η πόλη είναι η έδρα της κυβέρνησης της επαρχίας Χουάμπο, η οποία έχει πληθυσμό 2,2 εκατομμύρια.

Ένα αεροδρόμιο εξυπηρετεί την πόλη.

## Πρόσωπα
* Λούσιο Λάρα (γεν. 1929), πολιτικός
* Γκαμπριέλα Αντούνες (1937–2004), λογοτέχνης

## Αδελφοποιήσεις
*  Αμαντόρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Αστάρι

**Αστάρι** (*primer, undercoat*), από την Τουρκική λέξη *astar*, είναι το υλικό, που στις εργασίες της οικοδομικής, προηγείται ως το βασικό υπόστρωμα (substrate) κάποιας διάστρωσης επιχρίσματος που θα ακολουθήσει.

Το αστάρι μπορεί να είναι: α) *ελαιώδες*, δηλ. να έχει ως βάση το λινέλαιο, όταν η διάστρωση που θα ακολουθήσει θα είναι λαδόστοκος, λαδομπογιά ή ριπολίνη, ήτοι γενικά κάθε υλικό που θα έχει ως διαλύτη τον νέφτι, ή το καθαρό πετρέλαιο ή το white spirit, β) *υδατοδιαλυτό*, όταν η επόμενη διάστρωση έχει ως διαλύτη το νερό, όπως είναι λ.χ. τα πλαστικά χρώματα και η τσιμεντοκονία, και γ) προερχόμενο από *συνθετικές ρητίνες*, ιδίως όταν οι επόμενες στρώσεις που θα ακολουθήσουν είναι συνθετικά υλικά λ.χ. στόκοι ή χρώματα.

Συνήθως σε κάθε βαφή, το αστάρι ως προπαρασκευαστική στρώση τοποθετείται αρχικά (σε ένα μόνο "χέρι"), ιδιαίτερα στα πορώδη υλικά λ.χ. σκυρόδεμα και ξύλο, καθώς επίσης και σε γύψο, αλουμίνιο, πλαστικά, ώστε η μετέπειτα ασταρωμένη επιφάνεια να επιφέρει ισχυρή συνάφεια με τη βαφή. Έτσι επιτυγχάνεται μεγάλη διάρκεια της βαφής, ισχυρότερη προστασία και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Οι πιο συνηθισμένοι τύποι για τα αστάρια είναι τα αλκυδικά και τα ακρυλικά, ή του τύπου σελάκ.
	
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικοδομικά υλικά
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Ατομικό ξίφους μονομαχίας ανδρών

Το **ατομικό ανδρών στο ξίφος μονομαχίας** ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα ξιφασκίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις.

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη στις 7 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Τζιμνάσιουμ και έλαβαν μέρος συνολικά πέντε ξιφομάχοι από τρεις χώρες, όπου κάθε ένας αντιμετώπισε όλους τους υπόλοιπους. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για τα αποτελέσματα των αγώνων, ξέρουμε όμως την τελική κατάταξη των αθλητών.

Εν απουσία του πρωταθλητή Ηνωμένων Πολιτειών εκείνης της χρονιάς, Τσαρλς Μπόθνερ, ο Κουβανός Ραμόν Φονστ κατέκτησε ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο στη διοργάνωση, αφού βγήκε επίσης πρώτος τόσο στο ατομικό όσο και στο ομαδικό του ξίφους ασκήσεως. Μάλιστα, ο Φονστ κατέκτησε το χρυσό στο ξίφος μονομαχίας για δεύτερη συνεχόμενη Ολυμπιάδα, καθώς το κατάφερε και στο αντίστοιχο τουρνουά των Αγώνων του 1900. Μετά το 1904, η Κούβα επανήλθε σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 1924, με τον Φονστ να κατορθώνει να φτάσει έως την ημιτελική φάση σε ηλικία 41 ετών.

Το ασημένιο μετάλλιο πήρε ο Τσαρλς Τάταμ και το χάλκινο ο Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή καταχωρεί τον Βαν Ζο Ποστ ως Κουβανό και τον Τάταμ ως Κουβανό στα ατομικά αγωνίσματα και ως Αμερικανό στα ομαδικά, ενώ και οι δύο είναι αμερικανικής καταγωγής. Ο πρώτος ήταν πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών στο ξίφος μονομαχίας το 1896 και το 1912 και ο δεύτερος την τριετία 1901-03.

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Ατομικό ξίφους μονομαχίας
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Ομαδικό ξίφους ασκήσεως ανδρών

Το **ομαδικό ανδρών στο ξίφος ασκήσεως** ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα ξιφασκίας και το μοναδικό ομαδικό στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις.

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα επρόκειτο να διεξαχθεί αρχικά στις 6 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Τζιμνάσιουμ με τη συμμετοχή δύο αμερικανικών ομάδων (Νέα Υόρκη και Σικάγο), αλλά οι ξιφομάχοι από το Σικάγο δεν εμφανίστηκαν. Οι διοργανωτές αποφάσισαν να απονείμουν τον τίτλο σε αυτούς της Νέας Υόρκης άνευ αγώνος, όμως εκείνοι δεν δέχτηκαν και πρότειναν ο αγώνας να αναβληθεί για λίγες ημέρες ώστε να δώσουν χρόνο στην ομάδα του Σικάγο να έρθει στο Σαιντ Λούις. Στο διάστημα αυτό, οι ξιφομάχοι της Νέας Υόρκης έδωσαν αγώνες επίδειξης προς τιμήν του πλήθους που είχε συγκεντρωθεί για να τους δει, με σκοπό να προωθήσουν το άθλημα της ξιφασκίας και σε αυτή την περιοχή της χώρας. Οι αθλητές από το Σικάγο δεν εμφανίστηκαν τελικά και το αγώνισμα προγραμματίστηκε για τις 8 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή ξιφομάχων που είχαν λάβει μέρος και σε άλλα αγωνίσματα ξιφασκίας εκείνες τις ημέρες. 

Συνολικά πήραν μέρος έξι αθλητές από δύο χώρες, χωρισμένοι σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα συμμετείχαν οι Τσαρλς Τάουνσεντ και Τσαρλς Τάταμ από τη Νέα Υόρκη, καθώς και ο Άρθουρ Φοξ, ο μοναδικός ξιφομάχος από το Σικάγο που βρέθηκε εκεί. Αν και όλοι είχαν καταγωγή από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή καταχωρεί τον Τάταμ ως Κουβανό στα ατομικά αγωνίσματα και ως Αμερικανό στα ομαδικά.

Η έτερη ομάδα αποτελούταν από τους Κουβανούς Μανουέλ Ντίαζ (χρύσος στη σπάθη) και Ραμόν Φονστ (χρυσός στα ατομικά αγωνίσματα του ξίφους ασκήσεως και του ξίφους μονομαχίας), αλλά και τον Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ από την ομάδα της Νέας Υόρκης, που όμως η ΔΟΕ τον καταχωρεί ως Κουβανό στα ατομικά αγωνίσματα που συμμετείχε (χρυσός στο ραβδί, ασημένιος στο ξίφος ασκήσεως και χάλκινος στο ξίφος μονομαχίας και τη σπάθη). Λόγω της συμμετοχής αθλητών διαφορετικών εθνικοτήτων σε αυτή την ομάδα, η ΔΟΕ της έδωσε την κοινή ονομασία "Μικτή ομάδα".

Κάθε ξιφομάχος έδωσε τρεις αγώνες αντιμετωπίζοντας τους ξιφομάχους της αντίπαλης ομάδας. Έτσι, διεξήχθησαν συνολικά εννέα αγώνες. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε η Μικτή ομάδα πετυχαίνοντας επτά νίκες έναντι δύο των Αμερικανών.

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ομαδικό ξίφους ασκήσεως
Σεμπαστιέν Μπουεμί

Ο **Σεμπαστιέν Μπουεμί** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Σεμπαστιέν Ολιβιέ Μπουεμί**)(γεν. στο Εγκλ στις 31 Οκτωβρίου του 1988) είναι Ελβετός οδηγός αγώνων. 

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Εγκλ της Ελβετίας. Στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 2009 και συμμετείχε μέχρι το 2011. Η μοναδική ομάδα με την οποία έτρεξε ήταν η Τόρο Ρόσο. Συνολικά συμμετείχε σε 55 Γκραν Πρι που σε όλα εκκίνησε κανονικά. Το 1ο ήταν το Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 2009 και το τελευταίο το Βραζιλιάνικο Γκραν Πρι του 2011. Εκτός του ότι σκόραρε 29 βαθμούς, δεν κατάφερε να σημειώσει κανένα άλλο αποτέλεσμα. Δυστυχώς με το που ολοκληρώθηκε το Πρωτάθλημα του 2011 ολοκληρώθηκε και η καριέρα του Μπουεμί στη Φόρμουλα 1 ως κανονικού οδηγού αγώνων όπως συνέβη και με το 2ο οδηγό της Τόρο Ρόσο τον Ισπανό Χάιμε Αλγκερσουάρι επειδή ο Αγωνιστικός Διευθυντής της Red Bull Κρίστιαν Χόρνερ έκρινε
πως κανένας απ' τους 2 δεν μπορούσε να προαχθεί εκεί γιατί δεν είχαν τη δυναμική για να το κάνουν αυτό. Ο Μπουεμί το 2012 πήγε εκεί ως αναπληρωματικός οδηγός και δοκιμαστής και σ' αυτή τη θέση έμεινε μέχρι το τέλος του 2013. Απ' το 2014 μετέχει στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα Ε. Στη Red Bull επανήλθε ως αναπληρωματικός οδηγός και δοκιμαστής το 2019.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελβετοί οδηγοί Φόρμουλα 1
The Call (νοτιοκορεατική ταινία)

Το ***The Call*** (κορεατικά: 콜, RR: ***Kol***), γνωστό κι από ως ***Call***) είναι Νοτιοκορεατική θρίλερ ταινία του 2020, σε σκηνοθεσία και σενάριο Λι Τσον-χιον. Το σενάριο βασίστηκε στην πουορτορικανική ταινία *The Caller* (2011), του Μάθιου Πάρκχιλ. Στην ταινία πρωταγωνισούν οι Παρκ Σιν-χιε και Τζον Τζονγκ-σο. Η πλοκή της ταινίας αφορά δύο κοπέλες, τις οποίες τις συνδέει μία τηλεφωνική γραμμή και τις επηρεάζει τη ζωή, βρισκόμενες στον ίδιο χώρο, αλλά σε διαφορετικό χρόνο. 

Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 2 Ιανουαρίου του 2019 και ολοκληρώθηκαν στις 2 Απριλίου του 2020. Όμως, λόγω της πανδημίας του COVID-19, η κυκλοφορία της επηρεάστηκε. Παρόλα αυτά, κυκλοφόρησε παγκοσμίως, στις 27 Νοεμβρίου του 2020, μέσω του Netflix. Του μουσική της ταινίας συνέθεσε ο διακεκριμένος σε μουσικές ταινίων Dalpalan. Σε πάνω από 5 χιλιάδες κριτικές στο iMDB, η ταινία έχει αποσπάσει καλή βαθμολογία: 7.2.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2020
Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Next Entertainment World
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Κατηγορία:Ταινίες του Netflix
Δημήτριος Κούτρας

Ο **Δημήτριος Ν. Κούτρας** (1936-2015) ήταν καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εντοπίζονται στην αρχαιοελληνική φιλοσοφία και γενικότερα στην ιστορία της φιλοσοφίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1936. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις φιλοσοφικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1963-1966). Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1966, εργάστηκε ως βοηθός στο Φιλοσοφικό Σπουδαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, ύστερα από εισήγηση του Καθηγητή Ιωάννη Ν. Θεοδωρακόπουλου.

Ανακηρύχθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1969 και διορίστηκε Επίκουρος Καθηγητής το 1982, Αναπληρωτής Καθηγητής το 1987 και Καθηγητής το 1992. Το 2002 βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την πολύχρονη προσφορά του στην Ιστορία της Φιλοσοφίας.

Το Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών εξέδωσε ψήφισμα για την απώλεια του Δ.Ν. Κούτρα (19/01/2015), όπου διαβεβαιώνει ότι ο εκλιπών "υπήρξε αναγνωρισμένος φιλόσοφος, εξαιρετικός δάσκαλος και ευγενής άνθρωπος και συνάδελφος, τον οποίο εκτιμούσαν οι φοιτητές και οι συνάδελφοί του". 

## Εργογραφία
### Βιβλία

#  *Η έννοια του φωτός εις την Αισθητικήν του Πλωτίνου*. Διατριβή επί Διδακτορία. εκδ. Βιβλιοθήκη Σοφίας Σαριπόλου, Εν Αθήναις 1968, σελ. 117.
# *Η κοινωνική ηθική του Αριστοτέλους. Αι αρεταί της δικαιοσύνης και της φιλίας*. εκδ. Εθνικόν Κέντρον Κοινωνικών Ερευνών, Αθήναι 1973, σελ. 189.
# *Θέματα φιλοσοφίας της γλώσσης*. Αθήναι 1978, σελ. 47.
# *Αναδρομές στην Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία*. Αθήνα 1998, σελ. 155.
# *Από την αρχαία στη σύγχρονη ευρωπαϊκή φιλοσοφία*. Αθήνα 1999, σελ. 171.

### Άρθρα

* Δημοσίευσε πολλά άρθρα σε περιοδικά και σε πρακτικά συνεδρίων, κι επιμελήθηκε ο ίδιος τα πρακτικά ελληνικών και διεθνών συνεδρίων.http://www.kenef.phil.uoi.gr/dynamic/auth_books.php?Name_ID=289

## Παραπομπές



Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα