open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Κοκορόπουλος

Ο **Κωνσταντίνος Κοκορόπουλος** ήταν πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του Πολυτεχνείου του Μονάχου (Technische Hochschule Munchen) (1916), ο οποίος την περίοδο 1924-1931 εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας με Τεχνικό και Εργοληπτικό Γραφείο στη Θεσσαλονίκη και από το 1931 και μετά ως Επιθεωρητής Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Θεσσαλονίκης.

## Έργα του
* μικρογραφία|Ξενοδοχείο Αργώ (1922 -1929), Εγνατία 11 &  Ελ. Σβορώνου 1, ΘεσσαλονίκηΞενοδοχείο "Αργώ" (πρώην "Νέαι Σέρραι"), Έτος κατασκευής Κ. Κοκορόπουλος 1922 & Γ. Καμπανέλλος 1929, Εγνατία 11- Ελ. Σβορώνου 1, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Μέγαρο Συνδίκα (1924), Ίων. Δραγούμη & Οπλοποιού, Πλατεία Ελευθερίας, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Συνδίκα (σε συνεργασία με  Ι. Ζαχαριάδης), Έτος κατασκευής 1924, Συμβολή Ίωνος Δραγούμη και Οπλοποιού, Πλατεία Ελευθερίας, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Μέγαρο Μαλλάχ & Εζρατή (1924), Βενιζέλου 40, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Μαλλάχ & Εζρατή (σε συνεργασία με  Αλέξανδρο Αποστολίδη), Έτος Κατασκευής 1924, Βενιζέλου 40, Θεσσαλονίκη
*Ξενοδοχείο "Ριτζ" (σε συνεργασία με Ι. Ζαχαριάδης), Έτος κατασκευής 1924, Πλατεία Ελευθερίας, Θεσσαλονίκη
*Μέγαρο Κ. Βαλαούρη (σε συνεργασία με  Ι. Ζαχαριάδης), Έτος κατασκευής 1924, Διαγώνιος, Θεσσαλονίκη. Έχει κατεδαφιστεί. Στο κτίριο υπήρχε στην πρόσοψη σε ανάγλυφη κορνίζα το μονόγραμμα Β του ιδιοκτήτη, καθώς και η χρονολογία ανέγερσης (1925)
* Ξενοδοχείο "Kinissi Palace" (πρώην “Μοντέρν”), (σε συνεργασία με  Ι. Ζαχαριάδης), Έτος κατασκευής 1924 (αρχικά έργο του Μ. Βασιλείου 1920), Εγνατία & Συγγρού, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Μέγαρο Μπουρλά-Λεβή (1925), Βενιζέλου 3 & Ρογκότη 4, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Μπουρλά-Λεβή (Στοά Λεβή-Μενεξέ) (σε συνεργασία με Ι. Ζαχαριάδης), Έτος κατασκευής 1925, Βενιζέλου 3 & Ρογκότη 4, Θεσσαλονίκη.
* [μικρογραφία|[Μέγαρο Κόφφα (1925), Τσιμισκή-Βενιζέλου, Θεσσαλονίκη]]Μέγαρο Κόφφα (σε συνεργασία με Α. Ζαχαριάδης), Έτος κατασκευής 1925, Γωνία Τσιμισκή-Βενιζέλου, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Οικοδομή Ε. Νίκογλου (1925), Π.Π.Γερμανού 15, ΘεσσαλονίκηΟικοδομή Ε. Νίκογλου (σε συνεργασία με Ι. Ζαχαριάδης), Έτος κατασκευής 1925, Π.Π.Γερμανού 15, Θεσσαλονίκη
*Η «Ανώνυμος Εταιρεία Βιομηχανίας Υφασμάτων ΥΦΑΝΕΤ» (σε συνεργασία με Αντώνιος Νικόπουλος), Έτος κατασκευής 1926, Συμβολή των οδών Ομήρου και Παπάφη, περιοχή Αγίου Φανουρίου, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Μέγαρο Φόλια (Ταμείου Συντάξεως Αυτοκινητιστών)(1934) Εγνατία 111, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Ταμείου Συντάξεως Αυτοκινητιστών (Μέγαρο Φόλια) (σε συνεργασία με Ι. Ζαχαριάδης), Έτος κατασκευής 1934, Εγνατία 111, Θεσσαλονίκη
* Καπναποθήκες Α. Μιχαηλίδη-Κ. Σακκά (σε συνεργασία με Αντώνιος Νικόπουλος), Έτος κατασκευής 1937, Συμβολή Ναυμαχίας Λήμνου 13 & Δωδεκανήσου (Α. Μιχαηλίδη) και Ναυμαχίας Λήμνου 11 & Ολυμπίου Διαμαντή 5 (Κ. Σακκά) Θεσσαλονίκη
* Καπναποθήκη Τζανίδη (σε συνεργασία με Αντώνιος Νικόπουλος), Έτος κατασκευής 1937-1939, Οδός Καραολή & Δημητρίου 17-19, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Έλλη Ρουσσάκη

Η **Έλλη Ρουσσάκη** είναι Ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια της κολύμβησης, με πολλές εγχώριες και διεθνείς επιτυχίες κατά τη δεκαετία του ’80. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία 5 ετών, στο κολυμβητήριο του Εθνικού Αθηνών κοντά στο Ζάππειο, με προπονητή το Μάκη Χαρίτο, ενώ η κατά τρία έτη μεγαλύτερη αδελφή της, Σοφία, ήταν ήδη κολυμβήτρια. Από τα δεκατέσσερα χρόνια της άρχισε να ασχολείται με το αγωνιστικό στυλ της «πεταλούδας» (200 μ.), όπου παλαιότερα διέπρεψε η αδελφή της, η Χατζοπούλου και η Αλεξία Καπράλου, τις οποίες και διαδέχθηκε. Η καριέρα της τερματίσθηκε το 1991, ενώ τρία χρόνια πριν (1988) είχε μόλις αποτύχει να φτάσει το όριο που είχε θεσπίσει η Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος για τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ.
## Προπονητές
Συνεργάσθηκε με τους τεχνικούς Τέρη Κουτουμάνη, Ντότσεφ (Βούλγαρος, Ομοσπονδιακός) και Καρύδη («Μπέμπη»).
## Διακρίσεις
* Πρωταθλήτρια με τον Ολυμπιακό και ρέκορντ-γούμαν στην Ελλάδα (1988, χρόνος 2’12’’57’’’, 200 μ. πεταλούδα).
* Καλύτερη Ελληνίδα αθλήτρια της χρονιάς (1987) μαζί με το Νίκο Γκάλη.
* 1η θέση (χρυσό μετάλλιο) στην Πανεπιστημιάδα του Ζάγκρεμπ (1987).
* 1η θέση (χρυσό μετάλλιο, 200 μ. πεταλούδα) στους Μεσογειακούς Αγώνες της Λαττάκειας (1987).
* 3η θέση (χάλκινο μετάλλιο, 400 μ. ατομική) στους Μεσογειακούς Αγώνες της Λαττάκειας (1987).
* 2η θέση (αργυρό μετάλλιο) στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο του Μάλμε της Σουηδίας (1987).
* 4η θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Στρασβούργου (1987).
* 6η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Μαδρίτης (1986).

## Πηγές
* Andro.gr «''Έλλη Ρουσσάκη: Η Μις Μπάτερφλαϊ της ελληνικής κολύμβησης''» Πρώτη δημοσίευση: περιοδικό «Watersports», #4, Φεβρουάριος 2005, Ανακτήθηκε στις 22/10/2020
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Βιβή Πρωτόπαππα

Η **Παρασκευή (Βιβή) Πρωτόπαππα** είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια του Εθνικού Γ.Σ. (ρέκορντ-γούμαν της Κολύμβησης) και παρουσιάστρια αθλητικών τηλεοπτικών εκπομπών.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Discogs

Το ***Discogs*** είναι ένας ιστότοπος και μια βάση δεδομένων πληροφοριών σχετικά με τις ηχογραφήσεις μουσικής. Το Discogs ανήκει στην εταιρεία Zink Media, Inc. με έδρα στο Πόρτλαντ του Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτείων. 
Σήμερα είναι μία από τις μεγαλύτερες διαδικτυακές βάσεις δεδομένων ηλεκτρονικών μουσικών εκδόσεων, και θεωρείται ότι είναι και η μεγαλύτερη διαδικτυακή βάση δεδομένων με εκδόσεις βινυλίου.

## Ιστορικό
Το όνομα discogs.com καταχωρήθηκε τον Αύγουστο του 2018 και ο ιστότοπος άρχισε να λειτουργεί
από τον Οκτώβριο του 2015 από τον Κέβιν Λεβαντόφσκι, ο οποίος τον ξεκίνησε ως μια βάση δεδομένων της προσωπικής του μουσικής συλλογής. Το όνομα του ιστότοπου προέρχεται από την αγγλική συντόμευση «discogs» (discographies).

## Βάση Δεδομένων
Ενώ ο ιστότοπος δημιουργήθηκε αρχικά με στόχο να γίνει η μεγαλύτερη ηλεκτρονική βάση δεδομένων
ηλεκτρονικής μουσικής, σήμερα υπάρχουν κυκλοφορίες σε όλα τα είδη και σε όλες τις μορφές στον ιστότοπο. Στην πραγματικότητα, μετά το άνοιγμα της βάσης δεδομένων σε συνεισφορές του κοινού,
η ροκ μουσική άρχισε να γίνεται το πιο διαδεδομένο μουσικό είδος. 

Το «Discogs» περιέχει επί του παρόντος περισσότερες από 11,6 εκατομμύρια κυκλοφορίες τραγουδιών, από περισσότερους από 6 εκατομμύρια καλλιτέχνες, σε πάνω από 1,3 εκατομμύρια ετικέτες, που συνέβαλαν σε αυτό περισσότεροι από 456.000 λογαριασμούς εγγεγραμένων χρηστών - με αυτά τα στοιχεία να αυξάνονται συνεχώς καθώς οι χρήστες προσθέτουν συνεχώς προηγούμενες μη καταχωρισμένες κυκλοφορίες στον ιστότοπο με την πάροδο του χρόνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσικές ιστοσελίδες
Βασιλική του Αγίου Αχιλλίου (Λάρισα)

Η **Βασιλική του Αγίου Αχιλλίου** ή **Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου**  είναι ναός με αρχιτεκτονικό τύπο τρίκλιτης βασιλική με νάρθηκα και εξωνάρθηκα, που χρονολογείται στα μέσα του 6ου αιώνα. Σύμφωνα με επιγραφές που βρέθηκαν ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Αχίλλιο, που υπήρξε μητροπολίτης της Λάρισας για 35 χρόνια, τον 4ο αιώνα, και είναι σήμερα ο προστάτης άγιος της πόλης. Η σκεπή του ναού ήταν ξύλινη. Τα θεμέλια του ναού βρέθηκαν στο λόφο του Φρουρίου στη Λάρισα, δίπλα στο Πρώτο Αρχαίο Θέατρο Λάρισας και στο Μπεζεστένι, το 1978.

Ο καθεδρικός ανακατασκευάστηκε στα μεσοβυζαντινά χρόνια όταν έγινε το κέντρο ενός  μεγάλου νεκροταφείου. Εντός και γύρω από το ναό βρέθηκαν διάφοροι τάφοι μεταξύ αυτών αρκετοί κιβωτιόσχημοι τάφοι και τρεις θολωτοί τάφοι. Επίσης ένας θολωτός τάφος, διακοσμημένος με σταυρούς, βρέθηκε στο ανατολικό άκρο, του βόρειου κλίτους και πιθανόν ήταν ο τάφος του Αγίου Αχιλλίου. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως και θεμέλια βοηθητικών κτισμάτων της ίδιας περιόδου.

Υπάρχουν μαρτυρίες ότι η εκκλησία υπήρχε μέχρι το 14ο αιώνα. Πιθανόν κατεδαφίστηκε όταν οι Οθωμανοί έχτισαν το Μπεζεστένι, στα τέλη του 15ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λάρισα
Πατρικία της Κωνσταντινούπολης

Η **Αγία Πατρικία** της Κωνσταντινούπολης ή της Νάπολης κατά τους Ιταλούς Ρωμαικαθολικούς, (πέθανε περίπου το 665 μ.Χ.) ήταν *παρθένα* και *άγιος*. Η παράδοση αναφέρει ότι ήταν ευγενής και είχε συγγενική σχέση με τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα. Ορισμένες πηγές λένε ότι ήταν απόγονος του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Τα παραδοσιακά στοιχεία για αυτήν είναι αναξιόπιστα και σε ορισμένες περιπτώσεις αντιφατικά..

Επιθυμώντας να ξεφύγει από έναν γάμο που της ετοίμαζε ο αυτοκράτορας Κώνστας Β΄ έφυγε να γίνει μοναχή και πήγε στη Ρώμη. Εκεί εκάρη μοναχή από τον Πάπα Λιβέριο. Μετά το θάνατο του πατέρα της, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και, αποκηρύσσοντας οποιαδήποτε αξίωση για το αυτοκρατορικό στέμμα, διανέμει τον πλούτο της στους φτωχούς. Στη συνέχεια σχεδιάζει ταξίδι  για να προσκυνήσει στην Ιερουσαλήμ.

Κατά το ταξίδι της για τους Άγιους τόπους, άγνωστο πως, αλλά βρέθηκε στις ακτές της Ιταλικής χερσονήσου. Σε μια φοβερή καταιγίδα καταστράφηκε το πλοίο και βρήκε καταφύγιο στις ακτές της Νάπολης. Στη Νάπολη βρήκε καταφύγιο στο μικρό νησάκι στην είσοδο του λιμανιού της, την *Μεγαρίδα*, σήμερα Καστέλ ντελλ΄ Όβο και σε ένα μικρό ερημητήριο, εκεί πέθανε λίγο μετά από ασθένεια.

Το σκήνωμα της βρισκόταν στο μοναστήρι της Αγίας Πατρικίας. Κατά τη διάρκεια των ταραχών του 1864, μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι του Αγίου Γρηγορίου του Αρμένο. Καλυμμένα με κερί, τα λείψανα της περιείχαν δοχείο από χρυσό, πολύτιμους λίθους και ασήμι και τοποθετήθηκαν στο παρεκκλήσι της μονής. Το μοναστήρι διατηρεί επίσης το αίμα της . Το αίμα της, όπως εκείνο του Αγίου Τζενάρο, ο άλλος, πιο διάσημος προστάτης άγιος της Νάπολης, λέγεται επίσης ότι υγροποιείται περιοδικά. Ο σχετικός μύθος δηλώνει ότι μετά τον θάνατο της Πατρικίας, ένας ζηλότυπος άντρας έβγαλε ένα από τα δόντια της, προκαλώντας αιμορραγία στο σώμα. Οι οπαδοί της συνέλεξαν το αίμα το οποίο λέγεται ότι μετατρέπεται σε υγρό την ημέρα της γιορτής της στις 25 Αυγούστου και κάθε Τρίτη το πρωί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Γυναίκες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Δυναστεία του Ηρακλείου
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Ζωτικός των Κομάνων

Ο **Άγιος Ζωτικός** (Zoticus) ήταν χριστιανός επίσκοπος, και μάρτυρας, του 3ου αιώνα στα Κόμανα της Καππαδοκίας.

Ο Ζωτικός είναι γνωστός για την αντίθεσή του με την αίρεση των Μοντανιστών. Ο Ζωτικός υπέστη μαρτύριο κατά τη δίωξη του Σεπτίμιου Σεβήρου, περίπου το έτος 204.. Η ζωή του Ζωτικός, η *Vita Zotici*, γράφτηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μιχαήλ Δ΄ (1034-41).

Η πόλη του *Saint-Zotique*, στο Κεμπέκ πήρε το όνομά του, όπως και η *Rue St Zotique* στο Μόντρεαλ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 3ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 3ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Μενόνγκουε

Το **Μενόνγκουε** (), πρώην **Σέρπα Πίντο** (), είναι πόλη, δήμος και η πρωτεύουσα της επαρχίας Κουάντο Κουμπάνγκο στην Ανγκόλα. Ο δήμος είχε πληθυσμό 320.914 κατοίκους το 2014. Είναι ένας από τους τέσσερις δήμους στην Ανγκόλα των οποίων οι κάτοικοι είναι κατά κύριο λόγο Εμπούντα.

Το Μενόνγκουε είναι ο τερματικός σταθμός του Σιδηροδρόμου του Μοσάμεντες, ενώ επίσης εξυπηρετείται από το μικρό αεροδρόμιο του Μενόνγκουε.

## Ιστορία
Κατά την αποικιακή περίοδο, η πόλη ονομαζόταν Σέρπα Πίντο, προς τιμήν του ομώνυμου Πορτογάλου εξερευνητή.

## Αθλητισμός
Η FC Cuando Cubango, η οποία ανέβηκε στη Girabola του 2018, το κορυφαίο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Ανγκόλας, έχει την έδρα της στο Μενόνγκουε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ανδόρρας
Στόμιο Ηλείας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Στόμιο]]*

Το **Στόμιο** είναι ορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας****.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Στόμιο βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, δυτικά της αρχαίας Φιγάλειας ή Φιγαλείας. Το χωριό είναι κτισμένο στις πλαγιές του Ελάϊου όρους (ή Έλαιου) σε υψόμετρο 530 μέτρα και βόρεια του ποταμού Νέδα. Απέχει 43 χλμ. ΝΔ. από τη Ζαχάρω (μέσω Θολού), 75 χλμ. ΝΔ. από τον Πύργο  και 50 χλμ. ΒΔ. από την Κυπαρισσία. 

Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι *Σμαρλίνα * και έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φιγαλείας. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Στόμιον. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Στομίου  που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φιγαλείας του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 20 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Κοσμάς της Αφροδισιάδος

Ο **Άγιος Κοσμάς της Αφροδισιάδος** ήταν χριστιανός επίσκοπος, και μάρτυρας, του 12ου αιώνα στην πόλη Αφριοδισιάς της Σικελίας.

Ο Κοσμάς γεννήθηκε στο Παλέρμο και διορίσθηκε επίσκοπος Αφροδισιάδος από τον Πάπα Ευγένιο Γ΄. Όταν το 1160 οι Σαρακηνοί εισέβαλαν στη Σικελία κατέλαβαν την Αφροδισιάδα και ο Κοσμάς συνελήφθη και μαρτύρησε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Δασοχώρι Λάρισας

Το **Δασοχώρι**, επισήμως γνωστό ως *Δασοχώριον*, είναι οικισμός του νομού Λάρισας και της Δημοτικής Ενότητας Γιάννουλης του Δήμου Λαρισαίων που βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας της Περιφέρειας Θεσσαλίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης».
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο «Καποδίστριας», μέχρι το 2010, το Δασοχώρι ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Φαλάννης, του πρώην Δήμου Γιάννουλης του Νομού Λαρίσης.

## Ιστορικό
Το 1966 σύμφωνα με το ΦΕΚ 178Α - 13/09/1966 έγινε σύσταση της «κοινότητας Δασοχωρίου» με την απόσπαση του οικισμού Δασοχώρι από την κοινότητα Φαλάννης και τον ορισμό της ως έδρα της κοινότητας. Το 1967 σύμφωνα με το ΦΕΚ 202Α - 18/11/1967 ο οικισμός Δασοχώρι αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στην κοινότητα Φαλάννης που είχε σαν αποτέλεσμα την κατάργηση της κοινότητας Δασοχωρίου.

## Αθλητικοί σύλλογοι
Το Δασοχώρι διαθέτει τον ποδοσφαιρικό σύλλογο «Ατρόμητος Δασοχωρίου» ο οποίος συμμετέχει στο πρωτάθλημα της A1 Κατηγορίας (1ος Όμιλος) της Ε.Π.Σ. Λάρισας.

## Γεωγραφία
Το Δασοχώρι έχει υψόμετρο 73 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 39,6902982161 και γεωγραφικό μήκος 22,4167721431 και βρίσκεται 4 χλμ. βόρεια της πόλης της Λάρισας. Δυτικά συνορεύει με τον οικισμό Δένδρα, βόρεια με τον οικισμό Αμπελώνα και βορειοανατολικά με τον οικισμό Κουλούρι.

## Πληθυσμός
Κατά την τελευταία Απογραφή του 2021 το Δασοχώρι αριθμούσε 289 μόνιμους κατοίκους.

Στην Απογραφή του 2011 το Δασοχώρι είχε πληθυσμό 612 κατοίκους σημειώνοντας αύξηση κατά 5% από την προηγούμενη απογραφή του 2001 όπου είχε 583 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λαρισαίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Πρώτη Σύνοδος της Τύρου

Η **Πρώτη Σύνοδος της Τύρου** ή **Συμβούλιο της Τύρου** (335 μ.Χ.) ήταν μια συγκέντρωση επισκόπων που συγκάλεσε ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α´ για τον πρωταρχικό σκοπό της αξιολόγησης των κατηγοριών που άσκησαν εναντίον του Αθανασίου, του Πατριάρχη της Αλεξάνδρειας.

## Υπόβαθρο
Ο Αθανάσιος συμμετείχε στις παλαιοχριστιανικές χριστολογικές και τριαδικές συζητήσεις και υποστήριξε τη θέση της Συνόδου της Νίκαιας σε αντίθεση με τη θέση του Άρειου και των οπαδών του.

Το 328, ο Αθανάσιος εξελέγη επίσκοπος ή πατριάρχης της Αλεξάνδρειας. Η Αλεξάνδρεια ήταν η πόλη στην οποία ο Άρειος ήταν ιερέας. Η κατάσταση ήταν πιο περίπλοκη, καθώς ο Αθανάσιος δεν είχε φτάσει ακόμη στην ηλικία των 30 ετών - την ελάχιστη ηλικία των επισκόπων στην εκκλησία.

Αφού ο Αθανάσιος κατάφερε να λάβει το ιερατικό αξίωμα του επισκόπου της Αλεξάνδρειας, οι Αρειανοί τον κατηγόρησαν, μεταξύ άλλων, για: ανήθικη συμπεριφορά, παράνομη φορολόγηση του αιγυπτιακού λαού, στήριξη των ανταρτών στον αυτοκρατορικό θρόνο και ακόμη και δολοφονία ενός επίσκοπου και ακόμη πως κράτησε το κομμένο χέρι του για χρήση σε μαγικά τελετές. Πιο συγκεκριμένα, ο Κωνσταντίνος είχε αποφασίσει ότι ήθελε ο Αθανάσιος να ξαναδεχθεί τον Άρειο στην εκκλησία, κάτι που δεν θα έκανε. Το 334 ο Αθανάσιος κλήθηκε σε Σύνοδο στην Καισάρεια, στην οποία δεν παρευρέθηκε.

## Η Σύνοδος
Ο Μέγας Κωνσταντίνος είχε διατάξει μια Σύνοδο των επισκόπων να παρευρεθεί στην καθιέρωση της εκκλησίας που είχε ανεγείρει στην Ιερουσαλήμ (πρόδρομος του Αγίου Τάφου). Διευκρίνισε ότι, ως δευτερεύον ζήτημα, θα έπρεπε στο δρόμο τους να συναντηθούν πρώτα στην Τύρο, για να εξετάσουν κατηγορίες που είχαν ασκηθεί εναντίον του Αθανάσιου. Ο αυτοκράτορας έστειλε επίσης μια επιστολή στον Αθανάσιο, διευκρινίζοντας ότι εάν δεν παρευρεθεί εθελοντικά, θα μεταφερθεί στη Σύνοδο με την βία.

Ο Ευσέβιος της Καισάρειας έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Σύνοδο και, σύμφωνα με τον Επιφάνιο Κωνσταντίας, προέδρευσε της συνέλευσης. Παρευρέθηκαν περίπου 310 μέλη. Ο Αθανάσιος εμφανίστηκε αυτή τη φορά με 48 Αιγύπτιους επισκόπους. Η Σύνοδος καταδίκασε τον Αθανάσιο, οπότε στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη και αντιμετώπισε προσωπικά τον Αυτοκράτορα.

## Επακόλουθο
Σε ακρόαση, με παρουσία του Αυτοκράτορα, ο Αθανάσιος απαλλάχθηκε από όλες τις κατηγορίες εκτός από μία: την απειλή του Αθανάσιου να διακόψει την προμήθεια σιτηρών στην Κωνσταντινούπολη από την Αίγυπτο. Αυτή η μοναδική χρέωση σε βάρος του ήταν αρκετή για τον αυτοκράτορα να τον εξορίσει στην Τριρ, τότε μέρος του γαλλικού νομού της Ρώμης (στη σημερινή Γερμανία).

Ο Αθανάσιος δεν επέστρεψε από την εξορία μέχρι το θάνατο του Κωνσταντίνου το 337.

Ο Αρειανισμός της Συνόδου της Τύρου ανατράπηκε τελικά από την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο.

## Παραπομπές



## Δείτε επίσης

* Αρειανική διαμάχη
* Πρώτη Σύνοδος της Νίκαιας
* Αθανάσιος Αλεξαδνρείας

Κατηγορία:Οικουμενικές Σύνοδοι
Κατηγορία:Ιστορία της Χριστιανικής θεολογίας
Κατηγορία:Αθανάσιος Αλεξανδρείας
Δουκάτο του Μιλάνου

Το **Δουκάτο του Μιλάνου** ήταν ιταλικό κράτος που βρισκόταν στη βόρεια Ιταλία και αποτέλεσε μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το Δουκάτο δημιουργήθηκε το 1395 από τον Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι, τότε Λόρδο του Μιλάνου και μέλος της σημαντικής οικογένειας Βισκόντι, που κυβερνούσε την πόλη από το 1277.

Το Δουκάτο περιλάμβανε είκοσι έξι πόλεις και μια ευρύτερη αγροτική περιοχή της μέσης κοιλάδας του Πάδου, ανατολικά των ορέων του Μομφεράτου. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του συνόρευε με τη Σαβοΐα στα δυτικά, τη Βενετία στα ανατολικά, την Ελβετική Συνομοσπονδία στα βόρεια και τη Γένοβα στα νότια. Υπό τη Δυναστεία των Σφόρτσα, το Δουκάτο του Μιλάνου αποτέλεσε μήλον της έριδος τόσο από την πλευρά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όσο και από εκείνη του Βασιλείου της Γαλλίας. Το 1556 πέρασε στον έλεγχο της Αψβουργικής Ισπανίας και το 1707 η Αψβουργική Αυστρία το κατέστησε φέουδό της, επωφελούμενη από τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Το Δουκάτο παρέμεινε υπό αυστριακό έλεγχο μέχρι το 1796, όταν το κατέκτησε ο γαλλικός στρατός υπό τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ένα έτος αργότερα, ως αποτέλεσμα της Συνθήκης του Κάμπο Φόρμιο, η Αυστρία παραχώρησε τα εδάφη του πρώην Δουκάτου στη Δημοκρατία της Κισαλπίνης.

Μετά την οριστική ήττα του Ναπολέοντα, το Συνέδριο της Βιέννης του 1815 επανέφερε την ύπαρξη πολλών κρατών που είχαν καταλυθεί από τους Γάλλους, αλλά όχι το Δουκάτο του Μιλάνου. Αντί αυτού, η πρώην επικράτειά του έγινε μέρος του Βασιλείου της Λομβαρδίας - Βενετίας, με βασιλιά του τον Αυτοκράτορα της Αυστρίας. Το 1859, η Λομβαρδία παραχωρήθηκε στο Βασίλειο του Πεδεμοντίου-Σαρδηνίας, το οποίο θα ενταχθεί στο Βασίλειο της Ιταλίας το 1861.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Ιστορία του Μιλάνου
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ιταλικής Χερσονήσου
Κατηγορία:Ιταλικές πόλεις-κράτη
Μάρτιν Μπραντλ

Ο **Μάρτιν Μπραντλ**(γεν. στο Κινγκς Λιν του Νόρφολκ την 1η Ιουνίου του 1959 είναι Βρετανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων από την Αγγλία. Στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1984, αγωνίστηκε μέχρι το 1989, το 1990 παρέμεινε εκτός και επέστρεψε το 1991. Αποχώρησε οριστικά από το σπορ το 1996. Συνολικά έλαβε μέρος σε 165 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 158. Το 1ο απ' αυτά ήταν το Βραζιλιάνικο Γκραν Πρι του 1984 και το τελευταίο το Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 1996. Σημείωσε μόνο 2 σημαντικά αποτελέσματα τα 
οποία ήταν τα ακόλουθα:

* Βρέθηκε 9 φορές στο Βάθρο των Νικητών και
* Σκόραρε 98 βαθμούς

Πέραν αυτών δε σημείωσε απολύτως κανένα άλλο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Κουράκης

Το επώνυμο **Κουράκης** πιθανόν αναφέρεται στους:
* Γιάννης Κουράκης (1955), Έλληνας πολιτικός
* Νέστωρ Κουράκης (1947), Έλληνας πανεπιστημιακός και συγγραφέας
* Τάσος Κουράκης (1948), Έλληνας πολιτικός
## Δείτε επίσης

* Γιάννης Κουράκος (1956), Έλληνας ηλεκτρολόγος μηχανικός, πολιτικός και πρώην βουλευτής

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Έλλη Κυριακίδου

Η **Έλλη Κυριακίδου** (21 Μαΐου 1931 - 23 Οκτωβρίου 2020) ήταν Ελληνοκύπρια ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Έλλη Κυριακίδου γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 21 Μαΐου 1931. Φοίτησε στην Ιδιωτική Σχολή Μέσης Εκπαιδεύσεως Λεμεσού (μετέπειτα Αθηναΐδειο). Παντρεύτηκε σε ηλικία 15 ετών και απέκτησε 4 κόρες.Κόρη της είναι η επίσης ηθοποιός,Ντόρις Κυριακίδου. Ακολούθως σπούδασε στη δραματική σχολή «Στανισλάβσκυ», του Βλαδίμηρου Καυκαρίδη. Παρακολούθησε για δύο έτη μαθήματα αρχαίου δράματος στην Ecole des Hautes etudes στη Σορβοννη. Επιπρόσθετα, παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας δι΄ αλληλογραφίας στην Arcane school.

Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στις 23 Οκτωβρίου 2020.

## Επαγγελματική πορεία
Αρχικά αντιμετώπισε αντιδράσεις από την οικογένεια της ώστε να ακολουθήσει το επάγγελμα του ηθοποιού. Ο Αδαμάντιος Λεμός παρότρυνε τον σύζυγο της να την αφήσει να βρει στο θέατρο.

Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση έγινε το 1952 στην στην «Κυπριακή Σκηνή», με το έργο «Πειρασμός» του Ξενόπουλου, έχοντας τον ρόλο της Καλλιόπης. Το 1955 συνεργάστηκε με το «Κυπριακό Θέατρο» και συμμετείχε στο έργο «Βαθιές είναι οι ρίζες μας». Ακολούθως μετανάστευσε στο Κονγκό με τον σύζυγο της για να εργαστούν.

Το 1960 επέστρεψε στην Κύπρο και συνεργάστηκε με τους «Ενωμένους Καλλιτέχνες» και το Κυπριακό Θέατρο. Το 1962 ιδρύθηκε ο Οργανισμός Θεατρικής Αναπτύξεως Κύπρου (ΟΘΑΚ) με τον οποίο ξεκίνησε να συνεργάζεται σε θεατρικές παραγωγές. Το 1971 ιδρύθηκε ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου (ΘΟΚ) με τον οποίο άρχισε να συνεργάζεται από την ημέρα ίδρυση του.

Επιπρόσθετα, συνεργάστηκε με το ΡΙΚ και την ΕΡΤ σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Ακόμη, εμφανίστηκε σε κινηματογραφικές ταινίες. 

Στο θέατρο έπαιξε διαφορετικά είδη, όπως επιθεώρηση, κωμωδία, οπερέτα, δράμα και τραγωδία. Έλαβε μέρος σε έργα κλασσικών και νεότερων συγγραφέων. Η τελευταία της παράσταση δόθηκε τον Ιούνιο του 2009, με το έργο «Περσόνα» του Μπέργκμαν, που η ίδια επέλεξε.

Το 2019 τιμήθηκε με το Βραβείο Πολιτιστικής Προσφοράς «Τεύκρος Ανθίας – Θοδόσης Πιερίδης».

## Καλλιτεχνική παρουσία
### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

### Τηλεταινίες

### Βιντεοταινίες

### Θέατρο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί φωνής
The Chain

To "**The Chain**" είναι ένα τραγούδι του αμερικανο-βρετανικού rock συγκροτήματος Fleetwood Mac, του 1977, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο *[[Rumors (άλμπουμ)|Rumors]]* (1977). Είναι, επίσης, το μόνο τραγούδι από όλο τον δίσκο, που πιστώνονται και τα πέντε μέλη του σχήματος για το γράψιμό του. Το κομμάτι γράφτηκε από παλιότερα απορριφθέντα υλικά των μελών. Ο δίσκος, στον οποίο συμπεριλήφθηκε, σημείωσε μεγάλη επιτυχία, και μαζί του κι αυτό το τραγούδι, το οποίο έγινε το σύνηθες κομμάτι για να ανοίξουν τις συναυλίες τους. Το 2019, το κομμάτι διασκευάστηκε με επιτυχία από τους Evanescence. 

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Singles του 1997
Κατηγορία:Τραγούδια των Fleetwood Mac
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Κατηγορία:Singles της Maverick Records
Κατηγορία:Singles του 2004
Ain't No Mountain High Enough

To "**Ain't No Mountain High Enough**" είναι ένα pop/soul τραγούδι, του 1966, σε μουσική και στίχους Ashford & Simpson, το οποίο γράφτηκε την εταιρεία Tamla label, τμήμα της Motown. Το 1967, το κομμάτι έγινε τεράστια επιτυχία, όταν ηχογραφήθηκε από τους Μάρβιν Γκέι και Τάμμι Τέρελ. Το 1970, έγινε εκ νέου ένα επιτυχημένο single με την ηχογράφηση της Νταϊάνα Ρος. Μάλιστα, το εν λόγω single, έγινε το πρώτο της Ρος, που έγινε νούμερο 1 στα αμερικανικά *[[Billboard Hot 100]]*, πιάνοντας το νούμερο 1 και σε άλλες κατηγορίες,  ενώ υπήρξε και υποψήφιο στα Grammy Awards. Το κομμάτι έκτοτε διασκευάστηκε από αρκετούς καλλιτέχνες, επιτυχημένα πολύ σε κάποιες περιπτώσεις, ενώ χρησιμοποιήθηκε και σε άλλες τέχνες, όπως τηλεοπτικές σειρές και ταινίες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ain't No Mountain High Enough Lyrics 

Κατηγορία:Τραγούδια του 1966
Κατηγορία:Singles του 1967
Κατηγορία:Singles του 1970
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Κατηγορία:Νικητές Grammy Hall of Fame Award
Κατηγορία:Singles της Motown
Κατηγορία:Singles της Tamla Records
Dreams (τραγούδι, Fleetwood Mac)

Το "**Dreams**" είναι ένα τραγούδι του αμερικανο-βρετανικού rock συγκροτήματος Fleetwood Mac, του 1977, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους *[[Rumors (άλμπουμ)|Rumors]]* (1977). Στις 24 Μαρτίου του 1977, το κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single, το δεύτερο από αυτόν τον δίσκο, στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Ιούνιο του ίδιου έτους, κυκλοφόρησε ως το τρίτο από τον δίσκο και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Για την προώθηση του κομματιού κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο ουσιαστικά έδειχνε το συγκρότημα σε μία ζωντανή συναυλία τους. 

Το single σημείωσε ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας το νούμερο 1 στα αμερικανικά *[[Billboard Hot 100]]*, το πρώτο και μοναδικό κομμάτι του συγκροτήματος που φτάνει εκεί νούμερο 1. Οι πωλήσεις του είχα ξεπεράσει το ένα εκατομμύρια αντίτυπα. Επίσης, επιτυχία συνάντησε και στον Καναδά, μπαίνοντας στα *RPM Top 100 Singles* , φτάνοντας το νούμερο 1 κι εκεί. Στα τέλη του 2020, το κομμάτι γνώρισε ξανά δημοτικότητα, μετά από ένα viral TikTok, μπαίνοντας ξανά σε διάφορα charts ανά τον κόσμο, ενώ επιτυχία συνάντησε και στο Spotify και Apple Music. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έκανε και ραδιοφωνική επιτυχία. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Τραγούδια του 1977
Κατηγορία:Singles του 1977
Κατηγορία:Singles του 1998
Κατηγορία:Singles της 143 Records
Κατηγορία:Singles της Atlantic Records
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Κατηγορία:Lava Records
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Κατηγορία:Τραγούδια των Fleetwood Mac
Τριάντα Ηλείας

Του **Τριάντα** είναι ορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.****

## Γενικά στοιχεία
Του Τριάντα βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και είναι κτισμένο στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Μίνθη σε υψόμετρο 570 μέτρα. Απέχει 25 χλμ. ΝΔ. από τη Ζαχάρω (οδηγικά - μέσω Θολού) και μόλις 3,5 χλμ. Δ. από τη Νέα Φιγαλεία. Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι *Τριάντο* και έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λεπρέου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 το όνομά του διορθώθηκε σε Τριάντα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κρυονέρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Κρυονονερίου Ολυμπίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φιγαλείας του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 20 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Οχυρό Κάλη

Το **Οχυρό Κάλη** είναι ελληνικό οχυρό το οποίο χρησιμοποιήθηκε κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν μέρος της γραμμής Μεταξά, ευρισκόμενο εκατέρωθεν του αυχένα Κάλη (κοντά στον Όρβηλο), στο πέρασμα μεταξύ των χωριών Άγκιστρο και Αχλαδοχώρι.

## Ιστορία
Το φρούριο είχε αποστολή να σταματήσει πιθανή εχθρική εισβολή μέσω των οδεύσεων που οδηγούν στην λεκάνη Αχλαδοχωρίου και τον αυχένα Καρατά και Αγίου Κωνσταντίνου. Στην αρχή της γερμανικής εισβολής τον Απρίλιο του 1941, διέθετε φρουρά 902 στρατιωτών και 30 αξιωματικών. Το φρούριο είχε δύο θέσεις για δύο πυροβολεία πλαγιοφύλαξης 75 χιλιοστών, τρεις εγκαταστάσεις ολμοβόλων διαμετρήματος 81 χιλιοστών, ένα αντιαεροπορικό κανόνι διαμετρήματος 20 χιλιοστών και 51 πολυβολεία (δεκαεννέα απλά, εννιά μεμονωμένα, δεκατρία διπλά, ένα τριπλό, ένα σύνθετο πολυβολείο-προβολέα και ένα πολυβολείο-οπτικό). Περιείχε επίσης παρατηρητήριο. Επίσης, το οχυρό διέθετε καταφύγιο (με ανάπτυγμα 989 μέτρων) και υπόγειες στοές (μήκους 1.811 μέτρων). Το οχυρό μπορούσε να αντέξει βολές διαμετρήματος έως και 155 χιλιοστών.

Διοικητής του οχυρού ήταν ο ταγματάρχης Κωνσταντίνος Κωστόπουλος. Την πρώτη ημέρα της γερμανικής εισβολής (6 Απριλίου 1941), το εχθρικό στράτευμα βομβάρδισε το οχυρό μόνο από εναέρια μέσα. Η κοντινή οδός Αχλαδοχωρίου-Σιδηροκάστρου δέχθηκε βολές ανασχέσεως πυροβολικού, σε περιορισμένη όμως κλίμακα. Οι στρατώνες Αχλαδοχωρίου κοντά στο οχυρό, βομβαρδίστηκαν από τους εχθρούς, ενώ στην περιοχή πετούσαν γερμανικά αεροσκάφη για να επιτηρούν τις οδεύσεις.

Όσον αφορά τις ανθρώπινες απώλειες, κατά τη γερμανική εισβολή το οχυρό έχασε έναν στρατιώτη και είχε 16 τραυματίες. Δεν καταγράφηκε κάποιο άλλο περιστατικό ένοπλης σύγκρουσης με τον εχθρό μέχρι την συνθηκολόγηση του ελληνικού κράτους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Καλη
Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών
Ρούλα Γεωργιάδου

Η **Ρούλα Γεωργιάδου** είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένη με την Αλληλεγγύη.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Η Ρούλα Γεωργιάδου γεννήθηκε στην Λευκωσία στις 25 Αυγούστου 1958. Παρακολούθησε γραμματειακές σπουδές στο Didacta College Λευκωσίας. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Εργάστηκε ως αεροσυνοδός, ως ραδιοτηλεοπτικός παραγωγός και παρουσιάστρια.

Έχει μια κόρη.

## Πολιτική διαδρομή
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με την Αλληλεγγύη αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, λόγω της παραίτησης του βουλευτή της Αλλυλεγγύης στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας, Δημήτρη Συλλούρη, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 23 Οκτωβρίου 2020 η Ρούλα Γεωργιάδου ως η επόμενη επιλαχούσα, για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Ήταν μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων.

Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 αλλά δεν επανεκλέγηκε.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Αλληλεγγύη
Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας
Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κατηγορία:Κύπριοι ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Κατηγορία:Κύπριοι τηλεοπτικοί παραγωγοί
Κατηγορία:Κύπριοι παρουσιαστές
Φασκομηλιά Ηλείας

Η **Φασκομηλιά** είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας****.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Φασκομηλιά βρίσκεται προς στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Μίνθη σε υψόμετρο 450 μέτρα. Απέχει 19 χλμ. ΝΔ. από τη Ζαχάρω (μέσω Θολού), 52 χλμ. ΝΔ. από τον Πύργο, 31 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Κυπαρισσία και είναι κτισμένη ανάμεσα στο Λέπρεο (Δ.) και τη Νέα Φιγαλεία (Α.). 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1321 σε χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου την περίοδο του Δεσποτάτου του Μυστρά καθώς και στο "Χρονικό του Μορέως" (14ος αιώνας) με το παλιό της όνομα *Μουνδρά*. Έτσι αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λεπρέου. Το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε *Φασκομηλιά* και το 1966 με το ΦΕΚ 180Α - 13/09/1966 ορίστηκε έδρα της τότε ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Νέα Φιγαλεία αποτελούν την τοπική κοινότητα Νέας Φιγαλείας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φιγαλείας του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 248 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φασκομηλιά Φιγαλείας Ηλείας: 16 χρόνια χωρίς τον σπουδαίο Έλληνα Σίμωνα Καρά από τον ιστότοπο https://myilianews.gr/
* Φωτογραφίες της Φασκομηλιάς από τον ιστότοπο http://www.zourtsa.gr/blog/
* "Ξενάγηση στη Φασκομηλιά, Νέα Φιγαλία, Πετράλωνα" από το Λύκειο Νέας Φιγαλίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Δέσποινα Βλεπάκη

Η ***Δέσποινα Βλεπάκη*** (γεννηθείσα στις 12 Ιουλίου 1985) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια και πρώην μοντέλο.

## Πρώτα χρόνια
Γεννημένη στο χωριό Πατελάρι μεγάλωσε στα Χανιά της Κρήτης όπου μετά την αποφοίτησή της από το 1ο Ενιαίο Λύκειο Χανίων πήγε στην Αθήνα το 2005 για να συνεχίσει τις σπουδές της 
στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης απ' όπου και αποφοίτησε το 2009.

Το 2007 παράλληλα με τις σπουδές της δήλωσε συμμετοχή στον διαγωνισμό ομορφιάς για την ανάδειξη
της «Σταρ Ελλάς» και «Μις Ελλάς 2007», όπου κατέκτησε τον τίτλο της Αναπληρωματικής Μις Ελλάς και ταξίδεψε στο Τόκιο της Ιαπωνίας, εκπροσωπόντας την Ελλάδα στο διεθνή διαγωνισμό, κερδίζοντας τον τίτλο της αναπληρωματικής «Miss International 2007» Την ίδια χρονιά κατέκτησε και τον τίτλο της «Βαλκανικής Πρέσβειρας Ομορφιάς» το 2007.

## Καριέρα
Η Δέσποινα Βλεπάκη προτού ασχοληθεί επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία, για ένα διάστημα πέρασε από την υποκριτική συμμετέχοντας κατά τη θεατρική σεζόν 2008-2009 στην παράσταση
«Εκτός Ελέγχου Όλα» στο θέατρο Περοκέ με πρωταγωνιστές τους Βασίλη Τσιβιλίκα και Γιώργο Κωνσταντίνου,  
ενώ πήρε και κάποιους μικρούς ρόλους σε επεισόδια τηλεοπτικών σειρών, όπως στη σειρά του ΑΝΤ1 «Λόλα» και στη σειρά του Mega «Λατρεμένοι μου γείτονες». Επίσης το 2010 ήταν η παρουσιάστρια του Καρναβαλιού του Μοσχάτου.

Το 2010 ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος, κάνοντας μια εκπομπή σε ένα διαδικτυακό ραδιόφωνο και τρία χρόνια αργότερα, το 2013, πήγε στο τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel, παρουσιάζοντας το δελτίο καιρού μετά το δελτίο ειδήσεων. Από κει πέρασε στην πρωινή καθημερινή
εκπομπή του καναλιού «Κοινωνία Ώρα Mega» με τον Δημήτρη Καμπουράκη
και τον Γιώργο Οικονομέα, κάνοντας ρεπορτάζ.
Το 2015 έκανε το ντεμπούτο της ως παρουσιάστρια της μεταμεσονύχτιας εκπομπής «Τι νέα;» μαζί με τον Κώστα Γιαννακίδη.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Μάρκος Δράκος

Το όνομα **Μάρκος Δράκος** μπορεί να αναφέρεται:

* Μάρκος Δράκος (αγωνιστής), αγωνιστής και μέλος της ΕΟΚΑ κατά την περίοδο της Αγγλικής αποικιοκρατίας. 
* Μάρκος Δράκος (στρατηγός), Έλληνας αξιωματικός του στρατού και υφυπουργός.
Σεμπαστιάν Ρομέρο Ραδιγάλες

Ο **Σεμπαστιάν Ρομέρο Ραδιγάλες** (ισπανικά: *Sebastián Romero Radigales*, Γκράους, Ουέσκα, Αραγωνία, 20 Ιανουαρίου 1884 - Μαδρίτη, 31 Ιουλίου 1970) ήταν Ισπανός διπλωμάτης, ο οποίος, ως Γενικός Πρόξενος της Ισπανίας στην Αθήνα (1943-1944), οργάνωσε τον επαναπατρισμό μέσω στεριάς, θαλάσσης και αέρος των Εβραίων σεφαρδίτικης καταγωγής. Λόγω των αντιδράσεων εμπρός στην πιθανότητα εισόδου τους στην Ισπανία, ο ίδιος πρότεινε την μεταφορά τους στο Μαρόκο. Μεταξύ του Μαρτίου και του Ιουνίου του 1943, συνολικά, 48.000 Εβραίοι της Θεσσαλονίκης εκτοπίστηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Ο Ρομέρο Ραδιγάλες έδρασε προκειμένου να πετύχει την απελευθέρωση των εκτοπισμένων Σεφαρδιτών. Αγνοώντας τις γερμανικές αρχές, πέτυχε να μεταφέρει, συνολικά, 150 Σεφαρδίτες από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα.

Εμπρός στην έλλειψη απάντησης εκ μέρους του Καθεστώτος του Φράνκο αναφορικά με το ζήτημα του επαναπατρισμού των Σεφαρδιτών Εβραίων, η Γερμανία πρότεινε ως προσωρινή λύση την κράτηση των τελευταίων εντός του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Μπέργκεν-Μπέλσεν. Ο Ρομέρο αντιτάχθηκε εντόνως, αιτούμενος την κράτησή τους εντός ελληνικού εδάφους και την εξαίρεση από την συγκεκριμένη διαδικασία παιδιών και ηλικιωμένων, καθώς και την μεταφορά τους υπό τις καλύτερες δυνατές συνθήκες. Στις 13 Αυγούστου 1943, συνολικά, 367 Σεφαρδίτες Εβραίοι κατέφθασαν στο Μπέργκεν, έπειτα από ταξίδι χρονικής διάρκειας 12 ημερών, μεταξύ των οποίων και 40 ηλικίας μικρότερης των 14 ετών και 17 ηλικίας μεγαλύτερης των 70 ετών. Ο Πρόξενος πέτυχε να αποφύγει την κατάσχεση της περιουσίας ορισμένων Σεφαρδιτών Εβραίων, οι οποίοι και κατέφθασαν στην Ισπανία μεταξύ της 10ης και της 13ης Φεβρουαρίου του 1944.

Ο Σεμπαστιάν Ρομέρο, καθώς και άλλοι Ισπανοί διπλωμάτες οι οποίοι, όπως ο ίδιος, παρείχαν βοήθεια σε Εβραίους προκειμένου αυτοί να γλιτώσουν από το Ολοκαύτωμα, ανασύρθηκαν από την λήθη της ιστορίας το 2000, όταν το Υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ισπανίας προχώρησε στη δημιουργία ιστότοπου προς τιμήν τους, υπό την ονομασία *Diplomáticos españoles durante el Holocausto*, υπό τον υπουργό Αβέλ Ματούτες. Στη συνέχεια, το 2007, τιμήθηκαν εκ νέου στο πλαίσιο εκθέσεως υπό τον τίτλο *Visados para la libertad*, της οποίας την οργάνωση επιμελήθηκε η Σεφαρδιτική Οικία (ισπανικά: *Casa Sefarad*) της Μαδρίτης.

Οι Σεμπαστιάν Ρομέρο, Χούλιο Παλένσια Τουμπάου και Μπερνάρδο Ρολλάντ ντε Μιότα προτάθηκαν, το 2008, από το Ίδρυμα Ραούλ Βάλλενμπεργκ ως υποψήφιοι για τον τίτλο των Δικαίων των Εθνών, διάκριση την οποία το Κράτος του Ισραήλ απονέμει σε πρόσωπα τα οποία, χωρίς να είναι ιουδαϊστικού θρησκεύματος ή εβραϊκής καταγωγής, παρείχαν βοήθεια σε Εβραίους οι οποίοι υπήρξαν θύματα αντισημιτικών διώξεων κατά την περίοδο του Γ΄ Ράιχ.

Στις 26 Φεβρουαρίου 2014, το Γιαντ Βασέμ αναγνώρισε τον Ρομέρο Ραδιγάλες ως Δίκαιο των Εθνών.

## Δείτε επίσης
* Ιστορία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση
Κατηγορία:Δίκαιοι των Εθνών
Γεώργιος Μαλάκης

Ο **Γιώργος Μαλάκης** (του Νικολάου και της Σουλτάνας, γεννημένος στην Βλάστη Κοζάνης) ήταν πολιτικός μηχανικός απόφοιτος της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Εθνικού Πανεπιστημίου (1921), καθώς και του Πολυτεχνείου του Βερολίνου (Technische Hochschule Berlin-Charlottenburg)(1926), ο οποίος εργάστηκε από το 1926 ως ελεύθερος επαγγελματίας στη Θεσσαλονίκη

Ήταν μεγαλύτερος αδελφός του ποιητή Χρήστου Μαλάκη (ψευδ. Χρήστος Ντάλιας), ιδρυτή του περιοδικού Νέα Πορεία.

Στα ώριμα χρόνια δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά και στην Αθήνα.

## Έργα του

* μικρογραφία|Μέγαρο Καραγκούνη (1927), Οδός Αγ. Σοφίας, Θεσσαλονίκημικρογραφία|Μέγαρο Σαπουνά (Ι. Δημητριάδη)(1926), Μητροπόλεως & Αγ. Σοφίας, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Σαπουνά (Ι. Δημητριάδη)(σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο),Έτος Κατασκευής 1926, Μητροπόλεως & Αγ. Σοφίας, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Πλάτωνος 7 (1926), ΘεσσαλονίκηΟικοδομή στην Πλάτωνος (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Έτος κατασκευής 1926, Πλάτωνος 7, Θεσσαλονίκη
*Μέγαρο Καραγκούνη (πρώην Β. Παπαδόπουλου) (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Έτος Κατασκευής 1927, Οδός Αγ. Σοφίας, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Πολυκατοικία Γ. Γραμματικού (1928), Τσιμισκή & Χρυσοστόμου Σμύρνης, ΘεσσαλονίκηΠολυκατοικία Γ. Γραμματικού (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Έτος Κατασκευής 1928, Τσιμισκή & Χρυσοστόμου Σμύρνης, Θεσσαλονίκη 
* μικρογραφία|Οικία στην Αμύντα 16 (1928), ΘεσσαλονίκηΟικία στην Αμύντα, Έτος κατασκευής 1928,  (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Αμύντα 16, Θεσσαλονίκη 
* μικρογραφία|Τάσκου Παπαγεωργίου 9 (1929)Πολυκατοικία στην Τάσκου Παπαγεωργίου (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Έτος κατασκευής 1929, Τάσκου Παπαγεωργίου 9, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Πολυκατοικία Γ. Μαλάκη-Γ. Παπαμανώλη (1930), Λεωφ. Νίκης 37 & Βογατσικού 1, ΘεσσαλονίκηΠολυκατοικία Γ. Μαλάκη-Γ. Παπαμανώλη, Έτος Κατασκευής 1930, Λεωφ. Νίκης 37 & Βογατσικού 1, Θεσσαλονίκη

Κτίριο του μοντέρνου κινήματος της εποχής του ΄30 με χρήση της καμπύλης γραμμής στη γωνία του κτιρίου. Στο ισόγειο στεγάζεται από το 1963, το ιστορικό καφεζαχαροπλαστείο, σήμερα Καφέ “Αχίλλειον”.

* Οικία Χατζηγώγου (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Έτος κατασκευής 1930, Οδός Θέτιδος, Αρετσού, Ν. Κρήνη, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Οικοδομή Βενιζέλου 76 & Ολύμπου (δεκ. 1930), ΘεσσαλονίκηΟικοδομή Βενιζέλου & Ολύμπου, Έτος Κατασκευής δεκ. 1930, (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Οδός Βενιζέλου 76 & Ολύμπου, Θεσσαλονίκη
* Οικοδομή Αλ. Κλεανθίδη (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Έτος Κατασκευής 1932, Οδός Ολύμπου 69, Θεσσαλονίκη 
* μικρογραφία|Οικοδομή στην Τσιμισκή 57 (1932)Οικοδομή στην Τσιμισκή (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Έτος Κατασκευής 1932, Οδός Τσιμισκή 57, Θεσσαλονίκη 
* μικρογραφία|Οικοδομή Β. Παπαδόπουλου (1934), Οδός Αγ. Σοφίας, ΘεσσαλονίκηΟικοδομή Β. Παπαδόπουλου (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Έτος Κατασκευής 1934, Οδός Αγ. Σοφίας, Θεσσαλονίκη
*μικρογραφία|Οικοδομή Κομπούλη (1937), Αγ. Σοφίας 60 & Φιλίππου 48, ΘεσσαλονίκηΟικοδομή Κομπούλη (σε συνεργασία με τον Γ. Ζωγράφο), Έτος Κατασκευής 1937, Οδός Αγ. Σοφίας 60 & Φιλίππου 48, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Μώκισσος

Η ***Μώκισσος*** ή **Μωκησός** ήταν πόλη της αρχαίας Καππαδοκίας νοτιοανατολικά της Κολωνείας. Οι Ρωμαίοι ονόμαζαν την πόλη «Μοκίσους» ή «Μοκίσσους» και «Μοκίσιουμ», και μετά την ανοικοδόμηση της πόλης από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό (527-565), μετονομάστηκε σε «Ιουστινιανόπολη» (Ιουστινιανούπολις). Ο Ιουστινιανός έκανε την Μώκισσο πρωτεύουσα της επαρχίας της Καππαδοκίας Τερτίας, και ανέβασε την επισκοπή της στην τάξη της εκκλησιαστικής μητρόπολης, με δικαιοδοσία που εκτείνεται νότια του ποταμού Άλυος (Τουρκικά: Kızılırmak), 
ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Μικράς Ασίας. Το όνομα «Ιουστινιανόπολη» διατηρήθηκε μέχρι το τέλος της βυζαντινής κυριαρχίας. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος αποκαλεί την πόλη ««Μούκισσος». Στο Synecdemus, το όνομα εμφανίζεται ως «Ρεγεμουκισός» (Rhegemoukisos) και «Ρεγεκουκισός» (Rhegekoukisos), το αργότερο προφανώς είναι λάθος.
Η τοποθεσία βρίσκεται κοντά στο Βιρανσεχίρ, της Ασιατικής Τουρκίας..

## Μητρόπολη Μωκισσού
Η Μητρόπολη Μωκισσού, γνωστή κατά την πρώιμη Βυζαντινή περίοδο και ως μητρόπολη Ιουστινιανουπόλεως, και υπαγόταν στην επαρχία της Καππαδοκίας ΙΙ. Ιδρύθηκε γύρω στο 536 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' (527-565), αποτελώντας βασικό τμήμα της εκκλησιαστικής περιφέρειας της Νέας Ιουστινιανής. Σήμερα είναι μια πλέον ανενεργή Επισκοπή της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. 
Ο σημερινός Επίσκοπος Μωκίσσου είναι ο Δημήτριος, ο οποίος είναι πρωτοσύγκελλος της 
Ελληνικής Ορθόδοξης Μητρόπολης του Σικάγου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καππαδοκίας
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κίτσενερ (Οντάριο)

Το **Κίτσενερ** () είναι πόλη στην καναδική επαρχία του Οντάριο. Είναι μια από τις τρεις πόλεις που αποτελούν τον Περιφερειακό Δήμο του Γουότερλου και αποτελεί περιφερειακή έδρα. Το Κίτσενερ βρίσκεται περίπου 100 χλμ. δυτικά του Τορόντο. Το Κίτσενερ παλαιότερα ήταν γνωστό ως Μπερλίν μέχρι το 1916. Η πόλη καλύπτει έκταση 136,86 τετραγωνικών χιλιομέτρων και είχε πληθυσμό 256.885 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

Ο Περιφερειακός Δήμος του Γουότερλου έχει 575.847 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021, καθιστώντας τον τη δέκατη μεγαλύτερη Μητροπολιτική Περιοχή Απογραφής (CMA) στον Καναδά και την τέταρτη μεγαλύτερη Μητροπολιτική Περιοχή Απογραφής στο Οντάριο. Το Κίτσενερ και το Γουότερλου θεωρούνται «δίδυμες πόλεις» που συχνά αναφέρονται από κοινού ως «Κίτσενερ-Γουότερλου» (K-W), αν και έχουν ξεχωριστές δημοτικές κυβερνήσεις.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Have You Ever Seen the Rain?

To "**Have You Ever Seen the Rain?**" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Creedence Clearwater Revival, του 1970, που συμπεριλήφθηκε στον έκτο δίσκο τους *Pendulum* (1970). Το 1971, κυκλοφόρησε και ως το πρώτο single του δίσκου, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 1 των καναδικών και των νοτιοαφρικανικών charts. Και μεταξύ άλλων υψηλών θέσεων σε διάφορα charts ανά τον κόσμο, έφτασε στο νούμερο 8 των αμερικανικών *[[Billboard Hot 100]]* και στο νούμερο 36 των βρετανικών. Ενώ ήταν το όγδοο single του σχήματος που γίνεται χρυσό. 

Οι στίχοι του κομματιού έχουν δημιουργήσει διάφορες υποθέσεις, όπως για παράδειγμα ότι η λέξη "rain" (βροχή) είναι ουσιαστικά μία μεταφορά για τις βόμβες, αναφερόμενοι στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Στην κριτική του στο AllMusic, ο Μαρκ Ντέμινγκ, λέει ότι το κομμάτι αφορά τον ιδεαλισμό της δεκαετίας του 1960, ο οποίος σιγά σιγά έσβηνε. Ο συνθέτης του κομματιού Τζον Φόγκερτι είπε ότι τα θέματα που υπήρχαν τη δεκαετία του 1960 συνεχίστηκαν και την επόμενη, με τους ανθρώπους πλέον να μην πολεμούν για αυτά. Σε κάθε περίπτωση, πλέον αποτελεί ένα από τα γνωστότερα κομμάτια του συγκροτήματος. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στίχοι του τραγουδίου 

Κατηγορία:Τραγούδια του 1970
Κατηγορία:Singles του 1971
Κατηγορία:Τραγούδια των Ramones
Γιαννιτσοχώρι Ηλείας

Το **Γιαννιτσοχώρι** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 27 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Γιαννιτσοχώρι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και προς τον Κυπαρισσιακό κόλπο. Το χωριό είναι κτισμένο δίπλα (βόρεια) του ποταμού Νέδα, σε απόσταση περίπου 11 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Ζαχάρω, 44 χλμ. ΝΔ. από τον Πύργο και 17 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Κυπαρισσία. Είναι γνωστό για την αμμουδερή παραλία με το πευκόδασός της. Αποτελεί τουριστικό προορισμό της περιοχής τα καλοκαίρια καθώς διαθέτει κάμπινγκ, ενοικιαζόμενα και κέντρα εστίασης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κάτω Φιγαλίας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Γιαννιτσοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 445 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Ιωάννης Μάρκου

Ο **Ιωάννης Μάρκου** (Έδεσσα, 18ος αιώνας - Αταλάντη, 1834) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Έδεσσα της Μακεδονίας. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις στη Μακεδονία, στην Ήπειρο, στην Πελοπόννησο, τη Θεσσαλία, τις Βόρειες Σποράδες και τη Στερεά Ελλάδα, συνεργαζόμενος με τον Αγγελή Γάτσο.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιωάννης (Στογιάννης) Μάρκου γεννήθηκε στην Έδεσσα στα τέλη του 18ου αιώνα. Υπηρέτησε ως Σημαιοφόρος του Αγγελή Γάτσου και πολέμησε καθ' όλη τη διάρκεια της Επανάστασης έως την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια.

Ως σημαιοφόρος στο σώμα του Αγγελή Γάτσου, συμμετείχε αρχικά στην εξέγερση της Νάουσας τον Απρίλιο του 1822, απ' όπου κατάφερε να διαφύγει μετά την καταστροφή της. Τον Ιούνιο του 1822 βρέθηκε στην Ήπειρο, όπου στις 30 Ιουνίου συμμετείχε στη Μάχη της Πλάκας κατά του Ομέρ Βρυώνη. Στη συνέχεια μετέβη με το σώμα του Αγγελή Γάτσου στην Πελοπόννησο, όπου συμμετείχε στις μάχες κατά του Δράμαλη και στις 26 Ιουλίου του 1822 πήρε μέρος στη Μάχη των Δερβενακίων. Το 1823 με τα σώματα των Αγγελή Γάτσου και του στρατηγού Αναστάσιου Καρατάσου μεταβαίνει στη Μαγνησία, όπου στις 14 Μαΐου δίνεται η τετραήμερη Μάχη στο Τρίκερι εναντίον του Κιουταχή. Μετά την εκεχειρία στο Τρίκερι, ο Ιωάννης Μάρκου ακολούθησε τα στρατιωτικά σώματα στη Σκιάθο. Εκεί, στις 9 Οκτωβρίου του 1823 αντιμετώπισε στη μάχη που ακολούθησε τον αντιναύαρχο του Οθωμανικού στόλου Χιουσρέφ Τοπάλ πασά.

Στη συνέχεια, ο Ιωάννης Μάρκου με τα σώματα των Αγγελή Γάτσου και του στρατηγού Αναστάσιου Καρατάσου μετέβηκαν στην Πελοπόννησο εκ νέου. Στις 15 Μαρτίου του 1825 συμμετείχε στη Μάχη της Σχινόλακκας, όπου υπό τις γενικές οδηγίες του Αναστάσιου Καρατάσου, οι Έλληνες σταμάτησαν για πρώτη φορά την προέλαση των Αιγυπτιακών τακτικών στρατευμάτων του Ιμπραήμ. Μετά απ' αυτά, ο Ιωάννης Μάρκου ακολουθώντας τον Αγγελή Γάτσο επανήλθε στη Στερεά Ελλάδα, όπου συμμετείχε στην πενθήμερη Μάχη της Αταλάντης από τις 5 ως τις 9 Νοεμβρίου του 1826 εναντίον των Μουσταφάμπεη και Καγιάμπεη, όπου και τραυματίστηκε σοβαρά.

Μετά τον τραυματισμό του, ο Ιωάννης Μάρκου συνέχισε την πορεία του με τα στρατεύματα του Αγγελή Γάτσου και μετέβη στη Θεσσαλία, όπου στις 9 και 10 Νοεμβρίου του 1827 δόθηκε σφοδρή μάχη εναντίον των Τουρκαλβανών του Νούρκα Σερβάνη, στο Τρίκερι. Στη μάχη αυτή σκοτώθηκε κι ο αρχηγός των Τουρκαλβανών Νούρκας Σερβάνης. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς, με το σώμα του Αγγελή Γάτσου αντιμετώπισε τα Οθωμανικά στρατεύματα των Αβάς πασά και Τζενεδέκ μπέη, στο Δαδί (Αμφίκλεια). Μετά το πέρας της Επανάστασης, ο Ιωάννης Μάρκου εγκαταστάθηκε στην Αταλάντη, όπως και πολλοί άλλοι Μακεδόνες που ίδρυσαν το συνοικισμό Νέα Πέλλα. Εκεί, εργάστηκε φύλακας της τοπικής αλαταποθήκης έως το θάνατό του το 1834. Άφησε κατά το θάνατό του δύο ανήλικα τέκνα, τον Γεώργιο (γεννηθέντα το 1830) και το Σταμάτη (γεννηθέντα το 1832), την κηδεμονία των οποίων ανέλαβε ο κουνιάδος του Α. Σταματίου.

Ο Αγγελής Γάτσος έγραψε για τον Ιωάννη Μάρκου στις 12 Αυγούστου του 1838:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Ιστορία της Πέλλας
Κατηγορία:Μακεδόνες