open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σταθμός Κηφισιά (Μετρό Αθήνας)

Ο **Σταθμός Κηφισιά** είναι τερματικός σταθμός της Γραμμής 1 του μετρό της Αθήνας, στη χιλιομετρική θέση 25,655 από τον σταθμό Πειραιά. Πήρε το όνομά του από την περιοχή της Κηφισιάς, την οποία εξυπηρετεί.
μικρογραφία|αριστερά|Αεροφωτογραφία του σταθμού Κηφισιά.

Ο σταθμός εγκαινιάστηκε στις 10 Αυγούστου 1957 και η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2004, όταν και ανακαινίστηκαν (σταδιακά, το 2003 - 2004) όλοι οι σταθμοί της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004. Διαθέτει μία πλευρική αποβάθρα και μία κεντρική αποβάθρα μορφής νησίδας, αμαξοστάσιο και γραμμές εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Ο σταθμός Κηφισιάς είναι ο βόρειος τερματικός σταθμός της γραμμής 1 από την πρώτη μέρα λειτουργίας του το 1957.

Ο σταθμός Κηφισιάς κατασκευάστηκε στη θέση παλαιότερου σταθμού των Σιδηροδρόμων Αττικής με το ίδιο όνομα. Ο πρώτος αυτός σταθμός είχε εγκαινιαστεί στις 4 Φεβρουαρίου του 1885, ημέρα της Καθαράς Δευτέρας. Εκεί κατέληγε το περιβόητο «Θηρίο» της Κηφισιάς, δηλαδή ο ατμοκίνητος σιδηρόδρομος που ξεκινούσε από τον σταθμό της Αττικής και κατέληγε στην Κηφισιά. Ονομάστηκε «Θηρίο» λόγω των πολλών καπνών και των βρυχηθμών της μηχανής του.
## Σταθμός ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία
Στον σταθμό ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία που βρίσκεται πλησίον του σταθμού του μετρό έχoυν αφετηρία/τέρμα ή διέρχονται 19 λεωφορειακές γραμμές Α7, Β9, 500, 501, 503, 504, 507, 509, 509Β, 522, 523, 524, 526, 530, 535, 535Α, 536, 543, 543Α, 550, 560, 721.

## Δομή σταθμού

## Σιδηροδρομικός Σταθμός Κηφισιάς
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Κηφισιάς** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής, επί της γραμμής Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου, στη χιλιομετρική θέση 15,500 από την Πλατεία Λαυρίου. Πήρε το όνομά του από την κοινότητα Κηφισιάς, την οποία εξυπηρετούσε και η οποία αργότερα προήχθη σε δήμο. Εγκαινιάστηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1885 και έκλεισε στις 8 Αυγούστου 1938, εν αναμονή της ηλεκτροδότησης. Διέθετε περιστροφική πλάκα. Ο σταθμός Κηφισιάς υπήρξε από τα εγκαίνιά του, το 1885, μέχρι την επέκτάση του δικτύου προς το Στροφύλι, μετά το 1900, ο προς βορράν τερματικός σταθμός της γραμμής. Δεν είναι σαφές από τις πηγές εάν η επέκταση προς το Στροφύλι σταμάτησε να λειτουργεί πριν το κλείσιμο του δικτύου, το 1938, οπότε ο σταθμός Κηφισιάς θα είχε ξαναγίνει τερματικός.

## Παραπομπές


Κηφισια
Κηφισια
Κηφισια
Κύπελλο Κόρατς

:*Δεν πρέπει να συγχέεται με το [[Κύπελλο Ραντιβόι Κόρατς]]*

Το **Κύπελλο Κόρατς** (αγγλικά: *FIBA Korać Cup*) ήταν μία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης.

## Ιστορία
Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Γιουγκοσλάβου καλαθοσφαιριστή Ραντιβόι Κόρατς (Radivoj Korać), ο οποίος σκοτώθηκε το 1969 σε τροχαίο δυστύχημα έξω από το Σαράγεβο.

Διοργανωνόταν κάθε χρονιά από το 1972 ως το 2002 από το ευρωπαϊκό τμήμα της FIBA, και συμμετείχαν ομάδες οι οποίες είχαν καταλάβει στα εθνικά πρωταθλήματα θέσεις χαμηλότερες από αυτές που οδηγούσαν στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Το έχουν κατακτήσει, από τις ελληνικές ομάδες, ο Π.Α.Ο.Κ., το 1994, και ο Άρης, το 1997.

Την τελευταία χρονιά (2001-2002) που διοργανώθηκε κύπελλο Κόρατς υπήρχαν δύο προκριματικοί γύροι με διπλούς αγώνες νοκ-αουτ, ύστερα οκτώ όμιλοι με τέσσερις ομάδες ο καθένας και στη συνέχεια πλέι-οφ με τις δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο. Ο τελικός ήταν και αυτός διπλός αγώνας.
***[[Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις]]***

## Οι τελικοί συνοπτικά

## Εικόνες


 Rantivoi Korats.jpg|Ο Ραντιβόι Κόρατς με τη φανέλλα της ΟΚΚ Μπέογκραντ


## Δείτε επίσης

***[[Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις]]**


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Γιορτές της Γης

right|thumb|200px|Αφίσα των γιορτών της Γης
Οι **Γιορτές της Γης** είναι ένα οικολογικό και πολιτιστικό φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα στις αρχές κάθε Ιουλίου, στο χωριό Βλάστη Κοζάνης. Η πρώτη χρονιά που διοργανώθηκαν ήταν το 2001. Οι 'Γιορτές της Γης' διοργανώνονται από την Κοινότητα Βλάστης και την Εταιρεία Περιβαλλοντικής Έρευνας και Ενημέρωσης OΙΚOΤOΠΙΑ.

## Ιστορία

Οι Γιορτές της Γης πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 2001. Διήρκεσαν τέσσερις ημέρες και συγκέντρωσαν περισσότερους από 5.000 επισκέπτες. Η ανταπόκριση του κοινού θεωρήθηκε ενθαρρυντική, οπότε την επόμενη χρονιά οι Γιορτές της Γης επαναλήφθηκαν και διήρκεσαν έξι μέρες.
Από τότε, η διοργάνωση των Γιορτών της Γης στα οροπέδια του Σινιάτσικου έχει καθιερωθεί. Κάθε χρόνο, συνήθως στις αρχές του Ιούλη, οι δραστηριότητες του φεστιβάλ εξελίσσονται στους δρόμους της Βλάστης έλκοντας μια ευρεία ποικιλία ανθρώπων.

## Χαρακτήρας του φεστιβάλ
'Κορμό' των γιορτών της Γης αποτελούν οι μουσικές συναυλίες.  Μουσικά, ο κύριος προσανατολισμός του φεστιβάλ είναι η έθνικ μουσική. Ανάμεσά στους έλληνες καλλιτέχνες που έχουν εμφανιστεί μέχρι σήμερα στις Γιορτές της Γης είναι οι:
* Νίκος Παπάζογλου
* Αλκίνοος Ιωαννίδης
* Θανάσης Παπακωνσταντίνου
* Παντελής Θαλασσινός
* Σωκράτης Μάλαμας
* Μελίνα Κανά
* Δημήτρης Ζερβουδάκης
* Πετρολούκας Χαλκιάς
* Αγάθωνας
* Μαριώ
* Ντέιβιντ Λιντς
* Κώστας Μαγγίνας
* Mode Plagal
* Δυτικές Συνοικίες
* Xaxakes
* Τσοπάνα Rave
* FFC
* Κρουστά της Τάκη
*Ματούλα Ζαμάνη 
*Locomondo 

left|thumb|200px|Η αφίσα των γιορτών της Γης 2005
Επίσης, έχουν εμφανιστεί αρκετά μουσικά συγκροτήματα από την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Τσεχία και την Τουρκία.

Παράλληλα με τις συναυλίες πραγματοποιούνται ποικίλες εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Τέτοιες συμπεριλαμβάνουν θέατρα δρόμου, κουκλοθέατρο ή θέατρο σκιών, φωτογραφικές και εικαστικές εκθέσεις, σεμινάρια, συζητήσεις, κυνήγι θησαυρού, ορεινές δραστηριότητες κ.α. Επίσης, στο χώρο του φεστιβάλ συνήθως λειτουργούν παζάρι βιολογικών προϊόντων και παιδότοπος

Οι επισκέπτες του φεστιβάλ φιλοξενούνται σε κάποιον από τους ξενώνες που λειτουργούν στη Βλάστη Κοζάνης ή κατασκηνώνουν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο κοντά στο χωριό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα των Γιορτών της Γης
*Ιστοσελίδα για τη Βλάστη

Κατηγορία:Οικολογικά φεστιβάλ
Σιδηροδρομικός Σταθμός Στροφυλίου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Στροφυλίου** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής, επί της γραμμής ''Πλατείας Λαυρίου'' *- Στροφυλίου*, της οποίας αποτελούσε τερματικό σταθμό, στη χιλιομετρική θέση 16,500 από το σταθμό Πλατείας Λαυρίου. Βρισκόταν στην Κηφισιά, στο τρίγωνο που περικλείεται από τις οδούς Στροφυλίου, Στρέιτ και Εμμανουήλ Μπενάκη και πήρε το όνομά του από τη συνοικία του Στροφυλίου, την οποία εξυπηρετούσε. Η ακριβής ημερομηνία εγκαινίων του σταθμού είναι άγνωστη, αλλά πάντως αυτά έλαβαν χώρα μετά το 1900. Η ημερομηνία κλεισίματος του σταθμού είναι επίσης άγνωστη, αν και εικάζεται ότι αυτό συνέβη στις 8 Αυγούστου 1938 (οι πηγές δεν είναι σαφείς, αν ο σταθμός Στροφυλίου είχε κλείσει πριν το κλείσιμο της γραμμής στις 8 Αυγούστου 1938, οπότε οι συρμοί από την Αθήνα θα τερμάτιζαν και πάλι για κάποια περίοδο στην Κηφισιά).

Απο τον σταθμό Στροφυλίου ξεκινούσε σιδηροδρομική γραμμή εύρους 1.000 χιλιοστών (μετρικό εύρος γραμμής), η οποία συνέδεε το δίκτυο των Σιδηροδρόμων Αττικής με τα λατομεία Διονύσου. Η γραμμή αυτή χρησιμοποιούταν από εμπορικούς συρμούς μεταφοράς λατομικών προϊόντων, ιδίως τη νύχτα, οι οποίοι έφταναν μέχρι και την Αθήνα μέσω του δικτύου των Σιδηροδρόμων Αττικής. Κατά καιρούς τη γραμμή αυτή χρησιμοποιούσαν και εκδρομικοί συρμοί των Σιδηροδρόμων Αττικής με προορισμό τον Διόνυσο.

Στη μελετώμενη επέκταση των ΗΣΑΠ απο την Κηφισιά προς τον Άγιο Στέφανο, προκρίνεται επαναλειτουργία με σταθμό σε μικρή απόσταση στον ΑΟΚ.

Στην επικαιροποιημένη επέκταση του Ιουνίου 2023 από την Κηφισιά έως την Νέα Ερυθραία, εμφανίζεται η διέλευση από την περιοχή του σταθμού, χωρίς να υποδεικνύεται ως στάση.

Συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση: 1η Ταταίου ΟΣΥ: 504, 522, 721

Τοπόσημο της περιοχής του σταθμού είναι η οικία του Παύλου Μελά (Τατοϊου 50).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αφιέρωμα από την ιστοσελίδα mixanitouxronou.gr

Στροφυλι
Στροφυλι
Στροφυλι
Μαγειρίτσα

thumb|Πιάτο με μαγειρίτσα
Η **μαγειρίτσα** είναι παραδοσιακή Ελληνική σούπα που καταναλώνεται το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, μετά την Ανάσταση. Είναι βαθιά δεμένη με την ελληνική ορθόδοξη παράδοση και τα ήθη του Πάσχα.

Μετά τη νηστεία της Σαρακοστής (40 ημέρες), είναι το πρώτο πιάτο που περιέχει κρέας. Μαγειρεύεται με μαρούλι, άνηθο, εντόσθια του αρνιού (συκωταριά) και ρύζι. Σκοπός του εδέσματος αυτού είναι να προετοιμάσει κατάλληλα το στομάχι του πιστού  για την αυριανή κατανάλωση κρέατος μετά τη νηστεία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Ζεστές σούπες
Μαγειριτσα
Κατηγορία:Εθνικά πιάτα
Κατηγορία:Ελληνικές σούπες
Κατηγορία:Πασχαλινές παραδόσεις στην Ελλάδα
Νεεμίας (πρόσωπο)

Ο **Νεεμίας** υπήρξε Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη. Ο ίδιος φέρεται σύμφωνα με την Ιουδαϊκή παράδοση ως ο συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης. Το εβραϊκό όνομα *Νεχεμιγιάχ* σημαίνει «Ο Ιεχωβά έχει Παρηγορήσει».

Ο Νεεμίας υπήρξε επιφανής Ισραηλίτης που διετέλεσε Κυβερνήτης των Ιουδαίων όταν αυτοί επέστρεψαν από τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία. Χρημάτισε οινοχόος του Αρταξέρξη Α΄ του *Μακρόχειρα*, από τον οποίο είχε σταλεί ως άτομο απολύτου εμπιστοσύνης το 444 π.Χ. ή το 455 π.Χ. από τα Σούσα της Περσίας στην Ιερουσαλήμ, με σκοπό να ανοικοδομήσει την πόλη και το τείχος της. Οργάνωσε την εκπαίδευση του λαού, που είχε επαναπατριστεί και φρόντισε για την αποκατάσταση της λατρείας των Ιουδαίων.

## Δείτε επίσης
* Νεεμίας (βιβλίο)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Νέδα

Το όνομα **Νέδα** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:

* Νέδα (ποταμός), ποτάμι της Πελοποννήσου
* Νέδα (μυθολογία), νύμφη στην Ελληνική μυθολογία
* Νέδα Μεσσηνίας, χωριό της Μεσσηνίας
* Νέδα Ροδόπης, χωριό της Ροδόπης

Επίσης, ο Νέδωνας και η Νέδουσα είναι χείμαρρος και χωριό της Μεσσηνίας αντίστοιχα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Νέδα Μεσσηνίας

Η **Νέδα** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Νέδας** και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Είρας (πρώην Δήμος Είρας), του Δήμου Οιχαλίας.

## Πληροφορίες
Η **Νέδα Μεσσηνίας** βρίσκεται σε υψόμετρο 755 μέτρων και έχει πληθυσμό 86 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Από το 1999 μέχρι το 2010, ήταν έδρα του Δήμου Είρας και μέχρι το 1930, ονομαζόταν **Μπέρεκλα**. Ήταν έδρα ομώνύμης Κοινότητας, με Δημοτικό Σχολείο, που λειτούργησε για πρώτη φορά το 1904.

Η Νέδα είναι κτισμένη στη νοτιοδυτική παρυφή του Λυκαίου όρους και βρίσκεται κοντά στην Ανδρίτσαινα Ηλείας και στον Αρχαίο Ναό του Επικούριου Απόλλωνα.

Ο πρώτος οικιστής (Περικλής- Μπέρεκλας) προερχομενος από τη Μάνη, εγκαταστάθηκε στην περιοχή μεταξύ των ετών 1689 (ενετική απογραφή, κατά την οποία το χωριό δεν υπήρχε) και 1699 που αναφέρεται ως μικρότατος οικισμός bereclades από τον Ενετό L. Pacifiko, στην γεωγραφική  περιγραφή του "VIEVE DES CTIZIONE GEOGRAFICA DEL PELOPANNESO Ο MOREA". Οι νέοι έποικοι κάλυψαν το κενό που άφησε στην περιοχή, η εξολόθρευση των κατοίκων του πρϋπάρχοντος χωριού ΚΑΣΤΡΑΚΙ (CASTRADU στην ενετική απογραφή), απο την πανώλη, η οποία διαρκούντος του Ενετοτουρκικού πολέμου, μεταφέρθηκε στη Ζάκυνθο από τα Βενετσιάνικα στρατεύματα (βλέπε Ζακυνθινά χρονικά). Εξηπλώθηκε στη συνέχεια σ΄ όλη την Πελοπόννησο και αποδεκάτισε τον πληθυσμό.

Τη σημερινή του ονομασία την πήρε από τον ποταμό Νέδα, οι πηγές του οποίου βρίσκονται κοντά στο χωριό Πέτρα, ενώ οι εκβολές του είναι στον Κυπαρισσιακό Κόλπο. Στο ταξίδι τους, τα νερά της Νέδας, διανύουν διαδρομή 32 χιλιομέτρων. 

## Διοικητικές μεταβολές

## Παραπομπές


## Χάρτης περιοχής


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Νέδα Ροδόπης

Η **Νέδα** είναι ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 200 μέτρων.

## Γενικά στοιχεία
Η Νέδα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου στην βορειοανατολική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε απόσταση 39 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την πόλη και 17 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νέδας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 229 κατοίκους.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Νεεμίας (βιβλίο)

Το **Νεεμίας** είναι βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης το οποίο φέρει ως συγγραφέα τον Νεεμία. Θεωρήθηκε τόσο από την Ιουδαϊκή όσο και από την Χριστιανική κοινότητα ως μέρος του θεόπνευστου κανόνα των Γραφών. Υποστηρίζεται η απόψη ότι το ομώνυμο βιβλίο του **Νεεμία**, εκτός των απομνημονευμάτων του, προφανώς δεν έχει γραφτεί από τον ίδιο αλλά πιθανότατα από τον συγγραφέα του Έσδρα και των Παραλειπομένων.

Τα κεφάλαια του βιβλίου του Νεεμία αναφέρονται:

* Κεφ. 1-2: Επιστροφή Νεεμία στην Ιερουσαλήμ.
* Κεφ. 3: Κατάλογος ιερέων, οικοδόμων, αρωματοποιών και γυναικών.
* Κεφ. 4: Εχθρική αντίθεση.
* Κεφ. 5: Εσωτερικά προβλήματα. Οι πλούσιοι Ιουδαίοι πωλούν Εβραίους ως δούλους.
* Κεφ. 6: Ολοκληρώνεται η ανέγερση των τειχών της Ιερουσαλήμ.
* Κεφ. 7-8: Ο Έσδρας διαβάζει το Νόμο (τον Μωσαϊκό) στον λαό και οι Λευίτες εξηγούν.
* Κεφ. 9: Η εξομολόγηση του λαού και η προσευχή του Έσδρα.
* Κεφ.10: Ανανέωση της Διαθήκης (Νεεμίας, Λευίτες και Άρχοντες υπογράφουν την ανανεωμένη διαθήκη - Συμφωνία για λογαριασμό του λαού).
* Κεφ.11: Κατάλογος κατοίκων και χωριών, πιθανώς εκείνων που κατοικούνταν πριν.
* Κεφ.12: Ιερείς και Λευίτες που επέστρεψαν με τον Ζοροβάβελ, εγκαίνια τειχών, και
* Κεφ.13: Παραβάσεις του λαού - Αποκατάσταση της λατρείας από τον Νεεμία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης
Ναυτίλος (ζωολογία)

thumb|right|250px|Ναυτίλος
Ο **ναυτίλος** (Nautilus) είναι γένος κεφαλόποδων μαλακίων που ανήκει στην ομοταξία των τετραβράγχιων κεφαλόποδων και την αρχαία υφομοταξία των ναυτιλοειδών και περιλαβάνει πια τέσσερα είδη. Είναι πολύ σημαντικός για την επιστήμη της Παλαιοντολογίας και της Ωκεανογραφίας, καθώς βοηθά στη χρονολόγηση των στρωμάτων, στα οποία εντοπίζεται ως απολίθωμα. Ζει στον τροπικό Ειρηνικό Ωκεανό.

## Ανατομία
Οι ναυτίλοι έχουν ένα μαλακό και εσπειραμένο όστρακο, διαμέτρου 25 εκατοστών που αποτελείται από 36 διαμερίσματα (θαλάμους). Τα διαμερίσματα συγκοινωνούν με το σιφώνιο, το οποίο είναι ένας σωλήνας που ρυθμίζοντας την πίεση των αερίων μέσα σε αυτά, επιτρέπει την επίπλευση ή τη βύθιση του οστράκου. Στο εξώτερο διαμέρισμα βρίσκεται το σώμα του ζώου. Ακόμα, ο ναυτίλος διαθέτει τέσσερα βράγχια, κάτι που τον κάνει να ξεχωρίζει κατά πολύ από τα υπόλοιπα κεφαλόποδα, τα οποία έχουν δύο.

## Διατροφή
Οι ναυτίλοι τρέφονται με μικρά ζώα, όπως οι γαρίδες, χρησιμοποιώντας τα 94 μικρά και συσταλτικά πλοκάμια τους, τα οποία δεν διαθέτουν μυζυτήρες.

## Εκμετάλλευση από τον άνθρωπο
Στη Νέα Καληδονία, το όστρακό τους χρησιμοποιείται για την κατασκευή μικρών κοσμημάτων και σκαλιστών κυπέλλων, καθώς πολλές φορές ξεβράζονται στις ακτές. Επίσης, ψαρεύονται για το κρέας τους.

## Δείτε επίσης
* Αμμωνίτες - τάξη εξαφανισμένων ζώων με παρόμοια εμφάνιση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κεφαλόποδα
Κατηγορία:Απολιθώματα
Κατηγορία:Πανίδα του Ειρηνικού Ωκεανού
Ναυτίλος (Σαντορίνης)

Ο **Ναυτίλος** είναι μικρός ηφαιστειακός θόλος του ηφαιστείου της Σαντορίνης που σχηματίσθηκε κατά την έκρηξη του 1928. Βρίσκεται στην Νέα Καμένη, νότια του θόλου της Δάφνης και ανατολικά του θόλου Γεωργίου. Είχε τυπική μορφή θόλου με διάμετρο βάσης 100-110 μ., διάμετρο κορυφής 65-80μ. και ύψος 10-15 μ. Σήμερα δεν είναι ορατός καθώς έχει καλυφθεί από τις λάβες κατοπινών ηφαιστειακών δραστηριοτήτων.

(Ηφαιστειακός θόλος: Νησίδα που σχηματίζεται εντός του κρατήρα θαλάσσιου ηφαιστείου).

Κατηγορία:Σαντορίνη
Ναυτίλος (βραχονησίδα)

Ο **Ναυτίλος** είναι βραχονησίδα που ανήκει στο Κρητικό πέλαγος.

Βρίσκεται βόρεια των Αντικυθήρων και 16 μίλια ΝΑ. από το λιμένα Καψάλι των Κυθήρων. Διοικητικά ανήκε παλαιότερα στο Νομό Πειραιώς και σήμερα στην Περιφερειακή ενότητα νήσων της Περιφέρειας Αττικής .

Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Βραχονησίδες του Αιγαίου
USS Nautilus (SSN-571)

Ο ***Ναυτίλος***, (USS *Nautilus*, SSN-571) αμερικανικό υποβρύχιο ήταν το πρώτο πλοίο που ναυπηγήθηκε στον κόσμο με κινητήρια δύναμη την ατομική ενέργεια, το πρώτο πυρηνοκίνητο πλοίο.

Η ναυπήγηση του σκάφους άρχισε το 1952 στα ναυπηγεία του Γκρότον της Πολιτείας Κοννέκτικατ των ΗΠΑ κάτω από μεγάλη μυστικότητα. Με δεδομένη την πολύ μεγάλη ακτίνα δράσης του, (άγνωστη γι' αυτόν τον τύπο πλοίων) το υποβρύχιο αυτό ήταν το πρώτο που ταξίδεψε υποβρυχίως κάτω από τους πάγους της Αρκτικής και το Βόρειο Πόλο. Αποσύρθηκε από την υπηρεσία τον Μάρτιο του 1980 και το 1982 έγινε μουσείο για την υποβρυχιακή τεχνολογία.

Προωθείτο από έναν αντιδραστήρα πεπιεσμένου ύδατος S2W της Westinghouse Electric Corporation με ισχύ περίπου 15.000 shp, η οποία του προσέδιδε μέγιστη ταχύτητα 23 kts σε κατάδυση. Για περίπτωση ανάγκης διετίθεντο πετρελαιοκινητήρας και συσσωρευτές. Το εκτόπισμα του υποβρυχίου στην επιφάνεια ήταν 3.533 t και σε κατάδυση 4.092 t.

Ο οπλισμός του αποτελείτο από 6 τορπιλοσωλήνες των 21 in στην πλώρη με αναχορηγία 26 τορπιλών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υποβρύχια
Nautilus (SSN-571)
Κατηγορία:Σύμβολα του Κονέκτικατ
Νέδα (μυθολογία)

Η **Νέδα** ήταν νύμφη της Αρκαδίας, κόρη του Ωκεανού. Η Νέδα μαζί και με άλλες νύμφες (την Θεισόα και την Αγνώ) φέρεται ότι ανέθρεψαν τον Δία, όταν τον παρέλαβαν από τη Ρέα.**** Σύμφωνα με το μύθο, επειδή εκείνη την εποχή η Αρκαδία ήταν άνυδρη και η Ρέα δεν έβρισκε νερό, χτύπησε με ένα ραβδί τη γη και έτσι δημιουργήθηκε το ποτάμι που ονομάστηκε Νέδα το οποίο όπως αναφέρει ο Παυσανίας από την αρχαιότητα όριζε τα σύνορα της Ηλείας από την Μεσσηνία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Πηγαίες νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Παναγιώτης Πουλίτσας

Ο **Παναγιώτης Πουλίτσας** (Γεράκι Λακωνίας, 9 Σεπτεμβρίου 1881 - Αθήνα, 16 Ιανουαρίου 1968) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός, πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και προσωρινός πρωθυπουργός της Ελλάδας.

## Βιογραφία
Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αφού άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου για πέντε χρόνια, διορίστηκε δικαστής κατόπιν διαγωνισμού το 1907, υπηρετώντας αρχικά ως πρωτοδίκης και στη συνέχεια ως εφέτης σε διάφορες ελληνικές πόλεις.

Συμπλήρωσε τις νομικές σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου και κατόπιν υπηρέτησε στη Θεσσαλονίκη και τα Ιωάννινα. Έγινε στη συνέχεια πρόεδρος Εφετών στην Αθήνα και το 1932 διορίστηκε σύμβουλος Επικρατείας, ενώ το 1943 έγινε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση που κράτησε ως το 1951.

Στις πρώτες μετά την απελευθέρωση βουλευτικές εκλογές του 1946 και ως τη σύγκληση της Βουλής, διετέλεσε πρόεδρος της κυβέρνησης που συγκροτήθηκε και που στηριζόταν από τα ηγετικά στελέχη του Λαϊκού κόμματος. Η πρωθυπουργία αυτή διάρκεσε μόλις 14 ημέρες (4 έως 18 Απριλίου 1946) (Κυβέρνηση Παναγιώτη Πουλίτσα 1946).

Πέντε χρόνια αργότερα, στις εκλογές του 1951, ο Παναγιώτης Πουλίτσας εξελέγη βουλευτής Αθήνας με το κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού.

Ήταν μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 1947 και έγινε πρόεδρός της το 1957. Υπήρξε και πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας καθώς και της Εταιρείας Βυζαντινών σπουδών. Δημοσίευσε σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά νομικές μελέτες και έγραψε το βιβλίο *«Σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας»*.

Είχε τιμηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος και διακρίθηκε γενικά για το ήθος του, την ακεραιότητά του και την αυστηρή του αντικειμενικότητα.

Εγγονός του (γιος της κόρης του Αμαλίας) είναι ο Δημήτρης Ρέππας, βουλευτής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας
Άλμπιν Γκράου

Ο **Άλμπιν Γκράου** (γερμ. *Albin Grau*) (* 22 Δεκεμβρίου 1884 στο Βερολίνο, † 1971) ήταν αποκρυφιστής γερμανός παραγωγός ταινιών και χαράκτης.
 
Σπούδασε στην ακαδημία των τεχνών της Δρέσδης. Στις αρχές τις δεκαετίας του 1920 άρχισε να ασχολείται με την φιλοτέχνηση αφισών ταινιών. Το 1920 γνώρισε τον Φρίντριχ Μουρνάου και το 1921  παρήγαγε την σημαδιακή για την ιστορία του κινηματογράφου ταινία «Νοσφεράτου».

Ο Γκράου ήταν ως *Meister Pacitius* αρχηγός της μαγικής αδελφότητας *Fraternitas Saturni*. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1930 ήταν εκδότης του περιοδικού *Saturn Gnosis*.

Στην ταινία *Shadow of the Vampire* του 2000, η οποία έχει θέμα μια φανταστική ιστορία γύρω από το γύρισμα της ταινίας Νοσφεράτου, ο ηθοποιός Ούντο Κίερ ερμηνεύει το ρόλο του Άλμπιν Γκράου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο Άλμπιν Γκράου στο Internet Movie Database

Κατηγορία:Γερμανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Γερμανοί χαράκτες
Άγια Πάθη

**Άγια Πάθη** ονομάζονται κυρίως τα, κατά τα Ιερά Ευαγγέλια των Χριστιανών, πάθη που υπέστη ο Ιησούς Χριστός για την σωτηρία του ανθρώπινου γένους τις τελευταίες ημέρες της ενανθρώπισής Του μέχρι του θανάτου Του.

Η ανάμνηση των Παθών αυτών, που λέγονται στην εκκλησιαστική γλώσσα και "*Πάθη του Σωτήρος*" ή "*Σεπτά*" ή "*Άχραντα Πάθη*" γίνεται κατ΄ έτος με την τέλεση ειδικών ακολουθιών και τελετών διάρκειας μιας εβδομάδας που καθιερώθηκε να λέγεται *[[Μεγάλη Εβδομάδα]]*.

Η **Μεγάλη Εβδομάδα**  της οποίας κάθε ημέρα λαμβάνει προ του ονόματος το πρόθεμα *Μεγάλη*, αρχίζει από την *Μεγάλη Δευτέρα*, που κατά τον υμνογράφο "*λαμπροφορεί των παθών του Κυρίου τας απαρχάς*" και λήγει το μεσονύκτιο του *Μεγάλου Σαββάτου* όπου και αρχίζει η ακολουθία της Αναστάσεως ή κοινώς λεγόμενης "Λαμπρής" επειδή η Κυριακή που ξημερώνει λέγεται "*Κυριακή της Ανάστασης*" ή "*Κυριακή της Λαμπρής*" ή και απλά "*Λαμπρή*" ή "Πάσχα".

Η κατ΄ εξοχήν όμως ημέρα των Αγίων Παθών είναι η *Μεγάλη Παρασκευή* όπου και κορυφώνεται το "*Θείο δράμα*" του Ιησού Χριστού.

Εκφράσεις: Από την ανάμνηση αυτή προέρχονται και οι παρακάτω εκφράσεις:
* "*Χριστέ μου τα πάθη Σου!*", που συνηθίζεται να λέγεται σε αιφνίδιο δυσάρεστο άγγελμα.
* "*Τα πάθη του Ιησού!*" που λέγονται σε χαρακτηρισμό μεγάλης κυρίως ταλαιπωρίας και βασάνων που υπέστη κάποιος.

Η ακολουθία των Αγίων Παθών (όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής που τελείται συνήθως το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης) είναι ιδιαίτερα κατανυκτική και μεγάλη.  Σ' αυτήν διαβάζονται και τα γνωστά 12 Ευαγγέλια.  Το Τυπικό της ημέρας είναι αρκετά ενδιαφέρον και σύνθετο, ενώ διασώζει και αρχαίες τυπικές πράξεις που σήμερα έχουν ατονήσει ή έχουν εξαλειφθεί από τις ακολουθίες του υπόλοιπου χρόνου, όπως μπορεί κανείς να δει και στο Τυπικό της Εκκλησίας. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Χριστιανικές εορτές και τελετές
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Κατηγορία:Λειτουργική
Κατηγορία:Χριστιανική εικονογραφία
Κατηγορία:Μεγάλη Εβδομάδα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατείας Λαυρίου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατείας Λαυρίου** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής, επί της γραμμής Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου, της οποίας αποτελούσε αφετηρία. Βρισκόταν στην Αθήνα και η ονομασία του οφειλόταν στην παρακείμενη ομώνυμη πλατεία. Η πλατεία Λαυρίου διαμορφώθηκε μαζί με τον σταθμό και ονομάστηκε έτσι επειδή ο παρακείμενος σταθμός θ' αποτελούσε την αφετηρία του δικτύου των Σιδηροδρόμων Αττικής (προς Στροφύλι και Λαύριο). Ουσιαστικά η πλατεία και ο σταθμός κατασκευάστηκαν και ονομάστηκαν ταυτοχρόνως. Εγκαινιάστηκε το 1889 και έκλεισε το 1926. Διέθετε περιστροφική πλάκα.

Ο σταθμός πλατείας Λαυρίου αναφερόταν σε ορισμένες ενδείξεις με την ονομασία «**Ομόνοια**», λόγω της εγγύτητάς του με την πλατεία Ομονοίας. Επίσης, σε άλλες ενδείξεις ο σταθμός αναφερόταν με την ονομασία «**Αθήνα**», θεωρούμενος ως κεντρικός σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής για την Αθήνα. Μετά την επέκταση της γραμμής των Ελληνικών Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων από την Ομόνοια προς την Κηφισιά το 1957, ο σταθμός Ομονοίας του μετρό θεωρείται ότι παρέχει την εξυπηρέτηση που παρείχε στη διάρκεια της λειτουργίας του ο σταθμός πλατείας Λαυρίου, όσον αφορά τη διαδρομή Ομονοίας - Κηφισιάς.

Από το 1926 ο σταθμός χρησιμοποιείται ως στάση των γραμμών λεωφορείων 022, 035, 500, 608 και 622 και του τρόλλεϊ 6.

## Παραπομπές


Πλατεια Λαυριου
Πλατεια Λαυριου
Πλατεια Λαυριου
Πλατεια Λαυριου
Πάσχα (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Πάσχα** αφορά:

* το Πάσχα, τη μεγάλη θρησκευτική εορτή του Χριστιανισμού
* το Εβραϊκό Πάσχα, θρησκευτική εορτή του Ιουδαϊσμού
* τη νήσο Πάσχα του Ειρηνικού ωκεανού, ή
* τον ποταμό Πάσχα της Θεσσαλίας.
Χένρικ Γκαλέεν

Ο **Χένρικ Γκαλέεν** (γερμανικά: *Henrik Galeen*, σημερινό Λβιβ, Ουκρανία, 7 Ιανουαρίου 1881 - Ράντολφ, Η.Π.Α., 30 Ιουλίου 1949) ήταν Αυστριακός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός.

## Βιογραφία
Το πραγματικό του όνομα ήταν Χάινριχ Βίζενμπεργκ (Heinrich Wiesenberg). Πριν εργαστεί ως ηθοποιός σε διάφορα θέατρα, ο Γκάλεεν σπούδασε σε σχολή εφαρμοσμένης μηχανικής. Το πρώτο έργο του ως σκηνοθέτη ήταν η ταινία *Der Golem* από το 1915.

Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως σεναριογράφος και συνέβαλε, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία διαφόρων κλασικών γερμανικών ταινιών, όπως το *Der Golem, wie er in die Welt kam* (1920), *[[Nosferatu, eine Symphonie des Grauens|Nosferatu]]* (1922) και *Das Wachsfigurenkabinett* (1924).

Από το 1928 μέχρι το 1931 εργάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και από το 1931 ξανά στη Γερμανία. Η τελευταία του ταινία ήταν το *Salon Dora Green* (1933).

Το ίδιο έτος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γερμανία, λόγω της επικράτησης του ναζιστικού καθεστώτος και επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1940 εγκαταστάθηκε τελικά στις ΗΠΑ. Σχεδίαζε ομιλούσα ταινία με θέμα το Golem, την οποία όμως δεν γύρισε ποτέ. Τελικά δεν εργάστηκε ξανά στην βιομηχανία ταινιών. Ο Χένρικ Γκάλεεν πέθανε το 1949.
 
Παρά τη σημασία του για την παραγωγή διάσημων γερμανικών εξπρεσιονιστικών ταινιών, ο Γκάλεεν και το έργο του έχουν σχεδόν ξεχαστεί.

## Φιλμογραφία
*1915 Schlemihl (Η, ΣΕ)
*1915 Der Golem (Η, Σ, ΣΕ)
*1920 Der Golem, wie er in die Welt kam (ΣΕ)
*1922 Nosferatu (ΣΕ)
*1924 Das Wachsfigurenkabinett (ΣΕ)
*1926 Der Student von Prag (Σ, ΣΕ)
*1927 Sein größter Bluff (Σ, ΣΕ)
*1928 Alraune (Σ, ΣΕ)

(Η=ηθοποιός, Σ=σκηνοθέτης, ΣΕ=σενάριο)
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*cinema - Ιστολόγιο για την τέχνη του κινηματογράφου 

Κατηγορία:Αυστριακοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Αυστριακοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ιωσίας

Ο **Ιωσίας** είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης και φέρεται ως γιος του Αμών. (Δ' Βασ. 21:26) Υπήρξε βασιλιάς του Ιούδα από το 639 μέχρι 608 π.Χ. όπου και φονεύθηκε στη Μεγιδδώ ή Μαγεδδή πολεμώντας κατά του Βασιλιά της Αιγύπτου (Φαραώ) Νεχώ Β'.

## Βίος
Στο θρόνο ανήλθε μόλις σε ηλικία 8 ετών και η βασιλεία του διακρίθηκε από τη δρομολόγηση μιας σχολαστικής θρησκευτικής αναμόρφωσης μέσα από το πλήθος και την έκταση των μεταρρυθμίσεων τις οποίες και εφάρμοσε ως ηγεμόνας όταν ενηλικιώθηκε.

Ο Ιωσίας θεωρείται ένας από τους καλύτερους Βασιλείς του Ιούδα εκτελώντας πλήρη θρησκευτική αναμόρφωση μεταξύ των οποίων επανέφερε την εορτή του Πάσχα που είχε εγκαταλειφθεί. (Δ' Βασ. 23:21)

Στην εποχή του ανακαλύπτεται κάποιος παλαιός Νόμος, πιθανώς αντίγραφο του Δευτερονομίου, και η δημόσια ανάγνωσή του ακολουθείται με ανανέωση συμβολαίου - Διαθήκης (συμφωνίας) με τον Θεό και εκκαθάριση των δημόσιων χώρων από κάθε τι ειδωλολατρικό. Επίσης ιδιωτικά αδικήματα γρήγορα τακτοποιούνται.

## Θάνατος
Ο Ιωσίας φονεύθηκε σε μια ασήμαντη σύγκρουση με τον Φαραώ Νεχώ όταν προχωρούσε για να ενώσει τις δυνάμεις του με την Ασσυρία μετά την πτώση της Ασσυριακής πρωτεύουσας (Νινευή) στους Βαβυλώνιους. (Δ'Βασ. 23:28-30)

Η διήγηση για το θάνατο του Ιωσία (Β΄ Βασ.23:29) είναι περιορισμένη και σκοτεινή με συνέπεια να μην έχουμε σαφή εικόνα για τα πραγματικά γεγονότα. Αλλά και η παράλληλη διήγηση του Β΄ Χρον.35,20-24 αναφέρεται πράγματι σε μία μάχη, η οποία παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με μία άλλη που έγινε στη Ρεμμάθ Γαλαάδ (Α΄ Βασ.22,34-37) και κατέληξε στον θάνατο του βασιλιά Αχαάβ. Ο δευτερονομιστής συγγραφέας στο Β΄ Βασιλέων καλύπτει με μία περίεργη σιωπή το τέλος του Ιωσία και προσπαθεί να το δικαιολογήσει θεολογικά επιρρίπτοντας τις ευθύνες στο Μανασσή. (Β΄ Βασ.23,26) ΄Ομως ο Χρονικογράφος συνδέει το θάνατο του Ιωσία με το πραγματικό γεγονός της μάχης μεταξύ του Νεχώ και του Ιωσία, πράγμα που θεωρείται και ως το πλέον πιθανό. Τον θάνατό του θρήνησε ο Ιερεμίας.

Μετά από τον θάνατό του, στη θέση του Ιωσία ως βασιλιάς χρίστηκε ο γιος του Ιωάχαζ.

## Πηγές


## Βιβλιογραφία
* Μούρτζιος Ιωάννης, «Το τέλος του βασιλιά Ιωσία», ΚΑΙΡΟΣ, Αφιέρωμα στον καθηγητή Δ. Δόϊκο, τ. Α΄, Θεσσαλονίκη 1994, 251-258.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Αγία Τριάδα του Μαύρικα

Η **Αγία Τριάδα του Μαύρικα** είναι Βυζαντινός ναός που χρονολογείται γύρω στον 9ο αιώνα και βρίσκεται εντός των ορίων του δήμου του Αγρινίου και σε πολύ κοντινή απόσταση από τη λίμνη Λυσιμαχία. Από το 1969 έχει κηρυχθεί ως αρχαίο μνημείο

Σήμερα βρίσκεται μισοβυθισμένος λόγω των προσχώσεων που επί αιώνες συγκεντρώνονταν στις ακτές της λίμνης. Από το  2002 έως το 2006 με επικεφαλής τον καθηγητή της Βυζαντινής Ιστορίας Αθανάσιο Παλιούρα από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων εκτελέστηκε διασωστική ανασκαφή. Στόχος ήταν η οριστική απομάκρυνση των υδάτων και προσχώσεων του γειτονικού χείμαρρου Ερμίτσα ή Ερημίτσα που επί αιώνες σχεδόν σκέπαζαν τον ναό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Αγία Τριάδα του Μαύρικα από τον ιστότοπο της εφημερίδας Η Νέα Εποχή

Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Εκκλησίες στη Δυτική Ελλάδα
ABW

Η συντομογραφία **ABW** μπορεί να αναφέρεται:
* Στην χώρα με το όνομα Αρούμπα
* Στο λογισμικό υπολογιστών Abandonware
* Στην Πολωνική Μυστική Υπηρεσία (Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego)
Καλλίνικος

Το όνομα ή η ονομασία **Καλλίνικος** μπορεί να αφορά τα ακόλουθα λήμματα :

* Καλλίνικος (όνομα), ανδρικό όνομα 
* Σέλευκος Β΄ ο Καλλίνικος ο Πώγων (265–225 π.Χ.), βασιλιάς του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών
* Καλλίνικος, βασιλιάς της Κομμαγηνής 
* Καλλίνικος, Αρχαίος Έλληνας σοφιστής και ρήτορας (3ος μ.Χ.) 
* Καλλίνικος, βυζαντινός αρχιτέκτονας και εφευρέτης του υγρού πυρός (έκτος αιώνας μ.Χ.).

Το όνομα Καλλίνικος φέρουν επίσης 4 Άγιοι της Ορθοδόξου Εκκλησίας καθώς και οι ακόλουθοι Πατριάρχες και επιφανείς κληρικοί:
* Καλλίνικος, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
* Καλλίνικος, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας
* Καλλίνικος, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας
* Καλλίνικος Α΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας
* Καλλίνικος Β΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 
* Καλλίνικος Γ΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 
* Καλλίνικος Δ΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
* Καλλίνικος Ε΄, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 
* Καλλίνικος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας.
* Καλλίνικος, εθνομάρτυρας επίσκοπος Διοσπόλεως Κρήτης.
* Καλλίνικος, επίσκοπος Ρεθύμνης.
* Καλλίνικος, εθνομάρτυρας επίσκοπος Κυδωνίας Κρήτης.
* Καλλίνικος, Μητροπολίτης π. Πειραιώς και Φαλήρου.
* Καλλίνικος ο Εσφιγμενίτης, ιερομόναχος και συγγραφέας Αγίου Όρους από την Καππαδοκία, 1821-1884.
* Καλλίνικος (1821), κληρικός και αγωνιστής του 1821 

Επίσης με το αυτό όνομα φέρονται δύο πόλεις:
* Καλλίνικος, αρχαία πόλη της Θεσσαλίας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Παπαστράτειο δημοτικό πάρκο Αγρινίου

Το **Παπαστράτειο** είναι μεγάλο δημοτικό πάρκο στο κέντρο της πόλης του Αγρινίου.

## Ιστορία
Η παλιά ονομασία του μέρους όπου σήμερα βρίσκεται το Παπαστράτειο Πάρκο ήταν «Λυκοράχια» και ανήκε στην οικογένεια Χατζόπουλου. Το 1919 οι Αδελφοί Παπαστράτου αγόρασαν από τον Αγρινιώτη ποιητή Κώστα Χατζόπουλο μια έκταση 54 στρεμμάτων στα τότε όρια της πόλης του Αγρινίου και την διαμόρφωσαν να γίνει χώρος αναψυχής για τους κατοίκους του Αγρινίου.

Σήμερα η έκταση αυτή ανήκει στον Δήμο Αγρινίου και, κυρίως την άνοιξη και το καλοκαίρι, φιλοξενεί πολιτιστικές, θεατρικές και μουσικές εκδηλώσεις. Μέσα στο πάρκο λειτουργεί αναψυκτήριο. Στο πάρκο υπάρχει το εκκλησάκι της «Αγίας Σωτήρας», αλλά και παιδική χαρά.

Τα τελευταία πολλά χρόνια βρίσκεται υπό ανάπλαση.

center|650px|thumb|Πανοραμική φωτογραφία της εισόδου του πάρκου

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικές συνδέσεις
* Φωτογραφίες του πάρκου
* Φωτογραφία το εκκλησάκι της Αγίας Σωτήρος

Παπαστρατειο δημοτικο παρκο
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αγρίνιο
Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας

thumb|200px|Το λογότυπο του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας.
Το **Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας** (ΕΣΥΝ) αποτελείται από οργανώσεις νέων και ιδρύθηκε (με τη σημερινή του μορφή) το 1998. 
Πρόδρομός του υπήρξε το ΕΣΟΝΕ, το οποίο αποτέλεσε το πρώτο εκπροσωπευτικό όργανο των Νέων στα διεθνή φόρα και λειτουργεί ακόμα.
Αποτελείται από Τακτικά και Συνδεδεμένα μέλη οργανώσεις και είναι μέλος αρκετών διεθνών οργανισμών Νεολαίας. Εκπροσωπεί την Ελλάδα στο Youth Forum, το Ευρωπαικό όργανο Νεολαίας. 
Το Εθνικό Συνέδριο πραγματοποιείται κάθε έξι μήνες. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΕΣΥΝ
*Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς 

Κατηγορία:Οργανώσεις νέων στην Ελλάδα
Καλλιόπη (μυθολογία)

Κατά τον Ησίοδο η **Καλλιόπη** ήταν η μεγαλύτερη και ευγενέστερη από τις 9 Μούσες. Προστάτης της επικής ποίησης και της Ρητορικής, καθώς και όλων των καλών τεχνών (**Καλλιέπουσα**). 

Την Μούσα Καλλιόπη ιδιαίτερα την επικαλούνταν οι αοιδοί προκειμένου να τους βοηθήσει στην έμπνευση. Με την επίκλησή της ξεκινούν και τα Ομηρικά έπη.

Ήταν η μεγαλύτερη, η πιο σεβαστή, η πιο σοβαρή, η πιο σοφή και η πιο αποφασιστική από τις Μούσες. 

Αν και παρθένος κατά μερικούς η Καλλιόπη φέρεται κατ΄ άλλους ως μητέρα του Ιαλέμου, του Απόλλωνα, ή του Ορφέα ή του Λίνου, του Υμεναίου και του Κομαθέοντα. Πολλοί ήταν και εκείνοι που θεωρούσαν και τον Όμηρο ως γιο της. Τέλος, υπάρχει η εκδοχή ότι ήταν σύζυγος του Οίαγρου.

Ζωγράφιζαν την Καλλιόπη νέα, ωραία, με μεγαλοπρέπεια και επιβλητικότητα, με άνθη στο κεφάλι ή κισσό, στο δεξιό χέρι να κρατά δάφνες και στο αριστερό δύο βιβλία, πολλές φορές την Ιλιάδα και την Οδύσσεια.

Αυτή η παράσταση με πινάκιο και γραφίδα ενέπνευσε αργότερα την απεικόνιση της «Δόξας των Ψαρών» στον αγώνα του 1821, αλλά και πολλούς αγιογράφους σε παραστάσεις αγγέλων κατά τη Θεία Κρίση.αριστερά|μικρογραφία|Η Καλλιόπη σε στάση σοβαρή και προσηλωμένη.|311x311εσ

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 22 Καλλιόπη (22 Kalliope), που ανακαλύφθηκε το 1852, πήρε το όνομά του από τη μούσα αυτή.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μούσες
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Αλεσσάντρο Καλιόστρο

Ο **Αλεσσάντρο Καλιόστρο** (*Alessandro Cagliostro*, 2 Ιουνίου 1743- 26 Αυγούστου 1795) ήταν Ιταλός περιηγητής και τέκτονας. Το πραγματικό του όνομα ήταν Τζουζέππε Μπάλσαμο. Εγκαταλείφθηκε από τους γονείς του μόλις γεννήθηκε στη Μάλτα ενώ εκεί, όπως ισχυριζόταν ο ίδιος, μυήθηκε στη μουσική και στην αλχημεία. Νυμφεύτηκε τη Λορέντσα Φελιτσιάνι (Lorenza Feliciani) και ταξίδευσαν μαζί στο Λονδίνο, όπου και έγιναν μέλη τεκτονικής οργάνωσης.

Υιοθέτησε ως τεκτονικό σύμβολο τον ουροβόρο, δηλαδή το φίδι που δαγκώνει την ουρά του.
Ίδρυσε τεκτονική στοά στη Χάγη. Έκανε ταξίδια σε Ρωσία, Γερμανία και Γαλλία και ισχυριζόταν ότι θεράπευε μέσω μαγνητισμού.

Ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, η φήμη του απλώθηκε και του πρότειναν να γίνει γιατρός του Βενιαμίν Φραγκλίνου. Διώχθηκε ποινικά μετά την εμπλοκή του στην υπόθεση με το αδαμάντινο περιδέραιο της βασίλισσας Μαρίας Αντουανέτας και φυλακίστηκε για εννέα μήνες στη Βαστίλη, για απάτη. Τελικά αθωώθηκε, καθώς δε βρέθηκαν αποδεικτικά στοιχεία για την ενοχή του.

Παρόλ' αυτά, τον έδιωξαν από τη Γαλλία και πήγε στην Αγγλία, όπου και κατηγορήθηκε πως ήταν ο κακοποιός Τζουζέππε Μπάλσαμο (Giuseppe Balsamo), για να το διαψεύσει ο ίδιος ενώπιον του αγγλικού λαού και να του ζητήσουν και συγγνώμη όσοι τον είχαν κατηγορήσει.

Ο Καλιόστρο πήγε στη Ρώμη και έπεσε σε παγίδα κατασκόπων της Ιεράς Εξέτασης, οι οποίοι είχαν παρουσιαστεί με σκοπό δήθεν να τους μυήσει σε τεκτονικές τελετές. Ο Καλιόστρο σχεδίαζε να συστήσει τεκτονική ομάδα μέσα στη Ρώμη. Αυτή του η πρωτοβουλία δε σχετιζόταν τόσο με τη δίψα για τις καινοτόμες ιδέες αλλά με ζητήματα επιβίωσης: οικονομικά στο χείλος της καταστροφής και έχοντας ενεχυριάσει τα κοσμήματα της συζύγου του, χωρίς να είναι κανείς πρόθυμος να του κάνει πίστωση αποφάσισε να συγκροτήσει μία τεκτονική στοά, οι οικονομικές εισφορές των μελών της οποίας θα μπορούσαν να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον ίδιο και θα του εξασφάλιζαν ζωή άνετη. Είχε προηγηθεί καταγγελία από τη Λορέντζα Φελτσιάνι, γνωστή και ως Σεραφίνα, σύζυγο του Καλιόστρο, για την όλη δράση του, καταγγελία που έγινε στις 26 Σεπτεμβρίου 1789. Συνελήφθη στις 27 Δεκεμβρίου 1789, φυλακίστηκε στο Κάστρο των Αγγέλων (Castel Sant' Angelo) και, λίγο μετά, καταδικάστηκε με απόφαση που εκδόθηκε στις 7 Απριλίου 1791 σε θάνατο ως τέκτονας. Αργότερα ο Πάπας Πίος Στ' μετέτρεψε την ποινή του σε ισόβια δεσμά.

Μετά την απόπειρα δραπέτευσής του, οδηγήθηκε στις φυλακές του Σαν Λέο, στην Εμίλια-Ρομάνια της Ιταλίας, όπου και πέθανε στις 26 Αυγούστου το 1795.

## Η προσληψή του
Τρεις είναι κυριότερες απόψεις γύρω από την *αινιγματική* αυτή φυσιογνωμία του 18ου αιώνα: Αρχικά ότι ήταν μάγος, εχθρός του Θεού, κατόπιν φιλελεύθερο πνεύμα και τέλος θύμα της Ιεράς Εξέτασης και της πολιτικής αντίδρασης που εξαπολύθηκε στην Ιταλία μετά την έκρηξη της Γαλλικής Επανάστασης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Giusepe Ruffo, «Καλλιόστρο. Ο διάσημος τυχοδιώκτης», *Ιστορία Εικονογραφημένη*, τεύχ. 55 (Ιανουάριος 1973), σελ.98-103

Κατηγορία:Αλχημιστές
Κατηγορία:Ιταλοί ελευθεροτέκτονες
Παγασητικός κόλπος

[right|300px|thumb|Η ανατολική πλευρά του Παγασητικού κόλπου φωτογραφημένη από τον δρόμο που ενώνει τα χωριά του [Πήλιο|Πηλίου Άγιο Γεώργιο Νηλείας και Πινακάτες.]] 
Ο **Παγασητικός Κόλπος** είναι σχετικά αβαθής θάλασσα που σχηματίζεται ανάμεσα στην κύρια ελληνική χερσόνησο και τη χερσόνησο του Πηλίου. Στον μυχό του κόλπου, βρίσκεται το λιμάνι του Βόλου.

Ο κόλπος έχει έκταση περίπου 175 τετρ. χλμ. και μέγιστο βάθος 101 μ. Το άνοιγμα (είσοδος) του κόλπου περιορίζεται νότια, προς τον Ευβοϊκό κόλπο και το Αιγαίο πέλαγος, ανάμεσα στο ακρωτήριο Τρίκερι, της Μαγνησίας, (ανατολικά), και το ακρωτήριο Σταυρός της βορειοανατολικής χερσαίας λωρίδας της Φθιώτιδας (δυτικά), διατηρώντας άνοιγμα μόνον 4 χλμ. 

Τα τελευταία χρόνια, τα παραθαλάσσια χωριά του Παγασητικού κόλπου έχουν γνωρίσει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη έχοντας μεγάλο αριθμό προσέλευσης τουριστών από την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό και κυρίως από τα Βαλκάνια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο Τρίκερι Μαγνησίας 

Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος
Κατηγορία:Γεωγραφία της Θεσσαλίας
Κατηγορία:Κόλποι της Μαγνησίας
Κατηγορία:Κόλποι της Θεσσαλίας
Κατηγορία:Κόλποι της Ελλάδας
Κατάλογος χωρών ανά μήκος ακτογραμμής

Αυτός είναι ένας **κατάλογος χωρών κατά μήκος [[ακτογραμμή]]ς**, σε χιλιόμετρα, σύμφωνα με στοιχεία του 2005 από το World Factbook της CIA. Αν δεν υπάρχει ένδειξη για ακτογραμμή σημαίνει ότι πρόκειται για περίκλειστη χώρα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος χωρών
* Κατάλογος χωρών κατά λόγο Ακτογραμμής/Εμβαδού

## Παραπομπές


Ακτογραμμη
Κατάλογος ευρωπαϊκών χωρών ανά ΑΕΠ

Αυτός είναι ένας κατάλογος των ευρωπαϊκών οικονομιών ταξινομημένος κατά το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ονομαστικό). Τα στοιχεία είναι για το 2007 και επίσης προβλέψεις για τα έτη 2008 και 2009 που παρήχθησαν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το 2008. Ο κατάλογος περιλαμβάνει και χώρες που ορισμένοι θεωρούν ασιατικές, ενώ άλλοι τις θεωρούν ευρωπαϊκές: τα ακριβή όρια μεταξύ των δύο ηπείρων είναι αμφισβητούμενα.

## Πηγή
* Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, World Economic Outlook Database, έκδοση Οκτωβρίου 2008

## Δείτε επίσης
* Παγκόσμιος κατάλογος
* Ευρωπαϊκή Ένωση

ΑΕΠ Ευρωπαικων
Καλλίνικος Θεσσαλίας

Ο **Καλλίνικος** ήταν αρχαία πόλη της Θεσσαλίας κοντά στην οποία ο Βασιλιάς της Μακεδονίας Περσέας νίκησε τον Λικίνιο Κράσσο το 171 π.Χ.

Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Θεσσαλίας
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας
Καλλίνικος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως

Ο **Καλλίνικος Α΄** ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 693 έως το 705.

Πριν την εκλογή του στον Πατριαρχικό Θρόνο, διετέλεσε ιερέας και σκευοφύλακας του Ναού των Βλαχερνών στην Κωνσταντινούπολη. Συνετέλεσε στην ανατροπή του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β' του Ρινότμητου, συντασσόμενος με τον αντίπαλο και διάδοχό του Λεόντιο.

Όταν όμως ο Ιουστινιανός Β' επανήλθε στην εξουσία, δίωξε τον Καλλίνικο. Με εντολή του τυφλώθηκε και εξορίσθηκε στη Ρώμη, όπου και πέθανε. Αργότερα η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, η μνήμη του οποίου και τιμάται στις 23 Αυγούστου.

## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ενοριακά Νέα

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα
Χαλκωματά Πάτρας

**Χαλκωματά** ονομάζεται συνοικία της Πάτρας, η οποία πήρε το όνομά της από την οικογένεια Χαλκωματά που εγκαταστάθηκε στην περιοχή το 1688, προερχόμενη από την Αθήνα. 

Στη συγκεκριμένη περιοχή είχε εξοχικό ο Αντώνιος Καλαμογδάρτης, ο οποίος είχε και το παρωνύμιο «ο ερημίτης του Χαλκωματά». Το 1923 ενώθηκε με την συνοικία του Γυρί και δημιουργήθηκε μια νέα συνοικία με το όνομα Σκαγιοπούλειο. 

Η συνοικία οριοθετείται από τον σταθμό του ΟΣΕ στον Άγιο Ανδρέα έως την οδό Βορείου Ηπείρου. Σήμερα ονομάζεται και **Νέα Κύπρος**.

## Αθλητισμός
Στη συνοικία Χαλκωματά ιδρύθηκε το 1925 η Προοδευτική Πατρών. Με την απελευθέρωση η Προοδευτική επανιδρύθηκε και στη μεταπολεμική περίοδο αγωνίστηκε 4 χρονιές στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πατρών (1964, 1965, 1966, 1967), ενώ από το 1946 έως το 1963 αγωνίστηκε 11 φορές στη Β΄ και 8 φορές στη Γ΄ Κατηγορία.

Το 1967 υποχρεώθηκε από το δικτατορικό καθεστώς σε αναγκαστική συγχώνευση με τη Θύελλα, τον Ολυμπιακό, τον Αχιλλέα, τον Ηρακλή, τον Πατραϊκό και τον Απόλλωνα για τη δημιουργία του Α.Π.Σ. Πάτραι.

Επανιδρύθηκε με την πτώση του καθεστώτος και το 1998 συγχωνεύτηκε με την Κύπρο, ομάδα από τη συνοικία της Κυψέλης και ονομάστηκε Προοδευτική/Κύπρος Πατρών με έδρα την Κυψέλη. Το 2001 κατέκτησε το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Πατρών, νικώντας στον τελικό με 2-1 στην παράταση τον Άρη στα Προσφυγικά.

Το 2004 αγωνίστηκε για τελευταία φορά στο πρωτάθλημα και δραστηριοποιήθηκε ξανά το 2016, ξεκινώντας από τη Γ΄ Κατηγορία τη σεζόν 2016-17.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

## Βιβλιογραφία
* Κώστας Λογαράς, *Πάτρα, μια πόλη στην λογοτεχνία*, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2001. ISBN 978-960-375-924-9.
* Ξενοφών Αργ. Παπαευθυμίου, *Η Πάτρα των ανωνύμων. Πρώιμα και λαϊκά στοιχεία στην αρχιτεκτονική της Πάτρας*, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014. ISBN 978-960-88372-2-5.

Χαλκωματά
Σκαγιοπούλειο Πάτρας

Το **Σκαγιοπούλειο** είναι συνοικία της Πάτρας που πήρε την ονομασία της από το ορφανοτροφείο που ίδρυσε το 1926 στην περιοχή ο Παναγιώτης Σκαγιόπουλος για την περίθαλψη των ορφανών από τους πολέμους. 

## Πληροφορίες
Το παλιό όνομα της περιοχής ήταν **Γυρί** και λεγόταν έτσι από τους Πατρινούς γιατί την εποχή εκείνη έκαναν βόλτα που ξεκινούσε και κατέληγε στα Ψηλαλώνια και όταν έφταναν στην περιοχή "γύριζαν" και επέστρεφαν πίσω. Τότε η περιοχή ήταν εξοχή και πολύ πιο αραιοκατοικημένη απ' ότι σήμερα, εκεί βρίσκονταν πολλά εξοχικά κέντρα αλλά και γήπεδα συλλόγων. Από το 1923 "ενσωματώθηκε" στη συνοικία Σκαγιοπουλείου, διευρύνοντάς την, η συνοικία Χαλκωματά. Παλιά γειτονιά που ενσωματώθηκε επίσης σε αυτή του Σκαγιοπουλείου είναι η **Αλυσσίδα**. Τμήμα της συνοικίας αποτελεί *του Κόπανου*, στο ύψος της διασταύρωσης των οδών Βορείου Ηπείρου και Σολωμού.

Το ομώνυμο ίδρυμα λειτουργεί ακόμα και σήμερα, αν και παρουσιάστηκαν προβλήματα με τη διαχείριση του νεοκλασικού του κτιρίου όπου στεγάζεται, ώστε προκλήθηκε εισαγγελική παρέμβαση.
 
## Αθλητισμός
Στη συνοικία εδρεύει το αθλητικό σωματείο Α.Ο. Σκαγιοπούλειο με τμήματα μπάσκετ και βόλλεϋ. Το τμήμα μπάσκετ της ομάδας είναι ένα από τα πιο ιστορικά της πόλης, με 5 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική κατηγορία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

## Βιβλογραφία
* Κώστας Λογαράς, *Πάτρα μια πόλη στην λογοτεχνία*, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2001. ISBN 978-960-375-924-9.
* Νίκου Πολίτη, *Πατρινολογήματα*, Τόμος Β΄, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2004. ISBN 960-8260-63-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστορία του Σκαγιοπούλειου που έδωσε το όνομά του σε ολόκληρη συνοικία.

Σκαγιοπουλειο
Euro

Ο όρος **Euro** μπορεί να αναφέρεται:

*στο νόμισμα του Ευρώ
*στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου
Λίμνη Λυσιμαχία

Η **Λυσιμαχία** είναι λίμνη νοτίως της πόλης του Αγρινίου  με επιφάνεια 13,2 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίμετρο 17 περίπου χιλιόμετρα και μέγιστο βάθος μόλις 9 μέτρα. Ακριβώς δίπλα της στα ανατολικά βρίσκεται η άλλη λίμνη του *μεγάλου Αιτωλικού Πεδίου* η Τριχωνίδα, με την οποία αποτελεί ενιαίο οικοσύστημα.

## Ιστορικά στοιχεία
Παλιότερα οι δύο λίμνες ήταν εντελώς ενωμένες και αποτελούσαν έναν πλούσιο υγροβιότοπο. Όπως μαρτυρούν και αρκετοί περιηγητές του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα η περιοχή γύρω από τις λίμνες ήταν γεμάτη με αδιαπέραστα σχεδόν δάση. Μετά την κατασκευή της παλαιάς εθνικής οδού Αντιρρίου - Ιωαννίνων που διέρχεται ανάμεσα στις δύο λίμνες και διάφορα αρδευτικά έργα που ακολούθησαν η επικοινωνία ανάμεσα τους γίνεται μόνο μέσω ενός ελεγχόμενου καναλιού.

## Τροφοδοσία της λίμνης
Εκτός από την σύνδεση της λίμνης με την Τριχωνίδα, στη Λυσιμαχία καταλήγει και ο χείμαρρος της Ερμίτσας, ο οποίος την τροφοδοτεί με νερό. Η Λυσιμαχία με την σειρά της τροφοδοτεί τον Αχελώο μέσω του Δίμηκου ποταμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, Λυσιμαχία

Λυσιμαχία
Παναγιώτης Σκαγιόπουλος

Ο **Παναγιώτης Σκαγιόπουλος** (Πάτρα, 1864 - Πάτρα, 1942) ήταν σταφιδέμπορος με μεγάλη περιουσία, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας διέθεσε για φιλανθρωπικούς σκοπούς, πράξη που τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό στην Πάτρα. 

Ο Σκαγιόπουλος εργάστηκε από νεαρή ηλικία ως ιδιωτικός υπάλληλος, αλλά η έμφυτη κλίση του στο εμπόριο τον ανέδειξε γρήγορα σε έναν από τους πιο επιτυχημένους σταφιδέμπορους της εποχής του. 

Το 1926 έκτισε το Σκαγιοπούλειο ορφανοτροφείο, το οποίο υπάρχει ακόμα και σήμερα στην πόλη. Όταν πέθανε, τάφηκε στο  Πρώτο Νεκροταφείο Πατρών, ενώ στο περίβολο του ναού του ιδρύματος υπάρχει το κενοτάφιο  του. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Απλερμπέκ

thumb|Το Απλερμπέκ στον χάρτη του Ντόρτμουντ
Το **Απλερμπέκ** () είναι περιοχή στα νοτιοανατολικά του Ντόρτμουντ. Έχει έκταση 25 χλμ² και πληθυσμό 55.348 κατοίκους (*Δεκέμβριος 2005*). Είναι έδρα μεταξύ άλλων και της Ψυχιατρικής Κλινικής του Ντόρτμουντ. 

## Ιστορία
thumb|Το Απλερμπέκ σε καρτ ποστάλ του 1910
Ο οικισμός αναφέρεται πρώτη φορά με την ονομασία *Afaldrabechi* σε έγγραφο του 899. Η ονομασία αποτελεί σύνθετη λέξη από το *Afal* (σημαίνει στην παλαιά άνω γερμανική γλώσσα: μήλο) και *Bechi* (ρέμα). 

Πολιτικά το Απλερμπέκ ανήκε από τον 12ο αιώνα στην Κομητεία Μαρκ (*Grafschaft Mark*), αφού ο Κόμης του Μαρκ κατάφερε να το αποσπάσει από την εξουσία του Αρχιεπίσκοπου Κολωνίας. Τον 14ο αιώνα η κομητεία πέρασε στα χέρια των κόμηδων της Κλέβης. Το 1422 το Απλερμπέκ, όπως και άλλοι γειτονικοί δήμοι, καταστράφηκε από το Ντόρτμουντ. Επίσης λεηλατήθηκε και κατά τη διάρκεια του Τριακονταετή Πολέμου. Τον 17ο αιώνα έγινε τμήμα του Βρανδεμβούργου. Το 1806, αφού ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης νίκησε την Πρωσία, ολόκληρη η Κομητεία Μαρκ ενσωματώθηκε με την ανατολική περιοχή του Ρουρ ως *Département Ruhr* στη Γαλλία. Παρέμεινε εκεί μέχρι τους απελευθερωτικούς πολέμους του 1813 και κατόπιν πέρασε ξανά στην εξουσία των Πρώσων. Το 1928 ο μέχρι τότε ανεξάρτητος δήμος του Απλερμπέκ έγινε περιοχή της πόλης Ντόρτμουντ. 

## Διάσημοι κάτοικοι
* Βίλχελμ Κανάρις, ναύαρχος και κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος Αρχηγός της Υπηρεσίας Αντικατασκοπείας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστοχώρος 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Γερμανίας
Κώστας Δούκας

Ο **Κώστας Δούκας** (γεννημένος ως *Κωνσταντίνος Ασλανίδης*, Σμύρνη, 1895 - Αθήνα, Ιούλιος 1967) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1895. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Ασλανίδης. Σπούδασε στην Εμπορική Σχολή και εργάστηκε στην Τράπεζα Αθηνών. Άφησε την εκεί δουλειά του για να γίνει ηθοποιός. Έλαβε μέρος σε ταινίες του Κώστα Χατζηχρήστου, όπως *[[Της κακομοίρας]]* (Ο μπακαλόγατος).

Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1967, σε ηλικία 72 ετών.  

## Φιλμογραφία

### Θέατρο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες" 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου