open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαζί ή τίποτα

To ***Μαζί ή τίποτα*** (πρωτότυπος τίτλος στα γερμανικά: *Aus dem Nichts*· διεθνής αγγλικός τίτλος: *In the Fade*) είναι γερμανική ταινία του 2017, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Φατίχ Ακίν.

## Πλοκή
H Κάτια είναι παντρεμένη με τον Νούρι, που είναι Κούρδος, και έχουν ένα γιο πέντε ετών. Τα απογεύματα, η Κάτια πηγαίνει τον γιο της στο γραφείο του Νούρι. Μία μέρα, όταν επιστρέφει να τον πάρει πάλι, βλέπει τον δρόμο μπλοκαρισμένο. Ένας αστυνομικός της λέει ότι μετά από μία έκρηξη, ένας άνδρας και ένα πεντάχρονο παιδί σκοτώθηκαν.

## Διανομή

## Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Επίσης, ήταν η πρόταση της Γερμανίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 90ά βραβεία Όσκαρ και έφτασε στην τελική εννεάδα.

Στο φεστιβάλ των Καννών κέρδισε το Βραβείο Γυναικείου ρόλου (Ντάιαν Κρούγκερ) και ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Φοίνικα.

Επιπλέον, στα βραβεία Satellite κέρδισε στις κατηγορίες: καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και Α' Γυναικείου Ρόλου (Ντάϊαν Κρούγκερ).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τον νεοναζισμό
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φατίχ Ακίν
Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Νικόλαος Β΄ του Βέρλε

Ο **Νικόλαος Β΄**, γερμ. Nicholas II (πριν το 1275 - 18 Φεβρουαρίου 1316) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρώτα κύριος του Βέρλε-Πάρχιμ (1283-1292) και μετά κύριος όλου του Βέρλε (1292-1316).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου του Βέρλε-Πάρχιμ και της Σοφίας, κόρης του Γκύντερ κόμη του Λίνντο-Ρουππίν.

Το 1316 απεβίωσε στο Πούστο, κοντά στο Γκύστρο, σε ηλικία 41 ετών. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ιωάννης Γ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1292 τη Ρίχετσα των Έστριντσεν, κόρη του Έρικ Ε΄ της Δανίας και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Γ΄ πριν το 1300-1352, κύριος του Βέρλε.
* Σοφία απεβ. 1339, παντρεύτηκε τον Γεράρδο Γ΄ των Σάουενμπουρκ κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουρκ.

Πριν το 1308 απεβίωσε η Ριχέτσα και ο Ιωάννης Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Ματίλντα, κόρη του Όθωνα Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ· δεν απέκτησε τέκνα.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Karl Ernst Hermann Krause (1886), "Nicolaus II. (Fürst von Mecklenburg-Werle)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 23, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 619
* Karl Koppmann: Zur Geschichte des Fürsten Nicolaus II. von Werle, in Jahrbücher des Vereins für Mecklenburgische Geschichte und Altertumskunde, essay 9, vol. 56, Schwerin, 1891, Online

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ιωάννης Γ΄ του Βέρλε

Ο **Ιωάννης Γ΄** του Ρούντεν, γερμ. Johann III van Ruoden (πριν το 1300 - μεταξύ 1 Απριλίου και 28 Αυγούστου 1352) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Βέρλε(-Γκόλντμπερκ) (1316-1352).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Νικολάου Β΄ κυρίου του Βέρλε και της Ρίξα/Ριχέτσα των Έστριντσεν, κόρης του Έρικ Ε΄ της Δανίας.

Το 1352 απεβίωσε σε ηλικία μεγαλύτερη των 52 ετών. Ο πρωτότοκος γιος του είχε αποβιώσει από το 1341, έτσι τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Νικόλαος Δ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1317 τη Μέχτιλτ, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:
* Ιωάννης απεβ. 1341.
* Νικόλαος Δ΄ πριν το 1331-1354, κύριος του Βέρλε(-Γκόλντμπερκ).
* Μέχτιλτ/Ματθίλδη απεβ. 1361, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ των Χάγκεν κόμη του Σβερίν.

Περί το 1332 απεβίωσε η σύζυγός του Μέχτιλτ και ο Ιωάννης Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Ριχάρντις και είχε τέκνα:
* Σοφία απεβ. 1384, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ του Λίνντο-Ρουππίν.
* Ρίξα/Ριχέτσα, βοηθός ηγoυμένη (prioress) στο αββαείο του Ντόμπερτιν.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικές Πηγές
* 
* Genealogical table of the House of Mecklenburg
* Biographical information at emecklenburg.de

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Νικόλαος Δ΄ του Βέρλε

Ο **Νικόλαος Δ΄** ο *γουρουνομάτης*, γερμ.: *Nicholas IV poogenoge* (πριν το 1331 - μεταξύ 14 Μαρτίου και 13 Νοεμβρίου 1354) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Βέρλε(-Γκόλνμπερκ) (1350-1354).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Γ΄ κυρίου του Βέρλε(-Γκόλντμπερκ) και της Μέχτιλτ/Ματίλντα, κόρης του Όθωνα Α΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν.

Το 1354 απεβίωσε σε ηλικία μεγαλύτερη των 23 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ιωάννης Δ΄ κύριος του Βέρλε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή, μάλλον εγγονή του Ούλριχ Β΄ κόμη του Λίνντοβ-Ρουππίν και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Δ΄ πριν το 1350-1374, κύριος του Βέρλε(-Γκόλντμπερκ).
* Ματίλντα απεβ. πριν το 1402, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφο του πατέρα της, τον Λαυρέντιο κύριο του Βέρλε-Γκύστρο.
* Αγνή, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφο του πατέρα της, τον Ιωάννη ΣΤ΄ (του Οίκου του Μεκλεμβούργου) κύριο του Βέρλε-Βάρεν.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικές Πηγές
* Genealogical table of the House of Mecklenburg
* Biographical information on Nicholas at emecklenburg.de

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ιωάννης Δ΄ του Βέρλε

Ο **Ιωάννης Δ΄**, γερμ. Johann IV (πριν το 1350 - μεταξύ 13 Μαρτίου και 14 Δεκεμβρίου 1374) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Βέρλε(-Γκόλντμπερκ) (1354-1374).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Νικολάου Δ΄ κυρίου τού Βέρλε και τής Αγνής, μάλλον εγγονής τού Ούλριχ Β΄ κόμη τού Λίνταου-Ρούπιν.

Η αδελφή του Αγνή παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφο τού πατέρα της Ιωάννη ΣΤ΄ κύριο τού Βέρλε-Βάρεν, γιο τού Βερνάρδου Β΄.

Το 1374 απεβίωσε σε ηλικία μεγαλύτερη των 24 ετών. Ήταν άγαμος και το Βέρλε-(Γκόλντμπερκ) περιήλθε στον εξάδελφο τού πάππου του, τον Βερνάρδο Β΄ (τού Οίκου τού Μεκλεμβούργου) κύριο τού Βέρλε-Βάρεν.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικές Πηγές
* Genealogical table of the House of Mecklenburg
* Biographical information on John at emecklenburg.de

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Βερνάρδος Α΄ του Βέρλε

Ο **Βερνάρδος Α΄**, γερμ. Bernard I (π. 1245 - π. 1286) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν συγκύριος του Βέρλε (1277-81) και μετά κύριος του Βέρλε-Πριζάννεβιτς (1281-86).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Νικολάου Α΄ κυρίου του Βέρλε και της Γιούττα των Ασκάνια, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άνχαλτ.

Περί το 1286 απεβίωσε και τάφηκε στο Ντόμπεραν Μίνστερ. Ήταν 41 ετών και δεν αναφέρεται σύζυγος ή τέκνα. Η περιοχή του περιήλθε στον αδελφό του Ερρίκο Α΄ κύριο του Βέρλε-Γκύστρο.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικές Πηγές
* Genealogical table of the House of Mecklenburg

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ερρίκος Α΄ του Βέρλε

Ο **Ερρίκος Α΄**, γερμ. Heinrich I (απεβ. 8 Οκτωβρίου 1291) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν συγκύριος του Βέρλε (1277-81) και μετά κύριος του Βέρλε-Γκύστρο (1281-91).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Νικολάου Α΄ κυρίου του Βέρλε και της Γιούττα των Ασκάνια, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άνχαλτ.

Το 1291 νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, αλλά οι γιοί του Ερρίκος Β΄ και Νικόλαος (από τον πρώτο του γάμο) δεν θέλησαν να χάσουν την κληρονομιά τον σκότωσαν και τον διαδέχθηκαν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1262 τη Ρίκισα των Μπγιέλμπο, κόρη του Μπίργιερ Μάγκνουσον αντιβασιλιά (jarl) της Σουηδίας και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Β΄ απεβ. 1308, νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη, κόρη του Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας.
* Νικόλαος απεβ. 1298.
* Ρίξα απεβ. 1317, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Β΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Το 1288 απεβίωσε η Ρίκισα και ο Ερρίκος Α΄ έκανε το 1291 δεύτερο γάμο με τη Ματθίλδη των Γουέλφων, κόρη του Ιωάννη δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Mecklenburg". Genealogy.EU.
* [ Regnal Chronologies]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Αγία Χριστίνα η Μεγαλομάρτυς

Η **Αγία Χριστίνα η Μεγαλομάρτυς** είναι Αγία της Ορθόδοξης και της Καθολικής εκκλησίας.
## Βίος
Η Αγία Χριστίνα γεννήθηκε στην Τύρο. Καταγόταν από πλούσια, παγανιστική οικογένεια, θυγατέρα του στρατηγού Ουρβανού.

Η Χριστίνα ήταν εξαιρετικά όμορφη και πολλοί ήθελαν να την παντρευτούν. Ο πατέρας της Χριστίνας, όμως, οραματίστηκε ότι η κόρη του έπρεπε να γίνει ειδωλολάτρισσα ιέρεια. Για το σκοπό αυτό την πήγε σε μια ιδιαίτερη κατοικία, όπου είχε δημιουργήσει πολλά είδωλα χρυσού και ασήμι, και διέταξε την κόρη του να καίει θυμίαμα μπροστά τους. Δύο υπηρέτες παρακολουθούσαν την Χριστίνα.

Σύμφωνα με κάποιες καταγραφές, ένας άγγελος επισκέφθηκε τη Χριστίνα, ο οποίος την μύησε στην αληθινή πίστη. Ο άγγελος την αποκάλεσε νύφη του Χριστού και της είπε για το μελλοντικό της μαρτύριο. Η Χριστίνα κατέστρεψε όλα τα είδωλα στο δωμάτιό της και τα έριξε έξω από το παράθυρο. Όταν ο πατέρας της την επισκέφθηκε, την ρώτησε από πού είχαν εξαφανιστεί όλα τα είδωλα. Η Χριστίνα ήταν σιωπηλή. Κατόπιν, αφού κάλεσε τους υπηρέτες, ο Ουρβάνος έμαθε την αλήθεια από αυτούς.

Ο πατέρας της θύμωσε, ενώ η μητέρα της την παρακάλεσε ν' αλλάξει γνώμη, χωρίς αποτέλεσμα. Ο Ουρβανός, μετά από σκληρά βασανιστήρια, την έριξε στη θάλασσα, αλλά η Αγία Χριστίνα σώθηκε εκ θαύματος. Ο πατέρας της πέθανε την ίδια νύχτα.

Τον διαδέχθηκε ο Δίων, που διέταξε να την βασανίσουν. Η Αγία Χριστίνα επέζησε των μαρτυρίων και 3.000 άνθρωποι βλέποντας το θαύμα έγιναν χριστιανοί. Η Αγία Χριστίνα αποκεφαλίστηκε, αφού της έκοψαν τη γλώσσα και το στήθος.

Το λείψανό της φυλάσσεται στην εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου στη Βενετία.

## Δείτε επίσης
*Αγία Βαρβάρα
*Αγία Μαρκέλλα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Τζον Ουίλμπι

Ο **Τζον Ουίλμπι** (John Wilbye, Μπρόουμ, βάπτιση 7 Μαρτίου 1574 – Κόλτσεστερ Σεπτέμβριος 1638) ήταν Άγγλος συνθέτης της ύστερης Αναγέννησης. Θεωρείται ο σημαντικότερος συνθέτης μαδριγαλίων της Αγγλίας και από τους σημαντικότερους συνθέτες μαδριγαλίων του καιρού του, γενικότερα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γιος βυρσοδέψη, ο Τζον Ουίλμπι βαπτίστηκε στο χωριό Μπρόουμ (Brome), κοντά στο Ντις (Diss) της κομητείας Σάφοκ, τον Μάρτιο του 1574 και τέθηκε υπό την προστασία της οικογένειας Κορνουόλις (Cornwallis). Ο Ουίλμπι εργάστηκε για δεκαετίες στον Οίκο Χένγκρεϊβ (Hengrave Hall), υπό την Λαίδη Ελίζαμπεθ Κορνουόλις (Lady Elizabeth Cornwallis) που ήταν παντρεμένη με τον ιδιοκτήτη του ακινήτου, Σερ Τόμας Κίτσον (Sir Thomas Kitson ή Kytson). Οι Κίτσονς διατηρούσαν, επίσης, μακρά σχέση με τον συνθέτη Έντουαρντ Τζόνσον (Edward Johnson), ο οποίος ήταν περισσότερο από είκοσι χρόνια μεγαλύτερος από τον Ουίλμπι, και άρχισε να εργάζεται στο Χένγκρεϊβ στη δεκαετία του 1570.

Εκτός από τη δουλειά του στο Σάφοκ, ο Ουίλμπι ασχολήθηκε με τη μουσική σκηνή στο Λονδίνο, όπου οι Κίτσονς διατηρούσαν ένα οίκημα. Το πρώτο βιβλίο του Ουίλμπι με μαδριγάλια δημοσιεύθηκε στο Λονδίνο το 1598, με τη σημείωση ότι τα μαδριγάλια είναι «άρτι συντεθέντα». Η έκδοση ήταν αφιερωμένη στον Σερ Τσαρλς Κάβεντις (Sir Charles Cavendish), του οποίου η πρώτη σύζυγος ανήκε στους Κίτσονς.Ο Ουίλμπι είχε επαφές με τον τυπογράφο μουσικών βιβλίων, Τόμας Ιστ (Thomas Easte). Το 1600, οι Ουίλμπι και Τζόνσον ανέλαβαν μια εργασία επιμέλειας για τον Ιστ, την πρώτη έκδοση του δεύτερου βιβλίου των «Τραγουδιών του Τζον Ντόουλαντ» («Dowland's Songs»), καθώς ο ίδιος ο Ντόουλαντ βρισκόταν στο εξωτερικό. Όταν ό Ιστ πέθανε το 1608, το δεύτερο βιβλίο των μαδριγαλίων του Ουίλμπι εκτυπώθηκε το επόμενο έτος από τον ανιψιό τού Ιστ και διάδοχό του στην τυπογραφία, Τόμας Σνόνταμ (Thomas Snodham).

Ο Ουίλμπι ουδέποτε απέκτησε οικογένεια. Το 1628, μετά τον θάνατο της Λαίδης Κίτσον, όλα τα έπιπλα, τα βιβλία και τα μουσικά όργανα του Οίκου Χένγκρεϊβ μεταβιβάστηκαν με τη διαθήκη της στους νέους ιδιοκτήτες του σπιτιού, πρώτα στην κόρη της, Μέρι Ντάρσι (Mary Darcy) και, στη συνέχεια
## Βιβλιογραφία
*«Λεξικό Μουσικής και Μουσικών» (Dictionary of Music and Musicians) του George Grove, D. C. L (Oxford, 1880)
*Baker’s biographical dictionary of musicians, on line
*Rob. Eitner, *Biographisch-bibliographisches Quellen-LexiKon*, on line
*Kennedy, Michael *Λεξικό Μουσικής της Οξφόρδης* (Oxford University Press Αθήνα: Γιαλλέλης, 1989) ISBN 960-85226-1-7
*Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα* (ΠΛΜ), έκδοση 1996, τόμος 19, σ. 84
*Enciclopedia *Bompiani-Musica*, Milano (εκδ. ΑΛΚΥΩΝ, 1985)
*Enciclopedia *Treccani*, on line
*Eric Blom, *The New Everyman Dictionary of Music* (Grove Weidenfeld, N. York, 1988)
*David Brown, *Wilbye John (bap. 1574, d. 1638)*, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004
*Ledger, Philip, ed. (1978), *The Oxford Book of English Madrigals*, Oxford University Press.
*Smith, Jeremy L. (2003), *Thomas East and Music Publishing in Renaissance England*, Oxford University Press.ISBN 9780195350012

Κατηγορία:Άγγλοι συνθέτες
Άγγελος Βολανάκης

Ο **Άγγελος Βολανάκης** (Αλεξάνδρεια 1880 - Λωζάνη, 1963), ήταν Έλληνας, Αιγυπτιώτης, αθλητής και παράγοντας του αθλητισμού. Ήταν αθλητής του Μίλωνος Αλεξανδρείας στα 100, 200 μέτρα και στα άλματα εις ύψος και μήκους. Σε επαγγελματικό επίπεδο ήταν ιδιοκτήτης ποτοποιίας στην Αλεξάνδρεια όπου είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του Χρήστο.

Ο Βολανάκης στους αγώνες του Ποδονίφτη το 1902 ήταν πρώτος στα 100 μέτρα με έπαθλο ένα *ωρολόγιον αργυρούν*. Στους Πανιώνιους αγώνες του 1902 ήταν πρώτος στα 100 και στα 200 μέτρα. Είχε αναδειχτεί ο ταχύτερος άνδρας της Αιγύπτου με τις επιδόσεις του στα αγωνίσματα 100 και 200 μέτρων. 

Το 1909 γίνεται μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής εκπροσωπώντας την Αίγυπτο έως το 1933 και από το 1933 έως το 1962 την Ελλάδα. Το 1910 έγινε πρόεδρος της Αιγυπτιακής αθλητικής ομοσπονδίας, και αργότερα της αθλητικής ενώσεως αθλητικών σωματείων Αιγύπτου. Συμμετείχε σε αγώνες στην ελλανόδικο επιτροπή και ήταν ο εμπνευστής, το 1911, του Δημαρχιακού Σταδίου της Αλεξάνδρειας που έγιναν οι Μεσογειακοί της Αιγύπτου. Το 1960 δώρισε το σπίτι του στην Αλεξάνδρεια στο Ελληνικό κράτος και χρησιμοποιείται σαν κατοικία του εκάστοτε προξένου. Ήταν ο εμπνευστής της Ολυμπιακής σημαίας.

Είχε τιμηθεί το 1960 από την Ελληνική κυβέρνηση με το παράσημο του τάγματος του Γεωργίου Α΄. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε για την προσφορά του από την Ολυμπιακή επιτροπή της Αιγύπτου με μετάλλιο, και την Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξάνδρειας με τον δικέφαλο αετό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις μήκος
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές
Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Τάγμα του Γεωργίου Α΄
Κατηγορία:Μίλων Αλεξανδρείας
Επαρχία Γκουντάουτα

Η **επαρχία Γκουντάουτα** είναι μια επαρχία της Αμπχαζίας, της αποσχισθείσας δημοκρατίας της Γεωργίας. Αντιστοιχεί στην ομώνυμη επαρχία της Γεωργίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Γκουντάουτα, η ομώνυμη πόλη. Ο πληθυσμός της περιοχής ήταν 34.869 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2003, από τους 57.334 κατοίκους το 1989. Τη στιγμή της Απογραφής του 2011, ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε 36.775 κατοίκους.

## Διοίκηση
Ο Λεβ Σάμπα διορίστηκε εκ νέου ως επικεφαλής της διοίκησης στις 10 Μαΐου 2001 μετά τις τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2001.

Στις 16 Ιουνίου 2003, ο Πρόεδρος Αρντζίνμπα ενέκρινε το αίτημα του Σάμπα για απόλυση και τον αντικατέστησε με τον πρώτο αναπληρωτή υπουργό Παιδείας Μπεσλάν Ντμπαρ.

Στις 29 Μαρτίου 2005, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Σεργκέι Μπαγκάπς αντικατέστησε τον Μπεσλάν Ντμπαρ ως επικεφαλής της διοίκησης της Γκουντάουτα από τον Νταούρ Βόζμπα. Στις εκλογές του Φεβρουαρίου 2011, ο Νταούρ Βόζμπα απέτυχε να επανεκλεγεί με περιθώριο 92 ψήφων. Ο Σεργκέι Μπαγκάπς διόρισε τη Βαλέρι Μάλια ως διάδοχό του στις 23 Φεβρουαρίου. Στις 17 Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια της πρώτης συνόδου της, η νέα συνέλευση της επαρχίας Γκουντάουτα εξέλεξε πρόεδρο τον Ρόμαν Μπάζμπα, με 22 από 29 ψήφους, ενώ ο Φιοντόρ Σακάνια αναπληρωτής πρόεδρος.

Την 1η Νοεμβρίου 2011, ο Γενικός Εισαγγελέας της Αμπχαζίας ανακοίνωσε ότι είχε ασκήσει ποινική δίωξη κατά του πρώην επικεφαλής της διοίκησης Νταούρ Βόζμπα, για κατάχρηση εξουσίας. Ο Βόζμπα φέρεται να υπέγραψε διάταγμα στις 11 Αυγούστου 2006, παραδίδοντας πάνω από δύο πολύτιμα οικόπεδα παράκτιας γης σε δύο άτομα, κάτι το οποίο θα χρειάζονταν έγκριση από το Υπουργικό Συμβούλιο.

Μετά την Επανάσταση του Μαΐου του 2014 και την εκλογή του Ραούλ Χατζίμπα ως Πρόεδρο, στις 23 Σεπτεμβρίου 2014 αντικατέστησε τον Μάλια ως Επικεφαλής Διοίκησης με τον Ρουσλάν Λαντάρια.

### Κατάλογος των επικεφαλής της Διοίκησης

## Δημογραφικά στοιχεία
Την εποχή της απογραφής του 2011, η επαρχία Γκουντάουτα είχε πληθυσμό 36.775 κατοίκων:
* Αμπχάζιοι (81.9%)
* Αρμένιοι (10.0%)
* Ρώσοι (5.0%)
* Γεωργιανοί (1.4%)
* Ουκρανοί (0.4%)
* Έλληνες (0.3%)

## Οικισμοί
Οι κύριοι οικισμοί της επαρχίας είναι:
* Γκουντάουτα
* Νέως Άθος
* Λίχνι

## Αδελφοποιημένες περιοχές
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, η επαρχία Γκουντάουτα υπέγραψε μια συμφωνία Φιλίας και Συνεργασίας με την επαρχία Κστόβσκι.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές διαιρέσεις της Αμπχαζίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες της Αμπχαζίας
Κατηγορία:Επαρχίες της Γεωργίας
Επαρχία Σουχούμι

Η **επαρχία Σουχούμ (Σουχούμι)** είναι μία από τις επαρχίες της Αμπχαζίας, της αποσχισθείσας δημοκρατίας της Γεωργίας. Αντιστοιχεί στον ομώνυμο γεωργιανό δήμο. Η πρωτεύουσά του είναι το Σουχούμι, η ομώνυμη πόλη η οποία είναι επίσης η πρωτεύουσα της Αμπχαζίας. Ο πληθυσμός της επαρχίας είναι 11.531 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η πόλη του Σουχούμι είναι ξεχωριστή διοικητική οντότητα με περισσότερους από 60.000 κατοίκους.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, η επαρχία Σουχούμι είχε πληθυσμό 11.531 κατοίκων:
* Αρμένιοι (56,1%)
* Αμπχάζιοι (30,4%)
* Ρώσοι (7,5%)
* Γεωργιανοί (2,2%)
* Έλληνες (1,3%)
* Ουκρανοί (0,5%)

## Οικισμοί
Οι κύριοι οικισμοί της επαρχίας είναι:
* Σουχούμι (εξυπηρετεί ως πρωτεύουσα της περιοχής, αλλά δεν περιλαμβάνεται σε αυτήν)
* Πσχου

## Διοίκηση
Ο Λεβ Αβίντζμπα διορίστηκε εκ νέου ως επικεφαλής διοίκησης στις 10 Μαΐου 2001 μετά τις τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2001.

Στις 2 Απριλίου 2003, ο Πρόεδρος Βλαντισλάβ 'Αρντζινμπα απέλυσε τον Λεβ Άβιντζμπα και διόρισε τον Πρόεδρο της Υπηρεσίας Κρατικής Ασφάλειας, Ζουράμπ Αγκουμάβα, ως προσωρινός επικεφαλής της επαρχίας. Ο Αγκουμάβα παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 2006 όταν διορίστηκε στρατιωτικός εισαγγελέας από τον διάδοχο του Άρντζινμπα, Σεργκέι Μπαγκάπς.

Στις 21 Φεβρουαρίου 2007, πριν από τις τοπικές εκλογές, ο Πρόεδρος Μπαγκάπς παρέτεινε προσωρινά τη θητεία του Βλαντίμιρ Άβιντζμπα ως επικεφαλής της Επαρχιακής Διοίκησης. Καθώς ο Άβιτσμπα επανεξελέγη, επαναδιορίστηκε μόνιμα στις 21 Μαρτίου.

Στις 12 Ιουνίου 2012, ο Πρόεδρος Αλεξάντερ Ανκβάμπ απέλυσε τον Αβίντζμπα καθώς είχε περάσει την ηλικία συνταξιοδότησης και τον τίμησε με το βραβείο Αχντζ-Απσά τρίτου βαθμού για τη μακρά κυβερνητική υπηρεσία του. Την ίδια ημέρα, ο Ανκβάμπ διόρισε τον επικεφαλής του τμήματος εκπαίδευσης Ζουζούνα Μπιγκβάβα ως διάδοχο της Avidzba.

Μετά την Επανάσταση του Μαΐου του 2014 και την εκλογή του Ραούλ Χάτζιμπα ως Προέδρου, στις 28 Οκτωβρίου 2014 απέλυσε την Μπιγκβάβα και διόρισε τον Μπεσλάν Αβίντζμπα ως επικεφαλής της διοίκησης. Ο Αβίντζμπα διορίστηκε οριστικά μετά τις τοπικές εκλογές, στις 2 Ιουνίου 2016.

### Κατάλογος των επικεφαλής της διοίκησης

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές διαιρέσεις της Αμπχαζίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες της Αμπχαζίας
Κατηγορία:Επαρχίες της Γεωργίας
Χεσίνα τερ Μπορχ

Η **Χεσίνα τερ Μπορχ** (ολλανδικά: **Gesina ter Borch**, 15 Νοεμβρίου 1633 - 16 Απριλίου 1690) ήταν Ολλανδή ζωγράφος και σχεδιάστρια της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, της οποίας το έργο αποτελείται κυρίως από υδατογραφίες σε άλμπουμ. Τα περισσότερα έργα της συνίστανται στην υλοποίηση των παρατηρήσεών της πάνω στην οικογενειακή ζωή, τα τρέχοντα γεγονότα και τα άτομα που ακολουθούσαν τη μόδα. Εκτός από τις εικαστικές τέχνες, η Χεσίνα αγαπούσε και ασχολήθηκε με την ποίηση. Ήταν μέλος της οικογένειας καλλιτεχνών τερ Μπορχ.

## Βιογραφία
Η Χεσίνα τερ Μπορχ γεννήθηκε πιθανότατα στο Ντέβεντερ της Ολλανδικής Δημοκρατίας στις 15 Νοεμβρίου 1633. Ήταν το πρώτο παιδί από τον τρίτο γάμο του πατέρα της, Χέραρντ τερ Μπορχ του πρεσβύτερου, ο οποίος συνολικά απέκτησε δεκατρία παιδιά από τους γάμους του. Η μητέρα της ήταν από το Ντεφέντερ. Δάσκαλός της στη ζωγραφική και το σχέδιο ήταν ο πατέρας της, ενώ ο ετεροθαλής αδελφός της, Χέραρντ τερ Μπορχ ήταν ήδη επιτυχημένος ζωγράφος και αλληλογραφούσε συχνά με την Χεσίνα. Ύστερα από την απώλεια του μικρότερου αδελφού της, Μόσες, στον δεύτερο αγγλοολλανδικό πόλεμο, το έργο της Χεσίνα αποκαλύπτει τη βαθιά της λύπη για τον θάνατο αυτόν.

Έζησε όλη τη ζωή της στη Σάσσενστράατ του Ζβόλε, όπου απεβίωσε στις 16 Απριλίου 1690. Δεν παντρεύτηκε ποτέ.

## Έργο
Μόνον ένας πίνακας της Χεσίνα τερ Μπορχ είναι γνωστός, (αυτοπροσωπογραφία, 1661, σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ) έχουν διασωθεί τρία άλμπουμ με υδατογραφίες της, καθώς και 59 σκόρπια φύλλα με σχέδια. Το έργο της δεν είχε γίνει ευρέως γνωστό όσο ζούσε, καθώς ήταν περισσότερο ερασιτέχνις παρά επαγγελματίας της ζωγραφικής. Το πρώτο της άλμπουμ το ξεκίνησε σε ηλικία μεταξύ 14 και 15 ετών και το τιτλοφόρησε *Materi-boeck.* Το δεύτερό της άλμπουμ το δημιούργησε κατά την περίοδο 1652 - 1660. Αυτό απαρτιζόταν από 116 φύλλα, και περιλάμβανε άσματα, ποιήματα και εικονογραφήσεις.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Gesina ter Borch στο Artnet

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ίλαϊ Γουάλακ

μικρογραφία|260x260εσ|Ο Γουάλας (αριστερά) με τη Μαίρη Λαρός και τον Ρόμπερτ Κιθ στην ταινία ''Συνδικάτο δολοφόνων'' (1958)
Ο **Ίλαϊ Γουάλακ** (αγγλ.: *Eli Herschel Wallach*, 7 Δεκεμβρίου 1915 - 24 Ιουνίου 2014) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου για περίπου 60 χρόνια, που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Ήταν ένας από τους μεγάλους καρατερίστες της εποχής του και έπαιξε στον κινηματογράφο σε 90 ταινίες. Οι πιο γνωστοί ρόλοι που ερμήνευσε, ήταν αυτός του Ληστή Καλβέρα στη ταινία ''Και οι επτά ήταν υπέροχοι'' και του Τουκό Ραμίρεζ " ο Άσχημος" στην ταινία ''Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος''. Έιχε λάβει το Βραβείο Έμμυ
Ζώνης Υψηλής
Τηλεθέασης
Καλύτερου Β'
ανδρικού ρόλου
σε δραματική
σειρά, και το
2010 του απονεμηθεί το Τιμητικό Όσκαρ της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για την συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο.

## Βιογραφία
Ο Γουάλακ γεννήθηκε στο Ρέντ Χουκ του  Μπρούκλιν, και ήταν γιος από Εβραίους μετανάστες από την Πολωνία, τον Έιμπράχαμ και την Μπέρθα Γουάλακ. Είχε έναν αδερφό και δύο αδερφές και οι οικογένεια του ήταν η μοναδική σε ιταλο- αμερικανούς γείτονες. Οι γονείς του ήταν ιδιοκτήτες εμπορικού καταστήματος και ο Γουάλας αποφοίτησε το 1936 από το Πανεπιστήμιο του Ώστιν,του Τέξας με πτυχίο ιστορίας.

## Καριέρα
Η καριέρα του Γουάλας ξεκίνησε στο Μπρόντγουεϊ το 1945 και το 1951 κέρδισε το βραβείο Tony για την ερμηνεία του στο έργο *[[Τριαντάφυλλο στο στήθος]]* του Τενεσί Ουίλιαμς, πλάι στην Μορίν Στέιπλετον. Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του το έκανε με την ταινία του Ελία Καζάν "*[[Η φωνή του πόθου]]*" (Baby Doll) το 1956.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

### Τηλεοπτικές ταινίες

### Ντοκιμαντέρ

## παραπομπή


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία του 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Ιωάννης ΣΤ΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ιωάννης ΣΤ΄**, γερμ. Johann VI (1439 - 1474), από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας (δούκας ως προς τον τίτλο μόνο) του Μεκλεμβούργου.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Δωροθέας των Χόεντσολερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Το 1474 απεβίωσε στο Κούλμπαχ σε ηλικία 35 ετών άγαμος.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικές Πηγές
* Genealogical table of the House of Mecklenburg

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Αλβέρτος ΣΤ΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Αλβέρτος ΣΤ΄**, γερμ. Albert VI (1438 - πριν τις 27 Απριλίου 1483) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1477-1479).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Δωροθέας των Χόεντσολερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Το 1483 απεβίωσε σε ηλικία 45 ετών, άτεκνος. Ο δευτερότοκος αδελφός του Ιωάννης ΣΤ΄ είχε απιβιώσει από το 1474, έτσι τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Μάγκνους Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1467 την Αικατερίνη του Λίνντο-Ρουππίν· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικές Πηγές
* Genealogical table of the House of Mecklenburg

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Βαλτάσαρ του Μεκλεμβούργου

Ο **Βαλτάσαρ**, γερμ. Balthasar (1451 - 16 Μαρτίου 1507) από τον Οίκο το υΜεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1479-1507), και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν (1474-1479).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ερρίκος Δ΄ δούκας του Μεκλεμβούργου και της Δωροθέας των Χόεντσολερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου.

Το 1507 απεβίωσε στο Βίσμαρ σε ηλικία 56 ετών, άτεκνος. Ήταν συγκυβερνήτης με τον αδελφό του Μάγκνους Β΄, που όταν το 1503 απεβίωσε, τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1487 τη Μαργαρίτα, κόρη του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικές πηγές
* genealogical table of the House of Mecklenburg

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ερρίκος Ε΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Ερρίκος Ε΄** o *ειρηνικός*, γερμ. Heinrivh V der friedliche (3 Μαΐου 1479 - 6 Φεβρουαρίου 1552) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1503-20) και μετά του Μεκεμβούργου-Σβερίν (1520-52).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Σοφίας, κόρης του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας.

Το 1552 απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 73 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φίλιππος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ούρσουλα των Χόεντσολερν, κόρη του Ιωάννη-Κικέρωνα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
* Μάγκνους Γ΄ 1509-1550, διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν.
* Σοφία 1508-1541, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
* Ούρσουλα απεβ. 1586, ηγουμένη στο αββαείο των "Πτωχών της Αγ. Κλάρας" στο Ρίμπνιτς.

Το 1510 απεβίωσε η Ούρσουλα και ο Ερρίκος Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1513 με την Ελένη των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα:
* Φίλιππος 1514-1557, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Μαργαρίτα απεβ. 1586, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Ποντέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς.
* Αικατερίνη απεβ. 1586, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκου Γ΄ των Πιάστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα.

Το 1524 απεβίωσε η Ούρσουλα και το 1551 ο Ερρίκος Ε΄ έκανε τρίτο γάμο με την Ούρσουλα των Ασκάνια, κόρη του Μάγνους Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* State Bibliography (Landesbibliographie) of Mecklenburg-Vorpommern
* genealogical table of the House of Mecklenburg

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Μάγκνους Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο **Μάγκνους Γ΄**, γερμ. Magnus III (4 Ιουλίου 1509 - 28 Ιανουαρίου 1550) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν (1532-1550).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Ε΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Ούρσουλας των Χόελντσολερν, κόρης του Ιωάννη-Κικέρωνος εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.

Το 1550 απεβίωσε στο Μπύρτσοβ του Μεκλεμβούργου σε ηλικία 41 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1543 την Ελισάβετ των Όλντενμπουρκ, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Friedrich Wigger: Genealogies of the Grand Ducal House of Mecklenburg, in: Annals of the Association for Mecklenburg's history and archeology, vol 50, Schwerin, 1885, p. 111-326. (digitized)

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Φίλιππος του Μεκλεμβούργου

Ο **Φίλιππος**, γερμ. Philipp (12 Σεπτεμβρίου 1514 - 4 Ιανουαρίου 1557) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1552-1557).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Ε΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Ελένης των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου.

Το 1557 απεβίωσε στο Γκύστορ σε ηλικία 43 ετών και τάφηκε στο Ντόμπεραν Μίνστερ. Λόγω τραυματισμού του σε κονταρομαχία (tournois) ήταν διανοητικά ασθενής και έμεινε άγαμος. Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Ιωάννης-Αλβέρτος Α΄.

## Πρόγονοι

## Εξωτερικές Πηγές
* State Bibliography (Landesbibliographie) of Mecklenburg-Vorpommern
* * Genealogical table of the House of Mecklenburg

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ταύρος του Φαλάριδος

[μικρογραφία|[Χαρακτική περί του 1500 μ.Χ. η οποία απεικονίζει τον κατασκευαστή της μηχανής βασανιστηρίων Περίλαο να γίνεται το πρώτο, δοκιμαστικό αυτής θύμα. ]]
[μικρογραφία|Ο Ταύρος του Φάλαρη όπως τον απεικόνισε ο [Χανς Μπούργκμαϊρ ο πρεσβύτερος (1473 – 1531).]]

Ο** Ταύρος του Φαλάριδος** ήταν ένα όργανο βασανιστηρίων, του οποίου το όνομα οφείλεται στον Φάλαρι, τύραννο του Ακράγαντα της Σικελίας, ο οποίος πέθανε το 554 .π.Χ. Τέτοια ήταν η βαναυσότητα του Φαλάριδος, που έβαλε έναν αγαλματοποιό, τον γλύπτη Περίλαο, να του κατασκευάσει ένα χάλκινο κούφιο βόδι. Το βόδι αυτό χωρούσε άνθρωπο και το προόριζε για μηχανή εκτέλεσης. Έβαζε μέσα τον μελλοθάνατο ζωντανό, έκλεινε το βόδι και άναβε φωτιά από κάτω. Το γλυπτό ήταν έτσι κατασκευασμένο, που οι φωνές του βασανιζόμενου ακούγονταν σαν βέλασμα βοδιού, ενώ ο καταδικασμένος έβρισκε φρικτό θάνατο μέσα στον πυρωμένο φούρνο. Πρώτο θύμα και δοκιμαστικό της λειτουργίας του έγινε ο ίδιος ο κατασκευαστής του, Περίλαος.

Μελετητές των αρχών του 20ού αιώνα αναφέρουν πιθανή σύνδεση μεταξύ του Βοδιού στον Ακράγαντα και των φοινικικών λατρειών (π.χ. ο χρυσός μόσχος στην Αγία Γραφή), και υπέθεταν κάποια συνέχεια στην πρακτική των ανθρωποθυσιών της Ανατολής. Εν συνεχεία βέβαια αυτή η ιδέα έχασε οπαδούς, αν και η αρχική της επιχειρηματολογία δεν έχει καταρριφθεί.

Σε κάθε περίπτωση, η ιστορία του ταύρου δεν μπορεί να απορριφθεί ως καθαρή επινόηση. Ο Πίνδαρος, ο οποίος έζησε λιγότερο από έναν αιώνα αργότερα, σύνδεσε ρητά αυτή τη συσκευή βασανιστηρίων με το όνομα του τυράννου. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης επίσης κάνει αναφορά στον χάλκινο βόδι του Φαλάριδος, το οποίο ο Ίμιλκος το μετέφερε ως λάφυρο στην Καρχηδόνα αφού κατέλαβε τον Ακράγαντα. Κατόπιν επιστράφηκε μετά την άλωση της Καρχηδόνας (το 200 π.Χ.) από τον Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίων τον Αφρικανό. Ωστόσο, είναι πιο πιθανό ότι ήταν ο Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων ο Εμιλιάνο, γνωστός και ως ο Σκιπίων ο Νεότερος, εκείνος ο οποίος επέστρεψε τον ταύρο καθώς και άλλα κλεμμένα έργα τέχνης από τις πόλεις της Σικελίας μετά την ολική καταστροφή της Καρχηδόνας (το 146&nbsp;π.Χ.).

Ο Λουκιανός έγραψε δύο σατυρικούς διαλόγους «Φάλαρις Α και Φάλαρις Β». Ενώ τέλος, το μαρτύριο του Φαλάριδος καταγράφεται ανάμεσα σε άλλες πολιτικές αθλιότητες και στα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη.

* Φάλαρις
* Περίλαος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέθοδοι εκτέλεσης
Χριστιανός Λουδοβίκος Α΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Χριστιανός-Λουδοβίκος Α΄**, γερμ. (1 Δεκεμβρίου 1623 - 21 Ιουνίου 1692) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1658-1692).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας-Μαρίας των Σίρκσενα, κόρης του Έννο Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας.

Το 1692 απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φρειδερίκος-Γουλιέλμος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1650 την εξαδέλφη του Χριστίνα-Μαργαρίτα, κόρη του Ιωάννη-Αλβέρτου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Διαζεύχθηκε το 1660/63.

Μάλλον το 1664 ο Χριστιανός Λουδοβίκος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ Αγγελική του Μονμορανσύ-Μπουτβίλ, κόρη του Φραγκίσκου του Μονμορανσύ-Μπουτβίλ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ludwig Fromm (1876), "Christian I. (Louis)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 4, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 170
* Richard Wagner: Herzog Christian (Louis) I., 1658-1692 = Mecklenburgische Geschichte in Einzeldarstellungen, issue 9, Süsserott, Berlin, 1906, Online at Google Books

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Μερόπη Μεσσηνίας

Ως **Μερόπη Μεσσηνίας** αναφέρονται:

* Η Μερόπη Οιχαλίας Μεσσηνίας, οικισμός του Δήμου Οιχαλίας.
* Η Μερόπη Δυτικής Μάνης Μεσσηνίας, νησίδα και οικισμός του Δήμου Δυτικής Μάνης.
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο **Φρειδερίκος-Γουλιέλμος**, γερμ. Friedrich-Wilhelm (28 Μαρτίου 1675 - 31 Ιουλίου 1713) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1692-1713).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκράμπο και της Χριστίνας-Βιλελμίνης, κόρης του Γουλιέλμου-Χριστοφόρου λαντγκράβου της Έσσης-Χόμπουρκ.

Το 1713 απεβίωσε στο Μάιντς σε ηλικία 38 ετών, χωρίς νόμιμα τέκνα. Τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος αδελφός του Κάρολος-Λεοπόλδος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1704 τη Σοφία-Καρλόττα, κόρη του Καρόλου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ· δεν απέκτησαν απογόνους.

Από μη νόμιμες σχέσεις του είχε φυσικά τέκνα:
* (νόθος) Κάρολος-Λουδοβίκος φον Μέκλενμπουρκ άουφ Τσίμπυλ, Λύμπτσιν & Κάρχεετς απεβ. 1703, γιος της Σοφίας-Μαγδαληνής του Πλύσκοβ.
* (νόθη) Μαργαρίτα-Δωροθέα Γκρέντλερ απεβ. 1744.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Ludwig Fromm (1877), "Frederick William, Duke of Mecklenburg-Schwerin", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 7, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 557 – 558

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κάρολος Λεοπόλδος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο **Κάρολος-Λεοπόλδος**, γερμ. Karl-Leopold (26 Νοεμβρίου 1678 - 28 Νοεμβρίου 1747) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1713-1747).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκράμπο και της Χριστίνας-Βιλεμίνης, κόρης του Γουλιέλμου-Χριστοφόρου λαντγκράβου της Έσσης-Χόμπουρκ.

Το 1699 απεβίωσε στο Γκράμπο σε ηλικία 50 ετών και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Χριστιανός-Λουδοβίκος Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1709 τη Σοφία-Χέντβιχ, κόρη του Ερρίκου-Καζιμίρ Β΄. Δεν απέκτησαν τέκνα και διαζεύχθηκαν το 1710.

Το 1710 ο Κάρολος-Λεοπόλδος έκανε δεύτερο γάμο με τη Χριστίνα, κόρη του Νικολάου-Φρειδερίκου φον Λέπελ. Δεν απέκτησαν τέκνα και διαζεύχθηκαν το 1711.

Ο Κάρολος-Λεοπόλδος έκανε τρίτο γάμο το 1716 με την Αικατερίνη Ιβάνοβνα των Ρομάνοφ, κόρη του Ιβάν Ε΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας και είχε τέκνο:
* Άννα Λεοπόλδοβνα 1718-1746, παντρεύτηκε τον Αντώνιο-Ούλριχ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και είχε μεταξύ αλλων, τέκνο:
** Ιβάν ΣΤ΄ Αυτοκράτορας της Ρωσίας.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Ludwig Fromm (1882), "Karl Leopold, Herzog von Mecklenburg-Schwerin", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 15, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 308–310
* Gerhard Heitz (1991) (in German). Herzog Carl Leopold von Mecklenburg-Schwerin. In Kaiser. König. Kardinal – Deutsche Fürsten 1500–1800, edited by Rolf Straubel and Ulman Weiss. Leipzig-Jena-Berlin: Urania-Verlag. ISBN 3-332-00386-0.
* Valentina Grijorian (1987) (in German). Zarenschicksale – Glanz und Skandale am Hofe der Zarendynastie Romanow/Holstein-Gottorp, 1st edition. Leipzig: LeiV Buchhandels- und Verlagsanstalt GmbH. ISBN 3-89603-988-1.
* Henry Vallotton (1978) (in German). Peter der Große – Russlands Aufstieg zur Großmacht, 2nd edition. Munich: Callwey Verlag. ISBN 3-7667-0430-3.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Φρειδερίκος Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Ο **Φρειδερίκος Β΄**, γερμ. Friedrich II (9 Νοεμβρίου 1717 – 21 Απριλίου 1785) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1756-1785).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Γουσταύας-Καρολίνας, κόρης του Αδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Το 1785 απεβίωσε στο Λούντβιχσλουστ του Σβερίν, σε ηλικία 68 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1746 τη Λουίζα-Φρειδερίκη, κόρη του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου διαδόχου της Βυρτεμβέργης. Απέκτησαν τέσσερα τέκνα, που απεβίωσαν νωρίς.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, Reference: 1956
* Het Groothertogelijk Huis Mecklenburg, Bergen-op-Zoom, 1901–1902, Juten, W. J. F., Reference: 106

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Έρικ Β΄ του Μεκλεμβούργου

Ο **Έρικ Β΄**, γερμ. Erich II (3 Σεπτεμβρίου 1483 - 21/22 Δεκεμβρίου 1508) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου(-Σβερίν) (1503-1508).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Σοφίας, κόρης του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας.

Το 1508 απεβίωσε σε ηλικία 25 ετών, άγαμος και τάφηκε στο Ντόμπεραν Μίνστερ. Τον διαδέχθηκαν τα αδέλφια του Ερρίκος Ε΄ και Αλβέρτος Ζ΄.

## Πρόγονοι

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατεχολαμίνη

Οι **κατεχολαμίνες** αποτελούν σημαντική κατηγορία ορμονών και νευροδιαβιβαστών, που συμμετέχουν στις βιοχημικές και φυσιολογικές διεργασίες των ζωικών οργανισμών. 

Περιλαμβάνουν την επινεφρίνη (ή αδρεναλίνη), η οποία παράγεται μόνο από τον μυελό των επινεφριδίων, τη νορεπινεφρίνη (ή νοραδρεναλίνη), η οποία συναντάται στις νευρικές απολήξεις, και την ντοπαμίνη, που βρίσκεται κυρίως στα βασικά γάγγλια του κεντρικού νευρικού συστήματος. Τα επινεφρίδια παράγουν μεγάλες ποσότητες κατεχολαμινών σε συνθήκες στρες. 

Μόλις απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος, οι κατεχολαμίνες αυξάνουν τον καρδιακό παλμό, την αρτηριακή πίεση, τον ρυθμό αναπνοής και την πνευματική διεγερσιμότητα. Επίσης, προκαλούν μείωση στη διάμετρο των αιμοφόρων αγγείων του δέρματος (αγγειοσυστολή), διαστολή των βρόγχων στους πνεύμονες (βρογχοδιαστολή) και αύξηση της ροής του αίματος προς τα κύρια όργανα, όπως ο εγκέφαλος, η καρδιά και τα νεφρά, μεταξύ άλλων δράσεων. Το ποσοστό τους στο αίμα και στα ούρα αυξάνεται σημαντικά σε ορισμένες περιπτώσεις ασθενειών καθώς και κατά τη διάρκεια φυσικής και διανοητικής άσκησης. Πολλά φαρμακευτικά σκευάσματα (ρεζερπίνη, ιπρονιαζίδη, γουανεθιδίνη, παργυλίνη κ.ά.) επιδρούν στη σύνθεση, στην απελευθέρωση, στην απόθεση και στον μεταβολισμό των κατεχολαμινών και χρησιμοποιούνται για να ενισχύουν ή να μειώνουν τη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος.
Κατηγορία:Νευροδιαβιβαστές
Επαρχία Γκουλρίπσι

Η **Επαρχία Γκουλρίπσι** (γεωργιανά: გულრიფშის რაიონი, αμπχαζικά: Гәылрыҧшь араион) είναι μια επαρχία της Αμπχαζίας, μία από τις αποσχισθείσες δημοκρατίες της Γεωργίας. Αντιστοιχεί στην ομώνυμη επαρχία της Γεωργίας. Η πρωτεύουσα του είναι το Γκουλρίπσι, η ομώνυμη πόλη. Μέχρι τη μάχη στην κοιλάδα Κοντόρι τον Αύγουστο του 2008, το βορειοανατολικό τμήμα της επαρχίας Γκουλρίπσι ανήκε στην Άνω Αμπχαζία, τη γωνία της Αμπχαζίας που ελεγχόταν από τη Γεωργία μέχρι τη μάχη της κοιλάδας Κοντόρι κατά τη διάρκεια του πολέμου της Νότιας Οσετίας τον Αύγουστο του 2008. Στην Άνω Αμπχαζία φιλοξενούνταν 1.956 από τους 19.918 κατοίκους της περιοχής, οι περισσότεροι από τους οποίους ανήκαν στους Σβάνους (υποομάδα του γεωργιανού λαού). Οι περισσότεροι από αυτούς έφυγαν πριν από τη μάχη και δεν έχουν επιστρέψει ακόμα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο καθεδρικός ναός της Ντράντα βρίσκεται πάνω από ένα ιερό που έκτισε ο Ιουστινιανός το 551. Το μεσαιωνικό πριγκηπάτο του Νταλ-Τσαμπάλ βρισκόταν στην επαρχία. Το κύριο αεροδρόμιο της Αμπχαζίας, το αεροδρόμιο Σουχούμι Ντράντα, βρίσκεται επίσης στην επαρχία Γκουλρίπσι.

## Διοίκηση
Ο Αντγκούρ Χαράζια διορίστηκε εκ νέου ως επικεφαλής της διοίκησης στις 10 Μαΐου 2001 μετά τις τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2001.

Στις 18 Δεκεμβρίου 2002, ο Πρόεδρος Αρντζίνμπα αφαίρεσε τον Χαράζια ως επικεφαλής της διοίκησης και τον διόρισε Υπουργό Γεωργίας και Τροφίμων.

Στις 16 Ιουνίου 2003, ο Πρόεδρος Αρντζίνμπα όρισε τον Ταμάζ Γκόγκια ως επικεφαλής της διοίκησης. Στις αρχές του 2004, οι περιφερειακοί υπάλληλοι παρέμειναν μακριά από την εργασία τους για να διαμαρτυρηθούν για αυτό που αντιλαμβάνονταν ως αγένεια από τη Γκόγκια. Ως απάντηση, ο Γκόγκια υπέβαλε αίτηση παραίτησης, την οποία ο Πρόεδρος Αρντζίνμπα ενέκρινε στις 9 Φεβρουαρίου, διορίζοντας τον πρώτο αναπληρωτή επικεφαλής Ασλάν Μπαρατέλια ως επικεφαλής.

Στις 24 Μαρτίου 2005, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Σεργκέι Μπαγκάπς αντικατέστησε τον επικεφαλής της διοίκησης Ασλάν Μπαρατέλια με τον Μιχαήλ Λόγκουα. Στις προεδρικές εκλογές του 2011, ο Λόγκουα συμμετείχε με επιτυχία στις εκλογές ως Αντιπρόεδρος μαζί με τον Αλεξάντερ Ανκβάμπ. Τον διαδέχθηκε στις 14 Δεκεμβρίου ο Τιμούρ Έσμπα, ο οποίος είχε προηγουμένως διατελέσει αναπληρωτής επικεφαλής.

Μετά την Επανάσταση του Μαΐου 2014 και την εκλογή του Ραούλ Χατζίμπα ως Προέδρου, στις 23 Σεπτεμβρίου 2014 αντικατέστησε τον Έσμπα με τον Ασλάν Μπαρατέλια.

### Κατάλογος των επικεφαλής της διοίκησης

## Δημογραφία
Κατά τη στιγμή της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 18.032 άτομα, αποτελούμενοι από:
* Αρμένιοι (46.8%)
* Αμπχάζιοι (33.6%)
* Ρώσοι (11.4%)
* Γεωργιανοί (4.6%)
* Ουκρανοί (0.9%)
* Έλληνες (0.7%)

## Οικισμοί
Οι κύριοι οικισμοί της επαρχίας είναι:
* Γκουλρίπσι
* Τσεμπέλντα
* Ντράντα
* Μπαμπουσέρα
* Τσχάλτα (το κύριο χωριό της πρώην Άνω Αμπχαζίας)

## Δείτε επίσης
* Κοιλάδα Κοντόρι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες της Αμπχαζίας
Κατηγορία:Επαρχίες της Γεωργίας
Τζίμης Αρμάος

Ο **Δημήτρης "Τζίμης" Αρμάος**, γνωστός και σαν "Τζιμ Αρμάου", (Βόλος, 1933 - Αθήνα, 1999), ήταν Έλληνας παλαιστής της ελευθέρας πάλης, του κατς και μασίστας. Ήταν διάσημος στην Ελλάδα για τη μυϊκή του δύναμη, η φήμη του έφτασε σε όλη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αποκαλούνταν ο "νέος Ηρακλής" ή "Τζίμης ο Τίγρης". Στις 17 Αυγούστου 1999 βρέθηκε νεκρός στο μικρό διαμέρισμα που διέμενε στην οδό Διπύλου, στην Πλατεία Κουμουνδούρου. Τον συντηρούσε ο συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στον Βόλο αλλά έμεινε ορφανός από μητέρα και πατέρα μόλις ενός έτους και κατέληξε σε ορφανοτροφείο στην Αθήνα. Το χάρισμά του φάνηκε από πολύ μικρός, όταν εντεκάχρονος ακόμα, είδε μια παρέα ατόμων να παρενοχλούν έναν γάιδαρο. Τότε ο μικρός Δημήτρης σήκωσε το γάιδαρο στα χέρια, τον πήγε στο διευθυντή του ορφανοτροφείου και τον υιοθέτησε, αγκαλιάζοντας το ζώο με αγάπη.

## Αθλητισμός
Ξεκίνησε από την ελευθέρα πάλη όπου κατακτώντας τίτλους στην Ελλάδα συνέχισε την καριέρα του στη Γερμανία κατακτώντας συνολικά 183 τίτλους. 

Έκανε καριέρα στις ΗΠΑ στην επαγγελματική πάλη (Κατς), πρωταθλητής στα μεσαία βάρη, όπου λόγω της φήμης του έγινε σωματοφύλακας του Φρανκ Σινάτρα, ένας από αυτούς που γοητεύτηκαν από τον Αρμάο ήταν και η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ.

## Μασίστας
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα τη δεκαετία του '70 συνέχισε σαν μασίστας δίνοντας παραστάσεις μυικής δύναμης στους δρόμους. Το 1984 μετά από ατύχημα με νταλίκα και τραυματισμό στη ράχη σταμάτησε να αγωνίζεται έχοντας μεγάλο βιοποριστικό πρόβλημα έως τον θάνατό του και αναγκάστηκε να πουλήσει όλα τα μετάλλια και κύπελλά του στο Μοναστηράκι.

## Θάνατος
Απεβίωσε μόνος και αβοήθητος. Οι γείτονές του είχαν ειδοποιήσει την αστυνομία, η οποία έσπασε την πόρτα του σπιτιού του στην Πλατεία Κουμουνδούρου και τον βρήκαν νεκρό στις 17 Αυγούστου 1999 από ανακοπή της καρδιάς. Η κηδεία του έγινε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 19 Αυγούστου 1999.

Το 1966 ο Παντελής Βούλγαρης γύρισε την ταινία *[[Τζίμης ο Τίγρης (ταινία)|Τζίμης ο Τίγρης]]* βασισμένη στη ζωή του Αρμάου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μασίστες
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ελευθέρας πάλης
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της επαγγελματικής πάλης
Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου

Ο **Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης** αποτελεί ενοριακό ναό της Θεσσαλονίκης και ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στην Πλατεία Ιπποδρομίου, στο κέντρο της πόλης. Ο αρχιτεκτονικός τύπος του ναού είναι σταυροειδής με τρούλο και δύο κωδωνοστάσια.

Στον ιερό ναό φυλάσσονται λείψανα του Αγίου Κωνσταντίνου, της Αγίας Ελένης, της Αγίας Αικατερίνης, του Αγίου Κυρίλλου του Θεσσαλονικέως οσιομάρτυρος, των Αγίων Πέντε Μαρτύρων Ευστρατίου, Αυξεντίου, Ευγενίου, Μαρδαρίου και Ορέστου των εν Καππαδοκία και τεμάχιο του Τιμίου Σταυρού. Εντός του ναού βρίσκεται το ιερό παρεκκλήσιο του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.

Στην κατακόμβη του ναού υπάρχει ο χώρος μαρτυρίου, εύρεσης των λειψάνων και το παρεκκλήσιο του οσιομάρτυρος Κυρίλλου του Θεσσαλονικέως. Διατηρούνται επίσης κατάλοιπα του ρωμαϊκού Ιπποδρόμου της πόλης και λειτουργεί ενοριακό κειμηλιαρχείο.

## Ιστορικό
Ο Ναός εγκαινιάστηκε από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα τον Β’  το  1984 και αποτελεί τον τρίτο κατά σειρά ναό που οικοδομήθηκε στο συγκεκριμένο σημείο. Ο πρώτος χρονολογικά ναός λειτουργούσε σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία ήδη από τα τέλη του 15ου αιώνα.
Ο π. Θωμάς Παπαδόπουλος ως ιερατικώς προϊστάμενος μερίμνησε για την ανέγερση και αποπεράτωση του ιερού ναού.
Επίσης, ιστορική έμεινε η διακονία του π. Κωνσταντίνου Χαλβατζάκη (1929-2018) στον ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου. Ήταν λόγιος και πολυγραφότατος μικρασιατικής καταγωγής ιερέας και ανέδειξε τη μνήμη του οσιομάρτυρα Κυρίλλου του Θεσσαλονικέως.

Ο ίδιος ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας, κατά την παραμονή του στη Θεσσαλονίκη, διέμεινε στο - πλησιόχωρο με τον σημερινό Ναό - γαλεριανό ανάκτορο κατά τα έτη 322–323.

## Παναγία ''Η Πάντων Ελπίς''
Η εικόνα της Παναγίας που φέρει το όνομα *Η Πάντων Ελπίς* αφιερώθηκε στον ναό από Μικρασιάτες που τη διέσωσαν και τη μετέφεραν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Αποτελεί βυζαντινό κειμήλιο της Παλαιολόγειας εποχής, των αρχών του 14ου αιώνα και προέρχεται από κωνσταντινουπολίτικο εργαστήριο.

## Οσιομάρτυς Κύριλλος ο Θεσσαλονικεύς
Στις 6 Ιουλίου 1566 μαρτύρησε δια πυρός έμπροσθεν του παλαιού ναού του Αγ. Κωνσταντίνου Ιπποδρομίου ο οσιομάρτυς Κύριλλος ο Θεσσαλονικεύς.
Το 1972 μετά την κατεδάφιση του παλαιού ναού, πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές. Έτσι, ανακαλύφθηκε πήλινη λάρνακα, η οποία περιείχε υπολείμματα οστών και υφάσματος αναμειγμένα με τέφρα. Ο συνδυασμός αυτού του ευρήματος με τη μαρτυρία του Συναξαρίου (Μαρτύριο και την ακολουθία του Οσιομάρτυρος Κυρίλλου είναι το αθωνικό χειρόγραφο 347 της μονής Διονυσίου), συγκλίνει στην απόδοση των λειψάνων στον οσιομάρτυρα Κύριλλο τον Θεσσαλονικέα. Σήμερα τα λείψανα του αγίου φυλάσσονται στον ιερό ναό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στη Θεσσαλονίκη
SuRie

Η **Σουζάνα Μαρί** γνωστή ως **SuRie** είναι Βρετανή τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στη Eurovision 2018 με το τραγούδι Storm, το οποίο ήρθε 24ο στον τελικό. Προηγουμένως ήταν στα δεύτερα φωνητικά για τους Βέλγους τραγουδιστές της Eurovision, Λοϊκ Νοτέ και Blanche το 2015 και το 2017. Διδάσκει επίσης στο Mountview Academy of Theatre Arts στο Λονδίνο.

## Δισκογραφία
### Άλμπουμ
*2016 - *Something Beginning With...*

### EP
*2017 - *SuRie*

### Singles
*2017 - *Lover, You Should've Come Over*
*2018 - *[[Storm (τραγούδι της SuRie)|Storm]]*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες
Μπούκοβο (μπαχαρικό)

μικρογραφία
μικρογραφία|Το μπούκοβο σε εστιατόριο τουρκικής κουζίνας
To **μπούκοβο** είναι βαλκανικό μπαχαρικό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των καψικών (λατ. *Capsicum annum*) και αποτελείται από αποξηραμμένες και θρυμματισμένες κόκκινες πιπεριές (γλυκές ή καυτερές). Έχει κόκκινο κεραμιδί χρώμα και πικάντικη γεύση. Συνήθως χρησιμοποιείται σε κρεατικά και σάλτσες και αποτελεί σημαντικό στοιχείο της βορειοελλαδίτικης κουζίνας. Στη μεσανατολίτικη κουζίνα συναντάται με την ονομασία **πουλ μπιμπέρ** (κατά λέξη «νιφάδες πιπεριάς»).

Υπάρχουν δύο είδη μπούκοβου, το γλυκό και το καυτερό. Το κάθε είδος προκύπτει από την αντίστοιχη ποικιλία κόκκινης πιπεριάς που χρησιμοποιείται στην παρασκευή του (γλυκιά/καυτερή). Η καλύτερη ποικιλία του είναι εκείνη που προκύπτει από θρυμματισμένους κόκκους τριμμένους σε λάδι, πράγμα που το διατηρεί φρέσκο και επιτρέπει την ομοιόμορφη διάχυση του αρώματος χωρίς να έχει μαγειρευτεί.

Θεωρείται ότι το μπαχαρικό αντλεί την ονομασία του από το αντίστοιχο τοπωνύμιο, το οποίο είναι κοινό στις σλαβικές γλώσσες και προέρχεται από τον σλαβικό τύπο *bukva* = «βαλανιδιά».

## Αναφορές


Κατηγορία:Μπαχαρικά
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Σερβική κουζίνα
Κατηγορία:Κουζίνα της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Μπούκοβο

Η ονομασία *Μπούκοβο* μπορεί να παραπέμπει στο:

* Μπούκοβο, βαλκανικό μπαχαρικό.
* Μπούκοβο, χωριό στη Βόρεια Μακεδονία κοντά στη Μπίτολα.