Γουόλτερ ντε Μπωσάμπ (ευγενής)

Ο **Γουόλτερ Α΄ ντε Μπωσάμπ**  (απεβ. μεταξύ 1130 και 1133) ήταν ευγενής τού Μεσαίωνα και σερίφης τού Γούστερσιρ. Νυμφευμένος με την κόρη ενός από τούς προκατόχους του ως σερίφη, τίποτε δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα για την προέλευσή του, πριν εμφανιστεί ως μάρτυρας σε βασιλικά καταστατικά μεταξύ 1108 και 1111. Ο Μπωσάμπ κληρονόμησε επίσης αξιώματα στο βασιλικό νοικοκυριό από τον πεθερό του, και φαίνεται επίσης να ήταν βασιλικός δασοφύλακας. Αυτός και ένας άλλος ευγενής μοίρασαν μερικές από τις εκτάσεις τού πεθερού του, αλλά οι διαφωνίες σχετικά με τη μοιρασιά διήρκεσαν μέχρι τον 12ο αι. μεταξύ των δύο οικογενειών. Απεβίωσε μεταξύ 1130 και 1133, και ένας από τούς απογόνους του αργότερα έγινε κόμης τού Γουόρικ.

## Υπόβαθρο και οικογένεια
Ο Μπωσάμπ είναι μερικές φορές γνωστός ως Γουόλτερ ντε Μπωσάμπ τού Έλμλυ, για να διακρίνεται από τα μέλη τής οικογένειας Μπωσάμπ του Μπέντφορντ.  Νυμφεύτηκε την κόρη τού Ούρσε ντ'Αμπέτο, η οποία συνήθως ονομάζεται Εμελίνα, αν και το όνομά της δεν αναφέρεται σε σύγχρονα αρχεία.   Ο Ούρσε ντ'Αμπέτο ήταν ο σερίφης τού Γούστερσιρ από π. το 1069 έως π. το 1108.  Ο Μπωσάμπ μπορεί να ήταν ενοικιαστής τού πεθερού του πριν από τον γάμο του.  Τίποτε δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα για το υπόβαθρο τού Μπωσάμπ, πριν γίνει μάρτυρας ενός βασιλικού καταστατικού κάποια στιγμή μεταξύ 1108 και 1111.  Ορισμένα έγγραφα υποδηλώνουν ότι ο πατέρας του μπορεί να ονομαζόταν Πεβέραλ ντε Μπωσάμπ και ότι είχε έναν αδελφό ονόματι Γουλιέλμο Πεβέραλ ντε Μπωσάμπ, αλλά ο μόνος αναγνωρίσιμος Πεβέραλ είναι νεότερος από τον Γουόλτερ. 

## Ως σερίφης
Τη δεκαετία τού 1110 ο Μπωσάμπ έγινε σερίφης τού Γούστερσιρ, διατηρώντας το αξίωμα μέχρι το 1130.  Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι έλαβε το αξίωμα το 1114,  Urse d'Abetot was the Sheriff of Worcestershire from around 1069 to around 1108. και άλλες τοποθετούν την απόκτηση τού αξιώματος μεταξύ Δεκεμβρίου 1113 και Απριλίου 1116.  Ο Μπωσάμπ κληρονόμησε το μεγαλύτερο μέρος των γαιών τού ντ'Αμπέτο και το κληρονομικό αξίωμα τού σερίφη τού Γούστερσιρ, όταν ο Ρότζερ ντ'Αμπέτο, γιος τού Ούρσε, έχασε τις γαίες και τα αξιώματά του, όταν εξορίστηκε από τον Ερρίκο Α' για φόνο.  Ο βασιλιάς Ερρίκος Α' τής Αγγλίας παραχώρησε στον Μπωσάμπ το δικαίωμα να κυνηγάει λύκους και αλεπούδες στα βασιλικά δάση τού Γούστερσιρ.  Μαζί με το δικαίωμα να κυνηγάει στα βασιλικά δάση, έλαβε και το δικαίωμα να κρατάει φασιανούς στις δικές του γαίες, και το δικαίωμα να επιβάλλει πρόστιμο σε όποιον κυνηγούσε τα πουλιά χωρίς την άδειά του.  Λόγω τής προαγωγής τού Μπωσάμπ από τον βασιλιά, θεωρείται ένας από τους «νέους άνδρες» τού Ερρίκου Α'. 

Ο Μπωσάμπ πιθανότατα κατείχε το αξίωμα τού βασιλικού δασοφύλακα για το Γούστερσιρ, καθώς και τού σερίφη. Η απόδειξη γι' αυτό είναι ότι μετά το τέλος τού Μπωσάμπ, στον γιο του Γουλιέλμο παραχωρήθηκαν τα έσοδα από τα βασιλικά δάση τού Γούστερσιρ με την ίδια τιμή, που τα κατείχε ο πατέρας του. Αυτό υποδηλώνει έντονα ότι ο πρεσβύτερος κατείχε το αξίωμα τού δασοφύλακα.  Η ιστορικός Τζούντιθ Γκριν πίστευε, ότι ο Γουόλτερ ντε Μπωσάμπ ενδεχομένως κατείχε το αξίωμα τού κοντόσταυλου, το οποίο κατείχε ο πεθερός του,  αν και ο ιστορικός Κ. Γουόρεν Χόλιστερ πίστευε, ότι ο Μπωσάμπ σίγουρα κατείχε το αξίωμα.  Υποστήριξε επίσης το βασιλικό αξίωμα τού διανομέα οίνου (dispenser), ένα αξίωμα που αργότερα έγινε γνωστό ως οινοχόου (butler).   Το απέκτησε αυτό, επειδή η σύζυγός του κληρονόμησε το αξίωμα από τον πατέρα της.  Η ημερομηνία που απέκτησε το αξίωμα είναι άγνωστη.  Ενόσο ήταν μέλος τού βασιλικού νοικοκυριού, ο Μπωσάμπ έγινε μάρτυρας μίας σειράς βασιλικών καταστατικώ, κυρίως όταν ο βασιλιάς βρισκόταν στην Αγγλία. 

Ο Μπωσάμπ και ο επίσκοπος τού Γούστερ είχαν μία διαμάχη, για τις εκτάσεις που κληρονόμησε ο Μπωσάμπ από τον ντ'Αμπέτο. Η διαμάχη οδήγησε τις δύο πλευρές να συμφωνήσουν στη δημιουργία τής Έρευνας τού Γούστερ, μίας έρευνας γης που πραγματοποιήθηκε στο Γούστερσιρ κάποια στιγμή μεταξύ 1108 και 1118, και δείχνει αλλαγές στην ιδιοκτησία γης, μετά το *[[Domesday Book|Βιβλίο τής Κρίσης]]*. 

Η χήρα τού Ντ'Αμπέτο, Αδελίζα, παραχώρησε τις γαίες της στην κομητεία τύυ Γούστερσιρ στον Μπωσάμπ, κάτι που επιβεβαιώθηκε από τον βασιλιά Ερρίκο Α΄ κάποια στιγμή μεταξύ 1123 και 1129, αν και το έγγραφο δεν μπορεί να χρονολογηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια. Το 1130 στο Μιχάηλμας, ο Ερρίκος Α΄ επέτρεψε στον Μπωσάμπ να μην πληρώνει χρυσό για τις γαίες του στο Μπέρκσιρ, και αναφέρεται στο Σωληνωτό Ρολό τού 1130 ως ακόμη ζωντανός. 

## Το τέλος και η κληρονομιά
Κάποια στιγμή μεταξύ 1130 και 1133, ο Μπωσάμπ απεβίωσε και ο γιος του Γουλιέλμος ντε Μπωσάμπ ανέλαβε τα εδάφη του.  Ο Στέφεν ντε Μπωσάμπ, ενοικιαστής των γαιών τού Μπωσάμπ και φίλος τού Ροβέρτου τού Γκλόστερ, ήταν πιθανότατα νεότερος γιος τού Γουόλτερ.  Ο ιστορικός Ντέιβιντ Κράουτς αναφέρει, ότι ένας άλλος γιος ήταν ο Γουόλτερ, ο οποίος καταγράφεται ως αδελφός τού Γουλιέλμου και ήταν ακόλουθος τού Βάλεραν, κόμη τού Μελάν.  Ο Μπωσάμπ ήταν ο πρόγονος τής οικογένειας Μπωσάμπ τού Έλμλυ στο Γούστερσιρ, μέλος τής οποίας, ο Γουλιέλμος ντε Μπωσάμπ, έγινε 9ος κόμης τού Γουόρικ. 

Οι γαίες και τα αξιώματα τού αδελφού τού Ούρσε, Ρόμπερτ, μοιράστηκαν μεταξύ τού Μπωσάμπ και του Ρόμπερτ Μάρμιον.  Ο Mάρμιον και ο Μπωσάμπ διαφώνησαν σχετικά με την κατανομή των γαιών, οδηγώντας σε μία μακρά διαμάχη μεταξύ των δύο οικογενειών, που διευθετήθηκε μόλις στα τέλη τού 12ου αι.  Ορισμένες πηγές αναφέρουν, ότι μία άλλη κόρη τού Ούρσε ντ'Αμπετότ παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ Μάρμιον, η οποία ήταν ο λόγος για τη κατανομή των γαιών και των αξιωμάτων μεταξύ των δύο ανδρών.  Άλλες πηγές είναι λιγότερο βέβαιες, αποδεχόμενες αυτό ως μία από τις πολλές πιθανότητες για τη διαιρεμένη κληρονομιά μεταξύ των οικογενειών Mάρμιον και Μπωσάμπ. Επειδή δεν υπάρχουν σύγχρονες πηγές, που να δείχνουν ότι ο Ούρσε είχε παιδιά εκτός από τον γιο του και την κόρη που παντρεύτηκε τον Μπωσάμπ, μία άλλη πιθανότητα είναι ότι ο αδελφός τής Ούρσε, Ρόμπερτ, είχε μία κόρη που παντρεύτηκε τον Mάρμιον, και ότι ο Ούρσε κατάφερε να αποκτήσει μέρος τής κληρονομιάς της χάρη στη φιλία του με τον βασιλιά Γουλιέλμο Β΄ τής Αγγλίας. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές

 
Κατηγορία:Αγγλονορμανδοί
Κατηγορία:Οικογένεια ντε Μπωσάμπ