open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν

Ο **Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν** (γαλλικά: *Bouchard d' Avesnes*, 1182 - 1244), μέλος του Οίκου του Αβέν, ήταν τέταρτος γιος του Ιακώβου ντ'Αβέν και της Αδέλας του Γκιζ.

## Βιογραφία

Ως μικρότερος γιος προοριζόταν για κληρικός, σε αντίθεση με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γκωτιέ Β΄ ντ'Αβέν, που ήταν ο διάδοχος στην ηγεμονία του Αβέν  Ξεκίνησε σαν υποδιάκονος στην εκκλησία της Λυών, επιστάτης (bailiff) του Αινώ (1212), και κηδεμόνας της ανήλικης Μαργαρίτας Β΄ κόμισσας της Φλάνδρας και του Αινώ. Όταν η Μαργαρίτα έφτασε μόλις 10 ετών ο Μπουσάρ τη νυμφεύτηκε, αλλά ο γάμος δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί. Ούτε ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας, ούτε η μεγάλη της αδελφή Ιωάννα της Κωνσταντινούπολης έδωσαν την συγκατάθεσή τους. 

Ο Μπουσάρ ζούσε συνεχώς πολεμική ζωή: επιτέθηκε στις περιοχές τού αδελφού του, που είχε λάβει το μεγαλύτερο μέρος της πατρικής κληρονομιάς. Επιτέθηκε στηνΦλάνδρα, προκειμένου να πιέσει τον Φερδινάνδο και την Ιωάννα να αναγνωρίσουν τον γάμο του με την Μαργαρίτα. Στην μάχη του Μπουβίν (1214) ηττήθηκε από τις δυνάμεις του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας, που συμβούλευσε τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ να βγάλει τον γάμο παράνομο. Ο Πάπας αφόρισε το ζευγάρι (1216), με αποτέλεσμα ο Μπουσάρ να καταφύγει στο Λουξεμβούργο· στη συνέχεια αιχμαλωτίστηκε και, προκειμένου να αποκτήσει την ελευθερία του, δέχτηκε τη διάλυση τού γάμου του με τη Μαργαρίτα.
Πήγε να πολεμήσει στους Αγίους τόπους, και επιστρέφοντας αποκεφαλίστηκε από την Ιωάννα, κάποιες πηγές αναφέρουν ότι έζησε μέχρι το 1244.  Η σύζυγός του Μαργαρίτα παντρεύτηκε, σε δεύτερο γάμο της, τον Γουλιέλμο Β΄ κόμη του Νταμπιέρ (1223) και έκανε τρεις γιους και μία κόρη. Τα παιδιά από τους δύο γάμους έριζαν για τις κομητείες, ώσπου ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας έδωσε την κομητεία του Αινώ στους Αβέν και την κομητεία της Φλάνδρας στους Νταμπιέρ.

## Οικογένεια

Ο Μπουσάρ και η σύζυγός του Μαργαρίτα Β΄ κόμισσα της Φλάνδρας, κόρη του Βαλδουίνου Α΄ Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης, απέκτησαν:

* Ιωάννης Α΄ 1218-1257, κόμης του Αινώ.
* Βαλδουίνος 1219-1295, κύριος του Μπωμόν.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

* Alphonse Wauters,  « Jean d'Avesnes », Académie royale de Belgique, Biographie nationale, vol. 10 [détail des éditions], p. 280-292
* Suzanne Martinet, *Montloon, reflet fidèle de la montagne de Laon et des environs de 1100 à 1300*, juin 1972.

Κατηγορία:Οίκος του Αβέν
Ιωάννης Α΄ του Αινώ

Ο **Ιωάννης του Αβέν** (*Jean Ier d'Avesnes*, 1 Μαΐου 1218 - 24 Δεκεμβρίου 1257) από τον Οίκο του Αβέν ήταν κόμης του Αινώ από το 1246 μέχρι τον θάνατό του. 

## Η ζωή του
Ήταν μέλος του Οίκου του Αβέν ήταν ο μεγαλύτερος γιος του κόμητος του Αινώ και της Φλάνδρας Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν και της Μαργαρίτας Β΄ της Φλάνδρας. 
Καθώς οι γονείς του εξαναγκάστηκαν να χωρίσουν θεωρήθηκε εξώγαμος. Η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ της Δαμπιέρης αποκτώντας περισσότερα παιδιά με δικαιώματα διαδοχής. Ο Ιωάννης και ο μικρός του αδελφός Βαλδουίνος του Αβέν ήθελαν να αποκτήσουν αυτοκρατορική αναγνώριση των κτήσεων τους μέσω του Φρειδερίκου Β΄ Χοενστάουφεν (1243). 

## Εμφύλιες συγκρούσεις με τα ετεροθαλή αδέλφια του

Τον Δεκέμβριο του 1244 η μητέρα του κληρονόμησε την Φλάνδρα και το Αινώ καθορίζοντας διάδοχο της τον Γουλιέλμο Β΄, κόμη της Φλάνδρας γιο από τον δεύτερο γάμο της. Αμέσως ο Ιωάννης αναζήτησε τα δίκαια του και ξεκίνησε πόλεμο κατά του Γουλιέλμου.
Μετά από δύο χρόνια συνεχών πολέμων επενέβη ως διαιτητής ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας (1246) παραχωρώντας την Φλάνδρα στον Γουλιέλμο, και το Αινώ στον Ιωάννη. Ωστόσο νέες μάχες ξεκίνησαν (1250) και η Μαργαρίτα πιέστηκε να αφήσει την αποκλειστική διακυβέρνηση του Αινώ στον Ιωάννη. Ο Γουλιέλμος δολοφονήθηκε (1251) και η Μαργαρίτα με τον Γκυ της Φλάνδρας δεύτερο γιο από τον δεύτερο γάμο της ηττήθηκαν (1253). Ο Γκυ συνελήφθη αιχμάλωτος και η Μαργαρίτα πούλησε τα δικαιώματα της στο Αινώ στον Κάρολο τον Ανδεγαυό. 
Ο Γουλιέλμος Β΄, κόμης της Ολλανδίας γαμπρός του Ιωάννη εξελέγη αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και πείστηκε να δώσει το Αινώ που βρισκόταν μέσα στην επικράτεια του στον Ιωάννη. Ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας επιστρέφοντας τότε από την Ζ΄ Σταυροφορία ζήτησε από τον αδελφό του Κάρολο να μην παραβιάσει την υπόσχεσή του (1246). Τον Νοέμβριο 1257 ο Γκυ εγκατέλειψε το Αινώ, αλλά ο Ιωάννης πέθανε τα Χριστούγεννα του ίδιου χρόνου.

## Οικογένεια

Με τον γάμο του το 1246 με την Αδελαΐδα, κόρη του Φλόρις Δ΄ κόμη της Ολλανδίας απέκτησε: 

* Ιωάννης Β΄ του Αινώ 1247-1304, κόμης του Αινώ και της Ολλανδίας.
* Βαλδουίνος μετά το 1247-μετά το 1299.
* Ιωάννα 1251-1296, ηγουμένη στο αββαείο του Φλιν.
* Μπουσάρ 1251-1296, επίσκοπος του Μετς.
* Γκυ 1253-1317, επίσκοπος της Ουτρέχτης.
* Γουλιέλμος 1254-1296, επίσκοπος του Καμπρέ.
* Φλωρέντιος 1255-1297, κυβερνήτης της Ζηλανδίας. Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Α΄ των Βιλλεαρδουίνων πριγκίπισσα της Αχαΐας.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές



## Πηγές

*Obreen (1911) (in Dutch). Avesnes (Jan van). In: P.C. Molhuysen and P.J. Blok (eds.): Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek. Deel 1. Leiden: A.W. Sijthoff. Page 200.
*Alphonse Wauters (in French). "Jean d'Avesnes" in: Biographie nationale. Académie royale de Belgique. Vol. 10, pp. 280–292.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΙΝΩ

Κατηγορία:Οίκος του Αβέν
Κατηγορία:Κόμητες του Αινώ
Καμάρι Θήρας

Το **Καμάρι** είναι παραθαλάσσιο χωριό της Σαντορίνης, το οποίο βρίσκεται στους πρόποδες του Μέσα Βουνού στην ανατολική πλευρά του νησιού, σε απόσταση 9 χιλιομέτρων από τα Φηρά. Με βάση την απογραφή του 2021 έχει 1.065 κατοίκους. Διοικητικά ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Επισκοπής Γωνιάς του Δήμου Θήρας.

## Ιστορία
Το Καμάρι ήταν το επίνειο της Αρχαίας Θήρας και ονομαζόταν *Οία*. Ερείπια της αρχαίας Οίας βρίσκονται σήμερα μέσα στη θάλασσα.

Η μεγάλη οικιστική ανάπτυξη του Καμαρίου προέκυψε ουσιαστικά μετά τον μεγάλο σεισμό του 1956, από τους κατοίκους της Μέσα Γωνιάς, η οποία είχε καταστραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά.

## Αρχαιολογικά Ευρήματα
Το 2002 ανακαλύφθηκε στο Καμάρι αρχαϊκό Ιερό του Αχιλλέα. Η ανακάλυψη αυτή αποδεικνύει ότι ο μυθικός ήρωας λατρευόταν και σε άλλα μέρη εκτός από τη Θεσσαλία. Κοντά στην είσοδο του κτίσματος βρέθηκαν κεραμικά, ανάμεσα στα οποία ένας ιωνικός κύλικας με εγχάρακτη επιγραφή που αναφέρει το όνομα του αναθέτη και το όνομα του ήρωα. Είναι το μοναδικό ιερό που έχει ταυτιστεί με τη λατρεία του ήρωα, παρά το γεγονός ότι είναι γνωστή η λατρεία του στην αρχαιότητα από διάφορες γραπτές πηγές.

## Τοπικές Εορτές
* Στις 9 Ιουλίου γίνεται πανηγύρι στην εκκλησία του Αγίου Παγκρατίου (ημέρα του σεισμού του 1956).
* Στις 24 Σεπτεμβρίου γίνεται πανηγύρι στην εκκλησία της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας.

## Αναφορές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θήρας
Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Γουλιέλμος Α΄ του Αινώ

Ο **Γουλιέλμος Α΄ του Αινώ** (*Willem III van Holland*, 1287 – 7 Ιουνίου 1337) από τον Οίκο του Αβέν, κόμης του Αινώ, της Ολλανδίας και των Κάτω Χωρών (1304 - 1337), μέλος του Οίκου του Αβέν ήταν γιος και διάδοχος του Ιωάννη Β΄ του Αινώ και της Φιλίππης του Λουξεμβούργου, κόρης του Ερρίκου Ε΄, κόμη του Λουξεμβούργου.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ηττήθηκε λίγο πριν γίνει κόμης σε μάχη από τον Γκυ του Ναμύρ (1304), ο Γκυ και ο Ιωάννης Β΄ της Βραβάντης κατέκτησαν το μεγαλύτερο μέρος των Κάτω Χωρών αλλά οι περιοχές ανακτήθηκαν από τον ίδιο τον Γουλιέλμο όταν έγινε δούκας. Οι μάχες συνεχίστηκαν μέχρι την ειρήνη του Παρισιού (1323) στην οποία ο κόμης της Φλάνδρας αποκήρυξε όλα τα δικαιώματα του στις Κάτω χώρες.
Ο Ιωάννης κατέλαβε το μεγαλύτερο τμήμα της Ουτρέχτης, επιχείρησε να καταλάβει την Φρίσλαντ αλλά απωθήθηκε από τον Εσσέλ Μαρτένα. Μετά τον θάνατο του θείου του Γκυ του Αβέν, επισκόπου της Ουτρέχτης (1317) ο Γουλιέλμος απέκτησε το λιμάνι του Άμστερνταμ το οποίο συγχωνεύτηκε με την Ολλανδία.

## Ο πεθερός της Ευρώπης

Ο Γουλιέλμος Α΄ του Αινώ αποκλήθηκε *"ο πεθερός της Ευρώπης"* δυο από τις θυγατέρες του η Μαργαρίτα και η Φιλίππη παντρεύτηκαν αντίστοιχα τους ισχυρότερους Ευρωπαίους βασιλείς της εποχής τους τον Γερμανό αυτοκράτορα Λουδοβίκο Δ΄ της Βαυαρίας και τον βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδο Γ΄ Πλανταγενέτη, ο ίδιος ο Γουλιέλμος Α΄ παντρεύτηκε την αδελφή του Φίλιππου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Φιλοξένησε την Ισαβέλλα της Γαλλίας (1295-1358) (1326) την εποχή που περιφερόταν στις Ευρωπαϊκές αυλές αναζητώντας συμμάχους για να ανατρέψει τον σύζυγο της Εδουάρδο Β΄ (1326), πάντρεψε την κόρη του Φιλίππη με τον διάδοχο Εδουάρδο και η Φιλίππη έγινε σύντομα βασίλισσα της Αγγλίας.
Είναι δημιουργός νέων ιδρυμάτων όπως το θησαυροφυλάκιο και η καγκελαρία.

## Οικογένεια

Με τον γάμο του το 1305 με την Ιωάννα του Βαλουά, κόρη του Καρόλου Βαλουά απέκτησε:

* Γουλιέλμος Β΄ 1307-1345, κόμης του Αινώ.
* Μαργαρίτα Β΄ 1311-1356, κόμισσα του Αινώ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας.
* Φιλίππη 1312-1369, παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας.
* Ιωάννα 1315–1374, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ε΄ δούκα του Γύλιχ.
* Ισαβέλλα του Αινώ 1323-1361, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο των Ναμύρ κύριο του Μπωφόρ-συρ-Μεζ & του Ρεναί.
* Λουδοβίκος 1325-1328.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984)
*Encyclopedia Britannica, Eleventh Edition, Vol. XIII, Ed. Hugh Chisholm (New York: Cambridge University Press, 1910)
*George Andrews Moriarty, The Plantagenet Ancestry of King Edward III and Queen Philippa (Salt Lake City: Mormon Pioneer Genealogy Society, 1985)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΙΝΩ

Κατηγορία:Οίκος του Αβέν
Κατηγορία:Κόμητες του Αινώ
Φλωρέντιος της Αχαΐας

Ο **Φλωρέντιος του Αινώ** (*Florent de Hainaut*, 1255 - 23 Ιανουαρίου 1297) από τον Οίκο του Αβέν ήταν πρίγκιπας της Αχαΐας από το 1289 έως το θάνατό του, κυβερνώντας επ' ονόματι της συζύγου του Ισαβέλλας Βιλλεαρδουίνου.

## Βιογραφία
Ήταν ο τελευταίος γιος του κόμη Ιωάννη Α΄ κόμη του Αινώ και της Αδελαΐδας της Ολλανδίας, κόρης του Φλόρις Δ΄ κόμη της Ολλανδίας.

Από τον πατέρα του κληρονόμησε το αξίωμα του κυβερνήτη (stadholder) της Ζηλανδίας (Zeeland). Στη συνέχεια πήγε στην αυλή του Καρόλου Β΄ του Χωλού βασιλιά της Νάπολης και μπήκε στην υπηρεσία του. Ο Κάρολος τον διόρισε κοντόσταυλο του βασιλείου. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1289 ο Φλωρέντιος νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνου με την οποία απέκτησε μια θυγατέρα, την Ματθίλδη, διάδοχο των γονέων της στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. Ο Φλωρέντιος εγκαταστάθηκε με τη σύζυγό του στην Πελοπόννησο. Διαπραγματεύτηκε τη **Συνθήκη της Γλαρέντζας** (1290) με τον Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Την εποχή εκείνη όμως η κατάσταση των Φραγκικών ηγεμονιών στην Ελλάδα ήταν πλέον απελπιστική. Οι επικυρίαρχοι και προστάτες τους, οι Ανδεγαβοί βασιλιάδες της Νάπολης, είχαν εμπλακεί στον μακροχρόνιο και καταστροφικό γι' αυτούς πόλεμο του Σικελικού Εσπερινού. Η απώλεια της Σικελίας εμπόδιζε τους Ανδεγαβούς από το να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στις περιοχές της Ελλάδας και αδυνατούσαν να στείλουν στρατεύματα για την υπεράσπιση του Μορέα. Έτσι ο Φλωρέντιος αναγκάστηκε να κλείσει ειρήνη, την οποία διατήρησε έως το 1293, όταν οι Βυζαντινοί κατέλαβαν την Καλαμάτα. Ο Φλωρέντιος δεν επιθυμούσε να ξεκινήσει πόλεμο και απέστειλε πρεσβεία στον Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγο για να διαμαρτυρηθεί. Οι Βυζαντινοί επέστρεψαν την Καλαμάτα, αλλά το 1296 κατέλαβαν το κάστρο του Αγίου Γεωργίου στην Αρκαδία. Ο Φλωρέντιος ξεκίνησε να το πολιορκεί, όμως απεβίωσε στη διάρκεια της προσπάθειας ανακατάληψης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1289 την Ισαβέλλα Α΄ Βιλλεαρδουίνου πριγκίπισσα της Αχαΐας, κόρη του Γουλιέλμου Β΄ πρίγκιπα της Αχαΐας και είχε τέκνο:
* Ματθίλδη 1293-1331, πριγκίπισσα της Αχαΐας, παντρεύτηκε τον: 1. Γκυ Β΄ ντε Λα Ρος δούκα των Αθηνών, 2. Λουδοβίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας, 3. Ιωάννη των Καπετιδών-Ανζού κόμη της Γραβίνας και δούκα του Δυρραχίου, 4. Ούγο ντε Λα Παλίς.

## Πρόγονοι





## Πηγές
* Miller, William. *Η Φραγκοκρατία στην Ελλάδα (1204-1566)*. Μετάφραση Άγγελος Φουριώτης. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα, 1960.
* Grousset, René. *L'Empire du Levant: Histoire de la Question d'Orient*. Παρίσι: Payot, 1949 (ανατύπ. 1979).

Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αχαΐας
Κατηγορία:Οίκος του Αβέν
Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Πτολεμαίος της Κύπρου

Ο **Πτολεμαίος** ήταν ένας πρίγκιπας της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Ήταν γιος του φαραώ Πτολεμαίου Θ' του Λάθυρου και άγνωστης σε εμάς μητέρας, πιθανώς παλλακίδας ή ακόμη και της Κλεοπάτρας Δ'.

Πιθανώς γεννήθηκε προς το τέλος του 116 π.Χ. (κατά μια άλλη εκδοχή περίπου το 96 π.Χ.). Πιστεύεται πως εστάλη στην Κω από την Κλεοπάτρα Γ' το 103 π.Χ., όπου και τον αιχμαλώτισε ο Βασιλιάς Μιθριδάτης Στ' Ευπάτωρ την άνοιξη του 85 π.Χ. Από τον Αππιανό μαθαίνουμε πως αρραβωνιάστηκε την κόρη του τελευταίου, είτε τη Μυθριδάτιδα είτε τη Νύσσα. Ωστόσο σήμερα δεν έχουμε πληροφορίες για κάποιο γάμο ή παιδιά. Επέστρεψε στην Αίγυπτο μαζί με τον αδερφό του Πτολεμαίο ΙΒ' το 80 π.Χ. και ορίστηκε Βασιλιάς της Κύπρου. Όπως μας πληροφορεί ο ιστορικός Πλούταρχος, αυτοκτόνησε με δηλητήριο το 58 π.Χ.

## Πηγές
* Βιογραφία από τον Christopher Bennett .

## Δείτε Επίσης
* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική Περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Κύπρου
Μονή Προφήτη Ηλία Θήρας

Η **Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία** είναι μοναστήρι στη Σαντορίνη. Βρίσκεται σε υψόμετρο 567 μέτρων και ξεκίνησε να χτίζεται το 1711 από τους ιερομόναχους αδελφούς Γαβριήλ και Ιωακείμ Μπελώνια. Είναι ανδρική μονή. Στη μονή βρίσκεται η μίτρα του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄.

Προφητη Ηλ
Μονη Προφητη Ηλ
Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Rocky Balboa

Ο ***Ρόκυ Μπαλμπόα*** είναι κινηματογραφική ταινία αμερικανικής παραγωγής, του 2006 σε σκηνοθεσία Σιλβέστερ Σταλόνε ο οποίος ήταν ο πρωταγωνιστής, ο παραγωγός και ο σεναριογράφος. Αποτελεί την τελευταία ταινία της σειράς *Ρόκυ,* που ο Σταλόνε αγωνίζεται σαν πυγμάχος.

## Πλοκή
Φτάνοντας στο 2006, ο Ρόκυ είναι πλέον μόνος του στην καθημερινή του ζωή, αφού η γυναίκα του η Άντριαν έχει πεθάνει από το 2002 από καρκίνο και ο γιος του, Ρόμπερτ, δεν έχει πολύ χρόνο να του αφιερώσει, λόγω πολλών επαγγελματικών υποχρεώσεων. Έτσι βγάζει τα προς το ζην, διατηρώντας ένα εστιατόριο που είχε ανοίξει αφιερωμένο στην γυναίκα του το 1995 λέγοντας το Adrian's κοντά στα μέρη όπου σύχναζε ο ίδιος στην Φιλαδέλφεια. Ο μόνος πλέον που τον παρηγορεί και του κάνει παρέα είναι ο κουνιάδος του, ο Πόλι, και τα βράδια του τα περνάει στο μαγαζί του, λέγοντας ιστορίες πυγμαχίας μαζί με τους πελάτες. Μια μέρα ο Ρόκυ παρακολουθεί μία τηλεοπτική εκπομπή του ESPN που παρουσιάζει έναν φανταστικό αγώνα του Ρόκι Μπαλμπόα με τον Μέισον "The Line" Ντίξον προκαλώντας πάταγο και αντιδράσεις που προκλήθηκαν από την μεριά του Παγκόσμιου πρωταθλητή με το αήττητο 33-0-0. Οι συνεργάτες του ασχολήθηκαν με τον Ρόκι πείθοντας τον να αγωνιστεί σε έναν αγώνα επίδειξης που σε αυτούς θα προσέφερε πολλά χρήματα, αλλά κυρίως δόξα. Ο Ρόκι δέχεται τελικά και από εκεί θυμάται για άλλη μια φορά τα νιάτα του και την απίστευτη αντοχή του κάτι που παραμένει ακόμη και μετά από 20 περίπου χρόνια.

## Παραγωγή
Η ταινία στοίχισε 24 εκατομμύρια δολάρια και απέφερε μόνο στα αμερικανικά ταμεία 70 περίπου εκατομμύρια δολάρια. Ο τότε 60χρονος Σιλβέστερ Σταλόνε προπονήθηκε για 6 μήνες προκειμένου να είναι σε φόρμα για το ρόλο του. Η ταινία περιέχει σκηνές από όλες τις προηγούμενες ταινίες *Ρόκυ* εκτός από το *[[Ρόκυ Νο 5]]*, το οποίο σύμφωνα με τον ίδιο τον Σταλόνε δεν είναι τόσο ανταγωνιστικό όσο τα άλλα φιλμ της σειράς.

Σύμφωνα με την επιγραφή στον τάφο της Άντριαν η ημερομηνία θανάτου της ήταν η 11η Ιανουαρίου του 2002.

## Διανομή
*Σιλβέστερ Σταλόνε ... Ρόκυ Μπαλμπόα
*Μπαρτ Γιάνγκ ... Πόλι Πενίνο
*Μίλο Βεντιμίλια ... Ρόμπερτ Τζούνιορ 
*Τόνι Μπάρτον ... Ντιούκ
*Αντόνιο Τάρβερ ... Μέισον Ντίξον
*Τζέραλντιν Χιούζ ... Μαίρη
*Τζέημς Φράνσις Κέλυ ... Στεπς
*Λου Ντιμπέλα
*Μάικ Τάισον

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Rocky
Κατηγορία:Ταινίες του 2006
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες
Κατηγορία:Πυγμαχικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φιλαδέλφεια
Ίρβιν Γουίνκλερ

Ο **Ίρβιν Γουίνκλερ** (, 25 Μαΐου 1931) είναι Αμερικανός παραγωγός ταινιών και σκηνοθέτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Σε μακροχρόνια συνεργασία με τον παραγωγό Ρόμπερτ Τσάρτοφ παρήγαγε πολυάριθμες κινηματογραφικές ταινίας. Το 1977 πήραν το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για την ταινία Ρόκυ. Είναι επίσης παραγωγός τηλεοπτικών σειρών, μεταξύ άλλων και της σειράς MacGyver. Η πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα ήταν η ταινία *[[Ένοχος χωρίς αποδείξεις]]* (1991) με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Το 2000 απέκτησε αστέρι στη λεωφόρο Walk of Fame.

Είναι παντρεμένος με την Μάργκο Γουίνκλερ και έχει δυο γιους, τους Τσαρλς και Ντέιβιντ Γουίνκλερ, οι οποίοι εργάζονται ως σκηνοθέτες.

## Βραβεύσεις
*1977 - Όσκαρ (*[[Ρόκυ]]*)
*1981 - Υποψηφιότητα: Όσκαρ (*[[Οργισμένο είδωλο]]*)
*1984 - Υποψηφιότητα: Όσκαρ (*[[Οι κατάλληλοι άνθρωποι]]*)
*1986 - Υποψηφιότητα: Χρυσό Βατόμουρο (*[[Ρόκυ Νο 4: Η Γιγαντομαχία|Ρόκυ Νο 4]]* και Revolution)
*1990 - Υποψηφιότητα: Όσκαρ (*[[Τα καλά παιδιά]]*)
*1991 - BAFTA Film Award (*Τα καλά παιδιά*)
*1991 - Υποψηφιότητα: Χρυσός Φοίνικας (*[[Ένοχος χωρίς αποδείξεις]]*)
*1991 - Υποψηφιότητα: Χρυσό Βατόμουρο (*[[Ρόκυ Νο 5]]*)

## Φιλμογραφία
*Home of the Brave - Οι Σημαδεμένοι  (2006)
*Rocky Balboa  (2006)  
*De-Lovely  (2004)
*Enough - Αρκετά!  (2002)
*Life as a House - Ένα σπίτι μια Ζωή  (2001)
*The Shipping News - Τα Ναυτιλιακά Νέα  (2001)
*At first Sight - Με την πρώτη Ματιά  (1999)
*The Juror - Η Ένορκος  (1996) 
*The Net - Παγιδευμένη στο δίκτυο  (1995) 
*GoodFellas - Τα καλά παιδιά  (1991)
*Guilty by Suspicion - Ένοχος χωρίς αποδείξεις (1991)
*Ρόκυ Νο 5  (1990)  
*Ρόκυ Νο 4: Η Γιγαντομαχία  (1985) 
*The Right Stuff - Οι κατάλληλοι Άνθρωποι  (1984) 
*Ρόκυ Νο 3: Ο Θρίαμβος  (1982) 
*Raging Bull - Οργισμένο είδωλο  (1981)   
*Ρόκυ Νο 2  (1979) 
*Comes a Horseman - Ελεύθερος Καβαλάρης  (1978) 
*New York, New York  (1977)   
*Ρόκυ  (1977)    
*Up the Sandbox  (1972)   
*Leo the Last - Λέων ο Έσχατος  (1970)  
*The Strawberry Statement  (1970) 
*They Shoot Horses, Don`t They? - Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν  (1969) 
*Point Blank - Ο Επαναστάτης του Αλκατράζ  (1967)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Μητροπολίτης Αθηνών Προκόπιος Α΄

Ο **Μητροπολίτης Προκόπιος Α΄ (1ος)**, κατά κόσμον **Γεωργιάδης** (Αίγιο, 1813 - Αθήνα, 30 Ιανουαρίου 1889) ήταν Έλληνας, Ορθόδοξος Ιεράρχης και θεολόγος, που διετέλεσε προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως Μητροπολίτης Αθηνών, κατά τα έτη 1874-1889.

Χειροτονήθηκε διάκονος στο Αίγιο και στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο των Αθηνών χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Διετέλεσε εφημέριος στον ελληνικό ναό της Βιέννης από το 1842, ενώ ταυτοχρόνως δίδασκε και στο Ελληνικό σχολείο της πόλης.

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίστηκε καθηγητής της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και του διδασκαλείου Αθηνών. Στις 27 Οκτωβρίου 1852, με συνοδική πρόταση και βασιλική έγκριση, εκλέχθηκε και χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Μεσσηνίας. Επί της αρχιερατείας του θεμελιώθηκε και εγκαινιάσθηκε πλήθος ναών, μεταξύ των οποίων οι ναοί της Υπαπαντής του Χριστού, του Αγίου Νικολάου του Φλαριού και του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου Παλαιάς Αγοράς Καλαμάτας. Στις 27 Μαΐου 1874 με ομόφωνη απόφαση της Ιεράς Συνόδου εκλέχθηκε Μητροπολίτης Αθηνών. Επί των ημερών του ως μητροπολίτου Αθηνών ξέσπασε το σκάνδαλο των Σιμωνιακών (1874), εξ αφορμής του οποίου δέχθηκε πολλές επιθέσεις.

Απεβίωσε στις 30 Ιανουαρίου 1889 στην Αθήνα και τάφηκε στο Α’ Κοιμητήριο των Αθηνών. 

Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Αθηνών και πάσης Ελλάδος
Κατηγορία:Μητροπολίτες Μεσσηνίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βιέννης
Πτολεμαίος ΙΑ΄ Αλέξανδρος Β΄

Ο **Πτολεμαίος ΙΑ' Αλέξανδρος Β' ** ( περ.  105 – 80 π.Χ. ) ήταν ο ενδέκατος (ή δωδέκατος σύμφωνα με κάποιες εκδοχές) βασιλιάς της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Ήταν γιος του βασιλιά Πτολεμαίου Ι' Αλεξάνδρου και άγνωστης μητέρας, ίσως της Κλεοπάτρας Σελήνης Α' ή της Βερενίκης Γ' ή κάποιας παλλακίδας. Δεν ενσωματώθηκε ποτέ στην οικογενειακή λατρεία ή ίσως αφαιρέθηκε από αυτήν μετά θάνατον.

## Βιογραφικά στοιχεία
Μετά το θάνατο του πατέρα της, Πτολεμαίου Θ' Λάθυρου, η Βασίλισσα Βερενίκη Γ' έμεινε μόνη στον αιγυπτιακό θρόνο. Ο Ρωμαίος ρήτορας Κικέρων, που ήταν σύγχρονός της, αναφέρει πως ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στο λαό της Αλεξάνδρειας. Οι Αιγύπτιοι και οι Αλεξανδρινοί δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να μη συμβασιλέψει με κάποιον άλλο, ωστόσο αναγκάστηκε από το εθιμοτυπικό να ανεβάσει πλάι της στο θρόνο έναν άρρενα απόγονο της οικογένειας. Ο μόνος νόμιμος κληρονόμος ήταν ο νεαρός Πτολεμαίος Αλέξανδρος, γιος του Πτολεμαίου Ι', που είχε ζήσει κάποια χρόνια στην Κω, από το 106 π.Χ. και μετά, μέχρι και την αιχμαλωσία του από το Μιθριδάτη Στ' του Πόντου. Μετά από κάποια περίοδο διαμονής στον Πόντο δραπέτευσε στο στρατόπεδο του Σύλλα και τον είχε ακολουθήσει στη Ρώμη.

Όταν ο Πτολεμαίος Θ' πέθανε το 81 π.Χ., ο Σύλλας ήταν δικτάτωρ και κύριος του Ρωμαϊκού κόσμου. Σκεπτόμενος πως βόλευε τα συμφέροντα της Ρώμης να ανεβάσει έναν από τους προστατευόμενούς του στο θρόνο της Αιγύπτου, προώθησε την υπόθεση του Πτολεμαίου Αλέξανδρου στην Αίγυπτο. Κανονίστηκε επίσης ο νεαρός βασιλιάς να παντρευτεί τη χήρα του προκατόχου του και εξαδέρφη του, Βερενίκη Γ'. Καθώς εκείνη δεν ήταν διατεθειμένη να παραδώσει την εξουσία που απολάμβανε εδώ και είκοσι χρόνια, οι τριβές εμφανίστηκαν αμέσως και μέσα σε μόλις τρεις εβδομάδες κανόνισε τη δολοφονία της. 

Αυτός, όμως, αποδείχτηκε λάθος χειρισμός εκ μέρους του. Ο Αλεξανδρινός όχλος εξαγριώθηκε και δεν δίστασε να σύρει το νεαρό Πτολεμαίο Αλέξανδρο στο Γυμνάσιο και να τον λιντσάρει. Είχε βασιλέψει μόλις για 18 ή 19 ημέρες. Τον διαδέχτηκε ο αδελφός της Βερενίκης, Πτολεμαίος ΙΒ' ο Αυλητής.

## Χρονολόγιο

## Πηγές
* www.livius.org http://www.livius.org/ps-pz/ptolemies/ptolemy_xi_alexander.html
* Βιογραφία από τον Christopher Bennett http://www.tyndale.cam.ac.uk/Egypt/ptolemies/ptolemy_xi.htm 
* *The House of Ptolemy,by E. R. Bevan* http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Places/Africa/Egypt/_Texts/BEVHOP/12*.html

Κατηγορία:Φαραώ της δυναστείας των Πτολεμαίων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Χαγανάτο των Ρως

Ως **Χαγανάτο των Ρως** αναφέρεται στη σύγχρονη ιστοριογραφία μία ομοσπονδία πόλεων-κρατών που απλωνόταν στα εδάφη της σημερινής βορειοδυτικής Ρωσίας για μερικές δεκαετίες του 8ου και το μεγαλύτερο μέρος του 9ου αιώνα μ.Χ. Ο πληθυσμός του αποτελούταν από διάφορα φιννικά, σλαβικά και σκανδιναβικά φύλα, εκ των οποίων κυρίαρχο ήταν αυτό των Βαράγγων Ρως.

Για το χαγανάτο δε γνωρίζουμε πολλά επειδή όλα τα παραπάνω φύλα ήταν αναλφάβητα, και ως εκ τούτου υπάρχει έλλειψη ιδίων πηγών που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την ιστορική έρευνα. Η αρχαιότερη μέχρι σήμερα καταγραφή του βρίσκεται στα φραγκικά *[[Μπερτινιανό χρονικό|Χρονικά του Αγίου Μπερτίν]]*, όπου αναφέρεται μία φυλή που ονομάζεται *Ρως*, καταγόμενη από τη Σουηδία, που ζει όμως ανατολικά της Βαλτικής και κυβερνάται από χαγάνο. Πιθανότατα ο τουρκικός τίτλος του *χαγάνου* για τον ηγεμόνα οφείλεται σε επιρροή των γειτόνων τους Χαζάρων στα νοτιοανατολικά. 

Σύμφωνα με άλλες πηγές, τα σημαντικότερα κέντρα της ομοσπονδίας ήταν το Χόλμγκαρντ (Νόβγκοροντ), η Αλντέιγκια (Στάραγια Λάντογκα), η Λιούμπσα, το Άλαμποργκ, το Σάρσκοε Γκορόντιστσε και το Τιμέρεβο. Όλες αυτές οι πόλεις ήταν σταθμοί ενός συστήματος ποτάμιων συγκοινωνιών που ξεκινούσε από τη Βαλτική και έφθανε έως την Κασπία (Α - Εμπορική Οδός του Βόλγα) και τον Εύξεινο Πόντο (Ν - Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων).

Η περίοδος του χαγανάτου αυτού σημάδευσε την ισχυροποίηση ενός νεαρού έθνους, των Ρως, σε τέτοιο βαθμό που από τα τέλη του 9ου αιώνα θα ηγεμονεύσει σε ολόκληρη τη σημερινή ευρωπαϊκή Ρωσία και Ουκρανία συγκροτώντας το Κράτος των Ρως.

Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Ρωσίας
Σημαία της Τσεχίας

[right|thumb|230px|[Αρχείο:FIAV 111110.svg|23px Λόγος σημαίας: 2:3]]
Η **[[σημαία]] της [[Τσεχία|Τσεχίας]]** είναι η ίδια με τη σημαία της πάλαι ποτέ Τσεχοσλοβακίας. Με τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας, το 1993, η Τσεχία κράτησε τη σημαία της, ενώ η Σλοβακία υιοθέτησε δική της σημαία.
thumb|left|100px|Σημαία της Βοημίας 1918–20

Η σημαία περιέχει ερυθρά και λευκά χρώματα και προέρχεται από το αρχαίο εθνόσημο της Βοημίας. 

Η σημαία της Πολωνίας και της Βοημίας ήταν εκτός από τις αναλογίες ίδια, και για αυτό αποφασίστηκε το 1920 να προστεθεί και ένα γαλανό τρίγωνο ως σύμβολο της Σλοβακίας. Άλλες ερμηνείες λένε ότι τα τρία χρώματα είναι τα σλαβικά χρώματα, η ότι το ερυθρό και λευκό θύμισε τη σημαία της Αυστρίας. Κατά πάσα πιθανότητα και τα δυο είναι συμπτωματικά, αφού η αυστριακή αυτοκρατορία είχε άλλα χρώματα.

Ο επικρατέστερος δημιουργός της σημαίας θεωρείται ο Γιαροσλάβ Κούσα. Η επίσημη έγκριση της σημαίας έγινε από τη Συνέλευση της Τσεχοσλοβακίας, το 1920. Έκτοτε, η σημαία χρησιμοποιείται ανελλιπώς, με εξαίρεση τα δύσκολα χρόνια της ναζιστικής Κατοχής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστορία της τσέχικης και της τσεχοσλοβάκικης σημαίας (στα τσέχικα)
* Νομοθεσία για τα σύμβολα της Τσεχίας (στα τσέχικα)

Τσεχία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Τσεχίας
Εθνόσημο της Τσεχίας

right|200px
To **[[εθνόσημο]] της [[Τσεχία|Τσεχίας]]** δείχνει τις τρεις ιστορικές περιοχές που απαρτίζουν το κράτος.

Το εθνόσημο της Βοημίας δείχνει ένα ασημένιο λιοντάρι με δύο ουρές πάνω σε κόκκινο φόντο. Αυτό επαναλαμβάνεται στην κάτω αριστερή πλευρά του εθνοσήμου (από τη μεριά του προσώπου που κρατάει το θυρεό). Το εθνόσημο της Μοραβίας είναι ένας αργυροκόκκινος αετός σε τετράγωνα σε μπλε φόντο. Το έμβλημα της Σιλεσίας δείχνει έναν μαύρο αετό με το κοτσάνι από γαρίφαλα στο στήθος του, σε φόντο χρυσό.

Βασίζεται σε παραδοσιακά εμβλήματα εφαρμόστηκε ως εθνόσημο της Τσεχοσλοβακίας και έως το 1993 περιείχε και το έμβλημα της Σλοβακίας. Για λόγους συμμετρίας σε αυτή τη θέση είναι σήμερα ένα δεύτερο λιοντάρι της Βοημίας.

Ο θυρεός χρησιμοποιείται επίσης ως έμβλημα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου και χόκεϊ επί πάγου της Τσεχίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Νομοθεσία για τα σύμβολα της Τσεχίας (στα τσέχικα)

Κατηγορία:Τσεχοσλοβακία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Τσεχίας
Τσεχια
Δήμος Ελαφίνας

Ο **Δήμος Ελαφίνας** ήταν ένας από τους 13 συνολικά δήμους του νομού Πιερίας στους οποίους είχε διαιρεθεί ο νομός με το σχέδιο Καποδίστριας. Είχε συνολικό πληθυσμό 5.213 κατοίκους.  Η έδρα του ήταν το Παλαιό Κεραμίδι και περιλάμβανε 8 δημοτικά διαμερίσματα, με 10 οικισμούς. Με το σχέδιο Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Κατερίνης.

## Δημοτικά Διαμερίσματα
Τα  Δημοτικά Διαμερίσματα ήταν:
*Αρωνά
*Ελάφου
*Εξοχής
*Καταλωνίων
*Λαγορράχης 
*Μοσχοποτάμου
*Παλαιό Κεραμίδι
*Τριλόφου

## Δήμαρχοι
Ο Δήμος Ελαφίνας συστάθηκε με το Νόμο Καποδίστρια, το 1998 (τότε διεξήχθησαν οι πρώτες δημοτικές εκλογές). Από τότε και ως την διάλυσή του (συνένωσή του στον Δήμο Κατερίνης) διετέλεσαν Δήμαρχοι οι:
*1999 - 2003: Ιωάννης Τζιάτζιος
*2003 - 31 Δεκεμβρίου 2010 Πασχάλης Κατσάρας


Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Νέα Αγαθούπολη Πιερίας

thumb|Παραλία Νέας Αγαθούπολης

Η **Νέα Αγαθούπολη** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας.

## Γενικά στοιχεία
Η Νέα Αγαθούπολη είναι ο τελευταίος παραθαλάσσιος οικισμός της Πιερίας προς Θεσσαλονίκη και απέχει από την Κατερίνη 25 χιλιόμετρα. Παλαιότερα την παραλία της κάλυπτε μεγάλο δάσος με πεύκα. Η περιοχή είχε εξελιχθεί σε τουριστικό κέντρο καθώς ήταν η πρώτη πρόσβαση σε θάλασσα από τα βόρεια. Υπάρχουν επίσης στο χωριό φαρμακείο, πρατήριο βενζίνης και πολιτιστικός σύλλογος με το όνομα "Αγάθωνες". Στη Νέα Αγαθούπολη εδρεύει επίσης ο σύλλογος αντισφαίρισης Βόρειας Πιερίας "ΝΟΝΑΜ", ο οποίος ιδρύθηκε το 2009 και διδάσκει τένις σε παιδιά της ευρύτερης περιοχής.  Ο κεντρικός ναός είναι αυτός της Κοίμησης της Θεοτόκου, ενώ υπάρχει και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, που πανηγυρίζει στις 6 Δεκεμβρίου.
μικρογραφία|Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα, Νέα Αγαθούπολη
Στη Νέα Αγαθούπολη βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα, ένα εκτεταμένο δέλτα με αλμυρά έλη, βάλτους και βοσκοτόπια η οποία φιλοξενεί πλούσια ορνιθοπανίδα το οποίο περιλαμβάνεται στο δίκτυο Natura 2000 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και στο Δίκτυο Περιοχών Ειδικής Προστασίας. Φιλοξενεί για το σκοπό αυτό το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΝΕΑΣ ΑΓΑΘΟΥΠΟΛΗΣ  Το 2007 οι κάτοικοι και ο δήμος Μεθώνης απομάκρυναν από τον υγρότοπο της περιοχής τα πλαστικά βαρέλια που ρύπαιναν και υποβάθμιζαν αισθητικά την περιοχή εδώ και πολλά χρόνια.. Η Νέα Αγαθούπολη βρίσκεται στην άκρη από το εκτεταμένο δέλτα του Αλιάκμονα και οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής συνεχίζουν τις προσπάθειες να απομακρύνουν από τον υγρότοπο τα πλαστικά βαρέλια που ρυπαίνουν και υποβαθμίζουν, όχι μόνο αισθητικά, την περιοχή.

## Ιστορικά στοιχεία
thumb|Ο ναός του Αγίου Νικολάου στη Νέα Αγαθούπολη.
Ιδρύθηκε το 1929 από τους πρόσφυγες της Αγαθουπόλεως της Βουλγαρίας. Από άποψη σχολείων, σύμφωνα με έκθεση του 1934 η Αγαθούπολη είχε ένα σχολείο με 2 δασκάλους και 64 παιδιά.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 να προσαρτάται στην κοινότητα Μεθώνης και το 1934 στο ΦΕΚ 23Α - 18/01/1934 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μεθώνης του Δήμου Πύδνας - Κολινδρού ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 είχε 267 κατοίκους.

*Δείτε*: Κοινότητα Νέας Αγαθούπολης.

## Παραπομπές και πηγές


Νεα Αγαθουπολη
Νέα Αγαθούπολη
Έλαφος Πιερίας

thumb|Ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην Έλαφο Πιερίας.
Η **Έλαφος**  είναι ημιορεινός οικισμός του νομού Πιερίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 345 μ., κοντά στα Πιέρια Όρη, και έχει 499 κατοίκους, με βάση την Απογραφή του 2001. Η θέση της είναι στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Πιερίας, στα σύνορα με το Νομό Ημαθίας, στον οποίο και ανήκε μέχρι το 1974. Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια καπνού και σιταριού.  Η απόσταση της Ελάφου από την Κατερίνης είναι 15 χιλιόμετρα.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του αρχικού χωριού όπου ζούσαν ως το 1940 οι κάτοικοι ήταν Ελαφίνα και οφείλεται στα πολλά ελάφια, που ζούσαν στα δάση του χωριού τα παλιά χρόνια. Το χωριό αυτό βρίσκεται στο σημερινό νομό Ημαθίας. Σήμερα μαζί με πέντε ακόμα οικισμούς συναποτελούν το Δήμο Μακεδονίδος.

Το 1940 η Ελαφίνα πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς και καταστράφηκε.  Οι κάτοικοι έχτισαν τα νέα τους σπίτια στην περιοχή που ονομαζόταν *Καλύβια*, όπου είναι και η θέση του σημερινού χωριού. 
Η καταγωγή των κατοίκων είναι από την Ημαθία.

Στις αρχές του 20ου αι., στην περίοδο μετά την απελευθέρωση και στα χρόνια του μεσοπολέμου, μικρά και μεγάλα χειμαδιά Αρβανιτόβλαχων και Βεργιάνων Βλάχων εντοπίστηκαν στο χωριό.

## Υποδομή
Η Έλαφος έχει ένα διθέσιο Δημοτικό Σχολείο μαζί με μονοθέσιο νηπιαγωγείο, με γύρω στα 30 παιδιά συνολικά. Υπάρχει συνεταιρισμός που βοηθάει τους αγρότες, αγροτικό ιατρείο στο κτίριο της Κοινότητας. Το χωριό έχει έναν κεντρικό ναό, αυτόν της Κοίμησης της Θεοτόκου. Επίσης, ενδιαφέρον είναι το εξωκλήσι της Αγίας Βαρβάρας και η Αγίου Γεωργίου. Διαθέτει αθλητικό (ΓΑΣ Ταύρος Ελάφου- αγωνίζεται στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία στο ποδόσφαιρο) και πολιτιστικό σύλλογο, την "Ελαφίνα".  Μέχρι πρόσφατα, στο χωριό γινόταν η αναπαράσταση του παλαιού γάμου, με σατιρικά στοιχεία. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαδρομή από το χωριό Έλαφος προς το παλιό χωριό, την Ελαφίνα, η οποία απέχει 15 χλμ. περίπου. Ο δρόμος είναι ορεινός σε υψόμετρο από 500-800 μ. και εμφανίζει εξαιρετικά πλούσια βλάστηση  από φυσικά δέντρα (δρύινα, οξιές, άγριες καστανιές κλπ.), χλωρίδα από σπάνια άγρια λουλούδια και χόρτα μεταξύ των οποίων μπορεί κανείς να βρει ρίγανη, φλαμούρι, διάφορα βότανα, άγρια αμπέλια, θεραπευτικούς βολβούς κλπ. Τα ζώα που ζούνε στα ορεινά αποτελούνται από ελάφια, λαγούς, λύκους, αλεπούδες, διάφορα αποδημητικά πουλιά. Πολλά ελεύθερα ρυάκια σχηματίζονται από τον μεγάλο όγκο βροχών,  που καταλήγουν σε μικρά και μεγάλα ποτάμια τα οποία χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες των καλλιεργητών που ασχολούνται εκτός από τον καπνό και το σιτάρι, με καινούριους ελαιώνες και μικρή καλλιέργεια αμπελιού. Στην Έλαφο λειτουργεί και νόμιμο οινοποιείο για την παραγωγή τσίπουρου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Κατηγορία:Δήμος Κατερίνης
Παλαιό Κεραμίδι Πιερίας

μικρογραφία|Ο κύριος ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Παλαιό Κεραμίδι.
Το **Παλαιό Κεραμίδι**  είναι ημιορεινό χωριό του νομού Πιερίας. Έχει 790 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2021. Η απόστασή του από την Κατερίνη είναι 8 χιλιόμετρα. Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης, ως ομώνυμη Τοπική Κοινότητα. Οι κάτοικοι (ντόπιοι στο σύνολό τους) ασχολούνται με την καλλιέργεια καπνού και σιτηρών, καθώς επίσης και με την κτηνοτροφία. Ο κεντρικός ναός είναι αυτός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών.

Το χωριό έλαβε αρνητική δημοσιότητα το Μάρτιο του 1998 όταν ο τότε Πρόεδρος και το Συμβούλιο της κοινότητας έλαβαν απόφαση για απαγόρευση της κυκλοφορίας των Αλβανών μεταναστών μετά τη δύση του ηλίου και τη δημιουργία "μυστικής αστυνομίας". Η απόφαση καταδικάστηκε και προκάλεσε εισαγγελική παρέμβαση.

## Υποδομή
Το Παλαιό Κεραμίδι είναι και Δημοτικό Διαμέρισμα με έναν οικισμό. Έδρα του Δήμου Ελαφίνας, εκεί βρίσκεται το Δημαρχείο και το ιατρείο, υπάρχει μικρός χορευτικός σύλλογος, ένα θέατρο, ΚΕΠ, μονοθέσιο νηπιαγωγείο και τριθέσιο Δημοτικό Σχολείο και γήπεδο. Το τελευταίο είναι έδρα του Μορφωτικού Αθλητικού Ομίλου, με την επωνυμία "Η Πρόοδος". Το ίδιο όνομα έχει και η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, που αγωνίζεται στην Γ΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού οφείλεται στους κυραντζήδες, οι οποίοι ήταν επαγγελματίες κεραμοποιοί. Σε αντιδιαστολή με το νέο οικισμό (Νέο Κεραμίδι) που ιδρύθηκε αργότερα από πρόσφυγες, ο παλιός οικισμός ονομάστηκε Παλαιό Κεραμίδι.

Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν κεφαλοχώρι και ήταν ένα μοναστήρι, αφιερωμένο στους Ταξιάρχες, με δύο Μετόχια (Αγία Τριάδα και Άγιος Γεώργιος, όπου και τα σημερινά παρεκκλήσια).

Ένα παλαιό έθιμο που γινόταν σε αυτό το χωριό είναι η καύση των κέδρων και το γαϊτανάκι τις Απόκριες.

Άλλο έθιμο που λίγες οικογένειες του χωριού διατηρούν μέχρι και σήμερα είναι η «Γουρουνοχαρά» κατά την οποία συγγενείς και φίλοι μαζεύονται παραμονή Χριστουγέννων και σφάζουν τα οικόσιτα γουρούνια. Ακολουθεί φαγητό και γλέντι.

Στο Κεραμίδι, αναφέρει ο περιηγητής Νίκος Σχοινάς, υπήρξε ένας από τους τρεις μύλους της Κατερίνης.

## Παραπομπές και σημειώσεις


Παλαιο Κεραμιδι
Παλαιο Κεραμιδι
Αρωνάς Πιερίας

Ο **Αρωνάς** είναι πεδινός οικισμός του νομού Πιερίας. Βρίσκεται στα δυτικά της Κατερίνης, σε υψόμετρο 90 μέτρων και η απόστασή του από την πιερική πρωτεύουσα είναι 8 χιλιόμετρα. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του δήμου Κατερίνης. Έχει 324 κατοίκους, με βάση την Απογραφή του 2011. Η κύρια ασχολία τους είναι η καλλιέργεια καπνού, σιτηρών και καλαμποκιού, ενώ λίγοι είναι αυτοί που ασχολούνται και με την κτηνοτροφία. Η τοπική κοινότητα Αρωνά είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,212 χμ² (2011).
μικρογραφία|Το μνημείο για τους πεσόντες του Αρωνά

## Πληθυσμός

## Υποδομή
Το χωριό έχει Γυμναστικό Μορφωτικό Αθλητικό Σύλλογο, με την επωνυμία "Πιερικός Αρωνά", που αγωνίζεται στην Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας.   

Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αυτός του Προφήτη Ηλία.Υπάρχουν επίσης η Παναγία, όπου και το Κοιμητήριο, καθώς επίσης και η Αγία Κυριακή, που γιορτάζει κάθε χρόνο στις 7 Ιουλίου. Ο Αρωνάς έχει ένα μονοθέσιο νηπιαγωγείο και γήπεδο. Στο κτίριο της Κοινότητας βρίσκεται και αγροτικό ιατρείο. Κοντά στον ποταμό Πέλεκα βρίσκεται ένα πάρκο αναψυχής, με πλατάνια.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού μάς οδηγεί στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Όταν ήταν εκεί οι Τούρκοι, υπήρχαν μελίσσια και έτσι το χωριό ονομάστηκε Αρωνάς. Γύρω στο 1950 κάποιοι θέλησαν να το αλλάξουν, τελικά όμως επικράτησε η άποψη όσων ήθελαν να παραμείνει ως είχε η ονομασία. Αρχικά, όταν ήρθαν οι πρώτοι κάτοικοι από Τουρκία, Ρωσία και Πόντο, στα 1922, ο Αρωνάς ήταν δασώδης. Ιδιόκτητο χωριό, αγοράστηκε από κάποιον τσιφλικά ονόματι Μαλάχ. Από εκεί περνούσε στα μέσα του εικοστού αιώνα και το περίφημο τρενάκι ντεκοβίλ, το οποίο μετέφερε λιγνίτη από το Μοσχοπόταμο. Σήμερα τον πληθυσμό απαρτίζουν Πόντιοι, Βλάχοι από τον Κοκκινοπλό και κάτοικοι από το Μοσχοπόταμο. Την τελευταία δεκαετία ήρθαν στο χωριό και Πόντιοι από την πρώην ΕΣΣΔ. Σύμφωνα με στοιχεία της δεκαετίας του '30, στον Αρωνά υπήρχαν 46 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο του και ένας δάσκαλος.

Στη διάρκεια της ναζιστικής Κατοχής, το χωριό κάηκε από Γκεσταπίτες. Δύο άτομα από το χωριό σκοτώθηκαν κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Την περίοδο 1948-1951 οι κάτοικοι αναγκάστηκαν και έφυγαν στην Κατερίνη. Μετά το 1959, ο κόσμος χρεοκόπησε και αναγκάστηκαν να κάψουν τα καπνά τους. Αργότερα, πολλοί από αυτούς μετανάστευσαν σε χώρες όπως η Γερμανία, η Σουηδία, η Αυστραλία και οι ΗΠΑ. 

Τον Δεκέμβριο του 1997 στην περιοχή του χωριού Αρωνάς-Κάτω Μηλιά, βρέθηκαν τα συντρίμμια του ουκρανικού αεροσκάφους που είχε συντριβεί με 70 νεκρούς, από ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  

Αρωνας
Κατηγορία:Δήμος Κατερίνης
Εξοχή Πιερίας

thumb|Ο Ναός των Αγίων Πάντων στην Εξοχή
Η **Εξοχή** είναι ημιορεινός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας. Βρίσκεται 13 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Κατερίνης, σε υψόμετρο 280 μέτρων και έχει 446 κατοίκους (2011). Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης. Η κύρια ασχολία είναι η καλλιέργεια καπνού, σιτηρών και καλαμποκιού. Το χωριό έχει Γυμναστικό Αθλητικό Μορφωτικό Σύλλογο, με την επωνυμία «Ερμής Εξοχής». Έχει επίσης Ποντιακό Σύλλογο.

## Τοπική Κοινότητα
Η Εξοχή αποτελεί έδρα της **Τοπικής Κοινότητας Εξοχής**, όπου ανήκει και ο οικισμός Τόξο (137 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της ανέρχεται σε 583 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2011.

## Υποδομή
Στην Εξοχή λειτουργούν διθέσιο Δημοτικό Σχολείο, μονοθέσιο Νηπιαγωγείο, Κοινοτικό Γραφείο, Μορφωτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος, συνεταιρισμός, αγροτικό ιατρείο και φαρμακείο. Στο ποδόσφαιρο, ο Ερμής Εξοχής αγωνίζεται στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας. Επισης υπαρχει και ο μοτοσυκλετικος συλλογος Α.Μ.Ο.Ε

Οι κάτοικοι είναι κατά το ήμισυ ντόπιοι και κατά το ήμισυ Πόντιοι, οι οποίοι ήρθαν μετά το 1922. Κεντρικοί ναοί είναι οι Άγιοι Πάντες και ο Άγιος Γεώργιος, όπου βρίσκεται και το Κοιμητήριο. Υπάρχει επίσης ένα ξωκλήσι (Άγιος Κωνσταντίνος και Ελένη) καθώς επίσης ο Άγιος Νικόλαος και οι Άγιοι Απόστολοι. Το Φράγμα της Εξοχής βοηθάει στην άρδευση.

## Ιστορικά στοιχεία
Στο χωριό υπήρχε τσιφλίκι. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν *Καλύβια Χαράδρας*.

Η Εξοχή έλαβε τελικά τη σημερινή της ονομασία, καθώς ήταν αυτή η γνώμη του γεροντότερου, ο οποίος την πρότεινε μέσα στην εκκλησία.

Από άποψη εκπαίδευσης, τα Καλύβια Χαράδρας είχαν ένα Δημοτικό Σχολείο με 1 δάσκαλο και 69 μαθητές, το 1934.

Τα *Καλύβια Χαράδρας* ονομάζονταν *Καλύβια Μπρατινίστης*, ως το 1928.

Ακόμη, από την Εξοχή κατάγεται ο Μητροπολίτης Γέρων Καισαρείας Θεοφύλακτος (Τζουμέρκας), Ιεράρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής, ο οποίος υπήρξε για 10 χρόνια Μητροπολίτης Τριπόλεως (της Λιβύης), αλλά εκδιώχθηκε και εξορίστηκε παράνομα το 2014 από την Λιβύη, υπό τις απειλές των ισλαμιστών μετά την πτώση της κυβέρνησης του Μουαμάρ Καντάφι και έκτοτε διαμένει στην Πιερία, ιερουργόντας ως επί το πλείστον στην Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος, αν και επισκέπτεται και ιερουργεί και σε άλλες Μητροπόλεις ανά την επικράτεια.

## Παραπομπές και σημειώσεις


Εξοχη
Κατηγορία:Δήμος Κατερίνης
Καταλώνια Πιερίας

Τα  **Καταλώνια** είναι ημιορεινός οικισμός του νομού Πιερίας. Υπάγονται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης, του οποίου αποτελεί και Τοπική Κοινότητα, με έναν οικισμό. Το χωριό βρίσκεται 21 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Κατερίνης, σε υψόμετρο 390 μέτρων και σύμφωνα με απογραφή του 2021, έχει 324 κατοίκους. Η κύρια ασχολία των φιλόξενων Καταλωνιτών είναι η καλλιέργεια καπνού, ελιών και σιτηρών, καθώς επίσης και η κτηνοτροφία. Επιπλέον, υπάρχει και δασικός συνεταιρισμός.

## Υποδομή
Το χωριό βρίσκεται 21 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Κατερίνης, σε υψόμετρο 390 μέτρων. Διαθέτει μεταξύ άλλων, διθέσιο Δημοτικό Σχολείο και Μορφωτικό Αθλητικό Σύλλογο, με την επωνυμία «Ο Αετός» ή «Αετός Καταλωνίων». Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα «Αετός» αγωνίζεται στην Β΄ Ερασιτεχνική της Ε.Π.Σ. Πιερίας. Ο Ναός του Προφήτη Ηλία είναι ο κύριος ναός στο χωριό και περιστοιχίζεται από αιωνόβια δέντρα. Επίσης, υπάρχουν και εξωκκλήσια, όπως ο Άγιος Γεώργιος στη θέση Αγιονέρι. Στο κτήριο του κοινοτικού καταστήματος υπάρχει αγροτικό ιατρείο. Τα τελευταία χρόνια έγιναν στο χωριό και στις γύρω περιοχές έργα για την επέκταση του αρδευτικού δικτύου. Τα Καταλώνια συνορεύουν με άλλα χωριά του Νομού Πιερίας, όπως Εξοχή, Παλαιό Κεραμίδι κ.ά.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού, βάσει των εθνικών απογραφών, είναι η εξής:

## Ιστορικά στοιχεία
Αρχαιολογικές ανασκαφές έδειξαν ότι η τοποθεσία όπου βρίσκεται το σημερινό χωριό κατοικήθηκε από πολύ παλιά. Φαίνεται ότι υπήρχε κάποιο μοναστήρι στην περιοχή. Στη θέση Παλαιόκαστρο έχει ανακαλυφθεί ψηφιδωτό, που ανάγεται στην εποχή του Ιουστινιανού Α´.

Η ονομασία του χωριού δεν είναι εξακριβωμένο από πού προέρχεται. Οι δύο επικρατέστερες εκδοχές για την προέλευση του ονόματος είναι:
* Από το γεγονός ότι η περιοχή όπου βρίσκεται το χωριό είναι γόνιμος τόπος. Έτσι, έλεγαν θα πάμε στα «Κάτω Αλώνια» για τις γεωργικές εργασίες.
* Από κάποιο μέλος της μισθοφορικής «Καταλανικής Εταιρείας», που ίσως πέρασε από το χωριό της Πιερίας κατά την πορεία της από τη Χαλκιδική προς τα νότια. Αυτό θα μπορούσε να έγινε κατά το έτος 1309. Κάποιος από τους Καταλανούς εικάζεται ότι θυμήθηκε την πατρίδα του και φέρεται να αναφώνησε «Καταλώνια», δηλαδή Καταλωνία. Η εκδοχή αυτή μπορεί να αποτελεί παρετυμολογία. 

Αναφέρεται ότι το χωριό επισκέφθηκε, με αφορμή τα εγκαίνια κάποιου ναού, και ο περίφημος λήσταρχος Φώτης Γιαγκούλας.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’30 εγκαταστάθηκαν στα Καταλώνια (στη θέση Μεργιάνα) κάτοικοι προερχόμενοι από το Πολυδένδρι της Ημαθίας.  Αυτοί ήσαν γεωργοί και κτηνοτρόφοι, επαγγέλματα που είναι κυρίαρχα και σήμερα στα Καταλώνια. Επίσης, άλλοι εγκαταστάθηκαν στη θέση Μεσοβούνι και οι Βλάχοι εγκαταστάθηκαν στη θέση Ίσβορος. Δημιουργήθηκαν με τον τρόπο αυτό τρεις συνοικισμοί.

Το 1945 με Βασιλικό Διάταγμα τα Καταλώνια έγιναν Κοινότητα και το 1998 με το Νόμο Καποδίστρια υπήχθησαν στο Δήμο Ελαφίνας. Το 1968 έγιναν έργα που διαμόρφωσαν τη ρυμοτομία του χωριού. Το 1983 ιδρύθηκε ο πολιτιστικός σύλλογος, με την επωνυμία «Ο Αετός».

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πολιτιστικός Σύλλογος Καταλωνίων «Ο Αετός»

Καταλωνια
Καταλωνια
Ηγησίας

Το όνομα **Ηγησίας** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιον από τους παρακάτω:

* Ηγησίας ο Πεισιθάνατος, φιλόσοφος του 3ου αιώνα π.Χ.
* Ηγησίας ο Μάγνης, σύγχρονος του προηγούμενου, ρήτορας και σοφιστής
* Ηγησίας ο Σαλαμίνιος, ποιητής από τη Σαλαμίνα της Κύπρου
* Ηγησίας (άρχων), επώνυμος άρχοντας της Αθήνας του 324 π.Χ. 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ηγησίας ο Πεισιθάνατος

Ο **Ηγησίας** ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος της Κυρηναϊκής Σχολής, που έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ. Έδρασε στην Αλεξάνδρεια όπου παρωθούσε τους ακροατές των παραδόσεών του στην αυτοκτονία. Ο βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος Α΄ απαγόρευσε τα μαθήματα του Ηγησία, γι΄αυτό το λόγο.

## Διδασκαλία
Δίδασκε ότι σκοπός της ζωής είναι να ζούμε χωρίς κόπους και λύπες (θεωρία του *[[ηδονισμός|ηδονισμού]]*). Επειδή όμως αυτό είναι ανέφικτο, το φρονιμότερο είναι, κατά τον Ηγησία, με τη θέλησή μας να διακόψουμε τη ζωή μας.
Επίσης, επειδή τα πάθη του σώματος στα οποία δεν μένει αμέτοχη και η ψυχή, μαζί με τις συγκυρίες της τύχης συμβάλλουν στο να πλεονάζει η λύπη, αλλά και τα υλικά αγαθά δεν εξασφαλίζουν την ευτυχία αφού και οι πλούσιοι δυστυχούν όχι λιγότερο από τους φτωχούς και επειδή πλεονάζει ο πόνος για της ανεκπλήρωτες επιθυμίες.

Με το σύγγραμμά του *«Αποκαρτερείν»* ο Ηγησίας απέκτησε πολλούς οπαδούς, που τους απεκάλεσαν **Ηγησιακούς**, ενώ ο ίδιος επονομάσθηκε **Πεισιθάνατος**.

## Πηγές
* Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, «Η ακμή της Ελληνικής φιλοσοφίας-Η Κυρηναϊκή σχολή-Ηγησίας», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ.Γ2 (1972),σελ.468-469

Ηγησιας
Κατηγορία:Κυρηναϊκοί φιλόσοφοι
Λάβετε θέσεις

To ***Λάβετε θέσεις*** είναι ο τίτλος ελληνικής κινηματογραφικής κοινωνικής ταινίας σε σκηνοθεσία και σενάριο του Θόδωρου Μαραγκού, παραγωγής 1973.

## Πλοκή

Ο Αντρέας (Βαγγέλης Καζάν) είναι ένας ράφτης και πρώην δρομέας που ετοιμάζεται να λάβει για μία ακόμη φορά μέρος σε τοπικό επαρχιακό αγώνα δρόμου στη Μεσσηνία. Όμως τα χρόνια έχουν περάσει. Και μαζί με αυτόν μεγαλώνει και η Ελλάδα που παίρνει και αυτή μέρος σε έναν άλλο αγώνα. Έναν αγώνα εκσυγχρονισμού. Οι μικροί αγρότες χάνουν σιγά σιγά τα κτήματά τους, οι δουλειές σπανίζουν, η επαρχία αδειάζει και οι πόλεις γιγαντώνονται από την εσωτερική μετανάστευση.

Ο Αντρέας εγκαταλείπει και αυτός, όπως και οι περισσότεροι συντοπίτες του, το χωριό του και ανεβαίνει στην Αθήνα, όπου πιάνει δουλειά ως εργάτης σε εργοστάσιο. Η απρόσωπη πρωτεύουσα τον καταπνίγει, αντίθετα με αυτό που γίνεται με έναν νέο που γνωρίζει, ο οποίος είναι γεμάτος ζωντάνια και αισιοδοξία για το μέλλον.

## Διανομή

* Βαγγέλης Καζάν - Ανδρέας Δημόπουλος**'
* Χρήστος Τόλιος - Μπάμπης
* [[Κώστας Τσάκωνας]] - αγρότης
* [[Βασίλης Τσιπίδης]] - εργάτης
* Φανή Τόλιου - Γεωργία
* Κώστας Αλεξανδράκης - γεωπόνος

== Παραγωγή ==
Η ταινία γυρίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στα [[Φιλιατρά]] Μεσσηνίας.  Είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Θόδωρου Μαραγκού.  

Ο σκηνοθέτης έχει πει για την ταινία:<blockquote>Το ''Λάβετε θέσεις'' μίλαγε για μια ιστορική καμπή στην Ελληνική κοινωνία, το τέλος μιας εποχής. Βίωσα στο χωριό μου την «αιμορραγία» της ελληνικής επαρχίας, την εγκατάλειψη, τον μαρασμό. Επιλέγοντας μια αισιόδοξη στάση, βάζω ως πρωταγωνιστή κάποιον που μένει να το παλέψει. Τότε, υπήρχε όραμα. </blockquote>

== Βραβεία και διακρίσεις ==
Το 1973, η ταινία απέσπασε 3 βραβεία στο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1973|14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]] (καλύτερης καλλιτεχνικής ταινίας, φωτογραφίας, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη), καθώς και <span data-darkreader-inline-color="" data-darkreader-inline-bgcolor="">ειδική τιμητική μνεία</span> <span data-darkreader-inline-color="" data-darkreader-inline-bgcolor="">στον [[Βαγγέλης Καζάν|Βαγγέλη Καζάν]] για την ερμηνεία του.</span>******'

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Λάβετε θέσεις''  στο Cine.gr
* ''Λάβετε θέσεις'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1973
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Θόδωρου Μαραγκού
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Θόδωρου Μαραγκού
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης