open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πρεσβεία των ΗΠΑ (Ελλάδα)

Η **Πρεσβεία των [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|Ηνωμένων Πολιτειών]]** στην Ελλάδα βρίσκεται στην Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας στην Αθήνα. Πρόκειται για το κτιριακό συγκρότημα ξένης πρεσβείας με τη μεγαλύτερη έκταση, καταλαμβάνοντας ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο παραπλέυρως του Μεγάρου Μουσικής. 

## Ιστορικό
Κατασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα Βάλτερ Γκρόπιους την περίοδο 1959 - 1961 και ακολουθεί τις φόρμες της σχολής Μπάουχαους. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα του αρχιτέκτονα και είναι εμπνευσμένο από την αρχιτεκτονική του Παρθενώνα. 

Το νέο κτίριο εγκαινίασε στις 6 Σεπτεμβρίου 1961, ο Αμερικανός πρέσβης Έλις Μπριγκς παρουσία του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, μελών του υπουργικού συμβουλίου και του αρχιεπισκόπου Αθηνών, κόβοντας την κορδέλα στη μαρμάρινη κλίμακα της κεντρικής εισόδου, επί της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας και η οποία κλίμακα αργότερα, στη μεταπολίτευση, αφαιρέθηκε. Προηγουμένως, η αμερικανική πρεσβεία στεγαζόταν σε παλαιό νεοκλασικό τετραώροφο κτίριο που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Ηρώδου Αττικού και λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, το οποίο στη συνέχεια κατεδαφίστηκε και στη θέση του οικοδομήθηκε νέο πολυώροφο κτίριο.[μικρογραφία|264x264εσ|[Ειδικός φρουρός|Ειδικός Φρουρός έξω από τη πρεσβεία, 2002.]]
Κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών πραγματοποιήθηκαν δύο επιχειρήσεις εναντίον της Αμερικάνικης Πρεσβείας. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1970 είχε προγραμματιστεί από μέλη της ομάδας Άρης του Ρήγα Φεραίου να τοποθετηθεί εκρηκτικός μηχανισμός μέσα σε αυτοκίνητο δίπλα από το κτίριο της πρεσβείας. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης το αυτοκίνητο εξερράγη με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ο Γιώργιος Τσικουρής και η Μαρία - Έλενα Αντζελόνι. Δύο χρόνια αργότερα, στις 29 Αυγούστου 1972, εξερράγη εκρηκτικός μηχανισμός στο υπόγειο της Αμερικανικής πρεσβείας προξενώντας υλικές ζημιές. Την ευθύνη είχε αναλάβει η ΛΕΑ, μέλος της οποίας ήταν και ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος.

Κάθε χρόνο στις 17 Νοεμβρίου, η πορεία που πραγματοποιείται για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου καταλήγει στην πρεσβεία. Στις 17 Νοέμβρη 1980, η απόφαση της κυβέρνησης Ράλλη να απαγορεύσει στην τότε πορεία να κατευθυνθεί προς την πρεσβεία είχε ως αποτέλεσμα το ξέσπασμα σοβαρών επεισοδίων μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών και τον θάνατο δύο διαδηλωτών (Ιάκωβος Κουμής και Σταματίνα Κανελλοπούλου).

Τον Απρίλιο του 1993, ξέσπασε η υπόθεση Στηβ Λάλας, που είχε ως συνέπεια της σύλληψη του Ελληνοαμερικανού υπαλλήλου της πρεσβείας Στηβ Λάλα και την δεκατετράχρονη φυλάκισή του στις ΗΠΑ.

Το 2003 προστέθηκε ένας νέος χώρος πρασίνου καθώς και ένα καινούριο κτίριο προκειμένου να ικανοποιηθούν οι ανάγκες της πρεσβείας.

### Τρομοκρατικές επιθέσεις

Η πρεσβεία είχε δεχθεί επίθεση από την 17 Νοέμβρη στις 15 Φεβρουαρίου 1996, με αντιαρματικό πύραυλο να χτυπά τον τοίχο του χώρου στάθμευσης της πρεσβείας.

Στις 12 Ιανουαρίου 2007, εκτοξεύθηκε ρουκέτα αντιαρματικού ρουκετοβόλου προς το κτίριο της Αμερικανικής Πρεσβείας από τον Επαναστατικό Αγώνα, χωρίς να προκληθούν σημαντικές ζημιές στο εσωτερικό.

## Πηγές


Ηνωμενες Πολιτειες
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανικές σχέσεις
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αθήνα
740 Κανταβία

Η **Κανταβία (Cantabia)** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,97. Ανακαλύφθηκε το 1913 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Γουίντσεστερ της Μασαχουσέτης, προάστιο της Βοστώνης, και πήρε το όνομά του από την Κανταβρυγία, τη λατινική ονομασία του Κέμπριτζ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κανταβίας εκτιμάται σε 90,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **CX** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0552.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κανταβια
742 Εντισόνα

Η **Εντισόνα (Edisona)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,416. Ανακαλύφθηκε το 1913 από τον Γερμανό αστρονόμο Φραντς Κάιζερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Αμερικανού εφευρέτη Τόμας Έντισον.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Εντισόνας εκτιμάται σε 45,6 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **K** ή **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1286. Η Εντισόνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 23 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Εντισονα
Γολέμι Αιτωλοακαρνανίας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: [[Γολέμι (τοπωνύμιο)|Γολέμι]]*

Το **Γολέμι,** επίσημα **Γολέμιον,** είναι ορεινός οικισμός της ορεινής Ναυπακτίας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 600 μέτρα. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, μαζί με το Καταφύγιο συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καταφυγίου, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αποδοτίας του Δήμου Ναυπακτίας και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 46 κάτοικοι.

## Γεωγραφία - αξιοθέατα
Το Γολέμι βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Μακρυνόρους, πάνω από το Τρανόρεμα, παραπόταμο του Μόρνου και αγναντεύει τον Κορινθιακό κόλπο προσφέροντας πολύ όμορφη θέα προς αυτόν. Απέχει 27 χλμ. ΒΑ. από την Ναύπακτο και 8 χλμ. ΝΔ. από το Καταφύγιο. Ιστορικά, πάντα συνδεόταν με το Καταφύγιο, παλαιά Αμόρανη, αφού σύμφωνα με την τοπική παράδοση ο οικισμός πρωτοδημιουργήθηκε, γύρω στο 1700, από δύο οικογένειες κτηνοτρόφων της Αμόρανης οι οποίοι μετοίκησαν στη δυτική πλευρά του Μακρυόρους σε τοποθεσία του σημερινού οικισμού. Από το 1836 υπαγόταν διοικητικά στον τέως Δήμο Αποδοτίας.

Κοντά στο Γολέμι υπάρχει το "Κεφαλογέφυρο" ένα λιθόκτιστο μονότοξο γεφύρι διάβασης για το φαράγγι του Μόρνου, όπου οι γύρω πλαγιές του καλύπτονται από τη μεσογειακή μακία βλάστηση και από πυκνό δάσος αιωνόβιων αριών, πουρναριών, φιλλύκια και γιγάντιες χνοώδεις βελανιδιές, ιδανικό βιότοπο για τα αγριογούρουνα. Στη βορεινή πλαγιά του φαραγγιού υψώνονται τα Αμορανίτικα βράχια.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη πληθυσμού του οικισμού Γολεμίου της Κοινότητας Καταφυγίου: 

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Golemi1.jpg|Θέα στις εκβολές του Μόρνου και στoν Κορινθιακό κόλπο.
Αρχείο:Golemi2.jpg|Το Δημοτικό σχολείο το οποίο χρησιμοποιείται πλέον ως πολιτιστικό κέντρο.
Αρχείο:Γολέμι Ναυπακτίας - panoramio.jpg|Το Γολέμι Ναυπακτίας.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δικτυακός τόπος για το δήμο Αποδοτίας
* Facebook Group
* Παραδοσιακό αλώνισμα στο Γολέμι Ναυπακτίας
* Ταξίδι στό Γολέμι Ναυπακτίας-Βίντεο

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
744 Αγουντίνα

Η **Αγουντίνα (Aguntina)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,21. Ανακαλύφθηκε το 1913 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόζεφ Ρέντεν, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από τη ρωμαϊκή πόλη Aguntum στο Ανατολικό Τιρόλο (ο Ρέντεν καταγόταν από το Αν. Τιρόλο), όπου το 1912 είχαν διεξαχθεί ανασκαφές.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αγουντίνας εκτιμάται σε 58,7 ± 7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της δεν είναι γνωστός με ακρίβεια, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0423. Η Αγουντίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 28 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αγουντινα
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1932

Οι **[[Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης OPEN|Πανελλήνιοι Κολυμβητικοί αγώνες]] του 1932**, έγιναν στις 10-11 Σεπτεμβρίου στο Μικρολίμανο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο '''Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.''' ενώ το πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης κατέκτησε ο **[[Άρης Θεσσαλονίκης]]**.

## Η διοργάνωση

Η μεγάλη ανάπτυξη των κολυμβητικών αγωνισμάτων οδήγησε την ΕΚΟΦ να καθιερώσει τοπικά πρωταθλήματα μικρών ηλικιών, Βόρειο στη Θεσσαλονίκη και νότιο στον Πειραιά, τα οποία έγιναν στις 16-17 Ιουλίου. Σε αυτά κάθε σύλλογος μετείχε με πέντε το πολύ αθλητές αρχάριους, παίδες, εφήβους και κορασίδες σε διάφορα αγωνίσματα από 25 ως 100μ.

Στους πανελλήνιους αγώνες κάνει για πρώτη φορά την εμφάνιση του ο Παναθηναϊκός, ανήκοντας πλέον στην δύναμη της ΕΚΟΦ, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κερδίσει βαθμούς. Στα αξιοσημείωτα είναι τα σοβαρά επεισόδια που διαδραματίστηκαν με το τέλος του ημιτελικού αγώνα γουότερ πόλο ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Εθνικό (3–1), κάτι που οδηγεί την ομοσπονδία να τιμωρήσει τις 2 ομάδες με αποκλεισμό και να ανακηρύξει στα χαρτιά, άνευ τελικού αγώνος, πρωταθλητή τον Άρη Θεσσαλονίκης και 2ο τον Ν.Ο Μυτιλήνης, βασιζόμενη στον τελευταίο μεταξύ τους ημιτελικό αγώνα (5–1 υπέρ του Άρη).

Μάλιστα έπειτα από απόφαση της ΕΚΟΦ, τιμωρήθηκαν οι αρχηγοί Περδίκης και Παπαδάκης με πενταετή αποκλεισμό από κάθε φιλικό ή επίσημο αγώνα ενώ απαγορεύθηκε μέχρι νεωτέρας η οποιαδήποτε αναμέτρηση, φιλική ή επίσημη, των ομάδων Εθνικού και Ολυμπιακού.

## Αποτελέσματα

* Πολυνίκης Σύλλογος: '''Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.'''
* Πρωταθλητής Γενικής Βαθμολογίας: '''Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.'''
* Πρωταθλητής Υδατοσφαίρισης: **[[Άρης Θεσσαλονίκης (υδατοσφαίριση ανδρών)|Άρης Θεσσαλονίκης]]**
* Πολυνίκης Αθλητής:

## Βαθμολογίες

* Γενική βαθμολογία
:1: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. βαθμοί 27
:2: Άρης Θεσσαλονίκης  βαθμοί 13
:3: Ν.Ο. Μυτιλήνης βαθμοί 10
:4: Α.Ο. Παλαιό Φάληρο  βαθμοί 11
:5: Εθνικός Πειραιώς βαθμοί 4

:Τελική κατάταξη Ουώτερ πόλο
:1: Άρης Θεσσαλονίκης
:2: Ν.Ο. Μυτιλήνης

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αρχείο Ελληνικής Κολυμβητικής Ομοσπονδίας
* Εφημερίδα "Ακρόπολις"



Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης
1932
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1932
Κατηγορία:Διοργανώσεις υγρού στίβου στον Πειραιά
743 Ευγέννησις

Η **Ευγέννησις** (*Eugenisis*) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,088. Ανακαλύφθηκε το 1913 από τον Γερμανό αστρονόμο Φραντς Κάιζερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Το όνομά της δόθηκε για να τιμηθεί η γέννηση της θυγατέρας του ανακαλύψαντος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ευγεννήσεως εκτιμάται σε 53,17 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0625. Η Ευγέννησις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 14 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ευγεννησις
Dragon Ball Z

Το ***Dragon Ball Z*** είναι ιαπωνική τηλεοπτική σειρά anime σε παραγωγή από την Toei Animation. Μέρος του franchise πολυμέσων ''Dragon Ball'', είναι συνέχεια της σειράς anime του 1986 ''Dragon Ball'' και προσαρμόζει τα επόμενα 325 κεφάλαια της αρχικής σειράς manga ''Dragon Ball'' που δημιουργήθηκε από τον Ακίρα Τοριγιάμα. Η σειρά προβλήθηκε στην Ιαπωνία στο Fuji TV από τον Απρίλιο του 1989 μέχρι τον Ιανουάριο του 1996 και αργότερα μεταγλωττίστηκε για μετάδοση σε τουλάχιστον άλλες 81 χώρες παγκοσμίως.

Το *Dragon Ball Z* συνεχίζει τις περιπέτειες του Γκόκου στην ενήλικη ζωή του καθώς αυτός και οι σύμμαχοί του προστατεύουν την γη από υπερκακούς που περιλαμβάνουν εξωγήινους (Βετζίτα, Φρίζα), άντροιντ (Σελ) και μαγικά πλάσματα (Μάτζιν Μπου). Ταυτόχρονα η ιστορία παραλληλίζει την ζωή του γιου του, Γκόχαν, καθώς και την εξέλιξη των εχθρών του, Πίκολο και Βετζίτα.

Λόγω της επιτυχίας του anime στις ΗΠΑ, τα κεφάλαια μάνγκα που ολοκληρώνουν την ιστορία του κυκλοφόρησαν αρχικά από τη Viz Media με τον τίτλο *Dragon Ball Z*. Η δημοτικότητα του anime οδήγησε στην δημιουργία διάφορων μέσων που αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία του περιεχομένου του franchise *Dragon Ball*. Το *Dragon Ball Z* παραμένει ένα πολιτιστικό εικόνισμα μέσω πολλών προσαρμογών και επανακυκλοφοριών, που περιλαμβάνουν μια ανακατασκευασμένη σειρά με τίτλο *Dragon Ball Z Kai.*

Το *Dragon Ball Z* ακολουθήθηκε από δύο σειρές που δράνε ως συνέχειες του: *[[Dragon Ball GT]]* (1996–1997) και *[[Dragon Ball Super]]* (2015–2018).

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Σειρές anime
Κατηγορία:Dragon Ball anime
Κατηγορία:Anime και manga περιπέτειας
Κατηγορία:Μετενσάρκωση στη μυθοπλασία
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1937

Οι **[[Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης OPEN|Πανελλήνιοι Κολυμβητικοί αγώνες]] του 1937**, έγιναν στις 11-12-14 Σεπτεμβρίου. Συμμετείχαν 125 κολυμβητές από 14 συλλόγους και 9 ομάδες υδατοσφαίρισης.

* Πολυνίκης Σύλλογος: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
* Πρωταθλητής Γενικής Βαθμολογίας: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
* Πρωταθλητής Υδατοσφαίρισης: Ν.Ο. Πατρών

## Αγώνες υδατοσφαίρισης

* '''Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.''' - Α.Ο Παλαιού Φαλήρου 4–0 (1–0 )
* **Κ.Ο. Πειραιά** - Ναυτικός Αθλητικός Σύνδεσμος 6–0 (3–0 )
* **[[Ηρακλής Θεσσαλονίκης (υδατοσφαίριση)|Ηρακλής Θεσσαλονίκης]]** - Ν.Ο. Πειραιά 1–0 (1–0 )
* **[[Ηρακλής Θεσσαλονίκης (υδατοσφαίριση)|Ηρακλής Θεσσαλονίκης]]** - Άρης Θεσσαλονίκης 3–0 (0–0 )
* **[[Ν.Ο. Πατρών]]** - Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. 3–2 (1–2 )
* '''Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.''' - Κ.Ο. Πειραιά (άνευ αγώνα)
* Τελικός **[[Ν.Ο. Πατρών]]** - Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ. 3–2 (0–1 )

## Αποτελέσματα

* Γενική βαθμολογία
:1: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. βαθμοί 70
:2: Ν.Α.Σύνδεσμος  βαθμοί 33
:3: Εθνικός Πειραιώς βαθμοί 31
:4: Κ.Ο Πειραιώς βαθμοί 30
:5: Παλαιό Φάληρο  βαθμοί 24
:6: Ν.Ο Βόλου  βαθμοί 24
:7: Ν.Ο Πατρών βαθμοί 14
:8: Άρης Θεσσαλονίκης βαθμοί 9
:9: Ν.Ο Μυτιλήνης βαθμοί 7

:Τελική κατάταξη υδατοσφαίρισης
:1: Ν.Ο. Πατρών (3-2 τον Εθνικό)
:2: Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ.
:3: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
:4: Κ.Ο Πειραιώς
:5: Ηρακλής Θεσσαλονίκης
:6: Άρης Θεσσαλονίκης

## Πηγές
* Αρχείο Ελληνικής Κολυμβητικής Ομοσπονδίας
* Εφημερίδα "Αθλητισμός"
* Εφημερίδα "Ακρόπολις"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης
1937
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1937
Κατηγορία:Διοργανώσεις υγρού στίβου στον Πειραιά
Σαλαμίνα (πόλη)

Η **Σαλαμίνα** είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του ομώνυμου νησιού. Ο πληθυσμός της είναι 24.537 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Αποτελεί έδρα του Δήμου Σαλαμίνας, όπως προέκυψε με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, και περιλαμβάνει ολόκληρο το νησί.. Η πόλη βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού, στον μυχό του όρμου της Σαλαμίνας. Αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους νησιωτικούς οικισμούς της Ελλάδας.

## Περιγραφή του οικισμού
Η πόλη της Σαλαμίνας είναι χτισμένη στο βορειότερο τμήμα του νησιού. Καλύπτει την έκταση μεταξύ του όρμου της Σαλαμίνας 
Πρόκειται ουσιαστικά για τη συνέχεια του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας, με το οποίο γειτνιάζει. Το ανατολικό της τμήμα περιλαμβάνει τη συνοικία Παλούκια, στην οποία βρίσκεται το κύριο λιμάνι του νησιού. Τα Παλούκια υπήρξαν παλαιότερα ξεχωριστός οικισμός. Σταδιακά ενώθηκαν πολεοδομικά με τη Σαλαμίνα και αποτέλεσαν συνοικία της πόλης.

Η πόλη διαθέτει αρχαιολογικό μουσείο που στεγάζεται από το 2010 στο κτίριο του παλιού Καποδιστριακού σχολείου του νησιού και λαογραφικό μουσείο που στεγάζεται σε αίθουσα του νέου δημαρχείου.

Αξιόλογα κτίρια της πόλης είναι οι ναοί τους Αγίου Μηνά και Αγίου Δημητρίου που βρίσκονται στο κέντρο της. Ο ναός του Αγίου Μηνά είναι ο μητροπολιτικός ναός της Σαλαμίνας. Εγκαινιάστηκε το 1869 και περιλαμβάνει έργα του Γιαννούλη Χαλεπά. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου κατασκευάστηκε το 1806. Περιλαμβάνει γλυπτά έργα του Γιαννούλη Χαλεπά και αγιογραφίες του Πολυχρόνη Λεμπέση. Στον ναό βρίσκεται επίσης ο τάφος του Γεώργιου Καραϊσκάκη.

## Κλίμα
Σύμφωνα με τα στοιχεία του μετεωρολογικού σταθμού του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου η Σαλαμίνα παρουσιάζει θερμό ημίξηρο κλίμα με ήπιους χειμώνες και τις υψηλότερες καλοκαιρινές μέσες μέγιστες θερμοκρασίες στη μητροπολιτική Αθήνα μαζί με τη Νέα Φιλαδέλφεια.
 

## Φωτοθήκη

 Bay of Salamina.jpg|Ακτή της Σαλαμίνας 
 Galeos mansion in Salamina.jpg|Αρχοντικό στη Σαλαμίνα


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Σαλαμίνας

Κατηγορία:Σαλαμίνα (νησί)
Κατηγορία:Πόλεις της Αττικής
Δήμος Κυθήρων

[μικρογραφία|[Κύθηρα (πόλη)]]
[μικρογραφία|[Καψάλι Κυθήρων]]
[μικρογραφία|[Αγία Πελαγία Κυθήρων]]
[μικρογραφία|[Μητάτα Κυθήρων]]
[μικρογραφία|[Αβλέμονας Κυθήρων]]
[μικρογραφία|[Μονή Μυρτιδίων Κυθήρων]]
[μικρογραφία|[Διακόφτι Κυθήρων]]
[μικρογραφία|[Ποταμός Κυθήρων]]
[μικρογραφία|[Ποταμός Αντικυθήρων]]
[μικρογραφία|[Ποταμός Αντικυθήρων]]
Ο **Δήμος Κυθήρων** είναι Δήμος της Περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και λειτουργεί από την 1η Ιανουαρίου 2011, με τη συνένωση του Δήμου Κυθήρων, που λειτούργησε από το 1999 μέχρι το 2010 και είχε συσταθεί το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» και της Κοινότητας Αντικυθήρων, που λειτούργησε από το 1912 μέχρι το 2010. Αποτελείται από τα νησιά Κύθηρα και Αντικύθηρα. Η έκταση του Δήμου είναι 296 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 3.644 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021. Έδρα του Δήμου, είναι τα Κύθηρα.

Τα δύο νησιά αποτελούσαν μέχρι το 1997 την Επαρχία Κυθήρων. Με το Σχέδιο «Καποδίστριας» σχηματίστηκε ο Δήμος Κυθήρων που περιλάμβανε τα Κύθηρα και η Κοινότητα Αντικυθήρων που περιλάμβανε τα Αντικύθηρα. Με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», ο Δήμος Κυθήρων και η Κοινότητα Αντικυθήρων συνενώθηκαν και μετατράπηκαν σε Δημοτική Ενότητα Κυθήρων και Δημοτική Ενότητα Αντικυθήρων, σχηματίζοντας το νέο Δήμο Κυθήρων.

## Διοικητική διαίρεση

### Δήμος Κυθήρων

### Δημοτική Ενότητα Κυθήρων

### Δημοτική Ενότητα Αντικυθήρων

## Διατελέσαντες δήμαρχοι

## Διατελέσαντες Κοινοτάρχες
[μικρογραφία|[Κάστρο Κυθήρων]]
μικρογραφία|Κάστρο Αντικυθήρων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Κυθήρων (ιστοσελίδα)
*Διοικητικές μεταβολές Δήμου Κυθήρων (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
*Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αντικυθήρων (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
*Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κυθήρων (Δήμου Κυθηρίων) (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
*Εκλογές Δήμου Κυθήρων (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
*Εκλογές Κοινότητας Αντικυθήρων 1978, 1982, 1986, 1990, 1994 (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)
*ΚΥΘΗΡΑ καλώς ήλθατε! (kithera.gr)

## Παραπομπές


## Χάρτης


Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1933

Οι **[[Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης OPEN|Πανελλήνιοι Κολυμβητικοί αγώνες]] του 1933**, έγιναν στις 23-24 Σεπτεμβρίου στην Πάτρα.

Στους αγώνες αυτούς έλαβαν μέρος 170 αθλητές από την Αθήνα, τον Πειραιά, την Πάτρα και την Μυτιλήνη.

* Πολυνίκης Σύλλογος: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
* Πρωταθλητής Γενικής Βαθμολογίας: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
* Πρωταθλητής Υδατοσφαίρισης: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π

## Αποτελέσματα

### Ουώτερ πόλο
Στο πρωτάθλημα πόλο τελικώς δεν αγωνίστηκαν οι ομάδες του Ηρακλή του Άρη και του Π.Α.Ο.Κ.

* Εθνικός – Ν.Ο. Μυτιλήνης 5–1 (Σκόρερ: Σαρρής (2), Ζωγράφος, Πετρούτσος, Μαυρογιώργου | Γιαννακόπουλος)
* Ν.Ο. Πατρών – Ολυμπιακός 0–6 (Σκόρερ: Ισιγώνης (4) Προβατόπουλος (2))

* Γενική βαθμολογία
:1: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. βαθμοί 49
:2: Εθνικός Πειραιώς βαθμοί 28
:3: Ν.Ο. Μυτιλήνης βαθμοί 6
:4: Α.Ο. Παλαιό Φάληρο  βαθμοί 6
:5: Ν.Ο. Πατρών βαθμοί 4
:5: Πανελλήνιος Γ.Σ. βαθμοί 2

:Τελική κατάταξη Ουώτερ πόλο
:1: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (4–2 τον Εθνικό)
:2: Εθνικός Πειραιώς
:3: Ν.Ο. Πατρών (1–0 τον Ν.Ο Μυτιλήνης)
:4: Ν.Ο. Μυτιλήνης

### Τελικός αγώνας ουώτερ πόλο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αρχείο Ελληνικής Κολυμβητικής Ομοσπονδίας
* Εφημερίδα "Αθλητικά Χρονικά" φύλλο 25/9/1933
* Εφημερίδα "Ακρόπολις"

Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης
1933
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1933
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πάτρα
Βακτρία

Η **Βακτρία** ή **Βακτριανή** (αραβ. باختر / *Μπάκχταρ*, λατ. *Bactria*, κινέζικα 大夏 *Ντα Ξια*) ή **Τοχαριστάν**, είναι ιστορική περιοχή στην οποία υπήρξε κράτος με πρωτεύουσα τα Βάκτρα, το σημερινό Μπαλχ. Εκτείνεται βόρεια του Χίντου Κους και νότια του ποταμού Ώξου. Ήταν πατρίδα του θρησκευτικού ηγέτη Ζωροάστρη. Σήμερα ανήκει στο Τατζικιστάν, στο Ουζμπεκιστάν, και στο Αφγανιστάν το Τουρκμενιστάν. Κάτοικοι της Βακτρίας ήταν οι Βάκτριοι και οι Σκύθες.

## Ιστορική αναδρομή
thumb|right|''Πριγκίπισσα της Βακτρίας'', 2η χιλιετία π.Χ.
Ο Πέρσης Αυτοκράτορας Κύρος Β' εισέβαλε στη Βακτρία το 538 π.Χ. και τη μετέτρεψε σε σατραπεία της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Η Βακτρία ήταν τότε εύφορη και πυκνοκατοικημένη περιοχή, γνωστή ως «Βασίλειο των χιλίων πόλεων». Φημίζονταν για τα άλογά της και τους ικανούς ιππείς της, οι οποίοι στελέχωναν τον περσικό στρατό.

Δύο αιώνες αργότερα, το 330 π.Χ., όταν ο Μέγας Αλέξανδρος κατέλυσε την Περσική Αυτοκρατορία, έφτασε στη Βακτρία καταδιώκοντας τον σατράπη της, Βήσσο, ο οποίος είχε σκοτώσει τον Δαρείο Γ' και είχε αυτοανακηρυχθεί βασιλιάς.

Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου, η Βακτρία περιέπεσε αρχικά στο Βασίλειο των Σελευκιδών, έγινε ορμητήριο του επίγονου Αντίοχου Α' εναντίον της επεκτατικής πολιτικής της Ινδίας και αποχωρίστηκε το 240 π.Χ. επί Διοδότου. Γύρω στο 150 π.Χ., το μεγαλύτερο μέρος της Βακτρίας καταλήφθηκε από τους Πάρθους και το υπόλοιπο του βασιλείου υπέκυψε σταδιακά στις επιδρομές νομαδικών λαών από τα ανατολικά.

## Ο «Χρυσός της Βακτρίας»
thumb|Στατήρας του Ευκρατίδη Α΄ (171 - 145 π.Χ.))
Η Βακτρία φημίζονταν για το χρυσό της. Ο Δαρείος Α' αναφέρει τη Βακτρία ως προμηθευτή χρυσού για το αυτοκρατορικό του παλάτι στη Σούσα. Το εμπόριο χρυσού με προέλευση τη Σιβηρία άνθιζε. Το χρυσό κέρμα του Ευκρατίδη είναι το μεγαλύτερο χρυσό νόμισμα της αρχαιότητας.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Michael Alram: *Die Geschichte Ostirans von den Griechenkönigen in Baktrien und Indien bis zu den iranischen Hunnen (250 v. Chr.–700 n. Chr.)*. Wilfried Seipel (Hrsg.): *Weihrauch und Seide. Alte Kulturen an der Seidenstraße*. Βιέννη 1996, ISBN 3-900325-53-7, σελ. 119–140.
* *Baktrien*. *Kleines Lexikon des Hellenismus.* Harrassowitz, Wiesbaden 1993, ISBN 3-447-03278-2, σελ. 93–96.

Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ουζμπεκιστάν
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Ιράν
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Πακιστάν
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Κίνας
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Τατζικιστάν
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές του Τουρκμενιστάν
Κατηγορία:Ιρανικές χώρες και εδάφη
Νεκύδαλις του Ουλμ

Η **Νεκύδαλις του Ουλμ** (*Necydalis ulmi*) είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Cerambycidae και την υποοικογένεια Necydalinae. Στην Ευρώπη συναντούμε μόνο δυο είδη του γένους Νεκύδαλις (*Necydalis*), τον *Necydalis ulmi*, και τον *Necydalis major*. Στην Ελλάδα συναντούμε και τα δύο είδη, τα οποία μοιάζουν πολύ μεταξύ τους.

thumb|Εικ. α: Από πάνω, πτερύγα
thumb|Εικ. β: Από μπροστά
thumb|Εικ. γ: Το τρίχωμα του θώρακα
 
## Χαρακτηριστικά του ακμαίου

Η **Νεκύδαλις του Ουλμ** (*Necydalis ulmi*) μοιάζει περισσότερα με μεγάλη σφήκα παρά με σκαθάρι. Τα έλυτρα είναι πολύ μικρά και δεν φτάνουν μέχρι τις οπίσθιες πτέρυγες. Αυτές είναι μεμβρανώδεις. Κατά τη στάση ανάπαυσης οι οπίσθιες πτέρυγες ακουμπούν κατά μήκος στην κοιλία. Δεν υπάρχει η δυνατότητα να διπλώσει η Νεκύδαλις τις οπίσθιες πτέρυγες κατά πλάτος, την οποία δυνατότητα διαθέτουν κατά κανόνα τα κολεόπτερα.

Το κεφάλι, το πρόνωτο και η κοιλία είναι μαύρα με ερυθροκίτρινα τμήματα. Στα αρσενικά κατά κανόνα το δεύτερο και τρίτο κοιλιακό δακτύλιο είναι ερυθροκίτρινο, στα θηλυκά μόνο οι κάτω οπίσθιες άκρες του πρώτου και καμιά φορά του δευτέρου κοιλιακού δακτυλίου. Οι κεραίες και τα πόδια είναι χρώματος ανοιχτού καφέ με καμιά φορά μαύρες άκρες. Στην Νεκύδαλις οι οπίσθιες άκρες των οπίσθιων μηρών και των οπίσθιων κνημών είναι μαυρισμένες, καμιά φορά και οι οπίσθιες άκρες των μεσαίων κνημών. Στην *Necydalis major* το χρώμα είναι λιγότερο μαύρο, αλλά αυτή η διαφορά δεν είναι πολύ σαφής. Στα αρσενικά του *Necydalis ulmi* ο πέμπτος ουροστερνίτης έχει σε όλο το μήκος του αυλάκι, ενώ στα αρσενικά του *Necydalis major* το αυλάκι αυτό περιορίζεται στην οπίσθια άκρη. Στα θηλυκά του *Necydalis ulmi* ο πέμπτος ουροστερνίτης έχει λιγότερα, αλλά βαθύτερα σημεία (εντυπώσεις) από τον τέταρτο. Στα θηλυκά του *Necydalis major* τα σημεία του τέταρτου και πέμπτου ουροστερνίτη σχεδόν δεν διαφέρουν μεταξύ τους.  Στις πλευρές του θώρακα το κολεόπτερο έχει χρυσαφί πυκνό τρίχωμα (Εικ. γ).

## Βιολογία
Η προνύμφη τις Νεκύδαλις του Ουλμ (εικόνα) αναπτύσσεται σε παλιά φυλλοφόρα δέντρα, ιδιαίτερα στις βελανιδιές, οξιές και φτελιές. Το θηλυκό τοποθετεί τα αυγά σε κουφάλες δέντρων, τα οποία έχουν προσβληθεί από μύκητες (εικόνα). Οι προνύμφες σκάβουν στοές στο σάπιο ξύλο. Το μυκήλιο των μυκήτων γύρω από τις στοές δίνει ένα χαρακτηριστικό χρώμα (εικόνα)

Το έντομο συμπληρώνει τον βιολογικό του κύκλο σε τρία χρόνια. Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά την αρχή του καλοκαιριού σε λουλούδια σκιαδοφόρων και στα δέντρα-ξενιστές.

## Γεωγραφική εξάπλωση
Ο χώρος διαμονής εξαπλώνεται από την Ισπανία μέχρι την Ουκρανία και Λευκορωσία. Περιλαμβάνει και περιοχές ανατολικά των Ουραλίων. Στα Νότια επεκτείνεται μέχρι τις βόρειες ακτές της Μεσογείου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* H. Freude, K. W. Harde, G. A. Lohse: *Die Käfer Mitteleuropas*, Bd. 9. Spektrum Akademischer Verlag in Elsevier, München 1966, ISBN 3-827-40683-8
*Rejzek M. and Vlasák J. (2000[1999]):"Larval nutrition and female oviposition preferences of Necydalis ulmi Chevrolat, 1838",Biocosme Mésogéen (Nice) 16 (1-2): 55-66

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Κολεόπτερα
Ινδοελληνικό βασίλειο

Το **Ινδοελληνικό** ή **Ελληνοϊνδικό βασίλειο** ήταν ελληνιστική ηγεμονία η οποία είχε στην επικράτειά της διάφορες περιοχές της νότιας Ασίας -κυρίως τις περιοχές που αντιστοιχούν στο σημερινό Αφγανιστάν και σημερινό Πακιστάν- κατά τους δύο αιώνες της ύπαρξής του. Ιδρύθηκε όταν ο Δημήτριος Α´ ο Ανίκητος, βασιλιάς του ελληνικού βασιλείου της Βακτριανής, εισέβαλε τον 3ο αι. π.Χ. στις περιοχές της βορειοανατολικής Ινδίας, τις οποίες τα ινδικά βασίλεια είχαν ανακαταλάβει υπό τον Τσαντραγκούπτα Μωρύα από το Σέλευκο Α΄ στα τέλη του 4ου αι. π.Χ.. Έτσι τα ελληνικά βασίλεια της κεντρικής Ασίας διαχωρίστηκαν σε αυτά του βασιλείου της Βακτριανής και της Ινδίας στην ανατολή, και αυτό των Σελευκιδών -από το οποίο και προέρχονταν αρχικά- στη δύση. Ο πλέον διάσημος Ελληνοϊνδός ηγεμόνας ήταν ο Μένανδρος ο Σωτήρ -ή Μιλίντα κατά την ινδική παράδοση-, ο οποίος είχε την πρωτεύουσά του στη Σαγάλα της Πενταποταμίας, τη σημερινή Σιαλκότ στο Παντζάμπ του Πακιστάν.

Ο όρος *Ινδοελληνικό βασίλειο* περιγράφει γενικά έναν αριθμό από διάφορες τοπικές ηγεμονίες, οι οποίες είχαν τις πρωτεύουσές τους στα Τάξιλα, Πουσκαλαβάτι και Σάγαλα. Υπήρχαν και άλλες πόλεις για τις οποίες γίνονται αναφορές, όπως για παράδειγμα η Θεοφίλα, την οποία αναφέρει ο Κλαύδιος Πτολεμαίος στα *[[Γεωγραφικά]]* του και η οποία πιθανώς υπήρξε βασιλική έδρα.

Ο Ευθύδημος Α´ ήταν σύμφωνα με τον Πολύβιο Έλληνας από τη Μαγνησία. Ο γιος του, Δημήτριος Α´ ο Ανίκητος, υπήρξε ο ιδρυτής του ελληνοϊνδικού βασιλείου. Κατά τη σύναψη ειρηνευτικής συμφωνίας με τον Αντίοχο Γ´ τον Μεγάλο, ο Δημήτριος Α΄ νυμφεύτηκε μία από τις κόρες του, η οποία είχε περσική καταγωγή κατά το ήμισυ. Η εθνικότητα των υπολοίπων ηγεμόνων είναι λιγότερο ξεκάθαρη.

Κατά τους δύο αιώνες της κυριαρχίας τους, οι Ινδοέλληνες βασιλείς συνδύασαν την ελληνική και τις ινδοϊρανικές γλώσσες και σύμβολα, όπως μαρτυρείται από τα νομίσματα της περιόδου, καθώς και τα θρησκευτικά έθιμα του Ινδουισμού, τού Βουδισμού και της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, όπως φαίνεται από τα αρχαιολογικά τεκμήρια στις πόλεις τους. Υπήρξαν υποστηρικτές του Βουδισμού, τον οποίο συνδύασαν με ινδουιστικά και ελληνιστικά στοιχεία. Ο πολιτισμικός αυτός συνδυασμός είναι συλλογικά γνωστός ως ελληνοβουδισμός και ελληνοβουδιστική τέχνη.

Οι Ινδοέλληνες σταμάτησαν ως πολιτική οντότητα περί το 10 μ.Χ. μετά τις επιδρομές των Κουσανιτών και των Ινδοσκυθών, αν και υπήρξαν ομάδες ελληνικού πληθυσμού, που πιθανώς παρέμειναν για αρκετούς αιώνες υπό την ηγεμονία των Ινδοπάρθων και των Κουσανιτών.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Richard C. Foltz: Religions and the Silk Road, St. Martin's Press

Κατηγορία:Ελληνικό Βασίλειο της Βακτρίας
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Ινδοελληνικο
Κατηγορία:Ελληνιστικά κράτη
Τριτημόριον

[thumb|right|250px|Τριτημόριον του [Ιούλιος Νέπως|Ιούλιου Νέπωτος (π. 474-475)]]
[thumb|right|250px|Τριτημόριον του Λαγγοβάρδου δούκα του [Μπενεβέντο Αρίχι Β΄ (758-787)]]
thumb|right|250px|Τριτημόριον του Βησιγότθου Χιντάσβινθου

Το **Τριτημόριον** (Λατ. *triens*) ή τριξάς (-άντος) ήταν αρχικά χαλκούν νόμισμα, το 1/3 τού χάλκινου ασσαρίου.

Μεταγενέστερα έγινε το 1/3 του χρυσού νομίσματος στην Αυτοκρατορική Ρώμη. Φαίνεται ότι ως χρυσό νόμισμα (τριμήσιο, tremissis) εμφανίστηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία περίπου το 380 μ.Χ. επί αυτοκράτορα Θεοδόσιου Α΄. Παρέμεινε ένα από τα κύρια χρυσά νομίσματα μέχρι την εποχή του Λέοντα Γ΄, αν και μετά το 740 συναντάται σπάνια. Η αξία του ως χρυσό νόμισμα ήταν το ένα τρίτο ενός Σόλιδου. Είχε μάζα 1/216 της ρωμαϊκής λίβρας, δηλαδή περίπου 1,51 γρ. Συνέχισε να χρησιμοποιείται ως μονάδα νομίσματος για πολλούς αιώνες στα γερμανικά κράτη, στους Βησιγότθους, τους Λαγγοβάρδους και τους Αγγλοσάξονες. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Kazhdan, Alexander P., *The Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, New York, 1991

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Κατηγορία:Χρυσά νομίσματα
Φωτοσωλήνες

thumb|right|250px|Φωτοσωλήνας κρυστάλλινου θόλου που μεταφέρει ηλιακό φως σε εσωτερικό χώρο χωρίς παράθυρα.
*Ο Φωτοσωλήνας κρυστάλλινου θόλου* είναι εξελιγμένα συστήματα ημερήσιου φυσικού φωτισμού και από τα πλέον χρήσιμα συστήματα εξοικονόμησης ενέργειας αφού εξοικονομούν έως και 100% ηλεκτρική ενέργεια. Είναι απλοί στην εγκατάσταση, μπορούν να μεταφέρουν ηλιακό φως ακόμα και στα πιο δυσπρόσιτα και με ανεπαρκή φωτισμό σημεία της οικίας (υπόγεια, σοφίτες, γκαράζ, αποθήκες) ενώ έχουν ευρύτατες εφαρμογές και σε βιομηχανικούς χώρους. Οι φωτοσωλήνες αποτελούνται από τον κρυστάλλινο θόλο, από τον μεταλλικό ανακλαστικό σωλήνα και τέλος από τον κρυστάλλινο διαχύτη. Χρησιμοποιούνται σε διάφορες διατομές 220mm, 320mm, 520mm, 760mm, 1,5m diam ανάλογα με την περίπτωση και τις ανάγκες, ενώ μπορούν να αναπτυχθούν μέχρι και 25 μέτρα κάθετα. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι σε εφαρμογές βιοκλιματικού σχεδιασμού διαθέτοντας εκπληκτικό βαθμό θερμοπερατότητας (U value W / m² K.)
*https://web.archive.org/web/20120403140505/http://www.solarlight.gr/index.jsp?CMCCode=10030101&extLang=

Κατηγορία:Ηλιακή ενέργεια
Βαγγέλης Νικητόπουλος

Ο **Βαγγέλης Νικητόπουλος**, (Αθήνα, 1936 - Αθήνα, 10 Απριλίου 2025) ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, με καταγωγή από την Τρίπολη, 

Είχε ύψος 1,89 μέτρα ενώ έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο «Ο Σουηδός». 

Το 1951 ξεκίνησε την καριέρα του στο Σπόρτιγκ και αργότερα μεταγράφηκε στην ΑΕΚ με την οποία κατάκτησε 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας (1963, 1964, 1965, 1966). Αγωνίστηκε 2 φορές με την Εθνική Ελλάδος. Το 1966 ασχολήθηκε με την προπονητική αναλαμβάνοντας το Σπόρτιγκ και τον Εθνικό Πειραιώς. Στη συνέχεια υπήρξε προπονητής στην Εθνική Ελλάδος. Ανέλαβε τρεις φορές την τεχνική ηγεσία της ΑΕΚ κατά τις περιόδους 1987-88, 1989-90, 1991-92 την οποία οδήγησε 2 φορές ως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας (1988 και 1992).

Την περίοδο 1991-92 ως προπονητής της ομάδας Γυναικών του Σπόρτινγκ την οδήγησε 2 φορές στο Final Four (1991, Βαρκελώνη: 3η θέση και 1992, Μπάρι: 4η θέση.

Απεβίωσε στις 10 Απριλίου 2025, σε ηλικία 89 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Βαγγέλης Νικητόπουλος, στατιστικά προπονητή στην επίσημη ιστοσελίδα της Εθνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Σπόρτιγκ
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ
Ηώιππος

Ο **ηώιππος** ήταν ζώο, πρόγονος του σημερινού αλόγου, που ζούσε πριν από 50.000.000 χρόνια στα υγρά δάση της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.

## Περιγραφή
[thumb|left|Σκελετός στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, [Ουάσιγκτον]] 
thumb|left|Αναπαράσταση από τον Κάρολο Κνάιτν
Η λέξη "Ηώιππος" σημαίνει "το πρώτο άλογο". Ο Ηώιππος είχε πολλές διαφορές με το σημερινό άλογο. Το μέγεθός του ήταν πολύ μικρότερο καθώς ήταν όσο μία σημερινή αλεπού. Επίσης, αντί για χαίτη είχε λίγες σκληρές τρίχες πάνω στο λαιμό και μία κοντή και πλατιά ουρά. Ο λαιμός του ήταν κοντός και τα δόντια του ζώου μπορούσαν να μασήσουν μόνο τρυφερά φύλλα. Στα μπροστινά του πόδια είχε τέσσερα δάχτυλα ενώ στα πισινά είχε τρία. Αυτό το πρωτόγονο άλογο είχε και άλλα οστά στα άκρα του, γεγονός που δημιουργεί την υπόθεση ότι οι πρόγονοί του πρέπει να είχαν πέντε δάχτυλα και ότι τα άκρα τους θα έμοιαζαν μάλλον με αυτά της αρκούδας.

## Βιότοπος
Ο ηώιππος ζούσε σε υγρά και δασωμένα μέρη. Μπορούσε να τρέχει μέσα στα πυκνά δάση για να σωθεί από τους εχθρούς του. Επίσης, μπορούσε να φτάνει και να τρώει τα φύλλα των θάμνων και των χαμηλών κλαδιών των δέντρων (ίσως εκείνη την εποχή να μην υπήρχε ακόμη χορτάρι).

## Εξέλιξη
Με την πάροδο του χρόνου αλλάξανε οι συνθήκες στα μέρη που ζούσε ο ηώιππος. Τα λασπώδη εδάφη των δασών ξεράθηκαν σιγά-σιγά και το χώμα έγινε σκληρότερο. Σιγά-σιγά άλλαξε και ο ηώιππος. Η μεταβολή, ύστερα από πολλούς αιώνες, ήταν τόσο μεγάλη ώστε οι επιστήμονες αναγκάστηκαν να του αλλάξουν όνομα. Το νεώτερο αυτό άλογο ονομάστηκε Μεσόιππος.

## Πηγές
* "Η ιστορία του αλόγου", Κλασικά εικονογραφημένα, Εκδόσεις Ατλαντίς, Νο 1015

Κατηγορία:Προϊστορικά θηλαστικά
Κατηγορία:Ιππίδες
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Παλαιόμυλος Λάρισας

Ο **Παλαιόμυλος** είναι ελληνικό χωριό, που υπάγεται διοικητικά στο Νομό Λάρισας, σε υψόμετρο 245 μέτρων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Ερέτρια, τον Άγιο Χαράλαμπο, την Αργιθέα και την Ασπρόγεια, συναποτελούν την Κοινότητα Ερετρίας, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πολυδάμαντα, του Δήμου Φαρσάλων και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, αριθμεί 113 κατοίκους. Έως το 2010, υπαγόταν στον «Καποδιστριακό» Δήμο Πολυδάμαντα. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν **Ιναλί**.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Παλαιόμυλος αποτελεί το τελευταίο χωριό του Νομού Λάρισας προς την ανατολική του πλευρά, μόλις 1 χλμ. από τα όριά του με το Νομό Μαγνησίας. Βρίσκεται πάνω (χάρτης) στην Εθνική Οδό 30, Βόλος - Άρτα, 20 χιλιόμετρα από τα Φάρσαλα. Απέχει 42 χιλιόμετρα από την πόλη του Βόλου και 57 χιλιόμετρα από την πόλη της Λάρισας.

Ασχολίες των κατοίκων του χωριού, είναι κυρίως η γεωργία και η κτηνοτροφία. Το χωριό διαθέτει πάρα πολύ πράσινο, όπως ιτιές, βελανιδιές και πεύκα. Η περιοχή έχει χαρακτηριστεί από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, NATURA.

Σημαντικό αξιοθέατο στον Παλαιόμυλο, θεωρείται το ερειπωμένο "κονάκι του Βασιλείου" (τουρκικά *konak*), δηλαδή η κατοικία του τσιφλικά και ιδιοκτήτη των αγροτικών εκτάσεων της περιοχής επί Τουρκοκρατίας. Έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο και αποτελεί αξιόλογο αντιπροσωπευτικό δείγμα της αρχιτεκτονικής των τσιφλικόσπιτων, των αρχών του 20ου αιώνα στη Θεσσαλία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Παλαιόμυλος Λάρισας (Ιναλί Λάρισας) (Ε.Ε.Τ.Α.Α.).
* Κονάκι Κυζερίδη στο Πολυνέρι & Κονάκι Βασιλείου στον Παλαιόμυλο Φαρσάλων  (Δήμος Φαρσάλων).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Χαννς Κερρλ

Ο **Χαννς Κερρλ** (γερμανικά: *Hanns Kerrl*, (11 Δεκεμβρίου, 1887 - 12 Δεκεμβρίου, 1941) ήταν Γερμανός Ναζί πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε επί εξαετία «Υπουργός Εκκλησιαστικών Υποθέσεων» στην κυβέρνηση Χίτλερ.

## Σύντομο βιογραφικό
Ο Κερρλ γεννήθηκε στο Φαλερσλέμπεν (Fallersleben), προάστιο του Βόλφσμπουργκ στις 11 Δεκεμβρίου 1887. Ο πατέρας του ήταν Διαμαρτυρόμενος και Διευθυντής του τοπικού σχολείου. Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός και τιμήθηκε με το Σιδηρό Σταυρό 1ης και 2ας Τάξεως. Μετά τον Πόλεμο ενδιαφέρθηκε για τη Νομική αλλά κατάφερε να γίνει μόνο χαμηλόβαθμο διοικητικό στέλεχος στη διοίκηση της Δικαιοσύνης. Έγινε μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος το 1923 ιδρύοντας στη γενέτειρά του τοπικό παράρτημα του Κόμματος. Το 1928 εκλέχτηκε στην Πρωσική Δίαιτα, της οποίας διετέλεσε Πρόεδρος επί διετία (1932 - 1934). Κατά τη διάρκεια της θητείας του οι Εθνικοσοσιαλιστές εξαπέλυσαν σφοδρές επιθέσεις κατά της Μαρξιστικής Κυβέρνησης του κρατιδίου. Διετέλεσε επίσης Υπουργός Δικαιοσύνης (Επίτροπος του Ράιχ) στο κρατίδιο της Πρωσίας από 23 Μαρτίου έως 20 Απριλίου 1933, περίοδο κατά την οποία επέβαλε απαγόρευση απασχόλησης στο δημόσιο στους Εβραίους και παράλληλα απαγόρευσε την άσκηση του επαγγέλματος του δικηγόρου από Εβραίους στην Πρωσία. Ανέλαβε επικεφαλής του *Zweckverband Reichsparteitag Nürnberg* και υπ' αυτή την ιδιότητα ήταν ο επιμελητής έκδοσης των επετηρίδων των Συνεδρίων του Κόμματος. Ασχολήθηκε, επίσης, με ζητήματα τέχνης, φιλοσοφίας και θρησκείας, χωρίς σπουδές αλλά μαθαίνοντας από το "σχολείο της ζωής".

Ο Κερρλ θεωρείται από τους πλέον ήπιους ναζιστές και η ενασχόλησή του με τα θρησκευτικά ζητήματα οδήγησε τον Χίτλερ να του αναθέσει, το 1935, το Υπουργείο Εκκλησιαστικών υποθέσεων (Reichsministerium fur die Kirlichen Angelegenheiten), το οποίο χειριζόταν τις σχέσεις μεταξύ Εκκλησιών και Κράτους. Ως τότε ο Κερρλ ήταν, από το 1934, Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Σύμφωνα με το επίσημο βιογραφικό φυλλάδιο του Κόμματος, ο Κερρλ ήταν "βαθιά θρησκευόμενος", πράγμα που του επέτρεψε να αναλάβει το δύσκολο αυτό έργο. Όπως αναφέρεται, η προσωπικότητά του "αποτελεί παράδειγμα του πώς ο Εθνικοσοσιαλισμός και ο Χριστιανισμός μπορούν να συνεργάζονται αρμονικά, αφού και για τους δύο είναι βαθιά η πίστη". Αναφέρεται ότι ο Κερρλ είχε αποκαλέσει το Χίτλερ "Ιησού Χριστό" και "Άγιο Πνεύμα της Γερμανίας". Το 1935 ο Κερρλ σημείωσε κάποιες μικρές επιτυχίες στην προσέγγιση Εθνικοσοσιαλιστών και Εκκλησιών, αλλά από το 1936 η κατάσταση άλλαξε. Η εχθρότητα των Ναζιστών απέναντι στις δύο εκκλησίες (καθολική και προτεσταντική) ήταν πλέον έκδηλη, με προεξάρχοντες τους Μάρτιν Μπόρμαν, Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ και Χάινριχ Χίμλερ  που καθιστούσαν σαφές ότι Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία και Χριστιανισμός ήταν έννοιες ασυμβίβαστες. Ο Κερρλ βρέθηκε περιθωριοποιημένος από τον Χίτλερ (ο οποίος, ωστόσο, δεν τον έπαυσε ούτε κατάργησε το Υπουργείο του), πράγμα που τον πίκρανε πολύ. 
Σχετικά με την ακριβή ημερομηνία θανάτου του υπάρχει ασυμφωνία. Αναφέρεται ότι απεβίωσε στο γραφείο του στις 12 Δεκεμβρίου 1941, στις 15 Δεκεμβρίου, ενώ αναφέρεται και η 14η Δεκεμβρίου. Ο Χίτλερ όρισε διάδοχό του τον Χέρμαν Μους.

## Παραπομπές


Κ
Μιχαήλ Λίμπονας

Ο **Μιχαήλ Λίμπονας** ήταν Αθηναίος λόγιος επί Τουρκοκρατίας.

## Βιογραφικά στοιχεία

Δραστηριοποιήθηκε στη Βενετία, όπου και απέκτησε σημαντικό πλούτο. Εξελέγη το 1661 προϊστάμενος της ελληνικής κοινότητας της Βενετίας ενώ αργότερα επέστρεψε στην Αθήνα. Εκεί οι γέροντες του ανάθεσαν εμπιστευτική αποστολή να πάει στην Κωνσταντινούπολη μαζί με άλλους άρχοντες Αθηναίους και να παραπονεθεί για την βάναυση μεταχείριση των  Ελλήνων από τους Τούρκους. Στην Κωνσταντινούπολη κατάφερε να τον δεχτεί ο Αρχιευνούχος, ο οποίος μετά από την ακρόαση παραχώρησε προνόμια στους Αθηναίους. Ο Λίμπονας επέστρεψε στην Αθήνα και έτσι οι Τούρκοι καταδικάστηκαν να επιστρέψουν τα κακώς εισπραχθέντα και να σταματήσουν την καταπίεση. Εν συνεχεία, όμως, δημιουργήθηκαν πάλι προβλήματα μεταξύ των Ελλήνων και των Οθωμανών με αποτέλεσμα ο Λίμπονας να επαναλάβει την αποστολή του στην Κωνσταντινούπολη κατορθώνοντας να παραλάβει έγγραφο που παραχωρούσε στους Έλληνες τα προνόμια, το οποίο μάλιστα διαβίβασε στρατιωτικός μαντατοφόρος. 

Ο Λίμπονας πέθανε στις 23 Δεκεμβρίου του 1678, όταν Τούρκοι τού επιτέθηκαν και τον κατακρεούργησαν. Οι άρχοντες της Αθήνας έστειλαν τα οστά και τις σάρκες του νεκρού Λίμπονα στην Κωνσταντινούπολη. Ο Αρχιευνούχος όταν έμαθε τι έγινε εξαγριώθηκε και επέβαλε φοβερές ποινές κατά των Τούρκων υπαλλήλων της Αθήνας. 

Τον θάνατο του Λίμπονα θρήνησε ο ιερέας Αντώνιος Μπουμπούλης στο γνωστό του ποίημα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Δημήτριος Καμπούρογλου, ''Ιστορία των Αθηναίων'', Αθήνα 1889, σσ. 52-55.
* 

Κατηγορία:Έλληνες εθνομάρτυρες
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Π.Α.Ο. Κουφαλίων

Ο **Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Κουφαλίων** είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τα Κουφάλια της Θεσσαλονίκης. Ιδρύθηκε το 1964 έπειτα από συγχώνευση των τοπικών ομάδων, Άρη Κουφαλίων (έτος ίδρυσης 1953) και του Ηρακλή Κουφαλίων (έτος ίδρυσης 1952). 

Έχει πλήθος συμμετοχών στην Δ' Εθνική κατηγορία, όπου αγωνίστηκε τις περισσότερες φορές στα τελευταία 30 χρόνια. Μεγάλη στιγμή στην ιστορία του συλλόγου ήταν η κατάκτηση του τοπικού πρωταθλήματος Μακεδονίας το καλοκαίρι του 1975, διεκδικώντας στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου την άνοδο στη Β' Εθνική κατηγορία από τον Ρήγα Φεραίο, την οποία έχασε σε αγώνα μπαράζ που είχε διεξαχθεί στην Κοζάνη. Το 2017 κατέκτησε για πρώτη φορά το κύπελλο Μακεδονίας, ενώ προηγουμένως υπήρξε 4 φορές φιναλίστ. Το 2018 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Μακεδονίας και κέρδισε την ιστορική άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Σπουδαίοι παίκτες ξεπήδησαν από την ομάδα των Κουφαλίων, όπως οι Μουρατίδης (ΠΑΟΚ, Νάουσα), Φάνης Αθανασιάδης (Άρης), Γιώργος Παπαχριστούδης (ΠΑΟΚ), Δημήτρης Γάκης (Άρης, Παναιτωλικός, Καστοριά), Παπαμιχαήλ (Δόξα Δράμας, Πανιώνιος), Γιαννακούλας (Παναθηναϊκός, Κόρινθος, Μακεδονικός), Γιάννης Γκιτσιούδης (Ηρακλής, ΠΑΟΚ), Νεντίδης (Ολυμπιακός, Απόλλων Καλαμαριάς, Ηρακλής) και Φυτανίδης (Απόλλων Καλαμαριάς, Αστέρας Τρίπολης, Ατρόμητος).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1964
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1964
Μεσοθεραπεία

Η **μεσoθεραπεία** είναι μία τεχνική άμεσης εισαγωγής διαφόρων ουσιών στο τμήμα του δέρματος που ονομάζεται χόριo, το μεσαίο στρώμα (γι' αυτό και το όνομα μεσοθεραπεία).

Η εφαρμογή της μεσoθεραπείας γίνεται με ανώδυνες μικρο-ενέσεις στο χόριο, με τη χρήση πολύ λεπτών βελονών (διαμέτρου περίπου 0,3 χιλιοστών). Οι ενέσεις αυτές πρέπει να γίνονται ούτε πολύ βαθιά στο δέρμα, αλλά ούτε και πολύ επιφανειακά.
 
Τα εξειδικευμένης μορφής ενέσιμα υλικά χορηγούνται ενδοδερμικά και τοπικά. Τοπικά σημαίνει όσο το δυνατόν πιο κοντά στο σημείο που πάσχει ή στην ευαισθητοποιημένη ζώνη ή στη ζώνη προβολής.

Πρωτοπόρος της μεσοθεραπείας θεωρείται ο Γάλλος Μισέλ Πιστόρ (1924–2003).

Κατηγορία:Θεραπευτικές αγωγές
Κατηγορία:Δέρμα
Μητρομάρας

Ο **Μητρομάρας** (???? - 1772) ήταν Έλληνας αρματολός. Αναφέρεται ως Δημήτριος που τον έλεγαν Μήτρο και ως πειρατής. Λόγω της τρομοκρατίας που άσκησε επί των Τούρκων της Κορινθίας, πήρε το προσωνύμιο Μητρομάρας. Επειδή είχε φονεύσει πολλούς, εξήγειρε εναντίον του άγριο διωγμό ο Τούρκος διοικητής της Κορίνθου Κιαμήλμπεη, ο οποίος ζήτησε την εξόντωσή του. 

Πήρε μέρος στα Ορλωφικά, των οποίων και ήταν πρωτεργάτης χρησιμοποιώντας την Σαλαμίνα ως έδρα του, από την οποία και έκανε επιδρομές. Η δράση του πέρα από ληστρική και πειρατική πήρε χαρακτήρα εξέγερσης και κατά κάποιον τρόπο πρώιμου εθνικού αγώνα λόγω της εμπλοκής του στα Ορλωφικά. Κατέφυγε στο Αγκίστρι όπου και πέθανε το 1772. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιωάννης Β. Λυκούδης: Η Διοίκησης και Δικαιοσύνη των Τουρκοκρατημένων Νησιών. Αθήνα 1954.
*

Κατηγορία:Αρματολοί
Κατηγορία:Ορλωφικά
Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Αθήνα
Ιωάννης Ακοτάντος

Ο **Ιωάννης Ακοτάντος** ήταν ζωγράφος του 15ου αιώνα από τον Χάνδακα της Κρήτης τότε υπό την κυριαρχία της Βενετίας. Ήταν αδελφός του Άγγελου Ακοτάντου ενός επιφανούς αγιογράφου της εποχής. Υπήρξε δάσκαλος του Αντωνίου Παπαδόπουλου, Γεωργίου Πορφυρού και Κωνσταντίνου Ριτζάρδου. Το 1477, γέρος και άρρωστος, δίδει ως ενέχυρο ανθίβολα στον Ανδρέα Ρίτζο. Ο θάνατός του υπολογίζεται πριν από το 1513 σύμφωνα με σημείωση εγγράφου της ίδιας χρονιάς .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Κρητική Σχολή
Αγιολογία

Η **αγιολογία** είναι ο κλάδος της χριστιανικής θεολογίας, που μελετά τους βίους των αγίων. Η μελέτη της αγιολογίας εκτός του ότι αποτελεί ένα είδος κατήχησης των Χριστιανών, προσφέρεται παράλληλα και για έρευνα θεμάτων που σχετίζονται με τη θεολογία, ιστορία, πολιτική αλλά και την κοινωνία και πολιτισμό της εποχής που ζήσανε οι υπό μελέτη Άγιοι.

Τα αγιολογικά κείμενα υπήρξαν ένα από τα σπουδαιότερα και δημοφιλέστερα είδη της βυζαντινής γραμματείας καθώς βρισκόταν στην πρώτη σειρά των προτιμήσεων του κοινού όλων των τάξεων και των κοινωνικών στρωμάτων. Τα σπουδαιότερα συγγράφονται τον 4ο-5ο και 14ο αιώνα, ενώ αξιόλογη ακμή αγιολογικών κειμένων παρατηρείται και από τον 9ο μέχρι τον 11ο αιώνα.

Η σπουδαιότητα της αγιολογίας ως επιστήμης έγκειται στο ότι προσφέρει ανεξάντλητο πλούτο ιστορικών πληροφοριών για το δημόσιο και ιδιωτικό βίο της εποχής τους. Η σύγχρονη επιστήμη, όμως, αξιολογεί πλέον την αγιολογική γραμματεία σε πολλαπλά επίπεδα πέρα από αυτό της ιστορικής πηγής. 

## Δείτε επίσης
* Αγιολόγιο
* Συναξάριο
* Μαρτυρολόγιο
* Αγιογραφία

## Παραπομπές


## Επιπλέον βιβλιογραφία
*Δ. Τσάμης, Αγιολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, Θεσσαλονίκη 1999. 
*Π. Β. Πάσχος, Άγιοι, οι φίλοι του Θεού. Εισαγωγή στην Αγιολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Αθήνα 1997
*Θ. Δετοράκης, Εισαγωγή στη σπουδή των αγιολογικών κειμένων, Ρέθυμνο 1992
*Κ. Μέντζου-Μεϊμάρη, Βυζαντινή Αγιολογική Βιογραφία, Αθήνα 2002
*Δ. Σοφιανός., «Η Ορθόδοξη Αγιολογία σημαντικό κεφάλαιο της Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Γραμματείας», Πρακτικά Διορθοδόξου Επιστημονικού Συνεδρίου “Κων­σταν­τί­νος ο Υδραίος – Νεομάρτυρες προάγγελοι της αναστάσεως του Γένους, Ύδρα 2007, σελ 77-101.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αμαλία Ηλιάδη, «Εισαγωγή στην Αγιολογία της Μέσης Βυζαντινής περιόδου»
* Ορθόδοξη Βικιπαίδεια


Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Παλαιοχριστιανική περίοδος

Η **Παλαιοχριστιανική περίοδος** (4ος-7ος αιώνας μ.Χ.) αρχίζει με την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης από το Μ. Κωνσταντίνο το 330 και τη μεταφορά σε αυτή της έδρας της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τη Ρώμη. Αυτή η μετατόπιση του κέντρου βάρους στην Ανατολή, καθώς και η θέσπιση του χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας του κράτους, άλλαξαν το πρόσωπο της αυτοκρατορίας, καθιστώντας έντονο το θρησκευτικό χαρακτήρα του. Η αλλαγή αυτή έγινε σταδιακά, ενώ η συνέχεια και η επιβίωση στοιχείων της προηγούμενης περιόδου σε όλους τους τομείς διαπέρασε τη ζωή της αυτοκρατορίας.

## Δείτε επίσης
* Πρωτοχριστιανική περίοδος, έως το 330 μ.Χ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο / Από τον αρχαίο κόσμο στον βυζαντινό

Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Κατηγορία:Βυζαντινή ιστορία ανά περίοδο
Μεσοβυζαντινή περίοδος

Η **Μεσοβυζαντινή περίοδος** (8ος-12ος αι.) χαρακτηρίζεται από ποικίλες αλλαγές. Το δυτικό τμήμα της βυζαντινής αυτοκρατορίας χάθηκε οριστικά κι έτσι το κράτος απέκτησε μεγαλύτερη ομοιογένεια. Οι μεγάλες παλαιοχριστιανικές πόλεις συρρικνώθηκαν σταδιακά ή εγκαταλείφθηκαν, λόγω της οικονομικής κρίσης που οφειλόταν σε εχθρικές επιδρομές, επιδημίες και σεισμούς, και στη θέση τους εμφανίστηκαν οι πόλεις - κάστρα. Η Εκκλησία πέρασε μεγάλη κρίση στον 8ο και 9ο αιώνα κατά την εικονομαχία, την αντιμοναχική πολιτική των αυτοκρατόρων και τα νομοθετικά μέτρα σε βάρος της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας. Μετά το τέλος της κρίσης, ωστόσο, παρατηρείται άνθηση του μοναχισμού. . 

Η αναστήλωση των εικόνων το 843 από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα σήμανε το τέλος της εικονομαχικής περιόδου. Η ηρεμία που επικράτησε μετά τις θρησκευτικές έριδες οδήγησε στην ανάκαμψη της βυζαντινής τέχνης και στην δημιουργία σημαντικών έργων σε όλους τους τομείς. Η πνευματική άνθηση, ο εκχριστιανισμός των γειτονικών λαών, η μοναστική οργάνωση καθώς και η εξέλιξη των εσωτερικών οικονομικών δομών διαμόρφωσαν το μεσοβυζαντινό πολιτισμό.

Από τον 11ο αι. οι βαρβαρικές επιδρομές, οι στάσεις βυζαντινών αξιωματούχων, οι βουλγαρικές επαναστάσεις και η ίδρυση του δεύτερου Βουλγαρικού κράτους (τέλη 12ου αι.), καθώς και οι Νορμανδικοί πόλεμοι (1081-1185) σε συνδυασμό με τους αναποτελεσματικούς αυτοκράτορες και τη σταδιακή οικονομικο-διοικητική κατάρρευση οδήγησαν στην κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους Φράγκους της Δ' Σταυροφορίας. Η οικονομική και πολιτιστική ζημιά της Δ' Σταυροφορίας είναι ανυπολόγιστη· πολλά έργα κάηκαν ή καταστράφηκαν, ενώ μεγάλος αριθμός τους μεταφέρθηκε στη Δύση. 

## Δείτε επίσης
*Πρωτοχριστιανική περίοδος, έως το 330μ.Χ.
*Παλαιοχριστιανική περίοδος, 4ος-7ος αιώνας μ.Χ.
*Υστεροβυζαντινή περίοδος, 1204-1453
*Μεταβυζαντινή περίοδος, 1453-1821

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο / Αττική: Μια βυζαντινή επαρχία

*Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο /  Όψεις δημόσιου και ιδιωτικού βίου

Κατηγορία:Βυζαντινή ιστορία ανά περίοδο
Νικόλαος Καλλιέργης

Ο **Νικόλαος Καλλιέργης** από την Κρήτη ήταν Έλληνας εκδότης του 16ου αιώνα.

Γεννήθηκε στην Κρήτη. Λίγα είναι γνωστά για την ζωή και το έργο του. Έκανε έκδοση του «Απόκοπου» του ποιητή Μπεργαδή, επίσης από την Κρήτη, στη Βενετία το 1519. Το βιβλίο αυτό σημειώνεται ως σταθμός της ιστορίας της Ελληνικής παιδείας, αφού ήταν το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε στη δημοτική γλώσσα.

## Πηγές
*