open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λοξάδα Καρδίτσας

Η **Λοξάδα** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Λοξάδα βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων, στη δυτική άκρη της πεδιάδας της Καρδίτσας σε υψόμετρο 120 μέτρων. Απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Καρδίτσα, 18 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου) και 23χιλιόμετρα Ν. από τα Τρίκαλα ενώ ανατολικά της περνάει η ΕΟ Καρδίτσας - Μουζακίου και βορειοανατολικά η σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά - Θεσσαλονίκης. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην περιοχή υπήρχε η ιστορική Μονή Ελεούσης της Λυκουσάδας από την οποία δεν διασώζεται τίποτα  εκτός της εικόνας της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας που θεωρείται η αρχαιότερη στη Θεσσαλία.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ιθώμης και το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να  ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την κοινότητα Λοξάδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιθώμης του Δήμου Μουζακίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 167 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχειακή περιγραφή για Λοξάδα (Καρδίτσα) από το Εθνικό Ευρετήριο Αρχείων των Γενικών Αρχείων του Κράτους
* Η εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας επιστρέφει στην Λοξάδα από την εφημερίδα της Καρδίτσας Νέος Αγών

 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Τασισμός

Ο **τασισμός** (, από το *tache*, λεκές) είναι γαλλικό ύφος αφηρημένης ζωγραφικής, δημοφιλές στις δεκαετίες του 1940 και 1950. Ο όρος λέγεται ότι χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά όσον αφορά το κίνημα το 1951. Συχνά θεωρείται ως η ευρωπαϊκή απάντηση και ισοδύναμο του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, αν και υπάρχουν υφολογικές διαφορές (ο αμερικανικός αφηρημένος εξπρεσιονισμός έτεινε να είναι πιο «επιθετικά ωμός» από τον τασισμό). Ήταν μέρος ενός ευρύτερου μεταπολεμικού κινήματος γνωστού ως άμορφη τέχνη (*Art Informel* ή *Informel*), το οποίο εγκατέλειψε τη γεωμετρική αφαίρεση υπέρ μιας πιο διαισθητικής μορφής έκφρασης, παρόμοιας με τη ζωγραφική της δράσης. Μια άλλη ονομασία του τασισμού είναι *Abstraction lyrique* (σχετίζεται με την αμερικανική λυρική αφαίρεση). Η COBRA σχετίζεται επίσης με τον τασισμό, όπως και η ιαπωνική ομάδα Gutai.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο όρος Σχολή του Παρισιού συχνά αναφερόταν στον τασισμό, το ευρωπαϊκό ισοδύναμο του αμερικανικού αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Σημαντικοί υποστηρικτές ήταν οι Ζαν-Πωλ Ριοπέλ, Βολς, Ζαν Ντυμπυφέ, Πιέρ Σουλάζ, Νίκολας ντε Στελ, Χανς Χάρτουνγκ, Ζεράρ Σνάιντερ, Σερζ Πολιακώφ, Ζορζ Ματιέ και Ζαν Μεσαζιέ, μεταξύ πολλών άλλων.

Σύμφωνα με τον Τσίλβερς, ο όρος *τασισμός* «χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά με αυτή την έννοια περίπου το 1951 (οι Γάλλοι κριτικοί Σαρλ Εστιέν και Πιερ Γκεγκέν θεωρούνται ο καθένας ότι τον επινόησαν) και έλαβε ευρεία διάδοση από τον [Γάλλο κριτικό και ζωγράφο] Μισέλ Ταπιέ στο βιβλίο του *Un Art autre* (1952)».

Ο τασισμός ήταν μια αντίδραση στον κυβισμό και χαρακτηρίζεται από αυθόρμητη πινελιά, σταγόνες και κηλίδες χρώματος κατευθείαν από το σωληνάριο, και μερικές φορές μουτζούρες που θυμίζουν καλλιγραφία.

Ο τασισμός είναι στενά συνδεδεμένος με τον ινφορμαλισμό ή Art Informel, ο οποίος, στο πλαίσιο της γαλλικής τεχνοκριτικής της δεκαετίας του 1950, δεν αναφερόταν τόσο στην έννοια της «άτυπης τέχνης» όσο στην «έλλειψη ή την απουσία της ίδιας της φόρμας» - μη τυπική ή μη διατυπωμένη - και όχι σε μια απλή μείωση της τυπικότητας ή της τυπολατρίας. Η Art Informel αφορούσε περισσότερο την απουσία προμελετημένης δομής, σύλληψης ή προσέγγισης (*sans cérémonie*) παρά μια απλή περιστασιακή, χαλαρή ή ελαστική καλλιτεχνική διαδικασία.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Chilvers, Ian; ''A dictionary of twentieth-century art''  Oxford ; New York City : Oxford University Press, 1998 
* Tapié, Michel; ''Un art autre où il s'agit de nouveaux dévidages du réel'''  Paris, Gabriel-Giraud et fils, 1952 OCLC 1110556
* Tiampo, Ming. *Gutai and Informel Post-war art in Japan and France, 1945—1965*. (Dissertation Abstracts International, 65-01A) ,

Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα
Αμμόλοφοι Τοτόρι

μικρογραφία| Τοποθεσία αμμόλοφων Τοτόρι
μικρογραφία|220x220εσ|Βίντεο των αμμόλοφων Τοτόρι
Οι **αμμόλοφοι Τοτόρι**  (鳥取砂丘, *Tottori sakyū*) είναι αμμόλοφοι, που βρίσκονται έξω από το κέντρο της πόλης του Τοτόρι στην Νομαρχία Τοτόρι της Ιαπωνίας. Έχουν μήκος 14 χιλιόμετρα και λιγότερο από 2,4 χιλιόμετρα πλάτος. Είναι ο μεγαλύτερος αμμόλοφος στην Ιαπωνία. Οι αμμόλοφοι αποτελούν μέρος του γεωπάρκου Σαν'άν Καϊγκάν, το οποίο αποτελεί μέρος των παγκόσμιων γεωπάρκων της UNESCO. Οι αμμόλοφοι Τοτόρι ανακηρύχθηκαν το 1955 ως εθνικό μνημείο της φύσης, επειδή παρουσιάζουν μοναδικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά και η πανίδα και η χλωρίδα της περιοχής είναι ιδιαίτερη.

## Ιστορία
Οι σχηματισμοί άμμου δημιουργήθηκαν, όταν τα ιζήματα, που μεταφέρθηκαν από τα βουνά Τσουγκόκου από τον ποταμό Σεντάι διοχετεύτηκαν στη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Στη συνέχεια, οι ισχυροί άνεμοι διαμόρφωσαν τους αμμόλοφους σε διάστημα 100.000 ετών. 

Λόγω των παλιρροιών και των παράκτιων ανέμων δημιουργούνται διαρκώς νέοι αμμόλοφοι και διαμορφώνεται ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο τοπίο.

Η περιοχή των αμμόλοφων δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως έρημος, γιατί υπάρχει αρκετό ύψος βροχοπτώσεων στην περιοχή κατά τη διάρκεια του έτους. Η θερμοκρασία στους αμμόλοφους φθάνει στους 60 C το καλοκαίρι.Οι αμμόλοφοι σκεπάζονται κάποιες φορές το χειμώνα με ένα λεπτό στρώμα χιονιού. Μία μεγάλη όαση σχηματίζεται στο κέντρο των αμμόλοφων από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη.

Η έκταση των αμμόλοφων μειώνεται σταθερά λόγω ενός κυβερνητικού προγράμματος αναδάσωσης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά μήκος της ακτής έχουν κατασκευαστεί τσιμεντένια φράγματα, για να αποτραπεί η διάβρωση των σχηματισμών. Οι αρχές έχουν λάβει μέτρα, για να σταματήσουν τη συρρίκνωση των θινών, εν μέρει επειδή προσελκύουν σημαντικό όγκο τουρισμού στην περιοχή. 

Δύο εκατομμύρια τουρίστες κυρίως από την Ιαπωνία και την Ανατολική Ασία επισκέπτονται τους αμμόλοφους Τοτόρι κάθε έτος.Οι τουρίστες μπορούν να κάνουν αλεξίπτωτο πλαγιάς, περιήγηση στην περιοχή πάνω σε μία καμήλα, γιόγκα πάνω στην άμμο και κατάβαση στους αμμόλοφους με σανίδα (ένα είδος σνόουμπορντ). Μπορούν επίσης να απολαύσουν τη θέα από το κατάστρωμα παρατήρησης.

Κοντά στην παραλία έχει δημιουργηθεί ένα μουσείο, όπου καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο έχουν δημιουργήσει γλυπτά από άμμο. Τα εκθέματα αλλάζουν κάθε χρόνο. Η έκθεση των γλυπτών από άμμο διαρκεί από τον Απρίλιο μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου του επόμενου έτους.Μετά τα γλυπτά καταστρέφονται. Κάθε έτος υπάρχει διαφορετική θεματολογία. Το μουσείο άμμου άρχισε να λειτουργεί από τις 18 Νοεμβρίου 2006. Αρχικά τα εκθέματα παρουσιάζονταν σε εξωτερικό χώρο. Από τον Απρίλιο του 2012 τα εκθέματα τοποθετούνται στους εσωτερικούς χώρους του μουσείου άμμου, που η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 2011. 

## Εικόνες

Αρχείο:Tottori-Sakyu Tottori Japan.JPG|Θέα από τον μεγαλύτερο αμμόλοφο
Αρχείο:Tottori sanddunes camel.jpg|Μια καμήλα για τους τουρίστες
Αρχείο:Tottori Sand Museum-2.jpg|Μουσείο άμμου
Αρχείο:Tottori Sand Dunes 20170128-5.jpg


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://www.sakyu-vc.com/en/
* http://www.sand-museum.jp/en/dunes/
* Μουσείο άμμου

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία
Migos

Οι **Migos**αμερικανικό συγκρότημα της χιπ χοπ από το Λόρενσβιλ της Τζόρτζια, που ιδρύθηκε το 2008. Η ομάδα αποτελούταν αρχικά από τους ράπερ Quavo, Takeoff και Offset. Διευθύνονται από τον Coach K, τον πρώην μάνατζερ των ράπερ, Γκούτσι Μέιν και Young Jeezy με έδρα την Ατλάντα και συνεργάζονται συχνά με παραγωγούς όπως ο DJ Durel, ο Murda Beatz, ο Zaytoven και ο Buddah Bless. Συχνά αναγνωρισμένοι για τη συνεισφορά τους στην τραπ μουσική τη δεκαετία του 2010, το *[[Billboard]]* δήλωσε ότι το συγκρότημα «επηρέασε την ποπ κουλτούρα και ολόκληρη την αγγλική γλώσσα φέρνοντας τις ρίζες τους στη Βόρεια (ή «Nawf») Ατλάντα στο επίκεντρο». 

Οι Migos κυκλοφόρησαν το πρώτο τους εμπορικό σινγκλ με τίτλο "Versace " το 2013, προερχόμενο από το mixtape τους *YRN (Young Rich Niggas)*. Συνέχισαν να κυκλοφορούν πολλά ακόμη σινγκλ, συμπεριλαμβανομένων των "Fight Night" (2014), "Look at My Dab" (2015) και των τεσσάρων τους τραγουδιών που έφτασαν στην πρώτη δεκάδα στο ''Billboard'' Hot 100 «Bad and Boujee» (συμμετέχει ο Lil Uzi Vert) (2016), που έφτασε στο νούμερο ένα, "MotorSport" (με τη Νίκι Μινάζ και την Cardi B, 2017), στο νούμερο έξι, "Stir Fry" (2018), στο νούμερο οκτώ και "Walk It Talk It" (με τον Drake) (2018), με την υψηλότερή του θέση την νούμερο 10.

Οι Migos κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ *Yung Rich Nation* τον Ιούλιο του 2015, μέσω της Quality Control Music και της 300 Entertainment. Το 2016, η ομάδα απεικόνισε φανταστικές εκδοχές του εαυτού τους στην πρώτη σεζόν της κωμικής-δραματικής τηλεοπτικής σειράς του Ντόναλντ Γκλόβερ *Atlanta* . Το δεύτερο άλμπουμ τους, *Culture*, κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2017 και από τις δύο δισκογραφικές εταιρείες και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην κορυφή του αμερικανικού καταλόγου επιτυχιών *Billboard* 200. Το συγκρότημα υπέγραψε αργότερα συμφωνία με τη Motown και την Capitol Records τον Φεβρουάριο του 2017 και ακολούθησε το τελευταίο άλμπουμ με τίτλο *Culture II* τον Ιανουάριο του 2018, δίνοντας στο γκρουπ το δεύτερο νούμερο ένα άλμπουμ τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.  Το 2021 το τρίο κυκλοφόρησε το πολυαναμενόμενο τέταρτο άλμπουμ *Culture III*, το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας του *Culture*. Την 1η Νοεμβρίου 2022 το μέλος του συγκροτήματος Takeoff πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στο Χιούστον.

## Δισκογραφία
* *Yung Rich Nation* (2015)
* *[[Culture (άλμπουμ)|Culture]]* (2017)
* *Culture II* (2018)
* *Culture III* (2021)

## Φιλμογραφία

Σημειώσεις:
* Και τα 3 μέλη των Migos εμφανίστηκαν σε φανταστικούς ρόλους του εαυτού τους (ενσάρκωσαν τους ίδιους).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανικά hip hop συγκροτήματα
Κατηγορία:Οικογενειακά μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από την Τζόρτζια
Μόντεστ Σοσένκο

Ο **Μόντεστ Σοσένκο** (**Μόντεστ Ντανίλοβιτς Σοσένκο** -**Модест Данилович Сосенко**) (28 Απριλίου 1875, Γαλικία, Αυστροουγγαρία— 4 Φεβρουαρίου 1920, Λβιβ, Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία) ήταν Ουκρανός ζωγράφος.

## Βιογραφικό
Ο Μόντεστ Σοσένκο γεννήθηκε στο χωριό Porohy, στη Γαλικία, που τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία ενώ σήμερα βρίσκεται στην Ουκρανία, στο Ivano-Frankivsk Oblast. Ο πατέρας του ήταν ιερέας. Με την οικονομική υποστήριξη του Μητροπολίτη Αρχιεπισκόπου της Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας της Ουκρανίας, Αντρέι Σεπτίτσκι, σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Jan Matejko, στη Κρακοβία, από το 1896 μέχρι το 1900, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, το 1901 και το 1902 και στο École nationale supérieure des arts décoratifs στο Παρίσι, από το 1902 μέχρι το 1905. Από το 1906 έζησε στο Λβιβ αλλά ταξίδευε συχνά στην Ιταλία το διάστημα 1908 -1913. Το 1914 επισκέφτηκε την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη. Μεταξύ 1916 και 1918, στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολέμησε στη πρώτη γραμμή ως στρατιώτης του Αυστροουγγρικού Στρατού.

Ασχολήθηκε με τις προσωπογραφίες και την καταγραφή σκηνών της καθημερινής ζωής ενώ ζωγράφισε και το εσωτερικό ναών καθώς και τέμπλα. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του υπήρξε από τους πρωτοπόρους του καλλιτεχνικού ρεύματος του Boychukism συνδυάζοντας τη Βυζαντινή τέχνη με μοντέρνες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις. 

Ο Σοσένκο πέθανε στο Λβιβ σε ηλικία 44 ετών και τάφηκε στο νεκροταφείο Janiwskyj.

## Παραπομπές


## Εξωτερικός σύνδεσμος
* 
* http://diasporiana.org.ua/wp-content/uploads/books/1269/file.pdf

Κατηγορία:Ουκρανοί ζωγράφοι
Μοσέ Αελιόν

O **Μοσέ Αελιόν** (Moshe Ha-Elion, Θεσσαλονίκη, 26 Φεβρουαρίου 1925 – Ισραήλ 1 Νοεμβρίου 2022), γράφεται επίσης Moshe Haelion, Moshe 'Ha-Elion, Moshe Ha-Elion, Moshe 'Ha-Elion, Moshé Haelyon, ήταν επιζών του Ολοκαυτώματος και συγγραφέας. Επέζησε του Άουσβιτς, της πορείας του θανάτου, του Μαουτχάουζεν, του Μελκ και του Έμπενσε. Είναι ο συγγραφέας ενός απομνημονεύματος, מיצרי שאול (Meizarey Sheol), που γράφτηκε αρχικά στα εβραϊκά και μεταφράστηκε στα αγγλικά ως *The Straits of Hell: The Chronicle of a Salonikan Jew in the Nazi extermination camps Auschwitz, Mauthausen, Melk, Ebensee*. Έγραψε τρία ποιήματα στα Λαντίνο με βάση την εμπειρία του στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την πορεία του θανάτου: «La djovenika al lager», «Komo komian el pan» και «En marcha de la muerte», που δημοσιεύτηκαν στα Λαντίνο και τα Εβραϊκά με τον τίτλο *En los Kampos de la Muerte* . Ο Μοσέ μετέφρασε την Οδύσσεια του *Ομήρου* στα Λαντίνο.  Ζούσε στο Ισραήλ. Είχε δύο παιδιά, έξι εγγόνια και εννέα δισέγγονα.

Ο Αελιόν είχε πει ότι έχει πάει στο Άουσβιτς 15 φορές, αλλά, παρατήρησε ειρωνικά, η πρώτη ήταν παρά τη θέλησή του. 

## Προσωπική ζωή και θάνατος
Ο πατέρας του Μοσέ πέθανε στις 15 Απριλίου 1941, λίγες μόλις ημέρες μετά την εισβολή των Ναζί στη Θεσσαλονίκη (9 Απριλίου 1941). Η μητέρα και η αδερφή του Μοσέ πέθαναν σε θάλαμο αερίων στο Άουσβιτς κατά την άφιξη (13 Απριλίου 1943). Στις 2 Φεβρουαρίου 1947 ο Μοσέ παντρεύτηκε τη Haná Waldman στην Παλαιστίνη, την οποία είχε γνωρίσει στην Ιταλία. Είχαν μια κόρη που την έλεγαν Ραχήλ και έναν γιο τον Ελί. Η Haná Waldman πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 2010. Ο Αελιόν πέθανε την 1η Νοεμβρίου 2022, σε ηλικία 97 ετών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Επιζήσαντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς
Λυγαριές Καρδίτσας

Οι **Λυγαριές** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.

## Γενικά στοιχεία
Οι Λυγαριές βρίσκονται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων, στη δυτική άκρη της πεδιάδας της Καρδίτσας σε υψόμετρο 135 μέτρων. Απέχουν περίπου 10 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Καρδίτσα, 19 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου) και 24 χιλιόμετρα Ν. από τα Τρίκαλα ενώ ανατολικά της περνάει η ΕΟ Καρδίτσας - Μουζακίου και βορειοανατολικά η σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά - Θεσσαλονίκης. 
Αναφέρονται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Καναλίων του τότε δήμου Ιθώμης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Κανάλια αποτελούν την κοινότητα Καναλίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιθώμης του Δήμου Μουζακίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 44 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Νυκτυόρνις

Η **νυκτυόρνις** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Nyctyornis*) είναι γένος πουλιών που ανήκει στην οικογένεια του μελισσοφάγου, τις μεροπίδες. Υπάρχουν μόνο δύο είδη νυκτυόρνιθας, που συναντώνται στην τροπική (νότια και νοτιοανατολική) Ασία, τα εξής:

Το γένος *Nyctyornis* εισάχθηκε στην ταξινομική το 1830 από τους Βρετανούς φυσιοδίφες Γουίλιαμ Τζάρντιν και Πριντώ Τζων Σέλμπυ Η ονομασία του γένους προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *νυξ*, που σημαίνει «νύχτα», και *όρνις*, που σημαίνει «πτηνό». Μια μοριακή φυλογενετική μελέτη (ανάλυση DNA και/ή RNA), που δημοσιεύθηκε το 2007, έδειξε ότι το γένος αποτελεί αδελφή ομάδα ως προς τα δύο άλλα γένη της οικογένειας (τα μεροπώγων και μέροψ).

Οι νυκτυόρνιθες, όπως και άλλες μεροπίδες, είναι πολύχρωμα πουλιά με μακρές ουρές, μακρά ράμφη καμπύλα προς τα κάτω και πτέρυγες με μυτερή άκρη. Είναι σχετικώς μεγάλα πουλιά (η *Nyctyornis athertoni* είναι το μεγαλύτερο πτηνό της όλης οικογένειας), με κυρίαρχο χρώμα το πράσινο, και χρώμα προσώπου και λαιμού που υποδεικνύεται από την κοινή ονομασία του κάθε είδους.

Οι νυκτυόρνιθες είναι οι μόνες μεροπίδες που δεν έχουν λωρίδα ξεχωριστού χρώματος στο ύψος των ματιών, αλλά και οι μόνες που έχουν δίχρωμα ράμφη. Οι ήχοι τους διαφέρουν επίσης από εκείνους των άλλων δύο γενών της οικογένειας και μοιάζουν κάπως με τους ήχους που παράγουν οι κορακιίδες. Το μεγαλύτερο μέγεθός τους και το σχήμα των πτερύγων τους δίνουν μια «βαρύτερη» πτήση, που δεν έχει τη χάρη των πτήσεων των πουλιών του γένους μέροψ.

Όπως και οι άλλες μεροπίδες, οι νυκτυόρνιθες τρέφονται κυρίως με έντομα, ιδίως μέλισσες, σφήκες και σέρσεγκες, τα οποία συλλαμβάνουν στον αέρα. Ωστόσο έχουν μια μάλλον διαφορετική στρατηγική: κυνηγούν μόνες ή κατά ζεύγη αντί σε ομάδες, και κάθονται ακίνητες για μεγάλα χρονικά διαστήματα προτού καταδιώξουν τη λεία τους. Ο γαλαζογένης μελισσοφάγος επιπλέον θα «πλατσουρίσει» κάποτε μέσα στα φυλλώματα σε αναζήτηση εντόμων, ενώ οι μέλισσες προσελκύονται μερικές φορές από την έντονα γαλάζια «γενειάδα» ενός ενεδρεύοντος πουλιού του είδους, προφανώς νομίζοντας πως πρόκειται για άνθος. Οι νυκτυόρνιθες φωλιάζουν σε μικρά λαγούμια, που σκάβουν στις πλαγιές αμμωδών όχθεων, αλλά δεν σχηματίζουν αποικίες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Νυκτυορνις
Χέρμαν Άλμερς

Ο **Χέρμαν Άλμερς** (γερμ. *Hermann Allmers*, 11 Φεβρουαρίου 1821 &ndash; 9 Μαρτίου 1902) ήταν Γερμανός ποιητής και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στο Ρέχτενφλετ της Κάτω Σαξονίας και ήταν το μοναχοπαίδι οικογένειας ευγενών, οπότε αντί σχολείου έμαθε γράμματα με ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι. Αργότερα μελέτησε μόνος του ιστορία και φιλολογία. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1849 ανέλαβε τη διαχείριση του οικογενειακού αγροκτήματος.

Αργότερα ταξίδεψε σε όλη τη Γερμανία, την Ελβετία και την Ιταλία, όπου διέμεινε αρκετά χρόνια και απέκτησε γνωριμίες και φιλίες στους κύκλους των Ιταλών συγγραφέων και καλλιτεχνών. Γενικότερα στα ταξίδια του συνάντησε αρκετούς επιδραστικούς ανθρώπους που τον ενέπνευσαν στο να πάρει στα σοβαρά την ενασχόληση με τα γράμματα και τη συγγραφή. Επιστρέφοντας στην ιδιαίτερη πατρίδα του, διετέλεσε επί χρόνια πρόεδρος της κοινότητας του Ρέχτενφλετ και διεύθυνε ένα εργοστάσιο κεραμικής. Το 1858 δημοσίευσε για πρώτη φορά έργο του, το *Marschenbuch*. Γενικότερα έγραψε και στίχους για τραγούδια, που τραγουδήθηκαν και αγαπήθηκαν σε όλη τη Γερμανία. Σημαντικό είναι και το ποίημά του «Feldeinsamkeit», που μελοποιήθηκε από τον Γιοχάνες Μπραμς. Ωστόσο το σπουδαιότερο ίσως από τα έργα του είναι το μονόπρακτο δράμα *Ηλέκτρα* (1872), εμπνευσμένο από την *[[Ιφιγένεια εν Ταύροις (Γκαίτε)|Ιφιγένεια εν Ταύροις]]* του Γκαίτε (1787). Η *Ηλέκτρα* του Άλμερς παίχθηκε με συνοδεία μουσικής του Ντήτριχ στο θέατρο του Όλντενμπουργκ, όπου γνώρισε αποθεωτική υποδοχή.

Μερικές ποιητικές συλλογές του είναι οι:

* *Dichtungen* (= «Ποιήματα»), εκδ. Heyse, Βρέμη 1860
* *Römische Schlendertage* (= «Ημέρες οκνηρίας στη Ρώμη»), 2 τόμοι, εκδ. Schulze, Oldenburg 1870
* *Römischer Wandkalender deutscher Nation*, 1884-1895
* *Fromm und frei: Eine Ostergabe in religiösen Dichtungen*, εκδ.Schulze, Oldenburg 1889

Η ποίηση του Άλμερς κρίνεται ως εύστοχη, απαλλαγμένη από περιττά φιλολογικά-καλολογικά στοιχεία και γεμάτη από ανθρωπιά και ουσιαστικές αναζητήσεις.

Ο Άλμερς πέθανε στο Ρέχτενφλετ σε ηλικία 81 ετών. Ένα έτος ενωρίτερα είχε αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης με την ευκαιρία των ογδοηκοστών γενεθλίων του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άλλμερς Χέρμαν» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 419
* Το αντίστοιχο λήμμα της *The New International Encyclopaedia*, Dodd, Mead & company, 1906, σελ. 375

Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Λεοντίτο Καρδίτσας

Το **Λεοντίτο** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Λεοντίτο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, στις πλαγιές του βουνού Τσουρνάτο των Θεσσαλικών Αγράφων σε υψόμετρο 960 μέτρων. Απέχει περίπου 76 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα και 25 χιλιόμετρα ΝΑ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου). Αξιοθέατά του είναι η πλατεία του χωριού με τον σχεδόν αιωνόβιο πλάτανο με σκίαση περίπου ένα στρέμμα, το παλιό πέτρινο κτίριο του σχολείου το οποίο στεγάζει τη βιβλιοθήκη και περιοδικά φιλοξενεί εκθέσεις και ποικίλες πολιτιστικές δραστηριότητες καθώς και ο νερόμυλος του Παληαντώνη με τη νεροτριβή στο ποτάμι του χωριού.

Το Λεοντίτο θεωρείται οικισμός της ύστερης βυζαντινής εποχής, δηλ. προϋπήρχε της εισβολής των Οθωμανών στη Δυτική Θεσσαλία (1395/1396). Αναφέρεται στην απογραφή των Οθωμανών του 1454/1455 ως *Londid* να ανήκει μαζί το Βοκοπιλίσι (Φουντωτό;) στον ίδιο τιμαριούχο και να υπάγεται στα Άγραφα. Άλλη αναφορά για το χωριό γίνεται, το 1530, στην ανέκδοτη πρόθεση 37 της Μονής του Δουσίκου καθώς και ότι οι κάτοικοι καλλιεργούσαν δημητριακά, οπωροφόρα δέντρα (καρυδιές, μηλιές) και εξέτρεφαν πρόβατα. Η ονομασία του προέρχεται από τον πρώτο οικιστή του, ο οποίος λεγόταν Λεοντίτος.

## Διοικητικά - Δημογραφικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον δήμο Αργιθέας και το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την κοινότητα Λεοντίτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικής Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 98 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες για το Λεοντίτο από τον ιστότοπο https://www.greece.com/
* Αναπόφευκτο το τέλος του ιστορικού πλατάνου στο Λεοντίτο από τον ιστότοπο https://www.karditsalive.net/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας
Τοξόστομα

Το  **τοξόστομα** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Toxostoma*) είναι γένος πουλιών που ανήκει στην οικογένεια μιμίδες.

## Περιγραφή
Το μήκος σώματος των ειδών του τοξοστόματος είναι 22 έως 32 cm. Η ουρά τους είναι ευθεία και μακρά, όσο περίπου το σώμα. Το ράμφος είνα καμπύλο προς τα κάτω και επίσης μακρύ, αν και εξαρτάται από το είδος. Το πτέρωμα είναι άτονου χρώματος, μεταξύ φαιού και γκριζωπού, με πιο σκουρόχρωμες τις πτέρυγες και την ουρά. Στις πτέρυγες υπάρχουν συνήθως λωρίδες πιο ανοικτόχρωμες. Ανοικτόχρωμο είναι το πτέρωμα και στον λαιμό, το στήθος και την κοιλιά (υπόλευκα ή γκριζωπό), ενώ στα περισσότερα είδη αυτά τα μέρη του σώματος φέρουν σκοτεινές κηλίδες. Οι οφθαλμοί μπορεί να είναι κίτρινοι, πορτοκαλί ή ερυθρωποί.

Η συνηθέστερη τροφή τους είναι τα έντομα, καταναλώνουν όμως και καρπούς, σπόρους, σκώληκες, σαλιγκάρια, καμιά φορά και μικρά ερπετά.

Τα περισσότερα είδη έχουν μελωδικό κελάηδημα και για τον λόγο αυτό εκτιμώνται και πωλούνται σε κλουβιά. Ορισμένα είδη έχουν αποδημητικές συνήθειες, μετακινούμενα το καλοκαίρι προς τα νοτια της περιοχής όπου αναπαράγονται. Προτιμούν ερημικά ή ημιερημικά ενδιαιτήματα και περιοχές με θαμνώδη βλάστηση. Κάποια άλλα είδη ζουν σε δάση, ενώ μόνο ένα  (το *Toxostoma guttatum*) συναντάται στην τροπική ζώνη.

## Είδη
Η ονομασία του γένους προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *τόξον* and *στόμα*.

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς δέκα είδη του γένους τοξόστομα, τα εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μιμίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Βόρειας Αμερικής
Άλοουα

Η **Άλοουα** (αγγλ. *Alloa*, γαελ. *Alamhagh*, πιθανώς σημαίνει «βραχώδης πεδιάδα») είναι μικρή πόλη της Σκωτίας, στην κομητεία Κλακμάνανσιρ. Ο πληθυσμός της το 2016 ήταν 14.440 κάτοικοι, ενώ το 1961 είχε απογραφεί με 13.895 κατοίκους.

## Βασικά δεδομένα
Είναι κτισμένη στη βόρεια όχθη του ποταμού Φορθ, στο σημείο όπου σύμφωνα με τη γνώμη μερικών παύει να είναι ποτάμι και γίνεται ο ποταμόκολπος του Φορθ. Η Άλοουα βρίσκεται νοτίως των λόφων Όουχιλ, 9 χιλιόμετρα ανατολικά του Στέρλινγκ και 12,7 χιλιόμετρα βορείως της πόλεως Φώλκερκ. Δια θαλάσσης η Άλοουα απέχει 40 χιλιόμετρα από το Γκράντον, το επίνειο του Εδιμβούργου.

Η πόλη, πρώην έδρα βαρονίας, είναι το διοικητικό κέντρο του κομητειακού συμβουλίου του Κλακμάνανσιρ. Ιστορικώς η οικονομία της βασιζόταν στο εμπόριο ανάμεσα στη Γλασκώβη και την ηπειρωτική Ευρώπη, που διεξαγόταν από το λιμάνι της. Υπήρχε επίσης αγγειοπλαστική. Ωστόσο αυτό το λιμάνι έπαψε να είναι ανταγωνιστικό και σταμάτησε να λειτουργεί το 1970. Σήμερα η τοπική οικονομία επικεντρώνεται στα καταστήματα και την αναψυχή, μετά και το κλείσιμο των μεγάλων βιομηχανιών (νηματουργίας και βιομηχανίας σιδήρου) και τη λειτουργία πλέον μόνο μιας ζυθοποιίας και ενός υαλουργείου. Ιστορικώς η πόλη ήταν ενωμένη με την κωμόπολη Τάλιμποντυ (*Tullibody*) στα βορειοδυτικά της, ενώ σήμερα αποτελεί ξεχωριστό δήμο.

## Πρόσωπα
* Ντέιβιντ Άλαν (1744-1796), ζωγράφος και εικονογράφος
* Τζωρτζ Μπράουν (1818-1880), μετέπειτα πολιτικός στον Καναδά και ιδρυτής ιστορικής εφημερίδας εκεί
* Άντριου Νόρμαν Μέλντραμ (1876-1934), χημικός («οξύ του Μέλντραμ»)
* Ντάνκαν Σκοτ, χρυσός και αργυρός ολυμπιονίκης στην κολύμβηση (απλώς μεγάλωσε στην πόλη)
* Τζων Τζέιμσον (1740-1823), ιδρυτής της «Jameson Irish Whiskey» και προπάππους του Γουλιέλμο Μαρκόνι
* Ντέιβιντ Γουίλσον, ο 26ος Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άλλοα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 419
* "Alloa and its Environs: A descriptive and Historical Sketch", Alloa Advertiser, 1861

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Πύργος της Άλοουα  (13ος αιώνας)
* Ιστορικοί χάρτες της Άλοουα από τον 16ο αιώνα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Σκωτίας
* Χαρακτικό της Άλοουα από το 1693 του John Slezer στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Σκωτίας
* Άρθρο σχετικώς με τη ζυθοποιία στην Άλοουα

Κατηγορία:Πόλεις της Σκωτίας
Λεοντάρι Καρδίτσας

Το **Λεοντάρι** είναι μεγάλος οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Λεοντάρι βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, βόρεια της τεχνητής λίμνης Σμόκοβου σε υψόμετρο 200 μέτρων. Απέχει 22 χιλιόμετρα Ν. από τους Σοφάδες (έδρα του δήμου), 32 χιλιόμετρα ΝΑ. από την Καρδίτσα και 26 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από τον Δομοκό ενώ στα δυτικά του περνάει ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1883 ως *Ασλανάρ*, με την παλιά ονομασία από την τουρκοκρατία, στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 αρχικά να προσαρτάται στον τότε δήμου Ταμασίου και το 1901 στο ΦΕΚ 226Α - 20/10/1901 να ορίζεται έδρα του. Το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Λεοντάρι και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Λεοντάριον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την κοινότητα Λεονταρίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 881 κατοίκους ενώ το το 1981 και το 1991 είχε 147 και 137 αντίστοιχα.

### Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων
Τάο-Τάο

Το **Τάο-Τάο** (ιαπ.:タオタオ絵本館) είναι μια σειρά anime που προβλήθηκε σε 52 επεισόδια στο TV Osaka από τις 7 Οκτωβρίου 1983 έως τις 30 Μαρτίου 1984. Μια άλλη σειρά με τον ίδιο τίτλο προβλήθηκε από τις 9 Οκτωβρίου 1984 έως τις 9 Απριλίου 1985. Πριν από την τηλεοπτική σειρά, κυκλοφόρησε μια ταινία άνιμε στις 26 Δεκεμβρίου 1981. Αποτελεί κινεζοϊαπωνογερμανική συμπαραγωγή και σκηνοθετήθηκε από τους Σουίτσι Νακαχάρα και Τατσούο Σιμαμούρα.

Η σειρά αφορά τον Τάο-Τάο, ένα μικρό πάντα . Στις ιστορίες, ο Τάο-Τάο μπλέκεται σε περιπέτειες με τους φίλους του τα ζώα και ακούει τις ιστορίες της μητέρας του, της μητέρας πάντα.

Τους τίτλους αρχής της σειράς δημιούργησε ο Τσέχος συνθέτης Κάρελ Σβόμποντα .

## Διεθνής μετάδοση
Η σειρά έχει προβληθεί στα φινλανδικά στα κανάλια Yleisradio . Η αφήγηση της σειράς έγινε στα φινλανδικά από την Ίνκερι Βαλένιους και με τη μουσική υπόκρουση του αυστριακού τηλεοπτικού καναλιού ORF .

Η σειρά μεταδόθηκε επίσης στο Ισραήλ όπου μεταγλωττίστηκε στα εβραϊκά και το θέμα της τραγουδήθηκε στα εβραϊκά από την τραγουδίστρια Ιλανίτ .

Στην Ελλάδα η σειρά μεταδόθηκε τη δεκαετία του 1980 από την ΕΡΤ στα ελληνικά.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 μεταδόθηκε στα Αφρικάανς στη Νότια Αφρική . Το άνιμε μεταδόθηκε επίσης στις αρχές της δεκαετίας του 1990 πολλές φορές ως «تاو» και εξακολουθεί να είναι δημοφιλές στον αραβικό κόσμο .

Η σειρά μεταδόθηκε και στην Αλβανία στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Εν τω μεταξύ, ο κομμουνιστής πρωθυπουργός της Αλβανίας Αντίλ Τσαρτσάνι αναφέρθηκε ανεπίσημα ως Τάο-Τάο από τους Αλβανούς αντιφρονούντες κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων που οδήγησαν στην πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία .  

Η σειρά έχει προβληθεί και στα γαλλικά στο γαλλόφωνο τμήμα του Καναδά στην Télévision de Radio-Canada και στη Γαλλία το 1987 μέσω του FR3 .

## Στη λαϊκή κουλτούρα
Το φινλανδικό συγκρότημα Guava κυκλοφόρησε τη θεματική μουσική της σειράς σαν single το 2003.

## Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://web.archive.org/web/20080331060753/http://www.yle.fi/lapset/taotao/
* Το single του Guava
* *[https://www.animenewsnetwork.com/encyclopedia/anime.php?id=4919 Tao Tao Ehonkan]* στην εγκυκλοπαίδεια Anime News Network
Ρίο Τούρβιο

Το **Ρίο Τούρβιο** ( είναι πόλη και δήμος στον νομό Γκουέρ Άικε της επαρχίας Σάντα Κρους στη νότια Αργεντινή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 8.814 κατοίκους.

Ιδρύθηκε στα τέλη του 1942, ως συνέπεια της εξόρυξης άνθρακα στην περιοχή. Το Ρίο Τούρβιο φιλοξενούσε την κρατική εταιρεία εξόρυξης άνθρακα YCF. Το ορυχείο λειτουργεί σήμερα από την Yacimientos Carboníferos Río Turbio.

Το αεροδρόμιο του Ρίο Τούρβιο  βρίσκεται περίπου about 16 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ρίο Τούρβιο.

## Κλίμα
Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το Ρίο Τούρβιο ταξινομείται ως υποπολικό ωκεάνιο κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: *Cfc*) με ψυχρούς χειμώνες Το κλίμα χαρακτηρίζεται από ισχυρούς δυτικούς ανέμους, οι οποίοι δημιουργούνται από την επίδραση των δύο ημιμόνιμων συστημάτων υψηλών πιέσεων στο Νότιο Ατλαντικό και το Νότιο Ειρηνικό. Οι μέσες μηνιαίες θερμοκρασίες κυμαίνονται από 1,1°C τον Ιούλιο έως 10,7°C τον Ιανουάριο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Αναίδεια

Η **Αναίδεια** είναι η προσωποποίηση της ασπλαχνίας, της αισχρότητας και της σκληρότητας στην ελληνική μυθολογία. Είναι η σύντροφος της Ύβρεως . Οι Αθηναίοι την έκαναν θεότητα, που συμβολιζόταν με πέρδικα .

## Το αντίθετο
Όπως συμβαίνει συχνά με τις προσωποποιήσεις, η Αναιδεία έχει μια αντίθετη θεότητα. Στην περίπτωση της Αναιδείας, το αντίθετό της είναι ο Έλεος, η θεά του ελέους.

## Λατρεία
Μια λατρεία στην Αθήνα αναφέρεται ήδη από τον Ξενοφώντα στο *[[Συμπόσιον (Ξενοφών)|συμπόσιο]]* του, που επιτρέπει στον Σωκράτη να συγκρίνει τους Αθηναίους με τους Σπαρτιάτες. Έτσι, σε αντίθεση με τους Αθηναίους που λατρεύουν την Αναιδεία, οι Σπαρτιάτες λατρεύουν την Αιδώ, η σεμνότητα προσωποποιήθηκε  .

Ο Θεόφραστος αναφέρει την ύπαρξη βωμού της Αναιδείας δίπλα σε βωμό της Ύβρης στην Αθήνα  .

Σε μεταγενέστερες ερμηνείες, οι βωμοί περιγράφονται ότι ανάγονται στον ιερέα και φιλόσοφο Επιμενίδη . Πράγματι, ο Κικέρων εξηγεί ότι ο Επιμενίδης έχτισε έναν ναό για εκείνη και για περηφάνια (Ύβρης) μετά τον λιθοβολισμό του Κύλωνα στο βωμό της Αθηνάς, γεγονός που περιγράφεται στην αθηναϊκή ιστοριογραφία ως «ιεροσυλία του Κύλωνα»  .

Οι βωμοί πιστεύεται ότι ήταν οι δύο ακατέργαστες πέτρες του Αρείου Πάγου, πάνω στους οποίους, όπως μας λέει ο Παυσανίας στην *Περιγραφή της Ελλάδας*, ο κατηγορούμενος και ο ενάγων έπρεπε να σταθούν ενώπιον δικαστηρίου:

*«Τις άξεστες πέτρες [στον Άρειο Πάγο των Αθηνών] στις οποίες στέκονται οι κατηγορούμενοι και οι εισαγγελείς, τις ονομάζουν πέτρα της Ύβρεως και της* Αναίδειας *».*

## Φιλοσοφία
Η Αναίδεια ως φιλοσοφική αρχή αποτελεί ένα από τα τρία θεμελιώδη χαρακτηριστικά της μορφής των κυνικών φιλοσόφων, με αδιάφορα (αδιαφορία) και παρρησία (ειλικρίνεια και ελευθερία έκφρασης)  .

Είναι η αναίδεια που οδηγεί στη σύγκριση αυτών των φιλοσόφων με τα σκυλιά, από όπου προέρχεται η λέξη κυνικός. αφού όπως εκείνα τα ζώα που ζουν με τους ανθρώπους αλλά διατηρούν τις φυσικές τους συνήθειες, οι κυνικοί φιλόσοφοι συμπεριφέρονται ξεδιάντροπα, ασεβώς, ακολουθώντας την ικανοποίηση των αναγκών τους τόσο σωματικά όσο και πνευματικά  , .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κακία (θεότητα)

[δεξιά|μικρογραφία| Ο Ηρακλής (στο κέντρο), δελεάζεται από την Κάκια (στα αριστερά). [Γιαν φαν ντεν Χούκε, ]]
Η **Κακία** ( Αρχαία Ελληνικά : Κακίαν)  είναι η Ελληνίδα θεότητα της κακίας, της αμαρτίας και του εγκλήματος. Απεικονιζόταν ως ματαιόδοξη, παχουλή και υψηλά καλλωπισμένη γυναίκα. Παρουσιάστηκε ως το αντίθετο της Αρήτης, τη θεά της αριστείας και της αρετής.

Σύμφωνα με τους γνωστικιστές, η Κακία πιστεύεται ότι είναι το παιδί του πρώτου αγγέλου και της Αυθάδειας. Τα αδέρφια της ήταν ο Ζήλο, ο Φθόνος, οι Ερινύες και η Επιθυμία. 

Η Κακία προσπάθησε να πείσει πολλούς ανθρώπους να γίνουν κακοί, αλλά ο πιο διάσημος πειρασμός της ήταν αυτός του Ηρακλή, ένας από τους πιο γνωστούς θεϊκούς ήρωες της ελληνικής μυθολογίας. Του πρόσφερε μια ευχάριστη και εύκολη ζωή, χωρίς κακουχίες, ενώ η Αρετή πρόσφερε μια ένδοξη ζωή αλλά όπου θα χρειαζόταν δουλειά και προσπάθεια.   Ο Ηρακλής είδε τα αληθινά χρώματα της Κακίας. Αποκάλυψε το όνομά της και επομένως το νόημα αυτού στην παρακάτω συνομιλία:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Οστρυά

μικρογραφία|Οστρυά (καρπός), Περιοχή Αργαλαστής, Πήλιο, 29-10-2006
[μικρογραφία|Οι άρρενες ίουλοι της οστρυάς, [Όλυμπος|Όρος Όλυμπος, Πιερία, 23-3-2019]]
Η **οστρυά** ή **οστρύα** ή **μελιόγαβρος**, με επιστημονική ονομασία **«οστρύα η καρπινόφυλλος»** (*Ostrya carpinifolia*) ανήκει στην οικογένεια των Σημυδοειδών (Betulaceae). Είναι είδος με ορεινή-μεσογειακή κατανομή από την Τουρκία και τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Γαλλία (ελάχιστα) στα δυτικά που όμως λείπει από την Ιβηρική χερσόνησο και τη Μεσογειακή Αφρική. Κατανέμεται στην ηπειρωτική Ελλάδα, με ευρεία εξάπλωση κυρίως στις βόρειες περιοχές, καθώς και σε ορισμένα μεγάλα νησιά. Συνήθως γίνεται μικρό δέντρο, μέχρι 15 μ. ύψος και αποτελεί βασικό στοιχείο των φυλλοβόλων δασών και θαμνώνων, των ανοιχτών δασών κωνοφόρων και της μακκίας βλάστησης. Απαντά κυρίως σε ασβεστολιθικά εδάφη και σε υψόμετρο μεταξύ 200-1400 (-1800) μ. Τα φύλλα του είναι μήκους μέχρι 9 εκ., με μίσχο χνουδωτό, δις σεγαριστά, ωοειδή και οξύληκτα, με 13-19 ζεύγη πλευρικά νεύρα. Η ανθοφορία πραγματοποιείται την άνοιξη (Απρίλιο-Μάιο). Τα άρρενα άνθη φύονται σε κρεμάμενους ίουλους, ενώ τα θήλεα ανά δύο σε μασχάλες βρακτίων. Η ταξικαρπία παρόμοια με ένα μικρό τσαμπί, αποτελείται από λευκωπά κυστεοειδή κύπελλα (1,5-2 cm), καλυμμένα από ερεθιστικά τριχίδια που προέρχονται από τη συνένωση δυο βρακτίων, τα οποία περικλείουν από ένα λείο αχαίνιο (κάρυο) το καθένα.

## Πηγές

* Αραμπατζής Θ. 1998, Θάμνοι και Δέντρα στην Ελλάδα (Τόμος Ι).
* Σφήκας Γ. 1983, Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. I).
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.
* Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 1).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Σημυδοειδή
Γουίλσον Κίπρουγκουτ

Ο **Γουίλσον Κίπρουγκουτ** (Wilson Chuma Kiprugut, 1938 – 1 Νοεμβρίου 2022) ήταν Κενυάτης σπρίντερ και δρομέας μεσαίων αποστάσεων. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 και του 1968 και κέρδισε δύο μετάλλια στα 800 μέτρα  το 1964 έτρεξε επίσης στα 400 μέτρα, αλλά δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος από την Κένυα που κέρδισε Ολυμπιακό μετάλλιο.  

Στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας του 1962 ήταν μέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας 4 × 440 γιάρδων της Κένυας που τερμάτισε πέμπτος.  Στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας το 1966 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο 880 γιάρδων. Κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια (στα 400 και 800 μέτρα) στους πρώτους Παναφρικανικούς Αγώνες το 1965.

Το 2010 κέρδισε το βραβείο Αθλητικής Προσωπικότητας της Χρονιάς από την Κένυα. 

Ο Κίπρουγκουτ μεγάλωσε στο Κερίτσο και άρχισε να τρέχει ως παιδί ενώ ήταν στο Δημοτικό Σχολείο του Καπτεμπεσουέτ και στο Σχολείο Sitotwet Intermediate School. Το ταλέντο του αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά όταν έτρεξε στο Πρωτάθλημα Ανατολικής και Κεντρικής Αφρικής - μια διοργάνωση όπου κέρδισε τουλάχιστον τρεις τίτλους στις 880 γιάρδες. 

Ο Κίπρουγκουτ απεβίωσε την 1η Νοεμβρίου 2022, σε ηλικία 84 ετών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Κατηγορία:Κενυάτες Ολυμπιονίκες
Λιονέλ Ζοσπέν

Ο **Λιονέλ Ρομπέρ Ζοσπέν** (, , 12 Ιουλίου 1937 - 22 Μαρτίου 2026) ήταν Γάλλος πολιτικός που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Γαλλίας (1997-2002).

Από το 1981 έως το 1988 και από το 1995 έως το 1997 ήταν ο Πρώτος Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος και από το 1988 έως το 1991 υπουργός Εθνικής Παιδείας. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Γαλλίας από το 1997 έως το 2002. Το 1995 έθεσε υποψηφιότητα για την Προεδρία της Γαλλίας και ηττήθηκε από τον Ζακ Σιράκ και έθεσε εκ νέου το 2002 χωρίς να καταφέρει να περάσει στον δεύτερο γύρο, καθώς ηττήθηκε στον πρώτο γύρο από τον Σιράκ και τον ακροδεξιό υποψήφιο Ζαν-Μαρί Λε Πεν. Το 2015, ορίστηκε ως μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου από τον πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης, Κλωντ Μπαρτολόν.

Απεβίωσε στις 22 Μαρτίου 2026, σε ηλικία 88 ετών.

## Εργογραφία (ελληνική μετάφραση)
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας
Κατηγορία:Γάλλοι υπουργοί
Κατηγορία:Πολιτικοί της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (Ε΄ Δημοκρατία)
Κατηγορία:Μέλη του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος
Μιχάλης Δασκαλάκης

Ο **Μιχάλης Δασκαλάκης** (Πειραιάς, 1914 - Πικέρμι Αττικής, 1 Φεβρουαρίου 2004) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, τραγουδοποιός και οργανοπαίκτης της ρεμπέτικης μουσικής.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1914 στον Πειραιά. 

Αποφοίτησε από το Σχολαρχείο στο Χατζηκυριάκειο και έπειτα έπιασε δουλειά, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του πήγαινε στην ταβέρνα της οικογένειας του «Ο Δασκαλάκης», όπου βρίσκονταν κοντά στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο λιμάνι του Πειραιά. Εκεί στην ταβέρνα άκουγε τους μουσικούς που ερχόντουσαν και αγάπησε το μπουζούκι.

Το 1943 άνοιξε μαζί με τον αδελφό του Γιάννη, μαγαζί στην Αθήνα με την ονομασία «Το Καρέ του Άσσου». Μετά την λήξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και την Απελευθέρωση, εργάστηκε σε πολλά λαϊκά μουσικά κέντρα της Αθήνας, όπως στο «Μπουκέτο» στο Μενίδι και στην «Πίνδο» στη Νέα Φιλαδέλφεια.  

Το 1963 άνοιξε δικό του μαγαζί στον Γέρακα και το 1968 μετακόμισε σε νέο κέντρο στο Πικέρμι, όπου μέχρι και το 1996 που έκλεισε, εμφανιζόταν ο ίδιος στο πάλκο μαζί με ορχήστρα και έπαιζε πάντοτε δίχως ηλεκτρικό ήχο και με το δικό του γνήσιο προσωπικό στυλ σε παίξιμο και ερμηνεία. 

Κάποια από τα τραγούδια που δημιούργησε είναι «Βλάμης από το Μιλάνο», «Ναζιάρα Μαριγούλα», «Όταν πεθάνω βάλτε με», «Νύχτωσε πάλι», ενώ έχει ηχογραφήσει και πολλά γνωστά τραγούδια άλλων λαϊκών καλλιτεχνών όπως «Εγώ κακός δεν ήμουνα», «Αντιλαλούν οι φυλακές», «Το μινόρε της αυγής», «Τον Χάρο τον αντάμωσαν», «Άνθρωπε μου», «Η αλεπού», «Δυό πόρτες έχει η ζωή», «Ο ζητιάνος», «Το θαμπό φανάρι», «Ο ψαράς», «Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά». 

Απεβίωσε την 1η Φεβρουαρίου του 2004, σε ηλικία 90 ετών και κηδεύτηκε στα Καλύβια Αττικής.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Εφημερίδα «Τα Νέα» : Μιχάλης Δασκαλάκης - Έφυγε ο τζέντλεμαν του ρεμπέτικου. Tanea.gr.
* Εφημερίδα «Τα Νέα» - Συνέντευξη Μ. Δασκαλάκη στον Π. Γεραμάνη τον Φεβρουάριο του 1990 : «Μάγκας σημαίνει τζέντλεμαν». Tanea.gr.

## Εξωτερικοί συνδέσμοι
* Discogs.gr : Μιχάλης Δασκαλάκης

Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες μπουζουκτσήδες
Κατηγορία:Ρεμπέτες
Μετριοπαθείς (Δανία)

Οι **Μετριοπαθείς** (Δανικά: Moderaterne) είναι ένα φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στη Δανία που ιδρύθηκε από τον πρώην πρωθυπουργό Λαρς Λόκε Ράσμουσεν.

Σύμφωνα με τον Ράσμουσεν, είναι ένα κεντρώο κόμμα που έχει τη φιλοδοξία να δημιουργήσει «πρόοδο και αλλαγή σε ένα σταυροδρόμι μεταξύ ενός μπλε μπλοκ που βασανίζεται από την πολιτική αξίας και ενός κόκκινου μπλοκ που έχει κολλήσει σε μια προηγούμενη άποψη για το άτομο και το κράτος». Το κόμμα άρχισε να συλλέγει δηλώσεις ψήφου τον Ιούνιο του 2021. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2021 ο Λαρς Λόκε Ράσμουσεν ανακοίνωσε ότι είχαν λάβει τις 20.182 υπογραφές που απαιτούνταν για να είναι επιλέξιμοι για να είναι υποψήφιος στις γενικές εκλογές της Δανίας του 2022.

Οι Μετριοπαθείς είδαν μια αύξηση στη δημοτικότητα κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για τις γενικές εκλογές του 2022, καταλήγοντας τελικά ως το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα με 16 έδρες, όπως ανέφεραν οι δημοσκοπήσεις. Είχαν τοποθετηθεί ως ρυθμιστές για να αποφασίσουν ποιος θα έπρεπε να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, αλλά το κατεστημένο κόκκινο μπλοκ κέρδισε την πλειοψηφία, εμποδίζοντας έτσι τους Μετριοπαθείς να έχουν τις αποφασιστικές έδρες στην επόμενη κυβέρνηση.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα στη Δανία
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Δανίας
Βαλ Κίλμερ

Ο **Βαλ Κίλμερ** (, 31 Δεκεμβρίου 1959 - 1 Απριλίου 2025), ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Αρχικά ηθοποιός του θεάτρου, ο Κίλμερ έγινε ευρέως γνωστός  μετά από εμφανίσεις σε κωμικές ταινίες, ξεκινώντας από το *Άκρως... τρελό και απόρρητο* (1984) και *Real Genius* (1985), την ταινία δράσης *[[Top Gun]]* (1986) καθώς και την ταινία φαντασίας *Γουίλοου, η οργή των θρύλων (Willow)* (1988).

Ο Κίλμερ κέρδισε την αναγνώριση για την ερμηνεία του ως Τζιμ Μόρισον στο *[[The Doors (ταινία)|The Doors]]* (1991) του Όλιβερ Στόουν. Η ανοδική πορεία του Κίλμερ συνεχίστηκε, καθώς συχνά έπαιρνε τον ρόλο του πρωταγωνιστή σε ταινίες με θετικές κριτικές, όπως το γουέστερν *[[Σύγκρουση στον πράσινο βάλτο]] (Tombstone)* (1993) και τα αστυνομικά δράματα *Ιλιγγιώδης έρωτας* (1993) και *[[Ένταση (ταινία)|Ένταση]]* (1995). Αντικατέστησε τον Μάικλ Κίτον υποδυόμενος τον Μπρους Γουέιν/Μπάτμαν στο *[[Μπάτμαν για πάντα]]* (1995) του Τζόελ Σουμάχερ. Συνέχισε να παίζει σε ταινίες όπως τις *Σκιά μέσα στο σκοτάδι* (1996), *Το νησί του δρος Μορό* (1996), *Ο άγιος (The Saint)* (1997), *[[Ο πρίγκιπας της Αιγύπτου (ταινία)|Ο πρίγκιπας της Αιγύπτου]]* (1998), *Pollock* (2000), *[[Αλέξανδρος (ταινία, 2004)|Αλέξανδρος]]* (2004), *Kiss Kiss Bang Bang* (2005), *Déjà Vu* (2006), *Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans* (2009) και *Song to Song* (2017).

«Αν υπάρχει βραβείο για τον πιο αφανή ηγέτη της γενιάς του, ο Κίλμερ θα πρέπει να το πάρει», έγραψε ο κριτικός Ρότζερ Ίμπερτ. «Έχει υποδυθεί μια σειρά από χαρακτήρες τόσο πειστικούς που είναι πιθανό οι περισσότεροι άνθρωποι, ακόμη και τώρα, να μην το συνειδητοποιούν ότι κοιτούσαν τον ίδιο ηθοποιό».

Από το 2015 ο Κίλμερ παλεύε με τον καρκίνο του λάρυγγα και έκανε μια επέμβαση στην τραχεία που κατέστρεψε τις φωνητικές του χορδές σε σημείο που δυσκολευόταν πολύ να μιλήσει. Υποβλήθηκε επίσης σε χημειοθεραπεία και δύο τραχειοτομές.  Το 2020 δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του με τίτλο *I'm Your Huckleberry: A Memoir*. Η μάχη που δίνει για την υγεία του καταγράφηκε στο ντοκιμαντέρ του 2021 με τίτλο *Val*, το οποίο κατέγραψε θέματα καριέρας και υγείας. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών με την αποδοχή των κριτικών. Το 2022, ο Κίλμερ επανέλαβε τον ρόλο του ως Άισμαν, επανασυνδέοντας τον Τομ Κρουζ στο *[[Top Gun: Maverick]]* (2022). Ήταν ένας από τους πιο καλοπληρωμένους ηθοποιούς της δεκαετίας του 1990, με τις ταινίες του να έχουν εισπράξει πάνω από 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια στο παγκόσμιο box office. 

Απεβίωσε από πνευμονία την 1η Απριλίου 2025, σε ηλικία 65 ετών.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνεδσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί γερμανικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί  ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Αραβισσός

Η **Αραβισσός**, αναφερόμενη και ως **Τριπόταμος**, ήταν πόλη στην αρχαία Καταονία στην Καππαδοκία και αργότερα στη ρωμαϊκή επαρχία της Μικρής Αρμενίας (*Armenia Secunda*). Εκεί γεννήθηκε το 539 ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Μαυρίκιος.

## Τοποθεσία
Η πόλη αντιστοιχεί στο σημερινό Afşin, πρώην Yarpuz, στην επαρχία Καχραμάνμαρας της Τουρκίας.

## Εκκλησιαστική ιστορία
Η Αραβησσός ήταν επισκοπική έδρα, υπαγόμενη στην Μελιτηνή.

Επίσκοποί της αναφέρονται ο Οτρέας, που συμμετείχε στην Α' Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 381, ο Αδόλιος που συμμετείχε στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451, ο Αδέλφιος, ο οποίος υπέγραψε επιστολή 458 επισκόπων της επαρχίας της Μικράς Αρμενίας προς τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Λέοντα για να διαμαρτυρηθούν για τη δολοφονία του Προτέριου Αλεξανδρείας, και ο Γεώργιος, ο οποίος συμμετείχε στην εν Τρούλλω Πενθέκτη Σύνοδο του 692. Ο Μιχαήλ ο Σύρος αναφέρει αρκετούς Ιακωβίτες επισκόπους Αραβισσού τον 7ο έως 10ο αιώνα.

Ο τίτλος της Αραβισσού αποδίδεται σε τιτουλάριους επισκόπους του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και σήμερα φέρει τον τίτλο ο Κασσιανός (Νότης).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί της αρχαίας Καταονίας
Κατηγορία:Οικισμοί της αρχαίας Καππαδοκίας
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία
Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Κατηγορία:Οικισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Εθνικός κομμουνισμός

Ο όρος **εθνικός κομμουνισμός** έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει κινήματα και κυβερνήσεις που προσπάθησαν να σχηματίσουν μια ευδιάκριτα μοναδική παραλλαγή του κομμουνισμού με βάση διακριτά εθνικά χαρακτηριστικά και συνθήκες, αντί να ακολουθούν πολιτικές που ορίζονται από άλλα σοσιαλιστικά κράτη, όπως η Σοβιετική Ένωση . 

. Οι Ουκρανοί κομμουνιστές Vasil Shakhrai και Mazlakh, και στη συνέχεια ο Τατάρος Μιρσαΐντ Σουλτάν-Γκαλίεβ, θεωρούσαν τα συμφέροντα του μπολσεβίκικου ρωσικού κράτους σε αντίθεση με εκείνα των χωρών τους. Τα κομμουνιστικά κόμματα που προσπάθησαν να ακολουθήσουν ανεξάρτητες εξωτερικές και εσωτερικές πολιτικές που συγκρούονταν με τα συμφέροντα της Σοβιετικής Ένωσης έχουν περιγραφεί ως παραδείγματα εθνικοκομμουνισμού. . Παραδείγματα περιλαμβάνουν τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο και την ανεξάρτητη πολιτική του που οδήγησε τη Γιουγκοσλαβία μακριά από τη Σοβιετική Ένωση, τον αντισοβιετικό προοδευτικό σοσιαλισμό του Ίμρε Νάγκυ, τον σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο του Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ και τον Κομμουνισμό των Γκούλας του Γιάνος Κάνταρ .  

Τα κομμουνιστικά κόμματα που προσπάθησαν να ακολουθήσουν τη δική τους παραλλαγή του κομμουνισμού συνδυάζοντας τα κομμουνιστικά/σοσιαλιστικά . Αυτά περιλαμβάνουν τη Δημοκρατία της Καμπουτσέας υπό τον Πολ Ποτ,  και τη Βόρεια Κορέα με το  Τζούτσε . 

## Δείτε επίσης

* Αριστερός εθνικισμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομμουνισμός
Ενδιάμεσες εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών 2022

Οι **ενδιάμεσες εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών του 2022** (αγγλικά: *2022 United States elections* ή *2022 United States midterm elections*) διεξήχθησαν την Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2022, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Άλλες επιμέρους και ειδικές εκλογές έγιναν κατά την διάρκεια της χρονιάς. 

Οι ενδιάμεσες εκλογές του 2022, καθόρισαν την σύνθεση και τον έλεγχο του 118ου Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών. Πιο συγκεκριμένα, τέθηκε σε εκλογές το σύνολο των 435 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών και περίπου το ένα τρίτο (35) των 100 εδρών της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών.  

Στη Βουλή των Αντιπροσώπων, το κόμμα που θα διαθέτει τουλάχιστον 218 έδρες, θα κατέχει την πλειοψηφία των εδρών και τον έλεγχό της. Αντίστοιχα, στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, για να επιτευχθεί πλειοψηφία απαιτούνται τουλάχιστον 50 έδρες από το Δημοκρατικό Κόμμα (λόγω ότι η Αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις, ως Πρόεδρος της Γερουσίας, ανήκει στο Δημοκρατικό Κόμμα), είτε 51 έδρες από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. 

Επιπλέον, στις ενδιάμεσες εκλογές του 2022, 36 από τις 50 θέσεις Κυβερνητών πολιτειών των ΗΠΑ, τέθηκαν σε εκλογές. Τέλος, διεξήχθη πλήθος άλλων πολιτειακών και τοπικών εκλογών ανά την επικράτεια της χώρας. 

Οι ενδιάμεσες εκλογές του 2022, ήταν οι πρώτες εκλογές της δεκαετίας του 2020 και οι πρώτες ύστερα από την ανακατανομή των εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων, που θα διεξαχθούν σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2020. 

## Εκλογές

### Ομοσπονδιακές εκλογές

#### Εκλογές της Γερουσίας
Στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, οι Δημοκρατικοί κατάφεραν να διατηρήσουν την πλειοψηφία τους, ύστερα από την επανεκλογή των γερουσιαστών Μαρκ Κέλι (Αριζόνα) και Κάθριν Κόρτεζ Μάστο (Νεβάδα). Επίσης, πρόσθεσαν μία ακόμη έδρα από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στο Δημοκρατικό, στην πολιτεία της Πενσυλβάνιας. Αναμένονται αποτελέσματα για την πολιτεία της Τζόρτζια, όπου και θα πραγματοποιηθούν επαναληπτικές εκλογές στις 6 Δεκεμβρίου 2022.  
[αριστερά|μικρογραφία|Οι εκλογές για την [Γερουσία (ΗΠΑ)|Γερουσία (Αποτελέσματα). ]]

#### Εκλογές της Βουλής
Οι Ρεπουμπλικανοί κατάφεραν να αποκτήσουν την πλειοψηφία και τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων. Στο επόμενο (118ο) Κογκρέσο θα έχουν αρκετά ισχνή πλειοψηφία έναντι των Δημοκρατικών.  
[αριστερά|μικρογραφία|Οι εκλογές για την [Βουλή των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)|Βουλή των Αντιπροσώπων (Αποτελέσματα). ]]

### Πολιτειακές και τοπικές εκλογές

#### Εκλογές Κυβερνητών πολιτειών
Αμφότεροι Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί κατάφεραν να κρατήσουν το έλεγχο στις περισσότερες θέσεις Κυβερνητών. Οι Δημοκρατικοί ανέτρεψαν την Αριζόνα, το Μέριλαντ και τη Μασαχουσέτη, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί κατάφεραν να ανατρέψουν τον εν ενεργεία Κυβερνήτη στη Νεβάδα. Αναμένονται για την πολιτεία της Αλάσκας. 
[αριστερά|μικρογραφία|Οι εκλογές [Κυβερνήτης (Ηνωμένες Πολιτείες)|Κυβερνητών (Αποτελέσματα). ]]

#### Άλλες εκλογές

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*