Νατζμ αλ-Ντιν Αγιούμπ

Ο **αλ-Μαλίκ αλ-Αφντάλ Νατζμ αντ-Ντιν Αγιούμπ**, *al-Malik al-Afdal Najm al-Dīn Ayyūb ibn Shādhi ibn Marwān* (απεβ. στις 9 Αυγούστου 1173), ή απλά **Νατζμαντίν**, ήταν Κούρδος  μισθοφόρος και πολιτικός από το Ντβίν,  και πατέρας του Σαλαντίν.  Είναι ο επώνυμος πρόγονος της δυναστείας των Αγιουβιδών.

## Βίος και σταδιοδρομία
Ο Αγιούμπ ήταν γιος του Σαντί ιμπν Μαρβάν και αδελφός του Σιρκούχ. Η οικογένεια ανήκε στην κουρδική φυλή Χαντμπανί του Ραβαντί, γνωστή και ως Ραβαντί ή Ραβαντίγια. Οι Ραβαντί ήταν η κυρίαρχη κουρδική ομάδα στο Ντβιν, και αποτελούσαν μία σταθερή πολιτικο-στρατιωτική ελίτ της περιοχής.  Προέρχονταν από το χωριό Ατζντανακάν, κοντά στην αρχαία αρμενική πόλη Ντβιν.  

Η οικογένεια ήταν στενά συνδεδεμένη με την κουρδική δυναστεία των Σαδαδιδών, και όταν ο τελευταίος Σαδαδίδης εκθρονίστηκε στο Ντβίν το 1130, ο Σαντί μετέφερε την οικογένεια πρώτα στη Βαγδάτη και στη συνέχεια στο Τικρίτ, όπου διορίστηκε κυβερνήτης από τον περιφερειακό διοικητή Μπιρούζ. Ο Αγιούμπ διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κυβερνήτης του Τικρίτ, όταν ο Σαντί απεβίωσε λίγο αργότερα. 

### Στην υπηρεσία των Ζενγκιδών
Το 1132 ο Αγιούμπ ήταν στην υπηρεσία του Ιμάντ αλ-Ντιν Ζενγκί. Συμμετείχε σε μία μάχη εναντίον του Σελτζούκου σουλτάνου κοντά στο Τικρίτ, και έσωσε τη ζωή του Ζενγκί όταν βοήθησε στην υποχώρησή του μέσω του Τίγρη. Το 1136 ο Σιρκούχ σκότωσε έναν Χριστιανό, με τον οποίο διαπληκτιζόταν στο Τικρίτ, και οι αδελφοί εξορίστηκαν (ο γιος του Αγιούμπ, Γιουσούφ, αργότερα γνωστός ως Σαλαντίν, λέγεται ότι γεννήθηκε τη νύχτα που έφυγαν). Ο Ζενγκί αργότερα διόρισε τον Αγιούμπ κυβερνήτη του Μπάαλμπεκ, και όταν η πόλη πολιορκήθηκε το 1146 από τον Μουίν αλ-Ντιν Ουνούρ, τον αταμπέγκ του εμίρη Μπουρίντ της Δαμασκού, ο Αγιούμπ παρέδωσε το Μπάαλμπεκ και αποσύρθηκε στη Δαμασκό. Εν τω μεταξύ ο Σιρκούχ μπήκε στην υπηρεσία τού γιου τού Ζενγκί, Νουρ αλ-Ντιν Ζενγκί, ο οποίος είχε σχέδια για τη Δαμασκό. Όταν η Β΄ Σταυροφορία πολιόρκησε την πόλη το 1148, ο Νουρ αλ-Ντιν ανάγκασε τον Μουίν αλ-Ντιν και τους Μπουρίντ σε μία απρόθυμη συμμαχία. Σύντομα ο Νουρ αλ-Ντιν απαίτησε την παράδοση της πόλης σε αυτόν, και ο Αγιούμπ και ο Σιρκούχ διαπραγματεύτηκαν την παράδοσή της το 1154. Ο Αγιούμπ παρέμεινε κυβερνήτης της Δαμασκού υπό την κυριαρχία του Νουρ αλ-Ντιν. Απολάμβανε τέτοιες τιμές, που ήταν ο μόνος από τους αξιωματούχους τού Νουρ αλ-Ντιν που επιτρεπόταν να κάθεται ενώπιόν του.

Ο γιος του Αγιούμπ, Σαλαντίν, ανέλαβε επίσης υπηρεσία στον Νουρ αλ-Ντιν, και στάλθηκε στην Αίγυπτο, για να αναλάβει τον έλεγχο εκ μέρους του Νουρ αλ-Ντιν κατά την περίοδο των κοινών σταυροφορικών και Ρωμαϊκών εανακτήσεων.

### Αιγυπτιακή αποστολή
Το 1170 ο Αγιούμπ ενώθηκε με τον γιο του Σαλαντίν στην αιγυπτιακή εκστρατεία. Είτε κλήθηκε από τον ίδιο τον Σαλαντίν, είτε στάλθηκε από τον Νουρ αλ-Ντιν για να πείσει τον Σαλαντίν να εκθρονίσει τον τελευταίο Φατιμίδη χαλίφη. Ο Σαλαντίν του πρόσφερε το αξίωμα του βεζίρη, αλλά εκείνος αρνήθηκε, και αντ' αυτού του παραχωρήθηκαν η Αλεξάνδρεια, η Δαμιέτη και το αλ-Μπουχάιρα ως προσωπικά φέουδα. Το φέουδο που κατείχε ο Αγιούμπ ήταν τα σημαντικότερα εμπορικά λιμάνια στην κάτω Αίγυπτο. Πολλοί από τους άλλους συγγενείς του Σαλαντίν τον ακολούθησαν μαζί στην Αίγυπτο.  Ο Νουρ αλ-Ντιν δεν εμπιστευόταν τον Σαλαντίν και την οικογένειά του, υποθέτοντας σωστά ότι εδραίωναν την εξουσία. Ο Αγιούμπ υποστήριξε δημόσια τον Νουρ αλ-Ντιν, αλλά προειδοποίησε ιδιωτικά τον γιο του ότι τού Νουρ αλ-Ντιν δεν έπρεπε ποτέ να επιτραπεί να πάρει την Αίγυπτο. Αν και ο Αγιούμπ ήταν πιστός στον Νουρ αλ-Ντιν και στον έμπιστο σύμβουλό του, αυτή η πίστη δεν μεταφραζόταν απαραίτητα και στους διαδόχους του, και είναι πιθανό ότι στον ανταγωνισμό μεταξύ των υποδιοικητών του Νουρ αλ-Ντιν, θεωρούσε την οικογένειά του ως την πιο κατάλληλη, με το Κάιρο υπό τον έλεγχό τους.

## Το τέλος
Ο Νατζμ αλ-Ντιν Αγιούμπ τραυματίστηκε σε ατύχημα ιππασίας στις 31 Ιουλίου 1173, και απεβίωσε στις 9 Αυγούστου. Το τέλος του επιδείνωσε την ένταση μεταξύ του Σαλαντίν και του Νουρ αλ-Ντιν. Ο δεύτερος είχε καλέσει τον πρώτο να βοηθήσει σε μία εκστρατεία εναντίον του βασιλείου της Ιερουσαλήμ, αλλά ο Σαλαντίν επέστρεψε στην πατρίδα του, όταν άκουσε για το τέλος τού πατέρα του. Ωστόσο, η αναμενόμενη αντιπαράθεση μεταξύ του Νουρ αλ-Ντιν και του Σαλαντίν δεν συνέβη, καθώς ο Νουρ αλ-Ντιν απεβίωσε τον επόμενο χρόνο, και ο Σαλαντίν τελικά ανέλαβε τον έλεγχο ολόκληρης της Αιγύπτου και της Συρίας.

Σύμφωνα με τον Μπαχά αλ-Ντιν ιμπν Σαντάντ, ο Αγιούμπ ήταν «ένας ευγενής, γενναιόδωρος άνθρωπος, ήπιος και με εξαιρετικό χαρακτήρα». Ήταν επίσης «λάτρης του πόλο». Ο Ιμπν αλ-Καλανίισί τον αποκαλεί «άνθρωπο με αποφασιστικότητα, ευφυΐα και γνώση των υποθέσεων», ο οποίος με σύνεση παρέδωσε το Μπάαλμπεκ σε μία ανώτερη δύναμη με αντάλλαγμα ανταμοιβές και τιμές.

Το μικρό του όνομα ήταν Αγιούμπ (Ιώβ), από το οποίο προέρχεται η δυναστεία των Αγιουβιδών του Σαλαντίν και των διαδόχων του. Το Nατζμ αλ-Ντιν είναι τιμητικής σημασίας, και σημαίνει «αστήρ της πίστεως».

## Οικογένεια
Ο Αγιούμπ είχε πολλά παιδιά:
* Nουρ αντ-Ντιν Σαχανσάχ (απεβ. 1148)
* [αλ-Μαλίκ αλ-Μουαζάμ Σαμς αλ-Νταβλά] Τουράν-Σαχ (απεβ. 1181)
* [Σαλά αντ-Ντιν Γιουσούφ] (Σαλαδίν) (1137–1193)
* αλ-Μαλίκ αλ-Αντίλ Α΄ Σαΐφ αλ-Ντιν Αμπού Μπακρ Αχμάντ (Σαφαδίν) (1145–1218)
* Tατζ αλ-Μουλούκ Αμπού Σαΐντ Μπουν (απεβ. 1184)
* αλ-Μαλίκ αλ-Αζίζ Σαΐφ αλ-Ισλάμ Τουγκτεκίν (απεβ. 1197)
* Rabi'a Khatun (κόρη, απεβ. 1246), παντρεύτηκε τον Αμίρ Σαντ αλ-Ντιν Μασούντ μπιν Μουίν αλ-Ντιν Ονόρ
* Σιτ Ας-Σαμ Φατιμά Χατούν (κόρη) 

## Αναφορές

## Πηγές
* Humphreys, R. S. (1987). "Ayyubids". Encyclopaedia Iranica, Vol. III, Fasc. 2. pp. 164–167.
* 
* 
* Baha al-Din ibn Shaddad, *The Rare and Excellent History of Saladin*, ed. D. S. Richards, Ashgate, 2002.
* *The Damascus Chronicle of the Crusades, Extracted and Translated from the Chronicle of Ibn al-Qalanisi*. H.A.R. Gibb, 1932 (reprint, Dover Publications, 2002)
* Vladimir Minorsky, "The Prehistory of Saladin", in *Studies in Caucasian History*, Cambridge University Press, 1957, pp.&nbsp;124–132. (available online)
* 
* P. M. Holt, *The Age of the Crusades: The Near East from the Eleventh Century to 1517*, Longman, 1986.

Κατηγορία:Μουσουλμάνοι στρατηγοί του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Κούρδοι Μουσουλμάνοι
Κατηγορία:Αγιουβίδες