open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σάντα Μαρία Νοβέλλα

Η **Σάντα Μαρία Νοβέλλα** (ιταλικά: *Santa Maria Novella*) είναι χριστιανικός ναός στη Φλωρεντία από το τάγμα των Δομινικανών. Η εκκλησία μαζί με το διπλανό στεγασμένο διάδρομο περιλαμβάνουν πολυάριθμα έργα τέχνης και ταφικά μνημεία. Ιδιαίτερα διάσημες είναι οι τοιχογραφίες από καλλιτέχνες της γοτθικής και πρώιμης αναγεννησιακής εποχής. Χρηματοδοτήθηκαν από σημαίνουσες Φλωρεντιανές οικογένειες οι οποίες κατασκεύασαν τα ταφικά παρεκκλήσια σε καθαγιασμένο τόπο.

Η εκκλησία αποκαλείται Νοβέλλα (Νέα) επειδή κτίστηκε σε θέση ενός ναού του 9ου αιώνα. Όταν ο χώρος δόθηκε στο τάγμα των Δομινικανών το 1221, αποφάσισαν να κτίσουν ένα νέο ναό και τον πλευρικό διάδρομο. Η εκκλησία σχεδιάστηκε από δύο Δομινικανούς μοναχούς, τους Φρα Σίστο Φιορεντίνο και τον Φρα Ριστόρο ντα Κάμπι. Η κατασκευή άρχισε στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα (περί το 1276) και διήρκησε 80 χρόνια, και ολοκληρώθηκε υπό την επίβλεψη του Ιακόπο Ταλέντι με την κατασκευή του κωδωνοστασίου ύψους 68 μέτρων το 1333. Το 1360 προστέθηκαν τα γοτθικά τόξα στην πρόσοψη, με την πρόθεση να στεγάσουν σαρκοφάγους. Η εκκλησία καθαγιάστηκε το 1420. Η πρόσοψη από λευκό και πράσινο μάρμαρο είναι έργο του Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι και έγινε την περίοδο 1456-1470 σε αναγεννησιακό ρυθμό.

Ο ναός είναι τρίκλιτη βασιλική σε σχήμα Τ. Έχει μήκος 99,2 μέτρα, πλάτος 28,2 μέτρα και στο εγκάρσιο κλίτος 61,54 μέτρα. Το εσωτερικό αποπνέει εικόνα αυστηρότητας. Οι κιονοστοιχίες με οξυκόρυφα τόξα βασίζονται σε κίονες κορινθιακού ρυθμού. Πολλά από τα παράθυρα έχουν βιτρώ του 15ου-16ου αιώνα. Ο άμβωνας είναι έργο του 1443. Από τις τοιχογραφίες του κλίτους ξεχωρίζει η *Αγία Τριάδα* από τον Μαζάτσο, όπου περιλαμβάνει πρωτοπόρα απεικόνιση της προοπτικής και των μαθηματικών αναλογιών. Στην τοιχογράφηση του ναού έχουν εργαστεί πάρα πολλοί καλλιτέχνες, από τον Τζόττο μέχρι τον Σάντρο Μποττιτσέλλι.

Το παρεκκλήσι Τουρναμπουόνι έχει τοιχογραφίες από τον Ντομένικο Γκιρλαντάιο τη περίοδο 1485-1490 και ο εσταυρωμένος είναι έργο του Τζαμπολόνια. Το παρεκκλήσι Φιλίππο Στρότσι έχει τοιχογραφίες του 1502 με τη ζωή των Αποστόλων από τον Φιλίππο Λίππι. Στο παρεκκλήσι Γκόντι βρίσκεται ο ξύλινος Εσταυρωμένος του Φιλίππο Μπρουνελέσκι. Στο παρεκκλήσι Στρότσι ντι Μαντόνα έχει τοιχογραφίες του μέσου του 14ου αιώνα με σκηνές εμπνευσμένες από τη *[[Θεία Κωμωδία]]* του Δάντη. Το Ισπανικό Παρεκκλήσι (Καπέλλα ντέλι Σπανιόλι), στο πράσινο περιστήλιο, είναι έργο του μέσου του 14ου αιώνα με τοιχογραφίες του Αντρέα ντα Φιρέντσε (1365-1367). Πέρα από το πράσινο περιστήλιο, σώζεται επίσης το μεγάλο περιστήλιο και το περιστήλιο των νεκρών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Opera per Santa Maria Novella
*Santa Maria Novella εικονική πραγματικότητα και εικόνες 

Κατηγορία:Εκκλησίες στη Φλωρεντία
Γκου Χάρα

Η **Γκου Χάρα** (κορεατικά: 구하라, RR: *Gu Ha-ra* MR: *Ku Hara*, 3 Ιανουαρίου 1991 - 24 Νοεμβρίου 2019), γνωστή κι απλά ως **Hara**, ήταν Νοτιοκορεάτισσα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Υπήρξε μέλος του δημοφιλούς girl group Kara, κι από το 2015 έγινε και σόλο καλλιτέχνης. Ενώ πρόλαβε - ως ηθοποιός - να κάνει και κάποιες συμμετοχές τόσο στον κινηματογράφο όσο και στην τηλεόραση. Γεννήθηκε στο Γκουάνγκτζου και μεγάλωσε με τον πατέρα της και τη γιαγιά της μετά τα οχτώ της, αφού η μητέρα της τους εγκατέλειψε. Για μερικά χρόνια, σε νεαρή ηλικία, προσπάθησε να ακολουθήσει καριέρα αθλητή, ενώ κατά φοιτητικά της χρόνια, υπήρξε μοντέλο ρούχων του διαδικτύου. 

Το 2008, εντάχθηκε στο νοτιοκορεατικό γκρουπ Kara, αφού έφυγε ένα μέλος.  Ενώ το 2009, συμμετείχε και για πρώτη φορά στην τηλεόραση, με το σόου *Invincible Youth*.  Το 2011, έκανε το ντεμπούτο της σε τηλεοπτικές σειρές, στη *City Hunter*. Το 2014, ξεκίνησε και το δικό της ριάλιτι σόου, ονόματι *On & Off*, ενώ, γενικά, εμφανίστηκε σε αρκετά ριάλιτι σόου. Το 2015, το πρώτο της προσωπικό σινγκλ, "Alohara (Can You Feel It?)", έφτασε στο νούμερο 4 της χώρας. Το 2013, έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε ταινία κινουμένων σχεδίων, *Kara The Animation*, δίνοντας τη φωνή της στον ίδιο της τον χαρακτήρα, ενώ το 2017, συμμετείχε στην τελευταία της (διαδικτυακή) ταινία, ονόματι *Sound of a Footstep*. 

Η Χάρα το 2018, είχε ένα περιστατικό που συντάραξε την σόου μπίζ της Νότιας Κορέας, όταν ο σύντροφος με τον οποίο ήταν μαζί εκείνο το διάστημα, εισέρχεται στο σπίτι της, και τη χτύπησε βίαια. Αργότερα, κι αυτός κι αυτή κυκλοφόρησαν εικόνες τους από τη σωματική πάλη που είχαν. Όταν η Χάρα πήγε στο νοσοκομείο διαγνώστηκε με διάφορα κατάγματα, κι έτσι του έκανε μήνυση. Λίγο καιρό αργότερα αυτός την απείλησε ότι θα κυκλοφορήσει sex tape με αυτήν πρωταγωνίστρια. Τελικά, στη δίκη, του καταλογήθηκε 1,5 χρόνο φυλάκιση για ξυλοδαρμό, καταστροφή ξένης περιουσίας και απειλή κυκλοφορίας του βίντεο. Αν και η Χάρα υπήρξε το θύμα στην υπόθεση, λόγω του αναφερόμενου βίντεο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έπεσε θύμα διαδικτυακού εκφοβισμού. Τον Νοέμβριο του 2019, βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της,  με πιθανότερη αιτία θανάτου την αυτοκτονία, με την αστυνομία να βρίσκει ένα σημείωμα αυτοκτονίας γραμμένο από τη Γκου, χωρίς σιγουριά, αφού η οικογένειά της δεν επέτρεψε να γίνει αυτοψία,  ενώ βρέθηκε και γράμμα. Αργότερα ο αδελφός της ξεκίνησε έναν αγώνα ώστε γονείς που έχουν εγκαταλείψει τα παιδιά τους, να μην έχουν δικαίωμα στην κληρονομία, αν και σε ψηφοφορία του κοινού μαζεύτηκαν οι απαιτούμενες υπογραφές, δεν πέρασε κάποιος σχετικός νόμος στο κοινοβούλιο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο Production Ogi 
* 

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Ραδιοπαρουσιαστές
Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Κατηγορία:Διαδικτυακός εκφοβισμός
Ιωβηλαίο

Το **Ιωβηλαίο έτος** είναι μία επέτειος ενός γεγονότος, συνήθως το 40ό, 50ό, 60ό ή 70ό της ανάμνησής του. Ο όρος έχει βιβλική καταγωγή και τώρα χρησιμοποιείται για να δηλώσει τους εορτασμούς, που σχετίζονται με τη βασιλεία ενός μονάρχη, έπειτα από ένα ορόσημο αριθμού ετών που πέρασαν.

## Θρησκευτική χρήση
Το Ιωβηλαίο (εβραϊκά: יובל yovel) έτος (κάθε 50 έτη) και το Σαββατικό έτος (κάθε 7 έτη) είναι βιβλικές εντολές που αφορούν την ιδιοκτησία γαιών και σκλάβων. Οι νόμοι που αφορούν το Σαββατικό έτος τηρούνται ακόμη σε πολλούς θρησκευόμενους εβραίους του κράτους του Ισραήλ, αν και το Ιωβηλαίο δεν εφαρμόστηκε για αιώνες. Σύμφωνα με την εβραϊκή Βίβλο, κάθε 7ο έτος οι αγρότες του Ισραήλ άφηναν τη γη τους ακαλλιέργητη. Η εορτή του Ιωβηλαίου ήταν το 50ό έτος, δηλ. έπειτα από επτά Σαββατικά έτη. Στη Ρωμαιο-Καθολική παράδοση, είναι ένα έτος άφεσης αμαρτιών και των τιμωριών λόγω των αμαρτιών, αρχικά κάθε 50 έτη, μετά κάθε 25 έτη. Τότε ανοίγει η βόρεια πύλη (Porta Santa) του νάρθηκα του ναού του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη· αυτό έγινε το 1950, το 1975 και το 2000.

## Άλλες χρήσεις
Για τους Βρετανούς μονάρχες υπάρχουν οι εορτασμοί:
* Αργυρό ιωβηλαίο, κάθε 25 έτη.
* Ρουμπινένιο ιωβηλαίο, κάθε 40 έτη.
* Χρυσό ιωβηλαίο, κάθε 50 έτη.
* Αδαμάντινο ιωβηλαίο, κάθε 60 έτη.
* Ζαφειρένιο ιωβηλαίο, κάθε 65 έτη.
* Πλατινένιο ιωβηλαίο, κάθε 70 έτη.

## Πηγές
* "Pope Francis announces new global jubilee, the Holy Year of Mercy". National Catholic Reporter.
* Α history of Jubilees

Κατηγορία:Εορτές
Σαΐφ Αλ Αντέλ

*Για την Αγγλίδα τραγουδίστρια δείτε το λήμμα: [[Αντέλ]]*

Ο **Σαΐφ Αλ Αντέλ** (στην αραβική γλώσσα: سيف العدل‎, Saif al-Adel) (γεν. 1960 ή το 1963) είναι Αιγύπτιος τρομοκράτης, υψηλόβαθμο στέλεχος της Αλ Κάιντα, που μέχρι σήμερα (2020) παραμένει ασύλληπτος. Το όνομά του βρίσκεται στη λίστα του FBI με τους πιο καταζητούμενους τρομοκράτες και προσφέρεται αμοιβή 10 εκ. δολαρίων από το Πρόγραμμα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Ανταμοιβή για τη Δικαιοσύνη (Rewards for Justice Program) για πληροφορίες σχετικά με το που βρίσκεται.

Ο Σαΐφ Αλ Αντέλ είχε υπάρξει συνταγματάρχης των Ειδικών Δυνάμεων της Αιγύπτου και ήταν ειδικός στα εκρηκτικά. Το 1988 πήγε στο Αφγανιστάν όπου πολέμησε με τους Μουτζαχεντίν κατά των Σοβιετικών δυνάμεων. Εκπαίδευσε μέλη της Αλ Κάιντα και της Αιγυπτιακής Ισλαμικής Τζιχάντ στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν και στο Σουδάν καθώς και μέλη Σομαλικών φυλών, που ήταν ενάντια στις δυνάμεις του ΟΗΕ. Επίσης δημιούργησε το κέντρο εκπαίδευσης της Αλ Κάιντα στο Ρας Καμπόνι, στα σύνορα Σομαλίας –Κένυας. Κατηγορείται από τις  Η.Π.Α για το ρόλο του στη τρομοκρατική επίθεση κατά της πρεσβείας των Η.Π.Α στο Ναϊρόμπι το 1998.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρομοκρατία
Κατηγορία:Αιγύπτιοι
Πιέτρο Γκαετάνι

Ο **Πιέτρο Γκαετάνι** (Pietro Gaetani) (πέθανε το 1500) ήταν Ρωμαιοκαθολικός ιερέας που υπηρέτησε ως δεύτερος Επίσκοπος του Φοντί την περίοδο 1476-1500.

Στις 31 Μαΐου 1476, επί Πάπα Σίξτου Δ΄ διορίστηκε Επίσκοπος Φοντί αντικαθιστώντας τον Νίκολα Κολαφάκιο. Υπηρέτησε ως Επίσκοπος Φοντί μέχρι το θάνατό του το 1500 όπου και τον αντικατέστησε ο Νίκολα Πελλεγκρίνι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι Φοντί
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Πιετρο
Παλαιοχώρι Ραπτοπούλου Ευρυτανίας

Το **Παλαιοχώρι** Ραπτοπούλου ή Ασπροποτάμου είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας. Είναι κτισμένο στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Τσούκα σε υψόμετρο 655 μέτρα, νότια από τον χείμαρρο Ποτιστής που μετά από λίγο καταλήγει στον Αχελώο ποταμό και σε απόσταση 77 χλμ. (οδηγικά μέσω Γεφύρι Τέμπλας) δυτικά από τα Άγραφα (έδρα του δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Ραπτοπούλου του δήμου Ασπροποτάμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ραπτόπουλο, το Κάτω Ραπτόπουλο και την Ιτέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραπτοπούλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 55 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Ευρυτανία και τον ίδιο δήμο υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Παλαιοχώρι Φραγκίστας ενώ στο δήμο Καρπενησίου το Παλαιοχώρι Ψιανών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
The Hu

Οι **The Hu** (εμφανιζόμενοι ως **The HU**) είναι Μογγολικό folk metal συγκρότημα, που δημιουργήθηκε το 2016. Χαρακτηριστικό του συγκροτήματος είναι η χρησιμοποίηση παραδοσιακών μογγολικών μουσικών στοιχείων στη μουσική του, όπως το μουσικό όργανο μόριν κουρ και το τοβσούρ, καθώς και τον χαρακτηριστικό μογγολικό λαρυγγισμό.  Το συγκρότημα αποκαλεί το ύφος του ως *hunnu rock*, εμπνευσμένο από τη Μογγολική Αυτοκρατορία Χούνου ή, όπως είναι γνωστό στη Δύση, Σιονγκ-νου. Μερικοί από τους στίχους του σχήματος προέρχονται από παλιά μογγολικά ποιήματα και πολεμικά μοιρολόγια. Το συγκρότημα αποτελείται από τέσσερις μουσικούς, τον Gala, τον Jaya, τον Enkush και τον Temka. 

Η δημοτικότητα του συγκροτήματος αυξήθηκε στο κατακόρυφο από το 2018, όταν το τραγούδι του "Wolf Totem" και το "Yuve Yuve Yu", συγκέντρωσαν μέσα σε δύο χρόνια πάνω από 100 εκατομμύρια θεάσεις στο YouTube. Μάλιστα, το πρώτο εξ αυτών, έφτασε στο νούμερο 1 των αμερικανικών *[[Billboard]]* *Hard Rock Digital Song Sales* (και 22ο στα  Hot Rock Songs), κι έγιναν το πρώτο μογγολικό μουσικό συγκρότημα που καταφέρνει να μπει σε αυτά τα charts. Το δεύτερο τραγούδι που αναφέρθηκε κι αυτό έφτασε στο νούμερο 7. Στις 17 Μαΐου του 2019, οι The Hu, καλέστηκαν από τον πρόεδρο της Μογγολίας, Χατμάα Μπατούλγκα, για να τους συγχαρεί, που προωθούν τον πολιτισμό της χώρας σε όλο τον κόσμο.

Το 2019, έκαναν και την πρώτη του ευρωπαϊκή περιοδεία, δίνοντας δώδεκα ζωντανές εμφανίσεις. Το συγκρότημα έως και το 2019, είχε κυκλοφορήσει μόνο singles, πέντε τον αριθμό. Ενώ στις 13 Σεπτεμβρίου 2019, κυκλοφόρησαν και τον πρώτο του δίσκο, ονόματι *The Gereg*, ο οποίος κατάφερε να φτάσει στην 11η θέση στα αυστραλιανά charts, στην 14 θέση στα ελβετικά και στην 21η στου Ηνωμένου Βασιλείου μεταξύ άλλων. Στις 27 Νοεμβρίου του 2019, έλαβαν τη μεγαλύτερη πολιτιστική κρατική τιμή, παίρνοντας το *Μετάλλιο του Τζένγκις Χαν*, από την μογγολική κυβέρνηση, για την προώθηση της μογγολικής κουλτούρας. Στις 28 Ιουνίου του 2020, έκανα διαδικτυακή συναυλία για την ελάφρυνση του κόσμου, με τα έσοδα να δοθούν σε ανάλογο σκοπό, λόγω της πανδημίας του COVID-19. Σε συνέντευξη πριν τη συναυλία το συγκρότημα αποκάλυψε ότι θα κυκλοφορήσει δεύτερο δίσκο μέσα στο 2021.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Folk metal συγκροτήματα
Seo Taiji and Boys

Οι **Seo Taiji and Boys** (κορεατικά: 서태지와 아이들) ήταν ένα νοτιοκορεατικό μουσικό συγκρότημα, ενεργό από το 1992 έως και το 1996. Αποτελούνταν από τρία μέλη, τους Σέο Ταΐτζι, Γιανγκ Χιουν-σουκ και Λι Τζούνο, οι οποίοι πειραματίστηκαν με διάφορα δημοφιλή είδη της δυτικής μουσικής. Το συγκρότημα θεωρείται ως ένα από τα πιο επιτυχημένα στη Νότια Κορέα, καθώς και ιδιαίτερα σημαντικό για μουσική βιομηχανία της χώρας, την οποία πιστώνεται ότι άλλαξε. Προοδευτική ήταν και η χρήση rap στην κορεατική γλώσσα, γράφοντας στίχους που πολλές φορές ασκούσαν κοινωνική κριτική, παρά τους κώδικες ηθικής και τη λογοκρισία. Το συγκρότημα κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο στον Μουσικό Διαγωνισμό Σεούλ, το 1992 και το 1993. Το 1996, με αναφορά του *[[Billboard]]*, γνωστοποιήθηκε ότι τα πρώτα τρία άλμπουμ του σχήματος είχαν πουλήσει πάνω από 1,6 εκατομμύρια κόπιες, ενώ το τέταρτο ξεπέρασε τα 2, κάνοντας τους έτσι από τα πιο επιτυχημένα σε εισπράξεις σχήματα της Νότιας Κορέας. 

Το συγκρότημα ήταν ουσιαστικά μία ιδέα του Σέο Ταΐτζι, ό οποίος το 1991, μόλις είχε σταματήσει να είναι μέλος ενός heavy metal συγκροτήματος. Αλλάζοντας κατόπιν τελείως το ύφος του, μαζί με τους Γιανγκ και Τζούνο ίδρυσε το συγκρότημα το 1992. Κατόπιν ο Σέο, ήρθε σε επαφή με την τεχνολογία MIDI, ξεκινώντας να πειραματίζεται ευθύς αμέσως. Κι αν και δεν είχε καμία πρόθεση να δημιουργήσει ένα mainstream boy band, τελικά η επιτυχία που συνάντησαν ήταν αναπάντεχη. Το σχήμα κυκλοφόρησε τέσσερα άλμπουμ: το *I Know* (1992), το *Hayeoga* (1993), το *Kyoshil Idea* (1994) και, τέλος, το *Sidae Yugam* (1995). Όλα είχαν μία μίξη alternative rock, hip hop, alternative metal και pop.

To 1996, ανακοίνωσαν τη διάλυση τους (έως και σήμερα), κυκλοφορώντας κι ένα compilation άλμπουμ, το *Goodbye Best Album*. Ο Γιανγκ Χιουν-σουκ μετά ίδρυσε μία από τις πιο επιτυχημένες εταιρείες παραγωγής στη Νότια Κορέα, την YG Entertainment, ο Σέο Ταΐτζι ακολούθησε σόλο καριέρα (κι αυτή επιτυχημένη), προσδίδοντάς του κιόλας την ονομασία ο «Πρόεδρος της Νοτιοκορεατικής Κουλτούρας», αφού αυτός και το σχήμα επηρέασε όσο κανείς άλλος την κορεατική μουσική τη δεκαετία του 1990, φέρνοντας τα δυτικά στοιχεία στη μουσική τους. Ο Ντούμπο Σιμ, ένας ειδικός στην ασιατική κουλτούρα είπε: «*το συγκρότημα δημιούργησε το ξεχωριστό ύφος Κορεατικής pop μουσικής*». Το 2014, ο Ταΐτζι, σε ερώτηση για πιθανή επανένωση είπε πως οι υποστηρικτές του θα απογοητευτούν αν γινόταν, καθότι δεν έχει την ίδια εμπιστοσύνη στις ικανότητες που είχε παλιότερα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:K-pop συγκροτήματα
Τελιπίνου (θεός)

*<small>Αποσαφήνιση: ο Χετταίος βασιλιάς [[Τελιπίνου]]</small>**<small>(15ος αιώνας π.Χ.) είναι ιστορικό πρόσωπο.</small>*[μικρογραφία|255x255εσ|Θεοί σκαλισμένοι στον βράχο στο ιερό της [Γιαζιλικάγια (Yazιlıkaya) στην Χάττουσα. ]]
Ο **Τελιπίνου** (στη χεττιτική σφηνοειδή γραφή: 𒀭𒋼𒂊𒇷𒁉𒉡𒌑 , μεταγραφή: *<sup>d</sup>Te(-e)-li-pí-nu(-ú)*, στη χαττική γλώσσα: *Talipinu ή* *Talapinu*) ήταν θεός των Χετταίων που προστάτευε την γεωργία. Θεωρείται επίσης θεός της καταιγίδας και προστάτης θεός των αγροτικών καλλιεργειών. Ήταν ο γιος του θεού του ουρανού Τεσούμπ που ήταν υπεύθυνος για τις καταιγίδες και της θύελλες. Μητέρα του Τελιπίνου ήταν η θεά του ήλιου Αρίννα. Σύζυγός του ήταν η θεά Χατεπούνα.

Σύμφωνα με τον αρχαίο χεττιτικό *Μύθο του Τελιπίνου* που σώθηκε στις πήλινες πινακίδες της Χάττουσα, όταν ο Τελιπίνου εξαφανίστηκε, η γη έγινε άγονη, οι καλλιέργειες καταστράφηκαν και τα ζώα πέθαιναν από την πείνα:«*<big>Ομίχλη σκέπασε τα παράθυρα. Τα σπίτια κρύφτηκαν στην καταχνιά. Τα ξύλα στο τζάκι τα έπνιξε ο καπνός. Σκοτάδι σκέπασε τους θεούς στους βωμούς. Στα μαντριά τα πρόβατα και οι αγελάδες κατατρόμαξαν και οι μητέρες απαρνήθηκαν τα παιδιά τους. Ο Τελιπίνου έφυγε και μαζί του εξαφανίστηκε η σοδειά και τα ζώα έγιναν στείρα. Εξαφανίστηκε από τη φύση και τα λιβάδια η ζωή και η αφθονία ... Άνθρωποι και θεοί λιμοκτονούσαν».</big>*

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

* Bryce, Trevor (2005). The Kingdom of the Hittites. Oxford University Press. ISBN 9781429469807.
* Güterbock, Hans Gustav; Hoffner, Harry A.; Diamond, Irving L. (1997). Perspectives on Hittite civilization. Oriental Institute of the University of Chicago. ISBN 9781885923042 .
* Hoffner, Harry A. (1991). Hettite Myths. (2nd edition) Society of Biblical Literature. ISBN 0788504886 .

Κατηγορία:Χεττιτική Μυθολογία
Κατηγορία:Χετταίοι
Παλαιοχώρι Φραγκίστας Ευρυτανίας

Το **Παλαιοχώρι** Φραγκίστας είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές του όρους Τρίκορφο σε υψόμετρο 530 μέτρα με θέα προς την τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών. Απέχει 46 χλμ. Ν. από τα Άγραφα (έδρα του δήμου) και 53 Δ. από το Καρπενήσι. Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι *Παληοχώρι* και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αγραίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Παλαιοχώρι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και το Νεοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Παλαιοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 57 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Ευρυτανία και τον ίδιο δήμο υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Παλαιοχώρι Ραπτοπούλου ενώ στο δήμο Καρπενησίου το Παλαιοχώρι Ψιανών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Τρασμούνδος της Γκαέτα

Ο **Τρασμούνδος** (Trasmundo) ήταν μοναχός και έπειτα Αρχιεπίσκοπος Γκαέτα την περίοδο 1148- 1151.

Ο Τρασμούνδος πριν γίνει Αρχιεπίσκοπος Γκαέτα ήταν μοναχός της μονής του Μόντεκασσίνο. Την περίοδο που διορίσθηκε αρχιεπίσκοπος διορίσθηκε και ο *Θεοντίνος*, και αυτός μοναχός του Μόντεκασσίνο, δεν είναι εξακριβωμένο ποιος θήτευσε πρώτα και ποιος από τους δύο τον αντικατέστησε ή η ακριβή θητεία τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Γκαέτα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί μοναχοί
Νορ Αρταγκές

Το **Νορ Αρταγκές** (αρμενικά: **') ή **Νορ Αρταγκέρς*' είναι αγροτική κοινότητα του *μαρζ'' του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

Το χωριό κατοικείται από Αρμένιους (το 52%, περίπου 641 άτομα), Γιαζιντίτες (το 27%, περίπου 327 άτομα) και Ασσύριους (το 21%, περίπου 256 άτομα).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Νοραπάτ

Το **Νοραπάτ** (αρμενικά: **) είναι αγροτική κοινότητα του *[[Περιοχές της Αρμενίας|μαρζ]]* του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Ναλμπαντιάν

Το **Ναλμπαντιάν** (αρμενικά: **', παλαιότερα γνωστό ως **Σαχριάρ*') είναι αγροτική κοινότητα του *μαρζ'' του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους. Πήρε το όνομά του από τον ποιητή, συγγραφέα και επαναστάτη Μιχαήλ Ναλμπαντιάν.

Ο γλύπτης Νικολάι Νικογκοσιάν γεννήθηκε εντός της συγκεκριμένης αγροτικής κοινότητας τον Δεκέμβριο του 1918. Έζησε έως την ηλικία των 99 ετών και απεβίωσε το 2018, στη Μόσχα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Χαλίντ Σεΐχ Μοχάμεντ

Ο **Χαλίντ Σεΐχ Μοχάμεντ** (**Khalid Sheikh Mohammed**) (1 Μαρτίου 1964-) είναι Πακιστανός τρομοκράτης, υψηλόβαθμος στέλεχος της Αλ Κάιντα, ο οποίος θεωρείται ο εγκέφαλος των Επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου  καθώς και μιας σειράς άλλων τρομοκρατικών επιθέσεων. Συνελήφθη το 2003 και κρατείται στις αμερικανικές φυλακές στο Γκουαντάναμο. Η δίκη του έχει οριστεί για τις 11 Ιανουαρίου 2021, κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου και δολοφονίες και αντιμετωπίζει τη ποινή του θανάτου.
 
Μετά τη σύλληψη του, τη 1η Μαρτίου 2003, στη πόλη Ραβαλπίντι, στο Πακιστάν, από δυνάμεις της CIA και της υπηρεσίας πληροφοριών του Πακιστάν (ISI), μεταφέρθηκε αρχικά στις μυστικές φυλακές της CIA στο Αφγανιστάν και στη συνέχεια στη Πολωνία όπου ανακρίθηκε από Αμερικανούς πράκτορες. Το 2006 μεταφέρθηκε στις φυλακές του Γκουαντάναμο. Το Μάρτιο του 2007 μετά από ανακρίσεις ομολόγησε ότι αυτός ήταν ο εγκέφαλος των τρομοκρατικών επιθέσεων  της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, της επίθεσης κατά της πτήσης της American Airlines από το Παρίσι στο Μαϊάμι στις 22 Δεκεμβρίου του 2001 (την οποία ανέλαβε να πραγματοποιήσει ο 28χρονος τότε Richard Reid, με βόμβα που είχε τοποθετήσει στα παπούτσια του, αλλά αφοπλίστηκε από τους επιβάτες), της επίθεσης σε nightclub στο Μπαλί το 2002, της επίθεσης στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου το 1993 και της δολοφονίας του δημοσιογράφου Ντάνιελ Περλ καθώς και μιας σειράς σχεδίων για διενέργεια διαφόρων άλλων τρομοκρατικών επιθέσεων. Πλευρές της  ομολογίας του αμφισβητούνται επειδή κατά τις ανακρίσεις υπέστη επανειλημμένως εικονικό πνιγμό. Ο Χαλίντ Σεΐχ Μοχάμεντ ισχυρίστηκε το 2009 ότι είπε ψέματα σε πράκτορες της CIA που τον ανέκριναν προκειμένου να σταματήσουν τα βασανιστήρια.  Στις 31 Ιουλίου 2024, ο Khalid Sheikh Mohammed αποδέχθηκε έπειτα από διαπραγμάτευση να δηλώσει ένοχος και να εκτίσει ισόβια κάθειρξη, αποφεύγοντας την προσαγωγή του σε δίκη και τον κίνδυνο να του επιβληθεί η θανατική ποινή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλ Κάιντα
Κατηγορία:Πακιστανοί
Ουίγκε

Το **Ουίγκε** (), πρώην **Καρμόνα** (), είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στη βορειοδυτική Ανγκόλα, με πληθυσμό 322.531 κατοίκους (απογραφή 2014), και δήμος, με πληθυσμό 519.196 κατοίκους (απογραφή 2014). Αναπτύχθηκε από ένα μικρό εμπορικό κέντρο το 1945 και έγινε πόλη το 1956.

## Ονομασία
Το Ουίγκε μετονομάστηκε σε **Βίλα Μαρεσάλ Καρμόνα** το 1955 προς τιμήν του πρώην Πορτογάλου προέδρου Όσκαρ Καρμόνα. Έπειτα μετονομάστηκε απλά σε **Καρμόνα** αφού έγινε πόλη, αλλά άλλαξε ξανά σε Ουίγκε το 1975 μετά την ανεξαρτησία της Ανγκόλας.

## Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της πορτογαλικής διοίκησης ήταν σημαντικό κέντρο παραγωγής καφέ στη δεκαετία του 1950. Η πόλη ήταν το επίκεντρο της δραστηριότητας των επαναστατών κατά της πορτογαλικής κατοχής. Κατά συνέπεια, η πόλη αντιμετώπισε συχνά ενέργειες του ανταρτοπολέμου μεταξύ των πορτογαλικών δυνάμεων και του Εθνικού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (Frente Nacional de Libertação de Angola, FNLA).

Στην πόλη σημειώθηκε το πιο ακραίο ξέσπασμα του ιού Μάρμπουργκ το 2005.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Μπαγκαράν (Αρμαβίρ)

Το **Μπαγκαράν** (αρμενικά: **', παλαιότερα γνωστό ως **Χατζί-Μπαϊραμλί*') είναι αγροτική κοινότητα του *μαρζ'' του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

Η πρώην αρμενική πρωτεύουσα, Μπαγκαράν, εκτείνεται κατά μήκος των αρμενοτουρκικών συνόρων, ενώ το αρμενικό τμήμα της βρίσκεται εντός του εδάφους της σημερινής αγροτικής κοινότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Κιμ Τζι-ουόν

Ο **Κιμ Τζι-ουόν** (κορεατικά: 김지운, Χάντσα: 金知雲, RR: *Gim Ji-un*,  MR: *Kim Chiun*, 6 Ιουλίου 1964) είναι Νοτιοκορεάτης σκηνοθέτης του κινηματογράφου και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στη Σεούλ και ξεκίνησε να σκηνοθετεί αρχικά στο θέατρο, αλλά περισσότερη δημοτικότητα απέκτησε στον κινηματογράφο, λόγω της δυνότητάς του να σκηνοθετεί ηθοποιούς και να δημιουργεί ξεχωριστό ύφος στις ταινίες του. Συνολικά έχει σκηνοθετήσει 9 ταινίες μεγάλου μήκους και επτά μικρού μήκους, εκ των οποίων έγραψε το σενάριο σε όλες, ενώ στις μεγάλου μήκους έγραψε τα επτά από τις εννιά, καθώς επίσης έκανε και την παραγωγή από τις δύο μεγάλου μήκους ταινίες. 

Επίσης, χρησιμοποιεί σταθερούς δημοφιλείς Νοτιοκορεάτες ηθοποιός, όπως τον Σονγκ Κανγκ-χο, τον Τσόι Μιν-σικ, τον Λι Μπιόνγκ-χον και, τέλος, τον Τζου Γουν-σονγκ. Το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το έκανε το 1998, με τη μαύρη κωμωδία *Μια ήσυχη οικογένεια*. Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του ήταν το *Στημένος βασιλιάς* (2000), μία κωμικοδραματική ταινία. Ενώ την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και την πρώτη του μικρού μήκους, η οποία ήταν διαδικτυακή ταινία, το *Φανερώνομαι*. Το 2003, σκηνοθέτησε το *Η ιστορία δύο αδελφών*, και το 2005, το *Γλυκόπικρη ζωή*. Το 2008, με την ταινία *Ο καλός, ο κακός και ο περίεργος* (εμπνευσμένη στο *[[Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος|Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος]]* (1966), του Σέρτζιο Λεόνε, έκανε και την πρώτη του παραγωγή στον κινηματογράφο. 

Κατά τη δεκαετία του 2010 συνέχισε να είναι ενεργός, κυκλοφορώντας πέντε από τις επτά μικρού μήκους ταινιες του. Το 2010 κυκλοφόρησε την έκτη του ταινία με το *Αντίκρισα τον διάβολο*. Το 2013, κυκλοφόρησε το *Μη μου χαλάς τη μέρα* το θρίλερ δράσης, με πρωταγωνιστή τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ. Το 2016, κυκλοφόρησε το *Mil-jeong*, η οποία είναι η πιο επιτυχημένη εισπρακτικά ταινία του έως τώρα. Η τελευταία του ταινία έως τώρα είναι *Η ταξιαρχία των λύκων* (2018). Το 2019, σκηνοθέτησε το *Dr. Brain* της YG Entertainment, η οποία θα προβληθεί και στο Apple TV+, και θα γίνει η πρώτη σειρά με κορεατική γλώσσα εκεί.  Η σειρά άρχισε να προβάλλεται το 2021. 

## Αφιερώματα
Το 2005, υο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκανε ένα αφιέρωμα στον Κιμ Τζι-ουόν, στο πλαίσιο του οποίου προβλήθηκαν οι ταινίες *Μια ήσυχη οικογένεια, Φανερώνομαι, Στημένος βασιλιάς, Η ιστορία δύο αδελφών* και *Γλυκόπικρη ζωή*. **

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Kim Jee-woon Biography – Film – Time Out London
*Kim Jee-woon interview – Future Movies 

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες σεναριογράφοι
Ρωσοβυζαντινή Συνθήκη (945)

Η **Γ΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη** μεταξύ του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄ και του Ιγκόρ του Κιέβου συνομολογήθηκε το 944 ή το 945, ως αποτέλεσμα μίας ναυτικής αποστολής, που ανέλαβαν οι Ρως του Κιέβου εναντίον της Κωνσταντινούπολης στις αρχές της δεκαετίας του 940. Οι όροι ήταν λιγότερο πλεονεκτικοί για τους Ρως από ακείνους της προηγούμενης συμφωνίας, της σχετιζόμενης με τον Όλεγκ, προκάτοχο του Ιγκόρ. Είναι μία από τις πρωιμότερες γραπτές πηγές της Παλαιάς Ρωσικής Νομοθεσίας. 

Το κείμενο της συμφωνίας, όπως διατηρήθηκε στο *[[Πρώτο Χρονικό]]*, περιέχει έναν κατάλογο των πληρεξουσίων των Ρως· αναφέρονται περισσότεροι από 50. Η πλειονότητα των ονομάτων είναι Νορβηγικά. Ένα μέρος των αντιπροσώπων των Ρως ορκίστηκαν στους παγανιστές θεούς τους, ενώ άλλο μέρος επικαλείται το όνομα του Χριστιανικού Θεού, που δείχνει ότι ένα σημαντικό μέρος της ανώτερης τάξης των Ρως είχε εκχριστιανιστεί.

Εκτός από την Όλγα, σύζυγο του Ιγκόρ, αναφέρονται δύο άλλες αρχόντισσες: η Πρεσλάβα, σύζυγος του Ολοντίσλαβ και η Σπάνδρα, σύζυγος του Ούλεμπ. Δεν είναι σαφές αν αυτά τα ζεύγη ονομάτων (ένα Σλαβικό με ένα Νορβηγικό) αναφέρονται σε κάποιους Ρουρικίδες συγγενείς του Ιγκόρ ή εκπροσωπούν μία διαφορετική βασιλική οικογένεια.

Η συνθήκη του 944/45 επαναλαμβάνει αρκετές ρήτρες από προηγούμενους διακανονισμούς. Οι Ρως υπόσχονται να μην επιτεθούν στη Χερσόνησο, μία Ρωμαϊκή περιοχή στην Κριμαία περίκλειστη από Ρως (άρθρο 8). Το στόμιο του ποταμού Δνείπερου (Μπελομπερέζυε) θα εδιοικείτο από κοινού, αν και στους Ρως απαγορευόταν να διαχειμάζουν εκεί και να καταπιέζουν τους αλιείς από τη Χερσόνησο (άρθρο 12).

Το άρθρο 2 περιέχει νέες διατάξεις επί του ναυτικού δικαίου. Με σκοπό να διαχωριστούν οι ειρηνικοί έμποροι από τους επιδρομείς, κάθε πλοίο των Ρως επρεπε να φέρει ένα καταστατικό του πρίγκιπα του Κιέβου, που να εξηγεί πόσοι άνθρωποι και πόσα πλοία θα έπλεαν στην Κωνσταντινούπολη. Αλλιώς τα πλοία των Ρως μπορούσαν να συλληφθούν από τις Αυτοκρατορικές αρχές.

## Πηγές
* Feldbrugge, Ferdinand J. M. (2008). Law in Medieval Russia. Martinus Nijhoff. ISBN 978-90-04-16985-2.

## Δείτε επίσης
* Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων
* Κατάλογος βυζαντινών συνθηκών

Κατηγορία:Συνθήκες του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Συνθήκες ειρήνης της Ρωσίας
Ρωσοβυζαντινή Συνθήκη (911)

H **Β΄ Ρωσο-Βυζαντινή Συνθήκη** έγινε το 911 και είναι η πιο περιεκτική και λεπτομερής συνθήκη μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των Ρως του Κιέβου τον 10ο αι. Είχε προηγηθεί η προκαταρκτική Α΄ συνθήκη του 907. Είναι η πρώτη καταγεγραμμένη πηγή της Παλαιάς Ρωσικής Νομοθεσίας. 

Το κείμενο του εγγράφου, που περιλαμβάνεται στο *[[Πρώτο Χρονικό]]*, έχει πολλή συγγένεια στο περιεχόμενο και την έκφραση με τις συνθήκες ειρήνης, που συνήφθησαν αργότερα από τη Ρωμανία με τις εμπορικές Δημοκρατίες της Ιταλίας. Συντέθηκε σε δύο γλώσσες και υπογράφτηκε προσωπικά από τον Αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄. Επίσης το κείμενο περιέχει ομιλίες των δύο μερών για την περίσταση. Δεν είναι γνωστές άλλες συνθήκες συγκρίσιμης περιπλοκότητας και παλαιότητας μεταξύ άλλων κοινωνιών στην Ευρώπη της εποχής.

Η συνθήκη ξεκινά με μία μακριά απαρίθμηση των απεσταλμένων των Ρως, των οποίων τα ονόματα είναι μικτής προέλευσης: Κάρλα, Ινέγκελντ, Φάρλοφ, Βερέμουντ, Ρούσλαβ, Χούντυ, Ρούαλντ, Καρν, Φρέλαβ, Ρούαρ, Άκτεβ, Τρόυαν, Φοστ και Στέμιρ. Τα άρθρα 3 και 7 κανονίζουν το ποινικό δίκαιο και τη ζωή της αποικίας τους στην Κωνσταντινούπολη. Επίσης υπάρχει η πρόνοια για την κληρονομία ενός εμπόρου, που πέθανε στην πρωτεύουσα. Το άρθρο 8 είναι αφιερωμένο στο ναυτικό δίκαιο. Τα επόμενα άρθρα επεκτείνονται στα λύτρα αιχμαλώτων, στην ανταλλαγή εγκληματιών και στη θέση των Βαράγγων μισθοφόρων στη Ρωμαϊκή υπηρεσία. 

## Δείτε επίσης
* Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων

## Πηγές
* Повесть временных лет, ч. 1—2, М.—Л., 1950.
* Memorials of Russin Law. Issue 1: Memorials of Law of Kievan State 10th-12th centuries / Aleksandr Zimin. Moscow, 1952. ( (in Russian) Памятники русского права. Вып. 1: Памятники права Киевского государства X–XII вв. / Сост. А.А. Зимин. М., 1952).
* Fyodor Uspensky. The History of the Byzantine Empire, vol. 2. Moscow: Mysl, 1997.
* Lind, John H (2004). "Varangians in Europe's Eastern and Northern Periphery". Ennen & nyt (4). Retrieved 2009-03-13.

Κατηγορία:Συνθήκες του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Συνθήκες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Συνθήκες ειρήνης της Ρωσίας
Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1022

Η **Συνθήκη του 1022** ήταν μία πρώτη συμφωνία μεταξύ του βασιλείου της Γεωργίας και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Υπογράφτηκε από τον Γεώργιο Α΄ της Γεωργίας και τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄.

Το μεγαλύτερο πολιτικό και στρατιωτικό γεγονός κατά τη βασιλεία του Γεωργίου Α΄, ένας πόλεμος εναντίον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είχε τις ρίζες του πίσω στη δεκαετία του 990, όταν ο Δαβίδ Γ΄ των Ταό πρίγκιπας της Γεωργίας, έπειτα από την ανεπιτυχή εξέγερσή του ενάντια στον Βασίλειο Β΄, έπρεπε να συμφωνήσει να παραδώσει τις εκτεταμένες κτήσεις του στο Ταό στον Αυτοκράτορα, μετά το τέλος του. Όλες οι προσπάθειες τού Βαγράτιος Γ΄ της Γεωργίας, προγονού τού Δαβίδ Γ΄ και πατέρα του Γεωργίου Α΄, να αποτρέψει την προσάρτηση των κτήσεων στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν μάταιες. Ο Γεώργιος A΄, νέος και φιλόδοξος, ξεκίνησε μία εκστρατεία για να αποκαταστήσει την έκταση που είχε η Γεωργία επί Δαβίδ Γ΄ και κατέλαβε το Ταό το 1015-16. Τότε ο Βασίλειος Β΄ οδήγησε τον στρατό του εναντίον της Γεωργίας το 1021. Ένας εξαντλητικός πόλεμος κράτησε δύο έτη και τελείωσε με μία αποφασιστική νίκη των Ρωμαίων, αναγκάζοντας τον Γεώργιο Α΄ να συμφωνήσει μία συνθήκη ειρήνης, με τους κάτωθι όρους:
* Η Γεωργία έπρεπε να εγκαταλείψει τη διεκδίκησή της επί του Ταό.
* Η χώρα έπρεπε να παραδώσει αρκετές νοτιοδυτικές κτήσεις (Κλαριέτι, Κόλα και Γιαβακέτι) στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
* Ο Γεώργιος Α΄ έπρεπε να δώσει τον 3ετή γιο του Βαγράτ Δ΄ ως όμηρο στην Κωνσταντινούπολη.

## Πηγές
* Rayfield, Donald (2012). Edge of Empires: A History of Georgia. London: Reaktion Books. p.&nbsp;76. ISBN 1780230303.

## Δείτε επίσης
* Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1031
* Κατάλογος βυζαντινών συνθηκών

Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Τζονγκ Ου-σονγκ

Ο **Τζονγκ Ου-σονγκ** (κορεατικά: 정우성, RR: *Jeong U-seong*, MR: *Chǒng Usǒng*, 22 Μαρτίου 1973) είναι Νοτιοκορεάτης ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και μοντέλο. Είναι, επίσης, ο πρώτος Κορεάτης που έγινε πρέσβης καλής θέλησης του Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. He went on his first UNHCR mission to Nepal in 2014. Γεννήθηκε στη Σεούλ και μεγάλωσε στην περιοχή Σαντάνγκ-ντογκ.  Παράτησε γρήγορα το σχολείο για να συνεισφέρει στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Απόφαση, που όμως είπε μετά, δεν μετάνιωσε ποτέ. Την καριέρα του στον κόσμο του θεάματος την ξεκίνησε ως μοντέλο, που όμως γρήγορα άφησα λόγω της κινηματογραφικής του επιτυχίας. 

Το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το έκανε το 1994, με την ταινία *The Fox with Nine Tails*. Το 1997, έκανε την πρώτη του μεγάλη επιτυχία με την ταινία δράσης *Beat*, από την οποία έλαβε και το πρώτο του βραβείο από την Κορεατική Ένωση Κινηματογράφου, στην κατηγορία Καλύτερου Νέου Ηθοποιού. Πλέον θεωρείται ένας από τους δημοφιλέστερους ηθοποιούς στη Νότια Κορέα, του οποίου η δημοτικότητα έχει εξέλθει της χώρας του, όντως δημοφιλής σε όλη την Ασία και κυρίως στην Ιαπωνία. Θεωρείται ένας ικανότητας και δεξιοτέχνης ηθοποιός, σε μία πληθώρα κινηματογραφικών ειδών, ενώ έχει πρωταγωνιστήσει και σε πολλές εισπρακτικά επιτυχημένες ταινίες όπως το *Cold Eyes* (2013), το *Asura: The City of Madness* (2016), το *[[Steel Rain]]* (2017) και το *The King* (2017).

Το 2019 συμμετείχε και στην ταινία *Innocent Witness*, από την οποία κέρδισε στην κατηγορία Καλύτερου Ηθοποιού στα 40α Blue Dragon Film Awards και στα 55α Baeksang Arts Awards. Το 1995, έκανε και το ντεμπούτο του στην τηλεόραση με τη σειρά *Asphalt Man*, με τον ρόλο του εκεί να του δίνει το βραβείο του Καλύτερου Νέου Ηθοποιού στα SBS Drama Awards και στα 32α Baeksang Arts Awards. Άλλοι γνωστοί του ρόλοι στην τηλεόραση είναι στη σειρά *Athena: Goddess of War* (2010) και τη *Padam Padam* (2011). Είναι πολύ καλός φίλος με τον ηθοποιό Λι Τζονγκ-τζε, με τον οποίον έχει αναπτύξει και επιχειρηματικές δραστηριότητες. Ενώ, τέλος, κρατάει μυστική την προσωπική του ζωή από τα φώτα της δημοσιότητας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αγαβνατούν

Το **Αγαβνατούν** (αρμενικά: **) είναι αγροτική κοινότητα του *[[Περιοχές της Αρμενίας|μαρζ]]* του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Νεοχώρι Ευρυτανίας

Το **Νεοχώρι** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Νεοχώρι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές του όρους Τρίκορφο σε υψόμετρο 540 μέτρα με θέα προς την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών. Απέχει 48 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τα Άγραφα (έδρα του δήμου) και 55 Δ. από το Καρπενήσι. Το δημιουργήθηκε όταν στο γειτονικό Παλαιοχώρι ένα μέρος του βούλιαξε εξαιτίας κατολισθήσεων και πολλοί κάτοικοί του μετακινήθηκαν προς τις δυο άκρες του (δυτικά στο Νεοχώρι και ανατολικά στον Άγιο Γεώργιο). Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αγραίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και το Παλαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Παλαιοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 41 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νεοχώρι Ευρυτανίας - Andreas Koutsothanasis στο https://www.youtube.com/
* Φωτογραφίες από το Νεοχώρι στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/ 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1031

Η **Συνθήκη του 1031** ήταν η δεύτερη που συνομολογήθηκε μεταξύ του βασιλείου της Γεωργίας και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Υπογράφτηκε από την αντιβασίλισσα της Γεωργίας Μαριάμ του Βασπουρακάν και τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Γ΄ Αργυρό.

To 1031 η Γεωργιανή βασίλισσα Μαριάμ επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη και διαπραγματεύθηκε μία συμφωνία ειρήνης με τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Γ΄ εκ μέρους του ανήλικου γιου της Βαγράτιος Δ΄ της Γεωργίας, με τους παρακάτω όρους:
* τον γάμο της Ελένης Αργυρής με τον Βαγράτ Δ΄.
* την απονομή του τίτλου του *κουροπαλάτη* στον Βαγράτ Δ΄.

Η Ελένη ήταν κόρη του μαγίστρου Βασιλείου Αργυρού και έτσι ανιψιά του Αυτοκράτορα. Ο γάμος της Ελένης και του Βαγράτ Δ΄, που τότε ήταν 14 ετών, κανονίστηκε ως μέρος της διαπραγμάτευσης. Η συμφωνία ειρήνης έληξε τις Βυζαντινο-Γεωργιανές αντιπαραθέσεις. 

## Δείτε επίσης
* Βυζαντινο-Γεωργιανή συνθήκη του 1022
* Κατάλογος βυζαντινών συνθηκών

## Πηγές
* Rayfield, Donald (2012). Edge of Empires: A History of Georgia. London: Reaktion Books. p. 76. ISBN 1780230303.

Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Γκαΐ (Αρμαβίρ)

Το **Γκαΐ** (αρμενικά: **', έως το [[1978]] γνωστό ως **Χατουνάρχ*') είναι αγροτική κοινότητα του *μαρζ* του [[Αρμαβίρ (μαρζ)|Αρμαβίρ]], στην [[Αρμενία]]. Το [[2009]], αριθμούσε  κατοίκους. Η συγκεκριμένη αγροτική κοινότητα ονομάστηκε προς την τιμή του [[Χαΐκ Μπζισκιάν]] (*Γκαγιά Γκαΐ'').

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Ανηφόρα Ευρυτανίας

Η **Ανηφόρα** είναι μικρός ορεινός ποιμενικός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Ανηφόρα βρίσκεται ανατολικά από τα Άγραφα και τον Αγραφιώτη ποταμό. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 890 μέτρα στις ανατολικές πλαγιές του όρους Λιάκουρα (της οροσειράς των δυτικών Αγράφων) και κατοικείται μόνο το καλοκαίρι. Νοτιοανατολικά του και στον χείμαρρο της Φτέρης, λίγο πριν αυτός καταλήξει στον ποταμό Αγραφιώτη, υπάρχει το *Γεφύρι της Ανηφόρας*. Πρόκειται για πέτρινο μονότοξο γεφύρι μήκους 9,5 μέτρων που εξυπηρετούσε τη σύνδεση ανάμεσα Επινιανά και Μοναστηράκι με τα χωριά της Βαρβαριάδας (σημερινό Μάραθο). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 με την ονομασία *Τσίρτια* να προσαρτάται στον τότε κοινότητα Επινιανών. Το 1955 με το ΦΕΚ 157Α - 21/06/1955 μετονομάστηκε σε Ανηφόρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Επινιανά, την Πτέρη, το Ασπρόρρευμα και τη Δροσέλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Επινιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 9 κάτοικοι.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές

*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Δροσέλα Ευρυτανίας

Η **Δροσέλα** είναι μικρός ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας στην περιοχή των Επινιανών και τα βουνά της οροσειράς των δυτικών Αγράφων. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στο δήμο Αγράφων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Επινιανά, την Ανηφόρα, την Πτέρη και το  Ασπρόρρευμα αποτελούν την τοπική κοινότητα Επινιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 31 κατοίκους.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Πτέρη Ευρυτανίας

Η **Πτέρη** ή **Φτέρη** είναι ακατοίκητο ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, σε απόσταση 30 χλμ. ανατολικά από τα Άγραφα. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 960 μέτρα στις ανατολικές πλαγιές της Φτέρης (της οροσειράς των δυτικών Αγράφων) στην οποία οφείλει το όνομά της. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να προσαρτάται στον τότε κοινότητα Επινιανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Επινιανά, την Ανηφόρα, το Ασπρόρρευμα και τη Δροσέλα αποτελούν την τοπική κοινότητα Επινιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Συνθήκη της Δάρας

Η **Συνθήκη της Δάρας**, επίσης γνωστή ως Πεντηκονταετής Ειρήνη, ήταν μία συμφωνία ειρήνης, που συνομολογήθηκε μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τους Σασσανίδες της Περσίας στη συνοριακή πόλη του Δάρα Μεσοποταμίας το 562.

Η συμφωνία, που διαπραγματεύθηκαν ο Πέτρος Πατρίκιος για τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ και ο Ιζαδγουσάσπ για τον Σασσανίδη βασιλιά Χοσρόη Α΄, τελείωσε τον 20ετή πόλεμο για τη Λαζική (περιοχή) στον Καύκασο.
Οι Σασσανίδες ανέλαβαν να εκκενώσουν τη Λαζική (περιοχή), αλλά η κατάσταση της γειτονικής περιοχής της Σουανίας έμεινε ασαφής, αφήνοντας μία μελλοντική αιτία διαφωνίας. Οι Σασσανίδες επρόκειτο να λαμβάνουν ετησίως μία επιδότηση 30.000 χρυσών νομισμάτων και τα πρώτα 7 έτη αυτά καταβαλλόταν άμεσα. Οι δαπάνες της γραμμής άμυνας στο Καύκασο εναντίον των νομάδων του βορρά, για τους οποίους υπήρχε αμοιβαίο συμφέρον και ήταν ευθύνη των Σασσανιδών, είχαν συμπεριληφθεί στις πληρωμές. Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να μη δημιουργήσουν νέες οχυρώσεις, ούτε να οχυρώσουν τους υπάρχοντες οικισμούς στα σύνορα. Για να αποφευχθεί η κατασκοπεία, το εμπόριο περιορίστηκε στο Καλλίνικον, τη Νίσιβη και το Ντβιν, ενώ έμποροι από άλλα έθνη έπρεπε να περιοριστούν στον Δάρα (που ανήκε στους Ρωμαίους) και τη Νίσιβη (που ανήκε στους Σασσανίδες). Οι πρόσφυγες ήταν ελεύθεροι να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Σε ξεχωριστή συμφωνία οι Χριστιανοί στην αυτοκρατορία των Σασσανιδών είχαν την υπόσχεση τη ελευθερίας της θρησκείας τους.

Η συμφωνία ειρήνης επρόκειτο να κρατήσει 50 έτη, αλλά έμεινε σε ισχύ μόνο ως το 572, όταν ο Ιουστίνος Β΄ διέρρηξε τη συμφωνία, έπειτα από έτη αυξημένων εντάσεων σε πολλά μέτωπα, ξεκινώντας τον πόλεμο των ετών 572-591. Μεταξύ των αρχαίων πηγών, ο Μένανδρος Προτήκτωρ και ο Θεοφύλακτος ο Σιμοκάτης κατηγορούν τον Ιουστίνο Β΄, ενώ ο Θεοφάνης ο Βυζάντιος διαφωνεί.

## Πηγές
* Evans, James Allan Stewart (2005). The Emperor Justinian and the Byzantine Empire. Greenwood Publishing Group. pp.&nbsp;90, XXI. ISBN 0313325820.
* Kettenhofen, Erich. "JUSTINIAN I". Encyclopaedia Iranica. Retrieved 25 February 2020.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος βυζαντινών συνθηκών

Δαρας
Μαργκαρά

Το **Μαργκαρά** (αρμενικά: **', παλαιότερα γνωστό ως **Μαργκαρά-Γκιοκ*') είναι αγροτική κοινότητα του *μαρζ'' του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

Το Μαργκαρά οριοθετείται από τον ποταμό Αράξη, ο οποίος και αποτελεί φυσικό σύνορο μεταξύ της Αρμενίας και της Τουρκίας. Ρώσοι φρουροί και Αρμένιοι στρατιώτες πραγματοποιούν περιπόλους σε μόνιμη βάση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Μερντσαβάν

Το **Μερντσαβάν** ή **Μερντζαβάν** (αρμενικά: **) είναι αγροτική κοινότητα του *[[Περιοχές της Αρμενίας|μαρζ]]* του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Άγιος Δημήτριος Ευρυτανίας

Ο **Άγιος Δημήτριος** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του νομού και είναι κτισμένο στις βορειοανατολικές πλαγιές της βουνοκορφής Καυκί (στα νότια των ανατολικών Αγράφων) σε υψόμετρο 630 μέτρων. Απέχει 52 χλμ. ΝΑ. από το Καρπενήσι και 16 χλμ. ΝΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Χρύσου. Το 1947 με το ΦΕΚ 98Α - 15/05/1947 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Γάβρινα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βίνιανης του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 29 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 23,565 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Άγιος Κωνσταντίνος Ευρυτανίας

μικρογραφία
Ο **Άγιος Κωνσταντίνος** ή **Γούρδεση** είναι μικρός ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο του νομού και είναι κτισμένος στις ανατολικές πλαγιές της βουνοκορφής Καυκί (στα νότια των ανατολικών Αγράφων) σε υψόμετρο 750 μέτρων. Απέχει 45 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 5 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Χρύσως του δήμου Βίνιανης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Χρύσω αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βίνιανης του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 7 κατοίκους (άτυπα -2025- 4 κατοίκους) . Η πρόσβαση στον οικισμό γίνεται με χωματόδρομο είτε από το Νιμάτι της Χρύσως είτε από το Κερασοχώρι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Παρακάρ

Το **Παρακάρ** (αρμενικά: **', παλαιότερα γνωστό ως **Σιραμπάντ*') είναι αγροτική κοινότητα του *μαρζ'' του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Περιλαμβάνοντας, επίσης, τον οικισμό του Ταϊρόβ, το 2009, αριθμούσε  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Σάντα Μαρία ντέλα Σαλούτε

Η **Σάντα Μαρία ντέλα Σαλούτε** (ιταλικά: *Santa Maria della Salute*, μτφ: *Παναγία της Υγείας*) είναι ρωμαιοκαθολικός ναός και έλλασων βασιλική που βρίσκεται στη Βενετία, Ιταλία και συγκεκριμένα στο στενό ακρωτήριο Πούντα ντέλλα Ντογκάνα στην συνοικία Ντορσοντούρο. Ανήκει στις λεγόμενες εκκλησίες της πανώλης.

Αρχίζοντας από το καλοκαίρι του 1630, η πανώλη έπληξε τη Βενετία και μέχρι το 1631 είχε σκοτώσει περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού. Στην πόλη 46.000 άνθρωποι πέθαναν ενώ στην ευρύτερη περιοχή οι νεκροί έφτασαν τους 94.000. Διαρκείς επικλήσεις, προσευχές και λιτανείες στις εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Ρόκκο και τον Άγιο Λαυρέντιο απέτυχαν να σταματήσουν την επιδημία. Έτσι στις 22 Οκτωβρίου 1630 η γερουσία της Βενετίας αποφάσισε να κτιστεί μία νέα εκκλησία. Η εκκλησία δεν αφιερώθηκε σε κάποιο άγιο προστάτη από την πανούκλα, αλλά στην Παναγία, η οποία θεωρούταν προστάτιδα της Δημοκρατίας. Από τα σχέδια επιλέχθηκε αυτό του Μπαλντασάρε Λονγκένα για μια ροτόντα σε ρυθμό μπαρόκ ο οποίος ήταν δημοφιλής τότε. Η κατασκευή του ναού άρχισε το 1631 και ολοκληρώθηκε το 1687.

Η πρόσοψη του ναού είναι διακοσμημένη με αγάλματα του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Θεοδώρου, των Ευαγγελιστών, των Προφητών, της Ιουδίθ με το κεφάλι του Ολοφέρνη. Τα αγάλματα των τεσσάρων Ευαγγελιστών αποδίδονται στον Τομάσο Ρούες. Στο κύριο τέμπλο του ναού, έργο του Λονγκένα, βρίσκεται η βυζαντινή εικόνα της *Παναγίας Μεσοπαντίτισσας*, η οποία μεταφέρθηκε από την Κρήτη με την κατάκτηση της τελευταίας από τους Οθωμανούς το 1669.

Ο τρούλος του ναού ήταν μια σημαντική προσθήκη στο αστικό τοπίο της Βενετίας και σύντομα έγινε ένα από εμβλήματα της πόλης, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για καλλιτέχνες όπως ο Καναλέττο, ο Γουίλιαμ Τέρνερ, ο Τζον Σίνγκερ Σάρτζεντ και ο Φραντσέσκο Γκουάρντι.

## Παραπομπές


κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βενετία
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Ιταλία
Κατηγορία:Μπαρόκ εκκλησίες