open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fiat G.80

Το **Fiat G.80** ήταν αεριωθούμενο εκπαιδευτικό αεροσκάφος το οποίο αναπτύχθηκε στην Ιταλία την δεκαετία του 1950. Επρόκειτο για το πρώτο αεριωθούμενο που κατασκευάστηκε στην χώρα.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Κατασκευάστηκαν δύο πρωτότυπα του G.80 καθώς και τρία αεροσκάφη προπαραγωγής, όμως η *[[Aeronautica Militare]]* έκρινε πως ο τύπος δεν μπορούσε να καλύψει τις απαιτήσεις της. Αποφασίστηκε η ανάπτυξη μιας αναβαθμισμένης έκδοσής του, που ονομάστηκε G.82, για να συμμετάσχει σε διαγωνισμό του ΝΑΤΟ που αφορούσε στην απόκτηση του νέου στάνταρ αεριωθούμενο μαχητικού. Το G.82 διέθετε κινητήρα Rolls-Royce Nene αντί για τον de Havilland Goblin του G.80 και δεξαμενές καυσίμου στα ακροπτέρυγα. Κατασκευάστηκαν πέντε αεροσκάφη όμως ο διαγωνισμός ακυρώθηκε με συνέπεια το εκπαιδευτικό της Fiat να μην επιλεγεί για υπηρεσία από το ΝΑΤΟ ή την Ιταλική Πολεμική Αεροπορία. Το όλο πρόγραμμα ακυρώθηκε. Σχέδια για την ανάπτυξη εξειδικευμένων εκδόσεων (νυχτερινό μαχητικό, αναγνωριστικό, αεροσκάφος εγγύς υποστήριξης) δεν υλοποιήθηκαν. Επίσης δεν κατασκευάστηκε ποτέ το G.84, που θα προωθούνταν από κινητήρα Allison J35. Τα G.82 χρησιμοποιήθηκαν για μερικά χρόνια από την Αεροπορία και το 1957 μεταφέρθηκαν στο "Τμήμα Πειραματικών Πτήσεων".

## Εκδόσεις
;G.80-1B
:Δύο πρωτότυπα δοκιμών.

;G.80-3B
:Τρία αεροσκάφη πρωπαραγωγής.

;G.81
:Έκδοση παραγωγής του G.80. Δεν κατασκευάστηκε διότι αποφασίσθηκε να προχωρήσει η ανάπτυξη του G.82.

;G.82
:Δύο πρωτότυπα για τον διαγωνισμό του NATO και τέσσερα αεροσκάφη παραγωγής.

;G.84
:Έκδοση με κινητήρα Allison J35. Δεν κατασκευάστηκε.

## Χρήστες
; Ιταλία
* Ιταλική Πολεμική Αεροπορία

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 
* Italian Defence Department fact sheet (PDF format)
* Уголок неба

G.80
Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη
Κόκκινο μπανανόδεντρο

Το **κόκκινο μπανανόδεντρο** ή άλλως η **κόκκινη μπανανιά** (Μούσα η οξύληκτος υποείδος ζεμπρίνα *(Musa acuminata ssp. zebrina)*), είναι το υποείδος της άγριας μπανανιάς *Musa acuminata* ιθαγενές στη Σουμάτρα, Ινδονησία. Η κόκκινη μπανανιά είναι καλλωπιστικό φυτό, ονομάστηκε για τις σκοτεινές κόκκινες κηλίδες στα φύλλα του, αν και τα μικρόσπορα φρούτα του είναι επίσης εδώδιμα.

## Ταξινομική και ονοματολογία
Η κόκκινη μπανανιά είναι υποείδος της άγριας μπανανιάς του είδους Μούσα η οξύληκτος *(Musa acuminata)*, έναν από τους δύο προγόνους της βρώσιμης μπανάνας. Ήταν κάποτε ταξινομημένο ως ξεχωριστό είδος υπό τις πλέον μη έγκυρες ονομασίες (συνώνυμα) *Musa zebrina* και *Musa sumatrana*. Επίσης, μερικές φορές, είχαν εσφαλμένως χαρακτηρισθεί ως ποικιλίες.

Το κόκκινο μπανανόδεντρο, επίσης γνωστό και ως **δέντρο της κόκκινης μπανανιάς** *(red banana tree)*, δεν θα πρέπει να συγχέεται με την καλλιεργητική ποικιλία της κόκκινης μπανάνας. Άλλες κοινές ονομασίες της στα Αγγλικά είναι: σποροφόρος κόκκινη μπανανιά, καλλωπιστική μπανανιά της Σουμάτρας και καφέ-ποικιλόχρωμο φυτό της μπανάνας. Στα Ισπανικά είναι γνωστό ως *banano rojo*, στα ιαπωνικά ゼブリナバナナ *(zeburina banana)*, στα Ταϊλανδέζικα กล้วยมะนี *(kluai ma ni)* και στα Βιετναμέζικα *chuối kiểng*.

## Περιγραφή
Οι κόκκινες μπανανιές, χαρακτηρίζονται από τις διαφόρων μεγεθών σκούρες κόκκινες κηλίδες στα σκούρα πράσινα φύλλα τους. Τα ψευδόμισχα *(pseudostems)* είναι χαρακτηριστικά, πολύ λεπτά. Φέρουν, λεπτούς καρπούς γεμάτους με σπόρους, οι οποίοι ομοιάζουν με σταφύλια.

## Διανομή
Το κόκκινο μπανανόδεντρο, είναι ιθαγενές στην Ιάβα, Ινδονησία. Ξεχωρίζει, καθότι έχει υπάρξει ένα από τα πρώτα υποείδη της μπανάνας που εξαπλώθηκε από τον άνθρωπο έξω από τη Νοτιοανατολική Ασία. Ενσωματώθηκε προς ανατολάς έως την Αφρική, γινόμενο ο πρόγονος για τις γενετικά διακριτές και εμπορικά σημαντικές μπανάνες των υψιπέδων της Ανατολικής Αφρικής (*Mutika/Lujugira* υποομάδα από την ομάδα AAA).

Είναι ίσως η μοναδική σποροφόρος μπανάνα που εισήχθη στη Χαβάη πριν την επαφή της με τους Ευρωπαίους. Στα Χαβανέζικα, είναι γνωστή ως *Mai'a 'Oa*, αν και η ονομασία, συμπεριλαμβάνει επίσης το είδος *Musa balbisiana*, το οποίο εισήχθη αργότερα.

## Εικόνες

Αρχείο:Musa sumatrana2.jpg|Νεαρό φυτό άνευ σχεδίων, στους Κήπους του *Longwood*
Αρχείο:Musa sumatrana (Red Banana Tree).jpg|Κοντινό πλάνο του έντονα διαμορφωμένου φύλλου.
Αρχείο:Musa sumatrana1.jpg|Ταξιανθία.


## Δείτε επίσης
* Μπανάνα
* Κόκκινη μπανάνα

## Σημειώσεις

;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


Κατηγορία:Καλλιέργειες μπανάνας
Κατηγορία:Τροπικά φρούτα
Οστιόλη

thumb|right|300px
Η **οστιόλη** *(ostiole)*, είναι μια μικρή οπή ή άνοιγμα μέσω της οποίας φύκη ή μύκητες, απελευθερώνουν τα ώριμα σπόρια τους. Ο όρος επίσης χρησιμοποιείται, στα ανώτερα φυτά, για παράδειγμα, προκειμένου να δηλώσει το άνοιγμα της περίπλοκης ταξιανθίας σύκου, μέσω των οποίων οι σφήκες της συκιάς εισέρχονται να επικονιάσουν και να αναπαραχθούν.

## Εικόνες

Αρχείο:Hawaiian Fungi (1925) (17761457529).jpg|Τα περιθήκια συνήθως είναι 60-140 / χιλ. σε διάμετρο, αν και συχνά μικρότερα. Οι οστιόλες είναι σχεδόν κυκλικές, με ελλειπτικές και τραχείες άκρες (εικ. 16, a,b).
Αρχείο:2010-10-24 Myriostoma coliforme (Dicks.) Corda 175174.jpg|Ο μύκητας γήινο άστρο *(earthstar fungus)* *(Myriostoma coliforma)*, έχει πολλαπλές οστιόλες, μέσω των οποίων απελευθερώνονται σπόρια.

Κατηγορία:Ανατομία φυτών
Κατηγορία:Μυκητιακή μορφολογία και ανατομία
Fiat G.212

Το **Fiat G.212** ήταν ιταλικό τρικινητήριο επιβατηγό αεροσκάφος το οποίο αναπτύχθηκε την δεκαετία του 1940. Σχεδιαστικά ήταν εξέλιξη προγενέστερου μεταγωγικού της Fiat, του G.12. Το G.212 παρήχθη σε μικρούς αριθμούς για την Ιταλική Αεροπορία και χρησιμοποιήθηκε επίσης από διάφορες αεροπορικές εταιρείες.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το αρχικό πρωτότυπο του G.212 ήταν το μεταγωγικό G.212CA και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 19 Ιανουαρίου 1947. Παρόλο που ήταν παρόμοιο με το G.12 (τρικινητήριο μονοπλάνο ολομεταλλικής κατασκευής με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης), το νέο αεροσκάφος είχε επιμηκυμένη και φαρδύτερη άτρακτο, μεγαλύτερες πτέρυγες και κινητήρες  Alfa Romeo 128 των 860&nbsp;hp. Στη συνέχεια αναπτύχθηκαν δύο εκδόσεις για πολιτική χρήση: το επιβατηγό G.212CP και το αεροσκάφος μεταφοράς εμπορευμάτων G.212TP. Και οι δύο προωθούνταν από τους ισχυρότερους κινητήρες Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Η *[[Alitalia-Linee Aeree Italiane|Avio Linee Italiane]]* παρήγγειλε έξι G.212CP το 1947  και τα αξιοποίησε σε συνδέσεις στην Ευρώπη. Στις 4 Μαΐου 1949 ένα εξ αυτών συνετρίβη κοντά στο Τορίνο ενώ μετέφερε τους παίκτες της ποδοσφαρικής ομάδας Τορίνο για αγώνα στην Λισαβόνα. Και οι 31 επιβαίνοντες στο αεροσκάφος έχασαν την ζωή τους.

Η αιγυπτιακή εταιρεία SAIDE επίσης παρέλαβε G.212 το 1948 και ακολούθησε η γαλλική Cie Air Transport. Τέσσερα από τα αεροσκάφη της *Avio Linee Italiane* πωλήθηκαν στην *[[Ali Flotte Riunite]]* και ένα από αυτά πωλήθηκε εκ νέου στην Arabian Desert Airlines.

Η Ιταλική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε το αρχικό πρωτότυπο και έξι G.212CP. Δύο από τα CP μετατράπηκαν σε G.212AV, κατάλληλα για την εκπαίδευση των πληρωμάτων στην πλοήγηση. Ένα G.212 εκτίθεται σήμερα στο μουσείο της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας στην Vigna di Valle, κοντά στην Ρώμη.

## Εκδόσεις
;G.212CA
:Αρχικό πρωτότυπο.

;G.212CP
:Αρχική έκδοση παραγωγής για πολιτική χρήση.

;G.212TP
:Μεταγωγικό για πολιτική και στρατιωτική χρήση.

;G.212AV (*Aula Volante*)
:Αεροσκάφος για την εκπαίδευση πληρωμάτων στην πλοήγηση. Πρόκειται για G.212CP που μετατράπηκαν σε AV για την ιταλική αεροπορία.

## Χρήστες

### Πολιτικοί χρήστες
;Αίγυπτος
*SAIDE - Services Aériens Internationaux d'Egypte

;Γαλλία
*Cie Air Transport

;Ιταλία
*Ali Flotte Riunite
*Avio Linee Italiane

;Κουβέιτ
*Arabian Desert Airlines 

### Στρατιωτικοί χρήστες
;Ιταλία
* Η Ιταλική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποίησε έντεκα αεροσκάφη στα 1949-1952

## Δείτε επίσης

### Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του G.12
* Fiat G.12

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Donald, David, ed. *The Encyclopedia of World Aircraft.* Aerospace Publishing. 1997. ISBN 1-85605-375-X.
* Stroud, John. "Post War Propliners: Fiat G.12 and G.212". *Aeroplane Monthly*, Volume 23 No. 1, January 1994, pp.&nbsp;64–68. London: IPC. 

G.212
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Τίμαιος ο Ηλείος

Ο **Τίμαιος ο Ηλείος** (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τον Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στον διαγωνισμό των σαλπιγκτών κατά τους 96ους (396 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ήταν ο πρώτος που στέφθηκε νικητής στο διαγωνισμό αυτό, ο οποίος τελέστηκε για πρώτη φορά το 396 π.Χ. μαζί με τον διαγωνισμό των κηρύκων.

## Παραπομπές


Τιμαιος ο Ηλειος
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της σάλπιγγας‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Ακουσίλαος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Ακουσίλαος** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

* Ακουσίλαος ο Αργείος (6ος αιώνας π.Χ.), ιστορικός
* Ακουσίλαος ο Ρόδιος (5ος αιώνας π.Χ.), ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας
* Ακουσίλαος ο Κυρηναίος (2ος/1ος αιώνας π.Χ.), ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου
* Ακουσίλαος Φανών, Ροδιακό αθλητικό σωματείο των Δωδεκανήσων
Ακουσίλαος ο Ρόδιος

Ο **Ακουσίλαος** (5ος αιώνας π.Χ.) από την Ιαλυσό της Ρόδου ήταν ένας από τους Διαγορίδες και αναδείχθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ακουσίλαος ήταν ο δευτερότοκος γιος του περίφημου ολυμπιονίκη Διαγόρα. Όπως και ο πατέρας του, ο Ακουσίλαος ήταν πύκτης (πυγμάχος). Μάλιστα στέφθηκε νικητής στα Ολύμπια κατά την 83η Ολυμπιάδα (448 π.Χ.).

Την ίδια ημέρα, στέφθηκε νικητής στο παγκράτιο και ο αδελφός του, ο Δαμάγητος. Περιχαρείς τότε οι δυο τους σήκωσαν τον Διαγόρα και τον περιέφεραν στο στάδιο υπό τις επευφημίες των θεατών, που τους έρραιναν με άνθη. Ο Σχολιαστής του Πινδάρου σημείωσε ότι ποτέ άλλοτε δεν είχε συμβεί να στεφθούν ολυμπιονίκες και ο πατέρας και οι γιοι.

Ο Ακουσίλαος είχε και έναν ακόμα αδελφό ολυμπιονίκη, τον Δωριέα, ενώ τα ανίψια του από τις αδελφές του (Ευκλής και Πεισίρροδος) έγιναν επίσης ολυμπιονίκες.

Ο Παυσανίας, που έζησε αρκετούς αιώνες αργότερα, μαρτυρεί ότι στην Άλτι της Ολυμπίας είχαν στηθεί ανδριάντες για όλους τους Διαγορίδες. Όπως πληροφορούμαστε, ο ανδριάντας του Ακουσίλαου είχε στο αριστερό χέρι τον πυκτικό ιμάντα, ενώ είχε το δεξί χέρι σηκωμένο σαν να έκανε μια ευχή.

## Γενεαλογία των Διαγοριδών

## Γκαλερί
Ο λεγόμενος *«Θρίαμβος του Διαγόρα»*, δηλαδή η στιγμή που ο Δαμάγητος και ο Ακουσίλαος σηκώνουν και περιφέρουν τον πατέρα τους Διαγόρα στο στάδιο υπό τις επευφημίες των θεατών έχει απεικονιστεί πολλές φορές στις τέχνες και έχει χρησιμοποιηθεί και ως έμβλημα. 

Αρχείο:Degeorge Diagoras.jpg|Christophe-Thomas Degeorge, *Ο Διαγόρας μεταφέρεται θριαμβευτικά από τους γιους του*, 1814, (Κλερμόν-Φεράν, Μουσείο Τέχνης Roger-Quilliot)
Αρχείο:Vinchon Diagoras porté en triomphe.JPG|Auguste Vinchon: *Ο Διαγόρας μεταφέρεται θριαμβευτικά από τους γιους του*, 1814, (Παρίσι, Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts)
Αρχείο:Statue of Diagoras of Rhodes carried by his sons, Rhodes.jpg|Ο Διαγόρας στα χέρια του Δαμάγητου και του Ακουσίλαου στην περιοχή Ψαροπούλα στη Ρόδο


## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Κρατίνος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Κρατίνος** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

* Κρατίνος ο Μεγαρεύς (7ος αιώνας π.Χ.), ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου
* Κρατίνος ο Αθηναίος (6ος/5ος αιώνας π.Χ.), κωμωδιογράφος
* Κρατίνος ο Αιγειρίτης (3ος αιώνας π.Χ.), ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πάλης
Κρατίνος ο Μεγαρεύς

Ο **Κρατίνος ο Μεγαρεύς** (7ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τα Μέγαρα της Αττικής, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 32ους (652 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, ενώ κατά την ίδια διοργάνωση ο αδελφός του ο Κομαίος ανακηρύχθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα της πυγμαχίας, και σύμφωνα με την καταγραφή του χρονικογράφου του 3ου αιώνα μ.Χ. Ευσέβιου της Καισαρείας, ο Κρατίνος είχε και άλλους 2 αδελφούς -άγνωστο ποιούς- οι οποίοι υπήρξαν ολυμπιονίκες της πυγμαχίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι Μεγαρείς ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (7ος αιώνας π.Χ.)
Ιωάννης Περιστιάνης

Ο **Ιωάννης Περιστιάνης** (αγγλικά: *John Peristiany*, 1911 - 27 Οκτωβρίου 1988) ήταν Ελληνοκύπριος κοινωνικός ανθρωπολόγος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Κύπρο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνιολογία στο London School of Economics και αναγορεύθηκε διδάκτωρ Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 1949 εξελέγη λέκτορας Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στην Οξφόρδη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1963, ενώ την περίοδο 1960 - 1978 διετέλεσε καθηγητής κοινωνικής επιστήμης των Ηνωμένων Εθνών στην Αθήνα. Υπήρξε ο πρώτος διευθυντής του Κέντρου Κοινωνικών Επιστημών Αθηνών (1959), ενώ αργότερα διορίστηκε πρέσβης της Κύπρου στη Γαλλία.

Πραγματοποίησε έρευνες σχετικά με τις κτηνοτροφικές κοινότητες της Κένυας τη δεκαετία του 1930, ενώ αργότερα ασχολήθηκε με την ανθρωπολογία της Μεσογείου και τον πολιτισμικό ρατσισμό. Συνεργάστηκε με διάσημους κοινωνικούς ανθρωπολόγους μεταξύ των οποίων με τον Τζον Κ. Κάμπελ κ.α

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ανθρωπολόγοι
Το Πέμπτο Στοιχείο

***Το Πέμπτο Στοιχείο*** (γαλλικά: ***Le Cinquième Élément***, αγγλικά: ***The Fifth Element***) είναι γαλλική ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης παραγωγής 1997, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Λικ Μπεσόν. Πρωταγωνιστούν οι Μπρους Γουίλις, Μίλα Γιόβοβιτς και Γκάρι Όλντμαν. Η πλοκή της ταινίας εκτυλίσσεται κυρίως στον 23ο αιώνα και αφορά στην επιβίωση της Γης από μια εξωγήινη απειλή. Τη σωτηρία του πλανήτη αναλαμβάνει σχεδόν άθελά του ο Κόρμπεν Ντάλλας (Γουίλις), οδηγός ταξί και πρώην ταγματάρχης, που εμπλέκεται στην υπόθεση όταν μια νεαρή γυναίκα, η Λίλου (Γιόβοβιτς) πέφτει στο ταξί του από τον ουρανό. Ο Ντάλλας τη βοηθά να εντοπίσει τέσσερις μυστικιστικές πέτρες, που θα ενεργοποιήσουν ένα όπλο ενάντια στο απόλυτο κακό που απειλεί τη ζωή στη Γη.

Ο Μπεσσόν ξεκίνησε να γράφει την ιστορία που θα γινόταν *Το Πέμπτο Στοιχείο* όταν ήταν 16 ετών, και πέρασαν πάνω από είκοσι χρόνια έως ότου η ταινία προβληθεί στους κινηματογράφους. Τα εξωτερικά γυρίσματα έγιναν στη Μαυριτανία και τα εσωτερικά στα Στούντιο Πάινγουντ στο Λονδίνο. Ο Μπεσσόν προσέλαβε τους Γάλλους σχεδιαστές κόμικς (και ινδάλματά του) Ζαν Ζιρό, γνωστότερο ως Μέμπιους, και Ζαν Κλοντ Μεζιέρ, προκειμένου να σχεδιάσουν στοιχεία της παραγωγής όπως τους χαρακτήρες, τα οχήματα, τα σκάφη και τη φουτουριστική Νέα Υόρκη. Τα κοστούμια της ταινίας σχεδίασε ο Ζαν Πολ Γκοτιέ.

*Το Πέμπτο Στοιχείο* απέσπασε κυρίως θετικές κριτικές, παρόλο που δίχασε τους κριτικούς. Έχει χαρακτηριστεί τόσο ως το καλύτερο όσο και ως το χειρότερο καλοκαιρινό μπλοκμπάστερ όλων των εποχών. Τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με τρία Βραβεία Σεζάρ, σκηνοθεσίας, φωτογραφίας και παραγωγής. Η ταινία αποτέλεσε εμπορική επιτυχία, κερδίζοντας πάνω από 260 εκατομμύρια δολάρια. Με προϋπολογισμό 90 εκατομμυρίων δολαρίων ήταν, την εποχή που κυκλοφόρησε, η ακριβότερη ευρωπαϊκή ταινία που γυρίστηκε ποτέ. Ήταν, επίσης, η γαλλική ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις στο εξωτερικό μέχρι την κυκλοφορία της ταινίας *[[Άθικτοι (ταινία)|Άθικτοι]]* το 2011.

## Παραπομπές


### Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1997
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Διαστημική περιπέτεια (ταινίες)
Κατηγορία:Κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες διαστημικής όπερας
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pathé
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Gaumont Film Company
Μια Εισαγωγή στον Ζεν Βουδισμό

**Μια Εισαγωγή στον Ζεν Βουδισμό** είναι ο τίτλος βιβλίου του Ιάπωνα φιλόσοφου, καθηγητή και συγγραφέα, υποψήφιου για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1963, Ντ. Τ. Σουζούκι. Εκδόθηκε στην Ιαπωνία το 1934, ενώ η γερμανική έκδοση του 1939 συνοδεύτηκε από πρόλογο του Ελβετού ιατρού και ψυχολόγου Καρλ Γιουνγκ. Στα Ελληνικά μεταφράστηκε το 1975 από τη Σοφία Άντζακα, εκδόσεις Αντινέα. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σπαγειρία, 2015.

## Περιεχόμενο

Το αντικείμενο του βιβλίου είναι η Ζεν. Μία εισαγωγή στη Ζεν. Όπως γράφει ο Καρλ Γιουνγκ στον πρόλογό του: *«Τα έργα του Σουζούκι για τη Ζεν αποτελούν μια εξαιρετική συμβολή στη γνώση του ζωντανού [[Βουδισμός|Βουδισμού]] και συγκαταλέγονται ανάμεσα στα καλύτερα έργα του είδους που είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες δεκαετίες.»* Και: *«Η ευγνωμοσύνη μας προς τον συγγραφέα είναι μεγάλη, πρώτα απ' όλα, γιατί έφερε τη Ζεν πιο κοντά στη [[Δυτικός πολιτισμός|Δυτική]] κατανόηση και, ύστερα, για τον τρόπο που πέτυχε αυτό του το έργο.»*

Το βιβλίο χωρίζεται σε εννέα κεφάλαια:

Ι. Προκαταρκτικά
ΙΙ. Τι είναι η Ζεν;
ΙΙΙ. Είναι η Ζεν μηδενισμός;
ΙV. Η παραδοξότητα της Ζεν
V. Ζεν, μια ανώτερη κατάφαση
VI. Η πρακτική Ζεν
VII. Σατόρι μια νέα ενατένιση της ζωής
VIII. Tο Κοάν
IX. Η αίθουσα διαλογισμού και η ζωή των μοναχών

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* D. T. SUZUKI MUSEUM.
* Goodreads, D.T. Suzuki, C.G. Jung (Forward): An Introduction to Zen Buddhism.
* Terebess Hungary LLC., 鈴木 大拙 貞太郎 Suzuki Daisetsu Teitarō (1870-1966).
** An Introduction to Zen Buddhism, Foreword by C.G. Jung, 1948.

Κατηγορία:Ζεν
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Αμφί (περιοδικό)

Το **Αμφί** ήταν περιοδικό, το οποίο εκδιδόταν από το 1978 έως 1990. Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη αμφι-σβήτηση. 

Στόχος του ήταν η απελευθέρωση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας.

## Ιστορία
Ξεκίνησε ως μια πρωτοβουλία του Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλόφιλων Ελλάδας (ΑΚΟΕ). Ο πρώτος του εκδότης (1979-1984) ήταν ο Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Από το 1984 ως το 1986 υπεύθυνος ύλης ήταν ο Γιάννης Νένες και το 1987 ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος. Το 1987 το ΑΚΟΕ διαλύεται. Το 1988 αναλαμβάνει η Ειρήνη Πετροπούλου με την ευθύνη της Ελληνικής Ομοφυλόφιλης Κοινότητας (ΕΟΚ) μέχρι το 1990, όταν και σταμάτησε την κυκλοφορία του.

Το περιοδικό φιλοξενούσε επιστημονικές και ιστορικές αναλύσεις και μεταφράσεις ξένων κειμένων όπως του Μισέλ Φουκώ, του Ζαν Πωλ Σαρτρ, του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, του Πιέρ Πάολο Παζολίνι και του Ζαν Ζενέ. 
Συνεντεύξεις είχαν δώσει, μεταξύ άλλων, οι: Ζιλ Ντελέζ, Φελίξ Γκουαταρί, Κώστας Ταχτσής, Μηνάς Χατζησάββας.

Το 2005 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Αμφί» και Απελευθέρωση
.

## Δίκη «περί ασέμνων»
Το καλοκαίρι του 1979 το περιοδικό αντιμετωπίζει τη δικαιοσύνη στην περίφημη δίκη «περί ασέμνων». Το γεγονός αυτό ξεσήκωσε αντιδράσεις. Υπέρ του περιοδικού συγκεντρώθηκαν πάνω από 2000 υπογραφές συμπαράστασης· ανάμεσα στους υπογράφοντες, οι Βιργινία Τσουδερού, Χάρις Αλεξίου, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Γιώργος Βέλτσος, Θάνος Μικρούτσικος, Νίκος Νικολαΐδης, Κώστας Τσαρούχας, Λιάνα Κανέλλη, Μαρία Φαραντούρη, Μανούσος Μανουσάκης και πολλοί άλλοι. Συνήγορος υπεράσπισης του περιοδικού ήταν ο τότε νέος δικηγόρος και μετέπειτα πολιτικός, Θεόδωρος Πάγκαλος. Τελικά, το Αμφί κέρδισε τη δίκη.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Τεύχη του Αμφί στο εργαστήριο σπουδών φύλου του Παντείου Πανεπιστημίου
*Δύο συζητήσεις από το περιοδικό Αμφί

Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Κατηγορία:ΛΟΑΤ στην Ελλάδα
Κατηγορία:Λογοκρισία στην Ελλάδα
Κατηγορία:ΛΟΑΤ περιοδικά
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Τα θεμέλια της μεταφυσικής των ηθών

**Τα θεμέλια της μεταφυσικής των ηθών** είναι βιβλίο του Γερμανού φιλόσοφου Ιμμάνουελ Καντ. Εκδόθηκε το 1785 και ήταν το πρώτο έργο του Καντ που ασχολείται αποκλειστικά με την ηθική. Η επιτυχία του ήταν πολύ μεγάλη και στα επόμενα 16 χρόνια επανεκδόθηκε επτά φορές. Θεωρείται ένα από τα θεμελιώδη έργα ηθικής φιλοσοφίας.

Το βιβλίο έχει μεταφραστεί στα ελληνικά από τον Ν.Δ. Κορκοφίγκα, τον Γιάννη Τζαβάρα και τον Κώστα Ανδρουλιδάκη.

## Περιεχόμενο
Το βιβλίο αποτελείται από πρόλογο και τρία κεφάλαια:

* *Κεφάλαιο πρώτο:* Μετάβαση από την κοινή γνώση περί ηθικότητας στη φιλοσοφική γνώση περί ηθικότητας
* *Κεφάλαιο δεύτερο:* Μετάβαση από τη λαϊκή ηθική Φιλοσοφία στη Μεταφυσική των ηθών
* *Κεφάλαιο τρίτο:* Μετάβαση από τη Μεταφυσική των ηθών στην κριτική της καθαρής πρακτικής λογικής

Ο σκοπός του βιβλίου, όπως γράφει ο Ιμμάνουελ Καντ στον πρόλογο, δεν είναι άλλος από το να ερευνηθεί και να στερεωθεί το ανώτατο αξίωμα της ηθικότητας, δηλαδή εκείνος ο ηθικός νόμος, ο οποίος είναι απόλυτα και κατηγορηματικά δεσμευτικός για κάθε ανθρώπινη πράξη.

Μόνο αν είναι βασισμένη σε έναν τέτοιο νόμο μπορεί μια πράξη να ισχύσει ως ηθική. Χρειαζόμαστε λοιπόν αφενός ένα κριτήριο, για να κρίνουμε αν μια πράξη είναι ηθική ή ανήθικη, αφετέρου μια σαφή διατύπωση του πώς πρέπει να πράξουμε, κάθε φορά που μας τίθεται ένα ηθικό δίλημμα. Τέτοια διλήμματα είναι, π.χ.: Γιατί να μην κλέψω, αφού έτσι θα ζήσω πιο άνετα; Γιατί να τηρήσω τις υποσχέσεις μου, αφού αυτές με δεσμεύουν και μου δυσκολεύουν τη ζωή; Γιατί να συμπονώ και να συμπαραστέκομαι στους φτωχούς, αφού αυτοί δεν μόχθησαν ή δεν κατόρθωσαν να ευημερήσουν όπως εγώ; 

Ο Καντ δεν αμφισβητεί ότι οι πράξεις μας υπακούν συνήθως σε ατομικά συμφέροντα, σε αισθησιακές ροπές και στον πόθο για ευτυχία. Αλλά με κριτήριο την ηθικότητα επιβάλλεται να λάβουμε υπόψη μας και το διυποκειμενικό (= διανθρώπινο και πανανθρώπινο) συμφέρον, έτσι ώστε "ο υποκειμενικός μας γνώμονας να γίνει καθολικός νόμος". Αυτό υποστηρίζει η περίφημη κατηγορική προσταγή του Καντ.

## Δείτε επίσης
* Ηθικά Νικομάχεια
* Ωφελιμισμός (βιβλίο)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Ιμμάνουελ Καντ
Κατηγορία:Βιβλία Ηθικής
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Μονή Χρυσοσκαλίτισσας Χανίων

Η **μονή Χρυσοσκαλίτισσας** είναι ορθόδοξο μοναστήρι του 17ου αιώνα στην Κοινότητα Βάθης του Δήμου Κισάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε απόσταση 72 χιλιομέτρων νοτίως από την πόλη των Χανίων, και σε υψόμετρο 35 μέτρων έχει θέα το νότιο Κρητικό πέλαγος . Σύμφωνα με την Κρητική παράδοση η ονομασία προέκυψε από τα 90 σκαλιά της μονής τα οποία αναφέρεται πως ήταν χρυσά. Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα και την Κοίμηση της Θεοτόκου.

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Μονή Χρυσοσκαλίτισσας (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Μονή Χρυσοσκαλίτισσας** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

* Μονή Χρυσοσκαλίτισσας Χανίων
* Μονή Χρυσοσκαλίτισσας Κισάμου
* Μονή Χρυσοσκαλίτισσας Κύπρου
Ελληνικό Ωδείο

Το **Ελληνικό Ωδείο** είναι μουσικό εκπαιδευτικό ίδρυμα και ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1919 από τον συνθέτη Μανώλη Καλομοίρη, ο οποίος και υπηρέτησε ως διευθυντής έως το 1926, όταν και αποχώρησε για να ιδρύσει το Εθνικό Ωδείο. Ο οργανισμός γρήγορα επεκτάθηκε και σε άλλα σημεία της Ελλάδας και της Κύπρου ανοίγοντας τοπικά παραρτήματα. Έως τις αρχές του 2016 καλλιτεχνικός διευθυντής του ωδείου ήταν ο Άλκης Μπαλτάς.

Αξιόλογοι μουσικοσυνθέτες που μαθήτευσαν στο ωδείο είναι οι Λεωνίδας Καβάκος, Θεόδωρος Αντωνίου, Θάνος Μικρούτσικος, Δημήτρης Τερζάκης και Λαυρέντης Μαχαιρίτσας.

## Δείτε επίσης
*Ωδείο Αθηνών
*Εθνικό Ωδείο (Ελλάδα)
*Ωδείο Ηρώδου του Αττικού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος του οργανισμού

Κατηγορία:Ωδεία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μουσική στην Αθήνα
Αλεξάνδρα του Αννόβερου (1882-1963)

Η  **Αλεξάνδρα του Αννοβέρου και του Κάμπερλαντ** (γερμανικά: *Alexandra Prinzessin von Hannover und Cumberland*, 29 Σεπτεμβρίου 1882 - 30 Αυγούστου 1963) ήταν πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας και δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Βιογραφία
Η *Αλεξάνδρα Λουίζα Μαρία Όλγα Ελισάβετ Θηρεσία Βέρα* γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1882 στο Κάστρο Ορτ του Γκμούντεν. Γονείς της ήταν ο Ερνέστος Αύγουστος του Αννοβέρου (1845 – 1923) και η Θύρα της Δανίας (1853 – 1933).

Στις 7 Ιουνίου 1904 η Αλεξάνδρα παντρεύτηκε στο Γκμούντεν τον Φρειδερίκο Φραγκίσκο Δ΄ του Μέκλενμπουργκ-Σβερίν (1882-1945), γιο του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Γ΄. Μαζί απέκτησαν τα εξής πέντε παιδιά:
*τον Φρειδερίκο Φραγκίσκο (1910 - 2001)
*τον Χριστιανό Λουδοβίκο (1912 - 1996)
*την Όλγα (1916 - 1917)
*την Τύρα (1919 - 1981)
*την Αναστασία (1923 - 1979)

Το 1913, ξέσπασε πυρκαγιά στο Κάστρο του Σβερίν, όταν ο Δούκας, η Δούκισσα, και οι επισκέπτες τους δειπνούσαν εκεί. Παρότι εκείνοι σώθηκαν, οι ζημιές εκτιμήθηκαν στα $750.000, συμπεριλαμβανομένων πολλών έργων τέχνης που καταστράφηκαν.

Εξαιτίας του πρόωρου θανάτου της κόρης της, Όλγας, η Αλεξάνδρα ίδρυσε έναν οργανισμό βελτίωσης της ιατρικής περίθαλψης των παιδιών. Ο οργανισμός αυτός φρόντισε για την καλύτερη κατάρτιση των νοσηλευτών και των μαιών της περιοχής και το 1919 δημιούργησε ένα βρεφοκομείο στο Όστορφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση - Δημοκρατικό Κόμμα για τη Μακεδονική Εθνική Ενότητα

Η **Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση - Δημοκρατικό Κόμμα για τη Μακεδονική Εθνική Ενότητα** (, ВМРО-ДПМНЕ) είναι συντηρητικό και εθνικιστικό πολιτικό κόμμα στην Βόρεια Μακεδονία.

Την περίοδο των εκλογών του 1990 υιοθέτησε ένα αλυτρωτικό πρόγραμμα με σκοπό την «ένωση» σε ένα κράτος της περιοχής της Μακεδονίας. Ιδρύθηκε το 1990 για να προωθήσει «την πνευματική, οικονομική και εθνική ενότητα του διχασμένου μακεδονικού λαού και να δημιουργήσει ένα κράτος στα μελλοντικά ενωμένα Βαλκάνια και την ενωμένη Ευρώπη». Στις βουλευτικές εκλογές το VMRO-DMPNE κέρδισε τη σχετική πλειοψηφία των εδρών, αλλά προέκυψε κυβέρνηση συνεργασίας του πρώην κομμουνιστικού και των αλβανικών κομμάτων. Ο πρόεδρος του κόμματος, Άντε Ποπόφσκι, έκανε δημόσιες δηλώσεις ότι πρέπει να απελευθερωθεί η Μακεδονία που βρίσκεται «υπό ξένη κατοχή».

Η κυβέρνηση που σχημάτισε αργότερα το VMRO-DPMNE εγκατέλειψε τις παλαιότερες αλυτρωτικές διεκδικήσεις στην ελληνική Μακεδονία. Πρόεδρος του κόμματος από το 2003 έως το 2017 ήταν ο Νίκολα Γκρούεφσκι, που ήταν και πρωθυπουργός της χώρας από το 2006 ως το 2016. Ο Γκρούεφσκι παραιτήθηκε από την αρχηγία μετά τη σημαντική ήττα του κόμματος στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2016. Στις 23 Δεκεμβρίου 2017 πραγματοποιήθηκε έκτακτο συνέδριο του κόμματος, στο οποίο υπήρξε μία υποψηφιότητα για την προεδρία, του 40χρονου Χρίστιαν Μίτσκοσκι, που εξελέγη πρόεδρος με 376 ψήφους.

## Υπόβαθρο
Το πρώτο τμήμα του αρκτικόλεξου «ΕΜΕΟ» (ВМРО) που αποτελεί το όνομα του κόμματος προέρχεται από την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση, ένα επαναστατικό κίνημα που σχηματίστηκε το 1893. Μετά από διάφορους μετασχηματισμούς, η αρχική οργάνωση διαλύθηκε το 1934 στα κεντρικά της γραφεία στη Βουλγαρία, ενώ εκείνη την εποχή το έδαφος της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας ήταν μέρος του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Το κόμμα διεκδικεί ιδεολογική καταγωγή από την παλιά ΕΜΕΟ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Βόρεια Μακεδονία
Όλγα του Αννοβέρου (1884–1958)

Η **Όλγα** (γερμ. *Olga Prinzessin von Hannover und Cumberland*, 11 Ιουλίου 1884 - 21 Σεπτεμβρίου 1958) του Οίκου του Αννοβέρου ήταν πριγκίπισσα του Αννοβέρου και δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. 

## Βιογραφία
Η *Όλγα Αδελαΐδα Λουίζα Μαρία Αλεξανδρινή Αγνή* γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1884 στο Γκμούντεν της Αυστροουγγαρίας και ήταν το τέταρτο παιδί και η τρίτη κόρη του Ερνέστου Αυγούστου του Αννοβέρου και της Θύρας της Δανίας.

Η Όλγα έμεινε δίπλα στην οικογένειά της στο Γκμούντεν καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής της και παρέμεινε ανύπαντρη. Το 1958, λίγο πριν το θάνατό της, ο ανιψιός της, Ερνέστος Αύγουστος Δ΄ του Αννοβέρου, ονόμασε τη δεύτερη κόρη του *Όλγα*, προς τιμήν της θείας του. Η Όλγα υπήρξε ανάδοχος του ανιψιού της, Γεωργίου Γουλιέλμου του Αννοβέρου.

## Τίτλοι και προσφωνήσεις
***11 Ιουλίου 1884 – 21 Σεπτεμβρίου 1958:** *Αυτού Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Όλγα του Αννοβέρου, Δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
***11 Ιουλίου 1884 - 28 Μαρτίου 1919:** *Αυτού Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Όλγα του Αννοβέρου και του Κάμπερλαντ, Δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
** επίσημα στη Μεγάλη Βρετανία: *Αυτού Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Όλγα του Κάμπερλαντ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Πορθμός Τσουγκάρου

thumb|right|300px|Ο Πορθμός Τσουγκάρου.
thumb|right|300px|Η Ιαπωνική Θάλασσα και ο πορθμός Τσουγκάρου.
Ο **Πορθμός Τσουγκάρου** ( , *Τσουγκάρου Κάικυοου*, *Tsugaru Kaikyō*) είναι ένας στενός πορθμός στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό ωκεανό, ο οποίος χωρίζει το Χονσού από το Χοκάιντο, και συνδέει την Ιαπωνική Θάλασσα στα δυτικά με τον Ειρηνικό ωκεανό στα ανατολικά. Ο πορθμός πήρε το όνομά του από το δυτικό τμήμα της περιφέρειας Αομόρι, την χερσόνησο Τσουγκάρου. Τον πορθμό διασχίζει η υποθαλάσσια Σήραγγα Σεϊκάν μήκους 19,5 χιλιομέτρων. Ο πορθμός έχει πλάτος 20 χιλιόμετρα και βάθος 200 μέτρα. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1954, 1.172 ζωές χάθηκαν όταν το πλοίο Tōya Maru βυθίστηκε στον πορθμό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Tsugaru Strait, Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα 

Τσουγκάρου
Τσουγκάρου
Σοσιαλδημοκρατική Ένωση Μακεδονίας

Η **Σοσιαλoδημοκρατική Ένωση Μακεδονίας** (, *Σοτσιαλντεμοκράτσκι σόγιουζ να Μακεντόνιγια)* είναι πολιτικό κόμμα της Βόρειας Μακεδονίας.

Αποτελεί μετεξέλιξη της Ένωσης Κομμουνιστών Μακεδονίας.

Κέρδισε τις εκλογές του Οκτωβρίου 1994 σε συνεργασία με το Φιλελεύθερο και το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Έλαβε 62 έδρες στη Βουλή και ο επικεφαλής του, ο Μπράνκο Τσερβένκοφσκι έγινε πρωθυπουργός.

Σε έκτακτο συνέδριο το Σεπτέμβριο του 2008 πρόεδρος του κόμματος εξελέγη ο ως τότε αντιπρόεδρός του και δήμαρχος της Στρώμνιτσας, Ζόραν Ζάεφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Βόρεια Μακεδονία
Αλεξάνδρα του Φάιφ

Η **Αλεξάνδρα, Δούκισσα του Φάιφ** (*Princess Alexandra, 2nd Duchess of Fife*, 17 Μαΐου 1891 - 26 Φεβρουαρίου 1959), ήταν κόρη του Αλεξάντερ Νταφ, 1ου Δούκα του Φάιφ, και της Λουίζας του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και εγγονή του Εδουάρδου Ζ΄.

Η *Αλεξάνδρα Βικτωρία Αλβέρτα Εντουίνα Λουίζα* γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1891 στην Οικία Ηστ Σην του Ρίτσμοντ, πέμπτη στη σειρά διαδοχής του βρετανικού θρόνου. Παρότι ήταν εγγονή του Βρετανού μονάρχη, δεν έλαβε τον τίτλο *Πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας*, ούτε και την προσφώνηση *Βασιλική Υψηλότητα*, καθώς ο πατέρας της ήταν Δούκας. Στις 5 Νοεμβρίου 1905 ο Εδουάρδος Ζ΄ ανακήρυξε την μεγαλύτερη κόρη του, Λουίζα, σε *Βασιλοπούλα*. Έπειτα, χορήγησε τον τίτλο της *Πριγκίπισσας* στην Αλεξάνδρα και την αδελφή της. 

Γύρω στο 1910 η Αλεξάνδρα σύναψε μια κρυφή σχέση με τον Χριστόφορο της Ελλάδας, γιο του Γεωργίου Α΄. Ο δεσμός τους τερματίστηκε με παρέμβαση των γωνιών τους, καθώς ο Χριστόφορος και η Αλεξάνδρα ήταν πρώτα ξαδέλφια, μεταξύ των οποίων ο γάμος δεν επιτρέπεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Στις 15 Οκτωβρίου 1913 η Αλεξάνδρα παντρεύτηκε τον Αρθούρο του Κόννωτ στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου στο Λονδίνο. Το ζευγάρι απέκτησε μόνο ένα παιδί, τον Άλασταιρ (1914-1943).

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Αλεξάνδρα υπηρέτησε ως νοσοκόμα στο Nοσοκομείο *Αγία Μαρία* του Λονδίνου. Όταν ο σύζυγός της διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης της Νότιας Αφρικής, το 1920, εκείνη τον συνόδευσε στην Πρετόρια και εργάστηκε σε τοπικά νοσοκομεία.

Η Αλεξάνδρα πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 1959 στο σπίτι της στο Λονδίνο και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Νινιανού στο Μπρέιμαρ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Κωρύκειο άντρο

**Κωρύκειο άντρο** ονομάζεται σπήλαιο του Παρνασσού μήκους 100 μ. που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.360 μέτρων. Πήρε το όνομά του από τους σταλακτίτες του, που θύμιζαν στους αρχαίους τους "κώρυκες", δηλαδή τους ασκούς από δέρματα ζώων. Η τοπική του ονομασία είναι «Σαρανταύλι» εξ΄αιτίας της εκπληκτικής ακουστικής που έχει στον πρώτο μεγάλο θάλαμό του, ονομάζεται επίσης και «σπήλαιο του Πανός».

## Περιγραφή
Η γεωλογική  διαμόρφωση με ασβεστολιθικές και σχιστολιθικές πλάκες σε αντίθετη κατεύθυνση είναι ενδεχομένως ο λόγος που η περιοχή των Δελφών βρίθει μικρών σπηλαίων. Το σημαντικότερο είναι το Κωρύκειο άντρο που χρονολογείται στην Πλειστόκαινο εποχή και απέχει 11 χιλιόμετρα από τους Δελφούς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.360 μέτρων. Περιβάλλεται από δάσος ελάτης και στην αρχαιότητα οδηγούσε σε αυτό ένα στιφογυριστό μονοπάτι, όπως το περιέγραψε ο  Παυσανίας . 
 
Στο σπήλαιο έχουν εντοπιστεί ίχνη κατοίκησης και λατρείας που ανάγονται στη νεολιθική περίοδο. Το Κωρύκειο άντρο ήταν αφιερωμένο στον Πάνα και τις Κωρύκειες Νύμφες . Εδώ  ίσως αποπλάνησε, σύμφωνα με τον μύθο, ο Απόλλωνας την Κωρύκεια νύμφη. Εδώ πάλι αναφέρεται από τον Απολλόδωρο ότι η νύμφη αυτή γέννησε το γιο της, Λύκωρο. Άλλοι πάντως αποδίδουν την ονομασία του στους σταλακτίτες που βρίσκονται στο εσωτερικό του και που μοιάζουν με ασκιά (κώρυκες). 

Το  σπήλαιο έχει δύο κυρίως αίθουσες και συνεχίζει σε μεγάλο βάθος με μια στενή σήραγγα. Ο πρώτος θάλαμος έχει ύψος που φτάνει τα 50 μέτρα και διαστάσεις περίπου 90 επί 60. Είναι γεμάτος σταλακτίτες με μερικά συμπλέγματα σταλαγμιτών στην περιφέρεια. Ένας μάλιστα από αυτούς, με αρκετά μεγάλη επιφάνεια, ονομάζεται "Τράπεζα" και εικάζεται  ότι εκεί απέθεταν προσφορές οι προσκυνητές, οι οποίοι συνέρρεαν στο άντρο σε όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας. Η αρχαιολογική έρευνα του σπηλαίου κατά τη διετία 1970-71 από τον Pierre Amandry, απέδωσε χιλιάδες ευρήματα, ιδιαίτερα κεραμικά σκεύη και άλλα πήλινα αντικείμενα, αλλά  και 25.000 και πλέον κότσια ζώων, τα οποία μάλλον συνδέονται με μαντική δραστηριότητα, μέρος των ευρημάτων εκτίθεται στο Μουσείο των Δελφών. Κατά την περσική επιδρομή του 480 π.Χ. εκεί κατέφυγαν οι κάτοικοι των Δελφών για να προστατευθούν, δεδομένου ότι η μικρή και καθόλου αξιοπρόσεκτη είσοδος του σπηλαίου θα μπορούσε εύκολα να διαφύγει της προσοχής των εισβολέων. Δεξιά της εισόδου διακρίνουμε σήμερα επάνω στον βράχο χαραγμένη την επιγραφή: "ΕΥΣΤΡΑΤΟΣ ΑΛΚΙΔΗΜΟΥ ΑΜΒΡΥΣΣΙΟΣ ΣΥΝΠΕΡΙΠΟΛΩ ΠΑΝΙ ΝΥΜΦΑΙΣ", η οποία χρονολογείται στον 4ο με 3ο αι π.Χ. Στο εσωτερικό πάλι υπάρχει χαραγμένη επιγραφή που λέει: «ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΣ ΔΕΛΦΟΥΣ».

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησις, *Φωκικά* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αθανάσιος Χ. Αλεξόπουλος, Έργο Ε.Ε. «Δρόμοι του Παυσανία», Πανεπιστήμιο Πατρών
*Pierre Amandry, L'Antre corycien dans les textes antiques et modernes
*Το Κωρύκειο άντρο στο youtube.com

Κατηγορία:Σπήλαια της Ελλάδας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βοιωτίας
Κατηγορία:Παρνασσός
Κύριος Κατάλογος Γαλαξιών

[thumb|285px|right|Ο γαλαξίας PGC 2555 ή [Μεσιέ 32]]
[thumb|285px|Εικόνα του [Ελλειπτικός γαλαξίας|ελλειπτικού γαλαξία PGC 6240.]]

Ο **Κύριος Κατάλογος Γαλαξιών** (*Principal Galaxies Catalogue*), γνωστός με τα αρχικά **PGC**, είναι αστρονομικός κατάλογος που δημοσιεύθηκε το 1989 και περιέχει 73.197 γαλαξίες με διασταυρωμένες ταυτοποιήσεις.

## Περιεχόμενο
Για όλους τους γαλαξίες του ο PGC αναφέρει τις ισημερινές συντεταγμένες B1950 και J2000. Οι 40.932 από αυτούς τους γαλαξίες (το 56%) έχουν συντεταγμένες με τυπική απόκλιση μικρότερη των 10 λεπτών της μοίρας. Συνολικά αναφέρονται 131.601 ονομασίες γαλαξιών από 38 πηγές. Διαθέσιμα μέσα στοιχεία για τους γαλαξίες του καταλόγου που δίνονται είναι:

*  49.102 μορφολογικές περιγραφές
*  52.954 φαινόμενοι μείζονες και μικροί άξονες
*  67.116 φαινόμενα μεγέθη,
*  20.046 ακτινικές ταχύτητες
*  24.361 γωνίες θέσεως.

## Παραδείγματα γαλαξιών του PGC

### PGC 2555
Ο PGC 2555 (γνωστός και ως Μεσιέ 32, NGC 221 ή Arp 168) είναι ένας νάνος ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2,65 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Είναι ένας από τους δορυφόρους γαλαξίες του περίφημου Μέγα Γαλαξία της Ανδρομέδας. Ανακαλύφθηκε το έτος 1749.

### PGC 6240
Ο PGC 6240 (γνωστός και ως «Γαλαξίας του Λευκού Ρόδου») είναι ένας αρκετά μεγάλος φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό `Υδρο. Απέχει από τη Γη περί τα 345 εκατομμύρια έτη φωτός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για τον PGC  στο αρχείο αστρονομικών καταλόγων του ESO
* PGC readme στο Κέντρο Αστρονομικών Δεδομένων Στρασβούργου

Κατηγορία:Αστρονομικοί κατάλογοι
Ρωσσαγγλογάλλος

Ο **Ρωσσαγγλογάλλος** είναι έμμετρη σάτιρα του 1812 με πολιτικές, κοινωνικές και ηθικές επισημάνσεις της περιόδου που οδήγησε στην ελληνική επανάσταση του 1821. Η έμμετρη σάτιρα εξελίσσεται σε διάλογο μεταξύ δύο φανταστικών χαρακτήρων, του *Φιλέλληνα* και του *Ρωσσαγγλογάλλου* ως εκπροσώπου των Μεγάλων Δυνάμεων. Ο Τάσος Βουρνάς θεωρεί το κείμενο αποτέλεσμα πολιτικής ζύμωσης που κτυπά με αποφασιστικότητα τους εκμεταλλευτές των σκλαβωμένων Ελλήνων και ανάλογο της πολιτικής σάτιρας που διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την εριστική πολιτική φιλολογία, μετά την γαλλική επανάσταση.

## Το κεντρικό νόημα της σάτιρας
Στην εξέλιξη του κειμένου ο *Ρωσσαγγλογάλλος* αντιπαραθέτει σκωπτικά το ένδοξο παρελθόν των Ελλήνων με το οδυνηρό παρόν προκειμένου να τους υποβαθμίσει σε βαθμό γελοιοποίησης, αμφισβητώντας επί της ουσίας τη σχέση των υποτελών ραγιάδων με τους ένδοξους προγόνους τους.  

Ο Φιλέλληνας απαντά πως η Ελλάδα πράγματι υπήρξε μεγάλη στο παρελθόν, αλλά σήμερα είναι άθλια και ανάξια εξαιτίας της αμάθειας, προβάλλοντας επί της ουσίας το κεντρικό πρόταγμα του νεοελληνικού διαφωτισμού για *[[εκπαίδευση]]* των νεοελλήνων προκειμένου να γνωρίσουν την παράδοσή τους. Επίσης, αναφέρεται σε όλους αυτούς που έχουν μεν τη δυνατότητα να βοηθήσουν, αλλά τελικά την καταβαραθρώνουν, όπως και κάθε έννοια ελευθερίας, ώστε να διασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα, υπονοώντας τις μεγάλες δυνάμεις.

## Φιλολογική και πολιτική κριτική
Σύμφωνα με τον Κ.Θ Δημαρά, που το θεωρεί λόγιο αν και άτεχνο φιλολογικά έργο, για οποιαδήποτε απόπειρα φιλολογικής κριτικής θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν το γενικότερο πολιτικό και κοινωνικό εννοιολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται το κείμενο, κάτι που πρέπει να αποτελεί φροντίδα του ιστορικού που θα επιχειρήσει να αναλύσει το περιεχόμενο της σάτιρας

Το έργο φαίνεται να αντανακλά τη μεταστροφή της συμπεριφοράς των Ελλήνων, που εγκαταλείποντας τις προσδοκίες τους για μια έξωθεν παρέμβαση, στρέφονται στην προοπτική μιας αυτοδύναμης εξέγερσης για την εθνική ανεξαρτησία. Επίσης, το γενικότερο περιεχόμενο των διαλόγων μεταξύ του Φιλέλληνα και του Ρωσσοαγγλογάλλου υποδεικνύει γνώση της διπλωματικής και της πολεμικής σκηνής στο ευρύτερο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι της περιόδου.

## Σημειώσεις παραπομπές


Κατηγορία:Νεοελληνικός διαφωτισμός
Ματθίλδη Νταφ

Η **Μωντ** (*Maud Duff*, 3 Απριλίου 1893 - 14 Δεκεμβρίου 1945), γνωστή και με το εξελληνισμένο όνομα *Ματθίλδη*, ήταν κόρη του Αλεξάντερ Νταφ, Δούκα του Φάιφ, και της Λουίζας του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και εγγονή του Εδουάρδου Ζ΄.

## Βιογραφία
Η *Μωντ Αλεξάντρα Βικτόρια Τζορτζίνα Μπέρθα* γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1893 στο Ηστ Σην Λοτζ του Ρίτσμοντ. Ως εγγονή του Βρετανού μονάρχη η Μωντ δεν απέκτησε τον τίτλο της *Πριγκίπισσας του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας*, ούτε και την προσφώνηση *Βασιλική Υψηλότητα*. Στις 5 Νοεμβρίου 1905, όμως, ο Εδουάρδος Ζ΄ έδωσε στη μητέρα της τον τίτλο της *Βασιλικής Πριγκίπισσας* (*Princess Royal*) και χορήγησε τον τίτλο της *Πριγκίπισσας* στην Μωντ και την αδελφή της Αλεξάντρα.

Στις 13 Νοεμβρίου 1923 η Μωντ παντρεύτηκε τον Λόρδο Τσαρλς Κάρνεγκι (1893 - 1992) στο στρατιωτικό παρεκκλήσι των Στρατώνων Ουέλλινγκτον. Το ζευγάρι λειτούργησε ένα πρότυπο αγρόκτημα στο Έλσικ Χάουζ της Σκωτίας. Απέκτησαν ένα παιδί, τον Τζέημς (1929 - 2015).

Η Μωντ απεβίωσε από οξεία βρογχίτιδα στις 14 Δεκεμβρίου 1945 σε ηλικία 52 ετών. Ο σύζυγός της ξαναπαντρεύτηκε και πέθανε το 1992 σε ηλικία 98 ετών. Το 1959 ο γιος της έγινε *Δούκας του Κόννωτ*.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Διμερείς σχέσεις

Η φράση **διμερείς σχέσεις** αναφέρεται στις πολιτικές, οικονομικές ή πολιτιστικές σχέσεις μεταξύ δύο κυρίαρχων κρατών. Είναι σε αντίθεση με τη μονομερή ή πολυμερή προσέγγιση, η οποία αναφέρεται στη συμπεριφορά της διπλωματίας από ένα μόνο κράτος ή πολλαπλάσια κράτη, αντιστοίχως. Όταν τα κράτη αναγνωρίζουν το ένα το άλλο ως κυρίαρχα κράτη και συμφωνούν να αναπτύξουν διπλωματικές σχέσεις, ανταλλάσσουν διπλωματικά μέσα, όπως πρεσβευτές για τη διευκόλυνση διαλόγων και συνεργασιών που θα ανταλλαγούν. Πρόκειται για μια συμφωνία που επηρεάζει ή λαμβάνεται από δύο μέρη, μια αμοιβαία συμφωνία.

## Παραπομπές
Περιφέρεια Νότιας Δανίας

Η **Περιφέρεια Νότιας Δανίας** (Δανικά: *Region Syddanmark*) (Γερμανικά: *Region Süddänemark*) είναι διοικητική περιφέρεια της Δανίας που ιδρύθηκε την Δευτέρα 1η Ιανουαρίου του 2007, ως τμήμα της Δανικής Δημοτικής Μεταρρύθμισης,  η οποία αντικατέστησε τις παραδοσιακές κομητείες ("amter") με πέντε μεγαλύτερες περιφέρειες. Την ίδια στιγμή, οι μικρότεροι δήμοι συγχωνεύτηκαν σε μεγαλύτερες περιφέρειες, ενώ επήλθε μείωση του αριθμού των δήμων από 271 πριν από την 1η Ιανουαρίου του 2006 σε 98. Η μεταρρύθμιση τέθηκε σε εφαρμογή στη Δανία την 1η Ιανουαρίου του 2007, αν και η συγχώνευση των δήμων Funish της Ærøskøbing και Marstal, ενώ αποτελεί τμήμα της μεταρρύθμισης, δόθηκε το πράσινο φως για να τεθεί σε εφαρμογή την Κυριακή 1η Ιανουαρίου του 2006, ένα χρόνο πριν από την κύρια μεταρρύθμιση.

Η περιφερειακή πρωτεύουσα είναι η Βάιλε, αλλά το Όντενσε είναι η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής και φιλοξενεί την κύρια πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας. Οι αρμοδιότητες της περιφερειακής διοίκησης περιλαμβάνουν τα νοσοκομεία και τις περιφερειακές δημόσιες συγκοινωνίες.

## Πολιτική
### Πρόεδροι

## Υγειονομική περίθαλψη

thumb|left|Το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Όντενσε.
Η Περιφέρεια Νότιας Δανίας ανήκει στην ομώνυμη Υγειονομική Περιφέρεια μία από τις πέντε της Δανίας και διαθέτει 17 Γενικά Νοσοκομεία, 2 Ψυχιατρικά και 1 Πανεπιστημιακό.
*Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Augustenborg στο Augustenborg
*Νοσοκομείο Brørup στο Brørup
*Νοσοκομείο Έσμπιεργκ στο Έσμπιεργκ
*Νοσοκομείο Φρεντερίσια στην Φρεντερίσια
*Νοσοκομείο Fåborg στο Fåborg
*Νοσοκομείο Give στο Give
*Νοσοκομείο Grindsted στο Grindsted
*Νοσοκομείο Χάδερσλεου στο Χάδερσλεου
*Νοσοκομείο Kolding στο Kolding
*Νοσοκομείο Middelfart στο Middelfart
*Νοσοκομείο Nyborg στο Nyborg
*Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Όντενσε στο Όντενσε
*Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Ribe στο Ribe
*Νοσοκομείο Ringe στο Ringe
*Νοσοκομείο Svendborg στο Svendborg
*Νοσοκομείο Sønderborg στο Sønderborg
*Νοσοκομείο Tønder στο Tønder
*Νοσοκομείο Βάιλε στο Βάιλε
*Νοσοκομείο Ærøskøbing στο Έρε
*Νοσοκομείο Aabenraa στο Aabenraa

## Δείτε επίσης
*Περιφέρειες της Δανίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Δανίας
Πορθμός Κάνμον

thumb|right|300px|Ο Πορθμός Κάνμον.
thumb|right|300px|Η Ιαπωνική Θάλασσα και ο πορθμός Κάνμον.
Ο **Πορθμός Κάνμον** ή **Πορθμός Σιμονοσέκι** (αγγλικά: *Kanmon Straits*, )  Kanmon-kaikyō) είναι ένας στενός πορθμός στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό ωκεανό, ο οποίος χωρίζει το Χονσού από το Κιούσου, και συνδέει την Ιαπωνική Θάλασσα στα δυτικά με την Εσωτερική Θάλασσα της Ιαπωνίας στα ανατολικά. Η ονομασία Σιμονοσέκι οφείλεται στην ομώνυμη πόλη της νήσου Χονσού που βρίσκεται στη μία πλευρά του πορθμού, ενώ η ονομασία Κάνμον είναι συνδυασμός των πρώτων γραμμάτων από το όνομα της πόλης Σιμονοσέκι (下関, το οποίο δίνει το "Καν" 関), η οποία βρίσκεται στο Χονσού, και των γραμμάτων από το όνομα της πόλης Moji (門司, το οποίο δίνει το "μον" 門), η οποία είναι πλέον προάστιο της Κιτακιούσου και βρίσκεται στο Κιούσου. Το στενότερο σημείο του πορθμού έχει πλάτος μόλις 600 μέτρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Kanmon Straits  

Κάνμον
Κάνμον
Μαίρη του Ηνωμένου Βασιλείου (1897-1965)

Η **Μαρία** (αγγλ. *Mary, Princess Royal and Countess of Harewood*, 25 Απριλίου 1897 - 28 Μαρτίου 1965) του Οίκου του Ουίνδσορ ήταν βασιλική πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου και με το γάμο της έγινε κόμισσα του Χαίργουντ.

## Βιογραφία
Η *Βικτωρία Αλεξάνδρα Αλίκη Μαρία* γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1897 στην Αγροικία Γιορκ της Οικίας Σάντριγχαμ και ήταν το τρίτο παιδί και μοναχοκόρη του Δούκα και της Δούκισσας της Υόρκης. Κατά τη στιγμή της γέννησής της, ήταν πέμπτη στη σειρά διαδοχής για το βρετανικό θρόνο. Η βάπτισή της έγινε στις 7 Ιουνίου στην Εκκλησία της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής, κοντά στο Σάντριγχαμ, από τον Ουίλλιαμ Μακλάγκαν, Αρχιεπίσκοπο της Υόρκης. Ανάδοχοί της ήταν η βασίλισσα Βικτωρία, ο Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας, η αυτοκράτειρα Μαρία Φιόντοροβνα της Ρωσίας, ο Πρίγκιπας και η Πριγκίπισσα της Ουαλίας, η Μαρία Αδελαΐδα του Τεκ, η Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου και ο Φραγκίσκος, Δούκας του Τεκ.

Το 1910 ο πατέρας της έγινε βασιλιάς ως *Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου*.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, επισκεπτόταν νοσοκομεία και οργανώσεις κοινωνικής πρόνοιας μαζί με τη μητέρα της. Ένα από τα έργα της ήταν η δημιουργία ταμείου το οποίο συγκέντρωσε δώρα αξίας £100.000, τα οποία εστάλησαν σε όλους τους Βρετανούς στρατιώτες και ναύτες για τα Χριστούγεννα του 1914. Ήταν προστάτης του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού, του Φεστιβάλ του Ληντς, των Βρετανίδων νοσηλευτών και άλλων κοινωφελών σκοπών.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1922 παντρεύτηκε το Χένρυ Λάσσελς (1882 - 1947), μεγαλύτερο γιο του Κόμη του Χαίργουντ. Ο γάμος τους στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ ήταν το πρώτο βασιλικό γεγονός  στο οποίο συμμετείχε η Ελίζαμπεθ Μπόους-Λάυον, μελλοντική σύζυγος του Γεώργιου ΣΤ΄ και μητέρα της Ελισάβετ Β΄, φίλη της Μαρίας και παράνυφος στο γάμο. Απέκτησαν δύο γιους.

Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πριγκίπισσα Μαρία έγινε διαχειρίστρια της Επικουρικής Εδαφικής Υπηρεσίας και επισκεπτόταν οργανώσεις κοινωνικής πρόνοιας και στρατιωτικές μονάδες. Το 1950 ανέλαβε τη διοίκηση της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας της Βασιλικής Αεροπορίας *Πριγκίπισσα Μαρία* και το 1956 της δόθηκε ο επίτιμος βαθμός του στρατηγού του βρετανικού στρατού.

Στις 28 Μαρτίου 1965 υπέστη καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια μιας βόλτας με το μεγαλύτερο γιο της και τα παιδιά του στην Οικία Χαίργουντ και απεβίωσε σε ηλικία εξήντα επτά ετών. Ενταφιάστηκε στην Εκκλησία των Αγίων Πάντων του Γιόρκσιρ.

## Οικογένεια
Η Μαρία και ο Χένρυ απέκτησαν δύο παιδιά:

* *Τζορτζ* Χένρυ Χιούμπερτ (1923 - 2011), 7ος Κόμης του Λάσσελς. Παντρεύτηκε 1) τη Μάριον Στάιν, απέκτησε 3 παιδιά, και 2) την Πατρίσια Ελίζαμπεθ Τάκγουελ, απέκτησε ένα παιδί.

* *Τζέραλντ* Ντέηβιντ (1924 - 1998), Εντιμότατος κύριος Λάσσελς. Παντρεύτηκε 1) την Άντζελα Ντάουντινγκ, απέκτησε ένα παιδί, και 2) την Ελίζαμπεθ Κόλβιν, απέκτησε ένα παιδί.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές

Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες
Κατηγορία:Βρετανίδες κόμισσες
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ
Κατηγορία:Βασιλικές πριγκίπισσες