Παλαιοημερολογίτες

Οι **Παλαιοημερολογίτες** (γνωστοί και ως **Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί** ή **Γ.Ο.Χ.**), είναι παραδοσιακές ομάδες του ανατολικού Ορθόδοξου Χριστιανισμού που διαχωρίστηκαν από τις επίσημες Ορθόδοξες Εκκλησίες, επειδή ορισμένες από αυτές υιοθέτησαν το αναθεωρημένο ιουλιανό ημερολόγιο, παραμένοντας αφοσιωμένες στο ιουλιανό ημερολόγιο.**'

Οι παλαιοημερολογίτες δεν βρίσκονται σε [[Πλήρης κοινωνία|εκκλησιαστική κοινωνία]]<nowiki/> με καμία επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία.

Οι παλαιοημερολογίτες είναι ένα άλλο όνομα για το κίνημα της [[Αληθινή Ορθοδοξία|Αληθινής Ορθοδοξίας]] στη [[Ρουμανία]], τη [[Βουλγαρία]], την [[Ελλάδα]] και την [[Κύπρος|Κύπρο]].

== Ορολογία ==
Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί που χρησιμοποιούν το παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο δεν είναι αυτό που ορίζεται από τον όρο "παλαιοημερολογίτες", επειδή παραμένουν σε κοινωνία με τις [[Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός|ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες]] που χρησιμοποιούν το [[Αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο|νέο (αναθεωρημένο ιουλιανό) ημερολόγιο]]. Οι παλαιοημερολογίτες διέκοψαν την εκκλησιαστική κοινωνία με τις επίσημες Ορθόδοξες Εκκλησίες που ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο, επειδή οι τελευταίοι διατηρούσαν την κοινωνία μαζί με τις Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες που είχαν υιοθετήσει το νέο (αναθεωρημένο ιουλιανό) ημερολόγιο. Έτσι, το να είναι κανείς "παλαιοημερολογίτης" δεν είναι το ίδιο πράγμα με το να ακολουθεί μόνο τον παλαιό ημερολόγιο. Η [[Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία]], για παράδειγμα, δεν είναι παλαιοημερολογίτικη, αλλά ακολουθεί τον παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο.**'

## Ιστορία
Μέχρι το 1924, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία χρησιμοποιούσε το ιουλιανό ημερολόγιο, ενώ η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, το 1582, υπό τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄, διενήργησε μια μεταρρύθμιση του ημερολογίου που είχε ως αποτέλεσμα το γρηγοριανό ημερολόγιο. Η διαφορά μεταξύ των δύο ημερολογίων είναι 13 ημέρες μεταξύ 1900 και 2100. 

Τον Μάιο του 1923, το Πανορθόδοξο Συνέδριο της Κωνσταντινούπολης, που συνεκλήθη από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιο Μεταξάκη, υιοθέτησε το αναθεωρημένο ιουλιανό ημερολόγιο. Αυτό το νέο ημερολόγιο ήταν διαφορετικό από το ιουλιανό και το γρηγοριανό, αλλά δεν απέκλινε από το γρηγοριανό για 800 χρόνια. Το αναθεωρημένο ιουλιανό ημερολόγιο αντικατέστησε την ημερομηνία του Πάσχα του ιουλιανού ημερολογίου με μια αστρονομική ημερομηνία του Πάσχα. Το αστρονομικό Πάσχα ήταν αντιδημοφιλές και σχεδόν δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου, και για τον σκοπό του υπολογισμού της ημερομηνίας του Πάσχα χρησιμοποιήθηκε και πάλι το ιουλιανό. Στο Συνέδριο της Κωνσταντινούπολης δεν αντιπροσωπεύονταν όλες οι ανατολικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, ούτε υιοθέτησαν τις αποφάσεις του όλες όσες συμμετείχαν. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και μερικές άλλες Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες συνέχισαν να χρησιμοποιούν το ιουλιανό ημερολόγιο σε λειτουργικό επίπεδο μέχρι σήμερα.

### Γέννηση

#### Ελλάδα

Το 1924, η Εκκλησία της Ελλάδας υιοθέτησε το αναθεωρημένο ιουλιανό ημερολόγιο, που ονομάζεται επίσης και νέο ημερολόγιο. Αρχικά, οι παλαιοημερολογίτες στην Ελλάδα ήταν ένας μικρός αριθμός λαϊκών, ιερέων και μοναχών, ο αριθμός των οποίων αυξήθηκε με τα χρόνια.**' Πριν ενταχθούν επίσκοποι, το κίνημα του παλαιού ημερολογίου στην Ελλάδα αποτελούνταν μόνο από ιερείς, λαϊκούς, και μοναχούς από το [[Άγιο Όρος]].

Το 1935, τρεις επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδας προσχώρησαν στους παλαιοημερολογίτες και χειροτόνησαν τέσσερις νέους επισκόπους.**' Από τους τρεις επισκόπους αυτούς, ο μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος έγινε ο ηγέτης του κινήματος. Από τους τρεις επισκόπους που είχαν ενταχθεί, ο Ζακύνθου Χρυσόστομος εγκατέλειψε το κίνημα και επέστρεψε στην Εκκλησία της Ελλάδος, ενώ την ίδια διαδρομή ακολούθησαν και δύο από τους επισκόπους που χειροτονήθηκαν. Αυτό άφησε τους παλαιοημερολογίτες με τέσσερις επισκόπους: τον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομο, τον Δημητριάδος Γερμανό, τον Κυκλάδων Γερμανό και τον Βρεσθένης Ματθαίο Καρπαθάκη. Αυτοί οι τέσσερις επίσκοποι δημιούργησαν την πρώτη Ιερά Σύνοδο των παλαιοημερολογιτών.

Οι παλαιοημερολογίτες διώχθηκαν σοβαρά από το ελληνικό κράτος. Ο μητροπολίτης Χρυσόστομος φυλακίστηκε στη Λέσβο το 1951 ως μέρος αυτών των διώξεων.

Το 1937 προέκυψε διαφωνία σχετικά με την εγκυρότητα των Μυστηρίων που τελούνταν από μέλη των εκκλησιών που υιοθέτησαν το νέο ημερολόγιο. Μετά από την άρνηση του Χρυσόστομου, επικεφαλής της Ιεράς Συνόδου, να κηρύξει τα Μυστήρια των νεοημερολογιτών ως άκυρα, ο επίσκοπος Ματθαίος ηγήθηκε ομάδας που αποχώρησε από την Ιερά Σύνοδο. Μετά από αυτό, ο Ματθαίος χειροτόνησε μόνος του επισκόπους και σχημάτισε μια ξεχωριστή Ιερά Σύνοδο, της οποίας ήταν επικεφαλής ως αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Πέθανε το 1950.

Το 1955 πέθανε ο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος, και η ομάδα του έμεινε χωρίς επισκόπους μέχρι το 1960, όταν δύο επίσκοποι της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκτός Ρωσίας (ROCOR) χειροτόνησαν τον αρχιμανδρίτη Ακάκιο Παππά σε επίσκοπο. Ο Ακάκιος χειροτόνησε επιπλέον επισκόπους με τη συμμετοχή έτερου επισκόπου της ROCOR. Τον Ακάκιο διαδέχτηκε ο Αυξέντιος. Υπό τον Αυξέντιο η Ιερά Σύνοδος υπέστη πολλές διασπάσεις.

Το 1971, η ROCOR προσπάθησε να ενώσει τις παρατάξεις των παλαιοημερολογιτών στην Ελλάδα, αλλά απέτυχε.

#### Ρουμανία
Το 1924, η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία υιοθέτησε επίσης το νέο ημερολόγιο. Έτσι, ξεκίνησε το παλαιοημερολογίτικο κίνημα και στη Ρουμανία. Ο ηγούμενος της Μονής Πρόκοφ, Γλυκέριος Τανάσε, έγινε ο επικεφαλής των παλαιοημερολογιτών στη Ρουμανία. Οι ιεράρχες στην Ελλάδα, υποστήριξαν τους Ρουμάνους παλαιοημερολογίτες, αλλά δεν κατάφεραν να χειροτονήσουν τον Γλυκέριο ως επίσκοπο λόγω των παρεμβάσεων του Ελληνικού Κράτους.

Μέχρι το 1936, πολλές ενορίες είχαν εγκαταλείψει την Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία για να προσχωρήσουν στους παλαιοημερολογίτες, και περισσότερες από σαράντα νέες εκκλησίες είχαν κατασκευαστεί για χρήση από τις ρουμανικές παλαιοημερολογιτικές κοινότητες.

Από το 1935 και μετά, η ρουμανική κυβέρνηση θέσπισε αυστηρά μέτρα με στόχο την "καταστροφή της οργανωμένης αντιπολίτευσης" στην Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία. Εξαιτίας αυτού, εκκλησίες και μοναστήρια καταστράφηκαν και ακόλουθοι του παλαιού ημερολογίου φυλακίστηκαν. Αυτές οι διώξεις συνέχισαν μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Το 1955, ένας επίσκοπος της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Μητροπολίτης Γαλακτίων Κόρντουν, εντάχθηκε στο παλαιοημερολογίτικο κίνημα στη Ρουμανία. Πριν τους ενωθεί ένας επίσκοπος, το παλαιό ημερολογιακό κίνημα στη Ρουμανία αποτελούσε μόνο ιερείς, μοναχούς και λαϊκούς.

Ο Μητροπολίτης Γαλακτίων, ενώ βρισκόταν σε κατ' οίκον περιορισμό, χειροτόνησε επισκόπους για τους παλαιοημερολογίτες: τον Ευλόγιο Ότσα, τον Μεθόδιο Μαρίνακε και τον Γλυκέριο Τανάσε. Σχηματίστηκε, έτσι, και επίσημα μια Ιερά Σύνοδος.

Το ρουμανικό παλαιοημερολογίτικο κίνημα παρέμεινε ενωμένο, σε αντίθεση με το ελληνικό.

#### Βουλγαρία
Η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία υιοθέτησε το αναθεωρημένο ιουλιανό ημερολόγιο το 1968. Η μονή της Προστασίας κοντά στη Σόφια έγινε το κέντρο της αντίστασης στην υιοθέτηση. Το 1993, ο Φώτιος Σιρομάχοφ χειροτονήθηκε επίσκοπος Τριάδιτσα, από την ελληνική παλαιοημερολογίτικη Σύνοδο του Μητροπολίτη Ωρωπού και Φυλής Κυπριανού.

## Δικαιοδοσίες
Αυτόνομες δικαιοδοσίες που ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο. Ορισμένες από αυτές βρίσκονται σε κοινωνία με ελληνικές δικαιοδοσίες.

## Δείτε επίσης

* Ορθόδοξο εορτολόγιο
* Νεοημερολογίτες
* Παλαιοί Πιστοί

## Παραπομπές

Παλαιοημερολογιτες
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα