open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γάιος Φούφιος Γεμίνος (ύπατος το 29)

Ο **Γάιος Φούφιος Γεμίνος**, λατινικά: *Gaius Fufius Geminus* (απεβ. το 29 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που έζησε κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Ήταν ύπατος το έτος 29 με συνάδελφο τον Λεύκιο Φούφιο Γεμίνο. Ο Γεμίνος (ie Δίδυμος) ήταν γιος του Γάιου Φούφιου Γεμίνου.

## Βιογραφία
Ένα μέρος της *[[Cursus honorum|σειράς αξιωμάτων]]* (cursus honorum) του είναι γνωστό από μια επιγραφή, που ανακτήθηκε από το Moντεφάνo στην Ιταλία, η οποία αναγνώριζε τον Γεμίνο ως προστάτη (patron) της αποικίας. Ο Γεμίνος ξεκίνησε τη συγκλητική του σταδιοδρομία ως *ταμίας* (quaestor) για τον Aυτοκράτορα Τιβέριο. Μετά από αυτό ήταν ο διορισμένος του Aυτοκράτορα για το δημοκρατικό λειτούργημα του τριβούνου των πληβείων. Εκείνη την εποχή, σίγουρα πριν προσχωρήσει στην υπατεία, ο Γεμίνος έγινε δεκτός στους *[[epulones|επτά άνδρες εορταστές]]* (septemviri epulonum), ένα από τα τέσσερα πιο διάσημα αρχαία ρωμαϊκά ιερατεία.

Σύμφωνα με τον Λακτάντιο, ο Φούφιος Γεμίνος ήταν ύπατος μαζί με τον "Ρουβέριο Γεμίνο", τη χρονιά που σταυρώθηκε ο Ιησούς Χριστός από τη Ναζαρέτ.

Σύμφωνα με τον Τάκιτο, ο Δίδυμος όφειλε τις επιτυχίες του στη συγκλητική θέση στην αυτοκράτειρα Λιβία, τη μητέρα του Τιβέριου. Ο Τάκιτος περιγράφει επίσης τον Δίδυμο ως «έναν άνδρα ικανό να κερδίσει τη στοργή μιας γυναίκας», και πνευματώδη, «συνηθισμένο να γελοιοποιεί τον Τιβέριο με εκείνα τα πικρά αστεία, που οι ισχυροί θυμούνται τόσο καιρό». Μόλις πέθανε η Λιβία, το έτος της υπατείας του, ο Γεμίνος διώχθηκε για προδοσία. Σύμφωνα με τον Δίωνα Κάσσιο, όταν κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία (*majesstas)*, ο Γεμίνος στάθηκε στην αίθουσα της Συγκλήτου και διάβασε τη διαθήκη του στο συγκεντρωμένο σώμα, όπου άφηνε την κληρονομιά του σε ίσα μέρη: στα παιδιά του και στον Αυτοκράτορα. Κατόπιν αυτού κατηγορήθηκε ότι ήταν δειλός, και απάντησε επιστρέφοντας στο σπίτι, πριν διενεργηθεί ψηφοφορία για τις κατηγορίες. Όταν ο ταμίας έφτασε, για να φροντίσει να εκτελεστεί, ο Γεμίνος έκοψε τους καρπούς του λέγοντας: «Αναφέρετε στη Σύγκλητο ότι έτσι πεθαίνει κάποιος που είναι άνδρας». Μετά το τέλος του, η σύζυγός του Mουτιλία Πρίσκα μπήκε στο κτήριο της Συγκλήτου, όπου αυτοκτόνησε με ένα στιλέτο, που είχε φέρει κρυφά μαζί της.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Έτιχαντ Αρένα

Η **Έτιχαντ Αρένα** (αγγλικά: *Etihad Arena*) (αρχικά γνωστή ως **Γιας Μπαϊ** **Αρένα** κατά τη διάρκεια της κατασκευής της) είναι μια κλειστή αρένα στο Άμπου Ντάμπι, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η οποία βρίσκεται στην περιοχή Γιας Μπαϊ Γουότερφροντ της νησίδας Γιας. Σχεδιασμένη από την εταιρεία HOK, η χωρητικότητά της ανέρχεται στις 18.000 θέσεις και λειτουργεί από την εταιρεία Etihad.

## Ιστορία
Στις 3 Δεκεμβρίου 2024 έγινε γνωστό ότι το Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας 2024–25 θα διεξαχθεί στην Etihad Arena. Θα είναι το πρώτο Φάιναλ Φορ της ευρωπαϊκής μπασκετικής λίγκας που θα διεξαχθεί εκτός Ευρώπης. Στις 28 Ιανουαρίου 2025, η Ευρωλίγκα ανακοίνωσε επίσημα ως τόπο διεξαγωγής το Άμπου Ντάμπι. Η Etihad Arena διαθέτει χωρητικότητα 12.000 θέσεων για αγώνες μπάσκετ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
Πέρα Χωριό Άνδρου

Το **Πέρα Χωριό** είναι μικρός οικισμός στην Άνδρο και τις Κυκλάδες.

## Γενικά στοιχεία
Το Πέρα Χωριό βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού σε υψόμετρο 185 μέτρα. Απέχει περίπου 30 χλμ. ΝΑ. από το Γαύριο (το λιμάνι του νησιού), 22 χλμ. ΝΔ. από την Χώρα (έδρα του δήμου) και 8 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τον Όρμο Κορθίου. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 να απογράφεται στην κοινότητα Καππαριάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Καππαριά και τους Μωρακαίους αποτελούν την κοινότητα Καππαριάς που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 20 κατοίκους. 

## Σημείωση
Το Πέρα Χωριό δεν πρέπει να συγχέεται με τα Πέρα Χωριά (Κουρέλι, Σασά και Αλάδου) στο βόρειο τμήμα του νησιού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Μουσιώνας Άνδρου

Ο **Μουσιώνας** είναι μικρός οικισμός στην Άνδρο και τις Κυκλάδες.

## Γενικά στοιχεία
Ο Μουσιώνας βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού σε υψόμετρο 160 μέτρα. Απέχει περίπου 36 χλμ. ΝΑ. από το Γαύριο (το λιμάνι του νησιού), 25 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Χώρα (έδρα του δήμου) και 4 χλμ. ΝΔ. από τον Όρμο Κορθίου. Αξιοθέατα του χωριού είναι η μεγάλη πηγή του, η "Βρυσάρα" και η εκκλησία της Αγίας Τριάδας, η οποία ήταν το καθολικό παλιού μοναστηριού όπου λειτούργησε το πρώτο σχολείο της Άνδρου. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κορθίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Κορθίου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 14 κατοίκους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Λεύκιος Καλπούρνιος Βίβουλος

Ο **Λεύκιος Καλπούρνιος Βίβουλος**, λατινικά: *Lucius Calpurnius Bibulus* (απεβ. γύρω στο 32 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Ήταν γιος του υπάτου Mάρκου Καλπούρνιου Βίβουλου. 

## Βιογραφία
Ήταν ο γιος του αδυσώπητου εχθρού του Ιουλίου Καίσαρα, Mάρκου Καλπούρνιου Βίβουλου. Η μητέρα του θα μπορούσε ενδεχομένως να ήταν η Πορκία Καωνίς (κόρη του Κάτωνα του Νεότερου), αν και αμφισβητείται, πιθανότατα ήταν γιος από την πρώτη άγνωστη σύζυγο τού πατέρα του.   Τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του σκοτώθηκαν στην Αίγυπτο, από μερικούς από τους στρατιώτες που είχε αφήσει εκεί ο Αύλος Γαβίνιος, αφού αποκατέστησε τον Πτολεμαίο ΙΒ΄ Αυλητή στον θρόνο. Ο πατέρας του απεβίωσε το 48 π.Χ. από την εξάντληση και την καταπόνηση της διοίκησης των δημοκρατικών στόλων, εναντίον του Καίσαρα. Μετά τη δολοφονία του Καίσαρα, ο Λεύκιος επέλεξε την πλευρά του Μάρκου Ιούνιου Βρούτου, του νέου συζύγου της Πορκίας, για τον οποίο πολέμησε στη μάχη των Φιλίππων.   Μετά την ήττα των δολοφόνων του Καίσαρα, παραδόθηκε στον Μάρκο Αντώνιο, ο οποίος αργότερα τού έδωσε τη διοίκηση τού στόλου του. Ο Βίβουλος αργότερα έγινε κυβερνήτης της Συρίας από τον Αύγουστο και απεβίωσε γύρω στο 32 π.Χ. Πιθανόν να ήταν επίσης ο ίδιος ο Βίβουλος που έγραψε μια σύντομη βιογραφία για τον Βρούτο, την οποία ο Πλούταρχος χρησιμοποίησε ως πηγή.  Αν και αυτός ο Bίβουλος μπορεί να ήταν νεότερος, ετεροθαλής αδελφός από την Πορκία. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Καλβίνα, κόρη του Γναίου Δομίτιου Καλβίνου, και απέκτησε μαζί της μια κόρη, την Καλπουρνία Δομιτία Καλβίνα. Αυτή έγινε μητέρα του Mάρκου Ιούνιου Σιλουανού Τορκουάτου. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων κυβερνητών της Συρίας

## Αναφορές
 Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Bibulus". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.

### Αναφορές

### Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Εθισμός (ράπερ)

Ο **Εθισμός** είναι Αθηναίος ράπερ που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο κέντρο της Αθήνας. Από νεαρή ηλικία, ενεπλάκη με την Hip-hop κουλτούρα, ασχολούμενος με το break dance και το graffiti μέσω του crew "NTS". Τα πρώτα του βήματα στη ραπ σκηνή έγιναν με το συγκρότημα «Ελληνικό Σκάνδαλο» (E.S.) από το Γκύζη. Το 2014, ξεκίνησε την προσωπική του πορεία, κυκλοφορώντας το πρώτο του τραγούδι ως σόλο καλλιτέχνης. Το 2018, σε συνεργασία με τον παραγωγό Goldenchild, παρουσίασε το EP "Facecontrol", ενώ ακολούθησαν αρκετά singles και συνεργασίες. Το 2022, κυκλοφόρησε το LP "Made in Athens", το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία, οδηγώντας σε συνεχόμενες sold-out εμφανίσεις στην Αθήνα και μια επιτυχημένη πανελλαδική περιοδεία.
Το 2024, παρουσίασε το άλμπουμ "Millennials", που περιλαμβάνει 14 τραγούδια. Το συγκεκριμένο έργο αντανακλά τις κοινωνικές και υπαρξιακές ανησυχίες της γενιάς του, με στίχους που θίγουν θέματα όπως η δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ και το σκάνδαλο των υποκλοπών, κάνοντας αναφορά στον δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη.

Η μουσική του Εθισμού χαρακτηρίζεται από δυναμισμό, ευθύτητα και καυστικό ύφος, θίγοντας συχνά κοινωνικά ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία. Η απήχησή του είναι ιδιαίτερα έντονη στη γενιά των Millennials, με τους νέους να ταυτίζονται με τους στίχους και τα θέματα που πραγματεύεται.

Στις 6 Ιουλίου 2024, πραγματοποίησε μια μεγάλη συναυλία παρουσίασης του άλμπουμ "Millennials" στο γήπεδο του Απόλλωνα στη Ριζούπολη, εδραιώνοντας τη θέση του ως ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της ελληνικής ραπ σκηνής.

Τον Νοέμβριο του 2024, συνεργάστηκε με τον Sidarta στο single "Σα πουλιά στον αέρα", ενισχύοντας περαιτέρω την παρουσία του στη σύγχρονη ραπ σκηνή.   

Τον Ιανουάριο του 2025 κυκλοφόρησε το single "4 my people" όπου έλαβε μια μεγάλη επιτυχία

Η επίσημη ιστοσελίδα του Εθισμού είναι διαθέσιμη στη διεύθυνση ethismos-ath.gr. Επιπλέον, η μουσική του είναι διαθέσιμη σε πλατφόρμες όπως το Spotify και το Apple Music.

Με τη συνεχή του παρουσία και τις καλλιτεχνικές του αναζητήσεις, ο Εθισμός συνεχίζει να επηρεάζει και να εμπνέει τη νέα γενιά, διατηρώντας ζωντανή την ελληνική rap κουλτούρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Πόπλιος Σέστιος

Ο **Πόπλιος Σέστιος** (απεβ. μετά το 35 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και κυβερνήτης τον 1ο αι. π.Χ.

Εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ταμίας (quaestor) για τον ύπατο Γάιο Αντώνιο Υβρίδα, και υπηρέτησε στην εκστρατεία για την κατάργηση της συνωμοσίας του Κατιλίνα.  Υπηρέτησε ως αντιταμίας (proquaestor) στη Μακεδονία από το 62–61 p.Χ. Εξελέγη ως ένας από τους τριβούνους των πληβείων για το 57 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς του ως τριβούνου, εργάστηκε για να ανακαλέσει τον Κικέρωνα από την εξορία, πολέμησε –με τον Τίτο Άννιο Μίλωνα– τους αστικούς όχλους του Πόπλιου Κλόδιου Πούλχερ, και επίσης προσπάθησε να διαταράξει την εκλογή του Κλόδιου ως αγορανόμου (aedile) εκείνη τη χρονιά.  Ήταν φίλος και σύμμαχος του Κικέρωνα. Ο Κικέρων αργότερα τον υπερασπίστηκε στο *Pro Sestio* με την κατηγορία της δημόσιας βίας το 56 p.Χ. 

Είχε επίσης υπηρετήσει ως πραίτvr vw to 54 ή τo 50 π.Χ.,  αν και πιθανό το 54 π.Χ.  Με το ξεκίνημα του Εμφυλίου Πολέμου του Καίσαρα εντάχθηκε στον Πομπήιο Μάγνο, και έγινε κυβερνήτης της Κιλικίας πιθανότατα με το βαθμό του ανθυπάτου.  Ο Μάρκος Ιούνιος Βρούτος τον συνόδευσε στην επαρχία.  Μετά τη μάχη της Φαρσάλου, στην οποία ο Πομπήιος ηττήθηκε αποφασιστικά, ο Σέστιος αμνηστεύτηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα και εκστράτευσε με τον Γναίο Δομίτιο Καλβίνο στη Μικρά Ασία. 

Ήταν γιος ενός άνδρα με το ίδιο όνομα και μιας γυναίκας που ονομαζόταν Postumia,  και πατέρας του Λεύκιου Σέστιου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
*  Smith, William, ed. (1870). "Publius Sestius". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Μάχη της Πιστόρια

Η **μάχη της Πιστόρια**, λατιν.: *Pistoria* διεξήχθη στις αρχές Ιανουαρίου 62 π.Χ. μεταξύ των δυνάμεων της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και του Κατιλίνα, ενός συγκλητικού συνωμότη που είχε οργανώσει μια απόπειρα συνωμοσίας κατά των υπάτων τον προηγούμενο χρόνο.

Αφού αποκαλύφθηκε η συνωμοσία του στις αρχές Νοεμβρίου του 63 π.Χ. και καταγγέλθηκε από τον Κικέρωνα, ο Κατιλίνας αποσύρθηκε από τη Ρώμη και πήγε βόρεια στην Ετρουρία, για να ενώσει τις δυνάμεις του με τον άνθρωπό του εκεί, τον Γάιο Μάνλιο.  Αφού έφτασε εκεί, ο Κατιλίνας έλαβε τα υπατικά διακριτικά. Αυτός και ο Mάνλιος ανακηρύχθηκαν *εχθροί (hostes)* από τη Σύγκλητο. Αυτή διόρισε επίσης τον Γάιο Αντώνιο Υβρίδα –συνύπατο με τον Κικέρωνα το 63 π.Χ. – να ηγηθεί στρατού κατά των εξεγερμένων.  Η εκστρατεία του Αντώνιου συνεχίστηκε και το νέο έτος, και ανακλήθηκε από ανθύπατος. 

Μετά την είδηση της κατάρρευσης της συνωμοσίας με το τέλος των ηγετών της στη Ρώμη, ο Κατιλίνας προσπάθησε να διαφύγει για την Πέραν των Άλπεων Γαλατία, αλλά εμποδίστηκε από τρεις λεγεώνες υπό τον Κόιντο Καικίλιοα Μέτελλο Κέλερ.  Με αποκλεισμένο τον δρόμο διαφυγής του προς τη Γαλατία, αποσύρθηκε νότια από τα περάσματα των Απεννίνων και προς το στρατόπεδο του Αντώνιου στις Φαισούλες (Faesulae).  Όταν ο Αντώνιος ενισχύθηκε από ένα απόσπασμα με επικεφαλής τον Πόπλιο Σέστιο τις τελευταίες ημέρες του Δεκεμβρίου, μετακινήθηκε, για να εμπλακεί με αυτούς του Κατιλίνα , εμπλέκοντάς τους πιθανώς τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου. 

Μέχρι τη στιγμή της μάχης, ο στρατός του Κατιλίνα είχε αποσυρθεί κάπου βόρεια, και ήταν των τριών χιλιάδων.   Η ισχύς των δυνάμεων του Αντώνιου είναι ασαφής, αλλά ο Σαλούστιος υπονοεί ότι ο στρατός του υπερτερούσε αριθμητικά του Κατιλίνα.  Την ημέρα της μάχης, ο Αντώνιος προσβλήθηκε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) και πέρασε τη διοίκηση στον λεγάτο του, Μάρκο Πετρέιο.  Οι δυνάμεις του Κατιλίνα αρχικά κράτησαν, αλλά ο Πετρέιος κάλεσε την πραιτωριανή κοόρτη του και διέλυσε το κέντρο του Κατιλίνα, κατατροπώνοντας τον στρατό του Κατιλίνα.  Ο Κατιλίνας βρέθηκε νεκρός στη μέση τού εχθρού του, πολύ πιο μπροστά από τη γραμμή της μάχης του. 

## Αναφορές

### Αναφορές

### Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαϊκοί πόλεμοι
Μάρκος Βαλέριος Μεσάλλα Νίγηρ

Ο **Μάρκος Βαλέριος Μεσάλλα Νίγηρ**, λατινικά: *Marcus Valerius Messalla Niger* ήταν συγκλητικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.

## Βιογραφία
Ήταν πραίτωρ το έτος της υπατείας του Κικέρωνα, το 63 π.Χ., και ύπατος το 61 π.Χ.,  τη χρονιά κατά την οποία ο Πόπλιος Κλόδιος Πούλχερ βεβήλωσε τα μυστήρια της Καλής Θεάς (Bona Dea), και ο Γ. Πομπήιος Μάγνος θριάμβευσε για τις πολλές νίκες του επί των Κιλίκων πειρατών, του Τιγράνη Β΄ του Μεγάλου και του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου. Ο Μεσσάλλα, ως ύπατος, συμμετείχε ενεργά στη δίωξη του Κλοδίου. Ο Μεσάλλα έγινε τιμητής (censor) το 55 π.Χ.

Ως ρήτορας, ο Μεσάλλα θεωρούνταν αξιοσέβαστος. Το 80 π.Χ. ασχολήθηκε με τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, για την υπεράσπιση στην υπόθεση του Σέξτου Ρόσκιου της Αμερίας. Το 62 π.Χ. ζήτησε από τον Κικέρωνα να αναλάβει την υπεράσπιση τού συγγενή του, Πόπλιου Κορνήλιου Σύλλα. Το 54 π.Χ. ήταν ένας από τους έξι ρήτορες, που ο Μάρκος Αιμίλιος Σκαύρος κράτησε στη δίκη του. 

Ήταν *μεσοβασιλιάς* (interrex) τρεις φορές: το 55, το 53 και το 52 π.Χ.

## Οικογένεια
Ο Μεσάλλα νυμφεύτηκε μία γυναίκα που ονομαζόταν Πόλλα, από την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Mάρκο Βαλέριο Μεσάλλα Κορβίνο και δύο κόρες, και τις δύο με το όνομα Βαλερία, που παντρεύτηκαν τον Κόιντο Πέδιο και τον Σέρβιο Σουλπίκιο Ρούφο (γιο του Σέρβιου Σουλπίκιου Ρούφου, υπάτου του 51 π.Χ.), αντίστοιχα. 

## Υποσημειώσεις

## Αναφορές
* Asconius Pedianus, *στα Σκαυρικά.* σελ.&nbsp;20, Orelli
* Caesar, *Bellum Gallicum*, i.2 .
* Cicero, *ad Atticum*, i.12, 13, 14 ; *ad Familiares*, viii.2, 4 ; *Brutus*, 70; *επαγγελματίας Sextio Roscio*, 51 ; *υπέρ Σύλλα*, 6 .
* Dio Cassius, *Roman History*, xxxvii.46 ;
* Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, *Naturalis Historis*, vii.26, viii.54, xxxviii.2.
* Syme, Ronald, *Augustan Aristocracy*
* Smith, William, ed. (1870). "Messalla (6)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p. 1050.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Χώνες Άνδρου

Οι **Χώνες** είναι πολύ μικρός οικισμός στην Άνδρο και τις Κυκλάδες.

## Γενικά στοιχεία
Οι Χώνες βρίσκονται στο νότιο τμήμα του νησιού και προς τα ανατολικά του παράλια, σε υψόμετρο 170 μέτρα. Απέχουν περίπου 32 χλμ. ΝΑ. από το Γαύριο (το λιμάνι του νησιού), 20 χλμ. Ν. από την Χώρα (έδρα του δήμου) και 3 χλμ. ΝΔ. από τον Όρμο Κορθίου. 

Αναφέρονται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κορθίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Κορθίου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 11 κατοίκους. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χώνες Κορθίου από τον ιστότοπο https://www.androsfilm.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Γάιδαρος Άνδρου

Ο **Γάιδαρος** ή το **Λαγονήσι** είναι βραχονησίδα της Άνδρου στις Κυκλάδες. Βρίσκεται στα δυτικά της και αποτελεί μέρος του μικρού συμπλέγματος των Γαυριονησίων, απέναντι και νότια από το Γαύριο, δυτικά από το Μπατσί. Έχει χαρακτηριστεί, από το 2000, ως τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου. Απογράφεται για πρώτη φορά το 2001 και είναι ακατοίκητη (απογραφή 2021).  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Άνδρου
Όσκαρ Καλύτερων Κοστουμιών

Το βραβείο **Όσκαρ Καλύτερων Κοστουμιών** (αγγλικά: *Academy Award for Best Costume Design*), είναι μια κατηγορία των Βραβείων Όσκαρ το οποίο απονέμεται από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για τα ειδικά επιτεύγματα στον σχεδιασμό κοστουμιών μιας ταινίας.

Το βραβείο απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 1949, για τις ταινίας που κυκλοφόρησαν το 1948. Αρχικά, το βραβείο χωριζόταν σε δύο κατηγορίες για τις ασπρόμαυρες και τις έγχρωμες ταινίες. Μετά την ένωση των δύο κατηγοριών το 1967, η Ακαδημία παραδοσιακά αποφεύγει να δίνει το βραβείο σε ταινίες σύγχρονης εποχής.

## Ιστορία
Η κατηγορία αυτή πρωτοπαρουσιάστηκε από την Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στην 21η απονομή των βραβείων Όσκαρ, που πραγματοποιήθηκαν στις 24 Μαρτίου 1949. Το βραβείο χωριζόταν σε δύο υποκατηγορίες, μία για ασπρόμαυρες ταινίες και μία για έγχρωμες. Στην 30η απονομή των βραβείων, που πραγματοποιήθηκε στις 26 Μαρτίου 1957, αυτές οι δύο υποκατηγορίες ενώθηκαν σε μία, ως αποτέλεσμα της απόφασης της Ακαδημίας να μειώσει τον αριθμό των κατηγοριών από 30 σε 24. Στην 32η απονομή η κατηγορία χωρίστηκε ξανά σε δύο υποκατηγορίες, για την αναγνώριση τόσο τον ασπρόμαυρων όσο και των έγχρωμων ταινιών. Οκτώ χρόνια αργότερα, το Όσκαρ Καλύτερων Κοστουμιών, μαζί με άλλα δύο βραβεία, συνδυάστηκε σε μία αυτόνομη κατηγορία αναγνωρίζοντας αυτό το επίτευγμα στις ταινίες.

Από το 1949 μέχρι το 1966, τα περισσότερα Όσκαρ Καλύτερων Κοστουμιών σε Ασπρόμαυρες Ταινίες δίνονταν σε κάποια σύγχρονη ταινία. Από την άλλη μεριά, οι επικές ταινίες, οι ταινίες επιστημονιής φαντασίας και τα μιούζικαλ κυριαρχούσαν στην έγχρωμη κατηγορία. Μετά την ένωση των δύο κατηγοριών σε μία, το 1967, ταινίες που λαμβάνουν χώρα στην σύγχρονη εποχή έχουν κερδίσει μόνο τρεις φορές. Οι τρεις ταινίες σύγχρονης εποχής που έχουν κερδίσει είναι τα *Ταξίδια με τη Θεία μου*, *Η Παράσταση αρχίζει* και *Οι Περιπέτειες της Πρισίλα, Βασίλισσας της Ερήμου*. Όλοι οι άλλοι νικητές από τότε τοποθετούνται χρονικά είτε στο παρελθόν είτε σε ένα φανταστικό περιβάλλον ή  επιστημονικής φαντασίας.

## Νικητές και υποψήφιοι
Αυτές οι καταχωρήσεις βασίζονται στη βάση δεδομένων βραβείων που διατηρεί η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών .  

### Δεκαετία 1940

### Δεκαετία 1950

### Δεκαετία 1960

### Δεκαετία 1970

### Δεκαετία 1980

### Δεκαετία 1990

### Δεκαετία 2000

### Δεκαετία 2010

### Δεκαετία 2020

## Πηγές


Κατηγορία:Βραβεία Όσκαρ
Κυρήνη Ιβηρίας

Η **Κυρήνη** ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Ιβηρία. 

Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη της πόλεως αυτής γίνεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο στα *Εθνικά*. Δεν είναι τίποτε άλλο γνωστό για την πόλη αυτή. 

Το πιο πιθανό είναι να βρισκόταν στη σημερινή Ισπανία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Ιβηρική Χερσόνησο
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ισπανίας
Φωτιά σε νυχτερινό κέντρο στο Κοτσάνι

250px|μικρογραφία|Το κλαμπ την επομένη το πρωί
Στις 16 Μαρτίου 2025, πυρκαγιά στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης Pulse στο Κοτσάνι της Βόρειας Μακεδονίας, σκότωσε τουλάχιστον 59 άτομα. Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών Panče Toškovski, προκλήθηκε από πυροτεχνήματα. Από την πυρκαγιά νοσηλεύτηκαν 155 άτομα στο Κοτσάνι και σε άλλες πόλεις,συμπεριλαμβανομένων οκτώ στην Ελλάδα, στο Παπανικολάου, στο 424 και στο 404 στην Αθήνα. Είναι η πιο θανατηφόρα πυρκαγιά σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στην Ευρώπη από την πυρκαγιά σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης του Βουκουρεστίου το 2015 και η πιο θανατηφόρα πυρκαγιά στην ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας.

Έχουν συλληφθεί μέχρι στιγμής ο πρώην Υπουργός Οικονομικών της χώρας και ο Δήμαρχος του Κοτσάνι.

## Παραπομπή


Κατηγορία:Πυρκαγιές

Κατηγορία:Κοινωνία της Βόρειας Μακεδονίας
Στοά Κολόμβου

Η **Στοά Κολόμβου** βρίσκεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, στην αρχή της Εγνατία.

Κτίστηκε το 1935 από τον μηχανικό Jacques Moshe. Για πολλά χρόνια αποτελλούσε μέρος της αγοράς της πόλης, μέχρι που άρχισε να εγκαταλείπεται σταδιακά στα τέλη της δεκαετίας του 90.  Το όνομα προέρχεται από τον Ιταλό σεφ Τζάκομο Κολόμπο, ο οποίος άνοιξε ένα διάσημο εστιατόριο. 

Αρχιτεκτονικά είναι ένα τυπικό αγοραίο κτίριο της εποχής του, με εξαίρεση την απουσία μεταλλικής οροφής. Το κεντρικό σημείο του τριγώνου της γάστρας είναι ανυψωμένο και καλυμμένο με γυαλί για να επιτρέπει φωτισμό και αερισμό του χώρου. Από την πλευρά της Εγνατίας, η αγορά κρύβεται πίσω από ένα τετραώροφο κτίριο, ενώ η πρόσοψη που βλέπει στην οδό Πτολεμαίου αποτελείται από ισόγειο και όροφο. Στο εσωτερικό, η αγορά αποτελείται από δύο διαδρόμους - αριστερά και δεξιά από τα κύρια κτίρια. Η διακόσμηση είναι λιτή, με ψεύτικους πεσσούς και κιονόκρανα.

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο το 1983.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεσσαλονίκη

Κατηγορία:Στοές στην Ελλάδα
Flow: Η Γάτα Που Δεν Φοβόταν Το Νερό

To ***Flow: Η Γάτα Που Δεν Φοβόταν Το Νερό*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Straume***) είναι ταινία περιπέτειας κινουμένων σχεδίων του 2024 σκηνοθετημένη από τον Γκιντς Ζιλμπαλόντις, σε σενάριο και παραγωγή του Ζιλμπαλόντις και του Ματίς Καζά. Είναι μία λετονική, γαλλική και βέλγικη συμπαραγωγή, δεν περιλαμβάνει καθόλου διάλογο και ακολουθεί μία γάτα που προσπαθεί να επιβιώσει μαζί με άλλα ζώα σε ένα φαινομενικά μετά-αποκαλυπτικό κόσμο, όπου η στάθμη του νερού ανεβαίνει δραματικά.

Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε το 2019, και κράτησε πεντέμιση χρόνια με τα κινούμενα σχέδια να σχεδιάζονται με το ελεύθερο λογισμικό και λογισμικό ανοιχτού κώδικα, το Blender. Ο Ζακ Τατί και η σειρά *Future Boy Conan* αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για την ταινία. Δεν χρησιμοποιήθηκε εικογραφημένο σενάριο για την παραγωγή της ταινίας και δεν υπάρχουν καθόλου κομμένες σκηνές.

Το *Flow: Η Γάτα Που Δεν Φοβόταν Το Νερό* έκανε πρεμιέρα στις 22 Μαΐου στο Φεστιβάλ Κινηματογάφου Καννών στην κατηγορία *Un Certain Regard* και κυκλοφόρησε στους λετονικούς κινηματογράφους στις 29 Αυγούστου. Έλαβε θετικές κριτικές και έσπασε αρκετά ρεκόρ εισπράξεων στην Λετονία και έγινε η ταινία που παρακολουθήθηκε περισσότερο στους λετονικούς κινηματογράφους στην ιστορία, περιλαμβάνοντας και ξένες ταινίες. Στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2024 η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων και έλαβε και μία υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας ως η επιλογή της Λετονίας, με αποτέλεσμα να γίνει η πρώτη φορά που η Λετονία κέρδισε μία υποψηφιότητα στα βραβεία της Ακαδημίας. Κέρδισε, επίσης, την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων. Το αγαλματίδιο, αργότερα, εκτέθηκε στο Λετονικό Εθνικό Μουσείο Τέχνης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2024
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2024
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με γάτες
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με σκύλους
Κατηγορία:Βελγικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Περιπετειώδεις ταινίες
Κατηγορία:Μετα-αποκαλυπτικές ταινίες
Κάτω Άγιος Πέτρος Άνδρου

Ο **Κάτω Άγιος Πέτρος** είναι παράλιος οικισμός στην Άνδρο και τις Κυκλάδες.

## Γενικά στοιχεία
Ο Κάτω Άγιος Πέτρος βρίσκεται στο κεντρικό / βόρειο τμήμα του νησιού, στα δυτικά του παράλια και σε υψόμετρο 40 μέτρα. Απέχει περίπου 30 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Χώρα (έδρα του δήμου), μόλις 2 χλμ. Α.-ΝΑ. από το λιμάνι του Γαυρίου ενώ στην άκρη του περνάει ο δρόμος προς το Μπατσί (σε 6 χλμ. ΝΔ.). Πρόκειται για τον παράλιο οικισμό του Αγίου Πέτρου, ο οποίος αποτελεί τουριστικό θέρετρο γνωστό για την παραλία του, που είναι η μεγαλύτερη παραλία του νησιού και έχει μήκος σχεδόν ένα χιλιόμετρο.   

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Γαυρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Γαυρίου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 109 κατοίκους. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η πεζοπορική διαδρομή: Γαύριο - Άνω Άγιος Πέτρος - Πύργος - Παραλία Αγίου Πέτρου στον ιστότοπο https://www.androssecrets.com/.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Επάνω Φελλός Άνδρου

Ο **Επάνω Φελλός** είναι οικισμός στην Άνδρο και τις Κυκλάδες.

## Γενικά στοιχεία
Ο Επάνω Φελλός βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού και τους δυτικούς πρόποδες του όρους Άγιοι Σαράντα σε υψόμετρο 200 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 5 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Γαύριο (το λιμάνι του νησιού) και 38 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Χώρα (έδρα του δήμου).  

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 ως *Φελλός* να προσαρτάται στον τότε δήμο Γαυρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Κάτω Φελλό και την Κούρταλη αποτελούν την κοινότητα Φελλού που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 24 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Βασίλης Ορφέας Στασινός

Ο **Βασίλης** **Ορφέας Στασινός** (Αθήνα, 5 Σεπτεμβρίου 1999) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και αρχηγός του Αμαρουσίου . Έχει ύψος 1,83 μ. και αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ. Θεωρείται αγαπημένος παίκτης των φιλάθλων του Αμαρουσίου.

## Σταδιοδρομία

### Νεανική καριέρα
Ο Στασινός αγωνίστηκε από νεαρή ηλικία στις ομάδες υποδομών του Αμαρουσίου, πριν ξεκινήσει την επαγγελματική του καριέρα.

### Επαγγελματική καριέρα
Ο Στασινός έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με το Μαρούσι το 2014, σε ηλικία 14 ετών. Μετά από αυτή τη σεζόν, έγινε μόνιμο μέλος της ομάδας. Από το 2017 έως το 2019, αγωνίστηκε με το Μαρούσι στην Ελληνική Α2, όπου ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της ομάδας.

Για τη σεζόν 2019–20, εντάχθηκε στον Ήφαιστο Λήμνου του Πρωταθλήματος Ελλάδος, υπό τις οδηγίες του προπονητή Σωτήρη Μανωλόπουλου, αλλά είχε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής.

Την επόμενη χρονιά, επέστρεψε στο Μαρούσι στην Ελληνική Α2. Έγινε ένας από τους ηγέτες της ομάδας και οδήγησε το Μαρούσι στην άνοδο στην Α’ Κατηγορία μετά από 12 χρόνια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο Proballers.com
* Προφίλ στο Eurobasket.com
* Προφίλ στην Greek Basket League 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α2 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηφαίστου Λήμνου
Φωτοβολταϊκό πάρκο Σιντζιάνγκ Μιντόνγκ

Το **φωτοβολταϊκό πάρκο Σιντζιάνγκ Μιντόνγκ**, γνωστό και ως φωτοβολταϊκό πάρκο Μιντόνγκ, είναι το μεγαλύτερο ηλιακό πάρκο στον κόσμο, με ισχύ 3,5 γιγαβάτ (GW). Βρίσκεται στην περιοχή Μιντόνγκ της πόλης Ουρουμτσί, στην περιοχή Σιντζιάνγκ της Κίνας.

## Κύρια χαρακτηριστικά
* Εγκατεστημένη Ισχύς: 3,5 GW, ικανή να παράγει περίπου 6,09 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως.
* Αριθμός Φωτοβολταϊκών Πάνελ: Πάνω από 5,26 εκατομμύρια πάνελ, καθένα με ισχύ 650 W, τύπου μονοκρυσταλλικού διπλής όψης με διπλό γυαλί.
* Έκταση: Περίπου 32.947 στρέμματα.
* Ετήσια Παραγωγή Ενέργειας: 6,09 δισεκατομμύρια κιλοβατώρες, επαρκής για την κάλυψη των ετήσιων αναγκών ηλεκτρικής ενέργειας χωρών όπως η Παπούα Νέα Γουινέα.
* Επένδυση: Περίπου 15,45 δισεκατομμύρια Γιουάν (περίπου 2,13 δισεκατομμύρια δολάρια).

Το έργο κατασκευάστηκε από την China Green Electricity Investment of Tianjin, θυγατρική της China Green Development Group (CGDG), και συνδέθηκε με το δίκτυο τον Ιούνιο του 2024.

Η κατασκευή του πάρκου πραγματοποιήθηκε σε φάσεις από τις εταιρείες China Construction Eighth Engineering Division Corp και Power Construction Corporation of China (PowerChina).

Η λειτουργία του Midong Solar Park αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη των στόχων της Κίνας για καθαρή ενέργεια και μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

## Παραπομπές


Σιντσιανγκ
Κατηγορία:Σιντσιάνγκ
Σεριζί-Μπυλέ

Το **Σεριζί-Μπυλέ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ
Ζόρκος Άνδρου

Ο **Ζόρκος** είναι ακατοίκητος οικισμός του Δήμου Άνδρου αλλά και παραλία στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού. Απέχει 16 χλμ. ΒΑ. από το Γαύριο (το λιμάνι του νησιού) και 49 χλμ. ΒΔ. από την Χώρα (έδρα του δήμου). Απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2011 στον Δήμο Άνδρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Μακροταντάλου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η παραλία Ζόρκος από την ιστότοπο https://andros-guide.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Ρέματα Άνδρου

Τα **Ρέματα** ή **Ρεύματα** είναι μικρός οικισμός στην Άνδρο και τις Κυκλάδες.

## Γενικά στοιχεία
Τα Ρέματα βρίσκονται στο κεντρικό τμήμα του νησιού σε υψόμετρο περίπου 160 μέτρα σε καταπράσινη περιοχή με αξιοθέατο το αναστηλωμένο ελαιοτριβείο του Λεμπέση και το ποταμάκι με τις μικρές λίμνες. Απέχει 18 χλμ. Α.-ΝΑ. από το Γαύριο (το λιμάνι του νησιού) και 24 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Χώρα (έδρα του δήμου) ενώ στα νοτιοανατολικά του είναι η Άρνη. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, ως *Ρεύματα* το 1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Γαυρίου. Το 2001 το όνομά τους διορθώθηκε σε Ρέματα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Άρνη και το Ατένι αποτελούν την κοινότητα Αρνά που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 35 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή: Άρνη-Ρέματα-παραλία Λεύκα στον ιστότοπο https://www.androsroutes.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Τουρλίτης Γαυριονησίων

Ο **Τουρλίτης** ή **Τουρλέτα Γαυριονησίων** είναι βραχονησίδα της Άνδρου στις Κυκλάδες, η οποία βρίσκεται στα δυτικά της και αποτελεί μέρος του μικρού συμπλέγματος των Γαυριονησίων. Είναι απέναντι και νότια από τον Όρμο  Γαυρίου, δυτικά από τον Όρμο Μπατσίου και στο νοτιοδυτικότερο σημείο των Γαυριονησίων. Έχει χαρακτηριστεί, από το 2000, ως τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου. Απογράφεται για πρώτη φορά το 2001 και είναι ακατοίκητη (απογραφή 2021).

## Σημείωση
Στην Άνδρο, στα ανατολικά του νησιού και την είσοδο του λιμανιού της Χώρας, με το ίδιο όνομα υπάρχει ο βράχος / φάρος Τουρλίτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Άνδρου
Οξειδωτική απαμίνωση

Η **οξειδωτική απαμίνωση** (Oxidative deamination) είναι μια μορφή απαμίνωσης που δημιουργεί α-κετοξέα και άλλα οξειδωμένα προϊόντα από ενώσεις που περιέχουν αμίνες και εμφανίζεται κυρίως στο ήπαρ. Η οξειδωτική απαμίνωση είναι στερεοειδική, που σημαίνει ότι περιέχει διαφορετικά στερεοϊσομερή ως αντιδρώντα και προϊόντα. Αυτή η διαδικασία είτε καταλύεται από οξειδάση L ή D-αμινοξέος και και οξειδάση L-αμινοξέος υπάρχει μόνο στο ήπαρ και στους νεφρούς. Η οξειδωτική απαμίνωση είναι ένα σημαντικό βήμα στον καταβολισμό των αμινοξέων, δημιουργώντας μια πιο μεταβολίσιμη μορφή του αμινοξέος, και δημιουργώντας επίσης αμμωνία ως τοξικό υποπροϊόν. Η αμμωνία που παράγεται σε αυτή τη διαδικασία μπορεί στη συνέχεια να εξουδετερωθεί σε ουρία μέσω του κύκλου της ουρίας.
Μεγάλο μέρος της οξειδωτικής απαμίνωσης που συμβαίνει στα κύτταρα περιλαμβάνει το γλουταμινικό αμινοξύ, το οποίο μπορεί να απαμινωθεί οξειδωτικά από το ένζυμο αφυδρογονάση γλουταμικού (glutamate dehydrogenase, GDH), χρησιμοποιώντας νικοτιναμιδοαδενινοδινουκλεοτίδιο (Nicotinamide adenine dinucleotide, NAD) ή φωσφορικό νικοτιναμιδοαδενινοδινουκλεοτίδιο (Nicotinamide adenine dinucleotide phosphate, NADP) ως συνένζυμο. Αυτή η αντίδραση δημιουργεί α-κετογλουταρικό (α-KG) και αμμωνία. Τα γλουταμινικά μπορούν στη συνέχεια να αναγεννηθούν από το α-KG μέσω της δράσης τρανσαμινασών ή αμινοτρανσφερασών, οι οποίες καταλύουν τη μεταφορά μιας αμινομάδας από ένα αμινοξύ σε ένα α-κετοξύ. Με αυτόν τον τρόπο, ένα αμινοξύ μπορεί να μεταφέρει την αμινομάδα του στο γλουταμινικό, μετά το οποίο η GDH μπορεί στη συνέχεια να απελευθερώσει την αμμωνία μέσω οξειδωτικής απαμίνωσης. Αυτή είναι μια κοινή οδός κατά τον καταβολισμό των αμινοξέων.
Ένα άλλο ένζυμο υπεύθυνο για την οξειδωτική απαμίνωση είναι η μονοαμινοξειδάση (monoamine oxidase), η οποία καταλύει την απαμίνωση των μονοαμινών μέσω της προσθήκης οξυγόνου. Αυτό δημιουργεί την αντίστοιχη μορφή του μορίου που περιέχει κετόνη ή αλδεΰδη και παράγει αμμωνία. Οι μονοαμινοξειδάσες ΜΑΟ-Α και ΜΑΟ-Β παίζουν ζωτικούς ρόλους στην αποικοδόμηση και την απενεργοποίηση των νευροδιαβιβαστών μονοαμίνης όπως η σεροτονίνη και η επινεφρίνη. Οι μονοαμινοξειδάσες είναι σημαντικοί στόχοι φαρμάκων, οι οποίοι στοχεύονται από Αναστολείς ΜΑΟ (ΜΑΟΙ) όπως σελεγιλίνη (selegiline). Η γλουταμική αφυδρογονάση παίζει σημαντικό ρόλο στην οξειδωτική απαμίνωση.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Diagram from Elmhurst  
Κατηγορία:Μεταβολισμός
Πίσω Μεριά Άνδρου

Η **Πίσω Μεριά** είναι οικισμός στην Άνδρο και τις Κυκλάδες.

## Γενικά στοιχεία
Η Πίσω Μεριά βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του σε υψόμετρο 200 μέτρα. Απέχει περίπου 34 χλμ. ΝΑ. από το Γαύριο (το λιμάνι του νησιού), 24 χλμ. Ν. από την Χώρα (έδρα του δήμου - μέσω Πιτροφού) και 6 χλμ. ΝΔ. από τον Όρμο Κορθίου. Στο χωριό περιλαμβάνεται ο συνοικισμός Πύργοι και στην πλαγιά πίσω από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής είναι οι παλιοί νερόμυλοί του. Στα πλατώματά του, υπάρχουν δεξαμενές νερού για να ποτίζονται τα περιβόλια και οι κήποι (οι ντόπιοι τις λένε "χαβούζες"). Είναι ο τόπος καταγωγής του ευεργέτη Πέτρου Λεονάρδου Μουστάκα. 

## Η Παναγία Τρομαρχιανή
αριστερά|μικρογραφία|Η Παναγία Τρομαχιανή.
Παλιό μοναστήρι το οποίο βρίσκεται 4 χλμ. νοτιοδυτικά από το χωριό και είναι κτισμένο σε γυμνή από βλάστηση απότομη πλαγιά, δυο χιλιόμετρα από το Στενό Άνδρου -Τήνου. Είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και πανηγυρίζει δυο φορές τον χρόνο (Δεκαπενταύγουστο και Δευτέρα της Διακαινησίμου). Το παλιό καθολικό (σημερινή εκκλησία) είναι βασιλική με αρκετά μεγάλη και εντυπωσιακή οροφή, μαρμάρινο δάπεδο και αριστουργηματικό ψηλό ξυλόγλυπτο τέμπλο του 19ου αιώνα. Το μοναστήρι ιδρύθηκε στα χρόνια του Βυζαντίου και ήταν ιδιοκτησία του Τρουμάρχη της περιοχής (βυζαντινός στρατιωτικός διοικητής). 

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, γραμμένη ως *Οπίσω Μεριά* το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κορθίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Κορθίου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Υδρούσας του Δήμου Άνδρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 242 κατοίκους. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Μουστάκειο Κληροδότημα της Πίσω Μεριάς.
* Μονή Παναγίας Τρομαρχιανής, Άνδρος στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Αζανία Γαλατίας

Η **Αζανία** ήταν μία αρχαία πόλη στην Γαλατία.

Η μοναδική μνεία γίνεται από τον Βυζαντινό γεωγράφο Στέφανο τον Βυζάντιο στα Εθνικά του που αντλεί την πληροφορία του αυτή από κάποιον Φίλωνα. 

Τίποτα άλλον δεν είναι γνωστό για την γαλατική Αζανία. Ο ερευνητής Walckenaer υποστήριξε ότι η εν λόγω πόλη πρέπει να ήταν η σημερινή Azillaret, κοντά στην Azille στο διαμέρισμα του Aude στα Πυρηναία της Γαλλίας, λόγω ομοιότητας των ονομάτων. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στεφάνου Βυζαντίου *Εθνικά*. 
* Dictionary of Greek and Roman Geography (1854)
William Smith, LLD, Ed.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Γαλλίας
Όρος Ταγκουμπούντ

Το **Όρος Ταγκουμπούντ** ή **Όρος Παντανταγκσάαν** (αγγλ. *Mount Tagubud* ή *Mount Pandadagsaan*), γνωστό και ως **«Λευκή Κορυφή»**, είναι ένα από τα υψηλότερα βουνά του κράτους και αρχιπελάγους των Φιλιππίνων από όσα δεν είναι ηφαίστεια. Με μέγιστο υψόμετρο 2.670 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, είναι το υψηλότερο στην Επαρχία Νταβάο ντε Όρο. Υπάγεται στον Δήμο Νέο Μπατάαν και βρίσκεται στη μεγάλη νήσο Μιντανάο Από την πλαγιά του Ταγκουμπούντ πηγάζει ο ποταμός Αγκούσαν.

## Παραπομπές


Ταγκουμπουντ
Όρος Σικαπού

Το **Όρος Σικαπού** ή **Σακαπού** (αγγλ. *Mount Sicapoo*)  είναι υψηλό βουνό του κράτους και αρχιπελάγους των Φιλιππίνων, από εκείνα που δεν είναι ηφαίστεια. Με μέγιστο υψόμετρο 2.361 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, είναι το υψηλότερο στην Επαρχία Ιλόκος Νόρτε, ενώ μέρος του υπάγεται στην Επαρχία Άμπρα. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικό της πόλεως Λαουάγκ, στη μεγάλη νήσο Λουσόν, στη λεγόμενη Κεντρική Οροσειρά της Λουσόν, με τον ποταμό Πάντσαν να ρέει στα δυτικά του. Το βουνό είναι καλυμμένο με πυκνό πευκοδάσος.

Αναβάσεις στο βουνό Σικαπού ξεκινούν από τον ποταμό Γκάσγκας, στο ύψος της Σολσόνα, με δύο ενδιάμεσους σταθμούς. Εξαιτίας των μεγάλων κλίσων σε αρκετά μέρη των πλαγιών του βουνού, ιδίως κοντά στην κορυφή, η ανάβαση είναι εξαιρετικά δύσκολη και μόλις το 2009 ανέβηκαν οι πρώτοι άνθρωποι στην κορυφή του Σικαπού.

Τον Οκτώβριο του 2016 το βουνό μείωσε αισθητά την ισχύ του Τυφώνα Χάιμα (*Haima*), καθώς αυτός κατευθυνόταν προς την Κίνα, ώστε να μετατραπεί από τυφώνα Κατηγορίας 3 σε τυφώνα Κατηγορίας 1.

## Παραπομπές


Σικαπου
Σαμάνα Κη

[thumb|Απεικόνιση του Σαμάνα Κη και του Χουάιτ Κη από τον τεχνητό δορυφόρο [Landsat]]
Το **Σαμάνα Κη** (αγγλ. *Samana Cay*) είναι ακατοίκητο σήμερα νησί στις Μπαχάμες, που πιστεύεται από ορισμένους μελετητές ότι υπήρξε ο τόπος της πρώτης αποβιβάσεως του Χριστόφορου Κολόμβου σε έδαφος του Νέου Κόσμου, στις 12 Οκτωβρίου 1492. Αποκαλείται και «Σαμάνα Κης», στον πληθυντικό, μαζί με ένα πολύ μικρότερο νησί στα ανατολικά του και δύο νησίδες ακόμα πιο ανατολικά.

Το Σαμάνα Κη είναι επίπεδο νησί (κη) στις ανατολικές Μπαχάμες, που απέχει 35 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της νήσου Άκλινς και έχει έκταση 45 km² περίπου, με μήκος 16 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος περίπου τρία. Οι ακτές του περιβάλλονται από υφάλους. Αν και έχει αρκετή βλάστηση, το κη είναι επί δεκαετίες ακατοίκητο, ωστόσο αγαλματίδια, θραύσματα αγγείων και άλλα τέχνεργα έχουν ανακαλυφθεί σε αυτό στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και έχουν αποδοθεί στους Ινδιάνους Λουκάγιαν, που ζούσαν εκεί και την εποχή των εξερευνητικών ταξιδιών του Κολόμβου.

Οι ιθαγενείς κάτοικοι του νησιού όπου πρωτοαποβιβάσθηκε ο Κολόμβος αποκαλούσαν το νησί τους «Γκουαναχάνι». Το Σαμάνα Κη προτάθηκε για πρώτη φορά ότι ήταν το Γκουαναχάνι από τον Αμερικανό αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού Γκουστάβους Φοξ το 1882, αλλά η επικρατήσασα θεωρία το ταυτίζει με το σημερινό νησί Σαν Σαλβαντόρ. Πάντως το 1986 ο Τζόζεφ Τζατζ (*Joseph Judge*, 1928-1996) της Εθνικής Γεωγραφικής Εταιρείας των ΗΠΑ και του περιοδικού ''National Geographic'', πραγματοποίησε διαφορετικούς υπολογισμούς με βάση αποσπάσματα από τα ημερολόγια πλοίου του Κολόμβου και επιχειρηματολόγησε υπέρ του Σαμάνα Κη, αλλά η μεθοδολογία του έχει επικριθεί.

Το «Σαμάνα» είναι από ό,τι φαίνεται ονομασία στη γλώσσα Ταΐνο των Λουκάγιαν και σημαίνει «μικρή δασωμένη μεσαία» [γη]. Τη χρησιμοποίησαν αργότερα και οι Ισπανοί για να ονομάσουν ένα από τα νησιά στις Μπαχάμες, το οποίο οι Granberry και Vesceliuus ταυτίζουν με το σημερινό Σαμάνα Κη.

Το Σαμάνα Κη είχε μόνιμους κατοίκους πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι Μπαχάμες ήταν βρετανική κτήση, και τα ερείπια του οικισμού τους είναι ορατά στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού. Από τότε το νησί είναι ακατοίκητο, μόνο κάτοικοι του γειτονικού νησιού Άκλινς το επισκέπτονται σποραδικά για να συλλέξουν φλοιό από το φυτό κασκαρίγια, που φυτρώνει σε αφθονία στο Σαμάνα και ο φλοιός του χρησιμεύει ως αρωματικό σε ποτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παλαιογεωγραφική αποτίμηση περί του ότι ο Κολόμβος «ανεκάλυψε την Αμερική» στο Σαμάνα Κη
* Donald Leon McGuirk: «New Research Supports a Modification of Samuel Eliot Morison’s Theory Concerning Columbus’s Inter-Island Route Through the Bahamas»

Κατηγορία:Νησιά των Μπαχαμών
Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Αμπεκούρ (Ουάζ)

Το **Αμπεκούρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Πιέρο Μαντσόνι

Ο **Πιέρο Μαντσόνι** (ιταλ. *Piero Manzoni*, Σοντσίνο, 13 Ιουλίου 1933 – Μιλάνο, 6 Φεβρουαρίου 1963) ήταν Ιταλός καλλιτέχνης γνωστός για την ειρωνική του προσέγγιση στην τέχνη της αβάν-γκαρντ. Συχνά σε σύγκριση με το έργο του Υβ Κλάιν, το δικό του έργο προέβλεψε και επηρέασε άμεσα το έργο μιας γενιάς νεότερων Ιταλών καλλιτεχνών που συγκέντρωσε ο κριτικός Germano Celant στην πρώτη έκθεση Arte Povera που πραγματοποιήθηκε στη Γένοβα το 1967. Ο Μαντσόνι είναι πιο διάσημος για μια σειρά έργων τέχνης που αμφισβητούν τη φύση του αντικειμένου τέχνης, προϊδεάζοντας άμεσα την εννοιολογική τέχνη. Το έργο του αποφεύγει τα κανονικά υλικά του καλλιτέχνη, και χρησιμοποιεί τα πάντα, από γούνα κουνελιού μέχρι ανθρώπινα περιττώματα, προκειμένου να «εκμεταλλευτεί τις μυθολογικές πηγές και να συνειδητοποιήσει αυθεντικές και παγκόσμιες αξίες».

Το έργο του θεωρείται ευρέως ως κριτική της μαζικής παραγωγής και του καταναλωτισμού που άλλαζε την ιταλική κοινωνία (το ιταλικό οικονομικό θαύμα) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ιταλοί καλλιτέχνες όπως ο Μαντσόνι έπρεπε να διαπραγματευτούν τη νέα οικονομική και υλική τάξη της μεταπολεμικής Ευρώπης μέσω εφευρετικών καλλιτεχνικών πρακτικών που διέσχιζαν γεωγραφικά, καλλιτεχνικά και πολιτιστικά σύνορα. Ο Μαντσόνι πέθανε από έμφραγμα του μυοκαρδίου στο στούντιό του στο Μιλάνο στις 6 Φεβρουαρίου 1963. Ο σύγχρονός του Ben Vautier υπέγραψε το πιστοποιητικό θανάτου του Μαντσόνι, χαρακτηρίζοντάς το έργο τέχνης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Fondazione Piero Manzoni.

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
Κατηγορία:Ιταλοί καλλιτέχνες
Τροιζήν Ιταλίας

Η **Τροιζήνα** (αρχαία ελληνικά **Τροιζήν**) ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Ιταλία.  

Την ύπαρξη της πόλης διασώζει ο βυζαντινός γεωγράφος Στέφανος ο Βυζάντιος στα *Εθνικά.* Η γύρω περιοχή λεγόταν *Τροιζηνία.*. Όλες αυτές τις πληροφορίες άντλησε ο Στέφανος από τον κατά 400 χρόνια παλαιότερο του Χάρακα που ήταν επίσης γεωγράφος. 

Ως προς το λήμμα αυτό έχουν προταθεί οι εξής εικασίες: 
* Ο Στέφανος ο Βυζάντιος να ήθελε να πει στην Μασσαλιωτική Ιταλία, δηλαδή στο κομμάτι εκείνο το παράλιο της Λιγουρίας, όπου είχε εγκαταστήσει αποικίες η Μασσαλία. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει και ο άγιος Ευστάθιος Θεσσαλονίκης.
* Στην φράση του Στεφάνου "στην Μασσαλία της Ιταλίας" εννοείται κυριολεκτικά στην Ιταλία. Πράγματι στην σημερινή Λιγουρία και κοντά στην Γένοβα υπάρχει η σημερινή Marsiglia, η οποία κατά τον θρύλο ιδρύθηκε από Μασσαλιώτες. 

Σε περίπτωση που ισχύει ο δεύτερος ισχυρισμός, τότε η εν λόγω Τροιζήνα θα πρέπει να αναζητηθεί στην σημερινή Λιγουρία της βόρειας Ιταλίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Λάβνταρα

Το **Λάβνταρα** (*Lavdara*) είναι ακατοίκητο νησί της Κροατίας, στις περίφημες δαντελωτές Δαλματικές ακτές της Αδριατικής Θάλασσας, στα ανατολικά της νήσου Ντούγκι Ότοκ. Η έκτασή του είναι 2,27 τετραγωνικά χιλιόμετρα, έχει μήκος σχεδόν 4 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος περίπου 1&nbsp;χιλιόμετρο. Το υψηλότερο σημείο (το Βέλι Βρχ) έχει υψόμετρο 87 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Μπορεί να φθάσει κάποιος στην ακτή του Λάβνταρα με πλεούμενο μέσα σε 15 λεπτά της ώρας από το λιμανάκι Σάλι της νήσου Ντούγκι Ότοκ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 

Λαβνταρα
Βόλτα (κρατήρας)

Ο **Βόλτα** (*Volta*) είναι μεγάλος κρατήρας στη Σελήνη. Η διάμετρός του είναι 117,15 χιλιόμετρα και βρίσκεται κοντά στο βορειοδυτικό χείλος της ορατής από τη Γη πλευράς της Σελήνης, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες του κέντρου του 53,90° βόρειο πλάτος και 84,77° δυτικό μήκος. Πήρε την ονομασία του (επισήμως από την IAU το 1964) προς τιμή του Ιταλού φυσικού και εφευρέτη της ηλεκτρικής μπαταρίας Αλεσάντρο Βόλτα (όπως και η πασίγνωστη μονάδα ηλεκτρικού δυναμικού βολτ).

Ο κρατήρας βρίσκεται στα νότια-νοτιοανατολικά του κρατήρα Ξενοφάνους και βορείως του μικρότερου κρατήρα Γκαλβάνι. Επάνω στο δυτικό χείλος του Βόλτα βρίσκεται ο κρατήρας Ρενιώ, ενώ το νοτιοδυτικό χείλος του διακόπτεται από τον κρατήρα Στόουκς. Επίσης, ο διαβρωμένος κρατήρας Λάνγκλεϊ βρίσκεται ανάμεσα στους Βόλτα και Στόουκς στα βόρεια και στον Γκαλβάνι στα νότια.

Το εξωτερικό τοίχωμα του Βόλτα είναι πολύ διαβρωμένο και ακανόνιστο, με μια αλυσίδα από μικρούς κρατήρες να εφιππεύουν το χείλος στα ανατολικά και τον Ρενιώ στα δυτικά. Το βόρειο-βορειοανατολικό τοίχωμα διακόπτεται από μια χαράδρα, η οποία εκτείνεται προς τον Ξενοφάνη. Αντιθέτως, ο πυθμένας του Βόλτα είναι σχετικώς επίπεδος, εκτός από μερικές ρωγμές.

## Δευτερεύοντες κρατήρες
Δύο από τους αρκετά μικρότερους κρατήρες στο εσωτερικό και στο χείλος του Βόλτα ονομάζονται, καθώς συνηθίζεται για τους «κρατήρες-δορυφόρους», με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες: 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Βολτα
Μπορίς Βοροντσόφ-Βελιαμίνοφ

Ο **Μπορίς Αλεξάντροβιτς Βοροντσόφ-Βελιαμίνοφ** (ρωσ. Борис Александрович Воронцов-Вельяминов, 14 Φεβρουαρίου 1904 &ndash; 27 Ιανουαρίου 1994) ήταν Σοβιετικός Ρώσος αστρονόμος-αστροφυσικός.

Ο Βοροντσόφ-Βελιαμίνοφ ανεκάλυψε ανεξάρτητα από τον Ρόμπερτ Γιούλιους Τρούμπλερ την απορρόφηση του φωτός από τη κοσμική σκόνη. Αργότερα συνέταξε έναν κατάλογο αλληλεπιδρώντων γαλαξιών, που σήμερα είναι γνωστοί ως «γαλαξίες Βοροντσόφ-Βελιαμίνοφ», συνολικώς 852 τέτοια συστήματα. Αυτός είναι ο *Άτλας και κατάλογος αλληλεπιδρώντων γαλαξιών*. Ο αστρονόμος όμως συνέταξε και έναν πολύ μεγαλύτερο και γενικότερο κατάλογο γαλαξιών μαζί με τη Β.Π. Αρχίποβα, τον *[[Μορφολογικός Κατάλογος Γαλαξιών|Μορφολογικό Κατάλογο Γαλαξιών]]*, που περιέχει 30.642 γαλαξίες. Επίσης ο Βοροντσόφ-Βελιαμίνοφ μελέτησε και ταξινόμησε τα πλανητικά νεφελώματα. Συνεγραψε το σχολικό βιβλίο αστρονομίας για τα σοβιετικά λύκεια και ένα ακόμα για το γυμνάσιο.

Ο αστεροειδής **[[2916 Βορονβελίγια]]** (Voronveliya), που ανακαλύφθηκε το 1978, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Μπορίς Βοροντσόφ-Βελιαμίνοφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο κατάλογος των αλληλεπιδρώντων γαλαξιων του Βοροντσόφ-Βελιαμίνοφ

Κατηγορία:Σοβιετικοί αστρονόμοι
Πελαγία Σάιν

Η **Πελαγία Φεντόροβνα Σάιν** το γένος **Σάννικοβα** (Пелагея Фёдоровна Шайн-Са́нникова, 22 Σεπτεμβρίου 1894 – 27 Αυγούστου 1956) ήταν Σοβιετική Ρωσίδα αστρονόμος, η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που ανεκάλυψε ποτέ αστεροειδή, επίτευγμα που έλαβε χώρα στο Αστεροσκοπείο Σιμεΐζ στην Κριμαία, το 1928. Ανεκάλυψε επιπλέον πολλούς μεταβλητούς αστέρες και τον κομήτη 61P/Σάιν-Σάλνταχ. Η Πελαγία ήταν η σύζυγος του επίσης αξιόλογου αστρονόμου Γκριγκόρι Σάιν.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Πελαγία Σάννικοβα γεννήθηκε στο χωριό Όστανιν της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Διαμέρισμα Σολικάμσκι του τότε Κυβερνείου Περμ, από γονείς αγρότες. Ο σύζυγός της, ο Γκριγκόρι Σάιν, ήταν και συνάδελφος και συνεργάτης της στο Αστεροσκοπείο Σιμεΐζ. Στις 15 Αυγούστου 1928 η Πελαγία ανεκάλυψε τους αστεροειδείς 1112 Πολωνία και 1113 Κάτια, τους πρώτους στην ιστορία που ανακαλύφθηκαν από γυναίκα.

Η Σάιν πέθανε σε ηλικία 62 ετών, τρεις μόλις εβδομάδες μετά τον θάνατο του συζύγου της.

## Ονομάσθηκαν προς τιμή της
Ο αστεροειδής της Κύριας Ζώνης αστεροειδών 1190 Πελαγία, που ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Γκριγκόρι Νεούιμιν (επίσης εργαζόμενο στο Αστεροσκοπείο Σιμεΐζ), ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της μετά τον θάνατό της. Επιπλέον, ο αστεροειδής 1648&nbsp;Shajna ονομάσθηκε στη μνήμη της ίδιας και του συζύγου της. Αντιθέτως, ο σεληνιακός κρατήρας Shayn ονομάσθηκε έτσι αποκλειστικώς προς τιμή του συζύγου της.

## Ανακαλύψεις
Οι αστρονομικές ανακαλύψεις της Σάιν πιστώνονται στο όνομα «Π.Φ. Σάιν». Συνολικώς η Πελαγία Σάιν ανεκάλυψε 19 αστεροειδείς, τους 14 πριν και τους 5 μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ανεκάλυψε επίσης περί τους 140 μεταβλητούς αστέρες. Το 1949 ανεκάλυψε ανεξάρτητα από τον Ρόμπερτ Σάλνταχ τον 61P/Σάιν-Σάλνταχ, έναν περιοδικό κομήτη βραχείας περιόδου.  Αντιθέτως, ο μη-περιοδικός κομήτης C/1925 F1 ή Σάιν - Κόμαζ Σολά (Shajn-Comas Solá, γνωστός και ως Κομήτης 1925 VI ή Κομήτης 1925a) ανακαλύφθηκε από τον σύζυγό της (και τον Καταλανό αστρονόμο Ζ. Κόμαζ ι Σουλά) και όχι από την Πελαγία.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* Мишланова Л. Самостоянье: «Очерки о людях науки и культуры Пермского края. Пермь», Пушка, 2006, ил., Из содерж.: Планета Пелагея (Planet Pelagia), σσ. 27-33 με φωτογραφία

Κατηγορία:Σοβιετικοί αστρονόμοι