open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άγιος Σπυρίδωνας Βοιωτίας

Ο **Άγιος Σπυρίδωνας** είναι πεδινό χωριό του νομού Βοιωτίας του δήμου Ορχομενού. Βρίσκεται στα βόρεια της πεδιάδας της Κωπαΐδας. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 262 κατοίκους. Το χωριό ονομαζόταν Βρανέζι μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Άγιος Σπυρίδωνας.

Με το χωριό Άγιος Ανδρέας συναποτελούν την **Τοπική Κοινότητα Αγίου Σπυρίδωνα**, με συνολικό πληθυσμό 328 κατοίκους.

## Ιστορικό διοικητικών  μεταβολών Αγίου Σπυρίδωνα

Ο Άγιος Σπυρίδωνας είχε, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, αξιόλογες διοικητικές μεταβολές, κατά τον 19ο, 20ό και 21ο αιώνα, που σε γενικές - συνοπτικές γραμμές έχουν ως εξής:

### Δ. Ορχομενού Ν. Αττικής και Βοιωτίας

*ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835 

Σύσταση του δήμου με έδρα τον οικισμό Σκριπού. Ο οικισμός Βρανέζι προσαρτάται στον δήμο Ορχομενού

*ΦΕΚ 122Α - 12/05/1889 

Μεταφέρεται η έδρα του δήμου από τον οικισμό Σκριπού στον οικισμό Πετρομαγούλα

### Δ. Ορχομενού Ν. Βοιωτίας

*ΦΕΚ 136Α - 08/07/1899   

Ο δήμος αποσπάσθηκε στον νομό Βοιωτίας από τον νομό Αττικής και Βοιωτίας

### Δ. Ορχομενού Ν. Αττικής και Βοιωτίας

*ΦΕΚ 282Α - 04/12/1909  

Ο δήμος αποσπάσθηκε στον νομό Αττικής και Βοιωτίας από τον νομό Βοιωτίας

### Κ. Βρανεζίου Ν. Αττικής και Βοιωτίας

*ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 

Σύσταση της κοινότητας με την απόσπαση του οικισμού Βρανέζι από τον δήμο Ορχομενού και ορισμός του ως έδρα της κοινότητας

### Κ. Αγίου Σπυρίδωνος Ν. Αττικής και Βοιωτίας

*ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 

Ο οικισμός Βρανέζι της κοινότητας μετονομάζεται σε Άγιος Σπυρίδων. Η κοινότητα μετονομάζεται σε κοινότητα Αγίου Σπυρίδωνος

### Κ. Αγίου Σπυρίδωνος Ν. Βοιωτίας

*ΦΕΚ 223Α - 26/07/1943 

Η κοινότητα αποσπάσθηκε στον νομό Βοιωτίας από τον νομό Αττικής και Βοιωτίας

*ΦΕΚ 49Α - 17/03/1959 

Ο οικισμός Άγιος Ανδρέας αποσπάται από την κοινότητα Ρωμαίικου και προσαρτάται στην κοινότητα

### Δ. Ορχομενού Ν.Βοιωτίας

*ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 

Ο οικισμός Άγιος Σπυρίδων αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στον δήμο Ορχομενού. Η κοινότητα καταργείται

## Ιστορικά στοιχεία

Ο Άγιος Σπυρίδωνας αποτέλεσε έδρα της ομώνυμης κοινότητας που συστάθηκε το 1912 και καταργήθηκε το 1998 με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, οπότε και εντάχθηκε στον διευρυμένο δήμο Ορχομενού. Το 1959 εντάχθηκε σε αυτή και ο οικισμός Άγιος Ανδρέας που μέχρι τότε ανήκε στην κοινότητα Ρωμαίικου.

Ο πληθυσμός του Αγίου Σπυρίδωνα παρουσίαζε αύξηση μέχρι τη δεκαετία το 1940 ενώ στη συνέχεια άρχισε να μειώνεται:

Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Ορχομενού
Διόνυσος Βοιωτίας

Ο **Διόνυσος** είναι πεδινό χωριό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του δήμου Ορχομενού στο νομό Βοιωτίας. Βρίσκεται στα βόρεια της πεδιάδας της Κωπαΐδας και της πόλης του Ορχομενού. Έχει πληθυσμό 572 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Ονομασία
Το Τσαμάλι ή Τζαμάλιον μετονομάστηκε το 1955 σε Διόνυσο επειδή οι κάτοικοι του, θεώρησαν ότι τα απομεινάρια των βάθρων των αγαλμάτων που βρέθηκαν νότια του οικισμού, σκαλισμένα στους πρόποδες του βράχου, ανήκαν σε ναό του Διονύσου. Σήμερα βέβαια έχει αποδειχθεί ότι ο ναός ήταν αφιερωμένος στον Ηρακλή.

## Ιστορία
Ο οικισμός Τζαμάλι εμφανίζεται επίσημα για πρώτη φορά να ανήκει στο δήμο Ορχομενού στο τέλος του 19ου αιώνα. Ιδρύθηκε και κατοικείται από Σαρακατσάνους, οι οποίοι για πολλά χρόνια ξεχειμώνιαζαν σε αυτόν τον τόπο, μέχρι να έρθει η άνοιξη και να επιστρέψουν στα ορεινά βοσκοτόπια τους. Όταν σιγά - σιγά άρχισαν να ασχολούνται με την γεωργία, εγκαταστάθηκαν μόνιμα, και δημιούργησαν έναν σύγχρονο οικισμό. Το 1912 καταργείται ο δήμος και το Τζαμάλι αποτελεί κοινότητα. Το 1979 δημιουργήθηκε ποδοσφαιρική ομάδα με το όνομα Αθλητικός Όμιλος Διονύσου (Α.Ο.Δ).

## Μνημεία
* Πέντε χιλιόμετρα δυτικά από το χωριό στην περιοχή Καμπιά, βρίσκεται η Μονή του Οσίου Μάρτυρα Νικολάου του Νέου, η οποία χρονολογείται στις αρχές του 11ου αιώνα και θεωρείται σύγχρονη αυτής του Οσίου Λουκά Κατά την παράδοση ο ναός κατασκευάσθηκε με τα υλικά που μετέφεραν τα βυζαντινά αυτοκρατορικά καράβια στην Αταλάντη, με τελικό προορισμό τη μονή του Οσίου Λουκά του Στειριώτη.
* Κοντά στον Διόνυσο βρισκόταν η αρχαία Βοιωτική πόλη Τεγύρα. 
* Στο λόφο Δήλο, λειτουργούσε το Τεγυραίο μαντείο του θεού Απόλλωνα μέχρι τα χρόνια των Περσικών πολέμων και του Πελοποννησιακού πολέμου και μόνο ύστερα από αυτούς έπαψε να λειτουργεί. Όπως γράφει ο Πλούταρχος, ενώ το μαντείο των Δελφών πανικοβλήθηκε στους Περσικούς πολέμους και συμβούλεψε τους Αθηναίους να εγκαταλείψουν τα υπάρχοντά τους και την πόλη τους και να φύγουν, το Τεγυραίο μαντείο έδωσε χρησμό υπέρ των Ελλήνων. Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο (πάντα κατά τον Πλούταρχο) το Τεγυραίο μαντείο αποδείχτηκε ανώτερο του Δελφικού.

## Αθλητισμός
Ο «Αθλητικός Όμιλος Διονύσου Βοιωτίας» με επίσημο έτος ίδρυσης το 1979, εκπροσωπεί το χωριό του Διονύσου στον αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα στο ποδόσφαιρο. Ανήκει στη δύναμη της Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας, όπου και αγωνιζόταν έως το 2008 που ανέστειλε τη λειτουργία του. Το καλοκαίρι του 2023, έπειτα από 15 χρόνια αδράνειας, επανασυστάθηκε και επέστρεψε στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, ξεκινώντας από τη Β΄ Κατηγορία.

Η μεγαλύτερη διάκριση του Α.Ο. Διονύσου σημειώθηκε τη σεζόν 2004-05, όποτε και ως ομάδα Β΄ Κατηγορίας, έκανε την έκπληξη και κατέκτησε το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του, νικώντας με 4-3 στην παράταση την Αναγέννηση Σχηματαρίου, ομάδα Δ΄ Εθνικής στον τελικό που διεξήχθη στις 17 Μαρτίου 2005 στο Αθλητικό Κέντρο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου Ορχομενού 
* Βοιωτικός Κόσμος 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Ορχομενού
Ασπροχώρι Αττικής

:*Για οικισμούς με την παλιά ονομασία Μπούγα, δείτε: [[Μπούγα]]*

Το **Ασπροχώρι** (πρώην *Μπούγα*) είναι μικρός οικισμός της τοπικής κοινότητας Αυλώνα, του δήμου Ωρωπού στην Ανατολική Αττική. Είναι κτισμένο νοτιοδυτικά του Ωρωπού σε υψόμετρο 220 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 151 κατοίκους. Το χωριό ονομαζόταν Μπούγα μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Ασπροχώρι.

## Ιστορικά στοιχεία
Με την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους υπήχθη στην επαρχία Αττικής και λίγα χρόνια αργότερα αποτέλεσε μέρος του δήμου Περαίας (με έδρα τον Ωρωπό). Στην απογραφή του 1844 είχε πληθυσμό 71 κατοίκων και λίγα χρόνια αργότερα, το 1853, αναφέρεται στον πρώτο τόμο των «Ελληνικών» του λόγιου Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως μικρό αγροτικό χωριό 62 κατοίκων που βρισκόταν κοντά σε δασική περιοχή. Αργότερα προσαρτήθηκε στο δήμο Ωρωπίων ενώ κατά την απογραφή του 1879 καταγράφηκαν στον οικισμό 88 κάτοικοι (47 γυναίκες και 41 άνδρες). Τα επόμενα χρόνια το χωριό ήταν διοικητικά συνδεδεμένο με τον γειτονικό Αυλώνα ως μέρος της κοινότητας Αυλώνας και στις 20 Αυγούστου του 1927 μετονομάστηκε με ΦΕΚ σε Ασπροχώρι. Από το 1997 ως το 2010 ανήκε στον δήμο Αυλώνος ενώ από το 2011, μετά τις αλλαγές του σχεδίου ''Καλλικράτης'', υπάγεται στον δήμο Ωρωπού.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Clevo

Η **Clevo Co.** (Clevo) είναι εταιρία κατασκευής προσωπικών υπολογιστών. Ιδρύθηκε το 1983 και έχει έδρα την Ταϊβάν, όπου κατέχει την τέταρτη θέση μεταξύ των εξαγωγέων. Η Clevo είναι ένας από τους σημαντικότερους κατασκευαστές φορητών υπολογιστών για διανομείς και ΟΕΜ/ODM εταιρίες. Τον Αύγουστο του 2002, η Clevo έχτισε ένα νέο εργοστάσιο στην Κουνσάν (Κίνα), το οποίο αυξάνει την τρέχουσα ικανότητα παραγωγής της εταιρίας από 60.000 μονάδες ανά μήνα σε 210.000 μονάδες ανά μήνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20180929062454/http://www.clevo.com/ Clevo.com (Αγγλικά)]

## Πηγές
*Ιστοσελίδα της Clevo (''CLEVO Overview'' )

Κατηγορία:Επιχειρήσεις στην Ταϊβάν
Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Αμάραντος

Το όνομα **Αμάραντος** μπορεί να αναφέρεται στον:
*Αμάραντος ο Αλεξανδρεύς, αρχαίος Έλληνας ιστορικός του 1ου και 2ου αιώνα μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια.
*Αμάραντος (γένος) φυτών.
*Για το παραθαλάσσιο αγριόχορτο «αμάραντος» με την επιστημονική ονομασία *Limonium sinuatum*, βλέπε *[[Λειμώνιο το κολπωτό]]*.
*Για το αγριολούλουδο της ελληνικής υπαίθρου «Μάης» με την επιστημονική ονομασία *Helichrysum stoechas*, βλέπε αμάραντος (φυτό).
*Αμάραντος Ιωαννίνων, ορεινό οικισμό του νομού Ιωαννίνων.
*Αμάραντος Καρδίτσας, ορεινό οικισμό του νομού Καρδίτσας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Θεσπιές Βοιωτίας

Οι **Θεσπιές** είναι χωριό του Δήμου Αλιάρτου - Θεσπιέων του Νομού Βοιωτίας, ενώ έως το 2010 υπήρξε έδρα του τέως Δήμου Θεσπιέων. Με τα χωριά Άσκρη, Λεοντάρι, Νεοχώρι και Μαυρομμάτι συναποτελούν τη δημοτική ενότητα Θεσπιέων.

Είχαν πληθυσμό 1.139 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Στις Θεσπιές, όπως και σε όλα τα γειτονικά χωριά, στο παρελθόν ομιλούνταν η Αρβανίτικη γλώσσα.

## Ετυμολογία
Η παλαιότερη ονομασία των Θεσπιών είναι "Ρημόκαστρο" ή "Ερημόκαστρο". Το χωριό μετονομάστηκε σε Θεσπιές λόγω της θέσης του κοντά στα ερείπια της ομώνυμης αρχαίας πόλης. 

### Η ιστορία των Αρχαίων Θεσπιών
Η ιστορία των Θεσπιών ξεκινάει από  την αρχαιότητα. Για το όνομά της δίνονται δύο εκδοχές. Η πρώτη αναφέρει ότι πήρε το όνομά της από τον Θέσπιο, γιο του βασιλιά της Αθήνας, Ερεχθέα, και η δεύτερη εκδοχή αναφέρει ότι  η ονομασία προέρχεται από τη νύμφη Θέσπια, κόρη του ποταμού Ασωπού.  

Τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν ότι κατοικείται  από τη Νεολιθική ως τη Βυζαντινή εποχή. 

Σημαντική είναι η συνεισφορά των Αρχαίων Θεσπιών στη μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. αφού 700 Θεσπιείς  με αρχηγό το Δημόφιλο πολέμησαν στο πλευρό των Σπαρτιατών και του Λεωνίδα οικειοθελώς, χωρίς να υπάρχει κάποια υποχρέωση όπως με τους Σπαρτιάτες. Η στάση τους αυτή οδήγησε τον Ξέρξη να καταστρέψει την πόλη  και οι Θεσπιείς να καταφύγουν στην Πελοπόννησο.  Ελάχιστοι γνωρίσουν αυτό το ιστορικό σημείο, που τα τελευταία χρόνια προσπαθούν όλοι οι φορείς να μαθευτεί και να τιμηθούν οι ήρωες. Διοργανώνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις και αγώνας δρόμου από το άγαλμα του Δημόφιλου ως το άγαλμα  των Θεσπιών που υπάρχει στις Θερμοπύλες.  

Πολιούχος των Θεσπιών είναι ο άγιος Χαράλαμπος, τον οποίο σέβονται οι κάτοικοι και για τον οποίο υπάρχουν πολλοί θρύλοι. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι την εποχή της πανώλης ο άγιος Χαράλαμπος στάθηκε έξω από το χωριό και το προφύλαξε και δεν αρρώστησε κανείς. Στην είσοδο του χωριού υπάρχει το πηγάδι του. Επίσης προσπάθησαν να χτίσουν την εκκλησία μέσα στο χωριό, αλλά κάθε φορά έβλεπαν την εικόνα στο λόφο και  κατάλαβαν ότι το θέλημα του είναι να χτισθεί στο σημείο, που βρίσκεται τώρα. Παλαιότερα στην εκκλησία ζούσε  ένας μοναχός και μέχρι τώρα υπάρχει το κελί του.   

Κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Άγιος Δημήτριος. Άλλες εκκλησίες ο άγιος Αθανάσιος, η Αγία Τριάδα, η Αγία Άννα και ο Άγιος Ραφαήλ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιβλίο (2016):  "Βοιωτοί στην Αμερική", (Γ.Ε. Αντωνίου)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Ευαγγελίστρια Βοιωτίας

Η **Ευαγγελίστρια** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας.

## Γενικά
Η Ευαγγελίστρια βρίσκεται στις πλαγιές του Ελικώνα σε υψόμετρο 520 μέτρων. Έχει πληθυσμό 191 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Το χωριό ονομαζόταν *Ζαγαρά* μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Ευαγγελίστρια, από την παρακείμενη ομώνυμη μονή. Η Ευαγγελίστρια υπήρξε έδρα κοινότητας στο διάστημα 1912-1998, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στον Δήμο Αλιάρτου, οπού παραμένει μέχρι σήμερα.

### Σημείωση
Ο ερευνητής Γιάννης Δέδες έχει προτείνει την ταύτιση του οικισμού με το μεσαιωνικό φέουδο *Pzagaritxa* που αναφέρεται σε αρχεία της Βαρκελώνης και αφορά την περίοδο της Καταλανικής κυριαρχίας στο Δουκάτο των Αθηνών/Θηβών το διάστημα 1311-1388. Νεότερες έρευνες του ίδιου ερευνητή, τοποθετούν το φέουδο *Pzagaritxa* σε άλλη τοποθεσία, νοτιοανατολικά του Μελισσοχωρίου με τοπωνύμιο Ζαγαρέζα και με επισήμανση μεσαιωνικού πύργου (από το project Boeotia και τους καθηγητές J. Bintlff και Snodgrass).

## Δημογραφία
Ο πληθυσμός της παρουσίασε μέγιστο το 1940 ενώ στην συνέχεια σημείωσε μικρή μείωση.

### Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Κοινοβούλιο της Ναβάρρας

Το **Κοινοβούλιο της Ναβάρρας** (Ισπανικά *Parlamento de Navarra*, Βασκικά *Nafarroako Parlamentua*) ή επίσης γνωστό ως *Cortes de Navarra* είναι το αυτόνομο μονοθάλαμο κοινοβούλιο της Ναβάρρας.

## Εξουσίες
Οι εξουσίες του κοινοβουλίου ρυθμίζονται από τον "Οργανικό Νόμο για την Επανενοποίση και την Βελτίωση του Αυτόνομου Καθεστώτος της Ναβάρρας" (*Ley Orgánica de Reintegración y Amejoramiento del Régimen Foral de Navarra*, επίσης γνωστός ως LORAFNA). Αυτές οι εξουσίες περιλαμβάνουν την εκπροσώπηση των κατοίκων της Ναβάρρας, η έγκριση των νόμων και του Γενικού Προϋπολογισμού και η εκλογή και ο έλεγχος του Προέδρου, όπως σε κάθε άλλο κοινοβουλευτικό σύστημα.

## Σύνθεση
Στο παρόν, το Κοινοβούλιο συντίθεται από 50 μέλη. Το μέγεθος του σώματος ορίζεται από το νόμο μεταξύ 40 και 70 εδρών. Οι αντιπρόσωποι εκλέγονται απευθείας για τετραετείς θητείες και ανανεώνονται ταυτόχρονα.

Στις εκλογές του 2007, 22 έδρες κερδήθηκαν από την Λαϊκή Ένωση της Ναβάρρας, 12 από το Ναι Ναβάρρα, 12 από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ναβάρρας, 2 από την Σύγκλιση Δημοκρατών της Ναβάρρας, και 2 από την Ενωμένη Αριστερά της Ναβάρρας

Στις εκλογές του 2011, 19έδρες κέρδισε η  Λαϊκή Ένωση της Ναβάρρας, 9 το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ναβάρρας, 8 το Ναβάρρα Ναι, 7 το Bildu, 4 το Λαϊκό Κόμμα και 3 η Ενωμένη Αριστερά.

## Βλέπε επίσης
*Κατάλογος Προέδρων του Κοινοβουλίου της Ναβάρρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* "Organic Law on the Reintegration and Improvement of the Autonomous Regime in Navarre" (LORAFNA)

Κατηγορία:Κοινοβούλια
Ναβάρρα
Κατάλογος Προέδρων του Κοινοβουλίου της Ναβάρρας

**Κατάλογος Προέδρων του Κοινοβουλίου της Ναβάρρας**

Παρακάτω παρατίθεται κατάλογος των προέδρων:

## Πηγή
*https://web.archive.org/web/20071204112312/http://es.geocities.com/carlestek/anavarra.html Ellectiones autonómas

Κατηγορία:Πολιτική της Ισπανίας
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ισπανία
1998 WW31

**1998 WW<sub>31</sub>** 

[350px|thumb|center|Το '''1998 WW31''' και ο δορυφόρος του '''[S/2000 (1998 WW31) 1**]]</span>
</th></tr>
<tr>
<th bgcolor="#FFFFC0" colspan="2">Ανακάλυψη</th>
</tr><tr>
<th align="left">Ανακαλύφθηκε από</th><td>Deep Ecliptic Survey </td>
</tr><tr>
<th align="left">Ανακαλύφθηκε στις</th><td> [[18 Νοεμβρίου]] [[1998]]</td>
</tr><tr>
<th bgcolor="#FFFFC0" colspan="2">Χαρακτηριστικά [[τροχιά]]ς</th>
</tr><tr>
<th align="left">[[Αφήλιο]]</th><td> 47,863 [[Αστρονομική μονάδα|AU]]</td>
</tr><tr>
<th align="left">[[Περιήλιο]]</th><td> 35,913 [[Αστρονομική μονάδα|AU]]</td>
</tr><tr>
<th align="left">[[Ημιάξονας τροχιάς]]</th><td> 41,888 [[Αστρονομική μονάδα|AU]]</td>
</tr><tr>
<th align="left">[[Εκκεντρότητα]]</th><td> 0,0876 </td>
</tr><tr>
<th align="left">[[Περίοδος περιφοράς]]</th><td> 298,9 [[Έτος|χρόνια]]</td>
</tr><tr>
<th align="left">[[Μέση Ταχύτητα Τροχιάς]]</th><td> 4,46&nbsp;km/s </td>
</tr><tr>
<th align="left">[[Κλίση τροχιάς|Κλίση]]</th><td> 6,78 ° ως προς την [[Εκλειπτική]] </td>
</tr><tr>
<th align="left">[[Μήκος του ανερχόμενου σημείου]]</th><td> 237,088° </td>
</tr><tr>
<th align="left">[[Όρισμα του περιηλίου]]</th><td> 53,377° </td>
</tr><tr>
<th align="left">[[Δορυφόροι μικρών πλανητών|Δορυφόροι]] </th><td> 1 </td>
</tr><tr>
<th bgcolor="#FFFFC0" colspan="2">Φυσικά Χαρακτηριστικά</th>
</tr><tr>
<th align="left"> Διαστάσεις</th><td> 133 [[χιλιόμετρο|km]] </td>
</tr><tr>
<th align="left">[[Φαινόμενο μέγεθος]]</th><td> 22,8
</td>
</tr><tr>
<th align=left>[[Απόλυτο μέγεθος]]</th><td> 6,05</td>
</tr><tr>
</td>
</tr>
</table>

Το **1998 WW31** είναι ένα κλασικό αντικείμενο της [[ζώνη του Κάιπερ|ζώνης του Κάιπερ]] με διάμετρο περίπου 130 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε στις [[18 Νοεμβρίου]] [[1998]]. Αποτελεί διπλό σύστημα με το [[S/2000 (1998 WW31) 1|S/2000 (1998 WW<sub>31</sub>) 1]].

== Διπλό σύστημα ==
Το [[2000]] ανακαλύφθηκε ότι το 1998 WW31 αποτελεί διπλό σύστημα με το **S/2000 (1998 WW<sub>31</sub>) 1'''. Αποτελεί ένα από τα πιο συμμετρικά συστήματα στο ηλιακό σύστημα, με αναλογία μεγέθους 1,2 και αναλογία μαζών 1,75. Αποτελεί το πρώτο διπλό μεταποσειδώνιο αντικείμενο που ανακαλύφθηκε, μετά τον Πλούτωνα και τον Χάροντα.


Αρχείο:Kuiper oort-en.svg
Αρχείο:Kuiper_Belt_Object_1998_WW31.jpg


## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Αντικείμενο διασκορπισμένου δίσκου

[thumb|right|275px|Η [Έρις (πλανήτης νάνος)|Έρις είναι το μεγαλύτερο ΑΔΔ.]]
Τα **αντικείμενα του διασκορπισμένου δίσκου**, **ΑΔΔ** () βρίσκονται στον διασκορπισμένο δίσκο, δηλ. μία απόμακρη περιοχή του ηλιακού συστήματος και αποτελούν μια υποκατηγορία των μεταποσειδώνιων αντικείμενων. Έχουν εκκεντρότητα μέχρι 0,98, κλίση μέχρι 45° μοίρες, ενώ τα περιήλια είναι μεγαλύτερα από 30 ΑΜ. Αυτές οι τροχιές είναι αποτέλεσμα της «διασκόρπισής» από τους αέριους γίγαντες, ενώ εξακολουθούν να επηρεάζονται από τον Ποσειδώνα. Αν και τα περιήλιά τους βρίσκονται στις 30-35 ΑΜ, τα αφήλια ξεπερνούν ακόμη και κατά πολύ τις 100 ΑΜ.

Πολλά από τα αντικείμενα του διασκορπισμένου δίσκου είναι αρκετά μεγάλα με διάμετρο 1000 χλμ. ως εκ τούτου είναι σφαιρικά και ανήκουν στην κατηγορία των νάνων πλανητών.

Εξαιτίας της ασταθούς φύσης των σωμάτων, ο διασκορπισμένος δίσκος θεωρείται η κοιτίδα των περιοδικών κομητών, με ενδιάμεσο στάδιο αυτό των Κενταύρων. Η βαρυτική επίδραση των αερίων γιγάντων τους αλλάζουν τροχιά και καθώς πλησιάζουν τον Ήλιο ζεσταίνονται και μετατρέπονται σε κομήτες.

## Αξιοπρόσεκτα αντικείμενα
* Η Έρις και ο δορυφόρος της Δυσνομία. Η Έρις είναι το μεγαλύτερο γνωστό ΑΔΔ με διάμετρο περίπου 2.326 χλμ.
* Η Σέντνα, με περιήλιο στις 75 ΑΜ και αφήλιο 950 ΑΜ.
* Ο Γκόνγκονγκ με διάμετρο περίπου 615 χλμ.
* Το (84522) 2002 TC302 με τροχιακή αντήχηση 2:5 και διάμετρο περίπου 584 χλμ.
* Η Γκουνχομντίμα με διάμετρο περίπου 642 χλμ.
* Το (303775) 2005 QU182 με διάμετρο περίπου 416 χλμ.
* Το (308933) 2006 SQ372 και (87269) 2000 OO67, με πολύ ελλειπτικές τροχιές.
* Το 2004 XR190 με ασυνήθιστα κυκλική τροχιά και 47° κλίση.
* Τα (15874) 1996 TL66 και (48639) 1995 TL8, τα πρώτα ΑΔΔ που ανακαλύφθηκαν.

Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Αραχναίο Αργολίδας

Το **Αραχναίο**, παλαιότερα γνωστό ως **Χέλι**, είναι ορεινό χωριό της Αργολίδας. Έως το 2010 ανήκε στον τέως Δήμο Μιδέας. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του ομώνυμου όρους σε υψόμετρο 600 μέτρων. Ο μόνιμος πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 485 κάτοικοι. Το Αραχναίο ονομαζόταν **Χέλι** μέχρι το 1915, οπότε μετονομάστηκε σε Αραχναίο.

## Ιστορία
Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το αναφέρει ως *Cheli* στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» (Voyage dans la Grece) να υπάγεται διοικητικά στην Επαρχία Κορινθίας (*Cadastre de la Corinthie en dehors de l' Isthme*) → Τμήμα Επιδαυρίας (*Epidaurie*) με αριθμό οικογενειών: 120. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Khéli* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) με αριθμός οικογενειών: 144 και συνολικό πληθυσμό: 684. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Χέλι* στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα Κάτω Ναχαγέ με αριθμό οικογενειών: 144 και συνολικός πληθυσμό: 624.

## Πληθυσμός
Το Αραχναίο παρουσίασε ελαφρά αύξηση πληθυσμού από το 1879 μέχρι και το 1920 ενώ το 1928 και το 1940 είχε πολύ μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση. Από το 1951 μέχρι και σήμερα ο πληθυσμός έχει μειωθεί σημαντικά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
Κατηγορία:Χωριά του Αραχναίου
Κατηγορία:Χωριά της Ελλάδας-επέκταση
Τεγύρα

200px|right|thumb|Χάρτης της αρχαίας Βοιωτίας
Η **Τεγύρα**, (ή Τεγύρες, αρχ. αι Τεγύραι), ήταν αρχαία πόλη των Βοιωτών, 5 χλμ. βόρεια του Ορχομενού, στη θέση "Πολυγύρα", κοντά στο σημερινό χωριό Διόνυσος. Η πόλη βρισκόταν στα όρια της αρχαίας Βοιωτίας με την αρχαία Φωκίδα. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, στην πόλη λειτουργούσε αξιόλογο μαντείο. Υπήρχε επίσης ναός αφιερωμένος στον Απόλλωνα, τον επονομαζόμενο Τεγυραίο Απόλλωνα. Κοντά στην πόλη πραγματοποιήθηκε το 375 π.Χ. η μάχη της Τεγύρας, ανάμεσα στους Σπαρτιάτες και τους Θηβαίους.

Στην αρχαία Τεγύρα υπήρχε μία παράδοση, από την Ελληνική Μυθολογία, ότι εκεί η Λητώ γέννησε τα τέκνα της και όχι στη φημολογούμενη Δήλο.   

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Βοιωτικός κόσμος, η αρχαία Τεγύρα

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" - τομ.57ος, σελ.35.

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Ακόντιο Βοιωτίας

Το **Ακόντιο** είναι μικρό χωριό του νομού Βοιωτίας του δήμου Λεβαδέων. Βρίσκεται ανάμεσα στη Χαιρώνεια και στον Ορχομενό, στους πρόποδες του ομώνυμου όρους. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 127 κατοίκους. Το χωριό ονομαζόταν Βισβάρδι ή Μπιζμπάρδι μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Ακόντιο

## Ιστορικά στοιχεία

Αναφορές για την ύπαρξη του χωριού υπάρχουν από των 15ο-16ο και απαριθμούσε 25 οικογένειες περίπου. Το Ακόντιο αποτέλεσε έδρα κοινότητας στο διάστημα 1912-1998. Στη συνέχεια εντάχθηκε στον Δήμο Χαιρώνειας και από το 2011 στον Δήμο Λεβαδέων. Ο πληθυσμός του χωριού αυξανόταν ελαφρά μέχρι την δεκαετία του 1920, παρέμεινε σχεδόν σταθερός μέχρι την δεκαετία του 1960 και από τότε παρουσιάζει μικρή μείωση.

## Ιστορικό διοικητικών μεταβολών

### Δ. Χαιρωνείας Ν. Αττικής και Βοιωτίας

*ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835 

Σύσταση του δήμου με έδρα τον οικισμό Κάπραινα. Ο οικισμός Μπισμπάρδι προσαρτάται στον δήμο Χαιρωνείας

*ΦΕΚ 22Α - 18/12/1840 

Ο οικισμός Μπισμπάρδι αποσπάται από το δήμο και προσαρτάται στον δήμο Λεβαδέων

ΦΕΚ 13Α - 08/05/1858

Ο οικισμός Μπισμπάρδι αποσπάται από το δήμο Λεβαδέων και προσαρτάται στον δήμο

*ΦΕΚ 1Α - 19/01/1862

Μεταφέρεται η έδρα του δήμου από τον οικισμό Κάπραινα στον οικισμό Άγιος Βλάσιος

*ΦΕΚ 34Α - 17/07/1868

Μεταφέρεται η έδρα του δήμου από τον οικισμό Άγιος Βλάσιος στον οικισμό Δαύλεια

### Κ. Βισβαρδίου Ν. Αττικής και Βοιωτίας

*ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 

Σύσταση της κοινότητας με την απόσπαση του οικισμού Βισβάρδι από τον δήμο Χαιρώνειας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας

### Κ. Ακοντίου Ν. Αττικής και Βοιωτίας

*ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927

Ο οικισμός Βισβάρδι της κοινότητας μετονομάζεται σε Ακόντιον. Η κοινότητα μετονομάζεται σε κοινότητα Ακοντίου

* ΦΕΚ 16/05/1928 

Αναγνώριση του οικισμού Μονή Αγίου Νικολάου και προσάρτησή του στην κοινότητα Ακοντίου

Αναγνώριση του οικισμού Καλομοίρη και προσάρτησή του στην κοινότητα Ακοντίου

Αναγνώριση του οικισμού Μαρμάρια και προσάρτησή του στην κοινότητα Ακοντίου

Αναγνώριση του οικισμού Μελίσσια και προσάρτησή του στην κοινότητα Ακοντίου

* ΦΕΚ 16/10/1940 

Ο οικισμός Καλομοίρη της κοινότητας καταργείται.

Ο οικισμός Μελίσσια της κοινότητας καταργείται.

Ο οικισμός Μαρμάρια της κοινότητας καταργείται.

### Κ. Ακοντίου Ν. Βοιωτίας

*ΦΕΚ 223Α - 26/07/1943 

Η κοινότητα αποσπάται από τον νομό Αττικής και Βοιωτίας και υπάγεται στον νομό Βοιωτίας

14/03/1971

Ο οικισμός Μονή Αγίου Νικολάου της κοινότητας καταργείται και προσαρτάται στον οικισμό Διόνυσος της κοινότητας Διονύσου

### Δ. Χαιρωνείας

*ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 

Ο οικισμός Ακόντιον αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στον δήμο Χαιρωνείας Η κοινότητα καταργείται.

### Δ. Λεβαδέων

*ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 

Ο οικισμός Ακόντιον αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στον δήμο Λεβαδέων

## Δημογραφικά στοιχεία

Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων
Λαφύστιο Βοιωτίας

Το **Λαφύστι** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Λαφύστι είναι μικρό χωριό του  του Δήμου Λεβαδέων το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά (ανατολικά) στη Λιβαδειά στις πλαγιές του ομώνυμου όρους, που αποτελεί απόληξη του Ελικώνα σε υψόμετρο 270 μέτρα. Έχει πληθυσμό 307 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το χωριό ονομαζόταν Γρανίτσα μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε σε Λαφύστι

Το Λαφύστι είναι γνωστό για την πανελλήνια έκθεση γελοιογραφίας που διοργανώνεται κάθε χρόνο από το 1996 έως σήμερα και από την οποία έχουν περάσει εκατοντάδες Έλληνες αλλά και ξένοι γελοιογράφοι.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα μετά την Επανάσταση του 1821 το 1835 με την παλιά του ονομασία από την τουρκοκρατία ως Γρανίτσα το 1835 στο ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λεβαδέων. Μετονομάστηκε σε Λαφύστιον το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927.

Το Λαφύστι υπήρξε κοινότητα στο διάστημα 1912-1998. Στη συνέχεια με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Λεβαδέων, οπού παραμένει μέχρι σήμερα Ο πληθυσμός του σημείωνε αύξηση μέχρι την δεκαετία του 1960, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζει μείωση.

Πορεία του πληθυσμού 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων
Πλαταιές Βοιωτίας

Οι **Πλαταιές** είναι χωριό του Δήμου Θηβαίων, όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, στον Νομό Βοιωτίας. Βρίσκεται στην θέση της αρχαίας πόλης των Πλαταιών στους πρόποδες του Κιθαιρώνα. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 944 κατοίκους.
αριστερά|μικρογραφία

## Ονοματοδοσία
Το χωριό ονομαζόταν Κόκλα μέχρι το 1916, οπότε μετονομάστηκε σε Πλαταιές, λόγω της ύπαρξης στην ίδια θέση της αρχαίας πόλης.

## Αθλητισμός
Το δημοφιλέστερο άθλημα στo χωριό είναι το ποδόσφαιρο. Οι Πλαταιές έχουν τον Αθλητικό Όμιλο Πλαταιών που ιδρύθηκε το 1977 και έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Πλαταιών. Στις Πλαταιές λειτουργεί επίσης πιστά Αεροπτεριστών και κάθε χρόνο διεξάγονται το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αεροπτερισμού και το Κύπελλο Ελλάδας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Γιώργος Κοντογεώργης

Ο **Γιώργος Κοντογεώργης** (1912 - 2009) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός.

## Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Τήνο, ήταν γιος του Λεωνίδα Κοντογεώργη και σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ. Την περίοδο 1957-1958 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές. Εργάστηκε στο δημόσιο και το 1963 έφτασε έως την θέση του γενικού διευθυντή του υπουργείου Εμπορίου, θέση από την οποία παραιτήθηκε όταν ξέσπασε το πραξικόπημα των συνταγματαρχών. Με τον ερχομό του Κωνσταντίνου Καραμανλή διορίστηκε γενικός γραμματέας του ΕΟΤ και την περίοδο 1974 - 1977 ανέλαβε υφυπουργός συντονισμού και προγραμματισμού. Στις εκλογές του 1977 εξελέγη βουλευτής επικρατείας με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και διορίστηκε υπουργός άνευ xαρτοφυλακίου με αρμοδιότητα επί των σχέσεων μετά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, θέση την οποία διατήρησε και στην κυβέρνηση Ράλλη, μέχρι την 9η Ιανουαρίου 1981, οπότε και παραιτήθηκε (και από βουλευτής). Στη συνέχεια έγινε ο πρώτος επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση έως το 1985. Το 1989 ανέλαβε τα χαρτοφυλάκια των Υπουργείων Εθνικής Οικονομίας και Τουρισμού στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Γρίβα και τον Φεβρουάριο του 1990 τα ίδια χαρτοφυλάκια στην οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντος Ζολώτα.

## Ως υπουργός
Ως υπουργός επί των ευρωπαϊκών θεμάτων συνέβαλε σημαντικά στην ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ ενώ χαρακτηρίστηκε ως *υπόδειγμα τέλειου κρατικού λειτουργού*. Είχε συγγράψει το βιβλίο *Η Ελλάδα στην Ευρώπη. Η πορεία προς την Ένωση και η πολιτική Καραμανλή* (1985), *Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η θέση των Βαλκανίων* (1993), *Η ευρωπαϊκή ιδέα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα* (1995) κ.ά.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου 2009 και ενταφιάστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες επίτροποι της ΕΕ
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συντονισμού
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συντονισμού και Προγραμματισμού
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι
Σωτήρης Πέτρουλας

Ο **Σωτήρης Πέτρουλας** (Οίτυλο, 1942 - Αθήνα, 21 Ιουλίου 1965) ήταν Έλληνας φοιτητής που δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στην Αθήνα.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Οίτυλο της Μάνης και σε νεαρή ηλικία οργανώθηκε  στη Νεολαία Ε.Δ.Α. Φοίτησε σε νυχτερινή Εμπορική Σχολή και συνέχισε τις σπουδές του στην Α.Σ.Ο.Ε.Ε. Αποβλήθηκε για ένα χρόνο από τη σχολή για πολιτικούς λόγους και πρωταγωνίστησε σε όλες τις φοιτητικές κινητοποιήσεις. Δεν συμμετείχε στο Ιδρυτικό Συνέδριο της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, έχοντας τιμωρηθεί με βαριά μομφή, λόγω της συμμετοχής του σε αριστερή αντιπολιτευόμενη τάση.

### Δολοφονία και αντιδράσεις
thumb|αριστερά|280px
Στις 21 Ιουλίου 1965 ο Πέτρουλας συμμετείχε σε μεγάλη διαδήλωση φοιτητών στην Αθήνα εναντίον της Αποστασίας, την οποία κατά τις πρώτες βραδινές ώρες, η Αστυνομία Πόλεων προσπάθησε να την διαλύσει, κάνοντας χρήση κλομπς και δακρυγόνων. Στη σύγκρουση αυτή τραυματίστηκαν και 
συνελήφθησαν περίπου 250 διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και ο Πέτρουλας από δακρυγόνο , στη διασταύρωση των οδών Σταδίου και Χρήστου Λαδά, γύρω στις 22:00. Η πρώτη καταγραφή του χτυπημένου Πέτρουλα αναφέρεται στις 03:00 το πρωί της 22ας Ιουλίου στο Σταθμό Α΄ Βοηθειών του Ερυθρού Σταυρού στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου, όπου και διαπιστώνεται ο θάνατός του. Το ψευδές επίσημο πόρισμα της ιατροδικαστικής εξέτασης που έκαναν αστυνομικοί με στολές γιατρών, έκανε λόγο για θάνατο που προκλήθηκε από ασφυξία λόγω δακρυγόνου, εκδοχή η οποία αφήνει ανεξήγητα τα ολικά σχισίματα στο λαιμό του που διαπίστωσαν οι δικοί του όταν πήραν τον νεκρό. Παρότι η επίσημη αφήγηση των γεγονότων δεν άλλαξε ποτέ, μεταγενέστερη ιατροδικαστική εξέταση από γιατρούς της οικογένειας έδειξε πως ο Πέτρουλας στραγγαλίστηκε. Η αστυνομία επεδίωξε την ταφή του κρυφά από τους γονείς του και πριν ανατείλει ο ήλιος. Ο ιερέας αρνήθηκε να κάνει την ταφή. Η κηδεία του στη συνέχεια πήρε τη μορφή διαδήλωσης.

Τότε ο Γεώργιος Παπανδρέου, καταγγέλλοντας δημόσια την κυβέρνηση Νόβα, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Η κυβέρνηση Νόβα δεν ηρκέσθη να είναι κυβέρνησις προδοσίας. Έγινε και κυβέρνησις αίματος. Πρέπει να εξαφανισθή από προσώπου της γης και να λογοδοτήσει δια τα εγκλήματά της».

Το 1975 το ΔΣ του φοιτητικού συλλόγου της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών αποφάσισε να ονομάσει τον σύλλογο φοιτητών *"Σωτήρης Πέτρουλας"* και να τον ανακηρύξει επίτιμο μέλος του. Ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε για τον θάνατο του Πέτρουλα έγραψε ομώνυμο τραγούδι. Επίσης, ο Δήμος Ζωγράφου, τιμώντας τον Σωτήρη Πέτρουλα, έδωσε το όνομά του σε δημοτικό αθλητικό κέντρο της Αθήνας που βρίσκεται ΒΔ της Πανεπιστημιούπολης.

Για τη ζωή και τη δράση του, ο Γιώργος Αλεξάτος έγραψε το βιβλίο "Σωτήρης Πέτρουλας. Μυθιστορηματική βιογραφία" (εκδ. Άπαρσις, Αθήνα 2025). 

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Επιχείρηση Όβερκιλ
*ΡΕΠΟΡΤΕΡΣ- Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΠΕΤΡΟΥΛΑhttps://www.youtube.com/watch?v=4QrQzE7A2cc

Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες
Ερμενγάρδη του Ανζού (αποβιώσασα το 1076)

Η **Ερμενγάρδη** (γαλλικά: *Ermengarde d'Anjou*, 1018 – 18 Μαρτίου 1076) από τον Οίκο του Ινζελζέ ήταν κόρη του κόμη του Ανζού και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Γκατινέ και μετά δούκισσα της Βουργουνδίας. 

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φούλκωνα Γ΄ κόμη του Ανζού και της Χίλντεγκαρντ του Ζούντγκαου.  Γεννήθηκε στο Ανζού και ήταν γνωστή και ως Ερμενγάρδη - Λευκή. Δολοφονήθηκε στην εκκλησία του Φλερύ–συρ–Ους στο Κοτ ντ' Ορ.

## Οικογένεια
Με τον πρώτο της σύζυγο Γοδεφρείδο Β΄ κόμη του Γκατινέ (1035) & κύριο του πύργου του Λαντόν (από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς),  απέκτησε:
* Χίλντεγκαρντ, παντρεύτηκε τον Ζοσλέν Α΄ κύριο του Κουρτεναί (από τον Οίκο του Κουρτεναί).
* Γοδεφρείδος Γ΄ 1040-1096, κόμης του Ανζού.
* Φούλκων Δ΄ 1043-1109, κόμης του Ανζού.

Με τον δεύτερο σύζυγό της Ροβέρτο Α΄ της Βουργουνδίας απέκτησε: 
* Χίλντεγκαρντ π.1056-1104, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Η΄ δούκα της Ακουιτανίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II: Die Ausserdeutschen Staaten Die Regierenden Häuser der Übrigen Staaten Europas (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984)

Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Οίκος του Ινζελζέ
Μίνα Αδαμάκη

Η **Μίνα (Ασημίνα) Αδαμάκη** (Βόλος, 17 Ιουλίου 1944 - Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 2022) ήταν  Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Βόλο. Ήταν απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν (1966). Σε νεανική ηλικία σπούδασε στο Λονδίνο κουκλοθέατρο και παντομίμα.

Η πρώτη της εμφάνιση έγινε στο θέατρο, ως μαθήτρια ακόμα, με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», στο έργο "Η δολοφονία του Ζαν - Πωλ Μαρά". Έχει παίξει σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές και ταινίες.

Στις 6 Νοεμβρίου 2022, 5 μέρες πριν τον θάνατό της, υπήρξε φημολογία ότι η ηθοποιός είχε φύγει από τη ζωή, ωστόσο αυτή διαψεύστηκε από τον πρόεδρο του ΣΕΗ Σπύρο Μπιμπίλα. Την περίοδο εκείνη, η Μίνα Αδαμάκη ήταν στο νοσοκομείο, σε πολύ βαριά κατάσταση.

Εν τέλει, απεβίωσε από καρκίνο στις 11 Νοεμβρίου 2022 σε ηλικία 78 ετών.  Κηδεύτηκε στο κοιμητήριο του Βύρωνα στις 18 Νοεμβρίου.

## Φιλμογραφία

### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηθοποιοί-επέκταση
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 05/2010
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Μάσης

Ο **Μάσης** (Μάσητας) ήταν αρχαία πόλη στην περιοχή του σημερινού χωριού της Κοιλάδας και μία από τις πόλεις που είχαν ιδρύσει οι Δρύοπες στην νότια Αργολίδα. 

Η πόλη αναφέρεται από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών και συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο υπό την αρχηγία του βασιλιά του Άργους Διομήδη. Κατά τα χρόνια του Παυσανία αποτελούσε επίνειο της Ερμιόνης καθώς ήταν το κοντινότερο αγκυροβόλιο στον Αργολικό (προς Ασίνη και Ναυπλία) και μπορούσαν εύκολα να μεταφέρουν αγαθά αντί της θαλάσσιας οδού. 

Το χωριό της Κοιλάδας κατέχει τη νότια παραλία του ομώνυμου όρμου, ενώ ο αρχαίος Μάσης ήταν χτισμένος στη βορειοανατολική πλευρά και απολάμβανε φυσική οχύρωση από το νησάκι της Κορωνίδας που ακόμα και σήμερα φράζει το στόμιο του όρμου. Στο ύψωμα της βόρειας ακτής υπάρχουν ερείπια μικρού μεσαιωνικού οχυρού, ενώ χαμηλότερα στο ίδιο ύψωμα υπήρχε ο μυκηναϊκός οικισμός. Στη περιοχή έχουν βρεθεί ελάχιστα αρχαία κατάλοιπα (τμήματα τοίχων, δεξαμενές και όστρακα). Η θέση συγκαταλέγεται στις γνωστές από ευρήματα επιφανείας, καθώς και στις πρωτοεμφανιζόμενες κατά την Υστεροελλαδική περίοδο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γιόνα Μικε Παϊδούση-Παπαντωνίου, 1996, “Η Ερμιονίδα ανά τους Αιώνες”, σ. 71-75

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αργολίδας
Αδελαΐδα του Ανζού

**Αδελαίδα του Ανζού** ή **Λευκή του Ανζού**, γαλλ.: Adelaide/Blanche d'Anjou (947 – 1026) από τον Οίκο του Ανζού ήταν κόρη του κόμη του Ανζού και με τους γάμους της έγινε πρώτα υποκόμισσα του Ζεβοντάν, μετά κόμισσα της Τουλούζης και έπειτα πριγκίπισσα διαδόχου της Φραγκίας, κατόπιν πριγκίπισσα διαδόχου της Φραγκίας και τέλος δούκισσα της Βουργουνδίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φούλκωνος Β΄ κόμη του Ανζού και της Γερβέργας του Μάι.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε 5 φορές με εκλεκτούς Γάλλους ευγενείς. Ο πρώτος της σύζυγος σε ηλικία 13 ετών ήταν ο Στέφανος υποκόμης του Ζεβοντάν, παντρεύτηκε δεύτερη φορά τον Ραϋμόνδο Γ΄ κόμη της Τουλούζης (975) ο οποίος απεβίωσε το 978. Παντρεύτηκε σε τρίτο της γάμο (982) τον Λουδοβίκο (Ε΄), νεώτερο γιό του βασιλιά Λοθάριου της Φραγκίας. Στέφθηκαν μονάρχες της Ακουιτανίας, αλλά η μεγάλη διαφορά ηλικίας τους -η Αδελαΐδα ήταν 20 χρόνια μεγαλύτερη από τον Λουδοβίκο (Ε΄)- ήταν αιτία ταχύτατου διαζυγίου (984). Στο Άρλ πραγματοποίησε τον τέταρτο γάμο της με τον Γουλιέλμο Α΄ κόμη της Προβηγκίας -παρά τις παπικές αντιρρήσεις- με τον οποίο απέκτησε τέκνα:
* Κωνσταντία π.986-1032, παντρεύτηκε αργότερα τον βασιλιά Ροβέρτο Β΄ της Γαλλίας. 
* Γουλιέλμος Β΄ 990; - 1019, κόμης της Προβηγκίας.
* Ερμανγκάρντε, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Α΄ κόμη του Ωβέρν.
* Τότα-Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Α΄ κόμη του Μπεζαλύ.

Πέμπτος της σύζυγος ήταν ο Όθων–Γουλιέλμος δούκας της Βουργουνδίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Κατηγορία:Κόμισσες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Οίκος του Ινζελζέ
Κατηγορία:Κόμισσες της Τουλούζης
Κατηγορία:Κόμισσες της Προβηγκίας
Ασπληδόνα

200px|right|thumb|Χάρτης της αρχαίας ΒοιωτίαςΗ **Ασπληδόνα** (Ασπληδών) ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη στα βόρεια του Ορχομενού. Η πόλη ιδρύθηκε από Μινύες και βρισκόταν στην δικαιοδοσία του Ορχομενού. Ο Όμηρος την αναφέρει ως την δεύτερη πόλη των Βοιωτών Μινύων που συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο μετά τον Ορχομενό. Ο Παυσανίας αναφέρει πως η Ασπληδόνα όφειλε το όνομά της στον Ασπληδώνα, γιο της νύμφης Μίδειας και του Ποσειδώνα. Σύμφωνα με τον ίδιο η πόλη εγκαταλείφθηκε λόγω έλλειψης πόσιμου νερού στην περιοχή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Νένα Μεντή

Η **Νένα (Ελένη - Ζωή) Μεντή** (Αθήνα, 13 Δεκεμβρίου 1945) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1966). Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το ίδιο έτος με το θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη στο έργο *Μαθήματα ηθικής* και ξεκίνησε την καριέρα της τη δεκαετία του 1970, πλάι στην Κατίνα Παξινού και τον Αλέξη Μινωτή. Πατέρας της ήταν ο συνθέτης Σπήλιος Μεντής και θείος της ο κωμικός ηθοποιός Κώστας Μεντής. Ξάδερφός της είναι ο Χρήστος Βαλαβανίδης.

Υπήρξε σύζυγος του ηθοποιού Κώστα Στυλιάρη, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 34 ετών. Στη συνέχεια γνώρισε τον σύντροφο της ζωής της, επίσης ηθοποιό, Σταύρο Μερμήγκη, με τον οποίο απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία, έχοντας επιλέξει να μην συνάψουν γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης.

## Φιλμογραφία

### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Ύηττος

200px|right|thumb|Χάρτης της αρχαίας Βοιωτίας
Ο **Ύηττος** ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις Κώπες, Κύρτωνες και Όλμωνες, στις πλαγιές του όρους Χλωμό. Η πόλη ιδρύθηκε από τον Αργείο φυγά Ύηττο, στον οποίο παραχωρήθηκε η περιοχή από τον Βασιλιά του Ορχομενού 

## Αρχαιολογικός Χώρος της Υηττού
Ο αρχαιολογικός χώρος της Υηττού βρίσκεται βόρεια του Παύλου Βοιωτίας, σε απόσταση 3 χλμ. Η περιοχή κατοικείται συνεχώς από τη λίθινη εποχή έως και τον 18ο αιώνα. Σύμφωνα με τον Ησίοδο, ιδρυτής της πόλης ήταν ο Μινύας άρχοντας Υηττός, ο οποίος εγκατέλειψε την πατρίδα του και ζήτησε άσυλο στον Ορχομενό, αφού σκότωσε τον εραστή της γυναίκας του.
Το διοικητικό κέντρο της πόλης βρισκόταν στην Ακρόπολη, στον λόφο του Αγίου Αθανασίου, με υψόμετρο 320 μ. και έκταση 40.000 τ.μ. Η Ακρόπολη περιβάλλεται από ισχυρό τείχος με δύο πύλες: τη δυτική (κεντρική) πλάτους 3,5 μ. και τη μικρότερη νότια. Το δάπεδο της κεντρικής πύλης είναι λιθόστρωτο, και στην περιοχή έχουν βρεθεί επιγραφές με ονόματα Υηττίων που προσέφεραν σημαντικές υπηρεσίες στην πόλη.
Η πόλη της Υηττού ήταν πάντα δορυφόρος της πόλης-κράτους της Ορχομενίας και δεν υπήρξε ποτέ ανεξάρτητη. Γνώρισε ακμή κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, αποκτώντας πολυπολιτισμικό χαρακτήρα με κατοίκους Ρωμαίους, Αιγύπτιους και Ιουδαίους. Επίσης, κατά τους πρώτους βυζαντινούς χρόνους αποτέλεσε έδρα επισκόπου.
**Σημαντικά σημεία της αρχαίας πόλης:**
* Ναός του Ηρακλή με λατρευτικό στοιχείο έναν αερόλιθο στο ανατολικό άκρο της Ακρόπολης.
* Δημόσια κτήρια και υπόγειες δεξαμενές νερού.
* Αγορά με βωμό του Αγοραίου Διός στο κέντρο του οικισμού.
* Κρήνη στη νότια πλευρά και απέναντι ο Ναός του Σωτήρος Ασκληπιού.
* Ναός του Διονύσου εντός «Πολυδενδρίου Άλσους», ο οποίος δεν έχει εντοπιστεί ακόμα.
Κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας, η Υηττός ήταν διοικητικό κέντρο της περιοχής. Οι Ενετοί έκτισαν τον ναό του Αγίου Μάρκου με χρήση αρχαίων δομικών υλικών, προσανατολισμένο νοτιοανατολικά αντί για ανατολικά.
Η πόλη άκμασε μέχρι τον 18ο αιώνα, οπότε οι κάτοικοι εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους. Μεταφέρθηκαν στο Παύλο Βοιωτίας, ενώ πολλά αρχαία στοιχεία ενσωματώθηκαν σε χριστιανικούς ναούς.
**Πηγή:**
* Άγγελος Φ. Ζάντζας, *ΟΡΧΟΜΕΝΙΑ - ΥΗΤΤΙΑ - ΠΑΥΛΟ ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΠΑΝΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ (Μύθος – Ιστορία – Έθιμα)*

## Παραπομπές


Υηττος
Κύρτωνες

Οι **Κύρτωνες** (ή Κυρτώνη) ήταν αρχαία πόλη των Οπούντιων Λοκρών (στην συνέχεια πέρασε στην επικράτεια των Βοιωτών), χτισμένη στις πλαγιές του όρους Χλωμού, στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα το ομώνυμο χωριό. Εικάζεται ότι η αρχαία πόλη βρίσκονταν σε θέση ανατολικότερη του σημερινού χωριού. Μέχρι και σήμερα σώζεται στη περιοχή το Κάστρο της Κυρτώνης στη θέση Πύργος. Πρόκειται για αρχαία οχύρωση, με τετράγωνο πύργο, κτισμένη με λιθόπλινθους, πάχους 1,5 μέτρου. Η πόλη αναφέρεται από τον Παυσανία στα Βοιωτικά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Λοκρίδας
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Βοιωτίας
Μεγάλο Χωριό Ευρυτανίας

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Μεγάλο Χωριό (αποσαφήνιση)]]*

Το **Μεγάλο Χωριό**, επίσημα *Μέγα Χωρίον*, είναι ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Μεγάλο Χωριό είναι κτισμένο μέσα σε πυκνό ελατοδάσος σε υψόμετρο 720 μέτρων στις πλαγιές του όρους Καλιακούδα και κοντά (ανατολικά) στον ποταμό Καρπενησιώτη. Απέχει 17 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Καρπενήσι και 17 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Ιερά Μονή Προυσού. Η πλατεία του χωριού με το πλατάνι προσφέρει θέα προς την κοιλάδα του ποταμού Καρπενησιώτη και τις κορυφές του όρους Χελιδώνα. Πόλος έλξης για τους επισκέπτες αποτελεί και το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο με εκθέματα λαϊκής τέχνης, εκκλησιαστικά κειμήλια, εργαλεία παραδοσιακών επαγγελμάτων κ.ά. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται η προτομή της 17χρονης ηρωίδας της αντίστασης Παναγιώτας Σταθοπούλου.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1836 ως *Μεγάλο Χωριό* να προσαρτάται στον τότε δήμο Οιχαλίας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Μέγα Χωρίον.

### Κοινότητα Μεγάλου Χωριού
Στην κοινότητα, εκτός του ομώνυμου χωριού, περιλαμβάνονται οι οικισμοί Γάβρος (35 κάτοικοι) και Νέο Δερμάτι (30 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Κοινότητας Μεγάλου Χωριού ανέρχεται σε 284 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011.

### Πληθυσμός
Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) του Μεγάλου Χωριού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Βιβλιογραφία
* Συλλογικό έργο, 2006, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Ποταμιάς Ευρυτανίας
Όλμωνες

Οι **Όλμωνες** ή Άλμωνες ήταν αρχαία Βοιωτική κώμη ανάμεσα στην αρχαία πόλη Κώπες και στον Ορχομενό. Η πόλη χτίστηκε από τον Άλμο γιο του βασιλιά της Κορίνθου και Εφύρας Σισύφου και της Μερόπης  Η πόλη ανήκε στην επικράτεια του Ορχομενού.

## Παραπομπές


Ολμωνες
Ύπατο Βοιωτίας

Το **Ύπατο** είναι χωριό του Δήμου Θηβαίων της Βοιωτίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Ύπατο βρίσκεται ανατολικά της Θήβας στις νοτιοδυτικές πλαγιές του ομώνυμου όρους (Υπάτιο όρος) σε υψόμετρο 210 μέτρα. Έχει πληθυσμό 438 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Σε απόσταση τριών περίπου χιλιομέτρων από το χωριό βρίσκεται η Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος Σαγματά, χτισμένη στην άκρη ενός γκρεμού που σχηματίζεται στις πλαγιές του Υπάτιου όρους.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό ονομαζόταν **Σύρτζι** μέχρι το 1930, ονομασία που πιθανολογείται ότι είναι τουρκικής προέλευσης και σημαίνει έδρα ιπποκόμων αγωγιατών. Έχει δημοτικό σχολείο, αποτελεί ξεχωριστή κοινότητα και τοποθετείται κοντά στον αρχαίο **Γλίσαντα ''(Γλίσας).**'' Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Γλίσαντας ήταν μία απο τις Βοιωτικές πόλεις που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο. Ο Παυσανίας αναφέρει πως στον Γλίσαντα πραγματοποιήθηκε η μάχη ανάμεσα στους Επιγόνους (απόγονοι των Αργείων στρατηγών) που είχαν εκστρατεύσει κατά της Θήβας στην εκστρατεία που είναι γνωστή και ως Επτά επί Θήβας.   
μικρογραφία|Εξωτερική άποψη της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σαγματά.|αριστεράΣήμερα, το χωριό Ύπατο βρίσκεται στις βορειοδυτικές παρυφές του Υπάτιου όρους πάνω στο οποίο βρίσκεται η Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σαγματά.  
## Αθλητισμός
Ο Αθλητικός Όμιλος Υπάτου είναι η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού. Ιδρύθηκε το 1976 και αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, έχει λάβει διαχρονικά αρκετά τρόπαια στις διοργανώσεις της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει δυο φορές στο Κύπελλο Ελλάδας φτάνοντας μέχρι την 4η φάση του θεσμού. Φυσική έδρα της ομάδας αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Υπάτου, με χωρητικότητα περίπου 100 θέσεων. Για τους επισήμους αγώνες που είχε δώσει για την Γ' Εθνική, είχε χρησιμοποιήσει το Δημοτικό Στάδιο Θήβας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Μικρό Χωριό Ευρυτανίας

Το **Μικρό Χωριό** είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας. Είναι χτισμένο μέσα σε πυκνό ελατοδάσος σε υψόμετρο 950 μέτρων στις πλαγιές του όρους Χελιδώνα, στην πλαγιά απέναντι από το Μεγάλο Χωριό. Υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός Δήμος Ποταμιάς) και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ανέρχεται σε 65 κατοίκους. Απέχει 17 χλμ. από το Καρπενήσι.

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, αρκετοί κάτοικοι της περιοχής μετανάστευσαν στο εξωτερικό. Από το χωριό μεταξύ 1920-1924 μετανάστευσαν στις ΗΠΑ 10 κάτοικοι.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, στις 18 Δεκεμβρίου 1942, διεξήχθη στην περιοχή μάχη μεταξύ δύναμης του ΕΛΑΣ και ιταλικού συντάγματος. Στη μάχη που είναι γνωστή ως «Μάχη του Μικρού Χωριού» οι αντάρτες του ΕΛΑΣ χτύπησαν σε ενέδρα την εμπροσθοφυλακή του ιταλικού συντάγματος, προκαλώντας μεγάλες απώλειες στους Ιταλούς. Οι Ιταλοί προχώρησαν σε πράξεις αντιποίνων καίγοντας πολλά σπίτια του χωριού και εκτελώντας ομήρους που είχαν συλλάβει από τα γύρω χωριά.

Το Μικρό Χωριό εγκαταλείφθηκε από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, ύστερα από μεγάλες κατολισθήσεις που σημειώθηκαν στις 13 Ιανουαρίου 1963 στην πλαγιά βορειοδυτικά του χωριού, προκαλώντας το θάνατο 13 κατοίκων. Οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν κοντά στον Καρπενησιώτη ποταμό και δημιούργησαν το Νέο Μικρό Χωριό.

## Ιστορικό πληθυσμού
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Βιβλιογραφία
* Συλλογικό έργο, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα: Εκδόσεις Δομή, 2006.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα Μικρού Xωριού Ευρυτανίας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Ποταμιάς Ευρυτανίας
Νόστιμο Ευρυτανίας

Το **Νόστιμο** είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας. Είναι χτισμένο μέσα σε πυκνό ελατοδάσος σε υψόμετρο 940 μέτρων στις πλαγιές του όρους Χελιδώνα. Υπάγεται διοικητικά στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός Δήμος Ποταμιάς) και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ανέρχεται σε 41 κατοίκους. Απέχει 12 χλμ. από το Καρπενήσι.

## Βιβλιογραφία
*Συλλογικό έργο, 2006, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Ποταμιάς Ευρυτανίας
Νέο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας

Το **Νέο Μικρό Χωριό** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Νέο Μικρό Χωριό βρίσκεται στις δυτικές όχθες του Καρπενησιώτη ποταμού και είναι κτισμένο στους βορειοανατολικούς πρόποδες του βουνού Χελιδώνα σε υψόμετρο 700 μέτρα. Απέχει 15 χλμ. ΒΑ. από το Καρπενήσι ενώ ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 134 κατοίκους. Το χωριό κτίστηκε από κατοίκους του Μικρού Χωριού, το οποίο εγκαταλείφθηκε ύστερα από μεγάλες κατολισθήσεις που σημειώθηκαν στις 13 Ιανουαρίου 1963 στην πλαγιά βορειοδυτικά του χωριού, προκαλώντας τον θάνατο 13 κατοίκων. Το Νέο Μικρό Χωριό έχει αναπτύξει σημαντική τουριστική υποδομή εκμεταλλευόμενο την θέση του πάνω στον οδικό άξονα, Καρπενησίου - Προυσού αλλά και το φυσικό του περιβάλλον.

## Κοινότητα Μικρού Χωριού
Στην Τοπική Κοινότητα, εκτός του ομώνυμου χωριού, περιλαμβάνεται το Μικρό Χωριό (20 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας Μικρού Χωριού ανέρχεται σε 154 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011.

### Ιστορικό πληθυσμού
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Βιβλιογραφία
* Συλλογικό έργο, 2006, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Ποταμιάς Ευρυτανίας