Μπρούνο Κρέμερ

Ο **Μπρούνο Ζαν Μαρί Κρέμερ** (, 6 Οκτωβρίου 1929 – 7 Αυγούστου 2010) ήταν Γάλλος ηθοποιός που ήταν γνωστός για την εικόνα του επιθεωρητή Ζιλ Μεγκρέ στην γαλλική τηλεόραση, από το 1991 έως το 2005.

## Τα πρώτα χρόνια
Ο Μπρούνο Κρεμέρ γεννήθηκε στο Σεν-Μαντέ, Βαλ-ντε-Μαρν, στα ανατολικά προάστια του Παρισιού, στη Γαλλία, από Βέλγους γονείς.   Ήταν το μικρότερο από τρία παιδιά μιας μεσοαστικής οικογένειας. Η μητέρα του, Ζαν Ρουλέρτ, μουσικός, ήταν βελγοφλαμανδικής καταγωγής και ο πατέρας του, Ζορζ, ήταν επιχειρηματίας από τη Λιλ, ο οποίος, αν και γεννήθηκε Γάλλος, είχε πάρει τη βελγική υπηκοότητα αφού οι γαλλικές ένοπλες δυνάμεις αρνήθηκαν να τον δεχτούν για υπηρεσία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.  Ο ίδιος ο Μπρούνο επέλεξε τη γαλλική υπηκοότητα όταν έφτασε στην ηλικία των 18 ετών. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε κυρίως στο Παρίσι.

Ο Μπρούνο φοίτησε στο ιδιωτικό σχολείο Cours Hattemer.  Αφού ολοκλήρωσε τις δευτεροβάθμιες σπουδές του, ακολούθησε το ενδιαφέρον του για την υποκριτική, η οποία τον ενδιέφερε από την ηλικία των 12 ετών, και εκπαιδεύτηκε στην υποκριτική από το 1952 στο Conservatoire national supérieur d'art dramatique (Γαλλική Εθνική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών).

## Καριέρα
Η καριέρα του ξεκίνησε με δέκα χρόνια υποκριτική στο θέατρο, παίζοντας ρόλους εμπνευσμένους από έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, του Όσκαρ Ουάιλντ και του Ζαν Ανούιγ. Σε ηλικία ήδη 30 ετών, υποδύθηκε τον ρόλο του Τόμας Μπέκετ στην παγκόσμια πρεμιέρα του έργου του Ανούιγ το 1959. Αργότερα, ο Κρέμερ υποδύθηκε τον Μαξ σε μια γαλλική παραγωγή του *Μπεντ* του Μάρτιν Σέρμαν το 1981. Θεωρούσε τον εαυτό του βασικά θεατρικό ηθοποιό, αν και τον έλκυε σταθερά ο κινηματογράφος.

Το 1957, ο Κρέμερ πήρε τον πρώτο του ρόλο στην ταινία *Γκοντό, ο εκβιαστής*, με πρωταγωνιστή τον Αλέν Ντελόν. Το 1965, η καριέρα του Κρέμερ άρχισε να ακμάζει, με την ταινία *Στην κόλαση του Βιτενάμ*, σε σκηνοθεσία του Πιερ Σέντερφερ. Έκτοτε, ο Κρέμερ έγινε δημοφιλής ηθοποιός και εμφανίστηκε σε περισσότερες από 110 παραγωγές για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Αν και ο Κρέμερ προσπαθούσε να αποφύγει τις ταμπέλες και την τυποποίηση, του προσφέρονταν συνήθως ρόλοι σκληρών ανδρών, συχνά στρατιωτικοί. Παραδείγματα από διάφορες φάσεις της καριέρας του περιλαμβάνουν τις ταινίες *Ειδικό δικαστήριο* (1975), *Επιχείρηση λεοπάρδαλη* (1980) και *Là-haut, un roi au-dessus des nuages* (2004).

Το *Ειδικό δικαστήριο*, που κυκλοφόρησε το 1975, αφορά ένα δικαστήριο που συστάθηκε στη Γαλλία του Βισύ για να εξασφαλίσει τις καταδίκες αθώων ανθρώπων, με σκοπό να κατευνάσει τους ναζί. Πρόκειται για μια γαλλόφωνη ταινία σε σκηνοθεσία του Ελληνογάλλου σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά, με πρωταγωνιστή τον Κρεμέρ ως κομμουνιστή δημοσιογράφο.

Η ταινία του 1980 *Επιχείρηση λεοπάρδαλη*, σε σκηνοθεσία Ραούλ Κόρτλαντ, είναι μια απεικόνιση σε στιλ ντοκιμαντέρ μιας πραγματικής επιχείρησης με επικεφαλής τη Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό το 1978 για τη διάσωση ξένων ομήρων. Ο Κρέμερ υποδύεται έναν στρατιωτικό διοικητή. Η ταινία του Πιερ Σεντερφέρ *Là-haut, un roi au-dessus des nuages* (2004) είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα *Là-haut* του ιδίου. Ο Κρέμερ υποδύεται τον συνταγματάρχη.

Άλλοι 30 περίπου κινηματογραφικοί ρόλοι του Κρέμερ περιελάμβαναν ταινίες Γάλλων και ξένων σκηνοθετών. Το 1967, για παράδειγμα, κυκλοφόρησε η ταινία *[[Ο Ξένος (ταινία 1967)|Ο ξένος]]*, σε σκηνοθεσία του Ιταλού σκηνοθέτη Λουκίνο Βισκόντι, βασισμένη στο μυθιστόρημα *[[Ο Ξένος|Ο ξένος]]* του Αλμπέρ Καμί, με πρωταγωνιστή τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Η ταινία του 1976*, Οι καλοί και οι κακοί*, σκηνοθεσία του Κλοντ Λελούς, με τον Κρέμερ να υποδύεται τον επιθεωρητή Μπρουνό Ντεσάν.

Την επόμενη χρονιά, το 1977, κυκλοφόρησε το θρίλερ *[[Sorcerer (ταινία)|Sorcerer]]*, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Ζορζ Αρνό *Το μεροκάματο του τρόμου* σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Φρίντκιν, αμέσως μετά τις επιτυχίες *[[Ο άνθρωπος από τη Γαλλία]]* (1971) και *[[Ο Εξορκιστής|Ο εξορκιστής]]* (1973). Στο *Sorcerer*, ο Κρέμερ υποδύθηκε τον Παριζιάνο απατεώνα τραπεζίτη Βίκτορ Μανζόν, πρωταγωνιστώντας δίπλα στον Ρόι Σάιντερ. Το 1989, ο Κρέμερ πρωταγωνίστησε στο δράμα του Ζαν-Κλοντ Μπρισό *Noce blanche* με τη Βανέσα Παραντί.

Από το 1991, έγινε παγκοσμίως γνωστός στη Γαλλία και αλλού για την τηλεοπτική του ερμηνεία του ως επιθεωρητής Μεγκρέ του Ζορζ Σιμενόν, έναν ρόλο που έπαιξε μέχρι το 2005, συνολικά σε 54 επεισόδια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι κινηματογραφικές του υποχρεώσεις ήταν λίγες, αν και εμφανίστηκε το 2000 με τη Σάρλοτ Ράμπλινγκ στην ταινία *Κάτω απ' την άμμο*, σε σενάριο και σκηνοθεσία Φρανσουά Οζόν, το 2001 στο *Mon Père, il m'a sauvé la vie* του José Giovanni, και το 2004 στο *Là-haut, un roi au-dessus des nuages* του Πιερ Σεντερφέρ.

Το 2005, στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς *Επιθεωρητής Μεγκρέ*, η φωνή του ντουμπλαρίστηκε από τον Βίνσεντ Γκρας, επειδή ο Κρέμερ έπασχε από καρκίνο του λάρυγγα, που τον ανάγκασε να αποφασίσει να τερματίσει την καριέρα του.

## Τα επόμενα χρόνια
Ο Κρέμερ έγινε αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής το 2008.

Καπνιστής πούρων μάρκας *Punch* σε όλη του τη ζωή, πέθανε από καρκίνο της γλώσσας και του φάρυγγα από τον οποίο υπέφερε για αρκετά χρόνια,    σε νοσοκομείο του Παρισιού το Σάββατο 7 Αυγούστου 2010, σε ηλικία 80 ετών. Η κηδεία του τελέστηκε στο Παρίσι στις 13 Αυγούστου 2010 στην εκκλησία του Αγίου Θωμά του Ακινάτη, στο 7ο διαμέρισμα. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο του Μονπαρνάς, στο Παρίσι.

Η μερική αυτοβιογραφία του δημοσιεύτηκε το 2000 με τον τίτλο *Un certain jeune homme*. Σε αυτήν δεν καλύπτεται ολόκληρη τη ζωή του, αλλά μόνο τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, μέχρι τον θάνατο του πατέρα του.

Παντρεμένος δύο φορές, ο Κρέμερ απέκτησε έναν γιο, τον Στεφάν, με την πρώτη του σύζυγο, και δύο κόρες, την Κονστάνς και τη Μαρί-Κλεμεντίν, με τη δεύτερη σύζυγό του, ψυχίατρο Σαντάλ Χιλιόν, την οποία νυμφεύτηκε το 1984.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  (Αγγλικά)
* The Bruno Cremer - Maigret website (Γαλλικά)

Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Γάλλοι αυτοβιογράφοι
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς