open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σύεδρα

Η **Σύεδρα** ήταν αρχαίο λιμάνι στην περιοχή της αρχαίας Κιλικίας, της Παμφυλίας ή της Ισαυρίας, στη νότια ακτή της σημερινής Τουρκίας μεταξύ των πόλεων Αλάνια και Γαζίπασα. Η Σύεδρα κατοικήθηκε αρχικά τον 7ο αιώνα π.Χ. και εγκαταλείφθηκε τον 13ο αιώνα μ.Χ. Η πόλη είχε λιμάνι στο επίπεδο της θάλασσας και άνω πόλη 400 μέτρα πιο πάνω.  Ο Πτολεμαίος την τοποθετεί στην Κιλικία.  Ο Στέφανος ο Βυζάντιος την τοποθετεί στην Ισαυρία.  Ο Ιεροκλής την τοποθετεί στην Παμφυλία. 

Οι Ρωμαίοι ιστορικοί Λουκανός και Φλόρους αναφέρουν και οι δύο τη Σύεδρα εκεί όπου ο Ρωμαίος Στρατηγός Πομπήιος πραγματοποίησε το τελευταίο του πολεμικό συμβούλιο το 48 π.Χ., πριν από το μοιραίο ταξίδι του στην Αίγυπτο. Η πόλη γνώρισε το απόγειό της γύρω στον 2ο και 3ο αιώνα μ.Χ., και το 194 ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος εξήρε την αντίσταση της πόλης στη συνεχιζόμενη μεσογειακή πειρατεία. Μια επιγραφή του πρώτου αιώνα π.Χ., που βρέθηκε στην πόλη σχετίζεται με την πειρατεία, υποδηλώνοντας ότι το μαντείο, πιθανώς του Απόλλωνα στην Κλάρο, συμβούλεψε τους κατοίκους της Σύεδρας να αντισταθούν στους πειρατές με «βίαιη μάχη, είτε διώχνοντας, είτε δένοντας με άθραυστες αλυσίδες».   Το 193 ο Πεσκένιος Νίγηρ έκανε πόλεμο με τον Σεπτίμιο Σεβήρο, για να γίνει αυτοκράτορας. Το 194 ο πόλεμος τελείωσε και ο Πεσκένιος Νίγηρ νίκησε. Μετά τον πόλεμο, ο Σεπτίμιος Σεβήρος αντάμειψε πόλεις, που τον στήριξαν με νέα προνόμια και τίτλους, ενώ πόλεις, που εναντιώθηκαν, τιμωρήθηκαν, έχασαν τα προνόμιά τους, μερικές έγιναν ακόμη και χωριά (κῶμαι). Η Σύεδρα υποστήριξε τον Σεπτίμιο Σεβήρο και απέκτησε προνόμια. 

Νομίσματα κόπηκαν στη Σύεδρα σε διάφορες χρονικές περιόδους, που χρονολογούνται από εκείνη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου (14 μ.Χ.–37 μ.Χ.).  Το 374 μ.Χ., ο πρωτοχριστιανός θεολόγος Επιφάνιος της Σαλαμίνας έγραψε το έργο του *Ancoratus* (ο καλά αγκυροβολημένος άνθρωπος) ως απαντητική επιστολή προς την Εκκλησία της Σύεδρας, αναφέροντας για αυτήν ότι έπρεπε να αγκυροβοληθεί σε ένα ασφαλές λιμάνι. 

Οι σύγχρονες ανασκαφές ξεκίνησαν το 1994 υπό τη Διεύθυνση του Μουσείου Αλάνια. Ανασκάφηκε ο κεντρικός δρόμος στην πάνω πόλη,  καθώς και μια σπηλιά διακοσμημένη με χριστιανικές εικόνες, που πιθανότατα χρησιμοποιούνταν για βαπτίσεις. Ένα μωσαϊκό, που βρέθηκε εκτίθεται τώρα στο Μουσείο της Αλάνια. Άλλες κατασκευές περιλαμβάνουν έναν ναό, ένα θέατρο, καταστήματα, λουτρό, τείχη της πόλης και πολλές στέρνες, που παρείχαν νερό στην πόλη. Το 2011, ένας αρχαιολόγος που ανέσκαψε υποβρύχια λείψανα ενός λιμανιού στη Σύεδρα τα χρονολόγησε στην Εποχή του Χαλκού, περίπου 5.000 χρόνια πριν.

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* Elisabeth Rosenbaum; Gerhard Huber; Somay Onurkan: *Μια έρευνα των παράκτιων πόλεων στη Δυτική Κιλικία.* *Προκαταρκτική έκθεση*. Άγκυρα 1967. S. 44–47. 65–66.

Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Επαρχία Αττάλειας
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Παμφυλίας
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Τεϊμουράζ της Γεωργίας

Ο **Τεϊμουράζ Μπαγκρατιόνι,** , αλλιώς γνωστός ως Tsarevich **Teimuraz Georgievich** (    ) (23 Απριλίου 1782 – 25 Οκτωβρίου 1846) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας ( *batonishvili* ) και λόγιος κυρίως γνωστός ως συγγραφέας της πρώτης κριτικής ιστορίας στα γεωργιανά καθώς και για το έργο του να εκλαϊκεύσει το ενδιαφέρον για την ιστορία και τον πολιτισμό της Γεωργίας και να διατηρήσει τους θησαυρούς του.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τιφλίδα από τον Γεώργιο διάδοχο και μετέπειτα τελευταίο βασιλιά της Γεωργίας (βασίλειο Κάρτλι και Καχέτι) από το 1798 έως το 1800, και τη σύζυγό του Κετεβάν Αντρονικασβίλι. Σπούδασε στις Διαλέξεις τού Tελάβι και, σε ηλικία 13 ετών, έλαβε μέρος στη μάχη τού Kρτσανίσι το 1795, στην οποία ο παππούς του, βασιλιάς Ηράκλειος Β΄ της Γεωργίας, ηττήθηκε από έναν περσικό στρατό εισβολής υπό τον Αγά Μοχάμεντ Χαν Κατζάρ. Ο Τεϊμουράζ δεν αποδέχτηκε τη ρωσική προσάρτηση της Γεωργίας το 1801, η οποία ακολούθησε λίγο μετά το τέλος τού πατέρα του και κατέφυγε στην Περσία, απ' όπου ο θείος του Αλέξανδρος πολέμησε για να εκδιώξει τους Ρώσους από τη Γεωργία. Κατά τη διάρκεια τού Ρωσο-Περσικού πολέμου (1804-1813), ο Tεϊμουράζ ήταν Πέρσης διοικητής πυροβολικού.  Στις 16 Οκτωβρίου 1810 όμως παραδόθηκε στις ρωσικές αρχές. Στις 12 Ιανουαρίου 1811 εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη , όπου τού χορηγήθηκε κρατικός μισθός και σύνταξη. Το 1813 απέκτησε μία έπαυλη στο νησί Βασιλιέφσκι και επικεντρώθηκε στο επιστημονικό έργο. Συνέλεξε και ερεύνησε παλαιά γεωργιανά χρονικά και ανέλυσε ελληνο-ρωμαϊκές και αρμενικές πηγές για τη Γεωργία. Ήταν συνεργάτης και φίλος της Mαρί Μπροσέ, Γαλλίδας λόγιου, την οποία συμβουλευόταν συχνά για την ιστορία της Γεωργίας. Ταυτόχρονα, ο πρίγκιπας Tεϊμουράζ έγινε φίλος και δίδαξε τους νεαρούς Γεωργιανούς μαθητές στην Αγία Πετρούπολη –τον Πλάτωναν Ιοσελιάνι και τον Δαβίδ Τσουμπινασβίλι– οι οποίοι τελικά έγιναν παραγωγικοί γεωργιανοί ιστορικοί.

Στις δεκαετίες 1830-1840, συνέθεσε δύο μεγάλα έργα για την πρώιμη ιστορία της Γεωργίας: "ისტორია დაწყებითგან ივერიერი, ესე იგი გიორგიისა,  რომელ არს ყველა საქართველოჲსა" (1832, *[[Ιστορία της Ιβηρίας ή της Γεωργίας, δηλαδή Όλη του Σακάρτβελο|Ιστορία της Ιβηρίας ή Γεωργίας, δηλ. όλου τού Σακαρτβέλο]]*) και "ისტორია ძველი კოლხიდისა" (1840, Ιστορία της Αρχαίας *[[Κολχίδα|Κολχίδος]]*), και έγραψε σχόλια στο εθνικό έπος της Γεωργίας τού 12ου αι. ''Ο Ιππότης στο δέρμα του Πάνθηρα'' (განმარტება პოემა ვეფხისტყაოსანისა, 1843). Τα άρθρα του δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Journal Asiatique και Memoires inedits με έδρα το Παρίσι. Εκλέχτηκε επίτιμο μέλος της Γαλλικής Ασιατικής Εταιρείας (1831), της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Επιστημών (1837) και της Δανικής Βασιλικής Εταιρείας Αρχαιοτήτων (1838). Ο πρίγκιπας Tεϊμουράζ έγραψε επίσης πολλά ποιήματα και μία ανάμνηση των ευρωπαϊκών ταξιδιών του, καθώς και τις γεωργιανές μεταφράσεις τού Τάκιτου, τού Βολταίρου και τού Πούσκιν.

Απεβίωσε στην Αγία Πετρούπολη και τάφηκε εκεί στη Λαύρα Aλέξανδρος Νέφσκι.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Теймураз Багратиони, a Great Soviet Encyclopedia article.

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Γιαγιόι Κουσάμα

Η **Γιαγιόι Κουσάμα** (草間 彌生, *Kusama Yayoi*, 22 Μαρτίου 1929) είναι Ιαπωνίδα σύγχρονη καλλιτέχνις που ασχολείται κυρίως με τη γλυπτική και την τέχνη εγκατάστασης, αλλά δραστηριοποιείται επίσης στη ζωγραφική, τις επιτελεστικές τέχνες, τη βίντεο αρτ, τη μόδα, την ποίηση, τη μυθοπλασία και άλλες τέχνες. Το έργο της βασίζεται στην εννοιολογική τέχνη και δείχνει ορισμένα χαρακτηριστικά του φεμινισμού, του μινιμαλισμού, του σουρεαλισμού, της τέχνης του περιθωρίου, της ποπ αρτ και του αφηρημένου εξπρεσιονισμού και είναι εμποτισμένο με αυτοβιογραφικό, ψυχολογικό και σεξουαλικό περιεχόμενο. Έχει αναγνωριστεί ως μία από τις σημαντικότερες εν ζωή καλλιτέχνιδες της Ιαπωνίας.

Μεγάλωσε στο Ματσουμότο και εκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Τεχνών της Πόλης του Κιότο σε ένα παραδοσιακό ιαπωνικό στυλ ζωγραφικής που ονομάζεται νιχόνγκα (nihonga). Η Κουσάμα εμπνεύστηκε, ωστόσο, από τον αμερικανικό αφηρημένο εξπρεσιονισμό. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1958 και ήταν μέρος της πρωτοποριακής σκηνής της Νέας Υόρκης κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ειδικά στο κίνημα της ποπ αρτ. Ασπαζόμενη την άνοδο της αντικουλτούρας των χίπις στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ήρθε στο φως της δημοσιότητας όταν διοργάνωσε μια σειρά από χάπενινγκς στα οποία γυμνοί συμμετέχοντες βάφτηκαν με polka dots σε έντονα χρώματα. Από τη δεκαετία του 1970, συνέχισε να δημιουργεί έργα τέχνης, κυρίως εγκαταστάσεις σε διάφορα μουσεία σε όλο τον κόσμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιάπωνες καλλιτέχνες
Κατηγορία:Σύγχρονοι καλλιτέχνες
Ακαρασσός

Η **Ακαρασσός** ( ήταν πόλη της αρχαίας Λυκίας.

Η πόλη, κατά πάσα πιθανότητα, βρισκόταν στη θέση του σημερινού Έλμαλι, στην επαρχία Αττάλειας, στην Τουρκία. 

## Επισκοπή
Δεδομένου ότι βρισκόταν στη ρωμαϊκή επαρχία της Λυκίας, η επισκοπή Ακαρασσού αποτελούσε έδρα βοηθού επισκόπου της μητροπολιτικής έδρας των Μύρων, της πρωτεύουσας της επαρχίας. Καταγράφεται σε όλα τα *Notitiae Episcopatuum* από τα μέσα του 7ου αιώνα έως περίπου το 1300. Το όνομα ενός μόνο από τους επισκόπους της είναι γνωστό με βεβαιότητα: ο Νικόλαος συμμετείχε στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451 και ήταν ένας από τους υπογράφοντες την επιστολή, που οι Λύκιοι επίσκοποι έστειλαν το 458 στον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Λέοντα Α' τον Θράκα, για να διαμαρτυρηθούν για τη δολοφονία του Προτέριου Αλεξανδρείας. Λόγω της ομοιότητας των ονομάτων της Ακαρασσού στη Λυκία και της Ακράσσου στη Λυδία, δεν είναι σαφές σε ποιον από αυτούς τους δύο ανήκαν άλλοι δύο επίσκοποι, ο ένας από τους οποίους ήταν στη Β' Σύνοδο της Νίκαιας το 787, ο άλλος στη Φωτιακή Σύνοδο του Κωνσταντινούπολη (879) : Οι Le Quien, οι Pétridès και οι Darrouzès διαφέρουν στις ερμηνείες τους.  

Δεν έχει πλέον ποίμνιο η επισκοπή αυτή. Η Ακαρασσός καταγράφεται σήμερα από την Καθολική Εκκλησία ως έδρα τιτουλάριου επισκόπου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gustav Hirschfeld, article *Akarassos* in Paulys Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft, vol. I,1, p. Stuttgart 1893, p. 1150. (see German-language Wikisource)
* Louis Robert: *Hellenica*, vol 10, Paris 1955, pp. 207–208.
* Hansgerd Hellenkemper, Friedrich Hild: *Lykien und Pamphylien* (*[[Tabula Imperii Byzantini]]* 8.) Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Vienna 2004, , pp. 425-426.

Κατηγορία:Οικισμοί της αρχαίας Λυκίας
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Επαρχία της Αττάλειας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Επαρχίας Αττάλειας
Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Κατηγορία:Οικισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
Μιχαήλ της Γεωργίας

Ο **Μιχαήλ,** ,  *Μιχαήλ Γεωργίεβιτς Γρουζίνσκι* (1783 – 21 Νοεμβρίου 1862) ήταν γιος τού Γεωργίου ΙΒ΄, τού τελευταίου βασιλιά της Γεωργίας, από τον δεύτερο γάμο του με τη Mαριάμ Τσιτσισβίλι. Μετά τη ρωσική προσάρτηση της Γεωργίας το 1801, αναχώρησε στην Αγία Πετρούπολη, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.

## Βιογραφία
Ο βασικός πρίγκιπας (*[[Μπατονισβίλι|batonishvili]]*) Μιχαήλ ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Γεωργίου ΙΒ΄, που γεννήθηκε από τον δεύτερο γάμο του με τη Μαριάμ Τσιτσισβίλι. Γεννήθηκε στην Τιφλίδα το 1783, όταν ο Γεώργιος ήταν ακόμη διάδοχος και κληρονόμος τού θρόνου τού βασιλιά πατέρα του, Ηράκλειου Β΄. Κατά τη σύντομη και ταραγμένη βασιλεία τού πατέρα του (1798–1800), ο Μιχαήλ, τότε στην εφηβεία του, συμμετείχε στην οργάνωση τού γεωργιανού στρατού. Το 1800 ο διοικητής της ρωσικής στρατιωτικής αποστολής στη Γεωργία, στρατηγός Iβάν Λαζάτεβ, ανέφερε ότι από τα παιδιά τού Γεωργίου ΙΒ΄ από τον δεύτερο γάμο του, ο 16χρονος Mιχαήλ ήταν «ο πιο πολλά υποσχόμενος… λόγω της ηλικίας του». Είχε οργανώσει ένα κανονικό σύνταγμα πανθήρων με τους συνομιλήκους του και στη συνέχεια το εκπαίδευε σύμφωνα με τα ρωσικά στρατιωτικά πρότυπα. 

Ο Γεώργιος ΙΒ΄ απεβίωσε τον Δεκέμβριο τού 1800 και η ρωσική κυβέρνηση προχώρησε στην πλήρη προσάρτηση της Γεωργίας στην Αυτοκρατορία. Σε αντίθεση με πολλά μέλη της οικογένειάς του, ο Μιχαήλ δεν προσπάθησε να αντισταθεί στο νέο καθεστώς και δέχθηκε το αίτημα τού Ρώσου Τσάρου Αλέξανδρου Α΄ να αναχωρήσει για επανεγκατάσταση στην Αγία Πετρούπολη. Με την ευκαιρία αυτή, ο Μιχαήλ έλαβε το παράσημο της Αγ. Άννας 1ης Τάξης και ετήσια σύνταξη από το ρωσικό ταμείο.  Η πίστη του εκτιμήθηκε περαιτέρω, καθώς τού επετράπει να επιστρέψει στην πατρίδα του το 1802.  Ο Μιχαήλ πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του ως επί το πλείστον ζώντας στην Αγία Πετρούπολη και παρείχε προστασία και βοήθεια στους Γεωργιανούς μαθητές, όπως ο Iονά Χελασβίλι και Γκαμπριέλ Κικοτζέ, που φτάνει για εκπαίδευση στη Ρωσία. Απεβίωσε άγαμος και χωρίς παιδιά σε ηλικία 79 ετών στην Αγία Πετρούπολη το 1862. Κηδεύτηκε στη Μονή της Αγ. Σκέπης της Μόσχας. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Γαβριήλ της Γεωργίας

Ο **Τζιμπραήλ,** , επίσης γνωστός ως **Γαβριήλ** გაბრიელი, (13 Αυγούστου 1788 – 29 Φεβρουαρίου 1812) ήταν Γεωργιανός *βασιλικός πρίγκιπας* (batonishvili) της δυναστείας Μπαγκρατιόνι . Ήταν γιος τού βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄ από τη δεύτερη σύζυγό του Μαριάμ Τσιτσισβίλι. Μετά τη ρωσική προσάρτηση της Γεωργίας, έζησε στην Αγία Πετρούπολη, όπου ήταν γνωστός ως *[[Τσαρέβιτς|τσάρεβιτς]] Γκαβριήλ Γκεοργκίεβιτς* ().

## Βιογραφία
[σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/Arrest_of_the_Queen_of_Georgia_%28Geoffroy%2C_1845%29-1.JPG/220px-Arrest_of_the_Queen_of_Georgia_%28Geoffroy%2C_1845%29-1.JPG|μικρογραφία| Σύλληψη της βασίλισσας της Γεωργίας, [Μαριάμ Τσιτσισβίλι . Χαρακτικό τού Τσαρλ-Μίκαελ Ζοφρουά, 1845.]]
Ο Γαβριήλ ήταν ο δεύτερος γιος τού βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄ και της βασίλισσας Μαριάμ. Ήταν 13 ετών το 1801, όταν το βασίλειο της Γεωργίας προσαρτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία μετά το τέλος τού Γεωργίου ΙΒ΄ και τις επακόλουθες δυναστικές διαμάχες. Η ρωσική διοίκηση θεωρούσε τον Γαβριήλ ασήμαντο μέλος της βασιλικής οικογένειας της Γεωργίας, επειδή οι σωματικές του ικανότητες περιορίζονταν από μία έντονη σπονδυλική παραμόρφωση .  Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Μιχαήλ, ζήτησε μάλιστα από τον τσάρο να χορηγήσει σύνταξη στον Γαβριήλ, λόγω τού ότι ήταν κυφωτικός και δεν ήταν κατάλληλος για στρατιωτική θητεία. 

Ο Γαβριήλ εξακολουθούσε να παίζει ρόλο στην αντιπαράθεση μεταξύ τού νέου καθεστώτος και της πρώην βασιλικής οικογένειας. Έτσι, ο Ρώσος στρατηγός Ιβάν Λαζάρεφ, σε επικοινωνία του προς την Αγία Πετρούπολη, κατηγόρησε τον πρίγκιπα ότι παρενοχλούσε τους χωρικούς της Σίλντα.  Αυτός ο Λαζάρεφ σύντομα ανέλαβε να επιβλέπει την απέλαση της βασίλισσας Ντόουαγερ Μαριάμ και των παιδιών της στη Ρωσία. Φτάνοντας στην έπαυλη της βασίλισσας στην Τιφλίδα, βρήκε το τέλος του στα χέρια της Μαριάμ στις 19 Απριλίου 1803. Μία αναφορά, ότι ο διοικητής της πόλης Ταγματάρχης Σαακάτζε στον στρατηγό Πάβελ Τσιτσιάνοβ, υποδεικνύει τον ρόλο τού Γαβριήλ στο περιστατικό. Η αναφορά αναφέρει ότι ο νεαρός πρίγκιπας και η αδελφή του Τάμαρ, με στιλέτα στα χέρια τους, απείλησαν τον Ρώσο αξιωματικό Σουρόκοβ και τους συντρόφους του να εγκαταλείψουν την έπαυλη της βασίλισσας, προκαλώντας την επέμβαση τού στρατηγού Λαζάρεφ, ο οποίος αντιμετώπισε τη Μαριάμ για το ζήτημα της επανεγκατάστασης και μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από αυτήν.  Ο Γαβριήλ αφοπλίστηκε, συνελήφθη και συνοδεύτηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου έζησε για το υπόλοιπο της ζωής του και απεβίωσε άγαμος και χωρίς παιδιά, σε ηλικία 23 ετών. Κηδεύτηκε στη Λαύρα Aλεξάντερ Νέβσκι. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Ουές Άνσελντ

Ο **Ουέσλεϊ Σίσελ Άνσελντ** (αγγλικά: *Westley Sissel Unseld Sr.*, 14 Μαρτίου 1946 – 2 Ιουνίου 2020) ήταν Αμερικανός  καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης. 

Δυναμικός και ογκώδης σέντερ, αγωνίστηκε σε όλη την καριέρα του στην Εθνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (NBA) με τους Μπούλετς. Ήταν η δεύτερη  επιλογή στο ντραφτ του NBA του 1968 και ονομάστηκε ως ο πολυτιμότερος παίκτης του NBA και ρούκι της χρονιάς κατά τη διάρκεια της πρώτης σεζόν του, ο μόνος μαζί με τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν που έχουν καταφέρει κάτι τέτοιο.  Κέρδισε ένα πρωτάθλημα με τους Μπούλετς το 1978 και ήταν πολυτιμότερος παίκτης των τελικών. Αφού αποχώρησε από την ενεργό δράση το 1981, εργάστηκε στην ομάδα ως αντιπρόεδρος, επικεφαλής προπονητής και γενικός διευθυντής. Είναι μέλος των επετειακών ομάδων των 50 και 75 χρόνων του ΝΒΑ.

## Τίτλοι και διακρίσεις

* Πρωταθλητής NBA (1978)
* ΝΒΑ πολυτιμότερος παίκτης (1969)
* MVP τελικών NBA (1978)
* 5 × NBA All-Star (1969, 1971 - 1973, 1975 )
* All-NBA Πρώτη ομάδα (1969)
* ΝΒΑ ρούκι της χρονιάς (1969)
* Κορυφαίος ριμπάουντερ NBA (1975)
* Επετειακή ομάδα NBA (50, 75 ετών)
* Νο. 41 αποσύρθηκε από τους Ουάσιγκτον Ουίζαρντς
* 2 × Consensus first-team All-American (1967, 1968)
* 3 × Πρώτη ομάδα All- MVC (1966–1968)
* Νο. 31 αποσύρθηκε από τους Λούισβιλ Κάρντιναλς
* *Naismith Memorial Basketball Hall of Fame* : 1988
* *College Hall of Fame* : 2006
* Παναμερικανικοί Αγώνες χρυσό μετάλλιο : 1967
* Πανεπιστημιάδα χρυσό μετάλλιο : 1967

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αναλυτικά στατιστικά καριέρας 
* Westley S. "Wes" Unseld  

 

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) 
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Κατηγορία:Σέντερ
Γαύρος (δέντρο)

[μικρογραφία|Ο γαύρος (''Carpinus betulus''), Όρος [Χορτιάτης (όρος)|Χορτιάτης]]
Ο **γαύρος** ή **αγριοτσουκνίδα** με επιστ. ονομασία **κάρπινος ο βετουλοειδής** (*Carpinus betulus*) είναι δέντρο φυλλοβόλο (μέχρι 25 μ.) και ανήκει στην οικογένεια των Σημυδοειδών (Betulaceae). Κατανέμεται σχεδόν σ’ όλη την Ευρώπη μέχρι την περιοχή του Καύκασου, ενώ στην Ελλάδα το συναντάμε στα ορεινά μέρη (500-1400 μ.) του κεντρικού και βόρειου τμήματος της χώρας. Τα φύλλα του είναι μήκους μέχρι 9 εκ., βραχύμισχα, με παρυφές διπλά πριονωτές, μυτερά με καρδιοειδή βάση, με 7-15 ζεύγη πλευρικά νεύρα και τρίχες στις γωνίες των νεύρων της κάτω επιφάνειας. Ανθίζει Απρίλιο-Μάιο και τα άνθη του είναι κρεμαστοί ίουλοι. Η καρποφορία γίνεται το φθινόπωρο (Σεπτέμβριο-Οκτώβριο) και ο καρπός του αποτελείται από ένα τρίλοβο βράκτιο που στο κάτω μέρος φέρει έναν ωοειδή σπόρο. Στο ίδιο γένος ανήκει επίσης το είδος *Carpinus orientalis* (σκυλόγαυρος), είδος αρκετά κοινό στα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας, που φτάνει μέχρι τα 10 μ. ύψος και στο οποίο τα φύλλα είναι μικρότερα (μέχρι 5 εκ.) και τα βράκτια είναι οδοντωτά ή ακανόνιστα πτερόλοβα, αλλά όχι τρίλοβα στη βάση.

## Πηγές

* Αραμπατζής Θ. 1998, Θάμνοι και Δέντρα στην Ελλάδα (Τόμος Ι).
* Καββαδάς Σ. 1956, Εικονογραφημένον Βοτανικόν - Φυτολογικόν Λεξικόν: Τόμος Δ΄, Εκδόσεις Πελεκάνος
* Σφήκας Γ. Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
* Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 1).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*   
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Δημήτριος Γρουζίνσκι

Ο **Δημήτριος**,  Ντιμίτρι,    , *Ντμίτρι Γιουλόνοβιτς Γρουζίνσκι, (*11 Απριλίου 1803 – 14 Ιανουαρίου 1845) ήταν Γεωργιανός *πρίγκιπας* (batonishvili) τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι, ο νεότερος γιος τού πρίγκιπα Ιουλόν της Γεωργίας και της συζύγου του, πριγκίπισσας Σαλώμης  Αμιλαχβάρι.

## Οικογένεια
Γεννήθηκε στον πρώην βασιλικό οίκο της Γεωργίας ήδη μετά τη ρωσική προσάρτηση της χώρας του. Ο πατέρας του, Ιουλόν, ήταν γιος τού Ηράκλειου Β΄, τού προτελευταίου βασιλιά τού Κάρτλι και τού Καχέτι (κεντρική και ανατολική Γεωργία) και διεκδικητής τού θρόνου της Γεωργίας.  Το 1805, ο Iουλόν και η οικογένειά του, με εξαίρεση τον επαναστατημένο μεγαλύτερο αδελφό τού Δημητρίου, Λέοντα, απελάθηκαν από τις ρωσικές αρχές στην Τούλα. Αργότερα, τους επετράπη να εγκατασταθούν στην Αγία Πετρούπολη, την αυτοκρατορική πρωτεύουσα. 

## Πολιτική δραστηριότητα
Στη δεκαετία του 1820 ο Δημήτριος και ο εξάδελφός του πρίγκιπας Oκροπίρ, γιος τού Γεωργίου ΙΒ΄ της Γεωργίας, έγιναν κύριοι ηγέτες των Γεωργιανών φιλοβασιλικών στην Αγία Πετρούπολη και τη Μόσχα αντίστοιχα. Διοργάνωσαν συγκεντρώσεις Γεωργιανών φοιτητών και αξιωματικών στις ρωσικές πόλεις και προσπάθησαν να τους πείσουν, ότι η Γεωργία έπρεπε να είναι ανεξάρτητη υπό τη δυναστεία των Μπαγκρατιόνι. Το 1826 ο Δημήτριος βοήθησε στην ίδρυση μίας μυστικής εταιρείας, η οποία συνέλαβε την ιδέα μίας αντιρωσικής εξέγερσης της Γεωργίας.   Το πιο ενεργό κέντρο των συνωμοτών, με έδρα τη γεωργιανή πρωτεύουσα της Τιφλίδας —στο οποίο έπαιξε ρόλο η μεγαλύτερη αδελφή τού Δημητρίου, Tάμαρ, κυρία των τιμών της αυτοκράτειρας— προδόθηκε από ένα από τα μέλη του, τον πρίγκιπα Iασέ Παλαβαντισβίλι, το 1832. Η συνωμοσία κατέρρευσε και ο Δημήτριος στερήθηκε τον τίτλο τού *βασιλικού πρίγκιπα* (*[[τσαρέβιτς]]*) και στάλθηκε εξόριστος στο Σμολένσκ.  Στη συνέχεια, εισήλθε βαθμιαία στη ρωσική δημόσια υπηρεσία, φτάνοντας στον δευτερεύοντα βαθμό τού *συλλογικού γραμματέα* (Коллежский  регистратор). Στις 6 Μαΐου 1833 αναγνωρίστηκε από το ρωσικό στέμμα με τον τίτλο τού *πρίγκιπα της Γεωργίας* (*[[Κνιαζ|knyaz]]* Gruzinsky). Απεβίωσε άγαμος, χωρίς απογόνους, το 1845 στην Αγία Πετρούπολη και ενταφιάστηκε στη Λαύρα Aλεξάντερ Νέβσκι. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Μπομπ Σάγκετ

Ο **Μπομπ Σάγκετ** (*Bob Saget*, 17 Μαΐου 1956 – 9 Ιανουαρίου 2022) ήταν Αμερικανός stand-up κωμικός, ηθοποιός και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Από το 1987 έως το 1995 έπαιξε τον Ντάνι Τάνερ στη sitcom του ABC, *[[Τρελή Οικογένεια|Full House]]* και επανέλαβε τον ρόλο στο σίκουελ του Netflix, *Fuller House* (2016–2020). Επιπλέον, ήταν ο αρχικός παρουσιαστής του *America's Funniest Home Videos* (1989–1997) και η φωνή του αφηγητή Τεντ Μόζμπι στην κωμική σειρά του CBS, *[[How I Met Your Mother]]* (2005–2014).

Επίσης, ήταν γνωστός για την προσανατολισμένη σε ενηλίκους stand-up comedy και το άλμπουμ του 2014 *That's What I'm Talkin' About* ήταν υποψήφιο για το βραβείο Grammy για το καλύτερο κωμικό άλμπουμ.

Απεβίωσε στις 9 Ιανουαρίου 2022 σε ηλικία 65 ετών από τραύμα στο κεφάλι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Αλβανικές προεδρικές εκλογές 2022

To 2022 διεξήχθη **εκλογή για τον [[Πρόεδρος της Αλβανίας|Πρόεδρο της Αλβανίας]]**. Ο πρώτος γύρος διεξήχθη στις 16 Μαΐου 2022 και απέτυχε επειδή όλα τα κόμματα απέτυχαν να συμφωνήσουν για έναν υποψήφιο.   Ο δεύτερος και ο τρίτος γύρος που διεξήχθησαν στις 23 και 30 Μαΐου απέτυχαν για τον ίδιο λόγο.  

Ο Μπαϊράμ Μπεγκάι, 26ος Αρχηγός Γενικού Επιτελείου των Αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων, εξελέγη πρόεδρος στον τέταρτο γύρο, με 95,12% των ψήφων. 

## Ιστορικό
Ο πρόεδρος της Αλβανίας, Ιλίρ Μέτα, ανέλαβε καθήκοντα στις 24 Ιουλίου 2017 και η θητεία του τερματίστηκε στις 24 Ιουλίου 2022. Ο Ιλίρ Μέτα ολοκλήρωσε τη θητεία του μέχρι εκείνη την ημερομηνία. Η νέα προεδρική θητεία ορίστηκε να ξεκινήσει το 2022 και να τερματιστεί στις 24 Ιουλίου 2027. Ο Μέτα ήταν επιλέξιμος για επανεκλογή για δεύτερη και τελευταία πενταετή θητεία το 2022.

Στις 10 Μαΐου 2022 οι αρχηγοί επιτροπών και κομμάτων συναντήθηκαν για να αποφασίσουν πότε θα διεξαχθεί ο πρώτος γύρος ψηφοφορίας στο Κοινοβούλιο. Αυτή η συνάντηση σηματοδότησε την επίσημη έναρξη της διαδικασίας επιλογής, με τον πρώτο γύρο να απαιτηθεί εντός επτά ημερών.  Το σύνταγμα ορίζει ότι οι προεδρικές εκλογές πρέπει να διεξαχθούν όχι περισσότερο από 60 ημέρες και τουλάχιστον 30 ημέρες πριν από τη λήξη της θητείας του νυν προέδρου.

## Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Αλβανίας εκλέγεται με μυστική ψηφοφορία και χωρίς συζήτηση στο κοινοβούλιο της Αλβανίας. Ένας υποψήφιος πρέπει να λάβει ψήφους από τα τρία πέμπτα του συνολικού αριθμού των βουλευτών για να κερδίσει. Εάν δεν επιτευχθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας, διεξάγεται δεύτερος γύρος εντός επτά ημερών. Εάν και πάλι δεν επιτευχθεί η πλειοψηφία, πρέπει να διεξαχθεί τρίτος γύρος εντός περαιτέρω περιόδου επτά ημερών. Εάν απαιτείται, πρέπει να διεξαχθούν άλλοι δύο γύροι εντός επτά ημερών, με την πλειοψηφία που απαιτείται για τη νίκη να μειώνεται σε απόλυτη πλειοψηφία 50% +1 ψήφους του συνολικού αριθμού των βουλευτών. Στον πέμπτο γύρο διατηρούνται μόνο οι δύο πρώτοι υποψήφιοι από τον τέταρτο γύρο. Εάν μετά από πέντε γύρους ψηφοφορίας κανένας υποψήφιος δεν συγκεντρώσει την απαραίτητη πλειοψηφία που περιγράφεται για κάθε γύρο ψηφοφορίας, το Κοινοβούλιο θα διαλυθεί και οι εκλογές πρέπει να διεξαχθούν εντός 45 ημερών.  

## Επίσημος υποψήφιος

### Ανακοινώθηκε

* Μπαϊράμ Μπεγκάι   

## Αποτελέσματα

## Δείτε επίσης

* Πολιτική της Αλβανίας
* Πρόεδρος της Αλβανίας

## Παραπομπές


2022
Αλβανια
Κασκάι

Οι **Κασκάι** αποτελούν ένα τουρκικό φύλο, μια φυλετική συνομοσπονδία συγκεκριμένα, το οποίο μιλά μια ογουζική τουρκογενή γλώσσα, τα Κασκάι. Ζουν κυρίως στην επαρχία Φαρς στο Ιράν (συγκεκριμένα, είναι συγκεντρωμένοι σε μεγάλους αριθμούς γύρω από το Σιράζ) καθώς και στη νότια επαρχία Ισφαχάν και την επαρχία Μπουσάχρ. Οι Κασκάι αποτελούνται από τις φυλές Αμάλε, Ντερεσορλού, Κασκολού, Σισμπεϊλί, Εϊμούρ, Καρατσά, Ραχιμλί και Σαφιχανλί (οι τρεις τελευταίες είναι μικρότερες). Πιστεύεται ότι ορισμένοι Κασκάι κατάγονται από Κούρδους, Λούρους (ιρανικό φύλο) και Άραβες.

Οι Κασκάι, ιδιαίτερα παλαιότερα, ήταν νομάδες ποιμένες. Οι Κασκάι αποτελούν μέρος των τουρκικών φύλων που εγκαταστάθηκαν στο σημερινό Ιράν τον 11ο και 12ο αιώνα. Παραδοσιακά οι Κασκάι μετακινούνταν δύο φορές το χρόνο, κατευθυνόμενοι προς τα βοσκοτόπια του ορεινού Σιράζ το καλοκαίρι και έπειτα επιστρέφοντας στα χειμερινά τους βοσκοτόπια κοντά στις ακτές του Περσικού Κόλπου, 480 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Σιράζ. Επί του παρόντος, η πλειοψηφία των Κασκάι είναι μόνιμα εγκατεστημένοι ή μερικώς μόνιμα εγκατεστημένοι στις περιοχές όπου κατοικούν. Η διαδικασία μόνιμης εγκατάστασης των Κασκάι άρχισε να επιταχύνεται από τη δεκαετία του 1970 και μετά, καθώς η κυβέρνηση ενθάρρυνε τους Κασκάι να εγκατασταθούν κάπου μόνιμα, χτίζοντας μάλιστα σπίτια για αυτούς που προτιμούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο. Πάντως, για τους Κασκάι που έχουν επιλέξει να ακολουθούν νομαδικό τρόπο ζωής, η ιρανική κυβέρνηση διατηρεί ταξιδιωτικούς διαδρόμους για να διευκολύνει τις μεταφορές τους.

Αριθμούν 300.000 με 800.000 άτομα ανάλογα με την πηγή. Οι Κασκάι είναι η μεγαλύτερη νομαδική εθνότητα στον πλανήτη. Εκτός Ιράν, είναι γνωστοί κυρίως για τα χαλιά Κασκάι, που αποκλήθηκαν σαν "πιθανώς τα καλύτερα και πιο γνωστά φυλετικά υφαντά της Περσίας" αλλά και από το Nissan Qashqai, γνωστό μοντέλο αυτοκινήτου της ομώνυμης ιαπωνικής εταιρείας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στο Ιράν
Κατηγορία:Τουρκικά φύλα
Emlyon Business School

Το **EM Lyon Business School**  είναι μια γαλλική ανώτατη σχολή εμπορίου και διοίκησης που ιδρύθηκε το 1872 στη Λυών, είναι ιδιωτική και αναγνωρίστηκε από το κράτος το 1889. Από το 2007, η σχολή έχει επεκταθεί σε άλλες πόλεις στη Γαλλία και στο εξωτερικό, ιδίως στο Παρίσι, τη Σαγκάη και την Καζαμπλάνκα. 

Τα προγράμματα που προσφέρει το Emlyon Business School είναι τριπλά διαπιστευμένα από τους διεθνείς οργανισμούς AMBA, EQUIS και AACSB.

## Διάσημος πτυχιούχος
* Εβάν Φουρνιέ, Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για τους Νιου Γιορκ Νικς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official Website

Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Γαλλία
Τεϊμουράζ Β΄ του Μουχράνι

Ο **Tεϊμουράζ Β΄**,  *Τεϊμουράζ Α΄ μουχρανμπατόνι*) (1649–1688) ήταν ο επικεφαλής του Οίκου τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Kάρτλι. Υπήρξε *βασιλικός πρίγκιπας* (μπατόνι) τού Μουχράνι και ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και *μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου* (msakhurt-ukhutsesi) στην αυλή τού Κάρτλι από το 1668 έως το 1688.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Κωνσταντίνου Α΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι και της συζύγου του Νταρετζάν, κόρης τού πρίγκιπα Γκουάνα Aμπασίτζε. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε δύο φορές, πρώτα με κάποια Άννα και μετά με την Kετεβάν/Αικατερίνη Oρμπελιάνι. Είχε τέκνα:
* Oτία (απεβ. 1719).
* Ανταρνάσε/Αθανάσιος (απεβ. 1701).
* Μπαγκράτ (απεβ. 1703).
* Κωνσταντίνος Β΄ (απεβ. 1716), πρίγκιπας τού Μουχράνι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Κωνσταντίνος Β΄ του Μουχράν

Ο **Κωνσταντίνος**  *Κονσταντίνε Α΄ μουχρανμπατόνι*, (απεβ. το 1716) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου των Μουχράνι, κύριου κλάδου της βασιλικής δυναστείας Μπαγκρατιδών τού Κάρτλι. Υπήρξε *βασιλικός πρίγκιπας* (batoni) τού Μουχράνι και *[[από θέσεως|ex offocio]]* διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και *μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου* (msakhurt-ukhutsesi) στην αυλή τού Κάρτλι από το 1696 έως το 1700.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού πρίγκιπα Tεϊμουράζ Β΄ τού Μουχράνι. Ανέλαβε την κυριότητα τού Μουχράνι και τους αυλικούς τίτλους με την εκτόπιση τού θείου του Παπούνα, ο οποίος τιμωρήθηκε από τον φιλο-ϊρανό βασιλιά Ηρακλή Α΄ για την πίστη του στον επαναστατημένο Γεώργιο ΙΑ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Νίνο, κόρη τού πρίγκιπα Δαβίδ Αμιλαχβάρι και απέκτησε έναν γιο:
* Κωνσταντίνος Γ΄.   

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Κωνσταντίνος Α΄ του Μουχράν

Ο **Κωνσταντίνος Α΄**,   , *Κωνστανίνε Α΄ μουχρανμπατόνι* (άκμασε 1622 – 1667) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας και επικεφαλής τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Ήταν *βασιλικός πρίγκιπας* (mukhranbaton''i'') τού Mουχράνι και *[[από θέσεως|ex officio]]* διοικητής τού βανάτου τού Σίντα Κάρτλι από το 1658 έως το 1667.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Τεϊμουράζ Α΄, από τη σύζυγό του Άννα, κόρη τού Νουγκζάρ δούκα τού Αράγκβι τού Οίκου Σιδαμόνι. Γεννήθηκε μεταξύ 1618 και 1622. Το 1658 ο Κωνσταντίνος διαδέχθηκε ως πρίγκιπας τού Μουχράνι τον μεγαλύτερο αδελφό του Βαχτάνγκ Ε΄, ο οποίος τότε έγινε βασιλιάς τού Κάρτλι με το τέλος τού θετού πατέρα του, Ροστόμ, τού τελευταίου στην κύρια εξ αρρενογονίας γραμμή των Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι.  Με την ευκαιρία αυτή, ο Βαχτάνγκ Ε΄, ως υποτελής των Σαφαβιδών της Περσίας, εξισλαμίστηκε, αλλά ο Κωνσταντίνος Α΄ παρέμεινε χριστιανός. Τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό της Μτσχέτα.

## Οικογένεια
Νεύτηκε τη Νταρετζάν, κόρη τού πρίγκιπα Γκουάνα Aμπασίτζε (απεβ. το 1667) και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
* Tεϊμουράζ Β΄ (1649–1688), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
* Παπούνα (1651 – Φεβρουάριος 1717), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
* Δαβίδ (1667 – 5 Νοεμβρίου 1728). Η μοναδική του κόρη, Νταρετζάν, παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Παρσαντάν Tσιτσισβίλι.
* Ηρακλής (1666–1723), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
* Kριστεφόρε/Χριστόφορος (άκμασε 1683 – 1700), αρχιεπίσκοπος.
* Τατία (άκμασε 1661–1664), δεύτερη σύζυγος τού Βαγκράτ Ε΄ τού Ιμερέτι.
* Tάμαρ (απεβ. το 1683), παντρεύτηκε πρώτα τον Λέβαν Γ΄ Νταντιάνι, πρίγκιπα της Mινγκρελία, στη συνέχεια τον Βαγράτ Ε΄ τού Ιμερέτι, πρώην σύζυγο της αδελφής της, και, τέλος, τον γκιόργκι Γ΄ Γκουριέλι πρίγκιπα της Γκουρίας και για λίγο βασιλιά τού Ιμερέτι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Κωνσταντίνος Γ΄ του Μουχράν

Ο **Κωνσταντίνος Γ΄**,  Κονσταντίνε Α΄ μουχρανμπατόνι (1696 – 26 Οκτωβρίου 1756) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας και επικεφαλής τού Οίκου τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Kάρτλι. Υπήρξε βασιλικός πρίγκιπας (*[[Μπατόνι (τίτλος)|μπατόνι]]*) τού Μουχράνι και *[[από θέσεως|ex officio]]* διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου ( *msakhurt-ukhutsesi* ) στην αυλή του Καρτλί από το 1735 και το 1756.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού πρίγκιπα Κωνσταντίνου Β΄ τού Μουχράνι και της πριγκίπισσας Νίνο Αμιλαχβάρι. 

Έγινε στρατιωτικός διοικητής υπό τους επικυρίαρχους Γεωργιανούς βασιλείς Τεϊμουράζ Β΄ και Ηρακλή Β΄. Υπηρέτησε ως *κυβερνήτης* (mouravi) της Τιφλίδας. Ως μέτρο ενάντια στις επιδρομές των Λεσγκιανών, οχύρωσε τα φρούρια Κσάνι, Μχαντιτζβάρι και Σιοσουμπάνι. Το 1749 συμμετείχε σε μία επιτυχημένη στρατιωτική αποστολή, που ανέλαβαν οι Γεωργιανοί βασιλείς για να υπερασπιστούν το χανάτο τού Ερεβάν από την τουρκική φυλή Ταρακάμα. Από το 1754 έως το 1755, συμμετείχε στην υπεράσπιση των συνόρων της Γεωργίας από το χανάτο των Αβάρων. Σκοτώθηκε σε σύγκρουση με τους Λεσγκιανούς το 1756 και ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό της Μτσχέτα. Δεδομένου ότι οι γιοι του ήταν ακόμη στην ανηλικιότητά τους, οι τίτλοι και οι περιουσίες τού Κωνσταντίνου Γ΄ πέρασαν στο μέλος της οικογένειάς του, τον Σίμωνα.  

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε δύο φορές. Μία φορά με την πριγκίπισσα Kετεβάν (το επώνυμό της δεν είναι γνωστό) και έοειτα με την πριγκίπισσα Bαρβάρα Eριστάβι τού Aράγκβι. Ο Κωνσταντίνος είχε τέσσερα παιδιά: 
* Kετεβάν (1744-1808).
* Iωάννης Α΄ (1755-1801), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
* Δαβίδ (γενν. 1755).
* Τινατίν (1756-1846).

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Ιωάννης Α΄ του Μουχράν

Ο **Ιωάννης**,  *Ιοάνε μουχρανμπατόνι* (12 Δεκεμβρίου 1755 – 1 Οκτωβρίου 1801) ήταν Γεωργιανός διπλωμάτης και στρατιωτικός διοικητής από τον Οίκο τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Kάρτλι. Ήταν *βασιλικός πρίγκιπας* (batoni) τού Mουχράνι και ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Kάρτλι και μέγας διδάσκαλος τού ανακτόρου (*msakhurt-ukhutsesi*) στην αυλή της Γεωργίας από 1778 έως 1801.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού πρίγκιπα Κωνσταντίνου Γ΄ τού Μουχράνι . Διαδέχτηκε στην ηγεσία τού Οίκου τού Μουχράνι με τη συνταξιοδότηση τού συγγενή του, Σίμωνα. Ήταν γαμπρός και ανώτερος αξιωματούχος τού βασιλιά Ηρακλή Β΄ της Γεωργίας . Το 1783 ο Iωάννης υπέγραψε, μαζί με τον πρίγκιπα Γκαρσεβάν Τσαβτσαβάτζε, τη συνθήκη τού Γκεοργκίεβσκ, η οποία υποσχόταν στη Γεωργία ρωσική προστασία  και διατήρηση τού θρόνου της υπό τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι.  Από το 1786 έως το 1795 ήταν στρατιωτικός κυβερνήτης τού χανάτου τού Ερεβάν, υποτελούς κράτους της Γεωργίας. Ήταν υπεύθυνος για την καταστολή μίας εξέγερσης κατά της ηγεμονίας τού Ηρακλή στο χανάτο τού Ναχιτσεβάν το 1786, και διοίκησε σώματα των γεωργιανών στρατευμάτων στην καταστροφική μάχη κατά της ιρανικής εισβολής στην Τιφλίδα το 1795.  

## Οικογένεια
Νυμφευμένος με την πριγκίπισσα Kετεβάν της Γεωργίας, κόρη τού βασιλιά Ηρακλή Β΄. Είχαν 7 παιδιά: 
* Κωνσταντίνος Δ΄ (1782–1842).
* Tεϊμουράζ (1784–1833).
* Γρηγόριος (1787–1861).
* Bαρβάρα (1790–1843).
* Δαβίδ
* Tάμαρ (1798–1851).
* Ηρακλής (1800–1816).

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Γεωργιανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Κωνσταντίνος Δ΄ του Μουχράν

Ο **Κωνσταντίνος Δ΄,**  *Kονσταντίνε Α΄ μουχρανμπατόνι,* , *Κονσταντίν Ιβάνοβιτς Μπαγκρατιόν-Μουχράνσκι,* (1782 – 7 Σεπτεμβρίου 1842) ήταν ο επικεφαλής τού Οίκου τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι της Γεωργίας και ο τελευταίος *βασιλικός πρίγκιπα*ς (batoni) τού Mουχράνι και *[[από θέσεως|ex officio]]* διοικητής τού βανάτου τού Σίντα Κάρτλι και *μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου* (msakhurt-ukhutsesi) της Γεωργίας το 1801. Στη συνέχεια, βρέθηκε στην υπηρεσία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, τελειώνοντας την καριέρα του με τον βαθμό του στρατηγού.

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Ιωάννη πρίγκιπα τού Μουχράνι, και της πριγκίπισσας Κετεβάν της Γεωργίας, κόρης τού βασιλιά Ηρακλή Β΄ της Γεωργίας. Διαδέχτηκε στα αξιώματα τον πατέρα του με το τέλος εκείνου τον Οκτώβριο του 1801. Στα τελευταία χρόνια της γεωργιανής μοναρχίας ήταν μεταξύ εκείνων των αξιωματούχων, που έβλεπαν το μέλλον της Γεωργίας στην Ρωσική Αυτοκρατορία και αντιτάχθηκαν στην ένταξη τού πρίγκιπα Δαυίδ, γιου τού άρρωστου βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄, στον θρόνο της Γεωργίας.  Όταν η Γεωργία προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 1801, το καθεστώς τού Μουχράνι ως βασιλικού φέουδου ανακλήθηκε και οι ευγενείς της Γεωργίας ενσωματώθηκαν με αυτή της Ρωσίας. Η πίστη τού Κωνσταντίνου στο νέο καθεστώς ανταμείφθηκε με τον βαθμό τού συνταγματάρχη το 1808 και τού στρατηγού το 1817. Το 1830 εξελέγη ως ο πρώτος μαρεσάλης των ευγενών τού Κυβερνείου της Τιφλίδας, μία κίνηση που εναντιώθηκε από τον στρατηγό και ποιητή πρίγκιπα Αλέξανδρο Τσαβτσαβάτζε. Αποσύρθηκε από τη στρατιωτική υπηρεσία το 1838 με τον βαθμό τού αντιστράτηγου. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Χορεσβάν Γκουραμισβίλι (1786–1831) και απέκτησε 7 παιδιά: 
* Iβάν (1812–1895).
* Ηρακλής (1813–1892).
* Aλέξανδρος (1817-1851).
* Γεώργιος (1820–1874).
* Αικατερίνη (γενν. 1825).
* Mαριάμ (γενν. 1826).
* Mιχαήλ (1831–1907).
** Αλέξανδρος (1856-1935), θαλαμηπόλος.
*** Κωνσταντίνος (1889–1915).

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ντενγκ Γιου

Ο **Ντενγκ Γιου** (2–58 μ.Χ.), με το  όνομα ευγενή **Zhonghua**, ήταν Κινέζος πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής της πρώιμης δυναστείας των Ανατολικών Χαν που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επανένωση της Κίνας από τον αυτοκράτορα Κουάνγκγου. Αν και γνώρισε κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας τον Liu Xiu, τον μελλοντικό αυτοκράτορα Κουάνγκγου, ο Ντενγκ έμεινε μακριά από τις εξεγέρσεις που ανέτρεψαν τη Δυναστεία Σιν, στην οποία ο Λιου είχε παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Επανήλθε στον Λιου ως σύμβουλος όταν ο τελευταίος ήταν στρατηγός υπό τη βραχύβια αποκατάσταση των Χαν του αυτοκράτορα Τζενγκσί και κέρδισε την αναγνώριση για την ικανότητά του να προτείνει ταλαντούχο προσωπικό. Όταν ο ίδιος ο Λιου διεκδίκησε τον αυτοκρατορικό τίτλο των Χαν, ο Ντενγκ διορίστηκε Εξοχότητα στις Μάζες, ένα πρωθυπουργικό αξίωμα, σε ηλικία 24 ετών και ανταμείφθηκε περαιτέρω με το αξίωμα του μαρκησίου. Ο Ντενγκ πέρασε μεγάλο μέρος του χρόνου του ως Εξοχότητα στην εκστρατεία, με ανάμεικτα αποτελέσματα. Στη συνέχεια παραιτήθηκε ως Εξοχότητα, αλλά παρέμεινε ανώτερος στρατιωτικός διοικητής μέχρι την οικειοθελή αποστράτευσή του το 37 μ.Χ., τη στιγμή που ο αυτοκράτορας Κουάνγκγου προσπάθησε να μειώσει τη στρατιωτική δύναμη των βασικών υφισταμένων του.

Διατηρώντας την εύνοια του αυτοκράτορα, ο Ντενγκ έλαβε ειδική άδεια για να διαμένει στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα Λουογιάνγκ και να παρευρίσκεται στο δικαστήριο, παρά το γεγονός ότι δεν είχε επίσημη θέση στην αυτοκρατορική διοίκηση. Μετά την άνοδο του αυτοκράτορα Μινγκ το 57 μ.Χ., ο Ντενγκ διορίστηκε Μέγας Δάσκαλος, μια τιμητική θέση που κατατάσσεται πάνω από όλους τους πολιτικούς και στρατιωτικούς αξιωματούχους, και κράτησε αυτόν τον τίτλο μέχρι το θάνατό του το επόμενο έτος. Η εγγονή του Ντενγκ, Ντενγκ Σούι, ήταν αυτοκράτειρα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του εγγονού του αυτοκράτορα Μινγκ, αυτοκράτορα Χε, και κυβέρνησε τη δυναστεία ως αντιβασίλισσα του αυτοκράτορα Σανγκ και του αυτοκράτορα Αν.

## παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Fan, Ye. *Book of the Later Han* (*Houhanshu*), τόμος 16.

Κατηγορία:Κινέζοι στρατιωτικοί
Αρόλντ Μουκουντί

Ο **Αρόλντ Μουκουντί** (*Harold Moukoudi*, 27 Νοεμβρίου 1997) είναι ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ΑΕΚ   και στην εθνική Καμερούν στη θέση του αμυντικού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1997 στο Μποντί της Γαλλίας και έχει καταγωγή από το Καμερούν.

Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2015 στη δεύτερη ομάδα της Λε Αβρ και την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην πρώτη. Το 2019 υπέγραψε στη Σαιντ-Ετιέν και το 2020 δόθηκε δανεικός στη Μίντλεσμπρο. Το καλοκαίρι του 2022 υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ.

Γεννημένος στη Γαλλία, ο Μουκουντί αγωνίστηκε στις νεανικές ομάδες της χώρας. Το 2019 επέλεξε την ομάδα ανδρών του Καμερούν, με την οποία συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2021, κατακτώντας την τρίτη θέση.

## Διακρίσεις
**Σαιντ-Ετιέν**
* Κύπελλο Γαλλίας φιναλίστ: 2019–20

**ΑΕΚ**
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2022-23
* Κύπελλο Ελλάδας: 2022-23

**Καμερούν**
* Κύπελλο Εθνών Αφρικής τρίτη θέση: 2021

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γάλλοι αφρικανικής καταγωγής
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Αβρ ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ 3
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίντλεσμπρο Φ.Κ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2023
Μπέργκχαϊν

Το **Μπέργκχαϊν** () είναι νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο Βερολίνο. Πήρε το όνομά του από τη γεωγραφική του θέση κοντά στα όρια μεταξύ Κρόιτσμπεργκ και Φρίντριχσχαϊν και βρίσκεται σε μικρή απόσταση με τα πόδια από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό Ostbahnhof. Ιδρύθηκε το 2004 από τους Νόρμπερτ Τόρμαν και Μίχαελ Τόιφελε και από τότε έχει γίνει ένα από τα πιο διάσημα κλαμπ στον κόσμο και έχει ονομαστεί η «παγκόσμια πρωτεύουσα της techno».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βερολίνο
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πολιτισμός
Κατηγορία:Techno
Ιβάν Μπαγκρατιόν του Μουχράνι

Ο **Ιβάν Kονσταντίνοβιτς**,  *Ιβάνε Μουχρανμπατόνι*,  *Iβάν Κονσταντίνοβιτς Μπαγκρατιόν-Μουχράνσκυ,* (7 Φεβρουαρίου 1812 – 11 Μαρτίου 1895) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου τού Mουχράνι και στρατηγός στην Αυτοκρατορική Ρωσική υπηρεσία. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους γεωργιανούς γαιοκτήμονες εκείνης της εποχής και εκσυγχρονιστής της οινοποιητικής βιομηχανίας.

## Βιογραφία
Γεννημένος στην εξέχουσα αριστοκρατική οικογένεια τού Κωνσταντίνου Δ΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι και της πριγκίπισσας Χορεσάν Γκουραμισβίλι, ο Ιβάν Μπαγκρατιόν εκπαιδεύτηκε στο Πεζικό Σώμα της Αγίας Πετρούπολης και κατατάχθηκε στο Σύνταγμα Δραγώνων τού Νίζνι Νόβγκοροντ το 1830. Συμμετείχε σε πολλές αποστολές κατά των επαναστατημένων ορεσίβιων στον πόλεμο τού Καυκάσου. Το 1848 προήχθη σε συνταγματάρχη και διορίστηκε διοικητής τού Συντάγματος Γρεναδιέρων τού Ερεβάν τού Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού, που βρισκόταν στο Μανγκλίσι της περιοχής της Τιφλίδας. Έγινε υποστράτηγος το 1851 και σημείωσε τα πιο αξιοσημείωτα επιτεύγματά του κατά τη διάρκεια τού Κριμαϊκού Πολέμου (1853–1856), όταν, ως επικεφαλής της Καυκάσιας Εφεδρικής Ταξιαρχίας Γρεναδιέρων, έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην ήττα τού οθωμανικού στρατού στο Μπασγκεντικλέρ (κοντά στο Καρς) στις 19 Νοεμβρίου 1853. Για το υπόλοιπο τού πολέμου, υπηρέτησε ως γενικός κυβερνήτης τού Κουτάισι και υπερασπίστηκε τα σύνορά του από τα οθωμανικά στρατεύματα εισβολής. Προήχθη σε υποστράτηγο, και τέθηκε επικεφαλής της 18ης Μεραρχίας Πεζικού το 1858. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1836 τη Νίνo (1816–1886), κόρη του Λεβάν Μταντιάνι πρίγκιπα της Mινγκρελία, από την οποία απέκτησε το μοναδικό τέκνο:
* Κωνσταντίνος 1838–1903.

## Μετέπειτα ζωή και η οινοποίηση
Ο πρίγκιπας Ιβάν Μπαγκρατιόν τού Mουχράνι παραιτήθηκε από τη στρατιωτική υπηρεσία το 1881 και εξελέγη μαρεσάλης τού Κυβερνείου των Ευγενών της Τιφλίδας από το 1885 έως το 1891. Είχε περίπου 25.000 *[[Δεσιατίνη|ντεσιατίν]]* (250.000 στρέμματα) γης και έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την οινοποίηση. Απασχόλησε Γάλλους και Γεωργιανούς ειδικούς για να κατασκευάσει, το 1876, ένα μεγάλο οινοποιείο στο οικογενειακό του κτήμα Mουχράνι, το οποίο εκμεταλλεύτηκε μία γαλλική τεχνολογία εμφιάλωσης για την παραγωγή γεωργιανών αφρωδών οίνων. Αυτή η μάρκα, που κέρδισε ένα Grand Prix στην έκθεση οίνου της Αγίας Πετρούπολης το 1882, εξακολουθεί να παράγεται από την JSC "Bagrationi-1882", μία από τις μεγαλύτερες οινοπαραγωγικές επιχειρήσεις της Γεωργίας.  Στην έκθεση κρασιού στο Παρίσι (1889) - " Exposition Universalle Internationale de 1889", ο αφρώδης οίνος τού Mουχράνι πήρε χρυσό μετάλλιο. Το 2001, ένας επιχειρηματικός όμιλος ίδρυσε την Chateau Mukhrani Company, η οποία σκοπεύει να αναβιώσει το κτήμα στην παλιά του δόξα και να αποκαταστήσει την παραγωγή στο Mουχράνι, συνδυάζοντας σύγχρονες και παραδοσιακές τεχνολογίες, ακολουθώντας τα βήματα τού πρίγκιπα Iβάν Μπαγκρατιόνι. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Γεωργιανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Γεωργιανοί ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Κωνσταντίνος Δούμπλας

Ο **Κωνσταντίνος Δούμπλας** ήταν Έλληνας γιατρός και Μακεδονομάχος από τη Θεσσαλονίκη.

## Βιογραφικά στοιχεία

### Σπουδές και δράση στον Πόλεμο
Καταγόταν από τη Χαλάστρα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια επανήλθε στη Μακεδονία, όπου έλαβε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα.  Οργάνωσε την πρώτη επιτροπή του εθνικού κέντρου Χαλάστρας. Ως γιατρός ανέλαβε να θεραπεύσει τα τραύματα των πολεμιστών στις μάχες που έγιναν στη λίμνη των Γιαννιτσών την περίοδο 1904-1908. 

### Ιατρός του Δήμου
Μετά την απελευθέρωση της συμπρωτεύουσας το 1912, ο Δούμπλας κλήθηκε στις τάξεις του στρατού ως έφεδρος υπίατρος και έπειτα από πρόταση του Εθνικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, έγινε επίσημος ιατρός του Δήμου Θεσσαλονίκης. Άσκησε το λειτούργημά του στις φτωχικές συνοικίες της πόλης και έγινε γνωστός για τη φιλανθρωπική του δράση.  Έπειτα από την Μικρασιατική Καταστροφή ανέλαβε την περίθαλψη των προσφύγων. 
Κατά το πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών του 1929 (πρωτάθλημα Βορείου Ελλάδος), που διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη, ο Δούμπλας είχε -μαζί με τον Φ. Μιχαήλ- την επίβλεψη του σταθμού πρώτων βοηθειών, που είχε συγκροτηθεί εκεί, για τις ανάγκες των αθλητών.

## Τιμές
Ο Δούμπλας τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Μακεδονικού Αγώνα και το Πολεμικό Μετάλλιο του Ελληνοβουλγαρικού Πολέμου. Ανακηρύχθηκε Όργανο Α΄ Τάξεως του Μακεδονικού Αγώνα.

Κατέλιπε παιδιά.

## Παραπομπές


Δουμπλας
Κωνσταντίνος Ιβάνοβιτς Μπαγκρατιόν

Ο **Kωνσταντίνος "Kότε" Μπαγκρατιόν πρίγκιπας τού Μουχράνι**,  *Kονσταντίνε [Kότε] μουχρανμπατόνι*, (24 Δεκεμβρίου 1838 – 2 Μαΐου 1903) ήταν Γεωργιανός ευγενής, από τον Οίκο τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι και στρατιωτικός στην αυτοκρατορική ρωσική υπηρεσία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην οικογένεια τού στρατηγού πρίγκιπα Iβάν Κωνσταντίνοβιτς Μπαγκρατιόν πρίγκιπα τού Μουχράνι και της συζύγου του, πριγκίπισσας Nίνο Νταβτιάνι. Όπως και ο πατέρας του, τον οποίο διαδέχθηκε ως επικεφαλής στον υποκλάδο Σίντα Κάρτλι, ο Κωνσταντίνος ήταν στρατιωτικός στη ρωσική υπηρεσία. Πήρε μέρος στους πολέμους της Κριμαίας και τού Καυκάσου και προήχθη σε διοικητή συντάγματος στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877–78) . Στη συνέχεια συνταξιοδοτήθηκε με τον βαθμό τού στρατηγού και επέστρεψε στην κληρονομιά τού πατέρα του ως γαιοκτήμονας και επιχειρηματίας. Επίσης εξελέγη μαρεσάλης των Ευγενών τού Κυβερνείου της Τιφλίδας από το 1895 έως το 1901. Το 1895, περαιτέρω, τού απονεμήθηκε ο τίτλος τού *μάγιστρου τού κυνηγιού* (Jägermeister) στην Αυτοκρατορική Ρωσική Αυλή και έζησε κατά περιόδους στην Αγία Πετρούπολη. Παρείχε οικονομική υποστήριξη σε διάφορα γεωργιανά πολιτιστικά ιδρύματα, όπως το προβλεπόμενο Γεωργιανό Πανεπιστήμιο, και υποτροφίες για γεωργιανούς φοιτητές σε διάφορους ρωσικούς ακαδημαϊκούς κύκλους. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Αλέξανδρος Ηρακλίεβιτς Μπαγκρατιόν

Ο **Aλέξανδρος Μπαγκρατιόν**  *Aλεξάντρε Μπαγκρατιόν-Μουχρανέλι,*  *Aλεξάντρ Ιρακλίεβιτς Μπαγκρατιόν-Μουχράνσκυ,* ( 1 Αυγούστου [20 Ιουλίου Π.Η.] 1853– 12 Νοεμβρίου [20 Οκτωβρίου Π.Η.] 1918) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού πριγκιπικού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού πρώην βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι και απόγονος τού Ηρακλή Β΄ της Γεωργίας, τού προτελευταίου βασιλιά της Γεωργίας. Στρατηγός στην αυτοκρατορική ρωσική υπηρεσία και μέλος τού άμεσου κύκλου τού τσάρου Νικολάου Β΄, σκοτώθηκε από τους Μπολσεβίκους στη μεταπολεμική αναταραχή στη Ρωσία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε από τον πρίγκιπα Ηρακλή Μπαγκρατιόν τού Μουχράνι και την πριγκίπισσα Kετεβάν Αργκουτίνσκι-Ντολγκορούκι στο χωριό Mτσαντιγιβάρι της Γεωργίας, τότε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Σπούδασε στη Σχολή Ιππικού Νικολαέφσκι, εισήλθε στη ρωσική στρατιωτική υπηρεσία το 1874 και έλαβε μέρος στον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο (1877-1878) . Προήχθη σε συνταγματάρχη το 1893 και υπηρέτησε στη στρατιωτική περιφέρεια τού Καυκάσου μέχρι το 1902, όταν διορίστηκε διοικητής τού συντάγματος Δραγόνων τού Νίζνι Νόβγκοροντ.

Το 1903 ο πρίγκιπας Αλέξανδρος διαδέχθηκε το τέλος τού εξαδέλφου του Κωνσταντίνου ως επικεφαλής τού υποκλάδου Σίντα Κάρτλι. Τον επόμενο χρόνο διορίστηκε υποστράτηγος και τέθηκε επικεφαλής τού συντάγματος ιππικού τού Σώματος Φρουράς. Το 1905 διορίστηκε υποστράτηγος *à la suite* στον Τσάρο Νικόλαο Β΄. Ήταν μέλος της Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και προήχθη σε αντιστράτηγο το 1917. Μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους προσπάθησε να φτάσει στην πατρίδα του τη Γεωργία, αλλά συνελήφθη από τους Ερυθρούς Φρουρούς στον Βόρειο Καύκασο και χάθηκε κατά τη διάρκεια μίας μαζικής δολοφονίας αξιωματικών τού Αυτοκρατορικού στρατού στο Πιατιγκόρσκ τον Οκτώβριο του 1918. 

## Οικογένεια
Ο Αλέξανδρος επέζησε από την ευγενή σύζυγό του, την οποία νυμφεύτηκε στην Τιφλίδα στις 6 Νοεμβρίου [25 Οκτωβρίου Π.Η.] 1881, τη Mαρία Ντιμιτρίεβνα Γκολοβάστεβνα (Τιφλίδα, 23 Οκτωβρίου [11 Οκτωβρίου Π.Η.] 1855 – Νίκαια, 25 Ιουνίου [12 Ιουνίου Π.Η.] 1932), κόρη τού αντιναυάρχου Ντμίτρι Ζαχάροβιτς Γκολοβάστεφ (13 Ιανουαρίου 1822 - 4 Νοεμβρίου 1886) και της συζύγου Λεωνίδας Εγκορόβνας φον Έσσεν. Αυτή ήταν εκ πατρός εγγονή τού Zάχαρ Αλεξέγιεβιτς Γκολοβάτσεφ και της Βαρβάρας Αλεξάντροβνας Ιβίνας, και εκ μητρός εγγονή Ιγκόρ (Γεωργίου) φον Έσσεν και της Ελισαβέτα Ραϊνγκολντόβνα φαν Σέλτινγκα  . 

Ο Αλέξανδρος απεβίωσε ως εμιγκρέ στη Γαλλία. Επέζησε από δύο από τα παιδιά του:
* Κυρίον (απεβ. σε βρεφική ηλικία το 1898).
* Μαρία (1882-1893).  

Περισσότερο από αυτόν έζησαν δύο άλλα παιδιά του:
* Γεώργιος πρίγκιπας του Μουχράνι, που η κόρη του:
** Λεωνίδα, παντρεύτηκε τον Βλαδίμηρο Κυρίλλοβιτς των Σ.Χ.Γκότορπ μεγάλο δούκα της Ρωσίας.
*** Μαρία Βλαδιμήροβνα της Ρωσίας διεκδικήτρια αυτοκράτειρα της Ρωσίας.
* Νίνα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Γεωργιανοί ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι