open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Μονόζυγο ανδρών

To **μονόζυγο ανδρών** ήταν ένα από τα οκτώ αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. 

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη στις 9 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο και ήταν το έκτο χρονολογικά αγώνισμα της γυμναστικής. 16 αθλητές από τέσσερις χώρες έλαβαν μέρος. Ανακοινώθηκαν δύο νικητές, με τον Χέρμαν Βάινγκερτνερ να κατακτά το μοναδικό του ατομικό χρυσό μετάλλιο στη διοργάνωση. Ο συμπατριώτης του, Άλφρεντ Φλάτοβ, κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το πρώτο του ατομικό μετάλλιο.

## Τελική κατάταξη

## Πηγές
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): 
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): 
* Εθνοσπόρ: *108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004)* (σελ. 13).
* 
* 

Μονόζυγο
TotalEnergies

Η **TotalEnergies SE** είναι γαλλική πολυεθνική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου και μία από τις έξι "supermajor" εταιρείες πετρελαίου στον κόσμο. Είναι επίσης μια μεγάλης κλίμακας κατασκευάστρια εταιρεία χημικών. Η εταιρεία έχει την έδρα της στη περιοχή Λα Ντεφάνς, δυτικά του κέντρου του Παρισιού.

Η εταιρεία ιδρύθηκε μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο τότε πρωθυπουργός της Γαλλίας Ραϊμόν Πουανκαρέ απέρριψε την ιδέα της δημιουργίας μιας εταιρικής σχέσης με την Royal Dutch Shell υπέρ της δημιουργίας μιας εξ ολοκλήρου γαλλικής εταιρείας πετρελαίου. Με εντολή του Πουανκαρέ, ο συνταγματάρχης Ερνέστ Μερσιέ, με την υποστήριξη ενενήντα τράπεζων και εταιρειών ίδρυσε στις 28 Μαρτίου 1924 τη «Γαλλική Εταιρεία Πετρελαίου» (Compagnie française des pétroles, CFP). το 1991, το όνομα άλλαξε σε *Total*, όταν μετατράπηκε σε δημόσια εταιρεία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Η γαλλική κυβέρνηση, η οποία χρησιμοποιείται για να ελέγχει περισσότερο από το 30 τοις εκατό των μετοχών της εταιρείας το 1991, μείωσε τη συμμετοχή της στην επιχείρηση για λιγότερο από 1 τοις εκατό μέχρι το 1996. Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1990 και 1994, η ξένη ιδιοκτησία στην εταιρεία αυξήθηκε από 23 τοις εκατό έως 44 τοις εκατό.

Μετά την εξαγορά της *Petrofina* του Βελγίου το 1999, έγινε γνωστή ως *Total Fina*. Στη συνέχεια απέκτησε και την *Elf Aquitaine*. Πρώτο όνομα μετά τη συγχώνευση ηταν *TotalFinaElf*, το 2000, μετονομάστηκε αργότερα και πάλι σε *Total* στης 6η Μάιου του 2003.

Τον Δεκέμβριο του 2022, οι ΜΚΟ Friends of the Earth, Survie και τέσσερις ΜΚΟ της Ουγκάντα έστειλαν τον πετρελαϊκό όμιλο Total στο δικαστήριο και τον κατηγόρησαν για παραβίαση του νόμου για το καθήκον επαγρύπνησης μεγάλων γαλλικών εταιρειών όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον.https://www.lemonde.fr/afrique/article/2022/12/07/totalenergies-de-nouveau-face-a-la-justice-pour-son-megaprojet-en-ouganda_6153413_3212.html.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Επιχειρήσεις ενέργειας
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γαλλίας
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Πλάγιος ίππος ανδρών

Ο **[[Ίππος (γυμναστική)|πλάγιος ίππος ανδρών]]** ήταν ένα από τα οκτώ αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. 

Το αγώνισμα διεξήχθη στις 9 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο και ήταν το τέταρτο χρονολογικά αγώνισμα της γυμναστικής. Έλαβαν μέρος 14 αθλητές από πέντε χώρες. Ο Λουδοβίκος Σούτερ κέρδισε το πρώτο χρυσό μετάλλιο της Ελβετίας σε Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ ο γερμανός Χέρμαν Βάινγκερτνερ πήρε τη δεύτερη θέση.

## Τελική κατάταξη

## Πηγές


* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): 
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): 
* Εθνοσπόρ: *108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004)* (σελ. 13).
* 
* 

Πλάγιος ίππος
Κρίστοφερ Στίβενς

Ο **Κρίστοφερ Στίβενς** (*John Christopher Stevens*, 18 Απριλίου 1960 - 12 Σεπτεμβρίου 2012) ήταν Αμερικανός δικηγόρος και διπλωμάτης. Υπηρέτησε ως πρέσβης των ΗΠΑ στη Λιβύη από τον Ιούνιο εως τον Σεπτέμβριο του 2012.

## Βιογραφικά στοιχεία

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2012 πέθανε από ασφυξία μέσα στο αμερικάνικο προξενείο της Βεγγάζης, στο οποίο είχαν εισβάλει διαδηλωτές.

## Αναφορές


Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001
Ιωάσαφ Β΄ Αχριδών

Ο **Ιωάσαφ  Β' Αχριδών** (1660-1745) ήταν Έλληνας Ορθόδοξος επίσκοπος και Αρχιεπίσκοπος Αχριδών.

## Βίος
Γεννήθηκε το 1660 στη Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια, του Γκόντου Οικονόμου. Φοίτησε σε εκπαιδευτήρια της πατρίδας του, σπουδάζοντας φιλολογία, ρητορική και θεολογία. Σε νεαρή ηλικία ακολούθησε τον ιερατικό βίο. Το 1706 εκλέχθηκε επίσκοπος Πρεσπών, το 1709 εκλέχθηκε μητροπολίτης Κορυτσάς, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1745. Το 1718 στις 18 Ιουνίου εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αχριδών στο Μαύροβο, προάστιο της πόλης της Καστοριάς, διαδεχόμενος τον καθαιρεθέντα Φιλόθεο τον από Ναούσης. Η ενθρόνισή του πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1719 στην Αγία Σοφία Αχρίδος.

Πέθανε στις 22 Οκτωβρίου 1745 και τάφηκε στην Αχρίδα.

## Η αρχιεπισκοπεία του Ιωάσαφ
Η κατάσταση της αρχιεπισκοπής με την άνοδο του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο είναι δυσχερής. Τεράστια οικονομικά προβλήματα λόγω των μεγάλων οφειλών των κληρικών, της κακοδιαχείρισης της εκκλησιαστικής περιουσίας και ο συνεχής δανεισμός με σκοπό την κάλυψή τους,επίσης  έριδες ανάμεσα στους ιεράρχες της Αρχιεπισκοπής. Στην πεντηκονταετία 1650-1700 είχαν ανέλθει στον θρόνο 19 αρχιερείς.
Τα επιτεύγματά του πολλαπλά και σε αρκετά επίπεδα. Έτσι, τερμάτισε τις συχνές αλλαγές αρχιεπισκόπων, οι αρχιεπίσκοποι που θα εκλέγονταν θα ήταν αυτόχθονες, ενίσχυσε την προβολή των τοπικών αγίων Ναούμ, Κλήμεντος και Βλαδίμηρου. Πέτυχε την έκδοση φιρμανίων που επέτρεπαν την ανέγερση ναών στην περιοχή ευθύνης της Αρχιεπισκοπής, ενώ ανακαινίσθηκαν άλλοι. Ανεγέρθηκαν σχολεία και βιβλιοθήκες, εξώφλησε τα οφειλόμενα χρέη στο κράτος, ενώ χορήγησε υποτροφίες σε νεόυς για σπουδές σε σημαντικά εκπαιδευτικά κέντρα της εποχής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μιχαήλ Τρίτος, «Στοιχεία για την προσωπικότητα του Αχριδών Ιωάσαφ», Αθανάσιος Αγγελόπουλος (επίμ.), Χριστιανική Μακεδονία: Πελαγονία-Μιά άλλη Ελλάδα-Θεσσαλονίκη-Αχρίδα, εκδ.University Studio Press, Θεσ/νίκη, 2004, σελ.422-456
*Θεόφραστος Γεωργιάδης, Μοσχόπολις, Έκδοσις Συλλόγου προς Διάδοσιν των Ελληνικών Γραμμάτων, Αθήναι, 1975, σελ.61-62

Κατηγορία:Έλληνες ιεράρχες
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Αχρίδος
Βενετική λίρα

Η **λίρα** (πληθυντικός *λιρέτες*) ήταν το διακριτό νόμισμα της Βενετίας μέχρι το 1807. Ήταν υποδιαιρεμένη σε 20 *soldi*, καθένα από 12 *denari*. Το *ducato* ήταν ίσο με 124 soldi, ενώ το *tallero* (επίσης γνωστό ως *zecchino*) ήταν ίσο με 7 λιρέτες. Η λίρα του Βασιλείου της Ιταλίας του Ναπολέοντα αντικατέστησε την Ενετική λίρα το 1807.

## Νομίσματα
Στα τέλη του 18ου αιώνα κυκλοφόρησε ένα μεγάλος αριθμός από διαφορετικές αξίες νομισμάτων. Κόπηκαν αργυρά νομίσματα για 6 και 12 denari. Ασημένιες αξίες περιλάμβαναν 5, 10, 15 και 30 soldi, ⅛, ¼, ½ και 1 ducato, και ⅛, ¼, ½ και 1 tallero. Χρυσά νομίσματα περιλάμβαναν ¼, ½ και 1 ducato, 1 doppia, και 4, 5, 6, 8, 9, 10, 12, 18, 20, 24, 25, 30, 40, 50, 55, 60, 100 και 105 zecchini.

Η προσωρινή κυβέρνηση εξέδωσε ασημένια νομίσματα των 10 λιρών το 1797. Αυτά ακολουθήθηκαν κατά τη διάρκεια της Αυστριακής κατοχής από ½, 1, 1½ και 2 ασημένιες λίρες, και 1 χρυσό zechinno, που εκδόθηκαν μεταξύ 1800 και 1802.

## Παραπομπές

*Κράουζε, Τσέστερ Λ., και Κλίφορντ Μίσλερ (1978). Πρότυπος Κατάλογος των Παγκόσμιων Νομισμάτων: Έκδοση του 1979. Κόλιν Ρ. Μπρους ΙΙ (αρχισυντάκτης) (5η έκ.). Εκδόσεις Κράουζε. ISBN 0873410203.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Ιστορία της Βενετικής Δημοκρατίας
Γερμανική μυθολογία

[thumb|200px|Ο [Θωρ ή Ντόναρ, θεός της αστραπής, μία από τις μείζονες φιγούρες στη Γερμανική μυθολογία.]]

Η **Γερμανική μυθολογία** είναι ένας γενικός όρος για μύθους που σχετίζονται με τον ιστορικό Γερμανικό παγανισμό, συμπεριλαμβανομένης της Σκανδιναβικής μυθολογίας, της Αγγλοσαξονικής μυθολογίας, της Ηπειρωτικής Γερμανικής μυθολογίας, και άλλων εκδοχών των μυθολογιών από τα Γερμανικά φύλα. Η Γερμανική μυθολογία εν τέλει προέρχεται από την Ινδοευρωπαϊκή μυθολογία, επίσης γνωστή ως Ινδο-Γερμανική μυθολογία.

## Σύγκριση με άλλες μυθολογίες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός
Γερμανικός μυστικισμός

Ο **Γερμανικός μυστικισμός** ή **Γερμανικός αποκρυφισμός** μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
* Αριοσοφία
* Εσωτερισμός στη Γερμανία και την Αυστρία και οι διάφορες σχολές του
* Ρουνική μαγεία μετά το 1945
Κόνλεϋ

**Κόνλεϋ** (επίσης: Κόνλεϊ, Ιρλανδικά, αγγλικά: *Conley*) μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Άρθουρ Κόνλεϋ (1946 - 2003), τραγουδιστής
* Μάικ Κόνλεϋ (γεν. 1962), αθλητής του στίβου
* Ντάρλιν Κόνλεϋ (1934 - 2007), ηθοποιός
* Ουίλλιαμ Τζ. Κόνλεϋ (1866 – 1940), πολιτευτής
* Πατρίκ Κόνλεϋ (γεν. 1965), συγγραφέας

Κατηγορία:Επώνυμα
Ολκιμότητα

Ο όρος **ολκιμότητα ** χαρακτηρίζει την ικανότητα των μετάλλων και κραμάτων να επιδέχονται διάφορους τρόπους μορφοποίησης υπό πίεση και έλξη. Πρόκειται για ιδιότητα των περισσοτέρων καθαρών μετάλλων, όπως αργύρου, χαλκού, σιδήρου αλλά και κραμάτων, όπως χάλυβας, ορείχαλκος και άλλων κραμάτων του χαλκού, μαγνησίου, αλουμινίου και νικελίου. Στη μηχανική ο όρος αναφέρεται στην ιδιότητα των υλικών να εμφανίζουν σχετικά μεγάλες παραμορφώσεις πριν τη θραύση τους. Η αντίθετη ιδιότητα ονομάζεται ψαθυρότητα. Εκτός από τα παραπάνω, όλκιμη συμπεριφορά παρουσιάζουν πολλά πλαστικά, φυσικά υλικά όπως ο ιστός της αράχνης και άλλα.

Η Ολκιμότητα αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση της ελασιμότητας ως μια μορφή πλαστικότητας των μετάλλων με δεδομένο ότι κατά την παραμόρφωσή τους υπό πίεση και έλξη αυτά δεν καταστρέφονται. Η ιδιότητα αυτή, όπως και η ελασιμότητα ήταν γνωστή από την αρχαιότητα. Τα μέταλλα που έχουν υψηλό βαθμό ολκιμότητας ονομάζονται **όλκιμα** και είναι σχεδόν όλα τα **ελατά**. Η κατεργασία των ολκίμων μετάλλων και κραμάτων προς παραγωγή προϊόντων γίνεται με την έλαση που πραγματοποιείται σε ειδικούς μηχανουργικούς χώρους στα ελασματουργεία, από ειδικές μηχανές με τριπλούς κωνικούς κυλίνδρους καλούμενοι έλαστρα ολκής, ή έλαστρα συνεχούς λειτουργίας, ή "έλαστρα 150", ενώ τα παράγωγα αυτών ονομάζονται ανάλογα ράβδοι, σιδερόβεργες και σύρματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιστήμη υλικών
Κατηγορία:Παραμόρφωση
Κατηγορία:Μηχανική συνεχούς μέσου
Τράπεζα του Ισραήλ

Η **Τράπεζα του Ισραήλ** (εβραϊκά: בנק ישראל) είναι η κεντρική τράπεζα του Ισραήλ. Έχει έδρα στην Ιερουσαλήμ και ένα υποκατάστημα στο Τελ Αβίβ. Διοικητής της κεντρικής τράπεζας είναι ο Καρνίτ Φλουγκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Τράπεζα του Ισραήλ 

Ισραηλ
Κατηγορία:Οικονομία του Ισραήλ
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Κρίκοι ανδρών

Οι **κρίκοι ανδρών** ήταν ένα από τα οκτώ αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. 

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη στις 9 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο και ήταν το πέμπτο χρονολογικά αγώνισμα της γυμναστικής. Έλαβαν μέρος 15 αθλητές από πέντε χώρες. Οι Έλληνες Ιωάννης Μητρόπουλος και Πέτρος Περσάκης πήραν την πρώτη και την τρίτη θέση αντίστοιχα, ενώ ο Γερμανός Χέρμαν Βάινγκερτνερ κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το πέμπτο του μετάλλιο στους Αγώνες.

Αν και είναι γνωστές οι πρώτες τρεις καθώς και η πέμπτη θέση (την οποία πήρε ο Καρλ Σούμαν), δεν γνωρίζουμε ποιος από τους υπόλοιπους αθλητές που έλαβαν μέρος έχει κατακτήσει την τέταρτη.

## Τελική κατάταξη

## Πηγές


* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): 
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): 
* Εθνοσπόρ: *108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004)* (σελ. 13).
* 
* 

Κρίκοι
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Δίζυγο ανδρών

Το **δίζυγο ανδρών** ήταν ένα από τα οκτώ αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. 

Το αγώνισμα διεξήχθη στις 10 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο και ήταν το προτελευταίο χρονολογικά αγώνισμα της γυμναστικής. Έλαβαν μέρος 18 αθλητές από έξι χώρες, με τους κριτές να ανακηρύσσουν νικητή τον Άλφρεντ Φλάτοβ από τη Γερμανία και δεύτερο τον Ελβετό Λουδοβίκο Σούτερ.

## Τελική κατάταξη
[thumb|right|200px|Ο [Άλφρεντ Φλάτοβ]]

## Πηγές


* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): 
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): 
* Εθνοσπόρ: *108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004)* (σελ. 13).
* 
* 

Δίζυγο
Φρούτο του δράκου

thumb|230px|Το ''φρούτο'' ''του δράκου'' ή ''δρακόγια''
μικρογραφία|Πιτάγια με κόκκινη σάρκα
**Φρούτο του δράκου** ή **δρακόγια** είναι η ονομασία των καρπών αρκετών κάκτων, κυρίως του γένους Υλοκέρεος (Hylocereus). Είναι δημοφιλές στην Νοτιοανατολική Ασία. Λέγεται επίσης *φρούτο* *δράκος* (*dragon* *fruit*) ή *Πιτάγια* (*pitaya*), λόγω της εξωτερικής του επιφάνειας που θυμίζει τις φολίδες του δράκου. Εξωτερικά ο καρπός έχει ροζ χρώμα, ενώ το εσωτερικό του είναι άσπρο με μαύρους κόκκους που θυμίζουν ακτινίδιο.

Οι κάκτοι του γένους Υλοκέρεος κατάγονται από την Νότια και Κεντρική Αμερική και το Μεξικό. Οι κάκτοι καλλιεργούνται επίσης στην Νοτιοανατολική Ασία (Ινδονησία, Βιετνάμ, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Σρι Λάνκα, Μπανγκλαντές και Μαλαισία). Επίσης, βρίσκονται στην ανατολική Μεσόγειο, κυρίως στο Ισραήλ, στην Ελλάδα σε νησιά όπως η Ρόδος και η Κρήτη, στην Τουρκία και στην Παλαιστίνη, τη βόρεια Αυστραλία, τη Χαβάη και τη νότια Κίνα. Οι κάκτοι μεταφέρθηκαν μαζί με τους Ευρωπαίους. Οι κάκτοι αυτού του είδους ανοίγουν τα άνθη τους κατά τη διάρκεια της νύχτας. 
Η γεύση του είναι υπόγλυκη και έχει ελάχιστες θερμίδες, ενώ βοηθάει και στο αδυνάτισμα. Καταναλώνεται ως φρούτο, τσάι, ή χυμός ο οποίος είναι πολύ δροσιστικός. Είναι αρκετά διαδεδομένο στις περιοχές της Ινδοκίνας. Το φρούτο δρακόγια είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, σίδηρο, ασβέστιο, φώσφορο, βιταμίνη E και βιταμίνη C. Δεν υπάρχουν προς το παρόν επαρκείς μελέτες που να επιβεβαιώνουν ότι το φρούτο του δράκου, βελτιώνει σημαντικά την όραση και βοηθάει  στα προβλήματα άσθματος, καθώς και στον βήχα.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:τροπικά φρούτα
Κατηγορία:Κακτοειδή
Κατηγορία:φρούτα
κατηγορία:Χλωρίδα της Νοτιοανατολικής Ασίας
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδοκίνας
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδονησίας
Κατηγορία:Χλωρίδα της Σρι Λάνκα
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ταϊλάνδης
Κατηγορία:Χλωρίδα του Βιετνάμ
Κατηγορία:Χλωρίδα του Μπανγκλαντές
Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας
Κατηγορία:Χλωρίδα της Μαλαισίας
Κατηγορία:φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Εδώδιμα φρούτα
Γερμανική λαογραφία

Η **Γερμανική λαογραφία** είναι καταγεγραμμένη λαογραφία από τα Γερμανικά φύλα. Συχνά χρησιμοποιείται ως σημείο εκκίνησης για την ανασυγκρότηση της Κοινής Γερμανικής μυθολογίας:
* Ολλανδική λαογραφία
* Αγγλική λαογραφία
* Γερμανική λαογραφία
* Σκανδιναβική λαογραφία
* Πεδινή Σκοτσέζικη λαογραφία
* Ελβετική μυθολογία

## Δείτε επίσης
* Λαογραφία
Ιωάννης Αβέρωφ

Ο **Ιωάννης Αβέρωφ** (Αθήνα, 29 Δεκεμβρίου 1944) είναι Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Από το 1978 ως το 1986 υπηρέτησε ως δήμαρχος Μετσόβου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Είναι γιος του Μιχαήλ Αβέρωφ και της Μαρίας Παπαστράτου. Από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από την οικογένεια Αβέρωφ ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την οικογένεια Παπαστράτου. Θείος του ήταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ - Τοσίτσας και παππούς του ο Ιωάννης Παπαστράτος. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και εργάστηκε  στην  καπνοβιομηχανία "Παπαστράτος". Είναι πρόεδρος  και ιδρυτής του Ιδρύματος *Εγνατία Ηπείρου*. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος δήμαρχος του Μετσόβου.  Το 1986 έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος Αθηναίων υποστηριζόμενος από την Δημοκρατική Ανανέωση. Ο συνδυασμός που ηγήθηκε έλαβε 6.102 ψήφους και ποσοστό 1,49%, χωρίς να εξασφαλίσει έδρα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Στις τρεις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις του 1989 – 1990, εξελέγη και τις τρεις βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας  στην εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων, λαμβάνοντας αντίστοιχα 9.883, 11.780 και 11.362 σταυρούς προτίμησης. Στις Ευρωεκλογές του 1999 εξελέγη ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, έχοντας τοποθετηθεί στην ένατη θέση του ψηφοδελτίου του κόμματος. υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής μέχρι το 2004.

## Παραπομπές

Αβερωφ Ιωαννης
Αβερωφ Ιωαννης
Αβερωφ Ιωαννης
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1999-2004
Νικόλαος Αβέρωφ

Ο **Νικόλαος Αβέρωφ** (1904) ήταν Έλληνας αξιωματικός της Αεροπορίας και επιχειρηματίας.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 28 Μαΐου 1904 στην Αθήνα και ήταν γιος του Αυγερινού Αβέρωφ, γόνου της οικογένειας Αβέρωφ. Ακολούθησε σταδιοδρομία αξιωματικού στο Πολεμικό Ναυτικό αποφοιτώντας από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων ως σημαιοφόρος το 1923. Το 1930 μετατάχθηκε στη Βασιλική Αεροπορία. Με την εγκαθίδρυση της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα διέφυγε στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια, το 1943 στη Νότια Αφρική. Το 1943 προήχθη σε Σμήναρχο για να αποστρατευθεί τελικώς το 1947 με τον βαθμό του Υποπτέραρχου.

Το 1946 συμμετείχε ως τεχνικός σύμβουλος στη Διάσκεψη της Ειρήνης. Μετά την αποστρατεία του εγκαταστάθηκε στη Ροδεσία διευθύνοντας γεωργικές επιχειρήσεις (1947 - 1955), επέστρεψε όμως στην Ελλάδα για να αναλάβει διευθυντής των Τεχνικών Αεροπορικών Εκμεταλλεύσεων (Τ.Α.Ε.), πρόδρομο των Ολυμπιακών Αερογραμμών, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1957. Κύριος σκοπός της θητείας του ήταν η εξυγίανση της εταιρείας.

## Παραπομπές


Αβερωφ
Νικολαος
Κωνσταντίνος Βάσσος

Ο **Κωνσταντίνος Βάσσος** (1886 – 27 Φεβρουαρίου 1963) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Στρατού και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Τιμολέοντος Βάσσου. Καταγόταν από στρατιωτική οικογένεια, ήταν εγγονός του Βάσου Μαυροβουνιώτη και μακρινός συγγενής με τον Θεόδωρο Πάγκαλο. Σπούδασε στην ιταλική στρατιωτική ακαδημία της Μόντενα Ιταλίας και κατατάχθηκε ως αξιωματικός στον ελληνικό στρατό. Ήταν αντιβενιζελικός και διατηρούσε στενή σχέση με τα Ανάκτορα. Το 1909 και το 1917 αποτάχθηκε για πολιτικούς λόγους για να επαναφερθεί το 1910 και το 1920 αντίστοιχα. Το 1922 αποτάχθηκε για ακόμη μια φορά από το στρατιωτικό σώμα. Το 1940 εξαιτίας του πολέμου επαναφέρθηκε στην ενεργό δράση και μετέβη στο Κάιρο ως στρατιωτικός ακόλουθος κατά την περίοδο της Κατοχής. Το 1945 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Υποστράτηγου. 

Υπήρξε υπασπιστής των Βασιλιάδων Αλέξανδρου Α' και Γεωργίου Β'. Το 1933 διορίστηκε νομάρχης Αιγαίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1938. Στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με τον Ελληνικό Συναγερμό. 

Πέθανε τον Φεβρουάριο του 1963 από καρδιακή προσβολή. Ήταν παντρεμένος με την Δώρα Δεληγεώργη, κόρη του Λεωνίδα Δεληγεώργη, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Νομάρχες Αιγαίου
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί
Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Λευκά μέταλλα

Ως **λευκά μέταλλα** χαρακτηρίζονται γενικά λόγω της λευκής απόχρωσής τους ορισμένα μέταλλα, όπως ο άργυρος, ο άργιλος κ.λπ. και κυρίως ορισμένα κράματα όπως του κασσίτερου με χαλκό, ψευδάργυρο, αντιμόνιο, σίδηρο κ.λπ.

Γενικά τα λευκά μέταλλα επειδή παρουσιάζουν χαρακτηριστικές ιδιότητες με κυριότερες την σκληρότητα και πλαστικότητα χρησιμοποιούνται κυρίως στη κατασκευή τριβέων. Οι τριβείς που κατασκευάζονται από τέτοια κράματα παρουσιάζουν τα ακόλουθα πλεονεκτήματα:
:1. Με την πλαστικότητά τους εξασφαλίζουν ομοιόμορφη και πλήρη επαφή των προστριβομένων επιφανειών, με συνέπεια την ομοιόμορφη κατανομή των πιέσεων.
:2. Δίνουν χαμηλό συντελεστή τριβής, με συνέπεια την μείωση των επακόλουθων της τριβής.

Εκ των παραπάνω ιδιοτήτων τα λευκά μέταλλα χαρακτηρίζονται και **αντιτριβικά μέταλλα**, ή κράματα.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Γ΄ (συμπλήρωμα), σελ.672.

Κατηγορία:Μέταλλα
Κατηγορία:Κράματα
Κατηγορία:Μεταλλουργία
Μεγάλη Παρασκευή

[thumb|Επιτάφιος στολισμένος τη Μεγάλη Παρασκευή στον [Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου|Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου Θεσσαλονίκης (2022).]]Η **Μεγάλη Παρασκευή** είναι η έκτη ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας, και η Παρασκευή προ του Πάσχα. Είναι μέρα πένθους και νηστείας για όλη την Χριστιανοσύνη καθώς τότε κορυφώνεται το Θείο Δράμα των Παθών του Χριστού.

## Εκκλησιαστικές Ακολουθίες
Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής τελείται η ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και ο Εσπερινός της Αποκαθηλώσεως, οπότε και ο Χριστός αποκαθηλώνεται και τοποθετείται στον Επιτάφιο. Από τα ξημερώματα της ίδιας μέρας ετοιμάζεται ο επιτάφιος. Το βράδυ πραγματοποιείται η Ακολουθία του Επιταφίου Θρήνου, δηλαδή ο Όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου και ακολουθεί η περιφορά του επιταφίου. Αρχικά, η περιφορά του Επιταφίου γινόταν εντός του ναού, όπως γίνεται ακόμα στο Άγιο Όρος. Εξαιτίας της λαϊκής ευλάβειας ξεκίνησε η πραγματοποίηση της περιφοράς σε μεγάλες αποστάσεις γύρω από το ναό, προκαλώντας την αντίδραση της Εκκλησίας της Ελλάδος εξαιτίας διάφορων «άσεμν[ων]» και αταίριαστων με την ημέρα την ώρα της περιφοράς. Το 1882 η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε εγκύκλιο που εις μάτην περιόρισε την περιφορά γύρω από το ναό ή εντός του ναού, απαγορεύοντας το νεοεμφανισθέν έθιμο, το οποίο όμως είχε πια καθιερωθεί.
Λόγω του πένθιμου χαρακτήρα της ημέρας δεν τελείται Θείας Λειτουργία ούτε ακόμη και η κατανυκτική Λειτουργία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων.

## Έθιμα
Είναι κατά έθιμο αργία. Από το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης έως το πρωί της Μ. Παρασκευής στολίζεται ο επιτάφιος από τους πιστούς. Μετά την Αποκαθήλωση οι πιστοί προσέρχονται στις εκκλησίες για να προσκυνήσουν και όπως συνηθίζεται, άντρες, γυναίκες και παιδιά περνάνε από κάτω για ευλογία. Όλη την ημέρα οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα σε όλη την Ελλάδα και παραδοσιακά απαγορεύεται πάσα εργασία και γίνεται άλαδη νηστεία. Στην Κρήτη συνηθίζουν να βράζουν σαλιγκάρια και να πίνουν το ζουμί τους, που είναι σαν χολή. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας εκείνη τη μέρα, φτιάχνεται ένα ομοίωμα του Ιούδα το οποίο και καίγεται. Επίσης, την ίδια μέρα πολλοί πιστοί επισκέπτονται τους τάφους συγγενών και φίλων.

Αρχείο:Despoineta - Gold-thread embroidered and inscribed epitaphios - Google Art Project.jpg|Κειμήλια Μικρασιατών: χρυσοκέντητος επιτάφιος του 1682 από τον μητροπολιτικό ναό της ελληνικής κοινότητας στην Άγκυρα της Μικράς Ασίας (σήμερα στο Μουσείο Μπενάκη).
Αρχείο:GreciaIdraEpitaffioKalami.jpg|Περιφορά του Επιταφίου
Αρχείο:The Burning of Judas (5718501186).jpg|Το κάψιμο του Ιούδα του Ισκαριώτη


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μεγάλη Εβδομάδα
Κατηγορία:Έθιμα Απριλίου
Κατηγορία:Πάσχα
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Κατηγορία:Ορθοδοξία
Κατηγορία:Ιησούς Χριστός
Κατηγορία:Χριστιανικές εορτές και τελετές
Κατηγορία:Επίσημες αργίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Παρασκευή
Ελαφρά μέταλλα

Ως **ελαφρά μέταλλα** χαρακτηρίζονται γενικά τα μέταλλα εκείνα που παρουσιάζουν μικρή πυκνότητα. 

Πρόκειται για μέταλλα ευρύτατα διαδεδομένα στη φύση, περίπου 20% κατά μάζα, που λόγω όμως της υψηλής χημικής δραστικότητας που παρουσιάζουν εντοπίζονται μόνο σε εξαιρετικά ισχυρές χημικές ενώσεις. Στην κατηγορία των ελαφρών μετάλλων υπάγονται, τα ακόλουθα 12 μέταλλα, κατά σειρά ατομικού αριθμού, το Λίθιο, το Βηρύλλιο, .το Νάτριο, το Μαγνήσιο, το Αργίλιο, το Κάλιο, το Ασβέστιο, το Τιτάνιο, το Ρουβίδιο, το Στρόντιο, το Καίσιο και το Βάριο.

Η μεταλλουργία των ελαφρών μετάλλων ξεκίνησε μόλις τον 19ο αιώνα. Κυριότεροι μέθοδοι παραγωγής των ελαφρών μετάλλων που ακολουθούνται είναι η ηλεκτρόλυση τηγμένων αλάτων αυτών, η μεταλλοθερμία και η ηλεκτροθερμία. Τα ελαφρά μέταλλα χρησιμοποιούνται κυρίως στη παραγωγή ελαφρών κραμάτων, σημαντικότερα των οποίων είναι των αργιλίου, μαγνησίου, τιτανίου, βηρυλλίου και λιθίου.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Θ΄, σελ.897.
* "Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.10ος, σελ.442.

Κατηγορία:Μέταλλα
Κατηγορία:Κράματα
Κατηγορία:Μεταλλουργία
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ομαδικό μονόζυγου ανδρών

Το **ομαδικό του μονόζυγου ανδρών** ήταν ένα από τα οκτώ αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα. 

Το αγώνισμα διεξήχθη στις 9 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο και ήταν το δεύτερο χρονολογικά αγώνισμα της γυμναστικής. Συμμετείχε μόνο η ομάδα της Γερμανίας, με αρχηγό τον Φριτς Χόφμαν.

## Τελική κατάταξη

## Πηγές


* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): 
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): 
* Εθνοσπόρ: *108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004)* (σελ. 13).
* 
* 

Ομαδικό μονόζυγου
Εθνική Λίχτενσταϊν (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η **εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Λίχτενσταϊν** (γερμανικά: *Liechtensteinische Fussballnationalmannschaft*) εκπροσωπεί το Λίχτενσταϊν σε διεθνείς διοργανώσεις της UEFA και τις FIFA καθώς και σε διεθνή φιλικά. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του Λίχτενσταϊν.

## Ιστορία
Η ομάδα δεν έχει να επιδείξει μεγάλες επιτυχίες αν εξαιρέσει κανείς την νίκη επί της Λιθουανίας με 2-0 για τα προκριματικά του Euro 2012, την ισοπαλία με την Πορτογαλία καθώς και άλλες σποραδικές νίκες ή ισοπαλίες απέναντι σε ισχυρότερους αντιπάλους.

Ο πρώτος αγώνας της ομάδας έγινε το 1984 εναντίον της Ελβετίας και έληξε 1-0 υπέρ των Ελβετών.

[thumb|125px|Το εθνόσημο (στέμμα του [Λίχτενσταϊν|πριγκιπάτου) της εθνικής Λίχτενσταϊν (παραλλαγμένο)]]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Εθνική Λίχτενσταϊν (ποδόσφαιρο)
Mercedes-Benz Citan

Το **Mercedes-Benz Citan** (επίσημος κωδικός: **W415**) είναι ένα επαγγελματικό αυτοκίνητο τύπου «light van» (ελαφρύ βαν), που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Σεπτέμβριο του 2012, σε 2 γενιές. Η πρώτη γενιά του, αποτελεί μια παράλληλη εκδοχή του Renault Kangoo δεύτερης γενιάς και η δεύτερη γενιά του, που εισήχθη τον Αύγουστο του 2021, αποτελεί μια παράλληλη εκδοχή του Renault Kangoo τρίτης γενιάς. Το Citan είναι ο επίσημος τελικός διάδοχος του Mercedes-Benz Vaneo (W414), το οποίο είχε παραχθεί από τον Σεπτέμβριο του 2001 έως τον Ιούλιο του 2005.

## Βασικά στοιχεία
thumb|left|Η εκδοχή Mercedes-Benz Citan Kombi.
[thumb|left|Το [Ταμπλό αυτοκινήτου|ταμπλό ενός Mercedes-Benz Citan 1.5 CDI 109 hp BlueEFFICIENCY του 2013.]]

Το Mercedes-Benz Citan είναι το πρώτο αποτέλεσμα της συνεργασίας της Daimler (μητρικής εταιρείας της Mercedes-Benz) με τη γαλλική Renault, μια συνεργασία που ξεκίνησε το 2010. Στενά συγγενικό μοντέλο του Citan είναι το Renault Kangoo δεύτερης γενιάς, του οποίου αποτελεί παράλληλη εκδοχή. Και τα δύο μοντέλα κατασκευάζονταν από κοινού στην πόλη Μωμπέζ (Maubeuge) της Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με το Βέλγιο.

## Εκδοχές
Ειδικότερα το Citan διατέθηκε σε τρεις εκδοχές αμαξώματος: 2-θέσιο Panel Van, Dualiner και Traveliner. Τα δύο τελευταία είναι έως και 5-θέσια, ενώ έχουν και τζάμια στις πίσω πόρτες, ως πιο «επιβατικές» εκδόσεις. Επίσης, το μοντέλο ήταν διαθέσιμο σε τρία μήκη αμαξώματος: compact στα 3,94 μέτρα, long στα 4,32 μέτρα και extra-long στα 4,71 μέτρα.

## Εξοπλισμός
Όλες οι εκδόσεις του Mercedes-Benz Citan πρώτης γενιάς διαθέτουν στον εξοπλισμό τους ABS, Σύστημα ελέγχου πρόσφυσης, αυτοπροσαρμοζόμενο ESP και έως 6 αερόσακους. Μηχανικά, προσφέρθηκε ένας βενζινοκινητήρας 1.2 λίτρων turbo, κυβισμού 1.192 cm³ και ισχύος 114 ίππων, και τρεις πετρελαιοκινητήρες 1.5 λίτρων, όλοι κυβισμού 1.461 cm³ και με ισχύ από 75 έως 109 ίππους.

## Δεύτερη γενιά

Η δεύτερη γενιά του Citan εισήχθη τον Αύγουστο του 2021. Βασίστηκε στην τρίτη γενιά του Renault Kangoo, ενώ θα εξελιχθεί στην T-Class, αντικαθιστώντας τα ήδη υπάρχοντα Citan Traveliner και Citan Tourer.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα της Mercedes-Benz.
* ADAC Autotest Citan Kombi 109 CDI von Dezember 2013, Seite 12  (PDF, 887 kB), abgerufen am 10 Oktober 2019.
* Mercedes-Benz Citan - ο Τιτάνας της πόλης! 
* Mercedes-Benz Citan: To νέο «αστέρι» στα μικρά επαγγελματικά.

Citan
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Βερμόντ

Το **Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Βερμόντ** είναι το τμήμα του ομοσπονδιακού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των Ηνωμένων Πολιτειών στο Βερμόντ. Η Πατρίσια ΜακΝτόναλντ είναι Πρόεδρος της Πολιτειακής Ρεπουμπλικανικής Επιτροπής του Βερμόντ (*Vermont Republican State Committee*).

## Τρέχοντες εκλεγμένοι αξιωματούχοι
Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της πολιτείας του Βερμόντ ελέγχει δύο από τα έξι αιρετά πολιτειακά αξιώματα.

### Μέλη του Κογκρέσου
*Κανένα

### Πολιτειακά αξιώματα
*Αναπληρωτής Κυβερνήτης: Φιλ Σκοτ

### Νομοθετικά Σώματα
*Αρχηγός της Μειοψηφίας της Γερουσίας: Ουίλλιαμ Τ. Ντόυλ
*Αρχηγός της Μειοψηφίας της Βουλής: Ντόναλντ Χ. Τέρνερ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Vermont Republican Party

Κατηγορία:Βερμόντ
Βιρτζίνια Λάιονς

Η **Βιρτζίνια** *(Τζίννυ)* **Λάιονς** (αγγλικά:*Virginia V. Lyons*, γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1944) είναι Αμερικανίδα πολιτικός της πολιτείας του Βερμόντ. 

## Βιογραφικά στοιχεία
### Πρώτα χρόνια και σπουδές
Η Λάιονς γεννήθηκε στο Όμπουρν της Νέας Υόρκης. Έλαβε πτυχίο στην Σχολή της Ζωολογίας από το Πανεπιστήμιο Ντρου (Drew University) της Νέας Υερσέης το 1966, μεταπτυχιακό στην διατροφική χημεία από το Πανεπιστήμιο Ράτγκερς (Rutgers University) της Νέας Υερσέης το 1968, και διδακτορικό στις Πολιτικές Επιστήμες και στη Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο του Βερμόντ (University of Vermont). Είναι παντρεμένη με τον ιατρό Ρίτσαρντ Λάιονς με τον οποίο έχουν δύο κόρες. Μετακόμισε από το 1974 στο Ουίλλιστον του Βέρμοντ όπου και κατοικεί μέχρι σήμερα.
### Πολιτική σταδιοδρομία
Στην αρχή της πολιτικής της σταδιοδρομίας, δραστηριοποιήθηκε σε θέματα που αφορούσαν στην τοπική της κοινωνία και την τοπική αυτοδιοίκηση της πόλης του Ουίλλιστον. Διετέλεσε μέλος του δημοτικού συμβουλίου (Board of selectmen) της πόλης του Ουίλλιστον, ειρηνοδίκης, αγρονόμος (fence viewer) και για πολλά χρόνια νομαρχιακή σύμβουλος στην Περιφερειακή Επιτροπή Σχεδιασμού του Κομητείας του Τσίττεντεν (Chittenden County Regional Planning Commission) στις θέσεις του αναπληρωματικού μέλος, του μέλος της επιτροπής ενημερωτικού σχεδιασμού (plan update committee) και του μέλους της επιτροπής νομοθετικής και οικονομικής ανάπτυξης (legislative and economic development committee). Από το 2000, και εν συνεχεία τα έτη 2002, 2004 και 2006 εκλέχθηκε ως μέλος της Γερουσίας του Βερμόντ με το Δημοκρατικό κόμμα, εκπροσωπώντας την Κομητεία του Τσίττεντεν.

Εκτός από τα πολιτειακά της καθήκοντα, διατελεί παράλληλα καθηγήτρια μερικής απασχόλησης στα Πολιτειακά Κολλέγια του Βερμόντ (Vermont State Colleges).

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσ. vermont-elections.org, Vermont Senate Biographies

Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Βερμόντ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Ευαγγέλιο του Κονικόβου

Το **Ευαγγέλιο του Κονικόβου** είναι βιβλίο που γράφτηκε από τον Ιερομάναχο Πάβελ και τυπώθηκε στην Θεσσαλονίκη 1852 για τις Κυριακάτικες λειτουργίες των ορθοδόξων του Κονικόβου (σημ. Δυτικό Πέλλας)  κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (1852) που ανακαλύφθηκε από Φινλανδούς ερευνητές το 2003 στην Μονή Αγίας Αικατερίνης όρους Σινά.

Αυτό που καθιστά το χειρόγραφο (1852) μοναδικό είναι η διγλωσσία του και το γεγονός ότι και τα ελληνικά και τα σλαβικά κείμενα αντιπροσωπεύουν την ιδιωματική και όχι τη γλώσσα της Εκκλησίας. Το σλαβικό μέρος είναι το παλαιότερο γνωστό κείμενο με την μεγαλύτερη έκταση, που απεικονίζει άμεσα τις σλαβικές διαλέκτους της Μακεδονίας.

Η ακριβής απόδοση όσων γράφει το Ευαγγέλιο είναι η εξής :
  
"Ευαγγέλιο του Κυρίου και θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, τώρα νέο εκτυπωμένο στην Βουλγαρική γλώσσα [με ελληνικούς βέβαια και όχι κυριλλικούς χαρακτήρες]. Για κάθε Κυριακή από χρόνο σε χρόνο στη σειρά. Αντιγραμμένο, διορθωμένο και τυπωμένο απόσπασμα μένα τον Ιερομοναχό Παύλο, Αγιοταφίτη πρωτοσύγγελο, γεννημένο στην επαρχία Βοδενών (Έδεσας) από το χωριό Κονίκοβο (Δυτικό). 
Θεσσαλονίκη, τυπογραφείο Κυριάκου Νταρζίντεν, 1852"

## Παραπομπές

## Πηγές
*Bibl.Patr.Alex. 268 .
## Δείτε επίσης
*Ευαγγέλιο της Κουλακιάς

Κατηγορία:Νοτιοσλαβικές γλώσσες
Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Ευαγγέλιο της Κουλακιάς

Το **Ευαγγέλιο της Κουλακιάς**, είναι ένα Ευαγγέλιο που εκδόθηκε στη Κουλακιά (σημερινή Χαλάστρα) του καζά Θεσσαλονίκης τον 19ο αιώνα. Η Χαλάστρα εκείνη την εποχή, είχε περίπου χιλίους Έλληνες κατοίκους το 1878, σύμφωνα με τον Γάλλο γεωγράφο Αλ. Συνβέ (Α. Synvet), καθηγητή  στο Αυτοκρατορικό Οθωμανικό Λύκειο του Γαλατά Σαράι. Αποτελεί ένα χειρόγραφο εκκλησιαστικό βιβλίο γραμμένο από τον Ευστάθιο Κυπριάδη και εκδόθηκε για να εξυπηρετήσει τις λειτουργικές ανάγκες των κατοίκων της εποχής εκείνης. Είχε ημερομηνία έκδοσης την 30η Νοεμβρίου 1863. 

Η ακριβής απόδοση όσων γράφει το Ευαγγέλιο είναι η εξής :

“Γ̈οσποδ̈νοβο ὶ σφετάγο Εὐαγγέλιο νὰ Π̈όγα νάσ̮αγο γ̈όλεμα Τσίκφα Χριστι̮άνοφ, ἰσκάρενο νὰ π̈ούγαρτσκο ἰζίκ̮,
τουβάσ̮νο ζπόρ νὰ Βαρδ̈αρία, ζὰ οὐφ νεδ̈έλ̄ιτε σάτι, ζὰ γ̈ουδ̈ίνατα, ἰ ζὰ σάτι πραζν̄ίτσ̄ιτι γ̈ολέμιτε, ζὰ τσέλα γ̈οδ̈ίνα 
ζὰ λ̄ειτουργ̈ίατα. 
Σὰ πισάλο ὀυτ Ευστάθιο Κυπριάδη οὐφ σέλοτο Κολακία. Νὰ 30 Νοέμβριῳ μέσιτς 1863.”

Και η μετάφραση είναι έτσι : 

“Ιερό Ευαγγέλιο του Κυρίου και Θεού μας της μεγάλης Χριστανικής εκκλησίας. Γραμμένο στην Βουλγαρική, 
στο εδώ ομιλούμενο ιδίωμα της Βαρδαρίας, για την λειτουργία για όλες τις Κυριακές του χρόνου και όλες τις μεγάλες 
εορτές όλου του χρόνου
Γράφτηκε από τον Ευστάθιο Κυπριάδη από το χωριό Κολακία. Στις 30 του μήνα Νοεμβρίου, 1863.”

## Επισημάνσεις
Πέρα από το γεγονός, ότι δεν είναι γραμμένο στο κυριλλικό αλφάβητο και πως να είναι γραμμένο αφού η πρώτη αλληλοδιδακτική σχολή (Γυμνάσιο) ιδρύθηκε από τον ελληνοτραφή Βασίλ Απρίλοφ στο Γκάμπροβο της Βουλγαρίας την ίδια περίπου εποχή (1835), γίνεται αναφορά στη Βαρδαρία. 
Επίσης παρατηρείται η προσπάθεια ενσωμάτωσης του σλαβοφωνικού γλωσσικού ιδιώματος στη βουλγαρική γλώσσα, εθίζοντας τους κατοίκους της Βαρδαρίας σ΄αυτή τη κατεύθυνση, προσθέτοντας την βουλγαρική κατάληξη -ωφ Χριστιάνωφ, ουφ αντί ουτ που λατινίζει ή αρωμανίζειβλάχικα διαφοροποίηση του έζικ (γλώσσα) σε ιζίκ και με καταβιβασμό του τόνου στη λήγουσα και εισάγοντας νέες λέξεις, όπως σφετάγκο (πεφωτισμένο), ισκαρένο αντί φτιασάνο, μπόγκα  [μπόγκατ=πλούσιος] αντί σμπορβένο (ομιλούμενο), νάσαγκο αντί νάσιο (δικό μας). 

### Παραπομπές


## Πηγές
*L'evangeliaire de Kulakia un parler slave du Bas-Vardar, Paris 1938 Andre Mazon 

Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Κρατήρας του Ευφρονίου

Ο **κρατήρας του Ευφρονίου** ή **κρατήρας του Σαρπηδώνος** είναι αρχαιολογικό εύρημα.
## Ιστορικό του ευρήματος
Βρέθηκε τον Δεκέμβριο του 1971 από αρχαιοκάπηλους σε Ετρουσκικό τάφο στο Greppe Sant'Angelo κοντά στο Τσερβετέρι, και το αγόρασε το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη από τον Ρόμπερτ Χέχτ, έμπορο αρχαιοτήτων, τον Νοέμβριο του 1972 έναντι 1,2 εκατομμυρίων δολαρίων. Το 2008 επεστράφη (επαναπατρίστηκε) στην Ιταλία κατόπιν δικαστικής απόφασης. Σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Ετρουσκικό Μουσείο στην Έπαυλη Τζούλια στη Ρώμη.

## Περιγραφή
Είναι αγγείο ερυθρόμορφου ρυθμού με δύο εικόνες εμπνευσμένες από την αρχαία ελληνική μυθολογία. Στην εμπρόσθια όψη παριστάνεται η σκηνή του θανάτου του Σαρπηδόνα, γιου του Δία: τον σηκώνουν ο Ύπνος και ο Θάνατος, ενώ ανάμεσά τους βρίσκεται ο Ερμής· εκατέρωθεν της σκηνής στέκονται δύο άνδρες οπλισμένοι. Η πίσω όψη είναι πιο απλή: εικονίζει τρεις Αθηναίους έφηβους να φορούν τα όπλα τους. Φέρει τις επιγραφές του κεραμέα Ευξίθεου και του αγγειογράφου Ευφρόνιου.

## Πηγές
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Christian Sahner, "Through Death, Glory," The Wall Street Journal, 11 August 2007
*New York Sun article on the history of the krater and negotiations over its return  
*New York Times article about the negotiations over return of ownership to Italy
*The Euphronios (Sarpedon) Krater in the Trafficking Culture Encyclopedia
*New York Times article about the krater's return to Italy
*Hoving's detailed account of the krater's purchase and troubled pedigree
*
*"The Euphronios Krater," poem by Jared Carter

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κρατήρας
Κατηγορία:Ερυθρόμορφος ρυθμός
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Le Courrier d'Orient

Με τον τίτλο **Le Courrier d'Orient** μπορεί να αναφέρονται:

* Le Courrier d'Orient (εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης), γαλλόφωνη εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης στα τέλη του 19ου αιώνα.
* Le Courrier d'Orient (εφημερίδα της Πάτρας), γαλλόφωνη εφημερίδα της Πάτρας των αρχών του 19ου αιώνα.
Ντέιβ Χάινεμαν

[250px|right|thumb|Heineman (left) with [United States Secretary of Health and Human Services|Secretary of Health and Human Services Mike Leavitt (center), and predecessor Mike Johanns (right) in 2006.]]
Ο **Ντέιβιντ Γιουτζίν "Ντέιβ" Χάνεμαν** (αγγλικά:*David Eugene "Dave" Heineman*) (γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1948) είναι ο 39ος Κυβερνήτης της Νεμπράσκα. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, και ο σημερινός Πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Κυβερνητών. Όντας εκλεγμένος για πλήρεις τετραετείς θητείες το 2006 και το 2010, στο τέλος της δεύτερης θητείας του, ο Χάινεμαν έγινε ο  κυβερνήτης με την μεγαλύτερη θητεία στην ιστορία της Νεμπράσκα με 10 έτη υπηρεσίας.

## Πρώιμος βίος, εκπαίδευση και καριέρα
Ο Χάινεμαν ζούσε σε διάφορα μέρη στην ανατολική Νεμπράσκα κατά την διάρκεια της νιότης του, τελικά παρακολουθώντας την μέση εκπαίδευση στο Γουέιχου. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ το 1970. Υπηρέτησε πέντε έτη στον Στρατό Ξηράς των ΗΠΑ, αποσυρόμενος με το βαθμό του λοχαγού. Επίσης αποφοίτησε από το πρόγραμμα εκπαίδευσης Army Ranger.

Ο Χάινεμαν υπηρέτησε στο Συμβούλιο του Φρέμοντ από το 1990 μέχρι το 1994. Επίσης υπηρέτησε δύο θητείες ως Πολιτειακός Υπουργός Οικονομικών της Νεμπράσκα (Nebraska State Treasurer) από το 1994 μέχρι το 2001, και διορίσθηκε 37ος Αναπληρωτής Κυβερνήτης της Νεμπράσκα την 1η Οκτωβρίου 2001. Εκλέχθηκε για πλήρη θητεία αναπληρωτή κυβερνήτη το 2002. Είναι παντρεμένος με την Sally Ganem, πρώην διευθύντρια δημοτικού σχολείου. Έχουν έναν γιο.

## Κυβερνήτης της Νεμπράσκα
Ο Χάινεμαν έγινε Κυβερνήτης στις 20 Ιανουαρίου 2005, μετά την παραίτηση του Μάικ Γιόχανς για να γίνει Υπουργός Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κυβέρνηση του Προέδρου Τζορτζ Ο. Μπους.  Στις 11 Απριλίου 2005, ανακοίνωσε ότι θα διεκδικούσε την εκλογή του σε μια πλήρη τετραετή θητεία. Είχε την υποστήριξη του Γερουσιαστή της Νεμπράσκα Τσακ Χάγκελ, αν και αντιμετώπισε μια δύσκολη πρόκληση στον Ρεπουμπλικανικό προκριματικό από τον πρώην προπονητή του ποδοσφαίρου Nebraska Cornhuskers και Αντιπροσώπου των ΗΠΑ Τομ Όσμπορν. Έλαβε 49 τοις εκατό από τις πάνω από 197.000 ψήφους που μετρήθηκαν, και ο Όσμπορν 45 τοις εκατό.

Ο Χάινεμαν νίκησε τον Δημοκρατικό υποψήφιο Ντέιβιντ Χαν στην γενική εκλογή της 7ης Νοεμβρίου 2006, λαμβάνοντας 73,4 τοις εκατό των ψήφων.

Ως κυβερνήτης ο Χάινεμαν εργάστηκε με το Νομοθετικό Σώμα της Νεμπράσκα για να ψηφιστεί η μεγαλύτερη περικοπή φόρων στην ιστορία της πολιτείας. 

Στις 23 Απριλίου 2010, ο Χάινεμαν υπέγραψε ένα σημαντικό νομοσχέδιο για τις εκτρώσεις. 

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Nebraska Office of the Governor Dave Heineman  *official state site*
*Governor Dave Heineman *official campaign site*
*
*Campaign contributions for Mike Johanns and Dave Heineman (2000, 2002, 2004) at FollowTheMoney.org

|-

|-

|-

|-

|-

|-

Κατηγορία:Κυβερνήτες της Νεμπράσκα
Αντισφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896

Στους **[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1896|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896]]** διεξήχθησαν δύο αγωνίσματα **[[αντισφαίριση]]ς** ανδρών. Έλαβαν χώρα το διάστημα 8-11 Απριλίου στον Όμιλο Αντισφαίρισης Αθηνών, αλλά και στο Ποδηλατοδρόμιο Νέου Φαλήρου. Συνολικά, 13 αθλητές από έξι χώρες (εκ των οποίων οι επτά ήταν Έλληνες) πήραν μέρος στους αγώνες. Οι τρεις πρώτες νικήτριες ομάδες στο διπλό αποτελούνταν από αθλητές διαφορετικών εθνικοτήτων.

## Πρόγραμμα αγωνισμάτων

[thumb|right|260px|border|Φωτογραφία από τον τελικό του [Αντισφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Απλό ανδρών|απλού.]]

## Συμμετέχουσες χώρες
Οι έξι χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
* 20px|border|Αυστραλία Αυστραλία (1)
* 20px|border|Γαλλία Γαλλία (1)
* 20px|border|Γερμανία Γερμανία (1)
* 20px|border|Ελλάδα Ελλάδα (7)
*  Μεγάλη Βρετανία (2)
* 20px|border|Ουγγαρία Ουγγαρία (1)

## Αποτελέσματα ανά αγώνισμα
Τα παρακάτω μετάλλια απονεμήθηκαν αργότερα στους αθλητές από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Την εποχή των Αγώνων, οι νικητές έπαιρναν ασημένιο μετάλλιο, οι δεύτεροι χάλκινο, ενώ οι τρίτοι τίποτα.

### Απλό
[thumb|right|200px|border|Ο [Τζον Μπόλαντ]]

**Ημερομηνία τελικού:** 11 Απριλίου 1896

Συμμετείχαν 13 αθλητές από έξι χώρες. Ωστόσο, δεν έλαβε μέρος κανείς από τους κορυφαίους της εποχής, όπως ο νικητής εκείνης της χρονιάς στο Γουίμπλεντον, Χάρολντ Μαχόνι και ο πρωταθλητής των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Βρεν.

Οι αγώνες ήταν νοκ-άουτ. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Τζον Μπόλαντ από τη Μεγάλη Βρετανία, που κέρδισε στον τελικό τον Έλληνα Δημήτριο Κάσδαγλη με 2-0 σετ. Την τρίτη θέση μοιράστηκαν ο Κωνσταντίνος Πασπάτης από την Ελλάδα και ο Μομτσίλο Ταπάβιτσα από την Ουγγαρία, οι οποίοι ήταν οι ηττημένοι των ημιτελικών.

### Διπλό
[thumb|right|200px|border|Ο [Φρίντριχ Τράουν]]

**Ημερομηνία τελικού:** 11 Απριλίου 1896

Ήταν το μοναδικό μη ατομικό αγώνισμα των Αγώνων του 1896 και το μοναδικό όπου έλαβαν μέρος μικτές ομάδες. Νικητές αναδείχθηκαν οι Μπόλαντ-Τράουν που επικράτησαν με 2-1 σετ των Κάσδαγλη-Πετροκόκκινου.

Συμμετείχαν πέντε ζευγάρια από τέσσερις χώρες αλλά μόνο τρία από αυτά αγωνίστηκαν με τη σημαία της χώρας τους. Τα υπόλοιπα δύο αποτελούνταν από αθλητές διαφορετικών εθνικοτήτων (όπως αυτό των νικητών Μπόλαντ-Τράουν). Για τον λόγο αυτό, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή έδωσε σε αυτά τα ζευγάρια την κοινή ονομασία "Μικτή ομάδα".

## Πίνακας μεταλλίων
[thumb|right|260px|border|Φωτογραφία από τον τελικό του [Αντισφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Διπλό ανδρών|διπλού.]]

## Πηγές
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): 
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): 
* Εθνοσπόρ: *108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004)* (σελ. 12)
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατάλογος ελληνικών αθλητικών συλλόγων μπέιζμπολ

## Α
*Α.Σ. Άρης
## Γ
*Α.Ο. Γαλήνη Πατρών
## Δ
*Α.Σ. Δίας Πατρών
*Α.Γ.Ο. Ευρυάλη Γλυφάδας
## Η
*Ηγέτες Βουλιαγμένης
## Ο
*Ολυμπιάδα Baseball Club
## Μ
*Α.Σ. Μαρούσι 2004
*Α.Ο.Ν.Σ. Μίλων
## Π
*Α.Ο. Σείριος Πατρών
*Α.Σ.Γ.Ε. Πάνθηρες Πάτρας
*Α.Ο. Πέλοπας Πατρών
*Παναθηναϊκός Α.Ο.
## Σ
*Α.Σ. Σπάρτακος Γλυφάδας


αθλητικων συλλογων μπειζμπολ
Αντισφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Μονό ανδρών

Το **μονό ανδρών** ήταν ένα από τα δύο αγωνίσματα αντισφαίρισης στο πρόγραμμα των **[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1896|Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896]]** στην Αθήνα. Νικητής αναδείχθηκε ο Βρετανός Τζον Μπόλαντ.

## Πρόγραμμα

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη το διάστημα 8-11 Απριλίου στον Όμιλο Αντισφαίρισης Αθηνών, αλλά και στο Ποδηλατοδρόμιο Νέου Φαλήρου. Στις 8/4 διεξήχθησαν οι αγώνες του πρώτου γύρου, στις 9/4 οι προημιτελικοί, στις 10/4 οι ημιτελικοί και στις 11/4 ο τελικός. 

Συμμετείχαν 13 αθλητές από έξι χώρες. Ωστόσο, δεν έλαβε μέρος κανείς από τους κορυφαίους της εποχής, όπως ο νικητής εκείνης της χρονιάς στο Γουίμπλεντον, Χάρολντ Μαχόνι και ο πρωταθλητής των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Βρεν.

Οι αγώνες ήταν νοκ-άουτ. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Τζον Μπόλαντ από τη Μεγάλη Βρετανία, που κέρδισε στον τελικό τον Έλληνα Δημήτριο Κάσδαγλη με 2-0 σετ. Την τρίτη θέση μοιράστηκαν ο Κωνσταντίνος Πασπάτης από την Ελλάδα και ο Μομτσίλο Ταπάβιτσα από την Ουγγαρία, οι οποίοι ήταν οι ηττημένοι των ημιτελικών.

## Πίνακας αποτελεσμάτων
[thumb|right|150px|border|Ο [Τζον Μπόλαντ]]
[thumb|right|150px|Ο [Μομτσίλο Ταπάβιτσα|Μ. Ταπάβιτσα]]
[thumb|right|150px|Ο [Φρίντριχ Τράουν]]

## Τελική κατάταξη

## Πηγές
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Α'): 
* Επίσημο Χρονικό των Αγώνων (Τόμος Β'): 
* Εθνοσπόρ: *108 Χρόνια Ολυμπιακοί Αγώνες (1896-2004)* (σελ. 12)
* 
* 

Απλό
Έγχρωμα μέταλλα

μικρογραφία|400px|Τριαδικό διάγραμμα από κατά προσέγγιση χρώματα κραμάτων Ag–Au–Cu, που χρησιμοποιούνται συνήθως στην κατασκευή κοσμημάτων.
Ως **έγχρωμα μέταλλα** χαρακτηρίζονται, κατά κύριο λόγο, ο χρυσός και ο χαλκός. Με τον όρο όμως αυτό, καθαρά τεχνικό, καθιερώθηκε στις μεταλλουργικές εφαρμογές να χαρακτηρίζονται όλα τα μέταλλα και ιδίως τα κράματά τους, εκτός του σιδήρου και των κραμάτων αυτού που ονομάζονται αντίστοιχα "*σιδηρούχα*". Αιτία της διάκρισης αυτής είναι οι εξαιρετικές ιδιότητες που παρουσιάζουν τα έγχρωμα μέταλλα όπως  στην αγωγιμότητα, ευθερμαγωγά, ή στη διάβρωση, ως αντιδιαβρωτικά.
Η σπουδαιότητα των μετάλλων αυτών διαφαίνεται από το γεγονός, αφενός ότι είναι τα αρχαιότερα μέταλλα (χρυσός, χαλκός και άργυρος), που επεξεργάστηκε ο άνθρωπος από την αρχαιότητα, μαζί με τον ορείχαλκο και αφετέρου ότι αυτά αποτελούν τη βάση της σύγχρονης παγκόσμιας οικονομίας. 

Σε άλλες γλώσσες αντί του όρου έγχρωμα μέταλλα χρησιμοποιείται ευρύτατα ο όρος "**μη σιδηρούχα μέταλλα**" όπως π.χ. στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, ρωσική κ.λπ. που αναφέρονται ιδιαίτερα έναντι των κραμάτων του σιδήρου. Υπό την άποψη αυτή στα μη σιδηρούχα μέταλλα εξέχουσα θέση κατέχουν: ο χαλκός, ο μόλυβδος, το αλουμίνιο, το νικέλιο, ο κασσίτερος, ο ψευδάργυρος και το τιτάνιο, ενώ από τα κράματα ο ορείχαλκος, καθώς επίσης και τα λεγόμενα πολύτιμα μέταλλα (χρυσός και λευκόχρυσος) και κάποια σπάνια μέταλλα όπως το ζιρκόνιο. Γενικά τα μη-σιδηρούχα μέταλλα λαμβάνονται από ορυκτά όπως σουλφίδια και ανθρακικά και πυριτικά άλατα μέσω ηλεκτρόλυσης.

Τέλος σημειώνεται ότι τα κατάλοιπα των εγχρώμων μετάλλων είναι ιδιαίτερα επιβλαβή στο περιβάλλον και στην ανακύκλωσή τους επιβάλλονται ιδιαίτερες κατεργασίες. Στη Ρωσία υφίσταται επί τούτου υπουργείο Έγχρωμης Μεταλλουργίας καθώς και ομώνυμος επιστημονικοτεχνικός σύλλογος με βασικό αντικείμενο τη μελέτη και οργάνωση της παραγωγής των εν λόγω μετάλλων και κραμάτων.

## Δείτε επίσης
* Έγχρωμα μέταλλα (περιοδικό)

## Πηγές
* "Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.10ος, σελ.46.

Κατηγορία:Μέταλλα
Κατηγορία:Κράματα
Κατηγορία:Μεταλλουργία
Ερκονγουάλδος

Ο **Ερκονγουάλδος** (αγγλ.: *Earconwald*, επίσης *Ercenwald*, *Erkenwald* ή *Erconwald*) ήταν Χριστιανός επίσκοπος της αγγλοσαξονικής εκκλησίας του Λονδίνου μεταξύ των ετών 675 και 693.

Ο Ερκονγουάλδος γεννήθηκε στο Lindsey και υποτίθεται πως είχε βασιλική καταγωγή. Έδωσε το μερίδιό του από τα χρήματα της οικογένειάς του προκειμένου να βοηθήσει να ιδρυθούν δύο μονές Βενεδικτίνων, η ανδρώα Chertsey Abbey στο Surrey  το 661 και η γυναικεία Barking Abbey . Η αδελφή του, Εδιλμπούργκα, ήταν Ηγουμένη στο Barking, όταν αυτός υπηρετούσε ως Ηγούμενος στο Chertsey.

Το 675, ο Ερκονγουάλδος έγινε επίσκοπος Λονδίνου, διαδεχόμενος τον Wine. Ήταν επιλογή του Αρχιεπισκόπου Θεοδώρου του Canterbury. Ενώ ήταν επίσκοπος, συνεισέφερε στον κώδικα νόμων του βασιλιά Ine του Wessex, και αναφέρεται συγκεκριμένα στον κώδικα ως συνεισφέρων. Είναι επίσης γνωστός για το ότι βάπτισε χριστιανό τον Sebba, βασιλιά της Ανατολικής Σαξονίας το 677. Ο βασιλιάς Ine του Wessex προσέλαβε τον Ερκονγουάλδο ως νομικό του σύμβουλο.

Ο Ερκονγουάλδος πέθανε το 693 και το λείψανό του τάφηκε στον παλαιό καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου. Ο τάφος του ήταν δημοφιλής τόπος προσκυνήματος στο Μεσαίωνα, αλλά καταστράφηκε μαζί με άλλους τάφους στο ναό κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης.

Η μνήμη του Ερκονγουάλδου τιμάται στις 30 Απριλίου (και από την Ορθόδοξη Εκκλησία).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συναξαριστής
* Εικόνα στο flickr

Κατηγορία:Άγγλοι κληρικοί
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Μπολιαρσκί Ιζβόρ

Το **Μπολιαρσκί Ιζβόρ** (*[[Βουλγαρικά]] : Болярски извор*, μτφ : η πηγή του ευγενούς) είναι χωριό στη νότια Βουλγαρία. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Χαρμαλί στην Επαρχία του Χάσκοβο. Απέχει 228 χλμ από την Σόφια και 20 χλμ από το Χάσκοβο. 

## Ιστορία
Το Μπολιαρσκί Ιζβόρ είναι γνωστό για τις Θρακικές αρχαιότητες, Θρακικοί τάφοι, που έχουν βρεθεί εκεί κι έχουν ανασκαφεί με πλούσια κτερίσματα. Έχουν επίσης βρεθεί λείψανα της νεολιθικής εποχής.

Αρχικά ήταν χωριό με καθαρά τουρκικό πληθυσμό με την ονομασία Μπεημπουνάρ Ιζβόρ, Πηγές του Μπέη Μπουνάρ, προς τιμή του μπέη της περιοχής. Με την εγκατάσταση Βουλγάρων στο χωριό σταδιακά το χωριό έγινε Βουλγαρικό. 

## Δημογραφία

Κατά την απογραφή του 2011 , ο πληθυσμός του χωριού ήταν 298 κάτοικοι. Από την άποψη της εθνικότητας, η πλειοψηφία των κατοίκων (75,83%) ήταν Ρομά, υπάρχουν μειονότητες Βουλγάρων (19,46%) και Τούρκων (3,69%). Για το 1,0% του πληθυσμού εθνότητα δεν είναι γνωστή.
:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Χάσκοβο