open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λεόν Μαρτ

Ο **Λεόν Μαρτ** (*Léon Mart*, 18 Σεπτεμβρίου 1914 – 14 Ιουλίου 1984) ήταν Λουξεμβούργιος ποδοσφαιριστής.

Σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του αγωνίστηκε σε ένα σύλλογο (ΣΣ Φόλα Ες) στην πατρίδα του ως κεντρικός επιθετικός. Αγωνίστηκε επίσης και στην Εθνική Λουξεμβούργου σε 24 αγώνες σημειώνοντας 16 γκολ. Αναγνωρίζεται ως πρώτος σκόρερ της ιστορίας της εθνικής ομάδας της χώρας. Συμμετείχε σε ένα αγώνα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λουξεμβούργιοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λουξεμβούργου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣ Φόλα Ες 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Παντόλφο Β΄ Μαλατέστα

Ο **Παντόλφο Β΄**, ιταλ.: *Pandolfo II* (1325 – Ιανουάριος 1373) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρος.

## Βιογραφία
Γιος του Μαλατέστα Γ΄ κοντοτιέρου, κυρίου του Ρίμινι, πολέμησε υπό τον Βέρνερ φον Ούρσλινγκεν και τον Γκιλ Αλβάρεθ Καρίγιο δε Αλβόρνοθ. Αργότερα υπηρέτησε τον Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι του Μιλάνου, αλλά προκάλεσε τη ζήλια του αδελφού εκείνου Μπερναμπό Βισκόντι και κατέφυγε στο Μάρκε. Αργότερα έγινε κοντοτιέρος για τη Φλωρεντία ενάντια στην Πίζα και πολέμησε ενάντια στον Τζον Χώκγουντ.

Απεβιωσε στο Πέζαρο.

## Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
* Μαλατέστα Δ΄ 1370-1429, κοντοτιέρος, κύριος των Πέζαρο, Φοσόμπρε, Γκαντάρα, Γιέζι, Νάρνι, κ.ά.
** Κλεώπα άκμασε 1420-1432, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Β΄ Παλαιολόγο δεσπότη του Μωρέως.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* PJ Jones. *Οι Μαλατέστα του Ρίμινι και το Παπικό Κράτος.* Cambridge University Press, 2005

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Μαλατέστα Α΄ ντα Βερούκιο

Ο **Μαλατέστα Α΄ από το Βερούκιο**, ιταλ.: *Malatesta Ι da Verucchio* (1212–1312) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν ο γενάρχης της ισχυρής αυτής δυναστείας στην Ιταλία και ένας αξιόλογος κοντοτιέρος. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βερούκιο ως γιος του Mαλατέστα ντελλα Πέννα (1183-1248).

Ήταν ο αρχηγός των Γουέλφων στη Ρομάνια και έγινε *ανώτατος αξιωματούχος* (podestà) του Ρίμινι το 1239. Το 1295 έγινε ο ίδιος ο αδιαμφισβήτητος κύριος του Ρίμινι με τη δολοφονία των επικεφαλής μελών της αντιπάλου οικογένειας Γιβελλίνων, αυτής των Παρτσιτάτι, συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού τους Mοντάνια.

Μεγαλύτερος γιος του ήταν ο Τζιοβάνι Μαλατέστα, διάσημος για την τραγωδία του 1285, που καταγράφηκε στην Κόλαση του Δάντη: σκότωσε τη σύζυγό του Φραντσέσκα ντα Πολέντα και τον μικρότερο αδελφό του Πάολο, έχοντάς τους ανακαλύψει σε μοιχεία.

Τον διαδέχθηκε ως κύριος του Ρίμινι ένας άλλος από τους πέντε γιους του, ο Μαλατέστα Β΄ (Μαλατεστίνο).

## Οικογένεια
Είχε τέκνα:
* Πάολο ο Όμορφος, π.1246-1285.
* Τζιοβάννι/Τζιαντσιότο ο Χωλός, απεβ. 1304, κύριος του Πέζαρο.
* Μαλατέστα Β΄ (Μαλατεστίνο) ο Τυφλός, απεβ. 1317, κύριος του Ρίμινι.
* Παντόλφο Α΄ π.1267-1326, κοντοτιέρος, κύριος του Ρίμινι.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Herbermann, Charles, ed. (1913). Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Πελαγόνησος Χίου

Η **Πελαγόνησος,** ή **Πελαγονήσι,** ή **Ασπρόνησος** ή **Άσπρο** είναι νησίδα της Χίου πολύ κοντά στις δυτικές ακτές της με έκταση 0,153 τ.χλμ. και υψηλότερο σημείο 16 μέτρα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Πυργίου του δήμου Μαστιχοχωρίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Μαστιχοχωρίων που υπάγεται στον Δήμο Χίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οι κάτοικοι της Ελάτας Χίου είναι ανάστατοι. Το Πελαγονήσι κινδυνεύει!

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χίος
Κατηγορία:Βραχονησίδες του Αιγαίου
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Παντόλφο Α΄ Μαλατέστα

Ο **Παντόλφο Α΄**, ιταλ.: *Pandolfo I Malatesta* (π. 1267 - 6 Απριλίου 1326) από τον Οίκο των Μαλατέστα, γιος του Mαλατέστα Α΄ ντα Βερούκιο, ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και κύριος του Ρίμινι από το 1317.

## Βιογραφία
Το 1304, με το τέλος του πάπα Βονιφατίου Η΄, κατέλαβε το Πέζαρο, το Φάνο, τη Σενιγκάλλια και το Φοσσομπρόνε, τα οποία έχασε και ανέκτησε τα επόμενα χρόνια.

Το 1317 έγινε κύριος του Ρίμινι και επικεφαλής της οικογένειάς του, των Μαλατέστα, με το τέλος του αδελφού του Μαλατέστα Β΄ (Μαλατεστίνο) του Τυφλού.

Το 1321 ήταν *ανώτατος διοικητής* (capitano generale) των Παπικών Κρατών κατά των Γιβελλίνων και των Μοντεφέλτρο του Ουρμπίνο.

Ο Παντόλφο Α΄ είχε δύο γιους: τον Mαλατέστα Γ΄ και τον Γκαλεότο Α΄.

Μετά το τέλος του το 1326 υπήρξε έριδα για τη διαδοχή, μεταξύ του μεγαλύτερου γιου του Μαλατέστα Γ΄ και του ανιψιού του Φεραντίνο (γιού του Μαλατέστα Β΄). Επιτεύχθηκε ένας διαχωρισμός, με τον οποίο ο Mαλατέστα Γ΄ έλαβε στο Πέζαρο και ο Φεραντίνο στο Ρίμινι. 

## Οικογένεια
Είχε τέκνα:
* Mαλατέστα Γ΄ π.1299-1364, κοντοτιέρος, κύριος του Ρίμινι.
* Γκαλεότο Α΄ 1299-1385, κοντοτιέρος, κύριος του ρίμινι, Φάνο, Άσκολι Πιτσέρο, Τσεζένα, Φοσσομπρόνε.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Μαλατέστα Β΄ (Μαλατεστίνο)

Ο **Μαλατέστα Β΄ ή Μαλατεστίνο** ο *Πολεμοχαρής* ή *του Ματιού*, ιταλ.:*Malatesta II o Malatestino* il Guercio o dell'Occhio (απεβ. 14 Οκτωβρίου 1317) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν κύριος του Ρίμινι από το 1312 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Μαλατέστα Α΄ ντα Βερούκιο κυρίου του Ρίμινι και κληρονόμησε την κυριότητα μετά το τέλος εκείνου. Ήταν επίσης αδελφός τού Τζιοβάννι, συζύγου της Φραντσέσκα ντα Ρίμινι, και τού Πάολο.

Ο Μαλατέστα Β΄ αναφέρεται από τον Δάντη στην *[[Θεία Κωμωδία|Κόλαση]]* (XVII, 48-48 και XVIII, 76-84), όπου περιγράφεται ως τύραννος όπως ο πατέρας του και ως ο δολοφόνος του Γκουίντο ντελ Κασέρο και του Aντζιολέλο ντα Καρινιάνο. Αλλά δεν υπάρχουν ιστορικές πληροφορίες γι' αυτά τα πρόσωπα. Ο Δάντης παρουσιάζει την είδηση ως προφητεία ενός που σπείρει έριδες, τού Πιέρ ντα Μεντετσίνα, ότι οι δύο αυτοί, οι καλύτεροι του Φάνο, πρέπει να προσέχουν τον Mαλατέστα Β΄ τύραννο του Ρίμινι, ο οποίος θα τους σκοτώσει με *mazzeratura* (θα τους βάλει σε σάκους με μόλυβδο και θα τους ρίξει στη θάλασσα) κοντά στην Κατόλικα. Η έλλειψη οποιασδήποτε αρχειακής πηγής για ένα τέτοιο περιστατικό έκανε ορισμένους σχολιαστές του Δάντη να σκεφτούν, ότι εδώ ο Πιέρο ήθελε να διαπράξει την αμαρτία του ως σπορέας διχόνοιας, βάζοντας φήμες μεταξύ των δύο του Φάνο και του άρχοντα του Ρίμινι (δηλ. δεν δολοφονήθηκαν). Αλλά η ακρίβεια του Δάντη έχει περισσότερο μία γεύση αποκάλυψης και επειδή είναι σοβαρός ισχυρισμός, μπορεί, όπως σε άλλες περιπτώσεις, η εξουσία των ενδιαφερομένων να έχει συγκαλύψει οποιαδήποτε αναφορά σε σύγχρονα έγγραφα.

Ήταν διοικητής (*podestà*) της Τσεζένα (1290–1295), κυβερνήτης (*capitano del popolo*) της Μπολόνια το 1296, *podestà* του Ρίμινι (1302) και *capitano del popolo* της Φλωρεντίας (1303). Το 1312 έγινε κύριος του Ρίμινι, στο οποίο στη συνέχεια πρόσθεσε τη Τσεζένα και το Γιέζι.

Τον Μαλατέστα Β΄ διαδέχθηκε ο αδελφός του Παντόλφο Α΄. Οι αξιώσεις τού γιου τού Μαλατέστα Β΄, Φεραντίνο, θα έπρεπε να περιμένουν.

## Οικογένεια
Είχε τέκνο:
* Φεραντίνο 1258-1353, κύριος του Ρίμινι.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Herbermann, Charles, ed. (1913). Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Νέαρχος Φυσεντζίδης

Ο **Νέαρχος Φυσεντζίδης** (Λευκωσία 1863-Αλεξάνδρεια 1943) ήταν Κύπριος στρατιωτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1863. Ήταν γόνος μιας εκ των παλαιοτέρων οικογενιών της Λευκωσίας. Ανηψιός του λόγιου ποιητή, δημοσιογράφου και διδασκάλου, Θεμιστοκλέους Θεοχαρίδη και πρώτος ξάδεφλος της Ευγενίας Θεοδότου. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Νικοδήμου Γεωργιάδου, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά.

Σε νεαρή ηλικία μετέβη στην Αθήνα και κατετάγη στον Ελληνικό Στρατό κατά την επιστράτευση του 1885, προαγόμενος μέχρι τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού του Πεζικού το 1894. Κατόπιν φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Γενικών Επιτελών του Βελγίου.

Έλαβε μέρος στις Κρητικές εξεγέρσεις, στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, όπου τραυματίστηκε, και στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-13), αποστρατευθείς με τον βαθμό του Ταγματάρχη. Στη συνέχεια σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Λέουβεν στις Βρυξέλλες, όπου αναγορεύθηκε Διδάκτορας, και από το 1898 άσκησε τη Δικηγορία στην Αίγυπτο, αρχικά στο Κάιρο και στη συνέχεια στην Αλεξάνδρεια έως τον θάνατό του. Διετέλεσε, ακόμη, Νομάρχης στις Σέρρες, Πρόεδρος της Ελληνικής Αδελφότητας Κυπρίων της Αιγύπτου και της Κυπριακής Αδελφότητας Καΐρου, ενώ υπήρξε ο ιδρυτής του Κυπριακού Προσκοπισμού (1913).

Ο Φυσεντζίδης, μιλούσε άπταιστα τη γαλλική, την ιταλική, την αγγλική και την αραβική γλώσσα. Δημοσίευσε μεγάλο αριθμό πολιτικών και επιστημονικών άρθρων σε εφημερίδες και περιοδικά της εποχής και συνέγραψε πολλά βιβλία και μελέτες, μεταξύ των οποίων ήταν τα εξής: Η Διεθνής Διαιτησία και η αποκατάσταση της Ελληνικής Αυτοκρατορίας (1885), η Ελλάδας κατά το 1885-1886 εν επιστρατεύσει (1888), Ανέκδοτοι αυτόγραφοι επιστολαί των επισημοτέρων Ελλήνων οπλαρχηγών και διάφορα προς αυτούς έγγραφα της Διοικήσεως, μεθ` ιστορικών σημειώσεων (1893), Η Μεγάλη Δέσποινα (1916), Σύμβασις της Κοινωνίας των Εθνών (1920), Υπόμνημα προς τας κυβερνήσεις της Μεγάλης Βρεττανίας και της Γαλλίας και προς τους ευγενείς λαούς των δύο τούτων μεγάλων χωρών επί του κυπριακού ζητήματος και των δικαίων του κυπριακού λαού (1931), η εν Μαραθώνι μάχη (1938), «Δεν έκαμα παρά το καθήκον μου» είπε ο βασιλεύς των Ελλήνων Γεώργιος ο Β` (1941) κ.α.

Παρασημοφορήθηκε από την ελληνική, τη γαλλική και τη βελγική Κυβέρνηση με πολλά μετάλλια και παράσημα για την εξαιρετική στρατιωτική δράση του και τις άλλες πολύτιμες υπηρεσίες που προσέφερε. Απεβίωσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1943.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφικόν Λεξικόν Κυπρίων 1800-19020 (Λευκωσία 2005) - Αριστείδης Λ. Κουδουνάρης

Κατηγορία:Κύπριοι στρατιωτικοί
Φεραντίνο Μαλατέστα

Ο **Φεραντίνο**, ιταλ.: *Ferrantino Malatesta* (1258 – 12 Νοεμβρίου 1353) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν κύριος του Ρίμινι και πολλών άλλων εδαφών στη βόρεια Ιταλία.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Mαλατέστα Β΄ (Μαλατεστίνο) *του Ματιού*, που έγινε κύριος στο Ρίμινι μετά το τέλος του θείου του Παντόλφο Α΄. Ο Φεραντίνο ήταν προηγουμένως διοικητης (podestà) της Μπολόνια, της Φλωρεντίας, της Πάντοβας, του Φορλί, της Τσεζένα και άλλων πόλεων.

Το 1330 αποκλείστηκε από το Ρίμινι από τον παπικό απεσταλμένο (legatus), μέσω των δολοπλοκιών του εξαδέλφου του Μαλατέστα Γ΄ του *Καταστροφέα*, κυρίου του Πέζαρο. Ο Φεραντίνο κυβέρνησε ξανά για λίγο από το 1334 έως το 1335, όταν φυλακίστηκε από τον Μαλατέστα Γ΄.

Απεβίωσε στο Ρίμινι το 1353.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Herbermann, Charles, ed. (1913). Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Γκότφριντ Λίνκε

Ο **Γκότφριντ Λίνκε** (γεννήθηκε το 1792, πέθανε το 1867 στο Βρότσουαφ) ήταν Γερμανός επιχειρηματίας, συνιδρυτής του μεγάλου εργοστασίου βαγονιών και ατμομηχανών Linke-Hofmann-Werke (αργότερα Pafawag).

Ο Λίνκε διηύθυνε αρχικά ένα εργαστήριο χειροτεχνίας στη Leśnica που ειδικεύεται στην παραγωγή σελών και αμαξών αλόγων. Καθώς ο σιδηρόδρομος αναπτύχθηκε στη Σιλεσία, άρχισε να κατασκευάζει εξοπλισμό για σιδηροδρομικές εταιρείες. Αρχικά ξεκίνησε με ένα ενιαίο βαγόνι άνθρακα που κατασκευάστηκε για το τμήμα Βρότσουαφ - Leśnica το 1839 και ήταν μια μεγάλη παρτίδα τροχοφόρων για εργάτες που κατασκεύαζαν τις γραμμές του σιδηροδρόμου της Άνω Σιλεσίας. Στο μεταξύ, μετέφερε την παραγωγή από τη Leśnica στην οδό Rzeznicza στο κέντρο του Βρότσουαφ. Σύντομα συνένωσε το εργοστάσιό του με το εργοστάσιο των αδελφών Hofmann, ξεκινώντας την εταιρεία Linke-Hofmann-Busch-Werke, παράγοντας κυρίως βαγόνια και ατμομηχανές.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* https://web.archive.org/web/20160304215009/http://lesnica.republika.pl/kultura/znani/linke.html
* http://wroclaw.wyborcza.pl/wroclaw/1,35762,3707518.html?as=2&ias=2 - B. Maciejewska. Παρακαλώ μπείτε. . . Gazeta Wyborcza, Βρότσουαφ, 27 Οκτωβρίου 2006.

Κατηγορία:Γερμανοί επιχειρηματίες
Alstom Transport Deutschland

δεξιά|μικρογραφία| Διατηρημένο τραμ Linke-Hofmann, Κρακοβία, Πολωνία
Η **Alstom Transport Deutschland**, πρώην **Linke-Hofmann-Busch**, είναι γερμανική κατασκευαστική εταιρεία που ιδρύθηκε αρχικά στο Μπρέσλαου της Πολωνίας για την παραγωγή ατμομηχανών και τροχαίου υλικού. Η προέλευσή του βρισκόταν στην επιχείρηση τροχών του Gottfried Linke, που ξεκίνησε το 1834. Το 1994, η GEC Alstom απέκτησε ποσοστό 51%.  Είναι πλέον μέρος της Alstom. Το όνομα Linke-Hofmann-Busch έπαψε να χρησιμοποιείται το 2009 όταν έγινε Alstom Transport Deutschland GmbH.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε μια από τις πολλές εταιρείες στη Γερμανία που προσελκύθηκαν στη βιομηχανία αεροσκαφών, παρόλο που δεν είχαν προηγούμενη εμπειρία στον σχεδιασμό αεροσκαφών.

Η Linke-Hofmann-Busch εισήλθε για πρώτη φορά στη βιομηχανία αεροσκαφών από την επισκευή και την κατασκευή αεροσκάφους που σχεδιάστηκε από άλλες καθιερωμένες εταιρείες με άδεια, όπως ο Roland C.IIa, Albatros B.IIa, C.III και CX . Το 1916 η Linke-Hofmann-Busch ανέλαβε σύμβαση για το σχεδιασμό και την κατασκευή ενός τετρακινητήριου βαρέως βομβαρδιστικού υπό την *ονομασία Riesenflugzeug* («γίγαντα αεροσκάφος»). Δύο σχέδια κατασκευάστηκαν σε πρωτότυπη μορφή, το RI και το R.II. και τα δύο σχέδια ήταν αντισυμβατικά. Το RI ήταν ανεπιτυχές, αλλά το Linke-Hofmann R.II πέταξε καλά. Ωστόσο, ο πόλεμος τελείωσε πριν προλάβει να βγει στην παραγωγή. Οι μεταπολεμικές προσπάθειες να κατασκευαστούν R.II ως επιβατικά και μεταφορικά αεροσκάφη αποτράπηκαν από τη Συμμαχική Επιτροπή Ελέγχου, η οποία ανησυχούσε για τα βομβαρδιστικά που κατασκευάζονταν παράνομα, υπό το πρόσχημα των αεροσκαφών, και την πιθανή επανέναρξη του πολέμου.
δεξιά|μικρογραφία| Βαγόνι LHB των Ινδικών Σιδηροδρόμων
Τα πούλμαν LHB της Indian Railways βασίζονται σε ένα σχέδιο που αναπτύχθηκε από τη Linke-Hofmann-Busch.

## Σιδηροδρομικά προϊόντα

### Mainline Rail
* Πρωτότυπα βαγόνια για την Deutsche Bundesbahn (1976).

### Προαστιακός
* Litra SA και Litra SE για το S-tog της Κοπεγχάγης (με τη Siemens, 1996–2006)
* CIÉ 8100 Class for the Dublin Area Rapid Transit (με GEC, 1983–1984): κατασκευασμένο σύμφωνα με προδιαγραφές τύπου μετρό.
* DB Class 420 για υπηρεσίες S-Bahn στο Μόναχο, τον Ρήνο-Μάιν, τον Ρήνο-Ρουρ και τη Στουτγάρδη .

### Μετρό
* Σειρές M1, M2 και M3 για το μετρό του Άμστερνταμ (1973–1980)
* Σειρά DT2 για τον U-Bahn του Αμβούργου (με Kiepe ).
* Σειρά DT4 για τον U-Bahn του Αμβούργου (με ABB ).

### Τραμ
* TT Class 8 για το Τραμ του Τρόντχαϊμ (1984)
* P86 Stock for the Docklands Light Railway in East London (1986)
* TW 2000 για το Hanover Stadtbahn (1997–2000)

## Δείτε επίσης
* Pafawag, πρώην εργοστάσιο Linke-Hofmann στο Βρότσλαβ (Breslau) που κρατικοποιήθηκε το 1945

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* The German Giants, The Story of the R-planes 1914-1919, GW Haddow & Peter M. Grosz, 1963. Εκδόθηκε από την Putnam & Company 42 Great Russell Street London
* 

Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες της Γερμανίας
Μονή Αγίου Γεωργίου Χίου

Η **Μονή Αγίου Γεωργίου** είναι μοναστήρι στη Χίο, το οποίο βρίσκεται δίπλα και νοτιοδυτικά από το Πυργί.

Είναι κτισμένο στους πρόποδες του λόφου Πατέλλα σε υψόμετρο 150 μέτρα. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πυργίου.

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυργίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μαστιχοχωρίων του Δήμου Χίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μοναχούς/ες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Χίου
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Μαλατέστα Ουνγκάρο

Ο **Γκαλεότο** ο λεγόμενος **Ουνγκάρο**, ιταλ.: *Galeotto Ungaro Μalatesta* (Ιούνιος 1327 – Ιούλιος 1372) από τον Οίκο των Μαλατέστα, ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και άρχοντας του Γιέζι.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Mαλατέστα Γ΄ του *Καταστροφέα*, κυρίου του Πέζαρο και του Ρίμινι. Ο Γκαλεότο άλλαξε το όνομά του σε Ουνγκάρο, όταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας τον έχρισε ιππότη τον Δεκέμβριο του 1347. 

Αφού φυλακίστηκε κατά τον πόλεμο του Λουδοβίκου πρίγκιπα του Τάραντα στη νότια Ιταλία, πολέμησε ως στρατιωτικός διοικητής στον παπικό στρατό υπό τον καρδινάλιο Γκιλ δε Αλβόρνοθ ενάντια στους Ορντελάφι του Φορλί και τους Μανφρέντι της Φαέντσα. Στις 16 Απριλίου 1363 νίκησε σκληρά τον Μπερναμπό Βισκόντι και τα επόμενα χρόνια αντικαθιστούσε συχνά τον γηραιό θείο του Γκαλεότο Α΄ Μαλατέστα ως αρχιστράτηγος του παπικού στρατού.

Το 1367 βοήθησε τον πάπα Ουρβανό Ε΄ να επιστρέψει στη Ρώμη. Τον επόμενο χρόνο, όταν δεν μπόρεσε να καταστείλει μία εξέγερση στη Σιένα εναντίον του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας, προτίμησε να επιστρέψει στο Ρίμινι.

Απεβίωσε το 1372.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κοστάντσα των Έστε, κόρη του Oμπίτσο Γ΄ μαρκήσιου της Φεράρα, το 1363.

## Δείτε επίσης
* Οίκος των Μαλατέστα
* Ρίμινι
* Κοντοτιέροι

## Πηγές
* 

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Αλεχάντρο Μαγιόρκας

Ο **Αλεχάντρο Νίκολας Μαγιόρκας** (αγγλικά: *Alejandro Nicholas Mayorkas*, 24 Νοεμβρίου 1959), είναι Αμερικανός κυβερνητικός αξιωματούχος, πρώην εισαγγελέας και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως 7ος Υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Φεβρουάριο του 2021 έως τον Ιανουάριο του 2025, στην κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν. 

Προηγουμένως, υπό την κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα, είχε υπηρετήσει ως Υφυπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ από το 2013 έως το 2016, καθώς και ως Διευθυντής της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Ιθαγένειας των Ηνωμένων Πολιτειών (USCIS) από το 2009 έως το 2013. 

Επιπλέον, από το 1998 έως το 2001, υπηρέτησε ως ομοσπονδιακός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών για την Κεντρική περιφέρεια της Καλιφόρνιας.

## Βιογραφία
Ο Μαγιόρκας, γεννήθηκε στην Αβάνα της Κούβας το 1959. Με την Κουβανική Επανάσταση, το ίδιο έτος η οικογένειά του μετανάστευσε στην Φλόριντα των ΗΠΑ και στη συνέχεια στην Καλιφόρνια, όπου και μεγάλωσε. Έχει σερφαδίτικη καταγωγή από τον πατέρα του (από την Ελλάδα και την Οθωμανική Αυτοκρατορία), και ρουμανική και εβραϊκή καταγωγή από την μητέρα του.

Σπούδασε Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1981. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Λογιόλα Μεριμάουντ (στο Λος Άντζελες), και έλαβε πτυχίο (JD) το 1985. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπουργοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Υπουργοί Εσωτερικής Ασφάλειας (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Κυβερνητικοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Αμερικανοί εισαγγελείς
Κατηγορία:Κουβανοί
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Τζιοβάννι Μαλατέστα

[δεξιά|μικρογραφία|314x314εσ|''Ο Τζιαντσιότο ανακαλύπτει τον Πάολο και τη Φραντζέσκα''. Έργο του [Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ|Ζαν-Ωγκίστ-Ντομινίκ Ενγκρ.]]

Ο **Τζιοβάνι ή Τζιαντσιότο** ιταλ.: *Giovanni ο Gianciotto*, γνωστός ως *Τζιοβάννι ο Χωλός* ιταλ.: Giovanni lo Sciancato, (απεβ. 1304) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν διοικητής του Πέζαρο.

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Mαλατέστα Α΄ ντα Βερούκιο κυρίου του Ρίμινι.

Από το 1275 και μετά έπαιξε ενεργό ρόλο στους Πολέμους και τις φατρίες της Ρομάνια (Romagnole). Είναι κυρίως διάσημος για την οικογενειακή τραγωδία του 1285, που καταγράφηκε στην Κόλαση του *[[Δάντης Αλιγκέρι|Δάντη]]*, όταν, έχοντας εντοπίσει τη σύζυγό του Φραντσέσκα ντα Πολέντα (Φραντσέσκα ντα Ρίμινι) σε μοιχεία με τον αδελφό του Πάολο, τους σκότωσε και τους δύο με τα ίδια του τα χέρια.

Κατέλαβε το Πέζαρο το 1294 και το κυβέρνησε ως διοικητής (podestà) μέχρι το τέλος του.

## Δείτε επίσης
* 1308–1321 *[[Θεία Κωμωδία]]* (Κόλαση, Ωδή V), Δάντης

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
*  Herbermann, Charles, ed. (1913). "House of Malatesta". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Ιταλοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Άγιος Βλάσιος Άρτας

Ο **Άγιος Βλάσιος** είναι οικισμός της  τοπικής κοινότητας Ρετσιανών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ηρακλείας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.  
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Βλάσιος είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Άρτας, σε ρεματιά που διασχίζει ο ποταμός Ρετσανόρεμα, ανάμεσα στις απολήξεις των Τζουμέρκων στα δυτικά και του Κοκκινόλακκου στα ανατολικά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 440 μέτρα. Απέχει 42 χιλιόμετρα περίπου βορειοανατολικά της Άρτας. 
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ρετσιανών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ρετσιανών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηρακλείας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηρακλείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη. 
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, νότια του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Πάολα Μαλατέστα

Η **Πάολα-Ανιέζε**, ιταλ.: *Paola-Agnese Malatesta*, επίσης *Πάολα της Μάντοβας* (1393 — 28 Φεβρουαρίου 1449) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλίδα αρχόντισσα, κόρη του κυρίου των Πέζαρο και Φοσσομπρόνε.  Με τον γάμο της έγινε μαρκησία της Μάντοβας. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πέζαρο το 1393 από τον Μαλατέστα Δ΄ *των Σονέτων*, κύριο του Πέζαρο και του Φοσσομπρόνε, και την Ελισαμπέτα ντα Βαράνο. Στις 22 Αυγούστου 1409 παντρεύτηκε τον Τζιανφραντσέσκο Γκοντσάγκα, μαρκήσιο της Μάντοβα, στο Πέζαρο. Ήταν η πρώτη μαρκησία της Μάντοβας, αφού ο σύζυγός της είχε λάβει τον τίτλο το 1407.  Η Πάολα είχε έξι παιδιά και έφερε τη γενετική ασθένεια της κύφωσης στην οικογένεια Γκοντσάγκα, η οποία εμφανίστηκε στις επόμενες γενιές.  

Ήταν γνωστή ως ευσεβής, αξιοπρεπής,  με οξύ χαρακτήρα γυναίκα και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Αυλή των Γκοντσάγκα. Η Πάολα επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την κουλτούρα των Μαντουανών, ενθαρρύνοντας τον σύζυγό της να φέρει τον Βιτορίνο ντα Φέλτρε στη Μάντοβα για να διδάξει τα παιδιά τους. Ο Βιτορίνο ήταν ένας πρώιμος ανθρωπιστής λόγιος.  Κατόπιν αιτήματος του Μπερναντίνο ντα Σιένα, ο οποίος την επισκέφθηκε το 1418,  η μαρκησία έκτισε την εκκλησία της Σάντα Πάολα με ένα παρακείμενο μοναστήρι στη Μάντοβα γύρω στο 1420 για τις Φραγκισκανές μοναχές των Πενήτων της Αγ. Κλάρας.   Αποσύρθηκε στο μοναστήρι αυτό μετά το τέλος τού συζύγου της το 1444.

Η Πάολα απεβίωσε στη Μάντοβα το 1449 και ενταφιάστηκε στο μοναστήρι της Σάντα Πάολα με μοναστικό τυπικό, σύμφωνα με την επιθυμία της. Είναι αγία στο Φραγκισκανικό μαρτυρολόγιο. 

## Εικόνες

Αρχείο:Andrea Mantegna 055.jpg|Πορτρέτο του Αντρέα Μαντένια που υποτίθεται ότι είναι της Πάολα Μαλατέστα, η οποία στέκεται πίσω από τη Βαρβάρα του Βραδεμβούργου


## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Μπέρμπελ Μπας

Η **Μπέρμπελ Μπας** (*Bärbel Bas*, Walsum, 3 Μαΐου 1968) είναι Γερμανίδα πολιτικός του SPD, που υπήρξε πρόεδρος της γερμανικής Μπούντεσταγκ από το 2021 έως το 2025. Είναι μέλος της Μπούντεσταγκ από τις εκλογές του 2009. Aπό το 2025 είναι πρόεδρος του SPD μαζί με τον Λάρς Κλινγκμπέιλ αλλά και υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων στην κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικοί του SPD
Μεγάλο Θέατρο (Λοτζ)

Το **Μεγάλο Θέατρο του Λοτζ** (πολωνικά: Teatr Wielki w Łodzi) είναι όπερα στο Λοτζ της Πολωνίας. Είναι το μεγαλύτερο θέατρο της πόλης, με ειδίκευση στην όπερα, την οπερέτα και το μπαλέτο.

## Ιστορία
Άνοιξε στις 19 Ιανουαρίου 1967 και μέχρι το τέλος του 2005 είχε κάνει 240 πρεμιέρες. Το θέατρο είναι ένας από τους σημαντικότερους χώρους όπερας στην Πολωνία.

Το Μεγάλο Θέατρο, που βρίσκεται στην Πλατεία Στρατηγού Γιαν Χένρικ Ντομπρόφσκι, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη όπερα στην Πολωνία και μία από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη, με αμφιθέατρο που μπορεί να φιλοξενήσει 1.074 άτομα.

Το θέατρο έχει ανεβάσει έργα συνθετών του παρελθόντος (συμπεριλαμβανομένων των Πιοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι, Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Τζουζέπε Βέρντι και Ρίχαρντ Βάγκνερ), καθώς και σύγχρονων προσωπικοτήτων (όπως ο Κσίστοφ Πεντερέτσκι και ο Μπόγκνταν Παβλόφσκι). Οι παραγωγές του έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό σε όλη την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη σκηνή του έχουν εμφανιστεί καλλιτέχνες όπως οι Βικτόρια ντελς Άνχελς, Αντρέα Μποτσέλι, Αντζέλα Γκεοργκίου, Χοσέ Κούρα και Πλάθιντο Ντομίνγκο. Οι σκηνοθέτες που έχουν εργαστεί εκεί είναι οι Άνταμ Χανουσκιέβιτς και Ρίσαρντ Πέριτ. Το κτίριο φιλοξενεί επίσης άλλες εκδηλώσεις, όπως πρωτοχρονιάτικους χορούς και επιδείξεις μόδας. Το πιο γνωστό από αυτά είναι το διεθνές φεστιβάλ τέχνης του κινηματογράφου, Camerimage.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Θέατρα στο Λοτζ
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λοτζ
Σώκια

Τα **Σώκια**  (τουρκικά: *Söke*) είναι πόλη στην επαρχία Αϊδινίου στην περιοχή Αιγαίου της δυτικής Τουρκίας. Το 2012 η πόλη είχε 70.522 κατοίκους. Απέχει 54 χιλιόμετρα από το Αϊδίνιο και 120 χιλιόμετρα από τη Σμύρνη. Κοντά στα Σώκια βρίσκονται το Κουσάντασι, η Πριήνη και η Μίλητος. Η πόλη είναι κτισμένη κοντά στις εκβολές του Μαιάνδρου.

## Ιστορικά στοιχεία
Τα Σώκια έχουν αναγνωριστεί ότι βρίσκονται στη θέση της αρχαίας πόλεως **Αναίας** (αρχ.: Ἄνναια, Ἄναια, Ἀναία), η οποία είχε πάρει το όνομά της από την Αμαζόνα Αναία. Ο Στέφανος Βυζάντιος ανέφερε ότι εκεί βρισκόταν ο τάφος της. Κατά τους βυζαντινούς χρόνους ήταν επισκοπική έδρα, όμως έγινε ανενεργή με την κατάκτηση της Μικράς Ασίας από τους Τούρκους. Η επισκοπή ανασυστάθηκε το 1802 ως επισκοπή Κρήνης και Ανέων και το 1906 κατέστη μητρόπολη, ονόματι *Μητρόπολη Ανέων*. Αν και η πόλη είχε στις αρχές του 20ού αιώνα μουσουλμανική πλειοψηφία, γύρω της υπήρχαν χωριά στα οποία κατοικούσαν Έλληνες. Ο Σ. Αντωνόπουλος το 1907 ανέφερε ότι ο πληθυσμός της πόλης ήταν 12.000 κάτοικοι, από τους οποίους οι 5.000 ήταν Έλληνες. Τότε υπήρχαν στα Σώκια σχολεία με 500 μαθητές και νοσοκομείο 8 κλινών. Η πόλη είχε αγροτική παραγωγή και αξιόλογη εμπορική κίνηση. 

Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στις 18 Μαρτίου 1919, Ιταλικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στα Σώκια, όπου αντιμετώπισαν μεγάλο στράτευμα Τούρκων και Αράβων. Τον Απρίλιο του 1922 οι Ιταλοί αποσύρθηκαν από την περιοχή και εισήλθαν τα ελληνικά στρατεύματα. Μετά την ήττα των ελληνικών στρατευμάτων στον πόλεμο, οι Έλληνες είτε αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από την περιοχή και να πάνε στην Ελλάδα είτε σκοτώθηκαν από τα τουρκικά στρατεύματα.

## Οικονομία
Η πόλη βρίσκεται στην άκρη εύφορης πεδιάδας στην οποία η μεγαλύτερη σε έκταση καλλιέργεια είναι το βαμβάκι. Η πεδιάδα αποδίδει λίγο πάνω από το 10% της παραγωγής βαμβακιού της Τουρκίας. Στις αρχές του 20ού αιώνα οι κύριες καλλιέργειες ήταν τα δημητριακά, σουσάμι, σταφίδα, σύκα και γλυκόριζα. Στην περιοχή υπάρχουν κοιτάσματα λιγνίτη τα οποία στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν αντικείμενο εκμετάλλευσης από ορυχείο ιδιοκτησίας Μανωλόπουλου και Γάλλων επενδυτών. Ο λιγνίτης εξαγόταν στη Σμύρνη με τρένο, όμως θεωρούταν «κακής ποιότητας».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Επαρχία Αϊδινίου
Νίκος Λυκομήτρος

Ο **Νίκος Λυκομήτρος** (Αθήνα, 1936) είναι Έλληνας ηθοποιός τηλεόρασης, κινηματογράφου και θεατρικών παραστάσεων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στην Αθήνα. Με την ιδιότητα του μαθητή της συγκεκριμένης σχολής συμμετείχε στον Χορό Αττικής Κωμωδίας του Εθνικού Θεάτρου. Πρωτοεμφανίστηκε το 1961, με τον *Θίασο Ηνωμένων Καλλιτεχνών* της Λιάνας Μιχαήλ, στο έργο του Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ *"Η βροχή"*. Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Ροντήρης διέκρινε το ταλέντο του και τον ενέταξε στον θίασο του Πειραϊκού Θεάτρου, όπου συμμετείχε σε παραστάσεις αρχαίας τραγωδίας όπως "Ηλέκτρα", "Μήδεια", "Ιππόλυτος". Συμμετείχε σε πλήθος θεατρικών έργων, τα οποία προβλήθηκαν από την τηλεόραση. Εργάστηκε επί σειρά ετών και στις μεταγλωττίσεις ξένων τηλεοπτικών εκπομπών. Επίσης, έλαβε μέρος σε πολυάριθμες ραδιοφωνικές εκπομπές.

## Έργα
Ο Ν. Λυκομήτρος έχει συμμετάσχει σε πλήθος έργων, οι τίτλοι των οποίων αναφέρονται αναλυτικά παρακάτω

### Κινηματογραφικές ταινίες

### Θεατρικές παραστάσεις

### Μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις

### Μεταγλωττισμένες παραγωγές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Σεφερίχισαρ

Τo **Σεφερίχισαρ** (τουρκικά: *Seferihisar*) είναι παραθαλάσσιος δήμος της επαρχίας Σμύρνης στην περιοχή Αιγαίου της δυτικής Τουρκίας. Το 2012 είχε 31.467 κατοίκους. Η κυρίως πόλη βρίσκεται ελαφρώς στην ενδοχώρα και το τμήμα της στη θάλασσα είναι γνωστό ως Σίγιατζικ. Κοντά στην πόλη βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Τέως ενώ στα νότια όρια της διοικητικής περιοχής βρίσκονται τα ερείπια της Λεβέδου. Στο Σίγιατζικ σώζεται μεσαιωνικό κάστρο και λειτουργεί από το 2010 μαρίνα. Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν την οικία Ζενσιγιέ Γκιουλέρ, η οποία λειτουργεί σήμερα ως ιστορικό μουσείο και εστιατόριο με ντόπια κουζίνα, το τζαμί Κασίμ Τσελεμπί και ο μεντρεσές Φατίχ, αμφότερα του 15ου αιώνα, και η συνοικία εντός του κάστρο του Σίγιατζικ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Η ιστοσελίδα του δήμου

 

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Επαρχία Σμύρνης
Χρύσα Κατσαρίνη

Η **Χρύσα Κατσαρίνη **(Καβάλα, 14 Οκτωβρίου 1986) είναι Ελληνίδα σταντ-απ κωμικός και ηθοποιός.

## Βιογραφία
Μετά τα μαθητικά χρόνια εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη και αποφοίτησε από το Τμήμα Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας, ενώ παράλληλα αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Ανδρέας Βουτσινάς, με υποτροφία που της δόθηκε από τον ίδιο τον Ανδρέα Βουτσινά. Τότε αποφάσισε να ασχοληθεί με την stand up κωμωδία. 

Το 2012 αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Αθήνα. Εκεί ήλθε σε επαφή και συνεργάστηκε με άλλους Έλληνες κωμικούς και ξεκίνησε να στήνει τα κείμενα που αποτέλεσαν την πρώτη της solo παράσταση με τίτλο "Ό,τι πολυτιμότερο έχω".

Το 2013 πραγματοποίησε guest εμφάνιση στο μακροβιότερο comedy club της Ιρλανδίας, το Comedy Cellar, αλλά και σε διάφορα comedy clubs του Λονδίνου. Από το 2014 ήταν μέλος του Gazi comedy club, έως το 2017 οπότε και έπαυσε η λειτουργία του. Το 2018, ανέβασε την πρώτη της solo stand up comedy παράσταση στο Θέατρο Άβατον. Κατά τη διάρκεια του 2ου Athens comedy festival, βιντεοσκόπησε την παράστασή της "Ό,τι πολυτιμότερο έχω".

Το φθινόπωρο του 2018, πραγματοποίησε την πρώτη της ευρωπαϊκή περιοδεία και εμφανίστηκε στο Άμστερνταμ, τις Βρυξέλλες, το Λονδίνο, το Βερολίνο και στο Μάντσεστερ. Το 2019, άνοιξε την παράσταση της γνωστής Αμερικανίδας κωμικού Liza Treyger. 

Το 2020 περιόδευσε για πρώτη φορά στην Κύπρο και το 2021 παρουσίασε στην Αθήνα τη δεύτερη solo παράστασή της με τίτλο "Κουβέρτα", στη θεατρική σκηνή Αθηναΐς.

Την άνοιξη του 2022 πραγματοποίησε μια μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα με τίτλο "Κουβέρτα on the road". Επισκέφτηκε και έπαιξε σε περισσότερες από 30 πόλεις, ενώ η περιοδεία αυτή συνεχίστηκε τον Μάιο του ίδιου έτους στην Ευρώπη, όπου η κωμικός εμφανίστηκε σε 11 διαφορετικές ευρωπαϊκές πόλεις παίζοντας ισάριθμες παραστάσεις.

## Internet
Μέσα από το κανάλι της στο YouTube αλλά και σε συνεργασία με το Comedy Lab, έχει παρουσιάσει τις ακόλουθες εκπομπές:

* ΧΙΚ!: Διαδραστική εκπομπή χιουμοριστικού χαρακτήρα
* Fun and Heavy: Εκπομπή μουσικού ενδιαφέροντος με χιουμοριστικό χαρακτήρα
* Vlogarini: Ταξιδιωτική εκπομπή
* Μην το σκέφτεσαι: Κωμικά σκετς

## Πηγές και παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί

Κατηγορία:Έλληνες σταντ-απ κωμικοί
Άγιος Βλάσιος Κέρκυρας

Ο **Άγιος Βλάσιος** είναι οικισμός της Κέρκυρας. Υπάγεται διοικητικά στην  τοπική κοινότητα Άφρας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παρελίων, του δήμου Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
*Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν *Καραμουτσαίικα*.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Βασίλειος είναι πεδινός οικισμός στην κεντρική Κέρκυρα, κοντά στην κύρια επαρχιακή οδό του νησιού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει  περίπου 7 χλμ Δ. της πόλης της Κέρκυρας.

## Δημογραφία
### Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 ως *Καραμουτσαίικα* και προσαρτήθηκε στον κοινότητα Άφρας. Το 1955 μετονομάστηκε σε *Άγιος Βλάσιος*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άφρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Παρελίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παρελίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κατάλογος χριστουγεννιάτικων ταινιών

Πολλές χριστουγεννιάτικες ιστορίες έχουν γίνει ταινίες και τηλεοπτικά αφιερώματα και έχουν μεταδοθεί και επαναληφθεί πολλές φορές στην τηλεόραση. Από τη διάδοση του οικιακού βίντεο στη δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα, πολλές διασκευές τους πωλούνται και επαναπωλούνται κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου.

## Κινηματογραφικές ταινίες
Κατάλογος ξένων και ελληνικών ταινιών με χριστουγεννιάτικο θέμα. Για τις ξενόγλωσσες ταινίες, ο πρωτότυπος τίτλος παρατίθεται σε παρένθεση.

### Διασκευές της ''[[Χριστουγεννιάτικη ιστορία|Χριστουγεννιάτικης ιστορίας]]''

### Χριστουγεννιάτικες ταινίες δράσης

### Χριστουγεννιάτικες ταινίες τρόμου

## Τηλεταινίες και βιντεοταινίες
Ξένες και ελληνικές ταινίες που έχουν γυριστεί για την τηλεόραση, για βίντεο, ντιβιντί ή για το διαδίκτυο.

### Οικογενειακές

### Παιδικές
Παιδικές ταινίες κινουμένων σχεδίων, ελληνικές ή ξένες (με τα στοιχεία της μεταγλώττισής τους στα ελληνικά).

## Παραπομπές
Ουζ

Με το όνομα Ουζ (εβραϊκά: ע֥וּץ ) συναντάμε τρία βιβλικά πρόσωπα στο Βιβλίο της Γένεσις:

# Στο εδάφιο *Γένεσις 10:23*, Ουζ ονομάζεται ο γιος του Αράμ, εγγονός του Σήμ και δισέγγονος του Νώε. Κατά τον Εβραίο ιστορικό Φλάβιο Ιώσηπο, ο Σημ υπήρξε ο γενάρχης όλων των Σημιτικών λαών και ο γιος του, Αράμ, γενάρχης των Συρίων. Αδελφοί του Ουζ υπήρξαν οι Ουλ (*εβραϊκά: וְח֖וּל* ), Γεθέρ(*εβραϊκά: וְגֶ֥תֶר* ) και Μας (*εβραϊκά: וָמַֽשׁ* )
# Στο εδάφιο *Γένεσις 22:21*, Ουζ ονομάζεται ο πρωτότοκος γιος του Ναχώρ και ανιψιός του Αβραάμ. Η μητέρα του ήταν η Μελχά κόρη του Αρράν, αδελφού του Αβραάμ. Οι αδελφοί του Ουζ ήταν οι Βουζ (*εβραϊκά: בּ֣וּז* ), Κεμουήλ (*εβραϊκά: קְמוּאֵ֖ל* ), Κεσέδ (*εβραϊκά: כֶּ֣שֶׂד* ), Αζαυ (*εβραϊκά: חֲז֔וֹ* ), Φαλδές (*εβραϊκά: פִּלְדָּ֖שׁ* ), Ιελδάφ (*εβραϊκά: יִדְלָ֑ף* ), Βαθουήλ (*εβραϊκά: בְּתוּאֵֽל* ) ενώ είχε και ετεροθαλείς αδερφούς, από την Ρεημά, τους Ταβέκ (*εβραϊκά: טֶ֣בַח* ), Γαχάμ (*εβραϊκά: גַּ֔חַם* ), Ταχάς (*εβραϊκά: תַּ֖חַשׁ* ), Μααχά (*εβραϊκά: מַעֲכָֽה* )
# Στο εδάφιο *Γένεσις 36:26*, Ουζ ονομάζεται ο γιος του Δησάν και απόγονος του Σηείρ του Χορίτη. Είχε αδελφό τον Αράν (*εβραϊκά: וַאֲרָֽן* )

## Πηγές

* Η Παλαιά Διαθήκη Κατά τους Εβδομήκοντα, Τόμος Α' υπό Ιωάννου Θ. Κολιτσάρα, Έκδοσις Αδελφότητος Θεολόγων η «ΖΩΗ»
* Η Αγία Γραφή σε μετάφραση του Νεόφυτου Βάμβα (MNB)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Βλάντιτσιν Χαν

Το **Βλάντιτσιν Χαν** (σερβικά: Владичин Хан/Vladičin Han) είναι κωμόπολη και δήμος που βρίσκεται στο Διαμέρισμα Πτσίνια της νότιας Σερβίας. Από το 2011, ο πληθυσμός της κωμόπολης είναι 8.030 κάτοικοι, ενώ ο πληθυσμός του δήμου είναι 20.871.

Από το 1929 έως το 1941, το Βλάντιτσιν Χαν ήταν τμήμα της Μπανόβινας του Βαρδάρη του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.

## Συλλογή

Αρχείο:Vladičin Han railway station.jpg|Σιδηροδρομικός σταθμός του Βλάντιτσιν Χαν
Rekla Vrla, Vladicin Han.jpg|Ποταμός Βρλα
Αρχείο:Jovacko jezero 02.jpg|Λίμνη Γιοβάτσκο
Αρχείο:Defense.gov News Photo 990602-O-9999M-004.jpg|Κατεστραμμένη γέφυρα αυτοκινητόδρομου κατά τη διάρκεια των Νατοϊκών βομβαρδισμών κατά της Γιουγκοσλαβίας


## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Ανιέζε ντι Μοντεφέλτρο

Η **Aνιέζε**, ιταλ.: *Αgnese di Montefeltro* (Γκούμπιo, 1470 – Ρώμη, 1523) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν κόρη του Φεντερίκο δούκα του Ουρμπίνo και της δεύτερης συζύγου του, Μπατίστα Σφόρτσα. Ήταν παντρεμένη με τον Φαμπρίτσιο Κολόννα (1460–1520) δούκα του Παλιάνο, με τον οποίο απέκτησε έξι παιδιά, μεταξύ των οποίων την ποιήτρια Βιτόρια Κολόννα. Απεβίωσε χήρα το 1522, καθώς επέστρεφε στο σπίτι της στη Ρώμη, έπειτα από ένα προσκύνημα στο Ιερό του Λορέτο.

## Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για την παιδική ηλικία της Aνιέζε, της οποίας η μητέρα απεβίωσε το 1472, όταν η Ανιέζε ήταν μόλις 2 ετών.  Ο πατέρας της απεβίωσε το 1482, όταν η Aνιέζε ήταν 12 ετών και μετά την εμπιστεύτηκε στη φροντίδα του εκ πατρός θείου της, Oταβιάνο Ουμπαλντίνι ντελλα Κάρντα, μαζί με τις μεγαλύτερες αδελφές της. Μπορεί να εκπαιδεύτηκε από τον ανθρωπιστή Βεσπασιάνους Μπιστίτσι, πρώην επιμελητή της βιβλιοθήκης του δούκα Φεντερίκο. Ωστόσο η εκπαίδευση που έλαβε στην αυλή του Ουρμπίνο και η επιρροή των γυναικών μελών της οικογένειας βοήθησαν στη διαμόρφωση του χαρακτήρα της Aνιέζε, η οποία παρέμεινε σε επαφή με αυτές καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Στις 20 Ιανουαρίου 1489 παντρεύτηκε τον Φαμπρίζιο Κολόννα, ο οποίος ήταν σημαντικό μέλος των ευγενών βαρόνων ης Ρώμης. Το συμβόλαιο γάμου που υπογράφηκε έναν χρόνο πριν, ζητούσε την καταβολή προίκας 12.000 χρυσών φλωρινιών. Αυτός ο γάμος ήταν μέρος μίας στρατηγικής για την εδραίωση ενός δικτύου γαμήλιων συμμαχιών μεταξύ των οικογενειών Mοντεφέλτρο και ντελλα Ρόβερε (του κουνιάδου της και ανιψιού της), των Σανσεβερίνo, Mαλατέστα, Γκοντζάγκα και βέβαια των Κολόννα.

Ο γιος της Φεντερίκο απεβίωσε το 1516. Η Ανιέζε έμεινε χήρα 4 χρόνια αργότερα με το τέλος του συζύγου της Φαμπρίτσιο το 1520.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 

Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Μποσίλεγκραντ

Το **Μποσίλεγκραντ** (σερβικά: Босилеград/Bosilegrad) είναι κωμόπολη και δήμος που βρίσκεται στο Διαμέρισμα Πτσίνια της νότιας Σερβίας. Ο δήμος περιλαμβάνει έκταση 571 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η κωμόπολη έχει πληθυσμό 2.624 κατοίκους, ενώ ο δήμος 8.129 κατοίκους.

Μαζί με το Ντιμίτροβγκραντ (Τσάριμπροντ), το Μποσίλεγκραντ αποτελεί οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της βουλγαρικής κοινότητας της Σερβίας.

## Ιστορία
Ιστορικά αποτελούσε βουλγαρικό έδαφος, το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων κέρδισε κάποιο έδαφος από τη Βουλγαρία ως μέρος της Συνθήκης του Νεϊγύ, μετά την εισβολή και την κατοχή μέρους του Βασιλείου της Σερβίας από τη Βουλγαρία και την επακόλουθη ήττα των Συμμάχων των Κεντρικών Δυνάμεων στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από το 1929 έως το 1941, ήταν μέρος της Μπανόβινας του Βαρδάρη. Ο βουλγαρικός στρατός κατέλαβε το Μποσίλεγκραντ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από το 1941 έως το 1944. Στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Βουλγαρία άλλαξε πλευρά στον πόλεμο και τον Οκτώβριο του 1944 έδωσε τις κατεχόμενες δυτικές περιοχές πίσω στη Γιουγκοσλαβία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Τργκόβιστε

Το **Τργκόβιστε** (σερβικά: Трговиште/Trgovište) είναι κωμόπολη και δήμος που βρίσκεται στο Διαμέρισμα Πτσίνια της νότιας Σερβίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της κωμόπολης είναι 1.785 κάτοικοι, ενώ ο πληθυσμός του δήμου είναι 5.091. Ιδρύθηκε εν έτει 1353 από τον Στέφανο Ουρέση Δ΄ Δουσάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Πρέσεβο

Το **Πρέσεβο** (σερβικά: Прешево/Preševo) είναι κωμόπολη και δήμος που βρίσκεται στο Διαμέρισμα Πτσίνια της νότιας Σερβίας. Είναι η νοτιότερη πόλη της Σερβίας και η μεγαλύτερη στη γεωγραφική περιοχή της Κοιλάδας του Πρέσεβο.

Το Πρέσεβο είναι το πολιτιστικό κέντρο των Αλβανών στη Σερβία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η κωμόπολη του Πρέσεβο είχε πληθυσμό 13.426 κατοίκους, ενώ ο δήμος είχε 34.904 κατοίκους. Οι Αλβανοί αποτελούν την εθνοτική πλειοψηφία του δήμου, ακολουθούμενοι από τους Σέρβους, τους Ρομά και άλλες εθνικότητες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Γκουινταντόνιο ντα Μοντεφέλτρο

μικρογραφία|112x112εσ|Το οικόσημο των Μοντεφέλτρο.
Ο **Γκουινταντόνιο** (,1377 – Φεβρουάριος 1443) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν κόμης του Ουρμπίνο στην Ιταλία από το 1403 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Το 1403, μετά το τέλος του πατέρα του Αντόνιο Β΄, ο Γκουινταντόνιο κληρονόμησε τα οικογενειακά εδάφη στην περιοχή της Ιταλίας που ονομάζεται Μάρκε. Αργότερα εγκατέλειψε την παπική επικυριαρχία και συμμάχησε με τον βασιλιά Λαδίσλαο της Νάπολης, ο οποίος τον έκανε *μεγάλο κοντόσταυλο* (gran conestabile) του βασιλείου της Νάπολης το 1411. Αφορισμένος από τον πάπα Γρηγόριο ΙΒ΄, εκμεταλλεύτηκε αυτή την κίνηση για να κατακτήσει την Ασίζη. Έλεγχε επίσης το Καστέλλο, το Κάλι, το Φορλί και το Φορλιμπόπολι. 

Ο Γκουινταντόνιο αργότερα συμφιλιώθηκε με τον πάπα Mαρτίνο Ε΄ και με τον εχθρό του, τον κοντοτιέρο Μπράτσιο ντα Μοντόνε. Το 1427 κατέλαβε την Ουρμπάνια.

Απεβίωσε το 1443 και ο γιος του Ονταντόνιο τον διαδέχθηκε στο Ουρμπίνο.

## Οικογένεια και παιδιά
Παντρεύτηκε πρώτα με τη Ρινγκάρντα Μαλατέστα το 1397, αλλά οι δυο τους δεν είχαν παιδιά. Ο Γκουινταντόνιο ξαναπαντρεύτηκε, με την Κατερίνα Κολόννα, η οποία του γέννησε 9 παιδιά. Εκτός από τον:
* Ονταντόνιο 1428-1444, δούκα του Ουρμπίνο, ο πιο διάσημος γιος του ήταν ο νόμιμος:
* Φεντερίκο Γ΄ 1422-1482, ο οποίος ήταν δούκας του Ουρμπίνο, κοντοτιέρος και ένας από τους πιο διάσημους προστάτες των τεχνών στην Ιταλική Αναγέννηση. Η κόρη του:
* Σβέβα (1434-1478) παντρεύτηκε τον Aλεσσάντρο Σφόρτσα, κύριο του Πέζαρο.
* Άουρα.
* Βιολάντε, παντρεύτηκε τον Ντομένικο Νοβέλλο των Μαλατέστα κύριο της Τσεζένα.
* Ανιέζε.
* Σεραφίνα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα προσωρινά αφορισμένα από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
Λιμιόνιζα Ύδρας

Η **Λιμιόνιζα** ή **Λιμνιόνιζα ** ή **Λιμιώνιζα** είναι βραχονησίδα αλλά και παραλία στο Μυρτώο πέλαγος και την Ύδρα. Η βραχονησίδα βρίσκεται στον ομώνυμο όρμο στη νότια πλευρά του νησιού ενώ η ομώνυμη παραλία απέναντί της (βορειοδυτικά) και αποτελεί δημοφιλή προορισμό τουριστικών καϊκιών. Ως οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο δήμο Ύδρας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται.

## Παραπομπές



κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Νήσων Αττικής
Νόλφο ντα Μοντεφέλτρο

Ο **Σιγκινόλφο/Νόλφο**, ιταλ.: *Sighinolfo/Nolfo da Montefeltro* (π. 1290 - 1364) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν κόμης του Moντεφέλτρο από το 1323 έως το 1360.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Φεντερίκο Α΄, ο οποίος είχε σκοτωθεί από τον λαό της πόλης σε εξέγερση εναντίον του. Ο Φεντερίκο Α΄ ήταν γιος του Γκουίντο κοντοτιέρου.

Το 1323 ο Νόλφο, τώρα αρχηγός της μερίδας των Γιβελλίνων στο Μάρκε, ανακατέκτησε την πόλη νικώντας τον παπικό διοικητή Φεραντίνο Μαλατέστα. Η πρώτη του κίνηση ως κύριος του Ουρμπίνο ήταν η δολοφονία όλων των εχθρών του πατέρα του.

Το 1333 ονομάστηκε σύμβουλος από τον Ιωάννη της Βοημίας και λοχαγός του παπικού στρατού. Ο Nόλφο προσάρτησε το Μπόργκο Σαν Σεπόλκρο και το φρούριο του Σαν Λέο και προσλήφθηκε ως κοντοτιέρος από τους Πιζανούς, για τους οποίους κατέλαβε τη Λούκκα το 1342. Το 1348 διορίστηκε αρχιστράτηγος του στρατού της Δημοκρατίας της Βενετίας ενάντια στους κόμητες της Γκορίτσια. Έγινε επίσης αυτοκρατορικός εκπρόσωπος (vicarius) της κομητείας του Ουρμπίνο. Το 1351 προσλήφθηκε από τον Τζοβάννι Βισκόντι, κύριο του Μιλάνου. Την επόμενη χρονιά κατέλαβε το Κάλι, αλλά απωθήθηκε το 1354 από τον παπικό διοικητή Γκιλ δε Αλμπόρνοθ, που εστάλη στην Ιταλία για να ανακαταλάβει τα διασπασμένα Παπικά Κράτη.

Μετά την υπογραφή συνθήκης ειρήνης, έγινε παπικός εκπρόσωπος (vicarius) στα εδάφη του. Ο Νόλφο απεβίωσε το 1364.

## Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
* Φεντερικο Β΄ απεβ. π.1370, κόμης του Ουρμπίνο.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 
* 

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Πόλεμοι των Γουέλφων και Γιβελλίνων
Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Μπερτράντο ντε Σατόνεφ

Ο **Μπερτράντο ντε Σατόνεφ** (γαλλικά :* Bertrando de Châteauneuf* ) ή  **Μπερτράντο ντι Κάστρονόβο** (ιταλικά : *Bertrando di Castronovo*) ήταν Γάλλος καθολικός αρχιεπίσκοπος του1 4ου αιώνα.

## Βιογραφία
Ο Μπερτράντο καταγόταν από μια ευγενή οικογένεια των Σατόνεφ (Châteauneuf) της επισκοπής Μέντε. Ο Πάπας Κλήμης ΣΤ΄ τον διόρισε αρχιεπίσκοπο του Τάραντα το 1348. Το 1365 μετατέθηκε στην επισκοπική έδρα του Βιβιέ, την οποία κράτησε μέχρι τον θάνατό του το 1373.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι επίσκοποι
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Τάραντα
Κατηγορία:Επίσκοποι Σαλέρνο
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Φεντερίκο Β΄ ντα Μοντεφέλτρο

Ο **Φεντερίκο Β΄ Πάολο Νοβέλλο**, ιταλ.: *Federico II Paolo Novello da Montefeltro* (απεβ. π. το 1370) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν κόμης του Ουρμπίνο από το 1364 μέχρι το τέλος του. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Νόλφο κόμη του Μοντεφέλτρο. Είχε τέσσερις γιους, εκ των οποίων ο Αντόνιο Β΄ επέστρεψε, για να γίνει κόμης του Ουρμπίνο το 1364 .

## Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
* Αντόνιο Β΄ 1348-1404, κόμης του Ορμπίνο.
* Νόλφο Β΄.
* Γκαλάσο.
* Γκούιου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Ονταντόνιο ντα Μοντεφέλτρο

[μικρογραφία|Μία μορφή από τη ''[Μαστίγωση του Χριστού (Πιέρο ντελλα Φραντσέσκα)|Μαστίγωση του Χριστού* του [[Πιέρο ντελλα Φραντσέσκα]], που συχνά πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει τον Ονταντόνιο.]]
*'Ο Ονταντόνιο, ιταλ.: Oddantonio da Montefeltro''' (1428 – 22 Ιουλίου 1444) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν ο πρώτος δούκας του Ουρμπίνο στην Ιταλία.

## Βιογραφία
Ο Ονταντόνιο διαδέχθηκε τον πατέρα του Γκουινταντόνιο ως κόμης του Ουρμπίνο. Ήταν ετεροθαλής αδερφός του Φεντερίκο Γ΄. Η διαθήκη διαίρεσης της κομητείας μεταξύ Oνταντόνιο και Φεντερίκο Γ΄ δεν είναι γνωστή. ούτε η σχέση μεταξύ των δύο. Ωστόσο, έχει προταθεί ότι ο Φεντερίκο Γ΄ παρείχε τουλάχιστον κάποια οικονομική υποστήριξη στον αδελφό του μέσω της δραστηριότητάς του ως κοντοτιέρου.

Στις 25 Απριλίου 1443, σε ηλικία 16 ετών, σε μία τελετή στη Σιένα ο πάπας Ευγένιος Δ΄ τον έκανε δούκα του Ουρμπίνο ως ανταμοιβή για την υποστήριξή του στον πόλεμο εναντίον των Σφόρτσα στο Μάρκε. 

Ο Oνταντόνιo εξάντλησε το θησαυροφυλάκιο του μικρού κράτους με τον υπερβολικό τρόπο ζωής του (αναφέρεται ότι έκανε εξωφρενικές δεξιώσεις, μερικές διάρκειας άνω των 15 ημερών), και κατά συνέπεια έπρεπε να βάλει βαρείς φόρους στο δουκάτο. Ζήτησε επίσης την υποστήριξη των αρχαίων εχθρών του Οίκου του, των Μαλατέστα, φθάνοντας φαινομενικά σε πλήρη ανεξαρτησία από αυτούς.

Τη νύχτα μεταξύ 21 και 22 Ιουλίου 1444 σκοτώθηκε από συνωμότες στο Δουκικό Ανάκτορο, μαζί με τους συμβούλους του Mανφρέντο ντεϊ Πίο ντα Κάπρι και Tομάζο ντι Γκουίντο ντελλ' Άντζελο.

Ο Φεντερίκο Γ΄ τον διαδέχθηκε ως δούκας του Ουρμπίνο. Ερωτήματα έχουν τεθεί σχετικά με την πιθανότητα εμπλοκής του στη δολοφονία του Oνταντόνιο, αν και δεν υπάρχουν οριστικές αποδείξεις για οποιαδήποτε ανάμειξη.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Δείτε επίσης
* Μαστίγωση του Χριστού (Πιέρο ντελλα Φραντσέσκα)

Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο
Κατηγορία:Δούκες του Ουρμπίνο
Καμίνι Ύδρας

Το **Καμίνι** ή η **Καμινιού** ή ο **Νικόλας** είναι νησίδα στο Μυρτώο πέλαγος, η οποία βρίσκεται στα νότια του κόλπου της Ύδρας και απέναντι από τα βόρεια παράλια του νησιού. Νοτιοανατολικά του είναι ο συνοικισμός Καμίνια της Ύδρας και νοτιοδυτικά ο παραθαλάσσιος οικισμός Βλυχός. 

## Παραπομπές


κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Ύδρα
Αντόνιο Β΄ ντα Μοντεφέλτρο

Ο **Αντόνιο Β΄**, ιταλ.: *Antonio II da Montefeltro* (1348 – 1404) από τον Οίκο του Μοντεφέλτρο ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και κόμης του Ουρμπίνο.

Γεννημένος στο Ουρμπίνο, ήταν γιος του Φεντερίκο Β΄, γιού τού Nόλφο. Κατέλαβε το Ουρμπίνο το 1375 και κατείχε επίσης το Κάλι. Συμμάχησε με τη Φλωρεντία και τον Οίκο των Βισκόντι στο Μιλάνο.  Αφού ο Γκαμπριέλλι του Γκούμπιο συνωμότησε ανεπιτυχώς εναντίον του, κέρδισε την κυριαρχία αυτής της πόλης, και επιβεβαιώθηκε ως παπικός αντιπρόσωπος (vicarius) σε αυτήν από τον Βενέδικτο Θ΄.

Το 1391, ενώ πολεμούσε εναντίον των Μαλατέστα, ο Αντόνιο Β΄ κατέλαβε το κάστρο του Σασοφεράτο και του Καντιάνο. Απεβίωσε το 1404, αφού έφυγε από το Ουρμπίνο κατά τη διάρκεια μιας πανώλης.

## Οικογένεια
Πάντρεψε τον γιο του:
* Γκουινταντόνιο με τη Ρινγκάρντα Μαλατέστα και την κόρη του 
* Τζεντίλε, με τον άρχοντα της Φαέντσα. Η κόρη του:
* Μπατίστα π.1384-1448, ποιήτρια, παντρεύτηκε το 1405 τον Γκαλεάτσο Μαλατέστα κύριο των Πέζαρο, Φοσομπρόνε.

## Πηγές
*  

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Μοντεφέλτρο