open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αψίδα του Θριάμβου (Μονπελιέ)

Η **[[Αψίδα του Θριάμβου]] του [[Μονπελιέ]]** είναι μνημείο το οποίο ανεγέρθηκε το 1691 από τον Ωγκυστέν-Σαρλ ντ'Αβιλέ, αρχιτέκτονα της επαρχίας του Λανγκντόκ, με βάση σχέδια του Φραγκίσκου Β΄ του Ορμπαί.

Αυτή η πύλη ήταν το υποχρεωτικό σημείο εισόδου στην Πεϊρού, βασιλική πλατεία αφιερωμένη στην δόξα του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄, ευεργέτη της πόλης. Έχει εμπνευστεί, σε μαγάλο βαθμό, από την αντίστοιχη του Σαιν-Μαρτέν στο Παρίσι.

## Γενικότητες, διαστάσεις
Η κατασκευή του κτίσματος αυτού κόστισε συνολικά  λίβρες στην πόλη.

Κατασκευασμένο σε ένα από τα υψηλότερα σημεία της πόλης σε υψόμετρο 52 μέτρων, προσέφερε πρόσβαση στο Πουί ντ'Αρκινέλ, το « πετρώστροτο » σημείο της πόλης, γνωστό ως Πεϊρού. Πριν από την κατασκευή του, μια κατακορύφως αιρόμενη γέφυρα έδινε την δυνατότητα περάσματος ενός χάσματος που χώριζε τα τείχη από την « περιτοιχισμένη κοινότητα ». Σήμερα υπάρχει πέτρινη γέφυρα μήκους 28 μέτρων που έχει πάρει την θέση της προαναφερθείσας. 

Αν και μικρότερη της Πορτ Σαιν-Μαρτέν στο Παρίσι, έχει, ωστόσο, ύψος 15 μέτρων και μήκος 18 μέτρων. Το περιστήλιό της έχει άνοιγμα 4.70 μέτρων και ύψος 7 μέτρων. Χρειάστηκε για την κατασκευή του η εξόρυξη περισσότερων από 120 m3 πέτρας, με τα περισσότερα εξ αυτών να προέρχονται από τους θαμνότοπους, κυρίως τα λατομεία, στα περίχωρα του Μονπελιέ με κυριότερα αυτά των Πινιάν, Σαιν-Ζαν-ντε-Βεντάς, Ποντρ ή ακόμη το Σαιν-Ζενιέ ντε Μουργκ.

## Υπογραφή

Αυτή η Αψίδα Θριάμβου φέρει την ακόλουθη επιγραφή :  
*« Ludovico magno LXXII annos regnante dissociatis repressis conciliatis gentibus quatuor decennali bello conjuratis pax terra marique parta 1715 »*, κάτι που μεταφράζεται ακολούθως : « Ο Λουδοβίκος ο Μέγας, του οποίου η βασιλεία διήρκεσε 72 χρόνια, έφερε την ειρήνη σε στεριά και θάλασσα αφού διαχωρίστηκε, αυτοσυγκρατήθηκε και συμπορεύτηκε με συμμαχικούς λαούς σε έναν πόλεμο διάρκειας σαράντα ετών ».

Σημειώνεται η παρουσία 4 μεταλλίων αλληγορικών στην δόξα του "Μεγάλου" Βασιλιά, μεταξύ των οποίων κι αυτό που αναπαριστά την ανάκληση του Εδίκτου της Νάντης (το οποίο είχε εξασφαλίσει ορισμένες θρησκευτικές ελευθερίες στους Προτεστάντες μεταξύ 1598 και 1685, ενώ στη συνέχεια καταργήθηκε), τραγικό περιστατικό και ιδιαιτέρως επίπονο τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

## Δείτε επίσης
* Πλατεία ΠεϊρούPlace du Peyrou
* Οδός Φος (Μονπελιέ)
* Πλατεία Μαρτύρων της Αντίστασης (Μονπελιέ) (Place des Martyrs de la Résistance)
* Πλας ντε λα Κομεντί (Μονπελιέ) (Place de la Comédie)
* Πλατεία Ανθαγοράς (Μονπελιέ) (Place du Marché-aux-Fleurs)
* Rue de la Loge

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Άρθρο με μια εικόνα από δορυφόρο της Αψίδας
* Τμήμα μιας ιστοσελίδας αφιερωμένης στο Μονπελιέ με αναφορά στην Αψίδα του Θριάμβου

Μονπελιε
Βαρωνία του Γερακίου

Η **Βαρωνία του Γερακίου** (1209-1262) ήταν κρατίδιο υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας που ιδρύθηκε το 1209 από τον πρίγκιπα Γουλιέλμο Σαμπλίτη. Αρχικά λεγόταν βαρωνία των Νιβηλέ ή Νιβελέ (Nivelet) κι έπειτα του Γερακίου από το κάστρο, κατοικία της οικογένειας.

Όταν ο Γουλιέλμος Σαμπλίτης διαίρεσε το πριγκιπάτο σε 12 υψηλές βαρωνίες (φέουδα) και τιμάρια, η υψηλή βαρωνία του Γερακίου μαζί με 6 τιμάρια δόθηκε στον Φράγκο ιππότη Γκυ ντε Νιβελέ (Guy de Nivelet). Ήταν μικρή βαρωνία στα όρια της σημερινής Λακωνίας, στην περιοχή της Τσακωνίας. 

Ο Γκυ ή ο γιος του Ιωάννης (Jean de Nivelet) έχτισαν το Κάστρο του Γερακίου σε λόφο στους πρόποδες του Πάρνωνα, όπου αργότερα εξελίχθηκε στην μεσαιωνική κώμη του Γερακίου. Η θέση του κάστρου ήταν ιδανική για τον έλεγχο της πεδιάδας τους Έλους, και πιστεύεται ότι το κάστρο κτίστηκε το 1250. 

Το 1262 μετά την Μάχη της Πελαγονίας πέρασε στην κατοχή του Δεσποτάτου του Μυστρά. Το 1316 αναφέρεται ότι πήρε μέρος στην Μάχη της Μανωλάδας ο Βαρώνος του Γερακίου Ιωάννης Β΄ (Jean II de Nivelet), ίσως η βαρωνία είχε ανακτηθεί προσωρινά ή απλά διατηρούσε τον τίτλο του βαρώνου. Το 1356 αναφέρεται ότι η Μαρία των Βουρβόνων αγόρασε την Βαρωνία των Νιβηλέτ, ίσως η οικογένεια είχε κάποια τιμάρια ελεύθερα ή είχε αποκτήσει άλλα. Έπειτα από αυτήν αγόρασε την βαρωνία ο Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι.

## Πηγές
* Δελτίο Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, Άννα-Μαρία Σιμάτου - Ροζαλία Χριστοδουλοπούλου, Δελτίον XAE 15 (1989-1990), Περίοδος Δ'• Σελ. 67-88 Παρατηρήσεις στον μεσαιωνικό οικισμό του Γερακίου, Ανακτήθηκε 3 Μαρτίου 2013
* Chroniques greco-romanes : inedites ou peu connues avec notes et tables genealogiques / par Charles Hopf. -- Berlin : Weidmann, 1873.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Λακωνίας
Αδόλφος φον Μπάιερ

Ο **Αδόλφος φον Μπάιερ** (γερμ. πλήρες όνομα Johann Friedrich Wilhelm Adolf von Baeyer, 31 Οκτωβρίου 1835 - 20 Αυγούστου 1917) ήταν Γερμανός χημικός που τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας (1905) για τη μεγάλη του προσφορά στις χρωστικές ουσίες. Επινόησε πολλές συνθέσεις όπως του ινδικού (το κοινώς λεγόμενο λουλάκι).

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο φον Μπάιερ γεννήθηκε στο Βερολίνο στις 31 Οκτωβρίου του 1835. Ήταν γιος του Ιωάννη - Ιακώβου φον Μπάιερ και της Ευγενίας, Εβραίας που όμως είχε ασπαστεί τον Χριστιανισμό. Ολοκληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, μαθηματικά και φυσική και στη συνέχεια χημεία στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Παίρνοντας το διδακτορικό του το 1858 διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης και δύο χρόνια αργότερα ανέλαβε λέκτορας στην Ακαδημία Εμπορίου του Βερολίνου. Το 1871 ανέλαβε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και τέσσερα χρόνια μετά καθηγητής χημείας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.

Οι έρευνές του στράφηκαν κυρίως στην οργανική χημεία. Σημαντικότερα επιτεύγματά του ήταν η σύνθεση της βαφής ινδικού, του λουλακιού, οι βαφές φθαλεΐνης, άλατα οξωνίου, νιτρώδεις ενώσεις (το 1869), παράγωγα του ουρικού οξέος καθώς και του βαρβιτουρικού οξέος.

Το 1871 ανακάλυψε την σύνθεση φαινολοφθαλεΐνης από συμπύκνωση του φθαλικού ανυδρίτη με δύο ισοδύναμα της φαινόλης υπό όξινες συνθήκες (εξ ου και το όνομα). Την ίδια χρονιά ήταν ο πρώτος που παρήγαγε συνθετικά την φθορεσκεΐνη, μια φθορίζουσα χρωστική. 

Το επόμενο έτος, το 1872, πειραματίστηκε με φαινόλη και φορμαλδεΰδη και η έρευνά του αυτή βοήθησε αργότερα τον Βέλγο Χημικό Λεο Μπακελάιτ, στην ανακάλυψη του βακελίτη.

Το 1881 η Βασιλική Εταιρεία του Λονδίνου απένειμε στον Μπάιερ το μετάλλιο Νταίηβυ για το έργο του με το λουλάκι. Τρία χρόνια αργότερα εξελέγη επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Τέλος το 1905 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ στη Χημεία, "σε αναγνώριση των υπηρεσιών του στην πρόοδο της οργανικής χημείας και της χημικής βιομηχανίας, δια των εργασιών του σε οργανικές βαφές και υδροαρωματικές ενώσεις ".

Γεννήθηκε με το όνομα Γιόχαν Φρήντριχ Βίλελμ Άντολφ Μπάιερ, αλλά κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ήταν γνωστός απλά ως "Άντολφ Μπάιερ." Στα πεντηκοστά του γενέθλια του συνέχισε με τον κληρονομικό αριστοκρατικό τίτλο, αλλάζοντας το όνομά του σε "Άντολφ φον Μπάιερ." Ο Αδόλφος φον Μπάιερ πέθανε στις 20 Αυγούστου του 1917, σε ηλικία 72 ετών. Για κάποιο διάστημα υπήρξε καθηγητής του Ότο Χαν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Βιογραφία Βιογραφία από Nobelprize.org ιστοσελίδα.
*φον Μπάιερ βιογραφία

Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί
Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Βερολινέζοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες
Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα
The Uplift Mofo Party Plan

Το **The Uplift Mofo Party Plan** είναι το τρίτο άλμπουμ από το αμερικανικό ροκ συγκρότημα Red Hot Chili Peppers, που κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτέμβρη 1987 από την EMI. Λόγω των συνεχών αλλαγών είναι ο μόνος δίσκος που περιέχει τα αρχικά μέλη της μπάντας. Ο δίσκος περιέχει funk-rock μουσικό ύφος, αλλά αντλεί επιρροές από reggae και heavy metal. Για το άλμπουμ, οι Red Hot Chili Peppers προσέλαβαν νέο παραγωγό τον Michael Beinhorn, ο οποίος ενθάρρυνε τα μέλη της να επεκτείνουν τους μουσικούς ορίζοντες, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα πιο πλούσιο έργο. Η ηχογράφηση αποδείχτηκε δύσκολη λόγω της τοξικομανίας του Kiedis. Ωστόσο, η μπάντα ήταν τελικά ικανοποιημένη με το έργο της. Ο Flea αργότερα αναφέρθηκε στο άλμπουμ ως "το" πιο ροκ άλμπουμ που έχει δημιουργήσει η μπάντα".
Το άλμπουμ ήταν πιο επιτυχής από ότι το προηγούμενο, τόσο κριτικά όσο και εμπορικά, και ήταν το πρώτο άλμπουμ της μπάντας που μπήκε στο Billboard 200, όπου ανέβηκε στο νούμερο 148. Μετά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, ο Hillel Slovak πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης και αμέσως μετά, o Jack Irons αποφάσισε να εγκαταλείψει το συγκρότημα, μη μπορώντας να αντιμετωπίσει με τον θάνατο του φίλου του.

Επανακυκλοφόρησε το 2003 με επιπλέον τραγούδια για τον εορτασμό των 20 χρόνων από την δημιουργία της μπάντας.

## Τραγούδια

## Συντελεστές
* Anthony Kiedis – φωνή
* Hillel Slovak – κιθάρα, σιτάρ (στο "Behind the Sun"), vocoder, φωνητικά
* Flea - μπάσο, φωνητικά
* Jack Irons – ντραμς, φωνητικά
* Michael Beinhorn – φωνητικά, παραγωγή
* John Norwood Fisher – φωνητικά
* David Kendly – φωνητικά
* Angelo Moore – φωνητικά
* Annie Newman – φωνητικά
* Russell Bracher – βοηθός μίξινγκ
* Judy Clapp – μηχανικός ηχογράφησης
* Stan Katayama – βοηθός μίξινγκ
* John Potoker – μίξινγκ
* Howie Weinberg – μηχανικός mastering
* Nels Israelson – φωτογραφία
* Henry Marquez – καλλιτεχνική διεύθυνση
* Gary Panter – σχεδιασμός εξωφύλλου

Κατηγορία:Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Υπουργείο Διαχείρισης Καταστροφών και Προσφύγων

Το **Υπουργείο Διαχείρισης Καταστροφών και Προσφύγων** (Αγγλικά:**Ministry of Disaster Management and Refugee Affairs**, **MIDIMAR**, Ρουαντικά:**Ministeri y'Imicungire y'Ibiza n'Impunzi**) είναι υπουργείο της κυβέρνησης της Ρουάντα. Το υπουργείο εδρεύει στο *Blue Star House* στο Κιγκαλί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Υπουργείο Διαχείρισης Καταστροφών και Προσφύγων 

Κατηγορία:Πολιτική της Ρουάντα
Γρηγοριανή Μεταρρύθμιση

Η **γρηγοριανή μεταρρύθμιση** είναι πολιτική που ακολουθήθηκε κατά τον Μεσαίωνα με πρωτοβουλία της παποσύνης. Αν και οι ιστορικοί συμφωνούν στο γεγονός ότι ο Πάπας Λέων Θ΄ ξεκίνησε την αναστύλωση της Εκκλησίας, ήταν, ωστόσο, ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ που άφησε το όνομά του στην μεταρρύθμιση. Επιπλέον, οι προσπάθειες για την έξοδο της Καθολικής Εκκλησίας από μια γενικευμένη κρίση που είχαν ξεκινήσει από τον 10ο αιώνα συνεχίστηκαν και πολύ καιρό μετά το ποντιφικάτο του Γρηγορίου Ζ΄. Έτσι η έκφραση « γρηγοριανή μεταρρύθμιση » μπορεί να φανεί ατυχής καθώς δεν περιορίστηκε σε μερικά χρόνια, αλλά αφορούσε συνολικά χρονικό διάστημα διάρκειας σχεδόν τριών αιώνων. 

Περιελάμβανε τρία κύρια σχέδια :
# Επικύρωση της ανεξαρτησίας του κλήρου : οι λαϊκοί δεν μπορούσαν πλέον να επεμβαίνουν στους διορισμούς. Αυτό το σημείο δεν θα μπορούσε να μην αποτελέσει πεδίο αντιπαράθεσης, κυρίως μεταξύ του Πάπα και των Γερμανών Αυτοκρατόρων που θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως εκπροσώπους του Θεού επί της Γης (Διαμάχη των Αξιωμάτων).
# Μεταρρύθμιση του κλήρου : με στόχο ο κλήρος να τυχαίνει του σεβασμού του δέοντος σεβασμού. Ο κλήρος ήταν καλύτερα εκπαιδευμένος, ενώ η Εκκλησία επέβαλε τον άγαμο βίο των ιερέων καθώς και τον χριστιανικό γάμο για τους λαϊκούς.
# Επικύρωση του ρόλου του Πάπα : από τον 11ο αιώνα, ο Πάπας έθεσε σε εφαρμογή μια κεντροποιημένη πολιτική δομή γύρω από την παποσύνη. Το 1059, ο Πάπας Νικόλαος Β΄ ίδρυσε το Κολέγιο των Καρδιναλίων το οποίο εξέλεγε τον νέο Ποντίφικα. Επιπλέον, άρχισε να αναπτύσσεται η ποντιφική κουρία η οποία ήλεγχε όσα συνέβαιναν στο εσωτερικό της Εκκλησίας. Τέλος, ο Πάπας πολλαπλασίασε τις παπικές παρεμβάσεις. Μια από τις γνωστότερες καθαρογράφτηκε με το Διάταγμα του 1059, με το οποίο μεταρρυθμιζόταν η ποντιφική εκλογή και απαγορεύονταν ο νικολαϊσμός και η σιμωνία.

## Βιβλιογραφία
* Sylvain Gouguenheim, *La réforme grégorienne. De la lutte pour le sacré à la sécularisation du monde*, Temps Présent, Paris, 2010
* Jean Chélini, *Histoire religieuse de l'Occident médiéval*, 1968, Nouvelle bibliographie, 1991, rééd. coll. « Pluriel », 1997
* André Vauchez éd., *Histoire du christianisme des origines à nos jours*, t. V, *Apogée de la papauté et extension de la chrétienté (1054-1274)*, Desclée, Paris, 1993

## Σχετικά Λήμματα
* Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
* Πάπας Γρηγόριος Ζ΄

## Εξωτερικός Σύνδεσμος
* Francis Rapp, « Les relations entre le Saint-Empire et la papauté, d'Otton le Grand à Charles IV de Luxembourg (962-1356) »  

Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία
Κατηγορία:Ιστορία του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Ιστορία του παπισμού
Εμανουέλ ντε Ροάν-Πολντύκ

Ο **Εμανουέλ Μαρί-ντε-Νεζ ντε [[Οίκος του Ροάν|Ροάν-Πολντύκ]]** (ή Πουλντύ), γεννημένος στις 18 Απριλίου 1725 στην ισπανική Μάντσα και αποθανών στις 14 Ιουλίου 1797 στην Βαλέτα (Μάλτα), ήταν ο 70ός Μεγάλος Μάγιστρος του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ισπανία στην Μάντσα (ο πατέρας του ήταν εκεί εξόριστος λόγω της Συνωμοσίας του Πονκαλέκ στην Βρετάνη) στις 18 Απριλίου 1725. Στα νιάτα του, υπηρέτησε στην Ισπανική Αυλή κι έπειτα σε αυτήν της Πάρμας. Διετέλεσε, επίσης, έκτακτος πρέσβης στην αυλή του Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Α΄.

Ιππότης της Μάλτας, υπηρέτησε ως Στρατηγός των Γαλέρων, βάιλος της Δικαιοσύνης και στρατηγός των δυνάμεων εδάφους και θάλασσας.
Εξαιρετικός νομοθέτης, συνέταξε τον Κώδικα που φέρει ακόμη το όνομά του και αποτελεί, ακόμη και σήμερα, την θεμελιώδη βάση του Δικαίου του Τάγματος της Μάλτας.
Αναδιοργάνωσε τον στόλο του Τάγματος και δημιούργησε μια έδρα ναυσιπλοΐας και μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Βαλέτας.

Πέθανε στην Βαλέτα στις 14 Ιουλίου 1797.

## Παραπομπές


## Σχετικά Λήμματα
* Οίκος του Ροάν
* Μεγάλοι Μάγιστροι του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ
* Ιππότης της Μάλτας

## Βιβλιογραφία
*  Bertrand Galimard Flavigny (2006) *Histoire de l'ordre de Malte*, Perrin, Paris
*  Eugène Harot, *Essai d’armorial des Grands-Maîtres de l’Ordre de Saint Jean de Jérusalem*, Collegio Araldico, Rome 1911

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μεγάλοι Μάγιστροι-Πρίγκιπες της Μάλτας
Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί μοναχοί
2534 Ουζώ

Ο **Ουζώ (Houzeau)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,259. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου και δημοσιογράφου Ζαν-Σαρλ Ουζώ (*Jean-Charles Houzeau de Lehaie*, 1820-1888).

* Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς του Ουζώ ως προς την εκλειπτική, μόλις 48΄30΄΄.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ουζώ εκτιμάται σε 31,16 ± 2,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,079 ± 0,016.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ουζω
2535 Χάμεενλινα

Ο **Χάμεενλινα (Hämeenlinna)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη της Φινλανδίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Χάμεενλινα είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χαμεενλινα
2536 Κόζυρεφ

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 2536 Κόζυρεφ
Ο **Κόζυρεφ (Kozyrev)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,4. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού αστρονόμου Νικολάι Αλεξάντροβιτς Κόζυρεφ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κόζυρεφ είναι άγνωστα. Ο Κόζυρεφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ως 9,5 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κοζυρεφ
2537 Γκίλμορ

Ο **Γκίλμορ (Gilmore)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1951 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή των Νεοζηλανδών αστρονόμων Άλαν Τσαρλς Γκίλμορ και Πάμελα Κιλμάρτιν-Γκίλμορ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γκίλμορ είναι άγνωστα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γκιλμορ
2538 Βαντερλίντεν

Ο **Βαντερλίντεν (Vanderlinden)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,3. Ανακαλύφθηκε το 1954 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βέλγου αστρονόμου Ανρί Βαντερλίντεν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βαντερλίντεν είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βαντερλιντεν
2539 Νινγκσιά

Ο **Νινγκσιά (Ningxia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,184. Ανακαλύφθηκε το 1964 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την κινεζική αυτόνομη περιοχή Νινγκσιά.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νινγκσιά είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Νινγκσια
2533 Φέχτιχ

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 2533 Φέχτιχ
Ο **Φέχτιχ (Fechtig)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,802. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστροφυσικού Χούγκο Φέχτιχ (*Hugo Fechtig*).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Φέχτιχ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Φεχτιχ
2541 Εντεμπόνο

Ο **Εντεμπόνο (Edebono)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Μαλτέζου ιατρού, ψυχολόγου και συγγραφέα Έντουαρντ ντε Μπόνο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Εντεμπόνο είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Εντεμπονο
2542 Καλπουρνία

Η **Καλπουρνία (Calpurnia)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,40. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά της από το όνομα της συζύγου του Ιουλίου Καίσαρα.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Καλπουρνίας εκτιμάται σε 27,61 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,064 ± 0,012.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Καλπουρνια
Μάχη της Μανωλάδας

Η **Μάχη της Μανωλάδας** ήταν μάχη που έγινε στις 5 Ιουλίου 1316 στον κάμπο της Μανωλάδας. Η μάχη έγινε ανάμεσα στον στρατό του νόμιμου πρίγκιπα της Αχαΐας Λουδοβίκου της Βουργουνδίας και του Φερδινάνδου της Μαγιόρκας που διεκδικούσε το πριγκιπάτο για τον εαυτό του εκ μέρους της νεκρής συζύγου του Ισαβέλλα ντε Σαμπράν.

Ο Φερδινάνδος έφτασε στη Γλαρέντζα στα μέσα του 1315 όπου προσπάθησε να την καταλάβει χωρίς επιτυχία. Στη συνέχεια προχώρησε στο εσωτερικό της Ηλείας καταλαμβάνοντας την πρωτεύουσα του πριγκιπάτου την Ανδραβίδα. Την ίδια χρονιά έφτασε και ο Λουδοβίκος στην Πελοπόννησο περνώντας πρώτα από τη Βενετία για να ζητήσει βοήθεια. Η γυναίκα του Ματθίλδη του Αινώ που ήρθε πρώτη στη Ρωμανία ζήτησε και κέρδισε τη βοήθεια του Ιωάννη Ορσίνη και του βαρώνου της Χαλανδρίτσας που αρχικά είχε υποσχεθεί βοήθεια στον Φερδινάνδο.

Ο Φερδινάνδος βλέποντας αυτό επιτέθηκε στη Χαλανδρίτσα χωρίς να καταφέρει να την καταλάβει. Εν τω μεταξύ ο Λουδοβίκος έφτασε στην Πελοπόννησο με τον Βουργουνδικο στρατό του και λαμβάνοντας σημαντική στρατιωτική βοήθεια από τους Ρωμαίους του Μυστρά προχώρησε να βρει τον Φερδινάνδο.

Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στον Κάμπο της Μανωλάδας, ο στρατός του Φερδινάνδου έσπασε την πρώτη γραμμή των Βουργουνδών που διοικούνταν από τον Ιωάννη Ορσίνη. Δεν κατάφερε όμως να σπάσει τη δεύτερη γραμμή που διοικούνταν από τον ίδιο τον Λουδοβίκο, στην προσπάθεια μάλιστα αυτή πέφτει από το άλογο του και σκοτώνεται. Βλέποντας το στράτευμα του την απώλεια του αρχηγού τους καταρρακώθηκε το ηθικό τους και υποχώρησαν προς τη Γλαρέντζα.

Ανάμεσα στους αιχμάλωτους από τον στρατό του Φερδινάνδου ήταν και ο Ιωάννης Β΄ ντε Νιβελέ βαρώνος του Γερακίου που εκτελέστηκε επί τόπου σαν προδότης. Την επόμενη ημέρα έφτασαν και οι ενισχύσεις των Καταλανών και μετά από δέκα ημέρες οι ενισχύσεις από τη Μαγιόρκα ωστόσο σύντομα υποχώρησαν. Ο Λουδοβίκος δεν χάρηκε για πολύ τη νίκη του αφού πέθανε μετά έναν μήνα.

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Μάχες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Μάχες του Δεσποτάτου του Μορέως
Κατηγορία:Ιστορία της Ηλείας
2543 Ματσάντο

Ο **Ματσάντο (Machado)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,0. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Βέλγο αστρονόμο Ανρί Ντεμπεόν, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών Άνδεων, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αργεντινού αστρονόμου Λουίς Εδουάρδο ντα Σίλβα Ματσάδο (*Luiz Eduardo da Silva Machado*).

Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του ο Ματσάντο κοντά στο αφήλιο βρίσκεται πέρα από τα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης, προς την πλευρά της τροχιάς του Δία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ματσάντο είναι άγνωστα. Ο Ματσάντο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 23 ως 40 ώρες περίπου, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ματσαντο
2544 Γκουμπάρεφ

Ο **Γκουμπάρεφ (Gubarev)** είναι ένας μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,30. Ανακαλύφθηκε το 1980 από την Τσέχα αστρονόμο Ζντένκα Βάβροβα, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ της Τσεχίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού αστροναύτη Αλεξέι Γκουμπάρεφ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκουμπάρεφ εκτιμάται σε 9,35 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,243 ± 0,025. Ο Γκουμπάρεφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 45 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γκουμπαρεφ
2548 Λελουάρ

Ο **Λελουάρ (Leloir)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1975 από το προσωπικό του «Αστεροσκοπείου Φελίξ Αγκυγιάρ» στο Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αργεντινού βιοχημικού Λουίς Φεδερίκο Λελουάρ (βραβείο Nobel Χημείας 1970).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Λελουάρ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λελουαρ
The Adventures of Rain Dance Maggie

To **«The Adventures of Rain Dance Maggie»**  είναι ένα τραγούδι από το άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers, I'm with You  και ήταν το πρώτο single που κυκλοφόρησε από το άλμπουμ. Είναι το πρώτο τους single που κυκλοφόρησε μετά από το "Hump de Bump" το 2007 και το πρώτο single που κυκλοφόρησε με τον νέο κιθαρίστα , Josh Klinghoffer. Το τραγούδι κυκλοφόρησε στο ραδιόφωνο στις 15 Ιουλίου 2011, τρεις μέρες νωρίτερα από το αναμενόμενο λόγω τυχαίας διαρροής στο ίντερνετ. Η ψηφιακή λήψη έγινε διαθέσιμη στις 18 Ιουλίου, ενώ το ενιαίο CD κυκλοφόρησε τέσσερις ημέρες αργότερα.
Το ρεκόρ του συγκροτήματος συνεχίστηκε αφού ήταν το 12 νούμερο ένα single τους στο Billboard Alternative, όπου έμεινε για τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες στην κορυφή του chart.

## Τραγούδια

**CD single**:

# "The Adventures of Rain Dance Maggie" – 4:42

Περιέχει και αυτοκόλλητο

**Radio Promo single (test pressing-blue acetate)**:

# "The Adventures of Rain Dance Maggie" – 4:42

**UK Promo single 1**:

# "The Adventures of Rain Dance Maggie" (Album Version) – 4:42
# 
# "The Adventures of Rain Dance Maggie" (UK Radio Edit) – 3:58

**UK Promo single 2**:

# "The Adventures of Rain Dance Maggie" (UK Radio Edit) – 3:58

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers
Κατηγορία:Τραγούδια του 2011
Κατηγορία:Singles του 2011
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
2545 Φερμπίστ

Ο **Φερμπίστ (Verbiest)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,613. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Φλαμανδού Ιησουίτη ιερέα και αστρονόμου του 17ου αιώνα Φέρντιναντ Φερμπίστ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Φερμπίστ είναι άγνωστα. Ο Φερμπίστ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 10 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Φερμπιστ
2546 Λιβιτίνη

Η **Λιβιτίνη (Libitina)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,69. Ανακαλύφθηκε το 1950 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Έρνεστ Λέοναρντ Τζόνσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από τη ρωμαϊκή θεά των ταφών Λιβιτίνη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λιβιτίνης εκτιμάται σε 15,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,119 ± 0,034.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λιβιτινη
Monarchy of Roses

Το **Monarchy of Roses** είναι ένα τραγούδι από το άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers,I'm with You και το δεύτερο single του άλμπουμ. Κυκλοφόρησε μετά το χιτ The Adventures of Rain Dance Maggie . Το single κυκλοφόρησε στο ραδιόφωνο και για κατέβασμα στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 7 Οκτώβρη 2011 και στο ραδιόφωνο στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 25 Οκτωβρίου 2011. 
Σε 17 Σεπτεμβρίου, 2011 σε συνέντευξη στο BBC Radio 2 με τους Anthony Kiedis και Chad Smith,  ο οικοδεσπότης, Justin Lee Collins αποκάλυψε ότι το Monarchy of Roses θα είναι το δεύτερο single από το άλμπουμ και ότι θα κυκλοφορήσει στις 14 Νοεμβρίου, 2011. Ούτε ο Kiedis ούτε και ο Smith το ήξεραν και έμειναν έκπληκτοι. Παρά την ημερομηνία που αναφέρεται επίσης στο πίσω μέρος του promo single, το τραγούδι κυκλοφόρησε εβδομάδες νωρίτερα στο ραδιόφωνο, ωστόσο το βίντεο κλιπ, κυκλοφόρησε σε αυτή την ημερομηνία.

## Τραγούδια

**Ιαπωνικό single:**

# "Monarchy of Roses" (album version) – 4:14

**UK promo single:**

# "Monarchy of Roses" (album version) – 4:14
# 
# "Monarchy of Roses" (radio edit) – 3:43
# 
# "Monarchy of Roses" (instrumental) – 4:12

**European advance promo single:**

# "Monarchy of Roses" (album version) – 4:14
# 
# "Monarchy of Roses" (radio edit) – 3:43

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers
Κατηγορία:Τραγούδια του 2011
Κατηγορία:Disco τραγούδια
Κατηγορία:Singles του 2011
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Look Around

To **Look Around** είναι ένα τραγούδι από το άλμπουμ I'm with You των Red Hot Chili Peppers, καθώς και το τρίτο single του άλμπουμ. Κυκλοφόρησε στις 25 Ιανουαρίου του 2012 μαζί με το βίντεο κλιπ. Το τραγούδι είναι διαθέσιμο στα iTunes και έχει κυκλοφορήσει σε μορφή promo single.

Στις 2 Δεκεμβρίου του 2011 ο ντράμερ Chad Smith ανάρτησε μια φωτογραφία μιας τουαλέτας στο twitter και αποκάλυψε ότι ήταν από το βίντεο κλιπ, σκηνοθετημένο από τον Robert Hales.

Έφτασε στο #8 του Billboard Alternative Songs.

## Τραγούδια

**UK Promo single:**

# "Look Around" (album version) – 3:28
# 
# "Look Around" (radio edit) – 3:28

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers
Κατηγορία:Τραγούδια του 2011
Κατηγορία:Singles του 2012
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Βαρωνία της Γρίτσενας

Η **Βαρωνία της Γρίτσενας ή Γρίτζενας** (γαλλικά: La Grite) ήταν φέουδο-διοικητική διαίρεση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας που ιδρύθηκε το 1209 από τον πρίγκιπα Γουλιέλμο Σαμπλίτη.

Όταν ο Σαμπλίτης χώρισε το πριγκιπάτο σε 12 υψηλές βαρωνίες, 9 εκκλησιαστικές βαρωνίες, φέουδα και τιμάρια, η υψηλή βαρωνία  της Γρίτσενας μαζί με 4 φέουδα δόθηκε στον Φράγκο ιππότη Λούκα (Lucas) Το χρονικό του Μορέως αναφέρει : 

Ήταν μικρή σε έκταση βαρωνία στα όρια της σημερινής Λακωνίας με την Μεσσηνία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις νεότερων ερευνητών η «*Βαρωνία της Γρίτσενας βρισκόταν στις χαράδρες της ορεινής χώρας γύρω από την [[Καλαμάτα]] και τη φύλαγε ο βαρόνος Λουκάς του «Ντετζεπρουντέ» στην περιοχή *Λάκκων της Μεσσηνίας*. Το επίθετό του αποδίδει πιθανότατα στα ελληνικά το φράγκικο επώνυμο "de Charpigny"*». Η Βαρωνία αυτή περιλάμβανε 4 φέουδα.

Η άποψη που ήθελε το κάστρο του Μίλα (Châteaux Neuf) σαν την άγνωστη, προς το παρόν, έδρα της βαρονίας της Γρίτσενας (Grite), θεωρείται από τους νεότερους ερευνητές ότι δεν είναι ισχυρή.

Κατά μία εκδοχή η βαρωνία αυτή μετά τον Λούκα πέρασε στα χέρια των Βαρώνων της Βοστίτσας και έπειτα των βαρώνων των Καλαβρύτων, αναφέρεται ο Ιωάννης ντε Τουρναί (Jean  de Tournay) βαρώνος Καλαβρύτων και Γρίτσενας. (δεδομένου ότι η Βαρωνία των Καλαβρύτων καταλήφθηκε μετά το 1263 από τους Βυζαντινούς).

## Βαρόνοι της Γρίτσενας
* Λουκάς, τον αναφέρει μόνο το *Χρονικόν*.
* στους Κερπινύ της Βοστίτσας.
* στους Τουρναί των Καλαβρύτων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Chroniques greco-romanes : inedites ou peu connues avec notes et tables genealogiques / par Charles Hopf. -- Berlin : Weidmann, 1873.
* Κάρολος Μπούσαλης, History report, Πριγκιπάτο, δεσποτάτο και οι Τούρκοι, ανακτήθηκε 4 Μαρτίου 2013
*Το Χρονικόν του Μωρέως

Κατηγορία:Ιστορία της Λακωνίας
Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας
Καστόρειο (αποσαφήνιση)

Με τη λέξη Καστόρειο ή Καστόριο μπορεί να εννοούμε:
*Καστόρειο, ημιορεινός οικισμός του Νομού Λακωνίας έδρα του καταργηθέντος καποδιστριακού Δήμου Πελλάνας.
*Καστόριο, ελαιώδες υγρό που παράγεται από τους μοσχογόνους αδένες και των δύο φύλων του Κάστορα και χρησιμοποιείται στην αρωματοποϊία.
Βαρωνία του Πασσαβά

Η **Βαρωνία του Πασσαβά**, εξελληνισμός του γαλλικού Passe-Avant (Πέρνα Εμπρός), (1209-1262), ήταν κρατίδιο υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας που ιδρύθηκε το 1209 από τον πρίγκιπα Γουλιέλμο Σαμπλίτη. Βρισκόταν στην σημερινή Λακωνική Μάνη, ατον σημερινό Πασσαβά, τέσσερα χιλιόμετρα νότια από το Γύθειο με επίκεντρο το Μεσαιωνικό Κάστρο του Πασσαβά. Η βαρωνία του Πασσαβά ήταν η τελευταία εκ των 12 αρχικών βαρωνιών του Πριγκιπάτου που δημιουργήθηκε αλλά η Βυζαντινή αυτοκρατορία το κατέκτησε από τους Φράγκους μετά την Μάχη της Πελαγονίας (1261).

## Ιστορικά στοιχεία

Η Βαρωνία του Πασσαβά ήταν η τελευταία από τις 12 επαρχίες που ιδρύθηκαν στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας, ενώ οι υπόλοιπες 11 ιδρύθηκαν πριν το 1209 η Βαρωνία του Πασσαβά ιδρύθηκε την διετία 1218/1219, την διοίκηση ανέλαβε ο Γάλλος ευγενής Ιωάννης Α΄ ντε Νεϊγύ. Ο Νεϊγύ οικοδόμησε το κάστρο του Πασσαβά πάνω στην Ακρόπολη της αρχαιότερης πόλης Λας, δίπλα βρισκόντουσαν τα ερείπια της νεότερης Ελληνιστικής πόλης που καταστράφηκε και βυθίστηκε από σεισμό. Το όνομα προέρχεται από το Γαλλικό *"Πας-Αβέ"* δηλαδή *"Πέρνα Εμπρός"* λόγω του στενού περάσματος της περιοχής για την μέσα Μάνη, το ίδιο όνομα συναντάμε σε πολλές κωμοπόλεις της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Ο Ιωάννης Α΄ ντε Νεϊγύ ήταν γιος του Βιλαίν ντε Νεϊγύ ενός Γάλλου ευγενή από την Γαλλική Νεϊγύ στενού φίλου του διάσημου Γάλλου ιστορικού Γοδεφρείδου Βιλλεαρδουίνου. Δεν συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία μέχρι το 1218 αλλά έφτασε στην Πελοπόννησο γύρω στα 1220. Όταν έπεσε και το τελευταίο Βυζαντινό φρούριο της Πελοποννήσου η Μονεμβασιά ολοκληρώθηκε η κατάκτηση της Λακωνίας με τέσσερις βαρονίες. Η θέση ήταν εξαιρετικά κρίσιμη, έπρεπε να ελεγχθούν οι ταραξίες Σλάβοι Μηλιγγοί του Ταΰγετου που είχαν καταφύγει στην περιοχή και οι υπόλοιποι ατίθασοι Μανιάτες, έγινε κληρονομικός στρατηγός του Πριγκιπάτου της Αχαΐας.

Δεν υπάρχουν πολλές ιστορικές πηγές στην συνέχεια σχετικά με την κυβέρνηση της βαρωνίας. Ο Καρλ Χοπφ θέλει να γεμίσει το κενό της περιόδου (1220 - 1260) και υποθέτει ότι υπήρχαν δύο βαρώνοι του Πασσαβά με το όνομα Ιωάννης αλλά ο ιστορικός Αντουάν Μπον το απορρίπτει λόγω έλλειψης στοιχείων. Ο Ιωάννης Α΄ ντε Νεϊγύ παντρεύτηκε μια αδελφή του Γκωτιέ ντε Ροζιέρ που διοικούσε την Αρκαδική Βαρωνία της Άκοβας, απέκτησε μια κόρη την Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ που ήταν κληρονόμος και στην Άκοβα από τον Βαλθέρο Ροζιέρο. Η Μαργαρίτα ήταν ωστόσο αιχμάλωτη στην Κωνσταντινούπολη μετά την Μάχη της Πελαγονίας (1262 - 1275), η Βαρωνία του Πασσαβά πέρασε ταυτόχρονα στην Βυζαντινή αυτοκρατορία μαζί με τις υπόλοιπες Λακωνικές (1263). Η Μαργαρίτα παρέμεινε κατόπιν κληρονόμος μόνο στην Βαρωνία της Άκοβα αλλά επειδή καθυστερούσε πολύ να έρθει χάρη στην αιχμαλωσία της ο πρίγκιπας της Αχαΐας την έκανε κατάσχεση στο πριγκιπάτο. Μετά την απελευθέρωση της η Μαργαρίτα δέχτηκε δώρο από τον πρίγκιπα το ένα τρίτο της Βαρωνίας της Άκοβα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Chroniques greco-romanes : inedites ou peu connues avec notes et tables genealogiques / par Charles Hopf. -- Berlin : Weidmann, 1873.
* 
* Το Χρονικόν του Μωρέως

Κατηγορία:Ιστορία της Λακωνίας
Βαρωνία των Καλαμών

Η **Βαρωνία των Καλαμών ή της Καλαμάτας** ήταν κρατίδιο υποτελές στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας που ιδρύθηκε το 1209 μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη.

Με την δημιουργία του πριγκιπάτου αυτό χωρίστηκε σε βαρωνίες, φέουδα και τιμάρια, η βαρωνία της Καλαμάτας αποτέλεσε προσωπικό φέουδο των Βιλλεαρδουίνων που είχαν και τον τίλο του βαρώνου. Καταλάμβανε μεγάλο μέρος της σημερινής Μεσσηνίας με πρωτεύουσα την Καλαμάτα. 

Η Βαρωνία, μετά την Μάχη της Πελαγονίας και την δημιουργία του Δεσποτάτου του Μυστρά που γειτνίαζε, έχασε την ασφάλεια που παρείχε στους κατοίκους της και τον 14ο αιώνα καταλήφθηκε από τους βυζαντινούς. Μόνο το κάστρο της Καλαμάτας έμεινε στους απόγονους των Βιλλεαρδουίνων έως το 1322 με τελευταία κάτοχό του την Μαχώ του Αινώ. Η Μαρία των Βουρβόνων την πήρε προίκα και την πούλησε στον Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι.

## Πηγές
* Chroniques greco-romanes : inedites ou peu connues avec notes et tables genealogiques / par Charles Hopf. -- Berlin : Weidmann, 1873.
*Το Χρονικόν του Μωρέως

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας
Ισότονος

Ο όρος **ισότονος-ο** (στον πληθυντικό *ισότονοι-α*) είναι ειδικός επιστημονικός όρος της Πυρηνικής φυσικής με τον οποίο χαρακτηρίζονται δύο ή περισσότερα νουκλίδια ή ατομικοί πυρήνες όταν εμφανίζονται να έχουν τον ίδιο ακριβώς αριθμό νετρονίων (Ν) , αλλά διαφορετικό αριθμό πρωτονίων (Ζ) και κατά συνέπεια διαφορετικών χημικών στοιχείων. 
Για παράδειγμα, το βόριο-12 και ο άνθρακας-13, οι πυρήνες και των δύο περιέχουν 7 νετρόνια, χαρακτηριζόμενα έτσι "ισότονα". Ομοίως, οι πυρήνες των 36S, 37CI, 38Ar, 39Κ, και 40Ca είναι όλα *ισότονοι* των 20 επειδή περιέχουν όλoι 20 νετρόνια.

Ο όρος δημιουργήθηκε εκ της σύνθετης ελληνικής *ίσος + τόνος* από τον Γερμανό φυσικό Κ. Guggenheimer, όχι κατά την ετυμολογία της, αλλά με την αντικατάσταση του "π" από το "ισότοπο" με το "ν" από νετρόνια.

## Πηγές

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.30ος, σελ.253.

Κατηγορία:Πυρηνική φυσική
Unleash the Beast

**Unleash the Beast** είναι ο τίτλος του 13ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1997 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "CMC International".

Ο δίσκος γνώρισε ακόμη μικρότερη εμπορική επιτυχία από τα προηγούμενα άλμπουμ των Saxon κατά τη δεκαετία του '90, ενώ ήταν ο πρώτος στούντιο δίσκος, τον οποίο ηχογράφησε το συγκρότημα με τον κιθαρίστα Νταγκ Σκάρατ στη σύνθεση του, αλλά και το μοναδικό στούντιο άλμπουμ των Saxon για την "CMC International", πριν μεταπηδήσουν στην "Steamhammer" για την επόμενη δεκαετία.

Το εξώφυλλο του δίσκου, παρουσιάζει ένα μυθικό πλάσμα "Γκαργκόιλ", το οποίο είναι το θέμα της ιστορίας την οποία παρουσιάζει το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου.

## Τραγούδια
# **Gothic Dreams** *(Byford, Glockler)* - 1:33
# **Unleash the Beast** *(Byford, Scaratt, Carter, Glockler)* - 5:16
# **Terminal Velocity** *(Byford, Quinn, Scaratt, Carter, Glockler)* - 4:43
# **Circle of Light** *(Byford, Scaratt, Carter, Glockler)* - 5:26
# **The Thin Red Line** *(Byford, Scaratt, Carter, Glockler)* - 6:20
# **Ministry of Fools** *(Byford, Scaratt, Carter, Glockler)* - 4:29
# **The Preacher** *(Byford, Quinn, Scaratt, Carter, Glockler)* - 4:55
# **Bloodletter** *(Byford, Quinn, Scaratt, Carter, Glockler)* - 5:31
# **Cut Out the Disease** *(Byford, Quinn, Scaratt, Carter, Glockler)* - 5:23
# **Absent Friends** *(Byford, Quinn, Scaratt, Carter, Glockler)* - 4:54
# **All ell Breaking Loose** *(Byford, Quinn, Scaratt, Carter)* - 4:31

## Θέσεις τσαρτ
***Unleash the Beast*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[14 Οκτωβρίου]] [[1997]]***

## Τα μέλη των Saxon
Το *Unlesh the Beast* ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:

* **[[Μπιφ Μπάιφορντ]]** - *φωνητικά*
* **Νταγκ Σκάρατ** - *κιθάρα*
* **[[Πωλ Κουήν]]** - *κιθάρα*
* **[[Νιμπς Κάρτερ]]** - *μπάσο*
* **Νάιτζελ Γκλόκλερ** - *τύμπανα*

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δισκογραφία των Saxon
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Μάχη της Πρινίτσας

Η **Μάχη της Πρινίτσας ή Πρινίτζας** ήταν μία μάχη που έγινε το 1263 μ.Χ. στα πλαίσια του πολέμου μεταξύ Πριγκιπάτου της Αχαΐας και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μετά την Μάχη της Πελαγονίας και την δημιουργία της βυζαντινής επαρχίας του Μυστρά, τα δύο κράτη ξεκίνησαν πόλεμο μεταξύ τους για την ανάκτηση των χαμένων εδαφών τους και της Πελοποννήσου.

Ο κυβερνήτης (κεφαλή) του Μυστρά Μιχαήλ Καντακουζηνός (απεβ. 1316) ζήτησε την βοήθεια του Αυτοκράτορα Μιχαήλ ο οποίος του έστειλε στρατό με επικεφαλής τον αδερφό του Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, τον Αλέξιο Φιλή και τον Ιωάννη Μακρηνό. Ο στρατός αποτελούνταν κυρίως από Τούρκους μισθοφόρους και μικρασιάτες.  Το Χρονικό του Μορέως αναφέρει ότι ήταν 15-20.000 άντρες, αλλά σύγχρονοι μελετητές θεωρούν αυτούς τους αριθμούς υπερβολικούς, και εκτιμούν το μέγεθος του βυζαντινού στρατού σε λίγες χιλιάδες το πολύ.

Ο βυζαντινός στρατός αποβιβάστηκε στην Μονεμβασιά και κινήθηκε προς την Λακωνία όπου υπέταξε τους Μηλιγγούς Σλάβους και πολιόρκησε την Σπάρτη. Βλέποντας ο *Κωνσταντίνος Παλαιολόγος* τις πρόσκαιρες επιτυχίες του έλυσε την πολιορκία της Σπάρτης και ξεκίνησε για την πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου την Ανδραβίδα. Στην Ανδραβίδα βρισκόταν ο Ιωάννης Καταβάς, εκπρόσωπος του Πρίγκιπα που έλειπε. Μόλις έμαθε τις ενέργειες των Βυζαντινών μάζεψε 300 ή 312 άντρες και ξεκίνησε να τους αντιμετωπίσει.

Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στα στενά της Πρίνιτζας κοντά στην αρχαία Ολυμπία, όπου ο Καταβάς επιτέθηκε στους Βυζαντινούς και τους έτρεψε σε φυγή. Ο ίδιος ο *Κωνσταντίνος Παλαιολόγος* μόλις που κατάφερε να ξεφύγει ενώ ο στρατός του είχε πολλές απώλειες. Ο Καταβάς δεν καταδίωξε τους Βυζαντινούς επιστρέφοντας στην Ανδραβίδα ενώ ο Βυζαντινός στρατός κινήθηκε για ασφάλεια στον Μυστρά.

Την επόμενη χρονιά ο Κωνσταντίνος ανασύνταξε τον στρατό του κι επέστρεψε αλλά οι Τούρκοι μισθοφόροι του αυτομόλησαν στους Φράγκους με επακόλουθο την Μάχη του Μακρυπλαγίου και νέα ήττα των Βυζαντινών. Οι δύο αυτές μάχες, Πρίνιτζας και Μακρυπλαγίου, έδωσαν τέλος στις προσπάθειες του Μιχαήλ για ανάκτηση της Πελοποννήσου κι εξασφάλισαν την λατινική κυριαρχία για μία γενιά ακόμα.

## Πηγές

*
*
*
*
*

Κατηγορία:Μάχες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ηλείας
Κατηγορία:Βυζαντινολατινικοί πόλεμοι
Πολιορκία της Πάτρας (1338)

Η **πολιορκία της Πάτρας** έγινε το 1338 μ.Χ  και ήταν πολεμική σύγκρουση ανάμεσα στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας και την Βαρωνία της Πάτρας. Στην ουσία ήταν μία προσπάθεια του Πριγκιπάτου να υποτάξει τους υποτελείς βαρώνους που είχαν σκοπό να ανεξαρτητοποιηθούν, η βαρωνία της Πάτρας ήταν η μοναδική που ήταν ήδη ανεξάρτητη.

Την εποχή αυτή στον θρόνο του Πριγκιπάτου ήταν η Αικατερίνη της Γαλλίας (1401–1437) και βάϊλός είχε διορισθεί ο Βετράνδος των Μπω. Το προηγούμενο έτος είχε πεθάνει ο Αρχιεπίσκοπος και Βαρώνος Γουλιέλμος Φραγκιπάνης και ο διάδοχος του Ρογήρος δεν είχε έρθει ακόμα να αναλάβη καθήκοντα.

Ο ντε Μπω αποβιβάστηκε στην Πάτρα, κατέλαβε τα περίχωρα της και ξεκίνησε στενή, όπως αναφέρεται, πολιορκία του κάστρου της πόλης. Ο Ρογήρος φτάνοντας έπειτα από λίγες ημέρες στην Πάτρα και βλέποντας την κατάσταση ζήτησε την βοήθεια του Πάπα Βενέδικτου. Ο πάπας τότε διακήρυξε ότι η βαρωνία είναι υποτελείς σε αυτόν και δεν ανήκε στο πριγκιπάτο κι επέβαλε σε όλο το πριγκιπάτο εκκλησιαστική αργία. Μετά από αυτό ο Μπω έλυσε την πολιορκία.

Τον Αύγουστο του 1338 έφτασε στην Πάτρα η ίδια η Αικατερινή Βαλουά όπου έμεινε για τρία χρόνια εκεί , και τέλος αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Βαρωνίας.

## Πηγές
*Στέφανου Θωμοπούλου, *Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821*, Τόμος Α΄, επιμέλεια Βασίλειου Λάζαρη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998, ISBN 960-7960-4
* Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566) / Ουΐλλιαμ Μίλλερ, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Εν Αθήναις Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία, 1909-1910

Κατηγορία:Μάχες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας
Πολιορκια 1338
Πατρας 1338
Μιχάλης Αργυράκης

Ο **Μιχάλης Αργυράκης** γεννήθηκε το 1939 στη Ελιά Πεδιάδος Ηρακλείου Κρήτης και ήταν ιδρυτής του Αργυράκειου Εθνολογικού Πολεμικού Μουσείου. Ήταν γιος του Ιωάννη Αργυράκη και της Καλλιόπης Αργυράκη. Πέθανε στις 24 Απριλίου του 2011. Ο ίδιος έζησε τη φρίκη της Γερμανικής κατοχής κατά το Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου έχασε τους γονείς του. Ο πατέρας του εκτελέστηκε το Φεβρουάριο του 1942 στις φυλακές Αγιάς Χανίων από τους Γερμανούς και η μητέρα βασανίστηκε και πέθανε αφού την έκαψαν στους φούρνους του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς όπου την είχαν μεταφέρει.  Ο ίδιος ο Μιχάλης Αργυράκης είχε ένα γυάλινο μάτι.Όταν οι Γερμανοί βασάνιζαν την μητέρα του και εκείνος ήταν παιδί ένας Γερμανός στρατιώτης βασανιστής της μητέρας του, του έβγαλε το ένα μάτι μπροστά στη μητέρα του, για να τρομοκρατήσει και να βασανίσει ακόμα περισσότερο ψυχολογικά την μητέρα του και να αποκαλύψει όσα της ζητούσαν οι βασανιστές της. Εκείνη όμως δεν αποκάλυψε τίποτα.  ===

## Έργο
Ίδρυσε το Αργυράκειο Εθνολογικό Πολεμικό Μουσείο το 1994 στην Επισκοπή Ηρακλείου Κρήτης, θέλοντας να τιμήσει τόσο τη μνήμη των εθνομαρτύρων γονιών του όσο και όσων έπεσαν στο όνομα της ελευθερίας.
Το ίδρυμα αυτό είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που αφορά κυρίως την περίοδο της Μάχης της Κρήτης 1940-1945 και της Εθνικής Αντίστασης. Αφιέρωσε όλη τη ζωή του σε αυτό το έργο, συγκεντρώνοντας υλικό ανυπολόγιστης ιστορικής αξίας όπως συλλογές, τεκμήρια και μαρτυρίες αλλά και πολεμικό υλικό όπως όπλα, στρατιωτικά οχήματα, κανόνια, βόμβες κ.λ.π. Επίσης στο μουσείο υπάρχει εθνολογικό και λαογραφικό υλικό όπως αντικείμενα καθημερινής χρήσης εκείνης αλλά και προγενέστερης περιόδου του Κρητικού πολιτισμό, καθώς και προσωπικά αντικείμενα ηρώων. Κάποια από τα αντικείμενα που ξεχώριζε ο ίδιος ήταν ο πομπός της μητέρας του και το αυτοκίνητο του Παναγούλη. Τα παιδιά του Ιωάννης και Καλλιόπη Αργυράκη είναι συνεχιστές του έργου του.

## Διακρίσεις
Τιμήθηκε με εκατοντάδες διακρίσεις και μετάλλια για τις δραστηριότητες και το έργο του από την Ακαδημία Αθηνών, το Πολυτεχνείο Χανίων Κρήτης, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τους Αρχηγούς ΓΕΝ, ΓΕΣ, ΓΕΑ, ΓΕΕΘΑ, από εκατοντάδες στρατιωτικές μονάδες, το Σέρβο Πρόεδρο Μιλόσεβιτς, τη Μονή Αρκαδίου όπου του απονεμήθει το χρυσό μετάλλιο, τους Βετεράνους της Μάχης της Κρήτης, τους Νομάρχες, Δημάρχους Θεσσαλονίκης, Κομοτηνής, Ξάνθης, Κιλκίς, Μεσολογγίου, Ιλίου, Επισκοπής, Ελιάς, Στρατηγούς, τις Ειδικές δυνάμεις καταδρομών που τον έκαναν επίτιμο μέλος τους κ.α. Επίσης είχε ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Τήλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση
Μάχη της Χαλανδρίτσας (1316)

Η **Μάχη της Χαλανδρίτσας** κατά το 1316 ήταν μία στρατιωτική σύγκρουση που έγινε στα πλαίσια του πολέμου διαδοχής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας ανάμεσα στον Λουδοβίκο της Βουργουνδίας και τον Φερδινάνδο της Μαγιόρκας. Αντίπαλοι στρατοί ήταν αυτοί της Βαρωνίας της Πάτρας που υποστήριζε τον Λουδοβίκο και της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας που είχε καταλειφθεί από τον Φερδινάνδο, από το 1315.

Την ίδια χρονιά έγινε και η πολιορκία της Χαλανδρίτσας από τον ίδιο τον Λουδοβίκο ο οποίος απέτυχε να την καταλάβει. Ο Αρχιεπίσκοπος και βαρώνος της Πάτρας Ρενιέρος με τον στρατό του που περιλάμβανε ενισχύσεις από την Βοστίτσα (Αίγιο) κι άλλες περιοχές συγκρούστηκε με τον Στρατό του Κενταυρίωνα που είχε ενισχυθεί με Καταλανούς. Ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρεται ότι ήταν έφιππος και επικεφαλής, δηλαδή οδηγούσε τα στρατεύματα του μπροστά στην μάχη. Η μάχη ήταν σκληρή και από τις δύο πλευρές, τελικά όμως ο Ραϊνέιρος μην μπορώντας να σπάσει τον αμυντικό κλοιό Κενταυρίωνα επέστρεψε στην Πάτρα.

Την ίδια χρονιά ο Βαρώνος της Χαλανδρίτσας άλλαξε στρατόπεδο και πήρε μέρος στην Μάχη της Μανωλάδας με το πλευρό του Λουδοβίκου.

## Δείτε επίσης
* Πολιορκία της Χαλανδρίτσας (1316)

## Πηγές
*Στέφανου Θωμοπούλου, *Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821*, Τόμος Α΄, επιμέλεια Βασίλειου Λάζαρη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998, ISBN 960-7960-4.

Κατηγορία:Μάχες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Μαχη
Μαχη
Καρλ Φρίντριχ Λίπμαν

Ο **Καρλ Φρίντριχ Λίπμαν**  (Karl Friedrich Lippmann, επίσης "FK Lippmann" * 27 Οκτωβρίου του 1883 στο Όφενμπαχ  - † 30. 5. 1957) ήταν Γερμανός ζωγράφος και είναι γνωστός για τα τοπία και πορτρέτα του.

Ο Καρλ Φρίντριχ Λίπμαν ήταν ένας από τα τρία παιδιά του ζωγράφου και λιθογράφου Johann Lippmann (1858 *, † 1933). Σπούδασε στην Τεχνική Σχολή (σήμερα Hochschule für Gestaltung Offenbach) 1900 - 1902 και στη συνέχεια στη Σχολή του Μουσείου Διακοσμητικών Τεχνών στο Βερολίνο. Μετά τη στρατιωτική του θητεία συνέχισε τις σπουδές του για τρία χρόνια στην ιδιωτική ακαδημία του Anton Ažbe στο Μόναχο, και ένα χρόνο στο Städelschule στη Φρανκφούρτη (1906-1907) και ένα χρόνο στο ιδιωτικό σχολείο του καθηγητή Julius Εxeter στο Μόναχο. Εκεί ερωτεύτηκε την Martina Ruch, τον οποίο παντρεύτηκε αργότερα, είχαν τέσσερα παιδιά.

Ζωγράφισε τοπία και πορτρέτα. Το έργο του παρουσιάστηκαν το 1923 μαζί με τον Βασίλι Καντίνσκι, Όσκαρ Κοκόσκα, Πάουλ Κλέε, Liebermann και Käthe Kollwitz στην Έκθεση της Secession στο Ντάρμσταντ. Εμπνευσμένος από τα πολυάριθμα ταξίδια στη Γαλλία και την Ιταλία, αλλά και στη Βόρεια Θάλασσα και στις Άλπεις, γύρισε από το εξπρεσιονιστικό προς τοπία και έργα ζωγραφικής λουλουδιών. Στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης ήταν ένας διάσημος καλλιτέχνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Προσωπογράφοι