Γκάλια Ιζμαΐλοβα

Η **Γκάλια Μπαγιαζίτ γκιζί Ιζμαΐλοβα** (ταταρικά: Галия Баязит кызы Измайлова / Ğaliä Bayazit qızı İzmaylova, 12 Φεβρουαρίου 1923 – 2 Οκτωβρίου 2010) ήταν Ουζμπέκα και Σοβιετική μπαλαρίνα ταταρικής καταγωγής, χορογράφος, δασκάλα, Καλλιτέχνης του Λαού της ΕΣΣΔ (1962) και βραβευμένη με το Βραβείο Στάλιν β' βαθμού (1950). 

## Νεανικά χρόνια
Η Γκάλια Ιζμαΐλοβα γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1923 στο Τομσκ σε οικογένεια Τατάρων. Έφυγε από το Τομσκ με τη μητέρα της μετά τον θάνατο του πατέρα της και από το 1931 έζησε στην Τασκένδη. 

Η Ιζμαΐλοβα ξεκίνησε την σταδιοδρομία της στον χορό σε ηλικία 11 ετών και σύντομα προσκλήθηκε στη νεοσύστατη σχολή μπαλέτου. Το 1935, η Ιζμαΐλοβα εισήλθε στη Σχολή Μπαλέτου της Ουζμπεκικής Δημοκρατίας. Το 1941, ήταν στην πρώτη αποφοίτηση της σχολής μπαλέτου. Μετά την αποφοίτησή της, εντάχθηκε στο θίασο του Θεάτρου Όπερας και Μπαλέτου του Ουζμπεκιστάν στην Τασκένδη. Η Ιζμαΐλοβα ήταν η κορυφαία πρίμα μπαλαρίνα ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους στον θεατρικό θίασο. 

## Σταδιοδρομία
Το 1943, η Ιζμαΐλοβα χόρεψε τον πρώτο της ρόλο: τον κύριο ρόλο της Σεμούνγκ στο μπαλέτο Ακ-Μπιλιάκ. Το 1944, έλαβε την πρώτη αναγνώριση από το κοινό ως ερμηνεύτρια χορών Φεργκάνα και Τατζίκ, ερμηνεύοντας στις συναυλίες της Δεύτερης Δεκαετίας της μουσικής τέχνης των Δημοκρατιών της Κεντρικής Ασίας (Τασκένδη).

Το 1947, στο Παγκόσμιο Νεανικό και Φοιτητικό Φεστιβάλ στην Πράγα, η Ιζμαΐλοβα έλαβε το πρώτο βραβείο για την ερμηνεία του ουζμπέκικου (από την Μπουχάρα) χορού ονόματι *ζανγκ*.

Το 1958, αποφοίτησε από το τμήμα σκηνοθεσίας του Κρατικού Ινστιτούτου Πολιτισμού της Τασκένδης. 

Η Ιζμαΐλοβα περιόδευσε στο εξωτερικό (Κίνα, Ρουμανία, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Ινδία, ΗΠΑ, κ.λπ.) ως ερμηνεύτρια ουζμπεκικών παραδοσιακών χορών, καθώς και κινεζικών, αραβικών, ινδικών, κ.λπ.

Μεταξύ των ρόλων της είναι: Μαρία και Ζαρέμα (*Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι* του Μπόρις Ασαφίεφ, 1945, 1961), Γκουλνάρα (*Η Μπαλαρίνα* του Γκεόργκι Μούσελ, 1949), Κίτρι (*[[Δον Κιχώτης (μπαλέτο)|Δον Κιχώτης]]* του Λούντβιχ Μίνκους, 1948, 1960, 1970), Τάο Χόα (*Η Κόκκινη παπαρούνα* του Ράινχολντ Γκλίρ, 1949), Ζιζέλ (*[[Ζιζέλ]]* του Αντόλφ Άνταμ, 1957), Κάρμεν (*Μπολερό* του Μωρίς Ραβέλ, 1960), Ναργκίζ (*Ο Θρύλος του Κασμίρ* του Γκεόργκι Μούσελ, 1961), Χουανίτα (*Δον Ζουάν* του Λεονίντ Φέιγκιν, 1964), Αίγινα (*Σπάρτακος* του Αράμ Χατσατουριάν, 1967), Γκουλαΐμ ( *Σαράντα Κορίτσια* του Λεονίντ Φέιγκιν, 1967), Τσουντάρι (*Φυλαχτό της Αγάπης* του Μουχτάρ Ασράφι, 1969), κ.λπ.

Συνολικά είχε 45 ρόλους και 30 παραστάσεις που σκηνοθέτησε ως χορογράφος. 

Από το 1963 έως το 1970, ήταν βουλεύτρια του Ανώτατου Σοβιέτ της Ουζμπεκικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας.

Από το 1977, η Ιζμαΐλοβα ήταν η επικεφαλής χορογράφος του Θέατρου Όπερας και Μπαλέτου του Ουζμπεκιστάν στην Τασκένδη.

Η Γκάλια Ιζμαΐλοβα πέθανε στις 2 Οκτωβρίου 2010 στην Τασκένδη. Ετάφη στο κοιμητήριο Τσιγκατάι.

## Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις

### Σοβιετικά βραβεία

* Καλλιτέχνης του Λαού της Ουζμπεκικής ΣΣΔ (1951)
* Καλλιτέχνης του Λαού της ΕΣΣΔ (1962)
* Κρατικό Βραβείο Χάμζα (1970)
* Βραβείο Στάλιν Β' Τάξης (1950)
* Τιμώμενη Καλλιτέχνις της Ουζμπεκικής ΣΣΔ (1950)
* Δύο Βραβεία Τάγμα του Λένιν (6 Δεκεμβρίου 1951 και 18 Μαρτίου 1959)
* Τάγμα της Τιμής

### Ουζμπεκικά βραβεία

* Μετάλλιο Δόξας Εργασίας (1997)
* Τάγμα Φιλίας (1998)
* Τάγμα Δόξας Εργασίας (2003) 

### Άλλες διακρίσεις
Το 2012, κυκλοφόρησε μια ταινία με τίτλο *Γκάλια Ιζμαΐλοβα. Χορός με τίμημα ζωής*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν
Κατηγορία:Τάταροι
Κατηγορία:Σοβιετικοί χορευτές
Κατηγορία:Ουζμπέκοι χορευτές