Ιουλιανή Γκρανιέ

Η **Ιουλιανή Γκρανιέ, γαλλ.: Juliana Grenier** (απεβ. 1213-16) ήταν κυρία της Καισάρειας, την οποία κληρονόμησε από τον αδελφό της, Βάλτερ Β΄, μετά το τέλος του μεταξύ 1189 και 1191. Όταν κληρονόμησε την κυριότητα, είχε πρόσφατα κατακτηθεί από τον Σαλαντίν, αλλά τον Σεπτέμβριο του 1192 αποκαταστάθηκε στην κυριαρχία της με τη Συνθήκη της Γιάφας. Η πόλη και οι οχυρώσεις της, ωστόσο, δεν ξανακτίστηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής της. 

Η Ιουλιανή ήταν η μοναχοκόρη του Ούγου κυρίου της Καισάρειας και της συζύγου του, Ισαβέλλας. Ο αδελφός της Βάλτερ Β΄ φαίνεται ότι της παραχώρησε γαίες στη Ναμπλούς. Ο νομικός Ιωάννης του Ιμπελέν στην πραγματεία του για τις *[[Ασσίζες της Ιερουσαλήμ|Ασσίζες]]* καταγράφει έναν κατάλογο φεούδων και την υπηρεσία που τους όφειλαν γύρω στο 1184: μία κυρία της Καισάρειας λέγεται ότι όφειλε υπηρεσίες σε δύο ιππότες για γαίες κοντά στη Ναμπλούς. 

Ο πρώτος σύζυγος της Ιουλιανής, Γκυ, ήταν αδελφός του Βάλτερ Β΄ Μπριζεμπάρ κυρίου της Βηρυτού.  Καταγράφονται για πρώτη φορά ως παντρεμένοι σε βασιλικό καταστατικό του Βαλδουίνου Δ΄ το 1179. Το 1183 η Ιουλιανή και ο Γκυ, οι οποίοι προφανώς βρίσκονταν στην βασιλική αυλή στην Ιερουσαλήμ εκείνη την εποχή, συναίνεσαν στην πώληση του *οικισμού (casale)* της Γαλιλαίας, κοντά στην Καισάρεια, από τον αδελφό της στο Τάγμα του Νοσοκομείου (Ιωαννιτών) για 5.000 μπεζάντ. Δεν είναι γνωστό αν ο Γκυ ήταν ζωντανός, όταν η Ιουλιανή κληρονόμησε τον τίτλο της, ή αν ποτέ κατείχε τον τίτλο κύριος της Καισαρείας *jure uxoris*, αν και οι *Lignages d'Outremer* καταγράφουν ότι κατείχε.  Ήταν πατέρας τεσσάρων από τα παιδιά της: του Βάλτερ Γ΄, του διαδόχου της· του Βερνάρδου, ο οποίος απεβίωσε χωρίς απογόνους· της Ισαβέλλας, η οποία παντρεύτηκε τον Ραϋνάλδο της Χάιφα, θαλαμηπόλο της Ιερουσαλήμ· και η Μπέρθα (Μπέρτε), που παντρεύτηκε τον Ρενώ ντε Σουασόν, μαρεσάλη της Κύπρου.

Ο 2ος σύζυγος της Ιουλιανής, ο Αϊμάρ ντε Λαϊρόν, σίγουρα κατείχε τον τίτλο "κύριος της Καισάρειας". Η ίδια η Ιουλιανή δεν καταγράφεται ως κυρία της Καισάρειας μέχρι το 1197, όταν αυτή και ο Αϊμάρ επιβεβαίωσαν μία επιχορήγηση που δόθηκε από τον αδελφό της in extremis. Μεταξύ 1201 και 1213, αυτή και ο σύζυγός της εξέδωσαν πολυάριθμα καταστατικά στα κοινά τους ονόματα.  Το 1206, αυτή, με τη συγκατάθεση του συζύγου και του μεγαλύτερου γιου της, παραχώρησε ένα σπίτι και κάποια γη στην Άκρα στους Τεύτονες Ιππότες. Το 1207, με τη συγκατάθεση του συζύγου της, έκανε μία δωρεά στο Τάγμα του Νοσοκομείου (Ιωαννιτών) ενός σπιτιού και έκταση τριών carucate (120 ακρ) στο Καφαρλέ και μερικών οικισμών (casalia) του Φαραόν και του Σεϊνγκιμπίς (Κιρμπάτ Νισφ Τζουμπάιλ) για τη σωτηρία των ψυχών των γονιών της. Η οικογένειά της είχε μία μακρά σχέση με τους Ιωαννίτες, την οποία συνέχισε εντασσόμενη στο τάγμα ως λαϊκή αδελφή (consoror) με το δικαίωμα να ταφεί στο νεκροταφείο των Ιωαννιτών. 

Το 1212–13 η Ιουλιανή και ο Αϊμάρ έλαβαν μερικά δάνεια από τους Ιωαννίτες «λόγω ένδειας» (*compulsi penuria*).  Υπάρχει επίσης ένα μεταγενέστερο αρχείο, που βεβαιώνει τις οικονομικές τους ανάγκες, ότι λίγο πριν από το 1243 μία κυρία της Καισάρειας είχε πωλήσει γη στους Τεύτονες Ιππότες. Στο πρώτο δάνειο, σπίτια στην Άκρα και την Τύρο, καθώς και ο οικισμός (casale) της Τουρκάρμε, ενεχυριάστηκαν έναντι 2.000 μπεζάντ. Στο δεύτερο, οι οικισμοί (casalia) της Καφαρλέτε, της Σαμαρίτα και του Μπουφλέ (*castellanum Bubalorum*, ή Μπαμπλούμ) ενεχυριάστηκαν έναντι 1.000 μπεζάντ. Η Ιουλιανή δεν εμφανίζεται ποτέ ξανά σε καταστατικό μετά το δάνειο του Οκτωβρίου 1213, και καθώς ο Αϊμάρ δεν έφερε ποτέ ξανά τον τίτλο του κυρίου της Καισάρειας μπορεί να υποτεθεί, ότι ήταν νεκρή τον Φεβρουάριο του 1216, όταν ο Αϊμάρ υπέγραψε για πρώτη φορά ένα καταστατικό χωρίς τον τίτλο του κυρίου της Καισάρειας. 

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Οικογένεια Γκρανιέ