Ιγκνάτσι Λουκασιέβιτς

Ο **Γιαν Γιούζεφ Ιγκνάτσι Λουκασιέβιτς** (, 8 Μαρτίου 1822 - 7 Ιανουαρίου 1882) ήταν Πολωνός φαρμακοποιός και εφευρέτης της πρώτης μεθόδου για την απόσταξη της κηροζίνης από το πετρέλαιο. Υπήρξε ο ιδρυτής της πολωνικής βιομηχανίας πετρελαίων και ένας από τους πρωτοπόρους της πετρελαϊκής βιομηχανίας διεθνώς. Στα επιτεύγματά του συμπεριλαμβάνεται η ανακάλυψη της διύλισης της κηροζίνης από το αργό πετρέλαιο (1852), ο φανός κηροζίνης (1853), η ανεύρεση του πρώτου κοιτάσματος πετρελαίου (1854) και η οικοδόμηση του πρώτου διυλιστηρίου πετρελαίου (1856). 

Ο Λουκασιέβιτς έγινε πλούσιος άνθρωπος και ανέπτυξε σημαντική φιλανθρωπική δράση στη Γαλικία της Κεντρικής Ευρώπης. Εξαιτίας της συνεισφοράς του στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής, δημιουργήθηκε μια λαϊκή παροιμία, που παρομοιάζει όλους τους ασφαλτοστρωμένους δρόμους με τα γκούλντεν της Αυστρουγγαρίας. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου του 1822 στο Ζαντουζνίκι κοντά στο Μίελεκ, στην Αυστριακή Αυτοκρατορία, έπειτα από το διαμελισμό της Πολωνίας. Γιος της Απολλωνίας Σβίτλικ και του Γιούζεφ Λουκασιέβιτς, διανοούμενου και βετεράνου της πολωνικής επανάστασης του Ταντέους Κοστσιούσκο. Εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων οι γονείς του εγκαταστάθηκαν στο Ζέσουφ. 

Για να τους βοηθήσει, ο Ιγκνάτσι πήγε στο Γουάνκουτ, όπου άρχισε να δουλεύει ως βοηθός φαρμακοποιού. Την ίδια περίοδο ενεπλάκη σε διάφορες πολιτικές οργανώσεις που υποστήριζαν την ιδέα αποκατάστασης της πολωνικής κυριαρχίας.

Το 1840 επέστρεψε στο Ζέσουφ, όπου συνέχισε να δουλεύει ως πρακτικός φαρμακοποιός. Το 1845 έγινε μέλος της «Αποκέντρωσης της Πολωνικής Δημοκρατικής Κοινωνίας». Σκοπός της εν λόγω οργάνωσης ήταν η προετοιμασία κάποιας εθνικής εξέγερσης. Το γεγονός αυτό προκάλεσε τη σύλληψη του Πολωνού από τις αυστριακές αρχές στις 19 Φεβρουαρίου του 1846 και φυλακίστηκε στο Λβουφ.

Στις 27 Δεκεμβρίου του 1847 αποφυλακίστηκε εξαιτίας ανεπάρκειας στοιχείων, όμως για την υπόλοιπη ζωή του ήταν *πολιτικά ανασφαλής*. Του επιβλήθηκε επίσης περιορισμός στην πόλη Λβουφ. Στο Λβουφ, ο Λουκασιέβιτς άρχισε να δουλεύει στο φαρμακείο *Pod Złotą Gwiazdą*, του οποίου ιδιοκτήτης ήταν ο Πιοτρ Μικόλας. Ο τελευταίος τον παρότρυνε έντονα να φύγει από εκεί, όπως και έγινε, και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας.

Έπειτα από πολλά χρόνια σπουδών, στις 30 Ιουλίου του 1852 αποφοίτησε από τη σχολή φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Λβουφ. Το ενδιαφέρον του εστιάστηκε για πολλά χρόνια στο ακατέργαστο πετρέλαιο ως φτηνή εναλλακτική λύση για το έλαιο από φάλαινα.

Το 1853 μαζί με το βοηθό του, Γιαν Τσεχ, ήταν ο πρώτος στον κόσμο που απέσταξε καθαρή κηροζίνη από πετρέλαιο. Σημειώνεται ότι ο Καναδός Αβραάμ Γκέσνερ διύλισε για πρώτη φορά κηροζίνη από κάρβουνο το 1846. Στις 31 Ιουλίου του 1853 διέθεσε μια από τις λάμπες (φανούς) κηροζίνης σε τοπικό νοσοκομείο, με σκοπό να παράσχει φωτισμό για μια χειρουργική επέμβαση. Η ημερομηνία αυτή θεωρείται σταθμός για τη σύγχρονη βιομηχανία πετρελαίου. Στις αρχές του 1854 εγκαταστάθηκε στο Γκορλίτσε, όπου συνέχισε τη δουλειά του, σε συνεργασία με κτηματίες και επιχειρηματίες. Την ίδια χρονιά άνοιξε το πρώτο «ορυχείο» πετρελαίου στην πόλη Μπόμπρκα, κοντά στο Κρόσνο, που είναι ακόμα σε λειτουργία. Παράλληλα, ο Λουκασιέβιτς συνέχισε να δουλεύει με τους φανούς κηροζίνης. Έπειτα την ίδια χρόνια εγκατέστησε την πρώτη οδική λάμπα κηροζίνης στην Γκόρλιτσε. 

Το 1856 άνοιξε το πρώτο «διυλιστήριο πετρελαίου» στο Ουλασοβίτσε κοντά στο Γιάσουο και αυτό ήταν το πρώτο στον κόσμο. Καθώς ήταν ακόμα χαμηλή η ζήτηση για κηροζίνη, το εργοστάσιο αρχικά παρήγαγε κυρίως τεχνητή άσφαλτο, λάδι μηχανής και λιπαντικά. Τα διυλιστήρια καταστράφηκαν από πυρκαγιά το 1859, όμως επανακατασκευάστηκαν στην Πολάνκα, κοντά στο Κρόσνο, τον επόμενο χρόνο.

Υποστήριξε ανοικτά την επανάσταση του Ιανουαρίου στη δεκαετία του 1860, οπότε ήταν πλέον πλούσιος επιχειρηματίας και χορήγησε οικονομική βοήθεια προς τους πρόσφυγες. Έφτιαξε ένα ακόμα διυλιστήριο πετρελαίου στο χωριό Κορκόφσκα και έκανε μια από τις μεγαλύτερες περιουσίες στη Γαλικία. Προώθησε την ανάπτυξη της πετρελαϊκής βιομηχανίας στην Ντούκλα και στο Γκορλίτσε.

Έδωσε το όνομά του σε πολλές επιχειρήσεις πετρελαίου στην περιοχή, ανάμεσά τους τα κοιτάσματα πετρελαίου στη Ροπιάνκα, Βίλζνια, Σμερέζνιε, Ρόπα και Βοϊτόβα. Επίσης αυτός υπήρξε ευεργέτης της περιοχής και δημιούργησε ένα θέρετρο στην Μπόμπρκα, ένα παρεκκλήσι στην Τσορκόβσκα και έναν μεγάλο ναό στο Ζρέντσιν. Εξελέγη στο Σέιμ της Γαλικίας ως ένας από τους γνωστότερους επιχειρηματίες του καιρού του. Το 1877, ο Λουκασιέβιτς οργάνωσε επίσης το πρώτο συνέδριο για τη βιομηχανία πετρελαίου και ίδρυσε την Εθνική Πετρελαϊκή Εταιρεία.

Πέθανε από πνευμονία στις 7 Ιανουαρίου 1882 και θάφτηκε στο μικρό κοιμητήριο του Ζρέντσιν, κοντά στο γοτθικό ναό της Αναστάσεως, τον οποίο είχε χρηματοδοτήσει ο ίδιος.

## Ρήσεις του ιδίου
:*Αυτό το υγρό είναι ο μελλοντικός πλούτος της χώρας, είναι η ευημερία και η παραγωγικότητα των κατοίκων, είναι η νέα πηγή εισοδήματος για τους φτωχούς και ένας νέος κλάδος της βιομηχανίας που θα φέρει άφθονους καρπούς.* - 1854

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμο

*Iστότοπος του φανού πίεσης
* Φόρουμ με την Ιστορία της Λάμπας

Κατηγορία:Πολωνοί φαρμακοποιοί
Κατηγορία:Πολωνοί εφευρέτες
Κατηγορία:Πολωνοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Πολωνοί φιλάνθρωποι
Κατηγορία:Πολωνοί αρμενικής καταγωγής