open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καμπερνώλντ

Το **Καμπερνώλντ** (αγγλ. *Cumbernauld*, σκωτ. γαελ. *Comar nan Allt* = «συνάντηση των ρυακιών») είναι πόλη της Σκωτίας στο Βόρειο Λάναρκσιρ του οποίου αποτελεί τον μεγαλύτερο οικισμό, έχοντας πληθυσμό 50.530 κατοίκους το 2022, όντας η δέκατη μεγαλύτερη πόλη σε ολόκληρη τη Σκωτία. Το Καμπερνώλντ βρίσκεται γεωγραφικώς σε κεντρική θέση ανάμεσα στη δυτική και την ανατολική ακτή της Σκωτίας, πάνω στον υδροκρίτη ανάμεσα στον Κόλπο του Φορθ και στον Κόλπο του Κλάυντ. Ωστόσο η κουλτούρα του είναι πλησιέστερη σε εκείνη της Γλασκώβης και οι σχεδιαστές της Νέας πόλεως του Καμπερνώλντ προγραμμάτισαν την κατοίκηση του 80% των κατοικιών της από τη Γλασκώβη, προκειμένου να μειώσουν την οικιστική πίεση εκεί. Το Καμπερνώλντ υπαγόταν στην παλαιά κομητεία του Κομητεία Ντάνμπαρτονσιρ και δεν πρέπει να συγχέεται με το Κάμπερλαντ.

Υπολείμματα της ρωμαϊκής εποχής είναι ορατά μέσα και γύρω από την πόλη, π.χ. στο Γουέστεργουντ και (λιγότερο εμφανή) βορείως του αυτοκινητόδρομου M80, όπου υπήρχε η «Φλαβία οδός», την οποία μεταγενέστερα αποκαλούσαν *Auld Cley Road* (= παλαιά οδός του Κλέυ). Στο Δημοτικό Πάρκο βρίσκεται ο μοναδικός ρωμαϊκός βωμός σε υπαίθριο χώρο σε ολόκληρη τη Σκωτία, υπό τη σκιά του επιβλητικού υδατόπυργου του Κάρικστοουν (*Carrickstone*).

τΕπί αιώνες το Καμπερνώλντ περιοριζόταν στο λεγόμενο «The Village», πολύ κοντά στο μεσαιωνικό κάστρο, το οποίο έλεγχε ο «Μέγας Οίκος Πρατς» (*Prach*) μέχρι το τέλος του Μεσαίωνα και φιλοξενούσε συχνά επισκεπτόμενους βασιλείς, με την περιοχή να φημίζεται και για το κυνήγι μεγάλων ζώων στο γειτονικό δάσος βελανιδιάς. Ο οικισμός άρχισε να μεγαλώνει καθώς η υφαντουργία ως οικονομική δραστηριότητα συμπληρώθηκε με ορυχεία και λατομεία μετά την έναρξη της λειτουργίας του καναλιού Φορθ-Κλάυντ και σιδηροδρομικού δικτύου.

Στις 9 Δεκεμβρίου 1955 αποφασίσθηκε η δημιουργία της σημερινής πόλεως του Καμπερνώλντ και τα επόμενα σαράντα περίπου χρόνια υπήρξε εκτεταμένη οικοδομική δραστηριότητα, με περισσότερες από δώδεκα οικιστικές περιοχές να δημιουργούνται ως αποτέλεσμα και τον πληθυσμό να υπερδεκαπλασιάζεται.

## Παραπομπές


Καμπερνωλντ
Άιοβα Σίτι

Το **Άιοβα Σίτι** (αγγλ. *Iowa City*) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στην πολιτεία Άιοβα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, με πληθυσμό 74.828 κατοίκους στην απογραφή του 2020 και αυξητική τάση. Είναι εξάλλου η μεγαλύτερη πόλη και έδρα της Κομητείας Τζόνσον. Η μητροπολιτική περιοχή της, που περιλαμβάνει τις κομητείες Τζόνσον και Ουάσινγκτον, έχει πληθυσμό που υπερβαίνει τις 171.000. Το Άιοβα Σίτι είναι κτισμένο κατά μήκος του ποταμού Άιοβα, ο οποίος είναι πλωτός από εκείνο το σημείο μέχρι τη συμβολή του με τον Μισσισσιππή.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1839 και υπήρξε η πρώτη ιστορικά πρωτεύουσα της πολιτείας Άιοβα, μέχρι το 1857, μάλιστα το παλαιό κτήριο του Καπιτωλίου της Άιοβα έχει ανακηρυχθεί Εθνικό ιστορικό τοπόσημο. Στην πόλη έχει την έδρα του το Πανεπιστήμιο της Άιοβα και το παλαιό Καπιτώλιο βρίσκεται στο κέντρο της πανεπιστημιόπολής του. Αξιοθεάτα του Άιοβα Σίτι είναι επίσης το Μουσείο Τέχνης του Πανεπιστημίου της Άιοβα και η Οικία Πλαμ Γκρόουβ (*Plum Grove Historic House*), η κατοικία του πρώτου κυβερνήτη της Άιοβα Ρόμπερτ Λούκας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος του δήμου του Άιοβα Σίτι
* Η πόλη στα *[[Βικιταξίδια]]*

Αιοβα Σιτυ
Κατηγορία:Έδρες κομητειών της Άιοβα
Γουασίλα

Η **Γουασίλα** (αγγλ. *Wasilla*, ντιν. *Benteh*) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στην πολιτεία Αλάσκα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, αν και με πληθυσμό κωμοπόλεως, 9.054 κατοίκους στην απογραφή του 2020, αλλά με αυξητική τάση. Είναι εξάλλου η μεγαλύτερη πόλη του Ματανούσκα-Σουσίτνα. Απέχει περίπου 69 χιλιόμετρα από τη μεγαλύτερη πόλη της Αλάσκας, το Άνκορεϊτζ .

Η ονομασία της πόλεως προήλθε από το όνομα του τοπικού φυλάρχου των Ινδιάνων της φυλής Ντινάινα. Το «Γουασίλα» είναι η εξαγγλισμένη προφορά του ονόματος που είχαν δώσει οι Ρώσοι στον φύλαρχο στην τότε ρωσική Αλάσκα, δηλαδή του γνωστού και από την ελληνική γλώσσα «Βασίλη» (Васи́лий).

* Δήμαρχος της Γουασίλα από το 1996 έως το 2002 ήταν η Σάρα Πέιλιν, η μετέπειτα πρώτη στην ιστορία γυναίκα κυβερνήτης της Αλάσκας και υποψήφια αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών το 2008.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
* Η πόλη στα *[[Βικιταξίδια]]*

Γουασιλα
Φέιετβιλ (Άρκανσο)

Το **Φέιετβιλ** (αγγλ. *Fayetteville*) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία Άρκανσο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, με πληθυσμό 93.949 κατοίκους στην απογραφή του 2020, ο οποίος σήμερα εκτιμάται ότι έχει υπερβεί τις 100 χιλιάδες. Η πόλη βρίσκεται στα όρια της λοφώδους φυσιογραφικής περιοχής των Όζαρκ. Συστάθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1836 και έλαβε την ονομασία της από τη μικρή πόλη Φέιετβιλ του Τενεσί, από την οποία είχαν έλθει πολλοί από τους πρώτους οικιστές της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Φειετβιλ
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Άρκανσο
Αλεξία Τζούρκα

Η **Αλεξία Τζούρκα** (γενν. 1997) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της υδατοσφαίρισης που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στον Εθνικό Πειραιά και είναι διεθνής με την εθνική ομάδα γυναικών της Ελλάδας από τον Απρίλιο 2025.

## Αθλητική καριέρα
Η Τζούρκα ξεκίνησε την πορεία της στον Ιωνικό Νικαίας το 2008 και παρέμεινε έως το 2014. Ακολούθησε η συμμετοχή της στον Ποσειδώνα Ιλισίων (2015–2016) και στον Ηλυσιακό (2016–2017). Από το 2017 έως το 2019 αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιά, ενώ τα επόμενα τρία χρόνια (2019–2022) αγωνίστηκε στον Πανιώνιο.

Το 2022 εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ για μία σεζόν. Το 2023 αγωνίστηκε στον Άλιμο ΝΑΣ Betsson. Από το 2024 εως και σήμερα αγωνιζεται στον Εθνικό Πειραιά. 

Τον Απρίλιο 2025 κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ελλάδας και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο (World Cup) Υδατοσφαίρισης Γυναικών που διεξήχθη στην Τσενγκντού της Κίνας. Αγωνίστηκε ως αναπληρώτρια τερματοφύλακας, ωστόσο συμμετείχε και διακρίθηκε στον ημιτελικό αγώνα με την Ολλανδία και στον τελικό με την Ουγγαρία, τον οποίο κέρδισε η Ελλάδα. Τον Ιούλιο 2025 με την Εθνική Ελλάδας κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (World Championship) στη Σιγκαπούρη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* fosonline.gr Αλεξία Τζούρκα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες
Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες Ποσειδώνα Ιλισίων
Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες Ηλυσιακού
Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες Πανιωνίου
Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες Π.Α.Ο.Κ.
Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες Αλίμου
Κατηγορία:Τερματοφύλακες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Μεταλλιοφόροι στην υδατοσφαίριση σε Παγκόσμιο Κύπελλο
Χάμιλτον Σκωτίας

Το **Χάμιλτον** (αγγλ. *Hamilton*, σκωτ. *Hamiltoun*, σκωτ. γαελ. *Baile Hamaltan*) είναι πόλη της Σκωτίας στο Νότιο Λάναρκσιρ, του οποίου αποτελεί το βασικό διοικητικό κέντρο, έχοντας πληθυσμό 54.480 κατοίκους το 2022, όντας η ένατη μεγαλύτερη πόλη στη Σκωτία. Το Χάμιλτον βρίσκεται 17 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Γλασκώβης, 60 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Εδιμβούργου και 120 χιλιόμετρα βορείως του Κάρλαϊλ της Αγγλίας. Είναι κτισμένο στη νότια όχθη του ποταμού Κλάυντ, στη συμβολή του με το μικρό ποτάμι Έιβον. Το Χάμιλτον είναι η ιστορική έδρα της παλαιάς κομητείας του Λάναρκσιρ.

## Ιστορικό
Η πόλη ήταν αρχικώς γνωστή με την ονομασία **Κάτζου** (*Cadzow*) ή **Κάντυου** (*Cadyou*) Είναι παμπάλαιος οικισμός, που πιθανώς ιδρύθηκε την εποχή του Βασιλείου του Στράτκλαϋντ, ή ίσως και παλαιότερα. Εξάλλου το ρωμαϊκό φρούριο του Bothwellhaugh βρίσκεται κοντά στην πόλη. Τη δεκαετία του 2010 ανασκάφηκε ένας μεσαιωνικός οικισμός κοντά στον ποταμό Κλάυντ, περίπου 1,5 χιλιόμετρο από το Χάμιλτον. Είναι γνωστό ότι οι βασιλείς του Στράτκλαϋντ είχαν ένα κυνηγετικό κατάλυμα κοντά στο Κάτζου και η περιοχή ίσως ήταν βασιλικό κέντρο κατά τα τελευταίες φάσεις του βασιλείου, ως πρόδρομο του Κάστρου του Κάτζου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Χάμιλτον στο *VisitScotland*
* Ψηφιακή ανακατασκευή του Ανακτόρου του Χάμιλτον
* Το Χάμιλτον σε ιστορικές φωτογραφίες
* Το ιστορικό Χάμιλτον

Χαμιλτον
Κόλντσπρινγκ (Τέξας)

Το **Κόλντσπρινγκ** () είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Σαν Χασίντο στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 866 κατοίκους.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη έχει συνολική έκταση 1,8 τετραγωνικά μίλια (4,7 km2) και είναι όλη ξηρά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Τέξας
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Τέξας
Κάουφμαν (Τέξας)

Το **Κάουφμαν** () είναι πόλη και η έδρα της ομώνυμης κομητείας στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 9,201 κατοίκους.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, το Κάουφμαν έχει συνολική έκταση 8,5 τετραγωνικά μίλια (22,1 km2), εκ των οποίων τα 0,2 τετραγωνικά μίλια (0,5 km2), ή το 2,08%, καλύπτονται από νερό.

## Κλίμα

Το κλίμα στην περιοχή αυτή χαρακτηρίζεται από ζεστά, υγρά καλοκαίρια και γενικά ήπιους έως δροσερούς χειμώνες. Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Köppen, έχει ένα υγρό υποτροπικό κλίμα, την κατηγορία Cfa στους κλιματικούς χάρτες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Τέξας
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Τέξας
Μάρθα Μάτσα

Η **Μάρθα Μάτσα** (5 Απριλίου 1987) είναι Ελληνίδα κολυμβήτρια του ελεύθερου (κρόουλ). Έχει συμμετάσχει δύο φορές σε Ολυμπιακούς Αγώνες (2004 και 2008) και υπήρξε μέλος της ομάδας κολύμβησης του Ηρακλή Θεσσαλονίκης.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, όπου η Ελλάδα ήταν διοργανώτρια χώρα, η Μάτσα πραγματοποίησε το ντεμπούτο της σε ηλικία 17 ετών, λαμβάνοντας μέρος σε δύο αγωνίσματα. Είχε πετύχει όριο πρόκρισης κατηγορίας Β της FINA με χρόνο 25.61 στα 50 μέτρα ελεύθερο, σε δοκιμαστική διοργάνωση στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο της Αθήνας. Την πρώτη ημέρα των Αγώνων, συμμετείχε στην ομάδα 4×100 μέτρα ελεύθερο μαζί με τις Νέρι Νιανγκουάρα, Ελένη Κωστή και Ζωή Δημοσχάκη. Ωστόσο, η ελληνική ομάδα ακυρώθηκε από τις προκριματικές σειρές λόγω πρόωρης εκκίνησης της Μάτσα.

Περίπου μία εβδομάδα αργότερα, αγωνίστηκε στα 50 μέτρα ελεύθερο, όπου κατέλαβε την 33η θέση στους προκριματικούς. Συμμετείχε στην έβδομη σειρά, τερματίζοντας σε χρόνο 26.46 και καταλαμβάνοντας την έβδομη θέση, μόλις 0,40 δευτερόλεπτα μπροστά από τη Σαρντέλ ΜακΛιν από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, συμμετείχε μόνο στα 50 μέτρα ελεύθερο. Είχε πετύχει το όριο Β της FINA με χρόνο 25.67 στο Πανελλήνιο Ανοικτό Πρωτάθλημα στην Τρίπολη. Αγωνίστηκε στην ένατη προκριματική σειρά, όπου κατέλαβε την έβδομη θέση με χρόνο 25.68, μόλις 0.01 δευτερόλεπτα αργότερα από τον χρόνο πρόκρισης, και 0.03 πίσω από την Ουκρανή Οξάνα Σερίκοβα. Δεν κατάφερε να προκριθεί στους ημιτελικούς, καταλαμβάνοντας και πάλι την ίδια συνολική θέση με το 2004.

Η Μάτσα επιλέχθηκε ως αναπληρωματικό μέλος της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο, χωρίς όμως να αγωνιστεί στη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρα ελεύθερο. Η ομάδα, αποτελούμενη από τις Νιανγκουάρα, Θεοδώρα Δράκου, Θεοδώρα Γιαρένη και την νεαρή Κρίστελ Βουρνά, τερμάτισε στη 16η θέση με χρόνο 3:45.55, εκτός τελικού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* NBC Olympics - Βιογραφία

Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Έλληνες κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της κολύμβησης
Μειονοτική γλώσσα

δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ
**Μια μειονοτική γλώσσα** είναι μια γλώσσα που χρησιμοποιείται από μια μειονότητα σε μια περιοχή και έχει επίσημη χρήση στην εκπαίδευση και σε διάφορα κρατικά ιδρύματα.

Το Ευρωπαϊκό Έγγραφο για τις Μειονοτικές Γλώσσες το ορίζει ως εξής:

# Ιστορικά χρησιμοποιείται σε μια κυρίαρχη επικράτεια ή κράτος από μια ομάδα που είναι αριθμητικά μικρότερη από την αριθμητικά μεγαλύτερη εθνική ομάδα σε αυτό το κράτος.
# Διαφορετική από τις επίσημες γλώσσες αυτής της χώρας.

Παραδείγματα μειονοτικών γλωσσών στην Ελλάδα είναι  τα πομακικά και τα ρομανί . Στην Κύπρο οι αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες είναι δύο: η Σάννα και η Αρμενική.

## Δείτε επίσης
* επίσημη γλώσσα
* Γλώσσες της Ελλάδας
* Κατάλογος γλωσσών και διαλέκτων της Κύπρου
Κατηγορία:Σχέσεις πλειονότητας-μειονότητας
Κατηγορία:Γλωσσικές διάλεκτοι και είδη
Μπογκόρ

Το **Μπογκόρ** ή **Μπόγκορ** (ινδονησ. *Kota Bogor* = «Πόλη Μπόγκορ», (σουνδ. ᮘᮧᮌᮧᮁ, ολλανδ. *Buitenzorg*) είναι πόλη της Ινδονησίας, στην επαρχία Δυτική Ιάβα. Παρά το ότι απέχει 60 χιλιόμετρα νοτίως από την πρωτεύουσα της χώρας, την Τζακάρτα, το Μπογκόρ ανήκει στη μητροπολιτική περιοχή της, όντας η έκτη σε πληθυσμό πόλη της περιοχής αυτής και 14η σε ολόκληρη τη χώρα. Ο πληθυσμός της αυξήθηκε από 950.334 κατοίκους στην απογραφή του 2010 σε 1.043.070 κατοίκους στην απογραφή του 2020 και σήμερα (2024) έχει υπερβεί, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση, το 1,1 εκατομμύριο. 

Το Μπογκόρ αποτελεί σημαντικό κέντρο για την οικονομία αλλά και την πολιτιστική κληρονομιά και τον τουρισμό της Δυτικής Ιάβας, επειδή βρίσκεται σε ορεινή περιοχή και ήταν τόπος αναψυχής και εξοχικής κατοικίας για την ελίτ των ολλανδικών αρχών της εποχής της αποικιοκρατίας εξαιτίας του δροσερού μικροκλίματος. Υπάρχουν έτσι εκεί πολλά κτήρια ολλανδικής αποικιακής αρχιτεκτονικής. Αιώνες νωρίτερα η πόλη ήταν πρωτεύουσα του Βασιλείου της Σούνδης (σουνδ. *Karajaan Sunda*) και ονομαζόταν **Πακουάν Πατζατζαράν** ή *Dayeuh Pakuan*. Συνεχίζοντας κατά κάποιο τρόπο αυτή την παράδοση, ο Γενικός Κυβερνήτης των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών είχε την εξοχική κατοκία του στο Μπογκόρ.

Με αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων να διαμένουν σε μια έκταση περίπου 20 τετραγωνικών χιλιομέτρων, το κέντρο του Μπογκόρ είναι ένα από τα πλέον πυκνοκατοικημένα μέρη της Γης. Αξιοθέατα στην πόλη είναι το προεδρικό Ανάκτορο του Μπογκόρ και ο Βοτανικός Κήπος του Μπογκόρ (*Kebun Raya Bogor*) – ένας από τους μεγαλύτερους και παλαιότερους σε ολόκληρο τον κόσμο. Η πόλη αποκαλείται από τους ντόπιους και με το προσωνύμιο «Βροχερή πόλη» (*Kota Hujan*) εξαιτίας των συχνών αιφνίδιων σύντομων βροχών, ακόμα και κατά την ξηρή εποχή του έτους

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Η πόλη στα *[[Βικιταξίδια]]*

Μπογκορ
Τασικμαλάγια

Η **Τασικμαλάγια** (ινδονησ. *Tasikmalaya*) είναι μεσόγεια πόλη στη νήσο Ιάβα της Ινδονησίας, στην επαρχία Δυτική Ιάβα. Κάποιες φορές αποκαλείται και «Κότα σάντρι», δηλαδή η πόλη των ιεροσπουδαστών, εξαιτίας του πλήθους των ισλαμικών σχολείων. Η καθαυτό πόλη είχε 634.948 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010 και 716.155 κατοίκους στην απογραφή του 2020. Αλλά το πολεοδομικό της συγκρότημα (που αποτελείται από την καθαυτό πόλη και 14 γειτονικά οικιστικά διαμερίσματα) είχε πληθυσμό 1.214.000 κατοίκους στα μέσα του 2023.

Η πόλη είναι κτισμένη σε λοφώδη έκταση στην περιοχή Πριανγκάν ή Παραχουανγκάν, σε μέσο υψόμετρο 351 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Παραπομπές


Τασικμαλαγια
Αννέτα Κυρίδου

Η **Αννέτα Κυρίδου** ( 30 Οκτωβρίου 1998) είναι Ελληνίδα  κωπηλάτρια από τη Θεσσαλονίκη . Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, καταλαμβάνοντας την 10η θέση.  Είναι αδερφή της Μαρίας Κυρίδου .

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Αννέτα Κυρίδου  στο World Rowing.
* Η Αννέτα Κυρίδου στην Olympedia.

Κατηγορία:Αθλητές της κωπηλασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας
Πράσινο Κίνημα (Ελλάδα)

Το **Πράσινο Κίνημα** **(Π.Κ.)** είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα του πράσινου πολιτικού χώρου. Ιδρύθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2017, και έχει συμπρόεδρους τον Κώστα Καλογράνη και την Έλενα Χορέβα. 

Θεμελιώδεις πολιτικές αρχές και αξίες του Πράσινου Κινήματος είναι, σύμφωνα με το καταστατικό του:

* η οικολογική σοφία
* η αειφορία και η βιωσιμότητα
* οι αρχές της μπλε και πράσινης οικονομίας
* η κοινωνική δικαιοσύνη
* η µη βία
* η άµεση και συµµετοχική δημοκρατία
* ο σεβασμός στην ποικιλότητα
* η αποκέντρωση και η επικουρικότητα
* η προστασία και αποκατάσταση των φυσικών οικοσυστημάτων
* η ποιότητα ζωής και η ευημερία
* η ατοµική και κοινωνική ευθύνη
* η ισονομία
* η χάρτα των δικαιωμάτων των ζώων

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

## Παραπομπές
Λέων Λαγγάκης

Ο **Λέων Λαγγάκης** ήταν Έλληνας αθλητής της  σκοποβολής. Ο Λαγγάκης συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα,  αγωνιζόμενος στο ελεύθερο τουφέκι, αλλά δεν τελείωσε τον διαγωνισμό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Λέων Λαγγάκης στην Olympedia.

Κατηγορία:Σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Έλληνες σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κόιντος Φάβιος Μάξιμος (ύπατος το 213 π.Χ.)

Ο **Κόιντος Φάβιος Μάξιμος**, λατιν.: *Quintus Fabius Maximus* ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 213 π.Χ. Ήταν γιος του Κόιντου Φάβιου Μάξιμου Αναβλητικού, του διάσημου *δικτάτορα* που εφηύρε τη Φαβιανή στρατηγική και υπηρέτησε με τον πατέρα του κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου.

Ο νεότερος Φάβιος Μάξιμος ήταν μια στρατιωτικός τριβούνος το 216 π.Χ., και ήταν μεταξύ των επιζώντων της μάχης των Καννών που κατέληξαν στο Κανούσιον.  Το 215, ήταν αγορανόμος καθέδρας (curule aedile).  Ως πραίτωρ το 214, διοικούσε δύο λεγεώνες, με τις οποίες κατέλαβε την Ακούκα στη Λουκερία, καθώς και ένα οχυρωμένο στρατόπεδο κοντά στις Αρδονέες. 

Ως ύπατος για το επόμενο έτος ανέλαβε τη διοίκηση τού στρατού τού πατέρα του στην Απουλία, και ανακατέλαβε την Άρπη .  Φαίνεται ότι παρέμεινε στην Άρπη με λίγα στρατεύματα ως *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτος]]*, αντιπρόσωπος ή υποδιοικητής, το 212 π.Χ.  Το 209–208, υπηρετούσε ακόμη ή ξανά ως *λεγάτος* κατά τη διάρκεια της 5ης υπατείας τού πατέρα του. Ο πρεσβύτερος Φάβιος Μάξιμος τον έστειλε να ανακτήσει τους επιζώντες τού στρατού υπό τον Γναίο Φούλβιο Σεντούμαλο, ο οποίος είχε σκοτωθεί σε μια αιφνιδιαστική επίθεση από τον Αννίβα το 210. Τον συνόδευσαν στη Σικελία, όπου ο Φάβιος ανέλαβε τις λεγεώνες και τον στόλο, που είχε ανατεθεί στον ανθύπατο Μάρκο Βαλέριο Λαιβίνο.  Το 208 στάλθηκε από τη Σύγκλητο στον στρατό στη Βενουσία.  Μπορεί να ήταν ο απεσταλμένος του υπάτου Mάρκου Λόιβιου Σαλινάτορα το 207, ο οποίος ανέφερε στη Σύγκλητο ότι ήταν ασφαλές να αποσυρθεί ο υπατικός στρατός από την Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία (κοιλάδα του Πάδου). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Α.Ο. Φιλέλληνες Πέτα

## Τοποθεσία

### Η τοποθεσία της ομάδας είναι το γραφικό χωριό του Πέτα Άρτας, στην Ήπειρο. Βρίσκεται στο μέρος του  χωριού που αποκαλείται Τσέλτσα. Είναι στα περίχωρα του χωριού και αποτελείται από δύο γήπεδα. Ένα 5Χ5 και ένα γήπεδο 11Χ11 όπου προπονείται η αντρική ομάδα.
{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [ 21.036072, 39.168283 ]
      }
    }
  ]
}

## Ιστορία

### Η ομάδα ιδρύθηκε το 1955 (δεν υπάρχει ακριβής ημερομηνία). Μέχρι την δεκαετία του 90 η ομάδα δεν είχε προβλήματα και όλα κυλούσαν ομαλά. Ύστερα, υπήρχε μία μεγάλη βελτίωση και τη σεζόν 1994/1995 κατέκτησε την Α ΕΠΣ Άρτας και ανέβηκε στην Δ Εθνική. Υποβιβάστηκε την ακριβώς επόμενη χρονιά στην Α ΕΠΣ Άρτας τερματίζοντας στην 15η θέση της κατηγορίας. Μέχρι το 2020 όλα πήγαιναν καλά. Όμως τη σεζόν 2021-2022 η ομάδα υπέστη οικονομική καταστροφή, τερματίζει τελευταία και υποβιβάζεται στην Β ΕΠΣ Άρτας. Η ομάδα ήταν έτοιμη να διαλυθεί. Άλλαξε η προεδρία και τη σεζόν 2023-2024 ανέβηκαν στην Α ΕΠΣ Άρτας ξανά. Το 2024-2025 η ομάδα τερμάτισε στην έβδομη θέση της κατηγορίας

## Πρωταθλήματα και Κύπελα

### Πρωταθλήματα: 1994-1995

### Κύπελλα: 0, Δεύτερη θέση:1993-1994,1994-1995,2017-2018

## Συμμετοχές σε εθνικά επίπεδα

### [[Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών]]: 1994-1995

## Ακαδημίες

### Κυπελλούχοι: 2025 Κ14

### Φιναλίστ:1995

## Ομάδα

### Γήπεδο: Δημοτικό Γήπεδο Πέτα

## Διάσημοι παίχτες που έχουν περάσει από την ομάδα
Βαγγέλης Καούνος 

### Ξεκίνησε από της ακαδημίες των Φιλελλήνων και μόλις στα 14 έκανε ντεμπούτο με την ανρική ομάδα. Στην Δ εθνική αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της χρονιάς 1995-1996. Στη συνέχεια έπαιξε σε ομάδες Γ, Β και Α εθνικής

https://www.facebook.com/groups/248709615171

https://www.instagram.com/aof_peta/
Γάιος Λουτάτιος Κάτουλος (ύπατος το 220 π.Χ.)

Ο **Γάιος Λουτάτιος Κάτουλος**, λατιν.: *Gaius Lutatius Catulus* (άκμασε το 220–218 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός, ο οποίος κατείχε το εκτελεστικό αξίωμα του υπάτου το 220 π.Χ. ως συνάδελφος του Λεύκιου Βεντούριου Φίλωνα. Κατά τη διάρκεια της θητείας τους, οι δύο άνδρες ηγήθηκαν μίας αποστολής στις Ιουλιανές Άλπεις, και εξασφάλισαν την υποταγή αρκετών ντόπιων λαών χωρίς να τους πολεμήσουν. Αυτό ήταν προφανώς συνέχεια της εκστρατείας των υπάτων του προηγούμενου έτους κατά των Ιστρίων. Ο Αππιανός λέει ότι αυτή ήταν μία ναυτική αποστολή.

Το 218 π.Χ. ο Κάτουλος ήταν μέλος μίας τριμελούς επιτροπής για τη δημιουργία των αποικιών της Πλακεντίας (Πιατσέντσα) και της Κρεμόνας στη Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία. Ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος εναντίον της Καρχηδόνας είχε μόλις ξεκινήσει, και οι επίτροποι εξεπλάγησαν από μία εξέγερση των Γαλλικών Βοΐων και των Ινσούμβρων, που προκλήθηκε από την είδηση ότι πλησίαζε ο Καρχηδόνιος στρατηγός Αννίβας. Ο Κάτουλος και οι άλλοι κατέφυγαν στη Μουτίνα (Μόντενα), αλλά παρασύρθηκαν έξω, και αιχμαλωτίστηκαν. Οι κρατούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι και επέστρεψαν στη Ρώμη μόλις το 203 π.Χ.

Ο Κάτουλος ήταν πιθανώς γιος του Γάιου Λουτάτιου Κάτουλου, υπάτου το 242 π.Χ.

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* Münzer, Friedrich (1927), "Lutatius 5", Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE, PW), volume 13, part 2, column 2071–2072.

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Αιμίλιος Βαρβούλα

Ο **Μάρκος Αιμίλιος Βαρβούλα**, λατιν.: Marcus Aemilius Barbula ήταν Ρωμαίος πολιτικός από το *γένος των Αιμιλίων*. 

Ήταν ύπατος το 230 π.Χ.  μαζί με τον Mάρκο Ιούνιο Πέρα, διαδεχόμενοι τους Mάρκο Πομπόνιο Μάθωνα και Γάιο Παπίριο Μάσωνα, υπάτους το έτος 231 Μετά από τον Αιμίλιο Βαρβούλα και τον Ιούνιο Πέρα ύπατοι έγιναν οι Λεύκιος Ποστούμιος Αλβίνος και Γναίος Φούλβιος Σεντούμαλος για το 229. 

Ήταν γιος του Λεύκιου Αιμίλιου Βαβούλα και εγγονός του Κόιντου Αιμίλιου Βαρβούλα, επίσης υπάτου. Ήταν ο τρίτος και τελευταίος της γενεαλογίας με αυτό το αξίωμα.

## Δείτε επίσης
* γένος Αιμιλίων

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Γναίος Σερουίλιος Καιπίων (ύπατος το 253 π.Χ.)

Ο **Γναίος Σερουίλιος Καιπίων**, λατιν.: *Gnaeus Servilius Caepio* ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός κατά τη μέση εποχή της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ήταν ένας από τους δύο υπάτους του 253 π.Χ., υπηρετώντας με τον Γάιο Σεμπρώνιο Βλαίσο. Υπήρξε ύπατος κατά τη διάρκεια του Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου κατά της Καρχηδόνας. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, ο Σερουίλιος Καιπίων διοικούσε τις χερσαίες δυνάμεις της Ρώμης στη Σικελία, ενώ ο υπατικός συνάδελφός του οδήγησε έναν στόλο στην Αφρική. 

## Αναφορές

## Πηγές
* Jona Lendering, *De Vergeten Oorlog*, Utrecht, Uitgeverij Omniboek, 2022, .
* Πολύβιος, *[[Ιστορίαι (Πολύβιος)|Οι Ιστορίες]]*, βιβλίο 1.
* Διόδωρος, *Bibliotheca historica*, βιβλίο 23.
* Ζωναράς, βιβλίο 4, απόσπασμα 14.

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Μαμίλιος Τουρίνος

Ο **Γάιος Μαμίλιος Τουρίνος**, λατιν.: *Gaius Mamilius Turrinus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον τρίτο αιώνα π.Χ.

## Καταγωγή
Ήταν μέλος του πληβείου γένους των Μαμιλίων. Ο παππούς και ο πατέρας του είχαν το όνομα (praenomen) Κόιντος. Ο θρύλος λέει ότι το γένος των Μαμιλίων κατάγεται από το Tούσκουλον και τα μέλη του είναι απόγονοι του Τηλέγονου, γιου του Οδυσσέα και της Κίρκης. 

## Σταδιοδρομία
Υπηρέτησε ως ύπατος το 239 π.Χ. Συνάδελφός του ήταν ο Κόιντος Βαλέριος Φάλτων. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Ποστούμιος Αλβίνος (ύπατος το 154 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Ποστούμιος Αλβίνος**, λατιν.: *Lucius Postumius Albinus* ήταν πολιτικός της αρχαίας Ρώμης, πατρίκιος, του 2ου αι. π.Χ.  Ήταν αγορανόμος καθέδρας (curule aedile) το 161 π.Χ., και τέλεσε τους *Αγώνες για τη Μεγάλη Μητέρα* (Ludi Megalenses), στο οποίο είχε κάνει την πρώτη του εκτέλεση το θεατρικό έργο του Tερέντιου *Eυνούχος*.  Ήταν ύπατος το 154 π.Χ. και απεβίωσε επτά ημέρες, αφότου είχε αναχωρήσει από τη Ρώμη για να πάει στην επαρχία του. Υποτίθεται ότι δηλητηριάστηκε από τη σύζυγό του, Ποπλιλία.  

Ήταν επίσης  (flamen Martialis) το 168 π.Χ. μέχρι το τέλος του. 

## Καταγωγή
Ήταν από ό,τι φαίνεται γιος του Σπούριου Ποστούμιου Αμβίνου.

## Δείτε επίσης
* γένος Ποστουμίων

## Παραπομπές

Κατηγορία:Θάνατοι από δηλητηρίαση
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Αύλος Ποστούμιος Αλβίνος (ύπατος το 151 π.Χ.)

Ο **Αύλος Ποστούμιος Αλβίνος**, λατιν,: *Aulus Postumius Albinus* ήταν πολιτικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, αξιοσημείωτος ως ύπατος το 151 π.Χ. Ήταν επίσης ιστορικός και έγραψε τα *Χρονικά* στα ελληνικά.

Όπως φαίνεται ήταν γιος του Αύλου Ποστούμιου Αλβίνου Λούσκου, ήταν πραίτωρ το 155 π.Χ. και ύπατος το 151 π.Χ. με τον Λεύκιο Λικίνιο Λούκουλλο.   Αυτός και ο συνάδελφός του ρίχθηκαν στη φυλακή από τους τριβούνους, επειδή διεξήγαγαν τις εισφορές με υπερβολική αυστηρότητα.    Ήταν ένας από τους πρεσβευτές που στάλθηκαν το 153 π.Χ. για να συνάψουν ειρήνη μεταξύ του Άτταλου Β΄ της Περγάμου και του Προυσία Β΄ της Βιθυνίας, και συνόδευσε τον Λεύκιο Μόμμιο Αχαϊκό στην Ελλάδα το 146 π.Χ. ως ένας από τους λεγάτους του.  Στον ισθμό είχε στηθεί ένα άγαλμα προς τιμήν του. 

Ο Αλβίνος γνώριζε καλά την ελληνική λογοτεχνία, και έγραψε σε αυτή τη γλώσσα ένα ποίημα και μία ρωμαϊκή ιστορία, η τελευταία από τις οποίες αναφέρεται από αρκετούς αρχαίους συγγραφείς. Ο Πολύβιος μιλάει γι' αυτόν ως έναν ματαιόδοξο, ξηρό ελαφρόμυαλο, που απαξίωσε τους δικούς του ανθρώπους, και αφοσιώθηκε αδιάφορα στη μελέτη της ελληνικής λογοτεχνίας.  Αφηγείται μία ιστορία του ίδιου και του Μ. Π. Κάτωνα του Πρεσβύτερου, ο οποίος επέπληξε δριμύτατα τον Αλβίνο επειδή στον πρόλογο της ιστορίας του ζήτησε συγγνώμη από τους αναγνώστες του, εάν έπρεπε να κάνει κάποιο λάθος στη γραφή σε μία ξένη γλώσσα. Ο Κάτων του υπενθύμισε ότι δεν ήταν καθόλου αναγκασμένος να γράψει, αλλά ότι αν επέλεγε να γράψει, δεν είχε δουλειά να ζητήσει την τέρψη των αναγνωστών του. Αυτή η ιστορία σχετίζεται επίσης με τον Aύλο Γέλλιο,  τον Mακρόβιο Α. Θ.,  τον Πλούταρχο,  και τη *[[Σούδα (λεξικό)|Σούδα]]*.  Ο Πολύβιος αναφέρει επίσης ότι υποχώρησε στη Θήβα, όταν έγινε η μάχη στη Φωκίδα, λόγω αδιαθεσίας, αλλά στη συνέχεια έγραψε μία αναφορά στη Σύγκλητο σαν να ήταν παρών. 

Ο Κικέρων μιλά με μάλλον περισσότερο σεβασμό για τις λογοτεχνικές του αρετές: τον αποκαλεί «λόγιο άνθρωπο» (*doctus homo*).  Ο Μακρόβιος παραθέτει ένα απόσπασμα από το πρώτο βιβλίο των Χρονικών του Αλβίνου, που σέβεται τον Βρούτο, και καθώς χρησιμοποιεί τα λόγια του Aλβίνου, υποτίθεται ότι η ελληνική ιστορία μπορεί να έχει μεταφραστεί στα λατινικά.  Ένα έργο του Αλβίνου, κατά την άφιξη του Αινεία στην Ιταλία, αναφέρεται από τον Μ. Σέρβιο Ο. και τον συγγραφέα του έργου «Περί της Καταγωγής των Ρωμαϊκών Γενών» (De Origine Gentis Romanae).  

## Δείτε επίσης
* γένος Ποστουμίων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Πομπώνιος Μάθων

Ο **Μάρκος Πομπόνιος Μάθων**, λατιν.: *Marcus Pomponius Matho* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον τρίτο αιώνα π.Χ.   

## Σταδιοδρομία
Ο ίδιος ο Mάθων ήταν ύπατος το 231 π.Χ., μαζί με συνάδελφό του τον Γάιο Ππίριο Μάσωνα. Εκείνο το έτος, πήγε στον πόλεμο ενάντια σε μία εξέγερση στη ρωμαϊκή επαρχία της Σαρδηνίας, αποτυγχάνοντας να τη σταματήσει.  Το 217 π.Χ. υπηρέτησε ως πραίτωρ. Το 204 π.Χ. απεβίωσε υπηρετώντας με την ιδιότητα του οιωνοσκόπου (augur). 

## Οικογένεια
Ήταν μέλος του γένους των Πομπονίων. Ο αδελφός του Μάνιος Πομπώνιος Μάθων, κατείχε την υπατεία το 233 π.Χ. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Μάρκος Βαλέριος Μεσάλλας (ύπατος το 226 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Βαλέριος Μεσάλλας**, λατιν.: *Marcus Valerius Messalla* ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 226 π.Χ.

Ο Μεσάλλας ήταν πιθανότατα γιος του Mάνιου Βαλέριου Μάξιμου Κορβίνου Μεσάλλα. Το έτος της θητείας του χρησιμοποιήθηκε για την οργάνωση μίας γενικής εισφοράς των ιταλικών εθνών, ενάντια σε μία αναμενόμενη εισβολή των Γαλατών και από τις δύο πλευρές των Άλπεων (Zonar, viii. 19 ; Όρος. iv. 13; Fasti; συνθ. Πολύβ. ii. 23).

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Smith, William, ed. (1870). "Messalla (2)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 2. p.&nbsp;1050.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Μάρκιος Φίγουλος (ύπατος το 162 π.Χ.)

Ο **Γάιος Μάρκιος Φίγουλος**, λατιν.: *Gaius Marcius Figulus* ήταν πολιτικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, που υπηρέτησε ως πραίτωρ το 169 π.Χ., Ρωμαίος ύπατος το 162 π.Χ. και ξανά ως ύπατος το 156 π.Χ.   

Με την εκλογή του στην πραιτορία το 169 π.Χ. ο Φίγουλος ανέλαβε με κλήρο την αρχηγία του ρωμαϊκού στόλου.  Έτσι αργότερα το ίδιο έτος μετέφερε τον ύπατο Κόιντο Μάρκιο Φίλιππο στην Αμβρακία, για να αναλάβει τη διοίκηση των ρωμαϊκών δυνάμεων, που πολεμούσαν στον Γ΄ Μακεδονικό Πόλεμο.  Ο ίδιος ο Φίγουλος έπλευσε στην Κρέουσα, και στη συνέχεια διέσχισε τη Βοιωτία μέσω ξηράς σε μία μόνο ημέρα, για να ενωθεί με τον υπόλοιπο στόλο στη Χαλκίδα.  Η μόνη άλλη αναφορά που κάνει ο Τ. Λίβιος για τον Φίγουλο είναι μία αναφορά στο ότι είχε εκχωρήσει μέρος τού στόλου σε χειμερινούς χώρους στη Σκιάθο, και το υπόλοιπο στον Ωρεό (Ιστιαία) της Εύβοιας, όπου έκρινε ως την καλύτερη τοποθεσία για τη διατήρηση των γραμμών ανεφοδιασμού τού στρατού στη Μακεδονία. 

Ο Φίγουλος έγινε ύπατος για πρώτη φορά το 162 π.Χ., αλλά αυτός και ο συνάδελφός του Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων Νασίκα Κορκούλον παραιτήθηκαν, όταν κάτι πήγε στραβά με την οιωνοσκοπία (auspices). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάρκιοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Μάνιος Ακίλιος Γλαβρίων (ύπατος το 154 π.Χ.)

Ο **Mάνιος Ακίλιος Γλαβρίων**, λατιν.: *Μanius Acilius Glabrio* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον δεύτερο αιώνα π.Χ.

## Καταγωγή
Ήταν μέλος του γένους των Ακιλίων. Πατέρας του ήταν ο Mάνιος Ακίλιος Γλαβρίων, ύπατος το 191 π.Χ.

## Σταδιοδορμία
Το 181 π.Χ. ο Aκίλιος Γλαβρίων ολοκλήρωσε την οικοδόμηση του Ναού της Ευσέβειας (Pietas) και τον αφιέρωσε. Στο ναό έστησε ένα άγαλμα το;y πατέρα του, το πρώτο στη Ρώμη από χρυσό.  Το 166 π.Χ. υπηρέτησε ως αγορανόμος (aedile). Το 165 π.Χ., βοήθησε στη διοργάνωση των *Αγώνων για τη Μεγάλη Μητέρα* (Lundi Megalenses).  Το 154 π.Χ. ο Aκίλιος Γλαβρίων διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος μετά το πρόωρο τέλος του ΛΕύκιου Ποστούμιου Αλβίνου. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Σεμπρώνιος Τουδιτανός (ύπατος το 185 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Σεμπρώνιος Τουδιτανός**, λατιν.: *Marcus Sempronius Tuditanus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον δεύτερο αιώνα π.Χ.

## Σταδιοδορμία
Ο Σεμπρώνιος Τουδιτανός εξελέγη τριβούνος των πληβείων (tribunus plebis) το 193 π.Χ.  Το 189 π.Χ. υπηρέτησε ως πραίτωρ και διοικούσε την επαρχία της Σικελίας. Το 185 π.Χ. εξελέγη ύπατος με συνάδελφο τον Άππιο Κλαύδιο Πούλχερ.  Και οι δύο ύπατοι πολέμησαν στη Λιγουρία, νικώντας τους Ινγαύνους. Το 183 π.Χ., ονομάστηκε ποντίφικας. Το 174 π.Χ. απεβίωσε από πανώλη. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Πόρκιος Λικίνος

Ο **Λεύκιος Πόρκιος Λικίνιος**, λατιν.: *Lucius Porcius Licinus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον δεύτερο αιώνα π.Χ.

## Οικογένεια
Ήταν μέλος του γένους των Πορκίων. Ο ομώνυμος πατέρας του υπηρέτησε ως πραίτωρ στη μάχη του Μεταύρου. Ο γιος του ονομαζόταν επίσης Λεύκιος Πόρκιος Λικίνιος.

## Σταδιοδρομία
Το 193 π.Χ. εξελέγη ως πραίτωρ. Η επαρχία που διοικούσε ήταν η Κορσική και η Σαρδηνία.  Αφού ήταν μάταια υποψήφιος για ύπατος πολλές φορές, εξελέγη ύπατος το 184 π.Χ. μαζί με συνάδελφό του τον Πόπλιο Κλαύδιο Πούλχερ.  Και οι δύο ύπατοι ξεκίνησαν πόλεμο εναντίον των Λιγουρών, σημειώνοντας όχι πολλά αξιοσημείωτα. Κατά τη διάρκεια τού πολέμου ο Λικίνος υποσχέθηκε στην Αφροδίτη ότι θα της έκτιζε έναν ναό. Αυτόν τον αφιέρωσε ο γιος του (ή ο αδελφός του) στη Ρώμη το 181 π.Χ. και είναι ο ναός της Αφροδίτης Ερυκίνης στην Πύλη Κολίνα. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Echo chamber

Στα μέσα ειδήσεων και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, **echo chamber** (ελληνικά: **θάλαμος ηχώς**) ονομάζεται ένα περιβάλλον ή οικοσύστημα στο οποίο οι συμμετέχοντες έρχονται σε επαφή με πεποιθήσεις που επιβεβαιώνουν ή ενισχύουν τις προϋπάρχουσες πεποιθήσεις τους μέσω της επικοινωνίας και της επανάληψης μέσα σε ένα κλειστό σύστημα, απομονωμένο από κάθε αντίθετη πεποίθηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινή γνώμη
Κατηγορία:Τεχνικές προπαγάνδας
Κατηγορία:Επιρροή (κοινωνική και πολιτική)
Γναίος Μάνλιος Βούλσων (ύπατος το 189 π.Χ.)

Ο **Γναίος Μάνλιος Βούλσων**, λατιν.: *Gnaeus Manlius Vulso* (άκμασε το 189 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος ύπατος για το έτος 189 π.Χ., μαζί με τον Mάρκο Φούλβιο Νοβίλιορ. Οδήγησε μία νικηφόρα εκστρατεία κατά των Γαλατών της Γαλατίας της Μικράς Ασίας, το 189 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Γαλατικού πολέμου. Του απονεμήθηκε θρίαμβος το 187 π.Χ. 

Ο Μάνλιος Βούλσων ανήκε στο πατρίκιο *γένος των Μανλίων*, αλλά η σχέση του με τον πιο γνωστό κλάδο των *Toρκουάτων* είναι άγνωστη. Μπορεί να καταγόταν από τον Aύλο (ή τον Γάιο) Mάνλιο Βούλσωνα, Γναίου υιό (Cn. f.), ύπατο το 474 π.Χ., ή από τον Λεύκιο Μάνλιο Βούλσωνα Λόγγο, Αύλου υιό (A. f.), ύπατο το 256 και το 250 π.Χ.

Aύλος Mάνλιος Βούλσων, Γναίου υιός (Cn. f.), ύπατος ένδεκα χρόνια αργότερα, το 178 π.Χ., μπορεί να ήταν μικρότερος αδελφός του.

## Δείτε επίσης
* γένος Μανλίων

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Kill Bill: Volume 2

Το ***Kill Bill: Volume 2*** είναι Αμερικανική ταινία πολεμικών τεχνών του 2004 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κουέντιν Ταραντίνο. Πρωταγωνιστεί η Ούμα Θέρμαν ως η Νύφη, η οποία συνεχίζει την καμπάνια εκδίκησής της κατά των Deadly Vipers (Ντάριλ Χάνα, Βιβίκα Α. Φοξ, Λούσι Λιού και Μάικλ Μάντσεν) και του αρχηγού τους, Μπιλ (Ντέιβιντ Καραντάιν), ο οποίος επιχείρησε να σκοτώσει αυτή και το αγέννητο παιδί της.

Ο Ταραντίνο σκέφτηκε το *Kill Bill* ως αφιέρωμα στον κινηματογράφο χαμηλού προϋπολογισμού, περιλαμβάνοντας τις ταινίες exploitation, πολεμικών τεχνών, με σαμουράι, blaxploitation και σπαγκέτι γουέστερν. Το *Volume 2* είναι η δεύτερη ταινία *[[Kill Bill]]* και δημιουργήθηκε ταυτόχρονα με το *[[Kill Bill: Volume 1|Volume 1]]*, το οποίο κυκλοφόρησε έξι μήνες νωρίτερα. Η ταινίες αρχικά προοριζόντουσαν να κυκλοφορήσουν ως μία ταινία, αλλά χωρίστηκαν σε δύο επειδή η διάρκειά τους ξεπέρασε τις τέσσερις ώρες.

Το *Volume 2* έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και εισέπραξε $152.2 εκατομμύρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό $30 εκατομμυρίων. Ο Ταραντίνο σχεδίαζε να φτιάξει και άλλες ταινίες *Kill Bill* τα επόμενα χρόνια, αλλά εγκατέλειψε τα σχέδιά του το 2023.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 2004
Κατηγορία:Kill Bill
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες πολεμικών τεχνών
Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Φεμινιστικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Λόρενς Μπέντερ
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Μεξικό
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Τέξας
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films
Κόιντος Φάβιος Λαβέων

Ο **Κόιντος Φάβιος Λαβέων**, λατιν.: *Quintus Fabius Labeo* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον δεύτερο αιώνα π.Χ.

## Σταδιοδορμία
Το 196 π.Χ. ο Φάβιος Λαβέων υπηρέτησε ως ταμίας (quaestor). Το 189/188 υπηρέτησε ως πραίτωρ και ως αντιπραίτωρ (propraetor) αρχηγός του στόλου.  Πήγε αρχικά στον πόλεμο εναντίον του Αντιόχου Γ' και κατέστρεψε 50 πλοία τού εχθρού.   Eόρτασε έναν θρίαμβο στο ναυπηγείο. Το έτος 184 π.Χ. ο Φάβιος Λαβέων τέθηκε επικεφαλής των αποικιών της Πίζας και της Ποτεντίας.  Το 183 π.Χ. εξελέγη ύπατος με συνάδελφο τον Μάρκο Κλαύδιο Μάρκελλο.  Οι ύπατοι στάλθηκαν στη Λιγουρία, όπου πολέμησαν τους Γαλάτες που είχαν εισβάλει.  Το έτος 180 υπηρέτησε ως αρχιερέας (pontifex).

## Αναφορές

Κατηγορία:Φάβιοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Τιβέριος Σεμπρώνιος Λόγγος (ύπατος το 194 π.Χ.)

Ο **Τιβέριος Σεμπρώνιος Λόγγος**, λατιν.: *Tiberius Sempronius Longus* ήταν πολιτικός και στρατηγός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Διορίστηκε πραίτωρ στη Σαρδηνία το 196 π.Χ., ύπατος το 194 π.Χ. και ήταν σύγχρονος του Π. Κ. Σκιπίωνα Αφρικανού. Ήταν γιος του Tιβέριου Σεμπρώνιου Λόγγου  που διοικούσε τις ρωμαϊκές λεγεώνες κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού Πολέμου και ήταν ο υπατικός συνάδελφος τού πατέρα τού Σκιπίωνα Αφρικανού.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπάτου, ο Τιβέριος επέβλεψε τον ρωμαϊκό αποικισμό των Ποτιόλων, Βολτούρνου, Λιτέρνου, Σαλέρνου και Bουξέντου. 

Κατά τη διάρκεια του αποικισμού της Γαλατίας, οι λεγεώνες του πολιορκήθηκαν από τους Boίους, οι οποίοι περικύκλωσαν το στρατόπεδό τους. Ο Τιβέριος διέταξε τα στρατεύματά του να κρατήσουν άμυνα, αναμένοντας ενισχύσεις, αλλά οι Βόιοι επιτέθηκαν μετά από τρεις ημέρες αναμονής. Οι έξοδοι του φρουρίου ήταν τόσο γεμάτες από εχθρικούς στρατιώτες, που οι Ρωμαίοι δεν μπορούσαν να βγουν έξω, και μέχρι να παλέψουν για να ανοίξουν έδαφος, οι Γαλάτες είχαν σπάσει τις άμυνες σε δύο άλλα μέρη. Περίπου 5.000 Ρωμαίοι σκοτώθηκαν πριν τελικά απωθηθούν οι Bόιοι. 

Ο Τιβέριος εγκαταστάθηκε στην Πλακεντία, στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία (κοιλάδα του Πάδου), στο τέλος της υπατικής του θητείας, και λίγα γράφονται γι' αυτόν μετά από αυτό το διάστημα. Όταν ένας στρατός Λιγουρίας απείλησε την πόλη το 193 π.Χ., ο Τιβέριος έστειλε αποστολή στη Ρώμη ζητώντας στρατεύματα, και ένας στρατός από βετεράνους -που είχαν υπηρετήσει κάτω από αυτόν- εναντίον των Βοΐων συγκεντρώθηκε, και στάλθηκε στη Γαλατία προς υπεράσπισή του. 

## Αναφορές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Βάση δεδομένων δημόσιου τομέα της ρωμαϊκής ιστορίας

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Αύλος Μάνλιος Βούλσων (ύπατος το 178 π.Χ.)

Ο **Αύλος Μάνλιος Βούλσων**, λατιν.: *Aulus Manlius Vulso* (άκμασε το διάστημα 194–177 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Από το 194 έως το 192 π.Χ. ήταν μέλος ενός συμβουλίου, που είχε ανατεθεί να αποικίσει την περιοχή γύρω από τους Θουρίους και το Κάστρο Φρεντίνον (Castrum Frentinum). Πιθανόν να υπηρέτησε ως αντικαταστάτης πραίτωρ το 189 π.Χ., και εξελέγη ύπατος το 178 π.Χ.

Ως ύπατος, του ανατέθηκε η κυβέρνηση της Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατίας (κοιλάδας του Πάδου). Εισέβαλε στην Ιστρία και νίκησε την Ιστρίους, αφού υπέστη κάποιες αρχικές αποτυχίες. Η διοίκησή του και αυτή τού συναδέλφου του, Mάρκου Ιούνιου Βρούτου, παρατάθηκε για τον επόμενο χρόνο, και διαφώνησαν με τον διάδοχο ύπατο Γάιο Κλαύδιο Πούλχερ, ο οποίος στη συνέχεια ανέλαβε τη διοίκηση των στρατευμάτων τους.

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* Münzer, Friedrich, "Manlius 90", Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE, PW), volume XIV, part 1, columns 1214–1215 (Stuttgart, 1928).

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Αυρήλιος Ορέστης (ύπατος το 157 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Αυρήλιος Ορέστης**, Λεύκιου υιός, Λεύκιου εγγονός, λατιν.: *Lucius Aurelius Οrestes, L. f., L. n.,* ήταν αξιωματούχος και ύπατος στην υπηρεσία της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.  

Διετέλεσε ύπατος (consul) το έτος 157 π.Χ. μαζί με τον Σέξτο Ιούλιο Καίσαρα.  Αναφέρεται στους Ρωμαϊκούς Πίνακες Υπάτων (Fasti), και από τον Γάιο Πλίνιο Σεκούνδο στο έργο του *Historia Naturalis* . 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Μάρκος Κορνήλιος Κηθεγός (ύπατος το 160 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Κορνήλιος Κηθεγός**, λατιν.: *Μarcus Cornelius Cethegus*, ήταν Ρωμαίος πολιτικός στο πρώτο μισό του 2ου αιώνα π.Χ. Εξελέγη ύπατος το 160 π.Χ., θέση στην οποία υπηρέτησε μαζί με τον Λεύκιο Ανίκιο γάλλο. Αποστράγγισε τα Πομποτινά Έλη και τα μετέτρεψε σε καλλιεργήσιμη γη. 

Το 171 π.Χ. στάλθηκε ως μέρος μίας αποστολής στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία (κοιλάδα του Πάδου) για να ερευνήσει το γιατί ο ύπατος Γάιος Κάσσιος Λογγίνος εγκατέλειψε την επαρχία του. Το 169 π.Χ. ήταν ένας εκ των *τριών ανδρών για τη δημιουργία αποικίας* (triumvir coloniae deducendae), ένας αξιωματούχος επιφορτισμένος με την ίδρυση αποικίας στην Aκυληία. 

## Δείτε επίσης
* γένος Κορνηλίων

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Κόιντος Πετίλιος Σπουρίνος

Ο **Κόιντος Πετίλιος Σπουρίνος**, λατιν.: *Quintus Petillius Spurinus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον δεύτερο αιώνα π.Χ.

## Σταδιοδορμία
Ο Κ. Πετίλιος Σπουρίνος υπηρέτησε ως τριβούνος των πληβείων (tribunus plebis) το 187 π.Χ., κατηγορώντας τον Λεύκιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Ασιατικό για υπεξαίρεση.  Το 181 π.Χ. υποκίνησε την καύση των γραπτών του βασιλιά Nουμά Πομπίλιου της Ρώμης, που είχαν ανακαλυφθεί πρόσφατα.  Το 176 π.Χ. εξελέγη ύπατος μαζί με συνάδελφο τον Γναίο Κορνήλιο Σκιπίωνα Ισπαλό.  Μετά το αιφνίδιο τέλος του Ισπαλού από ασθένεια, ο Πετίλιος διεξήγαγε εκλογές, στις οποίες ο Γάιος Βαλέριος Λαιβίνος ψηφίστηκε ύπατος. Στη συνέχεια ξεκίνησε μία εκστρατεία εναντίον των Λιγουρών, και έπεσε στη μάχη. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Πόπλιος Αίλιος Λίγος

Ο **Πόπλιος Αίλιος Λίγος**, λατιν.: *Publius Aelius Ligus* ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 172 π.Χ., υπηρετώντας μαζί με τον ύπατο Γάιο Ποπίλιο Λαίνα.  Ο Aίλιος Λίγος πιθανότατα ήταν πραίτωρ το 175 π.Χ. 

Ο πρώτος πληβείος σύλλογος υπάτων έγινε το 172, το οποίο περιλάμβανε και τον Λίγο. Και οι δύο ύπατοι στάλθηκαν στη Λιγουρία. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Γάιος Φάνιος Στράβων

Ο **Γάιος Φάννιος Στράβων**, λατιν.: *Gaius Fannius Strabo*, ήταν Ρωμαίος πολιτικός τον δεύτερο αιώνα π.Χ.

## Οικογένεια
Ήταν μέλος του γένους των Φαννίων. Ο πατέρας του και ο παππούς του έφεραν και οι δύο τον όνομα (praenomen) *Γάιος*. Ανιψιός του ήταν ο Γάιος Φάννιος, ύπατος το 122 π.Χ.

## Σταδιοδορμία
Ο Στράβων υπηρέτησε ως πραίτωρ το 164 π.Χ. Το 161 π.Χ. έγινε ύπατος με συνάδελφο τον Μάρκο Βαλέριο Μεσάλλα.  Εκείνη τη χρονιά ψηφίστηκαν νόμοι για τον περιορισμό της πολυτέλειας και της επιρροής του ελληνικού πολιτισμού. Οι ύπατοι απαγόρευσαν σε Έλληνες φιλοσόφους και ρήτορες να παραμένουν στη Ρώμη.  Εισήγαγε επίσης τη Lex Fannia, νομοθεσία που περιόριζε τα έξοδα του δείπνου, τα είδη φαγητού που σερβίρονταν και τον αριθμό των καλεσμένων. Αυτοί οι νόμοι εμπνεύστηκαν και ενθαρρύνθηκαν από τον συντηρητικό πολιτικό, Μ. Π. Κάτωνα τον Πρεσβύτερο. 

Το 158 π.Χ. ο Στράβων στάλθηκε σε διπλωματική αποστολή στην Ιλλυρία ως απάντηση στην πειρατεία των Δαλματικών ακτών. Ωστόσο οι Δαλματοί ήταν εχθρικοί, και ο Στράβων αναγκάστηκε να καταφύγει σε ασφαλές μέρος. 

Το 154 π.Χ. ο Στράβων υπηρέτησε σε μία από τις τρεις διπλωματικές αποστολές στη Μικρά Ασία, σε μία προσπάθεια να τερματιστεί ο πόλεμος μεταξύ του βασιλιά Προυσία Β' της Βιθυνίας και του Άτταλου Β' της Περγάμου, αποτυγχάνοντας επίσης σε αυτό το εγχείρημα. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Αστική γεωγραφία

[μικρογραφία|Η [Νέα Υόρκη]]
Η **αστική γεωγραφία** μελετά τη σχέση μεταξύ διαφόρων τμημάτων της επικράτειας. Η πόλη αναλύεται με βάση τις σχέσεις που έχει με άλλα φαινόμενα, όπως η διαδικασία αστικοποίησης, ο οικονομικός, φυσικός και κοινωνικός χώρος, η αντίληψη του χώρου, η αστική οργάνωση και το αστικό τοπίο.

Η αστική γεωγραφία είναι ένας κλάδος με ακαθόριστα όρια, καθώς αλληλεπιδρά με άλλους κλάδους εκτός της γεωγραφίας με μια γενική έννοια. Συχνά, μάλιστα, η έρευνα της αστικής γεωγραφίας μπορεί να ενσωματωθεί με ανθρωπολογικές, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και πολιτιστικές μελέτες.

Με την πάροδο του χρόνου και με την αλλαγή των τεχνολογικών παραδειγμάτων, αυτές οι επικαλύψεις έχουν γίνει πιο έντονες.

Επιπλέον, έχουμε περάσει από μια κατεξοχήν ιστορικομορφολογική μελέτη της πόλης (φυσική μορφή της πόλης που αναλύεται στην εξέλιξή της και στο ιστορικό της πλαίσιο) σε μια μελέτη που βασίζεται στον ρόλο που έχουν οι πόλεις στον πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτιστικό τομέα.

## Δείτε επίσης
* Εξευγενισμός (Πολεοδομία)
* Υποδομή
* Αστική γεωργία
* Αστική περιοχή
* Αστικά Οικονομικά
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Imagining Urban Futures 
* Κοινωνικές και Χωρικές Ανισότητες 
* Ομάδα Ειδικότητας Αστικής Γεωγραφίας της Ένωσης Αμερικανών Γεωγράφων
* Ομάδα Έρευνας Αστικής Γεωγραφίας της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας-Ινστιτούτου Βρετανών Γεωγράφων


Κατηγορία:Γεωγραφία
Κατηγορία:Ανθρωπογεωγραφία
Κατηγορία:Αστικοποίηση
Κατηγορία:Πολεοδομία
Γκοροντάλο

Το **Γκοροντάλο** (ινδονησ. * Gorontalo*, γκοροντ. *Hulontalo*) είναι μία από τις 38 επαρχίες της Ινδονησίας. Δημιουργήθηκε από έδαφος της επαρχίας Βόρειο Σουλαουέζι στις 5 Δεκεμβρίου του έτους 2000. Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους της βρίσκεται στη χερσόνησο Μιναχάσα της νήσου Σουλαουέζι, νοτίως των Φιλιππίνων.

Η έκταση της επαρχίας είναι 12.025,15 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της στην απογραφή του 2010 ήταν 1.040.164 κάτοικοι και σε εκείνη του 2020 ήταν 1.171.681 κάτοικοι, ενώ η επίσημη εκτίμηση για τα μέσα του 2023 ήταν 1.213.180 (611.780 άνδρες και 601.400 γυναίκες)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες της Ινδονησίας
Νυαχουρούρου

Το **Νυαχουρούρου** (αγγλ. *Nyahururu*), γνωστό παλαιότερα ως **Τόμσον Φωλς** (*Thomson Falls*, δηλαδή «καταρράκτες Τόμσον») είναι πόλη της Κένυας, στα βορειοανατολικά του Νακούρου. Η νέα ονομασία της προέρχεται από τη λέξη *e-naiwurruwurr* των Μασσάι, που σημαίνει ακριβώς καταρράκτης ή ανεμόδαρτος τόπος. Η πόλη έχει εκτιμώμενο αστικό πληθυσμό 36.450 κατοίκους..

Το Νυαχουρούρου ονομάσθηκε από τον ύψους 74 μέτρων Καταρράκτη του Τόμσον στον ποταμό Εγουάσο Νάροκ, παραπόταμο του Εγουάσο Νγκίρο. Οι Ευρωπαίοι εποικιστές ενδιαφέρονταν περισσότερο για τα εύφορα εδάφη των γειτονικών περιοχών. Ο Λόρδος Μωρίς Έγκερτον είχε το μεγαλύτερο μερίδιο στη διανομή των εδαφών γύρω από την πόλη. Η πόλη αναπτύχθηκε μετά την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής από το Γκίλγκιλ το 1929 (σήμερα έχει πρακτικά εγκαταλειφθεί). Η πόλη είχε κάποτε πολλά πριονιστήρια και βιομηχανίες ξύλου, π.χ. η «Εθνική Εταιρεία Μολυβιών» είχε εργοστάσιο εκεί. Το Νυαχουρούρου παραμένει σημαντικό κέντρο επεξεργασίας γάλακτος.

## Παραπομπές


Νυαχουρουρου
Χερσόνησος Μιναχάσα

thumb|255px|H Χερσόνησος Μιναχάσα (''Semenanjung Minahasa'') αντιστοιχεί στο βόρειο τμήμα της νήσου Σουλαουέζι.
Η **Χερσόνησος Μιναχάσα** (ινδονησ. *Semenanjung Minahasa*) είναι μία από τις 4 μεγάλες χερσονήσους της μεγάλης νήσου Σουλαουέζι (εξελληνισμένα «Κελέβη») της Ινδονησίας. Οι χερσόνησοι αυτές δίνουν στο Σουλαουέζι το χαρακτηριστικό ασυνήθιστο σχήμα του. Η Μιναχάσα απλώνεται βόρεια από το κεντρικό μέρος της νήσου, στρεφόμενη έτσι ώστε το κυρίως τμήμα της να κατευθύνεται προς τα ανατολικά, σχηματίζοντας το βόρειο όριο του Κόλπου του Τομίνι και το νότιο όριο της Θάλασσας της Κελέβης.

Η χερσόνησος υπάγεται στις επαρχίες Βόρειο Σουλαουέζι και Γκοροντάλο, καθώς και σε τμήμα του Κεντρικού Σουλαουέζι. Οι μεγαλύτερες πόλεις της είναι οι Μανάντο και Γκοροντάλο, ενώ το Πάλου βρίσκεται στη βάση της.

Οι φυλές των Μιναχάσαν κατοικούν στο ανατολικό μέρος της χερσονήσου. Οι ομώνυμες γλώσσες μιναχάσαν, που ομιλούνται στη χερσόνησο, αποτελούν ξεχωριστό κλάδο των γλωσσών των Φιλιππίνων.

## Παραπομπές


Μιναχασα
Βόρειο Σουλαουέζι

Το **Βόρειο Σουλαουέζι** (ινδονησ. *Sulawesi Utara*) είναι μία από τις 38 επαρχίες της Ινδονησίας. Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους της βρίσκεται στη χερσόνησο Μιναχάσα της νήσου Σουλαουέζι, νοτίως των Φιλιππίνων και νοτιοανατολικά του Σαμπάχ της Μαλαισίας, αλλά περιλαμβάνει και διάφορες μικρές ομάδες νησιών ανάμεσα στη Μιναχάσα και τις νότιες Φιλιππίνες. Συνορεύει με τα χωρικά ύδατα των Φιλιππίνων στα βόρεια, βρέχεται από τη Θάλασσα των Μολούκων στα ανατολικά, με την επαρχία Γκοροντάλο της Ινδονησίας (το μοναδικό χερσαίο σύνορό της) και τη Θάλασσα της Κελέβης στα δυτικά και με τον Κόλπο του Τομίνι στα νοτιοδυτικά. Το πλέον απομακρυσμένο μέρος της επαρχίας του Βόρειου Σουλαουέζι είναι το απομονωμένο νησί Μιάνγκας στα βόρεια, που είναι και το βορειότερο νησί και έδαφος ολόκληρης της Ινδονησίας.

Η έκταση της επαρχίας είναι 14.500,28 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο πληθυσμός της στην απογραφή του 2010 ήταν 2.270.596 κάτοικοι, αυξήθηκε σε 2.621.923 κατοίκους στην απογραφή του 2020, ενώ η επίσημη εκτίμηση για τα μέσα του 2023 ήταν 2.681.540 (1.369.850 άνδρες και 1.311.690 γυναίκες).

## Παραπομπές


Σουλαουεζι Βορε