open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Ώπος (μέγας δούκας)

O **Κωνσταντίνος Ώπος** (άκμασε 1081-1097) ήταν αξιοσημείωτος Βυζαντινός στρατηγός και αριστοκράτης κατά το πρώτο ήμισυ της βασιλείας του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού (1081-1118). Συμμετείχε στους πολέμους εναντίον των Νορμανδών και των Σελτζούκων, φθάνοντας τελικά στο βαθμό του *μεγάλου Δούκα* (Ναυάρχου) του Ρωμαϊκού Στόλου. 

## Βιογραφία
Εμφανίζεται για πρώτη φορά στην *Αλεξιάδα* to 1081 κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Αλεξίου Α΄ εναντίον των Νορμανδών του Ροβέρτου Γυισκάρδου οδηγώντας το τάγμα των *Εξκουβίτων* (Ακοιμήτων, η Φρουρά του Αυτοκράτορα). Η εκστρατεία τελείωσε με τη μάχη του Δυρραχίου στις 18 Οκτωβρίου 1081, που ηττήθηκαν οι Ρωμαίοι. Φαίνεται πως αυτό το παλαιό τάγμα, που είχε ιδρυθεί από τον Λέοντα Α΄ τον Θράκα (457-474) καταστράφηκε· δεν ακούγεται ποτέ ξανά. 

Το 1090 ο Ώπος ήταν υπό τον μέγα δούκα Κωνσταντίνο Δαλασσηνό κατά την πολιορκία της Χίου, η οποία εκρατείτο από τον Τζαχά εμίρη της Σμύρνης. Ο Τζαχάς όταν έμαθε για την πολιορκία μάζεψε στρατό και κινήθηκε στην ακτή απέναντι από τη νήσο. Ο Δαλασσηνός έστειλε τον Όπο για να αποτρέψει τον Τζαχά να διαπεραιωθεί στη Χίο, αλλά ο εμίρης περνούσε τα πλοία τη νύκτα, αφού τα έδεσε με αλυσίδες. Βλέποντας αυτό ο Ώπος φοβήθηκε να εμπλακεί σε επίθεση και υποχώρησε.

Το 1092 ανέκτησε τη φήμη του με την ανάκτηση της Κυζίκου στη θάλασσα του Μαρμαρά (Προποντίδα), όπου η προηγούμενη ναυτική επιχείρηση του Αλεξάνδρου Ευφορβηνού είχε αποτύχει. Ο Ώπος αποβίβασε το στρατό του στην Κύζικο και κατέλαβε την πόλη με επιτυχία. Έστειλε στρατό, που κατέλαβε το Ποιμανηνό. Έπειτα βάδισε στην Απολλωνιάδα, όπου άρχισε να την πολιορκεί· σύντομα ο εμίρης της Ελχανές παρέδωσε την πόλη και την οικογένειά του σε αυτόν.

Ώς τη Σύνοδο του 1094 που καταδίκασε τον Λέοντα της Χαλκηδόνας, είχε λάβει το αξίωμα του *πρωτοπροέδρου* και υπέγραψε ως τέτοιος. Από μία σφραγίδα του γνωρίζουμε ότι αργότερα ανήλθε σε *πρωτονοβελίσσιμο* και σε ένα χειρόγραφο που ανήκε σε αυτόν, καταγράφετε ως *μέγας δούκας* του Στόλου. Για τελευταία φορά καταγράφεται το 1097 κατά την πρώτη εκστρατεία, όπου ανέλαβε να εμποδίσει τις δυνάμεις του κόμη Ραούλ από το να περάσουν τον Βόσπορο και να εμπλακούν σε μάχη με τους Σταυροφόρους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί ναύαρχοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Νωβελίσσιμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόεδροι
Αναστασία του Άνχαλτ

Η **Αναστασία του Άνχαλτ** (*Anastasia und Anhalt*, 22 Δεκεμβρίου 1940 -) είναι η σύζυγος του Μαρία Εμμανουήλ, Μαργράβου του Μάισσεν.

Η *Αναστασία Λουίζα Αλεξάνδρα Ελισάβετ Γιούτα Σίβυλλα Μαρία Αυγούστα Εριέττα* γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1940 στο Ρέγκενσμπουρκ της Βαυαρίας και είναι κόρη του Πρίγκιπα Ευγένιου του Άνχαλτ και της Αναστασίας Τζάνγκμαϊερ.

Στις 23 Ιουνίου 1962 η Αναστασία παντρεύτηκε τον Μαρία Εμμανουήλ, Πρίγκιπα της Σαξονίας στο Βεβέ του Βω στην Ελβετία. Το ζεύγαρι δεν απέκτησε παιδιά.

## Τίτλοι
***22 Δεκεμβρίου 1940 – 23 Ιουνίου 1962**: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αναστασία του Άνχαλτ
***23 Ιουνίου 1962 – 9 Αυγούστου 1968**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αναστασία της Σαξονίας, Δούκισσα της Σαξονίας, Πριγκίπισσα του Άνχαλτ
***9 Αυγούστου 1968 – 23 Ιουλίου 2012**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Μαργραβίνη του Μάισσεν, Πριγκίπισσα και Δούκισσα της Σαξονίας, Πριγκίπισσα του Άνχαλτ
***23 Ιουλίου 2012 – μέχρι σήμερα**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Χήρα Μαργραβίνη του Μάισσεν, Πριγκίπισσα και Δούκισσα της Σαξονίας, Πριγκίπισσα του Άνχαλτ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Μιχαήλ Ταρωνίτης

Ο **Μιχαήλ Ταρωνίτης** (άκμασε από το 1061, απεβ. πριν το 1136) ήταν Βυζαντινός ευγενής και σύζυγος της Μαρίας Κομνηνής, αδελφής του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄.

## Βιογραφία
Ανήκε στην αριστοκρατική Οικογένεια Ταρωνιτών, με καταγωγή από τους ηγεμόνες του Ταρών της Αρμενίας. Ο πατέρας του, πατρίκιος Γρηγόριος Ταρωνίτης, είχε συμμετάσχει στη συνωμοσία εναντίον του μεγάλου δομεστίκου Κωνσταντίνου, αδελφού του Μιχαήλ Δ΄ Παφλαγόνος (1034-41).

Περί το 1061-63 νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομνηνή, πρώτη κόρη του Ιωάννη, αδελφή του  μετέπειτα αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄. Το 1070 ο Μιχαήλ συνόδευσε τον κουνιάδο του Μανουήλ Κομνηνό σε εκστρατεία εναντίον των Σελτζούκων και αιχμαλωτίστηκε μαζί του και με τον Νικηφόρο Μελισσηνό από τους Τούρκους. Ο Μανουήλ σύντομα έπεισε τον Τούρκο αρχηγό Χρυσόσκουλο να εισέλθει στη Βυζαντινή υπηρεσία και οι τρεις ελευθερώθηκαν. Δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο για τη σταδιοδρομία τού Μιχαήλ ως το 1081, όταν ο Αλέξιος Α΄ ανέλαβε τον θρόνο.

Ο νέος αυτοκράτορας γρήγορα προώθησε τον Μιχαήλ στα πιο υψηλά αυλικά αξιώματα: τον έκανε πρωτοβεστιάριο και τού έδωσε τους τίτλους τού πρωτοσέβαστου και τού πανυπερσέβαστου,εξισώνοντάς τον με τον Καίσαρα Νικηφόρο Μελισσηνό, σύζυγο της Ευδοκίας Κομνηνής (δεύτερης αδελφής του Αλεξίου Α΄). Παρά τις τιμές που έλαβε ενεπλάκη στη συνωμοσία του Νικηφόρου Διογένη, γιου και για λίγο συναυτοκράτορα τού Ρωμανού Δ΄ (1068-71). Η συνωμοσία ανακαλύφθηκε το θέρος του 1094 και οι ηγέτες της Διογένης, Μιχαήλ Ταρωνίτης και Κατακαλών Κεκαυμένος εκτοπίστηκαν και οι περιουσίες τους κατασχέθηκαν. Οι άλλοι συνωμότες σύντομα τυφλώθηκαν· ο Μιχαήλ γλίτωσε την τιμωρία με την παρέμβαση της Μαρίας. Δεν ξέρουμε για τη μετέπειτα ζωή αυτού ή της συζύγου του· η Μαρία ίσως έγινε μοναχή με το όνομα Άννα. Το 1135 οι δύο τους είχαν ήδη αποβιώσει.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομνηνή, κόρη του Ιωάννη μεγάλου δομεστίκου και είχε τέκνα:
* Ιωάννης γενν. π. 1067, υπηρέτησε ως επαρχιακός κυβερνήτης και διοικητής. Κατέστειλε την εξέγερση του εξαδέλφου του Γρηγορίου Ταρωνίτη. 
* Γρηγόριος γενν. π. 1075/80, *πρωτοβεστιάριος* και πρώτος υπουργός κατά τα πρώτα έτη της βασιλείας του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού.
* (;) Άννα, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Κηρουλάριο, μικρανιψιό κάποιου ομώνυμου Μιχαήλ Κηρουλάριου.

## Αναφορές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Πρωτοβεστιάριοι
Κατηγορία:Σεβαστοί
Κατηγορία:Αλέξιος Α΄ Κομνηνός
Κατηγορία:Οικογένεια Ταρωνιτών
Πλάκα Λέρου

Η **Πλάκα** ή το **Μικρό Λιβάδι** ή **Μικρό Λιάδι** είναι βραχονησίδα στα Δωδεκάνησα, η οποία βρίσκεται δυτικά της Λέρου, δυτικά της Καλύμνου και  ανατολικά της Αμοργού, κοντά στη νησίδα Κίναρος. Μαζί με τη βορειότερη και μεγαλύτερη βραχονησίδα Μεγάλο Λιβάδι ή μεγάλο Λιάδι αναφέρονται ως Λιάδια. Έχει έκταση 0,061 τ.χλμ, και έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (*Falco eleonorae)* και Αιγαιόγλαρος (*Larus audouinii)* από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Λέρου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Λέρου
Λιάδια Λέρου

Τα **Λιάδια** ή **Λιβάδια** είναι ένα μικρό σύμπλεγμα βραχονησίδων της Λέρου στα Δωδεκάνησα, το οποίο βρίσκεται δυτικά της Λέρου, δυτικά της Καλύμνου και ανατολικά της Αμοργού, κοντά στη νησίδα Κίναρος. Οι κυριότερες είναι το Μεγάλο Λιβάδι (ή Μεγάλο Λιάδι - ) και η Πλάκα (ή Μικρό Λιβάδι ή Μικρό Λιάδι - ), που έχουν κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (*Falco eleonorae)* και Αιγαιόγλαρος (*Larus audouinii)* από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Διοικητικά υπάγονται στο Δήμο Λέρου και δεν κατοικούνται.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Λέρου
Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Μαύρα Λέρου

Τα **Μαύρα ** είναι δύο βραχονησίδες της Λέρου στα Δωδεκάνησα, οι οποίες  βρίσκονται δυτικά της Λέρου, δυτικά της Καλύμνου και ανατολικά της Αμοργού, ανάμεσα στις νησίδες Κίναρος (ανατολικά) και Λέβιθα (δυτικά). Οι βραχονησίδες είναι το Μεγάλο Μαύρο με έκταση 0,148 τ.χλμ. και το Μικρό Μαύρο με έκταση 0,132 τ.χλμ.. Έχουν κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (*Falco eleonorae)* και Αιγαιόγλαρος (*Larus audouinii)* από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικούνται και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγονται στο Δήμο Λέρου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Λέρου
Κριστίνε Οπολάις

Η **Κριστίνε Οπολάις** (· γενν.12 Νοεμβρίου 1979, Ρέζεκνε) είναι Λετονή οπερατική σοπράνο.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Οπολάις γεννήθηκε στο Ρέζεκνε της Λετονίας και σπούδασε στη Λετονική Ακαδημία Μουσικής.

## Καριέρα
Η Οπολάις ξεκίνησε την καριέρα της ως μέλος της χορωδίας με την Εθνική Λυρική Όπερα της Λετονίας το 2001 και το 2003 έγινε σολίστ. Εκεί συναντήθηκε με τον μελλοντικό σύζυγό της, τον Άντρις Νέλσονς.

Έλαβε για πρώτη φορά ευρύτερη αναγνώριση το 2006, όταν έκανε το ντεμπούτο της στο Staatsoper Unter den Linden στο Βερολίνο, ακολουθούμενο από ντεμπούτο το 2008 στη Λα Σκάλα του Μιλάνου και την Κρατική Όπερα της Βιέννης το 2008. Τον Οκτώβριο του 2010, στη Βαυαρική Κρατική Όπερα, είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ρουσάλκας του Ντβόρακ σε μια νέα παραγωγή που σκηνοθέτησε ο Μάρτιν Κούσεϊ.

Το 2011, η Οπολάις έκανε το ντεμπούτο της με τη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, τραγουδώντας τον ρόλο του τίτλου στην Μαντάμα Πεταλούδα του Πουτσίνι, με διευθυντή τον Νέλσονς. Το 2013, έκανε το ντεμπούτο της στο The Proms στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου, τραγουδώντας τις άριες του Βέρντι και του Τσαϊκόφσκι, με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Μπέρμιγχαμ.

Στις 5 Απριλίου 2014, η Οπολάις αντικαταστάθηκε ως Μιμί στο La bohème του Πουτσίνι στην παράσταση της Μητροπολιτικής Όπερας. Η αντικατάσταση απαιτείτο από την προγραμματισμένη Ανίτα Χάρτιγκ καθώς ήταν πολύ άρρωστη για να συμμετάσχει. Παρόλο που η Οπολάις είχε αναλάβει το ρόλο αρκετές φορές στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένης της Κρατικής Όπερας της Βιέννης, αυτή τη στιγμή βρισκόταν στον πρωταγωνιστικό ρόλο μιας άλλης όπερας, της Μαντάμα Πεταλούδας του Πουτσίνι όπου είχε τραγουδήσει εκεί για πρώτη φορά το προηγούμενο βράδυ. Δεν είχε κοιμηθεί μέχρι τις 5 π.μ., αλλά ξύπνησε με τηλεφωνική κλήση στις 7:30 π.μ. ζητώντας της να τραγουδήσει και πάλι την 1 μ.μ. Η συναλία μεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο ως μέρος της σειράς Live in HD της Μητροπολιτικής Όπερας. Η Οπολάις έπαιξε το ρόλο και πάλι στην σεζόν παραγωγής 2014/15 της Μητροπολιτικής Όπερας.

Το τραγούδι της Οπολάις στο Μαντάμα Πεταλούδα στη μητροπολιτική όπερα έχει λάβει θετικές κριτικές. Ο Παρατηρητής της Νέας Υόρκης σημείωσε την "φωνή της και τη διείσδυση της θεατρικής παρουσίας" και ότι "είναι η πιο συναρπαστική Κίο-Κίο-Σαν της Μητροπολιτικής Όπερας από τότε που η Ντιάνα Σοβιέρο τραγούδησε τον ρόλο εδώ πριν σχεδόν 20 χρόνια".

Η εμφάνισή της ως Μιμί στο La bohème στη μητροπολιτική όπερα της Νέας Υόρκης έχει επαινεθεί επίσης. Η Community Digital News σημείωσε ότι «συνδέεται άμεσα με το υπάρχον κάστινγκ» και «βρήκε τη στιγμιαία χημεία στη σκηνή» και έχει μια "υπέροχη, νεανική, αβίαστη φωνή".

Η Οπολάις υποδύθηκε τον ρόλο του τίτλου στο Μανόν Λεσκώ του Πουτσίνι στο Κόβεντ Γκάρντεν κατά την περίοδο 2013/14 και επίσης στη μητροπολιτική όπερα της Νέας Υόρκης τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2016.

Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2017 εμφανίστηκε ως Ρουσάλκα στη νέα παραγωγή της όπερας του Ντβόρακ στη Μητροπολιτική Όπερα.

## Προσωπική ζωή
Η Οπολάις παντρεύτηκε τον Άντρις Νέλσονς, επίσης Λετονό, το 2011 και χώρισαν το 2018. Η κόρη τους γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 2011.

## Παραπομπές


Οπολ
Έρικς Έσενβαλντς

Ο **Έρικς Έσενβαλντς** (γεννημένος στις 26 Ιανουαρίου του 1977) είναι Λετονός συνθέτης. Την περίοδο 2011-2013 εργάστηκε στις Δημιουργικές Τέχνες στο Κολέγιο Τρίνιτι του, Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ.

## Βιογραφία
Ο Έρικς Έσενβαλντς γεννήθηκε στο Πριεκούλε της Λετονίας (τότε αποτελούσε μέρος της Σοβιετικής Ένωσης ως Λετονική ΣΣΔ) το 1977. Σπούδασε στο Λετονικό Βαπτιστικό Θεολογικό Σεμινάριο (1995-1997) πριν την απόκτηση του μεταπτυχιακού διπλώματος στην σύνθεση (2004) από τη Λετονική Ακαδημία Μουσικής υπό την καθοδήγηση του Σέλγκα Μάντσε. Έκανε μαθήματα μάστερ με τον Μικαέλ Φινισσί, τον Κλάους Χούμπερ, τον Φιλίπ Μανουρί και τον Τζόναθαν Χάρβεϊ, μεταξύ άλλων. Από το 2002 έως το 2011 ήταν μέλος της Κρατικής Χορωδίας Λάτβιγια. Από την περίοδο 2011-2013 ήταν Κοινός Τύπος στις Δημιουργικές Τέχνες στο Κολέγιο Τρίνιτι στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.. Ο Έσενβαλντς έχει κερδίσει τρεις φορές το Μεγάλο Μουσικό Βραβείο της Λετονίας (2005, 2007 και 2015). Το 2006, το Διεθνές Βήμα Συνθετών του απένειμε το πρώτο βραβείο για το έργο του *Ο Θρύλος των Περιτοιχισμένων-στη Γυναίκα*. Ο Έσενβαλντς συνέθεσε τον επίσημο ύμνο για τους Παγκόσμιους Χορωδιακούς Αγώνες του 2014 κατά τη διάρκεια τη θητεία της Ρίγας ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2014. Ο Έσενβαλντς διδάσκει στο Τμήμα Σύνθεσης της Λετονικής Ακαδημίας Μουσικής.

## Καταγραφές
Συνθέσεις του Έσενβαλντς έχουν εμφανιστεί στις ηχογραφήσεις κυκλοφορήσει από εταιρείες όπως τις Hyperion Records, Decca Classics, Deutsche Grammophon, Delphian Records, Pentatone και Ondine.

Οι ηχογραφήσεις που αφιερώνονται αποκλειστικά στο έργο του περιλαμβάνουν:

* *Ιερά Έργα Πάθους του Αγίου Λουκά* — Χορωδία του Λετονικού Ραδιοφώνου, Σινφονιέττα Ρίγα και Σίγκβαρντς Κλάβα (Ondine, 2016)
* *Βόρεια Φώτα και άλλα χορωδιακά έργα* — Χορωδία του Κολλεγίου Τρίνιτι του Κέιμπριτζ και Στήβεν Λέιτον (Hyperion Records, 2015)
* *Στους Πρόποδες του Ουρανού* — Κρατική Χορωδία Λάτβιγια και Μάρις Σίρμαϊς (2013)
* *Το πάθος, η Ανάσταση και άλλα χορωδιακά έργα* — Britten Sinfonia, χορωδία Πολυφωνία και Στίβεν Λέιτον (Hyperion Records, 2011)
* *O Salutaris* — Kamēr... Χορωδία Νέων και Μάρις Σίρμαϊς (2011)

Το άλμπουμ *Βόρεια Φώτα και άλλα χορωδιακά έργα* ήταν υποψήφιο για τα βραβεία Gramophone του 2015. Επιλέχθηκε ως Επιλογή Κριτικών του Gramophone 2015 και αναφέρθηκε στην Επιλογή Καλύτερων Άλμπουμ του ICI Radio-Canada το 2015. Το άλμπουμ *Στους Πρόποδες του Ουρανού* (2013) και *O Salutaris* (2011) βραβεύτηκαν ως το Καλύτερο Κλασσικό Άλμπουμ της Χρονιάς στη Λετονία.

Μια νέα κυκλοφορία από τη Χορωδία Δωματίου του Κρατικού Πανεπιστημίου του Πόρτλαντ κυκλοφόρησε πρόσφατα στη Naxos Records.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Edition Peters Artist Management (Management)
* Musica Baltica (Publisher)
* Edition Peters (Publisher) 
* Ēriks Ešenvalds on Hyperion Records
* Ēriks Ešenvalds on the Latvian Music Information Centre 

Κατηγορία:Χορωδιακή μουσική
Ξηρόκαμπος Ηλείας

Ο **Ξηρόκαμπος** είναι χωριό του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας με πληθυσμό 200 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Απέχει περίπου 40 χιλιόμετρα από τον Πύργο και 22 χιλιόμετρα από την Αρχαία Ολυμπία.

## Γεωγραφική θέση
Ο Ξηρόκαμπος βρίσκεται χτισμένος κοντά στον ποταμό Ερύμανθο, στα σύνορα με την Αρκαδία. Έχει υψόμετρο 344 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. 

## Ιστορικά στοιχεία
Η αρχική ονομασία του Ξηροκάμπου, όπως μαρτυρείται, ήταν «Φτερόκαμπος», από τις πολλές φτέρες που φύτρωναν εκεί.

Ο Ξηρόκαμπος ως κοινότητα συγκροτείται μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, το 1832. Γύρω στα 1850-1860 γίνονται οι πρώτες εγκαταστάσεις στον Ξηρόκαμπο. Την περιοχή πλέον την ονόμασαν «Ξηρόκαμπο», γιατί δεν είχαν αρκετές πηγές από όπου μπορούσαν να ποτίσουν αυτόν τον κάμπο.

## Οικονομική και κοινωνική κατάσταση
Στο χωριό υπάρχουν τέσσερα καφενεία και ένα ελαιοτριβείο. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει ο Ιερός Ναός της Αγίας Μαρίνας και ο παλιός Ιερός Ναός της Αγίας Μαρίνας ακριβώς δίπλα. Υπάρχουν ακόμα και άλλες επτά εκκλησίες γύρω-γύρω από το χωριό.

Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (ελιές, αμπέλια), αλλά και με την κτηνοτροφία.

## Παραπομπές - πηγές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Σοφία Αψβούργων

Η **Σοφία** **Αψβούργων** (γερμ.*Sophie von Habsburg*), γνωστή και ως *Αρχιδούκισσα Σοφία της Αυστρίας* (*Erzherzogin Sophie von Österreich*, γενν. 19 Ιανουαρίου 1959) του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης είναι αριστοκράτισσα, σχεδιάστρια, διακοσμήτρια και πρώην μοντέλο.

## Βιογραφία
Η *Σοφία Φραγκίσκη Μαρία Γερμανή* γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1959 στο Μπουλόν-Συρ-Σεν του Παρισιού και είναι το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Καρόλου της Αυστρίας και της Ελένης του Τέρρινγκ-Γιέττενμπαχ. Είναι εγγονή της Ελισάβετ της Ελλάδας και της Δανίας και μέσω της μητέρας της έχει συγγένεια με τη Σοφία, Βασιλομήτορα της Ισπανίας, τον Κάρολο Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, τον Εδουάρδο, Δούκα του Κεντ και την ηθοποιό Κάθριν Όξενμπεργκ.

Ως *Σοφία Αψβούργων*, μετακόμισε στην Ισπανία για να ακολουθήσει μια καριέρα ως μοντέλο και έγινε μια διεθνής jet set προσωπικότητα. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος μόδας στη Μαδρίτη, πριν από το γάμο της. Αργότερα, ξεκίνησε καριέρα ως σχεδιάστρια τσαντών.

Στις 11 Φεβρουαρίου 1990 η Σοφία παντρεύτηκε το Μαριάνο Ούγο του Βίντις-Γκριτς στο Σάλτσμπουργκ και απέκτησαν τρία παιδιά:
*το *Μαξιμιλιανό* Ούγο (γενν. 1990), Κληρονομικό Πρίγκιπα του Βίντις-Γκριτς.
*τον *Αλέξιο* Φερδινάνδο (1991 - 2010), σκοτώθηκε σε ατύχημα.
*τη *Λαρίσσα* Μαρία (γενν. 1996).

## Τίτλοι
*19 Ιανουαρίου 1959 - 11 Φεβρουαρίου 1990: *Η Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότητα* Αρχιδούκισσα Σοφία της Αυστρίας, Βασιλική Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και της Βοημίας
*11 Φεβρουαρίου 1990 - μέχρι σήμερα: *Η Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότητα* Αρχιδούκισσα Σοφία της Αυστρίας, Βασιλική Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και της Βοημίας, Πριγκίπισσα του Βίντις-Γκριτς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.hola.com/realeza/2011090254267/sofia-habsburgo-hola/ 
* https://www.abc.es/archivo/periodicos/abc-madrid-19850724-84.html

Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Νικηφόρος Πρωτεύων

Ο **Νικηφόρος Πρωτεύων** (άκμασε το 1055) ήταν κυβερνήτης θέματος στη Ρωμανία και για λίγο ο υποψήφιος μίας μερίδας στην Αυλή για διάδοχος του Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου.

## Βιογραφία
Ο Νικηφόρος ήταν ο απόγονος oικογένειας που καταγράφεται από τον 10ο αι. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης του θέματος Βουλγαρίας κατά τα τελευταία έτη της βασιλείας του Κωνσταντίνου Θ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1042-55). Ο ακριβής τίτλος του αξιώματός του μας είναι άγνωστος, καθώς οι πηγές τον αναφέρουν ως ο "την της Βουλγαρίας περιεζωσμένος αρχήν". Κανονικά αυτό θα σήμαινε ότι ήταν *δούκας* ή *κατεπάνω* (στρατιωτικός κυβερνήτης), αλλά από την αγιογραφία του Αγ. Λαζάρου του Γαλησίου όρους καταλαβαίνουμε ότι μάλλον ήταν πολιτικός κυβερνήτης. Αυτό συμφωνεί με το ότι ως υποψήφιος υποστηρίχθηκε από την πολιτική μερίδα της Αυλής. Ωστόσο τα περισσότερα μέλη της Οικογένειας Πρωτεύοντος ήταν στρατιωτικοί.

Το 1055 ο Κωνσταντίνος Θ΄ (σύζυγος της Ζωής) απεβίωσε και οι ευνούχοι της Αυλής -ο Ιωάννης Σκυλίτζης αναφέρει τον Ιωάννη λογοθέτη, τον Κωνσταντίνο πρωτονοτάριο του Δρόμου (Επικοινωνιών) και τον Βασίλειο επί του κανικλείου (μελανοδοχείου) ως τους κυριότερους- έπεισαν τον Αυτοκράτορα να επιλέξει διάδοχο τον Νικηφόρο Πρωτεύοντα, προσπερνώντας τα δικαιώματα της Θεοδώρας (αδελφής της Ζωής), τελευταίας της Δυναστείας των Μακεδόνων. 

Ειδοποίησαν επειγόντως τον Νικηφόρο να έλθει στη Βασιλεύουσα, αλλά το σχέδιό τους μαθεύτηκε στους υποστηρικτές της Θεοδώρας. Αυτοί πήραν την ηλικιωμένη Αυγούστα από τη μονή που είχε αποσυρθεί, την έφεραν με πολεμικό πλοίο στο Μεγάλο Παλάτιο και την έστεψαν Αυτοκράτειρα λίγες ώρες πριν αποβιώσει ο Κωνσταντίνος, στις 11 Ιανουαρίου. Ο Νικηφόρος συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη και εξορίστηκε στο θέμα της Θράκης, όπου εκάρη και εκτοπίστηκε στη μονή του Κουζηνά στη Μαγνησία.

Ο Νικηφόρος ταυτίζεται από τον Ζαν-Κλωντ Σενέ με τον "Νικηφόρο, γιο του Πρωτεύοντος", που εμφανίζεται στο κεφάλαιο 119 της αγιογραφίας του Αγ. Λαζάριου από το Γαλήσιο όρος. Σύμφωνα με το κείμενο ήταν *κριτής* (δικαστής) του θέματος Θρακησίων όταν συνάντησε τον άγιο. Στην αγιογραφία το όνομα "Πρωτεύων" ίσως να μην είναι οικογενειακό όνομα, αλλά να αναφέρεται στη θέση του *πρωτεύοντος*, του τοπικού επικεφαλής. Ίσως είναι ο Νικηφόρος, γιος του Ευθυμίου, που αναφέρεται στα κεφάλαια 105 και 106 του κειμένου, που εκτοπίστηκε από τον Κωνσταντίνο Θ΄ και η ανάκλησή του στην Αυτοκρατορική Υπηρεσία προβλέφθηκε από τον άγιο.

## Αναφορές


## Πηγές
* Cheynet, Jean-Claude (1996). Pouvoir et Contestations à Byzance (963–1210) (in French). Paris: Publications de la Sorbonne. ISBN 978-2-85944-168-5.
* Greenfield, Richard P. H., ed. (2000). The Life of Lazaros of Mt. Galesion: An Eleventh-century Pillar Saint. Washington DC: Dumbarton Oaks. ISBN 0884022722.
* Wortley, John, ed. (2010). John Skylitzes: A Synopsis of Byzantine History, 811-1057. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-76705-7.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Νικηφόρος Βασιλάκης

Ο **Νικηφόρος Βασιλάκης** ή Βασιλάκιος (άκμασε 1078-79) ήταν στρατηγός και αριστοκράτης στη Ρωμανία στα τέλη του 11ου αι., που προσπάθησε να εκτοπίσει τον Νικηφόρο Γ΄ Βοτανειάτη και νικήθηκε από τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό.

## Βιογραφία
Την εκθρόνιση του Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα ακολούθησε χάος και ο Βασιλάκης, που ήταν τότε δούκας του Δυρραχίου, σκέφτηκε πως μπορούσε να τον διαδεχθεί. Μετακινήθηκε στη Θεσσαλονίκη και περίμενε την έκβαση της σύγκρουσης των δύο στρατηγών, διεκδικητών του θρόνου, του Νικηφόρου Βοτανειάτη και του Νικηφόρου Βρυεννίου του *πρεσβυτέρου* με την πεποίθηση ότι θα κατισχύσει του εξαντλημένου νικητή. Επικράτησε ο πρώτος και στέφθηκε ως Νικηφόρος Γ΄.

Οι δυνάμεις του Βασιλάκη αποτελούντο από παλαιμάχους Φράγκους, Σκλαβηνούς, Αλβανούς και Έλληνες στρατιώτες· η πεποίθηση στις δικές του ικανότητες και το κουράγιο του τον έπεισαν, ότι η νίκη θα είναι εύκολα δική του. Ο Νικηφόρος Γ΄ έστειλε τον καλύτερο στρατηγό του, τον Αλέξιο Κομνηνό να τον αντιμετωπίσει. Το στρατόπεδο τού Βασιλάκη βρισκόταν 18 μίλια από τη Θεσσαλονίκη, στις όχθες τού Βαρδάρη· ο Αλέξιος κατάφερε να τον παγιδεύσει σε νυκτερινή επίθεση στο στρατόπεδο. Ο Βασιλάκης νικήθηκε και διέφυγε στη Θεσσαλονίκη, όπου προσπάθησε να αμυνθεί για την πόλη. Συνελήφθη όμως από τους στρατιώτες του και παραδόθηκε στον Νικηφόρο Γ΄, που διέταξε την τύφλωση του στασιαστή.

## Αναφορές


## Πηγές
* Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.
* Skoulatos, Basile (1980). Les personnages byzantins de l'Alexiade: Analyse prosopographique et synthèse [The Byzantine Personalities of the Alexiad: Prosopographical Analysis and Synthesis] (in French). Louvain-la-Neuve: Nauwelaerts.
* George Finlay, History of the Byzantine and Greek Empires from 1057 - 1453, Volume 2, William Blackwood & Sons, 1854

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Νικηφόρος Καβάσιλας

Ο **Νικηφόρος Καβάσιλας** (άκμασε π. 1024) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός διοικητής.

## Βιογραφία
Περί το 1024 κατείχε τη θέση του *δούκα* (κυβερνήτη με στρατιωτική εξουσία περισσότερο) της Θεσσαλονίκης. 

Μαζί με τον Δαβίδ της Οχρίδας στρατηγό της Σάμου και τον στόλο των Κιβυρραιωτών αντιμετώπισε μία επιδρομή των Ρως στο Αιγαίο. Οι επήλυδες, περίπου 800 στιβαροί, αφού ξεπέρασαν τις βυζαντινές άμυνες των Δαρδανελλίων, έφθασαν στη Λήμνο, όπου τους αντιμετώπισαν οι Βυζαντινοί εκεί διοικητές. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων οι Βυζαντινοί επέπεσαν στους Ρως, αιφνιδιάζοντάς τους και τους αφάνισαν. 

## Αναφορές


## Πηγές
* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Zielke, Beate; Pratsch, Thomas, eds. (2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (in German). De Gruyter.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Θεσσαλονίκης
Μέγας Μάγιστρος του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας

Αυτός είναι ένας **κατάλογος με τους Πρίγκιπες και Μεγάλους Άρχοντες του [[Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας|Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας]]** συμπεριλαμβανομένων των μεσαιωνικών προκατόχων τους **[[Ιωαννίτες Ιππότες|Ιωαννιτών Ιπποτών]]**, ξεκινώντας από τον ιδρυτή Όσιο  Γκέραρντ Τομ (ιδρύθηκε το 1099, και με δεδομένη την παπική αναγνώριση το 1113 από τον Πάπα Πασχάλη τον Β΄). Μέγας Άρχων, από τις 3 Μαΐου 2023, διατελεί ο Τζον Τ. Ντάνλαπ.

## Ιωαννίτες Ιππότες

## Κυρίαρχο Στρατιωτικό τάγμα της Μάλτας

## Πινακοθήκη

File:San Giovannino dei Cavalieri stemma Cavalieri di Malta.JPG|Το εθνόσημο των Ιωαννιτών Ιπποτών, από την πρόσοψη της εκκλησίας του Σαν Τζοβανίνο ντέι Καβαλιέρι στη Φλωρεντία.
File:Coat of arms of the Sovereign Military Order of Malta (variant).svg|Το εθνόσημο του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας.
File:Maltan knights castle in rh.jpg|Παλάτι του Μεγάλου μαγίστρου των Ιπποτών της Ρόδου στη Ρόδο. Χρησιμοποιήθηκε ως Παλάτι για τον Μεγάλο Άρχοντα από τον 14ο αιώνα έως το 1522.
File:Malta - Birgu - Fort Saint Angelo (Triq is-Sur ta' Santa Barbara) 01 ies.jpg|Φρούριο του Σεντ Άντζελο στο Μπίργκου. Χρησιμοποιήθηκε ως Παλάτι του Μεγάλου Άρχοντα από το 1530 έως το 1571.
File:Sudika Valletta Grandmasters Palace.jpg|Το Παλάτι του Μεγάλου Άρχοντα στην πόλη Βαλέτα. Χρησιμοποιήθηκε ως Παλάτι του Μεγάλου Άρχοντα από το 1571 μέχρι το 1798.


## Σημειώσεις

Καταλογος
Κωνσταντίνος Κηρουλάριος

O **Κωνσταντίνος Κηρουλάριος** (άκμασε από το 1057 - απεβ. πριν το 1081) ήταν υψηλόβαθμος αξιωματούχος στη Ρωμανία κατά το 3ο τέταρτο του 11ου αιώνα.

## Βιογραφία
Ήταν ανιψιός του Μιχαήλ Κηρουλάριου Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης (1043-59). Το όνομα του πατέρα του είναι άγνωστο. Ήταν φίλος και αλληλογραφούσε με τον Μιχαήλ Ψελλό. Ο Κωνσταντίνος με τον αδελφό του Νικηφόρο ήταν υποστηρικτές του Ισαακίου Α΄ Κομνηνού, όταν εξεγέρθηκε το 1057 και κατέλαβε τον θρόνο. Ακολούθως ο Κωνσταντίνος ανήλθε σε υψηλά αξιώματα και στην αλληλογραφία του με τον Ψελλό αναφέρεται ως *σεβαστός*, *πρόεδρος*, *πρωτοπρόεδρος* και *μάγιστρος*. Επίσης έλαβε το αξίωμα του *σακελλάριου* (θησαυροφύλακα), του *λογοθέτη του γενικού* (πρωθυπουργού), του *επί των κρίσεων* (δικαστού) και *δρουγγάριος της Βίγλας* (της προσωπικής Φρουράς του Αυτοκράτορα). Φαίνεται πως ήταν ο πρώτος *σεβαστός* και μάλλον όταν ήταν *δρουγγάριος της Βίγλας*, μετονομάστηκε *μέγας δρουγγάριος της Βίγλας*. Επιβεβαιώθηκε ως η ανώτερη δικαστική αρχή της Αυτοκρατορίας. Μία σφραγίδα, που μπορεί να αποδοθεί σε αυτόν, καταγράφει τους περαιτέρω τίτλους του «βεστάρχη, κριτή του βήλου και μεγάλου κουράτορα (επιμελητή) των Μαγγάνων».

Ο Κωνσταντίνος θα ήταν εξάδελφος της Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας, που παντρεύτηκε τον υπολοχαγό και διάδοχο του Ισαακίου Α΄, τον Κωνσταντίνο Ι΄ Δούκα (1059-67), καθώς η Ευδοκία αναφέρεται ως ανιψιά του Πατριάρχη. Το 1067 απεβίωνε ο Κωνσταντίνος Ι΄· οι τρεις γιοί του ήταν ανήλικοι και η Ευδοκία θα αναλάμβανε ως αντιβασίλισσα. Ο Αυτοκράτορας, που δεν ήθελε οι συγγενείς της να επωφεληθούν και να στερήσουν τη βασιλεία από τους γιους του, έβαλε την Ευδοκία να ορκιστεί δημόσια, ότι δεν θα ξαναπαντρευόταν, ούτε θα διόριζε αντιβασιλιά άλλον εκτός τού αδελφού του Ιωάννη Δούκα. Μετά που απεβίωσε ο Κωνσταντίνος Ι΄, η Ευδοκία έσπασε τον όρκο, καθώς ξαναπαντρεύτηκε τον Ρωμανό Δ΄ (1068-1071). Ακολούθησε η βασιλεία του γιου της Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα (1071-78).

Φαίνεται πώς ο Κωνσταντίνος απεβίωσε κατά τη βασιλεία του Νικηφόρου Γ΄ (1078-81), αφού η διαθήκη του έγινε αντικείμενο μίας έρευνας, στην περίοδο αυτή.

## Οικογένεια
Σύμφωνα με τον Ιωάννη Τζέτζη ο Κωνσταντίνος νυμφεύτηκε μία από τη Γεωργία, συγγενή της Μαρίας των Βαγρατιδών (συζύγου του Μιχαήλ Ζ΄ και του Νικηφόρου Γ΄). Απέκτησε τέκνα:
* μία κόρη, που υιοθετήθηκε από την Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα. Παντρεύτηκε τον Γεώργιο αξιωματούχο των φόρων και είχαν τέκνο:
** μία κόρη, μητέρα τού Ιωάννη Τζέτζη, ποιητή και γραμματικού.
* Μιχαήλ, μέγας δρουγγάριος της Βίγλας, νυμφεύτηκε μία Κομνηνή· εξαπάτησε τους άλλους αδελφούς του στην κληρονομία του πατέρα τους.
* άλλοι αδελφοί.

## Αναφορές


## Πηγές
* 
* 
* Kaldellis, Anthony (2007). Hellenism in Byzantium: The Transformations of Greek Identity and the Reception of the Classical Tradition. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0521876889.
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Μάγιστροι
Κατηγορία:Δρουγγάριοι της βίγλης
Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόεδροι
Μάχη των Βαριάδων

Η **Μάχη των Βαριάδων** ήταν πολεμική συμπλοκή της Επανάστασης του 1821, που έγινε στους σημερινούς Βαργιάδες της Λάκκας Σουλίου.

## Η εξέλιξη των γεγονότων
Οι Βαριάδες ήταν ένα φρούριο 6 ώρες μακριά από το Σούλι. Στις 7 Δεκεμβρίου 1820 η θέση αυτή καταλήφθηκε από τους Νότη και Μάρκο Μπότσαρη και τους Σουλιώτες τους. Στη συνέχεια ο Μάρκος Μπότσαρης το χρησιμοποίησε ως ορμητήριο εναντίον των Οθωμανών.

Το καλοκαίρι του 1821 ο Χουρσίτ Πασάς έστειλε τον Χουμάν Πασά Γκέκα να επανακτήσει το φρούριο. Ο Γκέκας κατόρθωσε να καταλάβει τους Βαριάδες με 1.600 πολεμιστές. Ο Μπότσαρης, που βρισκόταν στη Δραμεσού, πήρε 600 άντρες και επιτέθηκε κατά των Βαριάδων για δεύτερη φορά. Η άμυνα των Οθωμανών στους Βαριάδες κράτησε 25 μέρες, έγιναν φονικές μάχες με πολλές απώλειες και για τα δύο μέρη. Οι Οθωμανοί είχαν εκατόν επτά νεκρούς και διακόσιους τραυματίες και οι Σουλιώτες είχαν σαράντα δύο νεκρούς και εξήντα πέντε τραυματίες. Οι Σουλιώτες στις 14 Ιουλίου 1821 κατέλαβαν τους Βαριάδες και κατέστρεψαν από τα θεμέλια τα οχυρώματα που είχαν φτιάξει οι Οθωμανοί.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Βαριάδες
Πετούνια Πιγκ

Η **Πετούνια** (Petunia Pig) είναι χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που εμφανίζεται στις σειρές Looney Tunes και Merrie Melodies από την Warner Bros και αιώνια φιλενάδα μιας από τις διασημότητες των κινουμένων σχεδίων, του Πόρκι Πιγκ (Porky Pig). Μοιάζει εμφανισιακά  στον Πόρκι.Οι μόνες διαφορές είναι ότι φοράει φόρεμα και έχει μαύρα μαλλιά.

## Βιογραφία
Η Πετούνια παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον εμψυχωτή Φρανκ Τάσλιν (Frank Tashlin) το 1937 στη μικρή μήκους ταινία "Porky's Romance". Η ταινία είναι μια παρωδία ενός cartoon του Walt Disney που ονομάζεται  "Ο Εφιάλτης του Μίκυ" (Mickey's Nightmare) το 1932. Σε αυτήν την ταινία ο Μίκυ παντρεύεται τη μακροχρόνια φίλη του Minnie. Στην ταινία του Tashlin, όμως, η πρόταση γάμου του Πόρκι προς την Πετούνια αντιμετωπίζεται με ειρωνικά χαχανητά από μέρους της.  Ο Tashlin ενέκρινε την Πετούνια ως τακτικό μέλος της συνοδείας του Πόρκι και τη συμπεριέλαβε σε ακόμα δύο ταινίες το 1937: "The Case of the Stuttering Pig" και "Ο Διπλός Μπελάς του Πόρκι" (Porky's Double Trouble) .

Η Πετούνια έφθασε στο απόγειο της δόξας της το 1939, όταν πήρε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του Μπομπ Κλάμπετ (Bob Clampett) «Naughty Neighbors», μια εκδοχή της ιστορίας του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», που έκανε πρεμιέρα στις 4 Νοεμβρίου εκείνου του χρόνου .

## Άλλες εμφανίσεις

* Η Πετούνια εμφανίστηκε το 1979 στην ταινία "Bugs Bunny's Christmas Carol" στον ρόλο της κυρίας Cratchit, σύζυγος του Bob Cratchit (διαδραματίστηκε από τον Πόρκι).
* Προοριζόταν να εμφανιστεί μαζί με τον Πόρκι στην ταινία "Who Framed Roger Rabbit" στη σκηνή "Acme's Funeral" η οποία διαγράφηκε.
* Εμφανίστηκε στη σειρά "Tiny Toon Adventures" στο επεισόδιο "It's a Wonderful Tiny Toon Christmas Special".
* Μια νεότερη εκδοχή της Πετούνια έκανε την εμφάνισή της στην τηλεοπτική σειρά "Baby Looney Tunes", με τη φωνή της Chiara Zanni.
* Ως ενήλικας η Πετούνια εμφανιζόταν συχνά στα κόμικς της DC Looney Tunes και το 2001 εμφανιζόταν και στον επίσημο διαδικτυακό τόπο των Looney Tunes.
* Επίσης, έκανε την εμφάνισή της στη σειρά "Duck Dodgers" στον ρόλο της πριγκίπισσας Incense.
* Την εμφάνιση της έκανε και στο  "The Looney Tunes Show" στα επεισόδια "Here Comes the Pig" και "Mr. Wiener" με τη φωνή της Katy Mixon .
* Εμφανίζεται και στη σειρά "New Looney Tunes" στα επεισόδια "You Can't Train a Pig" και "Porky and Thes".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Looney Tunes (χαρακτήρες)
Ρωμανός Κουρκούας

O **Ρωμανός** (άκμασε το 963) από την Οικογένεια Κουρκούα ήταν βυζαντινός αριστοκράτης και ανώτερος στρατιωτικός ηγέτης στα μέσα του 10ου αι. 

## Βιογραφία
Η Οικογένειά του είχε Αρμενική καταγωγή και είχε γίνει μία από τις κύριες Οικογένειες μεταξύ της στρατιωτικής αριστοκρατίας της Μικράς Ασίας από τις αρχές του 10ου αιώνα. Ο Ρωμανός και η αδελφή του Ευφροσύνη ήταν τέκνα του Ιωάννη διακεκριμένου στρατηγού, που κατείχε τη θέση του *δομέστικου των Σχολών* (αρχηγού του Στρατού) για 22 έτη και οδήγησε τον Ρωμαϊκό στρατό εναντίον των συνοριακών Μουσουλμανικών εμιράτων κατά την περίοδο 926-944. Ως νήπιο ο Ιωάννης αναφέρεται, ότι σώθηκε από ένα βαρύ πυρετό με την παρέμβαση της Θεοτόκου στο ναό των Πηγών και ως αποτέλεσμα υπηρέτησε στο ναό ως *δεσποτάτος* (νεαρός βοηθός) ώσπου ενηλικιώθηκε.

Όπως πολλά άρρενα μέλη της Οικογένειάς του ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, για την οποία λίγα είναι γνωστά. Οι ιστορικοί Συνεχιστές Θεοφάνη και ο Ιωάννης Σκυλίτζης απλά αναφέρουν, ότι είχε τη διοίκηση της Ανατολής εναντίον των Μουσουλμάνων, κατέλαβε πολλά φρούρια, ονομάστηκε *πατρίκιος* και *στρατηγός* (κυβερνήτης) του θέματος της Μεσοποταμίας· τη θέση κατείχε ο θείος του Θεόφιλος Κουρκούας και θα την λάβει και ο ανιψιός του Ιωάννης Κουρκούας ο *Τζιμισκής*. 

Όταν το 963 απεβίωσε ο Ρωμανός Β΄ Μακεδόνων, ο Ρωμανός Κουρκούας ήταν ήδη *μάγιστρος* και *στρατηλάτης* της Ανατολής. Ο γιος του Αυτοκράτορα Βασίλειος Β΄ ήταν πέντε ετών και για το κενό εξουσίας ανταγωνιζόταν ο Νικηφόρος Φωκάς δομέστικος των Σχολών και ο Ιωσήφ Βρίγγας κύριος υπουργός. Ο Βρίγγας προσπάθησε να λάβει την υποστήριξη του Ρωμανού και του Τζιμισκή εναντίον του Φωκά, υποσχόμενος να τους κάνει τον ένα δομέστικο της Ανατολής και τον άλλο της Δύσεως αντίστοιχα. Όμως οι δύο τους, αντί να στραφούν εναντίον του Φωκά, τον πληροφόρησαν για την προσφορά και οδήγησαν τα στρατεύματά τους να ανακηρύξουν αυτόν ως Αυτοκράτορα. Ως αμοιβή φαίνεται πως ο Φωκάς του έδωσε το αξίωμα, που είχε υποσχεθεί ο Βρίγγας, διότι έχει βρεθεί μία σφραγίδα, που κάτοχός της είναι ο "Ρωμανός, μάγιστρος και δομέστικος των Σχολών" και χρονολογείται στη βασιλεία του Φωκά.

## Οικογένεια
Είχε τέκνο:
* Ιωάννης, ανώτερος στρατηγός, που έπεσε στην πολιορκία του Δορυστόλου το 971 εναντίον των Ρως.

## Αναφορές


## Πηγές
* Andriollo, Lisa (2012). "Les Kourkouas (IXe-XIe siècle)". In Cheynet, Jean-Claude; Sode, Claudia. Studies in Byzantine Sigillography (in French). 11. Berlin: De Gruyter. pp. 57–88. ISBN 978-3-11-026668-9.
* Guilland, Rodolphe (1967). Recherches sur les institutions byzantines, Tome II (in French). Berlin: Akademie-Verlag.
* Kazhdan, Alexander (1991). "Kourkouas". In Kazhdan, Alexander. The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. pp. 1156–1157. ISBN 0-19-504652-8.
* Whittow, Mark (1996). The Making of Byzantium, 600–1025. Berkeley and Los Angeles, California: University of California Press. ISBN 0-520-20496-4.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές Θεμάτων
Ρωμανος
Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών
Μπάσκετ Ζιελόνα Γκούρα

Η **Μπάσκετ Ζιελόνα Γκούρα** (πολωνικά: *Basket Zielona Góra*), γνωστή ως **Ζιελόνα Γκούρα**, είναι πολωνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα την ομώνυμη πόλη της Πολωνίας. Η ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του συλλόγου μετέχει στο Πρωτάθλημα Πολωνίας.

## Ονομασίες
Ακολουθούν οι ονομασίες του συλλόγου στο πέρασμα του χρόνου:

* Βάγκμο Ζιελόνα Γκούρα: (1946–1949)
* Σταλ Ζιελόνα Γκούρα: (1950–1954)
* Ζαστάλ Ζιελόνα Γκούρα: (1955–1956)
*Λέχια Ζιελόνα Γκούρα: (1957–1968)
* Ζαστάλ Ζιελόνα Γκούρα: (1969–1992)
* Ζαστάλ-Φόρτουμ Ζιελόνα Γκούρα: (1992–1995)
* Ζαστάλ Ζιελόνα Γκούρα: (1995–1998)
* Ζαστάλ-Ντάλας Ζιελόνα Γκούρα: (1998–1999)
* Ζαστάλ-Καρλ Έππε Ζιελόνα Γκούρα: (1999–2000)
* Ιντερμάρς-Ζαστάλ Ζιελόνα Γκούρα: (2000–2005)
* Ζαστάλ Ζιελόνα Γκούρα: (2005–2007)
* Βιέτσκο-Ζαστάλ Ζιελόνα Γκούρα: (2007–2008)
* Ζαστάλ Ζιελόνα Γκούρα: (2008–2012)
* Στέλμετ Ζιελόνα Γκούρα: (2012–2015)
* Στέλμετ ΒΚ Ζιελόνα Γκούρα: (2015–2018)
* Στέλμετ Ενέα ΒΚ Ζιελόνα Γκούρα: (2018–σήμερα)

## Επιτεύγματα
### Εγχώριες διοργανώσεις

### 5 [[ Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Πολωνίας|Πρωταθλήματα Πολωνίας]]
*2013
*2015
*2016
*2017
*2020

### 2 Κύπελλα Πολωνίας
*2015
*2017

### Ευρωπαϊκές διοργανώσεις

### Συμμετοχή στην [[Ευρωλίγκα ανδρών|Ευρωλίγκα]]
*2013–14
*2015–16

### Συμμετοχή στο [[EuroCup Basketball|Γιούροκαπ]]
*2012–13
*2013–14
*2014–15
*2015–16

### Συμμετοχή στο [[Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ]]
*2016–17
*2017–18

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Πολωνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1946
Ζιελονα Γκουρα
Νταρί (γλώσσα)

Η **Νταρί** είναι μια παραλλαγή της περσικής γλώσσας που μιλιέται στο Αφγανιστάν. Aνήκει στην ομάδα των ιρανικών γλωσσών. Ομιλείται από το 50% του πληθυσμού του Αφγανιστάν, από 2,5 εκατ. Αφγανούς που ζουν στο Ιράν και στο Πακιστάν, καθώς και την αφγανική διασπορά γενικότερα. Αυτή η γλώσσα χρησιμοποιεί ως σύστημα γραφής μια τροποποιημένη μορφή  του περσοαραβικού αλφάβητου.

Σύμφωνα με τον Ιρανό γλωσσολόγο Zana Vahidian, ο λόγος για τον οποίο το Dari χρησιμοποιείται ως η γλώσσα που σχεδόν όλοι στο Αφγανιστάν μπορούν να κατανοήσουν και να μιλήσουν είναι ότι το Αφγανιστάν μετέφερε την πρωτεύουσά του από την Κανταχάρ στην Καμπούλ τον 18ο αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράν
Κατηγορία:Ανατολικές ιρανικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Γλώσσες του Πακιστάν
Τραπεζικός τομέας στο Αζερμπαϊτζάν

Η Κεντρική Τράπεζα του Αζερμπαϊτζάν είναι επιφορτισμένη με τη ρύθμιση του εφοδιασμού σε χρήματα, το νόμισμα σε κυκλοφορία και τη ρύθμιση των εμπορικών τραπεζών της χώρας. Ωστόσο, το τραπεζικό σύστημα στο Αζερμπαϊτζάν είναι μικρό σε σχέση με το ΑΕΠ και είναι αναποτελεσματικό στην κατανομή κεφαλαίου. Υπολογίζεται ότι ένα δισεκατομμύριο δολάρια ανέρχονται σε μετρητά ή εκτός του τραπεζικού τομέα. Υπάρχουν περίπου 70 ξένες και τοπικές τράπεζες στο Αζερμπαϊτζάν. Από τις τέσσερις κρατικές τράπεζες, μόνο η Διεθνής Τράπεζα του Αζερμπαϊτζάν (ΔΤΑ) ήταν αξιόχρεη το 1999. Η ΔΤΑ βρισκόταν στη διαδικασία ιδιωτικοποίησης εκείνη τη χρονιά. Οι σημαντικές εμπορικές τράπεζες περιλαμβάνουν τις Standard Bank, Unibank, Damirbank, AG Bank και άλλες.

## Κεντρική τράπεζα
Η κεντρική τράπεζα αύξησε το ελάχιστο απαιτούμενο κεφάλαιο για τις εμπορικές τράπεζες σε 1.5 εκατομμύρια δολάρια το 1999 και αναμένεται να αυξήσει το ποσό σε 3 εκατομμύρια δολάρια το 2001 (το τελευταίο έτος για το οποίο υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία), εξυπηρετώντας αποτελεσματικά τον τομέα. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναφέρει ότι το 2001 οι καταθέσεις συναλλάγματος και ζήτησης - ένα σύνολο γνωστό ως Μ1 - ήταν ίσες με 363.6 εκατομμύρια δολάρια. Την ίδια χρονιά, το Μ2 - ένα άθροισμα ίσο με το Μ1 συν τις καταθέσεις ταμιευτηρίου, μικρές προθεσμιακές καταθέσεις και αμοιβαία κεφάλαια χρηματαγοράς - ήταν ίσο με 738.5 εκατομμύρια δολάρια. Το προεξοφλητικό επιτόκιο, το επιτόκιο στο οποίο η κεντρική τράπεζα δανείζει βραχυπρόθεσμα στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ήταν 10%.

## Χρηματιστήριο
Το χρηματιστήριο του Μπακού, ξεκίνησε το 2001 να διαπραγματεύεται τα βραχυπρόθεσμα κρατικά ομόλογα και το κοινό απόθεμα των πρόσφατα ιδιωτικοποιημένων κρατικών επιχειρήσεων. Ο όγκος συναλλαγών κατά τους πρώτους έξι μήνες ήταν λίγο κάτω από 1 εκατομμύριο δολάρια. Ένα κανονιστικό πλαίσιο για τη νέα ανταλλαγή βρίσκεται σε εξέλιξη και αναμένεται να είναι σύμφωνο με τα διεθνή πρότυπα διαφάνειας.

## Αξιολογήσεις
Στις 6 Μαρτίου 2014, η Fitch Ratings δημοσίευσε μια αξιολόγηση του τραπεζικού τομέα του Αζερμπαϊτζάν, κατατάσσοντάς τον ως "γενικά σταθερό", αν και τόνισε διαρθρωτικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν για τη βελτίωση του τομέα. Η Fitch σημείωσε ότι ο δανεισμός λιανικής είναι υψηλότερος τομέας ανάπτυξης από τον εταιρικό δανεισμό. Η Fitch επίσης έδωσε θετικές αξιολογήσεις σε πέντε διαφορετικές τράπεζες του Αζερμπαϊτζάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιομηχανίες παροχής υπηρεσιών στο Αζερμπαϊτζάν
Αζερμπαιτζαν
Κολύμπια Ρόδου

Τα **Κολύμπια** είναι οικισμός του Δήμου Αφάντου στην ανατολική ακτή του νησιού της Ρόδου. 

## Γενικά στοιχεία
Τα Κολύμπια βρίσκονται στην μέση της Εθνικής Οδού 95, μεταξύ της Ρόδου και της Λίνδου, ενώ απέχουν 5 χιλιόμετρα από τα Αφάντου προς τα βόρεια και 5 χιλιόμετρα από τον Αρχάγγελο προς τα νότια. Τα Κολύμπια αναπτύχθηκαν το 1935 κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής της Δωδεκανήσου, και ονομάζονταν Σαν Μπενεντέτο (San Benedetto, *Άγιος Βενέδικτος*). Μέσα από τις απαλλοτριώσεις των κατοίκων Αφάντου και Αρχαγγέλου υπήρξε ως γεωργικός οικισμός. Η μετονομασία του οικισμού σε Κολύμπια έγινε το 1961. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, άρχισε η ανάπτυξη του οικισμού σε τουριστικό θέρετρο.
αριστερά|μικρογραφία|Η ''Οδός Ευκαλύπτων'' στα Κολύμπια

Στο πλαίσιο του Προγράμματος «Καποδίστριας» από το έτος 1997, οι αγροτικές κοινότητες των Αφάντου και Αρχίπολης προσαρτήστηκαν στον Δήμο Αφάντου, ενώ το 2011 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» εντάχθηκαν στο νεοσύστατο Δήμο Ρόδου. Στα Κολύμπια υπάρχουν τρεις παραλίες με άμμο και εγκαταστάσεις θαλάσσιων σπορ. Δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί στην γύρω περιοχή είναι οι Επτά Πηγές, η Μονή Παναγιάς Τσαμπίκας και η παραλία Τσαμπίκα κάτω από τον λόφο του μοναστηριού.

Ο δρόμος που ενώνει τον παραλιακό οικισμό  με την εθνική οδό και έχει απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων, ονομάζεται «Οδός Ευκαλύπτων» καθώς κατά μήκος και από τις δυο πλευρές του υπάρχουν ευκάλυπτοι. Κατά μήκος της νότιας πλευράς του υπάρχουν τα ερείπια ενός καναλιού ανοιγμένου από τους Ιταλούς που έφερνε νερό από τις Επτά Πηγές μέχρι τα χωράφια, ενώ στην βόρεια πλευρά περίπου στη μέση της οδού βρίσκονται τα ερείπια της Βασιλικής που χρονολογούνται στον 6ο αιώνα.

## Δημογραφική εξέλιξη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου
Μπάσκετμπολ Νίμπουρκ

Η **Μπάσκετμπολ Νίμπουρκ** (τσεχικά: *Basketball Nymburk*), γνωστή ως **Νίμπουρκ**, είναι τσεχικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα την ομώνυμη πόλη της Τσεχίας. Η ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του συλλόγου μετέχει στο Πρωτάθλημα Τσεχίας.

## Ιστορία
Η Νίμπουρκ κέρδιζε το Πρωταθλήματα Τσεχίας από το 2004 έως το 2017 και έχει αγωνιστεί σε αρκετές διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του 2ου επιπέδου ευρωπαϊκού Γιούροκαπ.

## Ονομασίες
Ακολουθούν οι ονομασίες του συλλόγου στο πέρασμα του χρόνου:

* SK Železničáři (1939–1945)
* Sokol (1945–1950)
* Lokomotiva (1950–1998)
* BK GA Nymburk (1998–2002)
* BK ECM Nymburk (2002–2004)
* ČEZ Basketball (2004–σήμερα)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Τσεχία
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1930
Χαρίσσα (πιάτο)

μικρογραφία|250x250εσ|ΧαρίσσαΤο **χαρίσσα** () είναι αρμενικό πιάτο από την πεδιάδα του Αραράτ. Είναι παχύς χυλός από κορκότ (ξερό ή ψημένο πλιγούρι) και πλούσιο σε λίπος κρέας, συνήθως κοτόπουλο ή αρνί. Τα βότανα αντικαθιστούν το κρέας στο χαρίσσα όταν οι αρμενικές θρησκευτικές ημέρες απαιτούν νηστεία και μετάνοια. Η εξαιρετικά μεγάλη διαδικασία μαγειρέματος είναι ένα ουσιαστικό μέρος της παράδοσης του χαρίσσα. Όπως και άλλα τελετουργικά πιάτα, ο χρόνος που απαιτείται για την προετοιμασία είναι μέρος της πολύτιμης αξίας του.

## Ετυμολογία
μικρογραφία|250x250εσ|Σερβιρισμένο με πλευρές
Το πιάτο υπάρχει από τους αρχαίους χρόνους. Οι ιστορίες διαφέρουν ως προς την προέλευση του πιάτου. Σύμφωνα με την αρμένικη παράδοση, ο πολιούχος της Αρμενίας, ο Γρηγόριος ο Φωτιστής, πρόσφερε ένα γεύμα με αγάπη και φιλανθρωπία στους φτωχούς. Δεν υπήρχαν αρκετά πρόβατα για να ταΐσει τα πλήθη, επομένως προστέθηκε σιτάρι στα δοχεία μαγειρέματος. Παρατήρησαν ότι το σιτάρι κολλούσε στον πάτο των καζανιών. Ο Άγιος Γρηγόριος φώναξε "*Χαρέχ! Ανακατέψτε*!" Έτσι, το όνομα του πιάτου, χαρίσσα, ήρθε από τα άγια δικά του λόγια. Το Χαρίσσα προσφέρεται ως φιλανθρωπικό γεύμα από τότε. Το πιάτο παραδοσιακά σερβίρεται στην ημέρα του Πάσχα. Μαγειρεύεται από πολλούς Αρμένιους της διασποράς και επίσης θεωρείται το εθνικό πιάτο της Αρμενίας.

## Εκτός Αρμενίας
Είναι γνωστό ότι το χαρίσσα βοήθησε τους Αρμένιους του Μουσά Λερ να επιβιώσουν κατά τη διάρκεια της αντίστασης του 1915.

Το Χαρίσσα είναι πολύ συχνό σε χωριά του Λιβάνου, μεταξύ των διαφόρων εθνοτικών του κοινοτήτων, το οποίο μαγειρεύεται σε μια μεγάλη κατσαρόλα κατά τις θρησκευτικές εορτές σε συγκέντρωση του χωριού. Επιπλέον, το χαρίσσα χρησιμοποιείται από τους Ασσυρίους ως πιάτο στο Έεντα Ζόορα*,* τα Χριστούγεννα και το Έεντα Γκούρα*,* το Πάσχα. Το Χαρίσσα είναι πολύ παρόμοιο με το δημοφιλές πιάτο μεταξύ των Αραβικών χωρών του Περσικού Κόλπου, που είναι γνωστό ως χαρίς και αποτελείται από κρέας και λεπτώς αλεσμένο σιτάρι.

Το Χαρίσε είναι επίσης κοινό πιάτο στην Ιρακινή κουζίνα.

Το Χαρίσσα είναι πολύ δημοφιλές στην Ινδία και μαγειρεύεται κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Είναι παρόμοιο με το κεσκέκι, ένα είδος ομοιογενούς χυλού φτιαγμένο από προηγουμένως βρασμένο και χωρίς κόκκαλα κοτόπουλο ή αρνί και χονδροειδές εμποτισμένο στο έδαφος σιτάρι (συνήθως σιτάρι κέλυφους).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα
Ιωάννης ο Γεωμέτρης

O **Ιωάννης ο Γεωμέτρης** ή Ιωάννης Κυριώτης (άκμασε το β' ήμισυ του 10ου αι.) ήταν ποιητής, στρατιωτικός και μοναχός στη Ρωμανία. Ήταν μία από τις κύριες μορφές των Γραμμάτων κατά τη Μακεδονική Αναγέννηση.

## Βιογραφία
Ήταν μάλλον από ευγενή καταγωγή· δεν γνωρίζουμε άλλους συγγενείς του. Ήταν καλά εκπαιδευμένος και υπηρέτησε στον Ρωμαϊκό στρατό πριν αποσυρθεί ως μοναχός. 

Η σταδιοδρομία του περιλαμβάνει τις γεμάτες γεγονότα βασιλείες του Νικηφόρου Β΄ Φωκά (β. 963-969), Ιωάννη Α΄ Κουρκούα (β. 969-976) και των πρώτων ετών του Βασιλείου Β΄ Μακεδόνων (β. 976-1025). Ως αποτέλεσμα η ποίησή του είναι γεμάτη από αναφορές στις συγκρούσεις της εποχής του με τους Βουλγάρους και τους Ρως, όπως και στις εξεγέρσεις του Βάρδα Σκληρού και Βάρδα Φωκά του *νεοτέρου*. Μεταξύ των Αυτοκρατόρων ξεχωρίζει τον Νικηφόρο Β΄ με ιδιαίτερο έπαινο, ενώ καταγγέλλει τον δολοφόνο του Ιωάννη Α΄. Παλαιότερα ο Ιωάννης Γεωμέτρης ταυτιζόταν λανθασμένα με τον Ιωάννη επίσκοπο της Μελιτηνής.

Έγραψε σε έμμετρο και σε πεζό λόγο. Τα έργα του περιλαμβάνουν επιγράμματα, στα οποία περιλαμβάνεται και η μοναστική συλλογή *Παράδεισος*, ύμνοι στη Θεοτόκο, ένα εγκώμιο σε μία δρυ και πεζά έργα ρητορικής, ομιλίες και εξηγήσεις.

## Εκδόσεις
Η πρώτη έκδοση των έργων του εκδόθηκε από τον Ι. Α. Κράμερ το 1841 και βασίστηκε στο χειρόγραφο Paris. suppl. gr. 352 του 13ου αι., αλλά η έκδοση περιλαμβάνει πολλά λάθη. Μία αναθεωρημένη έκδοση με γαλλική μετάφραση εκδόθηκε από τον Αιμιλί-Μαρλέν βαν Οπστόλλ το 2008. 

## Αναφορές


## Πηγές
* Kazhdan, Alexander (1991). "John Geometres". In Kazhdan, Alexander. The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. p. 1059. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Vasiliev, A. A. (1958). History of the Byzantine Empire, 324–1453, Volume I. THe University of Wisconsin Press. ISBN 9780299809256.

## Περαιτέρω Βιβλιογραφία
* Lauxtermann, Marc D. (2003). "Appendix I. The Poems of John Geometres". Byzantine Poetry from Pisides to Geometres: Texts and Contexts, Volume I (PDF). Wiener Byzantinistische Studien XXIV/1. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. pp. 287–296. ISBN 978-3-7001-3150-2.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Ararat (μπράντι)

Το** Αραράτ **(στυλιζαρισμένο ως ArArAt), είναι εμπορικό σήμα αρμενικού μπράντι (με στυλ κονιάκ) που παράγεται από την Εταιρεία Μπράντι του Ερεβάν από το 1887. Παράγεται από αρμενικά λευκά σταφύλια και νερό πηγής, σύμφωνα με την παραδοσιακή μέθοδο. Τα "συνηθισμένα μπράντι" του σήματος είναι ηλικίας μεταξύ 3 και 6 ετών. Το "ηλικιωμένο μπράντι" είναι μεταξύ 10 και 30 ετών.

Οι συγγραφείς ενός βιβλίου του 2003 του έγραψαν ότι είναι "Αναμφίβολα η κορυφή των κορυφών των ανατολικοευρωπαϊκών μπράντι." Το μπράντι Αραράτ κατά κύριο λόγο πωλούνται σε χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και μεταξύ αυτών, τη Ρωσία, τη Γεωργία, την Ουκρανία και τη Λευκορωσία. Στις ρωσόφωνες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, το αρμενικό κονιάκ διατίθεται στην αγορά ως αρμενικό κονιάκ (). Το 1900, το κονιάκ κέρδισε το βραβείο Γκραν πρι στο Παρίσι. Ο όρος "μπράντι" δεν είχε συλληφθεί ποτέ πραγματικά στην περιοχή.

## Στην πολιτική
Ένα ατεκμηρίωτο ανέκδοτο ισχυρίζεται ότι κατά τη Διάσκεψη της Γιάλτας, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ ήταν τόσο εντυπωσιασμένος με το αρμενικό κονιάκ Ντβιν που του έδωσε ο Ιωσήφ Στάλιν όπου ζητούσε αρκετά μπουκάλια του κονιάκ να αποστέλλονται σε αυτόν κάθε χρόνο. Σύμφωνα με πληροφορίες 400 μπουκάλια Ντβιν στέλνονταν στον Τσώρτσιλ ετησίως. Αυτό το μπράντι ονομάστηκε προς τιμή της αρχαίας πρωτεύουσας Ντβιν, και παράχθηκε για πρώτη φορά το 1943.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης στην προσωπική του βίλα στο Σότσι, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έδωσε στο Βρετανό Πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον ένα μπουκάλι αρμενικού μπράντι ως δώρο, υπενθυμίζοντας την προσφορά του Στάλιν στον Τσώρτσιλ το 1945.

## Εμπορικά σήματα
μικρογραφία|Ένα μπουκάλι μπράντι Αραράτ

* ArArAt Erebuni, 30 ετών.
* ArArAt Nairi, 20 ετών.
* ArArAt, 3, 5 και 25 ετών.
* ArArAt Tonakan, 15 ετών.
* ArArAt Akhtamar, 10 ετών.
* ArArAt Otborny, 7 ετών.
* ArArAt Ani, 6 ετών.
* ArArAt Dvin, συλλογή.
* ArArAt Αρμενία, τη συλλογή.

Τα εμπορικά σήματα που έχουν αποσυρθεί περιλαμβάνουν:

* ArArAt Vaspurakan, 15 ετών.
* ArArAt Kilikia, 30 ετών.
* ArArAt Sparapet, 40 ετών.
* ArArAt Κιβωτός του Νώε, 70 ετών.

## Δείτε επίσης

* Νόι (κονιάκ)
* Εταιρεία Μπράντι του Ερεβάν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Pernod Ricard Armenia
* Yerevan Brandy Company
* Vinorium (UK) Ltd.

Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα