open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Έλλεν Φραντς

H **Έλλεν Φραντς** (γερμ. *Ellen Franz*, 30 Μαΐου 1839 – 24 Μαρτίου 1923) ήταν Γερμανίδα πιανίστα και ηθοποιός.

## Βιογραφία
Η *Ερμίνε Ελένε Μαρία Αουγκούστα Φραντς* γεννήθηκε στο Νάουμπουργκ, κόρη του Γερμανού Χέρμανν Φραντς και της Σκωτσέζας Σάρα Γκραντ. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1867 στο Θέατρο της Αυλής (*Hoftheater*) του Μάινινγκεν. Το 1873 παντρεύτηκε στη Βίλλα Φεοντόρα, στο Μπαντ Λήμπενσταϊν, τον Γεώργιο Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν ως 3η σύζυγός του. Επειδή ήταν αστή, ο Δούκας της έκανε ευγενή, δίνοντάς της τον τίτλο της *βαρόνης του Χέλντμπουργκ*. Ο μοργανατικός αυτός γάμος ανησύχησε τον Γουλιέλμο Β΄ της Γερμανίας ο οποίος, λόγω της αποστροφής του προς την Έλλεν, δεν επισκέφθηκε το Ανάκτορο Άλτενσταϊν, του οποίου ο Γεώργιος Β΄ είχε αναλάβει την ανακατασκευή του το 1889.

Μαζί με τον Λούντβιχ Κρόνεγκ θεμελίωσαν τις "αρχές του Μάινινγκεν" (*Meininger Prinzipien*), μια σημαντική αλλαγή στις θεατρικές τεχνικές και παραδόσεις, και δημιούργησαν το Θίασο του Μάινινγκεν" (*Meininger Hoftheater*). Η Έλλεν Φραντς επέφερε σημαντικές αλλαγές στη δραματουργία και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων για τη σύνθεση του θιάσου, τις παραστάσεις και την εκπαίδευση νεαρών σπουδαστών στην ομάδα. Ο Γεώργιος Β΄ και ο Κρόνεγκ συχνά ανελάμβαναν τη σκηνοθεσία, την ένδυση και τη σκηνογραφία.

Μετά το θάνατο του συζύγου της το 1914, αποσύρθηκε στην εξοχική της κατοικία, το Φρούριο Χέλντμπουργκ (*Veste Heldburg*), στα νότια της επαρχίας Χίλντμπουργκχαουζεν. Από το 1918 και έπειτα μετακόμισε στο Χελένεστιφτ (*Helenenstift*), την κατοικία της που θα χρησιμοποιούσε ως χήρα η οποία χτίστηκε το 1891-2. 

Πέθανε το 1923 σε ηλικία 83 ετών στο Μάινινγκεν. Τάφηκε δίπλασ το σύζυγό της στο κοιμητήριο του Πάρκου του Μάινινγκεν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1873 τον Γεώργιο Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Δεν απέκτησαν παιδιά.
## Πηγές
* Ludwig Eisenberg: Großes biographisches Lexikon der Deutschen Bühne im XIX. Jahrhundert. edited by Paul List, Leipzig 1903, p. 279. online
* Eva Hoffmann-Aleith: Ellen Franz, Evangelische Verlagsanstalt Berlin, 1989, ISBN 3-374-00808-9
8 Hans Knudsen (1961), "Franz, Ellen", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 5, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 374–374; (full text online)
8 Kuratorium Meiningen (Hrsg): Lexikon zur Stadtgeschichte Meiningen. Bielsteinverlag, Meiningen 2008, ISBN 978-3-9809504-4-2.
* Norbert Klaus Fuchs: Das Heldburger Land–ein historischer Reiseführer; ed. Rockstuhl, Bad Langensalza 2013, ISBN 978-3-86777-349

## Παραπομπές


Φραντς Ελλεν
Αδελαΐδα του Λίππε-Μπήστερφελντ

H **Αδελαΐδα** (γερμ. *Adelaide von Lippe-Biesterfeld*, 22 Ιουνίου 1870 - 3 Σεπτεμβρίου 1948) του Οίκου του Λίππε ήταν πριγκίπισσα του Λίππε-Μπήστερφελντ και με το γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.

## Βιογραφία
Η *Αδελαΐδα Καρολίνα Ματθίλδη Αιμιλία Αγνή Ίντα Σοφία* ήταν το πρώτο παιδί και η πρώτη κόρη του Ερνέστου Β΄ του Λίππε-Μπήστερφελντ και της Καρολίνας, κόρης του Λεοπόλδου Όθωνα Φρειδερίκου του Βάρτενσλεμπεν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1889 το Φρειδερίκο της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε έξι τέκνα:
* Θεοδώρα (1890 - 1972), παντρεύτηκε το Γουλιέλμο Ερνέστο της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.
* Αδελαΐδα (1891 - 1971), παντρεύτηκε τον Αδαλβέρτο της Πρωσίας.
* Γεώργιος Γ΄ (1892 - 1946), τιτουλάριος Δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
* *Ερνέστος* Λεοπόλδος Φρειδερίκος Γουλιέλμος Όθων (1895 - 1914), απεβίωσε σε μάχη κοντά στο Μωμπέζ κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
* *Λουίζα* Μαρία Ελισάβετ Ματθίλδη Ελένη Αικατερίνη (1899 - 1945), παντρεύτηκε τον Γκετς, Βαρόνο φον Βάνγκενχαϊμ.
* Βερνάρδος Δ΄ (1901 - 1984), τιτουλάριος Δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν.

## Πηγές
* Lemaire, A. (1929). *L'invasion allemande au pays de Charleroi*. Brussels: Janssens, Leunis et Havet. p. 325.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Κατηγορία:Οίκος του Λίππε
Εκκλησία Σαιντ-Ετιέν (Ετρεσί)

Η **Εκκλησία Σαιντ-Ετιέν** (γαλλικά: *Église Saint-Étienne*) είναι καθολική ενοριακή εκκλησία, αφιερωμένη στον Πρωτομάρτυρα Στέφανο, στη γαλλική κοινότητα του Ετρεσί, εντός του νομού της Εσόν.

## Τοποθεσία
Η εκκλησία βρίσκεται στο κέντρο της κοινότητας του Ετρεσί, επί της Πλατείας ντε Λα Ραμέ (γαλλικά: *Place de La Ramée*), πλησίον του σημερινού δημαρχιακού μεγάρου, επί της αριστερής όχθης του ποταμού Ζουίν.

## Ιστορία

Το κτίριο κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1908.

## Περιγραφή

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος θρησκευτικών μνημείων της Εσόν
* Κατάλογος ιστορικών μνημείων της Εσόν

## Παραπομπές

Ετρεσι
Ετιεν Ετρεσι
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Εσόν
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία κατηγοριοποιημένα το 1908
Ετρεσι
Αδελαΐδα της Σαξονίας-Μάινινγκεν (1891-1971)

H **Αδελαΐδα** (γερμ. *Adelaide von Sachsen-Meiningen von Wettin*, 16 Αυγούστου 1891 - 25 Απριλίου 1971) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Πρωσίας.

## Βιογραφία
Η *Αδελαΐδα Έρνα Καρολίνα Μαρία Ελισάβετ* ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της Αδελαΐδας, κόρης του Ερνέστου του Λίππε-Μπήστερφελντ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1914 τον Αδαλβέρτο της Πρωσίας και είχε τέκνα:
* Βικτωρία Μαρίνα (4 Σεπτεμβρίου 1915), θνησιγενής.
* Βικτωρία Μαρίνα (1917 - 1981), παντρεύτηκε τον Κέρμπυ Ουίλλιαμ Πάττερσον, απέκτησαν τρία παιδιά.
* Γουλιέλμος Βίκτωρ (1919 - 1989), Πρίγκιπας της Πρωσίας, παντρεύτηκε την Αυστριακή κόμισσα Μαρία Αντουανέτ Χόγιος, Κυρία του Στήχσενσταϊν.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Lundy, Darryl. "*The Peerage: Adelheid Arna Karoline Marie Elisabeth Prinzessin von Sachsen-Meiningen*". Retrieved 2 January 2010.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Μάινινγκεν
Λουίζα του Στόλμπεργκ-Γκέντερν (1764-1834)

H **Λουίζα** (γερμ. *Louise von Stolberg-Gedern*, 13 Οκτωβρίου 1764 - 24 Μαΐου 1834) του Οίκου του Στόλμπεργκ ήταν πριγκίπισσα του Στόλμπεργκ-Γκέρντεν και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και μετά δούκισσα της Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ήταν το δεύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Χριστιανού Καρόλου του Στόλμπεργκ-Γκέντερν και της Ελεονώρας Ρόυς, κόρης του Κόμη του Λόμπενσταϊν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1780 τον Κάρολο Γουλιέλμο της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Δύο έτη μετά εκείνος απεβίωσε, χωρίς να αποκτήσουν απογόνους.

Το 1787 η Λουίζα παντρεύτηκε τον Ευγένιο της Βυρτεμβέργης και είχε πέντε τέκνα:
* Ευγένιος Β΄ (1788 - 1857), Δούκας της Βυρτεμβέργης, παντρεύτηκε τη Ματθίλδη του Βάλντεκ και Πύρμοντ.
* Φρειδερίκη Σοφία Δωροθέα Μαρία *Λουίζα* (1789 - 1851), παντρεύτηκε τον Αύγουστο του Χοενλόε-Έρινγκεν.
*Φρειδερίκος Κάρολος Γεώργιος *Φερδινάνδος* (1790 - 1795).
*Κάρολος Φρειδερίκος *Ερρίκος* (1792 - 1797).
* Παύλος Γουλιέλμος (1797 - 1860), Δούκας της Βυρτεμβέργης, παντρεύτηκε τη Μαρία Σοφία του Τουρν και Τάξις.

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Stolberg". *genealogy.euweb.cz*. Retrieved 27 September 2014

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ελισάβετ Ελεονώρα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ

H **Ελισάβετ-Ελεονώρα**, γερμ. Elisabeth Eleonore von Brunswick-Lüneburg-Wolfenbüttel (30 Σεπτεμβρίου 1658 - 15 Μαρτίου 1729) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα του Μεκλεμβούργου και μετά δούκισσα της Σαξονίας-Μεκλεμβούργου.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αντωνίου-Ούλριχ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ και της Γιουλιάνας, κόρης του Φρειδερίκου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1675 τον Ιωάννη-Γεώργιο του Μεκλεμβούργου, ο οποίος απεβίωσε πέντε μήνες μετά.

Το 1681 η Ελισάβετ-Ελεονώρα έκανε δεύτερο γάμο με τον Βερνάρδο Α΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα:
* Ελισάβετ-Ερνεστίνη 1681-1766, ηγουμένη στο αββαείο του Γκάνντερσχαϊμ.
* Ελεονώρα-Φρειδερίκη 1683-1739, μοναχή στο Γκάνντερσχαϊμ.
* Βιλελμίνη-Λουίζα 1686-1753, παντρεύτηκε τον Κάρολο δούκα της Βυρτεμβέργης-Μπέρνστατ.
* Αντώνιος-Ούλριχ 1687-1763, δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
* Αντώνιος-Αύγουστος 1684, απεβ. νήπιο.

## Πηγές
* Georg Brückner (1877), "Elisabeth Eleonore", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 6, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 39–40

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Μπαρτολομέο Βιβαρίνι

[thumb|255px|«Η Παναγία με το Βρέφος», [τέμπερα και χρυσός, έργο του Βιβαρίνι, περ. 1475, Μουσείο Τέχνης της Χονολουλού]]
Ο **Μπαρτολομ(μ)έο Βιβαρίνι** (ιταλ.: *Bartolomeo Vivarini*, περ. 1432περ. 1499) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης, που είναι γνωστό ότι δημιούργησε από το 1450 μέχρι το 1499.

Ο αδελφός του, o Αντόνιο Βιβαρίνι, όπως και ο ανεψιός του (και ίσως και μαθητής του) Αλβίζε Βιβαρίνι, υπήρξαν επίσης ζωγράφοι.

Ο Μπαρτολομέο γεννήθηκε στο Μουράνο και έμαθε την τέχνη της ελαιογραφίας από τον Αντονέλλο ντα Μεσσίνα και λέγεται ότι δημιούργησε, το 1473, την πρώτη ελαιογραφία που έγινε ποτέ στη Βενετία: Μία αγιογραφία σε εννέα τμήματα, στη Βασιλική των Αγίων Ιωάννη και Παύλου («Σαν Τζανίπολο»), που απεικονίζει τον Ιερό Αυγουστίνο και άλλους αγίους.

Τα περισσότερα έργα του, ωστόσο, είναι τέμπερες. Τα περιγράμματά του είναι πάντοτε σκληρά και τα χρώματά του καλά. Οι μορφές έχουν μια αξιοπρεπή έκφραση, που δείχνει αφοσίωση. Καθώς η λέξη «βιβαρίνο» σημαίνει στην ιταλική την καρδερίνα, μερικές φορές ζωγράφιζε μια καρδερίνα αντί για υπογραφή στα έργα του. Αρκετά μουσεία στον κόσμο έχουν έργα του.

## Μικρή πινακοθήκη του

Christ Enthroned.jpg|«Χριστός Ένθρονος» (1450)
VivariniM1.jpg|«Παναγία Ένθρονη»
Left nave of Santi Giovanni e Paolo (Venice) - Vivarini, trittico di san Zanipolo.jpg|Το τρίπτυχο της Βασιλικής Σαν Τζανίπολο της Βενετίας (1473)
Accademia - Polittico della Natività - Bartolomeo Vivarini.jpg|Πολύπτυχο του Κονβερσάνο (1475)


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Italian Paintings in the Robert Lehman Collection'', κατάλογος που περιέχει πληροφορίες για τον Μπαρτολομέο Βιβαρίνι και τα έργα του
* Ο Μπαρτολομέο Βιβαρίνι στη National Gallery of Art

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Κατηγορία:Βενετοί του 15ου αιώνα
Ημέρα του Ήλιου

thumb|right|285px|Ανθοκομική έκθεση την Ημέρα του Ήλιου στην Πιονγιάνγκ
Η **Ημέρα του Ήλιου** (κορεατ. 태양절, *T'aeyang-jŏl*) είναι ετήσια επίσημη εορτή κι αργία  στη Βόρεια Κορέα, που εορτάζεται στις 15 Απριλίου, την ημέρα των γενεθλίων του Κιμ Ιλ Σουνγκ, Ιδρυτή και «Αιώνιου Προέδρου της Βόρειας Κορέας». Είναι η σημαντικότερη εθνική εορτή στη χώρα και θεωρείται ως το βορειοκορεατικό αντίστοιχο των Χριστουγέννων. Τα γενέθλια του Κιμ Ιλ Σουνγκ, που είχαν ανακηρυχθεί επίσημη εορτή από το 1968, μετονομάσθηκαν σε «Ημέρα του Ήλιου» το 1997, τρία έτη μετά τον θάνατό του. Η νέα ονομασία νοηματοδοτείται από το μικρό του όνομα: «ιλ σουνγκ» στην κορεατική γλώσσα σημαίνει «γίνε ο ήλιος» (πρόκειται για ψευδώνυμο, που είχε υιοθετήσει ο Κιμ όταν ήταν αντάρτης).

Οι Βορειοκορεάτες εορτάζουν την περίσταση επισκεπτόμενοι τοποθεσίες που συνδέονται με τον βίο του Ηγέτη, όπως τους χιλιάδες ανδριάντες του σε όλη τη χώρα ή τη συνοικία Μανγκυονγκντέ της πρωτεύουσας Πιονγιάνγκ, τόπο γεννήσεως του Κιμ Ιλ Σουνγκ. Οι σημαντικότερες εκδηλώσεις γίνονται στην πρωτεύουσα, και περιλαμβάνουν επισκέψεις στο Ανάκτορο Κουμσουσάν του Ήλιου, το μαυσωλείο όπου είναι τοποθετημένη η σορός του Κιμ Ιλ Σουνγκ, και στο Μέγα Μνημείο του Λόφου Μανσού, όπου βρίσκεται ιδιαιτέρως υψηλό άγαλμά του.

Το κράτος επιδιώκει να παρέχει εκείνη την ημέρα στους πολίτες του περισσότερο φαγητό και ηλεκτρική ενέργεια από όσα είναι συνήθως διαθέσιμα, αν και αυτό δεν επιτυγχάνεται πάντοτε. Ειδικότερα τα παιδιά δέχονται γλυκά και άλλα δώρα, που τους λένε πως οφείλονται στην αγάπη που τους δείχνουν οι ηγέτες. Οι εορταστικές εκδηλώσεις δεν περιορίζονται στη συγκεκριμένη ημερομηνία, αλλά ξεκινούν από τις 16 Φεβρουαρίου, που είναι η ημέρα γενεθλίων του Κιμ Τζονγκ-ιλ, κατά τη λεγόμενη «Εορτή της Αφοσίωσης». Οι εκδηλώσεις του Απριλίου, γύρω από την Ημέρα του Ήλιου επονομάζονται «Η Γιορτή του Ήλιου». Η κυρίως ημέρα ακολουθείται από δύο ημέρες αναπαύσεως, κάτι που την καθιστά τριήμερη αργία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Day of the Sun  στη Ναενάρα
* April Spring Friendship Art Festival  στο Uriminzokkiri
* «Pictures from the 2012 centenary celebrations» στο *[[The Atlantic]]*
* Examining North Korea's Missiles Displayed During the 2017 Day of the Sun Parade

Κατηγορία:Αργίες
Κατηγορία:Επέτειοι
Κατηγορία:Οργανωμένα γεγονότα στη Βόρεια Κορέα
Κατηγορία:Εορτές στη Βόρεια Κορέα
Κατηγορία:Έθιμα Απριλίου
Κατηγορία:Κιμ Ιλ-σονγκ
Αμεντέ Κομπεμάλ

Ο **Αμεντέ Κομπεμάλ** (Amédée Combemale) ήταν γάλλος μηχανικός και αθλητής της αντισφαίρισης.

Ο Κομπεμάλ είχε έλθει στην Ελλάδα και την Αθήνα στις αρχές του 20ου αιώνα, με την σύζυγο του, για να εργαστεί σαν μηχανικός στην Εταιρεία Αεριοφωτός Αθηνών και παράλληλα έγινε μέλος του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών παίρνοντας μέρος στις διοργανώσεις της εποχής. 

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης και στο απλό αντρών ήταν πρώτος το 1909 και το 1910, δεύτερος το 1908. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1909 και το 1910 με συμπαίκτη και τις δύο φορές τον Αντώνη Σταθάτο. Στο διπλό μεικτό ήταν δεύτερος το 1908 με συμπαίκτρια την Χριστίνα Δαγκλή και το 1909 με συμπαίκτρια την σύζυγο του.

Το 1908 ο τύπος της εποχής ασχολήθηκε με ένα επεισόδιο που έγινε σε δρόμο της Αθήνας όπου αξιωματικός του στρατού μίλησε στην γυναίκα του Ζερμέν, ο Κομπεμάλ του επιτέθηκε και δημιουργήθηκε επεισόδιο.

## Παραπμπές


## Πηγές
* Ελευθέριου Σκιαδά, *100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1

Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ
Εξακοράλλια

thumb|Ριγωτή θαλάσσια ανεμώνη
Τα **εξακοράλλια** (*Hexacorallia*) είναι μία υφομοταξία ανθόζωων, την οποία αποτελούν περίπου 4.300 είδη υποθαλάσσιων ζωντανών οργανισμών. Τα εξακοράλλια είναι πολύποδες, που σχηματίζουν σύνολα με εξαγωνική συμμετρία, δηλαδή με 6 άξονες συμμετρίας στη δομή του σώματός τους. Περιλαμβάνει το σύνολο των πετρωδών κοραλλιών, όλες τις θαλάσσιες ανεμώνες και τα ζωανθίδια. Η υφομοταξία έχει 5 τάξεις. Τα εξακοράλλια ξεχωρίζουν από την άλλη μεγάλη υφομοταξία των ανθόζωων, τα οκτακοράλλια, καθώς έχουν 6 (ή και λιγότερους) αντί οκτώ άξονες συμμετρίας. Τα πλοκάμια τους είναι απλά, αδιακλάδωτα και συνήθως περισσότερα από οκτώ. Οι (μαλακοί) πολύποδες ζουν σε αρκετά είδη σε αποικίες και μπορούν να εκκρίνουν έναν ασβεστώδη εξωσκελετό. Καθώς συμβαίνει με όλα τα κνιδόζωα, αυτοί οι οργανισμοί έχουν έναν πολύπλοκο βιολογικό κύκλο, που περιλαμβάνει μία κινούμενη, πλαγκτονική φάση, και μία ακολουθούσα φάση χωρίς κινητήρια όργανα. Στα εξακοράλλια υπάγεται και η σημαντική προϊστορική τάξη τετρακοράλλια, της οποίας τα μέλη έχουν εξαφανισθεί εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια έτη.
## Παραπομπές
Ζαλέ Ινάν

Η **Ζαλέ Ινάν** (, 1 Φεβρουαρίου 1914 - 26 Φεβρουαρίου 2001) ήταν Τούρκισσα αρχαιολόγος. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, με τον πατέρα της να είναι διευθυντής σε διάφορα μουσεία στην Τουρκία, ενώ διοργάνωνε και δικές του επιδείξεις. Η Ινάν εμπνεύστηκε από τη δουλειά του πατέρα της, ενώ κι ο ίδιος τη στήριζε στο όνειρο της να γίνει αρχαιολόγος. Το 1934 τελείωσε το σχολείο κι επειδή δεν υπήρχε τότε δυνατότητα να σπουδάσει στη χώρα της, ο πατέρας της βοήθησε να σπουδάσει στο εξωτερικό. Έτσι πήγε στο Βερολίνο όπου σπούδασε αρχαιολογία. Αργότερα πήρε υποτροφία από το τουρκικό κράτος και συνέχισε έτσι τις σπουδές της εκεί.  Ολοκλήρωσε τις σπουδές της παρά της δυσκολίες, λόγω το Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1943 ήδη είχε τελειώσει και με τη διατριβή της. 

Την ίδια χρονιά επιστρέφει στην Τουρκία, όπου παίρνει θέση στο Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης. Το 1944, παντρεύεται τον Μουσταφά Ινάν, μηχανικός, που δούλευε στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης. Τον επόμενο χρόνο γέννησε και τον γιο τους, Χουσεΐν. Στα πρώτα χρόνια δουλειά της στο Πανεπιστήμιο κυρίως αρχειοθετούσε. Το 1946, σε συνεργασία με τον Αρίφ Μανσέλ, ιδρύουν τμήμα αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο. Εκείνη την περίοδο αρχίζουν και οι ανασκαφές, μαζί με τον Μάνσελ, αρχικά στην Πέργη και μετά στη Σίδη, στο Ιερό του Απόλλωνα, με αυτές τις ανασκαφές να διαρκούν έως και το 1966. Κατά τη δεκαετία του 1960, η Ινάν ξεκίνησε να γράφει άρθρα στην τουρκική αλλά και στη γερμανική γλώσσα.  

Κατά τη δεκαετία του 1970 εργάστηκε σε ανασκαφές της Κρήμνας, ενώ αργότερα στην ίδια δεκαετία στη Σελεύκεια, όπου βρήκαν και την αγορά της πόλης, μεταξύ άλλων. Το 1980 επιστέφει στις ανασκαφές της Πέργης. Το 1983, συνταξιοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο. Συνέχισε να εργάζεται ως αρχαιολόγος σχεδόν σε όλη τη δεκαετία του 1980 και μέρος της επόμενη δεκαετίας. Το 1995, διαγνώστηκε με τη νόσο του Πάρκινσον,  τερματίζοντας τη δουλειά της σε εξωτερικούς χώρους, επικεντρωμένη πλέον σε εκδόσεις έργων. Απεβίωσε το 2001. Μερικές από τις τιμές που έχει λάβει άξια αναφοράς είναι από το Antalya Women's Museum, όπου προς τιμήν της δημιουργήθηκε το βραβείο της Σημαντικότερης Τούρκισσας της Χρονιάς. 

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

*
*
*
*

Κατηγορία:Τούρκοι
Κατηγορία:Τούρκοι αρχαιολόγοι
Μεγάλη Δούκισσα Ναταλία Πέτροβνα της Ρωσίας

Η **Ναταλία Πέτροβνα της Ρωσίας** (*Великая Княгиня Наталья Петровна Романова/Velikaya Knyaginya Natalya Petrovna Romanova*, 31 Αυγούστου 1718 - 15 Μαρτίου 1725) ήταν κόρη του Τσάρου της Ρωσίας Πέτρου Α΄.

## Βιογραφία
Η Ναταλία γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1718 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν το δέκατο παιδί και η νεότερη κόρη του Πέτρου Α΄ της Ρωσίας και της δεύτερης συζύγου του Μάρθας Σκαβρόνσκαγια μετέπειτα Αικατερίνη Α΄ της Ρωσίας.

Όταν ο Πέτρος έμαθε για τη γέννηση της κόρης του, έκανε μια γιορτή και έστειλε το στόλο του στην Αγία Πετρούπολη.

:*Σήμερα, στις 20 Αυγούστου στην δοξασμένη Τριάδα ο Παντοδύναμος Θεός έδωσε στην Αυτοκρατορική Αυτού Μεγαλειότητα την πιο λαμπρή νεογέννητη κόρη, και το όνομα της... Ναταλία - Λοιπόν σήμερα 26 Αυγούστου στη μνήμη του ιερού μάρτυρα Αντριάν και της Ναταλία. 
:*- Περιγραφή από το αρχείο της Μονής Αλεξάνδρου Νιέφσκι στη βασιλεία του αυτοκράτορα Πέτρου του Μεγάλου''

Η Ναταλία έζησε περισσότερο από τα άλλα παιδιά του Πέτρου (εκτός από τους Αλεξέι, Άννα και Ελισάβετ).

Μόνο η Άννα, η Ελισάβετ και η Ναταλία έζησαν στη διακήρυξη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1721 και έλαβαν τον τίτλο της "Τσαρίνας". Όταν η Ναταλία πέθανε στις 15 Μαρτίου 1725 στην Αγία Πετρούπολη από ιλαρά, μετά από ένα μήνα μετά τον πατέρα της, ο Πέτρος δεν θαφτεί ακόμη και το φέρετρο της νεαρής πριγκίπισσας τοποθετήθηκε στο ίδιο δωμάτιο. Είναι θαμμένη στον καθεδρικό ναό Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη.

## Παραπομπές


* 

Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Επαρχία Αΐν Τεμουχέντ

Το **Αΐν Τεμουχέντ** () είναι επαρχία (*[[βιλάγια]]*) στη βορειοδυτική Αλγερία. Πρωτεύουσα της είναι η ομώνυμη πόλη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 371.239 κατοίκους. 

## Διοικητική διαίρεση
Αποτελείται από 8 διαμερίσματα και 28 δήμους. 

### Διαμερίσματα

# Αΐν Κιχέλ
# Αΐν Λαρμπάα
# **[[Διαμέρισμα Αΐν Τεμουχέντ|Αΐν Τεμουχέντ]]**
# Μπενί Σαφ
# Ελ Αμριά
# Ελ Μαλάχ
# Χαμάμ Μπου Χατζάρ
# Ουλχασά Γκεραμπά

### Κοινότητες

# Αγκλάλ
# Αΐν Ελ Αρμπάα
# Αΐν Κιχάλ
# **[[Αΐν Τεμουχέντ]]**
# Αΐν Τολμπά
# Αουμπελίλ
# Μπενί Σαφ
# Μπου Ζετζάρ
# Σααμπέτ Ελ Χαμ
# Σεντούφ
# Ελ Αμριά
# Ελ Εμίρ Αμπντελκαντέρ
# Ελ Μαλάχ
# Ελ Μεσαΐντ
# Χαμάμ Μπουχατζάρ
# Χασασνά
# Χασί Ελ Γκελά
# Ουέντ Μπερκές
# Ουέντ Σαμπάχ
# Ουλέντ Μπουτζεμάα
# Ουλέντ Κιχάλ
# Ουλχακά Ελ Γκεραμπά
# Σιντί Μπεν Αντά
# Σιντί Μπουμεντιέν
# Σιντί Ουριάς
# Σιντί Σαφί
# Ταμζουρά
# Τεργκά

## Παραπομπές



Αιν Τεμουχεντ
Αρσινόη Μεσσηνίας

Η **Αρσινόη** είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 177 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,053 χμ² (2011).

## Πληροφορίες
Η Αρσινόη ανήκει στην Κοινότητα Αρσινόης και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ιθώμης, με έδρα τη Βαλύρα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 302 μέτρων και απέχει από την Αρχαία Μεσσήνη 2 χιλιόμετρα και από τη Μονή Βουλκάνου 3,8 χιλιόμετρα. Η παλαιότερη ονομασία της ήταν *Σιμίζα*.

## Διοικητικές μεταβολές
* 21-04-1835, ο οικισμός Σιμίζα προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης.
* 31-08-1912, ο οικισμός Σιμίζα αποσπάται από το Δήμο Ιθώμης και προσαρτάται στην Κοινότητα Μαυρομματίου Ιθώμης.
* 22-12-1927, ο οικισμός Σιμίζα μετονομάζεται σε  Αρσινόη.
* 03-04-1934, ο οικισμός Αρσινόη αποσπάται από την Κοινότητα Μαυρομματίου Ιθώμης (Το Μαυρομμάτι Ιθώμης μετονομάστηκε σε Αρχαία Μεσσήνη, στις 13-05-2002) και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Αρσινόης.
* 04-12-1997, ο οικισμός Αρσινόη αποσπάται από την Κοινότητα Αρσινόης και προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης.
* 07-06-2010, ο οικισμός Αρσινόη αποσπάται από το Δήμο Ιθώμης και προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.
### Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Εκκλησία Σαιντ-Ετιέν (Κουράνς)

Η **Εκκλησία Σαιντ-Ετιέν** (γαλλικά: *Église Saint-Étienne*) είναι καθολική ενοριακή εκκλησία, αφιερωμένη στον Άγιο Στέφανο, στη γαλλική κοινότητα του Κουράνς, εντός του νομού της Εσόν.

## Ιστορία
Η εκκλησία ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του 12ου αιώνα, ενώ, στη συνέχεια, επεκτάθηκε περαιτέρω. Η ανέγερση του κωδωνοστασίου χρονολογείται στον 15ο αιώνα, ενώ υψώθηκε περαιτέρω κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα, και η κατασκευή του κλίτους χρονολογείται στον 17ο αιώνα.

Το κτίριο ξεκίνησε να αντιμετωπίζει προβλήματα στατικότητας κατά τη διάρκεια 15ου αιώνα, ενώ, κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, το βόρειο τμήμα των τοιχωμάτων του κατέρρευσε.

Ο εσωτερικός διάκοσμος της εκκλησίας αναδιαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 18ου-19ου αιώνα. Η φιλοτέχνηση του εσωτερικού διακόσμου πραγματοποιήθηκε μεταξύ του 1846 και του 1868.

Στις 29 Δεκεμβρίου 1981, βάσει σχετικού διατάγματος, η εκκλησία κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο.

## Περιγραφή

Εντός της εκκλησίας, σώζεται νεκρική γλυπτή αναπαράσταση κοιμώμενου χρονολογούμενη από την περίοδο του Εκατονταετούς Πολέμου.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος θρησκευτικών μνημείων της Εσόν
* Κατάλογος ιστορικών μνημείων της Εσόν

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*  
*  
*  
*  

Κουρανς
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Εσόν
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1981
Κουρανς
Κουρανς
Κάστρο του Σαποναί

Το **Κάστρο του Σαποναί** (γαλλικά: *Château de Saponay*) είναι κάστρο στο Σαποναί της Γαλλίας.

## Τοποθεσία
Το κάστρο βρίσκεται εντός της κοινότητας του Σαποναί, εντός του νομού της Αιν.

## Ιστορία

Το κτίριο κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο το 1928.

## Περιγραφή

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ιστορικών μνημείων της Αιν

## Παραπομπές


Σαποναι
Σαποναι
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Αιν
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1928
Αιγύπτιος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αιγύπτιος** ήταν ήρωας από την Ιθάκη, φίλος του Οδυσσέα και του γιου του Τηλέμαχου. Ο ένας από τους γιους του Αιγυπτίου, ο Άντιφος, ακολούθησε τον Οδυσσέα στην εκστρατεία της Τροίας και κατά την περιπετειώδη επιστροφή τους ήταν μεταξύ των συντρόφων του Οδυσσέα που καταβρόχθισε ο Κύκλωπας Πολύφημος. Αντιθέτως, άλλος γιος του Αιγυπτίου, ο Ευρύνομος, ήταν ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης, που σκοτώθηκε κατά τη Μνηστηροφονία.

* Ο αστεροειδής **19913 Αιγύπτιος** που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην τρωική ομάδα πήρε το όνομά του από το παραπάνω πρόσωπο.
## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 583

Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Four on the floor

δεξιά|μικρογραφία| "Four on the floor" στο μπάσο   και
Το **Four on the floor** (ή τέσσερα τέταρτα) είναι ένα ρυθμικό μοτίβο που χρησιμοποιείται κυρίως στη ντίσκο και την ηλεκτρονική χορευτική μουσική. 

Είναι ένας σταθερός, ομοιόμορφος ρυθμός σε μέτρο 4/4 κατά τον οποίο το μπάσο τύμπανο χτυπάται σε κάθε ρυθμό (1, 2, 3, 4) και σε ίσα χρονικά διαστήματα.  Αυτό διαδόθηκε στη μουσική ντίσκο της δεκαετίας του 1970  και ο όρος « *four on the floor* » χρησιμοποιήθηκε ευρέως εκείνη την εποχή. O Ηρλ Γιανγκ θεωρείται πρωτοπόρος του είδους ντίσκο-ροκ ντράμ (στο "The Love I Lost" του Harold Melvin & the Blue Notes από το 1973), καθώς ήταν ο πρώτος που έκανε εκτενή και διακριτική χρήση του Hi hat καθ 'όλη τη διάρκεια μιας ηχογράφησης R&B.   

Πολλά στυλ χορευτικής ηλεκτρονικής μουσικής χρησιμοποίησαν αυτόν το ρυθμό ως σημαντικό μέρος της ρυθμικής δομής.  Μερικές φορές ο όρος χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε έναν ομοιόμορφο 4/4 ρυθμό σε οποιοδήποτε τύμπανο.  

Μια μορφή 4/4 χρησιμοποιείται επίσης στα τζαζ ντραμς. Αντί να χτυπάει η μπότα με έντονο και επομένως εύκολα ακουστικό τρόπο, χτυπάει πολύ ελαφρά (αναφέρεται ως "φτερό") έτσι ώστε ο ήχος του ντραμς να γίνεται ανεπαίσθητα αισθητός. Συνήθως, αυτό συνδυάζεται με ένα κύμβαλο και hi-hat σε συγχρονισμό. Όταν ένα έγχορδο όργανο δίνει τον ρυθμό (κιθάρα, μπάντζο), και τα τέσσερα χτυπήματα του μέτρου παίζονται με πανομοιότυπα downstrokes.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Ρυθμός και μέτρο
Κατηγορία:Disco
Καλογερόρραχη Μεσσηνίας

Η **Καλογερόρραχη** είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 179 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

## Τοποθεσία
Η Καλογερόρραχη ανήκει στην Κοινότητα Καλογερόρραχης, υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανδρούσας, του Δήμου Μεσσήνης και βρίσκεται σε υψόμετρο 197 μέτρων.

## Nαός Ζωοδόχου Πηγής Σαμαρίνας
Κοντά στην Καλογερόρραχη βρίσκεται ο **Nαός Ζωοδόχου Πηγής Σαμαρίνας**. Είναι βυζαντινό μνημείο, που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού, το 12ο αιώνα. Στο εσωτερικό του έχει θαυμαστές τοιχογραφίες και αξιόλογο δάπεδο. Αποτελεί μετόχι της Μονής Βουλκάνου και εορτάζει την Παρασκευή της Διακαινησίμου.

## Διοικητικές μεταβολές

* 25-07-1879, ο οικισμός Καλογερόρραχι προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης.
* 31-08-1912, ο οικισμός Καλογερόρραχι αποσπάται από το Δήμο Ιθώμης και προσαρτάται στην Κοινότητα Ανδρούσης.
* 07-01-1931, ο οικισμός Καλογερόρραχη αποσπάται από την Κοινότητα Ανδρούσης και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Καλογερόρραχης.
* 04-12-1997, ο οικισμός Καλογερόρραχη αποσπάται από την Κοινότητα Καλογερόρραχης και προσαρτάται στο Δήμο Ανδρούσης.
* 07-06-2010, ο οικισμός Καλογερόρραχη αποσπάται από το Δήμο Ανδρούσης και προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αγία Σαμαρίνα - Καλογερόρραχη Μεσσηνίας (βίντεο στο youtube)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Μεγάλη Δούκισσα Ναταλία Αλεξέγιεβνα της Ρωσίας

Η **Ναταλία Αλεξέγιεβνα της Ρωσίας** (*Великая Княгиня Наталья Алексеевна Романова/Velikaya Knyaginya Natalya Alekseyevna Romanova*, 21 Ιουλίου 1714 - 22 Νοεμβρίου 1728) ήταν κόρη του Τσάρεβιτς της Ρωσίας Αλεξέι Πετρόβιτς.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1714 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Τσάρεβιτς Αλεξέι Πετρόβιτς της Ρωσίας και της Πριγκίπισσας Καρλότας Χριστίνας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Μετά το θάνατο του πατέρα της, αυτή και ο αδελφός της μεταφέρθηκαν στη ρωσική αυλή το 1719, όπου ανατράφηκαν υπό την επίβλεψη της Άννας Ιβάνοβνα Κράμερ.

Ο αδελφός της έγινε Τσάρος το 1727. Ήταν κληρονόμος του θρόνου μετά την Ελισάβετ και την Άννα. Έγινε κέντρο προσοχής όταν ο Μένσικοφ ήθελε να την παντρέψει με τον γιο του. Περιγράφεται ως ευφυής και ευγενική και θεωρήθηκε καλή επιρροή στον αδερφό της, που ήταν κοντά της.

Πέθανε στις 22 Νοεμβρίου 1728 στη Μόσχα σε ηλικία 14 ετών. Είναι θαμμένη στον καθεδρικό ναό Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Οικονομία της αγοράς

Η **οικονομία της αγοράς** είναι οικονομικό σύστημα, στο οποίο οι αποφάσεις όσον αφορά τις επενδύσεις, την παραγωγή και τη διανομή καθοδηγούνται από τα σήματα τιμών που δημιουργούν οι δυνάμεις της προσφοράς και της ζήτησης. Το κύριο χαρακτηριστικό της οικονομίας της αγοράς είναι η ύπαρξη των παραγόντων της αγοράς που παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην κατανομή του κεφαλαίου και των συντελεστών παραγωγής.

Οι οικονομίες της αγοράς ποικίλουν από ελαχίστως ρυθμιζόμενα συστήματα ελεύθερης αγοράς και *[[Laissez-faire|λεσέζ-φερ]]*, όπου η κρατική δραστηριότητα περιορίζεται στην παροχή δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και στη διασφάλιση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας. Επίσης υπάρχουν παρεμβατικές μορφές της οικονομίας της αγοράς όπου η κυβέρνηση παίζει ενεργό ρόλο στην διόρθωση των αποτυχιών της αγοράς και την προώθηση της κοινωνικής ευημερίας. Οι σχεδιασμένες από το κράτος οικονομίες και οι διευθυντισμένες οικονομίες αποτελούν είδη οικονομιών όπου το κράτος έχει κατευθυντήριο ρόλο στην επίβλεψη της συνολικής ανάπτυξης της αγοράς μέσω των βιομηχανικών πολιτικών ή του ενδεικτικού σχεδιασμού.

Η οικονομία της αγοράς είναι το αντίθετο της σχεδιασμένης οικονομίας, όπου οι επενδύσεις και οι αποφάσεις περί παραγωγής ενσωματώνονται σε ολοκληρωμένα σχέδια για την οικονομία. Σε μια σχεδιασμένη οικονομία, ο οικονομικός προγραμματισμός είναι ο κύριος μηχανισμός κατανομής μεταξύ των επιχειρήσεων και όχι των αγορών. Στην σχεδιασμένη οικονομία τα μέσα παραγωγής της οικονομίας ανήκουν και λειτουργούνται από ένα ενιαίο οργανωτικό σώμα. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οικονομικά συστήματα
Κατηγορία:Οικονομικές αντιλήψεις
Κατηγορία:Κλασικός φιλελευθερισμός
Κατηγορία:Καπιταλισμός
Κατηγορία:Αγορά (οικονομικά)
Πορνογραφία πλοκαμιών

[εναλλ.=|μικρογραφία|"Το όνειρο, της γυναίκας του ψαρά", ένα σχέδιο του [Κατσουσίκα Χοκουσάι|Hokusai του 1814, που απεικονίζει τη σεξουαλική πράξη μεταξύ δύο χταποδιών και μίας γυναίκας.]]
[μικρογραφία| "Ο σπουδαίος μακάβριος χορός των ζωντανών" από τον εικονογράφο [:en:Martin_van_Maële|Martin van Maële ]]
Η ***πορνογραφία πλοκαμιών*** (***shokushu goukan***, *触手強姦 "* βιασμός πλοκαμιών") είναι ένα είδος πορνογραφίας που συναντάται κυρίως στην Ιαπωνία, το οποίο ενσωματώνει την παραδοσιακή πορνογραφία με στοιχεία κτηνοβασίας και ένα σκηνικό φαντασίας και τρόμου. Συναντάται σε κάποιους τίτλους τρόμου ή hentai, που περιλαμβάνουν πλοκαμώδη πλάσματα (συνήθως τέρατα της φαντασίας) να έχουν σεξουαλικές συνευρέσεις κυρίως με θηλυκά. Η σεξουαλική συνεύρεση στη πορνογραφία πλοκαμιών μπορεί να είναι συναινετική, αν και περιέχει συχνά στοιχεία βιασμού.

Το είδος της συγκεκριμένης πορνογραφίας είναι τόσο δημοφιλές στην Ιαπωνία, που αποτελεί αντικείμενο παρωδίας. Τον 21ο αιώνα, οι ιαπωνικές ταινίες αυτού του είδους έχουν γίνει ακόμη πιο συχνές στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, καθώς υπάρχει ένα μικρό μέρος της ενήλικης βιομηχανίας ταινιών που είναι φετιχιστές του είδους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Κατηγορία:Πορνογραφία
Πρόγραμμα Sign

Το **Πρόγραμμα ''Sign*** ([[Αγγλική γλώσσα|αγγλ]].:*Project Sign,* «*'Σημάδι*'») υπήρξε μια επίσημη μελέτη από την [[Ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ|κυβέρνηση των ΗΠΑ]] σχετικά με τα [[ΑΤΙΑ|άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα]] (ΑΤΙΑ), η οποία διεξήχθη από την [[Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία]] και ήταν ενεργή κατά το μεγαλύτερο μέρος του 1948.

Η τελική έκθεση του Προγράμματος *Sign*, που δημοσιεύθηκε στις αρχές του 1949, ανέφερε ότι ενώ ορισμένα ΑΤΙΑ φαίνονταν να αντιπροσωπεύουν πραγματικά αεροσκάφη, δεν υπήρχαν αρκετά δεδομένα για να προσδιοριστεί η προέλευσή τους. Παρά τους αξιόπιστους μάρτυρες, αναφέρθηκαν ορισμένα μη ικανοποιητικά χαρακτηριστικά. Το Πρόγραμμα *Sign* ακολουθήθηκε από το Πρόγραμμα *Grudge* καθώς θεωρήθηκε ότι η αξιολόγηση των ΑΤΙΑ αποτελεί μια αναγκαιότητα της στρατιωτικής συλλογής πληροφοριών εν μέσω ενός μεταπολεμικού κλίματος.

Το Πρόγραμμα *Sign* έγινε για πρώτη φορά δημόσια γνωστό το 1956 μέσω του βιβλίου *The Report on Unidentified Flying Objects* του πρώην σμηναγού της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας Έντουαρντ Τζ. Ρούπελτ. Το σύνολο των αρχείων του *Sign* αποχαρακτηρίστηκαν το 1961.

== Η έκθεση *Estimate of the Situation* ==
Με την πάροδο του χρόνου, ορισμένοι από τους ερευνητές του *Sign* άλλαξαν τη στάση τους και έγιναν λιγότερο σκεπτικιστές. Η ιδέα ότι ορισμένα από αυτά τα ΑΤΙΑ θα μπορούσαν να είναι εξωγήινης προέλευσης εξετάστηκε από τους ειδικούς του Προγράμματος και οδήγησε στη σύνταξη μιας μυστικής έκθεσης με την ονομασία *Estimate of the Situation* («Εκτίμηση της Κατάστασης»). Η έκθεση αυτή εξηγούσε ότι δεδομένης της εναέριας επίδοσης ορισμένων ΑΤΙΑ και της αδυναμίας να αντιστοιχηθούν με γνωστά φυσικά φαινόμενα, η πιο πιθανή και λογική εξήγηση ήταν ότι ορισμένα από αυτά τα ΑΤΙΑ είχαν εξωγήινη προέλευση.

Ωστόσο, αυτή η αναφορά απορρίφθηκε και καταστράφηκε. Το [[Πεντάγωνο (ΗΠΑ)|Αμερικανικό Πεντάγωνο]] δημοσίευσε την επίσημη έκθεση του Προγράμματος *Sign*, με τίτλο *Εκτίμηση της Κατάστασης*, στις 10 Δεκεμβρίου 1948 καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι τα ΑΤΙΑ είναι είτε μη πραγματικά είτε προέρχονται από μια άγνωστη τεχνολογία της [[Σοβιετική Ένωση|Σοβιετικής Ένωσης]]. Τότε, τον Δεκέμβριο του 1948, το Πρόγραμμα *Sign* τερματίστηκε και αντικαταστάθηκε από το Πρόγραμμα *Grudge* που αποτελούνταν από επιστήμονες που δεν πίστευαν στην εξωγήινη υπόθεση.

== Παραπομπές ==
<references/>

== Περαιτέρω ανάγνωση ==
* Dolan, Richard M. (2002) *UFOs and the National Security State: Chronology of a Cover-up 1941–1973*. Hampton Roads Publishing Company,    
* Peebles, Curtis (1994) *Watch the Skies! - A Chronicle of the Flying Saucer Myth''. Σμιθσόνιαν,    

Κατηγορία:Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ
Κατηγορία:Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα
Ερωτική γαλουχία

μικρογραφία| Μια γυναίκα θηλάζει το στήθος μιας άλλης γυναίκας.
Η **ερωτική γαλουχία** είναι η σεξουαλική διέγερση μέσω του θηλασμού σε γυναικείους μαστούς. Ανάλογα με τις συνθήκες, η πρακτική αυτή μπορεί επίσης να αναφερθεί ως ενήλικος θηλασμός.  

O "φετιχισμός γάλακτος" ή η "γαλακτοφιλία", είναι ιατρικοί, διαγνωστικοί όροι για τις παραφιλίες και χρησιμοποιούνται για διαταραχές, σύμφωνα με τα ακριβή κριτήρια του ICD-10 και των DSM-IV.   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεξολογία
Κατηγορία:Σεξουαλικές πράξεις
Κατηγορία:Ερωτικός φετιχισμός
Κατηγορία:Παραφιλίες
Κατηγορία:Μαστός
Κατηγορία:Στοματικός ερωτισμός
Υπουργείο Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών

150px|μικρογραφία|Η έδρα του υπουργείου
Το **Υπουργείο Οικονομικών** (αγγλικά: Department of the Treasury) είναι η ομοσπονδιακή εκτελεστική υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, ιδρύθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1789 και είναι αρμόδια για τη διαχείριση των κρατικών εσόδων, την έκδοση τραπεζογραμματίων, την είσπραξη των φόρων σε ομοσπονδιακό επίπεδο, την εποπτεία των τραπεζών, τη διαχείριση του δημοσίου χρέους την καθοδήγηση εκτελεστικών και νομοθετικών οργάνων σε θέματα δημοσιονομικής πολιτικής.

## Ιστορία
250px|μικρογραφία|Το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου
Η ιστορία του Υπουργείου Οικονομικών ξεκινά κατά την Αμερικανική επανάσταση, όταν το Ηπειρωτικό Συνέδριο στη Φιλαδέλφεια συζήτησε το κρίσιμο ζήτημα της χρηματοδότησης ενός πολέμου ανεξαρτησίας ενάντια στη Βρετανική Αυτοκρατορία. Το Κονγκρέσο δεν είχε καμία εξουσία να επιβάλλει και να εισπράττει φόρους, ούτε υπήρχε μια απτή βάση για την εξασφάλιση κεφαλαίων από ξένες κυβερνήσεις. Οι εκπρόσωποι αποφάσισαν να εκδώσουν χαρτονομίσματα με τη μορφή πιστωτικών λογαριασμών. Στις 29 Ιουλίου 1775, το Δεύτερο Ηπειρωτικό Συνέδριο ανέθεσε την ευθύνη για τη διαχείριση των οικονομικών της επαναστατικής κυβέρνησης στους George Clymer και Michael Hillegas. Το Πρώτο Συνέδριο των Ηνωμένων Πολιτειών συνεκλήθη στη Νέα Υόρκη στις 4 Μαρτίου 1789, σηματοδοτώντας την ανάληψη καθηκόντων της κυβέρνησης βάσει του Συντάγματος. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1789, το Κογκρέσο δημιούργησε ένα όργανο για τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών, το Υπουργείο Οικονομικών, με επικεφαλής τον Αλεξάντερ Χάμιλτον. Το 2003 έγινε μια αναδιοργάνωση στο χαρτοφυλάκιο του υπουργείου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Εκκλησία Αγίας Παρασκευής (Νόβγκοροντ)

Η **Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής** () στο Βελίκι Νόβγκοροντ αποτελεί μία εκ των παλαιότερων εκκλησιών της Ρωσίας, καθώς η ανέγερσή της χρονολογείται στο 1207. Η εκκλησία βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, εντός της πρώην Αυλής του Γιαροσλάβ και της πλατείας της αγοράς. Σήμερα, λειτουργεί ως μουσείο.

Η Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως τμήμα του αντικειμένου 604, υπό τον τίτλο «Ιστορικά Μνημεία του Νόβγκοροντ και Περιχώρων». Το κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως αρχιτεκτονικό μνημείο ομοσπονδιακής σημασίας (#5310046012).

## Ιστορία
Η εκκλησία ανεγέρθηκε το 1207 από εμπόρους του Νόβγκοροντ. Η Αγία Παρασκευή αποτελούσε την αγία προστάτιδα των εμπόρων. Η Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής είναι εκ των ελαχίστων σωζόμενων εκκλησιών στη Ρωσία, οι οποίες ανεγέρθηκαν κατά τις απαρχές του 13ου αιώνα. Παλαιότερα, υπήρξαν τουλάχιστον δύο διαφορετικές εκκλησίες αφιερωμένες στην Αγία Παρασκευή επί της συγκεκριμένης τοποθεσίας, όπου η ανέγερση της πρώτης χρονολογείτο στο 1156, ενώ της δεύτερης στο 1191.

Η εκκλησία ανακατασκευάστηκε αριθμό φορών. Συγκεκριμένα, ο θόλος της κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του 18th century, ενώ, μεταξύ του 1954 και της δεκαετίας του 2000, η εκκλησία υπέστη εκτεταμένες εργασίες αναπαλαίωσης, κατά τη διάρκεια των οποίων διασώθηκαν και αναδείχθηκαν τα παλαιότερα τοιχώματά της.

## Αρχιτεκτονική
Πρόκειται για μικρού μεγέθους εγγεγραμμένη σταυροειδή με τρούλο εκκλησία, με τρία κλίτη και τέσσερις κίονες. Οι τοίχοι της είναι χτισμένοι από πηλίτη και ασβεστόλιθο.

Η εκκλησία δεν είναι δυνατό να συγκριθεί αρχιτεκτονικά με άλλα σύγχρονά της κτίρια στο Νόβγκοροντ, ωστόσο, παρουσιάζει αρκετές αρχιτεκτονικές ομοιότητες με την Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ στο Σμολένσκ. Ως εκ τούτου, εικάζεται πως η Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής ανεγέρθηκε από χτίστες προερχόμενους από το Σμολένσκ. Τα διακοσμητικά στοιχεία τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της εκκλησίας, ωστόσο, αποτελούν δημιουργήματα αρχιτεκτόνων προερχόμενων από το Νόβγκοροντ, ενώ, παράλληλα, κατεστάθησαν ως συχνό φαινόμενο και χαρακτηριστικό της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής του Νόβγκοροντ κατά τη διάρκεια του 14ου και του 15ου αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Αγία Παρασκευή
Κατηγορία:Βελίκι Νόβγκοροντ
Οικονομία της Μάλτας

μικρογραφία|Λιμάνι Gżira στην παραλία Ta' Xbiex στη Gżira, Μάλτα
Η **οικονομία της Μάλτας** είναι εκβιομηχανισμένη οικονομία, η οποία βασίζεται στον τομέα των υπηρεσιών. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατατάσσει τη Μάλτα ως προηγμένη οικονομία, ενώ θεωρείται χώρα υψηλού εισοδήματος από την Παγκόσμια Τράπεζα. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, η Μάλτα θεωρείται οικονομία που οδηγείται από την καινοτομία. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, έχοντας υιοθετήσει το ευρώ την 1 Ιανουαρίου 2008.

Τα πλεονεκτήματα της οικονομίας της Μάλτας είναι η στρατηγική της θέση, καθώς βρίσκεται στη μέση της Μεσογείου Θάλασσας, στο σταυροδρόμι ανάμεσα στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, η πλήρως ανεπτυγμένη και ανοικτή οικονομία της αγοράς της, ο πολύγλωσσος πληθυσμός της (το 88% των Μαλτέζων μιλούν αγγλικά, ενώ ένα μεγάλο μέρος των Μαλτέζων μιλά τα ιταλικά), το παραγωγικό εργατικό δυναμικό της, ο χαμηλός εταιρικός φόρος, η καλά ανεπτυγμένη οικονομία και η πληροφορική. Η οικονομία της Μάλτας εξαρτάται από το διεθνές εμπόριο, τη βιομηχανία (ιδίως τη βιομηχανία ηλεκτρικών συσκευών), τον τουρισμό και τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Το 2014, πάνω από 1.7 εκατομμύρια τουρίστες επισκέφθηκαν τη Μάλτα.

Το 2012, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Μάλτας ανά κάτοικο ήταν 29.200 δολάρια προσαρμοσμένο σε μονάδες ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης. Επίσης, το 2013 η Μάλτα είχε το 15ο υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ εντός των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο ημερολογιακό έτος 2013, η Μάλτα κατέγραψε έλλειμμα προϋπολογισμού ύψους 2.7%, ποσοστό εντός των ορίων που τέθηκαν για τις χώρες της Ευρωζώνης από τα κριτήρια του Μάαστριχτ. Το 2013, το ακαθάριστο δημόσιο χρέος της Μάλτας ισοδυναμούσε με το 69.8% του ΑΕΠ της Μάλτας. Το 2015, με ποσοστό ανεργίας 5.9%, η Μάλτα είχε το έκτο χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σύμφωνα με τον Δείκτη Δημοκρατικότητας της Μονάδας Νοημοσύνης του Εκόνομιστ (Economist Intelligence Unit) η Μάλτα είναι η 18η δημοκρατικότερη χώρα του κόσμου.

## Παραπομπές

Μαλτα
Λιθουανικό δημοψήφισμα (2019)

Στη Λιθουανία πραγματοποιήθηκε **συνταγματικό δημοψήφισμα** στις 12 Μαΐου 2019, παράλληλα με τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Υποβλήθηκαν δύο προτάσεις στους ψηφοφόρους - μία για τη μείωση του αριθμού των βουλευτών στη Seimas από 141 σε 121 και μία για να επιτραπεί στους Λιθουανούς να έχουν διπλή υπηκοότητα με έναν κατάλογο χωρών που πληρούν "κριτήρια ευρωπαϊκής ή διατλαντικής ολοκλήρωσης", τα οποία θα καθορίζονται από το νόμο.   Προκειμένου να εγκριθούν οι συνταγματικές τροποποιήσεις, η προσέλευση των ψηφοφόρων έπρεπε να υπερβαίνει το 50% και τουλάχιστον το 50% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων θα έπρεπε να ψηφίσουν υπέρ της πρότασης. 

Παρότι το 76% εκείνων που ψήφισαν τάχτηκαν υπέρ, η πρόταση για μείωση του αριθμού των βουλευτών απέτυχε καθώς η προσέλευση των ψηφοφόρων (στο 47%) ήταν κάτω από το όριο του 50%. Η πρόταση για τη διπλή υπηκοότητα είχε ποσοστό συμμετοχής άνω του 50% και εγκρίθηκε από το 73% των ψηφοφόρων, αλλά αυτό αντιστοιχούσε μόνο στο 38% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.  

## Ιστορικό
Η πρόταση να επιτραπεί η διπλή υπηκοότητα εγκρίθηκε με ψηφοφορία στη Seimas τον Οκτώβριο, και θα περιελάμβανε την τροποποίηση του άρθρου 12 του συντάγματος.  Σε ένα σχέδιο συνταγματικού νόμου που συμφωνούσε με την πρόταση, αυτό θα περιοριζόταν σε χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, στο ΝΑΤΟ και στον ΟΟΣΑ και θα απαγόρευε ρητά τη διπλή υπηκοότητα με χώρες που συμμετέχουν σε οργανισμούς που εδρεύουν στην πρώην Σοβιετική Ένωση, συμπεριλαμβανομένων της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών, του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας και της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης.  

Η πρόταση για μείωση του αριθμού των βουλευτών προτάθηκε από τη Λιθουανική Ένωση Αγροτών και Πρασίνων. Αν και αρχικά απορρίφθηκε από τη Seimas, εγκρίθηκε σε άλλη ψηφοφορία στις 14 Φεβρουαρίου με ψήφους 58 προς 42.  

Μια τροποποίηση του νόμου για τα δημοψηφίσματα που εγκρίθηκε από τη Seimas τον Δεκέμβριο του 2018 επέτρεψε τη δημιουργία χώρων ψηφοφορίας σε ξένες χώρες.  

## Αποτελέσματα

μικρογραφία|350x350εσ| Πράσινο - Λιθουανία, Μπλε - χώρες με τις οποίες θα επιτρέπεται διπλή υπηκοότητα βάσει σχεδίου νόμου, Πορτοκαλί - χώρες που θα πληρούσαν τα κριτήρια του σχεδίου νόμου, αλλά δεν θα επέτρεπαν τη διπλή υπηκοότητα με τη Λιθουανία σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο. Γκρι - χώρες που δεν πληρούν τα κριτήρια.

## Παραπομπές


2019
Λιθουανια
Δημοψήφισμα της Ουρουγουάης (2019)

Στην Ουρουγουάη πραγματοποιήθηκε ένα **συνταγματικό δημοψήφισμα** στις 27 Οκτωβρίου 2019, παράλληλα με τις γενικές εκλογές . Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις του συντάγματος ήταν να συσταθεί εθνική φρουρά, να απαγορευτεί πρόωρη απελευθέρωση για περιπτώσεις ορισμένων σοβαρών αδικημάτων, να εισαχθούν ποινές ισόβιας κάθειρξης για εγκλήματα βιασμού ή σεξουαλικής κακοποίησης ή ανθρωποκτονίας σε βάρος ανηλίκων, καθώς και ανθρωποκτονία ενηλίκων με επιβαρυντικές περιστάσεις και να επιτραπεί στην αστυνομία να διεξάγει νυχτερινές επιδρομές.  Οι προτάσεις απορρίφθηκαν από το 53% των ψηφοφόρων. 

## Εκστρατεία
Κανένας προεδρικός υποψήφιος δεν υποστήριξε την πρόταση, η οποία έτυχε υποστήριξης από τον γερουσιαστή Χόρχε Λαρανιάγα. Ωστόσο, αρκετοί υποψήφιοι της αντιπολίτευσης πρότειναν παρόμοια μέτρα σχετικά με τη δημόσια ασφάλεια .  

## Αποτελέσματα
Οι ψηφοφόροι που συμμετείχαν στις γενικές εκλογές είχαν την ευκαιρία να ψηφίσουν υπέρ της προτεινόμενης τροποποίησης και να την επισυνάψουν στα ψηφοδέλτια στους φακέλους τους ή να μην το πράξουν. Μόνο η παρουσία (ή όχι) του "ναι" καταγράφηκε ως ψήφος, χωρίς πιθανές άκυρες ψήφους. 

Αν και ήταν νομικά δεσμευτική, για να θεωρηθεί έγκυρη, η πρόταση έπρεπε να λάβει την απόλυτη πλειοψηφία των θετικών ψήφων και να υποστηρίζεται από τουλάχιστον το 35% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων (προσέλευση). Το μέτρο απέτυχε, λαμβάνοντας την απαραίτητη απαρτία, αλλά όχι την πλειοψηφία των θετικών ψήφων. Ο συνολικός αριθμός των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό του ποσοστού συμμετοχής στο δημοψήφισμα διέφερε ελαφρώς από τον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων για τις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την ίδια ημέρα, καθώς ορισμένοι ξένοι υπήκοοι με σημαντική περίοδο διαμονής μπόρεσαν να ψηφίσουν στις εκλογές, αλλά όχι στα δημοψηφίσματα.  

## Παραπομπές


Ουρουγουαη
2019 δημοψ
Ιρλανδικό δημοψήφισμα 2019

Ένα **[[δημοψήφισμα]]** για την τριακοστή όγδοη τροποποίηση του συντάγματος πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαΐου 2019 στην Ιρλανδία. Το περιεχόμενο της τροπολογίας πρότεινε να καταστούν ηπιότερες οι προϋποθέσεις για την απόκτηση διαζυγίου αφαιρώντας από το σύνταγμα το ψήφισμα που επιβάλλει μια ελάχιστη περίοδο χωρισμού τεσσάρων ετών, προτού λθιεί ένας γάμος με δικαστική απόφαση.  Οι δημοτικές και οι ευρωεκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα. 

Οι ψηφοφόροι ενέκριναν την τροποποίηση με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, με 82,07% των ψηφοφόρων να ψηφίζουν υπέρ, και με ποσοστό συμμετοχής 50,83%.
## Αποτέλεσμα
Η πρόταση εγκρίθηκε από το εκλογικό σώμα. 

## Παραπομπές


Ιρλανδι
2019
Γκιζέλα της Γαλλίας

Η **Γκιζέλα της Γαλλίας** (Γαλλική γλώσσα : *Gisele*, πέθανε μετά το 911) ήταν θρυλική Γαλλίδα πριγκίπισσα που παντρεύτηκε τον Βίκινγκ πολέμαρχο και γενάρχη του Οίκου της Νορμανδίας Ρόλλο. Η Γκιζέλα ήταν μια από τις 6 κόρες του Βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Καρόλου του Απλού με την πρώτη σύζυγο του Φρεδερόνη. Ο Ρόλλο αρραβωνιάστηκε σύμφωνα με την παράδοση την Γκιζέλα όταν ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και ανέλαβε τη διοίκηση στο νεοϊδρυθέν Δουκάτο της Νορμανδίας (911). Ο γάμος και η ιστορική ύπαρξη της Γκιζέλας δεν έχουν επιβεβαιωθεί ιστορικά, μερικοί ιστορικοί την καταγράφουν σαν μια από τις νόθες κόρες του Καρόλου του Απλού. Μια άλλη πριγκίπισσα από τη Δυναστεία των Καρολιδών με το όνομα Γκιζέλα καταγράφεται σαν κόρη του Καρόλου του Φαλακρού, παππού του Καρόλου του Απλού και μητέρα των παιδιών του Ρόλλο. Η Γκιζέλα παριστάνεται σε μια πρόσφατη τηλεοπτική σειρά την *"[[Βίκινγκς (τηλεοπτική σειρά)|Βίκινγκ]]"* με την ηθοποιό Μοργκάν Πολάνσκι.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Bauduin, Pierre, ed. (2005). "Chefs normands et élites franques, fin -Début siècle". Les Fondations scandinaves en Occident et les débuts du duché de Normandie. Publications du CRAHM.
*van Houts, Elisabeth, ed. (2000). The Normans in Europe. Manchester University Press.

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Κατηγορία:Δούκισσες της Νορμανδίας
Φρεδερόνη

Η **Φρεδερόνη** (Γαλλική γλώσσα : *Frederune*, Γκόσλαρ, 887 - 917) ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας Ντήτριχ του Ρίνγκελχαϊμ και της συζύγου του Γκιζέλας της Λοθαριγγίας, αδελφή του Μπεβ Β΄ επισκόπου του Σαλόν-αν-Σαμπάνι. Παντρεύτηκε στον πρώτο του γάμο τον Βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Κάρολο τον Απλό (907). Η Φρεδερόνη πέθανε (917), ο σύζυγος της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Έντζιφου της Αγγλίας, κόρη του βασιλιά των Αγγλοσαξόνων Εδουάρδου του Πρεσβύτερου (919).

## Οικογένεια

Με τον σύζυγο της Κάρολο τον Απλό απέκτησε :

*Ερμεντρούδη
*Φρεδερόνη
*Αδελαΐδα
*Γκιζέλα της Γαλλίας, σύζυγος του Ρόλλο.
*Ροτρούδη
*Χίλντεγκαρντ

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*David Charles Douglas. Time and the hour: some collected papers of David C. Douglas. Eyre Methuen, 1977
*Palgrave, Sir Francis; Palgrave, Sir Robert Harry Inglis; Barker, Geoffrey Palgrave (1921). The collected historical works of Sir Francis Palgrave, K.H. University press.
*Riché, Pierre (1993). The Carolingians. Philadelphia, Pennsylvania: University of Pennsylvania Press

Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων
Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Σοφία Ερριέττα του Βάλντεκ

H **Σοφία Ερριέττα** (γερμ. *Sophie Henriette von Waldeck*, 3 Αυγούστου 1662 - 15 Οκτωβρίου 1702) του Οίκου του Βάλντεκ ήταν πριγκίπισσα του Βάλντεκ και με το γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.

## Βιογραφία
Ήταν το όγδοο παιδί και η τρίτη κόρη του Γεωργίου Φρειδερίκου του Βάλντεκ και της Ελισάβετ Καρλόττας, κόρης του Γουλιέλμου του Νάσσαου-Χίλχενμπαχ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1680 τον Ερνέστο της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν και είχε πέντε τέκνα:
* Ερνέστος Φρειδερίκος Α΄ (1681 - 1724), Δούκας της Σαξονίας-Χίλντμπουγκχαουζεν.
* Σοφία Καρλόττα (1682 - 1684).
* Σοφία Καρλόττα (1685 - 1710).
* Κάρολος Γουλιέλμος (1686 - 1687).
* Ιωσήφ (1702 - 1787), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Χίλντμπουρκχάουζεν.

## Πηγές
* Heinrich Ferdinand Schoeppl: Die Herzoge von Sachsen-Altenburg, Bolzano, 1917, repreinted: Altenburg, 1992
* Dr. Rudolf Armin Human: Chronik der Stadt Hildburghausen, Hildburghausen, 1886

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες