open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δήμος Ζωγράφου

Ο **Δήμος Ζωγράφου** βρίσκεται στην Περιφερειακή ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής. Προήλθε από την αναγνώριση της κοινότητας  Ζωγράφου σε δήμο το 1947. Η ομώνυμη κοινότητα συστάθηκε το 1929 με την απόσπαση του οικισμού  Ζωγράφος από το δήμο Αθηναίων και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας.

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

μικρογραφία|285x285εσ|Όρια Δήμου Ζωγράφου.

## Κατάλογος δημάρχων
Πρόεδρος της κοινότητας διατέλεσε συνεχώς, από το 1929 έως το 1947, ο Σωτήριος Ζωγράφος του Ιωάννη μέχρις ότου η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Κεντρικός Τομέας Αθηνών
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Αττικής
Δήμος Καλλιθέας

Με την ονομασία  **Δήμος Καλλιθέας** υπάρχουν τρεις δήμοι της Ελλάδας:

* Η Καλλιθέα Αττικής του νομού Αττικής.
* Ο Δήμος Καλλιθέας Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου.
* Ο Δήμος Καλλιθέας Θεσσαλονίκης του νομού Θεσσαλονίκης.

## Δείτε επίσης
*Καλλιθέα

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δήμος Κερατέας

Ο ιστορικός **Δήμος Κερατέας** ήταν δήμος της Ανατολικής Αττικής ο οποίος λειτούργησε στο διάστημα 1951-2010, οπότε και συγχωνεύθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Αττικής και συνορεύει με τον πρώην Δήμο Λαυρεωτικής, τον Δήμο Καλυβίων Θορικού και την Κοινότητα Κουβαρά. Καταλάμβανε έκταση 129,5 τετρ. χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του κατά την απογραφή του 2001 ήταν 13.246 κάτοικοι. Έδρα του Δήμου ήταν η Κερατέα.

## Διαίρεση
Ο Δήμος Κερατέας περιλάμβανε τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2001):
: ** Δ.δ. Κερατέας ** [ 13.246 ]
::* η Κερατέα [ 7.430 ]
::* η Αγία Μαρίνα Μικρολίμανου [ 139 ]
::* το Αγίασμα [ 140 ]
::* ο Άγιος Γεώργιος Θορικού [ 68 ]
::* ο Άγιος Γεώργιος Κερατέας [ 24 ]
::* το Άνω Δασκαλειό [ 140 ]
::* το Αρί [ 90 ]
::* το Αυρόκαστρο [ 34 ]
::* το Βένιο Δασκαλειού [ 49 ]
::* το Βίντζι Δασκαλειού [ 60 ]
::* το Δασκαλειό [ 69 ]
::* το Δημολάκι [ 53 ]
::* ο Διόνυσος [ 208 ]
::* η Διψέλιζα [ 127 ]
::* το Ελαιοχώρι [ 39 ]
::* οι Ελιές Δασκαλειού (τ. η Παραλία Δασκαλειού) [ 68 ]
::* το Ζαπάνι [ 126 ]
::* το Ζάστανο [ 17 ]
::* η Κακή Θάλασσα (τ. Παραλία Κακής Θαλάσσης) [ 203 ]
::* το Καλοπήγαδο [ 479 ]
::* η Κόντρα Βιλαρά [ 57 ]
::* το Μαλιακούκι [ 21 ]
::* η Μαλιαστέκα [ 118 ]
::* το Μανούτσο [ 82 ]
::* η Μαρίστρα [ 62 ]
::* το Μαρκάτι [ 169 ]
::* τα Μεγάλα Πεύκα [ 78 ]
::* η Μεγάλη Αυλή [ 113 ]
::* το Μητροπήσι [ 52 ]
::* το Μικρολίμανο [ 234 ]
::* η Μονή Κακιάς Θάλασσας [ 134 ]
::* ο Μύλος [ 109 ]
::* η Μυρτέζα [ 42 ]
::* η Ντάρδεζα [ 54 ]
::* η Παλιοκαμάριζα [ 158 ]
::* το Πανόραμα Μικρολίμανου [ 163 ]
::* τα Πεύκα [ 196 ]
::* η Πλάκα [ 398 ]
::* το Πόρτο Εννιά [ 72 ]
::* οι Πρισιλίμες [ 54 ]
::* το Ριμπάρι [ 65 ]
::* το Ρουμουντί [ 75 ]
::* το Ρουντζέρι Λεμπρού [ 64 ]
::* η Σάκκα [ 144 ]
::* η Σκάλεζα Μητραντώνη [ 77 ]
::* η Σπηλιαζέζα [ 85 ]
::* η Συντερίνα [ 117 ]
::* το Συρί [ 37 ]
::* η Τζαρδαβίλα Μόκριζας [ 22 ]
::* η Τζονίμα [ 117 ]
::* το Τογάνι Λάκιζας [ 125 ]
::* η Τρεχαντιέρα [ 196 ]
::* η Τριανταφυλλιά [ 0 ]
::* το Φάνωσι [ 13 ]
::* η Φέριζα [ 76 ]
::* ο Χάρακας [ 35 ]
::* το Χάρβαλο [ 69 ]

## Ιστορική εξέλιξη του δήμου
Ο Δήμος Κερατέας προήλθε από την κοινότητα Κερατέας η οποία αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1951. Η κοινότητα είχε συσταθεί το 1912 και είχε προέλθει από τον παλαιότερο Δήμο Θορικίων. Εκτός από την Κερατέα η νέα τότε κοινότητα συμπεριέλαβε ένα μεγάλο αριθμό μικρών οικισμών. Τα  επόμενα χρόνια τα όριά της μεταβλήθηκαν καθώς αποσπάστηκαν από την κοινότητα οι οικισμοί Λεγρενά (που εντάχθηκε στον Δήμο Λαυρεωτικής) και Ανάβυσσος (που εντάχθηκε στην κοινότητα Καλυβίων Θορικού). Στη συνέχεια ο Δήμος Κερατέας παρέμεινε αμετάβλητος μέχρι τα τέλη του 2010, οπότε με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης ο δήμος συνενώθηκε με τον Δήμο Λαυρεωτικής και την Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου οι οποίοι συγκρότησαν τον νέο Δήμο Λαυρεωτικής.

## Δήμαρχοι Κερατέας
Δήμαρχοι Κερατέας διετέλεσαν οι εξής: 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Κερατέας

Κερατεα
Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας

thumb|right|200px|Το σήμα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας Το **Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) Πάτρας** αποτελεί τον σπουδαιότερο θεατρικό θεσμό της νοτιοδυτικής Ελλάδας. Κεντρική σκηνή του θεάτρου αποτελεί το ιστορικό Θέατρο Απόλλων της Πάτρας, κτισμένο το 1872, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ, στη βορειοανατολική πλευρά της Πλατείας Γεωργίου Α΄ στο κέντρο της πόλης.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1988 ως *Δημοτικό Θέατρο [[Πάτρα]]ς* υπό της διεύθυνση της Μάγιας Λυμπεροπούλου και του Βίκτορα Αρδίττη και πρώτη παράσταση ήταν *[[Η Μαρκησία ντε Σαντ]]* του Μισίμα σε σκηνοθεσία της Λυμπεροπούλου .  Στις 29 Ιουνίου του 1989 το θέατρο μετεξελίχθηκε σε *ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας* διατηρώντας αρχικά και τους δύο καλλιτεχνικούς διευθυντές του  ως την αποχώρησή του  Αρδίττη ένα χρόνο μετά, που άφησε τη Λυμπεροπούλου μόνη της στο  τιμόνι του θεάτρου μέχρι το 1993.

Η εναρκτήρια παράσταση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. "Γυάλινος Κόσμος" του Τενεσί Ουίλιαμς, από την Μάγια Λυμπεροπούλου ξεχώρισε για την ποιότητά της, όπως και οι «Μικροαστοί» του Μαξίμ Γκόργκι και η «Τριλογία των παραθεριστών» του Κάρλο Γκολντόνι. Στη συνέχεια την καλλιτεχνική διεύθυνση του ΔΗΠΕΘΕ ανέλαβαν διαδοχικά οι Νίκος Αρμάος (1993-1998), Γιώργος Κιμούλης (1998-1999), Θέμης Μουμουλίδης (1999-2007) . Από το 2007 ως το 2009, καλλιτεχνική διευθύντρια του θέατρου ήταν η σκηνοθέτις και ηθοποιός Λυδία Κονιόρδου  , μέχρι τον Οκτώβριο του έτους, οπότε και επιλέχτηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής ο ηθοποιός Γιάννης Βόγλης. Ακολούθησε ως καλλιτεχνικός διευθυντής ο Θοδωρής Αμπαζής. Από τον Ιούνιο του 2015 καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας είναι ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Κώστας Καζάκος.Από τον Ιούλιο του 2024 καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας είναι ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Γιάννης Καλατζόπουλος.

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας επιχορηγείται τακτικά από το Δήμο Πατρέων και από το Υπουργείο Πολιτισμού μέσω προγραμματικών συμβάσεων. Ανικανοποίητο αίτημα της πόλης παραμένει η μετεξέλιξη του Θεάτρου σε Κρατικό Θέατρο Νότιας Ελλάδας. Παρόλα αυτά το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας αντιμετωπίζει χρόνια οικονομικά προβλήματα, εν μέρει λόγω μη καταβολής επιχορηγήσεων του ΥΠ.ΠΟ., ενώ έχει απωλέσει μια δεύτερη σκηνή, το θεατράκι "Επίκεντρο" το οποίο κατεδαφίστηκε ενόψει της "Πάτρας Π.Π.Ε. 2006" χωρίς ωστόσο να αντικατασταθεί από νέο θέατρο .

### Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. στην κοινωνία της Πάτρας
Το 2007 το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας οργάνωσε σεμινάρια θεατρικής επιμόρφωσης για εκπαιδευτικούς, ενώ έχει ήδη ανακοινωθεί ότι προγραμματίζονται ξεναγήσεις εκπαιδευτικών και μαθητών στους χώρους του Δημοτικού Θεάτρου «Απόλλων».

## Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος θεατρικών παραγωγών του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

Πατρας
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Πάτρα
Ατζαμής

Η λέξη **Ατζαμής** ή **Ατζέμης** προέρχεται εκ της αραβικής "*Ατζέμ*" που σημαίνει Πέρσης. Γενικά όμως η λέξη αυτή χαρακτηρίζει τον άπειρο, τον αγύμναστο και τον αμαθή.

Όπως οι Έλληνες χαρακτήριζαν κατά το "*πας μη Έλλην, βάρβαρος*", το ίδιο και οι Άραβες χαρακτήριζαν "*πάντα μη Άραβα, Ατζαμή*". 
Βαθμιαία όμως η λέξη περιορίστηκε μόνο για τους Πέρσες, τους οποίους οι Άραβες θεωρούσαν άσπονδους εχθρούς, καθώς και αιρετικούς (σιίτες), αποδίδοντάς τους χαρακτήρα χυδαίων και απολίτιστων, ενώ οι ίδιοι επαίρονταν  ως οι μόνοι ευγενείς και πολιτισμένοι.

Εξ αυτού καθιερώθηκε και η λέξη αυτή στην ελληνική δημώδη γλώσσα ν' αποδίδεται με τη σημασία του αμαθούς, του άπειρου, του αδέξιου.

Κατηγορία:Πέρσες
Κατηγορία:Λαογραφία
Κατηγορία:Εκφράσεις
Σταυρός της Μάλτας

thumb|150px|Ο Σταυρός της Μάλτας
Η χρήση του **σταυρού της Μάλτας** σε παράσημα και μετάλλια παρουσιάζεται από τον 16ο αιώνα. 

## Περιγραφή
Ο σταυρός έχει οκτώ ακίδες και συμβολίζει τους οκτώ μακαρισμούς της Επί του Όρους ομιλίας του Ιησού Χριστού. (Ματ. 5:3-10) Οι τέσσερις ακίδες που δείχνουν προς το κέντρο συμβολίζουν τις τέσσερις αρετές:
* Σοφία
* Δικαιοσύνη
* Θάρρος
* Μετριοφροσύνη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* History of the Maltese cross
* History of the firefighters cross
* Simple method of sketching the cross neatly 
* The Maltese Cross: A Cherished Symbol  - Article
* www.Johanniterorden.de - Webseite des Ordens
* - Webseite
* - Sehr tiefgründige Recherche - englisch
* The Maltese Cross: A Cherished Symbol  - Article

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μάλτας
Κατηγορία:Τιμητικές διακρίσεις
Κοσμάς ο Βυζάντιος

Ο **Κοσμάς**, ο επικαλούμενος και *Βυζάντιος*, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1714-1716 και κατόπιν Πατριάρχης Αλεξανδρείας την περίοδο 1723-1736.

Ήταν λόγιος ιεράρχης, με μεγάλη παιδεία. Γεννήθηκε στη Χρυσούπολη (Σκούταρι) της Βιθυνίας ή στη Χαλκηδόνα. Γύρω στο 1700 βρέθηκε στη Μονή Σινά, ως δάσκαλος και ιεροκήρυκας. Στις 11 Απριλίου του 1703 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Σινά, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου του 1706, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Κλαυδιουπόλεως.

Εξαρχής επιδίωκε να εκλεγεί Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Για το σκοπό αυτό πήγε στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να αναζητήσει υποστηρικτές. Το 1711 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον εξέλεξε αντικανονικά Πατριάρχη Αλεξανδρείας, καθώς δεν είχε παραιτηθεί ο Πατριάρχης Σαμουήλ, πράξη που όξυνε τις σχέσεις των δύο Πατριαρχείων. Ο (αδικηθείς) Πατριάρχης Σαμουήλ έφτασε να διαπραγματεύεται, το 1713, με τον Πάπα Κλήμη ΙΑ΄ την ένωση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας με την Καθολική Εκκλησία. Ο Πατριάρχης Κυπριανός αποκατέστησε τον Σαμουήλ, δίνοντας τέλος στη διαμάχη.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1714 ο Κυπριανός παραιτήθηκε και στον Οικουμενικό Θρόνο εξελέγη ο Κοσμάς (ως *Κοσμάς Γ΄*), με την υποστήριξη του μαθητή του, Μανουήλ Υψηλάντη, ισχυρού Φαναριώτη. Στις 23 Μαρτίου 1716 καθαιρέθηκε και εξορίστηκε στο Σινά. Εκεί προσέφερε σημαντικό έργο στην οργάνωση της βιβλιοθήκης της μονής και ασχολήθηκε με τη συγγραφή.

Μετά το θάνατο του Σαμουήλ, το 1723, εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας (ως *Κοσμάς Β΄*), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1736. Το συγγραφικό του έργο, που είναι ανέκδοτο, περιλαμβάνει εκκλησιαστικούς λόγους και ομιλίες, υπομνήματα, ερμηνευτική της Αγίας Γραφής και σχολιασμό πατερικών κειμένων. Τα έργα του φυλάσσονται στην Πατριαρχική Βιβλιοθήκη στο Κάιρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Παπαδόπουλος Χ.* Περ τοῦ Κλαυδιουπόλεως (Σιναίου, Κωνσταντινουπόλεως, ᾿Αλεξανδρείας) Κοσμᾶ // Νέα Σιών. 1905. — Τ. 2. — Σ. 894—899;
* *Соколов И. И.* Избрание Александрийских патриархов в XVIII и XIX веке: исторический очерк // Христианское чтение. 1911. — № 9. — С. 1109—1129
* *Луховицкий Л. В.* Косма III (II) // Православная энциклопедия. — М. : Церковно-научный центр «Православная энциклопедия», 2015. — Т. XXXVIII : «Коринф — Крискентия». — С. 222-223. — 752 с. — 33 000 экз. — ISBN 978-5-89572-029-5.
* 
* 

Κοσμάς Β
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Σινά
Γουλιέλμος Γ΄ της Ακουιτανίας

Ο **Γουλιέλμος Γ΄ του Πουατιέ** (*Guillaume III de Poitiers*, 910 - 3 Απριλίου 963) ήταν Δούκας της Ακουιτανίας και Κόμης του Πουατιέ (935 - 963) και κόμης της Ωβέρνης (950 - 963). Ο Γουλιέλμος Γ΄ ήταν γιος του Εμπλ της Ακουιτανίας και της Εμιλιάνης, αναζήτησε τα δικαιώματα του στο δουκάτο της Ακουιτανίας μετά τον θάνατο του πατέρα του, αλλά η αντιβασιλεία δεν τον αναγνώρισε παρά μόνο έναν χρόνο πριν τον θάνατο του.

Λίγο μετά τον θάνατο του βασιλιά Ροδόλφου (936), ο διάδοχος του, Λουδοβίκος Δ΄ της Γαλλίας, παραχώρησε μια έκταση γης στον Ούγο τον μέγα, αλλά σε λίγο η σχέση τους χειροτέρεψε. Όταν συμφιλιώθηκαν (950), ο Λουδοβίκος του παραχώρησε τα δουκάτα της Βουργουνδίας και της Ακουιτανίας. Προσπάθησε να την κατακτήσει με στρατό, αλλά ηττήθηκε από την αντίσταση του Γουλιέλμου. Ο Λοθάριος της Γαλλίας, διάδοχος του Λουδοβίκου, φοβήθηκε την δύναμη του Γουλιέλμου, ένωσε τις δυνάμεις του με τον Ούγο και επιτέθηκε κατά της Ακουιτανίας (955), κατορθώνοντας να κυριεύσει το δουκάτο του Γουλιέλμου. Μετά τον θάνατο του Ούγου, ο γιος του, Ούγος Καπέτος, ονομάστηκε δούκας της Ακουιτανίας, χωρίς να τολμήσει να πάει στο δουκάτο του, αφού ο δούκας Γουλιέλμος είχε συμφιλιωθεί με τον βασιλιά Λοθάριο.

## Οικογένεια
Με την σύζυγο του Γκερλόκ (μετονομαζόμενη Αδέλα) κόρη του Ρόλλο δούκα της Νορμανδίας, παιδιά τους ήταν:
* Αδέλα της Ακουιτανίας, που παντρεύτηκε τον Ούγο Καπέτο της Γαλλίας.
* Γουλιέλμος Δ΄ της Ακουιτανίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Painter, Sidney (1956). "Castellans of the Plain of Poitou in the Eleventh and Twelfth Centuries". Speculum. The University of Chicago Press. Τόμος. 31, No. 2 Apr.

|-

Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Κατηγορία:Κόμητες του Πουατιέ
Ρανούλφος Β΄ του Πουατιέ

Ο **Ρανούλφος Β΄ του Πουατιέ** (*Ramnulf II*, 850 – 5 Αυγούστου 890) ήταν Κόμης του Πουατιέ (866 - 890) και Δούκας της Ακουιτανίας (887 - 890) ήταν υιός του Ρανούλφος Α΄ του Πουατιέ και της Μπιλισίλντ του Μαιν.

## Βιογραφικά στοιχεία

Με τον θάνατο του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου του Παχύ, το 888, αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ακουιτανίας, τίτλος που χάθηκε μετά τον θάνατό του. Μπορεί βέβαια να εξελέγη προσωρινός βασιλιάς της Ακουιτανίας και από την τοπική αριστοκρατία, αλλά μόνο τα χρονικά του Φούλντα *(Annales Fuldenses)* τον εμφανίζουν με τον συγκεκριμένο τίτλο. Αναφέρεται ότι είχε υπό την επιτήρηση του τον Κάρολο, νεώτερο γιο του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του τραυλού ενώ δεν υποστήριζε τον Όντο για βασιλιά. Δημιούργησε πολλές υποκομητείες και έκτισε ισχυρά φρούρια, προκειμένου να υπερασπίσει τα εδάφη του από τις επιδρομές των Βίκινγκ.

## Οικογένεια
Με την νόμιμη σύζυγό του, Ερμενγάρδη (απεβ. το 935), απέκτησε έναν γιο, τον:
* Ρανούλφο Γ΄, που τον διαδέχθηκε στο Πουατιέ. 

Είχε και έναν νόθο γιο, τον:
* (νόθος) Εμπλ, που τον διαδέχθηκε στην Ακουιτανία, ενώ μετά το τέλος του Ρανούλφου Γ΄ πήρε και το Πουατιέ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


|-

Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Κόμητες του Πουατιέ
Κατηγορία:Βασιλείς
Ρανούλφος Α΄ του Πουατιέ

Ο **Ρανούλφος Α΄ του Πουατιέ** (Γαλλική γλώσσα : *Ramnulf Ier*, 820 – Οκτώβριος 866) Κόμης του Πουατιέ (835 - 866) και Δούκας της Ακουιτανίας (852 - 866) ήταν γιος του Γεράρδου, κόμη της Ωβέρνης και της Ματθίλδης, κόρης του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του ευσεβούς. Ο πατέρας του ήταν πιστός οπαδός του αυτοκράτορα Λουδοβίκου του Ευσεβούς, αργότερα υποστήριξε τον μικρότερο γιο του και διάδοχο του στην Δυτική Φραγκία Κάρολο τον Φαλακρό. Ο Γεράρδος της Ωβέρνης έπεσε τον Ιούνιο του 841 στην αιματηρή εμφύλια *"μάχη του Φοντενόι"* όπου ο αυτοκράτορας Λοθάριος Α΄ και ο Πεπίνος Β΄ της Ακουιτανίας συμμάχησαν εναντίον του Λουδοβίκου του Γερμανικού και του Καρόλου του Φαλακρού. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την ζωή του, τραυματίστηκε θανάσιμα στην *"μάχη του Μπρισάρτ"* στην Νευστρία εναντίον των Βίκινγκ που λεηλατούσαν την Κοιλάδα του Λίγηρα (2 Ιουλίου 866). Στην ίδια μάχη έπεσε ο Ροβέρτος ο Ισχυρός που πολέμησε στο πλευρό του, ο Ρανούλφ Α΄ πέθανε από τα τραύματα του τρεις μήνες αργότερα. Τον διαδέχθηκε στην Ακουιτανία ο γιος του:
* Ρανούλφος Β΄ του Πουατιέ, θεωρείται ο 32ος προπάτορας της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ της Αγγλίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Régine Le Jan, Famille et pouvoir dans le Monde Franc : VIIe-Xe siècle, Publication de la Sorbonne, 1995 (ISBN 2-85944-268-5)
*Michel Dillange, Les comtes de Poitou, ducs d'Aquitaine : 778-1204, Mougon, Geste éd., coll. « Histoire », 1995
*Christian Settipani, La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, vol. 1), Villeneuve-d'Ascq, éd. Patrick van Kerrebrouck, 1993
*Christian Settipani, « Les origines des comtes de Nevers », dans Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval, Oxford, Linacre College, Unit for Prosopographical Research, coll. « Prosopographica et Genealogica / 3 », 2000

|-

Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Κόμητες του Πουατιέ
Εφιάλτης (όνειρο)

thumb|200px|Ο Εφιάλτης, Henry Fuseli, 1781

Ο όρος **εφιάλτης** χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα όνειρο που προκαλεί μια δυνατή δυσάρεστη αισθηματική αντίδραση σε αυτόν που το βιώνει. Η αντίδραση συνήθως είναι φόβος ή τρόμος, προκαλεί ακόμα και αισθήματα πόνου, πνιγμού και θανάτου, ενώ πολλές φορές δημιουργεί την αίσθηση ότι κάποιος πέφτει από μεγάλο υψόμετρο. Τέτοια όνειρα οφείλονται σε σωματικές διαταραχές όπως υψηλό πυρετό, ή και σε ψυχολογικές διαταραχές όπως ψυχολογικό τραύμα και άγχος, ωστόσο τις περισσότερες φορές η εμφάνιση τους δεν έχει κάποια φανερή αιτία. Αν κάποιο άτομο έχει βιώσει μια ψυχολογικά τραυματική εμπειρία στη ζωή του, για παράδειγμα, εάν έχει βασανιστεί σωματικά τότε αυτή η εμπειρία θα επανέλθει στα όνειρά του προκαλώντας εφιάλτη. Αυτοί που βιώνουν ένα εφιάλτη συνήθως ξυπνούν με αίσθημα έντονου άγχους και είναι δύσκολο να πάνε για ύπνο για πολλή ώρα. Μπορεί επίσης να προσβληθεί από κακή διάθεση ή από πίεση στην καθημερινή σας ζωή

Οι εφιάλτες είναι κοινοί στη ζωή κάποιου, ωστόσο πολλές φορές είναι τόσο έντονοι και εμφανίζονται τόσο συχνά που μπορούν να επέμβουν στον ύπνο κάποιου και μπορεί να προκαλέσουν σε μερικά άτομα να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια.

Η λέξη προέρχεται από τον Εφιάλτη τον Αθηναίο, για τον οποίο λεγόταν ότι οι άρχοντες και τα μέλη του Άρειου Πάγου (στην Αθήνα του Κίμωνα) έβλεπαν στα όνειρά τους.

## Δείτε επίσης
* Συνειδητό όνειρο
*Νυχτερινός τρόμος

Κατηγορία:Όνειρο
Κατηγορία:Ψυχιατρική
Κατηγορία:Ύπνος
Πάβελ Τσελίτσεβ

Ο **Πάβελ Τσελίτσεβ** γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1898 στην Καλούγκα της Ρωσίας. Μεγάλωσε σε προνομιούχο και εκλεπτυσμένο περιβάλλον κοντά στην τέχνη. Ζωγράφιζε από μικρή ηλικία. Κατά τα έτη 1916-1918 παρακολούθησε μαθήματα τέχνης στο πανεπιστήμιο της Μόσχας. Για να αποφύγει την Επανάσταση, μετακινήθηκε νοτιότερα και σπούδασε στην Ακαδημία του Κιέβου, όπου δούλεψε με την Αλεξάνδρα Έξτερ. Σε αυτή την περίοδο, ζωγραφίζει με φανταχτερά χρώματα και με κυβιστικό-φουτουριστικό τρόπο. Το 1920 μετακινείται στην Οδησσό, όπου δουλεύει στο θέατρο και το 1921 φεύγει για Βερολίνο. Εκεί συντηρείται με δουλειά στο θέατρο και ξεκινά να ζωγραφίζει νεκρές φύσεις, πορτρέτα και φιγούρες. 

Από το 1923 ζει στο Παρίσι, όπου η ζωγραφική του αλλάζει: αποδίδει πιο ρεαλιστικά τα αντικείμενα και τα μεταχειρίζεται σαν σύμβολα της κοσμικής τάξης. Δημιουργεί φιγούρες σκεπτικές, σε εσωστρεφείς πόζες. Με αυτή του τη δουλειά γίνεται ο ιδεολόγος μιας μικρής ομάδας καλλιτεχνών, γνωστών στη Γαλλία ως *νεο-ουμανιστές*, οι οποίοι ειδικεύονται σε τοπία που μοιάζουν ονειρικά και σε φιγούρες σκούρων τόνων, συνήθως μπλε. Το έργο αυτού του κύματος χαρακτηρίστηκε ως απόρροια του Σουρεαλισμού, αλλά στην πραγματικότητα ήταν επηρεασμένο από τη ζωγραφική του ρωσικού Συμβολισμού των αρχών του αιώνα, εμπλουτισμένη από τις ταυτόχρονες προοπτικές του κυβισμού. 

Αυτή η τάση αναφέρεται σαν νεορομαντισμός στις ΗΠΑ, όπου τράβηξε αρκετά την προσοχή, ιδιαίτερα αφότου ο Τσελίτσεβ εγκαταστάθηκε εκεί. Παρόλο που ο καλλιτέχνης βρισκόταν πλέον στις ΗΠΑ από το 1934, τα καλοκαίρια ταξίδευε στην Ευρώπη μέχρι το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
 
Ο Τσελίτσεβ αναζητούσε τον ορισμό της καταγραφής με εικόνες του ταξιδιού της ψυχής στην αθανασία, μια διαδικασία που σε ένα κοινωνικό επίπεδο θα δημιουργούσε μια νέα χρυσή εποχή. Αυτή την αναζήτηση αποτυπώνουν τα έργα του από το 1930 μέχρι το θάνατό του. Βασίζοντας το προσωπικό του μοντέλο, που περιλάμβανε την κόλαση, το Καθαρτήριο και τον παράδεισο, στην κοσμική άποψη των αναγεννησιακών νεοπλατωνιστών, ανέπτυξε μία σύνθετη εικονογράφηση, την οποία χρησιμοποίησε σε μια μακρά σειρά ανολοκλήρωτων πινάκων, αντιληπτών σαν μία αλληγορία του πνεύματος.

Το 1952, ο Τσελίτσεβ αποκτά την αμερικανική υπηκοότητα, λίγο πριν φύγει για την Ιταλία, όπου πέθανε το 1957. Στο θέατρο δούλεψε σαν σκηνογράφος και απέκτησε τη φήμη ενός από τους πιο πρωτότυπους της εποχής του. Η δουλειά του ήταν ειδικά αξιοσημείωτη για την καινοφανή χρήση νέων υλικών και δραματικών φωτιστικών εφέ.
## Παραπομπές

## Πηγές και σύνδεσμοι
*artbook εικοστός αιώνας - εκδόσεις terzobooks( σελίδα 456)

* artcyclopedia

Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι
Μπέρτζες Μέρεντιθ

Ο **Μπέρτζες Μέρεντιθ** (, 16 Νοεμβρίου 1907 - 9 Σεπτεμβρίου 1997) ήταν Αμερικανός ηθοποιός θεάτρου, κινηματογράφου, και τηλεόρασης. Ήταν γνωστός κυρίως για το ρόλο του Μίκι Γκόλντμιλ στις κινηματογραφικές ταινίες της σειράς Ρόκυ.

Ο Μέρεντιθ γεννήθηκε στην πόλη Κλίβελαντ της πολιτείας Οχάιο. Ήταν δυο φορές υποψήφιος για το βραβείο Όσκαρ: το 1976 (*[[Η μέρα της θεομηνίας]]*) και το 1977 (*[[Ρόκυ: Τα Χρυσά Γάντια|Ρόκυ]]*). Επίσης Βραβεύτηκε δύο φορές με βραβείο Έμμυ για διάφορους τηλεοπτικούς ρόλους. Επιτυχημένους τηλεοπτικούς ρόλους είχε στις σειρές *The Invaders* και *Μπάτμαν*.

Ο Μπέρτζες Μέρεντιθ έπασχε από τη νόσο Αλτσχάιμερ και άφησε την τελευταία του πνοή στις 9 Σεπτεμβρίου 1997, στο Μαλιμπού της Καλιφόρνιας.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Μπέρτζες Μέρεντιθ στο cine.gr

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί ραδιοφώνου
Αχσά

Η **Αχσά** ή **Ασχά** είναι Βιβλικό πρόσωπο το οποίο μνημονεύεται στην Παλαιά Διαθήκη. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα αποδίδει το όνομα με τη μορφή  ενώ το εβραϊκό κείμενο με τη μορφή Αχσά. (Ιησούς του Ναυή 15:16, *[[Ο']]*, http://www.ccel.org/ccel/bible/gkmod.Josh.15.html *[[ΝΜ]]*· Κριτές 1:12, *Ο' *, http://www.ccel.org/ccel/bible/gkmod.Judg.1.html *ΝΜ*)

Αυτό ήταν το όνομα της κόρης του Εβραίου κατασκόπου Χάλεβ, του συντρόφου του Ιησού του Ναυή. Ο Χάλεβ πρόσφερε την Αχσά για σύζυγο ως τρόπαιο σε εκείνον που θα κατόρθωνε να καταλάβει την πόλη Κιριάθ-σέφερ («», *[[Ο']]*). Τελικά αυτό το κατάφερε ο ανεψιός του Γοθονιήλ ο οποίος αφού εκπόρθησε την πόλη έλαβε ως τρόπαιο την εξαδέλφη του Αχσά για σύζυγό του.

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Ασκενάζ

Ο **Ασχανάζ** είναι Βιβλικό πρόσωπο που μνημονεύεται στην Παλαιά Διαθήκη (Γένεσις 10:3, Α' Χρονικών/Παραλειπομένων Α' 1:6, Ιερεμίας 51:27).

Συγκεκριμένα ο Ασχανάζ φέρεται γιος του Γαμέρ (*[[Μετάφραση των Εβδομήκοντα|Ο'<nowiki/>]]*), υιού του Ιάφεθ. Συνεπώς, σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, πρόκειται για γενάρχη λαού τον οποίο κανείς δεν μπόρεσε να προσδιορίσει με βεβαιότητα. Σύμφωνα με το Ταλμούδ, τόσο το ιεροσολυμιτικό όσο το βαβυλωνιακό, *Ασχανάζ* ονομαζόταν η Ασία. Κατά τον Ιώσηπο ο Ασχανάζ υπήρξε πατέρας των Ασχαναζαίων τους οποίους οι Έλληνες κατά τους χρόνους του αποκαλούσαν *Ρηγίνες*, μια ονομασία που παραμένει άγνωστο ποιον λαό εννοεί.

Κατά τους λογίους Ιουδαίους του Μεσαίωνα, απόγονοι του Ασχανάζ θεωρούνται οι Γερμανοί. Σημειώνεται πως ακόμη και σήμερα οι Γερμανοεβραίοι αυτοαποκαλούνται **Ασκεναζί** (Ασκεναζίτες ή Ασκεναζείμ). Πολλές πιθανότητες έχει υπέρ αυτής της γνώμης πολλών νεότερων κριτικών που σύμφωνα με την ταλμουδική παράδοση το Ασκενάζ αναζητείται στη Μικρά Ασία και μάλιστα στη Βιθυνία όπου η περιοχή έφερε άλλοτε το όνομα Ασκανία και την κατοικούσαν Φρύγες και Μυσοί.

## Παραπομπές


Ασκεναζ
Ασημάκης Φωτήλας (νεότερος)

Ο **Ασημάκης Φωτήλας** (1932 - 1 Ιουνίου 1997) του Αριστοτέλη ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε υπουργός επί κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1932, με καταγωγή από την ιστορική καλαβρυτινή οικογένεια των Φωτηλαίων. Ο πατέρας του Αριστοτέλης Φωτήλας ήταν βουλευτής. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και οικονομικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας το 1961 με το ΠΑΜΕ, ενώ το 1963 προσχώρησε στην Ένωσι Κέντρου. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο εξελέγη βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1977. Διορίστηκε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ την 1η Ιανουαρίου 1981 και αμέσως μετά τις πρώτες Ευρωεκλογές αντικαταστάθηκε ως ευρωβουλευτής από το Μανώλη Πονηρίδη.

Έπειτα από την πρώτη εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, τον Οκτώβριο του 1981 και του Ανδρέα Παπανδρέου έγινε Υφυπουργός Εξωτερικών. Από τις πρώτες του ενέργειες ήταν να υποβάλει στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων μια περιγραφή της σχέσης Ελλάδας - ΕΟΚ. Εξαιτίας ανάληψης δικής του πρωτοβουλίας, αναφορικά με την Πολωνία, απολύθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου στις αρχές του 1982 και μάλιστα ο ίδιος το έμαθε εν πτήσει. Από τις 5 Ιουλίου 1982 ως τις 28 Ιουνίου 1984 διετέλεσε  υφυπουργός Προεδρίας.

Στη συνέχεια αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και μετά τις εκλογές του 1985 προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία 

## Θάνατος
Ο Ασημάκης Φωτήλας πέθανε την 1η Ιουνίου του 1997 και κηδεύτηκε την επομένη ημέρα στην Πάτρα. Γιος του είναι ο Ιάσων Φωτήλας, βουλευτής.
## Παραπομπές

## Πηγές
* Θεόδωρος Ηλ. Λουλούδης, *ΠΑΣΟΚ Αχαΐας. Μια διαδρομή 40 χρόνων, 1974-2014*, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014 ISBN 978-618-81328-4-9
* 

Ασημακης (νεότερος
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προεδρίας
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Σικάγο (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Σικάγο** υπάρχουν:

* Η πόλη Σικάγο των ΗΠΑ
* Ο αστεροειδής 334 Σικάγο
* Η ταινία *[[Σικάγο (ταινία)|Σικάγο]]*, παραγωγής 2002
* Το μιούζικαλ *Σικάγο*
* Το μουσικό συγκρότημα Σικάγο
Σικάγο (ταινία)

***Σικάγο*** (αγγλ.:*Chicago*) είναι ο τίτλος ταινίας μιούζικαλ του 2002. Έκανε πρεμιέρα στο Σικάγο στις 27 Δεκεμβρίου 2002 και στις υπόλοιπες πόλεις της Αμερικής στις 24 Ιανουαρίου 2003. Στην Ελλάδα η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 21 Φεβρουαρίου 2003. Η ταινία αποτελεί μια διασκευή του θεατρικού ομώνυμου μιούζικαλ που σκηνοθετήθηκε από τον Ρομπ Μάρσαλ, ενώ η διασκευή για την μεγάλη οθόνη έγινε από τον Μπιλ Κόντον. Το Chicago βραβεύτηκε με έξι βραβεία Όσκαρ (Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Β' Γυναικείας Ερμηνείας, Καλύτερου Ήχου, Καλύτερο Μοντάζ, Καλύτερα Κοστούμια, Καλύτερα Σκηνικά) και τρεις Χρυσές Σφαίρες (Καλύτερης Ταινίας - Κωμωδία ή Μιούζικαλ, Καλύτερη Α' Γυναικεία Ερμηνεία - Κωμωδία ή Μιούζικαλ για τη Ρενέ Ζελβέγκερ και Καλύτερη Α' Αντρική Ερμηνεία - Κωμωδία ή Μιούζικαλ για τον Ρίτσαρντ Γκιρ). Οι παγκόσμιες εισπράξεις της ταινίας έφτασαν τα 306,403,013 δολάρια.

## Περίληψη
Η ταινία επικεντρώνεται γύρω από τις ιστορίες της Βίλμα Κέλυ (Velma Kelly) και της Ρόξυ Χαρτ(Roxie Hart), που είχαν καταδικαστεί με τη θανατική ποινή για φόνο, στο Σικάγο της δεκαετίας του 1920. Η Βίλμα, που είναι επαγγελματίας χορεύτρια, και η Ρόξυ, μια νοικοκυρά που θέλει να γίνει σταρ, παλεύουν για τη δόξα που θα τις κρατήσει μακριά από τη θηλιά. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς,  Ρενέ Ζελβέγκερ, Ρίτσαρντ Γκιρ, Κουίν Λατίφα, Τζον Σ. Ρέιλλυ και Λούσι Λιου.

## Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
*Ρενέ Ζελβέγκερ στο ρόλο της *Ρόξι Χαρτ*
*Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς στο ρόλο της *Βέλμα Κέλι*
*Ρίτσαρντ Γκιρ στο ρόλο του *Μπίλι Φλιν*
*Κουίν Λατίφα  στο ρόλο της *Μάμα Μόρτον*
*Τζον Σι Ράιλι στο ρόλο του *Έιμος Χάρτ*
*Λούσι Λιου στο ρόλο του *Κίτυ Μπάξτερ*
*Ντόμινικ Γουέστ στο ρόλο του *Φρεντ Κέισλι*
*Κόλμ Φεόρε στο ρόλο του *Χάρρισον*

## Βραβεία και Υποψηφιότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Σικάγο
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
Κατηγορία:Ταινίες του 2002
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Miramax Films
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μιούζικαλ
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον θάνατο
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου
Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης
Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας
Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας (Κωμωδία ή Μιούζικαλ)
Θεόδωρος Πάλλας

Ο **Θεόδωρος Πάλλας** (Θεσσαλονίκη, 30 Νοεμβρίου 1949 - Αθήνα, 9 Αυγούστου 2025) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού αμυντικού.

## Σταδιοδρομία
### Σε συλλογικό επίπεδο
Η ποδοσφαιρική του καριέρα ξεκίνησε το 1962, στα τμήματα υποδομής του Άρη Θεσσαλονίκης, όπου το ταλέντο του έγινε ορατό από νωρίς και σταδιακά έφτασε στην καθιέρωσή του στη βασική ομάδα του Άρη. Οξυδερκής, ψύχραιμος, με τέλεια αντίληψη των φάσεων, ταχύτατος με και χωρίς την κατοχή της μπάλας,  απροσπέλαστος για κάθε αντίπαλο, έφτασε να υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο την περίοδο 1968-69. 

Δικαίως χαρακτηρίζεται ως παίκτης - σημαία της ομάδας καθώς υπηρέτησε τον Άρη Θεσσαλονίκης επί 18 συναπτά έτη έχοντας 368 επίσημες συμμετοχές σε πρωταθλήματα, γεγονός που τον καθιστά δεύτερο σε συμμετοχές παίκτη του Άρη όλων των εποχών, πίσω από τον παλαιό του συμπαίκτη Ντίνο Κούη (473 συμμετοχές), με τον οποίο συνυπήρξαν στον Άρη το διάστημα 1975-1980.

Το 1980 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, στον οποίο αγωνίστηκε για δύο χρόνια πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση το 1982.

### Στις εθνικές ομάδες
Πέρασε από τις τάξεις όλων των εθνικών ομάδων (Νέων, Ελπίδων, Ενόπλων και Ανδρών). Με την Ανδρών αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 17 Νοεμβρίου 1971 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα με τη Βουλγαρία (2-2). Με τη γαλανόλευκη φανέλα συμμετείχε συνολικά σε 31 αγώνες, την περίοδο 1971-1978. Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1971 κατέκτησε το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο. 

## Τίτλοι
Με τον Άρη κατέκτησε το Κύπελλο του 1970 και επανέλαβε αυτή την επιτυχία με τα χρώματα του Ολυμπιακού το 1981. Επίσης στέφθηκε πρωταθλητής με την ομάδα του Πειραιά το 1981 και 1982.

## Προσωπική ζωή και θάνατος
Ήταν παντρεμένος και είχε ένα γιο και μία κόρη. Αποφοίτησε από το τμήμα Γεωπονίας-Δασολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και διέμενε μόνιμα στην Αθήνα όπου εργαζόταν έως την συνταξιοδότησή του στη Διεύθυνση Δασών του Υπουργείου Γεωργίας.

Απεβίωσε στις 9 Αυγούστου 2025, σε ηλικία 75 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κρητικά Πάτρας

Τα **Κρητικά** είναι συνοικία της Πάτρας.

Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν από την Κρήτη, εξ ου και η ονομασία της. Κατά την κρητική επανάσταση του 1866 πολλοί Κρητικοί πρόσφυγες ήρθαν στην Πάτρα και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή δίπλα στο κάστρο, όπου τότε ήταν έρημη. Το 1880 ίδρυσαν το Σύλλογο Κρητών Πάτρας "Το Αρκάδιον", τον παλιότερο σύλλογο Κρητών στην Ελλάδα. Ένα δεύτερο κύμα Κρητικών προσφύγων ήρθε και εγκαταστάθηκε στην περιοχή το 1896. Κρήτες από την Πάτρα συγκρότησαν στρατιωτικά σώματα και πολέμησαν στην Κρήτη το 1882 και το 1892. 

## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
* Χρήστος Μούλιας, *Το λιμάνι της σταφίδας, Πάτρα 1828-1900*, Εκδόσεις Περί τεχνών, Πάτρα 2000. ISBN 960-86814-0-5.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Δήμος Πολυγύρου (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο **Δήμος Πολυγύρου** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Πολυγύρου και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Πολυγύρου. Βρίσκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού και συνόρευε με τους δήμους Ανθεμούντα,  Αρναίας , Ζερβοχωρίων, Ορμυλίας, Σιθωνίας και  Μουδανιών,.  Καταλάμβανε έκταση 470.900 στρεμμάτων και είχε συνολικό  πληθυσμό 10.721 κατοίκους (οι 6.232 από αυτούς ζουν στην πόλη του Πολυγύρου). 

## Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πολυγύρου|Δ.δ. Πολυγύρου]] ** [ 6.232 ]  
::* ο Πολύγυρος [ 5.040 ]  
::* οι Καλύβες Πολυγύρου [ 1.136 ]  
::* ο Πατελιδάς [ 56 ]  
: ** Δ.δ. Αγίου Προδρόμου ** -- ο Άγιος Πρόδρομος [ 452 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βραστάμων Χαλκιδικής|Δ.δ. Βραστάμων]] ** [ 1.148 ]  
::* τα Βράσταμα [ 793 ]  
::* το Κελλί [ 110 ]  
::* η Πλανά [ 245 ]  
: ** Δ.δ. Ολύνθου ** -- η Όλυνθος [ 1.131 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Παλαιοκάστρου Χαλκιδικής|Δ.δ. Παλαιοκάστρου]] ** [ 351 ]  
::* η Διασταύρωση Παλαιοκάστρου [ 327 ]  
::* το Παλαιόκαστρο [ 24 ]  
: ** Δ.δ. Σανών ** -- τα Σανά [ 337 ]
: ** Δ.δ. Ταξιάρχου ** -- ο Ταξιάρχης [ 1.070 ]

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Μουσείο Ατατούρκ Θεσσαλονίκης

Το **Μουσείο Μουσταφά Κεμάλ** ( είναι μουσείο της Θεσσαλονίκης και στεγάζεται στο σπίτι όπου πιθανολογείται πως γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ, επονομαζόμενος και Ατατούρκ, δηλαδή «πατέρας των Τούρκων». Βρίσκεται στην οδό Αποστόλου Παύλου, πίσω από το τουρκικό Προξενείο. 

## Περιγραφή
Το μεγαλύτερο μέρος της επίπλωσης είναι αυθεντικό. Χρειάστηκε να αντικατασταθούν κάποια έπιπλα που έλειπαν με άλλα, που πήραν από το Μαυσωλείο του Κεμάλ και από το Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη. Στους τοίχους οι επισκέπτες βλέπουν πολλές φωτογραφίες από διάφορες φάσεις της ζωής του αναμορφωτή των Τούρκων. 

To 1981 το κτήριο ξαναβάφτηκε στο αρχικό ροζ χρώμα που είχε. 

Αποτελείται από δύο ορόφους. Στον πρώτο όροφο βρίσκεται το σαλόνι για τους ξένους, το δωμάτιο της μητέρας του Κεμάλ, το καθιστικό και η κουζίνα. Ο δεύτερος όροφος περιλαμβάνει το δωμάτιο(την κρεβατοκάμαρα του δηλαδή) στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ, το 1881, αλλά και ένα ομοιωμά του σε φυσικό μέγεθος μαζί με κάποια προσωπικά αντικείμενα του τούρκου ηγέτη (όπως προσωπικά αντικείμενα, φωτογραφίες και ενδυμασίες και ενδύματα). Σε άλλο δωμάτιο εκτίθενται τα προσωπικά αντικείμενα του «πατέρα των Τούρκων» και στον τοίχο είναι κρεμασμένα έγγραφα από το σχολείο του.

## Ιστορικό
Το 1935, το δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης παραχώρησε στο Τουρκικό κράτος το σπίτι όπου έμενε ο Κεμάλ Ατατούρκ και το οποίο μετατράπηκε σε μουσείο αφιερωμένο σε αυτόν. Μάλιστα, οι Τούρκοι που επισκέπτονται σήμερα το εν λόγω μουσείο του δίνουν χαρακτήρα που θυμίζει εκείνον προσκυνήματος.

Τα μεσάνυκτα της 5ης προς 6η Σεπτεμβρίου του 1955 εξερράγη βόμβα στον κήπο του τουρκικού Προξενείου, η οποία προκάλεσε μικρές μόνον ζημιές σε υαλοπίνακες στην παρακείμενη οικία του Κεμάλ. Η βόμβα, όπως εξακριβώθηκε από τις έρευνες που διεξήγαγαν οι ελληνικές αρχές και όπως απεδείχθη αργότερα στην δίκη των πρωταιτίων των γεγονότων το 1961 στην νήσο Γιασσίαντα (Πλάτη), μεταφέρθηκε από την Τουρκία από Τούρκο πράκτορα (Έλληνα υπήκοο από την Κομοτηνή) και τοποθετήθηκε από τον Τούρκο κλητήρα του Προξενείου. Τα Τουρκικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν το γεγονός αυτό με τρόπο που να μεγαλοποιεί τις ζημιές και παράλληλα να ρίχνει τις ευθύνες στους Έλληνες. Αυτό έδωσε το έναυσμα για την έναρξη των πρωτοφανούς αγριότητος οργανωμένων ανθελληνικών ταραχών στην Κωνσταντινούπολη, γνωστών με το όνομα «Σεπτεμβριανά του 1955».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εφημερίδα Μακεδονία, Βίος και πολιτεία του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη, 18/04/2007 
* Εφημερίδα Ζαγάλιστα, Το μεγάλο ψέμα και η αποκάλυψη της αλήθειας:Ο Μουσταφά Κεμάλ δεν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, τεύχος 35, Νοέμβριος 2009 

Ατατουρκ
Κατηγορία:Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ
Ατατουρκ
Αυγή (περιπολικό)

Το ελληνικό περιπολικό σκάφος **Β.Π. Αυγή** ήταν το πρώτο ατμοκίνητο πολεμικό σκάφος που ναυπηγήθηκε στην Ελλάδα.

## Ιστορικό
Φέρεται να ναυπηγήθηκε μετά το 1873 όπου και εντάχθηκε αμέσως στο Βασιλικό Στόλο. Το σκάφος Αυγή ήταν μικρή κανονιοφόρος που χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως ατμοτελωνίδα στη καταδίωξη του λαθρεμπορίου, κυρίως στη περιοχή των Κυκλάδων την περίοδο 1878-1895. Την εποχή εκείνη η δίωξη λαθρεμπορίου αποτελούσε αρμοδιότητα του τότε Βασιλικού Ναυτικού.

Σημειώνεται ότι σε όλη την παραπάνω διάρκεια στη δίωξη λαθρεμπορίου κυβερνήτης ήταν ο ίδιος αξιωματικός, ο Ελευθέριος Μεθενίτης. Όταν το σκάφος στη συνέχεια μετατράπηκε σε υδροφόρο απεβίωσε και ο τότε «διαρκής» κυβερνήτης του.

## Πηγές
* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ. 3ος, σελ. 929.

Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Δήμος Χασίων Τρικάλων

Ο **Δήμος Χασίων** υπήρξε πρωτοβάθμιος οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης της Ελλάδας, στο νομό Τρικάλων. Συστάθηκε το 1994 με τη συνένωση των πρώην κοινοτήτων Ασπροκκλησιάς, Αγιοφύλλου, Αχλαδέας, Γάβρου και Σκεπαρίου. Έδρα του δήμου ορίστηκε η θέση Χάνι της πρώην κοινότητας Αγιοφύλλου. Το 1999, σύμφωνα με το Σχέδιο «Καποδίστριας», στο Δήμο Χασίων προστέθηκαν οι πρώην κοινότητες Αγναντιάς, Κακοπλευρίου και Οξύνειας.  

Ο δήμος βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού Τρικάλων και συνόρευε στα δυτικά με το Δήμο Γόργιανης και το Δήμο Μαλακασίου, στα νότια με το Δήμο Καλαμπάκας, στα ανατολικά με το Δήμο Τυμφαίων και στα βόρεια με τους δήμους Γρεβενών, Χασίων και Δεσκάτης του νομού Γρεβενών. Ήταν κατά βάση δήμος αγροτικός και ορεινός, με μέσο σταθμικό υψόμετρο 577 μέτρων. Αποτελούνταν από 8 δημοτικά (από το 2006 τοπικά) διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 291,753 τετραγωνικών χιλιομέτρων και είχε μόνιμο πληθυσμό 3.518 κατοίκων στην απογραφή του 2001.

Με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), ο Δήμος Χασίων ενσωματώθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Καλαμπάκας (που μετονομάστηκε το 2018 σε Δήμο Μετεώρων) της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Τα όρια του πρώην Δήμου Χασίων ταυτίζονται με τα όρια της Δημοτικής Ενότητας Χασίων του Δήμου Μετεώρων.

## Διοικητική διαίρεση
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά/τοπικά διαμερίσματα και οικισμούς:

## Δήμαρχοι
Δήμαρχοι Χασίων διετέλεσαν οι εξής:

* Πύργος Αθανάσιος (1995-1998)
* Σδόνας Φώτιος (1999-2002). Στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (1953-2013). Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών στις 14 Οκτωβρίου 2013.
* Παπαευθυμίου Βασίλειος (2003-2006)
* Κωστούλας Κωνσταντίνος (2007-2010)

## Αναφορές


Χασιων
Δήμος Χασίων

Με την ονομασία **Δήμος Χασίων** είναι γνωστοί δύο πρώην δήμοι της Ελλάδας:

*Ο Δήμος Χασίων Γρεβενών του νομού Γρεβενών.
*Ο Δήμος Χασίων Τρικάλων του νομού Τρικάλων.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ψεύτικο ξύπνημα

Το **ψεύτικο ξύπνημα** είναι μια κατάσταση στην οποία κάποιος ονειρεύεται πως έχει ξυπνήσει. Αυτή η παραίσθηση είναι πολύ έντονη και πολύ πειστική σε αυτόν που τη βιώνει. Κατά τη διάρκεια ενός ψεύτικου ξυπνήματος κάποιος θα πραγματοποιεί καθημερινές διαδικασίες πιστεύοντας ότι έχει πραγματικά ξυπνήσει. Ένα όνειρο στο οποίο ένα ψεύτικο ξύπνημα συμβαίνει, συνήθως αποκαλείται και **διπλό όνειρο** ή **όνειρο μέσα στο όνειρο**. Επίσης μπορεί να εξηγείται με τη μερική μόνο αφύπνιση του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια του ξυπνήματος.

## Σχέσεις με τη συνειδητότητα
Ένα ψεύτικο ξύπνημα μπορεί να συμβεί μετά από ένα φυσιολογικό όνειρο ή μετά από ένα συνειδητό όνειρο (όνειρο στο οποίο αυτός που το βιώνει καταλαβαίνει ότι ονειρεύεται). Ειδικά εάν ένα ψεύτικο όνειρο συμβεί μετά από ένα συνειδητό όνειρο τότε μπορεί να προκαλέσει ένα προ-συνειδητό όνειρο (όνειρο στο οποίο όποιος το βιώνει αναρωτιέται αν βλέπει όνειρο αλλά ποτέ δεν βγάζει κάποιο σωστό συμπέρασμα). Περισσότερο συχνά ωστόσο αυτοί που βιώνουν το όνειρο πιστεύουν ότι είναι ξύπνιοι.

## Ρεαλισμός
Μερικά σημεία της ζωής μπορεί να είναι υπερβολικά ή εκτός τόπου σε ένα ψεύτικο όνειρο. Διάφορα πράγματα μπορεί να είναι λανθασμένα όπως, το χρώμα του τοίχου, δυσκολία στην ομιλία ή δυσκολία στο διάβασμα. Επίσης οι ανθρώπινες αισθήσεις μεγαλώνουν ή αλλάζουν, για παράδειγμα, κάποιος θα μπορεί να δει με μεγαλύτερη λεπτομέρεια ή λιγότερη λεπτομέρεια, ενώ κάποιος άλλος μπορεί να αισθανθεί ένα έντονο συναίσθημα φόβου άγχους ή και απόλαυσης. 

## Επανάληψη
Επειδή αυτός που βιώνει μια τέτοια κατάσταση εξακολουθεί να ονειρεύεται, είναι πιθανό να υπάρξουν πολλαπλά ψεύτικα ξυπνήματα σε ένα όνειρο. Συχνά αυτοί που το βιώνουν αισθάνονται ότι ξύπνησαν πραγματικά, αρχίζουν να τρώνε πρωινό, να πλένουν τα δόντια τους και άλλες καθημερινές καταστάσεις αλλά μετά από λίγο να ξανά βρίσκουν τον εαυτό τους στο κρεβάτι, να ξανά ξυπνάνε, να ξανά τρώνε πρωινό κλπ. Ένα Γάλλος ψυχολόγος ο *Yves Delage* ανέφερε μια δική του εμπειρία στην οποία βίωσε τέσσερα συνεχόμενα ψεύτικα ξυπνήματα. Ο φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ ανέφερε ότι βίωσε περίπου εκατό ψεύτικα ξυπνήματα σε ένα όνειρο.

## Δείτε επίσης
* Συνειδητό όνειρο
* Υπνοπαράλυση

Κατηγορία:Διαταραχές του ύπνου
Σενγκ

thumb|right|250px|Ο Γκουό Γι παίζει σενγκ στις όχθες του ποταμού Τάμεση στο Λονδίνο
Το κινέζικο μουσικό όργανο **σενγκ** (sheng, 笙 στα κινεζικά) είναι ένα πνευστό όργανο που αποτελείται από κάθετους σωλήνες από καλάμι.

## Ιστορία
Το 1740 ο Γιόχαν Βίλντε ταξίδεψε στην Κίνα, είδε το όργανο και το έκανε γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο, αν και ορισμένοι πιστεύουν ότι το όργανο ήταν γνωστό στην Ευρώπη αιώνες νωρίτερα.

Στις αρχές του 1800 το όργανο αυτό υπήρξε πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία της φυσαρμόνικας, του ακορντεόν και του αρμονίου.

## Χρήση
Παραδοσιακά, το σενγκ χρησιμοποιείται σαν συνοδευτικό όργανο των επίσης κινεζικών οργάνων σουονά ή του ντιτσί, στο κουντσού και σε άλλες μορφές της Κινέζικης Όπερας καθώς και σε μικρότερα μουσικά σύνολα. Στη σύγχρονη Συμφωνική Κινέζικη Ορχήστρα χρησιμοποιείται τόσο ως σόλο όργανο όσο και ως συνοδευτικό.

Ο ζεστός και μεστός του ήχος αποδίδει ωραία τις λυρικές μελωδίες ενώ η ικανότητά του να συνοδεύει με συγχορδίες το κάνει ένα εξαιρετικό όργανο συνοδείας.

Το σενγκ έχει χρησιμοποιηθεί και από ορισμένους μη Κινέζους καλλιτέχνες στα έργα τους, όπως από τους Λου Χάρισον, Τιμ Ρίσερ, Μπραντ Κάτλερ και Κρίστοφερ Άντλερ.

## Είδη
Τα σενγκ κατατάσσονται σε δύο κατηγορίες: Τα παραδοσιακά (ασυγκέραστα) σενγκ (传统笙, chuántǒng shēng) και τα μοντέρνα σενγκ (键笙, jiàn shēng).

### Παραδοσιακό σενγκ
Τα παραδοσιακά σενγκ είναι ο αυθεντικός τύπος του οργάνου με 17, 21, 24 ή 30 καλαμένιους σωλήνες. Στο Δυτικό κόσμο χρησιμοποιούμε το κλειδί του Σολ, όταν θέλουμε να γράψουμε τις νότες στο πεντάγραμμο, οι Κινέζοι όμως χρησιμοποιούν τη μουσική αριθμητική σημειογραφία jianpu.
center|thumb|400 px|Ο Ύμνος "Amazing Grace" γραμμένος σε αριθμητική μουσική σημειογραφία τσιάνπου

### Μοντέρνο σενγκ
Σήμερα υπάρχουν τέσσερις βασικοί τύποι μοντέρνου σενγκ : σοπράνο, άλτο, τενόρο και μπάσο. Ακολουθούν τη χρωματική κλίμακα σε όλο το εύρος της:
#Γκαογίν σενγκ (高音笙, Gāoyīn Shēng)
#Τσονγκίν σενγκ (中音笙, Zhōngyīn Shēng)
#Τσιτσονγκίν σενγκ (次中音笙, Cìzhōngyīn Shēng)
#Τιγίν σενγκ (低音笙, Dīyīn Shēng)

Η διαφορά ανάμεσα σ’ ένα παραδοσιακό κι ένα μοντέρνο σενγκ βρίσκεται στο μηχανισμό του. Στο παραδοσιακό σενγκ οι τρύπες των σωλήνων πιέζονται κατευθείαν από τα δάχτυλα του μουσικού, ενώ στο μοντέρνο σενγκ αυτό γίνεται με τη βοήθεια πλήκτρων ή μοχλών. Χωρίς πλήκτρα ο μεγάλος αριθμός των σωλήνων και η απόσταση από τις υψηλές στις χαμηλές νότες καθιστά αδύνατη τη λειτουργία με τα δάχτυλα μόνο των χεριών.

## Γνωστοί οργανοπαίκτες σενγκ
*Φενγκ Χάι Γιουν
*Χου Τιαντσουάν (胡天泉)
*Γκουό Γι
*Φρανσουά Πικάρ
*Ροδρίγο Ροδρίγκες
*Ουάνγκ Χονγκ
*Ουάνγκ Τσένγκτινγκ (王正亭)
*Ουένγκ Τσενφά (翁鎮發)
*Ου Τονγκ (吴彤)
*Ου Ουέι (吴巍)
*Σου Τσαομίνγκ

Κατηγορία:Παραδοσιακά πνευστά μουσικά όργανα
Κατηγορία:Μουσική στην Κίνα
Λεβάν Βαρσαλομίτζε

Ο **Λεβάν Βαρσαλομίτζε ** (*Levan Varshalomidze*) είναι Γεωργιανός πολιτικός, σημερινός Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Αζαρίας. Έγινε Πρόεδρος έπειτα από την ανατροπή του Ασλάν Αμπασίτζε, το Μάιο του 2004. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου του 1972 στο Μπατούμι της Γεωργίας. Είναι γιος του Γκουράμ Βαρσαλομίτζε, ο οποίος ήταν Γενικός Διευθυντής της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου στη Γεωργία. Το 1994 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου. Την πενταετία 1994 – 1999 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο αντικείμενο των διεθνών σχέσεων, στο ίδιο πανεπιστήμιο.

## Πολιτική καριέρα
Το 1998 – 2000 ήταν επικεφαλής στο αρμόδιο τμήμα του Υπουργείου Εξωτερικών για τις διμερείς σχέσεις. Τα επόμενα χρόνια ανέλαβε θέσεις στα Υπουργεία Δικαιοσύνης και Οικονομίας. Το 2004 ανέλαβε διευθυντής των Γεωργιανών Σιδηροδρόμων ΕΠΕ. 

Στις 5 Μαΐου 2004 έγινε απεσταλμένος του Προέδρου της Γεωργίας στην αυτόνομη δημοκρατία της Αζαρίας. Στις 20 Ιουλίου του 2004 παραιτήθηκε ο Πρόεδρος της Αζαρίας, Ασλάν Αμπασίτζε και το Ανώτατο Συμβούλιο επιβεβαίωσε το διορισμό του Βαρσαλομίτζε ως επικεφαλής της αυτόνομης δημοκρατίας της Αζαρίας.

## Πηγές
* Κυβέρνηση της Αυτόνομης Δημοκρατίας Αζαρίας


Βαρσαλομ
Βαρσαλομ
Σημαία της Ατζαρίας

thumb|Η σημαία της Ατζαρίας
Η **[[σημαία]] της [[Ατζαρία|Ατζαρίας]]** παρουσιάζει 7 γραμμές χρώματος μπλε σκούρου και λευκού, με τη σημαία της Γεωργίας στο πάνω αριστερά τετράγωνο.

Οι μπλε σκούρες γραμμές συμβολίζουν τον Εύξεινο Πόντο και οι λευκές συμβολίζουν την αγνότητα. Η σημαία καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου του 2004 από το Ανώτατο Συμβούλιο της Ατζαρίας.

## Προηγούμενες σημαίες
thumb|Σημαία της Ατζαρίας, 2000-2004
Μεταξύ του Ιουνίου του 2000 και Ιουλίου του 2004, μια διαφορετική σημαία χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση του Ασλάν Αμπασίτζε. Το μπλε φόντο συμβολίζει τον Εύξεινο Πόντο και τα επτά αστέρια αντιπροσωπεύουν τις δύο πόλεις (Μπατούμι και Κομπουλέτι) και τις πέντε επαρχίες (Κέντα, Κομπουλέτι, Μπατούμι, , Σουαχέβι και Χούλο).

thumb|Σημαία της σοβιετικής Ατζαρίας

Υπό το καθεστώς της ΕΣΣΔ, η αυτόνομη σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Ατζαρίας (AASSR) είχε τη δική της σημαία την περίοδο 1921-1950 και το 1978-1991. Το μοτίβο της ήταν παρόμοιο με το μοτίβο της σημαίας της σοβιετικής Γεωργίας με επιπρόσθετα τα αρχικά της AASSR στα γεωργιανά.

## Πηγή
* Σημαίες του Κόσμου

Κατηγορία:Ατζαρία
Ατζαρια
Αρπαστόν

Με την ονομασία **αρπαστόν** φέρονταν αρχαία ομηρική ελληνική παιδιά (ομαδικό παιχνίδι), κατά την οποία μία μικρή σφαίρα λεγόμενη *αρπαστόν* πετιόταν ψηλά και οι παίκτες αγωνίζονταν να την πιάσουν πριν αυτή πέσει στο έδαφος. Το ομαδικό αυτό παιχνίδι αναφέρεται από τον Όμηρο και από άλλους μεταγενέστερους συγγραφείς. Φαίνεται όμως ότι το παιχνίδι αυτό απαιτούσε μεγάλη ευκινησία και επιδεξιότητα και μάλλον οι παίκτες θα πρέπει να ήταν μόνο αγόρια.

Κατηγορία:Αρχαία παιχνίδια
Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα
Υπεραξία

Η **υπεραξία** (αγγλ. *goodwill*) μιας επιχείρησης προκύπτει από τη διαφορά που τυχόν παρατηρείται μεταξύ του κόστους επένδυσης σε αυτήν (σε μια πιθανή εξαγορά της), δηλαδή του χρηματικού αντιτίμου στο οποίο συμφωνείται η συναλλαγή και της εσωτερικής αξίας απόκτησης, δηλαδή της λογιστικής αξίας στην οποία αποτιμάται βάσει των βιβλίων της (εφαρμόζοντας το ποσοστό συμμετοχής στα Ίδια Κεφάλαιά της). Η υπεραξία αυτή μπορεί να προκύπτει από πιθανώς υποτιμημένα ή υπερτιμημένα στοιχεία του Ενεργητικού ή και των Υποχρεώσεων, ή να οφείλεται στην υπεραξία απόκτησης, δηλαδή τη φήμη και πελατεία. 

## Φήμη και Πελατεία

Ο «αέρας» μίας επιχείρησης αναφέρεται στην επιπλέον αξία που μπορεί να έχει, λόγω της καλής φήμης, της πελατείας ή της θέσης και, κατ΄ επέκταση, το χρηματικό ποσό που αναλογεί σε αυτήν. Είναι μέγεθος το οποίο μπορεί να πωληθεί ή να αγοραστεί και τότε εγγράφεται στις οικονομικές καταστάσεις των συναλλασσομένων μερών. Ως «αέρας» χαρακτηρίζονται και οι μάρκες (brands) μιας επιχείρησης. 

## Αντιπαραβολή Εννοιών [[Λογιστική|Λογιστικής]] και [[Μάρκετινγκ|Marketing]]

Συχνά τα Τμήματα Οικονομικών και Marketing αναφέρονται στην έννοια της υπεραξίας με διαφορετικές ερμηνείες. Στο χώρο της λογιστικής επικρατεί ο όρος της **Υπεραξίας Καθαράς Θέσης** (Goodwill Equity), ενώ στο χώρο του Marketing χρησιμοποιούν τον όρο Υπεραξία Μάρκας (Brand Equity). Στην πρώτη περίπτωση οι λογιστές αναφέρονται στη διαφορά που προκύπτει μεταξύ της αξίας συναλλαγής και της εσωτερικής λογιστικής αξίας της Καθαράς Θέσης (Στοιχεία Ενεργητικού-Υποχρεώσεις) που κατανέμεται σε υπερεκτιμημένα και υποεκτιμημένα στοιχεία και ό,τι περισσεύει λογίζεται ως φήμη και πελατεία, ενώ στη δεύτερη περίπτωση αναφέρονται στην επιπλέον αξία που διαφοροποιεί ένα προϊόν ή εταιρία που είναι επώνυμο-η από τα υπόλοιπα-ες ανώνυμα-ες προϊόντα και εταιρίες.

### Παραπομπές


Κατηγορία:Λογιστική
Κατηγορία:Συγχωνεύσεις και εξαγορές