open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κλαούντιο Μάγκρις

Ο **Κλάουντιο Μάγκρις **(ιταλικά *Claudio Magris*, Τεργέστη 10 Απριλίου 1939) είναι Ιταλός λόγιος, συγγραφέας και μεταφραστής.

## Βιογραφικό
Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Τορίνο όπου μελέτησε στο τμήμα των Γερμανικών Σπουδών, και είναι καθηγητής σύγχρονης Γερμανικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο της Τεργέστης από το 1978. Είναι επίσης δοκιμιογράφος και αρθρογράφος της Ιταλικής εφημερίδας *[[Corriere della Sera]]* καθώς και για άλλες Ευρωπαϊκές εφημερίδες και περιοδικά, καθώς και μέλος διαφόρων Ευρωπαϊκών ακαδημιών, και επίσης υπηρέτησε ως γερουσιαστής στην Ιταλική Γερουσία από το 1994 έως το 1996. Τα δημοσιογραφικά του άρθρα έχουν συμπεριληφθεί στις συλλογές *Dietro le parole* (*Πίσω από τις λέξεις*, 1978) και *Itaca e oltre* (*Ιθάκη και πέρα*, 1982). Τα βιβλία και θεατρικά σενάρια που έχει γράψει έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Μέσω των πολυάριθμων συγγραμμάτων του έχει προωθήσει το ενδιαφέρον για τον Ιταλικό πολιτισμό στην κεντρο-ευρωπαϊκή κουλτούρα, καθώς και την λογοτεχνία για τον μύθο των Αψβούργων. Το πρώτο του βιβλίο σχετικά με τον μύθο των Αψβούργων στη σύγχρονη Αυστριακή λογοτεχνία, παρουσίασε την κεντρική Ευρωπαϊκή λογοτεχνία για το θέμα αυτό. 

Το magnum opus του θεωρείται το βιβλίο με τίτλο *Danubio* (1986), στο οποίο ο Μάγκρις αναλύει την πορεία του ποταμού Δούναβη από τις πηγές του προς τη θάλασσα, και κατά τη διαδρομή παρέχει πολλά και διάφορα ιστορικά στοιχεία των διαφόρων Ευρωπαϊκών πολιτισμών και της ιστορίας τους, τα εδάφη των οποίων διασχίζει ο ποταμός.

## Έργα
**Illazioni su una sciabola* (1984, ISBN 0-7486-6036-4),
**Danubio* (1986, ISBN 0-00-272074-4),
**Stadelmann* (1988),
**Un altro mare* (1991, ISBN 0-00-271339-X)
**Microcosmi* (1997, ISBN 1-86046-618-4).
**Alla cieca* (2006, ISBN 978-0-670-06856-2).
**Non luogo a procedere* (2015, ISBN 978-88-11-68917-1).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Claudio Magris, écrivain de frontière contre l'indifférence''  
* ''Nicoletta Pireddu, The Works of Claudio Magris. Temporary Homes, Mobile Identities, European Borders'' (Palgrave, 2015)

Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ιταλοί μεταφραστές
Κατηγορία:Αποδέκτες του βραβείου Erasmus
Βασίλειο της Λιβονίας

Το **Βασίλειο της Λιβονίας** ήταν κατ' όνομα κράτος, στο έδαφος της σημερινής Εσθονίας και της Λετονίας. Ανακηρύχθηκε κράτος τον Ιβάν Δ΄ στη διάρκεια του Λιβονικού Πολέμου, αλλά δεν ιδρύθηκε ποτέ επίσημα. Στις 10 Ιουνίου 1570, ο Δανός Δούκας Μάγκνους του Χόλσταϊν κατέφθασε στη Μόσχα, όπου στέφθηκε Βασιλέας της Λιβονίας. Ο Μάγκνους έδωσε όρκο υποταγής στον Ιβάν ως άρχοντά του, ενώ έλαβε το υποτελές βασίλειο της Λιβονίας, με τον Ιβάν να του παραχωρεί τα σχετικά κληρονομικά δικαιώματα. Η συμφωνία μεταξύ του Μάγκνους και του Ιβάν Δ΄ υπεγράφη από έναν οπρίτσνικ και από ένα μέλος της διοίκησης του, τον *[[Ντίακ]]* Βασίλι Σελκάλοφ. Απέμεινε να καταληφθούν τα εδάφη του νέου βασιλείου και το Κάστρο του Πόλτσαμα διακηρύχθηκε ως η μελλοντική επίσημη κατοικία του βασιλέα. Ο νέος βασιλέας Μάγκνους της Λιβονίας αναχώρησε από τη Μόσχα με 20.000 Ρώσους στρατιώτες για την κατάληψη του υπό σουηδικό έλεγχο Ρέβαλ. Η ελπίδα του Ιβάν για υποστήριξη από τον Φρειδερίκο Β΄ της Δανίας, τον μεγαλύτερο αδερφό του Μάγκνους, αποδείχθηκε μάταιη. Στα τέλη του Μαρτίου του 1571, ο Μάγκνους παραιτήθηκε των προσπαθειών του για την κατάληψη του Ρέβαλ και έλυσε την πολιορκία.

Το 1577, έχοντας χάσει την εύνοια του Ιβάν και καθώς δεν έλαβε καμία στήριξη από τον αδερφό του, ο Μάγκνους απηύθυνε κάλεσμα προς τους ευγενείς της Λιβονίας να συνταχθούν με το μέρος του στον αγώνα κατά της ξένης κατοχής. Δέχθηκε την επίθεση των στρατευμάτων του Ιβάν και ο ίδιος αιχμαλωτίστηκε. Κατά την απελευθέρωσή του παραιτήθηκε του βασιλικού τίτλου του. Ο Μάγκνους πέρασε τα τελευταία έξι χρόνια της ζωής του στο κάστρο του Πίλτεν στην Επισκοπή της Κουρλάνδης, όπου και απεβίωσε ως οικότροφος του Πολωνικού Στέμματος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Møntfund i Estland med danske Vikingemønter 
*Die Münzen von Herzog Magnus 

Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης
Κατηγορία:Λιβονικός Πόλεμος
Κατηγορία:Πρώην βασίλεια
Πωλ Ντελουβριέ

Ο **Πωλ Ντελουβριέ** (γαλλικά: **<span lang="fr" dir="ltr">Paul Delouvrier</span>** (25 Ιουνίου 1914 - 1916 Ιανουαρίου 1995) ήταν Γάλλος πολιτικός, ο οποίος τιμήθηκε με το βραβείο Erasmus το 1985. Γεννήθηκε στο Ρεμιρόν, Βοζ, και πέθανε στην Προβέν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Αποδέκτες του βραβείου Erasmus
Αναρή

thumb|Αναρή
Η **αναρή** ή **ανάλατη** είναι είδος μυζήθρας που προέρχεται από την Κύπρο. Αν και είναι λιγότερο γνωστό από άλλα είδη κυπριακών τυριών (π.χ. χαλλούμι), τα τελευταία χρόνια έχει καταστεί δημοφιλές λόγω της δημόσιας προβολής που έχει αποκτήσει. Το 2005 ένας από τους κυριότερους εγχώριους βιομηχανικούς παραγωγούς αναρής της Κύπρου βραβεύτηκε με ασημένιο μετάλλιο σε παγκόσμια έκθεση που πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η αναρή αναφέρεται και στο παραδοσιακό παραμύθι της Κύπρου «Ο Σπανός τζι’ οι Σαράντα Δράτζιοι».

## Παρασκευή
Η αναρή παράγεται από το *νερόγαλο* (κυπρ.: *αναρόαλον/νωρός*), δηλ. το τυρόγαλο, που αποστραγγίζεται κατά τη διάρκεια της παραγωγής του χαλλουμιού. Σε αυτό προστίθεται κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα το οποίο στη συνέχεια ανακατεύεται. Μετά από λίγο, από το μείγμα αυτό δημιουργείται η αναρή η οποία τοποθετείται σε σωληνοειδή φίλτρα ώστε να γίνει η στράγγιση και αργότερα ενίοτε αλατίζεται. Μετά την παραγωγή της η αναρή μπορεί να καταναλωθεί είτε σε φρέσκια (π.χ. στο πρωινό μαζί με άλλα φαγητά) είτε σε ξηρή μορφή (π.χ. στα μπουρέκια και στα ζυμαρικά).

## Διατροφική αξία
Ανά 100 γραμμάρια:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα
Κατηγορία:Μαλακά τυριά
Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος
Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος
Κατηγορία:Τυριά από τυρόγαλο
Άντον Γκαβέλ

Ο **Άντον Γκαβέλ**, γεννημένος στις 24 Οκτωβρίου 1984 στο Κόσιτσε της Σλοβακίας, είναι σλοβακικής καταγωγής Γερμανός διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα της Μπάγερν Μονάχου.

## Καριέρα
### Σε επίπεδο συλλόγων
Ο Γκαβέλ ξεκίνησε να αγωνίζεται στα τμήματα υποδομής της Κέμοσβιτ και σε ηλικία δεκαεπτά ετών μεταγράφηκε στην ομάδα της Καρλσρούης, η οποία αγωνιζόταν στην δεύτερη κατηγορία του γερμανικού πρωταθλήματος. Εκεί παρέμεινε μέχρι το 2003, όταν υπέγραψε στους Γκίσεν 46ερς. Το 2006, αναδείχθηκε καλύτερος νέος παίκτης του πρωταθλήματος και συνέχισε στην ισπανική Μούρθια για δύο χρόνια.

Το καλοκαίρι του 2008 συμφώνησε με την ομάδα του Άρη, όπου αγωνίστηκε σε 22 αγώνες της κανονικής περιόδου με 4,3 πόντους ανά αγώνα, βοηθώντας τους "κίτρινους" να καταλάβουν την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.

Στις αρχές της σεζόν 2009-10, φόρεσε την φανέλα της Κέμοσβιτ, για να συμφωνήσει λίγο αργότερα με την Μπάμπεργκ, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 2014, κερδίζοντας τέσσερα πρωταθλήματα και τρία κύπελλα Γερμανίας. Το καλοκαίρι του 2014, μεταγράφηκε στην ομάδα της Μπάγερν Μονάχου, με την οποία κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της χώρας.

### Εθνικές ομάδες
Ο Γκαβέλ φόρεσε την για πρώτη φορά την φανέλα της εθνικής Σλοβακίας στους παγκόσμιους πανεπιστημιακούς αγώνες του 2005. Συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το 2013, όταν έπαιξε για τελευταία φορά στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2013.

Αφού απέκτησε γερμανικό διαβατήριο, εξέφρασε την επιθυμία να αγωνιστεί με την εθνική ομάδα της Γερμανίας το καλοκαίρι του 2015, κάτι που του επετράπη από την FIBA, με αποτέλεσμα να κάνει το ντεμπούτο του στις 14 Αυγούστου 2015 εναντίον της Κροατίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Anton Gavel - Eurobasket
* GAVEL, ANTON - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
* Anton Gavel Europe Stats | Basketball-Reference.com

Κατηγορία:Γερμανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκίσεν 46ερς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μούρθια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας
Μωρίς Μπεζάρ

Ο **Μωρίς Μπεζάρ** (γαλλικά: *Maurice Béjart*, 1 Ιανουαρίου 1927 – 22 Νοεμβρίου 2007) ήταν Γάλλος χορευτής, χορογράφος, διευθυντής όπερας, και ιδρυτής της  της Λωζάνης στην Ελβετία. Του απονεμήθηκε η Ελβετική υπηκοότητα μεταθανάτια.

## Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Μασσαλία το 1927, και ο πατέρας του ήταν ο Γάλλος φιλόσοφος . Παρακολουθώντας ένα ρεσιτάλ του χορευτή , επηρεάστηκε τόσο πολύ ώστε αποφάσισε να αφιερώσει τον χρόνο του αποκλειστικά στον χορό. Κατά την περίοδο που βρισκόταν στη Μασσαλία σπούδασε υπό την .

Το 1945, γράφτηκε στην ομάδα μπαλέτου της Όπερας της Μασσαλίας, και από το 1946 σπούδασε υπό την Μαντάμ Ρουσάν Σαρκισιάν, τον , την Μαντάμ , και την  στο Παρίσι. Το 1948, συνεργάστηκε επίσης με τους , , και κατόπιν με τον , καθώς και με τη  στο Λονδίνο.Το 1954 ίδρυσε την σχολή Ballet de l'Étoile, και το 1960 την Ballet du XXe Siècle στις Βρυξέλλες. Το 1987 μετεγκαταστήθηκε στη Λωζάνη, όπου και ίδρυσε τη σχολή χορού Béjart Ballet Lausanne, μια από τις διασημότερες και πλέον επιτυχημένες σχολές χορού παγκοσμίως.

Το 1973, μαζί με το Ballet du XXe siecle, έκανε την πρεμιέρα της παράστασης με την ονομασία Golestan, η οποία βασίζονταν στην Ιρανική παραδοσιακή μουσική, και ακολούθησαν και άλλες παρόμοιες παραστάσεις βασισμένες στην ίδια θεματολογία. Κατά τη διάρκεια των παραστάσεων αυτών ο Μπεζάρ γνώρισε την πρώην Αυτοκράτειρα του Ιράν με την οποία και διατήρησε ισχυρούς δεσμούς.

Ανάμεσα στα διάσημα έργα του, είναι και μια διασκευασμένη εκδοχή του Καρυοθραύστη, την οποία παρήγαγε το 2000 και βασίζεται στην προσωπική του ζωή, και η οποία περιείχε έντονο ερωτικό περιεχόμενο και παράξενες σεξουαλικές παραστάσεις.

## Σχολές χορού
Ο Μπεζάρ ίδρυσε διάφορες σχολές χορού:
*την σχολή Mudra στις Βρυξέλλες, 1970–1988;
*την σχολή Mudra Afrique στο Ντακάρ, 1977–1985;
*την σχολή Rudra στην Λωζάνη, 1992–.

## Διακρίσεις
Ανάμεσα στις διακρίσεις που έλαβε ήταν οι:
* Βραβείο Εράσμους το 1974
* Deutscher Tanzpreis το 1994
* Το 2003, κέρδισε το Prix Benois de la Danse για το συνολικό του έργο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Béjart Ballet Lausanne
*Rudra Béjart School

Κατηγορία:Γάλλοι χορευτές
Κατηγορία:Γάλλοι χορογράφοι
Κατηγορία:Αποδέκτες του βραβείου Erasmus
Συνδεδεμένα Κράτη των Δυτικών Ινδιών

Τα **Συνδεδεμένα Κράτη των Δυτικών Ινδιών** ήταν το συλλογικό όνομα για έναν αριθμό νησιών της Ανατολικής Καραϊβικής των οποίων το στάτους άλλαξε από Βρετανικές αποικίες σε κράτη με ελεύθερη σύνδεση με το Ηνωμένο Βασίλειο το 1967. Τα κράτη αυτά ήταν τα Αντίγκουα, Δομινίκα, Γρενάδα, Άγιος Χριστόφορος-Νέβις-Ανγκουίλα, Αγία Λουκία, και Άγιος Βικέντιος (νησί).

Η σχέση σύνδεσης μεταξύ των έξι αυτών κρατών και του Ηνωμένου Βασιλείου έγινε με την Πράξη Σύνδεσης Κράτους του 1967 (Associated Statehood Act 1967). Με αυτήν την Πράξη, κάθε κράτος είχε πλήρη έλεγχο του Συντάγματός του (και άρα εσωτερική αυτοδιοίκηση), ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο διατηρούσε την ευθύνη για τις εξωτερικές σχέσεις και την άμυνα. Ο Βρετανός μονάρχης παρέμεινε ως αρχηγός κράτους, αλλά ο Κυβερνήτης είχε πια μόνο θεσμικές εξουσίες και συχνά ήταν γηγενής πολίτης της χώρας του. Πολλές άλλαξαν τη σημαία με το μπλε υπόβαθρο και το οικόσημο του Ηνωμένου Βασιλείου σε διαφορετικά σχέδια, με τρεις, τον Άγιο Βικέντιο, τον Άγιο Χριστόφορο-Νέβις-Ανγκουίλα και Γρενάδα να υιοθετούν σημαίες με γαλάζιο, πράσινο και κίτρινο.

Κατά την περίοδο της ελεύθερης σύνδεσης όλα τα κράτη συμμετείχαν στο Συμβούλιο Υπουργών των Συνδεδεμένων Κρατών των Δυτικών Ινδιών, την Κοινή Αγορά Ανατολικής Καραϊβικής, και την Καραϊβική Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών (CARIFTA, που τώρα αντικατάστησε η Κοινότητα Καραϊβικής, CARICOM). Η συνεργασία μεταξύ των κρατών της Ανατολικής Καραϊβικής συνεχίστηκε και μετά που αυτές κέρδισαν την ανεξαρτησία τους, με τη μορφή και στα πλαίσια του Οργανισμού Κρατών της Ανατολικής Καραϊβικής (τον διάδοχο οργανισμό).

Με τον καιρό τα Συνδεδεμένα Κράτη προχώρησαν σε πλήρη ανεξαρτησία, με πρώτη τη Γρενάδα το 1974, η Δομινίκα το 1978, η Αγία Λουκία και ο Άγιος Βικέντιος (νησί) και Γρεναδίνες το 1979, η Αντίνγκουα και Μπαρμπούντα το 1981, και ο Άγιος Χριστόφορος και Νέβις το 1983.

Η μετάβαση στην ανεξαρτησία δεν υπήρξε πάντα ομαλή, με αποσχιστικά κινήματα στην Μπαρμπούντα, Νέβις και Ανγκουίλα. Στην τελευταία είχε ως αποτέλεσμα την απόσχισή της από το Σεντ Κιττς-Νέβις-Ανγκουίλα (ή Άγιος Χριστόφορος-Νέβις-Ανγκουίλα) το 1969 και την επαναφορά στη Βρετανική εξουσία ως ξεχωριστής αποικίας. Κατά τη δεκαετία του 1970 το τοπικό συμβούλιο του Νέβις θέλησε να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ανγκουίλας, αντί να γίνει ανεξάρτητο με τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις. Όμως οι Βρετανοί δεν συμφωνούσαν να γίνει το Νέβις ξεχωριστή αποικία, και τελικά η Ομοσπονδία Άγιος Χριστόφορος και Νέβις έγινε ανεξάρτητη το 1983. Στην Μπαρμπούντα υπήρξε μια καμπάνια για ξεχωριστή ανεξαρτησία από την Αντίγκουα, αλλά δεν ήταν επιτυχής.
Όλα τα κράτη τα οποία ήταν συνδεδεμένα, είναι τώρα ανεξάρτητα εκτός από την Ανγκουίλα στα πλαίσια του πρώην Σεντ Κιττς-Νέβις-Ανγκουίλα, η οποία είναι τώρα Βρετανικό υπερπόντιο έδαφος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανγκουίλα
Κατηγορία:Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Κατηγορία:Δομινίκα
Κατηγορία:Γρανάδα
Κατηγορία:Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
Κατηγορία:Αγία Λουκία
Κατηγορία:Άγιος Βικέντιος (νησί) και Γρεναδίνες
Φρίε Λέιζεν

Η **Φρίε Λέιζεν** (γερμανικά: *Frie Leysen*, Άσσελτ 1950) είναι Βελγίδα σκηνοθέτης και έφορος φεστιβάλ. 

## Σταδιοδρομία
Ίδρυσε το κέντρο τέχνης deSingel στην Αντβέρπη και ήταν η διευθύντρια του οργανισμού κατά την περίοδο 1980 - 1991, ενώ ίδρυσε επίσης το φεστιβάλ Kunstenfestivaldesarts στις Βρυξέλλες το 1992, και ηγήθηκε της εκδήλωσης έως το 2006. Υπήρξε έφορος του θεάτρου der Welt το 2008 - 2010, καλλιτεχνική διευθύντρια του erliner Festspiele το 2010 - 2012, και είχε τη διεύθυνση του θεάτρου Wiener Festwochen το 2013 με 2014.

## Διακρίσεις
* Βραβείο Φλαμανδικής Κοινότητας το 2003
* Επίτιμος διδάκτορας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου των Βρυξελλών 
* Βραβείο Εράσμους το 2014.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Wiener Festwochen / Interview Frie Leysen, 2014

Κατηγορία:Βέλγοι σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αποδέκτες του βραβείου Erasmus
Αμερικανική Ανθρωπιστική Ένωση

Η **Αμερικανική Ανθρωπιστική Ένωση** (**ΑΗΑ**) είναι εκπαιδευτικός οργανισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες που προωθεί τον υλιστικό ανθρωπισμό, μια φιλοσοφία ζωής που, χωρίς θεϊσμό ή άλλες υπερφυσικές πεποιθήσεις, επιβεβαιώνει την ικανότητα και την ευθύνη των ανθρώπων να επιδιώξουν στην προσωπική ζωή τους την ηθική ικανοποίηση που επιθυμούν για το γενικότερο καλό της ανθρωπότητας.

Η Ένωση ιδρύθηκε το 1941 και παρέχει νομική βοήθεια για την υπεράσπιση των συνταγματικών δικαιωμάτων των υλιστών και των θρησκευτικών μειονοτήτων. Ασχολείται ενεργά με το ζήτημα διαχωρισμού εκκλησίας-κράτους και άλλα σχετικά ζητήματα και διατηρεί ένα δίκτυο 150 τοπικών οργανώσεων και ομάδων που ασχολούνται με τον κοινωνικό ακτιβισμό, τη φιλοσοφική συζήτηση και την οργάνωση κοινοτικών εκδηλώσεων. Το **AHA** έχει αρκετές δημοσιεύσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται: το διμηνιαίο περιοδικό *Ανθρωπιστής*, το τριμηνιαίο ενημερωτικό δελτίο *Ελεύθερος Νους*, η εξαμηνιαία ερευνητική περιοδική έκδοση *Δοκίμια στη φιλοσοφία του Ανθρωπισμού* και ένα εβδομαδιαίο διαδικτυακό περιοδικό το *Humanist Network News*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Κατηγορία:Υλισμός
Κατηγορία:Ουμανισμός
Κατηγορία:Κοσμικός ανθρωπισμός
Τζιοβάνι Ορλάντι

[thumb|350 px|[Ξυλογραφία του Τζιοβάνι Ορλάντι, που απεικονίζει την επίθεση των ιπποτών του Αγίου Στεφάνου εναντίον της Πρέβεζας, τον Μάιο του 1605]]
Ο **Τζιοβάνι Ορλάντι** ή **Τζοβάνι Ορλάντι** () ήταν Ιταλός χαράκτης και εκδότης που δραστηριοποιήθηκε στη Ρώμη και τη Νάπολη στα τέλη του 16ου και το πρώτο μισό του 17ου αιώνα.

Μαθητής του Κορν Κορτ (Corn Cort), ο Τζιοβάνι Ορλάντι ξεκίνησε, στα 1590 περίπου, την τέχνη της χαρακτικής στη Ρώμη της Ιταλίας και στη συνέχεια εργάστηκε στη Νάπολη μέχρι το 1640 περίπου. Δημιούργησε κυρίως χαρακτικά, συνεχίζοντας την τέχνη του Μιχαήλ Αγγέλου και του Ραφαήλ. Από τα πολυάριθμα έργα του, αξιομνημόνευτη είναι μια σειρά πορτρέτων σημαντικών προσώπων της εποχής του, ένα σχέδιο της Πρέβεζας του 1605, ένα σχέδιο της Γένοβας του 1637 και μια σειρά από γκροτέσκ (αλλόκοτα σχέδια) που εικονογράφησαν τα έργα του Νικάσιους Ρούσσελ (Nicasius Roussel).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί χαράκτες
Κατηγορία:Ιταλοί χαρτογράφοι
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 (ΚΑΦ)

Το αφρικανικό τμήμα των **[[Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018|προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018]]** της FIFA αποτελεί τη διοργάνωση των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018, που θα πραγματοποιηθεί στη Ρωσία, για εθνικές ομάδες μέλη της Αφρικανικής Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF). Συνολικά 5 θέσεις είναι διαθέσιμες για την τελική φάση.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της CAF ενέκρινε τη μορφή για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου του 2018 στις 14 Ιανουαρίου του 2015, με τρεις προκριματικούς γύρους πριν από τον τελικό γύρο των 20 ομάδων. Ο αριθμός των προκριματικούς γύρων μειώθηκε σε δύο, με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται από τη FIFA στις αρχές Ιουλίου του 2015.

## Δομή
Η δομή των προκριματικών έχει ως εξής:

* **Πρώτος γύρος**: Συνολικά 26 ομάδες (ομάδες κατάταξης 28-53) λαμβάνουν μέρος σε νοκ άουτ (εντός και εκτός έδρας) αγώνες. Οι 13 νικήτριες προκρίνονται στον δεύτερο γύρο.
* **Δεύτερος γύρος**: Ένα σύνολο 40 ομάδων (ομάδες κατάταξης 1-27 και 13 νικήτριες του πρώτου γύρου) λαμβάνουν μέρος σε νοκ άουτ (εντός και εκτός έδρας) αγώνες. Οι 20 νικήτριες προκρίνονται στον τρίτο γύρο.
* **Τρίτος γύρος**: Οι 20 ομάδες που προκρίνονται από τον δεύτερο γύρο χωρίζονται σε πέντε ομίλους των τεσσάρων ομάδων λαμβάνουν μέρος σε εντός και εκτός έδρας αγώνες. Οι νικήτριες του κάθε ομίλου προκρίνονται στην τελική φάση.

## Πρώτος γύρος
Η κλήρωση για τον πρώτο γύρο πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουλίου του 2015, στο παλάτι Κωνσταντινόφσκι (Константиновский дворец) στη Στρέλνα της Αγίας Πετρούπολης.

|}

## Δεύτερος γύρος
Η κλήρωση για το δεύτερο γύρο πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουλίου του 2015, στο παλάτι Κωνσταντινόφσκι (Константиновский дворец) στη Στρέλνα της Αγίας Πετρούπολης.

|}

## Δείτε επίσης

* Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018
* Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018
Υποτροφίες Γκούγκενχαϊμ

Οι **υποτροφίες Γκούγκενχαϊμ**, απονέμονται ετησίως από το 1925 από το Ίδρυμα Τζον Σάιμον Γκούγκενχάιμ (John Simon Guggenheim Memorial Foundation) για αυτούς «που επέδειξαν εξαιρετική ικανότητα για παραγωγική υποτροφία ή εξαιρετικές δημιουργικές ικανότητες στις τέχνες». Κάθε χρόνο, το ίδρυμα δίνει αρκετές εκατοντάδες βραβεία σε κάθε ένα από δύο χωριστούς διαγωνισμούς: 

*Έναν ανοικτό στους πολίτες και τους μόνιμους κατοίκους των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά.
*Έναν άλλο για τους πολίτες και τους μόνιμους κατοίκους της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής.

Το Ίδρυμα λαμβάνει περίπου 3.500 - 4.000 αιτήσεις κάθε χρόνο. Περίπου 220 υποτροφίες απονέμονται ετησίως. Το μέγεθος της επιχορήγησης κυμαίνεται και προσαρμόζεται στις ανάγκες των υπότροφων,ενώ λαμβάνονται υπόψιν και οι άλλοι πόρους τους, ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής των σχεδίων τους. Η μέση επιχορήγηση στο διαγωνισμό του 2008 στον Καναδά και και τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν περίπου US $ 43.200.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατάλογος υποτρόφων του ιδρύματος 

Κατηγορία:Εκπαίδευση
Επιτροπή Σκεπτικιστικής Έρευνας

Η **Επιτροπή Σκεπτικιστικής Έρευνας** (**CSI**), παλαιότερα γνωστή ως **Επιτροπή για την Επιστημονική Έρευνα των Αξιώσεων του Παραφυσικού** (**CSICOP**), είναι ένα πρόγραμμα εντός του ερευνητικού κέντρου CFI, ένας Αμερικανικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός, του οποίου δεδηλωμένος στόχος είναι να «ενθαρρύνει την κριτική έρευνα του παραφυσικού και την επιστημονική αξίωση για υπεύθυνη, επιστημονική άποψη και διάδοση τεκμηριωμένων πληροφοριών σχετικά με τα αποτελέσματα των ερευνών στην επιστημονική κοινότητα και το κοινό.

Η επιτροπή ιδρύθηκε το 1976 από τον Πολ Κουρτς (Paul Kurtz) προκειμένου να αντιμετωπιστεί αυτό που θεωρούσε άκριτη αποδοχή και υποστήριξη, παραφυσικών αξιώσεων τόσο από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και την κοινωνία γενικότερα. Η φιλοσοφική θέση του είναι ο επιστημονικός σκεπτικισμός. Στους υπότροφους της Επιτροπής περιλαμβάνονται επιστήμονες, νομπελίστες, φιλόσοφοι, ψυχολόγοι, παιδαγωγοί και συγγραφείς. Η Επιτροπή Σκεπτικιστικής Έρευνας έχει την έδρα της στο Άμχερστ, στην Νέα Υόρκη.

## Παραπομπές σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  του Skeptical Inquirer
* 
* "CSICOP and the Skeptics: An Overview" - An essay on the organization by the American Society for Psychical Research, a pro-paranormal organization.
* Point Of Inquiry - Radio show and podcast for CSICOP's Center for Inquiry.
* True Disbelievers - Former CSICOP member Richard Kammann's account of the *Mars effect* controversy.
* The New Skepticism
* The Creation of CSICOP 
* Name change to Committee for Skeptical Inquiry
* James Randi comments on Mars Effect controversy

Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Κατηγορία:Σκεπτικισμός
Βραβείο Ίντιρα Γκάντι

Το **Βραβείο [[Ίντιρα Γκάντι]]** ή το **Βραβείο Ειρήνης Ίντιρα Γκάντι**  ή το **Βραβείο Ίντιρα Γκάντι για την Ειρήνη, τον Αφοπλισμό και την Ανάπτυξη** είναι το διάσημο βραβείο που παρέχεται ετησίως από την Ινδία σε άτομα και οργανισμούς, σε αναγνώριση της δημιουργικής προσπάθειάς του για την προώθηση της διεθνούς ειρήνης, της ανάπτυξης και μια νέας διεθνούς οικονομικής τάξης, διασφαλίζοντας ότι οι επιστημονικές ανακαλύψεις χρησιμοποιούνται για το ευρύτερο καλό της ανθρωπότητας, και τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της ελευθερίας. Το βραβείο φέρει ένα χρηματικό έπαθλο 2,5 εκατομμυρίων ρουπιών και μια παραπομπή. Μία γραπτή εργασία, προκειμένου να είναι επιλέξιμη για την εξέταση, θα πρέπει να έχει δημοσιευθεί. Η επιτροπή που συγκροτείται από το Κληροδότημα Εις Μνήμην Ίντιρα Γκάντι αποτελείται από εξέχουσες εθνικές και διεθνείς προσωπικότητες περιλαμβάνονται και προηγούμενους βραβευθέντες. Οι δικαιούχοι επιλέγονται από μια ομάδα εθνικών και διεθνών υποψηφίων.

## Βραβευθέντες

## Παραπομπές



Ιντιρα Γκάντι
Διευθυντικό σύστημα

thumb|300x300px|Η Ελβετία και το Σαν Μαρίνο είναι οι μοναδικές χώρες οι οποίες κυβερνώνται από ένα διευθυντικό σύστημα.
Ένα **Διευθυντικό σύστημα** είναι πολιτικό σύστημα στο οποίο μια ομάδα ανθρώπων κυβερνούν μια χώρα, μοιράζοντας από κοινού τους ρόλους του αρχηγού κράτους και της κυβερνήσεως. Αυτό το σύστημα διακυβέρνησης έρχεται σε αντίθεση τόσο με τις προεδρικές όσο και με τις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.

Στην πολιτική ιστορία, ο όρος **Διεύθυνση**, στο Γαλλικό *Διευθυντήριο*, 
εφαρμόζεται σε υψηλούς συλλογικούς θεσμούς του κράτους και αποτελείται από μέλη σε στυλ διευθυντή. Το πιο σημαντικό από αυτά ήταν το Διευθυντήριο του 1795-1799 στη Γαλλία. Το σύστημα εμπνεύστηκε από το Κογκρέσο της Φιλαδέλφειας του 1776, που περιλαμβανόταν κυρίως από ένα α συλλογικό 12μελές Ανώτατο Εκτελεστικό Συμβούλιο με έναν πρώτο μεταξύ ίσων Πρόεδρο. Παραλλαγές αυτής της μορφής διακυβέρνησης, με βάση το γαλλικό μοντέλο, επίσης υπήρξαν στις ευρωπαϊκές χώρες που κατακτήθηκαν από τη Γαλλία κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντιων Πολέμων.

Στο παρελθόν, η Ουρουγουάη, η Γιουγκοσλαβία (μετά τον θάνατο του Τίτο), η Ουκρανία, και άλλες χώρες κυβερνήθηκαν από διευθύνσεις. 
Η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης θα μπορούσε κατά κάποιο τρόπο να χαρακτηριστεί ως διεύθυνση, 
αλλά εξελίχθηκε σε μία πολύ διαφορετική περίπτωση.

Η μοναδική χώρα που χρησιμοποιεί αυτό το σύστημα σήμερα είναι η Ελβετία, 
όπου η διεύθυνση αποκλείει όλα τα επίπεδα της διοίκησης, της ομοσπονδίας, των καντονίων και του δημοσίου. Το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο εκλέγεται από τη Βουλή για περίοδο τεσσάρων ετών (τα μέλη της δεν μπορούν να απορριφθούν), και αποτελείται από επτά μέλη, μεταξύ των οποίων ο ένας είναι ο Πρόεδρος και ο άλλος είναι ο Αντιπρόεδρος, ασχέτως αν αυτοί είναι συμβολικοί. Δεν υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Είναι ένα κοινό σύστημα διακυβέρνησης που αντικατοπτρίζει και αντιπροσωπεύει την ετερογένεια και την πολυεθνικότητα του ελβετικού λαού. Άμεσες  χρησιμοποιούνται σε τοπικό επίπεδο.

## Ορισμός
Το Διευθυντικό σύστημα είναι σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο η εκτελεστική εξουσία μοιράζεται σε έναν επιλεγμένο αριθμό ατόμων που είναι, ή de facto είναι, ίσοι. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι κράτη όπως η Ανδόρρα είναι διευθυντική ως εκτελεστική εξουσία που πραγματοποιήθηκε μεταξύ περισσότερων από ένα άτομα.

## Παραδείγματα

### Παρόντα
* Ελβετία
* Άγιος Μαρίνος

### Δεν υφίστανται
* Πενσυλβάνια
* Γιουγκοσλαβία
* Ουρουγουάη
* Διευθυντήριο της Ουκρανίας
* Γαλλικό Διευθυντήριο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μορφές διακυβέρνησης
Κυψέλη Πάτρας

Η **Κυψέλη** είναι γειτονιά της Πάτρας, η οποία αποτελεί μέρος της ευρύτερης περιοχής των Ζαρουχλαιίκων στον Νότιο Τομέα της πόλης. 

Βρίσκεται νότια του κέντρου της πόλης και απέχει οδικώς από αυτό περί τα 4 χιλιόμετρα. Κύριες οδικές αρτηρίες της Κυψέλης είναι οι οδοί: *Βλάση Ανδρικόπουλου*, *Άρη Βελουχιώτη*, *Γοργοποτάμου*, *Εμμανουήλ Κομνηνού* και *Μεθάνων*. Στην περιοχή βρίσκεται επίσης η *Πλατεία Κυψέλης*.

## Συγκοινωνίες
Η περιοχή εξυπηρετείται από τις 29 Φεβρουαρίου 2020 από τη Γραμμή 2 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας μέσω της κοντινής στάσης «Άνθεια / Antheia» η οποία βρίσκεται επί των οδών *Ανθείας* και *Σουνίου.*

## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

Κυψελη
Πόρτες Πάτρας (συνοικία)

Οι **Πόρτες** είναι συνοικία της Πάτρας, ευρισκόμενη στο νότιο τμήμα της πόλης και η οποία απέχει οδικώς περί τα 5 χιλιόμετρα από το κέντρο της. 

Παλαιότερα αναφέρονταν ως **Ροδόπουλου**, ονομασία η οποία επικρατεί συχνά ακόμα και σήμερα.

Συχνά η συνοικία αναφέρεται ως τμήμα της (ευρύτερης) περιοχής των Ζαρουχαλαίικων. Η περιοχή εκτείνεται ανάντη του ποταμού Γλαύκου και περιβάλλεται από τις συνοικίες Ζαρουχλαίικα, Λεύκα, Μακρυγιάννη, Μεταμόρφωση Σωτήρος, Νεάπολη και Ταραμπούρα.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Κούτσα Πάτρας

Ως **Κούτσα** καλείται περιοχή της Πάτρας στα ανατολικά της, η οποία αποτελεί και μέρος της ευρύτερης περιοχής της Εγλυκάδας και η απόσταση της με το κέντρο της πόλης ανέρχεται γύρω στα 5 χιλιόμετρα.

## Φυσιογνωμία
Πρόκειται για μια περιοχή με αραιή δόμηση στο σύνολο της και «ήπια» κατά τόπους, στην οποία υπάρχει αρκετό πράσινο και καλλιεργήσιμες εκτάσεις που κυρίως είναι ελαιώνες.  Κεντρικές αρτηρίες της περιοχής είναι, α) η οδός *Ηρακλέους* η οποία συνδέει την Περιβόλα και το Γηροκομειό, διερχόμενη και από την Εγλυκάδα, καθώς και β) η οδός *Λοχαγού Άγγελου Φωτόπουλου* η οποία συνδέει την Εγλυκάδα με τον Ριγανόκαμπο.

Εκεί βρίσκονται το Αθλητικό Κέντρο «Αθλόπολις» με έκταση 7 στρεμμάτων και κατασκευασμένο το 2005 όπου αποτελεί έδρα της ακαδημίας ποδοσφαίρου Α.Ε. Πάτρα 2005, καθώς και οι αθλητικές εγκαταστάσεις τένις του σωματείου Α.Ε.Τ. Νίκης Πατρών, που αναπτύσσονται σε έκταση 18 στρεμμάτων και συγκαταλέγονται στις μεγαλύτερες της χώρας το είδος τους. Δυτικά της έχουν κτιστεί οι Εργατικές Κατοικίες Εγλυκάδος, δίπλα στις οποίες λειτουργεί και το Γενικό Μουσικό Λύκειο Πατρών, ενώ σε έκταση στα όρια της με τον Ριγανόκαμπο έχει προβλεφτεί να δημιουργηθεί στο μέλλον το λεγόμενο Ανατολικό Πάρκο της Πάτρας.

## Ιστορικά στοιχεία
Αναφέρεται ότι στην θέση Κούτσα διέθετε εξοχική κατοικία ο Παλαιών Πατρών Γερμανός.

Κατά το 1920 ο πληθυσμός της περιοχής ήταν 24 κάτοικοι. Η περιοχή στις 16/5/1928 αναγνωρίστηκε ως επίσημος οικισμός και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Εγλυκάδος της Επαρχίας Πατρών, ενώ στις 7/7/1933 (ΦΕΚ 182Α) η εν λόγω κοινότητα καταργήθηκε και συγχωνεύτηκε με τον Δήμο Πατρέων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σπυρίδων Ν. Γκουρβέλος, *Η ενορία του Αγίου Ανδρέα Ελυκάδος χθες και σήμερα*, έκδοση Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδος, εκδόσεις Σαΐτη, Πάτρα 2010.
* Παύλος Δρανδάκης, *[[Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια]]*, εκδοτική «Πυρσός», Αθήνα 1926-1934.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κούτσας Αχαΐας. Ιστοσ.: eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 03/12/2019.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Εγλυκάδας Αχαΐας. Ιστοσ.: eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 03/12/2019.
* Αθλητική Ένωση Τένις «Νίκη» Πατρών. Ιστοσ.: patratennis.gr. Ανακτήθηκε: 04/12/2019.
* Αθλόπολις - Α.Ε. Πάτρα 2005. Ιστοσ.: athlopolispatras.gr . Ανακτήθηκε: 04/12/2019.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Αγία Βαρβάρα Πάτρας (συνοικία)

Η **Αγία Βαρβάρα** είναι συνοικία της Πάτρας που εκτείνεται νότια του κέντρου της πόλης, σε κοντινή απόσταση από αυτό και η οποία οφείλει την ονομασία της στον εκεί ομώνυμο ναό. 

Συχνά θεωρείται πως αποτελεί μέρος της περιοχής του Σκαγιοπουλείου (παλιότερα γνωστή ως Γυρί). Περιβάλλεται, πέραν του Σκαγιοπουλείου, από τις συνοικίες Άγιος Ανδρέας και Άγιος Γεράσιμος, καθώς και από την ευρύτερη περιοχή των Υψηλών Αλωνίων. Στη συνοικία στεγάζονται σε κοινό σχολικό συγκρότημα το 6ο και 19ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας, ενώ πολύ κοντά βρίσκεται και ο Ιερός Ναός Αποστόλου Παύλου.

## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Πατρας
Νικόλαος Δαρβέρης

Ο **Νικόλαος Δαρβέρης** (1879 - 26 Νοεμβρίου 1946) υπήρξε Έλληνας δικηγόρος, δημοσιογράφος και πολιτικός από την Κυνουρία.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βέρβενα Αρκαδίας. Μετά τις νομικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Εξελέγη μέλος στο πρώτο Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.Εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη και ανέλαβε διευθυντής του Ταχυδρόμου Βορείου Ελλάδος και παρέστη στα εγκαίνια της πρώτης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης. Εξέδωσε επίσης την εφημερίδα "Τηλέγραφος". Ήταν μέλος του πρώτου Δ.Σ. της ΔΕΘ. Ο Δαρβέρης ήταν επικεφαλής της Μακεδονικής Πολιτικής Ένωσης. Εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά το 1926 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων, το 1935 με τα Συμπράττοντα Κυβερνητικά Κόμματα (Εθνικόν Ριζοσπαστικόν Κόμμα) , το 1936 με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση και στις εκλογές του 1946 με 9.610 ψήφους και με το Λαϊκόν Κόμμα. Χρημάτισε υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Κονδύλη από τις 10 Οκτωβρίου 1935 ως τις 30 Νοεμβρίου 1935.

Η τελευταία θητεία του δεν ολοκληρώθηκε, λόγω του θανάτου του , στις 26 Νοεμβρίου 1946. Ο θάνατος προήλθε από ανακοπή της καρδιάς στους διαδρόμους της Βουλής, έπειτα από έναν έντονο λόγο του εναντίον του υπουργού Δημοσίας Τάξεως. Η κηδεία του έγινε στις 28 Νοεμβρίου 1946 από τον ναό της Αγίας Σοφίας στη συμπρωτεύουσα.

Την έδρα του στη Βουλή μετά το θάνατό του κατέλαβε ο πρώτος επιλαχών του συνδυασμού, Χρήστος Πετρολιάς από το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων. Κατέλιπε τη σύζυγο και τον γιο του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νίκος Δαρβέρης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Ευάγγελος Δασκαλάκης

Ο **Ευάγγελος Δασκαλάκης** (1902  - 1973) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Περιβόλια Ρεθύμνου, γιος του Γεωργίου Δασκαλάκη. Πολέμησε στη Μικρά Ασία και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά την περίοδο της Κατοχής. Συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους Ναζί και κατάφερε να γλιτώσει την εκτέλεση. Εξελέγη με την Εθνική Πολιτική Ένωση (Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων) το 1946 με 4.514 ψήφους. Στην κυβέρνηση Μαξίμου υπηρέτησε ως υφυπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης από τις 31 Ιανουαρίου 1947 ως τις 17 Φεβρουαρίου 1947.

Επανεξελέγη βουλευτής με τον κόμμα των Φιλελευθέρων το  1950 και το 1951. 

Εξάσκησε το λειτούργημα του ιατρού ως το 1964 και βοηθούσε τους ασθενείς του χωρίς να ζητά χρήματα.
Υπηρέτησε ως Δήμαρχος Ρεθύμνου από το 1964 ως την παύση του από τη χούντα, στις 31 Δεκεμβρίου 1967.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Δήμαρχοι Ρεθύμνου
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Κρήτης
Ηλίας Παπαδημητρίου

Ο **Ηλίας Παπαδημητρίου** (19..– 18 Νοεμβρίου 1998) του Δημητρίου ήταν Έλληνας συνεταιριστής και πολιτικός της Αριστεράς και βουλευτής του ΚΚΕ.

## Βιογραφικό
Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στην ΚΝΕ και στη συνέχεια στο ΚΚΕ.
Στις εκλογές του 1985 εξελέγη βουλευτής Λάρισας με το ΚΚΕ. Παραιτήθηκε από την βουλευτική του έδρα στις 21 Φεβρουαρίου 1989 και αντικαταστάθηκε στην έδρα από τον Αντώνη Σκυλλάκο. Απεβίωσε το 1998.

## Πηγές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Δημήτριος Μερλόπουλος

Ο **Δημήτριος Μερλόπουλος** του Παναγιώτη (1898 - 24 Ιουλίου 1968) ήταν Έλληνας πολιτικός και βουλευτής της Αριστεράς.

## Σταδιοδρομία
Εργάστηκε ως δικηγόρος.  Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Μεσσηνίας ως ανεξάρτητος με την υποστήριξη της ΕΔΑ. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 25 Ιουλίου 1968. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη και είχαν παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
1Q84

To **1Q84** είναι μία μυθιστορηματική τριλογία του Ιάπωνα συγγραφέα Χαρούκι Μουρακάμι. Οι δύο πρώτοι τόμοι κυκλοφόρησαν στην Ιαπωνία τον Μάιο του 2009 και ο τρίτος τον Απρίλιο του 2010. Η πρώτη έκδοση των δύο πρώτων βιβλίων στις 29 Μαΐου 2009 εξαντλήθηκε την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας τους. Στα Ελληνικά κυκλοφορούν και τα τρία βιβλία από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

## Πλοκή

Η πλοκή, η οποία διαρθρώνεται μέσα από την παράλληλη αφήγηση τριών χαρακτήρων, κάτω από μία περιπετειώδη συναρπαστική φαντασμαγορική επιφάνεια λέξεων, εικόνων και αισθήσεων, είναι απλή: μία ιστορία αγάπης, η οποία διαδραματίζεται το 1984. Η Αομάμε και ο Τένγκο θα διασχίσουν τον τόπο και το χρόνο, θα βαδίσουν ανάποδα σε ημερολόγια και χάρτες, θα περιπλανηθούν και θα ρισκάρουν τα πάντα μέσα στο άκρως ποιητικό και επικίνδυνο σύμπαν του Μουρακάμι για να βρουν ο ένας τον άλλον.

## Κριτική
Η εφημερίδα The Guardian αποκάλεσε το *1Q84* ένα παγκόσμιο γεγονός από μόνο του και μία υπεράσπιση της ίδιας της έννοιας του μυθιστορήματος, ενώ η εφημερίδα The Japan Times έγραψε ότι ίσως αποτελέσει ένα απαραίτητο ανάγνωσμα για όσους θέλουν να καταλάβουν τη σύγχρονη ιαπωνική κουλτούρα.

Παράλληλα δεν έλειψαν και οι πολύ αρνητικές κριτικές, οι οποίες θεώρησαν το *1Q84* σαφώς υποδεέστερο εν σχέσει με άλλα έργα του Μουρακάμι.

## Δείτε επίσης
* 1984 (μυθιστόρημα)
* IQ

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 1Q84.
* 1Q84 by Haruki Murakami (U.S. book trailer).

Κατηγορία:Ιαπωνικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μαγικός ρεαλισμός
Κατηγορία:Σειρές βιβλίων
Αρίσταρχος ο Σαμόθραξ

Ο **Αρίσταρχος ο Σαμόθραξ**, περ. 220 π.Χ. - 143 π.Χ. γραμματικός και βιβλιοθηκάριος στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ήταν μαθητής και διάδοχος του Αριστοφάνη του Βυζάντιου.

Γεννήθηκε στη Σαμοθράκη και ήταν σύγχρονος του Πτολεμαίου του Φιλομήτορος που του ανέθεσε την εκπαίδευση του γιου του Πτολεμαίου του Ευπάτορος. Το 164 π.Χ. κατέφυγε στην Κύπρο όταν  ο Πτολεμαίος Η΄ Φύσκων καταδίωκε τους φίλους του δολοφονημένου Πτολεμαίου Ευπάτορος, όπου και πέθανε από υδρωπικία.

Λέγεται ότι διέθετε παροιμιώδη μνήμη και αδιαφορούσε τελείως για την εξωτερική του εμφάνιση.

Κατά το λεξικό Σουίδα έγραψε πολυάριθμα υπομνήματα, συγγράμματα («περί Ιλιάδος και Οδυσσείας», «προς Φιλητάν», «περί Ναυστάθμου» και άλλα) και οκτακόσια σχόλια στον Πίνδαρο και ιδιαίτερα διακρίθηκε στην κριτική έκδοση των ομηρικών επών. Ο μαθητής του Αριστόνικος ο Αλεξανδρεύς μας παραδίδει πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες της κριτικής μεθόδου του δασκάλου του. Μαζί με τον Ζηνόδοτο και τον Αριστοφάνη τον Βυζάντιο είναι οι πρώτοι που κατέταξαν και συστηματοποίησαν τη μελέτη σημαντικών αρχαίων κειμένων, που είχαν αλλοιωθεί ή σκορπιστεί και χρειάζονταν διόρθωση και αποκατάσταση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Κατηγορία:Βιβλιοθηκάριοι της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας
Σπένσερ Νέλσον

Ο **Σπένσερ Νέλσον**, γεννημένος στις 11 Ιουλίου 1980 στο Ποκατέλο του Άινταχο, είναι Αμερικανός / Αζερμπαϊτζανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του σμολ και πάουερ φόργουορντ.

## Καριέρα
Ο Νέλσον ξεκίνησε να αγωνίζεται στο λύκειο του Ποκατέλο και αναδείχθηκε καλύτερος αθλητής της χρονιάς του 1998, με 22,0 πόντους, 11,0 ριμπάουντ, 5,0 ασίστ και 2,0 κοψίματα ανά αγώνα. Φοίτησε στο κολέγιο του Γιούτα Στέιτ, αλλά μετά τον πρώτο του χρόνο πήγε σε μία διετή αποστολή για την εκκλησία του Ιησού Χριστού και των νεότερων Αγίων στην Οκλαχόμα. Επέστρεψε στο κολέγιο το 2002, συνεχίζοντας για τρία χρόνια, έχοντας 16,0 πόντους, 7,9 ριμπάουντ και 4,8 ασίστ ανά αγώνα στην τελευταία του χρονιά.

Μετά το τέλος της κολεγιακής του καριέρας δεν έγινε ντραφτ για το ΝΒΑ και υπέγραψε στη γερμανική Μπάμπεργκ, παρά το ότι δοκιμάστηκε από την ομάδα των Γιούτα Τζαζ. Την επόμενη χρονιά, φόρεσε τη φανέλα της Μπένετον Τρεβίζο, όπου αγωνίστηκε σε 33 παιχνίδια πρωταθλήματος με μέσους όρους 7,5 πόντων και 5,2 ριμπάουντ.

Συνέχισε στη Φορτιτούντο Μπολόνια, όπου παρέμεινε εφεδρικός παίζοντας συνολικά σε δέκα αγώνες πρωταθλήματος και Eurocup. Το 2008-09, φόρεσε τη φανέλα του Άρη, με τον οποίο κατέκτησε την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, με 9,8 πόντους και 7,2 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε με την ομάδα του Περιστερίου, το οποίο κατέλαβε την ένατη θέση στην Ελλάδα.

Τον Ιούλιο του 2010, υπέγραψε στην ισπανική Γκραν Κανάρια, με την οποία αγωνίστηκε στη Liga ACB για τρεις σεζόν. Έπαιξε σε 100 παιχνίδια πρωταθλήματος και 17 ακόμη για το Eurocup, με καλύτερη του χρονιά το 2012-13 όπου είχε μέσο όρο 13,1 πόντων ανά αγώνα.

Τις δύο τελευταίες χρονιές της καριέρας του επέστρεψε στην Ιταλία, φορώντας τη φανέλα της Μοντεπάσκι Σιένα και της Βενέτσια, πριν ανακοινώσει την αποχώρηση του από την επαγγελματική καλαθοσφαίριση στις 14 Ιουλίου 2015.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Spencer Nelson - Eurobasket
* DraftExpressProfile: Spencer Nelson, Stats
* NELSON, SPENCER - Euroleague Basketball

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρέγιερ Βενέτσια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Νικόλαους Χάρνονκουρτ

Ο **Νικόλαους Χάρνονκουρτ** (*Johann Nicolaus Graf de la Fontaine und d’Harnoncourt-Unverzagt*, 6 Δεκεμβρίου 1929 - 5 Μαρτίου 2016) ήταν Αυστριακός μαέστρος, ιδιαίτερα γνωστός για τις ιστορικά τεκμηριωμένες εκτέλέσεις κλασικής και προκλασικής εποχής. Ξεκινώντας ως τσελίστας, ίδρυσε το δικό του σύνολο οργάνων περίοδο, *Concentus Musicus Wien*, στη δεκαετία του 1950, και έγινε πρωτοπόρος του κινήματος της πρώιμης μουσικής. Περί το 1970, Χάρνονκουρτ άρχισε να διευθύνει όπερες και κλασικές συμφωνίες, και αργότερα διεθνούς φήμης συμφωνικές ορχήστρες, εμφανιζόμενος σε κορυφαίες αίθουσες συναυλιών, όπερες και φεστιβάλ. Το ρεπερτόριο του διευρύνθηκε έκτοτε για να συμπεριλάβει συνθέτες του 19ου και του 20ού αιώνα. Το 2001 και το 2003, διεύθυνε τη Συναυλία της Πρωτοχρονιάς της Βιέννης. Ο Χάρνονκουρτ είναι επίσης ο συγγραφέας πολλών βιβλίων, κυρίως σε θέματα ιστορίας, απόδοσης, και αισθητικής της μουσικής.
## Βραβεία
*Τάγμα της Αξίας για τις Τέχνες και Επιστήμες
*Δακτυλίδι της Τιμής του αυστριακού κράτους Στύρια
*Χρυσή διάκριση για τις υπηρεσίες στην πόλη της Βιένης
*Βραβείο Erasmus.
*Μουσικό Βραβείο Λέονι Σόνινγκ

## Εργογραφία
*
*
*
*

## Παραπομπές σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Nikolaus Harnoncourt επίσημος ιστότοπος
*Nikolaus Harnoncourt στο *[[Sony BMG Masterworks]]*
*November 2000 Interview with Norman Lebrecht
*Nikolaus Harnoncourt biography στη Royal Concertgebouw Orchestra
*Warnerclassicsandjazz.com, Nikolaus Harnoncourt Teldec recordings

Κατηγορία:Αυστριακοί μουσικοί
Κατηγορία:Αποδέκτες του βραβείου Erasmus
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Κόμητες της Αυστρίας
Ρόμπερτ Ρένφρο

Ο **Ρόμπερτ Ρένφρο**, γεννημένος στις 13 Μαρτίου 1969 στην Στυρία της Αυστρίας, είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής αυστριακής καταγωγής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

## Βιογραφία
Ο Ρένφρο φοίτησε στη στρατιωτική σχολή του Ρίβερσαϊντ το 1987, αλλά παραιτήθηκε λίγο αργότερα και αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα στην καλαθοσφαίριση.

Αγωνίστηκε μέχρι το 2003, φορώντας μεταξύ άλλων την φανέλα της ισπανικής Τενερίφης, του Άρη Θεσσαλονίκης, της Δάφνης και του Γ.Σ. Λάρισας.

Με την ομάδα του Άρη αγωνίστηκε τη σεζόν 2001-02, πετυχαίνοντας μόλις εννέα πόντους σε δεκαπέντε αγώνες πρωταθλήματος (Μ.Ο. 0,6), ενώ μάζεψε 32 ριμπάουντ (2,1 ανά αγώνα).

Την επόμενη και τελευταία χρονιά της καριέρας του, φόρεσε την φανέλα της Δάφνης, καταλαμβάνοντας τη δέκατη θέση στο πρωτάθλημα της Α2.

## Πηγές
* Robert Renfroe Basketball Player Profile
* Robert Renfroe | Basketball | Athlete Preview | GolGolGol.net

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τενερίφης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Λάρισας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης
Κατηγορία:Σέντερ
Η κυρία του κυρίου

Ο τίτλος **Η κυρία του κυρίου** μπορεί να αναφέρεται:

*Η κυρία του κυρίου (θεατρικό)
*Η κυρία του κυρίου (ταινία)
Ναός Αγίου Ζαχαρία Ελευσίνας

Ο **ναός του Αγίου Ζαχαρία** είναι ένας μικρός μεταβυζαντινός ναός, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο της Ελευσίνας, στην πλατεία Ηρώων και σε μικρή απόσταση από τον αρχαιολογικό χώρο της πόλης. Είναι μικρός σε μέγεθος και χτισμένος πάνω στα θεμέλια παλαιότερου ομώνυμου πρωτοχριστιανικού ναού του 5ου αι. μ.Χ.

## Πρωτοχριστιανικός ναός
thumb|199x199px|αριστερά|Το εσωτερικό του ναού του Αγίου Ζαχαρία

Ο πρωτοχριστιανικός ναός αποκαλύφθηκε το 1928 από την ανασκαφή που διενήργησε ο Κωνσταντίνος Κουρουνιώτης ήταν μία τρίκλιτη βασιλική με ημικυκλική αψίδα,15,70μ. μήκους x 15.40μ. πλάτους, με δύο κιονοστοιχίες αποτελούμενες από πέντε κίονες. Εκτός από τον κυρίως ναό, ο οποίος διέθετε δύο διαδοχικούς νάρθηκες, η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε επίσης ένα τετράγωνο βαπτιστήριο πρόσκτιστο στη βορειοδυτική πλευρά και στο κέντρο του υπάρχει σταυροειδής κολυμβήθρα χτισμένη με πλίνθους που φέρουν επένδυση από μαρμάρινες πλάκες, ενώ σώθηκε και επιγραφή που αναφέρει ως κτήτορα του βαπτιστηρίου τον "Αρτεμίσιο". Ο τύπος αυτός του βαπτιστηρίου μοιάζει με ανάλογα κτίσματα της Μικράς Ασίας και θεωρείται ότι φανερώνει την ύπαρξη σχέσεων μεταξύ της χριστιανικής κοινότητας της Ελευσίνας με άλλα χριστιανικά κέντρα. Στη βόρεια πλευρά του αρχικού ναού και ανατολικά του βαπτιστηρίου εντοπίστηκαν δύο συνεχόμενοι χώροι που ταυτίζονται ως αποδυτήριο και φωτιστήριο.

## Μεταβυζαντινός ναός
Στην ανατολική πλευρά του μεσαίου κλίτους του ναού του 5ου αι. ανεγέρθηκε το μεταβυζαντινό εκκλησάκι το οποίο στη σημερινή μορφή του είναι μία μονόχωρη καμαροσκέπαστη βασιλική. Στη δυτική του πλευρά, πάνω από την είσοδο, υπάρχει κωδωνοστάσιο που αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη. Στην τοιχοποιία του έχουν ενσωματωθεί αρχιτεκτονικά μέλη και επιγραφές που προέρχονται από τον παρακείμενο αρχαιολογικό χώρο του ιερού των αρχαίων ελευσίνιων μυστηρίων. Επίσης, ίδιας προέλευσης είναι και τα διάσπαρτα μέλη που βρίσκονται στον περιβάλλοντα χώρο. Το Ιερό Βήμα του σημερινού ναού βρίσκεται στην ίδια θέση με αυτό του πρώτου ναού και χωρίζεται από τον κυρίως ναό με ξυλόγλυπτο τέμπλο. Το εσωτερικό του σήμερα κοσμείται με τοιχογραφίες της νεώτερης εποχής, ενώ η φορητή εικόνα του τιμώμενου Αγίου Ζαχαρία φέρει τη χρονολογία 1912.

## Λειτουργία
Ο ναός πανηγυρίζει στις 5 Σεπτεμβρίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Σωτηρίου, Γ. «Αι παλαιοχριστιανικαί βασιλικαί της Ελλάδος», *Αρχαιολογικής Εφημερίς*, 1929.
**Αρχαιολογικό Δελτίο 24 (1969), σ. 98*
*
*Οι Μεταμορφώσεις του Ελευσινιακού Τοπίου, Αρχαιότητες και Σύγχρονη Πόλη, Κατάλογος Έκθεσης, 2011, επιμέλεια Καλλιόπη Παπαγγελή, Ελένη-Άννα Ευθυμίου-Χλέπα, σ. 44. Ανακτήθηκε 18/1/2016

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο Άγιος Ζαχαρίας (βίντεο)
*Δήμος Ελευσίνας, Ο Άγιος ΖαχαρίαςΑνακτήθηκε 18/1/2016

Ζαχαριας Ελευσινα
Ναος Αγιου Ζαχαρια
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 (ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ)

Το τμήμα της Νότιας Αμερικής των **[[Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018|προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018]]** της FIFA αποτελεί τη διοργάνωση των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018, που θα πραγματοποιηθεί στη Ρωσία, για εθνικές ομάδες μέλη της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL). Συνολικά 4,5 θέσεις (4 απευθείας και 1 μέσω διηπειρωτικών μπαράζ) είναι διαθέσιμες για την τελική φάση.

## Δομή
Η δομή των προκριματικών είναι ίδια με τις προηγούμενες πέντε διοργανώσεις. Οι δέκα ομάδες λαμβάνουν μέρος σε ένα πρωτάθλημα με εντός και εκτός έδρας αγώνες. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες προκρίνονται στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018, ενώ η πέμπτη θέση οδηγεί στα διηπειρωτικά μπαράζ.

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα προκριματικά, όπου οι αγωνιστικές ήταν προκαθορισμένες, στη συγκεκριμένη διοργάνωση οι αγωνιστικές προέκυψαν έπειτα από κλήρωση, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Κλήρωσης για την Προκριματική Φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στις 25 Ιουλίου του 2015 και ώρα 18:00 MSK (UTC + 3), στο παλάτι Κωνσταντινόφσκι (Константиновский дворец) στη Στρέλνα της Αγίας Πετρούπολης στη Ρωσία.

Για λόγους προγραμματισμού, η Αργεντινή και η Βραζιλία τοποθετήθηκαν αυτόματα ως ομάδες 4 και 5 αντίστοιχα ώστε να εξασφαλίζεται ότι καμία ομάδα δεν διεξάγει αγώνες με την ίδια αντίπαλο για κάθε διπλή αγωνιστική. Οι υπόλοιπες οκτώ ομάδες κληρώθηκαν σε μία από τις υπόλοιπες οκτώ θέσεις από 1 έως 10 (εκτός 4 και 5).

## Δείτε επίσης

* Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018
* Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018
Παναγιώτης Δεκάζος

Ο **Παναγιώτης Δεκάζος** (1879-1976) ήταν Έλληνας γεωπόνος και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Τρίπολη και σπούδασε γεωπονικές επιστήμες σε πανεπιστήμια της Γερμανίας και της Γαλλίας. Ανάμεσα στα άλλα υπηρέτησε ως αναπληρωτής γενικός διοικητής Θράκης. 
Το 1929 και 1932 εξελέγη γερουσιαστής με τον Εκλογικό Σύλλογο Αγροτών.
Στην κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη διετέλεσε υπουργός Γεωργίας από τις 28 Δεκεμβρίου 1934 ως τις 20 Μαρτίου 1935. 

Στην κυβέρνηση Δεμερτζή ήταν υπουργός Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως από τις 30 Νοεμβρίου 1935 ως τις 14 Μαρτίου 1936 και έπειτα υπουργός Εθνικής Οικονομίας από τις 14 Μαρτίου 1936 ως τις 5 Αυγούστου 1936.

Απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών το 1976 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Λαζάρου του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών στις 23 Απριλίου 1976. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Ελένη.

## Έργα
*"Η Νάουσα της Μακεδονίας", Αθήναι 1913.
*"Η γεωργία εις την σημερινήν Ελλάδα"
*"Τα τεχνικά λιπάσματα"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Έλληνες γεωπόνοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Βασίλειος Δεληγιάννης

Ο **Βασίλειος Δεληγιάννης** (1887 - 1945) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός.

## Βιογραφία
Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους, όπου τραυματίστηκε. Πήρε μέρος στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και πολιτεύτηκε αρκετές φορές. Υπηρέτησε ως βουλευτής Αθηνών με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1928, το  1932, το  1933 και το  1936. 
Από τις 7 Ιουνίου 1929 ως τις 30 Νοεμβρίου 1931 ήταν υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων