open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
1514 Ρικουξά

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1514 Ρικουξά
Η **Ρικουξά (Ricouxa)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,553. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ρικουξά εκτιμάται σε 10 χιλιόμετρα περίπου. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα. Η Ρικουξά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 26 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ρικουξα
1510 Σαρλουά

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1510 Σαρλουά
Ο **Σαρλουά (Charlois)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,341. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Γάλλο αστρονόμο Αντρέ Πατρύ, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γάλλου αστρονόμου Ωγκύστ Ονορέ Σαρλουά.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σαρλουά εκτιμάται σε 23,8 ± 2,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1033. Ο Σαρλουά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε περίπου 5 ως 8 ώρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σαρλουα
1515 Περροτέν

Ο **Περροτέν (Perrotin)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,792. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Γάλλο αστρονόμο Αντρέ Πατρύ, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γάλλου αστρονόμου Ανρί Ζοζέφ Περροτέν, όπως και ο κρατήρας Περροτέν στον πλανήτη Άρη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Περροτέν είναι άγνωστα. Ο Περροτέν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ώρες και 58 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Περροτεν
Κατάλογος πολιτειών και εδαφών των ΗΠΑ ανά έκταση

Αυτός είναι ένας πλήρης **κατάλογος των [[πολιτεία ΗΠΑ|πολιτειών των ΗΠΑ]] και των μεγάλων [[Εδάφη των ΗΠΑ|εδαφών]]** κατά σειρά *συνολικής έκτασης*, *έκτασης ξηράς*, και *έκτασης νερού*. Τα στοιχεία της επιφάνειας νερού περιλαμβάνουν τα μεσόγεια, τα παράκτια, τις Μεγάλες Λίμνες, και τα εδαφικά ύδατα. οι παγετώνες και τα υδάτινα χαρακτηριστικά προσμετρώνται ως έκταση ξηράς.


 Image:US States by Total Area.svg|Πολιτείες των ΗΠΑ κατά συνολική έκταση
 Image:US States by Total Land Area.svg|Πολιτείες των ΗΠΑ κατά έκταση ξηράς
 Image:US States by Water Area.svg|Πολιτείες των ΗΠΑ κατά έκταση νερού
 Image:US States by Water Percentage.svg|πολιτείες των ΗΠΑ κατά ποσοστό νερού
 Image:Map of USA AK full.png|Η Αλάσκα είναι η μεγαλύτερη πολιτεία σε συνολική έκταση, έκταση ξηράς, και έκταση νερού
 Image:Alaska-Size.png|η έκταση της Αλάσκα είναι το 21% της έκτασης των ηπειρωτικών Ηνωμένων Πολιτειών
 File:Map of USA TX.svg|Η δεύτερη μεγαλύτερη πολιτεία, το Τέξας, είναι μόνο το 40% της συνολικής έκτασης της μεγαλύτερης πολιτείας, της Αλάσκα
 Image:Map of USA highlighting Rhode Island.png|Το Ρόουντ Άϊλαντ είνα η μικρότερη πολιτεία σε συνολική έκταση και έκταση ξηράς
 File:Michigan.svg|Το Μίσιγκαν είναι δεύτερο (μετά την Αλάσκα) σε έκταση νερού, και πρώτο σε ποσοστό νερού
 Image:STS-95 Florida From Space.jpgΗ Φόριντα είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος μια χερσόνησος, και την τρίτη μεγαλύτερη έκταση νερού και έβδομο μεγαλύτερο ποσοστό νερού
 

## Βλέπε επίσης
*Κατάλογος μεγαλύτερων υποδιαιρέσεων χωρών κατά έκταση
*Κατάλογος πολιτικών και γεωγραφικών υποδιαιρέσεων κατά συνολική έκταση

## Αναφορές
Όλα τα δεδομένα παρέχονται από το Γραφείο Απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών (see Summary of 2000 Census – tables 1 and 17). Αυτό το έγγραφο αναφέρει ότι οι τιμές για τα Μικρά Υπερπόντια Νησιά είναιμόνο προσεγγιστικές.


Κατηγορία:Γεωγραφία των Ηνωμένων Πολιτειών
Εκταση
Σορίν Απόστου

Ο **Σορίν Απόστου** γεννήθηκε 8 Φεβρουαρίου 1968) είναι Ρουμάνος πολιτικός. Μέλος του Δημοκρατικού Φιλελεύθερου Κόμματος, είναι δήμαρχος της Κλούι-Ναπόκα από το 2009.

## Βιογραφία
Ο Απόστου γεννήθηκε στο φοσκάνι και παρακολούθησε στο University of Agronomical Sciences and Veterinary Medicine.

## Βλέπε επίσης
* Πολιτικά της Κλούι-Ναπόκα

## Αναφορές


Κατηγορία:Ρουμάνοι πολιτικοί
Εθνική Οδός 51 (Ελλάδα)

Η **Εθνική Οδός 51** είναι μια Εθνική Οδός της Ελλάδας που αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 85. Ξεκινάει από τον κόμβο Αρδανίου της Εγνατίας Οδού και καταλήγει στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα στο Ορμένιο. 
Σε εξέλιξη είναι αναβάθμιση του υπάρχοντος δρόμου, με κατασκευή παρακάμψεων και σύγχρονων κόμβων. Το τμήμα Καστανιές - Ορμένιο δεν ανήκει προς το παρόν στο Εθνικό ή Επαρχιακό δίκτυο και δεν έχει αριθμό.

## Τεχνικά χαρακτηριστικά
Ο άξονας αναβαθμίζεται με στόχο τη μετατροπή του σε κλειστή οδό ταχείας κυκλοφορίας διατομής πλάτους 12/14 μ. με μία λωρίδα κυκλοφορίας και λωρίδα έκτακτης ανάγκης ανά κατεύθυνση [2x(1+ΛΕΑ)].  Κατασκευάζεται μεγάλος αριθμός τεχνικών, ανισόπεδοι κόμβοι εισόδου/εξόδου, παράπλευρο δίκτυο καθώς και παρακάμψεις οικισμών.

## Διαδρομή
*Αρδάνι
*Σουφλί
*Διδυμότειχο
*Ορεστιάδα
*Καστανιές
*Ορμένιο
*Ελληνοβουλγαρικά σύνορα 

## Τμήματα

### Αρδάνιο - Σουφλί
Το τμήμα Αρδανίου - Σουφλίου είναι υπό κατασκευή. Αποτελείται από 26 χλμ. και διαθέτει έναν κλάδο κυκλοφορίας ανά ρεύμα με διπλή διαχωριστική γραμμή.

### Σουφλί - Μάνδρα
Το τμήμα Σουφλίου - Μάνδρας έχει δοθεί σε κυκλοφορία. Αποτελείται από 7 χλμ. και διαθέτει ένα κλάδο κυκλοφορίας ανά ρεύμα με διπλή διαχωριστική γραμμή.

### Παράκαμψη Σουφλίου
Το τμήμα Παράκαμψης Σουφλίου είναι υπό κατασκευή σε μήκος 7 χλμ.

## Πηγές
* Ιστοσ.: Motorways - Aυτοκινητόδρομοι, Ελλάς: EO 52
*Χάρτης: Α21 Google Maps
*Χάρτης: WikiMapia
*Κάθετος άξονας Αρδάνι-Ορμένιο-Ελληνο-Βουλγαρικά Σύνορα, Εγνατία Οδός ΑΕ 

Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Έβρου
Θρεονίνη

Η **θρεονίνη** ή **2-αμινο-3-υδροξυβουτανοϊκό οξύ** (σύντμηση **Thr** ή **Τ**) είναι ένα α-αμινοξύ με συντακτικό τύπο HO2CCH(NH2)CH(OH)CH3. Η θρεονίνη είναι πρωτεϊνογόνο αμινοξύ και τα κωδικόνιά της στον γενετικό κώδικα είναι ACA, ACU, ACC και ACG. Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν έχει τη δυνατότητα να βιοσυνθέσει θρεονίνη, γι' αυτό και πρέπει να την λαμβάνει έτοιμη από τις τροφές, είναι δηλαδή απαραίτητο αμινοξύ. Οι χημικές ιδιότητες της θρεονίνης καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την παρουσία του υδροξυλίου, το οποίο καθιστά την πλευρική αλυσίδα πολική και ταυτόχρονα επιτρέπει μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις του αμινοξέος όπως γλυκοζυλίωση και φωσφορυλίωση. Η θρεονίνη, όπως και η σερίνη, είναι **υδρόφιλο** αμινοξύ και εντοπίζεται κυρίως στην περιφέρεια υδατοδιαλυτών πρωτεϊνών.

## Ισομέρεια
Η θρεονίνη έχει δύο στερεογενή κέντρα στο μόριό της, τα άτομα άνθρακα στις θέσεις 2 και 3. Επομένως μπορεί να υπάρχει σε τέσσερα στερεοϊσομερή με τις διαμορφώσεις (2*S*,3*R*), (2*R*,3*S*), (2*S*,3*S*) και (2*R*,3*R*). Από τα τέσσερα ισομερή μόνο το (2*S*,3*R*) απαντάται συνήθως στη φύση και έχει βιολογική σημασία, επομένως η γενική χρήση της ονομασίας «θρεονίνη» είναι κατά κανόνα συνώνυμη του όρου (2*S*,3*R*)-2-αμινο-3-υδροξυβουτανοϊκό οξύ.

## Διατροφή
Σε φυτά και μικροοργανισμούς η θρεονίνη βιοσυντίθεται μέσω μιας σειράς αντιδράσεων που ξεκινούν από το ασπαραγινικό οξύ. Για τον άνθρωπο όμως η θρεονίνη είναι απαραίτητο αμινοξύ, επομένως η μοναδική πηγή της είναι οι πρωτεϊνούχες φυτικές και ζωικές τροφές. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη θρεονίνης ανέρχεται σε 15 mg ανά kg σωματικού βάρους.

Στον οργανισμό η θρεονίνη καταβολίζεται προς γλυκίνη και ακεταλδεΰδη από το ένζυμο **αλδολάση της θρεονίνης**, το οποίο καταλύει τη διάσπαση του δεσμού C2-C3 στην L-θρεονίνη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* R. F. Murray, H. W. Harper, D. K. Granner, P. A. Mayes, V. W. Rodwell, *Harper's Illustrated Biochemistry*, McGraw-Hill, 2006.
* Lubert Stryer, *Βιοχημεία*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 1997.

Κατηγορία:Πρωτεϊνικά αμινοξέα
Κατηγορία:C4
Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Φραγκίσκος Μαρτίνος

Ο **Φραγκίσκος Μαρτίνος** είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που διακρίθηκε στη θέση του ακραίου αμυντικού αλλά και του αμυντικού μέσου ("κόφτης"), γεννημένος το 1948, στην Ακαδημία Πλάτωνος. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από τον τοπικό ποδοσφαιρικό σύλλογο Πλάτωνα Αθήνας, ο οποίος μετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣΑ.

Aργότερα (1971) υπέγραψε στο Αιγάλεω πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική κατηγορία.

Συνέχισε στην ομάδα αυτή για έντεκα συνεχόμενες περιόδους, από τις οποίος έπαιξε έξι χρονιές στην Α΄ (φτάνοντας τις **157 συμμετοχές** και 3 γκολ) και πέντε στη Β΄Εθνική (146 συμμετοχές-2 γκολ). Έως τα μέσα του 2016 ήταν δεύτερος σε συμμετοχές στην ιστορία της ομάδας του Αιγάλεω, πίσω από τον Πηγαδίτη. Στα τέλη Μαΐου του 2016 βρέθηκε στην τρίτη θέση της σχετικής κατάταξης, καθώς υποσκελίσθηκε από τον Παπουτσή, ο οποίος εν-συνεχεία πέρασε πρώτος, ξεπερνώντας και τον Πηγαδίτη. Το 1977 αναδείχτηκε **πρωταθλητής Β΄ Εθνικής** (Νότου). Την περίοδο 1985-86 αγωνίσθηκε στη Δ΄ Εθνική για λογαριασμό του Περαμαϊκού, με τον οποίο κέρδισε την άνοδο στη Γ΄ Εθνική κατηγορία, όπου αγωνίσθηκε επίσης την επόμενη χρονιά (1986-87). Τη διετία 2019-20 ο Φραγκίσκος Μαρτίνος είναι εκλεγμένος πρόεδρος στο Σύλλογο Βετεράνων του Αιγάλεω Α.Ο.

Τα στατιστικά της καριέρας του έχουν ως ακολούθως:

* έως και το 1970-71: Πλάτων Αθηνών(Ε.Π.Σ. Αθηνών)
* 1971-1972 έως και 1974-75: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-97 συμμετοχές, 2 γκολ
* 1975-1976 & 1976-1977: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική-63 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1977-1978 & 1978-1979: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-60 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1979-1980 έως και 1981-1982: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική-83 συμμετοχές, 1 γκολ
Σύνολα (με το Αιγάλεω): **303 συμμετοχές**-5 γκολ

## Πηγές

* «50 Χρόνια Αιγάλεω»-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (1998)
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄ Εθνικής", περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι" (Έκδοση "Κλεομένης Γεωργαλάς Ε.Π.Ε."), τεύχη ετών 1994-95
* Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Μ
Μ
Λαδινία

thumb|300px|Χάρτης των λαδινώφωνων περιοχών
Η **Λαδινία** (ιταλικά: *Ladinia*) είναι ιστορική περιοχή της βόρειο-ανατολικής Ιταλίας στις Δολομιτικές Άλπεις κοντά στα σύνορα με την Αυστρία. Η Λαδινία καταλαμβάνει περιοχές όπου επικρατέστερη γλώσσα (η οποία ομιλείται ακόμα) είναι τα Λαδινικά· η περιοχή αυτή περιλαμβάνει τμήματα των ιταλικών επαρχιών Τρεντίνο, Μπολτζάνο και Μπελούνο.

## Ιστορία
Πληθυσμοί που μιλούσαν τη λαδινική γλώσσα εγκαταστάθηκαν άγνωστο πότε σε μια περιοχή που εκτεινόταν από την Ελβετία μέχρι τη Σλοβενία, περιλαμβάνοντας τη σημερινή Αυστρία και μεγάλο τμήμα της Βορειο-ανατολικής Ιταλίας. Οι πληθυσμοί πιστεύεται ήταν κελτικής καταγωγής και μετανάστευσαν εδώ εξαιτίας των επιδρομών διαφόρων φυλών. Μιλούσαν διάφορες διαλέκτους οι οποίες αναμείχθηκαν με τις λατινογενείς γλώσσες που ομιλούνταν στην περιοχή που εγκαταστάθηκαν και δημιουργήθηκε η γλώσσα Λαδίνο· καθώς οι ίδιοι θεωρούσαν ότι ήταν Λατίνοι ονόμασαν τη γλώσσα τους Λαντίνο. Μέχρι τον 18ο αιώνα είχε επικρατήσει αυτός ο όρος και με τον ιταλικό νόμο 482/1999 αναγνωρίστηκε ως γλωσσική μειονότητα.

Από τη γλώσσα των λαντινόφωνων ονομάστηκε και η περιοχή Λαντίνο, η οποία μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανήκε στην Αυστροουγγαρία και από το 1919 προσαρτήθηκε στην Ιταλία.

## Σημαία
thumb|250px|Η σημαία της Λαδινίας
Η σημαία της Λαδινίας δημιουργήθηκε στις 5 Μαΐου 1920. Οι εκπρόσωποι των Λαδινόφωνων της περιοχής μαζεύτηκαν το 1920 στο Πάσο Γκάρντενα για να διαμαρτυρηθούν κατά της συνθήκης του 1919 που δεν τους αναγνώριζε ως διαφορετική εθνοτική ομάδα, ούτε σαν εθνότητα των γερμανόφωνων κατοίκων του Νοτίου Τιρόλου. Στο τέλος της ημέρας, ανακηρύχθηκε η εθνική σημαία της Λαδινίας με τρεις οριζόντιες ρίγες και με χρώματα μπλε-λευκό-πράσινο. Με την άνοδο του φασιστικού καθεστώτος κηρύχθηκε παράνομη από την ιταλική κυβέρνηση. Αμέσως μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις 14 Ιούλη 1946, σε εκδήλωση στο Πέρασμα Σελλά που παρακολούθησαν 3.000 νέοι, έγινε ανάρτηση της σημαίας.

## Η Λαδινία σήμερα
Η Λαδινία καλύπτει περίπου 1.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα, βρίσκεται εξ ολοκλήρου στις Δολομιτικές Άλπεις και στο κέντρο της αναπτύσσεται ο επιβλητικός ορεινός όγκος της Σέλλα. Από το όρος Σέλλα ξεκινούν οι πέντε κοιλάδες οι Τρεντίνο Βαλ Γκάρντενα, η Φάσα, η Βαλ Μπάντια, η Αμπέζο, και η Βαλ Λιβινλαόγκο. Ψηλότερες κορυφές είναι η Μαρμολάδα (3343 μ.), Αντελάο (3.263 μ.) και Τοφάνα ντι Μέτσο (3244 μ.).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Hans Goebl, Helga Böhmer (a cura di), *Atlant linguistich dl ladin dolomitich y di dialec vejins / Atlante linguistico del ladino dolomitico e dei dialetti limitrofi / Sprachatlas des Dolomitenladinischen und angrenzender Dialekte*, 7 voll., Wiesbaden, Reichert, 1998. ISBN 3-89500-071-X 
* *Ladinia - Ausstellung Tiroler Volkskunstmuseum Innsbruck 10. Juni bis 06. November 2011*, a cura di Wolfgang Meighörner, Bolzano, Athesia, 2011. ISBN 978-88-7073-598-7

Κατηγορία:Αυτόνομη Επαρχία του Μπολτσάνο
Κατηγορία:Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε
Κατηγορία:Βένετο
Κατηγορία:Ιστορία της Αυστρίας
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ιταλίας
Αγαθόκλεια Μυσίας

Η **Αγαθόκλεια** φέρεται να ήταν ελληνιστική πόλη της Μυσίας. Η ύπαρξη της πόλη είναι υπόθεση του Λουί Ρομπέρ (Louis Robert), καθηγητή του Collège de France.

Στη βάση νομισμάτων που βρέθηκαν στην ΒΔ Μικρά Ασία, στα οποία αναγράφονταν *ΑΓΑ, ΑΓΑΘ και ΑΓΑΘΟ*, ο Ρομπέρ συνέστησε την ύπαρξη της πόλης. Θεώρησε πως τα ευρήματα δε σχετίζονταν με την Αγαθόπολιν της Θράκης, αλλά υποδείκνυαν την ύπαρξη μιας έως τότε άγνωστης πόλης του 4ου αι. π.Χ., ονόματι *Αγαθόκλεια* ή *Αγαθόπολις*. Βάση του ισχυρισμού -που τον διατύπωσε με τη συνεργασία της συζύγου του, Ζαν (Jeanne)- ήταν η σκέψη πως ο Λυσίμαχος, όπως είχε δώσει τα ονόματα των υπόλοιπων μελών της οικογένειάς του, όπως και το δικό του, σε γνωστές πόλεις (Λυσιμάχεια, Νίκαια, Ευριδίκεια και Αρσινόη), το ίδιο θα έπρεπε να είχε κάνει και με το γιο του, Αγαθοκλή. Επιπλέον, επισημαίνοντας ότι η διπλή κουκουβάγια που απεικονιζόταν στην πίσω όψη των νομισμάτων που είχαν βρεθεί ήταν συνηθισμένη στα νομίσματα της Μιλητουπόλεως, θεωρήθηκε ότι η Αγαθόκλεια υπήρξε επανίδρυση της πρώτης. Προεκτείνοντας το συλλογισμό, ο Ρομπέρ κατέληξε στην άποψη ότι η Αγαθόκλεια μετονομάστηκε τελικά σε Αντιόχεια. Οι υποθέσεις αυτές, κατά τον καθηγητή G.M. Cohen, χρειάζονται επιπλέον στοιχεία ώστε να θεωρηθούν ισχυρές και όχι απλώς εικασίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Η Παναγία με το Κεράκι (Κριβέλι)

**Η Παναγία με το Κεράκι** (ιταλικά: *Madonna della Candeletta*) είναι ένα έργο αναγεννησιακής ζωγραφικής που φιλοτέχνησε κάποια στιγμή μετά το 1488 ο Βενετσιάνος ζωγράφος Κάρλο Κριβέλι (1430/35-1494/95). Ανήκει στη συλλογή της Πινακοθήκης Μπρέρα, στο Μιλάνο της Ιταλίας. Ο τίτλος του έργου προέρχεται από το κεράκι που διακρίνεται στο δάπεδο δίπλα από την πινακίδα με την υπογραφή του ζωγράφου.

## Περιγραφή
Ο πίνακας ανήκει σε ένα πολύπτυχο που ο καλλιτέχνης φιλοτέχνησε για τον Καθεδρικό Ναό του Καμερίνο. Το 1799 μετά από σεισμό, το έργο μεταφέρθηκε σε άλλη εκκλησία, από όπου πέρασε δέκα χρόνια αργότερα στη συλλογή της Μπρέρα.

Ο πίνακας είναι έξοχο παράδειγμα του ώριμου ύφους του Κριβέλι, στο οποίο πολυποίκιλα στοιχεία - δανεισμένα από το υστερογοτθικό υφος, την τέχνη της Βενετίας και της Φερράρας ή ακόμη και της Βόρειας Ευρώπης - συγκλίνουν σε ένα πρωτότυπο, εξαιρετικά ασυνήθιστο ιδίωμα. Οι μορφές σε γωνιακό σχήμα φορούν λεπτεπίλεπτα μπροκάρ υφάσματα με πλούσιες χρυσές μπορντούρες και πολύτιμα κοσμήματα. Εδώ δεν εντυπωσιάζουν τόσο η στιλπνότητα και η ευκρίνεια των μορφών, οι οποίες αγγίζουν τα όρια της επιτήδευσης, όσο η διακοσμητική πληθωρικότητα και η έμφαση στις λεπτομέρειες με την οποία αποδίδονται τα υφάσματα, τα κοσμήματα, καθώς και τα «νερά» του μαρμάρου. Οι γιρλάντες με τους καρπούς και τα φύλλα αποτελούν σχεδόν το σήμα κατατεθέν του Κριβέλι και επαναλαμβάνονται τακτικά στις συνθέσεις του. Ορισμένα τμήματα του πίνακα μοιάζουν με νεκρή φύση και αντικατοπτρίζουν το διακοσμήτικο ύφος που ανέπτυξε ο Κριβέλι.

## Δείτε επίσης
* Κάρλο Κριβέλι
* Αναγεννησιακή τέχνη στην Ιταλία

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*  Porcu, Costantino (2007). *«Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο»*, μετάφραση: Στέλλα Πεκιαρίδη, σειρά: Μουσεία του Κόσμου · 16, σελ. 60-61, 1η έκδοση, Αθήνα : Η Καθημερινή, ISBN 9789606709296.
*  Stukenbrock, Christiane & Töpper, Barbara (2011). *«1000 Chefs-d'oeuvre de la Peinture»*, σελ. 252-253, Πότσδαμ: h.f.ullmann, ISBN 9783833161124.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''«Madonna della Candeletta»'', μεγέθυνση του έργου.
*  ''«Madonna della Candeletta»'', πληροφορίες για το έργο στη Web Gallery of Art. 

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κάρλο Κριβέλι
Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής
Κατηγορία:Εκθέματα της Πινακοθήκης Μπρέρα (Μιλάνο)
Αλκιβιάδης Μπουρδάρας

Ο **Αλκιβιάδης Μπουρδάρας** (1895 - 1958) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.

Γεννήθηκε στη Φουρνά Ευρυτανίας το 1895. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία εξήλθε το 1916 ως ανθυπολοχαγός Πεζικού. Το 1917 προήχθη σε υπολοχαγό, το 1919 σε λοχαγό, το 1923 σε ταγματάρχη, το 1942 σε αντισυνταγματάρχη και σε συνταγματάρχη. Το 1916 προσχώρησε στο Κίνημα της Εθνικής Αμύνης του Ελ. Βενιζέλου. Ως αξιωματικός φοίτησε στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου της Γαλλίας (1924-1925). Συμμετείχε στην Εκστρατεία της Ουκρανίας (1919) ως διοικητής πυροβολαρχίας του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων υπό τις διαταγές του Συνταγματάρχη Νικολάου Πλαστήρα και στη Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-1922) ως διοικητής του 11ου Λόχου του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων, διοικητής λόχων του 26ου και 25ου Συντάγματος Πεζικού και τραυματίζεται στις μάχες δυο φορές, βαρύτερα στη μάχη του Τεπέ (20 Φεβρουαρίου 1920). Υποστηρίζει την Επανάσταση του Σεπτεμβρίου 1922. Υπηρετεί διαδοχικά στην V Μεραρχία ως διευθυντής του 1ου και αργότερα του 3ου Επιτελικού Γραφείου (1923-1924), στην ΧΙ Μεραρχία ως Επιτελάρχης (1927-1928), στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου ως Διευθυντής Σπουδών (1928-1929) και στον Υποτομέα του ΧΙ Συνοριακού Τομέα Κιλκίς ως διοικητής (1930-1931).

Συμμετέχει στο κίνημα 1ης Μαρτίου 1935, καταδικάζεται ερήμην σε θάνατο, στρατιωτική καθαίρεση και απόταξη αλλά το 1936 εγγράφετε στα στελέχη της εφεδρείας. Μετά από αίτησή του ανακαλείται στην ενεργό υπηρεσία το 1940 και τοποθετείται επιτελάρχης της ΙΧ Μεραρχίας. Θα είναι απόλυτα αντίθετος στην υπογραφή της Συνθηκολόγησης 1941 με την Γερμανία κατά τον Β΄Π.Π.

Τον Μάρτιο του 1942 διαφεύγει στη Μέση Ανατολή καθώς τον καταζητούσαν οι Γερμανοί. Εντάσσεται στη δύναμη αξιωματικών του Βασιλικού Ελληνικού Στρατού Μέσης Ανατολής (ΒΕΣΜΑ) και τον Μάιο 1942 αναλαμβάνει διοικητής του Γενικού Κέντρου Εκπαιδεύσεως Στρατού (ΓΚΕΣ) και διοικητής της ΙΙ Ελληνικής Ταξιαρχίας και συγκροτεί, μεταξύ άλλων, τον Λόχο Αθανάτων, μετέπειτα Ιερό Λόχο. Μετά το Κίνημα Μαρτίου 1943 που επιχειρεί να καταστείλει χωρίς βία, παραιτείται από τις θέσεις του αυτές. Διατελεί Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού (Απρίλιο-Ιούλιο 1943) και Στρατιωτικός Διοικητής Σάμου (Οκτώβριο-Νοέμβριο 1943). Απρίλιο 1944 τοποθετείται Φρούραρχος Καΐρου κατά τη διάρκεια του Κινήματος στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις Μέσης Ανατολής. Τοποθετείται Στρατιωτικός Ακόλουθος στην Άγκυρα όπου παραμένει έως την αποστρατεία του το 1947. Αποστρατεύεται από το Λαϊκό Κόμμα που τον κατηγορεί ως «ακραιφνή δημοκρατικό».

Τιμήθηκε με πολλά παράσημα και μετάλλια αντίστοιχα του βαθμού του και των θέσεων που κατείχε. Παρέμεινε μέχρι τέλους σταθερά δημοκρατικός. Πέθανε στην Αθήνα το 1958. Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Μπουρδάρας, ενώ κόρη του είναι η σύγχρονη καθηγήτρια Πανεπιστημίου και πολιτικός Κέλλυ Μπουρδάρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Νατούρνο

Το **Νατούρνο** (ιταλικά: *Naturno*, ) ή **Νατούρνς** (γερμανικά: *Naturns*, ) είναι κωμόπολη  της Ιταλίας με 5.553 κατοίκους. Βρίσκεται στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο στις Άλπεις στην κοιλάδα Βαλ Βενόστα, και διοικητικά ανήκει στον δήμο Μπουργκραβιάτο.

Το 97,07% έχει ως μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, το 2,89% τα Ιταλικά και το 0,04% τα Λαδινικά.

## Ιστορία
Η πόλη βρίσκεται σε μια περιοχή με ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης από την εποχή του Χαλκού, όπως αποδεικνύεται από τα ευρήματα στην περιοχή "Schnalserhof". Ανήκει στην ιστορική περιοχή του Νοτίου Τιρόλου και ακολουθεί κοινή ιστορία με αυτό, αποτελώντας από το 1919 τμήμα της Ιταλίας. 

Το όνομα αναφέρεται πρώτη φορά ως "Nocturnis" το 1158, "Naturnes" το 1182 και "Naturns" το 1290. Πιθανολογείται ότι ίσως είναι προρωμαϊκής προέλευσης.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Othmar Gluderer, *Naturns im Rückblick*, Merano, Druck Union Meran, 1983.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Τουρισμός στο Νατούρνο
*Επίσημη ιστοσελίδα
*Μουσείο Chiesa e museo di S.Procolo
*Μουσείο Mondo Treno
*Parco acquatico di Naturno

Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Μελ Μπρουκς

Ο **Μελ Μπρουκς** (αγγλικά: Mel Brooks, 28 Ιουνίου 1926) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, κωμικός ηθοποιός, σεναριογράφος, παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών και συνθέτης. Είναι γνωστός περισσότερος ως δημιουργός ταινιών παρωδίας και φάρσας.
## Φιλμογραφία
* *[[Αυτοί οι τρελοί τρελοί παραγωγοί]]* (*The Producers*, 1968)
* *The Twelve Chairs* (1970)
* *[[Μπότες, σπιρούνια και καυτές σέλες]]* (*Blazing Saddles*, 1974)
* *[[Φρανκενστάιν Τζούνιορ]]* (*Young Frankenstein*, 1974)
* *[[Η Τελευταία Τρέλα του Μελ Μπρουκς|Η τελευταία τρέλα του Μελ Μπρουκς]]* (*Silent Movie*, 1976)
* *[[Λίγο πολύ τρελούτσικος|Λίγο... πολύ... τρελούτσικος]]* (*High Anxiety*, 1977)
* *[[Η τρελή Ιστορία του Κόσμου|Η τρελή ιστορία του κόσμου]]* (*History of the World, Part I*, 1981)
* *[[Μπαλάκια Τρίτου Τύπου]]* (*Spaceballs*, 1987)
* *Σκυλίσια ζωή* (*Life Stinks*, 1991)
* *[[Ρομπέν των Δασών: Οι ήρωες με τα κολάν]]* (*Robin Hood: Men in Tights,* 1993)
* *[[Δράκουλας: Νεκρός και μ' αρέσει]]* (*Dracula: Dead and Loving It*, 1995)
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  Brookslyn 
*  Φιλμογραφία του Μελ Μπρουκς

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Μπαρμπιάνο

Το **Μπαρμπιάνο** (ιταλικά: *Barbiano*, ) ή **Μπάρμπιαν** (γερμανικά: *Barbian*, ) είναι πόλη της Ιταλίας  με 1.601 κατοίκους της Μπολτσάνο. Βρίσκεται στις Δολομιτικές Άλπεις, 836 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και την διασχίζει ο ποταμός Ισάρκο.

Το 97,47% των κατοίκων έχει για μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, το 2,02% τα Ιταλικά και το 0,51% τα Λαδινικά.	

## Ιστορία
Το όνομα του μαρτυρείται για πρώτη φορά μεταξύ 994 και 1005 ως "Parpian" και μεταξύ 1050 και 1060 ως "Berbian" και προέρχεται από το λατινικό όνομα "Barbius".

Με το όνομα "Saubach" αναφέρεται το 1240-1250, ως "Suopach" και "Soubach" το 1359 και πιστεύεται πως προέρχεται από τη λέξη "sûrbach" ("κακό ποτάμι").

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Karl Gruber, *Guida alle chiese di Barbiano - una bibbia iconografica sotto il campanile pendente*, Lana, Tappeiner, 2004.
* Inge Hinterwaldner, *Die Pfarrkirche St. Jakob in Barbian*, in «Der Schlern», 79, 2005, pp.&nbsp;36–69.
* Helmut Stamper, *Bauernhöfe in Südtirol*, vol. 6/1: *Lajen, Villanders, Barbian*, Bolzano, Athesia, 2006. ISBN  978-88-8266-370-4

Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Βαλντάορα

Η **Βαλντάορα** (ιταλικά: *Valdaora*, ) ή **Όλανγκ** (γερμανικά: *Olang*, ) είναι κωμόπολη και δήμος της Ιταλίας με 3.056 κατοίκους. Βρίσκεται στην Μπολτσάνο στις Άλπεις στην κοιλάδα Βαλ Πουστερία.

Η πόλη είναι χωρισμένη σε τρεις συνοικίες, την άνω, την κάτω και τη μέση (γερμανικά: Oberolang, Niederolang, Mitterolang). Κοντά στην κωμόπολη βρίσκεται και η τεχνητή λίμνη με το ίδιο όνομα. Βρίσκεται σε 1.048 μέτρα υψόμετρο και καταλαμβάνει επιφάνεια 48 τ.χλμ..

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το Μεσαίωνα και βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Λαδινίας. Κατά τον μεσαίωνα ακολούθησε την ιστορία όλου του Νοτίου Τιρόλο, και από το 1919 αποσπάστηκε από την Αυστρία κι από τότε ανήκει στην Ιταλία. Κατά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο στην περιοχή κτίστηκαν οχυρά ως τμήμα της αμυντικής γραμμής της φασιστικής Ιταλίας. 

Το όνομα αναφέρεται πρώτη φορά σαν "Olaga" το 985-993 και προέρχεται από την κελτική "Aulaga", πατρώνυμου με την έννοια ενός "καλού αυλού". Μια άλλη πηγή λέει ότι το όνομα "Olanga" προέρχεται από το λατινικό "aulatica".

## Δημογραφία
Το 97,42% των κατοίκων της πόλης έχει ως μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, ένα 2,16% τα Ιταλικά κι ένα 0,42% τα Λαδινικά.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Theobald Innerhofer, *Olang: Eine Gemeinde im Wandel der Zeiten*, Brunico, 1984.
* Hannes Obermair, *Bedrohtes Kulturgut vor Ort: Archivbericht aus Geiselsberg, Gemeinde Olang*, in Tutela dei beni culturali in Alto Adige 1996, Bolzano: Athesia, 1997, pp.&nbsp;173–184.
*  Helmut Stampfer, *Simon von Taisten und Friedrich Pacher: Überlegungen zu Neufunden in Olang*, in «Der Schlern», 81, 2007, pp.&nbsp;40–47.
* Francesco Pozzato, *Olang: Impression Eisenbahn*, Bolzano: Athesia 2007. ISBN 978-88-6011-070-1.
* Reinhard Bachmann, *Festschrift zum 50jährigen Jubiläum der AVS-Sektion Olang (1958-2008)*, Valdaora, 2008.
* Claudia Plaikner, Christian Egger, *100 Jahre Musikkapelle "Peter Sigmair" Olang (1908-2008)*, Valdaora, 2008.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τουριστικός οργανισμός της Βαλντάορα

Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Μπροντζόλο

Το **Μπροντζόλο** (ιταλικά: *Bronzolo*, ) ή **Μπραντσόλ** (γερμανικά: *Branzoll*, ) είναι πόλη της Ιταλίας  με 1.601 κατοίκους της Μπολτσάνο και στις Δολομιτικές Άλπεις. Συνορεύει με τις κωμοπόλεις Αλντίνο, Λάιβες, Όρα, Βαντένα, και Νόβα Πομέντε. 

Βρίσκεται στην κοιλάδα του Αδίγη, 13 χλμ από το Μπολτσάνο. Στις όχθες του Αδίγη είναι ορατό το αρχαίο λιμάνι της πόλης. Η κωμόπολη έχει και σιδηροδρομικό σταθμό. Το 39,68% των κατοίκων της έχει μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, το 59,85% τα Ιταλικά και το 0,47% τα Λαδινικά.

## Ιστορία
Η ιστορία της κωμόπολης συνδέεται με τον ποταμό Αδίγη, που στην περιοχή είναι πλωτός και χάρη σε αυτόν γνώρισε εμπορική ανάπτυξη τον μεσαίωνα. Κατά τον μεσαίωνα το Μπροντζόλο διέθετε λιμένα για τις βάρκες που μετέφεραν εμπορεύματα, επίσης είχαν κατασκευαστεί αναχώματα για την αποφυγή πλημμυρών του ποταμού.

Το όνομα της απαντάται για πρώτη φορά το 1181 ως "Μπραντσόλ" (*Branzol*), το 1237 ως *Branzollo* και το 1249 ως *Prantzol*, που προέρχεται από το γερμανικό *Berinza* με μια κατάληξη της λατινικής -eolus.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Bruno Mahlknecht, *Leifers, Branzoll, Pfatten* (Südtiroler Gebietsführer), Bolzano, Athesia, 1977.
* Gunther Pallaver, *Freiwillige Feuerwehr Branzoll 1885-1985. Festschrift anläßlich des 100-jährigen Bestehens der Freiwilligen Feuerwehr Branzoll*, Bronzolo, 1985.
* Fausto Turbiani (red.), *Bronzolo ed il suo cammino - Branzoll und seine Entwicklung*, Bronzolo, 1994.
* Giorgio D'Amico, *Holzfischen auf der Etsch*, in «Der Schlern», 83, 2009, pp.&nbsp;40–45 (sul ripescaggio della legna nell'Adige a Bronzolo)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1931

thumb|right|250px|Δόμνα Λανίτου και Γεωργία Στεργίου, δύο από τις πρωταγωνίστριες των Α΄ Πανελληνίων αγώνων γυναικών, εφ. ''Ακρόπολις'', 25/10/1931
Το **Α΄ [[Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών]] 1931** διεξήχθη από το Σάββατο 24 έως τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 1931 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας με διοργανωτή το ΣΕΓΑΣ και περιλάμβανε 11 αγωνίσματα της α΄ κατηγορίας και 10 της β΄. Πολυνίκης σύλλογος αναδείχθηκε ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου. Ήταν η πρώτη φορά που διεξήχθησαν επίσημοι πανελλήνιοι αγώνες γυναικών. Τα προηγούμενα χρόνια την έλλειψη πανελληνίου πρωταθλήματος κάλυπταν οι ετήσιοι «Αγώνες Αθλητριών» που διοργανωνε ο Πανιώνιος από το 1926  ως το 1929. Το 1930 είχαν γίνει τοπικά πρωταθλήματα γυναικών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη από τον ΣΕΓΑΣ.

## Χρονικό των αγώνων
Στους αγώνες μετείχαν «υπερπεντήκοντα αθλήτριες Αθηνών, Πειραιώς και περιχώρων». Πολυνίκης σύλλογος αναδείχθηκε ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου, που έτσι κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου πρωταθλητή Ελλάδος στίβου γυναικών. Τους αγώνες παρακαλούθησε αρκετός αριθμός φιλάθλων που επευφήμησε τις πρωτοπόρες Ελληνίδες αθλήτριες. Επειδή υπήρχαν και αθλήτριες μικρότερης ηλικίας, χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες:

* **Αθλήτριες α΄ κατηγορίας**: γυναίκες και νεάνιδες από 17 ετών και άνω.
** **Αγωνίσματα (11)**: 60μ, 100μ, 80μ εμπ., 4Χ100μ, δίσκος, σφαίρα, ακόντιο, ύψος και μήκος με φορά κα άνευ φοράς.
* **Αθλήτριες β΄ κατηγορίας**: κορασίδες 14 ως 16 ετών. 
** **Αγωνίσματα (10)**: 50μ, 80μ, 4Χ50μ, δίσκος, σφαίρα, ακόντιο, ύψος και μήκος με φορά κα άνευ φοράς.

Αρχικά είχε προγραμματιστεί να διεξαχθούν παράλληλα και κάποια σπάνια αγωνίσματα ανδρών με σκοπό την κατάρριψη ατομικών και πανελλήνιων ρεκόρ, όπως: 300μ, μίλι (1609μ), ελληνικός ακοντισμός, μήκος άνευ φοράς και ελεύθερη δισκοβολία. Τελικά, τα ανδρικά αγωνίσματα μεταφέρθηκαν για την Κυριακή 1 Νοεμβρίου.

Οι σύλλογοι που δήλωσαν συμμετοχή ήταν : Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου, Πανιώνιος Γ.Σ., Απόλλων, Α.Ο. Νεανίδων, Πειραϊκός Σύνδεσμος, Πειραϊκός Όμιλος Φιλάθλων, Ολυμπιακός Σ.Φ.Π., Παναχαϊκή Γ.Ε., Εθνικός Πειραιώς, Γ.Σ. Τα Ολύμπια Λεμεσού, Ελληνορωσικός, Νήαρ Ήστ, Νέοι Βύρωνος κ.α.. Τις περισσότερες αθλήτριες δήλωσε το Παλαιό Φάληρο 12 και ο Ελληνορωσικός με 10.

## Αποτελέσματα-κατάταξη
### Οι νικήτριες

### Κατάταξη

 Οι βαθμοί υπολογίστηκαν συνολικά για Α΄ και Β΄ κατηγορία.

## Πηγές
* "Μακεδονία", 23/10/1931.
* "Μακεδονία", 25/10/1931.
* "Μακεδονία", 27/10/1931.
* "Μακεδονία", 28/10/1931.
* "Ακρόπολις", 25, 26 και 27/10/1931, ψηφ. σελ. 194, 202 και 210.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
#Αγώνες Αθλητριών Πανιωνίου 1926
#Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1927
#Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1928
#Γυναικείοι Αγώνες Πανιωνίου 1929
#Γυναικείοι Αθλητικοί Αγώνες 1930

Γυναικων
Κατηγορία:Στίβος το 1931
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Γεώργιος Μπουρδάρας

Ο **Γεώργιος Μπουρδάρας** (1888 - 1959) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Φουρνά Ευρυτανίας το 1888. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους και στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο αρχικά ως έφεδρος και στη συνέχεια ως μόνιμος αξιωματικός.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 αναμίχθηκε με την πολιτική όπου και από το έτος 1933 εξελέγη κατ΄επανάληψη βουλευτής Ευρυτανίας, αρχικά με το κόμμα του Καφαντάρη.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, τον Σεπτέμβριο του 1944 διορίστηκε Διοικητής των νήσων του Aρχιπελάγους. Στη συνέχεια πολιτεύθηκε με το κόμμα ΕΠΕΚ και στη κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1945 διορίστηκε υπουργός των 3Τ, όπως λεγόταν στην εποχή του το "υπουργείο Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων", (1945-1946) και αργότερα στη κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1951 ανέλαβε υπουργός Συγκοινωνιών (1951-1952). Το 1956 πολιτευόμενος με το κόμμα των Φιλελευθέρων εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.
 
Ο Γεώργιος Μπουρδάρας πέθανε στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 1959 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό της Μητρόπολης. Αδελφός του ήταν ο Αλκιβιάδης Μπουρδάρας. Η γενέτειρά του τον έχει τιμήσει με την μαρμάρινη προτομή του στην πλατεία του χωριού που γεννήθηκε.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Γ΄ (συμπλήρωμα), σελ. 756.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Ευρυτανίας
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Προοδευτικών Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Διοικητές Λέσβου
Δημήτρης Καζάζης

Ο **Δημήτρης Καζάζης** (24 Οκτωβρίου 1966, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του πασαδόρου. Είναι αδελφός του επίσης παλαίμαχου διεθνή πετοσφαιριστή και προπονητή Στέλιου Καζάζη.

## Καριέρα
Ο Δημήτρης Καζάζης αγωνίστηκε στον Δημόκριτο, τον Ολυμπιακό, τον Κτησιφώντα, τη Φιλία Ηλιούπολης και τον Πανελλήνιο. Όταν ολοκλήρωσε την αθλητική του καριέρα ανέλαβε την τεχνική καθοδήγηση της ΑΕΚ από το 2004 έως το 2008. Το 2009 ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος την περίοδο 2008-09 και κατέκτησε την 6η θέση στους Μεσογειακούς Αγώνες της Πεσκάρα. Το 2011 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού και το 2012 του Ολυμπιακού.

## Διεθνής Καριέρα
Ο Δημήτρης Καζάζης στις Εθνικές ομάδες Εφήβων και Ελπίδων έχει έχει πραγματοποιήσει συνολικά 48 διεθνές συμμετοχές από το 1984 έως το 1986. Με τη φανέλα της Εθνικής Ανδρών Ελλάδας έχει πραγματοποιήσει 61 διεθνές συμμετοχές από το 1986 έως το 2001. Κορυφαία στιγμή της αθλητικής καριέρας του υπήρξε το Χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Γάνδη του Βελγίου το 1987, στη μεγαλύτερη διάκριση της Ελλάδας στην πετοσφαίριση. Στην Εθνική ενόπλων, με την οποία κατέκτησε δύο χρυσά και δύο αργυρά μετάλλια, αγωνίστηκε από το 1988 έως το 2005. 

## Ατομικές διακρίσεις
* Πρωτάθλημα Ελλάδας 2020-21: Καλύτερος προπονητής πρωταθλήματος 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
* Δημήτρης Καζάζης: Παρουσίαση - Ατομικά στοιχεία - Ομάδες - Τίτλοι - Διακρίσεις volleybox.net
* Δημήτρης Καζάζης: Ομάδες καριέρας - Διακρίσεις volleyleague.gr
* Δημήτρης Καζάζης: Ατομικά στοιχεία - Ομάδες καριέρας greekvolley.eu
* Δημήτρης Καζάζης: Συνοπτικό βιογραφικό sports.in.gr

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Προπονητές πετοσφαίρισης ΠΑΟ
Κατηγορία:Προπονητές πετοσφαίρισης ΑΕΚ
Κατηγορία:Προπονητές πετοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές πετοσφαίρισης
Κάθι Σάουερ

Η **Κάθι Σάουερ** (**Kathy Shower**), **Καθλίν Αν Σάουερ** (**Kathleen Ann Shower**) (8 Μαρτίου, 1953, Μπρούκβιλ, Οχάιο) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο.

## Καριέρα
Γνωστή περισσότερο με το όνομα Κάθι Σάουερ υπήρξε "Πλέιμειτ του Μήνα" το Μάιο του 1985 και "Πλέιμειτ της Χρονιάς" για το 1986. Σε ηλικία 33 ετών και με δύο κόρες, η Κάθυ Σάουερ είναι ακόμη και σήμερα η μεγαλύτερη σε ηλικία γυναίκα που επιλέχθηκε σαν Πλέιμειτ της Χρονιάς.

Μετά την εμφάνιση της στο Playboy ακολούθησε καριέρα στον κινηματογράφο εμφανιζόμενη κυρίως σε ταινίες δράσης (American Kickboxer 2, The Further Adventures of Tennessee Buck) και ερωτικά θρίλερ (Boundaries, LA Goddess, Velvet Dreams). 
Έχει επίσης εμφανιστεί σε πολλές γνωστές τηλεοπτικές σειρές όπως *[[Knight Rider|Ο Ιππότης της Ασφάλτου]]*, *Airwolf* και *Santa Barbara*. Το 2009 ολοκλήρωσε τα γυρίσματα του βιογραφικού ντοκυμαντέρ με τίτλο *Kathy Shower: Playmate Model Mom*.

## Φιλμογραφία
*1982 : *Three's Company* (TV)
*1982-1983 : *CHiPs*
*1983 : *Double Exposure*
*1984 : *Mike Hammer* (TV)
*1984 : *Simon & Simon* (TV)
*1984 : *Airwolf* (TV)
*1985 : *Santa Barbara*
*1985-1986 : *Knight Rider* (TV)
*1987 : *Commando Squad*
*1988 : *Frankenstein General Hospital*
*1988 : *The Further Adventures of Tennessee Buck*
*1988 : *Velvet Dreams*
*1989 : *Out on Bail*
*1989 : *Cyber-C.H.I.C.*
*1991 : *Bedroom Eyes II*
*1993 : *American Kickboxer 2*
*1993 : *Wild Cactus*
*1993 : *L.A. Goddess*
*1994 : *Night Realm*
*1994 : *Sexual Malice*
*1994 : *A Brilliant Disguise*
*1994 : *Improper Conduct*
*1994 : *Hot Line* (TV)
*1995 : *Love Street* (TV)
*1995 : *Fatal Choice*
*1995 : *Married People, Single Sex II: For Better or Worse*
*1995 : *To the Limit*
*1996 : *Hindsight*
*1996 : *Baja Run*
*1996 : *Irresistible Impulse* (TV)
*1997 : *The Last Embrace*
*1997 : *Erotic Boundaries*
*1997 : *Shades of Gray*
*1997 : *Women: Stories of Passion* (TV)
*1998 : *Shattered Dreams*
*1999 : *The Vegas Connection*
*2001 : *Love Letters: A Romantic Trilogy*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*Η Κάθι Σάουερ στην IMDb
*Επίσημη Σελίδα 
*Κάθι Σάουερ στο Playboy Online}

Κατηγορία:Πλέιμεϊτ
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Στέλιος Καζάζης

Ο **Στέλιος Καζάζης** είναι Έλληνας πρώην διεθνής πετοσφαιριστής και προπονητής πετοσφαίρισης.Γενήθηκε  στις 31 Μαρτίου 1958 και μεγάλωσε στην Κηφησιά Θεσσαλονίκης. 

## Καριέρα αθλητή
Αποκτήθηκε το 1980 από τον Παναθηναϊκό προερχόμενος από το Δημόκριτο όπου αγωνιζόταν από το 1976. Αναδείχθηκε 4 φορές πρωταθλητής Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό (1982, 1984, 1985, 1986) και 3 φορές Κυπελλούχος Ελλάδας (1982, 1984, 1985) κατακτώντας παράλληλα 3 φορές το νταμπλ (1982, 1984, 1985). Το 1989 κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό την 3η θέση στο φάιναλ φορ του Κύπελλου Κυπελλούχων που διεξήχθη στο Βαρκάους της Φινλανδίας. 

Με την Εθνικής Ελλάδος κατέκτησε ως αρχηγός το χάλκινο μετάλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Γάνδης το 1987.

Κατέκτησε επίσης 2 πρωταθλήματα Ελλάδας Beach Volley (1994, 1995) με συμπαίκτη του τον Μιχάλη Τριανταφυλλίδη.

## Καριέρα προπονητή
Ως προπονητής κατέκτησε με το Παναθηναϊκό το Πρωτάθλημα Ελλάδας (2004) και το Κύπελλο Ελλάδας (2010). Το 2004, έγινε ο πρώτος αθλητής στην ιστορία του βόλεϊ του Παναθηναϊκού που κατέκτησε πρωτάθλημα και κύπελλο ως παίκτης και ως προπονητής του Συλλόγου. Το κατόρθωμα επανέλαβε το 2020 ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος (πρωτάθλημα και λιγκ καπ). Εργάσθηκε επίσης ως προπονητής στη Φιλία, την Εθνική ανδρών, τον Ιωνικό Ν.Φ., την Ορεστιάδα και τον Παφιακό.

## Τίτλοι
### Αθλητής
* 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1982, 1984, 1985, 1986.

* 4 Κύπελλα Ελλάδας: 1982, 1984, 1985.

* 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας Beach Volley: 1994, 1995

### Προπονητής
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2004

* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2010

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*βιογραφικό

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Καζαζης
Καζαζης
Καζαζης
Καζαζης
Σάβα Γκροζντάνοβιτς

Ο **Σάβα Γκροζντάνοβιτς** (*Sava Grozdanović*) είναι Σέρβος προπονητής πετοσφαίρισης γεννημένος στη Γελάσνιτσα της Νις. 

Το 1947 αγωνίστηκε στη Ράντνιτσκι Βελιγραδίου και το 1948 μεταγράφηκε στη Ζελέζνιτσαρ στην οποία συνεισέφερε ως παίκτης και ως προπονητής για 21 χρόνια.

Το 1951 ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα αναλαμβάνοντας τη Γιουγκοσλαβική Εθνική ομάδα γυναικείας πετοσφαίρισης με την οποία κατέκτησε την 3η θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Παρίσι. Παράλληλα έως το 1969 υπήρξε προπονητής της ανδρικής ομάδας της Ζελέζνιτσαρ και στις γυναικείες ομάδες της Παρτιζάν και του Ερυθρού Αστέρα. 

Προσκλήθηκε στην Ελλάδα το 1961 από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης για να εργασθεί στην εθνική ομάδα ανδρών έως το 1962 οπότε και ανακλήθηκε από την ομοσπονδία της Γιουγκοσλαβίας για να αναλάβει τις εθνικές ομάδες ανδρών και γυναικών της χώρας του.

Το 1969 προσλήφθηκε από τον Παναθηναϊκό για να αναλάβει τις ομάδες βόλεϊ ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Συνεργάσθηκε με επιτυχία με τον Παναθηναϊκό καθώς με την ανδρική ομάδα κατέκτησε 4 πρωταθλήματα Ελλάδας (1970, 1971, 1972, 1973), με τη γυναικεία ομάδα κατέκτησε 4 πρωταθλήματα Ελλάδας (1970, 1971, 1972, 1973) και 5 πρωταθλήματα Κέντρου (1970, 1971, 1972, 1973, 1974). Παράλληλα ήταν προπονητής της Εθνικής Ελλάδος γυναικών. Την περίοδο 1979-80 επέστρεψε στην τεχνική ηγεσία της ανδρικής ομάδας βόλεϊ του Παναθηναϊκού και την οδήγησε στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων.

Συνολικά κατέκτησε 32 εθνικά πρωταθλήματα Ελλάδας και Γιουγκοσλαβίας. Με την εθνική Γιουγκοσλαβίας κατέκτησε 2 χρυσά μετάλλια στους μεσογειακούς Αγώνες το 1963 και το 1967.

## Διακρίσεις με τον Παναθηναϊκό
* 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας ανδρών: 1970, 1971, 1972, 1973 
* 4 πρωταθλήματα Ελλάδας γυναικών: 1970, 1971, 1972, 1973 
* 5 πρωταθλήματα Κέντρου γυναικών: 1970, 1971, 1972, 1973, 1974 
* Φιναλίστ Κύπελλου Κυπελλούχων ανδρών: 1980 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εκδοτικός οίκος Λιβάνη - Βιογραφικό Σάβα Γκροζντάνοβιτς 

Κατηγορία:Προπονητές πετοσφαίρισης ΠΑΟ
Κάμπο Τούρες

Το **Κάμπο Τούρες** (ιταλικά: *Campo Tures*, ) ή **Σαντ ιν Τάουφερς** (γερμανικά: *Sand in Taufers*, ) είναι πόλη της βόρειοανατολικής Ιταλίας με 5,267 κατοίκους στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο, στις Δολομιτικές Άλπεις. Βρίσκεται στην κοιλάδα Τούρες βόρεια του Μπρουνίκο κοντά στα σύνορα με την Αυστρία.

Μεταξύ 1908 και 1957 η πόλη συνδέθηκε σιδηροδρομικώς με το Μπρουνίκο. Το 96,72% των κατοίκων της έχει μητρική γλώσσα τα Γερμανικά, το 2,94% τα Ιταλικά κι ένα ποσοστό 0,33% τα Λαδινικά.

## Ιστορία
Η ιστορία της κωμόπολης είναι στενά συνδεμένη με τους μεσαιωνικούς *κύριους του Τάουφερ*, η οικογένεια αυτή αρχικά της ανήκε η περιοχή όπου αργότερα πέρασε στην εξουσία των επισκόπων του Μπρίξεν. Ο πιο διάσημος εκπρόσωπος της οικογένειας ήταν ο *Χούγκο φον Τάουφερς* επίσκοπος του Μπρίξεν.

Το σημερινό όνομα της κωμόπολης είναι η ιταλική εκδοχή του γερμανικού ονόματος που σημαίνει "η Τάουφερς στην άμμο", ίσως λόγω του εδάφους, μια που είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Αρ. 

Το όνομα για πρώτη φορά αναφέρεται γύρω στο 1050 - 1060 ως *Tufers* και που ίσως προέρχεται από έναν όρο **tob-, *tub-, *tuf-*  με την έννοια-"χαράδρα". Το 1410 αναφέρεται με το *Sandt in Tawffers*, το 1334 ως *Tauferer Feld*, και ως *Taufferser Feld* το 1360.

## Μνημεία
Κοντά στην πόλη υπάρχει το κάστρο Καστέλο Τούρες, στο οποίο πραγματοποιούνται πολλές εκθέσεις κι είναι επισκέψιμο. Στην πόλη υπάρχουν και μερικές κατοικίες του 15ου αιώνα σε αναγεννησιακό ρυθμό. Επίσης 2 χλμ. από το Τάουφερς στο όρος *monte Spicco* υπάρχει χιονοδρομικό κέντρο με τελεφερίκ.

## Φωτογραφίες
 
|Το Ahornach/Acereto 
File:Stazione di Campotures.jpg|Άποψη του πρώην σιδηροδρομικού σταθμού 
File:Speikboden uebersicht.jpg|Το όρος *monte Spicco*


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Josef Innerhofer, *Taufers, Ahrn, Prettau. Die Geschichte eines Tales*, 2ª ediz., Bolzano, Athesia, 1982.
* Ivo Ingram Beikircher, *Josef Beikircher (1850-1925). Ein Mann der Gründerjahre in Tirol*, Innsbruck-Vienna-Bolzano, Studienverlag, 2008. ISBN 978-3-7065-4602-7
* Ingrid Beikircher, *Dr. Josef Daimer und die Alpingeschichte des Tauferer Ahrntales 1845-1909*, Campo Tures,  AVS-Sektion Sand in Taufers, 2009.
* Serafin Bacher, *Rein am Fuße des Hochgall - Dorfbuch*, Egna, Effekt-Buch, 2010. ISBN 978-88-97053-04-0

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημος ιστότοπος του Τάουφερς
*Impianti sciistici Speikboden
*Impianto balneare Cascade

Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1931

Οι **Β΄ [[Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου]] 1931** διεξήχθησαν στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο στις 4, 10 & 11 Οκτωβρίου 1931. Συμμετείχαν σε αυτούς πέντε βαλκανικά κράτη: Ελλάδα, Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία και Τουρκία. Νικήτρια αναδείχθηκε και πάλι η **[[Ελλάδα]]** με 12 νίκες.

## Χρονικό των αγώνων

Η Β΄ Βαλκανιάδα υπήρξε και αυτή πολύ επιτυχημένη αθλητική διοργάνωση. Όλες τις ημέρες το Στάδιο ήταν κατάμεστο και επιτεύχθηκαν πολύ καλές επιδόσεις και αρκετά νέα ρεκόρ. Σε κάθε αγώνισμα μετείχαν δύο αθλητές από κάθε χώρα και μία ομάδα σκυταλοδρομίας. Βαθμολογήθηκαν οι πέντε πρώτοι με 5-4-3-2-1 βαθμούς αντίστοιχα και στη γενική βαθμολογία πρώτευσε η Ελλάδα, όπως ήταν αναμενόμενο.

Οι αγώνες ξεκίνησαν την Κυριακή 4 Οκτωβρίου, με τη διεξαγωγή κάποιων αγωνισμάτων. Στην τελετή έναρξης παρέστησαν ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, πολλοί υπουργοί, διπλωμάτες ξένων χωρών, ο δήμαρχος Αθηναίων Σπυρίδων Μερκούρης, η στρατιωτική και η πολιτική ηγεσία. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρουσία στο Στάδιο των Τούρκων υπουργών Ισμέτ πασά και Ρουσδή, οι οποίοι καταχειροκροτήθηκαν. Το τελετουργικό της έναρξης περιλάμβανε για πρώτη φορά την πτήση 50 περίπου αεροπλάνων και υδροπλάνων, τα οποία πέταξαν εντυπωσιακά πάνω από το Στάδιο ενθουσιάζοντας το πλήθος. Μετά την ανάκρουση των πέντε εθνικών ύμνων και την έπαρση των σημαιών ο επικοντιστής Αργύρης Καραγιάννης απήγγειλε τον όρκο των αθλητών. Την λιτή τελετή έναρξης έκλεισε ομάδα σπουδαστών της "Σχολής Γυμναστικής" που έκανε επίδειξη σουηδικών και άλλων ασκήσεων.

Οι αγώνες συνεχίστηκαν τη Δευτέρα 5/10 με τη διεξαγωγή της δισκοβολίας και την Τετάρτη 7/10 με τη σφυροβολία και τελείωσαν το επόμενο Σαββατοκύριακο 10-11 Οκτωβρίου. Την ενδιάμεση εβδομάδα, 5 ως 9 Οκτωβρίου, στις εγκαταστάσεις του Ομίλου Αντισφαίρισης πραγματοποιήθηκε το βαλκανικό πρωτάθλημα τένις με τη συμμετοχή και των πέντε χωρών.

## Αποτελέσματα
1929 | 1930 | 1931 | 1932 | 1933

## Βαθμολογία

**Σημείωση**: Βαθμολογήθηκαν με 5-4-3-2-1 β. οι πέντε πρώτοι.

## Πηγές
* "Μακεδονία", 5/10/1931.
* "Μακεδονία", 11/10/1931.
* "Μακεδονία", 12/10/1931.
* Ηρ. Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σσ. 173-174.
* BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS.

## Παραπομπές

   
 

Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου
Κατηγορία:Στίβος το 1931
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
ED

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων **ED** ή **Ed** ή **ed** (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται ι-ντι) μπορεί να αναφέρεται:

## Επιστήμη
*Ως **ED** στην Αιθυλοδιχλωροαρσίνη τοξική ουσία.
*Ως ED στην Ηλεκτροδιάλυση ή Ηλεκτροδιαπίδυση.
*Ως **Ed** στην Ελαστικότητα ζήτησης ως προς την τιμή
*Στον ED<Sub>16</sub> δεκαεξαδικό αριθμό, που αντιστοιχεί στον αριθμό 237 στο δεκαδικό σύστημα.

## Άλλες χρήσεις
*Στην Έκδοση πνευματικού προϊόντος στην αγγλική γλώσσα ως **ed**.
*Στην Elephants Dream ταινία μικρού μήκους.
*Στην Airblue, αεροπoρική εταιρεία κατά IATA.
*Στον ed (διορθωτής κειμένου) επεξεργαστή κειμένου.
*Ως συντομογραφία της φράσης eating disorder (διατροφική διαταραχή)
Σερίνη

Η **σερίνη** ή **2-αμινο-3-υδροξυπροπανοϊκό οξύ** (σύντμηση **Ser** ή **S**) είναι ένα α-αμινοξύ με συντακτικό τύπο HO2CCH(NH2)CH2OH. Είναι ένα από τα πρωτεϊνογόνα αμινοξέα με έξι κωδικόνια στον γενετικό κώδικα, τα AGU, AGC, UCA, UCU, UCG και UCC. Από χημικής άποψης κατατάσσεται στα **πολικά αμινοξέα** λόγω της υδροξυλομάδας στην πλευρική της αλυσίδα. Η σερίνη διαδραματίζει σημαντικό βιολογικό ρόλο στον μεταβολισμό ως πρόδρομη ένωση για τη βιοσύνθεση πολλών άλλων ενώσεων, αλλά και στους χημικούς μηχανισμούς ενζυμικών καταλύσεων λόγω της συμμετοχής της στα ενεργά κέντρα πολλών ενζύμων.

## Ισομέρεια
Η σερίνη έχει ένα στερεογενές κέντρο, τον άνθρακα στη θέση 2, και επομένως απαντάται σε δύο εναντιομερή: την D-σερίνη και την L-σερίνη. Μόνο η L-σερίνη βρίσκεται στους βιολογικούς οργανισμούς.

## Βιοσύνθεση
Η σερίνη δεν είναι διαιτητικώς απαραίτητο αμινοξύ, με την έννοια ότι ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να συνθέσει σερίνη από άλλες διαθέσιμες ενώσεις. Η βιοσύνθεση της σερίνης ξεκινά με την οξείδωση του **3-φωσφογλυκερικού** οξέος, ενός ενδιαμέσου της γλυκόλυσης, σε **3-φωσφοϋδροξυπυροσταφυλικό**. Αυτό μετατρέπεται μέσω τρανσαμίνωσης σε **3-φωσφοσερίνη**, από την οποία λαμβάνεται η L-σερίνη με υδρόλυση.

## Βιολογικός ρόλος
Ως δομικό στοιχείο στη συγκρότηση των πολυπεπτιδικών αλυσίδων των πρωτεϊνών, η σερίνη έχει την ιδιότητα να υπόκειται σε τροποποιήσεις της πλευρικής της αλυσίδας, όπως η γλυκοζυλίωση. Ιδιαίτερη σημασία έχει και η δυνατότητα μετατροπής της σερίνης σε **φωσφοσερίνη** με φωσφορυλίωση της υδροξυλομάδας και μετατροπή του αμινοξέος σε φωσφορικό εστέρα.

Εκτός από τον δομικό της ρόλο, η σερίνη συμμετέχει στη βιοσύνθεση πουρινών και πυριμιδινών, καθώς και στη σύνθεση άλλων αμινοξέων όπως γλυκίνη, κυστεΐνη και τρυπτοφάνη.

Απαντάται ως ουσιώδες αμινοξύ στις λεγόμενες πρωτεάσες σερίνης, ένζυμα τα οποία καταλύουν τη διάσπαση πεπτιδικών δεσμών των πρωτεϊνών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* R. F. Murray, H. W. Harper, D. K. Granner, P. A. Mayes, V. W. Rodwell, *Harper's Illustrated Biochemistry*, McGraw-Hill, 2006.

Κατηγορία:Πρωτεϊνικά αμινοξέα
Κατηγορία:C3
Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Άγουρα στάχυα

Τα ***Άγουρα στάχυα*** (πρωτότυπος τίτλος:***The Corn Is Green***) είναι δραματική ταινία του 1945, στην οποία πρωταγωνιστεί η Μπέτι Ντέιβις ως μια δασκάλα αποφασισμένη να φέρει τη μόρφωση σε μια Ουαλική πόλη ανθρακωρύχων, παρά τις μεγάλες αντιδράσεις. Διασκευάσθηκε από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Έμλυν Ουίλλιαμς.

Ο Τζον Νταλ και η Τζόαν Λόρρινγκ προτάθηκαν για Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου και Β΄ Γυναικείου Ρόλου αντίστοιχα.

## Πλοκή
Η μεσήλικη Λίλι Κρίστομπελ Μόφατ (Μπέτι Ντέιβις) έχει ιδρύσει ένα σχολείο σε μια Ουαλική πόλη ανθρακωρύχων, παρά την αποφασιστική αντίδραση του τοπικού άρχοντα (Νάιτζελ Μπρους). Ουσιαστικά, σκέφτεται να εγκαταλείψει. Τότε ανακαλύπτει έναν πολλά υποσχόμενο μαθητή, τον Μόργκαν Έβανς, έναν ανθρακωρύχο φαινομενικά προορισμένο για μια ζωή σκληρής δουλειάς και αλκοολισμού. Με αναγεννημένη ελπίδα, εργάζεται σκληρά για να τον βοηθήσει να απελευθερώσει τις δυνατότητες του.

## Ηθοποιοί
* Μπέτι Ντέιβις 
* Νάιτζελ Μπρους 
* Τζων Νταλ 
* Ρις Γουίλιαμς 
* Ρόζαλιντ Άιβαν 
* Μίλντρεντ Ντάννοκ 
* Άρθουρ Σιλντς 
* Γκουίνεθ Χιους
* τόμας Λάουντεν
* Τζόαν Λόρρινγκ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1945
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1940
Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ίρβινγκ Ράπερ
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες