open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άγιος Νικόλαος Κομποτίου Άρτας

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της  δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κομποτίου, του δήμου Νικολάου Σκουφά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι πεδινό χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στον κάμπο του Αράχθου, δίπλα και δυτικά από το Κομπότι, πολύ κοντά στα όρια με τον νομό Αιτωλοακαρνανίας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 14 χλμ. περίπου ΝΑ. της Άρτας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κομποτίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κομποτίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κομποτίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κομποτίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νικολάου Σκουφά.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Νικολάου Σκουφά
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Έντουαρντ Τζέιμς Όλμος

Ο **Έντουαρντ Τζέιμς Όλμος** (*Edward James Olmos* ; 24 Φεβρουαρίου 1947) είναι Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός και ακτιβιστής.

Είναι περισσότερο γνωστός για τους ρόλους του στο *[[Οι σκληροί του Μαϊάμι|Miami Vice]]* (1984-1989), *[[Στην κόλαση του Λος Άντζελες]]* (1992, την οποία επίσης σκηνοθέτησε), στο *[[Battlestar Galactica (2004)|Battlestar Galactica]]* (2004-2009), στο *[[Stand and Deliver]]* (1988) και στο *[[Blade Runner]]* (1982), καθώς και στην συνέχειά του *[[Blade Runner 2049]]* (2017). Το 2018 συμμετείχε στην σειρά *[[Mayans MC]]*.

Για την συμμετοχή του στο *Miami Vice*, ο Όλμος κέρδισε το βραβείο Έμμυ Καλύτερου Ηθοποιού σε Δραματική Σειρά (1985) καθώς και την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού σε Σειρά, Μίνι Σειρά ή Τηλεοπτική Ταινία. Για την ερμηνεία του στην ταινία *Stand and Deliver*, ο Όλμος ήταν υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα και για Όσκαρ Καλύτερου Ηθοποιού σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο.

Σε όλη την διάρκεια της καριέρας του, ο Όλμος είναι πρωτοπόρος καθώς εισήγαγε μια νέα μορφή των ισπανόφωνων στα ΜΜΕ των ΗΠΑ. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Honoured by Muslim Public Affairs Committee (video)
* 
* Edwards James Olmos' Television Schedule
* Interview with EJO at PBS
* EJO Speaks at Pennsylvania State University
* Edward James Olmos - the New Father of Science Fiction

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Μαρία Χοσέφα Πιμεντέλ, Δούκισσα της Οσούνα

Η **Δόνια Μαρία Χοσέφα ντε Μπόρχα Πιμεντέλ ι Τέγιεθ-Χιρόν, Δούκισσα της Οσούνα και 12η Δούκισσα του Μπεναβέντε** (*Doña María Josefa de Borja Pimentel y Téllez-Girón, Duquesa de Osuna, 12mo Duquesa de Benavente*, 26 Νοεμβρίου 1752 - 5 Οκτωβρίου 1834) ήταν Ισπανίδα αριστοκράτισσα.
	
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1752 στη Μαδρίτη, και ήταν κόρη του Φρανσίσκο Αλφόνσο-Πιμεντέλ ι Μπόρχα και της Μαρία Φαουστίνα Τεγιές-Χιρόν ι Πέρες δε Γκουσμάν.

Στις 29 Δεκεμβρίου παντρεύτηκε Πέδρο Τεγιές-Χιρόν, 9ο Δούκα της Οσούνα. Μαζί απέκτησαν εννέα παιδιά:
*τον Χοσέ Μαρία (1775-1775)
*τον Ραμόν Χοσέ (1777-1777)
*τον Πέδρο δε Αλκάνταρα (1778-1782)
*την Μικαέλα Μαρία (1779-1780)
*την Χοσέφα Μανουέλα (1783-1817)
*την Χοακίνα Μαρία (1784-1851)
*τον Φρανσίσκο δε Μπόρχα (1785-1820)
*τον Πέδρο δε Αλκάνταρα (1786-1851)
*την Μανουέλα Ισίδρα (1794-1838)

Ενδιαφερόταν για την κηπουρική και από το 1780 δημιούργησε έναν κήπο στο Ελ Καπρίτσο, οικογενειακό κτήμα στην Αλαμέδα δε Οσούνα, κοντά στη Μαδρίτη. Ο κήπος, που σώζεται μέχρι και σήμερα είναι σε καλή κατάσταση, και δείχνει αγγλική και γαλλική επιρροή.

Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου 1834 στη Μαδρίτη σε ηλικία 82 ετών.

## Τίτλοι
Ο πλήρης τίτλος της ήταν: *Δόνια Μαρία Χοσέφα δε λα Σολεδάδ Αλφόνσο-Πιμεντέλ ι Τεγιές-Χιρόν Μπόρχα ι Σεντέγιες, 15η Κόμισσα και 12η Δούκισσα του Μπεναβέντε, 13η Δούκισσα του Μπεχάρ, 13η Δούκισσα της Πλασένσια, 12η Δούκισσα του Άρκος, 14η Δούκισσα της Γάντια, 9η Δούκισσα του Μάντας και Βιαγιανουέβα, 8η Μαρκησία του Χαμπαλκίντο, 15η Μαρκησία του Χιμπραλεόν, 9η ΜΑρκησία της Τερανόβα, 12η Μαρκησία της Λομβάης, 16η Μαρκησία της Θάρα, 18η Κόμισσα της Μαγιόργα, 16η Κόμισσα της Λούνα, 14η Κόμισσα του Μπανιάρες, 74η Κόμισσα του Μπελαλκασάρ, 14η Κόμισσα της Ολίβα, 11η Κόμισσα του Μαγιάλντε, 12η Κόμισσα του Μπαϊλέν, 12η Κόμισσα του Κασάρες, 17η Υποκόμισσα του δε λα Πουέμπλα δε Αλκοσέρ, Πριγκίπισσα της Ανγκλόνα, Δούκισσα του Μοντεαγκούντο, Μαρκησία του Μαργκουίνι, Κόμισσα του Οζίλο και της Κογκουίνας της Τσερντένια, Κυρία του Τάγματος της Μαρίας Λουίζας*

*Κατείχε επίσης του τίτλους:
**Πριγκίπισσα του Εσκιλάτσε
**Δούκισσα της Μεντίνα δε Ριοσέκο
**Μαρκησία του Πενιαφιέλ
**Κόμισσα του Φοντανάρ
**Κόμισσα της Ουρένια

### Τιμητικές διακρίσεις
*: Κυρία του Τάγματος των Ευγενών Κυριών της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας

## Παραπομπές


*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
Κατηγορία:Ισπανίδες δούκισσες
Amber Alert

**Amber Alert** (ακρωνύμιο: «*America’s Missing: Broadcast Emergency Response*») είναι είναι παγκόσμιο δίκτυο συναγερμού το οποίο ενεργοποιείται σε περίπτωση αναφοράς για εξαφάνιση ανηλίκων, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπόνοιες ή ενδείξεις ότι το παιδί απήχθη. Το μήνυμα απευθύνεται στο ευρύ κοινό μέσω των Μ.Μ.Ε. και κοινωνικών δικτύων, σε συνεργασία με κατά τόπους αστυνομικές αρχές ή ιδιωτικές δομές προστασίας ανηλίκων. Το δίκτυο δημιουργήθηκε στις ΗΠΑ το 1996 και έλκει την ονομασία του από την περίπτωση της αρπαγής της 9χρονης  Amber Rene Haggerman(25 Νοεμβρίου 1986 – 15 Ιανουαρίου 1996) που αρπάχτηκε από έναν άγνωστο στο Arlington του Τέξας και δολοφονήθηκε αφού πρώτα υπέστη κακοποιήσεις, βασανισμό και βιασμό. Ο βιαστής και δολοφόνος του παιδιού, το πτώμα του οποίου βρέθηκε δύο ημέρες μετά σε μία ερημική περιοχή περίπου 8 χιλ. από τον τόπο της απαγωγής, δεν εντοπίστηκε έως σήμερα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έγκλημα
Άννυ Πασπάτη

Η **Άννυ Πασπάτη** (Αθήνα, 1944 - Αθήνα, 18 Ιουνίου 2020) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944. Τελειώνοντας το σχολείο αποφάσισε να γίνει ηθοποιός ξεκινώντας τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη απ' όπου αποφοίτησε το 1966. Παράλληλα με τις σπουδές της, από το 1965, ξεκίνησε τη συνεργασία της ως ηθοποιός με το Εθνικό Θέατρο μετρώντας 78 συμμετοχές σε παραστάσεις μέχρι και το 1994.

Το 1963 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο με ένα μικρό ρόλο στην ταινία *Αγάπησα και πόνεσα*. Το 1964 ακολούθησαν δύο ακόμη κινηματογραφικές συμμετοχές στις ταινίες *Αμφιβολίες* και *Σχολή για σωφερίνες*. Ο πρώτος της πρωταγωνιστικός ρόλος στη μεγάλη οθόνη ήρθε το 1967 στη βουκολική ταινία *Χάιδω* όπου ερμήνευσε τον ομώνυμο ρόλο. Ακολούθησε το δράμα *Αφροδίτη το κορίτσι που πόνεσε*, την επόμενη χρονιά, και πάλι με πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακολούθησαν οι ταινίες *Ο Νταβέλης* το 1969 και ''Ένα αστείο κορίτσι'' και *[[Εν ονόματι του νόμου]]* το 1970.

Η πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε τη σεζόν 1973-1974 στη σειρά *Ανήσυχα νιάτα* της ΕΙΡΤ, όπου υποδυόταν τη Μαίρη. Από το 1974 μέχρι το 1976 έπαιζε στη σειρά της ΥΕΝΕΔ *[[Μεθοριακός σταθμός]]* στο ρόλο της Αλίκης. Ακολούθησαν κι άλλοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στην τηλεόραση μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 στις σειρές *Ο άνθρωπός μας*, *Το ταξίδι* και *Χαμένος Παράδεισος*. Το 1981 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Χρήστο Πάρλα στην κοινωνική σειρά της ΕΡΤ *Οι Κληρονόμοι* ενώ την επόμενη χρονιά υποδύθηκε την Όλγα Ορφανού στην αστυνομική σειρά *Οι αξιόπιστοι*. Τη σεζόν 1982-1983 υποδύθηκε την Ελένη στην κοινωνική σειρά της ΕΡΤ *[[Γιάννης και Μαρία]]*. Το 1982 έπαιξε στην ταινία *Ο τελευταίος διάλογος* ενώ το 1983 στο *Χωρίς μάρτυρες*. Ακολούθησαν δύο ακόμη κινηματογραφικές συμμετοχές στις ταινίες *Αδέξιος εραστής* το 1984 και *Τα πρόσωπα του Θεού* το 1985. Το 1986 έπαιξε στη βιντεοταινία *Ένας τρελός... τρελός ονειροπαρμένος* μαζί με τον Αλέκο Τζανετάκο ενώ το 1989 έπαιξε μαζί με τον Γιάννη Βούρο στη βιντεοταινία *Περιμένοντας το αύριο*. Το 1994 έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε σειρά της ιδιωτικής τηλεόρασης και συγκεκριμένα στη δραματική σειρά του ΣΚΑΪ *Η οργή των θεών*, του Θάνου Λειβαδίτη. Από το 1998 μέχρι το 2001 υποδύθηκε την Αλίκη στην καθημερινή σειρά του Mega Channel *[[Απαγορευμένη Αγάπη]]*, αποχωρώντας μετά από τρεις κύκλους.

Απεβίωσε στις 18 Ιουνίου 2020, σε ηλικία 76 ετών. Κηδεύτηκε την επομένη στο κοιμητήριο Ζωγράφου.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Θεατρογραφία

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Χοσέφα δε Τούδο

Η **Δόνια Χοσέφα "Πεπίτα" Πέτρα Φρανσίκσα δε Πάουλα δε Τούδο ι Καταλάν, Αλεμάνι ι Λουέσια, 1η Κόμισσα του Καστίγιο Φιέλ, 1η Υποκόμισσα του Ροκαφουέρτε** (*Doña Josefa "Pepita" Petra Francisca de Paula de Tudó y Catalán, Alemany y Luesia, 1a Condesa de Castillo Fiel, 1a Viscondesa de Rocafuerte*, 19 Μαΐου 1779 - 7 ή 20 Σεπτεμβρίου 1869) ήταν Ισπανίδα αριστοκράτισσα, Κυρία Επί Των Τιμών, μοντέλο τέχνης και ερωμένη του Ισπανού Πρωθυπουργού Μανουέλ δε Γκοδόϊ. 

Όταν ήταν μοντέλο είχε προταθεί για δύο πίνακες του Φρανθίσκο Γκόγια, *La maja desnuda* (Η Γυμνή Μάχα) και *La maja vestida* (Η Ντυμένη Μάχα).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1779 στο Κάδιθ, και ήταν κόρη του Αντόνιο δε Τούδο ι Αλεμάνι και της Καταλίνα Καταλάν ι Λουέσια. Είχε δύο αδελφές την Μαγδαλένα και την Σοκόρο. Ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν σε νεαρή ηλικία. Σε ηλικία δεκαέξι ετών η Πεπίτα μαζί με την μητέρα της και τις δύο αδελφές της, μετακόμισαν στο σπίτι του Μανουέλ δε Γκοδόϊ, ενός από τους ισχυρότερους άντρες στην Ισπανία. 

Το 1800 σε ηλικία εικοσιενός ετών έγινε ερωμένη του Μανουέλ δε Γκοδόϊ. Ωστόσο, η βασίλισσα της Ισπανίας, Μαρία Λουίζα, ανάγκασε τον Γκοδόϊ να παντρευτεί τη Μαρία Τερέσα των Βουρβόνων-Βαγιαμπρίγα, Κόμισσα του Σινσόν, έναν γάμο που ήταν ευνοϊκός για τον Γκοδόϊ και για κοινωνικούς λόγους. Ο γάμος όμως δεν τερμάτισε τη σχέση του Γκοδόϊ με την Πεπίτα. Το 1805, γέννησε έναν γιο, τον Μανουέλ, και το 1807, γέννησε έναν άλλο γιο, τον Λουίς.

Το 1807, υπό την επιρροή του Γκοδόϊ, ο Κάρολος Δ΄, έδωσε στην Πεπίτα τον τίτλο της Κόμισσας του Καστίγιο Φιέλ και της Υποκόμισσας του Ροκαφουέρτε. Όταν Μαρία Τερέσα πέθανε το 1828, ο Γκοδόϊ και η Πεπίτα μπορούσαν τελικά να παντρευτούν, παρά το γεγονός ότι είχαν παντρευτεί κρυφά πριν από χρόνια.

Μετακόμισαν στο Παρίσι το 1832 όπου ζούσαν σε κάπως περιορισμένες συνθήκες. Αργότερα, η Πεπίτα επέστρεψε στην Ισπανία με την ελπίδα να ανακτήσει τα οικογενειακά ακίνητα. Η Πεπίτα εκμυστηρεύτηκε σε έναν δημοσιογράφο ότι ο Γκοδόϊ γνώρισε μόνο μια αληθινή αγάπη: τη βασίλισσα Μαρία Λουίζα.

Πέθανε στις  Σεπτεμβρίου 1869 στη Μαδρίτη σε ηλικία 90 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο του Αγίου Ισιδώρου στη Μαδρίτη.

## Δημοφιλία
Η Πεπίτα θεωρείται από πολλούς ιστορικούς το πρότυπο για ένα από τα πιο διαβόητα έργα του Φρανθίσκο Γκόγια, «Η Γυμνή Μάχα».

Ο συγγραφέας Σεφερίνο Παλένσια έγραψε ένα έργο που ονομάζεται "Πεπίτα Τούδο", προφανώς εμπνευσμένο από την ίδια την Πεπίτα και την δεκαετία 1930 η σύζυγος του Ισαμπέλ Ογιαρθάμπαλ Σμιθ πρωταγωνίστησε στην ομότιτλη ταινία.

Η Πεπίτα Τούδο ενσαρκώθηκε από την Πενέλοπε Κρουζ στην ταινία του 1999 *Volavérunt*.


Goya Maja naga2.jpg|Η Γυμνή Μάχα
Goya Maja ubrana2.jpg|Η Ντυμένη Μάχα
José de Madrazo. Retrato de doña Josefa Tudó, Condesa de Castillo Fiel.jpg|Πορτραίτο της Δόνιας Χοσέφα περίπου το 1810-1815
Retrato de D.ª Josefa Tudó, Condesa de Castillo Fiel (1).jpg|Πορτραίτο της Πεπίτας το 1813 


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
Κατηγορία:Κόμισσες της Ισπανίας
Ελισάβετ Αλεξανδρινή των Βουρβόνων

Η **Ελισάβετ Αλεξανδρινή των Βουρβόνων** (*Élisabeth Alexandrine de Bourbon*, 5 Σεπτεμβρίου 1705 - 15 Απριλίου 1765) ήταν κόρη του Λουδοβίκου Γ΄, Πρίγκιπα του Κοντέ.

## Βιογραφία
Η *Ελισάβετ Θηρεσία Αλεξανδρινή* γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1705 στην Οικία των Κοντέ, και ήταν το όγδοο παιδί και η νεότερη κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ του Κοντέ και της Λουίζας Φραγκίσκης των Βουρβόνων.

Ονομάσθηκε *Ελισάβετ* προς τιμήν της μεγαλύτερης αδερφής της Λουίζας Ελισάβετ και *Αλεξανδρινή* του θείου της Λουδοβίκου Αλέξανδρου της Τουλούζης, ήταν γνωστή με το τρίτο της όνομα, *Αλεξανδρινή*.

Όπως οι περισσότερες αδερφές της, δεν παντρεύτηκε ποτέ. Η Αλεξανδρινή δεν έπαιξε ποτέ σημαντικό πολιτικό ρόλο. Ήταν, ωστόσο, φίλη της ερωμένης του Βασιλιά, τη διάσημη Μαρκησία ντε Πομπαντούρ, η οποία είχε εισαχθεί στην αυλή από τη μεγαλύτερη αδερφή της, Λουίζα Ελισάβετ.

Πέθανε στις 15 Απριλίου 1765 στο Παρίσι σε ηλικία 59 ετών. Είναι θαμμένη στη Μονή Καρμελιτών του Αγίου Ιακώβου στο Παρίσι.

## Πρόγονοι

## Τίτλοι
*5 Σεπτεμβρίου 1705 – 15 Απριλίου 1765: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Η Δεσποινίδα του Ζε και αργότερα Δεσποινίδα του Σενς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Αετορράχη Αρκαδίας

Η **Αετορράχη** Αρκαδίας είναι ορεινό χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας στη δημοτική ενότητα Τροπαίων. Βρίσκεται στον νομό Αρκαδίας και οι κάτοικοί της είναι 58 σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011. Έχει μόνο 1 εκκλησία τον Ι. Ν. μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπου γίνεται γιορτή κάθε φορά στις 6 Αυγούστου. Η τοπική κοινότητα Αετορράχης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 8,296 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Ιστορία
### Τουρκοκρατία
Υπολογίζεται πως το χωριό ιδρύθηκε στα μέσα του 16ου αιώνα και το πρώην όνομά του ήταν Ζουλάτικα.

### [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|Στην Κατοχή (1940)]]
Τον Ιούνιο του 1942 οι Ιταλοί έφτασαν στην Αετορράχη οι οποίοι έπιαναν κόκορες και κοτόπουλα, μάζευαν φρούτα και λαχανικά για να τα φάνε. Καταγράφηκε 1 νεκρός και 1 τραυματίας από το χωριό. Οι Γερμανοί έφτασαν στα Ζουλάτικα τον Καλοκαίρι του 1943, ενώ ξαναήρθαν έναν χρόνο μετά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Αλληλεγγύη (Βραζιλία)

Η **Αλληλεγγύη** (Πορτογαλικά: *Solidariedade*) είναι ένα κεντροαριστερό πολιτικό κόμμα στη Βραζιλία. Ιδρύθηκε το 2012 με διάσπαση από το Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος είναι ο Πάολο Περέιρα ντα Σίλβα. Ο αριθμός του κόμματος είναι «77», και τον Μάιο του 2020 είχε 252.665 μέλη.

## Ιστορία
Η Αλληλεγγύη σχηματίστηκε από τα εργατικά κινήματα που ανταγωνίζονταν την Κεντρική Ένωση Εργαζομένων και είχαν προσχωρήσει περισσότερο στη Συνδικαλιστική Δύναμη (*Força Sindical*). Σχηματίστηκε από την ανάγκη για ένα κόμμα που θα εκπροσωπούσε τα ενδιαφέροντα της Βραζιλίας που εργάζεται και είναι παραγωγική. Από την αρχή, η ένωση σχετίστηκε με αξίες όπως η συνεργασία και η αλληλεγγύη, καθώς και η οικονομική, ανθρώπινη και βιώσιμη ανάπτυξη ως θεμελιώδεις αρχές για τις σχέσεις των εργαζομένων. Ο ιδρυτής του κόμματος, ο Πάολο Περέιρα ντα Σίλβα, ο οποίος ήταν και πρόεδρος της «Συνδικαλιστικής Δύναμης», πρόβλεψε ότι το κόμμα θα είναι αριστερό ως κεντροαριστερό. Για την εγγραφή της Αλληλεγγύης στους επίσημους καταλόγους του ΑΔΕ έπρεπε να συλλεχθούν γύρω στις 500.000 υπογραφές ψηφοφόρων. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2013 η συλλογή ολοκληρώθηκε και το κόμμα εγγράφηκε επίσημα στο ΑΔΕ με ειδικό αριθμό «77». Ήταν το 33ο κόμμα που εγκρίθηκε στη Βραζιλία, και τον πρώτο χρόνο του ήταν το 16ο μεγαλύτερο κόμμα στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Ήδη, πριν τις εκλογές του 2014, στην Αλληλεγγύη είχαν προσχωρήσει 24 ομοσπονδιακοί βουλευτές, ένας γερουσιαστής, ένας υποκυβερνήτης και πάνω από 200 δήμαρχοι. Από αυτούς πολλοί προήλθαν από το ΔΕΚ. Το 2015 το κόμμα και η Συνδικαλιστική Δύναμη συμμετείχαν στις λαϊκές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις που ζήτησαν την καθαίρεση της Προέδρου Ντίλμα Ρούσεφ.

## Οργάνωση
**Ίδρυμα Πρωτομαγιά:** Ιδρύθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2014 και ονομάστηκε προς τιμήν της Πρωτομαγιάς. Είναι το σώμα που είναι υπεύθυνο για την θεωρητική-ιδεολογική κατασκευή που υποστηρίζει τις δράσεις του κόμματος, την κατάρτιση των μελών και των ακτιβιστών, και τον διάλογο με την κοινότητα των πολιτών. Αποστολή του ιδρύματος είναι να υποστηρίξει την μεταμόρφωση της Βραζιλίας, και προς επίτευξη αυτής έχει ταξιδέψει σε όλην την χώρα και έχει πραγματοποιήσει ομιλίες και κύκλους ενημέρωσης για θέματα πολιτικής.
## Αποτελέσματα εκλογών
### Προεδρικές εκλογές

### Βουλευτικές εκλογές

## Δείτε επίσης

* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνικα πολιτικά κόμματα
Angels Unawares

**Angels Unawares** ονομάζεται χάλκινο γλυπτό του Τίμοθι Σμαλτς (Timothy Schmalz), το οποίο εγκαταστάθηκε στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό στις 29 Σεπτεμβρίου 2019, την 105η Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστών και Προσφύγων. Στα εγκαίνιά του, ο Πάπας Φραγκίσκος είπε ότι ήθελε το γλυπτό «να υπενθυμίσει σε όλους την ευαγγελική πρόκληση της φιλοξενίας».

Το γλυπτό, μήκους έξι μέτρων, απεικονίζει μια ομάδα μεταναστών και προσφύγων σε μια βάρκα φορώντας ρούχα που δείχνουν ότι προέρχονται από διαφορετικούς πολιτισμούς και ιστορικές στιγμές. Για παράδειγμα, υπάρχει ένας Εβραίος που φεύγει από τη ναζιστική Γερμανία, ένας Έλληνας πρόσφυγας της Μικρασιατικής Καταστροφής, ένας Σύριος που αποχωρεί από τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.

Η ιδέα για το γλυπτό προήλθε από τον Καρδινάλιο Μάικλ Τσέρνι, γραμματέα του Τμήματος Μεταναστών και Προσφύγων του Βατικανού, ο οποίος ξεκίνησε την πρωτοβουλία για την δημιουργία του γλυπτού το 2016. Μεταξύ των ατόμων που εκπροσωπούνται στο πλοίο είναι οι γονείς του Καρδινάλου, οι οποίοι μετανάστευσαν στον Καναδά από την Τσεχοσλοβακία.  Το γλυπτό χρηματοδοτήθηκε από μια οικογένεια μεταναστών από τη βόρεια Ιταλία, την οικογένεια Rudolph P. Bratty. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2019, ο Πάπας Φραγκίσκος και πρόσφυγες από διάφορα μέρη του κόσμου έκαναν τα αποκαλυπτήρια του γλυπτού. Μια μικρότερη αναπαραγωγή του γλυπτού θα εγκατασταθεί μόνιμα στη Βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των τειχών στη Ρώμη.   

Η έμπνευση του καλλιτέχνη ήταν από την Προς Εβραίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου: «τὴν φιλοξενίαν μή λησμονεῖτε· ἐπειδή διὰ ταύτης τινὲς ἐφιλοξένησαν ἀγγέλους μή γνωρίζοντες» (Εβρ. 13: 2).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βατικανό
Κατηγορία:Πάπας Φραγκίσκος
Γιάρι Λιτμάνεν

Ο **Γιάρι Λιτμάνεν** (*Jari Litmanen*, γεννήθηκε 20 Φεβρουαρίου 1971) είναι Φινλανδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος και δεύτερος επιθετικός. Θεωρείται ως ο καλύτερος Φινλανδός ποδοσφαιριστής όλων των εποχών και έχει ανακηρυχθεί 42ος στο πρόγραμμα 100 Μεγάλοι Φινλανδοί το 2004.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του σε συλλόγους, ο Λιτμάνεν αγωνίστηκε για τις Ρέιπας, ΧΓΚ, ΜΥΠΑ και Λάχτι στη Φινλανδία και στις Άγιαξ, Μπαρτσελόνα, Λίβερπουλ, Χάνσα Ρόστοκ και Μάλμε στο εξωτερικό. Όσο αγωνιζόταν για τον Άγιαξ (1992-1999) θεωρούταν ένας από τους καλύτερος επιθετικούς μέσους στον κόσμο και έγινε ο πρώτος Φινλανδός ποδοσφαιριστής αστέρας. Κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ με τον Αίαντα το 1995. Το ύστερο τμήμα της καριέρας του σημαδεύτηκε από τραυματισμούς και δεν κατάφερε να επαναλάβει τις επιτυχίες του με τον Άγιαξ στην Μπαρτσελόνα και στη Λίβερπουλ και βρέθηκε πολλές φορές στον πάγκο, παρά τις κατά καιρούς εντυπωσιακές εμφανίσεις του.

Ο Λιτμάνεν ήταν αρχηγός της εθνικής Φινλανδίας από το 1996 μέχρι το 2008. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική το 1989 και πραγματοποίησε συνολικά 137 εμφανίσεις σκοράροντας 32 φορές. Είναι ο παίκτης με τις περισσότερες εμφανίσεις και ήταν πρώτος σκόρερ της εθνικής μέχρι το 2021, οπότε και τον ξεπέρασε ο Τέεμου Πούκι. Αποσύρθηκε από την εθνική το 2010.

Το 2003 επελέγη από την Ομοσπονδία της Φινλανδίας ως ο «χρυσός παίκτης» της χώρας για τον εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ.

## Παραπομπές


Λιτμανεν
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΧΓΚ Ελσίνκι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΥΠΑ Μιλικόσκι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λάχτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χάνσα Ρόστοκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλμε ΦΦ
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατηγορία:Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ
Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Volvo XC60

Το **Volvo XC60** είναι ένα μεσαίο πολυτελές SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από τη σουηδική αυτοκινητοβιομηχανία Volvo, από το 2008 έως σήμερα, σε δύο γενιές. Η πρώτη γενιά του μοντέλου παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2008, ενώ η δεύτερη γενιά του παρουσιάστηκε στο ίδιο Σαλόνι τον Μάρτιο του 2017. Μάλιστα και οι δύο γενιές του XC60 αξιολογήθηκαν ως κορυφαίες στον τομέα της ασφάλειας και απέσπασαν θετικά σχόλια και βραβεία για τις καινοτομίες τους στην ασφάλεια. Η δεύτερη γενιά του, κέρδισε το βραβείο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς στην Ιαπωνία για το 2017 / 2018.

Διαχρονικά, το XC60 είναι το πρώτο σε πωλήσεις μοντέλο της Volvo διεθνώς από το 2009 μέχρι σήμερα. Επίσης, είναι και το δεύτερο σε ιεραρχία μεγέθους SUV της εταιρείας, μετά το κορυφαίο στην παλέτα Volvo XC90, αλλά μεγαλύτερο από το κόμπακτ πολυτελές SUV Volvo XC40 που εισήχθη τον Νοέμβριο του 2017.

## Βασικά στοιχεία

Το XC60 αποτελεί μέρος της Σειράς 60 της Volvo, μαζί με τα S60, S60 Cross Country, V60 και V60 Cross Country. Η πρώτη γενιά του XC60 εισήγαγε μια εντελώς νέα αισθητική για όλα τα μοντέλα της Σειράς 60. Τον Μάρτιο του 2013 υπέστη μια ελαφρά ανανέωση, μαζί και με όλα τα μοντέλα της σειράς αυτής, που κυκλοφόρησαν ως μοντέλα της σεζόν (model year) του 2014. Παρομοίως, το XC60 δεύτερης γενιάς, που μπήκε στην παραγωγή τον Ιούλιο του 2017, για τη σεζόν του 2018, ήταν το πρώτο μοντέλο της Σειράς 60 με την καινούρια αισθητική φιλοσοφία.

## Βραβεία
* 2009 : Top Safety Pick 2010.
* 2011 : Allradauto des Jahres 2011.
* 2018 : World Car of the Year 2018.

## Πωλήσεις

Το Volvo XC60 είναι το πρώτο σε πωλήσεις μοντέλο της Volvo, με τις πωλήσεις του μάλιστα να αυξάνονται διαρκώς κάθε χρόνο από την εισαγωγή του, το 2008, και μετά. Η δεύτερη γενιά του XC60, που εισήχθη το 2017, συνεχίζει να επιτυγχάνει νέα ρεκόρ πωλήσεων.

Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη διεθνής ιστοσελίδα του Volvo XC60 
* Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Volvo XC60 
* Γνωριμία με το Volvo XC60 (4Τροχοί - Νοέμβριος 2008)
* Δοκιμή του Volvo XC60 Τ6 (4Τροχοί - Ιανουάριος 2009)
* VOLVO XC60 D5 Summum – 2008 – detailed test drive by Autoevolution.com
* Volvo XC60 review in June 2011

XC60
Κατηγορία:Σουηδικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Χριστόδουλος Δουλγερίδης

Ο **Χριστόδουλος Δουλγερίδης του Νικολάου και της Συμέλας** (6 Ιανουαρίου 1926 – 17 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Σεβαστειανά του Νομού Πέλλας στις 06-01-1926 από προσφυγική οικογένεια (Τραπεζούντα Πόντου) που ασχολούνταν με αγροτοκτηνοτροφικές εργασίες. Παρά τον πόλεμο και τις εξορίες που υπέστη στα νεανικά του χρόνια κατάφερε να σπουδάσει και να αποφοιτήσει από τη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Το 1974-1977 εκλέχθηκε βουλευτής του Ν. Πέλλας με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας μετά από προσωπική πρόταση του κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή. 

Παντρεύτηκε τη Δέσποινα Δασκαλάκη με καταγωγή από την Ελούντα της Κρήτης με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, την Μαριάννα και τον Νικόλαο. Υπήρξε πολύ επιτυχημένος μάχιμος δικηγόρος εξαιρετικά νομομαθής-γνώστης του επιστημονικού του αντικειμένου, επί σαράντα και πλέον έτη, με έδρα την πόλη της Έδεσσας. 

Απεβίωσε 17-09-2017 σε ηλικία 91 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας
Τζόελ Σουμάχερ

Ο **Τζόελ Σουμάχερ** (αγγλικά: Joel T. Schumacher), (29 Αυγούστου 1939 - 22 Ιουνίου 2020) ήταν Αμερικάνος σκηνοθέτης. Απέκτησε φήμη ύστερα από τις επιτυχημένες ταινίες: *Το μπαράκι του Σαν Έλμο* (1985), *[[Τα Παιδιά της Νύχτας (ταινία, 1987)|Τα παιδιά της νύχτας]]* (1987) και *Ταξιδιώτες στην άλλη ζωή* (1990). Αργότερα σκηνοθέτησε τις κινηματογραφικές μεταφορές των μυθιστορημάτων του Τζον Γκρίσαμ *[[Ο πελάτης]]* (1994) και *Η ετυμηγορία* (1996). Οι ταινίες του *Ξεχωριστή μέρα* (1993) και *Οκτώ χιλιοστά* (1999) ήταν υποψήφιες για βραβείο Χρυσού Φοίνικα και Χρυσής Άρκτου, αντίστοιχα.

Το 1993, επιλέχθηκε απο τη Warner Bros. ως διάδοχος του Τιμ Μπάρτον ως προς την σκηνοθεσία ταινιών της σειράς Batman, και με αυτόν τον τρόπο σκηνοθέτησε τις ταινίες *[[Μπάτμαν για πάντα]]* (1995) και *[[Μπάτμαν & Ρόμπιν]]* (1997). Μετά τις ταινίες Batman, ο ίδιος σκηνοθέτησε εξίσου γνωστές ταινίες όπως *Tigerland: Ετοιμασία πολέμου* (2000) και *Τηλε... φονικός θάλαμος* (2002), αποσπώντας θετικές κυρίως κριτικές. Σκηνοθέτησε επίσης *[[Το φάντασμα της όπερας (ταινία, 2004)|Το Φάντασμα της όπερας]]* (2004), *The Number 23* (2007) και δυο επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς *House of Cards*.

Γνωστός για την επιλογή του σε νέους καλλιτέχνες, ο Σουμάχερ βοήθησε αρκετούς ηθοποιούς στην αρχή της καριέρας τους όπως τον Κόλιν Φάρελ, τον Κίφερ Σάδερλαντ και τον Μάθιου ΜακΚόναχι.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Joel Schumacher interview

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Μαρία δε Μπαρενετσέα, Δούκισσα του Ντάτο

Η **Μαρία δελ Κάρμεν δε Μπαρενετσέα ι Μοντέγι, 1η Δούκισσα του Ντάτο** (*María del Carmen de Barrenechea y Montegui, 1a Duquesa de Dato*, 19 Ιουνίου 1860 - 1 Οκτωβρίου 1925) ήταν Ισπανίδα αριστοκράτισσα και η σύζυγος του Πρωθυπουργού της Ισπανίας Εδουάρδο Ντάτο ι Ιραδιέρ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1860, και ήταν κόρη του Χουάν Χοσέ δε Μπαρενετσέα ι Ουρδαμπιγιέτα και της Μικαέλα Μοντέγι ι Μερκάϊδε. Εγγονή του Πέδρο δε Μπαρενετσέα ι Σουμπέα και της Μαρία Ιγνάσια δε Ουρδαμπιγιέτα ι Λαγάρτο και του Χοσέ Μανουέλ Μοντέγι και της Μαρία δε λα Κονσεπσιόν Μερκάϊδε.

Υπήρξε παντρεμένη με τον Εδουάρδο Ντάτο ι Ιραδιέρ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
*την Ισαμπέλ (?-1937), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
*την Μαρία δελ Κάρμεν (1885-1954), παντρεύτηκε τον Εουχένιο δε λος Μοντέρος ι Μπερμεχίγιο. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την Μαρία δε λα Κονσεπσιόν (1890-1973), παντρεύτηκε τον Ερνέστο δε Σουλουέτα ι Ισάσι. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Μετά το θάνατο του συζύγου της, της απονεμήθηκε ο τίτλος της 1ης Δούκισσας του Ντάτο, προς τιμήν του. Πέθανε την 1η Οκτωβρίου 1925 σε ηλικία 65 ετών.

### Τιμητικές διακρίσεις
*: Κυρία του Τάγματος των Ευγενών Κυριών της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας
*: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος Ευποιΐας της Ισπανίας

## Παραπομπές


* Ribera, José António Moya, *Costados*, N.º 81
* María del Carmen de Barrenechea y Montegui, 1st Duchess of Dato

Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
Κατηγορία:Ισπανίδες δούκισσες
Λύντια Τρίχα

Η **Λύντια Τρίχα** (1950) είναι Ελληνίδα ιστορικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. 

Από το 1987 ξεκίνησε την ενασχόλησή της με την μελέτη της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Για τα βιβλία της *"Δικηγορείν εν Αθήναις: Μια διαδρομή στον 19ο αιώνα"* και *"Σπυρίδων. Ο άλλος Τρικούπης. 1788-1873"* τιμήθηκε, το 2004 και 2019 αντίστοιχα, με το βραβείο της Τάξης των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών της Ακαδημίας Αθηνών ενώ για το έργο της "*Χαρίλαος Τρικούπης"* τιμήθηκε, το 2017, με το κρατικό βραβείο Μαρτυρίας ‒ Βιογραφίας ‒ Χρονικού ‒ Ταξιδιωτικής Λογοτεχνίας.

Διετέλεσε γενική γραμματέας και αντιπρόεδρος του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (Ε.Λ.Ι.Α.) και σήμερα είναι αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Παιδείας και Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, το οποίο έχει ιδρύσει μαζί με τον σύζυγό της.

Κατοικεί στην Αθήνα και είναι παντρεμένη με τον Νίκο Τρίχα.

## Εργογραφία

* *Διπλωματία και πολιτική* (Ε.Λ.Ι.Α., 1991)
* *Ημερολόγια και γράμματα από το μέτωπο, Βαλκανικοί Πόλεμοι 1912-1913* (Ε.Λ.Ι.Α., 1993)
* *Ο Χαρίλαος Τρικούπης και τα δημόσια έργα* (εκδόσεις Καπόν, 2001)
* *Ο γνωστός και ο άγνωστος Χαρίλαος Τρικούπης* (εκδόσεις Καπόν, 2002)
* *Χαρίλαος Τρικούπης: μια βιογραφική περιήγηση* (εκδόσεις Καπόν, 2009)
* *Χαρίλαος Τρικούπης* (εκδόσεις Πόλις, 2017)
* *Το σκυλάκι σας θέλει ψυχίατρο. Επτά σκύλοι αυτοβιογραφούνται* (εκδόσεις Πόλις, 2019)
* *Σπυρίδων. Ο άλλος Τρικούπης, 1788-1873* (εκδόσεις Πόλις, 2019)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικοί του 20ού αιώνα ανά εθνικότητα
Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Νοστράδαμος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Νοστράδαμος** είναι γνωστοί οι:

* Νοστράδαμος, Γάλλος φαρμακοποιός και αστρολόγος 
* Νοστράδαμος (συγκρότημα), ελληνικό ροκ συγκρότημα 
Το όνομα **Nostradamus** μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:

* Nostradamus (άλμπουμ), τίτλος δίσκου του χέβι μέταλ συγκροτήματος Judas Priest
Εθνικό Μουσείο Ζαν-Ζακ Ενέρ

Το **Εθνικό Μουσείο Ζαν-Ζακ Ενέρ** (Γαλλικά: Musée national Jean-Jacques-Henner) είναι μουσείο αφιερωμένο στο έργο του Γάλλου ζωγράφου Ζαν-Ζακ Ενέρ (1829-1905). Άνοιξε στο κοινό το 1924, χάρη στη δωρεά που έγινε στο Γαλλικό κράτος την προηγούμενη χρονιά από τη Μαρί Ενέρ, χήρα του ανιψιού του καλλιτέχνη.

Είναι ένα από τα γαλλικά Εθνικά μουσεία και στεγάζεται σε ένα παλιό αρχοντικό του 19ου αιώνα, στην περιοχή Πλαιν-ντε-Μονσώ, λεωφόρος ντε Βιλιέ 43, του 17ου διαμερίσματος στο Παρίσι.

## Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|Καβαλέτο του Ζαν-Ζακ Εννέρ με το έργο ''Ναϊάδες''
Το μουσείο στεγάζεται σε ένα αρχοντικό του 1878, που ανήκε στο παρελθόν στον ζωγράφο Γκιγιώμ Ντυμπύφ (1853-1909), το οποίο αποκτήθηκε από την ανιψιά του Ενέρ το 1921. Εγκαινιάστηκε ως μουσείο το 1924 και έγινε Εθνικό μουσείο το 1943.

Το μουσείο αναπτύσσει δύο κύρια θέματα: τα έργα του καλλιτέχνη και το εργαστήριό του.

Σήμερα το μουσείο περιέχει μια μεγάλη συλλογή από πίνακες ζωγραφικής και σχέδια του Αλσατού ζωγράφου Ζαν-Ζακ Ενέρ, στα οποία περιλαμβάνονται περίπου 1.000 σκίτσα, έγγραφα και αναμνηστικά, έπιπλα και αντικείμενα του 19ου αιώνα, που εκτίθενται σε επτά αίθουσες στους τέσσερις ορόφους του εκθεσιακού χώρου. Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 130 πορτρέτα, καθώς και μυθικά θέματα και μορφές σε ονειρικά τοπία που πλησιάζουν τον συμβολισμό.

Στο ισόγειο, στο σαλόνι εκτίθεται η συλλογή έργων ζωγραφικής του Ζαν-Ζακ Ενέρ. Στην παλιά τραπεζαρία προσφέρεται εκπαιδευτικό υλικό και εκπαιδευτικά εργαλεία που επιτρέπουν τη σκιαγράφηση τόσο του ιστορικού πλαισίου της περιοχής Πλαιν-ντε-Μονσώ όσο και της ζωής του ζωγράφου Ζαν-Ζακ Εννέρ.

Στον πρώτο όροφο, δύο μικρά κόκκινα δωμάτια παρουσιάζουν την αρχή της καριέρας του καλλιτέχνη στην Αλσατία, τα χρόνια της μαθητείας του, το Βραβείο της Ρώμης που κέρδισε και τη διαμονή του στην Ιταλία (1858-1864).

Στον δεύτερο όροφο, παρουσιάζονται εκθέσεις αρχείων, κυρίως γραφικών τεχνών.

Στον τρίτο όροφο, το γκρι εργαστήριο είναι αφιερωμένο στο θέμα του εργαστηρίου του. Ο καλλιτέχνης δεν έμεινε ποτέ σ'αυτό το κτήριο αλλά παρουσιάζεται η ατμόσφαιρα του χώρου του μέσα από προσωπικά του αντικείμενα και έπιπλα (γραφείο, πάγκος ζωγραφικής, παλέτα, μελανοδοχείο κ.λπ.).

Το 2008-9 και το 2013-16 έγιναν εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης μεταξύ των οποίων ήταν και  η αποκατάσταση του πολύ όμορφου χειμερινού κήπου.  Στο μουσείο διοργανώνονται προσωρινές εκθέσεις, συναυλίες, παρουσιάσεις μεγάλων κριτικών τέχνης της εποχής μας, παραστάσεις κ.λ.

Το 2017, δημιουργήθηκε ένα νέο Ίδρυμα, το οποίο συνένωσε το εθνικό μουσείο Ζαν-Ζακ Ενέρ και το Μουσείο Γκυστάβ Μορώ.

## Πίνακες

Αρχείο:Jean-Jacques Henner - L'Alsace, elle attend.jpg|*Η Αλσατία, περιμένει,* 1871
Αρχείο:Jean Jacques Henner - La vérité (1896) avec repentir (1898).JPG|Η *Αλήθεια*, 1896
Αρχείο:Jean Jacques Henner - Solitude.jpg|Η *Μοναξιά*


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστοσελίδα του μουσείου (γαλλικά,αγγλικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι
Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία
Γλώσσα Μαντσού

Η **γλώσσα Μαντσού** (Μαντσού: ᠮᠠᠨᠵᡠ ᡤᡳᠰᡠᠨ, μαντζού γκισούν) είναι μια κρισίμως απειλούμενη τουνγκουζική γλώσσα που ομιλείται στην Μαντζουρία. Είναι η παραδοσιακή μητρική γλώσσα των Μαντσού και μια από τις επίσημες γλώσσες της δυναστείας Τσινγκ (1636–1911) της Κίνας και της εσωτερικής Ασίας. Ωστόσο σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των Μαντσού μιλούν μόνο τα μανδαρινικά κινεζικά. Σύμφωνα με δεδομένα της Ουνέσκο, υπάρχουν 19 μητρικοί ομιλητές της γλώσσας ενώ στην Κίνα ζουν πάνω από 10.4 εκατομμύρια Μαντσού. Σήμερα, υπάρχουν αρκετοί χιλιάδες Μαντσού και άλλοι Κινέζοι που έχουν μάθει τα Μαντσού ως δεύτερη γλώσσα, μέσω του δημόσιου συστήματος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, των δωρεάν μαθημάτων για ενήλικες ή από το διαδίκτυο.

Η γλώσσα Μαντσού απολαμβάνει υψηλή ιστορική σημασία για τους ιστορικούς της Κίνας, ειδικά για θέματα σχετικά με τη δυναστεία Τσινγκ. Τα κείμενα στη γλώσσα Μαντσού παρέχουν επιπλέον πληροφορίες οι οποίες δεν είναι διαθέσιμες στα κινεζικά, ενώ όταν υπάρχουν εκδόσεις ενός κειμένου στα κινεζικά και τα μαντσού παρέχουν ελέγχους για τη κατανόηση του κινεζικού κειμένου.

Όπως οι περισσότερες σιβηρικές γλώσσες, η γλώσσα Μαντσού είναι συγκολλητική γλώσσα που παρουσιάζει περιορισμένη φωνηεντική αρμονία. Σύμφωνα με μελέτες η γλώσσα προέρχεται από την γλώσσα Τζουρτσέν, ενώ υπάρχουν πολλές δανεικές λέξεις από τα μογγολικά και τα κινέζικα. Τα μαντσού γράφονται οριζόντια, ενώ το αλφάβητο των Μαντσού προέρχεται από το μογγολικό αλφάβητο (το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το αραμαϊκό μέσω του ουιγουρικού και του σογδιανού αλφάβητου). Τα Μαντσού δεν έχουν το είδος του γραμματικού γένους που εμφανίζεται στις ευρωπαϊκές γλώσσες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας
Κατηγορία:Μαντζουρία
Τραγούδα! 2

***Τραγούδα! 2*** () είναι ο τίτλος μίας κωμικής ταινίας κινουμένων σχεδίων αμερικανικής παραγωγής του 2021 και είναι η συνέχεια της ταινίας του 2016 *[[Τραγούδα!]]*.

Ο πάντα αισιόδοξος Μπάστερ Μουν και η μουσική του παρέα ετοιμάζονται για την πιο φαντασμαγορική τους παράσταση, καταμεσής της παγκόσμιας πρωτεύουσας της ψυχαγωγίας, της Ρέντσορ Σίτυ. Υπάρχει όμως ένα μικρό θεματάκι. Πρώτα πρέπει να πείσουν τον μεγαλύτερο ροκ σταρ Κλέι Κάλογουεϊ να συμμετέχει στην παράσταση τους. Και το δύσκολο δεν είναι μόνο να τον πείσουν να κάνει την ευφάνταστη επιστροφή του, αλλά και να τον βρουν.

## Ηθοποιοί και Χαρακτήρες

### Συντελεστές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Ταινίες του 2021
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Universal Pictures
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Illumination Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2021
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Χοακίνα Τεγιές-Χιρόν ι Πιμεντέλ

Η **Δόνια Χοακίνα Μαρία Τεγιές-Χιρόν ι Πιμεντέλ, 2η Κόμισσα του Οζίλο, Μαρκησία της Σάντα Κρουζ** (*Doña Joaquina María Téllez-Girón y Pimentel, 2a Condesa de Osilo, Marquesa de Santa Cruz*, 21 Σεπτεμβρίου 1784 - 17 Νοεμβρίου 1851) ήταν Ισπανίδα αριστοκράτισσα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1784 στη Μαδρίτη, και ήταν κόρη του Πέδρο Τεγιές-Χιρόν, 9ου Δούκα της Οσούνα και της Μαρία Χοσέφα Πιμεντέλ, Κόμισσα-Δούκισσα του Μπεναβέντε.

Το 1801 παντρεύτηκε τον Χοσέ Γκαμπριέλ δε Σίλβα-Μπασάν ι Μπάλστεϊν. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
*την Φερνάντα 
*τον Φρανσίσκο δε Μπόρχα 
*την Μαρία Χοσέφα 
*τον Χουάν Εβανχελίστα 
*την Χοακίνα 
*την Ινές Φρανσίσκα

Έγινε γνωστή το 1805 από το πορτραίτο της *Η Μαρκησία της Σάντα Κρουζ*, δημιουργία του Φρανθίσκο Γκόγια.

Πέθανε στις 17 Νοεμβρίου 1851 στη Μαδρίτη σε ηλικία 67 ετών.

### Τιμητικές διακρίσεις
* : Κυρία του Τάγματος των Ευγενών Κυριών της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας

## Παραπομπές


*Antonio Marichalar, *Riesgo y ventura del duque de Osuna Escrito*

Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
Αμπούσιτρα

Η **Αμπούσιτρα** (*Ambositra*) είναι πόλη της κεντρικής Μαδαγασκάρης. Είναι πρωτεύουσα της περιφέρειας Αμορόνι Μανία (στην Επαρχία Φιαναραντσόα) και του ομώνυμου δήμου. Στην απογραφή του 1993 ο πληθυσμός της ήταν 21.350 κάτοικοι, ενώ σήμερα εκτιμάται σε περισσότερους από 32.000. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.310 περίπου μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 20°31΄ Νότιο και μήκος 47°15΄ Ανατολικό. Ευνοϊκό είναι το γεγονός ότι βρίσκεται από παλιά πάνω στην Εθνική Οδό 7, που ξεκινά από την πρωτεύουσα της χώρας Ανταναναρίβο (από την οποία η Αμπούσιτρα απέχει οδικώς 258 χιλιόμετρα). Τη δεκαετία του 1960 αναφέρονται 6.900 κάτοικοι στην πόλη, από τους οποίους οι 350 ήταν λευκοί.

Η πόλη αποτελεί το κέντρο της βιοτεχνίας ξυλογλυπτικής της Μαδαγασκάρης, εξαιτίας της παρουσίας της φυλής ιθαγενών Ζαφιμανίρι, υποομάδας των Μπετσιλέο. Υπάρχουν στην Αμπουσίτρα πολλά καταστήματα που πωλούν ξύλινα κουτια, σκακιέρες και ξύλινα αγαλματίδια. Οι κάτοικοι ασχολούνται επίσης με τη χειροτεχνία-οικοτεχνία υφασμάτων, ταπετσαριών, τραπεζομάντηλων και περιδεραίων, ενώ στην περιοχή εξορύσσεται και γραφίτης.

Η Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή της Αμπούσιτρα έχει την έδρα της στον Καθεδρικό ναό της Αμώμου Καρδίας της Παναγίας στην πόλη. Υπάρχει επίσης στην Αμπούσιτρα περιφερειακό κέντρο εξ αποστάσεως εκπαιδεύσεως (CRTE) του Εθνικού Κέντρου Τηλεδιδασκαλίας της Μαδαγασκάρης (CNETMAD).

## Πηγές
* Το λήμμα «Αμποσίτρα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 150

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αμπουσιτρα
Λουίζα Άννα των Βουρβόνων

Η **Λουίζα Άννα των Βουρβόνων** (*Louise Anne de Bourbon*, 23 Ιουνίου 1695 - 8 Απριλίου 1758) ήταν κόρη του Λουδοβίκου Γ΄, Πρίγκιπα του Κοντέ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1695 στο Παλάτι των Βερσαλλιών, και ήταν το τέταρτο παιδί και η τρίτη κόρη του Λουδοβίκου Γ΄, Πρίγκιπα του Κοντέ και της Λουίζας Φραγκίσκης των Βουρβόνων.

Όπως οι περισσότερες αδερφές της, δεν παντρεύτηκε ποτέ. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, η Λουίζα Άννα επιδίωκε συνεχώς την πολιτική εξέχουσα θέση. Βοηθησε τον ξάδερφό της Λουδοβίκο ΙΕ΄ στην αναζήτησή του για νέες ερωμένες. Ήταν κοινώς κουτσομπολιό εκείνη την εποχή, πως η Λουίζα Άννα ήταν στην πραγματικότητα μια από τις πρώην ερωμένες του βασιλιά, και ότι ήταν η πρώτη ανεπίσημη σεξουαλική σύντροφος του μετά τη σύζυγό του, πιθανώς ήδη από τα τέλη του 1720, και ότι είχαν ένα ειδύλλιο για λίγα χρόνια, όταν μπήκαν στην αυλή οι μελλοντικές νέες ερωμένες του. Ωστόσο, άλλοι σύγχρονοι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι ενώ η Λουίζα Άννα ήθελε να γίνει ερωμένη του, προσπάθησε να τον αποπλανήσει αλλά ποτέ δεν τα κατάφερε.

Σε κάθε περίπτωση, ο βασιλιάς απολάμβανε τη συντροφιά της και ανήκε στον κύκλο των προσωπικών του φίλων και συχνά παρευρισκόταν στην αυλή. Η μεγαλύτερη αδερφή της Λουίζας Άννας, Λουίζα Ελισάβετ, έφερε στη γαλλική αυλή την Μαρκησία ντε Πομπαντούρ το 1740.

Πέθανε στις 8 Απριλίου 1758 στο Ξενοδοχείο ντε Ρούτλε-Σαρολέ σε ηλικία 62 ετών. Είναι θαμμένη στη Μονή Καρμελιτών του Σαιν Ζακ στο Παρίσι.

## Πρόγονοι

## Τίτλοι
*23 Ιουνίου 1695 – 6 Ιουλίου 1713: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Η Δεσποινίδα του Σενς
*6 Ιουλίου 1713 – 8 Απριλίου 1758: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Η Δεσποινίδα του Σαρολέ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Νίκη Λυμπεράκη

Η **Νίκη Λυμπεράκη** (γενν. 20 Ιανουαρίου 1982) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, αλλά η καταγωγή της είναι εξολοκλήρου από τη Λευκάδα. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

## Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε το 2002 την επαγγελματική της ενασχόληση με τη δημοσιογραφία και έως σήμερα έχει εργαστεί σε σειρά τηλεοπτικών μέσων, με έμφαση στο εξωτερικό δελτίο και στην παρουσίαση εκπομπών και δελτίων ειδήσεων. Εργάστηκε στο Alter Channel (από το 2005), στο Kontra Channel, στο SBC, ενώ στον ΣΚΑΪ ξεκίνησε να εργάζεται τον Δεκέμβριο του 2014, όπου παρουσίαζε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων τα Σαββατοκύριακα.

Το 2016, για μικρό χρονικό διάστημα συμπαρουσίαζε μαζί με τον Kωνσταντίνο Ζούλα την εκπομπή «Η Ελλάδα στον καθρέφτη». Από τις αρχές του 2017 ανέλαβε την παρουσίαση του Κεντρικού Ραδιοφωνικού Μαγκαζίνο του ΣΚΑΪ 100.3, ενώ από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο του 2019 παρουσίαζε την εκπομπή "Ρουά Ματ".

Από τον Σεπτέμβριο του 2019 ανέλαβε την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού Open, και από τον Aπρίλιο του 2020 ξεκίνησε να παρουσιάζει έκτακτα την εκπομπή iNFO-19, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, λόγω επικαιρότητας σχετιζόμενης με το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού. Τον Ιούλιο του 2021 ολοκληρώθηκε η συνεργασία της με τον σταθμό, ενώ την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων ανέλαβε η Πόπη Τσαπανίδου.

Τον Σεπτέμβριο του 2021 εντάχθηκε στο δημοσιογραφικό δυναμικό του Mega TV, όπου και παρουσιάζει την εβδομαδιαία πολιτική εκπομπή «Μεγάλη Εικόνα».

## Βραβεία
Τον Ιανουάριο του 2020 παρέλαβε το δημοσιογραφικό βραβείο Μπότση για την αντικειμενική, δεοντολογικά ορθή και με πληρότητα παρουσίαση του κεντρικού δελτίου του τηλεοπτικού σταθμού Open TV.

## Προσωπική ζωή
Τον Απρίλιο του 2020 ανακοίνωσε ότι κυοφορεί το πρώτο της παιδί από τον επιχειρηματία και δικηγόρο Αλέξανδρο Χατζόπουλο. Στις 6 Αυγούστου 2020 γέννησε τον γιο της, Πάνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Λουίζα Αδελαΐδα των Βουρβόνων (1757-1824)

Η **Λουίζα Αδελαΐδα των Βουρβόνων, Ηγουμένη του Ρεμιρεμόν** (*Louise Adélaïde de Bourbon*, 5 Οκτωβρίου 1757 - 10 Μαρτίου 1824) ήταν κόρη του Λουδοβίκου Ιωσήφ του Κοντέ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1757 στο Κάστρο του Σαντιγύ, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου Ιωσήφ, Πρίγκιπα του Κοντέ, και της πρώτης συζύγου του Σαρλότ ντε Ροάν.

Η Λουίζα Αδελαΐδα δεν παντρεύτηκε ποτέ. Η μεγάλη θεία της Ερριέτα Λουίζα των Βουρβόνων, ήταν Βενεδικτίνη Ηγουμένη του Μπουμόν-λε-Τουρ. Λόγω της μοναστηριακής εκπαίδευσης, η Λουίζα Αδελαΐδα πέρασε σχεδόν όλα τα νεανικά της χρόνια σε θρησκευτικό περιβάλλον. Η εκπαίδευσή της ολοκληρώθηκε στη βασιλική μονή του Μπερναντίν Παντεμόν. Το 1780, η Λουίζα Αδελαΐδα ζήτησε άδεια να εγκαταλείψει το μοναστήρι του Παντεμόν.

Το 1786, διορίστηκε Ηγουμένη του Ρεμιρμόν. Ωστόσο, δεν επισκέφτηκε το Ρεμιρμόν πέρα από τρεις φορές κατά τη διάρκεια της θητείας της.

Πέθανε στις 10 Μαρτίου 1824 στο Παρίσι σε ηλικία 66 ετών. Είναι θαμμένη στη Μονή του Σαιν-Λουί ντε Λιμόν στο Βουαλάν.

## Πρόγονοι

## Τίτλοι
*5 Οκτωβρίου 1757 – 10 Μαρτίου 1824: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Λουίζα Αδελαΐδα των Βουρβόνων, Δεσποινίδα του Κοντέ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς
Εθνικό μουσείο (Γαλλία)

[μικρογραφία|320x320εσ|Το [Μουσείο Εθνικής Αρχαιολογίας (Γαλλία)|Μουσείο εθνικής αρχαιολογίας στοΚάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι, ένα από τα Εθνικά μουσεία της Γαλλίας]]
Ο όρος **Εθνικό μουσείο της Γαλλίας** (Γαλλικά: Musée national) αναφέρεται στα μουσεία που έχουν τεθεί υπό τη διοικητική εποπτεία της Υπηρεσίας των Μουσείων της Γαλλίας του Γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού, του οποίου ο κατάλογος καθορίζεται στο άρθρο 1, με τον τίτλο 1ο «Εθνικά μουσεία», του διατάγματος αριθ. 45-2075 της 31ης Αυγούστου 1945 περί εφαρμογής του διατάγματος για την προσωρινή οργάνωση μουσείων Καλών τεχνών. Αυτός ο κατάλογος συμπεριελήφθη στις διατάξεις κανονιστικού χαρακτήρα του Κώδικα Πολιτιστικής Κληρονομιάς με τα διατάγματα 2011-573 και 2011-574 της 24ης Μαΐου 2011.

Τα μουσεία που ανήκουν σε άλλα τμήματα του Υπουργείου Πολιτισμού ή άλλων υπουργείων, όπως το Εθνικό Ναυτικό Μουσείο, το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Άμυνας, δεν εμπίπτουν σε αυτήν την κατηγορία. Αρχικά ως Εθνικά μουσεία χαρακτηρίστηκαν 4: το Λούβρο, το Μουσείο του Λουξεμβούργου, το Μουσείο Εθνικής Αρχαιολογίας του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι, και το Παλάτι των Βερσαλλιών.

Το 2014, υπήρχαν συνολικά 64 μουσεία που ανήκουν στο Γαλλικό κράτος. Όλα φέρουν επίσης την ονομασία **Μουσείο της Γαλλίας**.

## Κατάλογος Εθνικών μουσείων

## Δείτε επίσης

* Μουσεία της Πόλης του Παρισιού

## Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στη Γαλλία
Βασίλης Παπαβασιλείου

Ο **Βασίλης Παπαβασιλείου** (Θεσσαλονίκη, 22 Φεβρουαρίου 1949 - Αθήνα, 6 Ιουνίου 2025) ήταν Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης, ηθοποιός, συγγραφέας και μεταφραστής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1949 στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά, ξεκίνησε σπουδές στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αλλά δεν τις ολοκλήρωσε, καθώς αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της υποκριτικής, εγγραφόμενος στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.

Στην πορεία της καριέρας του, έχει σκηνοθετήσει τριάντα παραστάσεις σε διάστημα τριάντα ετών, περιλαμβάνοντας έργα κλασικών και σύγχρονων συγγραφέων όπως Σοφοκλή, Γκολντόνι, Μαριβώ, Χόρβατ, Μποντ, Σαίξπηρ, Πιραντέλλο, Μολιέρου, Αναγνωστάκη, Στάϊκου, Μανιώτη, κ.ά. Επιπλέον, ασχολήθηκε με τη μετάφραση θεατρικών και πεζών κειμένων, εργαζόμενος πάνω σε έργα συγγραφέων όπως Γκολντόνι, Μποντ, Μολιέρος, Μπαρτ, Σαντ, κ.ά..

Επιπλέον, ασχολήθηκε με τη μετάφραση θεατρικών και πεζών κειμένων, εργαζόμενος πάνω σε έργα συγγραφέων όπως *Τους Ζυγούς Λύσατε* (2019), *Η Ελένη* (του Γιάννη Ρίτσου - 2017), *Relax…Mynotis* (2017), *Σιχτίρ ευρώ, μπουντρούμ δραχμή…* *θα πεις κι ένα τραγούδι*, *Ιφιγένεια εν Ταύροις* του Γκαίτε, *Ο Τυχοδιώκτης...* βασισμένος στον Χουρμούζη, *Του Κουτρούλη ο γάμος* (2012), ο *Κύκλωπας* (2013), καθώς επίσης και δύο οπερέτες του Θεόφραστου Σακελλαρίδη.

Η συνεισφορά του στον χώρο του θεάτρου τιμήθηκε με διάφορες διακρίσεις από φορείς όπως ο Δήμος Αθηναίων, ο Δήμος Χαλανδρίου, η Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, καθώς και το Φεστιβάλ Θεάτρου Συρακουσών στη Σικελία. Επιπρόσθετα, παρείχε εκπαίδευση, όχι συστηματικά, σε δραματικές σχολές και στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Απεβίωσε στις 6 Ιουνίου 2025, σε ηλικία 76 ετών.

## Παραστασιογραφία
Ι. Λίστα θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες ο Β. Παπαβασιλείου συμμετείχε και ως ηθοποιός.

ΙΙ. Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων, τις οποίες σκηνοθέτησε ο Β. Παπαβασιλείου.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Καρλότα δε Γκοδόι, Δούκισσα της Σουέκα

Η **Καρλότα δε Γοδόυ, Δούκισσα της Σουέκα** (*Doña Carlota de Godoy y Borbón, 2a Duquesa de Sueca*, 7 Οκτωβρίου 1800 - 13 Μαΐου 1886) ήταν κόρη του Μανουέλ δε Γοδόϋ.

## Βιογραφία
Η *Καρλότα Λουίζα Εμμανουέλα* γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1800 στη Μαδρίτη, και ήταν το μοναχοπαίδι του Μανουέλ δε Γοδόυ και της Μαρίας Θηρεσίας των Βουρβόνων.

Στις 8 Νοεμβρίου 1821 παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Καμίλο Ρούσπολι στη Ρώμη. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
*τον Αδόλφο (1822-1914), παντρεύτηκε την Ροσαλία Άλβαρες δε Τολέδο ι Σίλβα. Απέκτησαν 5 παιδιά.
*τον Λουδοβίκο (128-1893), παντρεύτηκε (1) την Ματθίλδη Μαρτελίνι. Απέκτησαν 1 παιδί και (2) την Αιμιλία Λάντι. Απέκτησαν 1 παιδί.

Πέθανε στις 13 Μαΐου 1886 στο Παρίσι σε ηλικία 85 ετών.

## Τίτλοι
Ο πλήρης τίτλος της ήταν: *Δόνια Καρλότα Λουίζα Εμμανουέλα δε Γοδόυ δι Βασσάνο ι δε Μπορμπόν, 2η Δούκισσα της Σουέκα, 2η Μαρκησία του Μποαδίγια δελ Μόντε, 2η Κόμισσα δε Εβοραμόντε, 16η Κόμισσα του Σινσόν, Πριγκίπισσα Ρούσπολι*

### Τιμητικές διακρίσεις
*: Ευγενής Κυρία του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας
*: Κυρία του Τάγματος της Αγίας Ισαβέλλας

## Παραπομπές


* Affonso, Domingos de Araújo and Valdez, Rui Dique Travassos, *Livro de Oiro da Nobreza* (3 volumes), Volume 1, p.&nbsp;491-98, Lisbon, 1938.
* Zúquete, Afonso Eduardo Martins, *Nobreza de Portugal e do Brasil* (3 volumes), Volume Second, p.&nbsp;569-71, Lisbon, 1960.
* Instituto de Salazar y Castro, *Elenco de Grandezas y Titulos Nobiliarios Españoles*, various (periodical publication).
* 
* Carlota de Godoy y Borbón on a genealogical site

|-

Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών
Κατηγορία:Κόμισσες της Ισπανίας
Κατηγορία:Ισπανίδες δούκισσες