open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Απόλπαινα Λευκάδας

Η **Απόλπαινα** είναι χωριό της Λευκάδας. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Λευκάδας, του δήμου Λευκάδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λευκάδας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Λευκάδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. 
*Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν *Απόλπενα*.

## Γεωγραφία
Η Απόλπαινα είναι χωριό της βόρειας Λευκάδας, λίγο έξω από την πόλη της Λευκάδας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει 4 χλμ. περίπου ΝΔ. της πρωτεύουσας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 5,301 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 ως *Απόλπενα* και προσαρτήθηκε στον δήμο Λευκάδας του νομού Κερκύρας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λευκάδος και, το 1909, πάλι στον νομό Κερκύρας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Απολπένης. Το 1925 ο οικισμός εντάχθηκε στον νομό Πρέβεζας και το 1928 η ονομασία του διορθώθηκε σε *Απόλπαινα*. Το 1946 υπήχθη οριστικά στον νομό Λευκάδος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Απόλπαινας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λευκάδας.
## Αξιοθέατα και διατηρητέα
*Το εγκαταλελειμμένο μοναστήρι της Παναγίας Οδηγήτριας, το αρχαιότερο σωζόμενο του νησιού, στο νότιο τμήμα του χωριού. Είναι μοναδικό μνημείο βυζαντινών χρόνων της εποχής των Tόκκων στη Λευκάδα. Aνήκει στον τύπο της μονόκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής και έχει υποστεί καταστροφές τόσο κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, όσο και από τους σεισμούς. Η ίδρυσή του τοποθετείται ιστορικά στον 11ο αι., ενώ κατά τον 15ο αι. ανακαινίσθηκε από τη βυζαντινή αρχόντισσα Ελένη Παλαιολογίνα. Οι σημαντικές τοιχογραφίες της Μονής αποσπάσθηκαν και εκτείθενται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο στην Αθήνα. Το καθολικό της μονής (1450) έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο
*Ο ενοριακός ναός του Αγίου Αθανασίου και ο ιστορικός ναός της Αγίας Παρασκευής (Σγουρόπουλου)
*Το λιτό μαρμάρινο μνημείο της περιοχής αφιερωμένο στη μαρτυρική θυσία του ιερέα Θεόκλητου Στραβοσκιάδη κατά τη διάρκεια των αγώνων για την Ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα.
*Το σπήλαιο «Χοιρότρυπα» 

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
*Χάρτες «ROAD» (Λευκάδα 1:50.000)
*Google Earth
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.efaaitl.gr/%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%B9/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λευκάδας
Σερβικές βουλευτικές εκλογές Μαρτίου 1893

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βασίλειο της  Σερβίας στις αρχές του Μαρτίου 1893. Παρά το γεγονός ότι το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα είχε κερδίσει μια μεγάλη πλειοψηφία στις προηγούμενες εκλογές του 1889, μετά από αυτές του Μαρτίου του 1893 διορίσθηκε κυβέρνηση Φιλελεύθερων με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Γιόβαν Αβακούμοβιτς.

Στην εθνοσυνέλευση οι Φιλελεύθεροι και το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα είχαν από 64 έδρες και το Προοδευτικό κόμμα τέσσερις. Ωστόσο, οι Φιλελεύθεροι είχαν κάνει νοθείες στις εκλογές στερώντας την πλειοψηφία από το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα. Ως αποτέλεσμα το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα απείλησε να μποϊκοτάρει τη συνέλευση, που σημαίνει ότι η απαρτία των 68 μελών δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί.

Ο βασιλιάς Αλέξανδρος Οβρένοβιτς στις 13 Απριλίου έπαυσε την κυβέρνηση του Αβακούμοβιτς και στην θέση της διόρισε ένα υπουργικό συμβούλιο με επικεφαλής τον τον Λάζαρ Ντόκιτς που αποτελούνταν από μέλη του Λαϊκού Ριζοσπαστικού κόμματος. Η Εθνοσυνέλευση διαλύθηκε και προκηρύχθηκαν νέες εκλογές.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


1893 3
Δημήτρης Κουρμπέλης

Ο **Δημήτρης Κουρμπέλης** (Κορακοβούνι Αρκαδίας, 2 Νοεμβρίου 1993) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος στην σαουδική ομάδα Αλ Καλίτζ.

## Συλλογική καριέρα
### Αστέρας Τρίπολης
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ομάδα του χωριού του, Α.Ε.Ε.Σ. Κορακοβουνίου, για να συνεχίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα στα τμήματα υποδομής του Αστέρα Τρίπολης. Το 2010 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου.

Τον Ιούλιο του 2014 στον εντός έδρας αγώνα για το Europa League απέναντι στη φινλανδική Ροβανιέμι σημείωσε το πρώτο του τέρμα σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση, το οποίο ήταν και το πρώτο της ομάδας του στην εν λόγω αναμέτρηση, που οδήγησε στην πρώτη νίκη των Αρκάδων (4-2) και παράλληλα στην πρόκριση για τον επόμενο γύρο της διοργάνωσης (2014-15). Έναν μήνα αργότερα, τον Αύγουστο του 2014, ανακοινώθηκε η συμφωνία για ανανέωση του συμβολαίου του μέχρι το καλοκαίρι του 2017.

### Παναθηναϊκός
Τον Δεκέμβρη του 2016 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Στις 1 Σεπτεμβρίου του 2018 σημείωσε το πρώτο του τέρμα με την φανέλα του Παναθηναϊκού στην εντός έδρας αναμέτρηση με την Λαμία για το Ελληνικό Πρωτάθλημα που έληξε 3-1.

Στις 12 Δεκεμβρίου του 2020, μετά τον αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα, αντιμετώπισε πρόβλημα τραυματισμού, που τον κράτησε εκτός δράσης για 14 μήνες. Επανήλθε στην αγωνιστική του δράση τον Φεβρουάριο του 2022

Στις 31 Μαΐου του 2023 ανακοινώθηκε η αποδέσμευση του παίκτη από τον Παναθηναϊκό μετά από 6,5 χρόνια στην ομάδα, φορώντας μάλιστα και το περιβραχιόνιο του αρχηγού από τον Σεπτέμβριο του 2017.

## Διεθνής καριέρα
Υπήρξε μέλος των μικρότερων εθνικών ομάδων και συγκεκριμένα της εθνικής Νέων (Κ-19) την περίοδο 2011-2012 (14 συμμετοχές - 1 τέρμα), της οποίας υπήρξε βασικό στέλεχος στην πορεία μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων το 2012, της Εθνικής Νέων (Κ-20) το 2013 (6 συμμετοχές), καθώς και της Ελπίδων (Κ-21) (2012-2015).

Τον Ιούνιο του 2017 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών, στην εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2018, όπου έκανε το ντεμπούτο του, στα τρία τελευταία λεπτά του αγώνα, αντικαθιστώντας τον Πέτρο Μάνταλο.

Στις 30 Μαΐου του 2019 σημείωσε το παρθενικό του γκολ με την Εθνική σε φιλικό ματς απέναντι στην Τουρκία, με σε μια ήττα 2-1.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Η καριέρα του Δημήτρη Κουρμπέλη στο soccerway.com
* Το προφίλ του Δημήτρη Κουρμπέλη στο transfermarkt

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φάτιχ Καραγκιουμπρούκ ΣΚ
Σερβικές βουλευτικές εκλογές Μαΐου 1893

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βασίλειο της Σερβίας στις 31 Μαΐου 1893, διεξήχθησαν δε μετά από ένα πραξικόπημα από τον βασιλιά Αλέξανδρο Ομπρένοβιτς, τον Απρίλιο, όπου ακύρωσε τις εκλογές του Μαρτίου καθαιρώντας και την  φιλελεύθερη κυβέρνηση που είχε αναδειχτεί. Το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα με αρχηγό τον Νικόλα Πάσιτς κέρδισε τις εκλογές μια μεγάλη πλειοψηφία.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


1893 5
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1895

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βασίλειο της Σερβίας τον Απρίλιο του 1895. Ακολούθησαν βασιλικό πραξικόπημα του βασιλιά Αλέξανδρο Ομπρένοβιτς τον Μάιο του 1894 όπου ανέστειλε σύνταγμα του 1888 και επανέφερε το σύνταγμα του 1869.

Με το σύνταγμα του 1888 είχε αυξηθεί ο αριθμός των πολιτών που είχαν δικαίωμα ψήφου με την επιστροφή στο σύνταγμα του 1869 η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να διορίζει το ένα τρίτο των μελών της Εθνοσυνέλευσης όπως αυτό όριζε, ενώ σε πολλές εκλογικές περιφέρειες οι βουλευτές εκλέγονται έμμεσα μέσω των εκλογικών σωμάτων. Οι αλλαγές αναμένονταν να μειώσουν τον αριθμό των υποψηφίων του Λαϊκού Ριζοσπαστικού κόμματος που είχαν εξελέγη στη Συνέλευση.

## Αποτελέσματα
Οι εκλογές οδήγησαν σε νίκη το Σερβικό Προοδευτικό κόμμα. Μόνο έξι μέλη του Λαϊκού Ριζοσπαστικού κόμματος εξελέγησαν, καθώς και 30 των Φιλελευθέρων. Από τα εξήντα διορισμένα μέλη, 49 ήταν υποστηρικτές της κυβέρνησης.

## Παραπομπές


1895
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1875

Πρόωρες **βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στην **[[Ηγεμονία της Σερβίας]]** στις 3 Αυγούστου 1875.. Μετά από πολλές κοινοβουλευτικές κρίσεις κι αλλεπάλληλες αλλαγές κυβερνήσεων, ο πρίγκιπας Μίλαν Ομπρένοβιτς διέλυσε, για πρώτη φορά στην κοινοβουλευτική ιστορία της Σερβίας, την εθνοσυνέλευση και κήρυξε πρόωρες εκλογές.

Οι εκλογές έγιναν με το σύνταγμα του 1869. Νικητής των εκλογών ήταν το Φιλελεύθερο κόμμα του Γιόβαν Ρίστιτς.

## Παραπομπές


1875
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1993

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Δημοκρατία της Σερβίας στις 19 Δεκεμβρίου 1993. Το Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας (SPS) του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο κόμμα στην εθνική συνέλευση κερδίζοντας 123 από τις 250 έδρες. Το SPS σχημάτισε κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία η οποία είχε συμμετάσχει στις εκλογές ως μέρος του συνασπισμού Δημοκρατικό κίνημα της Σερβίας.

## Αποτελέσματα

## Θέσεις στο κοινοβούλιο

## Παραπομπές


1993
1993
Κατηγορία:Εκλογές του 1993
Σερβικές προεδρικές εκλογές 1990

Οι πρώτες άμεσες πολυκομματικές εκλογές για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Σερβίας διεξήχθησαν στις 9 Δεκέμβριο του 1990. Με συντριπτική πλειοψηφία νίκησε ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

Δικαίωμα ψήφου είχαν 7.033.610 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι. Η προσέλευση τους, ήταν 5.029.123 ( 71,50% ), άκυρα ήταν 169 461 (3,37%). Για τη θέση του προέδρου της Σερβίας ήταν 32 υποψήφιοι.

## Αποτελέσματα

## Αναφορές
* Ex-Communist Chief Takes The Lead in Serbia's Election, New York Times, 10 December 1990

1990
Κατηγορία:Εκλογές στη Γιουγκοσλαβία
Κατηγορία:Εκλογές του 1990
Συμφορές του πολέμου

thumb|right|300px|Λιθογραφία του Ζακ Καλλό από τις συμφορές του πολέμου

Οι **Συμφορές του πολέμου** (Les misères et les malheurs de la guerre) είναι μια ενδιαφέρουσα  σειρά από λιθογραφίες του Ζακ Καλλό που αναφέρονται στο μελανότερο σημείο στη μακρά ιστορία του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Είναι ο εθισμός στην σκληρότητα, μια σκληρότητα που συχνά καθαγιάζεται από την Εκκλησία και το κράτος.

Οι λιθογραφίες του Ζακ Καλλό για τις συμφορές του πολέμου που βασίζονται στο τι είχε δει ο ίδιος παρακολουθώντας την εξέλιξη του Τριακονταετούς Πολέμου στην Λωρραίνη, δίνουν μια ιδέα της εφευρετικότητας με την οποία ανθρώπινα όντα θανατώνονται εν ονόματι της δικαιοσύνης.

Εκατό εβδομήντα πέντε χρόνια αργότερα ο Ισπανός ζωγράφος Γκόγια απεικόνισε τις αγριότητες του Πολέμου σε μια σειρά δικών του έργων της 3ης Μαΐου 1808.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιθογραφία
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1990

Οι πρώτες πολυκομματικές βουλευτικές εκλογές στη Σερβία διεξήχθησαν στις 9 Δεκεμβρίου του 1990. Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 7.036.303, η προσέλευση ήταν 5.034.440 ψηφοφόροι, ή 71,49%. Νικητής το Σοσιαλιστικό κόμμα του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

## Αποτελέσματα

## Θέση στο κοινοβούλιο

## Αναφορές
* Ex-Communist Chief Takes The Lead in Serbia's Election, New York Times, 10 December 1990
* Хронологија парламентарних избора|Б92

Κατηγορία:Σερβικές βουλευτικές εκλογές
Κατηγορία:Εκλογές στη Γιουγκοσλαβία
Κατηγορία:Εκλογές του 1990
Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία

Η **Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία** (Ι.Κ.Ε.) είναι μία εταιρική μορφή. Πρόκειται για μια σχετικά νέα και καινοτόμα μορφή. Η εισαγωγή της ανακοινώθηκε στις 11 Απριλίου 2012 στο ΦΕΚ Α 86 με τον νόμο 4072/2012.

Στις 29 Μαΐου 2013 ανακοινώθηκε στο ΦΕΚ Α 120 με τον νόμο 4155/2013 μια τροποποίηση του νόμου 4072/2012. Πλέον το κεφάλαιο της Ι.Κ.Ε. μπορεί να είναι και μηδενικό (αντί για 1€ πού ήταν στην περίοδο 2012-2013). Έτσι μία Ι.Κ.Ε. μπορεί να μείνει και χωρίς καθόλου κεφάλαιο, π.χ. μετά από απρόβλεπτη μείωση κεφαλαίου, χωρίς αυτό αυτομάτως να έχει αρνητικές επιπτώσεις για την εταιρία, π.χ. όταν έχει ακόμα εξωκεφαλαιακές εισφορές.

## Σύσταση Ι.Κ.Ε.
Η ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία συστήνεται μέσω της Υπηρεσίας Μιας Στάσης και συνιστάται απο ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Η σύσταση της Ι.Κ.Ε. μπορεί να γίνει με ιδιωτικό έγγραφο (συμφωνητικό) είτε με συμβολαιογραφικό έγγραφο μόνο αν επιβάλλεται ειδική διάταξη του νόμου π.χ. εισφορά ακινήτου. Η σύσταση γίνεται μέσω της αρμόδιας υπηρεσίας του Γ.Ε.ΜΗ. Το κόστος σύστασης είναι ελάχιστο γιατί δεν καταβάλλονται αμοιβές και τέλη δημοσίευσης στο Φ.Ε.Κ. Α.Ε.  και Ε.Π.Ε. Η Ι.Κ.Ε. υποχρεούται να αποκτήσει εταιρική ιστοσελίδα μέσα σε ένα μήνα.

## Έδρα
Η Ι.Κ.Ε. έχει την έδρα της στο δήμο που αναφέρεται στο καταστατικό της. Η πραγματική της έδρα μπορεί να είναι σε άλλο κράτος μέλος, αυτό σημαίνει ότι η καταστατική έδρα δεν συμπίπτει πάντα με την πραγματική έδρα της Ι.Κ.Ε. 

## Διάρκεια
Αν δεν ορίζεται στο καταστατικό, ο χρόνος είναι 12 έτη από τη σύσταση της ή αλλιώς θα είναι ορισμένου χρόνου, όσο ορίζεται στο καταστατικό της. 

## Φορολογία Ι.Κ.Ε.
Για τις Ι.Κ.Ε. ο φόρος υπολογίζεται με συντελεστή 22% στο συνολικό φορολογητέο εισόδημα. Στα κέρδη που διανέμουν οι Ι.Κ.Ε. στους εταίρους γίνεται παρακράτηση φόρου 5% (φόρος μερισμάτων). Ο φόρος που παρακρατήθηκε αποδίδεται στην οικεία Δ.Ο.Υ. εφάπαξ με δήλωση που υποβάλλεται μέσα στον επόμενο μήνα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Astbooks, «Πρακτικό Βοήθημα ΕΠΕ. & ΙΚΕ.». 2013: Astbooks. ISBN 978-618-809-820-6
* Αντωνόπουλος, Βασίλης Γ.: «Ιδωτική Κεφαλαιουχική Εταιρία (ΙΚΕ) - Κατ' άρθρο ερμηνεία του Ν. 4072/2012». 2014, Αθήνα, Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Σάκκουλα. ISBN 978-960-568-055-8
* Περάκης, Ευάγγελος: «Ιδωτική Κεφαλαιουχική Εταιρία (ΙΚΕ) - Η νέα εταιρική μορφή». 2013, Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη. ISBN 978-960-562-184-1
* Ρόκας, Νικόλαος: Εμπορικές Εταιρίες - 2019: Αθήνα, Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Σάκκουλα. ISBN 978-960648-014-0
* Σπυρίδωνος, Αλέξανδρος Π.: «Δίκαιο ΙΚΕ & ΕΠΕ - Ερμηνεία κατ' άρθρο» 2012, Αθήνα: Νομική Βιβλιοθήκη. ISBN 978-960-562-032-5

Κατηγορία:Εταιρική μορφή (Ελλάδα)
Τάσος Κρικέλης

Ο **Αναστάσιος Κρικέλης του Θωμά** (1937 - 1η Σεπτεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Γρεβενών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Ροδιά. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα στην Αθήνα.

Το 1977 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Κόμμα των Νεοφιλελευθέρων, χωρίς να εκλεγεί.
Εξελέγη βουλευτής Γρεβενών για πρώτη φορά στις εκλογές του 1985 με τη Νέα Δημοκρατία. Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις εκλογές που έγιναν τον Ιούνιο και το Νοέμβριο του 1989, τον Απρίλιο του 1990 και τον Οκτώβριο του 1993.

Πέθανε στην Αθήνα, όπου διέμενε, το 2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Γρεβενών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κυριακούλης Βαρδουλάκης

Ο **Κυριακούλης Βαρδουλάκης** (πέθανε στις 8 Μαρτίου 1933) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως γερουσιαστής και βουλευτής. Στην κατοχή του βρισκόταν το "Λίμπρο του Ζαππετοβαρδή", γενεαλογικό βιβλιάριο του 1750.

## Βιογραφία
Παππούς του ήταν ο Μανούσος Βαρδουλάκης-Δεληγιαννάκης ή Βαρδουλομανούσος (1768-1858), από τα Σφακιά. Από τη μητέρα του ήταν
εγγονός του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. Ο Κυριακούλης ήταν επίλαρχος ιππικού. Έφτασε στο βαθμό του Στρατηγού. Στις εκλογές του 1923 εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Επιδαύρου-Λιμηράς στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση.  Ωστόσο, δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής Λακωνίας με την Ένωση Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1926, όπου πήρε 388 ψήφους. Το 1929 εξελέγη γερουσιαστής Λακωνίας και υπηρέτησε από τις 21 Απριλίου 1929 ως το θάνατό του το Μάρτιο του 1933.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Βουλευτές Επιδαύρου Λιμηράς
Σημαία της Σκωτίας

Η **Σημαία της Σκωτίας** (σκωτικά γαελικά: Bratach na h-Alba, σκωτικά: Banner o Scotland), επίσης γνωστή ως **Σημαία του Αγίου Ανδρέα** ή **Saltire**, είναι η εθνική σημαία της Σκωτίας. Η συγκεκριμένη σημαία είναι η επίσημη σημαία σε χρήση τόσο από ιδιώτες όσο και από δημόσιους φορείς της Σκωτίας. Είναι υποχρεωτικό να αναρτάται στα κυβερνητικά κτίρια, όπως το Σκωτικό Κοινοβούλιο, καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.

## Εικόνες

File:Flag of Scotland.jpg|Η εθνική σημαία της Σκωτίας.
File:Flags outside Parliament.jpg|Η σημαία της Σκωτίας ανάμεσα στις σημαίες του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
File:Slag om Grolle 2008-1 - Linie van Staatse troepen vuurt.jpg|Η σημαία του πρώην Ναυτικού της Σκωτίας σε αναπαράσταση ιστορικής μάχης.
File:The Saltire - geograph.org.uk - 718800.jpg|Απεικόνιση της σημαίας σε στάδιο.
File:Welcome to Scotland - geograph.org.uk - 931197.jpg|Σημαίες της Σκωτίας στα αγγλοσκωτικά σύνορα.
File:Highland Games-Opening ceremonies in Canmore.jpg|Η σημαία της Σκωτίας και του Καναδά σε αθλητική διοργάνωση.
File:Scottish-English border.jpg|Η σημαία της Σκωτίας δίπλα στη σημαία της αγγλικής κομητείας Νορθάμπερλαντ.
File:Replica Covenanter flag, National Museum of Scotland.JPG|Αντίγραφο σημαίας του 17ου αιώνα.
File:The flag at North Berwick Golf Course - geograph.org.uk - 1523656.jpg|Η σημαία της Σκωτίας χρησιμοποιείται και ως σύμβολο ιδιωτών.
File:Carrying the Royal Burgh Flag on Peat Hill - geograph.org.uk - 1354482.jpg|Η σημαία της Σκωτίας με μοναρχικά χαρακτηριστικά.
File:Scottish Flag.jpg|Η σημαία σε αναλογία 2:3.
File:Saltire.jpg|Η σημαία σε αναλογία 1:2.


Κατηγορία:Σκωτία
Κατηγορία:Σημαίες του Ηνωμένου Βασιλείου
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1997

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές για την συνέλευση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σερβίας διεξήχθησαν στις 21 Σεπτεμβρίου 1997. Στους εκλογικούς καταλόγους ήταν εγγεγραμμένοι 7.205.366 ψηφοφόροι, η προσέλευση ήταν 4.132.236 ή 57,47%. Από τις εκλογές απείχαν 16 πολιτικά κόμματα.

## Αποτελέσματα

## Πηγές
* Хронологија парламентарних избора|Б92

Κατηγορία:Σερβικές βουλευτικές εκλογές
1997
Κατηγορία:Εκλογές του 1997
Μισέλ Τουρνιέ

Ο **Μισέλ Τουρνιέ** (*Michel Tournier*, Παρίσι, 19 Δεκεμβρίου 1924 - Σουαζέλ, 18 Ιανουαρίου 2016) ήταν Γάλλος συγγραφέας με πολύπλευρο συγγραφικό έργο.

## Βιογραφικές αναφορές
Το 1941  τελειώνει το Λύκειο Παστέρ στο Νεϊγί και εμπεδώνει την απόφασή του να σπουδάσει Φιλοσοφία. Το επόμενο έτος γράφεται στη Σορβόνη και παρακολουθεί φιλοσοφία, ενώ το 1944  εμβαθύνει τις γνώσεις του στα αρχαία ελληνικά και ετοιμάζει τη διπλωματική εργασία του με θέμα τις Πλατωνικές ιδέες. Ασχολείται ειδικά με τα οντολογικά  προβλήματα που θέτει το δεύτερο μέρος του Παρμενίδη. Γίνεται ευρύτερα γνωστός με τα μυθιστορήματα «Παρασκευάς ή στις Μονές του Ειρηνικού» (1967) που του αποφέρει το μεγάλο βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας, ενώ το 1970 εκδίδει το μυθιστόρημα «Le roi des aulnes», που είχε επεξεργασθεί πολλές φορές, για το οποίο με ομόφωνη απόφαση τού απονέμεται το βραβείο Γκονκούρ.

## Έργα
;Μυθιστορήματα
**Vendredi ou les Limbes du Pacifique* (*[[Παρασκευάς ή στις μονές του Ειρηνικού]]* –1967)
::—μτφ. Χρήστος Λάζος ("Εξάντας", 1986)
**Vendredi ou la Vie sauvage* (Ο Παρασκευάς ή η πρωτόγονη ζωή –1971)
::—μτφ. Δημήτρης Ραυτόπουλος (2008), διασκευή για παιδιά του προηγουμένου ("Πατάκης", 2008)
**Le Roi des aulnes* (Ο βασιλιάς των σημυδών –1970)
::—μτφ. Σαπφώ Διαμάντη, ως «Ο δράκος» ("Εξάντας", 2001)
**Les Météores* (Τα μετεωρολογικά -1975)
::—μτφ. Έλσα Σαμαρά ("Εξάντας", 1991)
**Gaspard, Melchior et Balthazar* (Γκασπάρ, Μελχιόρ και Βαλτάσαρ, 1980)
::—μτφ. Λήδα Παλλαντίου ("Εξάντας", 1986)
**Gilles et Jeanne* (1983)
**La Goutte d'or* (Η χρυσή σταγόνα) (1986)
::—μτφ. Λήδα Παλλαντίου ("Βιβλιοπωλείον της Εστίας", 1996)
**La Couleuvrine* (Η κουλεβρίνα -1994) μυθιστόρημα για νέους 
::—μτφ. Αγγελική Πασιά, ως «Ένα παιχνίδι για βασιλιάδες» ("Μεταίχμιο", 2002)
**Eléazar ou la Source et le Buisson* (Ελεάζαρ ή η πηγή και η βάτος -1996)
::—μτφ. Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή ("Εξάντας", 1999)

;Συλλογές διηγημάτων και νουβελών
**Le Coq de bruyère* (Ο τσαλαπετεινός -1978)
::—μτφ. Θανάσης Χατζόπουλος ("Εξάντας", 1987
**Le Medianoche amoureux* (Ερωτικό απόδειπνο -1989)
::—μτφ. Λουκάς Θεοδωρακόπουλος ("Εξάντας", 1990)

;Θεατρικά έργα
Le Fétichiste (Ο φετιχιστής -1974)
::—μτφ. Θανάσης Χατζόπουλος ("Εξάντας", 2000)

;Δοκίμια
**Le Vent Paraclet* (1977)
**Le Vol du vampire* (1981)
**Petites Proses* (1986)
**Le Miroir des idées* (1994)
**Journal extime* (2002)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι διηγηματογράφοι
Λίστα για το Σαντζάκ

Η **Λίστα για το Σαντζάκ** (*[[σερβικά]] : Листа за Санџак*) είναι ένας συνασπισμός κομμάτων της Σερβίας που εκπροσωπούν εθνοτικά τους Βόσνιους της Σερβίας. Είναι υπό την ηγεσία του Σουλεϊμάν Ουγκλιάνιν και περιλαμβάνει τα κόμματα :
* Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης του Σαντζάκ
* Βοσνιακό Δημοκρατικό κόμμα του Σαντζάκ
* Κοινωνικό Φιλελεύθερο κόμμα του Σαντζάκ

Συμμετείχε σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Στις Σερβικές βουλευτικές εκλογές του 2007 κέρδισε 2 έδρες στην εθνοσυνέλευση και 2 στις εκλογές του 2007. 
 
## Αναφορές
* Λίστα για το Σαντζάκ, στη σερβική γλώσσα.

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Σερβίας
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1992

Οι πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Σερβία στις 27 Απριλίου του 1992 στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας. Στους εκλογικούς καταλόγους είχαν εγγραφεί 6.774.995 πολίτες, η προσέλευση ήταν 4.723.711 ή 69,72%.

Από τα αξιοσημείωτα των εκλογών ο Ζέλικο Ραζνάτοβιτς. γνωστός σαν "Αρκάν", πρόεδρος της Όμπιλιτς Βελιγραδίου, κατέβηκε σαν ανεξάρτητος στις εκλογές και μόνο στην εκλογική περιφέρεια της Πρίστινα όπου κέρδισε 5 έδρες.

## Αποτελέσματα

## Πηγές
* Хронологија парламентарних избора|Б92

Κατηγορία:Σερβικές βουλευτικές εκλογές
Κατηγορία:Εκλογές στη Γιουγκοσλαβία
Κατηγορία:Εκλογές του 1992
Σελτζούκ

Ο **Σελτζούκ** (σύγχρονα τουρκικά: *Selçuk*, τουρκμενικά: *Seljuk*, περσικά: سلجوق *Saljūq*, πέθανε γύρω στο 1038) ήταν ο επώνυμος ήρωας των Σελτζουκιδών τούρκων. Ήταν γιος κάποιου Τοκάκ με παρατσούκλι *Temür Yalığ* (σημαίνει «του σιδερένιου τόξου») και είτε ο αρχηγός, είτε εξέχον μέλος της φυλής Κενέκ (*Kınık*) των Ογούζων Τούρκων. Το 985 η φατρία του διασπάστηκε από τον κορμό των Τοκούζ Ογούζ, μία συνομοσπονδία εννιά φατριών που ήταν εγκατεστημένοι ανάμεσα στην Αράλη και την Κασπία. Εγκαταστάθηκαν προσωρινά στην δεξιά όχθη του κάτω Συρ Ντάρια (Ιαξάρτης), στην κατεύθυνση της Τζέντ, κοντά στο Κζιλ Ορντά στο σημερινό νοτιοκεντρικό Καζακστάν. Εκεί ο Σελτζούκ προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ.

Τα βιβλικά ονόματα των τεσσάρων γιων του — Μικαήλ (*[[Μιχαήλ ιμπν Σελτζούκ]]*), Ισράηλ (*[[Αρσλάν Ισραήλ]]*), Μουσά (*Μωυσής*), και Γιουνούς (*Ιωνάς*) — υποδεικνύουν προηγούμενη εξοικείωσή του είτε με τον Ιουδαϊσμό των Χαζάρων, είτε με τον Νεστοριανισμό. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο Σελτζούκ ξεκίνησε την καριέρα του ως αξιωματικός στον χαζαρικό στρατό.

Το όνομα Σελτζούκ από τα χρόνια του Σελτζούκ και έπειτα αποτελεί κοινό αντρικό όνομα των Τούρκων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Brook, Kevin Alan. *The Jews of Khazaria.* 2nd ed. Rowman & Littlefield Publishers, Inc, 2006.
*Dunlop, D.M. "The Khazars." *The Dark Ages: Jews in Christian Europe, 711-1096*. 1966.
*Grousset, Rene . *The Empire of the Steppes* Rutgers University Press, 1970.
*Rice, Tamara Talbot. *The Seljuks in Asia Minor.* Thames and Hudson, London, 1961.
*Golden, Peter B. "Central Asia in World History". Oxford University Press, New York, 2011.

Κατηγορία:Σελτζούκοι Τούρκοι
Νίκος Κοτσελόπουλος

Ο **Νίκος Κοτσελόπουλος**(1864-1921) είναι ποιητής από το Κραμποβό Αρκαδίας (Καστανοχώρι). Πολυγραφότατος ποιητής, που ασχολήθηκε και με τη δραματουργία. Το πρώτο του κωμειδύλλιο, με τίτλο  «Μετά την επιστροφήν», το έγραψε σε ηλικία 21 ετών. Ακολούθησαν η έμμετρη κωμωδία «Κουφιοκεφαλάκης», το κωμικό παιχνίδι «Η λύση του προβλήματος», «Ο μπεμπές», «Ο γεροξούρας», «Ποιητής και δικηγόρος», η μονόπρακτη κωμωδία «Οι ζηλιάρηδες».

Το πιο επιτυχημένο έργο του ήταν το κωμειδύλλιο «Οι σφουγγαράδες», ενώ η  Επιθεώρησή του επιγραφόμενη «Έπεσε», η οποία είχε έντονη πολιτική σάτιρα, έκανε πρεμιέρα στις 23-2-1895 και έπεσε μετά από 4 μόλις παραστάσεις.

## Πηγές

**Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΚΑΔΙΑ, από την Αρκαδία του μύθου στην Τρίπολη του Μαλλιαροπουλείου Θεάτρου* Γεωργία Δάλκου, Δήμος Τρίπολης 2013 ISBN 978-618-80576-0-9

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
BBC Multimedia

Το **BBC Multimedia** ήταν τμήμα του BBC, και είχε ασχοληθεί με τη κυκλοφορία βιντεοπαιχνιδιών, τα οποία βασίζονταν σε τηλεοπτικά προγράμματα του BBC. Πιο πρόσφατα παιχνίδια, όπως το *Doctor Who: The Adventure Games* έχουν κυκλοφορήσει από το BBC Worldwide. Το τμήμα ιδρύθηκε το 1995 και διαλύθηκε το 2006, αφού οι πωλήσεις αφορούσαν μόνο επαγγελματικά προϊόντα, μειώνοντας τις δραστηριότητές του στον τομέα των συσκευασιών.

Το **BBC Multimedia** είχε επίσης το δικό του στούντιο ανάπτυξης παιχνιδιών, γνωστό ως Gamezlab, το οποίο επίσης λειτουργούσε ως εκδοτική μάρκα για τα βιντεοπαιχνίδια του, με το όνομα BBC Multimedia να χρησιμοποιείται για λογισμικό και εκπαιδευτικά παιχνίδια.

## Παιχνίδια

## Gamezlab

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη Ιστοσελίδα

Κατηγορία:British Broadcasting Corporation
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Καναδάς (Νέα Γαλλία)

**Καναδάς** ήταν το όνομα μίας γαλλικής αποικίας που εκτεινόταν κατά μήκος του Ποταμού Αγίου Λαυρεντίου· οι άλλες αποικίες της Νέας Γαλλίας ήταν η Ακαδία, η Λουιζιάνα και η νότια ακτή της Νέας Γης. Ο Καναδάς, η πιο ανεπτυγμένη αποικία της Νέας Γαλλίας, ήταν διαιρεμένος σε τρεις περιφέρειες, η κάθε μία με την δική της κυβέρνηση: Κεμπέκ, Τρουά-Ριβιέρ και Μοντρεάλ. Ο κυβερνήτης της Περιφέρειας του Κεμπέκ ήταν επίσης ο κυβερνήτης-στρατηγός όλης της Νέας Γαλλίας.

Εξαιτίας του επιπέδου ανάπτυξης του Καναδά σε σύγκριση με τις άλλες αποικίες, οι όροι "Καναδάς" και "Νέα Γαλλία" συχνά χρησιμοποιούνται εναλλακτικώς. Μετά την Συνθήκη του Παρισιού του 1763, οπότε η Γαλλία παραχώρησε τον Καναδά και τις κτήσεις του στην Μεγάλη Βρετανία, η αποικία μετονομάστηκε σε Επαρχία του Κεμπέκ.

## Δείτε επίσης

* Νέα Γαλλία
* Χώρα των Ιλλινόις
* Κεμπέκ

## Σημειώσεις



Κατηγορία:Νέα Γαλλία
Κατηγορία:Αποικιακή ιστορία του Παλαιού Καθεστώτος
Κατηγορία:Πρώην γαλλικές αποικίες
Κατηγορία:Ιστορία του Καναδά
Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Βασίλειο της Ιταλίας

Το **Βασίλειο της Ιταλίας **(ιταλικά:*Regno d'Italia) *ήταν κράτος που ιδρύθηκε το 1861 όταν ο βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ιταλίας. Το κράτος δημιουργήθηκε από την ενοποίηση της Ιταλίας υπό την επιρροή του βασιλείου της Σαρδηνίας. Το κράτος υφίσταται μέχρι το 1946 όταν οι Ιταλοί προτίμησαν ένα δημοκρατικό σύνταγμα.

## Η ανακήρυξη του Βασιλείου
Η Ιταλία κήρυξε πόλεμο στην Αυστρία με σύμμαχο την Πρωσία το 1866: παρά τη σχετική αποτυχία της αποστολής, η Ιταλία έλαβε το Βένετο μετά τη νίκη του Όττο φον Μπίσμαρκ. Ιταλικά στρατεύματα μπήκαν στη Ρώμη το 1870 δίνοντας τέλος σε περισσότερα από χίλια χρόνια παπικής εξουσίας. Η Ιταλία δέχτηκε την πρόταση του Μπίσμαρκ να ενταχθεί σε τριπλή συμμαχία με τη Γερμανία και την Αυστροουγγαρία το 1882. Όμως παρ'όλο που οι σχέσεις με το Βερολίνο ήταν φιλικές, η συμμαχία με τη Βιέννη παρέμεινε καθαρά επίσημη καθώς τα ιταλικά εδάφη του Τρέντοκαι της Τεργέστης παρέμειναν υπό αυστροουγγαρική κυριαρχία. Έτσι το 1915 η Ιταλία δέχτηκε τη Βρετανική πρόσκληση να ενταχθεί με τους Συμμάχους στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς οι δυτικοί σύμμαχοι υποσχέθηκαν στην Ιταλία εδαφική εξάπλωση (έναντι της Αυστροουγγαρίας). Η νίκη στον πόλεμο έδωσε στην Ιταλία μία μόνιμη θέση στο συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών.
## Η φασιστική περίοδος
Η Ιταλία έγινε φασιστική την περίοδο της εξουσίας του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος την περίοδο 1922-1943 με δικτάτορα τον Μπενίτο Μουσολίνι. Οι φασίστες επέβαλλαν απολυταρχική διοίκηση διέλυσαν την πολιτική και πνευματική αντίσταση, ενώ πρόβαλαν τον οικονομικό μοντερνισμό, τις παραδοσιακές ηθικές κοινωνικές αξίες και την επαναπροσέγγιση με την Καθολική εκκλησία. Το φασιστικό καθεστώς πέρασε από έξι φάσεις. Η πρώτη φάση 1923-25 ήταν μια συνέχιση του κοινοβουλευτικού συστήματος, μολονότι υπήρχε μία νόμιμα οργανωμένη φασιστική εκτελεστική εξουσία.Η δεύτερη φάση ήταν η περίοδος 1925-1929. Η τρίτη φάση ήταν η περίοδος 1929-1934. Η τέταρτη φάση, 1935-40 χαρακτηρίστηκε από επιθετική εξωτερική πολιτική, πόλεμο στην Αιθιοπία, που ξεκίνησε από τα ιταλικά εδάφη στη Σομαλία και την Ερυθραία, εναντιώσεις με την Κοινωνία των Εθνών και οικονομική άνοδο. Η πέμπτη φάση ήταν εκείνη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ενώ η τελευταία φάση ήταν εκείνη της γερμανικής ηγεσίας το 1943-45.
## Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο
Η Ιταλία συμμάχησε με τη Ναζιστική Γερμανία στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι το 1943. Άλλαξε στρατόπεδο και υποστήριξε τους Συμμάχους μετά την απομάκρυνση του Μουσολίνι και των στρατευμάτων του από τη νότια, συμμαχικά ελεγχόμενη Ιταλία. Η βόρεια Ιταλία παρέμεινε πιστή στον Μουσολίνι και τα φασιστικά ιδεώδη και λειτούργησε ως γερμανικό προτεκτοράτο, η λεγόμενη Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία.

## Η κατάρρευση
Με τη λήξη του πολέμου και την ήττα του Άξονα η λαϊκή δυσαρέσκεια οδήγησε σε συνταγματικό δημοψήφισμα όπου η πλειοψηφία του λαού τάχθηκε κατά της μοναρχίας. Έτσι η Ιταλία εγκατέλειψε τη μοναρχία και πήρε τη σημερινή δημοκρατική της μορφή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ιταλια
Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα
Κατάληψη της Καλλίπολης από τους Οθωμανούς

Η **Κατάληψη της Καλλίπολης από τους Οθωμανούς** έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 1354, ενώ μέχρι τότε η Καλλίπολη ήταν κτήση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μετά από πολλές ήττες που είχε υποστεί τον τελευταίο μισό αιώνα, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε χάσει σχεδόν όλες τις κτήσεις της στην Μικρά Ασία (Ανατολία). Η έξοδος στο Αιγαίο και στη Θάλασσα του Μαρμαρά επέτρεψε στους Οθωμανούς να καταλάβουν τις νότιες περιοχές των Βαλκανίων και να επεκταθούν στη Σερβία και στην Ουγγαρία.

## Κατάληψη της Καλλίπολης

Κατά τη διάρκεια του βυζαντινού εμφυλίου πολέμου 1352-1357, οι Τούρκοι μισθοφόροι ενώθηκαν με τον Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ' και λεηλάτησαν το θέμα Θράκης, ενώ κατέλαβαν επίσης και το μικρό οχυρό της Τζύμπης πλησίον της Καλλίπολης.

Τότε ξαφνικά, ένα φυσικό φαινόμενο έδωσε την ευκαιρία στους Τούρκους να πατήσουν πόδι για πρώτη φορά στην Ευρώπη, και φυσικά το έκαναν. Στις 2 Μαρτίου 1354, σε βραδινή ώρα, ένας σεισμός στην Καλλίπολη κατέστρεψε εκατοντάδες χωριά και πόλεις στην περιοχή. Σχεδόν κάθε κτήριο στην Καλλίπολη καταστράφηκε, αναγκάζοντας τους Έλληνες κατοίκους να εκκενώσουν την πόλη σε κατάσταση πανικού, καθώς είχαν μείνει πλέον απροστάτευτοι απέναντι στους Τούρκους. Σε λιγότερο από ένα μήνα, ο Σουλεϊμάν πασάς (γιος του Σουλτάνου Ορχάν) κατέλαβε την πόλη, την οχύρωσε γρήγορα και την κατοίκησε με τουρκικές οικογένειες από τα βάθη της Ανατολίας.

## Επακόλουθα

Ο Ιωάννης ΣΤ' προσέφερε χρηματική αποζημίωση στον Οθωμανό Σουλτάνο Ορχάν ώστε αυτός να εκκενώσει την πόλη, αλλά η προσφορά του δεν έγινε δεκτή. Ο Σουλτάνος, σύμφωνα με αναφορές, δήλωσε ότι δεν κατέλαβε την πόλη δια της βίας και δεν θα μπορούσε να εγκαταλείψει κάτι που του «έχει παραχωρηθεί από τον Αλλάχ». Στην Κωνσταντινούπολη ξέσπασε πανικός, καθώς οι κάτοικοι της βυζαντινής πρωτεύουσας θεώρησαν πως οι Τούρκοι θα επιτεθούν σύντομα στην πόλη. Εξαιτίας αυτού, ο Καντακουζηνός εκθρονίστηκε τον Νοέμβριο του 1354.
 
Η Καλλίπολη έγινε μεγάλο προγεφύρωμα που χρησιμοποιήθηκε από τους Οθωμανούς για τη μετέπειτα επέκταση τους στην Ευρώπη. Σε λιγότερα από 10 χρόνια, σχεδόν ολόκληρη η Θράκη έπεσε στα χέρια των Τούρκων, εκτός της Αδριανούπολης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάχες των Βυζαντινο-Οθωμανικών Πολέμων
Κατάλογος νομαρχών Γρεβενών

Ο νομός Γρεβενών συστάθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1964 με το υπ' αριθμ. 4398 Νομοθετικό Διάταγμα "Περί Ιδρύσεως Νομών Πειραιώς και Γρεβενών και άλλων τινών διατάξεων", έπειτα από την απόσπαση της επαρχίας των Γρεβενών από το Νομό Κοζάνης, καθώς και του Δήμου Δεσκάτης και των Κοινοτήτων Δασοχωρίου και Παρασκευής από το Νομό Λάρισας. Παράλληλα ιδρύθηκε Νομαρχία και θεσμοθετήθηκε η θέση του **Νομάρχη**, πολιτική θέση δημοσίας διοίκησης με αρμοδιότητά του τη διοίκηση των τοπικών ζητημάτων σε επίπεδο νομού. Διοριζόταν από την εκάστοτε κυβέρνηση και η έδρα του νομάρχη ήταν η πόλη των Γρεβενών. Από το 1994 και μέχρι την κατάργηση του θεσμού, στις 31 Δεκεμβρίου 2010, ο Νομάρχης εκλεγόταν από το λαό. Πρώτος αιρετός νομάρχης Γρεβενών ήταν ο Αντώνιος Πέτσας.

## Έπαρχοι Γρεβενών
Πρωθύστερος του Νομάρχη ήταν ο Έπαρχος.
*19??-1932: Κρήτσας (πέθανε εν ενεργεία την 1η Φεβρουαρίου 1932)
*1932-;:Λουκάς Τσώκος
*1960 : Ανδρέας Νέγρης

## Νομάρχες Γρεβενών

## Αντιπεριφερειάρχες Γρεβενών
Το θεσμό του Νομάρχη διαδέχθηκε εκείνος του Αντιπεριφερειάρχη. Πρώτος στη θέση αυτή ήταν ο Γεώργιος Δασταμάνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομάρχες Γρεβενών
Γρεβενων
Κατάληψη της Αδριανούπολης από τους Οθωμανούς

Η **Κατάληψη της Αδριανούπολης από τους Οθωμανούς** είναι από τα πιο σημαντικά γεγονότα των πολυετών συγκρούσεων μεταξύ των Βυζαντινών και των Οθωμανών. Ωστόσο, δεν είναι ακόμα σαφές πότε έλαβε χώρα η πολιορκία και η κατάληψη της πόλης.

Μετά την κατάληψη της, η Αδριανούπολη μετονομάστηκε σε Εντιρνέ και έγινε πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μέχρι την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.

## Ιστορικό υπόβαθρο
Μέχρι το 1354, οι οθωμανικές δυνάμεις είχαν καταλάβει την Καλλίπολη στο ευρωπαϊκό πλευρό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και συνέχισαν την προώθηση τους. Αν και αναγκάστηκαν να σταματήσουν την προώθηση τους τα έτη 1357-1359 λόγω της απαγωγής του Σεχζάντε Χαλίλ, συνέχισαν τις επιχειρήσεις τους μετά την απελευθέρωση του Χαλίλ. Κύριος στόχος της εκστρατείας ήταν η Αδριανούπολη, η οποία ήταν η τρίτη πιο σημαντική βυζαντινή πόλη (μετά την Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλονίκη).

## Αρχικές επιχειρήσεις
Ο Μουράτ Α' ανέλαβε τη διοίκηση των επιχειρήσεων. Το 1359, ο Μουράτ συγκέντρωσε δυνάμεις στα οχυρά που βρίσκονταν ανατολικά της Αδριανούπολης για να απομονώσει την πόλη από την πρωτεύουσα. Κατέλαβε το Σύραλλο και την Αρκαδιούπολη. Επίσης ξεκίνησε να απομονώσει την πόλη από τα νότια. Έστειλε δύο στρατηγούς, τους Χασί Ιλμπέη και Γκαζί Εβρενός, στον Έβρο. Ο Χασί Ιλμπέη κατέλαβε το Διδυμότειχο και ο Γκαζί Εβρενός κατέλαβε την Κεσσάνη. Τότε, ο Μουράτ αποφάσισε πως η πόλη ήταν πλήρως απομονωμένη και πως πρέπει να προχωρήσει στην επίθεση.

## Κατάληψη της πόλης
Το στρατόπεδο του Μουράτ βρισκόταν στο Μπαμπαγέσκι, 55 χιλιόμετρα από την Αδριανούπολη. Αλλά οι μετωπικές δυνάμεις του Λάχα Σαχίν πασά βρίσκονταν πολύ κοντά στην πόλη και ο Βυζαντινός κυβερνήτης με τη στήριξη των Βουλγάρων προσπάθησε να διαλύσει τις δυνάμεις της οθωμανικής εμπροσθοφυλακής στο σημείο Σαζλίντερε, 12 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης. Ωστόσο, οι Οθωμανοί απώθησαν τους επιτιθέμενους. Παρά το γεγονός ότι ήταν σε θέση να επιστρέψει στην Αδριανούπολη, εξαιτίας μιας πλημμύρας του ποταμού, ο Βυζαντινός κυβερνήτης εγκατέλειψε την πόλη. Τότε, οι κάτοικοι της πόλης αποφάσισαν να παραδοθούν. Τελικά, στις 5 5 Μαΐου 1361, ο Μουράτ κατέλαβε την πόλη.

## Διαφωνίες για την ημερομηνία
Άλλοι ιστορικοί, οι οποίοι βασίζονται σε βυζαντινές και άλλες πηγές, αναφέρουν πως η κατάληψη της Αδριανούπολης έγινε είτε το 1369 είτε μετά το 1371, ενώ επίσης αναφέρουν πως οι επιχειρήσεις δεν καθοδηγήθηκαν από τον Μουράτ αλλά από Τούρκους μπέηδες που ήταν μονάχα θεωρητικά υποτελείς των Οθωμανών (μιας και από το 1366 μέχρι τις 1377, οι επικοινωνίες μεταξύ της Θράκης και της Ανατολίας είχαν διακοπεί). Οι Οθωμανοί θα μπορούσαν να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο της πόλης στα τέλη της δεκαετίας του 1370.

## Η Εντιρνέ ως πρωτεύουσα
Ο Λάλα Σαχίν ανακηρύχτηκε πρώτος μπεηλέρμπεης της Ρούμελης (Οθωμανική Θράκη) και ο Μουράτ κινήθηκε στο πρόσφατα κατακτημένο Διδυμότειχο για να συνεχίσει τις επιχειρήσεις. Μετά τον θάνατο του πατέρα του και την κατασκευή ενός παλατιού στην Εντιρνέ, η πόλη έγινε η νέα πρωτεύουσα του οθωμανικού κράτους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάχες των Βυζαντινο-Οθωμανικών Πολέμων
Κατηγορία:Ιστορία του Έβρου
Κατηγορία:Οθωμανική Θράκη
Volkswagen Taro

Το **Volkswagen Taro** ήταν ένα μεσαίο επαγγελματικό pick-up αυτοκίνητο, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen, από το Φεβρουάριο του 1989 έως το Μάρτιο του 1997, αν και ουσιαστικά δεν ήταν ξεχωριστό μοντέλο, αλλά μια παράλληλη έκδοση του pick-up Toyota Hilux πέμπτης γενιάς.

Taro
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Όγχησμος

Η **Όγχησμος** και **Αγχιασμός** ήταν αρχαία ελληνική πόλη και λιμάνι της Ηπείρου, την οποία είχαν κτίσει οι Χάονες, οι οποίοι ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο. 

Η Όγχησμος, βρισκόταν στη Χαονία, ανάμεσα στον Πάνορμο και στην Κασσιόπη. Αρχικά λεγόταν Αγχίσου λιμήν και είχε ένα ιερό της Αφροδίτης της Ευπλοίας. Μεταγενέστερα, το λιμάνι αναφέρεται και με τις ονομασίες Όχησμος, Όγχης λιμήν, Αγχιασμός και Ούχησμος. Είναι ο σύγχρονος όρμος των Άγιων Σαράντα. Στα μέσα του 6ου π.Χ. αιώνα, την πόλη λεηλάτησαν οι Οστρογότθοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου
Ανακατάληψη της Καλλίπολης το 1366

Η **ανακατάληψη της Καλλίπολης** ήταν η επιτυχής προσπάθεια των Βυζαντινών του Ιωάννη Ε' Παλαιολόγου και του Αμεδαίου ΣΤ' της Σαβοΐας (Amedeo VI di Savoia), γνωστού στη Δύση και ως «Πράσινος Κόμης», να ανακαταλάβουν την Καλλίπολη το 1366. Το 1354, η πόλη είχε καταληφθεί από τους Οθωμανούς μετά από καταστροφικό σεισμό.

Από το 1354, οι Τούρκοι είχαν χρησιμοποιήσει τα Δαρδανέλλια για να περάσουν με μεγάλους αριθμούς. Η δυτική Μικρά Ασία σε μια περίοδο μικρότερη των 100 ετών έγινε ο πυρήνας των οθωμανικών εξορμήσεων. Κατά τη διάρκεια της προώθησης τους στην Ευρώπη, οι Τούρκοι είχαν καταλάβει πόλη αρκετές πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία βρισκόταν σε κατάσταση εμφυλίου μέχρι το 1391, και αντάλλαξε τους ντόπιους Έλληνες με Τούρκους επίορκους δίνοντας στους Τούρκους μια βάση στην περιοχή της Θράκης. Τελικά, η Καλλίπολη δεν ήταν τόσο σημαντική από στρατηγική άποψη το 1366 όπως ήταν το 1354 – η Θράκη βρισκόταν ήδη στα χέρια των Οθωμανών. Ωστόσο, οι Χριστιανοί διατήρησαν ναυτική ισχύ στην περιοχή μέχρι τον 15ο αιώνα.

Ο εμφύλιος πόλεμος ήταν καταστροφικός για το Βυζάντιο και ο Ανδρόνικος Δ' Παλαιολόγος έδωσε τα κλειδιά των Βαλκανίων στον Μουράτ με αντάλλαγμα τη βόηθεια του Σουλτάνου. Μέχρι το 1377, η Καλλίπολη βρέθηκε για ακόμα μια φορά στα χέρια των Τούρκων εποίκων, οι οποίοι διέλυσαν τη μικρή βυζαντινή δύναμη που έμεινε.

Κατηγορία:Μάχες των Βυζαντινο-Οθωμανικών Πολέμων
Λουιζιάνα (Νέα Γαλλία)

Η **Λουιζιάνα** ({La Louisiane·* από το 1879,* La Louisiane française) ή **γαλλική Λουιζιάνα** ήταν διοικητική περιφέρεια της Νέας Γαλλίας. Υπό γαλλικό έλεγχο από το 1682–1762 και το 1802–04, η περιοχή ονομάστηκε προς τιμήν του Λουδοβίκου ΙΔ΄, από τον Γάλλο εξερευνητή Ρενέ-Ρομπέρ Καβελιέ, σιε ντε λα Σαλλ. Αρχικά κάλυπτε μία επεκτατική περιοχή που περιελάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της λεκάνης που αποστραγγίζεται από τον Ποταμό Μισσισσιππή και εκτεινόταν από τις Μεγάλες Λίμνες στον Κόλπο του Μεξικού και από τα Απαλάχια Όρη στα Βραχώδη Βουνά. Η Λουιζιάνα ήταν διαιρεμένη σε δύο περιφέρειες, γνωστές ως Άνω Λουιζιάνα (Γαλλικά: *Haute-Louisiane*), η οποία άρχιζε βόρεια του Ποταμού Αρκάνσας και Κάτω Λουιζιάνα (Γαλλικά: *Basse-Louisiane*). Η σημερινή πολιτεία των Η.Π.Α. της Λουιζιάνας πήρε το όνομά της από την ιστορική περιοχή, μολονότι καταλαμβάνει μόνο ένα μικρό κομμάτι της περιοχής που διεκδικούσαν οι Γάλλοι.

Μολονότι η γαλλική εξερεύνηση της περιοχής άρχισε κατά την διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄, η Γαλλική Λουιζιάνα δεν ήταν πολύ ανεπτυγμένη, λόγω της ελλείψεως ανθρώπινων και οικονομικών πόρων. Ως αποτέλεσμα της ήττας στον Επταετή Πόλεμο, η Γαλλία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει το ανατολικό τμήμα των εδαφών το 1763 στην νικήτρια Βρετανία και παράλληλα παραχώρησε κρυφά με την συνθήκη του Φονταινεμπλώ (1762) το δυτικό τμήμα στην Ισπανία. Η Γαλλία επανέκτησε την κυριότητα των δυτικών εδαφών στην μυστική συνθήκη του Σαν Ιντελφόνσο του 1800. Αλλά πιεζόμενος από υποχρεώσεις στην Ευρώπη, ο Ναπολέων Βοναπάρτης αποφάσισε να πουλήσει την περιοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες με την Αγορά της Λουιζιάνας του 1803, τερματίζοντας την παρουσία των Γάλλων στην Λουιζιάνα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραχώρησαν μέρος της Αγοράς της Λουιζιάνας στο Ηνωμένο Βασίλειο στην Συνθήκη του 1818, μετά τον Πόλεμο του 1812. Αυτός ο τομέας εκτείνεται πάνω από  τον 49ο βόρειο παράλληλο σε ένα κομμάτι της σημερινής Αλμπέρτα και το Σασκατσούαν.

## Δείτε επίσης

* Νέα Ορλεάνη
* Βρετανικός αποικισμός της Αμερικής
* Αγορά της Λουιζιάνας

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Νέα Γαλλία
Αρχαία Πύλος Μεσσηνίας

Η **Αρχαία Πύλος Μεσσηνίας** ή **Νηλήιον** ήταν η πρωτεύουσα πόλη του αρχαίου Κράτους της Πύλου ή Βασιλείου της Πύλου της Αρχαίας Μεσσηνίας, διερευνάται σε διάφορα σημεία της ευρύτερης περιοχής της Πυλίας. Δεν ταυτίζεται με την σύγχρονη πόλη της Πύλου.

Στον πεζόδρομο της πόλης της Χώρας, τελέστηκε πολιτιστική εκδήλωση με τους ανασκαφείς του "τάφου του Πολεμιστή" στο λόφο της Αρχαίας Πύλου. Η Σάρον Στόκερ και ο Τζάκ Ντέιβις έγκριτοι επιστήμονες, αρχαιολόγοι, καθηγητές του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι και μάστορες της αρχαιολογικής σκαπάνης ξάφνιασαν το ακροατήριο με πρόσημο θετικό και τούτο γιατί για πρώτη φορά στην καρδιά της Αρχαίας Πύλου, στη μητρόπολη του Δήμου Πύλου - Νέστορος και έδρα του καποδιστριακού Δήμου Νέστορος, ακούστηκε το ονοματεπώνυμο Αρχαία Πύλος.

Υστερα από 3.500 χρόνια με τις προσπάθειες των παραπάνω αρχαιολόγων ήρθε στο φως ο "Πολεμιστής". Ενσαρκώθηκε και διά στόματος των ανασκαφέων και της κυρίας Ευγενίας Κοκκέβη, προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου, βροντοφώναξε Αρχαία Πύλος! Για να μάθουν να γράφουν και να διαβάζουν, όπως Αρχαία Πύλος, Αρχαία Μεσσήνη και Αρχαία Θουρία. Στην πράξη αποδείχθηκε ότι θα έπρεπε να γίνει η μεγάλη αυτή ανακάλυψη για να απομακρυνθεί το νεκροσέντονο που χρόνια κάλυπτε το κορμί της Αρχαίας Πύλου.

Π
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 2000

Οι πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές της Σερβίας έγιναν στις 23 Δεκεμβρίου του 2000. Από τους 6.493.672 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους προσήλθαν στην κάλπη 3.748.623 ή 57,72%. Τα άκυρα ψηφοδέλτια ήταν 89.738 ή 2,39%.

## Αποτελέσματα

## Πηγές
* Хронологија парламентарних избора|Б92
* Владимир Гоати, Избори у Србији од 1990. до 1998. - додатак: Избори 2000|ЦеСИД
* Избори за народне посланике Народне скупштине Републике Србије одржани 23.12.2000|Републички завод за статистику

2000
2000
Κατηγορία:Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς
Κατηγορία:Εκλογές του 2000
Supermodel (άλμπουμ των Foster the People)

Το "**Supermodel**" είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ από την αμερικανική indie rock μπάντα Foster the People. Παραγωγοί του άλμπουμ ήταν ο τραγουδιστής Mark Foster και ο Βρετανός μουσικός Paul Epworth. Κυκλοφόρησε από την Columbia Records στις 14 Μαρτίου του 2014. Η ηχογράφηση και η παραγωγή του άλμπουμ έγινε μέσα σε όλο το 2012 και το 2013. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης μια μικρή αναχώρηση από τον ήχο του προηγούμενου άλμπουμ, "Torches" εισάγοντας όργανα και ήχους από διαφορετικές κουλτούρες του κόσμου, διατηρώντας ταυτόχρονα τον ήχο του "τέλειου ποπ δίσκου". Το άλμπουμ είχε προωθηθεί σε μεγάλο βαθμό από την μπάντα και την Columbia Records καθώς κυκλοφόρησε ένα ομώνυμο ντοκιμαντέρ και φτιάχτηκε μια, 40 μέτρων, τοιχογραφία του εξωφύλλου σε ένα κτήριο του Λος Άντζελες.  Μετά την κυκλοφορία του, το Supermodel έλαβε ανάμικτες κριτικές. 
μικρογραφία|δεξιά|Η τοιχογραφία

## Κομμάτια

## Συντελεστές
* Mark Foster – celeste, ντραμς, κιθάρα, harpsichord, κρουστά, πιάνο, προγραμματισμός, συνθεσάιζερ, vibraphone, φωνή, συγγραφή, παραγωγός
* Jacob Fink – μπάσο, συγγραφή, φωνητικά
* Mark Pontius – συγγραφή, ντραμς, φωνητικά
* Dave Bett – καλλιτεχνική διεύθυνση
* Anita Marisa Boriboon – καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο
* Greg Calb – mastering
* Sean Cimino – συγγραφή, εφέ, κιθάρα, pedal steel, φωνητικά
* Stewart Cole – κόρνα
* Martin Cooke – βοηθός μίξινγκ
* Rich Costey – μίξινγκ
* Carson Donnelly – A&R
* Paul Epworth – συγγραφή, ντραμς, κόρνα, παραγωγή, προγραμματισμός, συνθεσάιζερ
* Nicolas Fournier – βοηθός μίξινγκ
* Isaac Green – A&R
* Bo Hill – βοηθός μίξινγκ
* Joseph Hartwell Jones – βοηθός μηχανικός
* Isom Innis – συγγραφή, ντραμς, κιθάρα, πιάνο, προγραμματισμός, συνθεσάιζερ, φωνητικά
* Brent Kredel – μάνατζμεντ
* Greg Kurstin – συγγραφή, προγραμματισμός
* Amy Langley – τσέλο
* Rakim Mayers – συγγραφή
* Ian Montone – μάνατζμεντ
* Nicky Stein – νομικός σύμβουλος
* Darrell Thorp – μηχανικός
* Luca Venter – συγγραφή, ντραμς
* Mike Volpe – συγγραφή
* David Weise – μάνατζμεντ
* Matt Wiggins – μηχανικός, μίξινγκ
* Matthew Wilcox – συγγραφή, ντραμς, προγραμματισμός ντραμς
* Brett Williams – μάνατζμεντ
* Young & Sick – σχέδιο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δείτε την τοιχογραφία καλύτερα μέσω του Google Views

Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014
Γιουγκοσλαβική Αριστερά

Η **Γιουγκοσλαβική Αριστερά** ήταν πολιτικό κόμμα της Γιουγκοσλαβίας και της Σερβίας από το 1994 που ιδρύθηκε έως το 2003 που διαλύθηκε. Ιδρύθηκε σαν συνασπισμός 23 κομμάτων της αριστεράς με πρόεδρο τον Λιούμπισα Ρίστιτς και φυσικό ηγέτη την Μιριάνα Μάρκοβιτς σύζηγο του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Παρόλο που ήταν αριστερής ιδεολογίας στις τάξεις του είχε και οικολόγους αλλά και σοσλιαλδημοκράτες.

Στην ομοσπονδιακή εκλογή του 1996 σε συνασπισμό με το Σοσιαλιστικό Κόμμα Σερβίας κέρδισε τις εκλογές και εξέλεξε 9 βουλευτές και 1 ομοσπονδιακό υπουργό.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 κέρδισε μόλις το 0,4% και έμεινε εκτός κοινοβούλιου. Στις εκλογές του 2003 κέρδισε το 0,09% των ψήφων.

## Πηγές
* Γιουγκοσλαβική Αριστερά (επίσημη ιστοσελίδα)

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Σερβίας
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Γιουγκοσλαβίας
Ένωση Κομμουνιστών της Σερβίας

Η **Ένωση Κομμουνιστών της Σερβίας** (, ) ήταν Σερβικό κόμμα, παρακλάδι της Ένωσης Κομμουνιστών της Γιουγκοσλαβίας, το μοναδικό νόμιμο κόμμα της Γιουγκοσλαβίας από το 1945 έως το 1990. Ιδρύθηκε το 1941 όταν η χώρα βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή. 

Σύμφωνα με το νέο σύνταγμα που επικυρώθηκε το 1974 δόθηκε από το ομοσπονδιακή κόμμα μεγαλύτερη εξουσία στους διάφορους κλάδους του κόμματος σε επίπεδο δημοκρατίας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς έγινε αρχηγός του κόμματος. Ο Μιλόσεβιτς για να κατευναστεί τους εθνικιστές στη Σερβία μείωσε το επίπεδο αυτονομίας στις αυτόνομες επαρχίες του Κοσόβου και της Βοϊβοντίνας. Αυτή η πολιτική σύξησε τις εθνοτικές εντάσεις με τις άλλες δημοκρατίες και εθνικότητες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 οι αυξανόμενες εθνοτικές εντάσεις μεταξύ των δημοκρατιών της Γιουγκοσλαβίας οδήγησε στη διάλυση του ομοσπονδιακού κόμματος.

Στις 27 Ιουλίου του 1990, συγχωνεύθηκε με πολλά μικρότερα κόμματα για να σχηματίσουν το Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας.

Κατά της ύπαρξής της η Ένωση Κομμουνιστών του Κοσσυφοπεδίου και η Ένωση Κομμουνιστών της Βοϊβοντίνας ήταν με αυτό «αναπόσπαστο τμήμα».

## Ηγέτες του κόμματος
* Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς (1941 - 1948)
* Πέταρ Στάμπολιτς (1948 - Μάρτιος 1957)
* Γιόβαν Βεσελίνοφ (Μάρτιος 1957 - 4 Νοεμβρίου 1966)
* Ντομπριβόγιε Ραντοσαβλίεβιτς (4 Νοέμβριου 1966 - Φεβρουάριος 1968)
* Πέταρ Στάμπολιτς (Φεβρουάριος 1968 - Νοέμβριος 1968
* Μάρκο Νίκεζιτς (Νοέμβριος 1968 - στις 26 Οκτωβρίου 1972)
* Τίχομιρ Βασκαλίτς (26 Οκτώβρης 1972 - Μάιος 1982)
* Ντούσαν Τσκρέβιτς (Μάιος 1982-1917 Μαΐου 1984)
* Ράντισα Γκάκιτς (17 Μαΐου 1984 - 1985)
* Ιβάν Στάμπολιτς (1985 - Μάιος 1986)
* Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς (Μάιος 1986 - 24 Μαΐου 1989)
* Μπόγδαν Τριφούνοβιτς (24 Μαΐου 1989 - 16 Ιουλίου 1990)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Γιουγκοσλαβίας
Λίνκολν ΜακΒη

Ο **Λίκολν Μακ Βη** (1890-1972) ήταν διακεκριμένος αρχαιολόγος, επιχειρηματίας και διπλωμάτης, Υπηρέτησε επί μακρόν ως πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών σε διάφορες χώρες σε δύσκολους καιρούς. Ήταν ιδιαίτερα μορφωμένος και πολύγλωσσος με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

## Δράση
Κατά την επίδοση των διαπιστευτηρίων του, όταν διορίσθηκε πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα το 1933, μίλησε στα αρχαία ελληνικά. Έμεινε στην Αθήνα μέχρι και τους πρώτους μήνες της Κατοχής εφόσον μέχρι τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχε εμπλακεί στον πόλεμο. Ο πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούζβελτ τον επαναδιόρισε το 1943 πρέσβη στην εξόριστη κυβέρνηση του Καΐρου και επέστρεψε στην Αθήνα με την απελευθέρωση τον Οκτώβριο του 1944. Θεωρείται ότι χάρη στην μυστική κατάθεση στο Κογκρέσο το 1947 για το κίνδυνο της ένοπλης επέκτασης της Σοβιετικής επιρροής στα Βαλκάνια, διατυπώθηκε το γνωστό Δόγμα Τρούμαν με την οικονομική και στρατιωτική βοήθεια στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση της ένοπλης τότε κομμουνιστικής απειλής. Έμεινε στην Αθήνα μέχρι τον Οκτώβριο του 1947. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα παράλληλα με τα καθήκοντά του, παρακολουθούσε και τις αρχαιολογικές ανασκαφές της Αμερικανικής Σχολής μεταξύ άλλων και στη Ακρόπολη. Ήδη, κατά την πρώτη του θητεία (1933-1941), πρωτοστάτησε στην εξεύρεση χορηγιών για την αναστήλωση του Λέοντος της Αμφίπολης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα