open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δολοφονία του Σαμουέλ Πατί

Σε τρομοκρατική επίθεση στις 16 Οκτωβρίου 2020 στο προάστιο του Παρισιού Κονφλἀνς-Σαιντ-Ονορἰν (γαλ. *Conflans-Sainte-Honorine*), ένας 18χρονος Ισλαμιστής Τσετσενικής καταγωγής αποκεφάλισε τον δάσκαλο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης **Σαμιέλ Πατί** (γαλ. *Samuel Paty*) στο δρόμο. Κατά την προσπάθεια σύλληψης η αστυνομία πυροβόλησε τον δράστη. Ήταν η πέμπτη ισλαμική τρομοκρατική επίθεση στη Γαλλία το 2020.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι το περιστατικό ήταν «μια τυπική ισλαμική τρομοκρατική επίθεση» και ότι *«ο συμπατριώτης μας δολοφονήθηκε επειδή δίδασκε στα παιδιά την ελευθερία του λόγου»*. Η δολοφονία του ήταν μια από τις πολλές επιθέσεις στη Γαλλία τα τελευταία χρόνια και δημιούργησε συζήτηση στη γαλλική κοινωνία και πολιτική.

## Ιστορικό
Ο 47χρονος δάσκαλος της γαλλικής ιστορίας και γεωγραφίας Σαμιέλ Πατί υπηρετούσε στο σχολείο *Collège du Bois-d'Aulne* στο Κονφλἀνς-Σαιντ-Ονορἰν, στις αρχές Οκτωβρίου 2020 σχετικά με το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Σε μάθημα χρησιμοποίησε καρικατούρες που εικόνιζαν τον Μωάμεθ από παλιά τεύχη του σατιρικού περιοδικού *[[Charlie Hebdo]]*. Προηγουμένως είχε προειδοποιήσει τους μαθητές δίνοντάς τους την δυνατότητα να αποστρέψουν το βλέμμα τους ή να βγουν από την αίθουσα αν θεωρούσαν τις εικόνες αυτές προσβλητικές. Κάποιος 13χρονος μαθητής που δεν ήταν παρών στην τάξη διέδωσε ψευδώς ότι ο δάσκαλος είχε δείξει μια γυμνή εικόνα του Μωάμεθ. 

Ακολούθησε η κοινοποίηση του ονόματος και του αριθμού τηλεφώνου του δασκάλου στα κοινωνικά δίκτυα, καθώς και διαμαρτυρία στη σχολική διεύθυνση και μήνυση εναντίον του Πατί για φερόμενη εμφάνιση πορνογραφίας σε ανηλίκους Ο Πατί κλήθηκε στο αστυνομικό τμήμα για κατάθεση. Ακολούθησε και ισλαμιστικό υβριστικό βίντεο εναντίον του Πατί στα κοινωνικά μέσα.

## Αλληλουχία γεγονότων
Σύμφωνα με την έρευνα, ο ισλαμιστής δράστης, άγνωστος στον Πατί ταξίδεψε στις 16 Οκτωβρίου 2020, την τελευταία ημέρα του σχολείου πριν από τις φθινοπωρινές διακοπές μαθημάτων, ειδικά από το Εβρέ στη Νορμανδία έως το Κονφλἀνς-Σαιντ-Ονορἰν. Ακόμα και πριν από το έγκλημα, στις 12:17 μ.μ., ηχογράφησε ένα βίντεο εξομολόγησης με το κινητό του. Μπροστά από το *Collège du Bois-d'Aulne*, το σχολείο στο οποίο δίδαξε ο Σαμιέλ Πατί, πληροφορήθηκε από δύο μαθητές 14 και 15 ετών σχετικά με την εμφάνιση και τις συνήθειες του Πατί, τάζοντάς τους χρήματα για να τον βοηθήσουν στην αναγνώριση. Ο δάσκαλος όμως είχε φύγει με τα πόδια. Ο δήμιος του όταν τον πρόφτασε τον καρατόμησε εν ψυχρώ με ένα μεγάλο μαχαίρι ενώ ανάκρασε επανειλημμένα την κραυγή «Αλλά ουάκμπαρ».

Τον Μάρτιο του 2021 αποδείχθηκε ότι ο 47χρονος καθηγητής όντως παρουσίασε σκίτσα του Μωάμεθ, στο πλαίσιο μαθήματος για την ελευθερία του λόγου. Πριν τα δείξει, όμως, είχε πει στους μαθητές του, *πως όποιος νιώθει άβολα ή προσβεβλημένος μπορεί να αποχωρήσει από την τάξη*. Αυτό ήταν κάτι που τελικά αποκαλύφθηκε όταν πια ήταν πολύ αργά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Ιλ-ντε-Φρανς
Κατηγορία:21ος αιώνας στη Γαλλία
Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα στη Γαλλία
Κατηγορία:Ισλαμική τρομοκρατία
Φραντς Κρεχ

Ο **Υποστράτηγος** (*Generalmajor*) **Φραντς Κρεχ** ήταν Γερμανός διοικητής της 41ης Μεραρχίας Πεζικού (Βέρμαχτ) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος σκοτώθηκε στις 27 Απριλίου 1944 από μια διμοιρία του ΕΛΑΣ στη Λακωνία.

Η επιχείρηση και η εκτέλεση του από τον ΕΛΑΣ οδήγησε σε σκληρά αντίποινα από τις κατοχικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των εκτελέσεων 200 ατόμων στη Καισαριανή. Ο Κρεχ προβιβάστηκε μεταθανάτια στον βαθμό του αντιστράτηγου (*Generalleutnant*) από τον Χίτλερ και τάφηκε στην Αθήνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Πλατεία Εξαρχείων

Η **πλατεία Εξαρχείων** είναι μικρή πλατεία της Αθήνας η οποία θεωρείται και το κέντρο της ομώνυμης συνοικίας. Βρίσκεται ανάμεσα από το παλιό κτήριο του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, την πλατεία Κάνιγγος και τον Λόφο Στρέφη, και έχει σχήμα ορθογώνιου τριγώνου το οποίο σχηματίζουν οι οδοί Στουρνάρα, Σπύρου Τρικούπη και Θεμιστοκλέους. Η τελευταία από το ύψος της πλατείας είναι πεζοδρομημένη με χώρους εστίασης, ενώ η πεζοδρόμηση συνεχίζει για το υπόλοιπο μήκος της οδού μέχρι το λόφο Στρέφη. Η πλατεία είναι χώρος συνάθροισης ατόμων όλων των ηλικιών, αλλά ιδιαίτερα νέων, και σε αυτή λαμβάνουν χώρα πολλές δραστηριότητες αντιεξουσιαστών.

Το κέντρο της πλατείας κοσμούσε το μπαρόκ έργο τέχνης *Τρεις Έρωτες*, ένας ορειχάλκινος φανοστάτης του οποίου τον στύλο στολίζουν τρία ανάγλυφα αγοριών. Το γλυπτό χρονολογούνταν πιθανότατα στο 1909 και είχε διαχρονικά δεχτεί πολλούς βανδαλισμούς.

Στην πλατεία κατασκευάζεται σταθμός της Γραμμής 4 του Μετρό της Αθήνας.

## Παραπομπές


Εξαρχειων
Γεώργιος Σιάγας

Ο **Γεώργιος (Τζώρζης) Σιάγας** ήταν εμπειροτέχνης αρχιτέκτονας, αδελφός του αρχιτέκτονα Άγγελου Σιάγα, που εκτέλεσε σημαντικά έργα στη Θεσσαλονίκη του Μεσοπολέμου.

## Έργα του

* μικρογραφία|Λέσχη Θεσσαλονίκης (1925), Λεωφ. Νίκης 63, ΘεσσαλονίκηΛέσχη Θεσσαλονίκης, Έτος Κατασκευής 1925, Λεωφ. Νίκης 63, Θεσσαλονίκη
* μικρογραφία|Ξενοδοχείο "Βαλκανική Ευρώπη" (πρώην) (1925), Αγίας Σοφίας 11, Θεσσαλονίκηπρώην Ξενοδοχείο "Βαλκανική Ευρώπη" (Μέγαρο Λαμνίδη),  Έτος Κατασκευής 1925, Αγίας Σοφίας 11, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Νεοχώρι Νεοχωρίου Ηλείας

Το **Νεοχώρι** Νεοχωρίου είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 7 μέτρων.

## Γενικά στοιχεία
Το Νεοχώρι βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, δίπλα στα παράλια του Κυπαρισσιακού κόλπου. Απέχει 6 χλμ. Ν. από τη Ζαχάρω, 38 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο και 23 χλμ. Β. από την Κυπαρισσία. Είναι κτισμένος δίπλα στην ΕΟ Πύργου - Κυπαρισσίας, ανάμεσα στη Ζαχάρω και το Θολό (Ν.). Η ήρεμη παραλία της αποτελεί μέρος της μεγάλης παραλίας της Ζαχάρως (μήκους 50 χιλιομέτρων) που ξεκινά από τη λιμνοθάλασσα Καϊάφα και φθάνει στις εκβολές του ποταμού Νέδα.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά επίσημα το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ταξιαρχών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Νεοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 345 κατοίκους.

## Σημείωση
Στο δήμο Ζαχάρως υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Νεοχώρι Ξηροχωρίου.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Ρικ Άστλυ

Ο **Ρίτσαρντ Πωλ Άστλυ** (*Richard Paul Astley*, γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1966), γνωστός απλώς ως **Ρικ Άστλυ** (*Rick Astley*), είναι Άγγλος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ραδιοφωνική προσωπικότητα. Αναδείχθηκε μέσα από τη συνεργασία του με το τρίο παραγωγών Stock Aitken Waterman: η ηχογράφηση το 1987 του τραγουδιού τους «Never Gonna Give You Up» έγινε νο. 1 επιτυχία σινγκλ σε 25 χώρες, ενώ κέρδισε και το Βραβείο BRIT του 1988 για το Καλύτερο βρετανικό σινγκλ. Μέχρι το 1993 που αποσύρθηκε, ο Άστλυ είχε πουλήσει περίπου 40 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.

Ο Άστλυ επανήλθε στο προσκήνιο το 2007, αυτή τη φορά ως διαδικτυακό φαινόμενο, όταν το μουσικό κλιπ του «Never Gonna Give You Up» έγινε αναπόσπαστο τμήμα ενός ιντερνετικού μιμίδιου γνωστού ως «rickrolling». Ο καλλιτέχνης ψηφίστηκε «Best Act Ever» από χρήστες του Διαδικτύου στα MTV Europe Music Awards του 2008. επίσης, το άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2016 με τίτλο  *[[50 (άλμπουμ)|50]]* έγινε νο. 1 στη Μεγάλη Βρετανία.

## Δισκογραφία
* *[[Whenever You Need Somebody]]* (1987)
* *Never Gonna Give You Up (1987)
* *Hold Me in Your Arms* (1988)
* *Free* (1991)
* *Body & Soul* (1993)
* *Keep It Turned On* (2001)
* *Portrait* (2005)
* *50* (2016)
* *Beautiful Life* (2018)
* *The Best of Me'' (2019)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit
Μάκιστος Ηλείας

Η **Μάκιστος** είναι ημιορεινό χωριό της δυτικής Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Μάκιστος βρίσκεται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του όρους Λαπίθας σε υψόμετρο 361 μέτρων. Υπάγεται στην περιφέρεια δυτικής Ελλάδος. Απέχει 12 χλμ. ΒΑ. από τη Ζαχάρω και 46 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο (μέσω Κρεστένων και 45.2 χλμ. μέσω Ζαχάρως), ενώ απέχει 2.9 χλμ. από την αρχαία Ακρόπολη Αίπυ.

Η παλιά του ονομασία είναι *Μπαράκου* και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε Αρήνης.

Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Μάκιστος. Η ονομασία, λογικά, προέρχεται από την αρχαία πόλη Μάκιστος. Ιδρύθηκε από τους αρχαίους Μινύους. Σήμερα υπάρχει διαμάχη για την ακριβή θέση της πόλης, με το χωριό Μάκιστος να κερδίζει έδαφος. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μακίστου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 44 κατοίκους.

Κατά την μυκηναϊκή περίοδο η περιοχή γνώρισε μεγάλη ακμή. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η Μάκιστος είχε απογραφεί λίγες φορές και άλλες φορές είχε απογραφεί με άλλο όνομα. Το χωριό ήταν έδρα Αγά. Κατά την επανάσταση του 1821 Μακισταίοι οπλαρχηγοί συμβάλλαν στην απελευθέρωση. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και συγκεκριμένα με την ελαιοσυγκομιδή ενώ παλαιότερα ασχολούνταν και με τη καλλιέργεια σιτηρών. Το χωριό είχε και μονοθέσιο σχολείο το οποίο έκλεισε οριστικά την δεκαετία του 1980. Το χωριό δυστυχώς σήμερα αναλογεί λιγοστούς κατοίκους.

Η Μάκιστος έχει τέσσερις εκκλησίες: α) Άγιος Ιωάννης, β) Εκκλησία της Παναγίας (παρεκκλήσιο), γ) Παμμέγιστοι Ταξιάρχες (κοιμητήριο) και δ) Άγιος Γεώργιος (παρεκκλήσιο).

## Πυρκαγιά 24 Αυγούστου 2007
Στις δασικές πυρκαγιές της Ελλάδα του 2007 (24 Αυγούστου) μια από τις τρείς φωτιές που ξέσπασε το μεσημέρι της Παρασκευής μέσα στη χαράδρα στο γειτονικό Παλαιοχώρι πέρασε μέσα από το χωριό και την Αρτέμιδα και αφού κατέκαυσε τα περισσότερα σπίτια, εγκλώβισε και φόνευσε το πλήρωμα πυροσβεστικού οχήματος καθώς και κατοίκους της περιοχής (συνολικά 25 άτομα).. Μερικοί γενναίοι κάτοικοι έμειναν πίσω για να υπερασπιστούν τις περιουσίες τους. Μετά την φονική πυρκαγιά το χωριό επισκέφθηκε η κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη, πρέσβης καλής θελήσεως της UNESCO και πρόεδρος του συλλόγου ΕΛΠΙΔΑ. Χάρις σε αυτή το χωριό ανοικοδομήθηκε. Μέσα στις καινούργιες οικίες και τα χαλάσματα υπάρχουν και κάποια σπίτια που έχουν αντέξει στον χρόνο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μάκιστος Ηλείας: Το χωριό που ερήμωσε μετά τις μεγάλες πυρκαγιές του 2007 (video) από https://www.ert.gr/eidiseis
* Το μνημείο των θυμάτων της πυρκαγιάς του 2007 στα χωριά Μάκιστος & Αρτέμιδα στο https://www.youtube.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Άρντα της Αρμενίας

Η **Άρντα της Αρμενίας** (πέθανε μετά το 1116) μάλλον από τον Οίκο των Ρουπενιδών ήταν η πρώτη βασίλισσα της Ιερουσαλήμ ως δεύτερη σύζυγος του Βαλδουίνου Α΄ της Ιερουσαλήμ. Διετέλεσε πρώτη βασίλισσα στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ καθώς ο μεγαλύτερος αδελφός του συζύγου της και ιδρυτής του βασιλείου Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν πέθανε ανύπαντρος. Το όνομα της αμφισβητείται και η καταγωγή της οικογένειας της είναι κατά τους περισσότερους άγνωστη. Οι σύγχρονοι ιστορικοί την καταγράφουν ως Άρντα της Αρμενίας και σχετίζουν τον πατέρα της με τον Θόρος του Μαράς, άρχοντα του Μαράς. Ο Βαλδουίνος Α΄ την παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1097) καθώς η πρώτη σύζυγος του Γκολντεχίλδη, κόρη του Ραούλ Β΄ του Τόσνι πέθανε στην Α΄ Σταυροφορία όπου είχε ταξιδεύσει μαζί του. Ο γάμος είχε πολιτικές σκοπιμότητες καθώς ο Βαλδουίνος Α΄ ήταν ο πρώτος Κόμης της Έδεσσας, ένα από τα Σταυροφορικά κράτη που είχαν χαράξει στην Αρμενική περιοχή στην Μεσοποταμία. Ο Βαλδουίνος Α΄ έγινε επίσημα ο πρώτος Βασιλέας της Ιερουσαλήμ (1100) αλλά η Άρντα δεν τον συνόδευσε αμέσως, έφτασε στην πόλη την επόμενη χρονιά (1101). Αργότερα (1105) ο Βαλδουίνος Α΄ ζήτησε διαζύγιο με την δικαιολογία της απιστίας, ο Γκόμπερτ του Νοζάν γράφει ότι βιάστηκε από πειρατές στο ταξίδι της προς την Ιερουσαλήμ.

Ο πατέρας της είχε δώσει ωστόσο στον Βαλδουίνο μόνο ένα πολύ μικρό ποσό από την προίκα που είχε υποσχεθεί, η Άρντα δεν έκανε παιδιά και μια Αρμένισσα σύζυγος δεν ήταν τόσο χρήσιμη στα Ιεροσόλυμα όσο στην Έδεσσα. Ο Φούλχερ του Σαρτρ ο χρονικογράφος που ήταν πιο πιστός στον Βαλδουίνο Α΄ αγνοεί πλήρως το γεγονός, το πιθανότερο το έκανε επειδή ο Βαλδουίνος δεν είχε καμιά νόμιμη δικαιολογία για το διαζύγιο. Ο Βαλδουίνος Α΄ την ανάγκασε να κλειστεί στο μοναστήρι της Αγίας Άννας, αργότερα ελευθερώθηκε και πήγε στην Κωνσταντινούπολη να συναντήσει τον πατέρα της, είχε δραπετεύσει όταν είχε κατακτήσει τα εδάφη του η Έδεσσα. Ο Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο την Αδελαΐδα ντελ Βάστο χήρα του Ρογήρου Μπόσο και αντιβασίλισσα για λογαριασμό του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας. Ο γάμος ήταν άκυρος αφού ο Βαλδουίνος ήταν ήδη παντρεμένος με την Άρντα, δεν είχε εκδοθεί το διαζύγιο, ο πατριάρχης Αρνούλφος του Τσοκ εξέπεσε επειδή τέλεσε τον γάμο (1116). Ο Πάπας Πασχάλης Β΄ αποκατέστησε τον πατριάρχη υπό τον όρο να ακυρώσει τον γάμο με την Αδελαΐδα, ο Βαλδουίνος συμφώνησε επειδή ήταν άρρωστος, το θεώρησε θεία τιμωρία για την διγαμία του. Προσπάθησαν να την πείσουν να επιστρέψει από την Κωνσταντινούπολη, αυτό δεν έγινε ποτέ μέχρι τον θάνατο του Βαλδουίνου (1118). Οι χρονιές της γέννησης και του θανάτου της Άρντας της Αρμενίας παραμένουν άγνωστες.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Bernard Hamilton, "Women in the Crusader States: The Queens of Jerusalem", in Medieval Women, edited by Derek Baker. Ecclesiastical History Society, 1978.
*Alan V. Murray, The Crusader Kingdom of Jerusalem: A Dynastic History, 1099-1125. Prosopographica and Genealogica, 2000.
*Phillips, Jonathan (2010). Holy Warriors: A Modern History of the Crusades. Vintage Books.

Κατηγορία:Σύζυγοι βασιλέων της Ιερουσαλήμ
Αμαλαφρίδα

Η **Αμαλαφρίδα** (άκμασε το 523) ήταν κόρη του Θευδέμιρου βασιλιά των Οστρογότθων και της Ερελέουβας. Αδελφός της ήταν ο Θευδέριχος ο Μέγας και γιος της ο Θεοδάτος, και οι δύο βασιλείς των Οστρογότθων.

## Βιογραφία
Το 500 ο Θεοδώριχος, για να παγιώσει την εξουσία του επί των υποτελών Βανδάλων, κανόνισε τον 2ο γάμο της αδελφής του με τον Θρασαμούνδο ηγεμόνα των Βανδάλων. Η Αμαλαφρίδα έφερε πολύ μεγάλη προίκα: το ακρωτήριο Λιλύβαιο (δυτικό άκρο της Σικελίας), μαζί με 1.000 Γότθους επίλεκτους πολεμιστές και 5.000 οπλισμένους ακολούθους. 

Έπειτα από το τέλος του Θρασαμούνδου, που ήταν οπαδός του Άρειου, ο Ορθόδοξος διάδοχός του Χιλδέριχος εξέδωσε διάταγμα για την επιστροφή όλων των επισκόπων από την εξορία και του Βονιφατίου, ακούραστου οπαδού της Ορθοδοξίας, επισκόπου της εκκλησίας της Αφρικής. Τότε η Αμαλφρίδα αντέδρασε και ηγήθηκε μίας παράταξης εξέγερσης, που κάλεσε σε βοήθεια τους Μαυριτανούς. Η μάχη έγινε στην Κάπσα (νυν Γκάφσα), 300 μίλια νότια της πρωτεύουσας, στα όρια της Λιβυκής ερήμου.

Το 523 η παράταξη της Αρειανής Αμαλφρίδας ηττήθηκε και ο Χιλδέριχος τη συνέλαβε και τη φυλάκισε, έπειτα από μία επιτυχή προσπάθεια αποτίναξης της ηγεμονίας των Οστρογότθων. Επίσης σκότωσε τους Γότθους στρατιώτες της. Η Αμαλφρίδα απεβίωσε εγκάθειρκτη. άγνωστο πότε.

## Οικογένεια
Ο πρώτος της γάμος έγινε με κάποιον, που δεν γνωρίζουμε το όνομά του. 

Παντρεύτηκε για 2η φορά τον Θρασαμούνδο ηγεμόνα των Βανδάλων.

Από τους συζύγους της είχε τέκνα:
* Θεοδάτος π.480-536, βασιλιάς των Οστρογότθων.
* Αμαλαβέργα, παντρεύτηκε τον Ερμαναφρίδο ηγεμόνα των Θουριγγίων.

## Πηγές
* J.R. Martindale, The Prosopography of the Later Roman Empire, vol. 2, Cambridge 1980, pp. 63-64.
* M. Cristini, Il seguito ostrogoto di Amalafrida: confutazione di Procopio, Bellum Vandalicum 1.8.12, in «Klio», 99 (2017), pp. 278-289.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οστρογότθοι
Κατηγορία:Γυναίκες του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Δυναστεία των Αμαλών
Ροδελίνδη (σύζυγος Αυδοΐνου)

H **Ροδελίνδη**, ήταν πριγκίπισσα των Θουριγγίων και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα των Λομβαρδών.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ερμαναφρίδου ηγεμόνα των Θουριγγίων και της Αμαλαβέργας, κόρης της Αμαλαφρίδας των Οστρογότθων. 

Ο Ιουστινιανός Α΄ Αυτοκράτορας των Ρωμαίων την πάντρεψε με τον Αυδοΐνο τότε αντιβασιλιά των Λομβαρδών, ένεκα της ανηλικιότητας τού ηγεμόνα τους Βαλθάριου (βασ. 539-546). Ο Αυδοΐνος μετά έγινε ηγεμόνας των Λομβαρδών (βασ. 546-560). Η Ροδελίνδα ήταν η πρώτη σύζυγός του και απέκτησαν τον Αλβοΐνο, που διαδέχθηκε τον πατέρα του.

Δεν είναι σαφές πότε έγινε ο γάμος τους. Ο σύγχρονός τους Προκόπιος μιλά για μία συμφωνία γάμου μεταξύ του Αυδοΐνου και μίας -που δεν ονομάζει- αδελφής τού Αμαλαφρίδα πρίγκιπα των Θουριγγίων. Ο αρραβώνας είχε οργανωθεί από τον Ιουστινιανό Α΄ σε ημερομηνία μεταξύ των ετών 540-552. Ο Παύλος ο Διάκονος αναφέρει ότι ο Αμαλαφρίδας είχε αδελφή τη Ροδελίνδη, έτσι ίσως είναι αυτή. Πάντως στο έργο *Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας* της Οξφόρδης (1971-1992) αναφέρεται πως δεν είναι σίγουρο, το ότι έγινε ο γάμος που αναφέρει ο Προκόπιος. Μία πρόσθετη δυσκολία είναι ότι το 552 ο Αλβοΐνος ήταν ήδη πολεμιστής. Το έργο της Οξφόρδης πιστεύει ότι ο γάμος το Αυδοΐνου και της Ροδελίνδης έγινε τη δεκαετία του 530.

Άλλοι μελετητές τείνουν να αποδεχθούν την ταύτιση, παρατηρώντας τη σημασία της ένωσης των Λομβαρδών ηγεμόνων με τη δυναστεία των Αμαλών, βασιλικό Οίκο των Οστρογότθων. Ένας τέτοιος γάμος θα έκανε τον Αυδοΐνο νόμιμο διάδοχο ηγεμόνα των Οστρογότθων και των Θουριγγίων, με πιθανότερο το δεύτερο, μια και ο Αυδοΐνος ήταν ετεροθαλής αδελφός τού τελευταία ηγεμόνα των Θουριγγίων. Αυτό πάντως θα τον έθετε σε αντιπαράθεση με τους Φράγκους, που είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της Θουριγγίας. 

Άλλη εκδοχή της καταγωγής της Ροδελίνδης δίνει ο Ιστβάν Μπονά: σύμφωνα με αυτόν, ίσως η Ροδελίνδα ήταν πριγκίπισσα της Βαυαρίας, διαφορετική από την πριγκίπισσα της Θουριγγίας που νυμφεύτηκε ο Αυδοΐνος.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε κάποια στιγμή μεταξύ των ετών 540-552 (ή το 530) τον Αυδοΐνο ηγεμόνα των Λομβαρδών και είχε τέκνο:
* Αλβοΐνος δεκαετία του 530-572, ηγεμόνας των Λομβαρδών.

## Πηγές
* Amory, Patrick. People and Identity in Ostrogothic Italy, 489 – 554. Cambridge: Cambridge University Press, 2003, ISBN 0-521-52635-3.
* (in French) Boná, István. A l'aube du Moyen Age: Gépides et Lombards dans le bassin des Carpates. Budapest: Corvina Press, 1974 [1976], ISBN 963-13-4494-0.
* Curta, Florin (2001). The Making of the Slavs: History and Archaeology of the Lower Danube Region, c. 500–700. Cambridge: Cambridge University Press.
* (in Italian) Jarnut, Jörg. Storia dei Longobardi. Turin: Einaudi, 1982 [1995], ISBN 88-06-13658-5.
* Martindale, John R. (ed.), Prosopography of the Later Roman Empire - Volume III: A.D. 527 – 641, Cambridge: Cambridge University Press, 1992, ISBN 978-0-521-20160-5.
* Schutz, Herbert. Tools, Weapons and Ornaments: Germanic Material Culture in Pre-Carolingian Central Europe, 400 – 750. Leiden: Brill, 2001, ISBN 90-04-12298-2.

## Αναφορές


Κατηγορία:Πρόσωπα της Μεσαιωνικής Ιταλίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Λομβαρδίας
Τοτό (ηθοποιός)

Ο **Τοτό** (στα ιταλικά: **Totò**) (1898 -1967) ήταν ένας από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές του ιταλικού θεάτρου και κινηματογράφου. Είχε το προσωνύμιο «Ο Πρίγκιπας του Γέλιου». 

## Βιογραφία
Το πραγματικό του όνομα ήταν **Αντόνιο Βιτσέντζο Στέφανο Κλεμέντε** (Antonio Vincenzo Stefano Clemente). Μετά την υιοθεσία του το 1933 από τον μαρκήσιο Φραντσέσκο Μαρία Γκαλιάρντι Φωκάς ντι Τερτίβερι  (Francesco Maria Gagliardi Focas di Tertiveri) κληρονόμησε τον τίτλο του μαρκησίου του Τερτίβερι και μια μακρά λίστα από άλλους τίτλους ευγενείας (**Antonio Griffo Focas Flavio Angelo Ducas Comneno Porfirogenito Gagliardi de Curtis di Bisanzio**)

Έπαιξε σε περισσότερα από 50 έργα στο θέατρο (κωμωδίες -avanspettacolo –επιθεώρηση) και πρωταγωνίστησε σε  97 ταινίες στο κινηματογράφο και σε 9 τηλεταινίες. Ήταν επίσης τραγουδιστής, συνθέτης, ποιητής και συγγραφέας. 

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Αθανάσιος Γιάκας

Ο **Αθανάσιος Γιάκας** ήταν εμπειροτέχνης αρχιτέκτονας, καταγόμενος από το Δίλοφο Βοΐου Νομού Κοζάνης, ο οποίος εργάστηκε στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στην μεσοπολεμική Θεσσαλονίκη.

## Έργα του

* Σχολείο Πενταλόφου Κοζάνης (σε συνεργασία με τον Κάλφα Τζιούφα Γεώργιο), κάηκε από τους Γερμανούς
* Οικοδομή Γιακουμόπουλου (Vardar Palace, 1912) στην οδό Siraselviler, απέναντι από το Ζάππειο, Κωνσταντινούπολη
* μικρογραφία|Οικία Πιτσιών, Έτος κατασκευής περίπου 1922, Κλεισούρας 3, ΘεσσαλονίκηΟικία Πιτσιών, Έτος κατασκευής περίπου 1922, Κλεισούρας 3, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Μπέρτιλ Ρόος

Ο **Μπέρτιλ Ρόος** (Γκέτεμποργκ Σουηδίας, 12 Οκτωβρίου 1943 – Ιστ Στρούντσμπεργκ Πενσιλβάνια ΗΠΑ, 31 Μαρτίου 2016) ήταν Σουηδός οδηγός αγώνων. Το πέρασμά του από το Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 ήταν πολύ σύντομο.Κατά αυτή τη μοναδική του συμμετοχή δεν μπόρεσε να σημειώσει κανένα απολύτως αποτέλεσμα.

## Παραπομπές


Ρόος Μπέρτιλ
3307 Αθαμπάσκα

Η **Αθαμπάσκα (Athabasca)** είναι μικρός  ανοικτόχρωμος αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (την προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 13,9. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Σελτ Μπας, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Σάιντινγκ Σπρινγκ της Αυστραλίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του έθνους Ινδιάνων της Αμερικής Αθαμπάσκαν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αθαμπάσκας εκτιμάται σε 3,63 ± 0,17 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **V**, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,444. Η Αθαμπάσκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 54 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αθαμπασκα
3306 Βύρων

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 3306 Βύρων
Ο **Βύρων (Byron)** είναι μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (την προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναούτσνι της Κριμαίας, και πήρε το όνομα του προς τιμή του Άγγλου ρομαντικού ποιητή Λόρδου Βύρωνα (Τζωρτζ Γκόρντον Μπάιρον).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Βύρωνα εκτιμάται σε 7,6 ± 1,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,28 ± 0,13. Ο Βύρων περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ώρες και 19 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βυρων
3308 Φερρέρι

Ο **Φερρέρι (Ferreri)** είναι αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον πλανήτη Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,5. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τους αστρονόμους Ανρί Ντεμπεόν και Τζοβάννι ντε Σάνκτις, που παρατηρούσαν από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών Άνδεων. Ο αστεροειδής πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιταλού αστρονόμου και εκλαϊκευτή της επιστήμης Βάλτερ Φερρέρι.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Φερρέρι εκτιμάται σε 12,34 ± 0,25 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,291. Ο Βύρων περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 έως 12 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Φερρερι
5264 Τήλεφος

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 5264 Τήλεφος
Ο **Τήλεφος (Telephus)** είναι ένας αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ηγούμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,5. Ανακαλύφθηκε το 1991 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Κάρολυν Σουμέικερ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο ήρωα του Τρωικού Πολέμου, γιο του Ηρακλή.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τηλέφου εκτιμάται σε 68,5 ± 1,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι αβέβαιος (**D** ή **C**), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,072. Ο Τήλεφος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 31,5 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τηλεφος
1996 PW

Το **1996 PW** είναι ένα υπερποσειδώνιο ουράνιο σώμα και δαμοκλοειδής αστεροειδής που κινείται σε τροχιά πολύ μεγάλης εκκεντρότητας (πολύ μακρόστενη), χαρακτηριστική ενός κομήτη μεγάλης περιόδου, αλλά δεν έχει δείξει ίχνη κόμης ή ουράς την εποχή που ανακαλύφθηκε. Το ασυνήθιστο αυτό σώμα έχει διάμετρο περί τα 10 χιλιόμετρα, περίοδο περίστροφής 35,4 ώρες και πιθανώς επίμηκες σχήμα.

## Περιγραφή
Το 1996 PW περιφέρεται περί τον Ήλιο σε απόσταση από 2,5 μέχρι 504&nbsp;AU και εκτελεί μία πλήρη περιφορά κάθε 4150 γήινα έτη. Ξεχωρίζει επίσης για τη μεγάλη κλίση της τροχιάς του ως προς την εκλειπτική, σχεδόν 30 μοίρες.

Προσομοιώσεις υποδεικνύουν ότι προήλθε μάλλον από το Νέφος του Όορτ, με σχεδόν ίση πιθανότητα να είναι πυρήνας παλαιού κομήτη ή ένας γνήσιος αστεροειδής που αρχικώς είχε εκτιναχθεί μέχρι το Νέφος του Όορτ. Η ανακάλυψή του προέτρεψε τη διεξαγωγή θεωρητικής έρευνας, που υποστηρίζει ότι χονδρικά το 1% έως 2% των σωμάτων του Νέφους του Όορτ είναι βραχώδους και όχι κομητικής συστάσεως.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δαμοκλοειδείς αστεροειδείς
Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Λουί Αντάν

Ο **Λουί Εμίλ Αντάν** (*Louis Émile Adan*, 26 Μαρτίου 1839 – 5 Φεβρουαρίου 1937) ήταν Γάλλος ζωγράφος. Γεννήθηκε και πέθανε στο Παρίσι.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λουί ήταν γιος του ζωγράφου Ιπολύτ Μπενζαμέν Αντάν (*Hippolyte Benjamin Adan*, 1797-1876) και της Αιμιλίας Ντελαρεμανισέρ (*Émilie Delarémanichère*, 1813-1885). Εισήχθη στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών των Παρισίων, όπου μαθήτευσε κοντά στους Φρανσουά-Εντουάρ Πικό και Αλεξάντρ Καμπανέλ.

Κατόπιν άνοιξε ατελιέ στην οδό de Courcelles 75. Κατά τη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του ζωγράφισε τοπιογραφίες, σκηνές της καθημερινής ζωής, νεκρές φύσεις και πολλές ακουαρέλες. Επιπλέον εικονογράφησε αρκετά βιβλία (όπως το «Μια απλή καρδιά» του Φλωμπέρ, τους Μύθους του Λα Φονταίν και τα άπαντα του Αλφόνς Ντωντέ).

Το 1870 εξετέλεσε μια μνημειώδη σύνθεση (7 επί 8 μέτρων), την «Αγία Τριάδα εν δόξη», που βρίσκεται στον Ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου, στο προάστιο Κουρμπεβουά των Παρισίων. Είναι το μόνο γνωστό θρησκευτικό έργο του.

Από το 1863 μέχρι τον θάνατό του παρουσίασε έργα του σε όλα τα «Σαλόν». Τιμήθηκε εκεί με τρία συνολικά μετάλλια (γ΄ μετάλλιο το 1875, β΄ το 1882 και χρυσό μετάλλιο το 1888), ενώ το 1931 του δόθηκε το «Βραβείο Μπονά». Επιπλέον τιμήθηκε από το γαλλικό κράτος με το παράσημο του ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής το 1892.

### Συγγενείς
Στις 26 Νοεμβρίου 1867 ο Λουί Αντάν νυμφεύθηκε στο δημαρχείο του 10ου Διαμερίσματος των Παρισίων τη Μαριόν Αντέλ Μπινός (Marion Adèle Binoche, 1843-1923), εξαδέλφη του εξ αγχιστείας. Εξάλλου, δύο από τους εξαδέλφους του από την πλευρά του πατέρα του ήταν επίσης ζωγράφοι, αν και όχι τόσο διακεκριμένοι: Ο Λουί Φελίξ Αντάν (1825-1892) και ο Εζέν Ξαβιέ Αντάν (1826-1884).

Ο Λουί Εμίλ Αντάν είχε μία μικρότερή του αδελφή, τη Μαρί (1846-1922), η οποία παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 1872 στο Κουρμπεβουά τον ζωγράφο Αλεξίς Ντουιγιάρ (Alexis Douillard, 1835-1905).

## Κυριότερα έργα
* *La Trinité en gloire encadrée de deux anges thuriféraires adorateurs*
* *Dernier jour de vente* (1875)
* *La partie de quilles*, Εθνικό Μουσείο Αθλητισμού
* *On attend le parrain*, Μουσείο της Αλανσόν
* *Le maître de chapelle*, Μουσείο Καλών Τεχνών της Λυών 
* *Soir d'été*, Μουσείο της Μυλούζης
* *Novembre*
* *L'approche de l'hiver*
* *Le brûleurs d'herbe*
* *Le Champ de pommes de terre*
* *L'Abandonnée*
* *Femmes de pêcheurs*
* *La Fille du passeur*

## Πηγές
* Το λήμμα «Αντάν Λουδοβίκος-Αιμίλιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 808
* Jules Martin: ''Nos peintres et sculpteurs, graveurs, dessinateurs'', εκδ. Flammarion, 1897 (σελ. 11)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Αντεναρία

Η **αντεναρία** ή **αντενναρία** (*Antennaria*) είναι γένος ποωδών αγγειόσπερμων φυτών, που ανήκει στη μεγάλη οικογένεια των συνθέτων. Συγγενές γένος είναι το γνάφαλο (*Gnaphalium*).

Οι αντεναρίες είναι πολυετή φυτά της εύκρατης ζώνης του Βόρειου Ημισφαιρίου, με ένα είδος (*A. chilensis*) ιθαγενές της εύκρατης ζώνης της Νότιας Αμερικής. Ο μεγαλύτερος αριθμός ειδών συναντάται στη Βόρεια Αμερική, όπου αρκετά είδη είναι γνωστά με την κοινή ονομασία «πόδι/πατούσα της γάτας» (*catsfoot* ή *pussytoes*).

Το ύψος του φυτού, αναλόγως του είδους, φθάνει τα 10 έως 50 εκατοστόμετρα. Η ονομασία του γένους *Antennaria* προέρχεται από τους προεξέχοντες στήμονες που διακρίνονται στα άνθη μερικών ειδών του και μοιάζουν με «αντένες» (κεραίες) εντόμων.

Μερικά είδη καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά. Επίσης, είδη αντεναρίας χρησιμεύουν ως τροφή στις κάμπιες μερικών ειδών  λεπιδόπτερων εντόμων, όπως των *[[Vanessa virginiensis]]*, *Coleophora pappiferella* (που τρέφεται αποκλειστικά με το είδος *A. dioica*) και *Schinia verna* (τρέφεται με αρκετά είδη *Antennaria*).

## Επιλεγμένα είδη
thumb|right|255px|To είδος αντεναρία η δίοικος
Τα γνωστά είδη αντεναρίας είναι πολλές δεκάδες. Τα γνωστότερα από αυτά δίνονται στον ακόλουθο κατάλογο, με την επιστημονική ονομασία τους, τα ονόματα των επιστημόνων που τα περιέγραψαν πρώτοι και, για μερικά είδη, ανεπίσημη ελληνική ονομασία:

### Υβρίδια
**Antennaria × erigeroides* Greene (pro sp.)
**Antennaria × foliacea* Greene (pro sp.)
**Antennaria × macounii* Greene (pro sp.)
**Antennaria × oblancifolia* E.Nels. (pro sp.)

## Παραπομπές


* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η αντεναρία στη ''Flora Europaea''

Αντεναρια
Λίθινο Ιωαννίνων

Το **Λίθινο** είναι χωριό του Νομού Ιωαννίνων, κτισμένο δίπλα στην όχθη του ποταμού Καλαμά, πάνω σε έναν μεγάλο βράχο, εξού και το όνομά του. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Ζίτσας.

Είναι πολύ γνωστό για τα μοναδικά δημιουργήματα της φύσης όπως το Θεογέφυρο (το οποίο κατέρρευσε στις 8 Φεβρουαρίου 2018), το φαράγγι του ποταμού Καλαμά, τα ασκηταριά των μοναχών καθώς και ιστορικά μνημεία όπως το μοναστήρι των Πατέρων. Ήταν από τα ελάχιστα χωριά που κράτησε το όνομά του επί  τουρκοκρατίας. Πολύ σημαντικά αξιοθέατα, εκτός από το ίδιο το χωριό, είναι τα μικρά γραφικά εκκλησάκια του και ο παλιός καλοδιατηρημένος νερόμυλος Αχιλλέα.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Αρήνη Ηλείας

Η **Αρήνη** είναι ημιορεινό χωριό της δυτικής Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.

## Γενικά στοιχεία
Η Αρήνη βρίσκεται σε υψόμετρο 220 μέτρα ενώ απέχει 8 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από τη Ζαχάρω και 40 χιλιόμετρα ΝΑ. από τον Πύργο. Είναι κτισμένη ανάμεσα σε δύο λόφους, Κομπόρι (ΒΑ.) και Ανεμόμυλος (ΝΑ.), στη συμβολή των χειμάρρων Άνυδρου και Τράφου. Αξιοθέατο αποτελεί, στα βορειοδυτικά του χωριού, το φαράγγι της Αρήνης και η Γεράνεια λίμνη που σχηματίζονται ανάμεσα στους λόφους Κομπόρι και Σπηλιάς. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1835 ως *Τσορβαντζή* να ορίζεται έδρα του ομώνυμου δήμου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κάτω Αρήνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Αρήνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 138  κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 7,219 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Σεμίραμις (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Σεμίραμις** αναφερόμαστε κυρίως στη θρυλική βασίλισσα Σεμίραμι της Ασσυρίας. Από αυτή προέρχονται οι ακόλουθες σημασίες:

* 584 Σεμίραμις, αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών
* Σεμίραμις (τραγωδία), θεατρικό έργο του Βολταίρου
* *[[Σεμίραμις (όπερα του Ροσσίνι)|Σεμίραμις]]*, όπερα του Ροσσίνι (1823)
* *Σεμίραμις*, όπερα του Σαρλ-Σιμόν Κατέλ (1802)
* *Σεμίραμις*, όπερα του Γιόζεφ Μίσλιβετσεκ (1766)
* ''Σεμίραμις'', όπερα του Ντετούς (1718)
* Σεμίραμις (συγκρότημα), ιταλικό μουσικό συγκρότημα της δεκαετίας του 1970
* Βομβιστική επίθεση στο Σεμίραμις, ιστορική βομβιστική επίθεση στο ομώνυμο ξενοδοχείο της Ιερουσαλήμ το 1948

## Σημειώσεις
Μάχη της Μερίτσας

Η **Μάχη της Μερίτσας** ή **Μάχη της Οξύνειας** διεξήχθη στις 11 και 12 Φεβρουαρίου 1943 μεταξύ 800 ανδρών του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ), υπό το Νέστωρα Βώκα (ψευδώνυμο: «Τζαβέλλας»), το Νίκο Ζαράλη («Χασιώτης»),τον Αριστείδη Μπλούτσο (ΕΔΕΣ) και τον Ηλία Καφαντάρι («Αδαμάντιος») ενάντια σε τάγμα του Βασιλικού Ιταλικού Στρατού. Έλαβε χώρα στη Μερίτσα (σημερινή Οξύνεια) κοντά στην Καλαμπάκα. Στη μάχη, 137 Ιταλοί σκοτώθηκαν και 160 αιχμαλωτίστηκαν, μαζί με ολόκληρο τον εξοπλισμό τους, που περιελάμβανε 4 όλμους, 20 αυτόματα όπλα και πάνω από 2.000 χειροβομβίδες. Οι αντάρτες απελευθέρωσαν τους κρατούμενους, αλλά κράτησαν τον κατασχεθέντα εξοπλισμό.

## Παραπομπές

## Πηγές

*  
* 
*  

Κατηγορία:Ιταλική κατοχή της Ελλάδας
Κατηγορία:Μάχες του ΕΛΑΣ
Γενικές εκλογές των Σεϋχελλών (2020)

Στις 22–24 Οκτωβρίου 2020 διεξήχθησαν **γενικές** **εκλογές στις [[Σεϋχέλλες]],** για να εκλεγεί ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και οι 33 βουλευτές της Εθνοσυνέλευσης Σεϋχελλών.

Ο υποψήφιος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Σεϋχελλών, ο Γουάβελ Ραμκαλάουαν, συγκέντρωσε το 54,9% των ψήφων και κέρδισε από τον πρώτο γύρο. Ο Ντάνι Φορ ήρθε δεύτερος με 43,5%.

## Ιστορικό
Οι βουλευτικές εκλογές κανονικά θα διεξάγονταν το 2021, χωριστά από τις προεδρικές. Όμως, ο Πρόεδρος Ντάνι Φορ αποφάσισε ότι ήταν οικονομικά συμφέρον για το κράτος να περικοπούν τα έξοδα από τη διοργάνωση δύο ξεχωριστών εκλογικών αναμετρήσεων, και συνεπώς διέλυσε τη Συνέλευση νωρίτερα και προγραμμάτισε να διεξαχθούν γενικές εκλογές, για πρόεδρο και βουλευτές. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης υποστήριξαν την απόφασή του.

## Εκλογικό σύστημα

### Προεδρική εκλογή
Ο Πρόεδρος των Σεϋχελλών εκλέγεται με πλειοψηφικό σύστημα δύο γύρων για πενταετή θητεία. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει πάνω από 50% των ψήφων ανακηρύσσεται νικητής και γίνεται Πρόεδρος. Αν κανένας υποψήφιος δεν φτάσει το 50% στον πρώτο γύρο τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιου του πρώτου.

### Βουλευτικές εκλογές
Τα 35 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δημοκρατικές άμεσες εκλογές για πενταετή θητεία. Τα 26 μέλη εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Οι υπόλοιπες έδρες, έως και 10, κατανέμονται ανάλογα με τον αριθμό ψήφων που πήρε το κόμμα: ανά 10% ψήφων κερδίζει μία έδρα. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες Σεϋχελλών ηλικίας άνω των 18 ετών που διαμένουν στη χώρα και δεν έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης ή ιατρικής διάγνωσης. Δικαίωμα να θέσουν υποψηφιότητα έχουν όλοι οι πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών, με εξαίρεση αυτούς που συμμετέχουν στη διοργάνωση των εκλογών ή είναι μέλη της εκλογικής επιτροπής.

## Υποψήφιοι Πρόεδροι

### Ενωμένες Σεϋχέλλες – Ντάνι Φορ

### Δημοκρατική Συμμαχία Σεϋχελλών

## Τηλεμαχία
Στην πρώτο προεδρική τηλεμαχία της 22ης Οκτωβρίου 2020, που διοργανώθηκε από το τηλεοπτικό κανάλι SBC TV, ήταν προσκεκλημένοι και οι τρεις υποψήφιοι. Ρωτήθηκαν για τις τρεις βασικές αρχές που θα υποστηρίξουν, τη φοροδιαφυγή, την ανεργία λόγω της πανδημίας κορονοϊού, τα προγράμματα κατάρτισης των νέων, την κοινωνική μέριμνα, την υπερκατανάλωση φαρμάκων, τις προτάσεις τους για μέτρα ανάκαμψης της οικονομίας, και άλλα ζητήματα ενδιαφέροντος.

## Αποτελέσματα

### Προεδρικές εκλογές

### Βουλευτικές εκλογές

## Παραπομπές


2020
Σευχελ
Ιωάννης Α΄ της Γκαέτα

ο **Ιωάννης ** (Ioannes) ήταν βυζαντινός ύπατος, πατρίκιος και Κυβερνήτης της Γκαέτα, την περίοδο 839-933 ή 934, υποτελής του Βυζαντινού αυτοκράτορα.

Ήταν γιος του Ντοκιμπίλη Α΄ και της *Ματρόνας* εγγονής του Ανατόλιου: Από το 877 ήταν συνκυβερνήτης με τον πατέρα του, από το 914 είχε ο ίδιος ανακηρύξει συνκυβερνήτη τον γιο του Ντοκιμπίλη Β΄. Το 815 πήρε μέρος στη μάχη του ποταμού Γκαριγκλιάνο με τους άραβες, για ανταμοιβή ο Πάπας Ιωάννης Ι΄ του παραχώρησε τις πόλεις Τρέττο και Φοντί.

Με άγνωστου ονόματος σύζυγο είχε έναν γιο κι έξι κόρες :
* Ντοκιμπίλης Β΄, διάδοχος του στην Γκαέτα
* Σιλκεγκάιτα, σύζυγος του Ατενόλφου της Κάπουα
* Ματρόνα
* Θεοκτίστα
* Μπόνα
* Μαρού
* Μεγαλού
 
Με άγνωστου ονόματος ερωμένη είχε ακόμα τρεις γιους :
* Πέτρος
* Λέων
* Κωνσταντίνος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Ντοκιμπίλης Β΄ της Γκαέτα

ο **Ντοκιμπίλης** (Docibilis) ήταν βυζαντινός ύπατος, έπαρχος και Κυβερνήτης της Γκαέτα, την περίοδο  914 ή 915-954, υποτελής του Βυζαντινού αυτοκράτορα. Μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ όπου από το 914 μέχρι το 934 ήταν συνκυβερνήτης του. Ήταν ο πρώτος Κυβερνήτης της Γκαέτα που χρησιμοποίησε τον τίτλο του δουκός. Το 915 πήρε μέρος με τον πατέρα του στην Μάχη του Γκαριγκλιάνο ενάντια στους Άραβες. 

Παντρεύτηκε την *Ουρανία* κόρη του Ιωάννη Β΄ της Νάπολης κι είχαν τα εξής παιδιά :
* Μαρία, σύζυγος του Λάντολφ Δ΄ της Κάπουα
* Ιωάννης Β΄, δούκας της Γκαέτα
* Γρηγόριος, δούκας της Γκαέτα
* Μαρίνος Β΄, δούκας της Γκαέτα
* Ούγος, γενάρχης του κλάδου της Ρώμης 
* Λέων
* Μεγαλού
* Γκέμμα
* Δροσού
* Άννα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Γκαέτα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Δήμος Ληξουρίου

[μικρογραφία|[Ληξούρι]]
[μικρογραφία|[Ληξούρι]]
[μικρογραφία|[Ληξούρι]]
Ο **Δήμος Ληξουρίου** είναι Δήμος της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, ο οποίος επανασυστάθηκε το 2019, από τη διάσπαση του Δήμου Κεφαλονιάς και λειτουργεί από 01-09-2019, με έδρα το Ληξούρι.****

## Διοικητική διαίρεση

## Διατελέσαντες δήμαρχοι
 

### Αποτελέσματα Εθνικών Εκλογών Δημοτικής Ενότητας Παλικής / Ληξουρίου
Από τις Εθνικές Εκλογές του 2004

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διοικητικές μεταβολές - Δήμος Ληξουρίου (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)

## Παραπομπές


## Χάρτης


Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας
*
Απόστολος Γρεκός

Ο **Απόστολος Γρεκός (Γραικός)** (1875-1957) ήταν αρχιτέκτονας απόφοιτος της Ecole Spéciale d' Architecture στο Παρίσι (1901).

## Έργα του

* Μαράσλειο Λύκειο, Έτος Κατασκευής 1904, Αλεξανδρείας 93 & Ζαχαρία Παπαντωνίου, Θεσσαλονίκη
* Οικία Ιωσήφ Μ. Μισραχή (στεγάστηκε το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης), Έτος Κατασκευής 1911, Στην αρχή της Νέας Παραλίας, Θεσσαλονίκη, Κατεδαφίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960
*Οι δίδυμες οικοδομές Χανόκα και Μπεράχα, Έτος Κατασκευής 1922, Πλατεία Αγίας Σοφίας, Θεσσαλονίκη.
* Μέγαρο Ναβάρρο-Μ.Νισσίμ (Ξενοδοχείο "Ματζέστικ") (σε συνεργασία με Λ. Πάικο), Έτος Κατασκευής 1922, Συμβολή Αγίας Σοφίας και Λεωφ. Νίκης, Θεσσαλονίκη.
*Οικία Α. Γρεκού, Έτος κατασκευής 1923, Οδός Κριεζώτου, Θεσσαλονίκη
*Πρώην Ξενοδοχείο «Ακροπόλ», Έτος κατασκευής 1924, Οδός Τανταλίδου 4, Θεσσαλονίκη.
*Οικοδομή Θ. Τσιώμη (σε συνεργασία με Α. Λευτεριώτη), Έτος Κατασκευής 1924-25, Οδός Παύλου Μελά 26, Θεσσαλονίκη.
*Έπαυλη Γραμματικάκη, Έτος Κατασκευής 1932, Θεμ. Σοφούλη, Θεσσαλονίκη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Θρασαμούνδος

Ο **Θρασαμούνδος**, λατιν. Thrasamundus (450 - 523) ήταν βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών (496-523), ο 5ος στο βασίλειο των Βανδάλων της Βόρειας Αφρικής. Η βασιλεία του διήρκεσε 27 έτη και είναι η δεύτερη σε διάρκεια, μετά τον πάππο του Γιζέριχο (βασίλευσε 49 έτη).

## Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Γκέντο πρίγκιπα των Βανδάλων, γιου του Γιζέριχου. Το 496 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Γουνθαμούνδος, που είχε διαδεχθεί τον θείο τους Ονώριχο (διάδοχο του Γιζέριχου). Από τους απογόνους του Γιζέριχου ζούσε μόνο αυτός και ο εξάδελφός του Χιλδέριχος, γιος του Ονώριχου. Έγινε βασιλιάς σύμφωνα με έναν νόμο, που θέσπισε ο πάππος του, κατά τον οποίο η βασιλεία περιέρχεται στο μεγαλύτερο άρρεν μέλος της οικογένειας του θανόντος βασιλιά. Οι Βάνδαλοι ήταν υποτελείς στον Θεοδώριχο τον Μεγάλο, βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας. Αυτός έδωσε την αδελφή του Αμαλαφρίδα ως σύζυγο στον Θρασαμούνδο μαζί με μεγάλη προίκα: το ακρωτήριο Λιλύβαιο (το δυτικό άκρο) της Σικελίας, που έτσι περιήλθε στους Βανδάλους, 1.000 επίλεκτους στρατιώτες και 5.000 οπλισμένους ακολούθους τους. Ο ιστορικός Χέρβιγκ Βόλφραμ θεωρεί ότι αυτό έγινε το έτος 500, "αμέσως μετά τον εορτασμό της 30ετίας του Θεοδώριχου ως βασιλιά". Παρά τη συμμαχία, ο Θρασαμούνδος δεν μπόρεσε να έλθει σε βοήθεια του Θεοδώριχου, όταν το Ρωμαϊκό Ναυτικό επέδραμε την ακτή της νότιας Ιταλίας για να τον αποτρέψει να συνδράμει τον Αλάριχο βασιλιά των Βησιγότθων στη μάχη του Βουγιέ, όπου τελικά ηττήθηκε ο Αλάριχος.

Ο Προκόπιος περιγράφει τη μάχη μεταξύ των Βερβέρων της Τρίπολης υπό τον Καμπαόν και των Βανδάλων, στην οποία οι Βερβέροι χρησιμοποίησαν ασυνήθιστες τακτικές για να νικήσουν το ιππικό των Βανδάλων. Κατά το τελευταίο έτος της βασιλείας του, το σημαντικό λιμάνι της Μεγάλης Λέπτιδος λεηλατήθηκε από τους Βερβέρους.
Ο Γρηγόριος Τουρώνης έγραψε ότι ο Θρασαμούνδος ξεκίνησε σκληρό διωγμό απέναντι στους Καθολικούς της Αγίας Τριάδας αναγκάζοντας τους να στραφούν με την βία στον Αρειανισμό. Ο Γρηγόριος καταγράφει ένα περιστατικό στο οποίο μιά αγρότισσα βαπτιζόταν Αρειανή παρά την θέληση της, αφόδευσε στο νερό και κατόπιν αποκεφαλίστηκε για τιμωρία. Επίσης ο Θρασαμούνδος έληξε τα πολλά έτη διωγμού της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που είχαν ξεκινήσει από τον Αρειανό θείο του Χουνέριχο, μία κίνηση που βελτίωσε τις σχέσεις των Βανδάλων με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης. Ο Προκόπιος αναφέρει πως ήταν "ένας πολύ ιδιαίτερος φίλος του Αυτοκράτορα Αναστάσιου". Ο Θρασαμούνδος απεβίωσε το 523 και τον διαδέχθηκε α εξάδελφός του Χιλδέριχος, ο μεγαλύτερος γιος του Ονώριχου.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 500 την Αμαλαφρίδα, κόρη του Θεοδώριχου του Μεγάλου βασιλιά των Οστρογότθων στην Ιταλία. Ήταν ο 2ος σύζυγός της.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Procopius, De Bellis III.8.11-13. Translated by H.B. Dewing, Procopius (Cambridge: Loeb Classical Library, 1979), vol. 2 p. 77
*Herwig Wolfram, History of the Goths, translated by Thomas J. Dunlap (Berkeley: University of California, 1988), p. 308

Κατηγορία:Μονάρχες
Κατηγορία:Βάνδαλοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Αμαλών
Αντελίνα της Ολλανδίας

Η **Αντελίνα της Ολλανδίας** (περί το 990 - περί το 1045) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν πιθανότατα κόρη του Αρνούλφου της Ολλανδίας και της συζύγου του Λουτγκάρδης του Λουξεμβούργου. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Βαλδουίνο Β΄ κόμη της Βουλώνης με τον οποίο απέκτησε :

* Ευστάθιος Α΄ απεβ. 1049, κόμης της Βουλώνης.

Μετά το τέλος του πρώτου συζύγου της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ανγκυεράν Α΄ κόμη του Ποντιέ. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Detlev Schwennicke, *Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten*, Neue Folge, Band II (Verlag von J. A. Stargardt, Marburg, Germany, 1984) 

Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Γαλλίας
Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
End SARS

**Το End SARS** ή το **#EndSARS** είναι αποκεντρωμένο κοινωνικό κίνημα κατά της αστυνομικής βίας στη Νιγηρία . Το σύνθημα ζητά τον τερματισμό της Ειδικής Ομάδας κατά των Ληστειών (SARS), μιας διαβόητης μονάδας της Νιγηριανής Αστυνομίας με μακρύ ιστορικό καταχρήσεων. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν το 2017 ως εκστρατεία Twitter χρησιμοποιώντας το hashtag #ENDSARS για να απαιτήσουν από την κυβέρνηση της Νιγηρίας να διαλύσει τη μονάδα. Το κίνημα αναζωπυρώθηκε τον Οκτώβριο του 2020, με μαζικές διαδηλώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Νιγηρίας και το hashtag συγκέντρωσε περίπου 28&nbsp;εκατομμύρια tweets. Οι Νιγηριανοί έχουν μοιραστεί τόσο ιστορίες όσο και βίντεο για το πώς μέλη του SARS εμπλέκονται σε απαγωγές, δολοφονίες, κλοπές, βιασμούς, βασανιστήρια, παράνομες συλλήψεις, ταπείνωση, παράνομη κράτηση, εξωδικαστικές δολοφονίες και εκβιασμούς στη Νιγηρία.

Μέσα σε λίγες ημέρες από την έναρξη του νέου κύματος διαμαρτυριών, την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2020, η αστυνομική δύναμη της Νιγηρίας ανακοίνωσε ότι διαλύει άμεσα τη μονάδα. Η κίνηση έγινε ευρέως αποδεκτή ως θρίαμβος των διαδηλώσεων. Ωστόσο, παρατηρήθηκε σε πολλά διαμερίσματα της χώρας ότι παρόμοιες ανακοινώσεις είχαν γίνει τα τελευταία χρόνια προκειμένου να καθησυχαστεί ο κόσμος χωρίς να έχει γίνει πραγματικά η διάλυση της μονάδας, και ότι η κυβέρνηση είχε απλώς προγραμματίσει να μεταθέσει και να επανεξετάσει αξιωματικούς του SARS σε ιατρικά κέντρα αντί να διαλύσει πλήρως τη μονάδα. Οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται, και η κυβέρνηση της Νιγηρίας διατηρεί ένα μοτίβο βίαιης καταστολής, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας διαδηλωτών. Υπήρξαν διεθνείς διαδηλώσεις αλληλεγγύης με εκείνες που συμβαίνουν στη χώρα, και το κίνημα έχει γίνει όλο και πιο επικριτικό για την κυβερνητική απόκριση του Μουχάμεντ Μπουχάρι στις διαμαρτυρίες.

Οι αξιωματικοί του SARS φέρεται να στοχοποιούν νεαρούς Νιγηριανούς, κυρίως ανδρες, με βάση τις επιλογές μόδας, τα τατουάζ και τα χτενίσματά τους. Έγινε επίσης γνωστό ότι στήνουν παράνομα οδοφράγματα, διεξάγουν αδικαιολόγητους ελέγχους και έρευνες, συλλαμβάνουν και κρατούν χωρίς ένταλμα ή δίκη, βιάζουν γυναίκες και εκβιάζουν νεαρούς άνδρες Νιγηριανούς για την οδήγηση ακριβών οχημάτων και τη χρήση φορητών υπολογιστών και iPhone. Οι Νιγηριανοί έχουν μοιραστεί ιστορίες και αποδεικτικά στοιχεία σε μορφή βίντεο σχετικά με το πώς αστυνομικοί του SARS εμπλέκονται σε απαγωγές, δολοφονίες, κλοπές, βιασμούς, βασανιστήρια, παράνομες συλλήψεις, ταπείνωση, παράνομη κράτηση, εξωδικαστικές δολοφονίες και εκβιασμούς Νιγηριανών πολιτών. Ένα μεγάλο τμήμα των θυμάτων των βιαιοπραγιών της μονάδας SARS ήταν νεαροί άνδρες Νιγηριανοί.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κοινωνία της Νιγηρίας
Κατηγορία:Κοινωνικά κινήματα
Τρύφων-Τριαντάφυλλος Νάτσης

Ο **Τρύφων-Τριαντάφυλλος Νάτσης** (1883-1929) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη με καταγωγή από το Βογατσικό. Ήταν πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του ΕΜΠ αλλά και με σπουδές στο Παρίσι. Εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας στην Καστοριά και στη Θεσσαλονίκη

* μικρογραφία|Ξενοδοχείο Μέγας Αλέξανδρος (1920) Εγνατία 47 & Ιων. ΔραγούμηΞενοδοχείο “Μέγας Αλέξανδρος” (πρώην), (1920), Εγνατία 47 & Ίωνος Δραγούμη, Θεσσαλονίκη. Aποτελεί μια από τις πρώτες οικοδομικές άδειες που εκδόθηκαν από το Πολεοδομικό Γραφείο Θεσσαλονίκης (α/α 7) μετά την πυρκαγιά του 1917.

* Οικία Ζάχου (1920) Οδού Τυπάδη 9, Άργος Ορεστικό. Ο Ιωάννης Ζάχος ήταν ιατρός, βουλευτής και δήμαρχος  Πιθανό έργο του Τριαντάφυλλου Νάτση. Η οικία κάτω από τη στέγη φέρει μετάλλιο με τα αρχικά του ιδιοκτήτη
* Οικία Θ. Γουλιωτίδη (1925) στο αλσύλλιο του Αγίου Αθανασίου στην Καστοριά. Χαρακτηριζόταν από δύο πύργους με πυραμιδοειδείς απολήξεις και απότομες στέγες, παρόμοιο με σαλέ των Άλπεων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί