open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρμάντο Μπερναμπίτι

Ο **Αρμάντο Μπερναμπίτι** (ιταλικά: Armando Bernabiti) (Κρεβαλκόρε 1900 - Κρεβαλκόρε 1970) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας, εξέχων πρωταγωνιστής της αρχιτεκτονικής σκηνής στα Δωδεκάνησα κατά τη διάρκεια της ιταλοκρατίας. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κρεβαλκόρε, στην επαρχία της Μπολόνια, το 1900. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Μπολόνια και άρχισε να εργάζεται ως αρχιτέκτονας στο Παρίσι και τη Ρώμη.

Το 1927 προσλήφθηκε και μετακόμισε στη Ρόδο που όπως και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα ήταν υπό ιταλική κατοχή από το 1912. Μαζί με τον Φλορεστάνο ντι Φάουστο και τον Ροντόλφο Πετράκο σχεδίασε πολλά δημόσια και ιδιωτικά κτίρια σε ένα ως επί το πλείστον ρασιοναλιστικό στυλ, αν και με έντονη επιρροή από την τοπική δημοτική αρχιτεκτονική. Το πιο φιλόδοξο έργο του ήταν η ίδρυση της πόλης Πόρτο Λάγο (Portolago), ο σημερινός οικισμός Λακκί στη Λέρο, που σχεδιάστηκε από την αρχή μαζί με τον Ροδόλφο Πετράκο. Περιγράφεται ως «η μόνη αληθινά ορθολογιστική πόλη εκτός της Ιταλίας», το έργο τους στο Πόρτο Λάγο έχει επαινεθεί για την ομορφιά, τη φαντασία και τον περιεκτικό χαρακτήρα του.

Άλλα αξιόλογα έργα του περιλαμβάνουν το Ενυδρείο της Ρόδου, τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, τα Ιαματικά Λουτρά Καλλιθέας, το Θέατρο Τζιάκομο Πουτσίνι και η Casa del Fascio (σήμερα, Δημαρχείο Ρόδου). 

## Έργα

### Ρόδος

* Casa del Balilla (1928 - 1932)
* Θέρμες της Καλλιθέας (1929 - ολοκληρώθηκαν από τον αρχιτέκτονα Πιέτρο Λομπάρντι)
* Σκοπευτήριο (1931 - 1932)
* Στάδιο Arena Del Sole (Αρένα του Ήλιου), σήμερα Δημοτικό Στάδιο Ρόδου «Διαγόρας» (1932)
* Ξενοδοχείο Savoia, σήμερα Λέσχη Εθνοφυλακής (Στρατιωτική Λέσχη) (1932)
* Ενυδρείο της Ρόδου-Θαλάσσιο Βιολογικό Ινστιτούτο (1934)
* Κολυμβητήριο "La ronda" (Κτίριο Έλλη) (1935)
* Καθολική εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης (1936 - 1939)
* Θέατρο Τζιάκομο Πουτσίνι, σήμερα Εθνικό Θέατρο Ρόδου (1937)
* Ομοσπονδιακή έδρα του Fascio (1937).

**Λέρος**

* Πόρτο Λάγο (σήμερα Λακκί - Λέρος)
* Ballilla's House (1933)
* Δημαρχείο και Casa del Fascio (1935 - 1938)
* Κινηματογράφος - Θέατρο (1936 - 1938)
* Εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου (τώρα Άγιος Νικόλαος) (1935 - 1939)

### Κως

* Casa del Fascio (1934 - 1935)
* Casa del Balilla (1934 - 1936)

## Πηγές

* Μπόνης Εμμανουήλ & Μήττα Αθανασία (2023) Η Aρχιτεκτονική του Iταλικού Eποικισμού με Eπίκεντρο τα Δωδεκάνησα και τη Ρόδο. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Πολυτεχνική Σχολή Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
* https://www.rodiaki.gr/article/430224/to-italiko-thayma-me-ta-kthria-toys-dromoys-thn-omorfia-ths-allotinhs-rodoy
* https://www.rodiaki.gr/article/348807/poioi-einai-oi-arxitektones-twn-italikwn-kthriwn-ths-rodoy
* https://www.incredible-greece.com/el/rodos/i-italiki-aigli-tis-rodoy-mesa-apo-ta-ktiria-tis
* https://issuu.com/manoschatzikantis/docs/___________________________________

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Δωδεκάνησα
Κατηγορία:Ρόδος
Σαιν-Λου-Ναντουάρ

Το **Σαιν-Λου-Ναντουάρ** (γαλλικά: *Saint-Loup-Nantouard*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Motorola MicroTAC

μικρογραφία|Το Motorola MicroTAC 9800X; το πρώτο από τα πολλά μοντέλα MicroTAC που παράγονται για σχεδόν μια δεκαετία.

Το **Motorola MicroTAC** είναι ένα κινητό τηλέφωνο που κατασκευάστηκε για πρώτη φορά σε αναλογική έκδοση το 1989. Οι εκδόσεις συμβατές με GSM και TDMA/Dual-Mode εισήχθησαν το 1994. Το MicroTAC εισήγαγε ένα νέο αναδιπλούμενο σχέδιο ("flip"), όπου το μικρόφωνο δίπλωνε πάνω από το πληκτρολόγιο, αν και σε μεταγενέστερη παραγωγή το μικρόφωνο βρισκόταν στην πραγματικότητα στη βάση του τηλεφώνου, μαζί με το κουδούνι. Αυτό έθεσε τα πρότυπα και έγινε το μοντέλο για τα σύγχρονα flip τηλέφωνα σήμερα. Ο προκάτοχός του ήταν το πολύ μεγαλύτερο Motorola DynaTAC και το διαδέχθηκε το Motorola StarTAC το 1996. Το "TAC" ήταν συντομογραφία του "Total Area Coverage" και στα τρία μοντέλα.

## Κατάλογος μοντέλων
μικρογραφία|Το αρχικό 9800X με μπαταρία Talk-Pak ήταν πολύ μεγαλύτερο και περισσότερο από δύο φορές βαρύτερο από το μεταγενέστερο μοντέλο Elite VIP.

; 1989

* MicroTAC 9800X (AMPS/ETACS/NMT/JTAC)
* Digital Personal Communicator (AMPS/ETACS)

; 1990

* MicroTAC 9800X S.I.P. (ETACS/RTMS-450)
* MicroTAC 950 (AMPS)

; 1991

* MicroTAC Classic (ETACS/NMT/GSM 900)
* MicroTAC Lite (AMPS)
* MicroTAC Lite VIP (AMPS)
* MicroTAC II (ETACS)

; 1992

* MicroTAC II Platinum (ETACS)
* MicroTAC Alpha (AMPS)
* MicroTAC DPC 550 (AMPS)
* MicroTAC Alpha VIP (AMPS)
* MicroTAC Ultra-Lite (AMPS)
* MicroTAC Ultra-Lite VIP (AMPS)

; 1993

* MicroTAC Lite XL (AMPS)
* MicroTAC Pro (ETACS)

μικρογραφία|200x200εσ|Το MicroDigital από το 1994 χρησιμοποιούσε τα δίκτυα AMPS και TDMA.

; 1994

* Micro DIGITAL (TDMA/AMPS)
* Micro Digital Lite (TDMA/AMPS)
* MicroTAC Elite (NAMPS)
* MicroTAC Elite VIP (NAMPS)
* MicroTAC Digital Elite (TDMA/NAMPS)
* MicroTAC International 5080 (GSM 900)
* MicroTAC International 5200 (GSM 900)
* MicroTAC International 7200 (GSM 900)

μικρογραφία|Το MicroTAC Piper παρουσιάστηκε το 1995.

; 1995

* MicroTAC Piper (AMPS)
* DPC 650 (AMPS)
* MicroTAC 650 E (AMPS)
* MicroTAC International 7500 (GSM 900)
* MicroTAC International 8200 (GSM 900)

; 1996

* MicroTAC International 8400 (GSM 900)
* MicroTAC International 8700 (GSM 900)

; 1997

* MicroTAC Select 3000e (GSM 1900)
* MicroTAC Select 6000e (GSM 1900)
* MicroTAC 725 (CDMA)
* MicroTAC International 8900 (GSM 900/1800)

; 1998

* MicroTAC 8200 (AMPS)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Motorola
* All About Cellular Telephones
* 
* Motorola's New MicroTAC Lite
* Motorola Introduces Ultra-Lite
* Hold Your Calls
O ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη

Ο ***Ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη*** είναι κωμικό θεατρικό έργο σε πέντε πράξεις του Κάρλο Γκολντόνι, που γράφτηκε το 1757 και παραστάθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού του 1760 στο Θέατρο Σαν Λούκα της Βενετίας. Γραμμένο αρχικά σε αλεξανδρινό στίχο, μετατράπηκε αργότερα σε πεζογράφημα από τον ίδιο τον συγγραφέα. Το έργο διακωμωδεί τον κόσμο των επαγγελματιών του θεάτρου και της όπερας με τις αντιπαλότητες, την αλαζονεία και τη φιλοχρηματία τους.

Το έργο ήταν μέρος της σειράς *Εννέα Μουσες*, η οποία περιελάμβανε τη συγγραφή εννέα έργων, καθένα αφιερωμένο σε μια θεά του Παρνασσού (Ευτέρπη στην προκειμένη περίπτωση). Στα προγράμματα του συγγραφέα και του Φραντσέσκο Βέντραμιν, που διεύθυνε το Θέατρο Σαν Λούκα, αυτός ο κύκλος κωμωδιών υποτίθεται ότι θα αντιστάθμιζε τον αρνητικό απολογισμό της σεζόν 1758-1759. Στην πραγματικότητα, δεν ολοκληρώθηκαν όλα τα έργα: *Οι έρωτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου* ανέβηκαν την άνοιξη του 1759, *Η σχολή χορού* και *η Αρτεμισία* το φθινόπωρο. Αυτό και *οι Εραστές* ανέβηκαν κατά τη διάρκεια του επόμενου Καρναβαλιού. *Ο Αινείας στο Λάτσιο* και *ο Ζωροάστρης* ανέβηκαν τον επόμενο χρόνο, ενώ τα δύο τελευταία δεν γράφτηκαν ποτέ ή χάθηκαν. Η υποδοχή αυτών των συνθέσεων ήταν ανάμεικτη μεταξύ των συγχρόνων του, και ακριβώς κυμαινόμενη παραμένει μέχρι σήμερα.

Ο συγγραφέας είχε βαθιά γνώση του κόσμου που δραματοποιούσε και μπορούσε «να μιλήσει για αυτόν τεκμηριωμένα», όπως αναφέρει ο ίδιος στον πρόλογο του έργου.

## Σύνοψη περιεχομένου
Στη Βενετία διαδίδεται η φήμη πως έχει φτάσει στην πόλη ένας πλούσιος Τούρκος έμπορος, ο Αλή από τη Σμύρνη, και προσλαμβάνει ηθοποιούς του μουσικού θεάτρου για να ανεβάσει μια παράσταση στην πατρίδα του. Ο κόμης Λάσκα, ένας δήθεν υποστηρικτής των ηθοποιών και γενικότερα των ανθρώπων του θεάτρου, αλλά στην πραγματικότητα ένας υποκριτής κερδοσκόπος, έρχεται σε επαφή με διάφορους επαγγελματίες του θεάτρου και ιδίως με τρεις πρωταγωνίστριες του μουσικού θεάτρου. Καθώς αυτές διαγκωνίζονται για να εξασφαλίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο της prima donna και μια καλή πληρωμή αρχικά από τον κόμη Λάσκα και τελικά από τον Αλή, επιδεικνύουν αλαζονεία και φιλοχρηματία, κουτσομπολεύουν και αλληλοϋπονομεύονται. Οι αψιμαχίες συνεχίζονται ακόμα και μπροστά στον Αλή, τον οποίο ο Γκολντόνι παρουσιάζει κατά το οριενταλιστικό στερεότυπο ως απολίτιστο και φιλήδονο. Οι ανταγωνιστές ηθοποιοί επιδεικνύουν ακόμα και δουλοπρέπεια στον ΑΛή προκειμένου να εξασφαλίσουν την πρόσληψη και την καλή πληρωμή τους. Οι καταστάσεις οξύνονται, ωσότου ο επίδοξος ιμπρεσάριος φεύγει από τη Βενετία και τους εγκαταλείπει στον κόμη Λάσκα, ο οποίος τους παροτρύνει να στήσουν μεταξύ τους μια παράσταση σε συνεταιριστική βάση, αναμορφώνοντας έτσι το σύστημα θεατρικής παραγωγής.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* Καρανάνου, Μαρία, επιμ. 2023. 'Κάρλο Γκολντόνι, Ο ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη' [έντυπο παράστασης]. ΑΘήνα: Εθνικό Θέατρο.
* Μουντράκη, Ειρήνη, 2019. *Carlo Goldoni: Η ζωή, το έργο του και η πρόσληψή του στην Ελλάδα*. Αθήνα: Αιγόκερως.
* Μουντράκη, Ειρήνη, 2023. «Ο Κάρλο Γκολντόνι και οι ιμπρεσάριοι». «Ο κόσμος της όπερας». Στο: Καρανάνου 2023, σσ. 8-15.

Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Κάρλο Γκολντόνι
NGC 491

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 491** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 161 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Γλύπτη. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 25 Σεπτεμβρίου 1834.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Γλύπτης (αστερισμός)
0491
04914
-06-04-011
NGC 376

Το **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 376** είναι νεαρό ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Τουκάνα. Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop) στις 2 Σεπτεμβρίου 1826, ενώ ο Ντράιερ το περιέγραψε ως «σφαιρωτό σμήνος, λαμπρό, μικρό, στρογγυλό». Έχει ακανόνιστη μορφή, με μία «αιχμή» στο κέντρο του.

Βρίσκεται στην ανατολική προέκταση του Μικρού Νέφους του Μαγγελάνου, ενός νάνου γαλαξία που είναι δορυφόρος του δικού μας. Εικάζεται πως έχει χάσει ήδη το 90% της αρχικής του μάζας και είναι ήδη σε διαδικασία συγχώνευσης με το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου. Συνέπεια αυτού είναι πως έχει σχετικά μικρή συγκέντρωση αστέρων, ενώ δεν βρίσκεται πλέον σε κατάσταση δυναμικής ισορροπίας. Η ηλικία του εκτιμάται στα 28 εκατομμύρια έτη  και η μάζα του σε 3400 ηλιακές μάζες περίπου.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
Κατηγορία:Τουκάνα (αστερισμός)
0376
Underwood (εταιρεία γραφομηχανών)

εναλλ.=Γραφομηχανή, πλήρως μηχανική, ψηλή, με κυκλικά πλήκτρα και δύο επιγραφές που γράφουν Underwood.|μικρογραφία|Γραφομηχανή Underwood N.5.

Η **Underwood Typewriter Company** ήταν ένας Αμερικανική εταιρεία κατασκευής γραφομηχανών με έδρα τη Νέα Υόρκη. Ιδρύθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της σύγχρονης γραφομηχανής. Αρχικά ασχολήθηκε με την παραγωγή κορδέλας γραφομηχανής και χαρτιού άνθρακα για τη Remington, η οικογένεια Underwood στράφηκε στην κατασκευή γραφομηχανών, αφού η Remington άρχισε να παράγει αυτές τις προμήθειες εσωτερικά. Η ανακάλυψη της εταιρείας ήρθε με το Underwood Number 5, που κυκλοφόρησε το 1900, το οποίο έγινε η πρώτη ευρέως επιτυχημένη σύγχρονη γραφομηχανή. Η δημοτικότητα αυτού του μοντέλου ώθησε την Underwood να γίνει ο μεγαλύτερος κατασκευαστής γραφομηχανών στον κόσμο στις αρχές του 20ου αιώνα.

Υπό την ηγεσία του Philip Dakin Wagoner μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η εταιρεία επεκτάθηκε και αναδιοργανώθηκε σε Underwood-Elliott-Fisher, αργότερα γνωστή ως Underwood Corporation. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Underwood συνέβαλε στην πολεμική προσπάθεια με την παραγωγή καραμπινών M1. Το 1959, η εταιρεία συγχωνεύθηκε με τον Ιταλό κατασκευαστή Olivetti, σχηματίζοντας την Olivetti-Underwood και επεκτάθηκε στον κλάδο των ηλεκτρομηχανικών αριθμομηχανών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

* 

Κατηγορία:Επιχειρήσεις τεχνολογίας
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
DAF Daffodil

μικρογραφία|DAF 31 ή Daffodil 31
Το **DAF Daffodil** ή αλλιώς **DAF 31**, που παρήχθη από την DAF από το 1961 έως το 1967, ήταν ένα οικονομικό μικρό οικογενειακό αυτοκίνητο που αντικατέστησε το DAF 600 και παράχθηκε σε 53.674 αντίτυπα. Ήταν παρόμοιο με το **DAF 750** αλλά διέθετε πιο πολυτελή εξαρτήματα. Το Daffodil ήταν γνωστό για τον αερόψυκτο 2κύλινδρο κινητήρα Boxer των 746 cc, απόδοσης 30 ίππων και τελικής ταχύτητας 105 χλμ./ώρα. Βασικό χαρακτηριστικό ήταν το Variomatic κιβώτιο ταχυτήτων, ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο σύστημα μοναδικό για την εποχή του. Το Daffodil διαδέχθηκε το DAF 33 το 1967.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα
IFA F9

μικρογραφία|IFA F9 / EMW 309

Το **IFA F9**, γνωστό αργότερα ως **EMW 309**, ήταν ένα συμπαγές αυτοκίνητο σεντάν που κατασκευάστηκε μεταξύ 1950 και Απριλίου 1956, με παραγωγή συνολικά 40.663 μονάδες. Αρχικά κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο του Τσβίκαου στην τότε Ανατολική Γερμανία που ανήκε στο παρελθόν στην Auto Union, η παραγωγή μεταφέρθηκε το 1953 στο EMW, το πρώην εργοστάσιο παραγωγής της BMW στο Άιζεναχ, όπου παρήχθη με το όνομα *EMW 309* μέχρι το 1956. Ο σχεδιασμός του αυτοκινήτου προήλθε από το DKW F8, που ήταν διαθέσιμο από το 1939 έως το 1942, και ακολούθησε στενά τη σχεδίαση του πρωτοτύπου DKW F9. Το F9 διέθετε δίχρονο κινητήρα 910 κυβικών εκατοστών, τρικύλινδρο, απόδοσης 28 έως 30 ίππων, και ήταν εξοπλισμένο με χειροκίνητο κιβώτιο 4 ταχυτήτων. Το αυτοκίνητο ήταν σημαντικά ελαφρύτερο από το αντίστοιχο, δυτικής κατασκευής, της Auto Union, λόγω της χρήσης πλαστικών πάνελ στην κατασκευή του αμαξώματος, ειδικά μετά την παραγωγή του στο Άιζεναχ το 1953.

Τα υποστρώματα του IFA F9 επηρέασαν αργότερα τη σχεδίαση του διαδόχου Wartburg 311. Το αυτοκίνητο αρχικά συναρμολογήθηκε χρησιμοποιώντας τον πιο σύγχρονο τρικύλινδρο κινητήρα από το πρωτότυπο F9 του 1938, μια σημαντική απόκλιση από τον δικύλινδρο κινητήρα που χρησιμοποιήθηκε στη μαζική παραγωγή του 1942. Τα σωζόμενα μοντέλα του F9 περιορίζονται σε μεγάλο βαθμό στις εκδόσεις σεντάν, που ήταν η στάνταρ και πλέον δημοφιλής εκδοχή αμαξώματος, αν και κατασκευάστηκαν και εκδόσεις σπορ και καμπριολέ. Η διαμόρφωση του κινητήρα του F9, με το ψυγείο να βρίσκεται πίσω από τον κινητήρα, ήταν ασυνήθιστη, αλλά αντικατόπτριζε τη σχεδίαση που βρέθηκε στο DKW F91.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Trojan (αυτοκίνητα)

σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Leyland_Trojan_tourer_1924.jpg|μικρογραφία|Αυτοκίνητο Trojan του 1924
Η **Trojan** ήταν μια βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία που παρήγαγε ελαφρά αυτοκίνητα μεταξύ 1914 και 1965, καθώς και ελαφρά επαγγελματικά οχήματα για μια σύντομη περίοδο. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Leslie Hayward Hounsfield, ο οποίος άρχισε να σχεδιάζει ένα απλό, οικονομικό αυτοκίνητο το 1910. Το πρώτο πρωτότυπο, που ολοκληρώθηκε το 1913, περιείχε έναν μοναδικό δίχρονο κινητήρα με τέσσερις κυλίνδρους διατεταγμένους σε ζεύγη, που μοιράζονταν έναν κοινό θάλαμο καύσης. Αυτός ο κινητήρας συνδέθηκε με ένα επικυκλικό κιβώτιο ταχυτήτων δύο ταχυτήτων και χρησιμοποιούσε συμπαγή ελαστικά.

Η παραγωγή καθυστέρησε από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ξανάρχισε το 1920 με την πρώτη σειρά έξι αυτοκινήτων που κατασκευάστηκαν στο Κρόιτον. Η τελική έκδοση παραγωγής παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λονδίνου το 1922. Μια συμφωνία με τη Leyland Motors το 1922 διευκόλυνε την παραγωγή στο εργοστάσιό τους στο Κίνγκστον απόν Τέιμς μέχρι το 1928, με αποτέλεσμα 11.000 αυτοκίνητα και 6.700 φορτηγά.

Το Trojan Utility Car, το οποίο κυκλοφόρησε στις 230 £ και αργότερα μειώθηκε σε £ 125 -ίδια με του Ford Model T, ήταν αντισυμβατικό με δίσκο σε σχήμα πλάβας αντί για πλαίσιο, που περιλάμβανε τον κινητήρα και το κιβώτιο ταχυτήτων κάτω από τα καθίσματα. Το οικονομικό κόστος λειτουργίας του αυτοκινήτου τονίστηκε στο σλόγκαν "Μπορείς να αντέχεις να περπατάς;" Μια τροποποιημένη έκδοση με κινητήρα 1488 cc και προαιρετικά πνευματικά ελαστικά κυκλοφόρησε το 1920 με εγγύηση 8000 km. Το σημαντικό συμβόλαιο του Trojan με την εταιρία τσαγιού Brooke Bond για φορτηγά παράδοσης έκανε το αυτοκίνητο οικείο σε ολόκληρη τη Βρετανία.

Μετά τη Leyland, η παραγωγή επέστρεψε στο Κρόιτον με νέες εγκαταστάσεις. Παρά τα νέα στυλ αμαξώματος και μοντέλα όπως το RE και το Wayfarer, οι πωλήσεις μειώθηκαν. Το αρχικό φορτηγό και το αυτοκίνητο Utility συνέχισαν να πωλούνται, με το τελευταίο αυτοκίνητο Utility να παραδόθηκε το 1937. Ο Hounsfield εγκατέλειψε την εταιρεία το 1930 για να ξεκινήσει μια νέα επιχείρηση.

Η Trojan Ltd συνέχισε να κατασκευάζει φορτηγά μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κατασκευάζοντας βάσεις για βόμβες και δοχεία αλεξίπτωτων κατά τη διάρκεια του πολέμου. Μεταπολεμικά, η παραγωγή βαν ξεκίνησε ξανά, μεταβαίνοντας σε κινητήρα ντίζελ Perkins το 1952. Το 1959, ο Peter Agg αγόρασε την εταιρεία, παράγοντας αυτοκίνητα Heinkel bubble ως Trojan 200 και κατασκευάζοντας το σπορ αυτοκίνητο Elva Courier. Η Trojan Limited συμμετείχε στην παραγωγή αγωνιστικών αυτοκινήτων McLaren-Elva μέχρι το 1965. Η εταιρεία διαλύθηκε το 2013.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Trojan Museum and Trust
* Trojan Vehicle atop Eston Hills Nab, Middlesbrough circa 1925
* Trojan Vehicle at Upsall Ironstone Mine, Eston Hills, Eston, Middlesbrough circa 1925

Κατηγορία:Κατασκευαστές μηχανοκίνητων οχημάτων
Κατηγορία:Βρετανικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Νικκαλμάτι

Η **Νικκαλμάτι** που έζησε τον 14ο αιώνα π.Χ. ήταν Βασιλική σύζυγος των Χετταίων ως σύζυγος του βασιλέως Τουδαλίγιας Α΄. Η κόρη τους ήταν η επίσης βασιλική σύζυγος Ασμουνικάλ που παντρεύτηκε τον βασιλιά των Χετταίων Αρνουβάντας Α΄, εγγονός της ήταν ο βασιλιάς Τουδαλίγιας Β΄.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Χετταίοι
 

Κατηγορία:Βασίλισσες των Χετταίων
Auto Union 1000

μικρογραφία|Auto Union 1000
Το **Auto Union 1000** ήταν ένα συμπαγές αυτοκίνητο με κίνηση στους μπροστινούς τροχούς, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Auto Union GmbH μεταξύ του 1958 και του 1965. Διαδέχθηκε το DKW 3=6 και ήταν το πρώτο (και σε πολλές αγορές το τελευταίο) μοντέλο που χαρακτηρίστηκε ως Auto Union από την κατασκευάστρια από τη δεκαετία του 1930. Το Auto Union 1000 ήταν μια εξέλιξη των προηγούμενων μοντέλων DKW F93, F94 και F94U της σειράς 3=6. Διέθετε έναν διευρυμένο δίχρονο κινητήρα 981 κυβικών εκατοστών, που απέδιδε ισχύ 44 PS (32 kW, 43 hp) στο βασικό μοντέλο.

Το Auto Union 1000 κυκλοφόρησε σε διάφορες σειρές και στυλ αμαξώματος, συμπεριλαμβανομένων σεντάν 2 ή 4 θυρών, κουπέ χωρίς κολόνες, και στέισιον βάγκον 3 θυρών. Διέθετε το 2-χρονο, 3-κύλινδρο κινητήρα των 891 κυβικών εκατοστών, που απέδιδε ισχύ από 44 μέχρι 50 ίππους, με τελικές από 120 μέχρι 135 χλμ./ ώρα. Η πρώτη σειρά, γνωστή ως "μοντέλο 58" ή AU1000/58, ήταν διαθέσιμη ως 1000 Coupe de luxe μόνο με κινητήρα 44 PS. Η δεύτερη σειρά, το «μοντέλο 60» ή AU1000/60, εισήγαγε το «πανοραμικό» παρμπρίζ στη δίθυρη μορφή. Η τρίτη σειρά, το "model 62" ή AU1000/62, διέθετε μπροστινά δισκόφρενα, Lubrimat, φαρδύτερο πίσω άξονα και μεγαλύτερο πορτμπαγκάζ μεταξύ άλλων βελτιώσεων.

Το Auto Union 1000 Sp, ένα διθέσιο σπορ αυτοκίνητο χαμηλών τόνων, κυκλοφόρησε το 1958. Κατασκευάστηκε από τους κατασκευαστές πούλμαν της Στουτγκάρδης, Baur, και ήταν ένα κομψό αυτοκίνητο με πτερύγια στην ουρά, που κέρδισε το παρατσούκλι «μωρό Thunderbird». Το 1000 Sp είχε υψηλότερο λόγο συμπίεσης και ισχυρή μέγιστη ισχύ 55 PS (40 kW, 54 hp). Ήταν το τελευταίο ανοιχτό αυτοκίνητο που παρήγαγε η εταιρεία μέχρι το Audi 80 cabriolet το 1994.
μικρογραφία|Ένα Auto Union 1000 παίρνει μέρος στο 10 Σαφάρι Ράλι Ανατολικής Αφρικής.

Το Auto Union 1000 σημείωσε επίσης επιτυχία στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, με νίκες σε αγώνες όπως το Ράλι Ακρόπολις του 1959, και το Εθνικό Πρωτάθλημα Ράλι Νότιας Αφρικής το 1961, το 1962 και το 1963.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Siegfried Rauch: *DKW – Die Geschichte einer Weltmarke.* Motorbuch Verlag, Stuttgart 1988, ISBN 3-87943-759-9.
* Peter Kurze: *DKW-Meisterklasse.* Delius Klasing Verlag, Bielefeld 2005, ISBN 3-7688-1646-X.
* Werner Oswald: *Deutsche Autos 1945–1990.* Band 4, 1. Auflage, Motorbuch Verlag, Stuttgart 2001, ISBN 3-613-02131-5.
* *auto, motor und sport.* Heft 17/1958.
* *Motor Revue.* Heft 39, Herbstausgabe 1961, Vereinigte Motorverlage, Stuttgart.
* Prospekt WB – 3652 (800 – H – 122) von Auto Union DKW.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Private Webseite zu DKW-Autos, hier zum AU 1000
* Private Webseite zu DKW-Autos, hier zum AU 1000 SP

Κατηγορία:Μοντέλα Auto Union
Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Saab 93

thumb|right|SAAB 93
Το **Saab 93**, ήταν το δεύτερο αυτοκίνητο παραγωγής που κατασκευάστηκε από τη σουηδική αυτοκινητοβιομηχανία Saab. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την 1η Δεκεμβρίου 1955 και σε σχέδιο του Σίξτεν Σάσον. Το όχημα κινούνταν από έναν διαμήκη τοποθετημένο τρικύλινδρο δίχρονο κινητήρα της Saab, 746 κυβικών εκατοστών, απόδοσης 33 ίππων (25 kW). Το κιβώτιο ταχυτήτων είχε τρεις ταχύτητες, με την πρώτη να είναι ασυγχρόνιστη. Ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό ήταν η συμπερίληψη μιας συμπλέκτη ελεύθερου τροχού για την αντιμετώπιση του μπουκώματος λαδιού κατά το φρενάρισμα του κινητήρα στον δίχρονο κινητήρα.

Το 1957, το Saab 93 έγινε το πρώτο μοντέλο της Saab που εξήχθη εκτός Σουηδίας, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, και που εισήγαγε προαιρετικά ζώνες ασφαλείας δύο σημείων.

Το 93 υπέστη αρκετές τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια της παραγωγής του. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1957, παρουσιάστηκε το 93B, αντικαθιστώντας το αρχικό παρμπρίζ δύο τεμαχίων με ένα μονοκόμματο σχέδιο. Το 93F, που παρουσιάστηκε στα τέλη του 1959, διέθετε μπροστινές πόρτες από το Saab GT750. Η παραγωγή του 93 συνεχίστηκε μέχρι το 1960, με το μοντέλο να αντικαθίσταται από το Saab 96. Ωστόσο, και τα δύο μοντέλα πωλούνταν ταυτόχρονα για ένα μέρος του έτους. Συνολικά, παρήχθησαν 52.731 αντίτυπα του Saab 93.

Το Saab 93 είχε επίσης αξιοσημείωτη παρουσία στον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Το 1957, ο Erik Carlsson κέρδισε το Ράλι Φινλανδίας με Saab 93 και το 1959 εξασφάλισε μια νίκη στο Σουηδικό Ράλι με το ίδιο μοντέλο. Ωστόσο, η Saab δεν ήταν ο πρώτος Σουηδός κατασκευαστής που κέρδισε το Σουηδικό Ράλι, καθώς η Volvo είχε πετύχει αυτό το κατόρθωμα το 1957 και το 1958 με το PV544.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Μοντέλα Saab
Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα
Κατηγορία:Σουηδικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Γραφοκεντρισμός

Ο **Γραφοκεντρισμός** (αγγλικά: graphocentrism) ή **γραπτικισμός** (αγγλικά: scriptism) είναι μια τυπικά ασυνείδητη ερμηνευτική προκατάληψη/μεροληψία στην οποία η γραφή έχει προνόμιο έναντι του λόγου.

Οι μεροληψίες υπέρ της γραπτής ή έντυπης λέξης συνδέονται στενά με την κατάταξη της όρασης πάνω από τον ήχο, το μάτι πάνω από το αυτί, που έχει ονομαστεί «οφθαλμικός κεντρισμός». Αντιτίθεται στον φωνοκεντρισμό, που είναι η μεροληψία υπέρ του λόγου.

## Δείτε επίσης
* Harold A. Innis, *[[:en:Empire_and_Communications|Empire and Communications]]*

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 

Κατηγορία:Φιλοσοφία της γλώσσας
Κατηγορία:Γραφή
Κατηγορία:Κοινωνιογλωσσολογία
Leica Camera

Η **Leica Camera AG** είναι μια γερμανική εταιρεία που κατασκευάζει φωτογραφικές μηχανές, φακούς, κιάλια, διόπτρες τυφεκίων και οφθαλμικούς φακούς. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Ernst Leitz το 1914. Το όνομα "Leica" προέρχεται από τα τρία πρώτα γράμματα του επωνύμου του (Leitz) και τα δύο πρώτα γράμματα της λέξης camera: lei-ca.

Η Leica είναι γνωστή για τους υψηλής ποιότητας φακούς της και τη γκάμα φιλμ και ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, οι οποίες χρησιμοποιούνται συχνά από φωτογράφους δρόμου και ρεπόρτερ. Η ιστορία της εταιρείας είναι αξιοσημείωτη για τη σημαντική συνεισφορά της στη φωτογραφία. Το 1913, ο Όσκαρ Μπάμακ, μηχανικός της Leica, δημιούργησε την πρώτη φορητή κάμερα που χρησιμοποιούσε τυπικό φιλμ 35 mm, μια σημαντική εφεύρεση που μεταμόρφωσε τη φωτογραφική βιομηχανία. Αυτή η κάμερα, η Ur-Leica, ήταν το πρωτότυπο για τη Leica I, που παρουσιάστηκε το 1925.

Η Leica I έθεσε ένα πρότυπο για υψηλής ποιότητας μικρού μεγέθους φωτογραφικές μηχανές, διαδίδοντας φιλμ 35 mm και επηρεάζοντας σημαντικά το φωτορεπορτάζ και τη φωτογραφία ντοκιμαντέρ. Διέθετε μηχανισμό αποστασιόμετρου, εναλλάξιμους φακούς και συμπαγή μορφή. Με τα χρόνια, η Leica επέκτεινε τη σειρά προϊόντων της με διάφορα μοντέλα, συμπεριλαμβανομένου του Leica II με ενσωματωμένο αποστασιόμετρο το 1932, και αργότερα της σειράς Leica M, ξεκινώντας το 1954, η οποία εισήγαγε το συνδυασμένο σύστημα σκοπεύτρου/αποσκοπίου.

Η Leica μετατράπηκε στην ψηφιακή φωτογραφία με μοντέλα όπως η Leica M8 και η Leica S2 μεσαίου φορμά DSLR. Η εταιρεία έχει διατηρήσει τη φήμη για προϊόντα υψηλής ποιότητας με φακούς χειροκίνητης εστίασης και απλά, αλλά στιβαρά, μηχανικά σχέδια στην ψηφιακή εποχή.

Η μάρκα έχει φανατικούς οπαδούς και συνδέεται με τη δεξιοτεχνία, την ανθεκτικότητα και το ξεχωριστό φωτογραφικό στυλ. Οι κάμερες Leica θεωρούνται συχνά είδη πολυτελείας λόγω της υψηλής ποιότητας κατασκευής τους και των σχετικά υψηλών τιμών τους. Η εταιρεία συνεχίζει να δραστηριοποιείται στο premium τμήμα της αγοράς φωτογραφίας, με έμφαση στη δεξιοτεχνία και την ποιότητα της εικόνας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Φωτογραφία
Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες της Γερμανίας
Leica II

Η **Leica II** είναι μια κάμερα αποστασιόμετρου σε σχέδιο του Μπάρνακ που παρουσιάστηκε από τη Leica το 1932. Ήταν οι πρώτες κάμερες Leica με ενσωματωμένο αποστασιόμετρο. Αρκετά μοντέλα κατασκευάστηκαν με τα χρόνια, παράλληλα με τη σειρά Leica III από το 1933.

Το Leica II χρησιμοποιεί ένα συζευγμένο αποστασιόμετρο διαφορετικό από το σκόπευτρο. Το σκόπευτρο έχει ρυθμιστεί για φακό 50&nbsp;mm. Η χρήση μικρότερων ή μακρύτερων φακών απαιτεί την εγκατάσταση ενός εναλλακτικού σκοπεύτρου στην υποδοχή αξεσουάρ.

Κατασκευάστηκαν μόλις τέσσερα αντίγραφα της επιχρυσωμένης Leica Luxus II. Το 2013, ένα πουλήθηκε σε δημοπρασία στο Χονγκ Κονγκ για 4 εκατομμύρια δολάρια HK, αφού συμμετείχε στο πρόγραμμα *[[Αντίκες Roadshow|Antiques Roadshow]]* του BBC.  Το πού βρίσκονται τα άλλα τρία μοντέλα δεν έχει καταγραφεί. 

Η δημοφιλής σοβιετική κάμερα, η FED 1, ήταν κλώνος της Leica II.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φωτογραφία
Leica III

Η **Leica III** είναι μια κάμερα αποστασιόμετρου σε σχέδιο του Μπάρνακ που παρουσιάστηκε από τη Leica το 1933 και παρήχθει παράλληλα με τη σειρά Leica II. Αρκετά μοντέλα παρήχθησαν όλα αυτά τα χρόνια, με σημαντικές βελτιώσεις.

Το Leica III χρησιμοποιεί ένα συζευγμένο αποστασιόμετρο διαφορετικό από το σκόπευτρο. Το σκόπευτρο έχει ρυθμιστεί για φακό 50 mm. Η χρήση μικρότερων ή μακρύτερων φακών απαιτεί την εγκατάσταση ενός εναλλακτικού σκοπεύτρου στην υποδοχή αξεσουάρ. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Leica III από την Karen Nakamura
* Leica III από τον luis triguez
* Leica IIIc από τον luis triguez
* Leica IIIf RDST από τον luis triguez
* Leica IIIf 3D μοντέλο από τον Artem Lynnik
* History of the Screw Mount Leicas
* Το Leica III κατασκευάζεται από το 1933
* Βιδωτή βάση Leica
Κατηγορία:Φωτογραφία
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
BMW R25/3

μικρογραφία|'''BMW R25/3'''
Η **BMW R25/3** είναι μια κλασική μοτοσυκλέτα που παρήχθη από τον Γερμανό κατασκευαστή BMW. Κυκλοφόρησε το 1953, αντιπροσωπεύει την τρίτη και τελευταία παραλαγή της σειράς R25, η οποία ξεκίνησε το 1950 με την R25, ακολουθούμενη από την R25/2 το 1951.

Αυτό το μοντέλο ήταν μια μονοκύλινδρη, τετράχρονη μοτοσυκλέτα, γνωστή για την αξιοπιστία και τη στιβαρή κατασκευή της. Διέθετε κινητήρα 247 cc, ο οποίος απέδιδε περίπου 13 ίππους στις 5.800 στρ/λεπτό, επιτρέποντας τελική ταχύτητα 119km/h. Η R25/3 ξεχώριζε για το τηλεσκοπικό μπροστινό πιρούνι της, το οποίο ήταν σημαντική βελτίωση σε σχέση με την ανάρτηση τύπου εμβόλου που χρησιμοποιήθηκε στους προκατόχους της.

Ο σχεδιασμός και η μηχανική της ήταν χαρακτηριστικές των μεταπολεμικών γερμανικών μοτοσυκλετών, εστιάζοντας στην πρακτικότητα και την ανθεκτικότητα. Η R25/3 περιελάμβανε επίσης χαρακτηριστικά όπως ηλεκτρικό σύστημα 6 volt και ξηρό μονόδισκο συμπλέκτη.

Η παραγωγή της R25/3 συνεχίστηκε μέχρι το 1956 και αντικαταστάθηκε από την ισχυρότερη R26. Κατά τη διάρκεια της παραγωγής της, η R25/3 ήταν δημοφιλής μεταξύ των επιβατών και των τουριστών, και παραμένει ένα περιζήτητο μοντέλο για συλλέκτες κλασικών μοτοσυκλετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών BMW
Commer Walk-Thru

Το **Commer Walk-Thru** ήταν ελαφρύ επαγγελματικό όχημα που παρήγαγε η βρετανική εταιρεία Commer. Το όχημα εισήχθη το 1961 ως αντικαταστάτης του Commer BF, ενώ μοιραζόταν πολλά εσωτερικά εξαρτήματα με το προηγούμενο όχημα. Το Walk-Thru προσφέρθηκε σε εκδόσεις βαν και φορτηγού 1+1⁄2 τόνων, 2 τόνων και 3 τόνων, με επιλογή πετρελαιοκινητήρων ή βενζινοκινητήρων. Αυτό το φορτηγό κατασκευάστηκε επίσης στην Ισπανία από την Santana Motors, ξεκινώντας το 1964. Η Todd Motors στο Petone της Νέας Ζηλανδίας, έκανε μια σύντομη πορεία παραγωγής αυτών των οχημάτων κατά τη διάρκεια του 1970, ωστόσο δεν ήταν ένα επιτυχημένο μοντέλο. Οι πλευρές του αμαξώματος ήταν επίπεδες ατσάλινες, καρφωμένες στις ατσάλινες πλευρές. Το Walk-Thru αργότερα εκσυγχρονίστηκε και πωλήθηκε με τη μάρκα Dodge (μητρική εταιρεία Renault / Chrysler) μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν αντικαταστάθηκε από τη σειρά 50 επαγγελματικών οχημάτων.

Ένα Dodge Walk-Thru λεωφορείο εμφανίζεται στην ελληνική ταινία *[[Τοπίο στην ομίχλη]]* (1988).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Πρότζεκτ για Commer Walk Thru του 1966 

Κατηγορία:Μοντέλα Commer
Κατηγορία:Μοντέλα Dodge
Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Φορτηγό
Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Commer BF

Το **Commer BF** ήταν ένα βαν μεγάλου μεγέθους που παρήχθη από την Βρετανική Commer από το 1953. Το βαν χρησιμοποίησε έναν τετρακύλινδρο βενζινοκινητήρα 2,260 κυβικών από το επιβατικό Humber Hawk ή έναν τετρακύλινδρο πετρελαιοκινητήρα 2,260 κυβικών. Πωλήθηκε με τα ονόματα Commer και Karrier, αλλά η εσωτερική ονομασία BF απουσίαζε σε μεγάλο βαθμό από τα φυλλάδια περιόδου. Είχε ατσάλινο αμάξωμα, τετράχυτο σύγχρονο κιβώτιο ταχυτήτων και τηλεσκοπικούς υδραυλικούς αποσβεστήρες. Υπήρχε ένα βαν ¾ τόνων (15 cwt), μια έκδοση ενός τόνου (20 cwt) με μεταξόνιο 111 ιντσών και 280 κυβικών ιντσών χωρητικότητας φορτίου ποδών και 1½ τόνου (30cwt) με μεταξόνιο 123 ιντσών και 300 κυβικών ιντσών χωρητικότητας φορτίου ποδών. Οι συρόμενες πλαϊνές πόρτες επέτρεπαν στον οδηγό να μπαίνει και να βγαίνει εύκολα κατά την παράδοση του φορτίου.

Πολλά παραδείγματα αυτών των βαν κατασκευάστηκαν από εξωτερικούς παραγωγούς αμαξωμάτων ως παγοτατζίδικα και ασθενοφόρα. Ήταν επίσης διαθέσιμο ως φορτηγό με μόνο καμπίνας και σασί (ένας αγγλικός τύπος που εννοεί ένα όχημα χωρίς έτοιμη πίσω καρότσα, επιτρέποντας τον χρήστη να τοποθετήσει οτιδήποτε κατασκευή θέλει πίσω). Η παραγωγή τελείωσε το 1966 αφού η Commer είχε λανσάρει το νεότερο Walk-Thru από το 1961, με αποτέλεσμα το BF να προσφέρεται ως φθηνότερη εναλλακτική σε αυτό που τελικά έγινε ο διάδοχός του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Πληροφορίες με φωτογραφίες για το Commer BF 

Κατηγορία:Μοντέλα Commer
Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Φορτηγό
Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Θουγιόνη

Η **θουγιόνη** είναι φυσική δίκυκλη μονοτερπενική κετόνη, που έχει δύο διαστερεομερείς δομές στη φύση: την (-)-α-θουγιόνη και την (+)-β-θουγιόνη. Εκτός από αυτές, υπάρχουν δύο άλλες εναντιομερείς δομές που δεν εντοπίζονται φυσικά. Η θουγιόνη έχει οσμή παρόμοια με αυτή της μενθόλης (μέντα) και, σε καθαρή μορφή, είναι άχρωμο υγρό.

Βρίσκεται άφθονη στο αιθέριο έλαιο του φασκόμηλου, αλλά επίσης σε άλλα φυτά, όπως ο κέδρος, η αψιθιά, η ρίγανη, η τούγια και το χρυσάνθεμο.

Όσον αφορά τη χρήση της και τους κανονισμούς, υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για περιορισμό των ποσοτήτων α- και β-θουγιόνης λόγω της τοξικότητάς τους σε υψηλές συγκεντρώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό και λόγω των πολλών πηγών προέλευσής τους. Τα όρια που έχουν θεσπιστεί καλύπτουν το σύνολο της θουγιόνης, και η χρήση τους καθορίζεται ανάλογα με την α- και β-θουγιόνη. Στα τρόφιμα και ποτά τα επιτρεπτά της όρια μειώνονται, και πρόσφατα αυτά αυξάνονται για τα φαρμακευτικά βότανα. Σήμερα, στην Ελλάδα τα εθνικά όρια έχουν αντικατασταθεί από όρια που καθορίζονται σε μονογραφίες για ειδικά σκευάσματα ή από έγγραφα σχετικά με την α-και β-θουγιόνη στα φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ορίζει ως ημερήσια αποδεκτή πρόσληψη α- και β-θουγιόνης για το φασκόμηλο *Salvia officinalis* στα 5 mg/άτομο για διάρκεια χρήσης 2 εβδομάδων. Τα εθνικά όρια σε ορισμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν αντικατασταθεί από όρια που ορίζονται σε επιμέρους μονογραφίες ή συχνά για κάποια φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα.

Όσον αφορά την τοξικότητα, η α- και β-θουγιόνη ενεργοποιούν τους υποδοχείς GABA, προκαλώντας πιθανούς μυϊκούς σπασμούς. Επιπλέον, η α-θουγιόνη μειώνει την ευαισθησία του υποδοχέα 5-ΗΤ3, έχοντας ψυχοτρόπες δράσεις. Η ηπατική δράση της α-θουγιόνης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο παρενεργειών. Στον μέρος της τοξικότητας, είναι σημαντικό να έχουμε ελεγχόμενη χρήση και βέλτιστη κατανάλωση, όχι μόνο για το φασκόμηλο αλλά και για όλα τα φαρμακευτικά φυτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Absinthe absolved , *Cern Courier*
* The Shaky History of Thujone
* 

Κατηγορία:Τερπένια
Ουζίγια Β΄

Ο **Ουζίγια Β΄** ήταν Βασιλεύς των Χετταίων ως διάδοχος του Ζιντάντα Β΄. Ο αρχηγός της βασιλικής σωματοφυλακής πιθανότατα συγγενής του τον δολοφόνησε και τον διαδέχθηκε στον θρόνο ως Μουβαταλίς Α΄. Η σύζυγος του καταγράφεται ως Σουμμίρι.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Βασιλεία του Ουζίγια Β΄

Κατηγορία:Βασιλείς των Χετταίων
Ζιντάντα Β΄

Ο **Ζιντάντα Β΄** ήταν Βασιλεύς των Χετταίων στα μέσα του 15ου αιώνα, διάδοχος και πιθανότατα ανεψιός του βασιλέως των Χετταίων Χαντίλις Β΄, η σύζυγος του καταγράφεται ως Γιάγια. Ο Ζιντάντα Β΄ έγραψε ειρηνική συνθήκη με τον Πελλία, βασιλιά της γειτονικής Κιζουβάτνα (μετέπειτα Κιλικία), στην συνθήκη αποκαλεί τον Πελλία *"ισότιμο"* και *"αδελφό"*. Είναι η τελευταία συνθήκη στην οποία βασιλιάς των Χετταίων αποκαλεί τον βασιλιά της Κιζουβάτνα με τους συγκεκριμένους χαρακτηρισμός. Ο διάδοχος του ήταν ο Ουζίγια Β΄, η σχέση τους παραμένει ασαφής.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Βασιλεία του Ζιντάντα Β΄

Κατηγορία:Βασιλείς των Χετταίων
Χαντίλις Β΄

Ο **Χαντίλις Β΄** ήταν Βασιλιάς των Χετταίων στα μέσα του 15ου αιώνα. Ο Χαντίλις Β΄ ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Αλλουβάμνα όπως φαίνεται σε ένα κληρονομικό έγγραφο του Αλλουβάρνα στον γιο του. Η μητέρα του ήταν πιθανότατα κόρη του προγενέστερου βασιλιά Τεπιλίνου. Στον κατάλογο των Χετταίων βασιλέων καταγράφεται αμέσως μετά τον βασιλιά Αλλουβάμνα, ο διάδοχος του Ζιντάντα Β΄ ήταν πιθανότατα ανεψιός του. Ο Χαντίλις Β΄ ήταν ο πρώτος μεγάλος βασιλιάς των Χετταίων που δέχτηκε την βασιλική εξουσία από τον πατέρα του. Έχει διασωθεί μια ειρηνική συνθήκη ανάμεσα στον βασιλιά της Κιζουβάτνα (μετέπειτα Κιλικία) Παντατίσου και σε κάποιον ανώνυμο Χιττίτη βασιλιά, πιθανότατα ήταν ο Χαντίλις ή ο πατέρας του Αλλουβάμνα. Στον κατάλογο των Χετταίων βασιλέων παρεμβάλλεται κάποιος βασιλιάς ο Ταουρβάλι, πιθανότατα κυβέρνησε κάποιο χρονικό διάστημα ανάμεσα στον Χαντίλις Β΄ και στον διάδοχο και ανεψιό του Ζιντάντα Β΄. Μια επιγραφή του Χαντίλις Β΄ που τον περιγράφει ως πανίσχυρο βασιλιά βρέθηκε στην Μπογάζκαλε.

## Παραπομπές



## Πηγές

*T.Bryce. The Kingdom of the Hittites, Oxford University press, 1988
*Karlene Jones-Bley, Martin E. Huld, Angela Della Volpe, Proceedings of the eleventh annual UCLA Indo-European Conference, Los Angeles, June 4–5, 1999.
*S.R.Bin-Nun. Who was Tahurwaili, the grate king? Journal of Cuneiform Studies, Τομ. 26 No 2 April 1974

Κατηγορία:Βασιλείς των Χετταίων
Zoea (υποβρύχιο, 1937)

Το ***Zoea*** ήταν ένα από τα τρία υποβρύχια κλάσης *[[Υποβρύχιο κλάσης Foca|Foca]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των υποβρυχίων αυτής της κλάσης ήταν πως είχαν και δυνατότητα ναρκοθέτησης.

## Περιγραφή

Σχεδιαστικά τα υποβρύχια της κλάσης *Foca* ήταν βελτιωμένες εκδοχές του προγενέστερου *[[Pietro Micca (υποβρύχιο, 1935)|Pietro Micca]]*. Είχαν εκτόπισμα 1326&nbsp;t (1305&nbsp;LT) στην επιφάνεια και 1651&nbsp;t (1625&nbsp;LT) σε κατάδυση. Το μήκος τους ήταν 82,85&nbsp;m, το πλάτος τους 7,17&nbsp;m και το βύθισμά τους 5,2&nbsp;m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθη έως και 90&nbsp;m και τοι πλήρωμά τους αποτελούνταν από εξήντα αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες.

Όταν έπλεαν στην επιφάνεια, προωθούνταν από δύο ντιζελοκινητήρες των 1440&nbsp;bhp, ενώ σε κατάδυση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 625&nbsp;hp. Στην επιφάνεια τα υποβρύχια της κλάσης αυτής μπορούσαν να φθάσουν σε μέγιστη ταχύτητα πλεύσης 15,2&nbsp;kn, ενώ σε κατάδυση έφθαναν τους 7,4&nbsp;kn. Αντίστοιχα η ακτίνα δράσης τους όταν έπλεαν στην επιφάνεια έφθανε τα 7800&nbsp;ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 8&nbsp;kn και τα 120&nbsp;ναυτικά μίλια με ταχύτητα 7&nbsp;kn όταν έπλεαν σε κατάδυση.  

Διέθεταν έξι τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm, τέσσερις στην πλώρη και δύο στην πρύμνη, ενώ μπορούσαν να μεταφέρουν έως και οκτώ τορπίλες. Υπήρχε επίσης ένα πυροβόλο των 100&nbsp;mm, με το οποίο μπορούσαν να πλήξουν στόχους στην επιφάνεια, καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm για αντιαεροπορική προστασία. Μετέφεραν επίσης έως και 36&nbsp;νάρκες.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του *Zoea* ξεκίνησε στις 3&nbsp;Φεβρουαρίου 1936 στις εγκαταστάσεις της Cantieri navali Tosi di Taranto στον Τάραντα. Καθελκύστηκε στις 5&nbsp;Δεκεμβρίου 1937 και ολοκληρώθηκε στις 12&nbsp;Φεβρουαρίου του επόμενου έτους.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
*
*
*
*

Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Foca
Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Τρομοκρατική επίθεση σε λεωφορείο στο Κάιρο (1990)

Στις 4 Φεβρουαρίου 1990, 65 χιλ. βόρεια του Καΐρου, πραγματοποιήθηκε **τρομοκρατική ενέργεια εναντίον λεωφορείου που μετέφερε Ισραηλινούς τουρίστες**. Από την επίθεση σκοτώθηκαν 11 άνθρωποι (εκ των οποίων 9 Ισραηλινοί τουρίστες) και τραυματίστηκαν 17.

Οι επιβάτες του λεωφορείου είχαν επιβιβαστεί στην Ιερουσαλήμ και το Τελ Αβίβ. Το λεωφορείο πέρασε στην Αίγυπτο από το πέρασμα της Ράφα, στην Λωρίδα της Γάζας και κατευθύνθηκε στο Κάιρο. Σε σημείο 65 χιλ. βόρεια της αιγυπτιακής πρωτεύουσας ένα Peugeot 500 έκλεισε το δρόμο του λεωφορείου και δύο ένοπλοι μασκοφόροι άνοιξαν πυρ εναντίον του ενώ έριξαν και τέσσερις χειροβομβίδες από τις οποίες εξερράγησαν οι δύο. Οκτώ Ισραηλινοί σκοτώθηκαν στο σημείο της επίθεσης ενώ ένας ακόμα πέθανε αργότερα στο νοσοκομείο όπου μεταφέρθηκε. Μεταξύ των νεκρών ήταν ο Ζλεεβ Σιγφάν, ένας από τους ιδρυτές του Ινστιτούτου Γεωλογίας στην Ιερουσαλήμ. Τρία μέλη του Βασιλικού Ναυτικού της Μεγάλης Βρετανίας, που ήταν πίσω από το λεωφορείο, υπήρξαν μάρτυρες της επίθεσης. Οι νεκροί και οι τραυματίες μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ με αεροπλάνο της Ισραηλινής Στρατιωτικής Αεροπορίας.

Την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβαν δύο οργανώσεις: μια άγνωστη οργάνωση με την ονομασία Οργάνωση για την υπεράσπιση των καταπιεσμένων στις αιγυπτιακές φυλακές, ως διαμαρτυρία για τα βασανιστήρια στις αιγυπτιακές φυλακές και το Ισλαμικό Κίνημα Τζιχάντ στην Παλαιστίνη. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Αριέλ Σαρόν κατηγόρησε την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης ότι ήταν πίσω από την επίθεση. Αργότερα η αιγυπτιακή κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι η επίθεση είχε σχεδιαστεί και εκτελεστεί από άτομα που δεν ήταν Αιγύπτιοι.

Στην μνήμη των θυμάτων κατασκευάστηκε μνημείο στη διασταύρωση  για το κιμπούτς Γιαντ Μορντεχάι (Yad Mordechai), που βρίσκεται 6 χιλ. βόρεια του Περάσματος Ερέζ, στα σύνορα Ισραήλ -Λωρίδας της Γάζας, καθώς εκεί έκανε την τελευταία στάση σε Ισραηλινό έδαφος το συγκεκριμένο λεωφορείο.

## Φωτογραφίες

File:1990 Cairo bus attack.jpg|Ασθενοφόρα που μετέφεραν τα θύματα
File:1990 Cairo bus attack 2.jpg|Αιγύπτιος στρατιώτης μπροστά από το αεροπλάνο που μετέφερε τους νεκρούς και τους τραυματίες της επίθεσης στο Ισραήλ.
File:1990 Cairo bus attack 1.jpg|Το φέρετρο ενός από τα θύματα ενώ μεταφέρεται στο αεροπλάνο του Ισραηλινού στρατού


## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα
Πύραυλος Κασσάμ

thumb|Οκτώ εκτοξευτές Κασσάμ, επτά εξοπλισμένοι με λειτουργικά συστήματα και ένας οπλισμένος και έτοιμος για εκτόξευση.

Ο **πύραυλος Κασσάμ** (αραβικά: صاروخ القسام *Ṣārūkh al-Qassām*) είναι απλός, χαλύβδινος πύραυλος πυροβολικού που αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται από τις Ταξιαρχίες Ιζ αντ-Ντιν αλ-Κασσάμ, το στρατιωτικό τμήμα της Χαμάς. Οι πύραυλοι αυτοί δεν μπορούν να εκτοξευθούν για να στοχεύσουν συγκεκριμένους στρατιωτικούς στόχους εντός ή πλησίον περιοχών αμάχων και είναι «αδιάκριτοι όταν χρησιμοποιούνται εναντίον στόχων σε πληθυσμιακά κέντρα».

Από τότε που ο πύραυλος κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 2001 από τους Τίτο Μασούντ και Νιντάλ Φαραχάτ, έχουν παραχθεί και χρησιμοποιηθεί τρία μοντέλα του πυραύλου Κασσάμ. Γενικότερα, όλοι οι τύποι παλαιστινιακών ρουκετών που εκτοξεύονται στο νότιο Ισραήλ, για παράδειγμα οι ρουκέτες Αλ Κουντς της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ, αποκαλούνται επίσης Κασσάμ από τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης και συχνά από τα ξένα μέσα.

Μεγάλοι διεθνείς οργανισμοί ανθρωπίνων δικαιωμάτων αυτονοήτως έχουν χαρακτηρίσει τη χρήση ρουκετών Κασσάμ από τις παλαιστινιακές ένοπλες ομάδες εναντίον στόχων αμάχων και πολιτών έγκλημα πολέμου και παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

Πολλά από τα εξαρτήματα του πυραύλου είναι κατασκευασμένα από κοινά υλικά όπως ζάχαρη, λίπασμα, φυσίγγια πυροβόλων όπλων, ελατήρια, καρφιά και χαλύβδινους κυλίνδρους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χαμάς
Κατηγορία:Λωρίδα της Γάζας
Τα Μυαλά που Κουβαλάς 2

***Τα Μυαλά που Κουβαλάς 2*** (πρωτότυπος τίτλος: *Inside Out 2*) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων σε παραγωγή από την Pixar Animation Studios και διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures. Είναι συνέχεια της ταινίας *[[Τα Μυαλά που Κουβαλάς]]* (2015) και σκηνοθετήθηκε από τον Κέσλι Μαν (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικό του ντεμπούτο), ενώ το σενάριο γράφτηκε από την Μεγκ ΛεΦοβ. Πρωταγωνιστούν οι Έιμι Πόλερ, Φίλις Σμιθ, Λιούις Μπλακ, Τόνι Χέιλ, Λίζα Λαπίρα, και Μάγια Χοκ.

Η ταινία ανακοινώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2022 κατά την διάρκεια του D23 Expo, με τους Μαν και ΛεΦόβ να ορίζονται ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος, αντίστοιχα. 

Κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 14 Ιουνίου του 2024. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και, έχοντας στοιχήσει περίπου $200 εκατομμύρια, εισέπραξε $1.694, με αποτέλεσμα να γίνει η ταινία κινουμένων σχεδίων με τις μεγαλύτερες εισπράξεις όλων των εποχών, η ταινία του 2024 με τις μεγαλύτερες εισπράξεις, και η όγδοη ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις όλων των εποχών.

## <span lang="Γαλλικά " dir="ltr">Πλοκή</span>

Η Ράιλι, κλείνει τα 13 της χρόνια, μπαίνοντας έτσι στην περίοδο της εφηβείας. Έτσι μπαίνουν και καινούρια συναισθήματα στον εγκέφαλό της: Η Ανοία (Βαρεμάρα), η Ζήλεια, η Ντροπή και η Ανησυχία που παίρνει το πάνω χέρι. Λόγω του ότι του χρόνου, οι φίλες της Ράιλι δεν θα είναι στο ίδιο σχολείο και δεδομένου ότι η Ράιλι θα πάει σε ένα χόκεϊ κάμπινγκ, η Ανησυχία θα προσπαθήσει να αλλάξει την προσωπικότητα της Ράιλι για να βρει καινούριους φίλους και έτσι διώχνει την Χαρά και την παρέα της από το κέντρο ελέγχου. Μετά, αρχίζει ένα ταξίδι ( ξανά), στον εγκέφαλο της Ράιλι και στο πως συμπεριφέρονται οι έφηβοι σε αυτήν την ηλικία!

## Ηθοποιοί και χαρακτήρες
* Έιμι Πόλερ (Νάντια Κοντογεώργη στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της *Χαράς*
* Μάγια Χοκ (Λυδία Τζανουδάκη στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της *Ανησυχίας*
* Φίλις Σμιθ (Άντρια Ράπτη στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της *Λύπης*
* Άϊο Εντεμπίρι (Λητώ Αμπατζή στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της *Ζήλειας*
* Λούις Μπλακ (Κώστας Δαρλάσης στη μεταγλώττιση) στο ρόλο του *Θυμού*
* Τόνι Χέιλ (Λευτέρης Ελευθερίου στη μεταγλώττιση) στο ρόλο του *Φόβου*
* Λίζα Λαπίρα (Μαρίνα Σαμαράκου στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της *Αηδίας*
* Πολ Γουόλτερ Χάουζερ (Δημήτρης Σάρλος στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της *Ντροπής* 
* Αντέλ Εξαρχόπουλος (Έλσα Ζαρρή στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της *Ανίας*
* Κένσινγκτον Τάλμαν (Φιλίππα Μαβιτζή στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της *Ράιλι Άντερσεν*
* Grace Lu (Αγγελίνα Παπαδοπούλου στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της Γκρέις
* Νταϊάν Λέιν (Μαρία Πλακίδη στη μεταγλώττιση) στο ρόλο της *Τζίλ Άντερσεν*
* Κάιλ ΜακΛάχλαν (Χρήστος Θάνος στη μεταγλώττιση) στο ρόλο του *Μπίλ Άντερσεν*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2024
Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pixar
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2024
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Σία

Το όνομα **Σία** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
* Σία (όνομα), χαϊδευτικό γυναικείο όνομα
* Σία (θεότητα), θεός της αιγυπτιακής μυθολογίας
* και Σία, χρησιμοποιείται για να δηλωθούν οι υπόλοιποι συνέταιροι μιας επιχείρησης
Graetz AG

Η **Graetz AG**, ήταν γερμανική εταιρεία και εξέχων κατασκευαστής στον κλάδο της ηλεκτρικής και ηλεκτρονικής βιομηχανίας. Αρχικά κερδίζοντας αναγνώριση για την παραγωγή ραδιοφώνων, μια νέα τεχνολογία κατά την έναρξή της, η Graetz AG επέκτεινε αργότερα τη σειρά προϊόντων της για να συμπεριλάβει ένα ευρύτερο φάσμα ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης. Αυτή η επέκταση περιελάμβανε τηλεοράσεις, πικάπ και άλλες οικιακές ηλεκτρικές συσκευές, ευθυγραμμισμένες με τις τεχνολογικές εξελίξεις και τις καταναλωτικές τάσεις της εποχής. Τα προϊόντα της εταιρείας, ιδιαίτερα στη σφαίρα του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, χαρακτηρίστηκαν από δέσμευση στην ποιότητα και την καινοτομία, διασφαλίζοντας τη δημοτικότητα και την επιρροή τους στα μέσα του 20ου αιώνα.
μικρογραφία|Φορητό ραδιόφωνο τρανζίστορ "Super Page", 1966

Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρείες της Γερμανίας
Κατηγορία:Εταιρείες ηλεκτρονικών
NGC 1993

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 1993** είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Λαγωό. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 6 Φεβρουαρίου 1835 και απέχει περίπου 143 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Το φαινόμενο μέγεθός του είναι 13,39 και το μέγεθός του 1,5 x 1,4 arcmin.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Λαγωός (αστερισμός)
1993
17487
-03-15-003
Αραλκούμ

Η **έρημος Αραλκούμ** (ουζμπεκικά: Orolqum choʻli, καζακικά: Аралқұм шөлі, ρωσικά: Пустыня Аралкум) είναι έρημος η οποία εμφανίστηκε από το 1960 στον βυθό της θάλασσας που κάποτε καταλάμβανε η λίμνη Αράλη. Βρίσκεται στα νότια και ανατολικά του ό,τι απομένει από την Ανατολική Λεκάνη της λίμνης Αράλης στο Ουζμπεκιστάν και στο Καζακστάν. Αυτή τη στιγμή είναι η νεότερη έρημος στον κόσμο.

## Ιστορία
Ενώ η στάθμη της λίμνης Αράλης παρουσίασε διακυμάνσεις κατά την ύπαρξή της, η πιο πρόσφατη πτώση της στάθμης από τη δεκαετία του 1960 προκλήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση, η οποία κατασκεύασε τεράστια έργα άρδευσης στην περιοχή. Η πολύ μειωμένη εισροή προκάλεσε πτώση της στάθμης του νερού στη λίμνη Αράλη. Ενώ η λίμνη της Βόρειας Αράλης αυξήθηκε λόγω του φράγματος Κοκαράλ, η λίμνη της Νότιας Αράλης συνέχιζε να πέφτει, επεκτείνοντας έτσι το μέγεθος της ερήμου, μέχρι το 2010, όταν η λίμνη της Νότιας Αράλης ξαναπλημμύρισε εν μέρει. Στη συνέχεια, η στάθμη του νερού της λίμνης Νότιας Αράλης άρχισε να πέφτει ξανά, αυτή τη φορά πιο έντονα. 

Τον Αύγουστο του 2021, η Βρετανίδα πολική εξερευνήτρια Ρόζι Στάνσερ οδήγησε την πρώτη αποστολή με τα πόδια στην έρημο Αραλκούμ.

## Προσαραγμένα σκάφη
Πριν από την ερημοποίηση της, η Αράλη διατηρούσε μια μεγάλη αλιευτική βιομηχανία που παρείχε έως και το ένα έκτο των ψαριών της Σοβιετικής Ένωσης. Καθώς το νερό υποχώρησε, πολλά αλιευτικά και άλλα σκάφη έμειναν πίσω στην έρημο. Στο πρώην λιμάνι της πόλης Μοϊνόκ, τα σκουριασμένα πλοία έχουν γίνει τουριστικό αξιοθέατο και ο χώρος του Φεστιβάλ Στιχιάς, του μεγαλύτερου φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής της Κεντρικής Ασίας.

## Αέριοι ρύποι
αριστερά|μικρογραφία| Ο πυθμένας της πρώην λίμνης Αράλης στο Ουζμπεκιστάν το 2004
Η άμμος της Αραλκούμ και η σκόνη, που προέρχεται από αυτήν περιέχουν ρύπους. Η τοποθεσία της ερήμου βρίσκεται σε ένα ισχυρό δυτικοανατολικό ρεύμα αέρα, το οποίο μεταφέρει τη μολυσμένη σκόνη της σε όλο τον κόσμο. Η σκόνη της Αράλης έχει βρεθεί στα χωράφια της Λευκορωσίας, στα δάση της Νορβηγίας και στους παγετώνες της Γροιλανδίας. Τα φυτοφάρμακα στη σκόνη έχουν βρεθεί στο αίμα των πιγκουίνων στην Ανταρκτική.

## Δείτε επίσης
* Ερημοποίηση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Siegmar-W. Breckle: ''Καταπολέμηση της ερημοποίησης και αποκατάσταση των ερήμων αλατιού στην περιοχή της λίμνης Αράλης''
* Walter Wucherer: ''Πρωτογενής διαδοχή στον ξηρό βυθό της λίμνης Αράλης''

Κατηγορία:Έρημοι του Καζακστάν
Κατηγορία:Έρημοι του Ουζμπεκιστάν
Κατηγορία:Ερημοποίηση
Κατηγορία:Αράλη