open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαμέρκος Αιμίλιος Λέπιδος Λιβιανός

Ο **Μαμέρκος Αιμίλιος Λέπιδος Λιβιανός**, λατινικά: *Mamercus Aemilius Lepidus Livianus*, (απεβ, π. το 62 π.Χ.)  ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής, που ήταν ύπατος το 77 π.Χ.

## Βιογραφία
Ο Λιβιανός ήταν μία καλά συνδεδεμένη και ισχυρή μορφή στην πολιτική της Ύστερης  Δημοκρατίας. Μέλος τού αριστοκρατικού κόμματος, αδελφός τού Mάρκου Λίβιου Δρούσου τριβούνου των πληβείων και γιος τού Mάρκου Λίβιου Δρούσου υπάτου το 112 π.Χ., υιοθετήθηκε στους Aιμιλίους Λεπίδες. Η επιρροή του ήταν τέτοια, που μπόρεσε να μεσολαβήσει στον Λεύκιο Κορνήλιο Σύλλα για λογαριασμό του νεαρού Ιούλιου Καίσαρα, κάνοντας τον Σύλλα να σώσει τη ζωή τού Καίσαρα. Ήταν επίσης νυμφευμένος με την Κορνηλία, την κόρη του Σύλλα.

Γύρω στο 91 π.Χ. ο Λιβιανός διαδέχθηκε τον αδελφό του Μάρκο Λίβιο Δρούσο ως έναν από τους *αρχιερείς* (pontifex) στο σύλλογο των αρχιερέων. Υπηρέτησε με διάκριση στον Συμμαχικό Πόλεμο (91–87 π.Χ.), πιθανότατα υπηρετώντας ως λεγάτος υπό τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο. Επέτυχε κάποιες νίκες, με πιο αξιοσημείωτη τη δολοφονία τού στρατηγού των Mαρσών, Κόιντου Ποπαιδίου Σίλωνος, κατά τη διάρκεια της καταιγίδας στη Βενουσία.

Αν και μία φορά απέτυχε να εκλεγεί πραίτορας, ο Λιβιανός προσπάθησε ξανά, πετυχαίνοντας το αξίωμα μέχρι το 81. Έλαβε υποψηφιότητα για το αξίωμα τού υπάτου το 77, πετυχαίνοντάς το μόνο αφού ο Γάιος Σκριβώνιος Κουρίων απέσυρε την υποψηφιότητά του για εκείνο το έτος υπέρ του Λιβιανού. Ούτε ο Mαμέρκος, ούτε ο υπατικός συνάδελφός του δέχτηκαν μία υπατική εντολή στην Ισπανία, για να βοηθήσουν τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο στον Σερτωριανό πόλεμο. Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι απέκτησε επαρχιακή διοίκηση μετά τη λήξη της θητείας του.

Μετά τη θητεία του ως υπάτου, ο Λιβιανός ήταν πιθανότατα στρατηγός, που υπηρετούσε υπό τον Μάρκο Αντώνιο Κρητικό το 74, στον οποίο είχε δοθεί έκτακτη εντολή να καθαρίσει τη Μεσόγειο Θάλασσα από πειρατές, που δρούσαν από την Κρήτη. Μέχρι τα 70, μπορεί να ήταν ''πρώτος της Συγκλήτου'' (princeps Senatus), αν και τα στοιχεία δεν είναι πειστικά. Κλήθηκε ως εχθρικός μάρτυρας εναντίον τού Γάιου Κορνήλιου το 65, ως μέρος των γεγονότων γύρω από την Α΄ Συνωμοσία τού Κατιλίνα.

## Οικογένεια
Ο Λιβιανός είχε μία κόρη, την Αιμιλία Λεπίδα Ι, που αρραβωνιάστηκε για ένα διάστημα με τον εξάδελφό της Κάτωνα.

Οι ανιψιοί και τα ανίψια τού Λιβιανού: Σερουιλία η Πρεσβύτερη, Σερουιλία η Νεότερη, Γναίος Σερουίλιος Καιπίων, Μ. Π. Κάτων και Πορκία Κατωνίς, μπορεί να ζούσαν μαζί του μετά το τέλος των γονιών τους.

## Απεικονίσεις στη μυθοπλασία
Ο Λέπιδος Λιβιανός εμφανίζεται στο μυθιστόρημα της Κολήν ΜακΚάλαφ *[[The Grass Crown (μυθιστόρημα)|Tο στέμμα από χόρτα]]* και στις συνέχειές του.

## Γενεαλογία

## Σημειώσεις


## Πηγές
* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic, Vol II* (1952).
* Anthon, Charles & Smith, William, *A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology and Geography* (1860).
* Gruen, Erich S., *The Last Generation of the Roman Republic* (1995).

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Λουζίνο

Το **Λουζίνο** (πολωνικά: Luzino, κασουβικά: *Lëzëno*, πρώην  (1942-3), *Freienau* (1943-5): *Lintzau*) είναι χωριό του Πόβιατ Βεϊχερόβο, στο Βοεβοδάτο Πομερανίας της βόρειας Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκμίνα Λουζίνο. Απέχει περίπου 11 χλμ. νοτιοδυτικά του Βεϊχερόβο και 41 χλμ. βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Γκντανσκ. Βρίσκεται στην εθνοπολιτισμική περιοχή της Κασουβίας, στην ιστορική περιοχή της Πομερανίας.

## Ιστορία
Το Λουζίνο ήταν ιδιωτικό εκκλησιαστικό χωριό του μοναστηριού στο Ζουκόβο, διοικητικά τοποθετημένο στο Πόβιατ Πουτσκ, στο Βοεβοδάτο Πομερανίας (1466-1772) του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας. Προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας στον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και τον έλεγχο του χωριού.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), οι κατακτητές πραγματοποίησαν εκτελέσεις αρκετών Πολωνών στο χωριό, ως μέρος του Ιντελιγκέντσακτιον. Ο ντόπιος Πολωνός διευθυντής σχολείου δολοφονήθηκε το Νοέμβριο του 1939, κατά τη διάρκεια των σφαγών στην Πιασνίτσα. Το 1940, οι κατακτητές πραγματοποίησαν επίσης απελάσεις Πολωνών, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε ένα προσωρινό στρατόπεδο διέλευσης στο Καρτούζι και στη συνέχεια απελάθηκαν στο Γενικό Κυβερνείο, στο ανατολικότερο τμήμα της κατεχόμενης από τους Γερμανούς Πολωνίας, ενώ τα σπίτια και οι φάρμες τους παραδόθηκαν στους Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής *Lebensraum* (Ζωτικός χώρος). Το 1942, οι Γερμανοί μετονόμασαν το χωριό σε Φράιναου (*Freienau*) και το 1943 σε Λίντσαου (*Lintzau*). Η γερμανική κατοχή έληξε το 1945 και το ιστορικό όνομα αποκαταστάθηκε.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί στην Πολωνία
Μάρκος Πόρκιος Κάτων (γιος του Κάτωνα του Νεότερου)

Ο **Μάρκος Πόρκιος Κάτων**, λατιν.: *Marcus Porcius Cato*, (π. 73-42 π.Χ.), γιος τού Μ. Π. Κάτωνα τού Νεότερου από τον πρώτο του γάμο με την Ατιλία, ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός και στα πρώτα του χρόνια πέρασε λίγο χρόνο στην πολιτική με τον πατέρα του. Αν και ποτέ δεν επέτυχε το μεγαλείο, τον θαύμαζαν στενοί φίλοι και συγγενείς, και επίσης υπηρέτησε τον πατέρα του πιο πιστά, και μοιραζόταν τα ιδανικά του. Ο Μάρκος ήταν γνωστός για το ότι ήταν άνθρωπος με γενναιοδωρία και θερμός χαρακτήρας.

## Βιογραφία
Ήταν αδελφός της Πορκίας Κατωνίδας, η οποία παντρεύτηκε την πρώτη φορά τον Mάρκο Καλπούρνιο Βίβουλο (συνύπατο με τον Ι. Καίσαρα το 59 π.Χ.) και αργότερα παντρεύτηκε τον ετεροθαλή εξάδελφό τους (από τη μητρική πλευρά) Mάρκο Ιούνιο Βρούτο. Ο Μάρκος Π. Κάτων πολέμησε στη μάχη της Θάψου, και αφού νικήθηκε από τις δυνάμεις τού Ι. Καίσαρα, ο πατέρας του Κάτων αυτοκτόνησε το 46 π.Χ. Ο Ιούλιος Καίσαρας έδωσε χάρη στον νεαρό Μάρκο Π. Κάτωνα, και του επέτρεψε να κρατήσει την περιουσία τού πατέρα του.

Παρά το γεγονός ότι τού δόθηκε χάρη από τον Καίσαρα και τού επετράπει να επιστρέψει στην πατρίδα του, ο Μάρκος Π. Κάτων ενώθηκε με τον κουνιάδο του Βρούτο και τον σύμμαχό του Γάιο Κάσσιο Λογγίνο, που και οι δύο είχαν δολοφονήσει τον Ιούλιο Καίσαρα στις 15 Μαρτίου 44 π.Χ. Στη συνέχεια διέφυγαν από τη Ρώμη και κατευθύνθηκαν προς την Ελλάδα, όπου ο Μάρκος Π. Κάτων πολέμησε και στις δύο μάχες των Φιλίππων. Σκοτώθηκε στη δεύτερη μάχη των Φιλίππων το 42 π.Χ. (σε ηλικία 31 ετών). Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, καθώς ο στρατός των Απελευθερωτών νικούσε, ο Μάρκος Π. Κάτων αρνήθηκε να υποχωρήσει, και αντ' αυτού επιτέθηκε στις τάξεις του εχθρού, υποτίθεται χωρίς κράνος ή πανοπλία, για να αντιμετωπίσει το τέλος του.

## Γενεαλογία

## Πηγές
* Πλούταρχος, *Mάρκος Βρούτος*
* Πλούταρχος, *Κάτων ο Νεότερος*
* Κικέρων, *Επιστολαί εις τον Βρούτον*
* Κικέρων, *Επιστολαί εις τον Αττικόν*
* Αππιανός, *Οι Εμφύλιοι Πόλεμοι*, Book II
* Βαλέριος Μάξιμος, *Περί πράξεων αξιομνημόνευτων*
* Κάσσιος Δίων, *Ρωμαϊκή Ιστορία* 44–47
* Βαλέριος Μάξιμος, *Πράξεις και ρήσεις αξιομνημόνευτες, βιβλ. IV.6.5* (Factorum et dictorum memorabilium libri iv.6.5)

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης
Παναγία του Νίκους

Η **Παναγία του Νίκους** είναι ορθόδοξο μοναστήρι στη Χώρα της Κύθνου.

## Ονομασία
Το μοναστήρι έλαβε την ονομασία του από τη βυζαντινής προελεύσεως Παναγία τη «*Νικοποιό*». Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, επρόκειτο για εικόνισμα το οποίο φυγαδεύτηκε εντός του νησιού κατόπιν της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης του 1453, προτού, στη συνέχεια, μεταφερθεί από τους Βενετούς στο Βένετο.

## Τοποθεσία και περιγραφή
Βρίσκεται έξω από τη Χώρα της Κύθνου σε κοντική απόσταση. Ο ναός χτίστηκε μεταξύ του 16ου και 17ου αιώνα πάνω σε ερείπια αρχαίων ναών. Η αρχιτεκτονική της είναι τρίκλιτη καμαροσκεπής βασιλική μετά τρούλου. Διαθέτει ξυλόγλυπτο τέμπλο με χρονολογία το έτος 1869 και φέρει παραστάσεις παλιών διακοσμητικών θεμάτων όπως κληματίδες, αχιβάδες, κλπ. Στερείται παντελώς τοιχογραφιών. Εντός του ναού φυλάσσεται επίχρυσος επιτάφιος νεότερης εποχής. Χωρίζεται σε δύο σκέλη: του κυρίως Ναού και του νάρθηκα - προπύλου.

## Ιστορία
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, φιλοξένησε από το έτος 1791 ελληνικό σχολείο υπό τη διδασκαλία πρώτα του Σίφνιου μοναχού Παρθένιου Κουλούρη και αργότερα υπό τον πρώην μαθητή του Κύθνιο ιερομόναχο Μακάριο Φιλιππαίο. Γύρω στο 2000 έγιναν εσωτερικές και εξωτερικές εργασίες επισκευής του ναού, από τον πολιτιστικό σύλλογο της Χώρας. Επίσης τοποθετήθηκε στον ναό μαρμάρινη πλάκα προς τιμήν του Μακάριου Φιλιππαίου για το πολύχρονο εκπαιδευτικό του έργο στα παιδιά του νησιού.

## Άλλα Στοιχεία
Στις 15η Αυγούστου διεξάγεται κάθε χρόνο το πανηγύρι του νησιού υπό την προστασία της Θεοτόκου. Εκεί μαζεύονται για να την τιμήσουν ντόπιοι Κύθνιοι αλλά και ξένοι διαβιούντες.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 

Κατηγορία:Μοναστήρια στις Κυκλάδες
Κατηγορία:Κύθνος
Πούστετς

Το **Πούστετς** (αλβανικά: Pustec· σλαβομακεδονικά: Пустец) γνωστό από το 1973 έως το 2013 ως **Λικενάς** (αλβ.: Liqenas), είναι χωριό στον Δήμο Πούστετς του Νομού Κορυτσάς στην ανατολική Αλβανία. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική όχθη της Μεγάλης Πρέσπας και φιλοξενεί μεγάλο μέρος της σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Αλβανία.

## Γεωγραφία
Το Πούστετς βρίσκεται στη νοτιοδυτική όχθη της λίμνης Πρέσπας και είναι το κοντινότερο χωριό στο νησάκι του Αγίου Παύλου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 861 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βορειοανατολικά, κατά μήκος της λίμνης, βρίσκεται το Σουλίν, ενώ στα νοτιοανατολικά το χωριό Λέσκα.

Το Πούστετς και η γύρω περιοχή βρίσκονται εντός του Εθνικού Δρυμού Πρεσπών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορυτσάς
Γκουρμαελόν της Βρετάνης

Ο **Γκουρμαελόν** (πέθανε το 914) ήταν κόμης της Κορνουάλλης και Πρίγκιπας της Βρετάνης (907 - 914). Η περίοδος της κυβέρνησης του είναι καταγεγραμμένη αναλυτικά με δραματικό τρόπο, το αποτέλεσμα ήταν η εισβολή των Βίκινγκ που κατέλαβαν την χώρα, ο ίδιος έπεσε στην μάχη (914). Ο προκάτοχος του στην Βρετάνη ήταν ο Αλαίν Α΄ της Βρετάνης, με τον θάνατο του (907) ξέσπασε σκληρός εμφύλιος πόλεμος για την διαδοχή. Τα δραματικά γεγονότα της ηγεμονίας του διασώθηκαν αναλυτικά με πρωτοβουλία των μοναχών, είχε καλές σχέσεις με την εκκλησία και έκανε πολλές δωρεές. Μετά τον θάνατο του κατέλαβαν την Βρετάνη οι Βίκινγκ, θα τους εκδιώξει (936) ο εγγονός του Αλαίν Α΄ Αλαίν Β΄ της Βρετάνης ή Αλαίν Μπαρμπετόρτ που επέστρεψε από την εξορία του στην Αγγλία.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Poisson, Henri; Le Mat, Jean-Pierre (2000). Histoire de Bretagne (Second ed.). Coop Breizh.
*Cartulaire de Landévennec Chartre XXIV De Aeccleia Sanctus.
*Cartulaire de Redon Chartre CCLXXIX du 27 novembre 910.
*Price, Neil S. (1989). The Vikings in Brittany. Saga-Book XXII 6.
*Quaghebeur, Joëlle (2002). La Cornouaille du IXieme au XIIieme (Mémoire, pouvoirs, noblesse), Edition 2. Rennes: Presses universitaires de Rennes

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κόιντος Μάρκιος Ρεξ (ύπατος το 68 π.Χ.)

Ήταν εγγονός ενός άλλου Κόιντου Μάρκιου Ρεξ υπάτου τού 118 π.Χ. Ένας από τους δεύτερους εξαδέλφους του ήταν ο δικτάτορας Ιούλιος Καίσαρας, δισεγγονός ενός άλλου Κουίντου Μάρκιου Ρεξ πραίτορα τού 144 π.Χ., που κατασκεύασε το Υδραγωγείο του Μάρκιου (Aqua Marcia). 

## Βιογραφία
Εκλέχτηκε ύπατος για το 68 π.Χ. με τον Λεύκιο Καικίλιο Μέτελλο. Ο Καικίλιος Μέτελλος απεβ. κοντά στην αρχή τού έτους και, παρόλο που ο Σερουίλιος Βατία εξελέγη για να τον αντικαταστήσει, ο Βατία απεβίωσε πριν προλάβει να αναλάβει τα καθήκοντά του και ο Mάρκιος συνέχισε ως μοναδικός ύπατος.  Ο Μάρκιος πήγε να υπηρετήσει στην Κιλικία ως ανθύπατος και, πιεσμένος από τον κουνιάδο του, Πόπλιο Κλόδιο Πούλχερ, αρνήθηκε να βοηθήσει τον Λεύκιο Λικίνιο Λούκουλλο. Έδωσε την επαρχία του το 66 π.Χ. για να συμμορφωθεί με τη *lex Manilia,* που έδωσε τη διοίκηση των επαρχιών της ανατολής στον Γναίο Πομπήιο Μάγνο. 

Τού αρνήθηκαν έναν θρίαμβο κατά την επιστροφή του. Ακόμη περίμενε έξω από την πόλη για έναν θρίαμβο, όταν ξεκίνησε η συνωμοσία τού Κατιλίνα το 63 π.Χ. Στάλθηκε για να παρακολουθήσει τις κινήσεις τού Γάιου Μάνλιου, στρατηγού τού Κατιλίνα. Αρνήθηκε να ακούσει τις προσφορές τού Μάνλιου για ειρήνη.

## Οικογένεια
Ο Mάρκιος είχε νυμφευτεί την Κλαυδία Τέρτια, μία αδελφή τού Πόπλιου Κλόδιου Πούλχερ. Απεβίωσε το 61 π.Χ., χωρίς να αφήσει στον κουνιάδο του αναμενόμενη κληρονομιά.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Γενεαλογία Καικιλίων Μετέλλων

Οι **Καικίλιοι Μέτελλοι**, λατιν.: *Caecilii Metelli* ήταν μία από τις σημαντικότερες οικογένειες της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Αναδείχθηκαν στην αρχή του 3ου αι. με την υπατεία τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου Δέντερ το 284 π.Χ. Ωστόσο ο Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος ύπατος το 143, βελτίωσε πολύ το κύρος της οικογένειας, κυρίως χάρη στη νίκη του κατά τον Δ΄ Μακεδονικό Πόλεμο, για τον οποίο έλαβε τον παρωνύμιο (agnomen) *Μακεδονικός*. Οι απόγονοί του, και εκείνοι τού μικρότερου αδελφού του Λεύκιου, έλαβαν έναν εκπληκτικό αριθμό αξιωμάτων κατά τον τελευταίο αιώνα της Δημοκρατίας.

Ως η πιο ισχυρή οικογένεια στη ρωμαϊκή πολιτική, οι Mέτελλοι διακρίθηκαν για την αταλάντευτη υποστήριξή τους στους Αρίστους (Optimates), τη συντηρητική μερίδα που αντιτάχθηκε στις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, που υποστήριζαν οι Λαϊκοί (Populares). Η ήττα τους κατά τον Εμφύλιο πόλεμο εναντίον τού Ιουλίου Καίσαρα τερμάτισε απότομα την επιρροή τους.

## Γενεαλογία Καικιλίων Μετέλλων
Η συνολική δομή τού γενεαλογικού *δένδρου* λαμβάνεται από αυτήν, που σχεδίασε ο Mύντσερ στην *[[Εγκυκλοπαίδεια Πάουλυ-Βίσοβα|Realencyclopädie]]*, η οποία αναπαρήχθη πρόσφατα από τον Kαρλ Τζ. Χέλκεσκαμπ*.*   Ο T. Π. Γουάιζμαν έκανε μερικές σημαντικές διορθώσεις σε δύο άρθρα για τους απογόνους τού Βαλεαρικού και των μετέπειτα Mετέλλων, που έχουν συμπεριληφθεί. 

Το *όνομα (nomen)* Καικίλιος παραλείπεται για όλους τους άνδρες, που ονομάζονται Mέτελλοι. Όλες οι ημερομηνίες είναι π.Χ., εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά. Οι αριθμοί σε παρενθέσεις υποδηλώνουν τη σειρά των γάμων. Οι διακεκομμένες γραμμές δείχνουν υιοθεσίες.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία

* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic*, American Philological Association, 1952–1960.
* August Pauly, Georg Wissowa, Friedrich Münzer, *et alii*, *[[Εγκυκλοπαίδεια Πάουλυ-Βίσοβα|Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft]]* (συντομογραφία *PW* ), JB Metzler, Στουτγάρδη, 1894–1980.
* Christopher Smith, Kaj Sandberg (επιμέλεια), *Omnium Annalium Monumenta: Historical Writing and Historical Evidence in Republican Rome*, Leiden & Boston, Brill, 2017.
* TP Wiseman, " The Last of the Metelli ", *Latomus*, T. 24, Fasc. 1 (Ιαν. 1965), σ. 52–61.
* ——, « Celer and Nepos », *The Classical Quarterly*, 2, Vol. 21, Νο. 1 (Μάιος, 1971), σσ. 180–182.

Κατηγορία:Γενεαλογία
Αλαίν Β΄ της Βρετάνης

Ο **Αλαίν Β΄ της Βρετάνης** (περί το 900 - 952) ή **Αλαίν Μπαρμπετόρτ** στην Βρετονική γλώσσα ήταν κόμης του Βαν, του Ποέρ, Κόμης της Νάντης και Δούκας της Βρετάνης (938 - 952). Ο παππούς του από μητέρα ήταν ο Αλαίν Α΄ της Βρετάνης, οι Βίκινγκ επιτέθηκαν στην Βρετάνη και την κατέλαβαν από τον διάδοχο του Γκουρμαελόν της Βρετάνης, την κράτησαν ένα μεγάλο διάστημα υπό την κατοχή τους (914 - 938). Οι Βίκιγκς είχαν υπό την κατοχή τους ολόκληρη την Αρμορική, ο Αλαίν Β΄ και ο πατέρας του δραπέτευσαν στην αυλή του βασιλιά Έθελσταν της Αγγλίας. Ο Αλαίν Β΄ επέστρεψε με πρόσκληση ενός μοναχού στο Ντολ (936), ανακατέλαβε την Βρετάνη με την βοήθεια του βασιλιά Έθελσταν (937) και έδιωξε τους Βίκιγκς πέρα από τον Λίγηρα. Την επόμενη χρονιά (938) με την βοήθεια του Ιουδικαέλ Βερεγγάριου και του Ούγου Α΄ του Μαιν ανακηρύχθηκε νέος δούκας της Βρετάνης. Οι δύο κόμητες τον βοήθησαν να νικήσει οριστικά τους Βίκιγκς, το γεγονός γιορτάστηκε με μεγαλοπρεπείς τελετές. Ο κύριος σύμμαχος του ήταν ο Λουδοβίκος Δ΄ της Γαλλίας, ήταν εξόριστοι μαζί όταν τους φιλοξένησαν ο Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος και ο γιος του Έθελσταν. Ο Αλαίν Β΄ επέβαλλε στο Κοταντέν και το Μαγιέν να πληρώσουν φόρο υποτέλειας στον Λουδοβίκο Δ΄ (942). Πέρα από τον Λουδοβίκο Δ΄ συμμάχησε και με τον Θεοβάλδο τον Πρεσβύτερο, κόμη του Σαρτρ. Τον Αλαίν Β΄ διαδέχθηκε ο νόμιμος γιος του Δρόγων της Βρετάνης, είχε και δύο νόθους γιους.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Flodoard, Annales, ed. Philippe Lauer, Les Annales de Flodoard. Collection des textes pour servir à l'étude et à l'enseignement de l'histoire 39. Paris: Picard, 1905. 
*Chronicle of Nantes, ed. Peter Merlet, La chronique de Nantes. Paris, 1896.
*Cassard, Jean-Christophe. Le siècle des Vikings en Bretagne. Éditions Gisserot. Paris, 1996

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Κόμητες της Νάντης
Κουπερτίνο

Το **Κουπερτίνο** (αγγλικά: **Cupertino, California**) είναι μια μικρή πόλη στη Σίλικον Βάλεϊ στην πολιτεία της Καλιφόρνια των ΗΠΑ . Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, το Κουπερτίνο έχει πληθυσμό 60.381 κατοίκους. Τα κεντρικά γραφεία της Apple Inc.  βρίσκονται στο Κουπερτίνο.

Το Κουπερτίνο βρίσκεται στο νότιο άκρο του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Το ανατολικό τμήμα της πόλης, που βρίσκεται στην κοιλάδα Σάντα Κλάρα, είναι επίπεδο, ενώ το δυτικό τμήμα σκαρφαλώνει στα όρη Σάντα Κρουζ. Το Κουπερτίνο συνορεύει με το Σαν Χοσέ και τη Σάντα Κλάρα στα ανατολικά, με τη Σαρατόγκα στα νότια, με το Σάνιβεϊλ και το Λος Άλτος στα βόρεια και με τη Λογιόλα στα βορειοδυτικά.

Το Κουπερτίνο έχει μεσογειακό κλίμα με θερμά καλοκαίρια (*Csb* σύμφωνα με το σύστημα κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν), με θερμά έως καυτά, ξηρά καλοκαίρια και δροσερούς, υγρούς χειμώνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Σάντα Κλάρα της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Apple
Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Νέπως (ύπατος το 98 π.Χ.)

Ο **Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Νέπως**, λατιν.: *Quintus Caecilius Metellus Nepos*,  (π. 135 π.Χ. &#x2013; 55 π.Χ.) ήταν συγκλητικός και ύπατος.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Βαλεαρικού.  Υπηρέτησε ως πραίτορας λίγο πριν από το έτος 100 π.Χ. και πιθανώς ως αγορανόμος (aedilis) π. 104 π.Χ. 

Εξελέγη ύπατος το 98 π.Χ. με συνάδελφο τον Tίτο Δίδιο.   Κατά τη διάρκεια της υπατικής του θητείας, έφερε νομοθεσία, τη *leges Caeciliae-Didiae*,  που απαιτούσε τα νομοσχέδια που υποβάλλονταν στις συνελεύσεις να έχουν μόνο ένα θέμα και όριζε ότι πρέπει να περάσουν τρεις ημέρες αγοράς μεταξύ της παρουσίασης ενός νομοσχεδίου και της ψηφοφορίας αυτού.  Πολέμησε στην Ιβηρική χερσόνησο εναντίον των Κελτιβήρων και των Βακκαίων, παθαίνοντας από αυτούς μία αξιομνημόνευτη ήττα. 

## Οικογένεια
Ο Μέτελλος Νέπος νυμφεύτηκε τη Λικινία Κράσσα Πρίμα, μετά που αυτή χώρισε από τον Κόιντο Μούκιο Σκαιβόλα Ποντίφηκα, με τον οποίο αυτή είχε αποκτήσει μία κόρη, τη Μουκία Τέρτια. Η Λικινία Κράσσα και ο Mέτελλος Νέπως είχαν δύο παιδιά: 
* Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Κέλερ.
* Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Νέπως, ύπατος το 57 π.Χ.

## Γενεαλογία Καικιλίων Μετέλλων

## Δείτε επίσης
* Γένος των Καικιλίων

## Σημειώσεις

## Πηγές
 
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Πόβιατ Βεϊχερόβο

Το **Πόβιατ Βεϊχερόβο** (, κασουβικά: *Wejrowsczi kréz*) είναι μονάδα εδαφικής διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης (πόβιατ) στο Βοεβοδάτο Πομερανίας, στη βόρεια Πολωνία, στις ακτές της Βαλτικής. Δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999, ως αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Η διοικητική του έδρα και η μεγαλύτερη πόλη είναι το Βεϊχερόβο, το οποίο βρίσκεται 36 χλμ. βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Γκντανσκ. Το πόβιατ περιλαμβάνει επίσης τις πόλεις Ρούμια, που βρίσκεται 11 χλμ. ανατολικά του Βεϊχερόβο και Ρέντα, που βρίσκεται 7 χλμ. ανατολικά του Βεϊχερόβο. Η Ρούμια, η Ρέντα και το Βεϊχερόβο είναι συνεχόμενες και αναφέρονται ως Κασουβική Τρίπολη, μια νύξη στη μεγαλύτερη περιοχή Τρίπολη, με κέντρο το Γκντανσκ.

Το πόβιατ καλύπτει έκταση 1.279,84 χλμ2. Το 2019, ο συνολικός πληθυσμός του ήταν 216.764 κάτοικοι, από τους οποίους ο πληθυσμός του Βεϊχερόβο είναι 49.652, αυτός της Ρούμια είναι 49.160, αυτός της Ρέντα είναι 26.011 και ο επαρχιακός πληθυσμός είναι 91.941. Το Πόβιατ Βεϊχερόβο συνορεύει με το Πόβιατ Πουτσκ στα βορειοανατολικά, την πόλη Γκντίνια στα ανατολικά, το Πόβιατ Καρτούζι στα νότια και το Πόβιατ Λένμπορκ στα δυτικά. Συνορεύει επίσης με τη Βαλτική Θάλασσα στα βόρεια.

## Παραπομπές




Βειχεροβο
Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Βαλεαρικός

Ο **Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Βαλεαρικός** (,  - ;) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός, που εξελέγη ύπατος για το έτος 123 π.Χ.

## Σταδιοδρομία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Μακεδονικού υπάτου το 143 π.Χ., και μέλους του πληβείου *[[Caecilia gens|γένους των Καικιλίων]]*. Πισττεύεται ότι υπηρέτησε υπό τον πατέρα του στην Εντεύθεν Ιβηρία (Hispania Citerior) κατά το 143-142 π.Χ.  Μέχρι το 126 π.Χ. είχε εκλεγεί στο αξίωμα τού πραίτορα.  Στη συνέχεια εξελέγη στην υπατεία το 123 π.Χ., υπηρετώντας δίπλα στον Τίτο Κουίνκτιο Φλαμινίνο. Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, τού απονεμήθηκε η διοίκηση της εκστρατείας κατά των πειρατών των Βαλεαρίδων Νήσων.  Η εκστρατεία του συνεχίστηκε το 122 π.Χ. και όταν τελείωσε η υπατεία του, τού ανατέθηκε η υπατική διοίκηση. 

Μέχρι το 121 π.Χ. είχε νικήσει τους πειρατές, και είχε κατακτήσει τη Μαγιόρκα και τη Μενόρκα, τις Βαλεαρίδες νήσους,  από τις οποίες κέρδισε το παρωνύμιο τού *Βαλεαρικού* και τις τιμές ενός θριάμβου .  Στον απόηχο της νίκης, ίδρυσε στην Πάλμα και την Πολεντία δύο αποικίες από 3.000 Ρωμαίους από την Ιβηρική. Το 120 π.Χ. διορίστηκε τιμητής, κατά τη διάρκεια της οποίας ο ίδιος και ο τιμητής συνάδελφός του πιθανότατα διόρισαν ξανά τον Πόπλιο Κορνήλιο Λέντουλο ως *πρώτο της Συγκλήτου* (princeps senatus). 

## Οικογένεια
Ήταν ο πατέρας των:
* Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος Νέπως
* Καικιλία Μετέλλα, πιθανή σύζυγος τού Άππιου Κλαύδιου Πούλχερ.  

## Δείτε επίσης
* Γένος τω ν Καικιλίων

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol I (1952)
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol III (1986)
* Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Vol II (1867)

Κατηγορία:Ιστορία των Βαλεαρίδων Νήσων
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Διαδημάτος

Ο **Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος διαδημάτος**, λατινικά: *Lucius Caecilius Metellus Diadematus*,  ήταν ο δεύτερος γιος τού Ρωμαίου πολιτικού και στρατηγού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Μακεδονικού.

## Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της υπατείας του το 117 π.Χ. υποστήριξε την ανάπτυξη των δρόμων στην Ιταλία και πιθανότατα έφτιαξε την *[[Via Caecilia|Καικιλία Οδό]]* (Via Caecilia). Ένα χρόνο αργότερα ήταν ανθύπατος της Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατίας. Το 115 π.Χ. ο Διαδημάτος εξελέγη τιμητής και κατά τη διάρκεια της τιμητείας του με τον Γναίο Δομίτιο Αηνοβάρβο έδιωξαν 32 συγκλητικούς από τη Σύγκλητο. 

Ήταν αντίπαλος τού Λεύκιου Απουλήιου Σατουρνίνου και συνελήφθη το 100 π.Χ. μαζί με τον Σατουρνίνο και άλλους συγκλητικούς, όταν ο Σατουρνίνος προσπάθησε να αντιταχθεί δυναμικά στη Σύγκλητο. 

Έζησε για να δει την επιστροφή τού εξαδέλφου του, Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Νουμιδικού, από την εξορία, και επεδίωξε να λάβει την ανάκλησή του. 

## Δείτε επίσης
* Γένος των Καικιλίων

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Μάρκος Καικίλιος Μέτελλος (ύπατος το 115 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Καικίλιος Μέτελλος**, λατινικά: *Marcus Caecilius Metellus*, (άκμασε το 127–111 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός. Ανήκε στους Καικιλίους Μετέλλους, ένα από τα πιο εξέχοντα αριστοκρατικά γένη στη μέση έως την ύστερη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. 

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος από τους τέσσερις γιους τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Μακεδονικού.

Ο Μάρκος ήταν *υπεύθυνος τού νομισματοκοπείου* (ένας από τους τρεις triumvir monetalis) το 127 π.Χ., και ήταν ύπατος το 115 π.Χ. με συνάδελφό του τον Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο (πιθανότατα είχε την πραιτωρία μέχρι το 118 π.Χ., σύμφωνα με τη νομοθεσία τού Βίλλιου [lex Villian]). Το επόμενο έτος ο Μέτελλος έγινε ανθύπατος ως κυβερνήτης της Κορσικής και της Σαρδηνίας, υπηρετώντας μέχρι το 111 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Μέτελλος κατέστειλε μία εξέγερση στο νησί της Σαρδηνίας, για την οποία εόρτασε, κατά την επιστροφή του στη Ρώμη, έναν θρίαμβο τον μήνα Ιούλιο (Quintilis) τού 111 π.Χ. Ο μικρότερος αδελφός τού Μάρκου, Γάιος Καικίλιος Μέτελλος Καπράριος, εόρτασε επίσης τον δικό του θρίαμβο την ίδια μέρα, για τις νίκες του στη Θράκη.

## Δείτε επίσης
* Γενεαλογία Καικιλίων Μετέλλων

## Βιβλιογραφικές πηγές
* 
* 
* Münzer, Friedrich (1897), "Caecilius 77", Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE, PW), volume III, part 1, columns 1205–1206.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Luben.tv

Η ***Luben.tv*** είναι ελληνική ειδησεογραφική και σατιρική ιστοσελίδα, η οποία ασκεί κριτική και σατιρίζει την πολιτική και την κοινωνική επικαιρότητα στην Ελλάδα, όπως και δημόσια ή πολιτικά πρόσωπα.

Ιδρύθηκε το 2010 από δύο φοιτητές, τον Λευτέρη Γώγο και τον Σπύρο Μαυρογιάννη, στη Σχολή Μηχανικών Υπολογιστών στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Η ονομασία αυτή προέρχεται από τη γερμανική λέξη *«lumpen»*, που σημαίνει *κουρέλι*. 

Ο ιστότοπος έχει περίπου 1.500.000 θεάσεις σε μηνιαία βάση και περίπου 600.000 μοναδικούς χρήστες. Το 50% του κοινού, που παρακολουθεί τις αναρτήσεις του *Luben.tv*, είναι ηλικίας 25-34 ετών. Συνολικά, οι νέοι χρήστες (ετών 18-24) είναι περίπου το 28%. Το κανάλι του ιστοτόπου στο YouTube έχει περισσότερους από 500.000 εγγεγραμμένους χρήστες, ενώ τα δημοφιλή βίντεο, που έχει αναρτήσει δημόσια, ξεπερνούν τις 2 εκατομμύρια θεάσεις το καθένα.

Το κύριο σλόγκαν της σατιρικής ιστοσελίδας είναι το εξής: «Σχεδόν τόσο καλό όσο η ελληνική πραγματικότητα»*.*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Κανάλι στο YouTube

Κατηγορία:Ειδησεογραφικοί ιστότοποι
Κατηγορία:Σάτιρα
Pong

Το Pong είναι ένα αθλητικό παιχνίδι arcade βασισμένο στην επιτραπέζια αντισφαίριση (πινγκ-πονγκ), με απλά δισδιάστατα γραφικά, που κατασκευάστηκε από την Atari και κυκλοφόρησε αρχικά το 1972. Πρόκειται για ένα από τα πρώτα παιχνίδια arcade. Δημιουργήθηκε από τον Άλαν Άλκορν ως εκπαιδευτική άσκηση που του ανέθεσε ο συνιδρυτής της Atari, Νόλαν Μπούσνελ, αλλά ο Μπούσνελ και ο συνιδρυτής της Atari, Τεντ Ντάμπνεϊ, εξεπλάγησαν από την ποιότητα της εργασίας του Alcorn και αποφάσισαν να κατασκευάσουν το παιχνίδι. Ο Μπούσνελ βασίστηκε στην ιδέα του παιχνιδιού σε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι πινγκ-πονγκ που περιλαμβανόταν στο Magnavox Odyssey, την πρώτη οικιακή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών. Ως απάντηση, η Magnavox μήνυσε αργότερα την Atari για παραβίαση πατέντας.

Το Pong ήταν το πρώτο εμπορικά επιτυχημένο βιντεοπαιχνίδι και συνέβαλε στην καθιέρωση της βιομηχανίας βιντεοπαιχνιδιών μαζί με το Magnavox Odyssey. Αμέσως μετά την κυκλοφορία του, αρκετές εταιρείες άρχισαν να παράγουν παιχνίδια που μιμούνταν πιστά το gameplay του. Τελικά, οι ανταγωνιστές της Atari κυκλοφόρησαν νέους τύπους βιντεοπαιχνιδιών που παρέκκλιναν σε διαφορετικό βαθμό από την αρχική μορφή του Pong, και αυτό, με τη σειρά του, οδήγησε την Atari να ενθαρρύνει το προσωπικό της να προχωρήσει πέρα από το Pong και να παράγει η ίδια πιο καινοτόμα παιχνίδια.

Η Atari κυκλοφόρησε αρκετές συνέχειες του Pong που βασίζονταν στο gameplay του πρωτότυπου παιχνιδιού προσθέτοντας νέα χαρακτηριστικά. Κατά τη διάρκεια της χριστουγεννιάτικης περιόδου του 1975, η Atari κυκλοφόρησε μια οικιακή έκδοση του Pong αποκλειστικά μέσω των καταστημάτων λιανικής πώλησης Sears. Η οικιακή έκδοση ήταν επίσης εμπορική επιτυχία και οδήγησε σε πολυάριθμους κλώνους. Το παιχνίδι επανακυκλοφόρησε σε πολλές οικιακές και φορητές πλατφόρμες μετά την κυκλοφορία του. Το Pong αποτελεί μέρος της μόνιμης συλλογής του Ιδρύματος Σμιθσόνιαν στην Ουάσινγκτον, λόγω της πολιτιστικής του επίδρασης.

## Τρόπος παιχνιδιού
Το Pong είναι ένα δισδιάστατο αθλητικό παιχνίδι που προσομοιώνει το πινγκ-πονγκ. Οι παίκτες ελέγχουν κάθε ένας μία ρακέτα που κινείται οριζόντια κοντά στα άκρα της οθόνης, ενώ ένα μικρό κουτί (η μπάλα) κινείται μεταξύ τους. Στόχος του παιχνιδιού είναι να αποκρούσουν οι παίκτες την μπάλα με τις ρακέτες τους και να την στείλουν πίσω στον αντίπαλο. Αν η μπάλα περάσει τη ρακέτα ενός παίκτη και φτάσει στην αντίπερα πλευρά της οθόνης, ο αντίπαλος κερδίζει έναν πόντο. Ο παίκτης που πετύχει περισσότερους πόντους κερδίζει το παιχνίδι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1972
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια arcade της Atari
Γναίος Κορνήλιος Σκιπίων Ισπανός

Ο **Γναίος Κορνήλιος Σκιπίων Ισπανός**, λατινικά: *Gnaeus Cornelius Scipio Hispanus*, τού κλάδου των Σκιπιόνων τού *[[Ρωμαϊκά γένη|γένους]]* των Κορνηλίων, ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Έγινε πραίτωρ το 139 π.Χ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Γναίου Κορνήλιου Σκιπίωνα Ισπαλλού υπάτου το 176 π.Χ., γιού τού Γναίου Κορνήλιου Σκιπίωνα Κάλβου υπάτου το 222. Ήταν ένας από τους *[[Decemviri stlitibus judicandis|δέκα άνδρες κριτές ελευθέρων (decemviri stlitibus judicandis)]]* και τριβούνος τού στρατού (tribunus militum) πριν από το 150 π.Χ.· έγινε ταμίας (quaestor) περίπου εκείνη την εποχή. Στη συνέχεια έγινε αγορανόμος (aediles), πιθανότατα το 141 π.Χ. Ήταν πραίτορας το 139 π.Χ. Ως πραίτορας, έδιωξε τους αστρολόγους (Χαλδαίους και Εβραίους) από την πόλη της Ρώμης.

## Πηγές
* Βαλέριος Μάξιμος 1,3,3.

## Βιβλιογραφία
* Karl-Ludwig Elvers : *[I 79] C. Scipio Hispanus, Cn.* . Στο: *[[Εγκυκλοπαίδεια Πάουλυ-Βίσοβα|Der Neue Pauly]]* . τόμ. 3 (1997), col. 184.

## Δείτε επίσης
* Γενεαλογία των Κορνηλίων Σκιπιώνων

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Σκιπίωνες
Γάιος Καικίλιος Μέτελλος

Ο **Γάιος Μέτελλος**, λατινικά: *Gaius Metellus*, ήταν νεαρός Ρωμαίος συγκλητικός την εποχή των προγραφών τού Σύλλα στα τέλη της δεκαετίας τού 80 π.Χ. Δεδομένου ότι το *[[Παρατσούκλι|επίθετο (cognomen)]]* του είναι Mέτελλος, το όνομα τού *[[Γεν|γένους]]* του είναι πιθανό να ήταν Καικίλιος. Τίποτε για την ταυτότητά του δεν μπορεί να εξακριβωθεί με βεβαιότητα. 

Ο Πλούταρχος καταγράφει αυτό, που φαίνεται να ήταν ένα διάσημο ανέκδοτο για τον Γάιο Μέτελλο, ως εκείνον που ώθησε τον Ρωμαίο δικτάτορα να δημοσιεύσει τους πρώτους καταλόγους προγραφών:Ο Σύλλας αφοσιώθηκε τώρα στη σφαγή και η πόλη γέμισε με δολοφονίες χωρίς αριθμό ή όριο, με πολλούς ανθρώπους να σκοτώνονται από ιδιωτική έχθρα, για τους οποίους ο Σύλλας δεν είχε καμία ανησυχία, αλλά το επέτρεψε ως χάρη στους υποστηρικτές του, μέχρι που ένας από τους νεαρούς άνδρες, ο Γάιος Μέτελλος, τόλμησε στη Σύγκλητο να ρωτήσει τον Σύλλα τι τέλος θα είχαν αυτά τα κακά. … Ο Σύλλας απάντησε ότι δεν ήξερε ακόμη ποιον θα λυπόταν, και ο Μέτελλος απάντησε, «Τότε πες μας ποιον σκοπεύεις να τιμωρήσεις». Ο Σύλλας είπε ότι θα το έκανε αυτό. Ο Πλούταρχος σημειώνει, ωστόσο, ότι το «ορισμένοι λένε» στην πραγματικότητα ήταν ο Φουφίδιος, ένας από τους πιστούς οπαδούς τού Σύλλα, που έθεσε αυτό το ερώτημα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος (ύπατος το 251 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος**, λατιν.: *Lucius Caecilius Metellus*, (π. 290 π.Χ.221 π.Χ.) ήταν γιος τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου Δέντερ. Ήταν ύπατος το 251 π.Χ. και το 247 π.Χ., μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus) από το 243 π.Χ. περίπου και δικτάτορας το 224 π.Χ. 

## Βιογραφία
Νίκησε τον Καρχηδόνιο στρατηγό Ασδρούβαλ στην περίφημη μάχη της Πανόρμου, σημείο καμπής τού Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου, που οδήγησε στη ρωμαϊκή κυριαρχία στη Σικελία. Σε εκείνη τη μάχη, μετά την οποία έλαβε τις τιμές ενός θριάμβου, νίκησε 13 εχθρικούς στρατηγούς και αιχμαλώτισε 120 ελέφαντες, μερικούς από τους οποίους εξέθεσε στον ρωμαϊκό λαό. 

Σε αυτή τη μάχη, τόσο καθοριστική για τη Ρώμη, το καρχηδονιακό πλεονέκτημα υποτάχθηκε παρασύροντας τον εχθρό σε έδαφος, όπου είχαν σκαφτεί τάφροι με πασσάλους. Αυτό, σε συνδυασμό με το στοιχείο τού αιφνιδιασμού και μίας γρήγορης αντεπίθεσης, επέτρεψε στο ρωμαϊκό πεζικό να κατατροπώσει τους επιτιθέμενους Καρχηδονίους.

Όταν ο Mέτελλος ήταν ο μέγιστος αρχιερέας, μία φωτιά κατέστρεψε τον ναό της Εστίας και απείλησε να καταστρέψει το *[[Παλλάδιο (μυθολογία)|Παλλάδιο]]* και άλλα ιερά αντικείμενα. Ο Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος, χωρίς να διστάσει, ρίχτηκε ανάμεσα στις φλόγες και εμφανίστηκε ξανά με το κηδεμονικό σύμβολο της πρώτης Ρώμης . Ωστόσο τα μάτια του τραυματίστηκαν σοβαρά από την έντονη ζέστη και τυφλώθηκε, έτσι η Σύγκλητος τού έδωσε το προνόμιο να πηγαίνει με άρμα στην Κουρία. Σε ανάμνηση αυτού τού ευγενούς επιτεύγματος τού προγόνου τους, οι *Καικίλιοι* άρχισαν να φέρουν την εικόνα της Παλλάδας στα υπατικά νομίσματα που έκοβαν.

Ήταν πατέρας τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου, τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου και τού Μάρκου Καικίλιου Μέτελλου.

## Δείτε επίσης
* Γένος των Καικιλίων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι δικτάτορες
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
DeepMind

Η Google DeepMind, πρώην DeepMind Technologies, είναι ένα βρετανικό ερευνητικό εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης που λειτουργεί ως θυγατρική της Google. Ιδρύθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2010, εξαγοράστηκε από την Google το 2014, και έγινε πλήρως ελεγχόμενη θυγατρική της μητρικής εταιρείας της Google, Alphabet Inc., μετά την εταιρική αναδιάρθρωση της Google το 2015. Η εταιρεία εδρεύει στο Λονδίνο, με ερευνητικά κέντρα στον Καναδά, τη Γαλλία, και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το αντικείμενο της DeepMind ήταν η *επίλυση της νοημοσύνης* και κατόπιν η χρήση της νοημοσύνης για να *επιλύσει ότιδηποτε άλλο*. Για τον σκοπό αυτό, η εταιρεία χρησιμοποιεί γνώσεις από τα πεδία της νευροεπιστήμης και της μηχανικής μάθησης μαζί με τις τελευταίες εξελίξεις στην υπολογιστή ισχύ, για την κατασκευή εξαιρετικά ισχυρών αλγορίθμων γενικού σκοπού οι οποίοι θα οδηγήσουν στην δημιουργία τεχνητής γενικής νοημοσύνης. Ως πεδίο δοκιμών οι αλγόριθμοι δοκιμάζονται σε ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Το 2014, η Google εξαγόρασε την DeepMind για το ποσό των 400 εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας, διατηρώντας παράλληλα το προσωπικό στις υπάρχουσες εγκαταστάσεις του στο Λονδίνο.

Μετά την απόκτηση της από την Google, η DeepMind διακρίθηκε με πλήθος επιτευγμάτων, το πιο διάσημο από τα οποία είναι η εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης AlphaGo, η οποία το 2016 κατάφερε να νικήσει τον παγκόσμιο πρωταθλητή γκο, Λη Σεντόλ, και ενώ έως τότε θεωρούνταν πως το γκο είναι κατά πολύ δυσκολότερο από το σκάκι ώστε κάποιος υπολογιστής να μπορεί να κερδίσει τον ανθρώπινο πρωταθλητή. Άλλες δραστηριότητες της DeepMind συμπεριλαμβάνουν την κατασκευή μιας νευρωνικής μηχανής Τούρινγκ, ενασχόληση με την έρευνα ως προς την ασφάλεια σε σχέση με την τεχνητή νοημοσύνη, και την συνεργασία με το εθνικό σύστημα υγείας της Αγγλίας με στόχο την βελτίωση των ιατρικών υπηρεσιών σε ότι αφορά τις εκφυλιστικές παθήσεις των οφθαλμών.

## Δείτε επίσης
* OpenAI

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα
Κατηγορία:Google
Μάρκος Καικίλιος Μέτελλος (πραίτορας το 206 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Καικίλιος Μέτελλος**, λατινικά: *Marcus Caecilius Metellus,* ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που υπηρέτησε ως πληβείος αγορανόμος (aedilis) το 208 π.Χ. και ως *[[Πραίτορας|praetor urbanus]]* το 206 π.Χ. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου και αδελφός τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλο και του Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου.  Ενώ υπηρετούσε ως πληβείος αγορανόμος δίπλα στον Γάιο Σερουίλιο Γεμίνο, επέβλεψε την επανάληψη των Πληβείων Αγώνων για δύο ημέρες, δώρισε τρία αγάλματα στον ναό της Δήμητρας (Ceres), και έκανε συμπόσιο για τον Δία (Jupiter) κατά τη διάρκεια των εορτασμών.  Εξελέγη πραίτορας το 206 π.Χ., την ίδια χρονιά που ο αδελφός του, Κόιντος, ήταν ύπατος και τού δόθηκε η δικαιοδοσία επί της πόλης.  Το 205 π.Χ. υπηρέτησε ως πρεσβευτής στον Άτταλο Α' βασιλιά της Περγάμου. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Ξενία Φλώρινας

Το «**Ξενία**» Φλώρινας αποτελούσε ξενοδοχειακή μονάδα υπό την εποπτεία του Ε.Ο.Τ η οποία κατασκευάστηκε το 1960 στην Φλώρινα, με σκοπό την ανάπτυξη των τουριστικών υποδομών της ευρύτερης περιοχής στα μεταπολεμικά χρόνια. Το ξενοδοχείο σχεδιάστηκε από τον Γεώργιο Νικολετόπουλο το 1958 και ξεκίνησε την λειτουργία του το 1960 το οποίο θα αποτελούνταν από 40 κλίνες.

Το ξενοδοχείο συνέχισε αδιάκοπα την λειτουργία του σε δεσποτική θέση με θέα την πόλη της Φλώρινας όπου και πωλήθηκε σε ιδιώτη διατηρώντας την λειτουργία του έως το 1990 όπου και προτάθηκε να λειτουργήσει ως καζίνο, ωστόσο λόγω αντιδράσεων η κίνηση αυτή παρέμεινε στα χαρτιά.

Η μονάδα μετά από 30 χρόνια αδράνειας και εγκατάλειψης επαναλειτούργησε το 2019 ξανά ως ιδιωτική ξενοδοχειακή επιχείρηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουριστικό Πρόγραμμα «Ξενία»
Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Δέντερ

Ο **Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Δέντερ**, λατινικά: *Lucius Caecilius Metellus Denter,* ήταν ύπατος το 284 π.Χ. και πραίτορας τον επόμενο χρόνο. Με αυτή την ιδιότητα, έπεσε στον πόλεμο κατά των Σηνόνων και τον διαδέχθηκε ο Mάνιος Κούριος Δεντάτος.    

## Βιογραφία
Ο Φίσερ, στο *Ρωμαϊκά Χρονοδιαγράμματα* (Römische Zeittafeln) του, τον έχει ως πραίτορα και επίσης ότι απεβίωσε το 285 π.Χ., και το επόμενο έτος τον έχει ξανά ως ύπατο. Ο Βίλχελμ Ντρούμαν αρνείται την ταυτότητα τού υπάτου και του πραίτορα, με το σκεπτικό ότι δεν ήταν συνηθισμένο για ένα άτομο να κατέχει την πραιτορία ένα έτος μετά την υπατία του, αλλά υπάρχουν παραδείγματα τέτοιου τρόπου διαδικασίας, οπότε η αντίρρηση του Ντρούμαν αποτυγχάνει.   

Ο Δέντερ μπορεί να ήταν ο πατέρας τού Λεύκιου Καικίλιου Μέτελλου, υπάτου το 251 και το 247 π.Χ. Η συγγένεια τού τελευταίου δίδεται ως *L. f.,* *C. n.*, δηλ. Lucius filius, Gaius neptis (γιος του Λεύκιου και εγγονός τού Γάιου). Σε αυτή την περίπτωση, ο πατέρας τού Δέντερ θα ήταν ο Γάιος Καικίλιος Μέτελλος. Μία εναλλακτική υπόθεση τον καθιστά γιο ή ανιψιό ενός Κόιντου Καικίλιου, υποτιθέμενου τριβούνου των πληβείων το 316 π.Χ. Κανένα αντίστοιχο άτομο δεν εμφανίζεται στο *Οι Αξιωματούχοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας*, ή στο *[[Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας|Λεξικό της Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας]]*.  

## Δείτε επίσης
* Γένος των Καικιλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* JSTOR: Classical Quarterly: New Series, Vol. 22, Νο. 2 (Νο., 1972), σελ. 309-325
* Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας, σελίδα 993 (στ. 1) 

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Δελματικός

Ο **Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Δαλματικός**, λατινικά: *Lucius Caecilius Metellus Delmaticus*, (γενν. π. 160 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός. Ήταν γιος τού Λεύκιου Κ. Μ. Κάλβου και αδελφός τού Κόιντου Κ. Μ. Νουμιδικού. 

## Βιογραφία
Ήταν ύπατος το 119 π.Χ. και κατά τη διάρκεια τού έτους του, αντιτάχθηκε στον εκλογικό νόμο τού Γάιου Μάριου. Ως ύπατος και ανθύπατος από το 119–117 π.Χ., εκστράτευσε κατά των Δαλματών. Για τις νίκες του θριάμβευσε το 117 π.Χ., κερδίζοντας το προσωνύμιό του (*Δαλματικός*) και αφιερώνοντας δύο ναούς –συνεισφέροντας επίσης στις επισκευές τού ναού τού Κάστορα και τού Πολυδεύκη – από τα λάφυρα τού πολέμου. 

Πιθανότατα εξελέγη τιμητής το 115 π.Χ. , αλλά η απόδοση τού έτους που ο Λεύκιος Κ. Μ. Δαλματικός εξελέγη τιμητής αμφισβητείται: Ο Μπρώτον στο έργο του *Αξιωματούχοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας* (1951) πιστεύει ότι ήταν ο Λεύκιος Κ. Μ. Διαδηματικός.  Ο Eρνστ Μπάντιαν, ωστόσο, πιστεύει ότι ο χαράκτης έκανε λάθος, και ότι είναι πιο πιθανό ότι ο Λεύκιος Κ. Μ. Δαλματικός χρησίμευσε ως τιμητής εκείνη τη χρονιά. 

Αργότερα εξελέγη μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus), στη θέση του Πόπλιου Μούκιου Σκαιβόλα,  λίγο πριν από τον Δεκέμβριο τού 114 π.Χ.   Κατά τη διάρκεια της παπικής θητείας του, ήταν δικαστής σε μία δίκη τριών Εστιάδων Παρθένων για έλλειψη αγνότητας, εκ των οποίων η μία καταδικάστηκε.  Η αθώωση από τους αρχιερείς των δύο από τις Εστιάδες ανατράπηκε τον επόμενο χρόνο, όταν καταδικάστηκαν και θανατώθηκαν από ένα ειδικό δικαστήριο, που συγκλήθηκε υπό τον Λεύκιο Κάσσιο Λογγίνο Ραβίλλα. 

Ο αντικαταστάτης του ως μέγιστου αρχιερέα εξελέγη το 103 π.Χ.,  υποδεικνύοντας ότι ο Δαλματικός πιθανότατα είχε αποβιώσει εκείνη την εποχή. 

## Οικογένεια
Ήταν ο πατέρας των:
* Λεύκιος Κ. Μ.
* Mάρκος Κ. Μ. 
* Καικιλία Μετέλλα, σύζυγος τού Mάρκου Αιμίλιου Σκαύρου και αργότερα τού Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα. 

## Δείτε επίσης
* Γένος των Καικιλίων

## Βιβλιογραφικές αναφορές
**Πηγές**
 
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Κάλβος

Ο **Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Κάλβος**, λατιν.: *Lucius Caecilius Metellus Calvus*, (π. 200 π.Χ. ή πριν από το 178 π.Χ. &#x2013; μετά το 136 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου και αδελφός τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Μακεδονικού. Πρώτα ο Λεύκιος Κ. Μ. Κάλβος ήταν πραίτωρ, αργότερα ύπατος και κυβερνήτης της Hispania το 142 π.Χ., όπου πολέμησε, χωρίς επιτυχία, εναντίον τού Βιριάθους. Μετά έγινε ανθύπατος της Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατίας το 141 π.Χ., και από το 140 π.Χ. έως το 139 ήταν απεσταλμένος (legate, υποδιοικητής στρατού). Επίσης, εκείνα τα χρόνια, ο Κάλβος συμμετείχε σε μία πρεσβεία σε ορισμένες ανατολικές πολιτείες. 

## Οικογένεια
Τα παιδιά τού Λεύκιου Κ. Μ. Κάλβου ήταν:
* Λεύκιος Κ. Μ. Δαλματικός
* Κόιντος Κ. Μ. Νουμιδικός
* Καικιλία Μετέλλα, σύζυγος τού Λεύκιου Λικίνιου Λούκουλλου πραίτωρα το 104 π.Χ., γιου τού Λεύκιου Λικίνιου Λούκουλλου υπάτου το 151 π.Χ.

## Δείτε επίσης
* Γένος των Καικιλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Γενεαλογία των Κορνηλίων Σκιπιώνων

Αυτό είναι το γενεαλογικό δέντρο των Κορνηλίων Σκιπιώνων (Cornelii Scipiones) —μίας εξέχουσας οικογένειας της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας— που συμμάχησαν με τους Σεπρόνιους Γράκχους, Aιμίλιους Παύλους και Καικίλιους Μέτελλους, τα μέλη των οποίων εμφανίζονται επίσης. Έχουν αναφερθεί μόνο αξιοματούχοι, που πιστοποιούνται με βεβαιότητα στο έργο *Αξιωματούχοι της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας* τού Μπρώτον. Οι διακεκομμένες γραμμές δείχνουν υιοθεσίες από φυσικούς πατέρες. Το όνομα "Κορνήλιος" υπονοείται για όλους τους άνδρες, που ονομάζονται Σκιπίωνες, εκτός από τον Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Πίο Σκιπίωνα Νασίκα.

## Γενεαλογία των Κορνηλίων Σκιπιώνων

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic*, American Philological Association, 1952–1960.
* Christopher John Smith, Kaj Sandberg (επιμέλεια), *Omnium Annalium Monumenta: Historical Writing and Historical Evidence in Republican Rome*, Leiden & Boston, Brill, 2017, σελ. 434, 435.
* Friedrich Münzer, *[[Εγκυκλοπαίδεια Πάουλυ-Βίσοβα|Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft]]* (συντομογραφία *PW* ), JB Metzler, Στουτγάρδη, 1894–1980, τομ. 7, σελ. 1429, 1430.

Κατηγορία:Γενεαλογία
Οέλ Α΄ της Βρετάνης

Ο **Οέλ Α΄ της Βρετάνης** (πέθανε το 981), Κόμης της Νάντης και Δούκας της Βρετάνης (958 - 981) ήταν νόθος γιος του Αλαίν Β΄ της Βρετάνης και της Ιουδήθ. Ο προκάτοχος του Δρόγων της Βρετάνης δολοφονήθηκε από τον Φούλκων Β΄ του Ανζού και οι ευγενείς της Βρετάνης βρέθηκαν σε σύγκρουση για την διαδοχή. Ο Πάπας Ιωάννης ΙΓ΄ παρουσίασε επιστολές στις οποίες απευθύνεται στον *"Ιουδικαέλ Βερεγγάριο με τον γιο του Κόναν Α΄ και στον Οέλ με τον αδελφό του Γκερέκ"*. Ο Οέλ βρέθηκε σε σύγκρουση με τον Κόναν Α΄ της Βρετάνης, κόμη του Ρεν και γιο του Ιουδικαέλ Βερεγγάριο που έγινε δούκας της Βρετάνης όταν πέθαναν ο Οέλ Α΄ και ο αδελφός του Γκερέκ της Βρετάνης. Ο Κονάν Α΄ είχε υπό τον έλεγχο του τα βόρεια της Βρετάνης και θεωρούσε τον εαυτό του ως τον πραγματικό κυβερνήτη του δουκάτου. Τον Οέλ υποστήριζε ο Γοδεφρείδος Α΄ του Ανζού και ο στρατός του, τον Κόναν υποστήριζε αντίστοιχα ο Οίκος του Μπλουά. Στην μάχη που ακολούθησε ο Γοδεφρείδος Α΄ του Ανζού νίκησε τον Κόναν άν και το τελικό αποτέλεσμα της μάχης θεωρείται αμφίρροπο σύμφωνα με τα Χρονικά. Ο Οέλ Α΄ τοποθέτησε την επόμενη χρονιά (981) τον αδελφό του Γκερέκ επίσκοπο της Νάντης, κατόπιν έκανε επίσκεψη στην Μητρόπολη του Τουρ αλλά δολοφονήθηκε από έναν άνδρα που τελούσε υπό τις διαταγές του Κόναν Α΄. Ο αδελφός του Γκερέκ εγκατέλειψε την επισκοπή πριν γίνει η στέψη του ως επίσκοπος και τον διαδέχθηκε στην κομητεία της Νάντης.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Chédeville, André; Tonnerre, Noël-Yves (1987). La Bretagne féodale- XIe - XIIIe. Rennes: Ouest-France Université Rennes. 
*Tonnerre, Noël-Yves (1994). Naissance de la Bretagne: Géographie historique et structures sociales de la Bretagne méridionale: Nantais et Vannetais de la fin du VIIIe siècle à la fin du XIIe siècle. Angers: Presses de l’Université d'Angers. 

|-

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Κόμητες της Νάντης
MacOS Ventura

Το **macOS 13 Ventura** είναι η δέκατη ένατη μεγάλη έκδοση του macOS, του λειτουργικού συστήματος της Apple για υπολογιστές Mac. Ο διάδοχος του macOS Monterey ανακοινώθηκε στο WWDC 2022 στις 6 Ιουνίου 2022 και κυκλοφόρησε στις 24 Οκτωβρίου 2022. Πήρε το όνομά του από την κομητεία Βεντούρα, συνεχίζοντας η Apple να δίνει ονόματα από την πολιτεία που ιδρύθηκε, την Καλιφόρνια. Το λογότυπο macOS 13 Ventura, τα επίσημα γραφικά και η προεπιλεγμένη ταπετσαρία μοιάζουν με μια αφηρημένη παπαρούνα της Καλιφόρνιας.

Η πρώτη έκδοση προγραμματιστή κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου 2022, ενώ η πρώτη δημόσια έκδοση beta κυκλοφόρησε στις 11 Ιουλίου 2022.

Το macOS Ventura θα είναι η τελική έκδοση του macOS που υποστηρίζει το Slim Unibody iMac και το MacBook 12 ιντσών, καθώς ο διάδοχός του, το macOS Sonoma, σταματά την υποστήριξη για τα αντίστοιχα μοντέλα του 2017 και του τελευταίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:MacOS
Δρόγων της Βρετάνης

Ο **Δρόγων της Βρετάνης** (πέθανε το 958) ήταν κόμης του Βαν, Κόμης της Νάντης και Δούκας της Βρετάνης (952 - 958), γιος και διάδοχος του Αλαίν Β΄ της Βρετάνης. Την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο ήταν ακόμα ανήλικος, την αντιβασιλεία ανέλαβαν o θείος του Κόμης Θεοβάλδος Α΄ του Μπλουά, ο κόμης του Ρεν Ιουδικαέλ Βερεγγάριος και ο θετός του πατέρας Κόμης Φούλκων Β΄ του Ανζού. Το *"Χρονικό της Νάντης"* αναφέρει ότι ο Δρόγων δολοφονήθηκε υπό τις διαταγές του Φούλκωνος Β΄ του Ανζού.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Hagger, Mark S. (2017). Norman Rule in Normandy, 911-1144. The Boydell Press

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Ανιόν υδρογόνου

Το **ανιόν υδρογόνου**, H−, είναι ένα αρνητικό ιόν (ανιόν) υδρογόνου, δηλαδή ένα άτομο υδρογόνου που έχει συλλάβει ένα επιπλέον ηλεκτρόνιο. Το ανιόν υδρογόνου είναι ένα σημαντικό συστατικό της ατμόσφαιρας των άστρων, όπως ο Ήλιος. Στη χημεία, αυτό το ιόν ονομάζεται **υδρίδιο**. Το ιόν έχει δύο ηλεκτρόνια συνδεδεμένα από την ηλεκτρομαγνητική δύναμη σε έναν πυρήνα που περιέχει ένα πρωτόνιο.

Η ενέργεια δέσμευσης του H− ισούται με την ενέργεια δέσμευσης ενός επιπλέον ηλεκτρονίου σε ένα άτομο υδρογόνου, που ονομάζεται συγγένεια ηλεκτρονίων του υδρογόνου. Μετράται ότι είναι 0,754 195(19) eV ή 0,027 7161(62) hartree. Η συνολική ενέργεια θεμελιώδους κατάστασης γίνεται έτσι -14,359 888 eV.

## Εμφάνιση
Το ανιόν υδρογόνου είναι η κυρίαρχη πηγή αδιαφάνειας χωρίς περιορισμούς σε ορατά και εγγύς υπέρυθρα μήκη κύματος στις ατμόσφαιρες άστρων όπως ο Ήλιος και τα ψυχρότερα. η σημασία του σημειώθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1930. Το ιόν απορροφά φωτόνια με ενέργειες στην περιοχή 0,75–4,0 eV, η οποία κυμαίνεται από το υπέρυθρο έως το ορατό φάσμα. Τα περισσότερα από τα ηλεκτρόνια σε αυτά τα αρνητικά ιόντα προέρχονται από τον ιονισμό μετάλλων με χαμηλά δυναμικά πρώτου ιονισμού, συμπεριλαμβανομένων των αλκαλικών μετάλλων και των αλκαλικών γαιών. Η διαδικασία που εκτοξεύει το ηλεκτρόνιο από το ιόν ονομάζεται σωστά *φωτοαπόσπαση* παρά *φωτοϊονισμός* επειδή το αποτέλεσμα είναι ένα ουδέτερο άτομο (και όχι ένα ιόν) και ένα ελεύθερο ηλεκτρόνιο.

Το H− εμφανίζεται επίσης στην ιονόσφαιρα της Γης και μπορεί να παραχθεί σε επιταχυντές σωματιδίων.

Η ύπαρξή του αποδείχθηκε για πρώτη φορά θεωρητικά από τον Χανς Μπέτε το 1929. Το H− είναι ασυνήθιστο, επειδή, στην ελεύθερη του μορφή, δεν έχει δεσμευμένες διεγερμένες καταστάσεις, όπως αποδείχθηκε τελικά το 1977.

Στη χημεία, το ανιόν υδριδίου είναι το υδρογόνο που έχει την τυπική κατάσταση οξείδωσης -1.

Ο όρος υδρίδιο χρησιμοποιείται πιθανώς συχνότερα για να περιγράψει ενώσεις υδρογόνου με άλλα στοιχεία, στα οποία το υδρογόνο βρίσκεται στην τυπική κατάσταση οξείδωσης -1. Στις περισσότερες τέτοιες ενώσεις, ο δεσμός μεταξύ του υδρογόνου και του πλησιέστερου γείτονά του είναι ομοιοπολικός. Ένα παράδειγμα υδριδίου είναι το ανιόν βοροϋδριδίου (BH4−).

## Δείτε επίσης

* Υδρογόνο
* Ηλεκτρόδιο
* Ιόν υδρογόνου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αστροφυσική
Κατηγορία:Άρθρα χωρίς πηγή UNII
Κατηγορία:Άρθρα χωρίς πηγή KEGG
Κατηγορία:Άρθρα χωρίς πηγή InChI
Κατηγορία:Υδρογόνο