open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βαγγέλης Γρίμμας

Ο **Βαγγέλης Γρίμμας** (γεν. Αιγάλεω 1941) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου, που αγωνίζονταν στη θέση του ακραίου οπισθοφύλακα.

## Αγωνιστική σταδιοδρομία
Ο Γρίμμας ξεκίνησε τον αθλητισμό στην *Ολυμπιάδα Αιγάλεω* και το καλοκαίρι του 1965 υπέγραψε στον Αιγάλεω Α.Ο. Αγωνίσθηκε με τα χρώματά του για 8 συνεχόμενα έτη στην Α΄Εθνική κατηγορία, φτάνοντας στις **167** συμμετοχές. Έπαιξε, ακόμη, σε περισσότερους από 30 αγώνες Κυπέλλου. Έκλεισε την καριέρα του σαν παίκτης του Α.Ο. Κέρκυρα.

## Στατιστικά στοιχεία
* Έως και 1964/65: Ολυμπιάδα Αιγάλεω (Ε.Π.Σ.Α.)
* 1965/66: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-29 συμμετοχές, 3 γκολ
* 1966/67: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-18 συμμετοχές
* 1967/68: Απουσίασε λόγω τραυματισμού (υπεβλήθη σε εγχείριση μινίσκου)
* 1968/69: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-17 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1969/70: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-26 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1970/71: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-34 συμμετοχές
* 1971/72: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-31 συμμετοχές
* 1972/73: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-12 συμμετοχές
* 1973/74: Κέρκυρα Α.Ο.-Β΄Εθνική
* 1974/75: Κέρκυρα Α.Ο.-Β΄Εθνική

## Προπονητική καριέρα
Ο Βαγγέλης Γρίμμας χριμάτισε προπονητής σε Α.Ο. Κέρκυρας, Όλυμπο Κέρκυρας, στους Νέους του Αιγάλεω Α.Ο. και στον Α.Ο. Ζέφυρο, σύλλογο της Α΄ ΕΠΣ Αθηνών.

## Πηγές

*Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
*Γεώργιος Παγιωτέλης "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι", τεύχη ετών 1994-96)
*Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "*50 Χρόνια Αιγάλεω*" (1998)
*Ηλεκτρονικό αρχείο "Αθλητικής Ηχούς"

## Παραπομπή


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Γ
Κωνσταντίνα Μπορνιβέλλι

Η **Κωνσταντίνα "Ντίνα" Μπορνιβέλλι** (Πάτρα 1967) είναι Ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια Ελλάδος στον στίβο. Σήμερα είναι προπονήτρια στίβου στην Ολυμπιάδα, κριτής αγώνων στίβου, και καθηγήτρια φυσικής αγωγής. 

Είναι κόρη του Ιωσήφ Μπορνιβέλλι και της Παναγιώτας. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σαν αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής, αλλά μετά το Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1982, όταν ήταν σε ηλικία 15 ετών, επηρεασμένη από την επιτυχία της Βερούλη, ασχολήθηκε με τον στίβο. Ήταν αθλήτρια τους Έσπερου Πατρών και μετά την εισαγωγή της στα ΤΕΦΑΑ προπονούνταν από τον μετέπειτα σύζυγό της, Δ. Ορφανόπουλο. Αγωνίσματα της ήταν το βάδην τα 5.000 και τα 10.000 μέτρα κυρίως, όπου κέρδισε μετάλλια σε πανελλήνια πρωταθλήματα από το 1985 έως το 1988. 

Ήταν δεύτερη στους βαλκανικούς νεανίδων το 1985. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου το 1985 ήταν πρώτη στα 5,000 μέτρα βάδην με επίδοση 28.07.4 κατέρριψε το ρεκόρ γυναικών και νεανίδων.
 
Έχει βραβευτεί πολλές φορές για την προσφορά της στον τοπικό αθλητισμό με τελευταία το 2012 από την ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Πελοποννήσου.

## Διακρίσεις
*Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου
:5.000 βάδην
::χρυσό: 1985

*Βαλκανικό πρωτάθλημα νεανίδων
::αργυρό:1985

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητές στίβου Έσπερου Πατρών
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του βάδην
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές στίβου

Κατηγορία:Ολυμπιάδα Πατρών
Κατηγορία:Έλληνες κριτές κλασικού αθλητισμού
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της ενόργανης γυμναστικής
Κατηγορία:Έλληνες γυμναστές
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Μεταμόρφωση Καστοριάς

Η **Μεταμόρφωση** είναι οικισμός της Δυτικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς.

## Γενικά στοιχεία
Η Μεταμόρφωση βρίσκεται στην βόρεια παραλίμνια ζώνη της Καστοριάς σε υψόμετρο 670 μέτρα  και απέχει από την πόλη της Καστοριάς 12 χιλιόμετρα μέσω Τοιχιού Καστοριάς και 16 χιλιόμετρα μέσω Δισπηλιού Καστοριάς. Αναφέρεται το 1886 ως *"χωρίον έχον 250 χριστιανούς, εκκλησίαν και φρεάτια"*. Το 1918 ήταν οικισμός της κοινότητας Τοιχιού [ΦΕΚ 259/21.12.1918], ενώ το 1950 αποτέλεσε την ομώνυμη Κοινότητα Μεταμορφώσεως  Καστοριάς [ΦΕΚ 39/9.2.1950]. Πριν την ένταξή της στους Καλλικρατικούς δήμους ανήκε στο Δήμο Βιτσίου

### Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
Σε μικρή απόσταση από τον οικισμό, βρίσκεται ο ερειπωμένος βυζαντινός ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Πρόκειται για τρίκογχο, μονόχωρο δρομικό ναό με τρούλο, και βρίσκεται στη κορυφή μικρού λόφου κοντά στο χωριό Μεταμόρφωση στη βόρεια παραλίμνια ζώνη της Καστοριάς. Μεταγενέστερα γύρω από τον ναό εντοπίστηκαν ίχνη θεμελίων από κελιά και άλλες κατασκευές, που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στη θέση αυτή λειτουργούσε μοναστήρι χωρίς όμως να έχει ταυτοποιηθεί επιστημονικά μέχρι σήμερα. Προσπάθεια αναπαράστασης του μνημείου επιχειρήθηκε από τον καθηγητή Νικόλαο Μουτσόπουλο. Τα υλικά και ο τρόπος κατασκευής τού μνημείου, η παντελής έλλειψη κεραμοπλαστικού διακόσμου και η αμιγώς λιθοδομημένη τοιχοποιΐα του, τοποθετούν χρονολογικά, το ναΐδριο στο Β΄μισό του 8ου ή στο πρώτο μισό του 9ου αιώνα. Η εκκλησία έχει ανακηρυχθεί από το 1961 ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

## Ασχολίες κατοίκων
Η τοπογραφία της περιοχής στη βόρεια ζώνη της λίμνης της Καστοριάς και στις κατώτατες νότιες παρυφές του όρους Βίτσι, ευνοεί για την καλλιέργεια γεωργικών προϊόντων. Οι κάτοικοι του, ασχολούνται με την αμπελουργία και την μικρή παραγωγή κρασιού, με την καλλιέργεια σιτηρών και φασολιών, από τα μέσα του 20ου αιώνα με την εντατική καλλιέργεια μήλων που ανήκουν σε αρκετές ποικιλίες. Μερικοί κάτοικοι ασχολούνται και με τη γουνοποιία.

## Πληθυσμιακά στοιχεία

Η δραματικότερη μείωση του πληθυσμού σε ποσοστό 57,98% συντελέστηκε κατά τη διάρκεια της ενδοελληνικής εμπόλεμης σύρραξης με παρεμβάσεις πάσης φύσης εξωτερικών παραγόντων και από τις δύο πλευρές (αγγλική αρχικά και αμερικανική αργότερα, αλλά και γιουγκοσλαβική παρέμβαση στα ελληνικά πράγματα), που από τα τέλη του 1947 έως τον Αύγουστο 1949, εμπεδώθηκε στα παρακείμενα ορεινά συγκροτήματα του Γράμμου και Βιτσίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Μασχάντ

To **Μασχάντ** (περσ. مشهد) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Ιράν, πρωτεύουσα της επαρχίας Ρεζαβί Χορασάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, περίπου 850 χλμ. ανατολικά της Τεχεράνης. 

Το Μασχάντ θεωρείται η «ιερότερη» πόλη του Ιράν και μια από τις σπουδαίες «ιερές» πόλεις του ισλαμικού κόσμου. Η ονομασία «Μασχάντ» σημαίνει «τόπος του μάρτυρα» και αποτελεί αναφορά στο μαυσωλείο του Ιμάμ Ρεζά (765-818), του όγδοου μεταξύ των Δώδεκα Ιμάμηδων κατά τον κλάδο του Σιιτισμού. Το μαυσωλείο παραμένει ένας από τους σημαντικότερους τόπους προσκυνήματος για εκατομμύρια Σιιτών μουσουλμάνων ενισχύοντας σημαντικά την οικονομία της πόλης. Πριν το θάνατο του Ιμάμ Ρεζά αποτελούσε μικρό χωριό γνωστό ως Σαναμπάντ. Κοντά στο Μασχάντ, στη γειτονική πόλη Τους, βρίσκεται επίσης το μαυσωλείο του σπουδαίου ποιητή Φερντοσί.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα υπήρξε το κύριο εμπορικό κέντρο του ανατολικού Ιράν. Ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε σημαντικά στη διάρκεια του 20ου αιώνα και ειδικότερα μετά τη δεκαετία του 1950.

Αρχαίες ελληνικές πηγές αναφέρουν το πέρασμα και την παραμονή του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε αυτήν τη γη, η οποία ονομαζόταν «Σούσια», το 330 π.Χ. Ο Πευτιγγεριανός Πίνακας, ο οποίος χρονολογείται από την πρώιμη ρωμαϊκή εποχή, ονομάζει αυτήν την πόλη στα δυτικά της Μερβ, Αλεξάνδρεια, αντί για Σούσια. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει ότι υπάρχει μια πόλη στη μέση της Παρθίας, κοντά στην Αρσάκη και τη Νίσα, η οποία ονομάζεται «Αλεξανδρούπολις» από τον ιδρυτή της. Πολλοί μουσουλμάνοι ιστορικοί, από τον 10ο έως τον 16ο αιώνα μ.Χ., αποδίδουν την ίδρυση του «Σαναμπάντ» (το παλιό όνομα της πόλης) στον Αλέξανδρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Lorentz, John H. *Historical Dictionary of Iran*, The Scarecrow Press, β' εκδ. 2007, σελ. 202-3

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Κοινότητα του Μασάντ - επίσημος δικτυακός τόπος (περσικά)
*e-Mashhad - επίσημος δικτυακός τόπος (περσικά)

Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Κατηγορία:Πόλεις που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος
Τζέκος Μπαλαρίνης

Ο **Φραντζέσκος (Τζέκος) Μπαλαρίνης** (γεν. Αιγάλεω 1938) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, πρωταθλητής της Β΄Εθνικής, που αγωνίζονταν στη θέση του ακραίου οπισθοφύλακα. Πλέον διαμένει στη Νίκαια Αττικής.

## Αγωνιστική σταδιοδρομία
Ο Μπαλαρίνης ξεκίνησε τον αθλητισμό από τα "τσικό" του Αιγάλεω Α.Ο. και το 1957 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών, ωστόσο η πορεία του είναι ταυτισμένη με την αντίστοιχη της ομάδας του στην Α΄Εθνική κατά τη δεκαετία του '60 όταν και ήταν βασικό της στέλεχος. Ο Μπαλαρίνης ήταν ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής στα χρονικά, που πέρασε ως αλλαγή στην ιστορία της Α΄ Εθνικής κατηγορίας, στις 22 Σεπτεμβρίου του 1968, στον αγώνα του Αιγάλεω με αντίπαλο τον Απόλλωνα Αθηνών, αντικαθιστώντας στο 15ο λεπτό το Γκιόκεζα, σε μία αλλαγή τακτικής.
Αγωνίσθηκε με τα χρώματα του Αιγάλεω για 11 σεζόν, κατακτώντας έναν τίτλο Β΄ Εθνικής (1965) και φτάνοντας μέχρι τον ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, το 1970.

Συμπλήρωσε συνολικά **191 συμμετοχές** σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της μεγάλης κατηγορίας.  Έκλεισε την καριέρα του σαν παίκτης του Αχαρναϊκού και της Θήβας.

## Στατιστικά στοιχεία
* 1957/58: Α΄ Αθηνών (Ε.Π.Σ.Α.)-1 συμμετοχή
* 1958/59: Α΄ Αθηνών (Ε.Π.Σ.Α.)-β΄ομάδα
* 1959/60: Α΄ ΕΠΣΑ & Β΄Εθνική-3 συμμετοχές
* 1960/61: Στρατευμένος
* 1961/62: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-2 συμμετοχές
* 1962/63: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-28 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1963/64: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-28 συμμετοχές
* 1964/65: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική-30 συμμετοχές (άνοδος στην Α΄Εθνική)
* 1965/66: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-29 συμμετοχές
* 1966/67: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-25 συμμετοχές
* 1967/68: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-27 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1968/69: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-34 συμμετοχές
* 1969/70: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-18 συμμετοχές
* 1970/71 & 1971/72: Αχαρναϊκός Α.Ο.-Β΄ Εθνική
* 1972/73: Α.Ο. Θηβών-Β' Εθνική

## Πηγές

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Γεώργιος Παγιωτέλης "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι", τεύχη ετών 1994-96)
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "*50 Χρόνια Αιγάλεω*" (1998)
* Ηλεκτρονικό αρχείο "Αθλητικής Ηχούς"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
μ
Βασίλειος Παπαγεωργίου (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία αυτή είναι γνωστοί οι:
* Βασίλειος Γ. Παπαγεωργίου, Πανελληνιονίκης του στίβου και συγγραφέας
* Βασίλης Παπαγεωργίου, συγγραφέας
Βαρνακιώτης

Με το επώνυμο **Βαρνακιώτης** αναφέρονται τρεις οπλαρχηγοί του Ξηρόμερου, όλοι μέλη της ίδιας οικογένειας:
*Γιάννος Βαρνακιώτης, αρματολός του Ξηρομέρου
*Νικόλαος Βαρνακιώτης, γιος του Γιάννου, πολέμησε το 1769 μαζί με τους Ορλώφ στην Κριμαία εναντίον των Τούρκων.
*Γεώργιος Βαρνακιώτης (1778- 1842), γιος του Νικόλαου, πολέμησε στην επανάσταση του 1821
Αλεξάντερ φον Κλουκ

Ο **Αλεξάντερ φον Κλουκ** (1846 – 1934) ήταν Πρώσος – Γερμανός στρατιωτικός που έλαβε μέρος στον Αυστροπρωσικό και Γαλλοπρωσικό πόλεμο, ενώ στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατέχοντας τον βαθμό του στρατηγού, είχε οριστεί διοικητής της 1ης γερμανικής Στρατιάς. 
Το πλήρες όνομά του ήταν Αλέξανδρος Ερρίκος Ροδόλφος φον Κλουκ (Alexander Heinrich Rudolph von Kluck)

## Βιογραφία
Ο Αλεξάντερ φον Κλουκ γεννήθηκε στο Μίνστερ της Βεστφαλίας στις 20 Μαΐου του 1846 Από νεαρή ηλικία, το 1865, κατατάχθηκε στον πρωσικό στρατό και τον επόμενο χρόνο συμμετείχε στον Αυστροπρωσικό πόλεμο και αμέσως μετά στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο όπου και τραυματίσθηκε δύο φορές. Την περίοδο 1896 – 1898 διετέλεσε διοικητής της πολιτοφυλακής στη περιοχή του Βερολίνου. Το 1906 προήχθη στο βαθμό του υποστράτηγου του πεζικού και το 1913 διορίστηκε επιθεωρητής Στρατού.

Όταν ξέσπασε ο Α’  Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Αλεξάντερ φον Κλουκ ανέλαβε  διοικητής της 1ης Στρατιάς με δράση στο Δυτικό Μέτωπο όπου σύμφωνα με το σχέδιο Σλίφεν αποτελούσε τη δεξιά πτέρυγα μαζί με την 2η Στρατιά για την κατάληψη του Παρισιού εισβάλλοντας στη Γαλλία από ΒΑ. παραβιάζοντας προηγουμένως την ουδετερότητα του Βελγίου. Εκτελώντας όμως ταχύτατη προέλαση και φθάνοντας λίγα χιλιόμετρα βορειοανατολικά  από το Παρίσι δημιουργήθηκε ένα ευρύτατο χάσμα, μήκους περίπου 80 χιλιομέτρων, μεταξύ της Στρατιάς του και της 2ης Στρατιάς που προέλαυνε νοτιότερα με αποτέλεσμα ο διοικητής της 2ης Στρατιάς Καρολος φον Μπύλοβ φοβούμενος ανάλογη κίνηση (προέλαση) από το Βρετανικό Εκστρατευτικό Σώμα που παρεμβάλλονταν στο μέτωπο, του ζήτησε την σύμπτυξη των σχηματισμών ανατολικά του Μάρνη όπου και ακολούθησε. 
Μετά την πρώτη μάχη του Μάρνη ακολούθησε για μακρά περίοδο ο λεγόμενος πόλεμος των χαρακωμάτων χωρίς κάποιο ιδιαίτερο στρατιωτικό ενδιαφέρον. Κατά τη διάρκεια κάποιας επιθεώρησης το 1915 τραυματίσθηκε από θραύσματα όπου και αναγκάσθηκε σε παραίτηση το επόμενο έτος.

Ο Αλεξάντερ φον Κλουκ πέθανε στο Βερολίνο στις 19 Οκτωβρίου του 1934, 88 ετών, έχοντας ζήσει την διάλυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα μεταξύ των οποίων και με αυτό του μέλανος αετού.

## Συγγραφικό έργο
Ο Αλεξάντερ φον Κλουκ ασχολήθηκε και με την ιστορία συγγράφοντας δύο έργα με τα απομνημονεύματα του:
* "*Η πορεία προς Παρίσι και η μάχη του Μάρνη το 1914*". Βερολίνο: Siegfried Ernst Mittler και Υιός, 1920. (2η έκδοση 1926)
* "*Χρόνια σε ταξίδια-πολέμους-στοιχεία*". Βερολίνο: R. Schmidt, 1929.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Ιστορία του 20ου Αιώνος" τομ. 6, Εκδ. ΠΑΡΝΕΛ - Χρυσός Τύπος - Αθήναι 1974, τομ.2ος, σελ.475.

Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
AK

Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων **AK** και **Ak** και **ΑΚ** και **ακ** (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έι-κέι) μπορεί να αναφέρεται:

* Ως **AK**
** Στην Αλάσκα πολιτεία των ΗΠΑ ως ταχυδρομικός κώδικας
** Στο AK-47 (Καλάσνικοφ), αυτόματο πυροβόλο όπλο
** Στους ΑΚ Χάβρη, ΑΚ Αζαξιό, ΑΚ Αρλ-Αβινιόν αθλητικούς συλλόγους
** Στην Αντιεξουσιαστική Κίνηση
## Μονάδες μέτρησης
* Στο aK, μονάδα μέτρησης αυτεπαγωγής (attoKelvin) που ισοδυναμεί με 10-18 Kelvin (Κέλβιν)

## Στην ελληνική γλώσσα
* Στην αιμοκάθαρση
* Στα Αμοιβαία Κεφάλαια
* Στον Αστικό Κώδικα στη νομική
* Ως ,ΑΚ΄ ή **,ακ΄** στον αριθμό 1.020 στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης
* Στις Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ελλάδας ως **ΑΚ** στα αρχικά γράμματα
* Στην ακταιωρό ως **Α/Κ**
Βουλή των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια

Η **Βουλή των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια** (αγγλικά: *Georgia House of Representatives*) είναι η κάτω βουλή της Γενικής Συνέλευσης της Τζόρτζια (το πολιτειακό νoμοθετικό σώμα) της πολιτείας Τζόρτζια των ΗΠΑ.

## Σύνθεση
Σύμφωνα με το πολιτειακό σύνταγμα του 1983, αυτό το σώμα δεν πρέπει να αποτελείται από λιγότερα από 180 μέλη εκλεγμένα για διετείς θητείες. Ο παρών πολιτειακός νόμος προβλέπει 180 μέλη. Οι εκλογές διεξάγονται την πρώτη Τρίτη μετά την πρώτη Δευτέρα τον Νοέμβριο στα άρτια έτη.

Είναι η τρίτη μεγαλύτερη κάτω βουλή στις Ηνωμένες Πολιτείες (μετά από αυτήν του Νιου Χάμσαϊρ (400) και της Πεννσυλβάνια) (203).
 
Κάτι ενδιαφέρον είναι ότι, για το 2011, οι δικηγόροι αποτελούν μόλις το 16,11% περίπου της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια.

### Αξιωματούχοι
Η βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγει τον Πρόεδρος της καθώς και τον Προσωρινό Πρόεδρο. Ο παρών πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τζόρτζια είναι ο Ντέιβιντ Ράλστον.  Ο παρών Προσωρινός Πρόεδρος είναι ο Γιαν Τζόουνς.  Ο Προσωρινός Πρόεδρος γίνεται Πρόεδρος σε περίπτωση θανάτου, παραίτησης, ή μόνιμης ανικανότητας του Προέδρου. Ο Προσωρινός Πρόεδρος υπηρετεί μέχρι την εκλογή ενός νέου Προέδρου.

## Βλέπε επίσης
*150η Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια (2009–2010)
* 149η Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια (2007–2008)
* 148η Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια (2005–2006)
* 147η Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια (2003–2004)
* 146η Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια (2001–2002)
* Γερουσία της Τζόρτζια

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official Website of the General Assembly of Georgia 

Κατηγορία:Τζόρτζια
Τζορτζια
Βουλή των Αντιπροσώπων του Άινταχο

Η **Βουλή των Αντιπροσώπων του Άινταχο** (αγγλικά: *Idaho House of Representatives*) είναι η κάτω βουλή του Νομοθετικού Σώματος του Άινταχο. Αποτελείται από 70 αντιπροσώπους που εκλέγονται για διετείς θητείες και συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο του Άινταχο στο Μπόισι.

## Σύνθεση της Βουλής
Η Βουλή των Αντιπροσώπων ελέγχεται συνεχώς από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα από το 1943, με εξαίρεση την περίοδο 1959-1960, συνήθως με μεγάλη πλειοψηφία. Από το 1993 μέχρι σήμερα, το Ρεπουμπλικανικό κόμμα διατηρεί αυξημένη πλειοψηφία άνω των 2/3 των εδρών.

## Βλέπε επίσης
*Γερουσία του Άινταχο

## Αναφορές


## Eξωτερικοί σύνδεσμοι
*Idaho State Legislature *official website*

Αινταχο
Κατηγορία:Άινταχο
Γαλλική Αλγερία

thumb|Το έμβλημα της Γαλλικής Αλγερίας την περίοδο 1830-1962.
Η **γαλλική Αλγερία** είναι το όνομα που χρησιμοποιείται πιο συχνά – με την επίσημη ονομασία να είναι, απλώς, « **Αλγερία** » – για τον ορισμό των γαλλικών αποικιών στις ακτές της Βορείου Αφρικής (1830-1848) και των παλιών γαλλικών νομών της Αλγερίας (1848-1962) και των γαλλικών νομών της Σαχάρας (1957-1962) – αν και οι τελευταίοι είχαν διαφορετικό λόγο ύπαρξης. Οι Αλγερινοί χρησιμοποιούν τον όρο *Istiʿmar* (κατοχή) για να καθορίσουν αυτή την περίοδο της ιστορίας τους.

Η προσάρτηση των παραπάνω εδαφών στη Γαλλία είναι παλαιότερη μητροπολιτικών εδαφών (της ηπειρωτικής Γαλλίας δηλαδή) όπως η Κομητεία της Νις (που έγινε ο νομός των Αλπ-Μαριτίμ) και η Σαβοΐα (που χωρίστηκε σε δύο νομούς, την Σαβοΐα και την Άνω Σαβοΐα) - που παραχωρήθηκαν το 1860 από το Βασίλειο της Σαρδηνίας και την Ιταλία το 1947 - και είναι αποτέλεσμα των γαλλικών κατακτήσεων που πραγματοποιήθηκαν επί της Αντιβασιλείας του Αλγερίου (1830), του Κράτους του Αλγερίου (1847), της Καμπιλί (1871), της Συνομοσπονδίας Κελ Αχαγκάρ της Σαχάρας (1902), όπως και του διαμοιρασμού της Αφρικής από την Διάσκεψη του Βερολίνου (1884). Η γαλλική Αλγερία (1830-1962) με αυτό τον τρόπο αποτελεί την προηγούμενη οντότητα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλγερίας που ανακηρύχτηκε ως ανεξάρτητο κράτος το 1962.

Με την επαναφορά στο προσκήνιο εξαιτίας της αντίστασης και του αλγερινού εθνικισμού, και στη συνέχεια με τον κλονισμό από τον Πόλεμο της Αλγερίας, η γαλλική παρουσία στην Αλγερία λαμβάνει τέλος με αμοιβαίες συμφωνίες (πιο συγκεκριμένα μια «διακήρυξη της ανεξαρτησίας») τον 20ό αιώνα. Η Αλγερία ονομαζόμενη ως γαλλική παραμένει τον 21ο αιώνα μια άλυτη υπόθεση, το σημείο εκκίνησης μιας ισοδύναμης διαπραγμάτευσης ανάμεσα στη Γαλλία και την Αλγερία και ένα σημερινό βουλευτικό πρόβλημα, όπως επιβεβαιώνει η πρόταση αλγερινού νόμου που κατατέθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2010, αλλιώς 32 χρόνια μετά την αποχώρηση των τελευταίων Γάλλων στρατιωτών επί αλγερινού εδάφους και 48 χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας. Η περίοδος της « Γαλλικής Αλγερίας » αφορά την ιστορία τόσο της Αλγερίας όσο και της Γαλλίας.

## Βιβλιογραφία
* Πιέρ Γκουανάρ, *Algérie, l'œuvre française* ISBN 290643123x 2001
* Μαρσέλ Γκορί, *L'Algérie illustrée*, Éditions Campanile, Sophia-Antipolis, 2005.
* Ζαν-Παξ Μεφρέ, Ζαν-Μαρί Μπαστιάν-Τιρί : *Jusqu’au bout de l’Algérie française*, Éditions Pygmalion

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι- πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια της AFN
* Ιστορία των γαλλικών αποικιών και της επέκτασης της Γαλλίας στον Κόσμο - Τόμος 2 : Η Αλγερία
* Εφημερίδα της εκατονταετηρίδας της Αλγερίας (1930)
* Carte Michelin της γαλλικής Αλγερίας του 1962
* Το χωριό του Τενές και οι κάτοικοί του από το 1830 μέχρι και το 1962
* Περιοδικό « Entre Algérie et France », Σημείο συνάντησης και πεδίο πολιτισμικών ανταλλαγών

Κατηγορία:Πρώην γαλλικές αποικίες

Κατηγορία:Ιστορία της Αλγερίας
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
AN

Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων **AN** ή **An** ή **aN** ή **an** και **ΑΝ** ή **Αν** ή **αν** (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έι-εν) μπορεί να αναφέρεται:

*Ως **AN**
**Στις Ολλανδικές Αντίλλες, χώρα κατά ISO
***Στον .an top-level domain κωδικό για τις Ολλανδικές Αντίλλες στο διαδίκτυο
**Στην Ανγκόλα, χώρα κατά World Meteorological Organization country code
**Στην Ανδόρρα, παλαιός κωδικός της χώρας κατά NATO
**Στην Ανκόνα (επαρχία) ως διακριτικό κυκλοφορίας οχημάτων
**Στη Νευρική ανορεξία (Anorexia nervosa).Ως **An** ή **Αν**

**Ως όνομα διάσημων: Αν Ένραϊτ, Αν Μπάνκροφτ, Αν Μπάξτερ, Αν Τάιλερ, Αν Χάθαγουεϊ
**Στα An-124, An-32, An-10, An-225, An-70, σειρά αεροσκαφών της εταιρείας Antonov με κωδικούς: 
*Στο AN/SLQ-25 Nixie, ρυμουλκούμενο αντίμετρο
 
## Μονάδες μέτρησης
*Στo aN, μονάδα μέτρησης δύναμης (attonewton) που ισοδυναμεί με 10-18 Newton (Νιούτον)

## Στην ελληνική γλώσσα

*Στον Αν ή άνου, στη σουμεριακή μυθολογία
*Ως **Αν.** συντομογραφία των ονομάτων: **Αναστάσιος** και Ανδρέας
*Ως ,ΑΝ΄ ή **,αν΄** στον αριθμό 1.050 στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης

## Δείτε επίσης
**[[Αν...]]* (ταινία) 
*Αν και μόνο αν, λογική και μαθηματική έκφραση
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1992

Οι **49οι [[Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου]] 1992** έγιναν στη Σόφια, σε νέο γεωπολιτικό περιβάλλον μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων στις βόρειες βαλκανικές χώρες και την απόσχιση από τη Γιουγκοσλαβία της Σλοβενίας, της Κροατίας, των Σκοπίων και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

## Αποτελέσματα

### Ανδρών

#### Βαθμολογία

Δεν είναι γνωστή η βαθμολογία.

### Γυναικών

#### Βαθμολογία

Δεν είναι γνωστή η βαθμολογία.

## Πηγές
*BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS

Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου
Κατηγορία:Στίβος το 1992
Κατηγορία:Σόφια
Μικρό Περιστέρι Ιωαννίνων

Το **Μικρό Περιστέρι** είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων και ανήκει στο δήμο Μετσόβου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 964 μέτρα στους πρόποδες του όρους Λάκμος ή Περιστέρι και το διασχίζουν οι ποταμοί Μετσοβίτικος και Καλαρρύτικος.

Το όνομα του το πήρε το 1927 κατά το σχέδιο της εθνικής επιχείρησης εξελληνισμού των τοπωνυμίων που έως τότε ονομαζόταν *Μικρό Προσγόλι*. Από το 1999 έως το 2010 ήταν η έδρα του δήμου Εγνατίας ο οποίος εντάχθηκε στο δήμο Μετσόβου το 2010.

## Πληθυσμός και γύρω οικισμοί
Το Μικρό Περιστέρι έχει πληθυσμό 223 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και περιλαμβάνει τους εξής οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός): *Μικρό Περιστέρι* (13), *[[Γιαρακάρι Ιωαννίνων|Γιαρακάρι]]* (17), *[[Νέο Γερακάρι Ιωαννίνων|Νέο Γερακάρι]]* (58), *[[Παλαιοχώρι Μικρού Περιστερίου Ιωαννίνων|Παλαιοχώρι]]* (11), *[[Προσήλια Ιωαννίνων|Προσήλια]]* (0), *[[Ραχούλα Ιωαννίνων|Ραχούλα]]* (25), και *[[Ταμπούρια Ιωαννίνων|Ταμπούρια]]* (137).

## Διατηρητέα μνημεία
Στο χωριό υπάρχει ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου. Ο ναός είναι χτισμένος πιθανότατα μεταξύ 15ου και 16ου αιώνα, αφού κάτω από τις τοιχογραφίες, οι οποίες υπάρχουν σήμερα και χρονολογούνται, σύμφωνα με επιγραφή, το 1680, διακρίνεται άλλο στρώμα με τοιχογραφίες παλαιότερες. Το τέμπλο του ναού διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση και τοποθετείται χρονολογικά στην ίδια περίοδο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Λεωνίδας Τσικλητήρας

Ο **Λεωνίδας Τσικλητήρας** (Πάτρα, ? - Πάτρα, ? ), ήταν Έλληνας αθλητής των αρχών του 20ου αιώνα σε πολλά αθλήματα. Ήταν από τους πρώτους αθλητές του Παναχαϊκού Γ.Σ. μετά την ίδρυσή του, πήρε μέρος στα πρώτα πανελλήνια πρωταθλήματα και στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες. Καταγόταν από γνωστή οικογένεια σταφιδέμπορων με καταγωγή την Πύλο, συγγενείς του ήταν ο ολυμπιονίκης Κωνσταντίνος Τσικλητήρας και ο ανιψιός του Σπύρος Τσικλητήρας που συμμετείχε σε Ολυμπιακούς αγώνες.

Εμφανίζεται πρώτη φορά σε αγώνες το 1893 στους "δεύτερους ετήσιους εσωτερικούς αγώνες του Παναχαϊκού" που έγιναν στις 16 και 17 Μαΐου. Στους αγώνες αυτούς αναφέρεται ότι ήταν ακόμα μαθητής και δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο από τα έπαθλα που είχαν αθλοθετηθεί η να κερδίσει πρώτη θέση σε κάποιο αγώνισμα . Για πρώτη φορά διακρίθηκε σε κάποιο αγώνισμα στους εσωτερικούς αγώνες του 1894 στην οργανική γυμναστική τιμήθηκε με έπαινο

Η συμμετοχή του στη διάσπαση του Παναχαϊκού το 1894 και η συμβολή του στην ίδρυση της Γυμναστικής Εταιρείας Πατρών δείχνουν το πάθος και την αφοσίωσή του στον αθλητισμό. Ως ένας από τους πρώτους αθλητές της Γ.Ε. Πάτρας, συνέβαλε στην ανάπτυξη του συλλόγου, ο οποίος εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους αθλητικούς φορείς της περιοχής. Μαζί με τον Α. Παπαϊωάννου διέπρεψαν στην γυμναστική με τα χρώματα της ΓΕΠ. Το 1895 έγινε αθλητής και του *Ποδηλατικού συλλόγου Πατρών* όπου πήρε μέρος και στους αγώνες της 7-8 Μαΐου της ίδιας χρονιάς. Την πρώτη μέρα συμμετείχε στα 1.200 μέτρα , μέσα στο ποδηλατοδρόμιο, χωρίς επιτυχία, την δεύτερη ημέρα ήταν δεύτερος στα 1.600 μέτρα .
thumb|right|200px|Ο τάφος της οικογένειας Τσικλητήρα στην Πάτρα, η φωτογραφία του Λεωνίδα αριστερά
Το 1895 πήρε μέρος με την ΓΕΠ στα Τήνια όπου διακρίθηκε και ήταν πρώτος στο άλμα σε ιππικό εφαλτήριο και δεύτερος σε ασκήσεις σε μονόζυγο. Στους δοκιμαστικούς αγώνες της Γυμναστικής Εταιρίας τον Φεβρουάριο του 1896 διακρίθηκε στο μονόζυγο, δίζυγο και στους κρίκους χωρίς να αναφέρεται η θέση που κατέλαβε. Στις 9-11 Μαΐου 1896 έγιναν στο Παναθηναϊκό στάδιο οι δοκιμαστικοί αγώνες πρόκρισης για τους Α' Ολυμπιακούς αγώνες , ουσιαστικά ήταν και θεωρείται το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου. Ο Τσικλητήρας συμμετείχε στα 400 μέτρα όπου τερμάτισε δεύτερος και κέρδισε την συμμετοχή του στους ολυμπιακούς και στο μονόζυγο όπου δεν διακρίθηκε.

Στους Α' ολυμπιακοί αγώνες της Αθήνας που έγιναν την ίδια χρονιά ο Τσικλητήρας συμμετείχε στα προκριματικά των 400 μέτρων χωρίς να καταφέρει να προκριθεί στον τελικό. Πήρε μέρος επίσης στις ασκήσεις σε μονόζυγο χωρίς να διακριθεί.

Το 1898 στους Παναχαϊκούς αγώνες του Παναχαϊκού ήταν πρώτος στο άλμα επί κοντώ με επίδοση 2,72 ύψος, και πρώτος στο μονόζυγο. Έκτοτε δεν αναφέρεται πάλι το όνομα του σε αγώνες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος επί κοντώ
Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1994

Οι **50οι [[Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου]] 1994** έγιναν στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας. Από το πρόγραμμα των αγώνων αφαιρέθηκε ο μαραθώνιος, για τον οποίο από το 1996 ξεκίνησε ξεχωριστό βαλκανικό πρωτάθλημα ανδρών-γυναικών.

## Αποτελέσματα

### Ανδρών

#### Βαθμολογία

Δεν είναι γνωστή η βαθμολογία.

### Γυναικών

#### Βαθμολογία

Δεν είναι γνωστή η βαθμολογία.

## Πηγές
*BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS

Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου
Κατηγορία:Στίβος το 1994
Κατηγορία:Τρίκαλα
Μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου

Η **Μονή του Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου** βρίσκεται στις δυτικές πλευρές του όρους Άσκιου, 4 χλμ. ΝΑ. του σύγχρονου οικισμού της Κορησού και απέχει από την πόλη της Καστοριάς 19 χλμ. Α. Πιθανολογείται ότι τα κτίρια του παλαιού μοναστηριακού συγκροτήματος κτίστηκαν το 17ο αιώνα. Η μονή αναφέρεται σε επιστολή του Παύλου Μελά ο οποίος φιλοξενήθηκε από τον Ηγούμενο Γρηγόριο το 1904 και συμμετείχε ενεργά στον Μακεδονικό Αγώνα. Στις 26  Φεβρουαρίου 1905 λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε με εντολή του Βουλγαρικού κομιτάτου. Το μοναστήρι επαναλειτούργησε το 1963 ο Αρχιμανδρίτης Σεβαστιανός Στεφανόπουλος με δύο μοναχές. Τέλος με απόφαση του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων το μοναστήρι από ανδρικό έγινε γυναικείο. 

## Παραπομπές-Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα Αμήν, Γνωριμία με την Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου «Τσιριλόβου» Καστοριάς, 26/07/2011
* Ιστολόγιο Ιστορικά Καστοριάς, Τα μοναστήρια της Καστοριάς (μέρος 2ο): Μονή Αγ. Νικολάου Τσιρίλοβου, 19/12/2010
*Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου «Τσιριλόβου» Καστοριάς στο https://www.youtube.com

Αγιου Νικολαου Τσιριλοβου
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Κάστρο του Σουόρντς

Το **κάστρο του Σουόρντς** (, ) είναι ένα μεσαιωνικό φρούριο νορμανδικής αρχιτεκτονικής χτισμένο περί το 1200 στο Σουόρντς, στα βόρεια του Δουβλίνου.

Χτισμένο ως κατοικία των αρχιεπισκόπων του Δουβλίνου, το κάστρο του Σουόρντς δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ως στρατιωτική κατασκευή, αλλά εκτείνεται σε μια μεγάλη πενταγωνική οχυρωμένη έκταση περίπου 6000 m2 με έναν πύργο στον βορρά, λογικά η κατοικία του Διοικητή, και μια εντυπωσιακή σύνθετη γέφυρα στον νότο. Ο φύλακας εικάζεται πως διέμενε στο τμήμα αριστερά της πύλης, ενώ το δώμα του θυροφύλακα με το δωμάτιο του ιερέα από πάνω βρισκόταν στα δεξιά. Το διπλανό παρεκκλήσι, χτισμένο στα τέλη του 13ου αιώνα, χρησιμοποιήθηκε, λογικά, ως ιδιωτικό παρεκκλήσι του αρχιεπισκόπου.

thumb|αριστερά|Το κάστρο του Σουόρντς

Άλλα κτίρια, καταγεγραμμένα για μια έρευνα το 1326, έχουν πλέον εξαφανιστεί, συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης αίθουσας στο δυτικό τμήμα των τειχών. Από τη στιγμή που χτίστηκε το νέο παλάτι στο Τάλλαχτ το 1324, ο αρχιεπίσκοπος εγκατέλειψε το Σουόρντς, μετακόμιση που ενθαρρύνθηκε χωρίς καμιά αμφιβολία από τις ζημιές που είχε υποστεί στη διάρκεια της εκστρατείας του Μπρους το 1317. Οι οδοντωτές επάλξεις καταδεικνύουν μια σχετική χρησιμοποίησή του στη διάρκεια του 15ου αιώνα, αλλά από το 1583, στη διάρκεια της σύντομης κατάληψής του από τους Ολλανδούς προτεστάντες, το κτίσμα περιγράφεται ως «το παλιό παραχαϊδεμένο κάστρο». Χρησιμοποιημένο ως κήπος τον 19ο αιώνα, το κάστρο πωλήθηκε κατά τη διάρκεια της διάλυσης της Εκκλησίας της Ιρλανδίας.

Τελευταία ανακαινισμένο, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε την άνοιξη του 2010 ως τόπος γυρισμάτων για την παραγωγή της τηλεοπτικής σειράς *[[Tudors]]*.

Κατηγορία:Κάστρα στην Ιρλανδία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιρλανδία
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1998

Οι **53οι [[Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου]] 1998** έγιναν στο Βελιγράδι, στις 13 & 14 Ιουνίου, σε γενική αδιαφορία, αφού μετείχαν ελάχιστοι πρωτοκλασάτοι αθλητές, ούτε καν οι δευτεροκλασάτοι. Έτσι πέρασαν απαρατήρητοι. Η καταρρακτώδης βροχή έκανε ακόμα δυσκολότερη την προσπάθεια των αθλητών και έγινε αιτία να καθυστερήσει η εναρξή τους κατά 40 λεπτά περίπου. Μετείχαν οκτώ βαλκανικές χώρες. Νικήτρια αναδείχθηκε η **[[Ελλάδα]]** στους άνδρες, σε 22 αγωνίσματα, και η **[[Ρουμανία]]** στις γυναίκες, σε 21 αγωνίσματα. Το βαλκανικό πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη ξεχωριστά στα Σκόπια, στις 15 Μαρτίου, εκτός βαθμολογίας.

## Αποτελέσματα

### Ανδρών

Διεξήχθη ξεχωριστό πρωτάθλημα στα Σκόπια, εκτός βαθμολογίας.

#### Βαθμολογία

Δεν είναι γνωστή η βαθμολογία.

### Γυναικών

Διεξήχθη ξεχωριστό πρωτάθλημα στα Σκόπια, εκτός βαθμολογίας.

#### Βαθμολογία

Δεν είναι γνωστή η βαθμολογία. 

## Πηγές
*BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS.
*"Αθλητική Ηχώ", 13/6/1998.
*"Αθλητική Ηχώ", 14/6/1998.
*Αρχείο ΣΕΓΑΣ

Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου
Κατηγορία:Στίβος το 1998
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Βελιγράδι
Εξεγερσιακός αναρχισμός

Ο σύγχρονος **εξεγερσιακός αναρχισμός** ενεφανίσθη στην Ιταλία κατά τα λεγόμενα "μολυβένια χρόνια" (περίπου από το 1968 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980). Έχει τις βάσεις του σε ορισμένες παλαιότερες αντιοργανωτικές τάσεις του αναρχοκομμουνισμού και στον ιλλεγκαλισμό (αδικοπραγία, κακονομία, αθεμιτούργημα) των αρχών του εικοστού αιώνα. Στηρίζεται στην απόρριψη των μόνιμων δομών οργάνωσης και αντιπροτείνει τη δράση μέσα από παροδικές ομάδες συνάφειας και αυτόνομες ζώνες στο εσωτερικό των αστικών κέντρων (π.χ. καταλήψεις), οι οποίες λειτουργούν ως εστίες κατανεμημένης αυτοδιαχείρισης, ελεύθεροι χώροι στέγασης, νησίδες οικοδόμησης μη εμπορευματικών σχέσεων και δραστηριοτήτων (οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών, καλλιτεχνικών κλπ), ορμητήρια ενεργειών κατά κρατικών ή καπιταλιστικών συμβόλων και κέντρα μίας εναλλακτικής, αντιιεραρχικής κοινωνικοποίησης για τους συμμετέχοντες. 

Κύριο χαρακτηριστικό του εξεγερσιακού αναρχισμού είναι η έμφαση στη διαρκή άμεση δράση και σύγκρουση με το κράτος αντί για τη ρητορική προπαγάνδα. Οι εξεγερσιακοί βλέπουν στην καθημερινή ανυπακοή και εξέγερση τον σπόρο της πραγματικής επανάστασης, στόχος της οποίας θα πρέπει να είναι η άνθιση της ατομικότητας του καθενός μέσα από συνθήκες αγώνα για ισότητα πρόσβασης στους οικονομικούς πόρους και όπου η εμπειρία του αγώνα συσσωματώνει την εξέλιξη της επαναστατικής ατομικότητας μέσα από την κοινωνική "συνδιαλλαγή" και αλληλεπίδραση με το ευρύτερο κοινωνικό υποκείμενο και υπερκείμενο των κρατικών δομών. Η αυτότροπος δράση μετουσιώνεται σε αυτενέργεια του εξεγερσιακού συνόλου. Έτσι, σε αντίθεση με τον παραδοσιακό σοσιαλισμό, δε γίνεται αυστηρός διαχωρισμός μεταξύ προεπαναστατικής και μετεπαναστατικής δράσης ή κοινωνικού γίγνεσθαι.

## Δείτε επίσης
* Αλφρέντο Μπονάνο
* Επαναστατικός ντεφαιτισμός
* Αναρχοσυνδικαλισμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελληνικά:
* Inter Arma
* Parabellum
* Ένα αναρχικό αρχείο για ανατρεπτική χρήση
* Μετά τα Τρίκαλα
* Anarchy Press 
* Parabellum
* Persona non grata
* Hit n Run
* Hit and Write
* Direct Action News from Greece

Αγγλικά:
* Writings of Alfredo Bonanno
* Insurrectionary Anarchism - Anarchist Library
* Act for freedom now!
* War on society
* 325  Magazine

Κατηγορία:Αναρχισμός
Μαξ φον Χάουζεν

Ο βαρόνος **Μαξ φον Χάουζεν**, (γερμανικά: Max Clemens Lothar Freiherr von Hausen) (1846–1922) ήταν Γερμανός στρατιωτικός και πολιτικός, ένας από τους πρώτους επτά Γερμανούς στρατηγούς διοικητές του Δυτικού Μετώπου στον Α’  Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε διατελέσει υπουργός πολέμου και πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου (σαν πρωθυπουργός) στο Βασίλειο της Σαξονίας.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια
Γιος του Σάξονα υποστράτηγου Κλήμη Λοθάριου Ερρίκου φον Χάουζεν, γεννήθηκε στη Δρέσδη στις 17 Δεκεμβρίου του 1846. Από νεαρή ηλικία ακολούθησε  στρατιωτική καριέρα φοιτώντας αρχικά στη Στρατιωτική Σχολή Δρέσδης από την οποία αποφοίτησε το 1863 ως ανθυπολοχαγός πεζικού. Συμμετέχοντας στον Γερμανο-δανικό πόλεμο του 1866 και στη συνέχεια στο Γερμανο-πρωσικό πόλεμο φοίτησε ακολούθως στη Στρατιωτική Ακαδημία του Βερολίνου ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 1874.

Τρία χρόνια αργότερα διορίστηκε στο Γενικό Επιτελείο και το 1890 ανέλαβε διοικητής του συντάγματος των γρεναδιέρων της Αυτοκρατορικής φρουράς. Το 1897 ως υποστράτηγος ανέλαβε διοικητής της Στρατιάς της Σαξονίας που λίγο αργότερα μετονομάστηκε 3η Γερμανική Αυτοκρατορική Στρατιά.

Παράλληλα από τον Αύγουστο του 1902 μέχρι το 1906 ανέλαβε υπουργός Πολέμου στο Βασίλειο της Σαξονίας ενώ την περίοδο από Ιούλιο του 1912 μέχρι τον Μάιο του 1914 εκλέχθηκε πρόεδρος του εκλογικού συμβουλίου του ίδιου βασιλείου.

### Α’  Π.Π.
Με το ξέσπασμα του Α’  Παγκοσμίου Πολέμου ο Μαξ φον Χάουζεν συντάχθηκε με τη υπό διοίκηση Στρατιά του στο Δυτικό Μέτωπο, νοτιότερα της 1ης και 2ης Στρατιάς σύμφωνα με το ακολουθούμενο τότε σχέδιο Σλίφεν. Μετά την λεγόμενη Μάχη των Συνόρων συνέχισε ταχύτατη προέλαση εισβάλλοντας στη Γαλλία, αρχικά δυτικά και στη συνέχεια νότια φθάνοντας στο μέτωπο του ποταμού Μάρνη, συμμετέχοντας στην πρώτη μάχη του Μάρνη. Στις 12 Σεπτεμβρίου αντικαταστάθηκε στα καθήκοντά του αιφνίδια λόγω της προσβολής του από τυφοειδή πυρετό και αποστρατεύθηκε.

## Το τέλος
Αποσυρθείς της ενεργούς υπηρεσίας πέθανε λίγα χρόνια μετά στη γενέτειρά του Δρέσδη, στις 19 Μαρτίου του 1922, έχοντας ζήσει με θλίψη την κατάρρευση της χώρας του. Είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα μεταξύ των οποίων του Μέλανος Αετού και του Ερυθρού Αετού μετά περιδέραιου, ενώ είχε χριστεί ιππότης του Αυτοκρατορικού Τάγματος των "Αδαμάντων του Στέμματος".

## Πηγές
* "Ιστορία του 20ου Αιώνος" τομ. 6, Εκδ. ΠΑΡΝΕΛ - Χρυσός Τύπος - Αθήναι 1974, τομ. 2ος, σελ. 475.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Σάξονες
Ιόνιος Σχολή

Η **Ιόνιος Σχολή** είναι Ιδιωτικό Σχολείο και εδρεύει στη Φιλοθέη Αθηνών και στο Μαρούσι. Ιδρύθηκε το 1908 από τον Κωνσταντίνο Καβαλιεράτο. 

Σήμερα διαθέτει ένα Δημοτικό,ένα Γυμνάσιο και ένα Νηπιαγωγείο στο Μαρούσι και ένα Δημοτικό, ένα Γυμνάσιο και ένα Λύκειο στη Φιλοθέη. Στο Λύκειο προσφέρεται και το πρόγραμμα IB. 

## Παραπομπές
* http://www.ionios.gr/ Επίσημη ιστοσελίδα του εκπαιδευτηρίου

Κατηγορία:Σχολεία
Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Αθήνα
Ανδρέας Γεωργιάδης (κολυμβητής)

Ο **Δημήτριος Ανδρέας Γεωργιάδης** , (1916 - Πάτρα 1979), ήταν Έλληνας αθλητής της κολύμβησης, της υδατοσφαίρισης, της καλαθοσφαίρισης και της πετοσφαίρισης. Μετά το τέλος της αθλητική του καριέρας συνέχισε να προσφέρει στον αθλητισμό από άλλα πόστα.

Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και αρχικά με την πετοσφαίριση στην Ε.Α. Πατρών όπου έπαιξε μαζί της κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1938. Το 1932 γράφτηκε στον Ν.Ο. Πατρών στην υδατοσφαίριση και κολύμβηση, παρέμεινε στον ΝΟΠ ως αθλητής και μέλος του ως το 1979 που πέθανε.

Βασικός παίκτης του Ναυτικού ομίλου ως το 1946 κατέκτησε μαζί του τα πρωταθλήματα Ελλάδος τις περιόδους 1935, 1938, 1939, 1945, και το 1946. Μετά το τέλος της καριέρας του συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον ΝΟΠ σαν μέλος του συλλόγου ή του διοικητικού συμβουλίου ενώ ήταν πρόεδρος το 1951 , την περίοδο 1962-63 και το 1974. Το 1970 εξελέγη αντιπρόεδρος της Ε.Κ.Ο.Φ. και πρώτος πρόεδρος του Κολυμβητηρίου στην Αγυιά.

Την αδελφή του Χαρίκλεια είχε παντρευτεί ο συναθλητής και φίλος του Κέκος Γεροθανάσης. Μετά τον θάνατο του ο ΝΟΠ διοργάνωσε προς τιμήν του τους κολυμβητικούς αγώνες "Γεωργιάδεια" από το 1985 ως το 1994. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών
Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Πρόεδροι Ν.Ο. Πατρών
Αϊλέου (πόλη)

Το **Αϊλεου** () είναι πόλη του Ανατολικού Τιμόρ. Είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Αϊλέου Επαρχίας Αϊλέου. Έχει πληθυσμό 2.927 κατοίκων (απογραφή 2010). Βρίσκεται κεντρο-δυτικά του Ανατολικούβ Τιμόρ, δυτικά της Λόρο Μούνου, δυτικά του Διαμερίσματος και κεντρικά της επαρχίας Αϊλέου.

## Γεωγραφία
Η Αϊλέου βρίσκεται κεντρο-δυτικά του Ανατολικούβ Τιμόρ, δυτικά της Λόρο Μούνου, δυτικά του Διαμερίσματος και κεντρικά της επαρχίας Αϊλέου.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 η Αιλέου είχε 2.927 κατοίκους. 

## Εικόνες

Αρχείο:Aileu_valley.jpg
Αρχείο:Aileu Vila.jpg
Αρχείο:Aileu.jpg
Αρχείο:Aileu 2.jpg


## Δείτε επίσης
* Αϊλέου
* Αϊλέου (επαρχία)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Friends of Aileu

Κατηγορία:Πόλεις του Ανατολικού Τιμόρ
Κατηγορία:Αϊλέου
Λάζαρος Γεωργιάδης

Ο **Λάζαρος Γεωργιάδης** (Νοβοροσίσκ, 1921 - Πάτρα, 25 Ιουνίου 1975) ήταν Έλληνας υδατοσφαιριστής και σκακιστής. Ο Γεωργιάδης γεννήθηκε στη Ρωσία από πολυμελή οικογένεια Ελλήνων, είχε άλλα τέσσερα αδέλφια, που εγκαταστάθηκε στην Πάτρα μόνιμα το 1939. Στην προσωπική του ζωή, ήταν παντρεμένος με τρία παιδιά: τον Σταύρο, τον Σάββα και την Ελευθερία.

Ο Γεωργιάδης ασχολήθηκε με την κολύμβηση και την υδατοσφαίριση το 1946 που γράφτηκε αρχικά στον Ν.Ο. Πατρών και έπειτα στον Πατραϊκό, έως το 1961 που σταμάτησε. Στον ΝΟ Πατρών αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας που κατέκτησε τα πρωταθλήματα Ελλάδας το 1947 και το 1950. Παράλληλα ήταν και σκακιστής στον Σ.Ο. Πατρών παίζοντας μαζί του σε αγώνες.

Ήταν πολύ καλός κολυμβητής και συχνά κολυμπούσε στο λιμάνι της πόλης, επίσης ήταν λάτρης του υποβρύχιου ψαρέματος. Τη Δευτέρα 25 Ιουνίου 1975 πηγαίνοντας για υποβρύχιο ψάρεμα βρέθηκε πνιγμένος από ψαράδες 300 μέτρα από την ακτή στην παραλία του ξενοδοχείου «Μωρέας». 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών
Αϊλέου (επαρχία)

Η **Αϊλεου** (πορτογαλικά και τετούμ: Aileu) είναι μια από τις τέσσερις επαρχίες του διαμερίσματος Αϊλέου στο Ανατολικού Τιμόρ. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Αϊλέου, έχει πληθυσμό 20.830 κατοίκων (απογραφή 2010). Βρίσκεται στο κεντρο-δυτικό Ανατολικού Τιμόρ, δυτικά της Λόρο Μούνου και στα δυτικά του διοικητικού διαμερίσματος.

H περιοχή διαιρείται σε 11 δήμους: Ασσιρίμου, Μπαντουντάτο, Φαχίρια, Χοχολάου, Λαάε, Λαούσι, Λιουράι, Σαμπόρια, Σελόι Κράικ, Σελόι Μαλέρε

## Γεωγραφία
Η Αϊλέου συνορεύει στα βόρεια με την επαρχία Λαουλάρα, στα βορειοανατολικά με την επαρχία Ρεμέξιο, στα νοτιοανατολικά με την επαρχία Λεκιντόε, στα δυτικά με την Ερμέρα και στα νότια με το Αϊνάρο.

## Δήμοι
Το Αϊλέου διαιρείται σε 11 δήμους:
# Ασσιρίμου
# Μπαντουντάτο
# Φαχίρια
# Χοχολάου
# Λαάε
# Λαούσι
# Λιουράι
# Σαμπόρια
# Σελόι Κράικ
# Σελόι Μαλέρε
 
## Χάρτες

Αρχείο:Sucos_Aileu.png|Οι δήμοι του Αϊλέου
Αρχείο:Aileu administrative posts.png|Οι επαρχίες του Αϊλέου


## Εικόνες

Αρχείο:Aileu_valley.jpg|Η πρωτεύουσα, Αϊλέου
Αρχείο:Aileu Vila.jpg|Η πρωτεύουσα, Αϊλέου
Αρχείο:Aileu.jpg|Η πρωτεύουσα, Αϊλέου
Αρχείο:Aileu 2.jpg|Η πρωτεύουσα, Αϊλέου


## Δείτε επίσης
* Αϊλέου
* Αϊλέου (πόλη)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του Ανατολικού Τιμόρ
Κατηγορία:Αϊλέου
Τρίπολις Φρυγίας

Η **Τρίπολις** ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας. 

Βρισκόταν στα σύνορα με τη Λυδία και την Καρία. Ήταν κτισμένη στη βόρεια όχθη του άνω ρου του ποταμού Μαιάνδρου, πάνω στην εμπορική οδό που ένωνε τις Σάρδεις με τη Φιλαδέλφεια έως τη Λαοδίκεια. Βρισκόταν περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ιεραπόλεως και ο Πλίνιος την ανέφερε ως λυδική πόλη, με το όνομα **Απολλωνία**, περιβρεχόμενη από τον Μαίανδρο ποταμό. Αντίθετα ο Στέφανος ο Βυζάντιος και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την τοποθετούν στην Καρία, με την ονομασία **Νεάπολις**. Η φρυγική Τρίπολις έκοψε στην αρχαιότητα νομίσματα με την κεφαλή της Λητούς. 

Τα ερείπια της αρχαίας πόλεως βρίσκονται κοντά στο σημερινό Yenicekent, της περιοχής Μπουλντάν, στην επαρχία Ντενιζλί. Τα ερείπια χρονολογούνται κυρίως στην ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, περιλαμβάνοντας ιππόδρομο, θέατρο, νεκρόπολη, τείχη και λουτρά. Ήταν επίσης και έδρα επισκόπου της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας με τον τίτλο *Tripolitanus in Lydia*, η οποία σήμερα είναι κενή. 

## Πηγές
* *Αυτό το άρθρο ενσωματώνει κείμενο που αποτελεί [[κοινό κτήμα]]: Smith, William, ed. (1854–57). Dictionary of Greek and Roman Geography. London: John Murray.*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Υπουργείο Πολιτισμού (Τουρκία), Tripolis

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Κατηγορία:Επαρχία Ντενιζλί
Φωτεινή Καστοριάς

Η **Φωτεινή** είναι οικισμός της Δυτικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς.

## Γενικά στοιχεία
Η Φωτεινή βρίσκεται κοντά και ανατολικά της λίμνης της Καστοριάς σε υψόμετρο 650 μέτρα ενώ απέχει 17 χλμ. Α.-ΒΑ. από την πόλη της Καστοριάς. Αναφέρεται το 1886 ως "*χωρίον έχοντος 900 χριστιανούς και φρέαρ"*. Στη απαρίθμηση του (1913) είναι *έρημο* και το 1918 αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Πολυκεράσου Καστοριάς. Το 1926 μετονομάζεται σε Φωτεινή και γίνεται καθαρά προσφυγικός οικισμός όπου εγκαταστάθηκαν 34 προσφυγικές οικογένειες, 94 άτομα. Πριν ενταχθεί στο Δήμο Καστοριάς ανήκε στο Δήμο Βιτσίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μεταμόρφωση αποτελούν τη κοινότητα Μεταμορφώσεως που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καστοριάς του δήμου Καστοριάς και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 186 μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Ντιάνα Αντωνακάτου

Η **Ντιάνα Αντωνακάτου** (Ληξούρι, 1921 - 8 Οκτωβρίου 2011) υπήρξε σπουδαία  Ελληνίδα  ζωγράφος. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ζωγραφική κοντά στον Κώστα Παρθένη και χαρακτική με τον Γιάννη Κεφαληνό (1944-1949). Υπήρξε ένα από τα πιο δραστήρια μέλη του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, του συνδικαλιστικού οργάνου των εικαστικών καλλιτεχνών . Έλαβε μέρος σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, ενώ τα τελευταία 25 χρόνια στο πατρικό της, στα γραφικά Βιλατώρια Παλικής στην Κεφαλονιά, παρουσίαζε κάθε χρόνο τα έργα της. Πέθανε σε ηλικία 92 ετών στο Ληξούρι στις 8 Οκτωβρίου 2011.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τοπίο της Αντωνακάτου στη Δημοτική Πινακοθήκη της Λάρισας
* http://kefaloniapress.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=24235&Itemid=110

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών
Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2001

thumb|250px|Η 74η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου

Η **74η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου**, γνωστά κυρίως ως **Βραβεία Όσκαρ**, τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2001 και πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαρτίου 2002 στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ, Λος Άντζελες. Ήταν η πρώτη απονομή που έγινε στο Χόλιγουντ από την 33η Απονομή το 1960 και μεταδόθηκε ζωντανά από το τηλεοπτικό κανάλι ABC. Η ηθοποιός Γούπι Γκόλντμπεργκ ήταν η οικοδέσποινα της τελετής για τέταρτη φορά. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 12 Φεβρουαρίου 2002 από τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Φρανκ Πίρσον και την ηθοποιό Μάρσα Γκέι Χάρντεν.

Η ταινία *[[Ένας Υπέροχος Άνθρωπος|Ένας υπέροχος άνθρωπος]]* κέρδισε τέσσερα βραβεία, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας. Η ταινία *[[Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού|Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Η συντροφιά του δαχτυλιδιού]]* (The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring) βραβεύτηκε επίσης με τέσσερα Όσκαρ, σε τεχνικές κατηγορίες. Το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου κέρδισε ο Ντένζελ Ουάσινγκτον και το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου η Χάλι Μπέρι.

## Υποψηφιότητες και Βραβεία

### Τιμητικά βραβεία
* Σίντνεϊ Πουατιέ
* Ρόμπερτ Ρέντφορντ

### Jean Hersholt Humanitarian Award
* Άρθουρ Χίλερ

## Απονεμητές βραβείων

## Πολλαπλές υποψηφιότητες
* 13: *[[Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού|Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Η συντροφιά του δαχτυλιδιού]]*
* 8: *[[Ένας Υπέροχος Άνθρωπος|Ένας υπέροχος άνθρωπος]]*, *[[Moulin Rouge!]]*
* 7: *[[Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ]]*
* 5: *[[Μυστικά της κρεβατοκάμαρας]]*, *[[Αμελί]]*
* 4: *[[Μαύρο Γεράκι: Η κατάρριψη]]*, *[[Μπαμπούλας Α.Ε.]]*, *[[Περλ Χάρμπορ (ταινία)|Περλ Χάρμπορ]]*
* 3: *[[Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος (ταινία)|Ο Χάρι Πότερ και η φιλοσοφική λίθος]]*, *[[Ίρις (ταινία)|Iris]]*
* 2: *[[Α.Ι. Τεχνητή Νοημοσύνη|Α.Ι. τεχνητή νοημοσύνη]]*, *Ali*, *[[Memento]]*, *[[Ο χορός των τεράτων]]*, *[[Ημέρα εκπαίδευσης]]*

## Αριθμός νικών
* 4: *[[Ένας Υπέροχος Άνθρωπος|Ένας υπέροχος άνθρωπος]]*, *[[Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού|Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Η συντροφιά του δαχτυλιδιού]]*
* 2: *Μαύρο Γεράκι: Η κατάρριψη*, *[[Moulin Rouge!]]*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ
* Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών

Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2001
Ηλεκτρικό δίκτυο

thumb|right|300px|Σχεδιάγραμμα ηλεκτρικού δικτύου
[thumb|307x307px|Γραμμές μεταφοράς υψηλής [Διαφορά δυναμικού|τάσης]]

**Ηλεκτρικό δίκτυο** είναι ένα διασυνδεδεμένο δίκτυο για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας από του παραγωγούς στους καταναλωτές.

## Μέρη
Ένα ηλεκτρικό δίκτυο συνίσταται από τρία μέρη:
*Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας: Τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας παράγουν ηλεκτρική ενέργεια χρησιμοποιώντας ορυκτά καύσιμα (άνθρακα, φυσικό αέριο, βιομάζα) ή τον αέρα, το νερό, τα πυρηνικά καύσιμα και τον ήλιο.
*Μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας: Οι γραμμές μεταφοράς μεταφέρουν την ηλεκτρική ενέργεια από τα εργοστάσια στα κέντρα ζήτησης.
*Διανομή ηλεκτρικής ενέργειας: Η ενέργεια φτάνει στους υποσταθμούς, γίνεται υποβιβασμός τάσης με τη βοήθεια μετασχηματιστών και μεταφέρεται μέσω γραμμών διανομής. με περαιτέρω υποβιβασμό τάσης, γίνεται κατάλληλη για χρήση από οικιακά δίκτυα. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ελληνικό Διασυνδεδεμένο Σύστημα Μεταφοράς Η.Ε.

Κατηγορία:Ηλεκτρολογία
Κατηγορία:Έργα υποδομής
Ρεμέξιο

Η **Ρεμέξιο** (πορτογαλικά και τετούμ: Remexio) είναι μια από τις τέσσερις επαρχίες του διαμερίσματος Αϊλέου, Ανατολικού Τιμόρ. Πρωτεύουσα είναι η Ρεμέξιο. Έχει πληθυσμό 10.055 κατοίκων (απογραφή 2010). Βρίσκεται στα κεντρο-δυτικά του Ανατολικού Τιμόρ, δυτικά της Λόρο Μούνου και δυτικά του Διαμερίσματος.

Διαιρείται σε 8 δήμους: Ακουμάου, Φαδαμπλόκο, Φατουράσα, Χαουτόο, Λιουράι, Μαουμέτα, Τουλατακεο και Φαϊσόι.

## Γεωγραφία
Η Ρεμέξιο συνορεύει στα βόρεια με το Ντίλι, στα νότια με τη Λεκιντόε, στα βορειοδυτικά με τη Λαουλάρα, στα νοτιοδυτικά με την Αϊλέου και στα ανατολικά με το Μανατούτο. 

## Δήμοι

Το Ρεμέξιο διαιρείται σε 8 δήμους:
# Ακουμάου
# Φαδαμπλόκο
# Φατουράσα
# Χαουτόο
# Λιουράι
# Μαουμέτα 
# Τουλατακεο
# Φαϊσόι

## Δείτε επίσης
* Αϊλέου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αϊλέου
Λαουλάρα

Η **Λαουλάρα** (πορτογαλικά και τετούμ: Laulara) είναι μια από τις τέσσερις επαρχίες του διαμερίσματος Αϊλέου στο Ανατολικό Τιμόρ. Πρωτεύουσα της είναι η πόλη Λαουλάρα, έχει πληθυσμό 7.173 κατοίκων (απογραφή 2010). Βρίσκεται στο κεντρο-δυτικό Ανατολικό Τιμόρ, δυτικά της Λόρο Μούνου και στα δυτικά του Διαμερίσματος.

Διαιρείται σε 5 δήμους: Κοτολάου, Φατίσι, Μαδαμπένο, Ταλίτου και Τοουμέτα.

## Γεωγραφία
Η Λαουλάρα συνορεύει στα νότια με το Αϊλέου, στα νοτιοανατολικά με το Ρεμέξιο, στα βόρεια με το Ντίλι, στα βορειοδυτικά με τη Λικιζά και την Ερμέρα. Είναι η μόνη επαρχία που συνορεύει με τη Λικιζά.

## Δήμοι
Η Λαουλάρα διαιρείται σε 5 δήμους:
# Κοτολάου
# Φατίσι
# Μαδαμπένο
# Ταλίτου
# Τοουμέτα

## Δείτε επίσης
* Αϊλέου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επαρχίες του Ανατολικού Τιμόρ
Κατηγορία:Αϊλέου