open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αντώνης Λιοναράκης

Ο **Αντώνης Λιοναράκης** είναι *πρώην Κοσμήτορας* της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών και νυν Ομότιμος Καθηγητής του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Αδερφός του Νικήτα Λιοναράκη και ένας από αυτούς που βίωσαν τα βασανιστήρια της Χούντας και κατέθεσαν στη δίκη των βασανιστών. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Πτυχίο στη Φιλοσοφία και Ιστορία με ειδίκευση στη Δεοντική Λογική στο Πανεπιστήμιο Βabes - Bolyai στο Κλούζ Ναπόκα της Ρουμανίας. Η ειδίκευση που επικεντρώθηκε στο τελευταίο έτος σπουδών, είχε ως αντικείμενο δεοντικά κατηγορήματα λογικής και ανάλυσής τους σε προεκτάσεις ηθικών θεμάτων. Πτυχιακή Εργασία στον τομέα της Φιλοσοφικής Λογικής, με τίτλο: ΄Προλεγόμενα στη Δεοντική Λογική΄, 1981, Universitatea Babes - Bolyai.

Master’s of Philosophy (M. Phil) και Διδακτορικό Δίπλωμα (Philosophy Doctor) στο Department of Educational Development (Τμήμα Εκπαιδευτικής Ανάπτυξης) του Πανεπιστημίου του SURREY της Μεγάλης Βρετανίας με τίτλο: ΄Community based Adult Education: an exploration of the use of Open Learning Systems in a Greek Community in West Germany and the development of an Adult Education Centre in Southern Greece΄.

Μεταδιδακτορική μελέτη στο Πανεπιστήμιο του Surrey (Μεγάλη Βρετανία) στο Τμήμα Εκπαιδευτικής Ανάπτυξης, University of Surrey, Department of Educational Development με τίτλο: Distance Learning and Teaching - A World Perspective

Έχει διδάξει στο Open University (OU) της Μεγάλης Βρετανίας.  Ήταν μέλος στο Δ.Σ. του Ινστιτούτου Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων, ιδρυτής και πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας «Ελληνικό Δίκτυο Ανοικτής & εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης».

Ήταν μέλος της επιτροπής του ΥΠ.Ε.Π.Θ. για τη δημιουργία του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, αργότερα της Ομάδας Εκτέλεσης Έργου και εισηγητής των αρχών της Ανοικτής και Εξ αποστάσεως εκπαίδευσης στη χώρα μας, καθώς επίσης και υπεύθυνος έκδοσης του διεθνούς περιοδικού “https://web.archive.org/web/20180602150206/https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/openjournal/indexOpen Education”. Οργανώνει κάθε δύο χρόνια διεθνές συνέδριο για την ανοικτή και εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Έχει συμμετάσχει στην έκδοση 21 βιβλίων για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, σε πολλά ερευνητικά προγράμματα, ενώ εργασίες του έχουν δημοσιευτεί σε πολλά επιστημονικά περιοδικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Μαλάγινα

Τα **Μαλάγινα**, γνωστά κατά τους ύστερους χρόνους ως **Μελάγγεια**, ήταν βυζαντινή διοικητική περιοχή στην κοιλάδα του ποταμού Σαγγάριου, στη Βόρεια Βιθυνία, η οποία χρησίμευε ως σημαντική τοποθεσία στρατοπέδευσης και οχυρωμένο στρατόπεδο (*[[άπληκτον]]*) του βυζαντινού στρατού. 

Τα Μαλάγινα ήσαν το πλησιέστερο *άπληκτον* στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα, Κωνσταντινούπολη, και συνεπώς ήταν μείζονος σημασίας κατά την διάρκεια αυτοκρατορικών εκστρατειών με κατεύθυνση την Ανατολή: εκεί ήταν όπου οι στρατοί των ισχυρών θεμάτων των *[[Θέμα Ανατολικών|Ανατολικών]]*, του *[[Θέμα Οψικίου|Οψικίου]]* και των *[[Θέμα Θρακησίων|Θρακησίων]]* συναντούσαν τον αυτοκράτορα. Η περιοχή αποτελούσε, επίσης, την τοποθεσία των σημαντικότερων ιπποφορβείων (*[[μιτάτον|μιτάτα]]*) στη Μικρά Ασία. 

Πρώτη αναφορά προς αυτό στις ιστορικές πηγές γίνεται το 798, όταν η Αυτοκράτειρα Ειρήνη συγκέντρωσε στρατό στη συγκεκριμένη τοποθεσία. Τα Μαλάγινα δέχθηκαν επίθεση από τους Άραβες το 798, το 860 και προς το 875. Κατά την διάρκεια του 12ου αιώνα, ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός επιδιόρθωσε τις οχυρώσεις του κύριου φρουρίου της περιοχής, στη Μεταβολή, το οποίο και χρησιμοποίησε ως στρατόπεδο για τις εκστρατείες του εναντίον του Σελτζουκικού Σουλτανάτου του Ικονίου.

Κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας των Αγγέλων, κατέστη ξεχωριστή επαρχία, της οποίας ο κυβερνήτης έφερε τον τίτλο του *[[δουξ|δούκα]]* και του *[[στρατοπεδάρχης|στρατοπεδάρχη]]*. Κατά την διάρκεια της ίδιας περιόδου, αναφέρεται ως αρχιεπισκοπή, προτού αναβαθμιστεί σε μητρόπολη κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας των Λασκαριδών.

## Παραπομπές

## Πηγές
*  
*  

Κατηγορία:Βυζαντινή Μικρά Ασία
Κατηγορία:Βυζαντινός στρατός
Ερρίκος του Σόλτρεϊ

Ο **Ερρίκος του Σάλτρεϊ** ή **Ερρίκος του Σότρι** (λατινικά: *Henricus Salteriensis*, αγγλικά: *Henry of Saltrey* ή *Henry of Sawtry*) ήταν Άγγλος μοναχός του 12ου αιώνα, συγγραφέας μιας πραγματείας σχετικά με το καθαρτήριο του Αγίου Πατρικίου.

## Βιογραφία
Ο Ερρίκος του Σόλτρεϊ ήταν Κιστερκιανός μοναχός του Αββαείου του Σόλτρεϊ, το οποίο ευρίσκεται στο Σότρι του Χάντινγκντονσαϊρ.

Η πραγματεία του σχετικά με το καθαρτήριο του Αγίου Πατρικίου, υπό το τίτλο *[[Tractatus de purgatorio sancti Patricii]]*, ανήκει στο λογοτεχνικό είδος των διηγημάτων οραμάτων του Κάτω Κόσμου, ο αριθμός των οποίων άρχισε να αυξάνεται κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου.

Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1624, εντός του *Florilegium insulae Sanctorum Hiberniae* του Τόμας Μέσιγχαμ.

## Πηγές
*  Arthur George Rigg, *A History of Anglo-Latin Literature, 1066-1422*, Cambridge University Press, 1992, σ. 127. 
*  Charles Lethbridge Kingsford, [« Henry of Saltrey »](https://en.wikisource.org/wiki/Henry_of_Saltrey_(DNB00)), *[[Dictionary of National Biography]]*, 1885–1900, vol. 26.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  ''Henricus Salteriensis'' στο *documentacatholicaomnia.eu*
*  Εργογραφία σχετιζόμενη με τον Ερρίκο του Σόλτρεϊ στο Internet Archive

Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί μοναχοί
Εσάμ Ελ-Χανταρί

Ο **Εσάμ Ελ-Χανταρί** (αραβικά: عصام كمال توفيق الحضري, γεννήθηκε 15 Ιανουαρίου 1973) είναι Αιγύπτιος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, επί σειρά ετών βασικός τερματοφύλακας της Εθνική Αιγύπτου ως αρχηγός της. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Αφρικανούς τερματοφύλακες όλων των εποχών.

## Καριέρα
Έχει το παρατσούκλι «Υψηλό Φράγμα» και έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του με την Αλ-Αχλί, με την οποία κέρδισε οκτώ τίτλους πρωταθλήματος, τέσσερα Κύπελλα Αιγύπτου, τέσσερα Αιγυπτιακά Σούπερ Καπ, τέσσερα ΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ, τρία ΚΑΦ Σούπερ Καπ, ένα Αραβικό Κύπελλο Πρωταθλητών Συλλόγων, και δύο Αραβικά Σούπερ Καπ. Έχει αγωνιστεί επίσης στη Νταμιέτα, τη Σιόν (με την οποία κέρδισε το Ελβετικό Κύπελλο), την Ισμαΐλι, την Ζαμάλεκ, την Αλ Μερέιχ (με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα και το Κύπελλο Σουδάν), την Αλ-Ιτιχάντ Αλεξάνδρειας και την Γουάντι Ντέγκλα.

Ήταν τέσσερις φορές νικητής του Κυπέλλου Εθνών με την Εθνική Αιγύπτου - τις περισσότερες από οποιοδήποτε άλλο παίκτη. Τρεις φορές συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης και σε τρεις τελικούς Κυπέλλου Εθνών, δεν δέχθηκε ούτε ένα γκολ.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018, σε ηλικία 45 ετών και 161 ημερών, είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί σε Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Αυτή ήταν η 159η και τελευταία εμφάνισή του με το εθνόσημο. Τερμάτισε την καριέρα του σε ηλικία 47 ετών έχοντας διατηρήσει ανέπαφη την εστία του σε 476 από τα 970 επίσημα παιχνίδια του και έκτοτε έγινε προπονητής τερματοφυλάκων.

## Τίτλοι

**Αλ Αχλί**
* Πρωτάθλημα Αιγύπτου (8) : 1997, 1998, 1999, 2000, 2005, 2006, 2007, 2008
* Κύπελλο Αιγύπτου (4) : 2001, 2003, 2006, 2007
* ΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ (4) : 2001, 2005, 2006, 2008
* ΚΑΦ Σούπερ Καπ (3) : 2002, 2006, 2007
* Αραβικό Κύπελλο Πρωταθλητών Συλλόγων : 1996
* Αραβικό Σούπερ Κύπελλο (2) : 1997, 1998

**ΦΚ Σιόν**
* Κύπελλο Ελβετίας : 2009

**Αλ Μερέιχ Φ.Κ.**
* Πρωτάθλημα Σουδάν (2) : 2011, 2013
* Κύπελλο Σουδάν (2) : 2012, 2013

**Εθνική Αιγύπτου**
* Κύπελλο Εθνών Αφρικής (4) : 1998, 2006, 2008, 2010

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αιγύπτιοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2006
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουάντι Ντέγκλα ΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζαμάλεκ ΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ισμαΐλι ΣΚ
Συνθήκη του Βίλνιους (1559)

Η **Συνθήκη του Βίλνιους** ή **της Βίλνα** υπεγράφη στις 31 Αυγούστου 1559, κατά τη διάρκεια του Λιβονικού Πολέμου, μεταξύ του Λιβονικού Τάγματος και της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας στο Βίλνιους (Βίλνα, Βίλνο). Ο Γκότχαρντ φον Κέτλερ έθεσε τα εδάφη του τάγματος υπό την προστασία του Πολωνού βασιλέα και Μέγα Δούκα της Λιθουανίας, Σιγισμούνδου Β΄ Αύγουστου. Η συγκεκριμένη συμμαχία είχε ως στόχο την εξουδετέρωση του επερχόμενου κινδύνου της προσάρτησης των εδαφών του τάγματος από τη Ρωσία, ωστόσο, παρά το γεγονός πως έλαβε στρατιωτική ενίσχυση από τον Πολωνό-Λιθουανό καγκελάριο Μικολάι «τον Μέλανα» Ράντζιβιλ, ο Κέτλερ απέτυχε να εμποδίσει την κατάληψη του μεγαλύτερου τμήματος της Λιβονίας από Ρωσικές δυνάμεις. Ως συνέπεια, ο Κέτλερ σύναψε δεύτερη συνθήκη με την Πολωνία-Λιθουανία στις 28 Νοεμβρίου 1561, μέσω της οποίας παρέδιδε τα κατάλοιπα του Κράτους του Τευτονικού Τάγματος στο Πολωνικό Στέμμα και το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, ενώ ο ίδιος καθίστατο βασσάλος του Σιγισμούνδου Β΄ Αύγουστου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιβονικός Πόλεμος
Βιλνιους (1559)
Βιλνιους (1559)
Κατηγορία:16ος αιώνας στο Βίλνιους
Βρυσούλα Ευρυτανίας

*Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: [[Βρυσούλα (αποσαφήνιση)]]*

Η **Βρυσούλα** είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 660 μέτρων, το οποίο βρίσκεται προς τα νοτιοδυτικά του χείμαρρου Κρικελιώτη. Απέχει 41,5 χλμ. νοτιοδυτικά από το Καρπενήσι και 3,5 χλμ. βόρεια από τον Ασπρόπυργο. Μέχρι το 1963 ονομαζόταν **Αμπέλια** οπότε μετονομάστηκε σε Βρυσούλα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Ασπρόπυργο και τον Παρηγόρη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ασπροπύργου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Προυσού του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 14  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Προυσού
Βράχα Ευρυτανίας

Η **Βράχα** είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 880 μέτρων.

## Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Βράχα βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νομού σε απόσταση 53 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι και 14 χλμ. δυτικά από τα Φουρνά. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι τα πετρόχτιστα σπίτια και οι πολλές βρύσες του. Στα βόρεια του χωριού κάτω από τον μονόλιθο της «Τσούκας» σε τοποθεσία με πολλά νερά, βελανιδιές και καστανιές υπάρχει η Ιερά Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα (1660), που αποτέλεσε καταφύγιο και ορμητήριο των Ελλήνων την περίοδο της επανάστασης του 1821 αλλά και σχολείο των κοινών γραμμάτων. Έχει χαρακτηριστεί από το 1956 ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Αξιοθέατο του χωριού είναι η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Νικολάου και το φαράγγι Πλατάνι κοντά στην ιστορική μονή.

## Ιστορία
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο Κατσαντώνης χρησιμοποίησε το μοναστήρι σαν κρησφύγετό του και σύμφωνα με την τοπική παράδοση σε αυτό ξεψύχησε ο μικρότερός του αδελφός Λεπενιώτης μετά τη δολοφονική απόπειρα που του έγινε στη γειτονική Φουρνά. Το 1824 στη τοποθεσία «Κουκιά» έγινε μάχη μεταξύ του καταδιωκόμενου Γεωργίου Καραϊσκάκη και αντιπάλων του Ελλήνων και Τούρκων την περίοδο των εμφυλίων αντιπαραθέσεων με τον Μαυροκορδάτο. Το 1966, μετά από καταστροφικό σεισμό που έγινε στην ευρύτερη περιοχή του Ταυρωπού (Μέγδοβα) , πολλοί κάτοικοι της Βράχας μετοίκησαν και ίδρυσαν τον οικισμό Νέα Βράχα κοντά στο Σταυρό Φθιώτιδας.

## Διοικητικά - Δημογραφικά
Ως κοινότητα συστάθηκε το 1912 με έδρα τον οικισμό και ανήκε στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βράχας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φουρνά του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 98 κατοίκους.

Κατά την Απογραφή του 2021 το χωριό είχε 76 κατοίκους. Η πληθυσμιακή διακύμανση του χωριού είναι η εξής:

## Βιβλιογραφία
* *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*, τόμος 7, Εκδόσεις Τεγόπουλος - Μανιατέας, Αθήνα 1996. 
* Ντάσιος Τάκης , *Στ' Άγραφα*, Εκδόσεις Μίλητος, Αθήνα 1999. ISBN 960-8460-13-1.
* Συλλογικό έργο, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Εκδόσεις Δομή, Αθήνα 2006.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βράχα Ευρυτανίας: Ένα χωριό με άγνωστη Ιστορία

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Φουρνάς
Γ.Σ. Ερμής Αγιάς

Ο **Γυμναστικός Σύλλογος Επαρχίας Αγιάς ο Ερμής** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στην Αγιά Λάρισας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1984. Αντλεί το όνομά του από τον αρχαίο ελληνικό θεό Ερμή, αγγελιοφόρου των θεών, ψυχοπομπού, προστάτη του εμπορίου και των κλεφτών. Έδρα όλων των τμημάτων του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Αγιάς, χωρητικότητας 300 καθήμενων θεατών. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Ο αθλητικός σύλλογος διαθέτει τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών και τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών.

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών

Την αγωνιστική περίοδο 2014–2015 ο σύλλογος αναδείχθηκε τόσο Πρωταθλητής όσο και Κυπελλούχος Θεσσαλίας, με αποτέλεσμα να λάβει το πρώτο του εισιτήριο για τα εθνικά Πρωταθλήματα. Την επόμενη χρονιά, 2015–2016, κατέκτησε την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα του 1ου Ομίλου Βορρά στη Γ΄ Εθνική. Την τέταρτη συνεχόμενη άνοδό του πέτυχε την περίοδο 2017–2018, οπότε και δεν κατέκτησε την πρωτιά αλλά ήταν από τους πρώτους επιλαχόντες σε περίπτωση ανακατατάξεων.

### Συμφωνία με τον Ν.Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης 1908 (2022)
Στις 20 Ιουλίου 2022 ανακοινώθηκε η συμφωνία μεταξύ των ανδρικών τμημάτων καλαθοσφαίρισης του Ν.Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης 1908 και του Γ.Σ. Ερμής Επαρχίας Αγιάς. Η ομάδα της Αγιάς Λάρισας συνεχίζει να χρησιμοποιεί την επωνυμία «Γυμναστικός Σύλλογος Επαρχίας Αγιάς ο Ερμής», αλλά χρησιμοποιεί τον διακριτικό τίτλο «Ηρακλής 2022 Κ.Α.Ε.» όσον αφορά την Καλαθοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία. Επίσης, χρησιμοποιεί το έμβλημα και τα χρώματα του Ν.Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης 1908 και έχει ως αγωνιστική έδρα το Ιβανώφειο Κλειστό Γυμναστήριο.

## Τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών
Το 2002 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Σ.ΠΕ.Θ. αλλά δεν μπόρεσε να ανεβεί στην Γ΄ Εθνική στα μπαράζ πρωταθλητών στο Κιάτο. Το 2005 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ. και ανήλθε στην Γ΄ Εθνική.

### Τίτλοι
* Α΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΠΕ. Θεσσαλίας: 2002, 2003
* Α΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ.: 2005

## Τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών
Την αγωνιστική περίοδο 2024–2025 συστάθηκε ξανά το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών το οποίο συμμετέχει στις κατηγορίες της Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ..

## Έδρα
Έδρα όλων των τμημάτων του συλλόγου είναι παραδοσιακά το Κλειστό Γυμναστήριο Αγιάς, χωρητικότητας 300 καθήμενων θεατών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γ.Σ. Ερμής Αγιάς, πρώην επίσημος ιστότοπος.
* 
* 
* Κλειστό Γυμναστήριο Αγιάς, πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.

Κατηγορία:Γ.Σ. Ερμής Αγιάς
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1984
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Οδός Ερμού (Λευκωσία)

Η **Οδός Ερμού **() ήταν σημαντικός εμπορικός δρόμος στο κέντρο της Λευκωσίας. Εκτείνεται από το βόρειο άκρο της Οδού Λήδρας και την οδό Έκτορος στα ανατολικά.

## Ιστορία
μικρογραφία|Το  το 2013.
Πριν από την Ενετική εποχή ο Ποταμός Πεδιαίος κινούταν φυσικά μέσα από το κέντρο της πόλης, ωστόσο αυτός εκτρέπηκε όταν χτίστηκαν τα νέα τείχη. Η παλιά κοίτη του ποταμού στη συνέχεια έγινε ανοιχτός υπόνομος μέχρι την άφιξη των Βρετανών το 1878. Βρήκαν την αποχέτευση της πόλης σε απαράδεκτη κατάσταση και έτσι αποφάσισαν να δοθεί η ιδιοκτησία της γης σε κάποιον που θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση της περιοχής. Η οδός Ερμού χτίστηκε το 1881 με τη βοήθεια των οικοδόμων και εργατών από την περιοχή Καϊμακλί. Έκτισαν τον κεντρικό υπόνομο της πόλης κάτω από το δρόμο και πολλά καταστήματα στο επίπεδο του δρόμου. Οι αρχές έδωσαν πολλές από τις εγκαταστάσεις στους οικοδόμους ως ανταμοιβή για τις προσπάθειές τους.

Στην οδό βρισκόταν η άκρη της ελληνικής συνοικίας της πόλης από το 1958 μέχρι το 1974.

## Σήμερα
μικρογραφία|Η Οδός Ερμού το βράδυ το Νοέμβριο του 2014
Τα δύο τρίτα της οδού βρίσκεται εγκαταλελειμμένα εντός της Ζώνης Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο. Από την Οδό Λήδρας, διασχίζοντας μια μεταλλική πύλη εμποδίζει την πρόσβαση σε Οδό Ερμού, ωστόσο μέρος του δρόμου εξακολουθεί να είναι προσβάσιμο από την οδό Μάνης.

## Δείτε επίσης

*Οδός Λήδρας
*Οδός Ονασαγόρου
*Οδός Ρηγαίνης

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οδοί της Λευκωσίας
Οδός Ονασαγόρου

Η **οδός Ονασαγόρου** είναι σημαντικός εμπορικός δρόμος στο κέντρο της Λευκωσίας που κινείται από την πλατεία Ελευθερίας έως τη Σχολή Φανερωμένης. Έχει μήκος 300 μέτρα. Από τον 19ο αιώνα στεγάζει πολλά ακριβά καταστήματα μόδας. Στις μέρες μας αποτελεί μία από τις πιο ακριβές ζώνες ακινήτων στην Ευρώπη. Στην Ονασαγόρου βρίσκεται και η έδρα του Βρετανικού Συμβουλίου στην Κύπρο. 

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Η Ονασαγόρου το βράδυ.
Η Ονασαγόρου αναφέρεται ως έδρα των σημαντικότερων οικογενειών της Κύπρου κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού. Στα τέλη του 20ού αιώνα η οδός σταδιακά έχασε τη σημασία της λόγω της ανάπτυξης της οδού Λήδρας.
μικρογραφία|Τυπική καφετέρια στην οδό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οδοί της Λευκωσίας
Οδός Ρηγαίνης

μικρογραφία|Η Οδός Ρηγαίνης κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος
Η **Οδός Ρηγαίνης** είναι εμπορικός δρόμος στο κέντρο της Λευκωσίας που διατρέχει από την Οδό Λήδρας στην Πλατεία Σολωμού. Ήταν ο πιο πολυσύχναστος δρόμος στη Λευκωσία, κατά την περίοδο της Βρετανικής Αποικιοκρατίας στην Κύπρο μετά την Οδό Ερμού και την Οδό Λήδρας. Η Οδός Ρηγαίνης διανύει 300 μέτρα. Μια δημοσίευσή ανέφερε ότι 

## Ορόσημα
Στην Οδό Ρηγαίνης 70 βρίσκεται το Ιαπωνικό εστιατόριο Bonsa, και στην οδό Ρηγαίνης 94 βρίσκεται το The Classic Hotel, ένα ξενοδοχείο μπουτίκ.

## Παραπομπές


Ρηγαινης
Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Αλγερία)

Η **Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου** (αραβικά: رابطة كرة القدم المحترفة, γαλλικά: *Ligue de Football Professionnel*, LFP) είναι ο φορέας που είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση και τη ρύθμιση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου στην Αλγερία. Ιδρύθηκε το 1962 και λειτουργεί υπό την εποπτεία της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αλγερίας.

H LFP είναι υπεύθυνh για την επίβλεψη, την οργάνωση και τη διαχείριση των δύο πρώτων κατηγοριών στην Αλγερία, της Λιγκ 1 και της Λιγκ 2 και είναι επίσης υπεύθυνη για τα 32 επαγγελματικά ποδοσφαιρικά σωματεία που αγωνίζονται στην Αλγερία (16 στη Λιγκ 1, 16 στη Λιγκ 2).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αλγερία
Μεσοχώρι Ευρυτανίας

*Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Μεσοχώρι]]*

Το **Μεσοχώρι** είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 740 μέτρων, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 48 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι και 9 χλμ. βορειοδυτικά από τα Φουρνά. Είναι κτισμένο στην επαρχιακή οδό Καρπενησίου - Νεράιδας, ανάμεσα στα χωριά Κλειστό και Πλάτανο. Το 1951 προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Κορίτσης (μετέπειτα Κλειστού). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Μαυρόλογγο, το Κλειστό και τον Πλάτανο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κλειστού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φουρνά του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 84 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Φουρνάς
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αλγερίας

Η **Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αλγερίας** (αραβικά: الإتحادية الجزائرية لكرة القدم‎, γαλλικά: * Fédération Algérienne de Football*, FAF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Αλγερία. Εδρεύει στο Αλγέρι. Είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Αλγερίας.

Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανώνονται από την Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφάιρου (LFP), ενώ τα ερασιτεχνικά από την Εθνική Ένωση Ερασιτεχνικού Ποδοσφαίρου (LNFA), υπό την εποπτεία της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αλγερίας.

## Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1962, ενώ το 1963 προσχώρησε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) και το 1964 στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αλγερία
Μαριές Θάσου

Οι **Μαριές** είναι χωριό στο νησί της Θάσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός του ήταν 182 κάτοικοι. Η δημοτική ενότητα Μαριών περιλαμβάνει και τον οικισμό Σκάλα Μαριών, είχε το 2021 463 κατοίκους, από 537 το 2011.

Ο οικισμός βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, στους δυτικούς πρόποδες του Υψαρίου. Η εκκλησία των Αγίων Αρχαγγέλων χρονολογείται από το 1803. 4 χλμ. Νοτιοδυτικά είναι το μοναστήρι της "Κοιμήσεως της Θεοτόκου" από το 1813. Στο ύψος εκείνο βρίσκεται περίπου και η αρχική θέση του οικισμού, όμως οι επιδρομές πειρατών ανάγκασαν τους κατοίκους τους να δημιουργήσουν τον σημερινό οικισμό. Το χωριό σήμερα βρίσκεται 7 χλμ σε ευθεία γραμμή Βορειοδυτικά από το ιστορικό χωριό του Θεολόγου (οδικώς απέχει 25,5 χιλιόμετρα) και 8 χλμ βορειοανατολικά από το λιμάνι των Λιμεναρίων (οδικώς απέχει 11 χιλιόμετρα). Το χωριό περιβάλλεται από μια απότομη χαράδρα τα παλιά μεταλλεία σιδήρου και είναι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς της Θάσου. Η μόνη λίμνη της Θάσου βρίσκεται βόρεια του χωριού και είναι τεχνητή.

Οι Μαριές αναφέρονται ως γενέτειρα του νεομάρτυρα Ιωάννη του εκ Θάσου.

## Εικόνες

 Wasserfall-.JPG|Καταράκτες της περιοχής
 Platanen im Mariestal.jpg|Χλωρίδα της περιοχής


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα δήμου Θάσου

Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Σωτήρας Θάσου

Ο **Σωτήρας** είναι ένας οικισμός στα βορειοδυτικά της Θάσου. Η δημοτική κοινότητα Σωτήρος, που περιλαμβάνει και τον οικισμό Σκάλα Σωτήρος, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 374 κατοίκους, από 395 το 2021. Ο Σωτήρας λέγεται ότι ιδρύθηκε από κατοίκους της Καλλιράχης. Το όνομα του χωριού προέρχεται από την εκκλησία που χτίστηκε εκεί, τη Μεταμόρφωση Σωτήρος. Αξιοσημείωτο είναι το βυζαντινό εκκλησάκι της Αναλήψεως, περίπου 3 χιλιόμετρα έξω από τον οικισμό, καθώς και το μοναστήρι της Ιεαράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος, περίπου 7 χιλιόμετρα.

Στην πλατεία του Σωτήρα υπάρχει μια βρύση και πλατάνια. Η γύρω περιοχή διέθετε μεγάλο φυσικό ορυκτό πλούτο όπως ψευδάργυρο και άλλα μέταλλα.

Οι καταστροφικές δασικές πυρκαγιές στα δυτικά του νησιού το καλοκαίρι του 1989, έφεραν ιδιαίτερα σε κίνδυνο το χωριό και τους κατοίκους του Σωτήρα. Οι πυρκαγιές ήρθαν από το βορρά, και μετακινήθηκαν νοτιοανατολικά και έφτασαν μέχρι το χωριό και έκαψαν αρκετά κτίρια στη βορειοανατολική περιοχή. Εκτός από τα πεύκα κάηκαν και ελαιόδεντρα.

Τις τελευταίες δεκαετίες, ερειπωμένα και καμένα σπίτια ανακαινίστηκαν και ανοικοδομήθηκαν. Ορισμένα προσφέρονται ως διαμερίσματα για διακοπές.

## Εικόνες

 Sotiros 1957 3 CC.jpg|Ο οικισμός το 1957
 Sotiros 2005 1 C.jpg|Ο οικισμός το 2005


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα δήμου Θάσου

Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ακτής Ελεφαντοστού

Το **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ακτής Ελεφαντοστού** (γαλλικά: *Championnat de Côte d'Ivoire de football*) αποτελεί την ανώτατη εθνική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ακτής Ελεφαντοστού. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ιβοριανή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.

## Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1960, έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ακτη Ελεφαντοστου
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ακτή Ελεφαντοστού
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αλγερίας

To **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αλγερίας** (αραβικά:  الرابطة الجزائرية المحترفة الأولى لكرة القدم, γαλλικά: *Championnat d'Algérie de football*)  αποτελεί την ανώτατη εθνική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αλγερίας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LFP).

## Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1962, όταν η Αλγερία έγινε ανεξάρτητο έθνος. Μέχρι το 1950 διεξάγονταν μόνο τα περιφερειακά πρωταθλήματα (Αλγέρι, Κωνσταντίνη, Οράν). Ορισμένα «εθνικά» πλέι οφ διεξήχθησαν κατά την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, πρώτο το 1904. Μεταξύ 1920 και 1956 οι νικήτριες προκρίνονταν στο Πρωτάθλημα Βόρειας Αφρικής, μαζί με πρωταθλήτριες από το Μαρόκο και την Τυνησία.

Από το 1957 έως το 1962 διεξάγονταν το Πρωτάθλημα Βόρειας Αφρικής χωρίς τη συμμετοχή του Μαρόκου και της Τυνησίας ως «αλγερινό πρωτάθλημα». Στις 21 Αυγούστου 2010, η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αλγερίας (FAF) ανακοίνωσε ότι η επωνυμία του πρωταθλήματος θα μετονομαζόταν σε Λιγκ 1 για να αντικατοπτρίζει τον επαγγελματισμό του πρωταθλήματος.

## Πρωταθλητές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Αλγερία
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Αλγερία
Ιβοριανή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

Η **Ιβοριανή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου** (γαλλικά: *Fédération Ivoirienne de Football*, FIF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Ακτή Ελεφαντοστού. Εδρεύει στο Αμπιτζάν. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Ακτής Ελεφαντοστού.

## Ιστορία
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ακτής Ελεφαντοστού (fédération nationale de Côte d'Ivoire) ιδρύθηκε το 1960.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ακτή Ελεφαντοστού
Μαυρόλογγος Ευρυτανίας

O **Μαυρόλογγος** είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 920 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στα όρια του νομού με το νομό Καρδίτσας, νοτιοανατολικά της τεχνητής λίμνης Πλαστήρα. Απέχει 62 χλμ. B. από το Καρπενήσι, 39 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Καρδίτσα και 22 χλμ. B.-BΔ. από τα Φουρνά. Στις αρχές της δεκαετίας του '60, λόγω καθιζήσεων του εδάφους, πολλοί κάτοικοί του μετακινήθηκαν στην Αγία Παρασκευή Φθιώτιδας και το χωριό άρχισε να ερημώνει. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Κλειστού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με  το Κλειστό, το Μεσοχώρι, και τον Πλάτανο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κλειστού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φουρνά του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 3 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Φουρνάς
Μαριές

Η ονομασία **Μαριές** μπορεί να αναφαίρετα:

* στις Μαρίες Ζακύνθου, οικισμός της Ζακύνθου.
* στις Μαριές Θάσου, οικισμός της Θάσου.
Ριχάρδος του Πέρσι

Ο **Ριχάρδος του Πέρσι** (1170 - 1244), 5ος βαρόνος του Πέρσι και φεουδάρχης στην βόρεια Αγγλία με συμμετοχή στον *Α΄ Πόλεμο των Βαρόνων* ήταν μικρότερος γιος του Ζοσλέν του Λέουβεν και της Αγνής Πέρσι. Ο πατέρας του είχε το παρατσούκλι *"αδελφός της βασίλισσας"* επειδή η μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή του ήταν η Αντελίζα του Λέουβεν δεύτερη σύζυγος του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας. Ο Ζοσλέν του Λέουβεν μέλος του Οίκου του Ρέγκιναρ από το Δουκάτο της Βραβάντης παντρεύτηκε την Αγνή Πέρσι τελευταία κληρονόμο της ευγενής Οικογένειας Πέρσι από την Νορμανδία και υιοθέτησε το επώνυμο *"Πέρσι"* για τους απογόνους του.

Ο Ριχάρδος Πέρσι ήταν ένας από τους 25 βαρόνους που διορίστηκαν για να επιβάλουν στον Ιωάννη τον Ακτήμονα την εφαρμογή της Μάγκνα Κάρτα. Με τον ανιψιό του Γουίλιαμ (1183 - 1245) που έγινε 6ος βαρόνος του Πέρσι εξεγέρθηκε εναντίον του βασιλιά και τα κτήματα του κατασχέθηκαν. Μετά τον θάνατο του Ιωάννη και την άνοδο στον θρόνο του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας συμφιλιώθηκε με το στέμμα και πήρε πίσω τα εδάφη του.
Ο Ριχάρδος Πέρσι πέθανε το 1244 και τάφηκε στο *αβαείο του Γουίτμπι*.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Percy, Richard de". Dictionary of National Biography. London: Smith, Elder & Co. 1885–1900.
*Brenan, Gerald. Lindsay, W.A.edit.-A History of the House of Percy, II Vols. Freemantle, London 1902, Vol. I

Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι
Μπαγκνάρι

Το **Μπαγκνάρι** () είναι χωριό στη Γεωργία. Βρίσκεται στην επαρχία Γκάγκρα της Αμπχαζίας σε υψόμετρο 320 μέτρων. Έχει πληθυσμό 320 κατοίκων (απογραφή 1989).

## Σημειώσεις

* Η Αμπχαζία είναι αντικείμενο εδαφικής αμφισβήτησης μεταξύ της Δημοκρατίας της Αμπχαζίας και της Δημοκρατίας της Γεωργίας. Η Αμπχαζία ανακήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της στις 23 Ιουλίου 1992, αλλά η Γεωργία συνεχίζει να τη διεκδικεί ως μέρος της δικής της κυρίαρχης επικράτειας. Η Αμπχαζία έχει λάβει επίσημη αναγνώριση ως ανεξάρτητο κράτος από 5 από τα 193 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών.

## Λογοτεχνία

* *[[Γεωργιανή Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια]]*, V. 2, p. 247, Tb., 1977.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Γλώσσα Αουάντι

Η **Αουάντι** (Ντεβανάγκαρι: अवधी) είναι Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται κυρίως στην περιοχή Αουάντ του Ούταρ Πραντές και στο Τεράι του Νεπάλ. Η Αουάντι χαρακτηρίστηκε ως Ανατολική Χίντι από τον Τζορτζ Αβραάμ Γκρίρσον, ο οποίος έγγραψε τη Γλωσσική Έρευνα της Ινδίας.

## Λογοτεχνία
Σημαντικά έργα στα Αουάντι είναι το Κανταγιάν του Μαουλάνα Ντα'ούντ, το Παντμαβάτ του Μαλίκ Μοχαμάντ Τζαϊσί (1540 μ.Χ.), οι Ραμτσαριτμάνα και Χανουμάν Τσαλίσα του Τουλσίντας (1575 μ.Χ.), το Ντόχε του Καμπίρ ονομασμένο ως Μπιτζάκ, Ιντραβάτι από τον Νουρ Μουχαμμάντ (1757 μ.Χ.) και ο ποιητής Σουρ.

## Γεωγραφική θέση
Τα Αουάντι ομιλούνται στην περιοχή Αουάντ στο κεντρικό Ούταρ Πραντές. Ομιλείται κυρίως στις επαρχίες Μπαχράιτς, Αλλαχαμπάντ, Μπαραμπάνκι, Γκόντα, Φαϊζαμπάντ και το Λάκναου. Ομιλείται επίσης στο Πραταπγκάρ, το Τζαουνπούρ και τις επαρχίες Σουλτανπούρ και Μπάστι. Επίσης, υπάρχουν μικρότερες κοινότητες ομιλητών της γλώσσας στο Ούταρ Πραντές, την Ινδία και το εξωτερικό.

Μια μορφή της Αουάντι χρησιμοποιείται ως λίνγκουα φράνκα για τους Ινδούς στα νησιά Φίτζι. Τα Φίτζι Χίντι είναι μια παλαιότερη διάλεκτος της Αβάντι/Αουάντι που έχει αναμειχθεί με άλλες ινδικές γλώσσες και διαλέκτους, αλλά διατηρεί τα περισσότερα γραμματικά χαρακτηριστικά της γλώσσας Αβάντι/Αουάντι. Ομιλείται από περίπου 460.000 άτομα στα Φίτζι και τη διασπορά στη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.

## Στο σημερινό πολιτισμό
Στη βιομηχανία του κινηματογράφου στη γλώσσα Χίντι, η γλώσσα έχει χρησιμοποιηθεί ως γλώσσα χωρικών και ανθρώπων κατώτερου μορφωτικού επιπέδου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Η Γκάνγκα Τζαμούνα και η Λαγκάν είναι μεταξύ των ταινιών όπου οι περισσότεροι διάλογοι είναι στα Αουάντι. Στη δεύτερη αναμειγνύεται με τη Μπρατζ Μπάσα, καθώς η Αουάντι είναι πολύ ευέλικτη, κατανοητή και εύκολα συνδέσιμη με τα Χίντι. Χρησιμοποιήθηκε ως η γλώσσα μικρών και άλλων χαρακτήρων στην ινδική τηλεοπτική σειρά Ραμαγιάν του 1986.

Στην τηλεοπτική σειρά Yudh, ο Αμιτάμπ Μπατσάν εκφώνησε μέρη του διαλόγου του στα Αουάντι λαμβάνοντας κριτική. Σύμφωνα με τους Hindustan Times:

Απλά αγαπήσαμε τον Αμιτάμπ Μπατσάν όπου ομιλούσε τα Αουάντι στη τηλεόραση! Μόνο ένας ηθοποιός του είδους του θα μπορούσε να μετατρέψει τον εαυτό του από έναν Άγγλο επιχειρηματία υψηλής κλάσης σε φτωχό για να πει τους διαλόγους στα Αουάντι. Το έχει κάνει στο παρελθόν μερικές φορές για μερικές ταινίες στο Μπόλιγουντ και περιφερειακές ταινίες, αλλά όχι τόσο τακτικά όσο θα του άρεσε, για να δείξει τη γνώση του στη γλώσσα. Ήταν υπέροχο να τον δεις να μιλάει άπταιστα Αουάντι στο επεισόδιο της Τετάρτης."

## Δείτε επίσης

* Αουάντ
* Γλώσσες στην Ινδία
* Γλώσσες με επίσημο καθεστώς στην Ινδία
* Κατάλογος Ινδικών γλωσσών ανά συνολικούς ομιλητές
* Ινδουστανικά του Φίτζι
* Ινδουστανικά της Καραϊβικής

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
Γλώσσα Μπαγκέλι

Η **Μπαγκέλι** (Ντεβανάγκαρι: बघेली ή बाघेली), ή **Μπαγκελχάντι**, είναι μια Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται στην περιοχή του Μπαγκελχάντ της κεντρικής Ινδίας.

## Ταξινόμηση
Μια ανεξάρτητη γλώσσα που ανήκει στην υποομάδα των Ανατολικών Γλωσσών Χίντι, η Μπαγκέλι είναι μία από τις γλώσσες που χαρακτηρίζονται ως «διάλεκτος των Χίντι» από την απογραφή του 2001 στην Ινδία. Η Μπαγκέλι είναι μια περιφερειακή γλώσσα που χρησιμοποιείται για την διαομαδική και την ενδοομαδική επικοινωνία.

Η Αουάντι είναι γονική γλώσσα της Μπαγκέλι.

Ο Τζορτζ Αβραάμ Γκρίρσον στο έργο του Γλωσσική Έρευνα της Ινδίας ταξινομούσε τα Μπαγκέλι στα Ανατολικά Χίντι. Η εκτεταμένη έρευνα του τοπικού ειδικού Δρ. Μπαγκαουάτι Πρασάντ Σούκλα είναι ανάλογη με την ταξινόμηση του Γκρίρσον. Ο Εθνολόγος αναφέρει τα Γκοντουάνι, Κουμχάρι και Ρέουα ως διαλέκτους της Μπαγκέλι. Σύμφωνα με τον Σούκλα, η γλώσσα Μπαγκέλι έχει τρεις ποικιλίες:

# Αγνά Μπαγκέλι
# Δυτικά-Μικτά Μπαγκέλι
# Νότια-Σπασμένα Μπαγκέλι

Όπως και πολλές άλλες Ινδοάριες γλώσσες, συχνά υποβλήθηκε σε εσφαλμένη, αυθαίρετη ή πολιτικά αιτιολογημένη ονομασία ως διάλεκτος, αντί για γλώσσα. Επιπλέον, όπως συμβαίνει με άλλες γλώσσες Χίντι, οι ομιλητές της Μπαγκέλι έχουν συγχωνευθεί με αυτές των Πρότυπων Χίντι στις απογραφές.

## Γεωγραφική κατανομή
Η γλώσσα Μπαγκέλι ομιλείται κυρίως στις επαρχίες Ρέουα, Σάτνα, Σίντι, Σινγκραούλι, Σαχντόλ, Ουμάρια, Ανουπούρ και Τζαμπαλπούρ και Μάντια Πραντές.

## Στον σημερινό πολιτισμό
Η Πάο, μια προγραμματισμένη φυλή γνωστή και ως Πάμπρα, ομιλεί τα Μπαγκέλι ως πρώτη γλώσσα. Η γλώσσα τους αναφέρθηκε λανθασμένα ως θιβετοβιρμανική από τον Εθνολόγο, ίσως λόγω σύγχυσης με τη γλώσσα Πάο της Βιρμανίας.

Υπάρχουν πολλά ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα στα Μπαγκέλι. Το Πανινδικό Ραδιόφωνο μεταδίδει τραγούδια στα Μπαγκέλι και αγροτικά προγράμματα από το Σαχντόλ, τη Ρέουα και το Μπομπάλ. Επιπλέον, μαθήματα που σχετίζονται με τη βιβλιογραφία της γλώσσας Μπαγκέλι είναι διαθέσιμα για μελέτη στο Πανεπιστήμιο Αουαντές Πρατάπ Σινγκ.

## Περαιτέρω ανάγνωση

* Pathak, R. S. *The Phonetics of Bagheli: A Phonetic and Phonological Study of a Dialect of Hindi*. New Delhi: National Pub. House, 1980.
* Shukla, Hira Lal. *Contrastive Distribution of Bagheli Phonemes*. Raipur: M.P., Alok Prakashan, 1969.
* Shukla, Bhagvati Prasad. 1972. Bagheli Bhasha aur sahithya (Hindi). Allahabad: Sahitya bhavan Pvt. Ltd
* Koshy, Binoy; Tutum Padung and GB Amar. 2004. A Sociolinguistic study of Bagheli speakers in Madhya Pradesh. Unpublished research by NLCI

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας
İnkılâpçı

Η **İnkılâpçı** ("Επαναστάτης") ήταν μια εβδομαδιαία εφημερίδα στην Κύπρο, που έκλεισε το 1955. Η εφημερίδα δημοσιευόταν στη Λευκωσία.

## Ιστορία
Η İnkılâpçı *(Επαναστατικός)* πρωτοεκδόθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1955.

Η εφημερίδα θα δημοσιεύεται για 12 εβδομάδες, όπου κατά την περίοδο αυτή θεωρείται η φωνή των εργατικών τάξεων. Δημοσίευσε άρθρα σχετικά με όλα τα σημαντικά κοινωνικά και οικονομικά θέματα εκείνων των ημερών. Αλλά μετά την κήρυξη της κατάσταση έκτακτης ανάγκης από τη Βρετανική αποικιακή διοίκηση στις 14 Δεκεμβρίου 1955, η εφημερίδα έκλεισε μαζί με την ημερήσια εφημερίδα του ΑΚΕΛ Νέος Δημοκράτης. Αρχικά, το ΑΚΕΛ και στη συνέχεια οι οργανισμοί αριστεράς των χωρικών, η σοσιαλιστική νεολαία και οι γυναικείες οργανώσεις απαγορεύτηκαν, με πολλούς αριστερούς να συλλαμβάνονται και να φυλακίζονται.

Όπως μπορεί να γίνει κατανοητό από το άρθρο υπό τον τίτλο "Απειλή", που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος της İnkılâpçı στις 12 Δεκεμβρίου 1955, η τότε Τουρκοκυπριακή ηγεσία και οι υπόγειες οργανώσεις της έστειλαν απειλητικές επιστολές στην εκδοτική ομάδα της İnkılâpçı, όπως "σταματήστε τη δημοσίευση του İnkılâpçı, θα σκοτωθείτε, τα κεφάλια σας θα καταστραφούν".

Αρκετά χρόνια μετά το κλείσιμο της εφημερίδας, ο πρώην συντάκτης της, Φαζίλ Οντέρ, δολοφονήθηκε στις 24 Μαΐου 1958 από τον Τουρκική Οργάνωση Αντίστασης. Ο Χουλούς Ιμπραήμ, συνιδρυτής της İnkılâpçı, έφυγε για το Λονδίνο την ίδια μέρα με τον θάνατο του Οντέρ για να σώσει τη ζωή του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομμουνιστικές εφημερίδες
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κύπρο
Γιούμπι-μπο

Το ***γιούμπι-μπο*** είναι ένα όπλο, μια παραλλαγή του μεγαλύτερου μπο και του χαν-μπο. Έχει πλάτος περίπου 200 χιλιοστών, και είναι παρόμοιο με το γιαουάρα. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους νίντζα της φεουδαρχικής Ιαπωνίας οφειλόμενο στην ικανότητά τους να κρύβονται εύκολα, ακόμα και με θανατηφόρες συνέπειες.

## Δείτε επίσης

* Μπο (πολεμικές τέχνες), ένα όπλο που χρησιμοποιείται στις πολεμικές τέχνες της Οκινάουα
* Γιαουάρα

Κατηγορία:Πολιτισμός της Ιαπωνίας
Παππαρούσι Ευρυτανίας

Το **Παππαρούσι** ή **Παπαρούσι** είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 700 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Παππαρούσι βρίσκεται στις πλαγιές του Τυμφρηστού, ανατολικά του ποταμού Ταυρωπού και απέχει 24 χλμ. από το Καρπενήσι στα δυτικά. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας αναφέρεται μεταξύ των «Πολιτοχωρίων», δηλαδή των χωριών γύρω από τον Τυμφρηστό των οποίων οι κάτοικοι είχαν σχέσεις (εμπορικές, τεχνικές, μετανάστευση για δουλειά και σπουδές παιδιών κ.α.) με την Κωνσταντινούπολη (Πόλη). Πιθανολογείται ότι από εκεί ήρθε στην περιοχή η γνώση της εκτροφής μεταξοσκώληκα και η παραγωγή μεταξιού. Η ονομασία Παπαρούσι (*παπα + ρούσος*), σύμφωνα με ορισμένους, προέρχεται από τις κόκκινες μουριές που καλλιεργούσαν (*ρούσος = κόκκινος*) για τη παραγωγή μεταξοσκώληκα. Οι μουριές υπάρχουν μέχρι σήμερα και από αυτές οι κάτοικοι παράγουν ένα αλκοολούχο ποτό «μούρο». Αξιοθέατα του χωριού είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής (πανηγύρι στις 26 Ιουλίου) που κτίστηκε το 1885, η βρύση της «Γιαννογιάνεβας» του 1896 και τα παλιά πέτρινα γεφύρια.

## Διοικητικά
Το 1836 ο οικισμός ορίστηκε έδρα του δήμου Πολιτοχωρίων και το 1919 συστάθηκε η κοινότητα Παπαρουσίου. Μέχρι το 1940 επίσημα γραφόταν ως Παπαρούσι, οπότε και διορθώθηκε σε Παππαρούσιον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Δυτικό Παππαρούσι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Παππαρουσίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καρπενησίου του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό ως κοινότητα 34 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 12.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Γιεγκεμέν Καζακστάν

Η ***Γιεγκεμέν Καζακστάν*** (, [iɘɡiɘˈmiɘn qɑzɑqˈstɑn], *Κυρίαρχο Καζακστάν*) είναι μια ελεγχόμενη από την κυβέρνηση εφημερίδα στη καζακική γλώσσα εφημερίδα που εκδίδεται από το Καζακστάν. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 17 Δεκεμβρίου 1919. Η εφημερίδα ξεκίνησε από το υπουργείο πληροφοριών και τη δημόσια συμφωνία.

## Δείτε επίσης

* Μέσα μαζικής ενημέρωσης του Καζακστάν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Yegemen Qazaqstan Official Site
* Kazakhstan press and newspapers

Κατηγορία:Κομμουνιστικές εφημερίδες
Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Καζακστάν
Δημοκρατία της Βέντα

Η **Βέντα** (επίσημο όνομα: Δημοκρατία της Βέντα) ήταν Μπαντουστάν στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αφρικής, κοντά στα νοτιοαφρικανικά σύνορα με τη Ζιμπάμπουε προς τα βόρεια, ενώ στα νότια και ανατολικά, μοιραζόταν ένα μακρύ σύνορο με άλλη πατρίδα των μαύρων, την Γκαζανκουλού. Είναι τώρα μέρος της επαρχίας Λιμπόπο. Η Βέντα ιδρύθηκε ως πατρίδα από την κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής για τους Βέντα, ομιλητές της γλώσσας Βέντα. Τα Ηνωμένα Έθνη και η διεθνής κοινότητα αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη Βέντα (ή οποιαδήποτε άλλο Μπαντουστάν) ως ανεξάρτητο κράτος.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Εσωτερικά σύνορα, η Βέντα εμφανίζεται με κόκκινο χρώμα
Η Βέντα ανακηρύχθηκε αυτοδιοικούμενη την 1 Φεβρουαρίου 1973, με εκλογές να διεξάγονται αργότερα μέσα στο έτος. Περαιτέρω εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούλιο του 1978. Το έδαφος ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο από την κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής στις 13 σεπτεμβρίου του 1979 και οι κάτοικοι έχασαν τη νοτιοαφρικανική υπηκοότητα. Όπως και με τα άλλα Μπαντουστάν, η ανεξαρτησία τους δεν αναγνωρίστηκε από τη διεθνή κοινότητα.

Η Βέντα ήταν αρχικά μια σειρά από μη συνεχόμενες περιοχές του Τρανσβάαλ, με ένα κύριο μέρος και ένα κύριο εξκλάβιο. Η πρωτεύουσα, που ήταν αρχικά η Σιμπάσα, μεταφέρθηκε στο Θοχογιαντού (η οποία περιελάμβανε την παλιά διοικητική περιφέρεια Σιμπάσα) όταν η Βέντα κηρύχθηκε ανεξάρτητη το 1979. Πριν από την ανεξαρτησία, επεκτάθηκε για να σχηματίσει ένα συνεχόμενο έδαφος, με συνολική έκταση 6.807 τ.χλμ. Στις εκλογές του 1984 το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα Ανεξαρτησίας των Βέντα έχασε από το Εθνικό Κόμμα των Βέντα.

Με την ανεξαρτησία της το 1979, ο πληθυσμός της Βχαβέντα ανερχόταν σε περίπου 200.000 άτομα. Το κράτος ήταν κομμένο από τη γειτονική Ζιμπάμπουε από το διάδρομο Μαντίμπο. Υπήρχαν περιπολίες από στρατεύματα της Νότιας Αφρικής στα βόρεια, και από τη κοντινή Μοζαμβίκη από το Εθνικό Πάρκο Κρούγκερ.

Ο πρώτος Πρόεδρος της Βέντα, Πάτρικ Μφέφου, ήταν επίσης Πρωταρχικός Αρχηγός των Βχαβέντα. Γεννήθηκε και έζησε στο Ντζανάνι στο Λιμπόπο. Ο διάδοχός του, Οριφούνα Ντου, ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα από τη Δύναμη Άμυνας της Βέντα το 1990, όπου μετά η χώρα κυβερνόταν από το Συμβούλιο Εθνικής Ενότητας. Η Βέντα απορροφήθηκε εκ νέου από τη Νότια Αφρική, στις 27 Απριλίου 1994.

## Φορείς εκπαίδευσης
Το 1982, το Πανεπιστήμιο της Βέντα γνωστό ως Univen ιδρύθηκε ως ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για τους Βχαβέντα. Καθώς ήταν ονομαστικά ανεξάρτητη, ήταν σε θέση να δημιουργήσει ένα καζίνο στις αρχές της δεκαετίας του 1980, στελεχωμένο κυρίως από Βρετανούς εργαζόμενους. Αυτό δεν θα ήταν νομικά δυνατό στη Νότια Αφρική.

## Επαρχίες το 1991
Οι επαρχίες της περιοχής και ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 1991.

* Ντζανάνι: 123.035
* Μουτάλε: 244.532
* Θοχογιαντού: 136.089
* Βουγουάνι: 55.141

## Δείτε επίσης

* Αρχηγοί κρατών της Βέντα
* Βέντα (Βχαβέντα), εθνοτική ομάδα που ζει ως επί το πλείστον στην επαρχία Λιμπόπο στη Νότια Αφρική.
* Αμυντικές Δυνάμεις της Βέντα

## Παραπομπές


## Πηγές

* Lahiff, E. (2000) *An Apartheid Oasis?: Agriculture and Rural Livelihoods in Venda*, Routledge. .

Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής
Κατηγορία:Πρώην χώρες του Ψυχρού Πολέμου
Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Λεμπόβα

μικρογραφία|Θέση της Λεμπόβα στο χάρτη της Νότιας Αφρικής
μικρογραφία|Σημαία
Η **Λεμπόβα** ήταν μπαντουστάν («πατρίδα») που βρίσκεται στο Τρανσβάαλ, στη βορειοανατολική Νότια Αφρική. Το Σεσέγκο αρχικά λειτούργησε ως πρωτεύουσα της Λεμπόβα, ενώ το χτισμένο για σκοπό Λεμποβακγκόμο ήταν υπό κατασκευή. Χορηγήθηκε εσωτερική αυτοκυβέρνηση στις 2 οκτωβρίου 1972 και κυβερνήθηκε για μεγάλο μέρος της ύπαρξής της από τον Σέντρικ Φατούντι. Η Λεμπόβα ενσωματώθηκε στη Νότια Αφρική, το 1994. Έγινε μέρος της επαρχίας Λιμπόπο. Το έδαφος δεν ήταν συνεχές, χωριζόμενο σε δύο μεγάλες και αρκετές μικρές μερίδες.

Παρόλο που η Λεμπόβα περιλάμβανε εκτάσεις της Σεκουκούνιλαντ και θεωρήθηκε ως ένα σπίτι για φυλές που ομιλούσαν τα Βόρεια Σόθο όπως οι Πέντι, ήταν επίσης το σπίτι για τα διάφορες φυλές που δεν ομιλούσαν τα Βόρεια Σόθο, συμπεριλαμβανομένης των Βόρειων Ντεμπέλε, Μπατσουάνα και ΒαΤσόνγκα.

## Ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης
* Πανεπιστήμιο του Βορρά

## Επαρχίες το 1991
Οι επαρχίες της περιοχής και ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 1991.

* Ναμακγκάλε: 55.441
* Μπολομπέντου: 196.669
* Σεκγκοσέσε: 124.425
* Μπόχουμ: 149.869
* Μοκερόνγκ: 446.155
* Σεσέγκο: 302.676
* Θαμπαμούπο: 353.193
* Νέμπο: 324.909
* Σεχουχούνελαντ: 404.335
* Ναφούνο: 167.665
* Μαπουλανένγκ: 215.250

Η επαρχία Μούτσε καταλήφθηκε από την Λεμπόβα το 1980 και παρά τη βίαιη αντίσταση ενσωματώθηκε επίσημα στο ΚουαΝτεμπέλε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής
Λουί Μαλ

Ο **Λουί Μαρί Μαλ** (, Thumeries, Nord,  Γαλλία, 30 Οκτωβρίου 1932 – Μπέβερλι Χιλς, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 23 Νοεμβρίου 1995) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών.

Το έργο του «Le Monde du Silence» (1956) κέρδισε το «Χρυσό Φοίνικα» στις Κάννες, ενώ επιπλέον βραβεύτηκε ως καλύτερο ντοκιμαντέρ του 1957. Ο Μαλ έχει επίσης τιμηθεί αρκετές φορές με το βραβείο του «Χρυσού Λέοντα». Εργάσθηκε τόσο για το Γαλλικό κινηματογράφο αλλά και στο Χόλιγουντ.  Το 1968 επισκέφτηκε την Ινδία όπου έκανε μια σειρά από ντοκιμαντέρ για τον κινηματογράφο αλλά και για το δίκτυο BBC, τα οποία θεωρούσε ως τα καλύτερα της ζωής του. Τα πιο γνωστά του δημιουργήματα είναι οι ταινίες «Ascenseur pour l’echafaund» (1958), «Lacombe, Lucien» (1974), «Atlantic City» (1980), «My Dinner with Andre» (1981) και «Au revoir les enfants» (1987). 

Ο Μαλ τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε με την ηθοποιό Κάντις Μπέργκεν που είχε νυμφευθεί το 1980 και με την οποία απέκτησαν μία κόρη. Προηγούμενα (1965 – 1967) είχε κάνει έναν ακόμη γάμο με τη Γαλλίδα ηθοποιό και συγγραφέα Anne-Marie Deschodt. Ο Μαλ απέκτησε δύο ακόμη τέκνα, εκτός γάμου. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μαρίνος Ευρυτανίας

Ο **Μαρίνος** είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 900 μέτρων. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού και τους ανατολικούς πρόποδες του όρους Καλιακούδα, κοντά στη συμβολή του χείμαρρου Ανανιάδας με τον Κρικελιώτη. Το χωριό απέχει 32 χλμ. νότια από το Καρπενήσι, 8 χλμ. βορειοδυτικά από τη Δομνίστα και 4,5 χλμ. από το Κρίκελλο. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Δομνίστης που ανήκε στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Δομνίστα και τη Σκοπιά αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δομνίστης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δομνίστας του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 3 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Κατηγορία:Δήμος Δομνίστας
Αλέξανδρος Ακριτίδης

Ο **Αλέξανδρος Ακριτίδης** (1864;-1921) υπήρξε Έλληνας επιχειρηματίας της Τραπεζούντας και ένας από τους προύχοντες του Πόντου που εκτελέστηκε με απόφαση του κεμαλικού δικαστηρίου της Αμάσειας.

## Καταγωγή- Σταδιοδρομία
Ο πατέρας του, Γεώργιος Ακριτίδης, γεννημένος στο Λυκάστ της Κρώμνης διέπρεψε ως επιχειρηματίας και ευεργέτης της ελληνικής κοινότητας της Τραπεζούντας. Συγγενής του ήταν και ο ιδρυτής του Ακρίτειου Νοσοκομείου της Τραπεζούντας Παναγιώτης Ακρίτας από το Λυκάστ και αυτός.

Ο Αλέξανδρος  αφού αποφοίτησε από το περιώνυμο Φροντιστήριο Τραπεζούντας, ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση παρασκευής και εμπορίας ποτών που έδρευε σε ιδιόκτητο τριώροφο κτίριο στην οδό Σεμερτζιλέρ (Semerciler Sokak) και λειτουργούσε μονοπωλιακά στον Πόντο. Παντρεύτηκε την Κλειώ, θυγατέρα του δάσκαλου από το Παρτίν Παναγιώτη Λυπηρίδη και έκανε πέντε παιδιά.

## Καταδίκη-Εκτέλεση
Κατά τη διάρκεια του Α’ παγκοσμίου πολέμου λειτούργησε στην Τραπεζούντα Επιτροπή προσφύγων προκειμένου να επουλώσει τις πληγές που δημιούργησε ο πόλεμος στον ελληνικό χριστιανικό πληθυσμό της πόλης. Σ’ αυτήν την Επιτροπή, που πρόεδρός της ήταν ο βουλευτής του Οθωμανικού κοινοβουλίου  Ματθαίος Κωφίδης, ήταν δραστήριο μέλος και ο Αλέξανδρος Ακριτίδης. Αυτή η Επιτροπή το 1920 διευρύνθηκε και μετονομάσθηκε Κεντρική Επιτροπή Περιθάλψεως Πόντου. Από τους κεμαλικούς, όμως, θεωρήθηκε επαναστατική οργάνωση και συσχετίστηκε με το αίτημα ανεξαρτησίας του Πόντου. Οι πρωτεργάτες της Επιτροπής, δραστήρια στελέχη της ελληνικής κοινότητας, συνελήφθηκαν το 1921 και οδηγήθηκαν στο Δικαστήριο Ανεξαρτησίας της Αμάσειας, καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν με απαγχονισμό τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Μέσα από τη φυλακή ο κατάδικος Αλέξανδρος Ακριτίδης έστειλε τρεις επιστολές στη σύζυγό του Κλειώ. Σ’ αυτές καταγράφει  νουθεσίες και τις τελευταίες του επιθυμίες.

Η οικογένειά του με την Ανταλλαγή εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, κυρίως στη Θεσσαλονίκη.

## Βιβλιογραφία

* Παρύσατις Παπαδοπούλου-Συμεωνίδου, Τραπεζούς 1921: το ανέσπερο έτος (Η πόλη και η ευρύτερη περιοχή της ως πλαίσιο ζωής δύο αστικών οικογενειών), Κ.&Μ.ΑΝΤ. ΣΤΑΜΟΥΛΗ, Θεσσαλονίκη 2015, ISBN 978-618-5161-02-6.
* Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού, εκδόσεις Μαλλιάρης-Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1988, τ. 1ος σελ. 264-265
* Γεώργιος Φιρτινίδης, Κρώμνη, Αδελφότης Κρωμναίων Καλαμαριάς, Θεσσαλονίκη 1994
* Ιστορικά (περιοδικό της εφημερίδας Ελευθεροτυπία) τ. 134, σελ. 44-45 (2002) Κώστας Φωτιάδης επιστολές εθνομαρτύρων

## Πηγές-Παραπομπές



Κατηγορία:Θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γκάνας

Η **Πρέμιερ Λιγκ Γκάνας** (αγγλικά: *Ghana Premier League*) αποτελεί την ανώτατη εθνική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Γκάνας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας.

## Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1956, ενώ η πρώτη αγωνιστική περίοδος είχε ανεπίσημο χαρακτήρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γκανα
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Γκάνα
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας

Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας** (αγγλικά: *Ghana Football Association*, GFA) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Γκάνα. Εδρεύει στο Κουμάσι. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Γκάνας.

## Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1920 ως *Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χρυσής Ακτής* (Gold Coast Football Association). Το 1957 συστάθηκε η *Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας* (Ghana Amateur Football Association) η οποία προσχώρησε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1958 και στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) το 1960. Μετέπειτα ο οργανισμός μετονομάστηκε σε *Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας* (Ghana Football Association). Το 2018 ο οργανισμός ανέστειλε τη λειτουργία του εν μέσω σκανδάλου διαφθοράς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Γκάνα