open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πουντς

Η **Πουντς** (ονομάζεται και Παντς) είναι πόλη της επαρχίας Πουντς του ινδικού κρατιδίου του Τζαμού και Κασμίρ. Σύμφωνα με το ινδικό έπος Μαχαμπαράτα αλλά και τη μαρτυρία του κινέζου περιηγητή Ξουανζάνγκ, οι περιοχές Πουντς, Ρατζάουρι και Αμπισάρα κατά τα αρχαία χρόνια των ηρωικών επών, ευρίσκοντο υπό καμποτζιανή κυριαρχία. 

## Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στην ομώνυμη κοιλάδα με μέσο υψόμετρο στα 981 μέτρα. Η οροσειρά Πιρ Παντζάλ χωρίζει την κοιλάδα Πουντς από την κοιλάδα Κασμίρ. Για πολύ καιρό η μόνη οδική αρτηρία ανάμεσα στις δυο κοιλάδες ήταν μέσω της πόλης Τζαμού. Σήμερα όμως, με την ολοκλήρωση της Οδού Μουγκάλ, θα υπάρξει απευθείας σύνδεση μεταξύ τους.

## Δημογραφία
Η πόλη είχε κατά την απογραφή του 2001 πληθυσμό 23.442 κατοίκων, με τους άντρες να αποτελούν το 56% του πληθυσμού και τις γυναίκες το 44%. Το ποσοστό κατοίκων που γνωρίζει ανάγνωση και γραφή ανέρχεται σε 79%, 20% πιο πάνω από τον εθνικό μέσο όρο της Ινδίας. Οι άνδρες γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή σε ποσοστό 84% και οι γυναίκες σε ποσοστό 72%, ενώ το 11% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών. Το 87% είναι μουσουλμάνοι, 7% Σιχ και το υπόλοιπο 6% Ινδουιστές.

## Ιστορική Αναδρομή
Γύρω στα 326 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στη γεωγραφική ζώνη όπου ευρίσκεται η πόλη, νότια στον ποταμό Τζέλουμ (ο Υδάσπης των Αρχαίων Ελλήνων), για να αντιμετωπίσει τον Πώρο, ινδό βασιλέα της περιοχής Παντζάμπ, περιοχής γνωστής τότε ως Ντραβαμπισάρ. Τον 6ο αιώνα μ.Χ., ο ξακουστός κινέζος περιηγητής Χουγιέν Τσανγκ πέρασε από την περιοχή. Σύμφωνα με όσα κατέγραψε, η περιοχή ήταν τότε γνωστή ως τμήμα του Κασμίρ. Περίπου το 850 μ.Χ. η Πουντς έγινε βασίλειο υπό τον Ρατζά Ναρ, ο οποίος εμπορευόταν άλογα. 

Το 1596 μ.Χ., ο Μογγόλος κατακτητής αυτοκράτορας Τζαχανγκίρ, όρισε ως κυβερνήτη της Πουντς, τον Ράτζα Σιράχ-Ουντ-Ντιν Ραθόρ, απόγονο των Ράο Γιόντα Σινχ και Ράο Σουράχ Σινχ. Ο Ράτζα Σιράχ-Ουντ-Ντιν Ραθόρ και οι απόγονοί του κυβέρνησαν την περιοχή μέχρι το 1798 μ.Χ. Το 1819 η περιοχή καταλήφθηκε από τον Μαχαραγιά Ραντζίτ Σινχ και παρέμεινε υπό την κατοχή της Αυτοκρατορίας των Σινχ μέχρι το 1850 οπότε και πέρασε στην κατοχή των Βρετανών, για να ενταχθεί στο νεοπαγές κράτος της Ινδίας με την αποχώρηση των αποικιοκρατών από τις Ινδίες το 1947. 

Σήμερα η περιοχή αποτελεί μία από τις καλύτερες περιοχές της επαρχίας Τζαμού και Κασμίρ ως προς την ποιότητα ζωής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Ρέντσμπουργκ

To **Ρέντσμπουργκ** (γερμ.:*Rendsburg*) είναι πόλη στο κρατίδιο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν της Γερμανίας και έδρα της περιοχής Ρέντσμπουργκ-Εκερνφέρντε. Βρίσκεται ακριβώς στα πρώην σύνορα των ιστορικών επαρχιών Σλέσβιχ και Χόλσταϊν στην περιοχή της διώρυγας Nord-Ostsee-Kanal στο ποταμό Άιντερ. Έχει 28.000 κατοίκους.

## Ιστορία
Η ημερομηνία ίδρυσης του Ρέντσμπουργκ είναι άγνωστη, αλλά το όνομα αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1199. Εντάχθηκε στο Χόλσταϊν κατά τον 13ο αιώνα, αλλά μεταφέρθηκε στο Σλέσβιχ το 1460. 

Πολλές φορές η πόλη πέρασε από δανικό σε γερμανικό έλεγχο και αντίστροφα. Μετά το 1866 η πόλη προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Πρωσίας. Από τότε έχει παραμείνει τμήμα της Γερμανίας.

## Αξιοθέατα
thumb|Η Υψηλή Γέφυρα τού Ρέντσμπουργκ (Rendsburger Hochbrücke)
* Η πιο χαρακτηριστική δομή της πόλης ειναι η Υψηλή Γέφυρα, μια σιδηροδρομική γέφυρα από χάλυβα, 2.500 μ. σε μήκος και 41 μ. σε ύψος, που κατασκευάστηκε το 1913 και είναι η μεγαλύτερη σιδηροδρομική γέφυρα στην Ευρώπη
* Δημαρχείο, 16ος αιώνας
* Marienkirche (Εκκλησία της Παναγίας), 1286

## Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Ρέντσμπουργκ είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής πόλεις:

* Λάνκαστερ, Ηνωμένο Βασίλειο, από το 1950
* Βιερζόν, Γαλλία, από το 1954
* Άλμποργκ, Δανία, από το 1967
* Χάαπσαλου, Εσθονία, από το 1989
* Ράτεναου, Γερμανία, από το 1989
* Κρίστιανσταντ, Σουηδία, από το 1992
* Σίεν, Νορβηγία, από το 1995
* Ρατσίμπους, Πολωνία, από το 2004
* Λέτζερντ, ΗΠΑ, από το 2013
* Αλμέρε, Ολλανδία, από το 2014

ενώ έχει συμφωνία φιλίας με:''

* Πιτέο, Σουηδία, από το 1978

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1974-1975

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1974–75, ήταν το έβδομο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής πετοσφαίρισης ανδρών και διεξήχθη με τη συμμετοχή 12 ομάδων. Τέσσερις ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β' Εθνική που θα διεξαγόταν για πρώτη φορά την περίοδο 1975–76, ενώ οι ομάδες της Α' Εθνικής μειώθηκαν σε οκτώ από την επόμενη περίοδο.

Πρωταθλητής αναδείχθηκε αήττητος ο Παναθηναϊκός για ένατη φορά στην ιστορία του, έχοντας μεγάλη διαφορά από τους κύριους ανταγωνιστές του, Ολυμπιακό (νίκες με 3–1 και 3–2) και Ηρακλή (δύο νίκες με 3–0). 

Ο Ηρακλής με τη δεύτερη θέση που κατέκτησε χάρη κυρίως στις δύο νίκες επί του Ολυμπιακού με 3–2 και 3–0 (πριν αυτό το ματς ο Ολυμπιακός είχε υποστεί δύο μηδενισμούς που τον άφησαν εκτός διεκδίκησης της δεύτερης θέσης), κέρδισε την έξοδο του στα κύπελλα Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία του.

## Τελική Βαθμολογία

* Ο Ολυμπιακός είχε δύο ήττες με μηδενισμό και ο Εθνικός Πειραιώς μία.

## Πηγές
*Ψηφιακό αρχείο Αθλητικής Ηχούς 1945−2007
** 21/7/1975 σελίδα 4, τελική βαθμολογία.
** 5/8/1975 σελίδα 4, ο τελευταίος εξ αναβολής αγώνας (Λάρισα-Άρης 3-1).



Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1974
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1975
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1982-1983

Το **πρωτάθλημα [[Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών|Γ΄ Εθνικής]] 1982-83** διαδέχθηκε το πρωτάθλημα της **Εθνικής Ερασιτεχνικής Κατηγορίας** και ήταν το πρώτο που είχε αυτή την ονομασία, αν εξαιρεθούν δυο πειραματικές σεζόν που είχαν γίνει με αυτό το όνομα τη δεκαετία του '60 (1965 ως 1967). Διεξήχθη σε έναν ομίλο των 16 ομάδων, ο νικητής του οποίου ανέβηκε στην Β΄ εθνική κατηγορία. 

## Διοργάνωση

Στο πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής του 1982-83 μετείχαν 16 ομάδες: οκτώ (8) που υποβιβάστηκαν από τη Β΄ Εθνική το 1981-82 και οκτώ από την Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία της προηγούμενης σεζόν. Ήταν μια μεταβατική σεζόν, αφού την επόμενη δημιουργήθηκε και 2ος όμιλος. Στην Β΄ Εθνική προήχθη μόνο ο πρωταθλητής, ενώ υποβιβάστηκαν τέσσερις ομάδες στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.
Επίσης, από τη Β΄ Εθνική υποβιβάστηκαν 23 ομάδες ενώ ανέβηκαν επτά σύλλογοι από το ερασιτεχνικό. Έτσι την επόμενη σεζόν στη Γ΄ Εθνική εντάχθηκαν 36 ομάδες χωρισμένες σε δυο ομίλους.  

***Ομάδες (16)**.
***Όμιλος (1)**.
***Πρωταθλητής**: Εδεσσαϊκός, άνοδος στην Β΄ Εθνική.
***Υποβιβασμός (4)**: Παναρκαδικός, Π.Α.Σ. Πρέβεζα, Ολυμπιακός Λουτρακίου, Παναργειακός.
****Υποβιβασμός από Β΄ Εθνική (23)**: ώστε να δημιουργηθούν δύο όμιλοι των 18 ομάδων. 
****Άνοδος από ερασιτεχνικό (7)**: Α.Ο. Νεάπολης Νίκαιας, Θρίαμβος Αθηνών, Αναγέννηση Άρτας, Πανναυπλιακός Ηρακλής, Α.Ε. Ποντίων Κοζάνης, Α.Ε. Πολυκάστρου, Ασπίδα Ξάνθης.
### Πρώτος σκόρερ

***16 γκολ**: Μαγουλάς (Α.Ο. Νίκαιας).

## Βαθμολογία

*1  Ο Παναργειακός κρίθηκε ένοχος για υπόθεση δωροδοκίας στον εκτός έδρας αγώνα του με τον Α.Ο. Νίκαιαςκαι τιμωρήθηκε με υποβιβασμό από το ΑΣΕΑΔ.

## Παραπομπές


## Πηγές

*Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).
*Στατιστική ποδοσφαίρου.

Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1982-1983
Καό

[thumb|right|Το καό του [Τογιοτόμι Χιντεγιόσι]]
[thumb|right|Το καό του [Κίνα|Κινέζου Αυτοκράτορα Χουιζόνγκ της δυναστείας των Σονγκ]]
Το **Καό** ( [Kaō], κιν.:花押 [huāyā], κορ.:화압 ή 花押 [Hwaap]) αποτελεί τυποποιημένο σύμβολο που χρησιμοποιούνταν στην ανατολική Ασία στη θέση της υπογραφής.

Το καό πρωτοεμφανίστηκε στην Κίνα, κατά τα χρόνια της Δυναστείας των Τανγκ (618–907). Στην Ιαπωνία χρησιμοποιούνταν από την περίοδο Χεϊάν (794-1185). Η χρήση του στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου μειώθηκε μετά τα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά πολλοί σύγχρονοι πολιτικοί και άλλα διάσημα πρόσωπα συνεχίζουν να το χρησιμοποιούν.

Η ανάγνωση ενός και μόνο καό συχνά απαιτεί ειδικές γνώσεις και έτσι έχουν γραφτεί πολλά βιβλία πάνω σ' αυτό το θέμα.

## Δείτε επίσης
* Τουρά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καλλιγραφία
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Κίνας
Κατηγορία:Πολιτισμός της Νότιας Κορέας
Πρινοκκοκάς

Ο **Πρινοκοκκάς** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 15ου αιώνα. 
## Βιογραφία
Έζησε στην Πελοπόννησο. Όταν οι Τούρκοι κατέλυσαν τον Μοριά και δεν βρήκαν αντίσταση επειδή το Δεσποτάτο του Μυστρά είχε διαλυθεί, ο Πρινοκοκκάς αντιτάχτηκε. Στο Καστρίτσι, λίγο έξω από την Σπάρτη πολέμησε αρκετό καιρό και πολιορκήθηκε. Οι στρατιώτες του πέθαναν από την πείνα και γι'αυτό αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει. Οι Τούρκοι όμως δεν κράτησαν το λόγο τους και τον έγδαραν αυτόν ζωντανό, ενώ παλούκωσαν άλλους 300 κατοίκους του Καστριτσίου.
Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 15ου αιώνα
Κωνσταντίνος Γραίτζας Παλαιολόγος

Ο **Κωνσταντίνος Γραίτζας Παλαιολόγος** ήταν Ρωμαίος αγωνιστής του 15ου αιώνα και φρούραρχος του κάστρου του Σαλμενίκου.

## Βιογραφία
Έζησε στην Πελοπόννησο. Όταν οι Τούρκοι κατέλυσαν τον Μωριά και δεν βρήκαν αντίσταση, επειδή το Δεσποτάτο του Μυστρά είχε διαλυθεί, ο Γραίτζας και οι άνδρες του αντιτάχτηκαν ηρωικά. Στο Σαλμενίκο πολέμησαν επτά ημέρες, αλλά η πόλη έπεσε, επειδή τέλειωσε το νερό. Αποτραβήχτηκαν στην Ακρόπολη και εκεί πολιορκήθηκαν ένα χρόνο. Το 1461 έπεσε και η ακρόπολη του Σαλμενίκου. 

Ο Γραίτζας δραπέτευσε στη Ναύπακτο. Έγινε μέλος της Ενετικής συγκλήτου και αναδείχτηκε γενικός αρχηγός των ψιλών ιππέων. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κωνσταντινος
Νταράα

Η **Νταράα** ή **Ντεράα**, (αραβικά: **درعا**), στα ελληνικά **Ἀδράα,** είναι πόλη της νοτιοδυτικής Συρίας, κοντά στα σύνορα με την Ιορδανία, με πληθυσμό 77.203 κατοίκων. Είναι πρωτεύουσα της επαρχίας Νταράα, ευρισκόμενη 100 χιλιόμετρα νότια της συριακής πρωτεύουσας Δαμασκού, δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Δαμασκού-Αμμάν, συχνό σταθμό των ταξιδιωτών. Η Νταράα θεωρείται ως μία από τις πλέον αρχαίες συριακές πόλεις, με ξεχωριστή και ευδιάκριτη, ιδιαίτερη πολιτισμική παράδοση.

## Ιστορία
Η Νταράα είναι αρχαία πόλη με την πρώτη αναφορά της να γίνεται στην εποχή των Χαναανιτών. Αναφέρεται επίσης σε ιερογλυφικές στήλες των αρχαίων Αιγυπτίων, τον καιρό του Φαραώ Τούθμωση Γ', μεταξύ 1.490 και 1.436 π.Χ. Εκείνη την εποχή αναφερόταν ως Αθαράα, ενώ αργότερα στην Παλαιά Διαθήκη ως Εδραείν, Εδραΐμ ή Εδρεΐ, πόλη του Βασιλείου της Βασάν. Στην πόλη υπάρχουν ακόμα ερείπια από παλαιότερα κατοικημένες σπηλιές και αρχαίες κατοικίες, ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο και το παλιό τέμενος Ουμάρι, ιστορικής αρχιτεκτονικής αξίας, από τον καιρό των Ομεϋαδών και Αγιουβιδών χαλίφηδων. 

## Σύγχρονη πόλη
Η Νταράα έχει ταυτιστεί με τις απαρχές του συριακού εμφυλίου πολέμου, καθώς σε αυτή τη πόλη σημειώθηκαν οι πρώτες συγκρούσεις τζιχαντιστών και κυβέρνησης.

Συγκεκριμένα, υποστηρίζεται από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, ότι όλα ξεκίνησαν στις 6 Μαρτίου 2011 όταν μια παρέα νεαρών αγοριών έγραψε σε τοίχο σχολείου της πόλης το σύνθημα : *«Γιατρέ, ήρθε και η δική σου ώρα»*, υπονοώντας την πτώση του Μπασάρ αλ Άσαντ  (οφθαλμίατρου στο επάγγελμα), με τον τρόπο που έπεσαν και τα καθεστώτα της Τυνησίας και της Αιγύπτου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Συρίας
Αριπέρτος Β΄

Ο **Αρίπερτος Β΄** (*Ariperto II*, ... - Μάρτιος 712) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών από το 702 μέχρι το 712. Ως Δούκας του Τορίνο και γιος του βασιλιά Ραγινπέρτου, συνδέθηκε με το θρόνο ήδη από το 700 και αποτελούσε μέλος της Βαυαρικής Δυναστείας. Εκδιώχθηκε προσωρινά από τον Λιουτπέρτο που βασίλεψε μεταξύ 700 και 702, με εξαίρεση το 701, όταν το θρόνο κατέλαβε ο Ραγινπέρτος. Μετά το θάνατο του πατέρα του, νίκησε τον Λιουτπέρτο και τους άνδρες του αντιβασιλέα Ανσπράνδου στην Παβία, συλλαμβάνοντας τον πρώτο και στραγγαλίζοντάς τον στο μπάνιο. Όταν τελικά κατέλαβε το θρόνο, εξόρισε τον Ανσπράνδο πέρα από τις Άλπεις και ως το 703 εγκαθιδρύθηκε ως η μόνη ηγετική μορφή του βασιλείου. 

Ο Αρίπερτος κυβέρνησε χωρίς διακοπές ως το τέλος του, αλλά με αρκετά προβλήματα. Το 703, ο Φαρόαλδος Β΄, Δούκας του Σπολέτου, εξαπέλυσε επίθεση κατά του Εξαρχάτου της Ραβέννας αλλά ο Αρίπερτος αρνήθηκε να τον υποστηρίξει καθώς επιθυμούσε καλές σχέσεις τόσο με τους Πάπες όσο και με τους Βυζαντινούς. Προσπάθησε, παρ’όλα αυτά, να ασκήσει την εξουσία του στο Σπολέτο και το Μπενεβέντο της Νότιας Ιταλίας, ενώ σύναψε φιλικές σχέσεις με τον Πάπα Ιωάννη ΣΤ΄ στον οποίο δώρισε μεγάλες εκτάσεις γης κοντά στις Κόττιες Άλπεις. Η φιλία αυτή λίγο τον βοήθησε, καθώς είχε να αντιμετωπίσει αρκετές ανταρσίες προερχόμενες από τη Σλοβενία προς τη Βενετία. 

Το 711, ο Ασπράνδος, τον οποίο ο Αρίπερτος είχε νωρίτερα εξορίσει, επέστρεψε με μεγάλο στρατό του Δούκα της Βαβαρίας Θεόδβερτου. Μαζί του συμπαρατάχθηκαν πολλοί Αυστράσιοι από τη Βενετία και τα ανατολικά της πόλης και τελικά συνάντησαν τον Αρίπερτο κοντά στην Παβία. Όταν είδε τους οιονούς της μάχης να στρέφονται εναντίον του, ο βασιλιάς επέστρεψε στην πρωτεύουσα και κατόπιν αναζήτησε καταφύγιο στη Γαλλία. Πνίγηκε στον ποταμό Τίκινο και ο Ανσπράνδος ανακηρύχθηκε επίσημος διάδοχός του. Ο Αρίπερτος ήταν ο τελευταίος Βαυαρός που φόρεσε το Σιδηρούν στέμμα των Λομβαρδών. 

## Παραπομπές και σημειώσεις


Κατηγορία:Βασιλείς της Λομβαρδίας
Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Ίδρυμα Μποδοσάκη

Το **Ίδρυμα Μποδοσάκη** είναι κοινωφελής οργανισμός που συστάθηκε το 1972 από τον Πρόδρομο Μποδοσάκη Αθανασιάδη και διοικείται από εννεαμελές συμβούλιο. Στο ίδρυμα αυτό, καινοφανή για την εποχή του θεσμό, ο Μποδοσάκης κατέλιπε μετά θάνατον όλη την περιουσία του. Οι 4 στρατηγικές προτεραιότητες του Ιδρύματος είναι:

* η προαγωγή της παιδείας
* η αναβάθμιση της υγείας
* η ενδυνάμωση της Κοινωνίας των Πολιτών
* η προστασία του περιβάλλοντος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μποδοσακη
Έσκιλστουνα

thumb|right|250px|Έσκιλστουνα
Η **Έσκιλστουνα** (σουηδικά: *Eskilstuna*), που ιδρύθηκε το 1659, είναι πόλη της Σουηδίας με 64.679 κατοίκους (2011) και βρίσκεται στην επαρχία Σέντερμανλαντς. Η πόλη βρίσκεται επί του ομώνυμου ποταμού Έσκιλστουνα (Eskilstunaån), που συνδέει τη λίμνη Γιέλμαρεν με τη λίμνη Μέλαρεν. Η Έσκιλστουνα έχει μεγάλο πληθυσμό φινλανδικής καταγωγής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου. 

Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
Ντάνιο Μπάρντι

Ο **Ντάνιο Μπάρντι**  (23 Μαΐου 1937 - 9 Ιουλίου 1991) ήταν Ιταλός υδατοσφαιριστής ο οποίος αγωνίστηκε στους  Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 και τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964.

Γεννήθηκε στο Σκαντίτσι και πέθανε στη Φλωρεντία.

Το 1960 ήταν μέλος της ιταλικής ομάδας υδατοσφαίρισης που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Έπαιξε σε έξι αγώνες και σκόραρε δύο τέρματα.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, τερμάτισε τέταρτος με την ιταλική ομάδα υδατοσφαίρισης στους Αγώνες του Τόκιο. Έπαιξε σε πέντε αγώνες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη σελίδα στο sports-reference.com

Κατηγορία:Ιταλοί υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Ιταλοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964
Κατηγορία:Χρυσοί ολυμπιονίκες της υδατοσφαίρισης
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες υδατοσφαίρισης (Ιταλία)
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Αμποταμπάντ

Το **Αμποταμπάντ** (ایبٹ آباد) είναι μια πόλη της Χαζάρα στη Χάιμπερ Πακχτούκβα, στο Πακιστάν. Η πόλη βρίσκεται 115 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Ισλαμαμπάντ και 150 χιλιόμετρα ανατολικά της Πεσαβάρ και είναι πρωτεύουσα της Περιφέρειας Αμποταμπάντ. Η πόλη είναι γνωστή στο Πακιστάν για τον καλό καιρό, για τα υψηλού επιπέδου εκπαιδευτικά ιδρύματα και για τις στρατιωτικές της βάσεις.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πόλεις του Πακιστάν
Φράγκο της Ρουάντα και του Μπουρούντι

Το **φράγκο** ήταν νόμισμα που εκδόθηκε για τις Βελγικές αποικίες της Ρουάντα και του Μπουρούντι το 1960 και αντικαταστάθηκε το 1964 από τα αντίστοιχα εθνικά νομίσματα. 

## Ιστορία
Η Γερμανική Αυτοκρατορία απώλεσε τις αποικίες  Ρουάντα και  Μπουρούντι το 1916 οι οποίες ήρθαν υπό τον έλεγχο του Βελγίου υπό τους όρους που όριζε η Κοινωνία των Εθνών. Από τότε και έως το 1960 το νόμισμα που ήταν σε χρήση στα εδάφη αυτά ήταν το φράγκο του Βελγικού Κονγκό. Το 1960 υιοθετείται το φράγκο της Ρουάντα και του Μπουρούντι και μόλις 4 χρόνια μετά, το 1964 ως επακόλουθο της διακήρυξης της ανεξαρτησίας των δύο αυτών χωρών αντικαθίσταται από τα αντίστοιχα εθνικά νομίσματα του φράγκου της Ρουάντα και του φράγκου του Μπουρούντι.

## Κέρματα
Μεταξύ των ετών 1960 και 1964 εκδόθηκε ένα και μοναδικό κέρμα με ονομαστική αξία 1 φράγκου.

## Χαρτονομίσματα
Το 1964 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα με ονομαστικές αξίες των 5, 10, 20, 50, 100, 500 και 1000 φράγκων.
Μετά την υιοθέτηση των εθνικών τους νομισμάτων οι δυο χώρες επιτύπωσαν τα χαρτονομίσματα  με κατάλληλη σήμανση ώστε να ξεχωρίζουν ποια από αυτά  ήταν για χρήση για το Μπουρούντι και ποια για την Ρουάντα με σκοπό να συνεχίσουν να κυκλοφορούν στις δύο χώρες αυτές και μετά την έλευση των εθνικών τους νομισμάτων.

## Πηγές
* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501. 
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
*Εθνική τράπεζα της Ρουάντα  (Ανάκτηση 12/05/2011)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Χαρτονομίσματα του φράγκου Ρουάντας-Μπουρούντι (Ανάκτηση 12/05/2011)
* Το μοναδικό κέρμα του φράγκου Ρουάντας-Μπουρούντι (Ανάκτηση 12/05/2011)

Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Ρουάντα
Κατηγορία:Μπουρούντι
Καταστροφή της Βυτίνας

Ο καθοριστικός ρόλος της Βυτίνας στη διάρκεια του Αγώνα είχε ως συνέπεια να πυρποληθεί πολλές φορές από τον Ιμπραήμ (επτά φορές μεταξύ 1825 και 1826). Ο Φωτάκος περιγράφει την ολική καταστροφή από τον Ιμπραήμ με μία μόνο λέξη: «Την αναποδογύρισε».

Στις 25 Ιουνίου 1825 ο Ιμπραήμ έφτασε στην Βυτίνα και την βρήκε έρημη. Έστησε τις σκηνές του και στρατοπέδευσε. Την επόμενη μέρα διέταξε την γενική πυρπόληση και λεηλασία της κωμόπολης και της γύρω περιοχής. Διέταξε δε έναν αρχηγό του να πάρει μερικούς στρατιώτες και να καταλάβει το βουνό το λεγόμενο «Θαυμάσιο» ή «Πατερίτσα», να το διερευνήσει και να πιάσει όλους τους ντόπιους αιχμάλωτους. Στην κορυφή του βουνού υπάρχει το σπήλαιο «Δρακοτρυπιά», από την αρχαιότητα, το οποίο αναφέρει και ο Παυσανίας ως κατοικία της Ρέας. Στο σπήλαιο αυτό κρύβονταν μερικοί κάτοικοι, καθώς και η οικογένεια του προεστού Θεόδωρου Ταμπακόπουλου. Φθάνοντας εκεί ο στρατός του Ιμπραήμ βρήκε μεν μακρά αντίσταση, νίκησε δε, και κατέσφαξε τους παρευρισκόμενους Χριστιανούς. Έσφαξαν και τον Ταμπακόπουλο και αιχμαλώτισαν τους υπόλοιπους.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Ιστορία της Αρκαδίας
Γιουσούφ Σέρεζλης

Ο **Γιουσούφ Σέρεζλης** ήταν στρατηγός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που έδρασε κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821.
## Βιογραφία
Συγκεκριμένα ήταν ένας από τους στρατηγούς που στάλθηκαν σε βοήθεια του Ισμαήλ Πασά εναντίον του Αλή Πασά το 1820. Όταν όμως έφθασε ο σερασκέρης Χουρσίτ Μεχμέτ Πασάς και χήρεψε η θέση του πασά της Χαλκίδας, διατάχθηκε να μεταβεί στη Χαλκίδα. Ακολουθώντας όμως το δρόμο της Δυτικής Στερεάς εξερράγη η επανάσταση των Ελλήνων, ο ξεσηκωμός της Πάτρας (1821) όπου και αναγκάσθηκε να κλειστεί στο κάστρο του Ρίου μαζί με 600 περίπου ντελήδες που τον ακολουθούσαν.

Τότε μαθαίνοντας ο Άγγλος πρόξενος της Πάτρας Φίλιπ Γκρην περί της άφιξης του Γιουσούφ στο Ρίο, πασχίζοντας τη διατήρηση της οθωμανικής κυριαρχίας, έστειλε απεσταλμένο που του ζητούσε την άμεση επέμβασή του στη Πάτρα που είχε στασιάσει, προκειμένου να επιβάλλει την τάξη, ενημερώνοντάς τον σχετικά τόσο για την ένοπλη δύναμη που είχαν συγκροτήσει οι Έλληνες όσο και για τις ακριβείς θέσεις κάλυψής των. Ακόμα δε περισσότερο του υπέδειξε και τα μη φυλασσόμενα σημεία από τα οποία θα μπορούσε να διεκπεραιωθεί. Για την πληρέστερη δε ασφάλεια των ντελήδων του, τους εφοδίασε με διάφορα ρούχα και σύμβολα ώστε να φαίνονται αυτοί κατά την επιχείρηση ως Έλληνες χριστιανοί επαναστάτες.

Κατόπιν αυτών ο Γιουσούφ στις 3 Απριλίου του 1821, ανήμερα της Κυριακής των Βαΐων, διαπεραιώθηκε σε κάποια «έρημη» ακτή της Αχαΐας και εισήλθε στη Πάτρα καταλαμβάνοντας την πόλη σχεδόν αμαχητί, ενώ οι Έλληνες αγωνιστές αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία που επιχειρούσαν στο κάστρο της πόλης. Αρχικά ο Γιουσούφ φάνηκε ιδιαίτερα  επιεικής πλην όμως οι συνεχείς οχλήσεις και τα διάφορα επεισόδια εκ μέρους των Πατρινών τον εξόργισαν και άρχισε τις λεηλασίες.

Τελικά ο Γιουσούφ  παρέμεινε στην Πάτρα ως φρούραρχος σε όλο τον Αγώνα. Βοήθησε τους Λαλαίους, στη μάχη του Λάλα, τους οποίους και προστάτεψε στη συνέχεια ως πρόσφυγες, ενώ τον επόμενο χρόνο υπέστη δεινή ήττα στη μάχη του Γηροκομείου όπου και έκτοτε δεν φέρεται να ήλθε σε πολεμική αναμέτρηση με τους Έλληνες. Αργότερα προστάτεψε και τα λείψανα του στρατεύματος του Δράμαλη. 

Λίγο πριν το τέλος του απελευθερωτικού Αγώνα ήρθε σε έριδα με τον Καρά Μεχμέτ, που είχε σταλεί με 6.000 Ασιάτες σε ενίσχυσή του, oπότε εγκαταλείποντας την Πάτρα, αποσύρθηκε της ενεργού υπηρεσίας, διαμένοντας το υπόλοιπο της ζωής  στην Οδησσό.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια", τομ. Η΄, σελ.382-383.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica", τομ. 17ος, σελ.209.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Ειρήνη Καλογεροπούλου, «Ζητήματα ανεφοδιασμού και πειθαρχίας στο πολιορκούμενο φρούριο της Πάτρας (1821-1825): η μαρτυρία του στρατιωτικού διοικητή Γιουσούφ Μουχλίς πασά», στο: *Όψεις της Επανάστασης του 1821. Πρακτικά συνεδρίου, Αθήνα, 12 και 13 Ιουνίου 2015*, επιμέλεια Δημήτρης Δημητρόπουλος, Χρήστος Λούκος και Παναγιώτης Μιχαηλάρης, Αθήνα: Εταιρεία Μελέτης Νέου Ελληνισμού ‒ Περιοδικό *Μνήμων*, 2018, σελ. 45-58.

Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Γυβάσκυλα

thumb|right|250px|Η ανατολική πλευρά της πόλης
Η **Γιουβάσκουλα** (,  προφορά ΔΦΑ: [ˈjyvæsˌkylæ]) είναι η 7η μεγαλύτερη πόλη της Φινλανδίας και η πρωτεύουσα της διοικητικής περιφέρειας της Κεντρικής Φινλανδίας. Βρίσκεται 147 χλμ. βόρειο-ανατολικά του Τάμπερε και 270 χλμ. βόρεια της πρωτεύουσας της χώρας, Ελσίνκι. Το δεύτερο συνθετικό, "κούλα", σημαίνει χωριό, και το πρώτο, "Γιούβας", συνδέεται με έναν τύπο πουρναριού ή, σύμφωνα με ακραίες θεωρίες, την αντανάκλαση του ήλιου στην επιφάνεια της θάλασσας.

Η πόλη περιβάλλεται από λόφους, λίμνες και δάση. Είναι διάσημη επίσης για τα κτήρια της, πολλά από τα οποία είναι σχεδιασμένα από τον Αλβάρ Αάλτο. Η πόλη φιλοξενεί το Neste Oil Rally (ράλι Χιλίων Λιμνών) της Φινλανδίας που αποτελεί μέρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι, ενώ είναι γνωστή για τη δυνατή ομάδα χόκεϊ επί πάγου η οποία έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα Φινλανδίας και ένα Ευρώπης την τελευταία δεκαετία.

Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 121.782 κατοίκους (2016).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου 

Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Νισαπούρ

thumb|250px|Πανοραμική άποψη της Νισαπούρ
Η **Νισαπούρ** (περσικά: نیشاپور) είναι μια πόλη στην επαρχία Ραζαβί Χορασάν στο βορειοανατολικό Ιράν. Βρίσκεται σε μια εύφορη πεδιάδα κοντά στη γειτονική Μασχάντ. Το όνομα της προέρχεται από τα σανσκριτικά και σημαίνει *η πόλη της νύχτας*.
Η Νισαπούρ ήταν ο τόπος γέννησης του Ομάρ Καγιάμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2006 έχει 205.972 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Κατηγορία:Χορασάν
Κατηγορία:Νισαπούρ Κομητεία
Μανδύας (αρχαία Αίγυπτος)

[thumb|right|250px|Ο μανδύας του [Αρποκράτης|Αρποκράτη.]]
Ο **μανδύας** είναι αρχαίο αιγυπτιακό ένδυμα, χαρακτηριστικό έμβλημα των βασιλέων, Φαραώ και των παιδικών θεοτήτων.

## Προέλευση
Τον μανδύα τον συναντάμε για πρώτη φορά στην αρχαϊκή περίοδο της αρχαία Αιγύπτου. Η ερμηνεία του δεν είναι γνωστή, όμως είναι φανερό ότι είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των βασιλέων και των θεών, καλύπτοντας μέρη του σώματος.

## Ελληνορωμαϊκή εποχή
Στην δυναστεία των Πτολεμαίων ο μανδύας δεν χρησιμοποιείται για να καλύψει το σώμα, αλλά για να το κορνιζώσει, όπως ένα κάδρο πλαισιώνει την εικόνα.

## Βιβλιογραφία
* Sandra Sandri: *Har-Pa-Chered (Harpokrates): Die Genese eines ägyptischen Götterkindes*. Peeters, Leuven 2006, ISBN 90-429-1761-X, S.&nbsp;101–102.

Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος
Κατηγορία:Ένδυση
Αυτοκινητάμαξα

**Αυτοκινητάμαξα** (παλαιότερα γνωστή και ως *ωτομοτρίς*, από τη γαλλική λέξη *automotrice*) είναι σιδηροδρομικό όχημα που διαθέτει δικό του σύστημα πρόωσης. Σε αντίθεση με την παραδοσιακή αμαξοστοιχία, όπου η έλξη επιτυγχάνεται μέσω ξεχωριστής μηχανής, η αυτοκινητάμαξα ενσωματώνει τους κινητήρες έλξης στο ίδιο το επιβατικό όχημα. Συνήθως φέρει περισσότερους από έναν κινητήρες, ανάλογα με το μήκος και τον τύπο του συρμού. 

Οι αυτοκινητάμαξες χρησιμοποιούνται κυρίως για δρομολόγια μεσαίων αποστάσεων, όπως σε προαστιακά  και μητροπολιτικά δίκτυα. Ορισμένα μοντέλα μπορούν να εκτελέσουν και δρομολόγια τύπου *Intercity*. Οι κινητήρες τους μπορεί να είναι είτε ηλεκτρικοί (Electric Multiple Unit - EMU), είτε πετρελαιοκίνητοι (Diesel Multiple Unit - DMU), ενώ σε παλαιότερες εποχές υπήρχαν και ατμοκίνητες εκδόσεις.


Αρχείο:Athens 621 DMU.jpg|'''ΜΑΝ 2000'''  Κατασκευάστηκαν στα Ελληνικά Ναυπηγεία σε συνεργασία με την γερμανική Bombardier Transportation (2006) και τέθηκαν σε λειτουργία από τον ΟΣΕ το 2006–2008. Φέρουν τρεις πετρελαιοκινητήρες MAN τύπου D2842ME601, ισχύος 305 kW έκαστος (συνολική ονομαστική ισχύς 1244 ίπποι) στα αυτόματα κιβώτια υδροδυναμικής τεχνολογίας VOITH TURBO  
Αρχείο:Kiato suburban railway station 1.JPG|'''Siemens Desiro (σειρά 460)''' Κατασκευάστηκαν επίσης στα Ελληνικά Ναυπηγεία (2006) σε συνεργασία με τη γερμανική Siemens και τη θυγατρική της Siemens Hellas. Είναι ηλεκτροκίνητες και διαθέτουν οκτώ ασύγχρονους τριφασικούς ηλεκτροκινητήρες, συνολικής ισχύος 2719 ίππων 
Αρχείο:Proastiakos commons.jpg|'''Stadler GTW 2/6 (σειρά 560)''' Κατασκευάστηκαν από την κοινοπραξία Stadler (Ελβετία) και Bombardier Transportation (Γερμανία). Ο ντιζελοκινητήρας τύπου **MTU 12V 183 TD13** είναι τοποθετημένος στο ενδιάμεσο κινητήριο όχημα και αποδίδει ισχύ **740 ίππων** ενώ οι κινητήρες έλξης είναι 2 ασύγχρονοι εξαπολικοί τριφασικοί συνολικής ισχύος 707 ίππων. 


## Σημειώσεις - παραπομπές


Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές
Αγά Γιουσούφ Πασάς

thumb|140px|Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων
Ο **Αγά Γιουσούφ Πασάς**, ή **Γιουσούφ Γκιουρτζής Πασάς**, ή **Γκιουρτζής Αγά Γιουσούφ Πασάς**, ή *Γιουσούφ-Αγας Πασάς*, (Γιουσούφ = Ιωσήφ, Γκιουρτζής εκ του τουρκικού Γκιουρτζού = Γεωργιανός), ήταν Μέγας Βεζίρης (1711-1712), στην Οθωμανική Αυτοκρατορία επί βασιλείας Σουλτάνου Αχμέτ Γ΄. 
## Βιογραφία
Ήταν γεωργιανής καταγωγής εξ ου και το προσωνύμιο Γκιουρτζιού. Ανατράφηκε στα τάγματα των Γενιτσάρων όπου και αναδείχθηκε το 1710 γενικός αρχηγός αυτών, δηλαδή Γενιτσάραγας ή Γενιτσάρ Αγάς, διατηρώντας έτσι τον τίτλο του Αγά.
Τον επόμενο χρόνο στις 20 Νοεμβρίου ανέλαβε Μέγας Βεζίρης όπου και παρέμεινε στο αξίωμα αυτό μόνο για ένα χρόνο, όταν στις 12 Νοεμβρίου του 1712 παύτηκε, μετά από δυσμένεια που επέπεσε του Σουλτάνου λόγω απρεπούς συμπεριφοράς σε ρώσους διπλωμάτες και ομήρους που εγκλείστηκαν στο Επταπύργιο της Κωνσταντινούπολης όπου και  στη συνέχεια εξορίστηκε στη Ρόδο. Εκεί κατ΄ άλλους πέθανε ενώ κατ΄ άλλους εκτελέστηκε κατά διαταγή του Σουλτάνου.

Το αξίωμα του Μεγάλου Βεζίρη ανέλαβε στη συνέχεια ο Σιλαχντάρ Σουλεϋμάν Πασάς.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.Η΄ σελ.382.

Κατηγορία:Οθωμανοί γεωργιανής καταγωγής
Κατηγορία:Μεγάλοι Βεζίρηδες
Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Ιστορία της Ρόδου
1132 Ολλανδία

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1132 Ολλανδία
Η **Ολλανδία** (*Hollandia*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,014. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Ολλανδό αστρονόμο Χέντρικ βαν Γκεντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής και της έδωσε το όνομα της πατρίδας του. Η 1132 Ολλανδία υπήρξε ο πρώτος αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ολλανδίας εκτιμάται σε 34 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Η Ολλανδία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 34 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ολλανδια
Κατηγορία:Ολλανδία
1133 Λουγδούνα

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1133 Λουγδούνα
Η **Λουγδούνα (Lugduna)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,996. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Ολλανδό αστρονόμο Χέντρικ βαν Γκεντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, και πήρε το όνομά της από τη λατινική ονομασία (Λούγδουνον, Lugdunum Batavorum) της ολλανδικής πόλεως Λέιντεν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λουγδούνας εκτιμάται σε 12 περίπου χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λουγδουνα
Κατηγορία:Λέιντεν
1134 Κέπλερ

Ο **Κέπλερ (Kepler)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με πολύ ελλειπτική τροχιά και απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,093. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του μεγάλου Γερμανού αστρονόμου Γιοχάνες Κέπλερ. Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Κέπλερ στο περιήλιό του βρίσκεται πιο κοντά στον Ήλιο από ό,τι ο πλανήτης Άρης.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κέπλερ εκτιμάται ότι είναι μικρότερη των 20 χιλιομέτρων. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Κέπλερ γύρω από τον εαυτό του.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κεπλερ
Κατηγορία:Γιοχάνες Κέπλερ
LinkedIn

Το **LinkedIn** είναι ιστοχώρος επαγγελματικής κοινωνικής δικτύωσης. 
Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2002 από τον Ρέιντ Χόφμαν, αλλά ξεκίνησε επίσημα στις 5 Μαΐου του 2003. Η έδρα της εταιρίας είναι στη Σίλικον Βάλεϊ και έχει γραφεία παγκοσμίως. Τα εγγεγραμμένα μέλη του έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν το προσωπικό επαγγελματικό τους προφίλ, να συνδεθούν με άλλους χρήστες, να αναζητήσουν εργασία, αλλά και να δημιουργήσουν πελατολόγιο.

## Μέλη
Ο ιστοχώρος είναι διαθέσιμος σε 24 γλώσσες. Σήμερα θεωρείται ο πιο επιτυχημένος ιστοχώρος επαγγγελματικής κοινωνικής δικτύωσης παγκοσμίως, μετρώντας περισσότερους από 300 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες σε περισσότερες από 200 χώρες. Υπερτερεί σημαντικά έναντι των κύριων ανταγωνιστών του Viadeo (50 εκατομμύρια) and XING (12 εκατομμύρια).

Σύμφωνα με την Πανελλήνια ετήσια Έρευνα του 2012 για τη συμπεριφορά των χρηστών των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης από το Εργαστήριο Ηλεκτρονικού Εμπορίου- ELTRUN, του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, πάνω από 511.291 χρήστες του LinkedIn βρίσκονται στη Ελλάδα.

## Χαρακτηριστικά
Το LinkedIn χαρακτηρίζεται από ποικίλες λειτουργίες με κυριότερες: 
* τη δημιουργία και την παρουσίαση του προφίλ των μελών, 
* τη δυνατότητα λεπτομερούς παρουσίασης της εργασιακής εμπειρίας και αναλυτικού του εκπαιδευτικού υπόβαθρου
* τη δυνατότητα καταχώρησης προσωπικών πληροφοριών και ενδιαφερόντων
* τη δικτύωση και την αλληλεπίδραση με τα συνδεδεμένα μέλη, 
* τη δυνατότητα παροχής συστάσεων (endorsement) από συναδέλφους, συνεργάτες και γενικότερα μέλη του δικτύου με τα οποία είναι κανείς συνδεδεμένος
* τη δημοσίευση και το διαμοιρασμό αναρτήσεων, παρουσιάσεων κλπ.

## Διακρίσεις
To 2007 κέρδισε δύο βραβεία στον ετήσιο θεσμό Webby Awards στις κατηγορίες Services (υπηρεσίες) και Social Networking (Κοινωνική Δικτύωση).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Επίσημο blog

Κατηγορία:Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης
Κατηγορία:Προσέλκυση εργαζομένων
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1983-1984

**[[Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών]] 1983−1984**. Κυπελλούχος Ελλάδας στην πετοσφαίριση για το 1984 αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός επικρατώντας στον τελικό με 3−1 του Ολυμπιακού Πειραιώς.

## Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 7 Ιουνίου 1984.

## Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 11 Ιουνίου 1984 στην Αθήνα στο Γυμναστήριο Πανελληνίου. Ο Παναθηναϊκός επεκράτησε με 3−1 του Ολυμπιακού Πειραιώς και κατέκτησε το 2ο κύπελλο στην ιστορία του.

* **Διαιτητές:** Κ. Μαργαρίτης, Κούλης.
* **Συνθέσεις:**
** ** (Μπαντόρα)**: Ανδρεόπουλος, Τεντζέρης, Κολιόπουλος, Γαλάκος, Καζάζης Στ., Μαλουσάρης / Κοκκιναράς, Πρωτοψάλτης, Τζεβελεκίδης. Δεν έπαιξαν: Νικολογιάννης, Αλεξίου, Ηλιόπουλος.
** ** Πειραιώς (Ζαχάριεφ)**: Λάιος, Καραντουμάνης, Φάκας, Πολύζος, Τριανταφυλλίδης, Δωριάδης / Αγγελίδης, Μητρόπουλος, Ηλιόπουλος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
*  Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr 
* Κύπελλο Ελλάδας Ανδρών 1985 greekvolley.eu 
* Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007
** Ημιτελικοί: Αθλ. Ηχώ 8 Ιουνίου 1984 σελίδα 3
** Τελικός: Αθλ. Ηχώ 13 Ιουνίου 1984 σελίδα 2



1983 1984
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1983 1984
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1983 1984
Εθνικό Ιωακείμειο Παρθεναγωγείο Κωνσταντινουπόλεως

Το **Εθνικό Ιωακείμειο Παρθεναγωγείο Κωνσταντινουπόλεως** και επίσημα **Εθνικόν Ιωακείμειον Παρθεναγωγείον Κωνσταντινουπόλεως** (*τουρκικά: Yoakimion Rum Kiz Lisesi*) υπήρξε ένα από τα πιο σπουδαία εκπαιδευτήρια του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης. Λειτούργησε για μια εκατονταετία από το 1882 μέχρι το 1988 οπότε  και έκλεισε εξαιτίας της έλλειψης μαθητριών.

## Ίδρυση
Ιδρύθηκε το 1882 με δωρεά του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Β΄ ο οποίος διέθεσε τα δύο οικόπεδα του στην περιοχή του Φαναρίου και συγκεκριμένα κοντά στην Εκκλησία της Παναγίας του Μουχλίου. Με την ίδρυση του Παρθεναγωγείου καλύπτονταν οι μορφωτικές ανάγκες των κοριτσιών που κατοικούσαν στις λαϊκές κυρίως συνοικίες της Κωνσταντινούπολης.

## Διοικητική Οργάνωση
Το Ιωακείμειο Παρθεναγωγείο από την ίδρυση του μέχρι και το 1923 βρισκόταν κάτω από την άμεση εποπτεία του Οικουμενικού Πατριάρχη και διοικούνταν από επταμελή εφορία. Πρόεδρος της εφορίας ήταν ένας συνοδικός αρχιερέας που εκλέγονταν από την Ιερά Σύνοδο. Τα υπόλοιπα μέλη της εφορείας ήταν συνήθως σημαίνοντα πρόσωπα της εκπαιδευτικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, όπως καθηγητές από τη Μεγάλη του Γένους Σχολή, ο εκάστοτε πρόεδρος της λέσχης «Μνημοσύνη» κ.α. Όταν το 1923 απαγορεύτηκε το δικαίωμα συμμετοχής της Εκκλησίας στη διοίκηση των  σχολείων τότε τη διαχείριση του Ιωακειμείου την ανέλαβαν αποκλειστικά οι λαϊκοί που αποτελούσαν την  εφορία της σχολής αλλά και ένας υπεύθυνος με τον τίτλο «ιδρυτής» που ήταν υπόλογος απέναντι στο Υπουργείο Παιδείας.

## Διευθυντές της Σχολής
Στο Παρθεναγωγείο υπηρέτησαν αξιόλογοι εκπαιδευτικοί, Έλληνες, Τούρκοι και Ξένοι. Στα 106 έτη λειτουργίας του το σχολείο είχε 11 διευθυντές που ήταν οι εξής: 
*Χρυσούλα Ιωαννίδου
*Αγαθονίκη Αντωνιάδου
*Ιουστίνη Λαγουδάκη
*Ερριέττα Κωνσταντινίδου
*Γρηγόριος Βεγλερής
*Βασίλειος Μούτσογλου
*Αλέξανδρος Χατζόπουλος
*Φανή Γεωργιάδου
*Αλέξανδρος Ιατρόπουλος
*Έλλη Βασιλειάδου – Ζουμπούλογλου
*Δημήτριος Παντελάρας

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Βασιλειάδου Έλλη, Το Ιωακείμειον Παρθεναγωγείον, *Τα ελληνικά σχολεία της Πόλης*, Σύνδεσμος των εν Αθήναις Μεγαλοσχολιτών, Αθήνα 1985, σσ. 143-159. ISBN 960-7579-00-3
*Ιορδάνογου Αναστάσιος Κ., *Το Εθνικόν Ιωακείμειον Παρθεναγωγείον Κωνσταντινουπόλεως (1882-1988)*, Θεσσαλονίκη 1988. GR 
*Καρανικόλας Αλέξανδρος, Τα Παρθεναγωγεία της Κωνσταντινουπόλεως, *Παρνασσός* 17(1975), σσ. 173-200.

Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία
1135 Κολχίς

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1135 Κολχίς.
Η **Κολχίς** (Colchis) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το ηλιακό σύστημα) 14,093. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από την αρχαία ονομασία (Κολχίδα ή Κολχική) της περιοχής της Κριμαίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κολχίδος εκτιμάται σε 50,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **Xk**, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0573. Η Κολχίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 23 ώρες και 28 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

## Παραπομπές


Κολχις
Άθως Δημουλάς

Ο **Άθως Δημουλάς** (Αθήνα 1921 - Αθήνα 1985) ήταν Έλληνας ποιητής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1921 στην Αθήνα. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφίες στο Βέλγιο, την Αγγλία και τη Γαλλία. Ειδικεύτηκε στις στατικές μελέτες και στην σιδηροδρομική.  Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε ως διευθυντής στους Σιδηροδρόμους Ελληνικού Κράτους (Σ.Ε.Κ.). 

Το 1952 παντρεύτηκε την ποιήτρια Κική Δημουλά, απέκτησαν δύο παιδιά και έζησαν μαζί έως το θάνατό του το 1985. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1951 με την ποιητική συλλογή «Ποιήματα».

Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά.

## Βραβεία
* 1967, Β' Κρατικό Βραβείο Ποίησης, για τη συλλογή «Άλλοτε και αλλού».

## Εργογραφία

### Ποιητικές συλλογές
* Ποιήματα, 1951
* Νέα ποιήματα, 1951
* Σονέττα, 1953
* Χωρίς τίτλο, 1956
* Ορφεύς και άλλα ποιήματα, Δίφρος 1958
* Ένδον, Δίφρος 1960
* Αυτή η πραγματικότητα και η άλλη, Φέξης 1961
* Περί μνήμης, Φέξης 1964
* Άλλοτε και αλλού, 1966
* Ο αγρός της τύχης, 1972
* Η μοίρα των πεπρωμένων, 1979
* Τα ποιήματα, Στιγμή 1986, Ίκαρος 1999 (Μεταθανάτια έκδοση)

## Παραπομπές

## Πηγές
* Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Δημουλάς Άθως 
* Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Δημουλάς Άθως (1921 - 1985)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Άθως Δημουλάς στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1999-2000

Στο **[[Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών]] 1999−2000** ήταν η 13η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Συμμετείχαν οι ομάδες της Α1 και της Α2. Στις δύο πρώτες φάσεις μετείχαν οι ομάδες της Α2, ενώ οι ομάδες της Α1 εισήλθαν στη Γ' φάση της διοργάνωσης. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης, ο οποίος κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της ιστορίας του στην πετοσφαίριση. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) αναδείχθηκε ο Αντρέι Κράβαρικ.

## Α' φάση

## Β' φάση

* Χωρίς αγώνα προκρίθηκαν στη Γ' φάση ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης και ο Άρης Νίκαιας

## Γ' φάση

## Προημιτελικοί

## Φάιναλ-4
Πάτρα, 24 και 25 Μαρτίου 2000

### Ημιτελικοί

### Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 25 Μαρτίου 2000 στην Πάτρα, στο Κλειστό γυμναστήριο «Ε.Α. Πατρών». Ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης επικράτησε με 3−0 του Ολυμπιακού Πειραιώς και κατέκτησε το 1ο κύπελλο στην ιστορία του.

* **Διαιτητές:** Κούλης, Ιορδανίδης.
* **MVP:**  Αντρέι Κράβαρικ (Ηρακλής)
* **Συνθέσεις:**
** **[[Αρχείο:Sports flag icons - Blue with white H.svg|22px]] [[Ηρακλής Θεσσαλονίκης (πετοσφαίριση ανδρών)|Ηρακλής Θεσσαλονίκης]]** (Λεώνης): Κυριαζής 8π., Κράβαρικ 19, Ιωαννίδης 4, Μέλκας 2, Σαμαράς 12, Σάτσχιν 6 / Καρυπίδης, Δεσλής 3, Πασπαλάς (λ). Δεν έπαιξαν: Καλμαζίδης, Σαρακινός, Τζελάτης.
** ** Πειραιώς** (Γκάετς): Γκιούρδας 9π., Κουρνέτας 3, Ζελιάσκοφ 5, Τσακιρόπουλος 8, Ντράγκοβιτς 7, Μπόσκαν 10 / Ξενάκης, Καλαϊτζίδης 2, Μηνούδης (λ). Δεν έπαιξαν: Χριστοφιδέλης, Ψάρρας Αθ., Θεοδωρίδης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
* Κύπελλο Ελλάδας Ανδρών 2000 - Όλοι οι αγώνες greekvolley.eu 
*  Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr 
*  archive.sport.gr
* Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007
** Α' φάση: 17 Οκτωβρίου 1999 σελίδα 14
** Β' φάση: 24 Οκτωβρίου 1999 σελίδα 36
** Γ' φάση: 18 Νοεμβρίου 1999 σελίδα 34
** Προημιτελικοί: 23 Δεκεμβρίου 1999 σελίδα 36



1999 2000
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1999 2000
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1999 2000
Καλλίκωμο Ηλείας

Το **Καλλίκωμο** είναι πεδινό χωριό της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας και τον Δήμο Ανδρίτσαινας - Κρεστένων σε υψόμετρο 66 μέτρων.

Το όνομά του προέρχεται από τη συνένωση των λέξεων "κάλλος + κώμη" και σημαίνει όμορφο χωριό.  

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Καλλίκωμο βρίσκεται 17 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Πύργου, δίπλα στην εθνική οδό προς Ζαχάρω (16 χλμ.). Απέχει 3 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τα Κρέστενα, την πρωτεύουσα του Δήμου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Κρουνούς και το Λαδικό αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλικώμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 1.105 κατοίκους ενώ ως οικισμός 1.008.

Έχει χαρακτηριστική ρυμοτομία με μεγάλους δρόμους και κανονικά οικοδομικά τετράγωνα με τα περισσότερα σπίτια να είναι ίδια, γιατί χτίστηκε από τον στρατό (ΜΟΜΑ). Το χωριό δημιουργήθηκε από τη συνένωση των χωριών Λαδικό και Ρίσσοβο (Κρουνοί), τα οποία σχεδόν καταστράφηκαν με τους σεισμούς του '65. Έτσι δημιουργήθηκε το 1971 το Νέο Λαδικό το οποίο το 1981 καταργήθηκε ενώ επίσημα το 1974 το Καλλίκωμο με το ΦΕΚ 208Α - 22/07/1974 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.

Στο Ρίσσοβο το καλοκαίρι οι ελάχιστοι πλέον κάτοικοι και πολλοί επισκέπτες πανηγυρίζουν τη γιορτή του Αγίου Παντελεήμονα στην ομώνυμη εκκλησία. Στο Λαδικό ο Άγιος Δημήτριος, δίκλιτη βασιλική από τα μέσα του 19ου αιώνα, έχει κριθεί διατηρητέα και λειτουργεί πανηγυρικά στην εορτή του Αγίου. Στο Καλλίκωμο η μεγάλη εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αναργύρους και εορτάζει διπλά, 1η Ιουλίου και 1η Νοεμβρίου, ενώ στη γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής γίνεται περιφορά της ωραίας εικόνας. Το εκκλησάκι του κοιμητηρίου τιμά τους Αγίους Τιμόθεο και Μαύρα.

Το Καλλίκωμο διαθέτει εξαθέσιο Δημοτικό σχολείο, Νηπιαγωγείο και Παιδικό σταθμό. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει πλακόστρωτη πλατεία με σιντριβάνι και το ηρώο, ενώ γύρω γύρω είναι το κοινοτικό γραφείο, το ιατρείο και τα καταστήματα. Στο χωριό υπάρχουν ακόμα παιδική χαρά, γήπεδο μπάσκετ και γήπεδο ποδοσφαίρου. Το 2009 με χρηματοδότηση του ιδρύματος Λάτση δημιουργήθηκε στην είσοδο του χωριού πάρκο διάσωσης της χλωρίδας της πυρόπληκτης περιοχής.

Τέλος, οι κάτοικοι του Καλλικώμου δραστηριοποιούνται μέσω τεσσάρων συλλόγων, του θεατρικού, του αιμοδοτικού, του πολιτιστικού και του συλλόγου γονέων. Έτσι το χωριό διαθέτει θεατρική ομάδα και χορευτική ομάδα με τρία τμήματα από μαθητές όλων των βαθμίδων και ενηλίκους. Συμμετέχει σε τακτικές αιμοδοσίες, φιλοξενεί μαθήματα ζωγραφικής για παιδιά, χορωδίας για ενηλίκους και ομιλίες για διάφορα θέματα. Οργανώνει πολλές συνεστιάσεις και εκδρομές και τις απόκριες ξεφαντώνει στο παραδοσιακό καρναβάλι στην πλατεία του χωριού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1984-1985

**[[Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών]] 1984−1985**. Κυπελλούχος Ελλάδας στην πετοσφαίριση για το 1985 αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για δεύτερη συνεχόμενη περίοδο επικρατώντας στον τελικό με 3−0 του Ολυμπιακού Πειραιώς, πετυχαίνοντας έτσι το νταμπλ.

## Προημιτελικοί
Οι προημιτελικοί διεξήχθησαν στις 5 Ιουνίου 1985.

## Ημιτελικοί
Στους ημιτελικούς έγιναν διπλές συναντήσεις.

### 1οι αγώνες
8 Ιουνίου 1985

### 2οι αγώνες
12 Ιουνίου 1985

## Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 14 Ιουνίου 1985 στον Πειραιά, στο  Σ.Ε.Φ.. Ο Παναθηναϊκός επεκράτησε με 3−0 του Ολυμπιακού Πειραιώς και κατέκτησε το 3ο κύπελλο στην ιστορία του.

* **Διαιτητές:** Ράσσης, Πλατσής
* **Συνθέσεις:**
** **** (Μπαντόρα): Ανδρεόπουλος, Μαλουσάρης, Γαλάκος, Τεντζέρης, Κολιόπουλος, Καζάζης Στ. / Τζεβελεκίδης, Πρωτοψάλτης. Δεν έπαιξαν: Καραμαρούδης, Αλεξίου, Τσιγαρίδας, Διαμαντόπουλος.
** ** Πειραιώς** (Ρόμπεφ): Ηλιόπουλος, Πολύζος, Δωριάδης, Γκουντάκος, Φάκας, Τριανταφυλλίδης / Αγγελίδης, Μητρόπουλος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
*  Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr 
* Κύπελλο Ελλάδας Ανδρών 1985 greekvolley.eu 
*Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007
** Προημιτελικοί: Αθλ. Ηχώ 6 Ιουνίου 1985 σελίδα 6
** Ημιτελικοί - 1οι αγώνες: Αθλ. Ηχώ 10 Ιουνίου 1985 σελίδα 2
** Ημιτελικοί - 2οι αγώνες: Αθλ. Ηχώ 13 Ιουνίου 1985 σελίδα 6
** Τελικός: Αθλ. Ηχώ 15 Ιουνίου 1985 σελίδα 4



1984 1985
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1984 1985
Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 1984 1985
Ααχενόσαυρος

**Ααχενόσαυρος** (***Aachenosaurus***) είναι το αμφίβολο όνομα (*nomen dubious*) γένους προϊστορικού φυτού. Ονομάστηκε με βάση θραύσματα απολιθωμένου υλικού που αρχικά θεωρήθηκε ότι ήταν θραύσματα σιαγόνας δεινοσαύρου με ράμφος παρόμοιο με πάπιας (ενός αδρόσαυρου). Ωστόσο τα απολιθώματα αποδείχθηκε ότι ήταν απολιθωμένο ξύλο, προς μεγάλη αμηχανία αυτού που τα ανακάλυψε. Το όνομα του απολιθώματος σημαίνει «η σαύρα του Άαχεν», και το πήρε από τον Σχηματισμό του Άαχεν στο Μόρεσνετ (το οποίο ήταν ουδέτερη περιοχή μεταξύ Βελγίου και Γερμανίας), όπου και ανακαλύφθηκε.

Ένα συνώνυμο του ονόματος Ααχενόσαυρος είναι το Ααχενόξυλο (*Aachenoxylon*), που προτάθηκε από τον Δρα Maurice Hovelacque το 1889/1890.

## Ιστορία
Ο Ααχενόσαυρος βρέθηκε και ονομάστηκε από τον Γκέραρντ Σμετς, στις 31 Οκτωβρίου 1888, ο οποίος ονόμασε και το τυπικό είδος *Aachenosaurus multidens*. Βασιζόμενος στα θραύσματα που βρήκε συμπέρανε ότι επρόκειτο για δείγμα αδρόσαυρου οποίος έφτανε κατ' εκτίμηση τα 4 με 5 μέτρα μήκος και ο οποίος πιθανώς έφερε και άκανθες στο δέρμα. Υπερασπίστηκε το πόρισμά του, δηλώνοντας ότι τα απολιθώματα είχαν εξεταστεί οπτικώς με γυμνό μάτι, με μεγεθυντικό φακό και με μικροσκόπιο. Εντούτοις σύντομα αποδείχθηκε το λάθος του από τον Λουί Ντολό. Ο Σμετς αρχικά προσπάθησε να υπερασπιστεί την αρχική αναγνώριση που έκανε αλλά αποδείχθηκε ξανά λάθος από ουδέτερη επιτροπή και έκτοτε αποσύρθηκε από την επιστημονική δράση νοιώθοντας ντροπιασμένος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*''Aachenosaurus'' στο DinoData
*καταχώριση uBio
*καταχώριση Nomenclator Zoologicus 

Κατηγορία:Προϊστορικά φυτά
Κατηγορία:Άαχεν
Αβελίσαυρος

Ο **Αβελίσαυρος** (*Abelisaurus*, «σαύρα του Άμπελ») είναι γένος αβελισαυρίδη θηριόποδου δεινοσαύρου από την Ύστερη Κρητιδική Περίοδο (Καμπάνιο) της περιοχής που σήμερα είναι η Νότια Αμερική. Ήταν δίποδος σαρκοφάγος δεινόσαυρος που πιθανώς έφτανε τα 7 με 9 μέτρα σε μήκος και ζύγιζε 2-3 τόνους, αν και είναι γνωστός μόνο από ένα ατελές κρανίο.

Το όνομα του γένους δόθηκε προς τιμήν του Ρομπέρτο Άμπελ, αναγνωρίζοντάς του την ανακάλυψη του δείγματος, ο οποίος ήταν διευθυντής του επαρχιακού Μουσείου του Σιπολέτι της Αργεντινής, όπου στεγάζεται το δείγμα. Το όνομα περιλαμβάνει και το ελληνικό *σαυρος*. Υπάρχει ένα ονομασμένο είδος, ο *A. comahuensis*, προς τιμήν της περιοχής Κομάχουε (*Comahue*) όπου βρέθηκε το απολίθωμα. Το γένος και το είδος ονομάστηκαν και περιγράφηκαν από του αργεντίνους παλαιοντολόγους Χοσέ Μποναπάρτε και Φερνάντο Νόβας το 1985, οι οποίοι το τοποθέτησαν στη νεοσυσταθείσα οικογένεια των αβελισαυρίδων. 

## Ταξινόμηση
left|thumb|Προφίλ του ''Abelisaurus comahuensis''
Έχουν ανακαλυφθεί πολλοί αβελισαυρίδες μετά την ανακάλυψη του αβελίσαυρου, όπως εξαιρετικά ολοκληρωμένα δείγματα Αουκάσαυρου, Καρνόταυρου και Ματζουνγκάσαυρου. Κάποιοι επιστήμονες τοποθετούν τον αβελίσαυρο εκτός της οικογένειας των καρνοταυρίνων (Carnotaurinae), ενώ άλλοι είναι λιγότερο σίγουροι για την θέση του. Οι αβελισαυρίδες έχουν κάποια κοινά κρανιακά χαρακτηριστικά με τους μη συγγενικούς  καρχαροδοντοσαυρίδες και, καθώς ο αβελίσαυρος είναι γνωστός από ένα μόνο κρανίο, μελλοντικές ανακαλύψεις ενδεχομένως να αποδείξουν ότι το γένος στην πραγματικότητα ανήκει στους καραχαροδοντοσαυρίδες, αν και κάτι τέτοιο δεν θεωρείται πολύ πιθανό.

## Απολιθωμένο υλικό
Το ένα γνωστό απολιθωμένο κρανίο Αβελίσαυρου είναι ατελές, ειδικά στην δεξιά πλευρά. Του λείπει επίσης το μεγαλύτερο μέρος της υπερώας (ουρανίσκος). Παρά τα κομμάτια που λείπουν, έχει μήκος πάνω από 85 εκατοστά. Αν και δεν υπάρχουν οστέινα λοφία ή κέρατα, όπως αυτά που έχουν βρεθεί σε άλλους αβελισαυρίδες όπως ο καρνόταυρος, οι τραχείες αυλακώσεις στο ρύγχος και πάνω από τα μάτια ενδέχεται να στήριζαν κάποιου είδους λοφίο από κερατίνη, το οποίο δεν απολιθώθηκε. Το κρανίο έχει επίσης πολύ μεγάλες θυρίδες (ανοίγματα), κοινό χαρακτηριστικό πολλών δεινοσαύρων, οι οποίες μειώνουν το βάρος του.

## Αμφιλεγόμενη ηλικία
Ο αβελίσαυρος είναι ένας από τους πολλούς δεινόσαυρους που ανακαλύφθηκαν στην Παταγωνία. Αρχικά περιγράφηκε ως προερχόμενος από τον Σχηματισμό Άλεν, όμως επακόλουθη έρευνα απέδειξε ότι τα κατάλοιπα είχαν στην πραγματικότητα βρεθεί στον Σχηματισμό Anacleto (τμήμα της Ομάδας Neuquén) της Επαρχίας Ρίο Νέγκρο της Αργεντινής. Ο γεωλογικός σχηματισμός Anacleto, χρονολογείται από το νεότερο Καμπάνιο στάδιο της Ύστερης Κρητιδικής περιόδου, μεταξύ 83 και 80 εκατομμύρια χρόνια πριν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Abelisaurus'' στο Dino Directory
* ''Abelisaurus'' στο DinoData

Κατηγορία:Αβελισαυρίδες