open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πάπας Πίος Α΄

Ο **Πάπας Πίος Α΄** (πέθανε περί το 154) ήταν σύμφωνα με το Annuario Pontificio επίσκοπος της Ρώμης περίπου από το 142 μέχρι τον θάνατο του. Η χρονολογία της έναρξης της παποσύνης του τοποθετείται μεταξύ των ετών 142-146 και του θανάτου του αντίστοιχα μεταξύ των ετών 157-161. Την περίοδο της παπικής του εξουσίας αντιτάχθηκε τόσο απέναντι στους Βαλεντινιανούς όσο και απέναντι στους Γνωστικούς. Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία τον θεωρεί Άγιο και η μνήμη του εορτάζεται στις 11 Ιουλίου αν και θεωρείται ασαφές αν πέθανε ως Μάρτυρας.

## Βιογραφία

Ο Πίος γεννήθηκε στα τέλη του 1ου αιώνα μ.Χ. στην Ακυληία, στην βόρεια Ιταλία. Ο πατέρας του σύμφωνα με το Liber Pontificalis ήταν γνήσιος Ιταλός γηγενής από την Ακυληία και ονομαζόταν Ρούφινος. Τα έργα του 2ου αιώνα μ.Χ. Muratorian Canon και Catalogus Liberianus τον καταγράφουν σαν αδελφό του Ερμά, συγγραφέα του πασίγνωστου έργου Ποιμήν. Ο συγγραφέας του έργου αφηγείται ως πρώην δούλος κάτι που δείχνει ότι τόσο ο Ερμάς όσο και ο Πίος ήταν εκείνη την εποχή ελεύθεροι, σαν πρώην σκλάβοι ανήκαν σε οικογένεια χαμηλής τάξης Πληβείων.

Σύμφωνα με την Καθολική παράδοση ο Πίος Α΄ ήταν επίσκοπος Ρώμης την εποχή που κυβερνούσαν την αυτοκρατορία ο Αντωνίνος ο Ευσεβής και ο Μάρκος Αυρήλιος. Θεωρείται ο ένατος διάδοχος του Αγίου Πέτρου και ο πρώτος που διέταξε να τελείται η εορτή του Πάσχα μόνο κάθε Κυριακή. Αν και θεωρείται από πολλούς ο επίσκοπος που εξέδωσε το Liber Pontificalis στην πραγματικότητα έγινε για πρώτη φορά αυτό στις αρχές του 6ου αιώνα μ.Χ. Ο Πίος Α΄ ανήγειρε επίσης την αρχαιότερη εκκλησία στην Ρώμη, την Σάντα Πουντεντσιάνα. Ο Ιουστίνος ο Μάρτυρας δίδαξε το χριστιανικό δόγμα στην Ρώμη στην διάρκεια της επισκοπής του Πίου Α΄, η αφήγηση για το μαρτύριο του Ιουστίνου δεν καταγράφει το όνομα του Πίου αν και αυτό δεν είναι βέβαιο επειδή ήταν πολύ σύντομη. Οι αιρετικοί Βαλεντίνος, Κέρδων και Μαρκίων επισκέφτηκαν την Ρώμη την εποχή του Πίου Α΄ και αφορίστηκαν όλοι. Το γεγονός αυτό χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για την πρωτοκαθεδρία της Ρώμης από τον 2ο αιώνα μ.Χ. Υπάρχουν κάποιες εικασίες ότι ο Πίος Α΄ ήταν Μάρτυρας παράλληλα με τον Ιουστίνο, αυτό εμφανίζεται στις πρώτες εκδόσεις της Ρωμαϊκής Επεξήγησης. Η πρόσφατη αναθεώρηση στο Ρωμαϊκό Λειτουργικό (1969) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει λόγος να θεωρείται Μάρτυρας και το όνομα του δεν αναφέρεται στην τρέχουσα Ρωμαϊκή Μαρτυρολογία.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Hoever, Hugo, ed. (1955). Lives of the Saints, For Every Day of the Year. New York: Catholic Book Publishing. 
*Platina (2008). D'Elia, Anthony F. (ed.). Lives of the Popes: Antiquity, Volume 1. Harvard University Press.

Κατηγορία:Πάπες
Πίος Α΄
Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Ζυμπραγού Χανίων

Το **Ζυμπραγού** (επίσημο: ο **Ζυμπραγός**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων. Είναι αγροτική περιοχή με σημαντική παραγωγή ελαιόλαδου. Απέχει περίπου 35 χιλιόμετρα από τη πρωτεύουσα του νομού και έχει αμφιθεατρική θέση πάνω από τη κοιλάδα του Ταυρωνίτου. Η έκτασή του είναι 3.826 στρεμμάτων.

## Ιστορία
Το όνομα του χωριού προέρχεται από το ρήμα συμπράττω, απ' όπου και η ονομασία Συμπραγός, το οποίο σημαίνει δίδυμος. Το χωριό αναφέρεται από το Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Sibragu* και στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 ως *Sibragù* (K238) και *Ximabragù* (K225), με 192 κατοίκους και 25 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το αναφέρει ως *Sibragù* και ο Αντόνιο Τριβάν ως *Asibragù*. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως *Stazibtagù* με 3 χριστιανικές και 20 τουρκικές οικογένειες. Το 1900 αναφέρεται ως Ζυμπραγού με 170 κατοίκους. Στις επόμενες απογραφές το Ζυμπραγού είχε 217 κ. (1920), 252 (1928), 217 (1940), 113 (1951), 191 (1961), 137 (1971), 104 (1981) και 72 (2001). Από το 1940 το όνομα στα επίσημα έγγραφα αλλάζει σε Ζυμπραγός.

Το Ζυμπραγού γειτονεύει βόρεια με το χωριό Βουκολιές το οποίο ήταν πρωτεύουσα του δήμου Βουκολιών. Επίσης, γειτονεύει με τα χωριά Δρομόνερο, Ανώσκελη, Φωτακάδο, Παλαιά Ρούματα και Κεφάλα. Η κυριότερη εκκλησία είναι του Αγίου Γεωργίου, ενώ στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα του 14ου-15ου αιώνα.

*Δείτε: *'Κοινότητα Ζυμπραγού**'

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Μπόζε Πράβντε

***Μπόζε Πράβντε*** (σερβικά κυριλλικά: **Боже Πравде**, σερβικά λατινικά: **Bože Pravde** = Θεέ της Δικαιοσύνης) είναι ο εθνικός ύμνος της Σερβίας.
Ήταν επίσης εθνικός ύμνος της Σερβικής Δημοκρατίας  της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ως το 2006 οπότε και κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και αντικαταστάθηκε από το Moja Republika.

## Στίχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κοινοβούλιο της Σερβίας  

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σερβίας
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Παρτίζανσκε

thumb|right|190 px|το κάστρο
Η **Παρτίζανσκε** (σλοβακικά: Partizánske, ουγγρικά: Simony) είναι πόλη της Σλοβακίας. Έχει πληθυσμό 24.937 κατοίκους, από τους οποίους περίπου το 98% είναι Σλοβάκοι, το 0,7% Τσέχοι και ένα 0,3% πληθυσμοί Ρομά. Η πλειονότητα των κατοίκων είναι Καθολικοί, ένα πολύ μικρό ποσοστό είναι Λουθηρανοί, ενώ οι υπόλοιποι δεν έχουν κάποια θρησκεία.

Η ιστορία της πόλης ξεκινάει τα έτη 1938-1939, όταν η εταιρεία υποδημάτων Μπάτα έχτισε ένα εργοστάσιο υποδηματοποιΐας στην περιοχή του Δήμου Σιμονοβάνι. Ο νεοανεγερθείς οικισμός για τους εργάτες ονομάστηκε Μπατόβανι (από την εταιρεία), αποτελούσε τμήμα του Σιμονοβάνι και μεγάλωνε ανάλογα με την ανάπτυξη και του εργοστασίου. Το 1948, ο δήμος μετονομάστηκε σε Μπατόβανι και έγινε πόλη. 

Στις 9 Φεβρουαρίου 1949, η πόλη μετονομάστηκε σε Παρτίζανσκε (*η πόλη των παρτιζάνων*), ως αναγνώριση στους ντόπιους κατοίκους, που συμμετείχαν στην εθνική εξέγερση στη Σλοβακία.

## Δημογραφία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβακίας
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ζακύνθου

Η **Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ζακύνθου** (**Ε.Π.Σ.Ζ.**) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στον Νομό Ζακύνθου. Εδρεύει στην πόλη της Ζακύνθου και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

## Ιστορία
Η Ε.Π.Σ. Ζακύνθου ιδρύθηκε το 1987 όταν αποσπάστηκαν οι ομάδες του νησιού από την τότε Ε.Π.Σ. Ηλείας–Ζακύνθου η οποία νωρίτερα, το 1969, είχε αποσπαστεί από την Ε.Π.Σ. Πατρών. Το 2025 η Ε.Π.Σ. Ζακύνθου έχει στο δυναμικό της 17 σωματεία. 

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ζακύνθου είναι η εξής:
* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία

### Πρωταθλήτριες

### Σύνολο τίτλων

Πηγή: 

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ζακύνθου.

### Κυπελλούχες

### Σύνολο τίτλων

## Σύνολο τίτλων

## Το δυναμικό της Ε.Π.Σ. Ζακύνθου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

*
Κατηγορία:Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Ζάκυνθο
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κεφαλληνίας-Ιθάκης

Η **Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κεφαλληνίας – Ιθάκης** (**Ε.Π.Σ.Κ.Ι.**) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στον Νομό Κεφαλληνίας. Εδρεύει στο Αργοστόλι και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.

## Ιστορία
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κεφαλληνίας – Ιθάκης (Ε.Π.Σ.Κ.Ι.) ιδρύθηκε το 1980, όταν τα σωματεία των δύο νησιών αποσπάστηκαν από την Ε.Π.Σ. Πατρών. Τα ιδρυτικά σωματεία της ένωσης ήταν δέκα:
* Α.Ο. Κεφαλλονιάς–Ιθάκης (Α.Ο.Κ.Ι.)
* Αστέρας Ληξουρίου
* Οδυσσεύς Ιθάκης
* Π.Α.Κ.Σ. Ολυμπιακός Κεφαλλονιάς
* Π.Α.Ο. Αργοστολίου
* Π.Α.Ο. Κέφαλος
* Παγκεφαλληνιακός
* Παλληξουριακός Α.Ο.
* Παμπυργιακός
* Πρόοδος Ιθάκης

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κεφαλληνίας-Ιθάκης είναι η εξής:

* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία

### Πρωταθλητές

### Σύνολο τίτλων

## Κύπελλο

Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κεφαλληνίας-Ιθάκης.

### Κυπελλούχοι

### Σύνολο τίτλων

## Σύνολο τίτλων

## Το δυναμικό της Ε.Π.Σ. Κεφαλληνίας–Ιθάκης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

*
Κατηγορία:Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κεφαλληνία
Π.Α.Κ.Σ. Ολυμπιακός Κεφαλλονιάς

Το **Ποδοσφαιρικό Αθλητικό Κοινωνικό Σωματείο Ολυμπιακός Κεφαλλονιάς**, επίσης γνωστό και με την ονομασία **Ολυμπιακός Αργοστολίου**, υπήρξε αθλητικός σύλλογος στην πρωτεύουσα του νησιού. Ιδρύθηκε το 1932, κατά άλλους το 1933 ή 1934, από μέλη του Παγκεφαλληνιακού ΓΣ. Είχε χρώματα κόκκινο-άσπρο και τις δραστηριότητές του ανέστειλε το 2011 (ή 2012).

## Ιστορία
Το ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν το πρώτο και μάλλον μοναδικό που σχηματίστηκε με την ίδρυση. Εξαιρουμένων δύο αγωνιστικών περιόδων στη Δ' Εθνική, μετείχε στις διοργανώσεις της τοπικής Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κεφαλληνίας-Ιθάκης (ΕΠΣΚΙ), της οποίας αποτέλεσε ένα από τα 10 ιδρυτικά μέλη το 1980. Κατείχε τον αριθμό μητρώου 165 στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ).

Οι Μαυρομάτης, Τζιβάνης, Βουτσινάς, Βιτωράτος, Ματθαίος κ.ά στελέχωσαν την ενδεκάδα στον παρθενικό αγώνα της 1ης Ιουνίου 1934 και την ήττα 6-0 από τον Παγκεφαλληνιακό.. Αναφέρεται μάλιστα ότι ο Ολυμπιακός υπήρξε η β' ομάδα εκείνου, ενώ σημειώνεται η διοργάνωση ετήσιου χορού από την έναρξη ακόμα της δράσης του.

Κατά την διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου και της Ιταλικής κατοχής, δεν αναφέρεται κάποια δραστηριότητα των συλλόγων της Κεφαλονιάς. Το 1953 ο Ολυμπιακός επανενεργοποιείται –επίσημα– σε φιλική αναμέτρηση με την ομάδα τμήματος του Ελληνικού Στρατού, όταν και νίκησε 2-1. Τη χρονική αυτή περίοδο καταγράφεται ως το μοναδικό ενεργό αθλητικό σωματείο στο νησί. Το 1959, αφότου είχε επανιδρυθεί και ο Παγκεφαλληνιακός, έγινε μία προσπάθεια συνένωσής τους που δεν καρποφόρησε, κατόπιν της οποίας πλήθος μελών του τελευταίου μεταπήδησαν στον Ολυμπιακό.

Από την δεκαετία του '60 μετείχε στη Β' και Γ' κατηγορία της ΕΠΣ Πατρών (έπειτα Αχαΐας) και αργότερα επί μακρόν στην Α' του περιφερειακού πρωταθλήματος της ίδιας (ομάδες εκτός πόλης της Πάτρας). Με την ίδρυση της ΕΠΣΚΙ, ανακηρύχθηκε ο παρθενικός πρωταθλητής της.

Τη αγωνιστική περίοδο 1987-88 αγωνίστηκε στον 3ο όμιλο της Δ' Εθνικής, ενώ την 2010-11 στον αντίστοιχο 6ο, από όπου επίσης υποβιβάστηκε.

## Τίτλοι
**5** Πρωταθλήματα Α' κατηγορίας ΕΠΣΚΙ: 1981, 1983, 1985, 1989, 2010

**10** Κύπελλα ΕΠΣΚΙ: 1982, 1983, 1984, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 2010, 2011 – **(πολυνίκης)**.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* Ευρυδίκη Λειβαδά-Ντούκα, *Παγκεφαλληνιακός Γυμναστικός Σύλλογος • Το ταξίδι στον αιώνα*, Αργοστόλι 1999

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κεφαλληνίας-Ιθάκης
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1932
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1932
Σύμφωνο

Το **σύμφωνο** είναι φθόγγος χαμηλής τονικότητας κατ' αντιδιαστολή προς τα φωνήεντα, που παράγεται όταν, κατά την ομιλία, ο εκπνεόμενος αέρας προσκρούει σε και κατόπιν διέρχεται από τέλειο φραγμό (οπότε παράγονται τα κλειστά σύμφωνα) ή διαφορετικού πλάτους στενότητες. Σε αντίθεση με τα φωνήεντα και τα ημίφωνα σε φωνολογικό επίπεδο είναι [-συλλαβικά], δεν δύνανται δηλαδή να αποτελέσουν πυρήνα συλλαβής· πράγματι, υφίστανται ορισμένα συμφωνικά αλλόφωνα σε γλώσσες του κόσμου που μπορούν να λάβουν την θέση του πυρήνα.

Κατά συνέπεια, **σύμφωνο** ονομάζεται και το γράμμα ή γράφημα που αναπαριστά ή αντιπροσωπεύει έναν συμφωνικό ήχο.

## Κατηγορίες
Συνήθως τα σύμφωνα διαχωρίζονται βάσει τριών κατηγοριών: 
* Της ηχηρότητας (της λειτουργίας ή όχι των φωνητικών χορδών κατά τη διάρκειας της προφοράς) διαιρούνται σε άηχα και ηχηρά.
* Του τόπου άρθρωσης (παθητικοί αρθρωτές) διαιρούνται σε διχειλικά, χειλοδοντικά, οδοντικά, φατνιακά, προουρανικά/μεταφατνιακά, ουρανικά, υπερωικά, μεταϋπερωικά, φαρυγγικά και επιγλωττιδικά (λαρυγγικά). Στους ενεργούς αρθρωτές που συμμετέχουν στην προφορά των συμφώνων σημαντικό ρόλο παίζει η άκρη και η ράχη της γλώσσας.
* Του τρόπου άρθρωσης διαιρούνται σε κλειστά (γνωστά και ως έκκροτα ή στιγμιαία), τριβόμενα, προστριβόμενα, προσεγγιστικά, υγρά και έρρινα.
Ωστόσο υφίστανται κι άλλες κατηγορίες όπως:
* Ο χρόνος έναρξης της φώνησης (ΧΕΦ) που διαχωρίζει τα δασέα από τα μη δασεά.
* Η φύση της κίνησης του αέρα, που διαχωρίζει τα πνευμονικά από τα μη πνευμονικά.
* Η διάρκεια, που διαχωρίζει τα διπλά από τα μονά σε γλώσσες όπως τα ιταλικά και τα ιαπωνικά.

## Γραφήματα
Τα γραφήματα του ελληνικού αλφαβήτου που εκφράζουν συμφωνικούς φθόγγους είναι εικοσιοκτώ: . Μόνο δύο αντιστοιχούν σε έναν προς έναν φθόγγο (και ), με τα υπόλοιπα να εμφανίζονται είτε σε διπλά γράμματα (θάλαα) είτε να μην αντιπροσωπεύουν αποκλειστικά έναν φθόγγο ([f]:  και ).  Πολλά από αυτά αντιστοιχούν σε παραπάνω από έναν ήχους (π.χ. άγχος, γάμμα, άγιος), άλλα συμβολίζουν δύο ήχους (: [ks], : [ps]) ενώ έτερα παρότι είναι δίγραφα αντιπροσωπεύουν έναν ήχο (π.χ. : [d]).

## Βιβλιογραφία
Α.Ο. Ανωγής Κεφαλληνίας

Ο **Αθλητικός Όμιλος Ανωγής Κεφαλληνίας** ήταν ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Αγία Θέκλα Κεφαλονιάς. Ιδρύθηκε το 1995 και ανήκε στην Ε.Π.Σ. Κεφαλληνίας-Ιθάκης με αριθμό μητρώου ΕΠΟ 5213. Χρώματα της ομάδας ήταν το κόκκινο και το άσπρο. Ο σύλλογος διαλύθηκε το 2015 μετά από 20 χρόνια από την ίδρυση του.

Κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κεφαλληνίας-Ιθάκης το 2006, με αποτέλεσμα την περίοδο 2006-07 να αγωνιστεί για πρώτη φορά στην ιστορία της σε εθνική κατηγορία.

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κεφαλληνίας-Ιθάκης
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1995
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1995
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
MS-DOS

Το ** MS-DOS** (*MicroSoft-Disk Operating System*) είναι λειτουργικό σύστημα με περιβάλλον γραμμής εντολών που δημιουργήθηκε από την Microsoft. Ήταν το πιο διαδεδομένο μέλος της οικογένειας των λειτουργικών συστημάτων DOS. Την δεκαετία του 1980 ήταν το επικρατέστερο λειτουργικό σύστημα για την συμβατή πλατφόρμα PC (προσωπικού υπολογιστή). Βαθμιαία αντικαταστάθηκε από διάφορες εκδόσεις του λειτουργικού συστήματος Windows.

Το λειτουργικό σύστημα MS-DOS κυκλοφόρησε στην αγορά το 1981 και ακολούθησαν οκτώ σημαντικές εκδόσεις του πριν σταματήσει η Microsoft την ανάπτυξη του, το 2000. Ήταν το βασικό προϊόν της Microsoft, που βαθμιαία την μετέτρεψε από μια εταιρία δημιουργίας γλωσσών προγραμματισμού σε εταιρία ανάπτυξης λογισμικού και εφαρμογών, καθώς το MS-DOS εξελίχθηκε στο λειτουργικό σύστημα Windows.

## Παραπομπές


Κατηγορία:DOS
Κατηγορία:Λογισμικό Microsoft
Σάντα Κλάρα

Η **Σάντα Κλάρα** (ισπανικά: *Santa Clara*) είναι πόλη της Κούβας, πρωτεύουσα της επαρχίας Βίγια Κλάρα (*Villa Clara*). Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της χώρας και παλαιότερα αποτελούσε τμήμα της επαρχίας Λας Βίγιας, η οποία περιλάμβανε τις σημερινές επαρχίες Σιενφουέγος (*Cienfuegos*), Σάνκτι Σπίριτους (*Sancti Spíritus*) και Βίγια Κλάρα.

Η ιστορία της Σάντα Κλάρα είναι συνδεδεμένη με την κουβανική επανάσταση, καθώς η κατάκτησή της στις 29 Δεκεμβρίου 1958 από τον αντάρτικο στρατό, υπήρξε μία από τις τελευταίες και καθοριστικές στιγμές της επανάστασης. Στην πόλη επιτέθηκαν δύο φάλαγγες, με ηγέτες τους Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και Καμίλο Σιενφουέγος αντίστοιχα, ενώ λίγες ώρες μετά την κατάκτησή της, ο δικτάτορας Μπατίστα εγκατέλειψε την Κούβα διαφεύγοντας στην Δομινικανή Δημοκρατία.

Ανάμεσα στα αξιοθέατα της πόλης ανήκει το μαυσωλείο του Τσε Γκεβάρα και δεκαέξι ακόμα στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους το 1967, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας τους στη Βολιβία. Στον ίδιο χώρο βρίσκεται μουσείο αφιερωμένο στη ζωή του Τσε Γκεβάρα. Στη Σάντα Κλάρα βρίσκεται επίσης το «Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Λας Βίγιας» (*Universidad Central de Las Villas*).

Η Σάντα Κλάρα ήταν το μέρος που έγινε η τελευταία μάχη της Κουβανικής Επανάστασης στα τέλη του 1958. Υπήρχαν δύο στρατιές ανταρτών που επιτέθηκαν στην πόλη και της μίας ηγείτο ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Την άλλη οδηγούσε ο Καμίλο Σιενφουέγος. Η ομάδα του Τσε εντόπισε και σταμάτησε πρώτη τον ανεφοδιασμό του δικτάτορα Μπατίστα στο Φομέντο. Έπειτα, χρησιμοποιώντας μία μπουλντόζα, οι στρατιώτες του Γκεβάρα κατέστρεψαν τις σιδηροδρομικές γραμμές και εξέτρεψαν ένα τρένο γεμάτο από πολεμοφόδια και στρατεύματα που είχαν σταλεί από τον Μπατίστα. Την ίδια στιγμή, το απόσπασμα του Σιενφουέγος νίκησε μία στρατιωτική φρουρά στην Μάχη του Γιαγουαχάι (Yaguajay) όχι μακριά από την πόλη. Στις 31 Δεκεμβρίου του 1958, οι ενωμένες δυνάμεις των Γκεβάρα και Σιενφουέγος (μαζί με άλλους επαναστάτες κάτω από την καθοδήγηση του Ουϊλιαμ Αλεξάντερ Μόργκαν επιτέθηκαν στην Σάντα Κλάρα. Η μάχη ήταν χαοτική, οι ηττηθέντες είχαν πεσμένο ηθικό, κάποιοι πολέμησαν, άλλοι παραδόθηκαν αμέσως. Μέχρι το απόγευμά, η πόλη περιήλθε στην κατοχή των ανταρτών. Αυτή η νίκη για τα στρατεύματα του Κάστρο θεωρείται η πιο αποφαστιστική στιγμή της Κουβανικής Επανάστασης, καθώς μετά από αυτό το γεγονός, ο Μπατίστα έφυγε με πτήση από την Κούβα σε λιγότερο από 12 ώρες.

## Δείτε επίσης
* Μάχη της Σάντα Κλάρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Κούβας
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής

Η **Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής** (**Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α.**) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής με έδρα την Παλλήνη Αττικής. Είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των τοπικών πρωταθλημάτων και του Κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν την Ανατολική Αττική σε εθνικό επίπεδο.

## Ιστορία
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής ιδρύθηκε το 2000. Δημιουργήθηκε από τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών, των οποίων οι έδρες βρίσκονται σε πόλεις και προάστια της Αθήνας που ανήκουν στην πρώην Νομαρχία Ανατολικής Αττικής.

## Πρωταθλήματα

Ο πρωταθλητής της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής παίρνει απευθείας την άνοδο στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Η δομή των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής είναι η εξής:
* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία
* Γ΄ Κατηγορία

### Πρωταθλητές

## Κύπελλο

Στον θεσμό του Κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής. Ο κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής προκρίνεται στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

### Τελικοί

#### Σημειώσεις
1 Την περίοδο 2019–20 η διοργάνωση του κυπέλλου διεκόπη λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Έτσι το αποτέλεσμα του τελικού κρίθηκε μέσω κλήρωσης.
2 Την περίοδο 2020–21 η διοργάνωση του κυπέλλου, όπως και τα τοπικά πρωταθλήματα, διακόπηκαν λόγω νέας έξαρσης της πανδημίας του κορωνοϊού. Κατόπιν αποφασίστηκε η οριστική τους ματαίωση, θεωρούμενα ως μη γενόμενα.

### Ανά Σύλλογο

## Μικτές Ομάδες
### Τίτλοι – Διακρίσεις
* Κύπελλο Περιφερειών ποδοσφαίρου ανδρών (1 Τίτλος): 2006
* Πανελλήνιο πρωτάθλημα Προεπιλογής Εθνικών ομάδων Παίδων (1 Τίτλος): 2007

## Το δυναμικό της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής, stoplekto.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

*
Κατηγορία:Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αττική
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Αττικής

Η **Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Αττικής** (**Ε.Π.Σ.Δ.Α.**) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Νομαρχία Δυτικής Αττικής. Εδρεύει στην Ελευσίνα και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των τοπικών πρωταθλημάτων και του Κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν τη Νομαρχία Δυτικής Αττικής σε εθνικό επίπεδο.

## Ιστορία
Η Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής ιδρύθηκε το 2003 και είναι η νεότερη στην Ελλάδα. Δημιουργήθηκε από τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών και Ε.Π.Σ. Πειραιά των οποίων οι έδρες βρίσκονται σε πόλεις ή προάστια της Αθήνας και του Πειραιά της Νομαρχίας Δυτικής Αττικής.

## Πρωταθλήματα

Ο πρωταθλητής της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής παίρνει απευθείας την άνοδο στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Η δομή των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής για την αγωνιστική περίοδο 2025–2026 είναι η εξής:
* Α΄ Κατηγορία: 14 Ομάδες
* Β΄ Κατηγορία: 16 Ομάδες
### Α΄ Κατηγορία
#### Πρωταθλητές

#### Σύνολο τίτλων

### Β΄ Κατηγορία
#### Πρωταθλητές

#### Σύνολο τίτλων

## Κύπελλο

Στον θεσμό του Κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Ο κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής προκρίνεται στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

### Κυπελλούχοι

### Τίτλοι

## Το δυναμικό της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής, stoplekto.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

*
Κατηγορία:Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αττική
547 π.Χ.

7ος αιώνας π.Χ. | **[[6ος αιώνας π.Χ.]]** | 5ος αιώνας π.Χ.


548 π.Χ. | **547 π.Χ.** | 546 π.Χ. 

## Γεγονότα
* Ο Κροίσος καταλαμβάνει την περσική πόλη Πτερία και εξανδραποδίζει τους κατοίκους τους. Ο Πέρσης βασιλιάς Κύρος προσκαλεί τους Ίωνες να συμμαχήσουν μαζί του
* Μάχες της Θύμβρης και της Πτερίας μεταξύ του Κροίσου και του Κύρου του Μέγα.
* Ο Κύρος πολιορκεί και καταλαμβάνει τις Σάρδεις.

## Θάνατοι
* Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος, φυσικός φιλόσοφος

Κατηγορία:Έτη
Ιάκωβος ο Βαραγινός

Ο **Ιάκωβος ο Βαραγινός ή Βοραγινός** (1230-1298) υπήρξε Ιταλός εκκλησιαστικός συγγραφέας που αργότερα έγινε Αρχιεπίσκοπος Γενούης.

Σημαντικότερο σύγγραμμά του θεωρείται το φερώνυμο «Λεγκέντα αούρεα» ή «Λεγκέντα σανκτόρουμ» (Legenda aurea ή Legenda sanctorum, Χρυσός Συναξαριστής ή Χρυσό Αγιολόγιο, καθώς ήταν ανθολογία με βίους Αγίων) που έχει μεταφρασθεί στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Λεύκτρα Βοιωτίας

Τα **Λεύκτρα** είναι χωριό  της Βοιωτίας, χτισμένο επάνω σε λόφο, 10 χλμ. από την παραλία Λιβαδόστρας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Θηβαίων σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης.

Κοντά στα Λεύκτρα βρίσκεται η παραλία Λιβαδόστρα (όρμος Λιβαδόστρου), στην οποία υπάρχει μικρός παραθεριστικός οικισμός όπου διαμένουν 72 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Ετυμολογία
Ο οικισμός μέχρι το 1915 ονομαζόταν «Παραπούγγια» οπότε μετονομάστηκε σε Λεύκτρα από το όνομα της αρχαίας πόλης που βρισκόταν στην περιοχή.

### Αρχαία πόλη
Τα Λεύκτρα ήταν μικρή βοιωτική πόλη, χτισμένη σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από την αρχαία ομηρική πόλη Εύτρησις και σε υψόμετρο 375 μέτρων. Έγινε κυρίως γνωστή για την ιστορική μάχη των Λεύκτρων μεταξύ των Θηβαίων και των Σπαρτιατών, το 371 π.Χ. Νικητές ήταν οι Θηβαίοι. Σε αυτή τη μάχη αναδείχτηκε η εξαίρετη προσωπικότητα καθώς και οι διοικητικές ικανότητες του Επαμεινώνδα. Σε απόσταση μόλις ενός χιλιομέτρου από το χωριό υπάρχει μνημείο αφιερωμένο σε αυτή τη μάχη (Τύμβος).

## Αθλητισμός
Το δημοφιλέστερο άθλημα στο χωριό είναι το ποδόσφαιρο. Τα Λεύκτρα έχουν τον Αθλητικό Όμιλο Επαμεινώνδα Λεύκτρων που ιδρύθηκε το 1971 και έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Λεύκτρων χωρητικότητας 500 θεατών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Ιστορίες Ατελείωτης Ματαιοδοξίας

right

Οι **Ιστορίες Ατελείωτης Ματαιοδοξίας** ήταν μια προσωπική ανθολογία small press comics που αυτοεκδίδονταν από τον ΚΩΝ (ή αλλιώς Κων Χρυσούλης) από το 2000 έως το 2004. 
Η ανθολογία έφτασε τα 10 τεύχη (24 σελίδων το καθένα) και εμπεριείχε ως επί το πλείστον ασπρόμαυρες αυτοτελείς ιστορίες ("Λούβρε Ντε Μπαφ", "Πάνκυ Στρούμφ" κτλ), καθώς και ιστορίες σε συνέχειες ("Τζαζ και Μαρία", "Three Kings" κτλ.)

Ο ΚΩΝ έχει αναφέρει πως μελλοντικά θα κυκλοφορήσει έναν τόμο με τις περιπέτειες του ζεύγους βαμπίρ "Τζαζ και Μαρία", καθώς και μια συλλογή των αυτοτελών ιστοριών του.

Τον καιρό που εξέδιδε τις Ιστορίες Ατελείωτης Ματαιοδοξίας, ο ΚΩΝ ταυτόχρονα δημοσίευε ιστορίες του στο "9" της Ελευθεροτυπίας και εικονογραφούσε την σειρά μυθολογίας comics "Αρχαίοι Συγγραφείς Εικονογραφημένοι".

Κατηγορία:Κόμικς φανζίν
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά κόμικς
Κατηγορία:Ελληνικά κόμικς
Θεόφιλος Εδεσσηνός

Πρόκειται για έναν διαπρεπή αστρολόγο και λόγιο από την Έδεσσα της Συρίας. Έζησε μεταξύ 695-785. Αν και πιστός Χριστιανός αισθάνθηκε την ανάγκη να υποστηρίξει την επιστήμη του από την χλεύη των ομοπίστων του. Από τα έργα του έχουν διασωθεί αποσπάσματα από το Περί κοσμικῶν καταρχῶν. Επίσης μετέφρασε τα ομηρικά έπη στα συριακά, έργο το οποίο γνώρισε μεγάλη διάδοση. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπηρέτησε ως ο επίσημος αστρολόγος στην Αυλή του Χαλίφη της Βαγδάτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύροι συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες αστρολόγοι
Κατηγορία:Χαλιφάτο των Αββασιδών
Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς
Θεόφιλος ο Αντιοχεύς

Ο **Θεόφιλος ο Αντιοχεύς**, ή **Θεόφιλος Αντιοχείας**, υπήρξε επίσκοπος στην Αντιόχεια ενώ θεωρείται ένας από τους πρώτους Χριστιανούς απολογητές. Έζησε στο δεύτερο μισό του 2ου αιώνα και εκτιμάται ότι πέθανε μετά το 180, πιθανώς το 188.

Θεωρείται ότι ανέβηκε στον επισκοπικό θρόνο της Αντιοχείας κατά το 169. Πριν από αυτόν επίσκοπος Αντιοχείας ήταν ο Ήρως ο Β΄. Στον επισκοπικό θρόνο παρέμεινε τριάντα, κατά άλλους είκοσι χρόνια, μέχρι πιθανώς το 188 περίπου και τον διαδέχθηκε ο Μαξιμιανός Αντιοχείας, ωστόσο οι χρονολόγηση της ζωής του παραμένει υποθετική.

Ήταν Ιουδαίος ο οποίος ανήκε στην αίρεση των Σαδδουκαίων, και αργότερα έγινε χριστιανός. 

Το μοναδικό του σωζόμενο έργο είναι η επιστολή *Προς Αυτόλυκον*, στην οποία πραγματεύεται την ουσία του Θεού, τις αντιφάσεις των αρχαίων ποιητών και φιλοσόφων, τη μωρία της πολυθεΐας και κυρίως την ανηθικότητα της σύγχρονής του ειδωλολατρικής κοινωνίας. Είναι ο πρώτος συγγραφέας που χρησιμοποιεί τον όρο *τριάδα*, καθώς και ο πρώτος που υποστηρίζει   ανοιχτά την ιδέα της θεοπνευστίας της Καινής Διαθήκης.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Έργα του Θεόφιλου Αντιοχείας σε νεοελληνική απόδοση
*Θεόφιλός Αντιοχείας, εισαγωγή, μτφρ, σχόλια του Παναγιώτη Χρήστου, Απόλογηταί, τομ.2, εκδ. Πατερικαί εκδόσεις *Γρηγόριος Παλαμάς*, Θεσσ/ίκη, 1986, σελ.303-515 

## Πηγές
* Καθολική Εγκυκλοπαίδεια: λήμμα «Θεόφιλος» 
* Dictionary of Christian Biography and Literature to the End of the Sixth Century AD: λήμμα «Θεόφιλος, επίσκοπος Αντιόχειας» 
* 

Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Χριστιανοί απολογητές
Κατηγορία:Σύροι κληρικοί
Κατηγορία:Σύροι θεολόγοι
Κατηγορία:Επίσκοποι Αντιοχείας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Γήπεδο Παναιτωλικού

Το **Γήπεδο Παναιτωλικού** αποτελεί τη φυσική έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Παναιτωλικού Γυμναστικού Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου (Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ). Βρίσκεται στην πόλη του Αγρινίου, στη βόρεια πλευρά της πόλης, πολύ κοντά στο παλαιό νοσοκομείο και πιο συγκεκριμένα στην οδό Προυσιωτίσσης, στην συνοικία τα Κλεπαΐτικα.

Το Γήπεδο Παναιτωλικού Γ.Φ.Σ χτίστηκε το 1930, ενώ στις 14 Μαϊου 2011 άρχισαν νέες εργασίες για επέκταση του γηπέδου στη νότια πλευρά (1.400 θέσεις) και τοποθέτηση προβολέων, καθώς η ομάδα κέρδισε την άνοδο της στην Α΄ Εθνικη (Super League). Από το 2005 ξεκίνησαν στο γήπεδο εκτεταμένες επιδιορθώσεις και προσθήκες σύμφωνα με το σχέδιο της νέας διοίκησης της Π.Α.Ε. Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. Τοποθετήθηκαν πλαστικά καθίσματα, κατασκευάστηκε σκέπαστρο στη μεγάλη κερκίδα και ανακαινίστηκαν πλήρως όλοι οι χώροι του γηπέδου. Αυτή τη στιγμή η χωρητικότητα είναι 7.321 καθήμενοι θεατές. Στο χώρο του γηπέδου στεγάζονται επίσης τα γραφεία της ομάδας, μπουτίκ και καφετέρια.

Το γήπεδο ανήκει στον ερασιτέχνη Παναιτωλικό.

Το ρεκόρ προσέλευσης στο γήπεδο σημειώθηκε το 1977 σε έναν αγώνα του Παναιτωλικού εναντίον του Ολυμπιακού Πειραιώς, όταν 11.012 θεατές παρακολούθησαν τον αγώνα.

## Πληροφορίες

Το γήπεδο έχει δύο κερκίδες στις πλευρές του αγωνιστικού χώρου. Χρησιμοποιείται ως γήπεδο ποδοσφαίρου από το 1930, όμως η πρώτη, μικρή, κερκίδα κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '50. Η κύρια δυτική κερκίδα κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1970. Παρ'αυτά τα χρόνια που ακολούθησαν δε πραγματοποιήθηκε σχεδόν τίποτα στο γήπεδο και αυτό άρχισε να δυσλειτουργεί. Αυτή ήταν η κατάσταση συνεχίστηκε έως το 2005, όταν η νέα διοίκηση αποφάσισε την ανακατασκευή του γηπέδου.

Οι εργασίες ξεκίνησαν μετά τον προβιβασμό του Παναιτωλικού στη Superleague με σκοπό την αύξηση της χωρητικότητας του γηπέδου κατά 1.400 θεατές περίπου στην κερκίδα της οδού Προυσιωτίσσης. Το γήπεδο του Παναιτωλικού έχει δηλαδή τρεις κερκίδες. Επίσης, προστέθηκε επιπλέον φωτισμός και ηλεκτρονικός πίνακας. Ο φωτισμός που παρέχεται ανέρχεται στα 1.600 λουξ ικανοποιώντας τις απαιτήσεις της διοργανώτριας του πρωταθλήματος αλλά και της UEFA.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από το επίσημο site του συλλόγου
* Γήπεδο Παναιτωλικού στο stadia.gr

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αιτωλοακαρνανία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αγρίνιο
Κατηγορία:Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. (ποδόσφαιρο)
Ντόναλντ Νίκολ

Ο **Ντόναλντ Νίκολ** (αγγλικά: *Donald MacGillivray Nicol*, 4 Φεβρουαρίου 1923 - 25 Σεπτεμβρίου 2003) ήταν Άγγλος βυζαντινολόγος, ένας από τους διαπρεπέστερους του 20ού αιώνα. 

## Βίος
Γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1923 στο Πόρτσμουθ της νότιας Αγγλίας, αλλά κατάγεται από τη Σκωτία. Σπούδασε στο Κολέγιο Pembrohe του Πενεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Το 1952 ανακηρύχθηκε διδάκτορας Βυζαντινής Ιστορίας, με σύμβουλο καθηγητή τον Στίβεν Ράνσιμαν. Εργάστηκε στη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Δίδαξε ως λέκτορας το διάστημα 1952-1964 στο University College Dublin. Εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης του βυζαντινολογικού κέντρου Dumbarton Oaks της Ουάσινγκτον (1964-1966), ως επισκέπτης καθηγητής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου (1966-1970) και ως τακτικός καθηγητής Βυζαντινής και μεταβυζαντινής Ιστορίας στο King’s College του Λονδίνου, στην έδρα Αδαμαντίου Κοραή, το διάστημα 1970-1988. Επίσης διετέλεσε αντιπρύτανης του King’s College το διάστημα 1977-1981. Μετά τη συνταξιοδότησή του το 1988 ανακηρύχθηκε επίτιμος καθηγητής της έδρας Κοραή. Το διάστημα 1989-1992 διετέλεσε διευθυντής της Γενναδείου Βιβλιοθήκης. Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε στο Little Shelford του Κέιμπριτζ, όπου και πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου 2003.

## Συγγραφικό έργο

Ο Νίκολ έχει εκτενέστατο συγγραφικό και επιστημονικό έργο, που καλύπτει μια μεγάλη ευρύτητα θεμάτων για την ιστορία του Βυζαντίου. Ένα μεγάλο μέρος των άρθρων του έχει αναδημοσιευτεί στα αγγλικά σε δύο ογκώδης τόμους (Variorum Reprints). Υπήρξε επιμελητής της Βυζαντινής Ιστορίας του Κέιμπριτζ, μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ιρλανδικής Ακαδημίας και της Βασιλικής Ιστορικής Εταιρείας. Επίσης το 1975 ίδρυσε το περιοδικό *Byzantine and Modern Greek Studies*. Τα σημαντικότερα έργα του, πολλά εκ των οποίων έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά είναι τα εξής:

#*Το δεσποτάτο της Ηπείρου* (1957)
#*Μετέωρα, τα βραχώδη μοναστήρια της Θεσσαλίας* (1963)
#*Η βυζαντινή οικογένεια των Καντακουζηνών, 1100-1460. Γενεαλογική και προσωπογραφική μελέτη* (1968)
#*Οι τελευταίοι αιώνες του Βυζαντίου, 1261-1453* (1972)
#*Το τέλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας* (1979)
#*Βυζάντιο και Βενετία. Μελέτη των διπλωματικών και πολιτιστικών σχέσεων* (1988)
#*Το Βυζάντιο, η Βενετία και η Δ΄ Σταυροφορία* (1990)
#*Βιογραφικό λεξικό της Βυζαντινής αυτοκρατορίας* (1991)
#*Ο αθάνατος αυτοκράτορας. Η ζωή και ο μύθος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου* (1992)
#*Οι βυζαντινές δεσποσύνες. Δέκα πορτραίτα, 1250-1500* (1994)
#*Το δεσποτάτο της Ηπείρου, 1267-1479. Μια συνεισφορά στην ελληνική ιστορία κατά το Μεσαίωνα* (1991)
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Σκωτσέζοι βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι πανεπιστημιακοί
Σουλεϊμάν Τσελεμπή

Ο **Σουλεϊμάν Τσελεμπή** (τουρκ.: *Süleyman Çelebi*, 1377 – 17 Φεβρουαρίου 1411) ήταν Οθωμανός πρίγκιπας (τουρκικά: *şehzade*)και συγκυβερνήτης της αυτοκρατορίας για μερικά χρόνια κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Μεσοβασιλείας. 

## Βιογραφία
Ο Σουλεϊμάν Τσελεμπή γεννήθηκε το 1377 και ήταν ο μεγαλύτερος γιoς του Βαγιαζήτ Α΄ και άγνωστης γυναίκας. Ο Σουλεϊμάν πάλεψε στην μάχη της Νικόπολης το 1396 και στην μάχη της Άγκυρας το 1402. Μετά την ήττα των Οθωμανών στην Άγκυρα, αυτός κατέφυγε στην Ρούμελη μαζί με τον μεγάλο βεζίρη του πατέρα του. Έτσι λίγο καιρό αργότερα έκανε συνθήκη ειρήνης με τον Ιωάννη Ζ΄ κατά την οποία ο Σουλεϊμάν παραχωρούσε ένα μέρος του Μαρμαρά σε αντάλλαγμα την συμμαχία τους. Μετά τη μάχη της Άγκυρας κατάφερε να φτάσει πρώτος στην Αδριανούπολη και να αυτοανακηρυχθεί Σουλτάνος (δε θεωρείται όμως Σουλτάνος).

Λόγω του ασθενούς χαρακτήρα του και της επισφαλούς του θέσης στο θρόνο προτίμησε να συνδιαλλαγεί με τα χριστιανικά κράτη των Βαλκανίων και να σταματήσει τους πολέμους που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Μάλιστα σε ένδειξη καλής θέλησης επέστρεψε στο Βυζάντιο τη Θεσσαλονίκη και μερικές πόλεις της Θράκης. Τελικά, οι φιλοπόλεμοι συντάχθηκαν με το μικρότερο αδελφό του Μουσά Τσελεμπή και μετά από εμφύλιο πόλεμο επικράτησαν. Ο ίδιος ο Σουλεϊμάν στραγγαλίστηκε από τον αδελφό του το 1411. Μετά τον θάνατό του ο Μουσά Τσελεμπή έγινε σουλτάνος της Ρούμελης, όμως το 1413, ο Μεχμέτ Τσελεμπή τον σκοτώνει και καταφέρνει να επικρατήσει στον Οθωμανικό Θρόνο.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Οθωμανοί
Πάπας Ανίκητος

Ο **Πάπας Ανίκητος** ήταν Σύρος (ή Έλληνας από τη Συρία) και καταγόταν από την πόλη Έμεσα.

Έγινε επίσκοπος Ρώμης περί το 154 (οι κατάλογοι του Βατικανού αναφέρουν το 150 ή 157 ως το 153 ή το 168). Αναφέρεται ότι περί το 160 τον επισκέφτηκε ο επίσκοπος Σμύρνης Πολύκαρπος και μεταξύ τους συζητήθηκε για πρώτη φορά το θέμα του εορτασμού του Πάσχα, καθώς η μεν Εκκλησία της Ρώμης το γιόρταζε πάντοτε ημέρα Κυριακή (ημέρα της Αναστάσεως), η δε Εκκλησία της Σμύρνης την 14η μέρα του μήνα Νισάν, ώστε να συμπίπτει με το εβραϊκό Πάσχα. Δεν συμφωνήθηκε μεταξύ τους ενιαίος εορτασμός, και το ζήτημα επανήλθε αργότερα, με μεγαλύτερη σφοδρότητα.

Επί της επισκοπείας του ανεγέρθηκαν «τρόπαια» (*memoria*) στον τόπο ταφής των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ένα εκ των οποίων ίσως είναι ο περίφημος «κόκκινος τοίχος» κάτω από τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη. Εναντιώθηκε στο γνωστικισμό και άλλες αιρέσεις και, σύμφωνα με το Liber Pontificalis, απαγόρευσε στους ιερείς να έχουν μακριά κόμη (ίσως επειδή μακριά μαλλιά είχαν οι γνωστικιστές).

Αναφέρεται ότι ο Ανίκητος μαρτύρησε, χωρίς να έχουν διασωθεί λεπτομέρειες για ακριβή ημερομηνία και τρόπο μαρτυρίου. Πάντως, η Καθολική και η Ορθόδοξη Εκκλησία τον έχουν ανακηρύξει άγιο και τιμούν τη μνήμη του στις 17 Απριλίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Έλληνες Πάπες
Ανίκητος
Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Πάπας Σωτήρ

Ο **Σωτήρ** διετέλεσε Πάπας μεταξύ των ετών 162 και 177 (δεν είναι με ακρίβεια προσδιορισμένα τα έτη).

Γεννήθηκε στο Φόντι της Καμπανίας στην Ιταλία. Θεωρείται ότι είναι ο πρώτος που θεώρησε γάμο έγκυρο μόνο μετά από ευλογία ιερέα, καθώς και αυτός που καθιέρωσε το Πάσχα ως ετήσια γιορτή στη Ρώμη. Γνωρίζουμε επίσης ότι αντάλλαξε επιστολές με τον Διονύσιο Κορίνθου, από τις οποίες σώζεται μέρος μίας δικής του, με την οποία τον ενίσχυε στην τήρηση της αποστολικής πίστης και παράδοσης.

Σύμφωνα με την παράδοση, πέθανε ως μάρτυς, αν και το Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο (*Martyrologium Romanum*) δεν το αναφέρει αυτό, παρά μόνο: «*...Άγιος Σωτήρ, τον οποίο επαινεί ο Κορίνθου Διονύσιος για την εξαιρετική του φιλανθρωπία προς φτωχούς εκτοπισμένους Χριστιανούς που ήλθαν σε αυτόν, και προς εκείνους που καταδικάστηκαν στα ορυχεία...*». Ετάφη στη Ρώμη. Η μνήμη του τιμάται από την Καθολική Εκκλησία στις 22 Απριλίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Πάπες άγιοι της Καθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Πάπας Βίκτωρ Α΄

Ο **Βίκτωρ Α΄** (*Papa Vittore I*, ... - 199) ήταν ο πρώτος Αφρικανός επίσκοπος Ρώμης, μεταξύ των ετών 189 και 199 (κατά προσέγγιση, καθώς το Βατικανό αναφέρει από το 186 ή 189 ως το 197 ή 201, ενώ άλλοι ιστορικοί δίνουν χρονολογίες που διαφέρουν κατά μερικά χρόνια).

Ήταν ο πρώτος επίσκοπος Ρώμης που σταμάτησε να δέχεται την ανομοιομορφία σχετικά με τον εορτασμό του Πάσχα που επικρατούσε σε Ανατολή και Δύση και προσπάθησε να προωθήσει τον κοινό εορτασμό. Ως αυτόν, η Δύση γιόρταζε το Πάσχα πάντοτε ημέρα Κυριακή, ενώ οι εκκλησίες της Ανατολής κατά παράδοση μαζί με τους Εβραίους, στις 14 του μήνα Νισάν, όποια μέρα και αν έπεφτε. Ο Βίκτωρ έδωσε βαρύτητα στο θέμα αυτό και προσπάθησε να επιβάλει την ομοιομορφία στον εορτασμό. Επιχείρησε μάλιστα «*...διά γραμμάτων αποτέμνειν της κοινής ενώσεως... και κοινωνίας*» τις εκκλησίες της Μικράς Ασίας, που ακολουθούσαν αυτή τη διαφορετική παράδοση. Απευθύνθηκε στους επισκόπους των κατά τόπους εκκλησιών της Ανατολής και ζήτησε τη συνοδική «διαγνώμη» τους. Ο επίσκοπος Κορίνθου Βακχύλλος του συνέστησε μετριοπάθεια στο χειρισμό του θέματος, και υπομονή, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος σχίσματος της Εκκλησίας. Παρά ταύτα, ο Βίκτωρ κράτησε αυστηρή στάση έναντι του επισκόπου Εφέσου Πολυκράτη, ο οποίος επέμεινε στην παράδοση των Αποστόλων Ιωάννη και Φιλίππου για τον εορτασμό του Πάσχα, και αφόρισε την Εκκλησία της Μικράς Ασίας. Μετά από επέμβαση του Λουγδούνου Ειρηναίου και άλλων επισκόπων, η ρήξη δεν είχε διάρκεια.

Επίσης, επί των ημερών του καθιερώθηκε η λατινική γλώσσα στη λατρεία, ενώ ως τότε χρησιμοποιούνταν η ελληνική. Παρά ταύτα, η λατινική δεν επικράτησε εντελώς, παρά μόνο στο δεύτερο μισό του τετάρτου αιώνα. Κατά τη διάρκεια της επισκοπείας του προέκυψε η έντονη διαμάχη αναφορικά με τη φύση του Θεού, η οποία αργότερα ονομάστηκε «Μοναρχιανή διαμάχη».

Μετά το θάνατό του ανακηρύχθηκε άγιος από την Καθολική Εκκλησία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Καθολική Εγκυκλοπαίδεια: ''Πάπας Βίκτωρ Α΄'' 

Κατηγορία:Πάπες
Βίκτωρ Α΄
Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Βικτωρ Α
Παράθλαση (θέατρο)

Το θέατρο **Παράθλαση** είναι μία πειραματική θεατρική σκηνή στη Θεσσαλονίκη

## Ιστορικό
Το θέατρο Παράθλαση δημιουργήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1986. Στεγάζεται στο studio Παράθλαση, στην οδό Κασσάνδρου 132, στη Θεσσαλονίκη. Το μεγαλύτερο μέρος του ρεπερτορίου του αποτελείται από σύγχρονα έργα, αλλά και από κλασσικά έργα που παρουσιάζονται με μια σύγχρονη σκηνοθετική ματιά.

Σκηνοθετης είναι η Μονα Κιτσοπουλου

## Παραστάσεις

#ΔΙΠΛΟ ΣΤΙΓΜΑ:Μια σύνθεση των έργων «Ο Ιούδας» του Πωλ Κλωντέλ και «Ο Ιπτάμενος Ολλανδός» του Ληρόυ Τζόουνς 
#ΚΥΚΛΩΨ του Ευριπίδη:  *(Σατυρικό δράμα)*
#ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΕΞ ΟΔΗΣΣΟΥ, Ανώνυμου
#ΑΜΟΡΦΟΣ ΤΟΥ ΟΤΤΕΜΠΟΥΡΓΚ του Ζ.Κ.Γκρυμπέρ
#ΟΙ  ΚΑΛΟΓΡΙΕΣ του Εντουάρντο Μανέτ
#ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ του Ευριπίδη.
#ΤΑ ΠΙΚΡΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΗΣ  ΠΕΤΡΑΣ ΦΟΝ ΚΑΝΤ του Ρ.Β.Φασμπίντερ
#ΑΓΑΠΗΤΑ ΠΟΥΛΙΑ του Ζαν Ανούιγ
#ΜΙΑ ΑΝΩΦΕΛΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ του Copi
#ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΒΟΛΕΑ του Εντουάρντο Ντε Φίλιππο
#Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΖΑΝ ΝΤ' ΑΡΚ ΧΗΡΑΣ ΤΟΥ ΜΑΟ ΤΣΕ ΤΟΥΝΓΚ του Ζαν Λουί Μπενουά
#Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗ ΕΚ ΤΥΡΟΥ του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
#Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ του Τζαίημς Τζόυς
#ΛΟΡΕΝΤΖΑΤΣΙΟ του Αλφρέ Ντε Μυσέ
#ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ του Τόνυ Κούσνερ
#ΣΤΑ ΠΕΝΗΝΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ της Ντενίζ Σαλέμ
#ΚΑΛΛΙΓΟΥΛΑΣ του Αλμπέρ Καμύ
#Η ΨΕΥΤΡΑ των Ζ.Ζ. Μπρικέρ-Μ. Λασέγκ
#ΤΟ ΚΟΙΝΟ του Φ.Γ. Λόρκα
#Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ του Βερκόρ
#Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ των Γ.Γκασνάκη-Τ.Στεφανοπούλου-Γ' Έτους Εργαστηρίου του Studio Παράθλαση, τάξη '99.
#ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΨΕΜΑ του Ζ. Κοκτώ
#ΦΑΟΥΣΤ του Γ.Β. Γκαίτε
#ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΙ ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ της Α. Κρίστι.
#ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΛΗΡΩΜΗ του Ε. Ιονέσκο
#ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ του Ζ. Ν. Φένγουικ.
#ΟΘΕΛΟΣ- The Game του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ.
#ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ του Αλμπέρ Καμύ.
#TANGO του Σ. Μρόζεκ.
#ΑΡΩΜΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ του Μ. Τρέμπλεϋ.
#ΒΑΚΧΕΣ του Ευριπίδη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θέατρο Παράθλαση

Παράθλαση
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Θεσσαλονίκη
Ναυτιλιακή χώρα

Ως **ναυτιλιακή χώρα** ή **ναυτιλιακό κράτος** (maritime nation) χαρακτηρίζεται γενικά εκείνο που παρουσιάζει ιδιαίτερη αναπτυγμένη Εμπορική Ναυτιλία. 
Επιπρόσθετα **παραδοσιακή ναυτιλιακή χώρα** ονομάζεται εκείνη που έχει να παρουσιάσει ιστορικές ναυτικές ρίζες και παραδόσεις. Στη δεύτερη αυτή σημαντική κατηγορία, αν όχι την πρώτη, τουλάχιστον όμως από τις πρώτες θέσεις, είναι γεγονός πως κατέχει η Ελλάδα. Στη ίδια αυτή όμως κατηγορία ανήκουν και η Μεγάλη Βρετανία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, κ.ά. ενώ στην πρώτη ανήκουν η Ελλάδα, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιαπωνία, η Γαλλία, η Νορβηγία, η Ολλανδία, η Ιταλία, η Γερμανία και η Σουηδία.

Όλες οι παραπάνω Χώρες - και άλλες ακόμη - ακολουθούν ορθόδοξη ναυτιλιακή πολιτική, χωρίς δηλαδή ειδική "διάκριση σημαίας" ή άλλων γενικών περιοριστικών μέτρων.

Χώρα
Αερινό Μαγνησίας

Το **Αερινό** είναι χωριό του Νομού Μαγνησίας, σε υψόμετρο 180 μέτρων, 6 χιλιόμετρα από το Βελεστίνο και 25 χιλιόμετρα από το Βόλο. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Ρήγα Φεραίου και κατά την απογραφή του 2011 είχε 500 μόνιμους κατοίκους. Το χωριό είναι χτισμένο σε χαμηλό οροπέδιο, πλησίον της Εθνικής οδού Αθηνών-Θεσ/νίκης (κόμβος στο 303 χιλιόμετρο) και πλεονεκτεί στον τομέα των οδικών συγκοινωνιών, ενώ έχει απολέσει το πλεονέκτημα της σιδηροδρομικής σύνδεσής του, λόγω της κατάργησης της γραμμής Βόλου-Φαρσάλων. Το χειμώνα το κρύο είναι τσουχτερό και η ομίχλη πολύ συχνό φαινόμενο. Το καλοκαίρι η ζέστη μετριάζεται από δροσερά ρεύματα αέρα (εξ' ου και το όνομα του χωριού, που αποτελεί νεότερη ονομασία από τα τέλη του 19ου αι, ενώ η παλαιότερη ονομασία του ήταν Περσουφλί ή Περτσοφλί). Το χωριό είναι χτισμένο κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής Βόλου-Καλαμπάκας, με νότιο προσανατολισμό και αποτελείται από δύο μεγάλους συνοικισμούς : τον προσφυγικό οικισμό (μετά το 1922) στα ανατολικά του Ι. Ναού του Αγίου Αποστόλου Θωμά και τον προϋπάρχοντα οικισμό (των "ντόπιων") στα βορειοδυτικά του Ναού. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο. Το χωριό εκπροσωπεί στα τοπικά πρωταθλήματα η ομάδα ποδοσφαίρου "ΔΟΞΑ" ήδη από τη δεκαετία του '60. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αγροτική οικονομία, ενώ η γειτνίαση με το αστικό κέντρο του Βόλου διευκολύνει την επαγγελματική ενασχόληση των κατοίκων με εμπορικές και άλλες δραστηριότητες. 
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αερινού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 33,548 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Πολυζαίικα.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Δήμος Ρήγα Φεραίου
Ναυτιλιακή πολιτική

Η **ναυτιλιακή πολιτική** διακρίνεται σε δύο ουσιώδεις τομείς. Στον τομέα της ναυτιλιακής οικονομικής και στον τομέα της κυβερνητικής πολιτικής.

## Τομέας ναυτιλιακής οικονομικής
Στον τομέα αυτό η ναυτιλιακή πολιτική αποτελεί την εφηρμοσμένη ναυτιλιακή οικονομική, όπως αυτή διαμορφώνεται από το σύνολο σχεδόν όλων των κανόνων και μέτρων που αφορούν τη συμπεριφορά του κράτους προς την ναυτιλιακή οικονομία του. Στον τομέα αυτό εξετάζονται μόνο τα πιθανά οικονομικά αποτελέσματα εφαρμογής.

## Τομέας κυβερνητικής πολιτικής
Στον τομέα αυτόν περιλαμβάνεται το σύνολο των μέτρων που παίρνει η εκάστοτε κυβέρνηση για την εμπορική ναυτιλία της χώρας. Τα μέτρα δε αυτά μπορεί να συνιστούν από απλές ευμενείς κρατικές παρεμβάσεις μέχρι πολύ έντονες προνομιακές μεταχειρήσεις οπότε τότε γίνεται λόγος για ναυτιλιακό προστατευτισμό.

## Βασικοί στόχοι
Δύο είναι οι βασικοί στόχοι που τίθενται κυρίως από τη ναυτιλιακή πολιτική, και αυτοί είναι:
# Η επίτευξη μεγαλυτέρων οικονομικών ωφελειών υπέρ της δημόσιας και κοινωνικής οικονομίας με δεδομένη την ιδιομορφία της οικονομικής αυτής δραστηριότητας να κινείται στον διεθνή χώρο (εκτός επικράτειας) και της ευχέρειας που έχει να επωφελείται από τις παρουσιαζόμενες διεθνώς ευκαιρίες, και
# Η αύξηση του εμπορικού στόλου (εθνικού), τόσο για λόγους οικονομικούς όσο και εθνικού γοήτρου.

## Κύριοι τομείς
Η ναυτιλιακή πολιτική διακρίνεται στους παρακάτω κύριους (επιμέρους) τομείς:
# Εσωτερική ναυτιλιακή πολιτική: Αφορά μέτρα εντός χωρικών υδάτων.
# Εξωτερική ναυτιλιακή πολιτική: Αφορά διεθνείς συνεργασίες και ναυτιλιακές σχέσεις.
# Πολιτική θέσπισης κινήτρων, είναι η κατεξοχήν οικονομική ναυτιλιακή πολιτική που αποσκοπεί στην ανάπτυξη της εμπορικής ναυτιλίας.
# Δημοσιονομική ναυτιλιακή πολιτική: Αφορά κυρίως φορολογία ναυτιλιακών επιχειρήσεων.
# Ανάπτυξη ναυτιλιακής υποδομής.
# Ναυτεργατική ναυτιλιακή πολιτική: Αφορά όρους εργασίας και αμοιβές ναυτικών.
# Κοινωνική ναυτιλιακή πολιτική: Αφορά μέτρα κοινωνικής προστασίας και περίθαλψης ναυτικών.
# Πολιτική ασφαλείας ναυσιπλοΐας: Αφορά σύνολο μέτρων για την ασφάλεια πλοίων, ναυτικών, επιβατών, φορτίων και ναύλων.
# Πολιτική αστυνόμευσης του θαλάσσιου χώρου, πλοίων και δραστηριοτήτων αυτών εν πλω και λιμένων.
# Επιμέρους ναυτιλιακή πολιτική: Αφορά σύνολο μέτρων κατά κατηγορία πλοίων και πλόων αυτών (επιβατηγός και φορτηγός ακτοπλοϊκή, μεσογειακή και υπερπόντια ναυτιλία).
Τέλος, πολλοί οικονομικοί ναυτιλιακοί παράγοντες θεωρούν πως στη ναυτιλιακή πολιτική θα πρέπει να εντάσσεται και η λιμενική πολιτική.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Greek Shipping Miracle - Το πρώτο διαδικτυακό Μουσείο για την ιστορία της ελληνικής ναυτιλίας
Πολιτική
Κατηγορία:Θαλάσσιες μεταφορές
Κατηγορία:Πολιτική οικονομία
Ιάλεμος

Ο **Ιάλεμος** στην Ελληνική Μυθολογία ήταν γιος του Απόλλωνα και της Μούσας Καλλιόπης.

Από το όνομά του ονομάζονταν στην αρχαιότητα *ιάλεμοι* τα θλιβερά άσματα είτε γιατί, όπως έλεγε η παράδοση, πέθανε νεότατος, και έδωσε έτσι αφορμή για θρηνωδίες, είτε γιατί, όπως λεγόταν, ουδέποτε έψαλλε ο ίδιος χαρμόσυνα άσματα. Αυτή ήταν η αφορμή για τον χαρακτηρισμό στην αρχαιότητα της πένθιμης μουσικής ως "Ιαλέμου ωδή".

Στην  νεώτερη ελληνική ποίηση ο Γεώργιος Σακελλάριος στην ποιητική συλλογή με τίτλο «*Ποιημάτια*», το οποίο εκδόθηκε στην Βιέννη το 1817, περιέλαβε δύο ποιήματα με τίτλο *Ιάλεμοι* αφιερωμένα στη σύζυγό του Αναστασία, που είχε πεθάνει νέα.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας

Κατηγορία:Παιδιά του Απόλλωνα

Κατηγορία:Αρχαία ελληνική μουσική
Μερσίνη

Η **Μερσίνη** ή **Μερσίνα** (, , ) είναι πόλη της νότιας Τουρκίας. Έχει 974.091 κατοίκους (εκτίμηση 2018) και είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, το όνομα της οποίας μέχρι το 2002 ήταν *İçel*. Έχει πανεπιστήμιο και είναι έδρα του ωκεανογραφικού τμήματος του πανεπιστημίου της Άγκυρας.

Το Διεθνές Αεροδρόμιο Τσουκούροβα, 74 χιλιόμετρα από το κέντρο της Μερσίνης, είναι το πλησιέστερο διεθνές αεροδρόμιο. Υπάρχουν δρομολόγια πορθμείων από τη Μερσίνη προς την Αμμόχωστο στην κατεχόμενη Κύπρο. Η Μερσίνη συνδέεται με τα Άδανα διαμέσου της Ταρσού μέσω τρένων TCDD.

## Παραπομπές


Μερσίνη
Ντιγκονγκίδες

**Ντιγκονγκίδες** (ή αλικορίδες) ονομάζονται τα μεγάλα υδρόβια θηλαστικά ζώα της τάξης των σειρηνοειδών που έχουν ως μοναδικό εκπρόσωπο το ντιγκόνγκ ή αλλιώς αλικόρη. Οι ντιγκονγκίδες μαζί με τους τριχεχίδες ονομάζονται και θαλάσσιες αγελάδες.
Πρόκειται για ογκώδη, φιλήσυχα, φυτοφάγα ζώα.
Ναυτιλιακή κρίση

Γενικά με τον όρο **ναυτιλιακή κρίση** (Shipping crisis) χαρακτηρίζεται χρονική περίοδος όπου παρατηρείται έντονη πτώση των ναύλων που μπορεί να οφείλεται είτε σε *εξωγενείς* προς τη Ναυτιλία παράγοντες είτε σε *ενδογενείς*, σε καθαρά εσωτερικούς παράγοντες (της Ναυτιλίας)*

Εξωγενείς παράγοντες μπορεί να είναι μια γενική οικονομική ύφεση που έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του διεθνούς εμπορίου, (όπως για παράδειγμα η μεγάλη κρίση του 1929-1932), ή μια αλματώδης αύξηση των καυσίμων που επιφέρουν επίσης ίδια αποτελέσματα.

Ενδογενείς παράγοντες είναι οι καθαρά εσωτερικοί παράγοντες της Ναυτιλίας που συνήθως οφείλονται σε αναζήτηση υπέρμετρου πλουτισμού ή σε λανθασμένες αποφάσεις όπως για παράδειγμα η *ασύμμετρη* προς τις υπάρχουσες ανάγκες αύξηση της χωρητικότητας των πλοίων με επακόλουθο την υπέρμετρη προσφορά σε σχέση πάντα προς τη ζήτηση. Σε τέτοιους λόγους οφείλονται οι μεγάλες κρίσεις των περιόδων 1921-1924, 1957-1958, και άλλες νεότερες. 

Ναυτιλιακές κρίσεις που μπορεί να οφείλονται σε πολεμικές συρράξεις συνήθως χαρακτηρίζονται μικρές (χρονικά) και περιορισμένες (τοπικά).

Γενικά δεν θα πρέπει να διαφεύγει το γεγονός πως στο σύνολό τους όλες οι ναυτιλιακές κρίσεις, στη πραγματικότητα, παρουσιάζουν "μικτό χαρακτήρα" αφού τις περισσότερες φορές τα "εξωγενή αίτια" συνδέονται με τα "ενδογενή". Τέτοιες κρίσεις ήταν του 1971 αλλά ιδιαίτερα του 1974 που έπληξε κυρίως τα δεξαμενόπλοια και που συνεχίσθηκε γι΄ αρκετά χρόνια.

* Οι ναυτιλιακές κρίσεις προσβάλουν περισσότερο εκείνες τις ναυτιλιακές Χώρες των οποίων οι εμπορικοί στόλοι τους επιχειρούν περισσότερο διαμετακομιστικές μεταφορές, όπως τέτοια βεβαίως Χώρα είναι και η Ελλάδα.

(*)Σημείωση: Το παρόν άρθρο αφορά την παγκόσμια ναυτιλία και όχι την εσωτερική εκείνη των Χωρών.

## Δείτε επίσης
*Ναυτιλιακή πολιτική
*Γιγαντισμός πλοίων

Κριση