open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σαμπρίνα (τραγουδίστρια)

Η **Αλεξάνδρα-Σαμπρίνα Τσερκάνου** (Ζιμπάμπουε, 29 Σεπτεμβρίου 1968) καλλιτεχνικά γνωστή ως **Σαμπρίνα**, είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.

## Βιογραφία
Στα 18 αποφασίζει να μετακομίσει στην Ελλάδα για να κυνηγήσει το όνειρο και να συνεχίσει τις σπουδές της σε πιάνο και φωνητική. Σε κάποιες από τις εμφανίσεις της που πραγματοποιούσε σε μικρές πίστες, την ανακαλύπτει ο μουσικός παραγωγός Νίκος Καραγιάννης ο οποίος την παρακίνησε  να αφοσιωθεί επαγγελματικά στο τραγούδι.

Αργότερα άρχισε να εργάζεται και σε μεγαλύτερα νυχτερινά κέντρα και σύντομα άρχισε να κυκλοφορεί τα  πρώτα της τραγούδια. Μερικές από τις επιτυχίες της είναι, από τον πρώτο δίσκο τα: "Λάθος", "Μες την αγκαλιά μου έλα"  κι από τον δεύτερο: "Φωνές", "Εφιάλτης", "Ελεύθερη" και "Φταις". Στον Τρίτο αρχίζει να υπογράφει η ίδια την σύνθεση των κομματιών της όπως τα: "Φεγγάρια Καθρέπτες", "Για σένα θα ζω", "Μόνη". 

Αποκορύφωμα στην καριέρα της στάθηκε η συμμετοχή και η νίκη της με το τραγούδι "Φταις" στο "Οgae song contest"  ο οποίος ήταν ένας ραδιοφωνικός διαγωνισμός τραγουδιού παρόμοιος με της Eurovision. 

## Προσωπική ζωή
Από το 2004 μέχρι το 2008 ήταν παντρεμένη με τον καλαθοσφαιριστή Παναγιώτη Λιαδέλη με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Βαγγέλη (γεννήθηκε το 2004).

Άλλες γνωστές πρώην σχέσεις της ήταν με τους τραγουδιστές Σταμάτη Γονίδη και Κώστα Χαριτοδιπλωμένο.

Διαμένει στην Νέα Σμύρνη

## Δισκογραφία
### Μερικές από τις επιτυχίες
* *Στην αγκαλιά μου έλα*  (1992)
* Ελεύθερη (1993)
* *Εγώ θα είμαι εδώ* (1994)
* *Φταις* (1994)
* *Στις γειτονιές του φεγγαριού* (1995)
* *Φεγγάρια Καθρέφτες* (1996)
* *Επικίνδυνο παιχνίδι* (1997)
* *Ένα Ένα* (1997)
* *Συνειδητοποιώ ([[1997]])*
* *Υποψίες* (1998)
* *Boom Boom* (2000)
* *Breakfast Time* (2002)
* *Αγόρι μου* (2003)
* *Camera* (2003)
* *Σε βλέπω* (2004)
* *Η αγάπη ποτέ δεν πεθαίνει* (2006)
* *Υπερπαραγωγή* (2007)

### Συλλογές
* *Χτυποκάρδια του '60* (1988)

### Digital Singles
* *Απομυθοποιείσαι* (2013)
* *Τι Τραβάμε Κι Εμείς Οι Χορεύτριες* (2016)

### Συμμετοχές
**Αμαρτωλοί* του Τάκη Ζαχαράτου (1995)
**Φωνές* του Κώστα Χαριτοδιπλωμένου (1996)
**Δεν Μπορώ* του Σταμάτη Γονίδη (1997)
**Αχώριστες* της Έφης Σαρρή (2000)
**Θα 'Θελα Να Ήμουνα Τραγούδι* του Δήμου Μπέκε (2002)
**Έχουν Σκάσει Απ' Τη Ζήλεια* του Πέτρου Ίμβριου (2007)
**D.N.A* της Ιωάννας Κουταλίδου (2008)
**Ότι Θες Με Κανείς* του Στάθη Κίου (2017)
**Σ' Έχω Ερωτευτεί* του Κώστα Χαριτοδιπλωμένου (2021)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Λεωνίδας Αλάογλου

Ο **Λεωνίδας Αλάογλου** (αγγλ. *Leonidas (Leon) Alaoglu*, 19 Μαρτίου 1914 &ndash; Αύγουστος 1981) ήταν Καναδοαμερικανός μαθηματικός ελληνικής καταγωγής γνωστός για την εργασία του στην τοπολογία και το θεώρημα Αλάογλου.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην πόλη Ρεντ Ντιρ της Αλμπέρτα του Καναδά από Έλληνες γονείς, και μεγαλώνοντας μετακόμισε στις ΗΠΑ όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του με πτυχίο και διδακτορικό το 1938 από το πανεπιστήμιο του Σικάγο, στην ηλικία των 24 ετών. Η διδακτορική του θέση ήταν αυτή που αποτέλεσε μετέπειτα το θεώρημα Αλάογλου. Το θεώρημα Μπουμπακί-Αλάογλου αποτελεί γενίκευση των αποτελεσμάτων από τους μαθηματικούς της ομάδας Νικολά Μπουρμπακί και αφορά διπλές τοπολογίες.

Διατέλεσε για μερικά χρόνια καθηγητής στο Πολιτειακό κολλέγιο της Πενσυλβάνια, το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, και το Πανεπιστήμιο Περντιού. Το 1944 έγινε αναλυτής επιχειρήσεων για την πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ, και μετέπειτα από το 1953 έως το 1981 εργάστηκε ως υψηλόβαθμος επιστήμονας στην έρευνα επιχειρήσεων για την εταιρεία αεροναυπηγικής Λόκχηντ. 

Μετά τον θάνατό του το 1981, προς τιμή του ιδρύθηκε η σειρά διαλέξεων *Leonidas Alaoglu Memorial Lecture* στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια.

## Δημοσιεύσεις
* Alaoglu, Leonidas (M.S. thesis, U. of Chicago, 1937). "The asymptotic Waring problem for fifth and sixth powers" (24 pages). Advisor: Leonard Eugene Dickson
* Alaoglu, Leonidas (Ph.D. thesis, U. of Chicago, 1938). "Weak topologies of normed linear spaces" Advisor: Lawrence Graves
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Αξίωμα της επιλογής

Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί επιστήμονες
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καναδοί μαθηματικοί
Λοντοβίκο ντε Φερράρι

Ο **Λοντοβίκο ντε Φερράρι** (ιταλικά: *Lodovico de Ferrari*, 2 Φεβρουαρίου 1522 &ndash; 5 Οκτωβρίου 1565) ήταν Ιταλός μαθηματικός γνωστός για την εργασία του στις τεταρτοβάθμιες εξισώσεις.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Μπολόνια στην βόρεια Ιταλία, και η οικογένεια του είχε καταγωγή από το Μιλάνο. Σε ηλικία 14 ετών άρχισε να εργάζεται ως υπηρέτης του πολυμαθή Τζερόλαμο Καρντάνο, και επέδειξε ενδιαφέρον και ικανότητα για τα μαθηματικά έτσι ο Καρντάνο άρχισε να τον διδάσκει. Με τον καιρό, ο Φεράρρι βοήθησε τον Καρντάνο στην επίλυση των τετραγωνικών και κυβικών εξισώσεων, ενώ υπήρξε ο κύριος μαθηματικός ως προς την επίλυση των τεταρτοβάθμιων εξισώσεων οι οποίες δημοσιεύτηκαν υπό τον Καρντάνο στο *[[Ars Magna (Καρντάνο)|Ars Magna]]*. Ο Φερράρι συνδέθηκε και με την έντονη ακαδημαϊκή αντιπαλότητα που υπήρχε μεταξύ του Καρντάνο και του Νικολό Φοντάνα Ταρτάλια, σε βαθμό όπου μετά από ένα έτος συνεχούς αντιπαράθεσης μέσω αλληλογραφίας, συναντήθηκαν ώστε να διαγωνιστούν για το ποιος καταλάβαινε καλύτερα τις κυβικές και τις τεταρτοβάθμιες εξισώσεις, διαγωνισμό τον οποίο ο Ταρτάλια έχασε από τον Φερράρι. Κατόπιν ο Φερράρι κατάφερε να αποκτήσει εργασία ως καθηγητής στην Ρώμη αντικαθιστώντας τον Καρντάνο μετά την αποχώρηση του και ο οποίος τον είχε συστήσει. Ο Φερράρι συνταξιοδοτήθηκε σε νεαρή ηλικία μόλις 42 ετών, έχοντας όμως αποκτήσει αρκετά χρήματα. Επέστρεψε στην Μπολόνια και έζησε εκεί με την αρδερφή του, ενώ παράλληλα έγινε καθηγητής μαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια το 1565. Μετά από λίγο καιρό, πέθανε από δηλητηρίαση αρσενικού, και υπήρξε φημολογία πως τον δηλητηρίασε η αδερφή του έτσι ώστε να αποκτήσει την περιουσία του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 16ου αιώνα
Νιρουπάμα Μάνκαντ

Η **Νιρουπάμα Μάνκαντ** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Nirupama Mankad, [[Χίντι]] : निरुपमा मांकड़*), γεννημένη στις 17 Ιανουαρίου 1947 στο Καράτσι, τότε Ινδία τώρα στο Πακιστάν, ήταν Ινδή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. 

Ήταν κόρη του πρωταθλητή της αντισφαίρισης G. Vasant και αδελφή του επίσης πρωταθλητή της αντισφαίρισης Μαϊούρ Βάσαντ, παντρεύτηκε τον πρωταθλητή του κρίκετ Ασόκ Μάνκαντ, γιός της ο πρωταθλητής της αντισφαίρισης Χαρς Μάνκαντ, ενώ είχε άλλον έναν γιο τον Μιχίρ. 

Ήταν Νο 1 στην Ινδία την δεκαετία 1965-1975. Πρωταθλήτρια Ινδίας στο απλό το 1971, 1975, 1976, 1977, 1978 και φιναλίστ το 1965, 1972 και το 1974. Είχε παίξει στο Γουίμπλεντον στο τουρνουά των Τζούνιορς στο απλό το 1965 και στο μεικτό το 1971 με συμπαίκτη τον Ανάντ Αμριτράζ. Πρωταθλήτρια νεανίδων Ασίας το 1965

Τιμήθηκε από την Ινδική κυβέρνηση με το Βραβείο Αρτζούνα για την προσφορά της στην αντισφαίριση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδές αθλήτριες της αντισφαίρισης
Εθνική Δημοκρατική Ένωσις

Η **Εθνική Δημοκρατική Ένωσις** ήταν ένα βραχύβιο ελληνικό πολιτικό κόμμα.

## Ιστορικό
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1974 από τον Πέτρο Γαρουφαλιά, πρώην υπουργό των Κυβερνήσεων της Ενώσεως Κέντρου. Συμμετείχε στις εκλογές του 1974 συγκεντρώνοντας, κατά βάση, βασιλικές και χουντικές ψήφους, ενώ χαρακτηριστικό των προεκλογικών συγκεντρώσεων του κόμματος ήταν οι χιλιάδες των πολιτών που συνέρρεαν σε αυτές, όχι ως υποστηρικτές του κόμματος, αλλά από περιέργεια και χλευαστική διάθεση. Με λίγη έως ελάχιστη οργάνωση, το κόμμα έλαβε 1,07% και καμία έδρα.

Μετά την εκλογική αποτυχία, αν και το κόμμα διαλύθηκε, αποτέλεσε τη βάση για την μετέπειτα Εθνική Παράταξη.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Λαξμί Μαχαντεβάν

Η **Λαξμί Μαχαντεβάν** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Lakshmi Mahadevan*),  ήταν Ινδή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν Νο1 αντισφαιρίστρια στην Ινδία για το 1964 και σταμάτησε την αντισφαίριση το επόμενος έτος το 1965 λόγω προβλημάτων υγείας. 

Μεγαλύτερες επιτυχίες της, ήταν νικήτρια στο Ασιατικό πρωτάθλημα στην Καλκούτα το 1964. Ήταν φιναλίστ στο Όπεν Ινδίας το 1964, και στο πρωτάθλημα της Σρι Λάνκα το προηγούμενο έτος το 1963.

Πρώτος σύλλογος της ήταν το *Club Gandhi Nagar*, και έπειτα ανέλαβε προπονητής της ο Τεκανσί Κρισνάιγιερ Ραμανάθαν (Tenkasi Krishnaiyer Ramanathan.) στο ιδιωτικό του γήπεδο στο Μαντράς, πατέρας του Ραμανάθαν Κρίσναν με τον οποίο η Λαξμί προπονούνταν μαζί .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδές αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κάτια Ζυγούλη

Η **Κάτια (Αικατερίνη) Ζυγούλη** (Θεσσαλονίκη, 3 Ιουλίου 1978) είναι Ελληνίδα μοντέλο και ηθοποιός.

## Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1978 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μεγάλωσε.

## Καριέρα
Σε ηλικία 18 ετών αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Αθήνα για τον διαγωνισμό ομορφιάς "Elite Model Look 1996", όπου τελικά κέρδισε τον τίτλο. Ένα χρόνο αργότερα, έλαβε μέρος στο διαγωνισμό "Playmate of the Year" που προβλήθηκε από το κανάλι STAR και στέφθηκε νικήτρια.

Έπειτα, έζησε και εργάστηκε κατά διαστήματα στο Παρίσι, τη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες, όπου συνεργάστηκε με μεγάλους οίκους μόδας αλλά επέστρεψε στην Ελλάδα. Έχει ψηφιστεί δύο φορές "Μοντέλο της Χρονιάς" από την ελληνική βιομηχανία μόδας (2002 & 2004) ενώ έχει φωτογραφηθεί για τα εξώφυλλα των ελληνικών εκδοχών των περιοδικών Vogue, InStyle, Playboy, Nitro, MarieClaire, Beaute, Glow κ.ά.

Έχει φωτογραφηθεί επίσης για τα εξώφυλλα αρκετών διεθνών περιοδικών μόδας όπως το Bazaar και το Elégance της Γαλλίας. Οι διεθνείς καμπάνιες της περιλαμβάνουν τις εταιρίες S.T. Dupont, Riani, Persol, Maria Galland, Nivea, Schwarzkopf, Pantene, Avon και Longchamp. Η Ζυγούλη εκπροσωπήθηκε από διάφορα πρακτορεία μόδας, όπως το IMG Paris, Storm Models, PS Model Management και Next Model Management.

Ακόμη, έχει συνεργαστεί με πολλούς σχεδιαστές για καμπάνιες και πασαρέλες.

Το 2010, πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική ταινία "Επικίνδυνες Μαγειρικές" με τους Γιώργο Χωραφά και Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη.

Το 2015, παρουσίασε το MadWalk - The Fashion Music Project με χορηγό την Aperol.

Έχει συνεργαστεί επίσης, κατά καιρούς, με τις εταιρίες "Beautin Collagen", "L’Oréal Professionel", "Bebanthol Greece" και "Syoss".

Τον Ιούνιο του 2020, ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή "Ιστορίες Μόδας" στην ΕΡΤ1. Τη σεζόν 2021-22 παρουσίασε την εκπομπή "Ιστορίες Όμορφης Ζωής" στην ΕΡΤ2.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Διαφημιστικά σποτ

## Προσωπική ζωή
Το 2003, στα γυρίσματα διαφήμισης εταιρείας κινητής τηλεφωνίας, γνώρισε τον τραγουδιστή Σάκη Ρουβά και σύντομα έγιναν ζευγάρι. Έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά: την Αναστασία (γενν. 2 Νοεμβρίου 2008), τον Αλέξανδρο (γενν. 15 Οκτωβρίου 2011), την Αριάδνη (γενν. 3 Ιανουαρίου 2013) και τον Απόλλωνα (γενν. 21 Απριλίου 2016). Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 3 Ιουλίου 2017, με κουμπάρους τους Βαρδή Βαρδινογιάννη (1933-2024) και Μαριάννα Βαρδινογιάννη (1937-2023).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πλέιμεϊτ
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Κατηγορία:Έλληνες YouTubers
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Τόκτου

Ο** Τόκτου** (βουλγαρικά: Токту) ήταν ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας το 766&#x2013;767.&#x200E;

Ο Βυζαντινός χρονικογράφος Πατριάρχης Νικηφόρος γράφει ότι ο Τόκτου ήταν "Βούλγαρος, και ο αδελφός του Μπαγιάν". Παρά το ότι το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι ο Μπαγιάν ήταν ένας άνθρωπος με κάποια σημασία, τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για την βάση στήριξης του Τόκτου. Ο Τόκτου υποτίθεται ότι ήταν μέλος της φράξιας των βουλγάρων ευγενών, που υποστήριζαν την εχθρική πολιτική προς την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ωστόσο, πριν ο Τόκτου καταφέρει να υλοποιήσει κάθε καταγεγραμμένη πολιτική, βρέθηκε αντιμέτωπος με εξέγερση και προσπάθησε να φύγει από τη χώρα. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Σαμπίν, ο Τόκτου προσπάθησε να διαφύγει προς το βορρά, αλλά συνελήφθη και σκοτώθηκε μαζί με τον αδελφό του Μπαγιάν και τους υποστηρικτές τους, κοντά στο Δούναβη.

Η συλλογή Τζαφάρ Ταρίχ των Βουλγάρων του Βόλγα του 17ου αιώνα (αμφισβητούμενης γνησιότητας) αντιπροσωπεύει τον Αζάν Τόκτα (δηλαδή τον Τόκτου) ως γιος του Κέρμεκ, ο οποίος ήταν γιος του πρώην Βουλγάρου μονάρχη Σουβάτ (δηλαδή τον Σεβάρ).

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της Βουλγαρίας
* Βούλγαροι

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Mosko Moskov, *Imennik na bălgarskite hanove (novo tălkuvane)*, Sofia 1988.
* Jordan Andreev, Ivan Lazarov, Plamen Pavlov, *Koj koj e v srednovekovna Bălgarija*, Sofia 1999.
* (primary source), Bahši Iman, *Džagfar Tarihy*, vol. III, Orenburg 1997.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Βίνεχ

Ο **Βίνεχ **(βουλγαρικά: Винех) ήταν ηγεμόνας της Βουλγαρίας στα μέσα του 8ου αιώνα.

Σύμφωνα με τον Κατάλογο ονομάτων των βουλγάρων Ηγεμόνων, ο Βίνεχ βασίλεψε για επτά χρόνια και ήταν μέλος της φυλής Βοκίλ (ή Ουκίλ, η οποία μπορεί να είναι η ίδια οικογένεια όπως αυτή του προκατόχου του). Σύμφωνα με τη χρονολογία που αναπτύχθηκε από τον Μόσκοφ, ο Βίνεχ βασίλεψε το 754&ndash;762. Άλλες χρονολογίες αναφέρουν ότι ο Βίνεχ βασίλεψε από το 756 έως το 762 αλλά δεν συμφωνεί απόλυτα με την μαρτυρία του καταλόγου ονομάτων.

Ο Βίνεχ ανέβηκε στο θρόνο μετά την ήττα του προκατόχου του Κορμισός από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄, που έχει οδηγήσει ορισμένους μελετητές να υποθέσουν ότι ήταν ένας σφετεριστής. Γύρω στο 756 ο Κωνσταντίνος Ε΄ εκστράτευσε κατά της Βουλγαρίας από ξηρά και θάλασσα, και κέρδισε τον οδηγούμενο από τον Βίνεχ βουλγαρικό στρατό στις Μαρκέλλες (Καρνομπάτ). Οι ηττημένος μονάρχης ζήτησε ειρήνη και ανέλαβε να στείλει τα δικά του παιδιά ως ομήρους. Το 759 ο Κωνσταντίνος Ε΄ εισέβαλε στη Βουλγαρία και πάλι, αλλά αυτή τη φορά ο στρατός του έπεσε σε ενέδρα στα ορεινά περάσματα της Στάρα Πλάνινα (μάχη του Περάσματος Ρίσκι). Ο Βίνεχ δεν ακολούθησε την νίκη του και προσπάθησε να αποκαταστήσει την ειρήνη. Αυτό που τον κέρδισε ήταν η αντίθεση της βουλγαρικής αριστοκρατίας, η οποία τον έσφαξε μαζί με την οικογένειά του.

Η κορυφή Βίνεχ στο Τραχύ Νησί στα Νότια Νησιά Σέτλαντ της Ανταρκτικής ονομάζεται προς τιμήν του Βίνεχ της Βουλγαρίας.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Μόσκο Μόσκοφ, *Imennik na bălgarskite hanove (novo tălkuvane)*, Σόφια 1988.
* Τζόρνταν Αντρέγιεφ, Ιβάν Λαζάροφ, Πλάμεν Παβλόφ, *Koj koj e v srednovekovna Bălgarija*, Σόφια 1999.
* (κύρια πηγή), Μπαχσί Ιμάν, *Džagfar Tarihy*, vol. III, Αρινμπούρκ 1997.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Μαλαμίρ

Ο **Μαλαμίρ **(βουλγαρικά: Маламир) ήταν ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας το 831-836.

Ο Μαλαμίρ ήταν γιος του Ομουρτάγ και εγγονός του Κρούμου. Το όνομά του μπορεί να είναι Σλαβικής προέλευσης, το οποίο θα τον έκανε τον πρώτο Βουλγάρο χάνο που διέθετε Σλαβικό όνομα, και αυτό οδήγησε στην εικασία ότι η μητέρα του ήταν Σλάβοι, αν και αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί. Μια άλλη θεωρία είναι ότι είναι Ιρανικό όνομα, καθώς υπάρχει μια Ιρανική πόλη με το όνομα Μαλαμίρ.

Ο Μαλαμίρ έγινε ηγεμόνας της Βουλγαρίας σε 831 μετά τον θάνατο του πατέρα του Ομουρτάγ, γιατί ο μεγαλύτερος αδελφός του Ενραβότα (Βόιν) είχε χάσει το δικαίωμα για την κληρονομική διαδοχή καθώς έγινε Χριστιανός. Είναι πιθανό ότι ο Μαλαμίρ ήταν νέος και άπειρος κατά τη στιγμή της προσχώρησης, και ότι οι υποθέσεις του κράτους διαχειριζόταν από τον καβχάνο του, τον Ισμπούλ.

Γύρω στο 833 ο Μαλαμίρ εκτέλεσε τον μεγαλύτερο αδερφό του Ενραβότα επειδή αρνήθηκε να αποκηρύξει τον Χριστιανισμό. Μετά τη λήξη της αρχικής εικοσαετής συνθήκης ειρήνης με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 836, ο αυτοκράτορας Θεόφιλος επιτέθηκε στις περιοχές μέσα στα βουλγαρικά σύνορα. Οι Βούλγαροι ανταπέδωσαν, και υπό την ηγεσία του Ισμπούλ έφτασαν στην Αδριανούπολη. Αυτή τη στιγμή, αν όχι νωρίτερα, οι Βούλγαροι κατέλαβαν την Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ) και τα περίχωρά της. Διάφορες σωζόμενα μνημειακές επιγραφές από αυτή τη βασιλεία κάνουν αναφορά στις βουλγαρικές νίκες και άλλες για τη συνέχιση των δραστηριοτήτων κατασκευών σε και κοντά στην Πλίσκα. Ο Μαλαμίρ πέθανε σε 836, ίσως ως αντίποινα για την εκτέλεση του μεγαλύτερου αδελφού του.

Σε πολλές παλαιότερες μελέτες ο Μαλαμίρ ταυτίζεται με τον διάδοχό του Πρεσιάν Α΄, και είναι δεδομένο ότι επέζησε μέχρι την δεκαετία του 850 ως ο άμεσος προκάτοχος του Βόρη Α΄. Αυτό είναι πολύ απίθανο, καθώς ο Μαλαμίρ πιστοποιείται ότι τον διαδέχτηκε ο ανιψιός του (ο γιος του αδερφού του Ζβίνιτσα), ενώ ο Βόρις Α΄ είχε προηγηθεί από τον πατέρα του Πρεσιάν. Ο Ζλατάρσκι επίλυσε τα προβλήματα στις αποσπασματικές πηγές προσδιορίζοντας ότι ο ανώνυμος ανιψιός του Μαλαμίρ ήταν ο Πρεσιάν Α΄, και ότι ο Μπόρις ήταν ο τελευταίος γιος του.

Τον 17ο αιώνα η συλλογή Τζαφάρ Ταρίχ των Βουλγάρων του Βόλγα (αμφισβητούμενης γνησιότητας) αντιπροσωπεύει τον Μπαλαμίρ (δηλαδή τον Μαλαμίρ) ως γιος του Γιομιρτσάκ (δηλαδή τον Ομουρτάγ), και ως  αδερφό του Σαμπάνσα (δηλαδή τον Ζβίνιτσα), ο οποίος ήταν ο πατέρας του Μπιρντζιχάν (δηλαδή τον Πρεσιάν).

Ο λοφίσκος Μαλαμίρ στην νήσο Γκρίνουιτς στα Νότια Νησιά Σέτλαντ της Ανταρκτικής ονομάζεται από τον χάνο Μαλαμίρ της Βουλγαρίας

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της Βουλγαρίας
* Βούλγαροι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jordan Andreev, Ivan Lazarov, Plamen Pavlov, *Koj koj e v srednovekovna Bălgarija*, Sofia 1999.
* (primary source), Bahši Iman, *Džagfar Tarihy*, vol. I, Orenburg 1997.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Δυναστεία του Κρούμου
Σαμπίν Στιούαρτ ντε Σεβαλιέ

μικρογραφία|Αντίγραφο εικόνας από κείμενο της Σαμπίν Στιούαρτ ντε Σεβαλιέ.
Η **Σαμπίν Στιούαρτ ντε Σεβαλιέ** (**Sabine Stuart de Chevalier**) ήταν Γαλλίδα αλχημίστρια του 18ου αιώνα με καταγωγή από τον Οίκο των Στιούαρτ της Σκωτίας. Όπως και στην περίπτωση πολλών άλλων γυναικών που έζησαν στο παρελθόν, δεν έχουν διασωθεί πολλά στοιχεία από τη ζωή της και το έργο της. Τα περισσότερα που ξέρουμε τα γνωρίζουμε από όσα έγραψε για εκείνη ο σύζυγός της Κλοντ Σεβαλιέ που ήταν βασιλικός γιατρός και αλχημιστής και ο ίδιος. Η Σαμπίν Στιούαρτ ντε Σεβαλιέ έγραψε το "Κλειδί του Φιλοσοφικού Ιερού" (*Discours Philosophique sur les Trois Principes, Animal, Vegetal and Mineral ou La Clef du Sanctuaire Philosophique*) που δημοσιεύθηκε στο Παρίσι το 1781.

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές
* *[https://books.google.de/books?id=-GI6AAAAcAAJ&printsec=frontcover&hl=fr&source=gbs_ge_summary_r&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false Discours Philosophique sur les Trois Principes, Animal, Vegetal and Mineral ou La Clef du Sanctuaire Philosophique]* (ανοιχτό βιβλίο στα Google Books, στα Γαλλικά)
* *[http://www.e-rara.ch/zut/content/titleinfo/3290498 Discours Philosophique sur les Trois Principes, Animal, Vegetal and Mineral ou La Clef du Sanctuaire Philosophique]* (δωρεάν pdf στα Γαλλικά)
* *Discours Philosophique sur les Trois Principes, Animal, Vegetal and Mineral ou La Clef du Sanctuaire Philosophique,* τόμος 1ος, τόμος 2ος (δωρεάν pdf στα Γαλλικά)

Κατηγορία:Αλχημίστριες
Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς
Κατηγορία:Συγγραφείς (γυναίκες) της Γαλλίας
Ράντβερ

Ο **Ράντβερ** σύμφωνα με θραύσμα από τις *Σάγκες των Αρχαίων βασιλέων,* που βρέθηκε στο Σόγκουμπρο, και με ένα αρχαίο νορβηγικό ποίημα, ήταν γιος του Ράντμπαρντ βασιλέως του Γκάρνταρικ και της Αούρ Άιβαρνταττερ της κόρης του Άιβαρ Βίντφαμν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές ο Χάραλντ ο Πολεμοδόντης ήταν γιος της Αούρ από προηγούμενο γάμο της. Τα *Σάγκας του Ερβαράρ* γράφουν ότι ο Ράντβερ και ο Χάραλντ ο Πολεμοδόντης ήταν γιοι του Βάλνταρ και της Άλφιλντ της κόρης του Άιβαρ Βίντφαμν, τα Σάγκας του Ερβαράρ αναφέρουν ότι ο Άιβαρ διόρισε τον Βαλντάρ βασιλιάς της Δανίας και τον Βαλντάρ μετά τον θάνατο του τον διαδέχτηκε ο γιος του Ράντβερ. Ο Χάραλντ ο πολεμοδόντης διεκδίκησε την Γκότλαντ, οδήγησε τον Ράντβερ στον θάνατο και τον διαδέχτηκε ο γιος του Σίγκουρντ Ίρινγκ στον θρόνο της Δανίας ως υποτελής του Χάραλντ.
Παντρεύτηκε την Ίντζιλντ την κόρη ενός άγνωστου Σουηδού βασιλιά με την οποία απέκτησε τον διάδοχο του Σίγκουρντ Ίρινγκ.

Κατηγορία:Δυναστεία του Μούνσε
Τεκανσί Κρισνάιγιερ Ραμανάθαν

Ο **Τεκανσί Κρισνάιγιερ Ραμανάθαν** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Tenkasi Krishnaiyer Ramanathan*), (1910 - 8 Οκτωβρίου 1990), ήταν Ινδός πρωταθλητής και προπονητής της αντισφαίρισης. Ήταν αυτοδίδακτος με μεγάλη προσφορά στην Ινδική αντισφαίριση κυρίως σαν προπονητής, το όνομα του εμπνέει ακόμα και σήμερα σεβασμό, θαυμασμό και δέος. 

Προερχόταν από φτωχή οικογένεια στο μικρό χωριό Τεκανσί, εκεί γνώρισε και παντρεύτηκε την γυναίκα του, 17 ετών αυτός και αυτή 12 ετών. Έχοντας μετακομίση στο Μαντράς για να βρει δουλειά είδε έναν αγώνα αντισφαίρισης το 1930 και αποφάσισε ότι αφού μπορούν αυτοί να παίξουν καλά μπορεί και αυτός. Έτσι σε ηλικία 23 ετών αγόρασε την πρώτη του ρακέτα πουλώντας μερικά κοσμήματα της γυναίκα του και διαβάζοντας το βιβλίο του Μπιλ Τίλντεν. Έπαιξε κάποιους αγώνες στο *Telegraph Recreation Club* αλλά λόγω της καταγωγής του δύσκολα έγινε μέλος και τον έβαζαν να αγωνίζεται με ασήμαντους παίκτες, αυτό σταμάτησε και αναγνωρίστηκε η αξία του το 1935 όταν κέρδισε όλους τους πρωταθλητές του συλλόγου και κερδίζοντας το τουρνουά του "Talkatora Club".

Το 1937 ήταν νικητής στο "Mysore State" στο Δελχί, και το 1938 στο "Delhi state". Μεγαλύτερη επιτυχία του ο τελικός του παγκοσμίου πρωταθλήματος σκληρού γηπέδου το 1939 ενώ ήταν και μία φορά φιναλίστ στο πρωτάθλημα Ινδίας το 1939. Το 1939 προσκλήθηκε να αγωνιστεί στο τουρνουά του Γουίμπλεντον αλλά λόγω του Β΄παγκοσμίου πολέμου που ξεκίνησε ενδιάμεσα δεν κατάφερε να πάει. 

Μετά το Μαντράς βρέθηκε στο Νέο Δελχί, όσο διέμενε εκεί ήταν ο Νο1 παίκτης, όπου εργάστηκε σαν δημόσιος υπάλληλος, όταν μερικά χρόνια αργότερα επέστρεψε στο Μαντράς έφτιαξε γήπεδο αντισφαίρισης στο σπίτι του κι εκεί προπονούσε πολλούς αθλητές ή αθλήτριες. Ανάμεσα τους ο γιος του Ραμανάθαν Κρίσναν και ο εγγονός του Ραμές Κρίσναν, η Λαξμί Μαχαντεβάν και άλλα έπειτα αστέρια του Ινδικού τέννις. Δισέγγονος του είναι επίσης ο Σανκάρ Κρίσναν και η Χαγιάτι Κρίσναν επίσης πρωταθλητές της αντισφαίρισης. Είχε διατελέσει και προπονητής της Εθνικής Ινδίας για το Κύπελλο Ντέιβις.

Κατά την διάρκεια του κινήματος για την ανεξαρτησία της Ινδίας επέστρεψε με την οικογένεια του στην Τεκανσί για να είναι μακριά από τις ταραχές και το 1950 επέστρεψαν μόνιμα ποια στο Μαντράς. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ινδοί προπονητές της αντισφαίρισης
Νίκος Χατζίσκος

Ο **Νίκος Χατζίσκος** (1921 – 1983) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και θιασάρχης. Ερμήνευσε πλήθος ρόλων του κλασικού (στο Φεστιβάλ Αθηνών και στην Επίδαυρο) και του μοντέρνου ρεπερτορίου, ενώ εμφανίσθηκε επίσης στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Η πρώτη του σκηνοθετική προσπάθεια έγινε το 1955 όταν παρουσίασε τον Ερωτόκριτο.

## Βιογραφικό
Ο Χατζίσκος αποφοίτησε με άριστα από τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όπου υπήρξε μαθητής του Δημήτρη Ροντήρη και του Αιμίλιου Βεάκη. Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας συνεργάστηκε με πάρα πολλά γνωστά ονόματα της θεατρικής σκηνής όπως τους ηθοποιούς Κατερίνα, Μαρίκα Κοτοπούλη, Θάνο Κωτσόπουλο, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Δημήτρη Χορν, Βάσω Μανωλίδου, Χρήστο Τσαγανέα, Βασίλη Διαμαντόπουλο, Γιώργο Παππά, Χριστίνα Καλογερίκου, Μαίρη Αρώνη, Άννα Συνοδινού, Μίμη Φωτόπουλο, Κούλη Στολίγκα, Αντιγόνη Βαλάκου, Τιτίκα Νικηφοράκη, Μάνο Κατράκη, χορογράφους όπως η Ραλλού Μάνου και σκηνοθέτες σαν το Μάνο Χατζιδάκι. Υπήρξε παράλληλα, δημιουργός πολλών θεατρικών σκηνών, όπως το Θέατρο του Εθνικού Κήπου (1954), το υπαίθριο Θέατρο της Οδού Μαυρομματαίων (1958) κ.α. Στην τηλεόραση διακρίθηκε στο ρόλο του "παπά Φώτη" στη σειρά "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται", 1975 - 1976. 

Μητέρα του ήταν η ηθοποιός Έφη Άγρα, ενώ υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Τιτίκα Νικηφοράκη. 

## Θεατρικές παραστάσεις

* Λίστα ελληνικών θεατρικών παραστάσεων τις οποίες ο Ν. Χατζίσκος σκηνοθέτησε.

* Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Ν. Χατζίσκος ως ηθοποιός.

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Εγβέρτος Β΄ της Νορθουμβρίας

Ο **Εγβέρτος Β΄ της Νορθουμβρίας** ήταν βασιλιάς της Νορθουμβρίας στα τέλη του 9ου αιώνα αλλά ελάχιστες πηγές υπάρχουν για την περίοδο της βασιλείας του.
Σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Ρίκζιγκ της Νορθουμβρίας ο οποίος είχε βασιλεύσει σε ολόκληρη την Νορθουμβρία μετά την εκθρόνιση του Εγβέρτου Α΄ πρώτου υποτελή βασιλιά μετά την κατάκτηση των Βίκινγκ ο Εγβέρτος Β΄ βασίλευσε μόνο σε ένα μικρό τμήμα στην βόρεια Αγγλία και στην νότια Σκωτία βόρεια του ποταμού Τιν. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την κυβέρνηση των εδαφών που βρίσκονταν βόρεια από το βασίλειο του Εγβέρτου.
Η άνοδος του Εγβέρτου Β΄ και ο θάνατος του βασιλιά Ρίκζιγκ καταγράφονται από τον Συμεών του Νταρχάμ το έτος 876 :

*"Ο παγανιστής βασιλιάς Χάλφνταν διένειμε το βασίλειο της Νορθουμβρίας ανάμεσα στον εαυτό του και τους οπαδούς του, μετά τον θάνατο του βασιλιά των Νορθουμβρίων Ρίκζιγκ νέος βασιλιάς εξελέγη ο Εγβέρτος αλλά μονάχα στα βόρεια του ποταμού Τιρ".*

Ο Συμεών του Νταρχάμ καταγράφει επίσης την εκλογή νέου βασιλιά στην Γιορκ και στην νότια Νορθουμβρία μετά τον θάνατο του Χάλφνταν Ράγκναρσον (883) :

*"Ο Άγιος Κάθμπερτ υπό την καθοδήγηση ενός οράματος διέταξε τον κόμη Ίντριντ να πει στον επίσκοπο και σε ολόκληρο τον στρατό των Άγγλων και των Δανών να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση του Γκάθριντ, του γιου του Αρδικνούτου τον οποίο οι Δανοί είχαν πουλήσει σαν δούλο σε μια χήρα στο Ουίτινγκαμ και να τον αναθρέψουν ως βασιλιά, τελικά βασίλευσε στην Γιορκ και ο Εγβέρτος στην υπόλοιπη Νορθουμβρία"*.

Οι πηγές γράφουν ότι ο δεύτερος Εγβέρτος βασίλευσε μόνο δυο χρόνια αλλά αυτό πιθανότατα να αναφέρονται στα δικαιώματα του να διεκδικήσει τον θρόνο σε ολόκληρη την Νορθουμβρία. Ο Νίκολας Χιγκάμ βλέπει αυτή την αναφορά του Συμεών σαν μια ανεπίσημη καταγραφή για την εγκατάσταση Βίκινγκ στην στην νότια Νορθουμβρία ενώ ο Εγβέρτος βασίλευσε στην βόρεια.
Διάδοχος του Εγβέρτου Β΄ ήταν ο Ίντγουλφ Β΄ της Νορθουμβρίας. 

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Higham, N.J., The Kingdom of Northumbria AD 350-1100. Stroud: Sutton, 1993. 
*Kirby, D.P., The Earliest English Kings. London: Unwin Hyman, 1991. 
*Symeon of Durham (1855). "The Historical Works of Simeon of Durham". Church Historians of England, volume III, part II. J. Stevenson, translator. Seeley's. Retrieved 2007-01-27.

Κατηγορία:Βασιλείς της Νορθουμβρίας
Ευάγγελος Μαχαίρας

Ο **Ευάγγελος Μαχαίρας** (Αγιωργήτικα Αρκαδίας, 1918 – 13 Νοεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος, δημοσιογράφος, συνθέτης, συγγραφέας και αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, ως διοικητής μονάδων του ΕΛΑΣ.

Το 1940-1941 πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο Αλβανικό μέτωπο και τραυματίστηκε ενώ του απονεμήθηκε αριστείο ανδρείας. Ωστόσο στα 1947 συνελήφθη και εκτοπίστηκε αρχικά στην Ικαρία και αργότερα στη Μακρόνησο. Υπήρξε μέλος πολλών οργανισμών για την προαγωγή της διεθνούς ειρήνης, για την επίτευξη της οποίας υπηρέτησε ως πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (εκλέχθηκε το 1989) και πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης (1990).

Από το 1981 ως το 1984 ήταν πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών,

Ήταν νυμφευμένος επί 59 έτη (1956-2015) με την ηθοποιό Δάφνη Σκούρα.
## Πηγές
* Η σελίδα του Ευάγγελου Μαχαίρα στη βάση δεδομένων της biblionet
## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Έρικ Μπαρν Αντρέ

Ο **Έρικ Μπαρν Αντρέ** (*[[λατινικό αλφάβητο]]: Eric Burn Andreae*), (Λονδίνο 4 Δεκεμβρίου 1892 - Χάμιλτον, Νέα Ζηλανδία 12 Φεβρουαρίου 1968), ήταν Βρετανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης που εκπροσώπησε σε διεθνή τουρνουά την Αγγλία και την Ινδία.

Σπούδασε ιατρική στο Γουανγκανούι της Νέας Ζηλανδίας, κατά τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε σαν στρατιωτικός γιατρός στον Βρετανικό στρατό στην Ινδία και το Αφγανιστάν έως το 1948 που επέστρεψε στη Νέα Ζηλανδία.

Είχε συμμετάσχει χωρίς να κερδίσει κάποιο τίτλο στο πρωτάθλημα Νέας Ζηλανδίας. Ήταν πρώτος στο απλό στο πρωτάθλημα Ινδίας το 1924 εκπροσωπώντας την Αγγλία και το 1925 την Ινδία. Το 1931 και 1932 ήταν φιναλίστ στο πρωτάθλημα του Ούταρ Πραντές (τότε United Provinces).

Με την εθνική ομάδα της Ινδίας συμμετείχε στο Κύπελλο Ντέιβις του 1925 όπου κέρδισε δύο αγώνες κι έχασε έναν, φτάνοντας με την Ινδία στα προημιτελικά όπου έχασαν από την Αυστρία με 4-0.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βρετανοί ιατροί
Κορμισός

Ο **Κορμισός **(βουλγαρικά: Кормисош) ήταν ηγεμόνας της Βουλγαρίας κατά τη διάρκεια του 8ου αιώνα.

Ο Κατάλογος ονομάτων των βουλγάρων Ηγεμόνων αναφέρει ότι ανήκε στην φυλή Ουκίλ (ή Βοκίλ) και κυβέρνησε για 17 χρόνια. Σύμφωνα με τη χρονολογία που αναπτύχθηκε από τον Μόσκοφ, ο Κορμισός βασίλεψε από το 737 έως το 754. Άλλες χρονολογίες θέτουν την βασιλεία του στο 753-756, αλλά δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τη μαρτυρία του "Καταλόγου ονομάτων" (ή αυτό θα απαιτούσε μια μακρά περίοδο συμαντιβασιλείας).

Ο "Κατάλογος ονομάτων" τονίζει το γεγονός ότι η  άνοδος του Κορμισός αντιπροσωπεύει μια αλλαγή  δυναστείας, αλλά παραμένει ασαφές το κατά πόσον αυτό έγινε μέσω της βίας. Η βασιλεία του Κορμισός εγκαινίασε μια παρατεταμένη περίοδο πολέμου με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ είχε αρχίσει να οχυρώνει τα σύνορα και άρχισε να εποικίζει Αρμένιους και Σύριους στη Βυζαντινή Θράκη. Σε απάντηση ο Κορμισός απαίτησε την πληρωμή φόρου, ίσως αυτό να αποτελούσε μια αύξηση στη παραδοσιακή πληρωμή. Μετά την απόρριψη, ο Κορμισός έκανε επιδρομή στη Θράκη, φθάνοντας στο Αναστάσειο Τείχος που εκτείνεται μεταξύ της Μαύρης Θάλασσας και της Θάλασσας του Μαρμαρά 40 χλμ. μπροστά από την Κωνσταντινούπολη. Ο Κωνσταντίνος Ε΄ βάδισε με το στρατό του, νίκησε τους Βούλγαρους και τους έκανε να τραπούν σε φυγή. Η διαμάχη επιλύθηκε με μια συνθήκη ειρήνης μεταξύ του Κορμισός και του Κωνσταντίνου Ε΄ που μάλλον επιβεβαίωσε τα υφιστάμενα σύνορα. Μερικές φορές υποτίθεται ότι αυτή η ήττα έφερε τη βασιλεία του Κορμισός στο τέλος μέσα από ένα πραξικόπημα, αλλά ο επόμενος ηγέτης Βίνεχ μπορεί να είναι από τον ίδιο βασιλικό οίκο.

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της Βουλγαρίας
* Βούλγαροι

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Μόσκο Μόσκοφ, *Imennik na bălgarskite hanove (novo tălkuvane)*, Σόφια 1988
* Τζόρνταν Αντρέγιεφ, Ιβάν Λαζάροφ, Πλάμεν Παβλόφ, *Koj koj e v srednovekovna Bălgarija*, Σόφια 1999
* (κύρια πηγή), Μπαχσί Ιμάν, *Djagfar Tarihi*, vol. III, Αρινμπούρκ 1997

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Συνθήκη των Τιράνων (1915)

Η **Συνθήκη των Τιράνων** ήταν συμφωνία η οποία υπεγράφη μεταξύ της σερβικής βασιλικής κυβερνήσεως και της αλβανικής κυβερνήσεως στις 28 Ιουνίου 1915.

## Πλαίσιο
Στις 17 Σεπτεμβρίου 1914, ο Εσάντ Πασάς Τοπτανί, πρωθυπουργός κυβερνήσεως με έδρα το Δυρράχιο υπέγραψε μαζί με τον πρόεδρο του σερβικού συμβουλίου, Νίκολα Πάσιτς, ένα πρώτο σύμφωνο, το οποίο δημιούργησε ισχυρούς δεσμούς μεταξύ της Αλβανίας, η οποία είχε μόλις ανεξαρτητοποιηθεί, και της Σερβίας.

Στις 29 Μαΐου 1915, η κυβέρνηση του Βελιγραδίου απέστειλε στράτευμα  στρατιωτών προκειμένου να διατηρήσει την επιρροή της στην Αλβανία, εντός της οποίας η κατάσταση ήταν ασταθής. Το συγκεκριμένο στράτευμα κατέφθασε στα Τίρανα στις 9 Ιουνίου του ιδίου έτους. Κατά την διάρκεια των ημερών που ακολούθησαν, οι σερβικές στρατιωτικές μονάδες πέτυχαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους το κεντρικό τμήμα της χώρας, ενώ μαυροβουνιακά στρατεύματα κατέλαβαν τη Σκόδρα.

## Υπογραφή

Η συνθήκη υπεγράφη στις 28 Ιουνίου 1915, από τον Λιούμπομιρ Γιοβάνοβιτς, Υπουργό Εσωτερικών Υποθέσεων της Σερβίας, και τον Εσάντ Πασά Τοπτανί, ηγέτη της αλβανικής πλευράς, καθώς και επικεφαλής κυβερνήσεως με έδρα το Δυρράχιο.

## Όροι της συμφωνίας

Η συνθήκη επικύρωνε την συμφωνία η οποία είχε υπογραφεί τον Σεπτέμβριο του 1914 μεταξύ του Εσάντ Πασά Τοπτανί και της σερβικής κυβερνήσεως. Η συνθήκη επέτρεπε, ως αποτέλεσμα, στη Σερβία, στα πλαίσια στρατιωτικής συμμαχίας, να πραγματοποιεί στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Αλβανία, κατόπιν εκκλήσεως του Πασά Τοπτανί. 

## Αντιδράσεις των Συμμάχων

## Κατόπιν της υπογραφής

## Δείτε επίσης

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Πηγές
*   
*   

Κατηγορία:Ιστορία της Αλβανίας
Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης

Ο **Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης** ιδρύθηκε το 1916. 

Μέλη του είναι οι έμποροι της Θεσσαλονίκης και σκοπός του είναι η προάσπιση των συμφερόντων των μελών του, και η προώθηση του εμπορίου της πόλης της Θεσσαλονίκης.

## Διοίκηση και δομή
Ο Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης (Ε.Σ.Θ.) διοικείται από το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ) που εκλέγεται από την Γενική του Συνέλευση με τριετή θητεία και έχει είκοσι πέντε (25) μέλη.

Η Διοικούσα Επιτροπή (Δ.Ε.) έχει έξι (6) μέλη και εκλέγεται για αντίστοιχη θητεία από το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.).

Ο Ε.Σ.Θ. διαθέτει Διαχειριστική Επάρκεια τύπου Β & τύπου Γ για υλοποίηση Εθνικών και Κοινοτικών Προγραμμάτων.

## Συμμετοχές
Ο Ε.Σ.Θ. είναι μέλος της Ομοσπονδίας Εμπορίου, Παραγωγικότητας και Επιχειρηματικότητας Κεντρικής Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Συμμετοχή εκπροσωπώντας το Εμπόριο της πόλης:

* στα Κοινοτικά Όργανα :
** Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή
** Επιτροπή Εμπορίου και Διανομών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
* Επιτροπές:
** Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης Δήμου Θεσσαλονίκης
** Επιτροπές Υπαιθρίου Εμπορίου
** Επιτροπή Διακανονισμού Μισθώσεων Π.Κ.Μ.
* σε επιτροπές και Συμβούλια άλλων φορέων:
** Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης
** Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης
** Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης

## Παρεχόμενες υπηρεσίες στα μέλη του
* Τακτική ενημέρωση μελών του για θέματα που αφορούν στο εμπόριο (νέοι νόμοι/αποφάσεις, θέματα λειτουργίας της αγοράς, προγράμματα επιδότησης επιχειρήσεων, δράσεις του Ε.Σ.Θ. για την στήριξη των καταστημάτων κ.α.
* Δωρεάν νομικές συμβουλές, συνεργαζόμενος με ειδικό νομικό γραφείο
* Δωρεάν παροχή συμβουλών μηχανογράφησης
* Οργάνωση σεμιναρίων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων για εμπόρους και στελέχη εμπορικών επιχειρήσεων

## Πηγές
* Επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου

Κατηγορία:Θεσσαλονίκη
Λαγουδάκης

Το επώνυμο **Λαγουδάκης** πιθανόν αναφέρεται στους:
* πατήρ Τιμόθεος Λαγουδάκης (-1974) Έλληνας θεολόγος και διάκονος με σημαντική κοινωνική προσφορά και αντιδικτατορική δράση
* Γιάννης Λαγουδάκης (γεν. 1960), Έλληνας φωτογράφος
* Κωνσταντίνος Λαγουδάκης (1874–1941), Έλληνας γιατρός και πολιτικός
* Μανώλης Λαγουδάκης (1910–1981), Έλληνας λυράρης
* Σωκράτης Λαγουδάκης (1861–1944), Έλληνας γιατρός και λόγιος

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Κορμέσιι

Ο **Κορμέσιι **(βουλγαρικά: Кормесий) ήταν ηγεμόνας (χάνος) της Παραδουνάβιας Βουλγαρίας στο πρώτο μισό του 8ου αιώνα. Δυτικά χρονικά ονομάζουν τον Κορμέσιι ως τρίτο άρχοντα των Βουλγάρων, και μερικές φορές θεωρείται ο άμεσος διάδοχος του Τέρβελ.

Ο *Κατάλογος των Βουλγάρων χάνων* (Ιμεννίκ) περιέχει ίχνη από δύο κατεστραμμένα αρχεία μεταξύ των καταχωρίσεων για τον Τέρβελ και τον Σεβάρ και το δεύτερο από αυτά τα χαμένα ονόματα είναι κατά κανόνα το Κορμέσιι. Σύμφωνα με το Ιμενίκ, ο Κορμεσίι θα βασίλεψε για 28 χρόνια και ήταν απόγονος της βασιλικής φυλής Ντούλο. Σύμφωνα με τη χρονολογία που αναπτύχθηκε από τον Μόσκοφ, ο Κορμεσίι θα είχε βασιλέψει από το 715 έως το 721 και η μεγαλύτερη περίοδος που αντανακλάται στο Ιμεννίκ θα αναφέρεται στη διάρκεια της ζωής του ή θα περιλαμβάνεται σε μια περίοδο σύνδεσης με τους προκατόχους του. Άλλες χρονολογίες θέτουν την βασιλεία του Κορμέσιι το 721–738, αλλά δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τα δεδομένα του *Ιμεννίκ*.

Ο Κορμέσιι συναντάται σε σχέση με τα γεγονότα γύρω από τη συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Βουλγαρίας και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μεταξύ του 715 και του 717 – η χρονολογία πρέπει να υποστηριχθεί από τα ονόματα του Αυτοκράτορα και του πατριάρχη που εμπλέκονται, για τα οποία η μόνη πηγή είναι ο Βυζαντινός χρονογράφος Θεοφάνης ο Ομολογητής. Σύμφωνα με το Θεοφάνη, η συνθήκη υπογράφηκε από τον Κορμέσιι ως ηγεμόνα των Βουλγάρων. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον τρόπο που ο ίδιος συγγραφέας υπονοεί αλλού στο χρονικό ότι ο Τέρβελ ήταν ακόμα ηγεμόνας της Βουλγαρίας το 718/719. Έτσι, μία από τις δηλώσεις του χρονογράφου μπορεί να είναι λάθος. Διαφορετικά θα πρέπει να θεωρηθεί ότι ο Κορμέσιι μοιράστηκε το θρόνο με τον Τέρβελ και υπέγραψε τη συνθήκη ως συμβασιλέας του. Το όνομα του Κορμέσιι επίσης διαβάστηκε από ορισμένους μελετητές σε επιγραφή γύρω από το μνημείο του Ιππέα της Μαντάρα. Το σωζόμενο τμήμα του κειμένου, επομένως, μιλάει για ένα ετήσιο χρυσό φόρο που ο Κορμέσιι λάμβανε από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου: με άλλα λόγια, η συνθήκη ειρήνης θα είχε αποκατασταθεί κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του. Το τέλος της επιγραφής αναφέρει επιδείνωση των βουλγαρικών σχέσεων με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ωστόσο, αυτή η επιγραφή θα μπορούσε ενδεχομένως να αναφέρεται σε μεταγενέστερους Βουλγάρους ηγεμόνες, τον Κορμισό ή τον Κρούμο.

Ο Κορμέσιι δεν αναφέρεται σε κανένα άλλο ιστορικό πλαίσιο. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία καταγραφή πολέμων μεταξύ της Βουλγαρίας και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, σημαίνει ωστόσο ότι διατηρήθηκε η ειρήνη μεταξύ των δύο χωρών.

Η κορυφή Κορμέσιι στο νησί Γκρίνουιτς στα Νότια Νησιά Σέτλαντ της Ανταρκτικής ονομάζεται προς τιμήν του Κορμέσιι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μόσκο Μόσκοφ, *Imennik na bălgarskite hanove (novo tălkuvane)*, Σόφια 1988.
* Τζόρνταν Αντρέγιεφ, Ιβάν Λαζάροφ, Πλάμεν Παβλόφ, *Koj koj e v srednovekovna Bălgarija*, Σόφια 1999.
* (κύρια πηγή), Μπαχσί Ιμάν, *Džagfar Tarihy*, vol. III, Αρινμπούρκ 1997.
* "Канасубиги" е "княз", а не "хан" или "кан"

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

Η **Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας** (ρωσικά: Комитет государственной безопасности Армянской ССР) ή KGB της ΑΣΣΔ ήταν ο οργανισμός ασφάλειας και τοπικό παράρτημα της Επιτροπής Κρατικής Ασφαλείας της ΕΣΣΔ για την Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία.

## Πρόεδροι
* Γεώργιος Μπανταμιάντς (18 Μαΐου 1954 - 21 Νοεμβρίου 1972)
* Αρκάντι Ραγκόζιν (21 Νοεμβρίου 1972 - 24 Νοεμβρίου 1975)
* Χραΐρ Μιχαελγιάν (24 Νοεμβρίου 1975 - 28 Ιουνίου 1978)
* Μάριους Γιουζμπασιάν (28 Ιουνίου 1978 - 25 Οκτωβρίου 1988)
* Βαλέρι Μπανταμιάντς (25 Οκτωβρίου 1988 - 13 Σεπτεμβρίου 1990)
* Ουσίκ Χαρουτγιουνγιάν (13 Σεπτεμβρίου 1990)

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Κατηγορία:Κα Γκε Μπε
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Μολδαβικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

Η **Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Μολδαβικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας **(ρωσικά: Комитет государственной безопасности молдавский ССР) ή KGB της ΜΣΣΔ ήταν ο οργανισμός ασφαλείας της Μολδαβικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και το τοπικό παράρτημα της Επιτροπής Κρατικής Ασφάλειας της ΕΣΣΔ.Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1991, η KGB της ΜΣΣΔ μετατράπηκε στο Υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας.

## Πρόεδροι
* Ιωσήφ Μόρντοβετς (6 Μαΐου 1954 - 30 Μαρτίου 1955)
* Αντρέι Προκοπένκο (30 Μαρτίου 1955 - 11 Ιουλίου 1959)
* Ιβάν Σάβτσενκο (1959-1967)
* Πιότρ Τσβέρτκο (1967-1975) 
* Αρκάντι Ραγκόζιν (17 Δεκεμβρίου 1975 - 19 Ιανουαρίου 1979) 
* Γαβριήλ Βόλκοφ (19 Ιανουαρίου 1979 - 23 Ιανουαρίου 1989)
* Γκεόργκι Λαβραντσούκ (23 Ιανουαρίου 1989 - 23 Ιουνίου 1990)
* Φιοντόρ Μπότναρ (23 Ιουνίου 1990 - 29 Αυγούστου 1991) 
* Ανατόλι Πλαγκάρα (29 Αυγούστου 1991 - 9 Σεπτεμβρίου 1991)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κα Γκε Μπε
Κατηγορία:Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Βιαζ (Κυριλλική καλλιγραφία)

μικρογραφία|Βιαζ
[μικρογραφία|Ρωσικό Βιαζ του [Άξιον Εστίν]]
Το **Βιαζ **(ρωσικά: вязь από το ρωσικό вязать, vyazat, (Ουκρανικά: в'язь από το Ουκρανικό в'язати, Παλαιά Εκκλησιαστικά Σλαβονικά: вѩзати, vięzati "δεσμεύω, ισοπαλώ") είναι ένας τύπος Κυριλλικού περίτεχνων γραμμάτων.

## Δείτε επίσης
* Σερβική καλλιγραφία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παραδείγματα του ρωσικού Βιαζ: https://web.archive.org/web/20110911145604/http://www.callig.ru/img/samples/old_russian_script/aew_39_g.jpg, https://web.archive.org/web/20110911145621/http://www.callig.ru/img/samples/old_russian_script/aew_40_g.jpg, http://www.callig.ru/img/samples/old_russian_script/aew_41_g.jpg

Κατηγορία:Καλλιγραφία
Ίλντριντ Α΄ του Μπάμπουργκ

Ο **Ίλντριντ Α΄ του Μπάμπουργκ** (*Ealdred I of Bamburgh*, ... - 933) γιος του Ίντγουλφ Β΄ της Νορθουμβρίας ήταν βασιλιάς στην Βερνικία το βόρειο τμήμα της Νορθουμβρίας στις αρχές του 10ου αιώνα. Ο πατέρας του Ίλντριντ ονομαζόταν σύμφωνα με τα *"Χρονικά του Ούλστερ"* *"βασιλιάς των Σαξόνων του βορά"* και πέθανε το 913. Ο Ίλντριντ διαδέχθηκε στην Νορθουμβρία τους βασιλείς Έογουιλ και Χάλφνταν που σκοτώθηκαν στην *μάχη του Τέντενχωλ* (910) αλλά είναι άγνωστο αν η οικογένεια του είχε συγγενικές σχέσεις με προηγούμενους βασιλείς της Νορθουμβρίας.

Η *"Ιστορία του Σάνκτο Καθμπέρτο"* σημειώνει ότι ο Ίλντριντ *"ήταν φίλος του βασιλιά [[Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος|Εδουάρδου του πρεσβύτερου]], όπως ο πατέρας του ήταν και ο ίδιος ευνοούμενος του [[Αλφρέδος ο Μέγας|Αλφρέδου του Μέγα]]"*. Ο Ίλντριντ εκδιώχθηκε από τα εδάφη τα οποία διοικούσε στην Νορθουμβρία ή στο βόρειο τμήμα της από τον Ραγκνάλ ουα Αιμάρ γύρω στο 914 ή εναλλακτικά μέχρι το 918. Ο Ίλντριντ κατέφυγε στον Κωνσταντίνο Β΄ της Σκωτίας και πολέμησαν μαζί τον Ραγκνάλ ουά Αιμάρ στην *μάχη του Κόρμπριτζ* η οποία χρονολογείται σύμφωνα με τα *Χρονικά του Ούλστερ* και τα *Χρονικά των βασιλέων της Άλμπα* το 918. Η μάχη ήταν καθοριστική και φαίνεται μετά από αυτή ο Ραγκνάλ παρέμεινε κύριος στο νότιο τμήμα του βασιλείου της Νορθουμβρίας στο πρώην βασίλειο της Ντέιρα ή πιθανότατα σε ολόκληρη την Νορθουμβρία. 
Το 924 ο Ίλντριντ υποτάχθηκε στον Εδουάρδο τον πρεσβύτερο και στις 12 Ιουλίου 927 ήταν ένας από τους βασιλείς του βορά που είχαν δηλώσει την υποταγή τους στον γιο του Εδουάρδου Έθελσταν της Αγγλίας στο Ίμοντ Μπρίτζ. 
Ο Ίλντριντ καταγράφεται σε ένα από τα διατάγματα του Έθελσταν που εκδόθηκαν στην νότια Αγγλία την περίοδο 931 - 932 αλλά στην συνέχεια δεν αναφέρεται ποτέ. Τα Ιρλανδικά Χρονικά του 15ου αιώνα αναφέρουν τον θάνατο ενός βασιλιά των βορείων Σαξόνων το 934 ο οποίος πολύ πιθανό να ταυτίζεται με τον Ίλντριντ. Το Λεξικό της Οξφόρδης τονίζει ότι αναφέρεται στον άγνωστο πατέρα του Οσούλφ Α΄ του Μπάμπουργκ.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Hudson, Benjamin T. (2004). "Ealdred (d. 933?), leader of the Northumbrians". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. 
*Stenton, Sir Frank M., Anglo-Saxon England Third Edition. Oxford University Press, 1971.
*Swanton, Michael, The Anglo-Saxon Chronicle. Dent, 1996.
*Woolf, Alex (2007). From Pictland to Alba: 789-1070. Edinburgh University Press.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ίλντριντ

Κατηγορία:Βασιλείς της Νορθουμβρίας
Κάτω Αφροξυλιά Αιτωλοακαρνανίας

Η **Κάτω Αφροξυλιά** είναι ημιορεινός οικισμός σε υψόμετρο 200 μέτρα και βρίσκεται στην Ναυπακτία του νομού Αιτωλοακαρνανίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Κάτω Αφροξυλιά είναι κτισμένη στις δυτικές πλαγιές του όρους Ριγάνι, δίπλα στην αριστερή όχθη του χειμάρρου Βαριάς. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Ναυπάκτου, σε απόσταση 6 χλμ. από αυτήν, κοντά στην επαρχιακή οδό Ναυπάκτου - Θέρμου. Οι πρώτοι κάτοικοί της μετακινήθηκαν από την Άνω Αφροξυλιά λόγω της ευφορότερης περιοχής και του καλύτερου κλίματος. Το όνομα του χωριού προέρχεται από το φυτό αφροξυλιά ή φροξυλιά ή σαμπούκος (ακτέα – ακτή η μέλαινα). Το χωριό χωρίζεται στις συνοικίες "Μπάμπαλη", στο βόρειο τμήμα του, "Πλατάνι", στο κέντρο και πάνω από τον ενοριακό ναό του Αγίου Ανδρέα, "Λυγιά" στα δυτικά απέναντι από το σχολείο και "Θράμη" που είναι η πιο πρόσφατη στις δύο όχθες του χείμαρρου Βαριάς.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αφροξυλιάς και το 1997 στο ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Ανήκει στο Δήμο Ναυπακτίας της Περιφερειακής ενότητας Αιτωλοκαρνανίας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Μαζί με την Άνω Αφροξυλιά συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αφροξυλιάς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητας Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 410 μόνιμους κάτοικους.

### Απογραφές πληθυσμού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αφροξυλιά  από το "Η Αιτωλία γη αποκαλύπτεται! Τουριστικός οδηγός", σελ. 72

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου
Καραπάνος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Καραπάνος** αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αλέξανδρος Καραπάνος ( 1873 - 1946), πολιτικός και διπλωμάτης, γιος του Κωνσταντίνου Καραπάνου
* Βασίλειος Καραπάνος (1878 - 1948), δικηγόρος και υπουργός στη διορισμένη από τους Γερμανούς κυβέρνηση Ράλλη.
* Γιώργος Καραπάνος (1986 - ), πρωταθλητής της Ξιφασκίας στο Ξίφος Ασκήσεως.
* Κωνσταντίνος Καραπάνος (1840 - 1914), πολιτικός, τραπεζίτης, γαιοκτήμονας και αρχαιολόγος του 19ου αιώνα.
* Κωνσταντίνος Καραπάνος (πρεσβύτερος), αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από τη Ζάβιτσα της Ακαρνανίας. 
* Περικλής Καραπάνος (1877 - 1940), δικηγόρος και πολιτικός. Υπήρξε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων.
* Πέτρος Καραπάνος, αγωνιστής του 1821, αδελφός του Κωνσταντίνου Καραπάνου (πρεσβύτερος).
* Πύρρος Καραπάνος, γιος του Κωνσταντίνου Καραπάνου, πολιτικός και κτηματίας.
* Φώτος Καραπάνος, προεστός από την Ακαρνανία την περίοδο της επανάστασης του 1821.

## Δείτε επίσης

* Οικογένεια Καραπάνου
* Μαργαρίτα Καραπάνου (1946 - ), πεζογράφος από την Αθήνα.
Hotel Avala

Το **Hotel Avala** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι κτίριο ευρισκόμενο επί του όρους Άβαλα, στη Σερβία, εντός του εδάφους της Πόλεως του Βελιγραδίου και εντός του Δήμου του Βόζντοβατς. Ανεγερθέν το 1931, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.

## Παρουσίαση
Το Hotel Avala ανεγέρθηκε το 1931 βάση σχεδίων του Ρώσου αρχιτέκτονα Βικτόρ Λουκόμσκι. Ευρίσκεται επί υψιπέδου, η πρόσβαση στο γίνεται μέσω αλεών και σκαλοπατιών τα οποία οδηγούν, στην συνέχεια, στην κορυφή του όρους Άβαλα και το Μνημείο του Άγνωστου Ήρωα.

thumb|left|upright=0.6|Άποψη μίας εκ των σφιγγών του Hotel Avala.
Το κυρίως κτίριο αποτελείται από τρεις ορόφους, ενώ διαθέτει πρόσθετες πτέρυγες οι οποίες κατεβαίνουν, υπό την μορφή κλίμακας, την πλαγιά του όρους. Το σύνολο των κτιρίων είναι νεοαναγεννησιακού ρυθμού με αριθμό διακοσμητικών στοιχείων τα οποία θυμίζουν την σερβοβυζαντινή αρχιτεκτονική (περιζώματα, κίονες, κιονόκρανα, καμάρες κτλ.). Στοιχεία δανεισμένα από την σερβική παραδοσιακή αρχιτεκτονική, επίσης, περιλαμβάνονται στα προστώα υπό μορφή καμαρών. Αντιθέτως, η επίπεδη στέγη και τα ορθογώνιου σχήματος ανοίγματα χωρίς κάποια μορφή διακόσμησης δίνουν στο κτίριο έναν μοντερνιστικό χαρακτήρα. Ο συγκεκριμένος συνδυασμός μεταξύ της σύγχρονης και της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής δίνουν στο ξενοδοχείο μια σημαντική αρχιτεκτονική αξία, ενώ θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερα έργα του αρχιτέκτονα Λουκόμσκι.

Τα σκαλοπάτια με κιγκλιδώματα, τα οποία οδηγούν σε μια βεράντα ευρισκόμενη επί του βόρειου τμήματος του κτιρίου, είναι πλαισιωμένα από δύο μεγάλες σφίγγες από τεχνητό λίθο, φιλοτεχνημένες από τον Ρώσο γλύπτη Βλαντιμίρ Ζαγκορόντνιουκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βελιγράδι
Κατηγορία:Βόζντοβατς
Μυρτιά Αντιρρίου Αιτωλοακαρνανίας

*Για άλλο οικισμό με την ονομασία Μυρτιά στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: [[Μυρτιά Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας]]<br />
*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα, δείτε: Μυρτιά (αποσαφήνιση)

Η **Μυρτιά** είναι πολύ μικρός οικισμός του Αντιρρίου στη Ναυπακτία και την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στα βόρεια όρια του Αντιρρίου, ανάμεσα στην Ιόνια Οδό και στις παλιές εγκαταστάσεις του Τμήματος Μηχανικών Πληροφορικής Τ.Ε του πρώην ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, στο ύψος του σταθμού διοδίων γέφυρας Ρίου - Αντιρίου. Απέχει 10 χλμ. νοτιοδυτικά από τη Ναύπακτο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αντίρριο, τα Καραούλια και τη Σπαρτοράχη συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αντιρρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αντιρρίου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 11 μόνιμους κάτοικους ενώ το 2001 είχε 9. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη το 2001 να απογράφεται στο τότε «καποδιστριακό» Δημοτικό Διαμέρισμα Αντιρρίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας