open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπου Σαάντα

Το **Μπου Σαάντα** () είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μ'Σιλά της Αλγερίας, η οποία βρίσκεται 245 χλμ. νότια του Αλγερίου. Ως **Αρένα** ήταν η τοποθεσία πόλης και επισκοπής στη Ρωμαϊκή Αφρική, ενώ πλέον αποτελεί τιτουλάρια έδρα. Ο πληθυσμός του πόλης σύμφωνα με την απογραφή του 2008 ήταν 111.787, από 99.766 το 1998, με ετήσιο ρυθμό αύξησης 1,17%. 

## Γεωγραφία
Το Μπου Σαάντα βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της αλυκής Σοτ ελ Χοντνά στα οροπέδια Ωτ, στους πρόποδες της οροσειράς Ουλέντ Ναΐλ του Άτλαντα της Σαχάρας. 

Το Μπου Σαάντα αποτελεί παραδοσιακά σημαντική αγορά στην παραγωγή και πώληση κοσμημάτων, μεταλλικών κατασκευών, χαλιών και μαχαιριών *μπουσαάντι*. Στην πόλη υπάρχει επίσης κλωστοϋφαντουργείο. Ακόμη και στη σύγχρονη εποχή, το Μπου Σαάντα αποτελεί σημαντικό εμπορικό σταθμό για τους νομάδες. Κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου παρατηρείτααι εγχώριος τουρισμός. Το Μπου Σαάντα είναι καλά συνδεδεμένο οδικώς με άλλα αστικά κέντρα. Το Μ'Σιλά βρίσκεται 70 χλμ. βορειοανατολικά, η Μπίσκρα 175 χλμ. ανατολικά, το Μπορντζ Μπου Αρερίντζ 130 χλμ. βορειοανατολικά και η Ντζέλφα 120 χλμ. νοτιοδυτικά. Το Μπου Σαάντα έχει δύο περιοχές, την παλιά μεντίνα (*[[κσαρ]]*) εντός των τειχών της πόλης με τοξωτά σοκάκια και τη γαλλική πόλη στα νότια. Μέσα στην πόλη υπάρχουν εκτεταμένοι αγροί χουρμαδιών.

## Κλίμα
Το Μπου Σαάντα έχει ψυχρό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν *BWk*). Η βροχόπτωση είναι υψηλότερη τον χειμώνα από το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στο Μπου Σαάντα είναι 15,5 °C. Περίπου 212 χιλιοστά βροχόπτωσης πέφτουν ετησίως.

## Τέχνη σε πετρώματα
Εντός του δήμου, πλησίον του οικισμού Μπεν Σρουρ, υπάρχουν αρκετές τοποθεσίες αρχαιολογικού ενδιαφέροντος με πετρογλυφικά έργα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Σίσσυ Τουμάση

Η **Σίσσυ Τουμάση** (Αθήνα, 17 Οκτωβρίου 1989) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. 

Αποφοίτησε από τα Εκπαιδευτήρια Κωστέα-Γείτονα - Costeas-Geitonas School το 2007 και ξεκίνησε τις σπουδές της στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος ( ACG ).  

Στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και Ιστορία στη Φιλοσοφική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ξεκίνησε την καριέρα της στην υποκριτική, με την ταινία “Miss Violence”, η οποία βραβεύτηκε με τον Αργυρό Λέοντα στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας το 2013.

Έκτοτε, έχει συμμετάσχει σε πολλές διεθνώς αναγνωρισμένες και βραβευμένες κινηματογραφικές παραγωγές.

Το 2024 επιλέχθηκε από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου ως Berlinale Talent και είναι ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου (EFA) 

Το 2017 ήταν υποψήφια για το θεατρικό βραβείο «Μελίνα Μερκούρη» για την καλύτερη ερμηνεία γυναίκας ηθοποιού, για το ρόλο της Χέντβιγκ, στην παράσταση «Η Αγριόπαπια», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου στο θέατρο Πορεία. 

Το 2018, απέσπασε το βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Δράμας, για την ταινία «Το βάρος της θάλασσας» σε σκηνοθεσία Κωστή Αλεβίζου.

Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους Έλληνες σκηνοθέτες, όπως με τον Θάνο Παπακωνσταντίνου, Δημήτρη Τάρλοου, Θωμά Μοσχόπουλο, Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, Κωνσταντίνο Ρήγο κα

Στην τηλεόραση έχει συμμετάσχει σε μερικές από τις πιο επιτυχημένες παραγωγές όπως,                      “Δέκατη Εντολή”,  “Μαύρο Ρόδο”,  “Ο Γιατρός”,  “Το προξενιό της Ιουλίας” και άλλα. 

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ιντιγκίρκα

Ο **Ιντιγκίρκα** (, σαχά: Индигир) είναι ποταμός στην Δημοκρατία των Σαχά (Γιακουτία) στην Άπω Ανατολή της Ρωσίας. Ο ποταμός διασχίζει μια απόσταση 1.726 χιλιομέτρων.  

Ο Ιντιγκίρκα σχηματίζεται από την ένωση του ποταμού Χαστάχ ή Τουόρα-Γιούργιαχ (μήκους 251 χιλιομέτρων) με τον Ταρίν-Γιούργιαχ (μήκους 63 χιλιομέτρων). Το υψηλότερο υψόμετρο του είναι κατά την διάβαση από τα υψίπεδα του Οϊμιάκον. Στην συνέχεια περνά από την οροσειρά Μόμα και την πεδιάδα Αμπί και καταλήγει στον κόλπο Κολιμά στον Αρκτικό Ωκεανό . 

## Η διαδρομή του αναλυτικά
Η Ιντιγκίρκα προέρχεται από την ένωση των ποταμών Χαστάχ και Ταρίν-Γιούργιαχ, οι οποίοι πηγάζουν στις βόρειες πλαγιές της οροσειράς Χαλκάν. Πρώτον, ο ποταμός στρίβει προς τα βόρεια περνώντας από τα υψίπεδα του Οϊμιάκον και το χωριό Οϊμιάκον. Στο σημείο όπου περνά από την οροσειρά Τσεμάλγκιν ο ποταμός στενεύει και ρέει σε ένα βαθύ φαράγγι σχηματίζοντας ρεύματα. Αρχίζοντας από το σημείο στο οποίο ενώνεται με τον ποταμό Μόμα από τα νοτιοανατολικά, ο Ιντιγκίρκα φτάνει στο βύθισμα Μόμο-Σελενιάχ, μια πλατιά διαοροσειριακή λεκάνη και εκεί ξεκινά η μέση ροή του ποταμού, όπου η κοιλάδα του ποταμού επεκτείνεται. Κινώμενος προς τα βόρεια, ο Ιντιγκίρκα περνά από την οροσειρά Μόμα και ρέει προς τα βορειοανατολικά στη πεδιάδα Άμπι και πλατύνεται στα 500 μέτρα. Αφού ρέει ανάμεσα στο λαιμό που σχηματίζει το ανατολικό τέλος της οροσειράς Πολόουσνι και το δυτικό τέλος της οροσειράς Ουλαχάν-Τσιστάι, ρέει βόρεια στο οροπέδιο Κοντάκοφ προς τα ανατολικά κατά μήκος της πεδιάδας Γιάνα-Ιντιγκίρκα. Ακόμη πιο βόρεια, ενώ το τοπίο γίνεται τελείως επίπεδο, ο Ιντιγκίρκα χωρίζεται σε παραρτήματα και σχηματίζει δέλτα έκτασης 5.500 τ.χλμ. Τα νερά του καταλήγουν στον κόλπο Κολιμά στην θάλασσα της Ανατολικής Σιβηρίας. 

Οι μεγαλύτεροι παραποταμοί του Ιντιγκίρκα είναι οι Νέρα, Μόμα και Μπαντιάριχα από τα δεξιά, ενώ από τα αριστέρα είναι οι Ελγκί, Σελένιαχ, Ουγιάντινα, Αλάιχα και Μπιοριολιόχ. . 

Στη μέση της πορείας του Ιντιγκίρκα βρίσκεται η κωμόπολη Ουστ-Νέρα. Πλωτός είναι μόνο σε ορισμένα σημεία, και παγώνει αρκετούς μήνες (από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο-Ιούνιο). 

## Τοπίο
Το τοπίο του Ιντιγκίρκα είναι χαρακτηριστικό των περιοχών του Αρκτικού Κύκλου και των περιοχών κοντά σε αυτό. Κυριαρχείται από τάιγκα, δάση κωνοφόρων και τούνδρα. 

## Ιστορία και διασχίσεις του ποταμού
Με επικεφαλής των Α. Γκλούσκοφ, μια ομάδα διέσχισε τον ποταμό με καγιάκ δύο φορές. Οι Αλεξάντερ και Μπάρμπαρα Κρεμπς-Γκίλεν διέσχισαν την διαδρομή από την Ουστ-Νέρα μέχρι τη Μπελάγια Γκόρα με αναδιπλούμενη βάρκα. 

Το όνομα του ποταμού προέρχεται από μια σαλάτα κατεψυγμένων ψαριών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας
Γιανιτσάνικα Μεσσηνίας

Φαραί (Γιανιτσάννικα): Συνοικία στα Ανατολικά του Δήμου Καλαμάτας. Μετονομάστηκε σε (Φαραί) Φαρές  στις 18/05/1956. **ΦΕΚ :**125/1956

Τα **Γιανιτσάνικα** ή **Γιαννιτσάνικα** είναι χωριό στον νομό Μεσσηνίας. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Καλαμάτας της περιφέρειας Πελοποννήσου.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Mai Shiranui

Η **Mai Shiranui** (ιαπωνικά: 不知火舞, Χέπμπορν: Shiranui Mai) είναι φανταστικός  χαρακτήρας που εμφανίζεται στις σειρές βιντεοπαιχνιδιών πάλης *[[Fatal Fury]]* και *[[The King of Fighters]]* της SNK. Η πρώτη της εμφάνιση έγινε το 1992 στο βιντεοπαιχνίδι *[[Fatal Fury 2]]* της ίδιας εταιρείας και είναι η πρώτη θηλυκή χαρακτήρας σε παιχνίδι πάλης της SNK. Έχει εμφανιστεί και σε άλλα μέσα αυτών των franchises και σε έναν αριθμό άλλων παιχνιδιών. Επίσης, εμφανίζεται σε διάφορες μεταφορές των σειρών σε manga και anime, και έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του 2010, *[[The King of Fighters (ταινία)|The King of Fighters]]*. 

Στην canon μυθολογία της σειράς, η Mai είναι μια σύγχρονη νεαρή γυναίκα νίντζα, εγγονλη του μάστερ νιντζούτσου Hanzo Shiranui, και έχει την ικανότητα να δημιουργεί και να ελέγχει τη φωτιά. Είναι ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Γυναικών Μαχητών του τουρνουά King of Fighters Tournament και είναι ερωτευμένη με τον Αμερικανό πολεμιστή Andy Bogard, τον οποίο η ίδια αποκαλεί δεσμό της και καραδοκεί ασταμάτητα, παρόλο που εκείνος δεν ενδιαφέρεται να κάνει σχέση μαζί της.

Κυρίως λόγω της εξωτερικής εμφάνισής της, η Mai έχει γίνει μία από τους πιο δημοφιλείς, αναγνωρίσιμους και ένδοξους θηλυκούς χαρακτήρες στο είδος των βιντεοπαιχνιδιών πάλης αλλά και γενικότερα, ειδοκότερα στην Ιαπωνία, την Κίνα και άλλες χώρες της Ασίας, και συχνά συγκρίνεται με την Chun-Li της Capcom. Είναι το βασικό είδωλο του σεξ και χαρακτήρας μασκότ της SNK και γενικότερα, εμφανιζόμενη σε πολλά προϊόντα της εταιρείας και αντιπροσωπεύοντάς τη σε πολλούς crossover και spin-off τίτλους, με επιπλέον εμφανίσεις σε πολλά παιχνίδια άλλων εταιρειών, και με πολυάριθμες απεικονίσεις στα cosplay και τη μόδα. O Κερτ Κάταλα του Hardcore Gaming 101 αποκάλεσε τη χαρακτήρα Maki Genryusaia του *Street Fighter* ως "σέξι αντιγραφή της Mai",  η οποία εμφανίστηκε στο *Final Fight 2* το 1993.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Mai Shiranui στην ιστοσελίδα της SNK
* Mai Shiranui στη Wikia
* Mai Shiranui στο Giant Bomb

Κατηγορία:The King of Fighters
Κατηγορία:Χαρακτήρες βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Μασκότ βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Νίντζα στη μυθοπλασία
Κατηγορία:SNK
Γενικές εκλογές των Νήσων Σολομώντα (2019)

**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στις Νήσους του Σολομώντα στις 3 Απριλίου 2019. Ήταν οι πρώτες γενικές εκλογές από την Περιφερειακή Αποστολή Βοήθειας προς τα Νησιά του Σολομώντα (RAMSI), η οποία ολοκληρώθηκε το 2017. Στις 24 Απριλίου 2019 ο Μανασέ Σογκαβάρε εξελέγη από το 11ο Εθνικό Κοινοβούλιο ως πρωθυπουργός.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 50 μέλη του Εθνικού Κοινοβουλίου εξελέγησαν σε μονοεδρικές περιφέρειες με τη χρήση του πλειοψηφικού συστήματος.

Οι ψηφοφόροι έπρεπε να είναι τουλάχιστον 18 ετών και να έχουν υπηκοότητα από τις Νήσους του Σολομώντα. Οι κάτοικοι των υπεράκτιων περιοχών δεν θα μπορούσαν να ψηφίσουν, ενώ δεν είχαν δικαίωμα ψήφου και τα άτομα που τυχόν παραβίαζαν τον εκλογικό νόμο, κηρύσσονταν ανίκανα ή ήταν φυλακισμένα επί περισσότερους από 6 μήνες ή ήταν καταδικασμένα σε θάνατο. Συνολικά 359.690 κάτοικοι των Νήσων του Σολομώντα ήταν εγγεγραμμένοι να ψηφίσουν στις εκλογές, αυξημένοι κατά 72.000 σε σύγκριση με τις εκλογές του 2014.

Οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι τουλάχιστον 21 ετών και να κατοικούν στην περιφέρεια στην οποία κατέρχονταν. Δεν μπορούσε να είναι κάποιος υποψήφιος σε περίπτωση διπλής υπηκοότητας, αν ήταν παράγοντες ή μέλη της Εκλογικής Επιτροπής, είχαν χρεοκοπήσει, ήταν στη φυλακή για περισσότερους από έξι μήνες ή βρίσκονταν υπό θανατική καταδίκη.

## Διεξαγωγή
Υπήρχαν αναφορές ότι οι ψηφοφόροι αντιμετώπισαν παρατυπίες στα εκλογικά τμήματα, όπως ονόματα που έλειπα από τους υποψηφίους.

Φόβοι για βία μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων είχαν ως αποτέλεσμα οι αξιωματικοί της αστυνομίας να είναι σε επιφυλακή όσο γινόταν η ανακοίνωση των ποσοστών.

Οι αυστραλιανές και οι νεοζηλανδικές αμυντικές δυνάμεις συνέδραμαν με γύρω στα 300 άτομα προσωπικό και με 6 ελικόπτερα υποστήριξης. Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από αυστραλούς και νεοζηλανδούς παρατηρητές.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2019
Σολομωντα Νησοι
Sovietwave

Το **Sovietwave** (επίσης γράφεται ως **Soviet wave**, δηλ. **Σοβιετικό κύμα** ή Soviet-wave) είναι υποείδος της μουσικής synthwave η οποία αναπτύσσεται σε μια σειρά από μετασοβιετικά κράτη, κυρίως στη Ρωσία. Χαρακτηρίζεται από θέματα που σχετίζονται με τη Σοβιετική Ένωση και είναι μέρος του φαινομένου που λέγεται νοσταλγία για τη Σοβιετική Ένωση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσική στη Ρωσία
Κατηγορία:Synthwave
Λουίζα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Η **Λουίζα** (γερμ. *Louise*, 10 Μαρτίου 1776 - 19 Ιουλίου 1810) του Οίκου του Μεκλεμβούργου ήταν πριγκίπισσα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και με το γάμο της έγινε βασίλισσα της Πρωσίας.

## Βιογραφία
Η *Λουίζα Αυγούστα Βιλελμίνη Αμαλία* ήταν το έκτο παιδί και η τέταρτη κόρη του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Φρειδερίκης, κόρης του Γεωργίου Φρειδερίκου της Έσσης-Ντάρμστατ. Ήταν ανιψιά της Καρλόττας, Βασίλισσας του Ηνωμένου Βασιλείου. Τη στιγμή της γέννησής της ο πατέρας της ήταν στρατιωτικός διοικητής του Αννοβέρου&#x387; έγινε μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς το 1794.

Ο γάμος της με το Φρειδερίκο Γουλιέλμο Γ΄ της Πρωσίας ήταν ευτυχισμένος: στα 13 έτη που ήταν παντρεμένη, έκανε 10 παιδιά, από τα οποία δύο διαδέχθηκαν τον πατέρα τους ως βασιλείς της Πρωσίας. 

Η υστεροφημία της παγιώθηκε με την έκτακτη συνάντηση το 1807 με το Ναπολέοντα Βοναπάρτη στο Τίλσιτ (νυν ''Σοβιέτσκ'' της Ρωσίας): έπειτα από τις καταστροφικές απώλειες της Πρωσίας κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, η Λουίζα συνάντησε τον Αυτοκράτορα για να υπερασπιστεί ευνοϊκούς όρους, ανεπιτυχώς όμως. Ήταν ήδη αγαπητή στους υπηκόους της και η συνάντηση με το Ναπολέοντα την έκανε να γίνει σεβαστή ως "*η ψυχή της εθνικής αρετής*". 

Το πρόωρο τέλος της το 1810 σε ηλικία 34 ετών "*τη διατήρησε νέα στη μνήμη των μεταγενεστέρων*" και έκανε τον Αυτοκράτορα να πει, ότι ο σύζυγός της "*έχασε τον καλύτερο [[Υπουργός|υπουργό]] του*". Ο πενθών Βασιλιάς ίδρυσε 4 έτη μετά το Τάγμα της Λουίζας, ως αντίστοιχο του Σιδηρού Σταυρού, για τις γυναίκες. 

Τη δεκαετία του 1920 οι συντηρητικές Γερμανίδες ίδρυσαν την *Ένωση Βασίλισσα Λουίζα*. Η ναζιστική προπαγάνδα θα χρησιμοποιήσει τη Λουίζα ως παράδειγμα της ιδανικής Γερμανίδας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1793 το Φρειδερίκο Γουλιέλμο Γ΄ της Πρωσίας και είχε δέκα τέκνα:
* θνησιγενής κόρη (1 Οκτωβρίου 1794)
*Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ΄ (1795 - 1861), Βασιλιάς της Πρωσίας.
* Γουλιέλμος Α΄ (1797 - 1888), Αυτοκράτορας της Γερμανίας.
* Καρλόττα (μετέπειτα ''Αλεξάνδρα Φιόντοροβνα'') (1798 - 1860), παντρεύτηκε το Νικόλαο Α΄ της Ρωσίας.
**Φρειδερίκη* Αυγούστα Καρολίνα Αμαλία (1799 - 1800).
* Κάρολος (1801 - 1883), Πρίγκιπας της Πρωσίας.
* Αλεξανδρινή (1803 - 1892), παντρεύτηκε τον Παύλο Φρειδερίκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
*Φρειδερίκος Ιούλιος *Φερδινάνδος* Λεοπόλδος (1804 - 1806).
* Λουίζα (1808 - 1870), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο των Κάτω Χωρών.
* Αλβέρτος (1809 - 1872), Πρίγκιπας της Πρωσίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Blackburn, Gilmer W. (1985). *Education in the Third Reich: a study of race and history in Nazi textbooks*. Albany, NY: State University of New York Press. ISBN 9780873958226.
* Chisholm, Hugh, ed. (1911a). "Louise of Prussia". *[[Encyclopædia Britannica]] (11th ed.)*. Cambridge University Press.

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Βασίλισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Διάδοχοι της Πρωσίας
Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου
Ειρήνη Κακαβούλη

Η **Ειρήνη Κακαβούλη** (1948 - 14 Οκτωβρίου 2004) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1948 στη Χαλκίδα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε τις σπουδές της στην υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στις σειρές *Η Θεατρίνα*, *Ο δρόμος* από το 1977 μέχρι το 1980, *Οι Κληρονόμοι* και *Ο πύργος των Μοσκώφ* στην κρατική τηλεόραση. Από το 1992 μέχρι το 1994 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά του Mega Channel *[[Παράλληλοι δρόμοι]]* στο ρόλο της Τζένης Λουκάκου. Το 1998 ξεκίνησε τη συνεργασία της με τον σκηνοθέτη Νίκο Φώσκολο στις καθημερινές σειρές του ANT1, *[[Καλημέρα Ζωή]]* και στην *[[Λάμψη (τηλεοπτική σειρά)|Λάμψη]], όπου υποδυόταν τον ρόλο της* εισαγγελέως Βιργινίας Θέου. Η συνεργασία της με τον Φώσκολο τελείωσε την άνοιξη του 2004.

Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες *Η σκοτεινή καταγραφή μιας ηλιογραφίας*, *Ο ήλιος του θανάτου* και *Τα παιδιά της πιάτσας*.

Έφυγε από τη ζωή στις 14 Οκτωβρίου του 2004 από καρκίνο, σε ηλικία 56 ετών, και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Ζωγράφου.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

**<big>Θέατρο</big>**

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Λουίζα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ

Η **Λουίζα** (γερμ. *Luise*, 29 Ιανουαρίου 1722 - 13 Ιανουαρίου 1780) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπύττελ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Πρωσίας.

## Βιογραφία
Η *Λουίζα Αμαλία* ήταν το έβδομο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Αλβέρτου Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ και της Αντωνίας, κόρης του Λουδοβίκου Ροδόλφου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Το 1742 παντρεύτηκε τον Αύγουστο Γουλιέλμο της Πρωσίας, αδελφό του Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας, που είχε παντρευτεί την μεγαλύτερη αδελφή την, Ελισάβετ Χριστίνα. Ήταν ακόμη αδελφή της Ιουλιανής Μαρίας, Βασίλισσας της Δανίας, και του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ. 

Καθώς, ο βασιλιάς Φρειδερίκος και η αδελφή της δεν είχαν παιδιά, ο πρωτότοκος γιος της, Φρειδερίκος Γουλιέλμος, ήταν ο διάδοχος του πρωσικού θρόνου.

Όταν έμεινε χήρα το 1758, της δόθηκε το Παλάτι του Διαδόχου στο Βερολίνο. Απεβίωσε το 1780 σε ηλικία 57 ετών στο Παλάτι Οράνιενμπουργκ στα περίχωρα του Βερολίνου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1742 τον Αύγουστο Γουλιέλμο της Πρωσίας και είχε τρία τέκνα:
* Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ (1744 - 1797), Βασιλιάς της Πρωσίας.
* Ερρίκος (1747 - 1767), Πρίγκιπας της Πρωσίας.
* Βιλελμίνη (1751 - 1820), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ε΄ της Οράγγης.

## Πηγές
* *Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans* [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 51.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Φρειδερίκη Λουίζα της Έσσης-Ντάρμστατ

Η **Φρειδερίκη Λουίζα** (γερμ. *Frederica Louisa*, 16 Οκτωβρίου 1751 - 25 Φεβρουαρίου 1805) του Οίκου της Έσσης ήταν πριγκίπισσα της Έσσης-Ντάρμστατ και με το γάμο της έγινε βασίλισσα της Πρωσίας.

## Βιογραφία
Ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ και της Καρολίνας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Χριστιανού Γ΄ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1769 το Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄ της Πρωσίας και είχε επτά τέκνα:
* Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ (1770 - 1840), Βασιλιάς της Πρωσίας.
*Φρειδερίκη *Χριστίνα* Αμαλία Βιλελμίνη (1772 - 1773).
* Λουδοβίκος Κάρολος (1773 - 1796), νυμφεύτηκε τη Φρειδερίκη, κόρη του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
* Βιλελμίνη (1774 - 1837), παντρεύτηκε το Γουλιέλμο Α΄ των Κάτω Χωρών.
* Αυγούστα (1780 - 1841), παντρεύτηκε το Γουλιέλμο Β΄ της Έσσης.
* Ερρίκος (1781 - 1846).
* Γουλιέλμος (1783 - 1851), νυμφεύτηκε τη Μαρία Άννα, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Charlottas, Hedvig Elisabeth (1927) [1797–99]. af Klercker, Cecilia (ed.). Hedvig Elisabeth Charlottas dagbok [The diary of Hedvig Elizabeth Charlotte] (in Swedish). VI 1797–1799. Translated by Cecilia af Klercker. Stockholm: P.A. Norstedt & Söners förlag. p. 122. OCLC 14111333. (search for all versions on WorldCat)
* Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 69.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Βασίλισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Διάδοχοι της Πρωσίας
Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου
Κατηγορία:Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ της Πρωσίας
Σοφία Λουίζα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Η **Σοφία Λουίζα** (γερμ. *Sophie Louise*, 6 Μαΐου 1685 - 29 Ιουλίου 1735) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν-Γκράμποβ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πρωσίας.

## Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Φρειδερίκου του Μεκλεμβούργου-Γκράμποβ και της Χριστίνας Βιλελμίνης, κόρης του Γουλιέλμου Χριστοφόρου της Έσσης-Χόμπουργκ.

Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ της Πρωσίας. Γι'αυτόν ήταν ο τρίτος γάμος. Αυτός από τον πρώτο του γάμο είχε μία κόρη και από τον δεύτερο έναν γιο, τον διάδοχό του.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1708 τον Φρειδερίκο Α΄  της Πρωσίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Atkinson, Emma Willsher: Memoirs of the queens of Prussia, London : W. Kent

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Βασίλισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου
Ελισάβετ Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, πριγκίπισσα διαδόχου της Πρωσίας

Η **Ελισάβετ Χριστίνα** (γερμ. *Elisabeth Christine*, 8 Νοεμβρίου 1746 - 18 Φεβρουαρίου 1840) του Οίκου των Γουέλφων ήταν πριγκίπισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύττελ και με τον γάμο της έγινε διάδοχος πριγκίπισσα της Πρωσίας. Ο σύζυγός της έγινε μετά το χωρισμό τους βασιλιάς της Πρωσίας.

## Βιογραφία
Η *Ελισάβετ Χριστίνα Ουλρίκα* ήταν το δέκατο παιδί και η τέταρτη κόρη του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ και της Φιλιππίνης Καρλόττας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας.

Το 1769 ο σύζυγός της την διαζεύχθηκε και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε άλλη. Το 1786 έγινε βασιλιάς της Πρωσίας. Εκτός από τη νόμιμη αυτή σύζυγο, διατηρούσε ερωμένη, που τη νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1787 γενόμενος δίγαμος. Το 1789 η τελευταία απεβίωσε και ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ έκανε το 1790 ακόμη έναν μοργανατικό γάμο, ταυτόχρονα με τον νόμιμο· διαζεύχθηκε το 1792 τη μοργανατική σύζυγό του. Το 1805 απεβίωσε η δεύτερη νόμιμη σύζυγός του.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1765 τον εξάδελφό της, Φρειδερίκο Γουλιέλμο, Διάδοχο της Πρωσίας, και είχαν ένα τέκνο:
* Φρειδερίκη Καρλόττα (1767 - 1820), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο της Υόρκης και του Όλμπανι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 52.

Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Διάδοχοι της Πρωσίας
Κατηγορία:Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ της Πρωσίας
Τζίνα Αλιμόνου

Η **Τζίνα (Κωνσταντίνα) Αλιμόνου** (Σπάρτη, 7 Νοεμβρίου 1972) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και μοντέλο.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1972 στη Σπάρτη και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το 1989, σε ηλικία 17 ετών, έλαβε μέρος στον διαγωνισμό ομορφιάς Top Model of the Year, όπου κέρδισε τον πρώτο τίτλο. Στα 18 της χρόνια εγκαταστάθηκε στην Αμερική ξεκινώντας την πορεία της ως μοντέλο. Οι πόλεις στις οποίες έχει εργαστεί ως μοντέλο είναι η Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι και, τέλος, το Παρίσι. Παράλληλα σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Ecole du Louvre, ενώ παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής και θεάτρου. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1998, δουλεύοντας σε μεγάλα περιοδικά μόδας.

### Τηλεόραση
Το 2000, έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο κάνοντας κάποιες εμφανίσεις στις σειρές «Πες το ψέματα», «Ιδιαιτέρα για κλάματα» και «Αέρινες Σιωπές». Τη σεζόν 2000–2001 συμμετείχε στο βασικό καστ της κωμικής σειράς «Το κλειδί» σε σκηνοθεσία Πέτρου Φιλιππίδη. Ο ρόλος που την έκανε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό ήταν αυτό της Ιταλίδας κρατούμενης Φραντσέσκα Σαλιέρι στην κωμική σειρά «Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη» τις σεζόν 2002–2004. Την περίοδο 2003–2004, πέρα από την παρουσία της στο δεύτερο κύκλο των «Στάβλων», πρωταγωνίστησε μαζί με τον Πασχάλη Τσαρούχα στη δραματική σειρά «Το παιχνίδι της συγνώμης» σε σκηνοθεσία Μανούσου Μανουσάκη. Από το 2004 μέχρι το 2006 υποδυόταν την Αγγελική Στασινού στην καθημερινή σειρά του Mega Channel «Φιλοδοξίες», συμπρωταγωνιστώντας με τον Γιάννη Βούρο. Παράλληλα με την παρουσία της στην καθημερινή σειρά, εμφανίστηκε στις σειρές «Σαν γλυκό του κουταλιού», «Le Dernier seigneur des Balkans» και «Δυο μέρες μόνο». Από το 2006 μέχρι το 2008 είχε τον ρόλο της Τζίνας Κασιμάτη στην καθημερινή σειρά «Μαρία η άσχημη» στο Mega Channel. Τη σεζόν 2007–2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τη Ζέτα Δούκα, τον Αλέξη Γεωργούλη και τον Γιάννη Στάνκογλου στην κωμική σειρά «1 μήνας και κάτι».

### Κινηματογράφος
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το 1997 με ένα μικρό ρόλο στη γαλλική παραγωγή «Nel profondo paese straniero». Το 2002 έπαιξε στην ταινία μικρού μήκους «Κάνε όρεξη». Το 2006 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική ταινία «Ιλουστρασιόν».

## Προσωπική ζωή
Το 1997 ξεκίνησε τη σχέση της με τον πολιτικό Σίμο Κεδίκογλου. Δύο χρόνια αργότερα παντρεύτηκαν αλλά λίγους μήνες μετά αποφάσισαν να χωρίσουν.

Το 2005 ξεκίνησε τη σχέση της με τον επιχειρηματία Παύλο Βαρδινογιάννη. Το καλοκαίρι του 2006 παντρεύτηκαν και μέσα στα επόμενα χρόνια απέκτησαν τέσσερα παιδιά: την Αντριάννα (γεν. 2009) και τα τρίδυμα Σταύρο, Αέλια και Αμαλία (γεν. 2013). Η οικογένεια Βαρδινογιάννη ζούσε μόνιμα στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ μέχρι το 2017, όταν το ζευγάρι χώρισε και εκείνη επέστρεψε με τα παιδιά στην Ελλάδα. Από τον Αύγουστο του 2019 διατηρεί κανάλι στο YouTube (GoodLife by Gina), στο οποίο ασχολείται με το ευ ζην.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Θεατρογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες YouTubers
Ελισάβετ Ερριέττα της Έσσης-Κάσσελ

Η **Ελισάβετ Ερριέττα** (γερμ. *Elisabet Henriëtte*, 18 Νοεμβρίου 1661 - 7 Ιουλίου 1683) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Εσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε εκλέκτειρα του Βρανδεμβούργου & δούκισσα της Πρωσίας.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου ΣΤ΄ της Έσσης-Κάσσελ και της Χεδβίγης Σοφίας, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου.

Ο σύζυγός της Φρειδερίκος νυμφεύτηκε μετά άλλες δύο φορές. Το 1701 ο Φρειδερίκος Α΄ έγινε βασιλιάς της Πρωσίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1679 τον Φρειδερίκο, Εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου & Δούκα της Πρωσίας, και είχε τέκνα:
* Λουίζα Δωροθέα 1680-1705, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, Διάδοχο της Έσσης-Κάσσελ, που το 1720 έγινε βασιλιάς της Σουηδίας και το 1730 λάνδγραβος της Έσσης-Κάσσελ.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Hans Philippi, Die Landgrafschaft Hessen-Kassel 1648–1806 = Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Hessen 46 = Kleine Schriften 8, Marburg 2007.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Μουσείο του πλοιαρίου Άγιος Νικόλαος

μικρογραφία|Το άγαλμα του Γρίβα  στον προαύλιο χώρο του μουσείου
Το **Μουσείο του πλοιαρίου Άγιος Νικόλαος** είναι μουσειακός χώρος που βρίσκεται στο χωριό Χλώρακα πλησίον της πόλης της Πάφου στην Κύπρο. Το μουσείο αφορά τον απελευθερωτικό αγώνα των Κυπρίων κατά των Βρετανών την περίοδο 1955-1959. Το μουσείο κατασκευάστηκε το 1968 με δαπάνη της Ζήνα Κάνθερ και ανακαινίστηκε το 1994.

Το μουσείο βρίσκεται στην παραλία της Χλώρακας όπου αποβιβάστηκε το 1954 ο Γεώργιος Γρίβας για να οργανώσει τον αγώνα ενάντια στους Βρετανούς και εκεί όπου τα καΐκια "Σειρήν" και "Άγιος Νικόλαος" έφεραν τα πρώτα όπλα και πυρομαχικά. Στην ίδια παραλία συνελήφθησαν από τους Βρετανούς οι πρώτοι αγωνιστές.

Το μουσείο περιλαμβάνει την στεγασμένη αίθουσα όπου φυλάσσεται το πλοιάριο Άγιος Νικόλαος και έκθεση φωτογραφιών, εξωτερικά στον προαύλιο χώρο υπάρχει άγαλμα του Γρίβα και μνημείο για τον απελευθερωτικό αγώνα. Δίπλα υπάρχει ο ναός του Αγίου Γεωργίου που χτίστηκε από την Ζήνα Κάνθερ προς τιμήν του Γρίβα, εδώ ήταν το σημείο που αποβιβάστηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσεία Απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου
Κατηγορία:Χλώρακα
Ρόμπερτ Χούμπερ

Ο **Ρόμπερτ Χούμπερ** (*Robert Huber*, γενν. 20 Φεβρουαρίου 1937) είναι Γερμανός βιοχημικός τιμημένος με Βραβείο Νόμπελ Χημείας. Είναι γνωστός για την κρυστάλλωση μιας μεμβρανικής πρωτεΐνης σημαντικής για τη φωτοσύνθεση και για τον συνακόλουθο προσδιορισμό της δομής της με χρήση κρυσταλλογραφίας ακτίνων X.

## Οικογένεια και σπουδές
Ο Χούμπερ γεννήθηκε στο Μόναχο, όπου ο πατέρας του, ο Σεμπάστιαν, ήταν ταμίας σε τράπεζα. Ο Ρόμπερτ πήγε σχολείο στο Humanistisches Karls-Gymnasium από το 1947 έως το 1956 και μετά σπούδασε χημεία στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου (τότε ονομαζόμενο «Τεχνική Ανώτατη Σχολή του Μονάχου»), παίρνοντας το πτυχίο του το 1960. Παρέμεινε στο ίδιο ίδρυμα, ερευνώντας τη χρήση της κρυσταλλογραφίας για τον προσδιορισμό της δομής οργανικών ενώσεων. Ως έρευνα για τη διδακτορική διατριβή του, προσδιόρισε τον χημικό τύπο μιας σημαντικής ορμόνης των εντόμων.

## Σταδιοδρομία
Το 1971 ο Ρόμπερτ Χούμπερ έγινε διευθυντής στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για τη Βιοχημεία, όπου η ομάδα του ανέπτυξε μεθόδους για την κρυσταλλογραφική μελέτη των πρωτεϊνών.

Το 1988 βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας από κοινού με τους Γιόχαν Ντάιζενχόφερ και Χάρτμουτ Μίχελ. Βραβεύθηκαν όλοι για το έργο τους στην κρυστάλλωση μιας μεμβρανικής πρωτεΐνης που είναι σημαντική για τη φωτοσύνθεση στα πορφυροβακτήρια, και τον συνακόλουθο προσδιορισμό της δομής της με χρήση κρυσταλλογραφίας ακτίνων X. Η γνώση που αποκτήθηκε έδωσε την πρώτη κατανόηση των δομών που φωτοσυνθέτουν στα βακτήρια αυτά. Η κατανόηση αυτή μπορούσε να μεταφερθεί στο πιο πολύπλοκο αντίστοιχο της φωτοσύνθεσης στα κυανοβακτήρια, που είναι ουσιαστικά η ίδια με εκείνη που επιτελείται στους χλωροπλάστες των ανώτερων εξελικτικώς φυτών. Το 1977 ο Χούμπερ είχε επίσης βραβευθεί με το «Μετάλλιο Ότο Βάρμπουργκ» της Γερμανικής Εταιρείας Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας.

Από το 2005 ο Χούμπερ ερευνά στο «Κέντρο Ιατρικής Βιοτεχνολογίας» του  Πανεπιστημίου του Ντούισμπουργκ-Έσεν. Ωστόσο, το 2006 ανέλαβε και μία θέση μερικής απασχολήσεως στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ, ώστε να κατευθύνει την ανάπτυξη της δομικής βιολογίας στο ίδρυμα αυτό.

Ο Χούμπερ έχει δημοσιεύσει περίπου 400 ερευνητικές εργασίες. Επιπλέον, υπήρξε ένας από τους αρχικούς συντάκτες της''Εγκυκλοπαιδείας της Αναλυτικής Χημείας'' 

## Προσωπική ζωή
Ο Ρόμπερτ Χούμπερ είναι έγγαμος και έχει τέσσερα παιδιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βιοχημικοί
Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες
Κούμοι Ρεθύμνου

Οι **Κούμοι** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχουν 15 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 460 μ., πάνω σε άδεντρο λόφο ο οποίος είναι γνωστός ως Κεφάλα Κουμνιώτικη.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από την υστερομινωική εποχή. Στη θέση Πυργιόλικα υπάρχουν κατάλοιπα κτιρίου διαστάσεων 23 επί 27 μέτρων της υστερομινωικής εποχής και στη θέση Κληματερά έχουν ανασκαφεί κατάλοιπα κτιρίου διαστάσεων 17 επί 12 μέτρων της ίδιας εποχής. Επίσης, έχει εντοπιστεί μεμονομένος λαξευτός τάφος της υστερομινωικής εποχής ΙΙΙ, ο οποίος απέδωσε μόνο σκελετικά υπολείμματα.

Το σημερινό όνομα του χωριού προέρχεται από τη βυζαντινή λέξη κούμος, η οποία χρησιμοποιείται για πρόχειρες κατασκευές για την προστασία των οικόσιτων ζώων. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Cumus* στην επαρχία Ρεθύμνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Cumus* με 227 οφειλόμενες αγγαρείες και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 κάνει μνεία στο χωριό ως *Cumus*. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 καταγράφονται 54 σπίτια. Το χωριό δεν αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αλλά αναφέρεται στο έργο *Κρητικά* του Μανουήλ Χουρμούζη, το 1842. Την περίοδο της επανάστασης του 1866-1869, επέδραμε τον Οκτώβριο του 1866 στους Κούμους σώμα Τούρκων ατάκτων, ενώ τον Αύγουστο του 1868, δυνάμεις επαναστατών επιτέθηκαν εναντίον Οθωμανών στρατιωτών που στάθμευαν στον οικισμό, αναγκάζοντας τους σε υποχώρηση.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Χρωμοναστηρίου και είχε 101 χριστιανούς κατοίκους και 8 τούρκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 175 κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Βρυσιναίων. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Οι Κούμοι αρχικά προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Αρμένων, αλλά το 1928 ορίστηκαν  έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Ρεθύμνης.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Κούμων]]***

Από τους Κούμους κατάγονταν ο Νικόλαος Πισκοπάκης, λυράρης.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι αφιερωμένος στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Ο κοιμητηριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Υπαπαντή του Χριστού. Άλλες εκκλησίες του χωριού περιλαμβάνουν τις Kοίμηση της Θεοτόκου και Άγιος Γεώργιος και στην ενορία Κούμων υπάγονται επίσης τα εξωκκλησία Aγία Mαρίνα, Άγιος Γεώργιος και Άγιος Aντώνιος, με τον τελευταίο ναό είναι σπηλαιώδης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Αΐμονας Ρεθύμνης

O **Αΐμονας** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται 48 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 400 μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή του χωριού έχουν βρεθεί αρχαϊκές πλάκες και ειδώλια οι οποίες απεικονίζουν αρχαία θεά.

Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Ο Εμμανουήλ Λαμπρινάκης στο έργο του *Γεωγραφία της Κρήτης* (1890) αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από το Άγιος Μόνος. Ο Νικόλαος Σταυρινίδης θεωρεί πιθανότερη προέλευση την παραφθορά του ονόματος Άγιος Παντελεήμονας, λόγω της παρουσίας ομώνυμου ναού στο χωριό. Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι μπορεί να προέρχεται από το επίθετο *Aymo* ή *Aymone*, το οποίο συναντάται στις βενετσιάνικες συμβολαιογραφικές πράξεις του 14ου αιώνα.

Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Aimonos*. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Aimona* με 202 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως *Aimonas*. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως *Aymonos*, με 38 χαράτσια. Το 1881 ανήκε στο δήμο Δαμάστας και σύμφωνα με την απογραφή είχε 149 κατοίκους, όλοι χριστιανοί. Σε εκείνη την απογραφή αναφέρεται ως Αΐμονος. Στην απογραφή του 1900 είχε 227 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο.

Το 1925, ο Αΐμονας (αναφέρεται ως Αείμονος) ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.

Δείτε ***[[Κοινότητα Αΐμονα]]***

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Βασίλειο. Άλλοι ναοί του χωριού περιλαμβάνουν τους  Άγιος Δημήτριος, Kοίμηση της Θεοτόκου και Άγιος Παντελεήμων, ο οποίος είναι τοιχογραφημένος, και στην ενορία του χωριού υπάγονται επίσης τα εξωκλήσια Άγιος Iωάννης ο Πρόδρομος και Άγιοι Πάντες.

Ενδιαφέρον παρουσίαζει επίσης το κτίριο του δημοτικού σχολείου, της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνα. Αποτελείται από μία ψηλοτάβανη ορθογώνια αίθουσα διδασκαλίας, με χωλ εισόδου και δωμάτιο όπου βρισκόταν η βιβλιοθήκη. Η οροφή είναι ξύλινη και τα κουφώματα των υψηλών παραθύρων είναι ξύλινα ταμπλαδωτά. Η στέγη του είναι τετράρριχτη, καλυμμένη με κεραμίδια.

## Αϊμονιώτες
* Τζεδάκης Θεόδωρος: Επίσκοπος Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Αλέξανδρος Κιουπκιολής

Ο **Αλέξανδρος Κιουπκιολής** γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975 και διδάσκει σύγχρονη πολιτική και κοινωνική θεωρία ως επίκουρος καθηγητής, στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μεγάλωσε στο κέντρο της Αθήνας όπου και σπούδασε ελληνική φιλολογία (κλασική κατεύθυνση) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια του Έσσεξ και της Οξφόρδης πάνω στο αντικείμενο της πολιτικής θεωρίας. Στο παρελθόν έχει διδάξει πολιτική θεωρία στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και της Κύπρου. Οι επιστημονικές του ενασχολήσεις επικεντρώνονται στα θέματα της φιλοσοφίας του δικαίου, της κριτικής ανάλυσης της εξουσίας, της νεοτερικής σύλληψης της ελευθερίας και των προτύπων της δημοκρατίας. Ως συγγραφέας έχει ασχοληθεί με τη μελέτη των κοινών, δηλαδή των κοινωνικών σχέσεων που διαμορφώνονται πέρα από το κράτος και την οικονομία της αγοράς, ως αποτέλεσμα της συνεργατικής διαχείρισης των κοινών πόρων. 

## Συγγραφικό έργο
Έχει συγγράψει εξ ολοκλήρου τους τίτλους, "*Πολιτικές της ελευθερίας"* (2011) των εκδόσεων Εκκρεμές και "*[[Για τα κοινά της ελευθερίας]]" (*2014) των εκδόσεων Εξάρχεια. Επίσης τις" Φιλοσοφίες της ελευθερίας" (2015) Έκδοση ebook: ΣΕΑΒ, ΚΑΛΛΙΠΟΣ   και πρόσφατα το βιβλίο, "The Common and Counter-hegemonic politics. Re-thinking social change, Edinburgh University Press"(2019)

Έχει συμμετάσχει στα παρακάτω συλλογικά έργα : 

* *"Ψυχή, λόγος, πόλις"* (2007), Ύψιλον
* *"Χώρες της θεωρίας*"(2010), Μεταίχμιο
* *"Η γέννηση της δημοκρατίας και η σημερινή κρίση*"(2011), Ευρασία

* *"Πληθοδομές"* (2012), Πανεπιστημιακές εκδόσεις Θεσσαλίας
* *"Πρακτικές αστικής αλληλεγγύης"* (2016), Πανεπιστημιακές εκδόσεις Θεσσαλίας
* *"Η σκέψη του [[Κορνήλιος Καστοριάδης|Κορνήλιου Καστοριάδη]] και η σημασία της για μας σήμερα"* (2018), Ευρασία

## Μεταφράσεις έργων

## Επιμέλεια τίτλων

* "*Θεωρία του λόγου*" (2015),  Gtumberg

* *"Ένας επικίνδυνος νους*"(2010), Πόλις

* "*Ο αντι-διαφωτισμός"* (2009), Πόλις
* *"Πρώτη δημοκρατία"* (2009), Εκκρεμές 
* "*Οι πηγές της κοινωνικής εξουσίας"(*2008)*,* Πόλις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Γεώργιος Γούναρης

Ο **Γεώργιος Ι. Γούναρης** είναι θεωρητικός φυσικός που έχει συνεισφέρει πολλά στον τομέα της πυρηνικής φυσικής και της φυσικής σωματιδίων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1939 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Ηλεκτρολός και Μηχανολόγος  στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1962), τέσσερα χρόνια αργότερα πήρε το Master Φυσικής καθώς και το Διδακτορικό του, το 1969) από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο (University of Chicago). Η διατριβή του είχε τίτλο "Comments on the behaviour of electromagnetic form factors for large and small momentum transfer" και επιβλέπων καθηγητής του ο Jun John Sakurai.

Επέστρεψε στην Ελλάδα αρχικά ως ερευνητής στο Δημόκριτο στη  συνέχεια καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (1972-1979) και στη συνέχεια ως Καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1979-2006). Συνταξιοδοτήθηκε και εξελέγη Ομότιμος Καθηγητής το 2007.

## Έργο
Ο Γεώργιος Ι. Γούναρης έχει δημοσιεύσει περισσότερο απο 150 εργασίες παγκοσμίως. Έχει δώσει πολλές ομιλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Έχει γράψει 2 πανεπιστημιακά συγγράματα που χρησιμοποιούνται σε αρκετά πανεπιστήμια. Τα έργα του χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα, όσο και στην Ελλάδα τόσο και στο εξωτερικό για την διδασκαλία της Κβαντικής Μηχανικής και της Στατιστικής Φυσικής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://users.auth.gr/~gounaris/

http://users.auth.gr/~gounaris/Viografiko/Viografiko.pdf

https://www.physics.auth.gr/people/28



Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Καρωτή Ρεθύμνου

Η **Καρωτή** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Απέχουν 20,5 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και δύο χιλιόμετρα από την Επισκοπή Λαππαίων. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 120 μ.

## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα του χωριού ετυμολογικά προέρχεται από την καρυδιά ή καρυά. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *Caroti* στην επαρχία Ρεθύμνου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Carotti* με 194 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 κάνει μνεία στο χωριό ως *Caroti*. Στην οθωμανική απογραφή του 1659 καταγράφονται 30 σπίτια. Το χωριό δεν αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, αλλά αναφέρεται στο έργο *Κρητικά* του Μανουήλ Χουρμούζη, το 1842.

Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Αργυρούπολης και είχε 150 χριστιανούς κατοίκους και 5 τούρκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 206 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο, ο οποίος είχε μετονομαστεί σε δήμο Λαππαίων. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Η Καρωτή αρχικά προσαρτήθηκε στην κοινότητα Επισκοπής, αλλά το 1953 ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία παρέμεινε μέχρι τη σύσταση του δήμου Επισκοπής το 1989. Με την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Λαππαίων.

Δείτε ***[[Κοινότητα Καρωτής]]***

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Είναι μονόκλιτος ναός του 1884 και εσωτερικό του υπάρχουν εικόνες ζωγραφισμένες από τον Αντώνιο Βεβελάκη. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στο Γενέσιο του Προδρόμου. Άλλοι ναοί της ενορίας περιλαμβάνουν τον Άγιο Γεώργιο και τα εξωκλήσια Aγία Παρασκευή, Tίμιος Σταυρός, Άγιος Aντώνιος και Άγιος Iωάννης.

## Καρωθιανοί
* Βενετάκης Νικόλαος, καλλιτέχνης, μουσικός
* Μανώλης Γλέζος, ήρωας της Αντίστασης, πολιτικός, Ευρωβουλευτής (Έλκει την καταγωγή του από την Καρωτή)
* Γουνάκης Στέφανος, αγωνιστής στην ελληνογαλλική λεγεώνα του Π. Γύπαρη και με αντιστασιακή δράση στον αγώνα κατά των Γερμανών
* Μαρία Δαμανάκη, Ευρωπαία επίτροπος, και κόρη του Καρωθιανού Θοδωρή Δαμανάκη, αξιωματικού της χωροφυλακής
* Μαριάννα Κιμούλη, ηθοποιός σε σειρές όπως οι "Ψυχοκόρες", κόρη της Μαρίας Δαμανάκη από τον ηθοποιό Γιώργο Κιμούλη
* Μανώλης Σταγάκης, τραγουδιστής
* Τζουγανάκης Μιχάλης, μουσικός, λαγουτιέρης και γιος του Άγγελου Τζουγανάκη
* Οι αδερφοί Ευάγγελος και Αντώνης Τζουγανάκης, σπουδαίοι αγγειοπλάστες
* Ο ιατρός προϊστάμενος του ΕΚΑΒ Κρήτης που έχασε την ζωή του πάνω στο καθήκον, Δημήτριος Βουρβαχάκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Αγία Ξανθίππη

thumb|Οι αγίες Ξανθίππη και Πολυξένη (βυζαντινό μηνολόγιο)
Η **Αγία Ξανθίππη** είναι αγία της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας. Συνεορτάζεται με την αδελφή της Αγία Πολυξένη στις 23 Σεπτεμβρίου και από τις δύο Εκκλησίες.

Ήταν Ισπανικής καταγωγής και έζησε στα μέσα του πρώτου αιώνα μετά  Χριστόν όταν αυτοκράτορας ήταν ο Κλαύδιος ο Α' (41-54 μ.Χ.). 
Η Ξανθίππη ήταν σύζυγος του Πρόβου, άρχοντος της χώρας, και οδηγήθηκε στην πίστη του Χριστού από τον απόστολο Παύλο, όταν αυτός ενδημούσε στην πατρίδα της (Ρωμ. 15, 28).

Μαζί με την αδελφή της Πολυξένη εργάστηκαν για τη χριστιανική πίστη βοηθώντας πολλούς ανθρώπους. Ολοκλήρωσαν τον βίο τους και οι δύο ειρηνικά σε προχωρημένη ηλικία.

## Υμνολογία
### Απολυτίκιο
Ἀποστόλων ταῖς τρίβοις ἀκολουθήσασαι,
ὑμῶν τὸν βίον ἐν ἔργοις, φιλαδελφείας καλῶς,
καὶ ἀγάπης ἀκραιφνοῦς ἐδαπανήσατε, 
σῶφρον Ξανθίππη θαυμαστή, καὶ ὁσίων παμφαὲς,
ὡράϊσμα Πολυξένη· καὶ νῦν Χριστὸν δυσωπεῖτε,
ὑπὲρ ἡμῶν σεμναὶ αὐτάδελφοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Ζήνα Κάνθερ

Η **Θεογνωσία "Ζήνα" Κάνθερ** ήταν Κυπρία φιλάνθρωπος κι ευεργέτης της Κύπρου με συμμετοχή στον απελευθερωτικό αγώνα από τους Βρετανούς. Πέρα της κυπριακής είχε και την αμερικάνικη υπηκοότητα, λόγω του συζύγου της, και κατείχε τον τίτλο ευγενείας της "πριγκίπισσας της Τύρας.**

Γεννήθηκε το 1927 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου σε φτωχή οικογένεια και ήταν το 10ο και τελευταίο παιδί. Από μικρή εργάστηκε σαν οικιακή βοηθός και μετά από έναν αποτυχημένο αρραβώνα στα 18 της απέκτησε έναν γιο τον Σωκράτη. Αργότερα εργάστηκε σε καμπαρέ της Κύπρου όπου γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της, βαθύπλουτο, Κρίστιαν Κάνθερ τον οποίο τον βοήθησε με το πρόβλημα αλκοολισμού που είχε αλλά και του συμπαραστάθηκε μετά από ένα τροχαίο ατύχημα. Παντρεύτηκαν το 1952 και απέκτησαν δύο παιδιά.

Διατηρούσε στενή φιλία με τον Γεώργιο Γρίβα και χρηματοδοτούσε το ίδρυμα του στην Αθήνα, αλλά αναφέρεται και η συμμετοχή της με χρήματα στην ΕΟΚΑ Β΄. Το 1978 συνελήφθη για την συμμετοχή της σε συνωμοσία, που έμεινε γνωστή ως η Γερμανική συνωμοσία, αλλά αφέθηκε ελεύθερη οχτώ ημέρες μετά. Το 1967 έπειτα από πνευματική υιοθεσία από τον Πρίγκιπα Παύλο Παλαιολόγο-Κριβέ απέκτησε τον τίτλο της Πριγκίπισσας ντε Τύρας.

Είχε μεγάλη φιλανθρωπική δράση, κατασκεύασε σχολεία, εκκλησίες, κατασκεύασε το Μουσείο του πλοιαρίου Άγιος Νικόλαος και διέσωσε το πλοιάριο Άγιος Νικόλαος, χρηματοδότησε πολλά ιδρύματα, χωριά, δήμους, και φτωχές οικογένειες. Ήταν ιδιοκτήτρια του σινεμά Ζήνα, απεβίωσε το 2012 στην Λευκωσία.

Έχει τιμηθεί με τα βραβεία *Σταυρός του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Μάρκου* από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας το 1964, με τον τίτλο του *Ιππότη του Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου*, και τον τίτλο της *γενικής γραμματέας του Τάγματος του Αγίου Κωνσταντίνου.*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι ευεργέτες
Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59
Γιάννης Μιγάδης

Ο **Γιάννης Μιγάδης** (1926–2017) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, με καθηγητή τον Κωνσταντίνο Παρθένη  (1945 – 1951). Αργότερα σπούδασε σκηνογραφία και ενδυματολογία στο Παρίσι, στη Σχολή Ecole des Arts Decoratifs. Παρουσίασε έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις από το 1953 έως το 2008. Εργάστηκε παράλληλα στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπως επίσης στον Ελληνικό και ξένο κινηματογράφο ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος. Εικονογράφησε βιβλία, περιοδικά και ημερολόγια και δημοσίευσε άρθρα σε λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά περιοδικά.

Υπήρξε μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος και του Διεθνούς Κέντρου Θεάτρου. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, στην Πινακοθήκη Πιερίδη, στο Μουσείο Βορρέ και σε άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το 1998 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την καλλιτεχνική προσφορά, από την Ένωση Θεατρικών Συγγραφέων, το Θεατρικό Μουσείο, τη Λέσχη «Κνωσσός» των εν Αθήναις Ηρακλειωτών ενώ το 2007 τιμήθηκε με το «Βραβείο Νίκος Καζαντζάκης» από τον Δήμο Ηρακλείου.

Η τελευταία ατομική, αναδρομική του έκθεση έγινε στο Μουσείο Μπενάκη το 2008.

Απεβίωσε το 2017 στην Αθήνα.

## Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Μιγάδης εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος. 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Πηγές
* *Γιάννης Μιγάδης*, Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου, 1994

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γιάννης Μιγάδης, ο Ηρακλειώτης ζωγράφος των ανθρώπων και των τοπίων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι
Χριστουγεννιάτικο στεφάνι

Το **χριστουγεννιάτικο στεφάνι** (γερμ. *Adventskranz*), είναι πατροπαράδοτο χριστουγεννιάτικο έθιμο που διακοσμεί τα χριστιανικά σπίτια στις γερμανόφωνες επικράτειες. Είναι κατασκευασμένα από κλαδιά ελάτης και φέρουν τέσσερα κεριά, τα οποία συμβολίζουν τον ερχομό των Χριστουγέννων. Πριν από τα Χριστούγεννα ανάβουν τα κεριά πρώτα ένα, μετά δύο, τρία, και τέσσερα, και μετά είναι Χριστούγεννα. 

Κατηγορία:χριστούγεννα
Γιόχαν Χίνριχ Βίχερν

Ο **Γιόχαν Ηίνριχ Βίχερν** (γερμ. *Johann Hinrich Wichern*, 1808 - 1881) υπήρξε σημαντικός γερμανός θεολόγος, κοινωνικός παιδαγωγός, ιδρυτής της Εσωτερικής Αποστολής της Ευαγγελικής Εκκλησίας, ο Οίκος Rauhen στο Αμβούργο και ο μεταρρυθμιστής των φυλακών. Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές του γερμανικού κέντρου διάσωσης και εφευρέτης του χριστουγεννιάτικου στεφάνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί θρησκευτικοί ηγέτες
Κατηγορία:Λουθηρανισμός
Μακετίστας

ο **μακετίστας** ή **παραγωγός μοντέλου** μπορεί να αναφέρεται: 

* στην εξειδίκευση στην ανάπτυξη των κλωστοϋφαντουργικών 
* στην κατασκευαστή μοντέλου στην τεχνολογία χύτευσης 
* στον σχεδιασμό πρωτοτύπων για τον θεατρικό και κινηματογραφικό χώρο