Περδικάκι Αιτωλοακαρνανίας

Το **Περδικάκι** είναι χωριό του ορεινού Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, πρώην κοινότητα και σήμερα δημοτική ενότητα Ινάχου στον Δήμο Αμφιλοχίας. 

## Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 740 μέτρων και η συνολική έκταση της πρώην κοινότητας υπολογίζεται στα 72.000 στρέμματα. 

Απέχει 110 χιλόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού, το Μεσολόγγι, 60 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της επαρχίας Βάλτου, την Αμφιλοχία, και 70 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο.

Είναι κτισμένο σε ένα βαθούλωμα με λόφους και λίγα χωράφια και κυκλώνεται από ελατοσκέπαστα βουνά, που αποτελούν συνέχεια της Οροσειράς της Πίνδου, ενώ στα ανατολικά ριζά του διαβαίνει ο ποταμός Αχελώος.

## Ονομασία
Το χωριό μάλλον πήρε την ονομασία του από την τοποθεσία του, καθώς είναι βυθισμένο ανάμεσα στις πλαγιές των μικρών λόφων που το περιβάλλουν, καταπράσινες από το ομώνυμο βότανο περδικάκι. 

Το χωριό, με την παλαιά του ονομασία «Σακαρέτσι», εμφανίζεται επί Όθωνα ως οικισμός του Δήμου Ιδομένης με 885 κατοίκους σε απογραφή του 1844.

Υπάρχει η άποψη ότι οι Σαρακατσάνοι πήραν το όνομά τους από το Σακαρέτσι και ήταν *Σακαρετσάνοι**.*

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του χωριού στην απογραφή του 2021 ανερχόταν στα 269 άτομα.

Ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Εκτρέφουν περίπου δέκα χιλιάδες γιδοπρόβατα και πολλές αγελάδες. Το χωριό έχει εξωραϊστεί αρκετά, με μια πλατεία, παραδοσιακή πέτρινη βρύση και ασφαλτοστρωμένους εσωτερικούς δρόμους.

Κάθε καλοκαίρι ο Σύλλογος Σαρακατσάνων Βάλτου διοργανώνει αντάμωμα και πλήθος κόσμου συρρέει από όλη την Ελλάδα για να διασκεδάσει με παραδοσιακή βλάχικη μουσική και ντόπια παραδοσιακά φαγητά. Γίνεται και αναπαράσταση ηθών και εθίμων των Σαρακατσάνων με τη συνοδεία χορευτικών τμημάτων.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Περδικάκι υπήρξε πιθανότατα αρχαίο ελληνικό πόλισμα, με άλλο όνομα στη αρχαιότητα, καθώς και μεσαιωνική κώμη με το όνομα Σακαρέτσι.

Στο Σακαρέτσι ποτέ δεν εγκαταστάθηκε τουρκική φρουρά κατά την Τουρκοκρατία. Οι χωριανοί είχαν εκκλησία, υποτυπώδες σχολείο, Μάθαιναν τη γλώσσα και την ιστορία τους κι εκτελούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα ελεύθερα.

Αρματολικές οικογένειες του Σακαρετσιού ήταν με βεβαιότητα του Μπουκουβάλα (Γιάννης Μπουκουβάλας, αρματολάρχης Αγράφων) και του Καραΐσκου ή Ίσκου. Νόθος γιος του καπετάνιου Δημητρίου Ίσκου ήταν ο ιδιοφυής στρατηγός της Ελληνικής Επανάστασης Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Οι Σακαρετσιάνοι ήταν από τους πρώτους που έλαβαν μέρος στην επανάσταση του 1821 κάτω από την αρχηγία των οπλαρχηγών του Βάλτου και κυρίως του Ανδρέα΄Ισκου. Αναφέρονται τα ονόματα των: Κατσαδούρη Γεώργιου, Αναστασίου Κώστα, Αναστασίου Σωτηρίου, Γιαταγάνα Κώστα, Γκιάτη Γεωργάκη, Διάκου Πάνου, Δράκου Θεοδώρου, Κακαράτζα Γιωργάκη, Κοτζίνη Στέργιου, Κουά ή Κουβά Αθανασίου, Κουτζίκου Ιωάννη, ή Γιαννίκου, Μέρκου Δημήτρη, Μέρκου Νικολάου, Μπακόλα Νίκου, Νταγκλή Αθανασίου, Ντάικου Δημήτρη, Πριόβολου Γεωργίου, Ρεγκούτα Βασιλείου, Σιαρλή Αναγνώστη, Σιαρλή Δημήτρη, Σιάσου Ιωάννη, Σιάσιου Κώστα, Σιτή Γεωργίου, Χαντζάρα Γεωργίου και Χαρατσάρη Δημήτρη.

Υπήρξε ομαδική συμμετοχή 60 Σακαρετσιάνων σε μάχη κατά των Τούρκων στη Μηλιά της Κανάλας το 1825 με οπλαρχηγό τον συγχωριανό τους, Νικόλαο Μπακόλα, όταν ο Μουστάμπεης κατέβαινε από τα Άγραφα για να ενισχύσει τον Κιουταχή, που πολιορκούσε το Μεσολόγγι. Υπάρχει κατάλογος 23 Σακαρετσιάνων στους οποίους, το 1844, η τότε Κυβέρνηση απένειμε αριστεία και διπλώματα για τους αγώνες τους υπέρ της Ανεξαρτησίας της Πατρίδας. Επίσης, με αφορμή βασιλικό διάταγμα, πολλοί Σακαρετσιάνοι υπέβαλαν τότε τα δικαιολογητικά τους, από τα οποία φαίνεται η συμμετοχή τους στον Αγώνα.

Στους Βαλκανικούς πολέμους το 1912-14, οι οποίοι συνεχίστηκαν με τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, που είχε για την Ελλάδα ως προέκταση τη Μικρασιατική εκστρατεία του 1919 και την καταστροφή του 1922, πολλοί Σακαρετσιάνοι έλαβαν μέρος και έφτασαν μέχρι το Εσκή Σεχίρ, τον Σαγγάριο ποταμό. Από αυτούς, 28 σκοτώθηκαν.

Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, 67 κάτοικοι του χωριού πήγαν στο μέτωπο για να πολεμήσουν τον φασιστικό στρατό του Μουσολίνι, εκ των οποίων σκοτώθηκαν τέσσερις και δύο επέστρεψαν σοβαρά τραυματισμένοι.

Σημαντική ήταν η συμμετοχή των Σακαρετσιάνων στην Εθνική Αντίσταση κατά τη διάρκεια της κατοχής. Στο Περδικάκι, συνάντησε το χειμώνα του 1942 τον Άγγλο Αξιωματικό Κρις Γουντχάουζ ο στρατηγός Ναπολέων Ζέρβας πριν την επιχείρηση ανατίναξης του Γοργοποτάμου.

## Διοικητικά στοιχεία
Το 1836 με βασιλικό διάταγμα (πληθυσμός 1150 άτομα – απογραφή 1836) ορίστηκε έδρα του νεοσύστατου τότε Δήμου Ιδομένης. Όταν το 1912 θεσμοθετήθηκαν οι κοινότητες, σχηματίσθηκε η κοινότητα Σακαρετσίου με τα χωριά Σακαρέτσι, Προβιανή ή Βρουβιανά, Βερβίτσα (Αυλάκι) και Μηλιά.

Το Σακαρέτσι μετονομάσθηκε σε Περδικάκι το 1930. Το 1965, τα δύο χωριά Βρουβιανά και Αυλάκι αποσπάστηκαν και σχημάτισαν ξεχωριστή κοινότητα με έδρα τα Βρουβιανά.

Με το σχέδιο «Καποδίστριας» καταργήθηκαν οι κοινότητες και αναβίωσαν οι δήμοι. Έτσι, η κοινότητα Περδικακίου (Σακαρετσίου) καταργήθηκε και αποτέλεσε ένα από τα 15 Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου Ινάχου με έδρα τους Χαλκιοπούλους. Το 2010, ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Ινάχου και προσαρτάται στο δήμο Αμφιλοχίας.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού, βάσει των εθνικών απογραφών, είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Σαρακατσαναίων, *Σαρακατσάνοι, Α΄ Συνέδριο Σαρακατσαναίων Ελλάδος και Διασποράς, Πρακτικά 9 & 10 Μαρτίου 1996* ISBN 960-85979-0-0
* 
* *Φυλλάδιο του του Δημοτικού Διαμερίσματος Περδικακίου με τη συνεργασία του Μορφωτικού - Εξωραϊστικού Ομίλου Περδικακίου "Το Σακαρέτσι"* (και με δαπάνη του συγχωριανού επιχειρηματία κ. Χριστόφορου Κουρέτση του Κων/νου)

Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας