open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άτταλος Πρίσκος

Ο **Άτταλος Πρίσκος**, καλούμενος και Έλληνας ήταν Αυτοκράτορας, σφετεριστής της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ήταν Ίωνας στην καταγωγή, γιος ή στενός συγγενής του Αμπέλιου του Αντιοχέα που άκμασε περί το 400 (μ.Χ.). Έζησε στη Ρώμη ως «εθνικός» και συνδέονταν με τους επιφανέστερους αντιπροσώπους του εθνισμού και ιδίως με τον Σύμμαχο. Το 398 ανέλαβε υψηλό αξίωμα και το 409 στάλθηκε από τον Αυτοκράτορα Ονώριο ως πρέσβης στον Αλάριχο όπου και προάχθηκε σε πραίφεκτο. Στη συνέχεια ο Αλάριχος πολιόρκησε στενά τη Ρώμη και εγκατέστησε αυτοκράτορα τον Άτταλο που τότε ήταν έπαρχος της Ρώμης.

Ο Άτταλος μόλις ανέλαβε αυτοκράτορας προσπάθησε να επανασυνδέσει το ανατολικό με τη δυτικό Ρωμαϊκό κράτος σε μια αυτοκρατορία και να επαναφέρει αυτά στην παλαιά δόξα, αποκαθιστώντας και την πρότερη πατρογονική θρησκεία. Προς εκπλήρωση αυτών των σχεδίων του πολιόρκησε με τον Αλάριχο τον μέχρι τότε αυτοκράτορα Ονώριο στη Ραβέννα, μη αποδεχόμενος την πρόταση του Ονώριου για συμβασιλεία και αναγνωρίζοντας εκείνον ως συμβασιλέα. Στο μεταξύ άρχισε να μαστίζεται η Ρώμη από την πείνα λόγω παρεμπόδισης, από τους αντιπάλους του, της μεταφοράς σίτου από την Αφρική. Τότε ο Άτταλος αναγκάσθηκε να επιστρέψει στη Ρώμη. Στη συνέχεια όμως αρνήθηκε να στείλει τον Αλάριχο ως Ρωμαίο στρατηγό στην Αφρική. Η απόφασή του όμως αυτή προκάλεσε την αγανάκτηση του Αλάριχου ο οποίος αφού συμφιλιώθηκε με τον Ονώριο στράφηκε κατά του Αττάλου τον οποίον και εκθρόνισε. Τότε ο Άτταλος κατέφυγε με τους Γότθους στη Γαλλία και Ισπανία όπου και πάλι αναγορεύτηκε Αυτοκράτορας.

Τελικά το 415 συνελήφθη αιχμάλωτος από τον Κωνστάντιο ο οποίος και τον μετέφερε θριαμβευτικά στον Ονώριο, ο οποίος με τη σειρά του αφού αφαίρεσε (ακρωτηρίασε) δύο δάκτυλα από το χέρι του Άττάλου τον εξόρισε στη Λιπάρα όπου εκεί και πέθανε.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.3ος, σ.920.

Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες
Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης
ΚΑτηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Λιτόκουα Τομέινγκ

Ο **Λιτόκουα Τομέινγκ** (*Litokwa Tomeing*, 1939-2020) ήταν ο πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ από τον Ιανουάριο του 2008 ως τον Οκτώβριο του 2009. Εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο της χώρας στις 7 Ιανουαρίου του 2008 με 18 ψήφους έναντι 15 για τον μέχρι τότε πρόεδρο, Κεσάι Νότε.

Η εκλογή του θεωρήθηκε ότι σηματοδότησε το τέλος της διπλωματικής αναγνώρισης της Ταϊβάν από τα Νησιά Μάρσαλ.

## Πολιτικές μεταπτώσεις
Γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου του 1939. Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας ο Τομέινγκ επέδειξε δείγματα αστάθειας σε ό,τι αφορά τόσο την πολιτική όσο και τη διπλωματία.

Υπηρέτησε στο παρελθόν ως Πρόεδρος της Βουλής (*Nitijela*) και αρχικά ανήκε στο Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα (UDP). Στη συνέχεια αυτομόλησε στο αριστερό κόμμα UPP και άσκησε σφοδρή κριτική στο πρώην κόμμα του. Συνεργάστηκε με τον πρώην πρόεδρο Ιμάτα Καμπούα, ο οποίος και τον προώθησε ως υποψήφιο για το προεδρικό αξίωμα. Έτσι, ο Τομέινγκ κατήλθε ως υποψήφιος με το  συνασπισμό των κομμάτων AKA-UPP. 

Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2005 όταν ήταν ο ίδιος πρόεδρος της Βουλής, ο Τομέινγκ είχε επισκεφτεί την Ταϊβάν και είχε συνομιλίες  υψηλού επιπέδου. Στη συνέχεια όμως υποσχέθηκε ότι με την ανάληψη της προεδρίας θα αλλάξει την πολιτική της χώρας της προς την Κίνα. Αυτό σημαίνει ότι η Δημοκρατία των Νησιών Μάρσαλ θα συνάψει ξανά διπλωματικές σχέσεις με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και όχι με την Ταϊβάν.

## Πτώση κυβέρνησης
Το 2009 η κυβέρνησή του ήρθε αντιμέτωπη με τρεις προτάσεις μομφής. Αμφότερες δεν πέτυχαν να ανατρέψουν τον Τομέινγκ, καθώς η δεύτερη καταψηφίστηκε με 18 ψήφους κατά της πρότασης μομφής έναντι 14 υπέρ, στις 18 Απριλίου. Η επόμενη πρόταση μομφής, τον Οκτώβριο του 2009, οδήγησε στην παραίτηση του Τομέινγκ.
Ο Τομέινγκ καταψηφίστηκε στη βουλή στις 21 Οκτωβρίου του 2009 με 17-15 υπέρ της πρότασης μομφής.  Ο Ρούμπεν Ζάκρας (Ruben Zackhras) διορίστηκε υπηρεσιακός πρόεδρος από τον πρόεδρο του κοινοβουλίου μέχρι την εκλογή νέου προέδρου. Νέος πρόεδρος εξελέγη στις 26 Οκτωβρίου ο Τζουρελάνγκ Ζεντκάια.

## Θάνατος
Ο Τομέινγκ απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2020.

## Παραπομπές


Τομεινγκ
Χημειοπληροφορική

Η **χημειοπληροφορική** είναι διεπιστημονικό γνωστικό πεδίο, το οποίο ασχολείται με τον σχεδιασμό νέων μορίων με βελτιωμένα χαρακτηριστικά, με την χρήση σύγχρονων υπολογιστικών μεθόδων και συστημάτων. Στόχος της είναι η αυτοματοποίηση της διαδικασίας προσδιορισμού και σχεδιασμού νέων μορίων με επιθυμητές ιδιότητες, ελαχιστοποιώντας, έτσι, τον παράγοντα τύχη και τα χρονοβόρα και δαπανηρά πειράματα.

Ο προσδιορισμός της δραστικότητας, της τοξικότητας και των ιδιοτήτων των ενώσεων από τη δομή τους και χωρίς να είναι απαραίτητη η πειραματική σύνθεσή τους υπήρξε ανέκαθεν μια πρόκληση για την υπολογιστική Χημεία. Οι τιμές της δραστικότητας και των υπόλοιπων ιδιοτήτων είναι χρήσιμες για το σχεδιασμό, τον έλεγχο και την κατανόηση των χημικών αντιδράσεων, την πρόβλεψη της τοξικότητας και τις επιπτώσεις των χημικών ουσιών, τόσο στον ανθρώπινο οργανισμό όσο και στο περιβάλλον. Υπάρχει, λοιπόν, ανάγκη για αξιόπιστες μεθόδους πρόβλεψης της δραστικότητας και των ιδιοτήτων καθώς και ανάγκη σχεδιασμού νέων μοριακών δομών με επιθυμητά χαρακτηριστικά. Στη βιβλιογραφία δεν υπάρχουν διαθέσιμες τιμές δραστικότητας/ιδιοτήτων για όλες τις χημικές ενώσεις, ενώ ο πειραματικός προσδιορισμός τους, τις περισσότερες φορές, απαιτεί υψηλό κόστος και σημαντικό χρόνο. Αυτό σημαίνει πως είναι επιτακτική ανάγκη για κατευθυνόμενη σύνθεση προς συγκεκριμένα μόρια, που έχουν σημαντική πιθανότητα να παρουσιάσουν αξιόλογες τιμές δραστικότητας / ιδιοτήτων. 

Μελετώντας τη δραστικότητα κάποιων ουσιών σε συνάρτηση με τα δομικά τους χαρακτηριστικά μπορούμε να παρατηρήσουμε πως ενώσεις με παρόμοια δομή εμφανίζουν γενικά και παρόμοιες τιμές δραστικότητας/ιδιοτήτων. Οι διαφορές που προκαλούνται στη δραστικότητα/ιδιότητες όταν κάποια δομικά χαρακτηριστικά μεταβάλλονται μπορούν να συσχετιστούν θεωρητικά με κάποιες ποιοτικές σχέσεις δομής – δραστικότητας. Τέτοιου είδους σχέσεις μπορούν να εξαχθούν μελετώντας το βασικό σκελετό ενός μορίου, τη δραστικότητά/ιδιότητές του και τις μεταβολές σε αυτήν που μπορεί να προκληθούν αλλάζοντας κάποια δομικά χαρακτηριστικά όπως για παράδειγμα με την εισαγωγή στο μόριο διαφορετικών υποκαταστατών. Μια τέτοια μελέτη θα μπορούσε να προσδιορίσει για παράδειγμα ποιος υποκαταστάτης ή ποιος συνδυασμός υποκαταστατών είναι υπεύθυνος για την αύξηση ή και μείωση της δραστικότητας και σε τι βαθμό. Μια τέτοια πληροφορία θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη στο σχεδιασμό ενός νέου φαρμάκου αφού με κατάλληλο σχεδιασμό της δομής θα ήταν δυνατό να επιτύχουμε συνδυασμό μεγιστοποίησης της δραστικότητας και ελαχιστοποίησης των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η προσπάθεια για ποσοτικοποίηση και ερμηνεία των συσχετίσεων αυτών είναι ενδεδειγμένη, προκειμένου για την συστηματικότερη μαθηματική επεξεργασία των δεδομένων, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια επίσης πιο συστηματική αξιοποίηση των αποτελεσμάτων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Διεπιστημονικά Γνωστικά Πεδία
Κατηγορία:Κλάδοι της χημείας
Κατηγορία:Πληροφορική
Forever Marshall Islands

**Forever Marshall Islands** είναι το όνομα του εθνικού ύμνου των Νήσων Μάρσαλ. Η μουσική και οι στίχοι αποτελούν δημιουργία του πρώην Προέδρου της χώρας, Αμάτα Καμπούα.

## Αγγλικοί στίχοι

:My island (heart) lies o'er the ocean;
:Like a wreath of flowers upon the sea;
:With a (the) light of Maker from far above;
:Shining the with the brilliance of rays of life;
:Our Father's wondrous creation;
:Bequeathed to us, our Motherland;
:I'll never leave my dear home sweet home;
:God of our forefathers protect and bless forever Marshall Islands.

**Σημείωση**: Οι παρενθέσεις υποδηλώνουν λέξεις που μπορούν ή δεν μπορούν να τραγουδηθούν αντί της λέξης που βρίσκεται μπροστά από αυτές.

## Ελληνική μετάφραση

:Το νησί μου (η καρδιά μου) βρίσκεται πέρα από τον ωκεανό
:Σαν ένα στεφάνι με λουλούδια πάνω στη θάλασσα
:με ένα (το) φως του Δημιουργού από πολυ ψηλά
:Να λάμπει με τη λάμψη των ακτίνων της ζωής
:Το θαυμάσιο δημιούργημα του Πατέρα μας
:Το οποίο μας κληροδότησε (είναι) η Μητέρα Πατρίδα μας
:Ποτέ δε θα εγκαταλείψω την αγαπημένη μου και γλυκιά πατρίδα
:Είθε ο Θεός των προγόνων μας να προστατεύει και να ευλογεί για πάντα τα Νησιά Μάρσαλ.

## Στίχοι στη γλώσσα των Νήσων Μάρσαλ

:Aelon eo ao ion lometo;
:Einwot wut ko loti ion dren elae; 
:Kin meram in Mekar jen ijoilan; 
:Erreo an romak ioir kin meramin mour; 
:Iltan pein Anij eweleosim woj; 
:Kejolit kij kin ijin jikir emol; 
:Ijjamin Ilok jen in aolemo ran;
:Anij an ro jemem wonakke im kej rammon Aelin kein am. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρτιτούρα του ύμνου (σε μορφή PDF) https://web.archive.org/web/20070714182005/http://www.rmiembassyus.org/Government/anthem.pdf
* Ακούστε τον ύμνο σε μορφή MP3 *Forever Marshall Islands* http://www.national-anthems.net/files/e47f1f7ca24c911263873710b0df42dd__marshallisX.mp3 (mp3)

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Νήσων Μάρσαλ
Αμάτα Καμπούα

Ο **Αμάτα Καμπούα** (**Amata Kambua**, 1928-1996) ήταν ο πρώτος πρόεδρος των ανεξάρτητων Νησιών Μάρσαλ και η θητεία του διήρκεσε από το 1979 ως το 1996 (υπηρέτησε πέντε συναπτές θητείες). 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο νησί Τζαμπόρ της ατόλης Τζαλουίτ στις 17 Νοεμβρίου του 1928. Ξεκίνησε την καριέρα του ως εκπαιδευτικός και έγινε αρχηγός (φύλαρχος) στο Ματζούρο. Εξελέγη μέλος του Κογκρέσου το 1958 και το 1963 εξελέγη στο τότε Κογκρέσο της Μικρονησίας. Πριν ακόμα γίνει Πρόεδρος, ηγήθηκε των συνομιλιών για πλήρη ανεξαρτησία της χώρας του, κάτι που επιτεύχθηκε το 1979.

Το 1996 υπήρξε βασικός ομιλητής και διοργάνωσε στη χώρα του το Φόρουμ των Νησιών του Νοτίου Ειρηνικού στο Ματζούρο.

Επανεξελέγη πρόεδρος για 5η συνεχή φορά τον Ιανουάριο του 1996. Πέθανε εν ενεργεία, έπειτα από μακρά ασθένεια, στη Χαβάη, στις 20 Δεκεμβρίου του 1996. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο εξάδερφός του, Ιμάτα Καμπούα. Το όνομά του δόθηκε 
 στο Διεθνές αεροδρόμιο των νησιών Μάρσαλ.

Έγραψε τους στίχους και τη μουσική για τον εθνικό ύμνο της χώρας του, που έχει τον τίτλο Forever Marshall Islands.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο εθνικός ύμνος που έγραψε ο Καμπούα
* Βιογραφία
 

Κατηγορία:Πρόεδροι των Νήσων Μάρσαλ
Κατάλογος προέδρων των Νήσων Μάρσαλ

Ο **Πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ** είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης και αρχηγός κράτους των Νήσων Μάρσαλ. Ο πρόεδρος εκλέγεται από τη βουλή, που λέγεται Nitijela μεταξύ των μελών της. Οι πρόεδροι επιλέγουν από τη βουλή και τα μέλη της κυβέρνησης.

Ο Αμάτα Καμπούα εξελέγη πρώτος πρόεδρος το 1979. Συνακόλουθα, επανεξελέγη για τετραετείς θητείες το 1983, 1987, 1991 και το 1996. Μετά το θάνατο του Αμάτα εν ενεργεία, ο πρώτος ξάδερφός του, ο Ιμάτα Καμπούα, κέρδισε μια ειδική εκλογή το 1997. Η σημερινή πρόεδρος Χίλντα Χάινε εξελέγη το 2024.

## Πρόεδροι των Νήσων Μάρσαλ

## Παραπομπές
Αττικό δίκαιο

Ως **Αττικό Δίκαιο** ή *Αττικόν Δίκαιον* στη κυριολεξία θα έπρεπε να ονομάζεται το Δίκαιο που εφαρμοζόταν στην Αθήνα κατά την αρχαιότητα. Με την ευρύτερη όμως έννοια του όρου επικράτησε σήμερα να χαρακτηρίζεται συνολικά το Δίκαιο που ακολουθούσαν οι αρχαίοι Έλληνες.

Η δε χρησιμοποίηση του όρου *[[Αρχαία Αθήνα|Αττικόν]]* οφείλεται στην εξέχουσα θέση που είχε η Αθήνα και γενικά η νομοθεσία και η πολιτεία της, στον ελλαδικό χώρο.
## Βιβλιογραφία
* Κλαύδιος Σαλμάσιος (Claudius Salmasius), Παρατηρήσεις πάνω στο Αττικό και Ρωμαϊκό δίκαιο (1643)
* Νικόλαος Πανταζόπουλος, Ιστορική εισαγωγή εις τας πηγάς του Ελληνικού δικαίου, 1953
* Αττικό δίκαιο, εκδόσεις Αντωνίου Σάκκουλα
* Μ. Γιούνη, Μορφές ποινών στο Αττικό Δίκαιο «Άτιμος έστω - Άτιμος τεθνάτω», εκδ.University Studio Press.
* Λ. Ζάγκα, Ηλιαία, 2014
* Μάκντουελ Ντάγκλας, Το δίκαιο στην Αθήνα των κλασικών χρόνων, εκδ. Παπαδήμα ISBN 960-206-035-2


Αττικό δίκαιο
Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Αττικόν

Κατά την αρχαιότητα ο όρος **Αττικόν** ήταν περισσότερο σε χρήση ως αρχιτεκτονικός όρος.

Συγκεκριμένα *αττικόν* ονομάζονταν το ανώτερο τμήμα ενός οικοδομήματος που ήταν πάνω από το γείσο της στέγης το οποίο χρησίμευε περισσότερο ως περίφραξη αυτής. Είναι ακριβώς αυτό που σήμερα λέγεται *στηθαίο*. Το *αττικόν* έφερε πολλές διακοσμήσεις καθώς και αγάλματα, κυρίως στη πρόσοψη, που έδειχνε έτσι να επιστέφει του οικοδομήματος. Το αττικόν φρουρίων και τειχών ήταν οι επάλξεις.

Στη ρωμαϊκή περίοδο εμφανίζεται ως είδος υπέργεισου κιγκλιδώματος. Μεγαλοπρεπέστερα όμως "αττικά" με πολυτελή διακόσμηση με γλυπτές παραστάσεις απαντώνται ιδιαίτερα στα ρωμαϊκά κτίρια και αργότερα σε νεότερη έξαρση σε όλα τα νεοκλασικά κτίρια.

Το *αττικόν* συνεχίζει να υφίσταται και σήμερα είτε ως στηθαίο, είτε ως κιγκλίδωμα σε όλες σχεδόν τις πολυώροφες οικοδομές ανά τον κόσμο.

Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Κούνιο Λεμάρι

Ο **Κούνιο Ντέιβιντ Λεμάρι** (*Kunio David Lemari*, 29 Νοεμβρίου 1942 – τέλη Μαρτίου 2008) είναι πολιτικός από τις νήσους Μάρσαλ. Ήταν υπηρεσιακός Πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ από τις 20 Δεκεμβρίου 1996 ως τις 14 Ιανουαρίου 1997.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην ατόλλη Τζάλουιτ το 1942. Είναι μέλος του Ενωμένου Δημοκρατικού Κόμματος και ανέλαβε καθήκοντα υπηρεσιακά μετά τον θάνατο του προέδρου Αμάτα Καμπούα. Νωρίτερα είχε διατελέσει υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών.

Ήταν ιαπωνικής καταγωγής από τον παππού του από την πλευρά της μητέρας του. 

Πέθανε στα τέλη Μαρτίου του 2008, υποφέροντας από διαβήτη. Κηδεύθηκε με τιμές αρχηγού κράτους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι των Νήσων Μάρσαλ
Ιμάτα Καμπούα

Ο **Ιμάτα Καμπούα** (*Imata Jabro Kabua*, 20 Μαΐου 1943 - 18 Σεπτεμβρίου 2019)  ήταν πολιτικός από τις νήσους Μάρσαλ. Ήταν  πρόεδρος της χώρας από τις 14 Ιανουαρίου 1997 ως τις 10 Ιανουαρίου 2000.

## Βιογραφία
Ήταν μέλος του Ενωμένου Δημοκρατικού Κόμματος και ανέλαβε καθήκοντα τον Ιανουάριο του 1997. Μετά τον θάνατο του εξαδέλφου του, Αμάτα Καμπούα, ο Ιμάτα έγινε Iroijlaplap (υπέρτατος φύλαρχος) του Κουατζάλεϊν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι των Νήσων Μάρσαλ
Ασία (μυθολογία)

Με το όνομα **Ασία** στην ελληνική μυθολογία αναφέρονται δύο διαφορετικά πρόσωπα, τα εξής:

* Θυγατέρα του Τιτάνα Ωκεανού και της Τιτανίδας Τηθύος (κατά τον Ησίοδο) ή της Πομφολύγης (κατά τον Άνδρωνα). Η Ασία αυτή έδωσε το όνομά της στην ομώνυμη ήπειρο και παντρεύτηκε τον Τιτάνα Ιαπετό. Μαζί έκαναν τους Τιτάνες Προμηθέα, Επιμηθέα, Άτλαντα και Μενοίτιο. Η Ασία αυτή του Ωκεανού ταυτίζεται με την Ασώπι, που ο Πρόκλος αναφέρει ως σύζυγο του Ιαπετού και μητέρα του Προμηθέα. Ο Ηρόδοτος τη συγχέει με την κόρη του Ωκεανού Ησιόνη, που παντρεύτηκε τον Προμηθέα.
* Εγγονή του Μάνου από τον γιο του τον Κότυ και την Αλία (αδελφή του Άτυος). Ο Ηρόδοτος πάλι τη συγχέει με κάποιον Ασιέα (*Ασίη*), γιο του Κότυος και εγγονό του Μάνου, τον οποίο θεωρεί ως τον επώνυμο της «Ασιάτιδος φυλής» και της ηπείρου Ασίας. Μία λυδική παράδοση αναφέρει τον Ασιέα ως επώνυμο της *«Ασιάδος φυλής εν Σάρδεσι»*, δηλαδή της φυλής Ασιάδας στις Σάρδεις.

* Ο αστεροειδής **[[67 Ασία]]** (67 Asia), που ανακαλύφθηκε το 1861, πήρε το όνομά του τόσο από την κόρη του Ωκεανού, όσο και από την ήπειρο Ασία.

## Παραπομπές

Ασια
Αγαύη (πριγκίπισσα των Θηβών)

Στην ελληνική μυθολογία η **Αγαύη** ήταν η όμορφη κόρη του βασιλιά των Θηβών Κάδμου και της Αρμονίας, κατά τη *[[Θεογονία]]* του Ησιόδου. Η Αγαύη είχε αδελφές την Ινώ, τη Σεμέλη και την Αυτονόη, όπως γράφει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης (Δ 2, 1).

Η Αγαύη παντρεύτηκε τον Εχίονα και γέννησε τον Πενθέα (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Γ 4, 2). Η Αγαύη, ζηλεύοντας τη δόξα της αδελφής της, της Σεμέλης, που την είχε ερωτευθεί ο ίδιος ο πατέρας των θεών Δίας και από αυτόν είχε μείνει έγκυος στον θεό Διόνυσο, διέδωσε ότι η Σεμέλη έλεγε ψέματα και ότι πραγματικός πατέρας του παιδιού που θα έφερνε στον κόσμο ήταν κάποιος θνητός. Ο Δίας τότε χτύπησε με ένα κεραυνό του την Σεμέλη.

Πολύ αργότερα, όταν ο Διόνυσος μεγάλωσε και έμαθε τις συκοφαντίες της θείας του, απεφάσισε να εκδικηθεί για την προσβολή της μητέρας του: Πήγε στη Θήβα και προκάλεσε θεϊκή μανία στις γυναίκες, που παρακινήθηκαν από αυτόν να εορτάσουν μία βακχική γιορτή πάνω στο βουνό Κιθαιρώνας. Ο γιος της Αγαύης, Πενθέας, που στο μεταξύ είχε γίνει βασιλιάς των Θηβών, θέλησε να εμποδίσει την εισαγωγή της διονυσιακής λατρείας στο βασίλειό του, οπότε ανέβηκε απαρατήρητος στον Κιθαιρώνα για να κατασκοπεύσει τις Μαινάδες, τις γυναίκες δηλαδή που είχαν καταληφθεί από θεϊκή μανία. Διαμελίσθηκε όμως και κατασπαράχθηκε από την ίδια τη μητέρα του, την Αγαύη, που βρισκόταν επίσης σε έξαλλη κατάσταση. Με αυτό τον τρόπο, ο Διόνυσος εκδικήθηκε. Σε παραλλαγή του μύθου αυτού βασίζεται και η σωζόμενη τραγωδία *[[Βάκχαι (τραγωδία)|Βάκχαι]]* του Ευριπίδη.

Μετά από το κακούργημά της αυτό, η Αγαύη έφυγε από τη Θήβα και κατέφυγε στη μακρινή Ιλλυρία, όπου και παντρεύτηκε τον βασιλιά Λυκοθέρση, τον οποίο επίσης αργότερα σκότωσε για να δώσει τη βασιλεία στον πατέρα της, τον Κάδμο. Σε ένα νόμισμα της πόλεως Αμάστριδας παριστάνεται η Αγαύη να κρατά το κεφάλι του γιου της Πενθέα.

## Γενεαλογικό δένδρο

## Βιβλιογραφία
* Εγκυκλοπαίδεια Μαλλιάρης 2005

Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Δήμος Καλλονής

right|200px

Ο  **δήμος Καλλονής** λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος  του νομού Λέσβου από το 1999 έως το 2010 με έδρα τη Καλλονή.

Ήταν ο 2ος σε πληθυσμό [8.194 κατ. (2001)] (χωρίς τον νεοαφιχθέντα Τζι) και ο 2ος σε έκταση της Λέσβου.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011  εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Λέσβου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.

Έδρα του ήταν η Καλλονή με 1.732 κατ. (**Δ.Δ. Καλλονής 2.027 κατ.**) και ακολουθούν τα εξής Δημοτικά Διαμερίσματα:

* **Δ.Δ Άγρας 1.030 κατ.**    
* **Έδρα:** Άγρα 990 κατ.

* **Δ.Δ. [[Ανεμώτια|Ανεμότιας]] 534 κατ.** 
* **Έδρα:** Ανεμότια 534 κατ.

* **Δ.Δ. Αρίσβης 465 κατ.**   
* **Έδρα:** Αρίσβη 465 κατ.

* **Δ.Δ. Δαφίων 869 κατ.**     
* **Έδρα:** Δάφια 851 κατ.

* **Δ.Δ. Κεραμίου 1.000 κατ.**
* **Έδρες:** Κεράμι 524 κατ. , Σκάλα Καλλονής 476 κατ.

* **Δ.Δ. Παρακοίλων 926 κατ.** 
* **Έδρα:** Παράκοιλα 926 κατ.

* **Δ.Δ Σκαλοχωρίου 667 κατ.**
* **Έδρα:** Σκαλοχώρι 581 κατ.

* **Δ.Δ. Φίλιας 677 κατ.**     
* **Έδρα:** Φίλια 636 κατ.

## Πρόεδροι της Κοινότητας Καλλονής (μετά το 1978)

:Πηγή: Αποτελέσματα κοινοτικών εκλογών - ΕΕΤΑΑ.

## Δήμαρχοι Καλλονής

:Πηγή: Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών - ΕΕΤΑΑ.

## Πηγές
* Εκδόσεις Δομή-Ελλάδα-Τόμος 46, Νομός Λέσβου (Δήμοι, Κοινότητες και Οικισμοί) [Ιδική προσφορά της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ"].

* Επίσημη Ιστοσελίδα Δήμου Καλλονής
Η Διαδικτυακή Πύλη της Καλλονής

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Μέροπας

Με το όνομα **Μέροπας** (***Μέροψ***) ήταν γνωστοί:

* Μέροψ ο Κώος, μυθικός βασιλιάς της Κω.
* Μέροψ ο μάντης, μυθικός βασιλιάς της Περκώτης, στον Ελλήσποντο
* Το γένος πτηνών *Merops*, γνωστό και ως μελισσοφάγος

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ιππόνοος

Με το όνομα **Ιππόνοος** αναφέρονται 4 διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:

# Τρώας πρίγκηπας, ο ένας από τους γιους της Εκάβης και του βασιλιά της Τροίας Πριάμου που απαριθμούνται στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (αυτή η πηγή αναφέρει μόνο 14 παιδιά, ενώ άλλες πηγές μέχρι 50) και το δωδέκατο από τα παιδιά τους.
# Ο τελευταίος Τρώας που σκότωσε ο Αχιλλέας πριν σκοτωθεί και ο ίδιος.
# Βασιλιάς, σύζυγος της Αστυνόμης. Ο Ιππόνοος αυτός ήταν πατέρας του ήρωα Καπανέως και της Περίβοιας εκείνης που έγινε η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά της Καλυδώνας Οινέα, μετά τον θάνατο της πρώτης, της Αλθαίας. Από την Περίβοια ο Ιππόνοος έγινε παππούς του Τυδέα και συνεπώς προπάππους του μεγάλου ήρωα Διομήδη.
# Ιππόνοος ήταν και το αρχικό όνομα του ήρωα Βελλεροφόντη. Ο Ιππόνοος, πρίγκηπας της Κορίνθου, σκότωσε κατά λάθος τον αδελφό του Δηλιάδη ή τον Αλκιμένη ή τον Πειρήνα. Αναγκάσθηκε τότε να καταφύγει στην Τίρυνθα, όπου βασίλευε ο Προίτος με τη σύζυγό του Σθενέβοια. Ο Ιππόνοος τους ζήτησε φιλοξενία και κάθαρση στην αυλή τους. Αλλά η Σθενέβοια ερωτεύθηκε τον νεαρό Κορίνθιο, πράγμα που υπήρξε η αρχική αιτία για τη μετάβασή του στον Ιοβάτη και τα κατοπινά ηρωικά του κατορθώματα (για περισσότερα βλ. Βελλεροφόντης).
# Ιππόνους ή Ιππόνοος λεγόταν και ο σύζυγος της Θράσσας και πατέρας της Πολυφόντης.

## Πηγές


Κατηγορία:Τρώες
Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι

Κατηγορία:Βασιλείς του Άργους
Μοσχάτο Σπίνας

Το Μοσχάτο Σπίνας ήταν μια ακόμη «παραμελημένη» κρητική ποικιλία, με καταγωγή από την Σπίνα της Επαρχίας Σεληνίου Χανίων, που ήταν γνωστό κυρίως για γλυκό κρασί. 

Το 2004 φυτεύτηκαν τα πρώτα 10 στρέμματα με τα κλίματα Μοσχάτο Σπίνας που πάρθηκαν από τη Σπίνα στην επαρχία Σεληνίου, από το Οινοποιείο Στραταριδάκη. 

Η πρώτη ξηρή οινοποίηση της ποικιλίας Μοσχάτο Σπίνας πραγματοποιήθηκε από το Οινοποιείο Στραταριδάκη το 2008. 

Με τα ιδιαίτερα αρώματα και τη χαρακτηριστική του δομή στο στόμα αναγνωρίζεται πλέον από το κοινό με την πρώτη γουλιά. 

## Περιοχές καλλιέργειας
Καλλιεργείται στην κοινότητα Σπίνας, στην επαρχία Σελινίου στην Κρήτη. Και στη Μάζα Σελινου

## Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά
Οι διαφορές που εμφανίζει με την ποικιλία Μοσχάτο λευκό είναι μορφολογικές, με πιο σημαντική αυτή του φλοιού των ραγών που είναι λεπτότερος.

Κατηγορία:Ελληνικό κρασί
Κατηγορία:Ελληνικές ποικιλίες σταφυλιών
Μέροψ ο μάντης

Ο **Μέροψ** ο μάντης, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ήταν βασιλιάς της πόλεως Περκώτης στον Ελλήσποντο και ασκούσε τη μαντική τέχνη. Το όνομα της συζύγου του δεν αναφέρεται, αλλά παιδιά του ήταν οι Άδρηστος και Άμφιος, που πήγαν στην Τροία, έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και έπεσαν πολεμώντας ηρωικά εναντίον των Ελλήνων. 

Θυγατέρα του Μέροπα αυτού ήταν η Κλείτη, σύζυγος του Κυζίκου, όπως και η Αρίσβη, η πρώτη σύζυγος του βασιλιά της Τροίας Πριάμου πριν αυτός παντρευτεί την Εκάβη.

## Παραπομπές

*

Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Μικράς Ασίας
Ρέκας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ρέκας** ήταν ήρωας της Λακωνίας. 

Το όνομά του αναφέρεται και με τις παραλλαγές **Κρέκας** (από τον Αύγουστο Μάινεκε) ή και **Κέρκας**. 

Υπήρξε αρχηγός, μαζί με τον αδελφό του Αμφίστρατο, μιας ομάδας Λακώνων που ακολούθησαν τους Διοσκούρους στην Αργοναυτική Εκστρατεία, των οποίων ήταν οι ηνίοχοι. Μετά το τέλος της, οι δύο αδελφοί απεφάσισαν να παραμείνουν στον Πόντο. Εκεί ίδρυσαν αποικία και θεωρούνται πρόγονοι διάφορων φύλων, όπως οι Ηνίοχοι, οι Κερκέτες, οι Ζυγοί και οι Τυνδαρίδες.

Ο Πλίνιος τον αναφέρει ως Τέλχι.

## Παραπομπές

Ρεκας
Μέροψ ο Κώος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Μέροψ ο Κώος** ήταν σημαντικός βασιλιάς της νήσου Κω, τόσο ώστε η Κως αποκαλείται σε επίγραμμα που βρέθηκε στην Ολυμπία «ΜΕΡΟΠΟΣ ΝΑΣΟΣ». 

Ο Μέροψ χαρακτηριζόταν ως «γηγενής» ή ως γιος του Τρίοπα. Οι κάτοικοι του νησιού ονομάζονταν «Μέροπες», δηλαδή *θνητοί*, και η ίδια η νήσος «Μεροπίς» και αργότερα, μέχρι σήμερα, Κως από το όνομα της κόρης του Μέροπα. 

Ο Μέροψ είχε πάρει ως σύζυγό του την Εχέμεια και όταν αυτή πέθανε ο Μέροψ δεν έπαυε να την πενθεί, μέχρι που ήθελε να αυτοκτονήσει, οπότε η θεά Ήρα πρόλαβε και τον μεταμόρφωσε σε αετό. Ο Μέρωπας πέταξε ψηλά στον ουρανό και εκεί τον κράτησε ο Δίας για πάντα.

Ο Οβίδιος προχώρησε περισσότερο και έγραψε ότι κατόπιν ο αετός αυτός μεταφέρθηκε από την Ήρα για πάντα στον νυκτερινό ουρανό και είναι ο σημερινός αστερισμός Αετός.

Εκτός από την Κω, άλλα παιδιά του Μέροπα ήταν ο Εύμηλος, η Κλυτίη (αργότερα σύζυγος του Ευρυπόλου) και η Τιτανίς.

## Παραπομπές

Μεροψ ο Κω
Στάφυλος

Με το όνομα **Στάφυλος** αναφέρονται τρία διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:

# Βοσκός του βασιλιά Οινέα. Κάθε σούρουπο, όταν οδηγούσε τα κοπάδια πίσω στο υποστατικό του αφεντικού του, πρόσεξε ότι μια γίδα καθυστερούσε, ενώ συγχρόνως έκανε τρέλες. Την παρακολούθησε μια μέρα και είδε ότι το ζώο έτρωγε κάποιους καρπούς που ο ίδιος δεν είχε ξαναδεί. Ο Στάφυλος διηγήθηκε το περιστατικό στον Οινέα και αυτός του υπέδειξε να στίψει τους καρπούς αυτούς και να πάρει τον χυμό τους. Παρασκεύασε έτσι ένα ποτό που ονομάσθηκε οίνος (κρασί) από το όνομα του βασιλιά, ενώ οι καρποί αυτοί ονομάσθηκαν σταφύλια (***σταφυλαί***) από το όνομα του Σταφύλου.
# Γιος του Σιληνού, συντρόφου του Βάκχου. Ο Στάφυλος αυτός ήταν ο πρώτος που σκέφθηκε να αναμίξει τον οίνο με το νερό.
# Γιος του θεού Διονύσου και της Αριάδνης ή της Ηριγόνης. Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή ο Στάφυλος γεννήθηκε στη Νάξο. Ωστόσο, άλλη παράδοση αναφέρει ότι ο Στάφυλος ήταν γιος του Θησέα. Ανεξάρτητα από αυτό, αναφέρονται ως αδελφοί του Σταφύλου οι Θόαντας, Οινοπίων, Πεπάρηθος, Λάτραμυς, Ευάνθης και Ταυρόπολις. Ο Στάφυλος πήρε ως σύζυγό του τη Χρυσοθέμιδα και απέκτησαν τρεις κόρες: τη Μολπαδία, τη Ροιώ και την Παρθένο. Μερικοί συγγραφείς γράφουν ότι είχε και μία τέταρτη κόρη, την Ημιθέα. Ο Στάφυλος, σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, πήρε μέρος και στην Αργοναυτική Εκστρατεία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Άρθρο στην ''Encyclopedia Mythica''

Σταφυλος
Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Υλίκη

Η **Υλίκη** είναι φυσική λίμνη στη Βοιωτία, βόρεια της Θήβας, με όχθες απόκρημνες, στους πρόποδες των δυτικών προεκτάσεων του Πτώου Όρους και των ανατολικών του Μεσσαπίου. Ονομάζεται και **Λικέρι**, και έχει έκταση κατά μέσο όρο 19,1 τετρ. χιλιόμετρα. Υπάρχει και ομώνυμος οικισμός, η Υλίκη.

μικρογραφία

## Ιστορικά στοιχεία
Στην αρχαιότητα η Υλίκη λεγόταν **Υλική** (τονιζόταν στη λήγουσα) και πήρε το όνομά της από την πόλη Ύλη, που ήταν κτισμένη στις όχθες της, όπως και η πόλη Ακραιφία. Τα νερά της χύνονταν στη γειτονική λίμνη Τρεφία ή Ουγγρία, την Παραλίμνη των νεότερων χρόνων. Πολύ κοντά στην Υλική υπήρχε μεγάλος ναός του θεού Απόλλωνα, που είχε την προσωνυμία «Πτώος» από το ομώνυμο γειτονικό βουνό.

## Σύνδεση για την ύδρευση της Αθήνας
Το 1959 άρχισε να λειτουργεί σύνδεση παροχής νερού στην τεχνητή Λίμνη του Μαραθώνα από τη λίμνη Υλίκη, καθώς η μεγάλη πληθυσμιακή ανάπτυξη της πρωτεύουσας καθιστούσε πλέον ανεπαρκή την ύδρευσή της αποκλειστικά από την πρώτη. Και πάλι όμως η αύξηση του πληθυσμού των Αθηνών ξεπέρασε τις δυνατότητες των δύο λιμνών, ώστε από το 1981 το περισσότερο νερό για την ύδρευση της ελληνικής πρωτεύουσας προέρχεται από την τεχνητή Λίμνη του Μόρνου. Η παροχέτευση των νερών της Υλίκης στη Λίμνη του Μαραθώνα γίνεται με αυλάκι και σήραγγα, και στη συνέχεια με άντληση (Μουρίκι-Βίλιζα).

## Οικισμοί κοντά στην Υλίκη
*Αλίαρτος
*Ακραίφνιο
*Βάγια
*Θήβα
*Κόκκινο
*Μαυρομμάτι
*Μουρίκι
*Ύπατο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ΕΥΔΑΠ, Ταμιευτήρας Υλίκης

Κατηγορία:Λίμνες της Βοιωτίας
Υλικη
Πατρικά Χίου

Τα **Πατρικά** είναι οικισμός της Χίου στο Βόρειο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Τα Πατρικά βρίσκονται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού και σε οδική απόσταση 24 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από την πόλη της Χίου. Σήμερα υπάγεται στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Μαστιχοχωρίων, του οποίου αποτελεί και τον μοναδικό οικισμό. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κοντινότερος οικισμός είναι το μεγάλο χωριό Καλαμωτή, δύο χιλιόμετρα προς τα δυτικά και χαμηλότερα. Επίσης, από την άλλη πλευρά βρίσκονται κοντά τα χωριά Κοινή, Βουνό, ενώ σε ευθεία γραμμή εγγύτερα είναι τα Φλάτσια.

Η ονομασία του χωριού παραπέμπει στην πατρική κληρονομιά (κατά τον Γεώργιο Ζολώτα) ή στα «πατερικά», δηλαδή κτήματα των πατέρων (μοναχών) της Νέας Μονής (κατά τον Άμαντο).

Σύμφωνα με χειρόγραφα που έχουν βρεθεί, το πρώτο σπίτι στα Πατρικά κτίστηκε το 1050 από την οικογένεια Μενδώνη. Υπήρχαν ομώνυμοι μικροί οικισμοί στη Μήλο και την Ικαρία, ενώ στη Χίο παραλλαγή του τοπωνυμίου συναντάται και στα *Πατρίκια* (κάτω από τον λόφο του Αγίου Μηνά, προς τα Θυμιανά).

Το χωριό ήταν κάποτε περιτειχισμένο με καστρόπορτες κλπ., κατά τα πρότυπα των χωριών-κάστρων της Χίου, σε μικρότερη βέβαια κλίμακα, όπως προδίδουν οι ονομασίες θέσεών του «Γύρος», «Μέσα Πόρτα» και «`Εξω Πόρτα».

Το χωριό όμως υπέστη πολλές ζημιές στο σεισμό του 1949, οπότε η ανοικοδόμησή του συνέτεινε στο να εξαφανισθούν πολλά στοιχεία της αρχιτεκτονικής τύπου «χωριού-κάστρου». Οι κάτοικοι του χωριού, που ονομάζονται *Πατρικούσοι / Πατρικούσαινες* στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα, είναι στην πλειονότητά τους γεωργοί και παράγουν μαστίχα, λάδι, ελιές, αμύγδαλα, γλυκάνισο, κ.ά..

Η εξέλιξη του πληθυσμού των Πατρικών στις επίσημες απογραφές (βλ. τον πίνακα) είναι τυπικό δείγμα μαρασμού της ελληνικής επαρχίας, και αυτό παρά τη μεγάλη εγγύτητα της Καλαμωτής, που έχει γυμνάσιο-λύκειο, κλπ.

Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») των Πατρικών τιμάται στο όνομα του Αγίου Γεωργίου. Υπάρχουν επίσης οι παλαιοί ναοί του Ταξιάρχη ,των Εισοδίων της Θεοτόκου (Άνω και Κάτω Παναγιά) και του Αγίου Νικολάου, ενώ εκτός του οικισμού (ξωκκλήσια) βρίσκονται η Παναγία η Υπαπαντή - η Παναγιά η Δάφνη - (κτητορική της οικογένειας Παρασκευάδη), ο Άγιος Αντώνιος, ο Άγιος Γιάννης, οι Άγιοι Σαράντα και ο Προφήτης Ηλίας. Υπήρχε επίσης εντός του οικισμού ο μικρός ναός του Αγίου Δημητρίου, στη θέση του οποίου σήμερα βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου.

Το χωριό σήμερα αριθμεί συνολικά 10 εκκλησίες.

Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Νενήτων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Κατά τον Γ.Ι. Ζολώτα: *«εκ των εκκλησιών τούτων η έχουσα την τερπνοτέραν θέσιν και άποπτον οπωσδήποτε είναι ο Άγιος Ιωάννης»*.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Γεωργίου Ι. Ζολώτα: *Ιστορία της Χίου*, τόμος Α («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921, σσ. 606-607.
*Σύντομη περιγραφή με εικόνα 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Πατρικά
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Χρήστος Χριστοδούλου

Το λήμμα ** Χρήστος Χριστοδούλου** μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Χρήστος Χριστοδούλου (πτέραρχος), γεννημένος το 1958.
* Χρήστος Χριστοδούλου (καλαθοσφαιριστής), γεννημένος το 1961.
Δημήτρης Δημακόπουλος

Ο **Δημήτρης Δημακόπουλος** (γεννήθηκε 28 Ιανουαρίου 1966) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,07 μέτρα αγωνιζόταν ως σέντερ-πάουερ φόργουορντ.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του στον Έσπερο Καλλιθέας και από νεαρή ηλικία διακρίθηκε και θεωρήθηκε ένα από ταλέντα της εποχής χωρίς ωστόσο να έχει την ανάλογη εξέλιξη. Στη συνέχεια αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό. Το 1992 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος με τον ΠΑΟΚ, ενώ ήταν και φιναλίστ του Ευρωπαϊκού κυπέλλου. Συνέχισε την καριέρα του στον Απόλλωνα Πατρών.

## Εθνική Ελλάδος
Συμμετείχε με επιτυχία στην εθνική παίδων και εφήβων, ενώ πολύ νωρίς αγωνίστηκε στην εθνική ανδρών με την οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986.

## Άλλα στοιχεία
Ο γιος του Γιάννης Δημακόπουλος (ύψος 2,18) ξεκίνησε από τον Έσπερο Πατρών και αγωνίζεται στον ΠΑΟ. http://www.sport-fm.gr/article/139592

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Έσπερου Καλλιθέας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986
Κατηγορία:Σέντερ
Αιμίλιος Χαρλαύτης

Ο **Αιμίλιος Θ. Χαρλαύτης** (29 Μαρτίου 1965 – 13 Φεβρουαρίου 2005) ήταν Έλληνας αστροφυσικός.

Ο Χαρλαύτης γεννήθηκε στο Κιάτο της Κορινθίας. Απεφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1987 και στη συνέχεια έλαβε διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1991, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Φιλ Α. Τσαρλς *(Phil A. Charles)* και ο τίτλος της διατριβής ήταν "Disc structure and variability in dwarf novae". Από το 1991 μέχρι το 1995 εργάσθηκε ως βοηθός αστρονόμος στην «Ομάδα Τηλεσκοπίων Ισαάκ Νεύτων» του Αστεροσκοπείου του Γκρήνουιτς, στη Λα Πάλμα των Καναρίων Νήσων. Κατόπιν εργάσθηκε ως βοηθός ερευνών (1995–1997) στο Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους της Σκωτίας και ως ερευνητής (1997–1998) στο Ινστιτούτο Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, στην Ελλάδα, όπου και εκλέχθηκε ερευνητής το 1998. Ακολούθως είχε μία σειρά προσωρινών θέσεων επισκέπτη επιστήμονα στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ και στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA (1999), και επισκέπτη λέκτορα στο Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους (2001–2002). Υπήρξε ο κύριος επόπτης *(principal investigator)* στην κατασκευή του Αστεροσκοπείου του Χελμού και την εγκατάσταση σε αυτό του μεγαλύτερου τηλεσκοπίου στην Ελλάδα, του *«Αρίσταρχος»*, που είναι επίσης το μεγαλύτερο των Βαλκανίων και το δεύτερο μεγαλύτερο στην ηπειρωτική Ευρώπη.

Η κυριότερη επιστημονική ανακάλυψή του ήταν αυτή των σπειροειδών κυμάτων ύλης σε έναν αστρικό δίσκο προσαυξήσεως, στον νάνο καινοφανή IP Πηγάσου, με χρήση της νέας μεθόδου της «τομογραφίας Ντόπλερ». Πραγματοποίησε επίσης πρωτοποριακή ανάλυση για τον προσδιορισμό του λόγου μαζών διπλών συστημάτων με μαύρη τρύπα. Εργάσθηκε με τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια του κόσμου, μεταξύ των οποίων το Κεκ Ι και το VLT.

Ο Αιμίλιος Χαρλαύτης έχασε τη ζωή του στις 13 Φεβρουαρίου 2005 σε ορειβατικό δυστύχημα στο όρος Μαίναλο, μαζί με τέσσερις άλλους ορειβάτες, περίπου 40 ημέρες πριν κλείσει τα 40 του χρόνια. Πίσω του άφησε τον πατέρα του, Θεοφάνη, τη σύζυγό του, δρα. αρχαιολογίας Μαριλένα Καραμπατέα, και τα δύο ανήλικα παιδιά τους.

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Το Αστεροσκοπείο Χελμού ή «Αστεροσκοπείο Αιμίλιος Χαρλαύτης»
* Η αίθουσα διαλέξεων στο Ινστιτούτο Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, στον λόφο Κουφού της Πεντέλης.
* Το βραβείο καλύτερης διδακτορικής διατριβής της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρείας (από το 2021).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι ερευνητικές εργασίες του κατά χρονολογική σειρά 
* Οι ερευνητικές εργασίες του κατά σειρά ετεροαναφορών 

Κατηγορία:Έλληνες αστρονόμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 21ου αιώνα
Πανασός Ηρακλείου

Ο  **Πανασός** είναι  χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γόρτυνας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην Επαρχία Καινουργίου.

## Γεωγραφικά - Γενικά στοιχεία
Ο Πανασός βρίσκεται σε υψόμετρο 450 μέτρων και είναι κατάφυτο από ελαιώνες, αμπελώνες και οπωροφόρα δέντρα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία και με την αμπελοκαλλιέργεια. Στο χωριό παράγονται εξαιρετικής ποιότητας κεράσια. Απέχει 32 χιλιόμετρα από το κέντρο του Ηρακλείου και 20 χιλιόμετρα από τις Μοίρες.

Το χωριό εορτάζει στις 26 Ιουλίου, την ημέρα της Αγίας Παρασκευής και της Παναγίας, στις 8 Σεπτεμβρίου, όπως επίσης και την τελευταία Κυριακή του Μάη, οπότε και η εορτή των κερασιών. Οι ιεροί ναοί  στο χωριό είναι αφιερωμένοι στον Άγιο Γεώργιο, στην Αγία Παρασκευή, στο Σωτήρα, στην Παναγία, στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο και στον Άγιο Νεκτάριο. Το κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Πανασός τις δυο τελευταίες δεκαετίες είναι η μετεγκατάσταση των νέων στην πόλη, κυρίως του Ηρακλείου. Διαθέτει Δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο.  Εκκλησιαστικά αποτελεί μια ενορία, διατηρεί γεωργικό συνεταιρισμό και έχει δημιουργήσει Πολιτιστικό Σύλλογο (ιδρυθέντα το 1982).

Στα ανατολικά του χωριού βρίσκεται το σπήλαιο των Μποροθιανών, που δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμα.

## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα είναι προελληνικό και μπορεί να προέρχεται από αρχαία πόλη με το ίδιο όνομα, η οποία δεν    αναφέρεται από τους συγγραφείς. Στην γύρω περιοχή του χωριού στις θέσεις "Λενικά" και "Λούτρα" υπάρχουν λείψανα αρχαίων κτηρίων.

Για την ετυμολογία του τοπωνυμίου θρυλείται ότι προέρχεται από τους δύο νεαρούς άρχοντες της Κρήτης, με ονόματα Παν και Άσσος, οι οποίοι παρέμειναν φίλοι αν και αγάπησαν την ίδια γυναίκα .

Σε απόσταση 500 μέτρα υπάρχει θειούχος πηγή, με την ονομασία Βρωμολίμνη, της οποίας το νερό διοχετευόταν στα παλιά τα χρόνια με υδραγωγείο. Σώζονται ίχνη από αυτό το υδραγωγείο, στη θέση Λούτρα, όπου υπήρχαν εγκαταστάσεις λουτρών.

Η πρώτη αναφορά γίνεται σε συμβολαιογραφικό έγγραφο του 1280 με το όνομα *Panasso*. Το 1583 αναφέρεται στη σχετική απογραφή ως *Banasso*, με 319 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 103).

Οι κάτοικοι του χωριού έλαβαν μέρος ενεργά στην Κρητική Επανάσταση του 1866 και αγωνίστηκαν στην Εθνική Αντίσταση.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας, γραμμένος *Πανασσός* (δηλ. με δύο *"σ"*) το οποίο διορθώθηκε το 1940. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Πανασού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ρούβα του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 179 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Πανασού]]***

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αναλυτικά ιστορικά στοιχεία

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Πανασος
Πανασος
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Κωμόπολη

εναλλ.=κωμόπολη |μικρογραφία|220x220εσ|'''κωμόπολη'''
Ο όρος **κωμόπολη** χρησιμοποιείται για τους οικισμούς που έχουν πληθυσμό μικρής πόλης. Χαρακτηριστικά η κωμόπολη αναφέρεται ως μικρή πόλη η οποία ειναι Έδρα μεγάλου Δήμου μιας Περιφεριακής Ενότητας παρέχοντας δημόσιες υπηρεσιες, περίθαλψη, εκπαιδευση, αγορες εξυπερετώντας μεγάλο αριθμό μικρών χωριών και οικισμών που βρίσκονται γύρω απο αυτή.. Η Ελληνική Εθνική Στατιστική Υπηρεσία χρησιμοποιούσε μέχρι και την απογραφή του 1991 τον όρο αυτό για οικισμούς με πληθυσμό μεταξύ 3.000-10.000 ατόμων. 

## Δείτε επίσης
* Πόλη
* Χωριό
* :Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Ελλάδας

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εκδόσεις Δομή-Ελλάδα (Δήμοι, Κοινότητες και Οικισμοί) [Ειδική προσφορά της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ"].

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Κατηγορίες οικισμών
Κατηγορία:Αστική γεωγραφία
Όλυμπος Λέσβου

thumb|250px|right|Όρος Όλυμπος
thumb|250px|right|Ο ορεινός όγκος του Ολύμπου στο νησί της Λέσβου
Ο **Όλυμπος** είναι βουνό της νότιας Λέσβου και έχει υψόμετρο περί τα 999 μ., με 2η κορυφή το όρος Σκοτεινό με 914 μ., το Ψηλοκούδουνο, τον Σορόκο κ.α. και σχηματίζει εκτεταμένο ορεινό όγκο από τον Κάμπο της Γέρας έως την πεδιάδα του Πολιχνίτου και από τον κάμπο του ποταμού Ευεργέτουλα έως τις ακτές του Πλωμαρίου.

## Φύση
Ο Όλυμπος είναι ασβεστολιθικό βουνό και πνιγμένο στο πράσινο γιατί είναι κατάφυτο από δάση Τραχείας Πεύκης, δάση από καστανιές, λίγες συστάδες από μαύρη πεύκη νότια της κορυφής *Σκοτεινό* και μακία βλάστηση. Επίσης πλατάνια, καρυδιές και λεύκες φύονται κατά μήκος των χειμάρρων, κάποια φυτεμένα μεγάλα πλέων έλατα ανάμεικτα με καστανιές και τραχεία πεύκη στη θέση *Σανατόριο* και τέλος οι καλλιέργειες ελαιόδεντρων που φτάνουν ακόμη μέχρι και σε υψόμετρο των 450 μ. περίπου. Επίσης καλλιεργούνται στην περιοχή πολλά είδη οπωροφόρων δέντρων όπως η κερασιά, η μηλιά, η αχλαδιά, η ροδακινιά.
Η πανίδα του βουνού είναι αυτή που συναντάται και σε άλλα νησιά του Αιγαίου με εξαίρεση τα πρόσφατα εισαχθέντα στο νησί αγριογούρουνα και ίσως η ύπαρξη κάποιων ελαφιών που είχαν εισαχθεί αρχές της δεκαετίας του 90'.
Κυριότεροι ποταμοί της Λέσβου που πηγάζουν από τον Όλυμπο είναι ο Ευεργέτουλας που εκβάλλει στον Κόλπο Γέρας, ο Βούβαρης που εκβάλλει στον Κόλπο Καλλονής και ο χείμαρρος Σεδούντας που εκβάλλει στο Αιγαίο Πέλαγος διαρρέοντας την κωμόπολη του Πλωμαρίου.
thumb|250px|left|Το όρος Όλυμπος από τα νότια

## Οικισμοί
Στο βουνό είναι χτισμένοι διάφοροι οικισμοί με κυριότερο την κωμόπολη της Αγιάσου και το χωριό Ασώματος στο ανατολικό τμήμα του, ενώ στο δυτικό συναντάται το χωριό Αμπελικό του Δήμου Πλωμαρίου. Στα νότια είναι το Μεγαλοχώρι και το Παλαιοχώρι, και νοτιοδυτικά το Νεοχώρι και  το Ακράσι, όλα του Δήμου Πλωμαρίου.
Στις ανατολικές παρυφές του ορεινού όγκου είναι χτισμένοι οι οικισμοί του Σκοπέλου και του Μεσαγρού του Δήμου Γέρας. 

Κατηγορία:Βουνά των νησιών του Αιγαίου
Κατηγορία:Γεωγραφία της Λέσβου
Αβγό (λικέρ)

thumb|Αβγό λικέρ
thumb|Μπουκάλι αυγό λικέρ.
Το **Αβγό** είναι κρεμώδες ηδύποτο με βάση το αβγό, τη ζάχαρη και το κονιάκ. Έχει απαλή, ήπια γλυκιά γεύση που θυμίζει αμύγδαλο.
Στις αγγλόφωνες χώρες περιέχει συνήθως 15% οινόπνευμα, ενώ στην ηπειρωτική Ευρώπη η περιεκτικότητα σε οινόπνευμα ποικίλει από χώρα σε χώρα μεταξύ 14% και 20%.
Για την παραγωγή του χρησιμοποιούνται κρόκοι αβγών, αρωματικό αλκοόλ, ζάχαρη ή μέλι, κονιάκ, βανίλια και μερικές φορές σαντιγί (ή γάλα εβαπορέ). 
Γνωστά εμπορικά προϊόντα αβγού λικέρ είναι το Αdvocaat από την Warners, Bols, Verpoorten, Warninks και De Kuyper.

## Μορφή και χρήσεις
Στην Ολλανδία (*Advocaat*) και στο Τιρόλο (*Eierlikör*) το προτιμούν πιο παχύρρευστο και περιεκτικό, και τρώγεται συχνά με το κουταλάκι του γλυκού, ενώ μια λιγότερο παχύρρευστη παραλλαγή του ποτού εξάγεται.
Το παχύρρευστο αβγό λικέρ χρησιμοποιείται επίσης ως συστατικό σε διάφορα είδη επιδορπίων καθώς και στο παγωτό ή ως γέμιση σε ζύμες.
Πίνεται επίσης ως ορεκτικό (*[[απεριτίφ]]*) ή χωνευτικό.
Ο παραδοσιακός τρόπος σερβιρίσματος είναι σε ποτήρι με ευρύ στόμιο και πασπαλισμένο με λίγη σκόνη κακάο από πάνω.

Ο τύπος εξαγωγής προτιμάται ιδιαίτερα για κοκτέιλ και *[[long drinks]]*. Το πιο γνωστό κοκτέιλ που χρησιμοποιεί Αdvocaat είναι η *[[χιονόμπαλα (κοκτέιλ)|χιονόμπαλα]]*, που αποτελείται από Αdvocaat, λεμονάδα με ανθρακικό και μερικές φορές χυμού από πράσινο λεμόνι, αν και αυτό δεν είναι απαραίτητο.
Ένα άλλο ιδιαίτερα δημοφιλές ποτό είναι το *[[Μπομπαρντίνο]]*, που συνήθως πίνεται σε ιταλικά χιονοδρομικά κέντρα και αποτελείται από Αdvocaat, μαύρο καφέ, και ουίσκι.

## Η ιστορία του ποτού
Το αβγό λικέρ προέρχεται από την ολλανδική πρώην αποικία του Σουρινάμ και την πόλη του Ρεσίφε. Επειδή αρχικά χρησιμοποιούσαν το φρούτο αβοκάντο πήρε και το αρχικό του όνομα (άτβοκατ). Με τον επαναπατρισμό τους, οι Ολλανδοί έφεραν την συνταγή στην Ολλανδία, αλλά επειδή τα αβοκάντο δεν ήταν διαθέσιμα, αλλάξαν την συνταγή βάζοντας αβγό που έμοιαζε στη γεύση του αρχικού ποτού.

## Παραπομπές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λικέρ
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το αβγό
Αντιστροφέας

Ο **αντιστροφέας** (επίσης μετατροπέας ή αναστροφέας) (inverter) είναι ένα ηλεκτρονικό κύκλωμα που μετατρέπει τη συνεχή τάση σε εναλλασσόμενη.

Ο αντιστροφέας είναι δυνατόν να υπάρχει ως αυτόνομη ηλεκτρονική συσκευή, ή ως βαθμίδα άλλης ηλεκτρονικής συσκευής. Ως αυτόνομη συσκευή, χρησιμοποιείται σε εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών συστημάτων, αυτόνομα συστήματα ενέργειας με συσσωρευτές και όπου αλλού χρειάζεται να μετατρέψουμε συνεχή τάση 12 V ή 24 V (συνηθέστερες τιμές) σε εναλλασσόμενη 230 V ή 400 V. Ως τελική βαθμίδα, υπάρχει στα UPS (συστήματα αδιάλειπτης παροχής ισχύος) και στα Inverter (σε εφαρμογές ανελκυστήρων, τρένων, αυτοκινήτων, κλιματιστικών, ψυγείων, αντλιών, υδραυλικών συστημάτων, έλεγχο ταχύτητας οποιοδήποτε μηχανών [πετρελαιοκινητήρων, ηλεκτρογεννητριών κλπ]).

Η κυριότερη διάκριση των αντιστροφέων, όσον αφορά τη χρήση τους σε εγκαταστάσεις Α.Π.Ε., είναι σε αντιστροφείς "διασυνδεδεμένων συστημάτων" και "αυτόνομων συστημάτων".

Όσον αφορά την τεχνολογία κατασκευής αντιστροφέων "αυτόνομων συστημάτων", η κυριότερη διάκριση είναι ανάμεσα σε αντιστροφείς "καθαρού ημιτόνου" και "τροποποιημένου ημιτόνου". Οι μετατροπείς καθαρού ημιτόνου έχουν υψηλότερο κόστος αλλά επιτυγχάνουν υψηλότερο βαθμό απόδοσης, είναι συμβατοί με όλες τις συσκευές και έχουν γενικά μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηλεκτρικά εξαρτήματα
Σημαία της Ζανζιβάρης

right|thumb|Σημαία του Σουλτανάτου της Ζανζιβάρης, σε χρήση από την ανεξαρτησία το 1963 μέχρι την ανατροπή του Σουλτάνου τον Ιανουάριο του 1964
right|thumb|Σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ζανζιβάρης και της Πέμπα (1964) προτού δημιουργηθεί η Ηνωμένη Δημοκρατία της Τανζανίας.
[right|thumb|Η σημαία της Ζανζιβάρης από το [2005]]

Η **σημαία της Ζανζιβάρης** είναι σήμερα τρίχρωμη με οριζόντιες λωρίδες. Στην πρώτη λωρίδα επάνω είναι ενσωματωμένη η σημαία της Τανζανίας.Η νέα σημαία του νησιού καθιερώθηκε στις 10 Ιανουαρίου του 2005. 

## Εξέλιξη ανά τις δεκαετίες
Η σημαία έχει υποστεί πολλές και δραματικές τροποποιήσεις από την ανεξαρτησία της χώρας, το 1964. Μόλις έγινε ανεξάρτητο Σουλτανάτο, η σημαία ήταν κίτρινη με κόκκινες οριζόντιες γραμμές μαζί με πράσινα μισοφέγγαρα, σύμβολα του Ισλάμ.

Έπειτα από το πραξικόπημα στις 17 Ιανουαρίου 1964 άλλαξε το καθεστώς και η σημαία. Στην αρχή χρησιμοποιήθηκαν δύο σημαίες, η μαύρη-κίτρινη-μπλε με οριζόντιες λωρίδες και η μπλε-μαύρη-πράσινη, η οποία επέζησε και χρησιμοποιήθηκε πιο πολύ. Η σημαία αυτή είχε μια λευκή λωρίδα στο μέρος από όπου κυματίζει.

Η νέα σημαία καθιερώθηκε με νόμο που εγκρίθηκε τον Οκτώβριο του 2004. Υψώθηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2005. Στη σημαία εμπεριέχεται η σημαία της Τανζανίας και αυτό σημαίνει ότι η Ζανζιβάρη αποτελεί τμήμα της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας. Η νέα σημαία περιέχει τα χρώματα: πράσινο, χρυσό, μπλε σκούρο, μπλε ανοικτό και μαύρο. Η σημαία προστατεύεται από αυστηρή νομοθεσία και οποιοσδήποτε δείξει περιφρόνηση σε αυτήν, τιμωρείται με φυλάκιση 5 ετών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστορία της σημαίας της Ζανζιβάρης

Ζανζιβαρη
Κατηγορία:Ζανζιβάρη
Αμάνι Αμπέιντ Καρούμε

[thumb|right|225px|Ο Καρούμε χαιρετώντας το πλήθος, κατά τις επετειακές εκδηλώσεις για τα 40 χρόνια από την [Ζανζιβαρινή Επανάσταση|επανάσταση της Ζανζιβάρης, το 2004.]] 
Ο **Αμάνι Αμπέιντ Καρούμε** (*Amani Abeid Karume*) ήταν Πρόεδρος της Ζανζιβάρης από τις 8 Νοεμβρίου του 2000 μέχρι τις Νοεμβρίου 2010.

## Βιογραφία
Γιος του πρώτου Προέδρου της Ζανζιβάρης, Σεΐχ Αμπέιντ Αμάνι Καρούμε , γεννήθηκε στις 1 Νοεμβρίου του 1948. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Λουμούμπα ως το 1969 οπότε και εργάστηκε ως λογιστής. Έγινε μέλος του κόμματος Chama Cha Mapinduzi (CCM).Είναι παντρεμένος και πατέρας 6 παιδιών. Μιλά απταίστως σουαχίλι και αγγλικά.

## Πολιτική καριέρα
Στη διάρκεια της δεκαετίας του ' 70 υπηρέτησε σε πολλά αξιώματα στα Υπουργεία Οικονομίας, Σχεδιασμού και Μεταφορών και Επικοινωνιών.

Τη δεκαετία του ' 80 ήταν σύμβουλος ιδιωτικών επιχειρήσεων στο νησί του, βρετανικών συμφερόντων. Εξελέγη βουλευτής το 1990 στην εκλογική περιφέρεια Ραχαλέο και επανεξελέγη σε πολυκομματικές εκλογές, το 1995.

### Ανέλιξη στην προεδρία
Ο Καρούμε κατήλθε ως προεδρικός υποψήφιος με το CCM και αναδείχθηκε νικητής στις προεδρικές εκλογές στη Ζανζιβάρη, με 67,04% των ψήφων. Οι εκλογές αυτές αμαυρώθηκαν από επεισόδια βίας και καταγγελίας για νοθεία και διεξήχθησαν το 2000. Οι διεθνείς παρατηρητές επίσης έκαναν λόγο για παρατυπίες στην ψηφοφορία, σε αντίθεση με τις ταυτόχρονες εκλογές στην επικράτεια της Τανζανίας. Ακολούθησαν μαζικές διαδηλώσεις, ιδίως στο νησί Πέμπα, όπου σκοτώθηκαν 12 άνθρωποι από πυρά των δυνάμεων ασφαλείας.

Ο Καρούμε κέρδισε επανεκλογή στις 30 Οκτωβρίου 2005 με 53,18% των ψήφων σε μία ακόμη εκλογική αναμέτρηση με παρατυπίες, όπως ανέφερε η Εφορευτική Επιτροπή της Ζανζιβάρης..

Τον Νοέμβριο 2010 τον διαδέχθηκε ο Αλί Μοχάμεντ Σέιν. 
## Παραπομπές



Κατηγορία:Πρόεδροι της Ζανζιβάρης
Σαχίν Ντεριά (αντιτορπιλικό)

Το **Σαχίν Ντεριά** (δηλαδή *θαλάσσιος αετός*) ήταν αντιτορπιλικό του Οθωμανικού στόλου.

## Ιστορικό
Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία του Στεττίνου το 1895. Είχε εκτόπισμα 289 τόνους. Ως νεότευκτο πλοίο του οθωμανικού στόλου υπήρξε απειλή για τον ελληνικό στόλο στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Κατά τα τότε τουρκικά σχέδια εμπλοκής το πλοίο αυτό μαζί με το αδελφό πλοίο αντιτορπιλικό Ασλάν Ντεριά είχαν προγραμματισθεί να καταπλεύσουν στη περιοχή του Αμβρακικού κόλπου και εισπλέοντας σ΄ αυτόν να προσβάλλουν τα εκεί ευρισκόμενα ελληνικά πλοία.

Παρά ταύτα είτε λόγω έλλειψης εκπαίδευσης, είτε λόγω ρωσικής πίεσης, είτε από άλλους αστάθμητους παράγοντες (όπως περιπολίες ελληνικών πολεμικών στο Αιγαίο) απέτρεψαν την έξοδο των πλοίων αυτών από τα Δαρδανέλια όπως και ολόκληρου του τότε οθωμανικού στόλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αστυδάμας

Ο **Αστυδάμας** ήταν αρχαίος Αθηναίος τραγικός ποιητής του 4ου αιώνα π.Χ.. Ήταν γιος του επίσης ποιητή Μαρσίμου και από την ίδια οικογένεια του Αισχύλου.

Όπως παραδίδει ο Διόδωρος η πρώτη παράσταση έργου του που έδωσε ο Αστυδάμας τοποθετείται το 397 π.Χ.. Λέγεται πως οι περισσότερες πληροφορίες που αναφέρονται γι΄ αυτόν τον ποιητή στο Λεξικό του Σουίδα τόσο για τον αριθμό των έργων που έγραψε, αναφέρονται 240 δράματα, όσο και για τις νίκες που έλαβε, περίπου 15, προέρχονται ίσως από τον "Βίο του Αστυδάμαντος" του Αστυδάμαντος του νεότερου, (του γιου του), που αποδίδονται σε λάθος στον ποιητή αυτόν.

Ανεξάρτητα όμως των παραπάνω ο Αστυδάμας το 340 π.Χ. τιμήθηκε ιδιαίτερα στη νίκη του με το δράμα "Παρθενοπαίος" όπως αποκαλύφθηκε σε βάση του ανδριάντα του που είχαν ανεγείρει οι Αθηναίοι στο αρχαίο θέατρο του Διονύσου. Επίσης την πλοκή του έργου του "Αλκμαίων" είχε επαινέσει και ο Αριστοτέλης στην *Ποιητική* του.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα* τ. 12ος, σ. 86
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τομ. 3ος, σελ. 842.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές
Αρίσβη

Με το όνομα **Αρίσβη** ή **Αρίσβα** στην ελληνική μυθολογία αναφέρονται δύο διαφορετικά πρόσωπα, τα εξής:

# Θυγατέρα του Τεύκρου, του πρώτου βασιλιά της Τροίας &mdash; κατά τη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Γ 12, 5) ήταν κόρη του βασιλιά της Περκώτης Μέροπα &mdash; που παντρεύτηκε τον Δάρδανο, όπως αναφέρει ο Στέφανος Βυζάντιος. Υπάρχει επίσης η παράδοση ότι υπήρξε η πρώτη σύζυγος του βασιλιά της Τροίας Πριάμου πριν αυτός παντρευτεί την Εκάβη και κατόπιν παντρεύτηκε τον Υρτάκο. Από αυτή την πριγκήπισσα πήρε το όνομά της και η πόλη Αρίσβη της Τρωάδας.
# Θυγατέρα του Μακαρέα, στην οποία οφείλει την ονομασία της η πόλη Αρίσβη ή Αρίσβα της Λέσβου. Αναφέρεται στα *Σχόλια στην Αινειάδα* (ΙΧ 262).

Κατηγορία:Τρωάδα
Αρισβη