open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βαρθολομαίος Ντιάζ

Ο **Βαρθολομαίος Ντιάζ** (*Bartolomeu Dias*, 1450 - 29 Μαΐου 1500) ήταν Πορτογάλος θαλασσοπόρος που έζησε κατά την εποχή των Ανακαλύψεων. Το 1488 έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος που ανακάλυψε το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, πραγματοποιώντας τον περίπλου της Αφρικής. Πνίγηκε σε ναυάγιο ανοιχτά των ακτών του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας στις 29 Μαΐου του 1500.
Ο Βαρθολομαίος Ντίας, πεπειραμένος και αξιόπιστος πλοίαρχος, επιφορτίστηκε από τον βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη Β΄ να εξερευνήσει τις ακτές της Αφρικής, νότια του κόλπου της Γουινέας.

Αφού προετοίμασε το ταξίδι του με μεγάλη προσοχή, ξεκίνησε από τη Λισσαβόνα το 1487 με δύο καραβέλες (Σάο Κριστόβαου και Σάο Πανταλιάου) και ένα πλοίο ανεφοδιασμού, έχοντας σαφείς εντολές: έπρεπε να πλεύσει όσο το δυνατόν πιο μακριά από τις γνωστές περιοχές, με σκοπό να βρει το νοτιότερο άκρο της αφρικανικής ηπείρου.

Πράγματι, ο στολίσκος του Ντίας μετά από ταξίδι τριών μηνών πέρασε το νοτιότερο σημείο στο οποίο είχαν φτάσει μέχρι τότε Πορτογάλοι εξερευνητές και μπήκε σε αχαρτογράφητα νερά. Συναντώντας άγριες καταιγίδες και προκειμένου να τις αποφύγει, ο Ντιάζ αναγκάστηκε να πλεύσει ακόμη πιο νότια παρακάμπτοντας, χωρίς να το ξέρει, το νοτιότερο άκρο της Αφρικής. Αφού ξέφυγε από την κακοκαιρία, κινήθηκε προς τα ανατολικά και – μή συναντώντας γη – στράφηκε πάλι βόρεια, όπου συνάντησε πάλι τις ακτές της Αφρικής (σημερινό Mossel Bay) και συνέχισε προς τα ανατολικά (Algoa Bay), όπου τοποθέτησε το σύμβολο της πορτογαλικής κυριαρχίας (*padrão*), όχι όμως στο νησί St Croix Island όπως πιστεύουν πολλοί. Έπειτα έφτασε μέχρι τον ποταμό Groot Visrivier. Κατά την επιστροφή του συνειδητοποίησε τι ακριβώς είχε συμβεί. Στην πραγματικότητα είχε χάσει το νοτιότερο άκρο της Αφρικής, όταν παρασύρθηκε από τις τρικυμίες. Ονόμασε την ανακάλυψή του Ακρωτήριο των Τρικυμιών (*cabo tormentoso*  ή  *cabo des tormentas*). Φτάνοντας στην Πορτογαλία, στο τέλος του 1488, ύστερα από 16 μήνες ταξιδιού, δεν έγινε δεκτός ως ήρωας. ί
Ο δρόμος προς τις Ινδίες ήταν πια ανοιχτός για τον επόμενο εξερευνητή, γι΄ αυτό ο βασιλιάς Ιωάννης Β' άλλαξε την ονομασία σε Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας (της ελπίδας για τον δρόμο προς τις Ινδίες).  
thumb|Ο σταυρός (''padrão)'' που έθεσε ο Ντιάζ στο σημείο που νόμιζε ως το νοτιότερο άκρο της Αφρικής, στο National Cultural History Museum της Πραιτόρια.
thumb|Dias Cross, αντίγραφο του σταυρού, στην ίδια θέση που βρέθηκε, όπου τον είχε τοποθετήσει ο Ντιάζ.

Πολλά χρόνια αργότερα, το 1497, ο Ντιάζ συνόδευσε τον Βάσκο ντα Γκάμα στο πρώτο ταξίδι του προς τις Ινδίες (αλλά μόνο μέχρι το Πράσινο Ακρωτήριο) και ύστερα έλαβε μέρος στην δεύτερη αποστολή για τις Ινδίες (1500) υπό τον Πέδρο Άλβαρες Καμπράλ, ο οποίος ανακάλυψε τη Βραζιλία. Κατά την συνέχιση όμως του ταξιδιού από την Νότια Αμερική προς τις Ινδίες, πνίγηκε σε ναυάγιο στα ανοιχτά του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πορτογάλοι εξερευνητές
Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές
Κατηγορία:Εποχή των Ανακαλύψεων
Ένεση

**Ένεση** αποτελεί μέθοδος εισαγωγής φαρμάκου στους ιστούς ή στο αίμα με τη χρήση κατάλληλου οργάνου.

Τα κύρια πλεονεκτήματα της μεθόδου αυτής, σε σχέση με τη χορήγηση των φαρμάκων από το στόμα, είναι: 
* η δυνατότητα να υπολογίζεται με ακρίβεια η δόση
* η ταχύτητα στο θεραπευτικό αποτέλεσμα
* η δυνατότητα χορήγησης φαρμάκων, που αν χορηγούνταν από το στόμα θα αδρανοποιούνταν από τα πεπτικά υγρά, θα έβλαπταν τον πεπτικό βλεννογόνο ή θα αποβάλλονταν με εμετό
* η δυνατότητα συγκέντρωσης της δράσης ενός φαρμάκου σε μια ορισμένη περιοχή
Αντίθετα, υπάρχουν και μειονεκτήματα, που οφείλονται σε ενδεχόμενα τεχνικά σφάλματα και σε παρενέργειες ορισμένων από τις χορηγούμενες ουσίες. 

Η ένεση μπορεί να γίνει μεταξύ άλλων:
* στο δέρμα (*ενδοδερμική ένεση*)
* στον υποδόριο ιστό (*υποδόρια ένεση*)
* στους μύες (*ενδομυϊκή ένεση*)
* στις φλέβες (*ενδοφλέβια ένεση*)
* στις αρτηρίες (*ενδοαρτηριακή ένεση*)

Το όργανο για την εκτέλεση μιας ένεσης είναι η **[[σύριγγα]]**, η οποία αποτελείται από έναν κοίλο κύλινδρο και ένα έμβολο, που κινείται μέσα στον κύλινδρο. Στο ένα άκρο της σύριγγας υπάρχει η κατάλληλη υποδοχή για την εφαρμογή της ειδικής βελόνας. Η βελόνα αυτή είναι στην πραγματικότητα ένας λεπτός σωλήνας από ανοξείδωτο χάλυβα, διαφόρου μήκους και διαμέτρου, ανάλογα με τη χρήση για την οποία προορίζεται. 

Όλα τα όργανα που χρησιμοποιούνται για να γίνει μια ένεση πρέπει να είναι αποστειρωμένα, ενώ πρέπει να απολυμαίνονται με ιδιαίτερη φροντίδα τα χέρια εκείνου που θα εκτελέσει την ένεση και η περιοχή όπου θα γίνει.

Οι ενέσεις πρέπει να γίνονται αποκλειστικά και μόνο από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, δηλαδή μόνο από ιατρό ή νοσηλευτή. Εξαίρεση μπορούν να αποτελέσουν κάποιοι χρόνιοι ασθενείς, όπου απαιτείται καθημερινή ενεσοθεραπεία (π.χ σακχαρώδης διαβήτης), όπου το άτομο εκπαιδεύεται από νοσηλευτή στην όλη διαδικασία.

## Δικτυακοί τόποι
* natalia.enosi.org

Ενεση
Σιδηρούν προσωπείον

**Ο Άνδρας με το Σιδηρούν προσωπείον** *(L' homme au masque de fer)* ήταν ένα ιστορικό μυστηριώδες πρόσωπο φυλακισμένο από το 1679 στο φρούριο Πινιερόλ, το 1694 στο νησί της Αγίας Μαργαρίτας και τέλος στη Βαστίλη, όπου και πέθανε το 1703. 

Είχε υποχρέωση να καλύπτει το πρόσωπό του με προσωπίδα από μαύρο βελούδο (και όχι από σίδερο όπως θεωρούσαν). 

Διαδόθηκε ότι ήταν ο έφορος Φουκέ ή ο δίδυμος αδελφός του Λουδοβίκου ΙΔ' κ.α. Τελικά αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για τον κρατικό γραμματέα Ματτιόλι, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για προδοσία και είχε συλληφθεί κατά διαταγή του Λουδοβίκου.

## Δείτε επίσης
*Το Σιδηρούν Προσωπείον

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Μέρα χιονιού

Στη Μετεωρολογία **Μέρα χιονιού (Snow day)** καλείται η μέρα κατά την οποία παρατηρήθηκε χιονόπτωση. 

## Χιονόπτωση

Μία μέρα πτώσης χιονονιφάδων συμπεριλαμβάνεται στις μέρες χιονιού.

## Χιονόνερο

Μία μέρα με χιονόνερο συμπεριλαμβάνεται στις μέρες χιονιού.

## Χιονόλυτο

Μία μέρα με χιονόλυτο *δεν* συμπεριλαμβάνεται στις μέρες χιονιού. Οι μέρες με χιονόλυτο, χωρίς την παρατήρηση καθαρού χιονόβροχου, είναι σπάνιες.

## Παρασυρόμενο χιόνι

Μία μέρα με παρασυρόμενο από τον άνεμο χιόνι *δεν* συμπεριλαμβάνεται στις μέρες χιονιού, εκτός αν παρατηρηθεί και χιονόπτωση ή χιονοβροχόπτωση.

## Χαλάζι

Μία μέρα με χαλάζι *δεν* συμπεριλαμβάνεται στις μέρες χιονιού, εκτός αν παρατηρηθεί και χιονόπτωση ή χιονοβροχόπτωση.

## Ψεκάδες

Μία μέρα με ψεκάδες *δεν* συμπεριλαμβάνεται στις μέρες χιονιού, εκτός αν παρατηρηθεί και χιονόπτωση ή χιονοβροχόπτωση.

Στα στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύονται κατά καιρούς από ελληνικές πηγές, ως μέρα χιονιού ορίζεται συχνά μόνο η μέρα εκείνη κατά την οποία παρατηρήθηκε χιονόπτωση. Παραμερίζονται έτσι οι μέρες κατά τις οποίες παρατηρήθηκε χιονοβροχόπτωση. Ο ευρύτερος ορισμός, που συμπεριλαμβάνει και τις μέρες με χιονόβροχο, έρχεται σε συμφωνία με τον ορισμό του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (WMO).

Μερα
Βεντούζα

thumb|200px|Βεντούζες
Η **Βεντούζα** είναι ένα γυάλινο μικρό σκεύος με διογκωμένο πυθμένα και στενό στόμιο ονομαζόμενο «σικύα» (της σικύας) και κοινώς «βεντούζα, οι βεντούζες». Βεντούζα λέγεται επίσης το αερόκενο που σχηματίζεται από την επίθεση του σκεύους αυτού στο δέρμα καθώς και τα εκμυζητικά όργανα μαλακίων (βεντούζες χταποδιού).

Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας το 2011 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αποδοτικότητα της βεντούζας ως θεραπεία δεν είναι καλά αποδεδειγμένη στις περισσότερες περιπτώσεις και ότι όσες μελέτες έδειξαν ότι είναι αποτελεσματικές για τη διαχείριση του πόνου «βασίστηκαν σε κακής ποιότητας πρωτογενείς μελέτες.» Αυτό το συμπέρασμα επιβεβαιώθηκε σε ανασκόπηση του 2014.

Πριν την επίθεση της βεντούζας, εισάγεται στο σκεύος βαμβάκι που έχει εμποτιστεί με οινόπνευμα και είναι αναμμένο, με συνέπεια να αραιώνεται ο περιεχόμενος στο σκεύος αέρας. Η άμεση εφαρμογή του στομίου της βεντούζας δημιουργεί άρση (σήκωμα) του δέρματος λόγω υποπίεσης. Τα αγγεία διευρύνονται και δημιουργείται τοπική συμφόρηση. 

Υπάρχει και η υγρή - αιματηρή βεντούζα. Στην περίπτωση αυτή πριν την επίθεση γίνεται λύση της συνέχειας του δέρματος με χρήση ξυραφιού ή βδέλλας. Κατά την επίθεση παρατηρείται παροχέτευση του αίματος ή συνήθως του πυώδους συριγγίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εναλλακτική ιατρική
Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες
Νίκος Καμπάς

Ο **Νίκος Καμπάς** (Μυτιλήνη, 1857 - Αλεξάνδρεια, 1932) ήταν Έλληνας ποιητής και νομικός. Θεωρείται ένας από τους πρώτους ποιητές της Νέας Αθηναϊκής Σχολής..

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νίκος Καμπάς γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, όπου τελείωσε το σχολείο και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απ' όπου απέκτησε τον τίτλο του διδάκτορα το 1880. Κατά την διάρκεια των σπουδών του συγκατοικούσε στο ίδιο διαμέρισμα με τον Κωστή Παλαμά. Άρχισε να δημοσιεύει τα πρώτα του ποιήματα στις εφημερίδες «Ραμπαγάς» και «Μη χάνεσαι». Το 1880 εξέδωσε την ποιητική του συλλογή *Στίχοι*, η οποία, μαζί με τους *Ιστούς Αράχνης* του Γ. Δροσίνη σηματοδοτεί την εμφάνιση της Νέας Αθηναϊκής Σχολής ή Γενιάς του 1880, που ειγάγει στη λογοτεχνία τη χρήση της δημοτικής/ομιλούμενης και την απελευθερώνει από τη λόγια/αρχαΐζουσα γλώσσα και τον ρομαντισμό.

Την ίδια χρονιά όμως, εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, εγκατέλειψε την ποίηση και αφοσιώθηκε στο δικηγορικό επάγγελμα, όπου εκλέχθηκε πρόεδρος των μεικτών δικαστηρίων της πόλης. Έμεινε στην Αλεξάνδρεια ως τον θάνατό του, το 1932. Πολλοί λογοτέχνες της εποχής, μεταξύ αυτών και ο Κωστής Παλαμάς, αναφέρθηκαν για το πόσο επηρέασε τα λογοτεχνικά πράγματα της εποχής, αλλά και το κενό που άφησε ο Νίκος Καμπάς με την απομάκρυνσή του από αυτά.

## Σημειώσεις

Ο Νίκος Καμπάς σε επιστολή του προς τον Κωστή Παλαμά από την Αλεξάνδρεια αναφέρει χαρακτηριστικά: *«Μην ελπίσεις παρ' εμού ούτε στίχους ούτε άλλο τι. Μόνον διά της λύπης είμαι εισέτι ποιητής. Ολοι οι άλλοι παράγοντες εξέλιπον»*.

## Δείτε επίσης

* Το ποίημα "Λίμνη" του Νίκου Καμπά στη Βικιθήκη.
* Το ποίημα "Θα βραχούμε" (1879) από την Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα
* Η συλλογή "Ποιήματα και πεζά" από το biblionet.gr

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νίκος Καμπάς στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νέα Αθηναϊκή Σχολή
Κατηγορία:Παρνασσισμός
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Κατηγορία:Λογοτεχνία-επέκταση
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Λεονάρντ Όρμπαν

Ο **Λεονάρντ Όρμπαν** (*Leonard Orban*, 28 Ιουνίου 1961) είναι Ρουμάνος πολιτικός.

Γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1961 στο Μπρασόφ της Ρουμανίας).  Είναι Ευρωπαίος Επίτροπος για την Πολυγλωσσία για τη Ρουμανία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή από την 1 Ιανουαρίου 2007 ως το 2010. Έχει διατελέσει υφυπουργός της Ρουμανίας για την Ενσωμάτωση στην ΕΕ και επικεφαλής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της χώρας με την ΕΕ.

Προτάθηκε για επίτροπος όταν η Επιτροπή  απέρριψε την υποψηφιότητα του Γερουσιαστή Βαρουιάν Βοσγκάνιαν. Πριν τον Όρμπαν, η αρμοδιότητα της πολυγλωσσίας ανήκε στον Γιαν Φίγκελ, Ευρωπαίο Επίτροπο για την Εκπαίδευση, την Κατάρτιση, τη Νεολαία και την Πολυγλωσσία.

Το 2010 τον διαδέχθηκε ως Επίτροπος για την Πολυγλωσσία η Ανδρούλλα Βασιλείου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Λεονάρντ Όρμπαν - επίσημη σελίδα
*CV of Leonard Orban 
*Απαντήσεις του Ορμπάν στο ερωτηματολόγιο για θέματα ευρωπαϊκής πολιτικής για την ακρόαση στο Ευρωκοινοβούλιο
*Απαντήσεις του Ορμπάν στο ερωτηματολόγιο για θέματα γλωσσικής πολιτικής για την ακρόαση στο Ευρωκοινοβούλιο
*Speech at European Parliament Hearing. 27.11.06 
*Ακρόαση στο Ευρωκοινοβούλιο στις 27.11.06

Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι
Κατηγορία:Ρουμάνοι πολιτικοί
Κατηγορία:Γλωσσική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Σταθερωτήρες πλοίου

thumb|right|280px|Δεξιό μόνιμο πτερύγιο ευστάθειας πλοίου

Οι **σταθεροποιητήρες** (απαντάται και ως: **σταθερωτές**, και στην ναυτική καθομιλουμένη και με τον μάλλον όχι και τόσο δόκιμο όρο: **σταθεροποιητές**) **πλοίου** ή **πηδάλια αντιδιατοίχισης** ή περισσότερο γνωστά ως **πτερύγια ευστάθειας** (stabilizers) ονομάζονται οι υδραυλικοί μηχανισμοί που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία και ειδικότερα εκείνη των πλοίων, οι οποίοι περιορίζουν στο ελάχιστο τους κλυδωνισμούς από τον κυματισμό, διατηρώντας την ισορροπία και ευστάθεια του πλοίου.

## Γενικά
Πρόκειται για οριζόντια πτερύγια που βρίσκονται αναδιπλωμένα στα ύφαλα του πλοίου ανά ζεύγη. Η λειτουργία τους είναι ηλεκτροϋδραυλική και λειτουργούν αντιθέτως προς τον εγκάρσιο, προς το πλοίο, νοητό κοινό άξονά τους. Έτσι όταν υφίσταται κυματισμός αυτά ανοίγουν σε οριζόντια υποβρύχια θέση και όταν το πλοίο αρχίζει να παίρνει κλίση, να διατοιχίζεται, κοινώς να "μποτζάρει" π.χ. δεξιά, τότε το δεξιό πτερύγιο (κατά πλευρά σκάφους) στρέφεται ελαφρά, έτσι ώστε όλη η πρωραία ακμή του να στρέφει προς την επιφάνεια της θάλασσας, αντίθετα και ταυτόχρονα κινείται το αριστερό πτερύγιο του ζεύγους στην αριστερή πλευρά του σκάφους, που η πρωραία αυτού ακμή στρέφεται προς τα κάτω. Με την ταχύτητα όμως που έχει το πλοίο ο διατοιχισμός διακόπτεται ακριβώς στην έναρξή του και το πλοίο επανέρχεται και διατηρείται συνεχώς σε θέση ισορροπίας. Θέση στην οποία και τα πτερύγια ισορροπούν οριζόντια παραμένοντα σε ετοιμότητα επανάληψης λειτουργίας των, ανάλογα, με την επόμενη έναρξη κλίσης του πλοίου (αριστερά ή δεξιά).

Με τέτοιους μηχανισμούς είναι εφοδιασμένα τα σύγχρονα επιβατηγά αλλά και όλα τα κρουαζιερόπλοια στα οποία η έννοια "άνεση" (των επιβατών) είναι κυρίαρχη.

## Ιστορικό
Η πρώτη εφαρμογή τέτοιων πηδαλίων σε πλοία οφείλεται στον Ιάπωνα  Μοτόρα (S. Motora) το 1920. Το 1936 ο αγγλικός οίκος Ντένυ Μπράουν (Denny Brown) επέφερε στην αρχή τη σημαντική βελτίωση της περιστροφής των πηδαλίων πέριξ του άξονά τους, που γινόταν στο τέλος εκάστης γωνίας ταλάντωσης, ενώ τα πηδάλια του Μοτόρα έστρεφαν στο τέλος της κάθε περιόδου. Αργότερα και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου συμπληρώθηκε το σύστημα αυτών με τη περιστροφή όχι ολόκληρης της επιφάνειας αυτών αλλά μόνο του πρυμναίου τμήματος αυτών όπως ακριβώς των αεροπλάνων. Έτσι με την εφαρμογή αυτή ο χρόνος περιστροφής μειώθηκε μόλις στο 1 δευτερόλεπτο, γεγονός που πρόσφερε σημαντική ελάττωση της διατοίχισης στα πλοία με συνέπεια ν΄ αποτελέσουν για τα επιβατηγά πλοία στοιχείο διαφήμισης.

Κατηγορία:Ευστάθεια πλοίου
Κατηγορία:Ναυπηγική
Ταχύτητα πλοίου

Η **ταχύτητα πλοίου** (speed) αποτελεί συνάρτηση απόστασης και χρόνου μέσα στον οποίο διανύεται αυτή από ένα πλοίο, η οποία και μετριέται σε κόμβους (knots), ή ναυτικά μίλια ανά ώρα, (nm/h).
## Κατηγορίες
Η ταχύτητα των πλοίων διακρίνεται στις ακόλουθες κατηγορίες:
# Αργή ή βραδυπορίας (idling speed), συνήθως εντός λιμένων, διαύλων, κ.λπ. (περίπου 5-7 κόμβοι ή κατά πλοηγό).
# Μέτρια  ή αποδοτική (cruising speed), συνήθως μετά απόπλου ή όταν προσεγγίζεται αγκυροβόλιο, (περίπου 9-10 κόμβοι). 
# Μέση  ταχύτητα (average speed), συνήθως σε έξοδο από περιορισμένων κινήσεων περιοχή, ή προετοιμασία προσέγγισης λιμένων,(περίπου 10-13 κόμβοι).
# Οικονομική  (economic speed), ιδανική ταχύτητα σε συνάρτηση ωριαίας κατανάλωσης καυσίμων, (ποικίλει κατά τύπο πλοίου).
# Υπηρεσιακή  (service speed ή commercial speed), χαρακτηρίζεται η συνήθης ακολουθούμενη που μπορεί και να ταυτίζεται με την οικονομική, (που ποικίλει κατά τύπο πλοίου) και
# Μέγιστη  ή «πάση δυνάμει» (full speed), η ανώτερη δυνατή που μπορεί έκτακτα ν΄ αναπτύξει ένα πλοίο (για κάποιο χρονικό διάστημα).
Βέβαια υπάρχουν και άλλες ειδικότερες ταχύτητες πλοίου, ανάλογα με το αντικείμενο απασχόλησης του πλοίου π.χ. ταχύτητα πόντισης άγκυρας ή φραγμάτων, ανέλκυσης, έρευνας, αλιείας, ναρκαλιείας και ναρκοθέτησης, απονήωσης και προσνήωσης, "εν αναδύσει" και "εν καταδύσει" (ύποβρυχίων) κλπ.
## Προσδιορισμός
Η ταχύτητα πλοίου προσδιορίζεται με τα δρομόμετρα ή με την απόσταση σε συνάρτηση του χρόνου παρατήρησης, (στίγμα εξ αναμετρήσεως), ή από γραμμές θέσης, ή με σύγχρονο ραντάρ ή με τις γνωστές ηλεκτρονικές συσκευές θέσης (GPS).
*Δεν θα πρέπει να συγχέεται ο κόμβος (ναυτικό μίλι ανά ώρα) που είναι μονάδα ταχύτητας πλοίων με το στατικό μίλι ανά ώρα που είναι μονάδα ταχύτητας οχημάτων σε αγγλοσαξονικές χώρες, δεδομένου ότι το ναυτικό μίλι είναι 1852 m ενώ το στατικό 1609 m.

Κατηγορία:Πλοίο
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Τρόπιδα

: **Για τον ομώνυμο αστερισμό δείτε [[Τρόπις (αστερισμός)]].*
Η **τρόπιδα** ή **καρένα** ή **καρίνα** (αγγλικά: *keel*) ονομάζεται το κατώτερο τμήμα του πλοίου, που εκτείνεται σε όλο το μήκος του.

Συνήθως φαίνεται ως δοκός που προεξέχει και λέγεται *κάθετη τρόπιδα* (bar keel), ιδιαίτερα εμφανής σε λέμβους, ενώ η μη προεξέχουσα λέγεται *επίπεδη τρόπιδα* («flat keel»), η πλέον συνήθης των σύγχρονων πλοίων. Με την τοποθέτηση της τρόπιδας στη ναυπηγική κλίνη, στο ναυπηγείο («laying of the keel») αρχίζει ουσιαστικά η ναυπήγηση του κάθε πλοίου.

Εκτός της εξωτερικής τρόπιδας τοποθετείται και εσωτερικά ανάλογη, έκκεντρη κατά το διάμηκες, δοκός, που ονομάζεται *εσωτερική τρόπιδα* («keelson») ή *εσωτρόπιο*. Πρόκειται για πρόσθετο έλασμα κατά μήκος του σκάφους με κύριο σκοπό την ενίσχυση του πυθμένα του πλοίου.

Χαρακτηριστική είναι η τρόπιδα των μικρών ιστιοπλοϊκών σκαφών, που έχει μεγάλη επιφάνεια και βάθος, που φθάνει μέχρι το 1/3 του σκάφους. Η τρόπιδα των μικρότερων ιστιοπλοϊκών σκαφών (του ναυταθλητισμού) είναι αφαιρετή.

## Δείτε επίσης
* Τεχνολογία πλοίου
* Παρατροπίδιο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Τροπιδα
Νηοψία

**Νηοψία** (boarding, search ή inspection of a ship) χαρακτηρίζεται διεθνώς το δικαίωμα που παρέχεται στα πολεμικά πλοία, να διακόπτουν την πορεία εμπορικού πλοίου, προκειμένου να προβούν σε ελέγχους προς εξακρίβωση τέλεσης απαγορευμένων ή αξιόποινων πράξεων, ενώ εν καιρώ πολέμου τον έλεγχο των ουδέτερων εμπορικών πλοίων προς εξακρίβωση υποχρεώσεων της σημαίας τους. 
## Τρόπος διενέργειας
Οι νηοψίες διενεργούνται ως επί το πλείστον στα χωρικά ύδατα από πολεμικά πλοία ή την Ακτοφυλακή της Χώρας τους. Στα διεθνή ύδατα, αντίθετα, εμπορικό πλοίο μπορεί να ελεγχθεί μόνο από πολεμικό πλοίο της χώρας του (της χώρας της οποίας φέρει τη σημαία). Ο κανόνας αυτός έχει ορισμένες εξαιρέσεις: σε περιπτώσεις διεθνών εγκλημάτων όπως η πειρατεία, η δουλεμπορία και η παράνομη ραδιοτηλεοπτική εκπομπή, οπότε μπορεί να επέμβει πολεμικό πλοίο οποιουδήποτε κράτους. Κατά δεύτερον επιτρέπεται η συνέχιση στα διεθνή ύδατα καταδίωξης, η οποία έχει αρχίσει εντός των χωρικών υδάτων κράτους από πολεμικά πλοία ή αεροσκάφη του κράτους αυτού, εφόσον δεν έχει στο μεταξύ διακοπεί *(hot pursuit)*. Τα περί νηοψίας στην ανοιχτή θάλασσα ρυθμίζονται από τη διεθνή συνθήκη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.

Ο χρόνος έναρξης της νηοψίας αρχίζει από την πρώτη κλήση που προβαίνει το πολεμικό πλοίο ή την πρώτη βολή πρώραθεν του εμπορικού αν το δεύτερο δεν υπακούσει στις κλήσεις ή και αποδεδειγμένα εκείνη τη στιγμή δεν κάνει "ακρόαση" στις συχνότητες επικοινωνιών. Στη συνέχεια ή δίδεται εντολή διακοπή πλου και οδηγία προσέγγισης σε λιμένα ή ασφαλή όρμο ή, αν οι υφιστάμενες καιρικές συνθήκες επιτρέπουν, διενεργείται επιτόπια η νηοψία με πλαγιοδέτηση του πολεμικού στο εμπορικό. Ο Πλοίαρχος του εμπορικού υποχρεούται, κατά το Διεθνές Δίκαιο, να αποδεχθεί το δικαίωμα επίσκεψης ομάδας αξιωματικών και ναυτών από το πολεμικό και να επιδείξει σε αυτήν όλα τα έγγραφα πλοίου καθώς και φορτωτικές μεταφερόμενου φορτίου στις οποίες ν' αναφαίνονται ο λιμένας ή λιμένες φόρτωσης και προορισμού (εκφόρτωσης), επιτρέποντας και βοηθώντας  στον δειγματοληπτικό έλεγχο των μεταφερομένων φορτίων στα κύτη (αμπάρια) του πλοίου του. Οι έλεγχοι μπορούν βέβαια και να επεκταθούν σε όλα τα διαμερίσματα, μέρη του πλοίου (π.χ. μηχανοστάσιο, αντλιοστάσιο, αποθήκες, ενδιαιτήματα κλπ).

Παρόμοιες ενέργειες από περιπολικά σκάφη διωκτικών Αρχών, Λιμενικού Σώματος, Τελωνοφυλακής κ.λπ. γενικά χαρακτηρίζονται: *έλεγχοι "εν πλω"* και σπανίζουν, εκτός της διαπίστωσης ρύπανσης θαλάσσης, προκειμένου να ληφθεί δείγμα πετρελαίου του πιθανώς υπαίτιου πλοίου ή διενεργείται παράνομη μεταφόρτωση φορτίου (π.χ. πετρελαίου από πλοίο εξωτερικού σε πλοίο εσωτερικού).

Γενικά η νηοψία σ΄ ένα εμπορικό πλοίο θεωρείται πολέμου κίνδυνος όταν αυτή πραγματοποιείται σε εμπόλεμη θαλάσσια περιοχή, μη δυνάμενη να εγείρει οποιαδήποτε αξίωση για τυχόν βλάβη ιδίου, ή φορτίου ή εκ της χρονικής καθυστέρησης που τυχόν να επήλθε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα άρθρα 110-111 της Διεθνούς Συνθήκης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας 
* NATO Maritime Interdiction Operational Training Center (NMIOTC)

Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Δικαίωμα επίσκεψης

**Δικαίωμα επίσκεψης**, γνωστό και ως **δικαίωμα νηοψίας**, χαρακτηρίζεται - σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας - το δικαίωμα που παρέχεται στα πολεμικά πλοία ή εξουσιοδοτημένα σκάφη ενός κράτους να σταματούν και να ελέγχουν ξένα εμπορικά πλοία σε διεθνή ύδατα, εφόσον υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι το σκάφος εμπλέκεται σε παράνομες δραστηριότητες όπως, μεταξύ άλλων, η πειρατεία, το δουλεμπόριο, η διακίνηση ναρκωτικών, στερείται εθνικότητας ή επιδίδεται σε παράνομες εκπομπές (μετάδοση ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών εκπομπών).

Η επίσκεψη αυτή γίνεται από ομάδα Αξιωματικών και ναυτών του πολεμικού πλοίου η οποία και καλείται "*ομάδα επίσκεψης*". Αυτή αποτελείται από ένα ή δύο Αξιωματικούς, ένα ναύτη Σηματωρό και από μικρό άγημα εξοπλισμένων ανδρών. Ο ένας εκ των αξιωματικών συνήθως επιλέγεται να είναι είτε οικονομικός ή επίκουρος Σημαιοφόρος (εκ του εμπορικού ναυτικού προερχόμενος) ο οποίος λέγεται "Αξιωματικός επισκεπτόμενος" ο δε έτερος "Αξιωματικός μάρτυρας".

Αμέσως όταν το προς νηοψία εμπορικό πλοίο σταματήσει η ομάδα επίσκεψης επιβιβάζεται αυτού είτε εκ πλαγιοδέτησης είτε με βενζινάκατο του πολεμικού που μεταβαίνει σ΄ αυτό. Στο εμπορικό ανέρχονται οι 2 Αξιωματικοί, ο σηματωρός ναύτης και το άγημα αν τούτο κριθεί αναγκαίο από τους Αξιωματικούς, που ως επί το πλείστον ανέρχεται.

Οι επισκεπτόμενοι ερευνούν κατ΄ αρχή, μήπως το εμπορικό πλοίο είναι εξοπλισμένο και παραβιάζει ουδετερότητα της σημαίας του, στη συνέχεια αναζητούν αναγκαίες πληροφορίες και προβαίνουν στον έλεγχο των ναυτιλιακών εγγράφων του πλοίου προς συναγωγή των αναγκαίων πορισμάτων. Εάν παρά ταύτα από τις ενέργειες αυτές ο "επισκεπτόμενος αξιωματικός", δεν σχηματίσει σαφή αντίληψη για την εθνικότητα πλοίου, του υπ΄ αυτού μεταφερομένου φορτίου και της ορθότητας της ακολουθούμενης πορείας του πλοίου προβαίνει σε νηοψία, δηλαδή σε έρευνα του πλοίου, με την ελπίδα να προκύψουν στοιχεία ικανά να διαφωτίσουν πλήρως αυτόν.

Σε περίπτωση που βρεθεί οτιδήποτε μεμπτό αναφέρεται στον Πλοίαρχο του πολεμικού πλοίου ενώ ταυτόχρονα συντάσσεται έκθεση διαπιστώσεων και το εμπορικό οδηγείται όπου διαταχθεί είτε αυτοδύναμα είτε ρυμουλκούμενο. Διαφορετικά συντάσσεται (καθαρή) έκθεση και επιτρέπεται η συνέχιση του πλου του.

## Άρθρο 110 Δικαίου της Θάλασσας
Συγκεκριμένα, η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, με το Άρθρο 110 ορίζει τα εξής περί του δικαιώματος νηοψίας:

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης
Τρόμος στο Μετρό

**Τρόμος στο Μετρό** (αγγλικά: *Creep*) είναι ο τίτλος ταινίας τρόμου παραγωγής 2004, του σκηνοθέτη Κρίστοφερ Σμιθ, με πρωταγωνίστρια την Γερμανίδα ηθοποιό Φράνκα Ποτέντε. Η ταινία αφηγείται την ιστορία της Κέιτ, μιας νεαρής γυναίκας που βρίσκεται παγιδευμένη στο μετρό του Λονδίνου, καθώς ξυπνάει και συνειδητοποιεί ότι έχασε το τελευταίο τρένο και οι πόρτες έχουν κλειδώσει για τη νύχτα. Δεν μπορεί να βγει με κανέναν τρόπο και αποφασίζει να περιμένει μέχρι να ξημερώσει. Περιμένοντας ανακαλύπτει πως ένας άνδρας έχει σκοτώσει όλους τους επιβάτες και αποπειράται να την βιάσει. Αυτό όμως δεν είναι το βασικό της πρόβλημα...

**Tagline:** *Your journey terminates here*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τρόμος στο Μετρό στο cine.gr

Κατηγορία:Ταινίες του 2004
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Θρίλερ ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Βρετανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου
Κατηγορία:Γερμανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου
Αγία Αικατερίνη του Ρίτσι

[thumb|250px|Λείψανο της Αγίας στη Βασιλική της στο [Πράτο της Ιταλία.]]
Η **Αγία Αικατερίνη του Ρίτσι** (Caterina de' Ricci, πραγματικό όνομα: Alessandra Lucrezia Romola de' Ricci, 23 Απριλίου 1522 – 2 Φεβρουαρίου 1590) είναι Αγία που τιμάται από την Καθολική Εκκλησία και συγκεκριμένα το Τάγμα των Δομινικανών. Γεννήθηκε στη Φλωρεντία από γονείς ευπατρίδες και ο πατέρας της ήταν γόνος των Ρίτσι και όπως συνηθίζονταν τότε με τις κόρες των ευγενών την ενέκλεισε σε μοναστήρι για να μορφωθεί. Όταν αποφοίτησε επανήλθε παρά την θέλησή της στη κοσμική ζωή για να αποσυρθεί αργότερα πάλι στο Μοναστήρι του Αγίου Βικεντίου των Δομινικανών στο Πράτο της Τοσκάνης, οριστικά πλέον. Εκεί υπέβαλε τον εαυτόν της σε αυστηρές νηστείες και σωματικές ταλαιπωρίες αυτομαστιγούμενη και περιβαλλόμενη στη μέση με βαριά αλυσίδα με σκοπό να δοκιμάσει τους πόνους και τους βασανισμούς που υπέστη ο Ιησούς Χριστός.

Ανήλθε γρήγορα τις κατώτερες βαθμίδες και σε ηλικία 25 ετών ανέλαβε Ηγουμένη του Μοναστηριού μέχρι τον θάνατό της. Το 1732, δηλαδή 152 έτη αργότερα, η Καθολική Εκκλησία την ανακήρυξε Μακαρία και το 1746 ο Πάπας Βενέδικτος ΙΔ΄ της αγιοποίησε, με την μνήμη της να γιορτάζεται στις 18 Φεβρουαρίου.

Περίφημες θεωρούνται ωστόσο οι επιστολές της προς Ιεράρχες και Ηγεμόνες και ιδιαίτερα εκείνες που έγραψε κατά καιρούς προς τον Ιδρυτή του Τάγματος ιερέων του ορατόριου Φίλιππο Νέρι με τον οποίον βρισκόταν σε πνευματική επικοινωνία. Τις επιστολές αυτές δημοσίευσε ο Γκουάστι (Πράττο 1848).

Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Ένωση Δόξας Πειραιά - Άρτεμις Δραπετσώνας

Ο **Α.Σ.Ε. Δόξας - Άρτεμις 97** ήταν γυναικείος ποδοσφαιρικός σύλλογος της Δραπετσώνας στον Πειραιά.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1997 έπειτα από συγχώνευση των δύο ομάδων που είχε η Δραπετσώνα στην Α΄ Εθνική: τη Δόξα και την Άρτεμις. Ως έδρα χρησιμοποιούσε το Δημοτικό Γήπεδο Δραπετσώνας «Γιάννης Βάζος» και τα χρώματά της ήταν μπλε, κόκκινο και άσπρο.

## Τίτλοι
* Πρωταθλήτρια Ελλάδος: 1999

## Πηγές

* Ένωση Δόξα Άρτεμις Δραπετσώνας 97 womensoccer.gr 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΕΝΩΣΗ ΔΟΞΑ-ΑΡΤΕΜΙΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ ΄97 filinos.gr

Ενωση Δοξας Πειραια
Ενωση Δοξας Πειραια
Κατηγορία:Ανενεργές γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Παμπατραϊκός Α.Ο.

Ο **Παμπατραϊκός Αθλητικός Όμιλος** ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος της Πάτρας με πιο γνωστό το γυναικείο τμήμα του που έχει αγωνιστεί στην Α΄ Εθνική. 

## Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1996 και έχει χρώματα το λευκό και το μπλε. Διατηρεί ανδρικό και γυναικείο τμήμα ποδοσφαίρου. Ο Παμπατραϊκός ιδρύθηκε σαν ακαδημία ποδοσφαίρου μαθαίνοντας ποδόσφαιρο σε μικρά παιδιά σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στην συνοικία Περιβόλα. Το 1997 συγκροτήθηκε ομάδα ποδοσφαίρου και συμμετείχε στην Γ΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
 
### Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Προπαίδων Αχαΐας: 1999, 2006
* Πρωτάθλημα παίδων Αχαΐας: 2000, 2002, 2005, 2007
** Φιναλίστ: 2004, 2006
* Πρωτάθλημα Τζούνιορς Αχαΐας:2003
** Φιναλίστ: 2001, 2006, 2007
* Πρωτάθλημα νέων Αχαΐας : 2003, 2004

## Ανδρικό τμήμα
Από την περίοδο 2014-15 ο σύλλογος δεν συμμετέχει στα ανδρικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.

## Γυναικείο τμήμα
Το γυναικείο τμήμα δημιουργήθηκε πολύ το 2001. Αγωνιζόταν στην Α΄ Εθνική από το 2004-05 μετά από επικράτηση σε αγώνα μπαράζ με αντίπαλο τον Άρη Πετρούπολης κέρδισε την άνοδο από το περιφερειακό πρωτάθλημα. Μέχρι το 2006 έπαιζε στο Γήπεδο Προσφυγικών ενώ από το 2006-07 αγωνίζεται στο νέο ενωσιακό γήπεδο της Πάτρας το Ανδρέας Κάνιστρας.

Το 2008 η διοίκηση της ομάδας αποφάσισε τη διάλυση του τμήματος κι ενώ έχει συμμετάσχει στην 1η αγωνιστική με νίκη 6-0 επί του Ήφαιστου Περιστερίου. Ο λόγος σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση είναι η διαφωνία διοίκησης παικτριών σχετικά με τον νέο εσωτερικό κανονισμό.

## Τίτλοι
* Πρωταθλήτρια Β΄ Εθνικής γυναικών: 2004

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εφημερίδα *Η Ημέρα*, φύλο 13 Μαΐου 2008.

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1996
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1996
Κατηγορία:Ανενεργές γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Α.Ο. Δόξα Πειραιά

Ο **Αθλητικός Όμιλος Δόξα Πειραιά** ήταν γυναικείος ποδοσφαιρικός σύλλογος του Πειραιά.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1982 από 10 πρώην παίκτριες του Παναθηναϊκού, οι οποίες  ίδρυσαν τη Δόξα ως **Δόξα Αθηνών**, όταν ο ΠΑΟ διέλυσε το γυναικείο τμήμα ποδοσφαίρου. Χρώματα είχε το μπλε και το άσπρο. Τα πρώτα χρόνια η ομάδα ήταν ανεπίσημη καθότι δεν υπήρχε αναγνωρισμένο γυναικείο ποδόσφαιρο και τη διοικούσαν οι ίδιες οι παίκτριες. Έδινε φιλικά παιχνίδια με άλλες γυναικείες αλλά και με ανδρικές ομάδες.

Το 1990 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. αλλά γρήγορα άλλαξε έδρα και μετονομάστηκε σε **Δόξα Πειραιά**. Ο λόγος ήταν ότι στην Αθήνα δεν έβρισκε γήπεδο για να παίζει. Έτσι, όταν προσφέρθηκε στο σύλλογο το Δημοτικό γήπεδο Δραπετσώνας, μετέφερε την έδρα και άλλαξε επωνυμία. Το 1997 η Δόξα συγχωνεύτηκε με την Άρτεμις Δραπετσώνας σε ένα σωματείο την Ένωση Δόξας Πειραιά - Άρτεμις Δραπετσώνας.

## Τίτλοι
* Πρωταθλήματα (4+1): 1989 (ανεπίσημο), 1991, 1992, 1994, 1995.
* Φιναλίστ πρωταθλήματος (1): 1993

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* womensoccer.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αφιέρωμα onsports.gr 

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1982
Κατηγορία:Ανενεργές γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Αρχαία Εγνατία Οδός

350px|thumb|right|Η αρχαία Εγνατία Οδός
Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ένας από τους δύο πιο σημαντικούς δρόμους που ξεκινούσαν από την πρωτεύουσα Ρώμη ήταν η Via Egnatia, ουσιαστικά προέκταση της Via Traiana. Ξεκινώντας από τη Ρώμη και με νοτιοανατολική κατεύθυνση, την Απουλία (Puglia), που βρισκόταν μεταξύ των πόλεων-λιμένων της Απουλίας Μπάρι και Μπρίντιζι και, πιο συγκεκριμένα, των πόλεων Μονόπολη και Φαζάνο στις δυτικές πλευρές της Αδριατικής. Το επί ιταλικής χερσονήσου χερσαίο οδικό τμήμα ονομαζόταν Via Traiana προς τιμήν του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού. Ακολουθούσε η υπερπόντια προέκτασή της από τη Γνάθια στην απέναντι ανατολική πλευρά της Αδριατικής την αρχαία Επίδαμνο, το σημερινό Δυρράχιο, αποτελώντας ένα είδος πορθμείου μεταξύ των δυτικών και ανατολικών ακτών της Αδριατικής. Διέσχιζε τη Βαλκανική χερσόνησο από την ανατολική Αδριατική ως τα Κύψελα, περνώντας από την Επίδαμνο (Δυρράχιο), Λυχνιδό (Οχρίδα), Ηράκλεια, Βεύη, Πέλλα, Θεσσαλονίκη, Αμφίπολη, Φιλίππους, Τόπειρο, Μαξιμιανούπολη, Σάλη και Τραϊανούπολη, συνδέοντας τη νότια Ιταλία και τη δυτική Μεσόγειο με το Αιγαίο, την ανατολική Μεσόγειο, και τον Εύξεινο Πόντο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Ιστορία της Ηπείρου
Κατηγορία:Ρωμαϊκές οδοί
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Αλβανία
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στη Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κατηγορία:Ρωμαϊκή Θράκη
Ζεεβόλντε

Το **Ζεεβόλντε** (ορθότερα **Ζεϊβόλντε**) (), είναι πόλη και έδρα δήμου της επαρχίας Φλέβολαντ (Flevoland) της Ολλανδίας. Ο δήμος έχει έκταση 268,97 χλμ² και 21.260 κατοίκους (2012). Βρίσκεται στα νότια της επαρχίας, ακριβώς πάνω στον μυχό Βόλντερβέιντ (Wolderwijd), μία από τις προς νότο διαπλατύνσεις της τεχνητής Θάλασσας Μάρκερ (Markermmer). Αποτελεί, από το 1984, έναν από τους έξι δήμους της επαρχίας Φλέβολαντ, η οποία αποξηράνθηκε τον 20ο αιώνα. Είναι ο νεότερος αυτοτελής, μη προερχόμενος από συγχώνευση, δήμος της Ολλανδίας. Οι κοντινότερες μεγάλες πόλεις είναι το Άπελντοορν (Apeldoorn) στα ΝΑ, και το Αλμίιρ (Almere-Stad) στα Δ.

Η πόλη με εξαίρεση τη μεγάλη φυσική της ομορφιά και τις σχετιζόμενες με τη φύση δραστηριότητες (ποδηλασία, παρατήρηση πουλιών κ.ο.κ), δεν προσφέρει κάτι ιδιαίτερο. Αξίζει πάντως να επισκεφθεί κανείς την εκκλησία *Όπεν Χάφεντόρεν (Open Ηaventoren)* με κωδωνοστάσιο που διαθέτει 50 καμπάνες, που λειτουργεί ως καριγιόν.

Το Ζεϊβόλντε έχει πολύ μικρή ιστορία, αφού ιδρύθηκε λίγο μετά από την αποξήρανση του πόλντερ (polder) της περιοχής. Συγκεκριμένα, όλη η Νότια Φλέβολαντ δημιουργήθηκε μετά την αποξήρανση του 1968. Στην αρχή ιδρύθηκε το Ζεϊβόλντε ως χωριό, βορειότερα, μεταξύ Λέλυστατ (Lelystad) και Ντρόντεν (Dronten). Αργότερα αποφασίστηκε η μεταφορά του στη θέση που είναι σήμερα.

180px|left|Το κωδωνοστάσιο της εκκλησίας Όπεν Χάφεντόρεν στο Ζεϊβόλντε

Στα τέλη του '70, αγρότες και εργολάβοι ανέλαβαν την επέκταση του τότε χωριού, δημιουργώντας τα πρώτα λειτουργικά κτήρια. Το 1981 δημιουργήθηκε το πρώτο δημοτικό σχολείο. Μετά την ανακήρυξή του δήμου, το 1984, οι κάτοικοι προσπάθησαν να διατηρήσουν ένα χαρακτήρα «χωριού» στην περιοχή τους και αποφάσισαν να μη δέχονται εγγραφή νέων δημοτών, όταν ο πληθυσμός περάσει κάποιο όριο. Βέβαια, στην πορεία αυτό το όριο ξεπεράστηκε, η προσπάθεια όμως των πρώτων κατοίκων έδωσε καλά αποτελέσματα, αφού ακόμη και σήμερα -και ιδιαίτερα στη συνοικία Πόλντερβάικ (Polderwijk)-, γίνεται εμφανής η αίσθηση του άπλετου χώρου και του ορίζοντα προς τη φύση. Αυτό αφορά στην κυρίως πόλη, διότι ο δήμος γενικότερα αποτελεί μία αρκετά πυκνοκατοικημένη περιοχή.

Οι πρώτοι κάτοικοι του δήμου ήσαν κυρίως γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Με τη συνεχή επέκτασή του και την αύξηση του πληθυσμού, όμως, το ποσοστό -ιδιαίτερα των πρώτων- μειώθηκε αισθητά. Σήμερα παρόλο που ο αγροτικός χαρακτήρας του Ζέιβόλντε δίνει τον τόνο, υπάρχει μεγάλη δυναμική στην ανάπτυξη διαφόρων άλλων τομέων στην απασχόληση και στην οικονομία. Έτσι, στην περιοχή αναπτύσσονται οι τομείς της εναποθήκευσης (logistics), επεξεργασίας τροφίμων, μεταφορών, κ.λ.π. Στην πόλη βρίσκεται το εργοστάσιο παραγωγής των αυτοκινήτων Σπάικερ (Spyker).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας
Κατηγορία:Φλέβολαντ
Διακοπή πλου

Η **διακοπή πλου** ή πλεύσης ή ταξιδιού ενός πλοίου μπορεί να συμβεί από δικαίωμα ή λόγω εντολής ή λόγω κατάστασης στις ακόλουθες περιπτώσεις:
# Κατά δικαίωμα: Γενικά ο Πλοιοκτήτης έχει το νομικό δικαίωμα σε ορισμένες περιπτώσεις που αφορούν συνήθως οικονομικές απαιτήσεις (καταβολή ναύλων κλπ) να διατάξει το σταμάτημα του πλοίου (stoppage in transit). Ουδέποτε όμως επί των επιβατηγών πλοίων
# Κατ΄ εντολή: Αυτή μπορεί να προέρχεται από πολεμικό πλοίο προκειμένου να διενεργήσει νηοψία (search), ή από άλλο κρατικό σκάφος Αρχής για διενέργεια ελέγχου (inspection) συνήθως μετά από πιθανή ή διαπιστωθείσα παράβαση (π.χ. ρύπανση θαλάσσης, παράνομη μεταφόρτωση, παράβαση ασφάλειας ναυσιπλοΐας κλπ), και
# Λόγω κατάστασης: Αυτή μπορεί να οφείλεται είτε σε άσχημες καιρικές συνθήκες όπου τότε το πλοίο διακόπτει τον πλου και προσεγγίζει σε ασφαλή όρμο (δικαίωμα πλοιάρχου), είτε λόγω μηχανικής βλάβης οπότε σ΄ αυτή τη περίπτωση αν δεν αγκυροβολήσει θα πρέπει αμέσως ν΄ αναρτηθούν τα διεθνή σήματα ακυβερνησίας, ή να γίνει αφή των ειδικών φώτων αυτής αν είναι νύκτα, μέχρι την αποκατάσταση, προκειμένου να γίνεται αντιληπτή από άλλα διερχόμενα πλοία.
*Στην τελευταία περίπτωση υπάγεται ακόμη και η διακοπή πλου λόγω ναυτικού ατυχήματος.
*Την "διακοπή πλου" ακολουθεί η συνέχιση πλου ή η αλλαγή πορείας ή η ρυμούλκηση.

Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Κατηγορία:Ασφάλεια ναυσιπλοΐας
Θύμιος Σώκος

Ο **Θύμιος Σώκος** (1955) είναι Έλληνας πολιτικός της τοπικής αυτοδιοίκησης. Υπηρέτησε ως νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας από το 2007 ως τις 31 Δεκεμβρίου 2010 (ο τελευταίος) και έχει διατελέσει επί σειρά ετών δήμαρχος Αγρινίου.

## Βιογραφία
Ο Θύμιος Σώκος γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1955 από αγρότες γονείς. Σπούδασε νομική από το 1973 έως το 1977 και συμμετείχε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Σαν φοιτητής ασχολήθηκε με τα κοινά και μετά το στρατιωτικό του επέστρεψε στην πόλη του το Αγρίνιο όπου εργάστηκε σε κάποιες επιχειρήσεις. Το 1987 διορίστηκε στην Εμπορική Τράπεζα και αργότερα αποσπάστηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών. Το 1988 τοποθετήθηκε στη θέση του νομάρχη Ευρυτανίας όπου έμεινε έως τις εκλογές του 1989. Στη συνέχεια, το 1993 ορίστηκε νομάρχης Εύβοιας.

Το 1994 εκλέχτηκε για πρώτη φορά δήμαρχος Αγρινίου, θέση στην οποία έμεινε επί 12 συνεχή έτη. Ανάπλασε και αναμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την πόλη βελτιώνοντας ριζικά την όψη της και έκανε πλήθος έργων σε διάφορους τομείς. Έφτασε στο σημείο να θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους δημάρχους που έχουν περάσει, γεγονός που μαρτυρείται και από το ότι στις 3 εκλογικές αναμετρήσεις, στις οποίες έλαβε μέρος, ανέβαζε συνεχώς το ποσοστό του. 
Το 2006 αποχώρησε από το δήμο βάζοντας υποψηφιότητα για τη θέση του νομάρχη Αιτωλοακαρνανίας, την οποία και κέρδισε με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ. Υπηρέτησε ως Γενικός Γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης με έδρα τη Θεσσαλονίκη ως την παραίτησή του το 2012. Έβαλε υποψηφιότητα για την θέση του Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας στις αυτοδιοικητικές εκλογές 2014 ως επικεφαλής του συνδυασμού "ΔΥΤΙΚΗ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑ". Κατάφερε να συγκεντρώσει 12,68% και εκλέχθηκε περιφερειακός σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος δικτυακός τόπος

Κατηγορία:Δήμαρχοι Αγρινίου
Κατηγορία:Νομάρχες Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Νομάρχες Ευβοίας
Κατηγορία:Νομάρχες Ευρυτανίας
Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου

Η **Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου** (Αθήνα, 29 Νοεμβρίου 1917 - 14 Οκτωβρίου 2012), το γένος Σταύρου Παπαδάκη, ήταν Ελληνίδα βυζαντινολόγος, ομότιμος καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν το πρώτο παιδί από τα επτά που απέκτησαν ο Σταύρος και η Μαρία Παπαδάκη. Το 1934 ξεκίνησε τη φοίτησή της  στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας και το καλοκαίρι του 1940 με υποτροφία του ιδρύματος Humbolt συνεχίζει σπουδές  στο πανεπιστήμιο της Βιέννης και του Μονάχου. Το 1948 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Θέμα της διατριβής της ήταν *Η Σύγκλητος εις το Βυζαντινόν κράτος*, *Επετηρίς του Αρχείου της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου* (2 τόμοι, 1949). Τα έτη 1947-1950 δίδαξε στο Γυμνάσιο της Γαλλικής Σχολής *Άγιος Ιωσήφ*. Στη Φιλοσοφική Σχολή   έγινε υφηγήτρια το 1960, με θέμα της επί υφηγεσία διατριβής της:  *Εκλογή,αναγόρευσις και στέψις του Βυζαντινού αυτοκράτορος*. Πραγματείαι της Ακαδημίας Αθηνών 22,2 1956) και από το 1966 εντεταλμένη υφηγήτρια και το 1972 καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε καθηγητική έδρα στη Σχολή αυτήν. Κατά τη διάρκεια της καθηγητικής της θητείας ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τους θεσμούς της «Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Ελληνικού Έθνους», όπως συχνά χαρακτήριζε το Βυζάντιο - επηρεασμένη από τον Κωνσταντίνο Άμαντο, προκάτοχό της στη συγκεκριμένη έδρα. Το 1985, μετά τη συνταξιοδότησή της απονεμήθηκε ο τίτλος της  ομότιμης καθηγήτριας της ίδια σχολής. Ήταν σύζυγος του καθηγητή της Νομικής Αναστασίου Χριστοφιλόπουλου. Απεβίωσε στις 14 Οκτωβρίου 2012.

## Εργογραφία
Το πλούσιο συγγραφικό της έργο αφορά κυρίως τη μελέτη του βυζαντινού πολιτεύματος, τα κυριότερα έργα της είναι τα εξής:
**Η Σύγκλητος εις το Βυζαντινό κράτος*
**Οι εκτός της Κωνσταντινουπόλεως Βυζαντινοί δήμοι*
**Εισαγωγή στις ιστορικές σπουδές*
**Βυζαντινή Ιστορία* (4 τόμοι μέχρι τώρα),εκδ. Βάνιας, 
**Η αντιβασιλεία εις το Βυζάντιον*
**Πολιτειακά όργανα και κράτος δικαίου στην Βυζαντινή αυτοκρατορία*
**Τα βυζαντινά δικαστήρια κατά τους 10ο-11ο αιώνες*
**Το πολίτευμα και οι θεσμοί της βυζαντινής αυτοκρατορίας 324-1204.  Κράτος, διοίκηση, οικονομία, κοινωνία, Αθήνα, 2004  
**Εκλογή, αναγόρευσις και στέψις του Βυζαντινού Αυτοκράτορος'',εκδ.  Ακαδημία Αθηνών, 2003
## Παραπομπές


## Πηγές
*Κωνσταντίνα Μέντζου-Μεϊμάρη, «Νεκρολογίαι: Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου (1917-2012)», Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, τομ.54 (2010-2013), σελ.361-363

Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Διευθυντές Γενικών Αρχείων του Κράτους
Γκυστάβ-Λεόν Σλυμπερζέ

Ο **Γκυστάβ-Λεόν Σλυμπερζέ** (*Gustave-Leon Schlumberger*, 17 Οκτωβρίου 1844 - 9 Μαΐου 1929) ήταν Γάλλος βυζαντινολόγος, του οποίου η συμβολή στην προαγωγή των νομισματικών και σφραγιστικών ερευνών της βυζαντινής περιόδου και της μεσαιωνικής λατινικής Ανατολής υπήρξε καθοριστική.
 
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γκεμπβιλέ (Guebwiller) της Αλσατίας το 1844. Αρχικά σπούδασε ιατρική, στην οποία μάλιστα ανακηρύχθηκε διδάκτορας το 1872. Γρήγορα όμως απορροφήθηκε στη συλλογή και μελέτη νομισμάτων και ιστορικών μνημείων. Μάλιστα την περίοδο 1877 με 1878, δημοσίευσε τα πορίσματα των μελετών του. Το 1877 έγινε μέλος της *Γαλλικής Εταιρείας Αρχαιοδιφών* και στη συνέχεια μέλος της *[[Ακαδημία Επιγραφών και Γραμμάτων|Ακαδημίας Επιγραφών και Γραμμάτων]]*. Χάρη στη γλαφυρότητα του λόγου του, έφερε την μελέτη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ξανά στα ενδιαφέροντα των επιστημονικών κύκλων.

Τηρούσε συχνή αλληλογραφία  με την Πηνελόπη Δέλτα αποτέλεσμα της οποίας ήταν και το μυθιστόρημά της «Στα χρόνια του Βουλγαροκτόνου» που εκδόθηκε στο Λονδίνο το 1911 σε επιμελημένη έκδοση.

## Εργογραφία
Τα γνωστότερα έργα του είναι τα εξής:
*Οι φραγκικές ηγεμονίες του Λεβάντε κατά τον Μεσαίωνα
*Νομισματική της Λατινικής Ανατολής (1878)
*Σιγγιλιογραφία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (1884)
*Νικηφόρος Β΄ Φωκάς
*Η βυζαντινή εποποϊία κατά τα τέλη του 10ου αιώνα (3 τόμοι) (1890)
*Η πολιορκία, η άλωση και η λεηλασία της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους το 1453
*Το Βυζάντιο και οι Σταυροφορίες
*Τα πριγκηπόνησσα (1925)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γάλλοι βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί
Γεώργιος Οστρογκόρσκι

Ο **Γεώργιος Οστρογκόρσκι** (*Гео́ргий Алекса́ндрович Острого́рский*, Αγία Πετρούπολη, 19 Ιανουαρίου 1902 – Βελιγράδι, 24 Οκτωβρίου 1976) ήταν Ρώσος βυζαντινολόγος. Θεωρείται ως ένας από τους γνωστότερους βυζαντινολόγους τους 20ού αιώνα και ο τελευταίος εκπρόσωπος της σειράς των Ρώσων βυζαντινολόγων του 19ου-20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο **Γεώργιος Οστρογκόρσκι** γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1902. Αφού τέλειωσε το κλασικό γυμνάσιο στην Πετρούπολη το 1919 με την οικογένειά του εγκατέλειψε τη Ρωσία. Σπούδασε για λίγο ιστορία στην Πράγα και το 1921 φοιτά στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης: δάσκαλοί του οι Jaspers, Weber, Curtius, Salin. Το 1925 ανακηρύχθηκε αριστούχος διδάκτορας των ιστορικών επιστημών στο ίδιο πανεπιστήμιο και στη συνέχεια φεύγει για το Παρίσι οπου παρακολουθεί μαθήματα των Diehl και Millet. Το θέμα της διδακτορικής του διατριβής, ήταν πάνω στη φορολόγηση της κοινοτικής γης στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά τον 10ο αιώνα. Δίδαξε ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπρεσλάου το διάστημα μεταξύ των ετών 1928 με 1933. Από το 1933 δίδαξε ως ο τακτικός καθηγητής της έδρας των Βυζαντινών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Εκεί το 1940, δημοσίευσε το γνωστότερο από τα έργα του, την *Ιστορία του Βυζαντινού κράτους*. Το 1948, ανέλαβε τη διεύθυνση του Βυζαντινολογικού Ινστιτούτου της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών. Και μετά την συνταξιοδότησή του δίδασκε στους μεταπτυχιακούς φοιτητές του Πανεπιστημίου. Δημοσίευσε πάνω από 200 μελέτες σε διάφορα περιοδικά βυζαντινολογίας. Για την προσφορά του τιμήθηκε από πολλές ακαδημίες και πανεπιστήμια της Ευρώπης. Υπήρξε ξένος εταίρος της Ακαδημίας Αθηνών. Πέθανε στο Βελιγράδι το 1976.

## Η ιστορία του βυζαντινού κράτους
Τη βυζαντινή ιστορία του τη συνέγραψε σε ηλικία 35 ετών και τη δημοσίευσε σε ηλικία 38 ετών. Ο W. Otto, διευθυντής της σειράς Handbuch der Alterumswissenshaft, του ανέθεσε να συγγράψει τη βυζαντινή ιστορία το 1935 κι εκείνος την είχε ετοιμάσει εντός δύο ετών. Το 1940 και το 1952 κυκλοφόρησαν οι δύο πρώτες εκδόσεις της στα γερμανικά και το 1956 οι πρώτες στα γαλλικά και στα αγγλικά, ενώ το 1959 στα σερβοκροάτικα, το 1961 στα σλοβένικα. Έχοντας γνωρίσει συνολικά δεκαπέντε εκδόσεις, χαρακτηρίστηκε ως έργο κλασικό στο είδος του και ως το πιο διαδεδομένο εγχειρίδιο βυζαντινής ιστορίας

## Παραπομπές


## Πηγές
* Φώτιος Δημητρακόπουλος: «Για την βυζαντινή ιστορία», *Διαβάζω*, τεύχ. 34 (Αύγουστος-Σεπτέμβριος 1980), σελ. 72-76

Κατηγορία:Ρώσοι βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης
Δημήτριος Ομπολένσκυ

Ο **Δημήτριος Ομπολένσκυ** (*Дми́трий Дмитриевич Оболе́нский*, 1 Απριλίου 1918 - 23 Δεκεμβρίου 2001) ήταν Ρώσος ιστορικός που εγκαταστάθηκε στη Μεγάλη Βρετανία και έγινε καθηγητής της ρωσικής και βαλκανικής ιστορίας στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συγγραφέας διαφόρων ιστορικών έργων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1918. Ήταν γιος του πρίγκιπα Ντμίτρι Ομπολένσκυ και της κόμισσας Μαρίας Σουλένσκυ. Αμέσως μετά τη γέννησή του οι γονείς του μετανάστευσαν στο Παρίσι. Φοίτησε στο λύκειο Παστέρ, στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, όπου ανακηρύχθηκε διδάκτορας. Υπήρξε εταίρος του *Trinity College*, όπου και δίδαξε σλαβικές γλώσσες ως λέκτορας έδρας. Το 1949 εξελέγη υφηγητής στην Έδρα της Σλαβικής και της Βαλκανικής Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου το 1961 εξελέγη τακτικός καθηγητής και ομότιμος το 1985.. Το 1974 ανακηρύχθηκε μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας και της Βασιλικής Ιστορικής Εταιρείας. Επίσης υπήρξε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Θεωρείται ένας από τους διαπρεπέστερους μελετητές της βυζαντινής και σλαβικής ιστορίας.

Πέθανε στο Μπάρφορντ το 2001.

## Εργογραφία
Μεταξύ των πολλών συγγραμμάτων του τα σημαντικότερα είναι:

**The Byzantine Commonwealth*
**The Empire and its northern Neighbours*
**The Bogomils. A study in Balkan Neo-Manichaeism*
**The Cristian Centuries. The Middle Ages*

## Παραπομπές

## Πηγές
*Αλέξιος Σαββίδης, «Νεκρολογία: Sir Dimitri Obolonesky (1918-2001)», Βυζαντιακά, τομ. 25 (2005-2006), σελ.311-313

Κατηγορία:Ρώσοι βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανοί βυζαντινολόγοι
Σκαθάρι

Η λέξη **σκαθάρι** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:

* Σε οποιοδήποτε από τα είδη εντόμων που ανήκουν στην τάξη κολεόπτερα
* Στο είδος ψαριού *[[Σκαθάρι (ψάρι)|Spondyliosoma cantharus]]*
* Στο μοντέλο αυτοκινήτου «Volkswagen Beetle» της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen, γνωστό και ως «σκαραβαίος» ή «κατσαριδάκι»

## Δείτε επίσης

* Το αγγλικό ροκ συγκρότημα «The Beatles» αναφέρεται και ως «τα σκαθάρια», εξαιτίας της αγγλικής του ονομασίας
Γκέρχαρντ Ποντσκάλσκυ

Ο **Γκέρχαρντ Ποντσκάλσκυ** () ανήκει στο τάγμα των Ιησουϊτών. Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν της Γερμανίας το 1937. Το 1956 εντάχθηκε στο τάγμα των Ιησουϊτών. Το διάστημα 1958-1961 σπούδασε φιλοσοφία στο Πούλλαχ και το 1963-67 θεολογία στη Φιλοσοφική και Θεολογική Σχολή Sankt Georgen της Φρανκφούρτης. Το 1971 αναγορεύτηκε διδάκτορας Θεολογίας και Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου με θέμα την εσχατολογία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από το 1981 διδάσκει ως τακτικός καθηγητής στο *Sankt Georgen* της Φρανκφούρτης. Επίσης από το 1978 διδάσκει ως επισκέπτης καθηγητής στο Ποντιφικό Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών. Έχει συγγράψει πλήθος μελετών με θέμα τη Βυζαντινή θεολογία, φιλοσοφία και πατρολογία, επίσης θεωρείται ειδικός στην Ορθόδοξη σλαβική γραμματεία.

## Επιλεγμένη εργογραφία
* *Von Photius zu Bessarion*
* *Theologische Literatur des Mittelalters in Bulgarien und Serbien, 865-1459*
* *Nikolaos von Methone und die Proklosrenaissance in Byzanz*
* *Byzantinische Reichseschatologie*
* *Griechische Theologie in der Zeit der Türkenherrschaft (1453-1821)*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Νικόλαος Καναβός

Ο **Νικόλαος Καναβός** εξελέγη αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της Δ΄ Σταυροφορίας, στις 25 ή 27 Ιανουαρίου 1204 από συνέλευση της Βυζαντινής Γερουσίας, ιερέων, καθώς και των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι ήσαν σε ευθεία αντίθεση με τους συναυτοκράτορες Ισαάκιο Β΄ και Αλέξιο Δ΄. Ο Νικόλαος ήταν νεαρός ευγενής (πιθανώς συγγενής του αυτοκρατορικού οίκου των Αγγέλων), ο οποίος επελέγη έπειτα από τρεις ημέρες έρευνας μεταξύ αριθμού απρόθυμων υποψηφίων και αρνήθηκε να αποδεχθεί το ύψιστο αυτό αξίωμα. Παρά την επιλογή του από τον λαό, ουδέποτε αποδέχθηκε την ανάληψη αυτοκρατορικής εξουσίας και αναζήτησε άσυλο εντός της Αγίας Σοφίας. Ο Αλέξιος Ε' Δούκας "Μούρτζουφλος", ο οποίος είχε εκθρονίσει τους Αγγέλους αυτοκράτορες Ισαάκιο Β' και Αλέξιο Δ', του προσέφερε υψηλόβαθμη θέση εντός της δικής του διοίκησης, ωστόσο ο Νικόλαος απέρριψε σθεναρά τους όρους αυτούς. Στις 8 Φεβρουαρίου, αφότου απέρριψε το αυτοκρατορικό κάλεσμα, ο αυτοκράτορας Νικόλαος Καναβός σύρθηκε εκτός της εκκλησίας και στραγγαλίστηκε στα περίτεχνα μαρμάρινα σκαλοπάτια της Αγίας Σοφίας.

Ο ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης περιγράφει τον Νικόλαο Καναβό ως έναν αγαθό, ευγενή και ευφυή άνθρωπο.

## Παραπομπές


Καναβος
Καναβος
Καναβος
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα