open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Siebel Fh 104 Hallore

Το **Siebel Fh 104 ''Hallore*** ήταν μικρό [[Τρίτο Ράιχ|γερμανικό]] δικινητήριο αεροσκάφος της περιόδου του [[ΒΠΠ|Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου]]. Χρησιμοποιήθηκε ως [[αεροσκάφος συνδέσμου]]/επικοινωνιών καθώς και ως [[μεταγωγικό αεροσκάφος|μεταγωγικό]]. Επίσης αποτέλεσε σχεδιαστικά τη βάση για το μεγαλύτερων διαστάσεων [[Siebel Si 204]].

==Σχεδιασμός και ανάπτυξη==
Το 1934 η εταιρεία [[Klemm|Klemm Leichtflugzeugbau]] ίδρυσε νέο εργοστάσιο στην πόλη [[Χάλλε (Ζάαλε)|Χαλλε]] (Halle). Η μονάδα αυτή θα εξειδικεύονταν στην παραγωγική αεροσκαφών ολομεταλλικής δομής, σε αντίθεση με τα ελαφρά αεροσκάφη ξύλινης δομής και υφασμάτινης επικάλυψης της εταιρείας. Στο πλαίσιο αυτό μεταφέρθηκαν στο εργοστάσιο της Χάλλε οι εργασίες ανάπτυξης του νέου δικινητήριου μεταγωγικού *'Klemm Kl 104**, που μετονομάστηκε σε **Fh 104*'. Το 1937, έτος κατά το οποίο το νέο αεροσκάφος πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση, ο έλεγχος του εργοστασίου πέρασε στον Φριτς Ζίμπελ (Fritz Siebel).

Το Fh 104 είχε μεταλλική [[άτρακτος|άτρακτο]], πτέρυγες με ξύλινη επικάλυψη και ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. 

===Συμμετοχή σε αεροπορικούς αγώνες και ρεκόρ===
Αεροσκάφος Fh 104 κέρδισε το 1938 τον αεροπορικό αγώνα *Littorio*, ενώ το επόμενο έτος αεροσκάφος ίδιου τύπου πραγματοποίησε το γύρο της [[Αφρική]]ς, διανύοντας 40.000&nbsp;km. Τουλάχιστον δεκαπέντε αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν από πολιτικούς χρήστες προπολεμικά.

Την περίοδο του παγκοσμίου πολέμου αρκετά Fh 104 χρησιμοποιήθηκαν ως προσωπικά αεροσκάφη εξέχοντων αξιωματούχων του ναζιστικού καθεστώτος καθώς και ανώτατων αξιωματικών της [[Βέρμαχτ]]. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται οι [[Ερνστ Ουντέτ]] (Ernst Udet), [[Άλμπερτ Κέσσελριγνκ]] (Albert Kesselring) και [[Άντολφ Γκάλαντ]] (Adolf Galland). Τα Fh 104 αξιοποιήθηκαν επίσης ως [[εκπαιδευτικό αεροσκάφος|εκπαιδευτικά]].

==Χρήστες==

;[[Τρίτο Ράιχ|Γερμανία]]
* *Luftwaffe*

;[[Σλοβακία]]
*[[Σλοβάκικη Πολεμική Αεροπορία (1939–45)|Σλοβάκικη Πολεμική Αεροπορία]]

;[[Τσεχοσλοβακία]]
*[[Τσεχοσλοβάκικη Πολεμική Αεροπορία]] (μεταπολεμικά)

==Δείτε επίσης==

;Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Fh 104
*[[Siebel Si 204]]

==Παραπομπές==
<references />

==Βιβλιογραφία==
*Smith, J.R. and Kay, Antony J. *German Aircraft of the Second World War''. London:Putnam, 1990. .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Fh 104 Hallore
Fh 104 Hallore
Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη συνδέσμου
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Αγνή του Συλί

[μικρογραφία|180x180εσ|Ο σύζυγος και κουνιάδος της Aγνής, [Θεοβάλδος Β΄ της Καμπανίας|Θεοβάλδος Β΄ κόμης της Καμπανίας.]]
Η **Αγνή**, γαλλ.: *Agnès of Sully* (τέλη 11ου - αρχές 12ου) ήταν Γαλλίδα ευγενής και κυρία του Συλύ.  Οι γονείς της Aγνής ήταν ο Ζυλ (Gilles) Β΄ κύριος του Συλύ και η Eδελβούργη του Μπουρζ (Bourges).

## Βιογραφία
Ο σύζυγος της Αγνής ήταν ο Γουλιέλμος των Μπλουά.

## Οικογένεια
Τα παιδιά της Αγνής και του Γουλιέλμου:
* Eύδης Αρσαμπώ.
* Ράινερ (ροδόλφος), βοηθός ηγούμενος (prior) του Λα Σαριτέ συρ Λουάρ, ηγούμενος (abbot) του Κλυνύ.
* Ερρίκος απεβ. 1189, ηγούμενος.
* Μαργαρίτα.
* Eλισάβετ, ηγουμένη του Σαιν-Τρινιτέ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
NGC 4634

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4634** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 70 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 14 Ιανουαρίου 1787 και αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον σπειροειδή γαλαξία NGC 4633. Και οι δύο γαλαξίες ανήκουν στο Σμήνος της Παρθένου.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
Κατηγορία:Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
4634
42707
07875
Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου
+03-32-086
Μαντάμ Φιρμιανί

***Μαντάμ Φιρμιανί *** (γαλλικός τίτλος: *Madame Firmiani*) είναι διήγημα του Γάλλου συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ που δημοσιεύτηκε το 1832 στο περιοδικό *Revue de Paris* και εκδόθηκε το 1835. Περιλαμβάνεται στις *Σκηνές της ιδιωτικής ζωής* της *[[Η Ανθρώπινη κωμωδία|Ανθρώπινης κωμωδίας]].*

Η ιστορία αναπτύσσεται με ένα είδος έρευνας για τη μυστηριώδη κυρία Φιρμιανί, την οποία όλοι φαίνεται να γνωρίζουν και για την οποία ο καθένας φαίνεται να έχει διαφορετική εικόνα ανάλογα με την κοινωνική του θέση. Αυτή η κάπως μπερδεμένη αντιπαράθεση διαφόρων απόψεων, άλλοτε συμπληρωματικών, άλλοτε αντίθετων, ακόμη και αντιφατικών, δίνει μια καλειδοσκοπική εικόνα, χωρίς να καταφέρνει να περιγράψει με ακρίβεια την ταυτότητά της έως ότου αποκαλύπτεται στο τέλος του βιβλίου. 

## Υπόθεση
Η κυρία Φιρμιανί είναι μια κομψή, όμορφη νεαρή γυναίκα που γίνεται αντικείμενο σχολίων στο Παρίσι. Το πού βρίσκεται ο άντρας της είναι άγνωστο. Μια μέρα δέχεται μια επίσκεψη από τον κύριο ντε Μπουρμπόν, ο οποίος ανησυχεί για τις φήμες ότι ο ανιψιός του Οκτάβ έχει σχέση μαζί της και έχει καταστραφεί οικονομικά εξαιτίας της. Ο Μπουρμπόν γοητεύεται από τη γυναίκα, αλλά όταν αναφέρει ότι ο Οκτάβ είναι ανιψιός του, αυτή αποφεύγει τις ερωτήσεις του. 

Την επόμενη μέρα επισκέπτεται τον ανιψιό του Οκτάβ, ο οποίος κερδίζει τη ζωή του διδάσκοντας μαθηματικά και ζει στη φτώχεια. Ο Οκτάβ εξηγεί στον θείο του ότι αυτός και η κ. Φιρμιανί είναι στην πραγματικότητα παντρεμένοι και ότι ο πρώτος της σύζυγος σκοτώθηκε στον πόλεμο στην Ελλάδα το 1823. Περιμένουν επίσημα στοιχεία για τον θάνατό του για να μπορέσουν να επισημοποιήσουν τον γάμο και να κληρονομήσουν την περιουσία του. Ο Οκτάβ λέει επίσης ότι απαρνήθηκε την περιουσία του αείμνηστου πατέρα του, όταν έμαθε ότι την είχε αποκτήσει ανέντιμα. Του λέει επίσης ότι έχει δώσει τα περισσότερα από τα χρήματά του στην οικογένεια Μπουρνιέφ, την οποία είχε αδικήσει ο πατέρας του. Εμφανίζεται τότε η κυρία Φιρμιανί και ανακοινώνει ότι επιτέλους έλαβε την επίσημη είδηση του θανάτου του πρώτου της συζύγου. Στη συνέχεια όλοι συμφιλιώνονται.

## Τα πρόσωπα
Το σύντομο διήγημα βασίζεται κυρίως σε τρεις χαρακτήρες:

* Ο Οκτάβ ντε Καμπ, ένας νεαρός αριστοκράτης του οποίου η αιτία της ξαφνικής φτώχειας παραμένει μυστήριο μέχρι που στο τέλος της ιστορίας εξηγεί ότι επέστρεψε την περιουσία που είχε υπεξαιρέσει ο πατέρας του.
* Η κυρία Φιρμιανί, γοητευτική γυναίκα (25 ετών ή 28 ετών), αινιγματική αλλά ευσυνείδητη, που κακώς την υποπτεύονται ότι κατέστρεψε οικονομικά τον Οκτάβ και είναι στην πραγματικότητα σύζυγός του: γυναίκα με μεγάλη αγνότητα συναισθημάτων, δεν μπορεί να ζήσει πλήρως τον έρωτά της γνωρίζοντας ότι ο πατέρας του συζύγου της έχει καταστρέψει μια οικογένεια.
* Τέλος, ο θείος του Οκτάβ, κ. ντε Μπουρμπόν, που ενδιαφέρεται για τον ανιψιό του και τον ονομάζει κληρονόμο του. Ερευνώντας την ανεξήγητη κατάσταση του ανιψιού του, θα ανακαλύψει όλη την ιστορία.

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Κοινότητα Βρυσών Λασιθίου

Η **Κοινότητα Βρυσών ** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου και της τέως Επαρχίας Μιραμπέλλου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό  Βρύσες. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Γιοφύρι και Δράσι. 

## Πληθυσμός

μικρογραφία|415x415px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
## Κοινοτάρχες Βρυσών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Κατηγορία:Επαρχία Μιραμπέλλου
Ναρίν (ποταμός)

Ο ποταμός Ναρίν (Κιργιζικά: Нарын, Ουζμπεκικά: Norin) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός στο Κιργιστάν. Πηγάζει από τα όρη Τιαν Σαν εντός του Κιργιστάν, στην Κεντρική Ασία, ρέοντας  προς τα δυτικά, μέσω της κοιλάδας Φεργκάνα, στο Ουζμπεκιστάν. Ειδικότερα ξεκινά την ροή του από μια λίμνη που ονομάζεται Κουμτόρ και βρίσκεται στους πρόποδες του παγετώνα Πετρόφ στη βορειοδυτική πλευρά της οροσειράς Ακ-Σιράκ, σε υψόμετρο 3730 μέτρων, και στη συνέχεια ενώνεται με τους χειμάρους Ταραγκάι και Καρασάι, ονομαζόμενος πλέον ως Τσον-Ναρίν και ρέει δυτικά μέσα από μια ήπια κοιλάδα. Στην κοιλάδα Τζογκόρκ Ναρίν ο ποταμός διευρύνεται περισσότερο καθώς ενώνεται με τους παραποταμούς Καρακόλ και Ουλάν. Καθ’όλη τη ροή του, μικροί και μεγαλύτεροι παραπόταμοι ενώνονται με το βασικό ποτάμι. Κοντά στο χωριό Κουλανάκ, ο ποταμός διακλαδώνεται σε μικρότερες ροές και σχηματίζει μικρά νησάκια ενώ στις όχθες του σχηματίζονται μικρά δάση. Με την είσοδο του στην κοιλάδα Φεργκάνα συγχωνεύεται με το ποταμό Καρά Νταρία (κοντά στο Ναμανγκάν) για να σχηματίσει το Συρ Ντάρια.
Ο ποταμός Ναρίν έχει συνολικό μήκος 807 χιλιόμετρα (501 μίλια) μήκος και λεκάνη απορροής 59.100 τετραγωνικά χιλιόμετρα (22.800 τετραγωνικά μίλια).  Με ετήσια εκροή 13,7 κυβικά χιλιόμετρα (11.100.000 στρέμματα), ο ποταμός τροφοδοτεί πολλούς ταμιευτήρες που είναι σημαντικοί για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Ο μεγαλύτερος από αυτούς είναι ο ταμιευτήρας Τοκτογκούλ στο Κιργιστάν που παρακρατεί 19,9 κυβικά χιλιόμετρα (16.100.000 στρέμματα) νερού. 
Κατά τη ροή του ο ποταμός διασχίζει διαδοχικά στο Κιργιστάν: το Καρά-Σάι, την Περιφέρεια Ναρίν, την πόλη Ναρίν, το Ντοστούκ, την Περιφέρεια Τζαλάλ-Αμπάντ, το Κάζαρμαν, τον ταμιευτήρα Τοκτογκούλ, το Καρά-Κολ και το Τας-Κομούρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές
*Δίκτυο ποταμών - webmap

Κατηγορία:Παραπόταμοι του Συρ Ντάρια
Κατηγορία:Περιφέρεια Ναρίν
Κατηγορία:Περιφέρεια Τζαλάλ-Αμπάντ
Κατηγορία:Τιάν Σαν
Περιφέρειες του Κιργιστάν

Το Κιργιστάν διαιρείται σε επτά περιφέρειες (; ). Η πρωτεύουσα, Μπισκέκ αποτελεί Ανεξάρτητη πόλη πανεθνικής σημασίας, αλλά ταυτόχρονα και πρωτεύουσα της Περιφέρειας Τσούι. Η πόλη Ος έχει κι αυτή το καθεστώς Ανεξάρτητης πόλης από το 2003.

Οι περιφέρειες, με την έκταση,  τα πληθυσμιακά δεδομένα και τις πρωτεύουσες τους είναι οι ακόλουθες:

Κάθε περιοχή χωρίζεται περαιτέρω σε **eπαρχίες** («ραγιόν»), που διοικούνται από αξιωματούχους διορισμένους από την κυβέρνηση. Οι **αγροτικές κοινότητες** («αιίλ αιμαγκί») που αποτελούνται από έως και είκοσι μικρότερους οικισμούς έχουν τους δικούς τους εκλεγμένους δήμαρχοι και τοπικά συμβούλια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υποδιαιρέσεις του Κιργιστάν
Κιργιστάν, Περιφέρειες
Κιργιστάν 1
Περιφέρειες του Κιργιστάν
Λα Μπρουιγιέρ (Ωτ-Σον)

Το **Λα Μπρουιγιέρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ιουδίθ του Λανς

Η **Ιουδήθ του Λενς**, αγγλ.: *Judith of Lens* (Νορμανδία, μεταξύ 1054 και 1055 - Fotheringhay, π. 1090) από τον Οίκο της Φλάνδρας ήταν ανιψιά του Γουλιέλμου Α΄ βασιλιά της Αγγλίας. Ήταν κόρη της Αδελαΐδας της Νορμανδίας κόμισσας του Ωμάλ (αδελφής του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή) και του Λαμπέρ Β' κόμη του Λενς. 

## Βιογραφία
Το 1070, η Ιουδήθ παντρεύτηκε τον κόμη Βάλδεοφ (Waltheof) του Χάντινγκτον και της Nορθούμβρια. Απέκτησαν τρία παιδιά: Mωντ/Mατθίλδης (1074-1130), Ιουδήθ (1075-1137) και Aδελαΐδα/Αλίκη (π. 1075/76-1126). Η μεγαλύτερη κόρη τους, Μαώ/Μωντ, έφερε την κομητεία του Χάντινγκτον στον 2ο σύζυγό της, Δαυίδ Α' της Σκωτίας. Η κόρη τους, η Aδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Ραούλ Γ΄ του Κονς, η αδελφή του οποίου, Γοδεχίλδη, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο Α΄ της Φλάνδρας, βασιλιά της Ιερουσαλήμ.

Το 1075, ο Βάλδεοφ συμμετείχε στην Εξέγερση των κομήτων εναντίον του Γουλιέλμου. Ήταν η τελευταία σοβαρή πράξη αντίστασης κατά της Νορμανδικής κατάκτησης της Αγγλίας. Ορισμένες πηγές υποστηρίζουν ότι η Ιουδήθ πρόδωσε τον Βάλδεοφ στον επίσκοπο του Γουίντσεστερ, ο οποίος ενημέρωσε τον θείο της, τον βασιλιά. Άλλες πηγές λένε ότι ο Βάλδεοφ ήταν αθώος, και ότι ήταν αυτός που ειδοποίησε τον επίσκοπο και τον βασιλιά για την συνωμοσία. Ο βάλδεοφ αποκεφαλίστηκε στις 31 Μαΐου 1076 στο Σαιν Γκιλ Χιλ, κοντά στο Γουίντσεστερ.

Μετά την εκτέλεση του Βάλδεοφ, η Ιουδήθ αρραβωνιάστηκε με τον Σίμωνα Α΄ του Λιζ, 1ο κόμη του Nόρθαμπτον από τον θείο της, Γουλιέλμο. Η Ιουδήθ αρνήθηκε να παντρευτεί τον Σίμωνα και έφυγε από τη χώρα, για να αποφύγει τον θυμό του Γουλιέλμου. Αυτός στη συνέχεια κατέσχεσε (προσωρινά) όλα τα αγγλικά κτήματα της Ιουδήθ. Ο Σίμων τελικά νυμφεύτηκε την κόρη της Ιουδήθ, Μωντ, το 1090 ή πριν.

## Ιδιοκτησίες
Η Ιουδήθκατείχε ακίνητα σε 10 κομητείες στα Mίντλαντς και την Ανατολική Αγγλία. Πριν από την εισβολή των Νορμανδών, αυτά θα ήταν εδάφη που κατείχε ο Σάξονας σύζυγός της, Βάλδεοφ. Μετά τη μεταβίβαση της περιουσίας στους Νορμανδούς, ο Βάλδεοφ έμεινε μόνο με ένα αρχοντικό (manor) στο όνομά του.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* *Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700* by Frederick Lewis Weis, Lines 98A-23, 130-25.
* *Chronicles of Elstow Abbey* by Rev'd SR Wigram, Elstow 1885

Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Όθων Ηλιόπουλος

Ο **Όθων Ηλιόπουλος** είναι Έλληνας ιατρός, πανεπιστημιακός και πολιτικός. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια απέκτησε ειδικότητα στα πανεπιστήμια του Ουισκόνσιν στο Μάντισον και Χάρβαρντ με ειδίκευση στην παθολογία και στην ογκολογία. Είναι αναπληρωτής καθηγητής Ογκολογίας στο Χάρβαρντ. 

Το 2021 έγινε μέλος δεξαμενής σκέψης που συστάθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2023 ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και εξελέγη βουλευτής. Από την θέση αυτή παραιτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2024, επικαλούμενος φόρτο εργασίας και ζητώντας την έδρα να αναλάβει ο πρόεδρος του κόμματος, Στέφανος Κασσελάκης, που είναι έκτος επιλαχών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες ογκολόγοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Ιερά Πατριαρχική Εξαρχία Μελίτης

Η **Ιερά Πατριαρχική Εξαρχία Μελίτης** είναι εκκλησιαστική επαρχία που υπάγεται στην δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. 

Στην πνευματική δικαιοδοσία της, περιλαμβάνει την επικράτεια του κράτους της Μάλτας, περιλαμβάνοντας νησιά της Μάλτας, του Γκόζο και του Κομίνο και της νησίδες Φίλφλα, Κομινότο και τα Νησιά του Αγίου Παύλου. 

## Ιστορικά στοιχεία
Η Πατριαρχική Εξαρχία δημιουργήθηκε με Πατριαρχικό και Συνοδικό Τόμο στις 14 Ιανουαρίου 2021, με απόσπαση από την έως τότε Μητρόπολη Ιταλίας και Μελίτης. 

Στις 16 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους εξελέγη πρώτος Πατριαρχικός Έξαρχος της νεοσύστατης Εξαρχίας ο Μητροπολίτης Κρήνης Κύριλλος (Κατερέλος).

## Συμβούλιο Εξαρχίας

## Ναοί
* Αγίου Νικολάου Βαλέτας
* Αγίου Γεωργίου Βαλέτας

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστότοπος της Ιεράς Πατριαρχικής Εξαρχίας Μελίτης

Μελιτης
Κατηγορία:Κοινωνία της Μάλτας
Γερτρούδη του Άλντενμπεργκ

Η **ευλογημένη Γερτρούδη του Άντενμπερκ**, γερμ.: *gesegnet Gertrud von Aldenberg*, (π. Οκτώβριος 1227 – 13 Αυγούστου 1297) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν Γερμανίδα αρχόντισσα και ηγουμένη. Ήταν κόρη της Ελισάβετ της Ουγγαρίας και του Λουδοβίκου Δ' λαντγκράβου της Θουριγγίας. Έγινε Πρεμονστρατενσιανή τακτική κανονική στο αβαείο του Άλντενμπεργκ, κοντά στο Βέτσλαρ, στην επισκοπή του Tρηρ, όπου πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της οδηγώντας την κοινότητα ως ηγουμένη της. Ανακηρύχθηκε οσία το 1728 και η εορτή της είναι στις 13 Αυγούστου .

## Βιογραφία
Ήταν το νεότερο από τα τρία παιδιά του Λουδοβίκου Δ' και της Ελισάβετ. Ο πατέρας της απεβίωσε, ενώ πήγαινε στους Αγίους Τόπους, λίγο πριν γεννηθεί αυτή. Η Γερτρούδη ήταν μόλις δύο ετών, όταν η μητέρα της την άφησε στη φροντίδα των κανονικών του αβαείου του Άλντενμπεργκ, όπου αργότερα εισήλθε στην κοινότητα. Το 1248, μόλις 21 ετών, εξελέγη ηγουμένη και κυβέρνησε το μοναστήρι για τα επόμενα 49 χρόνια. 

Με μία κληρονομιά που έλαβε από τον θείο της Ντήτριχ/Θεοδώριχο Α΄ μαργράβο του Μάισεν, η Γερτρούδη έκτισε μία εκκλησία και ένα σπίτι των πενήτων προσαρτημένο στο αβαείο. Φρόντισε προσωπικά τους κατοίκους εκεί. Έζησε επίσης μία ζωή ακραίας ταπείνωσης . Όταν ο πάπας Νικόλαος Δ΄ εξέδωσε μία σταυροφορία κατά των Σαρακηνών, η Γερτρούδη και η κοινότητά της πήραν τον σταυρό των Σταυροφόρων και ανέλαβαν να υποστηρίξουν την προσπάθεια με προσευχή και πράξεις θυσίας. 

Το 1270, υπό την καθοδήγηση της Γερτρούδης, το αβαείο άρχισε να εορτάζει τη γιορτή της Αγίας Δωρεάς (Corpus Christi), όντας ένα από τα πρώτα που εισήγαγαν αυτή την εορτή στη Γερμανία. Ο πάπας Κλήμης ΣΤ' επέτρεψε στο αβαείο να εορτάζει την ημέρα της μνήμης της  και έδωσε συγχωροχάρτια σε όσους προσκύνησαν τα λείψανά της. 

## Παραπομπές

* Herbermann, Charles, ed. (1913). "Blessed Gertrude of Aldenberg". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.

Κατηγορία:Οίκος των Λουδοβικιδών
Επιστροφή στο Μέλλον 2

Το ***Επιστροφή στο Μέλλον 2*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Back to the Future Part II*) είναι Αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1989 σε σκηνοθεσία από τον Ρόμπερτ Ζεμέκις από σενάριο του Μπομπ Γκέιλ. Ως συνέχεια του *[[Επιστροφή στο Μέλλον]]* (1985) και η δεύτερη ταινία του franchise ''Επιστροφή στο Μέλλον'', πρωταγωνιστούν οι Μάικλ Τζ. Φοξ, Κρίστοφερ Λόιντ, και Ελίζαμπεθ Σου.

Το *Επιστροφή στο Μέλλον 2* κυκλοφόρησε στις 22 Νοεμβρίου του 1989, από την Universal Pictures. Παρόλο που έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς, θεωρήθηκε κατώτερο από τον προκάτοχό του. Η ταινία εισέπραξε $332 εκατομμύρια παγκοσμίως, απέναντι από έναν προϋπολογισμό $40 εκατομμυρίων, γίνοντας η τρίτη ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις του 1989.

## Πραγματική εφαρμογή
μικρογραφία

Στις 22 Μαρτίου 2023, ένας Γάλλος με το όνομα Damien Dolata κυκλοφόρησε την πρώτη έκδοση ενός λειτουργικού hoverboard, που ονομάζεται Ripulse, στο YouTube. Προς το παρόν, αυτό το hoverboard μπορεί να αιωρεί ένα άτομο βάρους έως περίπου 30 κιλών πάνω από το έδαφος. Αποτελείται από 4 μαγνητο-περιστρεφόμενους απωθητές που δημιουργούν ένα ρεύμα Foucault σε έναν αγώγιμο δάπεδο.https://www.laprovence.com/article/region/3951364276705515/carry-le-rouet-un-fan-de-retour-vers-le-futur-construit-son-skate-volant?amphttps://www.bfmtv.com/marseille/replay-emissions/bonjour-marseille/un-reve-de-gosse-a-carry-le-rouet-damien-a-cree-son-propre-hoverboard_VN-202305100168.htmlhttps://kulturegeek.fr/news-279613/ripulse-inventeur-francais-met-point-veritable-hoverboard-repulsion-magnetiquehttps://hackaday.com/2023/05/22/hoverboard-rides-on-eddy-currents/ 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1989
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Επιστροφή στο Μέλλον
Κατηγορία:Δυστοπικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Καλιφόρνια
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Amblin Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ζεμέκις
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Σιλβέστρι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Εξολοθρευτής: Τα Χρονικά της Σάρα Κόνορ

Το ***Εξολοθρευτής: Τα Χρονικά της Σάρα Κόνορ*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Terminator: The Sarah Connor Chronicles*) είναι Αμερικανική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε στο Fox από τις 13 Ιανουαρίου του 2008 μέχρι τις 10 Απριλίου του 2009. Η σειρά παράχθηκε από τις Warner Bros. Television και C2 Pictures, και είναι spin-off της σειράς ταινιών ''Εξολοθρευτής'', αγνοώντας τα γεγονότα του *[[Εξολοθρευτής 3: Η Εξέγερση των Μηχανών]]* (2003).

Ο πρώτος κύκλος κυκλοφόρησε από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάρτιο του 2008, αποτελούμενος από εννιά επεισόδια. Είχε υψηλές τηλεθεάσεις, και ανανεώθηκε για δεύτερο κύκλο, ο οποίος κυκλοφόρησε από τον Σεπτέμβριο του 2008 μέχρι τον Απρίλιο του 2009, την ίδια χρονιά που κυκλοφόρησε η ταινία *[[Εξολοθρευτής: Η Σωτηρία]]*. Τον Μάιο του 2009, παρά της προσπάθειες των θαυμαστών, ο πρόεδρος της Fox Entertainment, Κέβιν Ράιλι, ανακοίνωσε πως η σειρά δεν θα ανανεωνόταν για τρίτο κύκλο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Terminator
Αμβρόσιος ο Βουλευτής

Με την ονομασία **Αμβρόσιος ο Βουλευτής** (τέλη 3ου αιώνα μ.Χ.) είναι γνωστός ένας Χριστιανός απολογητής, συγγραφέας μικρής απολογίας για τον Χριστιανισμό, η οποία διασώθηκε μόνο σε συριακή μετάφραση με τον τίτλο «Υπομνήματα». Ο Αμβρόσιος εμφανίζεται σε αυτή ως μέλος ενός συμβουλευτικού σώματος («βουλευτής»). Ο τόπος όπου έζησε και έγραψε είναι άγνωστος, όπως και ο τόπος γεννήσεως και θανάτου του. Καθώς φαίνεται, ήταν πρώην πιστός της αρχαίας ελληνορωμαϊκής θρησκείας, που αλλαξοπίστησε και έγινε Χριστιανός.

Αφορμή για τη συγγραφή της απολογίας του Αμβροσίου έδωσε ο κατατρεγμός του Αμβροσίου από τους συναδέλφους του βουλευτές, που είχαν παραμείνει πιστοί στην αρχαία θρησκεία. Το κείμενό της αποτελείται από 132 στίχους, από τους οποίους οι 57 πρώτοι βασίζονται σε προηγούμενη απολογία του 2ου αιώνα, που έφερε τον τίτλο «Προς Έλληνας» και γράφηκε μάλλον από τον Ιουστίνο. Οι υπόλοιποι 75 στίχοι απλώς συμπληρώνουν το περιεχόμενο των προηγούμενων. Η απολογία σκοπεύει στο να καταδείξει ορισμένες ανήθικες περιστάσεις της ελληνικής μυθολογίας και κυρίως της λατρείας. Είναι βέβαιο ότι τα «Υπομνήματα» γράφηκαν κατά την εποχή διωγμών των Χριστιανών του τέλους του 3ου αιώνα. Από ορισμένους μελετητές ο Αμβρόσιος ο Βουλευτής ταυτίζεται με τον Αμβρόσιο τον Αλεξανδρέα, τον φίλο τού απολογητή Ωριγένη, αλλά η ταύτιση αυτή είναι αβάσιμη, καθώς ο Βουλευτής πρέπει να έζησε αρκετές δεκαετίες αργότερα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 713

Αμβροσιος Βουλευτης
Αμβρόσιος ο Σιναΐτης

Ο **Αμβρόσιος ο Σιναΐτης** (19ος αιώνας) ήταν ηγούμενος της Μονής των Ταξιαρχών, που ήταν μετόχιο (στην τότε Επαρχία Κορίνθου) της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, από όπου και η επωνυμία του Αμβροσίου. Ως εγγράμματος ιερομόναχος, κατείχε το αξίωμα του πρωτοσυγκέλλου.

Στις παραμονές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 ο Αμβρόσιος μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και έγραψε επιστολές στους προύχοντες της Κορίνθου να εξεγερθούν εναντίον των Τούρκων. Επειδή όμως οι Κορίνθιοι ανέβαλλαν τη συμμετοχή τους στην εξέγερση εξαιτίας της συλλήψεως του Σωτήρη Νοταρά στην Τριπολιτσά (Μάρτιος 1821), ο Αμβρόσιος πήγε νύχτα στην Περαχώρα, τα Μέγαρα και τα Βίλια, και συγκρότησε ένοπλο σώμα από 2.200 άνδρες. Με το «προσωπικό» του αυτό στρατιωτικό σώμα έλαβε μέρος σε πολλές μάχες και πολιορκίες του Αγώνα, κυρίως όμως διακρίθηκε στην άλωση του Ακροκορίνθου. Για τη μεγάλη του ικανότητα στις πολιορκίες, και γενικότερα για τη σημαντική συμβολή του στην Επανάσταση του 1821, έμεινε γνωστός με το προσωνύμιο **«Ράσο της φωτιάς»**.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αμβρόσιος Σιναΐτης» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 713

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες Χριστιανοί μοναχοί
Μαργαρίτα, Κόμισσα του Πέμπροκ

Η **Μαργαρίτα της Αγγλίας**, αγγλ.: *Margaret of England*, *Countess of Pembroke* (20 Ιουλίου 1346 &#x2013; Οκτώβριος/Δεκέμβριος 1361) από τον Οίκο του Ανζού-Πλανταγενετών ήταν βασιλική πριγκίπισσα, που γεννήθηκε στο Ουίνδσορ, κόρη του βασιλιά Εδουάρδου Γ' της Αγγλίας και της συζύγου του Φιλίππης των Αβέν, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Αινώ. Ήταν επίσης γνωστή ως **Μαργαρίτα του Ουίνδσορ**.

## Βιογραφία
Η πρώτη προοπτική γάμου της Mαργαρίτας ήταν ο Aλβέρτος Γ΄ δούκας της Αυστρίας, αλλά αυτό άλλαξε λόγω της πολιτικής εκείνης της εποχής. Λίγα χρόνια αργότερα ήταν αρραβωνιασμένη με τον Ιωάννη του Μπλουά, γιο του Καρόλου του Μπλουά και αντίπαλο του Ιωάννη Ε' δούκα της Βρετάνης για το δουκάτο της Βρετάνης. Ωστόσο αυτός ο αρραβώνας εγκαταλείφθηκε, επειδή η αδελφή της Μαρία ήταν ήδη αρραβωνιασμένη με τον Ιωάννη Δ' δούκα της Βρετάνης.

Η Mαργαρίτα μεγάλωσε με τον Ιωάννη Χέιστινγκς 2ο κόμη του Πέμπροκ, γιο του Λώρενς Χέιστινγκς 1ου κόμη του Πέμπροκ, και τη σύζυγό του Aγνή Μόρτιμερ, κόρη του Ρότζερ κόμη του Μαρς (της αγαπημένης της Iσαβέλλας της Γαλλίας). Ως παιδιά είχαν στενή συντροφιά. Στις 13 Μαΐου 1359 έγινε σύζυγος του Ιωάννη Χέιστινγκς την ίδια εβδομάδα με τον αδελφό της Ιωάννη της Γάνδης δούκα του Λάνκαστερ, ο οποίος νυμφεύτηκε τη Λευκή του Λάνκαστερ, στο Ρήντινγκ. 

## Πρόωρο τέλος
Δύο χρόνια αργότερα η Μάργκαρετ απεβίωσε, και τάφηκε στο αβαείο του Άμπινγκντον. Η ακριβής ημερομηνία και η αιτία του θανάτου της είναι άγνωστη. Αναφέρεται για τελευταία φορά ως ζωντανή την 1η Οκτωβρίου 1361. 

## Πρόγονοι


## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας
Ιωάννης Β΄ του Παντιέβρ

Ο **Ιωάννης Β**', γαλλ.: *Jean de Penthièvre* ή *Jean de L'Aigle* (απεβ. το 1454) από τον Οίκο του Σατιγιόν, ήταν κόμης του Παντιέβρ από το 1433 μέχρι το τέλος του· κόμης του Περιγκόρ από το 1437· και κύριος του Λ'Αιγκλ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Ιωάννη Α' κόμη του Παντιέβρ και της συζύγου του, Mαργαρίτας του Κλισόν, κόρης του Ολιβιέ Ε΄ του Κλισόν. Του δόθηκε η κυριότητα του Λ'Αιγκλ στη Νορμανδία μετά το τέλος τού πατέρα του το 1404. Όταν τα αδέλφια του απήγαγαν τον Ιωάννη Δ΄ δούκα της Βρετάνης το 1420, ο Ιωάννης Β΄ διαπραγματεύτηκε την απελευθέρωση τού δούκα, υπό τον όρο ότι ο μικρότερος αδελφός του, Γουλιέλμος, θα απελευθερωνόταν από την αιχμαλωσία. Ο δούκας συμφώνησε, αλλά στη συνέχεια αρνήθηκε να συνεργαστεί, ισχυριζόμενος ότι η συμφωνία του έγινε σε κατάσταση καταναγκασμού. Ο Γουλιέλμος παρέμεινε αιχμάλωτος μέχρι το 1448. 

Μετά το τέλος του αδελφού του Ολιβιέ το 1433, ο Ιωάννης Β΄ διαδέχθηκε τους κληρονομικούς τίτλους της οικογένειάς του στη Βρετάνη, συμπεριλαμβανομένης της αξίωσης της οικογένειας για το δουκάτο της Βρετάνης. Το 1437 αγόρασε επίσης την κομητεία του Περιγκόρ από τον Κάρολο Α΄ δούκα της Ορλεάνης. Μπήκε στην κατοχή των βρετονικών εδαφών του μόνο το 1448, αφού συμφιλιώθηκε με τον Φραγκίσκο Α' δούκα της Βρετάνης.  Κατά τη διάρκεια των τελικών εκστρατειών του Εκατονταετούς Πολέμου, υπηρέτησε ως υποστράτηγος για τον Κάρολο Ζ' της Γαλλίας στην Ακουιτανία μεταξύ 1450 και 1451, και διακρίθηκε στη μάχη του Καστιγιόν το 1453. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα ντε Σωβινύ, κυρία του Σαιν-Σαρτιέ, αλλά απεβίωσε άτεκνος το 1454.  Στη διαθήκη του όρισε την ανιψιά του και κληρονόμο του, Nικόλ, να τον διαδεχτεί στο Παντιέβρ, ενώ ο αδελφός του Γουλιέλμος υποκόμης του Λιμόζ, τον διαδέχθηκε στο Περιγκόρ.

## Πρόγονοι




## Σημειώσεις


Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν
Γουλιέλμος του Λιμόζ

Ο **Γουλιέλμος**, γαλλ.: *Guillaume de Limoges* (απεβ. το 1455) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κύριος του Αβέν και υποκόμης του Λιμόζ από το 1404 μέχρι το τέλος του. Ήταν επίσης για λίγο κόμης του Περιγκόρ μετά τον τέλος τού αδελφού του Ιωάννη Β' κόμη του Παντιέβρ, το 1454.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Α' κόμη του Παντιέβρ και της Μαργαρίτας ντε Κλισόν, κόρης του Ολιβιέ Ε΄ του Κλισόν. Ως νεότερος γιος, ο Γουλιέλμος προοριζόταν να ενταχθεί στον κλήρο. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Ανζέρ και, ενώ ήταν νέος, η οικογένειά του διαπραγματεύτηκε με τον δούκα της Βρετάνης για να του παραχωρήσει την επισκοπή του Βαν ή Σαιν-Μπριό.

Όταν η Mαργαρίτα του Κλισόν και οι γιοι της απέτυχαν στην συνωμοσία τους να ανατρέψουν τον Ιωάννη Ε΄ δούκα της Βρετάνης και να διεκδικήσουν τη Βρετάνη μεταξύ 1420 και 1422, η οικογένεια Παντιέβρ αναγκάστηκε να εμφανιστεί τόσο στο Γαλλικό Κοινοβούλιο όσο και στις Bρετονικές ιδιοκτησίες στο Βαν. Δύο από τα αδέλφια του Γουλιέλμου κρίθηκαν ένοχοι για κακουργήματα και προδοσία στις 16 Φεβρουαρίου 1425, και οι περιουσίες τους στη Βρετάνη κατασχέθηκαν. Ο ίδιος ο Γουλιέλμος είχε ήδη παραδοθεί στον δούκα της Βρετάνης ως όμηρος στις 29 Ιουλίου 1420.

Ο Γουλιέλμος παρέμεινε όμηρος στο Ωραί για 28 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έχασε την όρασή του. Τελικά ελευθερώθηκε το 1448, αφού η οικογένειά του συμφιλιώθηκε με τον Φραγκίσκο Α' δούκα της Βρετάνης.

## Οικογένεια
Το 1450 παντρεύτηκε την Iσαβέλλα ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, κόρη του Μπερτράν Ε΄ ντε Λα Τουρ, κόμη του Ωβέρν, με την οποία απέκτησε
* Φραγκίσκη απεβ. 1481, παντρεύτηκε τον Αλαίν Α΄ κύριο του Αλμπρέ.
** Ιωάννης Γ΄, νυμφεύτηκε την Αικατερίνη των Γκρεγύ βασίλισσα της Ναβάρρας.
** Καρλόττα, παντρεύτηκε τον Καίσαρα Βοργία.
* Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Ζαν ντε Συρζέρ, κύριο του Μπαλόν.
* Καρλόττα, παντρεύτηκε τον Aντουάν ντε Βιλεκιέ, κύριο του Μοντρεζόρ. 

Γουλιέλμος κληρονόμησε την κομητεία του Περιγκόρ από τον αδελφό του Ιωάννη Β΄ το 1454, αλλά απεβίωσε τον επόμενο χρόνο. Η κόρη του, Φραγκίσκη, τον διαδέχθηκε στο Περιγκόρ και το Λιμόζ. 

## Πρόγονοι




## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 

Κατηγορία:Υποκόμητες της Λιμόζ
Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν
Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Ολιβιέ του Παντιέβρ

Ο **Ολιβιέ**, γαλλ.: *Olivier de Penthièvre* (απεβ. στις 28 Σεπτεμβρίου 1433) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κόμης του Παντιέβρ και κύριος του Aβέν από το 1404 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος και κληρονόμος του Ιωάννη Α' κόμη του Πεντιέβρ και της Μαργαρίτας του Κλισόν, κόρης του Ολιβιέ Ε΄του Κλισόν . Ήταν εγγονός της Ιωάννας δούκισσας της Βρετάνης και του συζύγου της, Κάρολου του Μπλουά, καθιστώντας τον τον μεγαλύτερο διεκδικητή του βρετονικού θρόνου στον κλάδο Παντιέβρ. Το 1411 ο Ολιβιέ εντάχθηκε στους Αρμανιάκ στον Εμφύλιο Πόλεμο Αρμανιάκ-Βουργουνδίας, παρά το γεγονός ότι ήταν νυμφευμένος με την Ισαβέλλα, κόρη του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας. Με αυτή την ιδιότητα, πολέμησε μαζί με τον Λουδοβίκο Β΄ δούκα του Ανζού, στην πολιορκία του Μπουρζ το 1412. 

Αν και ο πατέρας και η γιαγιά του είχαν εγκαταλείψει την αξίωση της οικογένειας στη Βρετάνη το 1381, η Mαργαρίτα και οι γιοι της Ολιβιέ και Κ¨αρολος του Αβωγκούρ σχεδίασαν να καταλάβουν το δουκάτο. Το 1420 κάλεσαν τον Ιωάννη Ε' δούκα της Βρετάνης σε ένα πάρτι στο Σαμτοσώ, όπου τον συνέλαβαν και τον απείλησαν με θάνατο, αν δεν εγκατέλειπε τον δουκικό θρόνο.  Ο Γάλλος δελφίνος και αντιβασιλιάς Κάρολος (Ζ΄) επέτρεψε να διαδραματιστούν τα γεγονότα, παρά τις κατακραυγές από μέσα και έξω από τη Γαλλία. Αφού κράτησε τον δούκα για πέντε μήνες, ο αδελφός τού Ολιβιέ Ιωάννης Β΄ του Λ'Αιγκλ, η Ιωάννα δούκισσα της Βρετάνης, και η αριστοκρατία της Βρετάνης διαπραγματεύτηκαν την απελευθέρωσή του τον Φεβρουάριο του 1421  

Αψηφώντας τις συμφωνίες που έγιναν, ενώ βρισκόταν σε αιχμαλωσία, ο Ιωάννης Ε΄ συγκέντρωσε τις Τάξεις της Βρετάνης και τους έπεισε να καταδικάσουν τον Oλιβιέ σε θάνατο, και να δημεύσουν όλα τα εδάφη του στη Βρετάνη.  Ο κόμης υποχώρησε πρώτα στη Λιμόζ και μετά στο Αβέν του Αινώ. Ενώ εκεί, νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, Ιωάννα, κόρη του Σίμωνα Δ΄ ντε Λαλαίνγκ κυρίου του Κιεβραίν (απεβ. 1467). Απεβίωσε στο Aβέν το 1433 χωρίς νόμιμους απογόνους, και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του, Ιωάννη Β΄. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε ως πρώτη σύζυγό του στις 22 Ιουλίου 1406 στο Aράς την Iσαβέλλα, κόρη του Ιωάννη, δούκα της Βουργουνδίας.  Απεβίωσε άτεκνη το 1412.

Το 1428, ο Oλιβιέ παντρεύτηκε ως δεύτερη σύζυγό του την Ιωάννα ντε Λαλαίνγκ,  κόρη του Σίμωνα Δ΄ ντε Λαλαίνγκ, κυρίου του Κιεβραίν. Απεβίωσε το 1467 χωρίς απογόνους.

## Πρόγονοι




## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Βιβλιογραφία
 

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 

Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν
Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Συμμετοχή της Γρενάδας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023

Η **[[Γρενάδα]]** συμμετείχε στο **[[Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2023]]**, που διεξήχθη στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, με 4 αθλητές, 3 άνδρες και 1 γυναίκα.

## Αποτελέσματα

; Υπόμνημα
 
* **Q** = πρόκριση στον επόμενο γύρο
* **q** = πρόκριση στον επόμενο ως καλύτερη επίδοση πίσω από το όριο πρόκριση *ή*, στα αθλήματα αλμάτων και ρίψεων, σε θέση όπου δεν έχεις πετύχει το κριτήριο πρόκρισης
* **ΕΡ** = Εθνικό ρεκόρ
* N/A = Ένας γύρος που δεν υπήρχε στο αγώνισμα.
* Bye = Αθλητής που δεν χρειάζεται να συμμετέχει σε έναν συγκεκριμένο γύρο.

;Δρόμοι

;Άλματα και ρίψεις

;Σύνθετα – Δέκαθλο

### Γυναίκες
;Δρόμοι

## Παραπομπές

Γρενάδα
Μαργαρίτα του Βαλουά (1407-1458)

Η **Μαργαρίτα**, γαλλ.: *Marguerite la demoiselle de Belleville*, γνωστή και ως *Marguerite bâtarde de France* (1407 – Ιανουάριος 1458), ήταν νόθη κόρη του Καρόλου ΣΤ΄ του Τρελού της Γαλλίας από τον Οίκο των Βαλουά και της αγαπημένης του ερωμένης Oντέτ ντε Σαντιβέρ (Champdivers).

## Βιογραφία
Η Μαργαρίτα νομιμοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 1428 από τον Κάρολο Ζ' της Γαλλίας, τον ετεροθαλή αδελφό της. Της έδωσε μία πολύ άφθονη προίκα και την πάντρεψε στις 3 Μαΐου 1428 στο Πουατού με τον Ζαν Γ΄ ντε Αρπεντέν, κυρίου του Μπελβίλ (Belleville) και Moνταιγκύ, γιο του Ζαν Β΄ ντε Αρπεντέν και της συζύγου του Ιωάννας ντε Μυσιντάν. Ορισμένες πηγές υποστηρίζουν ότι αυτή παντρεύτηκε με το όνομα *Mαργαρίτα του Φαλό (Μarguerite de Falots)*.

## Απόγονοι
Ο Κλωντ ντε Μπελβίλ, ο τελευταίος γνωστός από τους απογόνους τους, σκοτώθηκε στη μάχη του Κουτρά στις 20 Οκτωβρίου 1587 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου Γ' της Γαλλίας. Ο ποιητής Ζακ Μπερώ έγραψε το επιτάφιο επίγραμμά του. Ο πατέρας του ήταν ο Σαρλ Αρπεντέν, κύριος του Μπελβίλ, Σαντοναί, Σιγκουρναί, Πυμπελιάρ, Μπωλιέ, Saint-Flayve, La Roche-sur-Yon κ.λπ., ιππότης του τάγματος του βασιλιά και διοικητής 50 ανδρών.

## Παραπομπές σε πηγές

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Ναός του Στρόγκανοφ

Ο **Ναός του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου** (ρωσ. Церковь Собора Пресвятой Богородицы), γνωστότερος απλώς ως **«το Γενέσιο»** ή **[ναός] [[Στρόγκανοφ]]** είναι χριστιανικός ναός της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, κτισμένος στη συμβολή των ποταμών Οκά και Βόλγα, στην ομώνυμη ιστορική οδό (Рождественская улица = «οδός του Γενεσίου») της πόλεως Νίζνι Νόβγκοροντ. Ανεγέρθηκε με δωρεά του εμπόρου Γκριγκόρι Στρόγκανοφ.

## Ιστορία
Η θεμελίωση και η ανέγερση του ναού άρχισαν το 1696. Τα έργα είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί το 1701, αλλά τότε σημειώθηκε πυρκαγιά στον ναό, που κάηκε εντελώς και κατέρρευσε. Αναστηλώθηκε από τη σύζυγο του εμπόρου Γκριγκόρι Στρόγκανοφ, τη Μαρία Γιακόβλεβνα, και τα θυρανοίξια έγιναν το έτος 1719 από τον Αρχιεπίσκοπο Πιτιρίμ του Νίζνι Νόβγκοροντ (1719-1738).

Το 1722 ωστόσο ο ναός κλείστηκε από τον Τσάρο Πέτρο Α΄ και έμεινε κλειστός μέχρι τον θάνατό του (1725). Μικρότερες πυρκαγιές συνέβησαν και άλλες φορές (τα έτη 1768, 1782 και 1788). Κατά το διάστημα 1807-1812 ο Αλεξάντερ Στρόγκανοφ χρηματοδότησε μεγάλες επισκευές. Από το 1870 περίπου έως το 1880 ο ναός αποκαταστάθηκε επιμελώς σύμφωνα με σχέδια των αρχιτεκτόνων Λεβ Β. Νταλ (1834-1878) και Ρόμπερτ Γ. Κιλεβέιν (1825-1895). Από τη δεκαετία του 1860 το κωδωνοστάσιο είχε αρχίσει να γέρνει και 20 χρόνια αργότερα είχε αποκλίνει κατά 1,2 μέτρο από την κατακόρυφο στο άνω άκρο του. Το 1887 τα ανώτερα επίπεδά του αποσυναρμολογήθηκαν.

Κατά τη σοβιετική εποχή λήφθηκε απόφαση να κατεδαφισθεί ο ναός, αλλά ο τότε εφημέριος του ναού Σέργιος Βεΐσοφ συνέλεξε ιστορικά έγγραφα και φωτογραφίες, έδωσε αρκετές διαλέξεις υπέρ της πολιτιστικής σημασίας της αρχιτεκτονικής του τεχνοτροπίας, που είναι γνωστή ως «μπαρόκ των Στρόγκανοφ», και κατόρθωσε έτσι να διασώσει τον ναό. 

Ο ναός παρέμεινε κλειστός και εγκαινιάσθηκε εκ νέου κατά τη μετασοβιετική εποχή, στις 3 Ιουλίου 1993.

## Αρχιτεκτονική
upright=1|thumb|Οι τρούλοι του ναού
Ο ναός έχει δύο βασικά επίπεδα. Στο επάνω επίπεδο βρίσκεται ο κυρίως ναός, με τριπλή κόγχη στο ιερό, ενώ στο κάτω υπάρχει τραπεζαρία μοναστηριακού τύπου. Τόσο στο εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό, ο ναός είναι διακοσμημένος με ανάγλυφα σε λευκούς λίθους.

Το κωδωνοστάσιο (καμπαναριό) είναι οκταγωνικής διατομής επάνω σε βάση κυβικού σχήματος. Ο ανώτερος τρούλος επιστέφεται με Σταυρό που φέρει ανεμοδείκτη. Επάνω στις πέτρινες πλάκες του ρολογιού υπάρχουν σλαβικά γράμματα που διαιρούν τον κύκλο σε 17 τμήματα, σύμφωνα με τον αρχαίο σλαβικό υπολογισμό του χρόνου. Είναι άγνωστο το τι απέγινε ο παλαιότερος μηχανισμός του ρολογιού. Νέος μηχανισμός τοποθετήθηκε μόλις τη δεκαετία του 2020.

## Εικόνες

Αρχείο:NN Stroganov Church 12-2018 01.jpg|Νυκτερινή άποψη του ναού από την οδό Ροζντεστβένσκαγια (βόρεια)
Αρχείο:Buildings in Nizhny Novgorod (June 2024) - 18.jpg|Η νότια άποψη του ναού
Αρχείο:Nischni Nowgorod PD 2010 030.JPG|Το εσωτερικό του ναού
Αρχείο:NN Stroganov Church 08-2016 img5.jpg|Παράθυρο του ναού


## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στη Ρωσία
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Ναος Στρογκανοφ
Νικκολό Αμέντα

Ο **Νικκολό Αμέντα** (ιταλ. *Niccolò Amenta*, 18 Οκτωβρίου 1659 – 21 Ιουλίου 1719) ήταν Ιταλός θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, που γεννήθηκε και πέθανε στη Νάπολη.

Ο Αμέντα υπήρξε μια πολυσχιδής και εκρηκτική προσωπικότητα, που διακρίθηκε σε πολλούς τομείς της πολιτιστικής ζωής της εποχής του, τόσο στην Ιταλία όσο και έξω από αυτή. Σπούδασε νομικά και άσκησε με επιτυχία το επάγγελμα του δικηγόρου, αλλά αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία. Σε αυτό συνέτεινε και ένα οφθαλμικό πρόβλημα που είχε από έφηβος με το πολύ φως, που τον απέτρεπε από το να βγαίνει συχνά από το σπίτι του. Έγινε γνωστός και αγαπητός ως συγγραφέας με την παρουσίαση της πρώτης του ήδη κωμωδίας, της *La Constanza*, που παίχθηκε στην πατρίδα του Νάπολη με θριαμβευτική επιτυχία. Το έργο αυτό μεταφράσθηκε σε πολλές γλώσσες και «ανέβηκε» σε πολλά θέατρα ευρωπαϊκών χωρών. Η συνέχεια της δραματουργικής προσφοράς του Αμέντα ήταν επίσης γεμάτη θριάμβους. Οι κωμωδίες του *Η υπηρέτρια*, *Η ομοιότητα*, *Η Καρλόττα*, *Οι δίδυμες* (*Le Gemelle*) και *Η Τζουστίνα* παίχθηκαν σε πολυάριθμες σκηνές με αποθεωτική υποδοχή από το κοινό.

Πέρα από τη θεατρική παραγωγή του, ο Αμέντα ασχολήθηκε με την ποίηση, αλλά και με τον δοκιμιακό λόγο. Η συμβολή του στον τομέα της γλώσσας ήταν σπουδαία: έλαβε μέρος στις φιλολογικές διαμάχες της εποχής του σχετικώς με το γλωσσικό ζήτημα και συνέγραψε πολλά εμπεριστατωμένα δοκίμια σχετικώς. Συνετέλεσε στο να απαλλαγεί η ιταλική γραμματεία από τη στείρα μίμηση της αρχαίας κλασικής δραματουργίας ή των ισπανικών προτύπων της εποχής. Ιδιαιτέρως στα θεατρικά έργα του κατάφερε να απελευθερωθεί από την, ανεδαφική για την εποχή του, δυνάστευση των αρχαίων ή των Ισπανών ηρώων και να παρουσιάσει χαρακτηριστικούς τύπους με ζωντάνια μέσα τους, οι οποίοι αγαπήθηκαν και εκτιμήθηκαν πολύ από το θεατρικό κοινό, αλλά και από τους κριτικούς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάσος Ν. Πετρής: Το λήμμα «Αμέντα Νικόλαος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 732
* Alberto Asor Rosa: Το λήμμα «AMENTA, Niccolò» στο *Dizionario biografico degli italiani*, τόμ. 2, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, Ρώμη 1960

Κατηγορία:Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Κολομπότ

Το **Κολομπότ** (γαλλικά: *Colombotte*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Βασιλικό Αιτωλοακαρνανίας

Το **Βασιλικό** είναι πολύ μικρή νησίδα στον Πατραϊκό κόλπο και τη Λιμνοθάλασσα Κλείσοβας προς το νότιο μέρος της. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου
Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Φραγκίσκη του Περιγκόρ

Η **Φραγκίσκη**, γαλλ.: *Frances (Φρανσές) de Châtillon* (απεβ. το 1481) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κόμισσα του Περιγκόρ (Périgord), υποκόμισσα του Λιμόζ (Limoges) και κυρία του Αβέν (Avesnes) & Σαλύ (Châlus).

## Βιογραφία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Γουλιέλμου υποκόμη του Λιμόζ και της Iσαβέλλας ντε Λα Τουρ ντΏβέρν, κόρης του Μπερτράν Ε΄ ντε Λα Τουρ ντΏβέρν. Το 1470 παντρεύτηκε τον Αλαίν Α΄ τον Μεγάλο, κόμη του Γκραβ και υποκόμη του Ταρτά, γιου του Ιωάννη Α' του Αλμπρέ και της Αικατερίνης του Ροάν.  Μέσω του πατέρα της, η Φραγκίσκη είχε αξίωση στον θρόνο της Βρετάνης μέσω του κλάδου του Παντιέβρ (Penthièvre). Λέγεται επίσης ότι έγινε η ερωμένη του πάπα Κλήμη Ε', ενόσο εκείνος έμενε στην Αβινιόν. 

## Οικογένεια
Είχε επτά επιζώντα παιδιά με τον Αλαίν Α΄ κύριο του Αλμπρέ, μεταξύ των οποίων:
* Ιωάννης Γ΄, νυμφεύτηκε το 1484 την Αικατερίνη των Γκρεγύ βασίλισσα της Ναβάρρας, έτσι έγινε *jure uxoris* βασιλιάς της Ναβάρρας μέχρι το 1516.
* Γαβριήλ, κύριος του Αβέν-συρ-Ελπ.
* Καρλόττα, κυρία του Σαλύ, παντρεύτηκε το 1500 τον Καίσαρα Βοργία.
* Aμανιέ απεβ. 1520, επίσκοπος Παμιέ, Κομάνζ και Λεσκάρ, και αργότερα καρδινάλιος
* Πέτρος, κόμης του Περιγκόρ.
* Λουίζα, υποκόμισα του Λιμόζ απεβ. 1531), που παντρεύτηκε το 1495 τον Κάρολο Α΄ του Κροΰ
* Iσαβέλλα, παντρεύτηκε τον Γκαστόν Β΄ Captal de Buch.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν
Γκωτιέ Δ΄ του Σατιγιόν

Ο **Γκωτιέ Δ΄**, γερμ. *Walter IV,*  (απεβ. π. 1261/65) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κύριος του Σατιγιόν, Κρεσύ, Κρεβκέρ και Tρουασύ.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ούγου Α΄ (απεβ. 1248) κόμη του Σαιν-Πολ και κυρίου του Σατιγιόν, και της Mαρίας των Αβέν, κόμισσας του Μπλουά. Τα μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Ιωάννης Α' κόμης του Μπλουά († 1279) και ο Γκυ/Γουίδων Β' κόμης του Σαιν-Πολ (απεβ. 1289). Ως αργότερα γεννημένος γιος, έλαβε μερικά υποδεέστερα κάστρο και αρχοντικές κτήσεις στην κληρονομιά, που ορίστηκε από τον πατέρα του το 1246, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής έδρας στο Σατιγιόν-συρ-Μαρν. Η τελευταία αναφορά σε αυτόν είναι τον Δεκέμβριο του 1260, όταν αυτός και η σύζυγός του έκαναν μία δωρεά στις μοναχές της Noτρ-Νταμ ντυ Πον. Η σύζυγός του επιβεβαίωσε μία δωρεά, που είχε κάνει ο ίδιος *(Gavchier de Chastillon, Sires de Crecy)* στο ίδιο θρησκευτικό ίδρυμα τον Φεβρουάριο του 1265. Προφανώς ο Γκωτιέ Δ΄  είχε ήδη αποβιώσει εκείνη την ημερομηνία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το αργότερο το 1258 με την Iσαβέλλα του Λαζίν (Lezinnes) (απεβ. μετά το 1265) από τον Οίκο των Βιλλαρντουέν, δισεγγονή του χρονικογράφου Γοδεφρείδου του Βιλλαρντουέν. Τα παιδιά τους ήταν:
* Γκωτιέ Ε΄  (απεβ. 1329), κύριος του Σατιγιόν κ.λπ., από το 1303 κόμης του Πορσεάν, κοντόσταυλος της Γαλλίας.
* Γκυ/Guido (απεβ. π. 1281/86).
* Mαρία (απεβ. μετά το 1296), παντρεύτηκε τον Mιλόν Θ΄  († 1291), κύριος του Νουαγιέ (Noyers).

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* André Duchesne, *Histoire genealogique de la maison de Chastillon sur Marne.* Paris 1621, Preuves σ. 191 f.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* COMTES de SAINT-POL (CHÂTILLON) (fmg.ac)

Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν
Επιστροφή στο Μέλλον 3

Το ***Επιστροφή στο Μέλλον 3*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Back to the Future Part III*) είναι Αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1990 σε σκηνοθεσία από τον Ρόμπερτ Ζεμέκις. Ως η συνέχεια του *[[Επιστροφή στο Μέλλον 2]]* (1989) και η τελευταία ταινία της τριλογίας ''Επιστροφή στο Μέλλον'', πρωταγωνιστούν οι Μάικλ Τζ. Φοξ, Κρίστοφερ Λόιντ, Μέρι Στίνμπεργκεν, Τόμας Φ. Γουίλσον, και Λία Τόμσον.

Το *Επιστροφή στο Μέλλον 3* κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 25 Μαΐου του 1990. Εισέπραξε $245 εκατομμύρια παγκοσμίως απέναντι από έναν προϋπολογισμό $40 εκατομμυρίων, γίνοντας η έκτη ταινία του 1990 με τις μεγαλύτερες εισπράξεις. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, οι οποίοι το θεώρησαν ως βελτίωση από τον προκάτοχό του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1990
Κατηγορία:Επιστροφή στο Μέλλον
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Amblin Entertainment
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ζεμέκις
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Άλαν Σιλβέστρι
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Καλιφόρνια
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Τζον Αντέρ (τοπογράφος)

Ο **Τζον Αντέρ** FRS (, 1660–1718) ήταν Σκωτσέζος τοπογράφος και χαρτογράφος, γνωστός για την αρτιότητα των χαρτών του.

Έγινε για πρώτη φορά γνωστός στο κοινό το 1683, με ένα διαφημιστικό φυλλάδιο που δημοσιεύτηκε στο Εδιμβούργο για έναν «Σκωτσέζικο Άτλαντα», το οποίο ανέφερε ότι το Συμβούλιο της Σκωτίας είχε προσλάβει τον Αντέρ, έναν «μαθηματικό και επιδέξιο μηχανικό», για να καταγράψει τις κομητείες της Σκωτίας. Από το 1686 ερεύνησε τις ακτές της Σκωτίας και έγινε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας το 1688. Το ένα και μοναδικό μέρος της μελέτης των ακτών δημοσιεύθηκε το 1703.

Ήταν ίσως ο πρώτος Σκωτσέζος χαρτογράφος που χρησιμοποίησε ενεργά τον τριγωνισμό στο έργο του. Δώδεκα χειρόγραφοι χάρτες σώζονται από το έργο του αυτή την εποχή, που καλύπτουν τα Λόθιανς, το Στέρλινγκ, το Φάιφ, το Κίνρος και το νότιο Περθσάιρ. Ωστόσο, οικονομικές και άλλες δυσκολίες δυσχέραναν το μεγαλύτερο μέρος της χαρτογράφησης του Τζον Αντέρ, και όχι μόνο χαράχτηκαν ελάχιστοι από τους χάρτες του κατά τη διάρκεια της ζωής του, αλλά οι περισσότεροι από τους χειρόγραφους χάρτες του καταστράφηκαν από πυρκαγιά το 1811. Ωστόσο, μερικοί από τους κομητειακούς χάρτες του χαράχτηκαν και τυπώθηκαν από τον Ρίτσαρντ Κούπερ, τον πρεσβύτερο, τη δεκαετία του 1730.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Σκωτσέζοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Σκωτσέζοι τοπογράφοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι χαρτογράφοι
Ράμπο (franchise)

Το ***Ράμπο*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Rambo*) είναι Αμερικανικό franchise πολυμέσων που αποτελείται από ταινίες δράσης στις οποίες πρωταγωνιστεί ο Σιλβέστερ Σταλόνε ως Τζον Ράμπο. Οι πέντε ταινίες είναι τα *[[Ράμπο: Το πρώτο αίμα]]* (1982), *[[Ράμπο ΙΙ: Η Αποστολή]]* (1985), *[[Ράμπο ΙΙΙ]]* (1988), ''Τζον Ράμπο'' (2008), και *[[Ράμπο: Το Τελευταίο Αίμα]]* (2019). *Το Πρώτο Αίμα* είναι προσαρμογή του ομώνυμου βιβλίου του 1972 από τον Ντέιβιντ Μορέλ.

Η σειρά έχει εισπράξει $819 εκατομμύρια συνολικά, με τα $300 εκατομμύρια να προέρχονται από την ταινία του franchise με τις μεγαλύτερες εισπράξεις, *Ράμπο ΙΙ: Η Αποστολή*. Ο Σταλόνε έγραψε σε συνεργασία με άλλους σεναριογράφους τα σενάρια όλων των ταινιών, ενώ επίσης σκηνοθέτησε το *Τζον Ράμπο*. Το franchise έχει επεκταθεί σε άλλα μέσα, συμπεριλαμβάνοντας μια τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων με τίτλο *Rambo: The Force of Freedom*, και διάφορα κόμικς, βιβλία, και βιντεοπαιχνίδια.

## Ταινίες

## Υποδοχή

### Εισπράξεις

### Ανταπόκριση κριτικών και κοινού

## Παραπομπές



Κατηγορία:Sony Pictures franchises
Έντβιν Ρίντιγκ

Ο **Λαρς Έντβιν Φόλκε Ρίντινγκ** (γεννημένος στις 4 Φεβρουαρίου 2003) είναι Σουηδός ηθοποιός. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε με την τηλεοπτική σειρά *Mannen under trappan* το 2009 σε ηλικία 6 ετών.  Από τότε ο Έντβιν Ρίντινγκ έχει παίξει σε πολλές  παραγωγές ταινιών και τηλεοπτικών σειρών όπως τα *Fröken Frimans krig*, *The Crown Jewels*, *The Stig-Helmer Story*, *Gåsmamman*,  καθώς επίσης και σε αρκετές από τις ταινίες προς τιμήν της Annika Bengtzon οι οποίες κυκλοφόρησαν το 2011.  Έγινε διεθνώς γνωστός με τον πρωταγωνιστικό ρόλο που κατείχε στην σειρά *Young Royals* του Netflix το 2021, όπου υποδυόταν τον χαρακτήρα Πρίγκιπα Βίλχελμ της Βασιλικής Οικογένειας της Σουηδίας.   Επιπρόσθετα, υπήρξε πρωταγωνιστής στη σουηδική παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων *Resan till Fjäderkungens rike*. Ο Ryding συμπεριλήφθηκε στη λίστα Forbes 30 under 30 της Ευρώπης του 2022. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σουηδοί ηθοποιοί
Θεοδωρόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο **Θεοδωρόπουλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Άγγελος Θεοδωρόπουλος (1883-1965), χαράκτης και ζωγράφος
* Ανδρέας Θεοδωρόπουλος (γενν. 1971), ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου
* Αργύρης Θεοδωρόπουλος (γενν. 1981), αθλητής της υδατοσφαιρίσεως
* Βύρων Θεοδωρόπουλος (1920-2010), διπλωμάτης και συγγραφέας
* Δημήτριος Θεοδωρόπουλος (γενν. 1954), κολυμβητής
* Δημήτριος Θεοδώροπουλος, το κατά κόσμο όνομα του Επισκόπου Ρωγών Φιλοθέου
* Ιωάννης Θεοδωρόπουλος (19ος αι.), αθλητής του στίβου
* Ιωάννης Θεοδωρόπουλος (γενν. 1869), βουλευτής Τρικάλων
* Νικολής Θεοδωρόπουλος ή Πύρλας, αγωνιστής στην επανάσταση του 1821
* Ντίνος Θεοδωρόπουλος (1890-1975), καραγκιοζοπαίχτης
* Σάκης Θεοδωρόπουλος (γενν.1999), δημοσιογράφος 
* Σπύρος Θεοδωρόπουλος (γενν. 1957), επιχειρηματίας
* Σπύρος Θεοδωρόπουλος, το πραγματικό όνομα του ποιητή και λαογράφου **[[Άγις Θέρος|Άγι Θέρου]]**
* Τάκης Θεοδωρόπουλος (γενν. 1954), συγγραφέας και δημοσιογράφος

## Δείτε επίσης
* Θεοδωροπούλου
Φαλαρίδες Αιτωλοακαρνανίας

Οι **Φαλαρίδες** ή **Φαλαρίδαι Νήσοι** είναι ένα σύμπλεγμα μικρών και πολύ μικρών νησίδων (οι κυριώτερες είναι τρείς) στο Ιόνιο Πέλαγος και πολύ κοντά στις εκβολές του Αχελώου ποταμού. Βρίσκονται εντός του Εθνικού Πάρκου Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου - Αιτωλικού, βόρεια της νησίδας Οξείας και στην δυτική πλευρά του Όρμου Σκρόφα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου
Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Θεοδωροπούλου

Το ελληνικό επώνυμο **Θεοδωροπούλου** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αύρα Θεοδωροπούλου (1880-1963), μουσικός, κριτικός και ακτιβίστρια
* Βίκυ Θεοδωροπούλου (γενν. 1958), συγγραφέας
* Γιώτα Θεοδωροπούλου, μακιγιέρ
* Ελίνα Θεοδωροπούλου, ζωγράφος
* Χριστίνα Θεοδωροπούλου, ηθοποιός

## Δείτε επίσης
* Θεοδωρόπουλος