open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κώστας Ευριπιώτης

Ο **Κώστας Ευριπιώτης** (Ηλιούπολη, 5 Μαρτίου 1963 - Αθήνα, 30 Μαΐου 2019) ήταν Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.

## Βιογραφία
Ο Ευριπιώτης γεννήθηκε στην Ηλιούπολη της Αθήνας το 1963. Ήταν ο μικρότερος από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας και ο πατέρας του ήταν εργάτης. Στην ηλικία των 17 ετών έχασε τον μεγαλύτερο αδελφό του, γεγονός που τον ώθησε να γίνει πιο εκφραστικός στη δουλειά του. Έκανε τα πρώτα του θεατρικά βήματα μαζί με τον ηθοποιό Νάσο Κεδράκα, ο οποίος είχε ένα θεατρικό εργαστήρι στη γειτονιά του. Ο Κεδράκας τον παρότρυνε να γραφτεί στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη. Έγινε επαγγελματίας ηθοποιός το 1981. Το 2006 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αγίου Δημητρίου και ορίστηκε Πρόεδρος του πολιτιστικού οργανισμού την διετία 2007-2009.

## Πρόβλημα υγείας και θάνατος
Το 2018 κατά τη διάρκεια προβών για την παράσταση *Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης*, διαγνώστηκε με καρκίνο του εγκεφάλου. Από τον Φεβρουάριο του 2019 νοσηλευόταν στο Σπηλιοπούλειο Νοσοκομείο. Απεβίωσε στις 30 Μαΐου 2019. Κηδεύτηκε στις 3 Ιουνίου στο Κοιμητήριο Ηλιούπολης.

## Προσωπική ζωή

Ο Ευριπιώτης ήταν παντρεμένος με την κόρη της ηθοποιού Χλόης Λιάσκου, Βάλια Κωστοπούλου, με την οποία είχε αποκτήσει δυο γιους, τον Ίωνα και τον Αδαμάντιο. Ο ηθοποιός δεν είχε σύντροφο τα τελευταία χρόνια (πληροφόρηση από τους γιούς του). Υπήρξε φίλαθλος του Ατρόμητου Αθηνών, έχοντας μάλιστα ερμηνεύσει και τον ύμνο του, ο οποίος ακούγεται σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι της ομάδας.

## Φιλμογραφία

### Τηλεοπτικές σειρές

### Κινηματογραφικές ταινίες

### Βιντεοταινίες

### Θεατρικές παραστάσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κώστας Ευριπιώτης στο IMDb
* Κώστας Ευριπιώτης στο Facebook

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Μίνως Ζώτος

Ο **Μίνως Ζώτος** (1905–1932) ήταν Έλληνας ποιητής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1905 στο Νεοχώρι Μεσολογγίου, όπου και παρακολούθησε τα πρώτα του σχολικά μαθήματα. Στη συνέχεια, παρακολούθησε τα μαθήματα του Σχολαρχείου στο Αιτωλικό και του Γυμνασίου στο Μεσολόγγι. Το 1922 εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ με τη συμβολή του Μιλτιάδη Μαλακάση διορίστηκε ταμίας του Δήμου Αθηναίων.

Οι σπουδές του δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ μιας και είχε αρχίσει να ασχολείται με τη συγγραφή ποιητικών έργων. Γνωρίστηκε με τη Μαρία Πολυδούρη, η οποία αποτέλεσε έρωτα της ζωής του, το 1928. Μετά τον θάνατό της το 1930, η υγεία του επιβαρύνθηκε. Για τον λόγο αυτό επέστρεψε στη γενέτειρά του το φθινόπωρο του 1932, ωστόσο πέθανε από φυματίωση στις 17 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους.

## Εργογραφία
Η πρώτη του εμφάνιση στην ποίηση έγινε το 1923 με τη δημοσίευση ποιημάτων στο περιοδικό *Μούσα*. Στη συνέχεια δημοσίευσε ποιήματα και σε άλλα περιοδικά, όπως τα *Βίγλα* (Μεσολόγγι), *Νεοελληνική Τέχνη*, *[[Νέα Εστία]]* και *Ελληνική Επιθεώρησις* μεταξύ άλλων. Εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές, ενώ έγραψε και μερικά κριτικά άρθρα και μετέφρασε λογοτεχνικά έργα στα ελληνικά. Τοποθετείται στους νεώτερους εκπροσώπους της μεσοπολεμικής ποίησης επηρεασμένος από τα ρεύματα του νεορομαντισμού και του νεοσυμβολισμού αλλά και το έργο των Μιλτιάδη Μαλακάση και Κώστα Καρυωτάκη. Στα έργα του χρησιμοποιεί κυρίως λυρική και ρομαντική γραφή. Τα έργα του ήταν τα εξής:
**Βήματα*, 1929
**Αφιέρωμα*, 1930
**Άπαντα*, επιμέλεια Κ. Σ. Κώνστας, 1972 (εκδόθηκε μετά τον θάνατό του)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μίνως Ζώτος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
*Έργα του Μίνου Ζώτου στη ''Νέα Εστία''

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Δήμος Κάρπος

Ο **Δήμος Κάρπος** ( ) είναι ένας από τους δέκα δήμους που αποτελούν την πόλη των Σκοπίων στη Βόρεια Μακεδονία.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Κάρπος συνορεύει με:
* τον Δήμο Σαράι και τον Δήμο Γκιόρτσε Πέτροφ στα δυτικά,
* τον Δήμο Τσούτσερ Σάντσεβο στα βόρεια,
* τον Δήμο Μπούτελ στα βορειοανατολικά,
* τον Δήμο Τσάιρ, τον Δήμο Τσένταρ και τον Δήμο Κίσελα Βόντα στα ανατολικά,
* τον Δήμο Σόπιστα στα νότια.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Καρπος
Κατηγορία:Δήμοι των Σκοπίων
Σόνια Καστλ

Η **Σόνια Καστλ** (Ζάγκρεμπ, Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, 14 Ιουλίου 1929 - ) είναι Κροάτισσα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, δασκάλα, χορεύτρια, χορογράφος.

## Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Η Καστλ γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ στις 14 Ιουλίου 1929 σε μια εβραϊκή-κροατική οικογένεια. Γονείς της ήταν οι Τζούρο και Γιοσέπα Καστλ. Ο πατέρας της ήταν αρχιτέκτονας και η μητέρα της ήταν τραγουδίστρια της όπερας. Η καριέρα της μητέρας της Καστλ είχε ένα άδοξο τέλος, επειδή ο άντρας της και η οικογένειά της την αποδοκίμαζαν για τη δουλειά της. Η οικογένεια της Καστλ είχε συγγενική σχέση με τον Κροάτη πολιτικό Στέπαν Ράντιτς. Από τον δεύτερο γάμο της με τον γιατρό Μπόρις Ζίμερμαν, η Καστλ απέκτησε μια κόρη, την Μιργιάνα. Η Μιργιάνα σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα στην ηλικία των 22 ετών.

## Καριέρα
Η Καστλ ξεκίνησε να ασχολείται με τον χορό στην ηλικία των πέντε ετών, παρακολουθώντας μαθήματα στο σχολείο ρυθμικής Μιργιάνα Γιάνετσεκ Στρόπνικ. Ως μαθήτρια, χόρεψε στο θέατρο "Αυτοκρατορία των παιδιών". Σε αυτό το θέατρο η Καστλ τραγούδησε και χόρεψε στις παραστάσεις μπαλέτων "Η κοκκινοσκουφίτσα", "Τα τρία κορίτσια" και "Βασίλισσα των κουκλών". Το 1944, η Καστλ ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα ως μπαλαρίνα στο Μπαλέτο της Όπερας του Ζάγκρεμπ. Από το 1947, χόρευε σε ρόλους σόλο. Το 1949, η Καστλ έπαιξε στην ταινία *Zastava* (Σημαία), όπου ενσάρκωσε μια πολλά υποσχόμενη νεαρή μπαλαρίνα με το όνομα Μαρία. Έχει εμφανιστεί σε παραστάσεις όπως "Η ωραία κοιμωμένη", "Η μπαλάντα της μεσαιωνικής αγάπης", "Ρωμαίος και Ιουλιέτα", "Κοπέλια", "Σταχτοπούτα", "Η σφαγή των Αμαζόνων", "Η θαυματουργή μανδαρίνα" και "Οι διάβολοι του Λουντέν". Για διάφορες περιοδείες της τελευταίας παράστασης, έχει ταξιδέψει σε όλο το κόσμο με τους χορογράφους Πίο και Πίνα Μλάκαρ. Όταν ήταν 35 ετών, η Καστλ εγκατέλειψε την καριέρα της ως χορεύτρια λόγω τραυματισμού στο γόνατο. Αμέσως μετά έγινε διευθύντρια του μπαλέτου στο Κροατικό Εθνικό Θέατρο στο Ζάγκρεμπ. Τα επόμενα 40 χρόνια εργάστηκε στη χορογραφία. Το 2007 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της με τίτλο *Το να χορεύεις είναι να ζεις*, γραμμένη από τον τραγουδιστή και συγγραφέα Νταβόρ Σοπφ και τον χορευτή και κριτικό μπαλέτου Μλάντεν Μόρντεϊ Βούτσκοβιτς.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κροάτες ηθοποιοί
Ανίτσα Μπόσκοβιτς

Η **Ανίτσα Μπόσκοβιτς** (κροατικά: Anica Bošković, 1714, Ντουμπρόβνικ &#x2013; 13 Αυγούστου 1804 στο Ντουμπρόβνικ) ήταν συγγραφέας από τη Δημοκρατία της Ραγκούζας. Έγραψε ένα ποιμενικό τραγούδι και μετέφρασε έργα από την ιταλική γλώσσα. Μορφώθηκε από Ιησουίτες δασκάλους. Τα χριστιανικά θέματα εμφανίζονται συχνά στο έργο της. Η Μπόσκοβιτς είναι μια από τις πρώτες σημαντικές γυναίκες στη κροατική λογοτεχνία. *Ο Διάλογος* (1758) "ήταν το πρώτο και μοναδικό λογοτεχνικό έργο που γράφτηκε από μια γυναίκα συγγραφέας στην βιβλιογραφία του παλαιού Ντουμπρόβνικ".

Η Μπόσκοβιτς γεννήθηκε στο Ντουμπρόβνικ στις 3 Νοεμβρίου ή 3 Δεκεμβρίου 1714. Ήταν η νεότερη σε μια οικογένεια εννέα παιδιών. Η μητέρα της ήταν η Πάολα Μπέτερα, κόρη της οικογένειας ενός πλούσιου Ιταλού. Ο πατέρας της ήταν ο Νίκολα Μπόσκοβιτς, έμπορος που ζούσε αρχικά στο Οράχοφ Ντο. Ο αδερφός της, ο Ρούτζερ Μπόσκοβιτς, ήταν αξιοσημείωτος φυσικός, αστρονόμος, μαθηματικός, φιλόσοφος, διπλωμάτης, ποιητής, θεολόγος, Ιησουίτης ιερέας, και πολυμαθής. Μερικά ακόμη αδέλφια της έγιναν επίσης διάσημα. Αυτά ήταν ο Λατινιστής Μπάρο Μπόσκοβιτς και ο ποιητής Πέταρ Μπόσκοβιτς, ο οποίος συνέβαλε στον κροατικό πολιτισμό. Μερικές γυναίκες συγγραφείς που έζησαν στην εποχή της είναι οι Μαρίγια Μπετέρα-Ντιμίτροβιτς, Λουκρέτσιγια Μπογκασίνοβιτς, Γιούλιγιε Μπούνιτς, Νάντα Μπούνιτς και Καταρίνα Ζρίνσκα. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Ante Kadić: Otkriće Amerike u hrvatskoj književnosti, Hrvatska revija br. 42/1992.
* Ante Kadić: Ruđer J. Bošković : njegov književni i duhovni lik : prigodom 200-godišnjice njegove smrti, Hrvatska revija br. 37/1987.
* Nevenka Nekić: Skica za portret Ruđera Boškovića, Hrvatska revija br. 49/1999.
* Mirko Kratofil: Historiografija o Dubrovniku u 1999. godini., Hrvatska revija br. 50/2000.
* Zbornik stihova i proze 18. stoljeća. "PSHK", knj. 19, prir. R. Bogišić, Zagreb 1973. (Mateša Antun Kuhačević; Vid Došen; Antun Ivanošić; Đuro Hidža; Marko Bruerović; Anica Bošković)
* Sebastijan Slade, Fasti litterario-Ragusini, Dubrovačka književna kronika, Hrvatski institut za povijest, (Biblioteka Hrvatska povjesnica. Posebna izdanja), Zagreb, 2001

Κατηγορία:Κροάτες συγγραφείς
Τάφος του Μεκετρέ στις Θήβες Αιγύπτου

Ο **Τάφος του Μεκετρέ στις Θήβες της Αιγύπτου** (TT280) βρίσκεται στην πλαγιά ενός υψώματος, λαξευμένος στον βράχο, πίσω από τον λόφο που σήμερα είναι γνωστός ως Σεΐχ Αμπντ ελ Κούρνα στην περιοχή Ντέιρ ελ-Μπαχάρι της Νεκρόπολης των Θηβών. Ο Μεκετρέ ήταν ένας αρχαίος Αιγύπτιος ευγενής, που υπηρέτησε ως Θησαυροφύλακας και Ανώτατος Επιστάτης του Βασιλικού Οίκου κατά την περίοδο του Μέσου Βασιλείου, επί ηγεμονίας των φαραώ Μεντουχοτέπ Β' και Μεντουχοτέπ Γ΄ της 11ης Δυναστείας.
## Ανακάλυψη και ανασκαφή
[μικρογραφία|Ομοίωμα ταφικής λέμβου με κωπηλάτες. Ένα άγαλμα του Μεκετρέ βρίσκεται κάτω από το σκίαστρο και ο γιος του Μεκετρέ το συνοδεύει. Απεικονίζεται το προσκυνηματικό ταξίδι στην [Άβυδος Αιγύπτου|Άβυδο. Είναι κατασκευασμένο από ξύλο επιχρισμένο με γυψοκονίαμα και επιχρωματισμένο.]]
Ο τάφος ανακαλύφθηκε και ερευνήθηκε σε μικρή έκταση το 1895 και 1902 από τους Αιγυπτιολόγους Ζορζ Νταρεσί και Mοντ αντίστοιχα. Συλήθηκε κατά την αρχαιότητα στο μεγαλύτερο μέρος του. Όταν ο αρχαιολόγος Ουίνλοκ ανέλαβε να τον ανασκάψει συστηματικά για το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης το 1920, έφερε στην επιφάνεια έναν χώρο ο οποίος είχε ευτυχώς διαφύγει της προσοχής των τυμβωρύχων και στο εσωτερικό του ανακάλυψε διαφόρων ειδών ξύλινα ομοιώματα. Τα oμοιώματα αυτά παριστάνουν κυρίως καθημερινές σκηνές που σχετίζονται με τη ζωή του επιστάτη Μεκετρέ.

## Τα ομοιώματα
Ο τάφος περιείχε μεγάλο αριθμό ομοιωμάτων, εκ των οποίων περισσότερα από τα μισά είναι ταφικές λέμβοι. Σήμερα, τα ομοιώματα που βρέθηκαν στον τάφο του Μεκετρέ, βρίσκονται σε διάφορα μουσεία σε όλο τον κόσμο.

Μουσείο του Καΐρου: Δύο βάρκες με ψαράδες και δίχτυ σε σκηνή αλιείας, λέμβος με κωπηλάτες και τον Μεκετρέ με τον γιο του Αντέφ κάτω από σκίαστρο, λέμβος με τον Μεκετρέ (ή άγαλμα του Μεκετρέ) κάτω από σκίαστρο, προετοιμασία φαγητού, ιστιοφόρο σκάφος, οικία με κήπο, ξυλουργείο, υφαντουργείο, ο Μεκετρέ επιβλέπει την καταγραφή ζώων, σκηνές  προσφορών.
εναλλ.=|μικρογραφία|Ξύλινο ομοίωμα από τον τάφο του Μεκετρέ που παριστάνει τον ίδιο, κάτω ένα υπόστεγο με τους γραφείς του, να επιβλέπει την καταμέτρηση ζώων.</small>
Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης Νέας Υόρκης: Λέμβος με κωπηλάτες, μουσικούς και προετοιμασία φαγητού, λέμβοι με κωπηλάτες, λέμβος με τον Μεκετρέ και τον γιό του Αντέφ κάτω από σκίαστρο, σκηνή με αλιείς που καμακώνουν ψάρι, πομπή προσφορών δύο γυναικών και δύο ανδρών, γυναίκα (ή η θεά Ίσις) που μεταφέρει προσφορές, στάβλος με βοειδή, σφαγείο ζώων, σιταποθήκη, ζυθοποιείο και αρτοποιείο, ιερό ή οικία με κήπο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Κατηγορία:11η Αιγυπτιακή Δυναστεία
Άβιλα (επαρχία)

Η **Άβιλα** () είναι επαρχία της κεντρικής Ισπανίας, στο νότιο μέρος της αυτόνομης κοινότητας Καστίλλη και Λεόν. Η επαρχία είχε το 2018 πληθυσμό 158.265 κατοίκων και κατατάσσεται στην 47η θέση από τις 50 επαρχίες της Ισπανίας. Η πρωτεύουσα της είναι η ομώνυμη πόλη Άβιλα.

## Γεωγραφία
250px|thumb|Γεωφυσικός χάρτης της επαρχίας|alt=|left
Η Άβιλα διαιρείται σε δύο φυσικά τμήματα που διαφέρουν μεταξύ τους κλιματικά και εδαφικά. Το βόρειο τμήμα είναι γενικά επίπεδο. Το κλίμα του εναλλάσσεται από το υπερβολικό κρύο τον χειμώνα σε καύσωνες το καλοκαίρι. Ο πληθυσμός αυτού του τμήματος είναι κυρίως γεωργικός. Η νότια διαίρεση είναι μια μάζα από τραχιά γρανιτικά και απότομα βουνά, διασκορπισμένα, ωστόσο, με προστατευμένες και καλά εύφορες κοιλάδες με πλούσια βλάστηση.

Οι κύριοι ποταμοί που διαπερνάνε την επαρχία είναι ο Τάγος και ο Δούρος και πολλαπλοί παραπόταμοι τους. Το υψόμετρο της επαρχίας σε ορισμένα σημεία ξεπερνάει τα 2,500 μέτρα.

## Ιστορία
Οι πρώτοι καταγεγραμμένοι κάτοικοι της Άβιλα ήταν οι Κέλτες, οι οποίοι άφησαν πίσω τους μια σειρά από μεγάλα πέτρινα αγάλματα ταύρων που ονομάζονταν *Verracos*, με τον μεγαλύτερο αριθμό αυτών να βρίσκεται στην Άβιλα. Η περιοχή κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους γύρω στο 192 π.Χ.. Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η περιοχή έγινε μέρος του Βησιγοτθικού βασιλείου και από την εποχή αυτή έχουμε πολλά από τα πρώτα αρχεία των πόλεων της Άβιλα.

Η επαρχία μειώθηκε οικονομικά και πληθυσμιακά κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, λόγω της έλλειψης δραστηριότητας εκ μέρους των κατοίκων παρά των φεουδαρχών, καθώς και των αυστηρών νόμων που λειτούργησαν ως εμπόδια για την πρόοδο.

## Παραπομπές

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας
Κατηγορία:Καστίλη και Λεόν
Φαζάλ Χακ Χαλικυάρ

Ο **Φαζάλ Χακ Χαλικυάρ** (1934 – 16 Ιουλίου 2004) ήταν Αφγανός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών της Δημοκρατίας του Αφγανιστάν για σύντομο διάστημα. 

Διετέλεσε υπουργός οικονομικών κατά τη διακυβέρνηση του Μοχάμεντ Νταούντ Χαν. Διορίστηκε πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών κατά την περίοδο της κυβέρνησης του Προέδρου Μοχαμάντ Νατζιμπουλάχ. Για πρώτη φορά από το 1978, διεξήχθη ελεύθερος κοινοβουλευτικός διάλογος για την επιλογή του προέδρου του Συμβουλίου Υπουργών. Στις 21 Μαΐου 1989, ο Χαλικυάρ, ο οποίος ήταν μη κομματικό μέλος, επελέγη στη θέση αυτή. Αντικατέστησε τον σκληροπυρηνικό Κεστμάντ. Το υπουργικό συμβούλιο του Χαλικυάρ διατήρησε σημαντικά μέλη του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν σε όλες τις κύριες θέσεις ασφαλείας. 

Κατά το τέλος του Μαΐου 1990, μια λογιά τζιργκά (εθνοσυνέλευση) συγκλήθηκε στην Καμπούλ, με σκοπό την επικύρωση των συνταγματικών τροποποιήσεων που εξασφάλιζαν την ύπαρξη πολλαπλών πολιτικών κομμάτων, τερματίζοντας το μονοπώλιο του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος και του Εθνικού Μετώπου στην εκτελεστική εξουσία. Στις 11 Δεκεμβρίου 1990, ο Πρόεδρος Νατζιμπουλάχ ίδρυσε μια *Εθνική Επιτροπή για την Εκκαθάριση των Ναρκών και των μη Εκραγέντων Πυρομαχικών από τις εκτάσεις της Δημοκρατίας του Αφγανιστάν* υπό την προεδρία του Χαλικυάρ. 

Ένα σχέδιο μεσολάβησης της Μόσχας ζητούσε την αποχώρηση του Νατζιμπουλάχ και την αντικατάστασή του από τον Χαλικυάρ, ο οποίος θα διατελούσε μεταβατικός διοικητικός ηγέτης έως ότου εκλεγεί μία νέα κυβέρνηση. Τον Οκτώβριο ο Μουτζαντιντί επαίνεσε την κυβέρνηση του Χαλικυάρ και ανέφερε ότι θα συσκεπτόταν με τους πιο ριζοσπάστες συντρόφους του μουτζαχεντίν για τον διαμοιρασμό της εξουσίας με αυτόν σε μια μεταβατική κυβέρνηση. 

Στη συνέχεια αποχώρησε από αυτή την άποψη εξαιτίας πίεσης από σκληροπυρηνικούς μουτζαχεντίν. Οι μουτζαχεντίν ανέφεραν ότι η σχέση του με τον Νατζιμπουλάχ τον κάνει μη αποδεκτό για οποιονδήποτε συμβιβασμό. Πέθανε στην Ολλανδία σε ηλικία 70 ετών, στις 16 Ιουλίου 2004. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αφγανιστάν
Γερβιλίνες

thumb|Νεαρός γερβίλος που κάθεται δίπλα στο μπολ για να φάει.
thumb|Μία μητέρα γερβίλος που κάθεται με τέσσερις νεαρούς γερβίλους.
Οι **γερβιλίνες** (*Gerbillinae*) είναι υποοικογένεια μικρών θηλαστικών της τάξεως τρωκτικά. Γνωστοί και ως **αρουραίοι της ερήμου**, η υποοικογένεια περιλαμβάνει περίπου 110 είδη αφρικάνικων, ινδικών και ασιατικών τρωκτικών, συμπεριλαμβανομένων των αρουραίους της άμμου και των jirds, τα οποία προσαρμόζονται σε άγονους οικοτόπους. Οι περισσότεροι είναι κατά κύριο λόγο ενεργοί κατά τη διάρκεια της ημέρας, κάτι που τους καθιστά ημερόβιους (αλλά ορισμένα είδη, συμπεριλαμβανομένου του κοινού κατοικίδιου ζώου, είναι πιο δραστήρια κατά τη διάρκεια της αυγής ή του σούρουπου), και σχεδόν όλα είναι παμφάγα.

Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας
Κατηγορία:Μυΐδες
Βαλένθια (επαρχία)

Η **Βαλένθια** είναι παραθαλάσσια επαρχία της ανατολικής Ισπανίας, στο κεντρικό μέρος της αυτόνομης κοινότητας Βαλένθια. Ο πληθυσμός της επαρχίας ανέρχεται στους 2,547,986 κατοίκους από τους οποίους το 1/3 ζει στην ομώνυμη πρωτεύουσα, Βαλένθια η οποία είναι η τρίτη πολυπληθέστερη Ισπανική πόλη και η πρωτεύουσα της ομώνυμης αυτόνομης κοινότητας. Η επαρχία διαιρείται σε 256 δήμους.

## Ιστορία

## Γεωγραφία
Συνορεύει με τις επαρχίες Αλικάντε, Αλμπαθέτε, Κουένκα, Τερουέλ, Καστεγιόν και τη Μεσόγειο θάλασσα. Το βορειοδυτικό μέρος της επαρχίας καλύπτεται από τα Ιβηρικά όρη. Η επαρχία της Βαλένθιας, όπως και η υπόλοιπη περιοχή, είναι ορεινή στο εσωτερικό, ιδιαίτερα στα βόρεια και τα δυτικά. Αυτό το ορεινό εσωτερικό διαθέτει βαθιές και απόκρημνες κοιλάδες που σχηματίζονται από τους μεγάλους ποταμούς που διέρχονται από αυτό. Η πεδιάδα της Βαλένθιας, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη παράκτια πεδιάδα της χώρας, που βρίσκεται στη χαμηλή περιοχή ανάμεσα στα ποτάμια Γκουαδαλαβιάρ και *Júcar*. Έχει μήκος περίπου τριάντα μίλια και πλάτος είκοσι. Σε τρεις πλευρές οριοθετείται από βουνά, και στην τέταρτη από τη θάλασσα. Το κεντρικό μέρος της επαρχίας έχει μέσο υψόμετρο 750 μ. αν και το μεγαλύτερο υψόμετρο αγγίζει τα 1850 μέτρα.

## Οικονομία
Οι πεδιάδες της Βαλένθια είναι γνωστές για την ελιά, τη μουριά, την αλγκαρόμπα, το πορτοκάλι και τους φοίνικες τις. Οι καλλιέργειες ρυζιού είναι οι πιο πολύτιμες και παράγονται κυρίως κοντά στην λιμνοθάλασσα Αλμπουφέρα. Η επαρχία είναι ένας αξιοσημείωτος παραγωγός σατινέ, μεταξωτών κορδελών και βελούδων επίσης. Η εξαγωγή φρούτων από τη Βαλένθια είναι επίσης σημαντική, ιδίως σταφίδες. Η εξαγωγή των σύκων, του ελαίου και του κρασιού από την επαρχία και τα λιμάνια της València είναι επίσης σημαντική, με ένα κρασί γνωστό ως "*Beni Carlo*", το οποίο από το 1843 μεταφέρθηκε στo Σετ της Γαλλίας. Ο υδράργυρος, ο χαλκός, το θείο, το αρσενικό, ο σίδηρος, ο άνθρακας κλπ. είναι μεταξύ των ορυκτών προϊόντων, αλλά παράγονται μόνο σε μικρές ποσότητες. Από την άλλη πλευρά, ο τουρισμός λογικά αποτελεί την πιο σημαντική πηγή εισοδήματος, ενώ η πόλη της Βαλένθια και οι παραθαλάσσιες πόλεις κατά μήκος των ακτών είναι οι κύριοι μισθωτοί κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών.

## Παραπομπές
15px Αυτό το άρθρο ενσωματώνει κείμενο από μια δημοσίευση που είναι πλέον δημόσια: *Penny Cyclopaedia of the Society for the Diffusion of Useful Knowledge*, του C. Knight (1843)


Κατηγορία:Κοινότητα της Βαλένθια
Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας
Κατηγορία:Βαλένθια
Α Κορούνια (επαρχία)

Η **Α Κορούνια**, επίσης γνωστή ως **Λα Κορούνια** (, γαλικιανά: *A Coruña*), είναι η πλέον βορειοδυτική επαρχία της Ισπανίας που ανήκει στην αυτόνομη κοινότητα Γαλικία. Η επαρχία περιβάλλεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό δυτικά και βόρεια, από την επαρχία Ποντεβέδρα στο νότο και την επαρχία Λούγο στα ανατολικά. Ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας το 2018 αριθμούσε 1,121,484 κατοίκους. 

## Ιστορία
Η ιστορία της επαρχίας αρχίζει στο τέλος του Μεσαίωνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας των καθολικών μοναρχών της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών αυτή η επαρχία ήταν πολύ μικρότερη από σήμερα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το 1833 ολόκληρη η επαρχία Μπετάνζος μαζί με το μισό της επαρχίας Μοντονέντο συγχωνεύθηκαν σε μια ενιαία επαρχία με την πρωτεύουσα της την Α Κορούνια. Από το 1833, ήταν η επαρχία με τον μεγαλύτερο πληθυσμό και την μεγαλύτερη ακτογραμμή. Μέχρι το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, αυτή η επαρχία ήταν και το θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο ολόκληρης της περιοχής. Το Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα ήταν το μοναδικό πανεπιστήμιο της βορειοδυτικής Ισπανίας μέχρι την άφιξη της δημοκρατίας μετά το θάνατο του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο.

## Πληθυσμιακή ανάπτυξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας
Κατηγορία:Γαλικία
Φιλοθέη Θεσσαλονίκης

Η **Φιλοθέη** είναι χωριό του Δήμου Θέρμης. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Θέρμης, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 232 κατοίκους στο χωριό. Η Φιλοθέη είναι μέρος της κοινότητας της Νέας Ραιδεστού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Θέρμης
ΚΕ Μεντιτεράνι

Η **ΚΕ Μεντιτεράνι** (ισπανικά: *Club Esportiu Mediterrani*, *CE Mediterrani*) είναι ισπανικός σύλλογος με έδρα τη Βαρκελώνη. Ιδρύθηκε το 1931 και διατηρεί τμήματα ανταγωνιστικής κολύμβησης, υδατοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, κολύμβησης με πτερύγια (Natació amb aletes), τριάθλου, στίβου και τοιχοσφαίρισης.

Ο σύλλογος είναι περισσότερο γνωστός για το τμήμα υδατοσφαίρισης των γυναικών που έχει κατακτήσει 11 Πρωταθλήματα Ισπανίας, 5 Κύπελλα και 1 Κύπελλο Καταλονίας. Το ανδρικό τμήμα έχει κερδίσει 1 Κύπελλο Ισπανίας το 1993.

## Διακρίσεις
### Υδατοσφαίριση γυναικών
* **[[Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Ισπανίας Γυναικών|Πρωτάθλημα Ισπανίας Γυναικών]]**
****Νικητές (11):** **1990, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2003, 2010**
* **[[Κύπελλο Ισπανίας (υδατοσφαίριση γυναικών)|Κύπελλο Ισπανίας]]**
****Νικητές (5):** **1997, 1998, 1999, 2000, 2003**
***[[Κύπελλο Καταλονίας (υδατοσφαίριση γυναικών)|Κύπελλο Καταλονίας]]**
****Νικητές (1):** **2008**

### Υδατοσφαίριση ανδρών
* **[[Κύπελλο Ισπανίας (υδατοσφαίριση)|Κύπελλο Ισπανίας]]**
****Νικητές (1):** **1993**

## Τμήμα υδατοσφαίρισης γυναικών
### Ευρωπαϊκό ρεκόρ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα

Μεντιτεράνι
Μεντιτεράνι
Μεντιτεράνι
Μινμόζε

μικρογραφία|Ο νεκρικός ναός της Hatshepsut στο Deir el Bahari, κοντά στον οποίο ενταφιάστηκε ο Minmose.
Ο **Μινμόζε** ήταν αρχαίος Αιγύπτιος ανώτατος πολιτικός αξιωματούχος στις υπηρεσίες της Βασίλισσας Χατσεψούτ. Έφερε τον τίτλο *"Επιστάτης του διπλού σιτοβολώνα",* καθώς ήταν υπεύθυνος για τη συγκέντρωση, αποθήκευση και αναδιανομή των αγροτικών προϊόντων των βασιλείων της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου. Ο Μινμόζε, στον νεκρικό ναό της Χατσεπσούτ στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι, παρουσιάζεται σε μία σκηνή μεταφοράς μέσω καραβιού δύο οβελίσκων για τον Thutmose II, στοιχείο που οδηγεί στη σύνδεσή του με την ανέγερση των μνημείων αυτών, στην αρχή της βασιλείας της Hatshepsut. Επίσης, ο Μινμόζε εμφανίζεται σε αντικείμενα που προέρχονται από τον τάφο KV60, όπου βρέθηκε ο τάφος της ευγενικής καταγωγής Σιτρίν, που υπήρξε η βασιλική τροφός της Χατσεπσούτ και ενταφιάστηκε στην Κοιλάδα των Βασιλέων. Ο Μινμόζε είναι πιθανό να ενταφιάστηκε κοντά στο νεκρικό ναό της Χατσεπσούτ στο Deir el Bahari. Ο απλός θαλαμοειδής τάφος MMA 59 που έχει βρεθεί στην περιοχή περιείχε ό,τι σώθηκε από μία λάρνακα η οποία ανήκε σε κάποιον που ονομαζόταν Minmose. Ο τάφος αυτός είχε κατασυληθεί ήδη από την αρχαιότητα και επαναχρησιμοποιήθηκε κατά την περίοδο  της 21ης Δυναστείας για να ενταφιαστεί η νεαρή ακόλουθος του Άμωνα,  Χενουταουί *([[Κατάλογος τάφων Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης|MMA 59]]).*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Παλαιοεσκιμώοι

Οι **Παλαιοεσκιμώοι** (επίσης **προ-Θούλιοι** ή **προ-Ινουίτ**) ήταν οι λαοί που κατοικούσαν στην περιοχή της Αρκτικής πριν από την άφιξη των σύγχρονων Ινουίτ (Εσκιμώοι) και των σχετικών πολιτισμών. Ζούσαν σε μια περιοχή που εκτείνεται από την Τσουκότκα (π.χ. Τσέρτοφ Οβράγκ) στη σημερινή Ρωσία μέχρι τη Βόρεια Αμερική και τη Γροιλανδία. Ο πρώτος γνωστός παλαιοεσκιμωικός πολιτισμός αναπτύχθηκε από το 2500 π.Χ. Ωστόσο, σταδιακά διασκορπίστηκαν, ενώ ο τελευταίος παλαιοεσκιμωικός πολιτισμός, ο πολιτισμός Ντόρσετ, εξαφανίστηκε γύρω στο 1500 μ.Χ.

Οι ομάδες των παλαιο-εσκιμώων έζησαν σε μια μεγάλη χρονική περίοδο, από το 2500 π.Χ. έως το 1500 μ.Χ. Με το πέρασμα του χρόνου εξαπλώθηκαν σε όλη την Αρκτική Βόρεια Αμερική.

## Ο πρώτος αρχαίος άνθρωπος με αλληλουχία γονιδιώματος
Τον Φεβρουάριο του 2010, επιστήμονες ανέφεραν ότι είχαν βρει την πρώτη αλληλουχία γονιδιώματος ενός αρχαίου ανθρώπου. Χρησιμοποιώντας τμήματα από μαλλιά ηλικίας 4.000 ετών, το Εθνικό Μουσείο της Δανίας, το Ινστιτούτο Γονιδιωματικής του Πεκίνου και άλλα επιστημονικά ιδρύματα βρήκαν σχεδόν το 80% του γονιδιώματος ενός παλαιοεσκιμώου άνδρα. Ο άνδρας βρέθηκε στη Γροιλανδία και πιστεύεται ότι κατάγεται από τον προϊστορικό πολιτισμό Σακκάκ. 

Σύμφωνα με το γονιδίωμα, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι υπήρξε μια ξεχωριστή, διακριτή μεταναστευτική ροή από τη Σιβηρία προς τη Βόρεια Αμερική περίπου 5.500 χρόνια πριν. Σημείωσαν ότι αυτή η ροή ήταν ανεξάρτητη από τις νωρίτερες, των οποίων οι απόγονοι αποτελούσαν τους ιστορικούς πολιτισμούς των ιθαγενών πληθυσμών της Αμερικής. Επίσης σημείωσαν ότι ήταν ανεξάρτητη από την αργότερη μετανάστευση των Ινουίτ. Περίπου 4.500 χρόνια πριν, οι απόγονοι των μεταναστών είχαν φτάσει στη Γροιλανδία. Τα υπολείμματα που αναλύθηκαν βρέθηκαν σε περιοχή του πολιτισμού Σακκάκ.

Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι ο άνθρωπος, με το ψευδώνυμο "Ινούκ" (στα Ινουκτιτούτ σημαίνει "άνθρωπος"), ανήκε στην ομάδα αίματος Α+ και τα γονίδια δείχνουν πως ήταν προσαρμοσμένος στον κρύο καιρό, είχε καστανά μάτια, καφέ δέρμα και σκούρα μαλλιά και πιθανότατα έγινε φαλακρός στην ύστερη ζωή του. Αυτό σηματοδότησε την πρώτη αλληλουχία αρχαίου ανθρώπινου γονιδιώματος και την πρώτη αλληλουχία μιτοχονδριακού γονιδιώματος αρχαίου ανθρώπου.

## Παλαιο-Εσκιμώοι και Αθαμπασκάνοι
Μια μελέτη του 2017 ανακάλυψε παλαιοεσκιμωική καταγωγή στους Αθαμπασκανούς, καθώς και σε άλλους πληθυσμούς που ομιλούν γλώσσες Να-Ντενέ. 

Σύμφωνα με αυτούς τους μελετητές, σε γενικές γραμμές, οι Παλαιο-Εσκιμώοι είχαν μεγάλες αναλογίες Βεριγγειανής, Σιβηρικής και νοτιοασιατικής καταγωγής. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, μπορούν επίσης να σχετίζονται με τον ύστερο αρχαιολογικό πολιτισμό της Παλαιάς Βερίγγειας Θάλασσας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Eldorado Gold

Η **Eldorado Gold** (Ελντοράντο Γκολντ) είναι καναδική εξορυκτική εταιρία μεσαίας κεφαλαιοποίησης. Κατέχει περιουσιακά στοιχεία σε Καναδά, Τουρκία, Ελλάδα, Ρουμανία, Βραζιλία & Σερβία. Οι δραστηριότητές της περιλαμβάνουν όλα τα στάδια της εξόρυξης: έρευνα, ανάπτυξη, παραγωγή & ανάληψη.

Με έδρα το Βανκούβερ του Καναδά, η Eldorado λειτουργεί σε πέντε κράτη και απασχολεί πλέον των 4.800 ατόμων διεθνώς. Λειτουργεί ως αποκεντρωμένη επιχείρηση, καθώς η πλειοψηφία των υπαλλήλων και του διοικητικού προσωπικού κατάγεται από την εκάστοτε χώρα όπου βρίσκονται τα γραφεία.

Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Τορόντο (TSX: ELD) και στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης (NYSE: EGO).

## Δραστηριότητες

### Τουρκία

Θυγατρική: Tuprag.

Δύο ενεργά ορυχεία χρυσού στη δυτική Τουρκία: Kisladag και Efemcukuru. Αθροιστικά φτάνουν περίπου στο 40% της ετήσιας εγχώριας παραγωγής χρυσού.

### Ελλάδα

Θυγατρικές: Ελληνικός Χρυσός (Hellas Gold), Χρυσωρυχεία Θράκης (Thracean Gold Mining) και Μεταλλευτική Θράκης (Thrace Minerals).

Δύο υπό λειτουργία έργα στη ΒΑ Χαλκιδική: μικρό ορυχείο αργύρου/μολύβδου/ψευδάργυρου στο Στρατώνι και ορυχείο χρυσού/αργύρου/μολύβδου/ψευδάργυρου στην Ολυμπιάδα.

Ένα υπό ανάπτυξη έργο στη ΒΑ Χαλκιδική: ορυχείο χρυσού/χαλκού στις Σκουριές.

Ένα υπό ανάπτυξη έργο στη Θράκη: ορυχείο χρυσού/αργύρου στο Πέραμα.

### Ρουμανία

Το υπό ανάπτυξη ορυχείο χρυσού/αργύρου Certej στην ορεινή περιοχή της Τρανσυλβανίας (δυτική Ρουμανία).

### Βραζιλία

Το υπό λειτουργία επιφανειακό ορυχείο σιδήρου Vila Nova στην πολιτεία Αμαπά (βόρεια Βραζιλία).

Το υπό ανάπτυξη ορυχείο χρυσού Tocantinzinho στην πολιτεία Παρά (βόρεια Βραζιλία).

### Κίνα

Τέσσερα έργα τα οποία πωλήθηκαν από την Eldorado μέσα στο 2016.

### Καναδάς

Τον Μάιο του 2017 η Eldorado προχώρησε στην εξαγορά της επίσης καναδικής Integra Gold.

Πλέον κατέχει το υπό ανάπτυξη υπόγειο ορυχείου χρυσού Lamaque στην επαρχία Κεμπέκ (δυτικός Καναδάς).

## Περιβαλλοντικές επιπτώσεις

### Ελλάδα
Το ορυχείο της Ολυμπιάδας βρέθηκε να παραβιάζει τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς από μία επιτροπή επιθεώρησης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η επιτροπή ανακάλυψε, μεταξύ διαφόρων παραβάσεων, συγκέντρωση καδμίου, μολύβδου και αρσενικού πάνω από τα επιτρεπτά όρια σε ένα ρέμα που χρησιμοποιείται από το ορυχείο.

## Ντοκιμαντέρ
* ELDORADO - The Struggle for Skouries

## Πηγές
* Επίσημος ιστότοπος της Eldorado Gold

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις
Κατηγορία:Ορυχεία
Κατηγορία:Πολυεθνικές εταιρείες
Κύριλλος Οικονομόπουλος

Ο **Κύριλλος Οικονομόπουλος** (1930, Κρήτου Μαρόττου, Πάφου – 18 Νοεμβρίου 2012) ήταν Ελληνορθόδοξος επίσκοπος της Ζιμπάμπουε για την διετία 2001-2002.

Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1965. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1949 και ιερέας το 1965.

Από τις 14 Μαρτίου 2003 κατείχε τον τίτλο του Μητροπολίτη της Ναύκρατις. Λίγο αργότερα, επέστρεψε στην Πάφο και εργάστηκε στη Μητροπολιτική Περιοχή της Πάφου.

Ο μητροπολίτης Κύριλλος αρρώστησε και νοσηλεύτηκε για ένα μήνα στην Μονάδα Εντατικής θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, όπου πέθανε στις 18 Νοεμβρίου 2012.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Επίσκοποι του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας
Μέισον Φίνλι

Ο **Μέισον Φίνλι** (γεν. 7 Οκτωβρίου 1990 στο Κάνσας Σίτι) είναι Αμερικανός αθλητής του στίβου, που ειδικεύεται στο αγώνισμα της σφαιροβολίας και της δισκοβολίας.

## Καριέρα
Το 2009, στο Παναμερικανικό Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια, ένα στη σφαιροβολία και ένα στη δισκοβολία.

Στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2011 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στη σφαιροβολία.

Η μεγαλύτερή του διάκριση έγινε 6 χρόνια μετά, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017, που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα της δισκοβολίας, με βολή στα 68.03 μέτρα. Ο Φίνλι κατέκτησε το πρώτο μετάλλιο της χώρας του στη δισκοβολία σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μετά από 18 χρόνια.

## Ατομικά ρεκόρ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο 

Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου

Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Παντελίτσα Θεοδούλου

Η **Παντελίτσα Θεοδούλου** (γεννήθηκε στις ) είναι Κύπρια αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Έχει εκπροσωπήσει τη χώρα σε διεθνείς διαγωνισμούς. Αγωνίστηκε σε παγκόσμια πρωταθλήματα όπως το παγκόσμιο πρωτάθλημα ρυθμικής γυμναστικής του 2013. Το 2014, αγωνίστηκε στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας 2014, όπου τερμάτισε 4η στον ατομικό διαγωνισμό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Κατηγορία:Κύπριες αθλήτριες της ρυθμικής γυμναστικής
ΚΝ Σαβαδέλ

Η **ΚΝ Σαβαδέλ** (ισπανικά: *Club Natació Sabadell*, *CN Sabadell*) είναι ισπανικός σύλλογος με έδρα το Σαβαδέλ στην Καταλονία. Ιδρύθηκε το 1916 και διατηρεί τμήματα ανταγωνιστικής κολύμβησης, υδατοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, συγχρονισμένης κολύμβησης, κολύμβησης masters, κολύμβησης για άτομα με ειδικές ανάγκες, αϊκίντο, στίβου, καλαθοσφαίρισης, σκάκι, τοιχοσφαίρισης, φροντόν (fronton), ποδοσφαίρου, ποδοσφαίρου σάλας, γυμναστικής, πετοσφαίρισης, πετάνκ, αντισφαίρισης, πινγκ-πονγκ, πάντελ (padel) και τριάθλου. Η Σαβαδέλ είναι ένας από τους καταλανικούς συλλόγους με περισσότερα από 25.000 εγγεγραμμένα μέλη.

Ο σύλλογος είναι περισσότερο γνωστός για το τμήμα υδατοσφαίρισης των γυναικών που είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα στην Ευρώπη. Το γυναικείο τμήμα έχει κατακτήσει συνολικά 7 Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, 5 Σούπερ Καπ, 18 Πρωταθλήματα Ισπανίας, 18 Κύπελλα, 10 Σούπερ Καπ Ισπανίας και 10 Κύπελλα Καταλονίας. Το ανδρικό τμήμα έχει κερδίσει 3 Κύπελλα Ισπανίας και 3 Σούπερ Καπ. Έδρα του συλλόγου είναι το Piscina Can Llong.

## Διακρίσεις
### Υδατοσφαίριση γυναικών
* **[[Κύπελλο πρωταθλητριών υδατοσφαίρισης γυναικών|Ευρωλίγκα γυναικών]]**
****Νικητές (7):** 2011, 2013, 2014, 2016, 2019, 2023, 2024
* **[[Σούπερ Καπ Ευρώπης υδατοσφαίρισης γυναικών|Σούπερ Καπ γυναικών]]**
****Νικητές (5):** 2013, 2014, 2016, 2023, 2024
* **[[Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Ισπανίας Γυναικών|Πρωτάθλημα Ισπανίας Γυναικών]]**
****Νικητές (19):** 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2021, 2022
* **[[Κύπελλο Ισπανίας (υδατοσφαίριση γυναικών)|Κύπελλο Ισπανίας]]**
****Νικητές (18):** 2001, 2002, 2004, 2005, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2023
* **[[Σούπερ Καπ Ισπανίας (υδατοσφαίριση γυναικών)|Σούπερ Καπ Ισπανίας]]**
****Νικητές (11):** 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2020
***[[Κύπελλο Καταλονίας (υδατοσφαίριση γυναικών)|Κύπελλο Καταλονίας]]**
****Νικητές (10):** 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018

### Υδατοσφαίριση ανδρών
* '''Κύπελλο Ευρώπης'''
** **Νικητές (1):** 2022
* **[[Κύπελλο Ισπανίας (υδατοσφαίριση)|Κύπελλο Ισπανίας]]**
****Νικητές (3):** 1998, 2005, 2012
* **[[Σούπερ Καπ Ισπανίας (υδατοσφαίριση)|Σούπερ Καπ Ισπανίας]]**
****Νικητές (4):** 2002, 2005, 2012, 2020

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

Σαβαδέλ
Σαβαδέλ
ΚΝ Σαντ Αντρέου

Η **ΚΝ Σαντ Αντρέου** (ισπανικά: *Club Natació Sant Andreu*, *CN Sant Andreu*) είναι ισπανικός σύλλογος με έδρα το Σαντ Αντρέου ντε Παλόμαρ της Βαρκελώνης. Ιδρύθηκε το 1971 και διατηρεί τμήματα ανταγωνιστικής κολύμβησης, υδατοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, αντισφαίρισης, τριάθλου, τοιχοσφαίρισης και ποδοσφαίρου σάλας.

Η κολύμβηση και η υδατοσφαίριση είναι τα πιο δημοφιλή αθλήματα του συλλόγου. Το ανδρικό τμήμα υδατοσφαίρισης έχει κατακτήσει 1 Σούπερ Καπ Ισπανίας και ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ισπανίας 3 φορές (2008, 2014, 2016). Το γυναικείο τμήμα ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ισπανίας 4 φορές (2006, 2012, 2015, 2019) και του Σούπερ Καπ Ισπανίας 3 φορές (2012, 2015, 2018).

## Διακρίσεις
### Υδατοσφαίριση ανδρών
* **[[Σούπερ Καπ Ισπανίας (υδατοσφαίριση)|Σούπερ Καπ Ισπανίας]]**
****Νικητές (1):** **2014**

## Τμήμα υδατοσφαίρισης γυναικών
### Ευρωπαϊκό ρεκόρ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα

Σαντ Αντρέου
Σαντ Αντρέου
Σαντ Αντρέου
Η Πτώση

Η ***Πτώση*** είναι hip hop/rap τραγούδι των Goin' Through με συμμετοχή των Terror X Crew και Ημισκούμπρια. Κυκλοφόρησε το 1997 από την FM Records και συμπεριλήφθηκε στην θέση 10 του άλμπουμ *[[Μικροί Θεοί]]* των Goin' Through. Το κομμάτι επανακυκλοφόρησε το 2007 από την Columbia στη συλλογή διαφόρων καλλιτεχνών με τίτλο *The Hip Hop Years* και τον Φεβρουάριο του 2008 από τη BMG στη συλλογή *Goin' Through - Η Γιορτή (The Early Years)*.

## Παραγωγή
Η *Πτώση* είναι γραμμένη σε στίχους του Δημήτρη Μεντζέλου και μουσική σύνθεση του Μιχάλη Παπαθανασίου. Η παραγωγή και η ηχογράφηση του τραγουδιού έγινε το 1997 στην Κυψέλη, στο στούντιο του Παπαθανασίου.

Το βίντεο κλιπ του κομματιού γυρίστηκε από τον σκηνοθέτη Νίκο Χατζηαγγελή στο Μεσολόγγι και στην Ιτέα.

## Υποδοχή
Θεωρήθηκε ότι το κομμάτι είναι συμβολισμός για τον εσωτερικό πόλεμο του ατόμου με τον εαυτό του. Έχει χαρακτηριστεί ως μία "από τις μεγαλύτερες ανατριχίλες" αλλά και "επικό".

## Συντελεστές
* Goin' Through (ραπ)
* Terror X Crew (ραπ)
* Ημισκούμπρια (ραπ, στίχοι: Δημήτρης Μεντζέλος)
* Μιχάλης Παπαθανασίου (μουσική παραγωγή)
* Νίκος Χατζηαγγελής (σκηνοθεσία βίντεο κλιπ)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Η Πτώση'' στο YouTube
* ''Η Πτώση'' στο Discogs
* ''Μικροί Θεοί'' στο Discogs

Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια
Κατηγορία:Ελληνόφωνα τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια του 1997
Κατηγορία:Hip hop τραγούδια
Κατηγορία:Hip hop
SMAC (ταινία)

Το ***SMAC*** είναι ελληνική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ηλία Δημητρίου.

Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από τα αρχικά *Second Mitochondrial Activator of Caspases*.
## Πλοκή
Η Ελένη είναι μία ομοφυλόφιλη γυναίκα που εργάζεται σε τράπεζα και μαθαίνει ότι έχει καρκίνο σε τελικό στάδιο. Την περίοδο εκείνη, γνωρίζει τον Ανδρέα, έναν άστεγο, με τον οποίο δημιουργεί μια στενή σχέση.

## Διανομή
*Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη ως Ελένη
*Γιάννης Κοκιασμένος ως Ανδρέας
*Σταυρούλα Κοντοπούλου ως χρήστρια ουσιών
*Στέφανος Μουαγκιέ ως Μουκάσα
*Λουκία Μιχαλοπούλου ως Αθηνά
*Νίκος Γεωργάκης ως γιατρός

## Βραβεία/Διακρίσεις
Στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου κέρδισε στην κατηγορία Α' Γυναικείου ρόλου (Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη). Επίσης, κέρδισε το βραβείο κοινού στο Athens Outview film Festival και στο Cyprus Film Days IFF.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον θάνατο
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2015
Κίνημα Βουλγαρία για τους Πολίτες

Το **Κίνημα Βουλγαρία για τους Πολίτες** () είναι πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία. Το κόμμα ιδρύθηκε από τον πρώην ευρωπαίο Επίτροπο και μέλος του Εθνικού Κινήματος για τη Σταθερότητα και τη Πρόοδο Μεγκλένα Κούνεβα την 1 Ιουλίου 2012. Η Κούνεβα υπηρέτησε ως η επικεφαλής του κόμματος μέχρι το 2017.

Σημερινός επικεφαλής είναι ο Ντιμιτάρ Ντέλτσεφ. Δεν εκπροσωπείται από κάποιον βουλευτή στο Βουλγαρικό Κοινοβούλιο, αλλά ούτε και στην Ευρωβουλή. Στις εκλογές του 2013 τερμάτισε έκτο, λαμβάνοντας 115.190 ψήφους (το 3.25% των ψήφων), αλλά απέτυχε να μπει στο κοινοβούλιο.

## Κομματική πλατφόρμα
Το κόμμα έχει ορίσει τρεις βασικούς άξονες στην υποψηφιότητα του για τις εκλογές του 2013.

Ο πρώτος άξονας, με τίτλο "Ο Πολίτης", έχει ως στόχο να αυξήσει τους μηχανισμούς ελέγχου της εξουσίας, να άρει τα εμπόδια της διεξαγωγής δημοψηφίσματος σε τοπικό επίπεδο και να θέσει τα βήματα προς την κατεύθυνση της υιοθέτησης ενός νέου συντάγματος.

Ο δεύτερος άξονας, με τίτλο "Η Οικονομία", περιγράφει την αφοσίωση του κόμματος προς την ανάπτυξη και τη σταθερότητα της οικονομίας. Το κόμμα επίσης προετοιμάζεται για να φέρει "πραγματικές" μεταρρυθμίσεις στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και τις συντάξεις ηλικιωμένων. Το κόμμα επιθυμεί να επιστρέψει την οικονομία στα επίπεδα προ του 2009 και να καθοδηγήσει κατάλληλα την οικονομία ώστε να πιάσει ρυθμό ανάπτυξης πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Ο τίτλος, με τίτλο "Η Βουλγαρία του Μέλλοντος", στοχεύει σε ριζική μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος. Καλεί για την άμεση εκλογή των δικαστών που στελεχώνουν το Ανώτατο Δικαστήριο, καθώς και την αφαίρεση της ποινικής δίωξης από την δικαιοσύνη.

## Κατάλογος προέδρων

* Μεγκλένα Κούνεβα (2012-2017)
* Ντίμιταρ Ντέλτσεφ (2017-Σήμερα)

## Σημαντικά μέλη

* Πλάμεν Κονσταντίνοφ
* Νάυντεν Ζελενογκόρσκι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Αλβίζε Τσίπικο

Ο **Αλβίζε Τσίπικο** ή **Ιβάν Τσίπικος** (16 Σεπτεμβρίου 1456 &#x2013; 2 Μαρτίου 1504) ήταν ρωμαιοκαθολικός ιεράρχης που υπηρέτησε ως Αρχιεπίσκοπος του Ζάνταρ (1503) και νωρίτερα ως Επίσκοπος της Αμμοχώστου (1488-1503).

## Βιογραφία
Ο Αλβίζε Τσίπικο γεννήθηκε στο Τρογκίρ στις 16 Σεπτεμβρίου 1456. Στις 22 Οκτωβρίου 1488, διορίστηκε ως επίσκοπο της Αμμοχώστου. Στις 11 Δεκεμβρίου 1503, διορίστηκε ως Αρχιεπίσκοπος του Ζαντάρ. Πέθανε στη Ρώμη στις 2 Μαρτίου 1504 σε ηλικία 47 ετών. Ο διάδοχός του, ο Φραντσέσκο ντε Πιζάουρο, διορίστηκε στις 18 Απριλίου 1505.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι και επιπρόσθετες πηγές

*  (for Chronology of Bishops) 
*  (για την Χρονολογία των Επισκόπων) 
*  (για την Χρονολογία των Επισκόπων) 
*  (για την Χρονολογία των Επισκόπων) 

Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Κατηγορία:Επίσκοποι Αμμοχώστου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Κατερίνα Ταμπάσνικ

Η **Κατερίνα Ταμπάσνικ** (γενν. 15 Ιουνίου 1994) είναι Ουκρανή αθλήτρια του στίβου που ειδικεύεται στο άλμα εις ύψος, ενώ παλιά και στο έπταθλο.

## Σταδιοδρομία
Σε σύνθετο αγώνισμα συμμετείχε μόνο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2012, χωρίς να τερματίσει τον αγώνα.

Συμμετείχε στο άλμα εις ύψος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2013, χωρίς να προκριθεί στον τελικό. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2013.

Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε την 5η θέση στο αγώνισμα του άλματος εις ύψος, με άλμα στα 1.94 μέτρα.

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 ήταν τέταρτη με άλμα στα 1.97 μ.

## Ατομικά ρεκόρ
* Ανοιχτός: 1,96 μ. (Κροπιβνίτσκι 2018)
* Κλειστός: 1,99 μ. (Χουστόπετσε 2019)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ουκρανές αθλήτριες του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Επταθλήτριες
Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης

Το **Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων της Δύσης** ή KUNMZ (ρωσική γλώσσα: Коммунистический университет национальных меньшинств запада (КУНМЗ), Κομουνιστίτσεσκι Ουνιβερσιτέτ Νατσιονάλνιχ Μένσινστ Ζάπαντα), γνωστό επίσης ως Πανεπιστήμιο της Δύσης, ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1921 στη Μόσχα από την Κομμουνιστική Διεθνή (Κομιντέρν), ως πυρήνας εκπαίδευσης στελεχών των κομμουνιστών, προορισμένων να αποτελέσουν τα ηγετικά στελέχη των ανά τον κόσμο κομμουνιστικών κομμάτων.

## Ίδρυση

Το εκπαιδευτικό αυτό ίδρυμα ξεκίνησε επίσημα τις εκπαιδευτικές του λειτουργίες τον Νοέμβριο του 1921, με απόφαση του Συμβουλίου Λαϊκών Επιτρόπων της Ρωσικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας (ΡΣΟΣΔ). Πρώτος διευθυντής του ήταν ο Πολωνός Γιούλιαν Μαρχλέφσκι (1866–1925). Αρχικά στόχευε στην εκπαίδευση κομμουνιστών από τις δυτικές περιοχές της Ρωσίας, όπου ζούσαν μειονότητες (γερμανικές, πολωνικές κλπ),  αργότερα όμως διευρύνθηκε και οι σπουδαστές που δεχόταν προέρχονταν από την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη, τις Σκανδιναβικές χώρες, τα Βαλκάνια, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Η έδρα του ήταν στη Μόσχα και παράρτημά του στην Αγία Πετρούπολη. 

## Λειτουργία
Οι λειτουργίες του ήταν παρόμοιες με εκείνες του Κομμουνιστικού Πανεπιστημίου Εργαζομένων Ανατολής (KUTV) που δεχόταν σπουδαστές κυρίως από την Ασία και την Ανατολική Ευρώπη. Το τρίτο κομματικό ίδρυμα Διεθνές Πανεπιστήμιο Λένιν (MLS) λειτουργούσε με σπουδαστές από όλο τον κόσμο σε πιο προχωρημένο επίπεδο. 

Τα μαθήματα περιελάμβαναν θεωρητικά και πρακτικά θέματα, όπως  γνώση και ανάλυση της μαρξιστικής θεωρίας σε ανώτατο επίπεδο, οργανωτικά θέματα κομμάτων, μελέτη της επιστήμης του Δικαίου και της Διοίκησης, θεωρία και τακτικές της προλεταριακής επανάστασης, ανάλυση των προβλημάτων της σοσιαλιστικής πολιτικής θεώρησης, καθώς και οργανωτικά θέματα των εργατικών συνδικάτων και συνδικαλιστικών ενώσεων.

Στα τέλη του 1936, το Πανεπιστήμιο έκλεισε και οι λειτουργίες του μεταφέρθηκαν σε μικρότερα, τοπικά ινστιτούτα, σε διάφορες σοβιετικές δημοκρατίες. Στο KUNMZ σπούδασαν αρκετά σημαίνοντα στελέχη του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, όπως ο Τίτο και ο Ενβέρ Χότζα, αλλά και καλλιτέχνες, όπως ο γερμανός ζωγράφος H. Vogeler. Η μεγάλη πλειοψηφία των μελών και στελεχών του ΚΚΕ σπούδασαν στο ΚΟΥΤΒ, ενώ λίγοι ήταν οι έλληνες κομμουνιστές που σπούδασαν στο KUNMZ, όπως ο Μάρκος Μαρκοβίτης, ο Γρηγόρης Γρηγοριάδης, ο Γιώργος Τυρίμος και ο Τζανής Φλαράκος. Όταν το KUNMZ έκλεισε σπούδαζαν 11 Έλληνες, οι οποίοι στάλθηκαν για την καθοδήγηση της ελληνικής κοινότητας που ζούσε στη νότια Ρωσία σε περιοχές της Μαύρης Θάλασσας.

## Πηγές
* Service, Robert. *Σύντροφοι: η παγκόσμια ιστορία του κομμουνισμού*. Αθήνα: Ψυχογιός, 2007.
* Βλάσης Αγτζίδης "Ο κόκινος καπνάς", Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2010
* Μάριος Μαρκοβίτης "Όχι, δεν είμαι εχθρός του Λαού", Εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2017
* Τρότσκι, Λεόν. *Η Τρίτη Διεθνής μετά τον Λένιν*. Αθήνα: Παρασκήνιο, 2004.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομμουνισμός στη Ρωσία
Κατηγορία:Ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Ρωσία
Τιάγκο Μπραζ ντα Σίλβα

Ο **Τιάγκο Μπραζ ντα Σίλβα** (*Thiago Braz da Silva*, γεννήθηκε 16 Δεκεμβρίου 1993) είναι Βραζιλιάνος αθλητής του στίβου, που αγωνίζεται στο άλμα επί κοντώ. Είναι ο χρυσός Ολυμπιονίκης το 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, και ο κάτοχος του Ολυμπιακού ρεκόρ με 6,03 μέτρα.

## Καριέρα
Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2012.

Στους Νοτιοαμερικανικούς Αγώνες 2013 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ με άλμα στα 5.83 και νέο Νοτιοαμερικανικό ρεκόρ.

Τα ρεκόρ του συνέχιζαν να σπάνε, από 5.83 σε 5.92 και 5.93 μέτρα. 

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ, με επίδοση 6.03 μέτρα, νέο Νοτιοαμερικανικό και Ολυμπιακό ρεκόρ.

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Επικοντιστές 
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Δήμος Σαράι

Ο **Δήμος Σαράι** ( , ) είναι ένας από τους δέκα δήμους που αποτελούν την πόλη των Σκοπίων στη Βόρεια Μακεδονία. Σαράι ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Σαράι.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Σαράι συνορεύει με:
*τον Δήμο Γεγκούνοφτσε στα βορειοδυτικά,
*τον Δήμο Ζέλινο στα νοτιοδυτικά,
*τον Δήμο Σόπιστα στα νότια,
*τον Δήμο Κάρπος και τον Δήμο Γκιόρτσε Πέτροφ στα ανατολικά,
*το Κοσσυφοπέδιο στα βόρεια.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Δήμοι των Σκοπίων
Ποταμιά Λάρισας

Η **Ποταμιά** είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Αγιάς. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Αγιάς. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 262 κατοίκους στο χωριό. Η κοινότητα της Ποταμιάς καλύπτει έκταση 32.899 χλμ2.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αγιάς, στις βόρειες πλαγιές του όρους Μαυροβουνίου.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού της Ποταμιάς ήταν 262 άτομα, δηλαδή μειωμένος σχεδόν 12% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Αετός Εύβοιας

Ο **Αετός** είναι οικισμός της Εύβοιας. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής κοινότητας και δήμου Καρύστου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.

Στην τοπική κοινότητα Αετού ανήκουν και οι οικισμοί Ακρωτήρι, Μετόχι και Μπούρος. Παλαιότερα, ο Αετός ανήκε στην επαρχία Καρυστίας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

Ο οικισμός χωρίζεται στον Κάτω Αετό, όπου βρίσκονται οι υπηρεσίες της τοπικής κοινότητας  και στον Άνω Αετό με τις περισσότερες εκκλησίες και άλλα αξιοθέατα.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Αετός βρίσκεται στη Ν. Εύβοια, 2 χλμ. A.ΒΑ. της Καρύστου, σε υψόμετρο 40. Η ομώνυμη τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 27,925 χμ². 
### Γεωλογικά στοιχεία
Από την αρχαία εποχή η ευρύτερη περιοχή της Καρύστου ήταν γνωστή για το περίφημο πρασινόλευκο μάρμαρο με τις σμαραγδοπράσινες φλέβες, την «Καρυστία και Στυρία λίθο» (*cipollino* «κρεμμυδάκι») το οποίο εξορύσσονταν από τα Στύρα μέχρι τις δυτικές υπώρειες του όρους της Οχης. Ονομάσθηκε σιπολίνης (cipollino), επειδή οι εναλλασσόμενες λευκές και πράσινες ταινίες του θυμίζουν επάλληλους φλοιούς κρεμμυδιού. Το μάρμαρο αυτό χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην Ρωμαϊκή εποχή, κατά την οποία η ζήτησή του ήταν πολύ μεγάλη, πιο πολύ με την μορφή των μονόλιθων, μεγάλων διαστάσεων, ορισμένοι εκ των οποίων διασώζονται στην περιοχή ΒΔ του Αετού.
## Πληθυσμός
### Μόνιμος

 (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
### De Facto

 (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο «Καποδίστριας», μέχρι το 2010, ο Αετός ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Αετού, του πρώην Δήμου Καρύστου του Νομού Ευβοίας.
## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, στον Άνω Αετό 
* Οι παραλίες Μάρμαρα και Άη Θανάσης στον Κάτω Αετό
Στην περιοχή, ο Οικοδομικός Συνεταιρισμός Μονίμων Αξιωματικών Αεροπορίας «ΙΚΑΡΟΣ» αγόρασε το έτος 1990 έκταση 1018 στρεμμάτων. Την έκταση αυτή πολεοδόμησε με την δημιουργία 850 οικοπέδων εμβαδού 500 τ.μ. το καθένα και με το Π.Δ. από 18.2.1997 (ΦΕΚ 180Δ/11.3.1997) εγκρίθηκε η πολεοδομική μελέτη και το ρυμοτομικό σχέδιο του οικισμού.
## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Χάρτες «ROAD»
* Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
* https://www.statistics.gr/el/2011-census-pop-hous 
* eetaa.gr
* https://buk.gr/el/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Μεγαλόβρυσο Λάρισας

Το **Μεγαλόβρυσο**, έως το 1927 γνωστό ως **Νιβόλιανη**, είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Αγιάς. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Αγιάς. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 199 κατοίκους στο χωριό , ενώ του 2021 κατέγραψε 75 κατοίκους. Η κοινότητα του Μεγαλόβρυσου καλύπτει έκταση 17.128 χιλιόμετρα2.
μικρογραφία|αριστερά|Μονοπάτι Αγιάς Μεγαλόβρυσου, ένας προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού του Μεγαλόβρυσου ήταν 199 άτομα, δηλαδή μειωμένος σχεδόν 55% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Αγιάς