open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ίμερος ο Λακεδαίμονας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ίμερος** ήταν εγγονός του Δία, γιος του Λακεδαίμονα και της Σπάρτης, που βίασε την αδελφή του, την Ασίνη. 
## Ο μύθος
Μετά το ανοσιούργημά του, ο `Ιμερος αυτός έπεσε και πνίγηκε στον ποταμό «Μαραθώνα», ο οποίος μετονομάσθηκε τότε σε «Ίμερο» και στη συνέχεια, μέχρι και σήμερα, σε Ευρώτα. Αδέλφια αυτού του Ιμέρου ήταν επίσης η Κλεοδίκη, ο Αμύκλας και η Ευρυδίκη (η γιαγιά του Περσέα).

Ι
Ιμερος
Αέροπος Α΄ της Μακεδονίας

Ο **Αέροπος Α΄** της Μακεδονίας, ήταν γιος του Φιλίππου Α' και ο πατέρας του Αλκέτα Α' και σύμφωνα με τον Ευσέβιο της Καισάρειας βασίλεψε για 20 χρόνια. 

Σύμφωνα με τον Ιουστίνο, αντιμετώπισε μια επιδρομή Ιλλυριών, οι οποίοι εκμεταλεύτηκαν το ότι ο Αέροπος, μετά τον θάνατο του Φιλίππου Α΄, δεν είχε ακόμη την απαραίτητη ηλικία για να βασιλέψει. Αν και αρχικά ηττήθηκαν, οι Μακεδόνες, θέτοντας τον μικρό μονάρχη ως επικεφαλής, κατάφεραν και απέκρουσαν τους εισβολείς. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αλκέτας Α΄.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών
Κλησώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κλησώ** είναι γνωστή μια πριγκήπισσα, μία από τις θυγατέρες του βασιλιά Κλήσωνα, αδελφή της Ταυροπόλεως και του Πύλαντα. Στην πόλη Μέγαρα υπήρχε η τοπική παράδοση, αντίθετη από αυτή που αναφέρει ο Παυσανίας, ότι το πτώμα της Ινούς εκβράσθηκε στις ακτές τους και ότι το έθαψαν η Κλησώ και η Ταυρόπολις, κόρες του Κλήσωνα.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κλησω
Κλήσωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κλήσωνας** (***Κλήσων***) είναι γνωστός ένας γιος του Λέλεγα, ο οποίος υπήρξε βασιλιάς των Μεγάρων. Εκεί έφθασε ο Λέλεγας (που ήταν ο γιος του Ποσειδώνα και της Λιβύης της κόρη του Έπαφου) από την Αίγυπτο, 12 γενεές μετά από τον Κάρα. Το όνομα της συζύγου του Κλήσωνα δεν αναφέρεται, αλλά παιδιά του ήταν η Κλησώ, η Ταυρόπολις και ο Πύλαντας. Εξάλλου, εγγονός του Κλήσωνα ήταν ο περίφημος ληστής Σκίρωνας.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κλησωνας
Γιάννης Σπανουδάκης

Ο **Γιάννης Σπανουδάκης** (Χανιά, 1931 - Αθήνα, 10 Ιουνίου 2010) ήταν αθλητής αλλά και ταυτόχρονα προπονητής καλαθοσφαίρισης. Ασχολήθηκε και με το στίβο στο άθλημα του ακόντιου.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε ως δεξί χαφ στον Ατρόμητο Πειραιά και έπειτα ως τερματοφύλακας του Ολυμπιακού στην β' ομάδα. Με τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε και στην πρώτη ομάδα για ένα αγώνα. Το 1949 άφησε το ποδόσφαιρο και ασχολήθηκε με το μπάσκετ. Υπήρξε μαθητής του Μπομ Κούζι και εφάρμοσε πολλές από τις προπονητικές μεθόδους του στα ελληνικά γήπεδα.

Αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό ως παίκτης-προπονητής και κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Ελλάδος (1949, 1960), τα οποία ήταν και τα 2 πρώτα του Ολυμπιακού.
Επίσης αγωνίστηκε στο ιταλικό πρωτάθλημα με τη φανέλα της Βίρτους Μπολόνια και της Μοτομορίνι.

Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 39 αγώνες και σημείωσε 132 πόντους (3,3 μ.ο.). Αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 1951, στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1951 και το 1955 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1952.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Γιάννης Σπανουδάκης, στοιχεία στην επίσημη ιστοσελίδα του ΣΕΓΑΣ.

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του ακοντισμού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952
Κλήτα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κλήτα** (στην ιωνική διάλεκτο **Κλήτη**) είναι γνωστή μία από τις δύο Χάριτες στην τοπική παράδοση της Λακωνίας (η άλλη ήταν η Φάεινα). Ιερό αφιερωμένο στις δύο αυτές Χάριτες υπήρχε πάνω στον δρόμο που οδηγούσε από τις Αμύκλες στη Σπάρτη, όχι μακριά από τον ναό της «Κορυθαλίας Αρτέμιδος».

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κλητα
Ίμερος (θεότητα)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ίμερος** είναι ελάσσων θεότητα που ανήκει στην ακολουθία της θεάς Αφροδίτης, όπως ο Πόθος και η Πειθώ. 

Ο Ίμερος είναι η προσωποποίηση της σφοδρής ερωτικής επιθυμίας, του ερωτικού πόθου θα λέγαμε σήμερα. Ο Ησίοδος στη *«[[Θεογονία]]»* του  τον μνημονεύει ως αδελφό του Έρωτα και του Αντέρωτα, και γιο της Αφροδίτης και του θεού Άρη. Επίσης, συνδέεται με τις Χάριτες και τις Μούσες. 

Ο Παυσανίας γράφει  ότι στα Μέγαρα υπήρχε μαρμάρινο άγαλμα του Ιμέρου, έργο του γλύπτη Σκόπα, ενώ άλλο άγαλμα του Ιμέρου, έργο του  Πραξιτέλη υπήρχε και στις Θεσπιές. Παρά ταύτα δεν έχουν διασωθεί παραστάσεις του, παρά μόνο σε πήλινα αγγεία της Αττικής και της Ερέτριας, στα οποία και επιγράφεται και το όνομά του.

## Προέλευση λέξης
***Ὁ ἵμερος, τοῦ ἱμέρου*** η αρχική λέξη μας, που προέρχεται από το ρήμα ***ἱμείρω***, που σημαίνει ποθώ, θέλω πολύ. Η ινδοευρωπαϊκή ρίζα *si-smer-jo έχει να κάνει με το θυμάμαι, αλλά και το σκέπτομαι. Επομένως, ο ***ἵμερος*** που προκύπτει περιγράφει εκείνη την κατάσταση κατά την οποία η σκέψη μας προσκολλάται σε κάτι, το σκεφτόμαστε έντονα, γινόμαστε μανιακοί να το αποκτήσουμε, γιατί το έχουμε βάλει ως στόχο.

## Αναφορές


Ιμερος
Ιμερος
Ιμερος
Ντεϊά

**Ντεϊά** (καταλ. *Deià*) είναι ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό στο νησί της Μαγιόρκας, το μεγαλύτερο νησί (όπως λέει τό όνομά της στα λατινικά) των Βαλεαρίδων, στην Ισπανία. 

Το ιδανικό και ειδυλλιακό τοπίο του έχει γοητεύσει και προσελκύσει όχι μόνο απλούς τουρίστες αλλά και μερικούς καλλιτέχνες και συγγραφείς, όπως τον καταλανό Σαντιάγο Ρουσινιόλ, τον ισπανό συνθέτη Μανουέλ ντε Φάγια, τον άγγλο συγγραφέα Ρόμπερτ Γκρέιβς και την ηθοποιό Άβα Γκάρντνερ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαγιόρκα
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας
Ντιάνα Γκουρτσκάγια

Η **Ντιάνα Γκουρτσκάγια** (*დიანა ღურწკაია*, 2 Ιουλίου 1978) είναι τυφλή Γεωργιανή τραγουδίστρια, η οποία κατοικεί στη Μόσχα, Ρωσία.

Γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου του 1978 στην Αμπχαζία, Σουχούμι, Γεωργία.Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια στη Λευκορωσία το προηγούμενο έτος, η Ντιάνα, την 1η Μαρτίου του 2008, κέρδισε το γεωργιανό εθνικό τελικό με 39,4% των ψήφων, ως εκ τούτου, εκπροσώπησε τη Γεωργία το 2008 στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στο Βελιγράδι της Σερβίας. Κέρδισε μια θέση στον τελικό στο δεύτερο ημιτελικό στις 22 Μαΐου και τερμάτισε στην 11η θέση.

Η Γκουρτσκάγια έχει κερδίσει αρκετές διακρίσεις στο περελθόν με κορυφαία εκείνη του 2007 ως «η καλύτερη τραγουδίστρια στη Ρωσία» με απονεμητή τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν. Επίσης της έχουν απονεμηθεί, το Μετάλλιο Τιμής από τον πρόεδρο της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι καθώς μεταξύ άλλων και το βραβείο της Σάντα Μπάρμπαρα στην Ουκρανία.

Έχει επίσης συνεργαστεί με κορυφαίες μορφές της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, όπως ο Ρέι Τσαρλς, ο Τότο Κουτούνιο και ο Έλληνας Ντέμης Ρούσος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωργιανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Τυφλοί μουσικοί
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Γεωργία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Άρβηλος του Αρχιμήδη

thumb|Το ομώνυμο εργαλείο του τσαγκάρη.
Στην γεωμετρία, **δρέπανος** (ή **άρβηλος**) **του Αρχιμήδη** είναι το γεωμετρικό σχήμα που σχηματίζεται από τρία ημικύκλια. Φέρει το όνομα του Αρχιμήδη που κατέγραψε διάφορες από τις ιδιότητές της στις Προτάσεις 4 έως 8 στο *[[Βιβλίο των Λημμάτων]]*.

Πιο συγκεκριμένα, έστω \rm AB ένα ευθύγραμμο τμήμα με \rm \Gamma ένα εσωτερικό του σημείο. Θεωρούμε τα ημικύκλια C_{\rm AB}, C_{\rm A\Gamma} και C_{\rm \Gamma B} που ορίζονται από τα αντίστοιχα ευθύγραμμα τμήματα προς την ίδια πλευρά του \rm AB. Τότε το σχήμα που αποτελείται από την διαφορά του μεγάλου ημικυκλίου από τα δύο μικρά, δηλαδή το C_{\rm AB} - C_{\rm A\Gamma} - C_{\rm \Gamma B} είναι μία άρβηλος.

## Ιδιότητες

* Έστω \rm \Delta το σημείο που η κοινή εφαπτομένη των ημικυκλίων C_{\rm A\Gamma} και C_{\rm \Gamma B} τέμνει το ημικύκλιο C_{\rm AB}. Τότε, το εμβαδόν της άρβηλου ισούται με το εμβαδόν του κύκλου με διάμετρο \rm \Gamma\Delta.
 - {\rm E}_{C_{\rm A\Gamma}} - {\rm E}_{C_{\rm \Gamma B}} \\
 & = \frac{\pi}{8} ({\rm A\Gamma} + {\rm \Gamma B})^2- \frac{\pi}{8} {\rm A\Gamma}^2 - \frac{\pi}{8} {\rm \Gamma B}^2 \\
 & = \frac{\pi}{8} ({\rm A\Gamma}^2 + 2 \cdot {\rm A\Gamma} \cdot {\rm \Gamma B} + {\rm \Gamma B}^2)- \frac{\pi}{8} {\rm A\Gamma}^2 - \frac{\pi}{8} {\rm \Gamma B}^2 \\
 & = \frac{\pi}{4} {\rm A\Gamma} \cdot {\rm \Gamma B} \\
 & = \frac{\pi}{4} \delta^2,
\end{align}
που είναι ίσο με το εμβαδόν του κύκλο με διάμετρο \rm \Gamma\Delta.
}}

* Αν \rm E,Z οι δεύτερες τομές του κύκλου με διάμετρο \rm \Gamma\Delta με τα δύο ημικύκλια C_{\rm A\Gamma} και C_{\rm \Gamma B} αντίστοιχα, τότε το \rm \Gamma Z \Delta E είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο.

* Η ευθεία  \rm EZ είναι εφαπτόμενη στα δύο ημικύκλια C_{\rm A\Gamma} και C_{\rm \Gamma B}.

## Γενίκευση
Έχουν μελετηθεί διάφορες γενικεύσεις της άρβηλου, όπως για παράδειγμα με παραβολές (*πάρβηλος*) ή γενικές συναρτήσεις (f-άρβηλος) αντί για ημικύκλια, καθώς και γενικεύσεις σε τρεις ή παραπάνω διαστάσεις με ημισφαίρια.

## Περαιτέρω ανάγνωση

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διαδραστικές εφαρμογές για την άρβηλο
* Διαδραστικές δραστηριότητες για την άρβηλο
* Άρβηλος: το μαχαίρι του τσαγκάρη
* Ιδιότητες της άρβηλου

### Ξενόγλωσσα άρθρα
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Δείτε επίσης
* Σαλινόν
* Μηνίσκοι του Ιπποκράτη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωμετρικά σχήματα
Κατηγορία:Άρβηλος
Κατηγορία:Αρχιμήδης
Ιωάννης ΙΔ΄ Καλέκας

Ο **Ιωάννης ΙΔ΄ Καλέκας** διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1334 έως το 1347. Ήταν αντι-ησυχαστής, αντίπαλος του Γρηγορίου Παλαμά και από τους κύριους πρωταγωνιστές του εμφυλίου πολέμου του 1341-47 από την πλευρά του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου εναντίον του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περί το 1283-4 στον Άπρο της Θράκης, γι'αυτό και συχνά αποκαλούνταν Απρηνός. Ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο και μία κόρη. Χειροτονήθηκε ιερέας και τέθηκε υπό την προστασία του Ιωάννη Καντακουζηνού, υπουργού του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου και αργότερα Μεγάλου Δομέστικου, ο οποίος και τον εισήγαγε στην αυτοκρατορική αυλή. Ήταν ιεράρχης προικισμένος με θεολογική παιδεία, αξιόλογα διοικητικά προσόντα και πολιτικές φιλοδοξίες και θεωρούνταν σοφός. 

Το 1322 ανέλαβε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Χρημάτισε κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης δύο φορές, όταν ο Ανδρόνικος Γ΄ βρισκόταν σε εκστρατείες, και έτσι θεωρούσε τον εαυτό του πολύ προικισμένο για να κυβερνήσει την Αυτοκρατορία.

Το 1334, ενάντια στην θέληση της Πατριαρχικής Συνόδου, ο Ιωάννης Καντακουζηνός οδήγησε στην εκλογή του ως Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως σε διαδοχή του Ησαΐα. Ενθρονίστηκε τον Φεβρουάριο. Η πρώτη περίοδος της Πατριαρχίας του, έως το θάνατο του Ανδρόνικου Γ΄, ήταν συνετή και ήρεμη. Ακολούθως όμως, αναμείχθηκε στις δυναστικές έριδες, συντασσόμενος στην παράταξη της βασιλομήτορος Άννας. Τον Σεπτέμβριο του 1341 αυτοανακηρύχθηκε αντιβασιλέας και ηγήθηκε βίαιας επίθεσης εναντίον της οικογένειας και των υποστηρικτών του Ιωάννη Καντακουζηνού.

Όταν κατόπιν πήρε θέση στην ησυχαστική διαμάχη, συντασσόμενος με τους πολεμίους του Γρηγορίου Παλαμά και των ησυχαστών, η στάση του αυτή ερμηνεύθηκε εντός των πλαισίων της δυναστικής διαμάχης. Εντούτοις, ή θέση αυτή του Ιωάννη Καλέκα είχε θεολογικό υπόβαθρο, και έτσι ο Πατριάρχης υποστήριξε τον αντιησυχαστή Γρηγόριο Ακίνδυνο, αφετέρου ευνόησε τις διώξεις του Γρηγορίου Παλαμά και των ησυχαστών. Μία σύνοδος που συνεκλήθη τον Ιούνιο του 1341 υπό την προεδρία του Ανδρόνικου Γ΄, καθώς και μία άλλη που συνεκλήθη δύο μήνες αργότερα υπό την προεδρία του Καντακουζηνού, επιδοκίμασαν τον Παλαμισμό. Το 1344 ο Πατριάρχης Ιωάννης συνεκάλεσε άλλη σύνοδο, η οποία κατήγγειλε τον Παλαμά ως αιρετικό και διέταξε την φυλάκισή του. Όταν, το 1347, επικράτησε ο υποστηρικτής των ησυχαστών Ιωάννης Καντακουζηνός, συνεκλήθη σύνοδος, παρουσία του ιδίου του Αυτοκράτορα και της Άννας Παλαιολογίνας. Η σύνοδος αυτή καθαίρεσε στις 8 Ιανουαρίου 1347 τον Πατριάρχη Ιωάννη, ο οποίος εξορίστηκε στο Διδυμότειχο, όπου και πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους (κατ'άλλους τον Νοέμβριο).

Κατά την πατριαρχία του εκδόθηκαν πολλές συνοδικές αποφάσεις για σοβαρά θέματα, πολλές εκ των οποίων σώζονται. Εκείνη την περίοδο αντικαταστάθηκε η αρχαία λευκή «καλύπτρα» του Πατριάρχη από το επανωκαλύμμαυχο των μοναχών. Από δική του εγκύκλιο συνάγεται η ύπαρξη Κρυπτοχριστιανών, ήδη από την εποχή αυτή.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Ιωαννης 14
Ιωαννης 05
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Γεράσιμος Α΄

Ο **Γεράσιμος Α΄** διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1320 έως το 1321. Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Λυδίας, άγνωστο πότε. Αναδείχθηκε ηγούμενος της ιστορικής Μονής Μαγγάνων και της Μονής Σωσάνδρων. Εξελέγη σε μεγάλη ηλικία Πατριάρχης και διακρίθηκε για την αρετή και την αυστηρότητά του, όχι όμως και για τα διοικητικά του προσόντα. Πέθανε στις 19 Απριλίου του 1321.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* 

Γεράσιμος Α
Κατηγορία:Φιλαδέλφεια (Μικρά Ασία)
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ιωάννης ΙΓ΄ Γλυκύς

Ο **Ιωάννης ΙΓ΄**, ο επονομαζόμενος *Γλυκύς*, διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1315 έως το 1319.

## Βιογραφικά στοιχεία
Επρόκειτο για σημαντική προσωπικότητα του δημόσιου βίου της Αυτοκρατορίας. Ήταν ένας ήσυχος και ικανός λόγιος. Πριν εκλεγεί Πατριάρχης, είχε λάβει το αξίωμα του «λογοθέτου του δρόμου». Ήταν έγγαμος και προωθήθηκε στον Πατριαρχικό Θρόνο αφού πρώτα πήρε διαζύγιο και η σύζυγός του εκάρη μοναχή.

Εξελέγη στις 12 Μαΐου 1315 και η Πατριαρχία του διήρκεσε τέσσερα χρόνια. Περί το 1317, κατόπιν αιτήματος του Γκεντιμίνας της Λιθουανίας, απέστειλε ως Μητροπολίτη τον Θεόφιλο, ελπίζοντας στην επιστροφή των παγανιστών Λιθουανών στην Ορθοδοξία . Στις 11 Μαΐου 1319 αναγκάστηκε να παραιτηθεί για λόγους υγείας και κατόπιν αποσύρθηκε στη Μονή Κυριωτίσσης. Σώζεται η παραίτησή του, η διαθήκη του, και αποσπάσματα επιστολών του. Συνέγραψε και τα έργα «*Περί ορθότητος συντάξεως*» και «*Ὑπομνηστικὸν εἰς τὸν βασιλέα τὸν ἅγιον*».

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* 
* 
* Σταύρος Κουρούσης, «Ο λόγιος Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωάννης ΙΓ' ο Γλυκής (Συναγωγή ειδήσεων και ανέκδοτα έγγραφα)»,  Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, τόμ.41 (1974), σελ. 297-405
* 

Ιωαννης ΙΓ
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Ιωάννης ΙΒ΄

Ο **Ιωάννης ΙΒ΄** διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1294 έως το 1303.

Καταγόταν από τη Σωζόπολη και το κοσμικό του όνομα ήταν Κοσμάς. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά. Μετά τον θάνατο της συζύγου του έγινε μοναχός και ιερέας και αναδείχθηκε ηγούμενος της Παμμακαρίστου. Χαρακτηρίζεται ενάρετος και αξιοθαύμαστος άνθρωπος και, λόγω των ανθενωτικών του απόψεων, φυλακίστηκε από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η'.

Ήταν πνευματικός του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄, στον δωδέκατο χρόνο βασιλείας του οποίου εξελέγη Πατριάρχης. Αν και πνευματικός του, πολλές φορές αντέδρασε σε αυθαίρετες πρωτοβουλίες του και αποδείχθηκε συνετός και υπεύθυνος Πατριάρχης, με ανεπτυγμένη κοινωνική συνείδηση. Το 1299 απείλησε να παραιτηθεί, διαμαρτυρόμενος για τον γάμο της πεντάχρονης κόρης του Αυτοκράτορα, Σιμωνίδος, με τον μεσόκοπο και ακόλαστο βασιλιά της Σερβίας Στέφανο Ούρος Β΄ Μιλούτιν. Όταν τον έπεισαν να παραμείνει, άρχισε να παρεμβαίνει στην οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης, θεωρώντας ότι πρέπει να ενεργεί ως υπερασπιστής των φτωχών.

Τελικά αναγκάστηκε να παραιτηθεί στις 23 Αυγούστου 1303 και αποσύρθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου και πέθανε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Ιωαννης ΙΒ
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Τζοβάνι Μπατίστα Τζιράλντι

Ο **Τζοβάνι Μπατίστα Τζιράλντι** (ιταλικά: *Giovan Battista Giraldi Cinzio*, 12 Νοεμβρίου 1504 – 30 Δεκεμβρίου 1573) ήταν Ιταλός μυθιστοριογράφος και ποιητής. Ήταν επίσης γνωστός με τα ψευδώνυμα **Σύνθιος**, **Σύνθιο** ή **Σίντιο**. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Φερράρα της Ιταλίας και σπούδασε στο εκεί πανεπιστήμιο. Το 1525 έλαβε έδρα καθηγητή φυσικής φιλοσοφίας, ενώ το 1537 έγινε διάδοχος του Τσέλιο Καλκανίνι (Celio Calcagnini) στην έδρα της λογοτεχνίας (belles-lettres).

Μεταξύ 1542 και 1560 διετέλεσε ιδιωτικός γραμματέας, πρώτα του Δούκα της Φερράρας Έρκολε Β' και αργότερα του Αλφόνσο Β' Έστε, επίσης Δούκα της Φερράρας.

Λόγω μιας λογοτεχνικής φιλονικίας έπεσε σε δυσμένεια και μετακόμισε στο Μοντοβί της βόρειας Ιταλίας, όπου δίδαξε λογοτεχνία μέχρι το 1568.

Στη συνέχεια, έλαβε πρόσκληση της Συγκλήτου του Μιλάνου και ανέλαβε την έδρα ρητορικής στην Παβία μέχρι το 1573, όταν, για λόγους υγείας επέστρεψε στη Φερράρα όπου και απεβίωσε.

## Έργα του
Εκτός από το έπος με τον τίτλο Ercole (1557) σε 26 ωδές (cantos), ο Τζιράλντι έγραψε εννέα τραγωδίες. Η πιό γνωστή είχε τον τίτλο Orbecche και γράφτηκε το 1541.

Το λογοτεχνικό του έργο είναι επηρεασμένο ιδεολογικά από την Αντιμεταρρύθμιση.

Από τις πεζογραφικές εργασίες του, η σημαντικότερη είναι το «Εκατόμυθοι» (Hecatommithi ή Ecatomiti), μια συλλογή ιστοριών σε στιλ μεταξύ Βοκάκιου και Ματέο Μπαντέλο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Κατηγορία:Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ιταλοί μυθιστοριογράφοι
Πανεπιστήμιο του Μπαθ

Το **Πανεπιστήμιο του Μπαθ** βρίσκεται στην ομώνυμη πόλη της Αγγλίας, και είναι απο τα πιο καινούργια Αγγλικά πανεπιστήμια, καθώς αναγνωρίστηκε επισήμως ως πανεπιστήμιο το 1966.
thumb|center|400px|Άποψη των εγκαταστάσεων του Πανεπιστημίου του Μπαθ



Μπαθ
Αρματαγωγό

[thumb|255px|Αμερικανικό αρματαγωγό κατά την εκφόρτωση [Ηνωμένο Βασίλειο|βρετανικών αρμάτων μάχης στις 6 Ιουνίου 1944 (Απόβαση της Νορμανδίας)]]
Το **αρματαγωγό** είναι ειδικός τύπος πολεμικού πλοίου, που αναπτύχθηκε κυρίως από τις ΗΠΑ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πρόκειται για μεγάλα οχηματαγωγά «κλειστού τύπου» με ιδιαίτερα ισχυρής αντοχής καταστρώματα για μεταφορά αρμάτων μάχης και άλλων βαρέων οχημάτων. Έχουν μικρό σχετικά βύθισμα κατάλληλα για προσγειαλώσεις. Η φορτοεκφόρτωσή τους γίνεται από ειδικούς ενισχυμένους καταπέλτες, παλαιότερα μόνο πρωραίους. Ο μόνιμος οπλισμός των πλοίων αυτών είναι σχετικά μικρός. Χρησιμοποιούνται σε αμφίβιες επιχειρήσεις.

Τα αρματαγωγά αποτελούν ιδιαίτερους στόλους («αποβατικούς») μαζί με τα οχηματαγωγά και τα οπλιταγωγά. Η φόρτωσή τους γίνεται κατά αντίθετη σειρά εκφορτώσεως, έτσι ώστε οι μάχιμες μονάδες επιβιβαζόμενες τελευταίες να εξέλθουν πρώτες, ακολουθούμενες από τις βοηθητικές, διοικητικής μέριμνας, υγειονομικού κ.λπ..
 
Τελευταία το πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ στη κατηγορία αυτή έχει συμπεριλάβει και πλοία τύπου Ρο-Ρο.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμ. 11ος, σσ. 117-118

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Αποβατικά
Πατριάρχης Μεθόδιος Β΄

Ο **Μεθόδιος Β΄** διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για τρεις μήνες το έτος 1240, οπότε και απεβίωσε ξαφνικά. Είχε διαδεχθεί τον Πατριάρχη Γερμανό Β΄.

Πριν εκλεγεί Πατριάρχης, ήταν ηγούμενος της Μονής Υακίνθου στη Νίκαια της Βιθυνίας. Η σύντομη Πατριαρχία του δεν του έδωσε τη δυνατότητα για σημαντική προσφορά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ.13ος, σελ. 172
* 

Μεθόδιος Β
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Χουάν Ραμόν Χιμένεθ

Ο **Χουάν Ραμόν Χιμένεθ** (*Juan Ramón Jiménez Mantecón*, 24 Δεκεμβρίου 1881 – 29 Μαΐου 1958) ήταν Ισπανός ποιητής.

Αρχικά ταξίδεψε στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ελβετία, αλλά αναγκάστηκε κατόπιν να ζήσει για έξι περίπου χρόνια σε σανατόριο. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της Σεβίλης, αλλά δεν τελείωσε τις σπουδές του, γιατί πήγε στις ΗΠΑ, όπου γνώρισε και κατόπιν νυμφεύθηκε τη Ζηνοβία Καμπρουμπί, μεταφράστρια του Ταγκόρ. 

Τα πρώτα του ποιήματα, που εγκαινίασαν μαζί με τον ποιητή Αντόνιο Ματσάδο τη μεγάλη εποχή της ισπανικής ποίησης του 20ού αι., δημοσιεύτηκαν το 1900 με τον τίτλο «Θλιμμένοι σκοποί» και φέρουν φανερά την επίδραση του συμβολισμού. Η έκρηξη του ισπανικού εμφύλιου πολέμου (1936) τον ανάγκασε να μείνει εξόριστος στο εξωτερικό μακριά από τον αγώνα που δίχαζε την πατρίδα του και να ζήσει τον περισσότερο καιρό τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στο Πουέρτο Ρίκο. Στο έργο του διαφαίνεται μία έντονη προσπάθεια για την ιδεώδη έκφραση της σκέψης του μέσα από μία λεπτότητα ύφους και μία γεμάτη διαύγεια καθαρότητα αισθημάτων και μορφών. 
Ακολούθησαν τα έργα του «Ελεγείες» και «Η εύηχος σιωπή», «Ψυχές βιολέτας», «Ρίμες», «Ισπανοί των τριών κόσμων», «Πνευματικά σονέτα», ** «Ο Θεός που επιθυμείται και επιθυμεί»** (*ελλ.μτφ. Κώστας Τσιρόπουλους, εκδ. "Αστρολάβος/Ευθύνη, 1984*)  το λυρικό του διήγημα **«Ο Πλατέρο κι εγώ»** (*ελλ. μτφ. [[Ιουλία Ιατρίδη]], εκδ. "Δίφρος", 1956 και Κλεοπάτρα Ελαιοτριβιάρη, εκδ. "Καστανιώτη", 2021*) το «Ζώο του βυθού», **«Προς άλλη γυμνότητα»** (*ελλ.μτφ. Κώστας Τσιρόπουλος, εκδ. "Ευθύνη, 1999*) και άλλα.

Τιμήθηκε το 1956 με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.gutenberg.org/browse/authors/j#a3230 - Έργα του λογοτέχνη

Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές
Κατηγορία:Ισπανοί νομπελίστες
Μανουήλ Β΄

Ο **Μανουήλ Β΄** διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1244-1254.

Ήταν έγγαμος πρωτοπρεσβύτερος του Παλατιού στη Νίκαια. Δεν είχε ιδιαίτερη μόρφωση, αλλά ήταν άνθρωπος με διακεκριμένη ευλάβεια και άγια ζωή. Κατόπιν έγινε Μητροπολίτης Εφέσου. Μετά από τριάμιση ετών χηρεία του Θρόνου, εξελέγη Πατριάρχης το 1243 και ανέλαβε καθήκοντα το 1244 αφήνοντας τη γυναίκα του.

Η Πατριαρχία του διακρίθηκε για τη μετριοπάθεια και τη σύνεση που επέδειξε, τόσο στη διαχείριση των εσωτερικών υποθέσεων του Πατριαρχείου, όσο και στις σχέσεις με τον Παπικό Θρόνο. Τα χαρακτηριστικά αυτά φαίνονται στις συνοδικές αποφάσεις για το μεταθετό των αρχιερέων, τη χρήση του αντιμηνσίου, τα δικαιώματα των τοπικών συνόδων, κ.ά. Το 1247 και το 1249 αναφέρεται ότι δέχτηκε Φραγκισκανούς μοναχούς, απεσταλμένους του Πάπα. Το 1254 αναφέρεται ως μάρτυρας σε συμβόλαιο μεταξύ του Αυτοκράτορα Ιωάννη Βατάτζη και του Μιχαήλ Παλαιολόγου.

Πέθανε το 1254, πριν τις 3 Νοεμβρίου (ημερομηνία θανάτου του Ιωάννη Βατάτζη).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* Γεώργιος Ακροπολίτης, *Χρονική Συγγραφή*

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Εφέσου
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Μπόρατς Τσάτσακ

Η **Μπόρατς Τσάτσακ** (σερβικά: *ФК Борац Чачак*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Σερβίας. Ιδρύθηκε το 1926 στην πόλη Τσάτσακ της κεντρικής Σερβίας, που βρίσκεται 140 χλμ νότια από το Βελιγράδι.

Το όνομά της σημαίνει «μαχητής». Έχει χρώματα κόκκινο και άσπρο και έμβλημα ένα γρανάζι μηχανής γύρω από ένα κόκκινο αστέρι. Αγωνίζεται με οριζόντιες ριγέ ερυθρόλευκες φανέλες και λευκά παντελόνια, γι’ αυτό έχει το παρατσούκλι «Ζέβρα». Εκτός έδρας φορά ριγέ μπλε-μαύρες εμφανίσεις με μαύρα παντελονάκια. Ως έδρα χρησιμοποιεί το "Στάδιο Μπόρτσα κράι Μοράβα", χωρητικότητας 5.000 θεατών.

## Σεζόν 2007-08

Το 2007-08, με προπονητή τον Μιόντραγκ Μπόζοβιτς από το Μαυροβούνιο, αγωνίστηκε στη Σούπερ Λίγκα (Α΄ κατηγορία) του σερβικού πρωταθλήματος και τερμάτισε στην 4η θέση. Έτσι κέρδισε μια θέση στο 2ο γύρο του Κυπέλλου Ιντερότο της επόμενης σεζόν, στον οποίο θα αντιμετώπιζε τον Πανιώνιο. Τελικά, στη θέση της πήρε μέρος η ΟΦΚ Βελιγραδίου και η Μπόρατς έλαβε μέρος στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, στην πρώτη της ευρωπαϊκή συμμετοχή.

## Σημαντικοί παίκτες

* Ίβιτσα Ντραγκουτίνοβιτς: 39 φορές διεθνής – αγωνίζεται στην ισπανική Σεβίλλη.
* Νέναντ Κοβάσεβιτς: 25 φορές διεθνής – αγωνίζεται στη γαλλική Λανς.
* Μπόμπαν Ντμίτροβιτς
* Ράντιτσα Ίλιτς: κλήθηκε πρόσφατα στην Εθνική ομάδα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
* Μίροσλαβ Σαβάνοβιτς: παίζει στην ελβετική Τσαμ.


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σερβίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σερβίας
Κατηγορία:Σερβικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926
MOS Technology VIC

Το **VIC (Video Interface Chip)**, τεχνική ονομασία MOS Technology 6560 (εκδοχή NTSC) / 6561 (εκδοχή PAL), είναι ένα τσιπ παραγωγής εικόνας και ήχου σε τηλεόραση η οθόνη υπολογιστή. 

## Γενικά
Σχεδιάστηκε αρχικά για CRT οθόνες τερματικών (*terminals*) χαμηλού κόστους και βιντεοπαιχνίδια. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως στον οικιακό υπολογιστή (*home computer*) VIC-20 της Commodore.

Συχνά και οι κατοπινές εκδοχές του τσιπ ονομάζονται *VIC*. Τα τσιπ αυτά είναι οι VIC II, VIC IIE και VIC III, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν στους υπολογιστές C64, C128 και C65 (δεν κυκλοφόρησε).

## Τεχνικά στοιχεία
* 16 KiB χώρος διευθύνσεων για μνήμη εικόνας, γραμματοσειρών και χρωμάτων
* 16 χρώματα
* 2 μεγέθη χαρακτήρων: 8 × 8 ή 8 × 16 pixel
* 192 × 200 pixel ανώτατη δυνατή ανάλυση εικόνας (176 × 184 χρησιμοποιείται στον VC-20)
* Ήχος: 4 κανάλια ήχου (3 square wave + 1 white noise), με 128 διαφορετικούς ήχους ανά κανάλι
* on-chip DMA, προσαρμοσμένο στον επεξεργαστή 6502
* 2 μετατροπείς από ψηφιακό σε αναλογικό (A/D converters) των 8 bit
* Υποστήριξη φωτογραφίδας (light pen)
* Πρότυπο χρώματος: FBAS

## Βιβλιογραφία
* Bagnall, Brian: *On The Edge: The Spectacular Rise and Fall of Commodore*, ISBN 0973864907.

Κατηγορία:Commodore
Κατηγορία:Ολοκληρωμένα κυκλώματα
Ατμοσφαιρική διατάραξη

Με τον όρο **ατμοσφαιρική διατάραξη** ή **ατμοσφαιρική διαταραχή** ονομάζεται οποιαδήποτε ανατροπή της ισορροπίας της ατμόσφαιρας καθώς επίσης και κάθε "πεδίο χαμηλού βαρομετρικού" στο οποίο και παρουσιάζονται έκδηλα σημεία δημιουργίας κυκλωνικής κυκλοφορίας του αέρα.

Κυριότερες αιτίες δημιουργίας ατμοσφαιρικών διαταράξεων είναι οι αέριες μάζες και τα δημιουργούμενα όρια αυτών που ονομάζονται μέτωπα.

## Δείτε επίσης
*Κυκλοφορία ατμόσφαιρας
*Κινητική ενέργεια ανέμων

Κατηγορία:Μετεωρολογία
Ρόμι Σνάιντερ

Η **Ρόμι (Ρόσμαρι) Σνάιντερ** (γερμανικά: *Romy Schneider*, 23 Σεπτεμβρίου 1938 - 29 Μαΐου 1982) ήταν Γερμανίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Βιέννη, σε οικογένεια ηθοποιών.

## Βιογραφία
Τη δεκαετία του 1960 ξεκίνησε καριέρα στη Γαλλία και καθ' υπόδειξη του Λουκίνο Βισκόντι έκανε και ένα σύντομο πέρασμα από το Χόλιγουντ. Μετά το 1970, εργάστηκε κυρίως στη Γαλλία, όπου και απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα. Έγινε γνωστή με τον ρόλο της στην τριλογία *Σίσσυ* με θέμα τη ζωή της Ελισάβετ της Αυστρίας, που έμεινε γνωστή σαν "πριγκίπισσα Σίσσυ".

Στα τέλη της δεκαετίας του '50 αρραβωνιάστηκε με τον τότε ανερχόμενο Αλέν Ντελόν. Τον Ιούλιο του 1960, η Ρόμι Σνάιντερ, ο Αλέν Ντελόν και ο σκηνοθέτης Λουκίνο Βισκόντι επισκέφτηκαν την Ελλάδα προσκεκλημένοι του Ε.Ο.Τ. Τα βλέμματα και το ενδιαφέρον κέρδισαν οι δύο ηθοποιοί, των οποίων το πρόγραμμα περιελάμβανε και την παρακολούθηση παράστασης στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου. Έτσι, είδαν *[[Φοίνισσαι (τραγωδία)|Φοίνισσες]]* και *[[Εκάβη (τραγωδία)|Εκάβη]]* και φωτογραφήθηκαν με το θιασαρχικό ζεύγος Κατίνα Παξινού-Αλέξη Μινωτή.

Με τον πρώτο της γάμο η Ρόμι Σνάιντερ απέκτησε τον γιο της Ντάβιντ. Λίγο αργότερα ήρθε και το διαζύγιο, ενώ το 1979 ο πρώτος της σύζυγος αυτοκτόνησε. Με τον δεύτερο σύζυγό της, που επίσης χώρισε, απέκτησε την κόρη της Σάρα. Η υγεία της δεν ήταν σε καλύτερη κατάσταση, αφού υποχρεώθηκε και σε αφαίρεση ενός νεφρού, που λέγεται πως της άφησε και μια τεράστια ουλή στην πλάτη.

Το γεγονός όμως που την συγκλόνισε, χωρίς να καταφέρει να συνέλθει ποτέ, ήταν ο τραγικός θάνατος του γιου της, τον Ιούνιο του 1981. Ο 14 ετών Ντάβιντ έπαιζε στον κήπο του σπιτιού της, όταν γλίστρησε και καρφώθηκε πάνω στα κάγκελα βρίσκοντας έτσι ακαριαίο θάνατο. Η μητέρα του δε βρισκόταν στο σπίτι και ενημερώθηκε για το συμβάν από το τηλέφωνο. Το σοκ, που υπέστη από τον θάνατό του, την οδήγησε σε νοσηλεία σε ψυχιατρική κλινική στο Παρίσι. Ένα χρόνο αργότερα, στις 29 Μαΐου 1982, βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της από τον Λοράν Πετέν, από υπερβολική δόση βαρβιτουρικών χαπιών, σε συνδυασμό με αλκοόλ. Ήταν μόλις 43 χρονών.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Βραβευμένες με Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Βίκτορ Σαούντε Μαρία

Ο **Βίκτορ Σαούντε Μαρία** (*Victor Saúde Maria*, 1939-1999) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Υπήρξε ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών στην ιστορία της χώρας και στη συνέχεια υπηρέτησε στο πρωθυπουργικό αξίωμα, από το 1982 ως το 1984.

## Βιογραφία και πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε το 1939. Έπειτα από την ανακήρυξη ανεξαρτησίας της χώρας, το 1974 έγινε υπουργός Εξωτερικών. Διατηρήθηκε στο αξίωμα αυτό ως το 1982], οπότε και έγινε πρωθυπουργός, στις 14 Μαΐου. Κατά το 1984, ο αγώνας για την εξουσία με το Νίνο Βιέιρα κορυφώθηκε και αποτέλεσμα ήταν ο Σαούντε να υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την πρωθυπουργία και τη χώρα, στις 10 Μαρτίου του 1984.

Έζησε εξόριστος στην Πορτογαλία από το 1984 ως τα τέλη του 1990, οπότε και επέστρεψε. Ίδρυσε το Ενωμένο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PUSD) το 1992. Το 1994 κατήλθε υποψήφιος για το αξίωμα του Προέδρου και ήρθε 7ος, λαμβάνοντας 2,07% των ψήφων.
 Δολοφονήθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 1999.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γουινέας-Μπισσάου
Μπισάου

thumb|Άποψη της Μπισάου.
Η **Μπισάου** () είναι πόλη και πρωτεύουσα της Γουινέας Μπισάου. Η θέση της πόλης είναι στις εκβολές του ποταμού Γκέμπα, στα ανοικτά των ακτών του Ατλαντικού Ωκεανού. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πόλη, καθώς επίσης εμπορικό, διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο. Η πόλη είναι διάσημη για το καρναβάλι της. Έχει μεταξύ άλλων διεθνές αεροδρόμιο, που ονομάζεται Οσβάλδο Βιέιρα.

## Πληθυσμός
thumb|left|200px|Η Μπισάου όπως φαίνεται από τον Ποταμό Γκέμπα
Το 2007 ο πληθυσμός της πόλης υπολογιζόταν σε 407.424 κατοίκους σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Απογραφών . Με βάση την τελευταία απογραφή πληθυσμού, το 1991, η πόλη και ο ομώνυμος νομός είχαν 195.389 κατοίκους.

## Οικονομία
thumb|200px|left|Η Μπισάου όπως φαίνεται από τον δορυφόρο Spot
Η Μπισάου παράγει κυρίως φιστίκια, κόπρα, φοινικέλαιο και καουτσούκ. Έπειτα από τον εμφύλιο πόλεμο, τα οικονομικά προβλήματα επιδεινώθηκαν και η Γουινέα-Μπισάου παραμένει υπανάπτυκτη χώρα.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τους Πορτογάλους το 1687 ως οχυρωματικό λιμάνι και εμπορικό κέντρο. Το 1942 έγινε πρωτεύουσα της Πορτογαλικής Γουινέας. Κατά τον πόλεμο της ανεξαρτησίας, οι αντάρτες ανακήρυξαν πρωτεύουσα τη Μαντίνα ντο Μπόε το 1973. Ωστόσο, η Μπισάου παρέμεινε πρωτεύουσα στις κατεχόμενες από τους Πορτογάλους περιοχές, όπως της Πορτογαλικής Γουινέας. Το 1974 η Πορτογαλία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της αφρικανικής χώρας, με συνέπεια να ενωθούν τα δύο εδάφη. Η Μπισάου έγινε πρωτεύουσα.

## Αξιοθέατα
Στα αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνεται ο στρατώνας Φορταλέτσα ντ' Αμούρα, που περιέχει το μαυσωλείο του Αμίλκαρ Καμπράλ, το Μνημείο Πιτζιγκίτι για τους σκοτωμένους εργαζόμενους στα ναυπηγεία κατά την απεργία στις 3 Αυγούστου του 1959, το Εθνικό Ινστιτούτο Τεχνών, το νέο Στάδιο και οι τοπικές παραλίες. Πολλά κτήρια στην Μπισάου είναι καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές, κατά τον εμφύλιο πόλεμο, μεταξύ των οποίων και το Προεδρικό Μέγαρο όπως και το Γαλλικό Πολιτιστικό Κέντρο. Το κέντρο της πόλης δεν είναι ανεπτυγμένο.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Αγκουέντα, Πορτογαλία
*  Ντακάρ, Σενεγάλη

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Richard Andrew Lobban, Jr. and Peter Karibe Mendy, *Historical Dictionary of the Republic of Guinea-Bissau*, 3rd ed. (Scarecrow Press, 1997, ISBN 0-8108-3226-7) pp. 91-96

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γεωγραφία της Γουινέας-Μπισάου
Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Υπναγωγικός σπασμός

Ο **υπνικός** ή **υπναγωγικός σπασμός** είναι ένα ακούσιο τίναγμα (*γνωστό και ως [[μυοκλονική κρίση]] ή [[μυοκλονικός σπασμός]]*) το οποίο συμβαίνει όταν κάποιος μεταβαίνει σε κατάσταση υπναγωγίας. Συχνά περιγράφεται ως ένα ηλεκτρικό σοκ ή αίσθηση ότι πέφτει κάποιος από μεγάλο ύψος και μπορεί να κάνει κάποιον να τιναχτεί από το κρεβάτι. Οι υπνικοί σπασμοί βιώνονται από σχεδόν όλους τους ανθρώπους όταν κοιμούνται κουρασμένοι ή όταν κάνουν ανήσυχο ύπνο.

## Εμφάνιση
Οι υπνικοί σπασμοί γίνονται αντιληπτοί 1 με 2 φορές το βράδυ. Συνήθως οι υπνικοί σπασμοί συμβαίνουν κατά την διάρκεια του κανονικού ύπνου. Σε σπάνιες και ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε μια διαταραχή που ονομάζεται νυκτερινή ή υπνική μυοκλονία, δηλαδή επαναλαμβανόμενη σύσπαση των κάτω άκρων. Το άτομο που έχει τη διαταραχή συνήθως θα παραμένει κοιμισμένο κατά την διάρκεια ενός επεισοδίου.

Αν και η αιτία των υπνικών σπασμών είναι άγνωστη, η πιο κοινή θεωρία είναι ότι ο εγκέφαλος μπερδεύει την χαλάρωση με την αρχέγονη αίσθηση που προκαλείται στα πρωτεύοντα θηλαστικά όταν πέφτουν από κάποιο δέντρο (Coolidge 2006), κάτι που προκαλεί εγρήγορση (σπασμό).

Όταν κάποιος έχει έλλειψη ύπνου ή προσπαθεί να πιέσει τον εαυτό του να κοιμηθεί, οι υπνικοί σπασμοί μπορούν να συμβούν πιο συχνά. Αυτό συνήθως συμβαίνει σε άτομα που έχουν στερηθεί ύπνο περισσότερο από 24 ώρες ή σε αυτούς που ξύπνησαν μετά από πολύ μικρής διάρκειας ύπνο.

## Δείτε επίσης
* Σπασμός
* Ύπνος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* That Strange Falling Sensation 

Κατηγορία:Διαταραχές του ύπνου
Υπνοπομπικό στάδιο

Το **υπνοπομπικό στάδιο** -ορισμός που χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά απο τον πνευματιστή Frederick Myers- είναι το στάδιο της συνειδητότητας που παρατηρείται όταν κάποιος ξυπνάει. Το αντίθετο του υπνοπομπικού σταδίου είναι η υπναγωγία η οποία είναι η κατάσταση μετάβασης απο την συνειδητότητα στον ύπνο. Η υπναγωγία είναι η κατάσταση συνειδητότητας και λογικής στην οποία το άτομο προσπαθεί να βγάλει νόημα απο τις μη συνηθισμένες εικόνες και απο τα μη συνηθισμένα περιεχόμενα, σε αντίθεση το υπνοπομπικό στάδιο είναι η συναισθηματική και εύπιστη κατάσταση στην οποία το άτομο προσπαθεί να βγάλει νόημα απο τον πραγματικό κόσμο. Η μειωμένη δραστηριότητα στον μπροστινό λοβό του εγκεφάλου στα πρώτα λεπτά αφού ξυπνήσει κάποιος προκαλεί μεγάλους χρόνους αντίδρασης σε ερεθίσματα και δυσλειτουργία της βραχυπρόθεσμης μνήμης. Αρκετές φορές όταν κάποιος ξυπνάει είναι μπερδεμένος ή μιλάει χωρίς να βγάζει κάποιο νόημα, ένα φαινόμενο που ο ψυχολόγος Peter McKeller αποκαλεί "υπνοπομπική ομιλία".

## Δείτε επίσης
*Υπναγωγία

Κατηγορία:Ύπνος
Υπναγωγία

Η **υπναγωγία** περιγράφει έντονες ονειρικές, ακουστικές, οπτικές ή απτές αισθήσεις που συχνά συνοδεύονται απο υπνοπαράλυση. Οι υπναγωγικές εμπειρίες συχνά σχετίζονται με την μεταβατική περίοδο από την κατάσταση εγρήγορσης στον ύπνο.

## Προσδιορισμός

Οι υπναγωγικές εμπειρίες φαίνεται να συμβαίνουν στους ανθρώπους κατά την μεταβατική περίοδο ανάμεσα στις φάσεις συνειδητότητας (γνωστή και ως φάση εγρήγορσης) και της φάσης του ύπνου. Σε αντίθεση οι υπνοπομπικές εμπειρίες συμβαίνουν κατά την μεταβατική περίοδο ανάμεσα στον ύπνο και την συνειδητότητα.

## Εξήγηση

Αρκετές θεωρίες υποδεικνύουν πως μερικά κρυφά σημεία του ύπνου REM αναδύονται κατά την διάρκεια της μεταβατικής περιόδου. Αυτό μπορεί να εξηγήσει το πλήθος προσωπικών υπναγωγικών ψυχολογικών εμπειριών ανάμεσα στις καταστάσεις συνειδητότητας και ύπνου.

## Δείτε επίσης
* Υπνοπαράλυση
* Υπναγωγικός σπασμός
* Υπνοπομπικό στάδιο

Κατηγορία:Διαταραχές του ύπνου
Ντακάρ

thumb|160px|Διοικητική διαίρεση της πόλης.
Το **Ντακάρ** () είναι η πρωτεύουσα της Σενεγάλης και μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Βρίσκεται στη χερσόνησο του Πράσινου Ακρωτηρίου στη δυτική άκρη της Αφρικής. Έχει πληθυσμό 1.030.594, ενώ ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Ντακάρ υπολογίζεται στα 2,45 εκατομμύρια. Το Ντακάρ είναι σημαντικό διοικητικό κέντρο, έδρα της Εθνοσυνέλευσης της Σενεγάλης και του Προεδρικού Μεγάρου.

Ανά δύο χρόνια διοργανώνεται στην πόλη η έκθεση *Biennale de l'Art Africain Contemporain*.

## Ιστορία
Η περιοχή όπου βρίσκεται η πόλη κατοικήθηκε από τους Πορτογάλους, ενώ το όνομα Ντακάρ πρωτοαναφέρεται σε γαλλικό χάρτη του 1750. Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε γύρω από ένα γαλλικό κάστρο και, από το 1895, αντικατέστησε το Σαν Λουί ως πρωτεύουσα της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής. Το 1957 απέκτησε Πανεπιστήμιο.

## Κλίμα
Το Ντακάρ έχει τροπικό κλίμα.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
thumb|right|Η Εθνική Συνέλευση (Assemblée nationale)

## Δείτε επίσης
*Εθνική Βιβλιοθήκη της Σενεγάλης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γεωγραφία της Σενεγάλης
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Κλάγκενφουρτ

Το **Κλάγκενφουρτ** (, ) είναι πόλη της Αυστρίας, πρωτεύουσα του ομόσπονδου κρατιδίου της Καρινθίας.
Το πλήρες επίσημο όνομα της πόλης είναι *Κλάγκενφουρτ στη λίμνη Βέρτερζεε*, καθώς είναι χτισμένη στις όχθες της ομώνυμης λίμνης. Με πληθυσμό 92.544 κατοίκων είναι η 6η μεγαλύτερη πόλη της Αυστρίας.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε τον 12ο μ.Χ. αιώνα (1190), από τον τότε Κόμητα της Καρινθίας, υπό μορφή οχυρού για να ελέγχει τους εμπορικούς δρόμους της περιοχής (κυρίως τον ποταμό Γκλαν (Glan) που τη διασχίζει) και αναφέρεται σε έγγραφο του 1279 με το όνομα "Forum Chlagenvurth", ενώ της εκχωρήθηκε η ιδιότητα του Δήμου το 1252. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της η πόλη δοκιμάστηκε από την επιδημία του "μαύρου θανάτου" (1564, 1598), ισχυρούς σεισμούς (1571, 1690) και ποικίλες ταραχές, θρησκευτικού και εθνικού χαρακτήρα, καθώς η πόλη είχε κατοίκους και σλοβενικής καταγωγής. Το 1604 οι Ιησουΐτες δημιουργούν εκεί "Κολλέγιο", ενώ το 1787 μεταφέρεται στην πόλη η Αρχιεπισκοπική έδρα. Το 1809 τα στρατεύματα του Ναπολέοντα κατέστρεψαν μεγάλο τμήμα των τειχών της. Η πόλη δοκιμάστηκε, επίσης, και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους.

## Αξιοθέατα
Είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός καθώς στην περιοχή βρίσκονται πολλές φυσικές ομορφιές και πολλά κάστρα. Το εκτεταμένο δίκτυο πεζοδρόμων και πλατειών της πόλης οφείλονται στον Ιταλό αρχιτέκτονα Άλιο. Έτσι η πόλη έχει μια μεσογειακή ατμόσφαιρα. Η περιοχή της Καρινθίας ανάμεσα στα άλλα διαθέτει περίπου 1.270 λίμνες, 8.000 χιλιόμετρα πεντακάθαρων ποταμών, δύο Εθνικά Πάρκα, 35 καταφύγια της φύσης και 34 χιονοδρομικά κέντρα. 
Η λίμνη Βέρτερζεε, στο ανατολικό άκρο της οποίας βρίσκεται το Κλάγκενφουρτ είναι από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της χώρας τη θερινή περίοδο και συνδέεται με τον ποταμό Γκλαν με μικρό κανάλι. Κοντά στη λίμνη βρίσκεται το θεματικό πάρκο **Minimundus** που περιλαμβάνει 26.000 μ2 καταπράσινης έκτασης, στην οποία φιλοξενούνται πάνω από 140 μοντέλα, υπό κλίμακα, των σπουδαιότερων κτισμάτων και μνημείων της ανθρωπότητας. Ανάμεσα σ' αυτά διακρίνονται η Ακρόπολη, το Ατόμιουμ των Βρυξελλών και το Ινδικό Τατζ Μαχάλ. Η περιοχή του Κλάγκενφουρτ και της Καρινθίας διαθέτει περίπου 25 υπέροχα μεσαιωνικά κάστρα. Το πιο δημοφιλές είναι το Χόχστερβιτς, το οποίο είναι κτισμένο σε λόφο 150 μέτρων και διαθέτει 14 πύλες, μεσαιωνικό πολεμικό μουσείο και πολύ όμορφη θέα στην πεδιάδα.

## Υποδομές
Η πόλη είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Κλάγκενφουρτ. Διαθέτει, επίσης, αεροδρόμιο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1925.

Στο Κλάγκενφουρτ βρίσκεται το στάδιο *Χίπο Αρίνα* (επίσης γνωστό ως *Στάδιο Βέρτερζεε*), έδρα της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας *Αούστρια Κέρντεν* που αγωνίζεται στην ανώτερη κατηγορία του αυστριακού πρωταθλήματος. Είναι ένα από τα τέσσερα γήπεδα της χώρας που φιλοξένησαν αγώνες του Euro 2008.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Μπαν Κι-μουν

Ο **Μπαν Κι-μουν** (γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1944) ήταν Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών από το 2007 ως τις 31 Δεκεμβρίου 2016. 

## Προφίλ
μικρογραφία|Ο Μπαν Κι-Μουν στην ετήσια συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, 2011.
Πριν εκλεγεί σε αυτή τη θέση, υπηρέτησε ως διπλωμάτης στο Υπουργείο Εξωτερικών της Νότιας Κορέας καθώς και στον ΟΗΕ. Άρχισε την διπλωματική του καριέρα τη χρονιά που αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο, με την πρώτη του θέση να είναι στο Νέο Δελχί. Σύντομα, απέκτησε τη φήμη του μετριόφρονα και ικανού διπλωμάτη.

Ο Μπαν ήταν υπουργός Εξωτερικών της Νότιας Κορέας από τον Ιανουάριο του 2004 μέχρι το Νοέμβριο του 2006. Τον Φεβρουάριο του 2006 άρχισε την εκστρατεία του για τη θέση του Γενικού Γραμματέα. Ως Υπουργός Εξωτερικών της Κορέας, ταξίδεψε σε όλες τις χώρες-μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Αυτή η κίνηση τον έχρισε κύριο διεκδικητή, διαψεύδοντας τις αρχικές προβλέψεις.

Στις 13 Οκτωβρίου 2006 εκλέχτηκε 8ος Γενικός Γραμματέας από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Την 1η Ιανουαρίου του 2007 διαδέχθηκε τον προκάτοχό του, Κόφι Ανάν και εισήγαγε σημαντικές μεταρρυθμίσεις σχετικά με τις ειρηνευτικές δυνάμεις και την απασχόληση στον Οργανισμό. Το 2011 ανανεώθηκε η θητεία του με ομόφωνη απόφαση των Ηνωμένων Εθνών ως τις 31 Δεκεμβρίου 2016.Ο Μπαν έχει επανειλημμένα εκφράσει τις ισχυρές απόψεις του για την παγκόσμια θέρμανση καθώς και για το Νταρφούρ όπου βοήθησε στις διαπραγματεύσεις με τον Σουδανό Πρόεδρο Ομάρ Μπασίρ, ώστε ο τελευταίος να επιτρέψει την είσοδο των ειρηνευτικών δυνάμεων στο Σουδάν. 

Ο Μπαν Κι-μουν έχει λάβει πτυχίο στις Διεθνείς Σχέσεις από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ το 1970 καθώς και M.P.A. από το Χάρβαρντ το 1985.

Σύμφωνα με το βιογραφικό του, εκτός από την μητρική του γλώσσα, τα κορεατικά, ομιλεί αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιαπωνικά. 

Είναι παντρεμένος και έχει τρία ενήλικα παιδιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ΓΓ του ΟΗΕ- Προφίλ, δηλώσεις και συνεντεύξεις

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες πολιτικοί
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες διπλωμάτες
Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1993-94

Στην **52η** διοργάνωση του **κυπέλλου Ελλάδας 1993-94** μετείχαν συνολικά 72 ομάδες (18 Α' εθνικής, 18 Β' εθνικής και 36 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.

Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα διοργάνωση με αμφίρροπους αγώνες και κατέληξε σ' έναν τελικό ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ, ένα ζευγάρι που είχε να εμφανιστεί σε τελικό κυπέλλου 45 ολόκληρα χρόνια (η τελευταία αναμέτρηση των 2 ομάδων σε τελικό ήταν το 1949), παρόλο που οι δύο σύλλογοι πρωταγωνιστούσαν για δεκαετίες στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Η ΑΕΚ έφτασε σε τελικό μετά από 11 χρόνια, ενώ ο Παναθηναϊκός στην πορεία του προς τον τελικό απέκλεισε μεταξύ άλλων και τον ΠΑΟΚ στη διαδικασία των πέναλτι, μετά από 2 ισόπαλους χωρίς γκολ αγώνες.

Ο τελικός ήταν ένας από τους δύο συγκλονιστικότερους της ιστορίας του κυπέλλου (μετά από αυτόν του 1976). Ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με σκορ 2-0 και φάνηκε να κατακτά τη νίκη, όμως μέσα σε λίγα λεπτά προς το τέλος η ΑΕΚ κατάφερε να ισοφαρίσει, να προηγηθεί στο ξεκίνημα της παράτασης, να ισοφαριστεί, για να χάσει στο τέλος το κύπελλο στη διαδικασία των πέναλτι και παράλληλα το νταμπλ, καθώς την ίδια χρονιά κέρδισε το πρωτάθλημα. 

Από τα αξιοσημείωτα της διοργάνωσης υπήρξε και ο καταιγισμός των γκολ, σχεδόν σε όλες τις φάσεις και κυρίως στους επαναληπτικούς αγώνες. Χαρακτηριστικά στους αγώνες ρεβάνς του Β' γύρου σημειώθηκαν 64 γκολ σε 16 αγώνες (μέσος όρος 4 γκολ ανά αγώνα) και στους αντίστοιχους του Γ' γύρου 30 γκολ σε 8 αγώνες. Από τη φάση των ομίλων, ξεχώρισε το επιβλητικό σκορ 10-1 που πέτυχε η Ξάνθη σε βάρος του Πανναυπλιακού.

Επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι στους μοναδικούς 2 εκ των 16 ομίλων που υπήρχαν από δύο ομάδες Α' εθνικής, έτυχε να είναι μαζί Ολυμπιακός και Ηρακλής στον 16ο όμιλο, ομάδες που αργότερα κληρώθηκαν ξανά στον προημιτελικό, αλλά και ΑΕΚ και Παναθηναϊκός στον 14ο όμιλο, δηλαδή το ζευγάρι που αργότερα προέκυψε στον τελικό.

## Οι αγώνες

## Ο τελικός

* Αθήνα, Ολυμπιακό Στάδιο, Τετάρτη 20 Απριλίου 1994
* 24px **[[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός]]** -  ΑΕΚ **3-3 ([[παράταση]]), 4-2 [[Πέναλτι (ποδόσφαιρο)|πέναλτι]]** (κανονικός αγώνας: 2-2, ημίχρονο: 1-0)
* **Σκόρερς**: Βαζέχα (32' 13px|Πετυχημένο σουτ), Μανωλάς (54' 13px|Πετυχημένο αυτογκόλ - κεφαλιά), Μάρκος (116' 13px|Πετυχημένο σουτ) -- &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;Αλεξανδρής (72' 13px|Πετυχημένο σουτ, 95' 13px|Πετυχημένο σουτ), Δημητριάδης (77' 13px|Πετυχημένο κεφαλιά)
* **Τα [[Πέναλτι (ποδόσφαιρο)|πέναλτι]]:**

* **Διαιτητής**: Ιωάννης Σπάθας (Πειραιά) -- Επόπτες: Σωτηρόπουλος, Χαλδαίος
* **Εισιτήρια**: 61.232
* **Τηλεοπτική μετάδοση**: Mega (Χρήστος Σωτηρακόπουλος)

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1993-1994
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1992-93

Στην **51η** διοργάνωση του **κυπέλλου Ελλάδας 1992-93** μετείχαν συνολικά 72 ομάδες (18 Α' εθνικής, 18 Β' εθνικής και 36 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.

Στα χαρακτηριστικά της προκριματικής φάσης των ομίλων υπήρξε το γεγονός ότι το σύστημα βαθμολογίας που ακολουθήθηκε ήταν το 2-1-0, ενώ στα πρωταθλήματα που ξεκίνησαν αμέσως μετά τη φάση αυτή χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το σύστημα 3-1-0. 

Από τη φάση αυτή, μόνη έκπληξη αποτέλεσε ο αποκλεισμός του Άρη από ομάδες μικρότερων κατηγοριών (Εθνικό και Πανηλειακό), ενώ οι τρεις μεγάλες ομάδες της Αττικής έφτασαν εύκολα ή δύσκολα ως τους ημιτελικούς. Εκεί ο Ολυμπιακός απέκλεισε μετά από 2 πολύ ενδιαφέροντες αγώνες (η ρεβάνς κρίθηκε στην παράταση) τη μετέπειτα πρωταθλήτρια ΑΕΚ, τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός είχε πιο εύκολο έργο με αντίπαλο τον Απόλλωνα.

Στον τελικό που έγινε στο Ολυμπιακό Στάδιο (έδρα του Παναθηναϊκού), οι "πράσινοι" έφτασαν στη νίκη επί του αιωνίου αντιπάλου τους με σκορ 1-0, ανοίγοντας το δρόμο για μια μικρή σειρά 3 συνεχόμενων κατακτήσεων του κυπέλλου. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Βασίλης Δημητριάδης της ΑΕΚ που σημείωσε 10 γκολ.

## Οι αγώνες

## Ο τελικός

* Αθήνα, Ολυμπιακό Στάδιο, Τετάρτη 12 Μαΐου 1993
* 24px **[[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός]]** -  Ολυμπιακός **1-0** (ημίχρονο: 1-0)
* **Σκόρερ**: Βαζέχα (13' 13px|Πετυχημένο κεφαλιά)
* **Αποβολή**: 50' 10px Καραταΐδης
* **Διαιτητής**: Γιώργος Μπίκας (Χαλκιδικής) -- Επόπτες: Νικάκης, Ζακεστίδης
* **Εισιτήρια**: 64.532
* **Τηλεοπτική μετάδοση**: ΕΤ 1 (Μανώλης Μαυρομμάτης)

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1992-1993