open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φρανσέσκ Μασιά

Ο **Φρανσέσκ Μασιά** (Francesc Macià και καμιά φορά σε ισπανόφωνες πηγές Francisco Maciá, Μπιλανόβα ι λα Ζελτρού, 21 Σεπτεμβρίου 1859 - Βαρκελώνη, 25 Δεκεμβρίου 1933) ήταν καταλανός στρατιωτικός και πολιτικός. Αρχικά οπαδός της ανάκαμψης της Ισπανίας, κατέληξε να υποστηρίζει τον ακραίο καταλανισμό και να προεδρεύσει του αυτονομιστικού κόμματος Καταλανικό Κράτος το 1922. Δέκα χρόνια μετά συμμετείχε στην ίδρυση της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας και αναδείχθηκε πρόεδρος της ανασυστημένης Ζενεραλιτάτ. Θεωρείται ένας από τους δημοφιλέστερους καταλανούς πολιτικούς του πρώτου τρίτου του 20ού αιώνα· το όνομά του είναι το δεύτερο πιο δημοφιλές στην ονοματοδοσία των καταλανικών οδών.

## Βιογραφία
Με καταγωγή από τις Μπόρζες Μπλάνκες, ο Φρανσέσκ Μασιά υπηρέτησε στον ισπανικό στρατό μέχρι το 1905 όταν καταδίκασε την επίθεση μελών του ισπανικού στρατού στην εφημερίδα *La Veu de Catalunya* ('Η Φωνή της Καταλονίας'). Τότε εντάχθηκε στην Καταλανική Αλληλεγγύη, κομματική συμμαχία όλων των καταλανιστικών κομμάτων και εκλέχθηκε βουλευτής σε έξι διαδοχικές εκλογές. Το 1922 ίδρυσε το κόμμα Καταλανικό Κράτος, μια συμμαχία ακραίων καταλανιστών. Μετά το πραξικόπημα του Μιγέλ Πρίμο δε Ριβέρα κατέφυγε στο Περπινιάν, από όπου οργάνωσε μια μικρή ένοπλη ομάδα με σκοπό την εισβολή στην Καταλονία. Η αποτυχία του τον ανάγκασε σε εξορία, πρώτα στις Βρυξέλλες κι έπειτα στην Αργεντινή, όπου ίδρυσε το Αποσχιστικό Επαναστατικό Κόμμα της Καταλονίας. Με την πτώση της δικτατορίας εκλέχθηκε βουλευτής με το Καταλανικό Κράτος που λίγο αργότερα ενσωματώθηκε στο νεοϊδρυθέν κόμμα της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας.

Στις 14 Απριλίου, λίγες ώρες πριν την ανακήρυξη της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, ανακήρυξε την «Καταλανική Δημοκρατία, στα πλαίσια της Ομοσπονδίας των Ιβηρικών Δημοκρατιών». Η κίνηση αυτή έφερε τη νέα κυβέρνηση της Ισπανίας σε δύσκολη θέση· το ζήτημα λύθηκε εν τέλει με την ανασύσταση της Ζενεραλιτάτ ως όργανο αυτόνομης διοίκησης της Καταλονίας, με τον Μασιά να εκλέγεται 122ος πρόεδρός της μετά την επίσημη ψήφιση του Καθεστώτος Αυτονομίας της Καταλονίας. Ένα χρόνο αργότερα απεβίωσε.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Arrufat, Ramon. *Macià*.  Barcelona: Fonoll, 2007.
* Bosch, Alfred. *L'avi*.  Barcelona: Columna, 2001.
* Jardí, Enric. *Francesc Macià*.  Barcelona: Edicions 62, 1991.
* Roig Rosich, Josep Maria. *Francesc Macià, De militar espanyol a independentista català*.  Barcelona: L'esfera dels llibres, 2006.
* Sales, Núria (ed.). *La Catalunya rebel*.  Barcelona: Símbol, 2003.
* Santolaria Torres, Francesc. *El Banquet de la Victòria i els fets de ¡Cu-Cut! Cent anys de l'esclat catalanista de 1905*.  Editorial Meteora, 2005. ISBN 84-95623-38-2.

### Ταινίες
* *El coronel Macià* (2006). Σκηνοθεσία: Ζουζέπ Μαρία Φορν.
* *14 d'abril: Macià contra Companys* (2011). Σκηνοθεσία: Μανουέλ Ουέργα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καταλανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Καταλανικός εθνικισμός
Κατηγορία:Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία
Λιουίς Κονπάνς

Ο **Λιουίς Κονπάνς** (*Lluis Companys i Jover*, Ταρός, επαρχία της Λιέιδα, 21 Ιουνίου 1882 - Βαρκελώνη, 15 Οκτωβρίου 1940) ήταν καταλανός πολιτικός και δικηγόρος. Ιδεολογικά ήταν καταλανιστής και υπέρμαχος της δημοκρατίας, ηγέτης της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας και 123ος πρόεδρος της Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας υπό την Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία. Θεωρείται ο πιο δημοφιλής πολιτικός της σύγχρονης ιστορίας της Καταλονίας με το όνομά του να εντοπίζεται σε 250 οδούς και πλατείες της Καταλονίας. 

## Βιογραφία
Γόνος οικογένειας κτηματιών της φυσικής επαρχίας του Ουρζέλ στη Λιέιδα, σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, όπου ήρθε σε επαφή με τη ρεπουμπλικανική ιδεολογία. Το 1903 εντάχθηκε στη Ρεπουμπλικανική Ένωση του Νικολάς Σαλμερόν· με τη διάσπασή της σε δύο, ο Κονπάνς συνέχισε να την υποστηρίζει, αυτή τη φορά στα πλαίσια της Καταλανικής Αλληλεγγύης. Συνέχισε την πολιτική του ζωή στη Ομοσπονδιακή Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Ένωση. Το 1922 ως δικηγόρος μάχθηκε υπέρ της προστασίας των αγροτών της εσωτερικής Καταλονίας που αντιμετώπιζαν σημαντικά προβλήματα μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1931 συμμετείχε στην ανακήρυξη της Καταλανικής Δημοκρατίας από τον Φρανσέσκ Μασιά, μετά τον θάνατο του οποίου ανέλαβε την προεδρία της Ζενεραλιτάτ. Εντούτοις, η ανακήρυξη εκ μέρους του τού Καταλανικού Κράτους το 1934 επέφερε τη φυλάκισή του από την δεξιά κυβέρνηση της Ισπανίας. Με την νίκη του Λαϊκού Μετώπου το 1936 απελευθερώθηκε και ανέλαβε εκ νέου τα ηνία της Ζενεραλιτάτ. Η συμβίωση με την εμπόλεμη Ισπανική Δημοκρατία στα πλαίσια του Ισπανικού Εμφυλίου χαρακτηρίστηκε από δυσκολίες. Η δημοκρατική ήττα επέφερε την εξορία του στη Βόρεια Καταλονία, όπου συνελήφθη από μέλη της Γκεστάπο και παραδόθηκε στο φρανκικό καθεστώς στην Ισπανία. Μετά από τον βασανισμό του εκτελέστηκε στο φρούριο του Μον Ζουίκ στη Βαρκελώνη στις 15 Οκτωβρίου 1940.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Gonzàlez i Vilalta, Arnau (2009). *Lluís Companys. Un home de Govern*. Base, Βαρκελώνη.
* Vila, Enric (2006). *Lluís Companys. La veritat no necessita màrtirs*. La Esfera de los Libros.

Κατηγορία:Καταλανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία
Τόρεϊ Τόμας

Ο **Τόρεϊ Τόμας**, γεννημένος στις 26 Φεβρουαρίου 1985 στο Γουάιτ Πλέινς της Νέας Υόρκης, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ.

## Καριέρα
Ο Τόμας αγωνίστηκε στο κολέγιο Χόλι Κρος από το 2003 ως το 2007, έχοντας ως καλύτερη του χρονιά την τέταρτη, όπου είχε 13,7 πόντους 4,7 ριμπάουντ, 4,7 ασίστ και 2,8 κλεψίματα ανά αγώνα.

Το καλοκαίρι του 2007, υπέγραψε στη σουηδική Άκροπολ, με την οποία είχε μέσους όρους 25,6 πόντων, 7,6 ριμπάουντ, 6,6 ασίστ και 3,1 κλεψιμάτων και αναδείχθηκε κορυφαίος καλαθοσφαιριστής του πρωταθλήματος. Συνέχισε στην ολλανδική Ντόναρ και έναν χρόνο αργότερα στην επίσης ολλανδική Μάτριξ Μάτζιξ.

Το καλοκαίρι του 2010 έπαιξε για την Γκουάρος ντε Λάρα από τη Βενεζουέλα και για τη σεζόν υπέγραψε στην Τουρόφ Ζγκόρζελετς, με την οποία έπαιξε σε 41 παιχνίδια με μέσο όρο 14,4 πόντων, 5,7 ασίστ και 4,2 ριμπάουντ και κατέλαβε τη δεύτερη θέση, ενώ στο τέλος της σεζόν αναδείχθηκε κορυφαίος αθλητής της πολωνικής λίγκας.

Τον Αύγουστο του 2011, υπέγραψε στη ρωσική Σπαρτάκ Πριμόριε και μετά το τέλος της σεζόν αγωνίστηκε με τη Μέτρος ντε Σαντιάγο από τη Δομινικανή Δημοκρατία. Τον Σεπτέμβριο του 2012, συμφώνησε με την Παρτιζάν Βελιγραδίου, αλλά δύο μήνες αργότερα αφέθηκε ελεύθερος. Στις 22 Δεκεμβρίου 2012, υπέγραψε στη Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο, παίζοντας σε 18 αγώνες με 3,9 πόντους, 1,7 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ.

Το καλοκαίρι του 2013, ξεκίνησε να παίζει με την τουρκική Κεπέζ Αντάλια, αλλά αφέθηκε ελεύθερος στα τέλη Οκτωβρίου του 2013, πριν υπογράψει με τη γαλλική Λε Μαν τον Δεκέμβριο. Έναν μήνα αργότερα, υπέγραψε στη Σολέ, από την οποία αποχώρησε τον Απρίλιο του 2014.

Τη σεζόν 2014-15, αγωνίστηκε για τον Άρη Θεσσαλονίκης, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος. Με τους "κίτρινους" είχε 10,2 πόντους ανά αγώνα, αλλά αντιμετώπισε συχνά προβλήματα τραυματισμού.

Τον Ιούλιο του 2015, υπέγραψε στην πολωνική Ρόσα Ράντομ. Συνέχισε στην ΜΖΤ Σκοπίων τον Σεπτέμβριο του 2016, αλλά έναν μήνα αργότερα μεταγράφηκε στην ΑΕΚ Λάρνακας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αυτός είναι ο Τόρεϊ Τόμας (video) | PRESSARIS
* Torey Thomas - Eurobasket
* Torey Thomas - DraftExpress

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σουηδικών συλλόγων‎‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βενεζουελάνικων συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πολωνικών συλλόγων‎‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων‎‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ‎‎
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ‎
Μαραθοβούνι Άρτας

Το **Μαραθοβούνι** είναι ένας μικρός οικισμός της δημοτικής κοινότητας Άρτας του Δήμου Αρταίων με 82 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), και απέχει από την πόλη ελάχιστα χιλιόμετρα. Δίπλα από τον οικισμό βρίσκεται ένα από τα δύο σωζόμενα τζαμιά της Άρτας, το Τζαμί του Φαΐκ Πασά.

## Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε μόλις το 1981  και εντάχθηκε στον Δήμο Αρταίων. Στη θέση του Μαραθοβουνίου προυπήρχε ο παλαιός οικισμός Ιμαρέτιο ή Μαράτι, ο οποίος καταργήθηκε το 1951.

## Ιστορία
Η ιστορία της περιοχής έχει ταυτιστεί με το Τζαμί του Φαΐκ Πασά. Το τζαμί κτίστηκε στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα από τον Φαΐκ Πασά, πρώτο Οθωμανό κατακτητή της Άρτας, την εποχή που σουλτάνος ήταν ο Βαγιαζίτ Β΄.

Με βάση την εργασία του Κων.Διαμαντή με τίτλο «Η Άρτα και τα περίχωρα αυτής κατά τους χρόνους της επανάστασης», στην περιοχή κατοικούσαν  10 οικογένειες την περίοδο που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Η περιοχή υπήρξε θέατρο μαχών κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Σύμφωνα με τον Ιωάννη Μακρυγιάννη, στις 14 Νοεμβρίου 1821 ο Μάρκος Μπότσαρης με 300 άντρες οχυρώθηκε στο τζαμί. Μαζί του συντάχθηκαν αρκετοί οπλαρχηγοί και αναμεσά τους ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Αναφορά στην τοποθεσία κάνει και ο Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, ο οποίος παράλληλα μας πληροφορεί ότι στο Μαράτι υπήρχαν άφθονες φουντουκιές ενώ ο Φρανσουά Πουκεβίλ μας ενημερώνει για τον σημαντικό αριθμό από πορτοκαλιές, λεμονιές, ελαιόδεντρα αλλά και καλαμώνες που κάλυπταν την περιοχή.

Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στην περιοχή. Ο Σεραφείμ Ξενόπουλος, μας δίνει την πληροφορία ότι το 1884 στην περιοχή γύρω από το τζαμί κατοικούσαν περίπου 10 χριστιανικές οικογένειες και έξι με εφτά Οθωμανοί, οι οποίοι προσεύχονταν στο τέμενος.

Κατά τη διάρκεια του ατυχή Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, η περιοχή γύρω από το τζαμί υπήρξε και πάλι πεδίο μαχών ανάμεσα στις ελληνικές δυνάμεις υπό την διοίκηση του Συνταγματάρχη Θρασύβουλου Μάνου και των Τούρκων του Αχμέτ Χιφσί Πασά.

## Τοποθεσία και πρόσβαση
Το Μαραθοβούνι γειτνιάζει με την Ελεούσα, τα Ρόκκα, τη Γραμμενίτσα και με την πόλη της Άρτας. Ο οικισμός βρίσκεται δίπλα στην παράκαμψη Φιλιππιάδας της Ιονίας οδού και απέχει ελάχιστα από τον ποταμό Άραχθο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Αρταίων
* Περιφερειακή Ενότητα Άρτας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Παναγιώτης Βήλος

Ο **Παναγιώτης Ν. Βήλος** (;  - Μάρτιος 1986) ήταν Έλληνας στρατιωτικός. Υπηρέτησε ως αξιωματικός στην Πολεμική Αεροπορία.

## Βιογραφία
Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά την Κατοχή. Έφτασε στο βαθμό του Υποπτεράρχου και υποδέχθηκε στην Πελοπόννησο (με το βαθμό του σμηνάρχου) την εξόριστη κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου όταν επέστρεψε από τη Μέση Ανατολή.

Κατά την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Πλαστήρα ήταν υφυπουργός Αεροπορίας. 

Το 1950 εξελέγη στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου.

Πέθανε τον Μάρτιο του 1986 και κηδεύτηκε στις 7 Μαρτίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Αεροπορίας
Αλεξάντερ Αγκασίζ

Ο **Αλεξάντερ Εμάνουελ Ρόντολφ Αγκασίζ** (αγγλικά: *Alexander Emmanuel Rodolphe Agassiz*, 17 Δεκεμβρίου 1835 - 27 Μαρτίου 1910) ήταν Ελβετο-Αμερικανός φυσιοδίφης και γιος του Λουί Αγκασίζ.

## Βίος
Ο Αγκασίζ γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1835 στο Νεσατέλ της Ελβετίας και μετανάστευσε στις ΗΠΑ, το 1849, με τον πατέρα του. Το 1855 αποφοίτησε από το Χάρβαρντ, ενώ μελέτησε, ακολούθως, χημεία και μηχανική, παίρνοντας το μπάτσελορ το 1857, ενώ δύο χρόνια αργότερα έγινε βοηθός στο *U.S. National Geodetic Survey*.

Ο Αγκασίζ ασχολήθηκε, ως επί το πλείστον, με έρευνες σχετικές με την ωκεονογραφία, δίνοντας περισσότερη προσοχή στη θαλάσσια πανίδα. Δημοσίευσε πολλά έργα, στα οποία παρουσίαζε τα πορίσματα της έρευνάς του. Εξαιτίας της ενασχόλησής του με την εκμετάλλευση ορυχειών χαλκού, απέκτησε μεγάλη περιουσία, την οποία διέθεσε στο Χάρβαρντ, για τη σπουδή της Βιολογίας και, επίσης, για το Μουσείο Συγκριτικής Ζωολογίας, του οποίου υπήρξε διευθυντής από το 1874 έως το 1885.

Με τον πατέρα του είχε μία σημαντική διαφορά επάνω στα επιστημονικά θέματα, καθώς ο Αλεξάντερ υποστήριζε τη Θεωρία της Εξέλιξης.

Πέθανε στις 27 Μαρτίου του 1910, στον Ατλαντικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Publications by and about Alexander Agassiz in the catalogue Helveticat of the Swiss National Library
* National Mining Hall of Fame: ''Alexander Agassiz''
*National Academy of Sciences Biographical Memoir

Κατηγορία:Φυσιοδίφες
Κατηγορία:Ζωολόγοι
Μπουκέτο (περιοδικό)

μικρογραφία|300px|right|Εξώφυλλο περιοδικού '''Μπουκέτο'''.
Το ***Μπουκέτο*** υπήρξε εβδομαδιαίο λαϊκό περιοδικό ποικίλης ύλης κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, το οποίο φιλοξένησε κείμενα πολλών γνωστών λογοτεχνών της εποχής και εκδιδόταν στην Αθήνα. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 27 Απριλίου του 1924 και συνέχισε αδιάκοπα μέχρι τον Οκτώβριο του 1946, απαριθμώντας 1.126 τεύχη. Η φήμη του περιοδικού ήταν τέτοια ώστε μέσω ταχυδρομείου πολλοί αναγνώστες το έστελναν στην υπόλοιπη Ελλάδα και σε μεγάλα κέντρα του Ελληνισμού στο εξωτερικό όπως στην Αλεξάνδρεια, στην Αμερική, στην Κωνσταντινούπολη κ.ο.κ.

## Περιεχόμενο
Το ίδιο το περιοδικό προσδιοριζόταν ως «Εβδομαδιαία εικονογραφημένη φιλολογική επιθεώρησις». Και αυτό γιατί φιλοξενούσε από τη μία ελληνική και ξένη λογοτεχνία, και από την άλλη ιστορικά αφηγήματα, σπαζοκεφαλιές, ανέκδοτα, λαογραφία, παραμύθια, σάτιρες, παιχνίδια, κοσμική κίνηση, αλληλογραφία και γενικά ελαφρά ποικίλη ύλη. Στο Μπουκέτο έχουν δημοσιευτεί έργα των μεγαλύτερων Ελλήνων πεζογράφων της εποχής όπως:
* Κωστής Παλαμάς
* Παύλος Νιρβάνας
* Κώστας Ουράνης
* Λάμπρος Πορφύρας
* Μιλτιάδης Μαλακάσης
* Γιάννης Βλαχογιάννης
* Μυρτιώτισσα
* Ναπολέων Λαπαθιώτης
* Γρηγόριος Ξενόπουλος
*Κώστας Φαλτάιτς
* Ρώμος Φιλύρας κ.ά.

Μέσα από τη στήλη «Καρτ Ποστάλ» του περιοδικού πολλοί Έλληνες λογοτέχνες έκαναν τις πρώτες τους λογοτεχνικές απόπειρες όπως ο Γιάννης Ρίτσος, ο Στρατής Τσίρκας και ο Νικηφόρος Βρεττάκος, οι οποίες όμως δεν στέφονταν πάντα με επιτυχία.

Τα χρωμολιθόγραφα εξώφυλλα του περιοδικού χαρακτηρίζονταν από την Art Nouveau αισθητική τους. Το περιοδικό χρησιμοποιούσε τη δημοτική γλώσσα, κάνοντάς το να ξεχωρίζει από τα άλλα έντυπα της εποχής, αλλά και καθιστώντας το δημοφιλές ανάμεσα στη νεολαία.

## Ιστορικό
Το «Μπουκέτο» είχε κυκλοφορία 20.000 τεύχη. Η κυκλοφορία του περιοδικού έχει χωριστεί σε τέσσερις περιόδους:
# Η πρώτη περίοδος εκτείνεται από το 1924 έως το 1935.
# Η δεύτερη περίοδος περιλαμβάνει τα έτη 1936 με 1938.
# Η τρίτη τη διετία 1939 με 1940
# και η «Νέα περίοδος» διαρκεί από το 1941 μέχρι το 1946.
Έγιναν προσπάθειες επανακυκλοφορίας του το 1958, αλλά εκδόθηκαν μόνο τρία τεύχη.

Εκδότης του ήταν ο Κων. Θεοδωρόπουλος, διευθυντής ήταν ο Ν. Καμαρινόπουλος, ενώ στη συντακτική του ομάδα συμμετείχαν, κατά καιρούς, ο Μήτσος Παπανικολάου, ο Χάρης Σταματίου, ο Απόστολος Μαγγανάρης, ο Γιώργος Κοτζιούλας.

Αρχικά για δύο χρόνια το περιοδικό είχε 15-20 σελίδες. Μετά οι σελίδες αυξήθηκαν σε 25-30 για να διπλασιαστούν σχεδόν την περίοδο 1934-5. Από το 1925, στο τέλος κάθε  χρόνου εκδιδόταν το «Ημερολόγιο» που είχε 130 σελίδες με επιλεγμένο υλικό ως συνοδευτικό της κύριας έκδοσης του περιοδικού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Κώστας Τριβέλλας

Ο **Κώστας Τριβέλλας** (1931 - 25 Οκτωβρίου 2016) ήταν σημαντικός παράγοντας του ελληνικού ποδοσφαίρου, που διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ) την εξαετία 1991 - 1997.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1931 στο Μαρούσι, όπου και μεγάλωσε. Υπήρξε παράγοντας του Γυμναστικού Συλλόγου Αμαρουσίου, αλλά και πρόεδρος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (ΕΠΣΑ). Πρωταγωνίστησε στην κατασκευή του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών (ΟΑΚΑ) στο Μαρούσι. Ασχολήθηκε και με την πολιτική, ως υποψήφιος βουλευτής Β΄ Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς όμως να καταφέρει να εκλεγεί.

Τον Αύγουστο του 1991 εκλέχθηκε πρόεδρος της ΕΠΟ, κερδίζοντας τον μεγάλο αντίπαλό του και μέχρι τότε κάτοχο της προεδρίας Σωτήρη Αλημίση. Επανεκλέχθηκε απροσδόκητα το 1994, παρά το γεγονός ότι πολλοί πίστευαν ότι δεν είχε ελπίδες, λόγω της κάθετης αντιπαράθεσής του με τον υφυπουργό Αθλητισμού Γιώργο Λιάνη. Η κόντρα τους είχε και πολιτικές αιτίες (ΠΑΣΟΚ ο Λιάνης, ΝΔ ο Τριβέλλας) αλλά και οπαδικές, καθώς ο Τριβέλλας κατηγόρησε τον Λιάνη ότι είναι εκτελεστικό όργανο του Σωκράτη Κόκκαλη. Ο Κόκκαλης, όταν είχε αναλάβει την ΠΑΕ Ολυμπιακός τον Μάιο του 1993, είχε δηλώσει ότι μία από τις πρώτες προτεραιότητές του ήταν η αλλαγή ηγεσίας της ΕΠΟ, καθώς, σύμφωνα με τον ίδιο, η διοίκηση Τριβέλλα ήταν προκλητικά αντι-Ολυμπιακή. Με τη σειρά του, ο Λιάνης υποστήριξε ότι ο Τριβέλλας είναι «*γελοίο και αναξιόπιστο πρόσωπο*» που «*διασύρει το ελληνικό ποδόσφαιρο και διεθνώς*» και προχώρησε σε παύση κάθε επιχορήγησης της ΕΠΟ, δηλώνοντας ότι «*ο Τριβέλλας δεν θα πάρει ούτε μία δραχμή από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού*».

## Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994
Από τις επιτυχίες της διοίκησης Τριβέλλα ήταν η επαναπρόσληψη του Αλκέτα Παναγούλια στη θέση του προπονητή της Εθνικής Ελλάδας, και η πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 στα γήπεδα των ΗΠΑ. Ωστόσο, ο Τριβέλλας δέχτηκε έντονη κριτική για τη διαχείριση αυτής της πρόκρισης και χρεώθηκε σε μεγάλο βαθμό την αγωνιστική αποτυχία της ομάδας που ακολούθησε, καθώς επέμενε οι ποδοσφαιριστές να επισκέπτονται συνεχώς οργανώσεις της Ομογένειας, ορθόδοξες εκκλησίες, και Ελληνοαμερικανούς παράγοντες, με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία από τα συνεχή ταξίδια. Οι εφημερίδες της εποχής κατηγόρησαν την Ομοσπονδία ότι έκανε την ομάδα «τσίρκο» και μετέβαλε τους παίκτες σε «ζαλισμένα κοτόπουλα».

## Οι εκλογές της Αλεξανδρούπολης
Η πτώση του Τριβέλλα ήρθε τελικά το 1997, με τις εκλογές της ΕΠΟ στην Αλεξανδρούπολη, στις οποίες ηττήθηκε από τον παλιό του αντίπαλο Σωτήρη Αλημίση, που επανήλθε στην προεδρία της Ομοσπονδίας και τοποθέτησε ως γενικό γραμματέα τον Βασίλη Γκαγκάτση. Οι εκλογές αυτές συνοδεύτηκαν από καταγγελίες της παράταξης Τριβέλλα για μαζική εξαγορά ψήφων επαρχιακών Ενώσεων, που σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες πραγματοποίησαν για λογαριασμό του Σωκράτη Κόκκαλη ο Θωμάς Μητρόπουλος και ο Γιώργος Λούβαρης. Ωστόσο, τίποτε δεν αποδείχτηκε, ενώ οι ποινικές διώξεις που ασκήθηκαν σε βάρος των Γκαγκάτση, Μητρόπουλου και Λούβαρη κατέληξαν όλες σε απαλλακτικά βουλεύματα.

## Παραπομπές


Τριβέλλας Κώστας
Τριβέλλας Κώστας
Πάρσονς (κρατήρας)

Ο **Πάρσονς** είναι κρατήρας πρόσκρουσης διαμέτρου 40 χλμ. στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στα βόρεια-βορειοδυτικά του κρατήρα Κριλόφ και στα ανατολικά του Μουρ. Το σχήμα του είναι περίπου κυκλικό και το χείλος του έχει υποστεί σχετικά περιορισμένη διάβρωση. Στη νοτιοανατολική, τη βορειοανατολική και τη δυτική πλευρά του χείλους υπάρχουν αρκετοί κρατήρες μικρότερου μεγέθους. Ο πυθμένας του δεν έχει αξιόλογα χαρακτηριστικά.

Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση έδωσε αυτό το όνομα στον κρατήρα προς τιμή του Τζακ Πάρσονς (Jack Parsons), μηχανικού της πυραυλικής και διακεκριμένου στελέχους του Jet Propulsion Laboratory

## Δευτερεύοντες κρατήρες

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Κουν (κρατήρας)

Ο **Κουν** (*Kuhn*) είναι κρατήρας πρόσκρουσης διαμέτρου 16 χιλιομέτρων, ο οποίος βρίσκεται στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης, στα ανατολικά του κρατήρα Κόχερ, στα νοτιοανατολικά του Άσμπρουκ και λίγο βορειότερα του σεληνιακού Νοτίου Πόλου. 

Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση τον ονόμασε έτσι το 2008 προς τιμήν του Γερμανού χημικού Χένρι Κουν.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* LAC-144 area – Χάρτης του νότιου σεληνιακού πόλου

Κουν
Κράμερς (κρατήρας)

Ο **Κράμερς** (*Kramers*) είναι αρχαίος κρατήρας πρόσκρουσης, διαμέτρου 61 χλμ., ο οποίος βρίσκεται στηην αθέατη από την Γη πλευρά της Σελήνης. Βρίσκεται στα δυτικά του μεγαλύτερου κρατήρα Κουλόμπ και στα βορειοδυτικά του Βέμπερ. 

Το εξωτερικό χείλος του Κράμερς έχει σημάδια σοβαρότατης διάβρωσης, παρ'όλα αυτά το αρχικό του σχήμα παραμένει ευδιάκριτο. Ο νεώτερος δευτερεύων κρατήρας Κράμερς C, παρομοίων διαστάσεων, επικαλύπτει το βορειοανατολικό χείλος του.

## Δευτερεύοντες κρατήρες

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Γιώργος Γκιρτζίκης

Ο **Γιώργος Γκιρτζίκης** (Ξάνθη, 18 Φεβρουαρίου 1947) είναι παράγοντας του ελληνικού ποδοσφαίρου και πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ), θέση την οποία κατείχε από τον Ιανουάριο του 2015 ως τον Σεπτέμβριο του 2016.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το Φεβρουάριο του 1947 στην Ξάνθη. Υπήρξε ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής για πολλά χρόνια, αγωνιζόμενος στα άκρα της επίθεσης, στην Θράκη Συδινής, το πρώτο ποδοσφαιρικό σωματείο στην ιστορία της Ξάνθης. Υπήρξε συνιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ξάνθης το 1978, της οποίας αργότερα έγινε και πρόεδρος.

Από το 1973 ήταν στέλεχος της γαλακτοκομικής εταιρείας *ΔΕΛΤΑ*, αναλαμβάνοντας και διευθυντής του εργοστασίου της στην Ξάνθη. Αποχώρησε το 2013, μετά από 40 χρόνια δουλειάς.

Είχε ενεργό ρόλο και στην τοπική αυτοδιοίκηση με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Εκλέχθηκε πρόεδρος στην κοινότητα Κουτσού, δημοτικός σύμβουλος στον δήμο Βιστωνίδας και νομαρχιακός σύμβουλος Ξάνθης, ενώ το διάστημα 2003 - 2004 ήταν πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ξάνθης.

Από το 2000 μέχρι το 2004 ήταν πρόεδρος στην ΠΑΕ Skoda Ξάνθη. Την τετραετία αυτή οι σχέσεις του με τον ιδιοκτήτη και μεγαλομέτοχο Χρήστο Πανόπουλο ήταν καλές, αλλά αργότερα προέκυψαν διαφορές.

Κατείχε διάφορες θέσεις στην ΕΠΟ, όπως αυτή του ταμία, του αναπληρωτή γενικού γραμματέα, και του προέδρου της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας (ΚΕΔ). Τον Δεκέμβριο του 2014 ο τότε πρόεδρος Γιώργος Σαρρής παραιτήθηκε, και ένα μήνα μετά, τον Ιανουάριο του 2015, ο Γιώργος Γκιρτζίκης τον αντικατέστησε, αποσπώντας την θετική ψήφο 51 από τις 55 Ενώσεις.

Είναι νυμφευμένος από το 1971 και έχει δύο κόρες.

## Δικαστικές υποθέσεις
Τον Σεπτέμβριο του 2016, ο Γιώργος Γκιρτζίκης, μαζί με τους Βαγγέλη Τοπολιάτη, Βαγγέλη Μαζαράκη, Γιώργο Καραμελίδη, Γιάννη Οικονομίδη, Νίκο Προύντζο και Σπύρο Καλογιάννη, παραπέμφθηκαν σε δίκη για την υπόθεση της Κάρτας Υγείας, η οποία αφορούσε πρόγραμμα για τη παρακολούθηση της υγείας ποδοσφαιριστών. Το πρόγραμμα δεν εφαρμόστηκε ποτέ, αλλά ζημίωσε το Ελληνικό δημόσιο με περισσότερα από 13 εκ. eυρώ. Ως αποτέλεσμα της παραπομπής κηρύχθηκε έκπτωτος. Οι εκλογές για το νέο προεδρείο προγραμματίστηκαν για τις 26 Οκτωβρίου 2016, στις οποίες έθεσε υποψηφιότητα ο Βαγγέλης Γραμμένος.

Μέσα στο 2018 και ύστερα από τρία χρόνια ερευνών της υπόθεσης έγινε γνωστό ότι ο Γκιρτζίκης συνήθιζε να υπογράφει ως ταμίας ό,τι του δινόταν προς έγκριση από την προεδρία της ΕΠΟ, κάτι που επιβεβαίωσε και ο ίδιος. Στις 8 Μαρτίου 2019 ανακοινώθηκε ποινή κάθειρξης πέντε ετών και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για δύο χρόνια, που του επιβλήθηκαν για το αδίκημα της απιστίας επειδή ζημίωσε την περιουσία της ΕΠΟ με 13 εκατ, ευρώ μαζί με άλλους παράγοντες και πρώην προέδρους της ΕΠΟ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προέδροι Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας
Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών Ομοσπονδιών
Στρατηγίς Σερβίων

Η **Στρατηγίς Σερβίων** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Δημιουργήθηκε από τον αυτοκράτορα Βασίλειο τον  Β΄ μετά την νίκη του επί των Βουλγάρων το 1020 μ.Χ., όταν απέσπασε την περιοχή των Σερβίων από το Θέμα Θεσσαλονίκης και την ενέταξε εκκλησιαστικά  στην αρχιεπισκοπή Αχρίδος μαζί με την περιοχή των Σταγών. Η περιοχή των Σταγών επέστρεψε εκκλησιαστικά επί Μανουήλ Κομνηνού (1143-1180) στη δικαιοδοσία της Λάρισας αλλά παρέμεινε διοικητικά στο Θέμα Σερβίων. Ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες κατά τον 12ο αιώνα. 

Η Στρατηγίς αναφέρεται σε εκκλησιαστικό έγγραφο του 1163 ως Θέμα που περιλάμβανε εκτός τα Σέρβια και την περιοχή των Σταγών στην Θεσσαλία. Έδρα της ήταν το Κάστρο των Σερβίων στα σημερινά Σέρβια Κοζάνης. Το θέμα έχασε την υπόστασή του με την Δ΄ Σταυροφορία. Δεν επαναδημιουργήθηκε μετά την ανακατάληψη των Σερβίων από τον Θεόδωρο Δούκα για το Δεσποτάτο της Ηπείρου. 

Γνωστοί διοικητές του Θέματος Σερβίων κατά τα τέλη του 10ου αιώνος είναι ο Μαγηρίνος Στρατηγός και κατά τον 11ο αιώνα ο Μιχαήλ Αυξεντιώτης, βεστάρχης στρατηγός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας
Κατηγορία:Σέρβια
Διακήρυξη της Βηθεσδά για την Εκδοτική Δραστηριότητα Ανοικτής Πρόσβασης

Η **Διακήρυξη της Βηθεσδά για την Εκδοτική Δραστηριότητα Ανοιχτής Πρόσβασης** (αγγλικά: ***Bethesda Statement on Open Access Publishing***) είναι μια διακήρυξη του 2003 η οποία ορίζει την έννοια της ανοικτής πρόσβασης και, στη συνέχεια, υποστηρίζει αυτή την έννοια.

## Η δήλωση

Στις 11 Απριλίου 2003, το Ιατρικό Ινστιτούτο Howard Hughes φιλοξένησε τη συνεδρίαση 24 προσώπων για να συζητήσουν την καλύτερη πρόσβαση στην επιστημονική βιβλιογραφία. Η ομάδα έδωσε ένα ορισμό του περιοδικού ανοικτής πρόσβασης, ως εκείνο που χορηγεί το «δωρεάν, ανέκκλητο, παγκόσμιο, διαρκές δικαίωμα πρόσβασης σε αυτό, καθώς και την άδεια για αντιγραφή, χρήση, διανομή, μετάδοση, και δημόσια προβολή ενός έργου και της δημιουργίας και διανομής παράγωγων έργων, σε οποιοδήποτε ψηφιακό μέσο για οποιοδήποτε υπεύθυνο σκοπό, σύμφωνα με την ορθή απόδοση της συγγραφικής πατρότητας» και από το οποίο κάθε άρθρο «κατατίθεται αμέσως μετά την αρχική δημοσίευση σε τουλάχιστον ένα διαδικτυακό αποθετήριο".

## Σημασία

Μαζί με την Πρωτοβουλία της Βουδαπέστης για την Ανοικτή Πρόσβαση (BOAI) και τη Διακήρυξη του Βερολίνου για την Ανοιχτή Πρόσβαση στη Γνώση των Θετικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών, η Διακήρυξη Βηθεσδά καθιέρωσε την "ανοικτή πρόσβαση" ως όρο για να περιγράψει τις πρωτοβουλίες για να καταστήσουν την πληροφορία πιο ευρέως και εύκολα διαθέσιμη.

Η Διακήρυξη Βηθεσδά βασίζεται στην BOAI λέγοντας το πώς οι χρήστες θα θεσπίσουν την ανοικτή πρόσβαση. Συγκεκριμένα, αυτοί που εξασκούν την ανοικτή πρόσβαση θα θέτουν το περιεχόμενο στο διαδίκτυο με μια άδεια που χορηγεί δικαιώματα για επαναχρησιμοποίηση, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να δημιουργηθούν παράγωγες εργασίες. Η BOAI δεν αναφέρει τα παράγωγα έργα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*The Bethesda Statement on Open Access Publishing

Κατηγορία:Ανοικτή πρόσβαση
Μαξ Σλέφογκτ

Ο **Μαξ Σλέφογκτ** (γερμανικά: *Max Slevogt*, 8 Οκτωβρίου 1868 – 20 Σεπτεμβρίου 1932) ήταν Γερμανός ιμπρεσιονιστής ζωγράφος και σκιτσιγράφος, περισσότερο γνωστός για τα τοπία του. Υπήρξε μαζί με τον Λόβις Κορίντ (*Lovis Corinth*) και τον Μαξ Λίμπερμαν (*Max Liebermann*), ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της τεχνοτροπίας plein air στη Γερμανία.



File:The_Day's_work_Done_-_Max_Slevogt.jpg|*Μετά την δουλειά της μέρας*, 1900, Μόναχο, Νέα Πινακοθήκη
File:Max_Slevogt_-_Portrait_of_the_dancer_Marietta_di_Rigardo_-_Google_Art_Project.jpg|*Η χορεύτρια Marietta di Rigardo*, 1904, Δρέσδη, Πινακοθήκη των Νέων Δασκάλων
File:Slevogt_Faun_and_a_Girl.jpg|*Φαύνος και κορίτσι *, προ του 1905, Βαρσοβία, Εθνικό Μουσείο
File:1913_Slevogt_Unter_den_Linden_anagoria.JPG|*Υπό τας φιλύρας*, 1913, Βερολίνο, Άλτε Νατσιονάλγκαλερι
File:Max_Slevogt_-_Sandstorm_in_the_Libyan_Desert_-_Google_Art_Project.jpg|*Αμμοθύελλα στην Λιβυκή έρημο*, 1914, Δρέσδη, Πινακοθήκη των Νέων Δασκάλων
File:Max_Slevogt_-_Bazar_in_Assuan_I.jpg|*Παζάρι στο Ασσουάν*, 1914, Ντάρμστατ, Hessisches Landesmuseum


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι
Κατηγορία:Εικονογράφοι
Κατηγορία:Προσωπογράφοι
Πιερ Μπονιρότ

Ο **Πιερ Μπονιρότ** (γαλλικά: *Pierre Bonirote*, 1811 – 1891) ήταν Γάλλος ζωγράφος του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1811 στη Λυών της νοτιοανατολικής Γαλλίας και σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Λυών όπου είχε ως δάσκαλο τον Πιερ Ρεβοΐλ. Το 1832 έλαβε βραβείο ζωγραφικής και από τον επόμενο χρόνο ξεκίνησε να παρουσιάζει τα έργα του στο Σαλόν του Παρισιού. Αργότερα έζησε κατά διαστήματα στη Ρώμη (1836-1838 και 1840) όπου κατά τη δεύτερη χρονικά διαμονή του στην ιταλική πόλη , μετά από ενέργειες του Ενγκρ, αποδέχτηκε πρόταση της Δούκισσας της Πλακεντίας για να ιδρύσει υπό την αιγίδα της, σχολή ζωγραφικής στην Αθήνα. Τελικά ήρθε στην Ελλάδα και δίδαξε επί μια τριετία στο Βασιλικό Σχολείο των Τεχνών. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα συγκέντρωσε σχέδια της πόλης δημιουργώντας έναν θεματικό κατάλογο με θέμα τη φύση και σκηνές της καθημερινότητας για χρήση των μαθητευόμενων ζωγράφων ενώ φιλοτέχνησε διάφορα έργα σχετικά με την Ελλάδα και τους αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης, όπως *Ο ελληνικός χωρός ρωμαίικα στην Πνύκα* (1842), *Έλληνες αγωνιστές του '21* (προσωπογραφίες των αγωνιστών της επανάστασης Νικηταρά, Πετρόμπεη, Αντώνιου Κριεζή, Γενναίου Κολοκοτρώνη και Γεωργίου Κουντουριώτη) και *Η Κηδεία του [[Θεόδωρος Κολοκοτρώνης|Κολοκοτρώνη]]* (1843).

Μετά το βασιλικό διάταγμα του Οκτωβρίου του 1843 που απέκλειε τους αλλοδαπούς καθηγητές από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Αθήνας, ο Μπονιρότ επέστρεψε στην Λυών όπου σταδιοδρόμησε στην τοπική Σχολή Καλών Τεχνών, πρώτα ως καθηγητής Θεωρίας της ζωγραφικής και έπειτα ως καθηγητής ζωγραφικής. Πέθανε το 1891 στην πόλη Orliénas, κοντά στη Λυών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Άντονι Κινγκ

Ο **Άντονι Κινγκ** (αγγλικά: *Anthony King*) (Ντάρχαμ, Βόρεια Καρολίνα, γεννήθηκε 22 Ιανουαρίου 1985) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

## Βιογραφία
Το 2003, ο Κινγκ ξεκίνησε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, όπου παρέμεινε μέχρι το 2008 με μεγαλύτερη επιτυχία την πρόκριση στους προημιτελικούς του NCAA του 2006. Μετά από τραυματισμό του στις αρχές της επόμενης σεζόν, παρέμεινε εκτός γηπέδων σχεδόν για ολόκληρη τη χρονιά, με αποτέλεσμα η καριέρα του στο κολεγιακό πρωτάθλημα να παραταθεί κατά ένα χρόνο.

Μετά την αποφοίτηση του, αποφάσισε να συνεχίσει στην Ευρώπη υπογράφοντας στους Σκάιλάινερς της Φρανκφούρτης. Το 2009/10, μεταγράφηκε στην κυπριακή ΕΘΑ Έγκωμης όπου παρέμεινε για σχεδόν δύο σεζόν, βοηθώντας την ΕΘΑ να κατακτήσει το νταμπλ το 2011, με 14,3 πόντους και 10 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Τον Απρίλιο του 2011, υπέγραψε στον Άρη με σκοπό να αγωνιστεί στα πλέι-οφ του ελληνικού πρωταθλήματος. Με τους "κίτρινους" σημείωσε 79 πόντους σε 11 παιχνίδια και βοήθησε την ομάδα να καταλάβει την τέταρτη θέση στην Ελλάδα.

Το καλοκαίρι του 2011, μεταγράφηκε στους Άρτλαντ Ντράγκονς από τη Γερμανία, ενώ έναν χρόνο αργότερα παρέλαβε την κυπριακή υπηκοότητα για να αγωνίζεται ως κοινοτικός. Αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Κύπρου στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2013.

Από το καλοκαίρι του 2015, αγωνίζεται με την ομάδα της Γκαζιαντέπ για το τουρκικό πρωτάθλημα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ανακοίνωσε Κινγκ ο Άρης - Novasports.gr
* KING, ANTHONY - Welcome to Eurocup
* Player Bio: Anthony King - University of Miami Hurricanes

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κυπριακών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκαζιαντέπ
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κωνσταντίνος Βλαχοθανάσης

Ο **Κωνσταντίνος Βλαχοθανάσης** (1885 – 7 Ιανουαρίου 1958), του Αγγελή, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Εύβοιας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ιστιαία της Εύβοιας.

Σπούδασε ιατρική και εξελέγη βουλευτής Ξηροχωρίου Ευβοίας το 1923, Ευβοίας με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων το 1926, Ιστιαίας το 1928, Ευβοίας το 1932 και το 1936 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Αργότερα, επανεξελέγη στην Εύβοια στις εκλογές του 1946 (συγκεντρώνοντας 5.027 ψήφους) και του 1950 με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου. Επίσης, εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1951 και για τελευταία φορά το 1952.
Ήταν υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Γεωργίου Παπανδρέου.. Υπηρέτησε από τις 18 Οκτωβρίου 1944 ως τις 3 Ιανουαρίου 1945.

Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών το 1958 και η κηδεία του έγινε στην Ιστιαία. Αργότερα, τοποθετήθηκε προτομή του στο κέντρο της Ιστιαίας.

Ο ανεψιός του, Αγγελής Βλαχοθανάσης ήταν επίσης βουλευτής , προδικτατορικά με την Ένωση Κέντρου και τη δεκαετία του '80 με τη Νέα Δημοκρατία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Ιστιαίας
Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας
Κατηγορία:Βουλευτές Ξηροχωρίου
Ελένη Μακρή - Θεοδώρου

Η **Ελένη Μακρή-Θεοδώρου** είναι Ελληνίδα εκπαιδευτικός, διδάκτωρ και βουλευτής Φθιώτιδας με τη Νέα Δημοκρατία.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Ελένη Μακρή-Θεοδώρου γεννήθηκε στη Λαμία. 

Σπούδασε παιδαγωγικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης) και Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών). Παρακολούθησε το πρόγραμμα μετεκπαίδευσης στο Μαράσλειο Διδασκαλείο και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Εκπαίδευση Ενηλίκων και Δια Βίου Μάθηση στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παρέλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα (PhD) στην Κοινωνιολογία της εκπαίδευσης.  

Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε σχολεία της Βοιωτίας και Φθιώτιδας, ως Διευθύντρια σχολικής μονάδας και για δύο χρόνια άσκησε καθήκοντα προϊσταμένης στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λαμίας.  

Μιλά γαλλικά και αγγλικά. 

Είναι παντρεμένη με το Μάριο Θεοδώρου και μητέρα δύο παιδιών.  

## Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1999 εξελέγη δημοτική σύμβουλος στο Δήμο Λειανοκλαδίου, όπου διετέλεσε Γραμματέας του Δημοτικού Συμβουλίου, μέλος της τοπικής ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΤΕΔΚ) Φθιώτιδας και εκπρόσωπος στην Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ). 

Το 2006 εξελέγη νομαρχιακή σύμβουλος στο νομό Φθιώτιδας, όπου διετέλεσε Αντινομάρχης αρμόδια για θέματα Παιδείας και Πρόνοιας, Πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής Διοίκησης, Οικονομίας και Κοινωνικού τομέα, Πρόεδρος Νομαρχιακής Επιτροπής Παιδείας και εκπρόσωπος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας (ΕΝΑΕ) στην Περιφερειακή Επιτροπή Ισότητας Στερεάς Ελλάδας. 

Το 2011 εξελέγη περιφερειακή σύμβουλος στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. 

Το 2012 στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Φθιώτιδας με τη Νέα Δημοκρατία.  

Συμμετείχε στις επιτροπές Μορφωτικών Υποθέσεων, Έρευνας και Τεχνολογίας, Οδικής Ασφάλειας, και Παρακολούθησης του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης. 

## Νέα Δημοκρατία
Είναι μέλος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και μέλος του τομέα Παιδείας και Αυτοδιοίκησης της Νομαρχιακής Διοικούσας Επιτροπής (ΝΟΔΕ) Φθιώτιδας. 

Συμμετείχε στην ομάδα Ιδεολογικού του 9ου Συνεδρίου του κόμματος. 

Το 2012-2014 συμμετείχε ως μέλος στο Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Σ.Π.Δ.Ε) ως εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.  

Από τον Ιούνιο του 2013 είναι εκλεγμένο μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Νέας Δημοκρατίας, το ανώτερο καθοδηγητικό και εκτελεστικό Όργανο του κόμματος. 

## Άλλες δραστηριότητες
Με τη συνδικαλιστική της ιδιότητα διετέλεσε μέλος της Εξελεκτικής Επιτροπής του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών του νομού Φθιώτιδας (2001-2002).  

Συμμετείχε ως επιμορφώτρια στα προγράμματα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών Ευέλικτη Ζώνη (2001-2002) και Νέα Διδακτικά Πακέτα (2006).  

Έχει διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Διοίκησης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΔΥΠΕ) Στερεάς Ελλάδας (2004-2009).  

Είναι μέλος και στηρίζει ενεργά Επιστημονικούς, Πολιτιστικούς και Φιλανθρωπικούς Συλλόγους.  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.elenimakritheodorou.gr 

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας
Γουίλλιαμ Τζέιμς Μιούλερ

Ο **Γουίλλιαμ Τζέιμς Μιούλερ** (αγγλικά: *William James Müller*, 28 Ιουνίου 1812 – 8 Σεπτεμβρίου 1845) ήταν Βρετανός ζωγράφος του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1812 στο Μπρίστολ και ήταν γερμανικής καταγωγής. Έκανε μαθήματα ζωγραφικής με καθηγητή τον Τζέιμς Μπέικερ Πάιν και πραγματοποίησε την πρώτη του έκθεση το 1833 στη Βασιλική Ακαδημία. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε μια σειρά ταξιδιών πρώτα στη Γερμανία, την Ελβετία και την Ιταλία και αργότερα στην Ελλάδα, την Αίγυπτο και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κατά την παραμονή του στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1843 συνόδευσε τον αρχαιολόγο Τσαρλς Φέλοους στις ανασκαφές που εκείνος πραγματοποίησε στα εδάφη της Λυκίας. Ήταν εγκατεστημένος στο Λονδίνο, αργότερα όμως επέστρεψε στο Μπρίστολ όπου πέθανε το 1845 σε ηλικία 33 ετών.

## 'Εργο
Ο Μιούλερ ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την τοπιογραφία και την προσωπογραφία, δημιουργώντας ελαιογραφίες και υδατογραφίες, ενώ κατά την παραμονή του στη Μικρά Ασία φιλοτέχνησε σκίτσα οριενταλιστικού χαρακτήρα. Το έργο του, αν και δεν είναι μεγάλο σε αριθμό έργων, θεωρείται ιδιαίτερης αξίας.

## Γκαλερί

File:The Grand Canal Venice, looking towards the Dogana and Santa Maria della Salute.png|Το Μεγάλο Κανάλι της Βενετίας (1837)
File:William James Müller - View of Florence and the River Arno from St. Miniato.jpg|Άποψη της Φλωρεντίας και του ποταμού Άρνο από το Σαν Μινιάτο
File:William James Muller - Cleve Toot, near Bristol - Google Art Project.jpg|Τοπίο κοντά στο Μπρίστολ
File:William James Müller The Drawing Room at Fontainebleau.jpg|Το δωμάτιο ζωγραφικής του Φονταινεμπλώ


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ζωγράφοι
Ανατόλι Κασίροφ

Ο **Ανατόλι Κασίροφ** (Μόσχα, 19 Μαΐου 1987) είναι Ρώσος καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του σέντερ.

## Καριέρα
Ο Κασίροφ ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, αγωνιζόμενος για την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, κατακτώντας τρεις φορές το πρωτάθλημα Ρωσίας και δύο φορές την Ευρωλίγκα και το κύπελλο Ρωσίας. Πριν ενταχθεί στους κόλπους της ομάδας της Μόσχας, είχε αγωνιστεί στα τμήματα υποδομής του Τρίντα Σπορτ.

Το 2008/09, μεταγράφηκε στη Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης, ενώ την επόμενη σεζόν υπέγραψε στη γερμανική Μίτελντόιτσερ, κατακτώντας τη δέκατη θέση της Μπουντεσλίγκα.

Για τη σεζόν 2010/11, συμφώνησε με τους Τούμπινγκεν Τάιγκερς και τον Απρίλιο του 2011 υπέγραψε στον Άρη για να αγωνιστεί στα πλέι-οφ του ελληνικού πρωταθλήματος. Με τους "κίτρινους" σημείωσε 61 πόντους σε 11 παιχνίδια και βοήθησε την ομάδα του να καταλάβει την τέταρτη θέση στην τελική κατάταξη.

Επέστρεψε στη Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης για δύο χρονιές, ενώ ξεκίνησε τη σεζόν 2013-14 στη λετονική Βέντσπιλς. Στη συνέχεια υπέγραψε και πάλι στους Τούμπινγκεν Τάιγκερς, όπου παρέμεινε μέχρι το 2015.

Το 2015, ξεκίνησε να αγωνίζεται για την ομάδα της Χίμκι Μόσχας, αλλά ολοκλήρωσε τη σεζόν στη Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης. Το καλοκαίρι του 2016, μεταγράφηκε στη Ζούκιγια από τη Λιθουανία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* KASHIROV, ANATOLY - Euroleague.net
* Anatoly Kashirov - Eurobasket
* Anatoly Kashirov: WALTER Tigers Tübingen

Κατηγορία:Ρώσοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τάιγκερς Τίμπινγκεν
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λετονικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων
Κατηγορία:Σέντερ
Στρατηγίς Λάρισας Θεσσαλίας

Η **Στρατηγίς Λάρισας** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και από τα μικρά σε έκταση, αλλά και συνοριακά, θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες κατά τον 12ο και  αιώνα. 

Η Λάρισα αναφέρεται σαν «provintia» (επαρχία) στην Partitio Romaniae του 1204 και στο Περί Διανομής του 1198 και πιθανότατα ήταν μικρό θέμα, στρατηγίδα, δεδομένου ότι η διαίρεση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ήταν τα θέματα. Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για το Θέμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αβραμέα, Άννη (1974, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Η βυζαντινή Θεσσαλία μέχρι του 1204: συμβολή εις την ιστορικήν γεωγραφίαν.

Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Λάρισα
Θέμα Βουναίνης

Το **Θέμα Βουναίνης**, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες κατά τον 13ο και  αιώνα. Η Βούναινα ήταν περιοχή στην Θεσσαλία κι αναφέρεται σαν μικρό Θέμα, περισσότερο στρατηγίδα, με την πόλη και την γύρω περιοχή. Αναφέρεται σε χρυσόβουλο του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου το 1289. Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για το Θέμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αβραμέα, Άννη (1974, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Η βυζαντινή Θεσσαλία μέχρι του 1204: συμβολή εις την ιστορικήν γεωγραφίαν

Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Μαρία Κοσμά

Με το ελληνικό ονοματεπώνυμο **Μαρία Κοσμά** μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα:

* Μαρία Κοσμά (1970-2015), αρχαιολόγος
* Μαρία Κοσμά, υψίφωνος
* Μαρία Κοσμά, καθηγήτρια Φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνας (Louisiana State University)
* Μαρία Κοσμά, Ρουμάνα αθλήτρια του κανόε (Maria Cosma, sprint canoer)
Λουί Αγκασίζ

Ο **Ζαν Λουί Ροντόλφ Αγκασιζ** (ή και **Λουδοβίκος Αγκασίζ**) (αγγλικά: *Jean Louis Rodolphe Agassiz* )  –  ήταν Αμερικανό–Ελβετός βιολόγος και γεωλόγος. Σπουδαστής ακόμα συνέγραψε μελέτη για τα ψάρια της Βραζιλίας, μαζί με τον συνάδελφό του Γιόχαν φον Σπιξ, η οποία όμως δεν ολοκληρώθηκε ποτέ μετά τον θάνατο του Σπιξ. Αργότερα ήρθε κι η συνεργασία του με τον Αλεξάντερ φον Χούμπολτ και Ζωρζ Κυβιέ στο Παρίσι το 1831. Κυρίως ασχολήθηκε με τα Μαλάκια και τα Εχινόδερμα, παλαιοντολογικά ή σύγχρονα, αλλά κατά κύριο λόγο οι έρευνες του έτειναν προς τα ψάρια.

Το 1846 πήγε στην Αμερική, ως επικεφαλής επιστημονικής ομάδας, όπου κι έμεινε. Δύο χρόνια αργότερα, το 1848, έγινε καθηγητής της φυσικής στο Χάρβαρντ. Ενώ σημαντικός θεωρείται και ο ρόλος του ως προς τους νέους προσανατολισμούς της Αμερικής στον τομέα των φυσιογνωστικών επιστημών. Εν τούτοις, δε συμφωνούσε με τη Θεωρία της Εξέλιξης.

Ο Αγκασίζ επικεντρώθηκε στην έρευνα των παγετώνων και από αυτό, προσέφερε μία νέα θεωρία στην επιστήμη: «Θεωρία των Παγετώνων του Αγκασίζ». Η θεωρία αυτή αναπτύχθηκε ενδελεχώς στο έργο *Etudes sur les glaciers* (1840).

## Παραπομπές


## Ξενόγλωσση βιβλιογραφία
*
*
*
*
*
*
*
* Numbers, Ronald L., *The Creationists: From Scientific Creationism to Intelligent Design*, 2nd ed., 2006.
*
*Smith, Harriet Knight, *The history of the Lowell Institute*, Boston:  Lamson, Wolffe and Co., 1898.
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* Pictures and texts of ''Excursions et séjours dans les glaciers et les hautes régions des Alpes'' and of ''Nouvelles études et expériences sur les glaciers actuels'' by Louis Agassiz can be found in the database VIATIMAGES.
* "Geographical Distribution of Animals" , by Louis Agassiz (1850)
* Runner of the Mountain Tops: The Life of Louis Agassiz, by Mabel Louise Robinson (1939) – free download at manybooks.net
*  Thayer Expedition to Brazil, 1865–1866  (Agassiz went to Brazil to find glacial boulders and to refute Darwin. Dom Pedro II gave his support for Agassiz's expedition on the Amazon River.)
* Louis Agassiz Correspondence, Houghton Library, Harvard University
* digital version of Volume 3 "RECHERCHES SUR LES POISSONS FOSSILES"
* Illustrations from 'Monographies d'échinodermes vivans et fossiles'
* View works by Louis Agassiz online at the Biodiversity Heritage Library.
* National Academy of Sciences Biographical Memoir
* Agassiz, Louis (1842) "The glacial theory and its recent progress"  *The Edinburgh new philosophical journal, vol. 33*. p.&nbsp;217-283. (Linda Hall Library)
* Agassiz, Louis (1863) ''Methods of study in natural history''  - (Linda Hall Library)

Κατηγορία:Αμερικανοί γεωλόγοι
Κατηγορία:Φυσιοδίφες
Κατηγορία:Παγετωνολόγοι
Ζωρζ Κυβιέ

Ο **Ζωρζ Κυβιέ** (*Georges Léopold Chrétien Frédéric Dagobert Cuvier*, 23 Αυγούστου 1769 - 13 Μαΐου 1832) ήταν γάλλος φυσιοδίφης και ζωολόγος. Κατάγονταν από οικογένεια της εργατικής τάξης και ανήκε στην νέα τάξη των αυτοδημιούργητων λογίων που κατάφεραν μόνοι τους να φτάσουν στην ακαδημαϊκή κορυφή. Ο Κυβιέ ήταν κυρίαρχη μορφή στην έρευνα των φυσικών επιστημών στις αρχές του 19ου αιώνα, και έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην καθιέρωση των πεδίων της συγκριτικής ανατομίας και της παλαιοντολογίας δια της σύγκρισης ζώντων ζώων με απολιθώματα. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την καθιέρωση της εξαφάνισης ως γεγονότος, όντας ο σημαντικότερος θιασώτης του καταστροφισμού στην γεωλογία των αρχών του 19ου αιώνα, αντιτιθέμενος στις θεωρίες σταδιακής εξέλιξης του Λαμάρκ και του Ετιέν Ζοφρουά ντε Σεν Ιλέρ. Το διασημότερο έργο του είναι το *Le Règne Animal* (1817, *Το ζωικό βασίλειο*). Πέθανε από χολέρα στο Παρίσι. Το 1819 του απονεμήθηκε τίτλος ευγενείας προς τιμήν των επιστημονικών κατορθωμάτων του, και στο εξής ήταν γνωστός ως Βαρώνος Κυβιέ.

## Ζωή και επιστημονική καριέρα
Ο Κυβιέ γεννήθηκε στο Μονμπελιάρ (*Montbéliard*) της Γαλλίας (στο νομό Ντου), όπου οι προτεστάντες πρόγονοί του ζούσαν από τον καιρό της Μεταρρύθμισης,, με το όνομα *Johann Leopold Nicolaus Friedrich Kuefer*. Εκείνη την εποχή η πόλη, που τότε ονομάζονταν Mömpelgard, βρίσκονταν στην Κομητεία της Βιτεμβέργης, αλλά αργότερα έγινε μέρος της Γαλλίας (1805). Ήταν γιος ενός συνταξιούχου αξιωματικού του στρατού, ο οποίος είχε υπηρετήσει 40 χρόνια στον Γαλλικό στρατό. Η μητέρα του, η οποία ήταν πολύ νεότερη από τον πατέρα του, τον δίδαξε επιμελώς καθόλα τα νεανικά του χρόνια έτσι ώστε ξεπέρασε εύκολα τα υπόλοιπα παιδιά στο σχολείο. Κατά την διάρκεια των χρόνων του στο γυμνάσιο, δεν δυσκολεύτηκε να μάθει ελληνικά και λατινικά, και ήταν πάντα ο καλύτερος στην τάξη του στα μαθηματικά, την ιστορία και την γεωγραφία. Σύμφωνα με τον Lee (1833, p.&nbsp;11), *«Η ιστορία της ανθρωπότητας, από την νεαρότερη περίοδο της ζωής του, ήταν το αντικείμενο της πλέον φιλότιμης προσπάθειάς του, και έτσι μακρύς κατάλογοι μοναρχών, πριγκίπων, και τα ξηρότερα χρονολογικά δεδομένα, αφού διατάσσονταν στην μνήμη του δεν τα ξεχνούσε ποτέ. »*

Αμέσως μετά αφού μπήκε στο γυμνάσιο, σε ηλικία 10 ετών, έπεσε στα χέρια του ένα αντίγραφο του βιβλίου *[[Historiae animalium]]* του Κόνραντ Γκέσνερ, το έργο που του πυροδότησε το ενδιαφέρον για την φυσική ιστορία. Μετά άρχισε συχνές επισκέψεις στο σπίτι ενός συγγενούς, όπου μπορούσε να δανείζεται τόμους από το έργο *Histoire Naturelle* του Ζωρζ Λουί Λεκλέρκ ντε Μπυφόν. Όλα αυτά τα διάβασε και τα ξαναδιάβασε συγκρατώντας το μεγαλύτερο μέρος των πληροφοριών έτσι ώστε σε ηλικία δώδεκα ετών *«ήταν τόσο εξοικειωμένος με τα τετράποδα και τα πτηνά όσο και ένας πρώτης τάξεως φυσιοδίφης.»* Παρέμεινε στο γυμνάσιο για τέσσερα χρόνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλαιοντολόγοι
Κατηγορία:Ορνιθολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι επιστήμονες
Κατηγορία:Ζωολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ανατόμοι