open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γεώργιος Βαρσάμου

Ο **Γεώργιος Βαρσάμου** (γενν. 1897) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός, που έφθασε στο αξίωμα του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου.

Ο Γεώργιος Βαρσάμου γεννήθηκε στο χωριό Καματριάδες Ιστιαίας. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακολούθησε εξαρχής τον δικαστικό κλάδο. Διορίσθηκε ειρηνοδίκης το 1921, πρόεδρος πρωτοδικών το 1940, εφέτης το 1945, πρόεδρος Εφετών το 1952 και αρεοπαγίτης το 1953.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 825

Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κράτος Τουλουνιδών

Το **Κράτος των Τουλουνιδών** (, Banū Ṭūlūn) δημιουργήθηκε από την πρώτη ανεξάρτητη δυναστεία στην ισλαμική Αίγυπτο (868–905 μ.Χ.), όταν οι Τουλουνίδες αποσπάστηκαν από τη δυναστεία των Αββασιδών, που ηγείτο του Ισλαμικού Χαλιφάτου εκείνη την περίοδο.

Το 868 ο τουρκικής καταγωγής αξιωματικός Αχμάντ ιμπν Τουλούν αναδείχθηκε κυβερνήτης της Αιγύπτου. Εκμεταλλευόμενος την εξασθένιση της κεντρικής εξουσίας λόγω εσωτερικών διαμαχών, κατάφερε να επιτύχει ευρεία αυτονομία. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του (868–884) και εκείνης των διαδόχων του, οι εκτάσεις των Τουλουνιδών επεκτάθηκαν και περιέλαβαν ολόκληρο το Λεβάντε ως την Κιλικία, καθώς και τη Χετζάζη στην Αραβία.

Τον Αχμάντ διαδέχθηκε ο γιος του Χουμαραβαΐ, του οποίου τα στρατιωτικά και διπλωματικά κατορθώματα τον ανέδειξαν σε κύριο παίκτη της πολιτικής σκακιέρας της Μέσης Ανατολής. Οι Αββασίδες αναγνώρισαν τους Τουλουνίδες ως νόμιμους ηγέτες, και την υποτέλεια της δυναστείας στο χαλιφάτο τους. Μετά τον θάνατο του Χουμαραβαΐχ, οι διάδοχοι εμίρηδες αποδείχθηκαν ανεπαρκείς ηγέτες, επιτρέποντας στους τουρκογενείς και μαύρους σκλάβους-στρατιώτες (Μαμελούκους) τους να παίξουν κυρίαρχο ρόλο στα πολιτικά πράγματα. Το 905, οι Τουλουνίδες δεν κατάφεραν να αναχαιτίσουν μια εισβολή των αββασιδικών στρατευμάτων, που αποκατέστησαν την απευθείας εξουσία του χαλίφη στη Συρία και την Αίγυπτο.

Η περίοδος της Αρχής των Τουλουνιδών σημαδεύτηκε από οικονομικές, διοικητικές και πολιτιστικές μεταρρυθμίσεις. Ο Αχμάντ ιμπν Τουλούν άλλαξε το φορολογικό σύστημα και ευθυγράμμισε την πολιτική του με την εμπορική κοινότητα του κράτους του, η οποία απέφερε σημαντικές προσόδους στο κράτος. Επίσης αναμόρφωσε το στρατό των Τουλουνιδών και μετέφερε την πρωτεύουσα από τη Φουστάτ στην αλ-Καττάι, όπου κατασκευάστηκε και το φημισμένο τζαμί που φέρει το όνομά του.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Σαϊμπάν ιμπν Αχμάντ ιμπν Τουλούν

Ο **Σαϊμπάν ιμπν Αχμάντ ιμπν Τουλούν** (شيبان بن أحمد بن طولون) ήταν ο 5ος και τελευταίος υποτελής εμίρης των Τουλουνιδών στην Αίγυπτο (904-905). Το 904–905 ο αλ-Μουκταφί εισέβαλε στην Αίγυπτο, και ενσωμάτωσε εκ νέου τη χώρα πλήρως στην αυτοκρατορία των Aββασιδών. 

Ο Σαϊμπάν ήταν ένας από τούς γιους τού Αχμάντ ιμπν Τουλούν, και διαδέχθηκε τον ανιψιό του Χαρούν ιμπν Χουμαραβαΐ, ο οποίος σκοτώθηκε σε μία ανταρσία τον Δεκέμβριο τού 904, κατά την εισβολή τού χαλιφάτου των Αββασιδών στην Αίγυπτο. Μετά από χρόνια κακοδιαχείρισης, το εμιράτο περιήλθε σε αδιέξοδο: αναγκάστηκε να υποχωρήσει με τον στρατό του στο Φουστάτ, όπου στις 10 Ιανουαρίου 905 παραδόθηκε άνευ όρων στον Αββασίδη διοικητή Μουχαμάντ ιμπν Σουλεϊμάν αλ-Κατίμπ, τερματίζοντας την κυριαρχία των Τουλουνιδών.

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Kennedy, Hugh (2004). The Prophet and the Age of the Caliphates: The Islamic Near East from the 6th to the 11th Century (Second ed.). Harlow: Longman. ISBN 978-0-582-40525-7.

Κατηγορία:Δυναστεία των Τουλουνιδών
Αμπού αλ-Ασακίρ Τζαΐς ιμπν Χουμαραβαΐ

Ο **Αμπού αλ-Ασακίρ Τζαΐς**, αραβ.: العساكر جيش بن خمارويه (ή882 - 896) ήταν ο 3ος εμίρης των Τουλουνιδών στην Αίγυπτο, όπου κυβέρνησε για λίγο το 896.

## Ο βίος του
Ο πατέρας του, Χουμαραβαΐ, δολοφονήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 896 από έναν από τούς υπηρέτες του,  ο οποίος είχε σχέση με την αγαπημένη σύζυγο τού Χουμαραβαΐ. Όταν ο Χουμαραβαΐ το έμαθε αυτό, ο υπηρέτης φοβήθηκε για τη ζωή του, και οργάνωσε μία συνωμοσία που στοίχισε τη ζωή τού Τουλουνίδη ηγεμόνα.  Μετά το τέλος τού Χουμαραβαΐ, η περιοχή των Τουλουνίδων εισήλθε σε μία περίοδο αστάθειας υπό τούς ανήλικους κληρονόμους του, με τον γιο του Αμπού αλ-Ασακίρ Τζαΐς.

Ο μεγαλύτερος γιος τού Χουμαραβαΐ, τον διαδέχθηκε στις αρχές τού 896 σε ηλικία 14 ετών. Λίγο αργότερα διέταξε την εκτέλεση τού θείου του, Μουντάρ ιμπν Αχμάντ ιμπν Τουλούν. Αφού κυβέρνησε μόνο για λίγους μήνες, οι faqihs (νομικοί) και οι qadis (δικαστές) τον κήρυξαν έκπτωτο, και δολοφονήθηκε τον Νοέμβριο του 896, μαζί με τον βεζίρη του Αλί ιμπν Αχμάντ αλ-Μανταραΐ. Αντικαταστάθηκε από τον νεότερο αδελφό του, Χαρούν.

## Αναφορές

## Πηγές
* Haarmann, Ulrich (1986). "K̲h̲umārawayh". In Bosworth, C. E.; van Donzel, E.; Lewis, B. & Pellat, Ch. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Volume V: Khe–Mahi. Leiden: E. J. Brill. pp. 49–50. ISBN 978-90-04-07819-2.
* Sobernheim, Moritz (1987). "Khumārawaih". In Houtsma, Martijn Theodoor (ed.). E.J. Brill's First Encyclopaedia of Islam, 1913–1936, Volume IV: 'Itk–Kwaṭṭa. Leiden: BRILL. p. 973. ISBN 90-04-08265-4.

Κατηγορία:Δυναστεία των Τουλουνιδών
Χαρούν ιμπν Χουμαραβαΐ

Ο **Χαρούν**, αραβ.: هارون بن خمارويه (απεβ. 30 Δεκεμβρίου 904) ήταν ο 4ος υποτελής εμίρης τής Αιγύπτου των Τουλουνιδών (896–904). Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Αμπού αλ-Ασακίρ Τζαΐς, ο οποίος είχε δολοφονηθεί από αρχηγούς τού στρατού. Άφησε τις κρατικές υποθέσεις στον βεζίρη Αμπού Τζαφάρ ιμπν Αλί, προτιμώντας να ζήσει μία ζωή πολυτέλειας με ακολασίες. Αυτό οδήγησε σε μία αυξανόμενη κρίση στη χώρα, καθώς τα κρατικά οικονομικά δεν μπορούσαν να ρυθμιστούν, και οι ηγέτες τού στρατού σταδιακά απέκτησαν περισσότερη εξουσία.

Μετά το τέλος τού Χουμαραβαΐ, οι Τουλουνίδες εισήλθαν σε μία περίοδο αστάθειας υπό τούς ανήλικους κληρονόμους του, με τον γιο του Τζαΐς ιμπν Χουμαραβαΐ να εκθρονίζεται και να δολοφονείται τον Νοέμβριο, υπέρ τού νεότερου αδελφού του Χαρούν  (896–904). Ο αλ-Μουταντίντ εκμεταλλεύτηκε γρήγορα αυτό: το 897 επέκτεινε τον έλεγχό του στις παραμεθόριες επαρχίες τού *αλ-Θουγούρ*, ανάγκασε τούς Τουλουνίδες να παραδώσουν όλη τη Συρία βόρεια τής Χομς, και αύξησε τον ετήσιο φόρο σε 450.000 δηνάρια, σε αντάλλαγμα για την αναγνώριση τού Χαρούν από το χαλιφάτο.   Τα επόμενα χρόνια, οι επικράτειες των Τουλουνιδών συνέχισαν να βιώνουν εσωτερικές αναταραχές, σε συνδυασμό με την κλιμάκωση των επιθέσεων των Καρματιών, με αποτέλεσμα την αποστασία πολλών οπαδών των Τουλουνιδών στο αναδυόμενο χαλιφάτο. 

Το χαλιφάτο των Αββασιδών εκμεταλλεύτηκε αυτή την κατάσταση πραγμάτων, και εισέβαλε στην ελεγχόμενη από τους Τουλουνίδες Συρία το 904. Τα στρατεύματα των Τουλουνιδών λιποτάκτησαν, και οι δυνάμεις τού χαλιφάτου μπόρεσαν να εισέλθουν στην κοιλάδα τού Νείλου. Ο Χαρούν σκοτώθηκε σε μία στρατιωτική ανταρσία. Διάδοχός του ήταν ο τελευταίος των Τουλουνιδών, ο θείος του Σαϊμπάν (904–905).

## Αναφορές

## Πηγές
* Bonner, Michael (2010). "The Waning of Empire, 861–945". In Robinson, Chase F. (ed.). The New Cambridge History of Islam, Volume 1: The Formation of the Islamic World, Sixth to Eleventh Centuries. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 305–359. ISBN 978-0-521-83823-8.
* Kennedy, Hugh (2004). The Prophet and the Age of the Caliphates: The Islamic Near East from the 6th to the 11th Century (Second ed.). Harlow: Longman. ISBN 978-0-582-40525-7.

Κατηγορία:Δυναστεία των Τουλουνιδών
Ραμπιάχ ιμπν Αχμάντ ιμπν Τουλούν

Ο **Αμπού αλ-Μουκαράμ Ραμπιάχ ιμπν Αχμάντ ιμπν Τουλούν** ( Arabic  ابو المكارم ربيعة بن أحمد بن طولون ) ήταν ο 4ος γιος τού ιδρυτή τής δυναστείας των Τουλουνιδών, Αχμάντ ιμπν Τουλούν.  Το 879, όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο αλ-Αμπάς, επαναστάτησε εναντίον τού πατέρα τους και κατέφυγε στην Αλεξάνδρεια και από εκεί στην Μπάρκα, παρέμεινε υπεύθυνος για τις υποθέσεις στη Φουστάτ, μέχρι την επιστροφή τού Αχμάντ ιμπν Τουλούν. 

Το 897 επαναστάτησε εναντίον τού ανιψιού του, Χαρούν ιμπν Χουμαραβαΐ στην Αλεξάνδρεια, με την υποστήριξη Βερβερικών στρατευμάτων. Η εξέγερση ηττήθηκε, και ο ανιψιός εκτελέστηκε με μαστίγωμα το ίδιο φθινόπωρο. 

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* Al-Kindi, Muhammad ibn Yusuf (1912). Guest, Rhuvon (ed.). The Governors and Judges of Egypt (in Arabic). Leyden and London: E. J. Brill.

Κατηγορία:Δυναστεία των Τουλουνιδών
Έντμουντ Γκούτμαν

Ο Βαρόνος **Έντμουντ Γκούτμαν** φον Γκέλσε ουντ Μπέλιστσε (3 Μαρτίου 1841 – 17 Ιανουαρίου 1918) ήταν Κροάτης ευγενής, βιομήχανος. Μαζί με την οικογένειά του, πατέρα και αδελφούς, ήταν ιδρυτής του οικισμού που έγινε το Μπέλιστσε της Κροατίας. 

## Βιογραφία
Ο Βαρόνος Γκούτμαν γεννήθηκε στην εβραϊκή οικογένεια του Σαλαμόν Χάινριχ και της Νανέτ Γκούτμαν   ως ο μεγαλύτερος από εννέα παιδιά. Είχε τέσσερις αδελφούς και τέσσερις αδελφές: τον Ισίδωρο (γεννημένο το 1845), τον Βίλιμ (γεννημένο το 1846), τον Λάντισλαβ (γεννημένο το 1855), τον Άλφρεντ (γεννημένο το 1857), την Χέντβιγκ, την Έμμα (γεννημένη το 1848), την Μπέρτα και την Ίντα. 

Ο πατέρας του ίδρυσε την εταιρεία επεξεργασίας ξύλου HS Gutmann στην Ουγγαρία. Μετά τη συνταξιοδότηση του πατέρα του, ο Βαρόνος Γκούτμαν και οι αδελφοί του ανέλαβαν την εταιρεία. Ο Βαρόνος Γκούτμαν αγόρασε τον Φεβρουάριο του 1884, με δεκαετές μίσθωμα, το συγκρότημα δασών βελανιδιάς από τον Βαρόνο του Βάλποβο, Γκούσταβ Χίλενπραντ Πράνταου. Λίγο αργότερα χτίστηκαν οι πρώτες κατοικίες του οικισμού-αποικίας Γκούτμαν, χτίστηκε επίσης η πυροσβεστική υπηρεσία, το ταχυδρομείο, το κτίριο του δημοτικού σχολείου, το παρεκκλήσι στο νεκροταφείο, καθώς και το ηλεκτρικό δίκτυο και η παροχή νερού με λύματα. 

Η εταιρεία HS Gutmann δημιούργησε τα πρώτα χιλιόμετρα δασικής βιομηχανικής σιδηροδρομικής γραμμής, η οποία γρήγορα εξελίχθηκε σε τοπικό σιδηροδρομικό σταθμό με δημόσιες συγκοινωνίες. Το παλάτι Γκούτμαν στο κέντρο του Μπέλιστσε χτίστηκε από τον Βαρώνο Γκούτμαν για τον γιο του, Άρθουρ, και τη νύφη του, Στεφανία. 

Ο Βαρόνος Γκούτμαν χρίστηκε ιππότης από τον Φραγκίσκο Ιωσήφ A' της Αυστρίας και του απονεμήθηκε ο τίτλος του κληρονομικού ομοτίμου *Βαρόνος Γκέλσε και Μπέλιστσε*. 

## Δείτε επίσης

* Μπέλιστσε

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* 
Κατηγορία:Κροάτες ευγενείς
Κατηγορία:Κροάτες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Κροάτες Αυστροούγγροι
Κατηγορία:Κροάτες Εβραίοι
Κατηγορία:Αυστροεβραίοι
Πραγματική συνάρτηση

right|thumb|350px|Η συνάρτηση προσήμου είναι πραγματική συνάρτηση, παρόλο που το σύνολο τιμών της έχει μόνο τρεις ακεραίους <Math>\{ -1, 0, 1 \}</math>.
Στα μαθηματικά, μία συνάρτηση ονομάζεται **πραγματική** αν το σύνολο τιμών της είναι το σύνολο των πραγματικών αριθμών. Δηλαδή, αν η συνάρτηση αντιστοιχεί τα στοιχεία ενός συνόλου σε πραγματικούς αριθμούς. 

Πιο συγκεκριμένα, μία συνάρτηση f : A \to B είναι πραγματική αν 
:\forall a \in A. f(a) \in \R.

Ισοδύναμα, το σύνολο τιμών της συνάρτησης είναι υποσύνολο των πραγματικών αριθμών, δηλαδή f(A) \subseteq \R.

## Παραδείγματα

Παραδείγματα από την πραγματική ζωή:
* Η συνάρτηση που αντιστοιχεί τα ονόματα των μαθητών μίας τάξης στο ύψος των μαθητών:
::f = \{(Γιώργος, 1.62), (Δέσποινα, 1.73), (Ελένη, 1.55), \ldots \}.
* Η συνάρτηση που αντιστοιχεί τις λίμνες της Ελλάδος στην έκτασή τους:
::f = \{(Τριχωνίδα, 95,840), (Βόλβη, 75,456), (Αμβρακία, 14,477), \ldots \}.
* Η συνάρτηση που αντιστοιχεί τους κατοίκους της Ελλάδας στον αριθμό ταυτότητάς τους είναι πραγματική (καθώς οι φυσικοί αριθμοί είναι υποσύνολο των πραγματικών).

Παραδείγματα από τα μαθηματικά:
* Η συνάρτηση του τετραγώνου f : \R \to \R με f(x) = x^2. 
* Η συνάρτηση f : \N \setminus \{ 0 \} \to \R με f(n) = 1/n.
* Η συνάρτηση προσήμου είναι πραγματική συνάρτηση (παρόλο που συνδέει τους πραγματικούς αριθμούς μόνο σε τρεις ακεραίους)
::
\mathrm{sgn}(x) = \begin{cases}
-1 & \text{αν }x  0,
\end{cases}

* Η συνάρτηση f : \{ a, b, c \} \to \R με f = \{ (a, 2.2), (b, 7.1), (c, 5) \} είναι πραγματική.
* Η συνάρτηση f : \{ a, b, c \} \to \C με f = \{ (a, 2.2), (b, 7.1), (c, 5) \} είναι πραγματική, καθώς το σύνολο τιμών πρέπει να είναι υποσύνολο των πραγματικών και *όχι* το πεδίο τιμών.
* Κάθε ακολουθία πραγματικών αριθμών είναι μία πραγματική συνάρτηση.

## Ιδιότητες
* Κάθε συνάρτηση f : A \to B με B \subseteq \R είναι πραγματική.
* Αν f : A \to B και g : A \to C είναι δύο πραγματικές συναρτήσεις με το ίδιο πεδίο ορισμού, τότε για κάθε πραγματικούς αριθμούς a, b  \in \R, ο γραμμικός τους συνδυασμός a \cdot f + b \cdot g, δηλαδή η συνάρτηση h με h(x) = a\cdot f(x) + b \cdot g(x) (για κάθε x \in A) είναι επίσης πραγματική.

## Δείτε επίσης
* Συνάρτηση
* Μιγαδική συνάρτηση

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Στοιχειώδη μαθηματικά
Κέντρο Εκπομπής Κάτω Σουλίου

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [ 38.154642, 24.029189 ]
      }
    },
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [ 24.029237, 38.15467 ]
      }
    }
  ]
}
Το **Κέντρο Εκπομπής Κάτω Σουλίου** είναι μία εγκατάσταση 260 εκταρίων (2.600 στρεμμάτων) που χρησιμοποιείται από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό για την μετάδοση μηνυμάτων σε υποβρύχια σε εμβέλεια Χαμηλής Συχνότητας () στην Σχοινιά, Κάτω Σούλι κοντά στον Μαραθώνα. Τέθηκε εν υπηρεσία το 1989 και χρησιμοποιεί τον υψηλότερο καλωδιωτό/επιτονισμένο ιστό () κεραίων στην Ελλάδα στα 250 μέτρα ύψος. Κοντά του υπήρχε εκγατάσταση μετάδοσης του Αμερικανικού Ναυτικού με μεταδότες βραχέων σημάτων. 

Μεταξύ 2000 και 2001, η Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου προέβησαν σε έλεγχο της φέρουσας ικανότητας του πύργου και έκαναν στατική μελέτη μετατροπής και ενίσχυσης του ιστού, αφού λίγα χρόνια μετέπειτα στη χώρα θα διεξάγονταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004, με το Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά να κτίζεται στην περιοχή.

## Εξωτερικές συνδέσεις

* Εναέρια άποψη της κεραίας: https://www.ipernity.com/doc/777361/40235672/

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ναυτικές μονάδες και σχηματισμοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Μαραθώνας
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αττική
Κατηγορία:Κέντρα ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής
Κατηγορία:Βάσεις του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
Δούκας του Κάμπερλαντ και του Στράθερν

Ο **Δούκας του Κάμπερλαντ και του Στράθερν** (Αγγλικά: *Duke of Cumberland and Strathearn*) ήταν τίτλος στο Τάγμα των Ευγενών της Μεγάλης Βρετανίας που απονέμονταν σε ένα μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας. Πήρε το όνομά του από την κομητεία Κάμπερλαντ στην Αγγλία και από το Στράθερν στη Σκωτία.

## Ιστορία
Ο τίτλος του Δούκα του Κάμπερλαντ είχε δημιουργηθεί τρεις φορές στη τάξη των Ευγενών της Αγγλίας και της Μεγάλης Βρετανίας.

Ο τίτλος του Δούκα του Κάμπερλαντ και του Στράθερν δημιουργήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1766 στους Ευγενείς της Μεγάλης Βρετανίας. Αυτό το διπλό δουκάτο και η Κομητεία του Δουβλίνου στους Ευγενείς της Ιρλανδίας απονεμήθηκαν στον Πρίγκιπα Ερρίκο, τον τρίτο γιο του Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και εγγονό του Βασιλιά Γεωργίου Β΄. Δεδομένου ότι ο Πρίγκιπας Ερρίκος πέθανε χωρίς νόμιμα παιδιά, ο τίτλος εξαφανίστηκε.

Ο τίτλος του Δούκα του Κάμπερλαντ και του Τέβιοτντεϊλ δημιουργήθηκε αργότερα στους Ευγενείς της Μεγάλης Βρετανίας.

Το Κάμπερλαντ είναι μια ιστορική κομητεία της Αγγλίας, ενώ ο τίτλος Στράθερν αναφερόταν στην κοιλάδα του ποταμού Έρν στη Σκωτία. Ο αρχαίος τίτλος Κόμης/Μόρμαερ του Στράθερν εξαφανίστηκε τον 15ο αιώνα.

## Δούκας του Κάμπερλαντ και του Στράθερν
:επίσης: *Κόμης του Δουβλίνου (Ιρλανδία, 1766)*
*Ερρίκος της Μεγάλης Βρετανίας (1766-1790)

Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Σκωτσέζικοι βασιλικοί τίτλοι
Γεράσιμος Δανηλάτος

μικρογραφία|Το πρώτο ESEM (ΠΗΜΣ) στον κόσμο. Εφεύρεση του Γ. Δανηλάτου.
Ο **Γεράσιμος Δανηλάτος** (γνωστός ως Gerry Danilatos) είναι Έλληνας φυσικός και εφευρέτης του περιβαλλοντικού ηλεκτρονικού μικροσκοπίου σάρωσης (ΠΗΜΣ).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1945. Μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1953, εγκαταστήθηκε με την οικογένεια του στην Πάτρα, όπου τελείωσε το λύκειο. Μετά την στρατιωτική του θητεία, αποφοίτησε από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, τελειώνοντας με άριστα το πτυχίο Φυσικής. Το 1972 μετανάστευσε στην Αυστραλία και το 1979 παντρεύτηκε. Τον Ιανουάριο του 1978 έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας, ολοκληρώνοντας τη διδακτορική του διατριβή με θέμα «Dynamic mechanical properties of keratin fibres». Ως επιστήμονας στο ίδιο πανεπιστήμιο, ανέπτυξε στη συνέχεια το ESEM (ΠΗΜΣ), έπειτα από προηγούμενες προσπάθειες άλλων ερευνητών να εξετάσουν υγρά δείγματα υπό δέσμη ηλεκτρονίων. Σε μεγάλο βαθμό χρηματοδοτήθηκε από τον Australian Wool Corporation έως το 1986. Το 2003 έλαβε το Ernst Abbe Memorial Award από τη New York Microscopical Society για το σύνολο των επιτευγμάτων του.

## Παρπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
Αμπού αλ-Κασίμ Ουνουτζούρ ιμπν αλ-Ιχσίντ

Ο **Aμπού αλ-Κασίμ Ουνουτζούρ ιμπν αλ-Ιχσίντ** (αραβ.: أنوجور بن الإخشيد ) ήταν ο 2ος ηγεμόνας τής δυναστείας των Ιχσιδιδών, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο, τη Συρία και τη Χετζάζη υπό την επικυριαρχία τού χαλιφάτου των Αββασιδών, αλλά *de facto* αυτόνομος. Ο Ουνουτζούρ κυβέρνησε από το 946 έως το 960, αλλά μεγάλο μέρος τής πραγματικής εξουσίας κατείχε ο μαύρος ευνούχος Αμπούλ-Μισκ Καφούρ.

Ο Ουνουτζούρ απεβίωσε το 960 μ.Χ. και τάφηκε στην Ιερουσαλήμ δίπλα στον πατέρα του, σε μία τοποθεσία κοντά στην Πύλη των Φυλών στο Όρος τού Ναού. 

## Αναφορές

* 

Κατηγορία:Ιχσιδίδες
Αμπού αλ-Χασάν Αλί ιμπν αλ-Ιχσίντ

[μικρογραφία|[Χρυσό Δηνάριο|Χρυσό δηνάριο τού Aμπού αλ-Χασάν Αλί, που κόπηκε στο Φουστάτ το 961/2.]]

**Ο Aμπού αλ-Χασάν Αλί ιμπν αλ-Ιχσίντ** (αραβ.: أبو الحسن علي بن الإخشيد ) ήταν ο 3ος ηγεμόνας τής αυτόνομης δυναστείας των Ιχσιδιδών, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο, τη Συρία και τη Χετζάζη για το χαλιφάτο των Αββασιδών. Βασίλευσε για έξι χρόνια, μεταξύ 960 και 966 μ.Χ.

Ήταν νεότερος γιος τού ιδρυτή τής δυναστείας, Μουχαμάντ ιμπν Τουγκτζ αλ-Ιχσίντ,  και βασίλευσε από το τέλος τού μεγαλύτερου αδελφού του Ουνουτζούρ το 961. Η πραγματική εξουσία καθ' όλη τη διάρκεια τής βασιλείας του κατείχε ο ικανός μαύρος ευνούχος Αμπούλ-Μισκ Καφούρ.  Τα κύρια γεγονότα τής βασιλείας του ήταν η εισβολή των Νουβίων το 963, καθώς και η αναζωπύρωση των αναταραχών και των επιδρομών των Βεδουίνων τόσο στη Δυτική Έρημο, όσο και στη Συριακή Έρημο, στην τελευταία περίπτωση συνοδευόμενη από την επανεμφάνιση των Καρματίων. Οι αντιχριστιανικές ταραχές προκλήθηκαν από την ήττα τού στόλου των Ιχσιδιδών εναντίον τού Ρωμαϊκού ναυτικού το 960/963, καθώς και από τις Ρωμαϊκές επιθέσεις υπό τον Νικηφόρο Φωκά στην Κιλικία και τη βόρεια Συρία. 

Ο Αλί απεβίωσε τον Ιανουάριο τού 966, και τάφηκε στην Ιερουσαλήμ δίπλα στον πατέρα και τον αδελφό του, σε μία τοποθεσία κοντά στην Πύλη των Φυλών, στο Όρος τού Ναού.[4] Μετά το τέλος τού Αλί, ο Καφούρ έθεσε στο περιθώριο τον ανήλικο γιο τού Αλί, Αχμάντ, και έγινε ηγεμόνας από μόνος του. Ο Καφούρ κυβέρνησε μέχρι το τέλος του το 968, όταν τον διαδέχθηκε ο Αχμάντ. Το κράτος των Ιχσιδιδών αποδυναμώθηκε από εσωτερικές αναταραχές, και μία σειρά από κακές σοδειές, που οδήγησαν στην πτώση του στα χέρια των Φατιμιδών το 969.

## Αναφορές

## Πηγές

* 
* Bianquis, Thierry (1998). "Autonomous Egypt from Ibn Ṭūlūn to Kāfūr, 868–969". In Petry, Carl F. (ed.). The Cambridge History of Egypt, Volume 1: Islamic Egypt, 640–1517. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 86–119. ISBN 0-521-47137-0.
* 

Κατηγορία:Ιχσιδίδες
Ex officio

Η λατινική φράση **ex officio** (ελληνικά «εξ οφίτσιο») προέρχεται από το Ρωμαϊκό Δίκαιο και κυριολεκτικά σημαίνει «δυνάμει (του) αξιώματος (που κατέχει)». Μπορεί να μεταφραστεί και ως «αυτομάτως» ή «αυτοδικαίως».

Χρησιμοποιείται όταν κάποιος εκ του αξιώματος ή θέσης που κατέχει αναλαμβάνει αυτομάτως και κάποιον άλλο ρόλο, ο οποίος προορίζεται για τον εκάστοτε κάτοχο του συγκεκριμένου αξιώματος ή θέσης.

## Παραδείγματα
* Ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας είναι ex officio Συν-Πρίγκιπας της Ανδόρρας.
* Ο Ελληνορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής είναι ex officio Πρόεδρος της Συνέλευσης Κανονικών Ορθοδόξων Επισκόπων των ΗΠΑ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Σκωτίας

Οι σύζυγοι των μοναρχών της Σκωτίας, όπως βασίλισσες σύζυγοι, πριγκίπισσες σύζυγοι και βασιλείς σύζυγοι, έφεραν τίτλους που προέρχονταν από τον γάμο τους. Το Βασίλειο της Σκωτίας ενοποιήθηκε για πρώτη φορά ως κράτος από τον Κένεθ Α΄ της Σκωτίας το 843 και έπαψε να υπάρχει ως ανεξάρτητο βασίλειο μετά την Πράξη της Ένωσης του 1707, όταν συγχωνεύτηκε με το Βασίλειο της Αγγλίας για να γίνει το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας.

## Βασιλικές σύζυγοι της Σκωτίας
*Γκρούοχ της Σκωτίας (1040-1057)
*Ινγκίμπιοργκ Φινσντότιρ (1058-1058/69)
*Μαργαρίτα του Ουέσσεξ (1070-1093)
*Έθελρεδα της Νορθουμβρίας (1093/94-1094)
*Σιβύλλα της Νορμανδίας (1107-1122)
*Ματθίλδη του Χάντινγκτον (1124-1130)
*Ερμενγάρδη του Μπομόν (1186-1214)
*Ιωάννα της Αγγλίας (1221-1238)
*Μαρία του Κουσί (1239-1249)
*Μαργαρίτα της Αγγλίας (1251-1275)
*Γιολάντα του Ντρε (1285-1286)
*Ελισάβετ του Μπουργκ (1306-1327)
*Ιωάννα της Αγγλίας (1329-1362)
*Μαργαρίτα Ντράμοντ (1364-1369)
*Ευφημία του Ρος (1371-1386)
*Αναμπέλα Ντράμοντ (1390-1401)
*Ιωάννα Μπωφόρ (1424-1437)
*Μαρία του Χέλρε (1449-1460)
*Μαργαρίτα της Δανίας (1469-1486)
*Μαργαρίτα της Αγγλίας (1503-1513)
*Μαγδαληνή της Γαλλίας (1537)
*Μαρία του Γκιζ (1538-1542)
*Φραγκίσκος Β΄ της Γαλλίας (1558-1560)
*Ερρίκος Στιούαρτ του Όλμπανυ (1565-1567)
*Τζέιμς Χέπμπορν του Μπόθγουελ (1567)
*Άννα της Δανίας (1589-1619)
*Ερριέττα Μαρία της Γαλλίας (1625-1649)
*Αικατερίνη της Μπραγκάνσα (1662-1685)
*Μαρία της Μόντενα (1685-1688)
*Γεώργιος της Δανίας (1702-1707)

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος μοναρχών της Σκωτίας 

Κατηγορία:Μοναρχία στη Σκωτία
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σκωτίας (σύζυγοι βασιλέων)
Τζο Κίρι

Ο **Τζόζεφ Ντέιβιντ Κίρι** (**Joseph David Keery**, 24 Απριλίου 1992), γνωστός στη μουσική του καριέρα ως **Djo**, είναι Αμερικανός ηθοποιός και μουσικός. Έγινε γνωστός με το ρόλο του ως Στιβ Χάρινγκτον στην τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας τρόμου του Netflix *[[Stranger Things]]* (2016–2025) και αργότερα πρωταγωνίστησε στην κωμική ταινία *[[Free Guy]]* (2021) και στον πέμπτο κύκλο της κωμικής-δραματικής εγκληματικής σειράς *[[Fargo (τηλεοπτική σειρά)|Fargo]]* (2023–2024).

Ως μουσικός, ο Κίρι υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ψυχεδελικού ροκ συγκροτήματος Post Animal, αλλά αποχώρησε το 2018 λόγω των υποκριτικών του δεσμεύσεων. Μετά από την αποχώρησή του από το συγκρότημα ξεκίνησε τη σόλο καριέρα του και κυκλοφόρησε τα στούντιο άλμπουμ *[[Twenty Twenty]]* (2019) και *[[Decide]]* (2022) ως Djo. Το δεύτερο περιλάμβανε το, «End of Beginning» το πρώτο του τραγούδι που περιλήφθηκε στο ''Billboard'' Hot 100 αφότου έγινε viral στο TikTok το 2024. Το τρίτο του άλμπουμ, *[[The Crux]]*, κυκλοφόρησε στις 4 Απριλίου 2025 και μια deluxe εκδοχή το ακολούθησε στις 12 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Ο Κίρι επίσης γύρισε στους Post Animal το 2025 και το συγκρότημα έπειτα κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ, *IRON*, στις 25 Ιουλίου 2025.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες
Μπουρ-Φιντέλ

Το **Μπουρ-Φιντέλ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Αρδεννών, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες των Αρδεννών
Δελφινία

Η Δελφινία, έχοντας ονομασία αρχαίας τριήρους αποτέλεσε το πρώτο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού με αυτό το όνομα. Ναυπηγήθηκε το 1852 στον Πόρο για τη δίωξη της πειρατείας μαζί με τα ομοίου τύπου πλοία: Κυμοθόη Ι, Πανθήρα και Αμφιτρίτη ΙΙ.

Και τα τέσσερα πλοία απέπλευσαν από τον Ναύσταθμο τον Ιούλιο του 1853.

Η Δελφινία είχε τομέα περιπολίας τα ΒΑ παράλια της Ελλάδος και αργότερα της Μ. Ασίας.  

Σε κατάλογο του 1862 αναφέρεται μαζί με την Κυμοθόη και την Αμφιτρίτη ως «παλαιόν, άχρηστον».

Το 1864 παρά την παλαιότητα και σαθρώτητα και των τεσσάρων λιβυρνίδων και κατόπιν της επιμονής του Υπουργείου Ναυτικών, επισκευάσθηκε η Δελφινία για την αστυνόμευση της θαλάσσιας περιοχής του Ευβοϊκού Κόλπου.

Το έτος παροπλισμού της παραμένει άγνωστο, υπολογίζεται πριν το 1870, ενώ υπάρχουν και πληροφορίες ότι είχε μετατραπεί σε φορτηγίδα.
## Παραπομπές
Μανουέλ Άβιλα Καμάτσο

Ο **Μανουέλ Άβιλα Καμάτσο** (, 24 Απριλίου 1897 – 13 Οκτωβρίου 1955) ήταν Μεξικανός πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης που διετέλεσε πρόεδρος του Μεξικού από το 1940 έως το 1946. Παρά τη συμμετοχή του στη Μεξικανική Επανάσταση και την επίτευξη υψηλού αξιώματος, ανέλαβε την προεδρία του Μεξικού λόγω της άμεσης σύνδεσής του με τον Στρατηγό Λάζαρο Κάρδενας και τον υπηρέτησε ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου κατά τη διάρκεια της Μεξικανικής Επανάστασης και μετά. Οι Μεξικανοί τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά «Ο Κύριος Πρόεδρος» («El Presidente Caballero»). Ως πρόεδρος, ακολούθησε «εθνικές πολιτικές ενότητας, προσαρμογής και μετριοπάθειας». Η κυβέρνησή του ολοκλήρωσε τη μετάβαση από τη στρατιωτική στην πολιτική ηγεσία, τερμάτισε τον αντικληρικαλισμό, αντέστρεψε την ώθηση για σοσιαλιστική εκπαίδευση και αποκατέστησε μια εργασιακή σχέση με τις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Άβιλα Καμάτσο πέθανε στο αγρόκτημά του από καρδιακή πάθηση στις 13 Οκτωβρίου 1955, σε ηλικία 58 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Κατηγορία:Μεξικανοί στρατηγοί
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Αδόλφο Ρουίς Κορτίνες

Ο **Αδόλφο Ρουίς Κορτίνες**  (,30 Δεκεμβρίου 1889 – 3 Δεκεμβρίου 1973) ήταν Μεξικανός πολιτικός που διετέλεσε Πρόεδρος του Μεξικού από το 1952 έως το 1958. Μέλος του Θεσμικού Επαναστατικού Κόμματος (PRI), διετέλεσε προηγουμένως Κυβερνήτης της Βερακρούζ και Υπουργός Εσωτερικών. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, η οποία αποτέλεσε το Μεξικανικό Θαύμα, οι γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα ψήφου και ξεκίνησε πολλά έργα δημόσιας υγείας, εκπαίδευσης, υποδομών και έργων.

Μέλος του Συνταγματικού Στρατού, ο Ρουίθ Κορτίνες ήταν ο τελευταίος Μεξικανός πρόεδρος που πολέμησε στην Μεξικανική Επανάσταση. Εργάστηκε στο Υπουργείο Βιομηχανίας και Εμπορίου κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Αδόλφο δε λα Ουέρτα και υπηρέτησε ως αξιωματούχος στο Υπουργείο Στατιστικής από το 1921 έως το 1935. Ο Ρουίθ Κορτίνες εντάχθηκε στο Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα και έγινε Ανώτερος Αξιωματούχος της Κυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Περιφέρειας το 1935 και μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων για υη Βερακρούς το 1937. Το 1939 διορίστηκε ταμίας της προεδρικής εκστρατείας του Μανουέλ Άβιλα Καμάτσο και εργάστηκε ως Κυβερνήτης της Βερακρούς από το 1944 έως το 1948, θέση την οποία άφησε για να γίνει Υπουργός Εσωτερικών κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Μιγκέλ Αλεμάν Βαλντές.

Ο Ρουίς Κορτίνες έβαλε υποψηφιότητα για την προεδρία του Θεσμικού Επαναστατικού Κόμματος το 1951 και εξελέγη ένα χρόνο αργότερα, αφού κέρδισε τις αμφισβητούμενες εκλογές του 1952. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, πρότεινε την μεταρρύθμιση του άρθρου 34 του Μεξικανικού Συντάγματος, δίνοντας στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου, και πρότεινε διάφορα νομοσχέδια για τις υποδομές, που οδήγησαν στη δημιουργία του Εθνικού Ινστιτούτου Στέγασης και της Εθνικής Επιτροπής Πυρηνικής Ενέργειας. Οι κοινωνικές του πολιτικές περιελάμβαναν την εφαρμογή των *[[Δέκατος τρίτος και δέκατος τέταρτος μισθός|aguinaldos]]* . Σε αντίθεση με προηγούμενες κυβερνήσεις, ήταν υποστηρικτής της δημοσιονομικής λιτότητας. Η κυβέρνησή του ήταν γνωστή για την αυξημένη διαφάνεια σε αντίθεση με τον προκάτοχό του.

Ένας από τους παλαιότερους προέδρους του Μεξικού, ο Ρουίζ Κορτίνες, έχει αναγνωριστεί ως ηγέτης μιας ισχυρής οικονομίας κατά την περίοδο που είναι γνωστή ως το «μεξικανικό θαύμα» και έχει επαινεθεί για την προσωπική του ακεραιότητα και την αυξανόμενη εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση μέσω των πολιτικών του κατά της διαφθοράς. Επικρίθηκε για την πιο αργή εφαρμογή μεταρρυθμίσεων από ορισμένους από τους προκατόχους του. Έχει καταταχθεί μεταξύ των πιο δημοφιλών Μεξικανών προέδρων του 20ού αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ισπανικά
Κατηγορία:Μεξικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Αδόλφο Λόπες Ματέος

Ο **Αδόλφο Λόπες Ματέος**  (, 26 Μαΐου 1909–22 Σεπτεμβρίου 1969  ) ήταν Μεξικανός πολιτικός και δικηγόρος που διετέλεσε Πρόεδρος του Μεξικού από το 1958 έως το 1964. Προηγουμένως, διετέλεσε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας από το 1952 έως το 1957 και Γερουσιαστής της Πολιτείας του Μεξικού από το 1946 έως το 1952.

Ξεκινώντας την πολιτική του καριέρα ως βοηθός στην προεκλογική εκστρατεία του Χοσέ Βασκονσέλος κατά τη διάρκεια της υποψηφιότητάς του για την προεδρία, ο Λόπεζ Ματέος αντιμετώπισε δίωξη από τον Πλούταρκο Ελίας Κάγιες, ο οποίος προσπάθησε να διατηρήσει την ηγεμονία του εντός του Εθνικού Επαναστατικού Κόμματος (PNR).  Εγκατέλειψε για λίγο την πολιτική και εργάστηκε ως καθηγητής στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού, και έγινε μέλος του PNR (μετονομασμένο σε Κόμμα της Μεξικανικής Επανάστασης) το 1941. Ο Λόπες Ματέος διετέλεσε γερουσιαστής της Πολιτείας του Μεξικού από το 1946 έως το 1952 και Υπουργός Εργασίας κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Αδόλφο Ρουίς Κορτίνες από το 1952 έως το 1957. Εξασφάλισε το προεδρικό χρίσμα του κόμματος και κέρδισε στις γενικές εκλογές του 1958 .

Δηλώνοντας την κυβέρνησή του ως «άκρα αριστερά εντός του πλαισίου του συντάγματος», ο Λόπεζ Ματέος ήταν ο πρώτος αριστερός πολιτικός που ανέλαβε την προεδρία από τον Λάζαρο Κάρδενας. Η κυβέρνησή του δημιούργησε το Ινστιτούτο Κοινωνικής Ασφάλισης και Υπηρεσιών για τους Δημόσιους Υπαλλήλους, την Εθνική Επιτροπή για Δωρεάν Σχολικά Βιβλία και το Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας. Υπέρμαχος της μη παρέμβασης, διευθέτησε τη διαμάχη Τσαμιζάλ με τις Ηνωμένες Πολιτείες και ηγήθηκε της εθνικοποίησης της μεξικανικής ηλεκτρικής βιομηχανίας κατά τη διάρκεια μιας περιόδου οικονομικής άνθησης και χαμηλού πληθωρισμού, γνωστής ως Desarrollo Estabilizador.

Ωστόσο υπήρξαν επίσης πράξεις καταστολής κατά τη διάρκεια της διοίκησής του, όπως η σύλληψη των ηγετών των συνδικάτων Ντεμέτριο Βαγιέχο και Βαλεντίν Κάμπα, και η δολοφονία του ηγέτη των αγροτών Ρουμπέν Χαραμίγιο από τον Μεξικανικό Στρατό. Ο Λόπες Ματέος συνεργάστηκε με τον επαναστάτη Μάρκος Ιγνάσιο Ινφάντε, ηγέτη του Κινήματος των Ζαπατίστας. Λίγο πριν από τη δολοφονία του Jaramillo, ο Ινφάντε θα επισκεπτόταν τον ΟΗΕ απαιτώντας από τον Πρόεδρο Λόπες Ματέος να παραιτηθεί ή να αντιμετωπίσει μια επανάσταση. Ο Ινφάντε επιτέθηκε σε ένα στρατιωτικό φυλάκιο έξω από την Πόλη του Μεξικού, με πάνω από 300 άνδρες το 1962.

Ηγούμενος αυτού που ένας παρατηρητής περιέγραψε το 1962 ως «φιλοεργατική, σοσιαλδημοκρατική, κεντροαριστερή κυβέρνηση», ο Λόπες Ματέος έχει επαινεθεί για τις πολιτικές του, όπως η αναδιανομή γης, η εθνικοποίηση της ενέργειας και τα προγράμματα υγείας και εκπαίδευσης, αλλά έχει επίσης επικριθεί για τις κατασταλτικές του ενέργειες κατά των εργατικών συνδικάτων και των πολιτικών αντιπάλων. Μαζί με τους Κάρδενας και Ρουίθ Κορτίνες, συνήθως κατατάσσεται ως ένας από τους πιο δημοφιλείς Μεξικανούς προέδρους του 20ού αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεξικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Χάμπντεν Παρκ

Το **Χάμπντεν Παρκ** (*Hampden Park*, σκωτικά γαελικά: *Pàirc Hampden*) είναι γήπεδο ποδοσφαίρου στην περιοχή Μάουντ Φλόριντα της Γλασκώβης, το οποίο είναι το εθνικό στάδιο ποδοσφαίρου στη Σκωτία και έδρα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Σκωτίας. Το Χάμπντεν Παρκ ανήκει στη Σκωτική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (SFA) και φιλοξενεί τακτικά τις τελευταίες φάσεις του Κυπέλλου και του Λιγκ Καπ της χώρας. Ήταν το μεγαλύτερο στάδιο σε χωρητικότητα από το 1903 που άνοιξε έως το 1950. Είναι το ενδέκατο μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου στο Ηνωμένο Βασίλειο και το δεύτερο μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου στη Σκωτία. Το στάδιο διατηρεί όλα τα ρεκόρ προσέλευσης που έχουν καταγραφεί στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Σκωτία
Κατηγορία:Εθνικά στάδια
Κατηγορία:Γλασκώβη
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2012
Γουστάβο Ντίας Ορντάς

Ο **Γουστάβο Ντίας Ορντάς**  (, 12 Μαρτίου 1911–15 Ιουλίου 1979) ήταν Μεξικανός πολιτικός και μέλος του Θεσμικού Επαναστατικού Κόμματος (PRI). Διετέλεσε Πρόεδρος του Μεξικού από το 1964 έως το 1970. Προηγουμένως, διετέλεσε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων για την 1η περιφέρεια της Πουέμπλα, γερουσιαστής του Κογκρέσου της Ένωσης για την Πουέμπλα και Υπουργός Εσωτερικών.

Ο Ντίας Ορντάς γεννήθηκε στο Σαν Αντρές Τσαλχικόμουλα και απέκτησε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο της Πουέμπλα το 1937, όπου αργότερα έγινε αντιπρύτανης. Εκπροσώπησε την 1η περιφέρεια της Πουέμπλα στη Βουλή των Αντιπροσώπων από το 1943 έως το 1946. Στη συνέχεια, εκπροσώπησε την ίδια πολιτεία στη Βουλή των Γερουσιαστών από το 1946 έως το 1952, γνωρίζοντας στενά τον τότε γερουσιαστή Αδόλφο Λόπες Ματέος. Ο Ντίας Ορντάς ήταν πράκτορας της CIA, γνωστός με την κωδική ονομασία LITEMPO-2.

Ο Ντίας Ορντάς εντάχθηκε στην προεκλογική εκστρατεία του Αδόλφο Ρουίς Κορτίνες στις εκλογές του 1952 και στη συνέχεια εργάστηκε για το Υπουργείο Εσωτερικών υπό τον Άνχελ Καρβαχάλ Μπερνάλ. Έγινε υπουργός μετά τη νίκη του Λόπες Ματέος στις εκλογές του 1958 και άσκησε de facto εκτελεστική εξουσία κατά τις απουσίες του προέδρου, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της Κρίσης των Πυραύλων της Κούβας. Το 1963, το PRI τον ανακοίνωσε ως υποψήφιο για την προεδρία στις εκλογές του 1964, λαμβάνοντας το 88,81% της λαϊκής ψήφου.

Η κυβέρνησή του έχει μείνει στην ιστορία κυρίως για τις φοιτητικές διαμαρτυρίες που έλαβαν χώρα το 1968 και την επακόλουθη καταστολή τους από τον Στρατό και τις κρατικές δυνάμεις κατά τη σφαγή του Τλατελόλκο, κατά την οποία σκοτώθηκαν εκατοντάδες άοπλοι διαδηλωτές. Η προεδρία του έλαβε χώρα επίσης σε μια περίοδο υψηλής οικονομικής ανάπτυξης, γνωστή ως το Μεξικανικό Θαύμα .

Αφού παρέδωσε την προεδρία στον δικό του Υπουργό Εσωτερικών (Λουίς Ετσεβερία), ο Ντίας Ορντάς αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Διετέλεσε για λίγο διάστημα Πρέσβης στην Ισπανία το 1977, θέση από την οποία παραιτήθηκε μετά από έντονες διαμαρτυρίες και κριτική από τα μέσα ενημέρωσης. Πέθανε από καρκίνο του παχέος εντέρου στις 15 Ιουλίου 1979 σε ηλικία 68 ετών 

Παρά την υψηλή οικονομική ανάπτυξη κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, ο Ντίας Ορντάς θεωρείται ένας από τους πιο αντιδημοφιλείς και αμφιλεγόμενους σύγχρονους Μεξικανούς προέδρους, κυρίως για τη σφαγή του Τλατελόλκο και άλλες καταπιεστικές πράξεις, οι οποίες θα συνεχιστούν και κατά τη διάρκεια των προεδριών των διαδόχων του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεξικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Χοσέ Λόπες Πορτίγιο

Ο **Χοσέ Λόπες Πορτίγιο**  (, 16 Ιουνίου 1920 – 17 Φεβρουαρίου 2004) ήταν Μεξικανός συγγραφέας, δικηγόρος και πολιτικός που συνδεόταν με το Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα (PRI) και διετέλεσε 58ος πρόεδρος του Μεξικού από το 1976 έως το 1982. Ο Λόπες Πορτίγιο ήταν ο μόνος επίσημος υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 1976, όντας ο μόνος πρόεδρος στη σύγχρονη ιστορία του Μεξικού που κέρδισε τις εκλογές χωρίς αντίπαλο.

Πολιτικά, η κυβέρνηση του Λόπες Πορτίγιο ξεκίνησε μια διαδικασία μερικού πολιτικού ανοίγματος ψηφίζοντας μια εκλογική μεταρρύθμιση το 1977, η οποία χαλάρωσε τις προϋποθέσεις για την εγγραφή πολιτικών κομμάτων (παρέχοντας έτσι στους αντιφρονούντες από την αριστερά, πολλοί από τους οποίους μέχρι τότε είχαν εμπλακεί σε ένοπλες συγκρούσεις εναντίον της κυβέρνησης, μια οδό για να συμμετέχουν νόμιμα στην εθνική πολιτική) και επέτρεψε μεγαλύτερη εκπροσώπηση των κομμάτων της αντιπολίτευσης στη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς και χορήγηση αμνηστίας σε πολλούς από τους αντάρτες του Βρώμικου Πολέμου. 

Στο οικονομικό πεδίο, ο Λόπες Πορτίγιο ήταν ο τελευταίος από τους λεγόμενους οικονομικούς εθνικιστές προέδρους του Μεξικού. Η θητεία του σημαδεύτηκε από μεγάλες επενδύσεις στην εθνική πετρελαϊκή βιομηχανία μετά την ανακάλυψη νέων αποθεμάτων πετρελαίου, οι οποίες ώθησαν την αρχική οικονομική ανάπτυξη, αλλά αργότερα έδωσαν τη θέση τους σε μια σοβαρή κρίση χρέους μετά την πτώση των διεθνών τιμών πετρελαίου το καλοκαίρι του 1981, οδηγώντας το Μεξικό να κηρύξει χρεοκοπία το 1982. Ως αποτέλεσμα της κρίσης, οι τελευταίοι μήνες της κυβέρνησής του μαστίστηκαν από εκτεταμένη φυγή κεφαλαίων, οδηγώντας τον Λόπες Πορτίγιο να εθνικοποιήσει τις τράπεζες τρεις μήνες πριν αποχωρήσει από το αξίωμά του, και μέχρι το τέλος της θητείας του το Μεξικό είχε το υψηλότερο εξωτερικό χρέος στον κόσμο. Η προεδρία του σημαδεύτηκε επίσης από εκτεταμένη κυβερνητική διαφθορά και νεποτισμό.

Λίγο μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του διαδόχου του Μιγκέλ ντε λα Μαδρίδ, πολλοί αξιωματούχοι που είχαν εργαστεί υπό την κυβέρνηση Λόπες Πορτίγιο διώχθηκαν για διαφθορά, με πιο διαβόητες υποθέσεις αυτές του Αρτούρο Ντουράζο και του Χόρχε Ντίαζ Σεράνο . Παρόλο που και ο ίδιος ο Λόπες Πορτίγιο ήταν ύποπτος για εμπλοκή σε διαφθορά, δεν κατηγορήθηκε ποτέ για κανένα έγκλημα. Μετά τον θάνατό του αποκαλύφθηκε ότι ήταν συνεργάτης της CIA πριν γίνει πρόεδρος του Μεξικού.

Ο Λόπες Πορτίγιο πέθανε από επιπλοκές πνευμονίας στο σπίτι του στην Πόλη του Μεξικού στις 17 Φεβρουαρίου 2004 σε ηλικία 83 ετών και τάφηκε στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο της Πόλης του Μεξικού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεξικανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Μεξικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Μιγκέλ ντε λα Μαδρίδ

Ο **Μιγκέλ ντε λα Μαδρίδ**  (, 12 Δεκεμβρίου 1934 – 1 Απριλίου 2012) ήταν Μεξικανός πολιτικός και δικηγόρος που συνδεόταν με το Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα (PRI) και διετέλεσε 59ος πρόεδρος του Μεξικού από το 1982 έως το 1988.

Κληρονομώντας μια σοβαρή οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση από τον προκάτοχό του, Χοσέ Λόπες Πορτίγιο, ως αποτέλεσμα της διεθνούς πτώσης των τιμών του πετρελαίου και ενός υπερόγκου εξωτερικού χρέους, για το οποίο το Μεξικό είχε αθετήσει τις υποχρεώσεις του μήνες πριν αναλάβει τα καθήκοντά του, ο ντε λα Μαδρίδ εισήγαγε σαρωτικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές για να ξεπεράσει την κρίση, ξεκινώντας μια εποχή προέδρων προσανατολισμένων στην αγορά στο Μεξικό, μαζί με μέτρα λιτότητας που περιελάμβαναν βαθιές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες. Παρά τις μεταρρυθμίσεις αυτές, η κυβέρνηση του συνέχισε να μαστίζεται από αρνητική οικονομική ανάπτυξη και πληθωρισμό για το υπόλοιπο της θητείας του, ενώ οι κοινωνικές επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας ήταν ιδιαίτερα σκληρές για τις κατώτερες και μεσαίες τάξεις, με τους πραγματικούς μισθούς να μειώνονται στο μισό από ό,τι ήταν το 1978 και με απότομη αύξηση της ανεργίας και της άτυπης οικονομίας μέχρι το τέλος της θητείας του.

Η κυβέρνηση του ντε λα Μαδρίδ ήταν επίσης διάσημη για την εκστρατεία του της «Ηθικής Ανακαίνισης», της οποίας ο υποτιθέμενος στόχος ήταν η καταπολέμηση της κυβερνητικής διαφθοράς που είχε εξαπλωθεί ευρέως υπό προηγούμενες κυβερνήσεις, οδηγώντας στις συλλήψεις κορυφαίων αξιωματούχων της κυβέρνησης Λόπες Πορτίγιο.

Επιπλέον, η κυβέρνησή του επικρίθηκε για την αργή αντίδρασή της στον σεισμό της Πόλης του Μεξικού το 1985 και τον χειρισμό των αμφιλεγόμενων εκλογών του 1988, στις οποίες ο υποψήφιος του PRI Κάρλος Σαλίνας, ανακηρύχθηκε νικητής, εν μέσω κατηγοριών για εκλογική απάτη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού
Κατηγορία:Μεξικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Σωμόν-Πορσιέν

Το **Σωμόν-Πορσιέν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Αρδεννών, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες των Αρδεννών
Τζέιμς Σπέιντερ

Ο **Τζέιμς Τοντ Σπέιντερ** (*James Todd Spader*, 7 Φεβρουαρίου 1960) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους ρόλους εκκεντρικών και ηθικά αμφιλεγόμενων προσωπικοτήτων. Ξεκίνησε την καριέρα του σε ανεξάρτητες ταινίες, λαμβάνοντας θετικές κριτικές, πριν μεταβεί στην τηλεόραση, όπου έχει λάβει αναγνώριση και πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων τριών βραβείων Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης και υποψηφιοτήτων για τρεις Χρυσές Σφαίρες και δέκα βραβεία Σωματείου Ηθοποιών.

Ξεκίνησε να παίζει σε νεανικές ταινίες όπως *Tuff Turf*, *The New Kids* (και οι δύο το 1985), *Η κουκλίτσα με τα ροζ* (1986) και *Η κούκλα* (1987). Η πρωτοποριακή του ερμηνεία ήρθε με το δράμα του Στίβεν Σόντερμπεργκ, *[[Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες]]* (1989), για το οποίο έλαβε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως *Εραστές χωρίς όρια* (1990), *Αληθινά χρώματα* (1991), *Stargate* (1994), *Ένα λεπτό προθεσμία* (1996) και *Η γραμματέας* (2002). Συμμετείχε με δευτερεύοντες ρόλους στις ταινίες *Μπομπ Ρόμπερτς* (1992), *Wolf* (1994), ''Λίνκολν'' (2012) και *Μέχρι το τέλος* (2014). Έπαιξε, επίσης, τον ρόλο του Ούλτρον στην ταινία του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel, *[[Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron]]* (2015).

Οι τηλεοπτικοί του ρόλοι περιλαμβάνουν τον δικηγόρο Άλαν Σορ στην τελευταία σεζόν του *The Practice* (2003–2004) και το spin-off του, *Boston Legal* (2004–2008), το οποίο του χάρισε τρία βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης για τον Καλύτερο Α' Ανδρικό Ρόλο σε Δραματική Σειρά. Υποδύθηκε τον Ρόμπερτ Καλιφόρνια στην κωμική σειρά *[[The Office (αμερικανική τηλεοπτική σειρά)|The Office]]* (2011–2012). Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε ως Ρέιμοντ Ρέντινγκτον στην αστυνομική σειρά θρίλερ του NBC, *[[The Blacklist]]* (2013–2023), για την οποία έλαβε δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου σε Τηλεοπτική Δραματική Σειρά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Έμμυ
Τζακ Ντόρσεϊ

Ο **Τζακ Πάτρικ Ντόρσεϊ** (γεννημένος στις 19 Νοεμβρίου 1976) είναι Αμερικανός επιχειρηματίας, συνιδρυτής του Twitter, Inc. και διευθύνων σύμβουλος κατά την περίοδο 2007–2008 και 2015–2021, καθώς και συνιδρυτής, κύριος εκτελεστικός διευθυντής και πρόεδρος της Block, Inc. (εταιρείας ανάπτυξης της πλατφόρμας χρηματοοικονομικών υπηρεσιών Square). Είναι επίσης ο ιδρυτής της Bluesky.

Από τον Μάιο του 2025, το Forbes εκτίμησε την καθαρή του περιουσία στα 3.8 δισεκατομμύρια δολάρια.

## Πρώιμη ζωή

Ο Ντόρσεϊ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι. Ο Τζακ Ντόρσεϊ έχει εν μέρει ιταλική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας του. Μεγάλωσε ως Καθολικός.

## Το Twitter
Ενώ εργαζόταν ως προγραμματιστής, ο Ντόρσεϊ μετακόμισε στην Καλιφόρνια. Το 2000, ο Ντόρσεϊ ίδρυσε την εταιρεία του στο Όουκλαντ για την αποστολή ταχυμεταφορών, ταξί και υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης από τον Ιστό. Τα άλλα έργα και ιδέες του εκείνη την εποχή περιελάμβαναν δίκτυα ιατρικών συσκευών και μια «αγορά υπηρεσιών χωρίς τριβές». Τον Ιούλιο του 2000, βασιζόμενος και εμπνευσμένος εν μέρει από το LiveJournal και το AOL Instant Messenger, είχε την ιδέα για μια υπηρεσία επικοινωνίας κατάστασης/σύντομων μηνυμάτων σε πραγματικό χρόνο μέσω Ιστού.

Όταν είδε για πρώτη φορά εφαρμογές άμεσων μηνυμάτων, ο Ντόρσεϊ αναρωτήθηκε αν η έξοδος της κατάστασης χρήστη του λογισμικού θα μπορούσε να κοινοποιηθεί εύκολα μεταξύ φίλων. Ο Ντόρσεϊ και ο Μπιζ Στόουν αποφάσισαν ότι το SMS ταίριαζε στην ιδέα και δημιούργησαν ένα πρωτότυπο του Twitter σε περίπου δύο εβδομάδες. Η ιδέα προσέλκυσε πολλούς χρήστες στην Odeo και επενδύσεις από τον Έβαν Γουίλιαμς, συνιδρυτή της εταιρείας το 2005, ο οποίος είχε εγκαταλείψει την Google μετά την πώληση των Pyra Labs και Blogger. Εν τέλει η πλατφόρμα ξεκίνησε το 2006 και ο Ντόρσεϊ έγινε Διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας το 2007.

## Πολιτική
Το 2019, ο Ντόρσεϊ συνέβαλε οικονομικά στις εκστρατείες των υποψηφίων των Δημοκρατικών για την προεδρία του 2020, Τούλσι Γκάμπαρντ και Άντριου Γιανγκ. Το 2020, δώρισε 15 εκατομμύρια δολάρια σε 29 δημάρχους που επεδίωκαν την πιλοτική εφαρμογή προγραμμάτων εγγυημένου βασικού εισοδήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 2023 στήριξε τον Ρόμπερτ Κένεντι Τζούνιορ στην κούρσα των Δημοκρατικών. Το 2024 δήλωσε την στήριξή του για στις διαδηλώσεις για τον πόλεμο στη Γάζα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αμερικανοί δισεκατομμυριούχοι
Αλεξάνδρεια (Βιρτζίνια)

Η **Αλεξάνδρεια** (αγγλικά: *Alexandria*) είναι ανεξάρτητη πόλη στη Βόρεια Βιρτζίνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Ποτόμακ, περίπου 7 μίλια (11 χλμ.) νότια της Ουάσινγκτον. Ο πληθυσμός της πόλης των 159.467 κατά την απογραφή του 2020 την έκανε την έκτη πιο πολυκατοικημένη πόλη στη Βιρτζίνια και την 169η πιο πολυκατοικημένη πόλη στις ΗΠΑ. Η Αλεξάνδρεια είναι μια κύρια πόλη της μητροπολιτικής περιοχής της Ουάσιγκτον, η οποία αποτελεί μέρος της ευρύτερης συνδυασμένης στατιστικής περιοχής Ουάσιγκτον-Βαλτιμόρης.

Όπως και η υπόλοιπη Βόρεια Βιρτζίνια και η Κεντρική Μέριλαντ, η σημερινή Αλεξάνδρεια έχει ασκήσει σημαντική επιρροή λόγω της εγγύτητάς της με την πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από επαγγελματίες που εργάζονται στην ομοσπονδιακή δημόσια διοίκηση, στον στρατό των ΗΠΑ ή για μία από τις πολλές ιδιωτικές εταιρείες που συνάπτουν συμβάσεις για την παροχή υπηρεσιών στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ. Οι μεγαλύτεροι εργοδότες της πόλης περιλαμβάνουν το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ και το Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων. Το Αλεξάνδρεια είναι η ανεξάρτητη πόλη με το υψηλότερο εισόδημα στη Βιρτζίνια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βιρτζίνια
Γερβάσιος Ωρολογάς

Ο **Γερβάσιος Ωρολογάς** (1864-1916) ήταν Πόντιος στην καταγωγή αρχιερέας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που διετέλεσε διαδοχικώς Μητροπολίτης Κορυτσάς, Μητροπολίτης Καισαρείας και τέλος Μητροπολίτης Ιωαννίνων.

Γεννήθηκε στην Αργυρούπολη του Πόντου, το σημερινό Γκιουμούσχανε της Τουρκίας, είτε το 1864, είτε το 1856. Επειδή έμεινε ορφανός από παιδί, τον πήρε υπό την προστασία του ο τότε Μητροπολίτης Χαλδίας Γερβάσιος, στον οποίο οφείλει το ιερατικό του όνομα. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από όπου απεφοίτησε το 1888, έχοντας υποβάλει διπλωματική διατριβή με τίτλο «Ότι ο Απόστολος Πέτρος μετέβη μεν εις Ρώμην, δεν εγένετο όμως θεμελιωτής της εν αυτή Εκκλησίας». Αμέσως μετά προσλήφθηκε ως Διευθυντής της Ελληνικής σχολής Αργυρουπόλεως (1888-1891). Το 1891 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον προαναφερθέντα Μητροπολίτη Χαλδίας Γερβάσιο και έγινε αρχιμανδρίτης. Ως τέτοιος, διορίσθηκε Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Ηρακλείας (1891 έως 1893) και κατόπιν Μέγας Πρωτοσύγκελος του Οικουμενικού Πατριαρχείου (Μάιος 1893 έως 1895). Στις 30 Απριλίου 1895, στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής του Μπαλουκλί στην Κωνσταντινούπολη, ο Γερβάσιος Ωρολογάς χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Κορυτσάς. Στις 14 Μαΐου 1902 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον εξέλεξε Μητροπολίτη Καισαρείας. Στις 16 Μαρτίου 1910 η Σύνοδος τον εξέλεξε ως τον 53ο Μητροπολίτη Ιωαννίνων. Αναφέρεται ως ένας από τους «συντονιστές της προετοιμασίας της απελευθερώσεως της περιοχής» των Ιωαννίνων, ως συμμετέχων στη δημιουργία της Ηπειρωτικής Εταιρείας και ως «οικοδεσπότης» μυστικών συναντήσεων του ελληνικού κατασκοπευτικού δικτύου της εποχής. Απεβίωσε στα Ιωάννινα στις 31 Μαΐου 1916. Σήμερα μια οδός στα Ιωάννινα φέρει το όνομά του («οδός Ιεράρχου Γερβασίου»). Μέχρι σήμερα παραμένει ο μοναδικός στην ιστορία Μητροπολίτης Ιωαννίνων με αυτό το ιερατικό όνομα («Γερβάσιος»).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 9, σελ. 423

Κατηγορία:Μητροπολίτες Ιωαννίνων
Κατηγορία:Μητροπολίτες Καισαρείας
Ιωσήφ Βάρτζελλης

Ο **Ιωσήφ Βάρτζελλης** (16ος αιώνας) ήταν Έλληνας λόγιος ιερομόναχος από τη Ζάκυνθο. Δεν είναι γνωστά τα έτη γεννήσεως και θανάτου του. Κώδικας (χειρόγραφο) με τα έργα του λόγιου αυτού κληρικού, που είναι αντίγραφο του 17ου αιώνα, φυλάσσεται σήμερα στο Μουσείο Διονυσίου Λοβέρδου στην Αθήνα. Μεταξύ άλλων σώζεται από τα κείμενα του Ιωσήφ Βάρτζελλη μια παραλλαγή του στιχουργήματος «Πένθος θανάτου», το οποίο ανέφερε ως δικό του έργο.Φ.Κ. Μπουμπουλίδου: «Παρατηρήσεις εις μεσαιωνικά κείμενα», *Επετηρίδα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών*, τόμ. ΙΓ΄ (1962), σελ. 370 κ.ε.Η παραλλαγή αυτή φέρει τον τίτλο *«Στίχοι προς τον μάταιον και πεπλανεμένον κόσμον»* και αποτελείται από 676 ιαμβικούς δεκαπεντασύλλαβους ομοιοκατάληκτους στίχους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 828

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες Χριστιανοί μοναχοί
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί