open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπαϊμπάρς

Ο **Μπαϊμπάρς** (αλ-Μαλίκ αλ Ζαχίρ Ρουκν αλ-ντιν Μπαϊμπάρς αλ Μπουντουγκνταρί, 19 Ιουλίου 1223 - 2 Μαΐου 1277), με καταγωγή από το τουρκικό φύλο των Κιπτσάκων και με το προσωνύμιο **Αμπού αλ-Φουτούχ**, ήταν ο τέταρτος Μαμελούκος σουλτάνος της Αιγύπτου. Το όνομά του προέρχεται από το κιπτσακικό τουρκικό bay (μπάη, μπέη=αρχηγός) + bars (μπαρς=πάνθηρας).

Αρχικά πωλήθηκε ως σκλάβος στους Μογγόλους. Ο εμίρης της Χάμα ήταν καχύποπτος απέναντι στον Μπαϊμπάρ, λόγω της ασυνήθιστης εξωτερικής του εμφάνισης: πολύ ψηλός, μελαχρινός, με καταρράκτη στο ένα του μάτι. Πουλήθηκε σε έναν Αιγύπτιο απεσταλμένο και στάλθηκε στην Αίγυπτο, όπου έγινε σωματοφύλακας του Αγιουβίδη κυβερνήτη Ας Σαλίχ Αγιούμπ.

Ήταν στρατιωτικός διοικητής των Μαμελούκων (1250), όταν ηττήθηκε στη Ζ' Σταυροφορία από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ' τον Άγιο, και στρατιωτικός διοικητής υπό τον σουλτάνο Κουτούζ στην μάχη του Άιν Τζαλούτ. Μετά τη μάχη, ο σουλτάνος δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού και τον διαδέχθηκε ο ίδιος ο Μπαϊμπάρ, που λέγεται ότι ήταν αναμεμειγμένος στη δολοφονία του, γιατί ο Κουτούζ δεν του ανέθετε υψηλές διοικητικές θέσεις λόγω φόβου.

## Μαμελούκος σουλτάνος της Αιγύπτου
Συνέχισε τους πολέμους με τους Σταυροφόρους, ιδιαίτερα με το Πριγκιπάτο της Αντιόχειας, που είχε συμμαχήσει με τους Μογγόλους εναντίον του στην μάχη του Άιν Τζαλούτ. Επιτέθηκε (1263) στην Άκρα, το μόνο τμήμα που είχε απομείνει από το βασίλειο της Ιερουσαλήμ: απέτυχε να το καταλάβει, αλλά νίκησε τους Σταυροφόρους σε μια σειρά από άλλες μάχες: (Αρσούφ, Χάιφα, Ασκαλών, Καισάρεια), παίρνοντας πολλούς αιχμαλώτους, ανάμεσα στους οποίους Ναΐτες και Ιωαννίτες Ιππότες.

Επιτέθηκε (1266) στους Αρμένιους στην Κιλικία, τους μόνους συμμάχους της Αντιόχειας, πολιόρκησε την Αντιόχεια και την κατέλαβε στις 18 Μαΐου 1268, σφάζοντας τους κατοίκους, αν και είχε υποσχεθεί να τους χαρίσει τις ζωές. Ο πρίγκηπας της πόλης Βοϊμόνδος κατάφερε να δραπετεύσει, ενώ λίγο αργότερα κατέφτασαν οι δυνάμεις της Η' Σταυροφορίας (1271) υπό τον βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδο Α', που συμμάχησε αμέσως με τους Μογγόλους εναντίον του.

Ο Εδουάρδος δεν κατάφερε να κάνει τίποτα το σημαντικό για να τον απειλήσει, επιστρέφοντας άπρακτος πίσω στην Αγγλία (1272), αφού λίγο πριν είχε αποτύχει προσπάθεια του Μπαϊμπάρς να τον δολοφονήσει. Παίρνοντας θάρρος, ο Μπαϊμπάρς προχώρησε ακόμα περισσότερο: επιτέθηκε στο Σουλτανάτο του Ρουμ των Σελτζούκων. Εκεί νίκησε τους Μογγόλους στη μάχη του Ελμπιστάν (1277) και αποσύρθηκε στη Συρία. Παντρεύτηκε πολλές γυναίκες, αφήνοντας συνολικά 7 κόρες και 3 γιους, δύο από τους οποίους (αλ Σαΐντ Μπαρακάχ και Σολαμίς) έγιναν σουλτάνοι.

## Παραπομπές


Ιμπραήμ
Κατηγορία:Σταυροφορίες
Κατηγορία:Παλαιστίνη
Ερυσίχθονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ερυσίχθονας** (***Ερυσίχθων***) αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

* Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός, ασεβής γιος του Μυρμιδόνα
* Ερυσίχθονας ο Αθηναίος, Αθηναίος ήρωας
* Ερυσίχθονας ο γίγας, ένας από τους Γίγαντες

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Έρυξ

Στην ελληνική μυθολογία ο **Έρυξ** (Έρυκας) ήταν γιος του Αργοναύτη Βούτη. Ο Βούτης αρπάχθηκε από τη θεά Αφροδίτη τη στιγμή που ήταν έτοιμος να υποκύψει στο κάλεσμα των Σειρήνων. Τον πήγε στη Σικελία, όπου έγινε βασιλιάς και έδωσε το όνομα του γιου του Έρυκα στο βουνό το γνωστό στην αρχαιότητα για το ιερό της Αφροδίτης που βρισκόταν στην κορυφή του. Σε άλλη παράδοση, ο Έρυξ ήταν γιος της ίδιας της Αφροδίτης και του Ποσειδώνα, ενώ υπάρχει και η παράδοση ότι ο Βούτης δεν ήταν Αργοναύτης, αλλά ντόπιος βασιλιάς που ίδρυσε τον ναό της «Ερυκίνης Αφροδίτης».

Επιστρέφοντας ο Ηρακλής από τον άθλο με τα Βόδια του Γηρυόνη συνάντησε τον Έρυκα, που είχε πια διαδεχθεί τον πατέρα του στον θρόνο των Ελυμιών. Ο Έρυξ, ως εξαιρετικά καλός παλαιστής, τον προκάλεσε σε πάλη για να του τα πάρει. Ο Ηρακλής δέχθηκε και, νικώντας τον στην πάλη, τον σκότωσε. Αντί να κρατήσει όμως το βασίλειο του αντιπάλου του, το άφησε στους ντόπιους Σικελούς, λέγοντάς τους ότι κάποια μέρα ένας από τους απογόνους του θα ερχόταν να πάρει την εξουσία. Αυτό και έγινε όταν ο Δωριέας ήρθε και ίδρυσε αποικία στο μέρος αυτό.

Μία εναλλακτική εκδοχή για τον θάνατο του Έρυκα είναι ότι τον απολίθωσε ο Περσέας με την κεφαλή της Μέδουσας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σικελίας
Ερυσίχθονας ο Αθηναίος

Ο **Ερυσίχθονας ο Αθηναίος** ή **Ερυσίχθων** (αρχαία Ελληνικά: *Ἐρυσίχθων*), σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, είναι γιος του Κέκροπα και της Αγλαύρου, αδελφός της Πανδρόσου, της Έρσης και της Αγραύλου της Νεότερης. Ο Ερυσίχθονας πέθανε νέος και άτεκνος, επί βασιλείας του πατέρα του.

Ο Ερυσίχθονας θεωρείται πως πήρε ένα ξύλινο λατρευτικό άγαλμα (ξόανο) της Ειλειθυίας, θεάς του τοκετού, από την ιερή νήσο Δήλο και ότι πέθανε στο ταξίδι της επιστροφής. Από τα τρία ξόανα της θεάς που βρίσκονταν στον ναό της στην Αθήνα, το ένα θεωρείται ότι είναι αυτό που μετέφερε ο Ερυσίχθονας από την Δήλο. Σύμφωνα με τον Παυσανία, ο τάφος του Ερυσίχθονα ήταν εμφανής στις Πρασιές, το σημερινό Πόρτο Ράφτη στην ανατολική Αττική, όπου θεωρείται ότι τάφηκε μετά την άφιξη του πλοίου του στο λιμάνι.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.

Ερυσιχθονας ο Αθ
Ερυσίχθονας ο γίγας

Με το όνομα **Ερυσίχθονας** αναφέρεται στην αρχαία ελληνική μυθολογία, εκτός των άλλων, και ένας από τους Γίγαντες, ο οποίος απεικονίζεται στο περίφημο διάζωμα του ναού της Περγάμου. Υπάρχει μία μερική ταύτιση αυτού του προσώπου με τον Ερυσίχθονα τον Θεσσαλό, καθώς ο ποιητής Καλλίμαχος ονομάζει τους συντρόφους του δεύτερου «ανδρογίγαντες».

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ερυσιχθονας ο γιγα
Φλέβα

thumb|200px|Φλέβα
**Φλέβες** ονομάζονται τα αγγεία του οργανισμού που μεταφέρουν το αίμα στην καρδιά. Ομοίως, με τις αρτηρίες, διακλαδίζονται σε μεγαλύτερα και μικρότερα αγγεία μέχρι τα τριχοειδή.

Σχηματίζουν το φλεβικό σύστημα, το οποίο, τόσο στα άνω, όσο και στα κάτω άκρα, αποτελεί έναν πολύπλοκο μηχανισμό αντλίας, με τον οποίο, όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε όρθια θέση, το φλεβικό αίμα μεταφέρεται προς την καρδιά παρά την αντίθετη δύναμη της βαρύτητας. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα των φλεβών είναι οι βαλβίδες, οι οποίες επιτρέπουν τη ροή του αίματος μόνο σε μία κατεύθυνση (από την περιφέρεια προς την καρδιά).
Οι φλέβες είναι περισσότερες των αρτηριών και δεν εμφανίζουν σφυγμό. Τα φλεβίδια είναι μικρές φλέβες οι οποίες συνενουμενες σε μεγαλύτερα στελέχη τις φλέβες Επαναφέρουν το αίμα στην καρδιά. Κάθε στιγμή οι φλέβες περιέχουν το 75% της ποσότητας του αίματος, οι αρτηρίες το 20% και τα τριχοειδή το 5%. Ανα πάσα στιγμή περισσότερο από τα 2/3 της συνολικής ποσότητας αίμα βρίσκεται στις φλέβες και στα φλεβίδια. Έτσι οι φλέβες λειτουργούν ως δεξαμενές του αίματος.

## Ταξινόμηση
### Επιπολές φλεβικό σύστημα
Πρόκειται για τις φλέβες που βρίσκονται πιο κοντά στην επιφάνεια του δέρματος. Παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος.

### Εν τω βάθει φλεβικό σύστημα
Βρίσκονται κάτω από τους μυς και επιτελούν διάφορες λειτουργίες, κυρίως απάγουν το αίμα από τους ιστούς προς την καρδιά.

### Διατιτραίνουσες φλέβες
Είναι περισσότερες από 60. Φέρονται από τις φλέβες του επιπολής συστήματος και αποχετεύουν το αίμα στις φλέβες του εν τω βάθει συστήματος ή στους φλεβώδεις κόλπους.

### Φλεβώδης πόρος
Εμβρυϊκή δομή που παίζει ρόλο στην επιστροφή του φλεβικού αίματος από τον πλακούντα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Καρδιαγγειακό σύστημα
Ευαγόρας (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευαγόρας** ή **Ευαγόρα** αναφέρονται τα ακόλουθα πρόσωπα:
# Γιος του Νηλέα και της Χλωρίδας, ο οποίος σκοτώθηκε από τον Ηρακλή, όταν ο ήρωας κυρίευσε την Πύλο. Σύμφωνα με ένα σχόλιο στον Απολλώνιο τον Ρόδιο, μητέρα του Ευαγόρα δεν ήταν η Χλωρίς.
# Γιος του Πριάμου, αλλά όχι και της Εκάβης.
# Ευαγόρη, μια νύμφη από τις Νηρηίδες.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευαγορας

Κατηγορία:Τρώες

Κατηγορία:Αρχαίοι Μεσσήνιοι
Ιεροκλής Μιχαηλίδης

Ο **Ιεροκλής Μιχαηλίδης** (Πτολεμαΐδα, 29 Σεπτεμβρίου 1960) είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην  Πτολεμαΐδα. Αποφοίτησε το 1982 από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Μέχρι το 1990, συμμετείχε ως ηθοποιός και ιδρυτικό μέλος μικρών πειραματικών θιάσων σε έργα Νίκου Καζαντζάκη, Ντάριο Φο, Δημήτρη Ψαθά, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Αριστοφάνη, Ουίλιαμ Σαίξπηρ κ.ά.

Το 1990, μαζί με άλλους ηθοποιούς και μουσικούς, δημιούργησε το σατιρικό μουσικοθεατρικό σχήμα *"[[Άγαμοι Θύται]]"*, στο οποίο συμμετείχε γράφοντας, παίζοντας και σκηνοθετώντας.

Από το 1988 έως το 1990 εργάστηκε ως συντάκτης στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ και από το 1993 στην τηλεόραση ως σκηνοθέτης και παραγωγός.

Στο θέατρο, έχει παίξει σε έργα των Τένεσι Ουίλιαμς, Γρηγόριου Ξενόπουλου, Ιάκωβου Καμπανέλλη, Άντον Τσέχωφ, Εντουάρντο Ντε Φιλίππο κ.ά.

Στην τηλεόραση, έχει πρωταγωνιστήσει σε τηλεοπτικές σειρές (*[[Είμαστε στον αέρα]]*, *Και πάλι φίλοι* κ.ά.), ενώ έχει ενσαρκώσει και τον αστυνόμο Μπέκα στην τηλεοπτική μεταφορά των μυθιστορημάτων του Γιάννη Μαρή.

Στον κινηματογράφο, συμμετείχε σε κινηματογραφικές ταινίες, όπως: *[[Πολίτικη κουζίνα (ταινία)|Πολίτικη Κουζίνα]]*, *Μαύρο γάλα*, *[[Safe Sex]]*, *[[Πίσω πόρτα]]*. Για την ταινία *Πίσω πόρτα* το 2000 απέσπασε το Κρατικό Βραβείο ερμηνείας Β΄ ανδρικού ρόλου.Τη σεζόν 2018-2019 θα πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμική σειρά του ANT1 Κάνε γονείς να δεις καλό. Τη σεζόν 2019 θα πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμική σειρά του ΣΚΑΪ *[[8 λέξεις]].*  Τη σεζόν 2020  θα πρωταγωνιστήσει στη νέα αστυνομική σειρά του COSMOTE TV *Έτερος Εγώ: Κάθαρσις.* Τη σεζόν 2021  θα πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμική σειρά του Open *Δε γκρανμάδερ.* Τη σεζόν 2021 - 2022 θα πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμική σειρά του Alpha TV *Άσε μας ρε μαμά. και στη σειρά Στα 4  του [[Όμιλος Antenna|ΑΝΤ1+]] και στη σειρά Φόνοι στο Καμπαναριό  του [[Alpha TV|ALPHA]]*

## Κινηματογράφος

## Δισκογραφία

* Άγαμοι Θύται - *Άγαμοι Θύται* (1993)
* Στάθης Παχίδης - *Ωδή στα Παπούτσια μου* (1995)
* Άγαμοι Θύται - *Το Μέγα Το Μυστήριο Της Ζωής* (1998)
* Στάθης Παχίδης - *Αγύριστα Κεφάλια* (2009)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Σάντα Φραντσέσκα Ρομάνα

Η **Σάντα Φραντσέσκα Ρομάνα**, (ιταλ.  *Santa Francesca Romana*) γνωστή επίσης με το όνομα *Σάντα Μαρία Νόβα*, είναι ναός της Ρώμης, χτισμένος τον 9ο αιώνα στο Ρωμαϊκό Φόρουμ. 

## Ιστορικά Στοιχεία
Ο ναός κατασκευάστηκε τον 9ο αιώνα, εκεί όπου βρισκόταν ένα ορατόριο από τον Πάπα Παύλο Α'. Το δεύτερο μισό του 10ο αιώνα ανακαινίστηκε και διευρύνθηκε λαμβάνοντας το όνομα *Σάντα Μαρία Νόβα* (σημαίνει Νέα Αγία Μαρία), ώστε να διακρίνεται από την άλλη εκκλησία του Φόρουμ που είναι αφιερωμένη στην Παρθένο, τη *[[Σάντα Μαρία Αντίκουα]]* (σημαίνει Αρχαία Αγία Μαρία). Μια νέα μεγάλη ανακαίνιση έλαβε χώρα το 12ο αιώνα, οπότε χτίστηκε το καμπαναριό και διακοσμήθηκε η κόγχη. Το 15ο αιώνα ο ναός αφιερώθηκε στην Αγία Φραγκίσκη της Ρώμης, της οποίας τα λείψανα αναπαύονται στην κρύπτη. Γύρω στο 1600 ο ναός ανακαινίστηκε σε στυλ Μπαρόκ κατά τη διάρκεια της θητείας του Πάπα Παύλου Ε'.

## Περιγραφή του Ναού
Η πρόσοψη αποτελεί έργο του Κάρλο Λομπάρντι (1615). Το εσωτερικό αποτελείται από ένα μοναδικό κλίτος με πλευρικά παρεκκλήσια. Η οροφή έχει κατασκευαστεί επίσης σύμφωνα με σχέδια του Λομπάρντι. Στο τέλος του κλίτους βρίσκεται ένα σύμπλεγμα γλυπτών σχεδιασμένο από τον Μπερνίνι (1644 – 49), ενώ κάτω από το εικονοστάσι το άγαλμα της *«Αγίας Φραγκίσκης με τον Άγγελο»* από τον Τζοζουέ Μέλι (1866). Στην αριστερή πλευρά βρίσκεται το ταφικό μνημείο του Πάπα Γρηγορίου ΙΑ'. Επίσης στα πλάγια βρίσκεται το *«Μαρτύριο του Αγίου Νεμέζιο και των συντρόφων του»* του Ντομένικο Μαρία Κανούτι (1684), ενώ στην κόγχη η *«Παναγία με το Βρέφος και Άγιοι»* που χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 12ου αιώνα. Στην αψίδα απαντώνται μορφές προφητών από των Τσέζαρε Μακάρι (1870). Στο πρώτο παρεκκλήσι αριστερά βρίσκεται η *«Γέννηση»* από τον Κάρλο Μαράτα και ο *«Ευλογημένος Τολομέι και ο Διάβολος»* που αποδίδεται στον Κανούτι. Η κρύπτη όπου βρίσκονται τα λείψανα της Αγίας Φραγκίσκης διακοσμήθηκε το 1868 από τον Αντρέα Μπιζόρι Βίτσι. Στο σκευοφυλάκιο φυλάσσεται η εικόνα της *Παναγίας της Γλυκοφιλούσας*, του πρώτου μισού του 5ου αιώνα που προέρχεται από τη Σάντα Μαρία Αντίκουα. 

## Θρύλοι και παραδόσεις
Το αρχαίο ορατόριο πάνω στο οποίο θεμελιώθηκε η τωρινή εκκλησία κατασκευάστηκε στον τόπο όπου σύμφωνα με ένα θρύλο πέθανε ο Σίμων ο Μάγος. Σύμφωνα με μια αφήγηση, ο άνθρωπος αυτός, για να αποδείξει ότι διέθετε μεγαλύτερη δύναμη από τους Αποστόλους αυτοϋπνωτίστηκε και άρχισε να αιωρείται πάνω από την Αγορά. Ενώ βρισκόταν ακόμη στον αέρα, ο Πέτρος και ο Παύλος γονάτισαν κι άρχισαν να προσεύχονται στο Θεό να φανερώσει ποιος ήταν ο Παντοκράτορας. Τότε ο Σίμων έπεσε και τραυματίστηκε θανάσιμα. Μέσα στην εκκλησία εκτίθεται μια πλάκα με τα αποτυπώματα, που λέγεται πως σχηματίστηκαν από τα γόνατα των δύο Αγίων ενώ προσεύχονταν.   

Κάθε χρόνο στις 9 Μαρτίου, μέρα αφιερωμένη στην Αγία Φραγκίσκη, οι θρησκευόμενοι οδηγοί της Ρώμης προσπαθούν να σταθμεύσουν τα αυτοκίνητά τους όσο πιο κοντά γίνεται στο ναό. Ο σκοπός του παράξενου αυτού προσκυνήματος είναι να ευλογήσει τα οχήματά τους η Αγία, που είναι προστάτιδα των οδηγών.

## Πηγές

* «Ρώμη», από τη σειρά Οδηγοί του Κόσμου, εκδ. Καθημερινή, Dorling Kindersley
* www.romecity.it (ιταλικά)

## Παραπομπές


Φραντσεσκα Ρομανα
Καραβάδος Κεφαλονιάς

Ο **Καραβάδος** είναι οικισμός στα Επτάνησα και την Περιφερειακή Ενότητα Κεφαλληνίας.

## Γενικά στοιχεία
Ο Καραβάδος βρίσκεται στα νότια της Κεφαλονιάς, σε υψόμετρο 130 μέτρα ενώ απέχει 12 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Αργοστόλι. Η παραλία του Αγίου Θωμά αποτελεί το σημαντικότερο αξιοθέατό του. Αποτελείται από δύο αμμουδιές και ένα μέρος με φυσική πέτρινη πλάκα, καθιστώντας την έτσι ιδανική για τους λάτρεις του ψαρέματος και των καταδύσεων. Ο οικισμός διαθέτει ξενοδοχεία και γενικότερη τουριστική υποδομή. Η εκκλησία στο κέντρο του χωριού έχει Ενετικά χαρακτηριστικά.

Ως οικισμός αναφέρεται το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Άνω Λειβαθούς. Το 1912 με το ΦΕΚ 248Α - 18/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Λειβαθούς του Δήμου Αργοστολίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 456 κάτοικοι και με αυτήν του 2011 είχε 432.

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας
Κατηγορία:Δήμος Λειβαθούς
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Δήμος Λειβαθούς

Ο **Δήμος Λειβαθούς** (γραμμ. ονομαστική: η **Λειβαθώ**) ήταν ένας από τους επτά δήμους και μία κοινότητα, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κεφαλονιά την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεφαλονιάς. Βρισκόταν στην νότια ακτή του νησιού. Αποτελούνταν από 11 δημοτικά διαμερίσματα και  είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.663 κατοίκους. Έδρα του ήταν οι Κεραμειές. Τελευταίος Δήμαρχος ήταν ο Μιχαλάτος Θεόφιλος. 

Στο  δήμο περιλαμβάνονταν 11 Δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δ.δ. Κεραμειών  ** -- οι Κεραμειές [ 379 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βλαχάτων Εικοσιμίας Κεφαλλονιάς|Δ.δ. Βλαχάτων Εικοσιμίας]] ** [ 728 ]
::* τα Βλαχάτα [ 578 ]
::* τα Σιμωτάτα [ 150 ]
: ** Δ.δ. Καραβάδου  ** -- ο Καραβάδος [ 244 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Λακήθρας|Δ.δ. Λακήθρας]] ** [ 426 ]
::* η Λακήθρα [ 396 ]
::* τα Μενεγάτα [ 30 ]
: ** Δ.δ. Λουρδάτων  ** -- τα Λουρδάτα [ 160 ]
: ** Δ.δ. Μεταξάτων  ** -- τα Μεταξάτα [ 493 ]
: ** Δ.δ. Μουσάτων  ** -- τα Μουσάτα [ 197 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Περατάτων Κεφαλλονιάς|Δ.δ. Περατάτων]] ** [ 564 ]
::* τα Περατάτα [ 505 ]
::* το Κάστρο [ 55 ]
::* η Μονή Αγίου Ανδρέου [ 4 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πεσάδας Κεφαλλονιάς|Δ.δ. Πεσάδας]] ** [ 327 ]
::* η Πεσάδα [ 231 ]
::* τα Δοριζάτα [ 58 ]
::* τα Κουντουράτα [ 38 ]
: ** Δ.δ. Σβορωνάτων  ** -- τα Σβορωνάτα [ 674 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σπαρτιών Κεφαλλονιάς|Δ.δ. Σπαρτιών]] ** [ 471 ]
::* τα Σπαρτιά [ 350 ]
::* τα Κλείσματα [ 66 ]
::* τα Κοριάννα [ 55 ]

Δήμος Λειβαθούς
Λ
Καραβάδος Ηρακλείου

Ο **Καραβάδος** (επίσης: το *Καραβάδο*, παλαιότερα και: *Καραβάδω*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχίας Πεδιάδος. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία και με την αμπελοκαλλιέργεια. Απέχει από το Ηράκλειο 49,1 χιλιόμετρα. Υπάρχει διακλάδωση στα δεξιά στο 39,1 χλμ. (στο Μύλο του Γαζέπη) της αρτηρίας προς Βιάννο. Κεντρικός ναός είναι αυτός των Εισοδίων της Θεοτόκου. Έχει Δημοτικό Σχολείο.

## Ιστορικά στοιχεία
Το τοπωνύμιο είναι ανδρωνυμικό και σημαίνει το χωριό των Καραβάδων. Θεωρείται λοιπόν σωστότερη η γραφή Καραβάδω. Δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές, ούτε στον Καστροφύλακα το 1583. Στην απογραφή του 1881 το χωριό αναφέρεται με 89 Χριστιανούς κατοίκους. Οι κάτοικοι κατέφθασαν μετά το 1630 σύμφωνα με την προφορική παράδοση του χωριού από τον οικισμό «Βουλγάρα», «Βουλγάρο» και «Βουλγάρα» όπως καταγράφεται στις βενετσιάνικες απογραφές. https://web.archive.org/web/20160305094430/http://karavado.blogspot.com/.

Δείτε ***[[Κοινότητα Καραβάδου]]***

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρκαλοχωρίου
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Λουδοβίκος Βοναπάρτης

Ο **Λουδοβίκος Α΄ της Ολλανδίας** ή **Λουδοβίκος-Ναπολέων Βοναπάρτης** (γαλλικά: *Louis-Napoléon Bonaparte*, 2 Σεπτεμβρίου 1778 – 25 Ιουλίου 1846), γνωστός και με το προσωνύμιο ***ο Καλός***, ήταν Πρίγκιπας της Γαλλίας, Βασιλιάς της Ολλανδίας (1806-1810) και Κόμης του Σαιν-Λε.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο *Λουδοβίκος Ναπολέων* γεννήθηκε στο Αιάκειο της Κορσικής στις 2 Σεπτεμβρίου 1778 και ήταν το πέμπτο επιζών παιδί και ο τέταρτος επιζών γιος του Κάρλο Μαρία Μπουοναπάρτε και της Λετίτσια Ραμολίνο. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης, Αυτοκράτορας των Γάλλων. Ο Λουδοβίκος εντάχθηκε στον στρατό και συμμετείχε στις εκστρατείες του αδελφού του, ο οποίος και τον έχρισε στρατηγό. Αναγορεύτηκε βασιλιάς της Ολλανδίας στις 5 Ιουνίου 1806.

Ο Λουδοβίκος προσπάθησε να ασκήσει με τον καλύτερο τρόπο τα καθήκοντά του ως βασιλιάς της Ολλανδίας. Έτσι άρχισε να μαθαίνει την ολλανδική γλώσσα, ώστε να διοικεί πιο εύκολα. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του και συγκεκριμένα το 1809, βρέθηκε αντιμέτωπος με μεγάλες πλημμύρες, τις οποίες αντιμετώπισε σχετικά αποτελεσματικά και με προσωπική φροντίδα. Γι' αυτό και απέκτησε το προσωνύμιο τού «*Καλού*».

Όταν ο Ναπολέων ζήτησε στρατιώτες για τις ανάγκες της εκστρατείας του από την Ολλανδία, ο Λουδοβίκος αρνήθηκε. Τότε ο Ναπολέων κατηγόρησε τον αδερφό του, ότι τοποθετούσε τα ολλανδικά συμφέροντα πάνω από τα γαλλικά, αναγκάζοντάς τον να παραιτηθεί.

Στις 25 Ιουλίου 1846 έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και απεβίωσε στο Λιβόρνο σε ηλικία 68 ετών· στη συνέχεια τάφηκε στο Παρίσι.

Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Νότιο πυλώνα, Στήλη 25).

## Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος με την Ορτάνς, κόρη του Αλεξάντρ, Υποκόμη του Μπωαρναί, στρατηγού της Επανάστασης, και της Ιωσηφίνας Τασέρ του Λα Παζρί (η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη). Είχε αποκτήσει τέκνα:
* Ναπολέων Κάρολος (1803 - 1807).
* Ναπολέων Λουδοβίκος (1804 - 1831), Βασιλιάς, ως *Λουδοβίκος Β΄*, της Ολλανδίας.
* Ναπολέων Γ΄ (1808 - 1873), Αυτοκράτορας της Γαλλίας.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βασιλείς της Ολλανδίας
Λουδοβικος
Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Κατηγορία:Ναπολέων Γ΄
Ιωσήφ Βοναπάρτης

Ο **Ιωσήφ Βοναπάρτης** (*Joseph Bonaparte*, 7 Ιανουαρίου 1768 – 28 Ιουλίου 1844) ήταν βασιλιάς της Νεαπόλεως και της Σικελίας, της Ρώμης και αργότερα βασιλιάς της Ισπανίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο *Ιωσήφ Ναπολέων* γεννήθηκε στο Κορτέ της Κορσικής και ήταν γιος του Κάρλο Μαρία Μπουοναπάρτε και της Λετίτσια Ραμολίνο και αδελφός του Ναπολέοντα Α΄ των Γάλλων.

Το 1806 έγινε στρατιωτικός διοικητής της Νάπολης, και στη συνέχεια βασιλιάς της. Στις 6 Ιουνίου του 1808 έγινε βασιλιάς της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του η Βενεζουέλα κέρδισε την ανεξαρτησία της, ούσα η πρώτη χώρα της Λατινικής Αμερικής που πέτυχε κάτι τέτοιο. Μετά την ήττα στη μάχη της Βιττόρια ο Ιωσήφ Βοναπάρτης εγκατέλειψε την Ισπανία και ένα χρόνο αργότερα το 1813 τέλειωσε και τυπικά η βασιλεία του.

Έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη Νέα Υόρκη, στη Φιλαδέλφεια και στη Μπόρντενταουν του Νιου Τζέρσεϊ. Απεβίωσε στη Φλωρεντία και τάφηκε στο Παρίσι.

## Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος από το 1794 με την Μαρί-Ζυλί Κλαρύ, κόρη του Φρανσουά Κλαρύ, και απέκτησαν τέκνα:
* Ζηναΐδα Λετίσια Ιουλία (1801 - 1854), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Κάρολο Λουκιανό Βοναπάρτη, 2ο Πρίγκιπα του Κανίνο. 
* Καρλόττα (1802 - 1839), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Λουδοβίκο Β΄ της Ολλανδίας.

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα· από τη Μαρία Τζούλια Κολόννα, Κόμισσα του Άτρι:
* Τζούλιο (1806 - 1838).
* Τερέζα (γενν. 1808), απεβίωσε σε βρεφική ηλικία.

Από την Αννέτ Σαβάζ απέκτησε δύο κόρες που γεννήθηκαν στο σπίτι του στο Μπόρντενταουν:
* Πωλίν Ανν (;).
* Κάθριν Σάρλοτ (1822 - 1890), παντρεύτηκε τον Συνταγματάρχη Ζέμπιουλον Χάουελ Μπέντον.

Από την Εμιλί Εμάρ:
* Φελίξ-Ζοζέφ-Φρανσουά Λακόστ (1825 - 1922).

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βασιλείς της Ισπανίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Νεαπόλεως
Ιωσηφ
Πολιτική της Αρμενίας

Το **[[Πολίτευμα|πολιτικό σύστημα]] της [[Αρμενία|Αρμενίας]]** είναι κοινοβουλευτική αντιπροσωπευτική δημοκρατία ενιαίου κράτους. Αρχηγός του κράτους είναι ο Πρόεδρος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο και την Κυβέρνηση, και η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κοινοβούλιο και την Κυβέρνηση. Ο Πρωθυπουργός είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης. Τα μέλη της κυβέρνησης εκλέγονται με δημοκρατικές εκλογές που διεξάγονται ανά πενταετία. 

Ο Πρόεδρος εκλέγεται για επταετή θητεία από το Κοινοβούλιo, όπως ορίζεται από το άρθρο 124 του Συντάγματος μετά τις τροποποιήσεις του 2015. 

## Εκλογικό σύστημα
αριστερά|μικρογραφία|256x256εσ|Το κτίριο του αρμενικού κοινοβουλίου.
Τα 101 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης . Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο d'Hondt και το όριο εισόδου στη Βουλή είναι 5% για τα κόμματα και 7% για τις πολυκομματικές συμμαχίες.  Ωστόσο, τουλάχιστον τρεις πολιτικές δυνάμεις πρέπει να μπουν στο κοινοβούλιο, ανεξάρτητα από τα εκλογικά αποτελέσματα του τρίτου κόμματος ή συμμαχίας.

Το ψηφοδέλτιο έχει δύο τμήματα. το ένα είναι μία κλειστή λίστα υποψηφίων του κόμματος για τις έδρες εθνικού επιπέδου και το άλλο είναι μία ανοιχτή λίστα υποψηφίων για την εκλογική περιφέρεια (υπάρχουν 13 στην Αρμενία) όπου ψηφίζει ο ψηφοφόρος. Δηλαδή, οι ψηφοφόροι ψηφίζουν κόμμα σε εθνικό επίπεδο (ολόκληρη τη λίστα χωρίς σταυρό προτίμησης) και υποψήφιο σε περιφερειακό επίπεδο (με σταυρό προτίμησης).  Οι έδρες κατανέμονται στα κόμματα αναλογικά με το ποσοστό ψήφων που συγκέντρωσαν.  Τέσσερις έδρες προορίζονται για τις εθνικές μειονότητες ( Ασσύριοι, Κούρδοι, Ρώσοι και Γιαζίδντι), και τα κόμματα έχουν διαφορετικές λίστες για τις τέσσερις ομάδες.  Μια ποσόστωση κατά φύλο απαιτεί τουλάχιστον το 25% μίας λίστας να είναι άνδρες ή γυναίκες, και οι εθνικές λίστες δεν επιτρέπεται να αναγράφουν πάνω από τρία διαδοχικά μέλη του ίδιου φύλου.

Εάν ένα κόμμα συγκεντρώσει την πλειοψηφία των ψήφων αλλά λιγότερες από το 54% των εδρών, τότε θα επιβραβευθεί με πρόσθετες έδρες ώστε να φτάσει το 54%. Εάν ένα κόμμα κερδίσει πάνω από τα 2/3 των εδρών, τότε θα κρατήσει αριθμό εδρών ίσο με τα 2/3 του συνόλου και οι υπόλοιπες έδρες θα μοιραστούν στα υπόλοιπα κόμματα. Εάν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση εντός έξι ημερών από την ανακοίνωση των προκαταρκτικών αποτελεσμάτων, τότε εντός 28 ημερών πρέπει να διεξαχθεί δεύτερος εκλογικός γύρος μεταξύ των δύο κορυφαίων κομμάτων. Το κόμμα που θα κερδίσει στο δεύτερο γύρο θα πάρει και τις πρόσθετες έδρες που απαιτούνται για να φτάσει την πλειοψηφία του 54%, διατηρώντας όλες τις θέσεις που κέρδισε στον πρώτο γύρο. 

## Πολιτικά κόμματα της Αρμενίας

*Ευημερούσα Αρμενία
*Κληρονομιά
*Κράτος Δικαίου
*Πολιτική Σύμβαση
*Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας
*Φωτεινή Αρμενία



## Δείτε επίσης
*Εκλογές στην Αρμενία

## Παραπομπές
Γεροπλάτανος Χαλκιδικής

## Γεωγραφία
Ο **Γεροπλάτανος** είναι χωριό του Δήμου Πολυγύρου (παλαιότερα ανήκε στο Δήμο Ζερβοχωρίων), στο νομό Χαλκιδικής. Η θέση του είναι στις παρυφές του όρους Χολομώντας σε υψόμετρο 400 μέτρα.

## Πληθυσμός

## Ετυμολογία
Το όνομα του χωριού οφείλεται στον υπεραιωνόβιο πλάτανο (*Platanus orientalis*), που έχει ύψος 20&nbsp;μ. και περίμετρο 15&nbsp;μ. και βρίσκεται στην πλατεία του χωριού. Έχει μάλιστα κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης, το 1976. Τα κλαδιά του είναι τεράστια και υπάρχει πηγή στις ρίζες του.

## Ιστορία
Τον Απρίλιο του 1854 έλαβε χώρα το Ολοκαύτωμα του Γεροπλατάνου από τους Τούρκους ως αντίποινα για το ξέσπασμα της Επανάστασης στη Χαλκιδική. Τότε μαρτύρησαν έξι νέες κοπέλες του Γεροπλάτανου, τις οποίες οι Τούρκοι έκαψαν ζωντανές. Η Εκκλησία τις αναγνώρισε ως νεομάρτυρες και η μνήμη τους τιμάται στην Ενορία του Αγίου Δημητρίου Γεροπλατάνου την πρώτη Κυριακή του Μαΐου κάθε έτους.

## Πολιτισμός
Ο πολιτιστικός σύλλογος που λέγεται " Α.Ε.Σ.Γεροπλατάνου" διοργανώνει πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις όλο το χρόνο. Αξιοθέατο αποτελεί το εξωκλήσι της Παναγίας, σε μια τοποθεσία κατάφυτη από πλατάνια, πουρνάρια και καρυδιές.

## Αθλητισμός
Η ομάδα ποδοσφαίρου Α.Ε.Σ. ΓΕΡΟΠΛΑΤΑΝΟΥ κατά την αγωνιστική περίοδο 2018-19 αγωνίστηκε στη Γ΄ Ερασιτεχνική  Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής.

## Εκκλησίες
Η τρίκλιτη βασιλική του Αγίου Δημητρίου, που αποτελεί ένα ακόμα μνημείο στο χωριό, χρονολογείται από το 1836.

## Γενικές πληροφορίες
Στον οικισμό βρίσκονται μεταξύ άλλων ταχυδρομείο και ΟΤΕ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το χωριό από ψηλά

Γεροπλατανος
Γεροπλατανος
Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου
Αφγάνι

Το **αφγάνι**  (**afghani**, στη γλώσσα πάστο/περσικά: **افغانی**) είναι το νόμισμα του Αφγανιστάν. Υποδιαιρείται σε 100 *πουλ* (پول).

## Πρώτο αφγάνι, 1925-2003
Το πρώτο αφγάνι (κωδικός ISO 4217: AFA) εισήχθη το 1925 και αντικατέστησε τη Ρουπία Αφγανιστάν. Με υποδιαίρεση τα 100 πουλ, τα 20 αφγάνι ήταν ίσα με 1 *αμάνι*. Μερικές φορές η ισοτιμία με τη ρουπία ήταν  1 αφγάνι = 1,1 ρουπία, με βάση τη σύνθεση σε ασήμι που είχαν τα τελευταία κέρματα ρουπίας και τα πρώτα αφγανικά κέρματα. Αρχικά το αφγάνι περιείχε 9 γραμμάρια ασήμι.

Το 1936 το αφγάνι είχε την εξής σταθερή ισοτιμία προς τη ρουπία Ινδίας: 4 αφγάνι = 1 Ρουπία Ινδίας. Από το 1940, το αφγάνι είχε τις εξής ισοτιμίες έναντι του αμερικανικού δολαρίου:

Μεταξύ 1979 και 1982 και ξανά από το 1992 η αξία του αφγανιού  διαφοροποιήθηκε.

Πριν από τον Πόλεμο στο Αφγανιστάν (2001–σήμερα) οι πολέμαρχοι, τα πολιτικά κόμματα και οι πλαστογράφοι έφτιαχναν τα δικά τους χαρτονομίσματα αφγάνι. Το Δεκέμβριο του 1996 το καθεστώς των Ταλιμπάν ανέστειλε το συμβόλαιο με τη Ρωσία, με βάση το οποίο τυπωνόταν το αφγάνι από το 1992. Τον Απρίλιο του 2000 η ισοτιμία του αφγάνι με το δολάριο ΗΠΑ ήταν 6.400 αφγάνι ανά δολάριο ΗΠΑ. Ως το 2002 η αξία του αφγανιού ήταν 43.000 αφγάνι ανά δολάριο ΗΠΑ.

### Κέρματα
Το 1925 κυκλοφόρησαν κέρματα των 2, 5 και 10 πουλ,  20 πουλ,  ½ και 1 αφγάνι, και ½ και 1 αμάνι. Ακολούθησαν τα 2½ αφγάνι και τα χρυσά 2½ αμάνι το 1926. Το 1930 προστέθηκαν τα 1 και 25 πουλ και επτά χρόνια μετά τα 3 πουλ και τα χαλκονικέλινα 10 και 20 πουλ. Στη συνέχεια, το 1952, κυκλοφόρησαν κέρματα των 25 και των 50 πουλ και έπειτα των 2 και 5 αφγάνι το 1958 και των  1, 2 και 5 αφγάνι το 1963. Το 1973 κυκλοφόρησαν τα 25 και 50 πουλ και τα  5 αφγάνι. Το 1978 και 1980 κυκλοφόρησε σειρά των 25 και 50 πουλ και των 1, 2 και 5 αφγάνι.

### Χαρτονομίσματα
Την περίοδο 1925-1928 εισήχθησαν χαρτονομίσματα σε αξίες των 5, 10 και των 50 αφγάνι. Το 1936, τα τραπεζογραμμάτια των 2, 20 και των 100 αφγάνι προστέθηκαν. Η Τράπεζα του Αφγανιστάν ανέλαβε την έκδοση των χαρτονομισμάτων το 1939, τυπώνοντας χαρτονομίσματα των 2, 5, 10, 20, 50, 100, 500 και των 1000 αφγάνι. Τα χαρτονομίσματα των 2 και των 5 αφγάνι αντικαταστάθηκαν από κέρματα το 1958. Το 1993 είδε την κυκλοφορία των 5.000 και των 10.000 αφγάνι.

## Δεύτερο αφγάνι, 2002-
Από τις 7 Οκτωβρίου 2002 ως τις 2 Ιανουαρίου  2003, εισήχθη νέο αφγάνι, με κωδικό ISO 4217 AFN. Η ισοτιμία ορίστηκε στα 43 αφγάνι προς 1 αμερικανικό δολάριο. Το νόμισμα αυτό ανατιμήθηκε και υποτιμήθηκε το 2003-2004.

### Κέρματα
Το 2005 εισήχθησαν κέρματα σε αξίες των 1, 2 και 5 αφγάνι.

### Χαρτονομίσματα
Το 2002 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια σε αξίες των 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500 και 1000 αφγάνι. Τα χαρτονομίσματα των  1, 2 και των 5 αφγάνι αντικαταστάθηκαν από κέρματα το 2005.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χαρτονομίσματα του Αφγανιστάν
* Αρχαία χαρτονομίσματα του Αφγανιστάν
* Αφγανικό Υπουργείο Οικονομικών

Κατηγορία:Οικονομία του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Νομίσματα
Κατηγορία:ISO 4217
Ευαίχμη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευαίχμη** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο πρόσωπα:

# Θυγατέρα του Ύλλου, του γιου του Ηρακλή. Σύζυγος της Ευαίχμης ήταν ο Πολυκάονας. Η Ευαίχμη αυτή αναφέρεται από τον Ησίοδο (απόσπ. 154) και από τον Παυσανία (Α΄ 43, 4).
# Θυγατέρα του Μεγαρέα και σύζυγος του Αλκαθόου, αναφερόμενη επίσης από τον Παυσανία στο παραπάνω εδάφιο (Α΄ 43, 4).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Ηρακλείδες
Ευαιχμη
Ευάνθης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ευάνθης** ήταν αρχικώς μία αυτοτελής θεότητα, η οποία αργότερα ταυτίσθηκε με τον Διόνυσο, τόσο λατρευτικά όσο και γενεαλογικά. Σύμφωνα με παλαιότερες παραδόσεις, ο Ευάνθης ήταν γιος του Διονύσου και της Αριάδνης, αδελφός του Οινοπίωνα, του Θόαντα και άλλων. Σε άλλη παράδοση, ήταν γιος του Οινοπίωνα και ταξίδεψε μαζί με τον πατέρα του από τη Χίο στην Κρήτη. Στην *[[Οδύσσεια]]* (ι 197) ο Ευάνθης μνημονεύεται ως πατέρας του Μάρωνα. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει (Ε 79, 2) ότι ήταν αρχηγός των στρατευμάτων του Ραδαμάνθυος. Κάποιες πηγές αναφέρουν τον Ευάνθη ως επώνυμο (δηλαδή που έδωσε το όνομά του) της λοκρικής πόλεως Ευανθείας και της Ευανθίδος, δήμου της Αλεξανδρείας.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ευανθης
Ηρακλής ο Μακεδών

Ο **Ηρακλής** ο φερώνυμος Αλεξάνδρου ήταν νόθος γιος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της ερωμένης του Βαρσίνης, κόρης του Σατράπη Αρταβάζου της Φρυγίας και χήρας του Μέμνονα.

Γεννήθηκε το 327 π.Χ., και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλέξανδρου. Πήρε το όνομά του από τον μυθικό ήρωα, τον πρόγονό της βασιλικής οικογένειας των Μακεδόνων.

Την εποχή της γέννησής του δεν υπήρχε λόγος να θεωρηθεί πιθανός υποψήφιος του θρόνου. Ο πατέρας του ήταν μόλις 29 ετών και επρόκειτο να παντρευτεί τη Ρωξάνη, πριγκίπισσα της Βακτρίας, με την οποία σκόπευαν να αποκτήσουν νόμιμους απογόνους. Πράγματι, αν και ο Αλέξανδρος πέθανε το 323 π.Χ. σε ηλικία 33 ετών, η Ρωξάνη γέννησε το νόμιμο γιο του, ετεροθαλή αδελφό του Ηρακλή, Αλέξανδρο Δ' τον Μακεδόνα, λίγο μετά το θάνατο του Αλέξανδρου. 

Αν και η μητέρα του δεν είχε ποτέ αναγνωρισθεί ως νόμιμος σύζυγος του Αλεξάνδρου, ο Πολυπέρχων επεδίωξε να υποστηρίξει τα κληρονομικά δικαιώματα του Ηρακλή στο μακεδονικό θρόνο το 310 π.Χ., αμέσως μετά το φόνο της Ολυμπιάδας και της δολοφονίας της Ρωξάνης και του γιου της Αλέξανδρου από τον Κάσσανδρο.

Ο Ηρακλής, όταν κλήθηκε από τον Πολυπέρχοντα ήταν τότε 21 ετών και διέμενε μαζί με τη μητέρα του στην Πέργαμο σχεδόν λησμονημένος, έχοντας μάλλον μετακινηθεί στη Μικρά Ασία μετά το γάμο του Αλέξανδρου με τη Ρωξάνη.

Τότε όλοι που διάγονταν εχθρικά προς τον Κάσσανδρο τον υποστήριξαν. Μάλιστα ο Πολυπέρχων συγκέντρωσε και στρατό από 20.000 πεζούς και 1000 ιππείς.

Όταν όμως ο Κάσσανδρος το έμαθε έστειλε επιστολή στον Πολυπέρχοντα που ήδη είχε στρατοπεδεύσει κοντά στη Τυμφαία στα όρια της Μακεδονίας, Ηπείρου και Αιτωλίας, υποσχόμενος σ΄ αυτόν να του δώσει τις πρότερες κτήσεις του στη Μακεδονία και να μοιράσει μ΄ αυτόν την εξουσία του στην Ευρώπη, εφόσον θα παραμέριζε τον νόθο γιο του Αλέξανδρου. Με την επιστολή αυτή του έστειλε και δώρο 100 τάλαντα. 

Τότε ο Πολυπέρχων ευχαριστημένος από το δώρο σύναψε μυστική συμφωνία με τον Κάσσανδρο και καλώντας τον Ηρακλή για δείπνο τον δηλητηρίασε (κατ' άλλους στραγγάλισε), όπως και τη μητέρα του, Βαρσίνη. Με τη δολοφονία αυτή και του Ηρακλή εξέλιπε πλέον και ο τελευταίος απόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μικρό βιογραφικό του Ηρακλή
* Livius.org - Αναφορά στη Βαρσίνη και τον γιο της, Ηρακλή
* Γενεαλογικό δέντρο

Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Κατηγορία:Αλέξανδρος ο Μέγας
Ευάνθη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευάνθη** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο πρόσωπα:

# Σύζυγος του Αινέως, γιου του Απόλλωνα, και μητέρα του Κυζίκου, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, πήγε στον Ελλήσποντο από τη Θεσσαλία.
# Η μητέρα των Χαρίτων σύμφωνα με κάποιους αρχαίους συγγραφείς.

* Ο πολύ μικρός δορυφόρος Ευάνθη του πλανήτη Δία πήρε το όνομά του από τη μητέρα των Χαρίτων.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευανθη
Εύβοια (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Εύβοια** αναφέρονται τα ακόλουθα 5 πρόσωπα:

# Θυγατέρα του Αστερίωνα, αδελφή της Προσύμνης και της Ακραίας. Η Εύβοια αυτή, όπως και οι αδελφές της, ήταν τροφός της θεάς Ήρας (Παυσανίας, Β΄ 17, 1).
# Ναϊάδα, θυγατέρα του Ασωπού. Αυτή η Εύβοια έδωσε το όνομά της στο ομώνυμο ελληνικό νησί. Την αναφέρουν ο Στράβων (Ι 445) και ο Ευστάθιος (*Σχόλ. εις Ομήρου Ιλιάδα*, 278, 30 κ.ε.).
# Μία από τις 50 κόρες του Θεσπίου, τις Θεσπιάδες (βλ.λ.), η οποία γέννησε από τον Ηρακλή τον Όλυμπο (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]*, Β 7, 8).
# Σύζυγος του θεού Ερμή. Αυτή η Εύβοια ήταν κόρη του Λαρύμνου, μητέρα του Πολύβου και γιαγιά, κατά ένα μύθο, του θαλάσσιου δαίμονα Γλαύκου (Αθήναιος, Γ 296b).
# Θυγατέρα του Μακαρέως. Γέννησε ένα γιο από τον Απόλλωνα, τον Αγρέα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευβοια
Κατηγορία:Ναϊάδες
Κατηγορία:Θεσπιάδες
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Ημιμάχιμος

Ο **Ημιμάχιμος** ήταν παλαιότερος χαρακτηρισμός στρατευσίμου που χρησιμοποιούταν για την επάνδρωση βοηθητικών υπηρεσιών της μάχιμης τάξης. 
Η κατηγορία αυτή των στρατευσίμων είχε καθορισθεί με το νόμο 3328 του 1925 που περιελάμβανε στρατευσίμους που είχαν κάποια σωματική βλάβη ή μέχρι κάποιου βαθμού απώλεια όρασης ή ακοής (βαρηκοΐα) κ.λπ. Οι ημιμάχιμοι χρησιμοποιούνταν ως νοσοκόμοι, καθώς και στη τροφοδοσία του ιππικού κ.λπ. Στο δε πολεμικό ναυτικό και ως ναύτες ""εσχαρείς" (στη τροφοδοσία των μηχανών με κάρβουνα). Στη κατηγορία αυτή κατατάσσονταν στρατεύσιμοι μετά από έκθεση οικείας, κατά Σώμα, υγειονομικής επιτροπής.

Σήμερα η κατηγορία αυτή έχει εξαλειφθεί. Αντ΄ αυτής χρησιμοποιείται χαρακτηρισμός με το ελληνικό γράμμα **Ι** και αριθμό.

Κατηγορία:Στρατολογία
Ετέοκλος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ετέοκλος** ή **Ετεοκλής** (δεν πρέπει να συγχέεται με τον γνωστότερο Ετεοκλή του θηβαϊκού κύκλου, αδελφό του Πολυνείκη) ήταν Βοιωτός, βασιλιάς του Ορχομενού, γιος του Ανδρέως και εγγονός του Πηνειού. Μητέρα του Ετεόκλου ήταν η Ευίππη, κόρη του Λεύκωνα. Υπήρχε ωστόσο η φήμη ότι ο Ετέοκλος ήταν γιος του Κηφισού (του ποτάμιου θεού του Βοιωτικού Κηφισού), γι' αυτό και σε κάποια έπη ονομαζόταν «Κηφισιάδης».

Οι Βοιωτοί πίστευαν ότι ο Ετέοκλος ήταν ο πρώτος που θυσίασε στις Χάριτες και καθόρισε τον αριθμό τους σε τρεις (Ευφροσύνη, Αγλαΐα και Θάλεια). Μετά τον θάνατο του Ετεόκλου, η βασιλεία του Ορχομενού περιήλθε στη γενιά του Άλμου (συγκεκριμένα στον γαμπρό του, τον Φλεγύα), καθώς ο Ετέοκλος είχε πεθάνει άτεκνος. Ο Ετέοκλος και ο πατέρας του αναφέρονται και σε χεττιτικές επιγραφές τις οποίες αποκρυπτογράφησε ο Forrer.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς του Ορχομενού
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Βοιωτίας
Νίκολα Πρκάτσιν

Ο **Νίκολα Πρκάτσιν** (*Nikola Prkačin*) είναι Κροάτης πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 15 Νοεμβρίου 1975.

## Καριέρα
* 1993–1998: KK Σπλιτ 
* 1998–2003: Τσιμπόνα
* 2003–2007: Εφές Πίλσεν 
* 2007: Δυναμό Μόσχας
* 2008: Παναθηναϊκός

## Τίτλοι
* **1994**: Κύπελλο Κροατίας με την KK Σπλιτ 
* **1997**: Κύπελλο Κροατίας με την KK Σπλιτ
* **1999**: Πρωτάθλημα Κροατίας με την Τσιμπόνα 
* **2000**: Πρωτάθλημα Κροατίας με την Τσιμπόνα 
* **2001**: Πρωτάθλημα Κροατίας με την Τσιμπόνα 
* **2002**: Πρωτάθλημα Κροατίας με την Τσιμπόνα 
* **1999**: Κύπελλο Κροατίας με την Τσιμπόνα 
* **2001**: Κύπελλο Κροατίας με την Τσιμπόνα 
* **2002**: Κύπελλο Κροατίας με την Τσιμπόνα 
* **2004**: Πρωτάθλημα Τουρκίας με την Εφές Πίλσεν 
* **2006**: Κύπελλο Τουρκίας με την Εφές Πίλσεν 
* **2007**: Κύπελλο Τουρκίας με την Εφές Πίλσεν 
* **2001-2002**: MVP Κροατικού πρωταθλήματος

## Εθνική Κροατίας
Είναι ο αρχηγός της εθνικής Κροατίας στην οποία αγωνίζεται από το 1997 και με τα χρώματα της έχει συμμετάσχει στις διοργανώσεις Ευρωμπάσκετ 1997, 1999, 2001, 2003, 2005 και 2007.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Κροάτες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπλιτ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάγκρεμπ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1997
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1999
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας
Σμάρι Ηρακλείου

Το **Σμάρι** (επίσημα: *Σμάριον*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.  Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Εκτείνεται στο βορειότερο άκρο του δήμου, μόλις 7 χιλιόμετρα από την έδρα του. Απέχει 27 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο  και  23 χλμ. από τα υπερανεπτυγμένα βόρεια παράλια που διαχρονικά αποτελούσαν τα επίνεια της Πεδιάδας στο Κρητικό πέλαγος.  Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Κύριο προϊόν είναι το λάδι και το κρασί, όπως επίσης και τα κτηνοτροφικά προϊόντα. Στα παλαιότερα χρόνια ο πληθυσμός του οικισμού ασχολούνταν με το εμπόριο του λαδιού και της φέτσας (μούργας). Το Σμάρι έχει κηρυχθεί διατηρητέος και παραδοσιακός οικισμός. Στο χωριό εδρεύει πολιτιστικός σύλλογος.

## Ιστορικά στοιχεία
### Αρχαιολογία
Αρχαιολογικές έρευνες που έγιναν τα τελευταία χρόνια (1978-1983) απέδειξαν ότι ο οικισμός κατοικήθηκε από την πρώιμη αρχαιότητα (τα αρχαιότερα ευρήματα ανάγονται στη δεύτερη Μεσομινωική εποχή). Οικισμοί, αγροικίες, ιερά, ναοί, νεκροταφεία των μινωικών και ιστορικών χρόνων, εντοπίζονται να αναπτύσσονται διαδοχικά ή και συγχρόνως γύρω από το σημερινό χωριό και το λόφο του Προφ. Ηλία (υψομ.594 μ.),ο οποίος φαίνεται να αποτελεί διαχρονικά το επίκεντρο του λατρευτικού και οικιστικού ενδιαφέροντος. Η Ακρόπολη, φαίνεται να είναι ο σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος στην ευρύτερη περιοχή του δήμου Καστελίου.

### Ονομασία
thumb|261x261px|Ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου
Το τοπωνύμιο προέρχεται από το σμάρι, που σημαίνει σμήνος μελισσών και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον πυκνό πληθυσμό της περιοχής σε αρχαιότερους χρόνους. Με το σημερινό όνομα το βρίσκουμε για πρώτη φορά το 1375, σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα. Αναφέρεται  το 1583  *Smari*  με  196 κατ. (Καστροφύλακας, Κ95). Στην τουρκική απογραφή του 1671 γράφεται *Asmari* με 139 χαράτσα και στην αιγυπτιακή του 1834  *Smari*. To 1881 ανήκε στο δήμο Καστελλίου. Το 1928 κηρύχθηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι το 1998, οπότε με το Σχέδιο Καποδίστρια παρέμεινε στο Δήμο Καστελλίου αλλά ως Δημοτικό διαμέρισμα.

Δείτε ***[[Κοινότητα Σμαρίου]]***

### Ναοί
Κυριότεροι ναοί είναι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (ναός δίκλιτος αφιερωμένος και στους Άγιους Πάντες), της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και τα εξωκλήσια του Αγίου Γεωργίου με τοιχογραφίες από το 1320, του Προφήτη Ηλία, του Σωτήρος Χριστού στη ΝΔ πλαγιά του λόφου του Προφήτη Ηλία, ο Ναός του Αγίου Γεωργίου μέσα στο Σμαριανό κάμπο  καθώς επίσης και ο ιερός ναός του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Στη νότια πλαγιά του λόφου του Προφήτη Ηλία βρίσκεται η Μονή Καλλέργη αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο και σχετίζεται άμεσα με τη γνωστή  ισχυρή και ιστορική  οικογένεια των Καλλέργηδων που έδρασε στη περίοδο της Ενετοκρατίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
*Εφημερίδα του πολιτιστικού συλλόγου Σμαρίου το Αρισμαρί

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Το Σμάρι στον ιστότοπο του Δήμου Καστελλίου.

Σμαρι
Σμαρι
Μετοχικό Ταμείο Στρατού

Το **Μετοχικό Ταμείο Στρατού (Μ.Τ.Σ.)** είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.), τελεί υπό την εποπτεία του ΥΕΘΑ δια του ΓΕΣ και διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.). Στις συνεδριάσεις του παρίσταται ως εισηγητής ο Γενικός Διευθυντής του Μ.Τ.Σ. χωρίς ψήφο. Οι εκάστοτε ισχύοντες κανόνες λειτουργίας συλλογικών οργάνων των Ν.Π.Δ.Δ. εφαρμόζονται και επί του Δ.Σ./Μ.Τ.Σ. Η ανώτατη διοίκησή του ασκείται από το Δ.Σ. και η εκτελεστική από τον Γενικό Διευθυντή.

## Αποστολή
Η αποστολή του είναι η οικονομική ενίσχυση των Μετόχων και Μερισματούχων με την παροχή Μερίσματος, Βοηθήματος Επαγγελματικής Αυτοτέλειας (ΒΕΑ) και εφάπαξ Βοηθήματος λόγω Θανάτου (ΒΘ) καθώς και η άσκηση κοινωνικής πρόνοιας με την χορήγηση χαμηλότοκων δανείων ειδικών αναγκών.

## Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1853 με έδρα την Αθήνα, ως *Ταμείο Χηρών και Ορφανών
του Στρατού* της (μάχιμης) γραμμής, της Χωροφυλακής και Οροφυλακής. Μετονομάστηκε σε
Μετοχικό Ταμείο Στρατού το 1926.

## Δικτυακοί τόποι
*Μετοχικό Ταμείο Στρατού.

Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Κατηγορία:Δημόσιοι ασφαλιστικοί οργανισμοί της Ελλάδας
Μανία

μικρογραφία|Οι ασθενείς με αυταπάτες μεγαλείου μπορεί λανθασμένα να πιστεύουν ότι είναι πολύ πιο ισχυροί από ό,τι πραγματικά είναι (μεγαλομανία).
Η **μανία** είναι εξαιρετικά σοβαρή διαταραχή διάθεσης, η οποία χαρακτηρίζεται από ανυψωμένη ή οξύθυμη διάθεση, ανυψωμένη ενέργεια και διαταραγμένες σκέψεις. Τα επεισόδια της μανίας συνδέονται γενικά με τη διπολική διαταραχή και την κλινική κατάθλιψη.

## Συμπτώματα
Συμπτώματα της μανίας περιλαμβάνουν διαταραχή της συναισθηματικής διάθεσης, ευφορία, ευερεθιστότητα, διογκωμένη αυτοεκτίμηση, ελαττωμένη ανάγκη για ύπνο, πίεση λόγου, διάσπαση της προσοχής, υπερκινητικότητα, αυξημένη σεξουαλική διάθεση, συναισθηματική αστάθεια και παραληρητικές ιδέες και ψευδαισθήσεις.

Ένας μανιακός ασθενής μπορεί ασυναίσθητα να χαμογελάσει και να βρεθεί στην ανάγκη να συγκρατήσει μια παρόρμηση να γελάσει με πράγματα που στο παρελθόν δεν θεωρούσε αστεία.

Η προσοχή ενός ατόμου με μανία συνήθως διασπάται. Η έλλειψη κριτικής μπορεί να οδηγήσει ένα άτομο σε πράξεις που να επιφέρουν άσχημες και οδυνηρές συνέπειες. Μπορεί επίσης να αρχίσουν τη χρήση διαφόρων ουσιών όπως, αλκοόλ και ναρκωτικών. Η συμπεριφορά τους μπορεί να γίνει ενοχλητική και επιθετική. Πολλά άτομα μπορεί να πιστεύουν ότι είναι σε μια «ειδική αποστολή» ή μπορεί να φθάσουν να πιστεύουν ότι έχουν ειδική σχέση με τον θεό, ότι έχουν ένα καταπληκτικό σχέδιο με το οποίο θα σώσουν τον κόσμο από την καταστροφή ή ότι έχουν μοναδικά ταλέντα ή ικανότητες, αυτές οι ιδέες θεωρούνται μεγαλοπρεπείς και εξωπραγματικές. Επίσης η σεξουαλική διάθεση μπορεί να αυξηθεί. Οι μανιακοί ασθενείς μιλούν σαν να βρίσκονται κάτω από πίεση να βγάλουν τις λέξεις έξω. Μιλούν δυνατά και γρήγορα και συνήθως είναι δύσκολο να τους διακόψει κανείς. Το περιεχόμενο της ομιλίας τους μπορεί να είναι φυσιολογικό ή γεμάτο αστεία και λογοπαίγνια ή γεμάτο κατηγόριες, εχθρότητα και υβρεολόγια. Συχνά οι μανιακοί ασθενείς μπορεί να έχουν θεατρικό στυλ, να χορεύουν και να τραγουδούν και να παρουσιάζονται αρκετά διασκεδαστικοί. Σε πιο ακραίες περιπτώσεις ένα άτομο με μανία μπορεί να αρχίσει να βιώνει ψύχωση ή διάσπαση από την πραγματικότητα όπου η σκέψη επηρεάζεται μαζί με τη διάθεση.

## Θεραπεία
Η θεραπεία της μανίας γίνεται με αντιψυχωτικά φάρμακα όταν προκαλείται από διπολική διαταραχή. 

Άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι τα αντιεπιληπτικά και το λίθιο. Ο ασθενής έχει περισσότερη βελτίωση όταν τα φάρμακα συνδυάζονται με ψυχοθεραπεία.

## Δείτε επίσης
* Διπολική διαταραχή
* Κλινική κατάθλιψη
* Υπομανία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Psychology.gr 
* manic depression.net
* Ελληνική Διπολική Οργάνωση (ΕΔΟ)

## Παραπομπές


Μανια
Ελεφαντίαση

Η **ελεφαντίαση** είναι πάθηση με διάχυτη πάχυνση του δέρματος και του υποδορίου ιστού που οφείλεται σε υπερτροφία, σε συνδυασμό με Λεμφοίδημα, κυρίως των άκρων του ανθρωπίνου σώματος ή άλλων περιφερειακών τμημάτων (οσχέου, μαστών, αιδοίου) με συνέπεια την παραμόρφωση αυτών δίνοντας την εικόνα άκρων του ελέφαντα, εξ ου και η ονομασία της πάθησης.

## Γενικά
Η εμφάνισή της αποτελεί ίσως το τελικό, μη αναστρέψιμο, ενίοτε δραματικό (κυρίως στην εμφάνιση), στάδιο της εξέλιξης του λεμφοιδήματος, (διαταραχή του μηχανισμού λειτουργίας του λεμφαγγειακού συστήματος). Συνηθέστερα η πάθηση αυτή προσβάλει τα κάτω άκρα.

Η περίμετρος των κάτω άκρων προσλαμβάνει ασυνήθεις διαστάσεις ενώ κατά τόπους παρατηρούνται περιγεγραμμένες διογκώσεις οι οποίες πολλές φορές καλύπτουν ή εξαφανίζουν τα δάκτυλα και το άκρο πόδι. Η θηλωμάτωση και η υπερκεράτωση (κεράτωση του δέρματος με διατεταμένα τριχοειδή αγγεία και ανάπτυξη φλυκταινών, ίνωσης και ελκών) ολοκληρώνουν την εικόνα προσδίδοντας ομοιότητα προς το άκρο ελέφαντα.

## Διάκριση
Η Ελεφαντίαση διακρίνεται σε δύο τύπους ανάλογα του προκαλούμενου αιτίου, στην **παρασιτική ελεφαντίαση** και στην **μη παρασιτική ελεφαντίαση** ή λεγόμενη "ελεφαντίαση εκ συγγενείας".
Ο πρώτος τύπος οφείλεται σε νόσους, όπως η φιλιρίαση, ή η ογκοκέντρωση (επί προσβολής του οσχέου). Ο δεύτερος τύπος οφείλεται κυρίως (πρωτογενώς) σε συγγενή ανωμαλία του λεμφικού συστήματος (λεμφαγγειίτιδα) είτε δευτερογενώς σε λοιμώξεις. 
Η κατάσταση επιδεινώνεται από μυκητιάσεις, ερυσίπελας, τραυματισμούς και εγκυμοσύνη τα οποία οδηγούν στο στάδιο της *λεμφοστατικής ελεφαντίασης*.

## Αντιμετώπιση
Η χειρουργική αντιμετώπιση της ελεφαντίασης βασίζεται στην εγχειρητική μέθοδο που εισήγαγε ο Έλληνας χειρουργός Εμμ. Κοντολέων προπολεμικά όπου και φέρει προς τιμήν του το όνομα "μέθοδος Κοντολέοντος".

## Περαιτέρω διάβασμα
* Λεμφοίδημα

## Βιβλιογραφία
* Παπαδημητρίου Ι., "Σύγχρονη γενική χειρουργική", εκδόσεις Μ. Παρισιάνου

Κατηγορία:Παθήσεις των αγγείων
Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες
Παμψυχισμός

Στην φιλοσοφία, **παμψυχισμός** ονομάζεται η άποψη ότι η συνείδηση, μυαλό ή ψυχή είναι παγκόσμιο και αρχέγονο χαρακτηριστικό όλων των πραγμάτων. Οι παμψυχιστές θεωρούν τους εαυτούς τους μυαλά σε έναν κόσμο μυαλών. 

Ο παμψυχισμός είναι μια από παλιότερες φιλοσοφικές θεωρίες, ενώ έχει αποδοθεί σε φιλοσόφους όπως οι Θαλής, Παρμενίδης, Πλάτωνας, Αβερρόης, Σπινόζα, Λάιμπνιτς και Γουίλιαμ Τζέιμς. Ο παμψυχισμός επίσης απαντάται σε αρχαίες φιλοσοφίες όπως ο Στωικισμός, ο Ταοϊσμός, Βεδάντα, και Μαχαγιάνα. Κατά το 19ου αιώνα ο παμψυχισμός ήταν η στάνταρτ θεωρία στη φιλοσοφία του νου, αλλά γνώρισε ύφεση κατά τα μέσα του 20ου αιώνα με την άνοδο του λογικού θετικισμού. Το πρόσφατο ενδιαφέρον για το δύσκολο πρόβλημα της συνείδησης έχει αναβιώσει και το ενδιαφέρον για τον παμψυχισμό.

## Παραπομπές
    

Κατηγορία:Φιλοσοφία του νου
Κατηγορία:Πανθεϊσμός
Κατηγορία:Θεωρία του νου