Cladocora caespitosa

μικρογραφία|Cladocora caespitosa στον Παγασητικό κόλπο
Το ***Cladocora caespitosa*** είναι είδος κοραλλιού που ανήκει στην κλάση των Ανθοζώων (Anthozoa), στην τάξη των Σκληρακτινίων (Scleractinia) και στην οικογένεια Caryophylliidae. 

## Γεωγραφική Κατανομή
Είναι ενδημικό της Μεσογείου θάλασσας και αποτελεί το μοναδικό σκληρό κοράλλι της Μεσογείου που σχηματίζει μικρούς υφάλους. Συγκεκριμένα **ε**ξαπλώνεται σε ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου, από τις ακτές της Ισπανίας και της Γαλλίας έως την Αδριατική και το Αιγαίο. Στην Ελλάδα παρουσιάζει έντονη παρουσία στο Αιγαίο, στον Σαρωνικό, στον Ευβοϊκό και στο Ιόνιο Πέλαγος. Συναντάται σπάνια στον Ατλαντικό σε περιοχές που επηρεάζονται άμεσα από τη Μεσόγειο, όπως οι ακτές του Μαρόκου και της Νότιας Πορτογαλίας.

## Οικολογία
Ζει σε βραχώδεις βυθούς, σε θαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας (*Posidonia oceanica*) και σε αμμώδεις βυθούς, σε βάθη από μερικά εκατοστά έως και 40-50 μέτρα (σπανιότερα βαθύτερα). Αναπτύσσεται εξαιρετικά αργά ( το χρόνο), γεγονός που το καθιστά ευάλωτο σε οποιαδήποτε φυσική καταστροφή. Παρέχει καταφύγιο και τροφή σε πλήθος άλλων οργανισμών (ασπόνδυλα, μικρά ψάρια), αυξάνοντας τη βιοποικιλότητα της περιοχής.

## Περιγραφή
Είναι ένα αποικιακό κοράλλι που εκκρίνει ανθρακικό ασβέστιο για να σχηματίσει τον σκελετό του. Η αποικία αποτελείται από πολυάριθμους κυλινδρικούς **πολύποδες** (διαμέτρου 4-5 mm) που περιβάλλονται από σκελετικά τοιχώματα (κοραλλίτες). Οι ζωντανοί ιστοί έχουν συνήθως χρώμα **καφέ-κοκκινωπό** ή καφέ-πράσινο, λόγω της παρουσίας των συμβιωτικών μικροφυκών (ζωοξανθέλλες). Οι αποικίες έχουν συνήθως ημισφαιρικό σχήμα («τούφες») με διάμετρο 10-50 εκ. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, πολλές αποικίες μαζί σχηματίζουν μεγάλες δομές (τράπεζες) που μοιάζουν με υφάλους.

Είναι **μικτότροφο** είδος. Συνδυάζει τη φωτοσύνθεση (μέσω των ζωοξανθελλών) με την ενεργή σύλληψη ζωοπλαγκτού χρησιμοποιώντας τα πλοκάμια του.

## Κατάσταση Διατήρησης
Ταξινομείται ως **Κινδυνεύον (Endangered)** στην Κόκκινη Λίστα της IUCN λόγω της σημαντικής μείωσης των πληθυσμών του τις τελευταίες δεκαετίες. Η κύρια απειλή είναι η **κλιματική αλλαγή** και οι θαλάσσιοι καύσωνες, που προκαλούν επεισόδια **λεύκανσης** (bleaching) και μαζικής θνησιμότητας. Άλλες απειλές περιλαμβάνουν τη ρύπανση, τα χωροκατακτητικά είδη, την παρεμπίπτουσα αλιεία του με δίχτυα και μηχανότρατες, την αγκυροβόληση και την παράνομη αλιεία με δυναμίτη.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Kružić, P., & Požar-Domac, A. (2003). *Banks of the solitary coral Cladocora caespitosa (L., 1767) in the Adriatic Sea.* Coral Reefs, 22(4).
* Pax F, Müller I (1962) Die Anthozoenfauna der Adria. In: Fauna Flora Adriat 3:1–343
* Peirano, A., et al. (2001). *Net community production, symbiosis and sclerochronology of the Mediterranean coral Cladocora caespitosa.* Marine Biology.
* Kersting, D. K., & Linares, C. (2012). *Cladocora caespitosa mammillated reefs: Characterization and dynamics.* Marine Ecology.
* Morri, C., et al. (1994). *The status of Cladocora caespitosa (L.) (Anthozoa, Scleractinia) in the Mediterranean Sea.* In proceedings of the 2nd International Conference on the Mediterranean Coastal Environment.
* IUCN Red List: *Cladocora caespitosa* status assessment (Endangered).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*