open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τιμαρχίδης

Με το όνομα **Τιμαρχίδης ο Αθηναίος** αναφέρονται δύο γλύπτες της Αρχαίας Αθήνας.

Ο **πρώτος** γλύπτης άκμασε κατά το α΄ μισό του 2ου αιώνα π.Χ. και ήταν γιος του περίφημου γλύπτη Πολυκλή και αδελφός του Τιμοκλή, με τον οποίον υπήρξε αχώριστος συνεργάτης. Και οι δύο ανήκαν, όπως διαφαίνεται από τεμάχια έργων τους που σώζονται, στη λεγόμενη γλυπτική σχολή των «νεοαττικών», δηλαδή των αντιγραφέων ή μιμητών προτύπων έργων των κλασικών χρόνων.

Ο Παυσανίας παραδίδει πως το άγαλμα του «γενειώντος Ασκληπιού» στην Ελάτεια υπήρξε έργο του Τιμοκλή και του Τιμαρχίδη, όπως επίσης και τα αγάλματα του Αγησάρχου στην Ολυμπία και της Κραναίας Αθηνάς στην Ελάτεια. Το άγαλμα της Κραναίας Αθηνάς ήταν απομίμηση του περίφημου χρυσελεφάντινου αγάλματός της στον Παρθενώνα.

Σύμφωνα με τον Πλίνιο, ο Τιμαρχίδης ταξίδεψε στη Ρώμη μαζί με τους γιους του, επίσης γλύπτες, ύστερα από πρόσκληση του Μετέλλου. Εκεί φιλοτέχνησαν τα αγάλματα του Διός και της Ήρας στους ναούς των θεών αυτών που βρίσκονταν κοντά στη στοά της Οκταβίας. Το γεγονός πως ο Τιμαρχίδης δεν αναφέρεται στον κατάλογο γλυπτών του Πλίνιου υποδεικνύει πως μάλλον υπήρξε νεότερος αδελφός του Τιμοκλή.

Ο **δεύτερος** γλύπτης Τιμαρχίδης ήταν εγγονός του προηγούμενου και άκμασε κατά το β΄ μισό του 2ου αιώνα π.Χ.. Συνεργάσθηκε με τον θείο του Διονύσιο στη Δήλο, όπου φιλοτέχνησαν το άγαλμα του Ρωμαίου Οφελλίου κατ' απομίμηση του Ερμού του Πραξιτέλη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια-Χάρη Πάτση*, τόμος 21, σελ. 492

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Συνάγκεια

**Συνάγκεια** ονομάζεται η νοητή γραμμή που είναι παράλληλη προς τις δύο όχθες ενός ποταμού και συμπίπτει με το σύνολο των σημείων στα οποία διαπιστώνεται η ισχυρότερη ροή του νερού. Η συνάγκεια χρησιμοποιείται ως σύνορο των παρόχθιων κρατών, όταν ο ποταμός χωρίζει δύο κράτη., αν δεν υπάρχει ιδιαίτερη, διαφορετική συμφωνία μεταξύ τους. Το μειονέκτημα αυτού του τρόπου καθορισμού των συνόρων είναι ότι συνήθως η ροή των νερών του ποταμού μεταβάλλεται συχνά.

Νησίδες που βρίσκονται εκατέρωθεν της συνάγκειας ανήκουν στο κράτος προς την πλευρά του οποίου βρίσκονται.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια-Χάρη Πάτση*, τόμος 21, σελ. 178

Κατηγορία:Σύνορα
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Ζετούλιο Βάργκας

Ο **Ζετούλιο Βάργκας** (19 Απριλίου 1882 - 24 Αυγούστου 1954) ήταν Βραζιλιάνος δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Βραζιλίας για δύο περιόδους. Η πρώτη περίοδος ήταν μεταξύ 1930-1945. Το 1930-1934 υπηρέτησε ως υπηρεσιακός πρόεδρος, κανονικός πρόεδρος την εποχή 1934-1937 και δικτάτορας την περίοδο 1937-1945. Το 1945 εκτελέστηκε πραξικόπημα το οποίο και του στέρησε την εξουσία μέχρι το 1951 οπότε και εξελέγη δημοκρατικά Πρόεδρος και υπηρέτησε ως το 1954, έτος της αυτοκτονίας του.

Γεννήθηκε στην πολιτεία Ρίο Γκράντε ντο Σουλ σε οικογένεια με πολιτικές ρίζες. Έδειξε ενδιαφέρον για στρατιωτική καριέρα και κατατάχθηκε στον βραζιλιάνικο στρατό αλλά σύντομα παραιτήθηκε για να ακολουθήσει δικηγορικές σπουδές. Το 1908, αφότου αποφοίτησε από την Νομική Σχολή του Πόρτο Αλέγκρε άρχισε την πολιτική του σταδιοδρομία. Το 1922 είχε εκλεχθή μέλος του Εθνικού Συνεδρίου και υπηρέτησε εκεί για τέσσερα χρόνια. Το 1926 διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών μέχρι και την εκλογή του στην θέση του Κυβερνήτη του Ρίο Γκράντε το 1928. Το 1930 ηγήθηκε της εκστρατείας του για την Προεδρία της Βραζιλίας ανεπιτυχώς. Παρόλο που φάνηκε ότι αποδέχθηκε την ήττα του, λίγο χρόνο αργότερα ανέτρεψε με πραξικόπημα το Ολιγαρχικό καθεστώς που υπήρχε τότε.

Το Καθεστώς Βάργκας που κυριάρχησε για 18 χρόνια επέφερε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, στην πολιτική ζωή και στην βιομηχανία της Βραζιλίας. Έχοντας τον τίτλο "Ο Πατέρας των Φτωχών", προσπάθησε να καταπολεμήσει την αυξανόμενη επιρροή των μεγάλων επιχειρήσεων και εταιρειών στην οικονομία της Βραζιλίας. Ωστόσο, η θέση και το κύρος του στρατού δεν άλλαξε, ούτε επιβλήθηκαν μέτρα στους πλούσιους κατά την θητεία του. Στην προσπάθεια του να αναδιοργανώσει την οικονομία του, αποδέχτηκε κάποιες απαιτήσεις των εργατών (κυρίως στην βιομηχανία του καφέ) για καλύτερες συνθήκες προκειμένου να υπάρχει μια ενότητα στην οικονομία ανενόχλητη από ταξικές διαμάχες. Επίσης στην περίοδο του καθεστώτος ιδρύθηκε η πρώτη κρατική βιομηχανία παραγωγής μηχανών.

Στο τέλος της δεύτερης του θητείας, ύστερα από πολλή πίεση του στρατού για την παραίτηση του, αυτοκτόνησε αφήνοντας μόνο ένα σημείωμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Βραζιλίας
Σάρκιοϊ

Το **Σάρκιοϊ** (τουρκικά: *Şarköy*, αρχαία ελληνικά: *Περίστασις*), γνωστό στα ελληνικά και ως **Περίσταση**, είναι παραθαλάσσια πόλη και περιοχή της επαρχίας Ραιδεστού που βρίσκεται στη βόρεια ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά στη Θράκη, στην Τουρκία.

Απέχει 86 χλμ. δυτικά από την Ραιδεστό. Μπορεί να φτάσει κάποιος εκεί είτε από τον χερσαίο δρόμο, είτε από τον παράκτιο που πηγαίνει στη Καλλίπολη. Ο δήμαρχός της είναι ο Σουλεϊμάν Αλτινόκ (CHP).

## Ιστορία
Στα χωριά Kızılca Terzi, Fener Karadutlar και Sofuköy βρέθηκαν όπλα και εργαλεία από τη Λίθινη Εποχή και αντικείμενα της Εποχής του Χαλκού (1200 π.Χ.) στο İğde Bağları (Araplı), από τα οποία προέκυψε ότι υπήρχε εξόρυξη και ότι υπήρχαν εμπορικές σχέσεις μεταξύ της Θράκης και των ακτών του Αιγαίου.

Οι ελληνικές αποικίες ιδρύθηκαν από το 750 εώς το 550 π.Χ. με τη συμφωνία των τοπικών Θρακών. Τα ελληνικά χωριά *Ηράκλεια* (Eriklice), *Χώρα* (Hoşköy), *Γάνος* (Ganoz), *Βισάνθη-Πανίον*  (Barbaros) αργότερα έπεσαν στα χέρια των Ρωμαίων. Στη συνέχεια, υπό βυζαντινή κυριαρχία, η Θράκη υπέστη σειρά εισβολών μέσω των Βαλκανίων, από τους Ούννους, τους Σλάβους, τους Βουλγάρους και τους σταυροφόρους. Μέχρι αυτή την εποχή η περιοχή ήταν γνωστή ως Τριστάτης, Περίσταση και Αγορά.

Μετά την οθωμανική εισβολή, το 1362, το όνομα της πόλης έγινε 'Σεχίρκιοϊ' (Şehirköy) ('πόλη-χωριό') και αργότερα 'Σάρκιοϊ'. Η περιοχή δέχτηκε εισβολή για πρώτη φορά το 1356 από τον Σουλεϊμάν Πασά, γιο του Ορχανγκάζι, γιο του ιδρυτή της οθωμανικής δυναστείας. Αυτό άλλαξε την κυριαρχία λίγες φορές πριν έρθει υπό την οθωμανική κυριαρχία το 1362, και μόνιμα μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, το 1453.

Κατά την οθωμανική περίοδο οι ακτές αυτές αναπτύχθηκαν, καλλιεργούσαν προϊόντα προς μεταφορά στην Κωνσταντινούπολη, υπήρχε παραγωγή κρασιού, ενώ παράλληλα έφτιαχναν τούβλα και κεραμίδια τα οποία εξάγονταν πιο μακριά.

Το 1912 το Σάρκιοϊ και το κοντινό Μιούρεφτε (Μυριόφυτο) υπέστησαν σοβαρές ζημιές από σεισμό, καταστρέφοντας σχεδόν κάθε σπίτι (850 στο Μιούρεφτε, 1085 στο Σάρκιοϊ).

Το Σάρκιοϊ ήταν δήμος στο σαντζάκι της Καλλίπολης και ανήκε αρχικά στην επαρχία Κάπτανπασα. Το σαντζάκι της Καλλίπολης επέστρεψε στην επαρχία Αδριανούπολης το 1864.

Η ακτή καταλήφθηκε για λίγο από τις βουλγαρικές δυνάμεις στις 22 Δεκεμβρίου 1912 κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων και ξανά το 1920-22 από τις ελληνικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας, αυτή τη φορά με την υποστήριξη του τοπικού ελληνικού και αρμενικού λαού. Με την Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, οι Έλληνες κάτοικοι της Περίστασης εγκατέλειψαν την πόλη, και εγκαταστάθηκαν στην Πιερία, και δημιούργησαν την Περίσταση Πιερίας, ενώ άλλοι πήγαν στην Παραλία Πιερίας και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Το Σάρκιοϊ ήταν περιοχή στην επαρχία της Θράκης μεταξύ του 1922-1926 πριν επιστρέψει στην επαρχία Ραιδεστού.

## Παραπομπές


*
Dans les prisons de Nantes

Το ***Dans les prisons de Nantes*** είναι τραγούδι εντός του οποίου παρουσιάζεται μια αισθηματική ιστορία μεταξύ ενός κρατούμενου και της κόρης του δεσμοφύλακα η οποία τον βοηθά να δραπετεύσει από μια φυλακή της Ναντ. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στη Γαλλία, καθώς και σε χώρες του εξωτερικού όπως τον Καναδά. Γαλλόφωνοι καλλιτέχνες το ενέταξαν στο ρεπερτόριό τους, όπως οι Εντίτ Πιάφ, Εντίτ Μπατλέρ, Αριστίντ Μπρυάν, Les Compagnons de la Chanson, Νάνα Μούσχουρη, Κολέτ Ρενάρ, το καταγόμενο από τη Ναντ συγκρότημα Tri Yann, ή, ακόμη, η Νολουέν Λερουά. 

## Ιστορία
Οι καταβολές του συγκεκριμένου τραγουδιού ευρίσκονται στον Κάτω Λίγηρα, στην διάρκεια του 17ου αιώνα. Έμπνευσή της φέρεται να αποτέλεσε η απόδραση του Καρδινάλιου ντε Ρετζ, το 1654. Έκτοτε, απαντάται λίγο πολύ παντού ανά τον γαλλόφωνο κόσμο, χάρη στους μαουνιέρηδες οι οποίοι έπλεαν κατά μήκος του Λίγηρα ή τους εξορισθέντες οι οποίοι κατέφθασαν στη Νέα Γαλλία. Το τραγούδι απέκτησε, τότε, ανάλογα με τις γεωγραφικές τοποθεσίες, αριθμό εκδοχών: ο Λίγηρας μετατράπηκε σε θάλασσα, οι φυλακές της Ναντ μετατράπηκαν στις φυλακές του Λονδίνου, κ.ά.

## Πλαίσιο

Γνωστές μέσω του συγκεκριμένου τραγουδιού, οι φυλακές της Ναντ ήσαν πολυάριθμες κατά την περίοδο του Παλαιού Καθεστώτος και κυρίως κατά την περίοδο της Επανάστασης. Τον 19ο αιώνα, μόνον μία απέμενε. Παρά το γεγονός πως το κάστρο, καθώς και ορισμένοι εκ των πύργων (Τουρ ντυ Κοννετάμπλ, Τουρ Σαιν-Νικολά, κτλ.) οι οποίοι αποτελούσαν μέρος των οχυρώσεων που περιέκλειαν τη Ναντ χρησίμευσαν, επίσης, ως φυλακή, το πραγματικό κέντρο κράτησης παρέμενε η Φυλακή του Μπουφαί, η οποία ανεγέρθηκε το 1467 εντός του ομώνυμου κάστρου, ενώ παρέμεινε εν λειτουργία για διάστημα σχεδόν τεσσάρων αιώνων.

## Ερμηνείες
Η Υβόν Ζωρζ ερμήνευσε την δική της εκδοχή του τραγουδιού το 1928, υπό τον τίτλο *[[Les Cloches de Nantes]]*. Στην διάρκεια της δεκαετίας του 1940 το τραγούδι ερμηνεύτηκε από τους Trio de la Claire Fontaine.

Ήταν η εκδοχή των Tri Yann, η οποία κυκλοφόρησε εντός του δίσκου 45 γύρων υπό τον τίτλο «Johnny Monfarleau / Les Prisons de Nantes» το 1973, η οποία το κατέστησε γνωστό στο ευρύτερο κοινό. Ερμηνεύτηκε, επίσης, από την Dorothée εντός της συλλογής τραγουδιών με τίτλο *Le Jardin des Chansons* στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η Νολουέν Λερουά το έκανε γνωστό εκ νέου στη νέα γενιά κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 2010.

## Παραπομπές
 

## Πηγές
* Ernest Gagnon, *Chansons populaires du Canada*, Bureaux du « Foyer canadien », 1865, 375 p. διαδικτυακή ανάγνωση, p. 26-30
* Jacques Migozzi, *De l'écrit à l'écran: Littératures populaires : mutations génériques, mutations médiatiques*, Presses Univ. Limoges, janv. 2000, 870 p., p. 223
* Parades (Bernard de), « Dans les prisons de Nantes », dans *2 degrés ouest*, revue de la métropole Nantes-Saint-Nazaire, 1976
* Alfred Lallié, *Les prisons de Nantes pendant la Révolution*, Éd. du Chotelais, 1988, 238 p.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Το τραγούδι ερμηνευμένο από το συγκρότημα Tri Yann
* Στίχοι και παρτιτούρες

Κατηγορία:Βρετονικά τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια των Tri Yann
Ελεονόρα της Πορτογαλίας, βασίλισσα της Δανίας

Η **Ελεονόρα της Πορτογαλίας** (*Leonor de Portugal*, 1211 - 28 Αυγούστου 1231) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουρουνδίας ήταν ινφάντα της Πορτογαλίας, μοναδική κόρη του Αλφόνσου Β΄ της Πορτογαλίας και της Ουρράκας της Καστίλης. Η Ελεονόρα έγινε βασίλισσα της Δανίας μέσω του γάμου της με τον Βάλντεμαρ τον Νέο, γιο του Βάλντεμαρ του Νικητή (1229) από την πρώτη σύζυγο του Ντάγκμαρ της Βοημίας και συμβασιλέα με τον πατέρα του.  Ο γάμος με τον Βάλντεμαρ έγινε ύστερα από πρόταση του Γκούνερ επισκόπου του Βιμπόργκ επειδή η θετή μητέρα του Βάλντεμαρ Μπερενγκάρια της Πορτογαλίας ήταν θεία της Ελεονόρας. Η γαμήλια τελετή έγινε στον καθεδρικό ναό του Ρίμπ στις 24 Ιουνίου 1229, την επόμενη μέρα η Ελεονόρα δέχτηκε σαν προίκα το νότιο τμήμα της Φιονίας σε τελετή μαζί με τον σύζυγο της. Ο γάμος είχε άτυχη κατάληξη, η Ελεονόρα πέθανε πάνω στην γέννα στις 28 Αυγούστου 1231 και ο σύζυγος της τρεις μήνες αργότερα πέθανε και αυτός σε ατύχημα. 
Όταν άνοιξαν τον τάφο της βρήκαν στον σκελετό της ίχνη καρκίνου των οστών κάτι που ίσως είχε συμβολή στον πρόωρο θάνατο της, βρέθηκε και ο σκελετός ενός βρέφους έξι μηνών πιθανώς ήταν το παιδί που γέννησε με τον θάνατο της και επέζησε έξι μήνες. 

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Cawley, Charles, Portugal, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μεσαιωνικές Οικογένειες της Δανίας

Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας
Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Αλ Τζαμπρίγια

Το **Αλ Τζαμπρίγια** είναι χωριό στην Επαρχία Μαδίνα, στη Σαουδική Αραβία. Βρίσκεται στο δυτικό μέρος της χώρας..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σαουδικής Αραβίας
Τριβόμενα σύμφωνα

Τα **τριβόμενα σύμφωνα** είναι φθόγγοι των ανθρώπινων γλωσσών που παράγονται με το στένεμα της φωνητικής οδού με την προσέγγιση των αρθρωτών που με τη σειρά της παράγει την χαρακτηριστική **τριβή**. Στα τριβόμενα ανήκει μια ειδική υποκατηγορία, τα συριστικά που παράγονται με τη δημιουργία ενός στενού καναλιού στη γλώσσα που οδηγεί τον αέρα στην άνω οδοντοστοιχία. 

Στην ελληνική γλώσσα τα τριβόμενα είναι τα εξής: χειλοδοντικά [f], [v], οδοντικά [θ], [ð], φατνιακά [s], [z], ουρανικά [ç], [ʝ] και υπερωικά [x], [ɣ], με όλα να αποτελούν φωνήματα πέραν των δύο ουρανικών.

## Παραπομπές
Προστριβόμενα σύμφωνα

Τα **προστριβόμενα σύμφωνα** είναι φθόγγοι των ανθρώπινων γλωσσών που παράγονται με μια αρχική φραγή του καναλιού αέρα και την επακόλουθη απελευθέρωση των αρθρωτών στον ίδιο τόπο άρθρωσης. Αποτελούνται επομένως από δύο μέλη, ένα κλειστό κι ένα τριβόμενο, που παράγονται στο χρονικό διάστημα που χονδρικά αντιστοιχεί σε έναν φθόγγο. Στη νέα ελληνική γλώσσα οι προστριβόμενοι ήχοι είναι οι φατνιακοί [t͡s] και [d͡z] αν και η φωνολογική τους διάσταση αποτελεί αντικείμενο συζήτησης με τις δύο εναλλακτικές να είναι είτε η αποδοχή τους ως αυτούσια φωνήματα /t͡s/ και /d͡z/, κάτι που απορρέει από τις αισθητές διαφορές τους σε σχέση με τα συμφωνικά συμπλέγματα [ks] ή [ps], είτε ως συμφωνικά συμπλέγματα /ts/ και /dz/. Συμβολίζονται με τις ακολουθίες  και .

## Παραπομπές

Κατηγορία:Προστριβόμενα σύμφωνα
Μαρία ντε Μπόουιν

Η **Μαρία ντε Μπόουιν**, αγγλ.: *Mary de Bohun* (1369 – 4 Ιουνίου 1394) ήταν η πρώτη σύζυγος του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας, αλλά δεν πρόλαβε να γίνει βασίλισσα, επειδή απεβίωσε πριν ανέλθει ο σύζυγός της στον θρόνο. Η Μαρία ήταν κόρη του Χάμφρεϋ Θ΄ 7ου Κόμη του Χέρφορντ, και της Ιωάννας ΦιτςΆλαν, κόρης του Ριχάρδου 3ου κόμη του Άρουντελ. Μέσω της μητέρας της η Μαρία καταγόταν από τον Λιουέλιν τον Μεγάλο.

Μαζί με τη μεγαλύτερη αδελφή της, Ελενόρας ντε Μπόουιν, ήταν κληρονόμοι της πατρικής περιουσίας. Η Ελεονόρα έγινε σύζυγος του Θωμά του Γούντστοκ, 5ου γιου του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Η Ελεονόρα, προκειμένου να κληρονομήσει την πατρική περιουσία η ίδια μαζί με τον σύζυγό της, προσπάθησε να πείσει την Μαρία να γίνει μοναχή. Με τη σύμφωνη γνώμη του Ιωάννη της Γάνδης, 3οτ γιου του Εδουάρδου Γ΄, η θεία της την μετέφερε βίαια από το κάστρο του Θωμά στο Πλέσι πίσω στο Άρουντελ. Εκεί ο Ιωάννης της Γάνδης πάντρεψε τη Μαρία με τον μεγαλύτερο γιο του Ερρίκο Μπόλινγκμπροουκ, μελλοντικό Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας.  Ο γάμος του νέου ζεύγους έγινε στις 27 Ιουλίου 1380 στο Κάστρο του Άρουντελ· η Μαρία ήταν τότε μόνο 12 ετών. Ο Ιωάννης της Γάνδης ζήτησε από το νεαρό ζευγάρι να μην έχει ερωτική επαφή, μέχρι να φθάσει η Μαρία την ηλικία των 16 ετών· το ζευγάρι δεν υπάκουσε, και η Μαρία σε ηλικία 14 ετών γέννησε πρόωρα έναν γιο, τον Εδουάρδο, που έζησε μόνο λίγες ημέρες.

Η Μαρία έζησε τα επόμενα χρόνια στο Κάστρο του Μόνμουθ μαζί με τον σύζυγο της· εκεί γέννησε τους επόμενους δυο γιους της. Ο μεγαλύτερος από αυτούς, ο Ερρίκος (Δ΄), αργότερα έγινε πρίγκιπας της Ουαλίας (1399)· στην συνέχεια διαδέχθηκε τον πατέρα του (1413) και έγινε ένας από τους ενδοξότερους βασιλείς στην αγγλική ιστορία.

Η Μαρία απεβίωσε στο κάστρο του Πίτερμπρο λόγω επιπλοκών από τη γέννα του μικρότερου παιδιού της, της Φιλίππης. Τάφηκε στη Εκκλησία της Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Λέστερ. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1381 τον Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Ε΄ (1385 - 1422), Βασιλιάς της Αγγλίας.
* Θωμάς (1387 - 1421), 1ος Δούκας του Κλάρενς.
* Ιωάννης (1389 - 1435), 1ος Δούκας του Μπέντφορντ.
* Χάμφρεϋ (1390 - 1447), Δούκας του Γκλώστερ.
* Λευκή (1392 - 1409), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄ του Παλατινάτου.
* Φιλίππη (1394 - 1430), παντρεύτηκε τον Έρικ της Πομερανίας Βασιλιά της Δανίας, Νορβηγίας & Σουηδίας.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Alison Weir: *Britain's Royal Families: The Complete Genealogy* (London, U.K.: The Bodley Head, 1999)
* Anthony Goodman: *John of Gaunt: The Exercise of Princely Power in Fourteenth-Century Europe*, (Routledge, 2013)
* Charles J. Billson: Mediaeval Leicester, (Leicester, 1920)
* Jennifer Ward: *Women in England in the Middle Ages*, (Hambledon Continuum, 2006)
* *Women of the English Nobility and Gentry, 1066-1500*, transl. & ed. Jennifer C. Ward, (Manchester University Press, 1995)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μαρία ντε Μπόουιν
* Ερρίκος Ε' Πλανταγενέτης

Κατηγορία:Οίκος του Λάνκαστερ
Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
Μάρκο Ρότα

Ο **Μάρκο Ρότα** (18 Σεπτεμβρίου 1942) είναι Ιταλός σχεδιαστής κόμικς της Disney.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μιλάνο. Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής των ιταλικών περιοδικών κόμικς (Topolino κ.ά.) της Disney (εκδόσεις Mondadori) κατά την περίοδο 1974-1988.

Το 1971 χρησιμοποίησε για πρώτη φορά χαρακτήρα του Ντίσνεϊ και από τότε συνέχιζε να σχεδιάζει ιστορίες κόμικς με χαρακτήρες του Ντισνευ. Ο πιο διάσημος χαρακτήρας κόμικς που δημιούργησε ήταν ο Άντολντ ο Ανήμερος, πρόγονος του Ντόναλντ Ντακ.

Μεταξύ των θαυμαστών του έργου του συγκαταλέγεται και ο Καρλ Μπαρκς.

Σήμερα εργάζεται για τον εκδοτικό οίκο Egmont.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί δημιουργοί κόμικς
Κατηγορία:Δημιουργοί κόμικς Disney
Λιθοχώρι Ευρυτανίας

Το **Λιθοχώρι** είναι χωριό του νομού Ευρυτανίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μέτρων και απέχει 91 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι. 

## Διοικητικά
Η παλαιά του ονομασία μέχρι το 1928 ήταν Βελτσίστα.

Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011, στο χωριό διαμένουν 206 μόνιμοι κάτοικοι. Παλιότερα ανήκε στον Δήμο Απεραντίων, σήμερα όμως, και μετά τον «Καλλικράτη», υπάγεται στο Δήμο Αγράφων και στη Δημοτική Ενότητα Απεραντίων.

Ο οικισμός της Βελτσίστας του Νομού Ακαρνανίας και Αιτωλίας προσαρτήθηκε το 1836 στον Δήμο Απεραντίων. Το 1912, και ενώ ο Νομός που ανήκει ονομάστηκε Αιτωλοακαρνανίας, ο οικισμός αποσπάστηκε από το Δήμο Απεραντίων και ορίστηκε ως έδρα της Κοινότητας Βέλτσιστας.

Το 1928 ο οικισμός μετονομάζεται σε Λιθοχώρι, ενώ το 1943 αποσπάται από το Νομό Αιτωλοακαρνανίας και υπάγεται στο Νομό Ευρυτανίας. Τέλος, το 1997, και μέχρι τον Καλλικρατικό νόμο, ο οικισμός προσαρτήθηκε στο Δήμο Απεραντίων.

## Οικισμοί
Στο Λιθοχώρι υπάρχουν τρεις βασικοί οικισμοί. 

Ο Σταυρός είναι ο πρώτος από την είσοδο στη νότια πλευρά του χωριού. 

Ο κεντρικός οικισμός ονομάζεται Πλάτανος, ενώ ακόμα υπάρχει η Παναγία, η Βαλεμίκα, ο Ανδριάς, τα Καραγκούνικα, η Τόλμη και το Μπαλτενήσι. 

Το Μπαλτενήσι συνορεύει με τη Γρανίτσα, ενώ σε κοντινή απόσταση υπάρχει το εξωκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

## Ιστορία και εκκλησίες
Η χριστιανική κληρονομιά του χωριού, καθώς και οι σημαντικές εκκλησίες του, παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του χωριού. 

Στον οικισμό του Σταυρού εντυπωσιάζει ο μεγάλος Σταυρός. Στο σημείο αυτό μίλησε ο Κοσμάς ο Αιτωλός στους κατοίκους του χωριού. Εκεί βρίσκεται και η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής.

Στον Πλάτανο υπάρχει ο ναός του Αγίου Δημητρίου. Στον Πλάτανο, τον κεντρικό οικισμό του Λιθοχωρίου, βρίσκονται τα οστά του Επισκόπου Γρηγορίου Ρεγκούτα  Ο επίσκοπος αυτός γεννήθηκε το 1770 περίπου στον οικισμό Μηλιά του Περδικακίου Βάλτου και πέθανε το 1837 στο Λιθοχώρι της Ευρυτανίας. Χρημάτισε Επίσκοπος της Επισκοπής Ραδοβισδίου, η οποία υπαγόταν στη Μητρόπολη Λαρίσης και είχε έδρα μέχρι το 1750 στο Μάραθο της Αργιθέας κοντά στη Γέφυρα Κοράκου και έπειτα στο χωριό Βελεντζικό της ανατολικής Άρτας. Στην επισκοπή αυτή ανήκαν για 900 περίπου χρόνια 14 σημερινά δημοτικά διαμερίσματα του νομού Άρτας,  7 σημερινά δημοτικά διαμερίσματα του Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, 10 σημερινά δημοτικά διαμερίσματα της νοτιοδυτικής Ευρυτανίας και 5 σημερινά δημοτικά διαμερίσματα της Αργιθέας του νομού Καρδίτσας. Το 1832 με την οριοθέτηση του Νέου Ελληνικού Κράτους τεμαχίστηκε στη μέση εδαφικά η εν λόγω επισκοπή και καταργήθηκε. 
Το Λιθοχώρι στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ανήκε εκκλησιαστικά στην Επισκοπή Ραδοβισδίου, γεωγραφικά στα Άγραφα και διοικητικά στο σαντζάκι Τρικάλων.

Στην Παναγιά υπάρχει ο ομώνυμος ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ενώ στα νότια βρίσκεται το παλαιό εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου με την εξωτερική πέτρινη επιγραφή. Ο οικισμός της Παναγιάς είναι ο τόπος καταγωγής του Κλεφταρματολού Παπανίκου. 

Τελευταίο, το εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων, το οποίο χτίστηκε από ομογενή από τις Η.Π.Α.

## Παραπομπές


## Πηγές

*

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Σεργκέι Φούρσενκο

Ο **Σεργκέι Αλεξάντροβιτς Φούρσενκο** (ρωσικά: *Серге́й Алекса́ндрович Фу́рсенко*), γεννημένος στις 11 Μαρτίου 1954 στο Λενινγκράντ, είναι Ρώσος επιστήμονας, παραγωγός ντοκυμαντέρ και Πρόεδρος της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

Πατέρας του ήταν ο Αλεξάντερ Αλεξάντροβιτς Φούρσενκο, ακαδημαϊκός της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, ενώ ο αδερφός του, Αντρέι Αλεξάντροβιτς Φούρσενκο είναι βοηθός του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, από το 2012 και πρώην Υπουργός Παιδείας της Ρωσίας. Ο Σεργκέι φοίτησε στη Σχολή Φυσικών και Μαθηματικών του Λενινγκράντ υπ' αριθμόν 239 και στο Πολυτεχνείο του Λενινγκράντ, με ειδικότητα στις ηλεκτρικές συσκευές. Συμμετείχε στις εργασίες του διαστημικού λεωφορείου Μπουράν (ρωσ. Буран).

Από τον Δεκέμβριο του 2005 ήταν Πρόεδρος του Συμβουλίου Διευθυντών της Ζενίτ, ενώ από το 2006 μέχρι το 2008 ήταν Πρόεδρος της Ζενίτ. Στις 11 Δεκεμβρίου 2009 τέθηκε ως υποψήφιος για την προεδρία της Ρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Αγίας Πετρούπολης. Τέλεσε Πρόεδρος της ΡΠΕ μέχρι την αποτυχία της Εθνικής Ρωσίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2012. Ως Πρόεδρος της ΡΠΕ, μετέφερε το σύστημα διεξαγωγής του πρωταθλήματος Ρωσίας στο ευρωπαϊκό σύστημα «φθινόπωρο-άνοιξη» - νωρίτερα, το πρωτάθλημα ξεκινούσε τον Φεβρουάριο και έληγε τον Δεκέμβριο, ενώ τώρα ξεκινά από τον Αύγουστο και καταλήγει τον Μάη. Έπειτα, ήταν μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου Ανάπτυξης της Γυμναστικής και του Αθλητισμού. Στις 26 Μαΐου 2017, μια μέρα μετά τον εορτασμό των 92ων γενεθλίων της Ζενίτ, ανέλαβε εκ νέου τα καθήκοντα του Προέδρου της Ζενίτ, ενώ δύο μέρες αργότερα ανακοινώθηκε η παραίτηση του Μίρτσεα Λουτσέσκου από τη θέση του προπονητή της ομάδας.

## Πηγές

*Третий президент, «Чемптонат.ru», Текст: Антон Третяк, 11 Μαρτίου 2010 
*Сергей Фурсенко возглавил футбольный клуб «Зенит», Επίσημη ιστοσελίδα της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, 26 Μαΐου 2017 

Κατηγορία:Πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων της Ρωσίας
Κουντρί Μεσσηνίας

Το **Κουντρί** ή *Κουντρίον* (επίσημη ονομασία) είναι μικρός οικισμός κοντά στα Φιλιατρά και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.

## Τοποθεσία
Ο οικισμός βρίσκεται ανατολικά των Φιλιατρών σε υψόμετρο 144 μέτρων και απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Είναι σε απόσταση περίπου 3,5 χιλιόμετρα από τα Φιλιατρά, στην οδό από τα Φιλιατρά προς την Πλάτη (ονομασία, ως το 1961, *Καναλουπού*), η οποία βρίσκεται πιο ανατολικά του οικισμού σε απόσταση περίπου 6 χιλιομέτρων από αυτόν.

## Ιστορία
Το *Κουντρίον* είναι οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε το 1920 και προσαρτήθηκε τότε στην Κοινότητα Φιλιατρών, ενώ από το 1997, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», μέχρι και το 2010 παρέμεινε διοικητικά στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

## Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 49 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς στη περιοχή γύρω από τον οικισμό υπάρχουν, εκτός από ελαιώνες και διάφορες άλλες καλλιέργειες.

## Κτίρια
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και αγροικίες και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στα Φιλιατρά.

## Δείτε επίσης
* Φιλιατρά
* Δήμος Τριφυλίας
* Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας
* Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας
* πρώην Δήμος Φιλιατρών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Τριφυλίας , από την ιστοσελίδα: www.dimostrifylias.gr του Δήμου Τριφυλίας.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Nintendo Switch System Software

Το **Nintendo Switch system software** είναι updatable firmware και λειτουργικό σύστημα της κονσόλας βιντεοπαιχνιδιών Nintendo Switch.

## Τεχνολογία
### Σύστημα
Σύμφωνα με τις πληροφορίες άδειας χρήσης, το λογισμικό συστήματος του Nintendo Switch χρησιμοποιεί κώδικα από τον πυρήνα του FreeBSD, παρόμοιο με το λογισμικό συστήματος του PlayStation 4. Ένας χάκερ βρήκε κλήσεις συστήματος να είναι παρόμοιες με εκείνες του λογισμικού συστήματος Nintendo 3DS, αλλά υποθέτει ότι αυτοί ξαναγράφηκαν. Επιπλέον, υπάρχουν πολλά στοιχεία από το Android στο λειτουργικό σύστημα του Switch, όπως το πλαίσιο πολυμέσων Stagefright. Η απόδοση του περιεχομένου ιστού γίνεται μέσω του WebKit, παρόλο που πρόγραμμα δεν βρίσκεται περιήγησης ιστού στην κονσόλα. Ωστόσο, οι χάκερ έχουν βρει το δρόμο τους γύρω από αυτό για να περιηγηθείτε στον ιστό στο Nintendo Switch.

## Περιβάλλον χρήστη
### Αρχική οθόνη
Η αρχική οθόνη του Nintendo Switch διαθέτει πληροφορίες μπαταρίας, διαδικτύου και ώρας στην επάνω δεξιά γωνία, από κάτω υπάρχει ένα πλέγμα που δείχνει τα κατεβασμένα παιχνίδια και τα παιχνίδια κασέτας (cartridge). Κάτω από αυτό έχει συντομεύσεις για το Nintendo eShop, ρυθμίσεις, ένα κουμπί απενεργοποίησης και πολλά άλλα.

### Ιστορικό ενημερώσεων
Η αρχική έκδοση του λογισμικού συστήματος για το Nintendo Switch για τις κονσόλες της ημέρας λανσαρίσματος ενημερώθηκε ως "Day One" στις 3 Μαρτίου 2017, την ημερομηνία λανσαρίσματος της κονσόλας. Η ενημερωμένη έκδοση πρόσθεσε διαδικτυακές λειτουργίες που προηγουμένως έλειπαν από το αρχικό λογισμικό πριν από την επίσημη ημερομηνία λανσαρίσματος. Ορισμένα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά αυτής της ενημερωμένης έκδοσης είναι η πρόσβαση στο Nintendo eShop καθώς και η δυνατότητα προσθήκης φίλων σε μια λίστα φίλων, παρόμοια με αυτή του Nintendo 3DS.

Στις αρχές Μαρτίου 2024, η Nintendo ενημέρωσε το λογισμικό του Nintendo Switch στην έκδοση 18.0.00 με πολλές βελτιώσεις και νέες λειτουργίες. Το πιο σημαντικό από τα νέα χαρακτηριστικά είναι η ενεργοποίηση του auto-sleep, με την κονσόλα να μπαίνει σε μηχανισμό αδράνειας μετά από 15 λεπτά που ο χρήστης δεν ακουμπάει κάποιο πλήκτρο. Στόχος αυτής της ενέργειας είναι η εξοικονόμιση της μπαταρίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Nintendo Switch
Kaliopi

Η **Kaliopi** (σλαβομακεδόνικα: Калиопи Букле, γεν. 28 Δεκεμβρίου 1966) είναι Σλαβομακεδόνισσα τραγουδίστρια.

## Δισκογραφία
* 2000: "Oboi Me"
* 2001: "Ako Denot Mi E Nokj"
* 2004: "Ne Mi Go Zemaj Vremeto"
* 2008: "Zelim Ti Reci"
* 2010: "Poraka"
* 2013: "Melem"

## Αναφορές


Κατηγορία:Βορειομακεδόνισσες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1996
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Α.Σ. Λοκρός Αταλάντης

Ο **Αθλητικός Σύλλογος Λοκρός Αταλάντης**, γνωστός κυρίως με τη σύντμηση **Α.Σ. Λοκρός Αταλάντης** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται με έδρα την Αταλάντη της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1980. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα του το μπλε και το λευκό. Ο σύλλογος διατηρεί ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, ρυθμικής γυμναστικής, τάε κβον ντο και μπαλέτου.
## Ιστορία πρωταθλήματος και κυπέλλου

## Διακεκριμένοι καλαθοσφαιριστές
* Νίκος Παππάς
* Μίλος Σάκοτα (1 περίοδο: 2017/18)

## Προπονητές
* Λουκάς Ζαρονικόλας (2015 – 2020 )
* Λεωνίδας Καρατράντος (δεκαετία 1990-2015)
* Γιάννης Πανούσης (2020-2021)
* Ανέστης Μάτος (2021-σήμερα)

## Διακρίσεις
;Πρωτάθλημα
***[[Α΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. καλαθοσφαίρισης ανδρών|Α΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.]]**: **2**
:2015–16, 2021-2022
***[[Β΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. καλαθοσφαίρισης ανδρών|Β΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.]]**: **2**
:2002–03, 2012–13
***[[Γ΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. καλαθοσφαίρισης ανδρών|Γ΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.]]**: **1**
:2001–02

;Συμμετοχές σε Εθνικά Πρωταθλήματα
***[[Β΄ Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών|Β΄ Εθνική Κατηγορία]]**: **1**
:2019–20
***[[Γ΄ Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών|Γ΄ Εθνική Κατηγορία]]**: **3** 
:2016–17, 2017–18, 2018–19

## Πρόεδροι
Οι πρόεδροι του Αθλητικού Συλλόγου Λοκρού Αταλάντης από το 1980:
* Κωνσταντίνος Δουφέκας
* Κρίνα Θάνου
* Αργύρης Κοκορέτσης
* Αθανάσιος Δανέλης
* Κωνσταντίνος Κατσούδας
* Γεώργιος Μάτος
* Δημήτριος Λαμπρινίδης
* Θεόδωρος Λαμπράκης (12/06/2015 – 2016)
* Ανδρέας Χριστοδουλίδης (2016 – 9/10/17)
* Γεώργιος Μάτος (9/10/2017 – 2020)
* Δημήτρης Πουρναρόπουλος (2020-σήμερα)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Α.Σ. Λοκρός Αταλάντης, επίσημο ιστολόγιο του συλλόγου.
*Δήμος Λοκρών – Αθλητισμός – Α.Σ. Λοκρός Αταλάντης

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φθιώτιδας
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι τάε κβον ντο
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ρυθμικής γυμναστικής
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνικοί ορειβατικοί σύλλογοι
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ.
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1980
Επαρχία Σιρνάκ

Η **Επαρχία Σιρνάκ** (, κουρδικά: Parêzgeha Şirnex) είναι Τουρκική επαρχία στην Νοτιοανατολική Ανατολία. Η επαρχία συνορεύει με το Ιράκ και την Συρία. Η Επαρχία Σιρνάκ αποσπάστηκε νομικά από την Επαρχία Σιίρτ στις 16 Μαΐου του 1990. Επίσης, ο νόμος απέσπασε αρκετές επαρχίες από τους γειτονικούς νομούς Σιίρτ και Μαρντίν, κάνοντάς τες μέρος της επαρχίας Σιρνάκ, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών Τσίζρε και Σιλόπι. 

Σύμφωνα με εκτίμηση, ο πληθυσμός ανερχόταν στα 475,255 άτομα το 2013. Η πλειοψηφία της επαρχίας του πληθυσμού είναι Κούρδοι.

Η επαρχία έχει κουρδική πλειοψηφία και αποτελεί τμήμα του Τουρκικού Κουρδιστάν.

## Γεωγραφία
thumb|300px|Το Μιντίν
Η επαρχία συνορεύει με την Επαρχία Σιίρτ στα βόρεια, με την Επαρχία Βαν στα βορειοανατολικά, με την Επαρχία Μαρντίν στα δυτικά, με την Επαρχία Μπατμάν στα βορειοδυτικά, με τη Συρία στα νοτιοδυτικά και με το Ιράκ στα νοτιοανατολικά. Η Επαρχία Σιρνάκ έχει ορισμένες ορεινές περιοχές στα δυτικά και τα νότια, αλλά και η πλειοψηφία της επαρχίας αποτελείται από οροπέδια, με αποτέλεσμα να διασχίζεται από αρκετά ποτάμια. Σ'αυτούς περιλαμβάνεται ο Τίγρης ποταμός, ο ποταμός Χεζίλ, ο ποταμός Κιζίλσου και ο ποταμός Τσαγκλαγιάν. Τα πιο σημαντικά βουνά είναι το Τζουντί (με 2089 μέτρα), το Γκαμπάρ, το Ναμάζ και το Αλτίν. Είναι η φτωχότερη επαρχία της Τουρκίας.

### Επαρχία
Η Επαρχία Σιρνάκ διαιρείται σε 7 επαρχίες (η επαρχία της πρωτεύουσας εμφανίζεται με **έντονα**):
* Ελκέ
* Τζιζίρ
* Μπασάν
* Χεζέχ
* Σιλόπη
* **[[Σιρνάκ]]**
* Κιλεμπάν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Σιρνακ
Κατηγορία:Περιοχή Νοτιοανατολικής Ανατολίας
Κατηγορία:Τουρκικό Κουρδιστάν
Ρόνι Πίτερσον

Ο **Ρόνι Πίτερσον** (*Bengt Ronald Ronnie Peterson*, 14 Φεβρουαρίου 1944 - 11 Σεπτεμβρίου 1978) ήταν Σουηδός οδηγός αγώνων. 

Γεννήθηκε στο Έρεμπρο Σουηδίας. Στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1970 κι ο πρώτος αγώνας στον οποίο πήρε μέρος ήταν το Γκραν Πρι του Μονακό εκείνου του Πρωταθλήματος. Η συμμετοχή του στο σπορ κράτησε μέχρι και το 1978. Δεν κατάφερε να κερδίσει κανένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών όμως σημείωσε άλλα αποτελέσματα εξίσου σημαντικά. Έλαβε μέρος σε 123 Γκραν Πρι, πέτυχε 10 νίκες, 26 φορές βρέθηκε στο βάθρο των νικητών, σκόραρε 206 βαθμούς, 14 φορές εκκίνησε απ' την pole position και τέλος σημείωσε 9 ταχύτερους γύρους. Την 1η απ' τις 10 αυτές νίκες του την πέτυχε στο Γαλλικό Γκραν Πρι του 1973 και τη 10η και τελευταία στο Αυστριακό Γκραν Πρι του 1978. Δυστυχώς το Ιταλικό Γκραν Πρι εκείνου του Πρωταθλήματος έμελλε να' ταν και το τελευταίο του καθώς στη διάρκεια εκείνου του αγώνα στο Μιλάνο Ιταλίας τραυματίστηκε σπάζοντας τα και τα δύο του πόδια σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές της εποχής και την επομένη έφυγε απ' τη ζωή σε ηλικία 34 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σουηδοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Οι πειρατές της Καραϊβικής: Η εκδίκηση του Σαλαζάρ

***Οι πειρατές της Καραϊβικής:''' '''Η εκδίκηση του Σαλαζάρ*** (), που κυκλοφόρησε με τον πρωτότυπο τίτλο ***Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Οι νεκροί δεν λένε ιστορίες*** (), είναι αμερικανική ταινία φαντασίας και περιπέτειας η οποία έπεται των ταινιών: Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού (2003), Οι πειρατές της Καραϊβικής: Το σεντούκι του νεκρού (2006), Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το τέλος του Κόσμου (2007), Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Σε άγνωστα νερά (2011).

## Υπόθεση
Ο Καπετάνιος Τζακ Σπάροου (Τζόνι Ντεπ) έρχεται αντιμέτωπος με τους ανέμους τις συμφοράς να φυσούν κατά πάνω του, όταν νεκροί ναυτικοί-φαντάσματα με αρχηγό τον Καπετάνιο Σαλαζάρ, (Χαβιέρ Μπαρδέμ) το σκάνε από το Τρίγωνο του Διαβόλου και ζητάνε εκδίκηση.

## Παραγωγή
Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Γιοακίμ Ρένινγκ και τον συνεργάτη Έσπεν Σάντμπεργκ. Το σενάριο υπογράφει ο Τζεφφ Νάθανσον ενώ παραγωγός είναι για ακόμη μια φορά στους "Πειρατές" οΤζέρρυ Μπρουκχέμερ. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του πειρατή Τζακ Σπάρρου βρίσκεται ο Τζόνι Ντεπ, ο οποίος ενσάρκωσε τον ήρωα και στις προηγούμενες τέσσερις ταινίες. Στο πλευρό του βρίσκονται επίσης ηθοποιοί οι οποίοι έχουν κάνει την εμφάνισή τους στα προηγούμενα φιλμ όπως ο Κέβιν Μακνάλι και ο Τζέφρεϊ Ρας στους αντίστοιχους ρόλους τους, του Τζοσάμ Γκιπς και του Έκτορα Μπαρμπόσα. Επίσης ο Ορλάντο Μπλουμ και η Κίρα Νάιτλι επιστέφουν στη ταινία για μερικές σκηνές στους ρόλους του Γουίλ Τέρνερ και της Ελίζαμπεθ Σουάν.

Για την έμπνευση αυτής της ταινίας οι παραγωγοί επικαλέστηκαν γνώσεις από την ταινία Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού (2003) για να μπορέσουν να σχεδιάσουν το σενάριο και γενικά όλη τη σύνθεση της ταινίας. Η ταινία αρχικά είχε σχεδιαστεί να βγει στις αίθουσες το 2015, όμως πήρε παράταση και το 2016 και εν τέλει βγήκε τον Μάιο του 2017. Αυτή η καθυστέρηση προήλθε εξαιτίας του μη ολοκληρωμένου σεναρίου καθώς και του οικονομικού μπάτζετ της ταινίας το οποίο δεν έφθανε για να καλυφθεί η παραγωγή. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν  στην Αυστραλία τον Φεβρουάριο του 2015 και τελείωσαν τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου, έπειτα από την καταβολή 20 εκατομμυρίων δολαρίων στην Disney από την αυστραλιανή κυβέρνηση. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 26 Μαΐου του 2017 συγκεντρώνοντας 794,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ελληνική ιστοσελίδα
* Επίσημη ιστοσελίδα
*

Κατηγορία:Οι Πειρατές της Καραϊβικής
Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστραλία
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures
Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τέρι Ρόσιο
Κατηγορία:Ταινίες 4DX
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Ταινίες ScreenX
Δισκογραφία των νικητών της Eurovision

Η δισκογραφία των νικητών του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision περιλαμβάνει όλα τα νικητήρια singles του ετήσιου διαγωνισμού που διεξάγεται από το 1956. Ως τον Φεβρουάριο του 2017 είχαν κερδίσει 64 τραγούδια, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων συμμετοχών που ανακηρύχθηκαν νικητές το 1969.

## 1956–1969

## 1970–1979

## 1980–1989

## 1990–2009

## 2000–2009

## 2010–2019

## 2020–σήμερα

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος νικητών της Eurovision

## Παραπομπές

Κατηγορία:Eurovision
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1975)

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 του 1975** ήταν το 26ο που διοργάνωσε η FIA. Περιελάμβανε 14 Γκραν Πρι τα οποία ξεκίνησαν στις 12 Ιανουαρίου στην Αργεντινή κι ολοκληρώθηκαν στις 5 Οκτωβρίου στις ΗΠΑ. Ήταν το 1ο απ' τα 3 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών που κατέκτησε ο Αυστριακός Νίκι Λάουντα. Επίσης ο Βραζιλιάνος οδηγός Κάρλος Πάσε πέτυχε την 1η νίκη του στο Γκραν Πρι της πατρίδας του. Το Ισπανικό Γκραν Πρι εκείνου του Πρωταθλήματος το οποίο διεξήχθη στην πίστα του Μοντζουίκ σημαδεύτηκε από μια πρωτοφανή τραγωδία. Είχε επισημανθεί πως το σιρκουί ήταν σε πολλά σημεία ανασφαλές για τους οδηγούς κι ακόμα οι μπαριέρες οι οποίες είαν τοποθετηθεί στους δρόμους της πόλης του Μοντζουίκ δεν ήταν καρφωμένες καλά. Εξ' αιτίας αυτού λοιπόν, πολλοί οδηγοί αρνήθηκαν να τρέξουν. Οι διοργανωτές πανικοβλήθηκαν όταν κατάλαβαν πως θα αναβαλλόταν ο αγώνας και άφησαν τα μονοθέσια στο παρκ φερμέ. Όμως αργότερα οι διοικήσεις των ομάδων είπαν στους διοργανωτές πως δεν υπήρχε λόγος ν' αναβληθεί εντελώς ο αγώνας κι έτσι αυτός ξεκίνησε με καθυστέρηση περίπου μιας ώρας. Ο Βραζιλιάνος οδηγός Έμερσον Φιτιπάλντι εγκατέλειψε τον αγώνα μετά την ολοκλήρωση του 1ου γύρου του και στον 26ο σημειώθηκε η πρωτοφανής τραγωδία. Αυτή ήταν πως η πίσω αεροτομή του μονοθεσίου του Γερμανού οδηγού Ρολφ Στόμελεν έσπασε και τα κομμάτια της εκτοξεύτηκαν στον αέρα σκοτώνοντας 4 θεατές. Εξ' αιτίας αυτής της πρωτοφανούς τραγωδίας, ο αγώνας διακόπηκε οριστικά στον 29ο γύρο και νικητής του αναδείχθηκε ο Γερμανός Γιόχεν Μας. Επειδή δεν είχε συμπληρωθεί το 75% των γύρων, δεν απονεμήθηκαν ολόκληροι οι βαθμοί αλλά οι μισοί. Ύστερα απ' αυτή την πρωτοφανή τραγωδία, το Ισπανικό Γκραν Πρι σταμάτησε οριστικά να διεξάγεται στην πίστα του Μοντζουίκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1975
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1975
Υπηρεσία Στρατιωτικής Ασφάλειας

Η **Υπηρεσία Στρατιωτικής Ασφάλειας (ΥΣΑ)** ήταν το σώμα στρατιωτικής αστυνομίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) κατά τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. Αποτέλεσε το ένα από τα δύο αστυνομικά σώματα που δημιούργησε το ΚΚΕ εκείνη την περίοδο: το άλλο ήταν η Λαϊκή Πολιτοφυλακή, με δικαιοδοσία στους κατοίκους των περιοχών υπό τον έλεγχο του ΔΣΕ. Αντίθετα, η ΥΣΑ είχε ως καθήκον την ασφάλεια εντός του ΔΣΕ, στον οποίο ανήκαν διοικητικά και τα μέλη της.

## Ιστορία και δράση
Πρόδρομος της ΥΣΑ υπήρξε η **Υπηρεσία Τάξεως Ομάδας (ΥΤΟ)**, η οποία λειτούργησε στο στρατόπεδο εκπαίδευσης ανταρτών του Μπούλκες στην Γιουγκοσλαβία. Οι άνδρες της ΥΤΟ φορούσαν γιουγκοσλαβικές στρατιωτικές στολές με περιβραχιόνια και είχαν ως επικεφαλής τον Μιχάλη Πεχτασίδη (ανηψιό του κορυφαίου στελέχους του ΚΚΕ Γιάννη Ιωαννίδη) ο οποίος με την σειρά του είχε ως βασικό βοηθό και σύμβουλο έναν «πενηντάρη παλιό αξιωματικό του ελληνικού Στρατού» γνωστό μόνο με το παρατσούκλι «Καπετάν Αλέξης». Η ΥΤΟ αποτελείτο από περίπου 300 άνδρες, όταν το σύνολο των Ελλήνων στο Μπούλκες κυμαινόταν από 3 χιλιάδες (Ιούνιος 1946) έως και 25 χιλιάδες (Δεκέμβριος 1948).

Με την δημιουργία του Γενικού Στρατηγείου του ΔΣΕ το 1947 υπό τον Μάρκο Βαφειάδη (στα πρότυπα των γενικών επιτελείων των τακτικών στρατών) δημιουργήθηκε η *Διεύθυνση Προσωπικού* του ΔΣΕ, την οποία ήλεγχε απόλυτα ο Γιάννης Ιωαννίδης, και στην οποία εντάχθηκε και η ΥΣΑ. Στην ΥΣΑ υπηρετούσαν έμπιστοι αντάρτες, με καθήκον την εσωτερική ασφάλεια του ΔΣΕ, την αντικατασκοπεία, την καταπολέμηση της δολιοφθοράς και της εχθρικής προπαγάνδας. Μεταξύ άλλων η ΥΣΑ διατηρούσε φακέλους με προσωπικά στοιχεία των μαχητών του ΔΣΕ, δημιούργησε δίκτυο πολιτικών επιτρόπων (κομισαρίων) σε όλες τις Μονάδες, ήταν υπεύθυνη για την πειθαρχία και το ηθικό των μαχητών, επέβλεπε την πολιτική καθοδήγηση εντός του ΔΣΕ και συνέτασσε δελτία πληροφοριών για την στρατιωτική ηγεσία.

Από τις πλέον σημαντικές λειτουργίες της ήταν και ο χειρισμός των επαφών με Σοβιετικές και λοιπές Ανατολικοευρωπαϊκές υπηρεσίες για την μεταφορά και διανομή στρατιωτικού εξοπλισμού και προμηθειών στον ΔΣΕ.

Ο Ιωαννίδης ενέπλεκε την ΥΣΑ και σε καθαρά επιχειρησιακά θέματα, παρά τις διαμαρτυρίες του Βασίλη Βενετσανόπουλου (διευθυντή της Διεύθυνσης Επιχειρήσεων του Γενικού Στρατηγείου) και του Στέφανου Παπαγιάννη (γενικού επιτελάρχη).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας
Κατηγορία:Ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας
Ντάνιελ Ντάε Κιμ

**Daniel Dae Kim** (γεννημένος στις 4 Αυγούστου 1968) είναι Αμερικανός, γεννημένος στη Νότια Κορέα, ηθοποιός, ηθοποιός φωνής, παραγωγός και σκηνοθέτης που ζει στη Χονολουλού της Χαβάης. Ο Κιμ είναι γνωστός για τους ρόλους του ως Jin-Soo Kwon στο *[[Lost]]**, *ως* *Chin Ho Kellyστο *[[Χαβάη 5-0|Hawaii Five-0]]* και ως Johnny Gat στη σειρά των video games *[[Saints Row]]*. Επίσης, έπαιξε έναν ρόλο στην τηλεοπτική σειρά *[[Angel]]*.

To 2005 κέρδισε το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών για το *Lost* μαζί με όλο το καστ της σειράς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Ηχηρό οδοντικό τριβόμενο σύμφωνο

Το **ηχηρό οδοντικό τριβόμενο σύμφωνο** (ΔΦΑ: ) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών, το ηχηρό ομόλογο του άηχου /θ/. Το σύμβολό του στο ΔΦΑ προέρχεται από το βορειοευρωπαϊκό γράφημα εθ. Τόσο ως φθόγγος όσο και ως φώνημα είναι ιδιαίτερα σπάνιο, με τις περισσότερες γλώσσες της Ευρώπης και της Ασίας να μην το διαθέτουν, γεγονός που προκαλεί δυσκολίες στην προφορά του σε γλώσσες όπως τα αγγλικά (γνωστό ως φατνιοποίηση, κλείσιμο και προώθηση του *th*) και τα ελληνικά. Στην Ευρώπη είναι εμφανής η παρουσία του σε ένα ευρύ τόξο που διατρέχει την περιφέρεια της ηπείρου από τις σκανδιναβικές γλώσσες στα αγγλικά, τα ουαλικά, τα βασκικά, τις ιβηρορομανικές και οξιτανορομανικές, τα σαρδηνιακά, τα ελληνικά και τα αλβανικά.

Στις ιβηρορομανικές και οξιτανορομανικές γλώσσες συχνά χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον αντίστοιχο προσεγγιστικό φθόγγο [ð̞] που εμφανίζεται πάντα ως αλλόφωνο του κλειστού /d/: ισπανικά (dedo: ['deð̞o], καταλανικά (gaudir: [gaw'ð̞i]). Κάτι αντίστοιχο λαμβάνει χώρα και στα δανικά. Με τη σειρά τους, τα ισλανδικά παρουσιάζουν ένα ηχηρό φατνιακό μη συρριστικό τριβόμενο [ð̠].

Στις σημιτικές γλώσσες εμφανίζεται στα στάνταρ αραβικά και σε μερικές διαλέκτους της εβραϊκής και αραμαϊκής γλώσσας. Στις τουρκικές, η μπασκίρ και η τουρκμενική διαθέτουν το ζεύγος ηχηρό/άηχο οδοντικό τριβόμενο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηχηρά σύμφωνα
Κατηγορία:Οδοντικά σύμφωνα
Κατηγορία:Τριβόμενα σύμφωνα
Άηχο οδοντικό τριβόμενο σύμφωνο

Το **άηχο οδοντικό τριβόμενο σύμφωνο** (ΔΦΑ: ) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών, ομόλογο του αντίστοιχου ηχηρού /ð/. Ο τόπος άρθρωσης διαφέρει ανά γλώσσα και διάλεκτο καθώς, για παράδειγμα, στα ισπανικά είναι διοδοντικό ενώ στις ευρωπαϊκές διαλέκτους των αγγλικών αποκλειστικά οδοντικό (η γλώσσα ακουμπάει την άνω οδοντοστοιχία). Το σύμβολό του στο ΔΦΑ προέρχεται από το ελληνικό γράμμα θήτα.

Ως φώνημα είναι αρκετά σπάνιο και από τις γλώσσες με περισσότερους από δέκα εκατομμύρια ομιλητές μόνο η αγγλική, ισπανική, βουρμική και ελληνική το διαθέτουν, μαζί με τις τουρκικές, μπασκίρ και τουρκμενική. Στο παρελθόν ήταν παρόν σε πολλές γερμανικές γλώσσες όπου συμβολιζόταν με το γράμμα θορν · από αυτές μόνο η ισλανδική το διατηρεί με φατνιακή και όχι οδοντική άρθρωση.

## Παραπομπές

οδοντικο τριβομενο
αηχο τριβομενο
αηχο οδοντικο
Άηχο φατνιακό τριβόμενο σύμφωνο

Το **άηχο φατνιακό τριβόμενο σύμφωνο** (ΔΦΑ: σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών. Πέραν του κοινού άηχου φατνιακού τριβόμενου [s], φθόγγου που είναι ο συχνότερος από τους τριβόμενους και παρόν στην ελληνική (όπου πραγματώνεται κυρίως ως φατνιακό αλλά και ως μεταφατνιακό), υφίστανται τουλάχιστον άλλοι τέσσερις διαφορετικοί ήχοι που σχετίζονται με αυτόν. Σε πολλές γλώσσες όπως τα αγγλικά ή τα ισπανικά τα αλλόφωνα του συμφώνου διαφοροποιούνται από το μέρος της γλώσσας που έρχεται σε επαφή με τα φατνία. 

Οι φατνιακοί τριβόμενοι φθόγγοι είναι κατά πλειοψηφία συριστικοί παρότι έχουν εντοπιστεί και μη συριστικοί τριβόμενοι ήχοι που απουσιάζουν ως αυτούσια σύμβολα από το ΔΦΑ. Τέτοιοι είναι οι φατνιακοί τριβόμενοι των ισλανδικών. Συριστικά αλλόφωνα μπορούν να αρθρωθούν σε θέσεις που να βρίσκονται πιο κοντά στα δόντια σε γλώσσες όπως τα σουηδικά, τα πρότυπα κινεζικά και τα καντονεζικά.

Συγγενείς ήχοι είναι:
* Το άηχο οδοντικό-φατνιακό τριβόμενο [s̄] των ανατολικών ιδιωμάτων των ισπανικών της Ανδαλουσίας.
* To άηχο ανακεκλημένο φατνιακό συριστικό [s̺], γνωστό και ως ακραιογλωσσικό-φατνιακό ή βαρύ, παρόν στις γλώσσες και διαλέκτους της βόρειας Ιβηρικής (αστουρλεονική, βασκική, βόρειες διάλεκτοι των Ισπανικών, καταλανική, γαλικιανή και βόρειες διάλεκτοι των Πορτογαλικών).
* Το παραπάνω άηχο μη συριστικό [θ̱] της ισλανδικής.
* Το άηχο φατνιακό πλάγιο τριβόμενο [ɬ] των ουαλικών που συμβολίζεται με το γράφημα .

## Παραπομπές


φατνιακο τριβομενο
αηχο τριβομενο
αηχο φατνιακο τριβομενο
αηχο φατνιακο
Ηχηρό διχειλικό τριβόμενο σύμφωνο

Το **ηχηρό διχειλικό τριβόμενο σύμφωνο** (ΔΦΑ: ) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών. Τόσο στο φωνολογικό όσο και στο φωνητικό επίπεδο είναι αρκετά σπάνιο, όπως και το άηχό του ομόλογο /ɸ/, όντας τις περισσότερες φορές αλλόφωνο των αντίστοιχων κλειστών. Αποτελεί φώνημα σε γλώσσες όπως η Έβε στην Κεντρική Αφρική και μερικές νότιες μπαντού γλώσσες όπου λειτουργεί ως ελάχιστο ζεύγος με το χειλοδοντικό τριβόμενο. Σε αντίθεση με τα χειλοδοντικά που ενεργοποιούν μόνο το κάτω χείλος, κατά την άρθρωση των διχειλικών τίθενται σε λειτουργία και τα δύο χείλη. Πιθανότατα υπήρξε το ενδιάμεσο στάδιο στην εξέλιξη του αρχαίου ελληνικού κλειστού φωνήματος /b/ στο νεοελληνικό τριβόμενο /v/. 

## Ηχηρό διχειλικό προσεγγιστικό
Το ηχηρό διχειλικό προσεγγιστικό είναι σύμφωνο των ομιλούμενων ανθρώπινων γλωσσών. Το σύμβολο που χρησιμοποιείται συνήθως για να το συμβολίσει είναι το ελληνικό βήτα  που, δεδομένου ότι αυτό το σύμβολο αντιστοιχεί στο ηχηρό διχειλικό τριβόμενο, το αντιπροσωπεύει ορθότερα με την προσθήκη του διακριτικού . Παράλληλα με τα υπόλοιπα εξακολουθητικά προσεγγιστικά (οδοντικό και φατνιακό) είναι παρόν στις γλώσσες της Ιβηρικής χερσονήσου, πάντοτε ως αλλόφωνο του αντίστοιχου κλειστού σε ενδοφωνηεντικά περιβάλλοντα, με το διχειλικό να αντιστοιχεί στο φώνημα /b/. Τα γραφήματα που το αντιπροσωπεύουν είναι τα .

Στη μεσαιωνική ισπανική ήταν το φώνημα που αντιστοιχούσε στα συμφωνικά γραφήματα  πριν τη σύγχυση των χειλικών που κατέληξε στην παραπάνω φωνολογική πραγματικότητα.

Παραδείγματα του ηχηρού διχειλικού προσεγγιστικού:

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ηχηρά σύμφωνα
Κατηγορία:Τριβόμενα σύμφωνα
Κατηγορία:Διχειλικά σύμφωνα

Κατηγορία:Προσεγγιστικά σύμφωνα
Άηχο διχειλικό τριβόμενο σύμφωνο

Το **άηχο διχειλικό τριβόμενο σύμφωνο** (ΔΦΑ: ) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών. Τόσο στο φωνολογικό όσο και στο φωνητικό επίπεδο είναι αρκετά σπάνιο όντας τις περισσότερες φορές αλλόφωνα των αντίστοιχων κλειστών όπως και το άηχο ομόλογό του /β/. Συμβολίζεται με μια παραλλαγή του γραφήματος .

## Παραπομπές

διχειλικο τριβομενο
αηχο τριβομενο
αηχο διχειλικο
Γιν-Γιανγκ

200px|μικρογραφία|δεξιά|Το σύγχρονο σύμβολο του Γιν και του Γιανγκ (taijitu).
Στην κινέζικη φιλοσοφία, το **Γιν-Γιανγκ** (κινέζικα: 陰陽) περιγράφει πως φαινομενικά αντίθετες δυνάμεις μπορούν να αλληλοσυμπληρώνονται και να είναι αλληλεξαρτώμενες στον φυσικό κόσμο και πως το ένα μπορεί να δημιουργήσει το άλλο χάρη στη μεταξύ τους αλληλοσύνδεση. Το Γιν-Γιανγκ αναπαρίσταται φυσικά από διάφορες δυαδικότητες, όπως φως και σκότος, φωτιά και νερό κ.α. Αυτή η φιλοσοφία αποτελεί τη βάση αρκετών φιλοσοφικών ρευμάτων στην ιστορία της Κίνας και κύριος οδηγός της παραδοσιακής κινέζικης ιατρικής, καθώς και διαφόρων κινέζικων πολεμικών τεχνών και ασκήσεων, όπως το Μπαγκουαζάνγκ, το Τάι Τσι Τσουάν και το Τσιγκούν. Αναφέρεται παράλληλα στις σελίδες του *[[Ι Τσινγκ]]*.

Η δυαδικότητα βρίσκεται σε διάφορα συστήματα πίστεως, αλλά το Γιν και το Γιανγκ είναι μέρη της Ολότητας (Ενότητας) που ισούται με το Τάο. Ο όρος αποτελεί σημάδι δυαδικού ή διαλεκτικού μονισμού. Το Γιν και το Γιανγκ θεωρούνται συμπληρωματικές (παρά αντιτιθέμενες) δυνάμεις που αλληλεπιδρούν για να σχηματίσουν ένα δυναμικό σύστημα, στο οποίο η ολότητα είναι σπουδαιότερη των επιμερούς κομματιών. Όλα έχουν στοιχεία του Γιν και του Γιανγκ - για παράδειγμα, η σκιά δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς φως. Το σύμβολο του Γιν-Γιανγκ (γνωστό ως taijitu) δείχνει την ισορροπία μεταξύ των δύο αντίθετων με το κάθε μέρος να έχει ένα κομμάτι του αντίθετου στοιχείου (δηλ. το άσπρο κομμάτι έχει στοιχείο από το μαύρο).

Στη μεταφυσική του Ταοϊσμού, οι διακρίσεις μεταξύ του καλού και του κακού, καθώς και άλλες διχοτομικές ηθικές κρίσεις, είναι αντιληπτικές και όχι πραγματικές, με αποτέλεσμα η δυαδικότητα του Γιν-Γιανγκ να θεωρείται ένα αδιαίρετο σύνολο. Στις ηθικές του Κομφουκιανισμού, από την άλλη, η ηθική διάσταση συνδέεται με την ιδέα του Γιν και του Γιανγκ (κυρίως στο έργο του Δονγκ Ζονγκσού, 2ος αιώνας π.Χ).!

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

κατηγορία:Κινεζική φιλοσοφία
Κατηγορία:Διχοτομίες