open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σερβική κουζίνα

Η **σερβική κουζίνα** (σερβικά: *српска кухиња*)είναι η παραδοσιακή κουζίνα της βαλκανικής χώρας της Σερβίας, η οποία μοιράζεται χαρακτηριστικά με τα υπόλοιπα βαλκανικά έθνη (κυρίως αυτά που εντάσσονταν στην πρώην Γιουγκοσλαβία). Τις τελευταίες δεκαετίες η σερβική διασπορά έχει διασπείρει την κουζίνα αυτή σε πολλά μέρη του κόσμου.

## Επισκόπηση
Στα εθνικά πιάτα περιλαμβάνονται το πλιεσκαβίτσα (αλεσμένο μοσχάρι και χοιρινό κρέας), το τσεβάπι (ψιλοκομμένο κρέας) και η σνίτσελ καρατζόρτζεβα. Εθνικό ποτό είναι το μπράντι δαμάσκηνου ή η σπιτική ρακί.

Το σερβικό φαγητό χαρακτηρίζεται από ένα μείγμα Μεσογειακής, Κεντροευρωπαϊκής, Τουρκικής, καθώς και αρχαίας Σλαβικής επιρροής. Με τη Σερβία να βρίσκεται στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, η κουζίνα της έχει συγκεντρώσει στοιχεία από διαφορετικά στοιχεία μαγειρικής από τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη και έχει αναπτύξει τη δική της πλούσια γαστρονομία με πολύπλοκη ισορροπία κρεάτων, λαχανικών, τυριών, φρέσκων αρτοσκευασμάτων και επιδορπίων. Έχει πολλά κοινά με τις κουζίνες των γειτονικών βαλκανικών χωρών, καθώς και, σε μικρότερο βαθμό, με τις κουζίνες των χωρών που βρίσκονται στα βόρειά της, όπως η Γερμανία, και στα ανατολικά της, όπως το Ιράν και το Πακιστάν. Οι γεύσεις της είναι ήπιες, φρέσκες και φυσικές. Τα καρυκεύματα είναι ελαφριά, ενώ τα συστατικά που χρησιμοποιούνται είναι φρέσκα και καλής ποιότητας. Η κατανάλωση εποχιακών τροφών είναι πολύ διαδεδομένη και πολλά πιάτα συνδέονται στενά με μια συγκεκριμένη εποχή του χρόνου.

Τα άφθονα ποτάμια της Σερβίας, τα εύφορα εδάφη και το ήπιο κλίμα αποτελούν ένα καλό περιβάλλον για μια ανθηρή γεωργία, που παρέχει στην κουζίνα ποιοτικά τρόφιμα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι στη Σερβία λαμβάνουν τρία γεύματα καθημερινά, πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό, με το μεσημεριανό γεύμα να είναι το κυριότερο αυτών. Ωστόσο, μόνο το μεσημεριανό και το βραδινό υπήρχαν ιστορικά, με το πρωινό να εισάγεται στη χώρα κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.

Ορισμένα τρόφιμα που εισάγονται από τη Δύση, συχνά δημιουργούνται και σε σπίτια της Σερβίας. Αυτά περιλαμβάνουν τη ρακί (μπράντι φρούτων), το σλάτκο, μαρμελάδα, ζελέ, διάφορα μπισκότα, βασικά καρυκεύματα, άιβαρ ή λουκάνικα. Αυτές οι επιρροές οφείλονται είτε σε οικονομικούς είτε σε πολιτιστικούς λόγους. Η προετοιμασία των φαγητών είναι αποτελεί ένα ισχυρό μέρος της σερβικής οικογενειακής παράδοσης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαλκανική κουζίνα
Κατηγορία:Εθνικές κουζίνες
Μαξιμιλιανός Φραγκίσκος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο **Μαξιμιλιανός Φραγκίσκος** (γερμ. *Maximilian Franz*, 8 Δεκεμβρίου 1756 - 26 Ιουλίου 1801) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας, αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας της Κολωνίας (1784-1801), πρίγκιπας-επίσκοπος του Μύνστερ, δούκας της Βεστφαλίας και μεγάλος Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος. Έγινε ο δεύτερος εργοδότης και πάτρωνας του νεαρού Λούντβιχ φαν Μπετόβεν.

## Βιογραφία
Ο *Μαξιμιλιανός Φραγκίσκος Ιαβέρης Ιωσήφ Ιωάννης Αντώνιος ντε Πάουλα Βεγκέσλαος* γεννήθηκε στο ανάκτορο Χόφμπουργκ της Βιέννης. Το 1780 διαδέχθηκε τον θείο του Κάρολο Αλέξανδρο ως μέγας Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος.

Το 1784 έγινε αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας της Κολωνίας και ζούσε στη Βόννη· κράτησε τη θέση, ώσπου απεβίωσε εξόριστος. Με την ιδιότητα τού καγκελάριου της Γερμανίας στην Ιταλία και εκπροσώπου του πάπα, έστεψε τον αδελφό του Λεοπόλδο Β΄ το 1790 και τον ανιψιό του Φραγκίσκο Β΄ το 1792 (γιο του Λεοπόλδου Β΄). Το ίδιο έτος έγινε επίσκοπος του Μύνστερ. Διατηρούσε Αυλή στη Βόννη, όπως όλοι οι αρχιεπίσκοποι της Κολωνίας. Ως ένθερμος προστάτης της μουσικής, κρατούσε μία ορχήστρα στην Αυλή, όπου ο πάππος του Μπετόβεν ήταν αρχιμουσικός, ο πατέρας του Μπετόβεν ήταν τενόρος και για τον ίδιο τον Μπετόβεν η ορχήστρα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αρχή της σταδιοδρομίας του.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές

## Πηγές
* "Who Died? The Funeral March in Beethoven’s Eroica Symphony" The Musical Quarterly Summer 2007. Accessed 2 October 2008.

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Διεθνές Αεροδρόμιο του Κουτάισι

Το **Διεθνές Αεροδρόμιο του Κουτάισι** (IATA: KUT, ICAO: UGKO) επίσης γνωστό ως **Διεθνές Αεροδρόμιο του Κουτάισι Δαβίδ ο Χτίστης** είναι ένα αεροδρόμιο που βρίσκεται 14 χιλιόμετρα δυτικά του Κουτάισι, το οποίο είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Γεωργίας, η νομοθετική πρωτεύουσα της χώρας, καθώς και η πρωτεύουσα της δυτικής περιφέρειας Ιμερέτι. Αποτελεί έναν από τους τρεις διεθνείς αερολιμένες που λειτουργούν στη χώρα, μαζί με το Διεθνές Αεροδρόμιο της Τιφλίδας που εξυπηρετεί την πρωτεύουσα της Γεωργίας και το Διεθνές Αεροδρόμιο Μπατούμι κοντά στο ομώνυμο θέρετρο στη Αζαρία της Μαύρης Θάλασσας. Το αεροδρόμιο είναι στον έλεγχο της κρατικής επιχείρησης των Ηνωμένων Αεροδρομίων της Γεωργίας.

## Ιστορία
Ο αερολιμένας έκλεισε για ανακαίνιση το Νοέμβριο του 2011. Η τελετή για την επαναλειτουργία του πραγματοποιήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2012. Την παρακολούθησε ο Πρόεδρος της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι, ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, ο Βίκτορ Ορμπάν και ο διευθύνων σύμβουλος της Wizz Air Γιόζεφ Βάραντι.

Για τις εργασίες προετοιμασίας, για την ανάθεση του αεροδρομίου και την εκπαίδευση του προσωπικού, η γαλλική εταιρεία Vinci Airports υπέγραψε σύμβαση. Υπάρχει ένα κατάστημα αδασμολόγητων ειδών και δύο καφέ που λειτουργούν στο αεροδρόμιο. Το αεροδρόμιο συνδέεται επί του παρόντος με τα προγραμματισμένα μαρσρούτκα που εκτελούνται από τα Γεωργιανά Λεωφορεία, με δρομολόγια προς το Κουτάισι, την Τιφλίδα και το Μπατούμι μετά από κάθε άφιξη. Ο τερματικός σταθμός του αεροδρομίου βρίσκεται δίπλα στον κεντρικό δρόμο μεταξύ του Κουτάισι και του Μπατούμι, οπότε είναι δυνατή η μεταφορά σε αυτές τις πόλεις και από το μαρσρούτκα.

Η προτεραιότητα του αεροδρομίου του Κουτάισι είναι η προσέλκυση αεροπορικών εταιρειών χαμηλού κόστους. Σημαντική αύξηση του αριθμού των επιβατών διαπιστώθηκε σύντομα μετά την επαναλειτουργία του αεροδρομίου το 2012, κυρίως λόγω των πτήσεων της Wizz Air που συνδέουν το Κουτάισι με τα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Για το 2013, ο αερομεταφορέας ανέφερε 187.939 επιβάτες. Τον Φεβρουάριο του 2016 η Wizz Air ανακοίνωσε νέα βάση στο αεροδρόμιο Κουτάισι και σχεδιάζει να προσθέσει δεύτερη βάση το 2018.

Επί του παρόντος, βρίσκονται σε εξέλιξη μεγάλα έργα επέκτασης του αεροδρομίου καθώς αναμένονταν 1 εκατομμύριο επιβάτες το 2020. Επίσης, ένας σιδηροδρομικός σταθμός χτίζεται μπροστά από τον τερματικό σταθμό, ο οποίος θα συνδέει απευθείας το αεροδρόμιο με την Τιφλίδα, το Μπατούμι και οποιαδήποτε άλλη πόλη της Γεωργίας που εξυπηρετείται από τους Γεωργιανούς Σιδηροδρόμους.

## Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί

## Στατιστικά

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Kutaisi Airport Official Website  (Γεωργιανά) 
* Kutaisi Airport Unofficial Website 
* United Airports of Georgia LLC   (Γεωργιανά)

Κατηγορία:Αεροδρόμια στη Γεωργία
Σοφία του Λίχτενσταϊν

Η **Σοφία του Λίχτενσταϊν** (*Prinzessin Sophie von Liechtenstein*, 11 Ιουλίου 1837 – 25 Σεπτεμβρίου 1899) ήταν η κόρη του Αλοΐσιου Β΄ του Λίχτενσταϊν. 

## Βιογραφία
Η *Σοφία Μαρία Γαβριηλία Πία* γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1837 στη Βιέννη και ήταν το τρίτο παιδί και κόρη του Αλοΐσιου Β΄ του Λίχτενσταϊν και της Κόμισσας Φραγκίσκης Κίνσκυ του Βίνιτς και του Τεττάου. 

Στις 4 Μαΐου 1863 η Σοφία παντρεύτηκε τον Κάρολο, 6ο πρίγκιπα του Λόβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ, στη Βιέννη. Μαζί απέκτησαν οκτώ παιδιά:
* Φραγκίσκη 1864-1930.
* Αδελαΐδα 1865-1941, παντρεύτηκε τον Αδαλβέρτο Ιωσήφ, Κόμη του Σέμπρουν.
* Αγνή του Λόβενσταϊν-Βέρτεϊμ-Ρόσενμπεργκ (1866-1954)
*Ιωσήφ 1868-1870.
* Μαρία Θηρεσία 1870-1935, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Β΄ της Μπραγκάνσα. Απέκτησαν 8 παιδιά.
* Αλοΐσιος 1871-1952, πρίγκιπας του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ, νυμφεύτηκε την Ιωσηφίνα Κίνσκυ κόμισσα του Βίνιτς και Τεττάου. Απέκτησαν 9 παιδιά.
* Άννα 1873-1936, παντρεύτηκε τον Φέλιξ του Σβάρτσενμπεργκ.
* Ιωάννης Βαπτιστής 1880-1956, πρίγκιπας του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ, νυμφεύτηκε την Αλεξάνδρα, Κόμισσα του Μπέρνστορφ.

## Τίτλοι
*11 Ιουλίου 1837 – 4 Μαΐου 1863: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Σοφία του Λίχτενσταϊν
*4 Μαΐου 1863 – 25 Σεπτεμβρίου 1899: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Η Πριγκίπισσα του Λόβενσταϊν-Βέρτεϊμ-Ρόσενμπεργκ, Πριγκίπισσα του Λίχτενσταϊν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πριγκίπισσες
Κατηγορία:Οίκος του Λίχτενσταϊν
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης γυναικών 1976

Το **Κύπελλο Κύπρου 1976** ήταν η 1η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (υπό την αιγίδα της ΕΟΠΕ Κύπρου). Συμμετείχαν οχτώ ομάδες. Νικητής ήταν ο Πεζοπορικός για 1η φορά στην ιστορία του.

## Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.




### Ημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.




### Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Πεζοπορικός και η ΑΕΛ. Ο τελικός ορίστηκες στις 26 Νοεμβρίου 1976 στο παλιό ΓΣΠ. Λόγω βροχής ο αγώνας διακόπηκε. Τη στιγμή της διακοπής ο Πεζοπορικός προηγείτο με 2-1 σετ. Ορίστηκε επαναληπτικός στις 2 Δεκεμβρίου 1976 στο ίδιο στάδιο. Νικητής ήταν ο Πεζοπορικός με σκορ 3-2 σετ (14-16, 15-8, 15-5, 12-15, 15-11).

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών)
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1976
Οίκος του Ζαλμ

Ο **Οίκος του Ζαλμ** είναι ένας ευγενής Οίκος από τη Λοθαριγγία, πλάγιος κλάδος του Οίκου του Αρντέν. Η έδρα του ήταν στον πύργο Ζαλμ στην περιοχή του Αρντέν (τώρα στο νότιο Βέλγιο) και κυβέρνησε στο Ζαλμ. Πιο γνωστός κλάδος είναι του Άνω Ζαλμ, που από το όρος Βοσγκ μεταφέρθηκαν στο Μπαντονβιλέ και μετά στο Σενόν.

## Ιστορία
Αρχηγέτης του Οίκου του Αρντέν είναι ο Βίγκερικ παλατινός κόμης (δούκας) της Λοθαριγγίας. Ο γιος του Ζήγκφρητ κόμης του Αρντέν έγινε ο πρώτος κόμης του Λουξεμβούργου περί το 950. Αυτού ο εγγονός Γκίζελμπερτ αναφέρεται ως κόμης του Λουξεμβούργου (το 1047) και του Ζαλμ (το 1036). Από τους δύο γιους του ο πρώτος Κορράδος Α΄ έλαβε το Λουξεμβούργο και ο δεύτερος Χέρμαν το Ζαλμ· έτσι έγινε ο ιδρυτής ιδιαίτερου κλάδου, του Ζαλμ. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εξέγερσης των Σαξόνων ευγενών, ο Χέρμαν εκλέχθηκε το 1081 διεκδικητής βασιλιάς, αντίπαλος του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Όμως έμεινε απομονωμένος, ώσπου απεβίωσε το 1088.

Το 1163 ο εγγονός του Ερρίκος Α΄ κόμης του Ζαλμ διαίρεσε την κτήση του μεταξύ των δύο παιδιών του: ο γιος του Ερρίκος Β΄ έλαβε το Άνω Ζαλμ στο όρος Βοσγκ και η κόρη του Ελισάβετ, σύζυγος του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βιάνντεν, έλαβε το Κάτω Ζαλμ στην περιοχή Αρντέν.

### Το Άνω Ζαλμ
Οι κόμητες του Άνω Ζαλμ διέμεναν στον πύργο του Ζαλμ στην Αλσατία, όπου έπρεπε να ανταγωνιστούν τους γείτονές τους: τον πρίγκιπα-επίσκοπο του Στρασβούργου και τον δούκα της Λωρραίνης. Το 1475 το ήμισυ της επικράτειας κληροδοτήθηκε στους Ρήνεγκραβους, ενώ το υπόλοιπο το 1600 πέρασε στους δούκες της Λωρραίνης.

Οι Ρηνεγκράβοι ονόμαζαν τους εαυτούς τους κόμητες του Ζαλμ και το 1623 αναβαθμίστηκαν σε πρίγκιπες. Η γραμμή τους διαχωρίστηκε σε επιμέρους κλάδους, όπως οι Ζαλμ-Ζαλμ, οι Ζαλμ-Χόρστμαρ, οι Ζαλμ-Κύρμπουρκ. Κατά τη Γερμανική Μεταβολή (1802-14), όπου μεμονωμένα εδάφη προσαρτήθηκαν σε μεγαλύτερα κράτη, οι κλάδοι Ζαλμ-Ζαλμ και Ζαλμ-Κύρμπουρκ έλαβαν το πριγκιπάτο-επισκοπή του Μύνστερ και την κυριότητα του Άνχολτ και κυβέρνησαν το νεοϊδρυθέν πριγκιπάτο του Ζαλμ ως συνιδιοκτησία.

### Το Κάτω Ζαλμ
Οι απόγονοι της Ελισάβετ και το Φρειδερίκου Β΄ εξέλιπαν το 1416. Η επικράτειά τους κληρονομήθηκε από τους κυρίους του Ράιφερσαϊτ, οι οποίοι έδρευαν στο ομώνυμο κάστρο. Οι Ρηνεγκράβοι αμφισβήτησαν τη διαδοχή αυτή, αλλά δεν δικαιώθηκαν από τον καγκελάριο του Λουξεμβούργου.

Η γραμμή Ζαλμ-Ράιφερσαϊτ διαιρέθηκε σε μικρότερους κλάδους: Μπέντμπουρκ/Κράουταϊμ, Ράιτς και Ντυκ· εξέλιπε το 1888.

### Εξέχοντα μέλη
Μέλη του Οίκου έγιναν επίτροποι (advocat) του αββαείου του Σαιν-Πιέρ στο Σανόν, κυβερνήτες του Νανσύ, μαρεσάλοι της Λωρραίνης, του Μπαρ και πρίγκιπες της Γερμανίας.
* Η Χριστίνα 1575-1627, κόρη του Παύλου του Ζαλμ-Μπράντενμπουρκ, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄ δούκα της Λωρραίνης. 
* Η Αμαλία-Ζεφυρίνα 1760-1841, κόρη του Φιλίππου-Ιωσήφ πρίγκιπα του Ζαλμ-Κύρμπουρκ, παντρεύτηκε τον Αντώνιο-Άλοϋς των Χοεντσόλερν πρίγκιπα του Ζιγκμαρίνγκεν.

## Γενεαλογία

## Εξωτερικές Πηγές
* * House of Salm , at europeanheraldry.org
*  History of the Principality of Salm, at the Office de Tourisme Pays des Abbayes
*  Salm Castle
* Information and symbols of the Principality of Salm
* Flags of the Principality of Salm-Salm
Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου (πετοσφαίριση γυναικών)

Η **Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου** είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα γυναικών. Αποτελεί τμήμα του σωματείου της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου. Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1976 αλλά ανέστειλε τη λειτουργία της το 1985. Το 2019 η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε.

## Ιστορία
Το 1976 αποφασίστηκε η δημιουργία γυναικείας ομάδας πετοσφαίρισης στη Λεμεσό, με στόχο «πρώτο να ασχολούνται οι κοπέλες με την πετοσφαίριση και δεύτερο να διατηρείται η οντότητα του σωματείου», η οποία απειλείτο μετά την προσφυγιά και το διασκορπισμό των φιλάθλων της ομάδας. Πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν ο Νικής Γεωργίου.

Με τη λήξη της περιόδου 1984-85, το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε να αναστείλει τις δραστηριότητες της γυναικείας ομάδας για οικονομικούς λόγους. Η Νέα Σαλαμίνα την τελευταία της περίοδο ήταν φιναλίστ του κυπέλλου. Συνολικά, στα 7 χρόνια παρουσίας της, η γυναικεία η ομάδα ήταν τρεις φορές δευτεραθλήτρια (1980-81, 1981-82, 1982-83) και τρεις φορές φιναλίστ του κυπέλλου (1979-80, 1982-83, 1984-85). Μάλιστα, την περίοδο 1981-82 είχε ισοβαθμήσει στην πρώτη θέση με την ΑΕΛ Λεμεσού, αλλά υστερούσε στην αναλογία των σετ, κατά μόλις δύο σετ.

Το 2011 έχει δραστηριοποιηθεί ξανά το τμήμα της γυναικείας πετόσφαιρας.  Αρχικά δημιουργήθηκα τμήματα κορασίδων και παγκορασίδων που συμμετείχαν και συμμετέχουν στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ. Το 2019 δημιουργήθηκε και γυναικεία ομάδα η οποία εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία 2019-20., καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση. Την περίοδο 2020-21 κατέκτησε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Επιπρόσθετα, κατέκτησε και το Κύπελλο Β΄ κατηγορίας.

## Τίτλοι
;Γυναικών
* Πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας:
** Πρωταθλήτρια (1): 2020-21
* Κύπελλο Β΄ κατηγορίας:
** Κυπελλούχος (1): 2020-21

;Παγκορασίδες:
* Πρωτάθλημα:
** Πρωταθλήτρια (2): 2018, 2019'''

## Δείτε επίσης
* Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

*
Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες γυναικών Κύπρου
Έκα Τκεσελασβίλι

Η **Εκατερίν "Έκα" Τκεσελασβίλι** (γεωργιανά: ეკატერინე "ეკა" ტყეშელაშვილი, γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1977) είναι Γεωργιανή νομικός και πολιτικός, πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης, Υπουργός Εξωτερικών, Γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Επανένταξης της Γεωργίας υπό τον Πρόεδρο Μιχαήλ Σαακασβίλι.

## Βιογραφία
Η Τκεσελασβίλι γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1977 στην Τιφλίδα, πρωτεύουσα της Γεωργίας. Αποφοίτησε από τη Σχολή Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων στο κρατικό πανεπιστήμιο της Τιφλίδας το 1999 και εργάστηκε ως δικηγόρος της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού της Γεωργίας και έπειτα για την IRIS Γεωργίας, γραφείο του Κέντρου του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ για τη θεσμική μεταρρύθμιση και τον άτυπο τομέα στη Τιφλίδα. Από τις 9 Οκτωβρίου 1997 έως τις 10 Σεπτεμβρίου 1999 διετέλεσε επικεφαλής ειδικού κέντρου έρευνας και ανάλυσης της εξωτερικής πολιτικής στο Υπουργείο Εξωτερικών της Γεωργίας. Από την 1η Ιουνίου έως την 1η Νοεμβρίου 2001, η Τκεσελασβίλι ήταν δικηγόρος στην Επιτροπή Δικηγόρων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Νέας Υόρκης. Από το Δεκέμβριο του 2002 έως το Μάιο του 2003 εργάστηκε στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία στη Χάγη της Ολλανδίας.

## Πολιτική καριέρα
Η Τκεσελασβίλι διορίστηκε στην πρώτη κυβερνητική της θέση ως Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης της Γεωργίας την 1 Φεβρουαρίου 2004. Στη συνέχεια διορίστηκε Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών την 1η Σεπτεμβρίου 2005 και στη συνέχεια έγινε Πρόεδρος του Εφετείου της Τιφλίδας από την 1η Μαΐου 2006 έως την 1η Αυγούστου 2007.
αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ|Η Έκα Τκεσελασβίλι (στο κέντρο) χαιρετάει την Κοντολίζα Ράις στη Γεωργία, Αύγουστος 2008.
Διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης της Γεωργίας από τον Αύγουστο του 2007 έως τον Ιανουάριο του 2008 και Γενικός Εισαγγελέας της Γεωργίας από τον Ιανουάριο έως τον Μάιο 2008. Στις 5 Μαΐου 2008 διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών, θέση που κατείχε μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου 2008. Ο διορισμός της συνέπεσε με τις ολοένα και πιο τεταμένες σχέσεις της Γεωργίας με τον βόρειο γείτονά της, τη Ρωσία για τις αποσχισθείσες περιοχές της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας και την επιθυμία της Γεωργίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Κατά τη διάρκεια της θητείας της στη θέση αυτή, δεσμεύτηκε να επιδιώξει δραστήρια διπλωματία για να βρει μια ειρηνική λύση σε όλα τα υπάρχοντα προβλήματα. Στις 5 Δεκεμβρίου 2008, ο Γκριγκόλ Βασάντζε αντικατέστησε την Τκεσελασβίλι στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών, μετά από ένα κυβερνητικό ανασχηματισμό. Αργότερα τον Δεκέμβριο διορίστηκε επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Από το 2010 έως το 2012, ήταν Υπουργός για την Επανένταξη.

## Προσωπική ζωή
Η Τκεσελασβίλι είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Εκτός από τα μητρικά της γεωργιανά, μιλάει αγγλικά, ρωσικά και γαλλικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωργιανοί πολιτικοί
Νταής (τίτλος)

Ο **νταής** (αραβικά: داي, τουρκικά: *[[:en:wikt:dayı#Turkish|dayı]]*) ήταν τίτλος που δόθηκε στους διοικητές του Αλγερίου, της Τρίπολης και της Τύνιδας υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1671 και μετά. Είκοσι εννέα *νταήδες* κατέλαβαν το αξίωμα από το εγιαλέτι του Αλγερίου μέχρι τη γαλλική κατάκτηση το 1830. Ο *νταής* επιλεγόταν από τους τοπικούς πολιτικούς, στρατιωτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες εφ' όρου ζωής και διέθετε υψηλό βαθμό αυτονομίας από τον οθωμανό σουλτάνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι
Κατηγορία:Οθωμανική Αλγερία
Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Μάια Παντζικίντζε

Η **Μάια Παντζικίντζε** (, γεννηθείσα στις 16 Οκτωβρίου 1960) είναι ένας Γεωργιανή διπλωμάτης και πολιτικός. Είναι πρώην δασκάλα Γερμανικών πριν την προσχώρησή της στη διπλωματική υπηρεσία της Γεωργίας το 1994 και διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών στο υπουργικό συμβούλιο της Μπιντζίνα Ιβανισβίλι στις 25 Οκτωβρίου 2012. Παραιτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2014 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση του Ιρακλί Αλασάνια να απαλλαγεί από τη θέση του ως Υπουργός Άμυνας.

## Πρώιμη καριέρα
Γεννημένη στην Τιφλίδα, η Μάια Παντζικίντζε είναι η κόρη του συγγραφέα Γκουράμ Παντζικίντζε. Σπούδασε φιλολογία στα πανεπιστήμια της Τιφλίδας και της Ιένα και δίδαξε γερμανικά στην Τιφλίδα πριν από την είσοδό της στην ξένη υπηρεσία το 1994. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας της συνδέθηκε με την πρεσβεία της Γεωργίας στο Βερολίνο. Για ένα μικρό διάστημα διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών το 2004 και έγινε πρεσβευτής της Γεωργίας στη Γερμανία από το 2004 έως το 2007 και στην Ολλανδία από το 2007 έως το 2010. Αφού απολύθηκε από την διπλωματική υπηρεσία το 2010, υποστήριξε ότι η απόφαση ελήφθη για πολιτικούς σκοπούς αφότου ο γαμπρός της Ιρακλί Αλασάνια παραιτήθηκε από την θέση του πρεσβευτή της Γεωργίας στα Ηνωμένα Έθνη και αποχώρησε ως εναντίωση με τη διοίκηση του Προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι το 2008.

## Αντιπολίτευση
Τον Φεβρουάριο του 2012, η Παντζικίντζε προσχώρησε στις τάξεις της αντιπολίτευσης ως εκπρόσωπος του Μπιντζίνα Ιβανισβίλι, ενός πολυδισεκατομμυριούχου επιχειρηματία που δημιούργησε το πολιτικό κόμμα Γεωργιανό Όνειρο-Δημοκρατική Γεωργία, προκειμένου να συμμετάσχει στις κοινοβουλευτικές εκλογές της 1ης Οκτωβρίου. Συντέλεσε ως εκπρόσωπος του συνασπισμού υπό την ηγεσία του Ιβανισβίλι και ήταν επικεφαλής του κεντρικού του γραφείου κατά τη διάρκεια της δύσκολης προεκλογικής εκστρατείας.

## Υπουργός Εξωτερικών
μικρογραφία|Οι Υπουργοί Εξωτερικών της Γεωργίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Μετά τη νίκη του Γεωργιανού Ονείρου στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012, η Παντζικίντζε διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών στο υπουργικό συμβούλιο του σημερινού πρωθυπουργού Ιβανισβίλι στις 25 Οκτωβρίου 2012. Στα πρώτα της σχόλια ως υπουργός, ανέφερε τις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής της Γεωργίας, όπως η Ευρωπαϊκή και η ευρωατλαντική ένταξη, η στρατηγική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η συνέχιση των καλών σχέσεων με τις γειτονικές χώρες. Η Παντζικίντζε πρόσθεσε επίσης ότι η νέα κυβέρνηση θα προσπαθήσει να ομαλοποιήσει τις σχέσεις με τη Ρωσία, αλλά η Γεωργία δεν θα αποκαταστήσει τους διπλωματικούς δεσμούς όσο η Ρωσία διατηρεί τις πρεσβείες της στις αποσχιθείσες περιοχές της Γεωργίας Αμπχαζία και Νότια Οσετία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωργιανοί πολιτικοί
Μάχη του Σταυρού

Η **μάχη του Σταυρού Θεοδώριανων** ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 1821 με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.

## Η εξέλιξη των γεγονότων
Στις 4 Αυγούστου 1821 περίπου πέντε χιλιάδες Τούρκοι εβγήκαν από την Άρτα με στόχο την ανακατάληψη των Θεοδώριανων. Ο Γώγος Μπακόλας με το πρωτοπαλήκαρό του, τον Μακρυγιάννη, και περίπου 350 άνδρες οχυρώθηκε στον Σταυρό στα Τζουμέρκα. Την ίδια ημέρα έγινε μάχη, η οποία κράτησε από το πρωί έως το βράδυ. Στο μεταξύ έφθασαν και ενισχύσεις που ανακούφισαν και υποστήριξαν τους Έλληνες και οι Τούρκοι υποχώρησαν με βαριές απώλειες για την Άρτα. Η νικηφόρα για τους Έλληνες, έκβαση της μάχης του Σταυρού ματαίωσε την ανακατάληψη της στρατηγικής θέσης των Θεοδωριανων από τους Τούρκους.

## Παραπομπες


Σταυρου Μαχη
Κατηγορία:Άρτα
Όθων Α΄ του Ζαλμ

Ο **Όθων Α΄**, γερμ. Otto I (π. 1080 - 1150) από τον Οίκο του Ζαλμ ήταν κόμης του Ζαλμ (1125-1137) και συγκυβερνήτης της παλατινής κομητείας του Ρήνου μαζί με τον προγονό του Γουλιέλμο.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Χέρμαν κόμη του Ζαλμ & διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας και της Σοφίας του Φόρμπαχ, κόρης του Mέγκινχαρντ Ε΄ κόμη του Φόρμπαχ.

Έκτισε το κάστρο Ράινεκ και από το 112 περίπου ονόμασε τον εαυτό του Όθωνα του Ράινεκ. Παντρεύτηκε τη Γκέρτρουντ, χήρα του Ζήγκφρητ παλατινού κόμη (δούκα) του Ρήνου. Συγκυβερνούσε μαζί με τον προγονό του Γουλιέλμο και όταν αυτός απεβίωσε το 1140, διεκδίκησε την παλατινή κομητεία. Όμως ο Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας, που είχε εκλεγεί από το 1138, αποφάνθηκε ότι η καλατινή κομητεία ήταν φέουδο και έπρεπε να επιστραφεί σε αυτόν ως επικυρίαρχο. Την απέδωσε στον γαμπρό του Χέρμαν του Στάλεκ.

Ο Όθων Α΄ κατάφερε από την παλατινή κομητεία να κρατήσει το κάστρο Τράις ως το 1148 και το κάστρο Ράινεκ ως το 1151. Το 1148 έγινε πόλεμος μεταξύ αυτού και του Κορράδου Γ΄, ο οποίος πήρε το κάστρο Τράις και το έδωσε στον αρχιεπίσκοπο-εκλέκτορα του Τρηρ· το 1151 πήρε και το κάστρο Ράινεκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1115 τη Γερτρούδη του Νόρντχαϊμ, κόρη και κληρονόμο του Ερρίκου μαργράβου της Φρισίας και αδελφή της Ριχέντσας του Νόρντχαϊμ, συζύγου του Λοθαρίου Γ΄ της Γερμανίας. Είχε τέκνα;
* Όθων Β΄ π. 1115-1148/49, πολέμησε εναντίον του Χέρμαν του Στάλεκ και επανέκτησε την παλατινή κομητεία του Ρήνου. Αιχμαλωτίστηκε το 1148 και στραγγαλίστηκε στο κάστρο Σένμπουρκ κοντά στο Όμπερβεζελ.
* Σοφία, παντρεύτηκε τον Ντιρκ ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας.
* Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον Βίλμπραντ Α΄ της Φρισίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Johann Christian von Stramberg: *Rheinischer Antiquarius*, part III, vol. 5, p.&nbsp;490 ff

Κατηγορία:Οίκος του Ζαλμ
Μακεδονική Αναγέννηση

**Μακεδονική αναγέννηση** είναι ένας όρος που μερικές φορές χρησιμοποιείται για να περιγράψει την περίοδο της μακεδονικής δυναστείας της βυζαντινής αυτοκρατορίας (867-1056), ειδικά τον 10ο αιώνα, την οποία ορισμένοι μελετητές θεωρούν ως περίοδο μεγαλύτερου ενδιαφέροντος για τα κλασικά γράμματα και την αφομοίωση κλασικών ελληνικών προτύπων στα χριστιανικά έργα τέχνης.
   
Το τέλος της εικονομαχίας (843) και η άνοδος της μακεδονικής δυναστείας (867) σημειώνουν την αρχή μιας εποχής νέας ακμής της βυζαντινής αυτοκρατορίας, τόσο στην κρατική πολιτική, όσο και στην περιοχή της πνευματικής καλλιέργειας, γιατί φτάνουν σε υψηλό επίπεδο οι επιστήμες, τα γράμματα, οι τέχνες, ώστε να γίνεται συνήθως λόγος για μακεδονική αναγέννηση. Την ίδια εποχή ακτινοβολεί ο βυζαντινός πολιτισμός ως τη Ρωσία, όπου η αρχιτεκτονική και κυρίως η ζωγραφική βρίσκονται σε εξάρτηση από τη βυζαντινή τέχνη, που παραμένει η διδασκάλισσα, σε Ανατολή και Δύση.

Στην αρχιτεκτονική παρατηρείται μια ανανέωση του τύπου της σχετικά μεγάλης βασιλικής. Ο σταυροειδής με τρούλο επικρατεί και εξελίσσεται, ώστε οι τέσσερις ογκώδεις πεσσοί να συσταλούν σε τέσσερις κομψές κολόνες και τα τέσσερα γωνιακά διαμερίσματα να μεγαλώσουν, ώστε να στεγάζονται με ιδιαίτερο τρούλο το καθένα και έτσι ο ναός να έχει πέντε τρούλους.

## Παραπομπές

## Δείτε επίσης
*Μακεδονική τέχνη
*Παρισινό Ψαλτήρι

Κατηγορία:Βυζαντινή Ελλάδα
Κατηγορία:Δυναστεία των Μακεδόνων
Κατηγορία:Ιστορία της Μακεδονίας
Κατηγορία:Βυζαντινή τέχνη
Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Ιστορία της Μακεδονίας (περιοχή)
Ερριέττα του Λίχτενσταϊν

Η **Ερριέττα** (γερμ. *Henriette von Liechtenstein*, 6 Ιουνίου 1843 – 24 Δεκεμβρίου 1931) του Οίκου του Λίχτενσταϊν ήταν πριγκίπισσα του Λίχτενσταϊν.

## Βιογραφία
Η *Ερριέττα Μαρία Νορβέρτα* γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1843 στο Κάστρο του Λίχτενσταϊν και ήταν το ένατο παιδί και η έβδομη κόρη του Αλοΰσιου Β΄ του Λίχτενσταϊν και της κόμισσας Φραντσίσκα Κίνσκυ του Βίνιτς και του Τεττάου.

Στις 26 Απριλίου 1865 η Ερριέττα παντρεύτηκε τον πρώτο εξάδελφο της Αλφρέδο του Λίχτενσταϊν στη Βιέννη. Μαζί απέκτησαν δέκα παιδιά:
**Φραγκίσκη* Μαρία Ιωάννα (1866 - 1939).
**Φραγκίσκος ντε Πάουλα* Μαρία (1868 - 1929).
*Ιουλία (24 Ιανουαρίου 1868), θνησιγενής δίδυμη του Φραγκίσκου ντε Πάουλα.
*Αλοΰσιος (1869 - 1955), παντρεύτηκε την Ελισάβετ Αμαλία της Αυστρίας. Απέκτησαν 8 παιδιά.
**Μαρία Θηρεσία* Ιουλία (1871 - 1964).
*Ιωάννης (1873 - 1959), παντρεύτηκε την κόμισσα Μαρία Αντράσσυ του Σαιντ Κιράλι και Χόρκα. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*Αλφρέδος Ρωμανός (1875 - 1930), παντρεύτηκε την Θηρεσία Μαρία του Έττινγκεν-Έττινγκεν. Απέκτησαν παιδιά.
**Ερρίκος* Αλοΰσιος Μαρία Ιωσήφ (1877 - 1915).
*Κάρολος Αλοΰσιος (1878 - 1955), παντρεύτηκε την Ελισάβετ του Ούραχ. Απέκτησαν 4 παιδιά.
**Γεώργιος* Αρτμαννός Ιωσήφ Μαρία Ματθαίος (1880 - 1931), Βενεδικτίνος μοναχός στην Πράγα.

## Τίτλοι
*6 Ιουνίου 1843 - 24 Δεκεμβρίου 1931: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ερριέττα του Λίχτενσταϊν

## Παραπομπές


* Jean-Charles Volkmann, *Généalogie des rois et des princes*, éd. Jean-Paul Gisserot, 1998 

Κατηγορία:Πριγκίπισσες
Θηρεσία του Λίχτενσταϊν

Η **Θηρεσία του Λίχτενσταϊν** (*Theresa von Liechtenstein*, 28 Ιουλίου 1850 - 13 Μαρτίου 1938) ήταν η κόρη του Άλοϋς Β΄ του Λίχτενσταϊν.

## Βιογραφία
Η *Θηρεσία Μαρία Ιωσηφίνα Μάρθα* γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1850 στο Κάστρο του Λίχτενσταϊν και ήταν το ένατο παιδί και η έβδομη κόρη του Αλοΐσιου Β΄ του Λίχτενσταϊν και της Κόμισσας Φρανσίσκας Κίνσκυ του Βίσινιτς και Τέταου.

Στις 12 Απριλίου 1882 η Θηρεσία παντρεύτηκε τον Αρνούλφο της Βαυαρίας στη Βιέννη. Μαζί απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί:
*τον Ερρίκο της Βαυαρίας (1884–1916), δεν παντρεύτηκε ποτέ, πέθανε κατά διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Απεβίωσε στις 13 Μαρτίου 1938 στο Μόναχο σε ηλικία 87 ετών. Θάφτηκε στην Εκκλησία των Θεατινών στο Μόναχο.

## Τίτλοι
*28 Ιουλίου 1850 - 12 Απριλίου 1882: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Θηρεσία του Λίχτενσταϊν
*12 Απριλίου 1882 - 13 Μαρτίου 1938: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Θηρεσία της Βαυαρίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς
Εγιαλέτι της Τύνιδας

Το **εγιαλέτι της Τύνιδας** (τουρκικά: *Eyalet-i Tunus*) ή **μπεηλερμπεηλίκι της Τύνιδας** ήταν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Συστάθηκε το 1574 έπειτα από την οριστική κατάληψη της Τύνιδας από τους οθωμανούς, μια περίοδος κατά την οποία βρισκόταν στην εξουσία ο σουλτάνος Σελίμ Β΄. 

Η πρώτη οθωμανική κατάκτηση της Τύνιδας πραγματοποιήθηκε το 1534 υπό τη διοίκηση του πασά Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, του νεότερου αδελφού του Ορούτς Ρέις, ο οποίος ήταν ο καπουδάν πασάς του οθωμανικού στόλου κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς. Ωστόσο, μέχρι την τελική οθωμανική ανακατάληψη της Τύνιδας από την Ισπανία το 1574 υπό τον καπούδαν πασά Ουλούτς Αλί Ρέις, οι Τούρκοι προσάρτησαν μόνιμα στην αυτοκρατορία τους την πρώην χασφιδική Τυνησία. Αρχικά τέθηκε υπό τουρκική κυριαρχία το Αλγέρι, ενώ σύντομα η οθωμανική Πύλη διόρισε απευθείας κυβερνήτη πασά για την Τύνιδα, υποστηριζόμενο από Γενίτσαρους.

Στην περιοχή δρούσαν οι Βερβερίνοι πειρατές, κυρίως από το Αλγέρι, αλλά και από την Τύνιδα και την Τρίπολη, οι επιδρομές των οποίων σταδιακά άρχισαν να μειώνονται λόγο της αυξανόμενης δύναμης των ευρωπαϊκών κρατών, με αποτέλεσμα τον αφανισμό τους έπειτα από τους βερβερικούς πολέμους. Το 1705 η εξουσία της περιοχής περιήλθε στη δυναστεία των Χουσαϊνιδών, οι οποίοι δημιούργησαν το αυτόνομο μπεηλίκι της Τύνιδας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Background Note: Tunisia

Κατηγορία:Εγιαλέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Αφρική
Κατηγορία:Ιστορία της Τυνησίας
Κατηγορία:Τύνιδα
Μπεηλίκι της Τύνιδας

Το **μπεηλίκι της Τύνιδας** ήταν ένα μεγάλο αυτόνομο μπεηλίκι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που ιδρύθηκε στις 15 Ιουλίου 1705 από τη δυναστεία των Χουσαϊνιδών υπό την ηγεσία του Αλ Χουσαΐν Α΄ ιμπν Αλί αλ-Τουρκί, ο οποίος νίκησε τους Τούρκους νταήδες, παίρνοντας τον έλεγχο των εδαφών της μετέπειτα Τυνησίας.

## Ιστορία
### Οθωμανικό μπεηλίκι
Έπειτα από τη νίκη επί των νταήδων και την ουσιαστική διάλυση του εγιαλετίου της Τύνιδας, η Τυνησία εξακολούθησε να είναι υποτελής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η προσευχή της Παρασκευής προφερόταν στο όνομα του Οθωμανού σουλτάνου, τα χρήματα έφεραν την ονομασία του και ο ετήσιος πρεσβευτής προσέφερε δώρα στην Κωνσταντινούπολη, αλλά οι Οθωμανοί ποτέ ξανά δεν απαίτησαν υπακοή.

Το 19ο αιώνα, η χώρα απέκτησε μεγάλο βαθμό αυτονομίας, αν και θεωρούνταν επίσημα οθωμανική επαρχία. Το 1861, η Τυνησία θέσπισε το πρώτο σύνταγμα στον αραβικό κόσμο, αλλά η κίνηση προς την ανεξαρτησία παρεμποδίστηκε από την κακή οικονομία και την πολιτική αναταραχή. Το 1869, η Τυνησία κήρυξε πτώχευση και μια διεθνής οικονομική επιτροπή με εκπροσώπους από τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιταλία ανέλαβε τον έλεγχο της οικονομίας.

### Γαλλικό προτεκτοράτο
Η Τυνησία έγινε προτεκτοράτο της Γαλλίας στις 12 Μαΐου 1881, αφού οι Γάλλοι υποστήριξαν ότι τα Τυνησιακά στρατεύματα διέσχισαν τα σύνορα της αποικίας τους της Αλγερίας. Η Τυνησία ανακήρυξε την ανεξαρτησία της από τη Γαλλία στις 20 Μαρτίου 1956.

## Σημαίες

 Tunisian flag till 1831.svg|Ναυτική σημαία της Τύνιδας το 18ο αιώνα
 Bey of Tunis flag correct and revised.png|Σημαία του μπέη της Τύνιδας το 19ο αιώνα


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Royal Ark

Κατηγορία:Ιστορία της Τυνησίας
Αρνούλφος της Βαυαρίας (αποσαφήνιση)

Υπάρχουν δύο πρόσωπα με το όνομα αυτό:
* Αρνούλφος Α΄ της Βαυαρίας απεβ. 937, από τον Οίκο των Λεοπολδιδών, γιος του Λεοπόλδου μαργράβου της Βαυαρίας.
* Αρνούλφος της Βαυαρίας (1852-1907) απεβ. 1907, από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ, γιος του Λεοπόλδου αντιβασιλιά της Βαυαρίας.
Υψίπεδα της Ισλανδίας

Τα **Υψίπεδα της Ισλανδίας** (ισλανδικά: hálendið) καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού της Ισλανδίας. Βρίσκονται πάνω από 400-500 μέτρα και είναι ως επί το πλείστον μια ακατοίκητη ηφαιστειακή έρημος, επειδή το νερό που καθιζάνει ως βροχή ή χιόνι διεισδύει τόσο γρήγορα στο έδαφος που δεν είναι διαθέσιμο για την ανάπτυξη των φυτών. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε μια επιφάνεια από γκρι, μαύρη ή καφέ γη, λάβα και ηφαιστειακή τέφρα. Λίγες περιοχές που μοιάζουν με όαση, όπως το *[[Χέρδουμπρεϊδαρλιντιρ]]* κοντά στο Άσκγια, βρίσκονται μόνο κοντά σε ποτάμια.

Οι Ισλανδοί κατηγοριοποιούν τα Υψίπεδα ως εξής:

*"Háls", που σημαίνει ευρεία κορυφογραμμή βουνού μεταξύ κοιλάδων, όπως αυτή κοντά στο Λάνγκαβατν βόρεια του Μπόργκαρνες· ή 
*"Heiði", που σημαίνει τα πραγματικά υψίπεδα, όπως εκείνα που βρίσκονται δίπλα στον δρόμο Σπρένγκισαντουρ.

Οι περισσότεροι από τους πολυάριθμους παγετώνες, όπως ο Βάτναγιοκουτλ (Vatnajökull), ο Λάουνγκιοκουτλ (Langjökull) και ο Χόφσιοκουτλ (Hofsjökull), είναι επίσης μέρος των ισλανδικών υψίπεδων. Η βλάστηση βρίσκεται μόνο στις ακτές των ποταμών των παγετώνων. Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος των παγετωνικών διαρροών.

Μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα μέρη της Ισλανδίας με ηφαιστειακή δραστηριότητα βρίσκονται στα Υψίπεδα, όπως το Λάντμανναλοϊγαρ και η περιοχή γύρω από το Άσκγια και το Χέρδουμπρεϊδ.

## Εσωτερικές διαδρομές

Τα Υψίπεδα μπορούν να διασχιστούν μόνο κατά τη διάρκεια του Ισλανδικού καλοκαιριού). Για το υπόλοιπο έτος οι δρόμοι των ορεινών περιοχών είναι κλειστοί. Οι πιο γνωστοί δρόμοι στα υψίπεδα είναι ο Κάλντινταλουρ, ο Κγιόλουρ και ο Σπρένγκισαντουρ. Οι περισσότεροι δρόμοι των περιοχών στα υψίπεδα απαιτούν οχήματα με τέσσερις ρόδες, διότι είναι απαραίτητο να διέρχονται ποτάμια. Ωστόσο, η διαδρομή Κγιόλουρ μπορεί εύκολα να διασχιστεί με ένα συνηθισμένο αυτοκίνητο και ως εκ τούτου είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς δρόμους των υψίπεδων. Η οδήγηση εκτός δρόμου απαγορεύεται εξ ολοκλήρου στην Ισλανδία, εκεί όπου δεν υπάρχει χιόνι, συμπεριλαμβανομένων των Υπίπεδων, για την προστασία του περιβάλλοντος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από το *www.islandsmyndir.is*
* Φωτογραφίες και πληροφορίες
*  Πραγματικές συνθήκες δρόμων 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Ισλανδίας
Γκάρδαμπαϊρ

Το **Γκάρδαμπαϊρ** (ισλανδικά: Garðabær) είναι δήμος στην περιφέρεια της πρωτεύουσας της Ισλανδίας.

## Ιστορία
Το Γκάρδαμπερ είναι μια αναπτυσσόμενη πόλη στην περιφέρειας της πρωτεύουσας. Είναι η έκτη μεγαλύτερη πόλη στην Ισλανδία, με πληθυσμό 13.872 κατοίκων (1 Σεπτεμβρίου 2013).

Ο χώρος του Γκάρδαμπερ κατοικήθηκε από τότε που η Ισλανδία κατοικηθήκε για πρώτη φορά τον 9ο αιώνα. Το Βιβλίο του Αποικισμού, λέει για δύο αγροκτήματα στο χώρο του Γκάρδαμπερ: το Βίφιλσσταδιρ και το Σκούλασταδιρ. Το πρώτο πήρε το όνομά του από τον Βίφιλλ, ο οποίος ήταν σκλάβος του Ίνγκολφουρ Άρναρσον, του πρώτου άποικου της Ισλανδίας. Ο Ίνγκολφουρ έδωσε στον Βίφιλλ την ελευθερία του και έφτιαξε το σπίτι του στο Βίφιλσσταδιρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ισλανδίας
Μαρία της Ορλεάνης, πριγκίπισσα της Βυρτεμβέργης

Η **Μαρία της Ορλεάνης** (γαλλ. *Marie d'Orléans*, 12 Απριλίου 1813, Παλέρμο – 6 Ιανουαρίου 1839, Πίζα) ήταν γαλλίδα πριγκίπισσα, καλλιτέχνης και, με τον γάμο της, δούκισσα της Βυρτεμβέργης (1837). Πριν από τον γάμο της ήταν γνωστή ως *δεσποινίς [[Οίκος των Βαλουά|Βαλουά]]*.

## Ζωή
thumb|left|Η πριγκίπισσα Μαρία ζωγραφίζοντας (από τον Προσπέρ Λαφαγιέ, 1842).
Η *Μαρία Χριστίνα Καρολίνα Αδελαΐδα Φραγκίσκη Λεοπολδίνα* ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου Φίλιππου της Γαλλίας και της Μαρίας Αμαλίας των Δύο Σικελιών.

Έλαβε μια ύψιστη εκπαίδευση από την επιμονή του πατέρα της, και έμαθε γλυπτική και ζωγραφική. Είχε εγκαταστήσει το δικό της ατελιέ στο Παλάτι του Κεραμεικού, στο οποίο θα δούλευε. Περιγράφηκε ως ζωντανός χαρακτήρας με μεγάλη ενέργεια, που ενδιαφέρεται τόσο για τα τα πάρτυ όσο και για την πολιτική.

Στις αρχές του 1834, λόγω της ενοποίησης της μοναρχίας του Ιουλίου και της καλύτερης αποδοχής του Λουδοβίκου Φίλιππου από τους μονάρχες της Ευρώπης, ο Φερδινάνδος Β΄ των Δύο Σικελιών, έδωσε τη συγκατάθεσή του για τον γάμο της πριγκίπισσας Μαρίας με ένα από τα μικρότερα αδέλφια του, συγκεκριμένα τον Λεοπόλδο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, αδερφό του και ξάδερφο της Μαρίας.

Ωστόσο, ύστερα από τις εξεγέρσεις που έπληξαν τη Γαλλία τον Απρίλιο του 1834, το Βασίλειο της Νάπολης ζήτησε από τη Μαρία να δώσει αμέσως το μέρος της οικογενειακής περιουσίας της Ορλεάνης, που ανήκε σε αυτήν από την «*δωρεά-παραταγή*» που ο Λουδοβίκος Φίλιππος είχε κάνει στα παιδιά του στις 7 Αυγούστου 1830, την παραμονή της προσχώρησής του στο θρόνο. Ο Λουδοβίκος Φίλιππος έκρινε ότι αυτό το αίτημα δεν ήταν λογικό και οι διαπραγματεύσεις για τον γάμο έληξαν.

Στις 17 Οκτωβρίου 1837, η Mαρία παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο της Βυρτεμβέργης, γιο του Αλεξάνδρου, Δούκα της Βυρτεμβέργης, και της Αντωνίας της Σαξονίας-Κοβούργου-Γκότα. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1837 στις Βερσαλλίες που αποκαταστάθηκε από τον Λουδοβίκο Φίλιππο για προσωπική του χρήση.

Είχαν ένα παιδί, τον:
* Φίλιππο (1838–1917), Δούκα της Βυρτεμβέργης, παντρεύτηκε την Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας το 1865. Είναι πρόγονοι των σημερινών διεκδικητών του θρόνου της Βυρτεμβέργης.

Το 1838, αποδυναμωμένη από πνευμονική φυματίωση, η Μαρία έφυγε για την Πίζα με την ελπίδα ότι το ευνοϊκό κλίμα θα την βοηθούσε να θεραπευτεί. Ο αδελφός της, Λουδοβίκος, Δούκας του Νεμούρ, στάλθηκε αργότερα για να τη συνοδεύει με τις οδηγίες των γονιών της και έφτασε λίγο πριν από το θάνατό της στις 6 Ιανουαρίου 1839 σε ηλικία 25 ετών. Η Μαρία θάφτηκε στις 27 Ιανουαρίου στο Βασιλικό Παρεκκλήσι στο Ντρε.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* Catalogue, *Marie d'Orléans, 1813–1839, Princesse et artiste romantique*, Somogy, Paris, 2008 .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Marie d'Orléans 1813–39 – Princess and Romantic Artist – exhibition at the Louvre, 18 April – 21 July 2008 (supplemented by an exhibition at the Musée Condé de Chantilly
* Marie d'Orléans 1813–1829 – Musée du Louvre – Paris

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Κατηγορία:Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Κυβέρνηση της Εσθονίας

Η **κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Εσθονίας** () αποτελεί το υπουργικό συμβούλιο της Εσθονίας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, η κυβέρνηση ορίζεται επίσημα ως το εκτελεστικό όργανο της χώρας και ασκεί εκτελεστική εξουσία σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους της.

## Αρμοδιότητες
Το υπουργικό συμβούλιο εκτελεί την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της χώρας, η οποία διαμορφώνεται και από το κοινοβούλιο. Διευθύνει και συντονίζει το έργο των κυβερνητικών θεσμών και φέρει την πλήρη ευθύνη για όλα όσα συμβαίνουν μέσα στο πλαίσιο της εκτελεστικής εξουσίας. Η κυβέρνηση, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό, αντιπροσωπεύει έτσι την πολιτική ηγεσία της χώρας και λαμβάνει αποφάσεις στο όνομα ολόκληρης της εκτελεστικής εξουσίας.

Τα ακόλουθα καθήκοντα αποδίδονται στο υπουργικό συμβούλιο από το Σύνταγμα της Εσθονίας:

# εκτελεί την εσωτερική και εξωτερική πολιτική του κράτους
# κατευθύνει και συντονίζει τις δραστηριότητες των κυβερνητικών υπηρεσιών
# διαχειρίζεται την εφαρμογή των νόμων και αποφάσεων του κοινοβουλίου και τα νομοθετήματα του Προέδρου της Δημοκρατίας της Εσθονίας
# προτάσσει νομοσχέδια και υποβάλλει διεθνείς συνθήκες στο κοινοβούλιο για επικύρωση ή ακύρωση
# προετοιμάζει το σχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού και το υποβάλλει στο κοινοβούλιο, διαχειρίζεται την εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού και παρουσιάζει έκθεση σχετικά με την εκτέλεσή του στο κοινοβούλιο
# εκδίδει κανονισμούς και διατάγματα για την εφαρμογή του νόμου
# διαχειρίζεται σχέσεις με άλλα κράτη
# εκτελεί άλλα καθήκοντα τα οποία το σύνταγμα και οι νόμοι του ορίζουν.

## Προηγούμενες κυβερνήσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Εσθονίας
Άγιος Νικόλαος του Ποταμιού (Σάμος)

Ο **Άγιος Νικόλαος του Ποταμιού** είναι απλή μονόκλιτη βασιλική και  βρίσκεται στη Σάμο στην περιοχή Ποτάμι.

## Περιγραφή
Σε αρκετά άμορφη κατάσταση και εντός πυκνής βλάστησης βρίσκονται τα ερείπια εκκλησίας αφιερωμένης στον Άγιο Νικόλαο. Στην τοπική παράδοση είναι γνωστή, αλλά σε πατριαρχικά σιγίλια αναφέρεται και ως *εγκρημνισμένη*. Πρόκειται για τα σιγίλια των ετών 1816, 1776, 1737, 1663. Ο ανατολικός και δυτικός τοίχος διατηρούνταν ως το 1957 και ο βορινός σε μέσο ύψος 1,00 με 1,50 μέτρα. Ανήκε στον τύπο της απλής βασιλικής με εσωτερικές διαστάσεις 4,10Χ8,65μ. Η είσοδος της ήταν πλάγια, στο δυτικό άκρο του νότιου τοίχου. Οι πλάγιοι τοίχοι εσωτερικώς και εξωτερικώς εμφανίζονται σε ρυθμική επανάληψη. Τα κατώτερα τμήματα παραστάδων, εξοχής 20 εκ περίπου, που υποδηλώνουν ότι προς τα πάνω ενώνονταν με τόξα, σχηματίζοντας σειρές από τρεις σε κάθε πλευρά τυφλές αψίδες. Ανάλογες τυφλές αψίδες υπήρχαν και στον δυτικό τοίχο., αλλά εξωτερικές και δύο μόνο σε αριθμό.
Στον δυτικό τοίχο του ναού η κόγχη του ιερού, σχετικά μεγάλη και βαθειά εμφανίζεται εξωτερικά ημικυκλική, ενώ στο βάθος της ανοίγονται, ακανόνιστα, τρία στενά παράθυρα. Τα μόνα άλλα παράθυρα που μπορούν να επισημανθούν ακόμα στα σωζόμενα τμήματα των τοίχων, είναι ένα μικρό, ψηλό, στη δυτική πλευρά, και ένα άλλο, επίσης μικρό, στο ανατολικό άκρο της βορινής. Από  τρύπες που υπάρχουν στο δάπεδο του χώρου -προς το ιερό- επισημάνθηκαν δύο, περίπου συμμετρικά ως προς τον κατά μήκος άξονα, υπόγεια διαμερίσματα , με θολωτή κάλυψη, μικρό βάθος (περίπου 1,50 μέτρο) και ασαφείς τις άλλες διαστάσεις, με χρήση άγνωστη.
Οι τοίχοι είναι από αδρή λιθοδομή με κουρασάνι. Σε μερικές εξωτερικές επιφάνειές τους σώζονται επιχρίσματα με ίχνη χαρακτής και χρωματικής διακόσμησης, η οποία με εναλλαγές λωρίδων σε χρώματα ώχρας και κερμιδί,προσπαθεί να μιμηθεί το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοποιίας.
Η στέγασή του ή ήταν δρομική ημικυλινδρική καμάρα ή ξύλινη δικλινής στέγη.

## Χρονολόγηση ναού
Από τις αναλογίες του χώρου, την έντονα μακρόστενη κάτοψή του, την αψιδωτή διαμόρφωση των τοίχων, τοποθετείται στην τελευταία βυζαντινή περίοδο (12ος έως 14ος αιώνας). Η ύπαρξη εξωτερικών τυφλών αψίδων μαρτυρεί επιδράσεις του αρχιτεκτονικού ύφους της Κωνσνταντινούπολης της ίδις εποχής.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου*Νικόλαος Δημητρίου*, Αθήνα, 1997.

Κατηγορία:Εκκλησίες στη Σάμο
Άγιος Γεώργιος Μεσαίου Καρλοβασίου

Ο **Άγιος Γεώργιος Μεσαίου Καρλοβασίου** λεγόμενος και ως *Φανερωμένος* είναι απλή μονόκλιτη θολοσκέπαστη βασιλική.

## Τοποθεσία
Βρισκεται σε λόφο σε μικρή απόσταση προς τα νότια του οικισμού του Μεσαίου Καρλοβασίου στο δρόμο που οδηγεί από αυτόν στη Λέκα.

## Ονομασία-αναφορές
Μνημονεύεται σε έγγραφο της μονής Προφήτη Ηλία του 1625 και σε πατριαρχικό σιγίλλιο του 1797. Παλιότερα ήταν μετόχι της μονής της Μεγάλης Παναγιάς. Η  σχετική παράδοση αναφέρει πως κατά τον εποικισμό του νησιού ανακαλύφθηκε το μετόχι αυτό μέσα σε πυκνό δάσος γι' αυτό κι έλαβε την επωνυμία *φανερωμένος*. Χρονικά τοποθετείται στα 1567.

## Περιγραφή
Πρόκειται για απλή μονόκλιτη θολοσκέπαστη βασιλική.

Οι εσωτερικές της διαστάσεις της κάτοψης είναι 4,00 Χ 7,35 μ. και ύψος 4,70 μ ως την κορυφή του θόλου. Η εσωτερική επιφάνεια του θόλου μαζί με την κόγχη είναι ανεπίχρηστη από λαξευτούς ορθογώνιους θολίτες, ελαφρά οξυκόρυφη, και στις γενέσεις της χωρίζεται από τους τοίχους με λίθινη εξέχουσα ταινία (κοσμητή) λαξευμένη σε κοιλόκυρτο κυμάτιο. Ίσως είναι προϊόν δυτικής επιρροής, προερχόμενης από την Δωδεκάνησο και ειδικά τη γειτονική Πάτμο ή κατά τη Γενουατική κατοχή. Η είσοδος είναι στα πλάγια στην άκρη του βορινού τοίχου (αντί της μέσης του δυτικού), λόγω τεχνικών ζητημάτων δηλαδή της υψομετρικής διαφοράς μεταξύ της στάθμης του φυσικού εδάφους στην τελεταία θέση και  του δαπέδου του ναού. Η κόγχη του ιερού είναι μικρή, χαμηλή, κτισμένη στο κάτω μέρος, καμπυλη εξωτερικά, και συμμετρικά πλαισιομένη από τις μικρότερες και άνισες κόγχες της πρόθεσης και του διακονικού. Παράθυρο μοναδικό είναι στο μέσο του βορινού τοίχου, ενώ παλιότερα υπήρχε μάλλον στην άκρη του νότιου τοίχου, απεναντι από τη είσοδο, που σήμερα είναι ντουλάπι, και πλάι σε αυτό, στο μέσο του ίδιου τοίχου, είναι ανοιγμένη μια αβαθής χαμηλή τοξωτή κόγχη. Το σημερινό τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο, απλό, το δάπεδο στρωμένο με τσιμεντόπλακες και οι τοίχοι επιχρισμένοι.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:Καρλόβασι
Κατηγορία:Εκκλησίες στη Σάμο
Σάντορ Ντεμιάν

Ο **Σάντορ Ντεμιάν** (ουγγρικά: Sándor Demján, 14 Μαΐου 1943 – 26 Μαρτίου 2018) ήταν Ούγγρος επιχειρηματίας, και σύμφωνα με το Forbes ήταν ο δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος στην Ουγγαρία με καθαρό πλούτο 192 δισεκατομμυρίων φιορινιών (615 εκατομμύρια ευρώ). Ήταν ο πρόεδρος της TriGránit.

## Πρώτα χρόνια
Ο Ντεμιάν γεννήθηκε στο Μπιόρβελι στο Βασίλειο της Ουγγαρίας (σημερινό Μπερβένι, κομητεία Σάτου Μάρε, Ρουμανία). Ο πατέρας του, από μια οικογένεια Σίκουλων, είχε μετακομίσει εκεί το 1940, αλλά σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η μητέρα του, μια Σουαβιανή του Δούναβη από το Έτγιεκ, μετακόμισε στο Μπιόρβελι μετά την εκτόπιση της στον πόλεμο. Με υποτροφία, αποφοίτησε το 1965 από το Κολλέγιο Εμπορίου και Τουρισμού της Βουδαπέστης.

## Επιχειρηματική καριέρα
Ο Ντεμιάν έγινε πρόεδρος της Gorsium ÁFÉSZ από το 1968 έως 1973 και από το 1973 έως το 1986, ήταν συνδιευθύνων σύμβουλος της κοινοπραξίας της. Από το 1986 έως το 1990 ήταν ο πρόεδρος και ένας από τους ιδρυτές της Ουγγρικής Πιστωτικής Τράπεζας. Από το 1990 ήταν μέλος της Κεντροευρωπαϊκής Εταιρείας Ανάπτυξης και το 1991 ήταν Διευθύνων Σύμβουλος της Κεντροευρωπαϊκής Εταιρείας Επενδύσεων. Το 1996, παρευρέθηκε στα εγκαίνια του Τραπεζικού Κέντρου, του Πόλου Γρανίτη και του Κέντρου Πόλους. Το 1996, έγινε πρόεδρος της TriGránit. Το 1999, εγκαινίασε επίσης το WestEnd City Centre, το οποίο ακολουθήθηκε το 2000 από το Polus City Center στη Μπρατισλάβα και το 2005 το Silesia City Center στο Κατοβίτσε.

Ο πλούτος του εκτιμάται σε 300 δισ. φιορίνια σε στοιχεία του ενεργητικού το 2008. Τότε ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ουγγαρίας. Το ενεργητικό του το 2006 εκτιμάτo σε 80 δισεκατομμύρια φιορίνια. Σε μόλις δύο χρόνια, το κεφάλαιό του σχεδόν τετραπλασιάστηκε.

Το 2003 ίδρυσε το βραβείο Prima Primissima, αφιερωμένο στην προστασία των ουγγρικών πνευματικών επιτευγμάτων, στην ανάπτυξη της εγχώριας επιστήμης και στην ενίσχυση της τέχνης και του πολιτισμού.

Το 2012, πρόσφερε ένα σημαντικό μέρος του ενεργητικού του για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Το 2014, ο Ντεμιάν ανακοίνωσε ότι, λόγω της ηλικίας του, θα αποσυρθεί σταδιακά στην επιχειρηματική ζωή και η διαχείριση των εταιρειών του θα μεταβιβαστεί.

Το βαρόμετρο επιρροής του 2014 τον υπολογίζει ως το έκτο πιο ισχυρό πρόσωπο της Ουγγαρίας.

## Θάνατος
Ο Ντεμιάν πέθανε στις 26 Μαρτίου 2018 σε ηλικία 74 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σίκουλοι
Κατηγορία:Ούγγροι επιχειρηματίες
Διεθνείς κατατάξεις του Κοσσυφοπεδίου

δεξιά|μικρογραφία|277x277εσ|Χάρτης της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου
Ακολουθούν οι **διεθνείς κατατάξεις του Κοσσυφοπεδίου**:

## Δημογραφικά
μικρογραφία|Εθνική σύνθεση του Κοσσυφοπεδίου το 2005 σύμφωνα με τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.
* Πληθυσμός 2011, 150η από τις 244 χώρες.
* Πυκνότητα πληθυσμού 2011, 75η από τις 243 χώρες.
* Παγκόσμια Τράπεζα: Κατάλογος των κρατών ανά ποσοστό γονιμότητας 2010, 104η από 197 χώρες.
* ΟΟΣΑ: Κατάλογος κρατών ανά ποσοστό γεννήσεων 2011, 110η από τις 236 χώρες.

## Οικονομία
* Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: Κατά κεφαλήν ΑΕΠ (ονομαστικό) 2011, 110η από 185 χώρες.
* Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: ΑΕΠ (ονομαστικό) 2012, 141η από 183 χώρες.
* Παγκόσμια Τράπεζα: Κατά κεφαλήν ΑΕΠ (ονομαστικό) 2011, 114η από 190 χώρες.
* Παγκόσμια Τράπεζα: ΑΕΠ (ονομαστικό) 2011, 140η από 190 χώρες.
* Παγκόσμια Τράπεζα: Πίνακας Ευκολίας Επιχειρηματικότητας 2013, 98η από 185 χώρες.
* Ηνωμένα Έθνη: Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης 2012, 87η από τις 187 χώρες.
* Forbes: Πιο Ευτυχισμένες χώρες του Κόσμου 2010, 54η από 155 χώρες.

## Ενέργεια
μικρογραφία|Τα αποθέματα λιγνίτη του Κοσσυφοπεδίου σε σύγκριση με τον κόσμο.
μικρογραφία|Βαρύτης από τα ορυχεία Τρέπτσα.
* Το Κοσσυφοπέδιο έχει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα άνθρακα στην Ευρώπη.
* Είναι η 5η μεγαλύτερη χώρα παγκοσμίως σε αποθέματα λιγνίτη.

## Πολιτική
* Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα: Δείκτης Ελευθερίας του Τύπου 2013, 85η από 179 χώρες.
* Freedom House: Ελευθερία του Τύπου (αναφορά) 2012, 49η από τις 97 χώρες.
* Διεθνής Διαφάνεια: Δείκτης Αντίληψης για την Διαφθορά για το 2012, 105η από 174 χώρες.

## Θρησκεία
μικρογραφία|Εκκλησία και τζαμί στο Πρίζρεν, σύμβολο της θρησκευτικής ανοχής.
* Κατάλογος χωρών με μουσουλμανική πλειοψηφία: 31η θέση.
* Η δεύτερη ευρωπαϊκή χώρα με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση μουσουλμάνων (90%, δεύτερη μετά την Τουρκία).

## Γεωγραφία
* Συνολική έκταση: 168η από 249 χώρες.
* Μήκος ακτογραμμής: 154η από 154 χώρες.

## Σημειώσεις και παραπομπές
**Σημειώσεις:**

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Κατηγορία:Γεωγραφία του Κοσσυφοπεδίου