open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Προκυωνίδες

μικρογραφία|Από πάνω αριστερά προς τα κάτω δεξιά: ρακούν(''Procyon''), ringtail (''Bassariscus''), κοάτι Νότιας Αμερικής (''Nasua''), Βόρειο ολίνκγο (''Bassaricyon''), κινκάζου (''Potos'')
Οι **Προκυωνίδες** (Procyonidae) είναι μια οικογένεια της τάξης των σαρκοφάγων που απαντάται περισσότερο στην Αμερική. Στην οικογένεια αυτή περιλαμβάνονται τα ρακούν, οι ουροδερμίτες (ringtails), τα κάκομισλ, οι κοάτι, τα κινκάζου, οι ολίνγκος και τα ολινγκίτος. Οι προκυωνίδες ζουν σε **ποικίλα περιβάλλοντα** και είναι γενικά **[[Παμφάγο|παμφάγα]]** (δηλαδή τρέφονται με τροφές φυτικής και ζωικής προέλευσης).

## Χαρακτηριστικά
Οι Προκυωνίδες είναι μια οικογένεια μικρού έως μεσαίου μεγέθους θηλαστικών, με λεπτό σώμα και μακριά ουρά, αν και το κοινό ρακούν ξεχωρίζει για τη σχετικά ογκώδη κατασκευή του. Εξαιτίας της εμφάνισής τους, συχνά θεωρούνται συγγενικά των αρκούδων, γεγονός που αποτυπώνεται και σε ονομασίες διαφόρων γλωσσών: στα γερμανικά αποκαλούνται "μικρές αρκούδες" (Kleinbären), με τα είδη να ονομάζονται Waschbär (ρακούν – «πλύντρα αρκούδα»), Nasenbär (κοάτι – «αρκούδα με μύτη») και Honigbär (κινκάζου – «αρκούδα του μελιού»). Ωστόσο, από εξελικτική άποψη, θεωρείται πως συγγενεύουν περισσότερο με τα κουνάβια (οικογένεια των Μουστελιδών "Mustelidae") παρά με τις αρκούδες.

Τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα περιλαμβάνουν κοντό ρύγχος, απουσία του αλισφαινοειδούς πόρου και επίπεδη γναθιαία κοιλότητα. Το κινκάζου, που ζει κυρίως στα δέντρα, φέρει επιπλέον ουρά με λαβή (προσαρμοσμένη για κράτημα) και ιδιόμορφη μορφολογία των οπίσθιων άκρων.

Ως παμφάγα είδη, οι προκυωνίδες δεν διαθέτουν την πλήρη οδοντική διαμόρφωση των καθαρά σαρκοφάγων θηλαστικών. Αν και έχουν σαρκοφαγικούς γομφίους, αυτοί είναι υποτυπώδεις, κυρίως στα ρακούν. Το συνηθέστερο οδοντικό πρότυπο στην οικογένεια είναι 3.1.4.2 / 3.1.4.2 (σύνολο 40 δόντια), με εξαίρεση το κινκάζου, που διαθέτει 3.1.3.2 / 3.1.3.2 (36 δόντια).

Η κοινωνική συμπεριφορά διαφέρει ανά είδος: τα περισσότερα ζουν μοναχικά, ωστόσο τα θηλυκά κοάτι σχηματίζουν ομάδες έως και 24 ατόμων για συλλογική αναζήτηση τροφής, ενώ τα κινκάζου απαντώνται σε μικρές κοινωνικές μονάδες. Η αναπαραγωγή κυμαίνεται από είδη που γεννούν ένα μικρό (όπως το ringtail, το ολίνγκο και το κινκάζου) μέχρι εκείνα που φέρνουν στον κόσμο μικρές ομάδες 2–6 νεογνών, όπως τα ρακούν και οι κοάτι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προκυνίδες
Κατηγορία:Οικογένειες θηλαστικών
Μάρκος Κόκκειος Νέρβας (ύπατος το 36 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Κόκκειος Νέρβα**, λατιν.: *Marcus Cocceius Nerva*, ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 36 π.Χ., μαζί με τον Λεύκιο Γέλλιο Ποπλικόλα. Η οικογένειά του ήταν από την Ούμβρια , και τα μέλη της ήταν υποστηρικτές του Μάρκου Αντώνιου, παρέχοντάς του έναν αριθμό στρατηγών και διπλωματών. 

Ο Νέρβα ήταν *αντιταμίας του αντιπραίτορα* (*[[Αντιστράτηγος (ρωμαϊκή εποχή)|proquaestor]] pro [[Πραίτορας|praetore]])* υπό τον Αντώνιο το 41 π.Χ., και υποτίθεται ότι ήταν μαζί με τον Λεύκιο Αντώνιο κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Περουσίας.  Ήταν ένας από τους βασικούς στρατιωτικούς του στρατού του Αντώνιου, που αρνήθηκε να πολεμήσει τον Οκταβιανό, και επέφερε τη συμφιλίωση μεταξύ των δύο ανδρών το 40 π.Χ.  Γύρω στο 38 π.Χ. ο Μάρκος Αντώνιος διόρισε τον Νέρβα ως ανθύπατο (κυβερνήτη) της Ασίας,  κατά την οποία αναγνωρίστηκε ως αυτοκράτορας (imperator) για κάποια στρατιωτική δράση στη Λαγίνα.  Για τις υπηρεσίες του στον Μάρκο Αντώνιο, ο Νέρβα εξελέγη ύπατος το 36 π.Χ. Το 31 π.Χ. εξελέγη ένας από τους δεκαπέντε άνδρες των ιεροπραξιών (*quindecimviri sacris faciundis)* και ανήλθε στους πατρικίους μετά το 29 π.Χ. 

Είναι ο προπάππος του πιο διάσημου αυτοκράτορα Νέρβα, που κυβέρνησε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από το 96 έως το 98 μ.Χ. Ο γιος του, ονόματι επίσης Mάρκος Κόκειος Νέρβα, ήταν μέρος της  του Αυτοκράτορα Τιβέριου.

## Δείτε επίσης
* Γένος Κοκκείων

## Παραπομπές


## Πηγές
* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic, Vol II* (1952).
* Syme, Ronald, *The Roman Revolution*, Clarendon Press, Οξφόρδη, 1939.
* Anthon, Charles & Smith, William, *A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology and Geography* (1860).

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Οφουά (Ουάζ)

Το **Οφουά** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Πόπλιος Κανίδιος Κράσσος

[μικρογραφία| Έγγραφο σε πάπυρο του Φεβρουαρίου 33 π.Χ. που χορηγούσε φοροαπαλλαγές στην [Βασίλειο των Πτολεμαίων|Πτολεμαϊκή Αίγυπτο στον Πόπλιο Κανίδιο Κράσσο, και περιείχε την υπογραφή της Κλεοπάτρας Ζ΄ με διαφορετικό χέρι, με τη δήλωσή της «γινέσθω» (θα γίνει) .]]

Ο **Πόπλιος Κανίδιος Κράσσος**, λατιν.: *Publius Canidius Crassus* (απεβ. το 30 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και υποδιοικητής του Μάρκου Αντώνιου. Υπηρέτησε υπό τον Λέπιδο στη νότια Γαλλία το 43 π.Χ., και στο εξής συμμάχησε με τον Αντώνιο. Έγινε αντικαταστάτης ύπατος το 40 π.Χ., και στη συνέχεια υπηρέτησε ως διοικητής στην Αρμενία, από όπου εισέβαλε, το 36 π.Χ. στην Ιβηρία (Γεωργία), και ανάγκασε τον βασιλιά της Φαρνάβαζο Β΄ σε συμμαχία εναντίον του Ζοβέρ, βασιλιά της Αλβανίας (του Καυκάσου). Έχοντας υποτάξει τους Ίβηρες και τους Αλβανούς, ο Κράσσος εντάχθηκε στην εκστρατεία του Αντώνιου κατά της Παρθίας.

Στη μάχη του Ακτίου το 31 π.Χ. διέταξε τις χερσαίες δυνάμεις του Αντώνιου εναντίον του Οκταβιανού, έχοντας συμβουλεύσει τον Αντώνιο πριν από τη μάχη, ότι θα ήταν πιο συμφέρον για τις δυνάμεις τους, μαζί με εκείνες της Κλεοπάτρας Ζ΄, να πολεμήσουν στην ξηρά, όπου θα είχαν το πλεονέκτημα έναντι αυτών του Οκταβιανού.   Μετά την ήττα και τη φυγή τού Αντώνιου στην Αίγυπτο, ο Κράσσος κατηγορήθηκε ότι εγκατέλειψε τον στρατό του. Πήγε στην Αίγυπτο, όπου εκτελέστηκε με εντολή του Οκταβιανού. 

## Δείτε επίσης
* γένος Κανιδίων

## Αναφορές

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Μουστελίδες

μικρογραφία|Θηλαστικά της οικογένειας των Μουστελίδων.
Οι **Μουστελίδες** από τη λατινική λέξη *mustela*, που σημαίνει "κουνάβι" είναι μια ποικιλόμορφη οικογένεια σαρκοφάγων θηλαστικών, η οποία περιλαμβάνει τα κουνάβια, τις βίδρες, τα βρωμοκούναβα, τα πετροκούναβα, τα μάρτεν ή ευρωπαϊκός μάρτεν, τα γκρίσον ή γκρίσον της Νότιας Αμερικής, και τους αδηφάγους. Αποτελούν τη μεγαλύτερη οικογένεια στην υποοικογένεια Κυνόμορφα ή Κυνοειδή (*Caniformia* ή *Canoidea*) της τάξης των Σαρκοφάγων, με περίπου 66 έως 70 είδη σε 9 υποοικογένειες.

## Χαρακτηριστικά
Οι μουστελίδες παρουσιάζουν μια σειρά κοινών χαρακτηριστικών, παρά τη μεγάλη ποικιλία τους. Πρόκειται συνήθως για μικρά ζώα με επιμηκυμένα σώματα, κοντά πόδια, μικρές κρανιακές δομές, μικρά στρογγυλά αυτιά και πυκνό τρίχωμα. Η μακριά και λεπτή σωματική τους διάπλαση έχει προσαρμοστεί σε τρεις βασικούς τρόπους ζωής: επίγεια, δενδρόβια και υδάτινη/ημι-υδάτινη. Ανάλογα με το είδος, οι μουστελίδες μπορούν να κινούνται με **ψηλοποδική** ή **ολοπόδική** κίνηση, έχοντας πέντε δάχτυλα σε κάθε πόδι, επιτρέποντάς τους να ανασκαλεύουν, να σκαρφαλώνουν ή να κολυμπούν με ευχέρεια. Οι περισσότερες είναι μοναχικά, νυχτόβια ζώα και είναι ενεργά καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Το πυκνό τους τρίχωμα, που λειτουργεί συχνά ως φυσική παραλλαγή, αλλάζει κατά τις εποχές για να τους βοηθήσει να προσαρμοστούν στις μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες.

Εκτός από την θαλάσσια βίδρα, οι περισσότερες μουστελίδες διαθέτουν αναλυτικούς αρωματικούς αδένες που παράγουν μια έντονα μυρωδάτη έκκριση, την οποία χρησιμοποιούν για σεξουαλική σηματοδότηση και για την επισημείωση της επικράτειας.

Οι μουστελίδες εμφανίζουν σεξουαλικό δισμορφισμό, με τα αρσενικά να είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα θηλυκά, αν και η διαφορά αυτή ποικίλλει ανάλογα με το είδος και την γεωγραφική περιοχή. Τα αρσενικά έχουν διαχωρισμένο πέος και βακλούμ. Στη διαδικασία αναπαραγωγής των περισσότερων μουστελίδων παρατηρείται εμβρυϊκή διακοπή της ανάπτυξης, όπου το έμβρυο παραμένει αδρανές για κάποιο διάστημα πριν προσκολληθεί στην μήτρα. Αυτή η καθυστέρηση στη γονιμοποίηση επιτρέπει την γέννηση των μικρών σε ευνοϊκές περιβαλλοντικές συνθήκες, καθώς η αναπαραγωγή απαιτεί μεγάλο ενεργειακό κόστος.

Παρά το γεγονός ότι οι μουστελίδες είναι κυρίως σαρκοφάγα, ορισμένα είδη καταναλώνουν και φυτική τροφή σε περιοδικές περιστάσεις. Αν και η οδοντοστοιχία τους διαφέρει, όλα τα μέλη της οικογένειας διαθέτουν δόντια προσαρμοσμένα για κατανάλωση κρέατος, όπως τα σαρκοφαγικά γομφία. Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι ο πάνω πίσω γομφίος που περιστρέφεται κατά 90°, στραμμένος προς το εσωτερικό της στοματικής κοιλότητας. Η πιο κοινή οδοντική φόρμουλα είναι **3.1.3.1 / 3.1.3.2**.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Σαρκοφάγα (τάξη)
Κατηγορία:Οικογένειες θηλαστικών
Γλυφά Πάρου

Τα **Γλυφά** είναι μικρός οικισμός αλλά και παραλία στην Πάρο και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Τα Γλυφά βρίσκονται δίπλα στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού, σε υψόμετρο 40 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 21 χλμ. ΝΔ. από την Παροικιά (έδρα και λιμάνι του νησιού) και 13 χλμ. Ν. από τις Λεύκες. Η παραλία τους είναι περίπου 2 χλμ. νοτιοανατολικά, διαχωρίζεται από την παραλία Tρυπητή με ένα μιкρό βραχώδες ακρωτήρι, δεν είναι οργανωμένη, κυρίως αμμώδης με κάποια σημεία βοτσαλωτή ενώ μια σειρά αρμυρίκια προσφέρoυν σкιά. 

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Λευκών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τις Λεύκες, τα Βουνιά, το Άσπρο Χωριό και τη Λαγκάδα αποτελούν την κοινότητα Λευκών που υπάγεται στο Δήμο Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 20 κατοίκους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Λαγκάδα Πάρου

Η **Λαγκάδα** είναι πολύ μικρός οικισμός αλλά και παραλία στην Πάρο και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Η Λαγκάδα βρίσκεται στο κεντρικό - νοτιοανατολικό άκρο του νησιού, σε υψόμετρο 430 μέτρα. Απέχει περίπου 17 χλμ. ΝΔ. από την Παροικιά (ή Χώρα - έδρα και λιμάνι του νησιού) και 7 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τις Λεύκες. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 να προσαρτάται στην κοινότητα Λευκών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τις Λεύκες, τα Βουνιά, το Άσπρο Χωριό και τα Γλυφά αποτελούν την κοινότητα Λευκών που υπάγεται στο Δήμο Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 8 κάτοικοι. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή: Λεύκες-Λαγκάδα-Άσπρο Χωριό-Δρυός στον ιστότοπο https://anavasi.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας (ύπατος το 5 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλα**, λατιν.: *Lucius Cornelius Sulla* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός της εποχής του Αυγούστου. Ήταν τακτικός ύπατος ως συνάδελφος του Αυγούστου το 5 π.Χ.  Το μόνο άλλο αξίωμα που βεβαιώθηκε γι' αυτόν, ήταν ως μέλος των επτά ανδρών των εορτών (*[[Epulones|septemviri epulonum]])*, ιερατικό σύλλογο στον οποίο συμμετείχε μετά την πραιτορία του. 

Ο Ρόναλντ Σάυμ πίστευε ότι ήταν γιος του Πόπλιου Κορνήλιου Σύλλα, που ορίστηκε ύπατος για το 65 π.Χ., γεγονός που τον έκανε ανιψιό του Ρωμαίου δικτάτορα Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα.  Ο γιος του Λεύκιου, Κορνήλιος Σύλλας, εκδιώχθηκε από τη Σύγκλητο από τον Τιβέριο το 17 μ.Χ. 

## Αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Werner Eck, "Cornelius [II 58]" στο *Brill's New Pauly* (διαδικτυακή έκδοση).
* *Prosopographia Imperii Romani* (PIR 2 ) C 1460

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Γάιος Αντίστιος Βέτος (ύπατος το 6 π.Χ.)

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Δημηνάριο που έκοψε ο Γάιος ως αξιωματούχος του νομισματοκοπείου (16-15 π.Χ.).
Ο **Γάιος Αντίστιος Βέτος**, λατιν.: *Gaius Antistius Vetus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά την πρώιμη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ύπατος το 6 π.Χ. ως συνάδελφος του Δέκιμου Λέλιου Βάλβου. 

## Βιογραφία
Ο Αντίστιος ήταν γιος του Γάιου Αντίστιου Βέτου, υπάτου το 30 π.Χ.  Μεταξύ 26 και 24 π.Χ. ο Αντίστιος συμμετείχε στους Κανταβρικούς Πολέμους, υπηρετώντας με τον Αυτοκράτορα Αύγουστο για το μεγαλύτερο μέρος της εκστρατείας ως λεγάτος. Μαζί με τον συνάδελφό του Γάιο Φίρμιο, πολέμησαν μία δύσκολη εκστρατεία για να υποτάξουν τις φυλές Γαλλαικίων των πιο απομακρυσμένων δασικών και ορεινών τμημάτων της Γαλλαικίας που συνορεύουν με τον Ατλαντικό Ωκεανό. Τους Νίκησαν μόνο μετά από μία σειρά σκληρών μαχών,  αν και οι λεπτομέρειες αυτής της συγκεκριμένης εκστρατείας παραμένουν άγνωστες.

Λόγω της ασθένειας του Αυτοκράτορα, ο Αντίστιος διοίκησε τις πέντε λεγεώνες της Ρώμης στην πολιορκία του Αρακίλλου το 25 π.Χ. Ο Αντίστιος υπηρέτησε με τον Αύγουστο στην Aμάγυα, τη Bεργίδα και το Mόντε Βίδιο, και μετά την επιτυχημένη εκστρατεία, έγινε ο επαρχιακός κυβερνήτης (ανθύπατος) της Εγγύς Ισπανίας.

Ο Αντίστιος ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως  (triumvir monetalis) το 16–15 π.Χ.  Επέστρεψε στη Ρώμη για να υπηρετήσει ως ύπατος, το 6 π.Χ., και αργότερα υπηρέτησε ως ανθύπατος της Ασίας είτε στις 2/3 είτε στις 3/4 μ.Χ., βοηθούμενος από τον μεγαλύτερο γιο του Γάιο Αντίστιο Βήτο. 

Οι γιοι του, Γάιος και Λεύκιος, έγιναν Ρωμαίοι ύπατοι τα έτη 23 και 26 αντίστοιχα. Ο Βελλήιος Πατέρκουλος σημειώνει, ότι ζούσε ακόμη το 30 μ.Χ. 

## Δείτε επίσης
* γένος Αντίστιων
* Πολιορκία του Aρακίλλου
* Κανταβρικοί πόλεμοι

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Μαγιόρ Πάμπλο Λαγερένσα

Το **Μαγιόρ Πάμπλο Λαγερένσα** (ισπαν. *Mayor Pablo Lagerenza*) είναι μικρή κωμόπολη της Παραγουάης στον Νομό Άνω Παραγουάης, με πληθυσμό 2.990 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση του 2019. Είναι κτισμένη μέσα σε δάσος, σε υψόμετρο 182 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και αποτελεί έναν από τους βορειότερους οικισμούς ολόκληρης της χώρας., απέχοντας 48 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από τα σύνορα Παραγουάης-Βολιβίας, ενώ η οδική απόστασή της από την πρωτεύουσα της Παραγουάης, την Ασουνσιόν, ανέρχεται σε 819 χιλιόμετρα. Παλαιότερα (1973-1992) το Μαγιόρ Πάμπλο Λαγερένσα ήταν η πρωτεύουσα του Νομού Τσακό, ο οποίος σήμερα καταργήθηκε, με το έδαφός του να ενσωματώνεται στο δυτικό μέρος του Νομού Άνω Παραγουάης.

## Παραπομπές


Μαγιορ Παμπλο Λαγερεν
Μμπαρακαγιού

Το **Μμπαρακαγιού** (ισπαν. *Mbaracayú*) είναι χωριό και δήμος της ανατολικής Παραγουάης, στον Νομό Άνω Παρανά, με πληθυσμό του χωριού 565 κατοίκους το 2008 και πληθυσμό του δήμου 6.406 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2022. Η έκταση του δήμου ανέρχεται σε 715 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Το κέντρο του οικισμού απέχει σε ευθεία γραμμή 10 χιλιόμετρα από την τεχνητή λίμνη Ιταϊπού, 48 χιλιόμετρα από από το τεράστιο Φράγμα Ιταϊπού και 82 χιλιόμετρα από τους περίφημους Καταρράκτες Ιγκουασού.

## Παραπομπές


Μμπαρακαγιου
Χρήστος Σαγρέδος

Ο **Χρήστος Σαγρέδος** (Christos Sagredos) είναι Έλληνας ερευνητής, ακαδημαϊκός κι αναλυτής λόγου, γνωστός για την ακτιβιστική του δράση του στο χώρο των δικαιωμάτων των σεξεργαζομένων. 

## Ακαδημαϊκό κι ερευνητικό έργο
Απέκτησε το πτυχίο του στην Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη Γλωσσολογία (MA in Language and Linguistics) στο Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ. Έχει εργαστεί ως καθηγητής Αγγλικών τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ έχει διδάξει Αγγλικά για Ακαδημαϊκούς Σκοπούς στο Lancaster University και το Bellerbys College London.

Είναι υποψήφιος διδάκτορας στο King’s College London, όπου η έρευνά του επικεντρώνεται στις στην κατασκευή των ταυτοτήτων των σεξεργαζομένων σε ψηφιακά περιβάλλοντα, εστιάζοντας στη χρήση της γλώσσας στις αφηγήσεις των ατόμων που εργάζονται στο σεξ. Στο πλαίσιο της ακαδημαϊκής του δραστηριότητας, εκτός από την ανάλυση λόγου γύρω από την εργασία στο σεξ, η έρευνα του έχει ασχοληθεί επίσης με ζητήματα φύλου και σεξουαλικότητας, κι έχει δημοσιευθεί σε έγκριτα, διεθνή επιστημονικά περιοδικά.

## Ακτιβιστικό Έργο
Εκτός από την ακαδημαϊκή του πορεία, ο Σαγρέδος έχει υπάρξει εμπνευστής, ιδρυτής και πρόεδρος του Δικτύου Ενδυνάμωσης Σεξεργαζομένων (ΔΕΣ), ενός οργανισμού που στοχεύει στη στήριξη των σεξεργαζομένων στην Ελλάδα, την καταπολέμηση του κοινωνικού στίγματος και την προώθηση της αναγνώρισης της σεξεργασίας ως μορφής εργασίας με πλήρη δικαιώματα. Μέσω της δράσης του στο ΔΕΣ, έχει προωθήσει την αποποινικοποίηση και τον αποστιγματισμό της σεξεργασίας. Έχει επίσης οργανώσει και συμμετάσχει σε διάφορες εκδηλώσεις που είχαν στόχο την καταπολέμηση των διακρίσεων που υφίστανται τα άτομα που εργάζονται στο σεξ στην Ελλάδα.

## Παρουσία στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Στο πλαίσιο της ακτιβιστικής του δράσης, ο Σαγρέδος έχει παραχωρήσει αρκετές συνεντεύξεις σε ελληνικές εφημερίδες κι ιστοσελίδες, ενώ παρεμβάσεις του έχουν υπάρξει σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές αναφορικά με την εργασία στο σεξ στην Ελλάδα. Σε συνέντευξη του στην Καθημερινή έχει υπογραμμίσει ότι «οι σεξεργαζόμενοι δεν πουλάνε το σώμα τους, αλλά συγκεκριμένες υπηρεσίες», τονίζοντας τη σημασία της διάκρισης της σεξεργασίας από το τράφικινγκ και της νομικής κατοχύρωσης των δικαιωμάτων των ατόμων που εργάζονται στο σεξ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Δημήτριος Οικονόμου (κληρικός)

Ο **Δημήτριος Οικονόμου** (1876-1909) ήταν Έλληνας ιερέας από τα Γιαννιτσά Πέλλας, και σημαντική προσωπικότητα του Μακεδονικού Αγώνα στην περιοχή.

## Βιογραφία
Ο Δημήτριος Οικονόμου γεννήθηκε στα Γιαννιτσά, και διετέλεσε ιερέας. Στις αρχές του 1900, μαζί με τον πρόκριτο Αντώνιο Κασάπη και οπλαρχηγό Χρήστο Διδασκάλου, ίδρυσαν την *Εθνική Επιτροπή Γιαννιτσών*, όπου και εκτελούσε καθήκοντα γραμματέα. Ήταν, μαζί με τους άλλους δύο, ο βασικός οργανωτής και συντονιστής του Αγώνα στην πόλη.

Το 1903, ξεκίνησε την εθνική του δράση, τριγυρίζοντας τα χωριά και προστατεύοντας τους κατοίκους από τη βία των Βουλγάρων, που τους υποχρέωναν να δηλώσουν ότι ασπάζονται το Σχίσμα τους, και αγωνιζόταν να τους συγκρατήσει, παροτρύνοντας τους να μείνουν πιστά στο Πατριαρχείο και στην Ελλάδα. Επίσης, όπως όλοι οι κληρικοί, έκρυβε και βοηθούσε τους πολεμιστές, έδινε θάρρος κα προέτρεπε τους νέους σε αυτοάμυνα. Λόγω της μεγάλης δράσης του, τον αποκαλούσαν «Παπαφλέσσα των Γιαννιτσών». Οι κομιτατζήδες τον είχαν επικηρύξει από τους πρώτους, γι' αυτό και το 1906 δολοφόνησαν τον γιο του, Αθανάσιο Οικονόμου. Εκείνος όμως, απτόητος, συνέχισε το έργο του.

Το 1909, μια μέρα που επέστρεφε από το χωριό Μπάμπιανη (Λάκκα), λίγο έξω από τα Γιαννιτσά, όπου είχε πάει για να κηρύξει το λόγο του Θεού, του έστησαν ενέδρα οι κομιτατζήδες και τον δολοφόνησαν με οικτρό τρόπο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Ιστορία της Πέλλας
Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες
Κατηγορία:Ιστορία των Γιαννιτσών
Κατηγορία:Μακεδόνες
Νιακουντάι

Το **Νιακουντάι** (ισπαν. *Ñacunday*) είναι χωριό και δήμος της νοτιοανατολικής Παραγουάης, στον Νομό Άνω Παρανά, με πληθυσμό του χωριού 1.120 κατοίκους το 2008 και πληθυσμό του δήμου 6.468 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2022. Η έκταση του δήμου, ο οποίος ιδρύθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1973, ανέρχεται σε 865 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το χωριό είναι κτισμένο στη δεξιά όχθη του μεγάλου ποταμού Παρανά (δεύτερου μακρύτερου σε όλη τη Νότια Αμερική) και επομένως είναι παραμεθόριο, καθώς ο ποταμός εκεί ορίζει το σύνορο με τη Βραζιλία. Το Νιακουντάι απέχει τριακόσια χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή, και 394 οδικώς, ανατολικά από την πρωτεύουσα της Παραγουάης, την Ασουνσιόν.

Το δήμος είναι γνωστός από το ομώνυμο Εθνικό Πάρκο Νιακουντάι, όπου βρίσκεται ο εντυπωσιακός καταρράκτης Σάλτο Νιακουντάι, που έχει ύψος 40 μέτρα και πλάτος 110 μέτρα.

## Παραπομπές


Νιακουνται
Καραϊαό

Το *'Καραϊαό* (ισπαν. *Carayaó*) είναι μικρή κωμόπολη και δήμος της Παραγουάης, στον Νομό Κααγουασού, με πληθυσμό της κωμόπολης 3.005 κατοίκους το 2008 και πληθυσμό του δήμου 10.832 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2022. Η έκταση του δήμου είναι 920 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Το Καραϊαό είναι ένας από τους παλαιούς οικισμούς του νομού του, καθώς ιδρύθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1770 από τον αποικιακό κυβερνήτη της Παραγουάης Κάρλος Μόρφι. Η ονομασία της προέρχεται από δύο λέξεις της γλώσσας Γκουαρανί: τη λέξη *caraí* (= ευλογημένος, ιερός) και τη λέξη *aó·b* (= ρούχα). Η λαϊκή ετυμολόγηση συμπληρώνει ότι ζούσε κάποτε στην κώμη ένας παραδοσιακός θεραπευτής-μάγος, ο οποίος χρησιμοποιούσε για τις θεραπείες του ρούχα ανθρώπων που είχαν πεθάνει.

Μια από τις σημαντικότερες παραδόσεις στο Καραϊαό είναι ο ετήσιος εορτασμός των Τριών Μάγων, που αρχίζει στις 2 ή στις 4 Ιανουαρίου και κορυφώνεται στις 6 του μηνός.

## Παραπομπές


Καραιαο
Κόιντος Λουκρήτιος Βεσπίλλων

Ο **Κόιντος Λουκρήτιος Βεσπίλλων**, λατιν.: *Quintus Lucretius Vespillo* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και ύπατος, του οποίου η σταδιοδρομία ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, και ολοκληρώθηκε στη βασιλεία του Αυτοκράτορα Αυγούστου.

Στο παρελθόν πίστευαν ότι ήταν ο συγγραφέας του *Επαίνου των Τουρειών* (Laudatio Turiae), μίας επιτύμβιας στήλης χαραγμένης με ένα επιτάφιο επίγραμμα με τη μορφή επαίνου του συζύγου για τη σύζυγό του,  αλλά αυτό απορρίπτεται από τους σύγχρονους μελετητές. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Υποσημειώσεις


## Αναφορές
* Κικέρων, *Βρούτος* 48
* Ιούλιος Καίσαρ *Commentarii de Bello Civili* iii 7
* Αππιανός *π.Χ.* iv 44
* Βαλέριος Μάξιμος vi. 7.2
* Δίων Κάσσιος liv 10

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Λεύκιος Βινίκιος (ύπατος το 5 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Βινίκιος**, λατιν.: *Lucius Vinicius* (π. 1ος αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 5 π.Χ.

Ο Βινίκιος ήταν γιος του Λεύκιου Βινίκιου, ο οποίος ήταν ύπατος το 33 π.Χ. Αξιοσημείωτος συνήγορος με λαμπρή φωνή,  διορίστηκε ως ένας των *τριών ανδρών του νομισματοκοπείου* (triumvir monetalis) το 16 π.Χ.  Ο Βινίκιος διορίστηκε αργότερα ύπατος το 5 π.Χ., αντικαθιστώντας τον Αυτοκράτορα Αύγουστο, μετά το οποίο εξαφανίστηκε από τα ιστορικά αρχεία.

Ο Σουητώνιος αναφέρει ότι ο Αύγουστος αναγκάστηκε κάποτε να παρέμβει, όταν ο Βινίκιος εθεάθη να δίνει μεγάλη προσοχή στην κόρη του Αυτοκράτορα, Ιουλία την Πρεσβύτερη, που την είδε όταν αυτή έμενε στις Βαίες. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Γάιος Σουλπίκιος Γάλβας (ύπατος το 5 π.Χ.)

Ο **Γάιος Σουλπίκιος Γάλβα**, λατιν.: *Gaius Sulpicius Galba* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυγούστου. Διετέλεσε ύπατος το 5 π.Χ. ως συνάδελφος του Κόιντου Ατέριου, διαδεχόμενος τον Λεύκιο Βινίκιο. 

Ο Γάλβας ήταν γιος του ιστορικού Γάιου Σουλπίκιου Γάλβα, γιου του Σέρβιου Σουλπίκιου Γάλβα, πραίτορα το 54 π.Χ. και συνωμότη κατά του Ιουλίου Καίσαρα. Ο μικρότερος αδελφός του ονομαζόταν επίσης Σέρβιος Σουλπίκιος Γάλβα. Ο Γάλβα νυμφεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Mουμμία Αχαϊκή, με την οποία απέκτησε δύο γιους, τον Γάιο Σ. Γάλβα, ύπατο το 22 μ.Χ., και τον Σέρβιο Σ. Γάλβα, τον μελλοντικό Αυτοκράτορα Γάλβα. Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Λιβία Οσελίνα.

## Αναφορές

## Πηγές
* James H. Oliver, "C. Sulpicius Galba, Proconsul of Achaia", *American Journal of Archaeology*, 46 (1942), σσ. 380-388 
  
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Ζοζέφ Μάξιμος Φαχμέ

Ο **Ζοζέφ Μάξιμος Φαχμέ** (γαλλ. *Joseph Maximos Fahmé*, Χαλέπι, 4 Απριλίου 1924 - Παρίσι, 27 Μαρτίου 2025) ήταν Σύρο-Γάλλος Μελκίτης Καθολικός ιερέας και ψάλτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χαλέπι και στάλθηκε στην Ιερουσαλήμ σε ηλικία 12 ετών για να φοιτήσει στο Ιεροσπουδαστήριο της Αγίας Άννας. Εκεί έλαβε την πρώτη του θρησκευτική και μουσική εκπαίδευση και εξοικειώθηκε με τη βυζαντινή λειτουργική μουσική. Συνέχισε τις σπουδές του στο Μεγάλο Ιεροσπουδαστήριο και έψαλλε τακτικά στον Ναό της Αναστάσεως, επηρεασμένος από δύο διάσημους ψάλτες: τον Παπαδόπουλο (Κωνσταντινούπολη) και τον Ευλάμπιο (Αθήνα), τους οποίους αρχικά μιμήθηκε πριν αναπτύξει το δικό του ύφος.

Το 1949 επέστρεψε στο Χαλέπι, χειροτονήθηκε ιερέας με το όνομα Μάξιμος στις 29 Ιουνίου και έγινε διευθυντής της Σχολής Αγίου Νικολάου. Το 1955 μετακόμισε στο Παρίσι για να σπουδάσει θρησκευτικές κοινωνικές επιστήμες στο Καθολικό Ινστιτούτο Παρισιού και το 1958 επέστρεψε στο Χαλέπι για να διευθύνει μια μικτή χορωδία 50 ατόμων έως το 1965.

Εκείνο το έτος, επέστρεψε στο Παρίσι για μεταπτυχιακές σπουδές. Εκεί έγινε πρωτοψάλτης και διευθυντής χορωδίας στον Ναό Saint-Julien-le-Pauvre, έναν από τους παλαιότερους ναούς του Παρισιού, κοντά στην Παναγία των Παρισίων.

Εργάστηκε επίσης ως ραδιοφωνικός παρουσιαστής για το Ράδιο Μόντε Κάρλο με το ψευδώνυμο *Ναμπίλ Γιούσεφ* πριν εγκατασταθεί μόνιμα στο Παρίσι.

Του απονεμήθηκε ο τίτλος του αρχιμανδρίτη σε αναγνώριση του έργου του.

Απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 2025, σε ηλικία 100 ετών.

## Δισκογραφία
Το ψαλτικό του ύφος ξεχώριζε για τη βαθιά πνευματικότητα. Οι ερμηνείες του συγκέντρωναν εβδομαδιαίο κοινό, πιστούς και μη, που συγκινούνταν από την ομορφιά και την αρμονία της μουσικής του.

## Θάνατος
Νόσησε από COVID-19 σε ηλικία 97 ετών και ανάρρωσε, αλλά αργότερα εμφάνισε νόσο Αλτσχάιμερ. Απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 2025 στο Παρίσι, σε ηλικία 101 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* http://analogion.com/site/html/MaximosFahme.html
* http://www.egeo-apmh.org/artistes-c6.html 
* http://www.psalmus.fr/fiche_artiste.cfm?id=11 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://www.youtube.com/watch?v=sQcAWwrbgmY
* https://www.youtube.com/watch?v=f8Z38bVkTk4
* https://www.youtube.com/watch?v=L62vr7tF4JE
* https://www.youtube.com/watch?v=mZWmM_VSIok

Κατηγορία:Σύριοι μουσικοί
Κατηγορία:Γάλλοι μουσικοί
Κατηγορία:Μαέστροι χορωδίας
Κατηγορία:Ιερείς της Μελκίτικης Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας
Γλυσίδια Πάρου

Τα **Γλυσίδια** είναι οικισμός στην Πάρο και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Τα Γλυσίδια βρίσκονται προς τα δυτικά παράλια του νησιού σε υψόμετρο περίπου 25 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 7 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Παροικιά (ή Χώρα - έδρα και λιμάνι του νησιού). Βόρεια του χωριού είναι το Σαρακίνικο και η παραλία Αγία Ειρήνη, ανατολικά το καταφύγιο "Άγιος Χαράλαμπος - Λαγκάδα" (κωδικό K492 και Φ.Ε.Κ.: 435/15-7-85), νότια ο Κάμπος και οτο Αεροδρόμιο Πάρου ενώ ανατολικά η παραθαλάσσια Πούντα. Αξιοθέατο της περιοχής είναι ο Πύργος Αλησάφηδων, πυργοκατοικία της αρχοντικής οικογένειας των Αλησάφηδων. 

Απογράφονται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 στην κοινότητα Πάρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκουν στην κοινότητα Πάρου που υπάγεται στο Δήμο Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 147 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πύργος Αλησάφηδων από τον Καστρολόγο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Τύδη Ιβηρικής Χερσονήσου

Η **Τύδη** ήταν μία αρχαία ελληνική πόλη στην Ιβηρία.

Η πόλη αναφέρεται από τους αρκετούς αρχαίους συγγραφείς: Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την αποκαλεί με το εκλατινισμένο της όνομα **Τούδαι**. Ο Ελληνορρωμαίος ποιητής Σίλιος Ιταλικός (25-101 μ.Χ.) ως **Τύδη** αναφέροντας ότι ήταν Αιτωλική και ότι κτίστηκε από τον ήρωα **[[Διομήδης|Διομήδη]]** προς τιμήν του πατέρα του Τυδέως. Σε αυτό συμφωνεί και ο Πλίνιος -που την ονομάζει στα λατινικά ως *castellum Tyde* που αναγνωρίζει την ελληνική της προέλευση μαζί με την γειτονική πόλη Έλληνες. 

Στην θέση της μυκηναϊκής αυτής αποικίας βρίσκεται η σημερινή Tuy στην επαρχία Pontevedra της Γαλικίας. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Silius Italicus *Punica*. 
* Πλίνιος, Φυσική Ιστορία. 

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Ιβηρική Χερσόνησο
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ισπανίας
Όνι (Ουάζ)

Το **Όνι** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Άννα Κουρουπού

Η **Άννα Κουρουπού** είναι Ελληνίδα τρανς ακτιβίστρια, συγγραφέας, αρθρογράφος και καλλιτέχνης, γνωστή για τη συνεισφορά της στην προώθηση των δικαιωμάτων των τρανς ατόμων και των εργαζομένων στο σεξ στην Ελλάδα.

## Βιογραφία
Γεννημένη στην Πιερία, η Άννα Κουρουπού μετακόμισε με την οικογένειά της στην Αθήνα κατά την παιδική της ηλικία. Από νεαρή ηλικία, συνειδητοποίησε την ταυτότητα φύλου της και αντιμετώπισε τις σχετικές προκλήσεις με αποφασιστικότητα και θάρρος.

## Δραστηριότητες
### Ακτιβισμός
Η Άννα Κουρουπού έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής της στον αγώνα για τα δικαιώματα των τρανς ατόμων και των εργαζομένων στο σεξ. Υπηρέτησε ως Γενική Γραμματέας του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ) για τέσσερα χρόνια, συμβάλλοντας ενεργά στην προώθηση των δικαιωμάτων της τρανς κοινότητας. Το 2015, συμμετείχε στην ίδρυση του Red Umbrella Athens, ενός κέντρου ενδυνάμωσης για άτομα που εργάζονται στο σεξ, του οποίου έχει υπάρξει και διευθύντρια. Κατα τη διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού, έγινε viral λόγω επιστολής που συνέταξε η ίδια, απευθυνόμενη στον πρωθυπουργό και ζητώντας μέτρα πρόνοιας κι ενίσχυσης των σεξεργαζομένων.

### Συγγραφικό Έργο
Το 2011, εξέδωσε την αυτοβιογραφία της με τίτλο «Γιατί δεν έχω σαν το δικό σου, μαμά;», όπου περιγράφει την προσωπική της διαδρομή, τις εμπειρίες και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε ως τρανς γυναίκα στην Ελλάδα. Επίσης, έχει αρθρογραφήσει σε ιστοσελίδες ενημερωτικού τύπου και ψηφιακές εφημερίδες, όπως η Athens Voice.

### Καλλιτεχνική Δράση
Τα τελευταία χρόνια, η Άννα έχει στραφεί στην τέχνη της αναπαλαίωσης επίπλων και της διακόσμησης εσωτερικών χώρων, αξιοποιώντας τη δημιουργικότητά της σε νέους τομείς.

### Παρουσία στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Η Άννα Κουρουπού έχει συμμετάσχει σε διάφορα μέσα ενημέρωσης, προωθώντας τα δικαιώματα των τρανς ατόμων και των εργαζομένων στο σεξ. Έχει δώσει συνεντεύξεις σε εφημερίδες και περιοδικά μιλώντας για την αυτοβιογραφία της και τις εμπειρίες της ως τρανς γυναίκα στην Ελλάδα. Επιπλέον, έχει εμφανιστεί σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, κι έχει κάνει πολλές παρεμβάσεις σε συζητήσεις που αφορούν την τρανς κοινότητα και την κοινωνική αποδοχή των σεξεργαζομένων. Μέσω αυτών των εμφανίσεων, η Κουρουπού έχει συμβάλει σημαντικά στην ευαισθητοποίηση του κοινού και στην προώθηση της ισότητας και των δικαιωμάτων για όλα τα άτομα.

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Δημήτρης Βουνάτσος

Ο **Δημήτρης Βουνάτσος** (Πλωμάρι Λέσβου, 1943 – Μυτιλήνη, 7 Απριλίου 2025) ήταν Έλληνας δικηγόρος και σοσιαλιστής πολιτικός, γνωστός για τη μακρά του θητεία ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στο νομό Λέσβου, καθώς και για τη θητεία του ως νομάρχης και δήμαρχος Λέσβου με αξιοσημείωτο έργο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1943 στο Πλωμάρι Λέσβου. Ήταν γιος του Φωκίωνα Βουνάτσου, διακεκριμένου δικηγόρου και στελέχους της Εθνικής Αντίστασης, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής της Ένωσης Κέντρου και επίσης, δήμαρχος Πλωμαρίου.

Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση μέσω της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδας (ΕΦΕΕ).

Ήταν παντρεμένος με τη Μυρσίνη Κουντούρη.

Τον Μάρτιο του 2025 υπέστη σοβαρό αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλεύτηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Μυτιλήνης, όπου απεβίωσε στις 7 Απριλίου 2025, σε ηλικία 82 ετών.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Βουνάτσος εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε ως βουλευτής Λέσβου για πολλά χρόνια. Διετέλεσε επίσης αιρετός νομάρχης και πρώτος δήμαρχος του ενιαίου Δήμου Λέσβου κατά τα έτη 2011-2014.

Πρώτη φορά πολιτεύτηκε το 1981 και εκλέχθηκε πρώτος βουλευτής στο νομό Λέσβου. Επανεκλέχθηκε επίσης στις εθνικές εκλογές του 1985, τον Ιούνιο του 1989, τον Νοέμβριο του 1989, το 1990, το 1993, συνολικά για 15 χρόνια. Στις νομαρχιακές εκλογές του 1998 εκλέχτηκε με ποσοστό περίπου 58% ως αιρετός νομάρχης Λέσβου, υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ και το ΔΗΚΚΙ, θέση την οποία και υπηρέτησε από την 1η Ιανουαρίου 1999 έως και της 31η Δεκεμβρίου 2002.

## Αναγνώριση
Ο Βουνάτσος, σύμφωνα με δημόσιες αναφορές πολιτικών φίλων και αντιπάλων του, χαρακτηριζόταν από ήθος, αίσθημα ευθύνης και ανιδιοτέλεια, και αφιέρωσε τη ζωή του ως πολιτικός και αυτοδιοικητικός στην υπηρεσία του τόπου του. Η δράση του άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία και το έργο του σήμερα στο νομό Λέσβου αναγνωρίζεται ευρέως.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Νομάρχες Λέσβου
Δίκτυο Ενδυνάμωσης Σεξεργαζομένων

Το **Δίκτυο Ενδυνάμωσης Σεξεργαζομένων (ΔΕΣ)** είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε στην Ελλάδα με στόχο την υποστήριξη, εκπροσώπηση και ενδυνάμωση των ατόμων που εργάζονται στο σεξ. Το Δίκτυο αποτελεί πρωτοβουλία ατόμων που σχετίζονται άμεσα με τον χώρο της σεξεργασίας, και λειτουργεί με βάση τις αρχές της αυτοοργάνωσης, της αυτοδιάθεσης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

## Ιστορικό
Το ΔΕΣ ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2021 από μία ομάδα ακτιβιστών, ακαδημαϊκών κι ατόμων που εργάζονται στο σεξ με στόχο την ορατότητα, τον αποστιγματισμό και την ενδυνάμωση των σεξεργαζομένων, καθώς και την υπεράσπιση δικαιωμάτων τους. 

## Στόχοι και Δράσεις
Οι βασικοί στόχοι του ΔΕΣ περιλαμβάνουν:

* **Την αναγνώριση της σεξεργασίας ως μορφής εργασίας** με πλήρη εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα.
* **Την αποποινικοποίηση** της σεξεργασίας, και την κατάργηση των ποινικών μέτρων κατά των σεξεργαζομένων.
* **Την καταπολέμηση του κοινωνικού στίγματος** που συνδέεται με την εργασία στο σεξ.
* **Τη δημιουργία ασφαλών χώρων**, φυσικών και ψηφιακών, για συζήτηση, εκπαίδευση και υποστήριξη των μελών της κοινότητας.
* **Τη συμμετοχή στον δημόσιο διάλογο** και την εκπροσώπηση των σεξεργαζομένων σε πολιτικό, νομικό και κοινωνικό επίπεδο.
* **Την ενδυνάμωση των σεξεργαζομένων**, μέσω των παραπάνω.

Το ΔΕΣ έχει διοργανώσει δράσεις ευαισθητοποίησης, δημόσιες συζητήσεις και παρεμβάσεις, συμμετοχές σε συνέδρια, καλλιτεχνικά events και καμπάνιες ενημέρωσης. Επίσης, έχει συνεργαστεί με φεμινιστικές και ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεις και έχει λάβει μέρος σε διεθνή δίκτυα.

## Συμμετοχή στα Μέσα και Δημόσιος Λόγος
Το ΔΕΣ και τα μέλη του έχουν εμφανιστεί σε πολλές συνεντεύξεις, άρθρα και τηλεοπτικά/ραδιοφωνικά αφιερώματα αναφορικά με τα δικαιώματα των σεξεργαζομένων, ενώ έχουν αρθρογραφήσει σε έντυπα και ιστοσελίδες.

## Παραπομπές
Red Umbrella Athens

Το **Red Umbrella Athens** είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ιδρύθηκε το 2015 στην Αθήνα, με στόχο την υποστήριξη, ενδυνάμωση και κοινωνική ένταξη των ατόμων που εργάζονται στο σεξ. Αποτελεί πρωτοβουλία του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδος «Θετική Φωνή» και λειτουργεί ως το πρώτο κέντρο ημέρας στην Ελλάδα που παρέχει υπηρεσίες σε ενήλικες σεξεργάτες, ανεξαρτήτως φύλου ή ταυτότητας φύλου.

## Ιστορικό
Το Red Umbrella Athens ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2015, με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας σχετικά με την αποδοχή των σεξεργαζομένων στην Ελλάδα και την υποστήριξη των πολιτικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων τους χωρίς διακρίσεις.  Από την έναρξή του, έχει επεκτείνει τις δραστηριότητές του, παρέχοντας ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών και συμμετέχοντας σε διεθνή δίκτυα για την προώθηση των δικαιωμάτων των σεξεργαζομένων.

## Στόχοι και Δράσεις
Οι κύριοι στόχοι του Red Umbrella Athens περιλαμβάνουν:

* Την προώθηση της υγείας και της ευημερίας των σεξεργαζομένων μέσω παροχής υπηρεσιών πρόληψης και ενδυνάμωσης.
* Την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση της κοινωνίας και των κρατικών φορέων σχετικά με τα δικαιώματα των σεξεργαζομένων.
* Την υποστήριξη της κοινωνικής ένταξης των σεξεργαζομένων και την καταπολέμηση του στίγματος και των διακρίσεων που αντιμετωπίζουν.

### Παρεχόμενες υπηρεσίες
Το κέντρο ημέρας του Red Umbrella Athens προσφέρει δωρεάν και ανώνυμα τις ακόλουθες υπηρεσίες:

* Εξετάσεις για HIV, ηπατίτιδες B & C και σύφιλη.
* Συμβουλευτική για σεξουαλική υγεία.
* Παροχή δωρεάν προφυλακτικών και τεστ εγκυμοσύνης.
* Άμεση σύνδεση με υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας.
* Ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη.
* Νομική υποστήριξη.
* Συμβουλευτική για θέματα εξαρτήσεων και μείωσης βλάβης.
* Παροχή υλικών για ασφαλέστερη χρήση ουσιών.
* Παροχή ρουχισμού και άλλων βασικών ειδών.
* Καλλιτεχνικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες.
* Υπηρεσίες ομορφιάς (μακιγιάζ, κομμωτική, μανικιούρ κ.λπ.). Red Umbrella

Όλες οι υπηρεσίες παρέχονται χωρίς ραντεβού και χωρίς την απαίτηση νομικών εγγράφων, με δυνατότητα διερμηνείας σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των Ρωσικών, Ισπανικών, Πορτογαλικών, Αγγλικών, Φαρσί, Ουρντού και Αραβικών.

## Συνεργασίες και Δίκτυα
Το Red Umbrella Athens είναι μέλος των ακόλουθων διεθνών δικτύων:

* European Sex Workers Rights Alliance (ESWA).
* Global Network of Sex Work Projects (NSWP).
* The Sex Workers’ Rights Advocacy Network (SWAN).
* TAMPEP - The European Network for the Promotion of Rights and Health among Migrant Sex Workers.

Μέσω αυτών των συνεργασιών, το Red Umbrella Athens συμμετέχει ενεργά σε διεθνείς προσπάθειες για την προώθηση των δικαιωμάτων και της υγείας των σεξεργαζομένων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Λεύκιος Πασιηνός Ρούφος

Ο **Λεύκιος Πασιηνός Ρούφος**, λατιν.: *Lucius Passienus Rufus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και *νέος άνθρωπος* (novus homo) με κάποιο ρητορικό ταλέντο. Υπήρξε ύπατος το 4 π.Χ. ως συνάδελφος του Γάιου Καλβίσιου Σαβίνου. 

Κληρονόμησε το όνομα, τον πλούτο και την επιρροή του θείου του Σαλλούστιου. Ο Ρούφος είναι επίσης ο παππούς του Γάιου Σαλλούστιου Πασιηνού Κρίσπου, τον οποίο υιοθέτησε ο Σαλλούστιος, και ο οποίος νυμφεύτηκε τη δισεγγονή του Αυγούστου, Ιουλία Αγριππίνα. 

Η εκλογή με κλήρωση έκανε τον Πασιηνό Ρούφο τον ανθύπατο της Αφρικής (περί το 4/3 π.Χ.). Ενώ ήταν κυβερνήτης, οδήγησε μία επιτυχημένη εκστρατεία στη συνοριακή ζώνη, για την οποία κέρδισε μία διάκριση (ornamenta). 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Σαίνιος

Ο **Λεύκιος Σαίνιος** (πιθανώς **Βαλβίνος**), λατιν.: *Lucius Saenius* (*Balbinus*  ) (π. 1ος αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και αντικαταστάτης ύπατος το 30 π.Χ. ως συνάδελφος του Αυγούστου. 

## Βιογραφία
Ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει ότι το *όνομα του γένους* (gentilicum) "Σαίνιος" είναι "προφανώς ετρουσκικό", και προτείνει κάποιο είδος σύνδεσης μεταξύ του συγκλητικού και της πόλης Σαινία Ιουλία (σύγχρονη Σιένα).  Ήταν πιθανότατα γιος ενός ομώνυμου συγκλητικού, που δεν είχε επιτύχει υψηλά αξιώματα. Ο Σαίνιος θεωρείτο ένας από τους άνδρες, που όφειλαν τη σταδιοδρομία τους ολοκληρωτικά στον Οκταβιανό, και τον οποίο ο Οκταβιανός μπορούσε να χρησιμοποιήσει ως εργαλείο για τους δικούς του σκοπούς.

Το 30 π.Χ. ο Σαίνιος διορίστηκε *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|αντικαταστάτης ύπατος]]* (consul suffectus). Κατά τη διάρκεια της θητείας του εξέδωσε τη Lex Saenia, το οποίο ρύθμιζε την προσέλευση των πληβείων στην τάξη των πατρικίων μέσω μίας *lex Curiata* (ή νόμου που ψηφίστηκε από τη Συνέλευση των Curiate).  Παρενέβη επίσης για να προστατεύσει την Ιουνία Σεκούνδα, η οποία κατηγορήθηκε από τον Γάιο Μαικήνα, ότι συμμετείχε στη συνωμοσία τού γιου της, Μ. Αι. Λέπιδου του Νεότερου, εναντίον του Οκταβιανού.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Γάιος Ιούνιος Σιλανός (ύπατος το 17 π.Χ.)

Ο **Γάιος Ιούνιος Σιλανός**, λατιν.: *Gaius Junius Silanus* (π. 1ος αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος ήταν ύπατος το 17 π.Χ. ως συνάδελφος του Γάιου Φούρνιου. 

## Βιογραφία
Γιος ενός κατά τα άλλα άγνωστου Γάιου Ιούνιου Σιλανού, εικάζεται ότι ο Ιούνιος Σιλανός είχε συγγένεια με τον Μάρκο Ιούνιο Σιλανό (ίσως εξάδελφός του).  Εκλεγμένος ύπατος το 17 π.Χ. μαζί με τον Γάιο Φούρνιο, έχει υποτεθεί ότι μπορεί να ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ασίας γύρω στο 24/23 π.Χ., αλλά αυτό αμφισβητήθηκε ως εξαιρετικά απίθανο.  Μπορεί να ήταν ο βιολογικός πατέρας του Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Κρητικού Σιλανού.  Τίποτε περαιτέρω δεν είναι γνωστό για τη σταδιοδρομία του.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Μομμία Αχαϊκή

[μικρογραφία|200x200εσ| Η Μομμία Αχαϊκή από το ''[Promptuarii Iconum Insigniorum.*]]

Η *'Μομμία Αχαϊκή*', λατιν.: *Mummia Achaica'' ήταν μητέρα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Γάλβα και του μεγαλύτερου αδελφού του Γάιου. Ήταν εγγονή του υπάτου Κόιντου Λουτάτιου Κάτουλου μέσω της κόρης του Λουτατίας. Το όνομα του πατέρα της ήταν Λεύκιος Μόμμιος Αχαϊκός, από τον οποίο ήταν δισεγγονή του στρατηγού Λεύκιου Μόμμιου Αχαϊκού.  

Παντρεύτηκε τον Γάιο Σουλπίκιο Γάλβα.

Απεβίωσε λίγο μετά τη γέννηση του Γάλβα.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
Πον-Σαιντ-Μαξάνς

Το **Πον-Σαιντ-Μαξάνς** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Ιβάν Λίπα

Ο **Ιβάν Λβόβιτς Λίπα** (ουκρανικά: Іван Львович Липа; 24 Φεβρουαρίου 1865, Κερτς – 13 Νοεμβρίου 1923, Λβιβ (Βινίκι) ήταν Ουκρανός γιατρός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως Ουκρανός υπουργός Θρησκευτικών Υποθέσεων. Είναι πατέρας ενός άλλου Ουκρανού πολιτικού ηγέτη και γιατρού, του Γιούρι Λίπα.

## Βιογραφία
Ο Ιβάν Λίπα γεννήθηκε στο Κερτς του Κυβερνείου της Ταυρίδας σε μια οικογένεια συνταξιούχου στρατιώτη του αυτοκρατορικού Ρωσικού Στρατού, ενώ η καταγωγή του από την πλευρά της μητέρας του εντοπίζεται στους Κοζάκους της περιοχής Πολτάβα, οι οποίοι υποστήριζαν τον Ιβάν Μαζέπα. 

Ο Ιβάν Λίπα φοίτησε σε ένα εκκλησιαστικό ενοριακό σχολείο στην ελληνική εκκλησία του Ιωάννη του Προδρόμου στο Κερτς. Κατά τα έτη 1878-1887 σπούδασε στο Αλεξάνδρειο Γυμνάσιο Αρρένων στο Κερτς, το οποίο τελείωσε με άριστα. Στα χρόνια του γυμνασίου του, ο Λίπα εξοικειώθηκε με τα έργα των Ρώσων στοχαστών Νικολάι Τσερνισέφσκι, Ντμίτρι Πισάρεφ και Νικολάι Ντομπρολιούμποφ και έγινε σθεναρός οπαδός των ιδεών των Ναρόντνικων. 

Παρά το γεγονός ότι έλαβε άριστα στο απολυτήριο γυμνασίου του, ο Λίπα χαρακτηρίστηκε ως αναξιόπιστος και έλαβε βαθμό 4 (στα 5) για διαγωγή και ως εκ τούτου του απαγορεύτηκε να εγγραφεί σε πανεπιστήμια των μεγάλων πόλεων. Αρχικά, του προσφέρθηκε να εγγραφεί στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου, αλλά ο Λίπα αρνήθηκε και το 1888 εγγράφηκε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου του Χαρκόβου, όπου γνώρισε έναν αριθμό αξιοσημείωτων φοιτητών του Χαρκόβου, όπως ο Μπόρις Χριντσένκο και ο Μίκολα Μιχνόφσκι. Υπό την επιρροή μελών της χρομάντατου Χαρκόβου, όπως ο Ντμίτρο Μπαχάλι, ο Ολεξάντρ Κατρένκο, οι οικογένειες των Ρούσοφ και Αλτσέφσκι, ο Λίπα άλλαξε σε καθαρά ουκρανικές εθνικές θέσεις. 

Το καλοκαίρι του 1891 προσκεκλημένος από τον Ρώσο στατιστικολόγο Αλεξάντρ Ρουσόφ για να βοηθήσει στην απογραφή ακινήτων του Κυβερνείου της Πολτάβα, ο Λίπα μαζί με τους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Χαρκόβου Μίκολα Μπαϊζντρένκο και Μιχάιλο Μπάζκεβιτς, καθώς και με τον φοιτητή από το Κίεβο Βιτάλι Μπόροβικ, επισκέφτηκαν τον τάφο του Ταράς Σεβτσένκο κοντά στο Κάνιου και δημιούργησαν την υπόγεια ουκρανική εθνική πολιτική οργάνωση, την Φοιτητική Αδελφότητα Τάρας (Αδελφότητα του Τάρας).

Κατά τη διάρκεια του ουκρανικού αγώνα για την ανεξαρτησία (1917-20), εξελέγη Ουκρανός επίτροπος της Οδησσού και ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Ουκρανικού Κόμματος Σοσιαλιστών-Ανεξαρτήτων. Στο πλαίσιο του Διευθυντηρίου της Ουκρανικής Εθνικής Δημοκρατίας υπηρέτησε ως υπουργός Θρησκευτικών Υποθέσεων υπό τον Βολοντίμιρ Τσεχίβσκι και τον Σεργκέι Οσταπένκο. 

Αφού μετανάστευσε στο Ταρνόβ (Πολωνία) το 1921, προήδρευσε του Συμβουλίου της Δημοκρατίας και έγινε υπουργός Υγείας στην εξόριστη κυβέρνηση της Ουκρανικής Εθνικής Δημοκρατίας. Το 1922 εγκαταστάθηκε στο Βινίκι, κοντά στο Λβιβ.

Ως συγγραφέας, ο Λίπα είναι γνωστός για τη συμβολική-φιλοσοφική ποίηση και τα διηγήματά του, τα οποία δημοσιεύτηκαν σε διάφορα περιοδικά, καθώς και σε διάφορα αλμανάκ. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιβάν Λίπα . Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας

Κατηγορία:Ουκρανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ουκρανοί συγγραφείς
Γάιος Σουλπίκιος Γάλβας (ύπατος το 22)

Ο **Γάιος Σουλπίκιος Γάλβα**, λατιν.: *Gaius Sulpicius Galba* (απεβ. το 36) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιβέριου. Υπήρξε ύπατος το 22 μ.Χ. ως συνάδελφος του Δέκιμου Ατέριου Αγρίππα. Ο Σουλπίκιος Γάλβα ήταν γιος του Γάιου Σουλπίκιου Γάλβα και της Mουμμίας Αχαϊκής, εγγονής του Κόιντου Λουτάτιου Κάτουλου. Ο μελλοντικός Αυτοκράτορας Γάλβας ήταν αδελφός του.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Γάιος σπατάλησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του, και αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τη Ρώμη. Ήλπιζε να ανακτήσει τον πλούτο του μέσω της εκλογής με κλήρωση το 36, η οποία του έδωσε την Αφρική ή την Ασία για να κυβερνήσει ως ανθύπατος. Αλλά ο Αυτοκράτορας Τιβέριος του απαγόρευσε να αναλάβει την επαρχία που του έλαχε, και αυτό ανάγκασε τον Γάιο να βάλει τέλος στη ζωή του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Άξονας Μπροκάρ

Στην γεωμετρία, ο **άξονας Μπροκάρ** ενός τριγώνου είναι η ευθεία που διέρχεται από το σημείο Λεμουάν και από το περίκεντρο του τριγώνου.

Παίρνει το όνομά του από τον Γάλλο μαθηματικό Ανρί Μπροκάρ.

## Ιδιότητες
* Ο άξονας Μπροκάρ είναι κάθετος στον άξονα Λεμουάν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διαδραστική εφαρμογή για τον άξονα Μπροκάρ στο Geogebra.
* Άξονας Μπροκάρ στο MathWorld.

## Δείτε επίσης
* Σημείο Λεμουάν
* Περίκεντρο τριγώνου
* Σημεία Brocard
* Κύκλος Brocard

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρίγωνα
Κατηγορία:Ευθείες
Ταβουσιγιέχ

Το **Ταβουσιγιέχ** (περσ. طاووسيه) είναι χωριό του βόρειου Ιράν, στην κοινότητα Ραμτζίν του Νομού (*[[σαχρεστάν]]*) Τσαχαρμπάγκ της Επαρχίας Αλμπόρζ. Είναι γνωστό και ως **Σαχράκ-ε Ταβουσιγιέχ**. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 1.350 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και απέχει 51 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή δυτικά-βορειοδυτικά από το κέντρο της Τεχεράνης.

Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2006 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 594 κάτοικοι, που ζούσαν σε 171 νοικοκυριά. Τότε το Ταβουσιγιέχ υπαγόταν στον Νομό Σαβοτζμπολάγκ της Επαρχίας της Τεχεράνης. Στην απογραφή του 2016 ο πληθυσμός ήταν 827 κάτοικοι, που ζούσαν σε 264 νοικοκυριά. Τότε ο νομός είχε ήδη διαχωρισθεί από την Επαρχία της Τεχεράνης και ενταχθεί στη νεοϊδρυθείσα Επαρχία Αλμπόρζ.

Το 2020 η κοινότητα αποσπάσθηκε από τον νομό της και εντάχθηκε στον νεοϊδρυθέντα Νομό Τσαχαρμπάγκ.

## Παραπομπές


Ταβουσιγιεχ
Κελασίν

Το **Κελασίν** (κουρδ. که‌لاشن, μεταγρ. *Kelaşin* ή *Kelashin*) είναι ορεινό χωριό του Ιράκ στο Κυβερνείο του Ερμπίλ, στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Είναι κτισμένο κοντά στην ομώνυμη ορεινή διάβαση Κελασίν, η οποία έχει υψόμετρο 2.981 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και οδηγεί στο Ιράν. Η μεγάλη Λίμνη Ούρμια απέχει περίπου 80 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Κελασίν.

Η λεγόμενη Στήλη του Κελασίν που ανακαλύφθηκε κοντά στο χωριό αναγράφει ένα σημαντικό δίγλωσσο ουραρτιανό-ασσυριακό κείμενο, που χρονολογείται περί το 800 π.Χ..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί στο Κυβερνείο της Ερμπίλ
Κατηγορία:Αρχαίες ασσυριακές πόλεις
Μπαρζάν

Το **Μπαρζάν** (κουρδ. بارزان) είναι ορεινό χωριό του βόρειου Ιράκ στο Κυβερνείο του Ερμπίλ, στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Είναι κτισμένο στην όχθη του ποταμού Μεγάλου Ζαμπ, σε υψόμετρο περίπου 700 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας

Ο πληθυσμός του Μπαρζάν αποτελείται παραδοσιακά από Κούρδους, όντας αρχικώς έδαφος της κουρδικής φυλής Ζεμπαρί και υπαγόμενο στο κουρδικό πριγκιπάτο Μπαχντινάν από τον 13ο ή τον 14ο αιώνα μ.Χ.. Τότε το χωριό ονομαζόταν **Μπαζιράν**. Τον 19ο αιώνα ήταν η έδρα ενός «σεΐχη» του σουφικού τάγματος Νακσμπάντι και των ακολούθων του, που μετεξελίχθηκαν στην κουρδική φυλή Μπαρζανί. 

## Παραπομπές


Μπαρζαν
Κασναζάν

Το **Κασναζάν** ή **Κεσνεζάν** (κουρδ. کەسنەزان) είναι χωριό του Ιράκ στο Κυβερνείο του Ερμπίλ, στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Αποτελεί σχεδόν προάστιο της πόλεως Ερμπίλ, καθώς απέχει μόλις 12 Χιλιόμετρα από το κέντρο του. Ιστορικά οι κάτοικοί του είναι Κούρδοι, στους οποίους προστέθηκαν εξαιτίας του Συριακού Εμφύλιου Πολέμου και πρόσφυγες κουρδικής κατσγωγής από τη γειτονική Συρία, που έφθασαν να αποτελούν το 15% του συνολικού πληθυσμού.

## Παραπομπές


Κασναζαν
Φαλαχάτ

Το **Φαλαχάτ** (αποδόσεις στο λατ. αλφάβητο: *Fallahat*, *al-Fallahat*, *Mintaqat al Falahat*) είναι χωριό του Ιράκ στο Κυβερνείο Αλ Ανμπάρ. Βρίσκεται δυτικά της πόλεως Φαλούτζα και νοτίως του ποταμού Ευφράτη. Επίσης η πόλη Χαμπανίγια βρίσκεται στα βορειοδυτικά του Φαλαχάτ.

Το 2016, κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας της Φαλούτζα και της μάχης που επακολούθησε, διεξάχθηκαν επίμονες εχθροπραξίες κοντά στο Φαλαχάτ ανάμεσα στον ιρακινό στρατό και σε μαχητές του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIS). Στις 11 Μαΐου αεροπλάνα της συμμαχίας βομβάρδισαν θέσεις στην περιοχή του χωριού, σκοτώνοντας 8 μαχητές του ISIS, ενώ στις 2 Ιουνίου 12 ακόμα πολεμιστές του ISIS σκοτώθηκαν εκεί και 4 οχήματα καταστράφηκαν από μια άλλη αεροπορική επιδρομή της συμμαχίας. Ωστόσο και το καλοκαίρι εκείνο του 2016 το Φαλαχάτ ήταν υπό τον έλεγχο του ISIS.

## Παραπομπές


Φαλαχατ