open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάρσα Χαντ

Η **Μάρσα Χαντ** (αγγλ.: *Marsha Hunt*) (Σικάγο, 17 Οκτωβρίου 1917 - Λος Άντζελες, 7 Σεπτεμβρίου 2022  ) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 και 40. Κατά την περίοδο του Μακαρθισμού τοποθετήθηκε στη λεγόμενη Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ, κάτι που τελικά οδήγησε στην κατάρρευση της καριέρας της στην υποκριτική.

## Καριέρα
[μικρογραφία|250x250εσ|Με τον [Τζον Γουέιν σε μια σκηνή από το *Γεννημένη στη Δύση* (1937)]]μικρογραφία|250x250εσ| Η Μάρσα Χαντ τον Νοέμβριο του 2013.
Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Θεόντορ Ίρβινγκ. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της εργάστηκε ως μοντέλο και τραγουδίστρια. Ήδη από το 1934 υπέγραψε συμβόλαιο με την Paramount και ένα χρόνο αργότερα, σε ηλικία 18 ετών, έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο.  Ήταν συχνά πολιτικά ενεργή, υπογράφοντας, μεταξύ άλλων, μια σειρά από αναφορές που προωθούσαν φιλελεύθερες ιδέες και καταδίκαζαν τον κομμουνισμό. Σύντομα, αυτή και ο δεύτερος σύζυγός της μπήκαν στη μαύρη λίστα του Χόλιγουντ. 

Στις 26 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, σε ηλικία 30 ετών, η Χαντ έλαβε μέρος στο Hollywood Fights Back, ένα ραδιοφωνικό πρόγραμμα γεμάτο αστέρια που συνέγραψε ο σύζυγός της διαμαρτυρόμενος για τις δραστηριότητες της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων. Το 2020, η Χαντ υπενθύμισε:

Στις 27 Οκτωβρίου 1947, πήγε στην Ουάσιγκτον με μια ομάδα 30 ηθοποιών, σκηνοθετών και συγγραφέων (συμπεριλαμβανομένων των Τζον Χιούστον, Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Λορίν Μπακόλ και Ντάνι Κέι) για να διαμαρτυρηθεί για τις ενέργειες του Κογκρέσου. Όταν επέστρεψε στο Χόλιγουντ μόλις τρεις ημέρες αργότερα, τα πράγματα είχαν αλλάξει. Της ζητήθηκε να καταγγείλει τις δραστηριότητές της εάν ήθελε να βρει δουλειά. Ωστόσο εκείνη αρνήθηκε.

Μέχρι το 1950, εμφανίστηκε σε σχεδόν 50 ταινίες και μετά τη δημοσίευση της «μαύρης λίστας», εμφανίστηκε σε λίγες μόνο παραγωγές τα επόμενα 10 χρόνια. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 εμφανίστηκε μόνο ως καλεσμένη σε τηλεοπτικές σειρές. Έχει συμμετάσχει σε σειρές όπως μεταξύ άλλων:  *Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ Παρουσιάζει*, *[[Η Ζώνη του Λυκόφωτος (τηλεοπτική σειρά)|Η Ζώνη του Λυκόφωτος]]*, *Matlock*, *[[Η συγγραφέας ντετέκτιβ]]*, *[[Σταρ Τρεκ: Η Επόμενη Γενιά]]*. Επέστρεψε στη μεγάλη οθόνη μόνο μία φορά, παίζοντας τη μητέρα του κύριου χαρακτήρα στη διάσημη ταινία του Ντάλτον Τράμπο, *Ο Τζόνι πήρε τ όπλο του* (1971). Το 1988, έκανε την τελευταία της guest εμφάνιση σε ένα επεισόδιο του *Star Trek: The Next Generation*. Ωστόσο, μετά από ένα διάλειμμα 20 ετών, επέστρεψε στον κινηματογράφο, εμφανιζόμενη σε δύο κινηματογραφικές παραγωγές.

## Προσωπική ζωή
Έκανε τον πρώτο της γάμο σε ηλικία 21 ετών, με τον σκηνοθέτη Τζέρι Χόπερ, που ήταν 10 χρόνια μεγαλύτερός της . Πήραν διαζύγιο το 1943. Το 1946 παντρεύτηκε τον σεναριογράφο Ρόμπερτ Πρέσνελ Τζούνιορ. Ήταν παντρεμένοι για 40 χρόνια μέχρι τον θάνατό του το 1986. Το μοναχοπαίδι της πέθανε την επομένη της γέννησης του. Η Μάρσα Χαντ απεβίωσε το 2022 σε ηλικία 104 ετών.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αιωνόβιοι
OM σειρά X

Η **σειρά OM X** είναι ένα ελαφρύ έως μεσαίου τύπου μοντέλο φορτηγού που παρήχθη από τον Ιταλό κατασκευαστή OM μεταξύ του 1972 και του 1987. Ενώ ήταν επιφανειακά παρόμοιο με τα OM Lupetto, Leoncino, Daino και Tigrotto, ήταν ένα ολοκαίνουργιο σχέδιο - εκτός από τη χρήση των ίδιων πορτών με την προηγούμενη "ζωολογική" σειρά (τα προηγούμενα φορτηγά είχαν αυτό το παρατσούκλι, επειδή ονομάστηκαν με ονόματα ζώων). Η σειρά X πωλούνταν και με διάφορα άλλα ονόματα, ανάλογα με την αγορά. Όλα εκτός από τα δύο ελαφρύτερα μοντέλα αντικαταστάθηκαν από τη νέα σειρά Z το 1976, μια σχεδίαση που χρησιμοποίησε εν συντομία το σήμα OM, αλλά κατέληξε να κυκλοφορεί αποκλειστικά ως Iveco.

## Ανάπτυξη
Αναπτύχθηκε από την OM, προσφέρθηκε με μια ποικιλία διαφορετικών κινητήρων και με πολλά διαφορετικές μάρκες. Οι μικρότερες εκδόσεις χρησιμοποιούσαν τον τετρακύλινδρο πετρελαιοκινητήρα 8040 της Fiat και διατέθηκαν στην αγορά ως Fiat, OM ή Unic στη Γαλλία. Οι εκδόσεις μεσαίας κατηγορίας (πωλήθηκαν ως OM ή OM-Saurer) χρησιμοποιούσαν τον μεγαλύτερο τετρακύλινδρο OM CO3, που αναπτύχθηκε μαζί με την Saurer της Ελβετίας. Τα βαρύτερα μοντέλα έλαβαν τον εξακύλινδρο κινητήρα 8060 της Fiat και πωλήθηκαν ως Fiat ή Unic, καθώς και ως OM N100.

Οι εκδόσεις της OM ονομάστηκαν με διψήφιο κωδικό που υποδεικνύει την ολική χωρητικότητα που κυμαίνεται από το OM 35 έως το 100, ένα σύστημα που χρησιμοποιούσε επίσης η Saurer στις εκδόσεις που πουλούσαν. Κατά συνέπεια, το εύρος ήταν από 3,5 μέχρι 11 τόνους. Η Fiat και η Unic χρησιμοποίησαν το ίδιο αριθμητικό σύστημα ακολουθούμενο από **το NC** (για *το Nafta Cabinato*, "ντίζελ καμπίνα-πάνω"). Η Magirus-Deutz πούλησε αυτή τη σειρά με με την μάρκα της μετά το 1975 και χρησιμοποίησε τους δικούς της αερόψυκτους κινητήρες για ορισμένα μοντέλα (55, 60, 75). Στην Αυστρία, αυτό το φορτηγό διατέθηκε στο εμπόριο ως Steyr-OM. Η σειρά X κατασκευάστηκε επίσης από τη Zastava, ξεκινώντας το 1978. Τα κιτ συναρμολόγησης για το 35-40 στάλθηκαν επίσης από το εργοστάσιο της Zastava από την Iveco για συναρμολόγηση CKD στο Κάνο της Νιγηρίας, από μια εταιρεία που ονομάζεται NTM. Αυτά τα φορτηγά έλαβαν σήμα Fiat, καθώς αυτή η μάρκα θεωρούνταν ισχυρότερη ως όνομα στη Νιγηρία.

Η καμπίνα της σειράς X ανανεώθηκε ελαφρά λίγα χρόνια μετά την εισαγωγή της, όταν η πρώιμη μεταλλική μάσκα αντικαταστάθηκε από μια μαύρη πλαστική μονάδα με οριζόντιες ράβδους. Το εσωτερικό παρέμεινε αμετάβλητο. Το σήμα «Iveco» έγινε επίσης πιο εμφανές μετά την ίδρυση αυτής της εταιρείας την 1η Ιανουαρίου 1975. Ένας πιο εμπεριστατωμένος επανασχεδιασμός, με μια νέα, πιο τετράγωνη καμπίνα, εμφανίστηκε στα τέλη του 1976 και ονομάστηκε σειρά OM Z. Αυτό αντικατέστησε την προηγούμενη σειρά X από το 1977, αν και το Fiat 35/40 NC παρέμεινε στην αγορά μέχρι το 1987 με την προηγούμενη καμπίνα και κατασκευάστηκε από τη Zastava στη Γιουγκοσλαβία στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές




Κατηγορία:Μοντέλα Fiat
Κατηγορία:Μοντέλα Iveco
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Κατηγορία:Φορτηγό
Dodge 500

Το **Dodge 500** ήταν ένα φορτηγό μεσαίας χρήσης που παρουσιάστηκε το 1964 και κατασκευάστηκε στη Μεγάλη Βρετανία από την Dodge.

## Ιστορία και Ανάπτυξη
Το Dodge 500 αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ο σχεδιασμός προήλθε από την Ghia και η ανάπτυξη των μηχανικών εξαρτημάτων από τον όμιλο Rootes στο Kew. Όλοι οι τροχοί αναρτήθηκαν σε φύλλα ελατηρίων, πρόσθετα βοηθητικά ελατήρια ήταν διαθέσιμα στο πίσω μέρος κατόπιν αιτήματος. Το φορτηγό με εμπρός κίνηση είχε έναν κινητήρα ντίζελ που καθόταν κάτω από την καμπίνα του οδηγού, η οποία ήταν τοποθετημένη πολύ μπροστά. Αυτό ήταν γνωστό για το σχεδιασμό, τον χώρο και την άνεσή του. Προσέφερε μεγάλα παράθυρα με καλή θέα στο δρόμο και ο κινητήρας καταλάμβανε λίγο χώρο κάτω από την καμπίνα του οδηγού. Κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1964. 

Το Dodge 500 ήταν δημοφιλές στη Βρετανία και εξαγόταν επίσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις έφερε τα εμπορικά σήματα Commer, DeSoto ή Fargo. Τα οχήματα πωλούνταν ως σασί με καμπίνα, χωρίς έτοιμη καρότσα από το εργοστάσιο.

Το μεικτό βάρος ξεκίνησε στους 11 τόνους για το διαξονικό όχημα και επεκτάθηκε στο τριαξονικό όχημα σε 16 τόνους, στη νταλίκα σε 30 τόνους. Όποιος ήθελε λιγότερο ωφέλιμο φορτίο παραπέμπονταν στο λίγο μικρότερο Dodge 100, το οποίο αντικατέστησε τελικά το Dodge 500.

Με τη βοήθεια προμηθευτών, αναπτύχθηκε ένα ειδικό κράμα αλουμινίου-χάλυβα για να διατηρεί το βάρος του πλαισίου όσο το δυνατόν χαμηλότερο. Στα διαμήκη μέλη βιδώθηκαν εγκάρσια μέλη από σωλήνες και προφίλ U. Οι βάσεις στήριξης του φύλλου ελατηρίου βιδώθηκαν επίσης στα εγκάρσια μέλη όπου ήταν δυνατόν. Εγκαταστάθηκαν κινητήρες ντίζελ Cummins και Perkins.

Οι αγοραστές είχαν τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ των κινητήρων ντίζελ Cummins V6 και V8, οι οποίοι απέδιδαν 130-170 ίππους (96-125 kW) και των βρετανικών πετρελαιοκινητήρων Perkins στους 120&nbsp;ίπποι (88&nbsp;kW). Όλοι αυτοί οι κινητήρες ήταν πολύ αξιόπιστοι. Το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν χειροκίνητο.

## διαδικτυακοί σύνδεσμοι

* George J. Kozloff: ''History of the Dodge 500'' Νοεμβρίου 2006. (Αγγλικά)
Κατηγορία:Μοντέλα Dodge
Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Φορτηγό
Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Πώς να Εκπαιδεύσετε τον Δράκο σας (ταινία, 2025)

Το ***Πώς να Εκπαιδεύσετε τον Δράκο σας*** (πρωτότυπος τίτλος: ***How to Train Your Dragon***) είναι αμερικανική ταινία φαντασίας του 2025 σε σκηνοθεσία και σενάριο από τον Ντιν Ντεμπλουά. Βασίζεται στην ομότιτλη ταινία του 2010 σε σκηνοθεσία από τον Ντεμπλουά, η οποία βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του 2003. Πρωταγωνιστούν οι Μέισον Τεμς, Νίκο Πάρκερ, Νικ Φροστ και Τζεράρντ Μπάτλερ, με τον τελευταίο να επαναλαμβάνει τον ρόλο του από τις ταινίες κινουμένων σχεδίων.

Τα σχέδια μιας προσαρμογής ζωντανής δράσης του *Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σας* ανακοινώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2023, μαζί με την επιστροφή του Ντεμπλουά. Οι Τεμς και Πάρκερ εντάχθηκαν στο καστ τον Μάιο του 2023, ενώ οι Μπάτλερ και ο Φροστ προστέθηκαν τον Ιανουάριο του 2024. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον ίδιο μήνα στο Μπέλφαστ και ολοκληρώθηκαν τον Μάιο.

Το *Πώς να Εκπαιδεύσετε τον Δράκο σας* έκανε πρεμιέρα στο CinemaCon στις 2 Απριλίου 2025, πριν κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 13 Ιουνίου, από τη Universal Pictures. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και έχει εισπράξει $364.4 εκατομμύρια παγκοσμίως έχοντας στοιχήσει $150 εκατομμύρια, με αποτέλεσμα να γίνει η 8η ταινία του 2025 με τις μεγαλύτερες εισπράξεις. Μια συνέχεια βασισμένη στη δεύτερη ταινία είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 11 Ιουνίου 2027.

## Ηθοποιοί και χαρακτήρες

* Μέισον Θέιμς ως Ψάρης
* Νίκο Πάρκερ ως Άστριντ Χόφερσον
* Τζεράρντ Μπάτλερ ως Στωικός ο Μέγας
* Νικ Φροστ ως Γκόμπερ
* Τζούλιαν Ντένισον ως Λέπιας Ίνγκερμαν
* Γκαμπριέλ Χάουελ ως Φτύσαρχος Τζόργκενσον
* Μπρόουιν Τζέιμς ως Πέτρα Θόρστον
* Χάρι Τρέβαλντουϊν ως Πέτρας Θόρστον

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2025
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την απεργία SAG-AFTRA του 2023
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Πάουελ
Κατηγορία:Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σας
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες
Κατηγορία:High fantasy ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης
Winiary

Η **Winiary Nestlé Polska A.E.**, πιο γνωστή ως **Winiary** (), είναι πολωνική εταιρεία βιομηχανίας επεξεργασμένων τροφίμων με έδρα τη συνοικία Βινιάρι στο Κάλις.

Επί του παρόντος, η εταιρεία είναι μέλος της εταιρείας Nestlé, που ειδικεύεται στα πρόχειρα τρόφιμα καθώς και στα φαγητά γρήγορης προετοιμασίας (κυρίως σε σκόνη) *στιγμιαία* έτοιμα μαγειρεμένα γεύματα, σάλτσες, σούπες (κυρίως στιγμιαία νουντλ), ζελέ, κίσελ και blancmange. Η Winiary παράγει επίσης σετ αρτυμάτων, τα οποία είναι κονιοποιημένα και σε υγρή μορφή (από συμπύκνωμα).

## Ιστορία
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1941 από τον Άλφρεντ Νοβάτσκι, Πολωνό κατάσκοπο, που επέστρεφε από τη Γερμανία και μέλος του πολωνικού κινήματος αντίστασης στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το εργοστάσιο ήταν ένα κομβικό σημείο της μονάδας Κάλις του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού. Ο Νοβάτσκι χρησιμοποίησε εικονικά τους Πολωνούς συνεργάτες του στο εργοστάσιο. Τον Μάρτιο του 1944 συνελήφθη από την Γκεστάπο, στη συνέχεια υποβλήθηκε σε βίαιη έρευνα στο Λοτζ και τελικά καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στο κοντινό Σκάρσεφ το 1945.

Κατά την περίοδο 2002–2003, η Winiary έλαβε διάφορα βραβεία για το προϊόν της *Majonez Dekoracyjny* (Διακοσμητική Μαγιονέζα).

Το 1998, η εικόνα της εταιρείας επηρεάστηκε από την υγειονομική επιδημιολογική αναγνώριση, η οποία ανακάλυψε το βακτήριο σαλμονέλα στις κονιοποιημένες σούπες της Winiary. Η εταιρεία παραδέχτηκε αργότερα ότι η αιτία του βακτηρίου της σαλμονέλας ήταν από εισαγόμενα ξερά κρεμμύδια. Αν και τα προϊόντα δεν προκάλεσαν ανησυχίες για την υγεία (οι κονιοποιημένες σούπες απαιτούν βράσιμο, στο οποίο τα βακτήρια πεθαίνουν κατά τη θερμική επεξεργασία), όπως επιβεβαιώθηκε από την υγειονομική επιδημιολογική αναγνώριση, η κατάσταση προκάλεσε αρνητική κοινή γνώμη και δημοσιότητα στα μέσα ενημέρωσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* www.winiary.pl

Κατηγορία:Πολωνικά εμπορικά σήματα
Κατηγορία:Εμπορικά σήματα της Nestlé
Κατηγορία:Καρυκεύματα
Κατηγορία:Μαγιονέζα
Κατηγορία:Κάλις
Λιζέτα Καλημέρη

Η **Λιζέτα Καλημέρη** (πραγματικό όνομα: **Λιζέτα Κανατά**, Θεσσαλονίκη, 9 Μαΐου 1969) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.

Είναι η μικρότερη αδερφή της Μελίνας Κανά. Έχει πτυχίο παιδαγωγικής από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Έπαιζε κιθάρα από μικρή. Πρωτοεμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη.

Έχει συνεργαστεί με τους Νίκο Κυπουργό, Σωκράτη Μάλαμα , Νίκο Ξυδάκη, Χρήστο Τσιαμούλη, Λουδοβίκο των Ανωγείων, Χάρις Αλεξίου, Σταύρο Κουγιουμτζή, Θανάση Παπακωνσταντίνου, Μαρία Φαραντούρη, Μανώλη Λιδάκη, Μελίνα Κανά, Σαβίνα Γιαννάτου και πολλούς άλλους.

## Δισκογραφία
* 1994: Πνοή του ανέμου, μουσική Γιώργος Καζαντζής
* 1996: Ασιάτιδος Μούσης Ερασταί
* 1997: Ζωή λαθραία, μουσική: Μιχάλης Χανιώτης, στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
* 2001: Ο ανθός του τραγουδιού
* 2004: Αφύλαχτη σκοπιά, μουσική: Χρήστος Τσιαμούλης. Στο άλμπουμ συμμετέχουν οι Μανώλης Λιδάκης, Βαβάτσικας, Πάππος, Σωκράτης Σινόπουλος, Σιδηροκαστρίτης, Καρίπης καθώς και οι Τούρκοι μουσικοί Erkan Oğur, Halil Karaduman & Ercan Irmak.
* 2005: Πάντα υπάρχει κάτι, μουσική: Μιχάλης Χανιώτης
* 2006: Νύχτα με αστέρια, μουσική: Αντώνης Απέργης
* 2009: Δεξιά κι αριστερά (best off)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Μάρια Πιουσούτσκα

Με το ονοματεπώνυμο **Μάρια Πιουσούτσκα**, είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα:

* Μάρια Πιουσούτσκα (1842-1884), μητέρα του Στρατάρχη της Πολωνίας, Γιούζεφ Πιουσούτσκι
* Μάρια Πιουσούτσκα (1865-1921), πρώτη σύζυγος του Στρατάρχη της Πολωνίας, Γιούζεφ Πιουσούτσκι
Ντανούτα Βαουένσα

Η **Μιροσουάβα Ντανούτα Βαουένσα** (πολωνικά: Mirosława Danuta Wałęsa, το γένος **Γκόουος** [Gołoś]) (25 Φεβρουαρίου 1949) είναι σύζυγος του πρώην Προέδρου της Πολωνίας, Λεχ Βαλέσα. Το 1983 έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης στο Όσλο της Νορβηγίας για λογαριασμό του συζύγου της, ο οποίος φοβόταν, σε μια περίοδο μεγάλης πολιτικής αναταραχής στη χώρα, ότι η πολωνική κυβέρνηση θα μπορούσε να μην του επιτρέψει να επιστρέψει εάν ταξίδεψε ο ίδιος στο Όσλο. Ο Λεχ και η Ντανούτα είναι παντρεμένοι από τις 8 Νοεμβρίου 1969 και έχουν οκτώ παιδιά.

## Βιογραφία
Η Ντανούτα γεννήθηκε στο χωριό Κρίπι (Krypy), κοντά στο Βένγκρουφ και ήταν το δεύτερο από τα εννέα παιδιά. Δούλευε σε ένα ανθοπωλείο κοντά στο Ναυπηγείο Λένιν στο Γκντανσκ όταν συνάντησε τον Λεχ Βαλέσα, τότε ηλεκτρολόγο. Αφού παντρεύτηκαν, άρχισε να χρησιμοποιεί το μεσαίο της όνομα περισσότερο από το μικρό της όνομα, κατόπιν αιτήματος του Λεχ. Ήταν πιο αποφασιστικά αντικομμουνίστρια από τον άντρα της. Κατά τη διάρκεια των συχνών ανακρίσεων του συζύγου της από την Υπηρεσία Ασφαλείας τη δεκαετία του 1980, ήταν γνωστό ότι χλεύαζε ανοιχτά τους αξιωματικούς που έρχονταν να τον παραλάβουν.

Η αυτοβιογραφία *Marzenia i tajemnice* («Όνειρα και μυστικά», σε συνεργασία με τον Πιοτρ Ανταμόβιτς) της Ντανούτα Βαουένσα, που κυκλοφόρησε το 2011, έχει πουλήσει πάνω από 400.000 αντίτυπα.

Το 2022, της απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Πολίτη του Γκντανσκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες της Πολωνίας
Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές
Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Dodge 300

Το **Dodge 300** ήταν ένα "χωρίς μούρη" μεσαίου έως βαρέως τύπου  φορτηγό που κατασκευάστηκε από την βρετανική θυγατρική της Dodge στο εργοστάσιό τους στο Kew από το 1957 έως τα μέσα της δεκαετίας του '60. Αντικαταστάθηκε από το σχεδιασμένο από την Ghia Dodge 500 που εμφανίστηκε στα τέλη του 1964. Μετά την απόσυρση του 300, το εργοστάσιο της Dodge στο Kew έκλεισε καθώς η παραγωγή μεταφέρθηκε στο Ντάνστεϊμπλ.

## Σχέδιο
Υπήρχαν διαθέσιμα μοντέλα φορτηγών και τράκτορες, καθώς και ένα μοντέλο με κίνηση στους τέσσερις τροχούς για στρατιωτική χρήση. Το προσφερόμενο εύρος βάρους ήταν από περίπου 5 μέχρι 9 τόνους, με τα μοντέλα τράκτορες να αξιολογούνται για 11 μέχρι 12 τόνους. Τα περισσότερα Dodge 300 έλαβαν κινητήρες ντίζελ από την Perkins.

Ο σχεδιασμός της καμπίνας Motor Panels που χρησιμοποιήθηκε ήταν κοινός με τους Leyland και Albion. Ως εκ τούτου, αναφέρεται συχνά ως καμπίνα "LAD" (**L**eyland-**A**lbion-**D**odge).

## Μοντέλα λεωφορείων
Μια παραλλαγή λεωφορείου του Dodge 300 αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, αλλά μόνο οκτώ κατασκευάστηκαν. Ένα πρωτότυπο μοντέλο S306 με κινητήρα Leyland και αμάξωμα λεωφορείου Weymann κατασκευάστηκε το 1962 (με νηολόγηση 2498PK), ακολουθούμενο από ένα μοντέλο S307 με κινητήρα Perkins και αμάξωμα λεωφορείου Marshall το 1964 (με νηολόγηση 3033PE). Αυτά χρησιμοποιήθηκαν ως επίδειξη από την Dodge, αλλά οι μόνες παραγγελίες που προέκυψαν ήταν για έξι μοντέλα S307 με αμάξωμα αμαξώματος Strachans, τα οποία παραδόθηκαν στη Rickards του Brentford αργότερα το 1964 (καταχωρίστηκαν AYV93B σε AYV98B).

## Μοντέλα 1972-1982
Από το 1972 και μετά, μια νέα σειρά βαρέων φορτηγών έλαβε το όνομα Dodge 300, πωλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτά κατασκευάστηκαν στην Ισπανία από την ισπανική θυγατρική της Chrysler και περιελάμβαναν ένα τράκτορα 39 τόνων και άκαμπτα τετράτροχα, αλλά και φορτηγά με έξι και οκτώ τροχούς. Οι πωλήσεις ήταν καλές και το μοντέλο δεν εγκαταλείφτηκε μέχρι το 1982, πολύ αφότου η Renault Véhicules Industriels ανέλαβε τον έλεγχο των εργασιών φορτηγών της Chrysler Ευρώπης.

## βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Μοντέλα Dodge
Κατηγορία:Βρετανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Φορτηγό
Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Renault Midlum

αριστερά|μικρογραφία| Midlum Φάση 1 2000-2006
Το **Renault Midlum** είναι ένα φορτηγό διανομής μεσαίου τύπου που κατασκευάστηκε από τη Renault Trucks, το οποίο ήταν διαθέσιμο ως φορτηγό πλατφόρμα και ως πλαίσιο, δηλαδή χωρίς έτοιμη καρότσα. Η Renault Trucks παρήγαγε το μοντέλο στο εργοστάσιο Μπλαινβίλ-συρ-Ορν από το 2000 και στο εργοστάσιο της Nordex SA κοντά στο Μοντεβιδέο από το 2002. Στην Ωκεανία πουλήθηκε από την αδελφή εταιρεία Mack Trucks ως **Mack Midlum**. Η σειρά αντικαταστάθηκε από το Renault Trucks D.

Το Midlum ήταν διαθέσιμο με 18 διαφορετικά μεταξόνια και διαφορετικές εκδόσεις καμπίνας, συμπεριλαμβανομένης μιας έκδοσης με διπλή καμπίνα. Το μέγιστο ωφέλιμο φορτίο ήταν 14 τόνοι.

Το 2006 το Midlum αναθεωρήθηκε (Φάση 2) και τώρα είχε κινητήρες ντίζελ με απόδοση 118 έως 227&nbsp;kW. Εκτός από τα οχήματα με τους τύπους κίνησης 4×2 και 4×4, κατασκευάστηκε επίσης μια παραλλαγή 6×2 κατόπιν ειδικής παραγγελίας, η οποία έχει συνολικό βάρος 26&nbsp;τόνους κατέστη δυνατή.

## Renault Midlum Electric
αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ| Renault Midlum Electric
Από το 2011 υπήρχε και ένα αμιγώς ηλεκτροκίνητο Midlum. Αυτό χρησιμοποιήθηκε και δοκιμάστηκε από πολλές εταιρείες στην περιοχή της Λυών. Το Electrique Midlum είχε 16&nbsp;τόνους συνολικού βάρους και ωφέλιμο φορτίο 5,5&nbsp;Μετρικούς τόνους. Ο ηλεκτροκινητήρας παρέδωσε 103&nbsp;kW, το όχημα είχε εμβέλεια 100&nbsp;Χιλιόμετρο. Ο χρόνος φόρτωσης ήταν οκτώ&nbsp;ωρες. Το μοντέλο ήταν το πρώτο φορτηγό αυτού του μεγέθους στον κόσμο που κινούνταν με ηλεκτροκινητήρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ιστοσελίδα κατασκευαστή Γερμανία 
* Ηλεκτρικό φορτηγό Renault Midlum (Γαλλικά)

Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Midlum
Μεράρχης

O **μεράρχης **ήταν τίτλος στον στρατό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

## Ιστορία
Ο τίτλος προέρχεται από τις λέξεις *μέρος* και   ("να κυβερνάς, να διοικείς"). Ο όρος *μεράρχης* μαρτυρείται για πρώτη φορά στα τέλη του 6ου αιώνα στο *[[Στρατηγικόν του Μαυρικίου|Στρατηγικό]]*, ένα στρατιωτικό εγχειρίδιο που αποδίδεται στον βυζαντινό αυτοκράτορα Μαυρίκιο (582–602), αν και ο ιστορικός Warren Treadgold έχει προτείνει ότι ο βαθμός χρονολογείται από τη βασιλεία του αυτοκράτορα Ζήνωνα (474–499).  Την εποχή του *Στρατηγικού*, ο στρατός υπαίθρου (διοικούμενος από *[[Στρατηγός (Βυζάντιο)|τον στρατηγό]]* ) αποτελούνταν συνήθως από τρεις *μεριές*, η καθέμια περιλάμβανε πιθανώς από πέντε έως επτά χιλιάδες στρατιώτες.   Το *μέρος* χωριζόνταν σε πολλές *[[Μοίρα (στρατός)|μοίρες,]]* οι οποίες αποτελούνταν από έναν αριθμό *[[Τάγμα (στρατιωτικό)|ταγμάτων]]* ή *[[Βάνδον (Βυζαντινή Αυτοκρατορία)|μπαντών]]*, υπό την ηγεσία ενός αρχηγού .    

Ο τίτλος αυτός διατηρήθηκε και στον υστεροβυζαντινό στρατό, αν και ήδη από τον 7ο αιώνα, χρησιμοποιούνταν λιγότερο συχνά, καθώς προτιμούνταν ο όρος *[[τουρμάρχης]]* . Παρομοίως, η *[[Τουρμάρχης|τούρμα]]* αντικατέστησε το *μέρος* τόσο στην στρατιωτική ορολογία όσο και στην κοινή γλώσσα.  Η ισοδυναμία των δύο αυτών όρων επιβεβαιώνεται ρητά στα *[[Τακτικά του Λέοντα ΣΤ΄|Τακτικά]]* του Αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ' του Σοφού (886–912).   Οι *τούρμες* ήταν πλέον οι κύριες εδαφικές και τακτικές υποδιαιρέσεις του επαρχιακού στρατού ( *[[Θέμα (Βυζάντιο)|θέμα]]* ). Κάθε *θέμα*, υπό έναν *στρατηγό*, χωριζόταν κανονικά σε τρεις *τούρμες*, οι οποίοι με τη σειρά τους χωρίζονταν περαιτέρω σε *[[Δρούγγος|δρούγγους]]* (ανάλογα με τις παλαιότερες *μοίρες*) και στη συνέχεια σε *μπάντα* .  Ανάλογα με το μέγεθος του *θέματος*, ο αριθμός της *μπάντας* ποίκιλε και, κατά συνέπεια, κάθε *μέρος* / *τούρμα* θα μπορούσε να περιέχει από 1.000 έως 5.000 άνδρες. 

Δεδομένου ότι οι μεράρχες – διακρίνονται μερικές φορές στις πηγές  από τους άλλους *τουρμάρχες* (π.χ. το *[[Κλητορολόγιον]]* του Φιλοθέου), ο μελετητής John B. Bury πρότεινε ότι τον 9ο και 10ο αιώνα, ο *μεράρχης* ήταν μια ξεχωριστή θέση, την οποία κατείχαν οι *τουρμαρχείς* ως βοηθοί  του *Στρατηγού* του θέματος, χωρίς συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή υπό τον έλεγχο του, σε αντίθεση με τους δύο «τυπικούς» *τουρμαρχές* .  Όμως, η ανακάλυψη μιας σφραγίδας ενός *μεράρχη* της Κνωσού δείχνει ότι είχαν υπό τον έλεγχο τους εδαφικές περιοχές, με αποτέλεσμα ο Alexander Kazhdan να απορρίψει την υπόθεση του Bury στο *[[Oxford Dictionary of Byzantium]]* .  Ο στρατιωτικός ιστορικός John Haldon, στο βιβλίο του *Three Treatises on Imperial Military Expeditions*, ουσιαστικά συμφώνησε με την άποψη του Bury, επειδή υποστηρίζει ότι ο *μεράρχης* είναι διοικητής της *τούρμας,* που περιλάμβανει την πρωτεύουσα του θέματος. Σύμφωνα με τον Χάλντον, αυτό εξηγεί και τον φαινομενικά χαμηλότερο βαθμό του σε σχέση με τους άλλους *τουρμαρχές*, καθώς ήταν μέλος του επιτελείου *του Στρατηγού* και όχι ανεξάρτητος διοικητής. 

Οι τίτλοι *μέραρχος* και *μεραρχία* χρησιμοποιούνται και σήμερα από τον Ελληνικό Στρατό.

## Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι


## Πηγές

* 
* 
* 
* 
*
Renault σειρά G

Η **σειρά Renault G** ήταν ένα φορτηγό διανομής που κατασκευάστηκε στο Μπλαινβίλ-συρ-Ορν από τη Renault Industrial Vehicles από το 1980 .

Η καμπίνα του, που κυκλοφόρησε από τη Saviem το 1977 με πεντακύλινδρους ή εξακύλινδρους κινητήρες και στη συνέχεια, ένα χρόνο αργότερα, από την Berliet, είναι η ευρεία έκδοση αυτής της σειράς J.

Τα φορτηγά της σειράς *G* ήταν εξοπλισμένα με έναν 9,8 λίτρων 6 κύλινδρο κινητήρα ντίζελ MID 06.20.45, μηχανικό κιβώτιο 9 ή 18 σχέσεων, αναρτήσεις αέρα και φρένα πεπιεσμένου αέρα με ABS. Υπήρχαν διαμορφώσεις 4x2, 6x2 και 6x4, ως φορτηγό μεταφοράς με συνολικό βάρος 26 τόνων και ως τράκτορας με ρυμουλκούμενο έως 44 τόνους συνολικό βάρος. Η σειρά *G* χρησιμοποιήθηκε επίσης για δημοτικές υπηρεσίες.

Το μοντέλο εκσυγχρονίστηκε και το όνομα του άλλαξε σε **Manager** το 1992 και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από το Premium Distribution.
Αρχείο:Fourgon_d'Appui_des_pompiers_de_Paris,_Renault,_mai_2012,_Paris_17ème_arrondissement..JPG|σύνδεσμος=Fichier:Fourgon_d'Appui_des_pompiers_de_Paris,_Renault,_mai_2012,_Paris_17ème_arrondissement..JPG|εναλλ.=Renault gamme G des sapeurs-pompiers|Renault σειρά G πυροσβεστικό
Αρχείο:Renault_G290_002.JPG|σύνδεσμος=Fichier:Renault_G290_002.JPG|εναλλ.=Renault gamme G de l'armée française|Η σειρά Renault G του γαλλικού στρατού
Αρχείο:Renault_G_300.JPG|σύνδεσμος=Fichier:Renault_G_300.JPG|εναλλ.=Renault Manager|Renault Manager τράκτορας


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Φορτηγό βαν
G
Saviem Super Galion

μικρογραφία| Saviem SG4 της πρώτης έκδοσης
μικρογραφία| Saviem SG4
Το **Renault Super Galion SG4** ήταν ένα γαλλικό φορτηγό που παρήχθη από τη θυγατρική της Renault Saviem στο Μπλαινβίλ-συρ-Ορν (Νορμανδία) από το 1965 έως το 1982. Το μοντέλο βασίστηκε στο Renault Super Goélette SG2, χρησιμοποίησε την καμπίνα από το μικρότερο φορτηγό αλλά πάνω σε ένα μεγαλύτερο και βαρύτερο σασί. Εκείνη την εποχή, το Super Galion SG4 ήταν το μόνο φορτηγό με μεικτό βάρος οχήματος 6&nbsp;τόνους, που είχε ανεξάρτητη ανάρτηση μπροστά. Ο κινούμενος πίσω άξονας σχεδιάστηκε ως άκαμπτος άξονας.

Η ενέργεια για την κίνηση προήλθε από έναν κινητήρα βενζίνης 2,1 λίτρων με 70 ΥΓ (51 kW) (Τύπος 671) ή κινητήρας ντίζελ 3,0 λίτρων με 75 HP (55 kW) (Τύπος 591), το καθένα με χειροκίνητο κιβώτιο 4 σχέσεων. Η καμπίνα είχε κυρτό παρμπρίζ και πλαστικό ταμπλό. Το 1967, το μπροστινό μέρος άλλαξε, το παρμπρίζ επεκτάθηκε προς τα κάτω και οι προβολείς ήταν πλέον ορθογώνιοι.

Το 1969, ένας βενζινοκινητήρας 2,6 λίτρων με 78 ίππους ή ένας κινητήρας ντίζελ 3,3 λίτρων με άμεσο ψεκασμό και 92 ίππους (68 kW) ισχύς, η οποία κατασκευάστηκε με άδεια από τη MAN, αντικατέστησε τις προηγούμενες εκδόσεις κινητήρα. Ταυτόχρονα, το μοντέλο πωλήθηκε πλέον ως Saviem SG4/SG5. Στη Γερμανία το μοντέλο πωλήθηκε από τη MAN ως MAN/Saviem SG5.

Το 1979, η επένδυση της μάσκας του ψυγείου έγινε πιο φαρδιά και τώρα ήταν κατασκευασμένη από μαύρο πλαστικό. Επιπλέον, πλέον εφαρμόστηκε και το σήμα κατατεθέν της Renault, ο ρόμβος. Από τον Απρίλιο το μοντέλο πωλήθηκε ξανά ως Renault SG4/SG5, καθώς η Saviem είχε συγχωνευθεί με την Berliet για να σχηματίσει τη Renault Véhicules Industriels (RVI). Το μοντέλο κατασκευαζόταν μέχρι το 1982.

Ακόμη και μετά, η Avia κατασκεύασε το SG4 ως δικό της μοντέλο στην Τσεχοσλοβακία με άδεια.

## διαδικτυακοί σύνδεσμοι

* Ιστορία και φωτογραφίες Renault Trucks

Κατηγορία:Φορτηγό
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Μοντέλα Renault
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Saviem H

Το **Saviem H** ήταν μια σειρά από μεσαία/βαρέα φορτηγά που κατασκευάστηκαν από τους Γάλλους κατασκευαστές Saviem και Renault Véhicules Industriels μεταξύ 1977 και 1980.

## Χαρακτηριστικά

### Διαστάσεις

Η καμπίνα που χρησιμοποιήθηκε για τη σειρά H ήταν η 875, μια εκτεταμένη έκδοση της καμπίνας 870 του Club of Four που εισήχθη στη σειρά J μικρότερου βάρους. Η νέα καμπίνα ήταν 240 mm μεγαλύτερη από την αρχική. Το H προσφέρθηκε ως τράκτορας (HB) ή φορτηγό με πλατφόρμα (HM).

### Κινητήρες
Η σειρά H είχε έναν εξακύλινδρο κινητήρα Berliet MID 06.20.30, με ισχύ εξόδου 185 ίππους στις 2400 σ.α.λ. Τοποθετίθηκαν επίσης δύο κινητήρες MAN, ο R5 και ο R6. Ο R5 ήταν ένας πεντακύλινδρος κινητήρας με ισχύ εξόδου 186 ίπποι και το R6 ήταν μια εξακύλινδρη μηχανή με ισχύ εξόδου 219 ίπποι.

## Αναφορές και πηγές

Κατηγορία:Φορτηγό
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Μοντέλα Renault
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Δήμητρα Μαγκανουδάκη

Η **Δήμητρα Μαγκανουδάκη** (γενν. 26 Μαρτίου 1979) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ξιφασκίας στο ξίφος μονομαχίας. 

## Βιογραφία
Η Μαγκανουδάκη αγωνίστηκε στο ατομικό και ομαδικό ξίφους μονομαχίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, όπου κατέκτησε την 8η θέση στο ομαδικό. και την 31ή θέση στο ατομικό. Έχει κατακτήσει πλήθος πανελλήνιων τίτλων στην Ελλάδα, καθώς και την 6η θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών της Μόσχας (2002) στο ομαδικό, την 6η θέση στο Παγκόσμιο κύπελλο Γυναικών στο Λενιανο Ιταλίας (2002)στο ατομικό, την 8η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών στο Λουξεμβούργο (2002) στο ατομικό και την 14η θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών στην Γάνδη (2007) στο ατομικό.

Υπήρξε προπονήτρια του Συλλόγου ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΡΑΦΗΝΑΣ απο το 2016 μεχρι το 2024 και Πρόεδρος του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΩΝ ΞΙΦΑΣΚΙΑΣ απο το 2023 ως το 2025.

Είναι Τεχνική Σύμβουλος στην Ελληνική Ομοσπονδία Ξιφασκίας, μέλος της Τεχνικής Επιτροπής Ξιφασκίας (Τ.Ε.Ξ) και μέλος της Επιτροπής Ολυμπιακής Προετοιμασίας (ΕΠ.Ο.Π) της Ε.Ο.Ε.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της ξιφασκίας
Κατηγορία:Αθλητές της ξιφασκίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Renault Frégate

Το **Renault Frégate** () ήταν μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, μεταξύ 1951 και 1960.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Renault Frégate, πίσω μέρος
αριστερά|μικρογραφία| Renault Frégate ''Domaine'' (1956–1960)
Ο σχεδιασμός για ένα μοντέλο αυτής της κατηγορίας ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, παράλληλα με την ανάπτυξη του Renault 4CV. Δημιουργήθηκε μάλιστα ένα πρωτότυπο, αλλά η ανάπτυξη τέθηκε σε αναμονή υπέρ του πιο σημαντικού έργου 4CV. Τα σχέδια παρέμειναν στο ράφι μετά τον πόλεμο και το νέο μοντέλο έπρεπε να ανακαινιστεί πλήρως. Το Renault Fregate σχεδιάστηκε από τον Robert Barthaud, εισάγοντας επιρροές από αμερικανικά αυτοκίνητα όπως τα Chevrolet και Buick του 1949. Το ίδιο άτομο σχεδίασε επίσης το επαγγελματικό Renault Colorale και τα δύο αυτοκίνητα θα κατέληγαν να μοιράζονται τις πόρτες και τον κινητήρα τους.

Το Frégate παρουσιάστηκε στην Έκθεση Αυτοκινήτου του Παρισιού το 1950 και τα πρώτα παραδείγματα παραδόθηκαν τον Νοέμβριο του 1951. Ο κινητήρας είχε κυβισμό 1996 κυβικών και απόδοση 60 ΥΓ (44&nbsp;kW). Το 1956, η πεντάθυρη έκδοση *Domaine* κυκλοφόρησε στην αγορά. Τώρα προσφέρθηκε και κινητήρας κυβισμού 2141 κυβικών και - σύμφωνα με το πρότυπο SAE - 77 ΥΓ (57&nbsp;kW) στις 4400 σ.α.λ. Η μέγιστη ροπή ήταν 157 Nm στις 2200 σ.α.λ. Το κιβώτιο ταχυτήτων είχε τέσσερις ταχύτητες και ο μοχλός αλλαγής ταχυτήτων ήταν στην κολόνα του τιμονιού. Αργότερα ήταν διαθέσιμο και αυτόματο κιβώτιο τριών επιπέδων. Οι μπροστινοί τροχοί ήταν αναρτημένοι σε διπλά ψαλίδια. Το Frégate ήταν ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα παραγωγής με ημι-συρόμενο πίσω άξονα. Υπήρχαν φρένα τυμπάνου τριγύρω ( διπλό μπροστά).

Μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1960, 163,383 Frégate είχαν κατασκευαστεί στο εργοστάσιο στο Φλεν-συρ-Σεν της Γαλλίας. Μετά το τέλος της παραγωγής, η Renault σύναψε μια συμφωνία με την AMC για να παράγει το Rambler Classic στο Βέλγιο για την Ευρωπαϊκή αγορά. Αυτό λοιπόν ήταν ο έμμεσος διάδοχος του Frégate.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επισκόπηση διαφόρων παραλλαγών εξοπλισμού Frégate
* www.renault-fregate.de: Ιστότοπος της γερμανικής Frégate με λεπτομερές ιστορικό
* “Revue Technique Automobile” από το 1953 με τεχνική περιγραφή (στα γαλλικά)

Frégate
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Πάνος Δημάκης

Ο **Πάνος (Παναγιώτης) Δημάκης** (Άστρος, 1977) είναι Έλληνας φιλόλογος, συγγραφέας και μεταφραστής.

## Βιογραφία
Κατάγεται από τα Βέρβενα Αρκαδίας και μεγάλωσε στο Άστρος Κυνουρίας. Από το 1995 ζει στην Αθήνα.

Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μιλάει οκτώ ξένες γλώσσες.

Εργάστηκε ως μεταφραστής στην Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 για 18 μήνες.

Έχει μεταφράσει για τις «Εκδόσεις Καζαντζάκη», από τα ελληνικά στα αγγλικά, τα έργα του Νίκου Καζαντζάκη, «Ο καπετάν Μιχάλης» και «Ο ανήφορος», το πρώτο σε αναθεώρηση της αρχικής μετάφρασης του 1955 και το δεύτερο σε παγκόσμια πρώτη, καθώς και άλλα αφηγήματα από τα αγγλικά και τα ιταλικά, στα ελληνικά. 

Εμφανίζεται στο τηλεπαιχνίδι «The Chase» του Mega Channel ως «το Γεράκι». Η επιλογή του ως Chaser έγινε, όπως δήλωσε και ο ίδιος, λόγω της πολυετούς συμμετοχής και εμπειρίας του σε παλαιότερα τηλεπαιχνίδια. Πρωτοεμφανίστηκε το 2002, στο τηλεπαιχνίδι «Θησαυροφυλάκιο» του Ανδρέα Μικρούτσικου, όπου είχε κερδίσει 55.000 ευρώ, για να ακολουθήσουν τα «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος» (2006), «Fatus Olus», «Είσαι πιο έξυπνος από ένα 10χρονο;», «Still standing» μεταξύ άλλων.

Επιμελείται το podcast «Χίλιες και μία λέξεις» για την ελληνική γλώσσα.

Έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία. Το μυθιστόρημά του «Δεκαεπτά κλωστές» μεταφέρθηκε στην τηλεόραση και ξεκίνησε να μεταδίδεται το 2024 ως τηλεοπτική σειρά από το κανάλι της Cosmote TV και αργότερα προβλήθηκε από το τηλεοπτικό σταθμό Mega TV, σε σενάριο Μιρέλλας Παπαοικονόμου και σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια.

## Εργογραφία
* *Το βερβενιώτικο ιδίωμα* (2018, εκδόσεις Κάπα Εκδοτική)
* *Δεκαεπτά κλωστές* (2020, εκδόσεις Κάπα Εκδοτική)
* *Το ποτάμι των χιλίων τυφλών* (2023, εκδόσεις Διόπτρα)
* *Ποσειδών* (2024, εκδόσεις Διόπτρα)
* *1001 λέξεις* (2025, εκδόσεις Διόπτρα)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* pod.gr - Χίλιες και μία λέξεις, με τον Πάνο Δημάκη

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
8 Mile (ταινία)

Το ***8 Mile*** είναι Αμερικανική δραματική ταινία του 2002 σε σκηνοθεσία από τον Κέρτις Χάνσον και σενάριο από τον Σκοτ Σίλβερ. Πρωταγωνιστεί ο Μάρσαλ Μάδερς στο κινηματογραφικό του ντεμπούτο, με τους Μεκάι Φάιφερ, Μπρίτανι Μέρφι, Μάικλ Σάνον, Κιμ Μπέισινγκερ και Άντονι Μακί. Είναι αυτοβιογραφική ταινία με στοιχεία από τη ζωή του Μάδερς, αν και στην ταινία υποδύεται τον ράπερ Τζίμι Σμιθ Τζούνιορ. 

Το *8 Mile* κυκλοφόρησε στις 8 Νοεμβρίου του 2002. Ήταν κριτική και εισπρακτική επιτυχία, εισπράττοντας $242.9 εκατομμύρια. Το soundtrack της ταινίας ήταν επίσης μεγάλη επιτυχία. Η ταινία έλαβε πολλές διακρίσεις, κερδίζοντας το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2002 για το Lose Yourself.

## Μουσική

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2002
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Ντιτρόιτ
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μίσιγκαν
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Graduation

***Graduation*** είναι ο τίτλος του τρίτου στούντιο δίσκου του Αμερικανού ράπερ και παραγωγού Κάνιε Γουέστ. Κυκλοφόρησε από τις Def Jam Recordings και Roc-A-Fella Records στις 11 Σεπτεμβρίου του 2007. Παράχθηκε κυρίως από τον Γουέστ, σε συνεργασία με πολλούς άλλους παραγωγούς, όπως τον DJ Toomp. Καλεσμένοι τραγουδιστές είναι οι Dwele, T-Pain, Λιλ Γουέιν, Mos Def, DJ Premier και Κρις Μάρτιν. Το άλμπουμ ολοκληρώνει την θεματική ενότητα των πρώτων τριών δίσκων του Γουέστ με την διαπαιδαγώγηση, μετά από τα *[[The College Dropout]]* (2004) και *[[Late Registration]]* (2005). Σχεδιαζόταν ένας δίσκος με τίτλο "Good Ass Job", ο οποίος θα έκανε την ενότητα τετραλογία και όχι τριλογία.

Με το που κυκλοφόρησε, το *Graduation* έφτασε στην κορυφή του ''Billboard'' 200 των ΗΠΑ, πουλώντας πάνω από 957.000 αντίτυπα στην πρώτη του εβδομάδα. Από τότε έχει πουλήσει πάνω από 7 εκατομμύρια αντίτυπα στις ΗΠΑ. Κυκλοφόρησαν πέντε συνοδευτικά single, περιλαμβάνοντας τα "Stronger", "Good Life" και "Homecoming", με το πρώτο να φτάνει στην κορυφή των ''Billboard'' Hot 100 των ΗΠΑ. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και κέρδισε πολλαπλά βραβεία, περιλαμβάνοντας τον Καλύτερο Δίσκο Ραπ στα Βραβεία Γκράμι του 2008. Έχει συμπεριληφθεί σε διάφορους καταλόγους καλύτερων δίσκων, περιλαμβάνοντας τους 500 Καλύτερους Δίσκους όλων των εποχών από το *[[Rolling Stone]]*.

## Λίστα κομματιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Graduation'' στο Discogs

Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Κατηγορία:Κάνιε Γουέστ
Ιερά Μητρόπολις Μετρών και Αθύρων

Η **Ιερά Μητρόπολις Μετρών και Αθύρων** ήταν μια επαρχία (Μητρόπολη) του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ανατολική Θράκη. Η επισκοπή υπήρχε έως το 1923 με έδρα της τις Μέτρες (σήμερα *Çatalca*). Ο τίτλος του *Μετρών και Αθύρων, υπερτίμου και εξάρχου Θράκης παραλίας* αποδίδεται πλέον σε τιτουλάριους επισκόπους του Πατριαρχείου και είναι κενός από τις 22 Οκτωβρίου 2023, οπότε απεβίωσε ο τελευταίος Μητροπολίτης Δημήτριος (Γρόλλιος).

## Ιστορικά στοιχεία
Οι Μέτρες (παλαιότερα Εργίσκη, σήμερα *Çatalca*), η οποία βρίσκεται 50 χλμ. δυτικά της Κωνσταντινούπολης, έγινε επισκοπή της Μητροπόλεως Ηρακλείας τον 9ο αιώνα. Τα Άθυρα (σήμερα *[[Μπουγιούκτσεκμετζε|Büyükçekmece]]*), χτισμένα στην ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά, 35 χλμ. δυτικά της Κωνσταντινούπολης, έγινε επίσης επισκοπή της Μητροπόλεως Ηρακλείας τον 12ο αιώνα.

Η περιοχή των δύο πόλεων είχε περιέλθει σε ρωμαϊκό έλεγχο ήδη από το 46 μ.Χ. Οι Μέτρες κατακτήθηκαν από τους Οθωμανούς το 1371 και τα Άθυρα το 1453. Κοινή Επισκοπή Μετρών και Αθύρων υπό την Μητρόπολη Ηρακλείας μαρτυρείται τον 16ο αιώνα. Ανυψώθηκε σε Μητρόπολη τον Οκτώβριο του 1909. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας το 1923 δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξος πληθυσμός στα εδάφη της Μητρόπολης.

Η Μητρόπολη Μετρών και Αθύρων συνόρευε βόρεια και ανατολικά με τη Μητρόπολη Δέρκων, νότια με τη Θάλασσα του Μαρμαρά και δυτικά με τις Μητροπόλεις Τυρολόης και Ηρακλείας. Εκτός από τις Μέτρες και τα Άθυρα, περιελάμβανε τις κοινότητες Πετροχώρι, Δημοκράτεια ή Δημοκράνεια, Γαρδά, Καλλικράτεια, Νεοχώρι, Αρσού, Ελμπασάν, Τσακήλι, Φανασάκρες, Πετρομανδρί, Πλάγια και Λαγοθήρες.

### Επισκοπικός κατάλογος

## Παραπομπές


## Πηγές
*  
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Μετρων

Κατηγορία:Ανατολική Θράκη
Chronica seu originale regum et principum Poloniae

[μικρογραφία|267x267εσ| Ο [Βιντσέτι Καντουούμπεκ με το χρονικό του. Μνημείο στο λόφο του Καθεδρικού Ναού του Σαντόμιες.]]
Το **Chronica seu originale regum et principum Poloniae** (, «Χρονικά των βασιλιάδων και των πριγκίπων της Πολωνίας»), επίσης γνωστό ως **Χρονικά της Πολωνίας** () ή **Χρονικά του Βιντσέτι Καντουούμπεκ**, είναι χρονικό της ιστορίας της Πολωνίας, που καλύπτει την ιστορία της από την αρχαιότητα έως το 1202. Γράφτηκε από τον Βιντσέτι Καντουούμπεκ κατόπιν αιτήματος του Πρίγκιπα Καζίμιρ Β΄ του Δίκαιου.

Το έργο αυτό, που αποτελείται από τέσσερα βιβλία, γράφτηκε στα λατινικά και παράλληλα με το *[[Gesta principum Polonorum]]* είναι η κύρια πηγή γνώσης για την ιστορία της Πολωνίας μέχρι τα τέλη του 12ου αιώνα. Στο πρώτο βιβλίο του χρονικού, τα νήματα της πολωνικής ιστορίας συμπλέκονται με τη θρυλική και αρχαία ιστορία. Για να επιτύχει αισθητικά ή ηθικά αποτελέσματα, ο συγγραφέας παραμόρφωσε ελεύθερα τα γεγονότα.

Ο Βιντσέτι Καντουούμπεκ πιθανότατα ξεκίνησε το συγγραφικό του έργο το 1190 και σίγουρα συνεχίστηκε το 1205 (το 4ο βιβλίο περιέχει πληροφορίες για τη Μάχη του Ζαβίχοστ, που έλαβε χώρα στις 19 Ιουνίου 1205) και διακόπηκε το 1208, όταν ο Καντουούμπεκ ανέλαβε τη θέση του Επισκόπου της Κρακοβίας.

Το Χρονικό εκδόθηκε (στα λατινικά) για πρώτη φορά το 1612, ενώ η έκδοση στην πολωνική γλώσσα προέρχεται από το 1862.

## Δείτε επίσης
* Βιντσέτι Καντουούμπεκ
* Γάλλος Ανώνυμος
* Γιαν Ντουούγκος
* Γιαν του Τσάρνκουφ
* Λαδίσλαος του Γκιέλνιουφ

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* Kozłowska –Budkowa Z., *Rezygnacje biskupów krakowskich Wincentego i Iwona*, „Nasza Przeszłość” 23 (1970), σελ. 35–44.
* 
* 
* 
* Plezia M., *Kadłubek, dzieje imienia*, [w:] *Od Arystotelesa do Złotej Legendy*, Βαρσοβία 1958, σελ. 314–316.
* Plezia M., *Mistrz Wincenty zwany Kadłubkiem*, [w:] *Pisarze staropolscy, sylwetki*, Βαρσοβία 1991, T. 1, σελ. 102–111.
* 
* Śliwiński K., *W sprawie pochodzenia mistrza Wincentego*, „Studia Źródłoznawcze” 24 (1979), σελ. 169–171.
* tzw. Kadłubek Wincenty, w: *Bibliografia literatury polskiej Nowy Korbut*, T. 2, *Piśmiennictwo staropolskie, hasła osobowe A-M*, Βαρσοβία 1964, σελ. 299–302.
* Zeissberg H., *Dziejopisarstwo polskie wieków średnich*, [przeł. A. Pawiński] Βαρσοβία 1877, T. 1, σελ. 89–96.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Χρονικό του Βιντσέντι Καουούμπεκ'', [στο:] *Monumenta Poloniae historica = Historical monuments of Poland*, Vol. 2, επιμέλεια από August Bielowski, Λβουφ 1872. (ψηφιακό αντίγραφο του συνόλου ).

Κατηγορία:Πολωνικά χρονικά
Κατηγορία:13ος αιώνας στην Πολωνία
Πλατεία Ηρώων

Η **πλατεία Ηρώων** ή πλατεία **Ψυρρή** βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο των Αθηνών, στην ομώνυμη συνοικία. Αποτελεί μία από τις παλαιότερες πλατείες της Αθήνας.

## Περιγραφή
Η πλατεία Ηρώων βρίσκεται στο κέντρο της ιστορικής συνοικίας του Ψυρρή της οποίας αποτελεί και το κυριότερο σημείο συνάθροισης. Σε αυτή καταλήγουν ακτινωτά και πολλοί από τους δρόμους της συνοικίας και συγκεκριμένα οι οδοί Μιαούλη, Καραϊσκάκη, Αγίων Αναργύρων, Αριστοφάνους και Αισχύλου. Στο μέσο της φέρει ένα μαρμάρινο σιντριβάνι και είναι πεζοδρομημένη, ενώ καταλαμβάνεται κυρίως από παραδοσιακές ταβέρνες και τραπεζοκαθίσματα.

## Ιστορία
Η πλατεία ως έχει σήμερα διαμορφώθηκε περίπου το 1850 παίρνοντας το όνομά της ως φόρος τιμής στους ήρωες της επανάστασης του 1821. Ακριβώς δίπλα, στη συμβολή των οδών Αγιών Αναργύρων και Αριστοφάνους, βρισκόταν ο ναός του Αγίου Αθανασίου, βασιλικού ρυθμού, που κατεδαφίστηκε το 1856. Στο σημείο του κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1930 ένα νεωτεριστικό κτίριο που ακολουθεί το σχήμα της πλατείας, σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα François Louis Florimond Boulanger (1807-1875). Στα παλαιότερα χρόνια στην πλατεία βρισκόταν επίσης το ονομαστό "Καφενείο του Τσούτη" συνδεδεμένο με τα καμώματα των κουτσαβάκηδων, στο κτίσμα του οποίου που υφίσταται ακόμα σήμερα λειτουργεί παραδοσιακή ταβέρνα. 
Η πλατεία είναι συνδεδεμένη από την αρχή της ιστορίας της με τους λεγόμενους "κουτσαβάκηδες", οι οποίοι φέρεται πως ήταν αρχικά ανάπηροι του επαναστατικού πολέμου επιδιδόμενοι στην επαιτεία, των οποίων όμως τη συμπεριφορά και το χαρακτηριστικό βάδισμα σταδιακά άρχισαν να αντιγράφουν διάφοροι εγκληματίες και ψευτόμαγκες της περιόδου. Μέχρι και προπολεμικά η ονομασία της πλατείας "Ηρώων" είχε και ταυτόχρονη σκωπτική χρήση, καθώς ήταν το κυριότερο στέκι των κουτσαβάκηδων και των διαφόρων περιθωριακών της παλιάς Αθήνας. 

Στην βορειοδυτική πλευρά της πλατείας Ηρώων ανεγέρθηκε το 1912 επί δημαρχίας Σπύρου Μερκούρη το Α' Υγειονομικό Κέντρο, στο οποίο σήμερα στεγάζονται δημοτικές υπηρεσίες του 3ου διαμερίσματος της Αθήνας.

Τον Σεπτέμβριο του 1936 ο Μ. Γιοκαρίνης στο «Ελεύθερο Βήμα» περιηγείται στη περιοχή και τη περιγράφει ως μια πολύβουη εργατική γειτονιά γεμάτη μικρές βιοτεχνίες κάθε είδους όπως "καλαθάδικα, τσαγκαράδικα, καραμελάδικα, τυπογραφεία, μπαχάρικα και σαπουνάδικα". Συγκεκριμένα διαμαρτύρεται για τη κατάσταση της πλατείας Ηρώων την οποία περιγράφει ως *αποθήκη των ξεκοιλιασμένων τενεκέδων της πίσσας*, ανησυχώντας πως η περιοχή κινδυνεύει να χάσει τον παραδοσιακό χαρακτήρα της. Ταυτόχρονα όμως αναφέρει πως τα καφενεδάκια του Ψυρρή είναι "υποδείγματα επαρχιακών κέντρων" και οι ταβέρνες "μερακλήδικες". 

## Φωτογραφικό υλικό

File:20211101 104 athens.jpg
File:20211101 110 athens.jpg
File:20211101 108 athens.jpg
File:20211102 206 athenes.jpg


## Παραπομπές


Ηρώων
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Χένρικ Γκολντ

Ο **Χένρικ Γκολντ** (Henryk Gold) (1902 - 9 Ιανουαρίου 1977, Νέα Υόρκη) ήταν Πολωνός-Αμερικανός συνθέτης, ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας.

## Βιογραφία
Ο Γκολντ γεννήθηκε στη Βαρσοβία, σε μουσική οικογένεια. Η μητέρα του, Χελένα, ήταν από διάσημη οικογένεια της Βαρσοβίας και ο πατέρας του, Μάικ, ήταν φλαουτίστας στην Ορχήστρα της Όπερας της Βαρσοβίας. Ήταν αδερφός του Άρτουρ Γκολντ. Σπούδασε στη Βαρσοβία, με τους δασκάλους του να συμπεριλαμβάνουν τον Στανίσουαφ Μπαρτσέβιτς (βιολί).

Όταν οι βουβοί κινηματογράφοι στην Πολωνία έχασαν τη δημοτικότητά τους μετά την άφιξη του *[[Ο Τραγουδιστής της Τζαζ]]* του Αλ Τζόλσον, χιλιάδες Πολωνοί μουσικοί που έπαιζαν στις κινηματογραφικές αίθουσες έχασαν τα προς το ζην και έτσι άρχισαν να δημιουργούν μεγάλες και μικρές ορχήστρες παίζοντας χορευτική μουσική και τζαζ. Οι Άρτουρ και Χένρικ Γκολντ, οι αδελφοί Γέζι και Στανίσουαφ Πετερσμπούρσκι, ο Ζίγκμουντ Καρασίνσκι, ο Σίμον Κατάσεκ, ο Καζίμιες Ένγκλαρντ και ο Γιούλιαν Χαλίτσκι ήταν οι πρωτοπόροι. Ο Χένρικ Γκολντ ήταν ο επικεφαλής ανάμεσά τους, δίνοντας συναυλίες στο περίφημο Ziemiańska Cafe στην οδό Κρεντιτόβακαι στο θέατρο «Morskie-Oko» στην οδό Σιενκιέβιτς. Διατηρούσε το νυχτερινό κέντρο «Adria» με τον αδερφό του στην οδό Μονιούσκο.

Ο Γκολντ έγραψε εκατοντάδες ταγκό, πόλκες, φόξτροτ και βαλς, παρεμβάλλοντας εβραϊκά μοτίβα. Οι επιτυχίες του περιελάμβαναν *Tęsknota* (*Νοσταλγία*), *Jaśminy* (*Γιασεμί*), *Jak ja się dziś upiję* (*Πως θα μεθύσω σήμερα*), *Moja pierswsza i ostatnia* (*Το πρώτο και το τελευταίο μου*), *Szkoda twoich łez* (*Λυπάμαι για τα δάκρυά σου*) και άλλα.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μαζί με τον συνθέτη Γέζι Πετερσμπούρσκι περιόδευσαν στη Σοβιετική Ένωση με μια μεγάλη ορχήστρα τζαζ. Το 1942 άφησε τη Σοβιετική Ένωση με τον Πολωνικό Στρατό του Άντερς, πήγε στο Ισραήλ, όπου έγραψε τα τραγούδια «Arcenu ha-ktantonet», «Ruakh» και «Shalom», και τελικώς μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη, στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* sztetl.org.pl
* Polish Tangos: The Unique Inter-War Soundtrack to Poland's Independence

Κατηγορία:Πολωνοί συνθέτες
Κατηγορία:Πολωνοί καλλιτέχνες καμπαρέ
Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί της τζαζ
Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί τζαζ
Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνοεβραϊκής καταγωγής
Play (τηλεπικοινωνίες)

Η **P4 Α.Ε.**, γνωστή ως **Play** (, μέχρι τον Ιανουάριο του 2022 επίσης γνωστή ως **Play Communications Α.Ε.**, πρώην μητρική εταιρεία της P4 εγγεγραμμένη στο Λουξεμβούργο), είναι πολωνικός πάροχος κινητής τηλεφωνίας. Η Play ιδρύθηκε το 2007 και αύξησε σταδιακά το μερίδιό της στην τοπική αγορά, έως και 27% το 2017. Το Σεπτέμβριο του 2020, η Play έγινε μέρος της γαλλικής Iliad. Πριν πουληθεί, η ισλανδική Novator Partners, με επικεφαλής τον Ισλανδό επιχειρηματία Μπιόργκουλφουρ Θορ Μπιόργκουφσον, απέκτησε μεγάλο μερίδιο στην εταιρεία. Από τις 20 Νοεμβρίου 2020, η Iliad κατέχει το 96,66% του Play.

## Δίκτυο
Το 2021, η Play ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας στην Πολωνία, με πάνω από 15,6 εκατομμύρια πελάτες, πίσω μόνο από την Orange Polska. Η PLAY χρησιμοποιεί EGSM 900 και GSM1800 για τις υπηρεσίες 2G, UMTS 2100 και UMTS 900 για 3G και LTE800, LTE1800, LTE2100 και LTE 2600 για LTE. Το MCC της είναι 260–06. Χάρη στην εσωτερική περιαγωγή με την Polkomtel (Plus) και την Era (T-Mobile Polska), η Play είναι μια εταιρεία κινητής τηλεφωνίας σε εθνικό επίπεδο.

### Περιαγωγή
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2006, η Play υπέγραψε συμφωνία εσωτερικής περιαγωγής με την εταιρεία Plus - Polkomtel. Επιτρέπει στους συνδρομητές της Play να έχουν πρόσβαση στο δίκτυο GSM της Plus, καθώς και στο δίκτυο UMTS. Η περιαγωγή ήταν πανεθνική, δωρεάν και απεριόριστη. Επιπλέον, οι συνδρομητές της Play μπορούσαν να επιλέξουν μη αυτόματα το δίκτυο Plus GSM παρά την παρουσία του εγγενούς δικτύου του Play. Τον Οκτώβριο του 2018, η Play άρχισε να καταργεί σταδιακά αυτή τη δυνατότητα. Τον Δεκέμβριο, η Play ανακοίνωσε ότι αποσύρει το συμβόλαιο με την Polkomtel έως το 2019.

Κατά τη διάρκεια του Mobile World Congress 2013 στη Βαρκελώνη, η Play ανακοίνωσε ότι ο τρίτος εγχώριος συνεργάτης περιαγωγής θα είναι η εταιρεία T-Mobile - PTC. Η συμφωνία με την T-Mobile έληξε  στα τέλη του 2021.

Το 2017, η Play άρχισε να απαιτεί από τους χρήστες να ενεργοποιούν την περιαγωγή εσωτερικού, με την περιαγωγή με ενεργοποιημένο μόνο έναν πάροχο κάθε φορά.

Η Play έχει επίσης συμφωνίες με τους περισσότερους παρόχους σε όλο τον κόσμο για την παροχή διεθνούς περιαγωγής σε όλο τον κόσμο για τους πελάτες συμβολαίου και καρτοκινητής της.

Η Virgin Mobile Polska χρησιμοποιεί το δίκτυο της Play (συμπεριλαμβανομένου του δικτύου της Orange, εξαιρουμένου του δικτύου της Plus).

## IPO
Τον Ιούλιο του 2017, η εταιρεία προσφέρθηκε στο κοινό και εισήχθη στο Χρηματιστήριο της Βαρσοβίας, με σχέδια να συγκεντρώσει 1,03 δισ. ευρώ από την πρώτη της δημόσια εγγραφή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Εταιρείες κινητής τηλεφωνίας της Πολωνίας
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις
Κατηγορία:Διαδίκτυο στην Πολωνία
Κατηγορία:Εταιρείες με έδρα τη Βαρσοβία