open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χαραντζέγια

Η **Χαραζντέγια** (λευκορωσικά: Гарадзея, ρωσικά: Городея, πολωνικά: Horodziej, λιθουανικά: Gorodėja) είναι πόλη στη Λευκορωσία, που βρίσκεται στην επαρχία Νέσβιζ στην περιφέρεια Μινσκ. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1530.

## Ιστορία
Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ακριβής αριθμός των Εβραίων που ζούσαν στην Γκοροντέγια δεν ήταν γνωστός, αλλά πιθανόν να ήταν κάπου μεταξύ 700 και 1.000, το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού. Το χωριό ήταν υπό γερμανική κατοχή από το 1941 έως το 1944.

Το 1941, ιδρύθηκε ένα κλειστό γκέτο με λίγα σπίτια. Στις 16 Ιουλίου 1942, το γκέτο διαλύθηκε. Κάποιοι Εβραίοι μεταφέρθηκαν με φορτηγά, αλλά οι περισσότεροι ήταν βάδισαν με τα πόδια, σε ένα μικρό λόφο κοντά στο Χριστιανικό νεκροταφείο, όπου είχε δημιουργηθεί ένας λάκκος. Στο δρόμο για το χώρο εκτέλεσης, οι φρουροί πυροβόλησαν αρκετούς Εβραίους που δεν ήταν σε θέση να περπατήσουν μαζί με τους υπόλοιπους. Περίπου 1.000 Εβραίοι εκτελέστηκαν εκείνη την ημέρα από τους Einsatzgruppen.

## Δείτε επίσης
* ΦΚ Γκοροντέγια

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επιλεγμένα σημεία στο Haradzeya (Ρωσικά)

Κατηγορία:Λευκορωσία-επέκταση
Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
Σύνοδος των Θηβών

Την 1η Οκτωβρίου του 1373 στη **σύνοδο των Θηβών** ή **συμβούλιο των Θηβών** (Αγγλικά: Council of Thebes) ο πάπας Γρηγόριο ΙΑ΄ συγκέντρωσε τους Φράγκους Χριστιανούς ηγεμόνες της Ανατολής, για να τους επισημάνει την τουρκική επέκταση και να τους πείσει να ενώσουν τις δυνάμεις τους ώστε να την αντιμετωπίσουν. Αν και αναγνώρισαν τον κίνδυνο, δεν υπήρξε θετικό αποτέλεσμα. Επικράτησαν οι προσωπικές αντιζηλίες και ανταγωνισμοί. Δύο αιώνες αργότερα, οι Φράγκοι στην Ελλάδα, είχαν υποταχθεί από τους Τούρκους.

## Η σύνοδος
Ο αρχιεπίσκοπος Νέων Πατρών με «αγωνιώδη» επιστολή στον πάπα *Γρηγόριο ΙΑ΄* εκθέτει τον κίνδυνο της επέκτασης των Τούρκων στην Χριστιανική Ελλάδα. Του επισημαίνει ότι έχουν υποδουλωθεί Χριστιανοί και ότι οι Τούρκοι έχουν πλησιάσει στα σύνορα της ηγεμονίας της Αχαΐας και του δουκάτου των Αθηνών. Ο πάπας συγκινήθηκε τόσο, ώστε κάλεσε τους Φράγκους Χριστιανούς ηγεμόνες της Ανατολής σε σύνοδο στην Θήβα την 1η Οκτωβρίου του 1373, ώστε να τους πείσει να ενδιαφερθούν για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Στην πρόσκλησή του συμπεριλαμβάνονταν:

# ο αυτοκράτορας Ιωάννης ο ΣΤ΄,
# ο αυτοκράτορας Φίλιππος ο Γ΄,
# η πολιτεία της Βενετίας,
# η πολιτεία της Γένουας,
# οι ιππότες του Αγίου Ιωάννη,
# οι βασιλιάδες της Κύπρου,
# οι βασιλιάδες της Ουγγαρίας,
# οι βασιλιάδες της Σικελίας,
# ο γενικός επίτροπος των δουκάτων των Αθηνών και των Νέων Πατρών που ανήκαν στον βασιλέα της Σικελίας,
# στον δούκα του Αιγαίου Νικόλαο Γ΄ Δαλλεκάρτσερη,
# στον δούκα Λευκάδος Λεονάρδο Τόκκο,
# στον «ηγεμόνα της Κορίνθου» Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι,
# στον μαρκίωνα Βοδονίτζης Φραγκίσκο Γεώργιο,
# στον «ηγεμόνα Μυτιλήνης» Φραγκίσκο Γατελούζο και
# στον αυθέντη της Σερίφου Ερμόλαο Μινόττο.

## Το αποτέλεσμα
Οι αρχιεπίσκοποι Νέων Πατρών και Νάξου επιδοκιμάστηκαν για την κήρυξη της ένωσης εναντίον των απίστων. Καμία απόφαση όμως δεν πάρθηκε γιατί επικράτησαν οι προσωπικές αντιζηλίες και ανταγωνισμοί. Είναι χαρακτηριστικό ότι, μερικούς μήνες αργότερα το 1374, ο Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι, με την πρόφαση ότι η Εταιρεία των Ναβαρραίων, που κατήχε την Αττική, δεν του παρέδιδε κάποιους φυγάδες υπηκόους του, επιτέθηκε και κατέλαβε τα Μέγαρα. Η κατοχή των Μεγάρων θα τον βοηθούσε αργότερα να καταλάβει το δουκάτο των Αθηνών.

Υπάρχει και η άποψη του Αμερικανού ιστορικού Setton Μ. Kenneth, ότι δεν παρευρέθηκαν όλοι η ηγεμόνες και έτσι η σύνοδος δεν πραγματοποιήθηκε και φυσικά δεν ήταν εφικτός κάποιος συνασπισμός Φράγκικων δυνάμεων εναντίον των Τούρκων.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Μίλλερ, Ουΐλλιαμ μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, 1909-1910, «Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)»   μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Τόμος Α΄. Εν Αθήναις: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία, σελ. 433.
*(Αγγλικά) Miller, W. (1908) *"[http://www.levantineheritage.com/pdf/Latins-in-the-Levant.pdf The Latins in the Levant.  A History of Frankish Greece (1204-1566)]*" (Cambridge and New York). Αρχειοθετήθηκε 10/11/2017. Ανακτήθηκε 17/06/2017. Σελ. 303-304.
*(Αγγλικά) Setton, Kenneth M. (1975) "", Edited by Harry W. Hazzard, University of Wisconsin Press: Madison,   σελ.208. Ανακτήθηκε 21/06/2018.

Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Ρούντολφ Μπόιερ

Ο **Ρούντολφ Μπόιερ** (*Rudolf Bauer*, Βουδαπέστη, 2 Ιανουαρίου 1879 - Δουνατετέτλεν, 9 Νοεμβρίου 1932) ήταν Ούγγρος αθλητής του στίβου. Συμμετείχε στο αγώνισμα της δισκοβολίας το 1900 στο Παρίσι, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Έκανε επίδοση 36.04 και έσπασε το ολυμπιακό ρεκόρ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Ούγγροι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Κόρι (κάστα)

Η **Κόρι **(επίσης γνωστή ως **Κόλι**) είναι μια Ινδική κάστα, της οποίας παραδοσιακό επάγγελμα ήταν αυτό των υφαντών. Η Κόρι έχει χαρακτηριστεί ως μια Προγραμματισμένη Κάστα στις πολιτείες Χιμάτσαλ Πραντές, Ούταρ Πραντές και Ουταράχαντ.

Το όνομα "Κόρι" προέρχεται από τη λέξη "κόρα" (χοντρό ύφασμα), το οποίο αναφέρεται στον παραδοσιακό τους επάγγελμα. Κάποιοι Κόρι ισχυρίζονται καταγωγή από τους Καμπίρ.

Η Προγραμματισμένη Κάστα Κόρι αριθμούσε 2.293.937 άτομα στο Ούταρ Πραντές σύμφωνα με την Ινδική Απογραφή του 2011.

## Δείτε επίσης

* Ραμ Ναθ Κοβίντ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προγραμματισμένες Κάστες της Ινδίας
Φράντιζεκ Γιάντα-Σουκ

Ο **Φράντιζεκ Γιάντα-Σουκ** (25 Μαρτίου 1878 - 23 Ιουνίου 1955) ήταν Τσέχος αθλητής του στίβου που εκπροσώπησε την Βοημία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900 και 1912.

Γεννήθηκε το 1878 στο Πόστριζιν, ένα χωριό της Τσεχίας και πέθανε το 1955 στην Πράγα.

Το 1900, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στη δισκοβολία και έγινε ο πρώτος Τσέχος που κέρδισε μετάλλιο στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.

Ήταν ο πρώτος επίσης αθλητής που επινόησε την τεχνική που ο αθλητής στριφογυρνάει για να ρίξει τον δίσκο. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.

Το 1912, κατατάχθηκε 15ος στη σφαιροβολία και 17ος στη δισκοβολία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βοημοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924
Ρίτσαρντ Σέλντον

Ο **Ρίτσαρντ Σέλντον** (9 Ιουλίου 1878 - 23 Ιανουαρίου 1935) ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι, κατακτώντας δύο μετάλλια σε αγωνίσματα ρίψεων (χρυσό στη σφαιροβολία, χάλκινο στη δισκοβολία). Ο αδελφός του, Λούις, κατέκτησε δύο χάλκινα μετάλλια σε αγωνίσματα αλμάτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Χουάν Κουαδράδο

Ο **Χουάν Γκιγιέρμο Κουαδράδο Μπέλο** (ισπανικά: *Juan Guillermo Cuadrado Bello*, προφορά: *[[ΔΦΑ|ˈhwaŋ ɡiˈʝermo kwaˈðɾaðo]]*, 26 Μαΐου 1988) είναι Κολομβιανός επαγγελματίας και διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος στη Σέριε Α για την Πίζα. Στα πρώτα του βήματα ξεκίνησε να παίζει ως κεντρικός μέσος, με περισσότερες αμυντικές δραστηριότητες, ωστόσο αργότερα μετακινήθηκε ως πλάγιος, θέση στην οποία παίζει συνήθως. 

Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2008, με την ομάδα Ιντεπεντιέντε Μεδεγίν, όμως μετά από ένα χρόνο πήρε μεταγραφή στη Σέριε Α για την Ουντινέζε, στην οποία παρέμεινε έως και το 2012, μία μικρή διακοπή λόγω δανεισμού στη Λέτσε. Κατόπιν, από το 2012 έως και το 2015, αγωνιζόταν στη Φιορεντίνα. Το 2015, μετακόμισε στην Αγγλία, για λογαριασμό της Τσέλσι, χωρίς όμως να δέσει με την ομάδα, αφού δόθηκε, έως και το 2017, δύο φορές δανεικός στη Γιουβέντους, η οποία τελικά τον αγόρασε. Το 2023, αφού αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του με τη Γιουβέντους, υπέγραψε στην Ίντερ ως ελεύθερος, συμφωνώντας σε ένα ετήσιο συμβόλαιο. Αφού έχασε το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν λόγω τραυματισμών, εντάχθηκε στην Αταλάντα ως ελεύθερος με μονοετές συμβόλαιο. Την επόμενη σεζόν υπέγραψε στην Πίζα ως ελέυθερος με μονοετές συμβόλαιο. 

Το 2010, έκανε και το ντεμπούτο του με την Εθνική Κολομβίας, έχοντας έως το 2023 σημειώσει πάνω από 110 συμμετοχές και 10 γκολ. Με την Εθνική του έχει συμμετάσχει σε διάφορες μεγάλες διοργανώσεις μεταξύ αυτών το Κόπα Αμέρικα 2011, το 2015, το Σεντενάριο, το 2019 και το 2021 και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και του 2018. Σε 9 Αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου παρείχε πέντε ασίστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Fiorentina profile
*
*

Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Μεδεγίν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Λέτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Πίζα 2009
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία 
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2015
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Κατηγορία:FIFA Century Club
Ντρόμπνιτσι (Μπούντβα)

Το **Ντρόμπνιτσι** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

## Δημογραφία

### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

### Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου
Κατηγορία:Οικισμοί της Μπούντβα
Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Πα-Ο

μικρογραφία|Θέση της Αυτοδιοικούμενης Ζώνης Πα-Ο στο χάρτη Μιανμάρ
Η **Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Πα-Ο** (Βιρμανικά: ပအိုဝ်းကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ, προφέρεται pəʔo̰ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰), όπως ορίζεται από το Σύνταγμα της Μιανμάρ του 2008, είναι μια αυτοδιοικούμενη ζώνη που αποτελείται από τρεις δήμους στην Πολιτεία Σαν:

* Δήμος Χοπόνγκ
* Δήμος Χσι Χσενγκ
* Δήμος Πινλαούνγκ

Οι τρεις δήμοι είναι διοικητικά μέρος της επαρχίας Ταούνγκγι. Το επίσημο όνομά της, ανακοινώθηκε από  διάταγμα στις 20 αυγούστου 2010. Η ζώνη αυτοδιοικείται από τους Πα-Ο, και *[[de facto]]* κυβερνούνται από τον εθνικό οργανισμό των Πα-Ο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Ρεσό Κρετιέρ

Ο **Ρεσό Κρετιέρ** (15 Νοεμβρίου 1878 - 1945) ήταν Ούγγρος αθλητής του στίβου που συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 στο Παρίσι και κατέκτησε την 5η θέση στο αγώνισμα της δισκοβολίας και την 4η στη σφαιροβολία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ουγγρικού Πρωταθλήματος Στίβου
Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Νάγκα

μικρογραφία|Θέση της Αυτοδιοικούμενης Ζώνης Νάγκα στον χάρτη της Μιανμάρ
Η **Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Νάγκα** (Βιρμανικά: နာဂ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ, προφέρεται nàɡa̰ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰), όπως ορίζεται από το Σύνταγμα της Μιανμάρ του 2008, είναι  αυτοδιοικούμενη ζώνη που αποτελείται από τρεις δήμους στην περιφέρεια Σαγκαΐνγκ:

* Δήμος Λάχε
* Δήμος Λέσι
* Δήμος Νανγιούν

Αυτές οι τρεις πόλεις ήταν διοικητικά μέρος της Επαρχίας Χκάμτι. Το επίσημο όνομά της, ανακοινώθηκε από  διάταγμα στις 20 Αυγούστου 2010. Η ζώνη προορίζεται να αυτοδιοικείται από τους Νάγκα. Η διοικητική έδρα είναι η πόλη Λάχε..

Τον Αύγουστο του 2016, μια επιδημία ιλαράς προκάλεσε το θάνατο 44 παιδιών. Το ξέσπασμα μπορεί να έχει προκληθεί από την έλλειψη εμβολιασμού για την ιλαρά, λόγω των κακών υποδομών υγείας. Οι Νάγκα στην Μιανμάρ είναι κυρίως Χριστιανοί όπως και οι Νάγκα στην Ινδία, αλλά το ένα τρίτο από αυτούς εξασκεί τον Βουδισμό Θεραβάντα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Κοκάνγκ

μικρογραφία|Θέση της Αυτοδιοικούμενης Ζώνης Κοκάνγκ στον χάρτη της Μιανμάρ
Η **Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Κοκάνγκ** (Βιρμανικά: ကိုးကန့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ, προφέρεται kóka̰ɴ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰), όπως ορίζεται από το Σύνταγμα της Μιανμάρ του 2008, είναι μια αυτοδιοικούμενη ζώνη στη βόρεια Πολιτεία Σαν.

## Διοικητικές διαιρέσεις
Η Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Κοκάνγκ αποτελείται από δύο δήμους:

* Δήμος Κονκγιάν
* Δήμος Λαουκκαΐνγκ

Και οι δύο δήμοι αποτελούν μέρος της επαρχίας  Λαουκκαΐνγκ. Η ζώνη προορίζεται να αυτοδιοικείται από τους Κοκάνγκ. Το επίσημο όνομά της ανακοινώθηκε από διάταγμα στις 20 Αυγούστου 2010.

## Δείτε επίσης
* Περιστατικό στο Κοκάνγκ (2009)
* Αναταραχή στο Κοκάνγκ (2015)
* Φέουνγκ Κια-σίν

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Τοπογραφικός Χάρτης της Αυτοδιοικούμενης Ζώνης Κοκάνγκ 
* Σαν (Βόρεια), Μιανμάρ

Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Αυτοδιοικούμενη Ζώνη Πα Λαούνγκ

Η **αυτοδιοικούμενη ζώνη Πα Λαούνγκ** (Βιρμανικά: ပလောင် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ) είναι  αυτοδιοικούμενη ζώνη που αποτελείται από δύο δήμους στην πολιτεία Σαν:

* Δήμος Μαντόνγκ (πρώην μέρος της επαρχίας Κιαούκμε)
* Δήμος Ναμχσάν (πρώην μέρος της επαρχίας Κιαούκμε)

## Δημιουργία
Δημιουργήθηκε ως ξεχωριστά διοικούμενη μονάδα από το Σύνταγμα του 2008. Το επίσημο όνομά της ανακοινώθηκε με διάταγμα στις 20 Αυγούστου 2010. Η ζώνη προορίζεται να αυτοδιοικείται από τους Παλαούνγκ. Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Ναμχσάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Ματθαίος ντε Περάλτα

Ο **Ματθαίος ντε Περάλτα** (1370 - 1374) υπήρξε γενικός επίτροπος και φρούραρχος της Ακρόπολης των Αθηνών, τα έτη από 1370 έως τέλη 1374, όταν το δουκάτο των Αθηνών βρισκόταν υπό ηγεσία των Καταλανών και κατ'επέκταση της Εταιρείας των Ναβαρραίων.

Καταγόταν από τον οίκο των Περάλτα, που ήταν κόμητες της Καλταμπελότα στη Σικελία. Ήταν συγγενής της συζύγου του βασιλιά της Σικελίας Φρειδερίκου του Γ΄. Γι' αυτό τον λόγο, μετά τον θάνατο του Ρογήρου Α΄ ντε Λούρια, τέλη του 1369 ή πιθανότερα αρχές του 1370, ο βασιλιάς διόρισε, στις 31 Μαΐου του 1370, τον Ματθαίο ντε Περάλτα γενικό επίτροπο και φρούραρχο στην Ακρόπολη των Αθηνών. 

Οι Καταλανοί της Αθήνας, δεν τον είχαν αποδεχτεί γιατί τον θεωρούσαν ξένο, δεδομένου ότι αυτοί κατείχαν το δουκάτο επί δύο γενιές και θεωρούσαν την αποικία κάπως ανεξάρτητη από τη Σικελία. Προτιμούσαν οι διορισμοί να γίνονται για μικρά χρονικά διαστήματα και εκ περιτροπής, ώστε να ικανοποιούνται όλοι. Ήταν ένας από τους λόγους δημιουργίας εσωτερικών προστριβών, που αποδυνάμωναν το δουκάτο.

Σύμφωνα με τον Αμερικανό ιστορικό Setton Kenneth ο *Ματθαίος ντε Περάλτα*, πέθανε τέλη του 1374. Η τελευταία επιστολή προς το πρόσωπό του, από τον βασιλιά, έχει ημερομηνία 18 Ιανουαρίου 1374. Ο θάνατός του ήταν αιτία να ξεσπάσουν νέες ταραχές, που έδωσαν την ευκαιρία στον Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι να επιτεθεί και να καταλάβει τα Μέγαρα που κατείχαν σημαντική θέση για τα επεκτατικά του σχέδια. Η αποδιοργάνωση στο δουκάτο δεν τους επέτρεψε να πραγματοποιήσουν αντεπίθεση στον Νέριο.

Χωρίς να περιμένουν διαταγή από Σικελία εκλέγουν ομόφωνα διάδοχο τον Λουδοβίκο Φαδρίκ κόμη των Σαλώνων. Παρά την παρατυπία ο Φρειδερίκος Γ΄ επικυρώνει την εκλογή του, γιατί τον θεωρούσε ικανό λόγω του ότι κατά το παρελθόν είχε αποκαταστήσει την τάξη σε ελληνικές αποικίες.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Μίλλερ, Ουΐλλιαμ μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, 1909-1910, «Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)» μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Τόμος Α΄. Εν Αθήναις: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία.
*(Αγγλικά) Miller, W. (1908) *"[http://www.levantineheritage.com/pdf/Latins-in-the-Levant.pdf The Latins in the Levant. A History of Frankish Greece (1204-1566)]*" (Cambridge and New York). Αρχειοθετήθηκε 10/11/2017. Ανακτήθηκε 17/06/2017.
* (Αγγλικά) Setton, Kenneth M. (1975) "", Edited by Harry W. Hazzard, Ανακτήθηκε 21/06/2018.

Κατηγορία:Καταλανική Εταιρεία
Κατηγορία:Πρόσωπα του Δουκάτου των Αθηνών
Λέξινγκτον (Κεντάκι)

Το **Λέξινγκτον** (αγγλικά: *Lexington, Kentucky*), είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας του Κεντάκι, και η 57η μεγαλύτερη πόλη στις ΗΠΑ. Είναι έδρα της κομητείας Φαγιέτ. Ο πληθυσμός του Λέξινγκτον, ανέρχεται σε 343.104 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022), η μητροπολιτική του περιοχή σε 521.292 κατοίκους, ενώ η συνδυασμένη στατιστική περιοχή του Λέξινγκτον, ανέρχεται σε 747.919 κατοίκους.

Το Λέξινγκτον, αποτελεί την 28η μεγαλύτερη από άποψη έκτασης στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Η πόλη ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1775.

Το Λέξινγκτον απέχει από το Λούισβιλ, περίπου 125 χιλιόμετρα (78 μίλια). 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Κεντάκι
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του  Κεντάκι
Γλώσσες της Ισλανδίας

μικρογραφία|Η δίγλωσση πινακίδα μπροστά από το Εθνικό Μουσείο της Ισλανδίας, στα ισλανδικά και τα αγγλικάΗ **[[Ισλανδία]]** είναι ιστορικά πολύ απομονωμένο και γλωσσικά ομοιογενές νησί, αλλά ωστόσο έχει γίνει σπίτι για πολλές γλώσσες. Η γαελική γλώσσα ήταν η μητρική γλώσσα πολλών από τους πρώιμους Ισλανδούς. Αν και η Ισλανδική ή η Σκανδιναβική γλώσσα κυριαρχεί, οι βόρειες εμπορικές διαδρομές έφεραν τα γερμανικά, αγγλικά, τα ολλανδικά, τα γαλλικά και τα βασκικά στην Ισλανδία. Ορισμένοι έμποροι και κληρικοί εγκαταστάθηκαν στην Ισλανδία κατά τη διάρκεια των αιώνων, αφήνοντας την επιρροή τους στον πολιτισμό, αλλά γλωσσικά κυρίως με εμπορικούς, ναυτικούς και θρησκευτικούς όρους. Εκτός από αυτά και τις λατινικές λέξεις, τα Ισλανδικά έχουν αλλάξει εντυπωσιακά λίγο από την αρχή της εγκατάστασης ανθρώπων στη χώρα (γύρω στον 9ο-10ο αιώνα).

Τα Ισλανδικά δεν είναι μόνο η εθνική γλώσσα, αλλά είναι τώρα «η επίσημη γλώσσα στην Ισλανδία» βάσει του Νόμου Αριθ. 61/2011, που εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο το 2011. Η Ισλανδική Νοηματική Γλώσσα επίσης αναγνωρίστηκε επίσημα από το νόμο το 2011 ως μειονοτική γλώσσα με συνταγματικά δικαιώματα και η πρώτη γλώσσα της κοινότητας κωφών της Ισλανδίας. Κατά τη διάρκεια της δανικής κυριαρχίας, η δανική ήταν μια μειονοτική γλώσσα στην Ισλανδία, αν και σήμερα ομιλείται μόνο από ένα μικρό αριθμό μεταναστών.

Η μελέτη των αγγλικών και των δανικών (ή άλλης σκανδιναβικής γλώσσας) είναι υποχρεωτική για τους μαθητές σε σχολεία υποχρεωτικής εκπαίδευσης και επίσης σε πολλά προγράμματα δευτεροβάθμιων σπουδών, και έτσι η γνώση των δύο γλωσσών είναι ευρέως διαδεδομένη. Άλλες ξένες γλώσσες που μελετώνται συχνά είναι τα γερμανικά, τα ισπανικά και τα γαλλικά.

Οι προσωρινοί επισκέπτες και κάτοικοι αποτελούν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα Ρέικιαβικ.

## Δείτε επίσης

* Ισλανδικά
* Γλωσσικός πουρισμός στα Ισλανδικά

## Παραπομπές
Πόμπορι

Το **Πόμπορι** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό στα νότια του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου της Μπούντβα.

## Δημογραφία

### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού

### Ηλικιακή πυραμίδα (2003)

### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου
Κατηγορία:Οικισμοί της Μπούντβα
Γλώσσες της Ουγγαρίας

[δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Τρίγλωσση πινακίδα (στα [Ουγγρική γλώσσα|ουγγρικά, ρουμανικά και γερμανικά) στη Γκιούλα (που σημαίνει "κοινωνική ασφάλιση υγείας")]]
Οι **γλώσσες που ομιλούνται στην [[Ουγγαρία]]** έχουν ως εξής.

## Γλώσσες

: **[[Ουραλικές γλώσσες]]**
::– Ουγγρικά: Η μόνη επίσημη γλώσσα της χώρας, μη σχετιζόμενη με τις γειτονικές γλώσσες. Είναι η πρώτη γλώσσα του 98.9% του συνολικού πληθυσμού.
: **[[Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες]]**
::– Γερμανικά: ομιλούνται από τη γερμανική μειονότητα, κυρίως εντός και γύρω από τα όρη Μέτσεκ, αλλά και σε άλλα μέρη της χώρας. (Ιστορικά, η γερμανική διάλεκτος της Σουαβίας ομιλούταν στην Ουγγαρία.)
:: – Σλοβακικά: ομιλούνται από τη σλοβακική μειονότητα, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ουγγρικά Όρη και γύρω από τη Μπεκετσάμπα.
:: – Σερβικά: ομιλούνται από τη σερβική μειονότητα, κυρίως μέσα και γύρω από Μπάτσκα, αλλά και σε άλλες περιοχές της Νότιας Ουγγαρίας.
:: – Σλοβενικά: ομιλούνται από τη σλοβενική μειονότητα, ειδικά γύρω από τα Σλοβενικά σύνορα στη Δυτική Ουγγαρία.
:: – Κροατικά: ομιλούνται από την κροατική μειονότητα, ειδικά στη Νότια Ουγγαρία.
:: – Ρουμανικά: ομιλούνται από τη ρουμανική μειονότητα, κυρίως μέσα και γύρω από Γκιούλα στην Ανατολική Ουγγαρία.
:: – Ρομάνι: ομιλούνται από κάποια μέλη της μειονότητας των Ρομά σε όλη τη χώρα.
: **[[Τουρκικές γλώσσες]]**
::– Κουμάνοι: ομιλούνταν στην περιοχή της Κουμανίας στην Ουγγαρία. Είναι γλώσσα Κιπτσάκ στενά σχετιζόμενη με άλλες γλώσσες Κιπτσάκ, όπως τα Κριμαϊκά Ταταρικά. Ο τελευταίος ομιλητής πέθανε το 1777.
:: – Κιπτσάκ: ομιλούνταν στην Ανατολική Ευρώπη, η οποία περιλαμβάνει την Ουγγαρία. Ήταν η κύρια γλώσσα των περιοχών ελεγχόμενων από τη Χρυσή Ορδή. Είναι ο πρόγονος όλων των γλωσσών Κιπτσάκ, η οποία περιλαμβάνει επίσης την εξαφανισμένη Κουμανική γλώσσα.
: **[[Νοηματική γλώσσα|Νοηματικές γλώσσες]]**
::– Ουγγρική Νοηματική Γλώσσα: ομιλείται από περίπου 9.000 άτομα. Ανήκει στην οικογένεια της Γαλλικής Νοηματικής Γλώσσας.

## Πληθυσμού από γνώση γλωσσών

## Δείτε επίσης

* Ουγγαρία
* Ουγγρική γλώσσα
* Δημογραφία της Ουγγαρίας

## Παραπομπές
Πολτάβα

Η **Πολτάβα** (ουκρανικά: Полтава) είναι πόλη η οποία είναι πρωτεύουσα της περιφέρειας Πολτάβα, στην ανατολική-κεντρική Ουκρανία. Το 2024 υπολογίζεται ότι είχε 287.135 κατοίκους. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Βόρσκλα και αποτελεί το εμπορικό κέντρο γόνιμης αγροτικής περιοχής, που λέγετε Πολτάβσσινα. 

Η πόλη δημιουργήθηκε τον 8ο ή το 9ο αιώνα μ.Χ. και ήταν αρχικά γνωστή ως Λτάβα. Η παλαιότερη αναφορά στην πόλη γίνεται το 1174. Καταστράφηκε όπως και άλλοι οικισμοί της περιοχής από τις επιδρομές των Μογγόλων. Κοντά στην πόλη δόθηκε στις 8 Ιουνίου 1709 η μάχη της Πολτάβας, η σημαντικότερη μάχη του Μεγάλου Βορείου Πολέμου. Έληξε με αποφασιστική νίκη του Πέτρου Α΄ της Ρωσίας επί του Καρόλου ΙΒ΄ της Σουηδίας, με τη Ρωσία να αναδεικνύεται ως η νέα ηγέτιδα δύναμη της βόρειας Ευρώπης. To 1775 η μονή Τιμίου Σταυρού στη Πολτάβα ορίστηκε έδρα της νεοσύστατης αρχιεπισκοπής «Σκλαβενίου και Χερσώνος», της οποίας πρώτος επίσκοπος ήταν ο Ευγένιος Βούλγαρης. Το 1802 έγινε πρωτεύουσα του νεοσύστατου κυβερνείου της Πολτάβας. Η πόλη καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ανοικοδομήθηκε ξανά μετά τη λήξη του.

Στην πόλη λειτουργούν αρκετά πανεπιστήμια και εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως το Εθνικό Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο της Πολτάβα, το Εθνικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο Πολτάβας και η Κρατική Αγροτική Ακαδημία Πολτάβας. Στην πόλη λειτουργεί αεροδρόμιο το οποίο εξυπηρετεί πτήσεις εσωτερικού και δύο σιδηροδρομικοί σταθμοί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα  (στα Ουκρανικά)

κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κακόλακκος Πωγωνίου Ιωαννίνων

*Για τον συνώνυμο οικισμό στο νομό Ιωαννίνων δείτε το λήμμα: [[Κακόλακκος Δωδώνης Ιωαννίνων|Κακόλακκος Δωδώνης]]*

Ο **Κακόλακκος** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων σε υψόμετρο 960 μέτρων και ιστορικά ανήκει στα Πωγωνοχώρια.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Κακόλακκος βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία και είναι κτισμένος στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Νεμέρτσικα (Δούσκο). Απέχει 73 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 11,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τους Δρυμάδες, που είναι οδική είσοδος στην Αλβανία. 

Την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε πρωτεύουσα του Πωγωνίου και το κέντρο διοίκησης του Σουλιώτη οπλαρχηγού Μάρκου Μπότσαρη από το 1815 ως το 1820. Το χωριό αναφέρεται στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 να ανήκει στον Καζά Ιωαννίνων και να έχει πληθυσμό 138 κατοίκους.

Αξιοθέατα του χωριού είναι ο ναός του Αγίου Δημητρίου με το ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο του, που είναι δωρεά της οικογένειας Μπότσαρη. Υπάρχουν επίσης και ερείπια του "Πύργου του Κούρτ Πασά" που είχε παραχωρήσει ο Αλή Πασάς στον Μάρκο Μπότσαρη (1815), όταν τον είχε διορίσει αρματωλό της περιοχής. Από τη πλατεία του χωριού και το μνημείου του Μάρκου Μπότσαρη, ξεκινά η πεζοπορική/ορειβατική διαδρομή "Κακόλακκος - Κορυφή Μερόπης  Νεμέρτσικα (ύψους 2.214 μ.)".

## Διοικητικά στοιχεία
Ως κοινότητα συστάθηκε το 1924 με το ΦΕΚ 63Α - 24/03/1924 με την απόσπαση του οικισμού από την τότε κοινότητα Ρουμπάτων και τον ορισμό του Κακόλακκου ως έδρα της κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Κακολάκκου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Άνω Πωγωνίου του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Τάκης Μουσαφίρης

Ο **Τάκης Μουσαφίρης** (Γιάννενα, 24 Ιουλίου 1936  - Αθήνα, 11 Μαρτίου 2021) ήταν Έλληνας συνθέτης, στιχουργός και μουσικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1936. Μεγάλωσε σε μουσική οικογένεια. Προτού μετακομίσει στην Αθήνα, έπαιζε σε ταβέρνες και κουτούκια των Ιωαννίνων. Και οι δύο γονείς του ήταν μουσικά καταρτισμένοι και του μετέδωσαν τις γνώσεις τους. Όλοι μαζί μετακόμισαν, για μια καλύτερη τύχη στην πρωτεύουσα όπου και έκανε τις πρώτες του μουσικές δουλειές. Οι πρώτες του δουλειές στην Αθήνα ήταν σε μικρά ταβερνάκια και μπουάτ της Πλάκας, όπου τραγουδούσε μαζί με την κιθάρα του. Στη συνέχεια έδειξε και το δημιουργικό του ταλέντο γράφοντας τραγούδια που έγιναν μεγάλες εμπορικές επιτυχίες. 

Συνεργάστηκε με πολλούς Έλληνες τραγουδιστές, όπως οι Στράτος Διονυσίου, Δημήτρης Μητροπάνος, Ρίτα Σακελλαρίου, Μιχάλης Μενιδιάτης, Γιώργος Μαργαρίτης, Κατερίνα Στανίση, Δούκισσα, Τόλης Βοσκόπουλος, Μαρινέλλα, Πίτσα Παπαδοπούλου, Βίκυ Μοσχολιού, Τζένη Βάνου, Αντώνης Καλογιάννης κ.α. Κάποια από τα πιο δημοφιλή του τραγούδια, είναι τα «Κάνε κάτι να χάσω το τρένο», «Ένα τραγούδι πες μου ακόμα», «Ο ταξιτζής», «Μυστικέ μου έρωτα», «Σ' αγαπώ ακόμα», «Άκου», «Θα τα βροντήξω», «Μια ζωή πληρώνω», «Ατάκα κι επί τόπου», «Σε μια στοίβα καλαμιές», «Ένα λεπτό περιπτερά», «Χιονάνθρωπος», «Εγώ ο ξένος», «Άγνωστε φίλε», «Αγαπάω δύσκολα», «Εγώ να δεις», «Το "Σ' αγαπώ" δεν το λέω», «Λέγε μου "Σ' αγαπώ" (Θέλω να τ' ακούω)», «Ένας φίλος», «Οι ξενύχτες», «Και μόνο που με κοιτάς λιώνω». 

Πέθανε στις 11 Μαρτίου 2021 από καρκίνο που τον ταλαιπωρούσε τους τελευταίους έξι μήνες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατάλογος έργων ως συνθέτης
* Κατάλογος έργων ως στιχουργός

Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Παρασκευή Αχαΐας

Η **Παρασκευή** είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως έδρα του ομώνυμου πρώην Δημοτικού διαμερίσματος.

Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 640 μέτρων περίπου.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), *Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001)*, Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Παρασκευής Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19/06/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Παρασκευής Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19/06/2018.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αιγίου
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Τάσος Γάτσης

Ο **Τάσος Γάτσης** (γεννημένος στις 14 Μαρτίου 1991) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού.

## Καριέρα
Ο Τάσος Γάτσης είναι διεθνής με τις Εθνικές ομάδες Παίδων και Εφήβων. Σε επαγγελματικό επίπεδο, ξεκίνησε την καριέρα του από την Έδεσσα (2007-08) και ακολούθησε η ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2008-2010), η Νίκη Αιγινίου (2010-13), και ο Άρης Θεσσαλονίκης (2013-14). Επιστρέφει στον Ηρακλή για μια τριετία (2014-17), ενώ στην αγωνιστική περίοδο 2017-18 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Φοίνικα Σύρου. Τον Ιούνιο του 2018, πήρε μεταγραφή στον Π.Α.Ο.Κ..

## Τίτλοι
* **1 [[Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών|Κύπελλο Ελλάδας]]:**
** 2019

## Πηγές
* Τάσος Γάτσης
* Στον Π.Α.Ο.Κ. ο Τάσος Γάτσης

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Χατζής (τοπωνύμιο)

Με την ονομασία **Χατζής** ή και *Χατζή* μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω:

* ο Χατζής Αχαΐας, οικισμός του δήμου Αιγιαλείας.
* ο Χατζής Μεσσηνίας, οικισμός του δήμου Μεσσήνης, επισήμως: *Χατζή*.

## Σημείωση
Παλιότερα ονομαζόταν ως *Χατζή* και αργότερα ως *Χατζίον* ο οικισμός Άγιος Νικόλαος του δήμου Ήλιδας.

## Δείτε επίσης
* Χατζής

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μιαντζιέλ

Το **Μιαντζιέλ **(Λευκορωσικά: Мядзел, Miadzieł [ˈmʲadzʲel], Ρωσικά: Мядель, Mjadelj, Πολωνικά: Miadzioł, Λιθουανικά: Medilas) είναι πόλη στην περιφέρεια Μινσκ της Λευκορωσίας. Είναι το κέντρο της επαρχίας Μιαντζιέλ. Το Μιαντζιέλ βρίσκεται στην ανατολική ακτή της λίμνης Μιάστρα, μια από τις λίμνες της ομάδας λιμνών Ναράτς στο Εθνικό Πάρκο Ναρατσάνσκι.

## Ιστορία
Στις 8 Φεβρουαρίου 1659, η Μάχη του Μιαντέλ συνέβη κοντά στο Μιαντζιέλ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες στο Radzima.org

Κατηγορία:Λευκορωσίας γεωγραφία-επέκταση
Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
Μαργίνα Χόρκα

**Η Μαργίνα Χόρκα **(Λευκορωσικά: Ма́р'іна Го́рка, μεταγραφή: Marjina Horka, Ρωσικά: Марьина Горка, μεταγραφή: Maryina Gorka, Πολωνικά: Maryjna Górka) είναι μια πόλη στην επαρχία Μινσκ της Λευκορωσίας,  πρωτεύουσα της Επαρχίας Πουχαβίτσι. Το 2009 ο πληθυσμός της ήταν 22.500 άτομα.

Η Μαργίνα Χόρκα βρίσκεται 60 χιλιόμετρα νότια του Μινσκ. Διασχίζεται από τον αυτοκινητόδρομο M5, ανάμεσα στο Μινσκ και το Μπαμπρούισκ.

## Ιστορία
Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά στο 1222 και έλαβε καθεστώς πόλης το 1955. 
Ο Εβραϊκός πληθυσμός  αριθμούσε 786 άτομα (12% του συνολικού πληθυσμού) το 1939. Οι Εβραίοι της πόλης δολοφονήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1941.

Η 5η Ταξιαρχία Σπέτσναζ, η πρώτη των Σοβιετικών Σπέτσναζ GRU, που τώρα ανήκει στις Ένοπλες Δυνάμεις της Λευκορωσίας, βρίσκεται εδώ από το 1963.

## Δείτε επίσης

* ΦΚ Ρουντένσκ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα της Μαργίνα Χόρκα (στα ρωσικά)

Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
Ελεκτροούγκλι

Το **Ελεκτροούγκλι** (ρωσικά: *Электроу́гли*) είναι πόλη στην επαρχία Νογκίνσκι της περιφέρειας Μόσχας στη Ρωσία, που βρίσκεται στο σιδηρόδρομο Μόσχας–Νίζνι Νόβγκοροντ σιδηροδρόμων 36 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας και 18 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Νογκίνσκ, διοικητικού κέντρου της επαρχίας. Ο πληθυσμός είναι 20.136 άτομα στη απογραφή του 2010, 16.717 στην απογραφή του 2002 και 18.645 στην απογραφή του 1989. 

## Τοπωνύμιο
Το 1899 ιδρύθηκε το εργοστάσιο «Ελεκτροούγκλι» (= «ηλεκτροκάρβουνο»), από όπου πήρε το όνομά της η πόλη.

## Ιστορία
Το καθεστώς αστικού τύπου χορηγήθηκε το 1935. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1956.

## Διοικητική και δημοτική κατάσταση
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι, μαζί με έξι αγροτικές περιοχές, ενσωματωμένη εντός της επαρχίας Νογκίνσκι ως η **Πόλη του Ελεκτροούγκλι**. Ως δημοτική διαίρεση, η Πόλη του Ελεκτροούγκλι είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα του Ελεκτροούγκλι, ως **Αστικός Οικισμός Ελεκτροούγκλι**.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ της Μόσχας
Ερπυλλίς

Η **Ερπυλλίς** (*Ἑρπυλλίς*, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν ερωμένη του μεγάλου φιλοσόφου Αριστοτέλη, η οποία καταγόταν επίσης από τα Στάγειρα. Αρχικώς ήταν δούλη της συζύγου του φιλοσόφου Πυθιάδας. Μετά τον θάνατο της Πυθιάδας συνδέθηκε με τον Αριστοτέλη, την εποχή που η οικογένεια ήταν εγκατεστημένη στην Αθήνα. Μαζί ο Αριστοτέλης και η Ερπυλλίς απέκτησαν έναν γιο, τον Νικόμαχο, γνωστό από το έργο του φιλοσόφου *[[Ηθικά Νικομάχεια]]*. Μολονότι η ηλικία της Ερπυλλίδας δεν αναφέρεται κάπου, θα πρέπει να ήταν αρκετά νεότερη της Πυθιάδας. Ο Νικόμαχος ήταν ακόμα παιδί ή έφηβος όταν ο Αριστοτέλης συνέταξε τη διαθήκη του, με την οποία ορίζει ως κηδεμόνα του Νικομάχου τον ανιψιό του, τον Νικάνορα, μέχρι την ενηλικίωση του Νικομάχου.

Η Ερπυλλίς και ο Αριστοτέλης συζούσαν μέχρι τον θάνατο του φιλοσόφου. Στη διαθήκη του ο Αριστοτέλης κληροδότησε στην Ερπυλλίδα ένα τάλαντο (χρηματικό ποσό που αντιστοιχούσε σε 26 κιλά αργύρου ή χρυσού), αλλά και το μητρογονικό του σπίτι στη Χαλκίδα. Ανέθεσε επίσης στους φίλους και μαθητές του Θεόφραστο, Αριστομένη, Τίμαρχο, Ίππαρχο και Διοτέλη να την προσέχουν.

## Πηγές
* Διογένους Λαερτίου *Βίοι φιλοσόφων*, Ε΄
* Eduard Zeller: *Aristotle and the Earlier Peripatetics* (1897)
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 12, σελ. 721

Κατηγορία:Αρχαίες Ελληνίδες
Κατηγορία:Αριστοτέλης
Ζοάο Μουτίνιο

Ο **Ζοάο Φίλιπ Ίρια Σάντος Μουτίνιο** (πορτογαλικά: *João Filipe Iria Santos Moutinho*, προφορά: *[[ΔΦΑ|ˈʒwɐ̃w fɨˈlip iˈɾi.ɐ ˈsɐ̃tuʒ mo(w)ˈtĩɲu]]*, 8 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στη Μπράγκα.

## Καριέρα
Για περίπου μία δεκαετία βρισκόταν στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, αρχικά στις ακαδημίες της, κατόπιν έκανε επαγγελματικό ντεμπούτο με τη Σπόρτινγκ Β και, τέλος, από το 2005 έως και το 2010, αγωνιζόταν στην πρώτη ομάδα. Μεταξύ 2010 και 2013 αγωνιζόταν στην Πόρτο, με την οποία κατέκτησε μεταξύ άλλων και το Europa League το 2011. Από το 2013 έως και σήμερα αγωνίζεται στη Μονακό, με μεγαλύτερη επιτυχία το πρωτάθλημα  που κατέκτησε τη σεζόν 2016–17. 

Στην Εθνική Πορτογαλίας ξεκίνησε να αγωνίζεται από το 2003, περνώντας από πολλές μικρές της ομάδες. Ωστόσο, από το 2005 και για 17 χρόνια συμπλήρωσε 146 διεθνείς συμμετοχές, δεύτερος όλων των εποχών για τη χώρα. Ίσως –στην πιθανώς μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του– κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016, για πρώτη φορά στην ιστορία της Εθνικής Πορτογαλίας. Το 2003 είχε κατακτήσει τον ίδιο τίτλο, αλλά στην U17.

## Τίτλοι και διακρίσεις

**Σπόρτινγκ**
* Κύπελλο Πορτογαλίας (2): 2006–07, 2007–08
* Σούπερ Κύπελλο (2): 2007, 2008
**Πόρτο**
* Πρωτάθλημα (3): 2010–11, 2011–12, 2012–13
* Κύπελλο: 2010–11
* Σούπερ Κύπελλο (3): 2010, 2011, 2012
* Γιουόπα Λιγκ: 2010–11
**Μονακό**
* Πρωτάθλημα Γαλλίας: 2016–17 
**Μπράγκα**
* Λιγκ Καπ: 2023–24 
**Εθνική Πορτογαλίας**
* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα UEFA: 2016
* Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ: 2018–19
* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα UEFA Κ17: 2003 
**Ατομικές διακρίσεις**  
* Διοικητής του Τάγματος της Αξίας της Πορτογαλίας

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
*
*National team data 

Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ
Λιθουανική Βικιπαίδεια

Η **Λιθουανική Βικιπαίδεια** (λιθουανικά: *&#x200E;Lietuviškoji Vikipedija*) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη λιθουανική γλώσσα. Είναι η μεγαλύτερη δωρεάν λιθουανική διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια. Η Βικιπαίδεια ξεκίνησε το 2003, ωστόσο απέκτησε έναν σημαντικό αριθμό λημμάτων μόνο το 2004. Στις 14 Δεκεμβρίου 2005 η λιθουανική Βικιπαίδεια έφθάσε τα 10.000 λήμματα, και στις 26 Οκτωβρίου 2006 έφτασε τα 40.000 λήμματα. Το ορόσημο των 50.000 λημμάτων επετεύχθη την 1η Αυγούστου 2007 και αυτό των 100.000 λημμάτων, στις 18 Ιανουαρίου 2010. Σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 192.000 λήμμματα, ευρισκόμενη στην 43η θέση όλων των γλωσσικών εκδοχών της Βικιπαίδειας από αυτή την άποψη, μεταξύ της κροατικής και της εσθονικής Βικιπαίδειας.

## Γκαλερί

Αρχείο:Wikipedia-lt-100k.png|Αναμνηστικό λογότυπο της Λιθουανικής Βικιπαίδειας για τα 100.000 λήμματα


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* (Λιθουανικά) Κεντρική σελίδα της Λιθουανικής Βικιπαίδειας
* (Λιθουανικά) Ιστορία της Λιθουανικής Βικιπαίδειας
* (Λιθουανικά) Έκδοση της Λιθουανικής Βικιπαίδειας για κινητά (δεν υποστηρίζεται πλήρως)

Λιθουανικη
Κατηγορία:Λιθουανία-επέκταση
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λετονικά
Κιμεσέκ

μικρογραφία|Γυναίκες που φορούν το Κιμεσέκ
Το **Κιμεσέκ **(καζακικά: кимешек) είναι παραδοσιακό κάλυμμα κεφαλής που φορούν οι παντρεμένες γυναίκες στο Καζακστάν, στη Δημοκρατία του Καρακαλπακστάν (ανήκει στο Ουζμπεκιστάν) και στη Κιργιζία.

Το κιμεσέκ είναι κατασκευασμένο από λευκό πανί και η άκρη είναι γεμάτη. Κατά την προετοιμασία του, η παλαιότερη κόρη του χωριού προσκαλείται στην πεθερά της. Ένας από τους επισκέπτες προέρχεται από μια νεαρή γυναίκα.


File:Stamps of Kyrgyzstan, 2012-14.jpg|
File:Stamps of Kyrgyzstan, 2012-15.jpg|
File:Stamps of Kyrgyzstan, 2012-16.jpg|
File:Stamps of Kyrgyzstan, 2012-17.jpg|

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση
Κατηγορία:Πολιτισμός του Καζακστάν
Κατηγορία:Πολιτισμός της Κιργιζίας
Κατηγορία:Γάμος
Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Καζάκοι στη Ρωσία

δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Κατανομή των Καζάκων στη Ρωσία, 2010
Στη Ρωσία, οι Καζάκοι ζουν κυρίως σε περιφέρειες που συνορεύουν με το Καζακστάν. Το 2010 η ρωσική απογραφή κατέγραψε 647.732 Καζάκους που ζουν ως επί το πλείστον στην Περιφέρεια Αστραχάν, στην Περιφέρεια Βολγκογκράντ, στην Περιφέρεια Σαμάρα, στην Περιφέρεια Αρινμπούρκ, στην Περιφέρεια Τσελιάμπινσκ, στην περιφέρεια Κουργκάν, στην Περιφέρεια Τιουμέν, στην Περιφέρεια Ομσκ, στην Περιφέρεια Νοβοσιμπίρσκ και το Κράι Αλτάι. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 σημαντικός αριθμός καζακικών οικογενειών έμειναν εκτός των καθορισμένων ορίων της Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατίας του Καζακστάν. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, οι Καζάκοι της Ρωσίας απέκτησαν τη ρωσική υπηκοότητα.

Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
Δυτικές Περιοχές

μικρογραφία|300x300εσ|Οι Δυτικές Περιοχές κατά τον πρώτο αιώνα π.Χ.
Οι **Δυτικές Περιφέρειες** ή **Σιγιού** (**Χσί-γιου**, κινέζικα: 西域, πινγίν: Xīyù, Ουέιντ-Ζιλς: Hsi1-yü4) ήταν ιστορικό όνομα που ορίστηκε στα Κινεζικά χρονικά μεταξύ του 3ου αιώνα π.Χ. έως τον 8ο αιώνα μ.Χ., που αναφέρεται στις περιφέρειες δυτικά του περάσματος Γιουμέν, πιο συχνά, την Κεντρική Ασία ή μερικές φορές πιο συγκεκριμένα, το ανατολικότερο τμήμα της (π.Χ. το Αλτισάχρ ή η Λεκάνη Ταρίμ στο βόρειο Σιντσιάνγκ), αν και μερικές φορές χρησιμοποιείται γενικά για να αναφερθεί σε άλλες περιοχές στα δυτικά της Κίνας, όπως την Ινδική υποήπειρο (όπως στο μυθιστόρημα του *Ταξίδι προς τη Δύση*).

Λόγω της στρατηγικής του θέσης πάνω στον Δρόμο του Μεταξιού, οι Δυτικές Περιοχές έχουν γίνει σημαντικές ιστορικά τουλάχιστον από τον 3ο αιώνα π.Χ. Ήταν περιοχή του πολέμου Χαν-Σιονγκνού μέχρι το 89 μ.Χ. Τον 7ο αιώνα, η εκστρατεία των Τανγκ εναντίον των Δυτικών Περιοχών οδήγησε σε Κινεζικό έλεγχο της περιοχής μέχρι την Εξέγερση Αν Λουσάν.
μικρογραφία|300x300εσ|Η εκστρατεία των Τανγκ εναντίων των πολιτειών της όασης (640-648)
Η περιοχή έγινε σημαντική στους μετέπειτα αιώνες ως πολιτιστικός αγωγός μεταξύ της νοτιοανατολικής Ασίας, την Ινδική υποήπειρο, το Μουσουλμανικό κόσμο και την Ευρώπη, όπως στην περίοδο της Μογγολικής Αυτοκρατορίας. Μία από τις πιο σημαντικές εξαγωγές των Δυτικών Περιοχών ήταν βουδιστικά κείμενα, όπως οι σούτρες Μαχαγιάνα, που μεταφέρονταν από εμπόρους και προσκυνητές μοναχούς προς την Κίνα. Ο μοναχός της Δυναστείας Τανγκ Σουανζάνγκ διέσχισε την περιοχή στο δρόμο για τη μελέτη στην Ινδία, με αποτέλεσμα των επιδραστικών *Μεγάλων Καταγραφών των Τανγκ στις Δυτικές Περιοχές* κατά την επιστροφή του στη πρωτεύουσα των Τανγκ, την Τσανγκάν.

Πριν από την έναρξη των Τουρκικών μεταναστεύσεων, οι λαοί της περιοχής ήταν Ινδοευρωπαίοι χωρισμένοι σε περίπου δύο γλωσσικές ομάδες, τους Σάκες και τους Τόχαρους. Οι λαοί των πόλεων-κρατών της όασης Χοτάν και Κασγκάρ μιλούσαν την Σάκα, μια από τις ανατολικές ιρανικές γλώσσες, ενώ οι άνθρωποι της Κούτσα και Τουρφάν μιλούσαν την τοχαρική γλώσσα. Η γλώσσα των ιθαγενών του Λοουλάν δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητή ή προσδιορισμένη.

## Δείτε επίσης
* Διάδρομος Χεσί
* Ιστορία της Δυναστείας Χαν
* Βασίλειο του Χοτάν
* Βασίλειο της Σούλε
* Σογδιανή
* Τουρκεστάν
* Προτεκτοράτο των Δυτικών Περιοχών
* Στρατηγικό Προτεκτοράτο για την Ειρήνευση της Δύσης
* Εθνοτικές ομάδες στην Κινεζική ιστορία

## Παραπομπές


### Πηγές
* Joseph P. Yap *Wars with the Xiongnu - a translation from Zizhi Tongjian* Chapters 4-17. AuthorHouse (2009) 
* 西域考古図譜 : vol.1 西域考古図譜 : vol.2

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία του Σιντσιάνγκ
Μεταφορές στη Λευκορωσία

[δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η [Αυτοκινητόδρομος M1 (Λευκορωσία)|Εθνική οδός M1 στην Όρσα]]
[δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Ένα [Τρόλεϊ στο Μπρεστ]]
[δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Ένα πλοίο που διασχίζει τον [Νταουγκάβα|ποταμό Νταουγκάβα στο Βιτσέμπσκ]]
[δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο σταθμός αυτολεωφορείων στο [Γόμελ|Χόμελ]]
Αυτό το άρθρο αναφέρεται στις **μεταφορές στη [[Λευκορωσία]]**.

## Σιδηρόδρομοι
Οι σιδηροδρομικές μεταφορές στη Λευκορωσία λειτουργούν υπό την Belarusskaya Chyhunka

* *Συνολικό δίκτυο:* 5.512 χιλιόμετρα
* Θέση της χώρας στον κόσμο: 32η
* Μεγάλου πλάτους: 5.497 χιλιόμετρα των 1.520 χιλιοστών. 874 χιλιόμετρα έχουν ηλεκτροδοτηθεί ως το 2006.
* Πόλη με υπόγειο σιδηροδρομικό σύστημα: Μινσκ, Μετρό του Μινσκ
* Για το συστήματα τραμ: δείτε τα συστήματα τραμ ανά πόλη στη Λευκορωσία

## Αυτοκινητόδρομοι
Οι ιδιοκτήτες των αυτοκινητοδρόμων μπορεί να είναι η Δημοκρατία της Λευκορωσίας, οι πολιτικές υποδιαιρέσεις, νομικά και φυσικά πρόσωπα, που κατέχουν δρόμους, καθώς και νομικά πρόσωπα, των οποίων οι δρόμοι έχουν καθοριστεί με βάση την οικονομική ή λειτουργική διαχείριση.

Η κρατική διοίκηση στον τομέα των δρόμων και τη δραστηριότητα των δρόμων είναι η Belavtodor υπό την αιγίδα του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας.

Συνολικά, στη Λευκορωσία υπάρχουν περισσότερα από 93.000 χιλιόμετρα οδών και 200 χιλιόμετρα διαμερισματικών χιλιάδων (γεωργία, βιομηχανία, τουρισμός, κλπ.), συμπεριλαμβανομένων των 16.000 χιλιομέτρων σε πόλεις και κωμοπόλεις. Η πυκνότητα των ασφαλτοστρωμένων δρόμων είναι σχετικά χαμηλή, 337 χιλιόμετρα ανά επικράτεια 1000 χλμ2 – συγκριτικά στις ευρωπαϊκές χώρες με καλά ανεπτυγμένο οδικό δίκτυο, όπου το αντίστοιχο ποσοστό είναι κατά μέσο όρο 906 χιλιόμετρα..

* *Συνολικό δίκτυο: 93.055 χιλιόμετρα,*
* *Ασφαλτοστρωμένο οδικό δίκτυο:* 93.055 χιλιόμετρα (2003)

## Πλωτές μεταφορές
Το μήκος του δικτύου πλωτών μεταφορών είναι 2.500 χιλιόμετρα (η χρήση περιορίζεται από τη θέση στην περίμετρο της χώρας και από την ρηχότητα) (2003)

* *Σύγκριση της χώρας στον κόσμο:* 37η

## Αγωγοί
Οι αγωγοί αερίου είναι συνολικά 5.250 χιλιόμετρα. Οι αγωγοί πετρελαίου είναι 1.528 χιλιόμετρα, ενώ των διυλισμένων προϊόντων είναι 1.730 χιλιόμετρα (2008).

## Λιμάνια

* Μαζύρ - στον ποταμό Πριπιάτ

## Αεροδρόμια
Η χώρα είχε 65 αεροδρόμια (2008). Θέση της χώρας στον κόσμο: 76η

* Διεθνές Αεροδρόμιο του Μινσκ
* Μινσκ-1
* Αεροδρόμιο του Χόμελ

### Αεροδρόμια - με ασφαλτοστρωμένους διαδρόμους
* συνολικά:'' 35
* πάνω από 3.047 μέτρα: 2
* 2.438 έως 3.047 μέτρα: 22
* 1.524 μέτρα έως 2.437 μέτρα: 4
* 914 έως 1.524 μέτρα: 1
* έως 914 μέτρα: 6 (2008)

### Αεροδρόμια - με μη ασφαλτοστρωμένους διαδρόμους
* συνολικά: 30
* 2.438 έως 3.047 μέτρα: 1
* 1.524 έως 2.437 μέτρα: 1
* 914 έως 1.523 μέτρα: 2
* έως 914 μέτρα: 26 (2008)

### Ελικοδρόμια
1 (2007)

### Εθνικός εναέριος μεταφορέας

* Μπελάβια

## Δείτε επίσης
* Μεταφορές στη Σοβιετική Ένωση
* Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Λευκορωσίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Automobiles, Trains And Buses - Getting Around Belarus
Αγονυκλίτες

Οι **Αγονυκλίτες ** ἠταν αιρετικοί του 8ου αι. μ.Χ.

## Ιστορία
Για άλλους εμφανίσθηκαν κατά τον 3ο αι. Η αἰρεση απαγόρευε την προσευχή με γονυκλισία. Πήραν την ονομασία τους από την πρακτική τους να μην προσεύχονται όρθιοι.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Θ. Χου, "Αγονυκλίτες", *Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια*, τομ.1, σελ. 172.
*Ανωνύμου, "Αγονυκλίται", *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τομ. 1 (1962), στ. 299.

Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Ντόλνο Ντουπένι

Το **Ντόλνο Ντουπένι** ή ***Κάτω Δουπένι*** () είναι χωριό στο Δήμο Ρέσεν της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται στη μεγάλη Πρέσπα και η παραλία του εκτείνεται στα σύνορα με την Ελλάδα.

Το Ντόλνο Ντουπένι έχει 235 κατοίκους κατά την πιο πρόσφατη απογραφή του 2002. Οι Σλαβομακεδόνες έχουν ιστορικά συνθέσει τουλάχιστον το 96% του πληθυσμού του χωριού.

## Άτομα από το Ντόλνο Ντουπένι
* Ντράγκι Μιτρέβσκι (1959 - ), αρχαιολόγος
* Βλάντο Ποπόβσκι (1941 - ), πολιτικός και καθηγητής

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Μουατζίρης

Ο **Μουατζίρης** είναι πρόσφυγας, κυρίως μουσουλμάνος από τα Βαλκάνια. Προέρχεται από την τουρκική λέξη muhacır.Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε κυρίως κατά τα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν αυτή διαμελιζόταν. Αρκετοί Μουατζίρηδες υπήρχαν επίσης στην Θράκη. Συχνά έκαναν και επιδρομές στα γύρω μέρη.

## Πηγές
Κατηγορία:Κοινωνία της Τουρκίας

Κατηγορία:Πρόσφυγες
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Τουρκία
Κατηγορία:Κοινωνία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Χάνι Τερόβου Ιωαννίνων

Το **Χάνι Τερόβου** είναι παραποτάμιος οικισμός του δημοτικού διαμερίσματος Τερόβου, του δήμου Δωδώνης στην Ήπειρο, στα νότια του νομού Ιωαννίνων. Από εκεί διέρχεται η παλαιά εθνική οδός Ιωαννίνων-Άρτας. Δίπλα κυλά ο ποταμός Λούρος. Αποτελούσε στο παρελθόν σταθμό για όσους ταξίδευαν. Προσέφερε ξεκούραση και φαγητό στους ταξιδιώτες και τα ζώα τους.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Χάνι Τερόβου είναι κτισμένο δίπλα και δυτικά από τον οικισμό Τέροβο. Οφείλει το όνομά του στο παλιό "χάνι Τερόβου", που υπήρχε από την περίοδο της τουρκοκρατίας και βρισκόταν επάνω στο δρόμο Άρτας - Ιωαννίνων, δίπλα στον ποταμό Λούρο. Το χωριό απέχει 32 χλμ. Ν. από την πόλη των Ιωαννίνων, 1 χλμ. ΝΔ. από το "χάνι" και είναι σχεδόν όμορο του Τέροβου προς τα δυτικά. Στη θέση που ήταν το παλιό χάνι, επάνω στην εθνικό οδό Άρτας - Ιωαννίνων, υπάρχουν σύγχρονα κέντρα εστίασης καθώς και ο Κρατικός Ιχθυογεννητικός Σταθμός (ΙΧΣ) Ιωαννίνων στις όχθες του Λούρου. Στο σημείο αυτό περνάει η παραποταμιά διαδρομή Βουλιάστα - Χάνι Τερόβου - Σήραγγα Κλεισούρας ενώ όλη η περιοχή, που ξεκινά από εδώ και συνεχίζει βόρεια μέχρι τη Ποταμιά (Βόρεια στενά Λούρου), είναι χαρακτηρισμένη ως τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους (ΤΙΦΚ).

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός συστάθηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Τερόβου του δήμου Αγίου Δημητρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα όμορα χωριά Ραψαίοι και Τέροβο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Τερόβου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 40 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων