Όσκαρ Χέρτβιχ

μικρογραφία|Εικονογραφία από το βιβλίο του Ο. Χερτβίγκ Lehrbuch der Entwicklungsgeschichte des Menschen und der Wirbeltiere (Εγχειρίδιο της ιστορίας ανάπτυξης των ανθρώπων και των σπονδυλωτών), 1906.
Ο **Όσκαρ Βίλχελμ Άουγκουστ Χέρτβιχ** (21 Απριλίου 1849, Φρίντμπεργκ - 25 Οκτωβρίου 1922, Βερολίνο) ήταν Γερμανός εμβρυολόγος και ζωολόγος, γνωστός για τις έρευνές του στην αναπτυξιακή βιολογία και την εξέλιξη. Θεωρείται ο πρώτος επιστήμονας που παρατήρησε την σεξουαλική (εγγενή) αναπαραγωγή σε κυτταρικό επίπεδο, μελετώντας κύτταρα αχινών με τη χρήση μικροσκοπίου. 

## Βιογραφία
Ο Χέρτβιχ ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του ζωολόγου και καθηγητή Ρίχαρντ Χέρτβιχ (1850–1937). Τα αδέλφια Χέρτβιχ υπήρξαν από τους σημαντικότερους μαθητές του Έρνστ Χέκελ (και του Καρλ Γκέγκενμπαουρ) στο Πανεπιστήμιο της Ιένας. Παρότι δεν συμμερίζονταν τις φιλοσοφικές εικασίες του Χέκελ, αξιοποίησαν θετικά τις ιδέες του για να διευρύνουν τις αντιλήψεις τους στη ζωολογία. Κατά την περίοδο 1879–1883 πραγματοποίησαν εμβρυολογικές μελέτες, ιδίως σχετικά με τη θεωρία του κοιλώματος (coelum).

Μέσα σε δέκα χρόνια, οι δύο αδελφοί ακολούθησαν διαφορετικές ακαδημαϊκές πορείες στη βόρεια και τη νότια Γερμανία. Ο Όσκαρ Χέρτβιχ διορίστηκε καθηγητής ανατομίας στο Βερολίνο το 1888, ενώ ο Ρίχαρντ Χέρτβιχ είχε ήδη μετακινηθεί το 1885 στο Μόναχο, όπου διετέλεσε καθηγητής ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου έως το 1925, υπηρετώντας εκεί τα τελευταία 40 χρόνια της πενηντάχρονης πανεπιστημιακής του σταδιοδρομίας.

Ο Όσκαρ Χέρτβιχ υπήρξε ηγετική μορφή στον τομέα της συγκριτικής και αιτιοκρατικής ιστορίας της ζωικής ανάπτυξης και έγραψε ένα σημαντικό εγχειρίδιο στο αντικείμενο αυτό. Μελετώντας αχινούς, απέδειξε ότι η γονιμοποίηση πραγματοποιείται μέσω της σύντηξης (ένωσης) ενός σπερματοζωαρίου με ένα ωάριο. Αναγνώρισε επίσης τον ρόλο του κυτταρικού πυρήνα στην κληρονομικότητα και τη μείωση του αριθμού των χρωμοσωμάτων κατά την κυτταρική μείωση. Το 1876 δημοσίευσε τα ευρήματά του, σύμφωνα με τα οποία η γονιμοποίηση περιλαμβάνει τη διείσδυση του σπερματοζωαρίου στο ωάριο· το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε ανεξάρτητα την ίδια χρονιά και από τον Ελβετό ζωολόγο Χέρμαν Φολ. Πειράματα του Χέρτβιχ με αυγά βατράχων οδήγησαν στη διατύπωση του λεγόμενου «κανόνα του μεγάλου άξονα» (ή «κανόνα του Χέρτβιχ»), σύμφωνα με τον οποίο το κύτταρο διαιρείται κατά μήκος του μεγάλου του άξονα.

Το 1885 ο Χέρτβιχ έγραψε ότι *η νουκλεΐνη* (η οποία αργότερα ονομάστηκε νουκλεϊκό οξύ) *είναι η ουσία που ευθύνεται όχι μόνο για τη γονιμοποίηση αλλά και για τη μεταβίβαση των κληρονομικών χαρακτηριστικών*. Η πρώιμη αυτή υπόθεση επιβεβαιώθηκε πειραματικά πολλά χρόνια αργότερα, το 1944, με το πείραμα των Άβερι, ΜακΛόιντ και ΜακΚάρτι, το οποίο έδειξε ότι το DNA είναι ο φορέας της γενετικής πληροφορίας.

Αν και ο Χέρτβιχ ασχολήθηκε εκτενώς με την αναπτυξιακή και εξελιγκτική βιολογία, ήταν αντίθετος με τον ρόλο της τύχης όπως αυτός υποστηριζόταν στη θεωρία του Δαρβίνου. Το σημαντικότερο θεωρητικό του έργο είναι το βιβλίο *«Das Werden der Organismen, eine Widerlegung der Darwinschen Zufallslehre»* (Ιένα, 1916), το οποίο μεταφράζεται ως *«Η γένεση των οργανισμών – Μια αναίρεση της δαρβινικής θεωρίας της τύχης»*.

Το 1903 ο Χέρτβιχ εξελέγη μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας των Επιστημών, ενώ το 1905 ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ένωσης Ανατομίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Κατηγορία:Γερμανοί ζωολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί βιολόγοι