open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σάντα Μαρία ντελ Ορατσιόνε ε Μόρτε

Η **Σάντα Μαρία ντελ Ορατσιόνε ε Μόρτε** (ιταλ. *Santa Maria dell’ Orazione e Morte* [μτφ. *Αγία Μαρία της Προσευχής και του Θανάτου*]) είναι χριστιανικός ναός στην πόλη της Ρώμης, στην περιοχή που ονομάζεται Κάμπο ντε Φιόρι, και συγκεκριμένα στην αριστοκρατική Βία Τζούλια.

Σε αυτήν την εκκλησία, που είναι αφιερωμένη στην Αγία Μαρία της Προσευχής και του Θανάτου, δίνεται έμφαση στο θέμα του θανάτου με μακάβριες απεικονίσεις. Οι πόρτες και τα παράθυρα στην εντυπωσιακή μπαρόκ πρόσοψη του Φερνάντο Φούγκα είναι διακοσμημένα με φτερωτά κρανία. Πάνω από την κεντρική είσοδο υπάρχει μια κλεψύδρα που συμβολίζει το θάνατο. 

Το 16ο αιώνα συστάθηκε εδώ μια αδελφότητα πιστών που περισυνέλεγε τα πτώματα αγνώστων νεκρών και τους έθαβε με χριστιανικό τρόπο. Η αδελφότητα, που ιδρύθηκε κατά τη δεκαετία του 1560, συνεχίζει μέχρι σήμερα το φιλανθρωπικό της έργο. Οι κηδείες λάμβαναν χώρα στο δικό τους νεκροταφείο, που κάποτε βρισκόταν στις όχθες του Τίβερη πλάι στο ναό. Ο αρχιτέκτων της εκκλησίας και ο Σαν Κάρλο Μπορρομέο ήταν μέλη της αδελφότητας.
thumb|αριστερά|250px|''Κουτί για προσφορές στον ναό.'' 

Ο ναός χτίστηκε αρχικά το 1575 και ξαναχτίστηκε από τον Φούγκα το 1733 σε ελλειπτικό σχέδιο. Στο εσωτερικό υπάρχουν τοιχογραφίες του Τζιοβάνι Λανφράνκο που απεικονίζουν τον *Άγιο Αντώνιο Άμποτ* και των *Άγιο Παύλο των Θηβών*. Στο πρώτο παρεκκλήσι δεξιά υπάρχει ο *Μυστικός Γάμος της Αγίας Αικατερίνης*, ενώ η Αγία Τράπεζα είναι διακοσμημένη με μια *Σταύρωση* (1680) από τον Τσίρο Φέρρι. Στο πρώτο παρεκκλήσι αριστερά υπάρχει η *Ανάπαυση κατά τη Φυγή στην Αίγυπτο*, ζωγραφισμένη από τον Λορέντζο Μαζούτσι. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*«Ρώμη», από τη σειρά Οδηγοί του Κόσμου, εκδ. Καθημερινή, Dorling Kindersley 

Μαρία Ορατσιόνε Μόρτε
Μαρία Ορατσιόνε Μόρτε
Τραγούδια της φωτιάς

**Τραγούδια της φωτιάς** είναι ο τίτλος ενός ελληνικού πολιτικού ντοκιμαντέρ, του 1975, σε σκηνοθεσία Νίκου Κούνδουρου.

## Υπόθεση
Με αφορμή και επίκεντρο τη μαγνητοσκόπηση δύο πολύ σημαντικών συναυλιών, αυτής που έγινε στο Στάδιο Καραϊσκάκη με το Μίκη Θεοδωράκη και αυτής που έγινε στο γήπεδο του Παναθηναϊκού με το Γιάννη Μαρκόπουλο, αμέσως μετά την πτώση της Χούντας (Ιούλιος 1974) καθώς επίσης και άλλες μαζικές εκδηλώσεις που έγιναν στην Αθήνα το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς για την πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου. Η ταινία αποτυπώνει με γλαφυρότητα και συνέπεια το κλίμα που επικρατούσε μετά την πτώση της Χούντας. Κατά την διάρκεια της ταινίας μιλάει ο αγωνιστής Χρήστος Ρεκλείτης, που έλαβε μέρος στην Αντίσταση εναντίον της δικτατορίας, και ο οποίος περιγράφει όλα τα φριχτά βασανιστήρια στα οποία υπεβλήθη στα χέρια της Ασφάλειας κατά τη διάρκεια της επταετίας, κατονομάζοντας στη διήγησή του όλους τους βασανιστές του.

## Άλλα στοιχεία
Ο Νίκος Κούνδουρος έχει πει για την ταινία αυτή: *«Το μόνο ντοκιμαντέρ που έχω φτιάξει, μια ταινία συντεθειμένη από φωνές και αιτήματα όπως αυτά διαμορφώθηκαν στους δρόμους της Αθήνας αμέσως μετά την παλινόρθωση της Δημοκρατίας. Μια ταινία ωδή στη λευτεριά».*Παραγωγή: *[[Φίνος Φιλμ]]*

## Καλλιτέχνες που συμμετείχαν στις συναυλίες

### Συνθέτες''''''''''
* Μίκης Θεοδωράκης
* Γιάννης Μαρκόπουλος
* Σταύρος Ξαρχάκος

### Ερμηνευτές''''''''''
* Μαρία Φαραντούρη
* Γιώργος Νταλάρας
* Μάνος Λοΐζος
* Μαρίζα Κωχ
* Μελίνα Μερκούρη
* Νίκος Ξυλούρης
* Λάκης Χαλκιάς
* Αντώνης Καλογιάννης
* Χαράλαμπος Γαργανουράκης
* Λιζέτα Νικολάου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τραγούδια της Φωτιάς, Cine.gr
* Τα Τραγούδια Της Φωτιάς(1975)http://finosfilm.com/movies/view/182

Κατηγορία:Ελληνικά ντοκιμαντέρ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Κατηγορία:Ταινίες του 1975
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Κούνδουρου
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Κούνδουρου
Αρχιμήδεια ιδιότητα

Η **[[Αρχιμήδης|Αρχιμήδεια]] ιδιότητα** στο σύνολο των πραγματικών αριθμών, δηλώνει ότι για όλους τους πραγματικούς αριθμούς x και y με x > 0, υπάρχει φυσικός αριθμός ν τέτοιος ώστε \nu x > y.

Η απόδειξη της ιδιότητας αυτής προκύπτει εύκολα από το γεγονός ότι το σύνολο N  των φυσικών αριθμών δεν είναι άνω φραγμένο. Επειδή λοιπόν το N δεν είναι άνω φραγμένο ο πραγματικός αριθμός y/x δεν μπορεί να είναι άνω φράγμα του και επομένως υπάρχει τουλάχιστον ένας φυσικός αριθμός ν τέτοιος ώστε \nu> y/x και ισοδύναμα \nu x> y.

Η γεωμετρική ερμηνεία της **αρχιμήδειας ιδιότητας** είναι η εξής: για οποιαδήποτε δύο ευθύγραμμα τμήματα, με ένα πεπερασμένο αριθμό ευθυγράμμων τμημάτων ίσων με το μικρότερο από τα δύο, τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο μπορούμε να σχηματίσουμε ευθύγραμμο τμήμα που να ξεπερνά το μεγαλύτερο από τα δύο σε μήκος.

## Ιστορία και προέλευση του ονόματος της Αρχιμήδους ιδιότητας

Η συγκεκριμένη έννοια έλαβε το όνομά της από τον Ότο Στολτς (στη δεκαετία του 1880) από τον αρχαίο Έλληνα γεωμέτρη και φυσικό Αρχιμήδη από τις Συρακούσες.

Η Αρχιμήδεια ιδιότητα εμφανίζεται στο βιβλίο V των Στοιχείων του Ευκλείδη ως Ορισμός 4:

Λέγεται ότι τα μεγέθη έχουν λόγο μεταξύ τους που μπορούν, όταν πολλαπλασιάζονται, να υπερβαίνουν το ένα το άλλο.

Επειδή ο Αρχιμήδης το απέδωσε στον Εύδοξο της Κνίδου, είναι επίσης γνωστό ως "Θεώρημα του Εύδοξου" ή αξίωμα του Εύδοξου.

Ο Αρχιμήδης χρησιμοποίησε τα απειροστά σε ευρετικά επιχειρήματα, αν και αρνήθηκε ότι αυτά ήταν τελειωμένες μαθηματικές αποδείξεις.

## Ορισμός για γραμμικά διατεταγμένες ομάδες

Έστω  και  θετικά στοιχεία μιας γραμμικά διατεταγμένης ομάδας *G*. Τότε το x είναι απειροελάχιστο σε σχέση με το  y (ή ισοδύναμα, το  y είναι άπειρο σε σχέση με το x) αν, για κάθε φυσικό αριθμό x, το πολλαπλάσιο nx είναι μικρότερο από το yy, δηλαδή ισχύει η ακόλουθη ανισότητα:

 \underbrace{x+\cdots+x}_{n\text{ terms}} 

Ο ορισμός αυτός μπορεί να επεκταθεί σε ολόκληρη την ομάδα με τη λήψη απόλυτων τιμών.

Η ομάδα G είναι **Αρχιμήδειος** αν δεν υπάρχει ζεύγος (x,y) τέτοιο ώστε το x να είναι απειροελάχιστο ως προς το y.

Επιπλέον, εάν το K είναι μια αλγεβρική δομή με μονάδα (1) - παραδείγματος χάριν, ένας δακτύλιος - ένας παρόμοιος ορισμός ισχύει για το K. 
Αν το x είναι απειροελάχιστο ως προς το 1, τότε το x είναι ένα **απειροελάχιστο στοιχείο**. 
Ομοίως, αν το y είναι άπειρο ως προς το 1, τότε το y είναι ένα **άπειρο στοιχείο**. 
Η αλγεβρική δομή K είναι Αρχιμήδειος αν δεν έχει άπειρα στοιχεία και δεν έχει απειροελάχιστα στοιχεία.

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*English - Greek Dictionary of Pure and Applied Mathematics Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
*Αγγλοελληνικό Λεξικό Μαθηματικής Ορολογίας - Πανεπιστήμιο Κύπρου
*ΑΓΓΛΟΕΛΛΗΝΙΚΟ. ΛΕΞΙΚΟ. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ. ΟΡΩΝ Αριάδνη Καλογερόπουλου. Μίλτος Γκίκας — Δ. Καραπαννακης — Μ. Λάμπρου. 
* Ευκλείδεια Γεωμετρία - Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο
* Αρχιμήδεια ιδιότητα και ακέραιο μέρος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλγεβρική γεωμετρία
Κατηγορία:Μαθηματική ανάλυση
Κατηγορία:Αρχιμήδης
Τορνέζια

**Τορνέζια** ή **τορνέσια** ονομάζονταν στον Ελλαδικό χώρο κατά τη διάρκεια των χρόνων της Λατινικής αυτοκρατορίας, τα νομίσματα των Φράγκων. Στην Ιταλία ονομάζονταν «Τορνέζε» (από όπου προέρχεται και το ελληνικό όνομα) και στη Γαλλία «Τουρνουά».

Τα νομίσματα που αρχικά είχαν κοπεί στην πόλη Τουρ (Tours) της Γαλλίας, με απεικόνιση του Αββαείου του Αγίου Μαρτίνου της Τουρ, ονομάζονταν livres tournois (οι λίβρες), sous (σου) και denier tournois (ντενιέ, denier από τη λέξη δηνάριο), με ισοτιμίες 1 λίβρα = 20 σού = 20 ντενιέ και ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένα στην Ευρώπη.

Κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας διάφορα κρατίδια όπως το πριγκιπάτο της Αχαΐας και το Δουκάτο των Αθηνών (13-14ο αιώνα), αλλά και στην Κρήτη επί Δόγη Ιωάννη Κορνηλίου τον 17ο αιώνα, έκοβαν τορνέζια.

## Αναφορές


Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Αχαΐας
Κατηγορία:Δουκάτο των Αθηνών
Κατηγορία:Νομίσματα της Ιταλίας
Έξω Γωνιά Θήρας

Η **Έξω Γωνιά** είναι χωριό της Σαντορίνης, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 8 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από τα Φηρά. Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά σε μια πλαγιά, έχει υψόμετρο 196 μέτρα και χαρακτηριστικό του είναι  οι όμορφες εκκλησίες του και τα αρχοντικά του σπίτια που ακολουθούν με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του νησιού. Με βάση την απογραφή του 2011 έχει 326 κατοίκους ενώ στην απογραφή του 2001 ήταν 331. Ανήκει διοικητικά στο **Τοπικό διαμέρισμα Έξω Γωνιάς** του Δήμου Θήρας. Σε παλιούς χάρτες αναφέρεται και ως *Απάνω Γωνιά*.

## Εκκλησίες
Στην Έξω Γωνιά δεσπόζει η εκκλησία του **Αγίου Χαραλάμπους**, η οποία είναι μία από τις τρεις μεγαλύτερες εκκλησίες της Σαντορίνης και πανηγυρίζει στις κάθε έτος στις 10 Φεβρουαρίου.

## Η παραλία ΑΒΙΣ
Η **παραλία της Έξω Γωνιάς** ονομάζεται και *παραλία ΑΒΙΣ* από το **εργοστάσιο ντομάτας Α.ΒΙ.Σ.** (*Αγροτική Βιομηχανία Σαντορίνης*) που υπήρχε εκεί. Βρίσκεται στα ανατολικά παράλια της Σαντορίνης, σε απόσταση 2,6 χιλιομέτρων από το χωριό.

## Πρόσθετες πληροφορίες
*Κατά την απογραφή του 1928 είχε 403 κατοίκους.

## Παραπομπές


Εξω Γωνιά Θήρας
Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Μεθώνη (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Μεθώνη** μπορεί να αναφέρεται:

*Στη Μεθώνη Μεσσηνίας, πόλη του νομού Μεσσηνίας.
*Στη Μεθώνη Πιερίας, χωριό του νομού Πιερίας.

*Στη Μεθώνη Περσίδος, αρχαία ελληνική πόλη στο ΝΔ. Ιράν. 

*Στη Νύμφη Μεθώνη, η οποία ήταν μια από τις Αλκυονίδες.
*Στην Μεθώνη (δορυφόρος), δορυφόρο του Κρόνου που πήρε το όνομα του από την προηγούμενη.
*Στη Μεθώνη του Ποίαντα, σύζυγο του Αργοναύτη Ποίοντα και μητέρα του Φιλοκτήτη, Αχαιού πολεμιστή στον Τρωικό πόλεμο
Χουδέτσι Ηρακλείου

Το **Χουδέτσι** (επίσημο: **Χουδέτσιον**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται 22 χιλιόμετρα νότια του Ηρακλείου, σε υψόμετρο 440-470 μέτρων. Από το 1995 έως το 2010 υπάγοταν στο Δήμο Νίκου Καζαντζάκη της επαρχίας Πεδιάδος του Νομού Ηρακλείου. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η αμπελουργία και η ελαιοκαλλιέργεια. Το χωριό φημίζεται και για τα επιτραπέζια σταφύλια του. Λειτουργεί μεταξύ άλλων νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο.

## Ονομασία
Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες για την προέλευση της ονομασίας του χωριού. Σύμφωνα με ένα θρύλο, η ονομασία "Χουδέτσι" οφείλεται στον πρώτο άρχοντα κάτοικο του χωριού, τον Χούνδιο. Όπως ισχυρίζεται ο Paul Faure, η λέξη Χουδέτσι πρέπει να βγήκε από το αραβικό "quds" που σημαίνει άγιος, χωρίς όμως να εξηγεί το γιατί. Μια άλλη εκδοχή για την ονομασία Χουδέτσι, είναι η προέλευση της λέξης από τη σύνθεση των λέξεων χους (χώμα) και δέος (φόβος). Συσχετισμός που ερμηνεύεται όπως επιθυμεί ο καθένας. Η ονομασία του χωριού, σύμφωνα με έγγραφα ενετικά (*Cudeci*, *Chudeci*), τουρκικά και άλλα, αναφέρεται για πρώτη φορά το 1279. Πριν από αυτή την χρονολογία δεν υπάρχουν στοιχεία, τουλάχιστον γραπτά, που να κάνουν λόγο για το όνομα του οικισμού.

## Ιστορικά στοιχεία
Όπως μαρτυρούν οι ανασκαφές και τα ευρήματα (πήλινο κεφάλι Αθηνάς με κράνος, υδαταγωγοί, στην περιοχή Φλαμπουριάρης), ο οικισμός πρέπει να υπήρχε από τη Μινωική εποχή ή ίσως και πιο παλιά.

Η παλαιότερη γνωστή μνεία στο χωριό γίνεται σε συμβόλαιο του 1279, όπου αναφέρεται ως *Tudeti*, κακή μεταγραφή της λέξης *Chudeci* σύμφωνα με τον Στέργιο Σπανάκη. Αναφέρεται σε έγγραφα του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα που χρονολογούνται από το 1379 και το 1395. Στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα αναφέρεται στην επαρχία Πεδιάδος με 233 κατοίκους και στην τουρκική του 1671 με 27 χαράτσα και το όνομα *Hodec*. Το 1834 απογράφηκαν 20 οικογένειες Χριστιανών και 5 Τούρκων, ενώ το 1881 αριθμούσε 339 Χριστιανούς και 12 Τούρκους.

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Πρόκειται για ένα παραδοσιακό χωριό, με συνεχή ανάπτυξη, ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και με κτίρια παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, ενώ αξίζει κανείς να επισκεφτεί το Μουσικό εργαστήρι *ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ*, το οποίο ιδρύθηκε το 1982 από τον Ιρλανδό μουσικό και φιλέλληνα Ρος Ντέιλι, με κύριο αντικείμενο τη μύηση νέων ανθρώπων σε μια δημιουργική προσέγγιση μουσικών παραδόσεων σχεδόν από ολόκληρο τον κόσμο, και που από το 2002 σε συνεργασία με το Δήμο "Νίκος Καζαντζάκης", στεγάζει τις δραστηριότητες του σε ένα παλιό κτίριο, καλόγουστα διαμορφωμένο, στο Χουδέτσι. Στο κέντρο του χωριού αναβλύζει πηγή.

Σε απόσταση 500 μέτρων σε κοιλάδα βρίσκεται και η σιναϊτική Μονή Σπηλιωτίσσης. Πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, εορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου.

## Προσωπικότητες

* Αμβρόσιος Σφακιανάκης (1856-1929), επίσκοπος Ιεράς και Σητείας.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μουσικό εργαστήρι ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ στο Χουδέτσι.

## Παραπομπές


Χουδετσι
Χουδετσι
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας Σπάρτακος

Η **Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας - Σπάρτακος** (**Ο.Κ.Δ.Ε. - Σπάρτακος**) είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε το 1985 μετά από τη διάσπαση της Οργάνωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (Ο.Κ.Δ.Ε.). Επίσης, αυτοπροσδιορίζεται ως το ελληνικό τμήμα της Ενιαίας Γραμματείας της 4ης Διεθνούς. Εκδίδει το περιοδικό «*Σπάρτακος*».

## Ιδεολογία
Επιδιώκει να οργανώσει την ταξικά συνειδητή πρωτοπορία των εργαζομένων στην Ελλάδα. Το πρόγραμμά της είναι το πρόγραμμα του παγκόσμιου κόμματος για τη σοσιαλιστική Επανάσταση, δηλαδή της 4ης Διεθνούς. 

Σε σχέση με τα άλλα εργατικά κόμματα και οργανώσεις, η Ο.Κ.Δ.Ε. - Σπάρτακος φιλοδοξεί να συγκροτήσει την έκφραση των ιστορικών συμφερόντων της εργατικής τάξης, που ταυτίζονται με την απελευθέρωση της ίδιας της ανθρωπότητας από τα ταξικά δεσμά. 

Η Ο.Κ.Δ.Ε. - Σπάρτακος προσπαθεί να ενσωματώσει στο πρόγραμμά της όλες τις προοδευτικές κοινωνικές εμπειρίες της ανθρωπότητας, με θεωρητικό κορμό την κληρονομιά του επαναστατικού μαρξισμού και του εργατικού κινήματος, έτσι όπως κρυσταλλώθηκαν στις προγραμματικές τους επεξεργασίες. 

Σε αυτό η Ο.Κ.Δ.Ε. - Σπάρτακος χρησιμοποιεί τις ίδιες τις μεθόδους διαρκούς κριτικής και εμπλουτισμού του προγράμματός της που χαρακτηρίζουν τον επαναστατικό μαρξισμό από τη γέννησή του,  με στόχο την αποσαφήνιση, τον εμπλουτισμό την εκλέπτυνσή του. Για αυτό και σφυρηλατεί ταυτόχρονα τις ίδιες της τις γραμμές σε μια ασυμφιλίωτη ιδεολογική πάλη μέσα στο εργατικό κίνημα της χώρας ενάντια στην ταξική υποταγή και συνεργασία, όπως και να εκφράζονται μέσα στο εργατικό κίνημα, ενάντια στο ρεφορμισμό, το σταλινισμό, τον αναρχισμό, καθώς επίσης και ενάντια σε παρεκκλίσεις και σε αναθεωρήσεις του βασικού προγράμματος της 4ης Διεθνούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Περιοδικό Σπάρτακος

Κατηγορία:Συνιστώσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Τροτσκιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Οι Πράσινοι (Γαλλία)

Οι **Πράσινοι** (γαλλικά:*Les Verts*) ήταν ένα γαλλικό κόμμα της πολιτικής οικολογίας. Το πλήρες όνομα ήταν Πράσινοι, Οικολογική Συνομοσπονδία-Οικολογικό Κόμμα (Les Verts,Confédération Ecologiste-Parti Ecologiste). Ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

## Ιστορία
Η πρώτη συμμετοχή των οικολόγων σε εκλογική αναμέτρηση στη Γαλλία ήταν στις προεδρικές εκλογές του 1974 με την υποψηφιότητα του Ρενέ Ντυμόν (René Dumont). Κατά τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις στα τέλη της δεκαετίας του 70 και στις αρχές της δεκαετίας του 80 οι οικολογικοί συνδυασμοί θα σημειώσουν αξιόλογες επιτυχίες. Την περίοδο αυτή δεν υπάρχει οικολογικό κόμμα, αλλά προσωρινές εκλογικές επιτροπές αποτελούμενες από οικολογικές οργανώσεις. 

Οι Πράσινοι ιδρύθηκαν το 1984 από τη συνένωση των δύο οικολογικών κομμάτων που έδωσαν τον υπότιτλο του νέου κόμματος. Η περίοδος 1986-1993 χαρακτηρίζεται από την στρατηγική της απόλυτης αυτονομίας του χώρου που συνοψίζεται στη φράση "ούτε αριστερά, ούτε δεξιά αλλά μπροστά" και κυριαρχείται από την ηγετική φυσιογνωμία του Αλσατού Αντουάν Βατσέρ (Antoine Waetcher). Την περίοδο αυτή το κόμμα πετυχαίνει τα καλύτερα εκλογικά του ποσοστά(10,5% στις ευρωεκλογές του 1989). 

Το 1990 η δημιουργία της Γενιάς Οικολογίας από το ιστορικό στέλεχος του Οικολογικού Κινήματος, και ιδρυτή των Φίλων της Γης, Μπρις Λαλόντ (Brice Lalonte) οδηγεί σε διάσπαση τον οικολογικό χώρο. Ωστόσο οι δύο πολιτικοί σχηματισμοί θα συγκεντρώσουν 13,9% των ψήφων στις περιφερειακές εκλογές του 1992 και θα συμμαχήσουν για τις βουλευτικές του 1993 σχηματίζοντας την Οικολογική "Αντάντ" η οποία δε θα δώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα(7,7% και καμιά έδρα). Συνέπεια αυτών των εκλογών που θεωρήθηκαν καταστροφικές για την πολιτική οικολογία είναι η αλλαγή της πολιτικής στρατηγικής με την ένταξη αριστερών οικολόγων(όπως η κοκκινοπράσινη εναλλακτική) και η συμμαχία με την αριστερά(σοσιαλιστές, κομμουνιστές,ριζοσπάστες) που θα τους οδηγήσει το 1997 στην βουλή και στην κυβέρνηση, με μια υπουργό την υπουργό περιβάλλοντος Ντομινίκ Βουανέ (Dominique Voynet) και από το 2001 ένα γραμματέα του κράτους για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία. 

Η ήττα της αριστεράς το 2002 θα είναι λιγότερο οδυνηρή για τους πράσινους, που θα επιστρέψουν σε μια πιο ανεξάρτητη πολιτική ως προς τους σοσιαλιστές και θα σημειώσουν αρκετές εκλογικές επιτυχίες στις δημοτικές του 2001, στις περιφερειακές και τις Ευρωεκλογές του 2004. Αντιθέτως θα ηττηθούν στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του 2007, ανοίγοντας εκ νέου τα ζητήματα επαναπροσδιορισμού της πολιτικής τους ταυτότητας, όπως επίσης και της δομής και λειτουργίας τους. Στις ευρωεκλογές του 2009 κατάφεραν να κερδίσουν 14 έδρες στην Ευρωβουλή καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση.

Άλλες προσωπικότητες
* Εβά Ζολύ
* Σεσίλ Ντυφλώ 
* Αλαίν Λιπιέτς
* Νοέλ Μαμέρ

Η ιστοσελίδα των Πρασίνων:
* https://web.archive.org/web/20110213140359/http://www.lesverts.fr/

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Πράσινοι
Πράσινοι
Ούγος Β΄ της Βουργουνδίας

thumb|right|150px|Ανδριάντας του Ούγου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας.
Ο **Ούγος Β΄ της Βουργουνδίας** (γαλ.: *Hugues II de Bourgogne*, 1085 - 6 Φεβρουαρίου 1143) μέλος του Οίκου της Βουργουνδίας ήταν δούκας της Βουργουνδίας (1103 - 1143).

## Βιογραφία
Ο Ούγος Β΄ ήταν γιος και διάδοχος του Εύδη A΄ δούκα της Βουργουνδίας και της συζύγου του Σίβυλλας της Βουργουνδίας. Ο Ούγος Β΄ επελέγη για την θέση του φρουρού στο μοναστήρι του Σαν Μπενίν, θέση που διατηρήθηκε και από τους απογόνους του τον 12ο αιώνα.

## Οικογένεια

Με τη σύζυγό του Φελίτσια-Ματθίλδη του Μαγιέν, κόρη του Γκωθιέ κόμη του Μαγιέν και της Αδελίνας του Πρεσλ, απέκτησε:

* Αιγκελίν γενν. 1116, παντρεύτηκε τον Ούγο Α΄ κόμη του Βωντεμόν.
* Κλημεντία γενν. 1117, παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Γ΄ του Ντονζύ.
* Εύδης Β΄ 1118-1162, δούκας της Βουργουνδίας.
* Γκωτιέ, αρχιεπίσκοπος του Μπεζανσόν (1120 - 1180)
* Ούγος λε Ρου 1121-1171, νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα του Σαλόν.
* Ροβέρτος 1122-1140, επίσκοπος του Ωτύν.
* Ερρίκος 1124-1170, επίσκοπος του Ωτύν.
* Ραϋμόνδος 1125-1156, κόμης του Γκρινιόν, νυμφεύτηκε την Αγνή του Μονπανσιέ. Η κόρη τους:
** Ματθίλδη/Μαώ κυρία του Μονπανσιέ, 1150-1192, παντρεύτηκε τους 1.Εύδη Β΄ κύριο του Ισουντύν, 2.Γκυ κόμη του Νεβέρ, 3.Πέτρο της Φλάνδρας, 4.Ροβέρτο Β΄ κόμη του Ντρε.
* Σιβύλλη 1126-1150, παντρεύτηκε τον Ρογήρο Β΄ των Ωτβίλ βασιλιά της Σικελίας.
* Δούκισσα γενν. 1128, παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο του Γκρανσύ.
* Ματθίλδη 1130-1159, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ζ΄ κύριο του Μονπελιέ.
** Γουλιέλμος Η΄ κύριος του Μονπελιέ, νυμφεύτηκε την Ευδοκία Κομνηνή, κόρη του Ισαακίου σεβαστοκράτορα (ή του Αλεξίου πρωτοσεβαστού, πρωτοστράτορα, πρωτοβεστιαρίου).
* Αρεμπούρζ γενν. 1132, μοναχή.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Bourchard, C.B. Sword, Miter and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy 980-1198, 1987
*Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198, (Cornell University Press, 1987)
*Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198
*Hubert Houben, Roger II of Sicily: A Ruler Between East and West, (Cambridge University Press, 2002)
*Richard, J. Annales de Bourgogne, 1958

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας
Εύδης Β΄ της Βουργουνδίας

Ο **Εύδης B΄ της Βουργουνδίας** (*Eudes II de Bourgogne*, 1118 - 27 Ιουνίου 1162) μέλος του Οίκου της Βουργουνδίας ήταν Δούκας της Βουργουνδίας (1143 - 1162). Ο Εύδης Β΄ ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του δούκα Ούγου Β΄ της Βουργουνδίας και της Φελίτσιας - Ματθίλδης του Μαγιέν.

## Οικογένεια

Με τον γάμο του με τη Μαρία των Μπλουά, κόρη του Θεοβάλδου Β΄ δούκα της Καμπανίας, απέκτησε:
* Αλίκη 1146-1192, παντρεύτηκε τον Αρσαμπώ (απεβ. 1169), γιο του Αρσαμπώ Ζ΄ κυρίου του Μπουρμπόν (απεβ. 1171).
** Ματθίλδη Α΄ κόμισσα του Μπουρμπόν, παντρεύτηκε τον Γκυ Β΄ κύριο του Νταμπιέρ.
* Ούγος Γ΄ 1148-1192, δούκας της Βουργουνδίας.
* Μαώ (απεβ. 1202), παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Δ΄ κόμη του Ωβέρν.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Margot Elsbeth Fassler, The Virgin of Chartres: Making History Through Liturgy and the Arts, (Yale University Press, 2010)
*The Royal Ancestry Bible Royal Ancestors of 300 Colonial American Families by Michel L. Call (chart 2718)

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας
Ούγος Γ΄ της Βουργουνδίας

Ο **Ούγος Γ΄ της Βουργουνδίας** (γαλλικά: *Hugues III de Bourgogne*, 1148 - 25 Αυγούστου 1192) μέλος του Οίκου της Βουργουνδίας ήταν Δούκας της Βουργουνδίας (1162 - 1192). Ο Ούγος Γ΄ ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Εύδη Β΄ δούκα της Βουργουνδίας και της Μαρίας των Μπλουά, κόρης του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας.

## Συγκρούσεις με τον Γάλλο βασιλιά

Με την άνοδο του φιλόδοξου Ούγου έληξε μια περίοδος σχετικής ειρήνης που υπήρχε στο δουκάτο με τους προκατόχους του, ξεκίνησε τις εχθροπραξίες με τον Λουδοβίκο Ζ΄ της Γαλλίας. Όταν πέθανε ο Λουδοβίκος (1180) εκμεταλλεύτηκε τη μικρή ηλικία του διαδόχου Φιλίππου Αυγούστου για να εξαναγκάσει τους περισσότερους Γάλλους ευγενείς να δηλώσουν υποταγή στον ίδιον. Ο Φίλιππος Αύγουστος έντονα δυσαρεστημένος από την εξέλιξη αυτή πολιόρκησε τη Σατιγιόν, την πόλη υπερασπιζόταν φρουρά με επικεφαλής τον Εύδη γιο και διάδοχο του Ούγου Γ΄. Η πόλη κυριεύθηκε, ο Εύδης συνελήφθη αιχμάλωτος και ο πατέρας του αναγκάστηκε να κλείσει ειρήνη με τον Γάλλο βασιλιά και να πληρώσει μεγάλο ποσό για την απελευθέρωση του.

## Συμμετοχή στην Γ΄ Σταυροφορία

Ο Ούγος μετέφερε την πρωτεύουσα του δουκάτο στην Ντιζόν βοηθώντας την πόλη να γίνει σημαντικό εμπορικό κέντρο. 
Τα τελευταία χρόνια ο Ούγος έστρεψε το ενδιαφέρον του στις Σταυροφορίες, συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία στο πλευρό του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου. Όταν ο Φίλιππος επέστρεψε στη Γαλλία άφησε τον Ούγο διοικητή των Γαλλικών στρατευμάτων. Ο Ούγος είχε σημαντικό ρόλο στη νικηφόρα για τους Σταυρογόρους μάχη του Αρσούφ (7 Σεπτεμβρίου 1191) και στην πολιορκία της Άκρας τον Αύγουστο 1192 όπου βρήκε τον θάνατο.

## Οικογένεια

Με την πρώτη του σύζυγο Αλίκη της Λωρραίνης (1145 - 1200), κόρη του Ματθαίου Α΄ δούκα της Λωρραίνης, απέκτησε τέκνα:
* Εύδης Γ΄ 1166-1218, δούκας της Βουργουνδίας.
* Αλέξανδρος 1170-1206, κύριος του Μονταιγκύ. Έγινε ο γενάρχης τού κλάδου των Μονταιγκύ.
* Ντούσε 1175-π. 1219. παντρεύτηκε τον Σίμωνα τού Σεμύρ κύριο τού Λυζύ.
* Αλίκη γενν. 1177, παντρεύτηκε τον Μπερώντ Ζ΄ κύριο τού Μερκέρ.

Με τη δεύτερη σύζυγό του Βεατρίκη του Αλμπόν 1161-1228, κόρη τού Γκιγκ Ε΄ κόμη τού Βιενουά, απέκτησε τέκνα:
* Γκιγκ ΣΤ΄, κόμης τού Βιενουά. 
* Μαώ 1190-1242, παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Ιβρέα κόμη τού Σαλόν.
* Μαργαρίτα1192-1243, παντρεύτηκε τον Αμεδαίο Δ΄ κόμη της Σαβοΐας.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
*Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198, (Cornell University Press, 1987)
*The Third Crusade: Richard the Lionhearted and Philip Augustus, Sidney Painter, The Later Crusades, 1189-1311, ed. Kenneth M. Setton, Robert Lee Wolff and Harry W. Hazard, (University of Wisconsin Press, 1969)
*John Gillingham, Richard I, (Yale University Press, 1999)

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Μονή Παναγίας Κλειβωκάς

Η **Μονή της Παναγίας της Κλειβωκάς** ή αλλιώς Παναγία ή Ζωναρίτισσα, βρίσκεται κοντά στα χωριά Κοντοβάζαινα και Δήμητρα στην επαρχία Γορτυνίας, στον Νομό Αρκαδίας. Το μοναστήρι είναι χτισμένο στην είσοδο σπηλιάς, η οποία λόγω βάθους και στενής διαμέτρου από ένα σημείο και μετά είναι ανεξερεύνητη. 

Η τραχιά φυσιογνωμία του τοπίου και το δύσβατο και απροσπέλαστο σχεδόν του εδάφους έχει τροφοδοτήσει πολλούς θρύλους και παραδόσεις σχετικά με την εύρεση της εικόνας της Θεομήτορος και την κτίση του μοναστηριού.

Κατά μια παράδοση, η εικόνα της Παναγίας, που λέγεται ότι είναι μια από τις έντεκα του Απόστολου Λουκά, ήταν στο σημείο όπου σήμερα είναι το εκκλησάκι της Αγίας Άννας στην Κάτω Κλειβωκά, στη θέση Μπέλκος, όπου στην προχριστιανική περίοδο λατρευόταν η θεά Αλουσία Δήμητρα. Στο σημείο αυτό υπήρξε μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων. Το μοναστήρι αυτό διαλύθηκε και ο ναός κατεστράφη επί τουρκοκρατίας και πιθανότατα κατά την απόβαση του Ιμπραήμ πασά στην Πελοπόννησο κατά τα έτη 1825-1828.

Για την τύχη της θαυματουργής εικόνας δεν υπάρχει κανένα επίσημο στοιχείο. Κατά μίαν άποψη, οι Χριστιανοί, οι οποίοι ήξεραν καλά τα κατατόπια και τις ασφαλείς κρυψώνες, μετέφεραν την εικόνα στη σπηλιά, όπου την έκρυψαν, και από το δύσβατο και μυστικό μονοπάτι πήγαιναν και προσεύχονταν. Κατά άλλη άποψη-παράδοση και θρύλο, λέγεται ότι η εικόνα ευρέθη μετά από σχετικό όνειρο από χωρικό, που καταγόταν από το διπλανό χωριό Δήμητρα Αρκαδίας.

Το εκκλησάκι κατασκευάστηκε στο τέλος της περασμένης εκατονταετίας από τον Κοντοβαζαινίτη Σοφιανόπουλο, εγκαταστημένο στο Κάιρο της Αιγύπτου. Το κλιμακοστάσιο κατασκευάστηκε δέκα χρόνια αργότερα με δαπάνη του ιδίου.

Από την κτίση του και μετά, το μοναστήρι λειτούργησε σαν γυναικεία μονή. Τη μεγαλύτερη ακμή του γνώρισε επί ηγουμενίας της Μοναχής Μακαρίας Καρρά. Σήμερα, στο μοναστήρι διακονεί μία μόνο μοναχή, η Χριστοδούλη, η οποία βρίσκεται εκεί από το 1953.

Γιορτάζει την Παρασκευή του Πάσχα, της Ζωοδόχου Πηγής. Στα παλαιότερα χρόνια η γιορτή συνδυαζόταν με λαμπρά πανήγυρη στα Φραγκάλωνα και θεωρείτο ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά και κοσμικά γεγονότα όλων των γύρω χωριών. Δυστυχώς, αυτό το έθιμο εξέλειψε και περιορίστηκε μόνο σε προσκύνημα στη χάρη της. Τελευταία καθιερώθηκε άλλη μια γιορτή στις 23 Αυγούστου, στα εννιάμερα της Παναγίας, με μια προσπάθεια αναβίωσης του παλιότερου εθίμου.

## Παραπομπές


Παναγιας Κλειβωκας
Κλειβωκας
Στέφανος Ματακούλιας

Ο **Στέφανος** (κατά κόσμον Στυλιανός Ματακούλιας) ήταν Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης, Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας από το 1960 ως το 2006.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Στυλιανός Ματακούλιας του Ευστράτιου γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1915. Ήταν ανηψιός επ' αδελφή των αειμνήστων Μητροπολιτών Παραμυθίας Τίτου Ματθαιάκη και Νέας Ιωνίας Τιμοθέου Ματθαιάκη. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1939 και πρεσβύτερος το 1942. Υπηρέτησε ως εφημέριος και ιεροκήρυκας στην Αθήνα, καθώς επίσης και ως διευθυντής του Πνευματικού Φροντιστηρίου Κληρικών Πεντέλης. Για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε εφημέριος της Αγίας Αικατερίνης Πλάκας. Το 1960 εξελέγη Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας και το ίδιο έτος χειροτονήθηκε επίσκοπος.
μικρογραφία|Ο Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας Στέφανος
Ως Μητροπολίτης ανέπτυξε πλούσια φιλανθρωπική, κοινωνική και εκκλησιαστική δράση μεταξύ των οποίων ίδρυσε ορφανοτροφείο, αναδιοργάνωσε και επέκτεινε τα φιλόπτωχα ταμεία, ίδρυσε πνευματικό κέντρο και εκκλησιαστική στέγη. Με τη βοήθεια των πιστών ανήγειρε πολλούς ναούς και πρωτοστάτησε σε σύγκληση ιερατικών συνεδρίων. Φρόντισε για την αναστήλωση και την ανακαίνιση των Ιερών Μονών της μητροπολιτικής του περιφερείας. Είχε πλούσιο συγγραφικό και υμνογραφικό έργο. Τιμήθηκε από την Ελληνική Πολιτεία, τα Πατριαρχεία Αντιοχείας, Ιεροσολύμων και από τις Εκκλησίες Ρωσίας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας.

Στις 27 Δεκεμβρίου του 2006, ανήμερα της εορτής του, ανακοίνωσε την παραίτησή του και έκτοτε διέμεινε στην Κυπαρισσία. Πέθανε το πρωί της 25ης Δεκεμβρίου 2007, σε ηλικία 92 ετών. Η εξόδιος ακολουθία εψάλη στον Ιερό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αθανασίου Χριστιανουπόλεως και ετάφη στο κοιμητήριο του Αγίου Γεωργίου, όπως ήταν και η τελευταία του επιθυμία.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Πρώτη, Ημερήσια Εφημερίδα της Ηλείας
*Θάρρος, Καθημερινή Εφημερίδα της Μεσσηνίας

Κατηγορία:Μητροπολίτες Τριφυλίας και Ολυμπίας
Ιεζεκιήλ

Ο **Προφήτης Ιεζεκιήλ** ( *Y'ḥezqēl* ) ήταν ένας από τους **τέσσερις μεγάλους προφήτες** της Παλαιάς Διαθήκης. Γεννήθηκε στην **Ιουδαία** το 620 π.Χ. Ήταν γιος ιερέα και έζησε τον καιρό του βασιλιά Ναβουχοδονόσορα. Πριν πέσει σε αιχμαλωσία το Ισραήλ ήταν ιερέας στο Ναό του Σολομώντα. Οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα μετά την πρώτη κατάληψη της Ιερουσαλήμ το 597 π.Χ. Εκεί κλήθηκε στο προφητικό αξίωμα το 593 π.Χ. και έδρασε μεταξύ των εξόριστων συμπατριωτών του. Το όνομά του σημαίνει "ο Θεός είναι δυνατός" ή "Εκείνος που ο Θεός δυναμώνει".

Το έργο ανήκει στα **Προφητικά Βιβλία** της Παλαιάς Διαθήκης, στην υποομάδα **Μεγάλοι Προφήτες**. Στην Εβραϊκή Βίβλο κατατάσσεται επίσης στους Προφήτες, στην υποομάδα **Μεταγενέστεροι Προφήτες**. Οι προφητείες του Ιεζεκιήλ περιέχονται στο ομώνυμο βιβλίο της Αγίας Γραφής.

Το **βιβλίο** του διαιρείται σε τρία μέρη: Το **1ο** (κεφ. α’-κδ’) περιέχει προειδοποιήσεις για τη βέβαιη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, το **2ο** (κεφ. κε’-λβ’) περιέχει προφητείες καταδίκης για διάφορα ειδωλολατρικά έθνη και το **3ο** (κεφ. λγ’-μη’) αποτελείται από προφητείες. 

Στην Εκκλησία διαβάζεται κατά τον εσπερινό του **Μ. Σαββάτου** η προφητεία που περιέχει το όραμα του Ιεζεκιήλ, τη θαυματουργική ζωογόνηση των γυμνών οστών που γίνονται ζωντανοί άνθρωποι μετά το πρόσταγμα του Θεού (κεφ. λζ’ 1-14). Η μνήμη του προφήτη Ιεζεκιήλ τιμάται από την ορθόδοξη Εκκλησία στις **23 Ιουλίου**.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προφήτες της Εβραϊκής Βίβλου
Κατηγορία:Προφήτες του Ισλάμ
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Κατηγορία:Προφήτες του Χριστιανισμού
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Προφήτες της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Εύδης Γ΄ της Βουργουνδίας

Ο **Εύδης Γ΄ της Βουργουνδίας** (*Eudes III de Bourgogne*, 1166 - 6 Ιουλίου 1218)  μέλος του Οίκου της Βουργουνδίας ήταν Δούκας της Βουργουνδίας (1192 - 1218). Ο  Εύδης Γ΄ της Βουργουνδίας ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ούγου Γ΄ της Βουργουνδίας και της πρώτης συζύγου του Αλίκης της Λωρραίνης, κόρης του Ματθαίου Α΄ της Λωρραίνης. Ο Εύδης δεν ακολούθησε την επιθετική πολιτική του πατέρα του απέναντι στον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Αύγουστο, αντίθετα ήταν θερμός οπαδός του σε όλες τις μάχες που έδωσε εναντίον του Ιωάννη του Ακτήμονα και του Ρωμαίου αυτοκράτορα Όθωνα Δ'. Πολέμησε γενναία στη μάχη του Μπουβίν και ήταν σημαντική φυσιογνωμία στην Σταυροφορία εναντίον των Καθαρών. 

Ο βασιλιάς Φίλιππος Αύγουστος αρνήθηκε την προσωπική του συμμετοχή στην Σταυροφορία των Καθαρών αλλά επέτρεψε στους υποτελείς του να συμμετέχουν κατά βούληση. Ο Εύδης οργάνωσε την Σταυροφορία με την υποστήριξη των ευγενών και των επισκόπων, πριν αναχωρήσει παραχώρησε το κάστρο του Ίλ ντ Ους και το χωριό Κριμολουά στους Ναΐτες Ιππότες για να κατορθώσει να πετύχει την υποστήριξη τους.  

## Οικογένεια

Με την πρώτη σύζυγό του Θηρεσία (του Οίκου των Καπετιδών-Πορτογαλίας), κόρη του Αλφόνσου Α΄ της Πορτογαλίας -την οποία χώρισε (1195)- δεν απέκτησε παιδιά. [4]

Με τη δεύτερη σύζυγό του Αλίκη, κόρη του Ούγου του Βερζί, απέκτησε: 
* Ιωάννα 1200-1223, παντρεύτηκε τον Ραούλ Β΄ κύριο του Ισουντάν.
* Αλίκη 1204-1266, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Α΄ κόμη του Κλερμόν και κόμη του Ωβέρν (Δελφινάτου).
* Ούγος Δ΄  1213-1272, δούκας της Βουργουνδίας.
* Βεατρίκη γενν. 1216, παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Γ΄ του Τουάρ.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1198, (Cornell University Press, 1988)
*Malcolm Barber, The Cathars: Dualist Heretics in Languedoc in the High Middle Ages, (Pearson Education Limited, 2000)
*Jochen Schenk, Templar Families: Landowning Families and the Order of the Temple in France, c. 1120-1307, (Cambridge University Press, 2012)

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας
Δαφνερό Κοζάνης

Το **Δαφνερό** είναι μικρό χωριό του Νομού Κοζάνης. Βρίσκεται 15 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Σιάτιστας.
Διοικητικά ανήκει στον δήμο **Βοΐου**. Είναι κτισμένο στο οροπέδιο που σχηματίζει ο Αλιάκμονας, οριοθετώντας τους νομούς Κοζάνης και Γρεβενών και το όρος Βούρινος. Το χωριό σήμερα αριθμεί περί τους 80 μόνιμους κατοίκους. Τη δεκαετία του '60 που άρχισε η μετανάστευση προς το εξωτερικό (Γερμανία, Καναδάς, Αυστραλία, Ν.Αφρική), αλλά και το εσωτερικό, το χωριό αριθμούσε περί τους 250 κατοίκους. Η μικρή απόδοση των χωραφιών και της κτηνοτροφίας, οι σκληρές συνθήκες διαβιώσεως και η απομόνωση λόγω του ανύπαρκτου οδικού δικτύου, παρά την μικρή απόσταση από κεντρικό οδικό άξονα, ανάγκασε τους κατοίκους να αναζητήσουν την τύχη τους σε άλλους τόπους και να μην επιστρέψουν οι περισσότεροι ποτέ στο χωριό τους. Οι λιγοστοί πλέον κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την επεξεργασία γούνας.

## Ιστορία
Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες για τη δημιουργία του χωριού. Αναφέρεται στον Κώδικα της Ζάβορδας περίπου το 1534 και το 1692.
Η ευρύτερη περιοχή έχει κατοικηθεί από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν ευρήματα που βρέθηκαν σε διάφορες τοποθεσίες του χωριού και φιλοξενούνται στο μουσείο Θεσσαλονίκης.
Απελευθερώθηκε από τους Τούρκους τον Οκτώβρη 1912. 
Στα νεώτερα χρόνια είναι γνωστή η συμμετοχή κατοίκων στον Μακεδονικό αγώνα και στην αντίσταση κατά των Ιταλών (μάχη Φαρδύκαμπου). 
Στις 13 Μαΐου 1995, το χωριό δοκιμάστηκε από μεγάλο σεισμό, που είχε σαν αποτέλεσμα την καταστροφή των περισσοτέρων σπιτιών.

## Αξιοθέατα

Η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, χτισμένη στα 1832, η κοιλάδα της Αγίας Παρασκευής και η κοιλάδα του Αλιάκμονα.

Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Ούγος Δ΄ της Βουργουνδίας

Ο **Ούγος Δ' της Βουργουνδίας** (*Hugues IV de Bourgogne*, 9 Μαρτίου 1213 - 30 Οκτωβρίου 1272) μέλος του Οίκου της Βουργουνδίας ήταν δούκας της Βουργουνδίας (1218 - 1272) και τιτουλάριος βασιλιάς της Θεσσαλονίκης. Ο Ούγος Δ' της Βουργουνδίας ήταν  γιος και διάδοχος του Εύδη Γ' της Βουργουνδίας και της Αλίκης του Βερζί. 

Συμμετείχε στην ΣΤ΄ Σταυροφορία (1239) με τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν και τον Θεοβάλδο Α' της Ναβάρρας. Τα Σταυροφορικά στρατεύματά συμμάχησαν με τον Ριχάρδο της Κορνουάλης και κατέλαβαν την Ασκαλώνα, στην συνέχεια έκλεισαν ειρήνη με την Αίγυπτο (1241). Ο Ούγος εξελέγη τιτουλάριος βασιλιάς της Θεσσαλονίκης (1266) αν και το βασίλειο είχε κατακτηθεί από το δεσποτάτο της Ηπείρου για περισσότερο από 40 χρόνια. 

## Οικογένεια

Από τον πρώτο του γάμο του με την Γιολάντα του Ντρε, κόρη του Ροβέρτου Γ' κόμη του Ντρε, απέκτησε:
* Μαργαρίτα 1229 - 1277, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο Γ΄ κύριο του Μον-Σαιν-Ζαν, και έπειτα τον Γκυ ΣΤ΄ υποκόμη του Λιμόζ.
* Εύδης 1230-1266, διάδοχος. Λόγω της συζύγου του έγινε κόμης του Νεβέρ.
* Ιωάννης 1231-1268, διάδοχος, κόμης του Σαρολαί. Λόγω της συζύγου του έγινε κύριος του Μπουρμπόν.
* Αδελαΐδα 1233-1273, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ δούκα της Βραβάντης.
* Ροβέρτος Β΄ 1248-1306, δούκας της Βουργουνδίας.

Με τον δεύτερο γάμο του με τη Βεατρίκη των Μπλουά, κόρη του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας, παιδιά του ήταν:
* Ούγος 1260-1288, νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα του Σαλίν.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ κόμη του Σαλόν.
* Βεατρίκη 1260-1329, παντρεύτηκε τον Ούγο ΙΓ΄ κύριο του Λουζινιάν.
* Ισαβέλλα 1270-1323, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων βασιλιά της Γερμανίας.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Du Chesne, A. (1628) Histoire géneálogique des ducs de Bourgogne de la maison de France (Paris)
* Jean Richard, The Crusades, C.1071-c.1291, (Cambridge University Press, 1999)
* Jim Bradbury, The Capetians: The History of a Dynasty, (Bloomsbury Publishing, 2007)
* Kenneth Meyer Setton, The Papacy and the Levant, 1204-1571: The thirteenth and fourteenth centuries, (The American Philosophical Society, 1976)
* Philippe Le Bel et la Noblesse Franc-Comtoise, Frantz Funck-Brentano, Bibliothèque de l’École des chartes, Vol. 49 (1888)
* Theodore Evergates, Aristocratic Women in Medieval France, (University of Pennsylvania Press, 2011)
* The Morea:1311-1364, Peter Topping, A History of the Crusades: The Fourteenth and Fifteenth Centuries, Vol. III, ed. Harry W. Hazard, (University of Wisconsin Press, 1975)

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Θεσσαλονίκης
Don: The Chase Begins Again

Το **Don – The Chase Begins Again** είναι μια ταινία ινδικής παραγωγής, του 2006 σε σκηνοθεσία του Φαρχάν Ακτάρ και αποτελεί ριμέικ της ταινίας *[[Don]]* (1978), το σενάριο της οποίας είχε γράψει ο πατέρας του σκηνοθέτη, Τζαβέντ Ακτάρ.

Στην ταινία που γυρίστηκε σε Μαλαισία, Γαλλία και Ινδία, πρωταγωνιστούν οι Σαρούκ Καν, Πριγιάνκα Τσόπρα, Αρτζούν Ραμπάλ, Ισάα Κοπικάρ και Καρίνα Καπούρ. Η ταινία ξεκίνησε να προβάλλεται στις 20 Οκτωβρίου του 2006 και έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία τόσο στην Ινδία όσο και στο εξωτερικό. Η ταινία επιλέχθηκε μεταξύ άλλων για προβολή και στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.

## Περίληψη

Ο Ντον είναι το δεξί χέρι του Σινγκάνια, ενός από τους δύο άρχοντες του υποκόσμου στην Ινδία. Η Ρόμα, μια πανέμορφη γυναίκα, θα βρεθεί στο δρόμο του όταν εκείνος δολοφονεί τον αδερφό της Ραμές και στη συνέχεια την αρραβωνιαστικιά του Καμίνι. Η Ρόμα θα επιδιώξει να φτάσει κοντά στο Ντον με σκοπό να τον εκδικηθεί δολοφονώντας τον. Ο επιθεωρητής Ντε Σίλβα θα της ζητήσει να βοηθήσει την αστυνομία προκειμένου να τον παγιδεύσουν και έτσι να φθάσουν στον Σινγκάνια. Σε μια σύγκρουση με την αστυνομία ο Ντον τραυματίζεται θανάσιμα και ο Ντε Σίλβα τον αντικαθιστά με το σωσία του Βιτζέι. Ο Βιτζέι οδηγεί την αστυνομία στα ίχνη του Σινγκάνια αλλά σύντομα θα αποκαλυφθεί ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ του Ντε Σίλβα και του δεύτερου άρχοντα του υποκόσμου και ορκισμένου εχθρού του Σινγκάνια, Βαρντάν.

## Διανομή
* Σαρούκ Κάν - Ντον / Βιτζέι
* Πριγιάνκα Τσόπρα - Ρόμα
* Αρτζούν Ραμπάλ - Τζαστζίτ / Τζέι Τζέι
* Ισάα Κοπικάρ - Ανίτα
* Μπομάν Ιράνι - Ντε Σίλβα / Βαρντάν
* Καρίνα Καπούρ - Καμίνι
* Ντιβακάρ Πουντίρ - Ραμές
* Ρατζές Κατάρ - Σινγκάνια

## Μουσική
[thumb|250px|Η [Ισάα Κοπικάρ και η Πριγιάνκα Τσόπρα στο τραγούδι *Aaj Ki Raat*.]]
Στην ταινία ακούγονται επτά τραγούδια. Δύο από τα τραγούδια του πρωτότυπου φιλμ του 1978, τα "*Khaike Paan Banaraswala*" και "*Yeh Mera Dil*" επανεκτελέστηκαν για την ταινία.

* "Main Hoon Don" - Σαάν
* "Yeh Mera Dil" - Σουνίντι Τσαουχάν
* "Maurya Re" - Σανκάρ Μαχαντεβάν
* "Khaike Paan Banaraswala" - Ουντίτ Νραγιάν, Σαρούκ Καν
* "Aaj Ki Raat" - Αλίσα Τσινόι, Μαχαλάχμι & Σονού Νιγκάμ
* "Don The Theme" - Ορχηστρικό
* "Don Revisited" - Μεντίβαλ Πουντίζ
* "Main Hoon Don (Funcinternational Mix)" – DJ Ράντολφ

Το τραγούδι "*Main Hoon Don*" αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ινδία, παραμένοντας για πολλές εβδομάδες στο Νο 1 των τσαρτς και για μήνες ολόκληρους μέσα στο τοπ-20.
:Σημείωση:*Στο Ινδικό σινεμά υπάρχει η παράδοση (ακόμα και στις μέρες μας) όλες οι ταινίες να περιέχουν τραγούδια/μουσικά νούμερα ασχέτως από το είδος της ταινίας. Με την στενή έννοια του όρου θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε όλες τις ινδικές ταινίες σαν μιούζικαλ. Τα τραγούδια είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία γραμμένα αποκλειστικά για την εκάστοτε ταινία, οι ηθοποιοί ντουμπλάρονται από επαγγελματίες τραγουδιστές ενώ τα έσοδα από τις πωλήσεις της μουσικής είναι εξίσου σημαντικά με τα εισιτήρια που κάνει μια ταινία.*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Επίσημη Ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ινδικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2006
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μαλαισία
Φιοντόρ Α΄ της Ρωσίας

Ο **Φιόντορ (Θεόδωρος) Α΄ Ιωάννοβιτς** (, 11 Μαΐου 1557 - 17 Ιανουαρίου 1598) ήταν τσάρος του Ρωσικού Βασιλείου. Έχει μείνει στην ιστορία με το προσωνύμιο «Κωδωνοκρούστης», εξ αιτίας της εμμονής του να περιδιαβαίνει τα ρωσικά εδάφη και να κτυπά όποια καμπάνα έβρισκε στο δρόμο του.

## Παιδική ηλικία και ενθρόνιση

Ήταν γιος του τσάρου Ιβάν Δ΄ και της Αναστασίας Ρομάνοβνας. Η μητέρα του πέθανε όταν ήταν τριών ετών. Η πνευματική του ανάπτυξη ήταν πολύ χαμηλή και οι περισσότεροι σύγχρονοί του τον περιγράφουν ως διανοητικά καθυστερημένο. Παρ' όλα αυτά διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1584, δεδομένου ότι τέσσερα χρόνια νωρίτερα ο Ιβάν Δ΄ σε μια κρίση θυμού είχε σκοτώσει ακουσίως τον πρωτότοκο γιο του.
 
Ως τσάρος δεν έδειξε κανένα πραγματικό ενδιαφέρον για τα πολιτικά ζητήματα. Αφοσιώθηκε στην προσευχή, ενώ τη διακυβέρνηση της Αυτοκρατορίας την παραχώρησε άτυπα στον κουνιάδο του, τον Μπορίς Γκοντουνόφ. Οι περισσότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι ο Φιόντορ Α΄ δεν ήταν σε θέση να διοικεί το κράτος, επειδή ήταν διανοητικά καθυστερημένος. Ο Μπορίς Γκοντουνόφ, ο οποίος το 1587 ήταν ο μοναδικός ηγεμόνας, διαδέχθηκε τον  Φιόντορ Α΄ μετά το θάνατο του. Η θέση του Μπορίς Γκοντουνόφ στη βασιλική αυλή ήταν τόσο σημαντική που οι διπλωμάτες από το εξωτερικό ζητούσαν να ακούγονται από αυτόν, και η θέλησή του ήταν νόμος για όλους. Ο Φιόντορ Α΄ ήταν βασιλιάς ενώ ο Μπορίς διοικούσε και αυτό ήταν γνωστό σε όλους στη Ρωσία  και στο εξωτερικό.

## Οικογένεια
Ο Φιόντορ Α΄ νυμφεύτηκε την Ιρίνα Γκοντουνόβα, αδελφή τού Μπορίς Γκοντουνόφ μετέπειτα τσάρου της Ρωσίας. Η μοναχοκόρη τους:
* Φεντόσια (Θεοδοσία) 1592 - 17 Ιανουαρίου 1598, απεβίωσε πριν κλείσει τα δύο της χρόνια, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ζήτημα διαδοχής.

## Θάνατος

Στα τέλη του 1597 ο Φιόντορ Α΄ αρρωσταίνει βαριά, και στις 7 Ιανουαρίου 1598 πρωινές ώρες αφήνει την τελευταία του πνοή. Με το θάνατό του τελειώνει και  η κυριαρχία της Δυναστείας των Ρουρικιδών που κυβερνούσε τη Ρωσία για επτά αιώνες και ξεκινά μια σύντομη περίοδος χάους, η Εποχή των Αναστατώσεων.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως Αγίου στις 7 Ιανουαρίου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Τσάροι της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Μελιάδι Πιερίας

350px|right|thumb|Άποψη του Μελιαδίου.
Το **Μελιάδι** είναι χωριό του νομού Πιερίας με 103 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Λαγόρραχης. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους του κατάγονται από τον Μοσχοπόταμο. Η απόσταση του χωριού από την Κατερίνη είναι 20 χιλιόμετρα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η καλλιέργεια καπνού.

## Υποδομή
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Τα λίγα παιδιά του μονοθεσίου Δημοτικού Σχολείου συμπεριλαμβάνονται στους 120 μόνιμους κατοίκους. Το νηπιαγωγείο του χωριού έκλεισε το 2007, καθώς δύο παιδιά δεν μπορούσαν να δικαιολογήσουν τη λειτουργία του. Στο Μελιάδι υπάρχει μορφωτικός και πολιτιστικός σύλλογος (από το 1982), αγροτικός συνεταιρισμός, ενώ οι κοινοτικές υπηρεσίες παρέχονται από τη γειτονική Λαγόραχη. Η παλαιά ποδοσφαιρική ομάδα (αθλητικός σύλλογος) Ορφέας Μελιαδίου συγχωνεύτηκε στη "Δρυάνιστα" του Μοσχοποτάμου.
## Ιστορικά στοιχεία
thumb|Ο τάφος με τα οστά που βρέθηκε στο Μελιάδι και δεν έχει αναγνωριστεί ακόμα η χρονολόγησή του
Το χωριό είναι τόπος καταγωγής του κλεφταρματολού Τσέλιου Μποταΐτη και των αδερφών του, Νικολάου, Παναγιώτη και Γεωργίου. Οι Μποταΐτες έλαβαν μέρος στους κλεφταρματολικούς αγώνες της περιόδου 1788-1813.  Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι αναφέρεται από τον επίσκοπο Κίτρους Νικόλαο Λούση (1876) με το όνομα Μποτάγια και ότι είχε 15-20 οικογένειες.Επίσης, οι άνδρες του χωριού περιγράφονται ως γενναίοι "προτιμότατοι να αγωνιστούν για την απελευθέρωση της υπόδουλης ακόμα τότε Μακεδονίας".

Το 1920 ο οικισμός Μπουράγια (προφερόμενο τοπικά ως Μπουντάγια) προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Μοσχοποτάμου (Αρ. Αποφ. 43 Α 4/10/1920). Το 1928 μετονομάστηκε σε Μελιάδι, από την τοποθεσία Μελιάδια. Το όνομα Μελιάδι φαίνεται να προέρχεται από το ομώνυμο δέντρο, που υπήρχε εν αφθονία στο χωριό. Το 1966 αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα, η οποία καταργήθηκε το 1971 και προσαρτήθηκε ως οικισμός στην Κοινότητα Λαγοράχης.

Την περίοδο που ακολούθησε τον Εμφύλιο Πόλεμο, πολλοί κάτοικοι του χωριού μετανάστευσαν εσωτερικά (Κατερίνη, Θεσσαλονίκη) και εξωτερικά (Γερμανία, ΗΠΑ). Σε συγκεκριμένη τοποθεσία του χωριού ανακαλύφθηκε ένας τάφος με οστά, ο πέμπτος στο είδος του στα Βαλκάνια, ο οποίος δεν έχει χρονολογηθεί ακόμα.

## Παραπομπές και σημειώσεις


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Κατηγορία:Δήμος Κατερίνης
Νέο Κεραμίδι Πιερίας

Το **Νέο Κεραμίδι** είναι χωριό της Πιερίας, που υπάγεται διοικητικά στη Δημοτική Κοινότητα Κατερίνης του Δήμου Κατερίνης. Έχει 511 κατοίκους με βάση την απογραφή του 2021. Ονομάστηκε «Νέο Κεραμίδι» σε αντιδιαστολή με το Παλαιό Κεραμίδι, το οποίο οφείλει την ονομασία του στους κεραμοποιούς, που αφθονούσαν ως επάγγελμα. Ίχνη από κεραμίδια υπάρχουν και στο Νέο Κεραμίδι. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια καπνού και σιτηρών.

## Ιστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήρθαν πρόσφυγες μετά το 1922 στην Ελλάδα και αρχικά εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλία (Ελασσόνα) και στην Κοζάνη. Το 1928 εγκαταστάθηκαν στον Νομό Πιερίας. Το χωριό θα το έλεγαν «Μεσοποταμία», επειδή βρίσκεται στο μέσο δύο ποταμών. Τελικά όμως επικράτησε το όνομα «Νέο Κεραμίδι» εξαιτίας της ύπαρξης του Παλαιού Κεραμιδίου.

Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου το χωριό πυρπολήθηκε και στα μέσα της δεκαετίας του 1950, πολλοί από τους κατοίκους του μετανάστευσαν στην Αυστραλία και στη Γερμανία. Το καλοκαίρι του 1945 δολοφονήθηκε, έξω από την Κατερίνη, στο Κεραμίδι, ο καπετάνιος του 50ού Συντάγματος του Ε.Λ.Α.Σ. Πιερρίων, Νικήτας (Συνεφάκης).

## Υποδομή
Σήμερα στο Νέο Κεραμίδι λειτουργεί μονοθέσιο νηπιαγωγείο, μονοθέσιο Δημοτικό Σχολείο, αγροτικό ιατρείο (με γιατρό μία φορά την εβδομάδα) και πολιτιστικός σύλλογος. Ο κεντρικός ναός είναι οι Άγιοι Ανάργυροι, ενώ υπάρχουν και παρεκκλήσια, όπως η Αγία Τριάδα, ο Άγιος Διονύσιος, ο Άγιος Νικόλαος και η Ζωοδόχος Πηγή. Στο Νέο Κεραμίδι βρίσκεται και ξενώνας του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Πέτρας Ολύμπου. Εκεί βρίσκεται και το νέο νοσοκομείο της Κατερίνης.

## Φωτογραφίες

Image:Ι.Ν. Αγ.Αναργύρων Νέου Κεραμιδίου Κατερίνης.JPG|Η Εκκλησία των Αγ. Αναργύρων στο Νέο Κεραμίδι.
Image:Neo keramidi war memorial.jpg|Μνημείο πεσόντων Νέου Κεραμιδίου.
Image:Neo keramidi medical centre.jpg|Το Αγροτικό Ιατρείο Νέου Κεραμιδίου.
Image:Neo keramidi agios dionisios church.jpg|Παρεκκλήσι του Αγ. Διονυσίου στο Νέο Κεραμίδι.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Φωτογραφία του χωριού

Νέο Κεραμίδι
Νέο Κεραμίδι
Χρύσανθος

Με το όνομα **Χρύσανθος** μπορεί να αναφέρεται:

;Άγιοι - Μάρτυρες 
*Άγιος Χρύσανθος
*Χρύσανθος (ιερομάρτυρας)
*Χρύσανθος (νεομάρτυρας)

;Πατριάρχες 
*Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Χρύσανθος
*Χρύσανθος Νοταράς, Πατριάρχης Ιεροσολύμων

;Αρχιεπίσκοποι - Μητροπολίτες - Επίσκοποι 
*Χρύσανθος, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος
*Χρύσανθος, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
*Χρύσανθος ο εκ Μαδύτων, Μητροπολίτης Προύσας, αργότερα Αρχιεπίσκοπος Δυρραχίου στη συνέχεια Μητροπολίτης Σμύρνης, μεγάλος διδάσκαλος της εκκλησιαστικής μουσικής
*Χρύσανθος Άγκυρας Μητροπολίτης Άγκυρας
*Χρύσανθος Εφέσου Μητροπολίτης Εφέσου
*Χρύσανθος Α΄ Θαυμακού
*Χρύσανθος Β΄ Θαυμακού
*Χρύσανθος Κορυτσάς Μητροπολίτης Κορυτσάς
*Χρύσανθος Ιεροκλής Μητροπολίτης Μαρωνείας
**Χρύσανθος Καστοριάς* (1727-1756). Γνωστός μόνο από ένα επιγραφικό μνημείο.
*Χρύσανθος Κεφαλάς Επίσκοπος Παξών
*Χρύσανθος Λάσκαρις Μητροπολίτης Λακεδαίμονος
*Χρύσανθος Λεμεσού Μητροπολίτης Λεμεσού
*Χρύσανθος ο Λέσβιος Μητροπολίτης Σμύρνης
*Χρύσανθος Λυμπέρης Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως
*Χρύσανθος Μασσέλος Επίσκοπος Κερκύρας
*Χρύσανθος Μονεμβασίας Επίσκοπος Μονεμβασίας, εθνομάρτυρας.
*Χρύσανθος Μόρφου Μητροπολίτης Μόρφου.
*Χρύσανθος Πάφου Μητροπολίτης Πάφου
*Χρύσανθος Προβατάς Επίσκοπος Χαλκίδος και Καρυστίας
*Χρύσανθος Τσεπετάκης Επίσκοπος Ρεθύμνης
*Χρύσανθος Σερρών Μητροπολίτης Σερρών κατά το 1821

;Άλλοι κληρικοί - λόγιοι
*Χρύσανθος ο Αιτωλός Κληρικός, λόγιος, αδελφός του Πατροκοσμά και
*Χρύσανθος ο Ζιτσαίος Ιερομόναχος λόγιος.

;Άλλοι
*Χρύσανθος Θεοδωρίδης