open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τροπικός του Καρκίνου

400px|thumb|Παγκόσμιος χάρτης με σημειωμένο τον Τροπικό του Καρκίνου
Ο **Τροπικός του Καρκίνου** (ή βόρειος τροπικός) είναι ένας από τους πέντε βασικούς νοητούς κύκλους γεωγραφικού πλάτους στη χαρτογράφηση της Γης. Βρίσκεται παράλληλος με τον ισημερινό της Γης σε απόσταση 23° 26′ 22″ βόρεια (όση είναι η κλίση του άξονα περιστροφής της γης γυρω από τον εαυτό της ως προς το επίπεδο περιστροφής της γυρω από τον ήλιο), ενώ ορίζεται ως ο κύκλος με το βορειότερο γεωγραφικό πλάτος στο οποίο μπορεί να βρεθεί ο Ήλιος στο ζενίθ το μεσημέρι κατά το θερινό ηλιοστάσιο του Ιουνίου (22 ή 23 Ιουνίου). Κατά το θερινό ηλιοστάσιο  έχει τη μέγιστη δυνατή έκθεση προς τον Ήλιο.

## Ονομασία
Το όνομα που δόθηκε σε αυτό το νοητό κύκλο προέρχεται από τη θέση του Ήλιου κατά το θερινό ηλιοστάσιο στον αστερισμό του Καρκίνου, την περίοδο ονομασίας του. Σήμερα, με τη σταδιακή μετάπτωση του άξονα της Γης, ο Ήλιος βρίσκεται στον αστερισμό του Ταύρου κατά το θερινό ηλιοστάσιο, έχοντας περάσει και από τον αστερισμό των Διδύμων νωρίτερα. Η ονομασία όμως παραμένει ως **Τροπικός του Καρκίνου** για ιστορικούς αλλά και βασικούς χαρτογραφικούς λόγους.

## Γεωγραφία
[thumb|right|300px|Μνημειακή κατασκευή βορειοανατολικά από τον οικισμό Βίλα ντε Κος, στην επαρχία Ζακατέκας στο [Μεξικό, η οποία σημειώνει τη θέση του Τροπικού του Καρκίνου.]]
[thumb|right|300px|Οδική πινακίδα νότια της Ντάχλα στη [Δυτική Σαχάρα που σημειώνει τη διέλευση του Τροπικού του Καρκίνου.]]

Ο αντίστοιχος νοητός κύκλος του Τροπικού του Καρκίνου στο νότιο ημισφαίριο είναι ο Τροπικός του Αιγόκερω. Ο Τροπικός του Καρκίνου διαχωρίζει τα γεωγραφικά πλάτη ως εξής: τα βορειότερα πλάτη ανήκουν στη βόρεια εύκρατη ζώνη, ενώ τα νοτιότερα πλάτη ως και τον Τροπικό του Αιγόκερω, περιλαμβάνοντας δηλαδή τις ζώνες ανάμεσα στους τροπικούς και τον ισημερινό, ανήκουν στη ζώνη των τροπικών.

Ξεκινώντας από τον πρώτο μεσημβρινό (Μεσημβρινός του Γκρίνουιτς) και με κατεύθυνση ανατολικά, παρακάτω παρουσιάζονται χώρες και περιοχές από τις οποίες διέρχεται ο Τροπικός του Καρκίνου:

:

Κατηγορία:Χαρτογραφία
Κατηγορία:Τροπικοί
Κομβάβος

Ο **Κομβάβος** είναι ένα μυθικό πρόσωπο το οποίο τοποθετείται μέσα στους ιστορικούς χρόνους, και μάλιστα στην Ελληνιστική Περίοδο. Ο ήρωας Κομβάβος ήταν κατά την παράδοση ευνοούμενος του Σελευκίδη βασιλιά Αντιόχου Α΄ της Συρίας. Κάποτε ο Κομβάβος επιφορτίσθηκε από τον Αντίοχο με την αποστολή να συνοδεύσει τη βασίλισσα Στρατονίκη, αλλά επειδή φοβήθηκε μήπως την ποθήσει ερωτικά, αυτοευνουχίσθηκε για να την προστατεύσει. Ο Αντίοχος, μαθαίνοντας αυτή την αυτοθυσία του Κομβάβου, του απέδωσε μεγάλες τιμές, μέχρι που του έστησε και ανδριάντα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών
Λουίς Καμπράλ

Ο **Λουίς Καμπράλ** (*Luís de Almeida Cabral*, 11 Απριλίου 1931 - 30 Μαΐου 2009) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της αφρικανικής χώρας, από το 1973 έως την ανατροπή του από στρατιωτικό πραξικόπημα, τον Νοέμβριο του 1980.

## Βιογραφία και καριέρα
Γεννήθηκε στις 11 Απριλίου του 1931 και ήρθε στην εξουσία μετά από τη δολοφονία του δίδυμου αδερφού του, Αμίλκαρ Καμπράλ, στο Κόνακρι το 1973. Ο τελευταίος μάλιστα ήταν και ιδρυτής του κόμματος PAIGC. Στη συνέχεια, την προεδρία του εν λόγω κόμματος ανέλαβε ο μετέπειτα πρόεδρος του Πρασίνου Ακρωτηρίου, Αριστίντες Περέιρα. Ωστόσο, η πτέρυγα της Γουινέας-Μπισσάου ακολούθησε τον Λουίς Καμπράλ.

### Ανεξαρτησία και προεδρία
Έπειτα από την Επανάσταση των Γαριφάλων στην Πορτογαλία, το 1974, η χώρα κέρδισε την ανεξαρτησία της, η οποία αναγνωρίστηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους. Ωστόσο, η ανακήρυξη είχε γίνει από την ίδια τη χώρα ένα χρόνο νωρίτερα, οπότε και ανέλαβε πρόεδρος ο Καμπράλ.

Ακολούθησε πρόγραμμα ανασυγκρότησης του κράτους με σκοπό την ανάπτυξη. Έχοντας την υποστήριξη της Σοβιετικής Ένωσης, της Κίνας και σκανδιναβικών χωρών, εγκαθίδρυσε σοσιαλιστικό καθεστώς.

### Ανατροπή σε πραξικόπημα
Η αμφισβήτηση και η αστάθεια που επικρατούσαν μετά τη δολοφονία του Αμίλκαρ Καμπράλ επέφεραν τη συνακόλουθη πτώση του Λουίς Καμπράλ. Ορισμένες πτέρυγες του κόμματός του κατηγόρησαν τον Καμπράλ και άλλα στελέχη με καταγωγή από Πράσινο Ακρωτήριο ότι κυριαρχούσαν στο κόμμα. Με τον ισχυρισμό αυτό, ο πρωθυπουργός και πρώην αρχηγός του Στρατού Ζοάο Μπερνάρντο Βιέιρα οργάνωσε την ανατροπή του Καμπράλ, με επιτυχημένο πραξικόπημα στις 14 Νοεμβρίου του 1980. Στη συνέχεια ο πρώτος πρόεδρος της Γουινέας-Μπισσάου συνελήφθη και τέθηκε υπό κράτηση για 13 μήνες. Έπειτα εξορίστηκε στην Κούβα και το 1984 στην Πορτογαλία.

Λίγο μετά τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου, ο νέος πρωθυπουργός Φρανσίσκο Φαντούλ ζήτησε από τον Καμπράλ να επιστρέψει από την εξορία του, τον Δεκέμβριο του 1998. Ο ίδιος, σε δήλωσή του, είπε ότι όσο ήταν στην εξουσία ο Βιέιρα δεν θα επέστρεφε στη χώρα, επικαλούμενος λόγους για την ασφάλειά του. Εξάλλου, ο Βιέιρα αρνήθηκε να δώσει εγγυήσεις για την ασφάλεια του Καμπράλ, αν ο τελευταίος επέστρεφε Στις 22 Οκτωβρίου του 1999, έπειτα από την ανατροπή του Βιέιρα, ο πραξικοπηματίας Ανσουμάνε Μανέ κάλεσε τον Καμπράλ να επιστρέψει, δίνοντάς του και διαβατήριο. Επέστρεψε στην Μπισσάου στα μέσα Νοεμβρίου του 1999, κάνοντας τη δήλωση ότι δεν ήθελε να ασχοληθεί ξανά με την πολιτική ή να γίνει ξανά μέλος του PAIGC.

## Θάνατος
Ο Καμπράλ πέθανε στις 30 Μαΐου του 2009 στο Τόρες Μπέντρας, στην Πορτογαλία, έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Γουινέας-Μπισσάου
Δήμος Μήθυμνας

Ο **δήμος Μήθυμνας** λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος  του νομού Λέσβου από το 1999 έως το 2010 με έδρα τη Μήθυμνα.

Το 2001 είχε συνολικό πληθυσμό 2.433 κατοίκους εκ των οποίων οι 1.667 ανήκαν στην ομώνυμη έδρα. Στο Δήμο ανήκαν επίσης τα Δημοτικά Διαμερίσματα Αργέννου (240 κάτοικοι), Λεπετύμνου (155 κάτοικοι) και Συκαμινέας (371 κάτοικοι).

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011  εντάχθηκε στο νέο Δήμο Λέσβου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μήθυμνας Λέσβου|Δ.δ. Μήθυμνας]] ** [ 1.667 ]  
::* η Μήθυμνα [ 1.497 ]  
::* ο Βαφειός [ 147 ]  
::* η Ευθαλού [ 23 ]  
: ** Δ.δ. Αργέννου ** -- η Άργεννος [ 240 ]
: ** Δ.δ. Λεπετύμνου ** -- ο Λεπέτυμνος [ 155 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Συκαμινέας Λέσβου|Δ.δ. Συκαμινέας]] ** [ 371 ]  
::* η Συκαμινιά [ 207 ]  
::* η Σκάλα Συκαμινιάς [ 164 ]

## Διοίκηση
## Δήμαρχοι μετά το 1975

:Πηγή: Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών - ΕΕΤΑΑ.

Μ
Λαβάλ (Καναδάς)

Το **Λαβάλ** (, ) είναι πόλη και περιοχή στο νοτιοδυτικό Κεμπέκ του Καναδά στην ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ. Βρίσκεται στο Île Jésus (νησί Ιησούς), απέναντι από τον Ποταμό των Λιβαδιών (Rivière des Prairies) από το Μόντρεαλ. Περιλαμβάνει επίσης το νησί Λαβάλ (Îles Laval) στον Ποταμό των Λιβαδιών. Το Λαβάλ έχει πληθυσμό 438.366 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 γεγονός που την κάνει την τρίτη μεγαλύτερη πόλη στο Κεμπέκ.

Το Λαβάλ είχε πληθυσμό 343.005 κατοίκους (απογραφή 2001), 368.709 κατοίκους (απογραφή 2006), 401.553 κατοίκους (απογραφή 2011) και 422.993 κατοίκους (απογραφή 2016). Το Λαβάλ αποτελεί μια από τις 17 διοικητικές περιοχές του Κεμπέκ, του οποίου ο αριθμός είναι 13, καθώς επίσης και μια περιοχή ισοδύναμη με έναν περιφερειακό δήμο νομών (TE) και το τμήμα απογραφής (CD) με το γεωγραφικό κωδικό 65.

## Αδελφοποιήσεις
Το Λαβάλ είναι αδελφοποιημένο με:
* Μποτοσάνι, Ρουμανία
* Κλάγκενφουρτ, Αυστρία
* Λαβάλ, Γαλλία
* Μανίλα, Φιλιππίνες
* Νίκαια, Γαλλία
* Πέδρο Αγίρρε Σέρδα, Χιλή
* Ριβέιρα Γράντι, Πορτογαλία
* Σαν Σαλβαδόρ, Ελ Σαλβαδόρ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις του Κεμπέκ
Ο Χιτών

***Ο Χιτών*** (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: *The Robe*) είναι ιστορικό μυθιστόρημα γραμμένο από το συγγραφέα Λόιντ Ντάγκλας το 1942 και είναι η ιστορία ενός Ρωμαίου αξιωματικού, του Μάρκελλου, που έλαβε μέρος στην σταύρωση του Χριστού. Ήταν ένα από τα βιβλία με τις μεγαλύτερες πωλήσεις τη δεκαετία του 1940. Μπήκε στη λίστα μπεστ σέλλερ των *[[The New York Times|New York Times]]* τον Οκτώβριο του 1942 και τέσσερις βδομάδες αργότερα ανέβηκε στο Νο.1, θέση που κράτησε για σχεδόν ένα χρόνο. *Ο Χιτών* έμεινε στη λίστα για άλλα δύο χρόνια, επιστρέφοντας αρκετές φορές τα επόμενα έτη, συμπεριλαμβανομένου και του 1953, οπότε και κυκλοφόρησε η κινηματογραφική του έκδοση.

## Η υπόθεση
Η υπόθεση του έργου ξετυλίγεται την εποχή της κατάπτωσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με τους φοβερούς διωγμούς των χριστιανών και τις ραδιουργίες των Ρωμαίων αριστοκρατών. Ο νεαρός Ρωμαίος χιλίαρχος Μάρκελλος Γαλλίων, γόνος μιας τέτοιας αριστοκρατικής οικογένειας, σταυρώνει το Χριστό κι ύστερα παίζει στα ζάρια τον Χιτώνα Του, τον οποίο και κερδίζει. Ξαφνικά όμως, νιώθει κάτι να αλλάζει μέσα του και ο Μάρκελλος γίνεται χριστιανός. Τίθεται στην υπηρεσία του Ναζωραίου έχοντας σύντροφό του τον Κορίνθιο σκλάβο του, Δημήτριο, που η δυνατή πίστη τους στο Χριστό εξισώνει τον άρχοντα με τον δούλο, για να τους κάνει δυο καλούς φίλους-αδερφούς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Χιτων
Φλαβιανός Κωνσταντινουπόλεως

Ο **Φλαβιανός** διετέλεσε αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 446-449. Ήταν ένας από τους αξιόλογους τότε αρχιεπισκόπους της Πόλης, αλλά και Άγιος μάρτυρας της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας. Διαδέχθηκε στον θρόνο τον Πρόκλο  (434-446), αλλά δολοφονήθηκε το 449, λόγω της θεολογικής του θέσης. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Πριν την εκλογή του ήταν σκευοφύλακας του Ναού της Αγίας Σοφίας και σύμφωνα με τον Νικηφόρο Κάλλιστο Ξανθόπουλο είχε ήδη αποκτήσει φήμη διάγοντος αγία ζωή, όταν επελέγη για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, όταν εξελέγη να διαδεχθεί τον Πρόκλο Κωνσταντινουπόλεως ως Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. Ήταν ευσεβής και μετριοπαθής ιεράρχης, που αγωνίσθηκε κυρίως για την ειρήνη στους κόλπους της Εκκλησίας από τις έντονες αντιπαραθέσεις και διαμάχες των θεολόγων της Αλεξανδρείας και της Αντιοχείας. 

Παράλληλα, ο πανίσχυρος τότε ευνούχος του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄ Χρυσάφιος, αμέσως μετά την εκλογή του Φλαβιανού, επιχείρησε να του αποσπάσει δώρο σε χρυσάφι. Καθώς όμως ο Φλαβιανός δεν ενέδωσε, ο Χρυσάφιος έγινε άσπονδος εχθρός του και προσπαθούσε να τον εκθρονίσει.

Μετά την καταγγελία του Ευσεβίου Δορυλαίου κατά του αρχιμανδρίτη Ευτυχή, ως αιρεσιάρχη, που είχε προκαλέσει νέους τριγμούς στην Εκκλησία, ο  Άγιος Φλαβιανός συνένεσε στην καταδίκη του Ευτύχη. Η επακόλουθη καταδίκη του Ευτυχή προκάλεσε έντονη αντιπαράθεση στο Παλάτι, όπου και εκεί υπήρξε διαφωνία μεταξύ της αδελφής του Αυτοκράτορα Πουλχερίας και της ίδιας της Αυτοκράτειρας Ευδοκίας. Στην εξέλιξη αυτή, ο Χρυσάφιος, που ήταν υποστηρικτής του Ευτυχή, κατάφερε να πείσει τον Αυτοκράτορα να συγκαλέσει μία, τελικά αποτυχημένη, Οικουμενική Σύνοδο στην Έφεσο υπό τον Διόσκορο Αλεξανδρείας. Πράγματι, στις 8 Αυγούστου του 449 συνήλθε η Σύνοδος της Εφέσου, η οποία τελικά καθήρεσε και εξόρισε τον Φλαβιανό, ενώ αποκατέστησε τον Ευτυχή.

Ο Φλαβιανός πέθανε τρεις μέρες μετά στην εξορία από τη θλίψη του και τα σωματικά τραύματα που του είχαν προξενήσει στη Σύνοδο της Εφέσου ο Διόσκορος Αλεξανδρείας και οι οπαδοί του υπό τον μοναχό Βαρσουμά. Διάφοροι μάρτυρες τις δολοφονίας του, μιαφυσιτές, προσπάθησαν να αυτο- απενοχοποιηθούν με το να δίνουν ποικίλες εκδοχές του θανάτου του, κατηγορώντας μόνο τον Διοσκόρο. Δύο χρόνια αργότερα, το 451, συνεκλήθη η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία καταδίκασε την αίρεση του Ευτυχή, καθαίρεσε το Διόσκορο και αποκατέστησε την ορθόδοξη πίστη. Το λείψανο του Φλαβιανού, κατόπιν επιθυμίας της αδελφής του Αυτοκράτορα Πουλχερίας, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκε στο Ναό των Αγίων Αποστόλων, ενώ η Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 16 Φεβρουαρίου και στην Καθολική, στις 18 Φεβρουαρίου.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις


### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 59, σελ. 381

Φλαβιανός
Φλαβιανός
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 5ου αιώνα
Αθανάσιος Φωκάς

Ο **Αθανάσιος Σ. Φωκάς** είναι Έλληνας μαθηματικός και πανεπιστημιακός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς και είναι γιος του Σπύρου Φωκά και της Αναστασίας Λαγγούση. Αδερφός του ήταν ο Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γεράσιμος. Σπούδασε αεροναυπηγική στο πανεπιστήμιο Imperial College του Λονδίνου και ιατρική στο Μαϊάμι (1986). Το 1979 απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα εφαρμοσμένων μαθηματικών από το Ινστιτούτο τεχνολογίας της Καλιφόρνιας. Το 1986 εξελέγη καθηγητής του τμήματος μαθηματικών και ηλεκτρονικών υπολογιστών στο πανεπιστήμιο Clarkson, το 1996 ανέλαβε την έδρα εφαρμοσμένων μαθηματικών του Imperial College και το 2002 την έδρα μη γραμμικής μαθηματικής επιστήμης του Πανεπιστημίου του Cambridge.

Έχει τιμηθεί πλείστες φορές για το επιστημονικό του έργο. Το 1983 τιμήθηκε με το βραβείο "J.W. Graham Research Prize", της πολιτείας της Νέας Υόρκης, το 2000 με το «Naylor» της Μαθηματικής εταιρείας του Λονδίνου, ένα από τα σημαντικότερα βραβεία παγκοσμίως, το 2005 με τον σταυρό Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος, από τον πρόεδρο της ελληνικής δημοκρατίας, ενώ το 2006 με το αριστείο του ιδρύματος Μποδοσάκη. Το 2005 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Κάθε χρόνο στο πανεπιστήμιο Κλάρκσον πραγματοποιούνται διαλέξεις με τίτλο: «The Fokas Distinguished Lecture Series». Είναι μέλος σε πολλές επιτροπές, επίτιμος διδάκτωρ σε πολλά πανεπιστήμια ενώ έχει διατελέσει πρόεδρος της Εθνικής βιβλιοθήκης της Ελλάδος.Το 2018 αγορεύθηκε Επίτιμος Διδάκτορας του τμήματος ΗΜΜΥ του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου.

Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.

## Αναφορές


Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Σπύρος Ευαγγελάτος

Ο **Σπύρος Ευαγγελάτος** (Αθήνα, 20 Οκτωβρίου 1940 – Αθήνα, 24 Ιανουαρίου 2017) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του θεάτρου πανεπιστημιακός και ακαδημαϊκός.

## Βιογραφία
Γεννημένος στην Αθήνα, ο Ευαγγελάτος ήταν γιος του συνθέτη και αρχιμουσικού της Λυρικής Σκηνής Αντίοχου Ευαγγελάτου και της αρπίστριας Ξένης Μπουρεξάκη. Επηρεασμένος από την καλλιτεχνική παράδοση της οικογένειάς του, κατευθύνθηκε προς τον χώρο του θεάτρου. Αρχικά σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1961. Κατά την περίοδο 1966-1970, συμπλήρωσε τις σπουδές του στο εξωτερικό, σπουδάζοντας θέατρο και θεατρολογία με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

## Συμμετοχές
Aπό το 1962, ιδρυτής της «Νεοελληνικής Σκηνής», ο Ευαγγελάτος συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο από το 1971 έως το 1977, σκηνοθετώντας παραστάσεις στην Επίδαυρο και άλλες τοποθεσίες. Διετέλεσε γενικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1977-1980) και διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1984-1987). 

Το 1975, ίδρυσε το "Αμφι-θέατρο", μέσω του οποίου διοργάνωνε παραστάσεις παγκοσμίως. Τον Φεβρουάριο του 2011 ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αναστείλει τη λειτουργία του "Αμφι-θεάτρου" λόγω οικονομικών προβλημάτων.

## Διακρίσεις
Έχει τιμηθεί με το βραβείο «Κάρολος Κουν» (1988), το βραβείο της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1994), το βραβείο Σκηνοθεσίας της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (1996), με το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος, ενώ το 2005 εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

## Ακαδημαϊκή καριέρα
Το 1970 έγινε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής της Αθήνας και το 1989 εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της ίδιας Σχολής. Το 1991 ανέλαβε την έδρα του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, που μόλις είχε δημιουργηθεί. Επίσης το διάστημα 1997-1999 έγινε πρόεδρος του ίδιου τμήματος.

Στις 12 Ιανουαρίου 2012 ανακηρύχθηκε αντιπρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και πρόεδρος το 2013.

## Προσωπική ζωή
Ήταν νυμφευμένος με την ηθοποιό Λήδα Τασσοπούλου (1953-2005), με την οποία απέκτησαν δύο τέκνα, τον Αντίοχο (1986-2010) και την Κατερίνα (1979-).

## Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων που σκηνοθέτησε ο Ευαγγελάτος.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Κόμβη

Στην ελληνική μυθολογία η **Κόμβη** ήταν κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού, που πιθανώς ταυτίζεται με τη Χαλκίδα, την επώνυμη ηρωίδα της ομώνυμης πόλεως: η παράδοση αναφέρει την ηρωίδα Κόμβη, *«την επικληθείσαν χαλκίδα»*, ως μητέρα εκατό τέκνων (κατ' άλλους μόνο 7). Ως παιδιά της Κόμβης αναφέρονται οι Κουρήτες (από τον Ησύχιο), οι 7 Ευβοϊκοί Κορύβαντες (Πρυμνέας, Μίμας, `Ακμων, Δαμνέας, Ωκύθους, Ιδαίος και Μελισσέας) κ.ά.. Ως σύζυγος της Κόμβης αναφέρεται ο Σωχός ή Σώκος. Εξαιτίας της τρέλας που προσέβαλε τον σύζυγό της, η Κόμβη με τα παιδιά της κατέφυγε στην Κνωσό, μετά στη Φρυγία και τελικώς στην Αθήνα, στον βασιλιά Κέκροπα, ο οποίος σκότωσε τον Σωχό και ξανάφερε την Κόμβη και τα τέκνα της στην πατρίδα τους, την Εύβοια.

Η Κόμβη συνδέεται και με την Πλευρώνα στην Αιτωλία, όπου σύμφωνα με άλλη παράδοση μεταμορφώθηκε σε πουλί. Από μία λέξη που παραθέτει ο Ησύχιος γνωρίζουμε ότι οι Πολυρρήνιοι που κατοικούσαν στην Κρήτη ονόμαζαν *κόμβαν* το πουλί κορώνη.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
## Παραπομπές

Κομβη
Κωδικοποίηση Χούφμαν

Η **κωδικοποίηση Χούφμαν** είναι μια μέθοδος συμπίεσης που δημοσιεύτηκε το 1952 από τον Ντέιβιντ Χούφμαν και έμελλε να γίνει πασίγνωστη. Εκδοχές του αλγορίθμου Χούφμαν χρησιμοποιούνται στη μετάδοση αντιγράφων και στις απεικονίσεις εγγράφων. Το πρότυπο JPEG ενσωματώνει την κωδικοποίηση Χούφμαν ως τελικό βήμα στη διαδικασία συμπίεσης εικόνας.

Η κωδικοποίηση Χούφμαν αποδεικνύεται βέλτιστη για ένα δεδομένο κείμενο, αν και ο πίνακας κωδικοποίησης πρέπει να μεταδίδεται μαζί με τα δεδομένα.

## Αρχές λειτουργίας

Ο αλγόριθμος Χούφμαν παράγει ένα κώδικα βασισμένο στην πιθανότητα εμφάνισης του κάθε συμβόλου σε ένα κείμενο. Σχεδόν σε όλα τα κείμενα, μερικά σύμβολα εμφανίζονται περισσότερες φορές από ότι άλλα. Προκαθορισμένες πιθανότητες εμφάνισης κάθε συμβόλου χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία ενός πλήρους δυαδικού δέντρου από τη βάση προς τα επάνω (bottom-up). Αυτός ο τρόπος εγγυάται ότι τα σύμβολα που εμφανίζονται λιγότερο θα έχουν μακρύτερες σειρές δυαδικών ψηφίων. Στο δέντρο τα σύμβολα είναι φύλλα (τερματικοί κόμβοι - terminal nodes), οι διακλαδώσεις σημειώνονται με 0 ή 1 και η δυαδική αναπαράσταση της διαδρομής από τη ρίζα (root) μέχρι το σύμβολο είναι η συμπιεσμένη αναπαράστασή του ως σειρά δυαδικών ψηφίων.

## Αλγόριθμος
# Γίνεται καταγραφή συμβόλων και των αντίστοιχων πιθανοτήτων.
# Δημιουργείται ένας κόμβος (node) για κάθε σύμβολο στον οποίο σημειώνεται η αντίστοιχη πιθανότητα.
# Ακολουθεί εύρεση των δύο μικρότερων κόμβων οι οποίοι δεν έχουν κόμβο-πατέρα (parent node), και στη συνέχεια δημιουργείται ένας νέος διακλαδιζόμενος κόμβος στον οποίο σημειώνεται το άθροισμα των πιθανοτήτων που έχουν οι δύο κόμβοι-παιδιά (child nodes).
# Επαναλαμβάνεται το 3ο βήμα μέχρι όλοι οι κόμβοι εκτός από τη ρίζα (root) να έχουν κόμβο-πατέρα.
# Σημειώνεται με 0 και 1 κάθε ζεύγος ακμών. Η διαδρομή από τη ρίζα ως το δεδομένο φύλλο δείχνει τον κώδικα για το σύμβολο στο συγκεκριμένο φύλλο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Lillian N. Cassel, Richard H. Austing, *Computer Networks and Open Systems: An Application Development*, Jones & Bartlett Publishers, ISBN 0-7637-1122-5

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* D. Huffman, ''A Method for the Construction of Minimum-Redundancy Codes''

*Το άρθρο προέρχεται από το [http://wiki.teilar.net wiki.teilar.net] *

Κατηγορία:Άπληστοι αλγόριθμοι
Huffman
Πίτερ Ρόμπινσον

Ο **Πίτερ Ρόμπινσον** (Peter David Robinson) είναι Βρετανός πολιτικός και επικεφαλής του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος (DUP) της Βόρειας Ιρλανδίας. Είναι επίσης Υπουργός αρμόδιος για οικονομικά ζητήματα και θέματα προσωπικού.

## Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου του 1948 στο Μπέλφαστ και φοίτησε σε σχολεία στο Κρεγκάου, στο Αναντέιλ και του Μπέλφαστ. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Κολέγιο Κάσλριγκ και στη συνέχεια εργάστηκε ως κτηματομεσίτης.

## Πολιτική καριέρα
Εξελέγη βουλευτής το 1979 στην εκλογική περιφέρεια του Ανατολικού Μπέλφαστ. Το 1998 εξελέγη μέλος της Συνέλευσης της Βορείου Ιρλανδίας (MLA). Έγινε πρόεδρος του DUP εκλεγόμενος χωρίς αντίπαλο στις 17 Απριλίου του 2008.

Στις 5 Ιουνίου του 2008 έγινε πρώτος Υπουργός Βορείου Ιρλανδιας, έπειτα από την παραίτηση του Ίαν Πέσλεϊ στις 31 Μαΐου του 2008 .

Στις 10 Ιανουαρίου 2010, ανακοίνωσε πως αποχωρεί προσωρινά από την θέση, για ένα διάστημα έξι εβδομάδων. Αιτία ήταν ένα ερωτικό σκάνδαλο στο οποίο εμπλεκόταν η σύζυγός του, Άιρις Ρόμπινσον. Την θέση του ανέλαβε προσωρινά η Αρλίν Φόστερ. 

Στην έρευνα που ακολούθησε, καθώς στο σκάνδαλο η σύζυγός του κατηγορούταν για κατάχρηση δημοσίου χρήματος ύπερ ενός νεαρού άνδρα με τον οποίο είχε μία εξωσυζυγική σχέση, ο Πίτερ Ρόμπινσον κρίθηκε αθώος και επέστρεψε στην θέση του στις 3 Φεβρουαρίου 2010. 

Ο Πίτερ Ρόμπινσον παραιτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2015 ύστερα από την πολιτική κρίση που ξέσπασε μετά τη δολοφονία του πρώην μέλους του Προσωρινού Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού Κέβιν ΜακΓκάιγκαν. Τον διαδέχτηκε στη θέση του Πρώτου Υπουργού της Βόρειας Ιρλανδίας η Αρλίν Φόστερ.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρώτοι Υπουργοί της Βόρειας Ιρλανδίας
Μικρές Κυκλάδες

μικρογραφία|Η Δονούσα
Οι **Μικρές Κυκλάδες** είναι το σύμπλεγμα μερικών μικρών νησιών στο ανατολικό μέρος των Κυκλάδων στο Αιγαίο Πέλαγος. Τα σημαντικότερα νησιά είναι η Δονούσα, τα Κουφονήσια (Άνω Κουφονήσι και Κάτω Κουφονήσι), η ακατοίκητη Κέρος, η Σχοινούσα και η Ηρακλειά. Εκτείνονται κυρίως νοτιοανατολικά της Νάξου και βορειοδυτικά της Αμοργού. 

Φημίζονται για τις απάνεμες αμμώδεις παραλίες τους, αφού τα επιβλητικά ψηλά βουνά της Νάξου και της Αμοργού δημιουργούν έναν απάνεμο τόπο αναψυχής. Άλλες μικρότερες νησίδες του συμπλέγματος των Μικρών Κυκλάδων είναι τα Αβελονήσια, ο Άγιος Ανδρέας, η Άργιλος (ή Αγριλός), το Ασπρονήσι (ή Λιγάρι), το Βενέτικο, η Βούλγαρη, το Γλαρονήσι, η Κλιδούρα, ο Λάζαρος, οι νησίδες Μακάρες, οι νησίδες Μελάντιοι, ο Μοσχονάς, η Οφιδούσσα, οι νησίδες Πλάκες, το Πλακί, η Πρασούρα, η Σκάνδια, το Σκυλονήσι και το Τσουλούφι. Συνδέονται ακτοπλοϊκώς, καθημερινά κάποια, με τη Νάξο και την Αμοργό αλλά και κατευθείαν με το λιμάνι του Πειραιά (το επίνειο της Αθήνας).

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα για τις Μικρές Κυκλάδες
Βαράκ

Ο **Βαράκ** (, που σημαίνει «αστραπή») είναι βιβλικό πρόσωπο της εποχής των Κριτών. Υπήρξε στρατηγός των Ισραηλιτών, όπως αναφέρεται στο Βιβλίο των Κριτών (ε΄ 19) και του Ιησού του Ναυή (ιβ΄ 21).

[thumb|right|200px|Τάφος κοντά στο [Τελ Καντές που θεωρείται ότι ανήκει στον Βαράκ ή στη Δεββώρα.]]

Ο Βαράκ ήταν γιος του Αβινωάμ από την Κέδες της περιοχής του Νεφθαλί. Υπήρξε ο διοικητής του στρατού της ηρωίδας και προφήτισσας Δεββώρας. Ο Βαράκ και η Δεββώρα νίκησαν τη στρατιά των Χαναναίων του Σισάρα, οι οποίοι επί είκοσι χρόνια καταπίεζαν τους Ισραηλίτες.

Η ήττα των Χαναναίων στη Θαανάχ από τη Δεββώρα (πολιτικοθρησκευτική ηγεσία) και τον Βαράκ (στρατιωτική ηγεσία) εξιστορείται σε πεζό λόγο (κεφάλαιο δ΄) και επαναλαμβάνεται έμμετρα (κεφ. ε΄, η αποκαλούμενη και «Ωδή της Δεββώρας»). Στο κεφάλαιο δ΄ ως κυριότερος εχθρός εμφανίζεται ο Ιαβίν, βασιλιάς της Χαζόρ (το σημερινό Tell el-Qedah, περίπου 5 χλμ. νοτιοδυτικά της Λεκάνης Χούλα), παρότι σημαντικός παρουσιάζεται και ο ρόλος του αρχιστρατήγου του Σισάρα.

thumb|190px|left|Βαράκ και Ιαήλ ενώπιον του νεκρού Σισάρα

Η Δεββώρα προείπε ότι ο Βαράκ θα νικούσε, αλλά ο Σισάρα θα σκοτωνόταν από μία γυναίκα. Κατά τη διάρκεια της μάχης στο όρος Θαβώρ, μία ξαφνική νεροποντή είχε ως αποτέλεσμα την υπερχείλιση του ποταμού Κισών στην κοιλάδα της Ιεζραέλ, πράγμα που ακινητοποίησε τα 900 δρεπανοφόρα πολεμικά άρματα των Χαναναίων. Ο Σισάρα αναζήτησε καταφύγιο στη σκηνή μιας γυναίκας, της Ιαήλ. Η Ιαήλ του έδωσε να πιεί γάλα και ο στρατηγός αποκοιμήθηκε από την κόπωσή του. Τότε η Ιαήλ του διατρύπησε το κεφάλι με ένα υποστήριγμα (πάσσαλο) της σκηνής. Αργότερα, όταν πέρασε από εκεί ο Βαράκ, η Ιαήλ του έδειξε τον Σισάρα νεκρό στη σκηνή της. Στη σειρά των Κριτών του Ισραήλ τον Βαράκ διαδέχθηκε ο Γεδεών.

Στην Προς Εβραίους επιστολή ο απόστολος Παύλος αναφέρει τον Βαράκ μαζί με άλλες προσωπικότητες που πέτυχαν κατορθώματα μέσω πίστης: «Και τι έτι λέγω; επιλείψει με γαρ διηγούμενον ο χρόνος περί Γεδεών, **Βαράκ**, Σαμψών, Ιεφθάε, Δαυίδ τε και Σαμουήλ και των προφητών, οί δια πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας» (ια΄ 32).

Βαρακ
Ανσουμάνε Μανέ

Ο **Ανσουμάνε Μανέ** (*Ansumane Mané*) ήταν στρατιωτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου, ο οποίος ηγήθηκε στρατιωτικής εξέγερσης, ανατρέποντας την κυβέρνηση του Νίνο Βιέιρα και προκαλώντας τον μικρό σε διάρκεια αλλά αιματηρό εμφύλιο πόλεμο. 

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε γύρω στα 1940  και πολέμησε στον πόλεμο της ανεξαρτησίας εναντίον των Πορτογάλων, στο πλευρό του Νίνο Βιέιρα. Επίσης, υποστήριξε τον τελευταίο, όταν κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα το 1980. Στις αρχές του 1998 παύτηκε από Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, καθώς κατηγορήθηκε για λαθρεμπόριο όπλων στο Καζαμάνς, προς βοήθεια των αυτονομιστών ανταρτών της Σενεγάλης. Σε επιστολή του που δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 1998, ο Μανέ με τη σειρά του κατηγόρησε τον Υπουργό Άμυνας, Σαμπά Λαμίνε Μανέ, για το ίδιο θέμα, ενώ ταυτόχρονα κατηγόρησε το Βιέιρα ότι σχεδίαζε πραξικόπημα.

### Στρατιωτική εξέγερση
Τελικά ο Μανέ απολύθηκε από τον Βιέιρα και αντικαταστάθηκε από τον Ουμπέρτο Γκόμες, στις 6 Ιουνίου του 1998. Την επομένη ημέρα ηγήθηκε στρατιωτικής εξέγερσης ενάντια στον Βιέιρα που επέφερε εμφύλιο πόλεμο. Τον Νοέμβριο του 1998υπογράφηκε συμφωνία, με βάση την οποία θα διεξάγονταν εκλογές και σχηματίστηκε κυβέρνηση εθνικής ενότητας.

### Αρχηγός Κράτους
Στις 7 Μαΐου του 1999 ο Βιέιρα ανατράπηκε καθώς αναζωπυρώθηκαν οι εμφύλιες συγκρούσεις. Προσωρινός Αρχηγός Κράτους έγινε ο Μανέ με τον επίσημο τίτλο Πρόεδρος της Ανώτατης Διοίκησης της Στρατιωτικής Χούντας. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως τις 14 Μαΐου, οπότε προσωρινός πρόεδρος ανέλαβε ο Πρόεδρος της Βουλής, Μαλάμ Μπακάι Σανιά. Η χούντα έμεινε στην εξουσία ως τη διενέργεια εκλογών, τον Νοέμβριο του 1999 και τον Ιανουάριο του 2000.

### Θάνατος
Η χούντα υποστήριξε στις προεδρικές εκλογές τον υποψήφιο του PAIGC, Μαλάμ Μπακάι Σανιά, ωστόσο πρόεδρος εξελέγη στο δεύτερο γύρο ο Κούμπα Ιαλά του Κόμματος Κοινωνικής Ανανέωσης. Παρά το γεγονός ότι η χούντα έπαψε να κυβερνά μετά την άνοδο του Ιαλά στην προεδρία,  ο Μανέ παρέμεινε ισχυρός. Μάλιστα απέτρεψε τον Ιαλά να επισκεφθεί επίσημα τη Σενεγάλη και τον συνόδευσε σε επίσημη επίσκεψη στη Νιγηρία. Τον Νοέμβριο του 2000 αντιτάχθηκε σε κρίσεις στο στράτευμα και αυτοανακηρύχθηκε Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων, ανακαλώντας τις κρίσεις που είχε κάνει ο Ιαλά. Στη συνέχεια έθεσε σε κατ' οίκον περιορισμό τον Αρχηγό του Στρατού, Βερίσιμο Κορέια Σεάμπρα και διόρισε το στρατηγό Μπουότα Ναν Μπάτσα στο αξίωμα. Τον Νοέμβριο του 2000 ξέσπασαν  συγκρούσεις μεταξύ των συνάμεων που ήταν πιστές στο Μανέ και σε εκείνους που υποστήριζαν το Σεάμπρα. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε στη συνέχεια ότι ο Μανέ κατέφυγε στην Κινχαμέλ, στα δυτικά της χώρας. Σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυροβολισμών με άνδρες του κυβερνητικού στρατού στην επαρχία  Μπιόμπο, στις 30 Νοεμβρίου του 2000, μαζί με 2 άλλα άτομα. Η κρατική τηλεόραση μετέδωσε εικόνες τριών πτωμάτων, ωστόσο τα Δυτικά ΜΜΕ δεν επιβεβαίωσαν ότι (κάποιο από εκείνα) ήταν του Μανέ. Το αντιπολιτευόμενο κόμμα PAIGC επικρότησε την απόφαση του Μανέ να αντιταχθεί στις κρίσεις στο στράτευμα που είχε κάνει ο Ιαλά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικοί της Γουινέας-Μπισσάου
Ρίνγκστρασσε

Η **Ρίνγκστρασσε** () είναι κυκλική κεντρική λεωφόρος της πόλης της Βιέννης, πρωτεύουσας της Αυστρίας. 

Ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας αποφάσισε το 1857 την κατεδάφιση των τειχών της πόλης και στην διαθήκη του ζήτησε την κατασκευή μιας κυκλικής λεωφόρου. Το συνολικό μήκος της λεωφόρου είναι 5,2 χλμ και αποτελείται από διάφορους δρόμους, που φέρουν την κατάληξη *-ring* (= κύκλος). Στην Ρίνγκστρασσε μετακόμισαν οι εύπορες οικογένειες της πόλης και κατασκεύασαν τα παλάτια τους. Ανάμεσά τους και οι Ελληνικής καταγωγής Δούμπας και Ephrussi. Επίσης, κατασκευάστηκαν επί αυτής μεγάλα δημόσια κτίρια, όπως το Κοινοβούλιο και το Δημαρχείο.

## Τα τμήματα της Ρίνγκστρασσε
μικρογραφία|αριστερά|200px|Χάρτης με το εξωτερικό και το εσωτερικό Ring. Ανάμεσά τους είναι συνήθως πάρκα.
* Stubenring
* Parkring
* Schubertring
* Kärntner Ring
* Opernring
* Burgring
* Dr.-Karl-Renner-Ring
* Schottenring

Η παραποτάμια *Franz-Josefs-Kai* είναι το τελικό τμήμα, αλλά δεν ανήκει στην *Ρίνγκστρασσε*.

## Φωτοθήκη

Image:Rathaus Vienna June 2006 165.jpg|Δημαρχείο(*Neues Rathaus*)
Image:Wien Hofburg Neue Burg Heldenplatz.jpg|Ανάκτορα Χόφμπουργκ(*Hofburg*)
Image:Wien - Staatsoper (2).JPG|Κρατική όπερα της Βιέννης(*Staatsoper*)
Image:WienerBörse01.jpg|Το πρώην χρηματιστήριο
Image:Parlament Vienna June 2006 183.jpg|Το Κοινοβούλιο(*Parlament*)
Image:Wien Musikverein 2004.jpg|Ένωση Φίλων Μουσικής(*Musikverein*)
Image:Wien Burgtheater.jpg|Το Μπούργκτεατερ(*Burgtheater*)
Image:311004 wien-votivkirche-am-abend 1-480x640.jpg|Η εκκλησία Βοτίφκιρχε(*Votivkirche*)


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ρινγκστρασσε
Ρινγκστρασσε
Ρινγκστρασσε
Βερίσιμο Κορέια Σεάμπρα

Ο **Βερίσιμο Κορέια Σεάμπρα**  (Veríssimo Correia Seabra, 16 Φεβρουαρίου 1947 – 6 Οκτωβρίου 2004) ήταν στρατηγός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Ηγήθηκε πραξικοπήματος που ανέτρεψε τον πρόεδρο Κούμπα Ιαλά τον Σεπτέμβριο του 2003.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην πρωτεύουσα Μπισσάου το 1947. Ανήκε στην εθνοτική ομάδα Πεπέλ (μειονότητα).
Το 1963 σε ηλικία 16 ετών έγινε μέλος του αντιαποικιοκρατικού κόμματος PAIGC και τρία χρόνια αργότερα μετέβη για σπουδές ηλεκτρολόγου μηχανολόγου στη Βουλγαρία. Το 1971 παρακολούθησε μαθήματα σε σχολή Πυροβολικού στη Σοβιετική Ένωση και το 1976 σπούδασε σε σχολή αξιωματικών στην Πορτογαλία.

## Σταδιοδρομία
Στα χρόνια μετά την ανεξαρτησία, ο Σεάμπρα διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εσωτερική πολιτική στους κόλπους του PAICG. Πήρε μέρος στο πραξικόπημα του 1980 που είχε ως αποτέλεσμα να ανατραπεί ο πρόεδρος Λουίς Καμπράλ. Σύντομα προήχθη σε βαθμούς και ανέλαβε επικεφαλής της ειρηνευτικής αποστολής του ΟΗΕ στην Αγκόλα την δεκαετία του '90.

### Αντάρτικο
Μαζί με τον Ανσουμάνε Μανέ άρχισε εξέγερση το 1998 με στόχο την ανατροπή του προέδρου Ζοάο Μπερνάρντο Βιέιρα. Τότε η χώρα υπέπεσε σε έναν σύντομο αλλά αιματηρό εμφύλιο πόλεμο. Το 1999 ο Σεάμπρα έλαβε μέρος και στο πραξικόπημα που ανέτρεψε τον Βιέιρα. Σύντομα έγινε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού και διορίστηκε υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2000 επί προεδρίας του Κούμπα Ιαλά. Τον Νοέμβριο του 2000 ο Μανέ επεχείρησε να αντικαταστήσει τον Σεάμπρα από αρχηγό του ΓΕΣ και τον έθεσε σε κατ' οίκον περιορισμό. Ωστόσο, ο Σεάμπρα κατάφερε να δραπετεύσει και ξέσπασαν συγκρούσεις. Ο Μανέ σκοτώθηκε μία εβδομάδα μετά σε συγκρούσεις με τον κυβερνητικό στρατό και ο Σεάμπρα παρέμεινε στη θέση του.

### Πραξικόπημα του 2003
Καθώς αυξανόταν το κύμα δυσαρέσκειας στις τάξεις του στρατού αναφορικά με τη μισθοδοσία τους, ο Σεάμπρα προειδοποίησε τον πρόεδρο Ιαλά ότι ο στρατός θα επενέβαινε ξανά σε περίπτωση που θα παρέμεναν απλήρωτοι οι στρατιώτες. Έτσι, ηγήθηκε ενός αναίμακτου πραξικοπήματος στις 14 Σεπτεμβρίου 2003 και ανέτρεψε τον πρόεδρο Ιαλά. Τέθηκε επικεφαλής μιας στρατιωτικής επιτροπής με 32 μέλη, με αποστολή την αποκατάσταση της σταθερότητας στη χώρα και την παράδοση της εξουσίας σε μη στρατιωτικούς.
Ο Ενρίκε Ρόζα ανέλαβε υπηρεσιακά πρόεδρος το 2003 και αρχηγός του Μεταβατικού Εθνικού Συμβουλίου ανέλαβε ο ίδιος ο Σεάμπρα. Το 2004 διεξήχθησαν ελεύθερες και δίκαιες βουλευτικές εκλογές.

### Θάνατος
Στις 6 Οκτωβρίου 2004 εκδηλώθηκε βίαια ανταρσία του στρατού για την μη καταβολή του μισθού τους. Οι αντάρτες συνέλαβαν τον Σεάμπρα και τον συνεργάτη του Συνταγματάρχη Ντομίνγκος Μπάρος, και τους ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γουινέας-Μπισσάου
Πατριάρχης Παύλος Γ΄

Ο **Παύλος Γ΄** ήταν Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως για έξι χρόνια και οκτώ μήνες, από το 687 μέχρι το 693.

Ο Παύλος Γ΄ προήδρευσε της «εν Τρούλλω» Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνεκλήθη το 692 στην Κωνσταντινούπολη. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του επίσης, εγκαινιάστηκε στην Αθήνα ο Παρθενώνας ως Ναός της Αγίας Σοφίας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο, η μνήμη του οποίου και τιμάται στις 30 Αυγούστου (ως τον 12ο αιώνα τιμώνταν στις 2 Σεπτεμβρίου).

## Παραπομπές

## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο

Παύλος Γ
Παύλος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Θερμική αξία

Με τον όρο **θερμική αξία** ενός καυσίμου νοείται το ποσό θερμότητας που μπορεί να προσφέρει η καύση μιας συγκεκριμένης ποσότητας καυσίμου. Λέγεται επίσης και **[[θερμογόνος δύναμη]]** και μετράται σε **kJ/kg**. Η θερμογόνος δύναμη ενός καυσίμου μπορεί να μετρηθεί με τη χρήση θερμιδομέτρου. Το θερμιδόμετρο αποτελείται από ένα σωλήνα που γεμίζει με γνωστή ποσότητα νερού, ένα μικρό καυστήρα στο κέντρο του, στον οποίο καίγεται προζυγισμένη ποσότητα καυσίμου, έναν αναδευτήρα, για να διατηρεί την ίδια θερμοκρασία σε όλο τον όγκο του νερού, και ένα θερμόμετρο. 

Η μέτρηση πραγματοποιείται ως εξής: Καίγεται το καύσιμο στον καυστήρα και η θερμότητα της καύσης θερμαίνει το νερό, το οποίο περιέχεται στον, εξωτερικά μονωμένο, σωλήνα. Όταν η καύση ολοκληρωθεί, μετράται η θερμοκρασία του νερού και έτσι η θερμότητα που δόθηκε στο νερό θα είναι: 

:::Q=m.c.ΔΤ 

όπου m: Η μάζα του νερού, c: η ειδική θερμότητα του νερού, ΔΤ: Η διαφορά θερμοκρασίας του νερού πριν και μετά την καύση). 

Η θερμογόνος δύναμη του καυσίμου υπολογίζεται από την σχέση:

::: Α = Q/mk 

όπου mk: η μάζα του καυσίμου.

Κατηγορία:Ενέργεια
Κατηγορία:Πυκνότητα
Φορτηγιδοφόρο

μικρογραφία|δεξιά|Φορτηγό πλοίο τύπου ΛΑΣ (LASH)

Το λεγόμενο **φορτηγιδοφόρο**, ή και **πλοίο ΛΑΣ** (ακρωνύμιο εκ του αγγλικού όρου **L**ighter **A**board **Sh**ip - LASH) είναι ειδικός τύπος φορτηγού πλοίου τακτικών γραμμών. Περιλαμβάνεται στη κατηγορία των δρομολογημένων πλοίων. Ο τύπος αυτός στην κοινή ναυτική γλώσσα λέγεται και «πλοίο καγκουρό».

Πρόκειται για μεγάλο δεξαμενόπλοιο (αυτοκινούμενη πλωτή δεξαμενή) που αντί χύμα φορτίων μεταφέρει φορτηγίδες, εξ ου και η ελληνική ονομασία του τύπου αυτού, τις οποίες αφήνει ή παραλαμβάνει στα διάφορα αγκυροβόλια των λιμένων προσέγγισης με πολύ αισθητή τη μείωση χρόνου παραμονής, αγκυροβολίας και χωρίς επιπρόσθετα έξοδα ελλιμενισμού και φορτοεκφόρτωσης. Έτσι με τον τρόπο αυτό μειώνεται και ο συνολικός χρόνος ακόμη του κυκλικού ταξιδίου του πλοίου.

Τα πλοία αυτά φέρουν ειδικούς πρυμναίους εξοπλισμούς με διπλούς προβόλους, και πλευρικές σιδηροτροχιές επί των οποίων κινείται μεγάλη γερανογέφυρα, για τις φορτοεκφορτώσεις των φορτηγίδων. Έτσι προσεγγίζοντας σ΄ ένα αγκυροβόλιο λιμένα τούτο ημιβυθίζεται και εκφορτώνει έμφορτες φορτηγίδες (κοινώς μαούνες), στη συνέχεια παραλαμβάνει τις κενές ή έμφορτες που είχε αφήσει από την προηγούμενη προσέγγιση και ακολούθως ανελκύεται και αποπλέει. Τις δε φορτηγίδες παραλαμβάνουν ένα ή δύο ρυμουλκά λιμένος, τα οποία και τις μεταφέρουν στους προβλήτες φοτοεκφόρτωσης. 
Την επιμέλεια της φόρτωσης ή εκφόρτωσης των φορτηγίδων και της ετοιμότητάς τους στην επόμενη προσέγγιση αναλαμβάνουν οι πράκτορες της πλοιοκτήτριας εταιρίας ή του ναυλωτή του πλοίου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φορτηγά πλοία
Συναγωγή θερμότητας

Η **συναγωγή** είναι ένας από τους τρεις τρόπους μετάδοσης της θερμότητας από ένα σώμα/σύστημα μεγαλύτερης θερμοκρασίας σε ένα άλλο μικρότερης θερμοκρασίας. Η *συναγωγή* συμβαίνει ανάμεσα σε ένα στερεό και ένα ρευστό, και ειδικότερα όταν ένα ρευστό κινείται πάνω σε μια επιφάνεια στερεού. Δεν μπορεί να συμβεί μεταξύ δύο στερεών όπου εκεί η θερμότητα μεταδίδεται μέσω αγωγής. Άλλωστε όταν δύο ρευστά διαφορετικής θερμοκρασίας έρχονται σε επαφή πραγματοποιείται ανάμιξη των ουσιών (δηλαδή πιο πολύπλοκο φαινόμενο που περιλαμβάνει και μεταφορά θερμότητας και μεταφορά μάζας).

Ο μηχανισμός της μεταφοράς της θερμότητας είναι η γρήγορη διάχυση της στο ρευστό λόγω της αυξημένης διάχυσης της ορμής του. Δηλαδή η θερμότητα αφού μεταφερθεί στο ρευστό διαχέεται σε μεγαλύτερη έκταση του ρευστού και έτσι οι θερμοκρασιακές διαφορές επιφάνειας-ρευστού μένουν αυξημένες. Η τριβή που δημιουργεί η κίνηση του ρευστού καθιστούν στην αγωγή μεγαλύτερη θερμορροή λόγω της καλύτερης επαφής της επιφάνειας με το ρευστό. Έτσι γενικά η *συναγωγή* είναι ένας τρόπος μετάδοσης που περιλαμβάνει και το φαινόμενο της αγωγής και τα φαινόμενα της διάχυσης ορμής του ρευστού. 

Η *συναγωγή* είναι εκείνος ο τρόπος μετάδοσης θερμότητας που μπορεί να μεταφέρει μεγάλες ποσότητες θερμότητας σε μικρό χρονικό διάστημα σε αντίθεση με την αγωγή και την ακτινοβολία σε μικρές θερμοκρασίες. Η *συναγωγή* είναι εκείνο το φαινόμενο που το συναντάμε όταν θέλουμε να κρυώσουμε το ζεστό φαγητό και φυσάμε πάνω του, όταν στεγνώνουμε τα μαλλιά με το πιστολάκι και ο θερμός αέρας πέφτει πάνω στα υγρά μαλλιά όπου το νερό απορροφάει την θερμότητα και εξατμίζεται, όταν φυσάει και κρυώνουμε όπου μέσω συναγωγής φεύγει θερμότητα από το δέρμα μας, όταν έχουμε την ροή αέρα γύρω από εναλλάκτες.

Η συναγωγή είναι εξαιρετικά πολύπλοκο φαινόμενο. Κατά τη μοντελοποίηση της και για την εξαγωγή των εξισώσεων που δίνουν την θερμοροή συχνά πρέπει να ληφθεί υπόψη και να επιλυθεί και το πρόβλημα ροής των ρευστών. 

Η θερμοροή στην συναγωγή δίνεται από την σχέση : **Q=h·A·ΔΤ**, όπου: 
***Α**: το εμβαδόν της επιφάνειας, 
***ΔΤ**: η διαφορά θερμοκρασίας του σωματος και του ρευστού και 
***h**: ο συντελεστής μεταφοράς. 

Λόγω της πολυπλοκότητας του φαινομένου, για τον υπολογισμό της μεταφοράς θερμότητας χρησιμοποιούνται εμπειρικές σχέσεις με κατάλληλο συντελεστή μεταφοράς, ο οποίος προκύπτει από πειραματικά δεδομένα για διάφορες περιπτώσεις και διαφορετικές γεωμετρίες προβλημάτων συναγωγής. Η εύρεση του συντελεστή μεταφοράς **h** γίνεται με την αδιάστατη μορφή του που είναι ο αριθμός Nusselt (Νu) ο οποίος υπολογίζεται συναρτήσει των αριθμών Reynolds (Re) και Prantl (Pr).

## Αναφορές
* Ξ. Κακάτσιος. “Αρχές Μεταφοράς Θερμότητας και Μάζης”. Εκδόσεις Συμεών. Αθήνα, 2006.

Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής
Κατηγορία:Μεταφορά θερμότητας
Κατηγορία:Μηχανική ρευστών
Ζεράρ Λόπεζ Σεγού

Ο **Ζεράρ Λόπεζ Σεγού** (*Gerard López Segú*, 12 Μαρτίου 1979) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Γκρανολιέρς. Σε μια οικογένεια στενά συνδεδεμένη με το ποδόσφαιρο, ο Ζεράρ Λόπεζ είναι ο μικρότερος από τα 3 αδέλφια ποδοσφαιριστές. Ο μεγαλύτερος, Sergi Lopez, επίσης πρώην ποδοσφαιριστής της πρώτης ομάδας της Μπαρτσελόνα της δεκαετίας του ’80. Ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα της πόλης όπου γεννήθηκε, στην Γκρανολιέρς. Μετά από ένα πέρασμα από τους «μικρούς» της Μπαρτσελόνα σε ηλικία 11 χρονών, έκανε το ντεμπούτο του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο την περίοδο 1996-97 με την Barça B.

Σε ηλικία 17 χρονών υπέγραψε στην Βαλένθια ΚΦ. Στις 31 Αυγούστου 1997 έκανε το ντεμπούτο του στην Primera Division. Υπό τις οδηγίες του τεχνικού Χόρχε Βαλντάνο (που πίστευε πολύ στο ταλέντο του), ο Gerard ξεκίνησε στη Βαλένθια με τις καλύτερες προοπτικές. Όμως μετά από 3 εβδομάδες τη περίοδο 1997-1998, η ομάδα άλλαξε προπονητή και την τεχνική ηγεσία ανέλαβε ο Κλαούντιο Ρανιέρι. Ο τελευταίος δεν είχε στα πλάνα του τον Gerard και έτσι τον επόμενο χρόνο συνέχισε την καριέρα του στην Ντεπορτίβο Αλαβές.

Έπειτα από μια περίοδο με αρκετές συμμετοχές, επέστρεψε στην Βαλένθια ΚΦ την περίοδο 1999-2000. Αυτή τη φορά υπό τις οδηγίες του Héctor Cúper, όπου είχε πολλά λεπτά συμμετοχής και καλή απόδοση, συμμετείχε σε μια από τις καλύτερες ομάδες στο ισπανικό πρωτάθλημα και το Champions League. Το 2000 και ενώ είχε αποκτήσει εξαιρετική φήμη σε όλη την Ευρώπη (ομάδες σαν την Ίντερ, ΑΚ Μίλαν και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ενδιαφέρονταν να τον εντάξουν στο δυναμικό τους), η ομάδα που ήθελε και συμπαθούσε περισσότερο ήταν η Μπαρτσελόνα. Η μεταγραφή του στην τελευταία απέφερε στο ταμείο της Βαλένθια κάτι περισσότερο από 3,4 εκατομμύρια πεσέτες.

Την ίδια περίοδο αγωνίστικε στο Euro 2000 με την Εθνική Ισπανίας, εναντίον του Βελγίου και της Ολλανδίας.

Συνήθιζε να παίζει στο κέντρο και προς την επίθεση, με το νούμερο 14 στη φανέλα (την φανέλα του ειδώλου του, Γιόχαν Κρόιφ). Με καλή σωματοδομή  (1.80 ύψος και 72 κιλά βάρος), μεγάλη σωματική δύναμη και τεχνική κατάρτιση, μπορούσε να παίζει σε πολλές θέσεις καθώς και να σκοράρει. Μεγάλο μειονέκτημά του ήταν οι τακτικοί τραυματισμοί σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του στην Μπαρτσελόνα που τον ανάγκασαν πολλές φορές να μένει μακριά από την αγωνιστική δράση.

Αφού κέρδισε το πρωτάθλημα Ισπανίας με την Μπαρτσελόνα την περίοδο 2004-2005 παρέμεινε στην ομάδα μέχρι τις 30 Ιουνίου 2005, οπότε και υπέγραψε συμβόλαιο με την ΑΣ Μονακό μέχρι το 2009.

Στις 29 Αυγούστου 2007, δύο χρόνια πριν λήξει το συμβόλαιό του, έλυσε το συμβόλαιό του με την Μονακό και υπέγραψε στην Ρεκρεακτίβο Ουέλβα συμβόλαιο ενός έτους με οψιόν επέκτασης για άλλον έναν χρόνο.

Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Λ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιρόνα ΦΚ
Μετρό Βιέννης

Το **Μετρό Βιέννης** (*U-Bahn Wien*) είναι ο μητροπολιτικός σιδηρόδρομος της πρωτεύουσας της Αυστρίας, της Βιέννης. Με 5 γραμμές συνολικού μήκους 83,3 χιλιομέτρων, εξυπηρετεί 98 σταθμούς. Εγκαινιάστηκε δοκιμαστικά το 1976 και επίσημα το 1978, αλλά κάποια τμήματα λειτουργούσαν ήδη από παλαιότερα ως τοπικοί σιδηρόδρομοι. Αποτελείται από δυο συστήματα λειτουργίας, ένα μετρό και ένα "light-metro" (δηλαδή τραμ-μετρό) που χρησιμοποιεί συρμούς του βιεννέζικου τραμ. Το δίκτυο είναι συνδεδεμένο με τον προαστιακό σιδηρόδρομο και το τραμ. Η εταιρεία λειτουργίας ανήκει εξ ολοκλήρου στο δήμο της Βιέννης.

## Γραμμές

Το αεροδρόμιο της Βιέννης δεν συνδέεται με το μετρό, αλλά με προαστιακό σιδηρόδρομο (S-Bahn) και ειδικό συρμό (τρένο CAT).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μετρο
Βιεννης
Μετρο Βιεννης
Κούρφυρστενταμ

thumb
Η **Κούρφιρστενταμ** (*Kurfürstendamm* η απλώς *Ku'damm*) είναι λεωφόρος στο Βερολίνο και η κεντρική λεωφόρος του δυτικού μέρους της πόλεως. Το 1886 έγινε λεωφόρος. Μετά τη διχοτόμηση της πόλης ήταν ο σημαντικότερος εμπορικός δρόμος του δυτικού Βερολίνου, και είχε το παρατσούκλι *Η βιτρίνα της δύσης*. Μετά το 1990 τα πολυκαταστήματα έφυγαν για το ιστορικό κέντρο της πόλης και άνοιξαν πολλές μπουτίκ από οίκους μόδας. Σημαντικότερο αξιοθέατο είναι η *Kaiser-Wilhelm-Gedächtiskirche*, το *Europacenter* και το πολυκατάστημα πολυτελείας *KaDeWe*.

## Βιβλιογραφία

* Karl-Heinz Metzger, Ulrich Dunker: *Der Kurfürstendamm – Leben und Mythos des Boulevards in 100 Jahren deutscher Geschichte*, Sabine Konopka Verlag, Berlin 1986, ISBN 3-9248-1213-6
* Regina Stürickow: *Der Kurfürstendamm - Gesichter einer Straße*, Arani-Verlag, Berlin 1995, ISBN 3-7605-8658-9
* Johannes Althoff: *Der Kurfürstendamm*, Berlin-Edition, Berlin 2001, ISBN 3-8148-0020-6
* Hans-Jürgen Tast: *Kinos in den 1980ern. Beispiel: Berlin/West*, Schellerten 2008, ISBN 978-3-88842-035-1

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* kurfuerstendamm.de 
* Kurfürstendamm - Interaktives 360° Panorama - auch in großen Bildformaten
* Kurfürstendamm bei Nacht
* Interessengemeinschaft Kurfürstendamm eV 

Κατηγορία:Λεωφόρος
Κατηγορία:Γεωγραφία του Βερολίνου
Λεωφόρος

thumb|Λεωφόρος
thumb|Η Avenue des Champs-Élysées στο Παρίσι το 1900
Ως **Λεωφόρος** [λέως (λαός) + φέρω] θεωρείται μία μεγάλη κεντρική οδός μεγάλου μήκους και πλάτους που συνδέει την πόλη με τα περίχωρα. Συχνά με πολλές λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση. Κάποιες φορές χτίζεται μετά την κατεδάφιση τον τειχών μιας πόλης όπως στην περίπτωση της βιεννέζικης Ρίνγκστρασσε. Οι λεωφόροι είναι επίσης οδοί οι οποίοι επιτρέπουν σε οδηγούς να κινηθούν σε υψηλές ταχύτητες.

Μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις μια λεωφόρος βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο μιας πόλης. 

Στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα (Αθήνα) συναντάμε αρκετές λεωφόρους όπως τις:

* Λεωφόρος Αλεξάνδρας, αποτελεί βόρειο όριο του Αθηναϊκού Δακτυλίου.
* Λεωφόρος Πατησίων, ξεκινά από την οδό Πανεπιστημίου και οδηγεί στα Πατήσια.
* Λεωφόρος Κηφισού, κεντρικός οδικός άξονας των Αθηνών, ο οποίος έχει κατασκευαστεί επί του ποταμού Κηφισού.
* Λεωφόρος Βουλιαγμένης, κύριος οδικός άξονας των Νοτίων Προαστίων και άλλες πολλές.

## Πηγές
*

Κατηγορία:Δρόμοι ανά είδος
Κατηγορία:Δρόμοι
Κοπρέας

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Κοπρέας** (***Κοπρεύς***) ήταν γιος του Πέλοπα και της Ιπποδαμείας, ο οποίος γεννήθηκε στην Ηλεία. Το όνομα του μεταφράζεται ως «βρωμερός άνθρωπος» ή κάτι άλλο εξίσου υποτιμητικό. Ο Κοπρέας αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του επειδή σκότωσε τον Ίφιτο. Τον δέχθηκε ο Ευρυσθέας, τον εξάγνισε από το μίασμα του φόνου και τον διόρισε κήρυκά του. Ο Κοπρέας έφερνε την είδηση στον Ευρυσθέα ύστερα από την εκπλήρωση κάθε άθλου του Ηρακλή. Ο Κοπρέας ήταν μάλλον αντιπαθητικός χαρακτήρας: θρασύς, δειλός, δόλιος και κακός. Ωστόσο, ο γιος του ο Περιφήτης στάθηκε ανώτερος του πατέρα του, ακολούθησε τον Αγαμέμνονα στον Τρωικό Πόλεμο και σκοτώθηκε εκεί από τον Έκτορα. Ο Όμηρος υποτιμεί τον Κοπρέα με την φράση :

*«Από έναν ευτελή πατέρα γεννήθηκε ένας εξαιρετικά καλύτερος γιος σε όλους τους τομείς, στα πόδια και τη μάχη»*.

Μετά τον θάνατο του Ηρακλή, όταν οι Ηρακλείδες κατέφυγαν στην Αρχαία Αθήνα, ο Ευρυσθέας απέστειλε τον Κοπρέα αξιώνοντας από τους Αθηναίους να εκδιώξουν τους Ηρακλείδες. Οι Αθηναίοι αρνήθηκαν, αλλά ο Κοπρέας ήταν τόσο αυθάδης και αναιδής, ώστε δεν άντεξαν και τον σκότωσαν. Αυτό όμως στην αρχαία Ελλάδα ήταν μεγάλη ασέβεια, γιατί οι κήρυκες είχαν ασυλία. Για να εξαγνισθούν λοιπόν οι Αθηναίοι όρισαν πένθος, σύμφωνα με το οποίο οι Αθηναίοι έφηβοι φορούσαν κατά καιρούς μαύρες χλαμύδες.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Ομήρου *The Iliad* with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924 
* Ομήρου *Homeri Opera in five volumes*, Oxford University Press, Οξφόρδη 1920
* Pseudo-Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921

Κοπρεας
Κόρεσος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κόρεσος** ήταν ένας ιερέας του θεού Διονύσου, που ερωτεύθηκε παράφορα μία παρθένα από την Καλυδώνα, την Καλλιρρόη. Επειδή όμως η Καλλιρρόη απέκρουσε τον έρωτά του, ο Κόρεσος παραπονέθηκε γι' αυτό το θέμα στον Διόνυσο, με αποτέλεσμα ο θεός να στείλει στους κατοίκους της Καλυδώνας τρέλα (μανία). Για να απαλλαγούν από αυτή τη συμφορά, οι Καλυδώνιοι, σύμφωνα με χρησμό από το Μαντείο της Δωδώνης, όφειλαν να θυσιάσουν στον Διόνυσο μία παρθένα. Αλλά ο κλήρος έπεσε στην Καλλιρρόη, οπότε ο Κόρεσος, ερωτευμένος καθώς ήταν, δεν άντεξε να θυσιάσει την κοπέλα και αυτοκτόνησε. Στη συνέχεια η Καλλιρρόη, από τις τύψεις και τη ντροπή της, έπεσε μέσα στη λιμνούλα μιας πηγής, η οποία από τότε πήρε το όνομά της.

Ο Παυσανίας είναι ο μοναδικός, που έχει διασώσει αυτή την ιστορία, η οποία πιθανώς προέρχεται από κάποιο ελληνιστικό έπος, ίσως τα "Αιτωλικά" του Νικάνδρου.

## Δείτε επίσης
* Με τον τίτλο «Κόρεσος και Καλλιρρόη» ("Coresus et Callirhoe") είναι γνωστός ένας ζωγραφικός πίνακας (1765) του Γάλλου ζωγράφου Ζαν-Ονορέ Φραγκονάρ, που εξασφάλισε στον δημιουργό του μία θέση στη Γαλλική Ακαδημία.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969.
* Ελληνική Μυθολογία, Οι Ήρωες, τοπικές παραδόσεις, τόμος 3, Εκδόσεις: Εκδοτική Αθηνών, 1986, Αθήνα, σελ. 348.
* Ι. Θ. Κακριδής, Ομηρικές έρευνες, Εκδόσεις: Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Αθήνα 1984. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ: Κόρεσος και Καλλιρόη.

Κορεσος
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας