Μίχαλυ Μπάμπιτς

O **Μίχαλυ Μπάμπιτς** () (26 Νοεμβρίου 1883 – 4 Αυγούστου 1941) ήταν Ούγγρος ποιητής, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, ιστορικός της λογοτεχνίας και μεταφραστής, ο οποίος, από την έκδοση του πρώτου του τόμου ποίησης το 1909, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη λογοτεχνική ζωή της χώρας του. Τα μυθιστορήματά του διερευνούν σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα.

## Βιογραφικά στοιχεία
O Μίχαλυ Μπάμπιτς γεννήθηκε το 1883 στο Σέκσαρντ, μια μικρή πόλη στη νότια Ουγγαρία (τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία) σε μεσοαστική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν δικαστής και μερικές μετεγκαταστάσεις που συνδέονταν με τη δικαστική καριέρα του, έδωσαν στον νεαρό Μπάμπιτς μια διαμορφωτική εμπειρία για τα τοπικά έθιμα, τις θρησκευτικές πρακτικές και τις πνευματικές αξίες της ουγγρικής επαρχίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης ουγγρική, γαλλική και λατινική φιλολογία από το 1901 έως το 1905 και αρχικά εργάστηκε ως καθηγητής σε επαρχιακά γυμνάσια. Άρχισε να δημοσιεύει ποίηση και έγινε γνωστός στον λογοτεχνικό κόσμο από το 1909. Την ίδια χρονιά, έκανε ένα ταξίδι στην Ιταλία, το οποίο τον έκανε να ενδιαφερθεί για τον Δάντη. Πραγματοποίησε πολλά άλλα ταξίδια στην Ιταλία αργότερα και οι εμπειρίες του τον οδήγησαν να μεταφράσει τη *[[Θεία Κωμωδία]]* του Δάντη στα ουγγρικά.

Κατά τη διάρκεια της ταραγμένης εποχής της Ουγγρικής Σοβιετικής Δημοκρατίας του 1919 διορίστηκε καθηγητής ξένης και σύγχρονης ουγγρικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, αλλά σύντομα, μετά την πτώση της βραχύχρονης επαναστατικής κυβέρνησης αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω των αντιπολεμικών - φιλειρηνικών ποιημάτων που έγραψε κατά την περίοδο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Έκτοτε έγινε αρθρογράφος στο λογοτεχνικό περιοδικό *Nyugat* («Η Δύση», ιδρύθηκε το 1908 και εισήγαγε στην Ουγγαρία τα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά ρεύματα της Δυτικής Ευρώπης, μεταξύ των οποίων τον νατουραλισμό, τον συμβολισμό, τον ιμπρεσιονισμό και τον μοντερνισμό), αφοσιώθηκε στη συγγραφή και έγινε κεντρική φυσιογνωμία στη λογοτεχνική σκηνή της Βουδαπέστης. Το 1929 έγινε αρχισυντάκτης του περιοδικού, θέση που κατείχε μέχρι τον θάνατό του.

Το 1921 παντρεύτηκε την Ιλόνα Τάνερ, η οποία αργότερα δημοσίευσε ποίηση με το ψευδώνυμο *Σόφι Τόροκ*. Δύο χρόνια αργότερα μετακόμισαν στο Έστεργκομ. Έζησαν επίσης στο Σέγκεντ και τελικά στη Βουδαπέστη. Το 1927 έγινε μέλος της λογοτεχνικής Εταιρείας Κισφάλουντι και την ίδια χρονιά διορίστηκε επίτροπος του λογοτεχνικού Βραβείου Μπάουμγκαρτεν.

Το 1937, διαγνώστηκε με καρκίνο του λάρυγγα. Πέθανε στη Βουδαπέστη το 1941.  

Στο Σέκσαρντ, την πόλη καταγωγής του, υπάρχει μουσείο αφιερωμένο στο έργο του και δύο μνημεία του. Στις 4 Νοεμβρίου 2024, ο αστεροειδής (202790) Babits ονομάστηκε προς τιμήν του.

## Λογοτεχνικό έργο
μικρογραφία|271x271εσ|Πορτρέτο του Μίχαλυ Μπάμπιτς, Γιόζεφ Ριπλ-Ρόναι (1923)|αριστεράO Μίχαλυ Μπάμπιτς ήταν ηγετική φωνή στον ουγγρικό μοντερνισμό μαζί με τον Έντρε Άντι και τον Ντέζε Κόστολανι. Η γραφή του χαρακτηρίζεται από πνευματικό βάθος και μορφικό πειραματισμό. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα και δοκίμια.

Ο Μπάμπιτς ήταν ένας διανοούμενος ποιητής του οποίου συχνά οι στίχοι είναι δυσνόητοι. Εγωκεντρικός και αποσυρμένος στα πρώτα του χρόνια εν μέσω ταραγμένων πολιτικών εποχών, αργότερα έστρεψε την προσοχή του σε σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα. Ανάμεσα στα μυθιστορήματά του αξιοσημείωτα είναι *Τα παιδιά του θανάτου* (1927), μια συμπονετική απεικόνιση της παρακμάζουσας μεσαίας τάξης, και το σατιρικό *Το σπίτι από τραπουλόχαρτα* (1924) το οποίο, στο πλαίσιο μιας εγκληματικής ιστορίας, μεταφέρει τον αναγνώστη στον υπόκοσμο της Βουδαπέστης στις αρχές του αιώνα. *Ο γιος του Βιργίλιου Τιμάρ* (1922) επικεντρώνεται στη ζωή ενός δασκάλου που ζει σε ένα κιστερκιανό μοναστήρι, ο οποίος πρέπει να διαχειριστεί τις πολύπλοκες ευθύνες του ως εκπαιδευτικός και ιερέας απέναντι σε έναν ταλαντούχο μαθητή του και τις δύσκολες συνθήκες που περιβάλλουν τη ζωή του αγοριού. 

Ο Μπάμπιτς είναι επίσης ένας από τους σημαντικότερους λογοτεχνικούς μεταφραστές της Ουγγαρίας. Μεταξύ άλλων, μετέφρασε Σοφοκλή, Γκαίτε, Σαίξπηρ, Ουάιλντ, Μποντλέρ, Πόε και μεσαιωνικούς λατινικούς ύμνους. Το πιο σημαντικό έργο του είναι η πλήρης μετάφραση της *[[Θεία Κωμωδία|Θείας Κωμωδίας]]* του Δάντη στα ουγγρικά.

## Έργα (επιλογή)
[μικρογραφία|307x307px|Ο συγγραφέας και η σύζυγός του μπροστά από το σπίτι τους στο [Έστεργκομ (1928)]]

* *Levelek Iris koszorújából*, 1909 (*Φύλλα από στεφάνι ίριδας*) ποίηση

* *Herceg, hátha megjön a tél is!* 1911 (*Πρίγκιπα, και αν έλθει ο χειμώνας!*) ποίηση
* *Recitatív*, 1916 (*Ρετσιτατίβο*) ποίηση
* *A gólyakalifa*, 1916 (*Ο χαλίφης πελαργός*) μυθιστόρημα
* *Irodalmi problémák*, 1917 (*Λογοτεχνικά προβλήματα*) δοκίμιο
* *Nyugtalanság völgye*, 1920 (*Η κοιλάδα της αναταραχής*) ποίηση
* *Timár Virgil fia*, 1922 ( *Ο γιος του Βιργίλιου Τιμάρ*) μυθιστόρημα
* *Kártyavár*, 1924 (*Το σπίτι από τραπουλόχαρτα*) μυθιστόρημα
* *Sziget és tenger*, 1925 (*Νησί και ωκεανός*) ποίηση
* *Kentaurenschlacht*, 1926 (*Η μάχη των Κενταύρων*)
* *Halál fiai*, 1927 (*Τα παιδιά του θανάτου*) μυθιστόρημα
* *Az istenek halnak, az ember él*, 1929 (*Οι θεοί πεθαίνουν, ο άνθρωπος ζει*) ποίηση
* *Versenyt az esztendőkkel*, 1933 (*Αγώνας δρόμου ενάντια στα χρόνια*) ποίηση
* *Elza pilóta vagy a tökéletes társadalom*, 1933 (*Πιλότος Έλσα ή η τέλεια κοινωνία*) μυθιστόρημα
* *Jónás könyve*, 1940 (*Βιβλίο του Ιωνά*) αφηγηματική ποίηση
* *Az európai irodalom története*, 1941 (*Ιστορία της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας*)
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι ποιητές
Κατηγορία:Ούγγροι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ούγγροι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Ούγγροι μεταφραστές