open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ουγγρική λεγεώνα

Η **Ουγγρική λεγεώνα** ήταν ένα στρατιωτικό σώμα, το οποίο δημιουργήθηκε από τον Τζουζέπε Γκαριμπάλντι.

Απαρτιζόταν από εθελοντές και στρατιώτες Ούγγρους, οι οποίοι είχαν πολεμήσει μαζί με άλλες μονάδες Γαριβαλδινών εκείνη την περίοδο, όπως ο Στεφάνο Τουρ.

## Ιστορία
Ο Τουρ κατά τον Β' Ιταλικό Πόλεμο Ανεξαρτησίας, είχε πετύχει τη στρατολόγηση Ούγγρων εθελοντών από τον στρατό των Αψβούργων, οι οποίοι υπηρέτησαν στη μονάδα "Κυνηγοί των Άλπεων".

Έχοντας ιδρυθεί στη Σικελία, στην πόλη του Παλέρμο στις 16 Ιουλίου του 1860, αρχικά απαρτιζόταν από πενήντα εθελοντές, οι οποίοι έφθασαν να αριθμούν τους 500 υπό τη διοίκηση του λοχαγού Φέρντιναντ Νάντορ Έμπερ (1825-1885) (για τον οποίο, η μονάδα ήταν γνωστή και ως "Brigata Eber" και η οποία στην πραγματικότητα περίκλειε όλους τους ξένους εθελοντές). 

Καθώς περιήλθε η διοίκηση υπό τον Τουρ, έγινε σε μερικούς μήνες κυβερνήτης της Νάπολη και το χρησιμοποίησε για να διαδώσει την επανάσταση στην περιοχή του Αβελλίνο, μέχρι το Πλεμπισκίτο. Ο Τουρ έκατσε στο πόστο αυτό μέχρι τον Δεκέμβριο του 1861, καθώς ο Έμπερ είχε αφήσει την Ιταλία τον Οκτώβριο του 1860.

Μετά την ένωση της Ιταλίας και μετονομασθείσα ως "Ουγγρική Βοηθητική Λεγεώνα" με δύναμη 1400 ανδρών υπό τη διοίκηση του λοχαγού Μογκιορόντι, έλαβε μέρος στην καταπολέμηση των ένοπλων συμμοριών που έδρασαν μετά την ενοποίηση της χώρας στην ιταλική ύπαιθρο. Συγκεκριμένα έδρασε στην περιοχή της Καμπανίας μεταξύ του Απριλίου του 1861 και του Αυγούστου του 1862 και μετά από τον Οκτώβριο του 1865 μέχρι τον Ιούνιο του 1866. Είχε κάποιον ρόλο σε αγριότητες όπως τη σφαγή της Αουλέτα και την επανάσταση στο Μοντεφαλτσιόνε.

Η μονάδα διαλύθηκε το 1867.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Andrea Carteny La legione ungherese contro il brigantaggio, Volume 1 Edizioni Nuova Cultura, Roma 2012
*Alexandre Dumas padre: I Garibaldini.
*Gaetano Falzone, Legioni estere con Garibaldi nel 1860, Palermo, 1961, U. Manfedi editore
*Gaetano Falzone (a cura di); I corrispondenti italiani di Stefano Turr nel Magyar orszagos leveltar di Budapest. Palermo, Tip. G. Mariscalco, 1965.
*Ignazio Helfy (a cura di); Documenti e note relativi al libello contro il generale Turr. Milano, Guglielmini, 1863.
*Lajos Lukacs; Bandiere della legione ungherese in Italia nell'armeria Reale di Torino. Torino, 1971.
*Caterina Pigorini Beri; Stefano Turr : ricordi politici. Roma, Nuova antologia, 1908
*Stefania Turr; L' opera di Stefano Turr nel Risorgimento italiano (1849-1870) descritta dalla figlia (2 voll.); Firenze, Tipografia fascista, 1928.
*Attilio Vigevano; La legione ungherese in Italia (1859-1867). Ministero della Guerra, Stato Maggiore centrale, Ufficio storico, Roma, 1924.
*(HU) Anna Dániel; Így élt Türr István. Budapest, Móra Kiadó, 1985.
*(HU) Béla Gonda; Türr tábornok. Budapest, Baja város közönsége, 1925.

Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ιταλίας
Μουσαλά

thumb|250px|Άποψη του Μουσαλά
Το **Μουσαλά** (βουλγαρικά: Мусала, από το 1949 έως το 1962 ονομαζόταν **Στάλιν**) είναι η ψηλότερη κορυφή του ορεινού όγκου της Ρίλα, στη νοτιοδυτική Βουλγαρία και η ψηλότερη κορυφή στα Βαλκάνια, με ύψος 2.925,42 μέτρα. Είναι η ψηλότερη κορυφή ανάμεσα στις Άλπεις και την οροσειρά του Καυκάσου και η ψηλότερη στην ανατολική Ευρώπη πέραν του Καυκάσου. Άλλες κορυφές κοντά στο Μουσαλά είναι το Μικρό Μουσαλά (2.902 μέτρα) και το Ίρετσεκ (2.852 μέτρα).

Το Μουσαλά βρίσκεται εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου Ρίλα, το οποίο είναι γνωστό για την πλούσια χλωρίδα του, η οποία περιλαμβάνει είδη όπως το βαλκανικό πεύκο και η υβριδογενής ελάτη στα δάση στις πλαγιές και πανίδα· είναι ένα από τα πρώτα μέρη της Ευρώπης στα οποία βρέθηκε ο τοιχοδρόμος (*Tichodroma muraria*). Όλες οι μεγάλες οροσειρές της Βουλγαρίας φαίνονται από την κορυφή του: η Βιτόσα βορειοδυτικά, η Σρέντνα Γκόρα βορειοανατολικά, ο Αίμος πίσω από αυτά, η Ροδόπη στα νοτιοανατολικά, τα Πιρίν στο νότο και το Οσόγκοβο και το όρος Ρούι στα δυτικά, και η Ρίλα.

Με μέση ετήσια θερμοκρασία -3 °C, το Μουσαλά είναι το πιο ψυχρό μέρος στη Βουλγαρία και σε όλοκληρη τη βαλκανική χερσόνησο. Η θερμοκρασία παραμένει υπό το μηδέν για σχεδόν 8 μήνες το χρόνο, ενώ το βουνό παραμένει καλυμμένο με χιόνι για πάνω από 6 μήνες το χρόνο. 

Από το 1999 λειτουργεί στη κορυφή του Μουσαλά περιβαλλοντικό αστεροσκοπείο, το οποίο παρακολουθεί τη μετακίνηση των αέριων ρύπων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Αποσταλινοποίηση
Ιάκωβος Ρίζος (ζωγράφος)

Ο** Ιάκωβος Ρίζος ** (Αθήνα 1849 &ndash; Παρίσι 1926) ήταν Έλληνας ζωγράφος που έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στη Γαλλία. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1849 και σπούδασε ζωγραφική στο Παρίσι με καθηγητή τον φημισμένο Αλεξάντρ Καμπανέλ. Μετά την αποπεράτωση των σπουδών του παρέμεινε στη γαλλική πρωτεύουσα για βιοποριστικούς λόγους. Ανέπτυξε έντονη καλλιτεχνική δραστηριότητα συμμετέχοντας αρκετές φορές στα διάφορα Σαλόνια του Παρισιού αλλά και στις Παγκόσμιες Εκθέσεις του Παρισιού το 1878 και το 1900. Πέρα από την εκθεσιακή του δραστηριότητα στη Γαλλία, συμμετείχε και σε εκθέσεις επί ελληνικού εδάφους (π.χ. Πανελλήνιες Εκθέσεις των 1888 και 1889, Καλλιτεχνική Έκθεση Αθηνών του 1899, εκθέσεις φιλολογικού συλλόγου Παρνασσού το 1901 και 1902 κλπ). Πέθανε στο Παρίσι το 1926. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας αλλά και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και τη Γαλλία.

## Τεχνοτροπία
Το έργο του Ρίζου επηρεάστηκε βαθύτατα από τη μαθητεία του στη Γαλλία έτσι παρά το γεγονός πως είχε έρθει σε επαφή με τον ιμπρεσιονισμό, ο ίδιος παρέμεινε πιστός στην ακαδημαϊκή σχολή. Ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την προσωπογραφία και σε μικρότερο βαθμό με την τοπιογραφία (σε αυτόν τον τομέα χρησιμοποίησε ιμπρεσιονιστικές και υπαιθριστικές τάσεις). Στο έργο του κυρίαρχο ρόλο παίζουν οι καλλίγραμμες και κομψές γυναικείες σιλουέτες. Το πιο γνωστό του έργο είναι ο πίνακας «Αθηναϊκή Βραδιά» («Στην ταράτσα», 1897) που απέσπασε έπαινο στην Καλλιτεχνική Έκθεση Αθηνών του 1899 και αργυρό μετάλλιο στην Παγκόσμια Έκθεση που διοργανώθηκε το 1900 στο Παρίσι.

## Φωτοθήκη


"Sur la terrasse" de I. Rizos (musée du Louvre, Paris) (51578149835).jpg|“ Αθηναϊκή Βραδιά ” (1897).
Γυναικείο γυμνό.jpg|Γυναικείο γυμνό, Ιάκωβος Ρίζος, Ελαιογραφία σε μουσαμά, 32 x 24 εκ., Ιδιωτική Συλλογή.
RIZOS1.jpg|“ Κυρία ξαπλωμένη στον καναπέ ” (1885-1890).
RIZOS2.jpg|“ Κυρία στον κήπο με το σκύλο της ” (1885-1890).



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Σλοβιάνσκ

Το **Σλοβιάνσκ** ή **Σλαβιάνσκ** (ουκρανικά: Слов'янськ, ρωσικά: Славянск) είναι πόλη στην ανατολική Ουκρανία, στην περιφέρεια Ντονέτσκ. Η πόλη το 2012 είχε 117.994 κατοίκους.

## Ιστορία
Το 1676 ένα οχυρό το οποίο ονομάστηκε Τορ κτίστηκε στη συμβολή των ποταμών Καζένιι Τόρεντς και Σουκχίι Τόρεντς, οι οποίοι σχηματίζουν τον ποταμό Τόρετς, ενός παραποτάμου του Ντονέτς. Σύντομα μια πόλη αναπτύχθηκε δίπλα στο οχυρό. Η πόλη άρχισε να παράγει αλάτι από τις κοντινές αλμυρές λίμνες και η παραγωγή αλατιού έγινε η κύρια τοπική οικονομία. Η παραγωγή έγινε αντιπαραγωγική τον 18ο αιώνα και σταμάτησε το 1782. Το 1784 η πόλη ονομάστηκε Σλοβιάνσκ.

Στις 12 Απριλίου 2014, κατά τη διάρκεια της κρίσης μετά τις αναταραχές στην Ουκρανία που οδήγησαν στην απομάκρυνση του φιλορώσου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς, κουκουλοφόροι άντρες με στρατιωτικό εξοπλισμό και αλεξίσφαιρα γιλέκα κατέλαβαν κυβερνητικά κτίρια στη πόλη. Στις 13 Απριλίου υπήρξαν αναφορές για μάχες ανάμεσα σε ενόπλους και Ουκρανούς στρατιώτες, με νεκρούς και στις δύο πλευρές. Ο ουκρανικός στρατός επιτέθηκε στο Σλοβιάνσκ στις 2 Μαΐου 2014 και κατάφερε να ανακαταλάβει τη μισή πόλη. Στις 5 Ιουλίου 2014, οι αποσχιστές αποχώρησαν από το Σλοβιάνσκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* // Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Σίμπενικ

Το **Σίμπενικ** (κροατικά: *Šibenik*, ιταλικά: *Sebenico*) είναι πόλη στην Κροατία, στις Δαλματικές ακτές. Είναι πρωτεύουσα της κομητείας Σίμπενικ-Κνιν. Η πόλη το 2011 είχε 34.302 κατοίκους, ενώ εντός των διοικητικών ορίων της πόλης κατοικούν 46.332 άνθρωποι. Η πόλη βρίσκεται στην κεντρική Δαλματία, τις εκβολές του ποταμού Κρκα στην Αδριατική.

Σε αντίθεση με άλλες πόλεις στις ακτές της Αδριατικής, η πόλη δεν ιδρύθηκε από τους Ελλήνες, τους Ιλλύριους ή τους Ρωμαίους, αλλά από τους Κροάτες τον 10ο αιώνα. Η πρώτη αναφορά της πόλης με αυτό το όνομα γίνεται το 1066 και για μικρό χρονικό διάστημα ήταν έδρα του Κροάτη βασιλιά. Στη συνέχεια η πόλη πέρασε στη κατοχή των Βενετών, των Βυζαντινών και των Ούγγρων το 1133 μέχρι το 1412, όταν και κατακτήθηκε από τη Δημοκρατία της Βενετίας. Μετά την πτώση της Βενετίας το 1797 πέρασε στη κατοχή των αυστριακών Αψβούργων. Το 1921 έγινε τμήμα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας και το 1991 έγινε τμήμα της Κροατίας.

Ανάμεσα στα αξιοθεάτα της πόλης ξεχωρίζει ο καθεδρικός του Σίμπενικ, αφιερωμένος στον άγιο Ιάκωβο, ο οποίος από το 2000 αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Ο ναός κατασκευάστηκε την περίοδο 1431-1536, σε γοτθικό και αναγεννησιακό ρυθμό. Άλλα αξιοθέατα είναι τέσσερα οχυρά, με το οχυρό του Αγίου Νικολάου, στο λιμάνι της πόλης, να αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 2017.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας
Μικροσωμάτιο

**Μικροσωμάτια (Microbodies) ή Υπεροξυσώματα**. Είναι ανάλογα με τα λυσοσωμάτια ενδοκυτταρικά μορφώματα (σφαιρικά ή ωοειδή σωματίδια), που περιβάλλονται από απλή μεμβράνη . Απομονώθηκαν από τα ηπατικά κύτταρα με διαφορική φυγοκέντρηση. Είναι λίγο μικρότερα από τα μιτοχόνδρια και περιέχουν σε ορισμένα είδη μια πυκνή μάζα. Περιέχουν ένζυμα, η λειτουργία τους ερευνάται και πιθανόν συμμετέχουν σε μεταβολικές διεργασίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυτταρικά οργανίδια
Καύκασος

Ο **Καύκασος** ή **Καυκάσια όρη** είναι οροσειρά στα όρια Ευρώπης και Ασίας, ανάμεσα στον Εύξεινο Πόντο και την Κασπία θάλασσα, στη περιοχή της Καυκασίας. Αποτελείται από δύο επιμέρους οροσειρές, το Μεγάλο Καύκασο, ο οποίος ξεκινά από την περιοχή του Σότσι  και ακολουθώντας πορεία προς ανατολικά-νοτιοανατολικά φτάνει μέχρι την πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν το Μπακού, και το Μικρό Καύκασο, ο οποίος είναι παράλληλος στη μεγάλη οροσειρά, περίπου 100 χιλιόμετρα νότια. Το ψηλότερο βουνό της οροσειράς και της Ευρώπης είναι το Ελμπρούς, στο Μεγάλο Καύκασο, με μέγιστο ύψος 5.645 μέτρα.

## Γεωλογία
Ο Καύκασος σε μεγάλο βαθμό σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης της αραβικής τεκτονικής πλάκας με την ευρασιατική, με την αραβική τεκτονική πλάκα να κινείται βόρεια προς την ευρασιατική τεκτονική πλάκα. Σε ολόκληρη η περιοχή συχνά λαμβάνουν χώρα ισχυροί σεισμοί που σχετίζονται με αυτή την κίνηση. Ο Μικρός Καύκασος από την άλλη είναι κυρίως ηφαιστειακής προέλευσης.

## Ιστορία
Η διάσχιση της οροσειράς του Καυκάσου ήταν ένα σημαντικό τμήμα του βόρειου βραχίονα του Δρόμου του Μεταξιού. Οι βοσκοί Tusheti της Γεωργίας εκτρέφουν ζώα σε εποχιακούς βοσκότοπους, μια πρακτική γνωστή ως εποχιακή μετακίνηση για πάνω από 10.000 χρόνια. Υπήρχε ένα πέρασμα στο νοτιοανατολικό άκρο στο Ντερμπέντ (γνωστό ως Κασπίες Πύλες ή Πύλες του Αλεξάνδρου) και πολλαπλά περάσματα σε όλη την περιοχή: το πέρασμα Jvari στα 2379 m και πάνω από το φαράγγι του Νταριάλ στην γεωργιανή στρατιωτική οδό, το πέρασμα Mamison στον στρατιωτικό δρόμο της Οσετίας στα 2911 m και η σήραγγα Roki στα 2310 m.

## Αξιοσημείωτες κορυφές

Συχνά, το ψηλότερο βουνό της Ευρώπης αναφέρεται ότι είναι το Ελμπρούς (5.642 μέτρα), στην οροσειρά του Καυκάσου, αν και μερικές πηγές αναφέρουν ως ψηλότερο το Λευκό Όρος/Μον Μπλαν (4.810 μ.) στις Άλπεις ως το ψηλότερο. Η οροσειρά του Καυκάσου γενικά θεωρείται ότι ανήκει τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ασία. Ο Μεγάλος Καύκασος αποτελεί το πιο χρησιμοποιούμενο όριο ανάμεσα στις δύο ηπείρους. Οι ορειβάτες θεωρούν ότι το Ελμπρούς είναι το ψηλότερο βουνό της Ευρώπης.

## Εικόνες

Αρχείο:Dykhtau.jpg|Το Ντιχ-Τάου (5.207 μ.), η δεύτερη ψηλότερη κορυφή της οροσειράς
Αρχείο:Kazbek (6).jpg|Το Καζμπέκ (5.047 μ.).
Αρχείο:Ushba 1879.jpg|Το Ούσμπα (4.710 μ.).


## Παραπομπές



Κατηγορία:Οροσειρά του Καυκάσου
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1990-1991

Το πρωτάθλημα της **[[Α2 Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών|Α2΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών]]** της σεζόν **1990-91** διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 14 ομάδων. Από τη σεζόν αυτή καταργήθηκε το δικαίωμα των πρωτοπόρων της Α2΄ να μετέχουν στα πλέι-οφ μαζί με ομάδες της Α1΄, καθώς θεωρήθηκε ότι υπήρχε μεγάλη διαφορά δυναμικότητας. Έτσι η Α2΄στην ουσία έγινε η δεύτερη εθνική κατηγορία, όπως παλιά ήταν η Β΄ Εθνική. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο **[[Α.Ο. Σπόρτιγκ]],** ο οποίος ανέβηκε στην Α1΄ μαζί με την δευτεραθλήτρια Α.Ο. Δάφνη. 
## Βαθμολογία

1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν. 

***Πρώτος σκόρερ**:
**Στασινός (Πρωτέας): 712 πόντοι.

## Πηγές
*"Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1992.



Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 1990 1991
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 1990 1991
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1991-1992

Το πρωτάθλημα της **[[Α2 Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών|Α2 Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών]]** της σεζόν **1991-92** διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 14 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο **[[Γ.Σ. Λάρισας|ΓΣ Λάρισας]],** ο οποίος ανέβηκε στην Α1 μαζί με τον δευτεραθλητή Απόλλωνα Πατρών και τον τριταθλητή Πειραϊκό. 
## Βαθμολογία

1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν. 

***Πρώτος σκόρερ**:
**Περγαμηνέλης (ΜΕΝΤ): 657 πόντοι.

## Πηγές
*"Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1993.



Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 1991 1992
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 1991 1992
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1989-1990

Το πρωτάθλημα της **[[Α2 Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών|Α2΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών]]** της σεζόν **1989-90** διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 12 ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο **[[Α.Σ. Παπάγου (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Α.Σ. Παπάγου]],** ο οποίος ανέβηκε στην Α1΄ μαζί με τον δευτεραθλητή ''' Φίλιππο Θεσσαλονίκης'''. Επίσης, οι δυο ομάδες μετείχαν στα πλέι-οφ της Α1΄, για την έξοδο στο Κύπελλο Κόρατς, χωρίς επιτυχία. 
## Βαθμολογία

1 Η θέση κατάταξης στις περιπτώσεις ισοβαθμίας καθορίστηκε με βάση τα αποτελέσματα μεταξύ των ομάδων που ισοβάθμησαν. 
2 Αγωνίστηκε στον Β΄ όμιλο των πλέι-οφ για την έξοδο στο Κύπελλο Κόρατς, με τις ομάδες της Α1΄: ΑΕΚ, Ολυμπιακό, Παγκράτι και τερμάτισε στην 4η θέση με 6 ήττες. 
3 Αγωνίστηκε στον Α΄ όμιλο των πλέι-οφ για την έξοδο στο Κύπελλο Κόρατς, με τις ομάδες της Α1΄: ΠΑΟ, Απόλλωνα Πάτρας, Περιστέρι και τερμάτισε στην 4η θέση με 6 ήττες.

***Πρώτος σκόρερ**:
**Οικονομίδης (Κομοτηνή): 552 πόντοι.

## Πηγές
*"Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1991.



Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 1989 1990
Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 1989 1990
Σάντα Κρους ντελ Ισλότε

Η **Σάντα Κρους ντελ Ισλότε** (*Santa Cruz del Islote*) είναι μικρό νησί κοντά στις ακτές της Κολομβίας. Έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστή καθώς θεωρείται το πιο πυκνοκατοικημένο νησί του κόσμου, αφού έχει έκταση μόλις 0,012 τετραγωνικά χιλιόμετρα (12 στρέμματα), ενώ ο πληθυσμός του φτάνει σχεδόν τους 1.250 κατοίκους. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 104.200 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (104 κατοίκους ανά στρέμμα).

## Γεωγραφία
Το νησί ανήκει στο αρχιπέλαγος του Σαν Μπερνάρδο, το οποίο βρίσκεται στην Καραϊβική Θάλασσα και πολύ κοντά στις βόρειες ακτές της Κολομβίας. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα νησιά Τιντιπάν και Μούκουρα, τα οποία είναι πολύ μεγαλύτερα σε έκταση (γίνεται εύκολα αντιληπτό στον παρακάτω χάρτη) αλλά διαθέτουν λιγότερο πληθυσμό.

## Γενικές πληροφορίες
Οι κατοικίες (καλύβες και χτιστά σπίτια) καλύπτουν σχεδόν ολόκληρη την έκταση του νησιού, φτάνοντας σε πολλές περιπτώσεις μέχρι τη θάλασσα. Μοναδική βλάστηση αποτελούν τα ελάχιστα δέντρα που έχουν απομείνει, ενώ μία κεντρική πλατεία συγκεντρώνει τις βασικές δραστηριότητες των κατοίκων, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την αλιεία.

Η πρόσβαση στο νησί γίνεται με πλοίο από το λιμάνι της πόλης Τολού. Η μετακίνηση από το ένα σημείο του νησιού στο άλλο γίνεται με τα πόδια αλλά και με βάρκες μέσω θαλάσσης.

Το νησί διαθέτει μόνο ένα ξενοδοχείο για τους επισκέπτες που συγκεντρώνονται τους καλοκαιρινούς μήνες εκεί, καθώς και ένα κέντρο υγείας και ελάχιστα μικρά μαγαζιά. Δεν λειτουργούν υπηρεσίες και καταστήματα, κάτι που αναγκάζει αρκετούς από τους ντόπιους να μετακινούνται στην ηπειρωτική χώρα για να εργαστούν. Σε παρόμοια κατάσταση βρίσκονται και οι μαθητές, οι οποίοι, λόγω έλλειψης σχολείου, επισκέπτονται κοντινές περιοχές για ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους. 

Επιπλέον, το νησί δεν διαθέτει κοιμητήριο ή χώρους αναψυχής και έτσι η μετακίνηση σε γειτονικά νησιά κρίνεται πολλές φορές αναγκαία.

## Φωτογραφικό υλικό

File:Santa Cruz del Islote view.JPG
File:Santa Cruz del Islote houses.JPG
File:Santa Cruz del Islote desde Múcura.jpg
File:Santa Cruz del Islote desde Múcura - costa Colombiana.jpg


Κατηγορία:Νησιά της Κολομβίας
Έπαυλη Σκχαρίνσκα

thumb|right|300px|Η έπαυλη Σκχαρίνσκα.
Η **Έπαυλη Σκχαρίνσκα** (Σουηδικά: *Scharinska villan*) είναι ένα ροζ κτήριο στο δρόμο Στοργατάν 63-65 στην πόλη Ούμεο της Σουηδίας. Το κτήριο έχει σχεδιαστεί από τον αρχιτέκτονα Ράγκναρ Έστμπεργκ και ανοικοδομήθηκε το 1904-1905 για τον Εγκίλ Ουνάντερ-Σκχαρίν και την οικογένειά του. Την δεκαετία 1950 στο κτήριο στεγάστηκε η οικογενειακή επιχείρηση *AB Scharins Söner*.

## Το κτήριο
Το εξωτερικό του κτήριο έχει ένα είδος βικτοριανής αρχιτεκτονικής. Υπάρχουν τοξωτά παράθυρα στο ισόγειο ενώ πάνω από τα παράθυρα υπάρχει ένα αέτωμα. Στα μπαλκόνια υπάρχει μια μικρή διακόσμηση Ροκοκό. Το κτήριο είναι τριώροφο και η κάθε πλευρά αντισταθμίζεται με τον όγκο της άλλης πλευράς και υπάρχει συμμετρία. Η ανακαινισμένη πρόσοψη έχει ελαφρώς κοκκινωπό χρώμα και στην κάτω σειρά του τρίτου ορόφου τα παράθυρα έχουν ζωφόρο.  Επίσης το εσωτερικό του κτηρίου έχει ξύλινη επένδυση στους τοίχους με εξαίρεση το το λεγόμενο *ισπανικό* χολ όπου εκεί οι ανακαινισμένοι τοίχοι έχουν διακοσμηθεί με ψηφιδωτά από την Ισπανία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ούμεο
Σουνγκ Ξαι-κι

Ο **Σουνγκ Ξαι -κι** (*Sung Jae-ki*, 성재기 成在基, Νταεγού 11 Σεπτεμβρίου 1967 – Σεούλ 26 Ιουλίου 2013) ήταν ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κοινωνικό κίνημα, και φιλόσοφος του φιλελευθερισμού στη Νότια Κορέα. και επίσης πρόεδρος του Συλλόγου Ανδρών Κορέας (남성연대 男性連帶) από το 2008 έως το 2013.

## Δείτε επίσης
* Φεμινισμός
* Φιλελευθερισμός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Suicide performance and journalist ethics» *News Dongah* (English)
* Police continue search for missing men's rights activist yonhapnews 2013.07.27 (English)
* Body of Sung Jae-gi found in Han River Koreaherald 2013.07.29 (English)
* Seoul ‘Bridge of Life’ Attracts More Suicide Attempts korearealtime 2013.11.08 (English)
* South Korean channel films suicide (English)
* Grabación de un suicidio en Corea del Sur abre el debate sobre la ética de los medios de comunicación (Español)
* Activista Sung Jae-ki se suicidó frente a las cámaras de televisión (Español)
* In memoriam 2013:Sung Jae-ki (France)

Κατηγορία:Αυτόχειρες
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες πολιτικοί
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ακτιβιστές
Ferrari 348

Η **Ferrari 348** ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Ferrari, μεταξύ του 1989 και του 1995, σε 8.844 αντίτυπα. Το μοντέλο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1989, ως ο επίσημος διάδοχος της Ferrari 328 και παρήχθη έως το 1994, με εξαίρεση την εκδοχή καμπριολέ, γνωστή ως **348 Spider**, η οποία κατασκευάστηκε από το 1993 έως το 1995. Η στάνταρ εκδοχή της 348 αντικαταστάθηκε τον Μάιο του 1994 από την Ferrari F355, ενώ η κάμπριο από την εκδοχή **F355 Spider**, που εισήχθη το 1995.

## Παραγωγή των εκδοχών
* Ferrari 348 tb : 2.894 αντίτυπα
* Ferrari 348 ts : 4.228 αντίτυπα
* Ferrari 348 Spider : 1.146 αντίτυπα
* Ferrari 348 Competizione : 56 αντίτυπα
* Ferrari 348 GTB : 222 αντίτυπα
* Ferrari 348 GTS : 218 αντίτυπα

## Τεχνικά στοιχεία

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* Buckley, Martin & Rees, Chris (1998). World Encyclopedia of Cars. London: Anness Publishing. ISBN 1-84038-083-7.
* Hartmut Lehbrink u. a.: Ferrari. Könemann, Köln 1995, ISBN 3-89508-076-4.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* www.topspeed.com/ 1989 - 1995 Ferrari 348 TS.
* www.ferrari-drive.com/ Der Ferrari 348 Spider. 

348
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Μάχη του φρουρίου Ντόνελσον

Η **μάχη του φρουρίου Ντόνελσον** έλαβε χώρα από τις 11 μέχρι τις 16 Φεβρουαρίου 1862 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και των Συνομόσπονδων Πολιτειών της Αμερικής.Η κατάληψη του φρουρίου από τις δυνάμεις της Ένωσης άφησε ανοιχτό το ποτάμι Κάμπερλαντ ένα σημαντικό μονοπάτι για την κατάκτηση του Νότου. Η νίκη ανύψωσε τον Οδυσσέα Γκραντ από έναν ασαφή και αφανή ηγέτη σε σε στρατηγό.

Η μάχη ήταν η συνέχεια της κατάληψης του φρουρίου Χένρυ στις 6 Φεβρουαρίου.Ο Γκραντ μετακίνησε τον στρατό του 12 μίλια δια ξηράς του φρουρίου Ντόνελσον στις 12 και 13 Φεβρουαρίου και οδήγησε ορισμένες μικρές επιθέσεις. Στις 14 Φεβρουαρίου κανονιοφόροι της Ένωσης επιχείρησαν να πλήξουν το φρούριο με πυροβολισμούς από τα πλοία αλλά αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μετά από βαρύ  πλήγμα από την πυροβολαρχία του φρουρίου.

Στις 15 Φεβρουαρίου μετά την περικύκλωση του φρουρίου τους οι στρατιώτες της Συνομοσπονδίας με ηγέτη τον Τζον Φλόυντ επιχείρησαν μία απρόσμενη επίθεση ενάντια στα στρατεύματα του Γκραντ επιχειρώντας να ανοίξουν ένα μονοπάτι για έξοδο.Ο Γκραντ ο οποίος ήταν εκτός του πεδίου της μάχης επέστρεψε για να ανασυντάξει τους άνδρες του και να ανταποδώσει το χτύπημα.Παρά μία αρχική επιτυχία ο Φλόυντ αναγκάστηκε να υποχωρήσει πίσω στο φρούριο.

Την επόμενη μέρα οι ηγέτες της Συνομοσπονδίας του φρουρίου έχοντας χάσει το θάρρος τους και κυριαρχηθεί από φόβο υπέγραψαν την άνευ όρων συνθήκη παράδοσης του Γκραντ παραδίδοντας το φρούριο στην Ένωση.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ντονελσον
Toyota Lexcen

Το **Toyota Lexcen** ήταν ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της ιαπωνικής αυτοκινητοβιομηχανίας Toyota. Λόγω της τότε συνεργασίας της Toyota με τον αμερικανικό όμιλο της General Motors, το Lexcen ήταν μια παράλληλη έκδοση του αυστραλιανού Holden Commodore, αλλά με το σήμα της Toyota, και κατασκευαζόταν στην Αυστραλία από την τοπική Holden, θυγατρική της General Motors. Το Lexcen διατέθηκε μόνο στις αγορές της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, από το 1989 έως το 1997, ως 4-πορτο σεντάν και 5-πορτο station wagon, και αποκλειστικά με έναν βενζινοκινητήρα, κυβισμού 3.8 λίτρων και διάταξης V6, ο οποίος ήταν κοινός με του Commodore, και τα επίπεδα εξοπλισμού έφεραν άλλες ονομασίες (αρχικά ονομάζονταν base, GL, GXL, και μεταγενέστερα ονομάζονταν CSi, VXi και Newport).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Toyota Lexcen, australische Verkaufsprospektblätter, ohne Nummer, ca. 1989 und 1993.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Lexcen
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
SOE

Το ακρονύμιο **SOE** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Επιχειρήσεις Ειδικών Αποστολών, μυστική βρετανική στρατιωτική οργάνωση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
* Standard Operating Environment, λειτουργικό σύστημα υπολογιστών και σχετικό λογισμικό
Πολιορκία της Μάλτας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)

Η **πολιορκία της Μάλτας** ήταν στρατιωτική επιχείρηση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στη Μεσόγειο θάλασσα. Από το 1940 μέχρι το 1942 ο ανταγωνισμός για τον έλεγχο του στρατηγικά σημαντικότατου νησιού της Μάλτας σημάδευε την αεροπορία της Ναζιστικής Γερμανίας και της Ιταλίας από τη μία και του Ηνωμένου Βασιλείου από την άλλη.

Το άνοιγμα ενός νέου μετώπου στη Βόρεια Αφρική στα μέσα του 1940 αύξησε τη σημασία της Μάλτας. Το Ηνωμένο Βασίλειο μέσω ναυτικών και αεροπορικών βάσεων θα μπορούσε να εμποδίσει τον εφοδιασμό των στρατευμάτων του Άξονα στη Βόρεια Αφρική από την Ευρώπη. Ο Έρβιν Ρόμελ, ηγέτης των χερσαίων δυνάμεων του Άξονα στην περιοχή αναγνώρισε τη σημασία του νησιού γρήγορα. Τον Μάιο του 1941 χαρακτηριστικά δήλωσε ότι χωρίς τη Μάλτα ο Άξονας θα έχανε τον πόλεμο στη Βόρεια Αφρική.

Ο Άξονας αποφάσισε να βομβαρδίσει η να προκαλέσει λοιμό στο νησί μέσω επίθεσης σε λιμάνια και στρατηγικά σημεία των Συμμάχων. Η Μάλτα ήταν μία από τις πλέον βομβαρδισμένες περιοχές ολόκληρου του πολέμου. Η πολεμική αεροπορία της Ιταλίας και της Γερμανίας έριξε συνολικά 3.000 βόμβες στην προσπάθεια απώθησης της αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου αλλά απέτυχε.

Έως τον Νοέμβριο του 1942 ο Άξονας έχασε στη Δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν και οι Σύμμαχοι είχαν αποβιβαστεί στο Μαρόκο και την Αλγερία. Ο Άξονας έστρεψε την προσοχή του στη μάχη της Τυνησίας και οι επιθέσεις στη Μάλτα σταδιακά μειώθηκαν. Η πολιορκία έληξε οριστικά το 1942.

Μέχρι τον Μάιο του 1943 είχαν βυθιστεί 230 πλοία του Άξονα σε 164 ημέρες - ο μεγαλύτερος αριθμός βυθισμένων πλοίων σε ανάλογο χρονικό διάστημα στον πόλεμο. Η νίκη αυτή των Συμμάχων έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιχείρηση της Βόρειας Αφρικής.

Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ιστορία της Μάλτας
Κατηγορία:Μάχες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που περιλαμβάνουν τη Νέα Ζηλανδία
Λουγκάνσκ

Το **Λουγκάνσκ** (ρώσικα: **Луга́нск**)  ή **Λουχάνσκ** (ουκρανικά: **Луга́нськ**)   είναι πόλη στην Ανατολική Ευρώπη με αμφισβητούμενο στάτους. Η πόλη βρισκόταν υπό τον έλεγχο με διεθνή αναγνώριση της Ουκρανίας μέχρι το 2014. Στις 11 Μαΐου 2014 η πόλη πέρασε υπό τον έλεγχο Ρώσων αυτονομιστών που ανακήρυξαν τη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και παραμένει υπό ρωσικό έλεγχο μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα δημοψηφίσματος του 2022, οι κάτοικοι ψήφισαν υπέρ της προσάρτησης της περιοχής από τη Ρωσία. Το δημοψήφισμα αυτό κρίθηκε παράνομο από τις ηγεσίες των περισσότερων κρατών του ΟΗΕ, με τα κράτη αυτά να συνεχίζουν να θεωρούν το Λουγκάνσκ/Λουχάνσκ ουκρανικό έδαφος. 

Η πόλη έχει 399.559 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση του 2021. Πριν την ανακήρυξη της προσάρτησης, η πόλη απείχε απόσταση περίπου 30 χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα και βρίσκεται στην πεδιάδα του ποταμού Ντονέτς.

Η πόλη δημιουργήθηκε γύρω από ένα μεταλλουργικό εργοστάσιο το οποίο ιδρύθηκε το 1795 από τον Βρετανό βιομήχανο Τσαρλς Γκασκόιν. Το Λουγκάνσκ έλαβε το καθεστώς πόλης το 1882. Η πόλη έγινε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο, έδρα της κατασκευάστριας ατμομηχανών Λουγκανσκτεπλοβόζ (Луганськтепловоз) που ιδρύθηκε το 1895. Η πόλη το 1935 έλαβε το όνομα Βοροσίλοφγκραντ, από τον Σοβιετικό στρατιωτικό και πολιτικό Κλίμεντ Βοροσίλοφ, αλλά επειδή ζούσε ακόμη έλαβε πάλι το παλιό της όνομα μέχρι το 1970. Το 1990 ονομάστηκε πάλι **Λουχάνσκ** (στα ουκρανικά). Το ρωσικό όνομα της πόλης είναι  **Λουγκάνσκ**.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ
Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Ουκρανίας
Α.Ο. Βόνιτσας

Ο **Αθλητικός Όμιλος Βόνιτσας** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην κωμόπολη της Βόνιτσας, στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Βόνιτσας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1990, έμβλημά του ο πυρσός και αγωνίζεται με χρώματα το μαύρο και το λευκό. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
### Ιστορική αναδρομή
Την αγωνιστική περίοδο 2008-09 το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η ΕΣΚΑΒΔΕ λαμβάνοντας, παράλληλα, το εισιτήριο για τη Γ' Εθνική Κατηγορία. Εκεί αγωνίστηκε την περίοδο 2009-10, για πρώτη φορά στην ιστορία του, χωρίς να καταφέρει να εξασφαλίσει την παραμονή του. Συγκεκριμένα βρέθηκε στην προτελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου που διαγωνίσθηκε με 7 νίκες,18 ήττες και 1 μηδενισμό.

Τρία χρόνια μετά, και συγκεκριμένα μετά το τέλος της χρονιάς 2012-13, αναδείχθηκε ξανά Πρωταθλητής ΕΣΚΑΒΔΕ. κερδίζοντας την επιστροφή του στη Γ' Εθνική για την επόμενη περίοδο, 2013-14. Σε αμφότερες τις ανόδους της ομάδας σε εθνική κατηγορία προπονητής ήταν ο Πρεβεζάνος, Κώστας Παπίρης.

Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Ο. Βόνιτσας διαγωνίσθηκε στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον 1ο Όμιλο Βορρά. Έχοντας συγκεντρώσει 14 νίκες και 8 ήττες, κατέλαβε την 3η θέση της τελικής βαθμολογίας, παραμένοντας βάσει προκήρυξης στην ίδια κατηγορία. Ακολούθως διαγωνίσθηκε σε αγώνα κατάταξης εναντίον του Γ.Α.Σ. Κομοτηνή, ομάδας που κατέκτησε την αντίστοιχη θέση του άλλου Ομίλου Βορρά, γνωρίζοντας την ήττα με σκορ 63-82.

Το 2014-15 τερμάτισε στην 13η θέση με 5 νίκες,20 ήττες και έναν μηδενισμό,με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στην ΕΣΚΑΒΔΕ.

Το 2015-16 τερμάτισε στην 3η θέση του πρώτου ομίλου της Α ΕΣΚΑΒΔΕ με 32 βαθμούς,14 νίκες,4 ήττες,1208-1043.Δεν κατάφερε να προκριθεί στα play off.

Το 2016-17 τερμάτισε στη 2η θέση του πρώτου ομίλου της Α ΕΣΚΑΒΔΕ με 31 βαθμούς,14 νίκες,3 ήττες και 1 μηδενισμό,1367-1023.Προκρίθηκε στα play-off.Εκεί τερμάτισε 4ος με 6 βαθμούς,1 νίκη,4 ήττες και 1 μηδενισμό,362-408.

### Περίοδοι σε εθνικές κατηγορίες

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών

### Υποδομές
Την σεζόν 2015-16 έχασε στον τελικό των παγκορασίδων ΕΣΚΑΒΔΕ από τον ΦΙΜΠΑ Πήγασο με 78-42.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Α.Ο. Βόνιτσας, επίσημος ιστότοπος.

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε.
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1990
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1990
Λουί ντε λα Μπουρντοναί

Ο **Λουί ντε λα Μπουρντοναί** (γαλλικά: Louis-Charles Mahé de La Bourdonnais, 1796/7 – 13 Δεκεμβρίου 1840) ήταν Γάλλος μαιτρ στο σκάκι, ίσως ο ισχυρότερος παίκτης στις αρχές του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λα Μπουρντοναί γεννήθηκε το 1795 στο νησί Λα Ρεϊνιόν του Ινδικού Ωκεανού. Έμαθε σκάκι το 1814 και άρχισε να παίρνει στα σοβαρά το παιχνίδι το 1818, όταν έπαιζε πλέον τακτικά στο *Café de la Régence*. Πήρε μαθήματα από τον Ζακ Φρανσουά Μουρέ, που ήταν και ο πρώτος του δάσκαλος και μέσα σε δύο χρόνια έγινε ένας από τους καλύτερους παίκτες του *καφέ*.

Ο Λα Μπουρντοναί αναγκάστηκε να κερδίσει τα προς το ζην ως επαγγελματίας παίκτης στο σκάκι, καθώς είχε σπαταλήσει την περιουσία του σε απερίσκεπτες συμφωνίες με γαίες.

Πέθανε αδέκαρος στο Λονδίνο το 1840, αφού αναγκάστηκε να πουλήσει όλα τα υπάρχοντά του, συμπεριλαμβανομένων των ενδυμάτων του, για να ικανοποιήσει τους πιστωτές του. Ο Τζωρτζ Ουώκερ φρόντισε να ταφεί σε κοιμητήριο του Λονδίνου (*Kensal Green Cemetery*) ακριβώς δίπλα στον παλιό αντίπαλό του Αλεξάντερ Μακντόνελ.

## Ανεπίσημα παγκόσμιος πρωταθλητής σκακιού

Ο Λα Μπουρντοναί θεωρείται ανεπίσημα ως παγκόσμιος πρωταθλητής σκακιού, καθώς δεν υπήρχε επίσημος τίτλος εκείνη την εποχή. Ο ανεπίσημος αυτός τίτλος του δώθηκε περίπου το 1821, όταν κατάφερε να νικήσει στο σκάκι τον δάσκαλό του Αλεσάντρ Ντεσαπέλ που ως τότε θεωρούταν ως ο παγκόσμιος πρωταθλητής. Ο Λα Μπουρντοναί διατήρησε τον τίτλο του μέχρι το θάνατό του το 1840.

Ο πιο διάσημος σκακιστικός αγώνας του, που μάλιστα θεωρείται ισάξιος παγκοσμίου πρωταθλήματος, ήταν το ματς εναντίον του Αλεξάντερ Μακντόνελ το 1834 (τη χρονιά εκείνη ο Μακντόνελ θεωρήθηκε επίσης παγκόσμιος πρωταθλητής). Αξιοσημείωτη υπήρξε η 3η παρτίδα του ματς όπου ο Λα Μπουρντοναί τιμώρησε εντυπωσιακά την πρόωρη επίθεση του Μακντόνελ, καθώς και η 16η παρτίδα, που ο Λα Μπουρντοναί αποδεικνύει τη δύναμη των πιονιών, η τελική διάταξη αυτής της παρτίδας την καθιστά ως μια από τις πιο εκπληκτικές στην ιστορία του σκακιού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι σκακιστές
Ρωμαϊκή Λεγεώνα (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ρωμαϊκή Λεγεώνα** μπορεί να αναφέρονται:

* Ρωμαϊκή Λεγεώνα, στρατιωτική μονάδα της αρχαίας Ρώμης.
* **Ρωμαϊκή Λεγεώνα** αποκαλείτο τότε η Λεγεώνα των Βλάχων, πολιτική και ένοπλη οργάνωση που δημιούργησε ο Αλκιβιάδης Διαμάντης στη Θεσσαλία, Μακεδονία και Ήπειρο την περίοδο της Κατοχής (1941-1943) για υποστήριξη των Ιταλικών και Γερμανικών δυνάμεων.
* Η Λεγεώνα των Αντίμπ (Légion d'Antibes) που ονομαζόταν επίσης ή Γαλλο-Ρωμαϊκή Λεγεώνα (Légion franco-romaine) ή **Ρωμαϊκή Λεγεώνα** (Légion Romaine), γαλλικό στρατιωτικό σώμα στην υπηρεσία της Αγίας Έδρας κατά τον 19ο αιώνα
Προεδρικές εκλογές 2014 στο Ελ Σαλβαδόρ

**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Ελ Σαλβαδόρ  στις 2 Φεβρουαρίου 2014, με το δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 9 Μαρτίου καθώς ουδείς υποψήφιος δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο. Οι σημαντικότεροι υποψήφιοι ήταν ο αντιπρόεδρος  Σαλβαδόρ Σάντσες Σερέν από το FMLN, ο δήμαρχος του Σαν Σαλβαδόρ Νόρμαν Κιχάνο από την ARENA και ο πρώην πρόεδρος Αντόνιο Σάκα από το GANA.Ο απερχόμενος πρόεδρος Μαουρίσιο Φούνες δεν είχε δικαίωμα να διεκδικήσει και δεύτερη θητεία. Παρά τις καταγγελίες για νοθεία στις οποίες προέβη ο Κιχάνο, νικητής του δεύτερου γύρου ανακηρύχθηκε ο Σάντσες Σερέν.

## Πλαίσιο
Στις 22 Οκτωβρίου 2012 με απόφαση του Ανωτάτου Εκλογοδικείου αυξήθηκε ο συνολικός αριθμός των εκλογικών κέντρων και εγγράφηκαν οι ψηφοφόροι στο εκλογικό κέντρο που ήταν πιο κοντά στον τόπο κατοικίας τους. Νωρίτερα, η εγγραφή των ψηφοφόρων γινόταν με αλφαβητική σειρά στα εκλογικά κέντρα των Δήμων, κάτι που ανάγκαζε πολλούς να ταξιδεύουν σε μακρινές αποστάσεις προκειμένου να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Στις προεδρικές εκλογές του 2014 εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά αυτοί οι κανόνες.

Στις 24 Ιανουαρίου 2013 η Νομοθετική Συνέλευση ενέκρινε νομοσχέδιο που επιτρέπει τους Σαλβαδορανούς κατοίκους του εξωτερικού να ψηφίζουν στις μελλοντικές εκλογές. Το 92% των Σαλβαδορανών της αλλοδαπής έχουν έδρα τις ΗΠΑ και τον Καναδά. 

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2014
Ελ Σαλβαδορ
Σούλιο Βισίλ Καστανιόν

Ο ** Σούλιο Βισίλ **(αστουριανικά: Xulio Vixil, γενν. 1964) είναι Ισπανός φιλόλογος, καθηγητής και συγγραφέας στην αστουριανική γλώσσα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπιμένες. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Οβιέδο. Το 1987 κέρδισε το διαγωνισμό ποίησης της Ακαδημίας Αστουριανικής Γλώσσας και το 1992 το διαγωνισμό λογοτεχνικής δημιουργίας Lorenzo Novo Mier, και αυτό το βραβείο το απονέμει επίσης η Ακαδημία.

Με αυτά τα δυο βραβεία απέκτησε μεγάλη φήμη στα αστουριανικά γράμματα. Η συμβολή του στην αστουριανική πεζογραφία είναι σημαντικότατη με το βιβλίο διηγημάτων Silvia la negra (Σίλβια η μαύρη) και με τα δυο του μυθιστορήματα El paraíso blancu (ο άσπρος παράδεισος) και L'inmoral (Ο ανήθικος). Με αυτό το τελευταίο του έργο ο Σούλιο Βισίλ Καστανιόν παρουσιάζει ένα από τα πιο καινοτόμα δημιουργήματα της ιστορίας της αστουριανικής λογοτεχνίας. Εκτός από τα λογοτεχνικά του έργα (συμμετέχει και σε περιοδικά, όπως Lletres asturianes και Lliteratura, κτλ.) γράφει μελέτες για γλωσσολογικές έρευνες και κοινωνιογλωσσολογία. Είναι επίσης στρατευμένος στην Ένωση για την Άμυνα της Αστουριανικής Γλώσσας και έχει μια εκπομπή στο ραδιοφωνικό σταθμό Sele (Σέλε).

Τώρα εκτελεί χρέη καθηγητή αστουριανικής γλώσσας στο λύκειο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης «Cristo del Socorro».

## Έργα
* A la gueta l'alba (Ψάχνοντας την αυγή, 1987) 	
* El paraísu blancu (Ο άσπρος παράδεισος, 1992) 	
* Silvia la negra (Σίλβια η μαύρη, 1993) 	
* El suañu de los vivos (το όνειρο των ζωντανών,1995) 	
* L'inmoral (Ο ανήθικος, 2005)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς
Διοκλητιανός (μάρτυρας)

Ο **Διοκλητιανός**  ήταν χριστιανός μάρτυρας.

## Βίος
Αναφέρεται μαζί με τον επίσκοπο Φλωρέντιο, αρχαίο μάρτυρα από τη Θεσσαλονίκη. Τιμάται στις 13 Οκτωβρίου ή στις 10 του ίδιου μήνα μαζί με τον Φλωρέντιο. Στον Λαυρεωτικό κώδικα Δ περιέχεται η Ακολουθία τους.

## Πηγή
*Ανώνυμος, «Διοκλητιανός-μάρτυρας»,  Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ. 5 (1964), στ. 3

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Μπέσνα Τζάπιτς

Ο **Μπέσνα Τζάπιτς** ( σερβικά : *Весна Ђапић*, 27 Φεβρουαρίου  1954 - ...) είναι Σέρβος ηθοποιός του γιουγκοσλαβικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

## Βιογραφία
Ο Μπέσνα Τζάπιτς γεννήθηκε στις  27 Φεβρουαρίου  1954 στο Βελιγράδι.

## Φιλμογραφία
* 1970, те
* 1976, Два другара
* 1978, Мисао
* 1979, Другарчине
* 1981, Свињски отац
* 1982, Подвизи дружине „Пет петлића“
* 1983, Човек са четири ноге
* 1989, Доме, слатки доме 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ηθοποιοί
Λόγχη (σκεύος)

**Λόγχη** είναι λειτουργικό σκεύος της .

## Πληροφορίες
Η **λόγχη** είναι μεταλλικό λειτουργικό σκεύος της Εκκλησίας σε σχήμα λόγχης. Με αυτό ο ιερέας τεμαχίζει τον άρτο της προθέσεως. Το σκεύος παραπέμπει στη λόγχη του Ρωμαίου στρατιώτη που διαπέρασε την πλευρά του Ιησού.

## Πηγές
* Δημήτρης Μωραΐτης, «Λόγχη», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ. 8 (1966) στ. 345

Κατηγορία:Λειτουργικά σκεύη
Κατηγορία:Θεία Ευχαριστία
Φακόχοιρος της Ερήμου

Ο **Φακόχοιρος της Ερήμου** ή **Φακόχοιρος ο Αιθιοπικός** (Phacochoerus Aethiopicus) είναι Αρτιοδάκτυλο Θηλαστικό, που ανήκει στο γένος των Φακόχοιρων και στην οικογένεια των Συιδών. Στο ίδιο γένος ανήκει και ο Φακόχοιρος ο Κοινός.

## Περιγραφή
thumb|right|200px|Ο Φακόχοιρος της ερήμου σε παλιά απεικόνιση
Ο Φακόχοιρος της Ερήμου φτάνει σε μήκος τα 125 εκ. και βάρος τα 75 κιλά. Έχει πεπλατυσμένο κεφάλι με δύο μεγάλους χαυλιόδοντες που είναι μεγαλύτεροι στα αρσενικά. Το σώμα είναι αραιά καλυμμένο με σκληρές τρίχες ενώ πιο πυκνές αναπτύσσονται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης και σχηματίζουν ένα λοφίο. Η ουρά είναι μακριά και λεπτή και καταλήγει σε μια μικρή φούντα. Γενικά το χρώμα τους είναι σκούρο καφέ αλλά στην κορυφή μερικές φορές είναι υπόλευκο. Ο Φακόχοιρος της Ερήμου διαφέρει από τον Ποταμόχοιρο τον Θάμνων και τον Γιγάντιο Υλόχοιρο επειδή έχει κονδυλώματα στο πρόσωπο και μεγαλύτερους χαυλιόδοντες.

## Οικότοποι

Ο Φακόχοιρος της Ερήμου ζει στην Βορειοανατολική Αφρική σε ανοιχτή άνυδρη ύπαιθρο με χαμηλή βλάστηση αλλά και σε ορεινές περιοχές. Επειδή χρειάζεται τακτική πρόσβαση σε νερόλακκους τον συναντάμε συχνά σε χωριά αλλά και σε περιοχές με τρεχούμενο νερό.

## Συμπεριφορά

Οι Φακόχοιροι της Ερήμου ζουν σε ομάδες που ονομάζονται σειρήνες, που αποτελούνται συνήθως από τα θηλυκά και τα μικρά τους,ενώ τα αρσενικά ζουν σε απομόνωση. Μία σειρήνα καταλαμβάνει μια περιοχή περίπου 10 τετραγωνικά χιλιόμετρα η οποία έχει ως κέντρο της μία υδάτινη περιοχή. Σκάβουν λαγούμια και κυρίως είναι φυτοφάγα. Αναπαράγονται μετά το τέλος της εποχής των βροχών και γεννούν από 2 έως 8 χοιρίδια. Τα νεαρά άτομα βγαίνουν μετά από 3 εβδομάδες από το λαγούμι τους αλλά απογαλακτίζονται σε περισσότερους από 3 μήνες αλλά εξακολουθούν να εξαρτώνται από την μητέρα τους για αρκετούς μήνες καθώς τα προστατεύει από τα αρπακτικά ζώα. Εκτός από τους χαυλιόδοντες βασίζονται και στην ταχύτητά τους που φτάνει τα 55 χιλιόμετρα την ώρα.

## Υποείδη

*†Φακόχοιρος του Ακρωτηρίου (Phacochoerus aethiopicus aethiopicus)
*Φακόχοιρος της Σομαλίας (Phacochoerus aethiopicus delamerei)

Κατηγορία:Αρτιοδάκτυλα
Κατηγορία:Πανίδα της ερήμου
Γέλενα Τζόκιτς

Η **Γέλενα Τζόκιτς** (*[[σερβικά]] : Јелена Ђокић*) είναι Σέρβα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου γεννημένη στις 24 Μαΐου  1977 στο Σπλιτ της τότε Γιουγκοσλαβίας.

Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό και παραγωγό του κινηματογράφου Σβέτοζαρ Τσβέτκοβιτς και μαζί του έχει μια κόρη, την Κλάρα.

## Βραβεία
* Στο "Grand Prix Φεστιβάλ του Κότορ", βραβεύτηκε για το ρόλο της Πίπης στο έργο "Πίπη Φακιδομύτη" (Пипи дуга чарапа)
* Βραβείο του Συλλόγου Καλλιτεχνών Δραματικής του Μαυροβουνίου για το ρόλο της στην Πίπη στο έργο "Πίπη Φακιδομύτη" (Пипи дуга чарапа)
* Βραβείο "Στερίνα"
* Βραβείο "Μήλος Ζούτιτς"
* Βραβείο "Άβντο Μουιτσίνοβιτς"
* Βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο "Φεστιβάλ Προυπατόριε" για το ρόλο της Αικατερίνης στην ταινία "Бокешки Д мол"
* Πλακέτα στο "Φεστιβάλ Προυπατόριε" για το ρόλο της Αικατερίνης στην ταινία "Бокешки Д мол"
* Βραβείο "Άβντο Μουιτσίνοβιτς" για τον ρόλο της στην ταινία "Јегоров пут"
* Βραβείο "Ζόραν Ραντμίλοβιτς" για τον ρόλο της στην ταινία "Хазарски речник"
* Βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο "Νόβι Σαντ Αρένα"
* Βραβείο Κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νις
* Χρυσή Μιμόζα για την καλύτερη ηθοποιό στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Χέρσεγκ Νόβι

## Φιλμογραφία
* 1982 : Daleko nebo
* 1983 : Poslednja oaza
* 1989 : Masmediologija na balkanu
* 1992 : Velika frka
* 1995 : Provalnik (τηλεοπτική σειρά)
* 1996 : Ivan (τηλεοπτική σειρά)
* 1997 : Ptice koje ne polete
* 2002 : Akcija Tigar (τηλεοπτική σειρά)
* 2003 : Сјај у очима
* 2004 : Опет пакујемо мајмуне
* 2004 : Диши дубоко
* 2005 : Звезде љубави
* 2006 : Сутра ујутру
* 2008 : Турнеја	Јадранка
* 2008 : Чекај ме, ја сигурно нећу доћn
* 2011 : Како су ме украли Немци	Јелена
* 2012 : Устаничка улица
* 2018 : Злогоње (sr)

## Θεατρικές παραστάσεις
* Америка други део, 2014
* Барбело о псима и деци, 2012
* Бог масакра
* Господа Глембајеви
* Из јуначког живота грађанства
* Метаморфозе
* Псећи валцер
* Самоудица
* Шине

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Η Γέλενα Τζόκιτς στο IMDb ((en))
* Η Γέλενα Τζόκιτς στο PORT.rs

Κατηγορία:Σέρβοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ηθοποιοί
Έλεν Μίρεν

Η **Έλεν Μίρεν** (Αγγλικά: *Helen Mirren*, 26 Ιουλίου 1945 - ) είναι Αγγλίδα ηθοποιός, με πολλές συμμετοχές στον κινηματογράφο και το θέατρο. Το πραγματικό της όνομα είναι *Ilynea Lydia Mironoff*.

Έχει βραβευτεί με  Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, με τέσσερα  *[[Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου|BAFTA]]*, με τρεις Χρυσές Σφαίρες, με  τέσσερα Βραβεία Έμμυ και με δύο Βραβεία Καλύτερης Υποκριτικής, από το Φεστιβάλ Καννών. Ενώ, τέλος, το 2003, τιμήθηκε με τον τίτλο της Λαίδης από το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας, για την προσφορά της έως τώρα.

## Βιογραφία
Η Μίρεν γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου του 1945. Η μητέρα της ήταν Αγγλίδα και ο πατέρας Ρώσος και ταξιτζής στο επάγγελμα. Ο πατέρας της επέλεξε, το 1955, να αλλάξει το όνομα της οικογένειας σε Μίρεν, για να κρύψει την καταγωγή του. Η Μίρεν από μικρή ηλικία ήθελε να γίνει ηθοποιός.  Μάλιστα κέρδισε  μια θέση στο *National Youth Theatre* ως έφηβη και σε ηλικία δεκαοκτώ χρόνων, συμμετέχει  στην παραγωγή «Antony and Cleopatra». Μετά από διάφορες αξιόλογες ερμηνείες της στο θέατρο, στις αρχές του 1970, στρέφεται και στον κινηματογράφο.

Αξιομνημόνευτη ερμηνεία της ήταν o ρόλος της, υποδυόμενη τη Βασίλισσα Ελισάβετ, στην ταινία *[[Η βασίλισσα (ταινία)|Η βασίλισσα]]*, το 2006.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Δράμα)
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Κατηγορία:Νικήτριες Κυπέλλου Βόλπι Καλύτερης Ηθοποιού
Λόγχη

Ο όρος **λόγχη** μπορεί να αναφέρεται:

* Στη λόγχη (σκεύος), εκκλησιαστικό σκεύος
* Στη λόγχη (όπλο), πολεμικό όπλο παλαιότερων εποχών
* Στο Λόγχη Ι (αντιτορπιλικό), πλοίο του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού.
* Στο Λόγχη ΙΙ (αντιτορπιλικό), πλοίο του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού.
Εκλογές στο Ελ Σαλβαδόρ

Στο Ελ Σαλβαδόρ διεξάγονται **εκλογές** για Πρόεδρο και Νομοθετική Συνέλευση. Το σύστημα είναι πολυκομματικό. 

## Εκλογικό σύστημα
Ο αρχηγός κράτους (Πρόεδρος) εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία, μη ανανεώσιμη εκτός αν δεν είναι συνεχής. Ωστόσο, οι προηγούμενοι εκλεγμένοι πρόεδροι μπορούσαν να διεκδικήσουν επανεκλογή για δεύτερη , μη συνεχή θητεία. Σε περίπτωση που η απόλυτη πλειοψηφία (το 50% + 1) δεν επιτευχθεί από κάποιον υποψήφιο του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών, διεξάγεται δεύτερος γύρος 30 ημέρες μετά, μεταξύ των δύο υποψηφίων που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο. 

Το Κοινοβούλιο αποτελείται από ένα μόνο σώμα και εκλέγεται επίσης από το λαό. Η Νομοθετική Συνέλευση απαρτίζεται από  84 μέλη (βουλευτές) τα οποία εκλέγονται με απλή αναλογική για τριετή θητεία, με την πιθανότητα της άμεσης επανεκλογής. Είκοσι επί συνόλου 84 εδρών στη Νομοθετική Συνέλευση αναδεικνύονται με εκλογές στη βάση της απλής αναλογικής σε μία (μονοεδρική) εκλογική περιφέρεια. Οι υπόλοιπες 64 εκλέγονται σε 14 πολυεδρικές περιφέρειες  (εκπροσωπούν τα 14 διαμερίσματα) που ποικίλουν από 3 ως 16 έδρες ο καθένας, ανάλογα με το μέγεθος του πληθυσμού στο διαμέρισμα.

Το Ελ Σαλβαδόρ έχει πολυκομματικό σύστημα, παρά το γεγονός ότι δύο κόμματα, το ARENA και το FMLN κυριαρχούν στις εκλογές. Οι υποψήφιοι του ARENA] έχουν κερδίσει 4 συνεχείς προεδρικές εκλογές ως την εκλογή του Μαουρίσιο Φούνες από το FMLN τον Μάρτιο του 2009.

## Πρόσφατες εκλογές (2024)

## Προηγούμενες προεδρικές εκλογές
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν πριν την ανεξαρτησία τα έτη 1829, 1832, 1833 και 1835, όλες έμμεσες εκλογές. Μετά την ανεξαρτησία, διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές τα έτη 1842*, 1844*, 1846*, 1848*, 1850*, 1852*, 1854*, 1856*, 1858*, 1859*, 1864*, 1869*, 1872, 1876 (Ιανουάριος), 1876 (Ιούνιος), 1887, 1891, 1895, 1899, 1903, 1907, 1911, 1915, 1919, 1923, 1927, 1931^, 1935, 1939*, 1944*, 1945,1950, 1956, 1962, 1967, 1972^, 1977, 1982*, 1984, 1989, 1994, 1999, 2004, 2009, 2014, 2019 και 2024.

: Με ^ καταγράφονται παραπάνω οι άμεσες εκλογές που το αποτέλεσμά τους στη συνέχεια καθορίστηκε από την Εθνοσυνέλευση.
: Με * οι έμμεσες εκλογές.

### 2009

### 2014
Οι Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2014. Πρόεδρος εξελέγη ο πρώην αντάρτης Σαλβαδόρ Σάντσες Σερέν.

### 2019

Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Φεβρουαρίου 2019. Ο κεντροδεξιός υποψήφιος Ναγίμπ Μπουκέλε κέρδισε από τον πρώτο γύρο και έγινε ο πρώτος πρόεδρος από την εποχή του Χοσέ Ναπολέον Ντουάρτε (1984) που δεν εξελέγη ως υποψήφιος κάποιου απότ α δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα του Ελ Σαλβαδόρ (FMLN και ARENA).

## Βουλευτικές εκλογές
### Πρόσφατες (2024)

## Προηγούμενες βουλευτικές εκλογές
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1928, 1929, 1930, 1931, 1932, 1936, 1939, 1944, 1950, 1952, 1954, 1956, 1958, 1960, 1961, 1964, 1966, 1968, 1970, 1972, 1974, 1976, 1978, 1982, 1985, 1988, 1991, 1994, 1997, 2000, 2003, 2006, 2009, 2012, 2015, 2018, 2021 και 2024.

### 2009

### 2012

### 2015

### 2018

### 2021

## Παραπομπές


*
Τέοντορ Έστεν

Ο ** Τέοντορ Έστεν** (γερμανικά: *Theodor Oesten*, 31 Δεκεμβρίου 1813 - 16 Μαρτίου 1870) ήταν Γερμανός συνθέτης, μουσικός και δάσκαλος μουσικής.

Ο Έστεν γεννήθηκε στο Βερολίνο. Έμαθε να παίζει πνευστά και έγχορδα από την Stadtmusikus στο Φύρστενβάλντε (Fürstenwalde) (μια μικρή πόλη έξω από το Βορολίνο). Όταν έγινε δεκαεννιά χρονών έμαθε να συνθέτει συμφοιτώντας με τους Böhmer, Carl Friedrich Rungenhagen, Schneider και με τον A.W. Bach στο Βερολίνο. Ο Έστεν εκτός από το ότι είναι γνωστός από τις εύκολες, για να τις παίξεις, συνθέσεις του συμπεριλαμβανομένων τοις διασκευές έργων όπερας, γραμμένα στο συναισθηματικό ύφος της εποχής του. Πέθανε στην γενέτειρα πόλη του Βερολίνου. Ο γιος του Max έγινε επίσης συνθέτης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Ευάγγελος Τομαράς

Ο **Ευάγγελος Κυρ. Τομαράς** (1901 - 13 Νοεμβρίου 1975) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Υπολοίπου Αττικής με την Ένωση Κέντρου στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1963 και του 1964.

Έφτασε στο βαθμό του Υποναυάρχου.

Απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών το 1975 και η κηδεία του έγινε στις 14 Νοεμβρίου από τον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων στη Νέα Σμύρνη. .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου