open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ανδρέας Σκέφερης

Ο **Ανδρέας Σκέφερης** (Πρέβεζα, 1887 – Αθήνα, 1949)  ήταν Έλληνας τραπεζικός υπάλληλος και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πρέβεζα στις 11 Σεπτεμβρίου 1887. Ήταν γιος του Δημητρίου Σκέφερη (1848-1921), δημογέροντα και υποπροξένου της Ρωσίας στην Πρέβεζα, και της Πηνελόπης Κονεμένου, κόρης παλαιάς οικογένειας της Πρέβεζας.

Από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός του Πέτρου Σκέφερη, πλούσιου εμπόρου, και της Αγγελικής Μπάλκου. Από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του Περικλή Κονεμένου και της Κλεοπάτρας Παρούση.

Η απώτερη καταγωγή της οικογένειας Σκέφερη ήταν από τη Σκέφερη της Τσαμουριάς, και τα μέλη της οικογένειας κατήλθαν στην Πρέβεζα στα μέσα του 18ου αιώνα. Αδελφός του ήταν ο διπλωμάτης Περικλής Σκέφερης. Έζησε για κάποιο διάστημα στη Λευκάδα, όπου πήγε και σχολείο.

Ακολούθησε το τραπεζικό επάγγελμα και διορίσθηκε υπάλληλος της Εθνικής Τραπέζης στο υποκατάστημα της Πρέβεζας και έφτασε μέχρι το βαθμό του Διευθυντή Τράπεζας.

Πολιτεύθηκε μία φορά στην εκλογική περιφέρεια Πρέβεζας στις εκλογές του 1923 με το κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου και εξελέγη βουλευτής Πρέβεζας. Άσκησε τα καθήκοντα του βουλευτή μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1925. Έκτοτε αποσύρθηκε της πολιτικής και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου 1949. Ως βουλευτής διακρίθηκε για την εντιμότητά του και για την προσπάθειά του για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του Νομού Πρέβεζας, παραμένοντας αδιάφορος σε προσωπικές εξυπηρετήσεις.

Ήταν έγγαμος με την Μαργαρίτα Σβορώνου, χωρίς να αποκτήσουν τέκνα.

## Αναφορές


Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας
Φιλ Κόλινς

Ο **Φίλιπ Ντέιβιντ Τσαρλς "Φιλ" Κόλινς** (*Philip David Charles "Phil" Collins*, 30 Ιανουαρίου 1951) είναι Βρετανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός παραγωγός και ηθοποιός. Έγινε διάσημος ως ντράμερ και τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος Genesis, αλλά και για τη σόλο καριέρα του.

Ο Κόλινς είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους τραγουδοποιούς όλων των εποχών, τραγουδώντας σε δεκάδες επιτυχημένα άλμπουμ και κομμάτια από το 1976 μέχρι το 2010, τόσο ως σόλο καλλιτέχνης όσο και με τους Genesis. Τα σόλο τραγούδια του, συνήθως με θέμα τη χαμένη αγάπη και με την αντήχηση του ήχου των τυμπάνων, κυμαίνονται από το ατμοσφαιρικό *In the Air Tonight*, το ντας-ροκ *Sussudio* και τη δυναμική μπαλάντα με πιάνο *Against All Odds* ως το πολιτικού περιεχομένου *Another Day in Paradise*. Το AllMusic περιέγραψε τον Κόλινς ως «έναν από τους πιο επιτυχημένους ποπ τραγουδιστές από το '80 και μετά».

Ο Κόλινς έγινε μέλος των Genesis το 1970 ως ο ντράμερ του συγκροτήματος και έγινε και κύριος τραγουδιστής του το 1975 μετά την αποχώρηση του Πίτερ Γκάμπριελ. Η σόλο καριέρα του ξεκίνησε το 1981 και επηρεάστηκε από την προσωπική του ζωή και τη σόουλ μουσική και γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Οι παγκόσμιες πωλήσεις του ως σόλο καλλιτέχνης, είναι περίπου στα 150 εκατομμύρια δίσκους. Ο Φιλ Κόλινς είναι ένας από τους τρεις καλλιτέχνες (μαζί με τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ και τον Μάικλ Τζάκσον) που έχει πουλήσει 100 εκατομμύρια δίσκους τόσο σε σόλο καριέρα, όσο και ως κύρια μέλη συγκροτήματος. Ως σόλο καλλιτέχνης, έχει 3 νούμερα ένα τραγούδι στο Ηνωμένο Βασίλειο και 7 στο US Billboard Hot 100. Ο Κόλινς κέρδισε πολυάριθμα βραβεία κατά τη διάρκεια της καριέρας του, συμπεριλαμβανομένων και εφτά βραβείων Γκράμι, έξι βραβείων BRIT, τριών αμερικάνικων μουσικών βραβείων, ένα βραβείο Όσκαρ το 2000 για το τραγούδι You'll Be in My Heart της ταινίας Ταρζάν της Disney και δύο Χρυσές Σφαίρες. Επίσης, του έχει απονεμηθεί ένα αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ και έχει μπει στο Rock and Roll Hall of Fame ως μέλος των Genesis το 2010.

## Δισκογραφία
Η δισκογραφία του Φιλ Κόλινς ως σόλο καλλιτέχνης:

* *Face Value* (1981)
* *Hello, I Must Be Going!* (1982)
* *No Jacket Required* (1985)
* *...But Seriously* (1989)
* *Both Sides* (1993)
* *Dance into the Light* (1996)
* *Testify* (2002)
* *Going Back* (2010)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Ντράμερς
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2014-2015

Το πρωτάθλημα Ελλάδας χάντμπολ ανδρών για την περίοδο 2014–15 είναι το 36ο στην ιστορία του θεσμού, και το 26ο με την ονομασία Α1 κατηγορία. Διεξάγεται από την Ο.Χ.Ε. με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Το κατέκτησε ο ΠΑΟΚ, το τρίτο στην ιστορία του.

## Κανονική περίοδος

### Βαθμολογία

## Play off 1-8

### Προημιτελικοί

### Ημιτελικοί

### Τελικοί

## Play out (10-11)
Η ΧΑΝΘ επικράτησε με 2-0 νίκες και παρέμεινε στην κατηγορία.

## Τελική Κατάταξη

## Παραπομπές


2014 2015
Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2014
Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2015
Τουρκμένμπασι

Το **Τουρκμένμπασι**, παλαιότερα γνωστό ως **Κράσνοβοντσκ** () και **Κιζίλ-Σου**, είναι πόλη στην Επαρχία Μπαλκάν του Τουρκμενιστάν, εντός του Κόλπου του Κράσνοβοντσκ στην Κασπία Θάλασσα. Ευρίσκεται σε υψόμετρο 27 μέτρων. Ο πληθυσμός (εκτίμηση 2004) είναι της τάξεως των 86.800 κατοίκων, ο οποίος αποτελείται κυρίως από Ρώσους, Αρμένιους και Αζέρους. Ως τερματικός σταθμός του Υπερκασπιανού Σιδηρόδρομου, αποτελούσε σημαντικό μεταφορικό κέντρο.

## Ιστορία
Το 1717, ο Ρώσος Πρίγκιπας Αλεξάντερ Μπέλκοβιτς-Τσερκάσκι κατέφθασε στην περιοχή και εγκατέστησε ένα μυστικό οχυρωμένο οικισμό στην τοποθεσία αυτή, όπου οι αποξηραμένες εκβολές μίας πρώην εκβολής του ποταμού Αμού Ντάρια χύνονταν στην Κασπία Θάλασσα. Στόχος του ήταν να βαδίσει με τον στρατό του κατά μήκος της αποξηραμένης κοίτης του ποταμού και να καταλάβει το Χανάτο της Χίβα. Η εκστρατεία απέτυχε, ενώ οι Ρώσοι εγκατέλειψαν τον οικισμό για διάστημα άνω των 150 ετών.

### Κράσνοβοντσκ

Το 1869, οι Ρώσοι εισέβαλαν για δεύτερη φορά. Ονόμασαν το φρούριό τους **Κράσνοβοντσκ** (Красноводск), το οποίο είναι η ρωσική εκδοχή του αρχικού ονόματος, **Κιζίλ-Σου** (Κόκκινο Νερό). Το Κράσνοβοντσκ αποτέλεσε επιχειρησιακό κέντρο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ενάντια της Χίβα και της Μπουχάρα, καθώς και των νομαδικών τουρκμένικων φυλών.

Η σιδηροδρομική γραμμή είχε, αρχικά, ως αφετηρία το Ουζούν-Αντά επί της Κασπίας Θάλασσας, ωστόσο ο τερματικός σταθμός μεταφέρθηκε προς τα βόρεια και, πιο συγκεκριμένα, προς το λιμάνι του Κράσνοβοντσκ.

Έπεσε στα χέρια του Κόκκινου Στρατού τον Φεβρουάριο του 1920. 

### Τουρκμένμπασι
Το 1993, το Κράσνοβοντσκ μετονομάστηκε από τον Ισόβιο Πρόεδρο Σαπαρμουράτ Νιγιάζοφ, με βάση τον αυτοδημιουργηθέντα τίτλο του *Τουρκμένμπασι* ("Ηγέτης Πάντων των Τουρκμένων"). Ο διάδοχος του Νιγιάζοφ, Γκουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ δεσμεύτηκε, τον Ιούλιο του 2007, για επένδυση ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων σε ένα σχέδιο το οποίο θα είχε ως στόχο την μετατροπή του Τουρκμένμπασι σε σημαντικό τουριστικό θέρετρο – το κέντρο της Τουριστικής Περιοχής της Αβάζα με την κατασκευή 60 σύγχρονων ξενοδοχείων, κατά μήκος μίας έκτασης 16 χιλιομέτρων επί της ακτογραμμής της Κασπίας Θάλασσας.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
* Γιούρμαλα, Λετονία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Τουρκμενιστάν
Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Αγαθόνικος

Ο **Αγαθόνικος** (κατά κόσμον *Αριστοτέλης Φιλιππότης*, Τήνος, 1918 - Σπάτα, 1 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν ο πρώτος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.

Γεννήθηκε το 1917 στην Τήνο. Το 1942 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1949 Πρεσβύτερος. Το ίδιο έτος αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή Αθηνών. Υπηρέτησε ως Στρατιωτικός Ιερέας (1942-1952). Το 1959 έγινε Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος. Πρώτος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής εξελέγη το 1974. Το 2004 παραιτήθηκε λόγω γήρατος και διέμενε έως το τέλος της ζωής του στο Παλαιό Επισκοπείο. 

Απεβίωσε την 1η Σεπτεμβρίου 2015 σε ηλικία 98 ετών.

## Παραπομπές


Αγαθονικος
Ιθάκη (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Ιθάκη** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

; Γεωγραφία
* Ιθάκη - νησί των Επτανήσων.
* Ιθάκη (κωμόπολη) - πρωτεύουσα του παραπάνω νησιού, περισσότερο γνωστή ως Βαθύ Ιθάκης.
* Δήμος Ιθάκης - δήμος του προαναφερθέντος νησιού. 
* Ιθάκη Συρίας -νησί της Συρίας ή του Περσικού κόλπου.
* Ίθακα, πόλη στην αμερικανική πολιτεία Νέα Υόρκη, πήρε το όνομα της από το νησί της Ιθάκης, έδρα του Πανεπιστημίου Κορνέλ

Ποίηση
* Ιθάκη (Καβάφης), ποίημα πρωτοδημοσιευμένο το 1911, του Κωνσταντίνου Καβάφη

; Αστρονομία
* 1151 Ιθάκη - αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών.

; Πλοία
* Ιθάκη (ναρκαλιευτικό) - πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
* Ιθάκη (αερόστρωμνο αποβατικό) - πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

## Δείτε επίσης
* Ίθακος
Ελευθέριος (έξαρχος)

Ο **Ελευθέριος** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος και Έξαρχος Ραβένας από το 615 έως το 619. Ήταν ευνούχος και αντικατέστησε τον Ιωάννη Α΄.  

Πριν την θητεία του σχεδόν σε ολόκληρη την εξαρχία επικρατούσε αναταραχή. Στη Ραβένα, υπήρχε προφανής δυσαρέσκεια προς τους Βυζαντινούς, στη Νάπολη ο Ιωάννης της Κόντσα είχε επαναστατήσει και δεν αναγνώριζε τον έλεγχο του Έξαρχου. Ο Ελευθέριος μόλις έφτασε στη Ραβέννα έδωσε εντολή να θανατωθούν όλοι όσοι είχαν εμπλακεί στο θάνατο του προηγούμενου έξαρχου, Ιωάννη. Στη συνέχεια, αφού έκανε μια εθιμοτυπική επίσκεψη στον Πάπα Αδεοδάτο, βάδισε προς την Νάπολη, κατέλαβε η πόλη, σκοτώνοντας τον επαναστάτη Ιωάννη και τους υποστηρικτές του. Ωστόσο, αμέσως μετά οι Λομβαρδοί απείλησαν με πόλεμο και ο Ελευθέριος ζήτησε ειρήνη, υποσχόμενος ένα ετήσιο χρηματικό ποσό.

Βρίσκοντας την κατάσταση στην Ιταλία να μην είναι ικανοποιητική και εκμεταλλευόμενοι την ενασχόληση του βυζαντινού αυτοκράτορα Ηράκλειου με τους Σασσανίδες, ο Ελευθέριος το 619, ανακήρυξε τον εαυτό του αυτοκράτορα το 619, με την πρόθεση της δημιουργίας κράτους στα εδάφη του εξαρχάτου. Το επόμενο έτος, ενώ ήταν καθ' οδόν προς τη Ρώμη για να πείσει τον Πάπα Βονιφάτιο να τον στέψει, δολοφονήθηκε από στρατιώτες του στο φρούριο της Λουκεόλι, και το κεφάλι του στάλθηκε στον Ηράκλειο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Έξαρχοι Ραβένας
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Αθανάσιος Λαδόπουλος

Ο **Αθανάσιος Λαδόπουλος** ήταν Έλληνας βιομήχανος, τραπεζίτης και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σύρο. Ήταν γιος του Ελπιδοφόρου Λαδόπουλου, εμπόρου και τραπεζίτη με καταγωγή από την Μακεδονία, και αδέρφια του ήταν οι Κωνσταντίνος, Εμμανουήλ, βουλευτής & υπουργός, Αριστοτέλης και Ιφιγένεια, σύζυγος του Θεόδωρου Πετροκόκκινου. Το 1895 μαζί με τα αδέλφια του ίδρυσαν στην Ερμούπολη κλωστουφαντουργείο με την επωνυμία *Αδελφοί Λαδόπουλοι*, του οποίου ήταν επικεφαλής. Εκείνη την εποχή το εργοστάσιό του θεωρείτο από τα αντιπροσωπευτικότερα του είδους του. 

Εξελέγη βουλευτής Σύρου με την υποστήριξη του Δηλιγιαννικού Κόμματος στις εκλογές του 1895 και επενεξελέγη σε αυτές του 1899.

Ήταν παντρεμένος με την Όλγα Βαφειαδάκη, κόρη του Δημητρίου Βαφιαδάκη, δημάρχου Σύρου, και είχαν αποκτήσει δυο παιδιά: τον Ελπιδοφόρο, χρηματιστή, και τον Δημήτριο, έμπορο. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου
Θέμα Λουκανίας

Η **Λουκανία** ήταν επαρχία του Βυζαντίου (Βυζαντινό Θέμα) στην Νότια Ιταλία που ιδρύθηκε μάλλον το περίπου 968 υπό τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά. Βρισκόταν μεταξύ των δύο παλιότερων Βυζαντινών θεμάτων, αυτό της Λογγοβαρδίας στα βόρεια και της Καλαβρίας στα νότια, και σχηματίστηκε για να περιλάβει τα εδάφη που κατοικούσαν κυρίως Λομβαρδοί, όπου είχαν εγκατασταθεί Βυζαντινοί Έλληνες στις αρχές του 11ου αιώνα (περιοχές Λατινιανό, Λαγκονέγκρο και Μερκούριο). Πρωτεύουσα του θέματος επιλέχθηκαν οι Θυρσοί (σύγχρονο Τούρσι), όπως και σαν έδρα της μητροπολιτικής επισκοπής της επαρχίας. Το Θέμα της Λουκανίας υπαγόταν κατά πάσα πιθανότητα στην γενική επίβλεψη του Κατεπανάτου της Ιταλίας με έδρα το Βάριον (Μπάρι).    

Το τέλος του θέματος και γενικά της Βυζαντινής παρουσίας στη νότια Ιταλία ήρθε τη δεκαετία του 1050 με την Νορμανδική κατάκτηση της Νότιας Ιταλίας. Τα όρια του θέματος αντιστοιχούν περίπου με τη σημερινή περιοχή της Ιταλίας Μπαζιλικάτα.  

Γνωστοί στρατηγοί του θέματος ήταν οι :
* Ευστάθιος Σκεπίδης, 11ος αιώνας

## Παραπομπές


## Πηγές

*
*

Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ιταλικής Χερσονήσου
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ιταλίας
Κατηγορία:Βυζαντινή Ιταλία
Κατηγορία:Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βασιλικάτα
Ισαάκ (έξαρχος)

Ο **Ισαάκ**  ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος και Έξαρχος της Ραβέννας, χωρίς να είναι εξακριβωμένο ακριβώς πότε, ή την περίοδο 625-644 ή την περίοδο 620 έως 637. Ήταν Αρμενικής καταγωγής από την Αρμενική οικογένεια ευγενών Καμσαρακάν.

Το Χρονικό του Φρέντεγκαρ καταγράφει μια ιστορία για το πώς ο Ισαάκ σκότωσε τον Τάσσο, δούκα της Τοσκάνης με δόλο, προς όφελος του Λομβαρδού βασιλιά Αριόαλδου. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο, ήταν ο πατριάρχης Γρηγόριος, άγνωστος ποίος, ο οποίος σκότωσε τον Τάσσο που ήταν ο Δούκας του Φρίουλι με τον αδελφό του Κάκκο.

Στο 638 ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ηράκλειος απαίτησε από τον νέο Πάπα Σεβερίνο να υπογράψει την *Έκθεσις*, μια μονοθελητική διακήρυξη πίστης. Ο Σεβερίνος αρνήθηκε και ο Ηράκλειος δεν τον αναγνώρισε και απέστειλε επίσημο αντιπρόσωπο που ονομάζεται Μαυρίκιος να διαπραγματευτεί με τον παπισμό. Ο Μαυρίκιος, μετά την άφιξή του στη Ρώμη, κατέλαβε το Λατερανό και ενθάρρυνε τον Ισαάκ να έρθει στην πόλη. Στη συνέχεια ο Ισαάκ εγκαταστάθηκε στο Λατερανό και με τον Μαυρίκιο λεηλάτησαν το παλάτι. Μερικοί από τα θησαυρούς εστάλησαν στον Ηράκλειο, μεγάλο μέρος του υπόλοιπου θησαυρού πήγε στο έξαρχο. Λίγο καιρό αργότερα ο Μαυρίκιος προσπάθησε να επαναλάβει την ενέργεια, αλλά για να μην μοιραστεί τον πλούτο αρνήθηκε αναγνώριση του εξάρχου. Ο Ισαάκ, στη συνέχεια, συνέλαβε τον Μαυρίκιο και τον εκτέλεσε.

Η Λομβαρδός βασιλιάς Ροθάριος επιτέθηκε και κατέκτησε το σύνολο των αυτοκρατορικών κτήσεων στην Λιγουρία, καθώς και στην Εμιλία, περίπου το 643. Μια μάχη μεταξύ των Λομβαρδών και των στρατευμάτων της Εξαρχίας, στις όχθες του Πανάρο έληξε με ήττα για τους Βυζαντινούς, με αρκετές χιλιάδες απώλειες σε άντρες. Παρά το γεγονός ότι ο Ισαάκ σκοτώθηκε κατά πάσα πιθανότητα στην καταπολέμηση των Λομβαρδών, ο συγγραφέας της ζωής του Πάπα Θεόδωρου στο Liber Pontificalis γράφει ότι ο Ισαάκ πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο. Υπάρχει μια σαρκοφάγος του Ισαάκ που βρίσκεται στην "Sancta Sanctorum", η οποία έχει απεικονίσεις του Δανιήλ και την Προσκύνηση των Μάγων, και τον Λάζαρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Έξαρχοι Ραβένας
Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής
Κόμης της κόρτης

Ο **Κόμης της Κόρτης** ήταν Βυζαντινό στρατιωτικό και διοικητικό αξίωμα το οποίο μαρτυρείται από τον 8ο μέχρι τις αρχές του 12ου αιώνα.

## Ιστορία και καθήκοντα
Ο τίτλος προέρχεται από τη λέξη *κόρτη*, που σημαίνει σκηνή. Σύμφωνα με τον Αυτοκράτορα του 10ου αιώνα Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο, κατά τις αυτοκρατορικές εκστρατείας στις επαρχιακά θέματα, ο Κόμης και οι υποτελείς του, οι *κορτηνάριοι*, ήταν υπεύθυνοι για το στήσιμο της αυτοκρατορικής σκηνής, και στο να βοηθάνε τον Δρουγγάριο της Βίγλας για τη φύλαξη του στρατοπέδου κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Το αξίωμα του Κόμη της Κόρτης μαρτυρείται σε σφραγίδες και έγγραφα από τον 8ο ως τις αρχές του 12ου αιώνα, και ο κάτοχος αξιωματούχος ανήκε στο επιτελείου του Στρατηγού, του στρατιωτικού διοικητή του θέματος. Συχνά σε σφραγίδες αναφέρεται και το όνομα της επαρχίας που υπηρετούσε. Συχνά ο αυτοκράτορας είχε έναν Κόμη της Κόρτης στη δικιά του προσωπική υπηρεσία, ο πιο γνωστός από τους οποίους ήταν ο Μιχαήλ Β´ ο οποίος υπηρέτησε υπό τον Νικηφόρο Α´ (βασιλεία 802–811) . Δεν είναι ξεκάθαρο ποια ήταν τα καθήκοντα του αξιώματος, αλλά βάση αφηγηματικών πηγών για το ρόλο του συνάγεται ότι ο Κόμης μάλλον εμπλεκόταν περισσότερο σε δικαστικά και θέματα αστυνόμευσης. Ο Νικόλαος Οικονομίδης τον θεωρεί ένα είδους επιτελάρχη. Φαίνεται ότι οι κάτοχοι του αξιώματος έφεραν μεσαίους αυλικούς τίτλους όπως Σπαθάριος και Κανδιδάτος. 

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
*
*

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ

Ο **Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ** (*Димитър Иванов Бербатов*, Μπλαγκόεβγκραντ, 30 Ιανουαρίου 1981) είναι Βούλγαρος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως επιθετικός. Υπήρξε αρχηγός της εθνικής ομάδας της Βουλγαρίας από το 2006 έως το 2010 και είναι ο κορυφαίος σκόρερ της όλων των εποχών. Έχει βραβευτεί επτά φορές ως Βούλγαρος ποδοσφαιριστής της χρονιάς, ξεπερνώντας τον Χρίστο Στόιτσκοφ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ο Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ στο soccerway
*Το προφίλ του Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ στο transfermarkt
*Η καριέρα του Ντίμιταρ Μπερμπάτοφ στο national football teams

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βουλγαρίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Βούλγαροι Μακεδόνες
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ινδία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία)
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Σμαράγδος

μικρογραφία|Η Στήλη του Φωκά
Ο **Σμαράγδος**  ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος και Έξαρχος της Ραβέννας δύο φορές, το 585-589 και το 603-611. 

Κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, Ο Σμαράγδος έκανε μια συμμαχία με την Φράγκους και Αβάρους εναντίον των πολυετών εχθρών της Εξαρχίας, τους Λομβαρδούς, και εμφανίστηκε έτοιμος να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τους Λομβαρδούς. Ωστόσο, οι προσπάθειες του δεν κατέληξαν πουθενά, οι Φράγκοι δεν ήταν τόσο έτοιμοι για την καταπολέμηση των Λομβαρδών όσο ήταν ο Σμαράγδος. Μία αξιοσημείωτη στρατιωτική επιτυχία κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του ήταν η ανάκτηση της "Κλασσίς", το λιμάνι της Ραβένα, από τους Λομβαρδούς το 588 .

Ο Σναράγδος ήταν επίσης γνωστός για τη βία που άσκησε προς τους οπαδούς των σχισματικών επισκόπων κατά τη διάρκεια του σχίσματος των τριών κεφαλών. Αυτοί ήταν, αρχικά και ο αρχιεπίσκοπος Μεδιόλανου, ο Πάπας Σεβερίνος και ο  Αρχιεπίσκοπος της Ακουίλα που είχε καταφύγει στο νησί Γκράντο, και οι οπαδοί τους, τους οποίους διέταξε να έρθουν σε Ραβένα και να παραστούν σε σύνοδο. Η σύνοδος που έγινε απέτυχε να επιλύσει τα σημαντικά προβλήματα που τους χώριζαν κι ανάγκασε τον αρχιεπίσκοπο φυλακίζοντας τον για έναν χρόνο να δηλώσει την πίστη του στην Ορθόδοξη θρησκεία. Ο Σμαράγδος πιέστηκε και σε συνδυασμό με την υποτιθέμενη κατηγορία της παραφροσύνης, τον ώθησαν στην απομάκρυνσή του από την εξαρχία το 589.

Στο 603 ο βυζαντινός αυτοκράτορας Φωκάς επανέφερε τον Σμαράγδο στην προηγούμενη θέση του σαν έξαρχο. Ο Σμαράγδος κληρονόμησε έναν πόλεμο με τους Λομβαρδούς από τον προκάτοχό του Καλλίνικο, και αρνήθηκε να παραδώσει την κόρη του Λομβαρδού βασιλιά Αγιλούλφο, καθώς και το σύζυγό της, τους οποίους είχε αιχμαλωτίσει ο προηγούμενος έξαρχος το 601. Την ίδια χρονιά ο Αγιλούλφος πολιόρκησε την Κρεμόνα με τη βοήθεια των Αβάρων, καταλαμβάνοντας τη στις 21 Αυγούστου 605 και στη συνέχεια κατέλαβε την Μάντοβα την 1η Σεπτεμβρίου. Όταν ο στρατός τους έφτασε το φρούριο της Βουλτουρίνα, η φρουρά παραδόθηκε, πυρπόλησαν την πόλη της Μπρεσκέλλο, όπου η φρουρά της τράπηκε σε φυγή. Ο Σμαράγδος έπειτα αναγκάστηκε να απελευθερώσει τους ομήρους του, τον Απρίλιο του 605, προκειμένου να αποκτήσει την ειρήνη. Η ειρήνη με τους Λομβαρδούς πραγματοποιήθηκε και κράτησε για το υπόλοιπο της διοίκησής του.

Ο Σμαράγδος ανέγειρε ένα επίχρυσο άγαλμα του αυτοκράτορα Φωκά τη λεγόμενη "στήλη του Φωκά" στη Ρωμαϊκή Αγορά. Όταν ο Φωκάς καθαιρέθηκε από τον Ηράκλειο το 610, ο Σμαράγδος αντικαταστάθηκε και πάλι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Έξαρχοι Ραβένας
Σενιχά Σουλτάνα

Η **Σενιχά Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:كنت هكتار سلطان) (Τούρκικα: *Seniha Sultan*, 5 Δεκεμβρίου 1851 - 15 Σεπτεμβρίου 1931) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και ετεροθαλής αδελφή των σουλτάνων Μουράτ Ε΄, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, Μωάμεθ Ε΄ και Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Η Σενιχά γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1851 στο Τοπ Καπί και ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της Ναλανιντίλ Χανιμεφέντι. Είχε επίσης έναν αδελφό, τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Αμπντουσάμεντ Εφέντη, ο οποίος πέθανε σε βρεφική ηλικία. Η Σενιχά συνήθιζε να φοράει φορέματα από τα πιο θαυμάσια υφάσματα, με τιάρα στο κεφάλι της σε επίσημες περιστάσεις, και φορούσε φορέματα με μακριά ουρά όπως στην Ευρώπη. Είχε μια βασιλική εμφάνιση. Το πρόσωπό της ήταν όμορφο. Συχνά, όπως έκανε η ετεροθαλής αδερφή της, Μεντιχά Σουλτάνα, έσκαγε στα γέλια και μιλούσε με ταχείς ρυθμούς και σε βαθιά φωνή. Όταν αυτές οι δύο αδελφές ήταν μαζί κουβεντιάζοντας με τον ετεροθαλή αδελφό τους, Μωάμεθ Ε΄, γελούσαν και προσπαθούσαν να τον διασκεδάσουν και να τον κάνουν να γελάσει.

Στις 5 Δεκεμβρίου 1876 σε ηλικία 24 ετών παντρεύτηκε τον Ασάφ Μαχμούτ Τζελαλεντίν Πασά, τον γιο του Μεγάλου Βεζίρη Νταμάτ Γκιουρτσιού Χαλίλ Ριφάτ Πασά. Μαζί με τον Μαχμούτ Τζελαλεντίν Πασά είχαν δύο γιους, τον Σουλτανζάντε Σαμπαχατίν Μπέη και τον Σουλτανζάντε Αχμέτ Λουτφουλάχ Μπέη. Ο πρίγκιπας Σαμπαχατίν Μπέη ήταν Οθωμανός κοινωνιολόγος και φιλόσοφος.

Η Σενιχά πέθανε στις 15 Σεπτεμβρίου 1931 σε ηλικία 79 ετών στη Νίκαια της Γαλλίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

* *[https://books.google.gr/books?id=HuZTefumFSQC&redir_esc=y The Concubine, the Princess, and the Teacher: Voices from the Ottoman Harem]*
* Fanny Davis (1986). *T[https://books.google.gr/books?id=DTIrK0et4LwC&redir_esc=y he Ottoman Lady: A Social History from 1718 to 1918]*
* Ayşe Osmanoğlu (2007). *[Https://books.google.com/books?8bQTnQEACAAJ Babam Sultan Abdülhamid: hatıralarım]*. Selis Kitaplar.

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Χριστιανικό μέταλ

Το **Χριστιανικό μέταλ** είναι υποείδος της heavy metal μουσικής. Το μόνο που το κάνει ξεχωριστό από τα υπόλοιπα είναι πώς όλα τα μέλη ενός κλασσικού συγκροτήματος της χριστιανικής metal έχουν σαν κοινή πίστη τον Χριστιανισμό.

## Ύφος
Τα χριστιανικά metal συγκροτήματα διατηρούν τα χαρακτηριστικά της κοινής metal μουσικής όπως γρήγορα σόλο και έντονη παραμόρφωση της ηλεκτρικής κιθάρας, ο ήχος του μπάσου είναι πιο δυνατός και κατάλληλος για σόλο, ενώ συχνή είναι και η χρήση των πληκτροφόρων οργάνων. Σε αντίθεση με το black metal και το death metal εκφράζουν καλά  μηνύματα για τον Χριστιανισμό και κυρίως για το Προτεσταντισμό αλλά και για άλλα θέματα όπως η ήττα του Σατανά, η πάλη εναντίον των ναρκωτικών, η Αποκάλυψη, η χριστιανική αγάπη και άλλα, καθώς τα περισσότερα χριστιανικά metal συγκροτήματα κατάγονται από προτεσταντικές χώρες του βορρά. Κοινά θέματα παρουσιάζει και η χριστιανική ροκ μουσική. Το Χριστιανικό metal όμως επεκτείνεται και σε όλα τα είδη της μουσικής καθώς υπάρχουν μουσικά είδη όπως το Χριστιανικό death metal, το Χριστιανικό black metal ή white metal, το χριστιανικό thrash metal και άλλα.

## Αξιόλογα συγκροτήματα του είδους

## Παραπομπές


## Πηγές
* Turn or Burn? The Peculiar Case of Christian Metal Music
* 7 Christian Black Metal Bands You Need To Hear - Metal Injection
* Christian Metal Music Genre Overview | AllMusic

Κατηγορία:Είδη heavy metal
Ουμιουγκιουλσούμ Σουλτάνα

Η **Ουμιουγκιουλσούμ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:أم كلثوم سلطان) (Τούρκικα: *Ümmügülsüm Sultan*, 7 Φεβρουαρίου 1708 - Νοέμβριος 1732) ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αδελφή του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄, ετεροθαλής αδελφή του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄, ξαδέλφη των σουλτάνων Μαχμούτ Α΄ και του Οσμάν Γ΄ και εγγονή του σουλτάνου Μεχμέτ Δ' και της Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάνας.
[left|thumb|Ο πατέρας της Ουμιουγκιουλσούμ Σουλτάν,[Αχμέτ Γ΄|Αχμέτ Γ']]

## Βιογραφία
Η Ουμιουγκιουλσούμ Σουλτάνα γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1708 και ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και της Εμινέ Μιχρισάχ Σουλτάνας. Από την πλευρά της μητέρας της είχε έναν αδελφό, τον σουλτάνο Μουσταφά Γ΄. Ήταν μία από τα πενήντα δύο παιδιά και τις τριάντα κόρες του πατέρα της. Το 1709 σε ηλικία περίπου δύο ετών, αρραβωνιάστηκε με τον ηλικιωμένο Αμπντουραχμάν Πασά, ένα βεζίρη. Ήταν μια δαπανηρή υπόθεση για τον Πασά.

Έστειλε στο Τοπ Καπί έναν μεγάλο αριθμό πολύτιμων δώρων αρραβώνων: στην αρραβωνιαστικιά του ένα δαχτυλίδι, μία πένα, έξι Μπόχτσας υφάσματος, καθώς και λουλούδια και φρούτα σε δίσκους. Στον σουλτάνο ένα όμορφο άλογο, μια ζώνη με πετράδια, και πέντε Μπόχτσας υφάσματος. Στην Εμινέ Μιχρισάχ έστειλε ένα διαμαντένιο βραχιόλι και πέντε Μπόχτσας υφάσματος. Δώρα δόθηκαν επίσης στις άλλες συζύγους του σουλτάνου, στις οθωμανές πριγκίπισσες, στους ηγεμόνες και σε εκείνους που οργάνωσαν την τελετή. Ο Τσαγατάι Ουλουτσάι εκτιμά ότι ο αρραβώνας κόστισε στον Αμπντουραχμάν Πασά περισσότερες από 10.000 λίρες. Αλλά ο πασάς πέθανε πριν ο γάμος πραγματοποιηθεί.

Η Ουμιουγκιουλσούμ όταν ήταν δεκαέξι, παντρεύτηκε με τον Νταμάτ Αλή Πασά στις 6 Ιανουαρίου 1724 με μία γαμήλια γιορτή που συναγωνίστηκε αυτήν της αδελφής της, Φατμά Σουλτάνας. Ωστόσο, η ζωή της ήταν ένα πρόβλημα. Αυτή και ο σύζυγος της που βρέθηκαν σύντομα σε κακή οικονομική κατάσταση, και άσκησε έφεση στον πατέρα της για βοήθεια. Υπάρχει μια επιστολή από αυτήν για τον "Υπέρτατο Σουλτάνο" στην οποία επισημαίνει την θλιβερή οικονομική κατάσταση του δούλου του, του συζύγου της. Δυστυχώς η αντίδραση του Αχμέτ Γ΄ στην επιστολή αυτή δεν ήταν δυνατό να βρεθεί, αλλά αναμφίβολα της έδωσε κάποια βοήθεια, αν και η κατάσταση του Δημοσίου ήταν τόσο σοβαρή αυτή τη περίοδο που το ποσό που πρόσφερε ενδέχεται να ήταν περιορισμένο.

Η εξέγερση του Πατρώνα Χαλίλ εναντίον του πατέρα της, τελείωσε ότι καλές ημέρες μπορούσε να είχε η Ουμιουγκιουλσούμ Σουλτάν, και το Νοέμβριο του 1732, σε ηλικία 24 ετών πέθανε.
 
## Παραπομπές


## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
* Fanny Davis (1986). *[https://books.google.gr/books?id=DTIrK0et4LwC&redir_esc=y The Ottoman Lady: A Social History from 1718 to 1918]*. Greenwood Publishing Group. ISBN 978-0-313-24811-5.
* "Turkey: The Imperial House of Osman". web.archive.org. Retrieved 6 February 2014.

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Κιλκίς (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Κιλκίς** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

; Γεωγραφία
* Κιλκίς - πόλη της βόρειας Ελλάδας.
* Δήμος Κιλκίς
* Επαρχία Κιλκίς
* Νομός Κιλκίς

; Πλοία
* Κιλκίς (θωρηκτό) - πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

## Δείτε επίσης
* Μάχη του Κιλκίς
Σουλλάροι Κεφαλονιάς

Οι **Σουλλάροι** είναι χωριό που βρίσκεται 3 χλμ. νοτιοδυτικά της χερσονήσου της Παλικής. Υπάγεται διοικητικά στον δήμο Κεφαλληνίας και έχει 335 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του έτους 2011. Το χωριό έχει υψόμετρο 47 μέτρα από την επιφάνεια της θαλάσσης.

Περιβάλλεται από αρκετές παραλίες, με πιο γνωστή αυτή του Μέγα Λάκκου μήκος 3.3χμ. Χαρακτηριστικό της είναι η κόκκινη άμμος. 

Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας κτίστηκε τον 17ο αιώνα σε επτανησιακό μπαρόκ με ανάγλυφες μορφές αγγέλων στη θύρα του Βήματος και με εντοιχισμένα οικόσημα. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο είναι αξιοσημείωτο, όπως και η αγιογράφηση του ναού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας
Γρηγόριος (έξαρχος Ραβέννας)

Ο **Γρηγόριος** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος και έξαρχος Ραβένας περίπου μεταξύ 619 και 626, και 666-678. Υπάρχει μία θεωρία ότι ο Γρηγόριος πατρίκιος σχετίζεται με τη δολοφονία των δουκών του Φρίουλι Κάκο και Τάσσο μεταξύ 619 και 625, αν αληθεύει, τότε ο Έξαρχος Γρηγόριος της περιόδου 666-678 μπορεί να ήταν άλλο πρόσωπο με το ίδιο όνομα.

Το όνομα του αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο του 666 του αυτοκράτορα Κώνστα Β προς τον αρχιεπίσκοπο της Ραβέννας Μάουρο με το οποίο χορηγούσε στην Εκκλησία της Ραβέννας το αυτοκέφαλο, ή ανεξαρτησία από τον Παπισμό. Στο εν λόγω έγγραφο αναφέρετε ότι ο Γρηγόριος χειροτονήθηκε από τον αρχιεπίσκοπο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* A. Vesi, *Storia di Romagna dal principio dell'era volgare ai giorni nostri*, I, pei tipi delle Muse, Bologna 1845, pp. 307-316.

Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Έξαρχοι Ραβένας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Μανουέλ Καστέλς

Ο **Μανουέλ Καστέλς** (ισπανικά: *Manuel Castells Oliván*, 1942) είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ακαδημαϊκούς στον χώρο των κοινωνικών επιστημών. Κύριος τομέας έρευνάς του αποτελεί η παγκοσμιοποίηση, η επικοινωνία και η κοινωνία της πληροφορίας, ενώ παράλληλα έχει συντάξει μελέτες γύρω από την αστική κοινωνιολογία. Μεταξύ 2000 και 2009 ήταν ο πέμπτος κοινωνιολόγος με τις περισσότερες αναφορές σε ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις.

Γόνος συντηρητικής οικογένειας από τη Βαλένθια, πολιτικοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης στον αγώνα εναντίον της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο και γρήγορα αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στο Παρίσι, όπου τέθηκε υπό την προστασία και καθοδήγηση του Αλαίν Τουραίν. Αναρριχήθηκε στις ακαδημαϊκές βαθμίδες του γαλλικού ακαδημαϊκού κόσμου αποκτώντας διδακτορικό στην αστική κοινωνιολογία. Κατά τα πρώτα στάδια της ακαδημαϊκής του πορείας, αντιμετωπίστηκε εχθρικά από τον Πιερ Μπουρντιέ. Η συμμετοχή του στις εξεγέρσεις του Μάη του 68 τον ώθησε σε μια νέα εξορία, αυτή τη φορά στη Γενεύη και το Κεμπέκ. Εν τέλει επέστρεψε στη Γαλλία στις αρχές του 1970. Έκτοτε προσλήφθηκε από το πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ ενώ πέρασε κι ένα διάστημα κατά τη δεκαετία του 1980 από την Ισπανία.

Εξαρχής υιοθέτησε μια μαρξιστική προσέγγιση στις έρευνές του. Κατά τη δεκαετία του 1970 οδηγός του στη μαρξιστική θεωρία, και προσωπικός του φίλος, υπήρξε ο Νίκος Πουλαντζάς. Την ίδια εποχή δημοσίευσε το έργο του *The Urban Question*, ένα βιβλίο στο οποίο προσπάθησε να συνθέσει τη μαρξιστική θεωρία με την αστική κοινωνιολογία. Έκτοτε, μαζί με τον Ανρί Λεφέβρ, θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της Νέας Σχολής της Αστικής Κοινωνιολογίας. Το έτερο σημαντικό του βιβλίο θεωρείται το *The Information Age*, ένα τρίτομο έργο που περιγράφει τη νέα εποχή της Πληροφορίας.

Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του καταλανό εθνικιστή, αν και δεν εμφανίζεται να υποστηρίζει την ανεξαρτητοποίηση της Καταλονίας, στην οποία αντιτάσσει ένα ομοσπονδιακό μοντέλο για την Ισπανία. Παρότι δεν είναι καταλανικής καταγωγής και οι γονείς του δεν μιλούσαν καταλανικά, μιλάει τη γλώσσα, μαζί με τα ισπανικά, τα γαλλικά και τα αγγλικά.

## Βιβλία στα ελληνικά
*(1980) *Πόλη και κοινωνικοί αγώνες*
*(1990) *Ο Νεοαναρχισμός και η σύγχρονη κοινωνία*
*(2005) *Ο γαλαξίας του διαδικτύου. Στοχασμοί για το Διαδίκτυο, τις επιχειρήσεις και την κοινωνία*
*(2006) *Ο μετασχηματισμός της εργασίας και της απασχόλησης: δικτυακοί εργάτες, άνεργοι και ελαστικοί*

## Βιβλιογραφία
* Manuel Castells και Martin Ince,*Conversations with Manuel Castells*, ed. Polity, Λονδίνο, 2003.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί
Κατηγορία:Ισπανοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Ισπανοί κοινωνιολόγοι
Ο φύλακας στη σίκαλη

***Ο φύλακας στη σίκαλη*** (Αγγλικά: ***The Catcher in the Rye***) είναι μυθιστόρημα από τον Τζ. Ντ. Σάλιντζερ που δημοσιεύτηκε το 1951. Πρόκειται για ένα αμφιλεγόμενο μυθιστόρημα που ενώ αρχικά προοριζόταν για τους ενηλίκους, στη συνέχεια έγινε δημοφιλές στους ανήλικους αναγνώστες εξαιτίας των θεμάτων του όπως η ανησυχία και η αποξένωση των εφήβων. Έτσι ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος Χόλντεν Κώλφηλντ έχει γίνει σύμβολο της εφηβικής επανάστασης. Το μυθιστόρημα επίσης πραγματεύεται τα σύνθετα ζητήματα της ταυτότητας, της ταύτισης, της απώλειας και των σχέσεων.

## Πλοκή
Ο πρωταγωνιστής βρίσκεται κάπου όπου τον φέραν οι γονείς του για να «ηρεμήσει» με τη βοήθεια κάποιου ψυχαναλυτή, ώστε να συμμορφωθεί και να ξαναπάει σχολείο τον ερχόμενο Σεπτέμβρη. Σ' αυτή την κατάσταση αναπολεί τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την επιστροφή του στο σπίτι, όταν τον προηγούμενο χρόνο, πριν από τα Χριστούγεννα, εγκατέλειψε το τρίτο διαφορετικό σχολείο του.

## Δείτε επίσης

* Λογοτεχνία για νέους ενήλικες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Παιδική - Εφηβική λογοτεχνία
Μιχαλακός Στεφανίδης

Ο **Μιχαλακός Στεφανίδης** (γεννήθηκε ως Μιχαήλ Στεφανίδης, πέθανε στις 10 Ιουνίου 1929) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφία
Εργάστηκε ως δικηγόρος. Καταγόταν από τη Σκύρο και πολιτεύτηκε στην Καρυστία. Εξελέγη αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων το 1905 και υπηρέτησε από τον Απρίλιο ως τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς. Εκλέχθηκε βουλευτής Καρυστίας στις εκλογές του 1902 , του 1905  και στις εκλογές του 1906 με 6.199 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Εύβοιας στις εκλογές του Μαΐου του 1915 με 8.540 ψήφους, του Δεκεμβρίου του 1915 και  του 1920. 

Εξελέγη και γερουσιαστής το 1929. Ανέλαβε καθήκοντα στις 21 Απριλίου αλλά πέθανε λίγους μήνες μετά την ίδια χρονιά.
Απεβίωσε στις 10 Ιουνίου 1929.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Βουλευτές Καρυστίας
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Τήλος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Τήλος** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

; Γεωγραφία
* Τήλος - νησί των Δωδεκανήσων.
* Δήμος Τήλου - δήμος του παραπάνω νησιού

; Ιστορία
* Τήλος (τύραννος) - τύραννος της Σύβαρης

; Πλοία
* Τήλος (ακταιωρός) - πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Θάσος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Θάσος** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

; Γεωγραφία
* Θάσος - νησί του βορείου Αιγαίου.
* Δήμος Θάσου - δήμος του παραπάνω νησιού.
* Περιφερειακή Ενότητα Θάσου
* Θάσος (κωμόπολη) - κωμόπολη του ομώνυμου νησιού, γνωστή και ως Λιμένας Θάσου.

; Μυθολογία
* Θάσος (μυθολογία) - πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.

; Πλοία
* Θάσος (ακτοφυλακίδα) - πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

; Λοιπά
* Θάσος (ταινία) - ντοκιμαντέρ του 1961 για το ομώνυμο νησί.
Κάρπαθος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Κάρπαθος** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

; Γεωγραφία
* Κάρπαθος - νησί των Δωδεκανήσων.
* Κάρπαθος - αρχαία ελληνική πόλη. 
* Κάρπαθος (πόλη) - πρωτεύουσα του παραπάνω νησιού, γνωστή και ως Πηγάδια Καρπάθου.
* Δήμος Καρπάθου
* Καρπάθιο πέλαγος - έλασσον πέλαγος του Νοτίου Αιγαίου.

; Πλοία
* Κάρπαθος Ι (ακταιωρός) - πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
* Κάρπαθος ΙΙ (αποβατικό) - πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Πάτμος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Πάτμος** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

; Γεωγραφία
* Πάτμος - νησί των Δωδεκανήσων.
* Πάτμος (πόλη) - πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του ομώνυμου νησιού.
* Δήμος Πάτμου - δήμος στο παραπάνω νησί.

; Πλοία  
* Πάτμος Μ-213 (ναρκαλιευτικό) - πλοίο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Ιωάννης Β΄ ο Πλατύς

Ο **Ιωάννης Β΄ ο Πλατύς** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος και έξαρχος Ραβένας την περίοδο 687-701 ή 702.

Το 687 πήρε ενεργό ρόλο σε μια αμφισβητούμενη παπική εκλογή, εν μέσω μηχανορραφιών και δωροδοκιών, όπου ο Σέργιος Α΄ έγινε Πάπας. Το 691 ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Β΄ έστειλε στον Πάπα Σέργιο μια σειρά από κανόνες που εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο Πενθέκτη για την υπογραφή του. Ο συγγραφέας Τζέφρυ Ρίτσαρντς (Jeffrey Richards) επισημαίνει ότι ο Ιουστινιανός είχε πίστευε ότι αυτό θα ήταν ένα θέμα ρουτίνας. Ο Σέργιος αρνήθηκε να τα υπογράψει, οπότε ο Ιουστινιανός ανταπέδωσε στέλνοντας υον διορισμένο Ζαχαρία να το συλλάβει. Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό για την εξαρχία. Τα αυτοκρατορικά στρατεύματα στη Ραβένα και τη Ρώμη, όχι μόνο αρνήθηκαν συνεργαστούν, ο στρατός της Ραβέννας διαδήλωσε στη Ρώμη για να υπερασπιστεί τον Σέργιο, και ενώθηκαν με τους στρατιώτες των Πενταπόλεως. Οι στρατιώτες έφθασαν στη Ρώμη, που βρισκόταν η παπική κατοικία, και απαίτησαν να δουν τον Πάπα. Ο Ζαχαρίας λέγεται ότι κρύφτηκε κάτω από το κρεβάτι του Πάπα μέχρι ο ίδιος ο Σέργιος του επέτρεψε να ξεφύγει. Σε κάθε περίπτωση, ο Πάπας ήταν ασφαλής. Η όλη υπόθεση ήταν μια αμηχανία για την βυζαντινή εξουσία στην Ιταλία, και υπονόμευσε τη δύναμη του Ιωάννη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Έξαρχοι Ραβένας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Αλιγιέ Σουλτάνα

Η **Αλιγιέ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:علی سلطان) (Τούρκικα: *Aliye Sultan*, 24 Αυγούστου 1880 - 19 Σεπτεμβρίου 1903) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και εγγονή του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της Σεβκεφζά Σουλτάν.

## Βιογραφία
Η Αλιγιέ γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1880 στο Παλάτι Τσιραγάν και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ και της Ρεσάν Χανιμεφέντι. Η μητέρα της ήταν κόρη του Ομέρ Μπέη και της συζύγου του, Φατμά Χανίμ.

Στην ηλικία των των 23 ετών, η Αλιγιέ Σουλτάν πέρασε ένα μικρό κρύωμα, αλλά όταν πέρασε το κρύωμα δεν ανέκτησε την υγεία της. Σιγά-σιγά άρχισε να εξασθενεί, παρόλο που κανένα ίχνος του κρυώματος δεν παρέμεινε, ο σουλτάνος Μουράτ Ε΄ ήταν τρομερά ανήσυχος γι' αυτήν, αφού αγαπούσε τα παιδιά του πάρα πολύ.

Οι γιατροί που την εξέτασαν δεν αποκάλυψαν την πρόγνωση τους, αλλά δύο ημέρες αργότερα ο Τζεβχέρ Αγά ήρθε και ανακοίνωσε στην πρώτη σύζυγο του Μουράτ Ε΄, την Ελερού Καντινεφέντι ότι: *"Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι τα πνευμόνια της πριγκίπισσας είναι λίγο αδύναμα και η Αλιγιέ Σουλτάν χρειάζεται μια αλλαγή αέρα. Είναι πραγματικά μια ασήμαντη αδιαθεσία, αλλά παρ' όλα αυτά η Αυτού Μεγαλειότητα ανησυχεί και θεωρεί ότι πρέπει η Πριγκίπισσα να έρθει στο [[Γιλντίζ (Μπεσίκτας)|Γιλντίζ]] για αλλαγή αέρα. Έχει κανονίσει ξεχωριστές αίθουσες για εκείνη, όπου θα πρέπει να μετακομίσει είτε σήμερα είτε αύριο."*

Η είδηση αναστάτωσε τον Μουράτ Ε΄ αρκετά καθώς δεν ήθελε να χωριστεί από την κόρη του. Ακόμη γνώριζε ότι έπρεπε να υποκύψει στη θέληση της μοίρας, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της κατάστασης. Με πόνο στην καρδιά του, έστειλε την Αλιγιέ Σουλτάν μέχρι το Γιλντίζ. Η Αλιγιέ Σουλτάν πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1903 σε ηλικία 23 ετών.

Την ημέρα που η πριγκίπισσα έφυγε, το παλάτι ήταν μέσα στο πένθος. Για μέρες ολόκληρες κανείς δεν χαμογέλασε, ενώ για εβδομάδες κανείς δεν είδε τον Μουράτ Ε΄ καθώς δεν βγήκε έξω από τα δωμάτιά του. Τα νέα της κατάστασης της Αλιγιέ έρχονταν από το Γιλντίζ και όλοι άκουσαν ότι η θεραπεία της πριγκίπισσας έλαβε την ύψιστη σημασία.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz  Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
* *[https://books.google.gr/books?id=HuZTefumFSQC&redir_esc=y The Concubine, the Princess, and the Teacher: Voices from the Ottoman Harem]*. University of Texas Press. 2010. ISBN 978-0-292-78335-5.
* Fanny Davis (1986). *[https://books.google.gr/books?id=DTIrK0et4LwC&redir_esc=y The Ottoman Lady: A Social History from 1718 to 1918]*. Greenwood Publishing Group. ISBN 978-0-313-24811-5.
* Ziya Şakir (1943). *[http://www.babil.com/urun/ciragan-sarayinda-28-sene-5-muradin-hayati-kitabi-ziya-sakir Çırağan Sarayında 28 sene beşinci Murad'ın hayatı]*. Anatolian Turkish Book Depot.

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αϊσέ Σουλτάνα (κόρη του Βαγιαζήτ Β΄)

Η **Αϊσέ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:عائشة سلطان) (Τούρκικα: *Ayşe Sultan*, 1465 - 1515) ήταν η κόρη του σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Η Αϊσέ γεννήθηκε το 1465. Το 1480 στην Αμάσεια παντρεύτηκε σε ηλικία 15 ετών τον Νταμάτ Γκιουβεγί Σινάν Πασά, τον οποίο ακολούθησε κατά τη διάρκεια της καριέρας του στην Ανατολία και τη Ρούμελη. Ο γαμπρός έλαβε από τον Σουλτάνο, χωριά στο Nαχιγιέ. Τρεις κόρες γεννήθηκαν από αυτό το γάμο, η Αϊσέ Χανίμσουλτάν, η Γκεβχερσάχ Χανίμσουλτάν και η Καμερσάχ Χανίμσουλτάν. 

Στις 12 Ιανουαρίου 1504 έμεινε χήρα και επέστρεψε στην πρωτεύουσα, και ο Σουλτάνος Σελίμ Α΄, ο αδελφός της, της χορήγησε επίδομα. Στη διάρκεια της ζωής της, έχτισε ένα τζαμί στην Αδριανούπολη, ένα μεστζίτ και ένα σχολείο στην Καλλίπολη, στο οποίο κληροδότησε την περιουσία της.

Η Αϊσέ Σουλτάν πέθανε στην Κωνσταντινούπολη το 1515 σε ηλικία 50 ετών. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Turkey: The Imperial House of Osman". web.archive.org. Retrieved 6 February 2014.

*Narodna biblioteka "Sv. sv. Kiril i  Metodiĭ. Orientalski otdel, International Centre for Minority Studies  and Intercultural Relations, Research Centre for Islamic History, Art,  and Culture (2003). *[https://books.google.com.pk/books?id=4TPYAAAAMAAJ&q=Inventory+of+Ottoman+Turkish+documents+about+Waqf+preserved+in+the+Oriental+Department+at+the+St.+St.+Cyril+and+Methodius+National+Library:+Registers&dq=Inventory+of+Ottoman+Turkish+documents+about+Waqf+preserved+in+the+Oriental+Department+at+the+St.+St.+Cyril+and+Methodius+National+Library:+Registers&hl=en&sa=X&ei=OVFnVJnhIcbharf8gVA Inventory of Ottoman Turkish documents about Waqf preserved in the Oriental Department at the St. St. Cyril and Methodius National Library]:  Registers*. Narodna biblioteka "Sv. sv. Kiril i Metodiĭ.

*Leslie&#x20;P.&#x20;Peirce, The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback).

*Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover).

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανοί
Κοινό έτος

Ένα **κοινό έτος** είναι ένα ημερολογιακό έτος με ακριβώς 365 ημέρες, σε αντίθεση με το μακρύτερο δίσεκτο έτος. Το Γρηγοριανό ημερολόγιο, όπως και το Ιουλιανό πριν από αυτό, χρησιμοποιεί και κοινά και δίσεκτα έτη για να προσαρμόζεται στις διαφορές που παρουσιάζονται στις αστρονομικές παρατηρήσεις μέσα στο έτος.

Κατηγορία:Μονάδες χρόνου
Ημερολογιακό έτος

Ένα **ημερολογιακό [[έτος]]** αποτελείται από ένα σύνολο ημερών, ξεκινώντας από την πρώτη ημέρα του στο δοθέν ημερολογιακό σύστημα μέχρι και την ημέρα πριν την πρώτη ημέρα του επόμενου έτους. Για να συμβαδίζει το ημερολογιακό έτος με το αστρονομικό, εφόσον το τελευταίο έχει κλασματικό αριθμό ημερών, προσθέτονται κάποιες επιπλέον ημέρες ανά τακτά έτη, τα λεγόμενα δίσεκτα.

Κατηγορία:Μονάδες χρόνου
Απλό πολύγωνο

μικρογραφία|δεξιά|Μερικά απλά πολύγωνα
Στη γεωμετρία ως **απλό πολύγωνο** ορίζεται ένα επίπεδο σχήμα που αποτελείται από μη τεμνόμενα ευθύγραμμα τμήματα (πλευρές) που ενώνονται ανά ζεύγη για να σχηματίσουν μια κλειστή διαδρομή. Εάν οι πλευρές του τέμνονται τότε το πολύγωνο δεν είναι απλό. Το προσδιοριστικό «απλό» συχνά παραλείπεται και ο παραπάνω ορισμός γίνεται προϋπόθεση για να οριστεί ένα πολύγωνο γενικότερα.

Τα απλά πολύγωνα ονομάζονται επίσης **πολύγωνα Τζόρνταν**, διότι το θεώρημα καμπύλης του Τζόρνταν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει ότι ένα τέτοιο πολύγωνο χωρίζει ένα επίπεδο σε δύο περιοχές, την περιοχή στο εσωτερικό του και την περιοχή έξω από αυτό. Ένα απλό πολύγωνο στο επίπεδο είναι τοπολογικά ισοδύναμο με έναν κύκλο και το εσωτερικό του είναι τοπολογικά ισοδύναμο με έναν δίσκο.

## Χρήση του όρου
Οι μαθηματικοί χρησιμοποιούν συνήθως τον όρο «πολύγωνο» για να αναφερθούν μόνο στο σχήμα που αποτελείται από τα ευθύγραμμα τμήματα, και όχι στην κλειστή περιοχή που δημιουργούν, ωστόσο, ορισμένοι χρησιμοποιούν τον όρο «πολύγωνο» για να αναφερθούν σε ένα επίπεδο σχήμα που οριοθετείται από την κλειστή διαδρομή, που αποτελείται από μια πεπερασμένη ακολουθία απλών ευθύγραμμων τμημάτων (δηλαδή, από μια κλειστή τεθλασμένη). Σύμφωνα με τον ορισμό κατά τη χρήση, αυτη η οριογραμμή άλλοτε μπορεί, και άλλοτε όχι, να αποτελεί μέρος του ίδιου του πολυγώνου.

## Ιδιότητες
Ο ορισμός που δίνεται παραπάνω εξασφαλίζει τις ακόλουθες ιδιότητες:

* Ένα πολύγωνο περικλείει μια περιοχή (που ονομάζεται το εσωτερικό του), η οποία είναι πάντα μετρήσιμη.
* Τα ευθύγραμμα τμήματα (που ονομάζονται «πλευρές» ή «ακμές») τα οποία κατασκευάζουν ένα πολύγωνο, συναντώνται μόνο στα άκρα τους (που ονομάζονται «κορυφές», κάποιοες φορές και «γωνίες»).
* Σε κάθε κορυφή συναντώνται ακριβώς δύο ακμές.
* (Ο αριθμός των ακμών είναι πάντα ίσος με τον αριθμό των κορυφών).

Τα δύο άκρα που συναντώνται σε μια κορυφή, συνήθως απαιτούνται για να σχηματίσουν μια γωνία, η οποία δεν πρέπει να είναι παραπληρωματική (180°), διότι τότε, τα συνευθειακά ευθύγραμμα τμήματα θα σχηματίσουν μια πλευρά της οποίας και θα θεωρηθούν τμήματα.

## Ασθενώς απλό πολύγωνο
Εάν μια κλειστή τεθλασμένη ενσωματωθεί σε ένα επίπεδο, το χωρίζει σε δύο περιοχές η μία εκ των οποίων είναι τοπολογικά ισοδύναμη με έναν δίσκο, μια τέτοια κλειστή τεθλασμένη ονομάζεται **ασθενώς απλό πολύγωνο**. Ανεπίσημα, *ασθενώς απλό πολύγωνο* είναι ένα πολύγωνο στο οποίο ορισμένες πλευρές μπορούν να «αγγίζονται», αλλά δεν μπορούν να «διασταυρώνονται».

Ένας πιο γενικός ορισμός, ορίζει ως ασθενώς απλό πολύγωνο τα όρια των ακολουθιών απλών πολυγώνων ίδιου συνδυαστικού τύπου, με σύγκλιση στο πλαίσια της απόστασης *Φρεσέ*. Το εσωτερικό του μπορεί να είναι κενό. Για παράδειγμα, η αναφερόμενη στην παραπάνω εικόνα, ABCBA τεθλασμένη είναι ένα ασθενώς απλό πολύγωνο, καθώς μπορεί να θεωρηθεί ως το όριο της «συμπίεσης» του ABCFGHA πολυγώνου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολύγωνα
Τζαούσιος

Ο ***Τζαούσιος*** ήταν στρατιωτικό αξίωμα της ύστερης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του οποίου τα καθήκοντα και ο ρόλος δεν μας εντελώς καθαρά.

Ο όρος προέρχεται από την τουρκική λέξη *çavuş*, που σημαίνει τον "μεταφορέα" ή "αγγελιοφόρο, και χρησιμοποιούταν από τους Βυζαντινούς νωρίς ίσως από τα τέλη του 11ου αιώνα. Κατά τους 13ο με 15ο αιώνα, αφορούσε αξιωματικούς, οι οποίοι υπηρετούσαν σε επαρχιακές θέσεις. Ο Τζαούσιος μπορούσε να υπηρετεί ως διοικητής της φρουράς *κάστρου* (οχυρωμένο διοικητικό κέντρο με ανώτερο τον *[[Κεφαλή (Βυζάντιο)|Κεφαλή]]*), ίσως συνδυάζοντας διοικητικό και στρατιωτικό ρόλο, ή  ως αξιωματικός σε *αλλάγιον* (στρατιωτικός σχηματισμός του Βυζαντινού στρατού) του αυτοκρατορικού στρατού ξηράς. Οι περισσότεροι Τζαούσιοι, που αναφέρονται στις πηγές, προέρχονταν από το Δεσποτάτο του Μυστρά, όπου και παίζανε σημαντικό ρόλο στην επαρχιακή διοίκηση. Στην Μακεδονία και τη Θράκη αντίθετα φαίνεται ότι ο ρόλος τους ήταν περιορισμένος σε καθαρά στρατιωτικός μέσα στα *αλλάγια*.

Η παραλλαγή ***μέγας τζαούσιος*** είναι αυλικός τίτλος, που πρώτη φορά μαρτυρείται υπό τον Ιωάννη Βατάτζη (βασιλεία 1221–1254), και τα καθήκοντα του οποίου είναι ασαφή. Ο Γάλλος Βυζαντινολόγος Rodolphe Guilland υποθέτει ότι ήταν προϊστάμενος των τζαούσιων, οι οποίοι ήταν οι διάδοχοι του παλιότερου αυτοκρατορικού τμήματος αγγελιοφόρων των *[[Μανδάτωρ|Μανδατόρων]]*. Στο *Βιβλίο των Αξιωμάτων* του ψευτο-Κωδινού, μέσα του 14ου αιώνα, περιγράφεται ως αυτός που είναι υπεύθυνος για την τάξη στην αυτοκρατορική ακολουθία. Σίγουρα, ο πρώτος *μέγας τζαούσιος*, ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης, ήταν ο διοικητής της προσωπικής ακολουθίας του Βατάτζη, αλλά αργότερα ο τίτλος δεν φαίνεται να αντιστοιχεί σε συγκεκριμένα καθήκοντα. Σύμφωνα με τις πηγές, ο μέγας τζαούσιος κατακτούσε την 37η θέση στην κυριαρχία της Αυλής.

## Παραπομπές


## Πηγές

*
* 
*

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι