open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δαφνούλα Ευρυτανίας

Η **Δαφνούλα** είναι ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, ο οποίος βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Το χωριό είναι κτισμένο στα νότια των Δυτικών Αγράφων σε υψόμετρο 520 μέτρα και τους δυτικούς πρόποδες της κορυφής Ανάληψης (υψομ. 1473 μ.) ενώ δυτικά του χωριού περνάει ο Αχελώος. Απέχει 53 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 100 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι. Οι κάτοικοί του είναι κυρίως κτηνοτρόφοι και γεωργοί (παλιότερα καλλιεργούσαν καπνά). Δυτικά του χωριού προς τον Αχελώο βρίσκονται ερείπια Μυκηναϊκού κάστρου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 με την παλιά ονομασία του *Κερασοβάκι* να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ραπτοπούλου. Το 1962 με το ΦΕΚ 210Α - 13/12/1962 μετονομάστηκε σε Δαφνούλα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Νέο Αργύρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Νέου Αργυρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 165 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από την Δαφνούλα στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/
* Το πεσμένο γεφύρι του Κολυβά στον Αχελώο από τον ιστότοπο Γεφύρια της Ευρυτανίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Αλεφάντω Ζανά

Η **Αλεφάντω Ζανά**, ήταν Γαλαξειδιώτισα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Αλεφάντω ήταν παντρεμένη με τον Ζανά κι είχαν αποκτήσει μαζί ένα κορίτσι, το 1821 ο Ζανάς σκοτώθηκε στη Κυλλήνη και μετά λίγους μήνες καταστράφηκε και το Γαλαξίδι από τον Ισμαήλ Πασά. Η Αλεφάντω τότε αναγκάστηκε να φύγει και μετά από πολλές περιπλανήσεις βρέθηκε στο Μεσολόγγι. 

Στο Μεσολόγγι πολέμησε στις επάλξεις αλλά και την νύχτα της Απριλίου 1826 πήρε μέρος αρματωμένη στην Έξοδο του Μεσολογγίου όπου αιχμαλωτίστηκε από τους Οθωμανούς και πουλήθηκε σκλάβα στην Αίγυπτο μαζί με την κόρη της. Μετά από πολλά χρόνια επέστρεψε ελεύθερη στο Γαλαξείδι όπου και πέθανε ξεχασμένη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Κατηγορία:Έξοδος του Μεσολογγίου
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1959 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών

Το **[[άλμα εις τριπλούν]] ανδρών** στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1959 πραγματοποιήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου.

Στο αγώνισμα αυτό, η Βουλγαρία κέρδισε το χρυσό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Λιούμπεν Γκουργκουσίνοφ για τρίτη συνεχή φορά μπροστά από τον Ρουμάνο Ιοάν Σορίν. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Ντόντιου Παταρίνσκι. Έλαβαν μέρος 10 αθλητές από 5 χώρες.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα
### Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου.

## Μετέχουσες χώρες
Στο αγώνισμα συμμετείχαν 10 αθλητές από 5 χώρες.

## Πίνακας μεταλλίων (1929—1959)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1959.

;Σημειώσεις
Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1959
1959
Φράγμα Ιταϊπού

Το **φράγμα Ιταϊπού** (, ) είναι υδροηλεκτρικό φράγμα στον ποταμό Παρανά, το οποίο βρίσκεται στο σύνορο Βραζιλίας και Παραγουάης. Η κατασκευή του φράγματος αμφισβητήθηκε αρχικά από την Αργεντινή, αλλά οι διαπραγματεύσεις και η λύση της αμφισβήτησης οδήγησαν στη διαμόρφωση της βάσης της αργεντινοβραζιλιάνικης ολοκλήρωσης.

Το όνομα «Ιταϊπού» προέρχεται από ένα νησί κοντά στο χώρο κατασκευής. Στα Γκουαρανί, ιταϊπού σημαίνει «η ηχηρή πέτρα». Το φράγμα Ιταϊπού ήταν το δεύτερο πιο παραγωγικό του κόσμου το 2020, και το ξεπερνά μόνο το Φράγμα των Τριών Φαραγγιών της Κίνας στην παραγωγή ενέργειας.

Ολοκληρώθηκε το 1984 και είναι δικρατικής ιδιοκτησίας Βραζιλίας και Παραγουάης, καθώς βρίσκεται στο σύνορο των δύο χωρών, 15 χιλιόμετρα βόρεια της Γέφυρα της Φιλίας. Το εγχείρημα ξεκινά από τα νότια στο Φος ντου Ιγκουασού στη Βραζιλία και τη Σιουδάδ δελ Έστε στην Παραγουάη και φτάνει μέχρι την Γκουαΐρα και το Σάλτο ντε Γουαϊρά. Η εγκατεστημένη χωρητικότητα είναι 14 γιγαβάτ, αποτελούμενο από 20 μονάδες παραγωγής που παράγουν 700 μεγαβάτ η καθεμία. Το 2016 το φράγμα είχε φτάσει να απασχολεί 3.038 εργαζομένους.

Από τις 20 μονάδες παραγωγής που έχουν εγκατασταθεί, δέκα παράγουν ενέργεια 50 χερτς για την Παραγουάη και 60 για τη Βραζιλία. Επειδή η παραγωγή των γεννητριών της Παραγουάης ξεπερνά κατά πολύ τις τοπικές ανάγκες, η περισσότερη παραγωγή εξάγεται στη Βραζιλία, όπου δύο γραμμές που διασχίζουν περίπου 800 χιλιόμετρα μεταφέρουν την πλειοψηφία της ενέργειας στις περιοχές του Σάο Πάουλο και Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου ο τερματικός εξοπλισμός μετατρέπει την ενέργεια σε ενέργεια 60 χερτς.

## Δείτε επίσης
* Φράγμα των Τριών Φαραγγιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Itaipu Company Site 
* Introduction 
* Power conversion 
* Power conditioning 
* The Itaipu Transmission System
* ELC-Electroconsult 
* Voith-Siemens Hydro Power Generation, one of the hydro turbines and generators manufacturer for this project
* Article on Brazil's Thermoelectric Priority Program Author's updated contact information
* Panoramic – Itaipu Binacional – Foz do Iguaçu – Brazil 

Κατηγορία:Υδροηλεκτρικά φράγματα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βραζιλία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Παραγουάη
Λεπιανά Ευρυτανίας

Τα **Λεπιανά** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Λεπιανά βρίσκονται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Είναι κτισμένος στις νότιες πλαγιές του όρους Ανάληψη (1.473 μ. - τμήμα των Ευρυτανικών Αγράφων) σε υψόμετρο 782 μέτρα. Απέχει 47 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 86 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι. Η ονομασία του χωριού, σύμφωνα με μια άποψη, είναι ρωμαϊκής προέλευσης και δόθηκε τους πρώτους κατοίκους του που κατέφυγαν στην περιοχή από τα Λεπιανά Άρτας στην περίοδο της τουρκοκρατίας (1770-1800). Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων που είναι θρησκευτικό αξιοθέατο για την θαυματουργή εικόνα των Αγίων και είναι κτισμένος πάνω στα θεμέλια παλιότερου ναού. Αξιοσημείωτος είναι και η εξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου, σε απόσταση 1 χλμ. βόρεια προς Ραπτόπουλο, σε κατάφυτη περιοχή από έλατα και πουρνάρια όπου παλιότερα υπήρχε η Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου με χρονολογία ανέγερσης το 1563. Το μοναστήρι διαδραμάτισε σπουδαίο την περίοδο της τουρκοκρατίας, αποτελούσε καταφύγιο των αρματολών και κλεφτών της περιοχής αλλά το 1823 το κατάστρεψε και το λεηλάτησε ο Μουσταφά Πασάς της Σκόρδας.

### Αρχαιολογικά ευρήματα
Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλά ευρήματα αρχαίας κατοίκησης, όπως στον "Πύργο" όπου διασώζονται ίχνη αρχαίου κατοικημένου κάστρου καθώς και θεμέλια κτηρίων με μεγάλους λαξευμένους λίθους ενώ στη νότια πλευρά τάφοι ανοιγμένοι με λαξευμένους λίθους και ύπαρξη τείχους για συγκράτηση του εδάφους. Στη νοτιοανατολική πλευρά υψώματος, απέναντι και νότια από τα Βαρκά, στην τοποθεσία "Παλιόκαστρο" υπάρχουν ίχνη αρχαίου κατοικημένου κάστρου. Έχουν βρεθεί πήλινα πλακίδια, δοχεία και μικρά ειδώλια καθώς και νομίσματα που χρονολογούνται στον 4ο με 3ο αιώνα π. Χ. Στην τοποθεσία "Αγνάντιο" έχουν εντοπιστεί κιβωτιόσχημοι τάφοι.

## Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1836 όταν προσαρτήθηκε  στον τότε δήμο Απεραντίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Βαρκά και τον Άγιο Βλάσιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Λεπιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 202 κατοίκους ενώ ως οικισμός 56.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από τα Λεπιανά στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/ 
*Φωτογραφίες από το Κάστρο Λεπιανών στον ιστότοπο 
*Παλιές φωτογραφίες από τα Λεπιανά Ευρυτανίας στο https://www.youtube.com/
*Αφιέρωμα στα Λεπιανά από το περιοδικό Ευρυτανία, τεύχος 19, Νοε. - Οκτ. 2013, σελ 25 - 29

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Ηγέτες των κομμάτων της Γερουσίας των ΗΠΑ

Οι **Ηγέτες και οι Αναπληρωτές Ηγέτες των κομμάτων** της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, γνωστοί και ως *"Αρχηγοί και Υπαρχηγοί της Πλειοψηφίας και της Μειοψηφίας"*, εκλέγονται από τους Γερουσιαστές των κομμάτων τους, σε μυστική ψηφοφορία. Σήμερα στο 119ο Κογκρέσο, από τις 3 Ιανουαρίου 2025, την πλειοψηφία των εδρών κατέχουν οι Ρεπουμπλικανοί  Γερουσιαστές, ενώ την μειοψηφία των εδρών κατέχουν οι Δημοκρατικοί Γερουσιαστές .  

Έτσι, οι Ηγέτες των κομμάτων τους ονομάζονται: *Ηγέτης της Πλειοψηφίας* (Majority Leader) για τους Ρεπουμπλικανούς και *Ηγέτης της Μειοψηφίας* (Minority Leader) για τους  Δημοκρατικούς. 

Οι Ηγέτες των κομμάτων, συνεπικουρούνται από τους υφηγητές ή υπαρχηγούς των κομμάτων (*Whips*), οι οποίοι συντονίζουν μαζί με τους Ηγέτες το πρόγραμμα του κόμματος, επικοινωνούν με τους Γερουσιαστές και διαχειρίζονται τα αντικείμενα των ημερήσιων διατάξεων και τους στόχους των κομμάτων. 

Σημερινοί Ηγέτες και Υφηγέτες των κομμάτων, είναι οι: 

* **Ηγέτης της Πλειοψηφίας**: Τζον Θιούν (Ρεπουμπλικανός  Γερουσιαστής από τη Νότια Ντακότα) 
** **Αναπληρωτής Ηγέτης της Πλειοψηφίας**: Τζον Μπαρράσο (Ρεπουμπλικανός Γερουσιαστής από το Ουαϊόμινγκ)
* **Ηγέτης της Μειοψηφίας**:  Τσακ Σούμερ (Δημοκρατικός Γερουσιαστής από τη Νέα Υόρκη)
** **Αναπληρωτής Ηγέτης της Μειοψηφίας**: Ντικ Ντάρμπιν (Δημοκρατικός Γερουσιαστής από το Ιλλινόι) 

## Δείτε ακόμη
* Κογκρέσο των ΗΠΑ
* Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών 
* Κατάλογος τρεχόντων Γερουσιαστών των Ηνωμένων Πολιτειών 
* Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ
* Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ 
* Ηγέτες των κομμάτων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ

## Παραπομπές


*
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1961 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών

Το **[[άλμα εις τριπλούν]] ανδρών** στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1961 πραγματοποιήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου στο Στάδιο Παρτιζάν.

Στο αγώνισμα αυτό, η Βουλγαρία κέρδισε το αργυρό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ρουμάνος Ιοάν Σορίν για δεύτερη φορά μπροστά από τον Λιούμπεν Γκουργκουσίνοφ. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Ντόντιου Παταρίνσκι.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα
### Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου.

## Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν:

## Πίνακας μεταλλίων (1929—1961)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1961.

;Σημειώσεις
Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1961
1961
Σουσάνα Ντιασάγιας

Η **Σουσάνα Ντιασάγιας** (*Susana Diazayas*, γεννημένη ως Σουσάνα Αρλέτ Ντιασάγιας Χιμένο *Susana Arlett Diazayas Jimeno*, 26 Φεβρουαρίου 1979 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός. 

## Φιλμογραφία
**Misión S.O.S.* - 2004, ως Ντανιέλα
**[[Ρούμπι|Rubí]]* - 2004, ως Κάρμεν
**Barrera de amor* - 2005/06, ως Βαλέρια Βαγιαδολίδ Γαλβάν
**Las dos caras de ana* - 2006, ως Σοφία Ορτέγα
**Vecinos* - 2008, (σειρά)
**El juramento* - 2008, ως Ροσίτα
**La rosa de Guadalupe* - 2008, ως Άστριντ/Ιρασέμα/Δασκάλα/Ιατ. Νάβα/Σολεδάδ/Βαλεντίνα/Ρεμέδιος (σειρά, 8 επιεσόδια)
**No hay burlas con el amor* - 2010, (θέατρο)
**[[Μέχρι να μας χωρίσουν τα χρήματα|Hasta que el dinero nos separe]]* - 2009, ως Κριστίνα "Κρίστι"
**Soltera pero no sola* - 2013, (θέατρο)
**Los simuladores* - 2009, (σειρά) 
**[[Όταν ερωτεύομαι|Cuando me enamoro]]* - 2010, ως Ινές Φονσέκα ντε ντελ Βάγιε (νεαρή)
**[[Ο Θρίαμβος της Αγάπης|Triunfo del amor]]* - 2010/11, ως Νατιβιδάδ "Νάτι" Ντουβάλ ντε Μαρτίνες
**[[Ελπίζοντας καρδιά μου|Esperanza del corazón]]* - 2011/12, (γκεστ εμφάνιση)
**[[Μια όμορφη αγάπη|Que bonito amor]]* - 2012/13, ως Γιέντι Μαρτίνες ντε λα Γκάρσα Τρεβίνιο ντε Τζονσον
**[[Δεν σε συγχωρώ|Lo imperdonable]]* - 2015, ως Δασκάλα Γκάμπι
**Soltera pero no sola* - 2018, (θέατρο)
**Soltera pero no sola* - 2019, (θέατρο)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Μεξικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1962 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών

Το **[[άλμα εις τριπλούν]] ανδρών** στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1962 πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου στο Στάδιο 19ης Μαΐου.

Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ντόντιου Παταρίνσκι από τη Βουλγαρία για δεύτερη φορά. Το αργυρό μετάλλιο κατέκτησε ο Ιοάν Σορίν από τη Ρουμανία και το χάλκινο ο Ράντοσλαβ Γιότσιτς από τη Γιουγκοσλαβία. Έλαβαν μέρος 10 αθλητές από 5 χώρες.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα
### Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου.

## Μετέχουσες χώρες
Στο αγώνισμα συμμετείχαν 10 αθλητές από 5 χώρες.

## Πίνακας μεταλλίων (1929—1962)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1962.

;Σημειώσεις
Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1962
1962
Θάντερ Μπέι

Το **Θάντερ Μπέι** (αγγλικά: Thunder Bay) είναι πόλη και έδρα της Περιοχής Θάντερ Μπέι στο Οντάριο του Καναδά. Είναι ο πιο πυκνοκατοικημένος δήμος στο βορειοδυτικό Οντάριο και ο δεύτερος πολυπληθέστερος δήμος (μετά το Γκρέιτερ Σάντμπερι) στο Βόρειο Οντάριο. Βρίσκεται στη λίμνη Σουπίριορ και σύμφωνα με την Καναδική Απογραφή του 2006 είχε πληθυσμό 107.909 κατοίκων. Η μητροπολιτική περιοχή της απογραφής του Θάντερ Μπέι είχε πληθυσμό 121.621 κατοίκων και αποτελείται από την πόλη Θάντερ Μπέι, τους δήμους Όλιβερ Πέιπουντζ και Νήμπινγκ, τους δήμους Σούνια, Κόνμι, Ο'Κόννορ, και Γκίλλις, όπως και το Πρώτο Έθνος Φορτ Γουίλιαμ.

Ο ευρωπαϊκός οικισμός στην περιοχή ξεκίνησε στα τέλη του 17ου αιώνα με ένα γαλλικό φυλάκιο γουνεμπορίου στις όχθες του ποταμού Καμινίστικουα. Αναπτύχθηκε σε έναν σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο με το λιμάνι του να αποτελεί σημαντικό σύνδεσμο για τη μεταφορά σιτηρών και άλλων προϊόντων από τον δυτικό Καναδά, μέσω των Μεγάλων Λιμνών και της πλωτής οδούς του Αγίου Λαυρεντίου, στην ανατολική ακτή. Η δασοκομία και η παραγωγή προϊόντων έπαιξαν σημαντικούς ρόλους στην οικονομία της πόλης. Έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια, αλλά έχει αντικατασταθεί από μια «οικονομία της γνώσης» που βασίζεται στην ιατρική έρευνα και την εκπαίδευση. Το Θάντερ Μπέι είναι ο τόπος του Τοπικού Ινστιτούτου Υγείας του Θάντερ Μπέι.

Η πόλη πήρε το όνομά της από τον τεράστιο κόλπο Θάντερ στην κεφαλή της λίμνης Σουπίριορ, γνωστή στους γαλλικούς χάρτες του 18ου αιώνα ως *Baie du Tonnerre* (προφ. *Μπαι ντου Τονέρ*, σημ. Κόλπος του Κεραυνoύ). Η πόλη αναφέρεται συχνά ως «Lakehead»  ή «Canadian Lakehead», λόγω της θέσης της στο τέλος της ναυσιπλοΐας στις Μεγάλες Λίμνες στην καναδική πλευρά των συνόρων.

Στο Θάντερ Μπέι υπάρχει ο Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος, μιας Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που ιδρύθηκε το 1918, η οποία μετακόμισε στο σημερινό της κτίριο το 1991. Η εκκλησία δραστηριοποιείται στην παροχή μη κερδοσκοπικής στέγασης για άπορες οικογένειες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Γουότερλου (Οντάριο)

Το **Γουότερλου** (αγγλικά: Waterloo) είναι πόλη στην καναδική επαρχία του Οντάριο. Είναι μία από τις τρεις πόλεις του Περιφερειακού Δήμου του Γουότερλου (πρώην Κομητείας Γουότερλου). Το Γουότερλου βρίσκεται περίπου 94 χλμ. νοτιοδυτικά του Τορόντο, και λόγω της εγγύτητας με την πόλη Κίτσενερ, οι δύο πόλεις μαζί συχνά αναφέρονται ως «Κίτσενερ–Γουότερλου» ή «Δίδυμες Πόλεις».

Ενώ υπήρξαν αρκετές ανεπιτυχείς προσπάθειες συνένωσης των δήμων του Κίτσενερ και του Γουότερλου, μετά την ίδρυση της Περιφέρειας του Γουότερλου το 1973, υπήρχαν λιγότερα κίνητρα για να επιτευχθεί αυτό και ως αποτέλεσμα, το Γουότερλου παραμένει ανεξάρτητη πόλη. Κατά την απογραφή του 2016, ο πληθυσμός του Γουότερλου ήταν 104.986 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Αγόρω Αγραφιώτισσα

Η **Αγόρω ή Αγραφιώτισσα**, γνωστή σαν *Καπετάνισσα της [[Ρούμελη (οθωμανική)|Ρούμελης]]*, ήταν αγωνίστρια της Επανάστασης του 1821. 

Η Αγόρω είχε δικό της κλέφτικο σώμα από άντρες και γυναίκες και δρούσε στην περιοχή των Αγράφων περίπου από 1810 και μετά. Η γενναιότητα της έχει υμνηθεί σε δημοτικά τραγούδια καθώς και η αυστηρότητά της, όταν κάποιος από την ομάδα της δεν τηρούσε τον κλέφτικο νόμο. 

Σε κάποια μάχη με τους Οθωμανούς, γύρω στα 1820, την βρήκε βόλι πισώπλατα και σκοτώθηκε. Σήμερα, υπάρχει το τοπωνύμιο ανάμεσα στα χωριά Φτελιά Ευρυτανίας και Αγαλιανός Αιτωλοακαρνανίας, "της Αγόρως το μνήμα", στο σημείο που πιστεύεται ότι σκοτώθηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Κατηγορία:Κλέφτες και αρματολοί
Ντέλτα (Βρετανική Κολομβία)

Η **Δέλτα** (αγγλικά: Delta ***Ντέλτα***) είναι πόλη στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά και αποτελεί μέρος του Λόουερ Μέινλαντ και του Ευρύτερου Βανκούβερ. Βρίσκεται νότια του Ρίτσμοντ, συνορεύει με τον ποταμό Φρέιζερ στα βόρεια, τις Ηνωμένες Πολιτείες (Πόιντ Ρόμπερτς, Ουάσινγκτον) στα νότια, και την πόλη Σάρρεϋ στα ανατολικά. Η Δέλτα αποτελείται από τρεις διαφορετικές κοινότητες: τις Λάντνερ, Τσαγουάσσεν και Νορθ Ντέλτα.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Μανγκαλόρ, Ινδία, (Από το 2010)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Βρετανικής Κολομβίας
Τσάταμ-Κεντ

Το **Τσάταμ-Κεντ** (αγγλικά: Chatham-Kent) είναι δήμος στο Νοτιοδυτικό Οντάριο του Καναδά, ο οποίος είναι κυρίως αγροτικός. Τα κέντρα πληθυσμού του είναι τα: Τσάταμ, Γουάλασμπεργκ, Τίλμπερι, Μπλένεμ, Ρίτζταουν, Γουίτλι και Ντρέσντεν. Ο σημερινός Δήμος του Τσάταμ-Κεντ δημιουργήθηκε το 1998 από τη συγχώνευση των Μπλένεμ, Μπόθουελ, Κάμντεμ, κοινότητας του Τσάταμ, Ντόβερ, Ντρέσντεν, Ήρι Μπιτς, Εριώ, Χάρουιτς, Χάιγκεϊτ, Χάουαρντ, Όρφορντ, Ράλεϊ, Ρίτζταουν, Ρόντνι, Τέιμσβιλ, Τίλμπερι Ιστ, Τίλμπερι, Γουάλασμπεργκ, Γουίτλι και Ζόουν.

Η διαίρεση απογραφής Τσάταμ-Κεντ είχε πληθυσμό 102.042 κατοίκων στην απογραφή του 2016.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οντάριο
Βαμπίρ

[μικρογραφία|Το Βαμπίρ, από τον [Φίλιπ Μπερν-Τζόουνς, 1897]]
Ένα **βαμπίρ** είναι πλάσμα της λαογραφίας το οποίο τρέφεται με ζωτική ουσία (συνήθως με τη μορφή του αίματος). Στην Ευρωπαϊκή λαογραφία, τα βαμπίρ είναι άνεκρα πλάσματα που συχνά επισκέπτονταν τους αγαπημένους τους και προκαλούσαν αναστάτωση ή θανάτους στις γειτονιές που κατοικούσαν όταν ζούσαν. Φορούσαν σάβανα και συχνά περιγράφονται ότι έχουν πρησμένη και κατακόκκινη ή σκοτεινή όψη, σημαντικά διαφορετική όψη από αυτή των σημερινών περιγραφών περί ενός χλωμού και λιπόσαρκου βαμπίρ που χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα.

Βαμπιρικά όντα έχουν καταγραφεί ότι υπάρχουν στους περισσότερους πολιτισμούς. Ο όρος βαμπίρ έγινε γνωστός στη Δυτική Ευρώπη μετά από αναφορές περί μιας μαζικής υστερίας τον 18ο αιώνα από μια προϋπάρχουσα λαϊκή πεποίθηση στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη, οδηγώντας ακόμη και σε απαγγελίες κατηγοριών σε άτομα περί βαμπιρισμού. Στην Ανατολική Ευρώπη οι τοπικές παραλλαγές ήταν γνωστές με διάφορα ονόματα: ως στρίγκα στην Αλβανία, ως βρυκόλακας στην Ελλάδα και ως στριγκόι στη Ρουμανία.

Στη σύγχρονη εποχή, πιστεύεται ότι το βαμπίρ είναι μια φανταστική οντότητα, παρόλο που η πίστη σε διάφορα παρόμοια βαμπιρικά πλάσματα όπως η τσουπακάμπρα εξακολουθεί να υφίσταται σε ορισμένους πολιτισμούς. Η πρώιμη λαϊκή πίστη στα βαμπίρ έχει μερικές φορές αποδοθεί στην άγνοια της διαδικασίας της αποσύνθεσης του σώματος μετά τον θάνατο και το πως η προβιομηχανική κοινωνία προσπάθησε να το εξηγήσει δημιουργώντας τα βαμπίρ για να εξηγήσει το μυστήριο του θανάτου. Το 1985 η πορφυρία συνδέθηκε με τους θρύλους του βαμπιρισμού και έλαβε αρκετή κάλυψη από τα μέσα αλλά από τότε έχει απαξιωθεί σε μεγάλο βαθμό αυτή η σύνδεση.

Το χαρισματικό βαμπίρ της σύγχρονης φαντασίας γεννήθηκε το 1819 με την έκδοση του βιβλίου "Το Βαμπίρ" από τον Άγγλο συγγραφέα Τζον Πολιντόρι. Το βιβλίο ήταν μεγάλη εκδοτική επιτυχία και αναμφισβήτητα είναι το πιο σημαντικό έργο με θέμα τα βαμπίρ στις αρχές του 19ου αιώνα. Ο Μπραμ Στόκερ έγραψε το μυθιστόρημα Δράκουλας το 1897 και είναι το βιβλίο που παρείχε τη βάση του σύγχρονου θρύλου για τα βαμπίρ, αν και εκδόθηκε μετά από την Καρμίλα του επίσης Ιρλανδού Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φάνου το 1872. Η επιτυχία αυτού του βιβλίου γέννησε ένα διακριτικό είδος επιστημονικής φαντασίας με θέμα τα βαμπίρ, εξακολουθώντας να είναι δημοφιλές στον 21ο αιώνα, με βιβλία, ταινίες, τηλεοπτικές εκπομπές και βιντεοπαιχνίδια αφιερωμένα στα βαμπίρ. Το βαμπίρ είναι σημαντική εικόνα στο είδος της φαντασίας του τρόμου.

## Παραπομπές
Βούρτσα

Η **βούρτσα** είναι εργαλείο με τρίχες το οποίο χρησιμοποιούμε για να ξεσκονίζουμε τα παπούτσια μας, για να πλένουμε τα δόντια μας, για να
ισιώνουμε τα μαλλιά μας, για να τρίβουμε μια επιφάνεια προκειμένου να γυαλίσει, για να βάφουμε μια επιφάνεια και για πολλές άλλες χρήσεις.

## Ιστορία
Το εργαλείο αυτό ήταν γνωστό απ' την Αρχαιότητα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Εργαλεία
Άννα Λαούπη Τριτζοπούλου

Η **Άννα Λαούπη Τριτζοπούλου** ήταν καπετάνισσα και αγωνίστρια της Επανάστασης του 1821 από την Αδριανούπολη της Θράκης.

Η Άννα ήταν από την Αδριανούπολη και παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Τριτζόπουλο. Ο Κωνσταντίνος το 1821 κατατάχτηκε στον Ιερό Λόχο και πολέμησε στη Μάχη του Δραγατσανίου όπου έπεσε μαχόμενος. Τότε η Άννα αρματώνεται και ζητά να πολεμήσει διοικώντας ασκέρι από 23 ακόμα, παρόλο που της το αρνήθηκαν, συνέχισε τον αγώνα μόνη της.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Σούλα Ροδοπούλου, ''Οι άσημες και οι ταπεινές του 21. Εκλαϊκευμένη ιστορία'', Κεφάλαιο : Άννα Λαούπη-Τριτζοπούλου ISBN 9789602891254

Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Κατηγορία:Αδριανούπολη
Δημήτριος Νικολαΐδης

Ο **Δημήτριος Νικολαΐδης** είναι Καναδός πολιτικός που εξελέγη στις γενικές εκλογές του 2019 στην Αλμπέρτα για να εκπροσωπήσει την εκλογική περιφέρεια του Κάλγκαρι-Μπόου στο 30ο νομοθετικό σώμα της Αλμπέρτα. Είναι μέλος του Ηνωμένου Συντηρητικού Κόμματος. Στις 30 Απριλίου 2019, διορίστηκε Υπουργός Ανώτερης Εκπαίδευσης στο Εκτελεστικό Συμβούλιο της Αλμπέρτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καναδοί πολιτικοί
Κατηγορία:Κυπριοκαναδοί
Ελευθέριος Διαμαντής

Ο **Ελευθέριος Φειδιάς Διαμαντής** (γεννημένος στις 8 Οκτωβρίου 1952) είναι Ελληνοκύπριος-Καναδός βιοχημικός που ειδικεύεται στην κλινική χημεία. Είναι Καθηγητής & Επικεφαλής της Κλινικής Βιοχημείας στο Τμήμα Εργαστηριακής Ιατρικής και Παθοβιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, στο Τορόντο του Οντάριο του Καναδά. Είναι επίσης Διευθυντής της Κλινικής Βιοχημείας στο Νοσοκομείο Mount Sinai και  Αρχιβιοχημικός στο Πανεπιστήμιο Health Network, και τα δύο βρίσκονται επίσης στο Τορόντο.

## Περαιτέρω ανάγνωση
*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καναδοί βιοχημικοί
Κατηγορία:Κυπριοκαναδοί
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Νήσος Χανς

Η **Νήσος Χανς** ή **Ταρτουπαλούκ** (αγγλικά: Hans Island· γροιλανδικά: Tartupaluk· ινουκτιτούτ: ᑕᕐᑐᐸᓗᒃ· γαλλικά: Île Hans· δανικά: Hans Ø) είναι ένα άγονο ακατοίκητο νησί έκτασης 1,3 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μάκρους 1.290 μέτρων και πλάτους 1.199 μέτρων, στο κέντρο του Καναλιού Κέννεντι του Στενού Νάρες—το στενό που χωρίζει τη Νήσο Έλσμιρ από τη βόρεια Γροιλανδία και συνδέει τον κόλπο Μπάφιν με τη θάλασσα του Λίνκολν. Η Νήσος Χανς είναι το μικρότερο από τα τρία νησιά στο κανάλι Κέννεντι στα ανοικτά των ακτών της Γης Ουάσινγκτον· τα άλλα είναι οι Νήσος Φράνκλιν και η Νήσος Κρόζιερ. Το στενό σε αυτό το σημείο έχει πλάτος 35 χλμ., τοποθετώντας το νησί στα χωρικά ύδατα και του Καναδά και της Γροιλανδίας (Δανία). Μια θεωρητική γραμμή στη μέση του στενού περνά από το νησί. Τα πλησιέστερα κατοικημένα μέρη είναι το Αλέρτ στον Καναδά (198 χλμ., πληθ. 62), το Σιοραπαλούκ στη Γροιλανδία (349 χλμ., πληθ. 68) και το Κααναάκ στη Γροιλανδία (379 χλμ., πληθ. 656).

Η νήσος πιθανότατα έχει αποτελέσει κυνηγότοπο των Ινουίτ από τον 14ο αιώνα. Μέχρι το 2022 το διεκδικούσαν η Δανία εκ μέρους της κυβέρνησης της Γροιλανδίας και ο Καναδάς. Σύμφωνα με τη συνθήκη εσωτερικού κανόνα της Γροιλανδίας, η Δανία διαχειρίζεται ορισμένες εξωτερικές υποθέσεις, όπως συνοριακές διαφορές, για λογαριασμό ολόκληρου του Δανικού Βασιλείου. 

Στις 14 Ιουνίου 2022, ο Καναδάς και η Δανία συμφώνησαν στο ζήτημα της ιδιοκτησίας του νησιού και χάραξαν σύνορα σύμφωνα με τα οποία κάθε χώρα λαμβάνει περίπου το μισό νησί

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά του Καναδά
Κατηγορία:Νησιά της Γροιλανδίας
Κατηγορία:Νησιά της Δανίας
Κατηγορία:Σύνορα της Δανίας
Θανάσης Μπάμπαλης

Ο **Θανάσης Μπάμπαλης** (Θεσσαλονίκη, 1965) είναι Έλληνας βιομηχανικός σχεδιαστής και σχεδιαστής προϊόντων, ο οποίος διδάσκει σχεδιασμό στη Σχολή ΑΚΤΟ και στο Διεθνές Ελληνικό Πανεπιστήμιο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1965 και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο 15ο Λύκειο Θεσσαλονίκης το 1982. Κατέχει δίπλωμα Μηχανικού του Εμπορικού Ναυτικού από την Ανώτερη Δημόσια Σχολή Εμπορικού Ναυτικού στη Νέα Μηχανιώνα (1985). 

Σπούδασε στο Ηνωμένο Βασίλειο από το έτος 1989 έως και το 1996, όπου και έλαβε δίπλωμα από το London College of Furniture και πρόσθετα βασικό τίτλο σπουδών στο βιομηχανικό σχεδιασμό προϊόντων και επίπλων από το London Metropolitan University. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές (Master of Arts) στο Royal College of Art στο Λονδίνο.

Ζει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη και έχει δύο παιδιά.

## Σταδιοδρομία
Η επαγγελματική του σταδιοδρομία ξεκίνησε στο Λονδίνο και συνεχίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Απασχολήθηκε ως βιομηχανικός σχεδιαστής στην εταιρεία Dimensional Media Inc. στη Νέα Υόρκη τα έτη 1996-1997 για το σχεδιασμό προϊόντων και τη δημιουργία τρισδιάστατων ολογραμμάτων. Στη συνέχεια, εργάστηκε για τη σχεδιαστική εταιρεία Dakota Jackson Inc. (1997-2003), ως σχεδιαστής επίπλων και προγραμματιστής, με αντικείμενο το σχεδιασμό, την έρευνα και τη δημιουργία νέων επίπλων.

Το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα και δημιούργησε το δικό του σχεδιαστικό γραφείο στη Θεσσαλονίκη. Το 2004 ίδρυσε τη σχεδιαστική ομάδα COR3. Το 2006 εκλέχτηκε μέλος ΔΕΠ στο τότε ΤΕΙ Λάρισας, στο Τμήμα Σχεδιασμού και Τεχνολογίας Ξύλου - Επίπλου, όπου εργάστηκε ως υπεύθυνος του εργαστηρίου Βιομηχανικού Σχεδιασμού μέχρι το 2014. Από 2014 μέχρι σήμερα ιδιωτεύει ως σχεδιαστής, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, ενώ συνεργάζεται μόνιμα με την εταιρεία Shibui.

## Έργο και διακρίσεις
Έχει λάβει μέρος με δημιουργίες και έργα του σε πολλούς ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς σχεδιασμού (design). 

Το σχεδιαστικό έργο του έχει αναγνωριστεί και δημοσιευτεί σε ελληνικά ΜΜΕ.

To 2006, έλαβε το 3ο βραβείο για τη δημιουργία του *ECODESK*, στο διεθνή διαγωνισμό Βιομηχανικού Σχεδίου επίπλων γραφείου, ο οποίος διεξήχθη με πρωτοβουλία της εταιρείας ΔΡΟΜΕΑΣ Α.Ε., υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης. Στο διεθνή διαγωνισμό Dieline, βραβεύτηκε, το 2010, με το 1ο βραβείο συσκευασίας για το σχεδιασμό πρωτότυπης συσκευασίας κρασιού (διαγωνισμός 2010 Dieline Awards, ΗΠΑ), έργο που έγινε σε συνεργασία την επιχείρηση Κτήμα Γεροβασιλείου Α.Ε.

Το 2012 βραβεύτηκε από το Υπουργείο Παιδείας (*Ακαδημαϊκή Αριστεία*) για το έργο του, *ΒΟΤΡΥΣ*. Το 2019 κέρδισε το διαγωνισμό – κατηγορίας Product Design στη Σλοβενία (διαγωνισμός *BIGSEE*). Tον Δεκέμβριο του 2020, το όνομά του συμπεριλήφθηκε στους τακτικούς κριτές από τον διεθνή φορέα The Chicago Athenaeum των ΗΠΑ για τους διαγωνισμούς που διοργανώνει υπό την αιγίδα του Το 2020 συμμετείχε στο Good Design Greece, όπου και παρουσίασε μία νέα σχεδιαστική πρόταση, τη συσκευή ανάμιξης ποτών *ΜΧ*. Τη νέα πρότασή του επίσης καταχώρησε σε ιστοσελίδα της η ADEX Awards.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες βιομηχανικοί σχεδιαστές
Κατηγορία:Έλληνες σχεδιαστές
Ευφροσύνη Νέγρη

Η **Ευφροσύνη Νέγρη**, ήταν Φαναριώτισα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Ευφροσύνη ήταν κόρη του δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη και της Μαρίας Σκαναβή, είχε άλλα οκτώ αδέλφια. Ήταν παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Νέγρη, Καϊμακάμη της Μολδοβλαχίας, που εκτελέστηκε το 1822 από τους Τούρκους. Παιδιά τους ήταν η Μαρία και ο Νικόλαος που έγινε γερουσιαστής της Ρουμανίας.

Η Ευφροσύνη είχε μετατρέψει το σπίτι της στην Κωνσταντινούπολη σε χώρο συναθροίσεων Ελλήνων μυημένων στη Φιλική Εταιρεία . Επίσης έκρυβε στο σπίτι της όπλα και εγχειρίδια που προμήθευε με αυτά μελλοντικούς αγωνιστές..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Ευφροσυνη
Ευφροσυνη
Αίρντρι (Αλμπέρτα)

Το **Αίρντρι** (αγγλικά: *Airdrie*) είναι πόλη στην Αλμπέρτα του Καναδά στην Περιοχή Κάλγκαρι. Βρίσκεται βόρεια του Κάλγκαρι εντός της Λωρίδας Κάλγκαρι-Έντμοντον στη διασταύρωση του Αυτοκινητοδρόμου Βασιλίσσης Ελισάβετ Β΄ (Queen Elizabeth II Highway) και του Αυτοκινητοδρόμου 567.

Η πόλη του Αίρντρι είναι μέρος της μητροπολιτικής περιοχής απογραφής του Κάλγκαρι και μετέχων δήμος του συμβουλίου μητροπολιτικής περιοχής του Κάλγκαρι (CMRB). Η πόλη περιβάλλεται από την Κομητεία Ρόκι Βιου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλμπέρτας
Κάτω Ποταμιά Ευρυτανίας

Η **Κάτω Ποταμιά** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας σε υψόμετρο 460 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κάτω Ποταμιά βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 32 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου), 71 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και περίπου 8 χλμ. ΝΔ. από τη Γρανίτσα. Το χωριό είναι κτισμένο βόρεια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών και δίπλα στις ανατολικές όχθες του χείμαρρου Γρανιτσιώτη ή Γρανιτσιώτικο ρέμα που καταλήγει στον Αχελώο. Έχει δίπλα του τρείς συνοικισμούς, βορειοανατολικά τα "Πολίτια", βόρεια και στην απέναντι όχθη του Γρανιτσιώτη το "Παλιοχώρι" και νοτιοδυτκά τον "Μακρύλλακο" ή "Μακρυλάκκι". Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου όπου υπάρχει ανακαινισμένος νερόμυλος και μια μεγάλη κρεμαστή ξυλογέφυρα - το "γεφύρι του Άϊ Νικόλα" για τους ντόπιους. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Γρανίτσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Γρανίτσα, την Άνω Ποταμιά και τα Αρμάμπελα αποτελούν την τοπική κοινότητα Γρανίτσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Απεραντίων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 117 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κάτω Ποταμιά Γρανίτσα Ευρυτανίας στο https://www.youtube.com/
*Φωτογραφίες από την Κάτω Ποταμιά στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/
*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Άνω Ποταμιά Ευρυτανίας

Η **Άνω Ποταμιά** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 36 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου), 75 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και περίπου 3 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Γρανίτσα. Το χωριό είναι κτισμένο ανατολικά του χείμαρρου Γρανιτσιώτη και στις πλαγιές των Ευρυτανικών Αγράφων σε υψόμετρο 750 μέτρα, δυτικά της κορυφής Λιάκουρα ή Καλόγερος (υψομ. 2.040 μέτρα). Στην κατάφυτη τοποθεσία "Πλατανιάς" είναι το εξωκλήσι της Κοίμησης της Θεοτόκου όπου κάθε Δεκαπενταύγουστο πανηγυρίζει και  γίνεται το "αντάμωμα" των Γρανιτσιωτών. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Γρανίτσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Γρανίτσα, την Κάτω Ποταμιά και τα Αρμάμπελα αποτελούν την τοπική κοινότητα Γρανίτσας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 43 κάτοικοι.

## Πληθυσμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από την Άνω Ποταμιά Ευρυτανίας στον ιστότοπο  https://www.technovision.gr/

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1992, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Καρυά Ευρυτανίας

Η **Καρυά** είναι ποιμενικός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στα όρια της Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στις πλαγιές των ανατολικών Αγράφων σε υψόμετρο 1.060 μέτρα και ανατολικά της κορυφής Μίχος (υψομ. 1.800 μέτρα). Απέχει 62 χλμ. Β. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 45 χλμ. ΝΔ. από την Καρδίτσα. Πρόκειται για παλιό οικισμό που αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καλλιδρόμης (Ευρυτάνων). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Βραγγιανά, το Βαλάρι, τον Δένδρο, τον Έλατο και την Κουστέσα αποτελούν την τοπική κοινότητα Βραγγιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από την Καρυά στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/

## Σημείωση
Στην Ευρυτανία και το Δήμο Καρπενησίου υπήρχε συνώνυμος οικισμός που το 1961 μετονομάστηκε σε Ρυάκι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Μπράουλιο (τραγουδιστής)

Ο **Μπράουλιο Αντόνιο Γκαρθία Μπαουτίστα** (Ισπανικά: *Braulio Antonio García Bautista*, ισπανική προφορά: [ˈbɾawljo ɣaɾˈθi.a], γεννημένος το 1946 στη Σάντα Μαρία ντε Γκία ντε Γκραν Κανάρια, Κανάριοι Νήσοι), γνωστός ως **Μπράουλιο** (*Braulio*), είναι Ισπανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός.

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1971, κάνοντας ντεμπούτο σε ένα τοπικό φεστιβάλ με ένα τραγούδι με τίτλο "Mi amigo el pastor". Εκπροσώπησε την Ισπανία στο  με το τραγούδι "Sobran las palabras" ("Οι λέξεις είναι περιττές"). Έλαβε την 16η θέση ανάμεσα σε 18 συμμετοχές. Με τα χρόνια συμμετείχε επίσης σε κάποια άλλα φεστιβάλ τραγουδιών: τρεις φορές στο Benidorm International Song Festival (1973, 1975 και 1981), στο Διεθνές Φεστιβάλ Τραγουδιού της Viña del Mar το 1979, όπου έλαβε το κύριο βραβείο και στο Φεστιβάλ Μουσικής Yamaha το 1982.

Το 1979, το τραγούδι που κέρδισε το Viña del Mar, "A tu regreso a casa", έγινε η ανακάλυψή του για να γίνει αστέρι στη λατινική μουσική σκηνή. Κατά τη δεκαετία του 1970 ηχογράφησε άλμπουμ που κυκλοφόρησαν κυρίως στην Ισπανία. Μετά την εγγραφή του στο CBS, ο τραγουδιστής-τραγουδοποιός Μπράουλιο, ο οποίος ήταν υποψήφιος για Grammy, ηχογράφησε το πρώτο του μεγάλο άλμπουμ, με τίτλο *En la Carcel de Tu Piel*, ακολουθούμενο από το *Lo Bello y lo Prohibido*, που κορυφώθηκε στο νούμερο ένα στα Billboard Latin Pop Albums, έλαβε μια υποψηφιότητα Grammy για την καλύτερη λατινική ποπ παράσταση και απέδωσε το single "En Bancarrota", το οποίο ήταν νούμερο ένα single για έξι εβδομάδες στο τσάρτ του Hot Latin Tracks.

Ο Μπράουλιο έχει γράψει τραγούδια για τους Αλφρέντο Κράους, Añoranza, Τσέο Φελιθιάνο, Dyango, Garoé, José José, Χοσέ Βέλεθ, Lissette, Los Gofiones, Los Granjeros, Los Sabandeños, Λούρδες Ρόμπλες, Μανοέλλα Τόρες, Μασσιέλ, Mestisay, Τόνι Βέγκα και Γιολαντίτα Μόνγκε.

## Δισκογραφία
* 1975 *Déjalo Volver*
* 1976 *Sobran las Palabras*
* 1978 *Vivir Sintiendo*
* 1979 *A Tu Regreso a Casa*
* 1981 *Flor de discoteca*
* 1983 *Reencuentro*
* 1985 *En la cárcel de tu piel*
* 1986 *Lo bello y lo prohibido*
* 1988 *Con todos los sentidos*
* 1989 *Cortar por lo sano... y otros grandes éxitos!*
* 1990 *Sobrevivientes del amor*
* 1992 *Entre el amor y el deseo*
* 1994 *Bolero jazz tenderly*
* 1994 *Apenas 20 años*
* 1995 *Amar es lo que importa* 
* 1995 *Canto a Canarias I y II*
* 2001 *Distintos*
* 2002 *El Regreso*
* 2009 *Boleros, con los que me enamoré*
* 2016 *Sie7e Décadas*

## Παραπομπές

## Επιπλέον
*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ισπανία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1976
Ζεστό παγωτό

**Ζεστό παγωτό** () είναι πολωνικό επιδόρπιο φτιαγμένο από μους με βάση το ασπράδι αυγού με σιρόπι, σοκολάτα ή άλλη επικάλυψη, το οποίο παρουσιάζεται σε ένα κύπελλο βάφλας. Μοιάζει με παγωτό μηχανής και ως εκ τούτου δίνει το όνομα στο επιδόρπιο. Είναι σχετικά φθηνό και έχει επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες.

Η πολωνική εφημερίδα *[[Wprost]]* γράφει ότι το ζεστό παγωτό ήταν εφεύρεση των διατροφολόγων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, ένα από τα υποκατάστατα τροφίμων, μαζί με την *[[Polo Cockta]]*. Η παραγωγή του αναβίωσε στη σύγχρονη Πολωνία ως μέρος της νοσταλγίας της ΛΔΠ.

Παρόμοιες λιχουδιές μαρσμέλοου με επικάλυψη σοκολάτας, συμπεριλαμβανομένων του γερμανικού *Schokoküsse*, του δανικού *Flødeboller* και του ισραηλινού *[[Κρεμπό]]*, ονομάστηκαν επίσης «ζεστό παγωτό» στην Πολωνία. 

Στην Ουγγαρία, ένα παρόμοιο επιδόρπιο ονομάζεται *télifagyi* («χειμερινό παγωτό»). Εφευρέθηκε και έφτασε στο αποκορύφωμα της δημοτικότητάς του κατά τη διάρκεια του κομμουνισμού, αλλά εξακολουθεί να είναι ευρέως διαθέσιμο.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος πολωνικών επιδορπίων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας
Σταυριάνα Σάββαινα

Η **Σταυριάνα Σάββαινα**, (Παρόρι Λακωνίας 1772 - Ναύπλιο 1868) ήταν Μανιάτισσα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Σταυριάνα ήταν παντρεμένη με τον Γεωργάκη Σάββα που απαγχονίστηκε από τους Τούρκους το 1821. Μετά τον θάνατο του συζύγου της εντάχτηκε με δικό της ασκέρι αποτελούμενο από γυναίκες στο στρατιωτικό σώμα του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη και πήρε μέρος σε πολλές μάχες.

Πολέμησε στην Άλωση της Τριπολιτσάς, στη Μάχη του Βαλτετσίου, στη Μάχη στα Τρίκορφα, στον Αλμυρό σε μάχες στην Στερεά, στην Μάχη του Διρού και αλλού. Μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τους Μαυρομιχαλαίους.

Αποσύρθηκε στο Ναύπλιο όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής της, χωρίς καμία οικονομική ενίσχυση από το κράτος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Μαρία της Ορλεάνης (1457-1493)

Η **Μαρία της Ορλεάνης** (19 Δεκεμβρίου 1457 - 1493) ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Καρόλου Α΄ της Ορλεάνης και της τρίτης συζύγου του Μαρίας της Κλέβης, μικρότερος αδελφός της ήταν ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας. 

## Βιογραφία
Με τον γάμο της με τον Ιωάννη του Ναρμπόν έγινε κόμισσα του Ετάμπ και υποκόμισσα του Ναρμπόν. Μετά τον αποτυχημένο αρραβώνα της με τον 
Πέτρο Β΄ του Μπουρμπόν παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Ναρμπόν (8 Σεπτεμβρίου 1476) με τον οποίο απέκτησε :

*Ζερμαίν της Φουά 1488-1538, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄ των Τραστάμαρα της Αραγωνίας. Αργότερα ο Φερδινάνδος Β΄ θα χρησιμοποιήσει τη συγγένεια αυτή για να διεκδικήσει τον θρόνο της Ναβάρρας.
*Γκαστόν του Νεμούρ 1489-1512, δούκας τού Νεμούρ. Υπηρέτησε ως στρατηγός τού θείου του Λουδοβίκου ΙΒ΄ και απεβίωσε στη μάχη της Ραβέννας στην Ιταλία.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
*André Thevet, Portraits from the French Renaissance and the Wars of Religion, transl. Edward Benson, ed. Roger Schlesinger, (Truman State University Press, 2010)
*Elena Woodacre, The Queens Regnant of Navarre: Succession, Politics, and Partnership, 1274-1512, (Palgrave Macmillan, 2013)
*Frederic J. Baumgartner, Louis XII, (St. Martin's Press, 1996)

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Αλμπέρτο Μορίγιας

Ο **Αλμπέρτο Μορίγιας** (γεννημένος το 1950) είναι Ισπανός αρωματοποιός . Είναι κύριος αρωματοποιός στην ελβετική εταιρεία αρώματος και αρώματος Firmenich, όπου οι αξιοσημείωτες δημιουργίες του περιλαμβάνουν τους Calvin Klein CK One, Giorgio Armani Acqua di Giò, SKINN και Marc Jacobs Daisy . Έχει μια ανεξάρτητη γραμμή που ονομάζεται Mizensir. 

## Πρόωρη ζωή
Ο Μορίγιας γεννήθηκε το 1950 στη Σεβίλλη της Ισπανίας  και μετακόμισε στην Ελβετία σε δέκα χρονών.  Σπούδασε για δύο χρόνια στο Ecole des Beaux Arts στη Γενεύη. 

Αναφέρει ως νωρίς το άρωμα θυμάται το μπουκάλι της μητέρας του Rochas Femme και τονωτικό μαλλιών του πατέρα του.

## Καριέρα

### Firmenich
Κυρίως αυτοδίδακτος, ο Μορίγιας άρχισε να εργάζεται στην αρωματοποιία στις 20,  εμπνευσμένος από ένα άρθρο της *[[Vogue]]* για τον Γάλλο αρωματοποιό Ζαν-Πωλ Γκερλέν.  Μπήκε στην ελβετική εταιρεία αρώματος και αρώματος Firmenich το 1970  και έχει δημιουργήσει σχεδόν 7.000 αρώματα.  Εδραιώθηκε με τη δημιουργία του 1975 Must de Cartier, το πρώτο άρωμα της εταιρείας κοσμημάτων. 

Μεταξύ των αξιοσημείωτων δημιουργιών του Morillas είναι το CK One, που αναπτύχθηκε με τον Harry Fremont το 1994 για τη μάρκα μόδας Calvin Klein .  Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η CK One είχε ετήσιες πωλήσεις περίπου 90 εκατομμυρίων δολαρίων (USD) και το 2007 εξακολουθούσε να πωλεί περίπου 30 εκατομμύρια δολάρια ετησίως στις Ηνωμένες Πολιτείες.  Στα *αρώματα: Ο οδηγός*, η Luca Turin έδωσε στο CK One τέσσερα από πέντε αστέρια, περιγράφοντάς το ως "ακτινοβόλο εσπεριδοειδές" που συνδυάζει "σαπουνόνεπες, φρέσκες νότες κορυφής" με νότες καρδιάς και βάσης ταυτόχρονα, δημιουργώντας ένα γραμμικό αποτέλεσμα στο οποίο η μυρωδιά διατηρεί ένα "χορδή" αντί να αλλάζει τη διάρκεια της ημέρας: "Ο χρόνος παραμένει για πάντα στις 8 π.μ.: το παγωμένο πρωί μιας ημέρας γεμάτης υπόσχεσης."  Συχνά αναφέρεται ως το πρώτο "unisex" άρωμα  (αν και οι ιστορικοί σημειώνουν ότι η διαίρεση των αρωμάτων ανά φύλο ήταν από μόνη της μια σχετική καινοτομία, μια εξέλιξη των τεχνικών μάρκετινγκ του 20ου αιώνα. ) 

### Άλλα έργα
Το 1997, ο Μορίγιας και η σύζυγός του ξεκίνησαν μια σειρά αρωματικών κεριών που ονομάζονται Mizensir, η οποία μεγάλωσε για να προσφέρει 80 διαφορετικά κεριά.  Το 2015,  ο Μορίγιας επέκτεινε τη μάρκα σε 17 αρώματα.  Σε συνεργασία με την Penhaligon's, η Morillas διαθέτει επίσης μια προσαρμοσμένη υπηρεσία αρωματοποιίας, Bespoke by Alberto Morillas, με έδρα το Salon de Parfum στο πολυκατάστημα Harrods στο Λονδίνο. 

### Βραβεία
Ο Morillas κέρδισε το Prix François Coty το 2003. 

## Προσωπική ζωή
Ο Μορίγιας ζει στη Γενεύη, μετά από περιόδους στο Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρωματοποιία
Τάνερ Μπιουκάναν

**Ο Τάνερ Μπιουκάναν** (γεννημένος στις 8 Δεκεμβρίου 1998) είναι Αμερικανός ηθοποιός και γεννήθηκε στη Λίμα του Οχάιο. Είναι γνωστός για τους ρόλους του ως Λίο Κίρκμαν στο πολιτικό δράμα Ντιζάινέιτιντ Σαρβάιβορ και Ρόμπι Κιν στη σειρά του Νέτφλιξ Cobra Kai.
Είναι επίσης γνωστός για το ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά της Νικελόντεον Γκέιμ Σέικερς, ως Μάσον Κένταλ.

## Καριέρα
Το 2010, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση, παίζοντας ένα παιδικό ρόλο στη σειρά Modern family. Τρία χρόνια αργότερα εμφανίστηκε στα Grey's Anatomy, *Major Crimes*  και The Goldbergs. Είχε επαναλαμβανόμενους ρόλους στα *Girl Meets World*, *Game Shaker*  και *The fosters*. Το 2016, έπαιξε τον πρώτο του βασικό ρόλο στην τηλεόραση, παίζοντας τον Λιο Κίρκμαν στην πολιτική δραματική σειρά *Ντιζάινέιτιντ Σαρβάιβορ* . Το 2018, άρχισε να παίζει τον Robbie Keene στο YouTube Premium (και αργότερα Netflix)  *Cobra Kai*  .

## Φιλμογραφία

### Ταινία

### Τηλεόραση

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Ξενοφών Μαυρομμάτης

Ο **Ξενοφών Μαυρομμάτης** (1869 - 1940) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιατρός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1864 και ήταν γιος του Γεωργίου Μαυρομμάτη, δημάρχου Εχίνου και γόνου της πολιτικής οικογένειας των Μαυρομματαίων με καταγωγή από τη Βόνιτσα Αιτωλοακαρνανίας. Ήταν ανιψιός του επίσης πολιτικού Επαμεινώνδα Μαυρομμάτη.
Είχε σπουδάσει ιατρική.

Το 1902 εξελέγη δήμαρχος Εχίνου. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Βονίτσης και Ξηρομέρου στις εκλογές του 1905 και επανεξελέγη στις εκλογές του του 1906, ως βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας στις εκλογές του Αυγούστου 1910, του Δεκεμβρίου 1915, του 1920, του 1926 (εξελέγη με το Λαϊκό Κόμμα το 1927 σε αντικατάσταση του θανόντος βουλευτή Ι. Παπαϊωάννου), του 1932 (με το Λαϊκό Κόμμα), ως βουλευτής Βόνιτσας με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος στις εκλογές του 1933 και πάλι ως βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1935.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Βονίτσας και Ξηρομέρου
Ξενοφων
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Βουλευτές Βόνιτσας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Καρπάτκα

Η **καρπάτκα** (πολωνικά: *karpatka*) είναι παραδοσιακή πολωνική τάρτα κρέμας γεμισμένη με πουτίγκα γάλακτος βανίλιας ή κάσταρντ. Συνήθως αποτελείται από δύο διαφορετικούς τύπους ζαχαροπλαστικής, όπου το βασικό στρώμα τριφτής ζύμης είναι καλυμμένο με μαρμελάδα και παχιά κρέμα και στη συνέχεια συμπληρώνεται με ένα φύλλο ζαχαροπλαστικής. Το επιδόρπιο παίρνει το όνομά του από το σχήμα της κορυφής του που μοιάζει με βουνό με την αχνισμένη ζύμη που μοιάζει με τις χιονισμένες κορυφές των Καρπαθίων - *Karpaty* στα πολωνικά. Το πιάτο συχνά πασπαλίζεται με ζάχαρη άχνη.

Η προέλευση του επιδορπίου είναι ασαφής. Πιθανότατα εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και του 1960, αλλά η δημοτικότητά του έγινε ευρέως διαδεδομένη στις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Το επίσημο όνομα *«karpatka»* δημιουργήθηκε για πρώτη φορά ή ηχογραφήθηκε το 1972 από μια ομάδα φοιτητών φιλολογίας. Παραδοσιακά, μια μεγάλη φέτα της τάρτας σερβίρεται με καφέ ή τσάι.

Υπάρχουν μίγματα ψησίματος καρπάτκα σε καταστήματα σε όλη την Πολωνία. Το 1995, το *«Karpatka»* έγινε σήμα κατατεθέν για μια εταιρεία με την ονομασία *Delecta* για τον προσδιορισμό της σκόνης κρέμας στο Γραφείο Ευρεσιτεχνιών της Δημοκρατίας της Πολωνίας.

## Δείτε επίσης

* Βουζέτκα
* Ναπολεόνκα
* Στρόιζελκουχεν
* Ρολό παπαρουνόσπορου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια
Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Ναπολεόνκα

μικρογραφία| Κρεμούφκα
μικρογραφία| Ναπολεόνκα με κρέμα ασπραδιού αυγών
Η **Ναπολεόνκα** (, ), μερικές φορές γνωστή ως **κρεμούφκα** (), είναι πολωνικό είδος τάρτας κρέμας. Αποτελείται από δύο στρώσεις σφολιάτας, γεμισμένη με σαντιγί, κρεμώδη βουτυρόκρεμα, κρέμα κάσταρντ βανίλιας ή μερικές φορές κρέμα ασπραδιού αυγών και συνήθως πασπαλίζεται με ζάχαρη άχνη. Μπορεί επίσης να διακοσμηθεί με κρέμα ή να καλυφθεί με στρώμα γλάσου.

Σε ορισμένα μέρη στην Πολωνία είναι γνωστή ως *kremówka* (περίπου μεταφρασμένο ως «κέικ κρέμας») και σε άλλα, ονομάζεται *napoleonka.* Αυτός ο πολωνικός «πόλεμος» μεταξύ των ονομάτων *kremówka* και *napoleonka* έχει υποστεί σατιρικό σχέδιο από τον Πολωνό εικονογράφο Αντζέι Μλέτσκο.

Το ίδιο το κέικ είναι μια παραλλαγή του μιλφέιγ - ένα γαλλικό επιδόρπιο φτιαγμένο από τρία στρώματα σφολιάτας γεμισμένα με κρέμα ή μαρμελάδα - επίσης γνωστό ως Ναπολεόν.

Μερικές φορές πωλούνται κρεμούφκες που περιέχουν αλκοόλ, όπου έγιναν δημοφιλείς μετά από μια ψευδή ιστορία ότι ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' αγαπούσε αυτήν την παραλλαγή.  Στην πραγματικότητα, ο Πάπας λάτρευε την παραδοσιακή κρεμούφκα.

## Παπική κρεμούφκα
Στις 16 Ιουνίου 1999, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ αναφέρθηκε ότι μετά την ολοκλήρωση των εξετάσεων ματούρα, έφαγε κρεμούφκες με τους συμμαθητές του στην γενέτειρά του Βαντοβίτσε. Πόνταραν ποιος θα μπορούσε να φάει περισσότερες. Ο μελλοντικός Πάπας έφαγε δεκαοκτώ κρεμούφκες, αλλά δεν κέρδισε το στοίχημα.

Αυτό δημοσιοποιήθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι «παπικές» κρεμούφκες από το Βαντοβίτσε έγιναν δημοφιλής στην Πολωνία.Το ζαχαροπλαστείο όπου ο Πάπας έτρωγε κρεμούφκες ανήκε στον Εβραίο ζαχαροπλάστη Κάρολ Χάγκενχουμπερ, ο οποίος ήρθε στην Πολωνία από τη Βιέννη. Βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του Βαντοβίτσε. Κάποιοι είκασαν ότι οι αρχικές «παπικές» κρεμούφκες περιείχαν αλκοόλ, αλλά αυτό διαψεύστηκε από τον γιο του Χάγκενχουμπερ. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα κέικ του πατέρα του ήταν κανονικά, μη αλκοολούχα κρεμούφκα, αν και φτιάχτηκαν με όλα τα φυσικά συστατικά, χρησιμοποιώντας μια παραδοσιακή συνταγή. Ούτως ή άλλως, αυτό οδήγησε σε ανανεωμένη, ακόμη και διεθνή φήμη για το κέικ, που μετονομάστηκε σε «παπικό» κρεμούφκα.

Το 2007, για να εορτάσουν τα 87α γενέθλια του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄, μία γιγαντιαία κρεμούφκα ψήθηκε στο Ζέσουφ.

Οι κρεμούφκες που θυμόταν ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ ήταν γεμισμένες με κάσταρντ κρέμα πουτίγκα βανίλιας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάσταρντ κρεμώδη επιδόρπια
Κατηγορία:Σφολιάτες
Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1963 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών

Το **[[άλμα εις τριπλούν]] ανδρών** στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1963 πραγματοποιήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου στο Στάδιο Βασίλ Λέφσκι.

Στο αγώνισμα αυτό, η Βουλγαρία κέρδισε το χρυσό και το αργυρό μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γκεόργκι Στοϊκόφσκι μπροστά από τον Λιούμπεν Γκουργκουσίνοφ. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Ρουμάνος Σερμπάν Τσιοτσίνα.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα
### Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου.

## Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν:

## Πίνακας μεταλλίων (1929—1963)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1963.

;Σημειώσεις
Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1963
1963