open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κροατο-Ιαπωνικές σχέσεις

Οι **Κροατο-Ιαπωνικές σχέσεις** (*, ) αναφέρονται στις ιστορικές και τρέχουσες διμερείς σχέσεις μεταξύ της Κροατίας και της Ιαπωνίας. Οι δύο χώρες σύναψαν διπλωματικές σχέσεις στις 5 Μαρτίου 1993. Η πρεσβεία της Κροατίας στο Τόκιο ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1993, ενώ η Ιαπωνική πρεσβεία στο Ζάγκρεμπ ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 1998. Ιστορικά, οι δύο χώρες ήταν μέλη στις δυνάμεις του Άξονα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Επίσης, η Ιαπωνία διατηρούσε πρεσβεία στο Ζάγκρεμπ και αναγνώριζε το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, η οποία ήταν μια κυβέρνηση-μαριονέτα της Ναζιστικής Γερμανίας.

## Στρατιωτικών δεσμών
[δεξιά|μικρογραφία|Το ιαπωνικό εκπαιδευτικό πλοίο Κασίμα, όπως φαίνεται στο [Σπλιτ της Κροατίας, στις 2 Σεπτεμβρίου 2013]]
Η Κροατία εντάχθηκε επίσημα στοΝΑΤΟ την 1 Απριλίου 2009. Λόγω της ένταξης στην στρατιωτική συμμαχία, η Κροατία και η Ιαπωνία μοιράζονται τον ίδιο σύμμαχο, τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ένα εκπαιδευτικό πλοίο από την Ιαπωνική Θαλάσσια δύναμη Αυτοάμυνας, το JDS Κασίμα επισκέφθηκε το Σπλιτ, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κροατίας για τον εορτασμό της 20ης επετείου για την σύναψη διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών, τον Σεπτέμβριο του 2013. Αυτή είναι η πρώτη επίσκεψη πλοίου του Ιαπωνικού ναυτικού στην Κροατία. Ένα πάρτι για την αδελφοσύνη που περιελάμβανε κοινή συναυλία από την μπάντα της ιαπωνικής Θαλάσσιας Δύναμης Αυτοάμυνας και την Μπάντα του κροατικού Ναυτικού έγινε στο πλοίο, που είχε αγκυροβολήσει σε ένα λιμάνι του Σπλιτ. Στην εκδήλωση βρίσκονταν ο πρώην πρόεδρος της Κροατίας Στιέπαν Μέσιτς, ο Ιάπωνας πρέσβης Μασάρου Τσούτζι, ο υποναύαρχος της Ιαπωνικής Θαλάσσιας Δύναμης Αυτοάμυνας Φουμιγιούκι Κιταγκάουα, δεκάδες στρατιωτικοί από τις δύο χώρες καθώς και απλοί πολίτες.

## Αδελφές πόλεις
*  Ριέκα –  Καβασάκι (Από τις 23 Ιουνίου 1977)
*  Ζάγκρεμπ –  Κιότο (Από τις 22 Οκτωβρίου 1981)
*  Πούλα –  Χεκινάν (Από τις 5 Απριλίου 2007)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πρεσβεία της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ιαπωνία 
* Πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Κροατία (Κροατικά), Πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Κροατία (Ιαπωνικά)

Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις Ιαπωνίας
Τάταροι της Κριμαίας στην Τουρκία

Οι Τάταροι της Κριμαίας** στην Τουρκία, **αναφέρονται στους πολίτες της Τουρκίας που είναι, ή κατάγονται, από τους Τάταρους της Κριμαίας. Είναι Πολιτιστικοί Μουσουλμάνοι.
## Ιστορία
Πριν από τον 20ό αιώνα, οι Τάταροι της Κριμαίας μετανάστευσαν από την Κριμαία στην Τουρκία σε τρία στάδια: 

* πρώτον, μετά τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας το 1783
* δεύτερον, μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-56) και 
* τρίτον, μετά το Ρωσο-τουρκικό Πόλεμο του 1877-78.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνία της Τουρκίας
Κατηγορία:Τάταροι
Μους (πόλη)

Το **Μους** (τουρκικά: Muş, αρμενικά: Մուշ, κουρδικά: Mûş) είναι πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας Μους της Τουρκίας. Έχει πληθυσμό 72.774 (απογραφή 2009) κατοίκους.

## Ιστορία
Αρχαία και μεσαιωνικά χρόνια

Η ημερομηνία ίδρυσης της πόλης Μους είναι άγνωστη, παρόλο που πιστεύεται ότι υπήρχε κάποιος οικισμός τον καιρό του Μένουα, βασιλιά του Ουραρτού (περίπου 800 π.Χ.), του οποίου μια σφηνοειδής επιγραφή βρέθηκε κοντά στην πόλη.    

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα το Μους ήταν το κέντρο της περιοχής Ταρόν της Αρμενίας.   Στα τέλη του 8oυ αιώνα μ.Χ., το Μους μαζί με την περιοχή Ταρόν, πέρασε στον έλεγχο της δυναστείας των Βαγρατιδών, που την  ανακατέκτησαν από τους Άραβες. Αναφέρεται πρώτη φορά ως πόλη σε αρμενικές επιγραφές του 9ου και 10ου αιώνα μ.Χ.. Το 969 μ.Χ., το Μους και η ευρύτερη περιοχή Ταρόν κατελήφθησαν από τους Βυζαντινούς και προσαρτήθηκαν στην επικράτειά τους.

Μετά τον 11ο αιώνα, η πόλη κυβερνήθηκε από ισλαμικές δυναστείες όπως οι ηγεμόνες του Αχλάτ (περιοχή στην Αρμενία), κατόπιν οι Αγιουβίδες, οι Ιλχανίδες και οι Καρά Κογιουνλού. Τους 10ο και 13ο αιώνες, το Μους αναπτύχθηκε σε μεγάλη πόλη με πληθυσμό 20.000-25.000 κατοίκων. Το 1387 ο Ταμερλάνος διέσχισε την περιοχή και κατέλαβε την πόλη χωρίς μάχη. Αργότερα, οι Ακ Κογιουνλού κυβέρνησαν την περιοχή, ενώ τον 16ο αιώνα οι Οθωμανοί Τούρκοι πήραν τον έλεγχό της από τους Σαφαβίδες του Ιράν. Το 1821 μια περσική εισβολή πλησίασε την πόλη, όμως το Μους παρέμεινε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, διατηρώντας έναν μεγάλο αρμενικό πληθυσμό.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

 

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Κατηγορία:Κέντρα εξόντωσης κατά τη διάρκεια της Αρμενικής Γενοκτονίας
Ντόντο Τσιτσινάντζε

Η **Ντόντο Τσιτσινάντζε** (, 28 Δεκεμβρίου 1924 – 3 Νοεμβρίου 2009) ήταν γεωργιανή ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Εμφανίστηκε σε γεωργιανές και σοβιετικές ταινίες, όπως το *Shetskvetili simgera* (1960), *Bashi-Achuki* (1956), και *Davit Guramishvili* (1946).

Η Τσιτσινάντζε εμφανιζόταν ως πρωταγωνίστρια στο δραματικό θέατρο Κότε Μαρτζανισβίλι στην Τιφλίδα για περίπου 10 χρόνια. Η κυβέρνηση της Τιφλίδας την τίμισε με ένα αστέρι που φέρνει το όνομά της έξω από το θέατρο Ρουσταβέλι το 2009.

## Θάνατος
Η Ντόντο Τσιτσινάντζε πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 2009 σε ηλικία 84 ετών, από άγνωστα αίτια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωργιανοί ηθοποιοί
Φλία

μικρογραφία|250x250εσ|Φλία
Το **φλία**, επίσης γνωστό ως **φλι **ή **φλίγια**, είναι πιάτο στην κουζίνα της Αλβανίας και του Κοσσυφοπεδίου. Αποτελείται από πολλαπλά στρώματα που μοιάζουν με κρέπες, τα οποία καλύπτονται με κρέμα και σερβίρεται με ξινή κρέμα.

Η 18η Μαρτίου αναγνωρίζεται ως , όπου οι οικογένειες καλούν τους συγγενείς τους και ετοιμάζουν και τρώνε φλία. 

Η παρασκευή του Φλία απαιτεί πολύ απλά συστατικά: αλεύρι, νερό, βούτυρο, γιαούρτι και αλάτι. Τα κύρια συστατικά (αλεύρι, νερό και αλάτι) αναμειγνύονται μαζί μέχρι να αποκτήσει το μείγμα υφή χυλού, παρόμοια με της κρέπας. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα
Κατηγορία:Αλβανική κουζίνα
Αλεξάντρ Μπαζμπεούκ-Μελικιάν

Ο **Αλεξάντρ Μπαζμπεούκ-Μελικιάν** ( [*Aleksándr Aleksándrovič Bažbeúk-Melikján*] ή Бажбеук-Меликов [*Bažbeúk-Mélikov*],  [*Aleksandr Bažbeuk-Melikyan*],  [*Aleksandre Bažbeuk-Melikiani*] ή ბაჟბეუქ-მელიქოვი [*Βažbeuk-Μelikovi*], ήταν Σοβιετικός-Γεωργιανός καλλιτέχνης, γραφίστας και γλύπτης αρμενικής καταγωγής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1891 στην Τιφλίδα της Γεωργίας, η οποία αποτελούσε τότε τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το 1903 ξεκίνησε τις σπουδές του στη Σχολή Τεχνών και Γλυπτικής της λεγόμενης Κοινωνίας του Καυκάσου για την Ενθάρρυνση των Καλών Τεχνών. Εκεί γνωρίστηκε με τον επίσης ζωγράφο Λάντο Γκουντιασβίλι. Το 1910, ταξίδεψε στη Μόσχα για να καταρτιστεί στη ζωγραφική σε στούντιο του καλλιτέχνη Βασίλι Μέσκοφ. Το επόμενο έτος, εισήχθη στην Ακαδημία Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης.

Μεταξύ των ετών 1922 ως 1929 ο Μπαζμπεούκ-Μελικιάν δίδαξε στο στούντιο του Μόσε Τίτζε και μετέπειτα δίδαξε στην Ακαδημία Τεχνών της Γεωργίας μέχρι το 1938. Τη δεκαετία του 1920 συμμετείχε ενεργά στο καλλιτεχνικό στερέωμα της Τιφλίδας και ήρθε σε συνεργασία με φουτουριστές, όπως ο ποιητής Καρά-Ντάρβις, και ζωγράφους, όπως ο Δαβίδ Κακαμπάτζε.

Το 1935 έγινε φίλος με τους εθνικιστές ποιητές Γεγισέ Τσαρέντς και Τιτιάν Ταμπίτζε, κάτι που έφθασε στην αντίληψη της Σοβιετικής Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων. Όταν, το 1937, η εφημερίδα Αυγή της Ανατολής δημοσίευσε ένα άρθρο ονομάζοντας τον Μπαζμπεούκ-Μελικιάν εχθρό του λαού, εκδιώχθηκε από την Ένωση Καλλιτεχνών της Γεωργίας. Ο Τσαρέντς και ο Ταμπίτζε εκτελέστηκαν την ίδια χρονιά, ενώ ο Μπαζμπεούκ-Μελικιάν ζούσε με το φόβο της σύλληψης. Ωστόσο, όταν υποστήριξε με έργο του του Δημοκρατικούς του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, η φήμη του αποκαταστάθηκε.

Το 1961 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Καλλιτέχνη της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γεωργίας. Η οικογένειά του υποστήριξε ότι ζωγράφισε πάνω από δύο χιλιάδες καμβάδες, ωστόσο φαίνεται να κράτησε από αυτούς περίπου εκατό. Δεδομένης της τελειομανίας του, κάθε φορά που δημιουργούσε ένα νέο έργο, κατέστρεφε όποιο παλιό δεν πληρούσε τα αδιάλλακτα πρότυπά του. Όταν η κόρη του Λαβίνια δημιούργησε έναν κατάλογο των έργων του το 1936, υπήρχαν 110 τεμάχια από αυτά. Το 1966, μετά το θάνατό του, υπήρχαν μόνο 110 έργα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικοί καλλιτέχνες
Κατηγορία:Γεωργιανοί καλλιτέχνες
Κατηγορία:Αρμένιοι καλλιτέχνες
Αλεξάντρ Σαρόνοφ

Ο **Αλεξάντρ Μάρκοβιτς Σαρόνοφ** (γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1942) (, με το ψευδώνυμο **Σαρονόν Σάντρα** (γλώσσα Έρζυα: Шарононь Сандра) είναι Μορδβίνος, Ρώσος φιλόλογος (Φιννο-Ουγγρικές γλώσσες), λαογράφος, ποιητής και πεζογράφος.

Το ερευνητικά και κοινωνικά του ενδιαφέρονται περιλαμβάνουν την ιστορία, την μυθολογία και την λαογραφία των λαών Έρζυα και Μόκσα. 

## Έργα
* *Μαστοράβα, *επικό ποίημα βασισμένο στη λογοτεχνία και λαογραφία των Μορδβίνων, γραμμένο στα Έρζυα (1994), που έχει μεταφραστεί στην γλώσσα Μόκσα, στα ρωσικά, και στην ουγγρική γλώσσα
* Устно-поэтическое творчество мордовского народа (1977)
* На земле Инешкипаза (2006)
* Мордовский героический эпос (2001)
* Эрзя, Меря, Русь в историографии России (2013)
* Потехония, ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας (2012)
* Планета Эра, ποίηση και πεζογραφία (2014)

## Αναγνώριση
* 1997: Βραβείο Κοινωνίας και Λογοτεχνίας Ματίας Καστρέν, Φινλανδία
* 1996: Κρατικό βραβείο της Μορντόβια, Ρωσία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς
Γκιγιέρμο Ρόχο

Ο **Γκιγιέρμο Ρόχο Σάντσεθ** (*Guillermo Rojo Sánchez*, γενν. Α Κορούνια, 1947) είναι Ισπανός γλωσσολόγος. Είναι καθηγητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο της Κομποστέλας και μέλος της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας από το 2000. 

## Βιογραφία και έργο
Υπήρξε μαθητής του Εμίλιο Αλάρκος και θεωρείται ένας από τους κύριους εκπροσώπου της φουνσιοναλιστικής γλωσσολογίας στην Ισπανία μαζί με το έτερο μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας, Σαλβαδόρ Φερνάντεθ Ορδόνιεθ. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο από το 1970. Έχει διατελέσει γραμματέας της ακαδημίας και ιδρυτής και υπεύθυνος των ηλεκτρονικών της βάσεων δεδομένων που αποτελούνται από σώματα κειμένων όπως το CORDE και το CORPES XXI και προωθητής της ψηφιοποίησης του λεξικού της Ισπανικής Γλώσσας της Ακαδημίας. Τα κύρια ακαδημαϊκά πεδία με τα οποία έχει ενασχοληθεί είναι η υπολογιστική γλωσσολογία, η συντακτική ανάλυση της ισπανικής γλώσσας και η κοινωνιογλωσσολογία. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπική ιστοσελίδα του Γκιγιέρμο Ρόχο στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο

Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας
Γκαζίζ Αλμουχαμέτοφ

**Ο Γκαζίζ Σαλίχ Ουλί Αλμουχαμέτοφ** (γνωστός και ως **Γκαζίζ Αλμουχαμέτοφ)**  ήταν ένας Μπασκίρ και Τάταρος τραγουδιαστής όπερας (τενόρος) και συνθέτης. Έζησε από το 1895 εώς το 1938. Γεννήθηκε στο χωριό Μουραπτάλ του Ουγιέζντ Στερλιταμάκσκι, στο κυβερνείο της Ουφά (τώρα η επαρχία Κουγιουργκαζίνσκι της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν). Από το 1922 έως το 1929, ζούσε στο Καζάν. Σε συνεργασία με τον Βασίλι Βινογκράντοφ και τον Σολτάν Γκαμπάσι, συνέθεσε τις πρώτες ταταρικές όπερες, *Saniä* (1925) και *Eşçe (Ο Εργαζόμενος)* (1930).

Ο Αλμουχαμέτοφ συνέθεσε επίσης φωνητικά και ενόργανα κοντσέρτα.

Ο Αλμουχαμέτοφ ήταν θύμα της Μεγάλης Εκκαθάρισης. Συνελήφθη στις 11 Δεκεμβρίου 1937 και πυροβολήθηκε στις 10 Αυγούστου 1938.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Κατηγορία:Σοβιετικοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης
Αιθερία

Το όνομα **Αιθερία** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:

* Αιθερία (μυθολογία), πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας
* Αιθερία (μοναχή) ή Εγερία (4ος αι.), μοναχή γνωστή από το *[[Οδοιπορικό της Αιθερίας]]*
* αιθερία (μαλάκιο), γένος μυδιών
* Αιθερία (περιοχή), περιοχή στον πλανήτη Άρη
* *Etheria*, φιλιππινέζικη τηλεοπτική σειρά φαντασίας
Κατάλογος έργων του Museum Folkwang

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Museum Folkwang του Έσσεν.

Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Γενικές εκλογές 2016 στην Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας

**Γενικές εκλογές για Νομοθετική Συνέλευση στην Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας** πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο15 Οκτωβρίου 2016.

Το 15 ετών κόμμα Αυστραλιανό Εργατικό Κόμμα (τομέας Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας) με επικεφαλής τον ανώτερο υπουργό Άντριου Μπαρ, κέρδισε μια 5η θητεία στην εξουσία, επικρατώντας του κυριότερου κόμματος της αντιπολίτευσης,  (Κόμμα των Φιλελευθέρων), με επικεφαλής τον ηγέτη της αντιπολίτευσης, Τζέρεμι Χάνσον. Το βράδυ των εκλογών, ο αναλυτής του ABC Άντονι Γκριν προέβλεψε ότι οι Εργατικοί θα μπορούσαν και πάλι να σχηματίσουν κυβέρνηση μειοψηφίας με την υποστήριξη των Πρασίνων, με τον αρχηγό των Φιλελευθέρων Χάνσον να λέει σε μια ομιλία του θα είναι πολύ δύσκολο για τους Φιλελεύθερους να κυβερνήσουν. Στις 22 Οκτωβρίου, η τελική λίστα των εκλεγέντων υποψηφίων επιβεβαιώθηκε. Το Εργατικό Κόμμα κατέλαβε 12 έδρες, το Κόμμα των Φιλελευθέρων 11 έδρες και οι Πράσινοι 2 έδρες. ι Εργατικοί και οι Πράσινοι στη συνέχεια υπέγραψαν μια επίσημη κοινοβουλευτική συμφωνία , με την οποία περιέγραψαν τις  προτεραιότητες της κυβέρνησής τους και επέτρεψαν στον ηγέτη των Πρασίνων Σέιν Ρατένμπερι να διατηρήσει μια θέση στο Υπουργικό συμβούλιο , ενώ επέβαλε στους Πράσινους να μην μετακινηθούν ή να υποστηρίξουν άλλο οποιαδήποτε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση των Εργατικών, με εξαίρεση τις περιπτώσεις σοβαρού παραπτώματος, ή διαφθοράς.

Πριν από αυτές τις εκλογές, οι υποψήφιοι εξελέγησαν για να πληρωθούν και οι 17 έδρες στη Νομοθετική Συνέλευση με το κοινοβούλιο να αποτελείται από ένα σώμα. Η συνέλευση αυτή απαρτίζεται από τρεις πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες: την Μπρινταμπέλα (πέντε έδρες), την Τζινιντέρα (πέντε έδρες) και την Μολόνγκλο (επτά έδρες), χρησιμοποιώντας την αναλογική εκπροσώπηση με τη μέθοδο ψηφοφορίας που είναι γνωστή ως Χέιρ-Κλαρκ. Η μέθοδος αυτή επιτρέπει να ψηφίζουν οι πολίτες για μεμονωμένους υποψηφίους και όχι για κόμματα. Στις 5 Αυγούστου 2014, η Συνέλευση ψήφισε να αυξήσει το μέγεθος της Συνέλευσης σε 25 μέλη, που εκλέγονται από πέντε εκλογικά σώματα των πέντε εδρών το καθένα. Το σύστημα Χέιρ-Κλαρκ συνεχίστηκε.

Από τους 25 βουλευτές, οι 13 ήταν γυναίκες, που αντιπροσωπεύουν την πρώτη γυναικεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην ιστορία της Αυστραλίας.

## Αποτελέσματα
Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 283.162 και ψήφισαν 249.840 άτομα. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 88,2%.

## Αναφορές


2016
Επικρατεια
Τάσος Γαλάτης

Ο **Τάσος Γαλάτης (1937-2025)** (πραγματικό όνομα: **Αναστάσιος Αρ. Παπαδόπουλος**) ήταν Έλληνας ποιητής.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι το 1937. Η καταγωγή του είναι από τη Νέα Φιγαλεία της Ολυμπίας. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια uπηρέτησε στη μέση εκπαίδευση ως φιλόλογος σε σχολεία της Ελλάδας και του εξωτερικού (στην Αίγυπτο κ.αλ.).

Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το 1962 στην *Πανσπουδαστική*, το περιοδικό της Αντι-ΕΦΕΕ. Το 2006 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για το βιβλίο του *Ανιπτόποδες και σφενδονήτες*. Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα αγγλικά από τον ελληνοκαναδό ποιητή George Thaniel (Γιώργος Δανιήλ, 1938-1991).

Ανθολόγηση ποιημάτων στο διαδίκτυο μπορούμε να διαβάσουμε στο blog Οροπέδιο

## Ποιητικές Συλλογές
*(2020)	*Ο κάλλιστος κόσμος*, Gutenberg - Γιώργος & Κώστας Δαρδανός.
*(2017)	*Μέμνησο*, Γαβριηλίδης.
*(2013)	*Νυχτερινή οξυγραφία*, Τυπωθήτω.
*(2013)	*Το φως του κόσμου*, Τυπωθήτω.
*(2011)	*Κάθοδος*, Τυπωθήτω.
*(2005)	*Ανιπτόποδες και σφενδονήτες*, Γαβριηλίδης.
*(2005)	*Ο σημειωμένος*, Τυπωθήτω.
*(1986)	*Τα χαράγματα*, Πλέθρον.
*(1968) *Τα παροράματα*, Ιωλκός. 
*(1962) *Μυθολογία του δάσους*, Κοινόβιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Παγκόσμια κρίση της αυτοκινητοβιομηχανίας (2008-2010)

**Η παγκόσμια κρίση της αυτοκινητοβιομηχανίας** ήταν ενα γεγονός που επηρέασε αρνητικά τις σχετικές εταιρείες απο το 2008 έως το 2010. Επιπλέον, ήταν απο τις σημαντικές επιπτώσεις που προκλήθηκαν κατά την οικονομική ύφεση του 2008. Το μεγαλύτερο βάρος υπέστη η Αμερικάνικη αυτοκινητοβιομηχανία και, σε μικρότερο βαθμό, η αντίστοιχη της Ευρώπης.

Ο κλάδος της αυτοκινητοβιομηχανίας άρχισε να παρουσιάζει σημαντικές μεταβολές κατα τη δεκαετία του 2000, όπου είχε επικρατήσει και το γεγονός της ενεργειακής κρίσης εκείνη την εποχή. Οι κύριες δυνάμεις του κλάδου στην Αμερική (General Motors, Chrysler, Ford Motor Company) εξ αιτίας της ενεργειακής κρίσης, δόθηκε η σημασία της οικονομίας καυσίμου πιστεύοντας πως θα υπήρχε κέρδος. Παρολα αυτά, όμως εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης όλου αυτού του διαστήματος, η ανταπόκριση του κόσμου μειώθηκε οδηγώντας στην παραγωγική παρακμή που επηρέασε τις εταιρείες. Εντός του 2008, παρατηρήθηκε μείωση εσόδων κατα 34,5% στην Ford, 32.8% στην Chrysler, 32.3% στην Toyota και 24% στην Honda. Οι εκτιμήσεις έδειξαν τα αποτελέσματα ήταν τα χειρότερα της τελευταίας 15ετίας.

Στην Κίνα, μια απο τις γνωστές αυτοκινητοβιομηχανίες στον κόσμο η Chery, είχε μείωση κατα 6.56% το 2008. Για το 2009 είχε θέσει σε στόχο την αύξηση κατα 17.7% που σημαίνει ότι η επιθυμητή παραγωγή ήταν στα 419,000 μοντέλα έναντι των 356,000 που έγιναν την περασμένη χρονιά. Η αυτοκινητοβιομηχανία της Geely είχε θέσει τον στόχο αύξησης κατα 25%, μετά την μικρή πτώση που είχε στο μερίδιο αγοράς κατα 0,6%. Οι αναλυτές ισχυρίστηκαν πως έπαιξε ρόλο η φορολογία των αυτοκινήτων στην χώρα όπου μειώθηκε κατα το ήμισυ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανία
Ελεονώρα της Αγγλίας, κόμισσα του Μπαρ

H **Ελεονώρα της Αγγλίας, κόμισσα του Μπαρ** (*Eleanor of England*, 18 Ιουνίου 1269 - 29 Αυγούστου 1298) ήταν Αγγλίδα πριγκίπισσα, η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και της πρώτης συζύγου του, βασίλισσας Ελεονώρας της Καστίλης. 

Τα στοιχεία που υπάρχουν για τα πρώτα της χρόνια, δείχνουν ότι ενώ οι γονείς της απουσίαζαν σε σταυροφορία μεταξύ του 1270 και του 1274 ήρθε πολύ κοντά με τη γιαγιά της από την πλευρά του πατέρα της, την Ελεονώρα της Προβηγκίας, με την οποία συνέχισε να περνάει πολύ χρόνο. Ήταν επίσης κοντά στον φιλάσθενο αδελφό της, Ερρίκο. Την ημέρα της Πεντηκοστής δόθηκαν στην Ελεονόρα και τον Ερρίκο δυο πέρδικες ως γεύμα για την θεραπεία τους.  Αρραβωνιάστηκε τον Αλφόνσο Γ' της Αραγωνίας, ο πατέρας του Αλφόνσου Πέτρος Γ΄ της Αραγωνίας ήταν υπό παπική απαγόρευση λόγω σφετερισμού του βασιλείου της Σικελίας από τον Κάρολο τον Ανδεγαυό. Το 1282 ο πατέρας της βλέποντας ότι εξακολουθεί η παπική απαγόρευση απέσυρε το αίτημα για τον γάμο της κόρης του με τον Αλφόνσο, η δικαιολογία ήταν ότι η Ελεονώρα ήταν μόνο 13 ετών και έπρεπε να περιμένει σύμφωνα με την γνώμη της συζύγου και της μητέρας του άλλα 3 χρόνια για να την παντρέψει, ο γάμος δεν έγινε ποτέ επειδή ο Αλφόνσος πέθανε πριν πραγματοποιηθεί.

## Oικογένεια
Η Ελεονώρα παντρεύτηκε στην συνέχεια στις 20 Σεπτεβρίου 1293 έναν Γάλλο ευγενή, τον Ερρίκο Γ΄ κόμη του Μπαρ, με τον οποίο απέκτησε 2 παιδιά :
* Εδουάρδος Α΄ απεβ. 1336, κόμης του Μπαρ.
* Ιωάννα απεβ. 1361, παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Βαρέν 7ο κόμη του Σάρεϋ.

Σύμφωνα με τον Κέννεθ Πάρτον η Ελεονώρα είχε άλλη μια κόρη την Ελεονώρα (γεννήθηκε το 1285) η οποία παντρεύτηκε τον Ουαλό άρχοντα Λιούελιν απ Οβέν,  τάφηκε στο αβαείο του Ουεστμίνστερ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* Balaguer, Víctor. *Historia de Cataluña y de la Corona de Aragón*. Barcelona, 1860
* *Burke's Guide to the Royal Family*, London, 1973, 197 & John Carmi Parsons
* Michael Prestwich, *Edward I*, (Yale University Press, 1997)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εδουάρδου Β' αδελφοί και αδελφές

Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας
Όττο Σίμιτσεκ

Ο **Όττο Σίμιτσεκ** (*Otto Scymiczek*) (Βουδαπέστη, 24 Σεπτεμβρίου 1909 - Αθήνα, 23 Αυγούστου 1990) ήταν Ούγγρος προπονητής που εργάστηκε σε όλη του τη ζωή στην Ελλάδα, προπονητής της Εθνικής ομάδας στίβου για 40 έτη, ενώ ταυτόχρονα προπονούσε αρκετούς συλλόγους.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το 1909, σπούδασε στη *Βασιλική Ανωτάτη Σχολή Σωματικής Αγωγής της Βουδαπέστης*, κι έκανε μεταπτυχιακό στο Βερολίνο. Εκτός από Ουγγρικά και Ελληνικά, μιλούσε ακόμα Γαλλικά, Γερμανικά και Αγγλικά. Ήταν παντρεμένος με τη Δώρα Φαβρέτη και απέκτησαν δυο γιους, τον Διαγόρα-Μάρτον και τον Παναγιώτη.

## Καριέρα
Το 1929 ο ΣΕΓΑΣ με πρόεδρο τον Ιωάννη Κετσέα απευθύνθηκε στη Βουδαπέστη και στη φημισμένη τότε Βασιλική ανωτάτη σχολή σωματικής αγωγής για προπονητή της εθνικής ομάδας. Έως τότε την εθνική ομάδα προπονούσαν άνθρωποι με γνώσεις γυμναστή και η ομοσπονδία έψαχνε κάποιον με σπουδές και εξειδικευμένες γνώσεις στο θέμα προπόνησης και τακτικής. Η Βασιλική Ακαδημία πρότεινε τον Σίμιτσεκ, αριστούχο τότε και με τη βοήθεια του συμφοιτητή του Κλεάνθη Παλαιολόγου ήρθε στην Ελλάδα.

Ο Σίμιτσεκ υπηρέτησε εκλέκτορας και αρχιπροπονητής της εθνικής στίβου από το 1929 έως το 1969 που αποχώρησε. Από το 1932 υπήρξε προπονητής της Ολυμπιακής ομάδας της Ελλάδος. Είχε διατελέσει Αντιπρόεδρος του ΣΕΓΑΣ, από το 1961 τεχνικός σύμβουλος της ΕΟΑ, από το 1962 έως το 1990 κοσμήτορας της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής στην Ολυμπία, πολλά έτη πρόεδρος της Παγκόσμιας Ένωσης Προπονητών Στίβου. Ήταν μέλος πολλών οργανισμών, όπως του *Αμερικανικού Συνδέσμου Υγείας* και της *Διεθνούς Ομοσπονδίας Ψυχαγωγίας*. 

Σε συλλογικό επίπεδο πρόσφερε τις υπηρεσίες του σε όποιον αθλητικό σύλλογο το ζητούσε και υπήρξε προπονητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών από το 1932, του Ολυμπιακού στην καλαθοσφαίριση γυναικών και την πετοσφαίριση γυναικών, του στίβου του Παναθηναϊκού, της Κολύμβησης του Ολυμπιακού κτλ. Ήταν επίσης χιονοδρόμος και αναφέρεται ως προπονητής χιονοδρομίας στη σχολή του Ελληνικού ορειβατικού συλλόγου. Το 1953 προπονούσε τους αθλητές των έξι αθλητικών συλλόγων της Κύπρου που συμμετείχαν στους Παγκύπριους αγώνες στίβου.

Εκτός από προπονητής χιονοδρομίας ήταν και αθλητής όπου συμμετείχε σε πολλούς αγώνες κατακτώντας και πρώτες θέσεις.

Έχει τιμηθεί με τα παράσημα του *Ταξιάρχου Γεωργίου Α΄* και του *Ταξιάρχου Φοίνικος*.

## Βιβλιογραφία

* Ευάγγελος Ανδρέου, *Το αστέρι του πρωταθλητή άναψε...* Έκδ. Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης (EUARCE), 2011 - "Όττο Σίμιτσεκ (Scymiczek, Otto)*"* σ.172 (10 βιογραφικές αναφορές), ISBN 978-960-99566-0-4

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες προπονητές στίβου
Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των χιονοδρομιών
Το Φως του Αυγερινού

Το **Φως του Αυγερινού** ήταν εβδομαδιαία δραματική σειρά ελληνικής παραγωγής, από τις πρώτες έγχρωμες στην Ελληνική τηλεόραση, η οποία μεταδόθηκε από την ΕΡΤ την σεζόν 1980-1981, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία και κοινωνική απήχηση. Σήμερα, στο Αρχείο της ΕΡΤ διασώζεται μόνο το εναρκτήριο επεισόδιο.

## Προβολή
Το αρχικό επεισόδιο προβλήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1980. Μάλιστα έντεκα εβδομάδες μετά, η προβολή του 12-ου επεισοδίου συνέπεσε με την εκδήλωση του σεισμού της 24 Φεβρουαρίου 1981, ώρα 22:50. Σε όλη τη διάρκειά της, προβαλλόταν ημέρα Τρίτη, ενώ το 20-ό και τελευταίο επεισόδιο μεταδόθηκε την Μεγάλη Τρίτη 21 Απριλίου 1981.

## Συντελεστές
Το σενάριο της σειράς υπέγραφε ο Αλέξης Πάρνης και είχε βασιστεί σε μια παλαιότερη δική του νουβέλα, την οποία και διασκεύασε για λογαριασμό της τηλεόρασης. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ερρίκος Ανδρέου, τη μουσική υπέγραφε ο Γιάννης Μαρκόπουλος και τη σκηνογραφία ο Τάσος Ζωγράφος. Τους ρόλους ερμήνευαν, μεταξύ άλλων, οι ηθοποιοί Κοραλία Καράντη, Αλμπέρτο Εσκενάζυ, Άγγελος Αντωνόπουλος, Τζένη Ρουσσέα, Εύα Κοταμανίδου, Γιώργος Νέζος, Βασίλης Κολοβός, Ειρήνη Κουμαριανού, Τρύφων Παπουτσής, Σοφία Κακαρελίδου, Χρήστος Μωραίτης κ.α. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Βασίλης Νάτσιος, «Το φως του Αυγερινού-το σίριαλ σεισμός»''

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία
Καίτη Δρόσου

Η **Καίτη Δρόσου** (1924 - 3 Φεβρουαρίου 2016) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος και ποιήτρια. Σύζυγός της ήταν ο λογοτέχνης Άρης Αλεξάνδρου. 

Γεννήθηκε στη Μικρά Ασία, κόρη του δημοσιογράφου Άγγελου Δρόσου. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος για τις εφημερίδες *[[Ημερησία (εφημερίδα)|Ημερησία]]*, *Αθηναϊκή*, *[[Η Ημέρα (εφημερίδα)|Η Ημέρα]]* και *Αθηναϊκό Φως*. Από τον πρώτο της γάμο με τον ηθοποιό Φάνη Καμπάνη είχε αποκτήσει ένα γιο, τον Άγγελο Καμπάνη.

Υπήρξε στενή φίλη του ποιητή Γιάννη Ρίτσου και, από το 1959 μέχρι το τέλος της ζωής του, σύζυγος του λογοτέχνη Άρη Αλεξάνδρου. Με τον Άρη Αλεξάνδρου έζησαν αυτοεξόριστοι στο Παρίσι από την περίοδο της δικτατορίας κι έπειτα.

Πέθανε την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2016 στο σπίτι της στο Παρίσι, σε ηλικία 92 ετών.

## Έργο
Το ποιητικό και μεταφραστικό έργο της είναι πλούσιο και σημαντικό· μεταξύ άλλων, έχει μεταφράσει ποιήματα του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι από τα Ρωσικά. Στην Ελλάδα έχουν εκδοθεί τα παρακάτω έργα της: 
	
* *Ο «αποστάτης» Μαγιακόβσκι και η Οκτωβριανή επανάσταση* (1990), Εκδόσεις Ύψιλον
* *Ιωσήφ Μπρόντσκι* (1988), Εκδόσεις Ύψιλον
* *Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων κατά Κλωντ Σιμόν*, Εκδόσεις Γκοβόστη
* *Μαγιακόφσκι ποιήματα*, Εκδόσεις Κοροντζής 2012

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Καίτη Δρόσου στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Οδός 25ης Μαρτίου (Θεσσαλονίκη)

μικρογραφία|Η Βίλλα Μορντώχ στη συμβολή της 25ης Μαρτίου με τη λεωφόρο Βασιλίσσης Όλγας.
Η **Οδός 25ης Μαρτίου** είναι δρόμος της Θεσσαλονίκης. Ξεκινάει από την οδό Αλεξάνδρου Παπαναστασίου και αφού περάσει τις λεωφόρους Καραμανλή (Νέα Εγνατία), Βασιλίσσης Όλγας και Γεωργίου Παπανδρέου καταλήγει στη νέα παραλία της πόλης.

## Περιγραφή
Ο δρόμος πήρε το όνομά του από την ημέρα της επίσημης έναρξης της Eλληνικής Eπανάστασης του 1821 (25 Μαρτίου). Είναι ένας από τους κύριους δρόμους του Ε’ Δημοτικού Διαμερίσματος Θεσσαλονίκης και κατά μήκος του συναντάει κανείς μεταξύ άλλων τη διατηρητέα Βίλλα Μορντώχ, και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στην παραλία.

Έως τον Μεσοπόλεμο είχε διαμορφωθεί, δίπλα στη συνοικία των Πύργων, ο οικισμός *Ουζεΐρ-μπεη*. Ήταν ένας συνοικισμός με πρωτόγονες συνθήκες διαβίωσης. Αποτελούνταν από πρόχειρες παράγκες από τσίγκο, στέγες από πισσόχαρτο και με πάτωμα το χώμα. Εκεί διέμεναν κάποιοι από τους πρόσφυγες του 1914, τους πυροπαθείς της πυρκαγιάς του 1917 καθώς και πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922. Ο συνοικισμός βρισκόταν στην έκταση μεταξύ των σημερινών οδών 28ης Οκτωβρίου, Βασιλίσσης Όλγας, 25ης Μαρτίου και Μακεδονίας.

Το 1954 ο υπουργός Δημοσίων Εργων Κ. Καραμανλής ξήλωσε τις γραμμές του Τραμ Θεσσαλονίκης και κατήργησε τη γραμμή τραμ Ντεπώ-Τσιμισκή (η οποία περιλάμβανε και τη στάση Μαρτίου). 

Τα τελευταία χρόνια στον δρόμο γίνονται έργα για την κατασκευή σταθμού του μετρό της πόλης, στη συμβολή της 25ης Μαρτίου με την οδό Σόλωνος (πρώην σταθμός Πατρικίου, o oποίος από τον Νοέμβριο του 2017 μετονομάσθηκε σε σταθμό μετρό 25ης Μαρτίου). Ο Σταθμός τέθηκε σε λειτουργία στις 30 Νοεμβρίου 2024.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δρόμοι της Θεσσαλονίκης
Κατσομαλιαραίικα Ηλείας

Τα **Κατσομαλιαραίικα** είναι  της Τοπικής Κοινότητας Μαγούλας που βρίσκεται στο Νομό Ηλείας, 16,25 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 81 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 16 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.dhmos.gr/katsomaliaraiika-dimos-pyrgou/ dhmos.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ωλένης
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Γκουστάβα Άιγκνερ

Η **Γκουστάβα Κάλερ**, το γένος **Άιγκνερ**, (γερμανικά: *Gustava Kahler Aigner*) ήταν μια Αυστριακή γεωλόγος και παλαιοντολόγος. Ήταν ιδιαίτερα γνωστή για την εργασία της δίπλα στον Φραντς Χερίτς, καθώς και στον σύζυγό της, Φραντς Κάλερ. Σε αναγνώριση της ανακάλυψης που έκανε για τους γραπτόλιθους στην βόρεια Ζώνη Γκρεϊγουάκι, η πρώην συμφοιτήτριά της, Ίντα Πέλτσμαν, ονόμασε δύο είδη προς τιμήν της.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Γκουστάβα Άιγκνερ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1906 στο Σάλτσμπουργκ. Γονείς της ήταν ο Γκούσταφ Άιγκνερ, νομικός, και η Μαίρη Μέλμπλερ. Εκπαιδεύτηκε σε μεταρρυθμιστικό σχολείο θηλέων και στη συνέχεια σπούδασε γεωλογία, παλαιοντολογία, ορυκτολογία και πετρογραφία στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς. Ήταν μόλις η δεύτερη γυναίκα που σπούδαζε γεωλογία σε αυστριακό πανεπιστήμιο. Κέρδισε το διδακτορικό της, τον Ιούλιο του 1929, όταν ήταν μόλις 23 ετών, με διατριβή η οποία είχε τίτλο "Die Productiden des Karbons von Nötsch im Gailtal". Η διατριβή της ήταν η πρώτη που αντικατόπτριζε μια ανακατεύθυνση μελέτης στο πεδίο μακρυά από την ορυκτολογία και κρυσταλλογραφία, αλλά αντίθετα προς τη στρωματογραφία και την παλαιοντολογία.

Στη συνέχεια δίδαξε για πέντε χρόνια σε γυμνάσιο θηλέων στο Σάλτσμπουργκ. Παρότι αρχικά σχεδίαζε να μελετήσει την επιστήμη της βοτανικής, το ενδιαφέρον της για τη γεωλογία πυροδοτήθηκε από τον Φραντς Χερίτς. Το 1935 παντρεύτηκε τον τραπεζίτη Φραντς Κάλερ, ένα συμφοιτητή γεωλογίας του Χερίτς, ο οποίος είχε ολοκληρώσει το διδακτορικό του το 1931. Ο Κάλερ εργάστηκε ως γεωλόγος στο Κλάγκενφουρτ της Νορβηγίας και, τέλος, στην Καρινθία, όπου διορίστηκε ως κρατικός γεωλόγος το 1947. Η Γκουστάβα Άιγκνερ προχώρησε στη συγγραφή πολλών εργασιών τόσο με τον Χερίτς, όσο και με τον σύζυγό της, τον οποίο βοήθησε στη συστηματική μελέτη της Φουσουλινίδας. Η μελέτη και οι δημοσιεύσεις τους κάλυψαν την Ύστερη Παλαιοζωική στρωματογραφία των Καρνικών Άλπεων. Το 1937, Άιγκνερ και Κάλερ υποδιαίρεσαν το γένος «Ψευδοσβαζερίνα» σε πέντε υποομάδες. Στη συνέχεια πρότειναν το όνομα υποκατηγορίας όνομα «Ζέλια» για μία από τις ομάδες. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1945, εκείνη και ο άντρας της επανεκκίνησαν την καριέρα τους και δημιούργησαν διεθνείς δεσμούς.

Τον Ιούνιο του 1979, το Πανεπιστήμιο του Γκρατς ανανέωσε το διδακτορικό της και της απένειμε το βραβείο της τιμής της Ένωσης Ακαδημαϊκών. Τον Ιούνιο του 1980 τιμήθηκε από τον Verband der Akademikerinnen (Σύλλογο Γυναικών Διανοούμενων). Σε αναγνώριση του έργου της για την ανακάλυψη των γραπτόλιθων στην βόρεια Ζώνη Γκρεϊγουάκι, η πρώην συμφοιτήτριά της, Ίντα Πέλτσμαν, ονόμασε δύο είδη προς τιμήν της.

Η Γκουστάβα Κάλερ-Άιγκνερ απέκτησε τρεις κόρες. Απεβίωσε στις 22 Μαρτίου 1987, μετά από μια μακρά ασθένεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί γεωλόγοι
Η Πύλη του Πεπρωμένου

Η ***Πύλη του πεπρωμένου*** (πρωτότυπος τίτλος: *Postern of Fate*) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα της συγγραφέως διηγημάτων αστυνομικής φαντασίας Αγκάθα Κρίστι, αλλά όχι και το τελευταίο εκδοθέν από τα έργα της, καθώς την έκδοσή του ακολούθησε η κυκλοφορία δυο από τις νουβέλες της Κρίστι, οι οποίες όμως είχαν γραφτεί κατά τη δεκαετία του ‘40. 

## Έκδοση
Εκδόθηκε στη Μεγάλη Βρετανία για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1973 και λίγο αργότερα στις ΗΠΑ .

## Πρωταγωνιστές
Το μυθιστόρημα ανήκει στην κατηγορία των δημιουργημάτων της συγγραφέως που το ρόλο του αστυνομικού επιθεωρητή αναλαμβάνει (στην τελευταία του εμφάνιση) το ζεύγος Τόμι και Τούπενς Μπέρεσφορντ και όχι οι περισσότερο γνωστοί χαρακτήρες Ηρακλής Πουαρό και Μις Μαρπλ.

## Υπόθεση του έργου
Αποφασισμένοι να αποσυρθούν πια, λόγω ηλικίας, από την ενεργό δράση, οι δυο σύζυγοι αγοράζουν ένα παλαιό οίκημα σε μια επαρχιακή πόλη και καταπιάνονται με την ανακαίνισή του, όταν, ένα απρόοπτο εύρημα που παραπέμπει σε έναν φόνο ο οποίος είχε διαπραχθεί πριν από πολλά χρόνια, τους βάζει σε περιπέτειες.
  
## Παραπομπές


Πεπρωμενου Πυλη
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1973
Barbie: Fairytopia

Το ***Barbie: Fairytopia*** είναι ταινία κινουμένων σχεδίων σε σκηνοθεσία Γουόλτερ Μαρτίσιους και Γουίλ Λάου. Η ταινία ακολουθεί με δύο συνέχειες, Barbie Fairytopia: Mermaidia και Barbie Fairytopia και το Μυστικό του Ουράνιου Τόξου, και δύο spin-offs Barbie Mariposa και Barbie Mariposa και η Νεράϊδα Πριγκίπισσα.

## Υπόθεση
Στον κόσμο της Fairytopia, ζει η Ελίνα, μια πανέμορφη νεράϊδα-λουλούδι που λαχταρά να έχει φτερά. Το σπίτι της είναι ένα μεγάλο λουλούδι στο Μαγικό Λιβάδι όπου ζει με τον Bibble, μια ιδιόμορφη αλλά αξιαγάπητη puffball. Μια μέρα, η Ελίνα ξυπνά για να διαπιστώσει ότι το σπίτι-λουλούδι της είναι άρρωστο, και οι φίλοι-νεράιδες δεν μπορούν να πετάξουν.

Η Ελίνα εμφανίζει το θάρρος να βοηθήσει και να ξεκινήσει ένα φανταστικό ταξίδι για να βρει την Αζούρα, μια νεράιδα-Φύλακα για να μπορέσει να λύσει το πρόβλημα. Συναντά νέους ανθρώπους που δοκιμάσουν το θάρρος της και να διδάξει την αξία της αληθινής φιλίας. 

## Καστ
*Κέλλυ Σέρινταν ως *Ελίνα & Γοργόνα #2*
*Λι Τόκαρ ως *Μπίμπλ, Fungus & Happy Trolls*
*Ταμπίθα Τζέρμεν ως *Πικραλίδα, Τοπάζ & Γοργόνα #1*
*Καθλίν Μπαρ ως *Λαβέρνα, Pixie #2 & Pixie #4*
*Βένιους Τέρζο ως *Αζούρα*
*Κιάρα Ζάννι ως *Ντάλια & Pixie #3*
*Μάρκ Όλιβερ ως *Χιού*
*Αλεσσάντρο Τζουλιάνι ως *Πρίγκιπας Κάι (Ναλού)*
*Μάικλ Ντόμπσον ως *Κουίλ & Αμέθυστος*
*Σκότ ΜακΝίλ ως *Ρούμπι*
*Μπράϊαν Ντράμμοντ ως *Δελφίνι*
*Μπρίτ ΜακΚίλλιπ ως *Pixie #1*
*Νάνσυ Σόρελ ως *Pixie #5 & Γόησσα*

## Παραπομπές


## Σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2005
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lions Gate Entertainment
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Barbie (ταινίες)
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2005
Τζαμί Οζμπέκ Χαν

Το **Τζαμί Οζμπέκ Χαν** (ταταρικά Κριμαίας: Özbek Han camisi) βρίσκεται στο Στάρι Κριμ, στη Ρωσία/Ουκρανία. Το Τζαμί Οζμπέκ Χαν είναι το παλαιότερο τζαμί στην Κριμαία, χτισμένο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ουζμπέγκ Χαν το 1314.

## Ιστορία
Μέχρι τον 14ο αιώνα, το Στάρι Κριμ ήταν γνωστό ως Σολχάτ, μια ευημερούσα πόλη όσο ήταν μέρος της Χρυσής Ορδής. Οι πρώτοι χάνοι της Κριμαίας είχαν την πρωτεύουσα τους στο Σολχάτ μέχρι το πρώτο μέρος του 16ο αιώνα, όταν η πρωτεύουσα μετακινήθηκε στο Μπακτσίσαραϊ, και το Σολχάτ σταδιακά άρχισε να χάνει τη σημασία του ως πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο.
αριστερά|μικρογραφία|Μεντρεσές του Εσκί Κιρίμ (1332), δίπλα από το τζαμί του Οζμπέκ Χαν
Το Τζαμί Οζμπέκ Χαν χτίστηκε το 1314, και ο μεντρεσές, δίπλα από το νότιο τμήμα του τζαμιού, χτίστηκε από την Ιντσί Χατούν, κόρη του Κιλμπουρούν Μπέη, το 1332. Μόνο τα ερείπια του μεντρεσέ παραμένουν και σήμερα. Το τζαμί έχει τετράγωνη κάτοψη, η οποία αποκαλύπτει αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα παρόμοια με εκείνα που βρέθηκαν στη Μικρά Ασία κατά τη διάρκεια της περιόδου των Σελτζούκων. Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό του ναού είναι η μνημειακή είσοδος με σκαλιστή ξύλινη πόρτα.

Σήμερα, το Στάρι Κριμ έχει ένα μικρό αλλά αφοσιωμένο πληθυσμόΤάταρων της Κριμαίας, με αποτέλεσμα το τζαμί Οζμπέκ Χαν να λειτουργεί σήμερα ως χώρος λατρείας.

## Φωτογραφίες

File:Next to the main entrance of Özbek Han Mosque (1314), Eski Kirim, Crimea, Ukraine.jpg|
File:Main_Entrance_of_Özbek_Han_Mosque_(1314),_Eski_Kirim,_Crimea,_Ukraine.jpg |
File:Minaret of Özbek Han Mosque (1314), Eski Kirim, Crimea, Ukraine.jpg|
File:Özbek Han Mosque (1314), Eski Kirim, Crimea, Ukraine.JPG|
File:Interior of Minaret of Özbek Han Mosque (1314), Eski Kirim, Crimea, Ukraine.jpg|


## Παραπομπές

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κριμαία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Κριμαία
Η Barbie και ο Μαγεμένος Πήγασος

***Η Barbie και ο Μαγεμένος Πήγασος*** (αγγλικά: *Barbie and the Magic of Pegasus*) είναι κινούμενα σχεδία σε σκηνοθεσία Γκρέγκ Ρίτσαρντσον.

## Υπόθεση
Η Πριγκίπισσα Αννίκα ανακαλύπτει την περιπέτεια όταν γίνεται φίλη με την Μπριέτα - ένα μαγευτικό φτερωτό άλογο - που την πετάει στην όμορφο Συννεφό-Βασίλειο. Η Αννίκα έχει μόνο τρεις ημέρες για να σπάσει το ξόρκι του Γουένλοκ, ενός κακού μάγου, ο οποίος έχει μετατρέψει την οικογένειά της σε πέτρα. Στην προσπάθειά της να νικήσει τον Γουένλοκ, η Αννίκα συναντά νέους φίλους και μαζί ταξιδεύουν στο απαγορευμένο δάσος.

## Καστ
*Κέλλυ Σέρινταν ως *Πριγκίπισσα Αννίκα*
*Λαλαίνια Λίντμπιεργκ ως *Πριγκίπισσα Μπριέτα*
*Μάρκ Χίλντρεθ ως *Αιϊνταν*
*Κόλιν Μέρντοκ ως *Γουένλοκ*
*Καθλίν Μπαρ ως *Σίβερ/Βασίλισσα/Ρέϊλα, Η Βασίλισσα του Νέφους*
*Ράσσελ Ρόμπερτς ως *Βασιλιάς*
*Σαντάλ Στράντ ως *Ρόουζ*
*Τζέσικα Άμλι ως *Μπλας*
*Άντρεα Λίμπμαν ως *Λίλακ*
*Τζόν ΝτεΣάντις ως *Όλι ο Γίγαντας*
*Μπράιαν Ντράμμοντ ως *Φέρρις*
*Στίβι Βάλλανς ως *Τρολ*
*Μπέκικι Τσάρλς Νιγιακούντι ως *Γκόλντι ο Πήγασος (φωνή)*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2005
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Barbie (ταινίες)
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2005
Μάρτιν Μακγκίνες

Ο **Τζέιμς Μάρτιν Πασέλι Μακγκίνες** (αγγλ. *James Martin Pacelli McGuinness*, ιρλανδ. *Séamus Máirtín Pacelli Mag Aonghusa*, 23 Μαΐου 1950 – 21 Μαρτίου 2017) ήταν Ιρλανδός ρεπουμπλικανός και πολιτικός του Σιν Φέιν, που διετέλεσε Πρώτος Υπουργός και Αναπληρωτής Πρώτος Υπουργός της Βόρειας Ιρλανδίας από τον Μάιο του 2007 μέχρι τον Ιανουάριο του 2017.
Υπήρξε ηγέτης του IRA και μέλος της Βρετανικής Βουλής των Κοινοτήτων από το 1997 μέχρι την παραίτησή του το 2013. Καθώς έκαναν όλοι οι βουλευτές του Σιν Φέιν, ο Μακγκίνες απείχε από τα καθήκοντά του στο βρετανικό κοινοβούλιο. Μετά τη Συμφωνία του Αγίου Ανδρέα και τις βορειοϊρλανδικές εκλογές του 2007, ως πολιτικός ηγέτης του Σιν Φέιν στον Βορρά, αναδείχθηκε σε αναπληρωτή Πρώτο Υπουργό της Β. Ιρλανδίας στις 8 Μαΐου 2007, με τον ηγέτη του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος (DUP) Ίαν Πέισλι να γίνεται Πρώτος Υπουργός. Ο Μακγκίνες είχε νωρίτερα διατελέσει Υπουργός Παιδείας στο Εκτελεστικό της Βόρειας Ιρλανδίας από το 1999 ως το 2002. Υπήρξε επίσης ο υποψήφιος του Σιν Φέιν για την προεδρία της Ιρλανδίας στις εκλογές του 2011.

Εργαζόμενος από κοινού με τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ Τζωρτζ Τζ. Μίτσελ, ο Μακγκίνες ήταν επίσης ένας από τους βασικούς συντελεστές της συντάξεως της Συμφωνίας της Μεγάλης Παρασκευής, που έθεσε την κατακλείδα της ειρηνευτικής διαδικασίας για τη Βόρεια Ιρλανδία.

Στις 9 Ιανουαρίου 2017 ο Μακγκίνες παραιτήθηκε από Αναπληρωτής Πρώτος Υπουργός ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το σκάνδαλο της Πρωτοβουλίας Ανανεώσιμης Θερμότητας. Δέκα ημέρες αργότερα ανακοίνωσε ότι δεν θα έθετε υποψηφιότητα για επανεκλογή στη Συνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας, εξαιτίας προβλημάτων υγείας. Αργότερα έγινε γνωστό ότι έπασχε από αμυλοείδωση. Παραιτήθηκε λίγο πριν τον θάνατό του, σε ηλικία 66 ετών.

Ο Μακγκίνες είχε νυμφευθεί την Μπερναντέτ Κάνινγκ το 1974.

## Βιβλιογραφία
* Clarke, Johnston & Clarke, Liam: *Martin McGuinness: From Guns to Government*, εκδ. Mainstream, 2003, ISBN 978-1-84018-725-0

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώτοι Υπουργοί της Βόρειας Ιρλανδίας
Κατηγορία:Βουλευτές του Ηνωμένου Βασιλείου
Ουτσάν-σου (καταρράκτης)

δεξιά|thumb|200px|Ο καταρράκτης Ουτσάν-Σου
Ο **καταρράκτης Ουτσάν-Σου** (ουκρανικά: Учан-Су, ρωσικά: Уча́н-Су, κριμαϊκά ταταρικά: Uçan Suv), είναι καταρράκτης στο ποτάμι Ουτσάν-σου στις νότιες πλαγιές των Κριμαϊκών Ορέων στην Κριμαία. Το όνομα στα κριμαϊκά ταταρικά σημαίνει ιπτάμενο νερό. 

Ο Ουτσάν-σου, ο υψηλότερος καταρράκτης στην Κριμαία, είναι δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο που βρίσκεται σε απόσταση 7 χιλιομέτρων από την Γιάλτα, στην μισή απόσταση προς το όρος Άι-Πέτρι. Ο καταρράκτης έχει ύψος 98 μέτρων (322 πόδια) και βρίσκεται σε υψόμετρο 390 μέτρων (1.280 πόδια), και τα νερά του είναι περισσότερα κατά την διάρκεια της άνοιξης καθώς τροφοδοτείται από τα χιόνια που λιώνουν στα βουνά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κριμαία
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Κριμαία
Κατηγορία:Καταρράκτες
Ακριβώς το τέλος του κόσμου

Το ***Ακριβώς το τέλος του κόσμου*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Juste la fin du monde***) είναι γαλλοκαναδική ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ξαβιέ Ντολάν. Βασίζεται στο ομότιτλο θεατρικό έργο του Ζαν-Λικ Λαγκάρς.

## Πλοκή
Ο Λουί είναι ένας συγγραφέας που ζει στην πόλη. Μία μέρα, αποφασίζει να πάει να συναντήσει την οικογένειά του που έχει να δει 12 χρόνια για να τους ανακοινώσει ότι θα πεθάνει. Όταν φτάνει, η μητέρα του τον υποδέχεται εγκαρδίως, η μικρή του αδερφή Σουζάν τον θυμάται ελάχιστα, ενώ ο αδερφός του Αντουάν είναι νευρικός απέναντί του. Ο Λουί γνωρίζει για πρώτη φορά τη σύζυγο του αδερφού του, Κατρίν, καθώς δεν είχε παραστεί στον γάμο τους.

Οι συζητήσεις είναι έντονες και οι υπόλοιποι κάνουν σχόλια για το γεγονός ότι ο Λουί είναι ομοφυλόφιλος. Σε μία ιδιωτική συζήτηση, η Κατρίν λέει στον Λουί ότι ο Αντουάν θεωρεί πως δεν ενδιαφέρεται για την οικογένειά του. Επίσης, η μητέρα του μαθαίνει ότι ο Λουί έχει αλλάξει σπίτι και δεν της έχει πει που μένει τώρα. Ύστερα, ο Λουί ζητά να πάει στο παλιό σπίτι, όπου μεγάλωσε. Πηγαίνει στο δωμάτιό του και θυμάται τον πρώτο του έρωτα, τον Πιερ.

Όταν γυρίζουν, ο Λουί και ο Αντουάν έχουν ένα διαπληκτισμό στο αμάξι και ο Αντουάν του λέει ότι δεν ασχολείται μαζί του. Στο σπίτι, ο Λουί τους λέει πως θα έρχεται να τους βλέπει πιο συχνά. Ο Αντουάν εξοργίζεται και η Μαρτίν με τη Σουζάν του ζητάνε να μην είναι τόσο άγριος κι εκείνος αισθάνεται θιγμένος. Στο τέλος, ο Λουί φεύγει χωρίς να έχει ανακοινώσει στην οικογένειά του ότι θα πεθάνει.

## Διανομή

## Βραβεία/Διακρίσεις
Στα Βραβεία Σεζάρ του 2017, κέρδισε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας και μοντάζ (Ξαβιέ Ντολάν) και Α' Ανδρικού ρόλου (Γκασπάρ Ουλιέλ). Επίσης, έλαβε υποψηφιότητα στις κατηγορίες: Β' Ανδρικού ρόλου (Βενσάν Κασέλ), Β' Γυναικείου ρόλου (Ναταλί Μπαγέ) και καλύτερης ξένης ταινίας.

Στο Φεστιβάλ των Καννών του 2016 κέρδισε το Μέγα Βραβείο της Επιτροπής για την πιο πρωτότυπη ταινία, ενώ ήταν η πρόταση του Καναδά για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 89α βραβεία Όσκαρ φτάνοντας στην τελική εννεάδα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  (rating 2.5/5)

Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες
Κατηγορία:Καναδικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Καναδικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ξαβιέ Ντολάν
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στον Καναδά
Κατηγορία:Νικητές Μέγα Βραβείου Φεστιβάλ Καννών
Παστρμαϊλίγια

Το **παστρμαϊλίγια **είναι μία βορειομακεδονική πίτα ψωμιού από ζύμη και κρέας. Συνήθως έχει ωοειδές σχήμα με φέτες κύβων κρέατος στην κορυφή του. Το όνομά του προέρχεται από την λέξη παστρμά, που σημαίνει αλατισμένο και αποξηραμένο κρέας πρόβατου ή αρνιού (βλ. *[[παστραμί]]* και παστουρμάς).

Προς τιμή του, η πόλη του Στιπ οργανώνει ένα ετήσιο φεστιβάλ που ονομάζεται «Παστρμαϊλιγιάντα».

## Δείτε επίσης
* Ετλί εκμέκ
* Χατσαπούρι
* Τσαντίκ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Κατηγορία:Κουζίνα της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Δήμος Σβέτι Νίκολε
Κατηγορία:Δήμος Στιπ
Κατηγορία:Δήμος Βελεσών
Πλατεία Αμερικής (ταινία)

Η **Πλατεία Αμερικής** είναι μια ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία Γιάννη Σακαρίδη. Το σενάριο είναι βασισμένο στη νουβέλα *Η Βικτώρια δεν υπάρχει* του Γιάννη Τσίρμπα.

## Διανομή

## Βραβεία/Διακρίσεις
Στο 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έλαβε το βραβείο FIPRESCI και το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής, ενώ ο Βασίλης Κουκαλάνι κέρδισε για την ερμηνεία του το Βραβείο Καλλιτεχνικής Επίτευξης.

Στα Βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου κέρδισε το βραβείο μοντάζ (Γιάννης Σακαρίδης).
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αραβόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ελληνικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση
Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Ρουστάμ Καζάκοφ

Ο **Ρουστέμ Καζάκοφ** (γεννημένος στις 2 Ιανουαρίου 1947) είναι Σοβιετικός πρώην πυγμάχος και ολυμπιονίκης. 

Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 στο Μόναχο, όπου κέρδισε χρυσό μετάλλιο στην ελληνορωμαϊκή πάλη, στην κατηγορία των 54 κιλών. Επίσης ήταν δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής το 1969 και το 1971.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικοί αθλητές
Λιλίγια Χρίνεβιτς

Η **Λιλίγια Μιχαϊλίβνα Χρύνεβιτς** (ουκρανικά: Лілія Михайлівна Гриневич, γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1965) είναι ουκρανή πολιτικός και υπουργός Παιδείας και Επιστημών από τις 14 Απριλίου 2016.

Την περίοδο 2006-2009 η Χρύνεβιτς διεύθυνε το τμήμα παιδείας της κρατικής Διοίκησης της πόλης του Κιέβου. Αντιπροσωπεύει την πανουκρανική ένωση Πατρίδα και εκλέχθηκε με το κόμμα Βερχόβνα Ράντα στις ουκρανικές βουλευτικές εκλογές το 2012. Θήτευσε ως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής για την εκπαίδευση και την επιστήμη. Ήταν ένατη στην κομματική λίστα του Εθνικού Μετώπου και επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2014.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ουκρανοί βουλευτές
Κατηγορία:Υπουργοί της Ουκρανίας
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λβιβ
Γιόουκο Λίντστεντ

Ο **Γιόουκο Λίντστεντ** (γεννημένος 1955) είναι Φινλανδός γλωσσολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Είναι μέλος της Ακαδημίας των Εσπεράντο και ήταν υποψήφιος για τον Εσπεραντιστή της Χρονιάς το 2000 (μαζί με τον Χανς Μπάκκερ και τον Μάουρο Λα Τόρρε), που ορίζεται από το Κύμα των Εσπεράντο.

## Ο αριθμός των ομιλητών της εσπεράντο
Το 1996, ο Γιόουκο Λίντστεντ εκτίμησε τον αριθμό των ομιλητών της Εσπεράντο, λέγοντας:
* 1.000 έχουν την Εσπεράντο ως μητρική γλώσσα.
* 10.000 την μιλούν άπταιστα, σχεδόν σαν μητρική γλώσσα.
* 100.000 την χρησιμοποιούν για αποτελεσματική επικοινωνία.
* 1.000.000 γνωρίζουν τα στοιχεία της.
Ο Λίντστεντ εξηγεί ότι είναι πολύ ανακριβής εικόνες, που σημαίνουν για παράδειγμα, ότι *"αν εκτιμηθεί ο αριθμός των μητρικών ομιλητών της Εσπεράντο μόνο σε χιλιάδες, αυτό ίσως να ήταν πολύ μικρό, αλλά δεν είναι πολύ χιλιάδες."*  Επίσης, ο Έντμουντ Γκρίμλεϊ Έβανς έχει τροποποιήσει το σχήμα προσθέτοντας ότι:
* 10 000 000 την έχουν μελετήσει ελάχιστα [1] .

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σελίδα του πανεπιστιμική

Κατηγορία:Εσπεράντο
Κατηγορία:Φινλανδοί γλωσσολόγοι
Ίβο Λαπέννα

Ο **Ίβο Λαπέννα** (Σπλιτ, 5 Νοεμβρίου 1909 – Κοπεγχάγη, 15 Δεκεμβρίου 1987) ήταν καθηγητής νομικής από τη Γιουγκοσλαβία. Μιλούσε πολύ καλά τη γλώσσα Εσπεράντο και υπήρξε πρόεδρος στην Παγκόσμια Ένωση Εσπεράντο από το 1964 ως το 1974. Θεωρούταν δεινός ρήτορας στην Εσπεράντο, συνέγραψε πλήθος βιβλίων και ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από το ψήφισμα του Μοντεβίδεο το 1954 όπου η Ουνέσκο αναγνώριζε την Εσπεράντο ως γλώσσα. 

## Δείτε επίσης
* Πρόεδρος της Παγκόσμιας Ένωσης Εσπεράντο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ίδρυμα Ίβο Λαπέννα
* http://esperanto.cri.cn/641/2009/10/21/1s104372.htm  Υποστηρικτής της διεθνής γλώσσας (Εσπεράντο)

Κατηγορία:Εσπεράντο