open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κύρος (ποταμός)

Ο **Κύρος** (τουρκικά: Kura· αζερικά: Kür· γεωργιανά: მტკვარი, *Μτ’κ’βάρι*· αρμενικά: Կուր, *Κουρ*· αρχαία ελληνικά: Κῦρος· περσικά: کوروش, *Kuruš* ) είναι ποταμός που ρέει στα ανατολικά, νότια των βουνών του Μεγάλου Καυκάσου, ο οποίος απορρέει στις νότιες πλαγιές του Μεγάλου Καυκάσου ανατολικά στην Κασπία Θάλασσα. Απορρέει επίσης στη βόρεια πλευρά του Μικρού Καυκάσου, ενώ ο κύριος παραπόταμός του, ο Αράς απορρέει στη νότια πλευρά αυτών των βουνών. Ξεκινάει από τη βορειοανατολική Τουρκία, ρέει μέσα από την Τουρκία ως τη Γεωργία, στη συνέχεια στο Αζερμπαϊτζάν, όπου δέχεται τον Αρά ως δεξιό παραπόταμο και εισέρχεται στην Κασπία Θάλασσα στη Νεφτσαλά. Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 1.515 χιλιόμετρα.

Άνθρωποι έχουν κατοικήσει την περιοχή του Καυκάσου εδώ και χιλιάδες χρόνια και αρχικά καθιέρωσαν τη γεωργία στην κοιλάδα του Κύρου πριν από περίπου 4.500 χρόνια. Μεγάλοι, πολύπλοκοι πολιτισμοί εξελίχθηκαν τελικά στο ποτάμι, αλλά από το 1200 μ.Χ., οι περισσότεροι καταστράφηκαν από φυσικές καταστροφές και ξένους εισβολείς. Η αυξανόμενη ανθρώπινη χρήση και οι ενδεχόμενες ζημιές στα δάση και τα λιβάδια της λεκάνης απορροής συνέβαλαν στην αύξηση της έντασης των πλημμυρών κατά τον 20ό αιώνα. Στη δεκαετία του 1950, η Σοβιετική Ένωση άρχισε να κατασκευάζει πολλά φράγματα και κανάλια στον ποταμό. Προηγουμένως όντας πλωτός μέχρι την Τιφλίδα στη Γεωργία, τώρα είναι πολύ πιο αργός και ρηχός, καθώς έχει εκμεταλλευτεί από αρδευτικά έργα και υδροηλεκτρικούς σταθμούς. Ο ποταμός είναι πια αρκετά μολυσμένος από τα μεγάλα βιομηχανικά κέντρα όπως η Τιφλίδα και το Ρουστάβι στη Γεωργία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί του Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Ποταμοί της Γεωργίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Κατηγορία:Επαρχία του Αρνταχάν
Ιωάννης Γ΄ του Χόλσταϊν-Πλεν

Ο **Ιωάννης Γ΄** ο *ήπιος*, γερμ. Johannes III. der Milde (π. 1297 - 1359) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Πλεν (1312-16, 50-59) και του Χόλσταϊν-Κιέλου (1316-59). Μαζί με τον εξάδελφό του Γεράρδο Γ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ ήταν επίτροπος στο δουκάτο του Σλέσβιχ (1332-40).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Γεράρδου Β΄, κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν και της δεύτερης συζύγου του Αγνής των Ασκάνια, κόρης του Ιωάννη Α΄, μαργράβου του Βρανδεμβούργου. Ο πατέρας του από τον πρώτο του γάμο είχε γιο τον Γεράρδο Δ΄. H μητέρα του από τον πρώτο της γάμο είχε γιο τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Δανίας και τον Χριστόφορο Β΄.

Το 1312 διαδέχθηκε μαζί με τον Γεράρδο Δ΄ τον πατέρα του στο Πλεν. Το 1316 κληρονόμησε τον εξάδελφο του πατέρα του, Ιωάννη Β΄, κόμη του Χόλσταϊν-Κιέλου, έτσι άφησε όλο το Πλεν στον αδελφό του. Ο πλούσιος Ιωάννης Γ΄ χρηματοδότησε τους Δανούς στον πόλεμό τους και συνεργάστηκε σε αυτό με τον εξάδελφό του Γεράρδο Γ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1319 την Αικατερίνη των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ, κόρη του Ερρίκου Γ΄, δούκα τού Γκλόγκουφ και είχε τέκνα:
* Αδόλφος Θ΄ π. 1327-1390, κόμης του Χόλσταϊν-Κιέλου
* Αγνή απεβ. 1386, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ των Ασκάνια, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
* Μέχτιλντ (Ματθίλδη) απεβ. μετά το 1341, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Γ΄, κύριο τού Μεκλεμβούργου-Βέρλε-Γκύστρο
* Ελισάβετ, παντρεύτηκε το 1341 τον Βερνάδο Β΄, κύριο του Μεκλεμβούργου-Βέρλε

Το 1323 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Ιωάννης Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μερισλάβα του Χάγκεν, κόρη του Νίκλοτ/Νικολάου Α΄, κόμη του Σβερίν· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* Dansk Biografisk Leksikon, vol. 7, Copenh. 1980.
* Politikens Danmarkshistorie, vol. 4 by Erik Kjersgaard, Copenh. 1962.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Αδόλφος ΣΤ΄ του Χόλσταϊν-Σάουμπουργκ

Ο **Αδόλφος ΣΤ΄**, γερμ. Adolf VI. (1256 - 1315) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ & Πίνεμπεργκ (1290-1315).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Γεράρδου Α΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ιτσεχό και της Ελισάβετ, κόρης του Ιωάννη Α΄, κυρίου του Μεκλεμβούργου.

Το 1290 διαδέχθηκε τον πατέρα του με τον αδελφό του: μοίρασαν το Ιτσεχό και ο μεγαλύτερος αδελφός του Γεράρδος Β΄ έλαβε το Πλεν, ο Αδόλφος ΣΤ΄ το Σάουενμπουργκ των προγόνων του και ο μικρότερος Ερρίκος Δ΄ το Ρέντσμπουργκ. Από αυτούς μόνο ο τρίτος συνέχισε τον Οίκο με απογόνους.

Το 1298 χορήγησε καταστατικό χάρτη προνομίων στην πόλη του Γκέρντεν. Το 1302 ξεκίνησε την κατασκευή του κάστρου Μπύκεμπουργκ με τάφρο νερού γύρω του για την άμυνα της κύριας εμπορικής οδού. Το κάστρο πήρε το όνομα από ένα άλλο της περιοχής του Ομπερνκίρχεν και αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο του 1304.

Η βούλα του φέρει την επιγραφή: S[IGILLUM] ADOLPHI COMITIS SCHOWE[Ν]BORCH.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελένη των Ασκάνια, κόρη του Ιωάννη Α΄, δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
* Αδόλφος Ζ΄ π.1297-1354, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ (1315-54), παντρεύτηκε πρώτα τη Χέντβιχ του Σάουενμπεργκ και μετά τη Χάιλβιχ του Λίππε.
** Αδόλφος Η΄ απεβ. 1370, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ (1354-70).
** Γκέρχαρντ απεβ. 1366, επίσκοπος του Μύντεν.
** Σίμον απεβ. 1361, αρχιδιάκονος στο Όζεν.
** Όθων Α΄ 1320-1404 ή μετά, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ (1370-1404).
*** Αδόλφος Θ΄ π.1330-1404 ή μετά, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ.
**** Όθων Β΄ 1400-1464, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ (1426-64).
***** Αδόλφος Ι΄ 1419-1474, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ (1464-74).
***** Ερρίκος Α΄ απβ. 1420, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ (1474-92).
***** Όθων Γ΄ 1426-1510, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ (1492-1510).
***** Ιωάννης Δ΄ απεβ. 1449, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ (1510-26).
****** Ιάκωβος Α΄ 1463-1531, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουενμπουργκ (1527-31).
** Μπέρναρντ απεβ. 1419, ιερέας στο Χάμπουργκ.
** Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΣΤ΄ κόμη του Στέρνμπεργκ.
** Μέχτιλντ, μοναχή.
* Γκέρχαρντ απεβ. 1352, επίσκοπος του Μύντεν.
* Έρμενγκαρντ απεβ. 1326, πατρεύτηκεε τον Όθωνα Β΄ κόμη της Χόγυα.
* Ελένη απεβ. 1341, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Θ΄ κόμη του Σβάρτσμπουργκ.
* Λούιτγκαρντ, μοναχή.
* Μέχτιλντ απεβ. π.1340, παντρεύτηκε τον Κορράδο του Ντήφολτς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Deutsche Biographie

Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Αδόλφος Θ΄ του Χόλσταϊν-Κιέλου

Ο **Αδόλφος Θ΄** γερμ. Adolf IX. (π. 1327 - 26 Ιανουαρίου 1390) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Πλεν & Κιέλου (1359-90).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Γ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν & Κιέλου και της Αικατερίνης των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ερρίκου Γ΄, δούκα του Γκλόγκουφ.

Η εξουσία του ήταν κυρίως ειρηνική. Το 1375 ο Αλβέρτος Β΄ των Γουέλφων-Μπράουνσβαϊγκ, πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος της Βρέμης παραχώρησε μέσω υποθήκης τον βάλτο του Χάζελντορφ στον Αδόλφο Θ΄. Ο Αλβέρτος Β΄ δεν μπόρεσε να επιστρέψει το ποσό και από τότε το Χάζελντορφ έγινε μέρος του Χόλσταϊν.

Το 1390 ο Αδόλφος Θ΄ απεβίωσε άτεκνος. Τότε ο δεύτερος εξάδελφός του Νικόλαος, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ με τους ανιψιούς του κατέλαβαν το Πλεν και το Κίελο. Τα μέλη του άλλου κλάδου του Χόλσταϊν-Πίννεμπεργκ του Οίκου τους αντιτέθηκε και ζήτησε μερίδιο. Η διαφορά διευθετήθηκε φιλικά: έλαβαν αποζημίωση, την περιοχή του Νίνλαντ (το Νόιλαντ και την κυριότητα του Χέρτσχορν) και κάποια εδάφη κατά μήκος του Έλβα. Υπέγραψαν συμφωνία αμοιβαίας κληρονομίας, πως όταν πέθαινε ο ένας, ο άλλος θα λάμβανε τα εδάφη του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1362 την Άννα, κόρη του Αλβέρτου Β΄, δούκα του Μεκλεμβούργου.

## Πηγές
* Jürgen Bremer: Geschichte Schleswig-Holsteins bis zum Jahre 1848, Kiel, 1864, p. 143

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Γεράρδος Β΄ του Χόλσταϊν-Πλεν

Ο **Γεράρδος Β΄** ο *τυφλός* , γερμ. Gerhard II. der Blinde (1254 - 28 Οκτωβρίου 1312) από τον Οίκο του Σάουμπουργκ ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Πλεν (1290-1312).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος του Γεράρδου Α΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ιτσεχό και της Ελισάβετ, κόρης του Ιωάννη Α΄, κυρίου του Μεκλεμβούργου.

Το 1290 διαδέχθηκε τον πατέρα του με τους αδελφούς του: μοίρασαν το Ιτσεχό και ο Γεράρδος Β΄ έλαβε το Πλεν, ο δευτερότοκος Αδόλφος ΣΤ΄ έλαβε το Σάουμπουργκ-Πίνεμπουργκ και ο τρίτος Ερρίκος Α΄ το Ρέντσμπουργκ.

Η βούλα του φέρει την επιγραφή: S[IGILLUM] GERΑRDI COMITIS HOLTSACIE IN SCHOWENBURCH.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1275 την Ίνγκεμποργκ των Μπγιέλμπο, κόρη του Βάλντεμαρ της Σουηδίας και είχε τέκνα:
* Αικατερίνη περ. 1276-πριν το 1300.
* Γεράρδος Δ΄ περ. 1277-1323, κόμης του Χόλσταϊν-Πλεν.
* Βάλντεμαρ περ. 1279-1306, κόμης του Χόλσταϊν-Σάουμπουργκ.
* Ελισάβετ περ. 1282-1318, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν.

Περί το 1293 απεβίωσε η Ίνγκεμποργκ και ο Γεράρδος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή των Ασκάνια, κόρη του Ιωάννη Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνο:
* Ιωάννης Γ΄ περ. 1297-1359, κόμης του Χόλσταϊν-Πλεν.

## Πηγές
* Johann Friedrich Camerer: Vermischte historisch-politische Nachrichten, 1762

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Σάουμπουργκ
Ζωρζ Λοτνέρ

Ο **Ζωρζ Λοτνέρ** (γαλλικά: Georges Lautner), (24 Ιανουαρίου 1926-22 Νοεμβρίου,2013), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.

Ο Λοτνέρ από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, όπου και άρχισε την σκηνοθετική του καριέρα, εως και το 2000 σκηνοθέτησε περισσότερες από 40 ταινίες και συνεργάστηκε με πολύ γνωστούς ηθοποιούς του Γαλλικού σινεμά, οπως οι Ζαν Γκαμπέν, Λίνο Βεντούρα και Ζαν Πολ Μπελμοντό. 
Επίσης εγράψε και περίπου 30 σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες και θεωρειται ενας από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του Γαλλικού Κινηματογράφου.

## Φιλμογραφία
* 1958: *La Môme aux boutons*
* 1960: *Arrêtez les tambours*
* 1960: *Marche ou crève*
* 1961: *[[Το μαύρο μονόκλ]]*
* 1962: *L'Œil du Monocle*
* 1963: *[[Ο γορίλας εκδικείται]]*
* 1964: *Le Monocle rit jaune*
* 1964: *[[Το μεγάλο κυνήγι των κατασκόπων]]*
* 1966: *Ne nous fâchons pas*
* 1967: *La Grande Sauterelle*
* 1968: *Fleur d'oseille*
* 1968: *[[Η μεγάλη ληστεία του Σαν Ελυζέ]]*
* 1971: *l était une fois un flic*
* 1977: *[[Ωραίος...σκληρός κι αδίστακτος]]*
* 1978: *Ils sont fous ces sorciers*
* 1979: *[[Μπάτσος ή αλήτης]]*
* 1980: *Le Guignolo*
* 1981: *[[Ο Επαγγελματίας (ταινία)|Ο Επαγγελματίας]]*
* 2000: *Scénarios sur la drogue*

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αρτσβασέν

Το **Αρτσβασέν** (αρμενικά: Արծվաշեն, σημ. *Πόλη του Αετού*) ή **Μπασκέντ** (αζερικά: *Başkənd*) είναι αποσπασμένο έδαφος της επαρχίας Γκεγαρκουνίκ της Αρμενίας που έχει καταλάβει ο στρατός του Αζερμπαϊτζάν από το 1992.. Το μέγεθός του είναι περίπου 40 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιβάλλεται πλήρως από την επικράτεια του Αζερμπαϊτζάν και ελέγχεται από αυτήν από τον πόλεμο του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Σήμερα, το χωριό κατοικείται κυρίως από Αζέρους καθώς ο στρατός του Αζερμπαϊτζάν εκδίωξε τον αρμενικό πληθυσμό του μετά την κατάληψη της περιοχής και τώρα διοικείται από το Αζερμπαϊτζάν ως τμήμα της επαρχίας Γκεντεμπέι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ενκλάβια
Κατηγορία:Εξκλάβια
Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Κατηγορία:Αμφισβητούμενες περιοχές
Άγιος Βενιαμίν Μητροπολίτης Πετρουπόλεως

Ο **Άγιος Βενιαμίν** (κατά κόσμον **Βασίλι Πάβλοβιτς Καζάνσκι**, ) εξελέγη Μητροπολίτης Πετρουπόλεως το έτος 1917. Εκτελέστηκε από τους Μπολσεβίκους στις 13 Αυγούστου του 1922.

## Η δράση του
Συχνά κατέβαινε στα σκοτεινά υπόγεια, για να βοηθήσει φτωχούς και άσημους ανθρώπους. Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης, τη χώρα μάστιζε λιμός με περισσότερα από έξι εκατομμύρια. Ο Μητροπολίτης τότε εκχώρησε στο κράτος όλη την εκκλησιαστική περιουσία, υπό τον όρο,  να παραμείνει δωρεά, αυστηρά ελεγχόμενη από τον κλήρο και τους πιστούς, γεγονός που ικανοποίησε τις τοπικές αρχές. Η ανένδοτη όμως θέση του εναντίον της αυθαίρετης δημιουργίας της σχισματικής εκκλησίας, της λεγόμενης , στάθηκε η αιτία να οδηγηθεί σε δίκη από τους μπολσεβίκους και να καταδικαστεί σε θάνατο. 

## Εκτέλεση
Στο Δικαστήριο έκλεισε την απολογία του κάνοντας το σημείο του σταυρού και λέγοντας: Δόξα σοι, Κύριε και Θεέ μου, πάντων ένεκεν !.

Οι κομμουνιστές, φοβούμενοι  πιθανή εξέγερση των εργατών της Πετρουπόλεως ο οποίοι  τον υπεραγαπούσαν, διέδωσαν ότι ο Μητροπολίτης μεταφέρθηκε στη Μόσχα, είχε όμως εκτελεστεί με τουφεκισμό στις 13 Αυγούστου 1922.

## Πηγές
* Σόλων Νινίκας, «Άγ. Νέος Ιερομάρτυς Βενιαμίν, Μητροπολίτης Πετρουπόλεως († 13 Αυγούστου 1922)», 13/08/2014, από την ιστοσελίδα: www.pemptousia.gr του περιοδικού "Πεμπτουσία" με πηγή το έργο του ιδίου: «Η Εκκλησία και η περεστρόϊκα», Αθήνα 1990, "Κεφάλαιο Γ΄, Ο Μητροπολίτης Πετρουπόλεως Βενιαμίν", σελ. 65-79. 
* «῾Ο ῞Αγιος Ρῶσος Νεομάρτυς Βενιαμὶν Μητροπολίτης Πετρουπόλεως. ᾿Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ αὐτοῦ (31η ᾿Ιουλίου)», από την ιστοσελίδα:  www.hsir.org, Ι. Μητρόπολις Ωρωπού και Φυλής (ΓΟΧ). Με πηγές: 1.- Протопресвитеръ Михаилъ Польскій, Новые Мученики Росссійскіе, т. І, стр. 25-57, Holy Trinity Monastery, Jordanville, N.Y., U.S.A. 1949 г. 2.- Лев Регельсон, Трагедия русской церкви 1917-1945, стр. 298-303, 310, YMCA Press, Paris 1977, (στα ρωσικά). 3.- Протоиерей Михаил Чельцов, Воспоминанія «смертника» о пережи-томъ, Москва 1995, (στα ρωσικά). 4.- * Website of the "Saint Tikhon Orthodox Theological Institute", Календарь новых мучеников и исповедников: http://kuz1.pstbi.ccas.ru

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πετρουπόλεως και Γκντώβου κυρός Βενιαμίν. (1873-1922). (Πατριαρχείο Ρωσίας), 18/03/2018, ιστοσελίδα του εκπαιδευτικού Μάρκου Μάρκου.


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Ρώσοι άγιοι
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα
Άγιος Γεώργιος (συνοικία Αμμοχώστου)

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα νότια και δυτικά συνορεύει με τον Δήμος Δερύνειας, στα βόρεια με την Χρυσοσπηλιώτισσα, στα ανατολικά με την Ακρόπολη και στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Μέμνων.

## Εκκλησία Αγίου Γεωργίου
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο του Φαράγκου. Είναι κτίσμα του 12ου αιώνα. Την περίοδο της ενετοκρατίας ο *Φάραγγας* ήταν μικρός οικισμός νοτιοδυτικά της μεσαιωνικής Αμμοχώστου (Παλαιά Αμμόχωστος). Στη συνέχεια η περιοχή ενώθηκε με τα Βαρώσια (νέα Αμμόχωστος) και αποτελεί την ενορία του Αγίου Γεωργίου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Αμμοχώστου
Ραλφ Χαμπίμπ

Ο **Ραλφ Χαμπίμ** (γαλλικά: Ralph Habib), (29 Ιουνίου 1912-27 Ιουνίου,1969), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου Λιβανεζικής καταγωγής. 
Ξεκίνησε ως βοηθός σκηνοθέτη των σημαντικών Ζαν Ντρεβίλ και Ζαν Πολ Λε Σανούα πρότου άρχισει να σκηνοθέτει ο ίδιος δικές του ταινίες.

## Φιλμογραφία

*1951 : *Rue des Saussaies*
*1952 : *La Forêt de l'adieu*
*1953 : *Les Compagnes de la nuit*
*1954 : *La Rage au corps*
*1954 : *Secrets d'alcôve*
*1954 : *Crainquebille*
*1955 : *Men in White*
*1956 : *La Loi des rues* 
*1956 : *Women's Club*
*1957 : *Escapade*
*1959 : *The Black Chapel*  
*1960 : *The Nabob Affair*
*1966 : Le Solitaire passe à l'attaque
*1967 : * Hotel Clausewitz*

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία του 

Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες
Γλώσσα O'τσι'τσι

Η **γλώσσα O'τσι'τσι** (ISO 639-3: *xoc,* Ethnologue: *xoc*, Glottolog: *ochi1235*) είναι πρόσφατα ανακαλυφθείσα γλώσσα η οποία πιθανώς έχει πλέον εξαφανιστεί, η οποία ομιλούνταν από μικρή ομάδα ανθρώπων στα χωριά *Ικουεουενγκούο* και *Ουμουεμπούλου* στην περιοχή του Έτσε της πολιτείας Ρίβερς στην νοτιοανατολική Νιγηρία. Ανακαλύφθηκε το 2002, και ταξινομήθηκε στις γλώσσες Κεντρικού Δέλτα.

Η ύπαρξη της παρατηρήθηκε αρχικά από φοιτητές, και μετέπειτα ακολούθησε ερευνητική αποστολή μικρής ομάδας από το πανεπιστήμιο του Πορτ Χάρκοτ προς αναζήτηση επιπλέον πληροφοριών. Οι ομιλητές της γλώσσας αρνήθηκαν να δώσουν την όποια πληροφορία, καθώς είχαν αλλάξει την καθομιλουμένη γλώσσα τους και έθιμα στην διάλεκτο *Έτσιε* της γλώσσας Ίγκμπο, και δεν επιθυμούσαν πλέον να θυμούνται την παλιά τους γλώσσα.

Από τις λίγες λέξεις που στάθηκε δυνατό να διασωθούν, τα Οτσίτσι φαίνεται να σχετίζονται με την γλώσσα Ομπουλόμ, επίσης γλώσσα του Κεντρικού Δέλτα η οποία με την σειρά της σχετίζεται με την γλώσσα Αμπουάν, ωστόσο ακόμα και σε ότι αφορά την Ομπουλόμ υπάρχουν πάρα πολύ λίγες διαθέσιμες πληροφορίες.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία

* Blench, Roger M. 2003. A note on Ochichi. Ogmios.
* Ndimele, Ozo-mekuri and Williamson, Kay [Ruth] [Margaret]. 2003. Languages. In Alagoa, Ebiegbere Joe and Derefaka, A.A. (eds.), The land and people of Rivers State: eastern Niger Delta, 149-172. Port Harcourt: Onyoma Research Publ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* OLAC resources in and about the O'chi'chi language

Ο
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες
Χρυσή Ακτή (συνοικία Αμμοχώστου)

Η **Χρυσή Ακτή** είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου. Από το 1974, η Χρυσή Ακτή, όπως και άλλες συνοικίες του Δήμου Αμμοχώστου, παραμένει περίκλειστη από τον τουρκικό στρατό και απαγορεύεται η είσοδος σε αυτήν.

## Τοποθεσία
Η Χρυσή Ακτή αποτελεί μέρος των Βαρωσίων, δηλαδή της νέας Αμμοχώστου. Στα νότια συνορεύει με τον Άγιος Μέμνων, στα δυτικά με τον Σταυρό, στα βορειοδυτικά με την Αγία Ζώνη και στα βόρεια με τον Άγιο Νικόλαο. Το ανατολικό μέρος της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Αμμοχώστου
Νικ Νόλτε

Ο **Νικ Νόλτε** (αγγλικά:*Nick Nolte*), (8 Φεβρουαρίου 1941) είναι Αμερικανός ηθοποιός, παραγωγός, συγγραφέας και πρώην μοντέλο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1941 στην Ομάχα της Νεμπράσκα. Η καριέρα του ξεκίνησε τη δεκαετία του '70, κατά την οποία εμφανίστηκε σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Το 1991 πρωταγωνίστησε στην ταινία *Ο πρίγκιπας της παλίρροιας* και κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού Ρόλου. Το 1997 έπαιξε στην ταινία *Affliction* και προτάθηκε για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού Ρόλου.

Έχει εμφανιστεί στις ταινίες: *Warrior*, *[[Παρίσι, σ' αγαπώ]]* και *North Dallas Forty*. Επίσης, έχει δώσει τη φωνή του σε ταινίες όπως: *[[Νώε (ταινία)|Νώε]]* και *Σαν το σκύλο με τη γάτα 2: Η εκδίκηση της Κίτι Γκαλόρ*.

## Προσωπική ζωή
Ο Νόλτε είχε σχέση με την Ντέμπρα Γουίνγκερ και τη Βίκυ Λιούις. Έχει δύο παιδιά, τον Μπρόλι (1986) και τη Σόφι (2007), με τη σύζυγό του Κλίτι Λέιν.
## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέλα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Δράμα)
Λουίζα του Βελγίου

Η **Λουίζα του Βελγίου** (*Louise de Belgique*, 6 Φεβρουαρίου 2004 -) είναι κόρη του Πρίγκιπα Λαυρέντιου του Βελγίου. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2004 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Άγιος Λουκάς, και είναι το πρώτο παιδί και η μοναχοκόρη του Πρίγκιπα Λαυρέντιου του Βελγίου και της Κλαίρης Κουμς.

Ονομάσθηκε *Λουίζα Σοφία Μαρία* προς τιμήν των προγιαγιάδων της, Μαρίας Λουίζας Σκλιέ, Λουίζας Γκαζέλι ντει Κόντι ντι Ροσάνα, Πριγκίπισσας Άστριντ Σοφίας Λουίζας Θύρας της Σουηδίας και Όλιβ Μαίρης Χάρμερ. Η βάπτιση της έγινε στις 4 Σεπτεμβρίου 2004 στο Λόνγκφοντς του Λα Χούλπε. Ανάδοχοι της ήταν η Πριγκίπισσα Μαργαρίτα του Λίχτενσταϊν και η Βαρώνη Μαρί-Κλωντ Σολβέ. Δεν υπήρχε καμία αναφορά για το ποιος ήταν ο νονός, αν και κάποιες αναφορές δίνουν τον διάδοχο πρίγκιπα Ρεζά Παχλαβί του Ιράν.

Η Λουίζα παρακολουθεί μαθήματα στο Γαλλικό Λύκειο και προηγουμένως παρακολούθησε μαθήματα στο ιδιωτικό σχολείο Τερβίρεν. Στις 2 Ιουνίου 2011, έλαβε την πρώτη της κοινωνία στην Εκκλησία Σαιν-Καθρίν Μπονλέ, του Σομόν-Ζιστού στην επαρχία Βαλλωνίας, με την βασιλική οικογένεια παρούσα.

## Τίτλοι
***6 Φεβρουαρίου 2004 - μέχρι σήμερα**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Λουίζα του Βελγίου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Belgian Royal family (Paul Theroff's site)
* King Albert II's descent  (French)
* Genealogics - Louise's ancestry
* Princess Claire's ancestry

Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας
Ζιλ Γκρέιντζερ

Ο **Ζιλ Γκρέιντζερ** (γαλλικά: Gilles Grangier), (5 Μαΐου 1911-27 Απριλίου,1996), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Σκηνοθέτησε 55 ταινίες και αρκετές τηλεοπτικές σειρές μεταξύ του 1943 και 1985.
Η ταινία του " Archimède le clochard" συμμετείχε στο  διαγωνιστικό τμήμα του 9ου Διεθνούς Φεστιβάλ του Βερολίνου, όπου ο Ζαν Γκαμπέν κερδίσε την Αργυρή Άρκτο ως καλύτερος ηθοποιός.

Ο Γκρέιντζερ εκτός από τον Ζαν Γκαμπέν, συνεργάστηκε και με άλλους κορυφαίους ηθοποιούς του Γαλλικού σινεμά, όπως ο Λίνο Βεντούρα, Μπουρβίλ, Φερναντέλ, Ζαν Μαρέ, Μαρτίν Κάρολ και Κλώντ Μπρασέ.

## Φιλμογραφία
**Trente et Quarante* (1945)
**Lessons in Conduct* (1946)
* *The Straw Lover* (1951)
* *L'Amour, Madame* (1952)
* *Faites-moi confiance* (1954)
* *Poisson d'avril* (1954)
* *[[Στον κλοιό των γκάνγκστερς]]* (1955) 
* *Spring, Autumn and Love* (1955)
* *Le Sang à la tête* (1956)
* *[[Ο Μαιγκρέ και οι γκάνγκστερς]]* (1957)
* *Échec au porteur* (1958)
* *[[Έγκλημα στο δάσος της βουλώνης]]* (1958)
* *[[Οδός Μονμάρτης 125]]* (1959)
* *[[Ο αλήτης]]* (1959)
* *The Old Guard* (1960)
* *[[Αριστοκράτης απατεών]]* (1962)
* *La Cuisine au beurre* (1963)
* *The Trip to Biarritz* (1963)
* *L'Âge ingrat* (1964)
* *Les Bons Vivants* (1965)
* *Train d'enfer* (1965)
* *Quentin Durward* (1971, TV series)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αγγλικά των Νήσων Κέιμαν

Τα **Αγγλικά των Νήσων Κέιμαν** είναι μια αγγλική ποικιλία που ομιλείται στα Νησιά Κέιμαν. Ενώ δεν έχουν γραφτεί πολλά για την γλώσσα, σύμφωνα με ένα κείμενο, "φαίνεται να έχει δανειστεί κρεολικά χαρακτηριστικά παρόμοια με την Τζαμάικα και την Κεντρική Αμερική, χωρίς να έχει υποστεί κρεολοποίηση". Είναι παρόμοια με τα Αγγλικά των Νησιών του Κόλπου.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
Κατηγορία:Γλώσσες του Ηνωμένου Βασιλείου
Ρομανοελληνική γλώσσα

Η **Ρομανοελληνική** (επίσης γνωστή ως **Ελληνορομανική**) είναι σχεδόν εξαφανισμένη μικτή γλώσσα (που αναφέρεται ως Παρά-ρομανική στη Ρομανική γλωσσολογία), που ομιλείται από τους Ρομά στην Ελλάδα. Προέκυψε από τη γλωσσική επικοινωνία μεταξύ των ομιλητών της Ρομάνι και της ελληνικής γλώσσας. Θεωρείται ότι είναι μυστική γλώσσα που ομιλείται στη Θεσσαλία και την Στερεά Ελλάδα. Τυπολογικά η γλώσσα είναι δομημένη με βάση τα ελληνικά με εκτεταμένα δάνεια από τα Ρομάνι. Οι σχετιζόμενες παραλλαγές της γλώσσας είναι τα Ντόρτικα. Τα Ντόρτικα είναι μυστική γλώσσα που ομιλείται κυρίως στην Αθήνα από ταξιδεύοντες οικοδόμους στο νομό Ευρυτανίας. Και στις δύο περιπτώσεις, πιθανότερα οι γλώσσες δεν είναι μητρικές στους ομιλητές τους. Το 2000 η γλώσσα ομιλούταν από 30 άτομα ως μυστική γλώσσα.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ρομά στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα
Ηγεμονία του Καμέρος

Η **Ηγεμονία του Καμέρος** (ή **Λος Καμέρος**) ήταν συνοριακή ηγεμονία στη Σιέρρα ντε Καμέρος, εντός της επαρχίας της Λα Ριόχα κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα και της πρώιμης νεότερης περιόδου. Αρχικώς, αποτελούσε τμήμα των νότιων συνόρων της Ναβάρρας, περιλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών του Βασιλείου της Βιγκέρα, κατά το πρώτο τέταρτο του 11ου αιώνα. Μετά το 1076, τέθηκε υπό τον έλεγχο της Καστίλης.

Κατά την διάρκεια του 12ου αιώνα, οι ηγεμόνες του Καμέρος αποτέλεσαν πάτρονες Μοναστήρι Σαν Προυδένσιο ντε Μόντε Λατούρθε, το οποίο αποτέλεσε τόπο ταφής τους. Το 1162, οι Πέδρο και Ντιέγο Χιμένεθ ίδρυσαν τον Κιστερκιανό θυγατρικό οίκο της Σάντα Μαρία ντε Ρούτε. Το 1181, τον μετατόπισαν στο Μόντε Λατούρθε, προκειμένου να «επανιδρύσουν» το παλαιό μοναστήρι στην συγκεκριμένη τοποθεσία, βασιζόμενοι στους κανόνες των Κιστερκιανών.

## Ηγεμόνες του Καμέρος
*Φορτούν Οτσόιθ (1007–54)
*Χιμένο Φορτούνιεθ (1054–57)
*Λόπε Φορτούνιεθ (1045–57)
*Σάντσο Φορτούνιεθ (1057–64)
*Χιμένο Φορτούνιεθ (1064–1102)
*Ινίγο Χιμένεθ (1102–20) — ορισμένες φορές θεωρούμενος ως ο πρώτος ηγεμόνας του Καμέρος
*Χιμένο Ινίγκεθ (1120–47)
*Πέδρο Χιμένεθ (1155–67, απ. 1175)
*Ντιέγο Χιμένεθ (1170–82, απ. 1188)
*Ροδρίγο Ντίαθ (1214–19, απ. 1220)
*Σιμόν Ρουίθ (απ. 1277)

Με τον θάνατο του Σιμόν, η ηγεμονία του Καμέρος πέρασε υπό τον έλεγχο του Στέμματος.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Λα Ριόχα (Ισπανία)
Δημήτριος Γεωργίου

Ο **Δημήτριος (Τάκης) Γεωργίου** (1911-1973), ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής και υπουργός. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στον τοπικό τύπο της Θεσσαλίας και εξελέγη βουλευτής Λάρισας αρχικά με την ΕΠΕΚ και με την Ένωση Κέντρου, για να αποχωρήσει μαζί με πολλούς άλλους βουλευτές το 1965. Χρημάτισε υφυπουργός στην κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου. Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα το 1973.

## Βιογραφία
### Σπουδές και δημοσιογραφική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Ραψάνη το 1911 και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Γεωργίου από το Πλατύστομο Φθιώτιδας. Ο στρατιωτικός πατέρας του παντρεύτηκε την κόρη της πλούσιας οικογένειας Καραβασίλη από τη Ραψάνη και μαζί απέκτησαν 4 παιδιά (τρεις γιους και μία κόρη):  έναν γιο που πέθανε προπολεμικά σε πολύ μικρή ηλικία, έναν άλλο γιο, τον Νίκο, ο οποίος σκοτώθηκε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στον Πόλεμο του 1940, τον Δημήτριο (Τάκη) και μία κόρη.  Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του επιδόθηκε στη δημοσιογραφία (από την ηλικία των 23 ετών) και εργάστηκε ως το 1940 στην εφημερίδα Κήρυξ" και στη συνέχεια στις θεσσαλικές εφημερίδες "Λαρισαϊκός Τύπος", "Ελευθερία" (ως διευθυντής σύνταξης) και στα "Θεσσαλικά Νέα". Χρημάτισε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ενώσεως Συντακτών Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδος και Ευβοίας, η οποία εξέδωσε ψήφισμα για τον θάνατό του το 1973.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Τάκης Γεωργίου πολιτεύτηκε πολύ νέος με το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου το 1946 χωρίς να πετύχει να εκλεγεί βουλευτής, λαμβάνοντας 603 ψήφους. Το 1954 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Λαρίσης με τον συνδυασμό του Δημητρίου Χατζηγιάννη και παραιτήθηκε το 1956, προκειμένου να πολιτευτεί στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λαρίσης-Μαγνησίας με την ΕΠΕΚ στις 31 Μαΐου 1957 στη θέση του αποβιώσαντα Στέφανου Σαράφη.

Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Λάρισας με την Ένωση Κέντρου το 1961 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1963 και το 1964.

Έγινε ένας από τους βουλευτές που αποχώρησαν από την Ένωση Κέντρου το 1965. Στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου ανέλαβε υφυπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως από τις 17 Σεπτεμβρίου 1965 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.

### Θάνατος
Ως τον θάνατό του διέμενε στη Λάρισα. Ο Γεωργίου σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα που συνέβη στην εθνική οδό Λαμίας-Αθηνών στις 10 Μαρτίου 1973, όταν το όχημα που οδηγούσε (με προορισμό την Πάτρα για το καρναβάλι) ο πρώην βουλευτής και υπουργός συγκρούστηκε με ταξί. Ήταν παντρεμένος με την Ελευθερία Γεωργίου και απέκτησαν έναν γιο, τον Κωνσταντίνο. Τόσο η σύζυγός του Γεωργίου όσο και ο γιος του επέβαιναν στο αυτοκίνητο όταν έγινε το φονικό τροχαίο, το οποίο οφείλεται στην αντικανονική πορεία του οδηγού ταξί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προεδρίας
Κατηγορία:Βουλευτές Λαρίσης-Μαγνησίας
Σουλτανάτο του Μουσκάτ

Το **Σουλτανάτο του Μουσκάτ** ήταν θαλάσσια αυτοκρατορία κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα, η οποία το 1820 ενοποιήθηκε με το Ιμαμάτο του Ομάν, οδηγώντας στη δημιουργία του Σουλτανάτου του Μουσκάτ και Ομάν.

## Η κατάκτηση του Μουσκάτ από τον Ναντίρ Σαχ
Το 1743, ο Ναντίρ Σαχ κατέλαβε το Μουσκάτ. Μετά τον φόνο του Ναντίρ Σαχ το 1747, η αυτοκρατορία του διαλύθηκε, με αποτέλεσμα το Σουλτανάτο του Ομάν να ανακτήσει την ανεξαρτησία του από την Δυναστεία των Αφσαριδών.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Ιστορία του Μουσκάτ (Ομάν)
Κατηγορία:Ιστορία του Ομάν
Βραβείο Ζαν Βιγκό

Το **Βραβείο Ζαν Βιγκό** (γαλλ. *Prix Jean Vigo*), είναι βραβείο του Γαλλικού κινηματογράφου και δίνεται κάθε χρόνο από  το 1951 σε Γάλλο σκηνοθέτη προς τιμήν του Ζαν Βιγκό, και ιδρύθηκε από τον Γάλλο συγγραφέα Κλώντ Αβελίν. Από το 1960, το βραβείο απονέμεται σε σκηνοθέτη μιας ταινίας μεγάλου μήκους  και σε σκηνοθέτη μιας ταινίας μικρού μήκους.  Το βραβείο δίνεται συνήθως σε ένα νεαρό σκηνοθέτη, για το ανεξάρτητο πνεύμα του και την υφολογική πρωτοτυπία του.

## Νικητές
### 1950-1959
*1951: *La Montagne est verte* (μικρού μήκους) από Jean Leherissey
*1952: *La Grande Vie* από Ανρί Σνάιντερ
*1953: *Crin Blanc*(μικρού μήκους) από Αλμπέρ Λαμορίς
*1954: *Les statues meurent aussi* (μικρού μήκους) από Αλέν Ρεσνέ και Κρις Μαρκέρ
*1955: 'Émile Zola* (μικρού μήκους) από [[Ζαν Βιντάλ]]
*1956: *Nuit et brouillard* (μικρού μήκους) από [[Αλέν Ρεσνέ]]
*1957: *Léon la lune* (μικρού μήκους) από [[Αλέν Ζεσούα]]
*1958: *Les Femmes de Stermetz* (μικρού μήκους) από [[Λουίς Γκροσπιερ]]
*1959: *Le Beau Serge* από [[Κλωντ Σαμπρόλ]]

=== 1960-1969 ===
*1960: *À bout de souffle*  του [[Ζαν-Λυκ Γκοντάρ]]
*1961: *La Peau et les os* του [[Ζαν Πολ Σασύ]] και [[Ζακ Πανουέλ]]
*1962: *La Guerre des boutons* του [[Υβ Ρομπέρ]]
*1963: *Mourir à Madrid* του [[Φρεντέρικ Ροσίφ]]
*1964: *La Belle Vie* του [[Ρομπέρ Ενρικό]]
*1965: <small>ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΕ ΒΡΑΒΕΙΟ</small>
*1966: *La Noire de...* του [[Ουσμάν Σεμπένε]]
*1967: *Who Are You, Polly Magoo?* του [[Γουίλιαμ Κλάιν]]
*1968: *O Salto* του [[Κριστιάν Ντε Σαλόνγκ]]
*1969: *L'Enfance nue* του [[Μωρίς Πιαλά]]

=== 1970-1979 ===
*1970: *Hoa-Binh* του [[Ραούλ Κουτάρ]]
*1971: *Remparts d'argile* του [[Ζαν-Λουί Μπερτουτσέλι]]
*1972: *Continental Circus* του [[Τζερόμ Λαπερούσαζ]]
*1973: *Absences répétées* του [[Γκάι Ζιλ]]
*1974: *Un homme qui dort* του [[Μπερνάρ Κουίσαν]] και [[Ζωρζ Περέκ]]
*1975: *Histoire de Paul* του [[Ρενέ Φερέ]]
*1976: *L'Affiche rouge* του [[Φρανκ Κασεντί]]
*1977: *Paradiso* του [[Κριστιάν Μπρικού]]
*1978: * Bako-l'autre rive* του [[Ζακ Σαμπρέ]]
*1979: *Certaines nouvelles'' του Ζακ Νταβιλά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Βραβείο Ζαν Βιγκό στην imdb

Ζαν Βιγκο
American Horror Story: Asylum

Το ***American Horror Story: Asylum*** είναι η δεύτερη σεζόν της αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς τρόμου American Horror Story, που δημιουργήθηκε από τους Ράιαν Μέρφι και Μπραντ Φάλτσακ. Προβλήθηκε στο κανάλι FX, από τις 17 Οκτωβρίου 2012 έως τις 23 Ιανουαρίου 2013. Η υπόθεση της δεύτερης σεζόν παρουσίασε μια απόκλιση από αυτή της πρώτης σεζόν, με καινούριους χαρακτήρες και καινούρια τοποθεσία.

Η σεζόν ξεκινάει το 1964 στο φανταστικό φρενοκομείο Briarcliff Manor, και ασχολείται με ιστορίες του προσωπικού και των κρατουμένων που ζουν εκεί, ενώ οι σκηνές εναλλάζονται από το παρελθόν στο παρόν. Οι ηθοποιοί από την προηγούμενη σεζόν που επιστρέφουν και υποδύονται νέους ρόλους είναι οι, Ζάκαρι Κουίντο, Σάρα Πόλσον, Έβαν Πίτερς, Λίλι Ρέιμπ, Τζέσικα Λαντζ, Ντίλαν Μακντίρμοτ και Φράνσις Κόνροϊ, μαζί με νέες προσθήκες, τους Τζόσεφ Φάινς, Λίζι Μπροσερέ και Τζέιμς Κρόμγουελ.

Asylum
Κατηγορία:Δαίμονες στην τηλεόραση
Εθνικό Ινστιτούτο της Κορεατικής Γλώσσας

Το **Εθνικό Ινστιτούτο της Κορεατικής Γλώσσας** είναι ρυθμιστής γλώσσας της κορεατικής.  Δημιουργήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1991, από το Προεδρικό Διάταγμα 13163 (14 Νοεμβρίου 1990). Εδρεύει στη Σεούλ στη Νότια Κορέα. 

Το ινστιτούτο ιδρύθηκε αρχικά σε μη κυβερνητικό επίπεδο ως **Ακαδημία της Κορεατικής Γλώσσας** το 1984. Όταν το ινστιτούτο απέκτησε καθεστώς θυγατρικής του κορεατικού υπουργείο Πολιτισμού, μετονομάστηκε σε **Εθνική Ακαδημία της Κορεατικής Γλώσσας** το 1991. Μετονομάστηκε στο σημερινό του όνομα το 2005. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ρυθμιστές γλώσσας
Κατηγορία:Κορεατική γλώσσα
Γλώσσα Σίλλα

Η **γλώσσα Σίλλα**, ή **Σίλλα** ήταν Κορεανική γλώσσα που ομιλούταν στο αρχαίο βασίλειο Σίλλα (57 π.Χ. – 935 μ.Χ.), ένα από τα Τρία Βασίλεια της Κορέας.

Είναι γενικά αποδεκτό ότι η γλώσσα ήταν παρόμοια με εκείνη του Κόγκουριο και Μπέκτζε. Τα λογοτεχνικά αρχεία της γλώσσας Σίλλα, όπως τα χιάνγκα, ξεπερνούν αριθμητικά τις γλώσσες του Κόγκουριο και Μπέκτζε. Μερικές φορές θεωρείται ως συνώνυμη με τα παλαιά Κορεατικά αν και αυτό συνήθως χρησιμοποιείται ως όρος κάλυψης για τις τρεις γλώσσες των Τριών Βασιλείων.

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της Κορεατικής γλώσσας
* Γλώσσες Μπούγιο
* Παλαιά Κορεατικά
** Γλώσσα Κόγκουριο
** Γλώσσα Μπέκτζε

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 新羅語 (Η γλώσσα των Σίλλα) (Chinese Traditional Big5 code page), μέσω του Internet Archive
Κατηγορία:Γλώσσες της Κορέας
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Ναυμαχία της Μεθώνης (αποσαφήνιση)

Με τον όρο **Ναυμαχία της Μεθώνης** μπορεί να αναφέρονται οι εξής ναυμαχίες που έγιναν κοντά στην σημερινή κωμόπολη της Μεθώνης Μεσσηνίας: 

* Ναυμαχία της Μεθώνης (1403)
* Ναυμαχία της Μεθώνης (1500) 
* Ναυμαχία της Μεθώνης (1825)
Εμπεδοκλής (ηφαίστειο)

Ο **Εμπεδοκλής** (*Empedocles*) είναι μεγάλο υποθαλάσσιο ηφαίστειο στη Μεσόγειο Θάλασσα, που απέχει περί τα 40 χιλιόμετρα από τη νότια ακτή της Σικελίας. Πήρε το όνομά του από τον αρχαίο Έλληνα προσωκρατικό φιλόσοφο Εμπεδοκλή, πολίτη της κοντινής (περ. 78 χιλιόμετρα) πόλεως του Ακράγαντα (σημερινό Αγκριτζέντο), ο οποίος σύμφωνα με μια παράδοση αυτοκτόνησε πέφτοντας μέσα στον κρατήρα ηφαιστείου (της Αίτνας).

Κατά το Εθνικό Ινστιτούτο Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας της Ιταλίας, η όλη ηφαιστειακή δομή έχει ύψος 400&nbsp;μέτρα πάνω από τον πυθμένα της Μεσογείου και βάση με μήκος 30 χιλιόμετρα και πλάτος 25 χιλιόμετρα. Εντάσσεται σε ένα ευρύτερο ηφαιστειακό πεδίο, τα λεγόμενα «Φλεγραία Πεδία της Θάλασσας της Σικελίας» (*Campi Flegrei del Mar di Sicilia*), στον Πορθμό της Σικελίας.

Το ηφαίστειο δεν δείχνει σημάδια για έκρηξη στο κοντινό μέλλον. Σήμερα η κορυφή του βρίσκεται 7 ως 8 μέτρα κάτω από τη στάθμη της θάλασσας. Ωστόσο, το έτος 1831 υψώθηκε πάνω από αυτή, δημιουργώντας μία νέα νησίδα, που έγινε γνωστή ως **[[Φερδινάνδεα]]** ή **Νήσος Γκράχαμ**. Προκλήθηκε τότε διαμάχη για την κυριότητα του νέου νησιού ανάμεσα σε 4 κράτη. Το νησί όμως ξαναβυθίστηκε στα νερά της Μεσογείου 5 μήνες αργότερα.

## Δείτε επίσης
* Πόρτο Εμπέντοκλε στη Σικελία
* Υποθαλάσσιο όρος Ερατοσθένης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ιταλίας
Κατηγορία:Υποβρύχια ηφαίστεια
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σικελίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μεσογείου
Χέινκιλ

Το **Χέινκιλ** (*Hengill*) είναι ηφαίστειο στο νοτιοδυτικό μέρος της Ισλανδίας, στα νότια του Θίνκβετλιρ, με υψόμετρο κορυφής 803 μέτρα και έκταση περίπου 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Το ηφαίστειο είναι ενεργό, με πολυάριθμες θερμές πηγές και φουμαρόλες στις πλαγιές του, αλλά η τελευταία του έκρηξη συνέβη πριν από 1.900 χρόνια. Το Χέινκιλ αποτελεί σημαντική πηγή ενέργειας για τη νότια Ισλανδία χάρη στους γεωθερμικούς σταθμούς Nesjavellir και Hellisheiði (τον δεύτερο και τον τρίτο μεγαλύτερο της χώρας, αντιστοίχως).

Η περιοχή του ηφαιστείου είναι κατάλληλη για πεζοπορία και υπάρχουν πολλά μονοπάτια για τους περιπατητές. Η κωμόπολη Χβεραγκέρδι με τις πολλές θερμές πηγές βρίσκεται στην ίδια περιοχή.

Υπάρχουν μερικές τοπικές παραδόσεις και θρύλοι που συνδέονται με τη γενικότερη περιοχή του ηφαιστείου. Σε έναν από αυτούς, ένας νεαρός αγρότης λέγεται ότι σκότωσε τη γυναίκα-τρολ Jóra στον ύπνο της. Η Jóra ενέδρευε για αθώους περιπλανώμενους ή καβαλάρηδες στο μονοπάτι πάνω από το Ντυραφγιόλ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Το Χέινκιλ  στον «Κατάλογο Ηφαιστείων της Ισλανδίας»
* Χάρτης

Χεινκιλ
Suspiria

Το ***Suspiria*** (προφέρεται ως sʊsˈpɪ.ri.a) είναι μια ιταλική υπερφυσική ταινία τρόμου του 1977, σε σκηνοθεσία Ντάριο Αρτζέντο. Το σενάριο γράφτηκε από τον σκηνοθέτη και την Ντάρια Νικολόντι, το οποίο βασίστηκε ελαφρώς στην ιστορία του Τόμας ντε Κουίνσι, *Suspiria de Profundis*.  Η παραγωγή έγινε από τον Αρτζένο και τον αδελφό του, Κλαούντιο. Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Τζέσικα Χάρπερ, η οποία υποδύεται μία μπαλαρίνα που μεταφέρεται σε μία διακεκριμένη γερμανική σχολή μπαλέτου, που όμως μετά από κάποιες βίαιες δολοφονίες, αντιλαμβάνεται ότι αποτελεί τη βιτρίνα μιας υπερφυσικής συνωμοσίας. Στην ταινία συμμετέχουν και οι Στεφανία Κασίνι, Φλάβιο Μπούτσι, Μίγκελ Μπόζε, Αλίντα Βάλι, Ούντο Κιρ και Τζόαν Μπένετ, της οποίας ήταν και ο τελευταίος κινηματογραφικός ρόλος. 

Η ταινία αποτελεί μέρος της τριλογίας του Αρτζέντο *Le Tre madri*. Την τριλογία συμπληρώνουν οι ταινίες *[[Inferno (ταινία, 1980)|Inferno]]* (1980) και *[[The Mother of Tears]]* (2007). Το *Suspiria* θεωρείται μία από τις γνωστότερες δουλείες του Αρτζέντο, το οποίο δέχτηκε καλή κριτική για τα οπτικά και στιλιστικά εφέ, για τη χρήση ζωηρών χρωμάτων, καθώς και για τη μουσική του επένδυση, την οποία έγραψε η ιταλική progressive rock μπάντα Goblin.

Το *Suspiria* έλαβε υποψηφιότητα στα βραβεία Saturn, στην κατηγορία Καλύτερος Δεύτερος Γυναικείος Ρόλος, για την ερμηνεία της Τζόαν Μπένετ, το 1978, καθώς επίσης και στην κατηγορία Best DVD Classic Film Release, το 2002. Πλέον η ταινία θεωρείται καλτ, καθώς επίσης και μία από τις πιο σημαντικές ταινίες για το είδος το τρόμου. Το 2018, κυκλοφόρησε διασκευή της εν λόγω ταινίες με το ίδιο όνομα, στην οποία συμμετείχε με δευτερεύοντα ρόλο και η πρωταγωνίστρια της ταινίας Χάρπερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1977
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Λατινόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία
Κατηγορία:Giallo ταινίες
Κατηγορία:Υπερφυσικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντάριο Αρτζέντο
Άγιος Ευστάθιος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Άγιος Ευστάθιος** μπορεί να αναφέρεται:
*Άγιος Ευστάθιος, νησί της Καραϊβικής
*Άγιος Ευστάθιος (χριστιανισμός)
*Άγιος Ευστάθιος Κιμώλου, νησίδα του Αιγαίου
*Άγιος Ευστάθιος Αμμοχώστου, χωριό της Κύπρου
Άγιος Κωνσταντίνος ο εξ Αγαρηνών

Ο **Άγιος Κωνσταντίνος** καταγόταν από το χωριό Υψηλομέτωπο της Μυτιλήνης από γονείς Μουσουλμάνους. Απαγχονίστηκε από τους Τούρκους στις 2 Ιουνίου 1819 στην Κωνσταντινούπολη.

## Βιογραφία
Σε ηλικία δεκαπέντε ετών τον δηλητηρίασε μια Τούρκισσα και έμεινε τυφλός και κατάκοιτος επί τρία έτη. Θεραπεύτηκε όμως, όταν πλύθηκε σε ένα αγίασμα, όπως μια Χριστιανή πρότεινε στη μητέρα του. Κατόπιν πήγε στη Σμύρνη, για να εργαστεί σε ένα οπωροπωλείο. Συχνά, λόγω του επαγγέλματός του, πήγαινε στη Μητρόπολη, όπου παρακολουθούσε ωφέλιμες συζητήσεις και χριστιανικά αναγνώσματα. Έτσι άναψε στην καρδιά του η επιθυμία να γίνει Χριστιανός. Πήγε στο Άγιον Όρος και εκμυστηρεύτηκε το σχέδιο του σε μοναχούς, οι οποίοι όμως τον παρέπεμψαν στον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε', εξόριστο τότε στη Μονή Ιβήρων. Με την καθοδήγηση του Πατριάρχη, αφού ετοιμάστηκε στη Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, βαπτίστηκε. 

## Το μαρτύριο
Εν συνεχεία, μετέβη στη Μαγνησία της Μ. Ασίας για να μεταστρέψει και τα άλλα αδέλφια του. Περνώντας από το Αϊβαλί, αναγνωρίστηκε από έναν Τούρκο, συνελήφθη και οδηγήθηκε στον αγά. Ομολόγησε ότι ήταν τουρκικής καταγωγής και είχε βαπτιστεί χριστιανός. Τον μετέφεραν στην Κωνσταντινούπολη, όπου και εκεί, αφού συνέχισαν να τον βασανίζουν, τον απαγχόνισαν στις 2 Ιουνίου 1819.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Νεομάρτυρες
Θεματολογία ΛΟΑΤ στη μυθολογία

**Η ΛΟΑΤ θεματολογία στη μυθολογία** εμφανίζεται σε μυθολογικές και θρησκευτικές αφηγήσεις, που περιλαμβάνουν ιστορίες από ρομαντική αγάπη ήσεξουαλικότητα ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου ή θεϊκές πράξεις που έχουν ως αποτέλεσμα αλλαγές στο φύλο. Αυτοί οι μύθοι είναι μορφές έκφρασης της ΛΟΑΤ κοινότητας (lesbian, gay, bisexual, transgender), και σύγχρονες αντιλήψεις για τη σεξουαλικότητα και το φύλο που εχουν εφαρμοστεί πανω τους. Πολλές μυθολογίες αποδίδουν τη ομοφυλοφιλία και τη ρευστότητα του φύλου στον άνθρωπο ως τη δράση των θεών ή άλλων υπερφυσικών παρεμβάσεων.

Η παρουσία της ΛΟΑΤ θεματολογίας στη δυτική μυθολογία έχει γίνει αντικείμενο έντονης μελέτης. Η ακαδημαϊκή μελέτη των σπουδών φύλου και η queer θεωρία, για τις μη δυτικές μυθικές παράδοσεις είναι λιγότερο ανεπτυγμένες, αλλά έχει αυξηθεί από το τέλος του εικοστού αιώνα.
Μύθοι συχνά περιλαμβάνουν το να είσαι γκέι, αμφιφυλόφιλος ή τρανς* ως σύμβολα, για ιερές ή μυθικές εμπειρίες. Ο Devdutt Pattanaik γράφει ότι οι μύθοι "συλλαμβάνουν το συλλογικό ασυνείδητο ενός λαού", και ότι αυτό σημαίνει ότι αντανακλούν τις βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις
για τις διάφορες σεξουαλικότητες που μπορεί να είναι σε αντίθεση με τα καταπιεστικά κοινωνικά ήθη.

## Κριτική οπτική

Το καθεστώς της μυθολογίας ποικίλλει ανάλογα με τον πολιτισμό. Οι μύθοι γενικά πιστεύεται ότι είναι κυριολεκτικά αλήθεια μέσα στην κοινωνία που τους δημιούργησε και θεωρούνται εσφαλμένοι ή φανταστικοί αλλού. Οι πολιτισμοί ενδέχεται να έχουν μύθους που περιέχουν ψυχολογικές ή αρχετυπικές αλήθειες. Μύθοι έχουν χρησιμοποιηθεί για να εξηγήσουν και να επικυρώσουν τους κοινωνικούς θεσμούς ενός συγκεκριμένου πολιτισμού, καθώς και να εκπαιδεύσουν τα μέλη του πολιτισμού. Αυτός ο κοινωνικός ρόλος έχει χρησιμοποιηθεί για ιστορίες που περιλαμβάνουν αγάπη από άτομα του ίδιου φύλου, για να εκπαιδεύσει τους ανθρώπους για τη σωστή στάση απεναντι στη σεξουαλική δραστηριότητα προς το ίδιο φύλο και την ισότητα των κατασκευών.

## Σημειώσεις

Κατηγορία:ΛΟΑΤ πολιτισμός
Κατηγορία:ΛΟΑΤ και θρησκεία
Κατηγορία:ΛΟΑΤ στην Αυστραλία
Κατηγορία:ΛΟΑΤ στην Ελλάδα
Αντρέι του Πολότσκ

O **Αντρέι**, λιθουαν. Andrius Algirdaitis (π. 1325 - 12 Αυγούστου 1399) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν δούκας τού Πολότσκ (1342-1387) και τού Πσκοβ (1342-48, δια τού αντιπροσώπου του Γιούρι). 
## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της πρώτης συζύγου του Μαρίας, κόρης τού Γιαροσλάβ πρίγκιπα τού Βιτέμπσκ.

Το 1342 ακολούθησε τον πατέρα του και τον θείο του Κεστούτις σε πόλεμο εναντίον τού Λιβονιακού Τάγματος και έτσι βοήθησαν τη Δημοκρατία τού Πσκοβ. Η πόλη τού ζήτησε να μείνει ως δούκας της, ώστε η παρουσία του να είναι εγγύηση της υποστήριξης τού Αλγκίρντας. Ο Αντρέι δέχθηκε και βαπτίστηκε Ορθόδοξος με το όνομα αυτό· το παγανιστικό πρότερο όνομά του δεν μας είναι γνωστό. Έμεινε για λίγο διάστημα εκεί και επέστρεψε στη Λιθουανία, ίσως ένεκα της αποβίωσης τού μεγάλου θείου του Βαΐνιους δούκα τού Πολότσκ. Η πόλη αυτή ήταν ζωτικής σημασίας για τη Λιθουανία, μια και βρισκόταν μεταξύ της Λιθουανίας και τού Λιβονιακού Τάγματος. Ο Αντρέι έγινε δούκας τού Πολότσκ και βοήθησε την άμυνα της χώρας του έναντι των επιθέσεων τού Λιβονιακού Τάγματος. Στο Πσκοβ άφησε αντιπρόσωπό του κάποιον Γιούρι. Ο ιστορικός Αλβύντας Νικζεντάτις υποθέτει, πως ίσως ήταν εγγονός τού Γκεντιμίνας (πατέρα τού Αλγκίρντας και αδελφού τού Βαΐνιους).

Ο Γιούρι έμεινε στο Πσκοβ ως το 1348, οπότε το Λιβονικό Τάγμα οργάνωσε μεγάλη επίθεση στη Λιθουανία. Ο στρατός της πόλης είχε πάει να βοηθήσει το Νόβγκοροντ εναντίον της Σουηδίας, όταν το Λιβονιακό Τάγμα επιτέθηκε στο Ίζμπορσκ, φρούριο τού Πσκοβ· ο Γιούρι απεβίωσε στην επίθεση. Επειδή οι Λιθουανοί δεν μπόρεσαν να υπερασπίσουν το Πσκοβ, η πόλη αρνήθηκε άλλον απεσταλμένο της Λιθουανίας. Τότε ο Αντρέι συνέλαβε όλους τους εμπόρους από το Πσκοβ και κατάσχεσε τα αγαθά τους, με αποτέλεσμα οι καλές σχέσεις της Λιθουανίας με το Πσκοβ να τελειώσουν. Ο Αντρέι έμεινε δούκας τού Πολότσκ για τα επόμενα 39 έτη.

Το 1377 απεβίωσε ο Αλγκίρντας, που είχε ορίσει διάδοχο τον Γιαγκιέλο, μεγαλύτερο γιο τού Αλγκίρντας από τη δεύτερη σύζυγό του Ουλιάνα. Ο Αντρέι διεκδίκησε τον θρόνο, με συνέπεια το τέλος του.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Matulevičius, Algirdas (2004). "Andrius Algirdaitis". In Spečiūnas, Vytautas. Lietuvos valdovai (XIII-XVIII a.): enciklopedinis žinynas (in Lithuanian). Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas. pp. 51–52. ISBN 5-420-01535-8.
* Jonynas, Ignas (1933–1944). "Andrius". In Biržiška, Vaclovas. Lietuviškoji enciklopedija (in Lithuanian). I. Kaunas: Spaudos Fondas. pp. 575–585.
* Nikžentaitis, Alvydas (1989). Gediminas (in Lithuanian). Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija. p. 13.
* Jonynas, Ignas (1933–1944). "Dimitras". In Biržiška, Vaclovas. Lietuviškoji enciklopedija (in Lithuanian). VI. Kaunas: Spaudos Fondas. pp. 912–914.

Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Κλίμα του Ρατζαστάν

[εναλλ.=View of Indira Gandhi Canal|μικρογραφία|Το κανάλι Ίντιρα Γκάντι ήταν απαραίτητη λόγω της λειψυδρίας στην [Έρημος Ταρ|Έρημο Θαρ η οποία καλύπτει το δυτικό τμήμα του Ρατζαστάν]]
εναλλ.=Mount Abu in Sirohi district|μικρογραφία|Το όρος Αμπού είναι από τα δροσερότερα μέρη της πολιτείας

Το **Κλίμα του [[Ρατζαστάν]]** στην βορειοδυτική Ινδία είναι γενικά ξηρό ή ημίξηρο και καταγράφονται αρκετά υψηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια του έτους, με ακραίες θερμοκρασίες τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειμώνα.

## Ιστορία
Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν το μεγαλύτερο μέρος της πολιτείας πέφτει στη κατηγορία BWh (ζεστό ερημικό κλίμα) και τα υπόλοιπα τμήματα της πολιτείας πέφτει στη κατηγορία BSh (κρύο ημίξηρο κλίμα). Το κλίμα της πολιτείας ποικίλει από ξηρό σε ημίξηρο. Η πολιτεία λαμβάνει χαμηλές και μεταβλητές βροχοπτώσεις και συνεπώς είναι επιρρεπής σε ξηρασίες.

## Εποχές

### Καλοκαίρι
Λόγω της γεωγραφίας της πολιτείας, οι θερμοκρασίες ξεπερνούν συχνά τους 40 με 45 βαθμού Κελσίου στις περισσότερες περιοχές.

Λόγω της τοποθεσίας η μεγαλύτερη εποχή στο Ρατζαστάν είναι το καλοκαίρι.

Σε αυτό το διάστημα η τουριστική δραστηριότητα της πολιτείας είναι πολύ χαμηλή.

Ο στρατός μειώνει τις ώρες περιπολίας.

### Χειμώνας
Ο κρύος καιρός αρχίζει νωρίς τον Οκτώβριο και τελειώνει στα μέσα Ιανουαρίου. Το κλίμα αυτών των μηνών είναι ευχάριστο με πολύ κρύο.

Η πολιτεία έχει δύο διακριτές περιόδους βροχοπτώσεων: τις βροχοπτώσεις λόγω του νοτιοδυτικού Μουσώνα μετά το καλοκαίρι και τις βροχοπτώσεις λόγω των Δυτικών Διαταραχών στη ξηρή εποχή.

### Θερμοκρασία

### Βροχοπτώσεις

## Καταστροφές

### Ξηρασία και πείνα
Η πολιτεία λαμβάνει χαμηλές και μεταβλητές βροχοπτώσεις και συνεπώς είναι επιρρεπής σε ξηρασίες. Η διαθεσιμότητα του νερού είναι μικρότερη λόγω της απουσίας ποταμών και λιμνών.

### Πλημμύρες
Λόγω του κακού συστήματος αποστράγγισης, υπάρχουν περιστασιακές πλημμύρες. Μερικές φορές υπάρχουν πλημμύρες στο δυτικό Ρατζαστάν.

## Ρύπανση
Περιστασιακά έχουν καταγραφεί περιστατικά ρύπανσης σε μεγάλες πόλεις του Ρατζαστάν.

## Δείτε επίσης

*Κλίμα της Ινδίας
*Κλιματικές περιοχές της Ινδίας
*Λου (άνεμος)
* Έρημος Θαρ

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ρατζαστάν