open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λουτρά Θερμοπυλών Φθιώτιδας

Τα **Λουτρά Θερμοπυλών** είναι στην πραγματικότητα οι εγκαταστάσεις της ομώνυμης γνωστής από την αρχαιότητα ιαματικής πηγής (ένα υδροθεραπευτήριο και δύο ξενοδοχειακές μονάδες) σε απόσταση 16 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία, 26 χλμ. Δ. από τα Καμένα Βούρλα και δίπλα (δυτικά) στον οικισμό Θερμοπυλών. Βόρειά τους περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1 και η παλαιά ΕΟ Αθηνών - Θεσσαλονίκης. Η ιαματική πηγή, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, δημιουργήθηκε από τον Ήφαιστο όταν η Αθηνά του το ζήτησε για να πλένεται στα νερά της, ο Ηρακλής μετά τους άθλους του και να ανακτά τις δυνάμεις του. Η οργάνωση των πηγών άρχισε το 1935, η θερμοκρασία των νερών είναι 40<sup>ο</sup>C και βοηθούν στη θεραπεία ρευματικών, γυναικολογικών και παθήσεων περιφερειακών νεύρων. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρονται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 να απογράφονται στην τότε κοινότητα Δρακοσπηλιάς. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τις Θερμοπύλες αποτελούν την τοπική κοινότητα Θερμοπυλών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Τσαρτάρ

Το **Τσαρτάρ** (αρμενικά: Ճարտար, Chartar· αζερικά: Çartar) είναι πόλη de jure στην περιοχή Χοτζαβέντ του Αζερμπαϊτζάν, de facto υπό τον έλεγχο της αυτοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας του Αρτσάχ ως τμήμα της Επαρχίας Μαρτουνί.

Κατά το 2015, η πόλη είχε πληθυσμό 4.000 κατοίκους. 

## Συλλογή

File:Սևակ Ղուկասյանի անվան մարզամշակութային պալատ.jpg|Το Αθλητικό και Πολιτιστικό Παλάτι στο Τσαρτάρ.
File:Արցախյան ազատամարտում զոհված նահատակների հուշարձան.jpg|Μνημείο πεσόντων του πρώτου πόλεμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ στο Τσαρτάρ.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Χοτζαβέντ

Το **Χοτζαβέντ** (αζερικά: Xocavənd) ή **Μαρτουνί** (αρμενικά: Մարտունի) είναι πόλη και  πρωτεύουσα της επαρχίας Χοτζαβέντ του Αζερμπαϊτζάν. Η πόλη ήταν υπό τον έλεγχο της αυτοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας του Αρτσάχ ως το κέντρο της Επαρχίας Μαρτουνί. Βρίσκεται περίπου 41 χιλιόμετρα ανατολικά της περιφερειακής πρωτεύουσας, Χανκεντί. Έχει πληθυσμό 5.700 κατοίκων από το 2015.

## Συλλογή

Martuni003.jpg|Ιερός Ναός του Αγίου Νερσή του Μέγα στο Χοτζαβέντ, άνοιξε το 2004
Martuni010a.JPG|Δρόμος στο Χοτζαβέντ 
Martuni,_Artsakh.JPG|Μνημείο στο Χοτζαβέντ 


## Κλίμα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Πρόεδρος της Περιφερειακής Κυβέρνησης των Αζορών

Ο **Πρόεδρος της Κυβέρνησης των Αζορών** είναι αρχηγός κυβέρνησης στην αυτόνομη περιφέρεια των Αζορών στην Πορτογαλία. Η θέση συστάθηκε το 1976, λίγο μετά την Επανάσταση των Γαριφάλων, με την οποία εγκαθιδρύθηκε η Τρίτη Πορτογαλική Δημοκρατία.

Έπειτα από τη διεξαγωγή των πρώτων περιφερειακών εκλογών στις 8 Σεπτεμβρίου 1976, ο αρχηγός του πρώτου κόμματος εγκαταστάθηκε ως ο πρώτος Πρόεδρος της Κυβέρνησης των Αζορών. Στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε αρχικά ο Ζοάο Μπόσκο Μότα Αμαράλ.

## Πρόεδροι
Ακολουθεί κατάλογος με τους προέδρους της κυβέρνησης της αυτόνομης περιφέρειας.
Τα νούμερα σε λατινική γραφή αναφέρονται στην εκάστοτε βουλή.
Ο πρώην στρατιωτικός διοικητής των Αζορών, Αλτίνο Πίντο ντε Μαγκαλιάες, υπηρέτησε ως ο μοναδικός πρόεδρος της περιφερειακής χούντας και ντε φάκτο αρχηγός κυβέρνησης, έπειτα από την Επανάσταση των Γαριφάλων και μέχρι την ανάληψη καθηκόντων του προέδρου Μότα Αμαράλ.
Σημερινός πρόεδρος της Κυβέρνησης των Αζορών είναι ο Ζοζέ Μανουέλ Μπολιέιρο, ο οποίος συμφώνησε με όλα τα δεξιά κόμματα να κυβερνήσει, παρά την 2η θέση που έλαβαν στις περιφερειακές εκλογές που έγιναν στις 25 Οκτωβρίου 2020.

Τα χρώματα υποδηλώνουν την πολιτική τοποθέτηση κάθε Προέδρου.
:
:
:

## Γραμμή του χρόνου


ImageSize = width:800 height:auto barincrement:12
PlotArea = top:10 bottom:30 right:130 left:20
AlignBars = early

DateFormat = yyyy
Period = from:1975 till:2021
TimeAxis = orientation:horizontal
ScaleMajor = unit:year increment:10 start:1975

Colors =
  id:canvas   value:rgb(0.97,0.97,0.97)
  id:JG  value:blue
  id:PS  value:pink
  id:PSD  value:orange

Backgroundcolors = canvas:canvas

BarData =
  barset:Popes

PlotData=
  width:5 align:left fontsize:S shift:(5,-4) anchor:till
  barset:Popes
  from:1975 till:1976 color:JG text:"Αλτίνο Πίντο ντε Μαγκαλιάες"
  from:1976 till:1995 color:PSD text:"Ζοάο Μπόσκο Μότα Αμαράλ"
  from:1995 till:1996 color:PSD text:"Αμπέρτο Μαντρούγκα ντα Κόστα"
  from:1996 till:2012 color:PS text:"Κάρλος Σέσαρ"
  from:2012 till:2020 color:PS text:"Βάσκο Κορντέιρο"  
  from:2020 till:end color:PSD text:"Ζοζέ Μανουέλ Μπολιέιρο"  


## Σημειώσεις και παραπομπές


Αζορων
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Σύνθετο ατομικό τριών οργάνων ανδρών

Το **σύνθετο ατομικό ανδρών με τρία όργανα** ή τρίαθλο γυμναστικής ήταν ένα από τα έντεκα αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η μοναδική φορά που το εν λόγω αγώνισμα έλαβε χώρα σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη το διήμερο 1-2 Ιουλίου στο Φράνσις Φιλντ. Τα τρία όργανα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν το δίζυγο, το μονόζυγο και ο ίππος και κάθε αθλητής είχε δικαίωμα για μία προσπάθεια στο κάθε ένα. Για κάθε προσπάθεια, τρεις κριτές έδιναν βαθμολογία από το 0 έως το 5. Έτσι, κάθε αθλητής μπορούσε να πάρει έως 15 βαθμούς ανά όργανο και έως 45 στο σύνολο.

Συμμετείχαν συνολικά 119 αθλητές από 3 χώρες. Νικητής αναδείχθηκε ο Άντολφ Σπίνλερ από την Ελβετία (το μοναδικό χρυσό μετάλλιο της χώρας στους Αγώνες του 1904) με 43.49 βαθμούς. Το ασημένιο κατέκτησε ο Τζούλιους Λένχαρτ από τις ΗΠΑ με 43 βαθμούς και το χάλκινο ο Βίλελμ Βέμπερ από τη Γερμανία με 41.60 βαθμούς.

Τα αποτελέσματα από αυτό το αγώνισμα, όπως και από το τρίαθλο του στίβου, χρησιμοποιήθηκαν για να καθορίσουν την τελική κατάταξη στο αγώνισμα του σύνθετου ατομικού.

## Τελική κατάταξη
Αναλυτικά, η τελική κατάταξη των πρώτων 30 αθλητών:

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Σύνθετο ατομικό τριών οργάνων
Σούζαν Ντούγκαν

Η **Λαίδη Σούζαν Ντούγκαν** (Dame Susan Dilys Dougan,  GCMG , OBE (πατρικό όνομα: **Ryan**,   γεννημένη στις 3 Μαρτίου 1955 στο   Κολοναρί του Αγίου Βικεντίου  ), ήταν η Γενική Κυβερνήτρια του Αγίου Βικεντίου και των Γρεναδίνων από την 1η Αυγούστου 2019 έως τις 6 Ιανουαρίου 2026.   Είναι η πρώτη γυναίκα Γενική Κυβερνήτης του Αγίου Βικεντίου και των Γρεναδίνων. 

Τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου στις 29 Ιανουαρίου 2020. 

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Σούζαν Ντίλις Ντούγκαν  γεννήθηκε στο χωριό Κολοναρί στον Άγιο Βικέντιο. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στο πρόγραμμα σπουδών και αξιολόγησης από το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον στο Χαμσάιρ της Αγγλίας.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα της ως μη πτυχιούχος δασκάλα. Σε μια καριέρα 34 ετών, η Ντούγκαν ανήλθε στις βαθμίδες της ιεραρχίας και έγινε διευθύντρια του Γυμνασίου Θηλέων του Αγίου Βικεντίου (2001-2004) και αργότερα διετέλεσε Διευθύντρια Εκπαίδευσης από το 2004 έως το 2009. Υπηρέτησε επίσης ως υφυπουργός από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Σεπτέμβριο του 2013. 
Η Ντούγκαν έχει επίσης θητεύσει στον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών εκπροσωπώντας τον Άγιο Βικέντιο και τις Γρεναδίνες. 

Διορίστηκε αναπληρώτρια του Γενικού Κυβερνήτη τον Δεκέμβριο του 2014. Η Ντούγκαν ορκίστηκε ως η πρώτη γυναίκα Γενική Κυβερνήτης του Αγίου Βικεντίου και των Γρεναδίνων την 1η Αυγούστου 2019. Ορκίστηκε ενώπιον του δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Μπράιαν Κοτλ  και την τελετή ορκωμοσίας της παρακολούθησαν κρατικοί αξιωματούχοι, καθώς και συγγενείς και φίλοι, όπως και τα μέσα ενημέρωσης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Σιχάν

Ο όρος **Σιχαν**, (師範, ιαπωνικά) χρησιμοποιείται σε πολλές Ιαπωνικές Πολεμικές Τέχνες ως τιμητικός τίτλος ενός ειδήμονα ή, γενικότερα, ανώτερου διδασκάλου. Μπορεί να αποδοθεί ως "Ανώτατος Δάσκαλος" ή απλώς "Δάσκαλος".

Η χρήση του όρου αφορά κυρίως σε κάποια σχολή ή οργάνωση, εξάλλου η απόκτηση του τίτλου γίνεται μόνο μέσα από κάποιο ίδρυμα αυτής της φύσης. Στο αϊκίντο ο τίτλος *σιχαν συχνά* απονέμεται στους προπονητές της 6ης βαθμίδας. Μερικές φορές διασυνδέεται με συγκεκριμένα δικαιώματα όπως τη δυνατότητα απονομής μαύρης ζώνης. Εντούτοις ο τίτλος είναι διαφορετικός στα κανονικά ταξινομικά συστήματα απονομής ζωνών (段位 *dan'i- Δαν-ί*) 

## Διαβάστε επίσης
Σένσει ,(το άρθρο δεν έχει ενταχθεί στην ελληνική βικιπαίδεια)

## Πηγές

# Ορισμός της Aikido Journal 
# '''^''' Aikido World Headquarters ・ Διεθνείς Κανονισμοί
# **^** Meik Skoss. "Shihan and Hanshi ". Koryu.Com. Ανακτήθηκε 29/11/2020 00:28

Κατηγορία:Ιαπωνικές πολεμικές τέχνες
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Σύνθετο ομαδικό ανδρών

Το **σύνθετο ομαδικό ανδρών** ήταν ένα από τα έντεκα αγωνίσματα γυμναστικής και το μοναδικό ομαδικό στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις.

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη το διήμερο 1-2 Ιουλίου στο Φράνσις Φιλντ. Συμμετείχαν 78 αθλητές από 13 γυμναστικούς συλλόγους των Ηνωμένων Πολιτειών, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν Αμερικανοί με γερμανική καταγωγή. Οι συμμετέχοντες διαγωνίστηκαν ατομικά σε έξι συνολικά αγωνίσματα: τρία γυμναστικής (δίζυγο, μονόζυγο, ίππος) και τρία στίβου (100 γιάρδες τρέξιμο, άλμα εις μήκος, σφαιροβολία). Για την τελική βαθμολογία κάθε συλλόγου χρησιμοποιήθηκαν οι ατομικές επιδόσεις των έξι πρώτων αθλητών του.

Νικητής αναδείχθηκε ο σύλλογος από τη Φιλαδέλφεια με 370.13 βαθμούς συνολικά. Τη δεύτερη θέση κατέκτησε ο σύλλογος από τη Νέα Υόρκη με 356.37 βαθμούς και την τρίτη ο αντίστοιχος από το Σικάγο με 352.79 βαθμούς.

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Σύνθετο ομαδικό
Βουλευτικές εκλογές 2020 στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες

**Γενικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στον Άγιο Βικέντιο και τις Γρεναδίνες στις 5 Νοεμβρίου 2020. Η ημερομηνία για την υποβολή υποψηφιοτήτων ήταν η 20η Οκτωβρίου 2020.  Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για το Εργατικό Κόμμα Ενότητας, την πέμπτη στη σειρά. Το κόμμα κέρδισε εννέα από τις δεκαπέντε έδρες, κερδίζοντας μία έδρα περισσότερη σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογές του 2015. Αυτές οι εκλογές σηματοδότησαν την πρώτη φορά από το 1998 που το κόμμα που έλαβε τις περισσότερες ψήφους δεν κέρδισε τις περισσότερες έδρες.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 15 εκλεγμένα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται σε μονοεδρική εκλογική περιφέρεια χρησιμοποιώντας το πλειοψηφικό σύστημα. Διορίζονται έξι ακόμη μέλη: τέσσερα από την κυβέρνηση και δύο από την αντιπολίτευση. 

Δεδομένου ότι οι προηγούμενες εκλογές είχαν διεξαχθεί το 2015, οι τρέχουσες εκλογές έπρεπε να διεξαχθούν συνταγματικά μέχρι τον Μάρτιο του 2021.  Ενώ οι προηγούμενες τρεις εκλογές είχαν διεξαχθεί τον Δεκέμβριο, ο πρωθυπουργός Ραλφ Γκονσάλβες επέλεξε να διεξαγάγει αυτές τις εκλογές τον Νοέμβριο. 

## Ιστορικό
Αρκετά μικρά κόμματα αποφάσισαν να μην συμμετάσχουν στις εκλογές. Το κόμμα SVG  και το Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα  αμφότερα τερμάτισαν την εκστρατεία τους πριν από την ημέρα υποβολής υποψηφιοτήτων Η αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος, Ανέζια Μπατίστ, ανακοίνωσε την παραίτησή της στις 9 Οκτωβρίου. Ανέφερε επίσης ότι το κόμμα δεν θα ελάμβανε μέρος στις προσεχείς εκλογές. 

## Υποψήφιοι
Ορίστηκαν 33 υποψήφιοι συνολικά: Από 15 όρισαν το ULP και το NDP, 2 κατήλθαν με το Πράσινο Κόμμα του Αγίου Βικεντίου και των Γρεναδίνων και ένα μέλος του ULP που ήταν υποψήφιο ως ανεξάρτητος στο Νότιο Λίγουαρντ.  

## Αποτελέσματα
Για πρώτη φορά από το 1998 το ULP δεν κέρδισε τη λαϊκή ψήφο. Ωστόσο, το ULP είδε την πλειοψηφία του να αυξάνεται κατά μία έδρα, με το Βόρειο Λίγουορντ, έδρα την οποία κέρδισε το ULP με διαφορά 7 ψήφων. Όλες οι άλλες έδρες παρέμειναν στο κόμμα που την είχε προηγουμένως.  Ο υποψήφιος του NDP για το Βόρειο Λίγουορντ, ο Ρόλαντ "Πατέλ" Μάθιους, ζήτησε την επαναληπτική καταμέτρηση των ψηφοδελτίων. Ορισμένα ψηφοδέλτια και από τις δύο πλευρές απορρίφθηκαν στην επαναληπτική καταμέτρηση και το τελικό αποτέλεσμα έδειξε ότι το ULP είχε κερδίσει με διαφορά 1 ψήφου. 

Ο Εθνικός Μηχανισμός Παρακολούθησης και Συμβουλευτικής (NMCM), παρατηρητής εγχώριων εκλογών, έκρινε ότι οι εκλογές ήταν γενικά ελεύθερες και δίκαιες.  Αυτό επιβεβαιώθηκε από μια αποστολή παρατηρητών της CARICOM . 

Ο Γκονσάλβες ορκίστηκε για πέμπτη θητεία στις 7 Νοεμβρίου, με τον Μοντγκόμερι Ντάνιελ να ορκίζεται ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης . Η Γενική Κυβερνήτρια, Σούζαν Ντούγκαν, συνεχάρη τον Γκονσάλβες για τη νίκη του που αποτελεί ρεκόρ. Στη συνέχεια του υπενθύμισε να "δημιουργήσει μια δομή για θεραπεία της κοινωνίας" μετά τις εκλογές, επικοινωνώντας με τους υποστηρικτές της αντιπολίτευσης καθώς και τους δικούς του. 

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2020
Αγιος Βικεντιος και Γρεναδινες
Εθνοσυνέλευση (Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες)

Η **Εθνοσυνέλευση του Αγίου Βικεντίου και των Γρεναδίνων** (επίσημα *House of Assembly of Saint Vincent and the Grenadines*) είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα του Αγίου Βικεντίου και των Γρεναδίνων.

Το σώμα έχει συνολικά 23 μέλη. Τα 15 εκπροσωπούν τις μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα. Τα έξι είναι γνωστά ως γερουσιαστές και διορίζονται από τον
από τον Γενικό Κυβερνήτη. Τέσσερις γερουσιαστές διορίζονται για να εκπροσωπήσουν την κυβέρνηση και δύο για να εκπροσωπήσουν την αντιπολίτευση. Τα υπόλοιπα δύο είναι ο γενικός εισαγγελέας, ο οποίος διορίζεται και ο πρόεδρος (της βουλής), ο οποίος εκλέγεται από τα κυβερνητικά μέλη του σώματος, σε συνεννόηση με την αντιπολίτευση.

## Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης
Ακολουθεί ένας κατάλογος με τα πρόσωπα που διετέλεσαν πρόεδροι του σώματος:

## Τελευταίες εκλογές (2025)

## Παραπομπές


Αγιος Βικεντιος
Κατηγορία:Πολιτική του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Καλό Χωριό Λασιθίου

Με την ονομασία **Καλό Χωριό Λασιθίου** αναφέρονται:

* το Καλό Χωριό Αγίου Νικολάου Λασιθίου, χωριό του δήμου Αγίου Νικολάου.
* το Καλό Χωριό Σητείας Λασιθίου, χωριό του δήμου Σητείας.
Αγία Παρασκευή Λαμίας Φθιώτιδας

Η **Αγία Παρασκευή** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, σε υψόμετρο 20 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Αγία Παρασκευή βρίσκεται στον κάμπο της Λαμίας, προς τον Μαλιακό κόλπο και σε απόσταση 6 χλμ. ανατολικά από την Λαμία. Στα νότια του χωριού περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1 και ανατολικά είναι η ΒΙ.ΠΕ Λαμίας. Πρόκειται για νέο σχετικά οικισμό, αρκετά πυκνοδομημένο ο οποίος αποτελεί τον μόνιμο τόπο κατοικίας πρώην κατοίκων των λοιπών ορεινών οικισμών της περιοχής. 

Νότια του χωριού και στην τοποθεσία «Πλατάνια» έχουν εντοπιστεί ίχνη συνεχούς κατοίκησής της από την νεότερη νεολιθική περίοδο μέχρι την ρωμαϊκή. Η περιοχή από το 1994 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος *«για λόγους προστασίας του προϊστορικού οικισμού, τα λείψανα του οποίου σώζονται διάσπαρτα στο γήλοφο που βρίσκεται στη θέση "Πλατάνια" και χρονολογείται από τους νεολιθικούς χρόνους μέχρι και τους ΥΕΙΙΙ χρόνους».* Η περιοχή νότια της Αγίας Παρασκευής, που περικλείεται από τον Αυτοκινητόδρομο 1 και γύρω από τον Μαλιακό (Κάτω ρους και εκβολές Σπερχειού) έχει χαρακτηριστεί Natura 2000.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ροδίτσης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Αγραδούλα, το Λιμογάρδι και το Παλαιοχώρι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αγίας Παρασκευής που υπάγεται στη  Δημοτική Ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ως κοινότητα έχει 957 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 922. Με την απογραφή του 2001 είχε 1.102 και 957 αντίστοιχα. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 59,111 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Η Γεωλογική - Γεωαρχαιολογική Μελέτη του Προϊστορικού Οικισμού της Αγίας Παρασκευής (Λαμία, Φθιώτιδα)"  από το Κέντρο Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Στυλίδας.
* Χάρτης του αρχαιολογικού χώρου Αγίας Παρασκευής ή Μεγάλης Βρύσης 
* Η ΒΙ.ΠΕ (Βιομηχανική Περιοχή) Λαμίας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Εκβλάστηση

[πλαίσιο|αριστερά|μικρογραφία|[Αναπαραγωγή με εκβλάστηση]]
Η **εκβλάστηση** είναι τρόπος αγενούς αναπαραγωγής κατά τον οποίο σε κάποιο σημείο του αρχικού κυττάρου  δημιουργείται ένα εξόγκωμα, το εκβλάστημα, το οποίο, είτε θα παραμένει ενωμένο είτε θα αποκοπεί από το γονικό οργανισμό ζώντας πλέον ως αυτοτελής οργανισμός .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αναπαραγωγή
Μεγάλη Βρύση Φθιώτιδας

Η **Μεγάλη Βρύση** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 30 μέτρα.

## Γεωγραφία
Η Μεγάλη Βρύση βρίσκεται στον κάμπο της Λαμίας, προς τον Μαλιακό κόλπο και απέχει 5 χλμ. ανατολικά από τη Λαμία. Νότια και δυτικά του χωριού περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1, δίπλα και νοτιοανατολικά είναι η Ροδίτσα, δίπλα και βορειοανατολικά η Αγία Παρασκευή. Υπάρχει και λειτουργεί ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μεγάλης Βρύσης που είναι μέρος της προαστιακής γραμμής που συνδέει το Λειανοκλάδι με τη Στυλίδα μέσω Λαμίας. Στη δυτική πλευρά του οικισμού λειτουργούν οι εγκαταστάσεις του Ι.Ε.Κ. Λαμίας.

Δυτικά του χωριού και στην τοποθεσία «Πλατάνια» έχουν εντοπιστεί ίχνη συνεχούς κατοίκησής της από τη νεότερη νεολιθική περίοδο μέχρι τη ρωμαϊκή. Η περιοχή από το 1994 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος *«για λόγους προστασίας του προϊστορικού οικισμού, τα λείψανα του οποίου σώζονται διάσπαρτα στο γήλοφο που βρίσκεται στη θέση "Πλατάνια" και χρονολογείται από τους νεολιθικούς χρόνους μέχρι και τους ΥΕΙΙΙ χρόνους».* Η περιοχή νότια και δυτικά της Μεγάλης Βρύσης, που περικλείεται από τον Αυτοκινητόδρομο 1 και γύρω από τον Μαλιακό (Κάτω ρους και εκβολές Σπερχειού) έχει χαρακτηριστεί Natura 2000.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται ως οικισμός από την εποχή της Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λαμιέων. Το 1975 με το ΦΕΚ 147Α - 22/07/1975 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεγάλης Βρύσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 989 κατοίκους. Με την απογραφή του 2001 είχε 890.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Η Γεωλογική - Γεωαρχαιολογική Μελέτη του Προϊστορικού Οικισμού της Αγίας Παρασκευής (Λαμία, Φθιώτιδα)"  από το Κέντρο Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Στυλίδας.
* Χάρτης του αρχαιολογικού χώρου Αγίας Παρασκευής ή Μεγάλης Βρύσης 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Κώστας Καλέντζης

Ο **Κώστας Καλέντζης** (Πρέβεζα, 1947) είναι ζωγράφος και μαθηματικός.

Σπούδασε στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, φοίτησε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ιωαννίνων και έκανε ελεύθερες σπουδές στη ζωγραφική σε εργαστήριο στην Αθήνα. Είναι μέλος στο Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας  (ΕΕΤΕ). Έχει παρουσιάσει έργα του σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και εξωτερικό

Από το 1976 ως τώρα έχει στο ενεργητικό του πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού (Ιαπωνία Karuizawa Nagano, ΗΠΑ Evanston Illinois, Βέλγιο Βρυξέλλες, Γερμανία Bad Kötzting, Ρουμανία Siret, Γαλλία Γκρανβίλ, Στρασβούργο). Έχει χρησιμοποιήσει πολλούς τρόπους έκφρασης με διάφορες θεματικές και διαφορετικά υλικά (λάδι, ακρυλικό, ακουαρέλα, μολύβι, κάρβουνο, μικτές τεχνικές). Μεγάλο μέρος της δουλειάς του γίνεται εκτός εργαστηρίου στην ύπαιθρο και στο αστικό περιβάλλον κυρίως στην πόλη του. https://draseis.panepirotiki.gr/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B9/kalentzis-kvstas.html

Τα έργα απεικονίζουν κυρίως στιγμιότυπα της καθημερινότητας με βασικό θεματικό άξονα την ανθρώπινη παρουσία και συνύπαρξη. Χωρίς να εντάσσονται σε ένα συγκεκριμένο καλλιτεχνικό ρεύμα, διακρίνονται από ιμπρεσιονιστικές επιρροές σε συνδυασμό με εξπρεσιονιστικά στοιχεία στο ύφος και την αισθητική.

Το 2012, ξεκίνησε να υλοποιεί την ιδέα ζωγραφικής σε tablet. https://draseis.panepirotiki.gr/%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B9/kalentzis-kvstas.html

Διδάσκει με τη χρήση των πολυμέσων ιστορία και κώδικα της εικαστικής τέχνης σε εκπαιδευτικούς, καθηγητές πληροφορικής, συλλόγους φωτογράφων, Λαϊκό Πανεπιστήμιο Αθήνας, κέντρα επιμόρφωσης ενηλίκων και άλλους φορείς.

Παραπομπή στο site του καλλιτέχνη https://www.kalentzis.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Πόλεμος Ηπείρου-Νίκαιας (1257-59)

Την περίοδο 1257-1259 το δεσποτάτο της Ηπείρου και η Αυτοκρατορία της Νίκαιας πολέμησαν μεταξύ τους για τα Ρωμαϊκά εδάφη. 

## Ιστορικό
Η Νίκαια είχε ως το 1253 καταλάβει τη Μακεδονία και την Αλβανία και ανάγκασε τον Μιχαήλ Β΄ δεσπότη της Ηπείρου σε υποτέλεια. Ο Μιχαήλ Β΄, φοβούμενος μία επίθεση της Νίκαιας, έπειτα από την ήττα (1255-56) των Βουλγάρων από τον Θεόδωρο Β΄ Βατάτζη, συμμάχησε με τον Στέφανο-Ούρο Α΄ της Σερβίας. Οι Ηπειρώτες περιέλαβαν μαζί τους τούς αρχηγούς των Αλβανών την άνοιξη του 1257 και έπειτα ο Ηπειρωτικός και ο Σερβικός στρατός συντόνισαν τις επιθέσεις τους. Αφού ο Μιχαήλ Β΄ ανέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της Αλβανίας, έπειτα έστειλε δυνάμεις στη Μακεδονία. 

## Δείτε επίσης
* Μάχη της Πελαγονίας

## Πηγές
* Fine, John Van Antwerp (1994) [1987]. The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4.
* Setton, Kenneth M. (1976). The Papacy and the Levant (1204–1571), Volume I: The Thirteenth and Fourteenth Centuries. Philadelphia: The American Philosophical Society. pp. 74ff. ISBN 0-87169-114-0.
* Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford, California: Stanford University Press. pp. 731ff. ISBN 0-8047-2630-2.

Κατηγορία:Δεσποτάτο της Ηπείρου
Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Νίκαιας
Κατηγορία:Ιστορία της Ηπείρου
Μηδική

μικρογραφία|''Medicago sativa''

Η **μηδική** (επιστημονική ονομασία *Medicago sativa*) ή πολυετές τριφύλλι, είναι ανθοφόρο φυτό και ανήκει στην οικογένεια των ψυχανθών. Περιέχει τουλάχιστον 87 είδη και συναντάται κυρίως γύρω από τη λεκάνη της Μεσογείου. Διεθνώς αναφέρεται ως *alfalfa*, που σημαίνει «πατέρας όλων των τροφών» στα αραβικά. Καλλιεργείται αποκλειστικά και μόνο για το χόρτο της που υπό διάφορες μορφές χρησιμοποιείται στη διατροφή των ζώων. Η μηδική μπορεί επίσης να καταναλωθεί από τον άνθρωπο (οι φρέσκοι νεαροί βλαστοί, τα φύτρα και όχι οι σπόροι). Περιέχει υψηλά επίπεδα πολλών βασικών βιταμινών, όπως Α, Β, D, E, K και είναι πλούσιο σε μεταλλικά στοιχεία.

## Καλλιέργεια
Η μηδική  καλλιεργείται μόνη της και σε συνδυασμό με άλλα ψυχανθή ή αγρωστώδη. Η τάση σήμερα παγκοσμίως είναι η μονοκαλλιέργεια της μηδικής. Ο κύριος λόγος της συγκαλλιέργειας είναι γενικά η αύξηση της απόδοσης σε σύγκριση με την καλλιέργεια του ενός ή του άλλου συγκαλλιεργούμενου είδους. Δευτερεύοντες λόγοι είναι η παραγωγή χόρτου για βόσκηση με αποφυγή του κινδύνου τυμπανισμού των ζώων, η διατήρηση της απόδοσης και ο περιορισμός των ζιζανίων στις παλαιές φυτείες και η καλύτερη εκμετάλλευση αγρών που θεωρούνται οριακοί για την καλλιέργεια της μηδικής. Η υπεροχή ή όχι της συγκαλλιέργειας σε απόδοση εξαρτάται από το είδος ή τα είδη με τα οποία συγκαλλιεργείται η μηδική, από τη γονιμότητα και τη χημική σύστηαση του εδάφους, τη λίπανση, τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής, την ανταγωνιστική ικανότητα των συγκαλλιεργούμενων ειδών κ.ά. παράγοντες. Η συμμετοχή ενός αγρωστώδους στη συγκαλλιέργεια μειώνει την ποιότητα του σανού και η μείωση αυτή είναι τόσο μεγαλύτερη όσο αργότερα από το στάδιο της άνθησης γίνεται η κοπή. Στη συγκαλλιέργεια από τα ψυχανθή χρησιμοποιούνται διάφορα τριφύλλια, όπως το λειμώνιο, το αλεξανδρινό, το έρπον, το περσικό, ο λωτός κ.ά. και από τα αγρωστώδη ο βρώμος, η δακτυλίδα, η φάλαρη, η φεστούκα. Σπανιότερα συγκαλλιεργείται με ετήσια αγρωστώδη, όπως κριθάρι, βρώμη, τα οποία με φθινοπωρινή σπορά αυξάνουν την απόδοση της πρώτης κοπής. Ανάλογα με τα συγκαλλιεργούμενα είδη γίνεται και η διαχείριση της καλλιέργειας.-ΔΙΔΙ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ψυχανθή
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Αμούρι Φθιώτιδας

Το **Αμούρι** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 40 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Αμούρι βρίσκεται βόρεια του Σπερχειού ποταμού, στον κάμπο της Λαμίας (ή κοιλάδα Σπερχειού) και απέχει από αυτήν 11 χλμ. δυτικά. Το έδαφος του χωριού είναι γόνιμο και προήλθε από τις προσχώσεις του ποταμού. Σε γήλοφο της περιοχής που έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος έχουν βρεθεί λείψανα από προϊστορικό οικισμό που χρονολογούνται στην Νεολιθική, Πρωτοελλαδική και Μεσοελλαδική περίοδο και είναι ένας από τους τρεις που έχουν εντοπιστεί στο δυτικό τμήμα της κοιλάδας του Σπερχειού. 

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μάκριδος (Παραχελωϊτών). Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Αμουρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λειανοκλαδίου του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 278 κατοίκους. Με την απογραφή του 2001 είχε 379. Η  κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,162 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Στίρφακα Φθιώτιδας

Η **Στίρφακα** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 190 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Στίρφακα βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Όθρυς, βόρεια του Σπερχειού ποταμού και απέχει 17 χλμ. ΒΔ. από τη Λαμία. Οι κάτοικοί της ασχολούνται με καλλιέργειες καπνού και βάμβακος, λειτουργεί δε και γεωργικός συνεταιρισμός για την προστασία και προώθηση των προϊόντων. Υπάρχει ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Άγιος Γεώργιος» που διοργανώνει διάφορες εκδηλώσεις καθώς και το ποδοσφαιρικό σωματείο «Αστήρ». Στην τοποθεσία «Παλαιοχώρι» μετά από ανασκαφές της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας και Ευρυτανίας βρέθηκε *«σημαντική αρχαία εγκατάσταση, η οποία βρίσκεται σε ένα από τα χαρακτηριστικά οδικά περάσματα της Όθρυος. Τα ευρήματα (ειδώλια, μετάλλινα και πήλινα αναθήματα) του ανατολικού κτηρίου καταδεικνύουν την ύπαρξη ιερού της Δήμητρας και “πάρεδρων” θεοτήτων όπως της Κόρης Περσεφόνης, με παράλληλη λατρεία Πλούτωνα και Αφροδίτης (4ος-1ος  αι. π.Χ.)»*.

## Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση το 1835, γραμμένος ως *Στύρφακα*, να προσαρτάται στον τότε δήμο Μάκριδος (Παραχελωϊτών). Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Στίρφακα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Στίρφακας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λειανοκλαδίου του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 326 κατοίκους. Με την απογραφή του 2001 είχε 573.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχειακό και οπτικο-ακουστικό υλικό ερευνών για Στύρφακα Φθιώτιδας από το Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Κοινωνίας της Ακαδημίας Αθηνών.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Μάικλ Σωτήρχος

Ο  **Μάικλ Σωτήρχος** (, ήταν Αμερικανός διπλωμάτης. Υπήρξε ο πρώτος Ελληνοαμερικανός πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα, κατά την περίοδο 1989-1993, ενώ πιο πριν είχε διατελέσει πρεσβευτής στη Τζαμάικα (1985-1989). 

Ο Σωτήρχος γεννήθηκε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης στις 12 Νοεμβρίου 1928. Ήταν παιδί Ελλήνων που είχαν μεταναστεύσει στις στις ΗΠΑ το 1923: του Γεωργίου Σωτήρχου από τα Κύθηρα, και της Αικατερίνης Μιχ. Αιβαλιώτη από τον Τριοβασάλο της Μήλου. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα έκανε επίσκεψη στο σπίτι της μητέρας του στη Μήλο, μαζί με τη σύζυγό Έστελ (Ιούνιος 1991).

Ο Μάικλ Σωτήρχος πέθανε στην Φλόριντα των ΗΠΑ στις 14 Απριλίου 2019, σε ηλικία 91 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα
Λουίζα Μόνταγκιου Ντάγκλας Σκοτ του Μπεκλέου και του Κουίνσμπερρυ

Η **Λουίζα Μόνταγκιου Ντάγκλας Σκοτ του Μπεκλέου και του Κουίνσμπερρυ** (*Louisa Montagu Douglas Scott of Buccleuch and Queensberry*, γεννημένη ως Λουίζα Τζέιν Χάμιλτον *Louisa Jane Hamilton*, 26 Αυγούστου 1836 - 16 Μαρτίου 1912) ήταν Βρετανίδα ευγενής και Κυρία επί των Ενδυμάτων της Βασίλισσας Βικτώριας και της Βασίλισσας Αλεξάνδρας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1836 στο Μπράιτον, και ήταν κόρη του Ιάκωβου Χάμιλτον, 1ου Δούκα του Άμπερκορν και της Λαίδης Λουίζας Τζέιν Ράσελ. 

Στις 22 Νοεμβρίου 1859 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Μόνταγκιου Ντάγκλας Σκοτ, 6ο Δούκα του Μπεκλέου στο Λονδίνο. Μαζί απέκτησαν οκτώ παιδιά:
*τον Λόρδο *Γουόλτερ* Ερρίκο (1861-1886), πέθανε σε ηλικία 25 ετών.
*τον Λόρδο *Ιωάννη* Κάρολο (1864-1935), παντρεύτηκε την Μαργαρίτα Μπρίτζμαν. Απέκτησαν 8 παιδιά.
*τον Λόρδο *Γεώργιο* Γουλιέλμο (1866-1947), παντρεύτηκε την Ελισάβετ Αιμιλία Μάννερς. Απέκτησαν 5 παιδιά.
*τον Λόρδο *Ερρίκο* Φραγκίσκο (1868-1945), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
*τον Λόρδος *Εριμπέρτο* Ανδρέα (1872-1944), παντρεύτηκε την Μαριάννα Ιωσηφίνα Έντουαρντς. Απέκτησαν 3 παιδιά.
*την Λαίδη *Αικατερίνη* Μαίρη (1875-1951), παντρεύτηκε τον Θωμά Μπραντ. Απέκτησαν 8 παιδιά.
*την Λαίδη *Κωνσταντία* Άννα (1877-1970), παντρεύτηκε τον Ντάγκλας Κάιρνς. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*τον Λόρδο *Φραγκίσκο* Γεώργιο (1879-1952), παντρεύτηκε την Αϊλίν Έλιοτ-Μάρεϊ-Κάινινμουντ. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Ήταν Κυρία επί των Ενδυμάτων στη Βασίλισσα Βικτώρια από το 1885-1892 και από το 1895-1901, και από το 1901 στη Βασίλισσα Αλεξάνδρα, μια θέση την οποία κράτησε μέχρι το θάνατό της το 1912.

Ήταν πατρική γιαγιά της Πριγκίπισσας Αλίκης, Δούκισσας του Γκλόστερ και της Μαρίας Λουίζας, Λάιδης Έλμχιρστ, καθώς και προ-γιαγιά του Πρίγκιπα Γουλιέλμου του Γκλόστερ και του Πρίγκιπα Ριχάρδου, Δούκα του Γκλόστερ, και προ-προ-γιαγιά της Σάρας, Δούκισσας της Υόρκης.

Πέθανε στις 16 Μαρτίου 1912 στο Παλάτι Ντάλκιθ σε ηλικία 75 ετών. Είναι θαμμένη στο Παρεκκλήσι της Αγίας Μαρίας του Παλατιού Ντάλκιθ.

## Τίτλοι
*26 Αυγούστου 1836 – 21 Νοεμβρίου 1859: Λαίδη Λουίζα Χάμιλτον
*22 Νοεμβρίου 1859 – 15 Απριλίου 1884: Η Κόμισσα του Ντάλκιθ 
*16 Απριλίου 1884 – 16 Μαρτίου 1912: *Η Εξοχότητα Της* Η Δούκισσα του Μπεκλέου και του Κουίνσμπερρυ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Κυρίες επί των ενδυμάτων
Προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας

Το **προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας** αποτελείται από διάφορα κράτη που βρίσκονται στο νότιο άκρο της Αραβικής Χερσονήσου υπό συνθήκες προστασίας με τη Βρετανία.

Η περιοχή του πρώην προτεκτοράτου έγινε μέρος της Νότιας Υεμένης μετά την εξέγερση του Άντεν και είναι τώρα τμήμα της Δημοκρατίας της Υεμένης.

## Ιστορία

### Υπόβαθρο
Το υπόβαθρο του προτεκτοράτου της Νότιας Αραβίας είναι μέρος μιας προσπάθειας της βρετανικής αυτοκρατορίας να προστατεύσει τη Διαδρομή της Ανατολικής Ινδίας, τη θαλάσσια διαδρομή μεταξύ της Μεσογείου και της Ινδίας, μέσω των νότιων ακτών της Αραβίας. Ήδη πριν από το άνοιγμα της διώρυγας του Σουέζ, η βιομηχανική Βρετανία με την ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία της, χρειάστηκε βελτιωμένη επικοινωνία με τη Βρετανική Ινδία.

Οι παράκτιες πεδιάδες της χερσονήσου είχαν καταστραφεί νωρίτερα τον 19ο αιώνα από Ουαχαμπιστές πουριτανούς μουσουλμάνους από την Κεντρική Αραβία και ακολούθως από μια αιγυπτιακή εισβολή. Από την πρώτη εμπορική συνθήκη με το Σουλτανάτο του Λαχίτζ το 1802, έγιναν διάφορες προσπάθειες για να αποφευχθεί η λεηλασία πλοίων της Ανατολικής Ινδίας, με αποτέλεσμα την προσάρτηση του Άντεν από την Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών το 1839. Το προτεκτοράτο του Άντεν ιδρύθηκε το 1869, την ίδια χρονιά με το άνοιγμα της διώρυγας του Σουέζ, η οποία προήγαγε μια νέα εποχή εμπορίου και επικοινωνίας.

### 20ος αιώνας
Το προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας καθορίστηκε στις 18 Ιανουαρίου 1963 ως αποτελούμενο από εκείνες τις περιοχές του προτεκτοράτου του Άντεν που δεν εντάχθηκαν στην Ομοσπονδία της Νότιας Αραβίας και σε γενικές γραμμές, αλλά όχι ακριβώς, αντιστοιχούσε στη διαίρεση του προτεκτοράτου του Άντεν που ονομάστηκε Προτεκτοράτο του Ανατολικού Άντεν.

Το προτεκτοράτο περιλαμβάνονται τα κράτη της Χαντραμαούτ, Καθιρί, Μαχρά και Κουαΐτι, εκτός από τα τρία Σουλτανάτα Ουάχιντι στο Προτεκτοράτο του Ανατολικού Άντεν και της Άνω Γιάφα στο Προτεκτοράτο του Δυτικού Άντεν. Το προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας διαλύθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1967 και τα καταστατικά του κράτη κατέρρευσαν γρήγορα, με αποτέλεσμα την κατάργηση των μοναρχιών τους. Το έδαφος απορροφήθηκε στη νέα ανεξάρτητη Λαϊκή Δημοκρατία της Νότιας Υεμένης, η οποία έγινε μέρος της Δημοκρατίας της Υεμένης το 1990.

## Δείτε επίσης

* Νότια Υεμένη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος Ιστότοπος της Βασιλικής Οικογένειας Αλ Κουαϊτί της Χαντραμαούτ 

Κατηγορία:Πρώην κράτη της Μέσης Ανατολής
Κατηγορία:Πρώην χώρες του Ψυχρού Πολέμου
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Σύνθετο ατομικό ανδρών

Το **σύνθετο ατομικό ανδρών** ήταν ένα από τα έντεκα αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η δεύτερη φορά που το εν λόγω αγώνισμα έλαβε χώρα σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.

## Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη το διήμερο 1-2 Ιουλίου στο Φράνσις Φιλντ. Η τελική κατάταξη καθορίστηκε από τα αποτελέσματα των συμμετεχόντων στο σύνθετο ατομικό τριών οργάνων της γυμναστικής (δίζυγο, μονόζυγο, ίππος), αλλά και στο τρίαθλο του στίβου (100 γιάρδες τρέξιμο, άλμα εις μήκος, σφαιροβολία).

Συμμετείχαν συνολικά 119 αθλητές από 3 χώρες. Νικητής αναδείχθηκε ο Τζούλιους Λένχαρτ από τις ΗΠΑ με 69.80 βαθμούς. Το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε ο Βίλελμ Βέμπερ από τη Γερμανία με 69.10 βαθμούς και το χάλκινο ο Άντολφ Σπίνλερ από την Ελβετία με 67.99 βαθμούς.

## Τελική κατάταξη
Αναλυτικά, η τελική κατάταξη των πρώτων 50 αθλητών:

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Σύνθετο ατομικό
Animation World Network

Η **Animation World Network** (ή **AWN** εν συντομία) είναι διαδικτυακός εκδοτικός όμιλος που ειδικεύεται σε πηγές για animators, με έναν εκτενή ιστότοπο που προσφέρει ειδήσεις, άρθρα και συνδέσμους για επαγγελματίες animators και οπαδούς των κινουμένων σχεδίων. Συγκεκριμένα, η AWN καλύπτει προφίλ animators, την διανομή ανεξάρτητων ταινιών, τις δραστηριότητες μεγάλων στούντιο κινουμένων σχεδίων, αδειοδοτήσεις και δρώμενα στον χώρο των αντίστοιχων τεχνολογιών, όπως το CGI, καθώς επίσης τρέχοντα γεγονότα σε όλους τους κλάδους των κινουμένων σχεδίων.

Η AWN εκδίδει επίσης έντυπα περιοδικά. Τα περιοδικά αυτά είναι το *Animation World*, αφιερωμένο στα κινούμενα σχέδια γενικότερα, και το *VFX World*, που εστιάζει σε ειδικά εφφέ και εικόνες που έχουν παραχθεί από υπολογιστή.

## Ιστότοποι
Το *Animation of Heaven & Hell* είναι ένας ιστότοπος της Animation World Network, αφιερωμένος σε μη γνωστές παραγωγές model και stop-motion animation, όπως των Γιαν Σβανκμάγερ και Τζορτζ Παλ. Δημιουργήθηκε από τον ντιζάινερ γραφικών Τιμ Φίτζπατρικ· εικόνες και βίντεο παρέχονται από την συλλογή του. Ο ιστότοπος ξεκίνησε την λειτουργία του τον Οκτώβριο του 1995 στην Ατλάντα, και αργότερα άρχισε να στεγάζεται από την AWN. Διάφορα plug-in χρειάζονται για την παρουσίαση τρισδιάστατων γραφικών στο *Heaven & Hell*.

## Ιστορικό
Το 1995, ο Ρον Ντάιμοντ συνεργάστηκε με τον Νταν Σάντο και ίδρυσε την Animation World Network. Έναν χρόνο μετά το ντεμπούτο της ταινίας *[[Η Ιστορία των Παιχνιδιών]]*, οι Σάντο και Ντάιμοντ παρήγαγαν το πρώτο τους τεύχος. «Τότε δεν υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που εξέδιδαν στο Διαδίκτυο, αλλά αποφασίσαμε να μπούμε στο διαδίκτυο και να παρακάμψουμε τα έντυπα εντελώς; όχι μόνο λόγω κόστους αλλά επειδή οι animators είναι πάντα προχωρημένοι όσον αφορά τις νέες τεχνολογίες» είπε ο Ντάιμοντ.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστότοποι για φιλμ
Καρίμπ'ιλ Ουατάρ

Ο **Καρίμπ'ιλ Ουατάρ** () (διέπρεψε τον 7ο αιώνα π.Χ.), που μερικές φορές διακρίνονταν ως **Καρίμπ'ιλ Ουατάρ Β΄**, ήταν ίσως ο σημαντικότερος κυβερνήτης των πρώτων ημερών του Βασιλείου των Σαβαίων. Μερικές φορές θεωρείται ως ο ιδρυτής του βασιλείου, καθώς ήταν υπεύθυνος για την αλλαγή του τίτλου του κυβερνήτη από «Μακαρίμπ» σε Βασιλιά (*[[Μαλίκ]]*).

## Όνομα
Το όνομα *Καρίμπ'ιλ* (𐩫𐩧𐩨𐩱𐩡, KRBʾL), με διαφορετική μεταγραφή, είναι πιθανώς σαβαιϊκό για το «ευλογημένος από τον Θεό» ή «ο θεός», όπου στην περίπτωση των πρώτων Σαβαίων συνήθως αναφέρεται στον θεό της Σελήνης Αλμάκα. Μπορεί επίσης να σημαίνει «υπάκουος στον Θεό» ή «ο θεός».

Το όνομα *Ουατάρ* (𐩥𐩩𐩧, WTR) έχει αβέβαιο νόημα, αλλά εμφανίζεται σε πολλά ονόματα ρέγκναλ στην περιοχή.

## Ζωή
μικρογραφία|Εκστρατείες του Καρίμπ'ιλ Ουατάρ εναντίον της Αουσάν.
Ο Καρίμπ'ιλ Ουατάρ, γιος του Ντάμαρ Ελ Γιάνουφ Γ΄, που βασίλευσε στις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ., άλλαξε τον τίτλο του από τον *[[Μακαρίμπ]]* σε *[[Μαλίκ]]*. Αναφέρεται σε μια από τις μακρύτερες και πιο σημαντικές επιγραφές των Σαβαίων που βρίσκεται στον Μεγάλο Ναό της Αλμάκα στη Σίρουα, 40 χιλιόμετρα δυτικά του Μαρίμπ.

Η επιγραφή στη Σίρουα που αποτελείται από είκοσι γραμμές περιγράφει τις στρατιωτικές εκστρατείες με επικεφαλής τον Καρίμπ'ιλ Ουατάρ. Από την πρώτη γραμμή της επιγραφής, φαίνεται ότι ο συγγραφέας είναι έκθαμβος από τις πολλές εκτεταμένες νίκες του.

Ο Καρίμπ'ιλ Ουατάρ ξεκίνησε τις εκστρατείες με την επίθεση στα δυτικά εδάφη του Μαρίμπ, σκοτώνοντας και συλλαμβάνοντας χιλιάδες εχθρούς του. Στη συνέχεια, εστίασε την προσοχή του στην κατάκτηση των νοτιοδυτικών θαλάσσιων λιμένων και περιοχών, προκειμένου να αποδυναμώσει το Βασίλειο του Αουσάν.

Συνέχισε την προέλασή του για να φτάσει στα εδάφη του Αουσάν, που από εκεί έλεγχε τις νότιες περιοχές μέχρι τις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας. Ο Καρίμπ'ιλ Ουατάρ διέταξε τους στρατιώτες του να σκοτώσουν και να συλλάβουν χιλιάδες από τους πολίτες του Αουσάν και να κάψουν όλες τις πόλεις τους μέχρι τη θάλασσα.

Οι Μηναίοι αποτέλεσαν τον επόμενο επικίνδυνο αντίπαλο. Επομένως, επιτέθηκε στις πόλεις τους, όπως η Νασάν και τις έκαψε. Στη συνέχεια, πολιόρκισε τη Νασάκ για τρία χρόνια. Το αποτέλεσμα της πολιορκίας ήταν μια ταπεινωτική ήττα για τους Μηναίους και η προσάρτηση όλων των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και φραγμάτων τους, και η επιβολή φόρου στη θεά Αλμάκα.

Η τελευταία εκστρατεία ήταν στα βόρεια του Αλ Ζάουφ κοντά στη Νατζράν. Το αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν μια σαρωτική νίκη στην οποία ο Καρίμπ'ιλ Ουατάρ σκότωσε πέντε χιλιάδες, υποδούλωσε δώδεκα χιλιάδες παιδιά και κατάσχεσε περισσότερα από διακόσια χιλιάδες βοοειδή.

## Σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μια επιγραφή που περιγράφει στρατιωτικές εκστρατείες με επικεφαλής τον Καρίμπ'ιλ Ουατάρ. RES 3945, RES 3946.

## Παραπομπές


### Βιβλιογραφία
* .
* 

Κατηγορία:Σαβαίοι
Κατηγορία:Μακαρίμπ των Σαβαίων
Κατηγορία:Βασιλιάδες των Σαβαίων
Μικροτόμος

Ο **μικροτόμος** (*microtome*) ή ***λεπτοτόμος*** είναι εργαστηριακή συσκευή που χρησιμοποιείται από ειδικούς για τη δημιουργία λεπτών τομών (sections) με σκοπό την παρατήρηση της μικροδομής υλικών, με το απλό ή το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Οι τομές συνήθως έχουν πάχη 4–20 μικρομέτρα, σπανιότερα είναι λεπτότερες. Η λέξη *μικροτόμος* είναι σύνθετη και προέρχεται από το μικρός- και το τέμνειν-. 

Συνήθως, φυσικά υλικά όπως λ.χ. ζωικοί ιστοί, κόκκαλα, δόντια, φύλλα, ξύλο, πετρώματα ή απολιθώματα είναι αυτά που κόβονται με τον μικροτόμο. Υπάρχουν πολλοί τύποι μικροτόμων. Με βάση το μηχανισμό τους, οι μικροτόμοι διακρίνονται σε: περιστροφικοί, ολίσθησης, ψυχόμενοι, κρυοτόμοι (ή κρυοστάτες), υπερμικροτόμοι, μικροτόμοι δόνησης και ταλάντευσης, και μικροτόμοι με λέιζερ. Οι τελευταίοι αποτελούν και την τελευταίας τεχνολογίας σημερινής τεχνολογίας μικροτομίας (LMT) και είναι εφικτό να διενεργηθούν μικροτομές εξαιρετικά λεπτές, με πολύ μεγάλη ακρίβεια, ευκολία και ταχύτητα.

Οι απλοί, συμβατικοί, μικροτόμοι αποτελούνται τυπικά από τα εξής τμήματα: μαχαίρι τομής, μηχανισμό στερέωσης του μαχαιριού, και μηχανισμό συγκράτησης του δείγματος, από το προς μελέτη υλικό. Υπάρχει σύστημα ρύθμισης της γωνίας και της κλίσης του μαχαιριού, καθώς και της επιθυμητής θέσης του δείγματος και της ανύψωσης του με ακρίβεια 1 μικρομέτρα. Το δοκίμιο προς έρευνα, σταθεροποιείται σε κατάλληλη θέση και κατά την τομή κινείται είτε το δείγμα προς το ακίνητο μαχαίρι, είτε στις περισσότερες των περιπτώσεων, το μαχαίρι προς το ακίνητο, πακτωμένο δείγμα. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις, για τη δημιουργία καλών τομών με τη χρήση μικροτόμου, το πρώτο στάδιο είναι η *έγκλειση* (εμποτισμός) του δοκιμίου (συνήθως ιστού) σε παραφίνη ή σε ζελατίνη, κυτταρίνη ή/και ρητίνες (χρησιμοποιούνται συνήθως για το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο). Τον υγρό ιστό δεν μπορούμε να τον επεξεργαστούμε κατευθείαν με παραφίνη, αν δεν αφαιρεθεί πρώτα το νερό (αφυδάτωση). Αυτό επιτυγχάνεται με διαδοχικές εμβαπτίσεις σε υδατικά διαλύματα αιθυλικής αλκοόλης (οινοπνεύματος) με αύξουσα συγκέντρωση, συνήθως από 50% μέχρι 100%.

Ιδίως για κυτταρινικούς ιστούς (λ.χ. ξύλο, κάρβουνο, απολιθωμένο ξύλο), για να είναι εύκολη η παρατήρηση των μικροσκοπικών στοιχείων των ιστών ξυλώματος γίνεται χρώση των μικροτομών με χρωστικές ουσίες, λ.χ. σαφρανίνη, η οποία χρωματίζει τη λιγνίνη κόκκινη, ή/και αιματοξυλίνη, η οποία χρωματίζει την κυτταρίνη κυανή-ρόδινη. Οι μικροτομές στερεώνονται επάνω σε αντικειμενοφόρο πλάκα με τη βοήθεια φυσικής ή συνθετικής ρητίνης, και συχνά και μόνιμη στερέωση χρησιμοποιείται βάλσαμο του Καναδά ή πολυβυνιλική αλκοόλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου
Κατηγορία:Εργαστηριακός εξοπλισμός
Μανγκαζέγια

[μικρογραφία| Ευρήματα αρχαιολογικών ανασκαφών στην Μανγκαζέγια (Κρατικό Ιστορικό Μουσείο, [Μόσχα)]]
Η **Μανγκαζέγια** () ήταν μια δια-ουραλική εμπορική αποικία της βορειοδυτικής Σιβηρίας, η οποία αργότερα έγινε πόλη τον 17ο αιώνα.

Ιδρύθηκε το 1600 από τους Κοζάκους από το Τομπόλσκ και βρισκόταν στον ποταμό Ταζ, ανάμεσα στις χαμηλότερες διαδρομές των ποταμών Ομπ και Γενισέι, οι οποίοι ρέουν προς τον Αρκτικό Ωκεανό.

Η ονομασία της προέρχεται από ένα εθνώνυμο στη γλώσσα νένετς: *Monnkansi* ή *Mongandi*.

Οι Ρώσοι έποικοι των ακτών της Λευκής Θάλασσας της Ρωσίας (*[[πομόρς]]*) ίδρυσαν μια διαδρομή κατά μήκος της αρκτικής ακτής προς το Αρχάγγελσκ για το εμπόριο με Νορβηγούς, Άγγλους και Ολλανδούς εμπόρους. Η Μανγκαζέγια συγκέντρωνε γούνες και ελεφαντόδοντο (χαυλιόδοντες) καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου για αποστολή κατά τη διάρκεια του σύντομου καλοκαιριού του Βορρά. Το εμπόριο πραγματοποιούνταν επίσης κατά μήκος της βόρειας ποτάμιας διαδρομής της Σιβηρίας. Έγινε μια "εικονική Βαγδάτη της Σιβηρίας", μια πόλη-κράτος με τον πλούτο και την απόλυτη απομόνωσή της".

Η Διαδρομή της Βόρειας Θάλασσας απαγορεύτηκε το 1619 υπό την ποινή του θανάτου και η πόλη έκλεισε για τους ξένους: χάρτες ναυσιπλοΐας σχίστηκαν, στήθηκαν πόστα για να εμποδίσουν όποιον προσπαθούσε να περάσει και αλλάχτηκαν και χάρτες. Το κράτος δεν μπορούσε να εισπράξει φόρους και υπήρχε φόβος διείσδυσης αγγλικών εμπορικών συναλλαγών στη Σιβηρία. Επιπλέον, "η Μανγκαζέγια είχε προκαλέσει το φθόνο των εσωτερικών εμπόρων, που εργάζονταν από τα Ουράλια, το Τιουμέν και το Τομπόλσκ, οι οποίοι έβλεπαν να προσελκύει το εμπόριο, που διαφορετικά θα διοχετευτόταν προς αυτούς".

Η πόλη εγκαταλείφθηκε τελικά μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 1678, μετά την οποία ο υπόλοιπος πληθυσμός μετέβη στο Τουρουχάνσκ στη διασταύρωση του ποταμού Γενισέι με την Κάτω Τουνγκούσκα, η οποία ήταν γνωστή ως Νέα Μανγκαζέγια μέχρι το 1780.

Η θέση της αρχικής Μανγκαζέγια και της διαδρομής της Βόρειας Θάλασσας των Πομόρς ξεχάστηκαν μέχρι τον 20ο αιώνα, όταν οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ερείπια από ένα ξύλινο Κρεμλίνο και ένα *[[γκοστίνι ντβορ]]* (εμπορικό κέντρο) στην τοποθεσία Μανγκαζέγια.

Υπάρχει κοντά ένας ηλεκτρικός υποσταθμός 220 kV, που ανήκει στην Gazprom με το ίδιο όνομα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Mangazeya: A Arctic Trading City του 16ου αιώνα στη Σιβηρία

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Ρωσία
Κατηγορία:Σιβηρία
Κατηγορία:Αφανισμένες πόλεις στη Ρωσία
Εμίλ Μπυσόν

Ο **Εμίλ Μπυσόν** (γαλλικά:Émile Buisson)( 19 Αυγούστου 1902- 28 Φεβρουαρίου 1956) ήταν Γάλλος εγκληματίας, υπεύθυνος για περισσότερες από τριάντα δολοφονίες και εκατό ληστείες. Εκτελέστηκε το 1956 με γκιλοτίνα.

## Βιογραφία
Ο Εμίλ Μπυσόν είχε μια δύσκολη παιδική ηλικία μεγαλώνοντας με έναν αλκοολικό πατέρα, ο οποίος ήταν φούρναρης .Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό που γεννήθηκε το 1895, και τρεις αδελφές Eugenie, Jeanne και Emma .

Στην ηλικία των δεκαέξι ετών φυλακίστηκε για οπλοκατοχή και συνελήφθη με τον αδελφό του Jean-Baptiste για διάφορα αδικήματα κατά τη διάρκεια των δέκα ετών που ακολούθησαν. Κλήθηκε για στρατιωτική θητεία, και στάλθηκε λόγω του ιστορικού του στο αποικιακό πεζικό στο Μαρόκο.

Όταν επέστρεψε πίσω στην πολιτική ζωή, συνέχισε τις ληστείες με τον αδερφό του. Το 1931, οι αδελφοί Εμίλ Μπυσόν εξορίστηκαν στη Σαγκάη, μια πόλη όπου πέρασαν πέντε χρόνια και εκεί συνάντησαν έναν γκάνγκστερ από το Σικάγο που τους εισήγαγε στις μεθόδους της σύγχρονης ληστείας.

Όταν επέστρεψε στη Γαλλία, ο Εμίλ Μπυσόν επέστρεψε και πάλι στο έγκλημα. Διαπράττοντας μια σειρά από δολοφονίες και ληστείες με πιο γνωστή εκείνη στην Τρουά στις 29 Δεκεμβρίου 1937, στην οποία κατάσχεσε 1,8 εκατομμύρια φράγκα και οδήγησε στη σύλληψή του λίγους μήνες αργότερα, στις 6 Απριλίου 1938, σε ένα ξενοδοχείο στη Λιλ. Παρόλα αυτά κατάφερε να δραπετεύσει.

Στις 24 Φεβρουαρίου 1941, συμμετείχε σε ληστεία, στη διάρκεια της οποίας σκότωσε ένα άτομο.

Την ίδια χρονιά, συνελήφθη με ψεύτικο όνομα και στις 13 Μαΐου 1943, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη ληστεία στην Τρουά. Προσποιήθηκε ότι υπέφερε από σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές και έτσι μεταφέρθηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα, από το οποίο κατάφερε να δραπετεύσει το 1947 με τη βοήθεια του Roger Dekker. 

Συνεχίζοντας την εγκληματική δράση έγινε νούμερο ένα καταζητούμενος και τελικά ο επιθεωρητής Roger Borniche κατάφερε να τον συλλάβει στις 10 Ιουνίου 1950 σε ένα εστιατόριο.

## Καταδίκη και θάνατος
Μετά από τρία χρόνια δικαστικής έρευνας για την αποσαφήνιση των 36 δολοφονιών και επιθέσεων που αποδίδονταν στην συμμορία του καταδικάστηκε αρχικά σε ισόβια κάθειρξη και έπειτα σε θάνατο.

Αφού ο πρόεδρος René Coty αρνήθηκε να δείξει επιείκεια ,ο Μπυσόν αποκεφαλίστηκε με γκιλοτίνα στις 28 Φεβρουαρίου 1956 στο Παρίσι από τον εκτελεστή Αντρέ Ομπρέχτ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι εγκληματίες