open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λυχνάρι του Αλαντίν

Το περιώνυμο **λυχνάρι του Αλαντίν** ήταν ένα μαγικό λυχνάρι που εξασφάλιζε στον κάτοχό του ότι επιθυμούσε. Το λυχνάρι αυτό απέκτησε ο Αλαντίν, ένας από τους βασικούς ήρωες των αραβικών παραμυθιών των «χιλίων και μιας νύκτας», (γνωστών και ως της «Χαλιμάς»), με τη βοήθεια ενός μάγου.

Ο Αλαντίν φτωχός νέος, πλην όμως έξυπνος και ωραίος, κατάφερε με το λυχνάρι αυτό αφενός μεν να γίνει πάμπλουτος, αφετέρου στο τέλος να παντρευτεί την κόρη του Σουλτάνου. Βέβαια στις διάφορες ιστορίες που αναπτύχθηκαν με τον Αλαντίν έχουν προστεθεί και διάφορα κατορθώματα, δράσεις αλλά και απώλειες του λυχναριού που με έξυπνους πάντα τρόπους το επανακτούσε μέχρι να καταλήξει στο ευτυχές για τον ίδιο τελικό σκοπό.

Κατηγορία:Αραβικά παραμύθια
Κατηγορία:Αραβική μυθολογία
Γαβριήλ Γ΄

Ο **Γαβριήλ Γ΄** (... - 17 Οκτωβρίου 1707) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως την περίοδο 1702-1707.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη. Σε μικρή ηλικία χειροτονήθηκε κληρικός και απέκτησε μέτρια μόρφωση. Αναφέρεται ως συντηρητικός, αλλά θεοσεβής, πράος και συνετός. Διετέλεσε Μητροπολίτης Χαλκηδόνος από το 1686.

Στις 29 Αυγούστου 1702 εξελέγη, ομοφώνως και διά βοής μετά την απόσυρση του μοναδικού ανθυποψηφίου του, Οικουμενικός Πατριάρχης και ενθρονίστηκε στις 30 Σεπτεμβρίου. Με συνοδικές αποφάσεις αντιμετώπισε ζητήματα που έχουν σχέση με τη νηστεία, την εξομολόγηση, το γάμο, κλπ, ενώ αντιτάχθηκε στη μετάφραση των Ιερών Κειμένων στη δημοτική, καθώς και στον προσηλυτισμό των καθολικών στις Κυκλάδες. Με ενέργειές του ιδρύθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το πρώτο ελληνικό σχολείο, η μετέπειτα Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης. Το 1704 αναγόρευσε *διδάσκαλο* τον Ηλία Μηνιάτη και του ανέθεσε την «επιστασία του διδασκαλικού υπουργήματος». Επί των ημερών της Πατριαρχίας του έγινε η αγιοκατάταξη του Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου και ενεκρίθη η ακολουθία του.

Παρέμεινε Πατριάρχης μέχρι το θάνατό του, στις 17 Οκτωβρίου 1707. Ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* Μπακούρος Βασίλειος, Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Σαμουήλ Α΄ Χαντζερής ο βυζάντιος: ο βίος και το έργο του (1700-1775), Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) 1998
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Χαλκηδόνος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Δήμος Σιδηροκάστρου

Ο **Δήμος Σιδηροκάστρου** ήταν δήμος του νομού Σερρών που λειτούργησε την περίοδο 1946 -2010. Συστάθηκε το 1946 και προήλθε από την αναγνώριση της πρώην κοινότητας Σιδηροκάστρου σε δήμο. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 διευρύνθηκε περισσότερο με την προσάρτηση των κοινοτήτων Βαμβακοφύτου, Καμαρωτού, Στρυμονοχωρίου, Χαροπού και Χορτερού. Καταργήθηκε το 2011 με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σιντικής. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού. Περιλάμβανε 6 δημοτικά διαμερίσματα, είχε πληθυσμό 10.598 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και έκταση 196,5 τ.χλμ. Έδρα του δήμου ήταν το Σιδηρόκαστρο

## Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: ** Δ.δ. Σιδηροκάστρου ** [ 6.349 ]  
::* το Σιδηρόκαστρο [ 5.711 ]  
::* η Θερμοπηγή [ 197 ]  
::* τα Κάτω Αμπέλια [ 184 ]  
::* τα Λουτρά [ 25 ]  
::* ο Σταθμός [ 48 ]  
::* ο Σχιστόλιθος [ 18 ]  
::* η Φαιά Πέτρα [ 166 ]  
: ** Δ.δ. Βαμβακοφύτου ** -- το Βαμβακόφυτο [ 1.168 ]
: ** Δ.δ. Καμαρωτού ** -- το Καμαρωτό [ 568 ]
: ** Δ.δ. Στρυμονοχωρίου ** -- το Στρυμονοχώρι [ 425 ]
: ** Δ.δ. Χαροπού ** -- το Χαροπό [ 1.432 ]
: ** Δ.δ. Χορτερού ** -- το Χορτερό [ 656 ]

## Δήμαρχοι
Τελευταίος δήμαρχος διετέλεσε ο Αθανάσιος Σπάσης, ο οποίος είχε εκλεγεί σε δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις πρώτος με ιστορικά υψηλό ποσοστό για τα τότε δεδομένα του δήμου. (2003-2010) https://ekloges-prev.singularlogic.eu/2006static/dimos4722.htm

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

Σ
Σημαία της Κοινοπολιτείας των Εθνών

μικρογραφία|Πρώην σημαία της Κοινοπολιτείας
μικρογραφία|Πρώην σημαία της Κοινοπολιτείας (1976–2013)
Η **σημαία της Κοινοπολιτείας των Εθνών** έχει στο κέντρο το σύμβολο της Κοινοπολιτείας σε χρώμα χρυσό, το οποίο βρίσκεται σε φόντο μπλε. Οι διαστάσεις της είναι 1:2. Τα ακόντια που περιβάλλουν την υδρόγειο σχηματίζουν το γράμμα 'C' για το 'Commonwealth', ωστόσο ο αριθμός τους (61) δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία.

Η σημαία προήλθε από τριγωνικά σημαιάκια για αυτοκίνητα, που φτιάχτηκαν για πρώτη φορά για τη διάσκεψη των αρχηγών κυβερνήσεων από τις χώρες-μέλη του διεθνούς οργανισμού, το 1973 στην Οτάβα. Δύο Καναδοί ανέλαβαν την πρωτοβουλία να σχεδιάσουν τη σημαία: Ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοπολιτείας Άρνολντ Σμιθ και ο Πρωθυπουργός Πιερ Τριντό.

Υψώνεται στο παλάτι του Μάρλμποροου στο Λονδίνο, την έδρα του Γραμματέα της Κοινοπολιτείας και για μικρό χρονικό διάστημα σε τόπους όπου διοργανώνονται συναντήσεις, όπως παραδείγματος χάρη σε συναντήσεις αρχηγών κυβερνήσεων.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά τονίζει ότι η σημαία πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τους εορτασμούς της Ημέρας της Κοινοπολιτείας και όχι η Σημαία της Ένωσης. Ωστόσο, η ίδια σημαία υψώνεται σε κυβερνητικό κτίριο στο Εδιμβούργο την Ημέρα της Κοινοπολιτείας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το σύμβολο και η σημαία της Κοινοπολιτείας

Κοινοπολιτεία
Κατηγορία:Κοινοπολιτεία των Εθνών
Σημαία του Ναχτσιβάν

[thumb|200px|right|[Αρχείο:FIAV 111000.svg|23px Η σημαία του Αζερμπαϊτζάν,που χρησιμοποιείται σήμερα ως σημαία στο Ναχτσιβάν. Λόγος: 1:2]]
Η **[[σημαία]] του [[Ναχτσιβάν]]** επίσημα είναι αυτή του Αζερμπαϊτζάν. Ωστόσο, μια άλλη σημαία χρησιμοποιείται από το 1991 από τις ομάδες των αυτονομιστών, στη διάρκεια της διάλυσης της ΕΣΣΔ. Ενώ είναι παρόμοια με τη σημαία του Αζερμπαϊτζάν χρησιμοποιεί το κίτρινο σε μία από τις λωρίδες της καθώς επίσης το αστέρι και την ημισέληνο.

Από το 1993 η σημαία είναι ανεπίσημη.

## Προηγούμενες σημαίες

Αρχείο:Flag of the Crimean ASSR (1939).svg|Σημαία της σοβιετικής δημοκρατίας του Ναχτσιβάν στο Αζερμπαϊτζάν, εισήχθη το 1937 με κείμενο σε αζερικά και αρμένικα. Σταμάτησε η χρήση της τη δεκαετία του ' 40 όταν το λατινικό αζερικό αλφάβητο αντικαταστάθηκε από το κυριλλικό.


## Βλέπε επίσης
* Σημαία του Αζερμπαϊτζάν

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το σοβιετικό Ναχτσιβάν
* Η σημαία του Ναχτσιβάν στις *Σημαίες του Κόσμου*.

Ναχτσιβαν
Κατηγορία:Ναχτσιβάν
Μικρολίβαδο Γρεβενών

Το **Μικρολίβαδο** είναι οικισμός της Δυτικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών.

## Γενικά στοιχεία
Το Μικρολίβαδο βρίσκεται προς τα όρια με την  Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, ανάμεσα στα όρη Πυροστιά και Τσούκα Καραλή σε υψόμετρο 810 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 44 χλμ. ΝΑ. από τα Γρεβενά και 35 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Μέτσοβο ενώ στα βορειοανατολικά του περνάει ο ποταμός Βενέτικος. Αποτελεί ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Γόργιανης του νομού Γρεβενών,  με 56 κατοίκους (με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011) ενώ με αυτήν του 2001 είχε 96.

Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η καλλιέργεια σιτηρών, φασολιών και πατάτας, καθώς επίσης και η κτηνοτροφία. Τους θερινούς μήνες έρχονται στο χωριό περισσότεροι κάτοικοι, που φθάνουν τους 150.

Ο σημαντικότερος ναός είναι αυτός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα ανατολικά του χωριού. Η εκκλησία αυτή κτίστηκε πρόσφατα, στη θέση ομώνυμης παλαιότερης. Παλαιότερα ζούσαν στην περιοχή αυτοί μοναχοί και οι ντόπιοι πιστεύουν ότι το μέρος εκείνο είναι καταραμένο, επειδή δε βγάζει καρπό.

Η αρχική θέση του οικισμού ήταν πιο δυτικά, στα Σβερκωτά. Στη συνέχεια οι κάτοικοι έφυγαν από εκεί και εγκαταστάθηκαν στη θέση Παλιοχώρι, 2 χλμ. δυτικά, εξαιτίας της ακαταλληλότητας του νερού. Αργότερα ήρθαν στη σημερινή θέση.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1918 με την παλιά ονομασία από την Τουρκοκρατία, ως Λαβάνιτσα, στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μοναχητίου. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάστηκε σε Μικρολίβαδον.

thumb|right|300px|Το Μικρολίβαδο από μακριά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αεροφωτογραφία του Μικρολιβάδου από το Google Maps

## Πηγές
*Γνωριμία με τα χωριά του Όρλιακα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Μικρολίβαδο
Μικρολίβαδο
Αρσίν

Το **Αρσίν** μπορεί να αναφέρεται: 

Στο όνομα μονάδας μήκους που χρησιμοποιούταν παλιά σε ανατολικές χώρες και στην Αίγυπτο, όπως
*Η καταργημένη ρωσική μονάδα μήκους (ρωσικά: арши́н), που ισοδυναμούσε με 71,12 εκατοστά. 
*Η παλιά τουρκική μονάδα μήκους (τουρκικά: arşın, οθωμανικά τουρκικά: آرشين ή آرشون), που ισοδυναμεί με 68 εκατοστά. 

Στο τοπωνύμιο
*Αρσίν, αρχαίος οικισμός στη Σερβία.
Αρσινόη (Κρήτη)

Μία από τις αρχαίες πόλεις της Κρήτης ήταν και η **Αρσινόη** που ήταν το λιμάνι της Λύκτου. Βρισκόταν στα βόρεια παραλία της και κατά πάσα πιθανότητα στο κόλπο των Μαλιών, μεταξύ Μιλάτου και Χερσονήσου. Αν και πολλοί ιστορικοί πίστευαν πως βρίσκεται κοντά στην Ίτανο ή τη σημερινή Ερημούπολη, ο Muller τοποθέτησε την ακριβή τοποθεσίας της στην συγκεκριμένη παραλία της Κρήτης, όπου βρέθηκαν και τα αρχαία ερείπια. 
	
Έχουν διασωθεί πολλά νομίσματα της πόλης αυτής από τα οποία 14 δημοσίευσε ο καθηγητής Σβορώνος στο σύγγραμμά  του "Νομισματική της Αρχαίας Κρήτης".

## Παραπομπές
*Αρχαίες πόλεις της Κρήτης http://www.kairatos.com.gr/myweb/arxaiespoleisamfimalion-glinos.htm 

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κρήτης
Κατηγορία:Πτολεμαϊκές αποικίες
404 Αρσινόη

Η **Αρσινόη** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,01. Ανακαλύφθηκε στις 20 Ιουνίου 1895 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια και πήρε το όνομά της από τη μητέρα του Ορέστη στην ελληνική μυθολογία. Η Αρσινόη φέρεται στους καταλόγους των αστεροειδών με τον αύξοντα αριθμό 404 κατά σειρά ανακάλυψης.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Αρσινόης υπολογίσθηκε σε 97,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 977 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,046 (από δεδομένα του IRAS). Η Αρσινόη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 53 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αρσινοη
Ειδικός Γραμματέας

Ο θεσμός του **Ειδικού Γραμματέα** εισήχθη για πρώτη φορά στη Δημόσια Διοίκηση με το άρθρο 28 του Ν. 1558/1985 *«Κυβέρνηση και Κυβερνητικά όργανα»*.
Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στη Βουλή του Νόμου 1586/1986: *«Βαθμολογική διάρθρωση των θέσεων του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α.»*, ο θεσμός του Ειδικού Γραμματέα, αλλά και του **Συντονιστή Διοίκησης**, επικρίθηκαν έντονα από την τότε αντιπολίτευση (Νέα Δημοκρατία), βουλευτές της οποίας, επεσήμαναν, μεταξύ των άλλων, ότι η κυβέρνηση (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) επαναφέρει το θεσμό των Γενικών Διευθυντών και Αναπληρωτών Γενικών Διευθυντών με άλλη ονομασία και με μια σημαντική διαφοροποίηση, ότι, δηλαδή, με το νέο θεσμό, κομματικά και πολιτικά, ελέγχεται καλύτερα η Δημόσια Διοίκηση, γι’ αυτό και τα πρόσωπα που θα καταλαμβάνουν τις θέσεις αυτές, δεν θα επιλέγονται με αξιοκρατικά κριτήρια από υπηρεσιακό συμβούλιο. Και κατ’ αυτό τον τρόπο, μέσω της εισαγωγής των Ειδικών Γραμματέων στις κεντρικές υπηρεσίες, στους οργανισμούς και στα Ν.Π.Δ.Δ., υποστηρίχτηκε, ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν θα είναι ελεύθεροι να εργάζονται, σύμφωνα με το καθήκον τους.

Ως βασικός αντίλογος στις προαναφερόμενες αιτιάσεις, προβλήθηκε από την κυβέρνηση η άποψη, ότι: «*Οι Ειδικοί Γραμματείς προβλέφθηκαν προκειμένου να συντονίζουν τη λειτουργία των Υπηρεσιών που προΐστανται, έχοντας την ευθύνη για την ποιότητα του έργου και την αποδοτικότητά τους και δεν θεωρούνται ως υπερκείμενοι βαθμοί στην πυραμίδα της δημόσιας διοίκησης*».

## Υποσημειώσεις - Παραπομπές


Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Μοναχίτι Γρεβενών

Το **Μοναχίτι** είναι οικισμός της Δυτικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Μοναχίτι βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές πλαγιές του όρους Τσούκα Καραλή της Βόρειας Πίνδου σε υψόμετρο 1.010 μέτρων, 29 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Γρεβενών, ανάμεσα στο Μικρολίβαδο (ΝΔ.) και το Τρίκωμο (ΒΔ.). 

Το χωριό περιβάλλεται από τις κορυφές Λυκότρυπα (1.259 μ.), Τσούκα Καραλή (1.231 μ.), Τσούμα (1.067 μ.), Κούλια (1.143 μ.) και Μεγάλη Πέτρα (1.143 μ.). Νοτιοδυτικά του χωριού υψώνεται το βουνό της Κυρά Καλής με τις κορυφές Τρυπημένη (1.285 μ.), Αντάρτης (1.702 μ.) και Πυροστιά (1.967 μ.) που είναι το ψηλότερο σημείο της έκτασης του χωριού στα όρια του Εθνικού Δρυμού της Βάλια Κάλντα. Στην περιοχή κυλά ο ποταμός Βενέτικος και οι κλάδοι του Μηλεοπόταμος και Ασπροπόταμος Περιβολίου καθώς και τα ρέματα Κυρά Καλής και Τρυπημένης. Στην ευρύτερη περιοχή βλέπει κανείς δάση από μαύρη πεύκη, ρόμπολα, έλατα, οξιές και βελανιδιές.

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Το Μοναχίτι αναφέρεται από την περίοδο της Τουρκοκρατίας και καταγράφεται ως *Μοναχίτη* στην πρόθεση  215 της Μονής Βαρλαάμ των Μετεώρων (17ος-19ος αιω.). Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα, γραμμένη ως *Μοναχήτι*, το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Μοναχίτιον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Θεόδωρου Ζιάκα του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 98 κατοίκους. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αρχείο Κοινότητας Μοναχιτίου (Γρεβενά) από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους - Τμήμα Γρεβενών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Μοναχιτι
Μοναχιτι
Κατάλογος HIPPARCOS

Οι **Κατάλογοι Hipparcos** και **Tycho** (Tycho-1) είναι δύο αστρονομικοί κατάλογοι αστέρων που αποτελούν τα βασικά προϊόντα της αστρομετρικής διαστημικής αποστολής HIPPARCOS του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Ο τεχνητός αυτός δορυφόρος της Γης, που λειτούργησε επί 4 έτη, έδωσε επιστημονικά δεδομένα υψηλής ποιότητας από τον Νοέμβριο 1989 μέχρι τον Μάρτιο 1993.

Ο κατάλογος *Hipparcos* περιέχει λίγους περισσότερους από 118.000 αστέρες με ακρίβεια Αστρομετρίας της τάξεως του χιλιοστού του δευτερολέπτου, ενώ ο κατάλογος *Tycho* πάνω από 1.050.000 αστέρες.

Αμφότεροι οι κατάλογοι περιέχουν μεγάλο όγκο αστρομετρικών και φωτομετρικών δεδομένων πολύ υψηλής ποιότητας. Επιπλέον, υπάρχουν παραρτήματα με δεδομένα μεταβλητότητας και διπλών/πολλαπλών αστέρων, όπως επίσης και αστρομετρικές και φωτομετρικές μετρήσεις για το Ηλιακό Σύστημα. Τα κυριότερα μέρη είναι διαθέσιμα τόσο σε τυπωμένη, όσο και σε ηλεκτρονική-ψηφιακή μορφή.

Η ανάλυση των γενικών δεδομένων, που έδωσε τους τελικούς καταλόγους μέσα από σχεδόν 1 τεραμπίτ πρωτογενών δεοδμένων, ήταν μία μακρόχρονη και πολυσύνθετη διαδικασία. Την ανέλαβαν από κοινού το NDAC και το αμερικανικό «Ίδρυμα για την Προαγωγή της Επιστήμης και Τεχνολογίας» (Foundation for the Advancement of Science and Technology, FAST). Επιπλέον, το INCA Consortium ήταν υπεύθυνο για τη σύνταξη του προγράμματος παρατηρήσεων του HIPPARCOS, και τη συγκέντρωση των καλύτερων διαθέσιμων δεδομένων για τους επιλεγμένους αστέρες πριν την εκτόξευση στον λεγόμενο "HIPPARCOS Input Catalogue".

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η διαστημική αστρομετρική αποστολή HIPPARCOS
* Η πύλη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος

Ιππαρ
Κατηγορία:Κατάλογοι αστέρων
Νεφέλωμα εκπομπής

Τα **νεφελώματα εκπομπής** είναι ένα από τα είδη νεφελωμάτων στην αστρονομία. Πρόκειται για διαστημικά νέφη από ιονισμένο αέριο (δηλαδή από πλάσμα), που εκπέμπουν φως διάφορων χρωμάτων. Η πιο συνηθισμένη πηγή του ιονισμού είναι υπεριώδης ακτινοβολία εκπεμπόμενη από ένα γειτονικό αστέρα υψηλής επιφανειακής θερμοκρασίας. Ανάμεσα στους αρκετούς τύπους νεφελωμάτων εκπομπής είναι οι Περιοχές Η II (όπου γεννιούνται νέοι αστέρες και οι νεαροί αστέρες μεγάλης μάζας είναι η πηγή της ιονίζουσας ακτινοβολίας) και τα πλανητικά νεφελώματα, στα οποία αντιθέτως ένας αστέρας μικρής μάζας κατά τον θάνατό του έχει αποβάλει τα εξωτερικά του στρώματα μακριά στο διάστημα, όπου ο εκτεθειμένος υψηλής θερμοκρασίας πυρήνας του (λευκός νάνος) τα ιονίζει.

Συνήθως ένας νεαρός αστέρας θα ιονίσει ένα μικρό μέρος του νεφελώματος από το οποίο γεννήθηκε. Μόνο μεγάλοι και θερμοί αστέρες μπορούν να απελευθερώνουν ισχύ ικανή να ιονίζει μεγάλο μέρος ενός τέτοιου νέφους. Συχνά αυτό γίνεται από ένα ολόκληρο σμήνος νεαρών αστέρων.

Το χρώμα του νεφελώματος εξαρτάται από τη χημική του σύσταση και το βαθμό ιονισμού. Εξαιτίας της κυριαρχίας του υδρογόνου στο διαστρικό αέριο και τη σχετικώς χαμηλή ενέργεια ιονισμού του ατόμου του, πολλά νεφελώματα εκπομπής είναι κόκκινα. Αν είναι διαθέσιμη περισσότερη ενέργεια, μπορούν να ιονισθούν και άλλα στοιχεία, οπότε εμφανίζεται και το πράσινο ή το κυανό χρώμα. Εξετάζοντας τα φάσματα των νεφελωμάτων εκπομπής, οι αστρονόμοι βρίσκουν τη χημική τους σύσταση. Τα περισσότερα αποτελούνται από περίπου 90% υδρογόνο, με το υπόλοιπο να είναι ήλιο, οξυγόνο, άζωτο κ.ά. στοιχεία.

## Παραδείγματα
Κάποια από τα πλέον επιφανή νεφελώματα εκπομπής στον γήινο νυκτερινό ουρανό είναι το Νεφέλωμα Βόρειος Αμερική (NGC 7000) και το Νεφέλωμα του Πέπλου (NGC 6960/6992) στον Κύκνο. Νοτιότερα είναι ορατό το Νεφέλωμα Λιμνοθάλασσας (M8 ή NGC 6523) στον Τοξότη και το Νεφέλωμα του Ωρίωνα (M42). Το νοτιότερο λαμπρό νεφέλωμα εκπομπής είναι το Νεφέλωμα Ήτα Τρόπιδος (NGC 3372).

Τα νεφελώματα εκπομπής παρουσιάζουν συχνά σκοτεινές κηλίδες στη φαινομενική επιφάνειά τους, που αντιπροσωπεύουν νέφη σκόνης που αποκρύπτουν το φως τους. Ο συνδυασμός νεφελώματος εκπομπής και νεφελωμάτων σκόνης δίνει σε αρκετές περιπτώσεις μια ενδιαφέρουσα όψη, και μερικά τέτοια ουράνια φέρουν το όνομα των πραγμάτων που θυμίζουν οπτικά, όπως το Νεφέλωμα του Κώνου ή το προμνημονευθέν Νεφέλωμα «Βόρειος Αμερική» (North America Nebula).

Υπάρχουν και σύνθετα νεφελώματα που αποτελούνται τόσο από τμήματα εκπομπής όσο και από τμήματα ανακλάσεως, όπως το Τρισχιδές Νεφέλωμα.

## Συλλογή εικόνων

The glowing gas cloud LHA 120-N55 in the Large Magellanic Cloud.jpg|Το νεφέλωμα εκπομπής LHA 120-N55 στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου.
New Hubble image of NGC 2174.jpg|Εικόνα από το Χαμπλ του νεφελώματος εκπομπής NGC 2174.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Κατάλογος Χένρυ Ντρέιπερ

Ο **Κατάλογος Henry Draper** είναι αστρονομικός κατάλογος αστέρων με αστρομετρικά και φασματοσκοπικά δεδομένα για περισσότερους από 225.000 από τους φωτεινότερους αστέρες που είναι ορατοί από το βόρειο και το νότιο ημισφαίριο της Γης.

Ο κατάλογος δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά μεταξύ των ετών 1918 και 1924. Συντάχθηκε από την Άνι Τζαμπ Κάνον και τους συνεργάτες της στο Αστεροσκοπείο του Harvard College υπό την επίβλεψη του Έντουαρντ Πίκερινγκ, και ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του πρωτοπόρου της αστροφωτογράφησης Χένρυ Ντρέιπερ, του οποίου η χήρα δώρισε τα χρήματα που απαιτούσε η κατάρτιση του καταλόγου.

Οι αστέρες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο έχουν μέσο φαινόμενο μέγεθος, μέχρι 9 (περίπου 50 φορές αμυδρότεροι από τους αμυδρότερους αστέρες που είναι ορατοί με γυμνό μάτι). Αυτό τους καθιστά ορατούς με ερασιτεχνικά τηλεσκόπια και πολύ φωτεινούς μέσα από επαγγελματικό εξοπλισμό.

Η μεγαλύτερη ιστορική αξία του καταλόγου, πέρα από το ότι είναι από τους πρώτους που κάλυπταν ολόκληρη την ουράνια σφαίρα, έγκειται στο ότι υπήρξε η πρώτη προσπάθεια για την καταλογογράφηση των φασματικών τύπων των αστέρων, σε μεγάλο αριθμό αστέρων.

Ο Κατάλογος Henry Draper άνοιξε τη συστηματική μελέτη των εκπομπών ακτινοβολίας των αστέρων. πράγμα που οδήγησε στη σωστή τους φασματική ταξινόμηση και στο Διάγραμμα Hertzsprung-Russell.

Ο αριθμός ενός αστέρα στον κατάλογο, που ακολουθεί τα αρχικά **HD** (από το ** H**enry **D**raper) χρησιμοποιείται ευρύτατα ως η ονομασία του αστέρα όταν δεν υπάρχει ιδιαίτερο όνομα, ονομασία με μικρό γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου ή αριθμός Φλάμστηντ.

Οι αστέρες με αριθμούς από 1 ως 225300 ανήκουν στον αρχικό κατάλογο και είναι όλοι αριθμημένοι κατά σειρά αύξουσας ορθής αναφοράς για την εποχή 1900.0. Οι αστέρες με αριθμούς από 225301 ως 359083 ανήκουν σε μία επέκταση του καταλόγου που έγινε το 1949. Πολλές φορές χρησιμοποιούνται για τους αστέρες της επεκτάσεως τα διακριτικά **HDE** (από το **H**enry **D**raper **E**xtension = Επέκταση του Χένρυ Ντρέιπερ), αλλά ακόμα και αυτοί συνήθως γράφονται ως HD, αφού η αρίθμηση εξασφαλίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει σύγχυση.

## Πηγές
* Hearnshaw, J.B.: *The Analysis of Starlight: One Hundred and Fifty Years of Astronomical Spectroscopy*, Cambridge University Press, Cambridge 1986, ISBN 0-521-25548-1
* Schulz, Norbert S.: *From Dust to Stars: Studies of the Formation and Early Evolution of Stars*, Springer, Βερολίνο και Νέα Υόρκη 2005, ISBN 3-540-23711-9

Χενρυ
Χενρυ
Κύριλλος Γ΄

Ο **Κύριλλος Γ΄** (ο επονομαζόμενος «*Σπανός*») διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για δυο μικρά χρονικά διαστήματα, το 1652 και το 1654.

## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν κατ' άλλους από την Ξάνθη, κατ' άλλους από τη Ρούμελη. Διετέλεσε αρχικά Μητροπολίτης Κορίνθου, καθαιρέθηκε όμως από τον Πατριάρχη Κύριλλο Β΄. Ακολούθως απέσπασε με τη βία τη Μητρόπολη Φιλιππουπόλεως και κατόπιν τη Μητρόπολη Τυρνόβου, ενώ επιχείρησε να καταλάβει και την Μητρόπολη Χαλκηδόνος. Ήταν εριστικός, συνωμοτικός και ραδιούργος και προκαλούσε συνεχώς προβλήματα, τόσο στις Μητροπόλεις όπου πήγαινε, όσο και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Έγινε Πατριάρχης για πρώτη φορά τον Μάιο του 1652, καθαιρέθηκε όμως τον Ιανουάριο του 1653 λόγω παρανομιών που διέπραξε. Τον Μάρτιο του 1654 άρπαξε εκ νέου τον θρόνο και έμεινε σε αυτόν δεκατέσσερις ημέρες. Και τις δύο φορές έγινε Πατριάρχης αυθαίρετα, με χρήματα και δολοπλοκίες. Και οι δύο φορές ήταν σύντομες και κατά τη διάρκειά τους ούτε συνήλθε Σύνοδος ούτε πάρθηκε καμία απόφαση. Και τις δυο φορές καθαιρέθηκε στην τάξη των μοναχών και εξορίστηκε στην Κύπρο. Η οικονομική ζημιά που προκάλεσε στο Πατριαρχείο επιχειρήθηκε να διορθωθεί από τον διάδοχό του, Παΐσιο μέσω έκτακτης εισφοράς ενός χρυσού φλουριού από κάθε ιερέα.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κορίνθου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Φιλιππουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Τυρνόβου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Όλα για τη μητέρα μου

Το ***Όλα για τη μητέρα μου*** (*Todo sobre mi madre*) είναι μια πολυβραβευμένη ταινία του 1999, σε σκηνοθεσία και σενάριο από τον Πέδρο Αλμοδόβαρ. Η ταινία ασχολείται με το θέμα του AIDS, τον επαναπροσδιορισμό φύλου, της αναζήτησης σεξουαλικής ταυτότητας, φύλου, θρησκείας, πίστης και λόγου ύπαρξης και τα σχολιάζει με ένα κωμικοτραγικό τρόπο και μια έντονη αίσθηση μαύρου χιούμορ.
Η ταινία απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας καθώς και βραβείο σκηνοθεσίας και οικουμενικό βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών. Έχει διακριθεί επίσης με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, BAFTA Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και Σκηνοθεσίας και 7 βραβεία Goya.

## Πλοκή

Όταν χάνει τον 17χρονο γιο της σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, η μητέρα του πάει στη Βαρκελώνη για να βρει τον πατέρα του. Χώρισαν πριν γεννηθεί το παιδί, γιατί εκείνος ήταν (τρανς) διεμφυλικη γυναίκα. Κατά τη διάρκεια της αναζήτησης συναντά μια νεαρά καλόγρια με HIV/AIDS και μια σταρ του θεάτρου. Ζει μια μικρή περιπέτεια στον κόσμο των διεμφυλικων με δραματικό τέλος.

## Διανομή
*Σεσίλια Ροτ – Manuela
*Μαρίσα Παρέδες – Huma
*Αντόνια Σαν Χουάν – Agrado
*Πενέλοπε Κρουθ – Rosa
*Κανδέλα Πένια – Nina
*Ρόσα Μαρία Σαρδά - Μητέρα της Rosa
*Ελόι Αθορίν – Esteban
*Τόνι Καντό (Toni Cantó) – Lola

## Παρελειπόμενα
*Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από παράφραση του τίτλου της κλασικής ταινίας *All about Eve* (*[[Όλα για την Εύα]]*) του 1950, στην οποία γίνονται εκτενείς αναφορές.
*Ο μονόλογος της Αγράδο είναι βασισμένος σε αληθινό γεγονός. Όταν το σύστημα ενός αργεντίνικου θεάτρου χάλασε, ο σκηνοθέτης ανέβαλε την παράσταση. Τότε η ηθοποιός Lola Membibres αποφάσισε να πει τα νέα στο κοινό και τους έκανε μια προσφορά: αν έμεναν θα άκουγαν την ιστορία της ζωής της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 
* 
* Film locations on Google Earth
* Presentation of the documentary ''A Film and Its Era: All About My Mother, by Pedro Almodóvar''

Κατηγορία:Ταινίες του 1999
Κατηγορία:Καταλανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες
Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές κωμωδίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pathé
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πέδρο Αλμοδόβαρ
Κατηγορία:Βραβείο Γκόγια καλύτερης ταινίας
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πέδρο Αλμοδόβαρ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Sony Pictures Classics
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μαδρίτη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βαρκελώνη
Κατηγορία:Ισπανικές δραματικές κωμωδίες
Κατηγορία:Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Κουτουλουφάρι Ηρακλείου

Το **Κουτουλουφάρι** είναι χωριό της Κοινότητας Λιμένος Χερσονήσου του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος.

Η θέση του είναι στους βόρειους πρόποδες του υψώματος Πυργιά (γράφεται: τα Πυργιά) και απέχει από το Ηράκλειο 28,9 χιλιόμετρα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η καλλιέργεια πρώιμων κηπευτικών, κυρίως ντομάτας, σε θερμοκήπια (αυτά βρίσκονται στον Ανισαρά). Τα τελευταία χρόνια καλλιεργούνται και άνθη, κυρίως γαρίφαλα, τα οποία εξάγονται στο εξωτερικό. Επίσης, οι κάτοικοι ασχολούνται με τον τουρισμό, καθώς στην περιοχή υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και καταστήματα. To 2006 καταργήθηκε το νηπιαγωγείο.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Κουτουλουφάρι αναφέρεται στον κατάλογο με τα χωριά της Κρήτης του Fr. Barozzi του 1577  (fo 24v)  με το όνομα *Catafari metochio* και στον κατάλογο του Basilicata ως *Cutrufari*.

Στον Καστροφύλακα δεν υπάρχει αλλά αναγράφεται ο οικισμός *Zambagniana* (Κ 95) με 62 κατοίκους, από το επώνυμο Ζαμπάνι (Zanpani), που αναφέρεται σε έγγραφο του 1271, χωριό το οποίο βλέπουμε και σε χάρτη του Βιντσέντζο Μαρία Κορονέλλι. Ο οικισμός αυτός δεν υπάρχει σήμερα.

Ο κύριος ναός στο χωριό είναι αυτός του Αγίου Βασιλείου. Κοντά στη θάλασσα, στα βορειοανατολικά του χωριού, βρίσκεται η μικρή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, που κτίστηκε στα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Εκεί κοντά υπάρχει και τουριστικό ξενοδοχείο.

Το χωριό έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός από το 1978.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Δήμος Χερσονήσου.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Κλιντ Ίστγουντ

Ο **Κλιντ Ίστγουντ** (αγγλικά: **Clinton Eastwood, Jr**, 31  Μαΐου 1930) είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης του κινηματογράφου.

Ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός τη δεκαετία του 1950. Ο πρώτος του σημαντικός ρόλος ήταν στην τηλεοπτική σειρά *Rawhide*. Στον κινηματογράφο καθιερώθηκε με τη συμμετοχή του στην τριλογία των σπαγκέτι γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε. Εμβληματικός ρόλος στην καριέρα του ήταν ο επιθεωρητής Κάλαχαν (*Dirty Harry*), που τον ερμήνευσε συνολικά σε πέντε ταινίες, η πρώτη το 1971.

Σκηνοθετούσε ταινίες ήδη από τη δεκαετία του 70 που αφήνουν καλές εντυπώσεις, αλλά η κινηματογραφική του καριέρα παραμένει ταυτισμένη με τους ρόλους των σκληροτράχηλων ηρώων που τον έκαναν διάσημο ως ηθοποιό. Αυτό αλλάζει το 1992, όταν σε ηλικία 62 ετών σκηνοθετεί την ταινία ''Οι ασυγχώρητοι''. Η ταινία πήρε εξαιρετικές κριτικές, προτάθηκε για πολλά βραβεία και τελικά κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Ο Κλιντ Ίστγουντ κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας, ενώ ήταν και υποψήφιος για το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Τα επόμενα χρόνια οι σκηνοθετικές του δουλειές γνωρίζουν μεγάλη αναγνώριση και τον καθιερώνουν ως έναν από τους σημαντικότερους Αμερικάνους σκηνοθέτες. Κέρδισε δεύτερη φορά το Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας το 2004 για την ταινία *[[Million Dollar Baby]]* (που επίσης πήρε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας) καθώς και άλλες δύο υποψηφιότητες.

Ο Κλιντ Ίστγουντ είναι επίσης και μουσικός και έχει συνθέσει τη μουσική για ορισμένες από τις ταινίες που σκηνοθέτησε.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κατηγορία:Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Κανόνας των δέκα Αττικών ρητόρων

Οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι σχημάτισαν έναν κατάλογο δέκα σημαντικών ρητόρων που διακρίθηκαν στην Αθήνα από τον 5ο ως τον 4ο π.Χ. αι. Τον κατάλογο αυτό, που ονομάστηκε «**Κανόνας των δέκα Αττικών ρητόρων**», διέσωσε ο Καικίλιος από την Καλή Ακτή της Σικελίας στο βιβλίο του Περί του Χαρακτήρος των δέκα ρητόρων. Οι ρήτορες αυτοί ήταν 10:
*Ο Αισχίνης
*Ο Ανδοκίδης
*Ο Αντιφών
*Ο Δείναρχος
*Ο Δημοσθένης
*Ο Ισαίος
*Ο Ισοκράτης
*Ο Λυσίας
*Ο Λυκούργος
*Ο Υπερείδης
Εκτός από δυο (Δείναρχος και Ισαίος) ήταν όλοι Αθηναίοι.

Κατηγορία:Αρχαία Αττική
Κατηγορία:Ρητορική
Αγία Καλλιόπη

Η **Αγία Καλλιόπη** έζησε στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ., στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου. Διακρινόταν για τη φυσική της ομορφιά, αλλά και τα πλούσια ψυχικά και πνευματικά χαρίσματά της. Απέρριπτε μετά βδελυγμίας κάθε πρόταση γάμου γιατί είχε αφιερώσει τη ζωή της στο Χριστό, τη διδασκαλία του Θείου Λόγου Του και τη διακονία και παραμυθία των ασθενών και πασχόντων αδελφών της. Στο διωγμό που εξαπέλυσε ο Δέκιος, η Καλλιόπη συνελήφθη και οδηγήθηκε μπροστά στον τοπικό άρχοντα, ο οποίος θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε με διάφορες κολακείες και υποσχέσεις να την δελεάσει και να την σύρει στην ανόσια ζωή των ψυχοφθόρων ηδονών και της μισερής ειδωλολατρίας. Όμως η Αγία με ηρωική σταθερότητα, εμμονή και αγωνιστικό φρόνημα, ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό, τον μοναδικό Σωτήρα και Λυτρωτή. Εξοργισμένος ο τύραννος διέταξε και τη μαστίγωσαν ανελέητα. Κατόπιν, τη χαράκωσαν με μαχαίρια και έκαψαν τις πληγές της. Τελικά την αποκεφάλισαν χαριζόντάς της, την ουράνια και άφθαρτη δόξα.

## Παραπομπές


Καλλιοπη
Κάτω Καλέσια Ηρακλείου

Τα **Κάτω Καλέσια** είναι χωριό και έδρα της Κοινότητας Καλεσιών του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μαλεβιζίου.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Τα Κάτω Καλέσια βρίσκονται σε απόσταση περίπου 5 χλμ. νότια του Γαζίου (έδρα του δήμου) και 15 χλμ. νοτιοδυτικά του Ηρακλείου σε υψόμετρο 170 μέτρα, ανατολικά από τον ποταμό Γαζανό. Στα νότια του χωριού, σε  απόσταση 300-400 μέτρων, υπάρχει και ο οικισμός Άνω Καλέσια. Σε απόσταση 7 χλμ. βρίσκεται η πηγή της Αγίας Παρασκευής, από την οποία υδρεύονται και τα δύο χωριά.

Στα Κάτω Καλέσια είναι ο ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, παλαιός με ξυλόγλυπτο τέμπλο και παλιές φορητές εικόνες, όπως επίσης και ο ναός των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ο οποίος εγκαινιάστηκε το 1968. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελουργία και την ελαιοκομία. Κύρια προϊόντα είναι το λάδι και η σταφίδα. Στον οικισμό λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

Πρόσφατα η ονομασία Καλέσα έγινε Καλέσια τόσο για τα Άνω Καλέσια όσο και για τα Κάτω.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται με το όνομα *Calessa Catto* με 160 κατοίκους, με βάση την απογραφή του Καστροφύλακα (Κ 102).

Αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με το όμορο χωριό Άνω Καλέσια αποτελούν την κοινότητα Καλεσιών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γαζίου του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 729 κατοίκους.

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γαζίου
Καλέσια, Κάτω
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Άνω Καλέσια Ηρακλείου

Τα **Άνω Καλέσια** είναι χωριό της Κοινότητας Καλεσιών του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 180 μέτρων. Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου. Το 1940 η ονομασία Καλέσσα έγινε Καλέσια τόσο για τα Άνω (ή Απάνω) όσο και για τα Κάτω Καλέσια (τα οποία βρίσκονται σε απόσταση 300-400 μέτρων).

## Ιστορικά και διοικητικά στοιχεία
Το Άνω Καλέσι αναφέρεται με το όνομα *Calessa Apano* με 88 κατοίκους, με βάση την απογραφή του Καστροφύλακα (Κ 102). Αναγνωρίστηκε επίσημα το 1925, αλλα καταργήθηκε το 1981. Επανασυστάθηκε το 2001.
### Πληθυσμός

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

Κατηγορία:Δήμος Γαζίου
Καλέσια, Κάτω
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Μουσείο Αρχαίων, Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Οργάνων

Το **Μουσείο Αρχαίων Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Οργάνων ** είναι μουσείο στην Οία της Σαντορίνης.
 
Ιδρύθηκε το 1977 και φιλοξενήθηκε από το 1997 στη Θεσσαλονίκη σε αναπαλαιωμένο κτήριο στην περιοχή Λαδάδικα. Από το 2010 έως σήμερα στεγάζεται στο παλαιό Κοινοτικό κατάστημα Οίας Σαντορίνης.

## Έκθεση
Στο μουσείο φιλοξενούνται όργανα που χρησιμοποιήθηκαν στον ελλαδικό χώρο από το 2.800 π.Χ. ως τις αρχές του 20ού αιώνα, τα οποία ανακατασκευάστηκαν, με τη βοήθεια του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η ανακατασκευή τους έγινε με βάση φιλολογικές και εικαστικές μαρτυρίες. Τα όργανα συνοδεύονται από τις εικαστικές μαρτυρίες που υπάρχουν για το καθένα από αυτά, όπως αγγεία, ειδώλια , γλυπτά κλπ.
## Τμήματα
Στις δράσεις του Μουσείου περιλάμβανεται η Οργανολογικής Έρευνας, για τη δημιουργία ενός παγκοσμίου corpus εικαστικών μαρτυριών (αγγεία, γλυπτά, τοιχογραφίες κ.λ.π.) που αναφέρονται ως ελληνικά μουσικά όργανα από την εποχή του χαλκού έως το 1830, όπως επίσης η συστηματική ηλεκτρονική καταγραφή των έργων που περιέχονται σε χειρόγραφους κώδικες του Αγίου Όρους, κρατικών βιβλιοθηκών και ιδιωτικών συλλόγων. 


File:Macedonian_Museums-90-Arxaiwv_Mousikvn_Organvn-405.jpg|
File:Macedonian_Museums-90-Arxaiwv_Mousikvn_Organvn-406.jpg|
File:Macedonian_Museums-90-Arxaiwv_Mousikvn_Organvn-408.jpg|



## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσεία στη Θήρα
Κατηγορία:Ιστορία της μουσικής
Δήμος Ηρακλείας Άρτας

Ο **Δήμος Ηρακλείας** ήταν δήμος του νομού Άρτας. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού και ήταν ορεινός δήμος. Καταλάμβανε έκταση 129.887 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 1.979 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Άνω Καλεντίνη.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα:
:** [[Δημοτικό διαμέρισμα Άνω Καλεντίνης Άρτας|Δ.δ. Άνω Καλεντίνης]] ** 
::* η Άνω Καλεντίνη    
::* ο Άγιος Αθανάσιος 
::* τα Βαρκά 
::* η Επάνω Σέση  
::* ο Μέγας Κάμπος
::* η Πέρα Καλεντίνη
::* τα Πλακουτσαίικα    
::* η Σέση  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βελεντζικού Άρτας|Δ.δ. Βελεντζικού]] **  
::* το Βελεντζικό    
::* το Ασφακερό   
::* το Κάρπινο  
::* η Πηγή  
::* το Σελλί
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Διχομοιρίου Άρτας|Δ.δ. Διχομοιρίου]] **  
::* το Διχομοίρι    
::* ο Άγιος Ιωάννης  
::* ο Ζυγός    
::* το Κόκκινον Λιθάρι   
::* ο Κούφαλος    
::* τα Κρισέλια    
::* ο Ξηρόκαμπος   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ρετσιανών Άρτας|Δ.δ. Ρετσιανών]] **  
::* τα Ρετσιανά  
::* ο Άγιος Βλάσιος  
::* οι Κρανιές    
::* το Λιτέσι 
::* τα Φισοτά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Ηρακλείας  από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Πληροφορίες για το δήμο Ηρακλείας από τη  Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Άρτας 

Ηρακλειας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Κέντρο Ιστορικής Διαδρομής Εβραϊσμού Θεσσαλονίκης

Το **Κέντρο Ιστορικής Διαδρομής Εβραϊσμού Θεσσαλονίκης** είναι μουσείο που βρίσκεται στην οδό Αγίου Μηνά 13, στη Θεσσαλονίκη - πρόκειται ουσιαστικά για το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Συχνά αναφέρεται και με την ονομασία **Μουσείο Ιστορικής Διαδρομής του Εβραϊσμού Θεσσαλονίκης Simon Marks** (ο Σάιμον Μαρκς ήταν ιδρυτής σχολείου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για εβραιόπουλα). Το 2019 το μουσείο απέκτησε μία νέα πτέρυγα με κατάστημα, νέα είσοδο και αίθουσες εκθέσεων, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ηλία Μεσσίνα και τους KARD Architects - Δημήτρη Ραϊδη και Αλέξανδρο Κουλουκούρη. Η προσθήκη δημιούργησε μια ενιαία πρόσοψη για το ιστορικό κτίριο προς το δρόμο.

Η θέση του είναι στην περιοχή που υπήρξε το κέντρο της εβραϊκής κοινότητας από την εποχή που εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι Ισπανοεβραίοι στην πόλη μέχρι και τα μετέπειτα μεταπολεμικά χρόνια. Στο μουσείο παρουσιάζεται η μόνιμη έκθεση "Θεσσαλονίκη:Μητρόπολη του Σεφαραδισμού", με στοιχεία για την ιστορία των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη, όπως επίσης και για τις δραστηριότητές τους. Επίσης, ο επισκέπτης παρακολουθεί τη συμβολή των Εβραίων στην οικονομική ανάπτυξη, μέσα από τα εκθέματα, την κοινωφελή δραστηριότητά τους και τα βιβλία τους. Υπάρχει επίσης φωτογραφική έκθεση με θέμα το Ολοκαύτωμα.

## Στόχοι του μουσείου
Στόχος του μουσείου είναι να τιμήσει την πλούσια και δημιουργική Σεφαραδίτικη κληρονομιά του πολιτισμού που αναπτύχθηκε στην πόλη αυτή μετά τον 15ο αιώνα. Επίσης λειτουργεί κέντρο ερευνών και μελέτης, το οποίο ερευνά και ψηφιοποιεί αρχειακό υλικό του Μουσείου αλλά και άλλων φορέων, δημιουργώντας μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων προσβάσιμη στους επισκέπτες. Διαθέτει επίσης βιβλιοθήκη, ενώ λειτουργούν και εκπαιδευτικά προγράμματα.

## Βιβλιογραφία
**Δυτική- Κεντρική Μακεδονία, Τουριστικός Οδηγός*, εκδόσεις Explorer, 2003.
*Σταυρουλάκης, Νίκος, Το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονικέων Πόλις, τχ. 13/36 (Ιουν. 2011), σ. 48-53
*Χεκίμογλου, Ευάγγελος, Για ένα μουσείο τοπικής ιστορίας: το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονικέων Πόλις, τχ. 13/36 (Ιουν. 2011), σ. 44-47
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Παρουσίαση
*Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


Εβραισμου
Κατηγορία:Εβραϊκή κοινότητα Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Εβραίοι και Ιουδαϊσμός στη Θεσσαλονίκη
Εβραικο
Θεσσαλονικη
Λυκούργος

## Όνομα
Το όνομα Λυκούργος προέρχεται από το διάσημο νομοθέτη της Σπάρτης που έζησε το (800 π.Χ.) Υποκοριστικά ονόματα: (Λή.) 

Με το ελληνικό όνομα **Λυκούργος**, που ετυμολογείται από τη ρίζα *λύκ(η)* = φως και το *έργον*, δηλαδή σημαίνει εκείνον που κάνει φωτεινό έργο ή εκείνον που εργάζεται από πολύ πρωί, είναι περισσότερο γνωστός ο νομοθέτης της Σπάρτης **[[Λυκούργος (νομοθέτης)|Λυκούργος]]**, που θεσμοθέτησε και το πολίτευμά της, βασισμένο στη λιτότητα, τη στρατιωτική πειθαρχία και την αυστηρότητα. Το όνομα μπορεί επίσης να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

## Αρχαιότητα
* Λυκούργος ο Αλέου, ο όγδοος μυθικός βασιλιάς της Αρκαδίας
* Λυκούργος ο Θραξ, μυθικός βασιλιάς της Θράκης
* Λυκούργος της Νεμέας, μυθικός βασιλιάς της Νεμέας
* Λυκούργος ο Αθηναίος (390 π.Χ. – 324 π.Χ.), Αθηναίος ρήτορας και πολιτικός, ένας από τους δέκα του «κανόνα των δέκα ρητόρων»
* Λυκούργος (3ος αι. π.Χ.), βασιλιάς της Σπάρτης, πολύ μεταγενέστερος του νομοθέτη

## Νεότερη εποχή
* Λυκούργος Λογοθέτης (1772-1850), αρχηγός της Σάμου κατά την Ελληνική Επανάσταση
* Αλέξανδρος Λυκούργος (1827-1875), καθηγητής της θεολογίας και Αρχιεπίσκοπος Σύρου, Τήνου και Μήλου
* Γεώργιος Λυκούργος (1858-1960), Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας που διέπρεψε στη Χαβάη

Λυκουργος
In Plenty and In Time of Need

Ο **εθνικός ύμνος των [[Μπαρμπάντος]]** έχει τον τίτλο **In Plenty and In Time of Need**. Γράφτηκε από τον Έρβινγκ Μπέρτζι (Irving Burgie), γεννημένο στις ΗΠΑ, με μητέρα από τα Μπαρμπάντος  (1926-) και συνθέτης του είναι ο Κ. Βαν Ρόλαντ Έντουαρντς (1912-1985). Καθιερώθηκε από τα νησιά Μπαρμπάντος το 1966.

## Στίχοι

In plenty and in time of need 
When this fair land was young
Our brave forefathers sowed the seed
From which our pride was sprung
A pride that makes no wanton boast
Of what it has withstood
That binds our hearts from coast to coast
The pride of nationhood

Ρεφρέν:
We loyal sons and daughters all
Do hereby make it known
These fields and hills beyond recall
Are now our very own
We write our names on history's page
With expectations great
Strict guardians of our heritage
Firm craftsmen of our fate

The Lord has been the people's guide
For past three hundred years.
With Him still on the people's side
We have no doubts or fears.
Upward and onward we shall go,
Inspired, exalting, free,
And greater will our nation grow
In strength and unity.

## Ελληνική μετάφραση

Πολλοί και σε περίπτωση ανάγκης
Όταν ήταν νέα αυτή η ωραία χώρα
Οι γενναίοι μας πρόγονοι έσπειραν το σπόρο
Από όπου ξεπήδησε η περηφάνια μας
Μια περηφάνια που δεν είναι κομπορρημοσύνη για κάποιον
Για το τι έχει υπομείνει
Που δεσμεύει τις καρδιές μας από ακτή σε ακτή
Η περηφάνια για την εθνικότητά μας.

Ρεφρέν:
Εμείς οι πιστοί γιοι και οι θυγατέρες όλων
Κάνουμε γνωστό εδώ
Αυτά τα χωράφια και τους λόφους κανένας δε θα μας τα πάρει πίσω
Τώρα είναι καταδικά μας
Γράφουμε τα ονόματά μας στη σελίδα της Ιστορίας
Με μεγάλες προσδοκίες
Αυστηροί φύλακες της κληρονομιάς μας
Επιδέξιοι δημιουργοί του πεπρωμένου μας.

Ο Θεός οδηγεί το λαό μας
Εδώ και 300 χρόνια.
Με Αυτόν που βρίσκεται ακόμα στο πλευρό του λαού
Δεν έχουμε φόβους ούτε αμφιβολίες.
Με τις επιτυχίες και με τις αποτυχίες θα πρέπει να πορευτούμε,
Εμπνευσμένοι, εξυψωμένοι, ελεύθεροι,
Και το κράτος μας θα γίνει πιο μεγάλο
με σθένος και ενότητα.

:Ρεφρέν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Μπαρμπάντος
Φύλλο βελανιδιάς

thumb|right|250px|Φύλλα της βελανιδιάς με βελανίδια.
[thumb|250px|[Τετράδραχμο της Ηπείρου. 2ος - 1ος αι. π.Χ. Ο Δίας είναι στεφανωμένος με φύλλα βελανιδιάς, όπως και η πίσω όψη που περικλείεται από στεφάνι φύλλων βελανιδιάς]]
[thumb|right|250px|Η [Αγωνιστική επιγραφή εκ Χαλκίδος|αγωνιστική επιγραφή της Χαλκίδας. Η πρώτη από τις τρεις σειρές απεικονίζει 11 δάφνινα στεφάνια, ακολουθούμενα από 11 στεφάνια βελανιδιάς και 11 ελιάς.]]
Το **φύλλο βελανιδιάς** είναι αρχαίο ελληνικό, αλλά και αργότερα γερμανικό λαογραφικό και πολιτικό-στρατιωτικό σύμβολο.

## Προέλευση και ερμηνεία

Η βελανιδιά στη Γερμανία θεωρείται ως *πατροπαράδοτο* δέντρο, από την εποχή των Γερμανικών φυλών. Χάρη της δυνατής κορμοστασιάς του δένδρου, της μακράς ζωής, της σκληρής του ξυλείας και της μακράς αντοχής του πριν πέσουν τα φύλλα του το φθινόπωρο, του έχουν αποδοθεί συμβολικές αρετές της αντοχής, της εμπιστοσύνης, της μακροβιότητας, ή ακόμα και της αθανασίας. Στη γερμανική μυθολογία αναφέρεται στον μύθο της Ίρμινσουλ. Στην εποχή του ρομαντισμού θεωρήθηκε και ως σύμβολο πιστής αγάπης.
 
Σταδιακά, και από την εποχή της ίδρυσης του γερμανικού Ράιχ, το 1871 χρησιμοποιήθηκε όλο και περισσότερο ως εθνικό σύμβολο σε μνημεία, στεφάνια, εμβλήματα, στολές, παράσημα και νομίσματα.

Το φύλλο της βελανιδιάς εμφανίζεται στο παράσημο Pour le Mérite, στον Σιδερένιο σταυρό, στον Σταυρό πολεμικής ανδραγαθίας, στον Σταυρό των Ιπποτών κ.α. Στην Ελλάδα φέρει ο αστέρας του Τάγματος του Σωτήρος ένα στεφάνι που αναπαριστά το μισό κλαδί δρυός και το άλλο μισό δάφνης. Πολλά αρχαία νομίσματα της Ηπείρου περιείχαν ως διακοσμητικό στοιχείο το φύλλο βελανιδιάς. 

Βρίσκεται επίσης στη πίσω όψη πολλών νομισμάτων της ομοσπονδιακής και της πρώην ανατολικής Γερμανίας.
## Δείτε επίσης
* Χρυσός στέφανος (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 1628)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Mythologische Geschichte
* Deutsche Geldstücke

Κατηγορία:Πολιτισμός της Γερμανίας
Κατηγορία:Σύμβολα
Σημαία της Γης

thumb|right|250px|Η σημαία της Γης.
thumb|right|250px|Σημαία του ομόσπονδου κράτους της άγνωστης προέλευσης.
Η **σημαία της [[Γη|Γης]]** έχει φόντο σκούρο μπλε και κεντρικό της στοιχείο είναι η φημισμένη φωτογραφία της NASA που δείχνει τον πλανήτη μας όπως φαίνεται από το Διάστημα.

Η σημαία δεν είναι επίσημη, καθώς δεν υπάρχει επίσημος κυβερνητικός φορέας για τη Γη.

Συνδέεται με την Ημέρα της Γης, που αφορά την ευαισθητοποίηση για θέματα περιβάλλοντος και τον εορτασμό του κινήματος της παγκόσμιας κοινότητας.

## Ιστορία
* Η πρώτη σημαία της γης έγινε με τη μέθοδο **screen-printing** και τα χρώματα της Γης ήταν αντεστραμμένα: ο ωκεανός ήταν λευκός και τα σύννεφα ήταν μπλε. Με δύο μόνο χρώματα, το ένα χρώμα ήταν για τα σύννεφα και το άλλο συμβόλιζε τον ωκεανό και τη Γη.

Η δεξιά εικόνα μιας σημαίας της Γης που εμφανίστηκε αργότερα δείχνει τα σωστά χρώματα.
thumb|300px|center|Η πρώτη σημαία της Γης

* Η παρακάτω εικόνα της Γης πάρθηκε από το Απόλλων 10 και από τη NASA (18 Μαΐου 1969). 
[thumb|300px|center|Η Γη όπως φαίνεται από απόσταση 400 χιλιάδων χιλιομέτρων. Φωτογραφία από το [Απόλλων 10 G69-0487 or G69-0487-1  από το NASA/Ames Imaging Library Server]]

* Η σημερινή σημαία της Γης χρησιμοποιεί τη φωτογραφία αυτή που πάρθηκε από το διαστημόπλοιο Απόλλων 17 και είναι γνωστή ως "The Blue Marble":
[thumb|300px|center|Η Γη όπως φαίνεται από το [Απόλλων 17 , το πλήρωμα του οποίου κατευθυνόταν προς τη Σελήνη.]]
## Βλέπε επίσης
* Σημαία των Ηνωμένων Εθνών

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος της αυθεντικής και αρχικής σημαίας της Γης
* Ιστορία της σημαίας της Γης του John McConnell
* Σημαίες για τον Πλανήτη Γη
* Διαφορετική σημαία της Γης, από τον James W. Cadle.

Γη
Αρίστων ο Αλεξανδρινός

Ο **Αρίστων ο Αλεξανδρινός** ήταν Έλληνας περιπατητικός φιλόσοφος μαθητής του Αντιόχου του Ασκαλωνίτου. Έζησε και έδρασε στην Αλεξάνδρεια όπως μαρτυρεί το όνομά του περί τον 1ο αιώνα π.Χ. κατά την ελληνιστική περίοδο.

Ο Αρίστων ο Αλεξανδρινός φέρεται ως συγγραφέας των έργων: «*Λογικά σχήματα»* και «*Εξήγησις των κατηγοριών»*.

Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Περιπατητικοί φιλόσοφοι
Απάμεια

Με το όνομα **Απάμεια** αναφέρονταν πολλές πόλεις κατά την ελληνιστική περίοδο. Κυριότερες από αυτές ήταν οι:

* Απάμεια (Ορόντου), στη Συρία.
* Άνω Απάμεια (Μεσηνής), μεταξύ Ευφράτη και Τίγρη ποταμών
* Κάτω Απάμεια (Μεσηνής), μεταξύ Ευφράτη και Τίγρη ποταμών
* Απάμεια (Ευφράτου),
* Απάμεια (Βιθυνίας),
* Απάμεια Θράκης,
* Απάμεια η Κιβωτός, στη Φρυγία.
* Απάμεια (η Ραγιανή)
* Απάμεια (η Μηδική)
* Απάμεια Καππαδοκίας
Αρίστων (χαλκουργός)

Ο **Αρίστων** (ο χαλκουργός) ήταν αρχαίος Έλληνας χαλκουργός της αρχαϊκής σχολής.
Ήταν Λάκωνας στη καταγωγή και γνωστός από τον αδελφό του που έφτιαξε το κολοσιαίο άγαλμα του Διός στην Αρχαία Ολυμπία, που αποτελούσε και ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες χαλκουργοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Λάκωνες
Μάρσιο Αμορόζο

Ο **Μάρσιο Αμορόζο** είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 5 Ιουλίου 1974 στη Μπραζίλια. Έχει ύψος 1,79 και αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού.

## Καριέρα
Ο Μάρσιο Αμορόζο έχει αγωνιστεί σε μεγάλες ομάδες όπως οι Φλαμένγκο, Ουντινέζε, Πάρμα, Ντόρτμουντ, Μίλαν και Κορίνθιανς και έχει κατακτήσει τίτλους αλλά και προσωπικές διακρίσεις. Στις 16 Ιανουαρίου 2008 υπέγραψε στον Άρη.

## Ομάδες
* 1994-1996: Γκουαρανί 39 συμμ., 28 γκολ
* 1996: Φλαμένγκο 16 συμμ., 6 γκολ
* 1996-1999: Ουντινέζε 86 συμμ., 39 γκολ
* 2000-2001: Πάρμα 39 συμμ., 11 γκολ
* 2001-2004: Ντόρτμουντ 59 συμμ., 28 γκολ
* 2004-2005: Μάλαγα 29 συμμ., 5 γκολ
* 2005: Σάο Πάολο 26 συμμ., 18 γκολ
* 2006: Μίλαν 4 συμμ., 1 γκολ
* 2006-2007: Κορίνθιανς 15 συμμ., 3 γκολ
* 2007: Γκρέμιο 6 συμμ., 0 γκολ
* 2008: Άρης 12 συμμ., 2 γκολ

## Τίτλοι - διακρίσεις
* 1996 Πρωτάθλημα του Ρίο με τη Φλαμένγκο
* 1999 Πρώτος σκόρερ Ιταλίας με την Ουντινέζε
* 1999 Σούπερ καπ Ιταλίας με την Πάρμα
* 2002 Πρωτάθλημα Γερμανίας με τη Ντόρτμουντ
* 2002 Πρώτος σκόρερ Γερμανίας με τη Ντόρτμουντ
* 2005 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων με τη Σάο Πάολο
* 2005 Κόπα Λιμπερτδόρες με τη Σάο Πάολο
* 1999 Κόπα Αμέρικα με την Εθνική Βραζιλίας

## Εθνική Βραζιλίας
Από το 1995 έως το 2003 υπήρξε διεθνής με την εθνική Βραζιλίας με τη οποία μετρά 19 συμμετοχές και 10 γκολ. Το 1999 κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα.Βιογραφικό του Μάρσιο Αμορόζο(www.aris.re)...

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό του Μάρσιο Αμορόζο [(www.aris.re)...http://aris.re/glossary/%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%8C%CE%B6%CE%BF-%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BF/]
* FootballDatabase Προφίλ & στατιστικά
* ACMilan.com Προφίλ & στατιστικά

Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρέμιο Φουτεμπόλ Πόρτο Αλεγκρένσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκουαρανί Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τόκιο Βέρντι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα