open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τζον Ρέιθ

Ο **Τζον Ρέιθ** (John Charles Walsham Reith, πρώτος Βαρόνος Ρέιθ ,20 Ιουλίου 1889-16 Ιουνίου 1971) ήταν σκωτσέζος ραδιοφωνικός εκπρόσωπος, ο οποίος καθιέρωσε την μετάδοση ανεξάρτητων δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών στο Ηνωμένο Βασίλειο.Το 1922 εργάστηκε στο BBC ( British Broadcasting Company Ltd.) ως γενικός διευθυντής του,το 1923 έγινε διευθύνων σύμβουλος και το 1927 εργάστηκε ως Γενικός Διευθυντής του BBC που δημιουργήθηκε με βασιλικό διάταγμα.Η έννοια της μετάδοσης που δημιούργησε ως μέσου εκπαίδευσης των μαζών σηματοδότησε για μεγάλο χρονικό διάστημα το BBC και παρόμοιες οργανώσεις σε όλο τον κόσμο.

## Πρώιμη ζωή
Ο Τζον Ρέιθ γεννήθηκε στο Στοουχέιβεν  του Κινκαρνταϊνσάιρ (Kincardineshire) της Σκωτίας και ήταν ο νεότερος  κατά δέκα χρόνια από τα επτά παιδιά του Αιδεσιμότατου Δρ Τζορτζ Ρέιθ , Σκώτου ιερέα. Στην ενήλικη ζωή του του μετέδωσε τις αυστηρές θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Ο Ρέιθ εκπαιδεύτηκε στην Ακαδημία της Γλασκώβης στη σχολή του Gresham,Holt,Norfolk. Ο πατέρας του αρνήθηκε να του προσφέρει οποιαδήποτε περαιτέρω εκπαίδευση και του εξασφάλισε τη θέση του μηχανικού στη βρετανική εταιρεία ατμομηχανών .Ο Reith ήταν επίσης στρατιώτης με μερική απασχόληση στους πρώτους εθελοντές του Lancashire Rifle και αργότερα στο 5th Scottish Rifles.

To 1914 o Ρέιθ εγκατέλειψε την Γλασκώβη για το Λονδίνο. Αν και βρήκε εύκολα δουλειά στο Royal Albert Dock ,η επιτροπή στο 5ο Scottish Rifles τον έστειλε να υπηρετεί στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Οκτώβρη του 1915 χτυπήθηκε στο μάγουλο απο μία σφαίρα ,την περίοδο που ήταν υπολοχαγός και είχε μεταφερθεί στους Βασιλικούς Μηχανικούς. Πέρασε τα επόμενα δύο χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, επιβλέποντας συμβάσεις εξοπλισμών και γοητεύτηκε απο αυτή τη χώρα. Προήχθη σε λοχαγό το 1917,προτού μεταφερθεί στην Royal Marine Engineers το 1918 σε υψηλή θέση. Επέστρεψε στο Βασιλικό Σώμα Μηχανικού ως λοχαγός το 1919.

Ο Ρέιθ παραιτήθηκε απο την Επιτροπή του Εδαφικού Στρατού το 1921.

Το τέλος του πολέμου βρήκε τον Ρέιθ να επιστρέφει στην Γλασκώβη ως γενικός διευθυντής μιας εταιρίας μηχανικών.Το 1922 επέστρεψε στο Λονδίνο ,όπου άρχισε να εργάζεται ως γραμματέας στη συντηρητική ομάδα των βουλευτών του Λονδίνου στις εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου το 1922. Τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν τα πρώτα που μεταδόθηκαν στο ραδιόφωνο.

## Αυτοβιογραφίες
Ο Ρέιθ έγραψε δύο τόμους αυτοβιογραφίες :το Into The Wind το 1956 και το Wearing Spurs το 1966. Ακόμα δύο βιογραφικοί τόμοι βρέθηκαν μετά τον θάνατό του : Only the Wind Will Listen του Andrew Boyle (1972), και μέρη από τα ημερολόγιά του επεξεργασμένα απο το Oxford academic Charles Stuart (1975).

## Προσωπική ζωή
Ο Ρέιθ παντρεύτηκε τη σύζυγό του Muriel το 1922 και παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι και τον θάνατό του το 1971. Είχαν δύο παιδιά, τον Christopher (γεννημένο το 1928) και τον Marista (γεννημένο το 1932).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Σκωτσέζοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Θέατρο Μπρόντγουεϊ

Η ονομασία **Θέατρο Μπρόντγουεϊ** μπορεί να αναφέρεται σε:
* Θέατρο Μπρόντγουεϊ (Νέα Υόρκη), διάσημο συγκρότημα θεάτρων στις ΗΠΑ.
* Θέατρο Μπρόντγουεϊ (Αθήνα), ιστορικό αθηναϊκό θέατρο.
Λούκας Χάσσελ

Ο **Λούκας Χάσσελ** (φλαμανδικά: Lucas Gassel, 1480 – 1568 ή 1569) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Αναγέννησης.

## Βιογραφία
Ο Χάσσελ γεννήθηκε στο Χέλμοντ της βόρειας Βραβάντης και ήταν ανάμεσα στους ζωγράφους που μετοίκησαν από την περιοχή για να σταδιοδρομήσουν στη Φλάνδρα και στη Φλαμανδική Βραβάντη. Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ εκπαιδεύτηκε στην Αμβέρσα πριν μεταβεί για να εργαστεί στις Βρυξέλλες. Ο φαν Μάντερ αναφέρει, επίσης, ότι τον θαύμαζε ο Ντομίνικους Λαμψόνιους, με τον οποίον ήταν και φίλοι και ο οποίος τον περιέλαβε στο βιβλίο με τις 23 προσωπογραφίες καλλιτεχνών που εξέδωσε. Ο Χάσσελ ζωγράφισε τοπία και αρχιτεκτονικές μελέτες, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τη ρεαλιστική απεικόνιση. Στο προσκήνιο των τοπίων του, με ποταμούς και βουνά, καθώς και στις απεικονίσεις πόλεων με ανάκτορα και κήπους, το "σταφάζ" (πληθύσμωση με μορφές) ποζάρει έχοντας στάσεις από παραβολές της Βίβλου, από κλασικά θέματα και ευγενείς καθημερινές ενασχολήσεις. Οι χαρακτήρες αυτοί προορίζονται κυρίως ως υποβοήθηση της πανοραμικής άποψης, στην οποία έχουν συμπεριληφθεί. Κατόρθωσε να αναμίξει φανταστικές μάζες βράχων με εξευγενισμένο κόσμο γλυκύτητας. Οι φανταστικοί του κόσμοι χαρακτηρίζονται από απαλές απεικονίσεις και διακριτικές στιλβώσεις.

Ήταν οπαδός του Χέρρι μετ ντε Μπλες αλλά με διακριτό από αυτόν ύφος, το οποίο η βελγική Εθνική Βιβλιοθήκη συνοψίζει ως εξής: "τονίζει την γραφική όψη, προτιμά τα χρώματα ματ, αποφεύγει τη μεγάλη ακρίβεια και την υπερφόρτωση με λεπτομέρειες, γεγονός που βοηθά να δώσει στο έργο του μια πιο σύγχρονη άποψη".

## Δείτε επίσης
* Πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές

* Hans Devisscher (1966) Gassel, Lucas. In: *The dictionnary of art*. Macmillan, London 
* W. Gibson, (1989) "Mirror of the Earth", *The World Landscape in Sixteenth-Century Flemish Painting*, Princeton 
* (γαλλικά): Luc Serck (1990) *Henri Bles et la peinture de paysage*, UCL.
* Lucas Gassel στο Artnet

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μπιγκλ (σκύλος)

Το **Μπιγκλ** (αγγλικά: *Beagle*) είναι ράτσα σκύλου μεσαίου μεγέθους. Ανήκει στην κατηγορία των λαγωνικών (κυνηγόσκυλων), και έχει δηλαδή δημιουργηθεί αρχικά με σκοπό το κυνήγι λαγού. Χάρη στην πανίσχυρη αίσθηση της οσμής του, την οποία μόνο λίγες ράτσες σκύλου μπορούν να ανταγωνιστούν και παράλληλα το σπουδαίο ανιχνευτικό του ένστικτο, το Μπιγκλ χρησιμοποιείται στα τελωνεία πολλών χωρών για να ανιχνεύει απαγορευμένα προϊόντα ή ουσίες. Σωματικά το Μπιγκλ μπορεί να περιγραφεί ως γεροδεμένο και τυπικά ζυγίζει από 11 μέχρι 16 κιλά. Είναι πολύ ευφυές, αλλά πολλές φορές θρασύ, ανυπάκουο και μονόθυμο. Σήμερα είναι μία από τις πιο δημοφιλές ράτσες σκύλου κάτι το οποίο οφείλει στον καλό και ζωντανό του χαρακτήρα, στο βολικό του μέγεθος και στο γεγονός ότι -σε αντίθεση με τις περισσότερες σύγχρονες ράτσες- σπάνια έχει κληρονομικά προβλήματα υγείας. Δυστυχώς τα Μπιγκλ είναι από τις συνηθέστερες επιλογές σκύλων-πειραματόζωων ακριβώς λόγω της τεράστιας εμπιστοσύνης που έχουν στους ανθρώπους.

Παρόλο που ράτσες οι οποίες έμοιαζαν εμφανισιακά στο Μπιγκλ υπάρχουν εδώ και τουλάχιστον 2.500 χρόνια και μπορούν να εντοπιστούν στην Αρχαία Ελλάδα, η σύγχρονη ράτσα αναπτύχθηκε την δεκαετία 1830 στη Μεγάλη Βρετανία από τις πλέον εξαφανισμένες ράτσες Τάλμποτ, Νορθ Κάντρι Μπιγκλ, Σάουθερν Χάουντ αλλά και το Χάριερ.

Το Μπιγκλ έχει εμφανιστεί πολλές φορές στον χώρο της τέχνης και του πολιτισμού, σε πίνακες, ταινίες και κινούμενα σχέδια. Το πιο διάσημο Μπιγκλ του κόσμου δεν είναι άλλος από τον Σνούπι, τον κλασικό χαρακτήρα από το κόμικ στριπ *[[Peanuts]]*. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Κατηγορία:Φυλές σκύλων της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας
Νικόλαος Παπαθεοδώρου

Ο **Νικόλαος Παπαθεοδώρου** (10 Φεβρουαρίου 1886 - 28 Δεκεμβρίου 1944) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος που διετέλεσε αρχηγός αυτού.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 1886 και ήταν ξάδερφος του Αθανάσιου Σπανίδη. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο Πολεμικό Ναυτικό, από το οποίο, όμως, μετατάχθηκε το 1919, με τον βαθμό του υποφροντιστή, στο Λιμενικό Σώμα. Την περίοδο 1925 - 1927 διετέλεσε λιμενάρχης Πειραιά ενώ το 1940 ήταν παρών στον τορπιλισμό της Έλλης ως επόπτης των μέτρων ασφαλείας του Λ.Σ. στην Τήνο. Κατά την έκρηξη του ελληνοιταλικού πολέμου έφερε τον βαθμό του πλοιάρχου ενώ για ένα μικρό διάστημα (26 Οκτωβρίου - 24 Νοεμβρίου) διετέλεσε Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος. Έφτασε μέχρι τον βαθμό του Υποναυάρχου.

Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, στις 28 Δεκεμβρίου 1944 δολοφονήθηκε στον Πειραιά από μέλη του ΚΚΕ. 

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος
Κατηγορία:Δολοφονίες
Κατηγορία:Αρχηγοί του Λιμενικού Σώματος (Ελλάδα)
Tatnet

Το **TatNet** (συντομογραφία του "Ταταρικό Διαδίκτυο") είναι το όνομα που χρησιμοποιούν οι ταταρόφωνοι χρήστες του Διαδικτύου για το τμήμα του Παγκοσμίου Ιστού σχετικά με τους Τατάρους ή το Τατάρσταν. Περιλαμβάνει ιστοσελίδες και ιστότοπους σε πολλές γλώσσες.

Το πρώτο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στα ταταρικά εστάλη πιθανώς το 1991 όταν υπάλληλοι της Ταταρο-Μπασκιρικής Υπηρεσίας του Radio Free Europe/Radio Liberty ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο και την ηλεκτρονική επικοινωνία σε τακτική βάση. Το 1994, ιδρύθηκε μια ταταρόγλωσση λίστα μηνυμάτων (TMG, ακρωνύμιο του Ταταρική Ομάδα Μηνυμάτων) και συχνά θεωρείται ως το έτος γέννησης του ταταρικού διαδικτύου. Αργότερα το 1995, ιδρύθηκε ο διακομιστής "Ταταρστάν στο Διαδίκτυο". Το 1996 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα των "Τατάρων της Σαμάρας", το 1997 η μουσική ιστοσελίδα του Αλχάν Ακιντίλ, ο ιστότοπος του ραδιοφώνου "Αζατλίκ" και ο επίσημος διακομιστής της Δημοκρατίας του Ταταρστάν. Το 1998 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα του Παγκόσμιου Κογκρέσου των Τατάρων, η σελίδα του αυστραλιανού τραγουδιστή Ζούλι Καμάλοβα και άλλες. Γύρω από το 2000, το Tatnet έχει αναπτυχθεί εκρηκτικά, με πολλές σελίδες του διαδικτύου και ιστοσελίδες να προστίθενται σε αυτό κάθε χρόνο. Η ύπαρξη του Tatnet συνεχίζει να συνεισφέρει σημαντικά στην συνοχή και την ενοποίηση των Τατάρων, ενός σημαντικού κατορθώματος επειδή οι Τάταροι είναι διασκορπισμένοι σε όλο το κόσμο και μια ουσιαστική πλειοψηφία των Τατάρων δεν ζουν στην εθνική πατρίδα τους, το Ταταρστάν. Σήμερα, οι χρήστες του ταταρικού διαδικτύου χρησιμοποιούν το λατινικό και κυριλλικό αλφάβητο, με το τελευταίο να γίνεται πιο κυρίαρχο σταδιακά.

Το όνομα TatNet είναι σύνθετη λέξη από τις λέξεις "Ταταρικό Διαδίκτυο", σχηματισμένο ως ανάλογο των παρόμοιων όρων Runet, Kaznet, Uznet και άλλων. Το TatNet λαμβάνει μερική υποστήριξη από τις αρχές του Ταταρστάν, όπως για παράδειγμα το Γραφείο Μαζικής Επικοινωνίας της Δημοκρατίας (Tatmedia) βοηθάει στην οργάνωση του ετήσιου διαγωνισμού κατασκευής ιστοσελίδων "Αστέρια του TatNet" ("Татнет йолдызлары").

## Δείτε επίσης
* Ταταρική Βικιπαίδεια
* ChuvashTet

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* “Tatarstan Electronic Government” project awarded by the British Institute
* Татарский Интернет: История, проблемы, тенденции развития (Russian)

Κατηγορία:Διαδίκτυο στη Ρωσία
Κατηγορία:Τάταροι
Αζάτ Αμπάσοφ

Ο **Αμπάσοφ Αζάτ Ζινάτ ουλί** (στο ταταρικό Κυριλλικό αλφάβητο: Аббасов Азат Зиннәт улы, ρωσικά: Аббасов Азад (Азат) Зиннатович, Abbasov Azad (Azat) Zinnatovič, 19 Ιανουαρίου 1925 στη Γιελαμπούγκα της τότε Ταταρικής ΑΣΣΔ - 11 Οκτωβρίου 2006) ήταν τάταρος τραγουδιστής της όπερας (λυρικός-δραματικός τενόρος), που τιμήθηκε με το τίτλο του Λαϊκού Καλλιτέχνη της ΕΣΣΔ το 1977.

Αποφοίτησε από τη Σχολή Αεροπορικής Τεχνικής του Καζάν και εργάστηκε στο εργοστάσιο "Ελικόπτερα του Καζάν Ελικόπτερα" ως σχεδιαστής. Το 1944, όταν ο φίλος της οικογένειας του Αμπάσοφ, ο Τάταρος συνθέτης Σαλίχ Σαϊντάς τον συμβούλεψε να αφιερώσει τον εαυτό του στο να τραγουδά επαγγελματικά, ο Αζάτ προσχώρησε στο Εθνικό Ταταρικό Στούντιο Όπερας εντός του Ωδείου της Μόσχας. Αποφοίτησε από το ωδείο το 1950 και επέστρεψε στο Καζάν. Από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1990 ήταν σολίστ του Ταταρικού Θεάτρου Όπερας και Μπαλέτου Μουσά Τζαλίλ με έδρα το Καζάν.

Ο Αμπάσοφ εκτέλεσε περισσότερα από 100 τμήματα σε όλες σχεδόν τις κορυφαίες συναυλίες. Μεγάλα τμήματα είχαν τα Τζαλίλ και Τουλάκ (*Τζαλίλ*, *Τουλάρ και Σουσιλού* από τον Νατζίπ Τσιχάνοφ), το Σαμάτ (*Σαμάτ *από τον Χοσνούλα Βαλιούλιν), το Αλφρέντο Ζερμόν (*[[Τραβιάτα|La traviata]]* από τον Τζουζέπε Βέρντι), και Σεργκέι (*Κατερίνα Ιζμάιλοβα* από τον Ντμίτρι Σοστακόβιτς).

Ήταν γνωστός για τον υψηλό φωνητικό πολιτισμό του με μια εξαιρετικά ακριβή προφορά. Το ρεπερτόριό του είχε μεγάλη ποικιλία, που περιείχε ρωσικά, ταταρικά και δυτικοευρωπαϊκά οπερατικά κλασσικά. Η αξία της ανάπτυξης της φωνητικής του τέχνης εκτιμήθηκε ιδιαίτερα: του δόθηκε μια τάξη του Τιμημένου Καλλιτέχνη του Ταταρστάν, καθώς και ο τίτλος του Λαϊκού και Τιμημένου Καλλιτέχνη της Ρωσίας και της ΕΣΣΔ.

## Αναφορές

* (στο τατάρ)


Κατηγορία:Τάταροι
Γιαν Κορνέλις Φερμάιγεν

Ο **Γιαν Κορνέλις Φερμάιγεν** (φλαμανδικά: Jan Cornelisz Vermeyen, αποκαλούμενος επίσης και *Jan Mayo* και *Barbalonga* (=μακριά γενειάδα), περ. 1504 &ndash; 1559) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της βορειοευρωπαϊκής Αναγέννησης.

## Βιογραφία
Με στοιχεία βασισμένα στη διαθήκη του, η οποία βρέθηκε το 1998, ο Φερμάιγεν γεννήθηκε στο Μπεφερβάικ το 1504 (πιθανές χρονολογίες γέννησής του είναι, επίσης, το 1503 ή το 1505). Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ τιμήθηκε για τη σταδιοδρομία του στην υπηρεσία του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄. Ο Φερμάιγεν ήταν φίλος του Γιαν φαν Σκόρελ και το πορτρέτο του έγινε χαρακτικό από τον Γιαν Βίριξ για την έκδοση του βιβλίου του Ντομίνικους Λαμψόνιους.

Ο Φερμάιγεν ήταν ζωγράφος και σχεδιαστής ταπισερί, πιθανόν μαθητής του Γιαν Γκόσσαερτ. Περί το 1525 έγινε Αυλικός ζωγράφος της Αρχιδούκισσας Μαργαρίτας της Αυστρίας, αντιβασίλισσας των Κάτω Χωρών και θείας του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄ στο Μέχελεν. Μεταξύ 1530 και 1535 δραστηριοποιήθηκε στο Άουγκσμπουργ και στο Ίνσμπρουκ. Το 1535 συνόδευσε τον Κάρολο Κουίντο, ανεψιό της Αχιδούκισσας στην κατάληψη της Τύνιδας (1535). Εργάστηκε στην Ισπανία το 1536 και στη συνέχεια μετοίκησε στις Βρυξέλλες, όπου και παρέμεινε ως τον θάνατό του. 

Σχεδίασε "μια σειρά δώδεκα ταπισερί που θύμιζαν τις σκηνές από την εκστρατεία που πραγματοποίησε με τον Κάρολο, όπου κι αν πηγε, ώστε να μαρτυρούν τον θρίαμβό του." Έχει διασωθεί ο πίνακάς του με τον βασιλέα της Τύνιδας Μουλάι Χασάν, τον οποίο ο Κάρολος επανέφερε στον θρόνο όταν απάλλαξε την πόλη από τον πειρατή Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, τον οποίο ο Φερμάιγεν ζωγράφισε εν όσω βρισκόταν εκεί.

Το ταξίδι αυτό του έδωσε παραστάσεις για τα κατοπινά του έργα, περιλαμβανομένων των ταπισερί που σχεδίασε για την αδελφή του Καρόλου και αντιβασίλισσα Μαρία της Ουγγαρίας. Εν τούτοις, πολλά πορτρέτα αποδίδονται σε αυτόν, με ελάχιστες όμως ενδείξεις, σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς τέχνης. Μαθητές του υπήρξαν οι Βίλλεμ ντε Παννεμάκερ και Γιαν φαν Χέμεσσεν.

Ο Φερμάιγεν απεβίωσε στις Βρυξέλλες το 1559.

## Δείτε επίσης
* Πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
*Jan Cornelisz. Vermeyen στο Artnet
*http://www.artcyclopedia.com/artists/vermeyen_jan.html
*Horn, Hendrick . J., *Jan Cornelisz Vermeyen, painter of Charles V and his conquest of Tunis, Paintings, Etchings, Drawings, Cartoons and Tapestries*, 2 vols., Doornspijk, (1989).504 pp., + 340 ills. in b/w and 32 in col., 4to, orig. cloth/d-jacket.
*https://web.archive.org/web/20160304203011/http://www.arcadja.com/auctions/en/vermeyen_jan_cornelisz_/artist/49833/

## Περαιτέρω ανάγνωση
* (see index)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Α.Μ.Σ. Αλεξάνδρεια

Ο **Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Αλεξάνδρεια** ήταν ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Αλεξάνδρειας στην Ημαθία. Ο σύλλογος διατηρούσε τμήμα ποδοσφαίρου και είχε αγωνιστεί στα πρωταθλήματα Γ΄ και Δ΄ Εθνικής.

## Ίδρυση και πρώτα χρόνια
Ο ΑΜΣ Αλεξάνδρεια ιδρύθηκε το 1961 έπειτα από συγχώνευση των δυο τότε συλλόγων της πόλης «Μέγας Αλέξανδρος» και «Δόξα Ρουμλουκίου» και έκτοτε αναφερόταν συνήθως ως «Αλεξάνδρεια» αν και η επίσημη μετονομασία έγινε το 1963

Από την περίοδο 1961-62 ο ΑΜΣ Αλεξάνδρεια αγωνίστηκε στην Α΄ Κατηγορία της ΕΠΣΚΔΜ όπου αγωνίζονταν σύλλογοι από Ημαθία, Πέλλα και Πιερία. Το 1965 κατέκτησε το πρωτάθλημα, δεν προβιβάστηκε όμως στη Β΄ Εθνική ,αλλά στη νεοσύστατη Β΄ Εθνική Ερασιτεχνική (ουσιαστικά τρίτη κατηγορία). Το 1967 η κατηγορία καταργήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς και ο σύλλογος επέστρεψε στο τοπικό πρωτάθλημα.

Κοντά στη Β΄ Εθνική βρέθηκε και τη δεκαετία του 1970 συμμετέχοντας, χωρίς επιτυχία, στα ειδικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα μεταξύ πρωταθλητών τοπικών ενώσεων του 1973, 1974 και 1975.

Το 1973 αναδείχθηκε κυπελλούχος ΕΠΣΚΔΜ, νικώντας άνευ αγώνα τον Απόλλωνα Λιτοχώρου, ο οποίος δεν προσήλθε στον αγώνα του τελικού.

## Δεκαετίες 80 - 90
Η δεκαετία του 80 βρίσκει το σύλλογο πρωταθλητή στην ΕΠΣ Κεντρικής Μακεδονίας, με συλλόγους μόνο της Ημαθίας πια, οπότε και ξεκινάει μια συνεχής παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα Γ΄ και Δ΄ Εθνικής.

Τη δεκαετία του 90 ξεκίνησε η καθοδική πορεία του συλλόγου με υποβιβασμό από τη Γ΄ σε Δ΄ Εθνική και τελικά στο τοπικό πρωτάθλημα το 1993. Επέστρεψε την επόμενη περίοδο (1994-95) στη Δ΄ Εθνική, η οποία ήταν και η τελευταία παρουσία του συλλόγου. Ο εκ νέου υποβιβασμός και οικονομικά προβλήματα κατέστησαν τον ΑΜΣ Αλεξάνδρεια ανενεργό, συμμετέχοντας τυπικά στο πρωτάθλημα Α ΕΠΣΚΜ της περιόδου 1995-96, όπου όμως δεν αγωνίστηκε σε κανένα αγώνα.

### Α.Ε. Αλεξάνδρειας

Το 1995, με την αδρανοποίηση του ΑΜΣ Αλεξάνδρεια, ιδρύθηκε ένας νέος σύλλογος στην πόλη, η Αναγέννηση Αλεξάνδρειας. Την ίδια εποχή ο σύλλογος ενός γειτονικού χωριού, η Α.Ε. Καψόχωρας άρχισε ανοδική πορεία από τη Γ΄ κατηγορία της ΕΠΣ Ημαθίας ως την άνοδο στην Α΄ κατηγορία το 1997. Την περίοδο 1997-98 κι ενώ η Α.Ε. Καψόχωρας βρισκόταν στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας, μετονομάζεται σε Α.Ε. Αλεξάνδρειας. Η τυπική έγκριση της μετονομασίας γίνεται το Σεπτέμβρη του 1998., ενώ δυο χρόνια αργότερα και την περίοδο 2000-01, η Α.Ε. Καψόχωρας επανέρχεται με μετονομασία της Αναγέννησης Αλεξάνδρειας.

## Διαχρονική Πορεία
Στα 35 χρόνια δράσης του ο ΑΜΣ Αλεξάνδρεια κατέγραψε από 8 παρουσίες σε Γ΄ και Δ΄ Εθνική και κατέκτησε τον τίτλο 1 φορά σε όμιλο της Δ΄ (1984-85) και 6 φορές στο τοπικό πρωτάθλημα. ( 1964-65, 1972-73 , 1973-74, 1974-75 , 1979-80 , 1993-94)

## Πηγές - Παραπομπές



Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ημαθίας
Πόλεμοι Ρωσίας - Τσετσενίας

Ο πόλεμος της Ρωσίας και της Τσετσενίας είναι μια μακραίωνη διαμάχη, ανάμεσα στο κράτος της Ρωσίας, (στην αυτοκρατορική, τη σοβιετική και τη σημερινή μορφή του) με Τσετσένικες φυλές, γηγενείς του Βόρειου Καυκάσου. Οι πρώτες συγκρούσεις μνημονεύονται επισήμως από το 1785, αν και υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις και για ακόμα παλαιότερες διενέξεις. Ο πόλεμος μεταξύ της Ρωσίας και της Τσετσενίας, φαίνεται να έχει τελειώσει το 2017.

## Οι απαρχές της σύγκρουσης

## Πόλεμοι Ρωσικής Αυτοκρατορίας - Τσετσένικων φυλών

## Η σύγκρουση τη σοβιετική περίοδο

## Σύγχρονη εποχή
## Πηγές

## Δείτε επίσης
*Πρώτος Πόλεμος της Τσετσενίας
*Δεύτερος Πόλεμος της Τσετσενίας

Κατηγορία:Πόλεμοι Ρωσίας - Τσετσενίας
Επιχείρημα της θρησκευτικής ποικιλομορφίας

To **επιχείρημα της θρησκευτικής ποικιλομορφίας** είναι λογικό επιχείρημα για τη μη ύπαρξη θεού. Σύμφωνα με αυτό, η ύπαρξη πολλών θρησκειών είναι ισχυρή ένδειξη πως δεν υπάρχει θεός. Αν υπήρχε θεός, σύμφωνα με το επιχείρημα, θα ξεκαθάριζε στους ανθρώπους μέσω αποκαλύψεων πώς θα ήθελε να ζήσουν. Η ύπαρξη πολλών θρησκειών όμως, δείχνει ότι κανένας θεός δεν φρόντισε να αποκαλύψει σε όλους τους ανθρώπους το μήνυμά του, άρα σύμφωνα με το επιχείρημα, δεν υπάρχει θεός.

Κατηγορία:Αθεϊσμός
The Improbability of God

Το βιβλίο **The Improbability of God** είναι ένα βιβλίο από τους Μάικλ Μάρτιν και Ricki Monnier, στο οποίο παρουσιάζονται μια συλλογή από άρθρα τα οποία εξηγούν γιατί, σύμφωνα με την αθεϊστική οπτική, ο θεός πιθανότατα δεν υπάρχει. Εκδόθηκε από τον οίκο Prometheus το 2006 Το βιβλίο είναι συνέχεια του προηγούμενου βιβλίου των ίδιων συγγραφέων με τίτλο The Impossibility of God, που επιχειρηματολογούσε γιατί ο θεός είναι αδύνατο να υπάρχει.
Το βιβλίο παρουσιάζει τις βασικές γραμμές επιχειρηματολογίας σε συχνές ερωτήσεις σχετικές με την φιλοσοφία της θρησκείας. Στο βιβλίο έχουν συνεισφέρει αρκετοί συγγραφείς, όπως οι Ρίτσαρντ Ντόκινς, Κουέντιν Σμιθ, Theodore Drage, William L. Rowe και άλλοι.
To βιβλίο έχει 4 μερη. Στο πρώτο ασχολείται με την πιθανότητα να είναι ο Θεός ο δημιουργός του σύμπαντος. Στο δεύτερο μέρος ασχολείται με το τελεολογικό επιχείρημα, στο τρίτο παρουσιάζει επιχειρήματα σχετικά με το πρόβλημα του κακού και στο τέταρτο επιχειρήματα από την μη πίστη. Στο τέλος υπάρχει ένα κλασσικό έργο του βαρόνου του Χόλμπαχ
## Δείτε επίσης
* Κριτική στον Χριστιανισμό

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
The Impossibility of God

Το βιβλίο The Impossibility of of God, από τους Μάικλ Μάρτιν και Ricki Monnier. Εκδόθηκε στηνΝέα Υόρκη από τον οίκο Prometheus Press το 2003. Σε αυτό το έργο παρουσιάζονται επιχειρήματα τα οποία επιχειρούν να αποδείξουν πως ο Θεός δεν είναι δυνατόν να υπάρχει. Στο βιβλίο συμμετέχουν διακεκριμένοι ακαδημαίκοί όπως οι J. L. Mackie, Quentin Smith, Theodore Drange, Michael Martin και άλλοι. Αποτελείται από 425 σελίδες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Θίοντορ Ντρέιντζ

Ο **Θίοντορ Ντρέιντζ** () (1934) είναι καθηγητής της φιλοσοφίας της θρησκείας στο πανεπιστήμιο West Virginia University, όπου δίδαξε φιλοσοφία από το 1966 έως το 2001.

## Ζωή
O Ντρέιντζ αποφοίτησε από το Fort Hamilton High School, και έλαβε πτυχίο Brooklyn College το 1955 και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ το 1963, στο οποίο πήγε αφού φοίτησε για ένα χρόνο στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.

Δίδαξε στα Brooklyn College (1960–62), στο πανεπιστήμιο του Όρεγκον (1962–65), στο Idaho State University (1965–66) και στο West Virginia University, 1966-2001 στο οποίο έγινε καθηγητής το 1974. Ο Ντρέιντζ αφυπηρέτησε το 2001 και μετακόμισε στην Καλιφόρνια.
Το κύριο πεδίο ερευνητικού ενδιαφέροντος του Ντρέιντζ έως το 1980 ήταν η φιλοσοφία της γλώσσας και η επιστημονολογία, και αργότερα η φιλοσοφία της θρησκείας.
Το πρώτο βιβλίο του Ντρέιντζ *Type Crossings* (The Hague: Mouton & Co., 1966) ήταν βασισμένο στη διδακτορική του διατριβή. Το άλλο του βιβλίο ήταν στη φιλοσοφία της θρησκείας. *Nonbelief and Evil* (Amherst, NY: Prometheus Books, 1998), το 1998. Ο Ντρέιντζ έγραψε επίσης πολλά άρθρα για τη φιλοσοφία της θρησκείας και τον αθεϊσμό, ιδίως για τους Internet Infidels. Το 1997 έλαβε μέρος σε debate με τον χριστιανό απολογητή William Lane Craig για την ύπαρξη του Θεού
Ο Ντρέιντζ είναι ιδιαίτερα γνωστός για το έργο του σχετικά με το επιχείρημα από τη μη πίστη.

## Βιβλιογραφία
*
*

## Δείτε επίσης
* Αθεϊσμός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Articles by Drange in the Internet Infidels Modern Library

Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι
Κατηγορία:Αθεϊστές φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της θρησκείας
Επαρχία Παντσαγκάρ

Η **Επαρχία Παντσαγκάρ** (βεγγαλικά: পঞ্চগড় জেলা) είναι επαρχία στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διοίκηση Ρανγκπούρ. Υφίσταται από το 1984. Το διοικητικό κέντρο είναι το Παντσαγκάρ. Η έκταση της επαρχίας είναι 1.405 τ.χλμ.. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 829.374 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 30.6 %, σημαντικά κατώτερος από το μέσο όρο από το Μπαγκλαντές (43,1 %). Οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 81.79% του πληθυσμού ενώ οι Ινδουιστές το 17.64 %.

## Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία αποτελείται από 5 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).

Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):

# Ατουάρι (Ατουάρι)
# Μπόντα (Μπόντα)
# Ντεμπιγκάντζ (Ντεμπιγκάντζ)
# Παντσαγκάρ Σαντάρ (Παντσαγκάρ)
# Τετούλια (Τετούλια)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επαρχία Παντσαγκάρ  στη Banglapedia (στα αγγλικά).

Παντσαγκαρ
The case against Christianity

Το βιβλίο ‘’The Case Against Christianity’’ είναι βιβλίο του Μάικλ Μάρτιν το οποίο εκδόθηκε από τον οίκο Temple University Press το 1998 και αποτελείται από 273 σελίδες στις οποίες ο συγγραφέας ασκεί λογική κριτική στον Χριστιανισμό. Ο Μάρτιν εξετάζει τις σημασιολογικές και επιστομονολογικές βάσεις της θρησκείας και συζητά τις θεολογικές, ιστορικές και εσχατολογικές υποθέσεις του Χριστιανισμού, που περιλαμβάνουν την ιστορικότητα του Ιησού, την Ανάσταση, την Δευτέρα παρουσία, την παρθενογένεση και την Σωτηρία μέσω Πίστης.  Το βιβλίο ξεκινάει με την αναζήτηση της ηθικής της πίστης. Σε όλο το βιβλίο ο Μάρτιν δείχνει πως το ένα δογμα μετά το άλλο διαλύεται μετά από προσεκτική εξέταση. Δεν υπάρχει συστηματική σύνδεση ανάμεσα στα δόγματα, ούτε λογική γιατί η μια πεποίθηση οδηγεί σε άλλες πεποιθήσεις. Ο Μαρτιν θεωρεί πως το χριστιανικό πακέτο πίστης είναι τυχαία συλλογή δογμάτων τα οποία πολλές φορές δεν ταιριάζουν το ένα με το άλλο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Επαρχία Λαλμονιρχάτ

Η **Επαρχία Λαλμονιρχάτ** (βεγγαλικά: লালমনিরহাট জেলা, *Lalmonirhat Jela*, επίσης *Lalmonirhat Zila*) είναι μια επαρχία που βρίσκεται στο βόρειο Μπαγκλαντές. Αποτελεί μέρος της Διαίρεσης Ρανγκπούρ. Το Λαλμονιρχάτ περιλαμβάνει πέντε ουπαζίλα (υποεπαρχίες): Πάτγκραμ, Χατιμπάντα, Αντιτμάρι, Καλιγκάντζ και Λαλμονιρχάτ Σαντάρ. Η μικρότερη είναι η Αντιτμάρι και η μεγαλύτερη είναι η Χατιμπάντα. Το Λαλμονιρχάτ αποτελούσε μέρος του τομέα 6 κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού πολέμου. Οι κυριότεροι ποταμοί είναι οι Τίστα, Ντάρλα και Ροτνάι. 

## Εκπαίδευση
Το Λαλμονιρχάτ περιλαμβάνει 27 κολέγια, 200 σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, 597 δημοτικά σχολεία και 269 μεντρεσέδες. Το Λαλμονιρχάτ είναι μια από τις 7 επαρχίες του Μπανγκλαντές ελεύθερες από αναλφαβητισμό. 

## Οικονομία
Η γεωργία είναι η κύρια πηγή εισοδήματος. Το 72.78% των κατοίκων είναι αγρότες, το 10.49% είναι επιχειρηματίες, το 3.46% είναι εργάτες και το 4.45% είναι υπάλληλοι.

## Παραπομπές


## Πηγές
Απογραφή του 2011 και Απογραφή του 2001. Στατιστική Υπηρεσία του Μπανγκλαντές. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Official Website of Lalmonirhat district 

Λαλμονιρχατ
Πάολο Κονιέττι

Ο **Πάολο Κονιέττι** (, Μιλάνο 27 Ιανουαρίου 1978 - ) είναι Ιταλός συγγραφέας. Κέρδισε το λογοτεχνικό βραβείο Strega 2017.

## Βιογραφία
Ο Πάολο Κονιέττι ξεκίνησε να γράφει λογοτεχνία στην ηλικία των 18 ετών. Σπούδασε μαθηματικά στο πανεπιστήμιο και είναι αυτοδίδακτος στην αμερικανική λογοτεχνία. Εγκατέλειψε τις πανεπιστημιακές σπουδές του στα μαθηματικά και το 1999 αποφοίτησε από το Civic School of Cinema στο Μιλάνο. Την δεκαετία του 2000 αφιερώθηκε στην παραγωγή κοινωνικών, πολιτικών και λογοτεχνικών ντοκιμαντέρ.

Ως μυθιστοριογράφος ξεκίνησε το 2003 με το μυθιστόρημα Fare ordine, με το οποίο κέρδισε το πρώτο βραβείο λογοτεχνίας, και το επόμενο έτος με την ανθολογία La qualità dell'aria ("Η ποιότητα του αέρα"), την οποία επιμελήθηκε μαζί με τους Nicola Lagioia και Christian Raimo. Κατά τα επόμενα χρόνια δημοσίευσε δυο συλλογές μυθιστορημάτων: το Manuale per ragazze di successo (2004) και το Una cosa piccola che sta per esplodere (2007) καθώς και την ρομαντική ιστορία Sofia si veste sempre di nero (2012) - όλα τα βιβλία του έλαβαν αρκετά βραβεία.

## Εργογραφία

### Μυθιστορήματα

* *Fare ordine. [Genere: storia d'amore; 1 racconto da 5 fermate]*, Milano, Comune, Settore giovani, 2003.
* *Manuale per ragazze di successo* in *La qualità dell'aria. Storie di questo tempo*, a cura di Nicola Lagioia e Christian Raimo, Roma, Minimum fax, 2004. ISBN 88-7521-012-8.
* *Manuale per ragazze di successo*, Roma, Minimum fax, 2004. ISBN 88-7521-034-9. [sette racconti. Finalista al Premio Bergamo 2005]
* *Una cosa piccola che sta per esplodere*, Roma, Minimum fax, 2007. ISBN 978-88-7521-137-0. [raccolta di cinque racconti. Vincitore del Premio Settembrini 2008, sezione giovani. Finalista al Premio Chiara 2008. Vincitore del Premio Renato Fucini 2009]
* *Sofia si veste sempre di nero*, Roma, Minimum fax, 2012. ISBN 978-88-7521-440-1. [romanzo di racconti. Finalista al Premio Strega 2013]
* *Il nuotatore*, con Mara Cerri, Roma, Orecchio Acerbo, 2013. ISBN 978-88-96806-66-1.
* *Le otto montagne*, Torino, Einaudi, 2016. ISBN 978-88-06-22672-5. [romanzo. Vincitore del *Premio Strega 2017*. Vincitore del *Premio Strega Giovani 2017*. Vincitore del *Premio Strega OFF 2017*], del Prix Médicis étranger e dell'English Pen Translates Award nel 2017.
* *I lanciatori*, in *effe – Periodico di Altre Narratività*, numero 6, 2017.

### Δοκίμια

* *New York è una finestra senza tende*, con DVD, Roma-Bari, Laterza, 2010. ISBN 978-88-420-9218-6. [prima parte di una guida alla città di New York]
* *Il ragazzo selvatico. Quaderno di montagna*, Milano, Terre di Mezzo, 2013. ISBN 978-88-6189-235-4.
* *Tutte le mie preghiere guardano verso Ovest*, Torino, Edt, 2014. ISBN 978-88-592-0450-3. [seconda parte di una guida alla città di New York]
* *A pesca nelle pozze più profonde. Meditazioni sull'arte di scrivere racconti*, Roma, Minimum fax, 2014. ISBN 978-88-7521-594-1.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς
Σμαραγδένια λίμνη

Η **σμαραγδένια λίμνη**  βρίσκεται στο Δήμο Παιονίας του νομού Κιλκίς. Τμήμα του ποταμού  Μέγα Ρέμα εκβάλει στη λίμνη δημιουργώντας καταρράκτες γνωστούς ως *καταρράκτες του Σκρα*. H λίμνη βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων από το χωριό Σκρα και το τοπικό Μουσείο Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Η λίμνη σε συνδυασμό με τους καταρράκτες αποτελούν αξιοθέατο της περιοχής, με αρκετούς επισκέπτες κάθε χρόνο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Μακεδονίας
Γεώργιος Τσατσάς

Ο **Γεώργιος Τσατσάς** (1912 - 1987)  ήταν Έλληνας καθηγητής Φαρμακευτικής Χημείας και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, της οποίας αναγορεύθηκε διδάκτωρ και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Μονπελιέ, τη Ζυρίχη και το Παρίσι, από το πανεπιστήμιο του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ Φαρμακευτικής Χημείας. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ανέλαβε καθηγητής Φαρμακευτικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Την περίοδο 1968 - 1969 διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Το 1974 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. 

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1987.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2018-19

Το Πρωτάθλημα της **Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2018-19** ήταν η 4η έκδοση της Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ηρακλής Γερολάκκου για 1η φορά στην ιστορία του.
## Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Επίλεκτης κατηγορία ΣΤΟΚ 2018-19 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι πρώτες τέσσερις ομάδες προβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2019–20 και οι τελευταίες δύο υποβιβάστηκαν. Οι διαβαθμιζόμενες ομάδες συνέχισαν στο πρωτάθλημα της τοπικής ομοσπονδίας στην οποία ήταν μέλη πριν την είσοδο τους στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ και/ή στην ΚΟΠ.

## Αλλαγές σε σχέση με την [[Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18|περίοδο 2017-18]]
;Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημα
Ομάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2018-19
* Κούρης Ερήμης
* Ομόνοια Ψευδά
* Αμαθούς Αγίου Τύχωνα

Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα
* Ελπίδα Ξυλοφάγου
* Φρέναρος FC 2000
* Κόρνος FC 2013
* Ποσειδώνας Γιόλου

;Ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Γ΄ κατηγορία 2017-18
* ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς
* Φοίνικας Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς
* Λειβαδιακός/Σαλαμίνα Λειβαδιών

Ομάδες που προήχθησαν μέσω του Πρωταθλήματος Ένταξης ΣΤΟΚ 2018

* ΑΕΚ Κοράκου
* ΑΠΟΝΑ Ανάγυιας
* ΑΣΠΙΣ Πύλας
* Ένωση Νέων «Ο Κορμακίτης»

## Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.

## Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:


Ισοβαθμίες:
αΑΕΝ-ΑΠΕΠ 4-1, ΑΠΕΠ-ΑΕΝ 0-0
βΑΣΠΙΣ 10β (ΓΥ-ΓΚ: 11-7), Ορφέας 7β (ΓΥ-ΓΚ: 7-7), Φοίνικας 7β (ΓΥ-ΓΚ: 4-4), Δόξα 5β (ΓΥ-ΓΚ: 5-9)


Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.

Ο Λειβαδιακός/Σαλαμίνα Λειβαδιών αποχώρησε λίγο πριν την έναρξη του πρωταθλήματος. Όλοι οι αγώνες του κατακυρώθηκαν με 3-0 υπέρ των αντιπάλων του.

## Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:

Ο Λειβαδιακός/Σαλαμίνα Λειβαδιών αποχώρησε λίγο πριν την έναρξη του πρωταθλήματος. Όλοι οι αγώνες του κατακυρώθηκαν με 3-0 υπέρ των αντιπάλων του.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

## Δείτε επίσης
* Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ
* Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2018-19
* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
* Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου

Κατηγορία:Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019
Ρολάνδος Κατσιαούνης

Ο **Ρολάνδος Κατσιαούνης** (4 Φεβρουαρίου 1954 – 30 Ιουνίου 2014) ήταν Ελληνοκύπριος ιστορικός και επί σειρά ετών στέλεχος του ΑΚΕΛ. Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο και σπούδασε στη Μεγάλη Βρετανία, όπου ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο King’s College του Λονδίνου. Υπήρξε μέλος του μέλους του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Ερευνών Προμηθέας. 

## Επιστημονικό έργο
To έργο του αναφέρεται τόσο στην πολιτική ιστορία, όσο και στην κοινωνική ιστορία, Στο ερευνητικό πεδίο της κοινωνικής ιστορίας ειδικά, και της ιστορίας του εργατικού κινήματος ειδικότερα, η επιστημονική εργασία του Κατσιαούνη υπήρξε πρωτοποριακή για τα δεδομένα της Κύπρου. Επηρεασμένος από το έργο του σημαντικού Βρετανού μαρξιστή ιστορικού Ε.Π. Τόμπσον και την ερευνητική ματιά της «ιστορίας από τα κάτω», ο Κατσιαούνης δεν ενδιαφέρθηκε μόνο για τους «μεγάλους άνδρες», αλλά κυρίως για τους «μικρούς», τους «από κάτω», τα αφανή μα ενεργά υποκείμενα της κοινωνικής δράσης, που «δεν είναι άβουλοι δέκτες μιας πραγματικότητας επιβαλλόμενης από τους “πάνω”». Ο Κατσιαούνης, που προώθησε τις κυπριακές σπουδές τόσο με το έργο του, όσο και με την οργάνωση διεθνών επιστημονικών συνεδρίων, όπως έχει αναφέρει ο καθηγητής Ρίτσαρντ Κλογκ, υπήρξε «εμβριθής μελετητής της ιστορίας της Κύπρου».
  
## Ενδεικτική εργογραφία
### Βιβλία
*1996 *Labour, Society and Politics in Cyprus during the Second Half of the Nineteenth Century* (Λευκωσία: Cyprus Research Centre). 
*2000 *Η Διασκεπτική 1946-1948, με ανασκόπηση της περιόδου 1878-1945* (Λευκωσία: Κέντρον Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου). 
*2003 *United Nations: General Assembly and Security Council Resolutions on Cyprus, 1960-2002* [επιμέλεια] (Λευκωσία: Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Cyprus· αρχική έκδοση του University of Michigan).

### Άρθρα
* «Οι καταβολές της Επιτροπής Κυπριακής Αυτονομίας», *Πρακτικά του Πρώτου Διεθνούς Συμποσίου Κυπριακής Μετανάστευσης: Ιστορική και Κοινωνιολογική Θεώρηση* (Λευκωσία 1990), σσ. 211-229. 
* «Οι ελληνοβρετανικές σχέσεις, ο Αντιβασιλέας Δαμασκηνός και η Κύπρος, Οκτώβριος 1944–Σεπτέμβριος 1945», *Eπετηρίς* XIX (1992), σσ. 449-514. 
* «Εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις πρώτες βουλευτικές εκλογές της Αγγλοκρατίας το 1883», *Επετηρίς* XX (1993-1994), σσ. 309-345.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Διασκεπτική συνέλευση 

## Εξωτερικοί συνδέσμοι
* «Ρολάνδος Κατσιαούνης. Βιογραφικό σημείωμα». *thetrim1.blogspot.gr* (1 Ιουλίου 2014). Ανακτήθηκε στις 25-05-2018.

Κατηγορία:Κύπριοι ιστορικοί
Κατηγορία:Κύπριοι κομμουνιστές
Μιχάλης Γιωργάλλας

Ο **Μιχάλης Γιωργάλλας** (Μαραθόβουνος Αμμοχώστου, 20 Μαρτίου 1968) είναι Ελληνοκύπριος Πολιτικός και  Χημικός Μηχανικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με την Αλληλεγγύηκαι Υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μιχάλης Γιωργάλλας γεννήθηκε στον Μαραθόβουνο στις 20 Μαρτίου 1968. Αποφοίτησε από το Λανίτειο Λύκειο Λεμεσού. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στους λοκατζήδες στην 31η Μοίρα Καταδρομών. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε χημική μηχανική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη χημική μηχανική στο ίδιο πανεπιστήμιο. Ειδικεύτηκε στα Συστήματα Διεθνών Προτύπων ISO και στην Πράσινη Ενέργεια από το ελληνικό Center for Renewable Energy Sources. Υπήρξε διαπιστευμένος ΕΞΥΠΠ Health and Safety στο Υπουργείο Εργασίας. Εργάστηκε σε συμβουλευτικές και διευθυντικές θέσεις σε εταιρείες και οργανισμούς στην Ελλάδα και την Κύπρο. Παράλληλα με τις σπουδές του φοίτησε στο «Εργαστήρι Δημοσιογραφίας Θεσσαλονίκης» και συνεργάστηκε με ΜΜΕ στην Κύπρο και την Ελλάδα. Υπήρξε δραστήριο ηγετικό στέλεχος του φοιτητικού κινήματος στην Ελλάδα.

Είναι νυμφευμένος με τη Μαρία Αντρέα Παλαιομυλίτου και έχει 1 υιό τον Άγγελο Γιωργάλλα.

## Πολιτική διαδρομή
Ο Μιχάλης Γιωργάλλας διετέλεσε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου την περίοδο 2012-2017 και Βουλευτής Αμμοχώστου την περίοδο 2016-2021. 

Διετέλεσε γραμματέας επικοινωνίας και ΜΜΕ του Ευρωπαϊκού Κόμματος (ΕΥΡΩΚΟ) την περίοδο 2006-2010. Την περίοδο 2010-2015 ήταν εκπρόσωπος τύπου του κόμματος, ενώ την περίοδο 2013-2016 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ. Το 2016 το ΕΥΡΩΚΟ συνενώθηκε με την Αλληλεγγύη. Από τότε ο Μιχάλης Γιωργάλλας είναι μέλος της εκτελεστικής γραμματείας της Αλληλεγγύης.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με την Αλληλεγγύη για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. 

Ως βουλευτής, ήταν εκπρόσωπος της Αλληλεγγύης στη Βουλή, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Αναθεώρηση και τον Εκσυγχρονισμό του Κανονισμού της Βουλής. Επιπλέον, ήταν αναπληρωματικό μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.

Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 αλλά δεν επανεκλέγηκε.

Από την 1η Μαρτίου 2023 μέχρι την 9η Ιανουαρίου 2024 συμμετείχε στην κυβέρνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη αναλαμβάνοντας τα καθήκοντα του Υπουργού Άμυνας.

## Παραπομπές

## Πηγές
*
*

|-

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Αλληλεγγύη
Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου
Κατηγορία:Κύπριοι χημικοί μηχανικοί
Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη 2023
Σιμόνα Χάλεπ

Η ** Simona Halep** (ρουμανικά: *Simona Halep*, προφορά: siˈmona haˈlep,  27 Σεπτεμβρίου 1991) είναι Ρουμάνα επαγγελματίας τενίστρια. Είναι η τρέχουσα νούμερο 50 τενίστρια της Ένωσης Αντισφαίρισης Γυναικών (WTA). Μεταξύ τον Οκτώβριο του 2017 και τον Ιανουάριο του 2018 κατείχε ξανά αυτή τη θέση, δηλαδή για 16 εβδομάδες. Περί το 2012, άρχισε να γίνεται γνωστή παγκοσμίως, όταν μπήκε μέσα στην 50άδα των καλύτερων τενιστριών. Τον Αύγουστο του 2013, μπήκε μέσα στην 20άδα και τον Ιανουάριο του 2014, μπήκε και στη 10άδα. Τους πρώτους της έξι WTA τίτλους του κατέκτησε την ίδια χρονιά, δηλαδή το 2013. Η τελευταία αθλήτρια που το κατάφερε αυτό ήταν η Στέφι Γκραφ, το 1986, η οποία όμως είχε πάρει 7 τίτλους. Εκείνη τη χρονιά ονομάστηκε η Πιο Βελτιωμένη Αθλήτρια από το WTA, ενώ το ίδιο την έκρινε και το ESPN.

Το 2014, έφτασε για πρώτη φορά στην καριέρα της στο τελικό του Grand Slam, στη Γαλλία, όμως ηττήθηκε από τη Μαρία Σαράποβα. Την ίδια χρονιά έφτασε και στον τελικό του WTA, χάνοντας όμως από την Σερένα Γουίλιαμς. Η επόμενη χρονιά συνεχίστηκε κι αυτή με επιτυχίες για τη Χάλεπ. Κατακτώντας 3 τίτλους (συμπεριλαμβανομένου και 2 Premier Mandatory) εκείνη τη σεζόν. Το 2017, αγωνίστηκε ξανά σε τελικό του Grand Slam, στη Γαλλία, χάνοντας αυτή τη φορά από την Γέλενα Οσταπένκο.

## Βιογραφία
### Οικογένεια και πρώτα χρόνια
Η Χάλεπ γεννήθηκε στην Κωνστάντζα της Ρουμανίας, έχοντας Βλαχική καταγωγή. Ο πατέρας της ήταν κι αυτός αθλητής. Εκείνη ξεκίνησε να παίζει τένις σε ηλικία 6 ετών. Στην ηλικία των 16, μετακόμισε στο Βουκουρέστι και συνέχισε την καριέρα της με περισσότερες ευκαιρίες.  

### Αγωνιστική πορεία
#### 2014-2017
Τις σεζόν 2014 και 2015, η Χάλεπ ήταν η αθλήτρια του WTA, με τα περισσότερα clicks στο *WTATennis.com*, και έλαβε διαδοχικά τον τίτλο του WTA, για τη Δημοφιλέστερη Αθλήτρια της Χρονιάς.  Στο Πρωτάθλημα του Γουίμπλετον, η Χάλεπ απέκτησε το ρεκόρ με τις περισσότερες συνεχόμενες εβδομάδες στην πρώτη 10άδα, μεταξύ των εν ενεργεία αθλητριών. Το 2017, έλαβε το βραβείο από το WTA του Αγαπημένου Αθλητή του Κοινού. Το 2018, έγινε επίτιμος δημότης του Βουκουρέστι.

#### 2018
Στις 9 Ιουνίου 2018 κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο του Ρολάν Γκαρός επικρατώντας της αμερικανίδας Σλόαν Στίβενς με 3-6, 6-4, 6-1.

#### 2019
Έναν χρόνο αργότερα, στις 13 Ιουλίου 2019, κέρδισε και δεύτερο τίτλο Γκραν Σλαμ, κατακτώντας αυτήν τη φορά το Γουίμπλεντον μετά τη νίκη της στον τελικό του μονού επί της Σερένα Γουίλιαμς με 6-2, 6-2. Έγινε έτσι η πρώτη Ρουμάνα που κέρδισε τίτλο στο μονό του Γουίμπλεντον.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σιμόνα Χάλεπ στο WTATennis.com
* Σιμόνα Χάλεπ  στο ITFTennis.com

Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ρουμάνοι αθλητές
Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον
Μανώλης Γιαλουράκης

Ο **Μανώλης Γιαλουράκης** (1921–1987) ήταν Έλληνας συγγραφέας, δημοσιογράφος και κριτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1921 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου έζησε μέχρι το 1965, όντας γόνος οικογένειας κρητικής καταγωγής. Εκεί εργάστηκε ως δημοσιογράφος και αρθρογράφος στις εφημερίδες *[[Εφημερίς (εφημερίδα Αλεξάνδρειας)|Εφημερίς]]* και *Ταχυδρόμος*, στις οποίες έγραφε κριτικές βιβλίων αλλά και για φιλολογικά θέματα. Το 1966 μετακόμισε στην Αθήνα όπου άρχισε να εργάζεται σε εκδοτικούς οίκους, ενώ υπήρξε συντάκτης της *Νέας Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας* και της *Μεγάλης Εγκυκλοπαίδειας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας*. Υπήρξε μέλος αλλά και αντιπρόεδρος το 1965 της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Πέθανε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 1987. Στη Βουλισμένη Λασιθίου, τόπο καταγωγής του, η τοπική βιβλιοθήκη έχει λάβει το όνομά του.

## Συγγραφικό έργο
Δημοσίευσε τα πρώτα του έργα στα περιοδικό *[[Νεοελληνικά Γράμματα]]* και *Δρήρος*. Παράλληλα εξέδωσε και το μαθητικό περιοδικό *Μαθητικός Κάλαμος*. Στα έργα του περιλαμβάνονται μυθιστορήματα, δοκίμια και εντυπώσεις από ταξίδια. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τον Ελληνισμό της Αιγύπτου καθώς και με μεταφράσεις λογοτεχνικών κειμένων, μεταφράζοντας μεταξύ άλλων έργα των Σταντάλ, Βολταίρου, Φλωμπέρ, Πιραντέλο και Μωρουά. Το 1961, το έργο του για τις ταξιδιωτικές του εντυπώσεις από την Κρήτη έλαβε το Κρατικό Βραβείο ταξιδιωτικής πεζογραφίας. Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα εξής:
**Δρόμοι του Νότου*, 1950
**Παρίσι*, 1956
**Κάιρο*, 1957
**Πέτρος Μάγνης*, 1957
**Πέτρες και χώματα*, 1957
**Ο Καβάφης του κεφαλαίου Τ*, 1959
**Σινά*, 1960
**Κρήτη*, 1960
**Ιστορία των ελληνικών γραμμάτων στην Αίγυπτο*, 1962
**Αλεξάνδρεια*, 1963
**Καζαντζάκης*, 1964
**Η μεγάλη απόφαση*, 1966
**Η Αίγυπτος των Ελλήνων*, 1967
**Η Αλεξάνδρεια του Καβάφη*, 1974

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μανώλης Γιαλουράκης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
*Άρθρα του Μανώλη Γιαλουράκη  στη *[[Νέα Εστία]]*.

Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Βασίλειος Κριμπάς

Ο **Βάσος (Βασίλειος) Κριμπάς** (1889 - 11 Ιανουαρίου 1965) ήταν Έλληνας καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Μερόπη Μεσσηνίας και αδερφός του ήταν ο Ηλίας Κριμπάς. Σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ, και εν συνεχεία φοίτησε στην Εθνική Γεωπονική σχολή του Μονπελιέ της Γαλλίας. Υπηρέτησε για ένα διάστημα στο Υπουργείο Γεωργίας φτάνοντας μέχρι την θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου. Την περίοδο 1927 - 1930 διετέλεσε Διευθυντής Αγροτικών Αποκαταστάσεων στην Ε.Α.Π.

Το 1930 εξελέγη στη θέση του τακτικού καθηγητή Αμπελουργίας στη Γεωπονική Σχολή Αθηνών και το 1937 μετατάχθηκε στη Γεωπονική Σχολή Θεσσαλονίκης για να επανέλθει, τελικώς, το 1941, στην Αθήνα, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1961. Τις περιόδους 1947 - 1948, 1953 - 1954, 1956 - 1957 και 1958 - 1959 διετέλεσε πρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Το 1946 εξελέγη πρόσεδρο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1960 τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Είχε τιμηθεί με πλείστα βραβεία και ήταν μέλος της Γεωργικής Ακαδημίας της Γαλλίας, πρόεδρος της της Βασιλικής Γεωργικής Εταιρείας κ.α.

Γιος του είναι ο Κωνσταντίνος Κριμπάς.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βάσος Κριμπάς στον ''Πανδέκτη'' του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες γεωπόνοι
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
Ραμόν Τσάο

Ο **Ραμόν Λουίς Τσάο Ρέγο** (Ramón Luís Chao Rego, 21 Ιουλίου 1935 – 20 Μαΐου 2018) ήταν Ισπανός δημοσιογράφος και συγγραφέας. Κέρδισε το πρώτο βραβείο στο πιάνο το 1955. Την ίδια χρονιά μετακόμισε στο Παρίσι για να σπουδάσει μουσική με την Νάντια Μπουλανζέ και τον Λαζάρ Λεβί. Το 1960 ξεκίνησε την συνεργασία του με την Υπηρεσία Ιβηρικών Γλωσσών του RTF. Έγινε επικεφαλής αυτής της υπηρεσίας δέκα χρόνια αργότερα. Την ίδια περίοδο συνεργάστηκε με την ισπανική εβδομαδιαία εφημερίδα *Triunfo*, την μηνιαία εφημερίδα *Le Monde Diplomatique* και τις ημερήσιες εφημερίδες *[[Le Monde]]* και *La Voz de Galicia*.

Ο Ραμόν Τσάο έλαβε τον τίτλο του *ιππότη της Τάξης των Γραμμάτων και Τεχνών*' (*'chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres* το 1991 και τον τίτλο του *officier* το 2004. Το 2003 η ισπανική κυβέρνηση τον βράβευσε με το Orden del Mérito Civil. Το 1997 κέρδισε το βραβείο Premio Galicia de la Comunicación. Το 2001 έλαβε το βραβείο Liberpress για την συνοχή του απέναντι στον άνθρωπο και την αλληλεγγύη του στο πεδίο της δημοσιογραφίας : “pela seva coherència humana y solidaritat periodística”.

Ήταν ο πατέρας του δημοσιογράφου του ραδιοφώνου Αντουάν Τσάο και του μουσικού και τραγουδιστή Μάνου Τσάο - και οι δυο μέλη του συγκροτήματος Mano Negra του οποίου η περιπέτεια στην Κολομβία περιγράφηκε στο βιβλίο του Ραμόν Τσάο *Mano Negra en Colombia: Un tren de hielo y fuego*.

## Φιλμογραφία

* *Llorens Artigas* with Georges Ferraro TVF (1970)
* *Arriba España* with José María Berzosa and André Camp. SFP París (1976)
* *Oú es-Tu ?* with J.M. Berzosa FR3 (1989)
* *50 años después de la guerra*, with José Maria Berzosa (1980- SFR)
* *Tres días con Onetti*, with José María Berzosa - SFP-Paris (1990), Océaniques

## Ραδιόφωνο

* *De la Bastilla a Moncada* Premio Radio La Habana. ORTF (1978
* *Conversaciones con Jorge Luis Borges,* σε συνεργασία με τον Ignacio Ramonet ORTF (1980)
* *Julio Cortázar Esbozo* with (Adelaida Blázquez) Premio International "España" (1984)
* *De Berceo al altiplano, itinerario del español* Premio International "España", σε συνεργασία με την Erlens Calabuig (1985)

## Βιβλιογραφία

* *Georges Brassens* (1973)
* *Después de Franco, España* (1975)
* *Guía secreta de París* (1979)
* *O lago de Como* (1982)
* *Conversaciones con Alejo Carpentier* (1984)
* *Un possible Onetti* (1992)
* *Mano negra en Colombia: Un tren de hielo y fuego* (1992) (αγγλική μετάφραση : *The Train of Ice and Fire*, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Route, 2009).
* *Prisciliano de Compostela* (1999)
* *Abecedario (subjetivo) de la globalización* (με τον Ignacio Ramonet και τον Jacek Woźniak)
* *La pasión de la Bella Otero* (2001)
* *Desde mi otero* (2003)
* *Porque Cuba eres tú* (2005)
* *Las Travesías de Luis Gontán* (2006)
* *Las andaduras del Che* (με τον Jaceck Wozniak) (2007)
* *Guia del París Rebelde* con Ignacio Ramonet, (2008)
* *Memorias de un invasor* (2008)
* *Cuba-Miracles* (με τον Jacek Wozniak και τον Αντουάν Τσάο (2009)



Κατηγορία:Ισπανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων