open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χριστίνα Βιλελμίνη της Έσσης-Χόμπουργκ

Η **Χριστίνα Βιλελμίνη** (γερμ. *Christine Wilhelmine von Hessen-Homburg*, 30 Ιουνίου 1653, Μπίνγκενχαϊμ - 16 Μαΐου 1722, Γκράμποβ) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Γκράμποβ.

## Βιογραφία
Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Γουλιέλμου Χριστοφόρου της Έσσης-Χόμπουργκ και της πρώτης συζύγου του Σοφίας Ελεονώρας, κόρης του Γεωργίου Β΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

Μετά το γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Γκράμποβ. Δισέγγονός της ήταν ο Ιβάν ΣΤ΄ της Ρωσίας.

## Οικογένεια
Στις 28 Μαΐου 1671 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Mεκλεμβούργου-Γκράμποβ και είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
* Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ (28 Μαρτίου 1675 - 31 Ιουλίου 1713), Δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Κάρολος Λεοπόλδος (26 Νοεμβρίου 1678 - 28 Νοεμβρίου 1747), Δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Ιβάνοβνα της Ρωσίας (αδελφή της Άννας Ιβάνοβνας της Ρωσίας), απέκτησαν την 
** Άννα Λεοπόλδοβνα 1718-1746, παντρεύτηκε τον Αντώνιο Ούλριχ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.
*** Ιβάν ΣΤ΄ 1740-1784, Αυτοκράτορας της Ρωσίας (β. 1740-41).
* Χριστιανός Λουδοβίκος Β΄ (15 Μαΐου 1683 - 30 Μαΐου 1756), Δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
* Σοφία Λουίζα (16 Μαΐου 1685 - 29 Ιουλίου 1735), τρίτη σύζυγος του Φειδερίκου Α΄ της Πρωσίας.

## Πρόγονοι

## Πληροφορίες προσώπου


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Εμίλια

Η **Εμίλια Γιαντσέβα Βάλεβα** (Βουλγαρικά: *Emilia Yancheva Valeva*, Κυριλλικά: *Емилия Янчева Вълева*, 21 Μαρτίου 1982) γνωστή ως **Εμίλια**, είναι Βουλγάρα ποπ λαϊκή τραγουδίστρια. Είναι γνωστή στη χώρα της και έχει κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής εννέα στούντιο άλμπουμ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Payner Music website
*Emilia discography at mp3-bg.com
*Planeta TV
*Chalga icons

Κατηγορία:Βουλγάρες τραγουδίστριες
Χέντρικ Φρομαντιού

μικρογραφία| Νεκρή φύση με λουλούδια
**Ο Χέντρικ (ντε) Φρομαντιού (Hendrik de Fromantiou** (1633 &#x2013; μετά το 1693) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων.

## Πρώιμος βίος
Ο Φρομαντιού γεννήθηκε στο Μάαστριχτ . Στα νιάτα του, παρήγαγε έργα για τον έμπορο τέχνης Χέρριτ φαν Όιλενμπουρχ στο Άμστερνταμ και, από το 1658, δραστηριοποιήθηκε στη Χάγη .

## Σταδιοδρομία
Το 1670, διορίστηκε συντηρητής της βασιλικής συλλογής στο Πότσνταμ. Το 1671, όταν ο φαν Όιλενμπουρχ προσπάθησε να πωλήσει δεκατρείς πίνακες στον Φρειδερίκο Γουλιέλμο, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου, ο Φρομαντιού συμβούλευσε με επιτυχία τον εκλέκτορα να στείλει 12 πίνακες πίσω ως πλαστούς. Ο Φρομαντιούισχυρίστηκε ότι οι πίνακες ήταν αντίγραφα ιταλικών πινάκων και μπορούσε να εντοπίσει τα πρωτότυπα στην Ολλανδία. Συμπεριλήφθηκε στα 51 άτομα που συμμετείχαν στην πραγματογνωμοσύνη, ήταν ο Γιοχάνες Βερμέερ.

## Προσωπική ζωή
Το 1672 νυμφεύτηκε την κόρη του πλούσιου και επιτυχημένου συναδέλφου του Ολλανδού ζωγράφου Φίλιπς Βάουβερμαν. Πέθανε στο Πότσνταμ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Vermeer and His Milieu: Ένας ιστός κοινωνικής ιστορίας του John Michael Montias, σελίδα 207
* https://archive.today/20070630143908/http://www.berlin.de/berlin-chronik/.html/art1645-5.html
* Fromantiou στο Ολλανδικό Ινστιτούτο Ιστορίας της Τέχνης

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ντεσισλάβα

Η **Ντεσισλάβα Ιβάνοβα Ντόνεβα** (Βουλγαρικά: *Desislava Ivanova Doneva*, Κυριλλικά: *Десислава Иванова Донева*, 7 Μαρτίου 1979), γνωστή με το όνομα **Ντέσι Σλάβα** (επίσης DESS), είναι Βουλγάρα τραγουδίστρια-τραγουδοποιός και παραγωγός. 

Γεννήθηκε στο Ράντνεβο της Βουλγαρίας. Οι πρώτες της εμφανίσεις ξεκίνησαν σε νεαρή ηλικία, όταν θα κέρδιζε βραβεία σε φεστιβάλ για παιδιά. Λίγο αργότερα, έγινε η σολίστ της ορχήστρας "Radnevo". Αυτό την οδήγησε να την προσέξει μια από τους πιο διάσημους βουλγάρους λαϊκούς τραγουδιστές όλων των εποχών - η Βαλκάνα Στογιάνοβα, η οποία την πήρε κοντά της, την προπόνησε και κήρυξε τη Ντεσισλάβα ως πιθανή μουσική κληρονόμο της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλγάρες τραγουδίστριες
Κράσιμιρ Αβράμοφ

Ο **Κράσιμιρ Ιβάνοφ Αβράμοφ** (βουλγαρικά: *Krassimir Ivanov Avramov*, κυριλλικά: *Красимир Иванов Аврамов*, 5 Νοεμβρίου 1972) είναι Βούλγαρος τραγουδιστής και τραγουδοποιός.

Εκπροσώπησε τη Βουλγαρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2009 με το τραγούδι "Illusion".

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Krassimir.com – Official Site (Bulgarian)
*Krassimir.com – Official Site (English)

Κατηγορία:Βούλγαροι τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Βουλγαρία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Χριστίνα Καρλόττα του Ζολμς-Μπράουνφελς

Η **Χριστίνα-Καρλόττα**, γερμ.: Christine Charlotte von Solms-Braunfels (10 Νοεμβρίου 1690 στο Greifenstein - 16 Οκτωβρίου 1771 στο Χόμπουργκ) από τον Οίκο του Ζολμς ήταν κόρη του κόμη του Ζολμς-Μπράουνφελς από τη γέννηση και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Χόμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γουλιέλμου-Μαυρικίου κόμη του Ζολμς-Μπράουνφελς (1651-1720) και της Μαγδαληνής Σοφίας (1660-1720), κόρης του Γουλιέλμου-Χριστοφόρου λαντγκράβου της Έσσης-Χόμπουργκ.

Παντρεύτηκε στις 3 Οκτωβρίου 1722 στο Μπράουνφελς με τον Κάζιμιρ-Γουλιέλμο λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουργκ (1690-1726). Κατοικούσαν στο Χέτενσλεμπεν. Η πριγκίπισσα φρόντισε για την εκπαίδευση των παιδιών της και για το σκοπό αυτό διόρισε τον θεολόγο Άουγκουστ-Φρήντριχ Σακ ως διδάσκαλο στην Αυλή. Το 1727 δημοσίευσε τα *Conseils d'un ami à jeune homme qui entre dans le monde* (Συμβουλές ενός φίλου, σε έναν νεαρό άνδρα που εισέρχεται στον κόσμο), περιγράφοντας την εκπαίδευση του γιου της.

Ο Κάζιμιρ-Γουλιέλμος απεβίωσε σε ηλικία 36 ετών, λίγο μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού τους. Το 1727 η Reichskammergericht (Αυτοκρατορική Αυλή) στο Βέτσλαρ επιβεβαίωσε το διορισμό της Χριστίνας-Καρλόττας ως επιτρόπου για τον ανήλικο γιο της.

Ο αδελφός της Φρειδερίκος-Γουλιέλμος ανήλθε σε αυτοκρατορικό πρίγκιπα το 1742. Το 1746 η επιτροπεία της τελείωσε και ο γιος της έγινε ο λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουργκ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1722 τον Κάζιμιρ-Γουλιέλμο λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ και είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος Δ΄ Κάρολος (1724-1751), λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουργκ.
* Ευγένιος (1725), απεβ. νήπιο.
* Ουλρίκα-Σοφία (1726–1792).

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Mark Pockrandt: *Biblische Aufklärung*, σελ.&nbsp;28, διαδικτυακά
* Philipp Dieffenbach: *Geschichte von Hessen mit besonderer Berücksichtigung des Grohßerzogthums*, σελ.&nbsp;232 ff, σε απευθείας σύνδεση

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Ζολμς
Ουλρίκα Λουίζα του Ζολμς-Μπράουνφελς

Η **Ουλρίκα Λουίζα** (γερμ. *Ulrike Luise von Solms-Braunfels*, 1 Μαΐου 1731 στο Χούνγκεν, Λανδγραβάτο της Έσσης-Ντάρμστατ - 12 Σεπτεμβρίου 1792, Μπαντ Χόμπουργκ) ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Ζολμς-Μπράουνφελς και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνη της Έσσης-Χόμπουργκ. Έγινε επίτροπος εκεί κατά την ανηλικότητα του γιου της από το 1751 έως το 1766.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Φρειδερίκου Γουλιέλμου πρίγκιπα του Ζολμς-Μπράουνφελς (1696–1761) από τον δεύτερο γάμο του με τη Σοφία Μαγδαληνή (1701–1744), κόρη του Όθωνα του Ζολμς-Λάουμπαχ.

Παντρεύτηκε στις 10 Οκτωβρίου 1746 στο Χούνγκεν με τον εξάδελφό της, τον Φρειδερίκο Δ΄ της Έσσης-Χόμπουργκ (1724-1751). Λίγο μετά το γάμο, στρατεύματα από την Έσση-Ντάρμστατ βάδισαν στην Έσση-Χόμπουργκ και την κατέλαβαν, όπως επίσης την πόλη του Μπαντ Χόμπουργκ με το κάστρο του Χόμπουργκ. Η διαφορά μπορούσε να κριθεί και αφού διευθετήθηκε, ο Φρειδερίκος Δ΄ επανήλθε ως λάντγκραβος.

Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε το 1751, η Ουλρίκα Λουίζα ανέλαβε τη διακυβέρνηση με αυτοκρατορική άδεια, μαζί με τον Λουδοβικο Η΄ της Έσσης-Ντάρμστατ για τον γιο της Φρειδερίκο Ε΄, ο οποίος ήταν μόλις τριών ετών όταν απεβίωσε ο πατέρας του. Η Ουλρίκα Λουίζα κατάφερε να διατηρήσει την κυριαρχία της Έσσης-Χόμπουργκ και να νυμφεύσει τον γιο της με μία κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1746 τον εξάδελφό της Φρειδερίκο Δ΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και απέκτησε δύο παιδιά:
* Φρειδερίκος Ε΄ (Χόμπουργκ, 30 Ιανουαρίου 1748 - Χόμπουργκ, 20 Ιανουαρίου 1820), Λάνδγραβος της Έσσης-Χόμπουργκ.
* Mαρία Χριστίνα Καρλόττα Βιλλελμίνη (Χόμπουργκ, 4 Νοεμβρίου 1749 - Χόμπουργκ, 10 Νοεμβρίου 1750).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Johann I. von Gerning: ''Die Lahn- und Main-Gegenden von Embs bis Frankfurt'' σελ. 163 εικ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Είσοδος στο Womeninpower

Κατηγορία:Οίκος του Ζολμς
Αναστασία Τρουμπέτσκαγια

Η **Αναστασία Ιβάνοβνα Τρουμπέτσκαγια**, ρωσικά: Anastasija Ivanovna Trubetskaya (1700 - 1755) από τον Οίκο των Τρουμπέτσκοϊ, ήταν ευγενής, αυλική, κόρη Ρώσου πρίγκιπα. Με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Μολδαβίας και μετά λαντγκραβίνα της Έσσης-Χόμπουργκ. Έγινε επίτιμο μέλος της Αυτοκρατορικής Ρωσικής Οικογένειας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του πρίγκιπα Ιβάν Τρουμπέτσκι και της Ιρίνας Γκριγκόριεβνας Ναρύσκινας· ήταν εξάδελφη του πρίγκιπα Νικήτα Τρουμπέτσκι. Παντρεύτηκε πρώτα το 1717 τον Δημήτριο Καντεμίρ πρίγκιπα της Μολδαβίας και έπειτα το 1738 τον Λουδοβίκο-Γκρούνο διάδοχο της Έσσης-Χόμπουργκ, γερμανό πρίγκιπα στην υπηρεσία της Ρωσίας.

Τόσο κατά τη διάρκεια του πρώτου, όσο και του δεύτερου γάμου της, ανήκε στα κορυφαία μέλη της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Αυλής και της αριστοκρατικής ζωής, και συχνά φιλοξένησε μονάρχες στο σπίτι της. Καθώς και τις δύο φορές παντρεύτηκε με μέλος ξένου βασιλικού Οίκου, κατείχε την τάξη της *ξένης πριγκίπισσας* στο τελετουργικό πρωτόκολλο της Αυλής. Κατελάμβανε την πρώτη θέση μετά τα μέλη της Αυτοκρατορικής Οικογένειας και έπαιξε ενεργό και δημόσιο ρόλο στην Αυλική ζωή. Διορίστηκε επίσης Κυρία του Τάγματος της Αγίας Αικατερίνης και κυρία επί των τιμών για την Αυτοκράτειρα Ελισάβετ των Ρωμάνοφ. Έφυγε για τη Γερμανία το 1745 και επέστρεψε το 1751· από την επιστροφή της και μετά έγινε διάσημη φιλάνθρωπος.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Русские портреты XVIII и XIX столетий. / Издание вел. кн. Николая Михайловича. - 1907.

Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Αυγούστα της Έσσης-Χόμπουργκ

Η **Αυγούστα** (γερμ. *Auguste von Hessen-Homburg*, 28 Νοεμβρίου 1776, Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε, Λανδγραβάτο της Έσσης-Χόμπουργκ, Γερμανία  - 1 Απριλίου 1871, Λούντβιγκσλουστ, Μεγάλο Δουκάτο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του Διαδόχου Πρίγκιπα του μεγάλου δουκάτου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

## Βιογραφία
Η *Αυγούστα Φρειδερίκη* ήταν η τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της συζύγου του Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ. 

μικρογραφία|288x288εσ|Μία φωτογραφία πορτρέτου της Αυγου΄στας στα τελευταία της χρόνια, 1850.

Επειδή όλες οι μεγαλύτερες αδελφές της παντρεύτηκαν πολύ νωρίς, το 1793 η Αυγούστα έγινε αυτή που φρόντιζε τον ασθενή πατέρα της.

Στο Χόμπουργκ στις 3 Απριλίου 1818, η 41χρονη Αυγούστα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Λουδοβίκο, Διάδοχο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, δύο φορές χήρο και πατέρα τεσσάρων επιζόντων παιδιών. Ο γάμος προτάθηκε από την αείμνηστη δεύτερη σύζυγο του διαδόχου, την Καρολίνα Λουίζα των Βέττιν, κόρη του Μεγάλου Δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (πρώτη εξαδέλφη της Αυγούστας) στην επιθανάτιο κλίνη της.

Η ένωση ήταν χωρίς παιδιά και διήρκεσε μόνο 18 μήνες, μέχρι το τέλος του Φρειδερίκου Λουδοβίκου στις 29 Νοεμβρίου 1819. Ήταν αφοσιωμένη μητριά για τα παιδιά του συζύγου της, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την ανατροφή και την εκπαίδευσή τους. Ανέπτυξε μία ιδιαίτερα στενή σχέση με την κόρη του Ελένη, τη μοναδική κόρη της εξαδέλφης της Καρολίνας Λουίζας.

Η Αυγούστα, που δεν ξαναπαντρεύτηκε, παρέμεινε στο Mεκλεμβούργο-Σβερίν για το υπόλοιπο της ζωής της και απεβίωσε στο Λούντβιγκσλουστ σε ηλικία 94 ετών. Τάφηκε στο Μαυσωλείο Ελένη Πάβλοβνα, δίπλα στον σύζυγό της και τις δύο προηγούμενες συζύγους του.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Paule Marquise d'Harcourt: ''Die Herzogin von Orleáns Helene von Mecklenburg-Schwerin'' σελ. 10.
* Karl Schwartz: *Landgraf Friedrich V. von Hessen-Homburg und seine Familie* . Αρχεία και οικογενειακά έγγραφα, Rudolstadt 1878.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιβλία για τον Auguste Friederike της Έσσης-Χόμπουργκ στο: Landesbibliographie Mecklenburg-Vorpommern
* Auguste Friederike, Prinzessin von Hessen-Homburg στο: zeno.org

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κομητεία Μαρικόπα (Αριζόνα)

Η **Κομητεία Μαρικόπα** (αγγλικά: *Maricopa County, Arizona*), είναι κομητεία των ΗΠΑ, και μία από τις 15 κομητείες στην πολιτεία της Αριζόνας. Με πληθυσμό 4.651.440 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021), είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στην Αριζόνα, καθώς και η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας Μαρικόπα, είναι το **[[Φοίνιξ (Αριζόνα)|Φοίνιξ]]** (μεγαλύτερη πόλη της Αριζόνας και πέμπτη μεγαλύτερη στις ΗΠΑ). Η κομητεία, συγκεντρώνει περίπου το 61% του συνολικού πληθυσμού της πολιτείας. Επιπλέον, αποτελεί κύριο μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Φοίνιξ.

Η έκταση της κομητείας Μαρικόπα, ανέρχεται συνολικά, σε 23.890 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km2), καθιστώντας την και μία από τις μεγαλύτερη εδαφικά κομητείες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται στο νότιοκεντρικό/νοτιοδυτικό τμήμα της πολιτείας Αριζόνα. 

Επιπρόσθετα, η κομητείας Μαρικόπα, αποτελεί την γρηγορότερα αναπτυσσόμενη κομητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* https://www.maricopa-az.gov/ (επίσημη σελίδα της κομητείας). 
* https://www.maricopa.gov/ (επίσημη σελίδα της κομητειακής διοίκησης). 

Μαρικοπα
Μεταφυσική (περιοδικό του Αζερμπαϊτζάν)

**Μεταφυσική** — Διεθνές περιοδικό φιλοσοφικής και διεπιστημονικής έρευνας που δημοσιεύθηκε στη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν. Παρέχει στους αναγνώστες επιστημονικά άρθρα σχετικά με το Αζερμπαϊτζάν και την παγκόσμια φιλοσοφία, ιστορία, πολιτισμό, λογοτεχνία, τέχνη και άλλους τομείς της επιστήμης.

## Γενικά
Το περιοδικό Μεταφυσική καταχωρήθηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν το 2017 με αριθμό 4144. Το *"Philosophy and Interdisciplinarity"* είναι ένα διεθνές φιλοσοφικό και διεπιστημονικό περιοδικό στον τομέα των επιστημών της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν.

Το περιοδικό Μεταφυσική δημοσιεύεται 4 φορές το χρόνο. Όλα τα άρθρα στα Αζερμπαϊτζάν, Τουρκικά, Ρωσικά, Αγγλικά, Περσικά και Αραβικά γίνονται δεκτά και δημοσιεύονται εάν υπάρχει θετική γνώμη εμπειρογνωμόνων.
Με την απόφαση του Προεδρείου της Επιτροπής Ανώτατης Βεβαίωσης υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, το περιοδικό "Metaphysics" συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των περιοδικών που συνιστώνται για δημοσίευση των κύριων αποτελεσμάτων των διατριβών στη φιλοσοφία και την κοινωνιολογία στη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν.

## Ενότητες του περιοδικού
* Φιλοσοφία και Κοινωνιολογία
* Πολιτικές επιστήμες
* Φιλολογικές επιστήμες
* Θεολογικές επιστήμες
* Ψυχολογία
* Παιδαγωγία
* Ιστορία και ανθρωπολογία
* Ιστορία και αρχιτεκτονική τέχνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ανώτατη Επιτροπή Βεβαίωσης υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν 
* Επιστημονικά περιοδικά στο σύστημα του Υπουργείου Παιδείας της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν
* Κατάλογος τίτλων περιοδικών του Υπουργείου Δικαιοσύνης 

Κατηγορία:Πολιτισμός του Αζερμπαϊτζάν
Κομητεία Κινγκ (Ουάσινγκτον)

Η **Κομητεία Κινγκ** (αγγλικά: *King County, Washington*), είναι κομητεία των ΗΠΑ, και μία από τις 39 κομητείες της πολιτείας Ουάσινγκτον. Με πληθυσμό 2,301,620 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για 2021), αποτελεί την πολυπληθέστερη κομητεία στην Ουάσινγκτον, καθώς και την 12η μεγαλύτερη σε πληθυσμό στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας Κίνγκ, είναι το **[[Σιάτλ]]** (μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας Ουάσινγκτον). Η κομητεία, συγκεντρώνει περίπου το 30% του πληθυσμού της πολιτείας. Επιπλέον, αποτελεί κύριο συστατικό μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Σιατλ.

Η έκταση της κομητείας Κινγκ, ανέρχεται συνολικά σε 5,980 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km2). Βρίσκεται στα δυτικά της πολιτείας Ουάσινγκτον, στις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού (στην λωρίδα *Πιούτζετ Σάουντ*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* https://kingcounty.gov/ (επίσημη σελίδας της κομητείας).

Κινγκ
Κατηγορία:Σιάτλ
Ιερός Ναός του Ελκόμενου Χριστού

Ο **Ιερός Ναός του Ελκόμενου Χριστού** είναι ναός της Μεσοβυζαντινής περιόδου, στη Μονεμβασιά. Σε παρεκκλήσι του ναού βρίσκεται η εικόνα του Ελκόμενου Χριστού, του 14ου αιώνα.

Ο ναός γιορτάζει κάθε χρόνο τη Μεγάλη Πέμπτη ενώ στις 23 Μαΐου εορτάζεται η επιστροφή της εικόνας του Ελκόμενου Χριστού, που είχε κλαπεί το 1979.

## Ιστορία του ναού και της εικόνας του Ελκόμενου Χριστού
Ο Ναός του Ελκόμενου Χριστού χτίστηκε τον 6ο ή 7ο αιώνα η μορφή που έχει σήμερα όμως διαμορφώθηκε σταδιακά τους επόμενους αιώνες. Αρχικά ήταν  τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με νάρθηκα. Τον 11ο αιώνα προστέθηκαν οι αψίδες της πρόθεσης και του διακονικού. Το 1520 έγινε επισκευές στο ναό με χρήματα που έδωσε ο καθολικός αρχιεπίσκοπος Αρσένιος. Δεκαοκτώ χρόνια αργότερα με χρήματα που δώρισε ο κόμης Κορίνθου, δικαιοφύλακας Γεώργιος Κουγκύδας, αντικαταστάθηκαν οι κίονες με πεσσούς, προκειμένου να στηριχθούν οι καμάρες που κτίστηκαν στη θέση της παλαιάς ξύλινης στέγης. Το 1697 κατασκευάστηκαν ο εξωνάρθηκας, το παρεκκλήσι στη νότια πλευρά και ο τρούλος στο μέσο του ναού. Ο ναός καταστράφηκε από Τουρκοαλβανούς κατά την επανάσταση του 1770. Τα επόμενα χρόνια έγιναν επανειλημμένως επισκευές στο ναό και χτίστηκε το κωδωνοστάσιο του. Το 1901 κατασκευάστηκε το μαρμάρινο τέμπλο της εκκλησίας, από τον Τήνιο Γεώργιο Καπαριά.

Στο Ναό του Ελκόμενου Χριστού, και ειδικότερα στο παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη, βρίσκεται η εικόνα του Ελκόμενου Χριστού. Η εικόνα είχε κλαπεί το 1979. Ο δράστης εκτός από τη συγκεκριμένη εικόνα (που τότε η αξία της υπολογιζόταν σε 100.000.000 δρχ) είχε κλέψει και άλλες περίπου 35 εικόνες. Μετέφερε τα κλοπιμαία στην Αθήνα και προσπάθησε να τα πουλήσει. Έγινε όμως αντιληπτός από την Ασφάλεια Αθηνών και τελικά συνελήφθη όταν άντρας της Ασφάλειας εμφανίστηκε ως αγοραστής. Αφού η εικόνα αποκαταστάθηκε, καθώς ο κλέφτης την είχε κόψει σε τρία κομμάτια, μεταφέρθηκε στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών όπου φυλασσόταν μέχρι το 2011 οπότε επιστράφηκε στο Ναό του Ελκόμενου Χριστού, στη Μονεμβασιά. Στο ναό βρίσκονται και άλλα έργα του 17ου και 18ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εκκλησίες στην περιφέρεια Πελοποννήσου
Κώμη Αρκαδίας

Η **Κώμη** είναι ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κώμη βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας, είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στις νότιες πλαγιές του όρους Σαϊτά σε υψόμετρο 720 μέτρα. Το χωριό απέχει 47 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Τρίπολη και 23 χλμ. από το Λεβίδι (μέσω Παναγίτσας). Είναι λίγο μετά την Παναγίτσα και πριν την διασταύρωση για Δάρα. Βόρεια και δυτικά του περνάει ο χείμαρρος Βυτικώμης ή Ξεροπόταμος που καταλήγει δυτικότερα στον Τράγο. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία.

Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 όπου καταγράφεται ως *Κώμη* να συμπεριλαμβάνεται στην τότε επαρχία Καρύταινας. Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νάσων. Το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κώμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 136 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από την Κώμη Αρκαδίας στον ιστότοπο https://www.greece.com/
* Το παλιό γεφύρι του Ξεροπόταμου στην Κώμη από τον ιστότοπο http://agpelop.blogspot.com/2013/11/blog-post.html.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Νίαμ Κάβανο

Η **Νίαμ Κάβανο** (ιρλανδικά: *Niamh Kavanagh*; 13 Φεβρουαρίου 1968) είναι Ιρλανδή τραγουδίστρια και το 1993 κέρδισε το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με την συμμετοχή Ιρλανδίας και το τραγούδι "In Your Eyes".

Το 2010 εκπροσώπησε ξανά την Ιρλανδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στο Όσλο, με το τραγούδι "It's for You", κατακτώντας την 23η θέση στο μεγάλο τελικό. 

Θεωρείται από τους οπαδούς του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision και τον πρόεδρο του OGAE Ireland (επίσημος ομιλητής της Eurovision), Ντέρμιντ Φέρλονγκ, όπως έχει δηλώσει: "Πολλοί από εμάς θα θεωρούσαμε τη Νίαμ μια από τους καλύτερους τραγουδιστές που κέρδισαν ποτέ τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision". 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Official website 
*
*''The Late Late Show Eurovision Special'' – 5 March 2010 

Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2010
Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Φραντσέσκα Μικιελίν

Η **Φραντσέσκα Μικιελίν** (ιταλικά: *Francesca Michielin*, 25 Φεβρουαρίου 1995) είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός.

Εκπροσώπησε την Ιταλία το 2016 στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision στη Στοκχόλμη, και κατέκτησε την 16η θέση με 124 βαθμούς στο μεγάλο τελικό.

Πριν τον διαγωνισμό είχε συμμετάσχει στη πέμπτη σεζόν του Ιταλικού X Factor, στο οποίο και κέρδισε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Francesca Michielin at Allmusic
* Francesca Michielin discography at Discogs
* Francesca Michielin at Musicbrainz

Κατηγορία:Ιταλίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016
Λουίς ντε Ντέιστερ

Ο **Λουίς ντε Ντέιστερ** (Lodewijk de Deyster, 1656 - 18 Δεκεμβρίου 1711), επίσης γνωστός ως Λοντεβάικ Ντέιστερ (Lodewyk Deyster), ήταν Φλαμανδός καλλιτέχνης και κατασκευαστής μουσικών οργάνων. Τα μπαρόκ έργα ζωγραφικής του δείχνουν μια σαφή επιρροή Ιταλών δασκάλων όπως οι Λούκα Τζορντάνο, Μαράττα, Φεντερίκο Μπαρότσιi και ζωγράφοι της Νότιας Ολλανδίας όπως οι Ρούμπενς, Άντονι βαν Ντάικ και  Μπούκχορστ. Η θυγατέρα του, Αννε ντε Ντέιστερ, γεννημένη το 1696, έγινε επίσης ζωγράφος και κατασκευαστής μουσικών οργάνων.

## Βιογραφία
Ο Ντέιστερ γεννήθηκε το 1656 στη Μπρυζ . Ήταν μαθητής του Γιαν Μες (Jan Maes), ενός αξιοσέβαστου καλλιτέχνη αυτής της πόλης. Από το 1682–1688, έζησε και εργάστηκε στην Ιταλία και, όταν επέστρεψε στην πατρίδα του Μπρυζ, έφερε μαζί του το επιβλητικό ρωμαϊκό μπαρόκ ύφος. Ήταν βαθιά θρησκευτική ιδιοσυγκρασία και ο χαρακτήρας του αντικατοπτριζόταν στην επιλογή των θεμάτων του.

Ζωγράφισε πολλούς πίνακες για τις εκκλησίες της πόλης του. Οι εκτυπώσεις των χαρακτικών του, όλες με θρησκευτικά θέματα, μοιράζονται με τους πίνακες του υψηλή δραματικότητα και ενέργεια, με τους πρωταγωνιστές διατεταγμένους σε σύνθετες πόζες. Ακριβώς όπως ο ντε Ντέιστερ εφάρμοσε το χρώμα με ελευθερία και αυθορμητισμό, έτσι και χάραζε και τις πλάκες των χαρακτικών του. Στην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στη Μπρυζ, υπάρχουν τρεις ωραίοι πίνακες του Ντέιστερ που αντιπροσωπεύουν τη Σταύρωση, την Ανάσταση και τον θάνατο της Παναγίας. Στην Εκκλησία της Αγίας Άννας, επίσης στην Μπρυζ, υπάρχει έργο με το Μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού.

File:Lodewijk de Deyster - The Death of Holofernes.jpg|Ο θάνατος του Ολοφέρνη
Lodewijk de Deyster - The Crucifixion.jpg|Κόρτρεϊκ
Lodewijk de Deyster - Angel pieta.jpg|Μπρυζ
Hagar in de woestijn, RP-P-BI-7041.jpg|άγαρ


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Έργα του Lodewyk Deyster στο Μουσείο της Νέας Ζηλανδίας Te Papa Tongarewa 
* Πρόσφατα αποκτήματα στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί χαράκτες
Ζεσί Ματαδόρ

Ο **Ζεσί Κιμπανγκίν** (γαλλικά: *Jessy Kimbangi*, 27 Οκτωβρίου 1982), γνωστός ως **Ζεσί Ματαδόρ**, είναι Γαλλο-Κονγκολέζος τραγουδιστής.

Στις 19 Φεβρουαρίου 2010, ανακοινώθηκε από τη France Télévisions ότι ο Ματαδόρ θα εκπροσωπήσει τη Γαλλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, που θα πραγματοποιηθεί στις 29 Μαΐου 2010 στο Όσλο της Νορβηγίας με το τραγούδι "Allez Ola Olé". Ο Ματαδόρ κατέλαβε τη 12η θέση στον τελικό, που ήταν ένα από τα καλύτερα αποτελέσματα της Γαλλίας στη δεκαετία του 2000.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2010
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γαλλία
Σι

μικρογραφία|Μία μερίδα σούπας σι
Το **σι** () είναι Ρωσική λαχανόσουπα. Όταν χρησιμοποιείται ξινό λάχανο ονομάζεται ξινό σι, ενώ οι σούπες με βάση λάπαθου, σπανακιού, τσουκνίδας, και παρόμοιων φυτών λέγεται πράσινο σι (, *zelyoniye shchi*). Στο παρελθόν, ο όρος ξινό σι χρησιμοποιήθηκε επίσης για να αναφερθεί σε ένα ποτό που ουσιαστικά είναι μια παραλλαγή του κβας, το οποίο δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη σούπα.

## Ιστορία
Το σι είναι παραδοσιακή σούπα της Ρωσίας. Είναι γνωστή από τον 9ο αιώνα, αμέσως μετά την διάδοση του λάχανου από το Βυζάντιο. Η δημοτικότητά του στη Ρωσία προέρχεται από διάφορους παράγοντες. Το σι είναι σχετικά εύκολο να παρασκευαστεί. Μπορεί να μαγειρευτεί με ή χωρίς διάφορα είδη κρέατος και μπορεί να καταψυχθεί και να μεταφερθεί σε στερεή μορφή σε ένα ταξίδι για να κοπεί όταν χρειάζεται. Ως αποτέλεσμα, μέχρι τον 10ο αιώνα το σι είχε εξελιχθεί σε βασική τροφή της Ρωσίας. Από αυτό ξεπήδησε ένα ρητό, το "Σι ντα κάσα-πίστσα νάσα ("Το σι και το κάσα είναι το φαγητό μας"). Τα κύρια συστατικά του σι ήταν αρχικά λάχανο, κρέας (βοδινό, χοιρινό, αρνί ή πουλερικά), μανιτάρι, αλεύρι και μπαχαρικά (με βάση το κρεμμύδι και το σκόρδο). Το λάχανο και το κρέας μαγειρευόταν ξεχωριστά και η σμέτανα προσετίθεντο ως γαρνιτούρα πριν από το σερβίρισμα. Το σι τρώγεται παραδοσιακά με ψωμί σίκαλης.

Τα συστατικά του σι άλλαξαν σταδιακά. Το αλεύρι, το οποίο προστέθηκε παλαιότερα για να αυξήσει τη θερμιδική αξία της σούπας, αφαιρέθηκε για χάρη της λεπτότερης γεύσης. Το μείγμα μπαχαρικών εμπλουτίστηκε με μαύρο πιπέρι και δάφνη, τα οποία εισήχθησαν στη Ρωσία γύρω στον 15ο αιώνα, επίσης από το Βυζάντιο. Επίσης μερικές φορές το ψάρι αντικαθιστούσε το κρέας, ενώ το καρότο και ο μαϊντανό μπορούσε να προστεθεί στα λαχανικά. Το βόειο κρέας ήταν το πιο δημοφιλές κρέας για το σι στη Ρωσία, ενώ το χοιρινό ήταν πιο κοινό στην Ουκρανία. Η αναλογία νερού προς λάχανο ποικίλει και ενώ το πρώιμο σι ήταν συχνά τόσο παχύρρευστο που ένα κουτάλι μπορούσε να σταθεί σε αυτό, αργότερα υιοθετήθηκε μια πιο αραιωμένη σύνθεση.

## Γλωσσολογία
Η ονομασία του πιάτου περιέχει το γράμμα щ, το οποίο απουσιάζει σε πολλά κυριλλικά αλφάβητα και στα περισσότερα μη κυριλλικά αλφάβητα. Μεταγράφεται με την χρήση πολλών γραμμάτων. Στα γερμανικά, γράφεται οκτώ γράμματα (Schtschi).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εθνικά πιάτα
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα
Επαρχία Καμπίντα

Η **Καμπίντα** (, πρώην **Πορτογαλικό Κονγκό**, Κονγκό: Kabinda) είναι εξκλάβιο και επαρχία της Ανγκόλας, μια κατάσταση που αμφισβητήθηκε από αρκετές πολιτικές οργανώσεις στην περιοχή. Η πρωτεύουσα ονομάζεται επίσης Καμπίντα, γνωστή και ως *Τσιόα* (*Tchiowa*). Η επαρχία χωρίζεται σε τέσσερις δήμους - Μπελίζε, Μπούκο-Ζάου, Καμπίντα και Κακόνγκο.

Η σύγχρονη Καμπίντα είναι το αποτέλεσμα μιας συνένωσης τριών βασιλείων: Νγκόγιο, Λοάνγκο και Κακόνγκο. Έχει έκταση 7.290 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 716.076 κατοίκους στην απογραφή του 2014. Η τελευταία επίσημη εκτίμηση (στα μέσα του 2019) είναι 824.143 κάτοικοι. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών του 1988, ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ήταν 147.200 κάτοικοι, με σχεδόν ομοιόμορφο διαχωρισμό μεταξύ αγροτικών και αστικών πληθυσμών. Σε ένα σημείο εκτιμάται ότι το ένα τρίτο των κατοίκων της περιοχής ήταν πρόσφυγες οι οποίοι ζούσαν στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Ωστόσο, μετά την ειρηνευτική συμφωνία του 2007, οι πρόσφυγες άρχισαν να επιστρέφουν στα σπίτια τους.

Η Καμπίντα χωρίζεται από την υπόλοιπη Ανγκόλα από μια στενή λωρίδα εδάφους που ανήκει στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η οποία συνορεύει με την επαρχία στα νότια και ανατολικά. Η Καμπίντα οριοθετείται στα βόρεια από τη Δημοκρατία του Κονγκό και στα δυτικά από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Δίπλα στην ακτή είναι μερικές από τις μεγαλύτερες υπεράκτιες πετρελαιοπηγές στον κόσμο. Η εξερεύνηση πετρελαίου ξεκίνησε το 1954 με την εταιρεία Cabinda Gulf Oil Company, όταν το έδαφος ήταν υπό πορτογαλική κυριαρχία.

Η Καμπίντα παράγει επίσης προϊόντα σκληρής ξυλείας, καφέ, κακάο, καουτσούκ και φοινικέλαιου. Ωστόσο, η παραγωγή πετρελαίου αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος του προϊόντος της Καμπίντα. Η Καμπίντα παράγει 700.000 βαρέλια αργού πετρελαίου ανά ημέρα. Η Cabinda Oil συνεργάζεται με τη Sonangol, την Agip Angola Lda (41%), τη Chevron (39,2%), την Total (10%) και την Eni (9,8%).

Το 1885, η Συνθήκη του Σιμουλαμπούκο όρισε την Καμπίντα ως προτεκτοράτο της Πορτογαλικής Αυτοκρατορίας, και τα κινήματα ανεξαρτησίας της Καμπίντα θεωρούν την κατοχή της περιοχής από την Ανγκόλα παράνομη. Ενώ ο εμφύλιος πόλεμος της Ανγκόλας έληξε σε μεγάλο βαθμό το 2002, ο ένοπλος αγώνας συνεχίζεται στο εξκλάβιο της Καμπίντα. Ορισμένες από τις φατρίες έχουν διακηρύξει μια ανεξάρτητη Δημοκρατία της Καμπίντα, με έδρα στο Παρίσι.

## Δήμοι και κοινότητες
Η επαρχία της Καμπίντα περιέχει τις ακόλουθες κοινότητες (*comunas*) ταξινομημένες στους αντίστοιχους δήμους τους:

* **Δήμος Κακόντο:** - **[[Κακόνγκο (δήμος)|Κακόνγκο]]**, Μασάμπι, Ντίνγκε
* **Δήμος Καμπίντα:** - **[[Καμπίντα]]**, Μαλέμπο, Τάντο-Ζίνζε
* **Δήμος Μπελίζε:** - Λουάλι, Μικόνγκε, **[[Μπελίζε (Ανγκόλα)|Μπελίζε]]**
* **Δήμος Μπούκο-Ζάου:** - Ινιούκα, **[[Μπούκο-Ζάου]]**, Νεκούτο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος της Δημοκρατίας της Εξόριστης Καμπίντα FLEC (Αγγλικά)
* 

Κατηγορία:Επαρχίες της Ανγκόλας
Κατηγορία:Περίκλειστα και αποσπασμένα εδάφη
Κατηγορία:Πορτογαλικός αποικισμός της Αφρικής
Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Σαμπίνα Μπαμπάεβα

Η **Σαμπίνα Μπαμπάεβα** (αζέρικα: *Səbinə Babayeva*, 2 Δεκεμβρίου 1979) είναι Αζέρα τραγουδίστρια. 

Εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν το 2012 στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, με το τραγούδι "When the Music Dies", και τερμάτισε στην 4η θέση στο τελικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αζέρες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κέλαν Λουτζ

Ο **Κέλαν Κρίστοφερ Λουτζ** (*Kellan Christopher Lutz*, 15 Μαρτίου 1985) είναι Αμερικανός ηθοποιός και μοντέλο. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1985 στο Ντίκινσον της Βόρειας Ντακότα. Έγινε γνωστός όταν πρωταγωνίστησε στη σειρά ταινιών του *[[Λυκόφως (μυθιστόρημα)|Έπους του Λυκόφωτος]]* (2008-2012) ως βαμπίρ Έμετ Κάλεν. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί γερμανικής καταγωγής
Ιπποκρατική Συλλογή

**Ιπποκρατική Συλλογή** (λατινικά: *Corpus Hippocraticum*) είναι συλλογή από περίπου 60 ιατρικά κείμενα σε αρχαϊκή αρχαία ελληνική γλώσσα, τα οποία σχετίζονται με τον Ιπποκράτη και την διδασκαλία του. Η Ιπποκρατική Συλλογή καλύπτει αρκετές και ποικίλες πλευρές της ιατρικής, από τις ιατρικές θεωρίες του Ιπποκράτη μέχρι τις διάφορες ασθένειες και την ιατρική πρακτική. Παρόλο που θεωρείται ένα μοναδικό σώμα που εκπροσωπεί την ιατρική του Ιπποκράτη, τα κείμενα ποικίλουν (μερικές φορές σε σημαντικό βαθμό) ως προς το περιεχόμενο, το ύφος, τις μεθόδους και τις απόψεις· έτσι, ο συγγραφέας παραμένει άγνωστος. Ο Ιπποκράτης ξεκίνησε να αναπτύσσει την δυτική ιατρική μέσω της προσεκτικής ανάμειξης της τέχνης της θεραπείας και των επιστημονικών παρατηρήσεων. Αυτό που μοιράστηκε ο Ιπποκράτης μέσα από την εν λόγω συλλογή έργων δεν ήταν μόνο το πώς να εντοπίζονται τα συμπτώματα μιας νόσου και οι κατάλληλες διαγνωστικές πρακτικές αλλά και το πώς να παραπέμπει στην δική του μορφή τέχνης, "Η τέχνη της αληθινής ζωής και η τέχνη της ιατρικής συνδυαστικά". Η Ιπποκρατική Συλλογή αποτέλεσε την βάση πάνω στην οποία χτίστηκε η δυτική ιατρική πρακτική.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
*
*
*
*
*
* 
* 
* 
* 
*
*
* 
*

### Αγγλικές μεταφράσεις και δίγλωσσες εκδόσεις ελληνικά/αγγλικά
* Loeb edition (1923–1931): vol. 1, vol. 2, vol. 3, vol. 4
*Hippocrates: Greek texts and English translations from the Perseus Project
* English translations by Francis Adams: HTML anthology ; 1891 edition via Harvard; earlier editions

### Άλλα ελληνικά κείμενα
* ''Corpus Medicorum Graecorum'' edition online'' (1927–2003)
* Littré edition (1839–1861) via Collection Medic@ (Greek text and French translation): vols. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10
* Kühlewein edition (1894–1902): Hathi Trust c. 1, c. 2; archive.org vol. 1, vol. 2

### Βιβλιογραφία
* Gerhard Fichtner, Hippocratic bibliography (2011)  (Berlin Academy)
*List of works by Hippocrates , with digitized editions, manuscripts and translations

Κατηγορία:Αρχαία ελληνική ιατρική
Nunc Stans (ιστάμενο Τώρα)

Η λατινική έκφραση **Nunc stans** (= ιστάμενο Τώρα) είναι φιλοσοφική διατύπωση που προσδιορίζει την αιωνιότητα. Έχει τις καταβολές της στην αρχαιοελληνική φιλοσοφία, αλλά εγκαθιδρύθηκε κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους μέσα από συζητήσεις που αφορούσαν τη σχέση του χρόνου με την αιωνιότητα.

## Ιστορικό
Η βασική πηγή είναι το χωρίο 37d του Πλατωνικού διαλόγου *[[Τίμαιος (διάλογος)|Τίμαιος]],* σύμφωνα με το οποίο όταν ο θεϊκός Δημιουργός έβαζε τάξη στον ουρανό, έφτιαξε τον χρόνο ως μία κινητή εικόνα της ακίνητης αιωνιότητας. Ενώ η αιωνιότητα *παραμένει ακίνητη* μέσα στο Ένα, ο χρόνος προχωρά αριθμητικά, απαριθμώντας τις ώρες, τις ημέρες, τα χρόνια κτλ.. Ερμηνευτικά ιδωμένος αυτός ο μύθος ορίζει την αιωνιότητα ως *κάτι* *τωρινό που στέκεται,* αποτελώντας μια αμετάβλητη Ενότητα, ενώ αντίθετα ο χρόνος κινείται χάρη στα ποικίλα μέρη του, π.χ. οι παρούσες στιγμές παρέρχονται, ενώ οι μελλοντικές έρχονται στο παρόν.

Αυτή την περιγραφή σχολιάζει κριτικά ο Πλωτίνος στο σύγγραμμά του *Περί αιώνος και χρόνου*, στην *Εννεάδα* ΙΙΙ 7 (45), κεφ. 2, αρνούμενος να ταυτίσει την αιωνιότητα με την ακινησία, όπως ούτε ο χρόνος ταυτίζεται με τις ποικίλες κινήσεις (= μεταβολές), αλλά μόνο τις απαριθμεί. Το επιχείρημα του Πλωτίνου είναι ότι η έννοια της ακινησίας δεν περικλείει το παντοτινό (= *τὸ ἀεὶ*), πόσο μάλλον το παντοτινό του άχρονου. Η αιωνιότητα δεν είναι λοιπόν μια αιώνια στασιμότητα, αλλά περιέχει ένταση και ζωντάνια. Έτσι, ο Πλωτίνος ορίζει τελικά την αιωνιότητα ως ενέργεια της ζωής, η οποία μένει σταθερά μέσα στον εαυτό της, προσηλωμένη στο Ένα (*Εννεάδ.* ΙΙΙ 7 (45), κεφ. 6).

Οι Λατίνοι και οι μεσαιωνικοί συγγραφείς είδαν σ’ αυτό το ζήτημα ένα γόνιμο πεδίο αντιπαράθεσης. Ήδη ο Αυγουστίνος στο 11ο Βιβλίο, Κεφ. 11, των *Εξομολογήσεων* εκλαμβάνει την παντοτινή ακινησία της αιωνιότητας ως σημάδι υπεροχής της έναντι του χρόνου, ο οποίος είναι γεμάτος από φευγαλέες στιγμές και γι’ αυτό «ποτέ δεν είναι παρών στο σύνολό του… Η αιωνιότητα μένει πάντα σταθερή και… ορίζει παρελθόν και μέλλον, αυτή που ούτε παρελθόν έχει ούτε μέλλον». Τον ίδιο προβληματισμό συνεχίζει ο Βοήθιος μιλώντας για “nunc permanens” (= αιώνια διατηρούμενο Τώρα). Ο Αλβέρτος ο Μέγας χρησιμοποιεί την έκφραση "nunc stans" για να δηλώσει την τωρινή και παντοτινή αιωνιότητα του Θεού, και σ’ αυτόν τον στοχαστή αντιπαρατίθεται ο Θωμάς Ακινάτης .

## Βιβλιογραφία

* Αγίου Αυγουστίνου: *Εξομολογήσεις.* Μετάφραση Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου. Εκδόσεις Πατάκη, 2ος τόμος, Αθήνα 1999.

* Πλάτων: *Τίμαιος – Κριτίας.* Εισαγωγή – Μετάφραση – Σχόλια Ορέστης Περδικίδης. Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1993.

* Ράμφος, Στέλιος: *Η αιωνιότητα και ο χρόνος. Πλωτίνου, ΙΙΙ 7 (45).* Εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2019.

## Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοσοφικές έννοιες
Κατηγορία:Μεσαιωνικά κείμενα
Κατηγορία:Χρόνος
Κατηγορία:Αιωνιότητα

Κατηγορία:Φιλοσοφία
Η καρδιά του σκότους

***Η καρδιά του σκότους*** (1899) είναι νουβέλα γραμμένη από τον Πολωνό-Άγγλο μυθιστοριογράφο Τζόζεφ Κόνραντ, η οποία αφηγείται ένα ταξίδι μέσω του ποταμού Κονγκό προς το ελεύθερο κράτος του Κόνγκο στην καρδιά της Αφρικής. 

Ο Τσαρλς Μάρλοου, ο αφηγητής, λέει την ιστορία του σε φίλους πάνω σε ένα πλοίο που είναι αγκυροβολημένο στον ποταμό Τάμεση. Αυτό το σκηνικό αποτελεί το πλαίσιο ώστε ο Μάρλοου να αφηγηθεί την ιστορία με την εμμονή του απέναντι στον επιτυχημένο έμπορο ελεφαντόδοντου Κουρτζ. Ο Κόνραντ κάνει παραλληλισμούς μεταξύ του Λονδίνου («*η μεγαλύτερη πόλη στην γη*») και της Αφρικής ως ενός τόπου που είναι βυθισμένο στο σκότος.

Κεντρικό στοιχείο σε αυτό το έργο του Κόνραντ είναι η ιδέα ότι υπάρχει μικρή διαφορά μεταξύ των «*πολιτισμένων*» και των «*άγριων*» ανθρώπων. *Η καρδιά του σκότους* είναι ένα σιωπηρό σχόλιο για τον ιμπεριαλισμό και τον ρατσισμό.

Κυκλοφόρησε για πρωτη φορά το 1902 ως σειρά ιστοριών σε τρία μέρη στο βρετανικό περιοδικό *Blackwood's Magazine*, με αφορμή τον εορτασμό της εκατοστής έκδοσης αυτού και αργότερα κυκλοφόρησε εκ νέου και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Στα Ελληνικά κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2000 σε μετάφραση του Γιώργου - Ίκαρου Μπαμπασάκη από τις Εκδόσεις Ερατώ, και κατόπιν σε τρεις άλλες μεταφράσεις.  

Αποτέλεσε έμπνευση για την ταινία *[[Αποκάλυψη, Τώρα!]]* του Φράνσις Φορντ Κόπολα το 1979. Το 1998 *Η καρδιά του σκότους* κατατάχθηκε στην 67η θέση στην λίστα με τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα του 20ού αιώνα γραμμένα στην αγγλική γλώσσα.

## Παραπομπές

## Περαιτέρω μελέτη
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Farn, Regelind Colonial and Postcolonial Rewritings of "Heart of Darkness" – A Century of Dialogue with Joseph Conrad  (2004). A dissertation.
* Firchow, P. *Envisioning Africa: Racism and Imperialism in Conrad's 'Heart of Darkness* (Lexington: University Press of Kentucky, 2000).
* Lawtoo, Nidesh, ed. *Conrad's* Heart of Darkness *and Contemporary Thought: Revisiting the Horror with Lacoue-Labarthe* (London: Bloomsbury, 2012).
* Parry, Benita *Conrad and Imperialism* (London: Macmillan, 1983).
* Said, Edward W. *Joseph Conrad and the Fiction of Autobiography* (Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 1966) [no ISBN].
* Watts, Cedric *Conrad's 'Heart of Darkness': A Critical and Contextual Discussion* (Milan: Mursia International, 1977).
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* *[https://standardebooks.org/ebooks/joseph-conrad/heart-of-darkness Heart of Darkness]*, open source e-book at Standard Ebooks
* Downloadable audio book of ''Heart of Darkness'' by LoudLit.org 
* Orson Welles' Mercury Theatre on the Air audio books, also of ''Heart of Darkness''
* Orson Welles Mercury Theatre 1938, also of ''Heart of Darkness''
* ''This Is My Best'' — ''Heart of Darkness'' (13 March 1945) at the Paley Center for Media
* ''Heart of Darkness'' Map 

Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τζόζεφ Κόνραντ
Κατηγορία:Νουβέλες
Κατηγορία:Αγγλική λογοτεχνία
Κομητεία Μέκλενμπεργκ (Βόρεια Καρολίνα)

Η **Κομητεία Μέκλενμπεργκ** () είναι κομητεία των ΗΠΑ, και μία από τις 100 κομητείες της πολιτείας της Βόρειας Καρολίνας. Με πληθυσμό 1,143,570 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021), αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στην Βόρεια Καρολίνα (ύστερα από την κομητεία Γουέικ), καθώς και την 40η μεγαλύτερη σε πληθυσμό στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας Μέκλενμπεργκ, είναι το **[[Σάρλοτ (Βόρεια Καρολίνα)|Σάρλοτ]]** (μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Βόρειας Καρολίνας). Η κομητεία Μέκλενμπεργκ, περιλαμβάνεται επίσης, στην μητροπολιτική περιοχή του Σάρλοτ. 

Η έκταση της κομητείας Μέκλενμπεργκ, ανέρχεται συνολικά σε 1,410 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km2). Βρίσκεται στο νότιο/νοτιοδυτικό τμήμα της πολιτείας της Βόρειας Καρολίνας, και συνορεύει στα νότια με την πολιτεία της Νότιας Καρολίνας. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Μεκλενμπεργκ
Μιχάλης Καλημεράκης

Ο **Μιχάλης Καλημεράκης**, ποιητής, συγγραφέας, χρονογράφος, γεννήθηκε το 1887 στον Άγιο Μύρωνα Ηρακλείου Κρήτης. Ήταν γόνος μεγάλης αρχοντικής οικογένειας του Αγίου Μύρωνα, η οποία πρωτοστάτησε στους αγώνες εναντίον των Τούρκων, με τον παππού του Μιχάλη ως καπετάνιο και αρχηγό της επαρχίας Μαλεβυζίου και επιτελή του Αρχηγού Κόρακα. Ο πατέρας του, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση, πρωτοστάτησε στους αγώνες του 1912-1913. Υπήρξε υπέρμαχος του δημοτικισμού

Τις γυμνασιακές του σπουδές τις τέλειωσε στο Ηράκλειο και το 1907 γράφεται στο Πανεπιστήμιο στα Νομικά. Το έτος αυτό τον συναντούμε, με την παρέα του, να παρουσιάζει τα πρώτα σατιρικά και αργότερα νεώτατος, μόλις 20ετής τα λυρικά και βυζαντινά ποιήματα. Συνεργάζεται ύστερα στη «Νέα Εφημερίδα» και αντικαθιστά στη διεύθυνσή της τον Ι.Μουρέλλο, το μεγάλο ιστορικό της Κρήτης, που στρατεύθηκε στους πολέμους του 1912-13.  Εγκαταλείποντας την ποίηση, επιδίδεται οριστικά στη δημοσιογραφία ως χρονογράφος στην εφημερίδα «Ανόρθωσις» του Ηρακλείου . 

Το έτος 1919 νυμφεύεται την Εριθέλγη, κόρης εκλεκτής οικογενείας Ξενικάκη του Αγίου Μύρωνα, υπόδειγμα συζύγου που του παραστάθηκε στοργικά σε όλο το διάστημα της ασθένειας του αναθρέφοντας υποδειγματικά τα δυο τους παιδιά.

Ύστερα από την ασθένεια του, ο Καλημεράκης παρέμεινε στον Άγιο Μύρωνα.  Το έτος 1924 πήγε για θεραπεία στο οροπέδιο Λασιθίου όπου παρέμεινε τον Ιούνιο και Ιούλιο χωρίς όμως βελτίωση της υγείας του. Απεβίωσε στις 8 Ιουλίου του 1925. Την κηδεία του ακολούθησε εκτός των άλλων όλος ο πνευματικός και επιστημονικός κόσμος του Ηρακλείου που τόσο τον εκτιμούσε. Τον επικήδειο του εκφώνησε ο Νίκος Καζαντζάκης και στις 11 Ιουλίου 1925 άρθρο του για το έργο και το άνθρωπο Μιχάλη Καλημεράκη δημοσίευσε η εφημερίδα "Ανόρθωσις". . 

## Εργογραφία
* Μιχάλης Καλημεράκης: *Θερσίτης - Καλυβίτης*: το έργο του προλογίζουν Ν. Καζαντζάκης, Ν. Στρατάκης, Γ. Καφφετζάκης-Μαράντης.
**Γράμματα από το Λασήθι*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Νουρ Φετάχογλου

Η **Ασιγιέ Νουρ Φετάχογλου** (τουρκικά: *Asiye Nur Fettahoğlu*, 12 Νοεμβρίου 1980) είναι Τουρκογερμανίδα ηθοποιός, τηλεπαρουσιάστρια και fashion designer.

Γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1980 στο Ντούισμπουργκ της Δυτικής Γερμανίας. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή για το ρόλο της ως "Μαχιντεβράν Σουλτάν" στη σειρά Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής.

## Προσωπική ζωή
Υπήρξε δύο φορές παντρεμένη και έχει μια κόρη από τον δεύτερο γάμο της.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί τουρκικής καταγωγής
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Τούρκισσες ηθοποιοί
Δημοκρατική Αριστερή Συμμαχία

Ο όρος **Δημοκρατική Αριστερή Συμμαχία** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:

*Δημοκρατική Αριστερή Συμμαχία (Νεπάλ): Πολιτικό κόμμα του Νεπάλ
*Δημοκρατική Αριστερή Συμμαχία (Πολωνία): Πολιτικό κόμμα της Πολωνίας
ΠΑΟ (αποσαφήνιση)

Το ακρωνύμιο *ΠΑΟ* μπορεί να αναφέρεται: 

* στον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο
* στην Πανελλήνια Απελευθερωτική Οργάνωση
* στον Π.Α.Ο. Κουφαλίων
Βελεμίνα

thumb|Η τοποθεσία της Βελμίνας και της Πελλάνας στον άνω ρου του ποταμού Ευρώτα

Η **Βελεμίνα** (ή Βέλμινα ή Βελβίνα) υπήρξε αρχαία πόλη στα ΒΔ σύνορα της αρχαίας Λακαιδέμονος, η περιοχή της οποίας ονομαζόταν Βελμινάτιδα χώρα.  Ήταν αρχικά μια Αρκαδική πόλη, αλλά κατακτήθηκε από τους Λακεδαιμόνιους σε πρώιμη περίοδο και προσαρτήθηκε στην επικράτειά τους. Μετά τη μάχη στα Λεύκτρα μεταξύ των  Σπαρτιατών και των Θηβαίων, που διεξήχθη το 371 π.Χ., επέστρεψε στην  Αρκαδία  και οι περισσότεροι από τους κατοίκους της συμμετείχαν στην ίδρυση  της Μεγαλόπολης. Κατά τους επόμενους αιώνες , η Βελμινάτιδα ήταν μια διαρκής πηγή διαμάχης μεταξύ των Σπαρτιατών και των Αρκάδων.

Μετά την πτώση της Αχαϊκής Συμπολιτείας και την επικράτηση των Ρωμαίων, η φιλορωμαϊκή Σπάρτη, επανέκτησε την περιοχή. Ακολούθησε μια μακρά ειρηνική περίοδος που διακόπηκε από τις βαρβαρικές εισβολές (το 267 μ.Χ. των Ερούλων και το 396 μ.χ  των Βησιγότθων του Αλαρίχου) και από τον καταστρεπτικό σεισμό του 375 μ.Χ.

Σύμφωνα με τον Παυσανία η Βελεμίνα είναι η περιοχή της Λακωνίας που από τη φύση της αρδεύεται  από τα πιο πολλά νερά. Τη διασχίζει το ρεύμα του Ευρώτα , αλλά έχει και η ίδια άφθονες πηγές και απέχει 100 στάδια από την Πελλάνα.

Το σύνολο των οικισμών της Βελμινάτιδας χώρας  αποτελούσε  βασικό συγκοινωνιακό κόμβο με μεγάλη στρατηγική σημασία, καθώς από εκεί περνούσε η αρχαία αμαξήλατη οδός (η "λεωφόρος" του Ευρώτα) που συνέδεε τη Σπάρτη με την Αρκαδία και  τα άλλα κέντρα της Πελοποννήσου. Η οδός αυτή , μέσω της διάβασης της Λαγκάδας στα ανατολικά της Τσεμπερού, περνούσε από την Ευταία, στο Ασεατικό πεδίο και συνέχιζε προς την Τεγέα. Λόγω της σπουδαιότητας της περιοχής , υπήρχε οχυρό στην κορυφή του παρακείμενου λόφου Χελμού, ονομαζόμενο Αθήναιον, το οποίο τειχίστηκε την περίοδο 229-222 π.Χ. από τον Σπαρτιάτη βασιλιά Κλεομένη.

Η Βελεμίνα τοποθετείται στη θέση Αγία Ειρήνη - Μετόχι Κρητικού του Δήμου Μεγαλόπολης, στην ευρύτερη περιοχή της Μονής Καλτεζών, χωρίς να έχει τεκμηριωθεί ανασκαφικά.

## Αναφορές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αρκαδία
Πειθώ (μυθιστόρημα)

Η ***Πειθώ*** είναι το τελευταίο ολοκληρωμένο μυθιστόρημα της Αγγλίδας συγγραφέως Τζέιν Όστεν. Εκδόθηκε στα τέλη του 1817, έξι μήνες μετά τον θάνατό της.

Πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος είναι η Ανν Έλλιοτ, μία εικοσιεπτάχρονη γυναίκα που ζει με τον πατέρα της, έναν βαρονέτο, και την αδελφή της. Στα δεκαεννιά της χρόνια, η Ανν αρραβωνιάστηκε έναν νεαρό αξιωματικό του πολεμικού ναυτικού, τον Φρέντερικ Ουέντγουορθ· στη συνέχεια ωστόσο «πείστηκε» από μια οικογενειακή της φίλη να διαλύσει τον αρραβώνα, καθώς ο Ουέντγουορθ ήταν φτωχός και κοινωνικά κατώτερος. Οκτώ χρόνια αργότερα οι δυο τους ξανασυναντιούνται και έχουν μια δεύτερη ευκαιρία στην αγάπη.

Η *Πειθώ* εκδόθηκε μαζί με το *[[Αββαείο του Νορθάνγκερ]]* τον Δεκέμβριο του 1817, ωστόσο η χρονολογία που αναγράφεται στην πρώτη έκδοση είναι 1818. Ο τίτλος του μυθιστορήματος δεν είναι της ίδιας της Όστεν, αλλά τον επέλεξε ο αδελφός της Χένρι μετά τον πρόωρο θάνατό της. Δεν υπάρχει κάποια αξιόπιστη πηγή ως προς το πώς θα ονόμαζε η Όστεν το βιβλίο της, αν και, σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση, πάντοτε αναφερόταν σε αυτό ως *Οι Έλλιοτ*. Ο Χένρι Όστεν συμπεριέλαβε στην έκδοση ένα "Βιογραφικό Σημείωμα" της αδελφής του στο οποίο η ταυτότητά της αποκαλύπτεται για πρώτη φορά, καθώς όλα τα προηγούμενα μυθιστορήματά της είχαν κυκλοφορήσει ανώνυμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Τζέιν Όστεν
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Διαμαντένιο Σούτρα

300px|thumb|upright=1.2|Η πρώτη σελίδα του κινεζικού Διαμαντένιου Σούτρα, του παλαιότερου χρονολογικά γνωστού εκτυπωμένου βιβλίου στον κόσμο

Το **Διαμαντένιο Σούτρα** (σανσκριτικά : वज्रच्छेदिकाप्रज्ञापारमितासूत्र, romanized: *Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra*) είναι ένα βουδιστικό σούτρα που ανήκει στην κατηγορία των σούτρα *Prajñāpāramitā* ('τελειοποίηση της σοφίας'). Μεταφρασμένο σε μια ποικιλία γλωσσών από μια ευρεία γεωγραφική περιοχή, το Διαμαντένιο Σούτρα είναι ένα από τα σούτρα με την μεγαλύτερη επιρροή στην Ανατολική Ασία και είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην παράδοση ζεν, μαζί με το Σούτρα της Καρδιάς.

Αντίγραφο της κινεζικής εκδοχής του Διαμαντένιου Σούτρα βρέθηκε στα χειρόγραφα Dunhuang το 1900 από τον καλόγερο Wang Yuanlu και πουλήθηκε στον Aurel Stein το 1907. Χρονολογείται από τις 11 Μαΐου 868. Είναι, σύμφωνα με τα λεγόμενα της Βρετανικής Βιβλιοθήκης, "το πρωιμότερο χρονολογικά εκτυπωμένο βιβλίο". Είναι επίσης το πρώτο γνωστό έργο με ιδιαίτερη δημόσια αφιέρωση καθώς το σήμα εκδότη στο τέλος του βιβλίου αναφέρει ότι δημιουργήθηκε "για καθολική δωρεάν διανομή".

## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη
* Cole, Alan (2005). *Text as Father: Paternal Seductions in Early Mahayana Buddhist Literature*, Berkeley: U Cal Press, pp.&nbsp;160–196. For a close reading of the text's rhetoric, see chapter 4, entitled "Be All You Can't Be, and Other Gainful Losses in the *Diamond Sutra*."
* William Gemmell, transl. (1912). *[https://archive.org/details/cu31924022914588 The Diamond Sutra]*, London: Trübner.
* Joyce Morgan and Conrad Walters (2011). *Journeys on the Silk Road: a desert explorer, Buddha’s secret library, and the unearthing of the world’s oldest printed book*, Picador Australia, .
* Agócs, Tamás (2000). The Diamondness of the Diamond Sutra. Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae 53, (1/2), 65–77

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra'': English Translation, by Paul Harrison
* ''Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra'': English Translation, Lapis Lazuli Texts
* ''Diamond Sutra'': English Translation , by A. F. Price and Wong Mou-Lam
* ''The Diamond of Perfect Wisdom Sutra'': English Translation, by Chung Tai Translation Committee
* Romanized Sanskrit and Devanagari of the *Diamond Sutra* in the Digital Sanskrit Buddhist Canon.
* Multilingual edition of Vajracchedikā in the Bibliotheca Polyglotta
* Conserving the ''Diamond Sutra'', IDPUKvideo (2013)

Κατηγορία:Βουδισμός