open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιωακείμ Λομπάρδος

Ο **Ιωακείμ Λομπάρδος** ήταν Έλληνας ιερομόναχος και τοιχογράφος του 17ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Εργάστηκε το 1602 στον Ναό του Αγίου Ιωάννη Λογοθετών πριν ακόμα από τους Μόσχους.

## Έργο
Ακολούθησε την καθαρή βυζαντινή τέχνη και ασχολήθηκε στο ξηρογραφικό είδος. Εφάρμοσε την τέχνη της διπλογραμμίας και βελτίωσε την τεχνική των παλαιότερων ζωγράφων. Οι παραστάσεις των εικόνων του είναι άριστα επεξεργασμένοι, και τα πρόσωπα λεπτογραφικά. Οι χρωματισμοί ζωηρότατοι, το όλο σχήμα των αγίων ωραιότατο. Η διακοσμητική χρυσοκονδυλιά του είναι αμίμητη. Εικόνες του σώζονται στην πινακοθήκη του Ασκητόπουλου και στην Αθήνα.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Στυλιανός Ρωμανός

Ο **Στυλιανός Ρωμανός** ήταν Έλληνας ιερέας και τοιχογράφος του 17ου αιώνα.

Πιθανώς να εργάστηκε το 1605 στη Ζάκυνθο και μάλιστα στη Μονή του Αγίου Γεωργίου των Κρημνών.

Έργα του δε σώζονται.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Εμμανουήλ Τζανφορνάρης

Ο **Εμμανουήλ Τζανφορνάρης** ή **Εμμανουήλ Μάνος** (Κέρκυρα, 1570 - Βενετία, 1630) ήταν διάσημος Έλληνας ζωγράφος που εργάστηκε στην Κέρκυρα και στην Δημοκρατία της Βενετίας. Ο πατέρας του Γεώργιος ήταν επίσης διάσημος ζωγράφος, δάσκαλος του ήταν ο Θωμάς Μπαθάς. Παρέμεινε ενεργός έντονα στην Ελληνική κοινότητα της Βενετίας μέχρι το 1625, πολλά έργα του βρίσκονται στην Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων. Ο διάσημος ζωγράφος Μιχαήλ Δαμασκηνός και πολλοί άλλοι διάσημοι ζωγράφοι επηρέασαν την τέχνη του, ασπάστηκε την Βενετική Σχολή αλλά έμεινε εξίσου πιστός στην *"μανιέρα Γκρέκα"*. Τα έργα του επηρέασαν διάσημους μετέπειτα ζωγράφους όπως ο Εμμανουήλ Τζάνες, ο Φραγκιάς Καβερτζάς, ο Φιλόθεος Σκούφος και ο γιος του Θεοφύλακτος Τζανφορνάρης. Έχουν επιβιώσει 16 έργα του που βρίσκονται σε όλο τον κόσμο.

## Βιογραφία

Ο Εμμανουήλ Τζανφορνάρης γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήταν γιος του Γεωργίου Τζανφορνάρη, ο πατέρας του ήταν επίσης διάσημος ζωγράφος και εργάστηκε στην Εκκλησία του Παντοκράτορα στον Ζυγό της Κέρκυρας. Στα παιδικά του χρόνια τον δίδαξε ο διάσημος ζωγράφος Θωμάς Μπαθάς, σε ηλικία 29 ετών αναχώρησε για την Δημοκρατία της Βενετίας και έμεινε σε αυτήν 28 χρόνια. Την εποχή που βρισκόταν στην Βενετία παντρεύτηκε την Ελένη Σοντερίνι και απέκτησε 4 παιδιά, τον Θεοφύλακτο, τον Θωμά, τον Ανδρέα και την Ρόζα. Ο Θεοφύλακτος έγινε ιερέας και παπάς, ο Θωμάς έγινε δικηγόρος, η υπογραφή του Εμμανουήλ βρισκόταν έντονα την περίοδο 1611-1629 στην Ελληνική κοινότητα της Βενετίας. Αργότερα εξελέγη βικάριος (1623, 1625) και εκπρόσωπος επισκόπου. Πέθανε σε ηλικία 61 έτους (1631), καταγράφεται στην Δημοκρατία της Βενετίας ως *"Μανουέλ Τζανφορνάρι ντα Κορφού"*. Πολλές από τις εικόνες του βρέθηκαν στην Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων. Ο γιος του σύμφωνα με μιά διαθήκη του (14 Φεβρουαρίου 1651) κληρονόμησε δύο εικόνες του την *"Κοίμηση του Αγίου Σπυρίδωνος"* και την *"Εορτή της Ορθοδοξίας"* με την επιγραφή *"«Εμμανουήλου του Ζαν Φορνάρ χείρ 1595»"*. Ο γιος του Θεοφύλακτος παρέδωσε τις δύο εικόνες στην Ελληνική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (1 Μαρτίου 1658). Σώζεται πίνακάς του στην βιβλιοθήκη του Βατικανού στην Ρώμη, που παριστάνει την κοίμηση του Οσίου Εφραΐμ του Σύρου. Η υπογραφή του πλαστογραφήθηκε όπως και σε άλλους μεγάλους καλλιτέχνες στην εποχή του.

## Παραπομπές



## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Κρητικής Αναγέννησης
Κατηγορία:Κρητική Σχολή
Κωνσταντίνος Λ. Εμπειρίκος

Ο **Κωνσταντίνος Εμπειρίκος** ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης και πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του Λινάρδου Μπιρίκου, γόνου της Οικογένειας Εμπειρίκου. Το 1862 εξελέγη πληρεξούσιος κατά την Συνέλευση του 1862 και βουλευτής το 1872 και 1874. Το 1866 εξελέγη δήμαρχος Άνδρου. Κατέθεσε σημαντικό ποσό για να ιδρυθεί το «Εμπειρίκειο Γηροκομείο και Νοσοκομείο» στην Άνδρο, την ιδιαίτερη πατρίδα του.

Είχε αποκτήσει πολλά παιδιά μεταξύ των οποίων τον Επαμεινώνδα Εμπειρίκο, υπουργό, εφοπλιστή και τραπεζίτη, και τον Γιώργο Εμπειρίκο, δήμαρχο Άνδρου. Εγγονός του είναι ο Αλέξανδρος Εμπειρίκος - Κουμουνδούρος.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Βουλευτές Άνδρου
Κατηγορία:Δήμαρχοι Άνδρου
Κατηγορία:Οικογένεια Εμπειρίκου
Θεόδωρος Πουλάκης

Ο **Θεόδωρος Πουλάκης** (Κρήτη, c.1620 - Κέρκυρα, 16 Νοεμβρίου 1692) ήταν Έλληνας αγιογράφος του 17ου αιώνα. Θεωρείται από τα αξιολογότερα μέλη (μαζί με τον Εμμανουήλ Τζάνε) της τελευταίας περιόδου της Κρητικής Σχολής. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Θεόδωρος Πουλάκης γεννήθηκε στα Χανιά της Κρήτης γύρω στο 1620. Τον τόπο καταγωγής του τον δηλώνει ο ίδιος ο ζωγράφος στην  εικόνα του που φέρει τον τίτλο *Επί σοι Χαίρει...*, η οποία σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Μπενάκη : *«Κόπος και σπουδή Θεοδώρου Πουλάκη εκ [[Κυδωνία]]ς της περιφήμου νήσου Κρήτης»*. 

Σπούδασε και εργάστηκε στη Βενετία ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε, όπως και διάφοροι άλλοι αγιογράφοι από την Κρήτη, στα βενετοκρατούμενα Επτάνησα. Μέσα από τα έργα τους, που συνδέουν την παράδοση της Κρητικής Σχολής με σύγχρονα δυτικά ρεύματα, επηρέασαν τη μετέπειτα γενιά της τοπικής ζωγραφικής του 18ου αιώνα («Επτανησιακή Σχολή»). 

Ο Πουλάκης απεβίωσε το 1692, στο νησί της Κέρκυρας.

## Καλλιτεχνικό έργο
Η ξηρή τέχνη του στηρίζεται αρχικά σε παλιές τοιχογραφίες, εξελίχτηκε αργότερα σε ιδιαίτερο είδος. Κατασκεύασε αριστουργήματα, όπως η *«Αποτομή της κεφαλής του Προδρόμου»* στην Μονή του Αγίου Ιωάννη στα Λαγκάδια Ζακύνθου, και άλλες που σώζονται σε μουσεία. Η τέχνη του παρουσιάζει φλαμανδικές επιρροές, διατηρεί όμως το αυστηρό χριστιανικό στερεότυπο της βυζαντινής αγιογραφίας.

### Χαρακτηριστικά έργα


File:Poulakis Theodoros - St Spyridon and scenes from his life - Google Art Project.jpg|*Άγιος Σπυρίδωνας και σκηνές του βίου του*
File:Poulakis Theodoros - The archangel Michael - Google Art Project.jpg|*Αρχάγγελος Μιχαήλ*
File:Theodoros Poulakis - The Nativity of Christ - WGA18226.jpg|*Η γέννηση του Χριστού*



## Πηγές

### Παραπομπές


### Βιβλιογραφία
* 

### Πρόσθετη Βιβλιογραφία
*Δρανδράκης, Ν. Β. *«Εξ εικόνες του Θεόδωρου Πουλάκη»*, Θησαυρίσματα, τομ. 13 (1976),σελ. 205-226 
*Ρηγόπουλος, Ιωάννης Κ. *«Ο αγιογράφος Θεόδωρος Πουλάκης και η φλαμανδική χαλκογραφία»* (1979), εκδ. Γρηγόρη 
**«Από τη Σάρκωση του Λόγου στη Θέωση του Ανθρώπου. Βυζαντινές και μεταβυζαντινές εικόνες από την Ελλάδα»*. Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού, 2008, Κατάλογος έκθεσης στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Ρουμανίας (6.10.2008-15.1.2009).

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Κρητική Σχολή
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Κρητικής Αναγέννησης
Νικόλαος Κάλμπος

Ο **Νικόλαος Κάλμπος** ήταν Έλληνας τοιχογράφος του 17ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πιθανόν να γεννήθηκε στην Κρήτη. Δημιούργησε στα τέλη του 17ου αιώνα. 

## Καλλιτεχνικό έργο
Η τέχνη του είναι διαφορετική από των άλλων αγιογράφων. Ο σχεδιασμός του είναι άριστος. Διατηρεί βαρείς τους τύπους με λεπτότατους χρωματισμούς. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Εμμανουήλ Βενιέρ

Ο **Εμμανουήλ Βενιέρ** ήταν Έλληνας αγιογράφος του 17ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1670. 

## Καλλιτεχνικό έργο
Έργο του είναι ο «Παντοκράτωρ» στην Πινακοθήκη Σαρόγλου. Η τέχνη του εμφανίζεται λεπτή γραμμική κατά την παλαιότερη παράδοση. Διατηρεί βαρύτατα τα μονογράμματα του σχεδίου και τον χρωματισμό. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Σπυρίδων Στέντας

Ο **Σπυρίδων Στέντας** ήταν Έλληνας ιερέας και αγιογράφος του 17ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1674.

## Καλλιτεχνικό έργο
Στο Μουσείο Ζακύνθου φυλάττονται θωράκια λεπτογραφικών πολυσυνθέτων παραστάσεων. Είναι έντεχνα επεξεργασμένα σε ξηρό τύπο. Γενικά παρουσιάζει επιδράσεις της Αναγεννήσεως.

Στην ιδιωτική συλλογή Σταθάτου φυλάττεται αριστοτεχνικό έργο που παριστάνει την *«Αποτομή της κεφαλής του Προδρόμου»*.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Citroën C25

Το **Citroën C25** ήταν ένα επαγγελματικό αυτοκίνητο τύπου «βαν» (van) που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1981 έως το 1993.
[thumb|left|Citroën C25 σε έκδοση [Τροχόσπιτο|τροχόσπιτου.]]

Το C25 ήταν το αποτέλεσμα της συνεργασίας στα επαγγελματικά αυτοκίνητα με την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat, η οποία είχε ξεκινήσει το 1974, με το ακόμα μεγαλύτερο Citroën C35. Ως αποτέλεσμα, το C25 κατασκευαζόταν στο εργοστάσιο Sevel Sud (ακρωνύμιο του Società Europea Veicoli Leggeri) στις εγκαταστάσεις του Val di Sangro της Atessa, στην κεντρική Ιταλία, μαζί με τα συγγενικά Fiat Ducato και Peugeot J5.

Με εξαίρεση τις ειδικές εκδοχές τροχόσπιτων, η μεταφορική ικανότητα του Citroën C25 ήταν 2,5 τόνοι, εξ ου και η ονομασία C25. Αντικατέστησε το 1 τόνου βαν Citroën H Van, το οποίο σημειωτέον είχε παραμείνει στην παραγωγή από τον Οκτώβριο του 1947 έως τον Δεκέμβριο του 1981.

Σε όλη τη διάρκεια της εμπορικής του πορείας, ο κυριότερος εγχώριος ανταγωνιστής του Citroën C25 ήταν το Renault Traffic.

## Κινητήρες

Το Citroën C25 κυκλοφόρησε με τους εξής κινητήρες, όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (Ι4).

* Βενζίνης:
** 1.8 / 1.796&nbsp;cm³ 51 KW, 69&nbsp;hp, χωρίς καταλύτη
** 2.0 / 1.971&nbsp;cm³ 55 KW, 75&nbsp;hp, χωρίς καταλύτη
** 2.0 / 1.971&nbsp;cm³ 62 KW, 84&nbsp;hp, με καταλύτη
* Diesel:
** 1.9 D / 1.905&nbsp;cm³ 51 KW, 70&nbsp;hp	
** 2.5 D / 2.499&nbsp;cm³ 54 KW, 74&nbsp;hp 
** 2.5 TD / 2.499&nbsp;cm³ 70 KW, 95&nbsp;hp

Οι κινητήρες βενζίνης του C25 είχαν προέλθει από το Peugeot 504, ενώ οι κινητήρες ντίζελ είχαν προέλθει από το Citroën CX. Όλοι είχαν τοποθετηθεί εγκάρσια (παράλληλα με τον μπροστινό άξονα και με τα καθίσματα) και συνδυάζονταν με κιβώτια ταχυτήτων που είχαν προέλθει από τη Citroën.

## Εκδόσεις
[thumb|right|[Τροχόσπιτο Pilote R590, με βάση το Citroën C25D.]]

* 800
* 950
* 1000
* 1300
* 1400
* 1800

Τον Φεβρουάριο του 1982, η παλέτα επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει και ένα ελαφρύ φορτηγό τύπου pick-up και ένα μίνι λεωφορείο (mini-bus), ενώ χρησιμοποιήθηκε και ως βάση για κατασκευή τροχόσπιτων. Το 1991 παρουσιάστηκε η Σειρά 2, με μια μεγαλύτερη μπροστινή γρίλια.

## Αντικατάσταση του C25

Η παραγωγή του C25 έληξε το 1993 και συνολικά παρήχθησαν 1.085.136 αντίτυπα σειράς C25. Αντικαταστάθηκε το 1994 από το Citroën Jumper.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* C25 links at Citroën World

Κατηγορία:Μοντέλα Citroën
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Στέφανος Τσαγκαρόλος

Ο **Στέφανος Τζαγκαρόλας** (Κρήτη, 1660 - Κέρκυρα, 1710) ήταν διάσημος Έλληνας ζωγράφος, από τους τελευταίους στην Κρητική Σχολή, μέλος της Επτανησιακής Σχολής. Την εποχή που έπεσε η Κρήτη στην Οθωμανική αυτοκρατορία μετανάστευσε στην Κέρκυρα όπως όλοι οι Κρητικοί καλλιτέχνες που βρέθηκαν στα Επτάνησα και την Δημοκρατία της Βενετίας. Οι σύγχρονοι του μεγάλοι καλλιτέχνες της Επτανησιακής Σχολής ήταν ο Παναγιώτης Δοξαράς, ο Θεόδωρος Πουλάκης και ο Ηλίας Μόσκος. Η παλιότερη Ιταλο-Ελληνική τέχνη που επικρατούσε στην Κρήτη άρχισε να μετασχηματίζεται στα Επτάνησα σε μια νέα μορφή με περισσότερα στοιχεία από την Βενετική Σχολή. Τα πρότυπα της Επτανησιακής Σχολής ήταν παλιότεροι μεγάλοι Ιταλοί ζωγράφοι Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο και ο Φρα Αντζέλικο. Ο Στέφανος Τζαγκαρόλας επίδρασε σε πολλούς μετέπειτα Έλληνες καλλιτέχνες, ανάμεσα τους ο Σπυρίδων Σπεράντζας και Γεώργιος Καστροφύλακας. Τα έργα του βρίσκονται διασκορπισμένα στην Αθήνα και τα Επτάνησα, μερικά από αυτά στο Κάιρο και το Λονδίνο. Ο πιο διάσημος από τους μαθητές του ήταν ο Ανδρέας Καρανδινός.
 
## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τσαγκαρόλας γεννήθηκε στην Κρήτη από επιφανή και πλούσια οικογένεια. Μετά την πτώση του νησιού στους Οθωμανούς μετανάστευσε στην Κέρκυρα και έγινε ιερέας εργάστηκε πρώτα στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας ως Αγιογράφος υπογράφοντας όλα τα έργα του (1680), χρίστηκε Διάκονος (1688) και κατόπιν ιερέας (1700). Οι καταγραφές για τον ίδιο υπάρχουν μέχρι το 1710 χρονιά πιθανού θανάτου του, είχε συνεχείς επαφές με τον διάσημο Αγιογράφο Ανδρέα Καραντινό.

## Καλλιτεχνικό έργο

Το καλλιτεχνικό του στυλ τον έκανε μέλος της Επτανησιακής Σχολής την εποχή που η Ελλάδα μετέβεναι στην εποχή του Ελληνικού Ροκοκό και του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Νεοελληνικής αναζήτησης βρέθηκαν 22 από τα έργα του, τα περισσότερα από αυτά έφεραν την υπογραφή του με τις φράσεις *"χειρί Σπυρίδωνος Τζακαρόλου"* και *"ποίημα ιεροδιακόνου Στεφάνου Τζανκαρόλα"*. Το σημαντικότερο από τα έργα του ήταν η «Θεοτόκος και το Θείο Βρέφος» με 24 ποιήματα του Ακάθιστου ύμνου γύρω από την κεντρική εικόνα της Παναγίας. Το έργο βρίσκεται στο Μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα και στο Εκκλησιαστικό Μουσείο στην Θεσσαλονίκη. Θεωρείται ιδρυτής του πρώτου μεταρρυθμιστικού βυζαντινού ρυθμού. Έργο του άριστο είναι η «Παναγία των Σισσίων» που φυλάσσεται στην Μονή Σισσίων στην Κεφαλλονιά από το 1700. Άλλο αριστούργημά του (*Η προσκύνηση των ποιμένων*, περίπου 1688 με 1700) βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη με επιγραφή σε βυζαντινά γράμματα *«Του ταπεινού ιεροδιακόνου Στεφάνου Τσαγκαρόγλου κόπος»*.

## Παραπομπές



## Πηγές

* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Κρητικής Αναγέννησης
Κατηγορία:Κρητική Σχολή
Ιωάννης Μόσχος

Με το όνομα **Ιωάννης Μόσχος** ή **Γιάννης Μόσχος** μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
* Ο Ιωάννης Μόσχος (μοναχός), του 6ου και 7ου αιώνα,
* Ο Ιωάννης Μόσχος (λόγιος), του 15ου αιώνα,
* Ο Ιωάννης Μόσχος (αγιογράφος), του 17ου αιώνα
* Ο Γιάννης Μόσχος (σκηνοθέτης).
Παναγιώτης Παραμυθιώτης

Ο **Παναγιώτης Παραμυθιώτης** ήταν Έλληνας αγιογράφος του 17ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε ίσως στην Παραμυθιά.
## Καλλιτεχνικό έργο
Θεωρείται μεταρρυθμιστής του βυζαντινού ρυθμού. 

Σώζεται μικρή εικόνα στον μητροπολιτικό ναό της Σπηλιώτισας στην Κέρκυρα που παριστάνει τον Μυστικό Δείπνο με την επιγραφή *«Χείρ Παναγιότι Παραμυθιότι αψκδ'»*.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Ανδρέας Καρανδινός

Ο ιερέας **Ανδρέας Καρανδινός** ή **Καραντινός** (1680-1740) ήταν Έλληνας αγιογράφος και χρυσοχόος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά. Δάσκαλός του ήταν ο ονομαστός ζωγράφος Στέφανος Τσαγκαρόλος.

## Καλλιτεχνικό έργο
Ακολούθησε τον βυζαντινό ρυθμό αποφεύγοντας τα ελαττώματα των προγενεστέρων του. Συνέχισε την παράδοση με σεβάσμιο και αυστηρό χαρακτήρα.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι του 18ου αιώνα
Ιωάννης Μόσχος (αγιογράφος)

Ο **Ιωάννης Μόσχος** (Ρέθυμνο, 1635/1644 - Βενετία 1721 ήταν Έλληνας Αγιογράφος του 17ου αιώνα που μετανάστευσε στην Δημοκρατία της Βενετίας. Ο άλλοι δύο διάσημοι Αγιογράφοι την ίδια περίοδο στην Κρητική Σχολή από την οικογένεια του ήταν ο Ηλίας Μόσχος και ο Λέος Μόσχος. Ο Λέος Μόσχος ταξίδευε συνεχώς σε όλες τις Βενετοκρατούμενες περιοχές και έφτασε στην Δημοκρατία της Βενετίας την ίδια περίοδο με τον Ιωάννη. Η συγγένεια που είχαν μεταξύ τους δεν είναι γνωστή με ακρίβεια, ο Ηλίας δεν ήταν πατέρας του όπως πίστευαν. Η τέχνη του Ιωάννη Μόσχου είχε στοιχεία τόσο από το Ελληνικό όσο και από το Βενετσιάνικο στυλ, την ίδια τέχνη χρησιμοποιούσαν και οι παλιότεροι Κρητικοί ζωγράφοι Μιχαήλ Δαμασκηνός και Ανδρέας Παβίας. Τα έργα του σχετίζονται με την Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων και έχουν γίνει διάσημα με αντίγραφα σε ολόκληρο τον κόσμο. Το σημαντικότερο και το πιο διάσημο από τα έργα του ήταν *"Η Σταύρωση"*.

## Βιογραφία

Ο Ιωάννης Μόσχος γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης την περίοδο 1635-1644, μετανάστευσε στην Δημοκρατία της Βενετίας την δεκαετία του 1650. Η μόνη καταγραφή σχετίζεται με τον γάμο του στην Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων με μια γυναίκα από το Ρέθυμνο την Εργίνα Κλαροτζανοπούλα, τους πάντρεψε ο διάσημος Κρητικός ζωγράφος Φιλόθεος Σκούφος. Στον γάμο ήταν παρόντες οι πασίγνωστοι Κρητικοί Αγιογράφοι, τα αδέλφια Εμμανουήλ Τζάνες και Κωνσταντίνος Τζάνες. Ο Λέος Μόσχος βρισκόταν την ίδια περίοδο μαζί τους στην Δημοκρατία της Βενετίας και συμμετείχε σε τρεις βαπτίσεις. Δεν υπάρχουν άλλες καταγραφές για τον ίδιο εκτός από τα έργα του που βρίσκονται στην Εκκλησία Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων. Οι ιστορικοί χρησιμοποίησαν τα υπογεγραμμένα έργα για να καταγράψουν το στυλ του καλλιτέχνη, η Σταύρωση έμοιαζε πολύ με τα έργα του Ανδρέα Παβία και το γενικότερο στυλ του ήταν το ίδιο με αυτό του Μιχαήλ Δαμασκηνού. Η Δρακοπούλου και ο Χατζηδάκης ανακάλυψαν από δύο έγγραφα της εποχής ότι δεν ήταν γιος του Ηλία Μόσχου όπως πίστευαν μέχρι τότε χωρίς αποδείξεις. Στην πρώτη διαθήκη ο Ηλίας Μόσχος άφηνε όλη την περιουσία του την δεκαετία του 1660 στον αδελφό του Γεώργιο, στην δεύτερη στα δύο του παιδιά Γεώργιο και Μαρία. Σύμφωνα με το Νεο-Ελληνικό Ινστιτούτο διασώζονται 44 από τους πίνακες του.

## Καλλιτεχνικό έργο

Η τέχνη του διέφερε από το στυλ του πατέρα του. Ωραιότατα έργα του εικονίζουν το βίο και τα θαύματα του Χριστού, και φυλάττονται σε ιδιωτικές συλλογές. Επίσης ο Άγιος Δονάτος στο Μουσείο Λοβέρδου. Έχει αγιογραφήσει την εκκλησία του Αγίου Αρσενίου στις Ριγγλάδες Κέρκυρας.

Οι μικρογραφικές συνθέσεις του πρωτοτυπούν, διότι δεν διατηρεί το σχέδιο, αλλά επεξεργάζεται άριστα τα πρόσωπα. Παράδειγμα αυτής της τέχνης του είναι η εικόνα της Αγίας Αικατερίνης που φέρει την επιγραφή «Ποίημα Ιωάννου Μόσχου».

## Παραπομπές



## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Κρητικής Αναγέννησης
Κατηγορία:Κρητική Σχολή
Αδελφοί Σταυράκη

Οι **αδελφοί Σταυράκη** ήταν Έλληνες αγιογράφοι του 18ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Πρόκειται για τον **Ανδρέα**, και τους αδελφούς **Δημήτρη** και **Στυλιανό**, ανεψιούς του πρώτου. Άκμασαν όλοι τον 18ο αιώνα.
## Καλλιτεχνικό έργο
Στο έργο τους διακρίνεται η ιταλική επιρροή. Στα μεγάλα τους έργα φαίνονται ξηροί, βαρείς και ολιγότερο αισθητικοί, ενώ στα θωράκια παρουσιάζουν ποικιλία συνθέσεων.

## Πηγές
* 

Σταυρακη
Ιππομαλγοί

Οι **Ιππημολγοί** ή **Ιππομαλγοί** (ἱππημολγοί) ήταν αρχαίος Σκυθικός λαός.

Αναφέρονται πρώτη φορά από τον Όμηρο, ζούσαν μετά τον Ίστρο ποταμό και γειτόνευαν με τους Θρακικούς λαούς των Μυσών και Γετών αλλά και με σκυθικά φύλα όπως οι δίκαιοι Άβιοι και άλλα βάρβαρα και ανθρωποφάγα φύλα. Ήταν νομαδικός και δίκαιος όπως αναφέρεται λαός, τρέφονταν με γάλα και τυρί από άλογα, οι γυναίκες και τα παιδιά ήταν κοινά. 

## Πηγές
*Στράβωνος Γεωγραφία βιβλίο Γ΄

Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί

Κατηγορία:Λαοί της Σκυθίας
Βρεττανικός Αστήρ

Ο **Βρεττανικός Αστήρ** ήταν εβδομαδιαίο ελληνικό περιοδικό (εικονογραφημένη επιθεώρηση) που κυκλοφόρησε στα μέσα του 19ου αιώνα.
## Ιστορικό έκδοσης

Ο Βρεττανικός Αστήρ εκδόθηκε στο Λονδίνο από το 1860 μέχρι το 1863. Ήταν το πρώτο ελληνικό περιοδικό του είδους του. Διευθυντής σύνταξης ήταν ο γνωστός μυθιστοριογράφος Στέφανος Ξένος. Το πρώτο τεύχος εκδόθηκε στις 9 Ιουλίου 1860 στο Λονδίνο. Συνέχισε να εκδίδεται επί τρία χρόνια. Μετά την εγκατάσταση του Ξένου στην Ελλάδα, εκδόθηκε για κάποιο χρόνο ως εφημερίδα μεταξύ του Οκτωβρίου 1891 και της 3 Μαΐου 1892.

## Περιγραφή και περιεχόμενο

Το περιοδικό κυκλοφορούσε σε μεγάλο σχήμα, με εικόνες και σε εκλεκτό χαρτί και θεωρείτο πολυτελέστατη έκδοση. Ήταν εβδομαδιαίο  στο Λονδίνο κατά τα μέσα του 19ου αι. Ιδρυτής και διευθυντής του υπήρξε ο Στέφανος Ξένος. Αναφέρεται ως το πρώτο ελληνικό εικονογραφημένο περιοδικό. Στόχος του περιοδικού ήταν να ενημερωθούν Έλληνες που έμεναν στη Βρετανική Κοινοπολιτεία και της ελληνικής ομογένειας στην Αγγλία το οποίο αναφέρεται πως είχε απήχηση σε όλον τον ελληνισμό. Η εφημερίδα είχε πάρει έντονη θέση εναντίον του Όθωνα και υπέρ της αντικατάστασής του με το Δούκα του Εδιμβούργου Αλφρέδο ο οποίος ήταν δευτερότοκος γιος της Βασίλισσας της Αγγλίας, Βικτωρίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στέφανος Ξένος: Διορατικός δαιμόνιος και... εφοπλιστής!, Αρχείο in.gr, ανακτήθηκε στις 22/2/2015: Περιέχει φωτογραφίες από την εικονογράφηση του Βρεττανικού Αστέρος.
*Εφημερίδα Ο Βρεττανικός Αστήρ, τ. Α΄, 9 Ιουλίου - 27 Δεκεμβρίου 1860, ψηφιοποιημένα τεύχη, Γενικό Αρχείο του Κράτους
*"Βρεττανικός Αστήρ", Στέφανος Ξένος, 1860-1862 (ΕΛΙΑ), Ψηφιοποιημένα όλα τα τεύχη, Πανεπιστήμιο Κύπρου (διατίθεται μόνο με άδεια)

## Επιπλέον βιβλιογραφία
*Η μεγαλοϊδεάτικη πολιτική υπό το πρίσμα της ευρωπαϊκής πραγματικότητας, οι προτάσεις μιας ελληνικής εφημερίδας του Λονδίνου (Ο Βρετανικός Αστήρ 1860-1862). Ελπίδα Κ. Βόγλη, ΚΣΤ΄ Πανελλήνιο Ιστορικό Συνέδριο, 27-29 Μαρτίου 2005, Πρακτικά, Θεσσαλονίκη 2006, Ελληνική Ιστορική Εταιρεία http://histsociety.web.auth.gr/praktika-2005.pdf
*Παιδεία και πολιτισμός στον παροικιακό ελληνισμό του 19ου αιώνα: Η εφημερίδα Βρεττανικός Αστήρ (1860-1863) του Λονδίνου και η αξιοποίησή της μέσω των νέων τεχνολογιών: μέρος Α' (1860), Αριστούλα Παπαιωάννου, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 2011
*Δημοσιογραφία και πολιτική: Οι περιπέτειες της εφημερίδας «Ο Βρεττανικός Αστήρ (1860-1862), Β. Χατζηγεωργίου-Χασιώτη, Μνήμη Γ.Π. Σαββίδη – Θέματα Νεοελληνικής Φιλολογίας Αναδημοσίευση του άρθρου

## Πηγές
* 

## Αναφορές


Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης το Λονδίνο
Κατηγορία:Έλληνες της Αγγλίας
Κατηγορία:Ελληνοβρετανικές σχέσεις
Αντώνιος Μπόρης

Ο **Αντώνιος Μπόρης** ήταν Έλληνας αγιογράφος του 17ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Χανιά. Άκμασε το πρώτο ήμισυ του 17ου αιώνα.

## Καλλιτεχνικό έργο
Διακρίθηκε σε μικρές απεικονίσεις αυστηρής Κρητικής Τέχνης. Έργα του είναι η εικόνα των Αγίων Πάντων στον ομώνυμο ναό της Ζακύνθου και οι όμοιες δεσποτικές εικόνες του Χριστού και της Θεοτόκου βρεφοκρατούσης στο Μουσείο Ζακύνθου.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Έσπερος (έντυπο)

Ο **Έσπερος** (Hesperos) ήταν ελληνικό καλλιτεχνικό περιοδικό του 19ου αιώνα.

## Ιστορική αναδρομή
Ήταν ένα από τα καλλιτεχνικά περιοδικά πριν από το 1900, τα οποία άφησαν εποχή στον ελληνικό δημοσιογραφικό κόσμο.

Ο Έσπερος εκδόθηκε το 1811 στη Λειψία από τον Ιωάννη Περβάνογλου, και συνεχίστηκε να εκδίδεται επί επτά έτη.

## Περιγραφή και περιεχόμενο
Ήταν πολυτελέστατο στην εμφάνιση περιοδικό.
## Τεύχη
* 
* 
* 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τη Λειψία
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Εστία (περιοδικό)

thumb|right|400px|Εξώφυλλο τεύχους του 1881
Η ***Εστία*** ήταν ελληνικό καλλιτεχνικό περιοδικό του 19ου αιώνα.

## Ιστορική αναδρομή
Η *Εστία* ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1876 ως δημοφιλές οικογενειακό περιοδικό από τον Παύλο Διομήδη. Το 1889 υπό τη νέα διεύθυνση των Νικολάου Πολίτη, Γεωργίου Δροσίνη και αργότερα του Γρηγορίου Ξενόπουλου γίνεται εικονογραφημένο και καλλιτεχνικό. Συνέχισε να εκδίδεται μέχρι το 1895. Έβγαινε κάθε Κυριακή και η τιμή του ήταν μια δεκάρα το φυλλάδιο, και αργότερα 20 λεπτά.

## Περιγραφή και περιεχόμενο
Το πρώτο τεύχος είχε σχήμα μικρό 4ο (28x18) και η κάθε σελίδα του ήταν χωρισμένη σε δύο στήλες. Τα φυλλάδια είχαν από 16 σελίδες. Το κείμενο ήταν κομψοτυπωμένο σε στοιχεία τω 11 απλά, νοικοκυρεμένη, έδωσε αμέσως την εντύπωση σοβαρού οικογενειακού περιοδικού. 

Συνεργάτες είχε τους κορυφαίους λογοτέχνες και επιστήμονες της εποχής. Κάθε φύλλο είχε εκτός από το φιλολογικό και ιστορικό του μέρος, εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, ένα ποίημα, πρακτικές γνώσεις και ηθικά διηγήματα.
## Τεύχη

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Πηγές
* 

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ψηφιακή Συλλογή Πλειάς - Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης, Πανεπιστήμιο Πατρών  -*Ανοικτή Πρόσβαση στο πλήρες κείμενο των άρθρων του περιοδικού 1876-1895*

Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Πινακοθήκη (έντυπο)

Η **Πινακοθήκη** ήταν ελληνικό καλλιτεχνικό περιοδικό του 20ού αιώνα.
## Ιστορική αναδρομή
Ήταν ένα από τα πρώτα περιοδικά καλλιτεχνικού περιεχομένου που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα, και ιδιαίτερα στην Αθήνα. Κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1901 υπό τη συντακτική διεύθυνση του Δημ. Ι. Καλογερόπουλου. Συνέχισε να εκδίδεται πάνω από εικοσιπέντε έτη.
## Περιγραφή και περιεχόμενο
Ήταν περιοδικό με εκλεκτή ύλη, πλούσια εικονογράφηση και με ειδικούς συνεργάτες στον καλλιτεχνικό τομέα. 

Ασχολήθηκε αποκλειστικά στις εικαστικές τέχνες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ψηφιακή Συλλογή Πλειάς - Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης, Πανεπιστήμιο Πατρών  -*Ανοικτή Πρόσβαση στο πλήρες κείμενο των άρθρων του περιοδικού*

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Παναθήναια (περιοδικό)

Τα **Παναθήναια** ήταν ελληνικό καλλιτεχνικό περιοδικό του 20ού αιώνα.
## Ιστορική αναδρομή
Ήταν ένα από τα πρώτα περιοδικά καλλιτεχνικού περιεχομένου που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα στην Αθήνα. Ήταν δεκαπενθήμερο λογοτεχνικό εικονογραφημένο περιοδικό, το οποίο εκδιδόταν υπό την ιδιοκτησία και τη συντακτική διεύθυνση του  Κίμωνα Μιχαηλίδη από τον Οκτώβριο του 1900 μέχρι το 1915. 
## Περιγραφή και περιεχόμενο
Ήταν πλούσια εικονογραφημένο με καλλιτεχνικό περιεχόμενο και ειδικούς συνεργάτες. Το περιεχόμενό του ήταν φιλολογικό. Μεταξύ των αρθρογράφων και των συνεργατών του περιοδικού περιλαμβάνονται ονόματα σημαντικών λογοτεχνών, όπως του Κωνσταντίνου Χατζόπουλου, του Γρηγόρη Ξενόπουλου, του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, του Ζαχαρία Παπαντωνίου, του Μπάμπη Άννινου κ.ά. όπως και καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν οι Βιτσάρης, Βρούτος και Ροϊλός.

Στα Παναθήναια δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά Η Φόνισσα του Παπαδιαμάντη, καθώς και κείμενα του Παύλου Νιρβάνα, του Λάμπρου Πορφύρα κ.ά.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Ιωάννης Πλατής

Ο **Ιωάννης Πλατής** υπήρξε μία από τις πιο εξέχουσες  καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες της Ελλάδας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Μουντάδος της Τήνου και ήλθε μικρός στην Αθήνα. Κατοίκησε στο σπίτι του Αλέξανδρου Ραγκαβή. Από παιδί ήταν καλλιτεχνικό δαιμόνιο, και τεχνική ιδιοφυΐα. Ο Ραγκαβής αναγνώρισε το ταλέντο του μικρού και τον προώθησε, επιμένοντας και κατορθώνοντας να τον βάλει στην παιδική ηλικία των δεκατριών χρονών στο Πολυτεχνείο. 

Ο Πλατής γράφτηκε στη ζωγραφική και την κοσμηματογραφία και βραβεύτηκε για τα έργα του, μαζί με τον μικρό συμπατριώτη του, τον Γύζη. 

Αν και είχε μεγαλύτερη κλίση στη ζωγραφική και αρίστευσε και βραβεύτηκε σε κάθε τάξη ανεξαιρέτως, στράφηκε αργότερα στη χαλκογραφία και την ξυλογραφία. 

Έγινε γλύπτης της ξυλογραφίας και δημιούργησε απαράμιλλα αριστουργηματικά έργα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Κολάξαϊς

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κολάξαϊς** ήταν μυθικός βασιλιάς των Σκυθών και γενάρχης των Παραλατών.

Κατά τον Ηρόδοτο, ήταν γιος του πρώτου βασιλιά Ταργίταου κι εγγονός του Δία. Όταν πέθανε ο πατέρας του, βασίλεψε αρχικά μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Λιπόξαϊ και Αρπόξαϊ. Ο μύθος λέει ότι κάποια μέρα έπεσαν από τον ουρανό τέσσερα χρυσά αντικείμενα ένα αλέτρι, ένας ζυγός, ένας πέλεκυς και μία φιάλη. Τα αδέλφια πλησίασαν με πρώτους τους Λιπόξαϊ και Αρπόξαϊ, αλλά μόλις αυτοί πήγαν να τα πιάσουν τα αντικείμενα έπαιρναν φωτιά. Όταν προσπάθησε ο Κολάξαϊς, η φωτιά έσβησε και τα πήρε στα χέρια του. Θεωρώντας το θεϊκό σημάδι, οι Λιπόξαϊς και Αρπόξαϊς παραιτήθηκαν από τον θρόνο και έμεινε μόνος βασιλιάς ο Κολάξαϊς. 

## Πηγές
* [...] Ὣς δὲ Σκύθαι λέγουσι, νεώτατον πάντων ἐθνέων εἶναι τὸ σφέτερον, τοῦτο δὲ γενέσθαι ὧδε. ἄνδρα γενέσθαι πρῶτον ἐν τῇ γῆ ταύτῃ ἐούσῃ ἐρήμῳ τῳ οὔνομα εἶναι Ταργιτάον· τοῦ δὲ Ταργιτάου τούτου τοὺς τοκέας λέγουσι εἶναι, ἐμοὶ μὲν οὐ πιστὰ λέγοντες, λέγουσι δ᾽ ὦν, Δία τε καὶ Βορυσθένεος τοῦ ποταμοῦ θυγατέρα. 2 γένεος μὲν τοιούτου δὴ τινος γενέσθαι τὸν Ταργιτάον, τούτου δὲ γενέσθαι παῖδας τρεῖς, Λιπόξαϊν καὶ Ἀρπόξαϊν καὶ νεώτατον Κολάξαιν. 3 ἐπὶ τούτων ἀρχόντων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ φερομένα χρύσεα ποιήματα, ἄροτρόν τε καὶ ζυγόν καὶ σάγαριν καὶ φιάλην, πεσεῖν ἐς τὴν Σκυθικήν· καὶ τῶν ἰδόντα πρῶτον τὸν πρεσβύτατον ἆσσον ἰέναι βουλόμενον αὐτὰ λαβεῖν, τὸν δὲ χρυσόν ἐπιόντος καίεσθαι. 4 ἀπαλλαχθέντος δὲ τούτου προσιέναι τὸν δεύτερον, καὶ τὸν αὖτις ταὐτὰ ποιέειν. τοὺς μὲν δὴ καιόμενον τὸν χρυσὸν ἀπώσασθαι, τρίτῳ δὲ τῷ νεωτάτῳ ἐπελθόντι κατασβῆναι, καὶ μιν ἐκεῖνον κομίσαι ἐς ἑωυτοῦ· καὶ τοὺς πρεσβυτέρους ἀδελφεοὺς πρὸς ταῦτα συγγνόντας τὴν βασιληίην πᾶσαν παραδοῦναι τῷ νεωτάτῳ. [...] Ηροδότου Ἱστοριῶν τετάρτη ἐπιγραφομένη Μελπομένη

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Σκυθών
Ουνμπιέξιο

Το **Ουνμπιέξιο** είναι το προσωρινό του υποθετικού χημικού στοιχείου με ατομικό αριθμό 126 και προσωρινό χημικό σύμβολο Ubh. Τα ραδιοϊσότοπα του στοιχείου που έχουν τη μεγαλύτερη περίοδο ημιζωής είναι το 310Ubh και το 322Ubh.

Κατηγορία:Χημικά στοιχεία
Επιτροπή Ποντιακών Μελετών

Η **Επιτροπή Ποντιακών Μελετών** είναι ένα επιστημονικό σωματείο, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που ιδρύθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαΐου του 1927  από ομάδα Ποντίων διανοουμένων και παραγόντων της δημόσιας και κοινωνικής ζωής με τη θερμουργό πρωτοβουλία του ιατρού Θεοφύλακτου Θεοφύλακτου και την αποφασιστική ηγεσία του τελευταίου Μητροπολίτη Τραπεζούντας Χρύσανθου Φιλιππίδη, μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος. 

Σκοπός του σωματείου, σύμφωνα με το καταστατικό του, είναι η συγκέντρωση, μελέτη και δημοσίευση πάσης φύσεως υλικού (ιστορικού, γλωσσικού, λαογραφικού κ.λπ.) που αναφέρεται στον Πόντο και ειδικότερα στον Ελληνισμό του Πόντου.

Ιδρυτές ήταν ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος, μετέπειτα αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, ο Αρχιμανδρίτης Άνθιμος Παπαδόπουλος,ο φιλόλογος Δημοσθένης Οικονομίδης, ο Χρήστος Καλαντίδης, ο Λεωνίδας Ιασονίδης, ο Αβραάμ Πολυχρονιάδης, ο Χρυσόστομος Μυρίδης, ο Θεμιστοκλής Παστιάδης, ο Σταύρος Νικολαΐδης, ο Κωνσταντίνος Κανσήζ, ο Λάμπρος Λαμπριανίδης και ο Λάζαρος Θεοδωρίδης.

Σήμερα εδρεύει στη Νέα Σμύρνη (Αγνώστων Μαρτύρων 73) που φέρει την ονομασία «Στέγη κειμηλίων του Ελληνισμού του Πόντου» Στο ιδιόκτητο κτίριο της Επιτροπής υπάρχει αίθουσα διαλέξεων, βιβλιοθήκη, και το Μουσείο Ποντιακού Ελληνισμού

## Πρόεδροι της Ε.Π.Μ.
* 1927-1949.	Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος (1881-1949), Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος (1938-1941).
* 1949-1962.	Αρχιμανδρίτης Άνθιμος Παπαδόπουλος (1878-1962), Διευθυντής του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών (1932-1945).
* 1962-1989.	Οδυσσέας Λαμψίδης (1917-2006), Δρ Φιλολογίας, Βυζαντινολόγος.
* 1990.	Ισαάκ Λαυρεντίδης (1911-1997), Νομικός, Βουλευτής, Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
* 1990-2010.	Δημήτριος Τομπαΐδης (1933- ), Ομότιμος Καθηγητής Γλωσσολογίας.
* 2010-σήμερα.	Χρήστος Γαλανίδης (1940- ), Οικονομολόγος, Πολιτικός Μηχανικός, Ε.Δ.Ε.

Η Επιτροπή Ποντιακών Μελετών εκδίδει το περιοδικό «Αρχείον Πόντου» του οποίου ο πρώτος τόμος εκδόθηκε το 1928. Έκτοτε έχουν εκδοθεί πάνω από 50 τόμοι που περιλαμβάνουν μελέτες που αφορούν στον πολιτισμό των Ελλήνων του Πόντου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών www.epm.gr

Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις βασισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Νέα Σμύρνη
Ποντιακων
Αγαήτης

Ο **Αγαήτης** ήταν μυθικός βασιλιάς ων Σκυθών.

Ο Αγαήτης σχετίζεται με μία μυθική εκδοχή της ίδρυσης του Παντικάπαιου. Σύμφωνα με αυτή κάποτε στο βασίλειο του έφτασαν άποικοι με αρχηγό , αγνώστου ονόματος, έναν γιο του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη . Ο Αγαήτης τους παραχώρησε γη να εγκατασταθούν και εκεί κτίστηκε το Παντικάπαιο. 

## Πηγές
**corpus Αρχαιολογία Ιστορία πολιτισμών*, τεύχος 12ο Ιανουαρίου 2000, άρθρο για το Παντικάπαιον

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Σκυθών
Ταργίταος

Ο **Ταργιτάος** (αλλιώς ο Ηρόδοτος θα έγραφε στην αιτιατική τον Ταργίταον )

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο **Ταργιτάος ** ήταν ο πρώτος Σκύθης που γεννήθηκε στην χώρα των Σκυθών και ο πρώτος βασιλιάς τους.

Ήταν γιος του Δία από άγνωστη κόρη του ποταμού Βερυσθένη (Δνείπερου). Είχε τρεις γιους που βασίλεψαν μετά από αυτόν, τους Λιπόξαϊς, Αρπόξαϊς και Κολάξαϊς οι οποίοι ήταν γενάρχες των Σκυθικών φύλων.

## Πηγές
* [...] 1 Ὣς δὲ Σκύθαι λέγουσι, νεώτατον πάντων ἐθνέων εἶναι τὸ σφέτερον, τοῦτο δὲ γενέσθαι ὧδε. ἄνδρα γενέσθαι πρῶτον ἐν τῇ γῆ ταύτῃ ἐούσῃ ἐρήμῳ τῳ οὔνομα εἶναι Ταργιτάον· τοῦ δὲ Ταργιτάου τούτου τοὺς τοκέας λέγουσι εἶναι, ἐμοὶ μὲν οὐ πιστὰ λέγοντες, λέγουσι δ᾽ ὦν, Δία τε καὶ Βορυσθένεος τοῦ ποταμοῦ θυγατέρα. 2 γένεος μὲν τοιούτου δὴ τινος γενέσθαι τὸν Ταργιτάον, τούτου δὲ γενέσθαι παῖδας τρεῖς, Λιπόξαϊν καὶ Ἀρπόξαϊν καὶ νεώτατον Κολάξαιν.[...] Ηροδότου Ἱστοριῶν τετάρτη ἐπιγραφομένη Μελπομένη

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Σκυθών
Γεώργιος Βιτάλης (γλύπτης)

[thumb|right|319x319px|[Ανδριάντας του Ουίλιαμ Γλάδστωνα. Έργο του Γεωργίου Βιτάλη. Προαύλιο Πανεπιστημίου Αθηνών.]] 
Ο **Γεώργιος Βιτάλης** (1838-1901) ήταν Έλληνας γλύπτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βιτάλης γεννήθηκε στο χωριό Υστέρνια της Τήνου το 1838 και ήταν γιος εμπειρικού αρχιτέκτονα. Σε εφηβική ηλικία ακολούθησε τον πατέρα του στη Σμύρνη, τον οποίο βοήθησε, ως εργολάβος οικοδομών, στην ανέγερση νεοκλασικών σπιτιών. Στη συνέχεια ήρθε στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε μαθήματα γλυπτικής (1857 - 1861) στο εργαστήριο του καθηγητή της γλυπτικής στο Σχολείο των Τεχνών, Γεώργιου Φυτάλη, αποφοιτώντας ως δόκιμος γλύπτης. 

Αργότερα, με προτροπή της Βασίλισσας Αμαλίας και με υποτροφία του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α΄, συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου, με καθηγητή τον Μαξ φον Βίντμαν (Max von Windmann).  Κατά τη διάρκεια των σπουδών του βραβεύτηκε επανειλημμένα, ενώ τιμήθηκε και με το μετάλλιο της Αξίας του Βαυαρού βασιλιά.

Απεβίωσε στην Αλεξάνδρεια το 1901.
## Καλλιτεχνική δράση
Ο Γεώργιος Βιτάλης θεωρείται ένας από τους κύριους εκπροσώπους του νεοκλασικισμού στην Ελλάδα και ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες γλύπτες του 19ου αιώνα, ο οποίος διακρίθηκε για την έμφαση του στη λεπτομέρεια.

Τα έργα του βραβεύτηκαν με χρυσά και αργυρά μετάλλια στις εκθέσεις των Ολυμπίων, της Ρώμης και του Παρισιού. Είναι έργα σε φυσικό μέγεθος που παριστάνουν τον Ορφέα, τον Πάρη, το Θησέα, τον Βάκχιδα, τον Οιδίποδα, τον Έκτορα, την Ερμούπολη, τον Κανάρη και κόσμησαν τις αίθουσες στα ανάκτορα της Βασίλισσας Όλγας, της Σοφίας Τρικούπη και του Στέφανου Σκουλούδη.

Το 1881 κέρδισε το διαγωνισμό για το μνημείο του λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι και σε αντίστοιχο διαγωνισμό του 1883 για τον ανδριάντα του Άγγλου πολιτικού και ένθερμου υποστηρικτή του ελληνικού αγώνα Ουίλιαμ Γλάδστων. Ο Βιτάλης είχε επισκεφθεί τον Γλάδστωνα στην Αγγλία, προκειμένου να μελετήσει από κοντά τη μορφή του. Η κατασκευή του ανδριάντα ολοκληρώθηκε το 1886, ενώ τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 24 Ιουνίου 1900. Έχει τοποθετηθεί πάνω σε βαθμιδωτό βάθρο στο προαύλιο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Προς το τέλος της ζωής του ταξίδεψε στην Αλεξάνδρεια, όπου φιλοτέχνησε τον ανδριάντα του Γεωργίου Αβέρωφ.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Βιτάλης, Γεώργιος», τόμος 14, σελ. 380, Εκδόσεις Πάπυρος, 1996.
* Ζέττα Αντωνοπούλου: «Τα γλυπτά της Αθήνας: Υπαίθρια γλυπτική 1834 – 2004», σελ. 48 -50 & 201, α΄ έκδοση, Εκδόσεις «Ποταμός», Αθήνα, 2003.
* Γεώργιος Βιτάλης συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Εκαταίος ο Σκύθης

Ο **Εκαταίος** ήταν, κατά τον Πολύαινο, μυθικός βασιλιάς του Σκυθικού λαού των Σινδών στον Βόσπορο.

Ήταν νυμφευμένος με τη Τιργαταώ από τον Σκυθικό λαό των Μαιωτών και διατηρούσε εμπορικές σχέσεις με τους βασιλείς του Βοσπόρου. Όταν κάποτε έχασε την εξουσία, τον βοήθησε ο βασιλιάς του Βοσπόρου Σάτυρος Α΄ να την επανακτήσει, αλλά με τον όρο να νυμφευτεί την κόρη του και να σκοτώσει την Τιργαταώ. Ο Εκαταίος φυλάκισε την Τιργαταώ, αλλά αυτή δραπέτευσε και κατέφυγε στον πατέρα της βασιλιά των Μαιωτών, ο οποίος κήρυξε πόλεμο στους Εκαταίο και Σάτυρο Α΄, που κράτησε μέχρι την άνοδο στον θρόνο του Βοσπόρου του Γοργίππου.

## Πηγές

**corpus Αρχαιολογία Ιστορία πολιτισμών*, τεύχος 27ο Μάρτιος 2001, άρθρο για τους Σινδούς

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Σκυθών
Ιωάσαφ Ελεμίνογλου

Ο μοναχός **Ιωάσαφ Ελεμίνογλου** ήταν Έλληνας αγιογράφος του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ανδρονίκιο Καισαρείας το 1832. Γονείς του ήταν ο Αθανάσιος και η Δέσποινα Ελεμίνογλου. Ονομαζόταν κατά κόσμο Ιορδάνης. Ήλθε στο Άγιο Όρος και εκάρη μοναχός. Άρχισε την αγιογραφική τέχνη το 1859 και οργάνωσε αγιογραφικό εργαστήριο μαζί με άλλους περίπου δέκα. Διέμενε στο Κελί Κερασιά των Εισοδίων της Θεοτόκου. Για τις καλλιτεχνικές του αποδόσεις απόκτησε ιδιαίτερη φήμη. 

Απεβίωσε τις 13 Οκτωβρίου 1880. Τα πνευματικά του τέκνα οι Αγιορείτες τα ονόμασαν «Ιωασαφαίους» και αργότερα «εν Χριστώ Αδελφότητα Ιωασαφαίων».

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες Χριστιανοί μοναχοί
Κατηγορία:Αγιορείτες
Μισθοφορά

**Μισθοφορά** ονομαζόταν στην Αρχαία Αθήνα η θεσμοθετημένη αμοιβή των πολιτών, που εγκατέλειπαν προσωρινά την εργασία τους για να συμμετάσχουν σε δημόσια λειτουργήματα.

Εμπνευστής του θεσμού, που σταδιακά εφαρμόστηκε σε όλους τους κληρωτούς άρχοντες, υπήρξε ο Περικλής (περ. 495 – 429 π.Χ.) Με το μέτρο αυτό διεύρυνε τη δυνατότητα συμμετοχής του λαού στα κοινά.

Γνωρίζουμε την ύπαρξη του βουλευτικού μισθού για τους βουλευτές και του δικαστικού για τα μέλη της Ηλιαίας, ενώ από τις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ. δινόταν και ο εκκλησιαστικός μισθός στους πολίτες που συμμετείχαν στις συνεδριάσεις της Εκκλησίας του Δήμου. Δεν προβλεπόταν αμοιβή για τα μέλη του Αρείου Πάγου και για τους αξιωματούχους που ασκούσαν μικρότερα αξιώματα, τα οποία απαιτούσαν λιγότερο χρόνο και περιορισμένα οικονομικά μέσα.
## Πηγές
*Αριστοτέλης, «Αθηναίων Πολιτεία», 62.2
*

Κατηγορία:Αθηναϊκή διοίκηση
Κατηγορία:Οικονομία της αρχαίας Αθήνας
Κατηγορία:Εργασία στην Ελλάδα
Διονύσιος Λοβέρδος

Ο **Διονύσιος Λοβέρδος** ήταν Έλληνας οικονομολόγος του 20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλλονιάς το 1877. Εκεί πήγε σχολείο. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Εμπορική Σχολή Αλεξανδρείας και προσλήφθηκε στο υποκατάστημα της Αγγλοαιγυπτιακής Τράπεζας στο Καρφ-ελ-Ζαγιάτ, όπου εργάστηκε ως το 1900. Κατόπιν μπήκε στην υπηρεσία της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας ως ιδιαίτερος γραμματέας του διευθυντή του Τμήματος της Δημοσιότητας.

Το 1905 συνέλαβε την ιδέα της ιδρύσεως της Λαϊκής Τράπεζας, στην οποία διορίστηκε πρώτος Διευθυντής. Πόνημά του είναι το "Ο πλούτος: παραγωγή-διανομή-κυκλοφορία-κατανάλωσις" (1903).

Απεβίωσε στο Μόναχο το 1934. Αδέλφια του ήταν ο Σπυρίδων Λοβέρδος και ο Ιωάννης Λοβέρδος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Διονύσιος Λοβέρδος συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Νίτσα Καναρέλλη

Η **Νίτσα (Ελένη) Καναρέλη** ήταν Ελληνίδα ζωγράφος του 20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο Πολυτεχνείο. Αποφοίτησε το 1919. Διέπρεψε σε πολλά είδη ζωγραφικής. Τα έργα της βραβεύτηκαν. 
## Πηγές
* Νίτσα Καναρέλλη  συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Λεωνίδας Ανδρ. Εμπειρίκος

Ο **Λεωνίδας Εμπειρίκος** (1872 - Παρίσι, 1947) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και πολιτικός του 20ού αιώνα.

Η καταγωγή του ήταν από την Άνδρο. 

Ήταν εφοπλιστής και συνιδρυτής της Εθνικής Ατμοπλοΐας της Ελλάδας. 

Το 1916 ίδρυσε και έγινε πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, ενώ πέντε χρόνια αργότερα (1921) διατέλεσε πρώτος πρόεδρος και στην νεοϊδρυθείσα Πανελλήνια Ακτοπλοϊκή Ένωση.  

Εξελέγη επανειλημμένα βουλευτής Κυκλάδων και διετέλεσε υπουργός Επισιτισμού. Ήταν επίσης πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας Εθνικής Οικονομίας.

Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην μετάβαση της ναυτιλιακής κοινότητας της Άνδρου από την εποχή της ιστιοπλοϊας στην εποχή της ατμοπλοϊας και έγινε επίσης στυλοβάτης της Ελληνικής ναυτιλιακής κοινότητας του Λονδίνου.

Πέθανε στο Παρίσι. Είναι πατέρας του υπερρεαλιστή λογοτέχνη, Ανδρέα Εμπειρίκου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Επισιτισμού
Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων
Λεωνιδας Ανδρεα
Ηλίας Κουλουκουντής (1856-1926)

Ο **Ηλίας Μ. Κουλουκουντής** (1856-1926) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και τραπεζίτης του 19ου - 20ού αιώνα, μέλος της γνωστής ελληνικής εφοπλιστικής οικογένειας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κάσο το 1858. Αφού αποπεράτωσε εκεί τις εγκύκλιες σπουδές του, φοίτησε στη Ναυτική Εμπορική Σχολή, όπου έλαβε δίπλωμα πλοιάρχου. Ακολούθησε τις επαγγελματικές ενασχολήσεις του πατέρα του στη ναυτιλία, ο οποίος ήταν καπετάνιος και καραβοκύρης.

Ο Κουλουκουντής, όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες εφοπλιστές του καιρού του, απέκτησε σημαντική περιουσία κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έχοντας, έτσι, σημαντικά ποσά στην κατοχή του, αποφάσισε τον Οκτώβριο του 1917 να ιδρύσει τράπεζα, διαθέτοντας για το σκοπό αυτόν 5 εκ. δραχμές, η οποία έλαβε το όνομα *Τράπεζα Ηλία Μ. Κουλουκουντή*. Ένα χρόνο αργότερα, μέσω αυτής, συνέστησε την *Ελληνικήν Τράπεζαν Εμπορίου, Βιομηχανίας και Ναυτιλίας*, με μετοχικό κεφάλαιο 15 εκ. δραχμές. Ίδρυσε επίσης μια ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία *Ποσειδών*.

Ο Ηλίας Κουλουκουντής απεβίωσε το 1926. Ο (τέταρτος) γιος του, Μανώλης Κουλουκουντής, υπήρξε ένας από τους «πατριάρχες» του ελληνικού εφοπλισμού, ιδρυτής -μαζί με τον Μηνά Ρεθύμνη- της ναυτιλιακής εταιρείας *Rethimnis-Kulukundis Ltd.* το 1921 στο Λονδίνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Κατηγορία:Κάσος
Ανδρέας Βρετός

Ο **Ανδρέας Βρετός** ήταν Έλληνας τραπεζίτης του 20ού αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1851. Εκεί πήγε σχολείο. Αποδήμησε στη Ρουμανία, όπου εργάστηκε στα εμποροτραπεζιτικά καταστήματα των Αδελφών Νεγρεπόντη, και προάχθηκε μέχρι τη θέση του διευθυντή. Το 1896 επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέλαβε τη Διεύθυνση του Υποκαταστήματος της Τραπέζης Αθηνών στην Πάτρα, και το διηύθυνε μέχρι το 1914.
## Πηγές
* Ανδρέας Βρετός συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Τιργαταώ

Η **Τιργαταώ** είναι μυθική βασίλισσα τού Σκυθικού λαού των Μαιωτών.

Ότι ξέρουμε γι' αυτήν, είναι γνωστό από τον αρχαίο συγγραφέα Πολύαινο. Ήταν κόρη τού βασιλιά των Μαιωτών, αγνώστου ονόματος, και παντρεύτηκε τον βασιλιά τού γειτονικού βασιλείου των Σινδών, που επίσης ήταν Μαιώτης, τον Εκαταίο. Κάποτε ο Εκαταίος έχασε την εξουσία και ζήτησε τη βοήθεια τού βασιλιά τού Βοσπόρου Σάτυρου Α΄. Ο Σάτυρος Α΄ για να τον βοηθήσει, τού έθεσε ως όρο ο Εκαταίος να νυμφευτεί την κόρη του και να σκοτώσει την Τιργαταώ. Πράγματι όταν αυτός επανέκτησε την εξουσία, νυμφεύτηκε την κόρη τού Σάτυρου Α΄ και φυλάκισε την Τιργαταώ σε οχυρό φρούριο, θέτοντάς την φρουρούμενη. Η Τιργαταώ κατάφερε να δραπετεύσει και να καταφύγει στους Ιξομάτες, όπου βρισκόταν η πρωτεύουσα των Μαιώνων. Εν τω μεταξύ ο πατέρας της είχε πεθάνει και η Τιργαταώ παντρεύτηκε τον διάδοχό του, αγνώστου ονόματος. 

Η Τιργαταώ, πλέον βασίλισσα, ξεσήκωσε όλα τα έθνη των Μαιωτών σε πόλεμο κατά των Σάτυρου Α΄ και Εκαταίου. Ο Πολύαινος αναφέρει ότι ο πόλεμος τελείωσε μόνο μετά τον Θάνατο τού Σάτυρου Α΄ και όταν τον διαδέχτηκε ο γιος εκείνου Γόργιππος. 

Η ιστορία της Τιργαταώς και του Εκαταίου περιγράφει την επικράτηση των βασιλέων τού Βοσπόρου στους Σινδούς,. Μετά τον Σάτυρο Α΄ οι γιοι του φέρουν τον τίτλο και τού βασιλέα των Σινδών. 

## Πηγές

**corpus Αρχαιολογία Ιστορία πολιτισμών*, τεύχος 27ο, Μάρτιος 2001, άρθρο για τους Σινδούς

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Σκυθών
Χρήστος Πετρόπουλος

Ο **Χρήστος Πετρόπουλος** ήταν Έλληνας τραπεζίτης του 20ού αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το Αίγιο, από την γνωστή οικογένεια των τραπεζικών. Σπούδασε νομικά στην Νομική Σχολή του . Αποφοίτησε με διδακτορικό της Νομικής και εξάσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. 

Νωρίς επιδόθηκε με τα τραπεζιτικά. Συντέλεσε στην δημιουργία της Ελληνικής Τράπεζας.
## Πηγές
* 
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Αλέξανδρος Καπάζογλου

Ο **Αλέξανδρος Καπάζογλου** ήταν Έλληνας τραπεζίτης του 20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλέξανδρος Καπάζογλου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1869. Φοίτησε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή. Το 1887 ήλθε στην Ελλάδα και προσλήφθηκε στην Ιονική Τράπεζα, όπου εργάστηκε επί είκοσι δύο έτη και έγινε Διευθυντής του καταστήματος της Τράπεζας στην Αθήνα. 

Αργότερα έγινε Διευθυντής στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην Πάτρα, στο οποίο παρέμεινε επί επτά χρόνια. 

Όταν ιδρύθηκε η Τράπεζα Βιομηχανίας επέστρεψε στην Αθήνα και ανέλαβε πρώτος διευθυντής της.

## Πηγές
* Αλέξανδρος Καπάζογλου συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Ηλεκτρονικές προμήθειες

**Ηλεκτρονικές προμήθειες** είναι ένας ευρύς όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη χρήση ηλεκτρονικών μεθόδων, μέσω Διαδικτύου, για τη διενέργεια συναλλαγών μεταξύ των επιχειρήσεων-αγοραστών και των επιχειρήσεων-προμηθευτών. Η διαδικασία Ηλεκτρονικών Προμηθειών καλύπτει όλες τις διαδικασίες της συναλλαγής γενικά θα μπορούσε να αποτυπωθεί σαν μια διαδικασία 3 βασικών σταδίων (Source-Procure-Analyze):

* Ανεύρεση προμηθευτή και διαπραγμάτευση  (Source)
* Εκτέλεση Προμήθειας (Procure)
* Ανάλυση (Analyze)

Οι ηλεκτρονικές προμήθειες, ανήκουν κυρίως στη μορφή Β2Β Ηλεκτρονικού Εμπορίου (Επιχείρηση προς Επιχείρηση). Η δεύτερη, μικρότερη κατηγορία είναι αυτή του Β2C Ηλεκτρονικού Εμπορίου ( Επιχείρηση προς Καταναλωτή). Όταν ο φορέας είναι δημόσια υπηρεσία, μιλάμε για δημόσιες ηλεκτρονικές προμήθειες B2G Ηλεκτρονικού Εμπορίου (Επιχείρηση προς Κράτος).  Η νέα γενιά E-Procurement είναι πλέον on-demand ή ένα software-as-a-Service. 

Πρωταρχικός στόχος του e-procurement είναι να καταστεί δυνατή η ηλεκτρονική διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας που μπορεί να επιτευχθεί με αυτόνομη, είτε από κοινού είτε από ολοκληρωμένα εργαλεία  λογισμικού.

Υπάρχουν επτά βασικοί τύποι E-Procurement ( Baily, P. J. H., 2008):
# Web-based ERP (Enterprise Resource Planning): Η δημιουργία και έγκριση παραγγελιοληψίας, η διάθεση εντολών αγοράς και η λήψη αγαθών/υπηρεσιών με τη χρήση ενός web-based συστήματος λογισμικού.
# e-MRO (Maintenance, Repair and Overhaul):  Όμοιο με το  ERP, εκτός από το ότι τα αγαθά/υπηρεσίες που έχουν παραγγελθεί δεν σχετίζονται με τα προϊόντα συντήρης, επισκευής και επιθεώρησης ( MRO ).
# e-sourcing: Προσδιορισμός νέων προμηθευτών για μια ειδική κατηγορία αγοράς προϊόντων μέσω Διαδικτυακής τεχνολογίας.
# e-tendering:  Αποστολή αιτημάτων για πληροφορίες και τιμές στους προμηθευτές και παραλαβή των απαντήσεών τους, μέσω Διαδικτυακής τεχνολογίας.
# e-reverse auctioning: Η χρήση της τεχνολογίας του Διαδικτύου για αγορά αγαθών/υπηρεσιών από διάφορους γνωστούς ή άγνωστους προμηθευτές.
# e-informing: Συγκέντρωση και διάχυση πληροφοριών αγοράς από και προς εσωτερικές και εξωτερικές πηγές χρησιμοποιώντας Διαδικτυακή τεχνολογία.
# e-marketsites: Επεκτάσεις στο Web-based ERP για να επεκταθούν οι αλυσίδες αξίας. Αγοράζοντας ηλεκτρονικές κοινότητες μπορούν να έχουν πρόσβαση στα προϊόντα και υπηρεσίες των επιθυμητών προμηθευτών, προσθέτοντάς τα σε shopping carts, μπορούν να κάνουν παραγγελίες, να ζητούν έγκριση, να αγοράζουν και να έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρονικά τιμολόγια για την αλυσίδα προμηθειών από την πλευρά των προμηθευτών σε συνδυασμό με τα οικονομικά συστήματα των αγοραστών.

Κατηγορία:Ηλεκτρονικό εμπόριο