open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Στέφανι Μαβούνγκα

Η **Στέφανι Μαβούνγκα** (*Stephanie Mavunga*, 24 Φεβρουαρίου 1995) είναι Αμερικανίδα-Πολωνή επαγγελματίας καλαθοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για τη Βαλένθια Μπάσκετ. Επιλέχθηκε από τους Ιντιάνα Φίβερ στο δεύτερο γύρο και την 14η γενική επιλογή του WNBA Ντραφτ 2018, καθιστώντας την την πρώτη παίκτρια γεννημένη στη Ζιμπάμπουε που επιλέχθηκε στο WNBA Ντραφτ. Έλαβε την πολωνική υπηκοότητα και εντάχθηκε στην Εθνικής Πολωνίας το 2022.

## Σταδιοδρομία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο WNBA
* Βιογραφικό στους North Carolina Tar Heels

Κατηγορία:Αμερικανίδες καλαθοσφαιρίστριες
Κατηγορία:Πολωνές καλαθοσφαιρίστριες
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Πολωνίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Πολωνίας
Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΜΚΣ Πολκοβίτσε
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Βαλένθια Μπάσκετ
Καθεδρικός Ναός Μαριαμίγια της Δαμασκού

Ο Πατριαρχικός **Καθεδρικός Ναός της Μαρίας της Δαμασκού**, γνωστός και ως **Ναός Μαριαμίγια** (αραβ. الكَنِيسَة المَرْيَمِيَّة, μεταγραφή *al-Kanīsah al-Maryamīyah*) είναι μία από τις παλαιότερες ορθόδοξες χριστιανικές εκκλησιές στη Δαμασκό της Συρίας και αποτελεί την έδρα του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας. Βρίσκεται σε μια ιστορική οδό, την «ρύμην την καλουμένην Ευθείαν», η οποία αναφέρεται στην *[[Καινή Διαθήκη]]* (*Πράξ.* θ΄ 11) και σε σπίτι της οποίας διέμεινε ο Απόστολος Παύλος.

## Ιστορία
Στην ίδια θέση υπήρχε χριστιανικός ναός κτισμένος σε άγνωστη εποχή προ του 7ου αιώνα, το πιθανότερο στα τέλη του 4ου αιώνα. Μετά τη μουσουλμανική άλωση της Δαμασκού ο ναός έκλεισε μέχρι το 706 μ.Χ., οπότε ο Ουαλίντ Α΄ διέταξε να επιστραφεί στους Χριστιανούς ως αντιστάθμισμα για το ότι ο Ναός του  Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου μετατράπηκε στο Μεγάλο Τζαμί των Ομεϋαδών.

Από τότε ο ναός καταστράφηκε και ξανακτίσθηκε αρκετές φορές. Ο Ιμπν Τζουμπαΐρ τον περιέγραψε ως εξής:

Το 1342 η έδρα του Ορθόδοξου Πατριαρχείου Αντοχείας μεταφέρθηκε από την Αντιόχεια στη Δαμασκό και ο ναός χρησίμευσε ως ο πατριαρχικός ναός του.

Ο ναός πυρπολήθηκε από τον όχλο, μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της χριστιανικής συνοικίας, κατά τη Σφαγές του 1860, που επεκτάθηκαν από τον Λίβανο στη Δαμασκό. Ο ναός ξανακτίσθηκε τρία χρόνια αργότερα, ενώ η πιο πρόσφατη ανακαίνιση έγινε το 1953.

## Σημερινή μορφή
Σήμερα ο Ναός Μαριαμίγια αποτελεί στην πραγματικότητα ένα μικρό σύμπλεγμα από τρεις ενωμένους επιμέρους ναούς, ως εξής:

* Ο **Κεντρικός Ναός** είναι αφιερωμένος στη Μαρία (την Παναγία) και βρίσκεται ακριβώς στη θέση του αρχικού ναού του 4ου αιώνα.
* Το **Παρεκκλήσιο της [[Αγία Θέκλα|Αγίας Θέκλας]]** προστέθηκε αρχικώς δίπλα στον κεντρικό ναό μετά την αποκατάσταση του Καθεδρικού Ναού το 1840. Σε αυτό βρίσκεται ο πατριαρχικός θρόνος του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας.
* Το **Παρεκκλήσιο της Αγίας Αικατερίνης** προστέθηκε μετά την πιο πρόσφατη ανακαίνιση και περιέχει ένα μικρό μουσείο της ιστορίας της εκκλησίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνορθόδοξες εκκλησίες
Κατηγορία:Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στη Συρία
Καθεδρικος Ναος Μαρια
Ζνόιμο

Το **Ζνόιμο** (τσεχ. *Znojmo*, γερμ. *Znaim*) είναι πόλη στην Περιοχή Νότιας Μοραβίας της Τσεχίας. Ο πληθυσμός της πόλεως σύμφωνα με εκτίμηση του 2025 είναι 34.172 κάτοικοι. Το Ζνόιμο αποτελεί το ιστορικό και πολιτιστικό κέντρο του νοτιοδυτικού τμήματος της Μοραβίας, καθώς και τη δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Περιοχής Νότιας Μοραβίας. Το ιστορικό κέντρο του Ζνόιμο είναι συμπαγές, καλοδιατηρημένο, και προστατεύεται ως «αστική μνημειακή διαφύλαξη». Η πόλη είναι κτισμένη σε ένα βραχώδες έξαρμα, πάνω από το μικρό φαράγγι του ποταμού Ντίγιε. Τα σύνορα Τσεχίας-Αυστρίας απέχουν μόλις 15 χιλιόμετρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος 
* Το Ζνόιμο στα *[[Βικιταξίδια]]*.

Ζνοιμο
Κατάλογος αρχηγών κυβέρνησης της Ρουμανίας

Αυτός είναι ένας κατάλογος που περιλαμβάνει όλους τους αρχηγούς κυβέρνησης της σύγχρονης και σύγχρονης Ρουμανίας (δηλαδή πρωθυπουργούς, τόσο με πλήρεις συνταγματικές εξουσίες όσο και υπηρεσιακούς ή ad interim), από την ίδρυση των Ηνωμένων Ηγεμονιών το 1859 έως σήμερα.

Ο σημερινός πρωθυπουργός της Ρουμανίας είναι ο Ιλίε Μπολόζαν, ο σημερινός αρχηγός του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος (PNL), ο οποίος υπηρετεί από τις 23 Ιουνίου 2025 και μετά.

Προηγουμένως, ο Μαρσέλ Τσολάκου ηγείτο μιας κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού PSD-PNL, ως μέρος και εκπροσωπώντας τον κυβερνώντα Εθνικό Συνασπισμό για τη Ρουμανία (CNR), από τα μέσα Ιουνίου 2023 έως σήμερα. Το Πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο Τσολάκου ήταν η δεύτερη κυβέρνηση του CNR μέχρι σήμερα και η μόνη που αποτελούνταν από μόνο δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα, αφού το UDMR/RMDSZ αποκλείστηκε από τον συνασπισμό και, κατά συνέπεια, πέρασε στην αντιπολίτευση. Επιπλέον, το μερίδιο της κυβερνητικής εξουσίας μεταξύ των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων που αποτελούσαν αυτό το υπουργικό συμβούλιο του CNR ήταν ίσο (δηλαδή 11 υπουργεία για κάθε συνιστών πολιτικό κόμμα).

## Κόμματα
Η πολιτική στάση του πρωθυπουργού πριν την ανάπτυξη σύγχρονου κομματικού κράτους χαρακτηρίζεται από:

Η πολιτική στάση του πρωθυπουργού μετά την ανάπτυξη σύγχρονου κομματικού κράτους χαρακτηρίζεται από:

## Κατάλογος

### Βασίλειο της Ρουμανίας (1881–1947)

### [[Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρουμανίας|Ρουμανική Λαϊκή/Σοσιαλιστική Δημοκρατία]]<br>Πρόεδροι του Συμβουλίου Υπουργών (ανεπίσημα Πρωθυπουργοί) (1947–1989)

### Από το 1989 ως σήμερα

## Σημειώσεις και παραπομπές



Ρουμανια
Επίθεση στον Ναό Μαρ Ελίας

Μια **τρομοκρατική επίθεση** αυτοκτονίας στη Δαμασκό της Συρίας συνέβη στον Ορθόδοξο Ναό Μαρ Ελίας (δηλαδή του Προφήτη Ηλία) στις 22 Ιουνίου 2025 κατά τη διάρκεια της τελέσεως της κυριακάτικης Θείας Λειτουργίας, οπότε αρκετοί πιστοί βρίσκονταν στο εσωτερικό του, με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 25 ανθρώπων και τον τραυματισμό 63 άλλων. Το συριακό Υπουργείο Εσωτερικών ανεκοίνωσε ότι υπεύθυνο για την επίθεση ήταν το Ισλαμικό Κράτος, αλλά μια διαφορετική ομάδα, οι αυτοαποκαλούμενοι «Σαράγια Ανσάρ αλ-Σούνα» (= «υποστηρικτές των σουνιτικών ομάδων») ανέλαβαν αργότερα την ευθύνη.

## Υπόβαθρο
Η επίθεση ήταν η πρώτη με βομβιστή αυτοκτονίας στη Δαμασκό μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2024. Η νέα ισλαμιστική κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να προσεταιρισθεί τις μειονότητες και να ελέγξει υπνώττοντες πυρήνες τρομοκρατών, έδωσε όπλα σε ομάδες επιτηρήσεως στις γειτονιές.

Οι Χριστιανοί της πρωτεύουσας ανησύχησαν περισσότερο για το γεγονός ότι κυκλοφορούσαν ελεύθερα όπλα. Η επίθεση ήλθε μετά τις επισκέψεις Μουσουλμάνων σε γειτονιές της πόλεως, οι οποίοι ζητούσαν από τους Χριστιανούς κατοίκους να αλλαξοπιστήσουν, καθώς και μετά από μεμονωμένες δολοφονίες σε άλλα μέρη τον Μάρτιο και τον Μάιο.

## Η επίθεση
Στις 22 Ιουνίου 2025 ένας άνθρωπος εισήλθε στον Ναό Μαρ Ελίας στην Ντουεϊλά της Δαμασκου και άρχισε να πυροβολεί στο πλήθος των 350 πιστών που βρίσκονταν στο εσωτερικό, ενώ πυροδότησε το γιλέκο εκρηκτικών που φορούσε όταν το πλήθος προσπάθησε να τον ωθήσει προς τα έξω. Κάποια στιγμή ο επιτιθέμενος πέταξε και μια χειροβομβίδα σύμφωνα με τον Επίσκοπο Μουσά Χούρυ.

Ιερέας του Ναού ανέφερε την ύπαρξη και δεύτερου οπλοφόρου, ενώ ένας άλλος αυτόπτης μάρτυρας είδε δύο ύποπτους που έφυγαν από τον ναό προτού αρχίσει η επίθεση.

## Παραπομπές


Μαρ Ελια
Κριστίνα Λουγκν

Η **Γκούνχιλντ Μπρίκεν Κριστίνα Λουγκν** (σουηδ. *Gunhild Bricken Kristina Lugn*, 14 Νοεμβρίου 1848 – 17 Μαρτίου 2020) ήταν Σουηδή ποιήτρια και θεατρική συγγραφέας. Από το 2006 ήταν μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας.

Η Λουγκν γεννήθηκε στην κωμόπολη Τιερπ, αλλά μεγάλωσε στο Χέβντε, όπου υπηρετούσε ο πατέρας της ως αξιωματικός (ήταν ο μετέπειτα υποστράτηγος Ρόμπερτ Λουγκν) και η μητέρα της, η Μπρίτα-Στίνα, δίδασκε.

Η Λουγκν δημοσίευσε οκτώ ποιητικές συλλογές, από το 1972 και μετά, με πρώτη την *Om jag inte*. Συνέγραψε επίσης περισσότερα από είκοσι θεατρικά έργα, ενώ είχε και παρουσία στην τηλεόραση, π.χ. παρουσιάζοντας το σόου *Oförutsett* στην SVT το 1987 μαζί με τους Γερν Ντόνερ και Μπερτ Κάρλσον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουηδοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Σουηδοί ποιητές
Οταϊμπάχ

Η **Οταϊμπάχ** (αραβ. قرية العتيبة), αποκαλούμενη  και **Αταϊμπάχ**, **Ουτεϊμπάχ**, **Ατεϊμπέχ**, **αλ-Ουταϊμπά**, **αλ-Οταϊμπά** ή **αλ-Ατεμπέχ**, είναι μικρή πόλη στην ανατολική Γούτα της Συρίας, σε απόσταση 26 χιλιόμετρα ανατολικά από το κέντρο της πρωτεύουσας της χώρας, της Δαμασκού. Διοικητικώς η Οταϊμπάχ υπάγεται στο Διαμέρισμα Ντουμά του Κυβερνείου Ριφ Ντιμάσκ. Ο πληθυσμός της πριν τον εμφύλιο της Συρίας, στην απογραφή του 2004, ήταν 10.548 κάτοικοι, ενώ από τότε δεν έχει γίνει άλλη απογραφή πληθυσμού. Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Δαμασκού βρίσκεται 11 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Οταϊμπάχ.

## Παραπομπές


Οταιμπαχ
Ονομαστί κωμωδείν

**Ονομαστί κωμωδείν** (αρχαία Ελληνικά: **Ὀνομαστί κωμῳδεῖν**) ήταν μια έκφραση που χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Ελλάδα για να δηλώσει μια έξυπνη προσωπική επίθεση που γινόταν με απόλυτη ελευθερία εναντίον ιδιαίτερα σημαντικών ατόμων (για παράδειγμα, οι επιθέσεις του Αριστοφάνη στον Κλέωνα, τον Σωκράτη και τον Ευριπίδη) προκειμένου να στηλιτευθεί η άδικη συμπεριφορά τους. Αυτές οι επιθέσεις δεν είχαν στόχο μόνο τη δημόσια αλλά κυρίως την ιδιωτική ζωή αυτών των προσώπων. Η πρακτική αυτή έχει τις ρίζες της σε παλιότερα κωμικά δρώμενα κατά τα οποία οι συμμετέχοντες αντάλλασσαν ύβρεις και πειράγματα.

Στα νέα Ελληνικά, η έκφραση έχει αποδοθεί ως "ονομαστική σάτιρα".

Μια άποψη η οποία προέρχεται από την περιπατητική σχολή είναι ότι το *ὀνομαστὶ κωμῳδεῖν* ήταν η θεμελιώδης χαρακτηριστική πτυχή της αρχαίας ελληνικής κωμωδίας της πρώτης περιόδου (γνωστής ως "αρχαία κωμωδία").

Το *ὀνομαστὶ κωμῳδεῖν* ατόνησε τελικά με τη μέση κωμωδία, μετά το 404 π.Χ.

## Δείτε επίσης

* Σάτιρα

## Βιβλιογραφικές πηγές

* LaFleur, RA, "  and *onomasti komodein*: The Law of Satire," *Aufstieg und Niedergang der Römischen Welt* II.3.13 (1981) 1790-1826
* Mastromarco, Giuseppe (1994) *Introduzione a Aristofane* (Sesta edizione: Roma-Bari 2004). ISBN&nbsp;

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* Οράτιος (35 π.Χ.) *Sermonum liber primus*, Sermo IV "" vv. 1-5
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική κωμωδία
Κατηγορία:Φράσεις
Ρόμπερτ Αλιάι Ντράγκοτ

Ο **Ρόμπερτ Αλιάι** (γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1960 στα Τίρανα) είναι Αλβανός εικαστικός καλλιτέχνης και τραγουδιστής, που ζει μεταξύ Τίρανα και Βρυξέλλες. Το έργο του διακρίνεται για την πολυδιάστατη προσέγγιση του, συνδυάζοντας εικαστικές τέχνες, περφόρμανς, πολυμέσα και κοινωνικοπολιτική δέσμευση.

## Βιογραφία
Προερχόμενος από καλλιτεχνική οικογένεια, ο Αλιάι σπούδασε ζωγραφική στο Καλλιτεχνικό Λύκειο Jordan Misja στα Τίρανα. Μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Ελλάδα και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στις Βρυξέλλες, Βέλγιο.

Τη δεκαετία του 1980 και 1990 συνδύαζε ζωγραφική και ποπ μουσική, πριν αφιερωθεί πλήρως στις εικαστικές τέχνες. Ανέπτυξε μια καλλιτεχνική γλώσσα που επικεντρώνεται στις κοινωνικές αλλαγές, τις μεταναστευτικές ταυτότητες, τη μετακομμουνιστική μνήμη και τα παράδοξα της σύγχρονης τέχνης.

Από τη βάση του στις Βρυξέλλες, παράγει έργα σε διάφορες μορφές: ζωγραφική, περφόρμανς, εγκαταστάσεις, βίντεο, ηχητική τέχνη και φωτογραφία. Παράλληλα συμμετέχει συχνά σε πολιτιστικές εκπομπές στα αλβανικά μέσα ενημέρωσης.

Είναι παντρεμένος με τη μεταφράστρια Μιμόζα Ντίνο. Η κόρη τους, Γκάλα Ντράγκοτ, είναι τραγουδίστρια και ο γιος τους, Κριστ, είναι ζωγράφος.

## Καλλιτεχνική πορεία
Έργα του έχουν εκτεθεί διεθνώς:

* Μουσείο Τέχνης του Στσέτσιν, Πολωνία (2006, 2009)
* Μπιενάλε Βενετίας, 53η διοργάνωση (2009)
* Τριενάλε της Εικόνας, Βελιγράδι (2013)
* Μουσείο Βαλλονικής Ζωής, Βέλγιο (2016)
* COD – Κέντρο για Άνοιγμα και Διάλογο, Τίρανα – *Inevitable* (2021)
* Action Field Kodra, Θεσσαλονίκη, Ελλάδα (2008)
* Εκκλησία San Paolo, Μόντενα, Ιταλία (2005)
* Εθνική Πινακοθήκη Τεχνών, Τίρανα (2004) – *Discrete Elements*

Σημαντικά έργα του περιλαμβάνουν:

* *Οι Δύο Μισοί* (2007)  
* *Spring & Stalin* (2008)  
* *Punch Me* (2013)  
* *Homomigratus* (2016)  
* *Tirana Horizontale* (2017)

## Μουσική δραστηριότητα
Παράλληλα με τα εικαστικά, συμμετείχε σε πολλά μουσικά φεστιβάλ στην Αλβανία:

* Festivali i Këngës (1987, 1989, 1990, 1992)
* Kur Vjen Pranvera (1989, 1990)
* Kënga Magjike 2018 με το τραγούδι *Ah ku më hodhi Zoti*

## Θεματική και αισθητική
Το έργο του εστιάζει στην πολιτική, την ταυτότητα, την καταναλωτική κοινωνία και τις παραδοσιακές αξίες. Υιοθετεί αισθητική πρόκλησης, ειρωνείας και συμβολισμού.

Χρησιμοποιεί συχνά αναφορές στη σύγχρονη αλβανική κουλτούρα, εντάσσοντας τα έργα του σε παγκόσμια ζητήματα όπως η μετανάστευση, η εξουσία, η σεξουαλικότητα και η μνήμη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Αλβανοί τραγουδιστές
Παλιόνησος Καλύμνου

Η **Παλιόνησος** είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Καλύμνου στα Δωδεκάνησα, ο οποίος  βρίσκεται στα ανατολικά παράλια του νησιού, στο μυχό του ομώνυμου κόλπου και σε απόσταση περίπου 23 χιλιόμετρα βόρεια από το λιμάνι της Πόθιας (Κάλυμνος). Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2021 στην απογραφή του 2021 με 15 απογραφούμενους κατοίκους, οι οποίοι όλο τον χρόνο είναι λιγότεροι αλλά κατά τους θερινούς μήνες αυξάνονται. Η μικρή και ήσυχη παραλία του είναι βοτσαλωτή, έχει κρυστάλλινα, καταγάλανα νερά ενώ προσεγγίζεται είτε οδικώς (με όχι τόσο καλό δρόμο) είτε με καΐκι.   

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παλιόνησος, παραδεισένιος όρμος της Καλύμνου στον ιστότοπο https://www.argokalymnos.gr/.
* Παλιόνησος στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Καλύμνου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καλύμνου
Θωμάς Βαλτζής

Ο **Θωμάς Βαλτζής** (Κωνσταντινούπολη, 1 Ιανουαρίου 1917 – Κωνσταντινούπολη, 10 Απριλίου 1993) ήταν ελληνικής καταγωγής Τούρκος αθλητής και ηθοποιός του κινηματογράφου που έκανε καριέρα στην Τουρκία εκπροσωπώντας την. Ο Βαλτζής θεωρείται ο καλύτερος σφυροβόλος της Τουρκίας από το 1940 έως το 1955, καθώς σημείωσε εθνικό ρεκόρ 11 φορές και ήταν 15 φορές εθνικός πρωταθλητής. Εκπροσώπησε την Τουρκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 και του 1952 χωρίς να λάβει συμμετοχή όμως. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός το 1951 και εμφανίστηκε συνολικά σε 24 ταινίες.

## Βιογραφία
### Νεαρή ηλικία και αθλητική καριέρα
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη την πρωτοχρονιά του 1917. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Χάλκη και ήταν ελληνικής καταγωγής. Έλαβε την πρώτη του εκπαίδευση στο νησί και ξεκίνησε τον αθλητισμό σε νεαρή ηλικία, αρχικά ως ποδοσφαιριστής και κολυμβητής, και αργότερα ως ακοντιστής. Μετά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του, μετακόμισε στην ηπειρωτική Κωνσταντινούπολη και έγινε μέλος του αθλητικού συλλόγου Γαλατασαράι. Επιστρατεύτηκε στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις για την υποχρεωτική του θητεία το 1940. Μετά την επιστροφή του από τον στρατό, επικεντρώθηκε στη σφυροβολία.

Ο Βαλτζής θεωρούνταν ο «νούμερο ένα» στη σφυροβολία στην Τουρκία την εποχή του. Από το 1940 έως το 1955, έσπασε το εθνικό ρεκόρ της Τουρκίας 11 φορές συνολικά και κέρδισε το εθνικό πρωτάθλημα 15 φορές. Ενώ συμμετείχε στο Τουρκικό Πρωτάθλημα Στίβου το 1950, έφτασε για πρώτη φορά πάνω από τα 50 μέτρα, σημειώνοντας αποτέλεσμα 50,71 μέτρα. Το τελευταίο ατομικό του ρεκόρ, που ήταν και το εθνικό ρεκόρ εκείνης της εποχής, σημειώθηκε τον Οκτώβριο του 1951 και ήταν 52,13 μέτρα. Εκπροσώπησε την Τουρκία στη σφυροβολία κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1948 και του 1952, αν και δεν συμμετείχε και στις δύο περιπτώσεις.

### Ηθοποιία
Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του ως ηθοποιός, που εκτείνεται από το 1951 έως το 1976, ο Βαλτζής έπαιξε σε 24 ταινίες. Η πρώτη του ερμηνεία ως ηθοποιός ήταν στην ταινία "*[[Υπόθεση Κικέρων (ταινία)|Υπόθεση Κικέρων]]*" (1952), όπου είχε δευτερεύοντα ρόλο. Ο πρώτος του πρωταγονιστικός ρόλος ήρθε στην ταινία του 1952 "*Ο Ταρζάν στην Κωνσταντινούπολη*" (*Tarzan İstanbul'da*), όπου ο Βαλτζής υποδύθηκε τον Ταρζάν. Ο Βαλτζής επιλέχθηκε για τον ρόλο λόγω του ύψους και της σωματικής του διάπλασης.

Ήταν ο κασκαντέρ του Έρολ Φλιν στην αστυνομική ταινία του 1957 "*Istanbul*".

### Προσωπική ζωή
Ο Βαλτζής παντρεύτηκε τη Μαρία Βαλτζή και απέκτησαν μια κόρη το 1965. Ο Θωμάς Βαλτζής πέθανε στις 10 Απριλίου 1993 και τάφηκε στο Ελληνορθόδοξο Νεκροταφείο της Χάλκης.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικός σύνδεσμος
*

Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές
Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Κωνσταντινουπολίτες Έλληνες
Φερνάν Κρομελύνκ

Ο **Φερνάν Κρομελύνκ** (γαλλ. *Fernand Crommelynck*, 19 Νοεμβρίου 1886 – 17 Μαρτίου 1970) ήταν Βέλγος θεατρικός συγγραφέας. Είναι γνωστός για έργα φαρσοκωμωδίας, όπου κοινότοπες αδυναμίες αναπτύσσονται σε μνημειώδεις έμμονες ιδέες.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φερνάν Κρομελύνκ γεννήθηκε στο Παρίσι από γονείς ηθοποιούς, Γαλλίδα μητέρα και Βέλγο πατέρα, και ο ίδιος ήταν επίσης ηθοποιός. 

Από τα πρώτα έργα του ο Κρομελύνκ επέδειξε ήδη τη σύλληψη του ύφους και του περιεχομένου που κορυφώθηκε στην ωριμότητά του. Η Γαλλίδα συνθέτρια Σεσίλ Πωλ Σιμόν μελοποίησε το πρώιμο έργο του *Le marchand de regrets*.

Το αριστούργημα του Κρομελύνκ θεωρείται το *Le Cocu magnifique* (1920), μια «λυρική φάρσα» πάνω στο θέμα της συζυγικής ζήλειας. «Ανεβασμένο» στο θέατρο με «κονστρουκτιβιστικά» σκηνικά του Βσέβολοντ Μεγιερχόλντ (τα πρώτα του είδους τους), το έργο σημείωσε τέτοια επιτυχία, ώστε ο Κρομελύνκ ήταν πλέον σε θέση να παρατήσει την ηθοποιία και να αφοσιωθεί στη συγγραφή. Μεταπολεμικά μεταφέρθηκε τροποποιημένο στον ιταλικό κινηματογράφο με τον ίδιο τίτλο (*[[Ένας υπέροχος κερατάς]]*, 1964) και τους γνωστούς ηθοποιούς Ούγκο Τονιάτσι και Κλαούντια Καρντινάλε. Από την άλλη, το έργο *Tripes d'or* (1926) σατιρίζει το πάθος για το χρήμα και το αμφίβολο κύρος που αυτό προσδίδει.

Ο Φερνάν Κρομελύνκ πέθανε στο Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι της Γαλλίας, κοντά στο Παρίσι, σε ηλικία 83 ετών. Οι γιοι του, ο Αλνότ (1931-2009), ο Πιερό (1934-2001) και ο Μίλαν, ήταν φημισμένοι εικαστικοί της εκτυπώσεως (οξυγράφοι-λιθογράφοι), που συνεργάσθηκαν με τον Πάμπλο Πικάσο και με πολλούς άλλους μείζονες καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

Τόσο ως προς τη γλώσσα όσο και ως προς τη δραματουργική τεχνική, ο Κρομελύνκ υπήρξε ένας από τους λυρικότερους και πλέον πρωτότυπους συγγραφείς του θεάτρου του αιώνα του.

## Επιλεγμένη εργογραφία
* *Le Sculpteur de masques* (1908)
* *L'Histoire de Minna Claessens* (Alfred Machin, 1912)
* *L'agent Rigolo et son chien policier* (Alfred Machin, 1912)
* *Le Marchand de regrets* (1913)
* *Maudite soit la guerre* (Alfred Machin, 1914)
* *Le Cocu magnifique*  (1921)
* *Les Amants puérils* (1921)
* *Tripes d'or* (1930)
* *Le Cadavre n° 5* (Gaston Schoukens, 1932)
* *Une Femme qu'a le cœur trop petit* (1934)
* *Chaud et froid* (1936)

## Επιλεγμένη φιλμογραφία
* *Le juge* (= «Ο δικαστής», 1921), ως ηθοποιός (πρωταγωνιστικός ρόλος)
* *Miarka, la fille à l'ourse* (1937), ως σεναριογράφος
* *[[Le Roman de Werther]]* (1938), ως σεναριογράφος
* *La Cité des lumières* (1938), ως σεναριογράφος
* *Je suis avec toi* (1943), ως σεναριογράφος

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία και βιβλιογραφία
* Ο Φερνάν Κρομελύνκ στην εγκυκλοπαίδεια ''Britannica Online''

Κατηγορία:Βέλγοι θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Βέλγοι ηθοποιοί
Βιχάρι

Το **Βιχάρι** (αγγλ. *Vihari* ή *Vehari*) είναι πόλη του Πακιστάν στην Επαρχία Πουντζάμπ. Από μικρή πόλη με 9 χιλιάδες κατοίκους το 1951, το Βιχάρι είναι σήμερα η 62η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της χώρας με 145.464 κατοίκους το 2017, ενώ σήμερα ο πληθυσμός υπερβαίνει τις 200 χιλιάδες. Από το 1976 είναι η έδρα του ομώνυμου διοικητικού Διαμερίσματος Βιχάρι. Η πόλη απέχει σχεδόν 100 χιλιόμετρα από την ιστορική μεγαλούπολη Μουλτάν, ευρισκόμενη πάνω στην επίσης ιστορική οδό Μουλτάν-Δελχίου που είχε κατασκευάσει ο σουλτάνος Σερ Σαχ Σούρι τον 16ο αιώνα.

Από τα πανάρχαια χρόνια του Πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού η περιοχή του Βιχάρι ήταν μια εύφορη γεωργική γη με δασικές συστάδες εδώ και εκεί. Η γεωργία παραμένει και σήμερα σημαντικός παράγοντας της οικονομίας της πόλεως, μαζί με τη σχετική μεταποίηση και με κυριότερη καλλιέργεια το βαμβάκι. Υπάρχουν δεκάδες εκκοκιστήρια βαμβακιού στην πόλη, αλλά και «βαμβακοτριβεία» για την παραγωγή βαμβακέλαιου. Καλλιεργείται επίσης το ζαχαροκάλαμο, ενώ παράγονται και τα τροπικά φρούτα μάνγκο και γκουάβα το καλοκαίρι: Παρά το ότι το Βιχάρι βρίσκεται τυπικά εκτός της τροπικής ζώνης της Γης και μακριά από τη θάλασσα, το υψόμετρο της πόλεως είναι μόνο  135 μέτρα πάνω από τη θαλάσσια επιφάνεια και εξαιτίας του πεδινού εδάφους οι θερμοκρασίες το καλοκαίρι φθάνουν τους 45 έως 50 βαθμούς C πολλές ημέρες κάθε χρόνο, ενώ δροσεροί (απλώς) είναι μόνο οι μήνες του χειμώνα (Δεκέμβριος-Φεβρουάριος). Από τις αρχές του 21ου αιώνα υπάρχει αισθητή μείωση των βροχοπτώσεων.

## Παραπομπές


Βιχαρι
Ναροβάλ

Το **Ναροβάλ** (αγγλ. *Narowal*, παντζ./ουρντ. نارووال) είναι πόλη του Πακιστάν στην Επαρχία Παντζάμπ. Από μικρή πόλη με 15.298 κατοίκους το 1951, το Ναροβάλ είναι σήμερα μια πόλη με 130.692 κατοίκους στην απογραφή του 2023. Είναι η έδρα του ομώνυμου διοικητικού Διαμερίσματος Ναροβάλ. Το Ναροβάλ είναι κτισμένο στη δυτική όχθη του ποταμού Ράβι, που είναι ο Υδραώτης της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου (ο ένας από τους 5 μεγάλους ποταμούς που έδωσαν στο Πουντζάμπ την ονομασία του, από το σανσκριτικό *pañca-nada* = «πενταποταμία»)

Η πόλη ιδρύθηκε πριν από πολλούς αιώνες από έναν Τζατ, τον Μπάμπα Νάρο Μπάτζουα, στον οποίο οφείλει την ονομασία της. Μέχρι τον 20ό αιώνα το Ναροβάλ είχε πληθυσμό χωριού και η ανάπτυξή του άρχισε μετά την ολοκλήρωση της σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ δυτικού και ανατολικού Παντζάμπ.

Στα ανατολικά της πόλεως βρίσκεται ένας φημισμένος ναός των Σιχ, ο Γκουντβάρα Νταρμπάρ Σαχίμπ Καρταρπούρ.

## Παραπομπές


Ναροβαλ
Σαν Πωλ ιλ-Μπαχάρ

Το **Σαν Πωλ ιλ-Μπαχάρ** (μαλτ. *San Pawl il-Baħar*, αγγλ. *Saint Paul's Bay* / *St. Paul's Bay*), δηλαδή «Κόλπος του Αγίου Παύλου», είναι πόλη της Μάλτας στη βορειοανατολική ακτή του κυρίως νησιού. Αποτελεί κέντρο του εμπορίου και συνάμα του τουρισμού της Μάλτας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει γίνει επίσης η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, με πληθυσμό 32.042 κατοίκους, ενώ σημειώνεται ότι το καλοκαίρι αυξάνεται στις 60 χιλιάδες εξαιτίας του τουρισμού.

Το όνομα της πόλεως αποτελεί ευθεία αναφορά στο ναυάγιο του Αποστόλου Παύλου, όπως τεκμηριώνεται στις *[[Πράξεις των Αποστόλων]]*, στο Νησί του Αγίου Παύλου κοντά στην πόλη, κατά το ταξίδι του από την Παλαιστίνη προς στη Ρώμη. Το περιστατικό έθεσε τα θεμέλια του Χριστιανισμού στο νησί, καθώς ο Απόστολος παρέμεινε εκεί επί τριετία και κήρυξε τη χριστιανική πίστη.

## Παραπομπές


Σαν Πωλ ιλ-Μπιχαρ
Μπώμοντ (Τέξας)

Το **Μπώμοντ** (αγγλ. *Beaumont*) είναι πόλη του Τέξας στις ΗΠΑ, έδρα της Κομητείας Τζέφερσον. Το Μπώμοντ βρίσκεται στο νοτιοανατολικό Τέξας, 137 χιλιόμετρα ανατολικώς του Χιούστον (απόσταση μεταξύ των κέντρων των δύο πόλεων) και είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Νέιτσιζ. Το κέντρο της πόλεως απέχει εξάλλου 32 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από τα σύνορα με τη Λουιζιάνα και 45 χιλιόμετρα βόρεια από τη θάλασσα (Κόλπος του Μεξικού).

Με πληθυσμό 115.282 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2020, το Μπώμοντ είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του Τέξας. Η μητροπολιτική περιοχή του Μπώμοντ - Πορτ Άρθουρ, με 395.479 κατοίκους το 2020, ήταν η δέκατη μεγαλύτερη σε πλυθυσμό στο Τέξας και η 130ή σε όλες τις ΗΠΑ.

## Παραπομπές


Μπωμοντ
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Τέξας
Λαμνώνι Λασιθίου

Ο **Λαμνώνι** είναι ακατοίκητο σήμερα χωριό της Κοινότητος Ζίρου του δήμου Σητείας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.

Βρίσκεται 3 χιλιόμετρα ανατολικά της Ζίρου, στο δυτικό άκρο μικρής λεκάνης.

## Ιστορικά στοιχεία
Σε θέσεις στο Λαμνώνι έχουν βρεθεί νεολιθικά εργαλεία, υποδεικνύοντας την ύπαρξη οικισμού στην περιοχή, ενώ η μεγάλη συγκέντρωση θραυσμάτων στην κορυφή υψώματος ίσως υποδεικνύει τελετουργική χρήση ή την παρουσία κάποιας οχύρωσης. Κατά τους μεσομινωικούς και υστερομινωικούς χρόνους πιθανόν να υπήρχε με βάση τα ευρήματα οικισμός στη θέση του σημερινού χωριού. Σε κορυφή ανατολικά του χωριού έχει εντοπιστεί μικρό ιερό κορυφής. Κατά τους ελληνορωμαϊκούς χρόνους στη θέση του σημερινού χωριού υπήρχε χωριό. 

Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει το χωριό ως *Lamoni*. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *Lamnoni* με 211 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως *Lamnogni*. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Lamnoni με 29 υπόχρεους σε φόρο. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, όπως τη διέσωσε ο Ρόμπερτ Πάρσλεϊ, αναφέρεται ως Lamnoni με 8 μουσουλμανικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 το Λαμνώνι είχε αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό, με 99 κατοίκους. Όμως το 1903 αναφέρεται ως ακατοίκητον. Πιθανότατα οι κάτοικοί του το εγκατάλειψαν κατά τις σφαγές εναντίον μουσουλμάνων που έλαβαν χώρα στην επαρχία Σητείας το 1897. Στις απογραφές του ελληνικού κράτους αναφέρεται για πρώτη φορά το 1961, ως τμήμα της κοινότητας Ζίρου, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1997, όταν εντάχθηκε στο δήμο Λεύκης με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ενώ με το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2010 εντάχθηκε στον δήμο Σητείας.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Έλενα Πηλακούτα

Η **Ελένη (Έλενα) Πηλακούτα**, γεννημένη στις 5 Σεπτεμβρίου 2000 στη Λευκωσία, είναι Κύπρια αθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Διαθέτοντας ύψος 192 εκατοστά, αγωνίζεται ως σέντερ. Από τον Ιούνιο του 2025 αγωνίζεται με τα χρώματα της Θάντερ Μπάσκετ, ομάδα με έδρα την ιταλική πόλη Ματέλικα. Έχει διαγωνιστεί στις περισσότερες αναπτυξιακές εθνικές ομάδες της Κύπρου, ενώ μετρά από το 2018 και συμμετοχές με την Εθνική Γυναικών.

## Στατιστικά διεθνών διοργανώσεων
*Τελευταία ενημέρωση*: *28 Ιουλίου 2025*

#### Διοργανώσεις με την Εθνική Κύπρου
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Πηλακούτα παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς επίσημες διοργανώσεις με την Εθνική Κύπρου Γυναικών: 

#### Διοργανώσεις νέων με την Εθνική Κύπρου
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Πηλακούτα παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς νεανικές διοργανώσεις: 

#### Διασυλλογικές διοργανώσεις
Σύμφωνα με το αρχείο της FIBA, η Πηλακούτα παρουσίασε τις ακόλουθες επιδόσεις σε διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις: 

## Εξωαγωνιστική ζωή
Η Έλενα Πηλακούτα σπούδασε Ψυχολογία με αθλητική υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Eleni Pilakouta, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA. 
* Eleni Pilakouta, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της FIBA για τα Πρωταθλήματα 3x3. 
* Elena Pilakouta, στατιστικά στον ιστότοπο EuroBasket.com. 
* Eleni Pilakouta, στατιστικά στον ιστότοπο ProBallers.com. 
* Elena Pilakouta,  στατιστικά στον ιστότοπο FlashScore.com. 
* Elena Pilakouta,  στατιστικά στον ιστότοπο SofaScore.com. 
* Elena Pilakouta, στατιστικά στον ιστότοπο του ESPN για το γυναικείο κολλεγιακό πρωτάθλημα. 
* Elena Pilakouta, στατιστικά στον ιστότοπο του Sports-Reference.com για το γυναικείο κολλεγιακό πρωτάθλημα. 
* Elena Pilakouta, στατιστικά στον ιστότοπο του Πανεπιστημίου της Νεμπράσκα. 
* 
* 
* Έλενα Πηλακούτα, επίσημος λογαριασμός στο TikTok.
* Έλενα Πηλακούτα, επίσημος λογαριασμός στο YouTube.

Κατηγορία:Κύπριες καλαθοσφαιρίστριες
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Κύπρου 3x3 Open
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ενώσεως Νέων Αγίου Δομετίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες NCAA
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΣ Γιάννινα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Θάντερ Ματέλικα
Κατηγορία:Σέντερ
Ματ Στόουν

Ο **Μάθιου Ρίτσαρντ Στόουν** (γεννημένος στις 26 Μαΐου 1971) είναι Αμερικανός ηθοποιός, animator, συγγραφέας, παραγωγός και μουσικός. Είναι περισσότερο γνωστός για τη συνδημιουργία της σειράς κινουμένων σχεδίων για ενήλικες *[[South Park]]* (1997) και του μιούζικαλ *The Book of Mormon* (2011) με τον δημιουργικό του συνεργάτη Τρέι Πάρκερ. Ενδιαφερόμενος από μια καριέρα στον χώρο της ψυχαγωγίας σε νεαρή ηλικία, σπούδασε κινηματογράφο και μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερ, όπου γνώρισε τον Πάρκερ. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας τους, οι δυο τους δούλεψαν σε διάφορες ταινίες μικρού μήκους και πρωταγωνίστησαν στο μεγάλου μήκους μιούζικαλ, το *Cannibal! The Musical* (1993).

Ο Στόουν και ο Πάρκερ μετακόμισαν στο Λος Άντζελες και έγραψαν τη δεύτερη ταινία τους, το *Orgazmo* (1997). Πριν από την πρεμιέρα του, το *South Park* προβλήθηκε στο Comedy Central τον Αύγουστο του 1997 και έτυχε ευρέως διαδεδομένου επαίνου. Μετά την επιτυχία της σειράς, οι δυο τους σκηνοθέτησαν μια ταινία βασισμένη στη σειρά, *[[Το Παρκο της Τρελας]]* (1999), η οποία έτυχε θετικής υποδοχής από τους κριτικούς. Εκτός από το *South Park*, ο Στόουν έχει γράψει, κάνει την παραγωγή και πρωταγωνιστήσει στην σατιρική ταινία δράσης *Team America: World Police* (2004), καθώς και στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, το *The Book of Mormon* (2011), το οποίο, μετά από μακροχρόνιες καθυστερήσεις και χρόνια ανάπτυξης, έλαβε θετικές κριτικές.

Ο Στόουν έχει τιμηθεί με πολυάριθμες διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων πέντε βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης για το έργο του στο *South Park*, καθώς και τρία βραβεία Τόνυ και ένα βραβείο Grammy για το *The Book of Mormon.*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεοπτικοί παραγωγοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Αμερικανοί ιρλανδικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι
Κατηγορία:South Park
Ανίκιος Φαύστος

Ο **Ανίκιος Φαύστος** (λατ. *Anicius Faustus*, περ. 240 - μετά το 300 μ.Χ.), με πιθανό πλήρες όνομα «Σέξτος Ανίκιος Φαύστος Παυλινιανός» (*Sextus Anicius Faustus Paulinianus*) ή «Μάρκος Ιούνιος Καισόνιος Νικόμαχος Ανίκιος Φαύστος Παυλίνος» (*Marcus Junius Caesonius Nicomachus Anicius Faustus Paulinus*), ήταν Ρωμαίος συγκλητικός που διορίσθηκε ύπατος το έτος 298 μ.Χ..

Ως μέλος της *[[Γένος Ανικίων|Ανικίας Γενεάς]]*, ήταν πιθανώς γιος του Σέξτου Κοκκήιου Ανίκιου Φαύστου Παυλίνου, που ήταν έπαρχος (κυβερνήτης) της Αφρικής ως ανθύπατος, κατά τη δεκαετία 260-269. Σε αυτή την περίπτωση, ήταν εγγονός του Κουίντου Ανίκιου Φαύστου Παυλίνου. Υπήρξε *πάτρων* της πόλεως Ουζάππης (πιθανότατα το Κσουρ-Αμπντ-ελ-Μελέκ στη βόρεια Τυνησία).

Εάν ταυτίζεται με τον Φαύστο που αναγράφεται στον Μέγα Βωμό του Ηρακλέους στη Ρώμη, τότε υπηρέτησε ως *[[Πραίτορας|*πραίτωρ κατά την πόλιν*]] (*Praetor urbanus*, ελλην. «αστυδίκης») στις αρχές της σταδιοδρομίας του. Αργότερα διορίσθηκε ύπατος *suffect*, ίσως κατά τη δεκαετία 270-279 και τέλος ύπατος μαζί με τον [[Βίριος Γάλλος|Βίριο Γάλλο]] το 298. Μετά τη θητεία του ως υπάτου, ο Ανίκιος Φαύστος διορίσθηκε [[Πολίαρχος]] της Ρώμης, θέση στην οποία υπηρέτησε από το 299 μέχρι την 1η Μαρτίου του 300 μ.Χ..

Εικάζεται ότι ο Ανίκιος Φαύστος νυμφεύθηκε την αρχόντισσα Αμνία Δημητριάδα (*Amnia Demetrias*), θυγατέρα του Τίτου Φλάβιου Στασικλέους Μητροφάνους και της Κλαυδίας Καπιτωλίνας σύμφωνα με τον [[Κριστιάν Σετιπανί]]. Μαζί της απέκτησε πιθανώς τουλάχιστον δύο γιους: τον [[Άμνιος Ανίκιος Ιουλιανός|Άμνιο Ανίκιο Ιουλιανό]], ύπατο το [[322]], και τον [[Σέξτος Ανίκιος Παυλίνος|Σέξτο Ανίκιο Παυλίνο]], ύπατο το 325 μ.Χ..


==Πηγές==
* [[André Chastagnol|Chastagnol, André]]: *Les Fastes de la Prefecture de Rome au Bas-Empire*, 1962
* Martindale, J.R. και Jones, A. H.M.: *The Prosopography of the Later Roman Empire'', τόμ. I: 260-395 μ.Χ., Cambridge University Press, 1971
* O Πάπυρος της Οξυρρύγχου P.Mich 9 547, μια απόδειξη για την ενοικίαση ενός μαστιγιοφόρου, αναφέρει τον Ανίκιο Φαύστο (και τον Βίριο Γάλλο) ως υπάτους και φέρει ημερομηνία που ανάγεται στο σημερινό ημερολόγιο στην 6η Σεπτεμβρίου 298.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα
Κατηγορία:Ύστεροι Ρωμαϊκοί Αυτοκρατορικοί πολιτικοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Πολίαρχοι Ρώμης
Αλεξανδρής

Το ελληνικό επώνυμο **Αλεξανδρής** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αλεξανδρής (αγωνιστής του 1821), επώνυμο 19 καταγεγραμμένων αγωνιστών στην Ελληνική Επανάσταση του 1821
* Αλέξης Αλεξανδρής (γενν. 1968), ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής ποδοσφαίρου, γνωστός και ως Αλέκος Αλεξανδρής
* Απόστολος Αλεξανδρής (1879-1961), πολιτικός, βουλευτής Καρδίτσας, υπουργός και πρεσβευτής, αλλά και συνεργάτης των Ναζί επί Κατοχής
* Βαγγέλης Αλεξανδρής (γενν. 1951), καλαθοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής του αθλήματος
* Βαγγέλης Αλεξανδρής (20ός α), ηθοποιός του θεάτρου
* Γεώργιος Αλεξανδρής (18ος-19ος αι.), πλοιοκτήτης και πρόκριτος από την Ύδρα, με δράση στην τελευταία προεπαναστατική περίοδο
* Γεώργιος Αλεξανδρής (1900-1987), υποπτέραρχος και για λίγο υπουργός Αεροπορίας
* Δημήτρης Αλεξανδρής (γενν. 1970), ηθοποιός του κινηματογράφου
* Ευστάθιος Αλεξανδρής (1921-2013),  πολιτικός που διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης και Εμπορικής Ναυτιλίας τη δεκαετία του 1980
* Κωνσταντίνος Αλεξανδρής (1894-1976), αντιναύαρχος και συγγραφέας
Γιαννάτος

Το ελληνικό επώνυμο **Γιαννάτος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Μιχάλης Γιαννάτος (1941-2013), ηθοποιός
* Νίκος Γιαννάτος (γενν. 1955), τραγουδιστής, τραγουδοποιός και μουσικός
* Σπύρος Γιαννάτος (1918-1991), δημοσιογράφος και συγγραφέας

## Δείτε επίσης
* Γιαννάτου
Μπελαίρ

Το **Μπελαίρ** (αγγλ. *Bellaire*) είναι πόλη του Τέξας στις ΗΠΑ, που βρίσκεται εντός της μητροπολιτικής περιοχής του Χιούστον και ουσιαστικά αποτελεί προάστιό του. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, το Μπελαίρ είχε πληθυσμό 17.202 κατοίκους. Το Μπελαίρ είναι γνωστό ως περιοχή σχεδόν αμιγούς κατοικίας, αλλά υπάρχουν και γραφεία κατά μήκος της οδού Interstate 610. Απέχει 12 χιλιόμετρα δυτικά-νοτιοδυτικά από το κέντρο του Χιούστον.

Το Μπελαίρ ιδρύθηκε το 1908 από τον Γουίλιαμ Ράιτ Μπόλντγουιν (*William Wright Baldwin*), πρόεδρο της εταιρείας South End Land Company, πάνω σε έδαφος του ράντσου του Γουίλιαμ Μαρς Ράις, το οποίο είχε έκταση 38,24 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ η έκταση της σημερινής πόλεως είναι μόνο 9,32 τετρ. χιλιόμετρα.

## Παραπομπές


Μπελαιρ
Τακόμα Παρκ

Το **Τακόμα Παρκ** (αγγλ. *Takoma Park*) είναι πόλη στην πολίτεία Μέριλαντ των ΗΠΑ, που βρίσκεται στην Κομητεία Μοντγκόμερι, και ταυτοχρόνως αποτελεί προάστιο της πρωτεύουσας της χώρας, της Ουάσινγκτον, βορειοανατολικά από το κέντρο της, και μέρος της Μητροπολιτικής περιοχής της. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, το Τακόμα Παρκ είχε πληθυσμό 17.629 κατοίκους.

Το Τακόμα Παρκ ιδρύθηκε ως ένα από τα πρώτα προσχεδιασμένα «βικτωριανά προάστια» το 1883 από τον μεσίτη Μπέντζαμιν Φράνκλιν Γκίλμπερτ, ο οποίος διετέλεσε και ο πρώτος ιστορικά δήμαρχός του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος του δήμου

Κατηγορία:Ουάσινγκτον (Περιφέρεια της Κολούμπια)
Κατηγορία:Πόλεις του Μέριλαντ
Easy listening

**Easy listening** (συμπεριλαμβανομένης της **mood music**') είναι ένα μουσικό είδος  και ραδιοφωνικό φορμάτ που ήταν πιο δημοφιλές από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1970. Σχετίζεται με τη μουσική middle of the road (MOR)  και περιλαμβάνει οργανικές ηχογραφήσεις στάνταρ, επιτυχιών, μη-ροκ φωνητικά και οργανικές διασκευές επιλεγμένων δημοφιλών ροκ τραγουδιών. Επικεντρώνεται κυρίως σε μουσική που προηγείται της εποχής του rock and roll, χαρακτηριστικά σε μουσική από τις δεκαετίες του 1940 και του 1950. Διαφοροποιείται από το κυρίως οργανικό φορμάτ beautiful music από την ποικιλία των στυλ του, συμπεριλαμβανομένου ενός ποσοστού φωνητικών, ενορχηστρώσεων και ρυθμών που ταιριάζουν σε διάφορα μέρη της ώρας εκπομπής.

Η μουσική easy listening συχνά συγχέεται με τη lounge μουσική, αλλά ενώ ήταν δημοφιλής σε μερικούς από τους ίδιους χώρους, προοριζόταν να ακούγεται για απόλαυση και όχι ως ήχος υποβάθρου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Borgerson, Janet and Jonathan Schroeder (2017). *Designed for Hi-Fi Living: The Vinyl LP in Midcentury America*. Cambridge, Mass.: MIT Press. .

Κατηγορία:Μουσικά είδη
Συριακός Εθνικός Στρατός

O **Συριακός Εθνικός Στρατός** **(SNA)** γνωστός και ως **Τουρκο-υποστηριζόμενος Ελεύθερος Συριακός Στρατός (TFSA)** ήταν στρατιωτική παράταξη κατά τον Συριακό Εμφύλιο, που αποτέλεσε μαριονέτα της Τουρκίας διατηρώντας σχέσεις με την Μουσουλμανική Αδελφότητα και κράτη όπως το Κατάρ.

Μετά την τουρκική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία το 2016, ιδρύθηκε με την υποστήριξη της Τουρκίας μια άτυπη ομάδα Αράβων και Τουρκμένων με την ονομασία «*Ελεύθερος Συριακός Στρατός»* με επίγεια υποστήριξη οργανωμένου στρατού, που υποστηριζόταν από την τουρκική αεροπορία. Στον στρατό αυτό, ενσωματώθηκε το μεγαλύτερο τμήμα του τότε Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Η ομάδα συνεργαζόταν στενά με τουρκικά στρατεύματα στη Συρία και κατόπιν έλαβε την ονομασία Συριακός Εθνικός Στρατός ή Τουρκο-υποστηριζόμενος Ελεύθερος Συριακός Στρατός.

Υπολείμματα του στρατού επί του παρόντος βρίσκονται στα τουρκικά κατεχόμενα εδάφη της βόρειας Συρίας.

## Παραπομπές
Πρόβα τζενεράλε

[μικρογραφία| Ο [σκηνοθέτης μιλάει με τον θίασο στην πρόβα τζενεράλε της *Χιονάτης*]]
Η **πρόβα τζενεράλε** ή **γενική πρόβα** ή **γενική δοκιμή** είναι μια πρόβα που λαμβάνει χώρα λίγο πριν από την πρώτη παράσταση, όπου οι ηθοποιοί ή/και οι μουσικοί ερμηνεύουν κάθε λεπτομέρεια της παράστασης. Η πρόβα τζενεράλε είναι συχνά η τελευταία πρόβα πριν από την πρεμιέρα.   

Σε μια θεατρική παράσταση, τα μέλη του καστ φορούν τα κοστούμια τους και ενδέχεται να χρησιμοποιούν σκηνικά αντικείμενα. Τα σενάρια δεν συνηθίζεται να χρησιμοποιούνται από τους ηθοποιούς, ενώ ο διευθυντής σκηνής και ο σκηνοθέτης συνήθως συνεχίζουν να χρησιμοποιούν σενάρια τόσο πρόβες τζενεράλε όσο και στις ίδιες τις παραστάσεις.

Σε μια μουσική παράσταση, στην πρόβα τζενεράλε δεν φοριούνται απαραίτητα τα επίσημα ρούχα της συναυλίας (όπως σμόκιν και φορέματα). Στη μουσική, η πρόβα τζενεράλε είναι η τελευταία πρόβα πριν από την παράσταση.  Οι αρχικές πρόβες συχνά περιλαμβάνουν την επεξεργασία απαιτητικών τμημάτων ή κομματιών, αλλά στην πρόβα τζενεράλε, το ή τα κομμάτια συνήθως παίζονται ολόκληρα.

Σε μια χορευτική παράσταση, η πρόβα τζενεράλε είναι η τελευταία πρόβα λίγο πριν από την ζωντανή παράσταση. Είναι μια πρόβα που διεξάγεται σαν να επρόκειτο για κανονική παράσταση για να διασφαλιστεί η τελειότητα στο τελικό αποτέλεσμα. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Oδηγίες για την παρουσίαση ενός μουσικοθεατρικού έργου
Κατηγορία:Παραστατικές τέχνες
Κατηγορία:Θέατρο
Αντιφάνης ο Αργείος

Ο **Αντιφάνης ο Αργείος** (αρχ.ελλ. *Ἀντιφάνης ὁ Ἀργεῖος*, 5ος-4ος αι. π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης, και συγκεκριμένα ανδριαντοποιός «εξαίρετος», από το Άργος. Ήταν μαθητής του Περικλύτου και δάσκαλος του Κλέωνος. Επειδή ο Κλέων άκμασε περί το 380 π.Χ., μπορούμε να τοποθετήσουμε χρονικώς τον Αντιφάνη περί το 400 π.Χ.. Ο Παυσανίας αναφέρει αρκετά έργα του που βρίσκονταν στους Δελφούς. Από αυτά ξεχώριζαν ιδίως ένα τεράστιο ορειχάλκινο άλογο που αφιέρωσαν οι Αργείοι στους Δελφούς για τη νίκη τους στη Θυρέα (414 π.Χ.) και δύο ανδριάντες των Διοσκούρων. Γενικώς ο Αντιφάνης ειδικευόταν στα χάλκινα και ορειχάλκινα έργα (*χαλκοπλάστης*).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αντιφάνης» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 125

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Αντιφάνης ο Βεργαίος

Ο **Αντιφάνης ο Βεργαίος** ή **Αντιφάνης ο Νεότερος** (αρχ.ελλ. *Ἀντιφάνης ὁ Βεργαῖος*, 4ος αι. π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας συγγραφέας από τη Βέργη της ανατολικής Μακεδονίας, ο οποίος έζησε στην Αθήνα. Είναι γνωστός για το βιβλίο του *Ἄπιστα*. Στο έργο του *[[Γεωγραφικά]]* ο Στράβων τον χαρακτηρίζει «απατεώνα», επειδή ο Αντιφάνης ήθελε να πιστέψει ο αναγνώστης όλα όσα αναφέρει στο παραπάνω έργο ως αληθινά, ενώ στην πραγματικότητα αυτό περιείχε πολλά ψέματα. Στο ίδιο κεφάλαιο ωστόσο των *Γεωγραφικών* ο Στράβων επιτίθεται και κατά της αξιοπιστίας του Πυθέως και του Ευημέρου. Το ρήμα της αττικής διαλέκτου *βεργαΐζειν* προέκυψε από τον τόπο καταγωγής του Αντιφάνους και αναφέρεται σε αυτόν: σημαίνει την αφήγηση απίστευτων ιστοριών. Επίσης ο Αντιφάνης συνέγραψε ένα έργο με θέμα τις εταίρες. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Αντιφάνη τον Αργείο, όπως έγινε από κάποιους αρχαίους συγγραφείς.

## Τα ''Ἄπιστα''
Τα *Ἄπιστα* (δηλαδή τα «απίστευτα») θεωρούνται το κυριότερο έργο του Αντιφάνους, το οποίο οδήγησε στον χαρακτηρισμό του ως «απατεώνα» από τον Στράβωνα. Μεταξύ πολλών άλλων, ο Αντιφάνης αναφέρει στο έργο αυτό το αρχαίο ελληνικό ομαδικό παιχνίδι *ἐπίσκυρος* ή *φαινίνδα*, που πιστεύεται ότι είναι η πρώτη ίσως καταγραφή ενός παιχνιδιού που έμοιαζε με το σημερινό ποδόσφαιρο στην ευρωπαϊκή ιστορία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αντιφάνης» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 125

Αντιφανης Βεργαι
Ζυλ Αντλέρ

Ο **Ζυλ Αντλέρ** (γαλλ. *Jules Adler*, 8 Ιουλίου 1865 &ndash; 11 Ιουνίου 1952) ήταν Γάλλος ζωγράφος, που γεννήθηκε στην κωμόπολη Λυξέιγ-λε-Μπαιν και πέθανε στην πόλη Νοζάν-συρ-Μαρν. Ο Αντλέρ επονομάσθηκε «ο ζωγράφος των ταπεινών» (*le peintre des humbles*) από τον Λουί Βωσέλ, διότι τα θέματα των έργων του ήταν συνήθως οι σκληρά εργαζόμενοι και οι εργασίες τους, αλλά και οι απεργίες τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αντλέρ Ιούλιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 131

Αντλερ, Ζυ
Αντλερ, Ζυ
Αντιφώνησις

Με τον συντομευμένο τίτλο ***Αντιφώνησις*** αναφέρεται ένα έργο του Αθανασίου του Παρίου, το οποίο εξέδωσε με το ψευδώνυμο «Ναθαναήλ Νεοκαισαρεύς» το έτος 1802, και στην Τεργέστη το 1803. Σε αυτό, ο Άγιος Αθανάσιος επιτίθεται κατά των ιδεών του δυτικοευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Ο πλήρης τίτλος του είναι ο εξής:

*Αντιφώνησις προς τον παράλογον ζήλον των από Ευρώπης ερχομένων φιλοσόφων, δεικνύουσα ότι μάταιος και ανόητος είναι ο ταλανισμός οπού κάμνουσι του Γένους μας και διδάσκουσα ποια είναι η όντως και αληθινή φιλοσοφία. Τούτοις προσετέθη και παραίνεσις ωφελιμωτάτη προς τους αδεώς πέμποντας τους υιούς των εις την Ευρώπην χάριν πραγματείας* — Αμφότερα σχεδιασθέντα και συντεθέντα παρά Ναθαναήλ, Νεοκαισαρέως.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 6, σελ. 129

Αντιφωνησ
Ταμπού (τηλεοπτική σειρά)

***Ταμπού*** είναι ελληνική δραματική τηλεοπτική σειρά παραγωγής 2024-2025, που δημιουργήθηκε από τη Βάνα Δημητρίου, τον Ανδρέα Γεωργίου και τον Κούλλη Νικολάου, και προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 29 Σεπτεμβρίου 2024  και ολοκληρώθηκε στις 21 Μαΐου 2025.

## Πλοκή
Με φόντο την ατμοσφαιρική πόλη των Ιωαννίνων, το "Ταμπού" ξετυλίγει το κουβάρι μιας σκοτεινής υπόθεσης δολοφονίας. Ένα πτώμα ανασύρεται από τα παγωμένα νερά της λίμνης και μια σειρά από συνταρακτικά γεγονότα φέρνουν τους πρωταγωνιστές αντιμέτωπους με τους φόβους και τις ανησυχίες τους. Στο επίκεντρο της ιστορίας της καινούριας σειράς του MEGA, βρίσκεται η οικογένεια Καρτάλη. Τέσσερα αδέρφια, τελείως διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά πολύ αγαπημένα. Μοιράζονται ένα ένοχο μυστικό, ένα ανομολόγητο ταμπού από το παρελθόν που παραμένει ανοιχτή πληγή μέχρι σήμερα. Στο περιβάλλον της οικογένειας, αγαπημένοι φίλοι, ορκισμένοι εχθροί και μια μεγάλη παρέα νέων φοιτητών που εξερευνά τη ζωή και τον έρωτα με την ορμή, αλλά και την άγνοια των νεανικών χρόνων.

## Διανομή

## Επισκόπηση σειράς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Α.Ο. Λαύρα Αργυρούπολης

Ο **Αθλητικός Όμιλος Λαύρα Αργυρούπολης** ιδρύθηκε το 1973 στην ομώνυμη συνοικία της Αργυρούπολης και είναι ποδοσφαιρικό ερασιτεχνικό σωματείο που αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μωβ και το λευκό. Τη σεζόν 2024–25 μάλιστα πέτυχε για πρώτη φορά στην ιστορία της την άνοδο στην Α΄ κατηγορία.

## Ίδρυση
thumb|left|100px|Παλαιότερο έμβλημα της Λαύρας
Ιδρυτές του συλλόγου ήταν ο Κώστας Παγούδης, ο Γιώργος Κωνσταντίνου και ο Γιώργος Παναγόπουλος, ο οποίος μάλιστα πρότεινε και το όνομα **Λαύρα** θέλοντας να τιμήσει την Αγία Λαύρα , την μονή όπου άναψε η σπίθα της Ελληνικής επανάστασης , η οποία βρίσκεται στα Καλάβρυτα που ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα του. Αξιοσημείωτη και η βοήθεια από τον Σωκράτη Μητσόπουλο και τον Κώστα Γεωργαλά. 

Σύμφωνα με το καταστατικό του συλλόγου, ο σύλλογος ιδρύθηκε και επισήμως στις 30 Μαΐου 1973 έπειτα από γενική συνέλευση στην Αργυρούπολη, στην οποία μετείχαν και υπέγραψαν τα πρώτα 23 μέλη του.

## Αγωνιστική πορεία
Για την μεγαλύτερη περιοδο της ιστορίας της, η Λαύρα ήταν ένας σύλλογος που κυμαίνονταν μεταξύ της Β΄ και της Γ΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Αθηνών. 

Αυτό άλλαξε την αγωνιστική περίοδο 2024–25, κατά την οποία η Λαύρα καταφέρνει να τερματίσει 2η στον 2ο όμιλο της Β΄ κατηγορίας πίσω από την Αλσούπολη για να κερδίσει την άνοδο στην Α΄ κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία της.

## Διοίκηση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1973
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1973
Σέβη Βολουδάκη

Η **Σεβαστή (Σέβη) Βολουδάκη** ( 4 Απριλίου 1978) είναι Ελληνίδα δικηγόρος και πολιτικός της Νέας Δημοκρατίας, που υπηρετεί ως υφυπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου από τον Μάρτιο του 2025 στη δεύτερη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Είναι βουλευτής Χανίων με τη Νέα Δημοκρατία από το 2023.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε  το 1977, από την Μαρία και τον Αναστάσιο Αμανατίδη. Έχει καταγωγή από την Μικρά Ασία. Σπούδασε Νομική στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) απ' όπου έλαβε πτυχίο το 1999. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών, στο ΑΠΘ και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, πάνω στις πολιτικές επιστήμες, το διεθνές δίκαιο και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος (PhD) πάνω στο Δίκαιο του Ανταγωνισμού από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Εργάστηκε ως νομική σύμβουλος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Υπουργείο Ανάπτυξης (2004-2005), ως νομική συνεργάτης της Ελληνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού (2005–2020), καθώς και ως  δικηγόρος. Είναι συνιδρύτρια της ΜΚΟ Women Act από το 2017.

### Προσωπική ζωή
Το 2006 παντρεύτηκε τον Μανούσο Βολουδάκη (μετέπειτα βουλευτή Χανίων και διατελέσαντα υφυπουργό) με τον οποίον απέκτησαν μαζί 3 παιδιά και έκτοτε διαμένει μόνιμα στα Χανιά. Ο σύζυγός της απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 2023 σε ηλικία 56 ετών από καρκίνο.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2023  κατήλθε υποψήφια βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Χανίων και εξελέγη δεύτερη στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας, λαμβάνοντας 14.610 σταυρούς προτίμησης. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Ιουνίου 2023.

Κατά τον ανασχηματισμό της 14ης Μαρτίου 2025, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο της υφυπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου στη δεύτερη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες πολιτικοί
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων
Κατηγορία:Πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Giovinezza

Η Giovinezza (στα Ελληνικἀ: Νεολαία) ήταν ο de facto εθνικός ύμνος του Βασιλείου της Ιταλίας κατά την περίοδο εξουσίας του Φασιστικού κόμματος (1922-1943). Επιπλέον αποτέλεσε ύμνος της Ιταλικής Κοινωνικής Δημοκρατίας. Συντέθηκε από τον Τζουζέπε Μπλανκ το 1909 με την ονομασία Il Commiato.
μικρογραφία|Νοτογραφία της

## Ιστορία του Τραγουδιού
μικρογραφία|Ηχιτικό της
H  απέκτησε φήμη όταν οι Υποστηρικτές του Μουσολίνι την τραγουδούσαν στην πορεία προς την Ρώμη. Έπειτα έμεινε γνωστή ως το τραγούδι σύμβολο του Ιταλικού Φασισμού.

Το 1921 ο Μουσολίνι ανέθεσε στον  να γράψει νέους στίχους οι οποίοι θα παραμείνουν οι επίσημοι στίχοι του τραγουδίου μεχρι το 1943

## Στίχοι

### Στίχοι του 1921

### Στίχοι του 1924

### Στίχοι του 1943 (Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία)

## Πηγές

* https://www.brianjgriffith.com/interwarcrisis/giovinezza-1924/#
* https://musicbrainz.org/work/0bcd6baf-a0e0-43b7-b8c5-99aeca35a7f3?utm
* https://patrimonio.archivioluce.com/luce-web/detail/IL5000011499/2/mussolini-visita-i-campo-dux-mussolini-al-concorso-dux-degli-avanguardisti-roma.html?startPage=0&jsonVal={%22jsonVal%22:{%22query%22:&#x5B;%22Giovinezza%22&#x5D;,%22fieldDate%22:%22dataNormal%22,%22_perPage%22:20

## Επιπλέον

* https://en.wikipedia.org/wiki/Giovinezza
* https://anthems.fandom.com/wiki/Giovinezza?