Εκλογές στις Νήσους του Σολομώντα

Οι **Νήσοι του Σολομώντα** εκλέγουν σε εθνικό επίπεδο ένα κοινοβούλιο. Το κοινοβούλιο αποτελείται από 50 μέλη και τα μέλη του εκλέγονται για τετραετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες. Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Απρίλιο του 2019.

## Πρόσφατες εκλογές (2024)

## Προηγούμενες εκλογές
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1965, 1967, 1970, 1973, 1976, 1980, 1984, 1989, 1993, 1997, 2001, 2006, 2010, 2014, 2019 και 2024.

Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στα Νησιά του Σολομώντα για πρώτη φορά στις 7 Απριλίου 1965.
### 1965
## Ιστορικό
Το 1960 ιδρύθηκε ένα Νομοθετικό Συμβούλιο που αποτελείτο εξ ολοκλήρου από διορισμένα μέλη. Από τα 21, μόνο τα έξι ήταν κάτοικοι των Νησιών του Σολομώντα. Μετά από μια Λευκή Βίβλο το 1963, το Βρετανικό Συμβούλιο του Θρόνου ενέκρινε ένα νέο σύνταγμα για τα Βρετανικά Νησιά του Σολομώντα στις 25 Σεπτεμβρίου 1964, αντικαθιστώντας το σύνταγμα του 1960. Στις 4 Νοεμβρίου η Βουλή του Ηνωμένου Βασιλείου ψήφισε το *British Solomon Islands Order*, το οποίο έθεσε σε ισχύ το τμήμα 31, που αφορούσε τη διεξαγωγή εκλογών πριν τεθεί σε ισχύ το υπόλοιπο σύνταγμα την 1η Φεβρουαρίου 1965.

## Εκλογικό σύστημα
Το νέο σύνταγμα προέβλεπε ένα Νομοθετικό Συμβούλιο 22 εδρών, αποτελούμενο από τον Κυβερνήτη, έντεκα δημόσιους υπαλλήλους, δύο μέλη που διορίζονταν από τον Ύπατο Αρμοστή και οκτώ αιρετά μέλη. Από τα αιρετά μέλη, τρία εκπροσωπούσαν την επαρχία Μαλάιτα, δύο την Κεντρική Περιφέρεια, ενώ η Ανατολική Περιφέρεια, η Δυτική Περιφέρεια και η Χονιάρα είχαν από έναν εκπρόσωπο η καθεμία.

Αν και ο εκπρόσωπος της Χονιάρα εκλεγόταν απευθείας με καθολική ψηφοφορία (με την ηλικία ψήφου να έχει οριστεί στα 21 έτη), τα υπόλοιπα επτά μέλη εκλέγονταν από εκλογικά σώματα. Τα σώματα αυτά αποτελούνταν από εκλεγμένους τοπικούς συμβούλους, με ένα μέλος ανά 500 κατοίκους της εκλογικής περιφέρειας. Όπου ο αριθμός των εκλεγμένων συμβούλων ήταν ανεπαρκής, οι σύμβουλοι μπορούσαν να εκλέξουν επιπλέον μέλη με μυστική ψηφοφορία. Τα σώματα στη συνέχεια εξέλεγαν τα μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου. Χρησιμοποιούνταν προκαταρκτικές ψηφοφορίες για την εξάλειψη του υποψηφίου με τη χαμηλότερη βαθμολογία μέχρι να μείνουν μόνο δύο, οπότε ο υποψήφιος που συγκέντρωνε την πλειοψηφία των ψήφων εκλεγόταν.

### 1967
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στα Νησιά του Σολομώντα μεταξύ των μέσων Μαΐου και των μέσων Ιουνίου του 1967.

Την εποχή των εκλογών του 1965, το Νομοθετικό Συμβούλιο είχε 22 μέλη: τον Κυβερνήτη, 11 «επίσημα» μέλη (δημόσιοι υπάλληλοι) και 10 «ανεπίσημα» μέλη, εκ των οποίων επτά εκλέγονταν από περιφερειακά συμβούλια, δύο διορίζονταν από τον Κυβερνήτη και ένας εκλεγόταν απευθείας στη Χονιάρα.

Πριν από τις εκλογές του 1967, η σύνθεση του Συμβουλίου αυξήθηκε σε 29 μέλη, με τρία *ex officio* μέλη, δώδεκα επίσημα και δεκατέσσερα αιρετά μέλη. Δεκατρία από τα αιρετά μέλη εκλέχτηκαν απευθείας, ενώ η έδρα των Εξωτερικών Νησιών του Ανατολικού Τομέα εκλέχτηκε έμμεσα από ένα εκλογικό σώμα.

Από τους 64.033 πιθανούς ψηφοφόρους, μόνο 39.101 εγγράφηκαν για να ψηφίσουν, από τους οποίους ψήφισαν 17.689 (45%).

### 1970
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1970, οι πρώτες για το νέο Κυβερνητικό Συμβούλιο. Οι περισσότεροι υποψήφιοι έθεσαν υποψηφιότητα ως ανεξάρτητοι.

Το νέο Κυβερνητικό Συμβούλιο αποτελείτο από δεκαεπτά αιρετά μέλη (από δεκατέσσερα στο Νομοθετικό Συμβούλιο), έξι δημόσιους υπαλλήλους (μείωση από δώδεκα) και τρία *ex officio* μέλη. Ήταν η πρώτη φορά που ένα νομοθετικό σώμα των Νησιών του Σολομώντα είχε εκλεγμένη πλειοψηφία. Το Συμβούλιο επρόκειτο να προεδρεύεται από τον Ύπατο Αρμοστή για τον Δυτικό Ειρηνικό.

Αντί να εισαχθεί κοινοβουλευτική κυβέρνηση, το νέο σύνταγμα προέβλεπε κυβέρνηση με επιτροπές, η οποία θεωρήθηκε πιο σύμφωνη με τη μελανησιακή κουλτούρα της επίτευξης συμφωνίας με συναίνεση και όχι με πλειοψηφική ψήφο. Το Κυβερνητικό Συμβούλιο είχε πέντε επιτροπές, οι οποίες ήταν υπεύθυνες για τις Επικοινωνίες και τα Έργα, την Παιδεία και την Κοινωνική Πρόνοια, τα Οικονομικά, την Υγεία και τις Εσωτερικές Υποθέσεις, καθώς και τους Φυσικούς Πόρους.

### 1973
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 22 Μαΐου και 12 Ιουνίου 1973. Τον επόμενο χρόνο, ο Σόλομον Μαμάλονι του Λαϊκού Προοδευτικού Κόμματος έγινε ο πρώτος επικεφαλής υπουργός.
## Εκλογικό σύστημα
Το Κυβερνητικό Συμβούλιο διευρύνθηκε από 26 σε 33 έδρες πριν από τις εκλογές. Από τα 33 μέλη, τα 24 εκλέγονταν σε μονομελείς εκλογικές περιφέρειες (από δεκαεπτά που ήταν προηγουμένως) και εννέα διορίζονταν, συμπεριλαμβανομένων τριών *ex officio* μελών. Το μέλος που εκπροσωπούσε τα Εξωτερικά Νησιά του Ανατολικού Τομέα εκλέχθηκε απευθείας για πρώτη φορά, καθώς προηγουμένως εκλεγόταν από ένα εκλογικό σώμα, αν και το δικαίωμα ψήφου στα νησιά ήταν περιορισμένο στους άνδρες από τους τοπικούς φύλαρχους.

## Προεκλογική εκστρατεία
Συνολικά 118 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 24 εκλεγμένες έδρες. Η προεκλογική εκστρατεία στη Χονιάρα αναφέρθηκε ότι ήταν ασυνήθιστα έντονη, με αφίσες να σκίζονται και αρκετές καταγγελίες να γίνονται στην αστυνομία. Μόνο ένα πολιτικό κόμμα, το Solomons United National Party του David Kausimae, συμμετείχε στις εκλογές.

## Αποτελέσματα
Μόνο έξι από τους βουλευτές που εξελέγησαν στις εκλογές του 1970 επανεξελέγησαν, και μόνο ένα μέλος του Solomons United National Party. Η προσέλευση των ψηφοφόρων κυμάνθηκε από 42% στη Χονιάρα έως 82%.

### 1976
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 22 Ιουνίου 1976. Αν και συμμετείχαν τρία πολιτικά κόμματα (το Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα και το Μελανησιακό Κόμμα Δράσης), η Ανεξάρτητη Ομάδα αναδείχθηκε ως η μεγαλύτερη ομάδα στη Νομοθετική Συνέλευση και εξέλεξε τον Πίτερ Κενιλορέα ως επικεφαλής υπουργό.

### 1980
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 6 Αυγούστου 1980. Ήταν οι πρώτες από την ανεξαρτησία που είχε κερδηθεί δύο χρόνια νωρίτερα. Το Ενωμένο Κόμμα των Νησιών του Σολομώντα, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Πίτερ Κενιλορέα, αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας 16 από τις 38 έδρες. Μετά τις εκλογές, ο Κενιλορέα επανεξελέγη πρωθυπουργός.
Συνολικά 241 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 38 έδρες.
Περίπου τα δύο τρίτα των εν ενεργεία βουλευτών έχασαν τις έδρες τους. Το αποτέλεσμα των εκλογών στη Δυτική Χονιάρα ακυρώθηκε από την Εκλογική Επιτροπή, αφού το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο νικητής υποψήφιος Μπεν Γκέιλ είχε διαπράξει εκλογικές παραβάσεις. Η επαναληπτική εκλογή διεξήχθη τον Αύγουστο του 1981 και κερδήθηκε από τον Γκόρντον Μπίλι Γκάτου του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος έλαβε 681 ψήφους έναντι 290 για τον Frank Saemala του SIUP και 245 για την Λίλι Ογκατίνα Ποζνάσκι, η οποία ήταν ανεξάρτητη υποψήφια.

### 1984
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν  στις 24 Οκτωβρίου 1984. Συνολικά 230 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις εκλογές, το αποτέλεσμα των οποίων ήταν η νίκη για το Ενωμένο Κόμμα των Νησιών του Σολομώντα, το οποίο κέρδισε 13 από τις 38 έδρες.
Δεκαοκτώ εν ενεργεία βουλευτές έχασαν τις έδρες τους, συμπεριλαμβανομένων οκτώ υπουργών.
### 1989
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 22 Φεβρουαρίου 1989. Συνολικά 257 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις εκλογές, το αποτέλεσμα των οποίων ήταν η νίκη για το Κόμμα Λαϊκής Συμμαχίας, το οποίο κέρδισε 11 από τις 38 έδρες.

### 1993

Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στα Νησιά του Σολομώντα στις 26 Μαΐου 1993. Ένας αριθμός ρεκόρ, συνολικά 280 υποψήφιοι, διεκδίκησαν έδρες στις εκλογές, το αποτέλεσμα των οποίων ήταν η νίκη για το νέο κόμμα Κόμμα Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, Συμφιλίωσης και Προόδου των Νησιών του Σολομώντα (SIGNUR). Ωστόσο, απέτυχε να κερδίσει την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, και ο ηγέτης του, Σόλομον Μαμάλονι, ηττήθηκε στις εκλογές για την πρωθυπουργία από τον Φράνσις Μπίλι Χίλι.

### 1997
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 6 Αυγούστου 1997. Συνολικά 350 υποψήφιοι που εκπροσωπούσαν εννέα κόμματα διεκδίκησαν τις εκλογές, το αποτέλεσμα των οποίων ήταν η νίκη για το Εθνικό Κόμμα Ενότητας και Συμφιλίωσης των Νησιών του Σολομώντα (SINURP), το οποίο κέρδισε 21 από τις 50 έδρες. Ωστόσο, ο Μπαρτόλομιου Ουλουφαάλου, ηγέτης του Φιλελεύθερου Κόμματος, εξελέγη πρωθυπουργός από το Κοινοβούλιο, νικώντας τον ηγέτη του SINURP, Σόλομον Μαμάλονι.

### 2001
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 5 Δεκεμβρίου 2001. Το Κόμμα Λαϊκής Συμμαχίας κέρδισε τις περισσότερες έδρες και ο ηγέτης του, Άλαν Κεμακέζα, έγινε πρωθυπουργός.

### 2006
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 5 Απριλίου 2006. Κανένα κόμμα δεν κέρδισε περισσότερες από τέσσερις από τις πενήντα έδρες, ενώ τριάντα έδρες πήγαν σε ανεξάρτητους υποψηφίους. Αρκετοί από αυτούς σχημάτισαν στη συνέχεια μια Ένωση Ανεξάρτητων Μελών του Κοινοβουλίου, με τον Σνάιντερ Ρίνι ως ηγέτη τους. Ο Ρίνι εξελέγη πρωθυπουργός από το Εθνικό Κοινοβούλιο των Νησιών του Σολομώντα στις 18 Απριλίου, εν μέσω «εκτεταμένων διαδηλώσεων στους δρόμους» στη Χονιάρα, οι οποίες προκάλεσαν ιδιαίτερες ζημιές στην Chinatown της πόλης. Οι ταραχοποιοί «κατήγγειλαν διαφθορά και επέμεναν ότι ο κ. Ρίνι ευνοούσε άδικα τους Κινέζους επιχειρηματίες». Ενώ οι ταραχές σταμάτησαν με την άφιξη Αυστραλών και Νεοζηλανδών στρατευμάτων ειρηνευτικής αποστολής την επόμενη μέρα, η αντιπολίτευση σύντομα κατέθεσε πρόταση μομφής κατά της πρωθυπουργίας του Ρίνι. Ο Ρίνι παραιτήθηκε στις 26 Απριλίου, έχοντας διατελέσει πρωθυπουργός για μόλις οκτώ ημέρες. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ενώθηκαν σε έναν συνασπισμό και κατάφεραν να εκλεγεί πρωθυπουργός ο Μανασέ Σογκαβάρε, από το Κόμμα Κοινωνικής Πίστης των Νησιών του Σολομώντα, στις 4 Μαΐου.

### 2010
Στις γενικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 4 Αυγούστου 2010 έλαβαν μέρος 509 υποψήφιοι, συμπεριλαμβανομένων και 25 γυναικών. Τις εκλογές επέβλεψαν εκλογικοί παρατηρητές από τα Ηνωμένα Έθνη και ήταν γενικά ειρηνικές, με μοναδικό γεγονός κάποιες παρατυπίες αναφορικά με τις λίστες των υποψηφίων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα 25 βουλευτές επανεξελέγησαν και 25 αντικαταστάθηκαν. Σε επίπεδο κομμάτων, το Δημοκρατικό Κόμμα των Νήσων Σολομώντα (Solomon Islands Democratic Party) κερδίζουν  11 επί συνόλου 50 εδρών, με τα μικρότερα κόμματα να λαμβάνουν 10 έδρες και οι ανεξάρτητοι άλλες 28. Νέος πρωθυπουργός εξελέγη ο Ντάνι Φίλιπ, ωστόσο μια μέρα μετά την εκλογή του (στις 26 Αυγούστου) πέθανε ξαφνικά ένας βουλευτής του, με αποτέλεσμα να μειωθεί η κυβερνητική πλειοψηφία σε μία μόλις έδρα.

### 2014

Στις εκλογές που έγιναν το Νοέμβριο του 2014 οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι κέρδισαν τις 32 από τις συνολικά 50 έδρες στο Εθνικό Κοινοβούλιο και το Κόμμα του Δημοκρατικού Συνασπισμού ήταν το μεγαλύτερο με 7 έδρες. Τον Δεκέμβριο του 2014 πρωθυπουργός ανέλαβε ο Μανασέ Σογκαβάρε.

### 2019

## Παραπομπές