Η Πολυπλοκότητα και η Αντίφαση στην Αρχιτεκτονική

**Η Πολυπλοκότητα και η Αντίφαση στην Αρχιτεκτονική** (Αγγλικά: *Complexity and Contradiction in Architecture*) είναι τίτλος βιβλίου τού Αμερικανού αρχιτέκτονα Ρόμπερτ Βεντούρι. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1966 από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης και μετά μεταφράστηκε σε 16 γλώσσες, ενώ θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της αρχιτεκτονικής λογοτεχνίας. Ο ιστορικός αρχιτεκτονικής Vincent Scully το κατέδειξε ως «πιθανώς το πιο σημαντικό κείμενο για την αρχιτεκτονική μετά το βιβλίο *[[Για μια αρχιτεκτονική]]* του Λε Κορμπυζιέ το 1923».

*Η Πολυπλοκότητα και η Αντίφαση στην Αρχιτεκτονική* σηματοδότησε ένα σημείο καμπής στην αμερικανική αρχιτεκτονική και την αρχιτεκτονική θεωρία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Αμερικανός αρχιτέκτονας Φίλιπ Τζόνσον δήλωσε: «Ο Βεντούρι είναι ο πιο σημαντικός αρχιτέκτονας στον κόσμο σήμερα... έφερε επανάσταση στην αρχιτεκτονική με το *Η Πολυπλοκότητα και η Αντίφαση στην Αρχιτεκτονική* τη δεκαετία του 1960. Μας ελευθέρωσε. Έλυσε τις αλυσίδες με ένα χτύπημα.»

Το βιβλίο έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά από τον Γιάννη Καρανίκα και με εκδότη τον Γεώργιο Σ. Κατσούλη.

## Περιεχόμενο
Δύο πολύ γνωστά αποφθέγματα του βιβλίου, ως απάντηση στο *[[Less is more]]* (*Το λιγότερο είναι περισσότερο*) του Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε, είναι τα *More is not less* (*To περισσότερο δεν είναι λιγότερο*) και *Less is a bore* (*Το λιγότερο είναι βαρετότερο*).

Το βιβλίο ανέδειξε, μέσα από αμέτρητα παραδείγματα, μια προσέγγιση για την κατανόηση της αρχιτεκτονικής σύνθεσης, της πολυπλοκότητας, καθώς και της ποικιλίας και του ενδιαφέροντος που προκύπτουν. Επικαλούμενος πηγές της λαϊκής κουλτούρας, αλλά και του υψηλού στυλ, ο Βεντούρι άντλησε νέα διδάγματα από τα κτίρια των αρχιτεκτόνων που ήταν οικεία (Μιχαήλ Άγγελος, Άλβαρ Άαλτο) και, εκείνη την εποχή, ξεχασμένα (Φρανκ Φαρνές (Frank Furness), Έντουιν Λάτυενς). Υποστήριξε «το δύσκολο σύνολο» και όχι τις διαγραμματικές φόρμες που ήταν δημοφιλείς εκείνη την εποχή και συμπεριέλαβε παραδείγματα –υλοποιημένα και απραγματοποίητα– της δικής του δουλειάς προκειμένου να επιδείξει την πιθανή εφαρμογή τέτοιων τεχνικών.

To μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου γράφτηκε το 1962 κάτω από μία επιχορήγηση του Ιδρύματος Γκράχαμ, και θεωρείται ως μία μεταμοντέρνα απάντηση απέναντι στην καθαρολογία του μοντερνισμού.

Το βιβλίο αποτελείται από 11 κεφάλαια:

1. Για μια μη μονοσήμαντη αρχιτεκτονική: Ένα ήπιο μανιφέστο (Nonstraightforward Architecture: A Gentle Manifesto)
2. Η πολυπλοκότητα και η αντίφαση αντιμέτωπες στην απλούστευση και γραφικότητα (Complexity and Contradiction vs. Simplification or Picturesqueness)
3. Το διφορούμενο (Ambiguity) 
4. Αντιφατικά επίπεδα: Το φαινόμενο του "και το ένα και το άλλο" στην αρχιτεκτονική (Contradictory Levels: The Phenomenon of “Both-And” in Architecture)
5. Συνέχεια για τα αντιφατικά επίπεδα: Το στοιχείο διπλής λειτουργίας (Contradictory Levels Continued: The Double-Functioning Element)
6. Η διευθέτηση και τα όρια του ρυθμού: Το συμβατικό στοιχείο (Accommodation and the Limitations of Order: The Conventional Element) 
7. Η αντίφαση προσαρμοσμένη (Contradiction Adapted) 
8. Η αντίφαση αντιπαρατιθέμενη (Contradiction Juxtaposed)
9. Το εσωτερικό και το εξωτερικό (The Inside and the Outside) 
10. Η υποχρέωση απέναντι στο δυσχερές όλο (The Obligation Toward the Difficult Whole) 
11. Έργα (Works)

## Βραβεία
*Η Πολυπλοκότητα και η Αντίφαση στην Αρχιτεκτονική* βραβεύτηκε το 1978 με το μετάλλιο του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτόνων.

## Αντίκτυπος
Το βιβλίο είχε ως αποτέλεσμα να καταστεί ο Ρόμπερτ Βεντούρι μία πατρική φιγούρα για τους μεταμοντέρνους αρχιτέκτονες. Ωστόσο, το 2001, ο Βεντούρι δήλωσε πως ουδέποτε υπήρξε μεταμοντερνιστής.

## Δείτε επίσης
* Learning from Las Vegas

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιβλία αρχιτεκτονικής
Κατηγορία:Μεταμοντερνισμός