open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άκης Ιωακείμ

Ο **Ιωακείμ Ιωακείμ**, γνωστός ως **Άκης Ιωακείμ**, γεννημένος στις 16 Σεπτεμβρίου 1975 στη Λευκωσία της Κύπρου, είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.

## Βιογραφία
### Συλλογική Καριέρα

Στη διάρκεια της καριέρας του, ο Άκης Ιωακείμ πραγματοποίησε 5 συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς και 12 συμμετοχές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Με την ομάδα της Ομόνοιας Λευκωσίας, πραγματοποίησε συνολικά 222 συμμετοχές στην Α΄ Κατηγορία Κύπρου, πετυχαίνοντας, συνολικά, 27 τέρματα. Καλύτερή του επίδοση ήταν την σεζόν 2000-2001, κατά τη διάρκεια της οποίας πέτυχε, συνολικά, 7 τέρματα σε επίπεδο πρωταθλήματος.

### Διεθνής Καριέρα
Ο Άκης Ιωακείμ πραγματοποίησε, συνολικά, 28 διεθνείς συμμετοχές και 3 τέρματα με την Εθνική Κύπρου, αγωνιζόμενος από το 1998 έως το 2003.

Η πρώτη του κλήση στην εθνική ομάδα έλαβε χώρα από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Πανίκο Γεωργίου ενόψει φιλικής αναμέτρησης με αντίπαλο τη Φινλανδία στις 5 Φεβρουαρίου 1998 (1-1). Η τελευταία διεθνής συμμετοχή του με την Εθνική Κύπρου ήταν στις 6 Σεπτεμβρίου 2003, σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Γαλλία (ήττα με σκορ 5-0).

Στις 19 Αυγούστου 1998, πέτυχε το πρώτο του τέρμα με την Κύπρο, σε φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο την Αλβανία (νίκη με σκορ 3-2). Στη συνέχεια, πέτυχε ακόμη ένα τέρμα σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Ελλάδα, καθώς και ακόμη ένα σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Τσεχία.

## Διακρίσεις
* Με την Ομόνοια Λευκωσίας
** Πρωταθλητής Κύπρου το 2001 και το 2003
** Νικητής του Κυπέλλου Κύπρου το 2000 και το 2005
** Νικητής του Σούπερ Καπ Κύπρου το 2001, το 2003 και το 2005

## Στατιστικά
### Διεθνή τέρματα
Στον παρακάτω πίνακα εμφανίζονται τα τέρματα τα οποία πέτυχε ο Άκης Ιωακείμ αγωνιζόμενος με την Εθνική Κύπρου:


## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Βολέσλαος Δ΄ της Βαρσοβίας

Ο **Βολέσλαος Δ΄**, πολων. Bolesław IV (π. 1421 - 10 Σεπτεμβρίου 1454) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Βαρσοβίας (1429-54) και της Ποντλάσιε (1440-44).

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας της ενηλικίωσης) γιος τού Μπολέσλαφ διαδόχου στη Βαρσοβίας (γιου τού Γιάνους Α΄ του Παλαιού) και της Άννας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Φέοντορ (γιου τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας).

Το 1422 απεβίωσε ο θείος του Γιάνους ο Νέος διάδοχος της Βαρσοβίας και το 1424 ο πατέρας του, έτσι έγινε ο μόνος επιζών απόγονος τού πάππου του. Τότε το 1428 ο Γιάνους Α΄, για να εξασφαλίσει τη διαδοχή του, έβαλε τους τοπικούς ευγενείς να δηλώσουν υποτέλεια στον 7ετή εγγονό του ως μέλλοντα ηγεμόνα τους. Πράγματι, όταν το 1429 ο Γιάνους Α΄ ο Παλαιός δούκας απεβίωσε, ο Μπολέσλαφ Δ΄ έγινε δούκας της Βαρσοβίας. Ήταν ανήλικος και η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος της αρχής αντ' αυτού ως το 1436, οπότε ο Μπολέσλαφ Δ΄ ενηλικιώθηκε και άσκησε την εξουσία προσωπικά.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1440/45 τη Βαρβάρα των Γκεντιμινιδών, κόρη τού Αλεξάντρ (γιου του Βλαντίμιρ μεγάλου δούκα της Λιθουανίας) και είχε τέκνα:

* Κορράδος Γ΄ ο *ερυθρός*, 1447/8-1503, δούκας της Βαρσοβίας, κ.ά.
* Καζιμίρ Γ΄ 1448/9 - 1480, δούκας της Βαρσοβίας, τού Πουότσκ, κ.ά. 
* Άννα π. 1450-53-1477/80, παντρεύτηκε τον Πσεμίσλαβ Β΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα τού Τσέσυν.
* Μπολέσλαφ Ε΄ π. 1453-1488, δούκας της Βαρσοβίας, κ.ά.
* Γιάνους Β΄ π. 1455-1495, δούκας της Βαρσοβίας, τού Πουότσκ, κ.ά.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  J. Tęgowski: Anna i Barbara – księżne mazowieckie z XV wieku. Przyczynek do genealogii Piastów mazowieckich, [in:] J. Śliwiński (ed.), Społeczeństwo i polityka do XVII wieku, Olsztyn 1994, pp. 97–104; K. Jasiński: Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, p. 159.
* Karol Maleczyński: Bolesław IV in: Polish Biographical Dictionary. vol. 2: Jan Beyzym, Marja Brownsford. Kraków: Polish Academy of Learning – Gebethner and Wolff Editorial, 1936, pp. 280–281. Reprint: National Ossoliński Institute, Kraków 1989.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Ζαν-Εζέν Ντυράν

Ο **Ζαν-Εζέν Ντυράν** (γαλλικά: *Jean-Eugène Durand*, 1845-1926) ήταν Γάλλος φωτογράφος, ειδικός στις φωτογραφήσεις ιστορικών μνημείων.

## Βιογραφία
Ο Ντυράν ήταν φωτογράφος ο οποίος εργαζόταν για λογαριασμό της διοικητικής υπηρεσίας των ιστορικών μνημείων.
 
Οι πρώτες του φωτογραφίες, χρονολογούμενες από το 1876, αφορούσαν μνημεία ευρισκόμενα εντός του νομού της Σεν-ε-Ουάζ, ενώ, τα πρώτα αρνητικά, τα οποία αγοράστηκαν από την παραπάνω διοικητική υπηρεσία την αμέσως επόμενη χρονιά, αφορούσαν μνημεία ευρισκόμενα εντός των νομών του Σερ και του Αλλιέ.
 
Ο Ντυράν, όπως και ο Μιεζεμάν, μετέβη στο σύνολο των γαλλικών εδαφών, προκειμένου να πραγματοποιήσεις χιλιάδες φωτογραφήσεις, με απώτερο σκοπό τον εμπλουτισμό των αρχείων των Αρχείων της Επιτροπής των Ιστορικών Μνημείων. Στην διάρκεια των, συνολικά, σαράντα ετών δραστηριοποίησής του (1876-1917), η οποία συνεχίστηκε και μετά την συνταξιοδότησή του, συνέχισε την φωτογράφηση μνημείων, πριν, κατά την διάρκεια και μετά το πέρας των εργασιών αποκατάστασής τους.

Περίπου 1750 γυάλινες πλάκες αγοράστηκαν από την Υπηρεσία Καλώ Τεχνών, κατά την διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1923-1924. Υπό την ονομασία του, επίσης, ενσωματώθηκε στα Φωτογραφικά Αρχεία αριθμός γυάλινων πλακών προερχόμενων από τον Σαρλ Μαρβίλ.

## Συλλογές

Τα φωτογραφικά αρχεία (Οπτικοακουστικό κέντρο της αρχιτεκτονικής και της κληρονομιάς) διατηρούν, έως σήμερα, αρκετές χιλιάδες φωτογραφιών του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι φωτογράφοι
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της φωτογραφίας
Κατηγορία:Φωτογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Φωτογράφοι αρχιτεκτονικής
Οίαξ Ναυπλίου (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Ο **Αθλητικός Όμιλος Ναυπλίου «Οίαξ»** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο Ναύπλιο, πόλη της Αργολίδας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1971. Αντλεί το όνομά του από το μυθικό Οίακα, γιου του Ναύπλιου, επώνυμου ήρωα της ευρύτερης περιοχής.

Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης είναι σήμερα αδρανές, ομοίως και η αντίστοιχη ακαδημία νεαρών αθλητριών. Διέθετε νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Έδρα όλων των τμημάτων καλαθοσφαίρισης του Οίακα αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Ναυπλίου, χωρητικότητας 500 καθήμενων θεατών.

## Ιστορική αναδρομή
Ο Οίακας εντάχθηκε μετά την ίδρυσή του στο Πρωτάθλημα της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αργολίδας - Κορινθίας. Αναδείχθηκε Πρωταθλητής τις περιόδους 1989-90, 1995-96, 1996-97 και 1997-98.

Την αγωνιστική περίοδο 1998-99 η ομάδα έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας (διοργάνωση  τρίτου επιπέδου που σήμερα έχει καταργηθεί). Σχημάτισε με εννέα ακόμη συλλόγους τον Όμιλο Νότου, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 7η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Το αποτέλεσμα αυτό ήταν επαρκές για να διατηρήσει την ομάδα στην ίδια Κατηγορία και την περίοδο 1999-00. Και πάλι αγωνίστηκε στα πλαίσια του Ομίλου Νότου με μικρότερη, όμως, επιτυχία. Συγκέντρωσε 3 νίκες, 14 ήττες κι ένα μηδενισμό με συνέπεια να καταταγεί στη 10η και τελευταία θέση και ως εκ τούτου να υποβιβαστεί στο Τοπικό Πρωτάθλημα.

Την πρώτη από τις δύο αυτές χρονιές, το σωματείο του Ναυπλίου έλαβε επίσης μέρος στο Κύπελλο Ελλάδος, σημειώνοντας αξιόλογη πορεία. Στα πλαίσια της Α' Φάσης νίκησε εντός έδρας την ομάδα του Ηρακλείου με σκορ 52-50. Στη Β' Φάση πήρε τρία νικηφόρα αποτελέσματα: εντός έδρας απέναντι στο Παγκράτι με σκορ 55-29, εκτός έδρας απέναντι στο Παλαιό Φάληρο με σκορ 38-40 και εντός έδρας απέναντι στον Πανσερραϊκό με σκορ 69-66. Τελικά αποκλείστηκε στη «Φάση των 16» γνωρίζοντας την εντός έδρας ήττα από τις Εσπερίδες Καλλιθέας με σκορ 33-65.

Το καλοκαίρι του 2018 αποφασίστηκε η επιστροφή του τμήματος στην αγωνιστική δράση μετά από περισσότερες από δύο δεκαετίες αδράνειας.

### Περίοδοι σε εθνικές κατηγορίες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Α.Ο. Οίαξ Ναυπλίου, επίσημος ιστότοπος. 
* 
* Κλειστό Δ.Α.Κ. Ναυπλίου , πληροφορίες στον ιστότοπο Gipeda.gr.

Καλαθοσφαιριση Γυναικες
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Κ.
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Κορράδος Γ΄ ο Ερυθρός

O **Κορράδος Δ΄** ο *ερυθρός*, πολων. Konrad III Rudy (1447/8 - 28 Οκτωβρίου 1503) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Βαρσοβίας, Τσερσκ, Λιφ, Νουρ, Βόμζα, Τσιεχάνουφ, Ρούζαν, Ζακρότσιμ και Βισζόγκουντ (1454-71) μαζί με τους αδελφούς του), δούκας τού Πουότσκ, Βίζνα, Πουόνσκ, Ζάφκσε (1462-71) και μετά από τη διαίρεση των πατρικών κτήσεων το 1471 κυβερνήτης τού Τσερσκ, Λιφ (1471-), Βιζόγκρουντ (1474-89, 95-), Ζακρότσιμ (1484-), Νουρ (1488-), Βαρσοβίας (1489-).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος τού Μπολέσλαφ Δ΄ δούκα της Βαρσοβίας και της Βαρβάρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλεξάντρ (γιου τού Βλαντίμιρ μεγάλου δούκα της Λιθουανίας).

Το 1454 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Κορράδος Γ΄ με τους τρεις μικρότερους αδελφούς του τέθηκε υπό την κηδεμονία της μητέρας του Βαρβάρας και τού Πάβελ Γκιζύτσκι επισκόπου τού Πουότσκ. Αυτό έληξε το 1462, όταν ο Κορράδος Γ΄ ενηλικιώθηκε και ανέλαβε την επιτροπεία των αδελφών του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1468-70 τη Μαγδαληνή, κόρη τού Στανίσλαβ Στάβροτ, πολίτη της Κρακοβίας, μάλλον τού Στανίσλαβ Σταβίσυν, ζυθοποιού που αναφέρεται στα Χρονικά τού 15ου αι. Ίσως πιο πριν να ήταν ερωμένη του· ένεκα της χαμηλής καταγωγής ο γάμος θεωρήθηκε μοργανατικός. Δεν απέκτησαν απογόνους και η Μαγδαληνή απεβίωσε το 1476/7.

Το 1477 ο Κορράδος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την πολίτη Αλεξία. Το 1493 αυτή απεβίωσε (ή ο Κορράδος Γ΄ την αποκήρυξε).

Ο Κορράδος Γ΄ το 1496/7 έκανε τρίτο γάμο με την Άννα Ραντζίβιου, κόρη τού Μικαλόιους Ραντβίλα βοεβόδα τού Βίλνιους και μεγάλου Καγκελαρίου της Λιθουανίας. Είχε τέκνα:
* Σοφία 1497/8-1543, παντρεύτηκε πρώτα τον Στέφανο Ζ΄ Μπάτορυ παλατινό κόμη της Ουγγαρίας.
* Στανίσλαφ 1501-1524, δούκας της Βαρσοβίας, κά.
* Γιάνους Γ΄ 1502-1526, δούκας της Βαρσοβίας, κά.

Από την μη νόμιμη σχέση του με την Ντορότα Κοζλόβα Ακσαμίτοβνα είχε δύο φυσικά τέκνα:
* (νόθα) Στανισλάβ και Βόιτσιεχ γεννήθηκαν το διάστημα 1480-95, απεβίωσαν τη δεκαετία τού 1520.

Από την ερωμένη του Άννα Λόσκα, ίσως ευγενή, είχε δύο μη νόμιμα τέκνα:
* (νόθος) Ιερώνυμος (Γιάρος) 1487-1527, ιερέας στον αρχικαθεδρικό τού Αγ. Ιωάννου.
* (νόθος) Άννα Ντορότα απεβ. π. 1540, παντρεύτηκε τον Βαρζεβίτσκι υποδικαστή στο Τσερσκ.

## Πηγές
* J. Grabowski: Małżeństwa Konrada III Rudego. Ze studiów nad genealogią Piastów mazowieckich, Warsaw 2010, p. 801.



Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Αββαείο Σαιν-Μεντάρ

Το **Αββαείο Σαιν-Μεντάρ** () είναι αββαείο στο Σουσί της Γαλλίας.

## Περιγραφή

## Τοποθεσία
Το αββαείο ευρίσκεται εντός της κοινότητας του Σουσί, στον νομό της Αιν.

## Ιστορία

Το μνημείο κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο το 1928.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ιστορικών μνημείων της Αιν

## Παραπομπές


Σαιν-Μενταρ
Σαιν-Μενταρ
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Αιν
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1928
Χάρτσο

μικρογραφία|Ένα πιάτο χάρτσο
Το **χάρτσο** () είναι παραδοσιακή γεωργιανή σούπα με καταγωγή από τη Μιγγρελία, που περιέχει βόειο κρέας, ρύζι, πουρέ κορόμηλου και ψιλοκομμένη αγγλική καρυδιά (*Juglans regia*). Η σούπα συνήθως σερβίρεται με ψιλοκομμένο φρέσκο κόλιανδρο. Το χαρακτηριστικό συστατικό της σούπας είναι το κρέας, πουρές κορόμηλου φτιαγμένος από τκλάπι/τκεμάλι, ρύζι, ψιλοκομμένη αγγλική καρυδιά και μείγμα μπαχαρικών που ποικίλλει μεταξύ των διαφόρων περιοχών της Γεωργίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The Best Georgian Soup Kharcho

Κατηγορία:Γεωργιανή κουζίνα
Κατηγορία:Γεωργία (χώρα)-επέκταση
Κατηγορία:Σούπες
Κατηγορία:Σοβιετική κουζίνα
Σοτίς πουρί

Το **Σοτίς πουρί** ή απλά **σότι** () είναι είδος παραδοσιακού γεωργιανού ψωμιού, κατασκευασμένο από λευκό αλεύρι και σχηματισμένο όπως ένα κανό. Το Σότι ψήνεται σε ειδικό φούρνο που λέγεται *τόνε* ή *τορνέ/τούρνε* (παλαιά γεωργιανά). Η λέξη είναι συγγενής με την ταντούρ. Το ψωμί σερβίρεται όπως και κάθε άλλο ψωμί, αλλά συνήθως είναι πιο δημοφιλές σε ειδικές γιορτές όπως το Πάσχα, τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, καθώς και σε γενέθλια και γάμους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ψωμιά
Κατηγορία:Γεωργιανή κουζίνα
Κατηγορία:Γεωργία (χώρα)-επέκταση
Μπομπ τσορμπά

μικρογραφία|Βουλγαρική σούπα φασολιού με ντομάτες και κόκκινο πιπέρι
Το **Μπομπ τσορμπά** () είναι εθνικό βουλγαρικό πιάτο. Το όνομα μεταφράζεται σε "σούπα με φασόλια". Είναι μια σούπα που παράγεται από ξηρά φασόλια, κρεμμύδια, ντομάτες, τσουμπρίτζα ή ντζόντζεν (δυόσμος) και καρότα.

Οι τοπικές παραλλαγές μπορεί επίσης να αποκλείσουν τα καρότα ή να περιλαμβάνουν πάπρικα, πατάτες ή ακόμα και κάποιο είδος κρέατος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλγαρική κουζίνα
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση όσπρια
Κατηγορία:Σούπες
Γιάνους Γ΄ της Μαζοβίας

Ο **Γιάνους Γ΄**, πολων. Janusz III (π. 27 Σεπτεμβρίου 1502 - 9/10 Μαρτίου 1526) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας περιοχών της Μαζοβίας: Βαρσοβίας, Τσερσκ, Λιφ, Ζακρότσυμ, Νουρ (1503-24) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του και μετά (1524-26) μόνος του. Ήταν ο τελευταίας άρρην τού κλάδου των Πιαστ-Μαζοβίας και μετά από αυτόν η Μαζοβία ενσωματώθηκε στο βασίλειο της Πολωνίας.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Κορράδου Γ΄ τού *ερυθρού* δούκα της Μαζοβίας και της Άννας Ραντζίβιου, κόρης τού Μικαλόιους βοεβόδα τού Βόλνιους και μεγάλου Καγκελάριου της Λιθουανίας.

Το 1503 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Γιάνους Γ΄, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Στανίσλαφ, κληρονόμησε τις κτήσεις εκείνου. Ήταν ανήλικοι και η μητέρα τους ανέλαβε επίτροπος της αρχής. Εκτός από το Τσερσκ, που είχε δοθεί από το 1495 στον Κορράδο Γ΄ ως κληρονομικό φέουδο, η κληρονομία τους ήταν υπό την απειλή τού βασιλιά της Πολωνίας. Οι ευγενείς διαμαρτυρήθηκαν και το 1504, ο Αλέξανδρος Ατης Πολωνίας φοβούμενος εξέγερση, εξέδωσε απόφαση, ότι τα δύο αδέλφια έλαβαν όλη την κληρονομία τους ως φέουδο.

Όπως και ο αδελφός του, έγινε γρήγορα γνωστός για το πάθος του στο ποτό και στις γυναίκες. Η άσωτη ζωή του ίσως συνέβαλε στο να αποβιώσει πρόωρα, 24 ετών. Τάφηκε στον αρχικαθεδρικό του Αγ. Ιωάννου στη Βαρσοβία. Δύο έτη πριν είχε αποβιώσει ο Στανίσλαφ, έτσι ο Γιάνους Γ΄ ήταν ο τελευταίος άρρην του κλάδου των Πιαστ-Μαζοβίας, που εξέλιπε. Διαδόθηκαν φήμες, ότι τα δύο αδέλφια δολοφονήθηκαν· ο Σιγισμούνδος Α΄ της Πολωνίας (αδελφός τού Αλεξάνδρου Α΄) ερεύνησε το θέμα, αλλά δεν βρήκε δόλο. Ο χρονικογράφος Γιαν Ντούγκος πιστεύει, πως οι δύο αδελφοί ίσως είχαν κληρονομική ασθένεια, τη φυματίωση. Ο σύγχρονος ιστορικός Μάρτσιν Μπιέλσκι εκτιμά, ότι απεβίωσαν από αλκοολισμό.

Σύντομα το δουκάτο της Μαζοβίας ενσωματώθηκε στο βασίλειο της Πολωνίας, αν και ορισμένοι ευγενείς προσπάθησαν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους, προτείνοντας τις αδελφές τού Γιάνους Γ΄, την Άννα ή τη Σοφία. Ωστόσο ο Σιγισμούνδος Α΄ έμεινε στις συμφωνίες, που τον έκαναν κληρονόμο, ενώνοντας το δουκάτο με την Πολωνία. Η ΜΑζοβία κράτησε κάποια αυτονομία ως το 1576.

Ο Γιάνους Γ΄ είναι μία από τις μορφές τού πίνακα *Η Πρωσική δήλωση υποτέλειας* τού ζωγράφου Γιαν Ματέϊκο, έργου των ετών 1879-82.

## Πηγές
* Samuel Orgelbrand, Encyklopedja Powszechna, S. Orgelbranda Synów, p.54 (public domain via Google Print)
* Józef Szujski, Historyi polskiéj treściwie opowiedzianéj ksiąg dwanaście, 1880, p.167, (public domain via Google Print)
Κατηγορίες: 1502 births



Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν

Ο **Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν** (αρμενικά: ******), γεννηθείς στις 21 Οκτωβρίου 1848 στην Κωνσταντινούπολη και αποβιώσας το 1921 στη Μασσαλία, ήταν Αρμένιος εκπαιδευτικός και δημοσιογράφος, ο οποίος έγινε γνωστός ως ο ιδρυτής του Κόμματος Αρμενακάν, στο Βαν το 1885.

## Βιογραφία

### Εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Υιός Κωνσταντινουπολίτη τραπεζίτη, ο Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν έγινε εκπαιδευτικός και ξεκίνησε την διδασκαλία στο Τοκάτ. Κατόπιν ενός ταξιδιού του στο δυτικό τμήμα της Ανατολίας και των Βαλκανίων, ίδρυσε δικό του σχολείο στο Βαν, το 1878. Ωστόσο, το συγκεκριμένο σχολείο έκλεισε προ το τέλους του έτους, λόγω εσωτερικών διαφωνιών μεταξύ των μελών της διεύθυνσής του. Το 1881, ίδρυσε νέο σχολείο, το οποίο, όμως, έκλεισε από τις Οθωμανικές Αρχές το 1885.

### Εξορία στη Μασσαλία
Στην συνέχεια, υποχρεώθηκε σε εξορία, εγκαθιστάμενος στη Μασσαλία, όπου ίδρυσε, το 1885, την πρώτη αρμενική επαναστατική εφημερίδα, την *Armenia*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Βιογραφία στην ιστοσελίδα του Κόμματος Αρμενακάν

Κατηγορία:Οθωμανοί αρμενικής καταγωγής
Κατηγορία:Αρμένιοι πολιτικοί
Πλάθα δε Σάντα Άνα (Μαδρίτη)

[thumb|150px|right|Το μνημείο του [Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα στην πλατεία (Χουάν Φιγκέιρας Βίλα, 1878).]]
Η **Πλάθα δε Σάντα Άνα** (Ελληνικά: Πλατεία Αγίας Άννας) είναι μια πλατεία που βρίσκεται στη κεντρική Μαδρίτη της Ισπανίας, κοντά στην Πουέρτα δελ Σολ και στην Κάγιε δε Χουέρτας, στην περιοχή του Μπάριο δε λας Λέτρας. Σε αυτήν εκτίθενται μνημεία του συγγραφέα του Ισπανικού Χρυσού Αιώνα, Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα και του Γραναδού ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. Επίσης γύρω από τη πλατεία υπάρχουν πολυάριθμα εστιατόρια, καφέ και μπαρ με τάπας, με τις βεράντες τους να καλύπτουν τις περισσότερες πλευρικές επιφάνειες.

[thumb|left|Νυχτερινή θέα της πλατείας, με το μνημείο του [Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα να φαίνεται μπροστά και το πεντάστερο ξενοδοχείο ME Madrid Reina Victoria να φαίνεται πίσω.]]

Το Τεάτρο Εσπανιόλ, το παλαιότερο θέατρο της Μαδρίτης, βρίσκεται στην ανατολική μεριά της πλατείας. Χτίστηκε τον 17ο αιώνα, τότε με το όνομα Κοράλ ντελ Πρίνσιπε. Στη δυτική μεριά της πλατείας, ένα πολυτελές ξενοδοχείο (σήμερα το πεντάστερο ME Madrid Reina Victoria) χτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα. Το ξενοδοχείο έγινε φημησμένο καθώς ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα των μεγαλύτερων ταυρομάχων. Για παράδειγμα, ο διάσημος ταυρομάχος Μανολέτε που ήταν τακτικός πελάτης του ξενοδοχείου, πάντοτε έκανε κράτηση στο δωμάτιο 220 λόγω πρόληπτικότητας. Η πλατεία είναι δημοφιλές σημείο συνάντησης στη Μαδρίτη.

## Ιστορία
Η ονομασία της πλατείας οφείλεται σε ένα μοναστήρι αφιερωμένο στην Αγία Άννα που βρισκόταν στην τοποθεσία της τον 17ο αιώνα. Το 1810, ο Ιωσήφ Βοναπάρτης στο πλαίσιο της αναβάθμισης των συνθηκών υγιεινής της Μαδρίτης κατεδάφισε το παλαιό καρμελίτικο μοναστήρι και τα παρακείμενα σπίτια. Η πλατεία άρχισε να παίρνει την σημερινή της εμφάνιση και ολοκληρώθηκε το 1880 όταν τα κτίρια που εμπόδιζαν τη θέα προς το Τεάτρο Εσπανιόλ γκρεμίστηκαν.

## Γκαλερί

Αρχείο:Madrid - Plaza de Santa Ana 17 - 121212 144617.jpg|*Βίλα Ρόζα*, στο νούμερο 17
Αρχείο:Madrid Plaza Santa Ana 093.jpg|Κτίριο στο νούμερο 4 της πλατείας
Αρχείο:Madrid. Español Theater. Santa Ana Square. Spain (4101773532).jpg|Το Τεάτρο Εσπανιόλ, στο νούμερο 25
Αρχείο:Teatro Espanol Madrid 2008.jpg|Η πλατεία και το Τεάτρο Εσπανιόλ


## Δείτε επίσης
* Πλάθα Μαγιόρ
* Πλάθα δε Κολόν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πλατείες της Μαδρίτης
Καζίμιρ Α΄ της Βαρσοβίας

O **Καζιμίρ Α΄**, πολων. Kazimierz I (1329/31 - 26 Νοεμβρίου/5 Δεκεμβρίου 1355) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας τού Τσερσκ (1341-49 μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Σιεμόβιτ Γ΄), κυβερνήτης της Ράβα Μαζονιέτσκα (1345- μαζί με τον αδελφό του), της Βαρσοβίας (1349-), τού Σοχάτσζεβ (1351-) και υποτελής τού βασιλιά της Πολωνίας (1351-).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Τρόιντεν Α΄ δούκα της Μαζοβίας και της Μαρίας των Ρουρικιδών, κόρης τού Γιούρι Α΄ της Γαλικίας-Βολυνίας.

Το 1340 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Μπολέσλαφ της Γαλικίας-Βολινίας και το επόμενο έτος ο πατέρας του. Ο Καζιμίρ Α΄ και ο δευτερότοκος αδελφός του Σιεμόβιτ Γ΄ κυβέρνησαν μαζί τις πατρικές κτήσεις. Το 1345 απεβίωσε ο θείος τους Σιεμόβιτ Β΄ και κληρονόμησαν τη Ράβα Μαζοβιέτσκα.

Τέσσερα έτη μετά διαίρεσαν επίσημα τις περιοχές τους: ο Καζιμίρ Α΄ έλαβε τη μικρή περιοχή της Βαρσοβίας. Είναι η πρώτη φορά, που η πόλη έγινε πρωτεύουσα ενός δουκάτου  των Πιαστ. Το 1351 έλαβε από την κληρονομία τού εξαδέλφου του Μπολέσλαφ Γ΄ το Σοχέτσεφ. Στον εξάδελφο ανήκε επίσης το Γκοστύνιν (το έλαβε ο Σιεμόβιτ Γ΄), το Πουότσκ και η Βίζνα (τα έλαβε ο Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας, 2ος εξάδελφος τού πατέρα τους). Το 1351 οι δύο αδελφοί αποφάσισαν να δηλώσουν υποτέλεια στον Καζιμίρ Γ΄. Ως ανταμοιβή έλαβαν την υπόσχεση ότι, αν ο βασιλιάς αποβιώσει χωρίς γιο, όλη η κληρονομία τού Μπολέσλαφ Γ΄ θα περιέλθει σε αυτούς· στην πράξη έλαβαν άμεσα το Πουότσκ, αφού πλήρωσαν 2.000 φίνες.

Ο Καζιμίρ Α΄ απεβίωσε το 1355 και τάφηκε στον καθεδρικό τού Πουότσκ. Επειδή ήταν άγαμος, το κενό φέουδο της Βαρσοβίας επέστρεψε στον Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας, ο οποίος συμφώνησε να το παραδώσει στον Σιεμόβιτ Γ΄ έναντι χρηματικής αποζημίωσης.

## Πηγές
* J. Grabowski: Dynastia Piastów mazowieckich, Kraków 2012, p. 444.


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Προφήτης Ηλίας Πάτρας

Ο **Προφήτης Ηλίας** είναι μικρή συνοικία και θέση της Πάτρας, που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της πόλης, και οφείλει την ονομασία της στην εκεί ιστορική ομώνυμη μονή. Γειτνιάζει με τις συνοικίες Γηροκομειό, Διάκου, Εγλυκάδα, Σύνορα, ενώ απέχει οδικώς περί τα 3 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας.

## Δείτε επίσης
* Μονή Προφήτη Ηλία Πάτρας

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Ν.Ι. Λυμπέρη, *Οδηγός Πατρών*, Πάτρα 2005, 4η έκδοση.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, λήμμα «Προφήτης Ηλίας».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, «Ιερά Κοινοβιακή Μονή Προφήτου Ηλίου». i-m-patron.gr. Ανακτήθηκε: 20/07/2018.

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Τόφας ΣΚ

Η **Τόφας** (τουρκικά: *Tofaş Spor Kulübü*, *Αθλητική Ένωση Τόφας*) είναι τουρκική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης. Εδρεύει στα Προύσα της Τουρκίας. Το στάδιό της είναι το Τόφας Νιλούφερ Σπορ Σαλονού, με χωρητικότητα 7.500 ατόμων.  Ο χορηγός της ομάδας είναι η τουρκική αυτοκινητοβιομηχανία, TOFAS.

Η ομάδα μετέχει στο Πρωτάθλημα Τουρκίας και το Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Η σελίδα της ομάδας στο Eurobasket.com

Κατηγορία:Τουρκικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Προύσα
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1974
Ερρίκος της Μαζοβίας

O **Ερρίκος**, πολων. Henryk (1368/70 - 1392/93) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν ευγενής και επίσκοπος τού Πουότσκ (1390-93).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Σιεμόβιτ Γ΄ δούκα της Μαζοβίας και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Νικολάου δούκα τού Ζιενμπίτσε.

Τα παιδικά του έτη ήταν τραγικά: όταν η μητέρα του ήταν έγκυος, ο πατέρας του την κατηγόρησε για μοιχεία και τη φυλάκισε στο κάστρο. Έπειτα από τη γέννηση τού Ερρίκου, αν και τα στοιχεία ήταν ισχνά, ο Σιεμόβιτ Γ΄ διέταξε τον στραγγαλισμό της και το παιδί να ανατραφεί μακριά από την Αυλή. Μεγάλωσε σε μία αγροτική οικογένεια.

Ο Ερρίκος ήταν το μόνο επιζών τέκνο τού Σιεμόβιτ Γ΄ από τη δεύτερη σύζυγό του. Από την πρώτη είχε, μεταξύ άλλων, τη Μαργαρίτα, σύζυγο τού δούκα της Πομερανίας-Στολπ, που αποφάσισε να σώσει τον αδελφό της και τον πήρε στο μέγαρό της στο Σβουπσκ. Όταν 10 ετών έγινε εμφανές, ότι έμοιαζε τού πατέρα του, ο Σιεμόβιτ Γ΄ τον αποδέχθηκε πίσω ως γιο του. Στη διαθήκη του μοίραζε τις κτήσεις του στους δύο γιους από τον πρώτο γάμο, έτσι ο Σιεμόβιτ Γ΄ αποφάσισε ο Ερρίκος να γίνει ιερέας.

Το 1378 έλαβε ενορία στο Πουότσκ. Ο πατέρας του ήθελε να τού αποδοθεί ενορία στη Βεντσύτσα, που όμως την είχε ήδη δώσει ο αρχιεπίσκοπος σε υποστηρικτή του. Τότε άρχισε να φιλονικεί μαζί του. Το 1382 απεβίωσε ο Λουδοβίκος Α΄ της Πολωνίας και το κράτος αναστατώθηκε και αποδυναμώθηκε: ο Σιεμόβιτ Γ΄ με στρατό κατέλαβε την ενορία και την κράτησε για αρκετά έτη.

Ο πατέρας του, μάλλον από ενοχή, έπεισε τους δύο πρώτους γιους του ότι, σε περίπτωση που ο Ερρίκος εγκαταλείψει τον κλήρο, να μοιραστούν μαζί του την κληρονομία. Το 1390 ο πατέρας του και οι αδελφοί του με τις προσπάθειές τους έκαναν τον Ερρίκο επίσκοπο τού Πουότσκ, αλλά δεν είχε ακόμη χειροτονηθεί ιερέας.

Ο Ερρίκος έγινε γνωστός για τη δύναμή του και τη διπλωματική ικανότητά του, έτσι το 1391 ο Λαδίσλαος Β΄ Γιαγκελόν της Πολωνίας τού ανέθεσε να πείσει τον αδελφό του Βιταούτας μεγάλο δούκα της Λιθουανίας να εγκαταλείψει τη συμμαχία του με τους Τεύτονες Ιππότες, εχθρούς της Πολωνίας. Ο Ερρίκος τον έπεισε με επιτυχία και έγινε φίλος τού Βιταούτας, ο οποίος μάλιστα τον πάντρεψε με την κόρη του Ρυνγκάβα.

Ο γάμος θα είχε επιπτώσεις, αλλά το 1392/3 ο Ερρίκος απεβίωσε. Τάφηκε στον καθεδρικό τού Πουότσκ. Τότε διαδόθηκαν φήμες, ότι τον δολοφόνησαν οι Τεύτονες ή οι αδελφοί του. Η Ρυνγκάβα έκανε δεύτερο γάμο, αλλά όταν δολοφόνησε τον δεύτερο σύζυγό της, έγινε ύποπτη και για τον πρώτο.

## Πηγές
* Płockie Ślady Na Mołdawskiej Ziemi
* O Ryngalle, która skradła


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Λεξικό Τριανταφυλλίδη

Το ***Λεξικό της κοινής νεοελληνικής***, γνωστό ως ***Λεξικό Τριανταφυλλίδη***, είναι μονόγλωσσο λεξικό της κοινής νέας ελληνικής γλώσσας. Εκδόθηκε το 1998 από το *[[Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών]] (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη)* (που φέρει το όνομα του Μανόλη Τριανταφυλλίδη), στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το εγχείρημα ξεκίνησε το 1968. Το Διοικητικό Συμβούλιο απαρτιζόταν από εξέχοντες φιλολόγους. Υπεύθυνος για τις ετυμολογίες ήταν ο Ευάγγελος Πετρούνιας (1935&#x2011;2016).

Το βιβλίο υπάρχει και σε διαδικτυακή μορφή στην ***Πύλη για την ελληνική γλώσσα*** (Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας). Περιλαμβάνονται: η προφορά γραμμένη με το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο (με μικρές αλλαγές), ορισμοί, παραδείγματα και ετυμολογία. Δεν περιλαμβάνει κύρια ονόματα. Επίσης, παραπέμπει σε κλιτικά παραδείγματα για ουσιαστικά, επίθετα  και για άρθρα, μαζί με ρήματα.

## Παραπομπές


Τ
Γκαζιαντέπ Μπασκετμπόλ

Η **Γκαζιαντέπ Μπασκετμπόλ** είναι μία τουρκική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα την Γκαζιαντέπ της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Ιδρύθηκε το 2007.  Το στάδιό της είναι το Karataş Şahinbey Sport Hall με χωρητικότητα 6.400 ατόμων. 

Η ομάδα μετέχει στο Πρωτάθλημα Τουρκίας.

## Τίτλοι
***[[EuroChallenge]]:**
****Τρίτη θέση (1):** 2013–14

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Προφίλ της ομάδας στο Eurobasket.com
* Προφίλ της ομάδας στο TBLstat.net
* Προφίλ της ομάδας στο 2015-16 FIBA Europe Cup
* Προφίλ της ομάδας στο 2013-14 FIBA EuroChallenge

Κατηγορία:Τουρκικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2007
Ίντζο-γκόγκι-μπαπ

Το **Ίντζο-γκόγκι-μπαπ** (, που σημαίνει *ρύζι με τεχνητό κρέας*, είναι Βορειοκορεατικό πιάτο, που παρασκευάζεται με ρύζι, κιμτσί, πάστα σόγιας και σογιέλαιο. Παρασκευάζεται τυλίγοντας ρύζι στον ατμό σε ένα ελαφρύ δέρμα που παρασκευάζεται από το περίσσευμα πάστας σόγιας και  με μια σάλτσα τσίλι. Αυτό δημιουργεί μια υφή σαν κρέας.

Το φαγητό δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του βορειοκορεατικού λιμού, ο οποίος διήρκεσε από το 1994 έως το 1998.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ρύζι
Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα
Ίνσαμ-τζου

Το ***Ίνσαμ-τζου*** (인삼주), που ονομάζεται επίσης **λικέρ γκίνσενγκ** ή **κρασί γκίνσενγκ** είναι αλκοολούχο ποτό που παρασκευάζεται από το γκίνσενγκ. Όπως το ίδιο το γκίνσενγκ, το λικέρ είναι μια από τις σπεσιαλιτέ της Βόρειας και Νότιας Κορέας.

Το αλκοόλ μπορεί να σερβιριστεί είτε κρύο ή ζεστό. Στην Κορέα, οι άνδρες καταναλώνουν το ίνσαμ-τζου για τις υποτιθέμενες ιδιότητες ισχύος και ζωτικότητας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ποτό-επέκταση
Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα
Όγκουα-τσα

Το ***Όγκουα-τσα*** (오과차) ή **τσάι πέντε φρούτων** είναι παραδοσιακό κορεατικό τσάι που παρασκευάζεται με καρύδι, γκίνκγκο, τζουτζούμπε, καστανιές, και *γκότγκαμ*. Τα συστατικά πολτοποιούνται με πιπερόριζα, βράζεται σε νερό και στραγγίζεται για να κάνει το τσάι. Προαιρετικά, το μέλι μπορεί να προστεθεί στο τσάι.

## Δείτε επίσης

* *[[Ντέτσου-τσα]]*
* *[[Σουτζόνγκουα]]*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα
Εσκισεχίρ Μπάσκετ

Η **Εσκισεχίρ Μπάσκετ**, επίσης γνωστή ως **Nesine.com Eskişehir Basket** και **Ολίν Εντιρνέ** είναι τουρκική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Εσκισεχίρ. Το στάδιο της ομάδας είναι το Anadolu Üniversitesi Sport Hall με χωρητικότητα 5.000 ατόμων. Η ομάδα ιδρύθηκε το 2006.

Η ομάδα διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Τουρκίας.

Την σεζόν 2017-18 η Εσκισεχίρ έφτασε στην έβδομη θέση του Πρωταθλήματος Τουρκίας, κερδίζοντας έτσι την πρόκριση στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης σεζόν.  Στις 13 Ιουλίου του 2018, η Εσκισεχίρ αποχώρησε από τις επόμενες σεζόν του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ και του Πρωταθλήματος Τουρκίας. 

## Διακρίσεις
*Τουρνουά μπάσκετ Μαυροσκούφεια: 2011

## Διακεκριμένοι παίχτες
* Χρήστος Ταπούτος
* Ρενάλντας Σεϊμπούτις
* Ματ Γουώλς
* Ντάριους Ουάσινγκτον

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα
*Προφίλ της ομάδας στο TBLstat.net

Κατηγορία:Τουρκικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Εσκισεχίρ
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2006
Σιεμόβιτ Δ΄ της Μαζοβίας

Ο **Σιεμόβιτ Δ΄** ο *νεότερος*, πολων. Siemowit IV młodszy (π. 1353/6 - 21 Ιανουαρίου 1426) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Ράβα (1373/4-) και μετά τη διαίρεση της πατρικής κληρονομίας με τον αδελφό του το 1381, ήταν κυβερνήτης των Ράβα, Πουότσκ, Σοχάτσεφ, Γκοστύνιν, Πουόνσκ & Βίζνα, κληρονομικά υποτελής της Πολωνίας (1386-) και κυβερνήτης τού Μπελζ (1388-). Το Τευτονικό Τάγμα τού πήρε τη Βίζνα (1382-1401), το Ζάβκσε (1384-99, 1407-11), το Πουότσκ (1384-99).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σιεμόβιτ Γ΄ δούκα της Μαζοβίας και της Ευφημίας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Νικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα.

Ήδη όσο ζούσε ο πατέρας του, έλαβε την περιοχή του, τη Ράβα Μαζοβιέτσκα (π. 1373/4). Το 1381 απεβίωσε ο πατέρας του και ως αποτέλεσμα τού διαμερισμού της Μαζοβίας μεταξύ αυτού και τού μεγαλύτερου αδελφού του Γιάνους Α΄, έλαβε τα: Ράβα,  Πουότσκ, Σοχάτσζεφ, Γκοστύνιν, Πουόνσκ και Βίζνα (δυτική Μαζοβία), ενώ ο Γιάνους Α΄ την κεντρική και ανατολική Μαζοβία (Βαρσοβία, κ.ά.).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1387 την Αλεξάνδρα των Γκεντινιμιδών, κόρη τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και είχε τέκνα:
* Σιεμόβιτ Ε΄ 1389-1442, δούκας των: Ράβα, Πουότσκ, Σοχάτσζεφ, Γκοστύνιν, Πουόνσκ, Βίζνα, Μπελζ.
* Γιανβίγκα π. 1392-1439, παντρεύτηκε τον Γιάνος Γκαράι μπάνο της Ουζόρα & διοικητή των Τέμες & Ποσέγκα.
* Κυμπούργκις π. 1394-1429, παντρεύτηκε τον Ερνέστο των Αψβούργων τον *Σιδηρούν*, δούκα της Έσω Αυστρίας (i.e. Στυρίας, Καρινθίας, Καρνιόλης).
** Φρειδερίκος Γ΄ της Γερμανίας.
*** Μαξιμιλιανός Α΄ της Γερμανίας.

* Ευφημία 1395/7-1447, παντρεύτηκε τον Μπολέσλαφ Α΄ των Πιάστ-Σιλεσίας δούκα τού Τσέσυν.
* Αμαλία 1397/8-1434, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ των Βέττιν μαργράβο τού Μάισσεν.
* Αλέξανδρος 100-1444, επίσκοπος τού Τρέντο, καρδινάλιος.
* Καζιμίρ Β΄ 1401/3-1442, δούκας των Πουότσκ, Ράβα, Γκοστύνιν, Σοχάτσζεφ, Μπελζ, κ.ά.
* Τρόιντεν Β΄ 1403/6-1427, δούκας των Πουότσκ, Ράβα, Γκοστύνιν, Σοχάτσζεφ, Μπελζ.
* Βλάντισλαφ Α΄ 1406/9-1455, δούκας των Πουότσκ, Ράβα, Γκοστύνιν, Σοχάτσζεφ, Μπελζ, κ.ά.
* Μαρί 1408/15-1454, παντρεύτηκε τον Μπόγκισλαβ Θ΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ.
* Άννα 1411-1435, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ των Γκεντιμινιδών πρίγκιπα της Λιθουανίας (ως 1η σύζυγος).
* Αικατερίνη 1413/6-1479/80, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Ζυγκιμαντάιτις των Γκεντιμινιδών πρίγκιπα της Λιθουανίας (ως 3η σύζυγος).

## Πηγές
* Ziemowit IV entry in: S. Orgelbranda encyklopedja powszechna, Vol. 28, Wydawn. Towarzystwa Akcyjnego odlewni czcionek i drukarni S. Orgelbranda synów, Google Print, 577-578.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Τρόιντεν Β΄ του Πουότσκ

Ο **Τρόιντεν Β΄**, πολων. Trojden II (1403/6 – 25 Ιουλίου 1427) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Πουότσκ, Ράβα Μαζοβιέτσκα, Γκοστύνιν, Σοχάτσζεφ, Μπελζ (1426-27) μαζί με τους αδελφούς του.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.

Το 1424 παραβρέθηκε, μαζί με τους αδελφούς του Σιεμόβιτ Ε΄, Καζιμίρ Β΄ και Βλάντισλαφ Β΄, στους γάμους τού Λαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν με την 3η σύζυγό του Σοφία των Χάλσχανυ. Το 1426 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Τρόιντεν Β΄ και οι αδελφοί του αποφάσισαν να μην διαιρέσουν και εξασθενήσουν την πατρική κτήση, αλλά να κυβερνήσουν από κοινού. Άλλος λόγος ήταν ότι δεν είχαν καλή σχέση με τη μητέρα τους και θα έπρεπε, αν διαιρούσαν τη δυτική Μαζοβία, να της δώσουν το *μερίδιο της χήρας*.

Παρά την κατ' όνομα συγκυβέρνηση, οι αδελφοί διοίκησαν χωριστά. Έγγραφα τού Τρόιντεν Β΄ δείχνουν, ότι έλαβε το Πουότσκ. Το 1426 μετέβη στο Σαντόμιες και δήλωσε υποτέλεια, μαζί με τον Σιεμόβιτ Ε΄ και τον Βλαντίσλαφ Α΄, στον βασιλιά της Πολωνίας. Απεβίωσε το 1427 άγαμος και μάλλον τάφηκε στον καθεδρικό τού Πουότσκ.

## Πηγές
* O. Balzer: Genealogia Piastów, Kraków 1895, pp. 506–507.
* K. Jasiński: Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, pp. 130–132.
* M. Wilamowski: Siemowit V, [in:] K. Ożóg, S. Szczur (ed.), Piastowie. Leksykon biograficzny, Kraków 1999, p. 310.
* M. Wilamowski: Trojden II, [in:] K. Ożóg, S. Szczur (ed.), Piastowie. Leksykon biograficzny, Kraków 1999, p. 318.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Καζιμίρ Β΄ του Μπελζ

Ο **Καζιμίρ Β΄**, πολων. Kazimierz ΙΙ (1401/3 - 15 Σεπτεμβρίου 1442) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Πουότσκ, Ράβα Μαζοβιέτσκα, Γκοστύνιν, Σοχάτσζεφ, Μπελζ, Πουόνισκ, Ζάφκσε μαζί με τους αδελφούς του (1426-34). Ήταν κυβερνήτης τού Μπελζ μετά από τη διαίρεση της πατρικής κτήσης το 1434.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλγκίρντας μεγάλου πρίγκιπα της Λιθουανίας.

Ως παιδί εστάλη στη Λιθουανία, πράγμα που στο μέλλον θα τού έδινε την υποστήριξη τού Βυταούτας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Επίσης πέρασε κάποιο διάστημα στην Αυλή τού Βλαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν της Πολωνίας (εξαδέλφου της Αλεξάνδρας). Από το 1420 και μετά ο πατέρας του, λόγω της προόδου της τύφλωσής του, σταδιακά έδινε συμμετοχή στη διακυβέρνηση στους ενήλικους γιους του. Ο πρωτότοκος Σιεμόβιτ Ε΄ και ο Καζιμίρ Β΄ ονομάστηκαν επίσημα συγκυβερνήτες. Το 1425 ταξίδεψαν στο Μπρεστ-Λιτόβσκ, όπου ορκίστηκαν πίστη στο στέμμα και αποδοχή τού Στανισλάφ Παβλόβιτς, πρώην καγκελάριου τού πατέρα τους, ως επισκόπου τού Πουότσκ, μετά από διαφωνία για τον διορισμό του.

Απεβίωσε τον Σεπτέμβριο τού 1442, τρεις μήνες μετά τον γάμο του, κοντά στο Κρασνύσταφ ως θύμα λοιμού. Τάφηκε στην κρύπτη των δουκών της Μαζοβίας, στον καθεδρικό τού Πουότσκ. Οι κτήσεις του κληροδοτήθηκαν στον μικρότερο αδελφό του Βλάντισλαφ Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τον Ιούνιο τού 1442 τη Μαργαρίτα, κόρη τού Βίτσεντ Σαμοτούε καστελάνου από το Μιενντζυζέτς. Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dodgiel, vol. 4, Vilnius 1764, p. 132.


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Αλέξανδρος της Μασοβίας

Ο **Αλέξανδρος**, πολων. Aleksander (1400 - 2 Ιουνίου 1444) από τον Οίκος των Πιαστ ήταν επίσκοπος τού Τρέντο (1425-), τιτουλάριος πατριάρχης της Ακουιλέιας (1439-), καρδινάλιος ονομασθείς από τον αντίπαπα Φήλικα Ε΄ ως τιτουλάριος της επισκοπής του Αγ. Λαυρεντίου στη Δαμασκό, τιτουλάριος επίσκοπος τού Κουρ (Ελβετίας) (1442-), κοσμήτορας τού Συλλόγου τού καθεδρικού τού Αγ. Στεφάνου στη Βιέννη (1442-) και διπλωμάτης.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότκος γιος τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλγκίρντας μεγάλου πρίγκιπα της Λιθουανίας.

Αν και ήταν ο δεύτερος γιος, από μικρή ηλικία προορίστηκε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Εστάλη στην Κρακοβία, στη Αυλή τού θείου του Βλαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν της Πολωνίας, όπου άρχισε σπουδές. Με την προστασία τού βασιλιά το 1414 ονομάστηκε κοσμήτορας τού Συλλόγου τού καθεδρικού στο Γκνιέζνο.

Το 1415-22 ήταν στο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας, όμως δεν ήταν καλός μαθητής και δεν το τελείωσε. Ωστόσο το 1422, ως ανιψιός τού βασιλιά, ορίστηκε τιμητικά πρύτανης, ενάντια στους κανονισμούς τού ιδρύματος. Το ίδιο έτος ο Βλαδισλάβ Β΄ προσπάθησε να τον ορίσει επίσκοπο τού Πόζναν, αλλά δεν τα κατάφερε. Το επόμενο έτος ο βασιλιάς με απόφαση τού πάπα Μαρτίνου Ε΄ τον όρισε επίσκοπο τού Τρέντο, στα σύνορα Γερμανίας-Ιταλίας. Τότε ο Αλέξανδρος χειροτονήθηκε ιερέας και ταξίδεψε στην επισκοπή του.

Σχεδίαζε να ταξιδέψει στην Ουγγαρία για να πείσει τον Βλάντισλαβ Γ΄ της Πολωνίας (γιο τού προηγουμένου βασιλιά) να μην συμμετάσχει σε εκστρατεία εναντίον των Τούρκων, στην οποία κάλεσε ο πάπας· όμως κατά την προετοιμασία ασθένησε και απεβίωσε 44 ετών. Τάφηκε στον καθεδρικό τού Αγ. Στεφάνου της Βιέννης, όπου στον αριστερό τοίχο τού ιερού υπάρχει το ωραίο επιτύμβιο μνημείο του.

## Πηγές
* Jan Władysław Woś: Beschwerden der Bürger von Trient über ihren Bischof Alexander von Masowien, “Zeitschrift für Ostforschung”, Jahr 38 (1989), 3. Heft, pp. 364–375.
* Jan Władysław Woś: Alessandro di Masovia vescovo di Trento (1423-1444). Un profilo introduttivo, Trento, Civis, 1990.
* Jan Władysław Woś: Alessandro di Masovia vescovo-principe di Trento (1423-1444). Un profilo introduttivo, Pisa, Giardini, 1994.


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Σ Λέοντος

Ο **σ (σίγμα) Λέοντος** (σ Leo, Sigma Leonis) είναι αστέρας στον ζωδιακό αστερισμό Λέοντα, ορατός με γυμνό μάτι από τοποθεσίες μακριά από πόλεις, χαμηλά στα πίσω πόδια του λέοντα που απεικονίζει ο αστερισμός (στο νοτιοανατολικό τμήμα του). Απέχει περίπου 210 έτη φωτός από τη Γη, καθώς εμφανίζει μία ετήσια ηλιοκεντρική παράλλαξη ίση με 15,24 χιλιοστά του δευτερολέπτου της μοίρας. Η απόσταση αυτή μειώνεται με ταχύτητα 5,3 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (19 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα).

Οι Chini κ.ά. (2012) το χαρακτηρίζουν φασματοσκοπικώς διπλό αστέρα χωρίς διπλές φασματικές γραμμές. Το ορατό μέλος του συστήματος έχει φασματικό τύπο B9.5 Vs, δηλαδή είναι λευκός-γαλανόλευκος αστέρας της Κύριας ακολουθίας, με δείκτη χρώματος B−V = −0,06. Πιθανότατα είναι μαγνητικός αστέρας Ap, που δείχνει ανώμαλα υψηλή περιεκτικότητα σε πυρίτιο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο σ Λέοντος έχει περίπου 2,76 φορές τη μάζα του Ήλιου και 3,3 φορές τη διάμετρό του, δηλαδή έχει όγκο 36 φορές μεγαλύτερο από τον όγκο του Ήλιου. Η ηλικία του σ Λέοντος εκτιμάται σε περίπου 293 εκατομμύρια έτη. Ο αστέρας ακτινοβολεί με 133 φορές τη φωτιστική ισχύ του Ήλιου, που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −0,10, καθώς η επιφανειακή θερμοκρασία του φθάνει τους 10.250&nbsp;βαθμούς K.

## Ονομασίες
Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία η ονομασία 太微右垣 (Tài Wēi Yòu Yuán), που σημαίνει «το δεξί τείχος του Ανώτατου Ανακτόρου», αναφέρεται σε μια ομάδα αστέρων (συνάστρωση) που αποτελείται από τους σ Λέοντος, β Παρθένου, ι Λέοντος, θ Λέοντος και δ Λέοντος. Ο ίδιος ο σίγμα Λέοντος είναι έτσι γνωστός ως 太微右垣二 (Tài Wēi Yòu Yuán èr), δηλαδή «ο δεύτερος (αστέρας) του δεξιού τείχος του Ανώτατου Ανακτόρου».

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου B
Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
Βήτα Βέλους

Ο **β (βήτα) Βέλους** (β Sge, Beta Sagittae) είναι o τέταρτος φωτεινότερος αστέρας στον αστερισμό Βέλος (πέμπτος αν ξεχωρίσουμε τον δ Βέλους στις συνιστώσες του), ορατός με γυμνό μάτι από τοποθεσίες μακριά από πόλεις, καθώς είναι αστέρας τετάρτου μεγέθους. Απέχει περίπου 440 έτη φωτός από τη Γη, αλλά μας πλησιάζει με ταχύτητα 22 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (79 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα).

## Αστροφυσικά δεδομένα
Ο β Βέλους είναι ένας εξελιγμένος ερυθρός γίγαντας αστέρας, αν και το χρώμα του είναι κίτρινο, καθώς έχει φασματικό τύπο G8 IIIa, δείκτη χρώματος B−V = +1,05 και επιφανειακή θερμοκρασία 4.850 K. Παρουσιάζει μία μικρή περίσσεια (υπερβολική περιεκτικότητα) σε δικυάνιο στο φάσμα του. Ο β Βέλους έχει διάμετρο που εκτιμάται σε 27 φορές τη διάμετρο του Ήλιου, μάζα ίση με 4,33 φορές την ηλιακή μάζα και απόλυτη λαμπρότητα 400 περίπου φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή, που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −1,4. Η ηλικία του β Βέλους εκτιμάται σε 129 εκατομμύρια έτη.

## Ονομασίες
Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία η ονομασία 左旗 (Zuǒ Qí), που σημαίνει «αριστερή σημαία» και βρίσκεται στον κινεζικό αστερισμό του Βοδιού, αναφέρεται σε μια ομάδα αστέρων (συνάστρωση) που αποτελείται από τους β Βέλους, α, δ, ζ, γ, 13, 11 και 14 Βέλους, καθώς και από τον ρ Αετού. Ο ίδιος ο βήτα Βέλους είναι έτσι γνωστός ως 左旗二 (Zuǒ Qí èr), δηλαδή «ο δεύτερος (αστέρας) της αριστερής σημαίας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου G
Κατηγορία:Βέλος (αστερισμός)
Σιεμόβιτ Ε΄ της Μαζοβίας

Ο **Σιεμόβιτ Ε΄**, πολων. Siemowit V (1389 - 17 Φεβρουαρίου 1442) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Ράβα Μαζοβιέσκα, Πουότσκ, Σοχάτσζεφ, Γκοστύνιν, Πουόνισκ, Βίζαν, Μπελζ μαζί με τους αδελφούς του. Έπειτα από τη διαίρεση το 1434 των πατρικών κτήσεων με τους αδελφούς του ήταν κυβερνήτης των Ράβα Μαζοβιέσκα, Γκοστύνιν, Σοχάτσεφ.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.

Πέρασε τη νεανική του ζωή στην Κρακοβία, στην Αυλή τού θείου του Βλαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν της Πολωνίας. Το 1410 έλαβε μέρος, μαζί με τον βασιλιά, στη μάχη τού Γκρούνβαλτ. Το 1416 συμμετείχαν στη Σύνοδο της Κωνσταντίας και έλαβε μέρος στην ακολουθία τού Σιγισμούνδου τού Οίκου τού Λουξεμβούργου, βασιλιά της Γερμανίας, κατά τη συνάντησή του στο Κέζμαροκ.

Απεβίωσε 53 ετών. Από τις κτήσεις του η σύζυγός του έλαβε το Γκοστύνιν ως το *μερίδιο της χήρας*, ενώ οι υπόλοιπες περιήλθαν στον μικρότερο αδελφό του Βλάντισλαφ Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1434-37 τη Μαργαρίτα των Πρεμυσλιδών, κόρη τού Ιωάννη Β΄ δούκα της Οπάβα-Ρατίμπορ και χήρα τού Καζίμιρ Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα τού Οσβιέντσιμ και είχε τέκνο:
* Μαργαρίτα 1436/40-1483/85, παντρεύτηκε τον Κορράδο Θ΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τον *μέλα* δούκα της Ολεσνίτσα.

## Πηγές
* Supruniuk Anna, Setting the Duke of Mazovia Siemowit IV (1374-1426). Study of the political elite of Mazovia the late fourteenth and fifteenth century, Warsaw 1998
* Supruniuk Anna, Siemowit V, in: Polish Biographical Dictionary, T.37.
* Samsonowicz Henry, Supruniuk Anna,The political history (half of the XIV - the beginning of the sixteenth century), Mazovia Siemowitów, in: History of Mazovia, v. 1 Pultusk 2006.


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Βλάντισλαφ Α΄ του Πουότσκ

Ο **Βλάντισλαφ Α΄**, πολων. Władysław I (1406/9 - 11/12 Δεκεμβρίου 1455) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Πουότσκ, Ράβα Μαζοβιέτσκα, Γκοστύνιν, Σοχάτσζεφ, Πουόνσκ, Ζάβκσε και Βίζνα (1426-34) μαζί με τους αδελφούς του. Το 1434 διαίρεσαν τις κτήσεις και ο Βλάντισλαφ Α΄ έλαβε τα Πουότσκ, Πλονσκ, Βίζνα, Ζάφκζε. Το 1442 επανένωσε όλη την πατρική κτήση, εκτός τού Γκοστύνιν.

## Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.

Το 1424, μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Σιεμόβιτ Ε΄, Καζιμίρ Β΄ και Τρόιντεν Β΄, παρακολούθησε τον γάμο τού θείου του Βλαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν της Πολωνίας με την 3η σύζυγό του Σοφία του Χαλσχάνυ. Δύο έτη μετά (Ιανουάριος τού 1426) απεβίωσε ο πατέρας του και ο Βλάντισλαφ Α΄ με τους αδελφούς του αποφάσισαν να μην διαιρέσουν και άλλο, ώστε να εξασθενήσει, την πατρική κτήση, αλλά να κυβερνήσουν μαζί. Τον Σεπτέμβριο μετέβησαν στο Σαντόμιες και δήλωσαν υποτέλεια στον βασιλιά της Πολωνίας.

Το 1431 οι αδελφοί και οι Πολωνοί υποτελείς έλαβαν μέρος στην εκστρατεία της Βολινίας εναντίον τού θείου τους Σβιτριγκάιλα μεγάλου δούκα της Λιθουανίας, αλλά δεν έπαιξαν σπουδαίο ρόλο.

Απεβίωσε 47-48 ετών, αφήνοντας δύο γιους 9 και 7 ετών. Επίτροποι της αρχής ανέλαβαν η μητέρα τους και ο Πάβελ Γκιζύτσκι επίσκοπος τού Πουότσκ. Το Σοχάτσζεφ περιήλθε στην Αλεξάνδρα ως το *μερίδιο της χήρας*.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1444 την Άννα των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη τού Κορράδου Ε΄ Κάντνερ δούκα της Ολεσνίτσα και είχε τέκνα:
* Σιεμόβιτ ΣΤ΄ 1446-1461/2, δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Πουότσκ, Ράβα, Μπελζ, Πουόνσκ, κ.ά.
* Βλάντισλαφ Β΄ 1448-1462, δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Πουότσκ, Ράβα, Μπελζ, Πουόνσκ, κ.ά.

## Πηγές
* Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dodgiel, vol. 4, Vilnius 1764, p. 132.


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Σιεμόβιτ ΣΤ΄ του Πουότσκ

Ο **Σιεμόβιτ ΣΤ΄**, πολων. Siemowit VI (2 Ιανουαρίου 1446 - 31 Δεκεμβρίου 1461/1 Ιανουαρίου 1462) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Πουότσκ, Ράβα Μαζοβιέτσκα, Μπελζ, Πουόνσκ, Ζάβκζε, Βίζνα (1455-61/2) μαζί με τους αδελφούς του και κυβερνήτης τού Γκοστύνιν (1459-).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βλάντισλαφ Α΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Κορράδου Ε΄ δούκα της Ολεσνίτσα.

Το 1455 απεβίωσε ο πατέρας του· ο Σιεμόβιτ ΣΤ΄ και ο μικρότερος αδελφός του Βλάντισλαφ Β΄ έλαβαν τις πατρικές κτήσεις. Ήταν 9 και 7 ετών αντίστοιχα και επίτροποι της αρχής ανέλαβαν η μητέρα τους και ο Πάβελ Γκιζύτσκι επίσκοπος τού Πουότσκ.

Το 1459 ο σιεμόβιτ ΣΤ΄ ενηλικιώθηκε και ανέλαβε προσωπικά την εξουσία, αν και στην πραγματικότητα συνέχισαν να την κρατούν οι επίτροποι. Η πρώτη ανεξάρτητη δράση του ήταν η συμμετοχή του στο συνέδριο του Τσερσκ, όπου, μαζί με τον Κορράδο Γ΄ τον *ερυθρό* (γιο τού 2ου εξαδέλφου του), έκανε συνθήκη ειρήνης με το Τευτονικό Τάγμα. Ακολούθησε την πολιτική τού πατέρα του να μην εμπλακεί σε διένεξη με το Τάγμα, αν και ο βασιλιάς της Πολωνίας ήταν σε πόλεμο με αυτό.

Ο πατέρας του και αυτός κατείχαν τη δυτική Μαζοβία εκτός τού Γκοστύνιν, περιοχή τού θείου του Σιεμόβιτ Ε΄, που είχε αποδοθεί στη χήρα εκείνου Μαργαρίτα των Πρεμυσλιδών. Το 1459 αυτή απεβίωσε και το Γκοστύνιν περιήλθε στον Σιεμόβιτς ΣΤ΄. Ο ίδιος απεβίωσε το 1461 σε ηλικία 15 ετών και τάφηκε στον καθεδρικό τού Πουότσκ.

Ένα μήνα μετά απεβίωσε και ο Βλάντισλαφ Β΄ και διαδόθηκαν φήμες, ότι οι δύο αδελφοί δηλητηριάστηκαν. Οι υποψίες κατευθυνόταν στον Γκόταρντ της Ρύμπνα, καστελάνο τού Σοχάτσζεφ, που υποτίθεται, ότι οι αδελφοί τού στέρησαν αξίωμα. Ο χρονικογράφος της εποχής Γιαν Ντούγκος απορρίπτει τους ισχυρισμούς αυτούς και θεωρεί, πως απεβίωσαν από φυματίωση, ασθένεια από την οποία απεβίωσε ο πατέρας τους. Το 1524 και 1526 απεβίωσαν από αλκοολοσμό οι νεαροί αδελφοί Στανίσλαφ και Γιάνους Γ΄ δούκες της Μαζοβίας (γιοί τού Κορράδου Γ΄ τού *ερυθρού*), όπου πάλι ο χρονικογράφος δίνει την ίδια λανθασμένη εξήγηση, ότι η φυματίωση είναι κληρονομική.

## Πηγές
*  Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dodgiel, vol. 4, Vilnius 1764, p. 132.



Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Βλάντισλαφ Β΄ του Πουότσκ

Ο **Βλάντισλαφ Β΄**, πολων. Władysław II (μετά την 31 Οκτωβρίου 1448 - 27 Φεβρουαρίου 1462) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της δυτικής Μαζοβίας: των περιοχών Πουότσκ, Ράβα Μαζοβιέτσκα, Μπελζ, Πουόνσκ, Ζάφκζε, Βίζνα (1455-61/2) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του. Το 1459 περιήλθε και το Γκοστύνιν στην κατοχή τους.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βλάντισλαφ Α΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Κορράδου Ε΄ δούκα της Ολεσνίτσα.

Το 1455 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Βλάντισλαφ Β΄, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Σιεμόβιτ ΣΤ΄, κληρονόμησε τις πατρικές κτήσεις. Οι δύο τους ήταν 9 και 7 ετών και έτσι ανέλαβαν επίτροποι της αρχής η μητέρα τους και ο Πάβελ Γκιζύτσκι επίσκοπος τού Πουότσκ. Το 1459 ενηλικιώθηκε ο πρώτος και ανέλαβε προσωπικά την εξουσία και την επιτροπεία τού δεύτερου.

Τα δύο αδέλφια (και ο πατέρας τους) κατείχαν τη δυτική Μαζοβία εκτός τού Γκοστύνιν, περιοχής τού θείου τους Σιεμόβιτ Ε΄, η οποία περιήλθε στη χήρα εκείνου Μαργαρίτα των Πρεμυσλιδών. Στα τέλη τού 1459 αυτή απεβίωσε και έτσι το Γκοστύνιν επανενώθηκε με την υπόλοιπη δυτική Μαζοβία των δύο αδελφών.

Το 1461 ο Σιεμόβιτ ΣΤ΄ απεβίωσε και ο Βλάντισλαφ Β΄ έμεινε μόνος στην εξουσία. Ήταν 14 ετών και ανέλαβαν πάλι η Άννα και ο επίσκοπος την αρχή. Δύο μήνες μετά απεβίωσε και ο Βλάντισλαφ Β΄. Διαδόθηκαν φήμες, ότι οι δύο αδελφοί δηλητηριάστηκαν και οι υποψίες κατευθυνόταν στον Γκόταρντ της Ρύμπνα, καστελάνο τού Σοχάτσζεφ, που οι αδελφοί τού είχαν στερήσει κάποιο αξίωμα. Οι υπερβολικοί ισχυρισμοί απορρίφθηκαν. Ο χρονικογράφος της εποχής Γιαν Ντούγκος θεωρεί, ότι απεβίωσαν από φυματίωση, ασθένεια που απεβίωσε ο πατέρας τους.

Ο Βλάντισλαφ Β΄ ήταν ο τελευταίος άρρην τού κλάδου της δυτικής Μαζοβίας. Τότε ο Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας ως επικυρίαρχος ζήτησε να ενσωματώσει τη δυτική Μαζοβία. Σε αυτό αντέδρασε η θεία των δύο αδελφών Αικατερίνη (σύζυγος του πρίγκιπα της Λιθουανίας) και οι πιο πολλοί τοπικοί ευγενείς. Τελικά ο βασιλιάς μπόρεσε να λάβει μόνο τις πόλεις Μπελζ, Ράβα Μαζοβιέτσκα και Γκοστύνιν, ενώ οι πόλεις Πουότσκ, Πουόνσκ και Ζάφκζε ελήφθησαν από τον Κορράδο Γ΄ τον *Ερυθρό*, πλησιέστερου άρρενα συγγενή τού Βλάντισλαβ Β΄ (γιο τού δεύτερου εξαδέλφου του). Ο Καζίμιρ Δ΄ απέσπασε το Σοχάτσζεφ, που ήταν το μερίδιο της χήρας Άννας, αλλά δεν μπόρεσε να κάνει κάτι άλλο, αν και είχε καταλάβει το Πουότσκ και έβαλε τους τοπικούς ευγενείς να τού δηλώσουν υποτέλεια· αυτοί ήταν βαθιά προσηλωμένοι στους Πιαστ.

## Πηγές
* Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dodgiel, vol. 4, Vilnius 1764, p. 132.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ