open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άγιος Γεώργιος Δρακοκτόνος (β μισό 16ου αι.) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών

Ο **Άγιος Γεώργιος Δρακοκτόνος** είναι μεταβυζαντινή εικόνα του β΄μισού του 16ου αι. και εκτίθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας.

## Περιγραφή
Ο **Άγιος Γεώργιος Δρακοκτόνος** είναι μεταβυζαντινή εικόνα του β΄μισού του 16ου αι.διαστάσεων 0,485 Χ 0,79 μ. που μπορεί να αποδοθεί στον Κρητικό ζωγράφο Γεώργιο Κλόντζα. Άφθονα ιταλικά στοιχεία υπάρχουν στο θέμα, όπως η οχυρωμένη βενετσιάνικη πόλη, που υπονοεί μάλλον τον Χάνδακα. Το γεγονός, απηχεί μια γνωστή ιστορία του θαύματος,όπου ο Άγιος παρουσιάσθηκε καβάλα στο άσπροτου άλογο εξοντώνοντας τρομερό δράκο ο οποίος λυμαινόταν την πηγή από όπου υδρευόταν η Αλαγία ή Λασία απαιτώντας ανθρώπινη τροφή και ελευθέρωσε την βασιλοπούλα , που είχε ριχθεί βορά στον δράκο,  τοποθετείται σε μεγάλη πλατεία με επίσημα οικοδομήματα και λαμπρή πυλάνθρωπη σύναξη. Φθορές έχουμε στην ουρά του αλόγου, το σπασμένο κοντάρι στο στόμα του δράκοντα. Στην όχθη κείτονται τα κόκαλα των θυμάτων.Η σύνθεση είναι πολυπρόσωπη με διαφέρουσα κλιμακα των μορφών. Δεξιά στέκεται η βασιλοπούλα με βενετσιάνικο φόρεμα και στολίδια.  Πίσω της βρίσκονται τρεις κόρες με υδρίες. Ο Άγιος κάθεται σε άσπρο άλογο και με κατακόκκινο μανδύα που ανεμίζει και κυκλώνει το κεφάλι του. Στρέφει το κεφάλι του προς το μέρος της νεαρής βασίλισσας ενώ έχει το χέρι του απλωμένο σε ευλογία κατά το μέρος του παλατιού προς τα αριστερά. Στο δώμα του παλατιού αλώνονται σημαίες με δικέφαλο αετό και σάλπιγγες ηχούν. Μικρογραφημένοι διακρίνονται ο βασιλιάς Σελβίος, σύμφωνα με το συναξάρι του Αγίου, και η βασίλισσα δίνουν στον άγιο το στέμμα και τα κλειδιά της πόλης. Φρουροί, στρατιωτικά αποσπάσματα και πεζικάριοι συμπληρώνουν το πλήθος. 
Κυπαρίσια και άλλα πυκνόφυλλα δέντρα φαίνονται πίσω από τα κτίρια δεξιά και θαμνώδεις τόπος βρίσκεται αριστερά από την  όχθη ως το παλάτι. Ο ουρανός είναι βαρύς, ασπριζει χαμηλά στον ορίζοντα.

## Τεχνικά χαρακηριστικά
Η εικόνα που αγοράστηκε το 1916 είναι ζωγραφισμένη σε ορθογώνιο μακρόστενο ξύλο με προετοιμασία από χαρτί και γύψο.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Μυρτάλη Αχειμάστου-Ποταμιάνου , Εικόνες του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Διεύθυνση Δημοσιευμάτων, 1998
*Μυρτάλη Αχειμάστου-Ποταμιάνου, «Εικόνα του Αγίου Γεωργίου στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών αποδιδόμενη στον Γεώργιο Κλόντζα»,Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας Περίοδος Τέταρτη, τομ. 22 (2001), σελ. 77-86

Κατηγορία:Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών
Λίμνη Ποταμών

Η **λίμνη των Ποταμών** σχηματίζεται από το φράγμα του Αμαρίου, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2009. Η λίμνη έχει χωρητικότητα 23 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων και αποτελεί ένα σπουδαίο υδροβιότοπο για τη νοτιοανατολική λεκάνη της Μεσογείου, με πολλά είδη πτηνών και ζώων να έχουν εμφανιστεί στην περιοχή. Η λίμνη βρίσκεται μέσα στην καταπράσινη κοιλάδα του Αμαρίου, 25 χλμ νοτιοανατολικά του Ρεθύμνου. Το φράγμα συγκεντρώνει τα νερά από το Φαράγγι της Πατσού, τη μικρή κοιλάδα της Παντάνασσας και το ρέμα της Σταυρομάνας που έρχεται από την περιοχή της Αγίας Φωτεινής. Δίπλα στον ταμιευτήρα υπάρχουν τα ερείπια του Οθωμανικού Κούλε των Ποταμών.

thumb|Η τεχνητή λίμνη Ποταμών και το φράγμα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Κρήτης
Π
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ρεθύμνης
Δημήτριος Παλαιολόγος Μετοχίτης

Ο **Δημήτριος Μετοχίτης** (απεβ. 29 Μαΐου 1453) ήταν ευγενής και υψηλόβαθμος αξιωματούχος στη Ρωμανία. Έγινε ο τελευταίος Ρωμαίος Έπαρχος (Κυβερνήτης) της Κωνσταντινούπολης.

## Βιογραφία
Ήταν γιος ενός Μετοχίτη και μίας Παλαιολογίνας. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1433 να κατέχει τη θέση του πρωτοβεστιαρίτη και να συμμετέχει σε Ρωμαϊκή πρεσβεία. Αυτή εστάλη στη Σύνοδο της Βασιλείας, όπου αποφασίστηκε η ένωση της Ρωμαϊκής (Ορθόδοξης) με την Καθολική Εκκλησία. Όταν όμως επέστρεψε, οι έντονες αντιδράσεις του κλήρου και λαϊκών έθεσαν τέρμα στη διπλωματική του σταδιοδρομία. Ο Αυτοκράτορας πάντως π. το 1436 τον έκανε μέγα πριμμικήριο και κυβερνήτη της Λήμνου, ενός μεγάλου νησιού της Ρωμαϊκής επικράτειας.

Αμύνθηκε της Λήμνου με επιτυχία εναντίον των Τουρκικών επιθέσεων και προήχθη στο βαθμό του μεγάλου στρατοπεδάρχη κάποια στιγμή μεταξύ των ετών 1437 και 1444. Περί το 1449 διορίστηκε Έπαρχος (Κυβερνήτης) της Κωνσταντινουπόλεως, θέση που την κράτησε ως την άλωσή της, όπου έπεσε με τους γιους του κατά την τελευταία Οθωμανική επίθεση της 29ης Μαΐου 1453.

## Πηγές
* Laurent, V. (1957). "Le dernier gouverneur byzantin de Constantinople: Démétrius Paléologue, Grand Stratopédarque († 1453)". Revue des études byzantines (in French). 15: 196–206. doi:10.3406/rebyz.1957.1156.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis (1985). "17981. Μετοχίτης, ∆ημήτριος Παλαιολόγος". Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). 7. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Πρωτοβεστιάριοι
Κατηγορία:Έπαρχοι Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Παλαιολόγοι εκ θηλυγονίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί Στρατοπεδάρχες
Παναγία Madre della consolazione (περ. 1500) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών

**Η ''Παναγία Madre della consolazione**'' (Παναγία παρηγορήτρια) είναι μεταβυζαντινή εικόνα του 1500 περίπου, εκτιθέμενη στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας. 
## Περιγραφή
Απεικονίζεται τύπος της Παναγίας με το παιδί Ιησού στα δεξιά της σε στάση που ευλογεί και κρατάει σφαίρα με τον σταυρό στην κορυφή. Οι διαστάσεις της εικόνας είναι 0,715 x 0,525 μ. Αποτελεί στην πιο κυρίαρχη παραλλαγή του τύπου της ιταλοκρητικής Παναγίας. Χαρακτηριστικό είναι το πυκνό και περίτεχνο χρυσοκέντημα στο σκούρου χρώματος ιμάτιο (ένδυμα) του Χριστού, τα χρώματα στο μαφόριο της Παναγίας και τα ψυχρά χρώματα των προσώπων.

## Παραπομπές

## Πηγές

*Μυρτάλη Αχειμάστου-Ποταμιάνου , Εικόνες του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Διεύθυνση Δημοσιευμάτων, 1998

*http://www.ebyzantinemuseum.gr/?i=bxm.el.exhibit&id=41

Κατηγορία:Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών
Λίμνη Κοϊτσεγκίζ

δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη της λίμνης
Η **λίμνη Κοϊτσεγκίζ** είναι μια λίμνη στην επαρχία Μούγλα της νοτιοδυτικής Τουρκίας και μια από τις μεγαλύτερες παράκτιες λίμνες της χώρας. Παίρνει το όνομα της από την ομώνυμη πόλη, που βρίσκεται στη βόρεια όχθη της. Συνδέεται με τη Μεσόγειο μέσω ενός στενού και καλαίσθητου καναλιού που ονομάζεται "Νταλιάν", το οποίο ρέει από τον ομώνυμο δήμο και την αρχαία πόλη Κάουνος. Το κανάλι Νταλιάν ενώνει τη λίμνη με τη θάλασσα στην παραλία Ιζτούζου.

Η περιοχή γύρω από τη λίμνη και ειδικά οι όχθες της σύνδεσης με την θάλασσα Νταλιάν είναι σημαντικά φυσικά καταφύγια και δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα. Είναι μέρος της Ειδικής Περιοχής Προστασίας Περιβάλλοντος Κοϊτσεγίζ-Νταλιάν.

## Επισκόπηση
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Νησί στην λίμνη Κιοϊτσεγκίζ.
Η λίμνη τροφοδοτείται από τους ποταμούς Ναμνάμ και Γιουβαρλακτσάι και από διάφορα ορεινά ρυάκια. Το βάθος της λίμνης κυμαίνεται από 20 έως 60 μέτρα. Η λίμνη έχει άφθονα ψάρια.

Στα βορειοανατολικά και νοτιοανατολικά της λίμνης Κοϊτσεγκίζ υπάρχουν πεδιάδες, ενώ άλλα μέρη περιβάλλονται από λόφους. Οι υψηλότεροι από αυτούς είναι το όρος Ολεμέζ (937 μέτρα) στα νοτιοδυτικά και το Μποζμπορούν Τεπέσι (556 μέτρα) στο νότο. Στη λίμνη υπάρχουν πέντε ακατοίκητα νησιά. Ένα από αυτά ονομάζεται ως Χαπισανέ Αντάσι, που σημαίνει νησί της φυλακής. Αρχικά το νησί χρησιμοποιήθηκε για στρατιωτικούς σκοπούς, και κατόπιν μετατράπηκε σε φυλακή. Σήμερα δεν χρησιμοποιείται ως φυλακή και δεν κατοικείται.

## Γεωλογία
Η λίμνη σχηματίστηκε περίπου 7.500 χρόνια πριν, όταν ολόκληρο το ανατολικό τμήμα της Μεσογείου είχε πληγεί από σεισμούς. Στη νότια πλευρά της λίμνης Κιοϊτσεγκίζ, υπάρχει ένα ρήγμα με κατεύθυνση ΒΔ - ΝΑ, που συνορεύει με πολλές θειούχες θερμές πηγές, μεταξύ των οποίων και τη ιαματική πηγή Σουλτανιγιέ.

## Ειδική προστατευόμενη περιοχή
Η λίμνη έχει εξελιχθεί σε οικολογικά σημαντική περιοχή. Μαζί με τις όχθες της και τη λεκάνη Νταλιάν περιλαμβάνει την Ειδική Περιβαλλοντική Προστατευόμενη Περιοχή Κοϊτσεγκίζ-Νταλιάν.

Στις όχθες βόρεια του Σουλτανίγιε, βορειοδυτικά του Χαμίτκιοϊ, στο Κιοϊτσεγκίζ, στο Καβακαράσι και το Τεπεαράσι εξακολουθούν να υπάρχουν τεράστια ελώδη δάση. Οι μικρές περιοχές γύρω από τη λίμνη είναι ενδιαφέρουσες λόγω της παρουσίας πτηνών. Η περιοχή προσελκύει πολλούς παρατηρητές πουλιών. Η περιοχή είναι επίσης πλούσια σε ερπετά και έντομα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Dalyan 2005 Gezi Kitabı, Fatih Akaslan, 
* Köyceğiz-Dalyan (A journey through the history within the labyrinth of nature, Altan Türe, Faya Kültür Yayınları-1, 2011, 
* Cornucopia magazine, 20th edition, 2000: Reflections on Water; The Lake: part 1; author: Lady Patricia Daunt

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Köyceğiz-Dalyan Special Environmental Protection Area; Environmental Protection Agency for Special Areas 
* History surfaces from Köyceğiz Lake, Land of Lights, October 28th, 2010
* Dynamics of Lake Köyceğiz, SW Turkey: An environmental isotopic and hydrochemical study, C.S. BAYARI, T. KURTTAS, L. TEZCAN

Κατηγορία:Λίμνες της Τουρκίας
Θεομητορικός κύκλος και Παναγία του πάθους (16ος και 17ος αι.) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών

Ο **Θεομητορικός κύκλος και Παναγία του πάθους** είναι μεταβυζαντινή εικόνα του  (16ου και 17ου αι)και εκτίθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείοτης Αθήνας. 
## Περιγραφή
Ο **Θεομητορικός κύκλος και Παναγία του πάθους** είναι μεταβυζαντινή εικόνα  διαστάσεων 1,14Χ0,895 μ.Πρόκειται για έργο απαρτιζόμενο από δύο εικόνες ξεχωριστές: στην πλατιά περιφέρεια με την Ετοιμασία του Θρόνου στη μέση ψηλά, και στο κέντρο , η νέωτερη, της Παναγίας.Η ένθετη μικρή εικόνα της Παναγίας του Πάθους με την επωνυμία *Η Κυρία των Αγγέλων*, νησιωτικού εργαστηρίου του 17ου αι..καλύπτει το κενό της αρχικής και τοποθετήθηκε με πρωτοβουλία του Μουσείου. Οι δεξαέξι θεομητορικές παραστάσεις της αρχικής εικόνας σε πάντε σειρές και με διαδοχική συνέχεια της αφήγησης συγκροτεί τον πιο εκτενή βιογραφικό κύκλο της Παναγίας σε ελληνική εικόνα της εποχής. Με αρχή αριστερά επάνω ιστορούνται η άρνηση των δώρων, η Προσευχή του Ιωακείμ, η Προσευχή της Άννας και ο ασπασμός των Θεοπατόρων, η Γέννηση της Παναγίας και η Φιλοστοργία, η Ευλόγηση των ιερέων και τα Εισόδια, η Προσευχή του Ζαχαρία, η Μνηστεία,ο Ευαγγελισμός και η Επίπληξη, ο Ασπασμός Μαρίας και Ελισάβετ, η Προσευχή της Παναγίας, η Κοίμηση και η Μετάσταση. Χυμώδεις και ευκίνητες, παρατηρεί η Χειμάστου-Ποταμιάνου, στην πλοκή τους οι μικρές παραστάσεις, ίσως πλαισίωναν βρεφοκρατούσα στο κέντρο άλλοτε.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Μυρτάλη Αχειμάστου-Ποταμιάνου , Εικόνες του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Διεύθυνση Δημοσιευμάτων, 1998

Κατηγορία:Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών
Δημήτριος Παλαιολόγος Καντακουζηνός

Ο **Δημήτριος Καντακουζηνός** (άκμασε 1420-1453) ήταν Μεσάζων (Πρωθυπουργός) των αδελφών Παλαιολόγων Ιωάννη Η΄ και Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Ο συνεργάτης του στη θέση του Μεσάζοντος ήταν ο Λουκάς Νοταράς.

## Βιογραφία
Εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ένας από τους Αυλικούς, που συμβούλευσαν τον Ιωάννη Η΄ να υποστηρίξει τον πρίγκιπα Μουσταφά Τσελεμπή, στην προσπάθειά του να πάρει την εξουσία των Οθωμανών, όταν το 1421 απεβίωσε ο αδελφός του Μωάμεθ Α΄. Τελικά επικράτησε ο  Μουράτ Β΄, γιος του αποβιώσαντος. Ο Δημήτριος Καντακουζηνός, ο Ματθαίος Λάσκαρης και ο Άγγελος Φιλομάττης ήταν η αποστολή, που πήγε στον νέο σουλτάνο, ο οποίος έδειξε την όχλησή του για το ότι οι Ρωμαίοι υποστήριξαν τον θείο του, με το να τους φυλακίσει. Ελευθερώθηκαν τον Φεβρουάριο του 1424, όταν συνήφθη συνθήκη μεταξύ του Ιωάννη Η΄ και του Μουράτ Β΄.

Έπαιξε προέχοντα ρόλο σε διπλωματικές υποθέσεις ως Μεσάζων των δύο αυτοκρατόρων. Ήταν μάρτυρας στις συνθήκες του Ιωάννη Η΄ με τη Βενετία τον Σεπτέμβριο του 1423, τον Μάιο του 1431, τον Οκτώβριο του 1436, τον Σεπτέμβριο του 1442 και τον Ιούλιο του 1447. Κράτησε ηρωϊκή στάση στην τελική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Ο Ντόναλντ Νίκολ θεωρεί, πως διοικούσε σώμα 700 ανδρών, που βρισκόταν στην περιοχή του ναού των Αγ. Αποστόλων μαζί με τον γαμπρό του Νικηφόρο Παλαιολόγο, ενώ ο Στήβεν Ράνσιμαν εκτιμά, πως είχε αναλάβει το τμήμα των Θεοδοσιανών Τειχών προς τη θάλασσα του Μαρμαρά.

Μετά την πτώση της Πόλης, η τύχη του είναι ασαφής. Ο Κάρολος ντυ Κανζ γράφει ότι σκοτώθηκε με τον γαμπρό του κατά την άμυνα της Πόλης, όμως ο Ράνσιμαν σημειώνει ότι αιχμαλωτίστηκε.Ο Νίκολ γράφει πως διέφυγε με την οικογένειά του μαζί με άλλους με το πλοίο του Γενουάτη ναυάρχου Ζόρζι Ντόρια στη Χίο. Εκεί ο Βενετός καπετάνιος Τόμας Τσέλσι τους μετέφερε στην Κάντια (Χάνδακα Κρήτης). Η κόρη τού Δημητρίου Καντακουζηνού και της Σιμωνίδος Γκαντελίνα, η Μαρία, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο, γιο του Παύλου Παλαιολόγου στην Κέρκυρα το Νοέμβριο του 1486.

Ο Νίκολ δεν αναφέρει τα ονόματα των γονέων του, αναφέρει όμως, πως ήταν εξάδελφος του Ιωάννη Η΄. Το όνομα της συζύγου του δεν μας σώθηκε· η κόρη του παντρεύτηκε έναν Νικηφόρο Παλαιολόγο. Θεωρείται πως ο Δημήτριος ήταν πατέρας του πρωτοστράτορος Καντακουζηνού, που εκτέλεστηκε πέντε ημέρες μετά την άλωση μαζί με τον Λουκά Νοταρά και τον Ανδρόνικο Καντακουζηνό.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε ίσως τη Σιμωνία Γκαντελίνα και είχε τέκνα:
* Μαρία, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο (ή Νικηφόρο) Παλαιολόγο, γιο του Παύλου.
* ένας γιος απεβ. 1453, πρωτοστράτορας.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Θεόφιλος Παλαιολόγος

Ο **Θεόφιλος** (απεβ. 29 Μαΐου 1453) από τη Δυναστεία των Παλαιολόγων ήταν γραμματικός, ανθρωπιστής και μαθηματικός.

## Βιογραφία
Ήταν εξάδελφος του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Είχε πλούσια παιδεία και η μόρφωσή του τον έκανε γραμματικό, ανθρωπιστή και μαθηματικό. Έγινε διοικητής σε στρατιωτική μονάδα κατά την τελευταία πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Πολέμησε δίπλα στον Αυτοκράτορα και έπεσε μαχόμενος μαζί του.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη
Θ
Κατηγορία:Βυζαντινοί μαθηματικοί
Παναγία Madre della consοlazione με τον Άγιο Φραγκίσκο (β μισό 15ου αι.) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών

H **Παναγία Madre della consοlazione με τον Άγιο Φραγκίσκο** είναι μεταβυζαντινή εικόνα του β′ μισού 15ου αι. και εκτίθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας. 
## Περιγραφή
Είναι εικόνα διαστασεων 0,60Χ0,52 μ. Πρόκειται για Παναγία δεξιοκρατούσα σε προτομή, στον τύπο της ιταλικής *Madre della consοlazione* (Μήτηρ της Παραμυθίας) συνοδεύεται από τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασσίζης, όρθιο προς τα αριστερά προς το μέρος της πίσω,σε κλίμακα πιο μικρή. Λευκό πτυχωτό πέπλο στολίζει το πρόσωπο που κλίνει προς το παιδί. Το ωμοφόριό της είναι πορφυρό, λάμπει με μαλακές υστερογοτθικής τεχνοτροπίας πτυχές, κλεισμένο χαμηλά στο λαιμό με πόρπη, στολισμένο με χρυσκέντητη παρυφή σε κομψό ψευδοκουφικό σχέδιο. Ο Χριστός φοράει διάφανο λευκό υποκάμισο, μαύρο και ολοκέντητο με χρυσά σχέδια φόρεμα και φωτεινό κόκκινο ιμάτιο με αστραφτερές χρυσογραφίες. Σε άνετη στάση ο μικρός Ιησούς ευλογεί με το δεξιό και με το αριστερό του χέρι κρατάει χρυσή σφάιρα του κόσμου. Ο Άγιος της Ασσίζης παριστάνεται με μοναχικό ένδυμα και κουρά, με ταστίγματα των πληγών του εσταυρωμένου και κρατώντας δερματόδετο βιβλίο και χρυσό σταυρό στα χέρια. Η παρουσία του εγγύς του Ιησού παραπέμπει στην ιδέα του Πάθους.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Μυρτάλη Αχειμάστου-Ποταμιάνου , Εικόνες του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών, εκδ. Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Διεύθυνση Δημοσιευμάτων, 1998

Κατηγορία:Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών
Φίλινα

Η **Φίλινα**, χορεύτρια από τη Λάρισα, ήταν η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Φίλιππου Β΄ της Μακεδονίας και μητέρα τού Φίλιππου Γ΄, του επονομαζόμενου Αρριδαίου, ετεροθαλούς αδελφού τού Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου.

## Βιογραφία
Η Φίλινα παντρεύτηκε τον βασιλιά Φίλιππο Β΄, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο το 359 π.Χ.. Όταν η Ολυμπιάδα (5η σύζυγος τού Φιλίππου Β΄), η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μπήκε στη Μακεδονική αυλή, βρήκε δύο τέκνα τού Φιλίππου Β΄: τη θυγατέρα της Αυδάτης (1ης συζύγου τού Φιλίππου Β΄) Κυνάνη και τη Φίλινα (2η σύζυγο τού Φιλίππου Β΄) με τον γιο της Αρριδαίο. Το σίγουρο ήταν, ότι η Ολυμπιάδα μισούσε τόσο τη Φίλινα, όσο και τον γιο της Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο, γιατί ήθελε να δει στον θρόνο τον δικό της γιο, Αλέξανδρο.

Για τη ζωή της Φίλινας δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Λαρισαίοι
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας
Μαρία Παλαιολογίνα

Με το όνομα **Μαρία Παλαιολογίνα** ήταν γνωστές οι παρακάτω :

* Μαρία Παλαιολογίνα (κόρη Γουλιέλμου Θ΄ του Μομφερράτου)
* Μαρία Ειρήνη Παλαιολογίνα
* Μαρία-Ξένη Παλαιολογίνα
* Μαρία Δέσποινα Παλαιολογίνα
* Μαρία Παλαιολογίνα (κόρη Ανδρόνικου Β΄)
* Μαρία Παλαιολογίνα Ταρχανειώτισσα
* Μαρία Παλαιολογίνα της Λέσβου
* Μαρία της Τραπεζούντας
* Μαρία Παλαιολογίνα της Σερβίας
Αλέξιος Λάσκαρης Φιλανθρωπηνός

Ο **Αλέξιος** (άκμασε το διάστημα 1429-1449) από την Οικογένεια Φιλανθρωπηνών ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και κυβερνήτης του δεσποτάτου του Μωρέως.

## Βιογραφία
Θα ήταν γιος ενός Φιλανθρωπηνού και μίας Λασκαρίνας. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1429, ως κεφαλή (κυβερνήτης) της Βοστίτζας (νυν Αιγίου), που έλαβε μέρος στην πολιορκία της Πάτρας από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο δεσπότη του Μωρέως. 

Ήταν αντίθετος με την Ένωση των Εκκλησιών και αλληλογραφούσε με τον Γεννάδιο Σχολάριο και τον Βησσαρίωνα, ο οποίος του απηύθηνε την πραγματεία *Περί εκπορεύσεως του Αγ. Πνεύματος*. Έλαβε μέρος το 1439 στη Σύνοδο της Φλωρεντίας, αλλά έφυγε από αυτήν νωρίς. Το 1446 ονομάστηκε κεφαλή της Πάτρας. Ο Κωνσταντίνος τον έστειλε στον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων το φθινόπωρο του 1448 για να διευθετήσει μία διαφωνία με τον μικρότερο αδελφό του Θωμά. Όμως πριν φθάσει στην Κωνσταντινούπολη, έμαθε ότι ο Αυτοκράτορας απεβίωσε. 

Τον Δεκέμβριο ξεκίνησε για τον Μυστρά, πρωτεύουσα του Μωρέως, μαζί με τον Μανουήλ Ιαγάρη Παλαιολόγο για να φέρουν το λυπηρό νέο, να ανακηρύξουν τον Κωνσταντίνο ως ΙΑ΄ , Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και να επιβλέψουν τη στέψη του.

## Αναφορές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Αλεξιος
Γεώργιος Δούκας Φιλανθρωπηνός

Ο **Γεώργιος** (απεβ. πριν το 1452) από την Οικογένεια Φιλανθρωπηνών ήταν έμπιστος του Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1425-1448) και υπηρέτησε ως Μεσάζων (δεύτερος μετά τον Αυτοκράτορα) για το σύντομο διάστημα 1438-1439.

## Βιογραφία
Θα ήταν γιος ενός Φιλανθρωπινού και μίας Δούκαινας. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1429. 

Ανήκε στο στενό περιβάλλον τού Ιωάννη Η΄, που τού εμπιστεύτηκε τη σημαντική αποστολή, τού να απονείμει τα συμβολικά διακριτικά τού δεσπότη στους Σέρβους ηγεμόνες Τζούρατζ Μπράνκοβιτς το 1429/35 και Λάζαρ Μπράνκοβιτς το 1446. Το 1438-39 συνόδευσε τον Ιωάννη Η΄ στη Σύνοδο της Φερράρας και διορίστηκε Μεσάζων από κοινού με τον Μανουήλ Ιάγαρι Παλαιολόγο. Με την ιδιότητα αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο, βάζοντας πίεση στη Ρωμαϊκή αντιπροσωπεία για να αποδεχθούν την Ένωση των Εκκλησιών.

Ήταν συγγενής του Ιωσήφ Β΄ Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, που απεβίωσε το 1439 κατά τη διάρκεια της Συνόδου. Αυτός τάφηκε στη Σάντα Μαρία Νοβέλλα και ο Γεώργιος άφησε μία δωρεά στο ναό για μία ετήσια λειτουργία στη μνήμη του.

## Αναφορές


## Πηγές
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Γεωργιος
Τάλις Ομπέντ Μόουζες

Ο **Τάλις Ομπέντ Μόουζες** (Tallis Obed Moses, Τάλις Ωβήδ Μωυσής,  24 Οκτωβρίου 1954-) είναι πάστορας από το Βανουάτου και υπηρέτησε ως ο πρόεδρος του Βανουάτου από τις 6 Ιουλίου 2017 έως τις 6 Ιουλίου 2022.

## Βιογραφία
Ο Μόουζες καταγόταν  από το Πορτ Βάτο, στο Δυτικό Άμπριμ. Παρακολούθησε το Δημοτικό Σχολείο από το 1964 έως το 1967. Εργάστηκε διδάσκοντας ως καθηγητής σε διάφορα σχολεία, πριν παρακολουθήσει το Πρεσβυτεριανό Ινστιτούτο Βίβλου Τανγκόα στη Νότια Σάντο, το 1978. Φοίτησε στο Ιεραποστολικό και Βιβλικό Κολέγιο του Σίδνεϊ στην Αυστραλία από το 1980 έως το 1981 και αποφοίτησε με πτυχίο στην Θεότητα και την Αποστολή του. Σπούδασε στη συνέχεια στο Εκπαιδευτικό Κέντρο Ταλούα, μεταξύ του 1985 και του 1986, αποφοιτώντας με πτυχίο στη Θεολογία. Επέστρεψε στην Αυστραλία το 1989 και φοίτησε στο Ευαγγελικό Κολέγιο του Άλαν Γουόκερ, από όπου αποφοίτησε το 1989 με το Πιστοποιητικό του τάγματος της Αξίας.

Ο Μόουζες, επίσης, υπηρέτησε ως πάστορας στο Ερομάνγκο, στο Ράνον, στο Βόρειο Άμπριμ, στη Λούγκανβιλ και στην Μπαμεφάου. Επί μακρόν πάστορας και πρώην συντονιστής της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας του Βανουάτου (εξελέγη το 2009 και ξανά το 2013)αφού έλαβε τη θρησκευτική εκπαίδευση και την μόρφωση στην Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα. , Επιλέχθηκε μεταξύ 16 υποψηφίων έπειτα από τέσσερις γύρους ψηφοφορίας (έλαβε 40 ψήφους επί συνόλου 57 από το Εκλεκτορικό Κολέγιο) για να διαδεχθεί τον πρόεδρο Μπόλντουιν Λόνσντεϊλ, ο οποίος είχε αποβιώσει εν ενεργεία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Βανουάτου
Κατάλογος πόλεων του Καναδά

thumb|Κοινότητες ανά επαρχίες και εδάφη του Καναδά
Σε αυτόν τον **κατάλογο πόλεων του [[Καναδάς|Καναδά]]** αναφέρονται οι 100 μεγαλύτερες πόλεις του Καναδά, σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Οι πόλεις που εμφανίζονται με έντονη γραφή είτε είναι πρωτεύουσες επαρχιών είτε η ομοσπονδιακή πρωτεύουσα (Οττάβα).

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης


Καναδάς
Έσμον Σάιμον

O **Έσμον Σάιμον** (Esmon Saimon, αναφέρεται και ως **Esmon Sae** (28 Οκτωβρίου 1955-), είναι πολιτικός από το Βανουάτου. Έγινε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου στις  11 Φεβρουαρίου 2016 και υπηρέτησε ως υπηρεσιακός Πρόεδρος του Βανουάτου από τις 17 Ιουνίου 2017 ως τις 6 Ιουλίου 2017 μετά τον θάνατο του Μπόλντουιν Λόνσντεϊλ.

## Σταδιοδρομία
Αρχικά εργάστηκε ως γραμματέας στην Συνεργατική Εταιρεία του Σάουθ Γουέστ Μπέι από το 1978 ως το 1982 και στη συνέχεια ασχολήθηκε με ιδιωτικές επιχειρήσεις (λιανικής πώλησης και αλιείας) ως το 1998.

Υπηρέτησε στη συνέλευση στην επαρχία Μαλάμπα από το 1992 ως το 1996 και στη συνέχεια εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου στην Μαλεκούλα
στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 1998. Σήμερα ανήκει στο Μελανησιακό Προοδευτικό Κόμμα.

Διορίστηκε υπουργός Συνεργασίας και Επιχειρησιακής Ανάπτυξης κατά την πρωθυπουργία του Σάτο Κίλμαν στις 18 Φεβρουαρίου 2010. Ο Κίλμαν αποχώρησε από την εξουσία στις 24 Απριλίου μετά την πρόταση δυσπιστίας εναντίον της κυβέρνησης, όμως την κέρδισε ξανά στις 13 Μαΐου, με απόφαση του Εφετείου, το οποίο κήρυξε την εκλογή της νέας κυβέρνησης μη συνταγματική. Ο Σάιμον αποχώρησε ξανά από υπουργός στις 17 Μαΐου, με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης Κίλμαν και την αντικατάσταση του υπουργού με τον Ντον Κεν.

Με πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης, η τελευταία κατέρρευσε στις 21 Μαρτίου 2013 και ο νέος πρωθυπουργός Μοάνα Καρκάσις Καλόζιλ διόρισε τον Σάε ως υπουργό Υποδομών και Κοινής Ωφέλειας δύο ημέρες αργότερα. Στις 15 Μαΐου 2014 συνετέλεσε στην κατάρρευση της κυβέρνησης του Καρκάσις. Ο νέος πρωθυπουργός Τζο Νάτουμαν διατήρησε τον Σάε στο χαρτοφυλάκιο των Υποδομών. Η θητεία του ως υπουργού τερματίστηκε μετά την ανατροπή της κυβέρνησης Νάτουμαν με πρόταση δυσπιστίας στο κοινοβούλιο, στις 11 Ιουνίου 2015.

Στις 11 Φεβρουαρίου 2016 εξελέγη Πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Βανουάτου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Βανουάτου
Βουλευτικές εκλογές 2012 στο Βανουάτου

**Βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στο [[Βανουάτου]]** στις 30 Οκτωβρίου 2012. Πήραν μέρος συνολικά 346 υποψήφιοι από 32 πολιτικά κόμματα για την πλήρωση 52 εδρών. Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από παρατηρητές από την Αυστραλία, την Κίνα, την ΕΕ και τις ΗΠΑ, όπως επίσης και από τον Ύπατο Αρμοστή της Νέας Ζηλανδίας στο Βανουάτου, Μπιλ Ντομπάι. Πρώτο κόμμα με 8 έδρες ήρθε το Vanua'aku Pati του Ναταπέι, με δεύτερο το Κόμμα Πρόοδος του Λαού του Σάτο Κίλμαν (6 έδρες), ο οποίος παρέμεινε πρωθυπουργός.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2012
Βανουατου
Τσίλι (πιάτο)

Το **τσίλι κον κάρνε** (Ισπανικά: *chili con carne* - τσίλι με κρέας) είναι πικάντικο στιφάδο που περιέχει πιπεριές τσίλι, κρέας (συνήθως βόειο κρέας) και συχνά ντομάτες και φασόλια. Άλλα καρυκεύματα μπορεί να περιλαμβάνουν το σκόρδο, τα κρεμμύδια και το κύμινο. Οι γεωγραφικές και οι προσωπικές προτιμήσεις περιλαμβάνουν διαφορετικά είδη κρέατος και συστατικών. Οι συνταγές προκαλούν διαφωνίες μεταξύ των λάτρεων, μερικοί από τους οποίους επιμένουν ότι η λέξη «τσίλι» ισχύει μόνο για το βασικό πιάτο, χωρίς τα φασόλια και τις ντομάτες. Το τσίλι κον κάρνε είναι συχνό πιάτο για διαγωνισμούς μαγειρικής και χρησιμοποιείται ως συστατικό σε άλλα πιάτα.

## Συνοδευτικά και προσθήκες
Το πιάτο μπορεί να σερβιριστεί με γαρνιτούρα ή συνοδευτικά· το τριμμένο τυρί, τα ψιλοκομμένα κρεμμυδάκια και η ξινή κρέμα είναι κοινές προσθήκες, όπως τα αλμυρά κράκερ, τα τσιπς τορτίγιας ή τα τσιπς καλαμποκιού, το καλαμποκόψωμο, το τυλιγμένο σε ρολό καλαμπόκι ή οι τορτίγιες από αλεύρι και οι χοιρινές ταμάλες. Το τσίλι μπορεί επίσης να σερβιριστεί πάνω σε ρύζι ή σε ζυμαρικά όπως σπαγγέτι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Διεθνής Εταιρεία Εκτίμησης Τσίλι
* Διεθνής Σύλλογος Τσίλι

Κατηγορία:Αμερικανική κουζίνα
Μπάμπης Ταουξής

Ο **Μπάμπης (Χαράλαμπος) Ταουξής** (Πειραιάς 1930-2006) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Αγωνίστηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Διακρίθηκε κυρίως με τα χρώματα του Απόλλων Σμύρνης. Θεωρήθηκε από τους σπουδαιότερους τερματοφύλακες της εποχής και ήταν γνωστός με το προσωνύμιο «τσίτα».

## Βιογραφία
Μεγάλωσε στον Κορυδαλλό του Πειραιά. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από ανεξάρτητα σωματεία της περιοχής και κατόπιν, γράφτηκε στην Προοδευτική και το 1945, στην ηλικία των 15 ετών εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αναδείχθηκε, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα Πειραιά με επιτυχία και οι εξαιρετικές του εμφανίσεις εντυπωσίασαν. Το 1950 πήρε μεταγραφή στον Απόλλων Σμύρνης, με τη φανέλα του οποίου διακρίθηκε. Με την ομάδα του Απόλλων κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών 1957-58, για τέταρτη και τελευταία φορά στην ιστορία του συλλόγου. Τις τελευταίες εμφανίσεις στην καριέρα του, πραγματοποίησε την περίοδο 1959-60, στο πρώτο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής κατηγορίας. Ως παίκτης του Απόλλωνα, υπήρξε 3 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδας το διάστημα 1954-55. Επίσης, είχε 20 συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδας ενόπλων.

Απεβίωσε το 2006 και η κηδεία του έγινε στο Νεκροταφείο του Σχιστού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "ΤΑ ΙΔΑΛΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΜΑΣ: ΜΠΑΜΠΗΣ ΤΑΟΥΞΗΣ, Ο κέρβερος του Απόλλωνος", εφ. Αθλητική Ηχώ, 18/1/1955, σελ. 1 και 3

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
BurgerTime

Το ***BurgerTime*** (ιαπωνικά: バーガータイム, Χέπμπορν: *Bāgātaimu*) είναι βιντεοπαιχνίδι arcade του 1982 που δημιουργήθηκε από την Data East, αρχικά για το DECO Cassette System. Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του σεφ Peter Pepper, ο οποίος πρέπει να περπατήσει πάνω από υλικά χάμπεργκερ που είναι τοποθετημένα σε ένα λαβύρινθο από πλατφόρμες, ενώ αποφεύγει τους εχθρούς που τον κυνηγούν.

Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Bally Midway. Επίσης, η Data East κυκλοφόρησε τη δική της εκδοχή του παιχνιδιού στις ΗΠΑ μέσω του DECO Cassette System.

Ο γνήσιος ιαπωνικός τίτλος παιχνιδιού είναι *Hamburger* (ハンバーガー), αλλά άλλαξε εκτός Ιαπωνίας, για να αποφευχθούν προβλήματα σχετικά με πνευματικά δικαιώματα. Ο τίτλος *"BurgerTime"* χρησιμοποιήθηκε σε όλο τον δυτικό κόσμο, αλλά και στα ιαπωνικά ports και sequels του παιχνιδιού. Όταν η Data East χρεοκόπησε το 2003, η G-Mode αγόρασε μεγαλύτερο μέρος της ιδιοκτησίας της, συμπεριλαμβανομένων των *BurgerTime*, *BurgerTime Deluxe*, *Super BurgerTime* και *Peter Pepper's Ice Cream Factory*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Arcade παιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1982
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Data East
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Atari 2600
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της MSX
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Midway
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Famicom Disk System
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Apple II
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας
Μπεσίμ Μπόκσι

Ο **Μπεσίμ Μπόκσι** (αλβανικά: Besim Bokshi, , 1930&#x2013;2014) ήταν αλβανός ποιητής, γλωσσολόγος και φιλόλογος. Διετέλεσε πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου κατά την περίοδο 2008-2011.

## Καριέρα
Ο Μπεσίμ Μπόκσι γεννήθηκε στη Γκιάκοβα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Η οικογένειά του μετακόμισε στην Αλβανία όταν ήταν παιδί και τελείωσε τη στοιχειώδη εκπαίδευση σε ένα σχολείο στο Ντουκάτ, ένα χωριό κοντά στο Βλορέ. Λίγα χρόνια αργότερα σπούδασε στα Τίρανα.

Το 1945 επέστρεψε στη Γκιάκοβα και σπούδασε στο Τμήμα Αλβανολογίας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου μέχρι το 1959, ακολουθώντας μεταπτυχιακές σπουδές στη γλωσσολογία στο Βελιγράδι. Κατά τη διάρκεια του 1961-63, δίδαξε την αλβανική γλώσσα στο Λύκειο της Γκιάκοβα, όπου διετέλεσε επίσης ως διευθυντής του. Από το 1967 έως το 1973, δίδαξε μορφολογία στην Ανωτάτη Παιδαγωγική Σχολή της Γκιάκοβα, ενώ επίσης ήταν διευθυντής της κατά τη διάρκεια του 1967-71. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, εργάστηκε για το Αλβανικό Ινστιτούτο της Πρίστινα για περίοδο οκτώ μηνών. Από το 1974, διδάσκει το μάθημα "Ιστορική μορφολογία" στο αλβανικό τμήμα της Φιλολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πρίστινα. Το 1977 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Πρίστινα. Ήταν μέλος και πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου, ενώ στο παρελθόν υπήρξε αντιπρόεδρος της.

Ο Μπόκσι ήταν μέλος της Επιτροπής Συμπερασμάτων κατά τη διάρκεια της γλωσσικής γνωμοδότησης της Πρίστινα το 1968, μια εκδήλωση γλωσσολογίας με θέμα το ορθόγραφικό πρότυπο της αλβανικής γλώσσας. Ήταν επίσης εκπρόσωπος στο Συνέδριο Ορθογραφίας που πραγματοποιήθηκε στα Τίρανα τον Νοέμβριο του 1973 και στο Συνέδριο Νοτιοανατολικών Ευρωπαϊκών Σπουδών που πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα της Τουρκίας το 1978.

Πέθανε στις 16 Αυγούστου 2014.

## Έργα

### Ποίηση

* Σε Προσδοκία (*Në Pritje*), Πριστίνα, 1966
* Σπασμένες Σκιές (*Hije të këputura*), Πέγια, 1996

### Γλωσσολογία

* Ανάπτυξη του σχηματισμού της σημερινής ονομαστικής ευελιξίας των Αλβανικών (*Rruga e formimit të sotëm nominal të shqipes*), Πριστίνα, 1980
* *Prapavendosja e nyjes në gjuhët ballkanike*, Πριστίνα, 1984
* Η μετοχή στην αλβανική: Μια διαχρονική άποψη (*Pjesorja e shqipes: vështrim diakronik*), Πριστίνα, 1998
* Σχετικά με τις προσωπικές αντωνυμίες στα Αλβανικά (*Për vetorët e shqipes*), Πριστίνα, 2004.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανοί ποιητές
Άλες (Σαρδηνία)

Το **Άλες** (ιταλ.: *Ales*, γλώσσα της Σαρδηνίας: *Abas*, Άμπας) είναι μικρή πόλη στην επαρχία του Οριστάνο στο νησί της Σαρδηνίας στη Μεσόγειο Θάλασσα. Βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του όρους Άρτσι (Arci). Αυτή η περιοχή είναι η μόνη πηγή οψιανού της Σαρδηνίας.

Μαζί με την πόλη της Τερράλμπα (Terralba), το Άλες αποτελεί τη Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή Άλες-Τερράλμπα. Σημερινός επίσκοπος είναι ο Τζιοβάννι Ντεττόρι (Giovanni Dettori). Ο Καθεδρικός Ναός του Άλες, αφιερωμένος στον Άγιο Πέτρο, είναι η έδρα του επισκόπου και το πιο διάσημο αξιοθέατο της πόλης. Η πόλη έχει θρησκευτική βαρύτητα, παρά τον μικρό πληθυσμό των 1600 κατοίκων της.

Ο Αντόνιο Γκράμσι και ο Φερνάντο Ατζόρι γεννήθηκαν στο Άλες.

Το πλησιέστερο διεθνές αεροδρόμιο βρίσκεται στο Κάλιαρι, σε απόσταση περίπου 70 χλμ. Ο Ταχυδρομικός Κώδικας είναι 09091 και το τηλεφωνικό πρόθεμα είναι (+39) 0783.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* (Ιταλικά) Επίσημη ιστοσελίδα του Άλες
* Τουριστικές πληροφορίες για ταξίδι στο Άλες
* Πληροφορίες και στατιστικά στοιχεία σχετικά με ιταλικές Περιφέρειες, Επαρχίες και Δήμους

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας του Οριστάνο
Bankers Life Fieldhouse

Το **Bankers Life Fieldhouse** είναι ένα κλειστό στάδιο που βρίσκεται στην Ιντιανάπολις, Ιντιάνα των ΗΠΑ. Είναι η έδρα των Ιντιάνα Πέισερς του NBA και των Ιντιάνα Φιβερ του WNBA. Στο γήπεδο επίσης διοργανώνονται κολεγιακοί αγώνες καλαθοσφαίρισης, συναυλίες και αγώνες Χόκεϊ επί πάγου.
Τα εγκαίνια έγιναν τον Νοέμβριο του 1999 με το όνομα Conseco Fieldhouse και αντικατέστησε το Market Square Arena που ήταν η πρώην έδρα των Ιντιάνα Πέισερς. Τα δικαιώματα ονομασίας δόθηκαν στην Conseco, μια εταιρία οικονομικών με έδρα την Ιντιάνα. Τον Μάιο του 2010 η εταιρία μετονομάστηκε σε CNO Financial Group όμως δεν άλλαξε το όνομα του γηπέδου. Τον Δεκέμβριο του 2011 αποφάσισε η εταιρία να αλλάξει το όνομα του γηπέδου και έγινε Bankers Life Fieldhouse. Η εταιρία γνωστοποίησε στις 13 Μαρτίου 2018 πως δεν θα ανανεώσει το συμβόλαιό της το οποίο λήγει στις 30 Ιουνίου 2019.

## Ιστορία και γεγονότα
Ο πρώτος αγώνας NBA που διεξήχθη σε αυτό το γήπεδο ήταν στις 6 Νοεμβρίου 1999 όταν οι Ιντιάνα Πέισερς έπαιξαν τον πρώτο εντός έδρας αγώνα της σεζόν κόντρα στους Μπόστον Σέλτικς. Εκείνη τη σεζόν οι Ιντιάνα Πέισερς έφτασαν μέχρι τους τελικούς του NBA και ο 3ος, 4ος και 5ος αγώνας των τελικών έγιναν στο Bankers Life Fieldhouse.
Το γήπεδο φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2002 και μεταξύ άλλων φιλοξένησε τους ημιτελικούς και τον τελικό της διοργάνωσης στον οποίο νικήτρια βγήκε η Γιουγκοσλαβία.
Το 2009 φιλοξενήθηκαν ο 3ος και 4ος αγώνας των τελικών του WNBA με τους Ιντιάνα Φίβερ να χάνει τη σειρά από τους Φοίνιξ Μέρκιουρι. Το 2012 φιλοξενήθηκαν ξανά ο 3ος και ο 4ος αγώνας των τελικών του WNBA και αυτή τη φορά οι Ιντιάνα Φίβερ κέρδισαν τη σειρά κόντρα στους Μινεσότα Λινξ.
Το στάδιο φιλοξενεί και πολλές άλλες εκδηλώσεις πέρα από τους αγώνες καλαθοσφαίρισης. 

## Πάλη
Το WWE έχει φιλοξενήσει διάφορα σόου στο Bankers Life FieldHouse όπως το Raw και το SmackDown ενώ έχουν φιλοξενηθεί και πολλά άλλα σόου πάλης.

## Βραβεία και αναγνωρίσεις
Το Bankers Life Fieldhouse έχει αναγνωρισθεί από πολλούς ως το καλύτερο στάδιο όλων των ομάδων στα 4 μεγάλυτερα αθλήματα των ΗΠΑ. Το 2005 και το 2006 κατατάχθηκε στο νούμερο 1 σύμφωνα με έρευνα του Sports Business Journal/Sports Business Daily Reader.

## Εικόνες

Image:Conseco fieldhouse seating bowl.JPG|Αγώνας των Ιντιάνα Πέισερς.
Image:Conseco Fieldhouse satellite view.png|Δορυφορική εικόνα του σταδίου.
Image:ConsecoFieldhouseLobby.jpg|Εικόνα από τον εσωτερικό χώρο του σταδίου.
Image:Bankers_Life_Fieldhouse_Balcony_View.jpg|Εικόνα από το Crossroads Classic


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στις Ηνωμένες Πολιτείες
Εθνική Βιβλιοθήκη της Αλβανίας

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Αλβανίας** () είναι αλβανική εθνική βιβλιοθήκη με έδρα την πρωτεύουσα, τα Τίρανα. Ιδρύθηκε το 1920 και εγκαινιάστηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1922.

## Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Αλβανίας είναι ο πρωταρχικός εθνικός πολιτιστικός θεσμός και ο παλαιότερος στο αλβανικό κράτος. Η βιβλιοθήκη καταλαμβάνει δύο κτίρια, είναι οργανωμένη και λειτουργεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Τουρισμού, Πολιτισμού, Νεότητας και Αθλητισμού. Η βιβλιοθήκη, που εδρεύει στα Τίρανα, είναι υπεύθυνη για τη συλλογή, επεξεργασία, αποκατάσταση, διατήρηση και διάθεση στο κοινό της γραπτής πολιτιστικής κληρονομιάς του αλβανικού λαού. Σε εθνικό επίπεδο οργανώνει τη βιβλιοθήκη και τη συνεχή επαγγελματική εκπαίδευση και είναι το ερευνητικό κέντρο έρευνας στον τομέα της βιβλιοθηκονομίας, το καταλογογραφικό κέντρο, τον εθνικό οργανισμό ISBN και το μοναδικό κέντρο συντήρησης και αποκατάστασης ειδικών συλλογών.

Το αρχείο της περιλαμβάνει συνολικά 1.169.767 βιβλία, περιοδικά, χάρτες, ατάλες, μικροφίλμ και άλλα υλικά βιβλιοθήκης. Οι ειδικές συλλογές είναι πολύτιμες για τον εθνικό και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Η βιβλιοθήκη είναι ανοιχτή 72 ώρες την εβδομάδα σε άτομα άνω των 16 ετών. Οι χρήστες μπορούν να δανειστούν υλικά βιβλιοθήκης ή να τα χρησιμοποιήσουν στις αίθουσες ανάγνωσης. Ο ιστότοπος της βιβλιοθήκης επιτρέπει στους χρήστες να αναζητούν έναν κατάλογο καθώς και υπηρεσίες, όπως τον OPAC, ψηφιοποιημένους καταλόγους και ψηφιακές συλλογές. Η βιβλιοθήκη επίσης διοργανώνει εκθέσεις, προσφορές βιβλίων, συνέδρια και ούτω καθεξής. Ως νόμιμος οργανισμός κατάθεσης, η βιβλιοθήκη δημοσιεύει την Εθνική Βιβλιογραφία. Για το εθνικό δίκτυο βιβλιοθηκών δημοσιεύει την επιστημονική-πολιτιστική αναθεώρηση Bibliothecae, εγχειρίδια, επαγγελματίες οδηγούς και εγχειρίδια. Είναι μέλος της Διεθνής Ομοσπονδίας Ενώσεων Βιβλιοθηκονόμων και Ιδρυμάτων, της Ομάδας Ευρωπαϊκών Βιβλιοθηκών Έρευνας, της Διάσκεψη των Ευρωπαίων Εθνικών Βιβλιοθηκονόμων, του Συνεδρίου των Διευθυντών των Εθνικών Βιβλιοθηκών, της Ευρωπαϊκής Βιβλιοθήκης και έχει προσκληθεί επίσημα να γίνει εταίρος στην Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη.

## Δείτε επίσης
* Εθνικά αρχεία της Αλβανίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Eπίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αλβανία
Αλβανιας
Μοριακό νέφος

Ένα **μοριακό νέφος**, που μερικές φορές ονομάζεται **αστρικό εκκολαπτήριο** (αν συμβαίνει μέσα του σχηματισμός αστεριών), είναι τύπος διαστρικού νέφους, η πυκνότητα και το μέγεθος του οποίου επιτρέπουν τον σχηματισμό μορίων, συνηθέστερα μοριακού υδρογόνου (H2). Αυτό έρχεται σε αντίθεση με άλλες περιοχές του διαστρικού μέσου που περιέχουν κυρίως ιονισμένο αέριο.

Το μοριακό υδρογόνο είναι δύσκολο να ανιχνευθεί με παρατηρήσεις υπερύθρων και ραδιοσυχνοτήτων, οπότε το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο μόριο για τον προσδιορισμό της παρουσίας του H2 είναι το μονοξείδιο του άνθρακα (CO). Η αναλογία μεταξύ της φωτεινότητας του CO και της μάζας του H2 θεωρείται σταθερή, αν και υπάρχουν λόγοι να αμφισβητηθεί αυτή η υπόθεση στις παρατηρήσεις ορισμένων άλλων γαλαξιών.

Μέσα στα μοριακά νέφη υπάρχουν περιοχές με υψηλότερη πυκνότητα, όπου υπάρχουν πυρήνες σκόνης και αερίου, που λέγονται συστάδες. Αυτές οι συστάδες είναι η αρχή του σχηματισμού των αστεριών, αν η βαρύτητα μπορεί να ξεπεράσει την υψηλή πυκνότητα και να αναγκάσει τη σκόνη και το αέριο να καταρρεύσουν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νεφελώματα
Βασιλίι Κούζμιτς Ραντάγιεφ

Ο **Βασίλειος Koύζμιτς Ραντάγιεφ** ήταν Ερζιανός λαϊκός ποιητής και συγγραφέας. Έγραψε το έπος "Σιγιαζάρ".

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1907, στο χωριό Μπολσόι Τολκάι, της επαρχίας Ποντμπέλσκογο, η οποία σήμερα είναι γνωστή ως επαρχία Ποχβιστνέβσκι και ανήκει στην Περιφέρεια Σαμάρα, από οικογένεια αγροτών.

Η επαγγελματική του δραστηριότητα ξεκίνησε ως βοηθός βιβλιοθηκονόμου, το 1920.

Από το 1925 έως το 1928 ήταν εκτελεστικός γραμματέας της επιτροπής βολόστ της Κομσομόλ στο Μικρό και Μεγάλο Τολκάι. Από το 1929 έως το 1930 ήταν πρόεδρος του συμβουλίου του χωριού και κολχόζ "Μάι" (Μεγάλο Τολκάι). Μετά σπούδασε στην φιλολογική σχολή του κρατικού πανεπιστημίου του Λένινγκραντ, από το οποίο αποφοίτησε το 1934.

Από το 1934 έως το 1935 ήταν συντάκτης σε περιφερειακές εφημερίδες της δημοκρατίας της Μορδοβίας. Από το 1935 έως το 1937 ήταν λογοτεχνικός, συντάκτης του περιοδικού "Σιάτκο", και εργάστηκε επίσης στο Μορδοβικό ερευνητικό ινστιτούτο του εθνικού πολιτισμού.

Εργάστηκε ως δάσκαλος σε ένα σχολείο στο χωριό Μπολσόι Τολκάι. Το αποτέλεσμα της παιδαγωγικής του δραστηριότητας ήταν η εκπαίδευση της επόμενης γενιάς των Ερζυανών ποιητών και πολιτιστικών μορφών της Μορδοβίας (Τσουζλάβ Ζουράβλεφ, Μιχαήλ Βούλκιν, κλπ.).

Πέθανε στις 6 Δεκεμβρίου 1991 στο χωριό Μπερσένεβκα της επαρχίας Λιαμπίρ, στην Δημοκρατία της Μορδοβίας. Είναι θαμμένος στο Σαράνσκ.

## Έργα
Είναι συγγραφέας κριτικών άρθρων σχετικά με διάφορα προβλήματα της λογοτεχνίας της γλώσσας Έρζυα, όπως τη δημιουργικότητα των επιμέρους συγγραφέων. Ασχολήθηκε με τη συλλογή λαογραφίας, και επεξεργάστηκε ιστορίες του λαού των Έρζυα.

Το πρώτο του ποίημα, το "Παστουχόν ντουμάτ" κυκλοφόρησε το 1926 στην εφημερίδα "Γιάκστερε τέστε" ("Κόκκινο αστέρι"). Στη δεκαετία του 1920, έγραφε σε διάφορες εφημερίδες (όπως τις "Η Φωνή της νεολαίας", "Ένα Νεαρό Χωριό"). Έγραφε τα έργα τέχνης του στην Γλώσσα Έρζυα. 
## Βραβεία
Το 1966 έγινε δεκτός ως μέλος στην Ένωση Συγγραφέων τηςΕΣΣΔ.

Βραβεύτηκε με το Κρατικό βραβείο της Μορδοβίας το 1979. Το 1980 απέκτησε τον τίτλο του Λαϊκού Συγγραφέα της Μορδοβίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λογοτεχνική ιστοσελίδα των Έρζυα Erziana
* Эрзянь морот (Нудей)
* Βιβλιοθήκη λογοτεχνία της Μορδοβίας 
* Ποιητές της Μορδοβίας

Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Μιχαήλ Παλαιολόγος (γιος Ιωάννη Ε΄)

Ο **Μιχαήλ** (μετά το 1351 - 1376/77) από τη Δυναστεία των Παλαιολόγων ήταν κυβερνήτης της Μεσημβρίας και διεκδικητής της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Ε΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της Ελένης Καντακουζηνής, κόρης του Ιωάννη ΣΤ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του: γεννήθηκε μετά το 1351 και ήταν ο τρίτος ή τέταρτος γιος. Νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα της Βουλγαρίας, την κόρη του Ντομπροτίτσα κυβερνήτη του πριγκιπάτου Καρβούνα και του φρουρίου Καλιάκρα (1354-1379/86). Ο Μιχαήλ ανήλθε στο αξίωμα του δεσπότη.

Το 1336 συνόδευσε τον πατέρα του κατά την επίσκεψή του στη Βούδα, πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, όπου ο Ιωάννης Ε΄ ζήτησε βοήθεια εναντίον των Οθωμανών. Περί το 1371 ήταν κυβερνήτης της Μεσημβρίας, λιμένος στη Θράκη, παρά τον Εύξεινο Πόντο. Τον Νοέμβριο του 1373 ταξίδεψε με στόλο τριών πλοίων στην Τραπεζούντα, όπου προσπάθησε να ενισχύσει την εκτόπιση του Αλεξίου Γ΄ Μεγάλου Κομνηνού. Ο στόλος αγκυροβόλησε έξω από το λιμάνι της πόλης για πέντε ημέρες, αλλά το εγχείρημα απέτυχε και επέστρεψε πίσω.

Το 1376/77 φονεύτηκε από τον Τέρτερ, γιο του Ντομπροτίτσα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα της Βουλγαρίας, κόρη του Ντομπροτίτσα κυβερνήτη του πριγκιπάτου Καρβούνα και του φρουρίου Καλιάκρα.

## Αναφορές


## Πηγές
* Guilland, Rodolphe (1959). "Recherches sur l'histoire administrative de l'Empire byzantin: Le despote, δεσπότης". Revue des études byzantines (in French). 17: 52–89. doi:10.3406/rebyz.1959.1199. Retrieved 28 May 2011.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Kaplaneres, Sokrates; Leontiadis, Ioannis (1989). "21522. Παλαιολόγος Μιχαήλ". Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). 9. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften.

Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες
Σέλμα Ριζά

Η **Σέλμα Ριζά** (τουρκ. *Selma Rıza*, 5 Φεβρουαρίου 1872 – 5 Οκτωβρίου 1931) ήταν η πρώτη Τούρκισσα γυναίκα δημοσιογράφος. Ήταν επίσης ένας από τους πρώτους συγγραφείς μυθιστορημάτων της Τουρκίας. Μετά τον θάνατό της, οι συγγενείς της πρόσθεσαν το επώνυμο Φερατσελί (τουρκικά: Feraceli), και ως εκ τούτου μερικές φορές είναι επίσης γνωστή ως *Σέλμα Ριζά Φερατσελί*.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1872. Ο πατέρας της ήταν ο Αλί Ριζά, διπλωμάτης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Αυστροουγγαρία, και η μητέρα της ήταν η Νάιλε που ήταν μια Αυστριακή προσήλυτη.

Μετά την εκπαίδευση από ιδιωτικούς δασκάλους στην Κωνσταντινούπολη, ταξίδεψε στο Παρίσι της Γαλλίας το 1898 για να συναντήσει τον μεγαλύτερο αδελφό της Αχμέτ Ριζά, ο οποίος είχε μεταβεί εκεί το 1889 και ήταν μέλος του κινήματος των νεότουρκων. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, και ήταν συνδεδεμένη με την Επιτροπή Ένωσης και Προόδου. Ήταν η μόνη γυναίκα μέλος της επιτροπής. Στο Παρίσι, έγραψε σε δύο εφημερίδες που εκδιδόταν από την επιτροπή στο Παρίσι και συγκεκριμένα την *Mechveret Supplément Français* στα γαλλικά και Şura'i Himmet στα τουρκικά. Το 1908 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγραψε σε δύο εφημερίδες, την *Hanımlara Mahsus Gazete* («Εφημερίδα των Γυναικών») και την *Kadınlar Dünyası* («Κόσμος των Κυρίων»). Ήταν επίσης η γενικός γραμματέας της τουρκικής ερυθράς Ημισελήνου μεταξύ του 1908-1913. Κατά τα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, εργάστηκε σκληρά για να μετατρέψει το Παλάτι της Αντιλέ Σουλτάνας, ένα βασιλικό παλάτι στην Κωνσταντινούπολη, σε σχολείο για κορίτσια. Με τη βοήθεια του αδελφού της το πέτυχε και το παλάτι χρησιμοποιήθηκε ως Σχολείο Θηλέων Καντιλί μέχρι το 1986, όταν κάηκε μερικώς.

Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου 1931, σε ηλικία 59 ετών.

Το 1892, όταν ήταν μόνο είκοσι, έγραψε ένα αδημοσίευτο μυθιστόρημα με τίτλο *Ουχουβέτ* («Φιλία»). Δημοσιεύθηκε το 1999, πολύ μετά τον θάνατό της, από το Υπουργείο Πολιτισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού
Γεώργιος Τάγαρις

Ο **Γεώργιος Τάγαρις** (άκμασε περί το 1346-1355) ήταν Ρωμαίος στρατηγός των μέσων του 14ου αι., που ανήλθε στο βαθμό του *μεγάλου στρατοπεδάρχου*.

## Βιογραφία
Ο Οίκος των Τάγαρι αναφέρεται για πρώτη φορά στις πηγές τον 14ο αι. Ο πατέρας του Μανουήλ ήταν ο πρώτος από τον Οίκο, που διακρίθηκε: η γενναιότητά του και και ικανότητά του ως στρατηγού αναγνωρίστηκε από τον Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο  Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, που τον προώθησε στον βαθμό τού *μεγάλου στρατοπεδάρχου* και τού έδωσε ως δεύτερη σύζυγο την ανιψιά του Θεοδώρα Παλαιολογίνα Ασανίνα.

Δεν γνωρίζουμε αν ο Γεώργιος ήταν γιος της πρώτης συζύγου του Μανουήλ, της Μονομαχίνας Δούκαινας ή της Θεοδώρας. Ο Παύλος Παλαιολόγος Τάγαρις Λατίνος Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης (έζησε π. 1330-μετά το 1394, πατριάρχευσε 1379/80-1384) ήταν γιος ή αδελφός του ή είχε άλλη συγγένεια με τον Γεώργιο.

Ο Γεώργιος εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1346 κατά τον δεύτερο εμφύλιο των ετών 1341-47. Ήταν ήδη μέγας στρατοπεδάρχης, όπως και ο πατέρας του πριν από αυτόν. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός  είχε συμμαχήσει με τον Ορχάν μπέη της Βιθυνίας, έτσι η αντιβασίλισσα Άννα της Σαβοΐας εμπιστεύτηκε τον Γεώργιο και τον έστειλε σε αποστολή να συμμαχήσει με τον Σαρουκχάν μπέη της Μαγνησίας. Ο Σαρουκχάν -που γνώριζε τον πατέρα του Γεωργίου, από τότε που ο Μανουήλ ήταν κυβερνήτης της Φιλαδέλφειας- δέχθηκε με χαρά το αίτημα. 

Η επόμενη αναφορά των πηγών στον Γεώργιο είναι το 1356· ήταν ένας από τους αποδέκτες επιστολών τού πάπα Ιννοκεντίου ΣΤ΄, που τον παρακαλούσε για την υποστήριξή του στην Ένωση της Καθολικής με την Ορθόδοξη Εκκλησία.

## Αναφορές


## Πηγές
* Guilland, Rodolphe (1967). "Le Stratopédarque et le Grand statopédarque". Recherches sur les institutions byzantines, Tome I (in French). Berlin: Akademie-Verlag. pp. 498–521.
* Trapp, Erich (1991). "Tagaris". In Kazhdan, Alexander P. The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. p. 2006. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί Στρατοπεδάρχες
Νασιντέ Γκιοζντέ Ντουρμούς

Η **Νασιντέ Γκιοζντέ Ντουρμούς **(τουρκικά: Naşide Gözde Durmuş,γεννηθείσα το 1985 στη Σμύρνη) είναι Τούρκισσα επιστήμονας και γενετιστής.

Η έρευνά της επικεντρώνεται στη νανοτεχνολογία και τις εφαρμογές της μικροτεχνολογίας σε θέματα υγείας που απειλούν τον κόσμο, όπως ο καρκίνος και η αντίσταση στα αντιβιοτικά. Το MIT Technology Review την απαριθμεί στην κατηγορία των *πρωτοπόρων* στο φύλλο "Καινοτόμοι επιχειρηματίες Κάτω των 35 ετών", ως μια από τους 35 νέους ηγέτες μέσα στο 2015.

## Βιογραφία
Η Ντουρμούς γεννήθηκε το 1985 στην Σμύρνη της Τουρκίας. Το 2003, ξεκίνησε τις προπτυχιακές της σπουδές στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Μέσης Ανατολής, με ειδίκευση στη Μοριακή Βιολογία και τη Γενετική. Αργότερα, έλαβε μια υποτροφία Φουλμπράιτ και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συνεχίσει τις σπουδές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπου έλαβε Μάστερ στη Μηχανική από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης το 2009, καθώς και ένα διδακτορικό δίπλωμα στη Βιοϊατρική τεχνολογία από το Πανεπιστήμιο Μπράουν το Μάιο του 2013.

Το 2014, έλαβε μια θέση ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Σήμερα, συνεχίζει την έρευνά της με τον Ρόναλντ Ου. Ντέιβις στο Κέντρο Τεχνολογίας Γονιδιώματος του Πανεπιστημίου Στάνφορντ και στην Ιατρική Σχολή του Στάνφορντ. Το 2015, έχει αναγνωριστεί μεταξύ των "Κορυφαίων 35 Καινοτόμων επιχειρηματιών Κάτω των 35 ετών" (TR35), ως πρωτοπόρος στον τομέα της βιοτεχνολογίας και της ιατρικής, σύμφωνα με το MIT Technology Review.

## Καριέρα
Το έργο της εστιάζει στην ανάπτυξη των εργαλείων νανοτεχνολογίας χαμηλού κόστους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση και τη θεραπεία των ασθενειών, όπως για παράδειγμα μια γρήγορη μέθοδος για την ανίχνευση τα φυσικά χαρακτηριστικά ενός κυττάρου, υποχρεώνοντάς τα να αιωρούνται σε ένα μαγνητικό πεδίο, δίνοντας την ικανότητα μέτρησης σε ένα μικρότερο χρονικό διάστημα για το πώς ένα μικρόβιο που ανταποκρίνεται σε ένα συγκεκριμένο φάρμακο, και τη δυνατότητα της διαφοροποίσης τα καρκινικά κύτταρα από τα υγιή.

## Αναφορές


Κατηγορία:Τούρκοι επιστήμονες