open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βαλερί Ζισκάρ ντ'Εσταίν

-->
}}
Ο **Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εσταίν** (γαλλικά: *Valéry Giscard d'Estaing*, 2 Φεβρουαρίου 1926 - 2 Δεκεμβρίου 2020) ήταν Γάλλος πολιτικός που υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Γαλλίας από το 1974 έως το 1981.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1926 στο Κόμπλεντς της Γερμανίας, όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως οικονομικός διευθυντής των Γαλλικών αρχών κατοχής μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η οικογένεια ντ' Εσταίν κατάγεται από τη νοτιοκεντρική περιοχή της Ωβέρνης με δικό τους πύργο στο Σαμελιέρ. Αποφοίτησε από το Λύκειο Ζανσόν ντε Σαλλύ του Παρισιού. Κατά την περίοδο της νεότητάς του υπηρέτησε στα τεθωρακισμένα της Στρατιάς της Ελεύθερης Γαλλίας . Μετά τις σπουδές του στην Grande Ecοle - ENA, τελείωσε την Πολυτεχνική Σχολή αποφοιτώντας έκτος στη σειρά, διορίστηκε Οικονομικός Επιθεωρητής. Με το Ανεξάρτητο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα εξελέγη βουλευτής στη Γαλλική εθνοσυνέλευση. Το 1959 διορίστηκε υφυπουργός Οικονομικών και τρία χρόνια αργότερα Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας σε ηλικία 36 ετών και πέρασε στην ιστορία ως ο νεαρότερος Γάλλος Υπουργός Οικονομικών. Συγκρούστηκε με τους *ορθόδοξους Γκωλικούς* για ζητήματα ιδιωτικής πρωτοβουλίας ευρωπαϊκής ένωσης, και στενώτερων δεσμών με τις Ή.Π.Α.Γι' αυτό και παύθηκε από τον Ντε Γκωλ. Από το 1974 ως το 1981 διατέλεσε Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, τηρώντας κεντροδεξιά πολιτική. Κατά τη διάρκεια της θητείας του σε υψηλά αξιώματα η Γαλλία σταθεροποιήθηκε ως η δεύτερη οικονομική δύναμη της Ευρώπης και τέταρτη στον κόσμο. Όπως και ο Σαρλ ντε Γκωλ, προώθησε τη σύσφιξη των σχέσεων Γαλλίας-Γερμανίας αλλά, σε αντίθεση με τον Ντε Γκωλ, υποστήριζε την ένταξη της Μ. Βρετανίας στην (τότε) ΕΟΚ. Το 1981 έχασε τις εκλογές από τον Φρανσουά Μιτεράν, ενώ παράλληλα ο Ζακ Σιράκ, πρώην πρωθυπουργός του, διέσπασε την ενότητα της παράταξης των συντηρητικών στρεφόμενος εναντίον του. Μετά από μία δυσμενή περίοδο, τελευταία αρχίζει να επανακτά την επιρροή που ασκούσε παλιά και έχει προτείνει την άμεση εκλογή Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ελπίζοντας στην ανάδειξή του στο αξίωμα αυτό.

Ο Ζισκάρ ντ' Εσταιν είχε μακροχρόνια φιλία με τον αείμνηστο επίσης πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας και μετέπειτα πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή και ήταν αυτός που παρέδωσε το προεδρικό αεροσκάφος της γαλλικής προεδρίας στην επιστροφή του στις 24 Ιουλίου του 1974. Επίσης ήταν φανατικός φίλος της Ελλάδας και συνέβαλε αποτελεσματικά στην ένταξη της στην ΕΟΚ (μετέπειτα ΕΕ).

## Προσωπική ζωή
Στις 17 Δεκεμβρίου 1952 παντρεύτηκε την Ανν Αιμόν ντε Μπραντές της μεγάλης οικογένειας των βιομηχάνων χάλυβα.

Τους τελευταίους μήνες της ζωής του νοσηλεύτηκε με αναπνευστικά προβλήματα, λόγω επιπλοκών του κορονοϊού. Πέθανε σε ηλικία 94 ετών στις 2 Δεκεμβρίου 2020.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ανώνυμος, «Ζισκάρ ντ' Εσταίν», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ. 74 (Αύγουστος 1974), σελ. 18-19

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία, από την ιστοσελίδα της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης.

Κατηγορία:Πρόεδροι της Γαλλικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος
Κατηγορία:Φοιτητές της Εθνικής Σχολής Διοικήσεως (Γαλλία)
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σωτήρος
Μάτι Τυρνάβου

Το **Μάτι Τυρνάβου** είναι λίμνη βορειοανατολικά της πόλης του Τυρνάβου.

## Περιγραφή
Το Μάτι αποτελεί σήμερα τη μοναδική φυσική λίμνη της Θεσσαλίας και παρά τη μικρή του έκταση (250 στρ.) αποτελεί τον πυρήνα ενός οικοσυστήματος με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Μαζί με τον Πηνειό ποταμό, αποτελούν τους μοναδικούς υδροβιότοπους του νομού.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Λίμνες της Θεσσαλίας
Αρσινόη

**Αρσινόη** είναι αρχαίο ελληνικό γυναικείο όνομα που έφεραν πολλά μυθικά και ιστορικά πρόσωπα. Το λήμμα *Αρσινόη* μπορεί να αναφέρεται σε:

## Αστρονομία
* 404 Αρσινόη, το όνομα ενός αστρεοειδούς.

## Βασίλισσες της Δυναστείας των Πτολεμαίων (Αίγυπτος)
* Αρσινόη Α΄ της Αιγύπτου
* Αρσινόη Β΄ της Αιγύπτου
* Αρσινόη Γ΄ της Αιγύπτου
* Αρσινόη Δ΄ της Αιγύπτου

## Ελληνική Μυθολογία
* Αρσινόη (Ορέστης), η παραμάνα του Ορέστη.
* Αρσινόη (κόρη Λευκίππου), μητέρα του Ασκληπιού.
* Αρσινόη (Πριγκίπισσα), Μυθολογική πριγκίπισσα της Κρήτης.

## Μακεδονία
* Αρσινόη, μητέρα του Πτολεμαίου Α' του Σωτήρα.

## Περιοχές και Πόλεις
* Αρσινόη η Αιτωλική
* Αρσινόη (Κιλικία)
* Αρσινόη (Κρήτη)
* Αρσινόη Πάφου
* Αρσινόη Μάριου
* Αμμόχωστος, παλαιότερα γνωστή ως Αρσινόη 
* Αρσινόη, ένα από τα μεγάλα λιμάνια της Αιγύπτου.
* Αρσινόη (Φαγιούμ), πρωτεύουσα του αρχαίου Αρσινοΐτη νομού (Αίγυπτος)
* Αρσινόη η επί του ζεύγματος μικρή κώμη της Αιγύπτου
* Αρσινόη επί Δειρής, σήμερα βρίσκεται στην Ερυθραία.
* Αρσινόη Ιτουραίας, μια αρχαία ελληνική πόλη βορείως της Γαλιλαίας.
* Αρσινόη Κοίλης Συρίας, μια πτολεμαϊκή μετονομασία της Δαμασκού. 
* Αρσινόη Ιθώμης Μεσσηνίας, περιοχή Αρχαίας Μεσσήνης στην Πελοπόννησο.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Λαγυνά

Τα ** Λαγυνά** είναι κωμόπολη του νομού Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στον δήμο Λαγκαδά και απέχει 15 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Είναι χτισμένο στους πρόποδες της βόρειας πλευράς της οροσειράς του Χορτιάτη, το υψόμετρο ξεκινάει από τα 110 έως τα 400 μέτρα.

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού που πραγματοποιήθηκε το 2011, το χωριό έχει πληθυσμό 3.552 κατοίκους (Ελληνική Απογραφή 2021) ενώ με αυτήν του 2021 ήταν 3.591.

## Ονομασία
Το όνομα του χωριού προήλθε από έναν κατασκευαστή λαγηνιών, ο οποίος κατασκεύαζε εκεί τα λαγήνια του εξαιτίας του κατάλληλου χώματος. Παλαιότερα, δεν υπήρχε όνομα για την περιοχή. Έτσι οι κάτοικοι, την αποκαλούσαν "Λαγυνά", κι έτσι από τότε έμεινε μέχρι και σήμερα.

## Εκπαίδευση
Το χωριό διαθέτει ένα νηπιαγωγείο, ένα δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και γενικό λύκειο.

## Αξιοθέατα
*Η **κεντρική πλατεία** του χωριού.
*Το **πάρκο**, το οποίο βρίσκεται νοτιοανατολικά.
*Ο **Ιερός Ναός** του **Αγίου Νικολάου**, που βρίσκεται νοτιοδυτικά του χωριού.
*Το **Ιερός Ναός** των **Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης** στο κέντρο του χωριού.
*Η **μεγάλη έκταση** του **πάρκου «Δερβενίου»**.
*Ο **μικρός καταρράκτης** και το **ποτάμι «Μύλος»** της **έκτασης** του **πάρκου** του *'Δερβενίου.

== Γειτονικές περιοχές ==


== Αριθμητικά δεδομένα ==
<div class="references-small">

=== Αποστάσεις από γειτονικά χωριά ===



=== Αποστάσεις αστικών κέντρων ===


</div>

== Συγκοινωνία ==
Το χωριό εξυπηρετείται από τον [[ΟΑΣΘ]], και πιο συγκεκριμένα από τρεις γραμμές. Αρχικά, από την γραμμή *83* κατά την επιστροφή της ([[Θεσσαλονίκη]] - [[Λαγκαδάς]]), και της γραμμής *83Β* η οποία γραμμή διέρχεται από το κεντρικό εκκλησάκι και τερματίζει στα [[Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης|Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης]].

Επίσης της γραμμής *86* ([[Θεσσαλονίκη]] - [[Λαγκαδίκια]]) κατά την επιστροφή της και των υπογραμμών *86Α*, *86Β*, *86M* και *86R* κατά την μετάβασή τους από το εξωτερικό κάτω μέρος του χωριού. Εσωτερικά του χωριού, στο κέντρο, και στο κεντρικό εκκλησάκι κοντά στην πλατεία διέρχεται η γραμμή *86Τ* κατά την επιστροφή της και των υπογραμμών *86Ε*, *86Κ*, *86Ν* κατά την μετάβασή τους.

Το χωριό επίσης εξυπηρετείται από την γραμμή *91Η* που περνάει από τα χωριά *Ηράκλειο* και *Περιβολάκι''.

Τέλος, το δρομολόγιο των ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης με τέρμα την Ασπροβάλτα διασχίζει από τους δρόμους των Λαγυνών.
## Παραπομπές και πηγές
*lagina.net


Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Τόμας Μάζαρικ

Ο **Τόμας Μάζαρικ** (*Tomáš Garrigue Masaryk*, 7 Μαρτίου 1850 – 14 Σεπτεμβρίου 1937) ήταν Τσέχος πολιτικός, κοινωνιολόγος και φιλόσοφος, ο οποίος ήταν συνήγορος της τσεχοσλοβάκικης ανεξαρτησίας κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου και έπειτα ο πρώτος Πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας.

Ο γιος ενός αμαξά από τη Μοραβία έγινε καθηγητής του Πανεπιστημίου της Πράγας και πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν γνωστός κοινωνιολόγος, φιλόσοφος και πολιτικός ηγέτης. Υπήρξε μέλος του Αυστριακού Κοινοβουλίου και εκπρόσωπος των Σλάβων κατά τη διάρκεια της μοναρχίας των Αψβούργων. Το 1915 εγκατέλειψε την Αυστρία και ηγήθηκε του πολιτικού κινήματος για την ανεξαρτησία της Βοημίας και την ενοποίηση των Τσέχων και Σλοβάκων σε ένα κράτος. Ταξίδεψε στη Γαλλία, την Ιταλία, στη Βρετανία, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία και επέστρεψε στη χώρα του ως ο πρώτος πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας στο τέλος του 1918. Παρέμεινε πρόεδρος ως το 1935.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί
Κατηγορία:Τσέχοι πολιτικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι της Τσεχοσλοβακίας
Κατηγορία:Ορθολογιστές
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βιέννης
Φερντινάντ Λασσάλ

Ο **Φερντινάντ Λασσάλ** (*Ferdinand Johann Gottlieb Lassalle*, 11 Απριλίου 1825 - 31 Αυγούστου 1864) ήταν Γερμανός νομικός, φιλόσοφος και σοσιαλιστής πολιτικός ακτιβιστής και ο εμπνευστής του διεθνούς τύπου σοσιαλισμού στη Γερμανία.

Ο Φερντινάντ Λασσάλ γεννήθηκε στις 11 Απριλίου του 1825 στο Βρότσλαβ της Σιλεσίας από μία ευημερούσα εβραϊκή οικογένεια με καταγωγή από την Άνω Σιλεσία. Συμμετείχε στην Επανάσταση του 1848. Έγραψε το "Σύστημα των κεκτημένων δικαίων",  τη "Φιλοσοφία του Ηράκλειτου" κ.λπ. Σκοτώθηκε σε μονομαχία.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Γερμανοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Βερενίκη

**Βερενίκη** είναι ένα ελληνικό γυναικείο όνομα, που προέρχεται από την Αρχαία Μακεδονία. Το λήμμα *Βερενίκη* μπορεί να αναφέρεται:

## Βασίλισσες & Πριγκίπισσες Ελληνιστικής Εποχής
* Βερενίκη Α΄ της Αιγύπτου
* Βερενίκη Β΄ της Αιγύπτου
* Βερενίκη Γ΄ της Αιγύπτου
* Βερενίκη Δ΄ της Αιγύπτου
* Βερενίκη Φερνοφόρος
* Βερενίκη (κόρη Πτολεμαίου Γ΄), κόρη της Βερενίκης Β΄.
* Βερενίκη (κόρη Πτολεμαίου Η΄), κόρη του Πτολεμαίου Η΄.
* Βερενίκη της Περγάμου, βασίλισσα της Περγάμου.
* Βερενίκη της Άνδρου, λέγεται ότι η ομορφιά της αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την δημιουργία της Θεάς Αφροδίτης κατά την ελληνική μυθολογία.

## Πριγκίπισσες των Ιουδαίων
* Βερενίκη (κόρη της Σαλώμης), κόρη της Σαλώμης Α΄, αδελφής του Ηρώδη του Μέγα.
* Βερενίκη (κόρη του Αγρίππα Α΄), κόρη του Ηρώδη Αγρίππα Α΄.
* Βερενίκη (κόρη της Μαριάμης), κόρη της Μαριάμης και του Ιούλιου Αρχελάου του Επιφανούς.

## Τοποθεσίες
* Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λιβύης, η Βεγγάζη, ονομαζόταν κάποτε *Βερενίκη*.
* Βερενίκη η τρωγλοδυτική, σημαντικό λιμάνι της ελληνιστικής και ρωμαϊκής Άνω Αιγύπτου στα παράλια της Ερυθράς Θάλασσας.
* Βερενίκη (πόλη), η αρχαία Ελληνιστική πόλη στο σημερινή Δήμο Πρέβεζας (λόφοι Μιχαλιτσίου).
* Βερενίκη Πάγχρυσος, λιμάνι της Ερυθράς Θάλασσας.
* Βερενίκη επί Δειρής, λιμάνι της Ερυθράς Θάλασσας.
* Βερενίκη Δήμου Ζίτσας Π.Ε. Ιωαννίνων, χωριό της Ηπείρου

## Λογοτεχνία
**[[Βερενίκη (Ρακίνας)]]*, έργο του Γάλλου δραματουργού Ρακίνα.
*Βερενίκη (Χαίντελ), όπερα του Χαίντελ.
*Βερενίκη (Μανιάρ), όπερα του Αλμπερίκ Μανιάρ.
*Βερενίκη (Πόε), διήγημα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε.

## Πυραυλική
*Βερενίκη **001** έως **012**, σειρά γαλλικών πειραματικών πυραύλων.

## Βοτανική
*Βερενίκη, ένα φυτό της οικογένειας των Καμπανουλακιδών.

## Αστρονομία
* Κόμη Βερενίκης, αστερισμός.
*Βερενίκη, το όνομα ενός αστεροειδούς.
*Βερενίκη, όνομα νεφελώματος. 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κεφαλληνία (αερόστρωμνο αποβατικό)

thumb|295px|'''ΠΤΜ Κεφαλληνία L-180'''
Το **ΠΤΜ «Κεφαλληνία» L-180** είναι το πρώτο Πλοίο Ταχείας Μεταφοράς (ΠΤΜ) που παραλήφθηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Είναι ρωσικής προελεύσεως και σχεδιάσεως, τύπου Zubr (Νατοϊκή ονομασία POMORNIK). Ναυπηγήθηκε το 1993 στην Αγία Πετρούπολη και παραδόθηκε στο Ρωσικό Ναυτικό το 1994. Το 2000 αγοράστηκε από την Ελλάδα. Σύμφωνα με την σύμβαση που υπογράφηκε, έγινε από την Ρωσική πλευρά πλήρης επισκευή όλων των συστημάτων του σκάφους με κύριες μετασκευές στα συστήματα ψύξεως ελαίου των κυρίων μηχανών, την προσθήκη δύο επιπλέον συστημάτων κλιματισμού και την προσθήκη δύο μετατροπέων ηλεκτρικής ισχύος. Από τον Οκτώβριο έως τον Νοέμβριο του 2000 διεξήχθησαν οι έλεγχοι του σκάφους εν όρμω (harbor trials) και εν πλω (sea trials) στην Αγία Πετρούπολη Ρωσίας.

Η επίσημη παραλαβή του πλοίου από το Πολεμικό Ναυτικό και η ύψωση της Ελληνικής Σημαίας έγινε στις 22 Ιανουαρίου 2001.

Παροπλίστηκε στις 28 Μαρτίου 2025.

## Γενικά χαρακτηριστικά
thumb|150px|Ο Θυρεός του ΠΤΜ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ. Η παράστασή του αποτελείται από άγκυρα στο άνω δεξιό μέρος και χαρτογραφική απεικόνιση των Ιόνιων νήσων στο κάτω αριστερό.
*Μήκος:57,3μ 
*Πλάτος:25,6μ 
*Ύψος:21,9 μ
*Εκτόπισμα:555τ
*Αιώρηση:2 Αεροστρόβιλοι ZORYA 10000 HP
*Πρόωση:3 Αεροστρόβιλοι ZORYA 10000 HP
*Ταχύτητα:60 κόμβοι
*Πλήρωμα:33
*Οπλισμός: 
**2 x ΑΚ 630 εξάκαννα Gatling των 30mm
**2 x MS-227 εκτοξευτές ρουκετών των 22 σωλήνων έκαστος, διαμέτρου 140mm 
*Μεταφορική ικανότητα: Τρία άρματα πενήντα τόνων, ή Δέκα ΤΟΜΠ, ή Οκτώ ΤΟΜΑ, ή Πεντακόσιοι στρατιώτες .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ΠΤΜ «Κεφαλληνία» στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Κεφαλληνια
Πεζοναύτες

Οι **πεζοναύτες** (αγγλικά: *marine corps*) αποτελούν κλάδο των ενόπλων δυνάμεων μίας χώρας που μεταφέρεται συνήθως από τον στόλο.  Προορίζεται για τη διεξαγωγή αμφίβιων  ή/και  συνδυασμένων επιχειρήσεων με την συμμετοχή και άλλων όπλων(πεζικού, τεθωρακισμένων, αεροσκαφών, ελικοπτέρων και πλοίων). Ο ρόλος και η οργάνωση των πεζοναυτών διαφέρει μεταξύ των χωρών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Στρατός
Χέλμουτ Κολ

Ο **Χέλμουτ Κολ** (, 3 Απριλίου 1930 - 16 Ιουνίου 2017) ήταν Γερμανός πολιτικός και διετέλεσε Καγκελάριος της Γερμανίας. Γεννήθηκε στο Λουντβιχσχάφεν το 1930. Το 1947 εισήλθε στη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της Γερμανίας (CDU). Το 1950 τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Από το 1950 ως το 1958 σπούδασε νομικά, κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες και ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης και της Χαϊδελβέργης. Από το 1953 ως το 1973 ήταν μέλος της Κεντρικής Οικονομικής Διεύθυνσης της Τοπικής Ένωσης της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης του Παλατινάτου. Παράλληλα από το 1954 ως το 1961 υπήρξε Αναπληρωτής Πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Νέων στο Παλατινάτο της Ρηνανίας. Από το 1955 ως το 1966 υπήρξε μέλος της Τοπικής Διοίκησης του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στο Παλατινάτο της Ρηνανίας.

Το 1958 έγινε διδάκτορας της Φιλοσοφίας. Από το 1959 ως το 1969 υπήρξε εισηγητής της ένωσης χημικών βιομηχανιών στο Λουντβιχσχάφεν. Την περίοδο 1959-1976 υπήρξε μέλος της Βουλής του Παλατινάτου της Ρηνανίας. Από το 1960 ως το 1967 διατέλεσε Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής ομάδας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στο Συμβούλιο της Λουντβιχσχάφεν. Από το 1961 ως το 1963 διετέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος και από το 1963 ως το 1969 Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής ομάδας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στη Βουλή του Παλατινάτου της Ρηνανίας.

Από το 1964 ήταν μέλος της Ομοσπονδιακής Προεδρίας του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος. Από το 1966 ως το 1973 χρημάτισε Πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) στο Παλατινάτο της Ρηνανίας. Από το 1969 ως το 1973 διατέλεσε Αναπληρωτής Πρόεδρος της Ομοσπονδίας του χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU). Από το 1969 ως το 1976 διατέλεσε Πρωθυπουργός του κρατιδίου Ρηνανία-Παλατινάτο.

thumb|left|250px|Ο Χέλμουτ Κολ στην Πολωνία το 1989
Από το 1973 ήταν Ομοσπονδιακός Πρόεδρος της Χριστιανοδημοκρατικής παράταξης (CDU) και από το 1976 μέλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας. Από το 1976 ως το 1982 διατέλεσε Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής ομάδας του Χριστιανοδημοκρατικού (CDU) και Χριστιανοκοινωνικού (CSU) κόμματος στην ομοσπονδία της Γερμανίας. Από το 1982 ήταν καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας και μετά την ενοποίησή της με την Ανατολική, Καγκελάριος της ενιαίας Γερμανίας μέχρι το 1998. Ήταν ο μακροβιότερος Καγκελάριος της Γερμανίας, μετά τον Όττο φον Μπίσμαρκ. Μετά την αποχώρησή του από την πολιτική η υστεροφημία του αμαυρώθηκε με την εμπλοκή του σε σκάνδαλο παράνομης χρηματοδότησης του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος.

Πέθανε στις 16 Ιουνίου 2017.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία στον ιστοχώρο του Deutsches Historisches Museum 

Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Καγκελάριοι της Γερμανίας
Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος
Σκιπίων ο Αφρικανός

Ο **Πόπλιος Κορνήλιος Σκιπίων ο Αφρικανός** (*Publius Cornelius Scipio Africanus*, 235 π.Χ. - 183 π.Χ.), γνωστός και ως **Σκιπίων ο Αφρικανός**, ήταν στρατηγός κατά το Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο και πολιτικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.
## Βιογραφία
Ο Σκιπίων γεννήθηκε στα 235 π.Χ. και, ενώ ακόμη ήταν πολύ νέος, έλαβε μέρος στη μάχη που έγινε στον Τικίνο ποταμό και σύμφωνα με μία παράδοση έσωσε μάλιστα και τη ζωή του πατέρα του. Όταν οι Ρωμαίοι νικήθηκαν στις Κάννες, ο Σκιπίων, επικεφαλής ενός σώματος νεαρών πολεμιστών, αγωνίστηκε για τη διάσωση της πατρίδας του.

Όταν έγινε ανθύπατος της Ισπανίας, κυρίευσε την Καρχηδόνα και αργότερα νίκησε τον Ασδρούβα, τον αδελφό του Καρχηδονίου στρατηγού Αννίβα. Στα 207 π.Χ. έγινε ύπατος και, για να αναγκάσει τον Αννίβα να εκκενώσει την Ιταλία, μετέφερε τον πόλεμο στην Μικρά Αφρική, εκστρατεύοντας εναντίον των Καρχηδονίων. Στη μάχη των "Μεγάλων Πεδίων" κατόρθωσε να τους νικήσει. Ως εκ τούτου, πέτυχε να επισπεύσει την ανάκληση του Αννίβα στην Καρχηδόνα. Εγκαταλείποντας τις μέχρι πρότινος κατακτήσεις του, ο Αννίβας αποχώρησε εσπευσμένα από την ιταλική χερσόνησο, και το επίκεντρο του πολέμου μεταφέρθηκε στη Βόρεια Αφρική. Η καθοριστική νίκη του Σκιπίωνα στη Ζάμα (202 π.Χ.) οδήγησε στη λήξη του Δεύτερου Καρχηδονιακού πολέμου. Μετά από την ειρήνη που υποχρεώθηκε να συνάψει ο Αννίβας, ο Σκιπίων γύρισε στη Ρώμη θριαμβευτής και για το θρίαμβο που πέτυχε, επονομάστηκε *Αφρικανός*.

Ανέλαβε μεγάλα αξιώματα κι εγένετο ακόμα και πρόεδρος της συγκλήτου. Στην εκστρατεία όμως που ανέθεσε στον αδελφό του, εναντίον του Αντιόχου Γ', και στην οποία πήρε μέρος και ο ίδιος, απέτυχε και κατηγορήθηκε από τους Ρωμαίους, επειδή συνθηκολόγησε με τον Αντίοχο. Μετά από αυτό το γεγονός, ο Σκιπίων αυτοεξορίστηκε στο Λίτερνο. Λέγεται ότι πριν το τέλος του ζήτησε να ταφεί μακριά από την πόλη της Ρώμης, την οποία θεωρούσε αχάριστη.

[εναλλ.=προτομή|μικρογραφία|αριστερά|200εσ|Προτομή από τη [Βίλα των Παπύρων που αρχικά θεωρήθηκε ότι απεικονίζει τον Σκιπίωνα τον Αφρικανό, αλλά σε νεότερους χρόνους διατυπώθηκε η υπόθεση ότι πρόκειται για ιερέα της Ίσιδας. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης.]]

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Γενεαλογία των Κορνηλίων Σκιπιώνων

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 2ου αιώνα π.Χ.
Κατηγορία:Σκιπίωνες
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα π.Χ.
Διηλεκτρικό

Το **διηλεκτρικό** είναι μονωτής με χαρακτηριστική την ιδιότητα να πολώνει τα ηλεκτρικά φορτία του όταν τοποθετείται μέσα σε ηλεκτρικό πεδίο. Τα διηλεκτρικά υλικά, σε σχέση με τους λοιπούς μονωτές, εμφανίζουν σε μεγάλο βαθμό το φαινόμενο αυτό της πόλωσης. Η ιδιότητά τους αυτή τους καθιστά χρήσιμους για την παραγωγή πυκνωτών, όπου το διηλεκτρικό τοποθετείται μεταξύ των οπλισμών του πυκνωτή και καθορίζει τη βασική ιδιότητα του πυκνωτή, τη χωρητικότητα, καθώς και το όριο της ηλεκτρικής τάσης υπό την οποία ο πυκνωτής μπορεί να λειτουργεί ομαλά (χωρίς δηλαδή να ξεσπούν σπινθήρες μεταξύ των οπλισμών του).

Κατηγορία:Μονωτικά υλικά
Ιθάκη (αερόστρωμνο αποβατικό)

thumb|300px|'''ΠΤΜ Ιθάκη L-181'''
Το **ΠΤΜ «Ιθάκη» L-181** είναι το δεύτερο Πλοίο Ταχείας Μεταφοράς (ΠΤΜ) που παρελήφθηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Είναι ουκρανικής προελεύσεως και σχεδιάσεως τύπου Zubr (Νατοϊκή ονομασία POMORNIK). Ναυπηγήθηκε το 1992 σε ναυπηγείο στην Ουκρανία. Αγοραστηκε από την Ελλάδα το 2000. Από τον Οκτώβριο του 2000 έως τον Ιανουάριο του 2001 διεξήχθησαν οι έλεγχοι του σκάφους εν όρμω (harbor trials) και εν πλω (sea trials) στην Ουκρανία.

Η επίσημη παραλαβή του πλοίου από το Πολεμικό Ναυτικό και η ύψωση της Ελληνικής Σημαίας έγινε στις 2 Μαρτίου 2001.

## Γενικά χαρακτηριστικά
thumb|150px|Ο Θυρεός του ΠΤΜ ΙΘΑΚΗ. Η παράστασή του αποτελείται από άγκυρα στο άνω δεξιό μέρος και χαρτογραφική απεικόνιση των Ιόνιων νήσων στο κάτω αριστερό
* Μήκος:57,3μ 
* Πλάτος:25,6μ 
* Ύψος:21,9 μ
* Εκτόπισμα:555τ
* Αιώρηση:2 Αεροστρόβιλοι ZORYA 10000 HP
* Πρόωση:3 Αεροστρόβιλοι ZORYA 10000 HP
* Ταχύτητα:60 κόμβοι
* Πλήρωμα:33
* Οπλισμός: 
** 2 x ΑΚ 630 εξάκαννα Gatling των 30mm
** 2 x MS-227 εκτοξευτές ρουκετών των 22 σωλήνων έκαστος, διαμέτρου 140mm 
* Μεταφορική ικανότητα: Τρία άρματα πενήντα τόνων, ή Δέκα ΤΟΜΠ, ή Οκτώ ΤΟΜΑ, ή Πεντακόσιοι στρατιώτες .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ΠΤΜ «Ιθάκη» στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Ιθακη
Βερενίκη Α΄ της Αιγύπτου

Η **Βερενίκη Α΄ της Αιγύπτου** ( περίπου 340 - 277 π.Χ. ), κόρη του Μάγα τού Μακεδόνα και της Αντιγόνης των Αντιπατριδών, κόρης τού Κάσσανδρου ευγενούς Μακεδόνα, αποτέλεσε βασίλισσα της Αιγύπτου, πλάι στον Πτολεμαίο Α΄ τον Σωτήρα, ιδρυτή της Δυναστείας των Πτολεμαίων. Αποτέλεσε την τέταρτη κατά σειρά σύζυγό του και τη μητέρα του διαδόχου του, Πτολεμαίου Β΄ του Φιλάδελφου.

## Στη Μακεδονία
Πρώτος σύζυγος της Βερενίκης ήταν ο Φίλιππος, ένας Μακεδόνας ευγενής, με τον οποίο έφερε στον κόσμο τον Μάγα, μέλλοντα βασιλιά της Κυρήνης, τη Θεοξένα των Συρακουσών και την Αντιγόνη, σύζυγο του Πύρρου, βασιλιά της Ηπείρου. Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου του Μεγάλου το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα, ξεσπά μια σειρά εμφυλίων πολέμων ανάμεσα στους διαδόχους του. Τη μεγαλύτερη ισχύ αποκτά ο Περδίκκας, πράγμα που κάνει τους άλλους διεκδικητές να συνάψουν μεταξύ τους συμμαχίες. Ενώ ο Φίλιππος είχε πεθάνει, η Βερενίκη συνόδευσε στην Αίγυπτο σαν κυρία επί των τιμών την Ευρυδίκη, την κόρη του Αντίπατρου, η οποία επρόκειτο να παντρευτεί στα πλαίσια αυτών των συμμαχιών τον Πτολεμαίο.

## Βασίλισσα της Αιγύπτου
Η Βερενίκη τράβηξε την προσοχή του βασιλιά, ο οποίος τελικά την παντρεύτηκε. Του χάρισε δύο κόρες, την Αρσινόη, μέλλουσα βασίλισσα της Θράκης, αλλά και της Αιγύπτου, και τη Φιλωτέρα. Απέκτησαν ακόμη το 308 π.Χ. ένα γιο, τον Πτολεμαίο. Ο τελευταίος, ονομάστηκε διάδοχος ως Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος, παραμερίζοντας τους γιους της Ευρυδίκης (κατόπιν έγιναν βασιλείς της Μακεδονίας). Ο Πτολεμαίος Α΄ φρόντισε ώστε και τα υπόλοιπα παιδιά της, ακόμη και αυτά από τον πρώτο της γάμο, να καταλάβουν διοικητικές θέσεις ή να παντρευτούν άτομα από άλλους βασιλικούς οίκους, ασκώντας παράλληλα διπλωματική πολιτική. Η Βερενίκη ήρθε σε ρήξη με την Ευρυδίκη και τελικά η δεύτερη αποχώρησε. Εκδικούμενη πάντρεψε την κόρη της, Πτολεμαΐδα με τον Δημήτριο τον Πολιορκητή, μεγάλο εχθρό του πρώην συζύγου της.

Η Βερενίκη, που έμεινε πλέον μόνη βασίλισσα στην Αίγυπτο, επηρέαζε τον σύζυγό της σε όλα τα κρατικά θέματα. Μάλιστα πολέμησε και πλάι του στο πεδίο της μάχης. Εκείνος για να την τιμήσει, χάρισε το όνομά της σε ένα λιμάνι της Ερυθράς Θάλασσας. Μετά τον θάνατό της, ο γιος της Πτολεμαίος Β΄ της απέδωσε θεϊκές τιμές.

## Χρονολόγιο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφία από τον Christopher Bennett.
* Βιογραφία στο livius.org. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Σπάρτο

Το **σπάρτο** ή **σπάρτος** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Spartium junceum* = *σπάρτιον το βουρλοειδές*) είναι αγγειόσπερμο, δικοτυλήδονο φυτό, το οποίο ανήκει στην τάξη κυαμώδη και στην οικογένεια χεδρωπά ή κυαμοειδή, η οποία χαρακτηρίζεται από τα πενταμερή ζυγόμορφα άνθη με μορφή πεταλούδας.

μικρογραφία|αριστερά|200px|Σπάρτο
Αποτελεί το μοναδικό είδος του γένους του και είναι θάμνος με καταγωγή από τη Λεκάνη της Μεσογείου, που φθάνει σε ύψος μέχρι τα τρια μέτρα. Έχει μακριούς, λεπτούς, μυτερούς στην άκρη βλαστούς, που είναι σχεδόν γυμνοί, χωρίς φύλλα. Τα άνθη του είναι κίτρινα, αρωματικά και σχηματίζουν βότρυες. Ανθίζει από τα μέσα Απριλίου μέχρι τον Ιούνιο, αν και πολλές φορές η ανθοφορία μπορεί να παραταθεί μέχρι και τον Αύγουστο. Ο καρπός του είναι χέδρωπας, όταν ωριμάσει, σκορπίζει τους σπόρους.

μικρογραφία|''Spartium junceum'', στον Ποταμό Επανομής
Απαντά αυτοφυές σε όλη την Ελλάδα. Τα φυτά βρίσκονται διάσπαρτα σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές, και είναι από τα πιο κοινά θαμνώδη είδη στην Ελλάδα. Χρησιμοποιείται συχνά ως καλλωπιστικό για τα εύοσμα και εντυπωσιακά του κίτρινα άνθη, σε πάρκα, κήπους, κατά μήκος των εθνικών οδών, και αλλού.
μικρογραφία|Spartium junceum, στη Σαμοθράκη
Τα σπάρτα καλλιεργούνται επίσης ως καλλωπιστικά για τα εύοσμα και εντυπωσιακά τους κίτρινα άνθη και τοποθετούνται κατά μήκος των δρόμων αλλά και, λόγω του δυνατού ριζικού συστήματος τους, για την συγκράτηση των διαβρωμένων εδαφών. Οι βλαστοί τους χρησιμοποιούνται στην κατασκευή καλαθιών και ψάθινων καπέλων. Παλαιότερα χρησιμοποιούταν για την παραγωγή γνέματος, που είχε την ιδιότητα να μη προσβάλλεται από κανένα έντομο, και υφαντών εξαιρετικής αντοχής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μπάουμαν Ε.: *Η ελληνική χλωρίδα*, 1993
* Παπιομύτογλου Β.: *Αγριολούλουδα της Ελλάδας*, 2006
* Σφήκας Γ.: *Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας*, 1983
* *Φυτολογία*, Εκδοτική Αθηνών, 2006
* Lafranchis T. & Sfikas G.: *Flowers of Greece* (Vol. I-II), 2001
* Pignatti S.: *Flora d’ Italia* (Vol. I), 1982
* Strid A.: *Φυτά του Ολύμπου*, 1980

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* http://greekflora.gr/el/flowers/0544/Spartium-junceum
* http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm_dataportal/taxon/8976da3c-3e21-4df3-9dd4-f71f78718538
* http://euromed.luomus.fi/euromed_map.php?taxon=538054&size=medium<

Κατηγορία:Θάμνοι
Κατηγορία:Ψυχανθή
Κατηγορία:Κυαμοειδή
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Κατηγορία:Μακία βλάστηση
Κατηγορία:Άνθη
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Τεστοστερόνη (ταινία)

Η ***Τεστοστερόνη*** είναι ελληνική κωμική ταινία του 2004. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Πανουσόπουλος ενώ το σενάριο οι Αύγουστος Κορτώ και Γιώργος Πανουσόπουλος. Τη μουσική σύνθεση ανέλαβε ο Αύγουστος Κορτώ ενώ την παραγωγή η Ρούλα Νικολάου και η Αικατερίνη Οικονόμου.
## Πλοκή

Ο Πέτρος, ένας νεαρός ναύτης, αναγκάζεται στην πρώτη του έξοδο να επιστρέψει για μία μέρα στο νησί του, όπου δεν υπάρχουν άλλοι άνδρες. Εκεί, ανακαλύπτει ότι όλες οι γυναίκες τον ελκύουν ερωτικά στερημένος καθώς είναι από το ναυτικό. Οι γυναίκες, λοιπόν, κατά ένα περίεργο τρόπο, όχι μόνο ανταποκρίνονται στον έρωτά του αλλά του επιτίθενται και οι ίδιες ερωτικά, με αποτέλεσμα ο Πέτρος να καταντήσει να ζητά μάταια απελπισμένος βοήθεια.
## Διανομή ρόλων
* Δημήτρης Λιακόπουλος - Πέτρος Κοντολέων
* Μπέτυ Λιβανού - οδηγός λεωφορείου
* Δήμητρα Ματσούκα - Ρούλα Κοντολέων
* Ναταλία Δραγούμη - Βάσω
* Καίτη Παπανίκα - θεία Φωτούλα
* Γκιζέλα Ντάλι
* Άλκης Παναγιωτίδης - άνθρωπος στο πλοίο
* Τατιάνα Παπαμόσχου - μητέρα κοριτσιού
* Κερασία Σαμαρά - Αγγέλα
* Δημήτρης Κουρούμπαλης - Ζάχος
* Ευαγγελία Ανδρεαδάκη - κυρία Στεργίου
* Μάρθα Ακάσογλου - Ολγίτσα
* Ζωή Κατσάτου
* Γεωργία Ανδρή
* Αιμιλία Παγώνα
* Ειρήνη Πέτρου
* Άννα Ψαρουδάκη
* Jane Σαμπανίκου
* Jennifer Van Haellen
* Σοφία Βασιλάκη
* Ρένα Κυριαζάνου-Φραγκίσκου
* Εύα Μαργαρίτη
* Αναστασία Κουζούνη
* Μαρία Ζορμπά - γιατρός
* Μαρίκα Δεληγιάννη - Αργυρώ
* Ηρώ Πατσιατζή
* Τιτίκα Σαριγκούλη
* Όλγα Bogdanovitz
* Έφη Παπαθεοδώρου - Φαβιόλα
* Αύγουστος Κορτώ - Άλμα
* Αρχόντισσα Μαυρακάκη
* Μαίη Σεβαστοπούλου
* Μαρία Γαλέτα

## Παραγωγή
Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τη Graal, το Ελληνικό κέντρο κινηματογράφου και τη NOVA.

Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 2004-2005, ενώ η πρεμιέρα της πραγματοποιήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2004. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 14 Ιουνίου 2005. 

Το 2004, η ταινία προβλήθηκε στο 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης*. * Στις 18 Σεπτεμβρίου 2018, προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Τεστοστερόνη'' στο IMDb.com
* ''Τεστοστερόνη'' στο Cine.gr

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2004
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Μικροφίλμ

thumb|right|300px|Ένας φορέας θετικού μικροφίλμ.
thumb|right|300px|Σαρωτής μικροφίλμ: μετατροπή μικροφίλμ σε ψηφιακή εικόνα.
Το **μικροφίλμ** είναι τύπος φωτογραφικού φιλμ, που έχει την ιδιότητα να αναπαραγάγει ολόκληρα κείμενα σε μικρές διαστάσεις. Χρησιμοποιείται για λόγους οικονομίας χώρου καθώς και για τη διατήρηση κειμένων αξίας, που συχνά η πολλή χρήση τα καταστρέφει. 

Το μικροφίλμ έγινε διάσημο μέσο αποθήκευσης σε βιβλιοθήκες και οργανισμούς στο μέσο του 20ού αιώνα. Σε μικροφίλμ φωτογραφήθηκαν εφημερίδες και περιοδικά, ώστε να είναι ευκολότερη η πρόσβαση σε αυτά και να χρειάζεται λιγότερος αποθηκευτικός χώρος. Επίσης στις βιβλιοθήκες σπάνια βιβλία αξίας φωτογραφήθηκαν σε μικροφίλμ, ώστε όχι μόνο να μειωθεί η πιθανότητα καταστροφής, αλλά και η πιθανότητα κλοπής από τους αναγνώστες.

Για το διάβασμα των μικροφίλμ υπάρχουν ειδικές συσκευές, που με αυτές προβάλλεται το φιλμ και μπορεί κανείς άνετα να το διαβάσει. Οι συσκευές αυτές λέγονται μικροαναγνώστες.

Κατηγορία:Φωτογραφία
Κατηγορία:Αποθηκευτικός χώρος μέσων
Ναυτικό στάδιο

Το **ναυτικό στάδιο** είναι μονάδα μέτρησης μήκους, υποδιαίρεση του ναυτικού μιλίου. Χρησιμοποιείται ευρύτατα, τόσο στο Εμπορικό ναυτικό, όσο και από το Πολεμικό Ναυτικό στις κατά θάλασσα κυρίως αποστάσεις, καθώς και περιορισμένα σε μεταξύ παράλιων σημείων. Λέγεται κοινώς «γουμενία».
Το ναυτικό στάδιο ισούται με το 1/10 του μιλίου δηλαδή με **185,2** μέτρα, χαρακτηριζόμενο έτσι ως η αρχαιότερη μονάδα μέτρησης του κόσμου που ισχύει σήμερα και που ανάγεται στην ελληνική αρχαιότητα.

* Στις ναυτικές ασκήσεις και γενικά στη ναυτική τακτική το ναυτικό στάδιο ορίζεται συμβατικά στα 200 μέτρα, καλύπτοντας και μικρό ποσοστό ασφαλείας.

## Δείτε σχετικά
* Στάδιο (μονάδα μήκους)
* Σταδιασμός

Κατηγορία:Μονάδες μήκους
Κατηγορία:Αρχαίες μονάδες μήκους
Σταδιασμός

Γενικά **σταδιασμός** σημαίνει οποιαδήποτε μέτρηση που ως μονάδα μέτρησης λαμβάνεται κυρίως το ναυτικό στάδιο.

Στον πληθυντικό **σταδιασμοί** ονομάζονται ειδικότερα, στη ναυτιλία, οι συντασσόμενοι, με οποιοδήποτε τρόπο, πίνακες απόστασης σε μίλια, γνωστότεροι και ως μιλιομετρικοί πίνακες.

Από τα έργα που προέρχονται από την ελληνική αρχαιότητα ο όρος σταδιασμός συναντάται στο περίφημο σύγγραμμα «Σταδιασμός ήτοι περίπλους της μεγάλης θαλάσσης» το οποίο ήταν ναυτιλιακό σύγγραμμα, του 3ου ή του 2ου αιώνα π.Χ. από άγνωστο συγγραφέα όπου περιγράφονται οι ακτές και λιμάνια της Μεσογείου, (μεγάλης θάλασσας).

Ο σταδιασμός γίνεται δια της σταδιομετρίας με ειδικά όργανα που καλούνται επίσης «στάδια».

Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Κατηγορία:Τοπογραφία
Μελόκακτος

Ο **μελόκακτος** είναι αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό που ανήκει στην τάξη των Καρυοφυλλωδών και στην οικογένεια των Κακτοειδών.

Η καταγωγή του κάκτου αυτού είναι από την Καραϊβική βρίσκεται δε και αυτοφυής σε τροπικές περιοχές της Νοτίου Αμερικής.

Ο βλαστός του είναι σφαιροειδής και παχύς φτάνοντας σε ύψος τα 70 εκατοστά φέρει δε βαθιές αυλακώσεις που διαχωρίζονται σε γραμμές που έχουν μεγάλα αγκάθια. Στην κορυφή του φέρει μία κυκλική ή κωνική μάζα χρώματος κόκκινου με πολλά μικρά αγκάθια. Αυτή σχηματίζεται σταδιακά και όταν το φυτό φτάσει σε ηλικία 5-6 ετών.

Ο Μελόκακτος με την πάροδο των ετών αυξάνεται περισσότερο σε όγκο, παρά σε ύψος. Καλλιεργείται σε γλάστρες όπως πολλά άλλα κακτοειδή ως καλλωπιστικό φυτό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κακτοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής
Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Αρσινόη Α΄ της Αιγύπτου

Η **Αρσινόη Α΄ ** (316 – 270-260) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν πριγκίπισσα από τη Θράκη που έγινε βασίλισσα της Αιγύπτου περίπου το 282 π.Χ. Ήταν κόρη του Λυσίμαχου, ενός από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και της Νίκαιας. Αποτέλεσε την πρώτη σύζυγο του Πτολεμαίου Β’ του Φιλάδελφου, φαραώ της Δυναστείας των Πτολεμαίων. Ήταν επίσης η μητέρα του διαδόχου του, Πτολεμαίου Γ’ του Ευεργέτη.

## Βιογραφία
Ο γάμος της, περίπου το 284 – 281 π.Χ., ήταν προϊόν πολιτικής συμφωνίας με σκοπό να αποτρέψει το Σέλευκο από το να εισβάλει στη Μικρά Ασία. Ο πατέρας της, Λυσίμαχος, την πάντρεψε με τον Πτολεμαίο Β', ενώ ο ίδιος νυμφεύτηκε την αδελφή του Πτολεμαίου, την Αρσινόη Β'. Έγινε μητέρα του Πτολεμαίου του Ευεργέτη, του Λυσίμαχου και της Βερενίκης της Φερνεφόρου, μετέπειτα συζύγου του Αντίοχου Β' του Θεού. 

Μέσα σε λίγα χρόνια, οι πολιτικές ίντριγκες, σε συνδυασμό με το θάνατο του πατέρα της την έσπρωξαν στην εξορία. Συγκεκριμένα, το 279 π.Χ., η φιλόδοξη χήρα του Λυσίμαχου, η Αρσινόη Β’, έχοντας ήδη σπείρει αρκετά προβλήματα στη Θράκη, επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια με σκοπό να ζητήσει καταφύγιο από τον αδελφό της Πτολεμαίο Β’. Θέλοντας να κερδίσει το θρόνο, υποκίνησε κατηγορίες πως η Αρσινόη σχεδίαζε τη δολοφονία του Πτολεμαίου κάπου την περίοδο 279 - 274 π.Χ. Ο Πτολεμαίος αποκήρυξε τη σύζυγό του και παντρεύτηκε την αδελφή του. Με αυτό τον τρόπο υιοθέτησε την αιγυπτιακή βασιλική παράδοση, που ήθελε η βασιλεία να παραμένει σε άτομα του ίδιου αίματος, ωστόσο αυτό αποτέλεσε σκάνδαλο για τον ελληνικό κόσμο. Παρόλο που τα τρία παιδιά της Αρσινόης Α’ παρέμειναν στο παλάτι, η ίδια εξορίστηκε στην Άνω Αίγυπτο όπου και πέθανε στην αφάνεια. Τα παιδιά της παρουσιάζονταν από εκεί και πέρα στα επίσημα έγγραφα του κράτους σαν επίσημα τέκνα της Αρσινόης Β’.

## Χρονολόγιο

## Παραπομπές


## Πηγές
* www.livius.com 
* Αρσινόη Α' , βιογραφία από τον Chris Bennett.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Θράκης
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Κατηγορία:Δυναστεία των Λυσιμαχιδών
Δουνκέρκη

Η **Δουνκέρκη** (, , , ) είναι ιστορική, παράλια και παραμεθόριος πόλη και σημαντικός λιμένας επί της γαλλικής ακτής στη Μάγχη, κοντά στα βελγικά σύνορα. Η πόλη και ο λιμένας της είχαν καταστεί περίφημοι κατά τους αγγλογαλλικούς πολέμους κατά τον 17ο και 18ο αιώνα όταν τότε αποτελούσε ένα από τα κύρια ορμητήρια των Γάλλων στρατιωτών - καταδρομέων. Ο πληθυσμός της Δουνκέρκης το 1950 αριθμούσε 31.000 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, η Δουνκέρκη έχει 92.923 κατοίκους.

## Η Δουνκέρκη στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Η Δουνκέρκη έγινε περισσότερο γνωστή κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Μάιο του 1940, με την επιχείρηση των συμμαχικών στρατευμάτων για την άμεση εκκένωση της ευρύτερης περιοχής και από την πόλη (*[[επιχείρηση Ντιναμό]]*), μετά τη διάσπαση του συμμαχικού μετώπου.

Την εποχή αυτή τα γερμανικά στρατεύματα, αφού κατέλαβαν σχεδόν όλη τη Γαλλία, απέκλεισαν τις συμμαχικές δυνάμεις προς τη Μάγχη. Το Βρετανικό Ναυαρχείο αποφάσισε τη διεξαγωγή της επιχείρησης Ντυναμό, την επιβίβαση του στρατού σε πλοία από το λιμάνι της Δουνκέρκης και μεταφορά στην Αγγλία. Μεταξύ των άλλων έγινε έκκληση στους Βρετανούς ιδιοκτήτες σκαφών να συμμετάσχουν και χιλιάδες πλωτά πάσης φύσεως από τη Μεγάλη Βρετανία διέσχισαν το Κανάλι μέχρι τη Γαλλία, όπου, μαζί με τον Μητροπολιτικό Στόλο, έσωσαν 280.000 χιλιάδες Βρετανούς και 90.000 Γάλλους στρατιώτες. Η πόλη της Δουνκέρκης στη διάρκεια του πολέμου καταστράφηκε σε σημαντικό βαθμό από βομβαρδισμούς.

Χαρακτηριστική σκηνή και ιδίως σε μονό πλάνο διαρκείας από την επιβίβαση των στρατευμάτων στο λιμάνι της Δουνκέρκης αναπαρίσταται στην ταινία "Εξιλέωση" (Αtonement, 2007) του Βρετανού σκηνοθέτη Τζο Ράϊτ, ενώ η ταινία "Δουνκέρκη, 2 Ιουνίου" με τον Ζαν Πολ Μπελμοντό δίνει ανάγλυφα το κλίμα που επικράτησε κατά τη διάρκεια της εκκένωσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Ω-ντε-Φρανς
Μοζέλλας (ποταμός)

Ο **Μοζέλλας** (,  προφέρεται Μόζελ, λουξεμβουργιανά: *Musel*) είναι ποταμός που διαρρέει τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και τη Γερμανία. Είναι αριστερός παραπόταμος του Ρήνου, με τον οποίο συμβάλλει στο Κόμπλεντς. Ένα μικρό μέρος της απορροής του Βελγίου καταλήγει στον Μοζέλλα μέσω του ποταμού Ουρ.

Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό *Mosella* που σημαίνει ο «Μικρός Μεύσης» (*Mosa* στα λατινικά). Από τον ποταμό πήραν το όνομά τους δύο γαλλικοί νομοί, οι Μοζέλ (Moselle) και Μερτ-ε-Μοζέλ (Meurthe-et-Moselle).

## Γεωγραφία
Η πηγή του Μοζέλλα είναι η δυτική πλαγιά του Μπαλόν ντ' Αλζάς (Ballon d'Alsace) στα Βόσγια όρη. Ο Μοζέλ διαρρέει την περιφέρεια της Λωρραίνης δυτικά από τα Βόσγια όρη. Περαιτέρω κατάντη στη Γερμανία η κοιλάδα του Μοζέλλα χωρίζει τις οροσειρές Άιφελ και Χούνσρουκ. Το συνολικό μήκος του από τις πηγές ως τη συμβολή του με τον Ρήνο είναι περίπου 545 χ.λ.μ.

Πόλεις που βρίσκονται κατά μήκος του Μοζέλλα είναι στη Γαλλία: το Επινάλ, το Τουλ, το Ποντ-α-Μουσόν, το Μετς και η Τιονβίλ, στο Λουξεμβούργο: το Σένγκεν, το Ρέμιχ, το Γκρέβενμαχερ και το Βάσερμπίλιχ και στη Γερμανία το Τριρ, το Μπέρνκαστελ-Κούες, το Κόχεμ και το Κόμπλεντς
μικρογραφία|Η λεκάνη απορροής του Μοζέλλα
## Οικονομία
Η κοιλάδα του Μοζέλλα μεταξύ του Νανσύ, του Μεζ και της Τιονβίλ είναι βιομηχανική περιοχή με ανθρακωρυχεία και βιομηχανίες χάλυβα.

Ο Μοζέλλας έχει γίνει πλεύσιμος για μεγάλα φορτηγά πλοία από τον Ρήνο στο Κόμπλεντς μέχρι το Νεβ Μαιζόν (Neuves-Maisons), νοτίως του Νανσύ. Για μικρότερα πλοία συνδέεται με άλλα μέρη της Γαλλίας μέσω των καναλιών *Κανάλ ντε λ'Έστ* και *Κανάλ ντε λα Μαρν ω Ραν*.

Η κοιλάδα του Μοζέλλα είναι γνωστή για τα τοπία της και το κρασί που παράγεται εκεί. Το γερμανικό τμήμα του Μοζέλλα είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός.

## Λογοτεχνία
Ο Ρωμαίος ποιητής Αυσόνιος υμνεί τον ποταμό στο ποίημα *Mosella*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημες πληροφορίες για το γερμανικό τμήμα του Μοζέλλα 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λωρραίνη
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Λουξεμβούργου
Αετός (ψάρι)

Ο αετός (Myliobatis aquila) είναι μεγάλο σαλάχι που ανήκει στην οικογένεια των Μυλιοβατιδών (Myliobatidae).

Το μήκος του σώματός του φθάνει το 1,5 μέτρο και η ουρά του τα 80 εκατοστά. Έχει χρώμα γκρίζο λαδί, άλλοτε κοκκινωπό με ασπροκίτρινη κοιλιά. Το κεφάλι του είναι πεπλατυσμένο και στρογγυλεύει σαν πέταλο με τα μάτια του στα πλάγια να προβάλουν πολύ, σαν του βάτραχου. Τα θωρακικά του πτερύγια έχουν χαρακτηριστικό τριγωνικό σχήμα, μυτερά στις άκρες, σαν τις φτερούγες των πουλιών. Η ουρά του είναι λεπτή και απολήγει σαν μαστίγιο στη βάση της οποίας φέρεται κεντρί αγκαθωτό, ιοβόλο, ως συνέχεια ραχιαίου πτερυγίου. Στο στόμα του φέρει πλατείς οδόντες που μοιάζουν με λιθόστρωτο με τα οποία πολτοποιεί τη τροφή του.

Ζει σε αμμώδη βυθό, βούρκο ή λάσπη και τροφή του είναι όστρακα, κυρίως στρείδια αλλά και μικρά ψάρια. Πολλές φορές στο κυνήγι της τροφής του ή και καταδιωκόμενο εξέρχεται με ορμή έξω από το νερό όπου μετά από μια  θεαματική τροχιά ξαναπέφτει στη θάλασσα. Τη μεγάλη του ταχύτητα οφείλει στη κυματική διαγωγή των ισχυρών πτερύγων του που θυμίζει κίνηση πέπλων.

Ο θηλυκός αετός γεννά ζωντανά ένα - δύο μικρά, είναι δηλαδή ωοζωοτόκο.

Συγγενικότερο είδος του αετού είναι η "χελιδόνα" επίσημα καλούμενη "πτερομυλαίος ο βοοειδής".
* Από στατιστικής άποψης η αλιεία του αετού λόγω σπανιότητας δεν παρακολουθείται.

## Δείτε επίσης
* Αλιεία
* Κατάλογος ελληνικών αλιευμάτων 

Κατηγορία:Μυλιοβατόμορφα
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Κατηγορία:Αλιεύματα
Σκέδαση Ράμαν

Το **Φαινόμενο Raman** ανακαλύφθηκε το 1928, από τον Ινδό φυσικό Sir C. V. Raman (1888 - 1970). Κατά το φαινόμενο αυτό, παρατηρείται μερική μεταβολή συχνότητας και φάσης της διερχόμενης ακτινοβολίας (ανελαστική σκέδαση). Η σκέδαση αυτή είναι εντελώς διαφορετική από τη συνήθη ελαστική σκέδαση (Ρέιλει & Μι), περί τις χίλιες φορές ασθενέστερη και συνήθως παρατηρείται σε διευθύνσεις κάθετες προς την προσπίπτουσα δέσμη φωτός. Το φαινόμενο οφείλεται στο ότι ορισμένα από τα μόρια του υλικού απορροφούν ή προσφέρουν ενέργεια στα προσπίπτοντα φωτόνια, με αποτέλεσμα μετά από τη σκέδασή τους να εμφανίζονται αντίστοιχα με μικρότερη ή μεγαλύτερη συχνότητα. 

Κατηγορία:Οπτική
Κατηγορία:Φασματοσκοπία
Κατηγορία:Οπτικά φαινόμενα
Νέα Χαραυγή Κοζάνης

Η **Νέα Χαραυγή** είναι οικισμός του Δήμου Κοζάνης στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης.

## Γενικά στοιχεία
Η Νέα Χαραυγή βρίσκεται 5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης της Κοζάνης και κοντά στο δημοτικό πάρκο Κουρί που αποτελεί δημοφιλή τόπο αναψυχής και πρασίνου. Λόγω της κοντινής απόστασης με την πόλη της Κοζάνης, αποτελεί ουσιαστικά προάστιο της πόλης. Βόρειά της είναι το Δρέπανο και δυτικά τα Κοίλα. Ο πληθυσμός της Νέα Χαραυγής σύμφωνα με την απογραφή 2021 είναι 1.185 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 1.294 κατοίκους. 

## Ιστορικά στοιχεία
Η Νέα Χαραυγή δημιουργήθηκε έπειτα την μεταγκατάσταση του οικισμού Χαραυγή που βρίσκονταν σε θέση που απαλλοτριώθηκε λόγω της ανακάλυψης κοιτάσματος λιγνίτη στο υπέδαφος της περιοχής. Η απαλλοτρίωση της έκτασης από την Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) ολοκληρώθηκε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και έπειτα ξεκίνησε ουσιαστικά η μετεγκατάσταση του οικισμού στην σημερινή του θέση.

Η αρχική ονομασία του οικισμού Χαραυγή ήταν *Τζουμάς*. Το 1928 η ονομασία του οικισμού άλλαξε σε *Αμύγδαλα*, ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι την δεκαετία του 1960. Έπειτα μετονομάστηκε σε *Χαραυγή* και μετά την μετεγκατάσταση του, μεταβλήθηκε η ονομασία σε *Νέα Χαραυγή*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Τσαντρασεκάρα Ράμαν

Ο **Σερ Τσαντρασεκάρα Βενκάτα Ράμαν** (*चन्द्रशेखर वेंकटरमन*, 7 Νοεμβρίου 1888 – 21 Νοεμβρίου 1970) ήταν Ινδός φυσικός, στον οποίο το 1930 απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ φυσικής για τις εργασίες του σχετικά με τη σκέδαση του φωτός, και ειδικότερα της μερικής μεταβολής του μήκους κύματος μονοχρωματικού φωτός όταν διέρχεται από διαφανές μέσο, καλούμενο φαινόμενο Ράμαν επί τη βάση του οποίου εφαρμόζεται σήμερα και η ομώνυμη τεχνική, φασματοσκοπία Ράμαν.

Ο Ράμαν το 1917 ανέλαβε καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Καλκούτας. Το 1928 καθ΄ ον χρόνο ασχολείτο με το φαινόμενο της σκέδασης του φωτός παρατήρησε πως όταν μια μονοχρωματική δέσμη φωτός φωτίσει μια ουσία τότε εξερχόμενη αυτή κάθετα απο την αρχική της διεύθυνση δεν είναι μονόχρωμη αλλά περιέχει και άλλες ακτινοβολίες διαφορετικών συχνοτήτων οι οποίες και τελικά είναι χαρακτηριστικές της φύσης του υλικού. Οι συχνότητες αυτές που προς τιμή του επιστήμονα καλούνται «συχνότητες Ράμαν» είναι ίσες με τις συχνότητες υπέρυθρης ακτινοβολίας που αντιστοιχούν στη συγκεκριμένη ουσία, και οι οποίες τελικά προέρχονται από την ανταλλαγή ενέργειας μεταξύ του υλικού και στη διερχόμενη φωτεινή ακινοβολία.

Η παραπάνω επιστημονική του παρατήρηση είχε ως συνέπεια το 1929 να του απονεμηθεί ο βρετανικός τίτλος του ιππότη, αμέσως μετά το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής και τρία χρόνια μετά, το 1933, ν΄ αναλάβει πρόεδρος του τμήματος Φυσικής του Ινδικού Ινστιτούτου Επιστημών, στη πόλη Μπαγκαλόρ. Το 1947 πλέον, αναλαμβάνει Διευθυντής του Ινδικού Ινστιτούτου Ερευνών Ράμαν και το 1961 εκλέχθηκε μέλος της Ποντιφικής Ακαδημίας Επιστημών. Υπήρξε επίσης ο ιδρυτής του ινδικού επιστημονικού περιοδικού *Indian Journal of Physics*, καθώς ακόμη και της Ινδικής Ακαδημίας των Επιστημών. Ο Ράμαν πέθανε το 1970, στη πόλη Μπαγκαλόρ της Ινδίας, εκεί που αναδείχθηκε και αφιερώθηκε στην επιστήμη του.

## Πηγές
* *Εγκυλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα*, τ. 51ος, σ. 254

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν
Κατηγορία:Ινδοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Σταγόνα (μονάδα)

Η **σταγόνα** (σταγών) αποτελεί μονάδα μέτρησης μικρής ποσότητας υγρού η οποία επιχειρείται ευρύτατα στη φαρμακολογία και σε συναφή δοσολογία με ειδικό όργανο που λέγεται σταγονόμετρο.

Η κατά σταγόνες χορήγηση φαρμάκων στη δοσομετρία αυτών με κανονικό σταγονόμετρο ισοδυναμεί με τις ακόλουθες κατά γραμμάριο σκευασμάτων του πίνακα που ακολουθεί:

## Δείτε επίσης
* Μονάδες φαρμάκων

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ηλίου" τ. 17 σ. 196

Κατηγορία:Μονάδες όγκου
Κέρκυρα (αερόστρωμνο αποβατικό)

thumb|300px|'''ΠΤΜ Κέρκυρα L-182'''
Το **ΠΤΜ Κέρκυρα L-182** είναι το τέταρτο Πλοίο Ταχείας Μεταφοράς (ΠΤΜ) που παρελήφθηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Είναι ρωσικής προελεύσεως και σχεδιάσεως, τύπου Zubr (Νατοϊκή ονομασία POMORNIK). Η ναυπήγησή του ξεκίνησε το 2003 στην Αγία Πετρούπολη και καθελκύστηκε τον Ιούνιο του 2004.

Η άφιξη του στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2004. Η επίσημη παραλαβή του πλοίου από το Πολεμικό Ναυτικό και η ύψωση της Ελληνικής Σημαίας έγινε στις 4 Ιανουαρίου 2005.

## Γενικά χαρακτηριστικά
thumb|150px|Ο Θυρεός του ΠΤΜ Κέρκυρα. Η παράστασή του αποτελείται από άγκυρα στο άνω δεξιό μέρος και χαρτογραφική απεικόνιση των Ιόνιων νήσων στο κάτω αριστερό.
* Μήκος:57,3μ 
* Πλάτος:25,6μ 
* Ύψος:21,9 μ
* Εκτόπισμα:555τ
* Αιώρηση:2 Αεροστρόβιλοι ZORYA 10000 HP
* Πρόωση:3 Αεροστρόβιλοι ZORYA 10000 HP
* Ταχύτητα:60 κόμβοι
* Πλήρωμα:33
* Οπλισμός: 
** 2 x ΑΚ 630 εξάκαννα Gatling των 30mm
** 2 x MS-227 εκτοξευτές ρουκετών των 22 σωλήνων έκαστος, διαμέτρου 140mm 
* Μεταφορική ικανότητα: Τρία άρματα πενήντα τόνων, ή Δέκα ΤΟΜΠ, ή Οκτώ ΤΟΜΑ, ή Πεντακόσιοι στρατιώτες .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ΠΤΜ «Κέρκυρα» στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Κερκυρα
Μουσμουλιά

:*Βλέπε επίσης [[μούσμουλο]], ο καρπός της μουσμουλιάς.*
Η **μουσμουλιά** (επιστ. ***Εριοβοτρύα η ιαπωνική***, ***Eriobotrya japonica***) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό που ανήκει στην τάξη των Ροδοδών (Rosales), υποοικογένεια Σπειραιοειδή (Spiraeoideae), γένος Αχλαδιές (Pyreae), υπογένος Pyrinae.  Είναι δέντρο αειθαλές, ιθαγενές της Κίνας και Ιαπωνίας. Άλλες τοπικές ονομασίες είναι μεσκουλιά στην Ηλεία και δεσπολιά στην Κρήτη.

## Ιστορία
Θεωρείται από τα πλέον αρχαία φυτά, με καταγωγή από την Ιαπωνία και την Κίνα.
Στη Μεσόγειο εισήχθη γύρω στα τέλη του 17ου αιώνα, αλλά άρχισε να καλλιεργείται συστηματικά στα μέσα του 18ου αιώνα. Στην Ελλάδα το ενδιαφέρον για την καλλιέργειά της αναζωπυρώθηκε τα τελευταία χρόνια λόγω του ότι τα μούσμουλα εμφανίζονται στην αγορά μια περίοδο που υπάρχει πραγματικό έλλειμμα από φρέσκα φρούτα. 

Σήμερα καλλιεργείται για το νόστιμο κίτρινο καρπό της το μούσμουλο, αλλά και ως καλλωπιστικό για το πλούσιο της φύλλωμα. 

## Χαρακτηριστικά
Το ύψος του δέντρου δύναται να φθάσει στα 10μ, αλλά συνήθως το βλέπουμε περί τα 5μ, με πλάτος παρόμοιο, ενώ ο κορμός του είναι σχεδόν ευθύγραμμος.
Τα φύλλα του είναι μεγάλα και δερματώδη, σκληρά πράσινα στο πάνω μέρος και ελαφριά πράσινα χνουδωτά στο κάτω φτάνουν δε στο μήκος τα 25 εκατοστά.

Τα άνθη της μουσμουλιάς είναι λευκοκίτρινα  με ευχάριστη οσμή πικραμύγδαλου και σχηματίζουν βότρυς με πυκνό χνούδι.

Οι καρποί είναι 3-7εκ. Περιέχουν μεγάλο σπόρο(κουκούτσι), το οποίο έχει πικρή γεύση και περιέχει δηλητηριώδεις κυανιογενείς γκλυκοσίδες οι οποίες προκαλούν δηλητηρίαση.

Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με σπορά και το φυτό αναπτύσσεται εύκολα, αλλά και με εμβολιασμό του ιδίου ή της συγγενικής κυδωνιάς.

Το  δέντρο ανθίζει από το Σεπτέμβριο ως το Δεκέμβριο και δίνει ώριμους καρπούς από τον Απρίλιο ως το Μάιο. Η καρποφορία του δέντρου αρχίζει από τον 6ο – 7ο χρόνο της ζωής του , ενώ σε πλήρη καρποφορία είναι μετά τον 12ο χρόνο.
Η μουσμουλιά είναι ανθεκτική στο ψύχος και στη ζέστη.

## Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα η μουσμουλιά εισήχθη περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Καλλιεργείται μαζί με άλλα δέντρα και σπάνια συστηματικά. Μεγαλύτερες καλλιέργειες έχουμε στην Κορινθία, Αχαΐα,  Στερεά Ελλάδα, Κέρκυρα και Κρήτη. Το 2008 υπήρχαν κανονικές φυτείες 500 συνολικά στρεμμάτων (Λιονάκης, 2008).

Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται για εμπορικούς σκοπούς παράγουν καρπούς μεγαλύτερους και με λιγότερα σπέρματα από τις αυτοφυείς.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
Κατηγορία:Αμυγδαλοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας
Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα
Κατηγορία:Δρύπες
Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Κατηγορία:Τροπικά φρούτα
Μούσμουλο

thumb|right|250px|Μούσμουλο
Το **μούσμουλο** είναι ο καρπός της μουσμουλιάς.

Είναι ράγα και είναι στρογγυλός ή ωοειδής ανάλογα με την ποικιλία και όταν ωριμάσει αποκτά κίτρινο χρώμα.
Περιέχει 1-2 μεγάλα ή 2-4 μικρότερα σπόρια, χρώματος σκούρου καφέ , τα οποία θεωρούνται μειονέκτημα γιατί αφήνουν λίγο χώρο για τη σάρκα η οποία είναι γλυκόξινης γεύσης και πολύ νόστιμη.
Για το λόγο αυτό αναπτύχθηκαν κάποιες ποικιλίες με πολύ μικρά σπόρια.

Οι βασικές ποικιλίες μούσμουλων είναι δύο , η **στρογγυλή** και η **μακρύκαρπη**, που θεωρείται και η πιο νόστιμη.

Το μούσμουλο τρώγεται νωπό ως φρούτο και δεν δέχεται περαιτέρω επεξεργασία γιατί είναι ευαίσθητο.
Είναι πλούσιο σε βιταμίνη A, Κάλιο και φυτικές ίνες. Επίσης περιέχει βιταμίνη C.
Η Κίνα παράγει τα περισσότερα μούσμουλα στον κόσμο.
Ακολουθούν η Ινδία, η Ιαπωνία , η Σρι Λάνκα και η Ισπανία.
Στην Ελλάδα την μεγαλύτερη παραγωγή έχουμε στον νομό Κορινθίας.

## Δείτε επίσης
*Μουσμουλιά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Φρούτα