open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρχαία Αλίκαρνα Αιτωλοακαρνανίας

Η **Αρχαία Αλίκαρνα** είναι μικρός πεδινός οικισμός του Μεσολογγίου στην Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 100 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αρχαία Αλίκαρνα βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του όρους Αράκυνθος (Ζυγός) σε απόσταση 8 χλμ. (οδηγικά) ΒΑ. του Μεσολογγίου. Είναι κτισμένη ανάμεσα στους οικισμούς Θεοδωρακαίικα (ΝΔ.), Πασπαλιαρέικα (ΒΔ.), Άγιο Συμεών (ΒΑ.) και βόρεια της Ιονίας Οδού. Στην περιοχή και πάνω στο λόφο "Χίλια Σπίτια", κατά τη διάρκεια της διάνοιξης της Ιονίας Οδού, ανασκάφτηκε και βρέθηκε η οχύρωση αρχαίας Αιτωλικής πόλης που ταυτίζεται με την Αλίκυρνα. Ο γεωγράφος Στράβωνας την αναφέρει να βρίσκεται σε απόσταση 30 σταδίων (4,5 χλμ.) από την Καλυδώνα και 7,5 χλμ. από τη Νέα Πλευρώνα.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1981 να απογράφεται στο δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' ανήκει στη δημοτική κοινότητα Μεσολογγίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 3 κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δέος από τα ευρήματα στην αρχαία Αλίκυρνα  από τον ιστότοπο https://www.agriniopress.gr 
*Ιερά και νεκροπόλεις στην περιοχή της αρχαίας Αλίκυρνας, Δρ Ολυμπία Βικάτου - Αρχαιολόγος, ΛΣΤ′ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Φρειδερίκη Δαρεμά

Η Δρ. **Φρειδερίκη Δαρεμά** είναι Ελληνίδα πυρηνική επιστήμονας, πρώην διευθύντρια της Υπηρεσίας Ερευνών της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, η πρώτη γυναίκα που έχει υπηρετήσει ποτέ σε αυτή τη θέση.
## Βιογραφία και καριέρα
Γεννήθηκε στην Αθήνα στα μέσα της δεκαετίας του ’40 και μεγάλωσε στα Σεπόλια. Ο πατέρας της κατάγονταν από τα Μέθανα, ήταν παιδί αγροτικής οικογένειας και έγινε φαρμακοποιός. Η μητέρα της ήταν απόφοιτος του Κολλεγίου Ανατόλια. Η Φρειδερίκη πέτυχε να εισαχθεί στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1969. Το επόμενο έτος μετέβη στις ΗΠΑ, ως υπότροφη του Ιδρύματος Fulbright και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Ιλινόι (1972). Εν συνεχεία απέκτησε διδακτορικό τίτλο Πυρηνικής Φυσικής από το Πανεπιστήμιο Ντέιβις της Καλιφόρνια (1976) ενώ ήταν ήδη παντρεμένη και μητέρα δύο κοριτσιών. Το 1980 προσλήφθηκε στο τμήμα πυρηνικών επιστημών του εργαστηρίου ερευνών Schlumberger – Doll και το 1982 έγινε ερευνήτρια της εταιρείας IBM στη Νέα Υόρκη. Το 1994 έγινε δεκτή σαν αναλύτρια – επιστημονική σύμβουλος στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών, στο Άρλινγκτον. Το 2010 έγινε διευθύντρια του τμήματος Μαθηματικών και Βιοεπιστημών της Υπηρεσίας Ερευνών της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας και, έξι χρόνια μετά (2016) προήχθη σε γενική διευθύντρια του τμήματος, θέση από την οποία και συνταξιοδοτήθηκε στις αρχές του 2019. Η ίδια έχει χρηματοδοτήσει σειρά διαλέξεων σε Πανεπιστημιακά Ιδρύματα των ΗΠΑ, στα οποία καλούνται ομιλητές κυρίως γυναίκες, από χώρες της Αφρικής και της Νοτίου Αμερικής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες επιστήμονες
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
RSGC1

Το **RSGC1** (*Red Supergiant Cluster 1*) είναι ένα νέο μαζικό ανοικτό αστρικό σμήνος που ανήκει στον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε το 2006 στα δεδομένα που παρήγαγαν διάφορες έρευνες υπέρυθρων, και ονομάστηκε έτσι για τον πρωτοφανή αριθμό των κόκκινων υπεργιγάντων του. Το σύμπλεγμα βρίσκεται στον αστερισμό Ασπίδα, σε απόσταση περίπου 6,6 kpc από τον Ήλιο. Είναι πιθανόν τοποθετημένο στη διασταύρωση του βόρειου άκρου της μακράς ράβδου του Γαλαξία και του εσωτερικού τμήματος του βραχίονα Ασπίδας-Κενταύρου -ένας εκ των δύο μεγάλων σπειροειδών βραχιόνων.

Η ηλικία του RSGC1 υπολογίζεται σε 10-14 εκατομμύρια έτη. Το σύμπλεγμα κρύβεται πίσω από νεφελώματα και δεν έχει εντοπιστεί στο ορατό φως. Βρίσκεται κοντά σε άλλες ομάδες κόκκινων υπεργιγάντων γνωστών ως Stephenson 2, RSGC3 και Alicante 8 . Η μάζα του RSGC1 εκτιμάται σε 30 χιλιάδες ηλιακές μάζες, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο ογκώδεις ανοικτές συστάδες στον γαλαξία. 

Τα παρατηρούμενα ερυθρά υπερκείμενα με τη μάζα περίπου 16-20 ηλιακών μαζών είναι πρόδρομοι σουπερνόβα τύπου II. Πάνω από 200 αστέρες κύριας ακολουθίας έχουν ανιχνευθεί με μάζες πάνω από 8 ηλιακές, η οποία επιτρέπει την προσδιορισμό της απόστασης από την θέση της Κύριας ακολουθίας. Δεκατέσσερις κόκκινοι υπεργίγαντες έχουν αναγνωριστεί.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ασπίς (αστερισμός)
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
Άγιος Γεώργιος Νικηφόρου Φωκά Ρεθύμνου

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι μικρός οικισμός της Κοινότητας Αγίου Κωνσταντίνου του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 48 κατοίκους.  Βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μ. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το χωριό Άγιος Κωνσταντίνος. Έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Οικογένεια Μπαρότσι το 1577 ως *S. Zorzi Messoghoriti*. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *S. Zorzi* με 86 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως *S. Zorzi dei* Barozzi. Ο Λαμπρινάκης αναφέρει ότι στην επανάσταση του Δασκαλογιάννη το 1770 οι κάτοικοι του χωριού εξισλαμίστηκαν.

Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, όπως τη διέσωσε ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ, είχε 20 χριστιανικές οικογένειες και 6 τουρκικές. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στο δήμο Ρούστικων και είχε 6 Χριστιανός και 83 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 απογράφηκε μαζί με το Ζουρίδι, με τα δύο χωριά να έχουν συνολικά 270 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 1928 τα δύο χωριά είχαν 210 κατοίκους. Το 1925, ο Άγιος Γεώργιος υπάχθηκε στην κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου και με την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση υπαγόταν στο δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Κωνσταντίνου του Δήμου Νικηφόρου Φωκά.

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Κοντά στον Άγιο Γεώργιο βρίσκονται τα ερείπια του χωριού Άρτος. Το χωριό αναφέρεται στις βενετικές απογραφές· στην απογραφή του Καστροφύλακα του 1583 αναφέρεται ως Arto και 157 κατοίκους και 6 οφειλόμενες αγγαρείες. Όμως, σύμφωνα με την τοπική παράδοση καταστράφηκε κατά την τουρκική κατάκτηση της Κρήτης στα μέσα του 17ου αιώνα και έκτοτε δεν αναφέρεται. Σήμερα σώζονται μόνο ερείπια του χωριού και τρεις εκκλησίες, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει ο ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος σύμφωνα με την κτητορική απογραφή του κτίστηκε το 1401. Σο εσωτερικό του σώζονται καλά διατηρημένες τοιχογραφίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Κουρδική ανταρσία

δεξιά|200 px|μικρογραφία|Τουρκική γελοιογραφία, με αφορμή την εξέγερση των Κούρδων
Η **Κουρδική ανταρσία** (Φεβρουάριος/Μάρτιος - Ιούνιος 1925) ήταν εξέγερση πρωτίστως θρησκευτικού (με επικεφαλής το σεϊχη Σαΐντ που ηγήθηκε τουλάχιστον 7.000 μαχητών) αλλά και εθνικού χαρακτήρα, η οποία έλαβε χώρα στα εδάφη της Νοτιοανατολικής Τουρκίας (τουρκικό Κουρδιστάν) περιοχής που κατοικείται, σχεδόν αποκλειστικά, από αμιγείς κουρδικούς πληθυσμούς. Αφορμή για την εξέγερση, η οποία εκδηλώθηκε, πιθανότατα, με βρετανική υποστήριξη και στην οποία πήραν μέρος πρώην σουλτανικοί αξιωματούχοι, υπήρξαν οι περιορισμοί που είχαν επιβληθεί στους Κούρδους της Τουρκίας από το ίδιο το τουρκικό κράτος, αλλά και η απογοήτευση των Κούρδων για τη μη επίτευξη αυτοδιάθεσης, όπως είχε καλλιεργηθεί μέσα από το κείμενο της Συνθήκης των Σεβρών, σύμφωνα με την οποία το Κουρδιστάν και η Αρμενία θα αποκτούσαν την ανεξαρτησία τους. Οι επαναστάτες είχαν θέσει σαν στόχο τους την εγκαθίδρυση ανεξάρτητου Χαλιφάτου, θρησκευτικός αρχηγός του οποίου προορίζονταν να είναι ο πρίγκιπας Σελήμ, υιός του εκδιωχθέντος Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτκαι τη δημιουργία κουρδικής κρατικής οντότητας με πρωτεύουσα το Ντιγιαρμπακίρ. Η κουρδική επανάσταση υπήρξε ανεπιτυχής και οι επικεφαλής της απαγχονίστηκαν από τις τουρκικές αρχές , αποτελώντας, ωστόσο, μόνο την αρχή από μία σειρά παρόμοιων συγκρούσεων, που ακολούθησαν την ίδια και την επόμενη δεκαετία , αλλά και που συνεχίζονται έως και τα τέλη της 2ης δεκαετίας του 21ου αιώνα.

## Παραπομπές


1925 Τουρκιας Κουρδων Εξεγερση
1925 Τουρκιας Κουρδων Εξεγερση
Άγιος Ιωάννης Μυλοποτάμου Ρεθύμνου

O **Άγιος Ιωάννης** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται 40 χιλιόμετρα ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 430 μέτρα. Το χωριό έχει ανακηρυχθεί παραδοσιακός οικισμός της Ελλάδας και διασώζει τον βενετσιάνικο χαρακτήρα του.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως *S. Zuanne*. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως *S. Zuanne* με 119 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 ως *S. Giovanni*. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως *Ayo Yani*, με 26 χαράτσια. Το 1881 ανήκε στο δήμο Αβδανιτών και σύμφωνα με την απογραφή είχε 169 Χριστιανούς και 15 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 217 κατοίκους.

Το 1925, ο Άγιος Ιωάννης υπάχθηκε στην κοινότητα Επισκοπής Μυλοποτάμου, αλλά το 1933 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Ιωάννη, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.

### Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Ο οικισμός διατηρεί σε μεγάλο βαθμό τον βενετικό του χαρακτήρα, με πολλά κτίρια να σώζονται τουλάχιστον για 5 αιώνες, διατηρώντας τα λαξευτά θυρώματα και τις αυλές τους. Ένα από τα αρχοντικά συνέχισε να κατοικείται και έγινε οικία του Μπέη του Μυλοποτάμου, γνωστή και ως *κονάκι του Μουσταφά αγά*. Ο τελευταίος Μπέης ήταν ο Μουσταφά Χατζή Χασάν Ογλού (1827-1915), ο οποίος ασπάστηκε με τη γυναίκα του τον Χριστιανισμό το 1884. Πάνω από την εξωτερική θύρα του σώζεται οθωμανική επιγραφή με τη χρονολογία 1792.

Στο χωριό διατηρούνται τέσσερις εκκλησίες. Η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο και το τέμπλο της φέρει τη χρονολογία 1863. Στο κοιμητήριο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου, του οποίου το τέμπλο σύμφωνα με επιγραφή ολοκληρώθηκε 1865. Στο χωριό βρίσκονται επίσης ο ναός του Αγίου Νεκταρίου και ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, του οποίου το εσωτερικό είναι διακοσμημένο με βυζαντινές τοιχογραφίες. Οι τοιχογραφίες είναι προσεκτικά ζωγραφισμένες σε γραμμικό στυλ. Ξεχωρίζουν οι τοιχογραφίες των επισκόπων στους πλάγιους τοίχους και η παράσταση της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ο Ιωάννης Σπαθαράκης χρονολογεί τις τοιχογραφίες του ναού στις αρχές του 14ου αιώνα.

## Διοικητικά στοιχεία
Δείτε *[[Κοινότητα Αγίου Ιωάννη Μυλοποτάμου]]*

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Επισκοπής Μυλοποτάμου ενώ το 1933 στο ΦΕΚ 390Α - 16/12/1933 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Αγίου Ιωάννη Μυλοποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουκουλώνα του δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 74 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Πανεπιστήμιο Άνγκλια Ράσκιν

Το **Πανεπιστήμιο Άνγκλια Ράσκιν** (αγγλικά: *Anglia Ruskin University (ARU)*) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο στην Ανατολική Αγγλία του Ηνωμένου Βασιλείου. Έχει τις ρίζες του στη Σχολή Καλών Τεχνών του Κέιμπριτζ, που ιδρύθηκε από τον Γουίλιαμ Τζον Μπίμοντ το 1858. Το 1992 εξελίχθηκε σε πανεπιστήμιο και μετονομάστηκε προς τιμήν του Τζον Ράσκιν το 2005. Αποτελεί ένα από τα λεγόμενα σύγχρονα πανεπιστήμια.

Το Άνγκλια Ράσκιν είχε 39.400 φοιτητές παγκοσμίως την ακαδημαϊκή χρονιά 2017/18 και έχει πανεπιστημιουπόλεις στο Κέιμπριτζ, το Τσέλμσφορντ, Πίτερμπορο και το Λονδίνο. Επίσης, μοιράζεται πανεπιστημιουπόλεις με το Κολλέγιο της Δυτικής Αγγλίας στο Κινγκς Λιν, το Ουίσμπετς και το Κέιμπριτζ, ενώ συνεργάζεται με πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο, όπως με εκείνα του Βερολίνου, της Βουδαπέστης, του Τρινιντάντ, της Σιγκαπούρης και της Κουάλα Λουμπούρ.

Υπάρχουν τέσσερις σχολές επιστημών στο πανεπιστήμιο: Σχολή Επιχειρήσεων και Δικαίου, Σχολή Καλών Τεχνών, Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, Σχολή Ιατρικής, Εκαπίδευσης, Φαρμακευτικής & Κοινωνικής Φροντίδας και Σχολή Επιστημών και Μηχανικής. Η Διεθνής Σχολή Επιχειρήσεων Λόρδου Άσκροφτ (LAIBS) του πανεπιστημίου στο Κέιμπριτζ και το Τσέλμσφορντ είναι μία από τις μεγαλύτερες σχολές του είδους στην Ανατολική Αγγλία. Το 2019 άνοιξε επίσημα η Σχολή Ιατρικής στην πανεπιστημιούπολη του Τσέλμσφορντ από τον πρίγκιπα Εδουάρδο, Δούκα του Κεντ.

Το Άνγκλια Ράσκιν κατατάσσεται ανάμεσα στα 350 κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου και βρίσκεται στην 41η θέση στην κατάταξη Times Higher Education World University Rankings για το Ηνωμένο Βασίλειο το 2020. Το 2014 βραβεύτηκε ως το «Πανεπιστήμιο Επιχειρηματικότητας της Χρονιάς» στα βραβεία Ανώτατης Εκπαίδευσης των Times. Η επιχειρηματική αριστεία αναγνωρίστηκε σε εθνικό επίπεδο και το 2016, όταν κέρδισε το Βραβείο του Δούκα της Υόρκης στα Εθνικά Επιχειρηματικά Βραβεία της Τράπεζας Lloyds.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Αγγλία
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1969

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας 1969** ήταν διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ιστιοπλοΐας, που διοργανώθηκε από την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία και το Βασιλικό Ναυτικό Όμιλο Ελλάδος. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη θαλάσσια περιοχή του Φαληρικού Όρμου από τη Δευτέρα 7 έως και την Κυριακή 13 Ιουλίου του 1969.

Το πρωτάθλημα διεξήχθη με σκάφη τύπου Φινν, Φλάινγκ Ντάτσμαν, Λάιτνινγκ και Ντράγκον και έλαβαν μέρος αθλητές στις κατηγορίες ανδρών και νέων. Συμμετείχαν όλα τα ναυτικά σωματεία της χώρας με 100 περίπου σκάφη.

H απονομή των επάθλων στους νικητές των αγώνων έγινε στο Βασιλικό Ναυτικό Όμιλο Ελλάδος. Την πρώτη θέση στον πίνακα των μεταλλίων κατέκτησε ο Ι.Ο. Πειραιώς.

## Κάτοχοι μεταλλίων
### Ανδρών

¹Ο Αντώνης Φλόκας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον τελευταίο αγώνα λόγω ατυχήματος.
²Στην κατηγορία Φλάινγκ Ντάτσμαν ισοβάθμησαν ο Χρήστος Μπόνας και ο Σπύρος Μπόνας.
³Στις κατηγορίες Φλάινγκ Ντάτσμαν και Ντράγκον δεν συμμετείχαν οι ναυτικοί όμιλοι της Θεσσαλονίκης εξαιτίας της έλλειψης κατάλληλων σκαφών.

### Νέων

## Πίνακας μεταλλίων
### Ανδρών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ιστιοπλοΐας
Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα το 1969
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αθήνα
Ιωάννης Κοραής

Ο **Ιωάννης Κοραής** (Ζάκυνθος, 1799 - Ζάκυνθος, 1841) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Κατάγεται από καλλιτεχνική οικογένεια. Ήταν ανιψιός του επίσης ζωγράφου, και συνονόματου ανιψιού του Ιωάννη Κοραή. Έζησε τη ζωή του στη Ζάκυνθο, ενώ τα έργα του είναι ως επί το πλείστον θρησκευτικά έργα και προσωπογραφίες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Χριστίνα Μεταξά

Η **Χριστίνα Μεταξά** (γεννημένη 4 Απριλίου 1992) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Ο μεγαλύτερος αδελφός της, ο Νικόλας, είναι επίσης τραγουδιστής και τερμάτισε δεύτερος στην ελληνική έκδοση του ''The X Factor''. Ο αδελφός της είναι επίσης ο δημιουργός και συνθέτης της συμμετοχής της στην Eurovision, με τίτλο Firefly. 

Στις 7 Φεβρουαρίου 2009 επελέγη να εκπροσωπήσει τη χώρα της με το τραγούδι "Firefly" στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2009 στη Μόσχα. Συμμετείχε στο δεύτερο ημιτελικό, αλλά αποκλείστηκε. Στον τελικό του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 2010 ανακοίνωσε τους βαθμούς από την κυπριακή κριτική επιτροπή. 

Η Μεταξά αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Μπράουν στο Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ.

## Παραπομπές
  

Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Κύπρο
Κατηγορία:Κύπριες τραγουδίστριες
Δημοψήφισμα της Οκινάουα (2019)

Ένα **[[δημοψήφισμα]]** διεξήχθη στον νομό Οκινάουα στις 24 Φεβρουαρίου 2019. Στο δημοψήφισμα οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν ή να απορρίψουν την πρόταση κατασκευή της αμερικανικής βάσης του Σώματος των Πεζοναυτών στον κόλπο Χενόκο. Η πρόωρη ψηφοφορία διεξήχθη μεταξύ 15 και 23 Φεβρουαρίου.

Πρόκειται για το δεύτερο δημοψήφισμα στο νομό της Οκινάουα, με το πρώτο να διεξάγεται το 1996 για τη μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας. Ο κυβερνήτης Ντένι Ταμάκι ανακοίνωσε το δημοψήφισμα τον Νοέμβριο του 2018, εκπληρώνοντας την προεκλογική του υπόσχεση. 

Το εκλογικό σώμα της Οκινάουα ψήφισε να απορρίψει συντριπτικά το σχέδιο για τη μεταφορά της βάσης στο Χενόκο. Το 72% των ψηφοφόρων της Οκινάουα καταψήφισαν το σχέδιο, με το 19% να υποστηρίζει το σχέδιο. Η αρνητική ψήφος υπερέβη επίσης το κατώτατο όριο του 25%, πράγμα που σημαίνει ότι ο κυβερνήτης είναι υποχρεωμένος να σεβαστεί το αποτέλεσμα και να το μεταφέρει στον Πρωθυπουργό της Ιαπωνίας και στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο, η κεντρική κυβέρνηση δεν είναι νομικά υποχρεωμένη να σεβαστεί το αποτέλεσμα.

Η προσέλευση των ψηφοφόρων έφτασε το 72%.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2019
Ιαπωνια
Πρωθυπουργός του Κράτους της Παλαιστίνης

Ο **πρωθυπουργός του κράτους της Παλαιστίνης** είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης του κράτους της Παλαιστίνης. Το αξίωμα υπάρχει από τον Ιανουάριο του 2013, όταν η Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή μετονομάστηκε σε κράτος της Παλαιστίνης και η νέα θέση αντικατέστησε την προηγούμενη θέση του πρωθυπουργού της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής. 

## Διορισμός
Ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον πρόεδρο του κράτους της Παλαιστίνης.

## Κατάλογος πρωθυπουργών (2013–σήμερα)

## Σημειώσεις και παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Παλαιστίνης
Μοχάμαντ Σταγιέχ

Ο **Μοχάμαντ Σταγιέχ** (αραβικά: محمد اشتية , γεννημένος στις 17 Ιανουαρίου 1958, στο Τελλ Ναμπλούς) είναι Παλαιστίνιος οικονομικός εμπειρογνώμονας και πολιτικός. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής από τις 13 Απριλίου 2019 έως τις 14 Μαρτίου 2024, οπότε και τον διαδέχτηκε στον πρωθυπουργικό θώκο ο Μοχάμαντ Μουσταφά. Κατέχει διδακτορικό δίπλωμα στην οικονομική ανάπτυξη από το Πανεπιστήμιο του Σάσεξ. Εργάστηκε ως καθηγητής και κοσμήτορας στο Πανεπιστήμιο Μπιρζέιτ και έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία για την οικονομία, την πολιτική και την ιστορία.

## Βραβεία
* "Καβαλιέρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής", απονεμήθηκε από τον Πρόεδρο της Γαλλίας, Ζακ Σιράκ, Μάιος 1999.
* Το μετάλλιο του Σαμαρείτη, το οποίο απονέμεται από το Σαμαριτικό Ίδρυμα, Μάιος 2009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλαιστίνιοι πολιτικοί
Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο

Το **Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο** (ΠΕΣ, αραβικά: المجلس الوطني الفلسطيني ««Almajlis Alwataniu Alfilastiniu») είναι το νομοθετικό όργανο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) και εκλέγει την Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΑΠ, η οποία αναλαμβάνει την ηγεσία της οργάνωσης. Το ΠΕΣ είναι υπεύθυνο για τη διαμόρφωση των πολιτικών και των προγραμμάτων για την ΟΑΠ. Το όργανο υπηρετεί ως κοινοβούλιο που εκπροσωπεί όλους τους Παλαιστινίους μέσα και έξω από τα παλαιστινιακά εδάφη και όλους τους τομείς της παγκόσμιας παλαιστινιακής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών κομμάτων, των λαϊκών οργανώσεων, των κινημάτων αντίστασης και των ανεξάρτητων πολιτικών από όλους τους τομείς της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της χώρας. 

Το Συμβούλιο συνεδριάζει επίσημα κάθε δύο χρόνια. Οι αποφάσεις ψηφίζονται με απλή πλειοψηφία, με τη παρουσία τουλάχιστον των δύο τρίτων των μελών του. Το ΠΕΣ εκλέγει τον δικό του Πρόεδρο. 

## Δομή
Οι υποψήφιοι για το ΠΕΣ διορίζονται από επιτροπή που απαρτίζεται από την εκτελεστική επιτροπή του ΟΑΠ, τον πρόεδρο του ΠΕΣ και τον αρχηγό του αρχηγού του Απελευθερωτικού Στρατού της Παλαιστίνης. Μετά την υποψηφιότητα, οι υποψήφιοι του ΠΕΣ εκλέγονται με πλειοψηφία από τα μέλη του ΠΕΣ.  Ωστόσο, λόγω της αδυναμίας διεξαγωγής εκλογών, οι εκλογές του ΠΕΣ δεν έγιναν ποτέ και τα περισσότερα μέλη διορίζονται από την εκτελεστική επιτροπή. 

Το 1996, όταν το Συμβούλιο έπρεπε να ψηφίσει για την αναθεώρηση της Παλαιστινιακής Εθνικής Χάρτας, ο συνολικός αριθμός των μελών του ΠΕΣ αυξήθηκε από 400 σε περίπου 800. Το 2009 είχε περίπου 700 μέλη. Από το 2003, ο πρόεδρος του ΠΕΣ ήταν ο Σαλίμ Ζανούν και το ΠΕΣ είχε 669 μέλη. 88 μέλη προέρχονται από το πρώτο Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο (ΠΝΣ), 98 αντιπροσωπεύουν τον παλαιστινιακό πληθυσμό που ζει στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας και 483 αντιπροσωπεύουν την παλαιστινιακή διασπορά. Ενώ το ΠΕΣ έχει πολλά μέλη του ΠΝΣ, το ΠΕΣ δεν αποτελεί όργανο της Παλαιστινιακής Αρχής. Αντίθετα, είναι το ισοδύναμο του ΠΝΣ της Παλαιστινιακής Αρχής. 

Από το 2012 το κεντρικό γραφείο του ΠΕΣ βρίσκεται στο Αμμάν και ένα παράρτημα βρίσκεται στη Ραμάλα. 

Κατηγορία:Πολιτική της Παλαιστίνης
Παλαιστινιακή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας

Η **Παλαιστινιακή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας** είναι μια δήλωση που έγραψε ο Παλαιστίνιος ποιητής Μαχμούντ Νταρβίς και διακηρύχθηκε από τον Γιάσερ Αραφάτ στις 15 Νοεμβρίου 1988 (5 Ραμπί αλ-Θανί 1409). Προηγουμένως εκδόθηκε από το Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο, το νομοθετικό σώμα της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), με 253 ψήφους υπέρ, 46 κατά και 10 αποχές. Διαβιβάστηκε κατά την σύνοδο του 19ου Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου σε μόνιμη επίθεση. Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης της διακήρυξης, ο Αραφάτ, ως πρόεδρος του Οργανισμού Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης ανέλαβε τον τίτλο "Πρόεδρος της Παλαιστίνης". Τον Απρίλιο του 1989, το κεντρικό συμβούλιο της ΟΑΠ εξέλεξε τον Γιάσερ Αραφάτ τον πρώτο Πρόεδρο του κράτους της Παλαιστίνης. 

## Ιστορικό
Στις 28 Οκτωβρίου 1974, η Σύνοδος Κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου του 1974 που πραγματοποιήθηκε στο Ραμπάτ χαρακτήρισε την ΟΑΠ ως "μοναδικό νόμιμο εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού και επιβεβαίωσε το δικαίωμά του να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο κράτος επειγόντως". 

Η νομική αιτιολόγηση της δήλωσης βασίστηκε στο ψήφισμα 181 (2) της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών της 29ης Νοεμβρίου 1947, το οποίο προέβλεπε τον τερματισμό της βρετανικής εντολής και την διαίρεση της βρετανικής εντολής της Παλαιστίνης σε εβραϊκό και αραβικό κράτος. Στις 14 Μαΐου 1948 ιδρύθηκε το Ισραήλ και η Ιορδανία εισέβαλε στη Δυτική Όχθη προσαρτώντας τη το 1950. Τον Σεπτέμβριο του 1948 αιγυπτιακές δυνάμεις κατέλαβαν τη Λωρίδα της Γάζας και την κατείχαν υπό στρατιωτικό έλεγχο . Μέχρι τον πόλεμο των έξι ημερών τον Ιούνιο του 1967 τα δύο αυτά εδάφη παρέμειναν υπό την ιορδανική και αιγυπτιακή κυριαρχία.

Το 1988, όταν η Παλαιστίνη διακήρυξε την ανεξαρτησία της, δεν κατείχε έδαφος. 

Η ΟΑΠ άρχισε να ασκεί περιορισμένη εξουσία στις περιοχές Α και Β της Δυτικής Όχθης και μέρος της Λωρίδας της Γάζας ως συνέπεια της συμφωνίας Γάζας-Ιεριχώ του 1994, υπό την αιγίδα της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής. 

Κατηγορία:Κράτος της Παλαιστίνης
Κατηγορία:Διακηρύξεις ανεξαρτησίας
Θεοδωρακαίικα Αιτωλοακαρνανίας

Τα **Θεοδωρακαίικα** είναι μικρός πεδινός οικισμός του Μεσολογγίου στην Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 70 μέτρα σε απόσταση 7,5 χλμ. (οδηγικά) ΒΑ. του Μεσολογγίου. Είναι κτισμένη ανάμεσα στους οικισμούς Άγιο Θωμά (ΝΔ.), Πασπαλιαρέικα (ΒΔ.), Άγιο Συμεών (ΒΑ.) και βόρεια της Ιονίας Οδού. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1981 να απογράφεται στο δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' ανήκει στη δημοτική κοινότητα Μεσολογγίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 14 κατοίκους.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Μολδαβικές βουλευτικές εκλογές (2019)

**Κοινοβουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Μολδαβία στις 24 Φεβρουαρίου 2019  για την εκλογή των 101 μελών του Κοινοβουλίου της Μολδαβίας. Το Σύνταγμα ορίζει ότι οι εκλογές διεξάγονται το αργότερο τέσσερα χρόνια και τρεις μήνες από την ημερομηνία έναρξης της προηγούμενης κοινοβουλευτικής περιόδου.

Οι εκλογές διεξήχθησαν στο πλαίσιο ενός παράλληλου εκλογικού συστήματος, αντικαθιστώντας το αναλογικό σύστημα με κλειστές λίστες που χρησιμοποιήθηκε στη Μολδαβία σε όλες τις προηγούμενες κοινοβουλευτικές εκλογές από την ανεξαρτησία. Η προεκλογική περίοδος ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2018 και συνεχίστηκε μέχρι την ημέρα των εκλογών.

Υποψήφιοι από τέσσερα κόμματα εκλέχθηκαν στο Κοινοβούλιο: το Κόμμα των Σοσιαλιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, το Δημοκρατικό Κόμμα της Μολδαβίας, την εκλογική συμμαχία ACUM των DA και PAS, και το κόμμα Șor. Το Κόμμα των Κομμουνιστών απέτυχε να καταλάβει έδρα για πρώτη φορά από την ανεξαρτησία.

Τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκαν από το συνταγματικό δικαστήριο της Μολδαβίας στις 9 Μαρτίου 2019.

Έπειτα από τις εκλογές προκλήθηκε συνταγματική κρίση τον Ιούνιο. 

## Εκλογικό σύστημα
Οι 101 έδρες στο Κοινοβούλιο της Μολδαβίας εξελέγησαν με το σύστημα της παράλληλης ψηφοφορίας, το οποίο εισήχθη το 2017. Έτσι, οι 50 βουλευτές εξελέγησαν με αναλογική σε μία ενιαία πανεθνική εκλογική περιφέρεια, με τους υπόλοιπους 51 να εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες.

Προκειμένου να εισέλθει κάποιος ή κάποια στη Βουλή, το εκλογικό όριο ήταν διαφορετικό ανά περιφέρεια και ανά τύπο καταλόγου. Για την ενιαία εκλογική περιφέρεια, το απαιτούμενο ποσοστό για ενιαία κόμματα ή οργανισμούς ήταν 6%, για συμμαχίες των 2 κομμάτων ήταν 9% και για συμμαχίες τριών και πάνω κομμάτων ήταν 11%. Οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι προκειμένου να εκλεγούν βουλευτές έπρεπε να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 2%. Η συμμετοχή έπρεπε να είναι τουλάχιστον 33% σε ποσοστό προκειμένου να είναι έγκυρα τα αποτελέσματα. 

## Καταγγελίες για νοθεία
Οι εκλογές επισκιάστηκαν από τις καταγγελίες για απόπειρα νοθείας με τη μέθοδο δημιουργίας ψεύτικων λογαριασμών στο Facebook, προκειμένου να επηρεαστούν οι πολιτικές συζητήσεις και τα κοινωνικά ζητήματα λίγο πριν διεξαχθεί η ψηφοφορία. Επιβεβαιώνοντας τις καταγγελίες, οι διεθνείς παρατηρητές του ΟΑΣΕ ανέφεραν μετά τις εκλογές ότι "ισχυρές ενδείξεις εξαγοράς ψήφων και κατάχρησης κρατικών πόρων" και ότι ασκήθηκαν πιέσεις σε δημόσιους λειτουργούς.

## Αποτελέσματα

### Προσέλευση ψηφοφόρων

## Συνομιλίες για σχηματισμό κυβέρνησης
Έπειτα από τις εκλογές, αμφότερα το Σοσιαλιστικό και το Δημοκρατικό Κόμμα πρότειναν τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με το ACUM, με το PDM να προτείνει για πρωθυπουργό ένα πρόσωπο από το ACUM, παρότι μεγαλύτερο κόμμα ήταν το PDM. Ωστόσο έπειτα από τις υποσχέσεις που δόθηκαν στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, το ACUM απέρριψε και τις δύο προτάσεις.

Στις 8 Απριλίου το ACUM ανακοίνωσε ότι θα αλλάξει την απόφασή του να αρνηθεί τις συνομιλίες για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με το
PSRM.

## Παραπομπές


2019
Μολδαβια
Άγιος Γεώργιος Μεσολογγίου Αιτωλοακαρνανίας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια)]]*

Ο **Άγιος Γεώργιος** Μεσολογγίου ή Ευηνοχωρίου είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 60 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται στα νότια της Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 11,5 χλμ. Δ. του Μεσολογγίου και 27 χλμ. Α. από το Αντίρριο. Το χωριό είναι κτισμένο δυτικά του Εύηνου ποταμού, ενώ νότια και ανατολικά του περνάει η Ιόνια Οδός. Είναι γνωστό για τις ιπποδρομίες που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο του Αγίου Γεωργίου μετά τη Θεία Λειτουργία μπροστά από το ομώνυμο μικρό εκκλησάκι που βρίσκεται στη νότια είσοδο του χωριού. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μεσολογγίου. Το 1912 προσαρτάται στην κοινότητα Ευηνοχωρίου και το 1919 ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Αγίου Γεωργίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τα Ξηραίικα, το Κουτσοχέρι και τη Κοκώρη αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Γεωργίου που υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 878 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 418. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 36,225 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Σημείωση
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Γεώργιος Κλεισορρευμάτων, Άγιος Γεώργιος Καλυβίων και Άγιος Γεώργιος Παλαιοκαρυάς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αναβίωσε το έθιμο των Ιπποδρομιών στον Άγιο Γεώργιο Μεσολογγίου από τον ιστότοπο https://www.ant1news.gr

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Ατίς-Μονς

Το **Ατίς-Μονς** ( ) είναι κοινότητα στα νότια προάστια του Παρισιού, στη Γαλλία. Βρίσκεται 16,5 χιλιόμετρα από το κέντρο του Παρισιού. 

Οι κάτοικοι ονομάζονται Ατεγενοί. 

Ένα μικρό μέρος του διεθνούς αερολιμένα Ορλύ βρίσκεται στο έδαφος της κοινότητας Ατίς-Μονς.

## Ιστορία
Το Ατίς-Μονς σχηματίστηκε το 1817 από την ένωση δύο χωριών, του Ατίς (κατά μήκος του Σηκουάνα, και παλαιότερα γνωστό ως Ατίς-σουρ-Ορζ ) και Μονς (στο παρακείμενο οροπέδιο). Σήμερα η κατώτερη περιοχή της κοινότητας ονομάζεται συνήθως Ατίς-Βαλ. 

Ένα σημαντικό ποσοστό (περίπου 80%) του Ατίς-Μονς καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της βομβιστικής επιδρομής των συμμάχων της 18ης Απριλίου 1944. Περίπου 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 4.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι. Το Ατίς-Μονς αναγκάστηκε να ξαναχτιστεί μετά τον πόλεμο. 

## Γεωγραφία
Το Ατίς-Μονς βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Ορζ και Σηκουάνα και στο νότιο άκρο του διεθνούς αερολιμένα του Ορλύ. 

## Διοίκηση
Το καντόνι του Ατίς-Μονς έχει 2 κοινότητες (το άλλο είναι το Παραί-Βιέιγ-Ποστ ) και έχει 36.615 κατοίκους. Το Ατίς-Μονς είναι μια αδελφοποιημένη πόλη με την Μπάλινα στην Ιρλανδία. 

## Μεταφορές
Το Ατίς-Μονς εξυπηρετείται από τον σταθμό Ατίς-Μονς από τη γραμμή Προαστιακού του Παρσιού C. 

## Εκπαίδευση
Η κοινότητα έχει εννέα νηπιαγωγεία ( εκόλ ματερνέλ ) και οκτώ δημοτικά σχολεία ( εκόλ ελεμενταίρ ).  

* Προσχολικά: Αλμπέρ Καλμέτ, Ζουλ Φερύ, Ζαν ντε Λα Φονταίν, Πωλίν Κεργκομάρ, Λα Ρουζέτ, Σαρλ Περώ, Ζακ Πρεβέρ, Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, 
* Δημοτικά σχολεία: Εντουάρ Μπρανλύ, Πιερ ε Μαρί Κιουρί, Ζουλ Φερύ, Καμίλ Φλαμαριόν, Ζαν Ζωρές, Λουί Παστέρ, Αντυοάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ 
* Συνδυασμένα προσχολικά και δημοτικά σχολεία: Ζαν-Μπαπτίστ ντε λα Σαλ 

Υπάρχει ένα ιδιωτικό καθολικό σχολείο, το Γκρουπ σκολαίρ Σαιν-Σαρλ ντ' Ατίς-Μονς. 

## Αδελφοποιημένες πόλεις

* Μπάλινα, Δημοκρατία της Ιρλανδίας 
* Φιλινγκέ, Νίγηρας 
* Ρότενμπουργκ ομπ ντερ Τλαουμπερ, Γερμανία 
* Σινάια, Ρουμανία 
* Σόρα, Ιταλία

## Δείτε επίσης

* Κοινότητες του νομού Εσόν 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

* INSEE 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα   
* Μεριμέ - Πολιτιστική κληρονομιά  
* Χρήση γης (IAURIF)  

 
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μουσταφά Μαντμπουλί

Ο **Μουσταφά Κεμάλ Μαντμπουλί** (αραβικά: مصطفى كمال مدبولي) , (γεννημένος στις 28 Απριλίου 1966) είναι ο σημερινός πρωθυπουργός της Αιγύπτου. Διορίστηκε από τον Πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι για να διαδεχθεί τον Σερίφ Ισμαήλ μετά την παραίτηση της κυβέρνησής του ως επακόλουθο της επανεκλογής του Σίσι. Ο Μαντμπουλί έχει υπηρετήσει και προηγουμένως στην αιγυπτιακή κυβέρνηση, ως υπουργός Στέγασης και Αστικών Βοηθειών, ενώ έχει επίσης υπηρετήσει και ως προσωρινός πρωθυπουργός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αιγύπτιοι πολιτικοί
Πρόεδρος του Κράτους της Παλαιστίνης

Ο **Πρόεδρος του Κράτους της Παλαιστίνης** είναι ο επικεφαλής του κράτους της Παλαιστίνης. Είναι επίσης ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Γιασέρ Αραφάτ από το 1989 έως τον θάνατό του το Νοέμβριο του 2004. Διάδοχος και σημερινός πρόεδρος είναι ο Μαχμούντ Αμπάς. Τον Ιανουάριο του 2005, το κεντρικό συμβούλιο της Οργάνωσης Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) ζήτησε από τον Αμπάς να αναλάβει τα καθήκοντα του προέδρου του κράτους της Παλαιστίνης. Τον Νοέμβριο του 2008, το κεντρικό συμβούλιο της ΟΑΠ ενέκρινε τη επανεκλογή του Αμπάς ως προέδρου του κράτους της Παλαιστίνης.

## Ιστορικό
Στις 15 Νοεμβρίου 1988, ο Οργανισμός Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης κήρυξε το κράτος της Παλαιστίνης. Ο Γιάσερ Αραφάτ, Πρόεδρος του Οργανισμού Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης, ανέλαβε τον τίτλο "Πρόεδρος της Παλαιστίνης". Τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν την ΟΑΠ ως "εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού". Η ΟΑΠ ίδρυσε παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο και εξόριστη κυβέρνηση, εκπροσωπώντας ταυτόχρονα τον παλαιστινιακό λαό σε όλο τον κόσμο.

Οι Συμφωνίες του Όσλο εγκαθίδρυσαν την παράλληλη Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή ( Παλαιστινιακή Αρχή ) και το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο, όργανα τα οποία εκπροσωπούν και τους Παλαιστίνιους στα παλαιστινιακά εδάφη. Από το 1996, τα δύο αξιώματα (Πρόεδρος του Κράτους της Παλαιστίνης και της Παλαιστινιακής Αρχής) κατέχονται ταυτόχρονα από ένα μόνο άτομο.

Το 2012, τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν το «κράτος της Παλαιστίνης» ως μέλος-παρατηρητή.

## Κατάλογος προέδρων (1994–σήμερα)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πολιτική της Παλαιστίνης
Βουλή των Αντιπροσώπων (Αίγυπτος)

Το **Κοινοβούλιο της Αιγύπτου**, επισήμως γνωστό ως **Βουλή των Αντιπροσώπων** (αιγυπτιακά αραβικά: مجلس النواب, μαγκλίς ελ-Νοβάμπ) είναι το νομοθετικό σώμα της Αιγύπτου (ωστόσο, οι αιγύπτιοι πολίτες αποφάσισαν την δημιουργία Γερουσίας σε δημοψήφισμα του 2019). 

Το Κοινοβούλιο βρίσκεται στο Κάιρο , πρωτεύουσα της Αιγύπτου. Σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας του 2014, ασκεί τη νομοθετική εξουσία του αιγυπτιακού κράτους: θεσπίζει νόμους, εγκρίνει τη γενική πολιτική του κράτους, το γενικό σχέδιο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης και το γενικό προϋπολογισμό του κράτους, εποπτεύει το έργο της κυβέρνησης, ενώ είχε και την εξουσία να καθαιρέσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή να αντικαταστήσει την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό της με ψήφο μη εμπιστοσύνης.

Το κοινοβούλιο αποτελείται από 596 έδρες. Από αυτές οι 448 εκλέγονται με λαϊκή ψήφο, 120 εκλέγονται από κομματικές λίστες (με ποσοστώσεις για τη νεολαία, τις γυναίκες, τους χριστιανούς και τους εργαζόμενους) και 28 επιλέγονται από τον πρόεδρο. 

Αλλαγές στο σύνταγμα έγιναν με το δημοψήφισμα του 2019.

## Πρόεδροι της Βουλής

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτική της Αιγύπτου
Αιγυπτος
Κόλπος του Μανάρ

thumb|right|Η θέση του κόλπου (κόκκινος κύκλος) στον ανατολικό Ινδικό Ωκεανό και τη νότια Ασία
Ο **Κόλπος του Μανάρ** () είναι μεγάλος κόλπος του Ινδικού ωκεανού, που αποτελεί μέρος της λεγόμενης Θάλασσας των Λακκαδίβων. Βρίσκεται ανάμεσα στο νοτιότερο μέρος της ανατολικής ακτής της Ινδίας και στη δυτική ακτή της Σρι Λάνκα. Η αλυσίδα χαμηλών νησιών και υφάλων που είναι γνωστή ως Γέφυρα του Αδάμ (ή Ραμσέθου) και περιλαμβάνει και την ομώνυμη νήσο, διαχωρίζει τον κόλπο του Μανάρ από τον κόλπο του Παλκ στα βόρεια. Ο κόλπος είναι γνωστός από την αρχαιότητα για την αλιεία μαργαριταριών, ενώ σε αυτόν βρίσκονται αλικόρες.

## Γεωγραφία
Ο κόλπος του Μανάρ έχει έκταση 10.500 τετρ. χιλιόμετρα, μέγιστο μήκος 160 χιλιόμετρα και πλάτος 130 έως 275 χιλιόμετρα. Το μέσο βάθος του ανέρχεται σε 1335 μέτρα. Οι ποταμοί Μαλβαθού Όγια (Αρούβι Άρου) της Σρι Λάνκα και Θαμιραμπαράνι της νότιας Ινδίας εκβάλλουν στον κόλπο. 

## Ανθρώπινη δραστηριότητα
thumb|Αλιεία μαργαριταριών στον Κόλπο του Μανάρ περί το 1926
Ο κόλπος του Μανάρ είναι εδώ και τουλάχιστον δύο χιλιάδες χρόνια γνωστός για τα μαργαριτοφόρα μαλάκια των ειδών *Pinctada radiata* και *Pinctada fucata*. Ο Ρωμαίος φυσιοδίφης Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (23-79) επαίνεσε την αλιεία μαργαριταριών του κόλπου ως μία από τις παραγωγικότερες στον κόσμο. Παρά το ότι πλέον η εύρεση φυσικών μαργαριταριών θεωρείται πλέον υπερβολικά ακριβή στα περισσότερα μέρη του κόσμου και έχει αντικατασταθεί από την παραγωγή καλλιεργούμενων μαργαριτοφόρων, στον κόλπο του Μανάρ συνεχίζεται να διεξάγεται ακόμα.

Τα κυριότερα λιμάνια στον κόλπο είναι το Κολόμπο στη Σρι Λάνκα και το Τουτικορίν στο Ταμίλ Ναντού της Ινδίας. Αν και αυτά τα δύο λιμάνια μπορούν να δεχθούν πλοία με μεγάλο βύθισμα, μόνο πλοία με αρκετά μικρό βύθισμα μπορούν να περάσουν από τη Γέφυρα του Αδάμ. Τον Ιούλιο του 2005 η ινδική κυβέρνηση επεχείρησε να προχωρήσει το σχέδιο για τη διάνοιξη βαθιού διαύλου εκεί, που θα ένωνε τον κόλπο του Μανάρ με τον κόλπο της Βεγγάλης. Οι υπέρμαχοι του σχεδίου τονίζουν τα ωφέλη μιας απευθείας θαλάσσιας συγκοινωνίας χωρίς να χρειάζεται τα πλοία να περιπλέουν τη Σρι Λάνκα, ενώ οι οικολόγοι έχουν προειδοποιήσει για τη ζημιά που θα προκαλούσε αυτό το σχέδιο στη θαλάσσια ζωή και στα αλιευτικά πεδία του κόλπου του Παλκ και του κόλπου του Μανάρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μαναρ
Μαναρ
Ζωρζ Ρου

Ο **Ζωρζ Ρου** (*George Roux*, 1853–1929) ήταν Γάλλος ζωγράφος και εικονογράφος βιβλίων. Τα γνωστότερα έργα του σήμερα είναι ο μεγάλος αριθμός εικονογραφήσεων που δημιούργησε για τα μυθιστορήματα περιπέτειας και επιστημονικής φαντασίας του Ιουλίου Βερν. Υπήρξε ο δεύτερος σε πλήθος εικονογραφήσεων έργων του Βερν, μετά τον Λεόν Μπενέτ, εικονογραφώντας 22 μυθιστορήματα του μεγάλου συγγραφέα στις πρωτότυπες εκδόσεις του Πιερ-Ζυλ Ετζέλ. Το πρώτο από αυτά ήταν το *L’Épave du Cynthia* (*[[Ο ναυαγός της Κύνθιας]]*, 1885) και το τελευταίο ήταν το *L'Étonnante Aventure de la Mission Barsac* (*Αφάνταστη περιπέτεια* ή *Αποστολή Μπαρσάκ*, 1919).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εικονογραφήσεις για τη σειρά ''Voyages Extraordinaires'' μυθιστορημάτων του Ιουλίου Βερν, από το περιοδικό *Science-Fiction Studies*

Κατηγορία:Γάλλοι εικονογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ιούλιος Βερν
Γκέρχαρντ Ρίχτερ

Ο **Γκέρχαρντ Ρίχτερ** (γεννημένος στις 9 Φεβρουαρίου 1932) είναι Γερμανός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ζωγράφους.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Δρέσδη και ο πατέρας του ήταν δάσκαλος. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δρέσδης. Μαζί με την σύζυγό του διέφυγε στη Δυτική Γερμανία δύο μήνες πριν κατασκευαστεί το τείχος του Βερολίνου. Μαζί εγκαταστάθηκαν στο Ντίσελντορφ, όπου δίδαξε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών από το 1971 έως το 1994. Η ζωγραφική του είχε ως αφετηρία τον ρεαλισμό αλλά στη συνέχεια επηρεάστηκε από τον μινιμαλισμό, την ποπ - αρτ και την αφηρημένη τέχνη, της οποίας θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους. Το 1963, ίδρυσε το ζωγραφικό κίνημα *"Kapitalistischer Realismus"* ("καπιταλιστικός ρεαλισμός») με τον Ζίγκμαρ Πόλκε και τον Κόνραντ Φίσερ (ψευδώνυμο Κόνραντ Λούεγκ ως καλλιτέχνης). Το 1982 δημιούργησε μια σειρά πινάκων βασισμένη στην τέχνη του φωτορεαλισμού με τον τίτλο "Κεριά και νεκροκεφαλές" και το 1989 δημιούργησε μια νέα σειρά πινάκων με φωτογραφίες (όχι όλες τραβηγμένες από τον ίδιο) τις οποίες είχε επιχρωματίσει. 

Το 1994 τού απονεμήθηκε το Βραβείο Βολφ και το 1997 τού απονεμήθηκε το βραβείο «Praemium Imperiale» και ο Χρυσός Λέοντας της Μπιενάλε της Βενετίας. Θεωρείται ένας από τους πιο καλοπληρωμένους ζωγράφους με τα έργα του να δημιουργούν ρεκόρ πωλήσεων.

Έχει παντρευτεί τρεις φορές. Από τον πρώτο του γάμο με την Μαριάν Όιφινγκερ απέκτησε την Μπέττυ, γνωστή για το πορτρέτο που τής έχει ζωγραφίσει και θεωρείται ένα από τα καλύτερά του έργα. Από τον τρίτο του γάμο απέκτησε τρία παιδιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official website with comprehensive image database, biography, literature list and timeline
* Gerhard Richter at Solomon R. Guggenheim Museum
* Gerhard Richter Archive (State Art Collections Dresden, Germany)
* Gerhard Richter at Galerie Ludorff, Düsseldorf, Germany
* Thomas Dreher: Gerhard Richter: Atlas (1989) Review of an exhibition at the Lenbachhaus Munich 1989, in German
* Discussion of Cage paintings by Janina Ramirez and Phil Selway: Art Detective podcast, 8 Mar 2017

Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί άθεοι
Γραμμή κόνεως

[thumb|300px|Γραμμή σκόνης του [Αζουρίτης|Αζουρίτη σε λευκού χρώματος επιφάνεια]]
Η **γραμμή κόνεως**  ή **γραμμή σκόνης**   ενός ορυκτού αφορά τον χρωματισμό που έχει ενώ βρίσκεται σε μορφή σκόνης, ο οποίος πιθανώς να είναι ο ίδιος και με αυτόν που είχε το ορυκτό σε στερεή μορφή, χωρίς όμως κάτι τέτοιο να είναι βέβαιο, ωστόσο γενικά αποτελεί ασφαλέστερο κριτήριο για τον χρωματισμό και χρησιμεύει συχνά ως κριτήριο για την ταυτοποίηση ενός ορυκτού. Για την εξακρίβωση της γραμμής κόνεως, συνήθως χρησιμοποιούνται ειδικές πορσελάνινες επιφάνειες λευκού ή μαύρου χρώματος επί των οποίων εξετάζονται τα ορυκτά. Η γραμμή κόνεως ενός ορυκτού είναι ανεξάρτητη από τα ιχνοστοιχεία του, ή τον τύπο της επιφάνειας. Ένα κοινό παράδειγμα ως προς την μεταβολή του χρώματος ενός ορυκτού κατά την στέρεη μορφή του και κατά αυτή της γραμμής κόνεως, είναι ο αιματίτης, όπου ως στέρεο μπορεί να έχει μαύρο, αργυρό ή ερυθρό χρώμα, ενώ ως σκόνη διαθέτει ένα σκούρο ερυθρό με καφέ χρωματισμό. Η μεταβολή του χρωματισμού στη γραμμή κόνεως είναι συνήθως περισσότερη διακριτή στα μεταλλικά ορυκτά, σε αντίθεση με τα μη μεταλλικά όπου το χρώμα τους καθορίζεται από αλλοχρωματικά στοιχεία, ενώ η εξέταση της γραμμής κόνεως εξαρτάται και από την σκληρότητα του ορυκτού καθώς είναι δυνατό να ληφθεί μόνο για ορυκτά χαμηλότερης σκληρότητας από το ίδιο το πλακίδιο επί του οποίου γίνεται η εξέταση (6,5)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορυκτολογία
Στέφαν Στρατιμίροβιτς

Ο **Στέφαν Στρατιμίροβιτς** (, 27 Δεκεμβρίου 1757 - 22 Σεπτεμβρίου 1836) ήταν  μητροπολίτης του Καρλοβίτσι, επικεφαλής της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αυστριακή αυτοκρατορία, μεταξύ 1790 και 1836. Αφού τοποθετήθηκε ως μητροπολίτης στην ηλικία των 33 ετών, ο Στρατιμίροβιτς διατήρησε αποφασιστικά και αυτόνομα τον έλεγχο της ζωής της εκκλησίας. Ήταν βοηθός του Σέρβου ηγέτη Καραγιώργη (Karađorđe) κατά τη διάρκεια της πρώτης σερβικής εξέγερσης και συμμετείχε ενεργά στην καταστολή της εξέγερσης του Tican το 1807. Επιπλέον, δημοσίευσε το σημαντικό έργο του Σέρβου ιερωμένου Jovan Rajić σε μια ιδιαίτερα ευνοϊκή περίσταση.  

Στον Στρατιμίροβιτς αποδίδεται το πρώτο συγκροτημένο σχέδιο της Σερβικής ανεξαρτησίας, γνωστό ως "Μνημόνιο του Στρατιμίροβιτς", που συντάχθηκε τον Ιούνιο του 1804. Η βασική ιδέα του μνημονίου ήταν ότι η Σερβία δεν μπορούσε να ελευθερωθεί παρά μόνο με τη βοήθεια της Ρωσίας, της οποίας η Σερβία ήταν ο μόνος πιστός σύμμαχος στα Βαλκάνια. Πρότεινε τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Σερβικού κράτους υπό τη διοίκηση Ρώσου Μεγάλου Δούκα του Viceroy.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σέρβοι μητροπολίτες
Αλχασάν Καμαρά

Ο **Αλχασάν Καμαρά** (*Alhassan A. Kamara,* γενν.13 Ιανουαρίου 1993), γνωστός ως **Κρέσπο**, είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τη Σιέρα Λεόνε, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τον Παναιτωλικό. 

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Καμαρά ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με την Καλόν και έγινε δόθηκε δανεικός στη σουηδική Μπόντενς, που συμμετείχε στην 1η κατηγορία, στις 29 Ιουλίου 2011. Κατά τη διάρκεια του πεντάμηνου δανεισμού του, σημείωσε 5 γκολ σε 10 αγώνες. 

Στις 5 Οκτωβρίου 2011, ο Καμαρά υπέγραψε συμβόλαιο με την AΙΚ Στοκχόλμης. Κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου της σεζόν του 2012, έκανε 11 εμφανίσεις για την AΪK. Μετά το καλοκαίρι, δανείστηκε στην Έρεμπρο, όπου σημείωσε 4 γκολ σε 8 αγώνες. Στις 24 Ιανουαρίου 2013, ανακοινώθηκε ο επαναδανεισμός του στην Έρεμπρο για το υπόλοιπο του 2013. Ύστερα από το τέλος της σεζόν, η Έρεμπρο αποφάσισε να τον αγοράσει από την AΪK, όπου δεν κατάφερε να έχει αντίκτυπο με την απόδοση του, καθώς δεν κατάφερε να σκοράρει σε δεκατέσσερις αγώνες πρωταθλήματος. 

Αφού τραυματίστηκε νωρίς στη σεζόν 2014, ο Καμαρά σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 9 Αυγούστου, εναντίον της Μιάλμπι. Στη συνέχεια συνέχισε να σκοράρει, τελειώνοντας την σεζόν με 14 γκολ στους 12 τελευταίους αγώνες, παρά το γεγονός ότι συχνά αντικαθιστόταν στο δεύτερο ημίχρονο (έπαιξε 90 λεπτά σε 7 από τους 19 αγώνες). Είχε μέσο όρο 1 γκολ κάθε 65 λεπτά στους 12 τελευταίους αγώνες της σεζόν, ολοκληρώνοντας με ένα χατ τρικ σε 7 λεπτά εναντίον της Χέκεν.   

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2018, ο Παναιτωλικός ανακοίνωσε επίσημα την υπογραφή του Καμαρά μέχρι το τέλος της σεζόν 2019-20. Ο 25χρονος επιθετικός είχε αποδεσμευτεί πρόσφατα από τη Χέκεν, μετά από δύο επιτυχείς σεζόν στην Άλσβενσκαν.

## Διεθνής σταδιοδρομία
Στις 2 Ιουνίου 2012, έκανε το διεθνές ντεμπούτο του για την Εθνική Σιέρα Λεόνε σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 εναντίον του Πράσινου Ακρωτηρίου.

## Στατιστικά σταδιοδρομίας

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο Transfermarkt.com    

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Σιέρα Λεόνε
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σιέρα Λεόνε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Κ. Καλόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόντενς ΜΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1ης Κατηγορίας Σουηδίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΙΚ Στοκχόλμης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεμπρο ΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερεταν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΚ Χέκεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αναξιοκρατία

Η **αναξιοκρατία** είναι σύστημα διακυβέρνησης, όπου οι λιγότερο ικανοί να ηγηθούν, εκλέγονται από τους λιγότερο ικανούς να παράγουν και στο οποίο σύστημα, τα λιγότερο ικανά μέλη της κοινωνίας επιβιώνουν, πετυχαίνουν και επιβραβεύονται με αγαθά και υπηρεσίες, που πληρώνονται από τον κατασχεθέντα πλούτο ενός ολοένα και συρρικνούμενου αριθμού παραγωγικών ατόμων.

Ο παραπάνω ορισμός προέρχεται από το μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Ζαν ντ'Ορνεσόν, ο οποίος εφηύρε την λέξη «inaptocratie» που εμφανίζεται στα γαλλικά λεξικά και σημαίνει «**Αδεξιοκρατία**». 

Κατηγορία:Διακυβέρνηση
Λούσιαν Φρόιντ

Ο **Λούσιαν Φρόιντ** (αγγλικά: Lucien Freud, 8 Δεκεμβρίου 1922 - 20 Ιουλίου 2011) ήταν Βρετανός ζωγράφος και σχεδιαστής που έγινε γνωστός κυρίως για τα πορτρέτα του.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βερολίνο και μεγάλωσε στο Λονδίνο, όπου είχε καταφύγει η οικογένειά του για να γλιτώσει από το Ολοκαύτωμα λόγω της εβραϊκής της καταγωγής. Ήταν γιος του αρχιτέκτονα Έρνστ Φρόιντ, γιου του διάσημου ψυχίατρου Σίγκμουντ Φρόυντ, και αδερφός του ήταν ο Σερ Κλεμέντ Φρόιντ. Σπούδασε στην Κεντρική Σχολή Καλών Τεχνών του Λονδίνου, στη Σχολή Ζωγραφικής και Σχεδίου Σέντρικ Μόρις και στο Κολέγιο Γκόλντσμιθς τoυ Πανεπιστημίου του Λονδίνου.

Ήταν φίλος του Φράνσις Μπέικον. Ως ζωγράφος καθιερώθηκε κυρίως για τα πορτρέτα του και την αντισυμβατική παραστατικότητά τους. Τον Μάιο του 2008 το πορτρέτο του με τίτλο «Benefits Supervisor Sleeping» πωλήθηκε σε δημοπρασία του οίκου Christie’s αντί 33,6 εκατ. δολαρίων, το μεγαλύτερο ποσό που είχε καταβληθεί ποτέ για έργο εν ζωή καλλιτέχνη. Εξίσου σημαντικό είναι το έργο του με τίτλο «After Cézanne», γνωστό για το παράδοξο σχήμα του, που αγοράστηκε από την Εθνική Πινακοθήκη της Αυστραλίας. Μεταξύ των ανθρώπων που έχουν ποζάρει για λογαριασμό του συγκαταλέγονται η Κέιτ Μος και η Τζέρι Χολ. Το πορτρέτο που δημιούργησε για την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις καθώς θεωρήθηκε ότι την αποτύπωνε ως «Τραβεστί». 

Το 2000 έγινε μέλος του Τάγματος της Αρετής (Order of Merit). 

Ήταν παντρεμένος δύο φορές και είχε αποκτήσει από τον πρώτο του γάμο αλλά και από εφήμερες σχέσεις τουλάχιστον δεκατρία παιδιά.

Πέθανε στο Λονδίνο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ζωγράφοι
Κλεοβουλίνη

Η **Κλεοβουλίνη **ή **Εύμητις **(άκμασε τον 6ο αιώνα π.Χ.) ήταν αρχαία ελληνίδα ποιήτρια. Έγραφε αινίγματα και τρία από αυτά σώζονται μέχρι σήμερα.

Σύμφωνα με τον Αθήναιο το Ναυκρατίτη και τον Διογένη τον Λαέρτιο, η Κλεοβουλίνη καταγόταν από τη Λίνδο της Ρόδου. Ήταν κόρη του αρχαίου σοφού Κλεόβουλου. Ο Πλούταρχος γράφει ότι στα νιάτα της ήταν σύντροφος του προσωκρατικού φιλοσόφου Θαλή του Μιλήσιου, αν και σύμφωνα με τον Διογένη τον Λαέρτιο ήταν η μητέρα του. Αν κάποια από αυτές τις θεωρίες είναι σωστές, τότε η Κλεοβουλίνη εργάστηκε στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ.

Σήμερα σώζονται μόνο τρία αινίγματα γραμμένα από την Κλεοβουλίνη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς