Κόνεβετς

μικρογραφία|275x275εσ|Οι προσκυνητές στο νησί Κόνεβετς
Το **Κόνεβετς** (ρωσικά: Коневец, φινλανδικά: Konevitsa ή Kononsaari) είναι ένα νησί περίπου 8,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων, γνωστό ως η τοποθεσία της Μονής Κόνεφσκι. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της λίμνης Λάντογκα, κοντά στο χωριό Βλαντιμίροφκα. Το νησί αποτελεί μέρος της περιοχής Πριόζερσκι της περιφέρειας Λένινγκραντ. Η πλησιέστερη πόλη είναι το Πριόζερσκ, το οποίο βρίσκεται 40&nbsp;χιλιόμετρα από το νησί. Το νησί Βαλαάμ απέχει 60&nbsp;χιλιόμετρα και η Αγία Πετρούπολη απέχει 170&nbsp;χιλιόμετρα με πλοίο. Υπάρχει σύνδεση με φέρι από τη Βλαντιμίροφκα που κάνει το ταξίδι των 6,5 χιλιομέτρων σε 40&#x2013;50 λεπτά.

## Γεωγραφία και περιβάλλον
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Αμμώδης παραλία τυπική του Κόνεβετς
Το νησί έχει 6,5 χιλιόμετρα μήκος και γενικά είναι ελαφρώς μικρότερο από 2&nbsp;χιλιόμετρα πλάτος. Στο πιο πλατύ σημείο του κοντά στο μοναστήρι στο νότιο άκρο του νησιού, έχει περίπου 3&nbsp;χιλιόμετρα πλάτος. 

Το νησί καλύπτεται πλήρως από αμμώδες έδαφος. Το μεγαλύτερο μέρος της ακτής καλύπτεται από παραλίες με λεπτή άμμο. Τοπογραφικά, το νησί είναι ως επί το πλείστον επίπεδο. Το αμμώδες έδαφος κλίνει ομαλά από την ακτογραμμή προς το εσωτερικό του νησιού, όπου δύο βράχοι, η Σβιάταγια και η Ζμεϊνάγια, υψώνονται από το έδαφος σε υψόμετρο 34 μέτρα και 29 μέτρα αντίστοιχα. Οι απότομοι βράχοι είναι αποτέλεσμα της διάβρωσης, όταν η στάθμη του νερού στη λίμνη Λάντογκα ήταν ελαφρώς μικρότερη από 20 μέτρα πάνω από την τρέχουσα στάθμη της θάλασσας, φτάνοντας έτσι στη βάση αυτών των βράχων, χιλιάδες χρόνια πριν από την ανάδυση του Νέβα. Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού είναι ακατοίκητο και καλύπτεται από κωνοφόρα δέντρα. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 3,5&nbsp;°C. Το νησί βιώνει μια σύντομη θερινή περίοδο, από τα μέσα Ιουνίου έως το δεύτερο μισό του Αυγούστου. Ο Ιούλιος είναι ο θερμότερος μήνας στο νησί. Οι χειμώνες μπορεί να είναι αρκετά σκληροί και τότε είναι δυνατό να φτάσει κανείς στο νησί με τα πόδια διασχίζοντας τον πάγο.

## Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ|Βράχος των Αλόγων
Δεν υπάρχουν βέβαιες πληροφορίες για τα πρώτα στάδια του νησιού. Σύμφωνα με πηγές που συζητούν την ίδρυση του μοναστηριού στο νησί, υπήρχε ένας βράχος που ονομαζόταν Κον-κάμεν ή Βράχος των Αλόγων, όπου οι Καρελιανοί πήγαιναν για να τελέσουν θυσίες. Ο βράχος βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο βόρεια-βορειοανατολικά του μοναστηριού, στη βάση της δυτικής πλαγιάς του Σβιάταγια. Ο βράχος είναι μια στρογγυλεμένη γρανιτένια πλάκα μήκους 9 μέτρων, πλάτους 6 μέτρων, ύψους περίπου 4 μέτρων και βάρους 750 τόνων, που μοιάζει με κεφάλι αλόγου. Ένα ορθόδοξο παρεκκλήσι έχει χτιστεί πάνω του. Το ρωσικό όνομα του νησιού, και επομένως το τρέχον φινλανδικό όνομα, προέρχονται από το όνομα του βράχου ή ίσως από το υποτιθέμενο αρχικό καρελιανό όνομα Hevossaari (*Νησί των Αλόγων*).

Η Ορθόδοξη Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου του νησιού ιδρύθηκε από τον Αρσένιο του Νόβγκοροντ το 1393. Οι Σουηδοί κατέλαβαν το νησί και κατέστρεψαν το μοναστήρι το 1577 και το 1610. Η Σουηδία έχασε τον έλεγχο του νησιού ως αποτέλεσμα της ήττας της από τον Πέτρο Α΄ της Ρωσίας στον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο. Τα σημερινά κτίρια χρονολογούνται κυρίως από τον 19ο αιώνα και τις αρχές του 20ού αιώνα. Το νησί δεν υπέστη καμία ζημιά κατά τη Ρωσική επανάσταση, καθώς είχε γίνει μέρος της Ανεξάρτητης Φινλανδίας το 1917.

Το 1940, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι μοναχοί μετακόμισαν στο εσωτερικό της Φινλανδίας και ενώθηκαν με τους μοναχούς στο Ορθόδοξο Μοναστήρι του Νέου Βαλάμου. Το νησί παραχωρήθηκε στη Σοβιετική Ένωση και το μοναστήρι ερειπώθηκε. Από το 1944 έως το 1990, το νησί χρησιμοποιήθηκε από τον στρατό και ως εκ τούτου έκλεισε για το κοινό. Το 1991, επετράπη η επιστροφή των επισκεπτών στο νησί και ξεκίνησαν εργασίες επισκευής και ανακαίνισης στο μοναστήρι. Περίπου 20 μοναχοί ζουν τώρα στο νησί, το οποίο έχει γίνει ένας δημοφιλής τόπος προσκυνήματος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του μοναστηριού (στη Ρωσία)
Κατηγορία:Καρελιανός Ισθμός
Κατηγορία:Όμπλαστ του Λένινγκραντ