open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπάλος

Ο **Μπάλος** είναι ένας παραδοσιακός χορός ελληνικής καταγωγής με πανάρχαια ελληνικά στοιχεία κι ένας από τους πιο γνωστούς λαϊκούς νησιώτικους χορούς στην Ελλάδα. Η λέξη *μπάλος* προέρχεται από τα λατινικά όπου με την σειρά της είναι δανεισμένη από την ελληνική γλώσσα, προερχόμενη από το ελληνικό ρήμα *βαλλίζω*.

Η μελωδία του μπάλου χαρακτηρίζεται ως γενικά χαρούμενη και λυρική το οποίο είναι χαρακτηριστικό της μουσικής των νησιών του Αιγαίου. Αυτός ο χορός χορεύεται συνήθως από ζευγάρια κι ενσωματώνει επίσης όλα τα στοιχεία του φλερτ.

Οι άνδρες παλιότερα δεν μπορούσαν να πλησιάσουν εύκολα τις γυναίκες και με τον μπάλο μπορούσαν να «φλερτάρουν» μαζί τους. Υπάρχουν διάφορες μορφές του μπάλου γύρω από τα νησιά. Η απλούστερη είναι εκείνη κατά την οποία ένα ζευγάρι περνά μέσα από μια σειρά από αυθόρμητες μορφές. Σε μιαν άλλη εκδοχή πολλά ζευγάρια χορεύουν ταυτόχρονα σαν μόνα τους επάνω στην πίστα. Μιαν άλλη εκδοχή είναι όταν εισάγεται κι ο Συρτός. Τέλος, στην πιο περίπλοκη μορφή του, όταν ένας αριθμός ζευγαριών κάνουν συγχρονισμένα διάφορες έντονες χορευτικές φιγούρες.

Ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια του μπάλου και στη Μικρά Ασία είναι το *Τί σε μέλλει εσένανε;*

## Δείτε επίσης

*Καλαματιανός
*Ζεϊμπέκικο

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Τί σε μέλλει εσένανε;

Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Κατηγορία:Νησιώτικο τραγούδι
Κατηγορία:Χοροί των νησιών του Αιγαίου Πελάγους
Σούστα

**Σούστα** είναι το όνομα ενός παλιού χορού της Κρήτης, που χορεύεται επίσης σε όλη την Ελλάδα και μερικές φορές και στα Βαλκάνια. Η προέλευση του σούστας προέρχεται από τον αρχαίο χορό Πυρρίχιο, πολεμικό χορό της Κρήτης. Η μουσική της σούστας γενικά παίζεται με μια λύρα (κρητική ή ποντιακή), βιολί, λαούτο, μαντολίνο και ασκομανδούρα. Oι μουσικές μελωδίες, που συνοδεύουν τη σούστα διατηρούν τον Πυρρίχιο ζωηρό χαρακτήρα αφού έχει τις ρίζες της κι αυτή στον αρχαιότερο πολεμικό χορό της Κρήτης.

Το μουσικό μέτρο του χορού, είναι 2/4 και τα βήματά του 6. Άνδρες και γυναίκες, με λαβή από τις παλάμες στο ύψος των ώμων, αφού χορέψουν έναν κύκλο χωρίζονται σε δύο ομάδες (ανδρών και γυναικών), η μία απέναντι από την άλλη, φροντίζοντας να βρεθούν αντικριστά οι χορευτές που θα αποτελέσουν ζευγάρι.
Στη σούστα εντοπίζονται αρκετά στοιχεία ερωτισμού, ενώ ο χορός εκτελείται από τα ζευγάρια ανδρών και γυναικών που χορεύουν αντίθετα. Μιαν άλλη μορφή είναι, όταν όλοι οι χορευτές σε μια σειρά ακολουθούν τον πρώτο χορευτή ο οποίος κινείται σε πολύπλοκα σχήματα. 

Σχεδόν κάθε νησί του Αιγαίου έχει κι από έναν χορό σούστας.

## Αναφορές

*livepedia.gr, Σούστα

## Δείτε επίσης
*Καρπάθικη σούστα

Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Κατηγορία:Νησιώτικο τραγούδι
Κατηγορία:Χοροί της Κρήτης
Τάκιτος

Το όνομα **Τάκιτος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:

* Γάιος Κορνήλιος Τάκιτος (1ος αιώνας μ.Χ.), Ρωμαίος ιστορικός
* Μάρκος Κλαύδιος Τάκιτος (3ος αιώνας μ.Χ.), Ρωμαίος αυτοκράτορας
Τροφάλλαξη

[thumb|300px|Τροφάλλαξη σε Ασιατικά - Αυστραλιανά μυρμήγκια υφαντές ''O. smaragdina'', [Ταϊλάνδη]]
**Τροφάλλαξη** ονομάζεται η μεταφορά τροφής ή άλλων υγρών μεταξύ μελών μίας αποικίας από στόμα σε στόμα ή από τον πρωκτό στο στόμα. Η διαδικασία αυτή είναι πιο εξελιγμένη στα κοινωνικά έντομα όπως τα μυρμήγκια, οι τερμίτες, οι σφήκες και οι μέλισσες. Ο όρος εισήχθη από τον εντομολόγο William Morton Wheeler το 1918. Αυτή η συμπεριφορά είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για να υποστηρίξει θεωρίες για την προέλευση της κοινωνικότητας των εντόμων. Στα μυρμήγκια, κάθε μέλος της αποικίας αποθηκεύει τροφή στο σώμα του και το ανταλλάσσει με άλλα μέλη της αποικίας και με προνύμφες δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο ένα είδος *κοινού στομαχιού* για την αποικία. Στους τερμίτες και τις κατσαρίδες, η πρωκτική τροφάλλαξη είναι ζωτικής σημασίας για την αντικατάσταση των ενδοσυμβιωτικών οργανισμών του εντέρου που χάνονται μετά από κάθε αλλαγή του εξωσκελετού. Αυτή η διαδικασία δεν πρέπει να συγχέεται με την κοπροφαγία.
Κάποια σπονδυλωτά όπως τα πτήνα και ο γκρίζος λύκος ταΐζουν τα μικρά τους μέσω τροφάλλαξης. Επίσης, οι νυχτερίδες-βαμπίρ είναι γνωστό ότι ακολουθούν αυτή τη διαδικασία. Η τροφάλλαξη αποτελεί επίσης ένα τρόπο επικοινωνίας, τουλάχιστον στις μέλισσες και στα μυρμήγκια. Σε κάποια είδη μυρμηγκιών, πιθανόν να παίζει κάποιο ρόλο στη διάδοση της οσμής που χαρακτηρίζει τα μέλη της αποικίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ζωολογία
Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές
Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2008-2009

Το **[[Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου σάλας ανδρών|πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας]] για την αγωνιστική περίοδο 2008–09** ήταν το 12ο στην ιστορία του θεσμού. Έγινε με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για ακόμη μία χρονιά η Αθήνα '90, ενώ στη Β' Εθνική υποβιβάστηκαν η Σαλαμίνα και ο Ερμής Ραφήνας.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

## Play off
Στα Play off όλες οι σειρές κρίθηκαν στις 2 νίκες.

### Προημιτελικοί

### Θέσεις 5−8
#### Ημιτελικοί

#### Μικρός Τελικός

#### Μεγάλος Τελικός

### Θέσεις 1−4
#### Ημιτελικοί

#### Μικρός Τελικός

#### Μεγάλος Τελικός

## Τελική κατάταξη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Α' Εθνική 2008-2009 Ιστότοπος futsalhellas.com

Α' Εθνική 2009
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2008-2009
Κατηγορία:Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας
Λεμονάδα

thumb|right|250px|Εμπορικό μπουκάλι λεμονάδας (Ουκρανία, τρία μεγέθη).
Η **λεμονάδα**, αναφερόμενη στην περιοχή της Αττικής ως **λεμονίτα**, είναι ένα δροσιστικό ποτό, αναψυκτικό, από χυμό λεμονιού, ιδιαίτερα διαδεδομένο το Καλοκαίρι κυρίως λόγω της δροσερής του γεύσης. Παρασκευάζεται και πωλείται από πολλές εταιρείες ως αναψυκτικό, σε χάρτινη, πλαστική, ή συσκευασία αλουμινίου. Μπορεί να παρασκευαστεί και στο σπίτι. 

Οι σπιτικές συνταγές είναι πολλές, χυμός από το στύψιμο του λεμονιού που πίνεται ή σκέτος ή με την προσθήκη ζάχαρης, ακόμα και σιρόπι βρασμένης ζάχαρης. Μπορεί να προστεθεί και ανθρακικό με τη χρήση μαγειρικής σόδας, ανάλογα τα γούστα προστίθενται και διάφορα μυρωδικά, όπως Δυόσμος ή Βασιλικός. 

Πριν την ανακάλυψη της εμφιάλωσης, η λεμονάδα πωλούνταν από πλανόδιους μικροπωλητές που στην Ελλάδα λέγονταν λεμοναδοπώλης. Παρασκεύαζαν μόνοι τους την λεμονάδα και πρώτη ύλη ήταν το νερό, η ζάχαρη και το "ξυνό" η το στυμμένο λεμόνι. Πρώτη φορά εμφιαλώθηκε χυμός λεμονάδας από Βιομηχανία στην Ελλάδα ήταν από την ΕΨΑ στον Βόλο το 1924.

Το όνομα Λεμονάδα έχει χρησιμοποιηθεί και σαν τίτλος, όπως η ταινία του αμερικάνικου κινηματογράφου *lemonade stories*, το παιδικό μουσικό συγκρότημα *lemonade mouth*, κ.α.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Χυμοί
Τζόζεφ Ράιτ του Ντέρμπυ

Ο **Τζόζεφ Ράιτ** (*Joseph Wright*, 3 Σεπτεμβρίου 1734 – 29 Αυγούστου 1797) ήταν Άγγλος ζωγράφος τοπίων και πορτρέτων. Είχε δημόσια αναγνωριστεί ως  "ο πρώτος επαγγελματίας ζωγράφος που εξέφρασε το πνεύμα της  Βιομηχανικής επανάστασης".
## Η καλλιτεχνική του τεχνοτροπία
Ο Ράιτ υπήρξε επιφανής όσον αφορά την χρήση εκ μέρους του της τεχνικής  κιαροσκούρο, που δίνει έμφαση στην αντίθεση του φωτός και του σκότους, και για τις ζωγραφιές από φωτιζόμενα με κερί αντικείμενα. Οι πίνακες του για τη γέννηση της επιστήμης από την   αλχημεία, συχνά βασισμένοι στις συναντήσεις της  Lunar Society του Μπέρμιγχαμ, μιας ομάδας επιστημόνων με μεγάλη επίδραση και βιομηχάνων που ζούσαν στην Κεντρική Αγγλία, αποτελούν ένα εξαιρετικό αρχείο της μάχης της επιστήμης ενάντια στις θρησκευτικές αξίες στην περίοδο που είναι γνωστή ως  Διαφωτισμός.

Πολλά από τα σχέδια και τους πίνακες του Ράιτ αποτελούν ιδιοκτησία του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης Ντέρμπι, και εκτίθενται στο Μουσείο και Πινακοθήκη του Ντέρμπι, απ΄όπου περιστασιακά τη συλλογή του δανείζονται και σε άλλες πινακοθήκες.


File:An_Experiment_on_a_Bird_in_an_Air_Pump_by_Joseph_Wright_of_Derby,_1768.jpg|*Πείραμα με πουλι σε αεραντλία*, 1768, Λονδίνο, Εθνική Πινακοθήκη
File:The_Iron_Forge_Viewed_from_Without.jpg|*Το σιδηρουργείο*, 1773, Αγία Πετρούπολη, Ερμιτάζ	
File:Joseph_Wright_of_Derby_-_Grotto_by_the_Seaside_in_the_Kingdom_of_Naples_with_Banditti,_Sunset_-_Google_Art_Project.jpg|*Σπηλιά με ληστές στο Βασίλειο της Νεάπολης, ηλιοβασίλεμα*, 1778, Βοστώνη, Μουσείο Καλών Τεχνών
File:Joseph_Wright_of_Derby._The_Corinthian_Maid._c.1782-5..jpg|*Η κόρη της Κορίνθου*, 1782-85, Ουάσινγκτον, Εθνική Πινακοθήκη


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Ικαριώτικος

Ο **Ικαριώτικος** ή **Καριώτικος** (όπως τον αποκαλούν οι ντόπιοι) ή και **Ικαριακός χορός** είναι ελληνικός παραδοσιακός (νησιώτικος) χορός, με ρίζες από την Ικαρία. Πρόκειται για έναν από τους δημοφιλέστερους νησιώτικους της Ελλάδας. Ο χορός συνοδεύεται κι από στίχους πολλές φορές, οι οποίοι ποικίλλουν, ανάλογα με την εκδοχή του. Ο παραδοσιακός αυτός χορός έχει ρυθμική αξία 2/4. 

## Εκδοχές
μικρογραφία|Χορός σε ικαριώτικο πανηγύρι|240x240εσ
Υπάρχουν δύο Ικαριώτικοι χοροί:  

# Ο αυθεντικός Ικαριώτικος (στη πραγματικότητα τέσσερα διαφορετικά τραγούδια-σκοποί, που συνολικά ή ξεχωριστά αποτελούν τον Ικαριώτικο χορό), που χορεύουν οι Ικαριώτες στα παραδοσιακά πανηγύρια τους. Συγκεκριμένα οι οργανικοί σκοποί είναι ο *τσαμούρικος*,ο *ραχιώτικος* και ο *περαμαρίτικος* και τα τραγούδια «Πέρα στο χωριού τη βρύση» και «Η συμπεθέρα». 
# Το τραγούδι «Ικαριώτικος» ή «Η αγάπη μου στην Ικαριά» (Κονιτόπουλος, Πάριος κ.α.).  

Σύγχυση δημιουργείται συχνά μεταξύ των δύο εκδοχών. Πολύς κόσμος πιστεύει οτι το τραγούδι «Η αγάπη μου στην Ικαριά» είναι ο παραδοσιακός Ικαριώτικος χορός, το οποίο είναι ανακριβές, αν και οι χοροί είναι εξαιρετικά όμοιοι (στη πραγματικότητα ίδια βήματα με διαφορετικό ρυθμό και τρόπο)

Στον Ικαριώτικο χορό οι χορευτές πιάνονται ψηλά από τους ώμους. Τα όργανα που παίζουν τον Ικαριώτικο, παραδοσιακά είναι η τσαμπούνα ή τσαμπουνοφυλάκα, το βιολί και σε πιο σύγχρονες εκδοχές και η κιθάρα.

Στα ικαριώτικα πανηγύρια, η εκδοχή 2 (η αγάπη μου στην Ικαρία) δεν ακούγεται καθόλου από τις παραδοσιακές ορχήστρες του νησιού. 
Αυτό ερμηνεύεται από αρκετούς ως αποφυγή σύγχυσης του πραγματικού Ικαριώτικου με το τραγούδι. Αντ' αυτού, παίζεται ο Ικαριώτικος (εκδοχή 1) , ο οποίος χορεύεται με πάθος αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του πανηγυριού από πλήθος κόσμου.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Nikaria.gr, Παραδοσιακή μουσική της Ικαρίας.
*Ικαριώτικος, Η τεχνική του Χορού
*Paleos Ikariotikos, Μία μοναδική έκδοση της μελωδίας σε balearic έκδοση από τον Chris Kaltsas

Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Κατηγορία:Νησιώτικο τραγούδι
Κατηγορία:Ικαρία
Κατηγορία:Χοροί των νησιών του Αιγαίου Πελάγους
Εργατικό Κόμμα της Κορέας

Το **Εργατικό Κόμμα της Κορέας** (κορ.: 조선로동당, κορ.: *Chosŏn Rodongdang*) είναι το κυρίαρχο και κυβερνών κόμμα στη Βόρεια Κορέα. Εναλλακτικά αποκαλείται **Κόμμα Εργατών Κορέας**, και ιδρύθηκε το 1949 από τον Κιμ Ίλ-σονγκ ο οποίος παρέμεινε ηγέτης του μέχρι τον θάνατό του το 1994. Γενικός Γραμματέας του κόμματος είναι ο ηγέτης της χώρας Κιμ Γιονγκ-ουν. Επίσημη ιδεολογία του κόμματος είναι το Τζούτσε.

Ο Κιμ Τζόνγκ-ιλ είχε μετά θάνατον τον τίτλο του «Αιώνιου Γενικού Γραμματέα» ως το 2021.

## Εκλογικά αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ροντόνγκ Σίνμουν η επίσημη εφημερίδα της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος



Κορεα
Κατηγορία:Πολιτική της Βόρειας Κορέας
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας
Γουόλτερ Γούντμπερν Χάιντ

Ο **Γουόλτερ Γούντμπερν Χάιντ** (αγγλικά: *Walter Woodburn Hyde*, 4 Μαΐου 1870 - 15 Φεβρουαρίου 1966) ήταν Αμερικανός κλασικός αρχαιολόγος. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1970 στην Ίθακα της Νέας Υόρκης. Αποφοίτησε το 1893 με μπάτσελορ από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ και από το 1894 έως το 1900 εργάστηκε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Φοίτησε το διάστημα 1898-1899 στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα και στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στη Ρώμη, ενώ μεταξύ 1900-1902 συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Γενεύης, του Γκέτινκγεν και της Χάλε, από οποίο έλαβε μάστερ και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Δίδαξε λατινικά στο Πανεπιστήμιο του Τενεσί και ελληνικά στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, ενώ από 1910 έως το 1940 ήταν καθηγητής ελληνικών και αρχαίας ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας το οποίο του απένειμε το 1948 τον τιμητικό τίτλο του Διδάκτορα των Γραμμάτων (Litt.D. *Litterarum doctor*). Πέθανε στις 15 Φεβρουαρίου 1966 στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνιας.

## Εργογραφία
Έγραψε 14 βιβλία και πολλά άρθρα σε θέματα ελληνικής αρχαιολογίας, αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, θρησκείας, γεωγραφίας και νομοθεσίας. Ένα από τα κύρια ενδιαφέροντά του του ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες με τη θεματολογία των οποίων ασχολήθηκε εκτενέστατα. Συνδυάζοντας την αγάπη του για την ορειβασία με την αρχαιολογία μελέτησε τις αρχαίες ρωμαϊκές αλπικές διαδρομές καθώς και τη διαδρομή που πιθανώς χρησιμοποίησε ο Αννίβας για να διασχίσει τις Άλπεις, για την οποία συμπέρανε ότι πρέπει να ήταν κατά μήκος του ποταμού Ισάρ και μετά από το πέρασμα *[[Alpis Graia]]*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί αρχαιολόγοι
Ρυτό των αγωνισμάτων

To **ρυτό των αγωνισμάτων** είναι αρχαιολογικό εύρημα από την έπαυλη της Αγίας Τριάδας στο Ηράκλειο Κρήτης. Φιλοξενείται σήμερα στο αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.
## Ιστορικό της ανακάλυψης
Βρέθηκε σε μικρό ανάκτορο στην Αγία Τριάδα.
## Περιγραφή
Το λίθινο αγγείο είναι κατασκευασμένο από στεατίτη. Βρέθηκε σπασμένο σε δέκα κομμάτια και ανασυγκολλήθηκε, ενώ μέρη του λείπουν.  Έχει σχήμα κωνικό και είναι διαρρυθμισμένο σε τέσσερις αλλεπάλληλες ζώνες. Στο υπόβαθρο φαίνονται στοές με κίονες. Αρχικά ήταν εντελώς καλυμμένο με χρυσή επένδυση. Στην πρώτη, τρίτη και τέταρτη ζώνη εικονίζονται σκηνές παγκρατίου με συνολικά δώδεκα πυγμάχους, ενώ στην δεύτερη ζώνη εικονίζεται μια σκηνή ταυροκαθαψίων με αθλητή πληγωμένο από τα κέρατα του ταύρου.

Οι πυγμάχοι φορούν περικεφαλαία που καλύπτει όλο το πρόσωπο, ενώ φορούν δερμάτινα γάντια στα χέρια και γκέτες στα πόδια. Έχουν περιποιημένη κόμη και φορούν περιδέραια και βραχιόλια. Ένας πυγμάχος εικονίζεται με το σώμα ελαφρά γυρμένο προς τα εμπρός. Είναι ο νικητής του αγώνα, ενώ ο ηττημένος αντίπαλός του εικονίζεται να προσπαθεί να αποφύγει τα χτυπήματα. Τα ανατομικά χαρακτηριστικά ακόμα και των τεντωμένων μυών ή της έκφρασης του προσώπου μετά από χτύπημα είναι από ιατρικής άποψης απόλυτα σωστά.

## Ερμηνεία
Πρόκειται για ρυτό που χρησιμοποιούνταν σε λατρευτικές εκδηλώσεις. Οι μορφές είναι αποδοσμένες με δύναμη και ρεαλισμό που θα μπορούσε να είναι έργο κάποιου καλλιτέχνη της σύγχρονης εποχής μας. Οι δώδεκα εικόνες των πυγμάχων αποτελούν πολύτιμη πηγή πληροφοριών για τον τρόπο με τον οποίο αγωνιζόντουσαν οι αθλητές.  
Το αγγείο ετούτο είναι ένδειξη της αγάπης των ανθρώπων του Μινωικού και Μυκηναϊκού πολιτισμού για τον αθλητισμό. Είναι το πιο πλήρες σωζόμενο τεκμήριο αρχαίου μεσογειακού αθλητισμού και σωματικής αγωγής. Οι ανάγλυφες παραστάσεις του έχουν ιδιαίτερη πολιτισμική σημασία. Σύμφωνα με τον μύθο, οι ολυμπιακοί αγώνες στην αρχαιότητα ιδρύθηκαν από τον Ιδαίο Ηρακλή ή κάποιον απόγονό του, που ήρθε από την Κρήτη στην Ηλεία.

## Ιστορική τοποθέτηση
Συγκαταλέγεται στα καλύτερα έργα Μινωικής τέχνης. Χρονολογείται στην Νεοανακτορική περίοδο, περ. 1500 - 1450 π.Χ. Είναι το σημαντικότερο ντοκουμέντο σχετικά με την Μινωική πυγμαχία.

## Πηγές

* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Μινωική τέχνη
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στο Ηράκλειο
Χανς Βέρνερ Ζιν

Ο **Χανς Βέρνερ Ζιν** (γερμανικά: *Hans-Werner Sinn*), γεννημένος στις 7 Μαρτίου 1948, είναι Γερμανός οικονομολόγος και πρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών.

## Βιογραφία
Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Μίσνστερ και μετά στο Μάνχαϊμ. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1978 και συνέχισε τις σπουδές του μέχρι που αναγορεύτηκε καθηγητής πανεπιστημίου το 1983.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί
Ρυτό

[thumb|right|250px|Ρυτόν του [Ζωγράφος των Βρυξελλών R 330|Ζωγράφου των Βρυξελλών R 330, περ. 470-60 π.&nbsp;Χ.]]

Το **ρυτό** πληθ. ρυτά από το αρχαιοελληνικό *ῥυτόν* είναι δοχείο για πόσιμα υγρά ή χοές κατά τη διάρκεια σχετικών τελετουργιών. Εισηγμένα στην Ελλάδα μετά τους περσικούς πολέμους τα ρυτά ήταν γνωστά στην αρχαία Περσία, όπου ονομάζονταν *τακούκ* (تکوک). 

## Ονομασία και λειτουργία

Η λέξη αναφέρεται ότι προέρχεται από το ρήμα *ρειν*, και πιθανώς προέρχεται από Πρωτοϊνδοευρωπαϊκό *sreu-. Στην τυπολογία του αγγείου ανήκουν χαρακτηριστικά όπως το ανοικτό στόμιο και η οπή κοντά στον πυθμένα που πιθανώς χρησίμευε στη διάχυση του υγρού. Η λέξη ρυτόν δεν υπάρχει στη μυκηναϊκή Ελληνική, αλλά το ταυρόμορφο μινωικό ρυτόν, αναφέρεται σε πινακίδες της Κνωσού, όπως για παράδειγμα η πινακίδα 231 (K872), ως *Κε-ρα-α*, με το ιδεόγραμμα του ταύρου.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εικόνες ρυτών:
** Λεοντόμορφο ρυτόν από την περίοδο των Αχαιμενιδών
** Μινωικό ταυρόμορφο ρυτό
** Προϊστορικά ευρωπαϊκά ρυτά
** Θιβετιανό ρυτό
** Αιγυπτιακό ρυττό με κρητική τεχνοτροπία
** Απεικόνιση σε αττικό ερυθρόμορφο αγγείο, σάτυρος που κρατά ρυτό
* Σχετικά άρθρα:
** Smith, *Dictionary of Greek and Roman Antiquities*, στο "Rhyton"
** Karla Huebner, "A Minoan Vase from Zakros, Crete: The Sanctuary Rhyton", στο ''ANISTORITON'' Issue P032 of 7 June 2003

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγγεία ανά είδος
Ιωάννης Μπουμπάρας

Ο **Ιωάννης Μπουμπάρας**, ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από το Μπλάτσι (Βλάστη) Εορδαίας της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Μπουμπάρας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Μπλάτσι (Βλάστη) Εορδαίας της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης. Συμμετείχε από την αρχή του Μακεδονικού Αγώνα, ως οπλίτης, αγγελιοφόρος, οδηγός και σύνδεσμος των οπλαρχηγών της Δυτικής Μακεδονίας. Υπήρξε μέλος της *Εθνικής Επιτροπής Μπλατσίου* με σημαντική δράση. Συγκρότησε δική του ένοπλη ομάδα και συνεργάστηκε με τους αξιωματικούς Γ. Κατεχάκη, Π. Μάνο και Π. Γύπαρη σε διάφορες αποστολές στην Εορδαία, Καστοριά και Φλώρινα. Στις 21 Απριλίου του 1905 συμμετείχε ως οδηγός των διαφόρων σωμάτων στη *Μάχη του Μουρικίου* και συνελήφθη από τον Οθωμανικό στρατό στο λόφο Σνι. Μεταφέρθηκε στα Καϊλάρια (Πτολεμαΐδα), όπου βασανίστηκε και ακρωτηριάστηκε μέχρι θανάτου. Προτομή του κοσμεί σήμερα πάρκο της Πτολεμαΐδας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* [e-istoria, Μακεδονικός Αγών](https://web.archive.org/web/20160329040146/http://e-istoria.com/2013_makedonagon%20(12).html)

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
1427 Ρουβούμα

Η **Ρουβούμα (Ruvuma)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,906. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά του από τον ποταμό Ρουβούμα της ανατολικής Αφρικής.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ρουβούμα εκτιμάται σε 37,56 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0657. Η Ρουβούμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 48 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ρουβουμα
1428 Μομπάσα

Η **Μομπάσα (Mombasa)** είναι ένας πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,104. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη και λιμάνι της Κένυα.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μομπάσα εκτιμάται σε 56,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **Xc**, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0240 (η επιφάνειά της είναι πιο μαύρη από ένα κομμάτι κάρβουνο). Η Μομπάσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ως 20 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μομπασα
1429 Πέμπα

Η **Πέμπα (Pemba)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,082. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από τη νήσο Πέμπα, το ένα από τα δύο μεγάλα νησιά της Ζανζιβάρης.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Πέμπα είναι άγνωστα. Η Πέμπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 20 περίπου ώρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Πεμπα
Η προέλευση του κόσμου

[μικρογραφία|250px|Από το [1995 ο πίνακας ανήκει στο Μουσείο Ορσέ]]

***Η προέλευση του κόσμου*** (γαλλικά: *L'Origine du monde*) είναι ελαιογραφία ζωγραφισμένη από τον Γάλλο καλλιτέχνη Γκυστάβ Κουρμπέ το 1866.  

## Περιγραφή
Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά νατουραλιστικής τέχνης. Εικονίζει το σώμα μιας γυναίκας που είναι ξαπλωμένη επάνω σε μετάξινο ύφασμα στην άκρη ενός κρεβατιού ή καναπέ σε ύπτια στάση με ανασηκωμένο το πέπλο. Η έμφαση δίνεται στην κοντινή προβολή της δασύτριχης ήβης με το ελαφρώς ανοιχτό αιδοίο, των μηρών και του οπισθίου, καθώς και της κοιλιάς. Το αριστερό πόδι είναι προτεταμένο στο πλάι. Η οπτική γωνία που έχει επιλεγεί δεν κάνει ορατό το πρόσωπο της γυναίκας, αφού η εικόνα τελειώνει στο δεξί μαστό με προεξέχουσα τη θηλή επιτείνοντας τον ερωτισμό του έργου. Το σκοτεινό υπόβαθρο σε φαιούς τόνους κάνει οπτική αντίθεση με τη λευκή στιλπνή επιδερμίδα και τα άσπρα μαλακά υφάσματα.

## Συμβολισμός
«Η Προέλευση του κόσμου» αναφέρεται στη διπλή φύση του γυναικείου σώματος: από τη μία πλευρά, το αντικείμενο της σεξουαλικής επιθυμίας και το σημείο εισόδου για ζευγάρωμα, από την άλλη πλευρά, στην έξοδο κατά τη γέννηση, το σημείο από το οποίο ένα παιδί βλέπει για πρώτη φορά ένα κόσμο στον οποίο ανήκει. Σε μια μεταφορική έννοια, η εικόνα συμβολίζει την προέλευση της ύπαρξης, την εικόνα και την αντίληψη του ανθρώπινου κόσμου.

## Θεματογραφία και περιπέτειες
Τελευταίος ιδιοκτήτης του πίνακα ήταν ο ψυχαναλυτής Ζακ Λακάν που τον αγόρασε (1955) σε δημοπρασία για 1,5 εκατομμύριο γαλλικά φράγκα. Μετά το θάνατό του, το  1981, το γαλλικό υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών διευθέτησε τον φόρο κληρονομιάς με ειδικό νομοσχέδιο, μέσω της αγοράς του συγκεκριμένου πίνακα, μια πράξη που ολοκληρώθηκε το 1995. Έκτοτε ο πίνακας αυτός ανήκει και εκτίθεται στο Μουσείο Ορσέ (Musée d'Orsay).
*Τον Φεβρουάριο του 1994, το μυθιστόρημα *Perpétuelles* (λατρείες) του Ζακ Ανρίκ (Jacques Henric), που είχε ως εξώφυλλο τον πίνακα «L'Origine du monde» είχε ως αποτέλεσμα συχνές επισκέψεις της αστυνομίας σε γαλλικά βιβλιοπωλεία για να αποσύρουν το μυθιστόρημα από τις βιτρίνες τους.
* Στις 23 Φεβρουαρίου 2009 παρόμοια κατάσταση σημειώθηκε και στην Πορτογαλία, όταν η αστυνομία κατάσχεσε τα βιβλία της *Catherine Brellap*, που χρησιμοποίησε  το θέμα του πίνακα  ως εξώφυλλο του βιβλίου της.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*G.Lemonnier, Gustave Courbet et son oeuvre, Παρίσι 1968

## Φιλμογραφία
*Jean Paul Fargier, L'Origine du monde, 1996, 26 λεπτά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πίνακες του 1866
Κατηγορία:Πίνακες του Γκυστάβ Κουρμπέ
Κατηγορία:Εκθέματα στο Μουσείο Ορσέ
Προελευση
Κατηγορία:Ανθρώπινο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα
Gedit

Το **gedit** είναι πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου (αγγλικά: text editor) σχεδιασμένο για το γραφικό περιβάλλον εργασίας GNOME, του οποίου και αποτελεί τον επίσημο επεξεργαστή κειμένου. Είναι προεπιλεγμένο πρόγραμμα στην εγκατάσταση αρκετών διανομών Linux, όπως το Ubuntu και το Debian. Από το Δεκέμβριο του 2008 διατίθεται και για το λειτουργικό σύστημα Microsoft Windows. Το gedit είναι ελεύθερο λογισμικό, αδειοδοτημένο με την GNU General Public License (GNU GPL).

## Χαρακτηριστικά
Το gedit είναι το προεπιλεγμένο πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου του GNOME και ακολουθεί τις σχεδιαστικές αρχές και την φιλοσοφία που το διέπουν. Οι χρήστες μπορούν να επεξεργαστούν αρχεία απλού κειμένου (αγγλικά: plain text) καθώς και να επιτελέσουν άλλες εργασίες όπως για παράδειγμα η επεξεργασία αρχείων που περιέχουν πηγαίο κώδικα. Το πρόγραμμα υποστηρίζει πληθώρα κωδικοποιήσεων χαρακτήρων και καλύπτει πλήρως την κωδικοποίηση UTF-8.

Παρέχονται αρκετές δυνατότητες, όπως αποκοπή, αντιγραφή και επικόλληση, αναίρεση/επανάληψη, αναδίπλωση κειμένου, εύρεση ή/και αντικατάσταση φράσης, αρίθμηση γραμμών  και υπογράμμιση της τρέχουσας γραμμής. Το gedit έχει επίσης δυνατότητα εκτύπωσης, προεπισκόπησης εκτύπωσης καθώς και διαμόρφωσης σελίδας. Ένα αρχείο κειμένου μπορεί να εξαχθεί και σαν αρχείο PDF, PostScript ή SVG. Στο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνεται και ορθογραφικός έλεγχος για αρκετές γλώσσες. Πέραν αυτών, η λειτουργικότητα του προγράμματος μπορεί να επεκταθεί με τη χρήση προσθέτων (αγγλικά: plug-in) που παρέχονται από την ομάδα ανάπτυξης του gedit ή ανεξάρτητους προγραμματιστές. Τα πρόσθετα μπορούν να δημιουργηθούν σε Python ή C. Ο χρήστης μπορεί, εφόσον έχει τις απαραίτητες γνώσεις, να δημιουργήσει τα δικά του πρόσθετα. Πρόσθετα μπορούν να ευρεθούν στο πακέτο gedit-plugins και στο Διαδίκτυο.

Το gedit επιτρέπει την επεξεργασία πολλών αρχείων ταυτόχρονα, με κάθε αρχείο να  προβάλλεται σε δική του καρτέλα (tab) στο γραφικό περιβάλλον εργασίας. Επίσης δίδεται η δυνατότητα επεξεργασίας απομακρυσμένων αρχείων. Εάν ένα ανοιγμένο αρχείο υποστεί τροποποιήσεις από άλλο πρόγραμμα, το gedit αυτομάτως ανιχνεύει ότι συνέβη αλλαγή και δίνει την δυνατότητα στο χρήστη να ξαναφορτώσει το συγκεκριμένο αρχείο.
 
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του προγράμματος είναι η επισήμανση συντακτικού (αγγλικά: syntax highlighting) για πληθώρα γλωσσών προγραμματισμού, όπως η C, η C++, η Java, η Perl και η Python, καθώς και γλωσσών σήμανσης, όπως η HTML και η XHTML. Το gedit περιλαμβάνει και άλλες δυνατότητες που επιτρέπουν την ευκολότερη συγγραφή κώδικα, όπως κονσόλα για την σύνταξη και εκτέλεση κώδικα σε Python και σύνδεση με το κέλυφος bash, με την χρήση των κατάλληλων προσθέτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://wiki.gnome.org/Apps/Gedit - Επίσημη σελίδα 
* Επεξεργαστής κειμένου gedit - Οδηγός χρήσης του gedit από το GNOME 

Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Κατηγορία:Διορθωτές κειμένου
Κατηγορία:Λογισμικό που χρησιμοποιεί GTK+
Ντόρη Μηνιάτη

Η **Θεοδώρα (Ντόρη) Μηνιάτη** (1953) είναι Ελληνίδα αθλήτρια. Υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο από το 1967 ως το 1974 στους δρόμους ταχύτητας, ως αθλήτρια του Πανιωνίου Γ.Σ. Κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ σκυταλοδρομίας 4Χ100 με την εθνική ομάδα.

## Η ζωή της
Η Ντόρη Μηνιάτη πρωτοεμφανίστηκε στον πανελλήνιο αθλητισμό το 1967, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 4x100 με την ομάδα του Πανιωνίου, ενώ ήταν 2η στα 100μ με 13.3. Πανελληνιονίκης στη σκυταλοδρομία αναδείχθηκε και το επόμενο έτος αλλά στα 100 ήταν 4η.. Στις 17 Αυγούστου του 1969, αποτέλεσε μέλος της ομάδας του Πανιωνίου (μαζί με τις Χαρά Σασαγιάννη, Καίτη Ρεΐζη και Ελένη Βρεττάκου) που κατέρριψε στο Νέο Φάληρο το πανελλήνιο ρεκόρ στα 4x100 μέτρα με χρόνο 48.4.  

Τα επόμενα έτη κυριάρχησε στις μικρές αποστάσεις (100, 200, 4Χ100) κατακτώντας πανελλήνιες νίκες και στα τρία αγωνίσματα τα έτη: 1969, 1970 και 1972, ενώ πήρε το χρυσό στα 4x100 και το 1974. Με τις επιτυχίες αυτές βοήθησε παράλληλα το σύλλογό της, τον Πανιώνιο, να κατακτά συνεχώς το πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών. 

Ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής ομάδας, με την οποία έλαβε μέρος σε βαλκανικούς και μεσογειακούς αγώνες, καθώς και σε διεθνή μίτιγκ.

Μετείχε με την ομάδα 4Χ100 του Πανιωνίου σε πανελλήνιους αγώνες ως το 1978. Μετά το τέλος της αγωνιστικής καριέρας της υπηρέτησε το στίβο ως κριτής.

## Διακρίσεις

* **Πανελλήνια ρεκόρ**:
**100μ (νεανίδων): 12.4 (1969), 12.3 (1970)
**200μ (γυναικών-νεανίδων): 25.0 (1970)
**4Χ100:  49.6, 48.9, 48.4 (Πανιώνιος - 1969, τρεις καταρρίψεις), 47.6 (Εθνική ομάδα - 1970).
* **Πρωταθλήτρια Ελλάδος**:
**100μ: 1969, 1970, 1972.
**200μ: 1969, 1970, 1972.
**4Χ100: 1967, 1968, 1969, 1970, 1972, 1974.
* *Δευτεραθλήτρια Ελλάδος*:
**100μ: 1967

## Πηγές

# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
# Πέτρου Λινάρδου, "Ο Πανιώνιος στο δρόμο για τη Νέα Σμύρνη (1930-1940)", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 21 (23/5/2009), σελ. 7.
# Αθλητική Ηχώ.
## Αναφορές
     

Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Έλληνες κριτές κλασικού αθλητισμού
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Βραβεία Ευρωπαίου καλαθοσφαιριστή της χρονιάς

Με την ολοκλήρωση κάθε ημερολογιακού έτους, απονέμονται τέσσερα **βραβεία Ευρωπαίου καλαθοσφαιριστή της χρονιάς**. Τα βραβεία είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, διέπονται όμως από παρόμοια λογική και έχουν όλα υψηλό κύρος:

* Επίσημο θεωρείται το ***Player of the Year***, το οποίο θεσμοθετήθηκε το 2005 από την Ευρωπαϊκή Ζώνη της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA Europe). Στη σχετική ψηφοφορία συμμετέχουν - με διαφορετική βαρύτητα - το κοινό (μέσω διαδικτύου) και ένα «πάνελ ειδικών» που ορίζεται από την Ομοσπονδία. Με παρόμοιο τρόπο, η FIBA Europe απονέμει και το ***Young Player of the Year*** σε νεαρούς παίκτες.
* Αρχαιότερο είναι το ***Mr. Europa***. Ξεκίνησε το 1976 και στη διαδικασία επιλογής ψήφιζαν οι δημοσιογράφοι του ιταλικού εξειδικευμένου περιοδικού Superbasket. Η διαδικασία σταμάτησε το 2010.
* Επίσης ιταλικής προέλευσης είναι το ***Europlayer*** (έως το 2010 ***Euroscar***) της αθλητικής εφημερίδας Gazzetta dello Sport. Ξεκίνησε το 1979 και ο νικητής βγαίνει απ' τις ψήφους δημοσιογράφων, αθλητών και προπονητών από 14 χώρες.

## Επιλεξιμότητα
Επιλέξιμος μπορεί να είναι οποιοσδήποτε Ευρωπαίος καλαθοσφαιριστής διακρίθηκε με το σύλλογο ή/και την εθνική ομάδα του. Από εκεί και πέρα, ο φορέας κάθε βραβείου συνήθως κάνει μια προεπιλογή και καταλήγει σε σχετικά μικρό αριθμό υποψηφίων, πριν ανακοινώσει τα «ψηφοδέλτια» (π.χ. η FIBA Europe για το 2011 έθεσε σε ψηφοφορία μόλις 10 παίκτες).

Κριτήριο για το χαρακτηρισμό ενός αθλητή ως Ευρωπαίου δεν είναι απλά η ιθαγένεια, αλλά το να έχει δικαίωμα συμμετοχής σε ευρωπαϊκή εθνική ομάδα. Άλλοι περιορισμοί δεν υπάρχουν - δεν είναι υποχρεωτικό ούτε να αγωνίζεται σε ευρωπαϊκό σύλλογο, ούτε να έχει συμμετάσχει στην εθνική του ομάδα τη συγκεκριμένη χρονιά (αν και προφανώς μία διάκριση με την τελευταία αυξάνει τις πιθανότητες να ψηφιστεί).

## Βραβεία ανά έτος

## Περισσότερες βραβεύσεις

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αθλητικά βραβεία
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ευρώπη
PK

Η συντομογραφία λατινικών η ελληνικών χαρακτήρων **PK** ή **.pk** (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται πι-κέι) μπορεί να αναφέρεται:

* Στη χώρα Πακιστάν κατά ISO country code.
* Ως .pk στον top-level domain κωδικό για το Πακιστάν στο Διαδίκτυο.
* Ως PK στις Διεθνείς αερογραμμές του Πακιστάν κατά IATA.
* Ως **PK** στο PK machine gun, όπλο σοβιετικής κατασκευής .
* Ως **ΡΚ΄** ή **ρκ΄** στον αριθμό 120 στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης
PM

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων **PM** ή **Pm** ή **pm** ή **.pm** (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται πι-εμ) μπορεί να αναφέρεται:

## Μονάδες μέτρησης
* Στη μονάδα μέτρησης πικόμετρο (**pm**, picometer) που ισοδυναμεί με 10-12 μέτρα.
* Στη μονάδα μέτρησης **Pm** (Petameter) που ισοδυναμεί με 1015 μέτρα.

## Άλλες χρήσεις
* Ως .pm στον top-level domain κωδικό για το Σαιν Πιερ και Μικελόν στο Διαδίκτυο.
* Ως **Pm** στο Προμήθειο, χημικό στοιχείο .
* Ως **PM** (στα λατινικά: Post Meridiem, γράφεται και P.M. ή p.m. ή pm) σημαίνει «μετά μεσημβρία» στο 12ωρο σύστημα ώρας.
* Ως **PM** σε κάτοχο πρωθυπουργικού αξιώματος (**P**rime**M**inister)
Ζωγράφος της Αιώρας

thumb|right|250px|Ανδρική κεφαλή. Απόσπασμα αγγειογραφίας από αμφορέα που βρέθηκε στο Βούλτσι, περ. 525-520 π.Χ., Λούβρο (F 60).
Ο **Ζωγράφος της Αιώρας** είναι το συμβατικό όνομα ενός Αττικού αγγειογράφου του 6ου αιώνα π.Χ..
## Βιογραφία
Ήταν σύγχρονος της ομάδας Ε και διέπρεψε στο μελανόμορφο ρυθμό. Έχουν βρεθεί πάρα πολλά έργα του, τα οποία είναι ευχερώς διακρίσιμα, και χρονολογούνται μεταξύ 540 και 520 π.Χ.. Ως καλλιτέχνης δεν συγκαταλέγεται στους σημαντικότατους. Τα έργα του έχουν γενικώς ειρηνικό και χιουμοριστικό χαρακτήρα, το οποίο κατά κάποιο τρόπο οφείλεται και σε διάφορες ανατομικές δυσαναλογίες που προκαλούν γέλιο. Ιδίως τα πολύ μεγάλα κεφάλια, οι ιδιαίτερα λεπτομερώς ζωγραφισμένες μύτες και τα σφιγμένα χέρια δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη σκηνή. Η τέχνη του είναι ανεπιμέλητη και επιπόλαια, πρωτοτυπεί όμως στην χρήση των χρωμάτων. 

Ζωγραφίζει κυρίως θέματα από τη μυθολογία, ακόμα και σπάνιες σκηνές. Η σκηνή με τον Ηρακλή και τον Βούσιρι είναι μοναδική στο είδος της. Έχει αποδώσει επίσης σκηνές της καθημερινής και οικιακής ζωής. Μια από αυτές εικονίζει μια κούνια (αιώρα), από την οποία έλαβε το συμβατικό του όνομα.

## Πηγές
* John D. Beazley: *Attic Black-Figure Vase-Painters*, Oxford 1956
* John Boardman: *Schwarzfigurige Vasen aus Athen. Ein Handbuch*, Mainz 1977, ISBN 3-8053-0233-9, S. 71
* Elke Böhr: *Der Schaukelmaler*, Mainz 1982 (Forschungen zur antiken Keramik Reihe II: Kerameus. Band 4) ISBN 3-8053-0413-7

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μελανόμορφος αμφορέας του Ζωγράφου της Αιώρας με πολεμιστές από την *[[Ελευθεροτυπία]]*

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι
Παναθηναϊκός αμφορέας (Βρετανικό Μουσείο αρ. 133)

Ο **Παναθηναϊκός αμφορέας** που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου αγγείων 133 (αριθμ. Μουσείου 1836,0224.193), είναι αρχαιολογικό εύρημα από το Βούλτσι της Ετρουρίας, στη σημερινή Ιταλία.

## Περιγραφή
Η μπροστινή όψη εικονίζει τη θεά Αθηνά ανάμεσα σε δύο κίονες με αλέκτορες. Ο χιτώνας είναι διακοσμημένος με σταυρούς, στην Ασπίδα είναι ζωγραφισμένο ένας γενειοφόρος όφις με ανοιχτό το στόμα. 

Η πίσω όψη εικονίζει δύο γυμνούς έφηβους ιππείς με μακρυά κόμη που καλπάζουν προς τα δεξιά. Ο δεύτερος από δεξιά φοράει κορδέλα στα μαλλιά. Ο μπροστινός κρατάει το καμουτσίκι του υψωμένο.

## Ερμηνεία
Ο αμφορέας είναι έπαθλο των Παναθηναίων, όπως υποδεικνύει η επιγραφή «*Των Αθήνεθεν Άθλον*», δηλαδή της κρατικής σφραγίδας που εξασφάλιζε το γνήσιο του αγγείου, σε αντίθεση με τα αντίγραφα που ήταν πολύ δημοφιλή, χωρίς όμως την επιγραφή αυτή.

## Ιστορική τοποθέτηση
Ο αμφορέας χρονολογείται περίπου στο 515-500 π.Χ. Η τέχνη των ίππων ομοιάζει με την τέχνη του Εξηκία, ενώ η γραμμική διακόσμηση του χιτώνα της Αθηνάς συναντάται στον ύστερο μελανόμορφο ρυθμό. 

## Πηγές

* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του αμφορέα από το Βρετανικό Μουσείο με ανάλυση και φωτογραφικό υλικό

Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
515
Ασύρματος

**Ασύρματος** καλείται η συσκευή που επιτρέπει την ακουστική επικοινωνία, μεταφέρει δηλαδή την ανθρώπινη φωνή μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε αποστάσεις μεγαλύτερες από την εμβέλεια του ήχου στο ίδιο μέσο διάδοσης (π.χ. αέρας).

## Μετάδοση
Αρχικά η μετάδοση της φωνής με τη βοήθεια του ηλεκτρομαγνητισμού γινόταν ενσύρματα και αναλογικά, όμως ο ασύρματος μετέφερε τη φωνή, κάνοντας αρχικά διαμόρφωση πλάτους του ήχου σε μια φέρουσα συχνότητα ενός ηλεκτρομαγνητικού κύματος. Καθώς εξελισσόταν η ασύρματη επικοινωνία χρησιμοποιήθηκαν μεγαλύτερες συχνότητες μετάδοσης και έτσι έγινε χρήση και της διαμόρφωσης συχνότητας καθώς και της κωδικοποίησης του σήματος μετέπειτα, είτε για λόγους προστασίας από υποκλοπές είτε για να περνούν ταυτόχρονα από το ίδιο κανάλι επικοινωνίας περισσότερες συνομιλίες.

## Μηχανισμός
Κάθε ασύρματος περιέχει δύο κύρια μέρη, τον πομπό και τον δέκτη, αλλά και μια κεραία μέσω της οποίας οι ασύρματοι συνδέονται μεταξύ τους και όχι με σύρμα (ή καλώδιο). Στοιχεία του ασυρμάτου είναι επίσης ο διαμορφωτής και ο αποδιαμορφωτής που μετατρέπουν τον ήχο σε ηλεκτρομαγνητικό σήμα και αντίστροφα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ασύρματο δίκτυο
Κατηγορία:Ορολογία τηλεόρασης
Ψαλτήρι

thumb|150px|Ψαλτήρι
Το **Ψαλτήρι** γνωστό αλλιώς κι ως **Επιγόνιο** ή Κανονάκι, είναι ένα αρχαίο ελληνικό μουσικό όργανο με χορδές, που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα.

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρχαία μουσικά όργανα
Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Παναθηναϊκός αμφορέας του Ζωγράφου της Αιώρας

Ο **Παναθηναϊκός αμφορέας του Ζωγράφου της Αιώρας**, ή «**Βραβείο του Δυσνίκητου**» που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο, είναι αρχαιολογικό εύρημα του 1849 από το Βούλτσι της Ετρουρίας, στη σημερινή Ιταλία.
## Περιγραφή
Η μπροστινή όψη εικονίζει τη θεά Αθηνά στη συνηθισμένη χαρακτηριστική πόζα προς τα δεξιά. Το κράνος με ψηλό λοφίο υπερέχει των κιόνων. Η ασπίδα είναι διακοσμημένη με λευκό αστέρι που έχει δέκα ακτίνες. Φοράει ζωσμένο πέπλο που είναι διακοσμημένος με κόκκινη μπορντούρα και κλίμακες. Η αιγίδα καταλήγει σε φίδια. 

Η θεά Αθηνά συνοδεύεται από τον Ερμή στα αριστερά και μια άλλη ανδρική γενειοφόρα μορφή στα δεξιά, ίσως τον Δία. Ο Ερμής εικονίζεται προς τα δεξιά. Κρατάει καδουκαίο στο δεξί και έχει το αριστερό υψωμένο σε στάση χαιρετισμού προς την Αθηνά. Είναι ντυμένος με πέτασο, κοντό χιτώνα, χλαμύδα και ψηλές μπότες.

Ο Δίας εικονίζεται προς τα αριστερά. Φοράει μακρύ χιτώνα και ιμάτιο, ενώ στο δεξί κρατάει σκήπτρο.

Η πίσω όψη εικονίζει έναν ιππέα νικητή του αγώνα ιπποδρομίας (*κέλης*). Το άλογό του βηματίζει αγέρωχο προς τα δεξιά. Ένας γενειοφόρος με μακρύ μαδνύα βηματίζει πρώτος προς τα δεξιά. Από το στόμα του βγαίνουν τα γράμματα της επιγραφής: «*ΔΥΝΕΙΚΕΤΥ ΗΙΠΟΣ ΝΙΚΑΙ*» (*ο ίππος του Δυσνίκητου νίκησε*). Πίσω από τον ιππέα ακολουθεί ένας γυμνός νέος που κρατάει τον στέφανο και φέρει στο κεφάλι του τον τιμητικό τρίποδα. Ο ιππέας που καβαλάει το άλογο ασαμάρωτο, φοράει κοντό μανδύα μέχρι τους μηρούς. Κρατάει τα χαλινάρια σφιχτά. Τα πόδια του είναι προτεταμένα μπροστά. 
## Ερμηνεία
Ο αμφορέας ετούτος συγκαταλέγεται στους Παναθηναϊκούς αμφορείς, αν και η εκδοχή του δεν είναι αναμφισβήτητη. Ο Beazley ερμηνεύει τον τιμητικό τρίποδα ως βραβείο εν αντιθέσει με το ιερό ελαιόλαδο που ήταν το βραβείο των Παναθηναίων, και συμπεραίνει ότι το εικονιζόμενο αγώνισμα δεν διεξάχθηκε στα Παναθήναια, αλλά ότι ο αμφορέας είναι έπαθλο άλλων αγώνων. Ο Webster όμως θεωρεί πιθανό ότι ο Ζωγράφος της Αιώρας, ο οποίος είναι γνωστός για τα ασυνήθιστα έργα του, μπορεί να παρέμβαλε σκόπιμα τον ομηρικό τρίποδα, για να αποδώσει την ιδέα της βράβευσης του νικητή.

## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο του ζωγράφου της Αιώρας. Χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 6ου αιώνα π.Χ. και θεωρείται το αρχαιότερο τεκμήριο που εικονίζει νικητή σε αγώνα ιπποδρομίας.
## Εκθέσεις
Το αγγείο φιλοξενήθηκε στις εξής εκθέσεις:
* 1 Μαΐου - 12 Ιουλίου 2008, Σανγκάη, The Ancient Olympic Games
* 2 Αυγούστου - 31 Σεπτεμβρίου [sic] 2008, Χονγκ Κονγκ, The Ancient Olympic Games

## Πηγές

* 
* 
* Παρουσίαση του αμφορέα από το Πανεπιστήμιο Tufts
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του αμφορέα από το Βρετανικό Μουσείο με πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό

Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας
Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
520
Ορντινάντσα

Η **ορντινάντσα** (γερμ. *Ordonnanzoffizier*) ήταν ιδιαίτερη διάκριση αξιωματικών του γερμανικού στρατού. Συνήθως ονομάζονταν έτσι οι νεαροί σε ηλικία κατώτεροι αξιωματικοί (σε βαθμό υπολοχαγού ως λοχαγού), οι οποίοι υπηρετούσαν ως υπασπιστές ανώτερων αξιωματικών (σε βαθμό στρατηγού ως στρατάρχη) με ειδικά καθήκοντα. 

Οι ορντινάντσες εξυπηρετούσαν τον κύριό τους εν είδει προσωπικού γραμματέα, ιδιαίτερα στις καθημερινές εργασίες του, διεκπεραίωναν την αλληλογραφία και τις γραφικές υποχρεώσεις, προετοίμαζαν και διεξήγαγαν τις απαραίτητες τελετές και τις προκαθορισμένες τιμές.

Κατηγορία:Στρατιωτική ορολογία
Ψίθυροι καρδιάς

**Ψίθυροι καρδιάς** είναι τίτλος ελληνικής δραματικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 1997-1998 που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel.

Το σενάριο της σειράς έγραψαν ο Σταύρος Αβδούλος και η Ειρήνη Ριτσώνη, ενώ τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελήθηκε ο Μανούσος Μανουσάκης. Η ιστορία της σειράς περιγράφει τον απαγορευμένο έρωτα ενός νεαρού αρχιτέκτονα και μιας τσιγγάνας, καθώς και τα εμπόδια και τις διαφορές των δύο αυτών κόσμων. Τον ρόλο του αρχιτέκτονα Αντώνη Μαυράκη ερμηνεύει ο Απόστολος Γκλέτσος, ενώ τον ρόλο της νεαρής τσιγγάνας η Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους. Το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ συμπληρώνουν οι Γιάννης Βόγλης, Φαίη Κοκκινοπούλου, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Καίτη Παπανίκα και ο Αντώνης Αντωνίου.

Η σειρά προβαλλόταν κάθε Δευτέρα βράδυ από το Mega Channel και αποτελείται από 33 επεισόδια διάρκειας 45 λεπτών. Το πρώτο επεισόδιο προβλήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1997 και το τελευταίο στις 22 Ιουνίου 1998.

Οι Ψίθυροι καρδιάς είναι από τα δημοφιλέστερα προγράμματα στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης και μακράν το δημοφιλέστερο της δεκαετίας του '90. Το επεισόδιο που προβλήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου του 1998 σημείωσε το ποσοστό του 76,7% ξεπερνώντας τους 3.500.000 τηλεθεατές.

## Επισκόπηση σειράς

## Διανομή

## Ενδιαφέροντα στοιχεία
*Πολύ μεγάλη επιτυχία είχε και το ομώνυμο τραγούδι τίτλων της σειράς, που το ερμήνευσε ο Δημήτρης Μπάσης, σε μουσική Χρήστου Νικολόπουλου, με το CD να γίνεται χρυσό μέσα σε λίγες εβδομάδες.
*Στη σειρά έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο, σε ένα μικρό ρόλο, η Θεοφανία Παπαθωμά, η οποία τη σεζόν 1998-1999 πρωταγωνίστησε στην επόμενη σειρά του Μανούσου Μανουσάκη Άγγιγμα ψυχής που σημείωσε επίσης τεράστια επιτυχία, με αποκορύφωμα σε τηλεθέαση το τελευταίο επεισόδιο, που προσέγγισε το 70%.
*Το ποσοστό τηλεθέασης του 76,7% που σημείωσε η σειρά Ψίθυροι Καρδιάς στις 9 Φεβρουαρίου 1998 δεν έχει ξεπεραστεί από καμία άλλη ελληνική τηλεοπτική σειρά μέχρι και σήμερα.
*Μετά την προβολή της σειράς κυκλοφόρησε και το ομώνυμο βιβλίο από τις εκδόσεις Λιβάνη.

## Βραβεία
Η σειρά **Ψίθυροι Καρδιάς** κατέκτησε:
* την 17η θέση στην κατηγορία  «Αγαπημένο Soundtrack» στην ψηφοφορία που έκανε το Mega για τα 20 χρόνια λειτουργίας του,
* ενώ στην ίδια ψηφοφορία πήρε την 1η θέση στην κατηγορία «Υψηλότερη Τηλεθέαση».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Καρλ Λέο

Ο **Καρλ Λέο** (γερμανικά: *Karl Leo*, γεννημένος στις 10 Ιουλίου 1960 στο Φράιμπουρκ, είναι Γερμανός επιστήμονας.

## Βιογραφία
Αφού πήρε απολυτήριο του γυμνασίου το 1979 υπηρέτησε την θητεία του στο στρατό και απολύθηκε το 1980. Σπούδασε φυσική μέχρι το 1985 και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1986. Εργάστηκε δύο χρόνια με υποτροφία στα εργαστήρια AT&T Bell Laboratories στο Νιού Τζέρσεϊ. Το 1993 διορίστηκε καθηγητής πανεπιστημίου. Σήμερα είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένης Φωτοφυσικής στη Δρέσδη. 

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

## Βραβεύσεις
* Otto-Hahn-Medaille, Max-Planck-Gesellschaft, 1989
* Rudolf-von-Bennigsen-Förderpreis des Landes Nordrhein-Westfalen, 1992
* Gottfried-Wilhelm-Leibniz-Preis, Deutsche Forschungsgemeinschaft, 2002
* Deutscher Zukunftspreis, 2011

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* επίσημη ιστοσελίδα
* Βράβευση από το DFG

Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί
Γκαζόζα

Η **γκαζόζα**, παλαιότερα και **γκαζόζ** (από το ιταλ. *gazzosa*., *gassosa*), είναι αεριούχο αναψυκτικό που πίνεται κυρίως σαν χωνευτικό, ή σε κοκτέιλ ποτών. Η γκαζόζα σε ορισμένες χώρες θεωρείται ξεχωριστό ποτό, ενώ σε άλλες ταυτίζεται με τη λεμονάδα.

## Προέλευση-παρασκευή
Η γκαζόζα πρωτοπαρασκευάστηκε στην Ιταλία το 1889. Μια από τις πρώτες εταιρείες που έφτιαξαν γκαζόζα ήταν η *Abbondio*, στην πόλη Τορτόνε του Πεδεμοντίου. Στην Ελλάδα παρασκευάζεται από τα ίδια συστατικά σχεδόν με τη λεμονάδα και η μόνη τους διαφορά είναι στις χαρακτηριστικές φυσαλίδες της γκαζόζας. Είναι διάφανο ποτό, με αρκετές παραλλαγές, που φτιάχνεται βιομηχανικά με νερό, με την προσθήκη ανθρακικού —που δημιουργεί τις χαρακτηριστικές φυσαλίδες—, συνήθως χυμό λεμονιού, κιτρικό οξύ, διάφορα αρωματικά κ.λπ.

Η γκαζόζα μπορεί να παρασκευαστεί και στο σπίτι, με συστατικά το νερό, το λεμόνι, τη  ζάχαρη, τη μέντα και φρούτα, μέσα από μια διαδικασία βρασίματος. Μπορεί να αποκτήσει διάφορες γεύσεις. 

## Άλλες χρήσεις
Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε κάποιες περιοχές θεωρούσαν ότι η γκαζόζα είχε ιατρικές ιδιότητες και πωλείτο από πλανόδιους μικροπωλητές που την παρασκεύαζαν μόνοι τους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αναψυκτικά
Αυτοπροσωπογραφία με τον γιατρό Αριέτα

**Αυτοπροσωπογραφία με τον γιατρό Αριέτα** ονομάζεται ένας πίνακας που δημιούργησε ο Ισπανός καλλιτέχνης Φρανθίσκο Γκόγια το 1820. Πρόκειται για ελαιογραφία σε καμβά η οποία σήμερα βρίσκεται στο *Minneapolis Institute of Arts*, στη Μινεσότα.
## Γενικά
Το 1792, ο Γκόγια ασθένησε απρόσμενα από μία σοβαρή ασθένεια που του προκαλούσε ζαλάδες, αδυναμία, παραληρήματα, κοιλιακό άλγος, κώφωση και μερική τύφλωση.  Όταν επέστρεψε στη Μαδρίτη, το 1793, ο Γκόγια ήταν πλέον πλήρως κουφός. Ποικίλες διαγνώσεις για αυτή τη σοβαρή ασθένεια προτάθηκαν: Σύφιλη, δηλητηρίαση από μόλυβδο, εγκεφαλική αγγειακή νόσος, οξεία λοίμωξη του κεντρικού νευρικού συστήματος, προσωρινή φλεγμονή του ματιού που συνδέεται με μόνιμη κώφωση. Το 1819 ο Γκόγια πέρασε μια δεύτερη σοβαρή ασθένεια. Λίγες πληροφορίες υπάρχουν για τη φύση της ασθένειας και τη θεραπευτική μέθοδο που χρησιμοποίησε ο Αριέτα. Ο πίνακας είναι η κύρια πηγή πληροφοριών, και η επιγραφή κάτω από τις μορφές εξηγεί γιατί ο Γκόγια δημιούργησε αυτό το έργο: *Από τον Γκόγια, με ευγνωμοσύνη για το φίλο του Αριέτα: Για τη συμπαράσταση και τη φροντίδα του που του έσωσε τη ζωή κατά τη διάρκεια της οξείας και επικίνδυνης αρρώστιας που πέρασε στα τέλη του 1819 στο εβδομηκοστό τρίτο έτος της ζωής του.*

## Το έργο
Ο Γκόγια είναι καθισμένος στο κρεβάτι του, προφανώς καταβεβλημένος απ' την ασθένειά του. Κρατάει το σεντόνι σαν να προσπαθεί να κρατηθεί στη ζωή ενώ ο Αριέτα τον στηρίζει με το χέρι του για να μην πέσει προς τα πίσω. Ο γιατρός παρακινεί διακριτικά τον Γκόγια να πάρει το φάρμακο. Σκιώδεις μορφές - πιθανώς το υπηρετικό προσωπικό του και ένας ιερέας - στο φόντο προϊδεάζουν για το επερχόμενο μοιραίο. Αν και πιθανόν ο Γκόγια να περίμενε να πεθάνει, με τη φροντίδα του Αριέτα, συνήλθε και έζησε ακόμη οκτώ χρόνια. Η *Αυτοπροσωπογραφία με τον γιατρό Αριέτα* είναι μια εικόνα ελπίδας μέσα στην απελπισία και τα χρώματα είναι αντιστοίχως πιο ήπια και πιο φωτεινά απ' ότι σε άλλα έργα που δημιούργησε ο καλλιτέχνης κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου (π.χ. *[[Μαύροι Πίνακες]]*).

## Ιστορικά στοιχεία
Το έργο ήταν ένα δώρο του Γκόγια προς τον Αριέτα ως ένδειξη ευγνωμοσύνης και όχι ένα *memento mor*i (έργο για την υπενθύμιση της θνητότητας του ανθρώπου). Είναι άγνωστο για πόσο καιρό ο πίνακας παρέμεινε στην κατοχή του Αριέτα. Το 1820 ταξίδεψε στην Αφρική για να μελετήσει τη βουβωνική πανώλη, και πιθανώς τότε το έργο παρέμεινε στην Ισπανία. Το 1860, όταν εκτέθηκε για πρώτη φορά στη Μαδρίτη, ανήκε στη συλλογή του Mr Martinez of Madrid . Αργότερα καταγράφηκε σε ποικίλες ιδιωτικές συλλογές στο Παρίσι , πριν να περάσει στην κατοχή του Minneapolis Institute of Arts.

## Παραπομπές


## Πηγές
* www.ncbi.nlm.nih.gov - ''The fine art of patient-doctor relationships''

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Φρανθίσκο Γκόγια
Πορτοκαλάδα

thumb|right|Πορτοκαλάδα

Η **πορτοκαλάδα** είναι ένα δροσιστικό ποτό, αναψυκτικό, από χυμό πορτοκαλιού. Μπορεί να παρασκευαστεί εύκολα και στο σπίτι, πίνεται πολύ το καλοκαίρι παγωμένο λόγω της δροσερής του γεύσης, σερβίρεται σαν χυμός ακόμα σε κοκτέιλ ποτών, όπως ούζο-πορτοκάλι. Το χρώμα της είναι συνήθως αποχρώσεις του κίτρινου ή πορτοκαλί, άλλα βγαίνει και σε αποχρώσεις του κόκκινου (το γνωστό ως σανγκουίνι) ή ακόμα και του ροζ.

Η σπιτική πορτοκαλάδα μπορεί να είναι χυμός που προήλθε από το στύψιμο των πορτοκαλιών που πίνεται όπως είναι ή με την προσθήκη λίγης ζάχαρης. Μπορεί επίσης να παρασκευαστεί σπιτική πορτοκαλάδα εφάμιλλη της εμπορικής με βράσιμο της φλούδας και ζάχαρης και με την προσθήκη του χυμού δημιουργείται συμπυκνωμένη πορτοκαλάδα.

Η πορτοκαλάδα χρησιμοποιείται και σαν κύριο συστατικό σε γλυκό όπως το Πορτοκαλόγλυκο , ή σε γλυκό ψυγείου.

Η εμπορική πορτοκαλάδα παρασκευάζεται και πωλείται από πολλές εταιρείες ως αναψυκτικό σε χάρτινη, πλαστική ή συσκευασία αλουμινίου. Πωλείται σαν χυμός πορτοκαλιού, σαν πορτοκαλάδα με ανθρακικό ή χωρίς ανθρακικό. Συστατικά της είναι ο χυμός πορτοκαλιού, νερό, ανθρακικό, γλυκαντικές ύλες, αρωματικές ύλες και συντηρητικά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Χυμοί
Κατηγορία:Σύμβολα της Φλόριντα