open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Οίνωτρος

Ο **Οίνωτρος** ήταν ένας από τους 50 γιους του Λυκάονα, βασιλέα της Αρκαδίας και ιδρυτής αποικίας στην σημερινή Ιταλία, την Οινωτρία που κατοικούσαν οι Οίνωτρες.

Όταν πέθανε ο Λυκάονας, άφησε διάδοχό του τον γιο του Νύκτιμο. Οι υπόλοιποι γιοι του έφυγαν ιδρύοντας και οικίζοντας νέες πόλεις, συνήθως στην Αρκαδία, δίνοντάς τους και τα ονόματα τους. Ο Οίνωτρος αποφάσισε να πάει στην σημερινή Ιταλία, ζήτησε την βοήθεια του αδελφού του Νύκτιμου, ο οποίος και τον βοήθησε δίνοντας του χρήματα, άνδρες και ό,τι άλλο χρειαζόταν. Πρώτο μέρος που έφτασε ήταν η σημερινή Απουλία. Εκεί άφησε τον αδελφό του Πευκέτιο, ο οποίος οίκισε την περιοχή και της έδωσε το όνομα του. Ο Οίνωτρος συνέχισε το ταξίδι του και έφτασε στην *Αυσονία*, σημερινή Καλαβρία, και εγκαταστάθηκε εκεί δίνοντας το όνομα του σε ολόκληρη την περιοχή από την Καλαβρία μέχρι το Λάτιο. Σύμφωνα με τον Παυσανία, ήταν η πρώτη αποστολή για εποικισμό και ίδρυση πόλεων σε βαρβαρικά εδάφη εκτός Ελλάδας.

Σύμφωνα με τους αρχαίους Ιταλούς ιστορικούς Κάτωνα και Μάρκο Τερέντιο Ρεατίνο Ουάριο, οι Σαβίνοι, αρχαίοι κάτοικοι της Ιταλίας, ήταν απόγονοι αυτών των Αρκάδων.

## Παραπομπές

## Πηγές
**Πατριδογνωσία*, ένθετο εφημερίδας ''Έθνος της Κυριακής, τεύχος 84 Κυριακής 21 Σεπτεμβρίου 2003.

Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Λυκάων
Κατηγορία:Λουκανία
Χριστιανική ροκ

Η **Χριστιανική ροκ** είναι είδος της ροκ μουσικής που παίζεται από συγκροτήματα που τα μέλη τους είναι Χριστιανοί και οι στίχοι τους έχουν να κάνουν με θέματα σχετικά με τη Χριστιανική πίστη. Ο βαθμός στον οποίο οι στίχοι είναι ρητά χριστιανικοί, ποικίλλει μεταξύ των συγκροτημάτων. Η Χριστιανική ροκ σχετίζεται αρκετά με τη σύγχρονη χριστιανική μουσική σκηνή, αλλά υπάρχουν και ανεξάρτητα συγκροτήματα. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά υπάρχουν και μερικά Χριστιανικά συγκροτήματα που έχουν παγκόσμια δημοφιλία. Άλλα μουσικά είδη που σχετίζονται με τη Χριστιανική ροκ είναι η Χριστιανική Εναλλακτική Ροκ, η Χριστιανική Μέταλ, η Χριστιανική Πανκ και η Χριστιανική Σκα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Christian Music Daily 

Κατηγορία:Μουσικά είδη
Κατηγορία:Ροκ μουσική
Κατηγορία:Είδη rock
Πευκέτιος

Ο **Πευκέτιος** ήταν ένας από τους 50 γιους του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα και ιδρυτής αποικίας στην σημερινή Ιταλία.

Έζησε την εποχή του Κατακλυσμού του Δευκαλίωνα και ακολούθησε τον αδελφό του Οίνωτρο στην αποστολή για αναζήτηση γης για εποικισμό, μάλιστα σύμφωνα με τον Παυσανία ήταν η πρώτη αποστολή για εποικισμό και ίδρυση πόλεων σε βαρβαρικά εδάφη , εκτός Ελλάδας. Το πρώτο μέρος που έφτασαν ήταν στην σημερινή Απουλία της Ιταλίας, ο Πευκέτιος εγκαταστάθηκε εκεί και όλη η περιοχή πήρε το όνομα του *[[Πευκέτιοι|Πευκετία]]*. Αργότερα βοήθησε και τα αδέλφια του Ιάπυξ και Δαύνο να εποικίσουν άλλες περιοχές της Ιταλικής χερσονήσου. 

## Πηγές
**Πατριδογνωσία*, ένθετο εφημερίδας ''Έθνος της Κυριακής, τεύχος 84 Κυριακής 21 Σεπτεμβρίου 2003.


Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Λυκάων
Παραϋπνία

**Παραϋπνία** είναι οποιαδήποτε διαταραχή ύπνου όπως η υπνοβασία, η κατανάλωση τροφής κατά τη διάρκεια του ύπνου, η σεξουαλική επαφή κατά τη διάρκεια του ύπνου, το τρίξιμο των δοντιών, ο νυχτερινός τρόμος, η διαταραχή συμπεριφοράς REM κ.ά. Οι παραϋπνίες συχνά σχετίζονται με το άγχος και την κατάθλιψη, ωστόσο μπορεί να σχετιστούν και με βιολογικούς παράγοντες. Πολλές παραϋπνίες είναι πιο συνήθεις στα παιδιά από ότι στους ενήλικους.

Σε αντίθεση με τις δυσυπνίες, οι παραϋπνίες δεν σχετίζονται με τον συγχρονισμό ή με τις ανωμαλίες των μηχανισμών που παράγουν τις καταστάσεις ύπνου και ξύπνιου. Οι παραϋπνίες αντιπροσωπεύουν την ψυχολογική ενεργοποίηση διάφορων συστημάτων σε ακατάλληλες στιγμές κατά τη διάρκεια ύπνου και ξύπνιου. Συγκεκριμένα αυτές οι διαταραχές περιέχουν την ενεργοποίηση του αυτόνομου νευρικού συστήματος, μηχανικού συστήματος, ή της νοητικής διαδικασίας που λαμβάνει μέρος κατά τη διάρκεια της μετάβασης από τον ύπνο στον ξύπνιο.

Οι παραϋπνίες συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του ύπνου και εμφανίζονται στο εγκεφαλογράφημα ως αργά κύματα ύπνου.

Πολλές παραϋπνίες, όπως η υπνοβασία, είναι πολύ επικίνδυνες. Για παράδειγμα, κάποιο άτομο με διαταραχή συμπεριφοράς REM, ενώ προσπαθήσει να κουνήσει μια ρακέτα του τένις σε ένα όνειρο μπορεί να τραυματίσει κάποιο άλλο άτομο που κοιμάται μαζί του. Άτομα με που πάσχουν από νυχτερινό τρόμο μπορεί να ξυπνούν άλλα άτομα αλλά και να έχουν πρόβλημα να κοιμηθούν και οι ίδιοι. Για αυτούς τους λόγους τα άτομα που υποφέρουν από παραϋπνίες χρειάζονται ιατρική βοήθεια.

## Δείτε επίσης
* Ύπνος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προβλήματα ύπνου στα παιδιά

* Stanford 
* Primary Sleep Disorders: Parasomnias 
* Psychnet UK
* Insomnia vs. Parasomnia

Κατηγορία:Διαταραχές του ύπνου
Δήμος Χασίων Γρεβενών

Ο **δήμος Χασίων** ήταν δήμος του νομού Γρεβενών. Με την εφαρμογή το σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Δεσκάτης. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού και ήταν κατά βάση ορεινός δήμος. Καταλάμβανε έκταση 162.692 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό  2.317 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Καρπερό.  

Ο Δήμος Χασίων διέθετε και το μεγαλύτερο αρδευτικό δίκτυο της περιφέρειας της Δυτικής Μακεδονίας. Τα κύρια προϊόντα της περιοχής του δήμου είναι το σιτάρι, το καλαμπόκι και ο καπνός. Αρκετοί κάτοικοι του επίσης ασχολούνται με την κτηνοτροφία.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 3 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καρπερού Γρεβενών|Δ.δ. Καρπερού]] ** 
::* το Καρπερό 
::* η Δήμητρα  
: ** Δ.δ. Κατάκαλης ** -- η Κατάκαλη 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Τρικοκκιάς Γρεβενών|Δ.δ. Τρικοκκιάς]] ** 
::* η Τρικοκκιά 
::* η Άνοιξη 
::* το Τριφύλλι

### Δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
* Στοιχεία για τον δήμο Χασίων  από το Υπουργείο Εσωτερικών 

Χασιων
Κύψελος ο Αιπύτου

Ο **Κύψελος** ήταν ο 13ος μυθικός βασιλιάς της Αρκαδίας.

Ήταν γιος του Αίπυτου και διάδοχος του. Κατά την βασιλεία του έγινε η Κάθοδος των Ηρακλείδων , οι οποίοι πέρασαν από το στενό του Ρίου και μοίρασαν το μεγαλύτερο μέρος της Πελοπόννησου μεταξύ τους, από την Αρκαδία πέρασε ο Ηρακλείδης Κρεσφόντης για να πάρει την περιοχή που του έτυχε που ήταν η Μεσσηνία. Ο Κύψελος για να αποφύγει περιπέτειες μαζί του , του έδωσε για γυναίκα την κόρη του Μερόπη. Διάδοχος του ήταν ο γιος του Ολαίας.

## Πηγές


Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Πολυμήστορας

Ο **Πολυμήστορας** (***Πολυμήστορ***) ήταν ο 20ος μυθικός βασιλιάς της Αρκαδίας.

Ήταν γιος και διάδοχος του Αιγινήτη. Κατά τη διάρκεια της βασιλεία του, ο βασιλιάς της Σπάρτης Χάριλλος εισέβαλε στην Αρκαδία ακολουθώντας χρησμό του Μαντείου των Δελφών, που έλεγε ότι αν εισέβαλλαν στην Τεγέα θα μετρούσαν τη γη με σχοινιά. Ο Χάριλλος ερμήνευσε τον χρησμό ότι θα νικήσει και θα μοιράσει τη γη με σχοινιά, όπως συνηθιζόταν τότε. Έγινε μάχη η οποία ήταν όμως αμφίρροπη. Τότε οι γυναίκες της Τεγέας επιτέθηκαν στους Σπαρτιάτες ενισχύοντας τους άντρες τους, με αποτέλεσμα να νικήσουν. Ο ίδιος ο Χάριλλος συνελήφθη από τη Μάρπησσα, ενώ οι αιχμάλωτοι Σπαρτιάτες έζησαν την υπόλοιπη ζωή τους δεμένοι με σχοινιά οργώνοντας και και καλλιεργώντας τα χωράφια των Τεγεατών. Έτσι ο χρησμός επαληθεύθηκε. Διάδοχος του Πολυμήστορα ήταν ο γιος του Αίχμις.

## Πηγές


Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Σίμος

Ο **Σίμος** ήταν ο 17ος μυθικός βασιλιάς της αρχαία Αρκαδίας.

Ήταν γιος και διάδοχος του Φίαλου. Κατά τη βασιλεία του κάηκε το ξόανο της Μελαίνης Δήμητρας το οποίο τότε θεωρούνταν αρχαίο και βρισκόταν στο ναό της θεάς έξω από τη Φιγαλεία στο όρος Ελάιο, είχε χτιστεί στο μέρος όπου βρισκόταν σπήλαιο όπου κατά την μυθολογία είχε καταφύγει η Δήμητρα μετά τον χαμό της κόρης της Περσεφόνης. Γιος και διάδοχός του ήταν ο Πόμπος.

## Πηγές


Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Χοληδόχος κύστη

thumb|Χοληδόχος κύστη (πράσινο)
Η **χοληδόχος κύστη** είναι ένα όργανο μεγέθους περίπου 10 – 12 εκ. σε σχήμα αχλαδιού που βρίσκεται στην κάτω επιφάνεια του ήπατος ανάμεσα στο δεξιό και τον αριστερό λοβό. Απαντάνται στα περισσότερα σπονδυλωτά. Αποτελεί μέρος των εξωηπατικών χοληφόρων (βλ. Χοληφόρο δέντρο).

Στη χοληδόχο κύστη συγκεντρώνεται και αποθηκεύεται η χολή που παράγεται από το ήπαρ. Η κύστη έχει χωρητικότητα περίπου 30-50ml. Μετά το φαγητό, το υγρό αυτό διοχετεύεται προς το λεπτό έντερο και βοηθά την πέψη και την απορρόφηση των λιπαρών ουσιών.

Αποτελείται από 4 μέρη: τον πυθμένα, το σώμα, τον αυχένα και τον κυστικό πόρο. Μεταξύ του αυχένα και του κυστικού πόρου σχηματίζεται συχνά μια διάταση, που αποτελεί το θύλακο ή εκκόλπωμα του Hartman. Η χοληδόχος κύστη ενώνεται με τον κοινό ηπατικό πόρο δια του κυστικού πόρου, ο οποίος έχει μήκος 2-4 εκατοστά.

Έχει τρεις στιβάδες: την εσωτερική βλεννογονική, τη μυϊκή στιβάδα και την εξωτερική επικάλυψη από περιτόναιο. Τα αγγεία που φθάνουν σε αυτή είναι η κυστική αρτηρία.

## Λιθογένεση
μικρογραφία|Χοληδόχος κύστη
Στη χοληδόχο κύστη είναι η πιθανότερη θέση ανάπτυξης πέτρας, αφού κύριος παράγοντας πρόκλησης αυτού είναι η στάση της χολής μέσα στην κύστη. Η κατάσταση που προκύπτει ονομάζεται χολολιθίαση. 20% του γυναικείου και 14% του ανδρικού πληθυσμού θα αναπτύξουν χολολίθους σε κάποια φάση της ζωής τους, οι περισσότεροι όμως δεν θα παρουσιάσουν κλινικά συμπτώματα. Εάν αυτά παρουσιασθούν (συμπτώματα παρουσιάζουν μόνο 10% των ατόμων με χολολίθους) τότε η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπισθεί με χολοκυστεκτομή, την αφαίρεση δηλαδή της κύστης.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χοληδόχος κύστη και χοληφόρα αγγεία, εικόνες αξονικής τομογραφίας και διάφορες παθήσεις - CT Cases.net

Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Ικέτας (μυθολογία)

Ο **Ικέτας** ήταν ο 23ος μυθικός βασιλιάς της Αρκαδίας. Ήταν γιος του Αριστοκράτη Α΄ και τον διαδέχθηκε στον θρόνο. Ο Ικέτας συμμάχησε με τους Μεσσήνιους και τους βοήθησε στον Β΄ Μεσσηνιακό Πόλεμο. Πέθανε κατά την διάρκεια του πολέμου και τον διαδέχτηκε ο γιος του Αριστοκράτης Β΄ ο οποίος ήταν και ο τελευταίος βασιλιάς της Αρκαδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

[thumb|Εσωτερική όψη βαγονιού του [Οριάν Εξπρές.]]
thumb|Ατμομηχανή του 1945–1946.
Το **Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης** είναι μουσείο στη περιοχή του Ελευθερίου - Διάλογου Κορδελιού, στη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε το 2001 και στεγάζεται στο ανακαινισμένο αναπαλαιωμένο κτήριο της παλαιάς Στρατιωτικής στάσης (**') της [[Σιδηρόδρομος|σιδηροδρομικής]] γραμμής Θεσσαλονίκης - [[Κωνσταντινούπολη|Κωνσταντινούπολης]] (**'), πλησίον της σιδηροδρομικής διακλάδωσης TX-3. Αυτός ο ιστορικός σταθμός σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε μεταξύ 1891 - 1894 από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Πιέρρο Αριγκόνι και εγκαινιάστηκε το 2001.

Στο γραφείο του σταθμάρχη βρίσκεται ένας χάρτης με σημειωμένες όλες τις ελληνικές σιδηροδρομικές γραμμές, στολές των εργαζόμενων στο σιδηρόδρομο, εργαλεία, προσωπικά αντικείμενα, τεχνικά εγχειρίδια και λεπτομερή στοιχεία για παλαιές ατμομηχανές και ντιζελομηχανές της πρώην βασιλικής οικογένειας. Στην αυλή του μουσείου εκτίθενται δύο πολυτελή βαγόνια, μια κλινάμαξα και το εστιατόριο, του φημισμένου Οριάν Εξπρές, τα οποία είναι ανοικτά στους επισκέπτες.

Το Υπουργείο Πολιτισμού ανακήρυξε το 2012 ως μνημεία το κεντρικό κτίριο και το κέλυφος των τριών βοηθητικών κτισμάτων της πρώην Στρατιωτικής Στάσης της τότε Εταιρείας Σιδηροδρόμων της Ενωτικής Γραμμής Θεσσαλονίκης - Κωνσταντινούπολης.

## Συλλογή τροχιαίου υλικού
Η συλλογή του τροχιαίου υλικού περιλαμβάνει:
* Μια ατμομηχανή των Σ.Ε.Κ. σειράς Ζα, τύπου *4-6-0*, της εταιρείας *De Glehn*, πιθανώς η **Ζα306**.
* Δύο ατμομηχανές των Σ.Ε.Κ. σειράς Δα, τύπου *0-6-0Τ* της εταιρείας *USATC S100*.
* Δύο πολυτελή βαγόνια(το ενα ατο πιο γνωστό γιατί ταξίδεψε το 1900 από το Παρίσι στην Κωνσταντινούπολη και που ενέπνευσε την πασίγνωστη συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Αγκάθα Κρίστι), μια κλινάμαξα και το εστιατόριο, που χρησιμοποιούνταν από τα τρένα του Οριάν Εξπρές.
* Ένας γερανός σιδηροδρόμου, και ένα βαγόνι μεταφοράς πετρελαίου του σιδηροδρόμου Πειραιώς - Δεμερλή - Συνόρων.
* Επιπλέον εκτίθενται το σιδηροδρομικό παρελθόν της πόλης, αναβιώνει μέσα από μια σειρά σημαντικών εκθεμάτων, όπως Χάρτες, Μετάδοση Ηχητικών Σημάτων, Τρομπέτες, Καμπάνες Ακύρωσης Εισιτηρίων, Μαγνητικά τηλέφωνα, τηλέγραφο, Φανάρια, Ρολόγια, Γραφεία, Γραφομηχανές, Ετικέτες και ό,τι άλλο έχουν καταφέρει να συλλέξουν τα μέλη του Μουσείου.
* Στη συλλογή περιλαμβάνεται επίσης ένα έπιπλο-λεκάνη που ανήκει στο «Βασιλικό Τρένο», ένα από τα λίγα αντικείμενα που σώζονται από το συγκεκριμένο τρένο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σύλλογος Φίλων Σιδηροδρόμων Θεσσαλονίκης, Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης 

Θεσσαλονικης
Σιδηροδρομων
Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης

Το **Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης** βρίσκεται στην οδό 26ης Οκτωβρίου στην περιοχή Λαχανόκηπων της Θεσσαλονίκης και λειτουργεί από τον Φεβρουάριο του 2001. Στεγάζεται σε κτήριο που παλιότερα στέγαζε το αντλιοστάσιο της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) στην οποία και ανήκει. Σκοπός του μουσείου είναι η ενημέρωση των επισκεπτών τόσο σε θέματα που αφορούν την ιστορία της ύδρευσης, όσο και στη σωστή διαχείριση του νερού.

## Ιστορικό
Η κατασκευή του αρχικού κτηρίου άρχισε το 1890 και ολοκληρώθηκε το 1894. Κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου με δομικά υλικά από το Βέλγιο. Το Κεντρικό Αντλιοστάσιο λειτούργησε απρόσκοπτα έως το 1978. Το 1984 το Διοικητικό Συμβούλιο του τότε Οργανισμού Υδρεύσεως Θεσσαλονίκης αποφάσισε τη μετατροπή του σε μουσείο. Το 1987, μετά από πρόταση της 4ης Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού, χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο. Το 2000 ολοκληρώθηκε η αποκατάσταση των τριών κτιρίων του ιστορικού συνόλου μαζί με το μηχανολογικό τους εξοπλισμό και διαμορφώθηκε ο περιβάλλων χώρος συνολικής έκτασης 3.000 τ.μ.

## Περιγραφή
Το μουσείο αποτελείται από δύο αίθουσες.Στην πρώτη ήταν η θέση του λεβητοστάσιου, που είχε δύο ατμοκίνητες μονάδες για την άντληση νερού την περίοδο από το 1892 ως το 1929. Στη δεύτερη αίθουσα ο επισκέπτης βλέπει τις αντλίες, τις πετρελαιομηχανές  και τις ηλεκτρογεννήτριες που χρησιμοποιούνταν για την υδροδότηση της πόλης της Θεσσαλονίκης ως το 1978.

Όλες οι μηχανές είναι αυθεντικές και λειτουργούν κανονικά.

## Χώροι του μουσείου
Οι επισκέψιμοι χώροι του μουσείου είναι :
# Το κεντρικό κτίριο του αντλιοστασίου, με τα αντλητικά συγκροτήματα και τα ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη σε λειτουργία (κεντρικό εκθετήριο). Εκεί βρίσκονται τα μηχανήματα κίνησης και παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, οι παλιοί ηλεκτρικοί πίνακες διανομής ρεύματος και τα μεγάλα αντλητικά συγκροτήματα που τροφοδοτούσαν με νερό ολόκληρη την πόλη της Θεσσαλονίκης ως το 1978. Στο χώρο εκτίθεται και μοντέλο σε λειτουργία που δείχνει την παλιά ατμομηχανή με την αντλία από την αρχική ακόμη φάση του αντλιοστασίου. 
# Η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων (παλιό λεβητοστάσιο), που περιλαμβάνει και τον εντυπωσιακό, αποκατεστημένο χώρο των παλιών ατμολεβήτων.
# Το κτίριο διοίκησης, όπου λειτουργεί εξειδικευμένη βιβλιοθήκη για το νερό και τα υδραυλικά έργα και διατίθεται ένα μοναδικό αρχείο ιστορικών χαρτών, σχεδίων έργων ύδρευσης του 19ου και του 20ού αιώνα, καθώς και παλιές φωτογραφίες και σπάνια ντοκουμέντα από το πλούσιο αρχειακό υλικό της ΕΥΑΘ. 
# Το Πάρκο του Νερού, όπου εκτίθενται ιστορικά αντλητικά συγκροτήματα και αγωγοί νερού.


File:Macedonian Museums-63-Ydreyshs Thessalonikhs-276.jpg|alt=|Ντιζελομηχανή
File:Macedonian Museums-63-Ydreyshs Thessalonikhs-277.jpg|alt=|Λέβητας ατμού


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες
* Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης 

## Πηγές
# Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ)

Υδρευσης
Υδρευσης Θεσσαλονικης
Κατηγορία:Εταιρείες ύδρευσης στην Ελλάδα
Μακαρέας

Με το όνομα **Μακαρέας** ή *Μακαρεύς* ή *Μάκαρ* ήταν γνωστά τα παρακάτω 5 μυθολογικά πρόσωπα:

# Από την Ώλενο Αχαΐας, γιος του Αιόλου οικιστής της Λέσβου. Πατέρας της Μηθύμνης της Αντίσσης, της Ίσσης, της Αρίσβης της Ερεσού και της Μυτιλήνης.
# Γιος του Ήλιου, που κατά τους Ρόδιους υπήρξε οικιστής της Λέσβου.
# Γιος και αυτός του Ήλιου, συνώνυμος του προηγούμενου. Έδιωξε από τη Ρόδο τους Τελχίνες.
# Ήρωας από τη Βοιωτία, σύζυγος της Σφίγγας.
# Λαπίθης που σκότωσε τον Κένταυρο Ερίγδουπο και ίδρυσε τη Θεσσαλική πόλη Μακάραι.

Μακαρ
Μακαρ
Μνησιμάχη

Η **Μνησιμάχη** ήταν μυθική βασιλοπούλα από την Αχαΐα.

Ήταν κόρη του Δεξαμενού, βασιλιά της Ωλένου Αχαΐας. Ο Κένταυρος Ευρυτίων την ερωτεύτηκε κι επειδή η Μνησιμάχη δεν τον ήθελε αυτός την απήγαγε. Ο Δεξαμενός τότε ζήτησε την βοήθεια του Ηρακλή που ήταν φιλοξενούμενός του. Ο Ηρακλής πήγε στην Φολόη, κυνήγησε και σκότωσε τον Ευρυτίωνα επιστρέφοντας την Μνησιμάχη στον πατέρα της. Κατά μια άλλη εκδοχή την παντρεύτηκε.

Σε μια τρίτη εκδοχή η Μνησιμάχη ταυτίζεται με την Δηιάνειρα που ήταν η κόρη του Δεξαμενού. Ο Ηρακλής σκότωσε τον Ευρυτίωνα κατά την τελετή του γάμου τους, αφού η Διηάνειρα δεν ήθελε για άντρα της τον Κένταυρο, και την παντρεύτηκε αυτός. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Κατηγορία:Ηρακλής
Λάρι Γεωργίας

Το **λάρι** (*lari*, στα γεωργιανά: ლარი, κωδικός ISO 4217 :GEL) είναι το νόμισμα της Γεωργίας και υποδιαιρείται σε 100 τέτρι.
Η ονομασία λάρι προέρχεται από αρχαία γεωργιανή λέξη που σημαίνει *περιουσία*, ενώ τέτρι είναι παλιός νομισματικός όρος που χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Το νόμισμα χρησιμοποιείται στη Γεωργία, εκτός από μερικά μέρη στην Αμπχαζία και στη Νότια Οσετία.

## Κουπόνι λάρι
Τα μανέτι και αμπάζι ήταν τα παλαιότερα νομίσματα στη Γεωργία. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε το σοβιετικό ρούβλι. Το ρωσικό ρούβλι αντικαταστάθηκε με το κουπόνι Λάρι (*kupon lari*) στις 5 Απριλίου του 1993 και με αυτό είχε ίδια αξία. Το νόμισμα αυτό αποτελούνταν αποκλειστικά από χαρτονομίσματα και δεν είχε υποδιαιρέσεις. Υπέφερε από υπερπληθωρισμό. Τυπώθηκαν χαρτονομίσματα σε αξίες μεταξύ του 1 και του 1 εκατομμυρίου λάρι, ανάμεσά τους και τα κάπως ασυνήθιστα τραπεζογραμμάτια των 3, 3.000, 30.000 και των 150.000 λάρι.

## Λάρι
Στις 2 Οκτωβρίου του 1995,η κυβέρνηση του Έντουαρντ Σεβαρντνάτζε αντικατέστησε το προσωρινό νόμισμα- κουπόνι με το λάρι, σε ισοτιμία του 1.000.000 προς ένα. Έκτοτε παραμένει σχετικά σταθερό ως προς την αξία του.

### Κέρματα
Τα κέρματα που κυκλοφορούν σήμερα είναι στις αξίες του 1 και των 2, 5, 10, 20 και 50 τέτρι, όπως επίσης και των 1 και των 2 λάρι.

### Τραπεζογραμμάτια
Τα χαρτονομίσματα που χρησιμοποιούνται πιο συχνά είναι αυτά των 1, 2, 5 και  10 λάρι.

## Παραπομπές


Λαρι
Λαρι
Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Γκλεν Μεντέιρος

Ο **Γκλεν Μεντέιρος** (*Glenn Alan Medeiros*, 24 Ιουνίου 1970) είναι Αμερικανός τραγουδιστής, με πορτογαλικές ρίζες.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου του 1970 στη Χαβάη και ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα παίζοντας και τραγουδώντας ενώ ταξίδευε πάνω σε τουριστικό λεωφορείο, στο νησί Καουάι. Σήμερα ο Μεντέιρος ζει στη Χαβάη, όου διδάσκει μουσική σε Γυμνάσιο.

Είναι παντρεμένος με την Τάμι Άρμστρονγκ από το 1996 και έχουν 1 γιο και 1 κόρη.

## Επιτυχία
Το τραγούδι που τον έκανε διάσημο είναι του Μάικλ Μάσερ, το "Nothing's Gonna Change My Love for You" που ήταν στο #12 στο Billboard Hot 100 το 1987 και #1 στον κατάλογο των καλύτερων τραγουδιών στο Ηνωμένο Βασίλειο. (UK Singles Chart), όπως επίσης στη Γαλλία και στη Γερμανία.

Το 1990 έκανε μια ακόμα επιτυχία που ήταν στην κορυφή στους αμερικανικούς μουσικούς καταλόγους επιτυχιών και ήταν το ντουέτο με τον Μπόμπι Μπράουν "She Ain't Worth It". Ακόμα ένα επιτυχημένο ντουέτο έκανε με το Ρέι Πάρκερ το νεότερο (#32), με τίτλο "All I'm Missing Is You".
  
Τα ντουέτα συνεχίστηκαν και την επόμενη δεκαετία, όπως το 1992 με τον Τόμας Άντερς, ο οποίος έγινε διάσημος με τους Modern Talking. Με τον Άντερς τραγούδησε το "Standing Alone" και γύρισε και ένα βιντεοκλίπ.

## Δισκογραφία
### Δίσκοι

### Σινγκλς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Αρσάκιος Κωνσταντινουπόλεως

Ο **Αρσάκιος εκ Ταρσού** (πριν το 324 - 11 Νοεμβρίου 405) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως την περίοδο 404-405.

## Βιογραφία
Διαδέχθηκε στον πατριαρχικό θρόνο τον εξορισθέντα για δεύτερη φορά Ιωάννη Α΄ τον Χρυσόστομο, σε ηλικία περίπου 80 ετών. Ήταν αδελφός του Πατριάρχη Νεκταρίου, προκατόχου του Ιωάννη και καταγόταν και αυτός από την Ταρσό της Κιλικίας.

Χειροτονήθηκε Πατριάρχης στις 26 Ιουνίου του 404 στο Ναό των Αγίων Αποστόλων. Εκκλησιαστικοί ιστοριογράφοι αναφέρουν ότι, ενώ ήταν συνετός, ευλαβής και πράος, είχε κακή φήμη, διότι κάποιοι κληρικοί έκαναν ό,τι ήθελαν, εκμεταλλευόμενοι τη μεγάλη του ηλικία, και κατόπιν απέδιδαν σε αυτόν τις ευθύνες. Η Πατριαρχία του σημαδεύτηκε από την καταδίωξη των οπαδών του εξόριστου Ιωάννη του Χρυσόστομου, οι οποίοι εκκλησιάζονταν χωριστά, χωρίς να τον έχουν αποδεχτεί. Στην καταδίωξη αυτή είχε αρωγούς τον Αλεξανδρείας Θεόφιλο και τον Αντιοχείας Πορφύριο, οι οποίοι τον αναγνώρισαν, αλλά και κρατική στήριξη, καθώς εκδόθηκαν σχετικά Αυτοκρατορικά διατάγματα. Εντύπωση προκαλούν στους ερευνητές και εκκλησιαστικούς ιστορικούς οι λόγοι του Ιωάννη του Χρυσοστόμου, στους οποίους εκφράζεται με δριμύτητα και πάθος κατά του πατριάρχη Αρσακίου αποκαλώντας τον «*λήρον*», «*μοιχός*»,  «*προβατόσχημον λύκον*» καθώς και «*ιερέα φαύλον*».

Γενικά ο Πατριάρχης Αρσάκιος υπήρξε άνθρωπος με ασθενή θέληση, δικαιολογημένη εκ της ηλικίας του, και πέθανε μετά από βραχύ χρόνο πατριαρχίας στις 11 Νοεμβρίου του 405. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 11 Οκτωβρίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 9, σελ. 86

Αρσάκιος
Αρσακιος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Μινυάδες

Στην ελληνική μυθολογία **Μινυάδες** ονομάζονταν συλλογικά οι τρεις κόρες του βασιλιά του Ορχομενού Μινύα, οι οποίες είχαν τα ιδιαίτερα ονόματα Αλκοθόη, Αρσίππη και Λευκίππη. Ο σχετικός με αυτές μύθος έχει πολλές παραλλαγές, αλλά το κοινό στοιχείο είναι ότι σε κάποια εορτή του Διονύσου οι Μινυάδες έμεναν στο σπίτι τους κλώθοντας και υφαίνοντας, ενώ οι γυναίκες του Ορχομενού (ή των Θηβών) έτρεχαν στα βουνά για να λατρέψουν τον θεό. Για την περιφρόνησή τους προς τη λατρεία του, ο Διόνυσος τιμώρησε τις Μινυάδες: Τους ενέβαλε τρέλα (μανία) ώστε να δουν τους εαυτούς τους τυλιγμένους από κισσό και αμπελόφυλλα, ενώ από τη στέγη έσταζε πάνω τους κρασί και γάλα. Μυστηριώδη φώτα φάνηκαν στις αίθουσες των ανακτόρων του Ορχομενού, ενώ ακούστηκαν φωνές από άγρια ζώα και ήχοι από αυλούς και τύμπανα. Μετά από αυτά, οι Μινυάδες άρπαξαν τον μικρό Ίππασο, γιο της Λευκίππης, και τον καταξέσκισαν (η αρχαία λέξη είναι *«σπαραγμός»*) γιατί τον πέρασαν για μικρό ελαφάκι. Τελικά στεφανώθηκαν με κισσούς και έτρεξαν να συναντήσουν τις άλλες γυναίκες που εόρταζαν στα βουνά.

Σύμφωνα με μία εκδοχή, μεταμορφώθηκαν σε νυχτερίδες, ενώ άλλη παράδοση αναφέρει ότι, προτού τις τιμωρήσει, ο Διόνυσος εμφανίσθηκε μπροστά τους με τη μορφή μικρού κοριτσιού και τις κατηγόρησε για την αδιαφορία τους προς τον θεό. Οι Μινυάδες κορόιδεψαν τη μικρούλα και τότε ο Διόνυσος μεταμορφώθηκε διαδοχικά σε ταύρο, πάνθηρα και λιοντάρι. Την ίδια στιγμή, γάλα και κρασί άρχισε να τρέχει από τα καθίσματά τους. Τότε έπιασε τις Μινυάδες τρέλα και σκότωσαν τον Ίππασο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μινυαδες
Μινυαδες
Κτησίας

Ο **Κτησίας ο Κνίδιος** ήταν γιατρός και συγγραφέας του τέλους του 5ου και των αρχών του 4ου αιώνα π.Χ. από την Κνίδο. Ο πατέρας του ονομαζόταν Κτησίαρχος ή Κτησίοχος. Σύμφωνα με το Γαληνό, ο Κτησίας υπήρξε σύγχρονος και συγγενής του Ιπποκράτους (ΙΗ΄ α 731).
## Ο Κτησίας ως ιατρός
Ο Κτησίας ακολούθησε ως ιατρός τον Κύρο στην εκστρατεία του εναντίον του Αρταξέρξη του Μνήμονα, οπότε μετά τη Μάχη στα Κούναξα αιχμαλωτίσθηκε και στη συνέχεια υπηρέτησε στην αυλή του νικητή. Κατά τον Ξενοφώντα, θεράπευσε τον Αρταξέρξη όταν αυτός κινδύνευσε από τραύμα στο στέρνο. Ο Φώτιος αναφέρει ότι ο Κτησίας απέρριπτε την άποψη του Ιπποκράτη ότι ήταν δυνατή η διαρκής ανάταξη της κεφαλής του μηριαίου οστού. Στα έργα του Κτησία απαντάται και ο όρος *«μυς»*, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο όρος αυτός δεν ανήκει στην αλεξανδρινή σχολή.
## Ο Κτησίας ως συγγραφέας
Ο Κτησίας συνέγραψε πραγματείες για ποταμούς και επί των περσικών εσόδων, για την Ινδία (τα *«[[Ινδικά (Κτησίας)|Ινδικά]]»*, με πολλές μυθικές ιστορίες, που αξίζει στον βαθμό που μας πληροφορεί για το τι πίστευαν οι Πέρσες για τους Ινδούς), και μία ιστορία της Ασσυρίας και της Περσίας σε 23 βιβλία, τα *«Περσικά»*, γραμμένα στην ιωνική διάλεκτο.
## Τα ''Περσικά''
Τα πρώτα έξι βιβλία των «Περσικών» διηγούνται την ιστορία της Ασσυρίας και της Βαβυλώνας μέχρι την ίδρυση της Περσικής Αυτοκρατορίας. Τα υπόλοιπα 17 φθάνουν μέχρι το έτος 398 π.Χ.. Συνόψεις του όλου έργου σώζονται στον Φώτιο, ενώ αποσπάσματα («σπαράγματα») σώζονται στον Αθήναιο, τον Πλούταρχο και ιδίως στον Διόδωρο, του οποίου το 2ο βιβλίο είναι παρμένο κυρίως από τον Κτησία. Ως προς την αξία των *Περσικών* υπάρχουν αντιγνωμίες, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Παρότι πολλές αρχαίες πηγές τα εκτιμούν πολύ και τα χρησιμοποιούν για να μειώσουν την αξιοπιστία του Ηροδότου, πολλοί θεωρούν τα γραφόμενα από τον Κτησία ως μικρής ιστορικής αξίας: ένα επιχείρημα είναι ότι τα περί των Ασσυρίων βασιλέων δεν συμφωνούν με τα αναγραφόμενα στις σφηνοειδείς επιγραφές. Ο σατιρικός συγγραφέας Λουκιανός στο έργο του *«Αληθής Ιστορία»* τοποθετεί τον Κτησία στο νησί όπου τιμωρούνταν οι κακοί. Ο Λουκιανός γράφει συγκεκριμένα: *«Οι άνθρωποι που υπέφεραν το μεγαλύτερο βασανιστήριο ήταν εκείνοι που έλεγαν ψέματα όταν ζούσαν και είχαν γράψει ψευδείς ιστορίες, ανάμεσά τους ο Κτησίας ο Κνίδιος, ο Ηρόδοτος και πολλοί άλλοι»* (*Αληθής Ιστορία*, 2.31)

Τα ιατρικά συγγράμματα του Κτησία διασώζονταν ως την εποχή του Γαληνού, ενώ διασώζεται απόσπασμα περί του ελλεβόρου από τον Ορειβάσιο (Η΄ 8).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες Ινδολόγοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Πρόμαχος ο Πελληνεύς

[σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater,%20404%20BC,%20Olympia.%2094th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[Στατήρας της Ολυμπίας της 94ης (404 π.Χ.) διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]]
Ο **Πρόμαχος** ήταν νικητής στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ολυμπίας.

Ήταν από την Πελλήνη, γιος του Δρύωνα. Ήταν νικητής στην 94η Ολυμπιάδα το 404 π.Χ. στο αγώνισμα του παγκρατίου. Είχε επίσης νικήσει τρεις φορές στα Ίσθμια και στα Νέμεα. Άγαλμα του υπήρχε στην αρχαία Ολυμπία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Πελλήνη
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Ακυρωτικό δικαστήριο

Κατά την κοινή νομική έκφραση **ακυρωτικό δικαστήριο** ονομάζεται το δικαστήριο του Αρείου Πάγου που είναι και το ανώτατο όλων των ελληνικών δικαστηρίων. Ο Άρειος Πάγος δεν αποτελεί τρίτο βαθμό δικαιοδοσίας, αφού δεν δικαιοδοτεί, αλλά απλώς μηδενίζει αποφάσεις υποδεέστερων δικαστηρίων όταν αυτές αντιστρατεύονται προς την κείμενη νομοθεσία. Δεν υπεισέρχεται δηλαδή στον επανέλεγχο των πραγματικών γεγονότων, αλλά ελέγχει την επί της ουσίας ορθή εφαρμογή και ερμηνεία των κανόνων δικαίου επί των αποδεχομένων αυτών γεγονότων.

Ομοίως με την αυτή παραπάνω έννοια ακυρωτικό δικαστήριο χαρακτηρίζεται και το Συμβούλιο της Επικρατείας, κατά ορισμένες αρμοδιότητες και δικαιοδοσίες του.

## Δείτε επίσης
* Αναίρεση (δίκαιο)
* Αναιρέσιμη λογική
* Αναθεωρητικό δικαστήριο

Κατηγορία:Δικαστικές αρχές
Θεοξένια Πελλήνης

Τα **Θεοξένια** ήταν ιερή γιορτή και αθλητικοί αγώνες που γίνονταν στην αρχαία Πελλήνη.

Διεξάγονταν στην Αχαϊκή Πελλήνη και γίνονταν προς τιμήν του Απόλλωνα Θεοξενίου σε στάδιο που βρισκόταν  κοντά στο ιερό. Στους αγώνες συμμετείχαν και αθλητές από όλη την Ελλάδα και οι νικητές έπαιρναν ως έπαθλο έναν μάλλινο μανδύα. Ο Πίνδαρος, στις ωδές που έχει γράψει, αναφέρει πολλούς αθλητές που είχαν νικήσει στα Θεοξένια.

## Αναφορές


Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις στην αρχαία Ελλάδα
Κατηγορία:Πελλήνη
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Οίακας

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Οίακας** (***Οίαξ***) ήταν ο ένας από τους τρεις γιους του Ναυπλίου και της θυγατέρας του Κατρέως, Κλυμένης, αδελφός του Παλαμήδη και του Ναυσιμέδοντα. Σε άλλες πηγές, ως μητέρα του αναφέρεται η Ησιόνη ή η Φιλύρα.

Ο Οίακας, μετά από πίεση του Ναυπλίου, που είχε ορκισθεί να εκδικηθεί τους αρχηγούς της Τρωικής Εκστρατείας για τη θανάτωση του Παλαμήδη με λιθοβολισμό, έπεισε τη σύζυγο του Αγαμέμνονα, την Κλυταιμνήστρα, να δολοφονήσει τον άντρα της, μόλις αυτός θα επέστρεφε από την Τροία.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Οιακα
Φήμιος (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Φήμιος** αναφέρονται 4 διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:

# Ο Μυθικός αοιδός Φήμιος
# Ο πατέρας του Αιγέα κατά μία εκδοχή, αντί του Πανδίονα και επομένως παππούς του μεγάλου ήρωα Θησέα. Ο Φήμιος αυτός λατρευόταν στην Ερυθρά.
# Γιος του Άμπυγα, που έδωσε το όνομά του στην πόλη των Φημιών στην Αρναία, σύμφωνα με τον Ελλάνικο.
# «Διδάσκαλος γραμμάτων» από τη Σμύρνη, που ο θρύλος τον «θέλει» είτε θετό πατέρα του Ομήρου, είτε δάσκαλό του.

* Ο αστεροειδής **10664 Φήμιος** (10664 Phemios), που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το τρίτο από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

Φημιος

Κατηγορία:Οδύσσεια
Ερνστ Έπικ

Ο **Ερνστ Γιούλιους Έπικ** (, 23 Οκτωβρίου 1893 – 10 Σεπτεμβρίου 1985) ήταν Εσθονός αστρονόμος που εργάσθηκε κυρίως στη Βόρεια Ιρλανδία.

Ο Έπικ γεννήθηκε στο Port Kunda της Εσθονίας και πήγε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας για να ειδικευθεί στη μελέτη των μικρών σωμάτων του Ηλιακού Συστήματος, όπως είναι οι αστεροειδείς, οι κομήτες και οι μετεωροειδείς. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική διατριβή του στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου, στην Εσθονία.

Το 1922 ο Έπικ προέβλεψε σωστά την ύπαρξη κρατήρων αλλά και τον αριθμό τους ανά μονάδα επιφάνειας στον πλανήτη Άρη, δεκαετίες πριν ανακαλυφθούν από τις διαστημικές αποστολές. Το 1932 ανέπτυξε μια θεωρία για την προέλευση των κομητών στο Ηλιακό Σύστημα: ότι προέρχονται από ένα νέφος κομητικών πυρήνων που περιφέρονται πολύ πέρα από την τροχιά του Πλούτωνα. Αυτό το νέφος είναι σήμερα γνωστό ως Νέφος του Όορτ, ή εναλλακτικά «Νέφος Öpik-Oort». Επίσης, επινόησε μια κάμερα για τη μελέτη των μετεώρων.

Ο Έπικ έφυγε από την Εσθονία το 1944, καθώς η προσέγγιση του Ερυθρού Στρατού φόβιζε τους Εσθονούς. Ζώντας ως πρόσφυγας στη Γερμανία, έγινε πρύτανης του λεγόμενου «Πανεπιστημίου της Βαλτικής» στην εξορία. Το 1948 του προσφέρθηκε μία θέση στο Αστεροσκοπείο Αρμάγκ της Βόρειας Ιρλανδίας, οπότε πήγε και παρέμεινε εκεί (παρά τις προσφορές με διπλάσιους μισθούς από τις ΗΠΑ), μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1981.

## Τιμητικές διακρίσεις
* Χρυσό μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (1975)
* Μετάλλιο Bruce (1976).
* Ονομάσθηκε προς τιμή του ο αστεροειδής **[[2099 Έπικ]]** (2099 Öpik), που ανακαλύφθηκε το 1977.

## Απόγονος
* Ο εγγονός του Ερνστ, ο Lembit Öpik, είναι σήμερα (2007) βουλευτής της περιφέρειας του Montgomeryshire στη βρετανική Βουλή των Κοινοτήτων με το κόμμα των Φιλελεύθερων Δημοκρατών. Ανήκει στους υποστηρικτές της έρευνας για αστεροειδείς που μπορεί να συγκρουσθούν με τη Γη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η σελίδα για τον Ernst Öpik στους τιμηθέντες με το Μετάλλιο Bruce 
* Το Αστεροσκοπείο Armagh για τον Ernst Öpik

Κατηγορία:Εσθονοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Εσθονοί αστροφυσικοί
Κατηγορία:Εσθονοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Χαίρων ο Πελληνεύς

[μικρογραφία|[Ημίδραχμο της Ολυμπίας, χρονολογούμενο μεταξύ 107ης  (352 π.Χ.) και 108ης (348 π.Χ.) διοργάνωσης των αγώνων]]
Ο **Χαίρων** ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αχαϊκή Πελλήνη.

Είχε νικήσει τέσσερις φορές στο αγώνισμα της πάλης στην αρχαία Ολυμπία και ήταν τρίτος πολυνίκης στην πάλη στην ιστορία των αγώνων, περισσότερες νίκες είχαν μόνο οι Λακεδαιμόνιοι Ιπποσθένης με έξι νίκες και ο Ετοιμοκλής με πέντε νίκες. 

Συγκεκριμένα είχε νικήσει στην 106η Ολυμπιάδα το 356 π.Χ., στην 107η Ολυμπιάδα το 352 π.Χ., στην 108η Ολυμπιάδα το 348 π.Χ. και στην 109η Ολυμπιάδα το 344 π.Χ.

Ο Αλέξανδρος ο Μέγας τον έκανε τύραννο της Πελλήνης. Λέγεται ότι οι κάτοικοι της Πελλήνης αρνούνταν ακόμα και να τον αναφέρουν με το όνομά του. Ενδέχεται να ταυτίχεται με τον Χαίρωνα της Μεγαλόπολης.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Πελλήνη
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Καμπέρα

Η **Καμπέρα** (, ) είναι η πρωτεύουσα της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας. Με πληθυσμό που ξεπερνά τους 403.468 κατοίκους (2016) είναι η μεγαλύτερη πόλη στην ενδοχώρα της Αυστραλίας.
Η πόλη βρίσκεται στο βορειότερο σημείο της Περιφέρειας Πρωτευούσης, 280 χλμ. νοτιοδυτικά από το Σίδνεϊ και 650 χλμ. βορειοανατολικά της Μελβούρνης. Η τοποθεσία της Καμπέρα επιλέχθηκε το 1908 σαν συμβιβασμός ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, του Σίδνεϊ και της Μελβούρνης. Η κατασκευή της νέας πόλης ξεκίνησε το 1913. Η Καμπέρα έχει έκταση 814,2 τ.χλμ.. 

Η Καμπέρα είναι η έδρα της αυστραλιανής κυβέρνησης και της βουλής του κράτους, του Ανώτατου Δικαστηρίου της Αυστραλίας, της Εθνικής Πινακοθήκης της Αυστραλίας και του Εθνικού Μουσείου της χώρας.

## Δείτε επίσης
* Εθνική βιβλιοθήκη της Αυστραλίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  


Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας
Κατηγορία:Πόλεις που οικοδομήθηκαν για να γίνουν πρωτεύουσες
Mogwai

Οι **Mogwai** είναι μουσικό συγκρότημα από τη Γλασκώβη της Σκωτίας. Δημιουργήθηκε από τον Stuart Braithwaite και τον Dominic Aitchison το 1995, και αποτελεί σήμερα ένα από τα πιο γνωστά και με μεγαλύτερη επίδραση ονόματα στον χώρο της post-rock.

Συνθέτουν μεγάλα σε διάρκεια, οργανικά βασισμένα σε κιθάρα κομμάτια, κατά την παράδοση της post-rock. Το κάθε κομμάτι τους συνήθως περιστρέφεται γύρω από ένα ενιαίο μουσικό θέμα. Οι Mogwai είναι γνωστοί για τα δυναμικά περάσματα, για το μελωδικό μπάσο, και για τη ιδιαίτερη χρήση ηλεκτρικής παραμόρφωσης και των εφέ στον ήχο της κιθάρας. Χαρακτηριστικό τους, όπως και στα περισσότερα post-rock συγκροτήματα, είναι ότι δεν χρησιμοποιούν φωνητικά και στίχους, για τα κομμάτια τους.

## Δισκογραφία
### Studio albums

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Interview with Mogwai on Cult Cargo
*Mogwai's official website
*Mogwai's US record label 
*Mogwai's UK record label
*Mogwai collection at the Internet Archive's live music archive
*Mogwai page at Wimstream.com
* "Mogwai: Art Rock that Rocks" CBC Radio 3 Live Concert Session; article by Robert Robot
*Bright Light ! An unofficial Mogwai website 
*Concert photos by Laurent Orseau (Black Session)

Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Post-rock συγκροτήματα
Χρυσές Σφαίρες του 2007

Η **65<sup>η</sup> απονομή των Χρυσών Σφαιρών**, προς τιμήν ανθρώπων και ταινιών που ξεχώρισαν στον κινηματογράφο και την τηλεόραση κατά το έτος 2007, επρόκειτο να παρουσιαστεί από την *[[Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Χόλυγουντ]]* στις 14 Ιανουαρίου 2008. Ωστόσο, εξαιτίας της συνεχιζόμενης απεργίας του *Σωματείου των Σεναριογράφων (WGA)*, η παραδοσιακή τελετή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Οι νικητές ανακοινώθηκαν κατά τη διάρκεια ολιγόλεπτης συνέντευξης τύπου την προκαθορισμένη ημέρα.

Η Ένωση αρχικά προσπάθησε να έρθει σε κάποια συμφωνία με το Σωματείο ώστε να επιτρέψει στα μέλη του να προετοιμάσουν κείμενα για την εκδήλωση. Όταν οι διαπραγματεύσεις ναυάγησαν, οι σεναριογράφοι απείλησαν με πικετοφορία έξω από το χώρο της εκδήλωσης. Ακολούθως, οι διασημότητες που είχαν λάβει πρόσκληση, και τα υπόλοιπα μέλη του *Σωματείου των Ηθοποιών (SAG)*, που έχουν διακηρύξει την υποστήριξή τους για την απεργία, υποσχέθηκαν να μποϋκοτάρουν τα βραβεία και να μην διασχίσουν τις γραμμές των διαμαρτυρόμενων. 

Η συνέντευξη τύπου πραγματοποιήθηκε στο Ξενοδοχείο Beverly Hilton, και ο υπόλοιπος τηλεοπτικός χρόνος καλύφθηκε από το δίκτυο NBC με βίντεο και αφιερώματα. Οι νικητές ανακοινώθηκαν δια στόματος δημοσιογράφων των εκπομπών "The Insider," CNN's "Showbiz Tonight," E!, "Extra," "Inside Edition" και "Entertainment Tonight", ενώ ο πρόεδρος του HFPA Τζορτζ Καμάρα παρουσίασε το τελευταίο βραβείο της βραδιάς.

## Υποψηφιότητες και νικητές
Οι υποψηφιότητες για αυτή τη χρονιά ανακοινώθηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 2007. Ακολουθούν αναλυτικά παρακάτω. Με έντονη γραμματοσειρά δηλώνονται οι νικητές.

### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

Το **βραβείο συνολικής προσφοράς [[Χρυσή Σφαίρα Σέσιλ Ντε Μιλ|Σέσιλ Ντε Μιλ]]**, που θα δινόταν στον Στίβεν Σπίλμπεργκ, θα δοθεί την επόμενη χρονιά. 

## Αναφορές


## Δείτε επίσης
* Χρυσές Σφαίρες

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* IMDb  *(περιλαμβάνει φωτογραφίες των προσώπων)*

Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2007
Κατηγορία:Τηλεοπτικά γεγονότα του 2007
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Χρυσές Σφαίρες
Κύριλλος Δ΄

Ο **Κύριλλος Δ΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1711-1713.

Καταγόταν από τη Μυτιλήνη. Είχε αξιόλογη μόρφωση και διετέλεσε για πολλά χρόνια Μητροπολίτης Κυζίκου.

Εξελέγη Πατριάρχης τον Μάιο του 1709, όμως κατόπιν επιθυμίας του Μεγάλου Βεζίρη Αλή Πασά Τζόρλολου, Πατριάρχης έγινε ο Αθανάσιος Ε΄. Έτσι, ο Κύριλλος έγινε Πατριάρχης μετά την καθαίρεση του Αθανασίου, στις 4 Δεκεμβρίου 1711. Αγωνίστηκε για την οικονομική ανασυγκρότηση του Πατριαρχείου, αλλά αρνήθηκε την αύξηση της εισφοράς προς την Υψηλή Πύλη, οπότε εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί το 1713.

Παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη έως τον θάνατό του, το 1728.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυζίκου
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Αθανάσιος Ε΄

Ο **Αθανάσιος Ε΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1709-1711.

## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από την Κρήτη. Σπούδασε στη Χάλλη της Σαξωνίας και διακρίθηκε για την ευρεία μόρφωσή του, τη γλωσσομάθειά του (λατινικά, αραβικά), την αυστηρότητά του και τη βαθιά γνώση της εκκλησιαστικής μουσικής. Αρχικά εξελέγη Μητροπολίτης Τορνόβου και τον Νοέμβριο του 1692 Αδριανουπόλεως.

Μετά την καθαίρεση του Πατριάρχη Κυπριανού και την εξορία του στο Άγιο Όρος, Πατριάρχης εξελέγη ο Μητροπολίτης Κυζίκου Κύριλλος, όμως κατόπιν επιθυμίας του Μεγάλου Βεζίρη Αλή Πασά Τζόρλολου, Πατριάρχης έγινε τον Μάιο του 1709 ο Αθανάσιος Ε΄. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του δημιούργησε υποψίες για φιλορωμαιοκαθολικές τάσεις.

Αφού επαύθη ο Μέγας Βεζύρης, στις 4 Δεκεμβρίου 1711 οι αρχιερείς και οι πρόκριτοι καθαίρεσαν τον Αθανάσιο και αποκατέστησαν στον Θρόνο τον αρχικά εκλεγέντα Κύριλλο. Κατόπιν αυτού, ο Αθανάσιος έμεινε στην Κωνσταντινούπολη ως το 1718, οπότε αποσύρθηκε σε μοναστήρι στο Ιάσιο, όπου αφιερώθηκε στη μελέτη μέχρι τον θάνατό του.

## Το έργο του
Άφησε σπουδαίο έργο στον τομέα της εκκλησιαστικής μουσικής. Συνέθεσε χερουβικά, κοινωνικά και πολυχρονισμούς. Σε προσφώνηση του Μητροπολίτη Ουγγροβλαχίας Ανθίμου, ο Αθανάσιος αποκαλείται «κορωνίδα τῆς τάξεως πάντων τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν, εἰδήμων καί τῆς «εὐκελάδου καί παναρμονίου μουσικῆς ἀκρότατον ὄρος».

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Οι μελωδοί και υμνογράφοι της Εκκλησίας 
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 2, σελ. 652
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Τυρνόβου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αδριανουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Πατριάρχης Κυπριανός

Ο **Κυπριανός** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1707-1709 και 1713-1714.

Διετέλεσε Μητροπολίτης Καισαρείας (εξελέγη πριν το 1700). Στις 25 Οκτωβρίου 1707 εξελέγη Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον Νεόφυτο Ε΄.

Όντας αυστηρός ο ίδιος, έδωσε έμφαση στην αυστηρότητα βίου των κληρικών και σώζεται μάλιστα μέχρι σήμερα εγκύκλιός του περί του «**». Δημιούργησε όμως εχθρούς και οδηγήθηκε στην καθαίρεση τον Μάιο του 1709. Κατόπιν εξορίστηκε στη Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους.

Τον Νοέμβριο του 1713, όταν ο Πατριάρχης Κύριλλος Δ΄ αρνήθηκε την αύξηση της εισφοράς προς την Υψηλή Πύλη και παραιτήθηκε, ο Κυπριανός επανεξελέγη Πατριάρχης. Ούτε αυτός όμως κατάφερε να καταβάλει το πεσκέσι των 25.000 γροσίων και παραιτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1714. Κατόπιν αποσύρθηκε στο Άγιο Όρος και πέθανε μετά από λίγο στη Μονή Βατοπεδίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κυπριανός
Κυπριανός
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Νεόφυτος Ε΄

Ο **Νεόφυτος Ε΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης για χρονικό διάστημα διάρκειας ολίγων ημερών τον Οκτώβριο του 1707.

## Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη Μητροπολίτης Ηρακλείας στις 15 Μαΐου 1689. Προσπάθησε να εκλεγεί Πατριάρχης για πρώτη φορά το 1702, αλλά με ελάττωση των οικονομικών βαρών της Μητροπόλεώς του πείστηκε να αποσύρει την υποψηφιότητά του.

Στις 20 Οκτωβρίου 1707 εξελέγη από αρχιερείς και λαϊκούς Πατριάρχης χωρίς να παραιτηθεί από τη Μητρόπολη Ηρακλείας. Η εκλογή του προκάλεσε αντιδράσεις, οι οποίες οδήγησαν στην απομάκρυνσή του 5 ημέρες αργότερα. Συνέχισε κατόπιν να ποιμαίνει την Μητρόπολη Ηρακλείας ως τον θάνατό του το 1711.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
*  
* 

Νεοφυτος Ε
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ηρακλείας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Πατριάρχης Διονύσιος Γ΄

Ο **Διονύσιος Γ΄ ο Βαρδαλής** ή **Παρδαλίς** ή **Σπανός** διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως την περίοδο 1662-1665.

## Βιογραφικά στοιχεία
### Καταγωγή
Καταγόταν από την Άνδρο. Συχνά εντοπίζεται στις πηγές με το επώνυμο *Βαρδαλής* και συγχέεται με τον Κύριλλο Γ' τον από Τυρνόβου. Ο πατέρας και ο αδελφός του ήταν τραπεζίτες στην Κωνσταντινούπολη και θεωρούνταν μεγιστάνες.

### Εκκλησιαστική δράση
Ήταν Μέγας Πρωτοσύγκελλος του Πατριαρχείου ως το 1652, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1662, ενώ μετά τον απαγχονισμό του Μητροπολίτη Προύσης Γαβριήλ, ανέλαβε «προεδρικώς» και τη Μητρόπολη αυτή από το 1659.

Στις 29 Ιουνίου 1662 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Με προτροπή του, ο Μανουήλ Καστοριανός ίδρυσε το 1663 το ανώτερο τμήμα της Μεγάλης του Γένους Σχολής, το οποίο αργότερα ονομάστηκε Πατριαρχική Ακαδημία. Αναμείχθηκε επίσης στις εκκλησιαστικές έριδες της Ρωσίας, που προκλήθηκαν λόγω των αλλαγών που επιχείρησε ο Πατριάρχης Νίκων.

Παύθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1665 και τον Απρίλιο του 1666 ανέλαβε «προεδρικώς» τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Το 1669 πήγε στα Ιεροσόλυμα και μετά εγκαταστάθηκε στο Άγιο Όρος. Εκεί ανακαίνισε με δικά του έξοδα τη Μονή Μεγίστης Λαύρας και τη Σκήτη της Αγίας Άννας (της οποίας ανοικοδόμησε και το «κυριακό», στις οποίες εναλλάξ διέμενε. Εκεί πέθανε και τάφηκε στις 14 Οκτωβρίου 1696. Σώζεται εικόνα του έξω από το καθολικό της Μονής Μεγίστης Λαύρας.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Κωνστάντιος Μπληζιώτης, Επίσκοπος Σταυρουπόλεως, *Βίοι των διαπρεψάντων ανδρών της νήσου Άνδρου Από των αρχαίων χρόνων και εντεύθεν*, Τύποις Φραγκίσκου Δελαγραμμάτικα, εν Άνδρω 1880
* 
* 
* 

Κατηγορία:Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Μητροπολίτες Λαρίσης
Κατηγορία:Μητροπολίτες Προύσης
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Παρθένιος Δ΄

Ο **Παρθένιος Δ΄**, ο επονομαζόμενος και *Μογίλαλος* ή *Χουμχούμης*, ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πρέπει να γεννήθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα και η καταγωγή του δεν είναι γνωστή. Εικάζεται ότι ήταν από την Αδριανούπολη, επειδή παρέμενε στην πόλη μετά τη δεύτερη και την τρίτη πατριαρχική του θητεία. Εκεί ενδεχομένως αποσύρθηκε και μετά την οριστική του απομάκρυνση από τον πατριαρχικό θρόνο ως το τέλος της ζωής του.

Εξελέγη Μητροπολίτης Προύσης τον Ιανουάριο του 1655. Ως Μητροπολίτης μερίμνησε για την ανοικοδόμηση και διακόσμηση του ναού του Αγίου Γεωργίου, που έκτοτε κατέστη ο μητροπολιτικός ναός της Προύσας. Συνολικά πατριάρχευσε πέντε φορές:

### Α΄ θητεία ([[1657]]-[[1662]])
Την 1 Μαΐου 1657 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον Γαβριήλ Β΄ (και εκείνος ανέλαβε «*προεδρικώς*» τη Μητρόπολη Προύσας). Υπό την προεδρία του συνήλθε στις 25 Ιανουαρίου 1661 Σύνοδος στην Κωνσταντινούπολη, η οποία εξέλεξε νέο Πατριάρχη Ιεροσολύμων και ασχολήθηκε με το θέμα των προσόντων που πρέπει να διαθέτει ο εκάστοτε Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Τον Ιούνιο του 1662 επαύθη και ανέλαβε εκ νέου, προεδρικώς, την Μητρόπολη Προύσης. Αργότερα όμως εγκατέλειψε την Προύσα και εγκαταστάθηκε στην Βλαχία.
### Β΄ θητεία ([[1665]]-[[1667]])
Από την Βλαχία επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη για να αναλάβει πάλι την Πατριαρχία, καθώς εξελέγη εκ νέου στις 21 Οκτωβρίου 1665. Το ίδιο έτος καθαίρεσε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Παΐσιο, επικαλούμενος την πολυετή απουσία του από την Αίγυπτο, αλλά η απόφαση δεν έγινε δεκτή από το ποίμνιο. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1667 καθαιρέθηκε ο ίδιος και εξορίστηκε στην Τένεδο. Κατόπιν εξελέγη Μητροπολίτης Προϊλάβου και μετά Τορνόβου «εις ζωαρκείαν».
### Γ΄ θητεία ([[1671]])
Τον Μάρτιο του 1671 επανεξελέγη, αφού χρειάστηκε να καταβάλει 20.000 φλωρία. Στην Πατριαρχία του αυτή κατήργησε τα προσωρινά συνοικέσια μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων. Στις 7 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους επαύθη πάλι και εξορίστηκε στην Κύπρο, απ’ όπου όμως αργότερα του επιτράπηκε να επιστρέψει στην Αδριανούπολη.
### Δ΄ θητεία ([[1675]]-[[1676]])
Εξελέγη Πατριάρχης για τέταρτη φορά την 1η Ιανουαρίου του 1675 και παρέμεινε στον θρόνο ως τις 19 Ιουλίου του επόμενου έτους. Κατόπιν ανέλαβε εις ζωαρκείαν τη Μητρόπολη Αγχιάλου.
### Ε΄ θητεία ([[1685]])
Εξελέγη για τελευταία φορά Πατριάρχης στις 10 Μαρτίου 1684. Συνάντησε όμως αντιδράσεις και αναγκάστηκε να παραιτηθεί στις 24 Μαρτίου 1685, οπότε αποσύρθηκε οριστικά, αναλαμβάνοντας την Μητρόπολη Βιδύνης.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού
* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ. 15ος, σελ. 537
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Προύσης
Κατηγορία:Μητροπολίτες Προϊλάβου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Τυρνόβου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αγχιάλου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Μητροπολίτες Βιδύνης
Παΐσιος Α΄

Ο **Παΐσιος Α΄** ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1652-1653 και 1654-1655.

## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τη Λέσβο. Διετέλεσε Μέγας Πρωτοσύγκελλος του Πατριαρχείου. Στις 16 Φεβρουαρίου 1642 εξελέγη Μητροπολίτης Εφέσου και στις 12 Απριλίου 1645 Λαρίσης.

Τον Ιούλιο του 1652 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον Αθανάσιο Πατελάρο. Τον Ιούλιο του 1653 επαύθη ή παραιτήθηκε λόγω των σοβαρών προβλημάτων που δημιουργούσε το βαρύ χρέος του Πατριαρχείου και αποσύρθηκε στη Χάλκη. Τον Μάρτιο ή αρχές Απριλίου του 1654 επανεξελέγη. Στη δεύτερη αυτή Πατριαρχία του επικύρωσε απόφαση συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας περί αναθεώρησης των εκκλησιαστικών βιβλίων.

Καθαιρέθηκε το Μάρτιο του 1655 και στις 8 Αυγούστου του ίδιου έτους υπέβαλε γραπτή παραίτηση, οπότε του δόθηκε προεδρικώς «εις ζωαρκείαν» η Μητρόπολη Κυζίκου και κατόπιν και η Μητρόπολη Εφέσου. Πέθανε (πιθανότατα στη Χάλκη) περί το 1688.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Μητροπολίτες Εφέσου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυζίκου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Λαρίσης
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Δήμος Ηρακλείας Σερρών (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο **Δήμος Ηρακλείας** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Ηρακλείας, υποβιβαζόμενος σε **δημοτική ενότητα Ηρακλείας (Σερρών)**. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού και είναι κατά βάση ορεινός δήμος. Καταλάμβανε έκταση 195.216 στρεμμάτων, αποτελώντας το δεύτερο σε μέγεθος δήμο του νομού μετά το δήμο Σερρών, και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 13.173 κατοίκους κατά την απογραφή του 2001. Πήρε την ονομασία του από την αρχαία πόλη Ηρακλεία, η οποία εικάζεται ότι βρισκόταν στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται η έδρα του δήμου Ηράκλεια.

## Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 9 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δ.δ. Ηρακλείας ** 
::* η Ηράκλεια
::* το Σαρακατσαναίικον
: ** Δ.δ. Βαλτερού ** -- το Βαλτερόν
: ** Δ.δ. Δασοχωρίου ** 
::* το Δασοχώριον
::* το Ψωμοτόπιον
: ** Δ.δ. Καρπερής ** -- η Καρπερή 
: ** Δ.δ. Κοιμήσεως ** -- η Κοίμησις
: ** Δ.δ. Λιθοτόπου ** -- ο Λιθότοπος 
: ** Δ.δ. Λιμνοχωρίου ** -- το Λιμνοχώριον
: ** Δ.δ. Ποντισμένου ** 
::* το Ποντισμένον
::* ο Σιμών
: ** Δ.δ. Χρυσοχωράφων ** -- τα Χρυσοχώραφα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
* Στοιχεία για το δήμος Ηρακλείας από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Διοικητικές μεταβολές / ΟΤΑ Κ. Τζουμαγιάς Ν. Σερρών, Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης

Ηρακλειας