open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σχέσεις Καζακστάν-Σερβίας

Οι **σχέσεις Καζακστάν-Σερβίας** αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών. Η Σερβία έχει πρεσβεία στην Αστανά, ενώ το Καζακστάν άνοιξε πρεσβεία στο Βελιγράδι τον Ιούνιο του 2015. Οι διπλωματικές σχέσεις εγκαθιδρύθηκαν τον Δεκέμβριο του 1996.

## Ιστορία
Οι σχέσεις ξεκίνησαν όταν το Καζακστάν ήταν Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία εντός της Σοβιετικής Ένωσης και η Σερβία ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβίας. Αν και οι σχέσεις των δύο κομμουνιστικών χωρών ήταν τεταμένες λόγω του σχίσματος Τίτο-Στάλιν το 1948, ωστόσο γρήγορα συμφιλιώθηκαν.

Το Καζακστάν είναι κατηγορηματικά αντίθετο στην ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου και έχει πάρει το μέρος της Σερβίας σε αυτό το θέμα από το 2008. Τον Δεκέμβριο του 2008, ο πρωθυπουργός του Καζακστάν Καρίμ Μασίμοφ δήλωσε: «Εχουμε μια επίσημη θέση. Το Καζακστάν δεν αναγνωρίζει το Κοσσυφοπέδιο και δεν αναγνωρίζει την Αμπχαζία και τη Νότια Οσσετία. Θεωρούμε ότι τα σύνορα ορίζονται και το Καζακστάν δεν θα αναγνωρίσει κανένα νέο κράτος».

## Κρατικές επισκέψεις
[thumb|right|200px|Προτομή του [Τζαμμπίλ Τζαμπάγιεφ στο Νέο Βελιγράδι, που ανεγέρθηκε στις 24 Αυγούστου 2016]]
Τον Αύγουστο του 2015, ο σέρβος πρόεδρος Τόμισλαβ Νίκολιτς επισκέφθηκε το Καζακστάν. Αναφερόμενος στην επίσκεψη δήλωσε: «Ξεκινήσαμε μια επίσημη επίσκεψη στο Καζακστάν σήμερα με μια καθαρή ευχή να δούμε τη φιλία μας, η οποία υπάρχει μεταξύ των εθνών μας για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και είναι σταθερή, η οποία ενισχύεται από καλές οικονομικές σχέσεις, όχι μόνο για την εύρεση επενδυτών για τη Σερβία, αλλά επίσης μια αγορά για τους σέρβους παραγωγούς στο Καζακστάν». Τον Φεβρουάριο του 2016 ο Νίκολιτς εξέφρασε την επιθυμία του για την ενίσχυση των σχέσεων και τις οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των δυο χωρών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πρεσβεία της Σερβίας στην Αστανά

Καζακστάν
Πέτρος Γκίνης

Ο **Πέτρος Γκίνης** (1861 - 1935) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Σάντου Γκίνη. Αδελφός του ήταν ο Άγγελος Γκίνης. Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και μετεκπαιδεύτηκε ως αξιωματικός του ναυτικού στη Γαλλία. Το 1911 ανέλαβε την αρχηγία του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και τον επόμενο χρόνο τοποθετήθηκε κυβερνήτης του θωρηκτού Αβέρωφ. Κατά τους βαλκανικούς Πολέμους υπηρέτησε ως κυβερνήτης του θωρηκτού "Σπέτσες". Το 1915 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντιναυάρχου.

Εξελέγη βουλευτής Σπετσών με το Κόμμα Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1910 αλλά παραιτήθηκε έναν χρόνο αργότερα. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1915. Στις 5 Μαΐου 1931 εξελέγη αντί του Αθανάσιου Ευταξία γερουσιαστής.

Απεβίωσε στην Αθήνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Σπετσών
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα)
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Κατηγορία:Οικογένεια Γκίνη
Τιμασίθεος ο Κροτωνιάτης

Ο **Τιμασίθεος ο Κροτωνιάτης** (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τον Κρότωνα της Μεγάλης Ελλάδας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης κατά τους 67ους (512 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Κατά την διάρκεια των αγώνων διακρίθηκε νικώντας τον συμπολίτη του και πολυολυμπιονίκη Μίλωνα τον Κροτωνιάτη, τερματίζοντας έτσι την διαδοχική σειρά νικών που είχε στην πάλη κατά τις προηγούμενες 5 ολυμπιακές διοργανώσεις καθώς και 1 ως ολυμπιονίκης παίδων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Κροτωνιάτες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Τιμασίθεος (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Τιμασίθεος** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:

* Τιμασίθεος ο Δελφός, 6ος αιώνας π.Χ., ολυμπιονίκης του παγκράτιου
* Τιμασίθεος ο Κροτωνιάτης, 6ος αιώνας π.Χ., ολυμπιονίκης της πάλης
* Τιμασίθεος ο Λιπαρίτης, 4ος αιώνας π.Χ., άρχοντας στην Λιπάρα της Μεγάλης Ελλάδας
Μονή Κοντολινάς Αρκαδίας

Η **Ιερά Μονή Κοντολινάς Αρκαδίας**, είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα μοναστήρι, χτισμένο 10 χλμ νότια του χωριού Καστάνιτσα Αρκαδίας, μέσα σε ένα δάσος από έλατα και καστανιές. Το μοναστήρι αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της Τσακωνιάς.

## Ιστορία
Η μονή αναφέρεται για πρώτη φορά σε πατριαρχικό σιγίλιο από τον Πατριάρχη Κύριλλο Λουκάρεως, το 1628 και σύμφωνα με αυτό, ιδρύθηκε στις αρχές του 15ου αιώνα. Αρχικά ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, αλλά αφιερώθηκε και στον Άγιο Παντελεήμονα μετά την νικηφόρα μάχη των Καστανιτσιωτών εναντίον του Ιμπραήμ πασά (ανήμερα και παραμονή της εορτής του, στις 26 - 27 Ιουλίου 1826), αποδίδοντας μέρος της νίκης στον άγιο. Η μονή πυρπολήθηκε την ίδια χρονιά από τον Ιμπραήμ πασά, ως αντίποινα για την ήττα που υπέστη το στράτευμα του στην Καστάνιτσα. Δύο χρόνια αργότερα, η μονή αναφέρεται ως *Μοναστήριον επ' ονόματι του Αγίου Παντελεήμονος*. Διαλύθηκε το 1834, με διάταγμα του Όθωνα, αφού δεν συμπλήρωνε επαρκή αριθμό μοναχών.

## Η μονή
Από την παλαιά μονή, σώζεται σήμερα μόνο το ανακαινισμένο καθολικό. Η μονόκλιτη βασιλική φέρει αξιόλογες τοιχογραφίες, οι περισσότερες όμως κατεστραμμένες από χαράγματα πιστών. Ο ναός αγιογραφήθηκε το 1760 από τους Αγιαννίτες αγιογράφους, Κυριάκο και Πάνο Κουλιδά. Επίσης, διατηρείται το ολόγλυφο ξυλόγλυπτο τέμπλο στην αρχική του μορφή, με πλούσιο φυτικό διάκοσμο. Το καθολικό τιμάται στη μνήμη του Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου) και του Αγίου Παντελεήμονος (27 Ιουλίου).

## Πηγές
* 
* Φορέας Διαχείρησης Όρους Πάρνωνα, Εκδόσεις Πεντάλοφος, 2015, ISBN 978-960-99424-2-3

## Παραπομπές


Κ
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Κοντολινας
Γενικές εκλογές Ισημερινού 2013

Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Φεβρουαρίου 2013 πρόεδρος επανεξελέγη ο Ραφαέλ Κορέα. 
## Αποτελέσματα

### Πρόεδρος

### Εθνική Συνέλευση

## Παραπομπές


2013
Ισημερινος
Ζιβόγιν Μίσιτς

Ο **Ζιβόγιν Μίσιτς** (σερβικά: *Živojin Mišić*/ Живојин Мишић, Στούργκανικ, 19 Ιουλίου 1855 - Βελιγράδι, 20 Ιανουαρίου 1921) ήταν αρχιστρατηγός του σερβικού στρατού ο οποίος συμμετείχε σε όλους τους πολέμους της Σερβίας από το 1876 μέχρι το 1918. Ήταν διοικητής της πρώτης σερβικής στρατιάς στη μάχη του Κολουμπάρα και επικεφαλής της ανώτατης διοίκησης στο Μακεδονικό Μέτωπο. Ο Ζιβόγιν Μίσιτς θεωρείται εθνικός ήρωας των Σέρβων. Πολυάριθμα αγάλματα έχουν στηθεί προς τιμήν του. Το πατρικό του σπίτι στο Στρούργκανικ έχει γίνει μουσείο προς τιμή του.

Έλαβε μέρος στον Σερβοτουρκικό πόλεμο το 1877 και στον Σερβοβουλγαρικό πόλεμο του 1885. Από το 1898 μέχρι το 1904 ο Μίσιτς δίδασκε στρατηγική στη στρατιωτική ακαδημία. Συμμετείχε επίσης στους Βαλκανικούς Πολέμους. Στην Κρίση του Ιουλίου 1914, αναπλήρωσε επιτυχημένα τον Ραντομίρ Πούτνικ. Επέστρεψε από την συνταξιοδότησή του για να ηγηθεί της πρώτης σερβικής στρατιάς ενάντια στην εισβολή της Αυστροουγγαρίας και κατάφερε εμφατική νίκη στη μάχη του Κολουμπάρα. Ακολούθησε η προαγωγή του σε αρχιστρατηγό. Αν και συμμετείχε στην υποχώρηση του σερβικού στρατού μετά την δεύτερη εισβολή των κεντρικών δυνάμεων, ήθελε να οργανώσει επίθεση εναντίων τους. Λόγω της επίπονης υποχώρησης, κατέφυγε για να αναρρώσει στη Γαλλία, αλλά ανακλήθηκε το Σεπτέμβριο του 1916 και ηγήθηκε ξανά της πρώτης στρατιάς στην Επίθεση στο Μοναστήρι το 1916 και στο Μακεδονικό Μέτωπο. Προς το τέλος του πολέμου προέλασε βαθιά εντός της Αυστροουγγαρίας, βοηθώντας στην κατάρρευσή της και την διεκδίκηση των εδαφών για την δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας. Με το τέλος του πολέμου, ανακηρύχθηκε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου.

Απεβίωσε τις 20 Ιανουαρίου 1921 σε ηλικία 66 ετών.

## Παραπομπές


κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Σέρβοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Σέρβοι ελευθεροτέκτονες
Γράος (ολυμπιονίκης)

Ο **Γράος** (3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Βιθυνία, ο οποίος υπήρξε 3 φορές νικητής στο αγώνισμα δρόμου του δόλιχου κατά τους 248ους (213 μ.Χ.), 249ους (217 μ.Χ.), και 250ους (221 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Το *Γράος* (*γκρίζος*) είναι το ψευδώνυμο του, με το πραγματικό του όνομα να παραμένει άγνωστο, καθώς οι μόνες ιστορικές διαθέσιμες πληροφορίες για αυτόν προέρχονται από επιγραφές που βρίσκονται στο Βρετανικό μουσείο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δόλιχου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Βιθυνία
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Λεωνίδας Θεοχάρης

Ο **Λεωνίδας Θεοχάρης** (1883 - 1958) ήταν Έλληνας αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν καταγόταν από την Μακεδονία. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και ακολούθησε σταδιοδρομία στο Πολεμικό Ναυτικό. Το 1934 αποστρατεύθηκε, ανακλήθηκε στην υπηρεσία το 1943 και προήχθη διαδοχικά σε υποναύαρχο και αντιναύαρχο για να αποστρατευθεί πάλι το 1944. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του διετέλεσε διοικητής του Ναυστάθμου Σαλαμίνας. 

Στις εκλογές του 1923 εξελέγη βουλευτής Ροδόπης. 

Απεβίωσε το 1958.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης
Ιωάννης Χ. Κούτσης

Ο **Ιωάννης Κούτσης** (1908 - 1968) ήταν Έλληνας ασφαλιστής και πρωταθλητής σκοποβολής.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πειραιά και ήταν γιος του Χριστόδουλου Κούτση. Καταγόταν από παλαιά οικογένεια των Σπετσών και ήταν εγγονός του υποστράτηγου Νότη Κούτση και μικρανηψιός του εφοπλιστή και ερασιτέχνη ζωγράφου Ιωάννη Κούτση. Υπήρξε στέλεχος και διευθυντής της "Πανελλήνιας Ασφαλιστικής Εταιρείας Α.Ε.". Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδας στη σκοποβολή (1926) έχοντας αναδειχθεί πρωταθλητής Ευρώπης στη Μαδρίτη το 1950, 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Μαδρίτη και 6ος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952. Εκτός από το Ελσίνκι είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου (1936), του Λονδίνου (1948) και της Μελβούρνης (1956). Μαθήτριά του στον ΟΦΚΟ υπήρξε η Όλγα Τζαβάρα.

Είχε επίσης ανδειχθεί πρωταθλητής Κωπηλασίας (1928).

Απεβίωσε στο Λονδίνο. Γιος του είναι ο Χρήστος Κούτσης, ιδιοκτήτης της πατρογονικής οικίας στις Σπέτσες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Έλληνες σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Σκοπευτές ΟΦΚΟ
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Δημοψήφισμα στον Ισημερινό (2017)

Ένα δημοψήφισμα για την απαγόρευση των πολιτικών και των δημοσίων υπαλλήλων από το να έχουν τραπεζικούς λογαριασμούς ή εταιρείες που εδρεύουν σε φορολογικούς παραδείσους πραγματοποιήθηκε στον Ισημερινό στις 19 Φεβρουαρίου 2017, παράλληλα με τις γενικές εκλογές. Η πρόταση εγκρίθηκε από τους ψηφοφόρους, δίνοντας διορία ενός έτους στους υπαλλήλους ώστε να μεταβιβάσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Αν δεν το κάνουν, θα πρέπει να απομακρυνθούν από τις θέσεις τους.

Το ερώτημα στο ψηφοδέλτιο ήταν "συμφωνείτε ότι, για εκείνους που κατέχουν ένα αποφασισμένο από τον λαό αξίωμα ή για τους δημοσίους υπαλλήλους, θα πρέπει να υπάρχει μια απαγόρευση σχετικά με την εκμετάλλευση περιουσιακών στοιχείων ή κεφαλαίων, οποιασδήποτε φύσης, σε φορολογικούς παραδείσους;"

## Ταξινόμηση των φορολογικών παραδείσων
Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το δημοψήφισμα, η Εσωτερική Υπηρεσία Εσόδων του Ισημερινού εξέδωσε ψήφισμα στο οποίο περιγράφονταν τα κριτήρια για τη διεθνή δικαιοδοσία ώστε να θεωρείται φορολογικός παράδεισος, δημιουργώντας δύο κατηγορίες: τα προνομιακά φορολογικά καθεστώτα και τις χαμηλές φορολογικές δικαιοδοσίες. Ως προνομιακό φορολογικό καθεστώς χαρακτηρίζεται η δικαιοδοσία της οποίας το αποτελεσματικό φορολογικό ποσοστό είναι κάτω από το 60% σε σχέση με τον εταιρικό φόρο εισοδήματος του Ισημερινού, που είναι  ποσοστό 13,2%. Μια χαμηλή φορολογική δικαιοδοσία χαρακτηρίστηκε ως ένας αποτελεσματικός φορολογικός συντελεστής κάτω από το 60% σε σχέση με το 13,2% του εταιρικού φόρου του Ισημερινού και δεν παρουσιάζει σημαντική οικονομική δραστηριότητα. Η Εφορία μπορεί να αφαιρέσει μια χώρα από τη λίστα των φορολογικών παραδείσων, αν προβεί σε μεταρρυθμίσεις της φορολογικής πολιτικής, εφόσον το επιβάλλει μια συνθήκη για την αποφυγή της διπλής φορολογίας, καθώς και την ανταλλαγή ειδικών πληροφοριών (ειδική ρήτρα), ή αν η νομοθεσία δεν περιλαμβάνει το τραπεζικό απόρρητο, τίτλων ή άλλων κανονισμών που απαγορεύουν την ανταλλαγή πληροφοριών με την Εφορία του Ισημερινού.

Μαζί με τον ορισμό αυτό, η Εφορία του Ισημερινού δημοσίευσε μια λίστα με τις χώρες που επί του παρόντος πληρούν τον ορισμό του φορολογικού παραδείσου με βάση την νομοθεσία  τους. Αυτή η λίστα περιλαμβάνει 28 χώρες στην Αμερική, στην Ωκεανία 19 και 16 στην Ευρώπη, 13 στην Ασία, 9 στην Αφρική και δύο άλλες νησιωτικές περιοχές.

## Εκστρατεία
Ο απερχόμενος Πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα δήλωσε ότι θα έκανε εκστρατεία υπέρ της πρότασης, έχοντας προηγουμένως δηλώσει ότι το ζήτημα των φορολογικών παραδείσων ήταν ένα από τα μεγαλύτερα για τη δημοκρατία.

## Αποτελέσματα

## Αναφορές


2017
Ισημερινο
Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Η Ελπίς»

Το **Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Η Ελπίς»** είναι νοσοκομείο στο κέντρο της Αθήνας. Είναι το παλαιότερο ενεργό νοσοκομείο της χώρας.

## Ιστορικό
Ο θεμέλιος λίθος του Δημοτικού Νοσοκομείου των Αθηνών «Ελπίς» τέθηκε τον Ιούνιο του 1836 επί της οδού Ακαδημίας 50, εκεί όπου σήμερα στεγάζεται το *Πνευματικό Κέντρο του [[Δήμος Αθηναίων|Δήμου Αθηναίων]]*. Τα σχέδια ήταν του Γερμανού αρχιτέκτονα Φ. Στάουφερτ, με κάποιες τροποποιήσεις από τον συμπατριώτη του Έντουαρντ Σάουμπερτ (1804-1860). Την ανέγερση ανέλαβε ο Δανός αρχιτέκτονας Κρίστιαν Χάνσεν, προβαίνοντας σε κάποιες επιπλέον τροποποιήσεις. Το κεντρικό τμήμα της οικοδομής ολοκληρώθηκε το 1842, μέσω της ενίσχυσης από εράνους και δωρεές του βασιλιά Λουδοβίκου της Βαυαρίας (πατέρα του Όθωνα), της Δούκισσας της Πλακεντίας και πολλών άλλων Ελλήνων όπως οι Κωνσταντίνος Βέλλιος, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, Κωνσταντίνος Γαλάτης, Ραλλού Μουρούζη και άλλοι. 

Στην οδό Ακαδημίας λειτούργησε μέχρι το 1971 όταν και μεταστεγάστηκε στις σημερινές του εγκαταστάσεις, επί της οδού Δημητσάνας στους Αμπελόκηπους, ακριβώς πίσω από τα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Μια μεταστέγαση που εξεταζόταν ήδη από το μακρινό 1892 και επιχειρήθηκε αρχικά τον Ιούνιο του 1904, με τον θεμέλιο λίθο του νέου κτιρίου του νοσοκομείου να τίθεται στο τότε δημοτικό οικόπεδο των Αμπελόκηπων. Ωστόσο, η μετεγκατάσταση στο νέο κτίριο θα γίνει περίπου 70 χρόνια αργότερα αφού αυτό θα χρησιμοποιηθεί αρχικά από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό για την περίθαλψη των τραυματιών των Βαλκανικών Πολέμων και έπειτα θα παραδοθεί στο υπουργείο Στρατιωτικών.

Στο νοσοκομείο ξεκίνησαν την ιατρική τους σταδιοδρομία πολλές μορφές της ιατρικής επιστήμης της Ελλάδας που μετέπειτα συμμετείχαν στην ίδρυση πολλών από τα νεότερα νοσοκομεία της Αθήνας, όπως οι Θεόδωρος Αρεταίος, Σπυρίδων Μαγγίνας, Νικόλαος Μακκάς, Μαρίνος Γερουλάνος, Αλιβιζάτος και άλλοι. Περιέθαλψε μεταξύ άλλων τους τραυματίες του πολέμου του 1893, τους Θεσσαλούς και Κρήτες πρόσφυγες, τους τραυματίες των Βαλκανικών Πολέμων, τους Μικρασιάτες πρόσφυγες, τους φαντάρους του Ελληνοϊταλικού Πόλεμου και τους Αθηναίους στο λιμό της κατοχής.

Από το 1983 εντάσσεται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος νοσοκομείων της Ελλάδας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Αθήνα
Σπύρος Αντωνιάδης

Ο **Σπύρος Αντωνιάδης** (1884 - Αθήνα, 7 Απριλίου 1982) υπήρξε Έλληνας στρατιωτικός και βουλευτής.
## Βιογραφία
Εξελέγη πληρεξούσιος (βουλευτής) Ροδόπης στην Δ' Εθνοσυνέλευση το 1923. Σταδιοδρόμησε ως στρατιωτικός. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Υποστράτηγου. Αργότερα εργάστηκε στην ΑΤΕ και έφτασε στον βαθμό του Τμηματάρχη.

Απεβίωσε σε ηλικία 98 ετών τον Απρίλιο του 1982 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Νικολάου Χαλανδρίου στις 8 Απριλίου.

Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Αντωνιάδη και απέκτησαν δύο κόρες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης
Οικογένεια Μέξη

Η **οικογένεια Μέξη** είναι ιστορική σπετσιώτικη οικογένεια. Με καταγωγή από το Λάμποβο της Ηπείρου εγκαταστάθηκαν στις Σπέτσες στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα και εν συνέχεια μέλη της οποίας διακρίθηκαν στο εμπόριο, τη πολιτική αλλά και στον απελευθερωτικό αγώνα.

## Μέλη

* Ιωάννης Μέξης, γενάρχης των Μέξηδων
** Θεόδωρος Μέξης, οπλαρχηγός και γιος του Ιωάννη
*** Θεοδωράκης Μέξης, πλοιοκτήτης, αγωνιστής του 1821 και γιος του Θεόδωρου
*** Χατζηγιάννης Μέξης, πολιτικός, πλοιοκτήτης και γιος του Θεοδώρου
**** Θεόδωρος Μέξης, βουλευτής, αγωνιστής του 1821, πλοιοκτήτης και γιος του Χατζηγιάννη
***** Ιωάννης Μέξης, εφοπλιστής, σύζυγος Ελένης Νικολάου Μπόταση και γιος του Θεόδωρου
****** Θεόδωρος Μέξης, αξιωματικός του πολεμικού Ναυτικού και γιος του Ιωάννη
****** Κονδυλία Μέκη, σύζυγος Κάρολου Φον Ντορς και κόρη του Ιωάννη
******* Λεωνίδας Δρόσης, γλύπτης και γιος της Κονδυλίας
**** Νικόλαος Μέξης, πολιτικός, αγωνιστής του 1821 και γιος του Χατζηγιάννη
***** Λασκαρίνα Μέξη, σύζυγος Παναγιώτη Σέκερη και κόρη του Νικολαόυ
***** Ελένη Μέξη, σύζυγος Αναστασίου Ορλάνδου και κόρη του Νικολάου
****** Κίμων Ορλάνδος, ιατρός και γιος της Ελένης
******* Αναστάσιος Ορλάνδος, αρχιτέκτονας, αρχαιολόγος, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και γιος του Κίμωνα
***** Ιωάννης Μέξης, γιος του Νικολάου
****** Νικόλαος Μέξης, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και γιος του Ιωάννη
**** Παναγιώτης Μέξης, αγωνιστής του 1821, πλοιοκτήτης και γιος του Χατζηγιάννη
***** Δημήτριος Μέξης, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και γιος του Παναγιώτη
***** Ιωάννης Μέξης, εφοπλιστής, πλοίαρχος του εμπορικού Ναυτικού και γιος του Παναγιώτη
****** Ευρυδίκη Μέξη, σύζυγος Νικολάου Ορλώφ (δημάρχου Σπετσών) και κόρη του Ιωάννη
**** Γεώργιος Μέξης, σύζυγος της Μαρίας Γεωργίου Κουντουριώτη και γιος του Χατζηγιάννη
**** Ευγενία Μέξη, σύζυγος Δημητρίου Λάμπρου και κόρη του Χατζηγιάννη
***** Γεώργιος Λεωνίδας, εφοπλιστής, βουλευτής και γιος της Ευγενίας
****** Δημήτριος Λεωνίδας, αξιωματικός του στρατού, δήμαρχος Σπετσών και γιος του Γεωργίου
****** Ιωάννης Λεωνίδας, εφοπλιστής, βουλευτής, υπουργός και γιος του Δημητρίου
******* Κατερίνα Λεωνίδα, σύζυγος Κωνσταντίνου Βαλαωρίτη και κόρη του Ιωάννη
******** Νάνος Βαλαωρίτης, ποιητής και γιος της Κατερίνας
****** Νικόλαος Λεωνίδας, βουλευτής και γιος του Δημητρίου
**** Καλλιόπη Μέξη, σύζυγος Ανδρέα Χατζηανάργυρου και κόρη του Χατζηγιάννη
***** Νικόλαος Χατζηανάργυργος, γιος της Καλλιόπης
****** Χρυσούλα Χατζηαναργύρου, κυρία επί των τιμών της Βασίλισσας, σύζυγος Χρήστου Ζάππα και κόρη του Νικολάου
****** Παύλος Χατζηανάργυρος, διπλωμάτης και γιος του Νικολάου
***** Ιωάννης Χατζηανάργυρος, γιος της Καλλιόπης
****** Ανδρέας Ι. Χατζηανάργυρος, επιχειρηματίας, ευεργέτης των Σπετσών, δήμαρχος Σπετσών και γιος του Ιωάννη
***** Ανάργυρος Χατζηαναργύρου, βουλευτής, πρόεδρος της Βουλής και γιος της Καλλιόπης

## Παραπομπές
Ρολάν Ζουρνύ

Ο **Ρολάν Ζουρνύ** (*[[γαλλικά]] : Roland Journu*) (Μπορντό 6 Αυγούστου 1906 - ? ) ήταν Γάλλος αθλητής της αντισφαίρισης.

Είχε συμμετάσχει στο Γαλλικό πρωτάθλημα από το 1932 έως το 1951, μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν δεύτερος, φιναλίστ, στο μικτό διπλό το 1937 με συμπαίκτρια την Γερμανίδα Μαρί Λουίζ Χορν. Πολλές φορές νικητής του τουρνουά *Villa Primrose* του Μπορντό. Ο θείος του Ζόζεφ ήταν πρωτοπόρος του μηχανοκίνητου αθλητισμού. 

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου και στο μονό αντρών ήταν πρώτος το 1933, 1935 και δεύτερος το 1936. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1933, 1934, 1935 με συμπαίκτη τον Αντουάν Ζεντιέν. Στο μεικτό διπλό πρώτος το 1933 με συμπαίκτρια την Ίντα Αντάμοφ, και το 1937 με συμπαίκτρια την Σιμόν Ματιέ, δεύτερος ήταν το 1934 με συμπαίκτρια την Σιλβί Γιουνγκ Ενροτίν και το 1936 με συμπαίκτρια την Μπίλι Γιορκ.

Στο Εαρινό πρωτάθλημα αντισφαίρισης του 1948 ήταν πρώτος στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Λάζαρο Στάλιο και πρώτος στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Νέλλυ Άνταμσον Λαντρύ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Για το Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου από το βιβλίο : Ελευθέριου Σκιαδά, *100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε., ISBN 960-85466-2-1

Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της αντισφαίρισης
Βλακεία (πόλη)

Η **Βλακεία** ήταν αρχαιοελληνικός οικισμός κοντά στην πόλη της Κύμης, στην Αιολίδα της Μικράς Ασίας. Η ύπαρξη της πόλης προκύπτει μονάχα από αναφορές που διασώθηκαν προς το κείμενο του Αριστοτέλη με τίτλο *[[Κυμαίων πολιτεία]]*. Οι κάτοικοι της πόλης είχαν τη φήμη ηλιθίων και υποτίθεται ότι οι λέξεις *βλάξ* (ο κάτοικος ή καταγόμενος από την πόλη Βλακεία) και *βλακικά* (ο συσχετιζόμενος με την πόλη) σημασιοδοτήθηκαν από αυτούς, έγιναν συνώνυμες με την ανοησία και την ηλιθιότητα εξαιτίας τους.

Στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα η λέξη *[[βλακεία]]* χρησιμοποιείται ευρέως με την έννοια της ανοησίας και της έλλειψης ευφυίας, σημασία που υπήρχε και στα αρχαία ελληνικά.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Αιολίδας
Γιούρι Λόσμαν

Ο **Γιούρι Λόσμαν** (εσθονικά: *Jüri Lossmann*, 23 Ιανουαρίου/4 Φεβρουαρίου 1891 - 1 Μαΐου 1984) ήταν Εσθονός δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Το 1920 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στον μαραθώνιο δρόμο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αμβέρσας.

## Βιογραφία

### Αθλητική καριέρα
Ο Γιούρι γεννήθηκε το 1891 στον οικισμό Καμπάλα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (εντός των ορίων της σημερινής εσθονικής επαρχίας Γιέρβα) και αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Τάλιν. Το 1909 ξεκίνησε τον αθλητισμό ως ποδοσφαιριστής στην ομάδα *Μερκούρ* αλλά το 1913 μεταπήδησε στον στίβο, εντασσόμενος στον σύλλογο Κάλεβ Τάλιν. Εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 1916 όταν αναδείχτηκε νικητής στον μαραθώνιο του Τάλιν και στο ρωσικό πρωτάθλημα των 5000 μέτρων, ενώ ακολούθησαν διακρίσεις και στο αγώνισμα των 10000 μέτρων. 

Πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά τη διάρκεια του οποίου τραυματίστηκε, χωρίς όμως να επηρεαστεί η μετέπειτα καριέρα του, καθώς μεταπολεμικά κυριάρχησε στα εσθονικά πρωταθλήματα των μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων. Το 1920 έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας τρέχοντας στα 10000 μέτρα και στον μαραθώνιο: στο αγώνισμα των 10000 μέτρων έμεινε εκτός τελικού εγκαταλείποντας στην κούρσα της πρώτης προκριματικής σειράς, ενώ στον μαραθώνιο έκανε χρόνο 2:32:48 τερματίζοντας δεύτερος, 12,8 δευτερόλεπτα πίσω από τον Φινλανδό Χάνες Κολεμάινεν, κατακτώντας έτσι το ασημένιο μετάλλιο. Το 1923 τερμάτισε πρώτος στον διεθνή μαραθώνιο του Γκέτεμποργκ και το επόμενο έτος ορίστηκε σημαιοφόρος της εσθονικής αποστολής στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού. Στην ίδια διοργάνωση συμμετείχε εκ νέου στον μαραθώνιο καταλαμβάνοντας αυτή τη φορά τη δέκατη θέση. Τέσσερα χρόνια αργότερα έτρεξε στον Αμερικανικό υπερμαραθώνιο και το 1929 έλαβε μέρος στον μαραθώνιο της Αμβέρσας.

### Πέρα από τον αθλητισμό
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση υπήρξε για ένα διάστημα προπονητής δρομέων μεγάλων αποστάσεων. Παράλληλα εργάστηκε σε εργοστάσιο σοκολατοποιίας αλλά και σε κοσμηματοπωλείο. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ενεπλάκη στην κρατική υπηρεσία αθλητισμού, ενώ το 1944, λίγο πριν την κατάληψη της χώρας από τα σοβιετικά στρατεύματα, εγκατέλειψε την Εσθονία βρίσκοντας καταφύγιο στη Σουηδία, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του εργαζόμενος ως αργυροχρυσοχόος. Απεβίωσε την 1η Μαΐου του 1984 στη Στοκχόλμη όπου και θάφτηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων
Κατηγορία:Μαραθωνοδρόμοι
Κατηγορία:Εσθονοί αθλητές
Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Εσθονοί προπονητές
Πρυμησσός

Η **Πρυμησσός** ή **Πρυμνησσός** ήταν αρχαία πόλη στην Φρυγία της Μικράς Ασίας, στα νότια του Δοκίμιου, και στα ανατολικά της Απάμειας Κιβωτού της Φρυγίας. Στην σημερινή εποχή σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η πόλη του Αφιόν Καραχισάρ (αρχαίο *Ακροϊνόν*) της ομώνυμης επαρχίας της Τουρκίας.

## Αρχαιότητα
Στην περιοχή λειτουργούσε νομισματοκοπείο κατά την περίοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και διασώζονται αρκετά νομίσματα με παραστάσεις Ρωμαίων αυτοκρατόρων, της Δικαιοσύνης η οποία ήταν η κύρια θεότητα της πόλης, αλλά και του Μίδα, ιστορικού ηγεμόνα της Φρυγίας κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. ο οποίος κατά την μυθολογία μετέτρεπε σε χρυσό ότι άγγιζε. Πιθανώς υπήρχε επίσης ναός της Αρτέμιδος στην πόλη.
Prymnessos coin, Phrygia, Nero, 54-68 AD.jpg|Τοπικό ρωμαϊκό νόμισμα του 1ου αιώνα μ.Χ., επιγραφή *ΠΡΥΜΝΗΣΣΕΙΣ ΝΕΡΩΝΑ* (αυτοκράτορας) και *ΠΡΟΚΛΟΥ ΕΠΙ. ΙΟΥΛΙΟΥ* (τοπικός επίτροπος)
Prymnessos coin, Prygia, 2nd century AD.jpg|Τοπικό νόμισμα του 2ου αιώνα μ.Χ., απεικόνιση της Κυβέλης και της Δικαιοσύνης 


Ανάμεσα στα ευρήματα που διασώζονται από την αρχαία πόλη, είναι μια επιγραφή με αποσπάσματα από κείμενο επιστολής του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου προς την πόλη κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ.. Επίσης, από την πόλη καταγόταν ο ολυμπιονίκης της πάλης και του παγκράτιου, Νικόστρατος ο Αιγεύς, ο οποίος είχε απαχθεί όταν ήταν βρέφος και κατόπιν πωληθεί στις Αιγές της Κιλικίας.

## Χριστιανική παράδοση
Κατά την χριστιανική παράδοση η πόλη υπήρξε ο τόπος μαρτυρίου της Αγίας Αριάδνης κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. κατά την περίοδο του Αδριανού, η οποία ήταν χριστιανή σε αντίθεση με τον ειδωλολατρικό περίγυρο της. Αποσπάσματα από το αρχικό χρονικό της ιστορίας της διασώζονται σε χειρόγραφο που βρίσκεται στην βιβλιοθήκη του Βατικανού. Κατά την παράδοση η Αριάδνη ήταν δούλη η οποία αρνήθηκε να λατρεύει τους ειδωλολατρικούς θεούς, και κατά την επακόλουθη καταδίωξη της άνοιξε ένας βράχος και την κατάπιε ώστε να την προστατεύσει από τους διώκτες της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης

Ο **Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης** (**ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΣΕ**) ήταν αξίωμα του ΚΚΣΕ το οποίο μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1920 είχε εξελιχθεί στην ισχυρότερη θέση από τις θέσεις γραμματέα της ΚΕ. Με μερικές εξαιρέσεις, από το 1929 μέχρι τη διάλυση της ΕΣΣΔ, ο κάτοχος του αξιώματος ήταν *[[de facto]]* ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης, αφού η θέση αυτή ήταν η ανώτατη στο ΚΚΣΕ και συνεπώς στη σοβιετική κυβέρνηση. Ο Ιωσήφ Στάλιν ανύψωσε το αξίωμα δίνοντάς του πλήρη εξουσία επί του Κομμουνιστικού Κόμματος και κατ'επέκταση ολόκληρης της Σοβιετικής Ένωσης. Επί Νικίτα Χρουστσόφ, το αξίωμα μετονομάστηκε **Α' Γραμματέας** το 1953 (όπως και στην πλειονότητα των ΚΚ στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα)· η αλλαγή αυτή ακυρώθηκε το 1966.

Το αξίωμα αναδείχθηκε από λιγότερο ισχυρές γραμματειακές θέσεις μέσα στο κόμμα, αυτές του: **Τεχνικού Γραμματέα** (1917–1918), **Προέδρου της [[Γραμματεία του Κομουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης|Γραμματείας]]** (1918–1919), **Υπευθύνου Γραμματέα** (1919–1922) (όταν ο Λένιν ήταν ηγέτης των μπολσεβίκων).

## Ιστορία
Στις πρώτες δύο μορφές του το αξίωμα αφορούσε κυρίως τη διεξαγωγή γραμματειακής εργασίας. Η θέση του Υπεύθυνου Γραμματέα ιδρύθηκε το 1919 για να επιτελεί διοικητικό έργο. Το 1922 ακολούθησε το αξίωμα του ΓΓ ως καθαρά διοικητική και πειθαρχική θέση, ο ρόλος του οποίου δεν προοριζόταν να κάνει περισσότερα από το να καθορίζει την σύνθεση του συνόλου των μελών του κόμματος. Ο Στάλιν, πρώτος κάτοχος του αξιώματος, χρησιμοποίησε τις αρχές του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού για να μεταμορφώσει το αξίωμά του σε αυτό του κομματικού ηγέτη, και αργότερα του ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης.

Το 1934 το 17ο Συνέδριο απέσχε από το να επανεκλέξει επίσημα τον Στάλιν ΓΓ. Όμως ο Στάλιν επανεκλέχθηκε σε όλες τις άλλες θέσεις και παρέμεινε ηγέτης του κόμματος χωρίς μείωση της εξουσίας του.

Τη δεκαετία του 1950 ο Στάλιν όλο και περισσότερο αποσύρθηκε από τις εργασίες της Γραμματείας, αφήνοντας την επίβλεψη του σώματος στον Γκεόργκι Μαλενκόφ, πιθανώς για να τον δοκιμάσει ως πιθανό διάδοχο. Τον Οκτώβριο του 1952, στο 19ο Συνέδριο, ο Στάλιν αναδιάρθρωσε την ηγεσία του κόμματος. Η παράκλησή του, εκφρασμένη μέσω του Μαλενκόφ, να απαλλαχθεί από τα καθήκοντά του στη γραμματεία του κόμματος λόγω ηλικίας απορρίφθηκε από το κομματικό κογκρέσο, καθώς οι αντιπρόσωποι δεν ήταν σίγουροι για τις προθέσεις του Στάλιν. Στο τέλος, το συνέδριο κατάργησε επίσημα το αξίωμα του ΓΓ του Στάλιν, αν και ο Στάλιν παρέμεινε ένας από τους γραμματείς του κόμματος και διατήρησε τον υπέρτατο έλεγχο του Κόμματος. Όταν ο Στάλιν πέθανε στις 5 Μαρτίου 1953, ο Μαλενκόφ ήταν το σημαντικότερο μέλος της Γραμματείας, η οποία επίσης περιελάμβανε τον Νικίτα Χρουστσόφ, μεταξύ άλλων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1969)

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 1969** ήταν το 20ό που διοργάνωσε η FIA. Ξεκίνησε την 1 Μαρτίου στη Νότια Αφρική και ολοκληρώθηκε στις 19 Οκτωβρίου στο Μεξικό. Περιλάμβανε συνολικά 11 Γκραν Πρι. Το σημαντικότερο απ' τα γεγονότα που σημάδεψαν αυτό το πρωτάθλημα ήταν τα ατυχήματα στα οποία ενεπλάκησαν οι δυο οδηγοί της Λότους Γιόχεν Ριντ και Γκράχαμ Χιλ στο Γκραν Πρι Ισπανίας το οποίο έγινε στο Μοντζουίκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1969
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1969
Σιδηροδρομική γέφυρα του Ρίτσμοντ (Λονδίνο)

Η **σιδηροδρομική γέφυρα του Ρίτσμοντ** (αγγλικά: *Richmond Railway Bridge*) είναι ημιαψιδωτή γέφυρα επί του ποταμού Τάμεση στην περιοχή Ρίτσμοντ του νοτιοδυτικού Λονδίνου. Εξυπηρετεί τις αμαξοστοιχίες που περνούν από και προς τον σταθμό του Ρίτσμοντ και τον σταθμό Σαιντ Μάργκαρετς, και βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση από την γέφυρα του Τουίκεναμ. 

## Περιγραφή
Η περιοχή του Ρίτσμοντ συνδέθηκε με το σιδηροδρομικό δίκτυο το 1846, συνδέοντας το με το κεντρικό Λονδίνο στα βορειοανατολικά, έως την πόλη του Ουίνδσορ στα νοτιοδυτικά. Η αρχική γέφυρα που είχε κατασκευαστεί για τις ανάγκες της διέλευσης των τρένων πάνω από τον ποταμό, αντικαταστάθηκε το 1908 με νεώτερη γέφυρα κατασκευασμένη από χάλυβα καθώς υπήρχαν φόβοι για την δομική ακεραιότητα της παλαιότερης, οι βάσεις των θεμελίων όμως παρέμειναν οι ίδιες. Το 1984, αντικαταστάθηκαν οι δοκοί και το κατάστρωμα της γέφυρας με νέα υλικά. Η σημερινή γέφυρα έχει συνολικό μήκος 91,5 μέτρα.

Λειτουργεί αποκλειστικά για τις αμαξοστοιχίες και δεν είναι διαθέσιμη για πεζούς, ωστόσο έχει χώρο διέλευσης προσωπικού για εργασίες συντήρησης. Αποτελεί προστατευόμενο κτήριο από το 2008 σύμφωνα με τις διατάξεις της αγγλικής νομοθεσίας.

## Φωτογραφικό υλικό

Richmond rly bridge ill london news.jpg|Η αρχική γέφυρα, σε απεικόνιση του 1848
Richmond Railway Bridge291r1.jpg|Άποψη της γέφυρας με την γέφυρα του Τουίκεναμ πιο πίσω
Richmond Railway Bridge 290r1.jpg|Αναμνηστική πλάκα της κατασκευής της γέφυρας
Thames_River_-_Richmond,_Surrey,_UK.jpg|Άποψη της γέφυρας και της οικίας του Άσγκιλ από πλωτό σπίτι στον Τάμεση
Houseboats - Richmond, London, UK.jpg|Πλωτά σπίτια δίπλα από την γέφυρα
File:Richmond 030 Railway Bridge-May.JPG|Άποψη της γέφυρας από την οικία του Άσγκιλ


## Παραπομπές



Κατηγορία:Ρίτσμοντ (Λονδίνο)
Κατηγορία:Γέφυρες επί του Τάμεση
Μονή Πορετσού

Η **Ιερά Μονή Πορετσού** είναι ανδρώο μοναστήρι που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Βρίσκεται εντός του Νομού Αχαΐας κοντά στα όριά του με τον Νομό Ηλείας, πλησίον των χωριών Αγράμπελα (πρώην Πορετσό) και Πλατανίτσα (πρώην Γερμοτζάνι ή Ρεμουτζάνι) των Καλαβρύτων και είναι χτισμένη στους πρόποδες του Ερύμανθου σε υψόμετρο 794 μέτρων . Απέχει περίπου: 52 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα, 80 χιλιόμετρα από τον Πύργο, 88 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 102 χιλιόμετρα από την Πάτρα.

## Ιστορία της Μονής
Σαφείς πληροφορίες για την ίδρυση της Μονής δεν υπάρχουν. Σύμφωνα με μια εκδοχή ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα από τον όσιο Λουκά. Άλλοι πάλι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα από τον όσιο Μελέτιο σε διαφορετική πάντως θέση από αυτή που βρίσκεται σήμερα. Μετά την καταστροφή της αρχικής Μονής από πυρκαγιά, αυτή ξανακτίστηκε στο σημείο που βρίσκεται τώρα. 

Την σημερινή της μορφή η Μονή την απέκτησε μεταξύ των ετών 1608 - 1611 όταν ανακαινίστηκε "εκ βάθρων" με την συνδρομή του άρχοντα Σπυλιώτη Κλωκόνη, σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει στο καθολικό της το οποίο αγιογραφήθηκε την ίδια περίοδο από τους Ναυπλιώτες αδελφούς Μόσχου.

Τόσο η Μονή όσο και οι μοναχοί της διαδραμάτισαν σημαντικότατο ρόλο κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Σε αυτήν  κατέφυγε το 1824 - 1825 ο Ασημάκης Φωτήλας όταν διατάχτηκε η σύλληψή του από τον Κωλλέτη. Επίσης σε ένα σπήλαιο κοντά στο μοναστήρι κρυβόταν για μεγάλο διάστημα και ο Ανδρέας Ζαΐμης μαζί με τον πατέρα του μέχρι να τους δοθεί αμνηστία από την κυβέρνηση Κουντουριώτη. 

Σοβαρά προβλήματα αντιμετώπισε το μοναστήρι κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Το 1943 λεηλατήθηκε από τους Γερμανούς και τα περισσότερα κειμήλιά του κλάπηκαν. Από αυτά τα μόνα που σώθηκαν είναι ορισμένοι χειρόγραφοι κώδικες σε μεμβράνη, ο παλιότερος των οποίων είναι του 1698 καθώς και ένα χειρόγραφο τετραευάγγελο του 13ου ή 14ου αιώνα. 

Σήμερα η Μονή έχει ανακαινιστεί πλήρως, αλλά δεν διαθέτει δική της Αδελφότητα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιερά Μονή Πορετσού, kalavrita.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2017.
*Ιερά Μητρόπολη Ηλείας - Ιερά Μονή Παναγίας Πορετσού, www.imilias.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2017

Π
Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Φιννοουγγρικές γλώσσες

Οι **φινοουγγρικές γλώσσες** θεωρούνται, γλωσσολογικά και γεωγραφικά, παρακλάδι των Ουραλογενών ή Ουραλικών γλωσσών, μιας μεγάλης γλωσσικής οικογένειας με 30 περίπου γλώσσες και 20 εκατομμύρια ομιλητές σε όλον τον κόσμο. Οι επιμέρους γλώσσες της είναι η Φινλανδική και η Ουγγρική, με την πρώτη να ανήκει στο παρακλάδι των Βαλτοφιννικών γλωσσών και την δεύτερη στο παρακλάδι των Ουγγρικών γλωσσών. Οι γλώσσες αυτές δεν έχουν καμία σχέση με τις Σκανδιναβικές (Βόρειες Γερμανικές), παρά το γεγονός ότι, με μια ευρύτερη έννοια του όρου, η Φινλανδία ανήκει γεωγραφικά στη Σκανδιναβία, μαζί με την Ισλανδία. Ιστορικά, οι Μαγυάροι (μετέπειτα Ούγγροι) θεωρούνται μακρινοί συγγενείς των Φινλανδών και, παρά τις φημολογίες περί κοινού προγόνου, δεν έχει αποδειχθεί ακόμα κάτι. Ο Ουγγρικός κλάδος διαχωρίστηκε από τον Φιννικό πριν περίπου 3000 χρόνια και έτσι η Ουγγρική γλώσσα εμφανίζει λίγα ίχνη συγγένειας με την Φινλανδική. Οι Φινλανδικές γλώσσες ομιλούνται στη Φινλανδία, στη Λαπωνία, στα Ουράλια καθώς και στο κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ρωσίας που συνορεύει με τη Φινλανδία. Η Ουγγρική γλώσσα, εκτός από την Ουγγαρία, ομιλείται σε περιοχές ή χώρες με τις οποίες αυτή συνορεύει και όπου οι Ούγγροι αποτελούν την μεγαλύτερη εθνοτική μειονότητα (Βοϊβοντίνα, Τρανσυλβανία, Σλοβακία, Αυστρία, Σλοβενία, Κροατία, Δυτική Ουκρανία), αντανακλώντας, λίγο ή πολύ, τα σύνορα της Αυστροουγγαρίας (1867-1918) πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Κατηγορία:Ουραλικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της Φινλανδίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Εσθονίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Ουγγαρίας
Μιχάλης Οικονόμου

Με το όνομα **Μιχάλης Οικονόμου** ή **Μιχαήλ Οικονόμου** είναι γνωστοί οι:

* Μιχαήλ Οικονόμου (1798-1879). Αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, λόγιος και πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας.
* Μιχάλης Οικονόμου (ζωγράφος) (1888–1933). Έλληνας ζωγράφος της εποχής του Μεσοπολέμου.
* Μιχάλης Οικονόμου (φιλόλογος) (1896-1984). Έλληνας φιλόλογος, εκπαιδευτικός, συγγραφέας, σοσιαλιστής, οπαδός του δημοτικισμού.
* Μιχάλης Οικονόμου (διευθυντής ορχήστρας) (γένν. 1973). Έλληνας αρχιμουσικός, συνθέτης, ραδιοφωνικός παραγωγός και καθηγητής.
* Μιχάλης Οικονόμου (ηθοποιός) (γένν. 1979). Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Επίσης, μπορεί ως ψευδώνυμο να σχετίζεται με το παρακάτω πρόσωπο:
* Αλέξανδρος Γιωτόπουλος (γενν. 1944). Έλληνας μαθηματικός και μεταφραστής, καταδικασμένος για συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση *17 Νοέμβρη*, που χρησιμοποιούσε επίσημα (με πλαστά χαρτιά) το ονοματεπώνυμο *Μιχάλης Οικονόμου*.
Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσσυφοπεδίου

Η **Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσσυφοπεδίου **(,  / *Olimpijski komitet Κόσοβο*) είναι η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή που εκπροσωπεί τοΚοσσυφοπέδιο. Αν και ιδρύθηκε το 1992, η ΟΕΚ έγινε πλήρες μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και του Ολυμπιακού Κινήματος στις 9 Δεκεμβρίου του 2014. Είναι υπεύθυνη για την συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Το Κοσσυφοπέδιο συμμετείχε στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του 2015, στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Η τζουντόκα Μαϊλίντα Κελμέντι έγινε η πρώτη αθλήτρια του Κοσσυφοπεδίου που κέρδισε χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 52 κιλών.

Επίσης, σχεδιάζεται ίδρυση Παραολυμπιακής Ομοσπονδίας.

## Ιστορία
Η Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσόβου (ΟΕΚ) ιδρύθηκε επίσημα το 1992. Η διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο, είχε ιδρύσει μια ομάδα εργασίας για να συνεργαστεί με την ΔΟΕ, για να επιτραπεί στους αθλητές του Κοσσυφοπεδίου να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Λόγω της κατάστασης του, οι Κοσοβάροι αθλητές δεν μπορούσαν να διαγωνιστούν με την σημαία του Κοσσυφοπεδίου, μέχρι την αναγνώριση του 2014. Ως εκ τούτου, στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012, η Κοσοβάρα τζουντόκα και παγκόσμια πρωταθλήτρια, η Μαϊλίντα Κελμέντι συμμετείχε με τηνΑλβανία. Επίσης, οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου συμμετείχαν ως μέρος της Σερβίας και Μαυροβουνίου και της Σερβίας. 

Τον Απρίλιο του 2013, η Συμφωνία των Βρυξελλών συνήφθη μεταξύ των κυβερνήσεων της Σερβίας και του Κοσσυφοπεδίου. Τον Οκτώβριο του 2014, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αναγνώρισε προσωρινά την Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσσυφοπεδίου. Η πλήρης αναγνώριση έγινε στις 9 Δεκεμβρίου 2014. Εκείνη την εποχή, το Κοσσυφοπέδιο δεν ήταν μέλος ή παρατηρητής των Ηνωμένων Εθνών, αλλά έχει κερδίσει την διπλωματική αναγνώριση του κυρίαρχου κράτους από 111 χώρες-μέλη του ΟΗΕ. Το Κοσσυφοπέδιο συμμετείχε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016, στο Ρίο ντε Τζανέιρο.

Πριν από την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου από την ΔΟΕ, η χώρα έλαβε μέρος στους Ειδικούς Ολυμπιακούς Αγώνες από το 2003 έως το 2011. Ένας οργανισμός με την ονομασία , είχε ιδρυθεί για την παροχή στήριξης για αυτούς τους αθλητές.

Διάφοροι αθλητές από το Κοσσυφοπέδιο έχουν συμμετάσχει στους 4ους Παγκόσμιους Αθλητικούς Αγώνες για Μικρούς Ανθρώπους στο Ραμπουϊγιέτ της Γαλλίας το 2005., στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015 στο Καζάν της Ρωσίας, στο Πρωτάθλημα Αναδυόμενων Χωρών IHF, καθώς και σε άλλες διοργανώσεις. 

## Δείτε επίσης
* Συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου σε διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα 
* Προφίλ του Κοσσυφοπεδίου στην Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή

Κατηγορία:Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές
Ουιλί Ουιλιάμ

Ο **Ουιλί Ουιλιάμ** (γεννημένος στις 14 Απριλίου 1981 στο Σαμπανιέ) είναι Γαλλοτζαμαϊκανός τραγουδιστής και μουσικός παραγωγός. Ξεκίνησε την μουσική του καριέρα εντός του συγκροτήματος Collectif Métissé, προτού αποχωρήσει από το τελευταίο προκειμένου να ξεκινήσει την προσωπική του καριέρα.

## Βιογραφία

Ο Ουιλί Ουιλιάμ είναι μουσικός καλλιτέχνης, παραγωγός, συνθέτης και ερμηνευτής. Ο Ουιλί Ουιλιάμ ξεκίνησε την μουσική του καριέρα εντός του συγκροτήματος Collectif Métissé.

Το Νοέμβριο του 2015, ο Ουιλί Ουιλιάμ κυκλοφόρησε το *[[Ego (τραγούδι του Ουιλί Ουιλιάμ)|Ego]]* το οποίο βρέθηκε μεταξύ των κορυφαίων σε πωλήσεις singles στη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ιταλία. Ένα δεύτερο single υπό τον τίτλο *On s'endort*, σε συνεργασία με τον Keen'V, αποτέλεσε την συνέχεια της προώθησης της κυκλοφορίας του πρώτου του δίσκου υπό τον τίτλο *Une seule vie*.

## Δισκογραφία
;Albums

* *Une seule vie* (2016)

;Singles
* *Te Quiero* (2015)
* *[[Ego (τραγούδι του Ουιλί Ουιλιάμ)|Ego]]* (2015)
* *On s'endort* (2016)
* *Mi Gente* Featuring J Balvin. (2017)
*La La La (2018)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι τραγουδιστές
Φιλίππη του Λουξεμβούργου

H **Φιλίππη του Λουξεμβούργου** (1252 – 6 Απριλίου 1311) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόρη του κόμη του Μπαρ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Αινώ.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου και της συζύγου του Μαργαρίτας του Μπαρ, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη του Μπαρ. 

Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ του Αινώ, κόμη του Αινώ, της Ολλανδίας και της Ζηλανδίας. Δύο από τις εγγονές της, η Φιλίππη του Αινώ και η Μαργαρίτα Β΄, κόμισσα του Αινώ, έγιναν με τους γάμους τους βασίλισσες αντίστοιχα της Αγγλίας και της Γερμανίας.

## Οικογένεια
Με τον γάμο της με τον Ιωάννη Β΄ των Αβέν κόμη του Αινώ, της Ολλανδίας & της Ζηλανδίας, παιδιά της ήταν:
* Ιωάννης απεβ. 1302, κύρος του Μπωμόν, σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των Γάλλων (11 Ιουλίου 1302)
* Ερρίκος απεβ. 1303, ιερέας (canon) στο Καμπραί.
* Γουλιέλμος Α΄ π.1286-1337, κόμης του Αινώ.
** Μαργαρίτα Β΄, κόμισσα του Αινώ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Δ΄ της Γερμανίας.
** Φιλίππη, παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας.
* Ιωάννης 1288-1356, κύριος του Μπωμόν.
* Μαργαρίτα απεβ. 1342, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Β΄ κόμη του Αρτουά, που σκοτώθηκε στην μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών (11 Ιουλίου 1302)
* Αλίκη απεβ. 1317, παντρεύτηκε (1290) τον Ρογήρο Μπιγκόντ 5ο κόμη του Νόρφολκ, με τον οποίο δεν απέκτησε παιδιά.
* Ισαβέλλα απεβ. 1305, παντρεύτηκε τον Ραούλ του Κλερμόν, κύριο του Νεσλ, που σκοτώθηκε στην μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών (11 Ιουλίου 1302).
* Ιωάννα, μοναχή στο Φοντανέλ.
* Μαρία 1280–1354, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ δούκα του Μπουρμπόν.
* Ματθίλδη, μοναχή.

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές
 


## Πηγές
* M.A. Pollock, Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296, (The Boydell Press, 2015)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φιλίππη του Λουξεμβούργου

Κατηγορία:Κόμισσες του Αινώ
Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Μπουρνιάς (βουνό)

Ο **Μπουρνιάς** είναι βουνό της Σάμου ύψους 778 μέτρων. Πρόκειται για μακρόστενο βουνό στη νότια πλευρά της Σάμου, νότια του οικισμού Πύργος. Τα πετρώματά του είναι γνεύσιοι και μάρμαρα. Οι δύο πιο υψηλές κορφές του είναι 778 και 765 μέτρα ενώ οι πιο χαμηλές είναι το Μαρτίνι (593 μ.) και Προφήτης Ηλίας (517 μ.).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουνά των νησιών του Αιγαίου
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σάμου
Carpe Noctum (άλμπουμ)

**Carpe Noctum** είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Armored Saint, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Φεβρουαρίου του 2017 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records.

Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν στις 31 Ιουλίου 2015 στα πλαίσια του φεστιβάλ Wacken Open Air και στις 2 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους στην Colos-Saal του Ασάφενμπουργκ της Γερμανίας. Οι εμφανίσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν κατά την ευρωπαϊκή περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ "*[[Win Hands Down]]*".

## Τραγούδια
# **Win Hands Down** *(Bush, Vera)* - 5:11
# **March of the Saint** *(Bush, Prichard, Phil Sandoval, Vera, Gonzo Sandoval)* - 3:30
# **Stricken by Fate** *(Bush, Prichard, Phil Sandoval, Vera, Gonzo Sandoval)* - 3:18
# **Last Train Home** *(Bush, Duncan)* - 5:30
# **Mess** *(Bush, Vera)* - 4:40
# **Aftermath** *(Bush, Phil Sandoval, Vera)* - 6:08
# **Left Hook From Right Field** *(Bush, Vera)* - 5:04
# **Reign of Fire** *(Bush, Prichard)* - 5:28

## Μέλη των Armored Saint
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "***Carpe Noctum***" είχε την εξής μορφή:

* **[[Τζον Μπους]]** - *[[Φωνητική|φωνητικά]]*
* **Τζεφ Ντάνκαν** - *[[κιθάρα]]*
* **Φιλ Σάντοβαλ** - *[[κιθάρα]]*
* **[[Τζόι Βέρα]]** - *[[μπάσο]]*
* **Γκόνζο Σάντοβαλ** - *[[τύμπανα]]*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Carpe Noctum - Armored Saint | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Armored Saint - Carpe Noctum - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
* ARMORED SAINT - Carpe Noctem - Bravewords.com

Κατηγορία:Άλμπουμ του 2017
Κατηγορία:Άλμπουμ των Armored Saint
Διονύσιος Χρηστίδης

Ο **Διονύσιος Χρηστίδης** (1830-1902) ήταν Κύπριος ιεροδιάκονος και αγιογράφος.

## Βίος
Ο **Διονύσιος Χρηστίδης** γεννήθηκε το 1830 στη Λευκωσία. Σύμφωνα με προφορικές παραδόσεις μακρινών απογόνων της αδελφής του, οι γονείς του καταγόταν από την Τήνο και λόγω της εμπόλεμης κατάστασης που επικρατούσε στα νησιά κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, κατέφυγαν στην Κύπρο. Ωστόσο ο ίδιος δήλωνε πως καταγόταν από την Κύπρο. Αρχικά διετέλεσε ιεροδιάκονος στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στη συνέχεια εγκατβίωσεστη σκήτη των Καυσοκαλυβίων, στην καλύβη *Άγιος Χαράλαμπος* στο Άγιο Όρος. Εκεί έμαθε βυζαντινή μουσική και αγιογραφία. Υπηρέτησε ως Αρχιδιάκονος του Μητροπολίτη Κιτίου Μελέτιου Μοδινού. Στα τέλη της δεκαετίας του 1850 με αρχές της δεκαετίας του 1860 μετέβη εκ νέου στο Αγιο Όρος για να εντρυφήσει στη βυζαντινή ζωγραφική και μουσική. Στη διαρκεια της εκεί παραμονής του έγινε μεγαλόσχημος μοναχός. Επισκέφθηκε, άγνωστο πότε, για προσκήνημα τους Αγίους Τόπους, ενώ το 1875 τον βρίσκουμε στην Κύπρο όπου ζει ασκητικά σε κελί στη θέση Φτελλεχιά του χωριού Κόρνος και στην μονή Αγίου Γεωργίου Αλαμανού στο χωριό Πεντάκωμο. Ζήτησε από τον Μητροπολίτη Κιτίου Κυπραινό Οικονομίδη να του παραχωρηθεί με ενοίκιο η Μονή Συαροβουνίου για να την επαναλειτουργήσει ως κοινόβιο, κατά το πρότυπο των Μονών του Άθωνα. Πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 1902.

## Έργα του Χρηστίδη
Στις αρχές της δεκαετίας του 1860 ζωγραφίζει, για λόγους βιοπορισμού, πίνακες που απεικονίζουν μέλη εύπορης οικογένειας της Λεμεσού; τον Θεμιστοκλή Συμεωνίδη και τη σύζυγό του Μαρία με το γιο τους Στέφανο. Στα 1869 κι ενώ διέμενε στην Καλύβη *Γενέσιον της Θεοτόκου* αγιογρφησε τον Άγιο Χαράλαμπο.
Την περίοδο προσκηνυματικού ταξιδιού στους Αγιους Τόπους αγιογράφησε (ελαιογραφία) την κοίμηση του Αγίου Σάββα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Κωστής Κοκκονοφτάς, «Ο Διονύσιος Χρηστίδης (1830-1902) και το ζωγραφικό του έργο», Εικονοστάσιον, τχ. 4 (Ιούνιος 2013), σελ. 82-90
*Κωστής Κοκκονοφτάς, «Ο Διονύσιος Χρηστίδης και η επανίδρυση της Μονής Σταυροβουνίου το 1889», Κυπριακαί Σπουδαί, τομ. 70 (2006), Λευκωσία Κύπρου 2008, σελ.43-117

Κατηγορία:Κύπριοι μοναχοί
Κατηγορία:Κύπριοι αγιογράφοι
Κατάλογος των νησιών της Ρωσίας

μικρογραφία|Το νησί Ατλάσοφ από το διάστημα (Σεπτέμβριος 1992)
[μικρογραφία|Ακτογραμμή του νησιού [Κουνασίρ: η φωτογραφία έχει τραβηχθεί από τον Ρώσο πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, τον Νοέμβριο του 2010]]
[μικρογραφία|Το Σαμάνκα, ένας ιερός βράχος στον [Σαμανισμός|Σαμανισμό και ένα από τα 9 πιο ιερά μέρη της Ασίας, στην δυτική ακτή του Ολχόν]] Αυτός είναι ένας **κατάλογος των νησιών της Ρωσίας**. Περιλαμβάνει όλα τα νησιά στη Ρωσία, με έκταση πάνω από 3.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μερικά από τα πιο σημαντικά μικρότερα νησιά. 
* Νήσος Αλεξάντρι, Γη του Φραγκίσκου Ιωσήφ
* Νήσος Ατλάσοβ, Κουρίλες
* Νήσος Αγιόν
* Νήσος Μπελκόβσκι, Νέα Σιβηριανά Νησιά
* Νήσος Μπέλι, στην Θάλασσα του Κάρα
* Νήσος Μπένετ, Νήσοι Ντε Λονγκ
* Μεγάλος Διομήδης (Νήσος Ρατμάνοφ)
* Νήσος Μπολότνγι, ποταμός Μόσκβα, πόλη της Μόσχας
* Νήσος Μπολσεβίκ, Σεβέρναγια Ζεμλιά
* Νήσος Μπολσόι Λιαχόφσκι 
* Νήσος Μπολσόι Σαντάρ, Νήσοι Σαντάρ
* Νήσος Ντε Λονγκ, Νέα Σιβηριανά Νησιά
* Νήσος Ντίκσον, Θάλασσα του Κάρα
* Νήσος Γκεόργκα, Γη του Φραγκίσκου Ιωσήφ
* Νήσος Γκράχαμ Μπελ, Γη του Φραγκίσκου Ιωσήφ
* Νήσος Χενριέττα, Νήσοι Ντε Λονγκ
* Νήσος Ιόνι, Οχοτσκική Θάλασσα
* Ιτουρούπ (Ετορόφου), Κουρίλες, διεκδικείται από την Ιαπωνία
* Νήσος Ζανέτ, Νήσοι Ντε Λονγκ
* Νήσος Κολγκούγιεφ
* Νήσος Κομσομόλετς, Σεβέρναγια Ζεμλιά
* Νήσος Κοτέλνι, Νέα Σιβηριανά Νησιά
* Κουνασίρ, Νήσοι Κουρίλες
* Νήσος Λίσι, Κόλπος Ναχόντκα
* Νήσος Μάλι Ταϊμίρ
* Μεζντουσάρσκι, Νοβάγια Ζεμλιά
* Νήσος Νοβάγια Σιμπίρ, Νέα Σιβηριανά Νησιά
* Νοβάγια Ζεμλιά
* Νήσος Οκτιάμπρσκοϊ Ρεβολιουτσίι, Σεβέρναγια Ζεμλιά
* Ολχόν, λίμνη Βαϊκάλη
* Ονεκοτάν, Κουρίλες
* Νήσος Ρουντόλφα, Γη του Φραγκίσκου Ιωσήφ
* Παραμουσίρ, Κουρίλες
* Νήσος Πάιονηρ, Σεβέρναγια Ζεμλιά
* Νήσος Ποπόφ, Αρχιπέλαγος Εουζενί
* Νήσος Πουτγιάτιν
* Νήσος Ρεϊνέκε, Αρχιπέλαγος Εουζενί
* Νήσος Ρούσκι, Αρχιπέλαγος Εουζενί
* Νήσος Ρούσκι, Αρχιπέλαγος Νόρντενσκιελντ
* Σαχαλίνη
* Νήσος Σάμαν-κάμεν, Βαϊκάλη
* Νήσος Σμίντ, Σεβέρναγια Ζεμλιά
* Σεβέρνι, Νοβάγια Ζεμλιά
* Νήσος Σιασκοτάν, Κουρίλες
* Σούμσου, Κουρίλες
* Νήσος Σιμπιριάκοβα, Ποταμός Ανγκάρα στην πόλη του Ιρκούτσκ
* Νήσος Σιμουσίρ, Κουρίλες
* Νήσος Σολοβέτσκιγιε
* Νήσος Ταϊμίρ
* Νήσος Ουγιεντινενίγια, στην Θάλασσα του Κάρα
* Ουρούπ, Κουρίλες
* Νήσος Ουσάκοφ, στην Θάλασσα του Κάρα
* Νήσος Ουσκανίι, λίμνη Βαϊκάλη
* Νήσος Βασιλιέφσκι, Αγία Πετρούπολη
* Νήσος Βαϊγκάτς
* Νήσος Βιλτσέκα, Γη του Φραγκίσκου Ιωσήφ
* Νήσος Βίζε, στην Θάλασσα του Κάρα
* Νήσος Βράνγκελ (Βρανγκέλγια)
* Νήσος Γιουνόστι, ποταμός Ανγκάρα στο Ιρκούτσκ
* Νήσος Γιούζνι, Νοβάγια Ζεμλιά
* Νήσος Ζόχοφ, Νήσοι Ντε Λονγκ
* Νήσος Βαλάαμ, Λίμνη Λάντογκα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Εξίσωση του Τσάπλιγκιν

Στα μαθηματικά, **η εξίσωση του Τσάπλιγκιν**, το όνομα της οποίας προέρχεται από τον Σεργκέι Αλεξέγιεβιτς Τσάπλιγκιν είναι μια μερική διαφορική εξίσωση χρήσιμη στην μελέτη της διηχητικής ροής. Είναι η
: 
f_{\theta\theta}+
\frac{v^2}{1-\frac{v^2}{c^2}}f_{vv}+v f_v=0.
Εδώ, {\displaystyle c=c(v)} είναι η ταχύτητα του ήχου, η οποία καθορίζεται από την εξίσωση της κατάστασης των ρευστών και τη διατήρηση της ενέργειας.

## Αναφορές

Κατηγορία:Μερικές διαφορικές εξισώσεις