Εξέγερση στο Βαλουχιστάν

Η **Εξέγερση στο Βαλουχιστάν** είναι μια εξέγερση  και επανάσταση από Βαλούχους αυτονομιστές αντάρτες και διάφορες ισλαμιστικές μαχητικές ομάδες εναντίον των κυβερνήσεων του Πακιστάν και του Ιράν στην περιοχή του Βαλουχιστάν, η οποία καλύπτει την πακιστανική επαρχία Μπαλουχιστάν, την ιρανική επαρχία Σιστάν και Βαλουχιστάν, και το Βαλουχιστάν του νότιου Αφγανιστάν. Πλούσια σε φυσικούς πόρους, αυτή είναι η μεγαλύτερη, λιγότερο πυκνοκατοικημένη και λιγότερο ανεπτυγμένη επαρχία στο Πακιστάν και το Ιράν, και ένοπλες ομάδες απαιτούν μεγαλύτερο έλεγχο των φυσικών πόρων της επαρχίας και πολιτική αυτονομία. Οι αυτονομιστές Βαλούχοι έχουν επιτεθεί σε πολίτες από άλλες εθνότητες σε όλη την επαρχία. Στη δεκαετία του 2010, οι επιθέσεις εναντίον της σιιτικής κοινότητας από σεκταριστικές ομάδες -αν και δεν σχετίζονται πάντα άμεσα με τον πολιτικό αγώνα- έχουν αυξηθεί, συμβάλλοντας σε εντάσεις στο Βαλουχιστάν. Στο Πακιστάν, η εθνοτική αυτονομιστική εξέγερση είναι μικρής κλίμακας, αλλά συνεχίζεται κυρίως στο νότιο Βαλουχιστάν, καθώς και σεχταριστική και θρησκευτικά υποκινούμενη αγωνιστική δράση που συγκεντρώνεται κυρίως στο βόρειο και κεντρικό Βαλουχιστάν. 

Στην επαρχία Βαλουχιστάν του Πακιστάν, εξεγέρσεις από εθνικιστές Βαλούχους έχουν πραγματοποιηθεί το 1948-50, 1958-60, 1962-63 και 1973-1977, με μια συνεχιζόμενη εξέγερση χαμηλού επιπέδου που ξεκίνησε το 2003. Αυτή η εξέγερση έχει αρχίσει να εξασθενεί. Σε ένα άρθρο με τίτλο «Το τέλος της εξέγερσης των Βαλούχων του Πακιστάν;», ο Βαλούχος αναλυτής, Malik Siraj Akbar, ανέφερε ότι οι μαχητές των Βαλούχων είχαν αρχίσει να σκοτώνουν τους δικούς τους διοικητές. Επιπλέον, οι αυτονομιστές τον τελευταίο καιρό κατηγόρησαν επίσης τις δικές τους ομάδες ότι εμπλέκονται σε ευρέως διαδεδομένο έγκλημα, ληστείες και βιασμούς κατά Βαλούχων γυναικών, με ορισμένους να υποστηρίζουν ότι αυτό που ξεκίνησε ως ιδεαλιστικός πολιτικός αγώνας για τα δικαιώματα του λαού τους μετατράπηκε σε συμμορίες που εκβιάζουν, απάγουν και ακόμη και βιάζουν ντόπιους. Ωστόσο, ο Ακμπάρ χαρακτήρισε την οργή προς τον πρωθυπουργό της επαρχίας Αμπντούλ Μαλίκ Βαλόχ «εντεινόμενη και συχνά ανεξέλεγκτη». Οι Βαλούχοι μαχητές δέχτηκαν κάποιες προσφορές συμφιλίωσης από την κυβέρνηση και προσφέρθηκαν να παραδώσουν τα όπλα τους. Τον Απρίλιο του 2016, τέσσερις διοικητές μαχητών και 144 μαχητές είχαν παραδοθεί στο πλαίσιο της συμφιλίωσης  600 αντάρτες σκοτώθηκαν και 1.025 παραδόθηκαν μετά την αποδοχή της συμφιλίωσης από τον Αύγουστο του 2016. Τον Απρίλιο του 2017, άλλοι 500 αντάρτες Βαλούχοι παραδόθηκαν στο κράτος, συμπεριλαμβανομένων μελών των BRA, UBA και LeB.

Οι αυτονομιστές Βαλούχοι υποστηρίζουν ότι είναι οικονομικά περιθωριοποιημένοι και φτωχοί σε σύγκριση με το υπόλοιπο Πακιστάν. Ο Απελευθερωτικός Στρατός του Βαλουχιστάν, χαρακτηρισμένος ως τρομοκρατική οργάνωση από το Πακιστάν, το Ηνωμένο Βασίλειο, και τις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι η πιο ευρέως γνωστή αυτονομιστική ομάδα των Βαλούχων. Από το 2000 έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες θανατηφόρες επιθέσεις σε πακιστανικές στρατιωτικές μονάδες, αστυνομία, δημοσιογράφους, πολίτες και εκπαιδευτικά ιδρύματα. Άλλες αυτονομιστικές ομάδες περιλαμβάνουν το Λασκάρ-ε-Βαλοχιστάν και το Ενωμένο Απελευθερωτικό Μέτωπο του Βαλουχιστάν.    

Ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατηγόρησαν εθνικιστές μαχητές, την κυβέρνηση του Πακιστάν και του Ιράν για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά την καταστολή της εξέγερσης. 

*Το News International* ανέφερε το 2012 ότι μια έρευνα του Gallup που διεξήχθη για το DFID αποκάλυψε ότι το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας του Βαλουχιστάν δεν υποστηρίζει την ανεξαρτησία από το Πακιστάν, με μόνο το 37% των εθνικών Βαλούχων και το 12% των Παστούν στο Βαλουχιστάν να τάσσονται υπέρ της ανεξαρτησίας. Ωστόσο, το 67% του πληθυσμού του Βαλουχιστάν τάχθηκε υπέρ της μεγαλύτερης επαρχιακής αυτονομίας, συμπεριλαμβανομένου του 79% των εθνοτικών Βαλούχων και του 53% των Παστούν στην επαρχία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συγκρούσεις του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Διαμεσολαβητικοί πόλεμοι
Κατηγορία:Εξεγέρσεις του 20ού αιώνα