open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπαρμπούνι

Το **μπαρμπούνι** (***Mullus surmuletus***, παλαιότερα *Τρίγλη η μυστακοφόρος* (*Trigla barbatus*)) είναι είδος ακανθοπτέρυγου ψαριού του γένους Μύλλος (*Mullus*), της οικογενείας των Μυλλιδών (Mullidae). Το μήκος του μπαρμπουνιού φθάνει τα 35 εκατοστά. Έχει χρώμα ερυθρωπό, βαθύτερο στη ράχη και ασημέρυθρο στην κοιλιά, καλύπτεται δε από πολλά μικρά λέπια ωοειδούς σχήματος. Τα στηθαία πτερύγια φέρουν τρεις άκανθες το καθένα, με τις οποίες το μπαρμπούνι ανασκάπτει την άμμο του βυθού για την αναζήτηση τροφής.

Το κεφάλι έχει κυβικό σχήμα και φέρει μεγάλο στόμα με μικρά πολυπληθή δόντια και στις δύο σιαγόνες, ενώ το ρύγχος είναι επιμηκυμένο και στο άκρο φέρει τριχοειδείς άκανθες (οι οποίες λαϊκά αποκαλούνται *μουστάκια*, απ' όπου και το όνομά του). Το σώμα είναι επίμηκες και καταλήγει σε τέσσερις επιμήκεις άκανθες. 

Το μπαρμπούνι ζει σε πολλές θάλασσες των ευκράτων περιοχών του πλανήτη (και στις ελληνικές), κυρίως μέσα σε συμπλέγματα φυκών (φυκιάδες), σε αμμώδεις-ιλυώδεις βυθούς και σε βυθούς με πλάκες και χαμηλές έως μετρίου μεγέθους πέτρες, όπου και αναζητά την τροφή του, την οποία αποτελούν διάφορα μικρά μαλάκια. Είναι περιζήτητο αλίευμα, για την τρυφερή και νόστιμη σάρκα του. Αλιεύεται από βάρκα με καθετή, ενώ από την ακτή αλιεύεται κυρίως με την τεχνική του casting. 

Παραλλαγή του μπαρμπουνιού είναι η *[[κουτσομούρα]] *(Mullus barbatus), η οποία διαφέρει από το μπαρμπούνι στο χρώμα (είναι πιο ανοιχτόχρωμη), στο σχήμα του ρύγχους (στο άκρο του είναι περισσότερο κοφτό, απ' όπου και το όνομά της) και στο ότι δεν φέρει εμφανές μουστάκι.

## Ιστορία - Μυθολογία

Αναφέρεται ως τρίγλη ή τρύγλη στην αρχαία ελληνική γραμματεία. Θεωρούνταν βρόμικο ψάρι, που κατά τον Αιλιανό έτρωγε ακόμα και νεκρούς ανθρώπους. Απαγορευόταν η βρώση τρίγλης στα ιερά της Ελευσίνας και της Ήρας στο Άργος, ενώ συνδεόταν μυθολογικά με την Εκάτη και την Άρτεμη. Επίσης, απαγορευόταν η κατανάλωσή της (όπως και άλλων ειδών ψαριών) κατά τους Πυθαγόρειους.

## Σημειώσεις


## Πηγές

* Π. Δρανδάκη, *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τ. ΚΓ΄.
* Fishbase

Κατηγορία:Μουλλίδες
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Αμμωνίτες

Το όνομα **Αμμωνίτες** μπορεί να αναφέρεται:
*Στους Αμμωνίτες (όστρακα), απολιθωμένα όστρακα του Παλαιοζωικού αιώνα.
*Στους Αμμωνίτες (λαός), τον βιβλικό λαό που κατοικούσε στην περιοχή της άλλοτε Υπεριορδανίας.
Πετράλωνα Αγράφων Ευρυτανίας

Τα **Πετράλωνα** είναι οικισμός της Ευρυτανίας, χτισμένος στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού στα σύνορα με τον νομό Καρδίτσας. Μέχρι το 1955 ονομάζονταν *Σάικα*, Ο οικισμός είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1000 μέτρων κάτω από τις Αγραφιώτικες κορυφές Σβόνι, Πέντε Πύργοι και του Φλυτζάνι και, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει 40 κατοίκους.

Τα  Πετράλωνα υπήρξαν ξεχωριστή κοινότητα στο διάστημα 1945-1955, η οποία περιλάμβανε και τους γειτονικούς οικισμούς, Νεράιδα, Παλαιόλακκα και Καμάρια. Στη συνέχεια εντάχθηκαν στην κοινότητα Αγράφων, με έδρα το χωριό Άγραφα. Σήμερα ανήκουν διοικητικά στο διευρυμένο Δήμο Αγράφων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Άγραφα
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Πετράλωνα Κτημενίων Ευρυτανίας

Τα **Πετράλωνα** (ή Πετράλωνο) Κτημενίων ή Καρπενησίου είναι χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Πετράλωνα είναι κτισμένα στις νότιες απολήξεις του βουνού Λυκομνήματα (μέρος των Αγράφων), σε υψόμετρο 840 μέτρα. Ανήκουν διοικητικά στη δημοτική ενότητα Κτημενίων του καλλικρατικού δήμου Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός δήμος Κτημενίων) και απέχουν 36 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι. Το προηγούμενο όνομα του χωριού ήταν *Αραχωβίτσα* και το 1928 μετονομάστηκε σε Πετράλωνα. Κατά την απογραφή του 2011 το χωριό είχε 49 κατοίκους. Έως και το 2011 η διακύμανση του πληθυσμού του χωριού ήταν η εξής:

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα αλλά στο δήμο Αγράφων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πετράλωνα Αγράφων.

## Βιβλιογραφία
* Συλλογικό έργο, 2006, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή 
* Τάκης Ντάσιος, 1999, *Στ' Άγραφα*, Αθήνα, Εκδόσεις Μίλητος, ISBN 960-8460-13-1

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Τηλεπικοινωνιακός πύργος του Μονζουίκ

Ο **Τηλεπικοινωνιακός πύργος του Μονζουίκ** είναι το έργο του μηχανικού και αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα, χτίστηκε μεταξύ 1989 και 1992, και βρίσκεται στο Ολυμπιακό δαχτυλίδι (Anella Olímpica) της Βαρκελώνης (Καταλονία) που κατασκευάστηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. 

Αυτός ο πύργος χάλυβα, ύψους 136 μέτρων, διαθέτει ένα πρωτοποριακό σχεδιασμό σε σχέση με τους περισσότερους πύργους τηλεπικοινωνιών, θυμίζοντας τη σιλουέτα ενός αθλητή που μεταφέρει την Ολυμπιακή φλόγα. Το πάνω μέρος του, μοιάζει με ένα βέλος μαζί με ένα τόξο. Στη βάση υπάρχει μια πηγή, όπου έχουν προσαρμοστεί στοιχεία της θάλασσας ώστε να έχει τη μορφή κυμάτων. Ο πύργος είναι λευκός και αποτελείται από πλάκες μετάλλου. Παράλληλα η βάση είναι επικαλυμμένη με *trencadís* (είδος μωσαϊκού) μια σαφής αναφορά στα χαρακτηριστικά του Γκαουντί.

Φορέας υλοποίησης της κατασκευής του πύργου ήταν η ισπανική εταιρεία τηλεπικοινωνιών *Telefonica*, γι' αυτό και ο πύργος ονομάζεται επίσης και "Torre Telefónica". Στους τουρίστες είναι γνωστός ως "Πύργος του Μονζουίκ", ενώ οι κάτοικοι της Βαρκελώνης τον ονομάζουν απλά, "Πύργο Καλατράβα". 
Ο προσανατολισμός του πύργου χρησιμεύει στην πράξη και ως ένα ηλιακό ρολόι, με τη σκιά της κεντρικής βελόνας να πέφτει στην *πλατεία της Ευρώπης.*

Όπως για πολλά από τα κτίρια που κατασκευάστηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, έτσι και για τον πύργο, ο χρόνος κατασκευής του ήταν πολύ σύντομος. Εφαρμόστηκε ένα ευέλικτο σκυρόδεμα, όπως αυτό που χρησιμοποιείται για την κατασκευή των καπνοδόχων σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, αλλά και γιατί βοηθούσε στο χρωματισμό. Η χρήση του συγκεκριμένου σκυροδέματος που εφαρμόστηκε, ήταν αναγκαία προκειμένου να μειωθεί ο χρόνος κατασκευής. Ο πύργος ολοκληρώθηκε το φθινόπωρο του 1991.

Ομοίωμα του πύργου δίνεται από το 2006 ως τρόπαιο, στο νικητή του Grand Prix της Φόρμουλα 1 στη Βαρκελώνη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του Σαντιάγο Καλατράβα

## Φωτογραφικό υλικό

Αρχείο:Calatrava Tower in Montjuïc.jpg|Άποψη του πύργου από τη βάση του
Αρχείο:Torre de comunicacions de Montjuic2 - Barcelona (Catalunya).jpg|Πίσω όψη
Αρχείο:Torre telefonica calatrava barcelona 02.jpg|Λεπτομέρεια του τόξου
Αρχείο:Torre telefonica calatrava barcelona 03.jpg|Η βάση


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βαρκελώνη
Κατηγορία:Πύργοι
Μονζουικ
Paramore

Οι **Paramore** είναι pop rock συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε στο Τενεσσί των Η.Π.Α. το 2004. Αποτελείται από τους Hayley Williams (φωνητικά/αρμόνιο), Taylor York (κιθάρα) και Zac Farro (τύμπανα). Το ντεμπούτο άλμπουμ του συγκροτήματος, All We Know Is Falling, κυκλοφόρησε το 2005 και το δεύτερο άλμπουμ τους, Riot! το οποίο γνώρισε μεγαλύτερη επιτυχία, το 2007. Το τρίτο άλμπουμ των Paramore, Brand New Eyes κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτεμβρίου του 2009 και έχει καταφέρει υψηλότερες θέσεις στα παγκόσμια charts. Μετά την αποχώρηση των αδερφών Farro, τα εναπομείναντα μέλη των Paramore, η Hayley, ο Jeremy και ο Taylor, προσπάθησαν να έρθουν ξανά στην επιφάνεια, το 2011, με την κυκλοφορία τεσσάρων singles, τα οποία αποτέλεσαν το online άλμπουμ εν ονόματι Singles Club. Στις 9 Απριλίου του 2013, οι Paramore κυκλοφόρησαν το 4ο άλμπουμ τους ως συγκρότημα και το πρώτο τους μετά την αποχώρηση των Farro, στο οποίο έδωσαν το όνομα του συγκροτήματος, δηλαδή Paramore. Με το συγκεκριμένο αλμπούμ κατάφεραν να αποκτήσουν το πρώτο τους βραβείο Grammy για την κατηγορία Kαλύτερο Ροκ Τραγούδι με το 4ο single του άλμπουμ, Ain't It Fun. To 2015 αποχώρησε ο μπασίστας του συγκροτήματος, Jeremy Davis και προχώρησε σε μια νομική διαμάχη ενάντια των υπόλοιπων μελών του συγκροτήματος ζητώντας να λαμβάνει ίσα κέρδη με τα υπολοιπα δύο μέλη. Τον Φεβρουάριο του 2017 ανακοινώθηκε η επιστροφή του ντράμερ, Zac Farro στο συγκρότημα και τον Μάιο της ίδιας χρονιάς κυκλοφώρησε το 5ο άλμπουμ του συγκροτήματος, After Laughter. Το 2020 το συρκρότημα επέστρεψε στις ροκ ριζες του με το 6ο τους άλμπουμ, This Why το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία, έλαβε πάρα πολλές θετικές κρητικές και έδωσε στο συγκρότημα άλλα δύο βραβεία Grammy για τις κατηγορίες Καλύτερο Ροκ Άλμπουμ (το οποίο τους καθιστά το πρώτο συγκρότημα με γυναίκα τραγουδίστρια στην ιστορία που έχει κερδίσει σε αυτήν την κατηγορία) και Καλύτερη Εναλλακτική Ερμηνεία. 

## Δισκογραφία

**Στούντιο άλμπουμς**
* All We Know Is Falling (2005)
* Riot! (2007)
* Brand New Eyes (2009)
* Paramore (2013)
* Self-Titled Deluxe (2014)
* After Laughter (2017)

**Live άλμπουμς**
* Live in the UK 2008 (2008)
* The Final Riot! (2008)

**Singles**
* Pressure (2005)
* Emergency (2005)
* All We Know (2006)
* Misery Business (2007)
* Hallelujah (2007)
* Crushcrushcrush (2007)
* That's What You Get (2008)
* Decode (2008)
* Ignorance (2009)
* Brick by Boring Brick (2009)
* The Only Exception (2010)
* Careful (2010)
* Playing God (2010)
* Now (2013)
* Still Into You (2013)
* Ain't It Fun (2014)
* Hard Times (2017)

**Singles club**
* Monster (2011)
* Renegade (2011)
* Hello Cold World (2011)
* In the Mourning (2011)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Αμερικανικά pop rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Αγγλικά punk rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ
Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards
Κατηγορία:Νικητές NME Awards
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Τενεσί
Κατηγορία:Αμερικανικά emo συγκροτήματα
53311 Δευκαλίων

53311 Δευκαλίων 


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Deep Ecliptic Survey 

Ανακαλύφθηκε στις 18 Απριλίου 1999

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 47,157 AU

Περιήλιο 41,579 AU

Ημιάξονας τροχιάς 44,368 ΑΜ

Εκκεντρότητα 0,063 

Περίοδος περιφοράς 295,540 χρόνια

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 4,467&nbsp;km/s 

Κλίση(i) 0,366° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 51,570° 

Όρισμα του περιηλίου 235,548° 

Δορυφόροι 0 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Διάμετρος  211 km 

Μάζα ? × 10? kg

Μέση πυκνότητα άγνωστη g/cm3

Αστρονομική περίοδος περιστροφής άγνωστη h 

Λευκαύγεια άγνωστη

Φαινόμενο μέγεθος 21,3


Απόλυτο μέγεθος 6,6 

Αλμπέντο (γεωμετρικό) 0,09? (εκτίμηση) 

Μέση επιφανειακή θερμοκρασία 42 Κ 
 




Ο **53311 Δευκαλίων** (προσωρινή ονομασία: **1999 HU 11**) είναι ένα μεταποσειδώνιο αντικείμενο (TNO). Ανακαλύφθηκε το 1999 στο πλαίσιο του προγράμματος Deep Ecliptic Survey (DES). Έχει χαρακτηριστεί ως cubewano, δηλαδή κλασσικό αντικείμενο της Ζώνης του Κάιπερ. Έλαβε το όνομά του από τον Δευκαλίωνα, από την ελληνική μυθολογία. Μπορεί να είναι και Κένταυρος.

## Παραπομπές

## Πηγές
 
* Marc W. Buie (2003-05-31). "Orbit Fit and Astrometric record for 53311 ".SwRI (Space Science Department) .[Http://www.boulder.swri.edu/ ~ buie/kbo/astrom/53311.html] Ανακτήθηκε 2008-09-28.

Δευκαλίων
Ορδοβίκια περίοδος

Η **Ορδοβίκια περίοδος** είναι μία γεωλογική περίοδος της Παλαιοζωικής εποχής και εκτείνεται σε χρονικό διάστημα 488,3 ± 1,7 έως 443,7 ± 1,5 εκατομμύρια έτη π.π. . Ακολουθεί την Κάμβρια περίοδο και ακολουθείται από τη Σιλούρια περίοδο. Έλαβε το όνομά της από την ουαλική φυλή των Ορδοβίκων. Παρά το γεγονός ότι η αναγνώρισή της ως διακριτή γεωλογική περίοδος άργησε στο Ηνωμένο Βασίλειο, έγινε γρήγορα αποδεκτή σε άλλες χώρες και υιοθετήθηκε επίσημα το 1906, ως περίοδος της παλαιοζωικής εποχής από το Διεθνές Γεωλογικό Συμβούλιο.

## Βιολογικές και γεωλογικές μεταβολές
right|thumb|250px|Απολιθωματοφόρος ασβεστόλιθος ανώτερης Ορδοβίκιας περιόδου
Στη διάρκεια της περιόδου εμφανίζονται τα καρκινοειδή μαζί με τα πρώτα ιχθυόμορφα σπονδυλωτά. Κοραλλιογενείς ύφαλοι αρχίζουν να σχηματίζονται στους ωκεανούς, ενώ οι νότιες ήπειροι μετατοπίζονται προς τους πόλους. Παγετώδης περίοδος εξελίσσεται στη Σαχάρα. Τα κυριότερα είδη ζώων εκείνης της περιόδου ήταν ένα ασπόνδυλο ονόματι ορθόκονος που έμοιαζε με καλαμάρι και ένα άλλο ασπόνδυλο που είναι γνωστό ως θαλάσσιος σκορπιός το οποίο πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις κατά τη Σιλούρια περίοδο μετά την εξαφάνιση του ορθόκονου. Κι αυτό γιατί ο ορθόκονος ήταν τρομερός θηρευτής του θαλάσσιου σκορπιού.

## Παραπομπές σημειώσεις


Κατηγορία:Παλαιοζωική εποχή
Διεθνής Επιτροπή Στρωματογραφίας

Η **Διεθνής επιτροπή Στρωματογραφίας** (αγγλικά: *International Commission on Stratigraphy*, **ICS**), ενίοτε απαντώμενη με τον ανεπίσημο τίτλο "**Διεθνής Στρωματογραφική Επιτροπή**" (International Stratigraphic Commission) ως μείζων υποεπιτροπή, θυγατρικός επιστημονικός οργανισμός που σχετίζεται με τη στρωματογραφία και γεωλογικά και γεωχρονολογικά ζητήματα σε παγκόσμια κλίμακα. 

Ανήκει στη Διεθνή Ένωση Γεωλογικών Επιστημών, όντας ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο επιστημονικό σώμα της, για το οποίο απαιτείται μόνιμη επιτροπή, εφόσον και συνεδριάζει περισσότερες από τις καθορισμένες τέσσερις φορές ετησίως για την αντιμετώπιση διάφορων ζητήμάτων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρωματογραφία
Κατηγορία:Γεωλογικοί οργανισμοί
Σιλούρια περίοδος

Η **Σιλούριος** είναι γεωλογική περίοδος η οποία εκτείνεται από το τέλος της Ορδοβίκιας περίπου 443,7 ± 1,5 εκατομμύρια έτη π.π., έως την έναρξη της Δεβόνιας περιόδου, περί τα 416,0 ± 2,8 εκατομμύρια έτη. Όπως συμβαίνει και με άλλες γεωλογικές περιόδους τα πετρώματα που καθορίζουν την έναρξη της περιόδου και το τέλος της είναι επαρκώς αναγνωρισμένα αλλά παραμένουν υποθετικοί οι ακριβείς χρονολογικοί υπολογισμοί. Η βάση της εξελικτικής διαδικασίας στη Σιλούρια περίοδο είναι ένα μείζον γεγονός εξαφάνισης, κατά το οποίο εξαφανίστηκε το 60% περίπου των υδρόβιων ειδών.

## Βιολογικές και γεωλογικές μεταβολές
Στη συγκεκριμένη περίοδο αναπτύσσονται τα πρώτα απλά φυτά κατά μήκος των ακτών ή σε εκβολές ποταμών. Εμφανίζονται τα πρώτα οδοντοφόρα ψάρια, τα οποία μετατοπίζονται από το θαλάσσιο περιβάλλον σε λίμνες και ποτάμια. Οι ήπειροι αρχίζουν να μετακινούνται και να πλησιάζουν μεταξύ τους. Τα ασπόνδυλα καταλείπουν τη στεριά, ύστερα από μακρά εξέλιξη θα χάσουν τις μεγάλες διαστάσεις τους και θα δημιουργήσουν μια νέα τεράστια κατηγορία ζώων, τα αρθρόποδα.

## Παραπομπές σημειώσεις


Κατηγορία:Παλαιοζωική εποχή
Δεβόνια περίοδος

Με τον όρο **Δεβόνια περίοδος**, εννοείται εκείνη η γεωλογική περίοδος της παλαιοζωικής εποχής, η οποία έχει ως σημείο έναρξης τα 397.5 ± 2.7 εκατομμύρια έτη π.π. και ολοκληρώνεται στα 359,2 ± 2,5 εκατομμύρια έτη π.π. όταν ξεκινά η Λιθανθρακοφόρος περίοδος . Σημαντικό σημείο της συγκεκριμένης περιόδου είναι η εμφάνιση των πρώτων αμφίβιων που σηματοδοτούν τη δυνατότητα μετάβασης της ζωής από το υδρόβιο στο αερόβιο περιβάλλον. Έλαβε την ονομασία της από την περιοχή Ντέβον της Αγγλίας, όπου και πρωτοπαρατηρήθηκαν αποθέσεις αυτής της περιόδου.

## Γεωλογικές και βιολογικές μεταβολές
Παλαιογεωγραφικά το γήινο περιβάλλον κυριαρχείται από την υπερήπειρο της Γκοντβάνα νότια, την ήπειρο της Σιβηρίας βόρεια και τον πρώιμο σχηματισμό της υπερηπείρου της Ευραμερικής ενδιάμεσα.

Οι καρχαρίες και πολλά άλλα είδη αφθονούν στις θάλασσες. Ορισμένα ψάρια όπως ο Δανγκλεόστεος και η Χαϊνέρια αποκτούν τεράστιες διαστάσεις και κάποια από αυτά (στην προκειμένη περίπτωση ο Δανγκλεόστεος, μήκους 10 ή και παραπάνω μέτρων), αποκτούν θωράκιση. Τα πρώτα έντομα και αμφίβια, όπως ο Ιχθυόστεγος, κάνουν την εμφάνισή τους. Σχηματίζονται τα πρώτα δάση από σποριόφυτα, όπως οι γιγαντιαίες φτέρες και τα βρύα. Σχηματίζονται οι πρώτοι ψαμμίτες.

## Σημειώσεις-παραπομπές




Δεβον
Λιθανθρακοφόρος περίοδος

Η **Λιθανθρακοφόρος** είναι μία γεωλογική περίοδος που εκτείνεται από το τέλος της Δεβόνιας, περίπου 359,2 ± 2,5 εκατομμύρια χρόνια π.π., έως την έναρξη της Πέρμιας, περίπου 299,0 ± 0,8 εκατομμύρια έτη π.π. . Για τις Η.Π.Α. ειδικότερα διαιρείται σε δύο περιόδους, τη Μισσισσίπια (πρώιμη) και την Πενσυλβάνια. Παρατηρείται και εδώ ένα έλασσον γεγονός εξαφάνισης της υδρόβιας ζωής κατά το μέσο της περιόδου. Σε αυτή την περίοδο ανήκουν οι περισσότερες αποθέσεις κοιτασμάτων άνθρακος στον κόσμο, εξ ου και το όνομά της.

## Γεωλογικές και βιολογικές μεταβολές
Από παλαιοκλιματική άποψη η λιθανθρακοφόρος χαρακτηρίζεται ως παγετώδης, ιδιαίτερα στην ανατολική Γκοντβάνα με χαμηλή στάθμη της θάλασσας και διαδικασία ορογένεσης. Μεγάλα πρωτόγονα δένδρα στη Μισσισσίπια, που εξελίσσονται στην Πενσυλβάνια σε απέραντα ελώδη δάση στις εκβολές των ποταμών. Από αυτά τα δάση κυρίως σχηματίζονται τα αποθέματα λιθάνθρακα. Τα αμφίβια αφθονούν, ενώ ταυτόχρονα εξελίσσονται από τα αμφίβια τα πρώτα ερπετά.Τεράστιες λιβελούλες μεγέθους αετού περιπολούν τον αέρα ενώ στο εδαφος υπάρχουν γιγάντιες αράχνες και σαρανταποδαρούσες.Τα πρώτα ερπετά είναι μικρά και ανυπεράσπιστα απέναντι στους γιγάντιους αυτούς θηρευτές, όμως η σχεδιαστική ανωτερότητα του οργανισμού τους δέιχνει οτι θα έχουν λαμπρό μέλλον.

## Παραπομπές σημειώσεις


Κατηγορία:Παλαιοζωική εποχή
Ποσειδωνία

Η ονομασία **Ποσειδωνία** μπορεί να αναφέρεται στα εξής:

*Ποσειδωνία (υδρόβιο φυτό), αγγειόσπερμο φυτό που απαντάται στο βυθό της θάλασσας.
*Ποσειδωνία (μυθική), τοπωνύμιο που σχετίζεται με την Ατλαντίδα.
*Ποσειδωνία (Μεγάλη Ελλάδα), αρχαία ελληνική πόλη της Ιταλίας, το σύγχρονο Παέστουμ.
*Ποσειδώνια Κορίνθου, οικισμός στην Κορινθία.
*Ποσειδωνία Σύρου, οικισμός στο νησί της Σύρου, πρωτεύουσα του ομώνυμου Δήμου.
*Δήμος Ποσειδωνίας, ένας από τρεις δήμους στους οποίους χωριζόταν διοικητικά η Σύρος πριν την εφαρμογή του Καλλικράτη.
*Κάτω Ποσειδωνία, οικισμός του Δήμου Λαυρεωτικής.
Τριαδική περίοδος

Ως **Τριαδική** (επίσης **Τριασική**, από το *Τριάς* στην πραγματικότητα) ή και απλά **Τριαδικό** ορίζεται εκείνη η γεωλογική περίοδος που εκτείνεται από τα 245,0 ± 1,5 έως τα 175,6 ± 2,0 εκατομμύρια έτη π.π., το σημείο έναρξης της Ιουρασικής . Ως πρώτη περίοδος της μεσοζωικής εποχής η Τριαδική ακολουθεί την Πέρμια του Παλαιοζωικού και ακολουθείται από την Ιουρασική. Μείζονα γεγονότα εξαφάνισης χαρακτηρίζουν την αρχή και το τέλος της συγκεκριμένης περιόδου. 

## Βιολογικές και γεωλογικές αλλαγές κατά την περίοδο
Από κλιματική άποψη η Βόρεια Αμερική και η Ευρώπη είναι τροπικές χώρες. Οι αμμωνίτες, τα μαλάκια και οι αχινοί, συνεχίζουν να κατακλύζουν τις θάλασσες και στο Τριαδικό, αφού επιβίωσαν από την καταστροφή της Πέρμιας περιόδου.Έχουμε την εμφάνιση των πρώτων κοραλλιών και υφάλων, όπως επίσης και γιγάντιων ερπετών(δεινόσαυροι), σαν τον ιχθυόσαυρο, με επίσης μεγάλη ανάπτυξη και ποικιλομορφία στα μικρότερου μεγέθους ερπετά, όπως οι σαλαμάνδρες, οι κροκόδειλοι, οι χελώνες και τα φίδια. Ακόμη, έχουμε την ανάπτυξη φυτικών οργανισμών, δηλαδή το φυτοπλαγκτόν.

## Παραπομπές σημειώσεις

## Διαδίκτυο
*http://science.nationalgeographic.com/science/prehistoric-world/triassic/ 

Κατηγορία:Μεσοζωική εποχή
Παλαιογενής περίοδος

[thumb|right|Ο [Μεσόνυξ, σαρκοβόρο που εμφανίστηκε κατά την Ηώκαινο.]]
Με τον όρο **Παλαιογενής περίοδος** ή **παλαιογενές σύστημα**, ανεπίσημα **Κατώτερη Τριταία**, εννοείται η περίοδος που ακολουθεί την Κρητιδική και τη λήξη της Μεσοζωικής εποχής. Η έναρξή της τοποθετείται στα 55,8 ± 0,2 εκατομμύρια έτη π.π. και η λήξη της στα 5,332 ± 0,005, οπότε αρχίζει η Νεογενής περίοδος .

## Γεωλογικές και βιολογικές μεταβολές
Το κλίμα σε αυτή την περίοδο είναι τροπικό. Το προηγούμενο μείζον γεγονός εξαφάνισης των δεινοσαύρων ακολοθούν σύγχρονα φυτά και πρωτόγονες οικογένειες θηλαστικών, για να εμφανιστούν στη θέση τους τα πρώτα μεγάλα θηλαστικά. Στην υποπερίοδο της Ηώκαινου εμφανίζονται τα αρχαϊκά θηλαστικά και συνεχίζουν να αναπτύσσονται σε όλη τη διάρκεια της περιόδου. Επίσης εμφανίζονται τα πρωτόγονα κητοειδή, όπως οι φάλαινες. Η Ανταρκτική γεμίζει και πάλι με παγετώνες. Έναρξη της παρούσας παγετώδους. Κατά την Ολιγόκαινο το κλίμα θερμαίνεται με αποτέλεσμα τη γοργή εξέλιξη και ποικιλομορφία της πανίδας, ιδιαίτερα των θηλαστικών. Εμφανίζονται επίσης σύγχρονοι τύποι αγγειόσπερμων.

## Σημειώσεις παραπομπές



Κατηγορία:Καινοζωική εποχή
Νεογενής περίοδος

Η **Νεογενής περίοδος** (προσαρμογή της ελληνικής γλώσσας : νεογενής, ) είναι γεωλογική περίοδος με σημείο έναρξης τα 23.03 ± 0,05 εκατομμύρια έτη π.π. έως  2,588 εκατομμύρια έτη πριν, κατά την έναρξη της ανεπίσημης ακόμη τετραδικής περιόδου. Η Νεογενής ακολουθεί την Παλαιογενή της καινοζωικής εποχής. Σύμφωνα με την τρέχουσα πρόταση της ICS, η νεογενής περίοδος αποτελείται από τις υποπεριόδους Μειόκαινο και Πλειόκαινο, αγνοώντας την εν χρήσει Πλειστόκαινο και Ολόκαινο.

## Γεωλογικές και βιολογικές μεταβολές
Το κλίμα κατά την έναρξη της Νεογενούς γίνεται ήπιο, ενώ από τις ενδείξεις φαίνεται πως στο βόρειο ημισφαίριο υπήρξε διαδικασία ορογένεσης. Εμφανίζονται, επίσης, σύγχρονα θηλαστικά και αναγνωρίσιμες οικογένειες πτηνών, όπως και ιππάρια και ποικιλίες μαστόδοντων. Τέλος, κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα ανθρωποειδή. Το ήπιο κλίμα ακολουθεί εντατικοποίηση της Παγετώδους κατά την Πλειόκαινο. Το κλίμα γίνεται ψυχρό και ξηρό. Εμφανίζεται ο Αυστραλοπίθηκος και πολλά από τα υπάρχοντα γένη θηλαστικών. Κατά την Πλειστόκαινο εμφανίζονται νέα θηλαστικά και εξαφανίζονται τα μεγάλα θηλαστικά. Έρχεται στο προσκήνιο ο σύγχρονος άνθρωπος.

## Σημειώσεις παραπομπές


Κατηγορία:Καινοζωική εποχή
Ανακωχή της Κομπιέν (1918)

thumb|200 px|right|Οι συνυπογράφοντες της Συνθήκης Ανακωχής της Κομπιέν το 1918, έξω από το βαγόνι-στρατηγείο του Στρατάρχη Φος
thumb|200 px|right|Ο Ερτζμπέργκερ, εκπρόσωπος της Γερμανίας στην Κομπιέν το 1918
Η **ανακωχή των Συμμάχων με τη Γερμανία το 1918** έγινε με υπογραφή συνθήκης στην Κομπιέν της Γαλλίας, την 11η Νοεμβρίου 1918 σε σιδηροδρομικό βαγόνι, στο οποίο είχε εγκαταστήσει ο Στρατάρχης Φερντινάν Φος το στρατηγείο του, σε δάσος κοντά στην Κομπιέν.

Υπογράφηκε από τον στρατάρχη των συμμαχικών δυνάμεων Φερντινάν Φος (Ferinand Foch) και τον εκπρόσωπο της Γερμανίας Ματίας Ερτζμπέργκερ (Matthias Erzberger).

Η συνθήκη ήταν στην ουσία «άνευ όρων» συνθηκολόγηση της Γερμανίας και αποτέλεσε τη βάση των συνθηκών ειρήνης, που συντάχθηκαν από την Διεθνή Διάσκεψη Ειρήνης, η οποία συνήλθε στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 1919.

Η συνθήκη προέβλεπε:
* παύση των εχθροπραξιών σε έξι ώρες από την υπογραφή της
* άμεση αποχώρηση των Γερμανικών δυνάμεων από τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Αλσατία-Λωρραίνη και το Λουξεμβούργο συν αποχώρηση όλων των Γερμανικών στρατευμάτων σε ακτίνα 30 χλμ. από τη δεξιά όχθη του Ρήνου.
* μετακίνηση όλων των Γερμανικών δυνάμεων στο Ανατολικό μέτωπο στη Γερμανική περιοχή όπως αυτή ήταν καθορισμένη την 1η Αυγούστου 1914.
* αποκήρυξη της συνθήκης του Μπρεστ-Λιτόφσκ με τη Ρωσία και της συνθήκης του Βουκουρεστίου με τη Ρουμανία.
* εγκλεισμό του Γερμανικού Στόλου
* παράδοση εξοπλισμού και μεταφορικών μέσων στους Συμμάχους καθώς και όρους αποχώρησης από την ανατολική Αφρική

Η συνθήκη είχε διάρκεια ισχύος τριάντα ημερών με δυνατότητα επέκτασης.

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στην αγγλική Βικιθήκη
*  στην γαλλική Βικιθήκη 
* Οι απαιτήσεις της ανακωχής, μετάφραση στα αγγλικά από κείμενο της Γερμανικής κυβέρνησης The World War I Document Archive, Brigham Young University Library, ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2006

Κατηγορία:Συνθήκες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Συνθήκες ανακωχής
Όρος (μαθηματικά)

Γενικά στα Μαθηματικά η λέξη **όρος** απαντάται με τις ακόλουθες συνηθέστερες σημασίες:
# Στην αριθμητική: ο αριθμητής και ο παρονομαστής αποτελούν τους όρους ενός κλάσματος, λεγόμενοι *όροι του κλάσματος*.
# Οι αριθμοί που συνιστούν αριθμητική ή γεωμετρική πρόοδο, καλούνται αντίστοιχα *αριθμητικοί ή γεωμετρικοί όροι της προόδου*. 
# Στις διάφορες αλγεβρικές παραστάσεις οι αριθμοί που συνιστούν αυτές (προστιθέμενοι ή αφαιρούμενοι) λέγονται *όροι αυτών*.
# Τέλος στις αναλογίες οι αριθμοί που συνιστούν αυτές καλούνται *όροι της αναλογίας*.

Κατηγορία:Άλγεβρα
Κατηγορία:Κλάσματα (μαθηματικά)
Φανοκόρος

Ο **φανοκόρος** και φανανάπτης όπως αναφέρεται σε εφημερίδες των αρχών του περασμένου αιώνα, ήταν ο άνθρωπος που άναβε τα φανάρια του δημοτικού φωτισμού.
Από το τέλος  του 18ου αιώνα με την διάδοση του φωταερίου και ειδικά στην Αθήνα από το 1857 με την ίδρυση του εργοστασίου φωταερίου σε συνεργασία με Γαλλική εταιρεία, έγινε επιτακτική η ανάγκη για το φωτισμό της πόλης. Το 1858 αποφάσισαν να φωταγωγήσουν τους δρόμους και τις πλατείες της πόλης. Από το  1862 που τελείωσαν  οι εγκαταστάσεις για το φωταέριο στο Γκάζι (η περιοχή πήρε το όνομά της από το εργοστάσιο), η χρήση του επιτρεπόταν τη νύχτα αποκλειστικά για τον δημοτικό φωτισμό. Έτσι κάθε βράδυ ο φανοκόρος φρόντιζε να ανάβουν οι δημοτικοί φανοστάτες των δρόμων. Με τον ερχομό όμως του ηλεκτρικού ρεύματος το επάγγελμα του φανοκόρου έσβησε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επαγγέλματα
90568 Γκόιβνιου

**(90568) Γκόιβνιου** 


 frameless|center


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από NEAT 

Ανακαλύφθηκε στις 13 Απριλίου 2004

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 45,08 AU

Περιήλιο 38,68 AU

Ημιάξονας τροχιάς 41,88 AU

Εκκεντρότητα 0,076 

Περίοδος περιφοράς 271,05 χρόνια

Κλίση 22,02 ° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 250,54° 

Όρισμα του περιηλίου 290,52° 

Δορυφόροι 0 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Διαστάσεις 680 ±35 km 

Λευκαύγεια 0,08 

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 5,86 h 

Φαινόμενο μέγεθος 19,64  

Απόλυτο μέγεθος 3,9 4,25




Το **90568 Γκόιβνιου** (προσωρινή ονομασία *2004 GV<sub>9</sub>*) είναι ένα μεγάλο αντικείμενο της ζώνης του Κάιπερ με διάμετρο 680 χιλιόμετρα, που ανακαλύφθηκε στις 13 Απριλίου 2004. Είναι και Κένταυρος. Το αντικείμενο έχει φωτογραφηθεί από τις 21 Δεκεμβρίου 1954, χωρίς όμως να αναγνωριστεί ως αστεροειδής. Πήρε το όνομά του από την κελτική θεότητα της μεταλλουργίας Γκόιβνιου.

Είναι πιθανόν να είναι πλανήτης νάνος. Η διάμετρός του με βάση παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ υπολογίστηκε ότι έχει διάμετρο 677±70 km, ενώ το εύρος περιορίστηκε από παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ σε 680±34 χιλιόμετρα. Η μελέτη της καμπύλης φωτός του αστεροειδή έδειξε μόνο μικρές παρεκτροπές, υποδεικνύοντας ότι το 2004 GV9 είναι σφαιροειδές με μερικές μικρές περιοχές χαμηλής λευκαύγειας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Κατηγορία:Υποψήφιοι πλανήτες νάνοι
Ορθόδωρον

Το **ορθόδωρον** ήταν αρχαία ελληνική μονάδα μέτρησης μήκους πολλαπλάσιο του δακτύλου. Υπολογιζόταν με το χέρι, με το μήκος της παλάμης, δηλαδή από το άκρο του καρπού μέχρι το άκρο του μεσαίου δακτύλου.

Κατά αρχαίους ορισμούς: "*από άκρου καρπού μέχρι του δακτύλου*" κατά τον Ησύχιο, ή "*το από καρπού μέχρι άκρου δακτύλων, η πάσα χείρ, ορθόδωρον*".

Το ορθόδωρο ισοσυναμεί με **11 δακτύλους** και ήτο διάφορος της παλάμης, της σπιθαμής και της λιχάδος. 
Σήμερα υπολογίζεται σε **203** χιλιοστά του μέτρου.

Κατηγορία:Αρχαίες μονάδες μήκους
Ορυκτολογική σταθερά

Με τον όρο **ορυκτολογικές σταθερές** ονομάζονται τα φυσικά και χημικά γνωρίσματα των ορυκτών, τα οποία λαμβάνουν για ένα και το αυτό ορυκτό πόντοτε σταθερές τιμές.

Οι ορυκτολογικές σταθερές είναι συναρτήσεις της κρυσταλλογραφικής ανάπτυξης και της χημικής σύστασης των ορυκτών με συνέπεια αυτές να διακρίονται σε 
# *κρυσταλλογραφικές σταθερές*, όπως π.χ. είναι η συμμετρία της κρυσταλλικής τάξης ή και η σχέση των κρυσταλλικών παραμέτρων, τα λεγόμενα επίπεδα διδυμίας και σχισμού,
# *οπτικές σταθερές* (ορυκτών), όπως π.χ. δείκτες διάθλασης, (ή διπλοθλαστικότητα), η γωνία οπτικών αξόνων κ.ά., και σε
# *φυσικοχημικές σταθερές* (ορυκτών), όπως π.χ. η ταχύτητα κρυστάλλωσης, το σημείο τήξης, η διαλυτότητα κ.ά.

Με βάση των ορυκτολογικών σταθερών επιτυγχάνεται η λεγόμενη "συστηματική των ορυκτών" η οποία υπόψη διαφέρει της ορυκτογραφίας όπου η δεύτερη περιορίζεται μόνο στην έρευνα και καταγραφή των ορυκτών, ως επιμέρους κλάδος της ορυκτολογίας.

Κατηγορία:Ορυκτολογία
Anella Olímpica

Η **Anella Olímpica** (ολυμπιακός δακτύλιος) είναι το ολυμπιακό πάρκο, το οποίο βρίσκεται στο λόφο Μονζουίκ (Montjuic) της Βαρκελώνης. Ήταν ο κύριος χώρος διεξαγωγής των αθλημάτων των Ολυμπιακών Αγώνων του 1992. Στον Ολυμπιακό Δακτύλιο περιλαμβάνονται οι κυριότερες εγκαταστάσεις, καθώς εκεί έγιναν η Τελετή Έναρξης και Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων.

## Εγκαταστάσεις
* Ολυμπιακό Στάδιο (καταλανικά: *Estadi Olímpic Lluís Companys*). Κατασκευάστηκε το 1936 αλλά ανακαινίστηκε πλήρως το 1992 για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η χωρητικότητα του είναι 55.926 θεατές (70.000 στους Ολυμπιακούς). Φιλοξένησε τις τελετές έναρξης και λήξης καθώς και τα αγωνίσματα του στίβου.
* Κλειστό γυμναστήριο Σεντ Ζορντί (καταλανικά: Palau Sant Jordi). Σχεδιάστηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα, Αράτα Ισοζάκι και εγκαινιάστηκε το 1990. Η χωρητικότητα του είναι 17.000 θεατές και φιλοξένησε τα αγωνίσματα της γυμναστικής.
* Κολυμβητήριο Μπερνάτ Πικορνέλ (καταλανικά: Piscines Bernat Picornell). Αποτελείται από τρεις πισίνες, κλειστή 50μ., ανοικτή 50μ. (3.000 θεατών) και πισίνα καταδύσεων. Φιλοξένησε την κολύμβηση, συγχρονισμένη κολύμβηση και υδατοσφαίριση.
* Δημοτικό κολυμβητήριο Μονζουίκ (καταλανικά: Piscina Municipal de Montjuïc). Περιλαμβάνει μια ανοικτή πισίνα 25μ. και μια πισίνα καταδύσεων. Φιλοξένησε τις καταδύσεις και αγώνες υδατοσφαίρισης.

## Μη αθλητικές εγκαταστάσεις
* Εθνικό Ινστιτούτο Φυσικής Αγωγής της Καταλονίας (INEFC). Σχεδιάστηκε από τον Καταλανό αρχιτέκτονα, Ρικάρντ Μποφίλ και στεγάζει το πανεπιστήμιο αθλητισμού.
* Τηλεπικοινωνιακός πύργος Μονζουίκ (καταλανικά: Torre de Comunicacions de Montjuïc), του Σαντιάγο Καλατράβα.
* Η πλατεία (σπιανάδα), ένα σουρεαλιστικό δάσος από μεταλλικές κολόνες, που σχεδιάστηκε από τη σύζυγο του Ισοζάκι, Άικο.

## Φωτογραφικό υλικό

Εικόνα:Estadi Olímpic Lluís Companys - Barcelona, Spain - Jan 2007.jpg|Ολυμπιακό Στάδιο
εικόνα:Palau Sant Jordi.jpg|Κλειστό γυμναστήριο Σεντ Ζορντί
εικόνα:Stade Olympique Bercelone 3.jpg|Κολυμβητήριο Πικορνέλ
εικόνα:Pool-montjuic.jpg|Δημοτικό κολυμβητήριο


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα της πόλης της Βαρκελώνης 

Κατηγορία:Βαρκελώνη
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1992
Μικροσπηλιά Άρτας

Η **Μικροσπηλιά** (πρώην *Σερέσι*) είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Η Μικροσπηλιά βρίσκεται σε υψόμετρο 720 μ., στις παρυφές του όρους Τζουμέρκα, σε απόσταση περίπου 46 χλμ. Β.-ΒΑ.από την Άρτα και 29 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Βουλγαρέλι (έδρα του δήμου). Διαθέτει δυο εκκλησίες (ενοριακός η εκκλησία των Παμμεγίστων Ταξιαρχών), ένα διατηρητέο κτίριο στην πλατεία του χωριού, καθώς και έναν παραδοσιακό νερόμυλο. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν *Σερέσι*. Μετονομάστηκε σε Μικροσπηλιά από κάποιες μικρές σπηλιές που ανακαλύφθηκαν στη περιοχή. 

Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά με την παλιά της ονομασία από την τουρκοκρατία ως Σερέσι το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στο δήμο Αγνάντων και το 1927 στο ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 να μετονομάζεται σε  Μικροσπηλιά. Το 1966 με το ΦΕΚ 141Α - 19/07/1966 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Βατάτσι αποτελούν την Κοινότητα Μικροσπηλιάς, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αγνάντων του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 94 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Κατηγορία:Δήμος Αγνάντων
Φούλκων Α΄ του Ανζού

Ο **Φούλκων Α΄ του Ανζού** (*Foulques Ier d'Anjou*, 870 – 942) ή **Φούλκων ο ερυθρός** (*Foulques le Roux*, δηλ. "Κόκκινο Γεράκι") κυβέρνησε την κομητεία του Ανζού πρώτα ως υποκόμης και στη συνέχεια ως κόμης μέχρι τον θάνατό του.

Ήταν ο πρώτος κόμης του Ανζού (898 - 942) και ο πρώτος κόμης από τον Οίκο του Ινζελζέ ήταν γιος του υποκόμη Ινζελζέ και της Αδελαΐδας του Αμπουάζ. Προήγαγε την υποκομητεία του Ανζού την οποία παρέλαβε από τον πατέρα του σε κομητεία και την διατήρησε μέχρι τον θάνατο του.

## Πρώτος κόμης του Ανζού
Προήχθη διαδοχικά σε υποκόμη του Τουρ (899), σε κόμη του Τουρ (905) και σε κόμη της Νάντης (900 - 918), έχοντας αυξήσει σημαντικά τα εδάφη της υποκομητείας του Ανζού διεκδίκησε επιτυχώς τον τίτλο του κόμη. Στην διάρκεια της ηγεμονίας του βρισκόταν σε συνεχή πόλεμο με τους Νορμανδούς και τους Βρετόνους, κατείχε την Νάντη αλλά αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει στους Βρετόνους (919).

## Κληρονόμοι
Με την σύζυγο του Ροζαλία του Λος παιδιά του ήταν :

*Ινζελζέ (πέθανε πριν το 927)
*Γκυ, επίσκοπος του Σουασσόν (πέθανε το 970) 
*Φούλκων Β΄ του Ανζού
*Ροζαλία του Ανζού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμητες του Ανζού
Κατηγορία:Οίκος του Ινζελζέ
Ινζελζέ

Ο **Ινζελζέ** (γαλλικά: *Ingelger*, Ρεν, αρχές 9ου αιώνα – 888) ήταν Γάλλος ευγενής και στρατιωτικός. Ήταν γιος του Τερτύλλου και της Πετρονίλλας. 
Όταν απεβίωσε ο πατέρας του (877) έγινε διάδοχος στα εδάφη του σύμφωνα με το καταστατικό του Κουϊέρζι, που είχε υπογράψει ο βασιλιάς Κάρολος Β΄ ο *Φαλακρός*. Ο Ινζελζέ περιγράφεται σαν μεγάλη στρατιωτική προσωπικότητα, με εξαιρετικό χαρακτήρα.  

## Υποκόμης της Ορλεάνης και του Ανζού

Η μητέρα του είχε συγγένεια με τον Ούγο του Αμπώ, σύμβουλο των βασιλέων των Φράγκων Λουδοβίκου Β΄ του *Τραυλού* και Λουδοβίκου Γ΄. γι'αυτό ο ίδιος δεχόταν συνέχεια προαγωγές.  
Ο Λουδοβίκος Β΄ τον διόρισε υποκόμη της Ορλεάνης· εκεί ο Ινζελζέ συμμάχησε με ηγετικές οικογένειες της Νευστρίας. Παντρεύτηκε την Αδελαΐδα, ανιψιά του Αδαλάρδ αρχιεπισκόπου του Τουρ και στη συνέχεια διορίστηκε στρατιωτικός διοικητής του Τουρ, υποκόμης του Ανζού και κυβερνήτης της Αδαλάρδης. Οι απόψεις για αυτόν τον διορισμό διαφέρουν: μερικές πληροφορίες λένε ότι διορίστηκε ως κατάλληλος στρατιωτικός για να προστατεύσει την περιοχή από τους Βίκινγκς,  αντίθετα άλλες πληροφορίες λένε ότι διορίστηκε από εύνοια λόγω της μητέρας του.

## Οικογένεια

Ο Ινζελζέ απεβίωσε το 888 στο Τουρ και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου στο Σατωννέ-συρ-Σάρτ. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Φούλκων Α΄ ο *Ερυθρός*. Οι καλές διασυνδέσεις της συζύγου του Αδελαΐδας του Αμπουάζ βοήθησαν στην προαγωγή του γιου τους σε κόμη. 
Ο Ινζελζέ είναι ο δημιουργός της κομητείας του Ανζού και ο γενάρχης του Οίκου του Ινζελζέ. Οι απόγονοί του θα κυβερνήσουν το Ανζού μέχρι τον Γοδεφρείδο Β΄ *Μαρτέλο*. Μετά το τέλος του Γοδεφρείδου Β΄ η κομητεία θα περάσει, ύστερα από επιγαμία με τον Οίκο του Γκατιναί, στον ανιψιό του Γοδεφρείδο Γ' και στους απογόνους του μικρότερου αδελφού εκείνου Φούλκωνα Δ΄.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20120422064047/http://sbaldw.home.mindspring.com/hproject/prov/fulk0001.htm
* https://web.archive.org/web/20120310191909/http://www.bookdaily.com/book/624329/fulk-nerra-the-neo-roman-consul-987-1040-a-political-biography-of-the-angevin-count
* http://www.francebalade.com/anjou/chronanjou.htm

Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Κόμητες του Ανζού
Κατηγορία:Οίκος του Ινζελζέ
Μεσοζωικός αιώνας

Ο **Μεσοζωικός αιώνας** είναι ένας από τους τρεις γεωλογικούς αιώνες του Φανεροζωικού μεγααιώνα, ο δεύτερος κατά σειρά. Η αρχή του τοποθετείται στο τέλος της Πέρμιας περιόδου 251 εκατομμύρια χρόνια πριν, και τελειώνει 65,5 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Χωρίζεται σε τρεις περιόδους:
* Τριασική (251.0 Ma έως 199.6 Ma)
* Ιουρασική (199.6 Ma έως 145.5 Ma)
* Κρητιδική (145.5 Ma έως 65.5 Ma)

Ο Μεσοζωικός αιώνας ξεκινά με την μαζική εξαφάνιση ειδών στο τέλος της Πέρμιας περιόδου. Κυριότερη ομάδα οργανισμών που εξαφανίζονται είναι οι τριλοβίτες. Κατά την διάρκεια του μεσοζωικού αιώνα εμφανίστηκαν πολλά νέα είδη, όπως οι Δεινόσαυροι (εμφανίστηκαν στο τέλος της Τριασικής περιόδου), τα πρώτα θηλαστικά (κατά την πρώιμη ιουρασική περίοδο), τα πτηνά (κατά την όψιμη ιουρασική περίοδο) και τα σπερματόφυτα (κατά την πρώιμη Κρητιδική). Ο Μεσοζωικός αιώνας τελειώνει με μαζική εξαφάνιση ειδών στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου. Σ' αυτή την μαζική εξαφάνιση που έπληξε κυρίως τα είδη της ξηράς εξαφανίστηκαν και οι Δεινόσαυροι. 

*
Τέρπανδρος

Ο **Τέρπανδρος** ήταν σημαντικός ποιητής και μουσικός της αρχαίας Ελλάδας. Ονομάστηκε «πατέρας της ελληνικής μουσικής», διότι πρώτος αυτός εργάστηκε για την διαμόρφωση και ανάπτυξη της μουσικής.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Άντισσα της Λέσβου και έζησε το πρώτο ήμισυ του 7ου αι. π.Χ.. Μετοίκησε στη Σπάρτη τον καιρό του Δεύτερου Μεσσηνιακού Πολέμου, όπως τον συμβούλεψε το Μαντείο των Δελφών, για να εξυμνήσει την διαμάχη που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στους κατοίκους. 

Έλαβε μέρος και βραβεύτηκε σε πολλούς μουσικούς διαγωνισμούς της εποχής του. Πήρε το βραβείο στην κατηγορία λύρας στην πρώτη διεξαγωγή των Καρνείων, ενώ βραβεύτηκε τέσσερις φορές στα Πύθια, τα οποία τότε διεξαγόταν κάθε εννέα χρόνια. Διασώζεται, επίσης, ότι πρόσθεσε δύο χορδές στην λύρα και την έκανε επτάχορδη,  ενώ επινόησε την βάρβιτο. Σχημάτισε από τα γράμματα Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ την επτάχορδη κλίμακα, την οποία ονόμασε «συνημμένη», διότι αποτελείται

από δύο τετράχορδα αχώριστα. Δημιούργησε επίσης μουσική γραφή, για την ομοιόμορφη εκτέλεση των διαφόρων μουσικών κομματιών. Συνέθεσε τον Τερπάνδριο Νόμον προς τιμήν του Απόλλωνα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Θεοδόσιος Β. Γεωργιάδης, Η Νέα Μούσα : Συνοπτική ιστορική και τεχνική μουσική μελέτη, Εν Σταμπούλ, Τύποις Μάρκου Δημητριάδου, 1936.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εφευρέτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Λέσβιοι
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Ευημερισμός

**Ευημερισμός** ονομάζεται η φιλοσοφική θεωρία του Ευήμερου, Κυρηναϊκού φιλοσόφου του Γ΄ αιώνα π.Χ., η οποία αναπτύσσεται στο έργο του «Ιερά αναγραφή», από το οποίο σώζονται μόνο αποσπάσματα. Λέγεται ότι επεχείρησε εξερευνητικό ταξίδι στην Ερυθρά θάλασσα και τα μεσημβρινά παράλια της Ασίας. Στο βιβλίο του διηγείται το πως διαπλέοντας τον Ινδικό Ωκεανό βρέθηκε στο νησί των Παγχαίων. Εκεί βρήκε έναν ναό του Δία και μία χρυσή στήλη, όπου ήταν γραμμένες οι πράξεις του Ουρανού, του Κρόνου, και του Δία. Σύμφωνα με αυτά ο Ευήμερος υποστήριζε ότι οι θεοί ήταν αξιόλογοι άνθρωποι (βασιλιάδες) που η φήμη τους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε έγιναν θρύλοι, και οι άνθρωποι τους ανύψωσαν σε θεούς.

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για κάθε φιλοσοφική θεώρηση των θεών ως σπουδαίων ανθρώπων.

## Αναφορές
*Smith, William. 1870. "Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology." (London: C. Little and J. Brown) *sub* "Evemerus"
*Abbé Banier's Ovid commentary Englished
*Brown, Truesdell S. "Euhemerus and the Historians" *The Harvard Theological Review* **39**.4 (October 1946), pp.&nbsp;259–274.

## Βιβλιογραφία
* Γρηγόρης Δ. Ζιάκας, *Θρησκεία και Πολιτισμός των προϊστορικών κοινωνιών και των αρχαίων λαών*, εκδόσεις Κορνηλία Σφακιανάκη, Θεσσαλονίκη 2002, σελ. 63.

Κατηγορία:Φιλοσοφία της ιστορίας
Κατηγορία:Μυθολογία
Κατηγορία:Θρησκειολογία
Νέα Επίδαυρος Αργολίδας

Η **Νέα Επίδαυρος** (*παλαιά ονομασία: Πιάδα*) είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νομού, κοντά στα σύνορα με τον νομό Κορινθίας. Ανήκει στον δήμο Επιδαύρου και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 814 κάτοικοι.

## Ονομασία
Η Νέα Επίδαυρος είναι χτισμένη στο εσωτερικό ενός απόκρημνου βράχου, σε μία θέση που την καθιστούσε αθέατη από την θάλασσα από την οποία απέχει ελάχιστα. Η επιλογή της θέσης εξυπηρετούσε την προστασία του χωριού από τους πειρατές. Τη φυσική οχύρωση της θέσης ενίσχυε η ύπαρξη του βυζαντινού κάστρου που στέκει ακόμα μισοερειπωμένο στον απόκρημνο βράχο στη βόρεια πλευρά του οικισμού.

Στη Νέα Επίδαυρο πραγματοποιήθηκε η Α' Εθνοσυνέλευση του επαναστατημένου ελληνικού κράτους, στις 20 Δεκεμβρίου του 1821. Η εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ψήφισε την πρωτοχρονιά του 1822 το πρώτο ελληνικό πολίτευμα και όρισε ως ελληνική σημαία τη γαλανόλευκη. Την περίοδο εκείνη η Νέα Επίδαυρος ονομαζόταν Πιάδα και μετά την απελευθέρωση μετονομάστηκε στο σημερινό της όνομα. 

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Νέας Επιδαύρου έχει γνωρίσει αυξομειώσεις στο παρελθόν αλλά στις τελευταίες τρεις απογραφές έχει μειωθεί σημαντικά. 

## Φωτογραφίες

Nea Epidavros1.jpg|Το μνημείο της Α' Εθνοσυνέλευσης.
Nea Epidavros2.jpg|Η επιγραφή του μνημείου.
Το Φαράγγι του Βόθυλα.jpg|Το Φαράγγι του Βόθυλα.
Nea Epidauros.JPG|Μερική άποψη.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Νέα Επίδαυρος
* Δήμος Επιδαύρου
* Οι εθνικές συνελεύσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Επιδαύρου
Τραχειά Αργολίδας

Η **Τραχειά** είναι χωριό της Αργολίδας του δήμου Επιδαύρου. Είναι χτισμένη στα όρια με την Περιφέρεια Αττικής, στο εσωτερικό του νομού, ανάμεσα σε λόφους και σε υψόμετρο περίπου 270 μέτρα. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή 2021 είναι 150 κάτοικοι. Φημίζεται για την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων, κυρίως τυριού, καθώς η περιοχή διαθέτει μεγάλο αριθμό τυροκομείων. 

Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την αναφέρει ως *Trachia* στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» (Voyage dans la Grece, V, 182) να υπάγεται στην Επαρχία Κορινθίας (*Cadastre de la Corinthie en dehors de l' Isthme*) → Τμήμα Επιδαυρίας (*Epidaurie*) με αριθμό οικογενειών: 20. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Trakhia* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) ενώ στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Τραχιά* στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα Κάτω Ναχαγέ. 

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Τραχειάς έχει υποστεί μεγάλες αυξομειώσεις στο παρελθόν φτάνοντας το πιο υψηλό επίπεδο του το 1889 και το 1961. Από το 1961 και έπειτα ο πληθυσμός της έχει μειωθεί σημαντικά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Επιδαύρου, η Τραχειά
* Καθημερινή, οδοιπορικό στον δήμο Επιδαύρου

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Επιδαύρου
Κολιάκι Αργολίδας

Το **Κολιάκι** είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αργολίδας. Ανήκει στην κοινότητα Τραχειάς της Δημοτικής Ενότητας Επιδαύρου του Δήμου Επιδαύρου της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Είναι χτισμένο στην πλαγιά του βουνού πίσω από την Παλαιά Επίδαυρο σε υψόμετρο περίπου 340 μέτρων. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή 2021 είναι 144 κάτοικοι. Κύριο προϊόν του χωριού, όπως και των γειτονικών χωριών, είναι η παραγωγή τυριών.

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Kolaki* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) ενώ στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Κολάκι* στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα Κάτω Ναχαγέ.

## Πληθυσμός
Το Κολιάκι είχε σημαντική αύξηση πληθυσμού από το 1889 μέχρι και το 1961. Έκτοτε όμως ο πληθυσμός έχει μειωθεί σημαντικά. Πρέπει να σημειωθεί πως στην πρώτη απογραφή που συμπεριλήφθηκε το Κολιάκι το 1879 είχε ομαδοποιηθεί με την Τραχειά. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Επιδαύρου, Κολιάκι 
*Καθημερινή, οδοιπορικό στον δήμο Επιδαύρου

## Παραπομπές


Κολιάκι
Κολιάκι
Παγχαία

Η **Παγχαία** είναι νησί του Περσικού κόλπου, πιθανότατα φανταστικό(*). Αναφέρεται στην «Ιερά αναγραφή» του Ευήμερου, έργο του 3ου π.Χ. αιώνα. Παρουσιάζεται σαν ένα ιδανικό νησί - παράδεισος, ενώ έχει πολλά κοινά στοιχεία με την Ατλαντίδα του Πλάτωνα. Στο νησί αυτό, κατά το έργο, ζούσαν Κρητικοί, με καθεστώς κοινοκτημοσύνης.

Είναι μία πρώτη μορφή της Ουτοπίας νήσου, που εμφανίστηκε πάλι αργότερα στο έργο του Σερ Τόμας Μορ (Sir Tomas More) το 1516, αλλά και αργότερα σε άλλα έργα "ιδανικών" κοινωνιών.

(*) Εκ της γεωγραφικής θέσης και περιγραφής της νήσου πολλοί είναι εκείνοι που την ταυτίζουν με τη σημερινή Σρι Λάνκα, πρώην Κεϋλάνη.

## Πηγές
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαιδεία τομ.ΙΔ΄, σ.280.

Κατηγορία:Μυθολογικές τοποθεσίες
Αρκαδικό Αργολίδας

Το **Αρκαδικό** (*παλαιά ονομασία: Προυντζαίικα ή Μπρουτζαίικα*) είναι ημιορεινό χωριό της Αργολίδας, του δήμου Επιδαύρου. Βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Αραχναίου σε υψόμετρο 253 μέτρα, στο μέσο περίπου της απόστασης, μεταξύ Ναυπλίου και Λυγουριού. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή 2021, είναι 177 κάτοικοι.

## Ιστορία
μικρογραφία|Η Μυκηναϊκή γέφυρα της Καζάρμας|αριστερά|245x245εσΣτον λόφο πάνω από το Αρκαδικό βρίσκεται αρχαίο κάστρο, γνωστό ως ακρόπολη της Καζάρμας. Το κάστρο κατασκευάστηκε από Αργείους, στα σύνορα περίπου του κράτους τους με το κράτος των Επιδαύριων. 

Πολύ κοντά στον οικισμό βρίσκεται Μυκηναϊκή γέφυρα, γνωστή ως γέφυρα του Αρκαδικού ή γέφυρα της Καζάρμας, η οποία θεωρείται η αρχαιότερη διατηρημένη γέφυρα της Ευρώπης. Η γέφυρα χτίστηκε περίπου κατά τον 14ο αιώνα π.Χ. και ήταν μέρος του οδικού δικτύου που είχαν κατασκευάσει οι Μυκηναίοι στην περιοχή.  

## Πληθυσμός
Το Αρκαδικό είχε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση από το 1896 μέχρι και το 2001 (με εξαίρεση τις απογραφές του 1928 και του 1971 όπου υπήρξε σημαντική μείωση) αλλά το 2011 και το 2021 κατέγραψε αρνητική μεταβολή πληθυσμού. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ακρόπολη Καζάρμας ή Ξεροκαστέλλι από τον Καστρολόγο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ακρόπολη και η γέφυρα της Καζάρμας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Επιδαύρου
Γέφυρα του Αρκαδικού

μικρογραφία|Η Μυκηναϊκή γέφυρα
Η **Γέφυρα του Αρκαδικού**, γνωστή και ως **Γέφυρα της Καζάρμας** (σημερινή τουριστική σήμανση/πινακίδα: *Μυκηναϊκή Γέφυρα Α΄*) είναι μυκηναϊκή γέφυρα, που βρίσκεται στο χωριό Αρκαδικό Αργολίδας. Θεωρείται η αρχαιότερη διατηρημένη γέφυρα της Ευρώπης και πιθανότατα του κόσμου, καθώς και η αρχαιότερη μονότοξη γέφυρα που παραμένει μέχρι σήμερα σε χρήση. Η γέφυρα χτίστηκε την Εποχή του χαλκού, μάλλον τον 13ο αιώνα π.Χ. και ήταν μέρος του οδικού δικτύου που είχαν κατασκευάσει οι Μυκηναίοι στην περιοχή της Αργολίδας, για τη διασύνδεση της Επιδαύρου με τις Μυκήνες και την Τίρυνθα.

Η γέφυρα είναι κατασκευασμένη από γιγαντιαίους ογκόλιθους, χαρακτηριστικό των κυκλώπειων μυκηναϊκών κατασκευών. Έχει μήκος 22 μέτρα, πλάτος 5,6 μέτρα και ύψος 4 μέτρα. Εκτός από την γέφυρα του Αρκαδικού στην ευρύτερη περιοχή σώζονται άλλες τέσσερις παρόμοιες γέφυρες, με σημαντικότερες τη γέφυρα στο Γαλούση (κάποιες πηγές θεωρούν αυτήν αρχαιότερη) και το «Πετρογεφύρι» (πινακίδα: *Μυκηναϊκή Γέφυρα Β΄*).

## Τρόπος κατασκευής
μικρογραφία|Πιθανός τρόπος κατασκευής Μυκηναϊκής γέφυρας με τη χρήση ξύλινων στηριγμάτων.
μικρογραφία|Το άνοιγμα στη βάση των Μυκηναϊκών γεφυρών γνωστό ως "κοίτη του ποταμού".
Όπως όλες οι Μυκηναϊκές γέφυρες, η γέφυρα του Αρκαδικού στηρίζεται σε μεγάλους ακανόνιστους ασβεστολιθικούς ογκόλιθους, οι οποίοι δημιουργούν το λεγόμενο «εκφορικό σύστημα». Για τη δημιουργία αυτού του συστήματος αρχικά στο κάτω μέρος της δομής τοποθετήθηκαν μεγάλοι λίθοι σε φυσικό βραχώδες έδαφος. Το κάτω μέρος του ανοίγματος της δομής (κοίτη του ποταμού), αποτελούταν από μια κάτω πλάκα, η οποία σχημάτιζε ένα ξεχωριστό, αρκετά υψηλό κατώφλι. Πάνω και γύρω από το κατώφλι, τοποθετήθηκαν οριζόντιες πλάκες, οι οποίες παρείχαν σταθερότητα για τους κάτω ογκόλιθους και, ταυτόχρονα, βάσεις για ένα άλλο στρώμα ανώτερων ογκόλιθων. Πιο πάνω, υπήρχε μια άλλη πλατφόρμα όπου, πιθανώς, τοποθετήθηκαν πέτρες, οι οποίες αποτελούσαν τον δρόμο. Οι Μυκηναίοι κατασκεύαζαν γέφυρες με δυο διαφορετικά εκφορικά συστήματα: με καμάρα ή τριγωνικό άνοιγμα. Η μετακίνηση και τοποθέτηση των λίθων πιθανότατα γινόταν με κύληση αυτών κατά τη διάρκεια της κατασκευής της γέφυρας, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία, που να αποδεικνύουν την ύπαρξη και χρήση σκαλωσιών. Αυτή η θεωρία δικαιολογεί τη μερική επεξεργασία των λίθων σε αντίθεση με τους σμιλεμένους ογκόλιθους σε αντίστοιχα κυκλώπεια έργα της εποχής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Υπουργείο πολιτισμού, Η αρχαία γέφυρα του Αρκαδικού 
*Η ακρόπολη και η γέφυρα του Αρκαδικού

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αργολίδα
Κατηγορία:Γέφυρες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Ελληνικό Αργολίδας

Το **Ελληνικό** είναι χωριό του δήμου Άργους - Μυκηνών στο νομό Αργολίδας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2021 ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 361 μόνιμους κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός είναι κτισμένος βορειοδυτικά του Άργους στους πρόποδες του όρους Αρτεμισίου, σε υψόμετρο 250 μέτρων, σε κοντινή απόσταση από τις πηγές του ποταμού Ερασίνου. Διοικητικά αποτελούσε μέχρι το 1997 έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Άργους. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Άργους ενώ από το 2011 αποτελεί τοπική κοινότητα του καλλικρατικού δήμου Άργους - Μυκηνών.
αριστερά|μικρογραφία|239x239εσ

### [[Πυραμίδα του Ελληνικού|Η πυραμίδα του Ελληνικού]]
Στο Ελληνικό βρίσκεται η πιο καλοδιατηρημένη αρχαία πυραμίδα, στον ελλαδικό χώρο, γνωστή ως πυραμίδα του Ελληνικού. Δεν είναι εξακριβωμένο πότε ακριβώς χτίστηκε, καθώς οι χρονολογήσεις που έχουν δοθεί έχουν μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ τους. Η επικρατέστερη άποψη εκτιμά πως χτίστηκε γύρω στον 4ο αιώνα π.Χ.

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός παρουσίασε σημαντική αύξηση απο την αναγνώριση του μέχρι και το 1951. Έπειτα έχει παραμείνει σε σταθερά επίπεδα. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οι πυραμίδες του Ελληνικού

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών