open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπανού αλ-Μουνατζίμ

Οι **Μπανού αλ-Μουνατζίμ**, ήσαν Ιρανική οικογένεια Αββασιδών αξιωματούχων η ύπαρξη της οποίας επιβεβαιώνεται, βάση πηγών, στην διάρκεια του 9ου και του 10ου αιώνα. Ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από την Δυναστεία των Σασσανιδών, ενώ είχαν στενή συγγένεια με τους Αββασίδες χαλίφηδες μέσω επιγαμιών.

## Ιστορία
Σύμφωνα με τον Ιμπν αλ-Ναντίμ, οι Μπανού αλ-Μουνατζίμ κατάγονταν από τον Μιχρ-Γκουσνάσπ, υιό του ύστατου Σασσανίδη βασιλέα, Ισδιγέρδη Γ΄ (βασίλευσε μεταξύ 632-651). Η οικογένεια αναφέρεται για πρώτη φορά στην διάρκεια του 9ου αιώνα, όταν ο επώνυμος πρόγονος, Αμπού Μανσούρ αλ-Μουνατζίμ (αρχικώς ονομαζόμενος Αμπάν-Γκουσνάσπ), εργάστηκε στην αυλή του δεύτερου Αββασίδη χαλίφη, αλ-Μανσούρ (βασίλευσε μεταξύ 754-775) ως αστρολόγος (*αλ-μουνατζίμ*). Ο υιός του, Γιαχιά, εργάστηκε στην αυλή των Αββασιδών κατά την περίοδο βασιλείας του αλ-Μαμούν (βασίλευσε μεταξύ 813-833), ενώ αργότερα μεταστράφηκε από τον Ζωροαστρισμό στο Ισλάμ. Ο Γιαχιά απέκτησε τέσσερις υιούς, τους Αλί, Σαΐντ, Αμπνταλάχ και Χασάν. Όπως ο πατέρας τους, και οι τέσσερεις εργάστηκαν στην αυλή των Αββασιδών. Ο Αλί, μάλιστα, αποτέλεσε φίλο του χαλίφη αλ-Μουταουάκιλ (βασίλευσε μεταξύ 847-861), ενώ ο υιός του, Γιαχιά αποτέλεσε, επίσης, φίλο του αλ-Μούαφακ, *de facto* αντιβασιλέα για λογαριασμό του αδερφού του, αλ-Μουάταμιντ (βασίλευσε μεταξύ 870-892). Ένας άλλος εκ των υιών του Αλί, ο Χαρούν, επίσης εργάστηκε στην αυλή των Αββασιδών. Ο Χαρούν είχε έναν υιό ο οποίος ονομαζόταν Αλί, ο οποίος υπηρέτησε κατά την περίοδο βασιλείας των Μπουγιδών, όταν οι τελευταίοι κατέστησαν κυρίαρχοι της Βαγδάτης. Αποτελεί το τελευταίο γνωστό μέλος της οικογένειας.

## Πηγές
*D. Pingree. "Banu Monajjem". *Encyclopaedia Iranica.* Ed. Ehsan Yarshater. Columbia University. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2014.
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα του Χαλιφάτου των Αββασιδών
Κατηγορία:Ιρανικές οικογένειες
Καστέλ Μόρενμπεργκ

Το **Καστέλ Μόρενμπεργκ** είναι μεσαιωνικό κάστρο το οποίο βρίσκεται εντός του χωριού Σαρνόνικο, στην Επαρχία του Τρέντο.

## Ιστορία
Το κάστρο βρίσκεται επί υψώματος το οποίο επιβλέπει το κέντρο του χωριού, ενώ η κατασκευή του χρονολογείται, πιθανώς, στο 13ο αιώνα. Ανεγέρθηκε ως κατοικία της οικογένειας Μόρενμπεργκ.

Στην διάρκεια του 16ου αιώνα, υπέστη σημαντική ανακατασκευή με ταυτόχρονη επέκταση, η οποία το μετέτρεψε από οχυρό-φρούριο σε κατοικία ευγενών. Το 1888, πυρκαγιά κατέστρεψε σημαντικό τμήμα του κάστρου, το οποίο, στη συνέχεια, ανακατασκευάστηκε ως αγροτική κατοικία.

Σήμερα, το κάστρο αποτελεί ιδιωτική κατοικία, με αποτέλεσμα να μην είναι επισκέψιμο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Μορενμπεργκ
Τρόπαιο Ευρωπαίου Αθλητή της Χρονιάς

Το **Τρόπαιο Ευρωπαίου Αθλητή της Χρονιάς** είναι ένα ετήσιο βραβείο, που δίνεται στους αθλητές, που συμμετέχουν σε αθλήματα στίβου, ανώμαλου δρόμου κλπ.  Η εκλογή των αθλητών γίνεται από την European Athletic Association (EAA), και ξεκίνησε το 1993. Ενώ από το 2007, δίνεται και το **Τρόπαιο Ανερχόμενου Αστεριού της Χρονιάς**, το οποίο αφορά αθλητές από 23 ετών και κάτω. Μεταξύ του 2002 και του 2008, η εταιρεία Waterford Crystal χορηγούσε την εν λόγω βράβευση, ενώ από το 2009 έως και σήμερα τη χορηγεί η Mondo.

Κάθε χρόνο, φτιάχνεται μία λίστα από αθλητές, οι οποίοι επιλέγονται βάσει των αποδόσεων τους στα μεγάλα ετήσια πρωταθλήματα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μπορεί να να υπάρξουν παραπάνω από ένας αθλητής ανά διοργάνωση. Επίσης, αθλητές που εξέτισαν διετής ποινή (ή και παραπάνω) για doping εξαιρούνται. Μέσω της επίσης ιστοσελίδας της EAA, φίλαθλοι, Μέσα και μέλη του ΕΑΑ, μπορούν να ψηφίσουν τον ή την Καλύτερο/η, ανάμεσα από 5 άνδρες και 5 γυναίκες αθλητές.

Ο αθλητής με τις περισσότερες νίκες (ανεξαρτήτως κατηγορίας) είναι ο Βρετανός Μο Φάρα, ο οποίος το έχει κερδίσει 3 φορές. Από δύο φορές το έχουν κερδίσει ο Τσέχος Γιαν Ζελέζνι, ο Βρετανός Τζόναθαν Έντουαρντς και ο Σουηδός Κρίστιαν Όλσον στην κατηγορία των ανδρών, ενώ στην κατηγορία των γυναικών, από δύο φορές το έχουν κερδίσει η Σουηδέζα Καρολίνα Κλουφτ, η Ρωσίδα Γελένα Ισινμπάγιεβα, η Κροάτισσα Μπλάνκα Βλάσιτς και η Ολλανδέζα Ντάφνι Σχίπερς. Ενώ μόνο δύο αθλητές έχουν καταφέρει να βραβευτούν και το *Αθλητής της Χρονιάς* και με το *Ανερχόμενος Αστέρι της Χρονιάς*, ο Γάλλος Κριστόφ Λεμέτρ και η Βρετανίδα Τζέσικα Ίνις-Χιλ.

## Νικητές

## Ανερχόμενο Αστέρι της Χρονιάς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* EAA Homepage

Κατηγορία:Στίβος στην Ευρώπη
Συναγωγή της Μπεζανσόν

Η **Συναγωγή της Μπεζανσόν** είναι μια συναγωγή που βρίσκεται στη Μπεζανσόν της Γαλλίας. Χτίστηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πιέρ Μαρνότ και εγκαινιάστηκε τον Νοέμβριο του 1870. Περιλαμβάνει αρχιτεκτονικά στοιχεία της Μαυριτανικής αναγέννησης (νεομαυριτανισμός). Η Συναγωγή χωράει περισσότερα από 100 άτομα της ιεροτελεστίας των Σεφαρδιτών και των Ασκεναζιτών. Από την κατασκευή της, η Συναγωγή στεγάζει τα γραφεία της εβραϊκής κοινότητας, που χρονολογείται από τον Μεσαίωνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συναγωγές στη Γαλλία
Κατηγορία:Θρησκευτικά κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία
Κατηγορία:Μπεζανσόν
Γουσταύος της Έσσης-Χόμπουργκ

O **Γουσταύος** (γερμ. *Gustav*, 17 Φεβρουαρίου 1781 - 8 Σεπτεμβρίου 1848) του Οίκου της Εσσης ήταν λανδγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ.

## Βιογραφία
Ο *Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος* ήταν το δέκατο παιδί και ο έκτος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

Εισήλθε στον σουηδικό στρατό στην υπηρεσία του αναδόχου του, Γουσταύου Γ΄ της Σουηδίας, αλλά σύντομα έφυγε για χάρη ενός συντάγματος στην Αυστρία. Συμμετείχε στις μάχες των αρχών του 19ου αιώνα στο Νέρντλινγκεν, το Χοενλίντεν, τη Ρατισβόνη, το Άσπερν-Έσσλινγκ, το Βάγκραμ, τη Δρέσδη και τη Λειψία. Η σύζυγος του πρωτότοκου αδελφού του, Φρειδερίκου ΣΤ΄, η Ελισάβετ, έγραψε ότι "κέρδισε φήμη και δόξα τόση, όση κανείς από τα πέντε αδέλφια του".

Το ίδιο έτος που ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, ο Γουσταύος νυμφεύτηκε την ανιψιά του Λουίζα, κόρη της αδελφής του Αμαλίας και έζησαν στο Κάστρο Χόμπουργκ. Ο γιος τους, Φρειδερίκος, κόλλησε οστρακιά στα δύο έτη του, αλλά ανάρρωσε. Το ζεύγος προτιμούσε να μένει σπίτι του και δεν ήταν τόσο κοινωνικό, όσο η Ελισάβετ, προς απογοήτευσή της. 

### Λανδγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ
Το 1829 απεβίωσε ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος, Λουδοβίκος Γουλιέλμος, ο οποίος απεβίωσε το 1839. Τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός, Φίλιππος, που και αυτός απεβίωσε το 1846 και τον διαδέχθηκε ο Γουσταύος. Κάποιοι πολίτες έκαναν αναφορά για τους Εβραίους της περιοχής του και ο Γουσταύος εξέδωσε απόφαση, ορίζοντας "να μην υπάρχει διαφορά μεταξύ Χριστιανών και Εβραίων υπηκόων". Έτσι, το Χόμπουργκ έγινε ένα από τα 9 γερμανικά κράτη, όπου για πρώτη φορά Εβραίοι μπορούσαν να εκλεγούν στο Κοινοβούλιο. 

Λόγω ασθένειας απεβίωσε ο μόνος γιος του, Φρειδερίκος, το 1848, ώστε, όταν αργότερα τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους απεβίωσε ο Γουσταύος, τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του, Φερδινάνδος. Το 1841 κτίστηκε ένα μνημείο προς τιμήν του Γουσταύου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1818 την ανιψιά του, Λουίζα, κόρη της αδελφής του, Αμαλίας, και του Φρειδερίκου, Διαδόχου του Άνχαλτ-Ντέσσαου, και είχε τέκνα:
* Καρολίνα (1819 - 1872), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Κ΄ του Γκράιτς.
* Ελισάβετ (1823 - 1864).
* Φρειδερίκος (1830 - 1848).

## Πρόγονοι

## Αναφορά σε Πηγές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* "A Descriptive Record of the History, Religion, Literature, and Customs of the Jewish People from the Earliest Times to the Present Day, Volume 6". *Jewish Encyclopaedia*. New York. 1916.
* Fraser, Flora (2004). *Princesses: The Six Daughters of George III*. London: John Murray. ISBN 0719561094.
* "Hessen-Homburg, Gustav Adolph Friedrich Landgraf". *Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich* (γερμανικά). 1862.
* Rurup, Reinhard (1981). *Revolution and Evolution, 1848 in German-Jewish History*. Tubingen: Leo Baeck Institut.
* United Kingdom, Princess Elizabeth of the (1898). Yorke, Philip, ed. *Letters of Princess Elizabeth of England: daughter of King George III., and Landgravine of Hesse-Homburg*. London: T. Fisher Unwin.

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Σουμάντιγια και Δυτική Σερβία

Η **Σουμάντιγια και Δυτική Σερβία** (σερβικά: &#x200E;
Шумадија и западна Србија, Šumadija i zapadna Srbija) είναι μία από τις πέντε στατιστικές περιοχές της Σερβίας. Είναι στατιστική περιοχή επιπέδου 2 σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ονοματολογία των Εδαφικών Στατιστικών Μονάδων (NUTS). Ιδρύθηκε το 2010. Η περιοχή έχει συνολικό πληθυσμό 2,031,697 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Σχηματισμός
Τον Ιούλιο του 2009, το κοινοβούλιο της Σερβίας υιοθέτησε ένα νέο νόμο για την διαίρεση της Σερβίας σε επτά στατιστικές περιφέρειες.  Σύμφωνα με το νόμο, το έδαφος της σημερινής Σουμάντιγια και Δυτικής Σερβίας χωριζόταν σε δύο στατιστικές περιφέρειες - τη Δυτική Περιφέρεια (σερβικά: Zapadni region / Западни регион) και τη Κεντρική Περιοχή (σερβικά: Centralni region / Централни регион). Ωστόσο, τον Μάιο του 2010, ο νόμος τροποποιήθηκε και η Δυτική και Κεντρική περιοχή συγχωνεύτηκαν σε μια ενιαία στατιστική περιοχή, γνωστή ως Σουμάντιγια και Δυτική Σερβία. 

## Επαρχία
Η στατιστική περιοχή Σουμάντιγια και Δυτική Σερβία αποτελείται από 8 διοικητικές επαρχίες:

## Πόλεις και κωμοπόλεις
Τις μεγαλύτερες πόλεις και κωμοπόλεις της περιοχής είναι:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Usvojene izmene i dopune Zakona o regionalnom-razvoju (στα σερβικά)

Κατηγορία:Στατιστικές περιοχές της Σερβίας
Φερδινάνδος της Έσσης-Χόμπουργκ

O **Φερδινάνδος** (γερμ. *Ferdinand*, 26 Απριλίου 1783 - 24 Μαρτίου 1866) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λανδγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ (1846 - 1848).

## Βιογραφία

Ο *Φερδινάνδος Ερρίκος Φρειδερίκος* γεννήθηκε στο Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε και ήταν ο πέμπτος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

### Στρατιωτική σταδιοδρομία
Το διάστημα 1800-17 υπηρέτησε στο Σύνταγμα Ουσσάρων *Καρλ φον Λότρινγκεν* της Αυστρίας. Αναφέρεται γι' αυτόν ότι είχε το ιδεατό παρουσιαστικό ενός μέλους του βαρέως ιππικού. Πολέμησε σε όλες τις μεγάλες μάχες των Ναπολεόντειων Πολέμων και τραυματίστηκε σοβαρά μερικές φορές. Μετά τη μάχη της Λειψίας ο Φραγκίσκος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του απένειμε τη διάκριση του Τάγματος της Μαρίας Θηρεσίας, την πιο υψηλή στον στρατό. Το 1822 ήταν πια στρατηγός του ιππικού και άφησε την ενεργό υπηρεσία. 

Δεν νυμφεύτηκε και ως ηλικιωμένος έγινε αντιδραστικός. Ζούσε με τον προσωπικό του σωματοφύλακα (*Leibjäger*) στον "Πορτοκαλεώνα" (*Orangerie*), ένα απλό οίκημα του Ανακτόρου Χόμπουργκ, αφιερωμένος στο κυνήγι και τη Ρωμαιο-Γερμανική ιστορία της περιοχής. Οι μεγαλύτεροι αδελφοί του έγιναν λανδγράβοι και κάθε φορά που απεβίωνε ένας (δεν είχαν επιζώντες άρρενες απογόνους) τον διαδεχόταν ο επόμενος: Φρειδερίκος ΣΤ΄, Λουδοβίκος Γουλιέλμος, Φίλιππος και Γουσταύος, ο οποίος απεβίωσε το 1848. Τον διαδέχθηκε ο Φερδινάνδος ως λανδγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ. Από το 1813 είχε σκοτωθεί ο τελευταίος αδελφός Λεοπόλδος και ο Φερδινάνδος ήταν άγαμος, έτσι θα ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του κλάδου Χόμπουργκ. 

### Λαντγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ
Τα οικονομικά του κράτους είχαν ξεφύγει από τον έλεγχο, ιδιαίτερα με την παραχώρηση καζίνο από τον Γουσταύο στους αδελφούς Μπλανκ. Ο Φερδινάνδος προσπάθησε να τα συμμαζέψει με την προσωπική του ακραία λιτότητα, που τηρούσε πάντα. Οι επαναστάσεις του 1848 είχαν αντίκτυπο ακόμη και στη μικρή περιοχή του: ο Φερδινάνδος επιβεβαίωσε το Σύνταγμα, που είχε αποδεχθεί και ο Γουσταύος, αν και το 1852 το ανακάλεσε και κυβέρνησε προσωπικά. Το 1850 ήταν από τους πρώτους πρίγκιπες, που έστειλαν αντιπροσώπους στην αποκαταστημένη Ομοσπανδιακή Συνέλευση. 

Απεβίωσε στο Μπαντ Χόμπουργκ το 1866 σε ηλικία 83 ετών και τάφηκε -στην τελευταία θέση που απέμεινε- στην κρύπτη του Κάστρου Χόμπουργκ. Τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος Γ΄, Μέγας Δούκας της Έσσης από τον πρεσβύτερο κλάδο του Ντάρμστατ, αλλά αργότερα το ίδιο έτος η Πρωσία, νικήτρια του Αυστρο-Πρωσικού Πολέμου, κατέλαβε και προσάρτησε την Έσση-Ντάρμστατ.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* (γερμανικά) BLKO
* (γερμανικά) Walther (1877), "Ferdinand", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 6, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 690–691
* (γερμανικά) Karl Schwartz: Landgraf Friedrich V. von Hessen-Homburg und seine Familie. Aus Archivalien und Familienpapieren, Rudolstadt 1878
* (γερμανικά) "Hessen-Homburg Ferdinand Heinrich Landgf. von". In: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Vol. 2, Austrian Academy of Sciences, Vienna 1959, p. 305.

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κύπελλο Θρύλων (Ρωσία)

Το **Κύπελλο Θρύλων** (ρωσικά: Кубок Легенд) είναι ένα ετήσιο ποδοσφαιρικό τουρνουά για παλαίμαχους ανώτερους (άνω των 35) παίκτες που πραγματοποιείται στη Ρωσία από το 2009. Ένας αγώνας διαρκεί 40 λεπτά. Τα δύο ημίχρονα διαρκούν 20 λεπτά. Το διάλειμμα διαρκεί 10 λεπτά. Υπάρχουν 5 παίκτες και ένας τερματοφύλακας. Το τουρνουά πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Ρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης, την Δούμα της Πόλης της Μόσχας και την Κρατική Δούμα.
## Αποτελέσματα

## Νίκες ανά χώρα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ρωσίας
Λεοπόλδος της Έσσης-Χόμπουργκ

Ο **Λεοπόλδος** (γερμ. *Luitpold*, 10 Φεβρουαρίου 1787 - 2 Μαΐου 1813) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Χόμπουργκ.

## Βιογραφία
Ο *Λεοπόλδος Βίκτωρ Φρειδερίκος* γεννήθηκε στο Μπαντ Χόμπουργκ και ήταν ο έκτος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.

Όπως και οι πέντε αδελφοί του, πολέμησε στους Ναπολεόντειους πολέμους, κάνοντας τον Ναπολέοντα να παραπονεθεί πως "*όπου πάω, βρίσκω και έναν Χόμπουργκ!*". Στη μάχη του Γκροσγκέρσεν ήταν επικεφαλής της πρωσικής φρουράς και σκοτώθηκε. Είπε στον βοηθό του Ερνστ Άουσκουστ Μόριτς φον Φρέλιχ: "*μη με αφήσετε στους Γάλλους!*". Ο βοηθός του παρέλαβε το σώμα του και το απέδωσε στη αδελφή του Λεοπόλδου, Μαρία Άννα. Αυτή ανήγειρε ένα απλό, σιδερένιο μνημείο γι' αυτόν: έναν σταυρό κάτω από μια γοτθική στέγη, με την επιγραφή "*Εδώ κείται ο Λεοπόλδος της Έσσης-Χόμπουργκ. Σκοτώθηκε στις 2 Μαΐου 1813*". Επίσης η Μαρία Άννα ανήγειρε στο πεδίο της μάχης μια λίθινη ταφική υδρία επάνω σε μια βάση, γνωστή ως *μνημείο Έσσης-Χόμπουργκ*. Μια οδός στο Μπαντ Χόμπουργκ έλαβε το όνομά της από αυτόν: Λέοπολντσβεγκ. Στα 200 έτη από τη μνήμη του έγινε μια έκθεση στο κυνηγετικό περίπτερο *Γοτθικό Σπίτι* το 2013.

## Πρόγονοι

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Αλληλεγγύη

Η **αλληλεγγύη** είναι η συνειδητοποίηση κοινών συμφερόντων, στόχων, προτύπων και συμπάθειας που δημιουργεί μια ψυχολογική αίσθηση ενότητας ομάδων ή τάξεων. Η αλληλεγγύη δεν απορρίπτει τα άτομα και βλέπει τα άτομα ως τη βάση της κοινωνίας. Αναφέρεται στους δεσμούς σε μια κοινωνία που συνδέουν τους ανθρώπους ως ένα σύνολο. Αφορά τους δεσμούς σε μια κοινωνία που ενώνουν τους ανθρώπους σε μια ενότητα. Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως στη κοινωνιολογία και στις άλλες κοινωνικές επιστήμες, καθώς και στη φιλοσοφία και τη βιοηθική. Αποτελεί σημαντική έννοια στην καθολική κοινωνική διδασκαλία και στη χριστιανοδημοκρατική πολιτική ιδεολογία.

Η αλληλεγγύη είναι επίσης μία από τις έξι αρχές του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η 20ή Δεκεμβρίου κάθε έτους είναι η Διεθνής Ημέρα Ανθρώπινης Αλληλεγγύης που αναγνωρίζεται ως διεθνής εορτασμός. Η αλληλεγγύη δεν αναφέρεται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ούτε στην Οικουμενική Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και, ως εκ τούτου, έχει μικρότερη νομική σημασία σε σύγκριση με τα βασικά δικαιώματα.

Οι έννοιες της αλληλεγγύης αναφέρονται στην Οικουμενική Διακήρυξη για τη Βιοηθική και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, αλλά δεν ορίζονται με σαφήνεια. Καθώς αυξάνεται η έρευνα και η παραγωγή βιοτεχνολογίας και βιοϊατρικών βελτιώσεων, η ανάγκη για διακριτό ορισμό της αλληλεγγύης στα πλαίσια του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης είναι σημαντική.

## Εισαγωγή της έννοιας
Είναι ευρέως γνωστό πως την έννοια της αλληλεγγύης εισήγαγε και ο θεμελιωτής της Κοινωνιολογίας Εμίλ Ντιρκέμ, στα πλαίσια της θεωρίας του για την ανάπτυξη των κοινωνιών, στο έργο του *Ο Καταμερισμός της Εργασίας στην Κοινωνία(1893).*  

## Είδη
Σύμφωνα με τον Ντιρκέμ υπάρχουν δύο είδη αλληλεγγύης, η μηχανική και η οργανική που αντιστοιχούν στην παραδοσιακή και στην πιο σύγχρονη κοινωνία ανάλογα:  

### Μηχανική
Η μηχανική αλληλεγγύη χαρακτηρίζεται από έναν περιορισμένο καταμερισμό εργασίας, όπου τα άτομα συνδέονται με στενούς δεσμούς μεταξύ τους, παρουσιάζοντας παράλληλα ομοιότητα τόσο στην εργασία όσο και στην εκπαίδευση, τη θρησκευτική καλλιέργεια και τη διαμόρφωση του τρόπου ζωής. Σε αυτές τις κοινωνίες οι οικογένειες είναι αυτάρκεις, αναλαμβάνοντας οι ίδιες τη διαπαιδαγώγηση και τη φροντίδα των μελών τους.  

### Οργανική
Η οργανική αλληλεγγύη, η οποία αναπτύσσεται σε πιο προηγμένες και βιομηχανικές κοινωνίες με υψηλότερο επίπεδο καταμερισμού εργασίας, βασίζεται στην εξειδίκευση των ατόμων σε διάφορους κλάδους και στην ανάληψη συγκεκριμένων καθηκόντων. Ωστόσο, η διαφοροποίηση αυτή των ατόμων τους επιτρέπει παράλληλα να συνεργάζονται  και να αλληλοβοηθούνται, έχοντας άμεση εξάρτηση μεταξύ τους, προκειμένου να καλύπτουν τις ανάγκες της κοινωνίας.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινωνιολογία
Παναγιώτης Φέρμπος

Ο **Παναγιώτης Φέρμπος** (1851–1932) ήταν Έλληνας φιλόλογος και λογοτέχνης, και εκ των ιδρυτικών μελών του Φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1851 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και ήταν ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός, όντας υπεύθυνος και διευθυντής για πολλά χρόνια της βιβλιοθήκης του συλλόγου. Ασχολήθηκε με την παιδική λογοτεχνία, γράφοντας το πρώτο έργο του, *Μύθοι*, το 1884 ενώ θεωρήθηκε ως πρωτεργάτης της παιδικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα, με πολλά από τα έργα του να δημοσιεύονται σε περιοδικά της εποχής και το πρώτο του έργο να μεταφράζεται σε άλλες γλώσσες. Συνεργάστηκε με τον Γρηγόριο Ξενόπουλο, στο περιοδικό *[[Η Διάπλασις των Παίδων]]*. Απεβίωσε το 1932 στον Βόλο.

### Συγγραφικό έργο
Έγραψε σχολικά βιβλία, μετέφρασε κείμενα ξένων συγγραφέων, παράλληλα με την συγγραφή έργων παιδικής λογοτεχνίας. Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του περιλαμβάνονται τα εξής:
**Μύθοι*, 1884.
**Οικογένεια του Εκτόρ Μαλό*, 1895.
**Η δεύτερη πατρίδα*, 1920.
**Διετείς διακοπές*, 1928.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Σερζίπε

Το **Σερζίπε** (πορτογαλικά: *Sergipe*) είναι πολιτεία στην βορειοανατολική περοχή της Βραζιλίας. Συνορεύει με τις πολιτείες Μπαΐα και Αλαγκόας. Στα ανατολικά η πολιτεία βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό. Διοικητικό κέντρο της πολιτείας είναι το Αρακαζού.

Το Ζερζίπε είναι πιο μικρότερη πολιτεία της Βραζιλίας και καταλαμβάνει μόνο 0,26% της εκτάσεως της χώρας.

Το Σερζίπε διοικητικά διαιρείται σε τρείς μεσοπεριοχές και 13 μικροπεριοχές και έχει 75 δήμους. Η πολιτεία έχει πληθυσμό 2.068.017 κατοίκους και έκταση 21.918,4 τετ.χλμ. 

## Οικονομία
Κύριοι κλάδοι της οικονομίας είναι γεωργία και κτηνοτροφία. Στην πολιτεία καλλιεργούν ζαχαροκάλαμο, βαμβάκι και ρίζυ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πολιτείες της Βραζιλίας
Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε

Το **Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε** (πορτογαλικά: *Rio Grande do Norte*) είναι πολιτεία στη βορειοανατολική περιοχή της Βραζιλίας. Συνορεύει δυτικά με την πολιτεία Σεαρά και νότια με την Παραΐμπα. Βόρεια και ανατολικά η πολιτεία βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό. Διοικητικό κέντρο της πολιτείας είναι Νατάλ.

Το Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε διοικητικά διαιρείται σε τέσσερις μεσοπεριοχές και 19 μικρόπεριοχες και έχει 167 δήμους. Η πολιτεία έχει πληθυσμό 3.168.027 κατοίκους και έκταση 52.810,7 τετ.χλμ. 

Το Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε είναι πιό κοντινή προς την Αφρική και την Ευρώπη η πολιτεία της Βραζιλίας.

## Οικονομία
Από την δεκαετία 1980 στην πολιτεία αναπτύσσεται ο τουρισμός. Εκτός από αυτό στην πολιτεία καλλιεργούν τα φρούτα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πολιτείες της Βραζιλίας
Σαντζάκι της Χίου

Το **Σαντζάκι της Χίου** ήταν μια οθωμανική επαρχία δευτέρου επιπέδου που επικεντρώθηκε στο ανατολικό Αιγαίο, στη Χίο. Το τουρκικό όνομα, Sakız, προέρχεται από το πιο χαρακτηριστικό προϊόν του νησιού, τη μαστίχα.

## Ιστορία

Η κατοχή της εταιρείας Γενουάτικων Μαώνων από το 1346, η Χίος (και τα γειτονικά νησάκια των Ψαρών και των Οινουσσών) κατακτήθηκε χωρίς αντίσταση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1566 ως ανταμοιβή για την αποτυχία να κατακτήσει τη Μάλτα τον προηγούμενο χρόνο και προσαρτήθηκε σαν Σαντζάκι του Εϋαλετίου του Αρχιπελάγους. 

Με εξαίρεση μια φλωρεντιακή επίθεση το 1599, μια σύντομη κατοχή των Βενετών το 1694-1695 κατά τη διάρκεια του Πόλεμο του Μωριά  και οι ρωσικές δραστηριότητες στην περιοχή κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1768-1774, το νησί παρέμεινε σε μια ειρηνική επαρχία μέχρι την ξέσπασμα της Ελληνικής επανάστασης. 

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο ρόλος της ως σημαντικού εμπορικού κόμβου και του κύριου σημείου εξαγωγής των ανατολικών αγαθών (ένας ρόλος που κρατούσε μέχρι να εκλείψει από την ηπειρωτική λιμενική πόλη της Σμύρνης τον 17ο αιώνα), καθώς και η μοναδική παραγωγή της μαστίχας (που ήταν βραβευμένη από το χαρέμι του σουλτάνου), εξασφάλισε μεγάλη ευημερία. 

Ο πληθυσμός του νησιού ήταν ως επί το πλείστον Ελληνικός Ορθόδοξος, με λίγους Καθολικούς γενεαλογικού χαρακτήρα, των οποίων η εξουσία μειώθηκε πολύ μετά την Ενετική κατοχή, η τουρκική παρουσία περιοριζόταν στον κυβερνήτη και τους διαχειριστές του, καθώς και σε φρουρά περίπου 2.000 στρατιώτες.

Η Χίος καταστράφηκε στην περίφημη σφαγή της Χίου το 1822, όταν οι οθωμανικές δυνάμεις ανακατέλαβαν το νησί, το οποίο είχε ενταχθεί στο ελληνικό κράτος. Παρ 'όλα αυτά, το νησί ανέκτησε ένα μικρό μέρος της πρώην ευημερίας του και διατήρησε εκτεταμένη αυτονομία μετά την ολοκλήρωση της Επανάστασης, μέχρις ότου οι οθωμανικές διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 1866 το μεταμόρφωσαν σε μια πιο κανονική επαρχία στο Βιλαέτι του Αρχιπελάγους. Μεταξύ 1880 και 1887, η Χίος χρησίμευε ακόμη και ως πρωτεύουσα του Βιλαετίου.

Το 1912, το Σαντζάκι περιλάμβανε τους καζάδες της ίδιας της Χίου, τη Κάλυμνο, τη Λέρου και την Ικαρία. Τα βορειότερα νησιά της Δωδεκανήσου, έπεσαν σους Ιταλούς το καλοκαίρι του 1912 κατά τον ιταλοτουρκικό πόλεμο, ενώ η ίδια η Χίος έπεσε στους Έλληνες τον Νοέμβριο του 1912, κατά τον πρώτο Βαλκανικό πόλεμο.

Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Ελλάδας
Κατηγορία:Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη
Κατηγορία:Ιστορία της Χίου
Μεριέμ Χαντίντ

Η **Μεριέμ Χαντίντ** είναι Μαροκινή αστρονόμος, εξερευνήτρια και ερευνήτρια στο "*[[Dome C]]*" στην Ανταρκτική. Το 2006, ηγήθηκε μιας επιστημονικής ομάδας με σκοπό την εγκατάσταση ένα σημαντικό αστρονομικό παρατηρητήριο στην καρδιά της Ανταρκτικής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στο Πανεπιστήμιο Πωλ-Σαμπατιέ της Τουλούζης το 1996, με τη διατριβή της να επικεντρώνεται στην ανακάλυψη και στην ανάλυση των υπερευαίσθητων κυμάτων κλονισμού στους παλλόμενους αστέρες. Στη συνέχεια εργάστηκε στο "*[[Centre national de la recherche scientifique]]"*" στο Μονπελιέ. Από το 1998 έως το 2001, εργάστηκε στην εγκατάσταση του *[[Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο|Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου]]* στη Χιλή και το 2002, προσχώρησε στο "*Conseil national des Astronomes*".

Το 2006, ηγήθηκε της πρώτης αποστολής για την εγκατάσταση τηλεσκοπίων σε ένα νέο αστρονομικό παρατηρητήριο στη θέση "*Dome C*" στη καρδιά της Ανταρκτικής. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα αστρονόμος που εργάστηκε στην Ανταρκτική και η πρώτη που ύψωσε τη σημαία του Μαρόκου στο Νότιο Πόλο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μαροκινοί εξερευνητές
Κατηγορία:Μαροκινοί αστρονόμοι
Μίκαελ Πέρνφορς

Ο **Μίκαελ Πέρνφορς** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Mikael Pernfors*) γεννημένος στις 16 Ιουλίου 1963 στο Μάλμε, είναι Σουηδός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Έφτασε στο τελικό του απλού στο Γαλλικό Όπεν το 1986 και κέρδισε το Μάστερ του Καναδά το 1993 στο Μόντρεαλ.

Προτού γίνει επαγγελματίας έπαιξε αντισφαίριση για δύο χρόνια στο *Seminole Community College* και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο της Γεωργίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και κέρδισε τίτλους του NCAA το 1984 και το 1985.

Το 1986 έφτασε στον τελικό του τουρνουά Γκραντ σλαμ στο Γαλλικό Όπεν όπου έχασε από τον Ιβάν Λεντλ με 6-3, 6-2, 6-4. Ο Πέρνφορς έπαιξε για τη Σουηδία στον τελικό του κυπέλλου Ντέιβις το 1986 όπου η Σουηδία έχασε από την Αυστραλία με 3-2, στο κύπελλο ντέιβις αγωνίστηκε το 1986, 1987 και το 1989 με ρεκόρ 3 νίκες και 3 ήττες. Την επόμενη χρονιά στο Γουίμπλεντον έχασε και έχασε από τον Τζίμι Κόνορς. Το 1988 κέρδισε τον πρώτο του τίτλο κορυφαίου επιπέδου του απλού στο Λος Άντζελες, τον δεύτερο του τον κέρδισε μόλις ένα μήνα αργότερα στο Scottsdale της Αριζόνα.

Οι τραυματισμοί περιόρισαν τις εμφανίσεις του Πέρνφορς τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '90, το 1988 εγχειρίστηκε στο γόνατο. Επέστρεψε έντονα το 1993 για να κερδίσει τον σημαντικότερο τίτλο της καριέρας του στο Καναδικό Όπεν (μέρος της σειράς Tennis Masters Series).

Κέρδισε το Βραβείο καλύτερου παίκτη του *ATP Tour* το 1986 και του βραβείου *Comeback Player of the Year* το 1993.

Αποχώρησε από την επαγγελματική περιοδεία το 1996 μετά από μια καριέρα στην οποία κέρδισε τρία κορυφαία τουρνουά στο απλό και ένα στο διπλό. Η ανώτερη κατάταξή του No.10 το 1986. Από την αποχώρησή του συνεχίζει να αγωνίζεται σε αγώνες παλαιμάχων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατάλογος πόλεων που φιλοξένησαν τη Junior Eurovision

Αυτή η σελίδα είναι ένας **κατάλογος πόλεων και σταδίων που φιλοξένησαν τον [[Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision|Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision]]**, μία ή περισσότερες φορές. Τα μελλοντικά στάδια είναι σε *πλάγια*.

18 χώροι σε 14 χώρες έχουν φιλοξενήσει τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, έναν ετήσιο διαγωνισμό τραγουδιού για παιδιά, τουλάχιστον μία φορά από τη δημιουργία του το 2003. Ο πρώτος διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε το 2003 στη δανική πρωτεύουσα, την Κοπεγχάγη. Μετά τα προβλήματα διοργάνωσης για την έκδοση του 2004, η τοποθεσία των επόμενων διαγωνισμών διορίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), μετά από μια διαδικασία υποβολής προσφορών με ραδιοτηλεοπτικούς φορείς από τις συμμετέχουσες χώρες. Ως εκ τούτου, το Βέλγιο ήταν η πρώτη χώρα που υπέβαλε με επιτυχία τα δικαιώματα για τη διοργάνωση του διαγωνισμού το 2005. Η Πολωνία έγινε η πρώτη χώρα που φιλοξένησε δύο συνεχόμενους διαγωνισμούς (το 2019 και το 2020, αντίστοιχα).

Αρχικά, σε αντίθεση με την έκδοση για ενηλίκους, η χώρα που κερδίζει δεν λαμβάνει το δικαίωμα να φιλοξενήσει τον επόμενο διαγωνισμό. Ωστόσο, για τους διαγωνισμούς από το 2014 έως το 2022 (με εξαίρεση την έκδοση του 2018), η χώρα που κέρδισε είχε το δικαίωμα της πρώτης άρνησης να φιλοξενήσει τον επόμενο διαγωνισμό. Η Ιταλία χρησιμοποίησε αυτήν την ρήτρα το 2015 για να αρνηθεί τη διοργάνωση του διαγωνισμού εκείνο το έτος μετά τη νίκη τους το 2014. Οι χρονιές 2010, 2012, 2013, 2015, 2016, 2018, 2019, 2020, 2021 και 2022 είναι χρονιές που μια χώρα έχει κερδίσει και φιλοξένησε την επόμενη χρονιά.

Το Ερεβάν, το Κίεβο και το Μινσκ έχουν φιλοξενήσει δύο φορές το διαγωνισμό.

## Διαγωνισμοί

## Τοποθεσίες τελετής έναρξης

## Στάδια


Image:Forum Copenhagen.jpg|Φόρουμ Κοπεγχάγης στην Κοπεγχάγη, φιλοξένησε τον διαγωνισμό το 2003.
Image:Ahoy Rotterdam.png|Ahoy στο Ρότερνταμ, φιλοξένησε το διαγωνισμό το 2007.
Image:Minsk Arena.JPG|Minsk Arena στο Μινσκ, φιλοξένησε το διαγωνισμό το 2010 και θα τον φιλοξενήσειτο 2018.
Image:Karen Demirchyan complex.jpg|Karen Demirchyan Sports and Concerts Complex στο Ερεβάν, φιλοξένησε το διαγωνισμό το 2011.
Image:Amsterdam Heineken Music Hall 001.JPG|Heineken Music Hall στο Άμστερνταμ, φιλοξένησε το διαγωνισμό το 2012.



## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων που φιλοξένησαν τη Eurovision

## Σημειώσεις και παραπομπές
### Σημειώσεις

### Παραπομπές

## Επιπλέον ιστοσελίδες

*Junior Eurovision Official Website

Κατηγορία:Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision
Λολέτ Παγιό

Η **Λολέτ Παγιό** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Lolette Payot-Dodille*) (17 Απριλίου 1910 - Φεβρουάριος 1988), ήταν Ελβετο-Γαλλίδα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Η Παγιό γεννήθηκε στις 17 Απριλίου 1910 στη Λωζάνη. Έμαθε να παίζει τένις σε ηλικία 8 ετών στα γήπεδα του γηπέδου τένις του Montchoisi. Στην ηλικία των 13 ετών, κέρδισε για πρώτη φορά το ελβετικό εθνικό πρωτάθλημα.

Η Παγιό συμμετείχε στο Γουίμπλετον από το 1929 έως το 1935, φτάνοντας στα προκριματικά του 1931, 1933 και 1934. Στα γαλλικά πρωταθλήματα έφτασε στους προημιτελικούς το 1932, 1934 και 1935. Το 1935 κέρδισε το Γαλλικό πρωτάθλημα στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Μαρσέλ Μπερνάρ. Ήταν Νο 4 στον κόσμο το 1932.

Τον Αύγουστο του 1932 κέρδισε τον τίτλο του απλού στο γερμανικό πρωτάθλημα στο Αμβούργο. Η Παγιό κέρδισε τα ελβετικά εθνικά πρωταθλήματα επτά φορές στη σειρά από το 1929 έως το 1935. Κατά τη διάρκεια του ελβετικού πρωταθλήματος τον Ιούλιο του 1935 η Παγιό έπεσε σοβαρά άρρωστη. Χρειάστηκε ένας χρόνος για να ανακάμψει, και αποφάσισε να αποσυρθεί από το ερασιτεχνικό τένις. Στη συνέχεια άνοιξε σχολή αντισφαίρισης και εργάστηκε ως προπονητής στο Montchoisi. Τον Ιανουάριο του 1937, παντρεύτηκε τον Γάλλο Ρόμπερτ Ντόβιλ στη Λωζάννη και πήρε τη γαλλική υπηκοότητα.

Μέχρι το 1943 η Παγιό είχε αρχίσει να παίζει και πάλι στα τουρνουά αντισφαίρισης. Τον Αύγουστο του 1945, κέρδισε τον τίτλο του απλού στο γαλλικό πρωτάθλημα. Ο τίτλος, ωστόσο, δεν αναγνωρίζεται από την Γαλλική ομοσπονδία αντισφαίρισης και τη Διεθνή ομοσπονδία αντισφαίρισης.

Η Παγιό συνέχισε να εργάζεται ως προπονήτρια και γραμματέας στη λέσχη τένις του Montchoisi μέχρι το 1982. Πέθανε σε ηλικία 77 ετών το Φεβρουάριο του 1988..

## Πηγές - Παραπομπές


Κατηγορία:Ελβετές αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Έισα Μπάτερφιλντ

Ο **Έισα Μπάτερφιλντ** (1 Απριλίου 1997, Ίσλινγκτον) είναι Άγγλος ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των 9 ετών στο τηλεοπτικό δράμα After Thomas (2006) και την ταινία κωμωδίας Son of Rambow (2007). Έγινε ευρύτερα γνωστός όταν έπαιξε τον κύριο χαρακτήρα Μπρούνο στην ταινία Το Αγόρι με τη Ριγέ Πιτζάμα (2008), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για το Βρετανικό Βραβείο Ανεξάρτητου Κινηματογράφου και το Βραβείο Κύκλου Κριτικών Κινηματογράφου του Λονδίνου για Νέους Βρετανούς Ερμηνευτές της Χρονιάς στην ηλικία των 11 ετών. Επίσης, έπαιξε το νεαρό Mordred στην τηλεοπτική σειρά του BBC Merlin (2008-2009) και τον Νόρμαν στην ταινία φαντασίας Η Νάννι ΜακΦι και ο Μεγάλος Σαματάς (2010).

Είναι γιος της Ζακλίν Φαρρ και του Σαμ Μπάτερφιλντ. Γεννήθηκε με τα μεσαία ονόματα "Maxwell Thornton", αλλά τώρα χρησιμοποιεί το μεσαίο όνομα "Bopp" στο διαβατήριό του.

## Φιλμογραφία

## Πηγές
1.http://m.imdb.com/name/nm2633535/filmotype/actor?ref_=m_nmfm_1

2.http://m.imdb.com/name/nm2633535/bio?ref_=m_mn_ov_bio

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Μάργκαρετ Τουτγουίλερ

Η **Μάργκαρετ Τουτγουίλερ** (**, γενν. στις 28 Δεκεμβρίου 1950 στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα) ήταν Αμερικανίδα υφυπουργός διπλωματίας και δημοσίων υποθέσεων κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Μπους του νεότερου, διπλωμάτης και πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μαρόκο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Από τα πρώτα χρόνια της πολιτικής της σταδιοδρομίας, αποτελεί μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στη πολιτεία της Αλαμπάμα. Υπηρέτησε ως βοηθός υφυπουργός Δημοσίων Υποθέσεων και εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ από το 1989 έως το 1992 υπό την προεδρία του Τζωρτζ Μπους του πρεσβύτερου. Από το 1992 έως το 1993, διετέλεσε εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου. Από το 2001 έως το 2003, διετέλεσε πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μαρόκο. Τον Δεκέμβριο του 2003, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζωρτζ Μπους ο νεότερος, τη διόρισε υφυπουργό Διπλωματίας και Δημοσίων Υποθέσεων, αντικαθιστώντας έπειτα από έγκριση της Γερουσίας τη Σάλροτ Μπηρς, θέση που διατήρησε εντέλει μέχρι τον Ιούνιο του 2004. Ωστόσο, παραιτήθηκε για να αναλάβει τη θέση εκτελεστικού αντιπροέδρου για θέματα επικοινωνιών στο χρηματοοικονομικό όμιλο "*[[NYSE Euronext]]*". Το 2007, διορίστηκε υπεύθυνη επικοινωνίας στη εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων "*[[Μέριλ Λιντς]]*", και το 2010, ξεκίνησε να εργάζεται στη χρηματοοικονομική εταιρεία χαρτοφυλακίου "*[[CIT Group]]*".

Αποτελεί μέλος του διοικητικού συμβουλίου της μη κυβερνητικής πολιτικής οργάνωσης "*[[International Republican Institute]]*".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μαρόκο
Κάσιο Μότα

Ο **Κάσιο Μότα** (*[[λατινικό αλφάβητο]]: Cássio Motta*), γεννημένος στο Σάο Πάολο στις 22 Φεβρουαρίου 1960, ήταν Βραζιλιάνος πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Το 1989 ήταν στο νο 134 στον κόσμο.

Ο Μότα αγωνίστηκε με τη Βραζιλία στο κύπελλο Ντέιβις από το 1979 έως το 1993 σε 11 διοργανώσεις με ρεκόρ 28 νίκες και 21 ήττες. Ήταν με την εθνική ομάδα νικητής της Αμερικανικής ζώνης το 1987, φιναλίστ το 1983, το 1984, το 1985, στα ημιτελικά το 1979, 1980, 1986, και το 1992 στα ημιτελικά του παγκοσμίου, στην τελική φάση 

Στο Γαλλικό πρωτάθλημα στο διπλό μεικτό ήταν δεύτερος το 1982 με συμπαίκτρια την Κλαούντια Μοντέιρο, ήατν επίσης στα ημιτελικά το 1982 και το 1992 και στα προημιτελικά το 1983 και το 1989. Στα προημιτελικά του αμερικανικού όπεν το 1983 ενώ δεν έχει συμμετάσχει ποτέ στο Αυστραλιανό όπεν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κλαούντια Μοντέιρο

Η **Κλαούντια Μοντέιρο** (*[[λατινικό αλφάβητο]]: Cláudia Monteiro*), γεννημένη στις8 Μαίου 1961, είναι Βραζιλιάνα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. 

Μεγαλύτερη επιτυχία της το 1982 όταν κι έπαιξε στον τελικό του μεικτού στο Γαλλικό πρωτάθλημα με συμπαίκτη τον Κάσιο Μότα. Ήταν στα προημιτελικά του Γουίμπλετον,πάντα στο διπλό, το 1982. Έχει στην καριέρα της ρεκόρ στο απλό 41 νίκες και 82 ήττες, και στα διπλά έχει ρεκόρ 112 νίκες και 131 ήττες.

Έχει αγωνιστεί με τη Βραζιλία στο Φεντ καπ από το 1981 έως το 1987 σε 6 διοργανώσεις με ρεκόρ 16 νίκες και 11 ήττες. Με τη Βραζιλία έπαιξε στην τελική φάση του παγκοσμίου το 1981, το 1984, και στα προημιτελικά το 1982..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Χάιμε Όνκινς

Ο **Χάιμε Όνκινς** (*[[λατινικό αλφάβητο]]: Jaime Oncins*), γεννημένος στις 16 Ιουνίου 1970, είναι Βραζιλιάνος πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Έφτασε στην κορυφαία ατομική κατάταξή του ATP στις 3 Μαΐου 1993, όταν έγινε νο 34 στον κόσμο.

Ξεκίνησε τη καριέρα του το 1986 αρχικά παίζοντας σε εγχώρια τουρνουά της Βραζιλίας κι έπειτα, το 1989, έπαιξε στο εξωτερικό. Το 1989 κέρδισε το πρώτου τίτλο εκτός Βραζιλίας, το Λινς Τσαλεντζ, και το 1992 τον πρώτο του τίτλο στο απλό της ΑΤΡ στην Μπολόνια.

Ο Όνκινς εκπροσώπησε τη χώρα του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, όπου έφτασε στους προημιτελικούς του απλού ενώ αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο του διπλού με συμπαίκτη τον ΛΟύις Ματάρ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ συμμετείχε μόνο στο διπλό όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο .

Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε για τη Βραζιλία από το 1991 έως το 2001 σε 11 διοργανώσεις με ρεκόρ 23 νίκες και 11 ήττες.

Η καλύτερη επίδοση του σε τουρνουά Γκραντ σλαμ στο απλό ήταν το Γαλλικό Όπεν του 1992, όπου έφτασε στον 16ο γύρο. Ο Όνκινς ήταν φιναλίστ στο διπλό μεικτό του Γαλλικού πρωταθλήματος το 2001 με συμπαίκτρια την Αργεντινή Πάολα Σουάρες.

Μετά το τέλος της καριέρας του μαζί με τους αδελφούς του Εντουάρντο και Αλεσάντρο άνοιξαν ακαδημία αντισφαίρισης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι προπονητές της αντισφαίρισης
Αστρονομικό Κέντρο της Αραγωνίας

μικρογραφία|250x250εσ|Ηλιοβασίλεμα στο Τεχνολογικό Πάρκο της Walqa
Το **Αστρονομικό Κέντρο της Αραγωνίας** είναι ένα πλανητάριο και αστεροσκοπείο της περιοχής της Αραγωνίας στην Ισπανία, που επιδιώκει την μελέτη του Σύμπαντος και των ουράνιων σωμάτων. Βρίσκεται κοντά στην πόλη Ουέσκα, στο *[[Τεχνολογικό Πάρκο της Walqa]]*.

Το Αστρονομικό Κέντρο της Αραγωνίας ιδρύθηκε το 2012 με σκοπό την διάδοση της γνώσης για την επιστήμη και την αστρονομία και να αποτελέσει ταυτόχρονα μια εναλλακτική πολιτιστικής αναψυχής.

Αποτελεί επίσης έδρα του Αστρονομικού Συλλόγου της Ουέσκας και του Δικτύου των Οργανισμών της Αραγωνίας. 

## Το κτήριο
Το κτήριο διαθέτει τεχνολογικά στοιχεία τα οποία εκμεταλλεύονται τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως την ηλιακή ενέργεια και τη γεωθερμία. Εκτός από ένα αστρονομικό παρατηρητήριο διαθέτει επίσης ένα πλανητάριο, έναν προσομοιωτή 4D και δύο αίθουσες διδασκαλίας-εργαστήρια. Στο παρατηρητήριο βρίσκονται δύο εξειδικευμένα τηλεσκόπια, ένα στην ηλιακή παρατήρηση και ένα στο βαθύ ουρανό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του Αστρονομικού Κέντρου της Αραγωνίας.

Αστρονομικο Κεντρο της Αραγωνιας
Κατηγορία:Πλανητάρια
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αραγωνία
Κατηγορία:Αραγωνία
Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στην Ισπανία
Μίμης Βιτσώρης

Ο **Δημήτρης** ή **Μίμης Βιτσώρης** (1902-1945) ήταν Έλληνας ζωγράφος και γλύπτης.Ανήκε στην κατηγορία των εξπρεσιονιστών καλλιτεχνών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1902 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν το τρίτο παιδί του Αλέξανδρου Βιτσώρη (1860–1911) και της Αικατερίνης Βιτσώρη το γένος Βανδή (1873–1943). Ο πατέρας του είχε γεννηθεί στην Μάντοβα της Ιταλίας, όπου κατείχε εργοστάσιο οινοποιίας. Η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Καβάλα και ήταν μοναχοκόρη καπνεμπόρου. Αδέλφια του Μίμη Βιτσώρη ήταν ο ηθοποιός Γιώργης Βιτσώρης (1899–1954), η Έμμα Βιτσώρη (γεν. 1900), ο ηθοποιός και ποιητής Τίμος Βιτσώρης (1904–1941), η Μαίρη Βιτσώρη (γεν. 1908) και η Θηρεσία Βιτσώρη (γεν. 1911).

Το 1911, μετά το θάνατο του πατέρα του, η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα. Εκεί εγγράφηκε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Ωστόσο, δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, επειδή διαφώνησε με την εκπαιδευτική φιλοσοφία της Σχολής και ήρθε σε σύγκρουση με τους διδάσκοντες. Σε ηλικία 18 ετών έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση.

Αποχώρησε από την Αθήνα, μετέβη στην Ευρώπη (Ιταλία, Γερμανία και Γαλλία διαδοχικά), μελετώντας τα εκεί ζωγραφικά ρεύματα. Παρέμεινε στο Παρίσι και συνεργάστηκε με το περιοδικό *O μικρός Παριζιάνος* (*[[:fr:Le Petit Parisien|Le Petit Parisien]]*) όπου δημοσίευσε σκίτσα του. Αρρώστησε βαριά και το 1925 μετέβη στη Μάλτα, όπου ετοίμασε μερικά από τα σκίτσα του.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1927 και άρχισε να ασχολείται με τις προσωπογραφίες και τις τοπιογραφίες που μαζί με τους πίνακες θρησκευτικού περιεχομένου διαμορφώνουν την κύρια του θεματολογία. Τα γλυπτά του αφορούν πήλινες και γύψινες κεφαλές. Συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας, ενώ εικονογράφησε και βιβλία. Το 1930 ίδρυσε την Ομάδα Τέχνη μαζί με άλλους καλλιτέχνες της εποχής του. Έκτοτε συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1945 στην Αθήνα, κλονισμένος από τον θάνατο του αδερφού και της μητέρας του. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας και στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών της Θεσσαλονίκης.

## Συγγραφικό έργο
Εκτός από τη ζωγραφική συνέγραψε και διάφορες μελέτες και βιβλία σχετικά με την τέχνη. Μεταξύ αυτών:
* *Τέχνη και εποχή*
* *Έρευνα και διδασκαλία*
* *Προβλήματα δημόσιας αισθητικής*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μίμης Βιτσώρης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
* Κείμενα του Μίμη Βιτσώρη στη Νέα Εστία.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Γκαρσί Χιμένεθ

Ο **Γκαρσί Χιμένεθ** ή Γκαρθία Χιμένεθ (724?–758?), θεωρείται, σύμφωνα με το μύθο, ο πρώτος βασιλιάς του Σοβράρβε στην τρέχουσα επαρχία της Ουέσκας, στην Αραγωνία της Ισπανίας.

## Βιογραφία
Όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους χριστιανούς βασιλείς του Σοβράρβε και της Ριβαγόρθα, η ιστορία του είναι περιπλεγμένη με θρύλους. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει καμία σαφής ιστορική βάση, με εξαίρεση μια επιγραφή στο υπέρθυρο της κύριας πύλης του ερμιτάζ του Αγίου Πέτρου της Alsasua στη Ναβάρρα, η οποία διακηρύσσει την στέψη του Γκαρθία Χιμένεθ ως ο πρώτου βασιλιά του βασιλείου της Ναβάρρας στις 20 Ιανουαρίου του έτους 717.

Αποτελεί μέρος των λεγόμενων επτά θρυλικών βασιλιάδων του Σοβράρβε, πολλοί εκ των οποίων ήταν ταυτόχρονα και βασιλιάδες του βασιλείου της Παμπλόνα (που αργότερα έγινε το βασίλειο της Ναβάρρας).

Υπάρχει η υπόθεση ότι Γκαρσί Χιμένεθ και ο Ίνιγο Αρίστα της Παμπλόνα, ο οποίος θεωρείται ο πρώτος βασιλιάς της Ναβάρρας, είναι το ίδιο πρόσωπο.

Σύμφωνα με το μύθο, κατέκτησε την Αίνσα ύστερα από μια σκληρή μάχη με τους μουσουλμάνους, κατά την οποία όταν οι χριστιανοί είχαν σχεδόν ηττηθεί, εμφανίστηκε ένας πύρινος σταυρός πάνω από μια βελανιδιά, το θρυλικό δέντρο του Σοβράρβε, ο οποίος έδωσε δύναμη στους χριστιανούς στρατιώτες ώστε να κερδίσουν τη μάχη.

Η επιλογή του Γκαρσί Χιμένεθ στην ηγεσία των αραγωνέζων έχει επίσης μυθολογική προέλευση. Λέγεται ότι τριακόσιοι άνδρες που συγκεντρώθηκαν στο μοναστήρι του Σαν Χουάν ντε λα Πένια, τον εξέλεξαν αμέσως ομόφωνα, χωρίς αυτό να έχει προσυμφωνηθεί.

Εμφανίζεται στο Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια ως άνθρωπος χωρίς γενεαλογία, που αντιπροσώπευε τους κατοίκους των βουνών.

## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Αραγωνίας
Κατηγορία:Ισπανική μυθολογία
Κατηγορία:Μεσαιωνικές κομητείες της Αραγωνίας
Αραγωνία
Όλγα Πηλιάκη

Η **Όλγα-Αφροδίτη Πηλιάκη** (Αλβανία, 12 Ιανουαρίου 1989) είναι Ελληνίδα γυμνάστρια του ανσάμπλ. Εκπροσωπεί την χώρα σε διεθνείς διοργανώσεις. 

Ήταν αρχηγός της Εθνικής ομάδας στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, και κατέλαβε την 5η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ρυθμικής γυμναστικής το 2010.  Επίσης έχει συμμετάσχει σε παγκόσμια πρωταθλήματα, όπως στα παγκόσμια πρωταθλήματα ρυθμικής γυμναστικής του 2005 και του 2007. 

Διορίστηκε τον Δεκέμβριο του 2021, τιμής ένεκεν για τις επιτυχίες της ως αθλήτριας, στο Οικονομικό σώμα του Γενικού Επιτελείου Στρατού (Γ.Ε.Σ.).

Το 2024 έλαβε μέρος στο ριάλιτι επιβιώσης Survivor Ελλάδας.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό και μοντέλο Στέλιο Χανταμπάκη, και έχει αποκτήσει δύο παιδιά τον Μανώλη (γενν. 2013) και την Μαλλένα (γενν. 2016).

## Παραπομπές


Πηλιάκη
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Survivor Ελλάδας
Stunt Race FX

Το ***Stunt Race FX*** (γνωστό στην Ιαπωνία ως ***Wild Trax***, ιαπωνικά: ワイルドトラックス, χέπμπορν: *Wairudo Torakkusu*) είναι ένα 3D-racing βιντεοπαιχνίδι με καρτούν-στυλ, που κυκλοφόρησε από τη Nintendo, για το SNES, 1994,  και αναπτύχθηκε από την ίδια εταιρεία, με τη συνδρομή της Argonaut Software. Το *Stunt Race FX*, ήταν το δεύτερο βιντεοπαιχνίδι στο οποίο χρησιμοποιήθηκε το 3D-centric Super FX powered GSU-1. Το παιχνίδι έλαβε ανάμικτες και καλές κριτικές, ενώ έως και το 1998, είχε πουλήσει πάνω από ένα εκατομμύρια αντίτυπα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Official Nintendo web page (Japanese) (Translated using Excite.Co.Jp)

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1994
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Nintendo EAD
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αγώνων
Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του SNES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο
Δημήτρης Πανταζής

Ο **Δημήτρης Πανταζής** (Καστόρειο Λακωνίας, 13 Οκτωβρίου 1934 - Αθήνα, 12 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Έλληνας δικηγόρος, νομάρχης Σάμου και Αχαΐας, καθώς και γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης.

Γεννήθηκε το 1934 στο Καστόρειο Λακωνίας και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη Σπάρτη. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και άσκησε μαχόμενη δικηγορία. Επίσης, ήταν ιδρυτικό στέλεχος της Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων.

Υπήρξε πολιτικό στέλεχος της Ενώσεως Κέντρου και μεταπολιτευτικά του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο και ήταν υποψήφιος βουλευτής Λακωνίας. Από τον Απρίλιο του 1982 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1985 διατέλεσε νομάρχης Σάμου, και στην συνέχεια, από τον Σεπτέμβριο του 1985 έως τον Ιούλιο του 1988, νομάρχης Αχαΐας.

Τον Ιούλιο του 1988 τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, θέση στην οποία παρέμεινε έως τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Γιάννη Πανούτσο.

Απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου 2022 σε ηλικία 88 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας
Κατηγορία:Νομάρχες Σάμου
COCO-MAT

Η **COCO-MAT** είναι εταιρία παραγωγής στρωμάτων και οικιακών επίπλων η οποία ιδρύθηκε το 1989 στην Αθήνα. Ξεκίνησε τη δραστηριότητά της με τη χειροποίητη κατασκευή στρωμάτων από φυσικά υλικά. Το 1992 η έδρα της εταιρείας μεταφέρθηκε στη Βιομηχανική Περιοχή Ξάνθης, οπότε και επεκτάθηκε στο χώρο των επίπλων και των λευκών ειδών. Το 1997 επεκτάθηκε εκτός των ελληνικών συνόρων, ανοίγοντας το πρώτο της κατάστημα στη Μαδρίτη. Το 2017 η εταιρεία διέθετε πάνω από 100 καταστήματα σε 17 χώρες, ενώ παράλληλα βασικό κομμάτι της δραστηριότητάς της αποτελεί και ο εξοπλισμός ξενοδοχείων στην παγκόσμια αγορά. 

## Χώρες

## Ιστορική Αναδρομή
H δημιουργία της εταιρεία στηρίχτηκε στην ιδέα για κατασκευή φυσικών προϊόντων ύπνου και τη διάδοση της αειφόρου φιλοσοφίας. Η COCO-MAT συστάθηκε το 1989 στα Πατήσια ως μια μικρή οικογενειακή εταιρεία που λάνσαρε ένα νέο τύπο στρώματος, αμέταλλο, από φυσικά υλικά και ανακυκλώσιμο. Το όνομά της προήλθε από τις λέξεις κοκοφοίνικας και στρώμα (mattress). Ακολούθησαν και άλλα βήματα, όπως η εισαγωγή στην γκάμα των προϊόντων ύπνου της χρήσης του ανωστρώματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις
Κατηγορία:Ξάνθη
Κατηγορία:Μάρκες
Mega Man 4

To ***Mega Man 4*** (γνωστό στην Ιαπωνία ως ***Rockman 4: Aratanaru Yabō!!***, ιαπωνικά: ロックマン4 新たなる野望!!, χέπμπορν: *Rokkuman Fō Aratanaru Yabō!!*) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας δράσης, που αναπτύχθηκε από την Capcom και κυκλοφόρησε από την ίδια στην Ιαπωνία και τη Βόρεια Αμερική, και τη Nintendo, στην Ευρώπη, για το NES. Ουσιαστικά, είναι το τέταρτο παιχνίδι της ορίτζιναλ σειράς *[[Mega Man (αυθεντική σειρά)|Mega Man]]*, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1991. 

Η ιστορία του παιχνιδιού λαμβάνει χώρα μετά τον θάνατο του Dr. Wily, με τη γη  να έρχεται αντιμέτωπη με μια νέα απειλή, τον μυστήριο επιστήμονα, ονόματι Dr. Cossack και τους οχτώ Robot Masters του.  Ο Dr. Light, φοβούμενος για τη γη, στέλνει ξανά τον Mega Man να τη σώσει. Το gameplay και το platforming παραμένουν ίδια, όπως στα τρία πρώτα παιχνίδια της σειράς, στα οποία ο παίχτης πρέπει να περάσει πίστες. Μία κύρια προσθήκη στο οπλοστάσιο του χαρακτήρα είναι το New Mega Buster, ένα αναβαθμισμένο και ισχυρό κανόνι. Η εταιρεία ανάπτυξης, θεωρούσε πως αυτή η προσθήκη θα άλλαζε την αίσθηση του παιχνιδιού στους παίχτες.

Παρόλο που το παιχνίδι έλαβε θετικές κριτικές κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1990, θεωρείται σήμερα ότι αντιπροσωπεύει την κατιούσα που έλαβε η σειρά, μετά τα πρώτα τρία παιχνίδια της. Ενώ και η νέα προσθήκη όπλου, θεωρήθηκε περιττή. Ωστόσο, το βιντεοπαιχνίδι επανακυκλοφόρησε στην Ιαπωνία για το  PlayStation, PlayStation Network και τα κινητά τηλέφωνα, καθώς και στη Βόρεια Αμερική στην  Mega Man Anniversary Collection. Παγκόσμια κυκλοφόρησε ξανά για τις κονσόλες της Nintendo, Wii, Nintendo 3DS και Wii U.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Capcom Global website
*Official ''Rockman'' website 

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1991
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation
Κατηγορία:Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σοβιετική Ένωση
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
You Ain't Seen Nothing Yet (τραγούδι, Bachman–Turner Overdrive)

To ***You Ain't Seen Nothing Yet*** είναι ένα ροκ τραγούδι, που γράφτηκε από τον Ράντι Μπάκμαν, και πρωτοερμηνεύθηκε από τους Bachman–Turner Overdrive και συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους *Not Fragile*, το 1974. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και σε single, μαζί με το κομμάτι *Free Wheelin*'. Θέμα του κομματιού είναι μία "διαβολική" γυναίκα που συνάντησε ο τραγουδιστής. 

Το single, έφτασε στο νούμερο 1 των αμερικανικών *[[Billboard Hot 100]]*, καθώς και στων καναδικών RPM, στις 9 Νοεμβρίου του 1974, ενώ το 1976, κέρδισε και το βραβείο Juno. Επίσης, υπήρξε το μεγαλύτερο hit του σχήματος στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έφτασε στον νούμερο 2 των  UK Singles Chart. Το 1991, το κομμάτι διασκευάστηκε από το φινλανδικό σχήμα Moogetmoogs, υπό τον τίτλο *Kolmen minuutin muna*, το single έφτασε στο νούμερο 1 των φινλανδικών charts.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* You Ain't Seen Nothing Yet στο Songfacts.com
* You Ain't Seen Nothing Yet στο Azlyrics.com

Κατηγορία:Singles του 1974
Κατηγορία:Τραγούδια του 1974
Κατηγορία:Singles της Mercury Records
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100