open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Post: Απαγορευμένα Μυστικά

***The Post: Απαγορευμένα Μυστικά*** (πρωτότυπος τίτλος: ***The Post***) είναι αμερικανική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία του Στίβεν Σπίλμπεργκ και σενάριο των Λιζ Χάνα και Τζος Σίνγκερ.

Αναφέρεται στην πραγματική ιστορία δύο δημοσιογράφων σχετικά με τη δημοσίευση απόρρητων εγγράφων για τον πόλεμο του Βιετνάμ το 1971.

## Διανομή

## Βραβεία/Διακρίσεις
Στα 90ά βραβεία Όσκαρ ήταν υποψήφια στις κατηγορίες: καλύτερης ταινίας και Α' Γυναικείου Ρόλου (Μέριλ Στριπ).

Στις 75ες Χρυσές Σφαίρες η ταινία ήταν υποψήφια σε έξι κατηγορίες: καλύτερης δραματικής ταινίας, σκηνοθέτη, Α' Γυναικείου Ρόλου (Μέριλ Στριπ), Α' Ανδρικού Ρόλου (Τομ Χανκς), σεναρίου και πρωτότυπης μουσικής.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στίβεν Σπίλμπεργκ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Amblin Entertainment
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Έιμι Πασκάλ
Σουμάντ Μίσρα

Ο **Σουμάντ Μίσρα** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Sumant Misra*), (11 Ιανουαρίου 1923 - 3 Σεπτεμβρίου 2011) , ήταν Ινδός πρωταθλητής και προπονητής της αντισφαίρισης. 

Γεννήθηκε στο Φαϊζαμπάντ της πολιτείας Ούταρ Πραντές κι έμαθε αντισφαίριση από τον πατέρα του. Έπαιξε στην ομάδα της Ινδίας στο κύπελλο Ντέιβις για εννέα χρόνια μεταξύ 1947 και 1956 και ήταν αρχηγός της το 1952 και το 1953. Έφτασε στα προημιτελικά του Γουίμπλεντον στο διπλό μαζί με τον Τζίμυ Μεχτά το 1947 και το 1948 και και στο Αμερικανικό όπεν το 1947. Γιος του είναι ο Γκόραβ Μίσρα επίσης πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Κέρδισε στο απλό το πρωτάθλημα αντισφαίρισης της Ινδίας, το μετέπειτα "Indian open", το 1945, το 1947 και το 1952, ήταν φιναλίστ το 1948 και το 1949. Κέρδισε επίσης τον τίτλο στο απλό στο πρωτάθλημα Κευλάνης το 1958 και 1959 και το πρωτάθλημα Μαλαισίας το 1959. Ήταν ο φιναλίστ στο πρώτο πρωτάθλημα αντισφαίρισης της Ασίας το 1949. 

Διετέλεσε γραμματέας της Ινδικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης από το 1963 έως το 1966 και της επιτροπής διαχείρισης της ITF (Διεθνής ομοσπονδία αντισφαίρισης) κατά τη διάρκεια του 1965-67.

Εκτός από αντισφαίριση έπαιζε σε υψηλό επίπεδο τοιχοσφαίριση (σκουός) και γκολφ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδοί προπονητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ινδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ινδοί αθλητές της τοιχοσφαίρισης
Κατηγορία:Ινδοί αθλητές του γκολφ
Σάντφορντ Μπομπ

Ο **Σάντφορντ Γουίλσον Μπομπ** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Sandford Wilson Bobb*), (Αλλαχαμπάντ, 24 Δεκεμβρίου 1883 - ), ήταν Βρετανικής καταγωγής Ινδός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν αναπληρωτής δικαστής στο Αλλαχαμπάντ το 1927 κι επαρχιακός δικαστής το 1937.

Έπαιξε με την εθνική ομάδα της Ινδίας στο κύπελλο Ντέιβις του 1926 χάνοντας τον μοναδικό αγώνα που έδωσε στο διπλό εναντίον της Τσεχοσλοβακίας.

Στο πρωτάθλημα Ινδίας ήταν φιναλίστ το 1923, στα ημιτελικά το 1924 και στα προημιτελικά το 1928. Είχε αγωνιστεί στο Γουίμπλεντον του 1926 όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο, την ίδια χρονιά είχε συμμετάσχει και στο Ρολλάν Γκαρός χάνοντας στον δεύτερο γύρο. Το 1925 ήταν φιναλίστ στο διεθνές πρωτάθλημα της Βεγγάλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ινδοί δικαστικοί
Πίστη εναντίον Δεδομένων: Γιατί η Επιστήμη και η Θρησκεία είναι Ασυμβίβαστες (βιβλίο)

Το βιβλίο  **'Πίστη εναντίον Δεδομένων: Γιατί η Επιστήμη και η Θρησκεία είναι ασυμβίβαστες**' (Faith Versus Fact: Why Science and Religion are Incompatible) του εξελικτικού γενετιστή, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου Τζέρι Κόιν (Jerry A. Coyne), εξετάζει την σχέση θρησκείας και επιστήμης. Ο Κόιν υπερασπίζεται την θέση πως η θρησκεία και η επιστήμη είναι ασύμβατες, εξετάζοντας την ιστορία της επιστήμης. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η θρησκεία και η επιστήμη πραγματοποιούν δηλώσεις για το σύμπαν, αλλά μόνο η επιστήμη αποδέχεται το ενδεχόμενο να είναι λάθος

Ο Κόιν ήταν έκπληκτος αφού μετά την δημοσίευση του βιβλίου του «Η εξέλιξη είναι Γεγονός» (*Why Evolution is True*), τα ποσοστά δημιουργιστών στην Αμερική παρέμειναν σταθερά στο 40-46%. Υποψιαζόταν πως η Πίστη ήταν ο λόγος που εμπόδιζε τους ανθρώπους να αποδεχτούν τα γεγονότα και τις αποδείξεις της εξέλιξης.

## Σύνοψη
Ο Κόιν ορίζει την επιστήμη ως μια συλλογή μεθόδων η οποία παράγει γνώση, η οποία μπορεί να ελεγχθεί μέσω από πειραματισμό. Με αυτό τον ορισμό στο χέρι, ισχυρίζεται πως επιστήμη και θρησκεία είναι ασυμβίβαστες επειδή έχουν διαφορετικές μεθοδολογίες να καταλήγουν στην γνώση της πραγματικότητας, διαφορετικές μεθόδους να ελέγχουν την αξιοπιστία της γνώσης αυτής και στο τέλος καταλήγουν σε συγκρουόμενα συμπεράσματα για το σύμπαν.  Πιστεύει πως οι θεϊστικές θρησκείες προχωρούν σε ισχυρισμούς που αντιμάχονται την επιστήμη με τρεις τρόπους: μεθοδολογία, αποτελέσματα και φιλοσοφία. Ένα μεγάλο μέρος του βιβλίο κριτικάρει την θεϊστική εξέλιξη υποστηρίζοντας πως αν ο Θεός χρησιμοποιούσε την εξελικτική μέθοδο για την δημιουργία του κόσμου, θα υπήρχαν σημεία που έδειχναν καθοδήγηση.

## Υποδοχή
Το Kirkus Reviews χαρακτήρισε το βιβλίο σημαντικό και πως του αξίζει ένα αναγνωστικό κοινό με ανοικτό μυαλό. Πρόσθεσε πως παρόλο που κάνει ένα καθαρό και στιβαρό επιχείρημα, ίσως ανακαλύψει ξανά πως κηρύττει στους δικούς του ανθρώπους."

Ο Rau Olson του *Booklist Online* εγραψε "κανένας [από τους Νέους Άθεους] δεν επιχειρηματολογεί υπέρ του τελικού διαζυγίου επιστήμης και θρησκείας,  με μόνιμες οδηγίες μόνιμες εντολές ενάντια στην παρενόχληση και την καταδίωξη της επιστήμης από τη θρησκεία, καλύτερα από τον Κόιν".

Μερικοί όμως σχολιαστές, δεν πίστεψαν πως ο Κοιν σκιαγράφησε αρκετά δυνατά το επιχείρημα γιατί η θρησκεία και η επιστήμη πρέπει να είναι χωριστά. Ο βιολόγος Austin L. Hughes έγραψε πως αυτό που επιχειρεί στο βιβλίο του ο Κόιν εντάσσεται στην κατηγορία της φιλοσοφίας, όμως ο Κόιν δεν δεν είναι αρκετά προετοιμασμένος για τέτοιο ρόλο. Αδυνατεί να σχηματίσει σταθερή ορολογία και κατασκευάζει επιχειρήματα με διάφορους βαθμούς αυστηρότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Κατηγορία:Βιβλία με κριτική στη Θρησκεία
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Καραούλια Αιτωλοακαρνανίας

Τα **Καραούλια** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Ναυπακτίας**** στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και την Στερεά Ελλάδα. 

## Γενικά στοιχεία
Τα Καραούλια βρίσκονται στα βόρεια παράλια του Κορινθιακού, βόρεια του Αντιρρίου, σε απόσταση περίπου 2 χλμ. από το πορθμείο του, καθώς και 10 χλμ. νοτιοδυτικά από τη Ναύπακτο. Η προηγούμενη ονομασία του ήταν *Άγιος Παντελεήμων*. Διαθέτει ωραία παραλία με καθαρά νερά ενώ στο άλσος βόρεια του οικισμού και δίπλα στην ομώνυμη εκκλησία της περιοχής βρίσκονται οι Εκκλησιαστικές Κατασκηνώσεις Αγίου Παντελεήμονα της Ι.Μ. Ναυπάκτου. 

Σύμφωνα με το διοικητικό σχέδιο «Καλλικράτης», μαζί με το Αντίρριο, τη Μυρτιά και τη Σπαρτοράχη συναποτελούν την Κοινότητα Αντιρρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αντιρρίου του Δήμου Ναυπακτίας και βάσει με την εθνική απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 17 μόνιμους κάτοικους όσους και κατά την απογραφή του 2001. Ως οικισμός με την σημερινή ονομασία αναφέρεται επίσημα το 2001 να απογράφεται στο «καποδιστριακό» Δημοτικό Διαμέρισμα Αντιρρίου του ομώνυμου Δήμου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Έντουαρντ Βίβιαν Μπομπ

Ο **Έντουαρντ Βίβιαν Μπομπ** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Edward Vivian Bobb*), (Άγκρα, 27 Ιουλίου 1902 - ?), ήταν Βρετανικής καταγωγής στρατιωτικός και Ινδός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ήταν πρωταθλητής Ινδίας στο απλό το 1921, 1926, 1927, 1930, 1933, και το 1937 και φιναλίστ το 1934. Πρωταθλητής στα διεθνές πρωταθλήματα : Βεγγάλης το 1927, Καλκούτας το 1929, 1930, 1933, Ουτάρ Πραντές το 1931, δυτικής Ινδίας το 1932, 1934, 1939, 1940, και φιναλίστ το 1933, Βορειοδυτικής Ινδίας το 1933, Μπάντρας το 1933, Parsi Gymkhana Open το 1933, 1938, Βομβάης το 1934, 1938, 1940. Είχε συμμετάσχει στο Γουίμπλετον και το πρωτάθλημα Νέας Ζηλανδίας.

Αγωνίστηκε για την Ινδία στο κύπελλο Ντέιβις του 1928 σημειώνοντας μία νίκη και τέσσερις ήττες φτάνοντας με την Ινδική ομάδα στα προημιτελικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί
Οικογένεια Γένις

μικρογραφία|Ο θυρεός των Γένις το 1605.
Η **Οικογένεια Γένις** είναι οικογένεια Γερμανών εμπόρων, η οποία είχε μεγάλη επιρροή εντός της πόλεως του Αμβούργου από τα μέσα του 18ου έως και τον 20ο αιώνα, καθώς και στο Άουγκσμπουργκ, το Κέμπτεν και το Μέμινγκεν κατά την διάρκεια του 16ου και του 17ου αιώνα.

Η πρώτη γραπτώς καταγεγραμμένη αναφορά του συγκεκριμένου πατρώνυμου ανάγεται στο Άουγκσμπουργκ, κατά την διάρκεια του πρώτου μισού του 14ου αιώνα, όπου γίνεται αναφορά σε κάποιον Μπαρτολομέους Γένις, γεννηθέντα το 1349. Ο Γιόαχιμ (1505-1575) διετέλεσε Δήμαρχος του Άουγκσμπουργκ. Ένας εκ των εγγονών του, ο Τσίμπερτ Γένις (1587-1645), εγκαταστάθηκε στο Αμβούργο, όπου και παντρεύτηκε την κόρη μιας οικογένειας εμπόρων, τους Άμζινκ, με αποτέλεσμα την ένταξή του εντός των χανσεατικών κύκλων. Οι απόγονοί του παντρεύτηκαν σημαντικά μέλη προερχόμενα από τις διάφορες οικογένειες εμπόρων του Αμβούργου (Πάουλ Γένις (1680 - 1745), Εμάνουελ Γένις (1725 - 1783), Μάρτιν Γιόχαν Γένις (πατέρας), Μάρτιν γιόχαν Γένις (υιός)).

Στο Κέμπτεν, διάφορα μέλη της οικογένειας διετέλεσαν δήμαρχοι από το 1646 έως το 1743.

## Πηγές
*  Hans Carl Jenisch und Uwe Jenisch (Éd.), *Paul Jenisch (1558-1647) Seine Vorfahren und Nachkommen oder Lebensbilder aus acht Jahrhunderten Familiengeschichte Jenisch*. Selbstverlag, Frankfurt am Main 2009.
*  Eckart Klessmann, *Geschichte der Stadt Hamburg*. Verlag Die Hanse, Hamburg 2002, .
*  Arne C. Wasmuth, *Hanseatische Dynastien. Alte Hamburger Familien öffnen ihre Alben*. Verlag Die Hanse, Hamburg 2001, .
*  Genealogisches Handbuch des Adels, Adelslexikon Band VI, Band 91 der Gesamtreihe, C. A. Starke Verlag Limburg a. d. Lahn 1987, p.40.
*  Gerhard Nebinger, *Die Jenisch in Kempten* in: *Allgäuer Geschichtsfreund*, Nr. 83/84, ohne Jahrgang.

Γενις
Κατηγορία:Αμβούργο
Κατηγορία:Εμπόριο
Ναός Αγίου Γεωργίου Κοκκιναρά

Ο **ναός Αγίου Γεωργίου Κοκκιναρά** βρίσκεται στους πρόποδες του Πεντελικού όρους και ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος. Είναι της μεταβυζαντινής περιόδου. Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος είναι μεταξύ άλλων και προστάτης των προσκόπων. Θεωρείται το αρχαιότερο εξωκλήσι του Αγίου. Γιορτάζει στις 23 Απριλίου, όταν όμως το Πάσχα πέφτει μετά την ημερομηνία αυτή, γιορτάζεται η μνήμη του την επομένη του Πάσχα (Δευτέρα της Δικαινησίμου). Υπήρξε ασκητήριο του Αγίου Τιμοθέου Ευρίπου λίγο αργότερα από το 1572.

## Χρονολογία και αρχιτεκτονική
Χρονολογείται γύρω στο 1518 και 1512, είναι σχετικά μικρό για αυτό θα λέγαμε πως είναι το ναίδριο του Αγίου Γεωργίου. Φαίνεται να αποτελεί πρότυπο, όταν το εξετάσουμε από αρχιτεκτονική άποψη. 

## Η διάσωση του ιερού ναού το 2007
Στις 16 Αυγούστου 2007 όταν ξέσπασε η φωτιά στην Πεντέλη, είχε ανακοινωθεί από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο κ. Θεόδωρο Ρουσόπουλο και των πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή η διεξαγωγή εκλογών στις 16 Σεπτεμβρίου. Όπως λέγεται θυσιάστηκαν όλα στο "βωμό του τσιμέντου". Όπως πληροφόρησε ο Τομέας Οικολογίας του Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, «κάηκαν 6.000 στρέμματα νεαρού, αναδασωμένου πευκοδάσους καθώς και ώριμου με ψηλά πεύκα» στην Πεντέλη. Εκείνη τη μέρα σώθηκε το Κεφαλάρι, η Πολιτεία και η Κηφισιά, σύμφωνα με άρθρο εφημερίδας, διότι η φωτιά δεν πέρασε στο ρέμα του Κοκκιναρά, όπου βρίσκεται το εν λόγω εκκλησάκι. Για τα ελικόπτερα ήταν εντελώς δύσβατη η περιοχή στη χαράδρα που φτάνει ως τη Χαριλάου Τρικούπη.

Εκείνη τη μέρα οι καμπάνες του ναού χτυπούσαν αγωνιωδώς, όπως επισημαίνει το ίδιο άρθρο. Δεν είναι σίγουρο ποιος τις χτυπούσε όμως. Υπέθεσαν πως αφού οι φλόγες έφτασαν μέχρι το παραθύρι, θα είχαν χαθεί οι αγιογραφίες και ποιος ξέρει που θα σταματούσε αυτό. Το εκκλησάκι διασώθηκε ενώ όλη η περιοχή τριγύρω κάηκε. Η τηλεόραση έδειχνε κάποιους ήρωες κατοίκους να προσπαθούν με νύχια και με δόντια να σώσουν την περιοχή. Οι φλόγες σταμάτησαν ως το Ιερό του ναού στο πίσω μέρος του, εκεί όπου είναι χτισμένο παραθύρι με κάγκελα, και βλέπει προς την Αγία Τράπεζα. Ο τοίχος έμεινε ολόλευκος, ασβεστωμένος όπως είναι. Όπως επισημαίνεται ήταν παρέμβαση του Αγίου Γεωργίου που έσωσε και τις περιοχές μετά τον Κοκκιναρά.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αττική
Ονειρούπολη Δράμας

μικρογραφία
Η **Ονειρούπολη Δράμας** είναι θεματικό χριστουγεννιάτικο πάρκο του Δήμου Δράμας, στην ανατολική Μακεδονία, που διοργανώνεται κάθε χρόνο στο κέντρο της πόλης και συγκεκριμένα στον Δημοτικό Κήπο Δράμας και την Πλατεία Ελευθερίας. 

Διαρκεί σχεδόν ένα μήνα και στο πρόγραμμά της συμπεριλαμβάνονται εκδηλώσεις όπως συναυλίες, θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις, αθλητικές δράσεις, παιχνίδια και άλλα προγράμματα ενημερωτικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα. 

Η είσοδος σε όλες τις δράσεις είναι ελεύθερη. Η έναρξη της Ονειρούπολης πραγματοποιείται συνήθως παραμονή της εορτής της Αγίας Βαρβάρας, πολιούχου της Δράμας (4 Δεκεμβρίου) και συνεχίζεται για ένα μήνα, συνήθως μέχρι 7-8 Ιανουαρίου.

Το χωριό του Άη Βασίλη  ξεκίνησε την λειτουργία του τον Δεκέμβριο του 2003 και συνεχίζει να λειτουργεί επί 22 χρόνια. Την οργάνωσή του αναλαμβάνει ο Δήμος Δράμας και συμμετέχουν δεκάδες εθελοντές κάθε ηλικίας. 

Από το 2003 και μετά διεξάγεται αδιάκοπα μέχρι σήμερα, με μοναδική εξαίρεση το 2020, όπου για λόγους πανδημίας του κορονοϊού, δεν πραγματοποιήθηκε. 

Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Βενετική Γερουσία

Η **Βενετική Γερουσία** (Senato), επισήμως γνωστή ως **Consiglio dei Pregadi** ("Συμβούλιο των Παρακλήτων", ), ήταν το κύριο νομοθετικό και βουλευτικό σώμα της Βενετικής Δημοκρατίας.

Η Γερουσία δημιουργήθηκε ως μια εξηνταμελή ειδική επιτροπή, επιλεγμένη από το Μέγα Συμβούλιο, με αρμοδιότητα την επεξεργασία διαταγμάτων σχετικών με την φορολογία, την εξωτερική πολιτική, και στρατιωτικές επιχειρήσεις, στη θέση τπυ πολύ μεγαλύτερου, και ως εκ τούτου βραδυκίνητου, Μεγάλου Συμβουλίου. Στην αρχή ήταν υποδεέστερη ενός άλλου παρόμοιου σώματος, του Συμβουλίου των Σαράντα, αλλά με την πάροδο του καιρού απέκτησε μεγαλύτερη ισχύ και σημασία. 

Τον 15ο αιώνα, οι Σαράντα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε μια διευρυμένη Γερουσία, οι οποία επιπρόσθετα μπορούσε να περιλαμβάνει μια έκτακτη επιτροπή («ζόντα») 60 μελών, που εκλεγόταν από τους ίδιους τους γερουσιαστές. Επιπλέον, οι πρεσβευτές και ανώτεροι στρατιωτικοί διοικητές δικαιούνταν ex officio μια θέση στην Γερουσία από την ημέρα εκλογής τους έως το τέλος του έτους που ακολουθούσε την επιστροφή τους από τον διορισμό τους. Συνολικά, περίπου 300 άνδρες (από ένα σύνολο περίπου 2.500 ευγενών το 1500) είχαν θέση στην Γερουσία, αλλά μόνο περίπου 230 από αυτούς είχαν δικαίωμα ψήφου. Ο ελάχιστος αριθμός για απαρτία ήταν 70, αλλά συνήθως στις συνεδριάσεις συμμετείχαν περίπου 180 ευγενείς. Η εκλογή στην Γερουσία γινόταν για ετήσιες θητείες, αλλά πολύ συχνά επανεκλέγονταν οι ίδιοι γερουσιαστές, διασφαλίζοντας τόσο εμπειρία όσο και συνέχεια στην λήψη αποφάσεων. Οι συνεδριάσεις της Γερουσίας προεδρεύονταν από το λεγόμενο «Pien Collegio» ("Ολομέλεια του Κολλεγίου"), το εκτελεστικό σώμα της Βενετικής Δημοκρατίας, που ήταν υπεύθυνο και για την προετοιμασία της ημερήσιας διάταξης προς συζήτηση στην Γερουσία δια των «Savii del Consiglio» ("Σοφοί του Συμβουλίου").

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Βενετική Δημοκρατία
Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα
Θεμελιώδες σφάλμα απόδοσης

## Ορισμός
Στην κοινωνική ψυχολογία, το **θεμελιώδες σφάλμα απόδοσης** (αγγλικά: *fundamental attribution error*, FAE) είναι ο ισχυρισμός ότι σε αντίθεση με τις ερμηνείες της δικής τους συμπεριφοράς, οι άνθρωποι δίνουν υπερβολική έμφαση στα εσωτερικά χαρακτηριστικά του δρώντος (χαρακτήρα ή πρόθεση), και όχι σε εξωγενείς παράγοντες, εξηγώντας τη συμπεριφορά άλλων ανθρώπων. Το φαινόμενο έχει χαρακτηριστεί ως "η τάση να πιστεύουμε ότι αυτό που κάνουν οι άνθρωποι αντικατοπτρίζει το ποιοι είναι".

## Παράδειγμα
Ας υποθέσουμε, ότι ένα όχημα στον αυτοκινητόδρομο βρίσκεται από πίσω σας και συνεχώς τρέχει με μεγάλη ταχύτητα με αποτέλεσμα να σας ακολουθεί επικίνδυνα και στη συνέχεια σας προσπερνά παράνομα. Καθώς το όχημα απομακρύνεται, ίσως σκεφτείτε: "Τι αγενής τύπος είναι αυτός/-ή!". Ξεκινάτε, δηλαδή, να αποδίδεται χαρακτηρισμούς σε αυτό το άτομο γιατί έκανε προσπέραση. Επειδή δεν διαθέτετε καμία πληροφορία για την περίπτωσή του , (ίσως κατευθύνεται επειγόντως στο νοσοκομείο ή θέλει να διαφεύγει από μια ληστεία), καταφεύγετε αυθόρμητα σε κρίσεις που βασίζονται στην προσωπικότητα του ατόμου, όπως είναι αυτός ο οδηγός είναι ανυπόμονος και αγενής.

## Κριτική
Η ύπαρξη του φαινομένου αμφισβητήθηκε από μια μετα-ανάλυση του 2006, της οποίας τα συμπεράσματα υποδηλώνουν ότι η επίδραση μπορεί να διατηρηθεί μόνο υπό περιορισμένες συνθήκες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έννοιες στην ψυχολογία
Κατηγορία:Σφάλμα
Πάγκαν

Ο **Πάγκαν **(βουλγαρικά *Паган*, ... - 768) ήταν ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας από το 767 έως το 768.

Ο Πάγκαν έχει αναγνωριστεί ως μέλος της παράταξης της βουλγαρικής αριστοκρατίας, η οποία επεδίωκε ειρηνικές σχέσεις με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Μετά την διαδοχή στο θρόνο μετά τη δολοφονία του προκατόχου του Τόκτου, ο Πάγκαν όρισε μαζί με τους αυλικούς του διαπραγματεύσεις με τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄ κάπου στη Θράκη. Στις ομιλίες ο αυτοκράτορας αντιπροσώπευε τον εαυτό του ως πρόθεση για τη διατήρηση της ειρήνης στη Βουλγαρία και επίκρινε τους Βουλγάρους για την αναρχία και την καθαίρεση του πρώην ηγεμόνα Σαμπίν, που έζησε ως πρόσφυγας στην αυτοκρατορική αυλή. Ο αυτοκράτορας, ωστόσο, συμφώνησε να κάνει ειρήνη, και ο Πάγκαν επέστρεψε στην χώρα του.

Σε αυτό το σημείο ο Κωνσταντίνος Ε΄ ξαφνικά εισέβαλε στη Βουλγαρία και κατάφερε να διεισδύσει μέσα από τα βουνά στην περιοχή του πυρήνα του βουλγαρικού κράτους, καίγοντας κάποιους οικισμούς γύρω από την πρωτεύουσα της χώρας Πλίσκα. Αν και ο Κωνσταντίνος Ε΄ δεν ακολούθησε τη σχετικά επιτυχημένη εισβολή και επέστρεψε στην χώρα του, ο Πάγκαν αντιμετώπισε την οργή των υπηκόων του που τον κατηγόρησε για την ευπιστία και την αδυναμία του να αντιταχθεί στον εχθρό. Ο μονάρχης κατέφυγε στην προς την Βάρνα, αλλά δολοφονήθηκε από τους υπηρέτες του.

Η συλλογή των Βουλγάρων του Βόλγα Τζαφάρ Ταρίχ του 17ου αιώνα (αμφισβητούμενης γνησιότητας) αντιπροσωπεύει τον Μπογιάν (δηλαδή τον Πάγκαν) ως γιος του πρώην κυβερνήτη Μπούνεκ (δηλαδή τον Βίνεχ), και του αποδίδει την απέλαση του Σαΐν (δηλαδή τον Σαμπίν).

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της Βουλγαρίας
* Βούλγαροι

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Μόσκο Μόσκοφ, *Imennik na bălgarskite hanove (novo tălkuvane)*, Σόφια 1988
* Τζόρνταν Αντρέγιεφ, Ιβάν Λαζάροφ, Πλάμεν Παβλόφ, *Koj koj e v srednovekovna Bălgarija*, Σόφια 1999
* (κύρια πηγή), Μπαχσί Ιμάν, *Djagfar Tarihi*, vol. III, Αρινμπούρκ 1997.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Γεφύρι της Κόνιτσας

Το **Γεφύρι της Κόνιτσας**, χτίστηκε το 1869 (με επιδιορθώσεις λόγω μερικής κατάρρευσης το 1870-1871) από συνεργείο 50 μαστόρων με πιθανολογούμενο επικεφαλής τον Πυρσογιαννίτη πρωτομάστορα Ζιώγα Φρόντζο, έναν αγράμματο λαϊκό τεχνίτη. Σίγουρο πάντως είναι ότι ο πρωτομάστορας του γεφυριού της Κόνιτσας ήταν αυτός που τρία χρόνια νωρίτερα είχε χτίσει το γεφύρι της Πλάκας. Η κατασκευή του έγινε με δωρεές των κατοίκων της πόλης και κυρίως του τραπεζίτη των Ιωαννίνων Ιωάννη Ζ. Λούλη, καταγομένου από την Αετορράχη (Κοτόρτσι) των Κατσανοχωρίων, ο οποίος διέθεσε περίπου τα μισά από τα 120.000 γρόσια (πολύ μεγάλο ποσό για την εποχή) που κόστισε η κατασκευή του.

## Δομικά χαρακτηριστικά
Βρίσκεται στην νοτιοδυτική άκρη της πόλης, ακριβώς στην είσοδο της χαράδρας του Αώου ποταμού, τον οποίο και γεφυρώνει. Πρόκειται για ένα μονότοξο λιθόκτιστο γεφύρι που διακρίνεται για το τεράστιο τόξο του. Συγκεκριμένα, το άνοιγμα του τόξου υπολογίζεται στα 35,60 μ. ενώ το ύψος του φθάνει τα 19,25 μ. https://www.petrinagefiria.com/?q=content%2F%CE%B3%CE%B5%CF%86%CF%8D%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82 Κάτω από την καμάρα του, υπάρχει μια καμπάνα η οποία σήμαινε για να προειδοποιήσει τους περαστικούς να μην διαβούν το γεφύρι όταν φυσούσε δυνατός άνεμος από το εσωτερικό της χαράδρας, οπότε και υπήρχε κίνδυνος να παρασυρθούν και να πέσουν. Κάτω δεξιά από το γεφύρι, ένα ωραίο μονοπάτι οδηγεί προς τη μονή Στομίου.

## Ιστορική πορεία
Στην ίδια θέση έστεκε παλιότερα, το 1823, ένα ξύλινο γεφύρι, το οποίο όμως δεν άντεξε την ορμή του ποταμού και καταστράφηκε πολύ σύντομα. Το σημερινό πέτρινο γεφύρι, βομβαρδίστηκε το 1913 από τον Οθωμανό Τσαβίτ Πασά, που προσπάθησε έτσι να ανακόψει την προέλαση των Ελληνικών στρατευμάτων. Όμως οι βολές των κανονιών του Τούρκου Πασά δεν βρήκαν στόχο και έτσι το γεφύρι παρέμεινε όρθιο στη θέση του. Στις ζημιές που υπέστη τότε, συμπεριλαμβάνεται και η καταστροφή των τριών διαφορετικών σε μέγεθος κουδουνιών (σύμφωνα με το βιβλίο του Γ. Λυμπερόπουλου, κατά κάποιους μίας μεγάλης καμπάνας), που υπήρχαν κρεμασμένα στη μέση του τόξου. Το 1948 κατασκευάστηκε δίπλα στην παλιά γέφυρα μια νέα σιδερένια, τύπου Bailey, η οποία σήμερα έχει αφαιρεθεί. Τέλος, το 1975 ο πολιτιστικός σύλλογος της Κόνιτσας φρόντισε και τοποθέτησε στο γεφύρι μια νέα καμπάνα, σε αντικατάσταση των παλιών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
# https://www.petrinagefiria.com/?q=content%2F%CE%B3%CE%B5%CF%86%CF%8D%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόνιτσα
Κονιτσας
Ιωάννης Βρετός

Ο **Ιωάννης Βρετός** (1836–1920) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1836 στην Κέα, και μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του μετακόμισε στην Αθήνα όπου άρχισε να σπουδάζει νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αναγκάστηκε όμως να εγκαταλείψει τις σπουδές του λόγω οικονομικών προβλημάτων και μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη. Εργάστηκε αρχικά ως οικοδιδάσκαλος και στη συνέχεια άρχισε να συνεργάζεται με τις εφημερίδες *Βυζαντίς* και *Αρμονία*. Λίγο αργότερα ίδρυσε την εφημερίδα *Ομόνοια* η οποία σε μικρό χρονικό διάστημα συγχωνεύθηκε με την εφημερίδα *[[Νεολόγος]]* του Σταύρου Βουτυρά. Στην εφημερίδα αυτή αρθρογραφούσε και έγραφε σχετικά με εθνικά θέματα των Ελλήνων.

Επέστρεψε στην Αθήνα και συνεργάστηκε με τον Πέτρο Κανελίδη, εκδότη της εφημερίδας *[[Καιροί (εφημερίδα)|Καιροί]]*. Μέσα στους επόμενους πέντε μήνες όμως, αποσύρθηκε και ίδρυσε το δικό του βιβλιοπωλείο. Συνεργάστηκε επίσης με τους Μπάμπη Άννινο και Μιχάλη Λάμπρου στην έκδοση της εφημερίδας *Καθημερινή*. Όταν όμως η έκδοση της διακόπηκε επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και άρχισε την έκδοση ετήσιου εγκυκλοπαιδικού ημερολογίου για 15 χρόνια, μέχρι το 1917. Απεβίωσε το 1920 στην Αθήνα, ενώ μετά τον θάνατό του ο εκδοτικός οίκος *Εστία* επανατύπωσε μερικά από τα ημερολόγια και διηγήματά του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιωάννης Βρετός στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Βλαδίμηρος της Βουλγαρίας

Ο **Βλαντίμιρ-Ρασάτε** (βουλγαρικά: *Владимѝр Раса̀те*) ήταν ο κυβερνήτης της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας από το 889 έως το 893.

## Βιογραφία
Το 853 ή το 854, ο βουλγαρικός στρατός, καθοδηγούμενος από τον Βλαντιμίρ, γιο του Βόρι Α΄ Βουλγαρίας εισέβαλε στη Σερβία, σε μια προσπάθεια να εκδικηθεί την ήττα του Πρεσιάν το 839-842 εναντίον του Βλαστίμιρ. Ο Σερβικός στρατός οδηγήθηκε από τον Μουτίμιρ και τα αδέρφια του, οι οποίο νίκησαν τους Βουλγάρους συλλαμβάνοντας τον Βλαντίμιρ και 12 βογιάρους. Ο Βόρις Α΄ και ο Μουτίμιρ συμφώνησαν σε ειρήνη (και ίσως μια συμμαχία), και ο Μουτίμιρ έστειλε τους γιους του Πρίμπισλαβ και Στέφαν στα σύνορα για να συνοδεύσουν τους κρατουμένους όπου αντάλλαξαν αντικείμενα ως ένα σημάδι της ειρήνης. Ο Βόρις τους έδωσε «πλούσια δώρα», ενώ του έδωσε «δύο σκλάβους, δύο γεράκια, δύο σκυλιά, και 80 γούνες».

Έγινε κυβερνήτης (κνιάζ) της Βουλγαρίας, όταν ο πατέρας του Βόρις-Μιχαήλ (ο Βόρις υιοθέτησε το όνομα Μιχαήλ-Μιχαήλ μετά το βάπτισμά του) αποφάσισε να αποσυρθεί σε ένα μοναστήρι μετά από μια βασιλεία  36 ετών. Διατηρημένες σφραγίδες με την επιγραφή «Μιχαήλ ο Μοναχός, άρχων των Βουλγάρων» υποδηλώνουν, ωστόσο ότι ο Βόρις ποτέ δεν παραιτήθηκε πλήρως από την εξουσία του.

Ο Βλαντίμιρ-Ρασάτε ήταν ο παλαιότερος γιος του Βόρι-Μιχαήλ και ενδεχομένως ο μοναδικός από αυτούς που είχαν γεννηθεί πριν την υιοθέτηση του Χριστιανισμού από τον Βόρι. Σύμφωνα με τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο, ο Βλαντιμίρ είχε λάβει μέρος σε βουλγαρική εισβολή σε σερβικά εδάφη, που προηγήθηκε της Βαπτίσεως της Βουλγαρίας. Τα λίγα που γνωρίζουμε για την βασιλεία του περιλαμβάνουν μια στρατιωτική συμμαχία που σύνηψε το 892 με τον Ανατολικό Φραγκικό (Γερμανό) Βασιλιά Αρνούλφο της Καρινθίας εναντίον της Μεγάλης Μοραβίας, το οποίο, έχοντας κατά νου τα συμφέροντα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, απευθύνθηκε έμμεσα κατά της Κωνσταντινούπολης. Αυτή ήταν μια σοβαρή εκτροπή από την φιλοβυζαντινή πολιτική του πατέρα του.

Ο Βλαντίμιρ είναι κυρίως γνωστός για την προσπάθειά του να εξαλείψει τον Χριστιανισμό στη Βουλγαρία και να επαναφέρει τον παγανισμό. Το γεγονός αυτό είναι γραμμένο από τον Κωνσταντίνο του Πρέσλαβ στο *Διδακτικό Ευαγγέλιο*. Ο Βλαντίμιρ άρχισε τη διαδικασία καταστροφής των χριστιανικών ναών και της δίωξης των κληρικών, επειδή τους θεωρούσε ως όργανα του Βυζαντίου και των προσπαθειών του για να επηρεάσει το βουλγαρικό βασίλειο. Ωστόσο, ο πληθυσμός και η αριστοκρατία δεν υποστήριζαν τις δράσεις του Βλαντίμιρ-Ρασάτε, και υποστηριζόταν μόνω από μερικούς Βογιάρους. Ως εκ τούτου το 893 ο Βόρις Α΄ έφυγε από το μοναστήρι και το άφησε ακατοίκητο και εκδίωξε τον γιο του. Τύφλωσε τον Βλαντιμίρ και τον έβαλε σε ένα μπουντρούμι, όπου τα ίχνη του εξαφανίζονται.

Μετά την αντιμετώπιση της εξέγερσης του Βλαντιμίρ κατά του Χριστιανισμού, ο Βόρις τοποθέτησε τον τρίτο γιο τουΣυμεών στο βουλγαρικό θρόνο κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου του Πρεσλάβ, το οποίο ήταν μια άμεση συνέπεια της αρρωστημένης προσπάθειας του Βλαντίμιρ-Ρασάτε για την αποκατάσταση του παγανισμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Δυναστεία του Κρούμου
Προυσιάνος

Ο **Προυσιάνος** (βουλγαρικά: Пресиян II, Πρεσιάν Β΄) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του τελευταίου τσάρου της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, Ιωάννης Βλαδισλάβος, ο οποίος εισήλθε σε βυζαντινή υπηρεσία το 1018. Ορίστηκε μάγιστρος και στρατηγός του Θέματος Βουκελλαρίων, αλλά ενεπλάκη σε συνωμοσία κατά του αυτοκράτορα Ρωμανού Γ΄, τυφλώθηκε, και εκάρη μοναχός. Σύμφωνα με μια ταφική επιγραφή που βρέθηκε στη σημερινή Σλοβακία, που πιθανώς αφορά τον Προυσιάνο, το έτος γέννησης του μπορεί να είναι το 996/997 και μπορεί να πέθανε εξόριστος το 1060/1061.

## Ζωή
Ο Προυσιάνος ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αυτοκράτορα Ιβάν Βλαντισλάβ της Βουλγαρίας και της γυναίκας του Μαρίας. Είχε πέντε νεαρότερους αδερφούς και έξι αδερφές. 

Μετά το θάνατο του Ιβάν Βλαντισλάβ κατά την πολιορκία του Δυρραχίου τον Φεβρουάριο του 1018, η βουλγαρική αντίσταση κατέρρευσε, και οι Βούλγαροι προύχοντες, συμπεριλαμβανομένης της χήρας Αυτοκράτειρας Μαρίας και του Βούλγαρου Πατριάρχη Δαβίδ, άρχισαν να δηλώνουν υποταγή στον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Βασίλειο Β΄.

[δεξιά|μικρογραφία|Κουρά του Προυσιάνου ως μοναχού, ''[Σύνοψις Ιστοριών'', Fol. 203v]]
Ο Προυσιάνος, μαζί με τους αδερφούς του Ααρών και Αλουσιάνο, κατέφυγαν στο όρος Τμόρος (Tomorr στη σημερινή Αλβανία). Ο Βασίλειος απέκλεισε τις προσβάσεις στο βουνό με ισχυρή φρουρά, αναγκάζοντας τους τρεις αδερφούς να παραδοθούν, αφού εξασφάλησαν εγγυήσεις για την ζωή τους. Ο Προυσιάνος έλαβε το υψηλό αξίωμα του «μαγίστρου» (από το οποίο οι σύγχρονοι ερευνητές συνάγουν ότι ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του πατέρα του), ενώ ο Αλουσιάνος και ο Προυσιάνος έλαβαν το αξίωμα του «πατρικίου».

Περίπου μια δεκαετία αργότερα, στα τέλη της δεκαετίας του 1020, ο Πρεσιανός ενεπλάκη στη συνωμοσία του άντρα της αδερφής του, Ρωμανού Κουρκούα εναντίον του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Η΄. Επιστρέφοντας από την εξορία μετά την ένταξη της Ρωμανού Γ΄ Αργυρού το 1029, ο Πρεσιανός έμπλεξε και πάλι σε μία συνωμοσία, μαζί με τη Μαρία. Αυτή τη φορά ο Πρεσιανός σχεδίαζε να παντρευτείτη Θεοδώρα, κόρη του Κωνσταντίνου Η΄, και για να σφετεριστεί το θρόνο. Το σχέδιο αποκαλύφθηκε, και ο Πρεσιανός τυφλώθηκε και κουρεύτηκε ως μοναχός το 1030. Η μετέπειτα τύχη του είναι άγνωστη, αλλά η ταφόπλακα ενός "Πρίγκιπα Πρεσιάν" βρέθηκε στο Μιχάλοβτσε στη Σλοβακία (τότε μέρος της Ουγγαρίας), μπορεί να υποδεικνύει ότι θα μπορούσε να έχει μεταναστεύσει στο Βασίλειο της Ουγγαρίας, όπου και πέθανε το 1060/1061.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος Κομητόπουλων
Κατηγορία:Μάγιστροι
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Βουκελλαρίων
Σκύλος Αγίου Βερνάρδου

Ο **σκύλος Αγίου Βερνάρδου** (αγγλικά:[St. Bernard (dog)](https://en.wikipedia.org/wiki/St._Bernard_(dog)) ή St Bernard) ή εναλλακτικά Αλπικός Μολοσσός (αγγλικά:Alpine Mastiff) είναι μια φυλή πολύ μεγάλου σκύλου εργασίας από τις δυτικές Άλπεις, στην Ελβετία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Είχε αρχικά εκτραφεί στο Πέρασμα του Αγίου Βερνάρδου για διάσωση. Η φυλή έχει γίνει διάσημη μέσα από ιστορίες αλπικών διασώσεων, καθώς και για το τεράστιο μέγεθος της. Φτάνει σε ύψος τα 66 εκατοστά, αλλά οι πιο ψηλοί έως και τα 82 εκατοστά.

## Περιγραφή
Πρόκειται για ένα μεγαλόσωμο σκυλί συντροφιάς και φύλακας, με καταγωγή από τις Ελβετικές Άλπεις. Χαρακτηρίζεται από έναν ογκώδη και 
τεράστιο σωματότυπο (βάρος: 50–91&nbsp;kg και ύψος: 64–76&nbsp;cm) και το τρίχωμα του είναι πλούσιο, ώστε να αντέχει στις πολύ κρύες θερμοκρασίες. Το τρίχωμα του ποικίλει και  μπορεί να είναι μακρύ με ελαφρύ κυματισμό ή κοντό και σκληρό και στην ουρά να είναι πιο μακρύ. Κατά βάση, περισσότερο μαλλί υπάρχει στην περιοχή του κεφαλιού, των ποδιών και της ουράς. Τα μάτια του είναι σκούρα και όχι ιδιαίτερα μεγάλα και παρομοίως τα αυτιά του, που είναι μεσαίου μεγέθους και κρεμαστά. Το κύριο χρώμα του είναι άσπρο με κηλίδες σε γήινα χρώματα όπως καφέ, μαύρο, κανελί, αλλά εμφανίζεται και σε καφέ με ρίγες σε πιο σκούρες αποχρώσεις. Το προσδόκιμο ζωής του υπολογίζεται στα 8-10 έτη.

## Προσωπικότητα
Είναι ιδιαίτερα έξυπνος, πιστός στην οικογένεια του και φιλικός. Ανήκει στην κατηγορία των σκύλων που αγαπά να περνάει χρόνο με τα παιδιά και να παίζει μαζί τους, ενώ θεωρείται υπομονετικό σκυλί και ανεκτικό. Ωστόσο το μεγάλο του βάρος μπορεί να προκαλέσει προβλήματα και για αυτόν τον λόγο κρίνεται απαραίτητη η σωστή εκπαίδευση από τον ιδιοκτήτη και η κοινωνικοποίηση του από πολύ μικρή ηλικία. Λόγω του όγκου του, επίσης δεν μπορεί να διαμείνει σε διαμέρισμα, καθώς χρειάζεται χώρο για να τρέχει και να εξασκείται. Είναι εξαιρετικός φύλακας και ειδοποιεί με το γάβγισμα του για πιθανές εισβολές ξένων στο σπίτι.

## Ιστορία
Οι μοναχοί του Saint Bernard de Menthon Hospice, ενός ξενώνα στο Πέρασμα του Αγίου Βερνάρδου, που παρείχε βοήθεια στους εξαντλημένους ταξιδιώτες της περιοχής των Ελβετικών Άλπεων, τους χρησιμοποιούσε για να μεταφέρει τροφή και ροφήματα. Σε εκείνες τις περιοχές διασταυρώθηκε με άλλες τοπικές ράτσες και διαμορφώθηκε ο περίφημος σκύλος σωτήρας των Ελβετικών Άλπεων. Ο σκύλος Άγιος Βερνάρδος βοηθούσε την διάσωση ανθρώπων στα όρη, διότι λόγω της αυξημένης όσφρησης του μπορούσε να μυρίσει τον άνθρωπο και με το πλούσιο τρίχωμα του να τον ζεστάνει. Το βαρελάκι δεμένο στον λαιμό του σκύλου, με το οποίο απεικονίστηκε για πρώτη φορά από τον Άγγλο ζωγράφο Σερ Έντγουιν Λάντσηρ στον πίνακα με τίτλο «Αλπικοί Μολοσσοί» το 1831, περιείχε κονιάκ προκείμενου να το προσφέρει στους κουρασμένους ταξιδιώτες έως ότου έρθει η βοήθεια.

## Παραπομπές


Αγιου Βερναρδου
Αγιου Βερναρδου
Τέλετς

Ο **Τέλετς **(βουλγαρικά: *Телец*), μέλος της φυλής Ουγκαΐν, ήταν ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας από το 762 έως το  765. Βυζαντινές πηγές δείχνουν ότι ο Τέλετς αντικατέστησε τους νόμιμους ηγεμόνες της Βουλγαρίας. Οι ίδιες πηγές περιγράφουν τον Τέλετς ως γενναίο και ενεργητικό άνθρωπο στην ακμή του (περίπου 30 ετών). Μελετητές εικάζουν ότι ο Τέλετς μπορεί να ανήκε σε μια αντισλαβική παράταξη της βουλγαρικής αριστοκρατίας.

Μετά την ενθρόνιση, ο Τέλετς οδήγησε ένα καλά εκπαιδευμένο και καλά οπλισμένο στρατό εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και κατέστρεψε την παραμεθόρια ζώνη της αυτοκρατορίας, καλώντας τον αυτοκράτορα σε διαγωνισμό αντοχής. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ βάδισε βόρεια στις 16 Ιουνίου 763, ενώ ένας άλλος στρατός κινήθηκε με ένα στόλο από 800 πλοία (το καθένα μετέφερε πεζικό και 12 ιππείς) με την πρόθεση να δημιουργήσει κλοιό από τον βορρά.

Ο Τέλετς πρώτα οχύρωσε τα ορεινά περάσματα με τα στρατεύματά του και περίπου είκοσι χιλιάδες βοηθητικούς Σλάβους στρατιώτες. Αργότερα άλλαξε γνώμη και οδήγησε έξω τα στρατεύματά του προς την πεδιάδα της Αγχίαλου (Πομόριε) στις 30 Ιουνίου. Η αιματηρή μάχη της Αγχίαλου στη συνέχεια άρχισε στη μέση του πρωινού κράτησε μέχρι το σούρουπο. Στο τέλος, οι Σλάβοι βοηθοί του Τέλετς τον εγκατέλειψαν για τον αυτοκράτορα, ο οποίος κέρδισε τη μάχη, αλλά επέλεξαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους με θρίαμβο. Σύμφωνα με τις Βυζαντινές πηγές, ο Κωνσταντίνος Ε΄ έφερε στην πατρίδα ένα πλήθος από βούλγαρους αιχμαλώτους σε ξύλινα δεσμά, για την ψυχαγωγία του λαού της Κωνσταντινούπολης.

Η στρατιωτική ήττα σφράγισε την μοίρα του Τέλετς, που λιντσαρίστηκε μαζί με τους υποστηρικτές του από επαναστάτες.

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της Βουλγαρίας
* Βούλγαροι

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Μόσκο Μόσκοφ, *Imennik na bălgarskite hanove (novo tălkuvane)*, Σόφια 1988.
* Τζόρνταν Αντρέγιεφ, Ιβάν Λαζάροφ, Πλάμεν Παβλόφ, *Koj koj e v srednovekovna Bălgarija*, Σόφια 1999.
* (κύρια πηγή), Μπαχσί Ιμάν, *Džagfar Tarihy*, vol. III, Αρινμπούρκ 1997.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Γκι Ουελέτ

Ο **Γκι Ουελέτ** (γαλλικά: *Guy Ouellette*, γεν. στο Σερμπρούκ στις 13 Δεκεμβρίου 1951) είναι πολιτικός από το Κεμπέκ του Καναδά. Διατελεί Βουλευτής στην Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια του Σόμεντι. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως αστυνομικός, ενώ εκλέγεται συνεχόμενα από το 2007, βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης του Κεμπέκ. Η ενασχόλησή του με την σύλληψη μελών της εγκληματικής οργάνωσης *[[Χελς Έιντζελς]]*, τον έκανε ευρύτερα γνωστό κατά τη δεκαετία του 1990.

## Βιογραφικά στοιχεία
Το 1990, μετά από 21 χρόνια υπηρεσίας ως αστυνομικός στο επαρχιακό αστυνομικό σώμα του *[[Sûreté du Québec]]*, διορίζεται ως υπαστυνόμος στο τμήμα Καταπολέμησης Εγκλήματος. Το 1995, εντάσσεται στην *[[Ομάδα Καρκαζού]]* (δηλ. *Αδηφάγος*) που σκοπό έχει την πάταξη των εγκληματικών συμμοριών δικυκλιστών. Από το 1997 έως το 2001, αναλαμβάνει σύμβουλος για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος και των έκνομων μοτοσικλετιστών. Από το 1995 έως το 2007, ο Γκι Ουελέτ καλείται ως εμπειρογνώμονας σε δικαστικές υποθέσεις που αφορούν μέλη εγκληματικών οργανώσεων μοτοσυκλετιστών που δρούσαν σε διάφορες επαρχίες του Καναδά. Τα υπουργεία δικαιοσύνης της Αλμπέρτας, της Μανιτόμπας, του Οντάριο και του Κεμπέκ, έχουν χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες του. Τον Σεπτέμβριο του 2005, μαζί με τον Νορμάν Λεστέρ, δημοσιεύει το έργο με τον τίτλο *"Mom"* (δηλ. "Μαμά"), όπως ήταν το προσωνύμιο του Μωρίς Μπουσέ, νονού της οργάνωσης *Χελς Έιντζελς*.

Στις γενικές εκλογές του Κεμπέκ του 2007, ήταν υποψήφιος βουλευτής της περιφέρειας Σόμεντι του Λαβάλ με το Φιλελεύθερο Κόμμα. Συγκεντρώνει το 55% των ψήφων, με προβάδισμα 10.738 ψήφων, έναντι του απελθόντα Τομά Μυλκαίρ, μεταγενέστερου προέδρου του Νεοδημοκρατικού Κόμματος του Καναδά. Έκτοτε επανεκλέγεται συνεχώς στην ίδια εκλογική περιφέρεια. Στην πολιτική του σταδιοδρομία, του ανατίθεται θέση κοινοβουλευτικού εκπροσώπου πάνω σε θέματα του χαρτοφυλακίου του Υπουργείου Δημόσιας Ασφάλειας (2007-2008), αργότερα κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος πάνω σε θέματα του χαρτοφυλακίου του Υπουργείου Εσόδων (2009-2012), και ως βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σκιώδης εκπρόσωπος πάνω σε θέματα χαρτοφυλακίου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας (2012-2014).

Κατά την πολιτική του σταδιοδρομία του ασκήθηκε κριτική το 2013 διότι διόρισε ως σύμβουλό του στην πρώτη του προεκλογική του εκστρατεία τον Ζιλ Κλουτιέ (Gilles Cloutier), πρόσωπο που κατηγορήθηκε αργότερα για διαφθορά, και το 2017 συνελήφθη διότι διέρευσε, σύμφωνα με τις αστυνομικές αρχές, εμπιστευτικές πληροφορίες πάνω σε μια έρευνα τα στοιχεία της οποίας δεν έχουν ακόμα δημοσιοποιηθεί. Για μικρό διάστημα ανεξαρτητοποιήθηκε για επιστέψει αργότερα στην κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος κόμματος.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φιλελεύθερο Κόμμα του Κεμπέκ, Βιογραφικά στοιχεία του βουλευτή
* Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ, Βιογραφικά στοιχεία του βουλευτή

Κατηγορία:Καναδοί πολιτικοί
Κατηγορία:Καναδοί αστυνομικοί
Φιλομένα Καουτέλα

Η **Φιλομένα Καουτέλα** (16 Δεκεμβρίου 1984) είναι τηλεπαρουσιάστρια και ηθοποιός από την Πορτογαλία. Το 2000 ξεκίνησε την υποκριτική της καριέρα στο θέατρο. Το 2004 έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο και το 2005 εργάστηκε ως παρουσιάστρια στο MTV Portugal.

## Καριέρα
Η Καουτέλα συνέχισε την υποκριτική τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο ενώ η τηλεοπτική της καριέρα την οδήγησε σε διαφορετικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και σε νέα σόου. Είναι η βασική παρουσιάστρια στο talk show *5 Para A Meia-Noite* στο RTP από το 2015. Υπήρξε η παρουσιάστρια του green room στον εθνικό τελικό της Πορτογαλίας για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 και ήταν αυτή που ανακοίνωσε τους βαθμούς της κριτικής επιτροπής της Πορτογαλίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017.

Στις 8 Ιανουαρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι θα είναι μια από τους τέσσερις οικοδεσπότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2018 μαζί με τις Σίλβια Αλμπέρτο, Ντανιέλα Ρουά και Καταρίνα Φουρτάντο.

## Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Here come the girls! Presenters of Eurovision 2018 revealed!". *eurovision.tv*. European Broadcasting Union

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο IMDb

Κατηγορία:Πορτογάλοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Πορτογάλοι τηλεπαρουσιαστές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Τάφος των Εθνικών Ηρώων (Καλεμέγκνταν)

Ο **Τάφος των Εθνικών Ηρώων του Καλεμέγκνταν** (σερβικά κυριλλικά: , σερβικά λατινικά: ) ευρίσκεται στο Βελιγράδι της Σερβίας, εντός του πάρκου του Καλεμέγκνταν. Λόγω της καλλιτεχνικής και ιστορικής αξίας του, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών μνημείων της Δημοκρατίας της Σερβίας και του καταλόγου των πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.

## Παρουσίαση
Το μνημείο ανεγέρθηκε το 1948, προκειμένου να φιλοξενήσει τα λείψανα του Ίβο Λόλα Ρίμπαρ (1916-1943) και του Ιβάν Μιλουτίνοβιτς (1901-1944). Εκείνα του Τζούρο Τζάκοβιτς (1886-1929) τοποθετήθηκαν εντός του μνημείου στις 29 Απριλίου 1949, στα πλαίσια των 20 ετών από τον θάνατό του, ενώ εκείνα του Μόσα Πίγιαντε (1890-1957) τον Μάρτιο του 1957. 

Οι προτομές των Ίβο Λόλα Ρίμπαρ, Ιβάν Μιλουτίνοβιτς και Τζούρο Τζάκοβιτς φιλοτεχνήθηκαν το 1949 από τον, καταγόμενο από το Βελιγράδι, ζωγράφο και γλύπτη Στεβάν Μποντνάροβ, ενώ εκείνη του Μόσα Πίγιαντε από τον γλύπτη Σλάβολιουμπ Βάβα Στάνκοβιτς, το 1959.


Αρχείο:Lola Ribar spomenik.JPG|Ίβο Λόλα Ρίμπαρ
Αρχείο:Bista Djure Dajkovica Kalemegdan.jpg|Τζούρο Τζάκοβιτς
Αρχείο:Bista Ivana Milutinovica 1.JPG|Ιβάν Μιλουτίνοβιτς
Αρχείο:Mosa Pijade-Kalemegdan.jpg|Μόσα Πίγιαντε


## Δείτε επίσης

*Τάφος των Εθνικών Ηρώων (Ζάγκρεμπ)
*Τάφος των Εθνικών Ηρώων (Λιουμπλιάνα)
*Τάφος των Εθνικών Ηρώων (Σαράγιεβο)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μνημεία στο Βελιγράδι
Κατηγορία:Προστατευόμενα πολιτισμικά μνημεία στη Σερβία
Κατηγορία:Πολιτισμικά μνημεία στο Στάρι Γκραντ (Βελιγράδι)
Καταρίνα Φουρτάντο

Η **Καταρίνα Φουρτάντο** (25 Αυγούστου 1972) είναι τηλεπαρουσιάστρια και ηθοποιός από την Πορτογαλία. Γεννήθηκε στην Λισαβόνα και είναι η κόρη του δημοσιογράφου του RTP Γιόακιμ Φουρτάντο.

## Καριέρα
Καθ'όλη την διάρκεια της καριέρας της στην τηλεόραση, η οποία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Φουρτάντο εργάστηκε για τους τηλεοπτικούς σταθμούς SIC και RTP καθώς και για τους ραδιοφωνικούς σταθμούς Rádio Comercial και RDP Antena 3. Είχε έναν μικρό βουβό ρόλο στην ταινία *Non, ou a Vã Glória de Mandar* σε σκηνοθεσία του Μανουέλ ντε Ολιβέιρα. Αργότερα πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως *Killing Time* (μια αγγλική ταινία που παρουσιάστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών), *Fatima* (μια ιταλική ταινία από τον Fabrizio Costa), *Anjo da Guarda* και *Pesadelo cor-de-rosa*, μεταξύ άλλων.

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Φουρτάντο ήρθε όταν παρουσίασε το τηλεοπτικό σόου *Top +* στο RTP, ένα πρόγραμμα που πρόβαλε δημοφιλή μουσικά βίντεο και τα εβδομαδιαία chart. Ήταν ένα μουσικό σόου που την οδήγησε να γίνει η κεντρική παρουσιάστρια της εκπομπής MTV Portugal στο κανάλι SIC, χρόνια προτού ιδρυθεί το πορτογαλέζικο MTV. Συνέχισε με μια πληθώρα σόου, συμπεριλαμβανονένου του *Treasure Hunt* (*Caça ao Tesouro*), στο κανάλι SIC, το οποίο γυριζόταν συχνά σε μικρότερες πληθυσμιακά πόλεις της Πορτογαλίας, στις οποίες η Φουρτάντο έφτανε με ελικόπτερο.

Στις 8 Ιανουαρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι θα ήταν μια από τους τέσσερις οικοδεσπότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2018 μαζί με τις Σίλβια Αλμπέρτο, Ντανιέλα Ρουά και Φιλομένα Καουτέλα.

## Προσωπική ζωή
Η Φουρτάντο φοίτησε στο Conservatório Nacional (μέχρι το 1990) λαμβάνοντας ειδίκευση στον χορό. Εκπαιδεύτηκε επίσης στην δημοσιογραφία και σπούδασε υποκριτική στην Διεθνή Σχολή Υποκριτικής του Λονδίνου από το 1995 έως το 1997. Παντρεύτηκε τον João Reis, ηθοποιό, και έχει μια κόρη, την Maria Beatriz (γεννημένη το 2006) και έναν γιο, τον João Maria (γεννημένο το 2007).

## Ταινίες και τηλεόραση
* Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
* *Filhos do Rock* (2013–14)
* *The Voice Portugal* (2011–present)
* *Cidade Despida* (2010)
* *Dá-me Música*
* *A minha geração* (2008)
* *Dança Comigo* (2006–07)
* *Pequenos em Grande* (2005)
* *Operação Triunfo* (2003)
* *Pequenos e Terríveis* (1999)
* *Uma Noite de Sonho* (1995)
* *Caça ao Tesouro* (1994)
* *Chuva de Estrelas* (1993)
* MTV Portugal (1992)
* *Top +* (1991/1992)
* Gala Globos de Ouro
* *As Mais Belas Canções de Natal*
* *SIC No País do Natal*
* Gala Portugal Fashion
* *Uma Aventura*
* *O Lampião da Estrela*
* *Catarina.com*
* *Fátima*
* *A Ferreirinha*
* *Natal dos Hospitais*

## Παραπομπές

* Catarina Furtado στο AskMen.com
* "Here come the girls! Presenters of Eurovision 2018 revealed!". *eurovision.tv*. European Broadcasting Union

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στο IMDb

Κατηγορία:Πορτογάλοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Πορτογάλοι τηλεπαρουσιαστές

Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Σίλβια Αλμπέρτο

Η **Σίλβια Αλμπέρτο** (18 Μαΐου 1981) είναι τηλεπαρουσιάστρια και ηθοποιός από την Πορτογαλία, προς το παρόν εργαζόμενη στο Rádio e Televisão de Portugal. Ξεκίνησε την καριέρα της το 2000, παρουσιάζοντας την εκπομπή *Clube Disney* στο κανάλι RTP1.

## Καριέρα
Σπούδασε θέατρο στην Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου της Λισαβόνας. Είναι περισσότερο γνωστή για την παρουσίαση των επτά σεζόν του *Festival da Canção* (υποψηφιότητες της Πορτογαλίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision), του *Dança Comigo* (πορτογαλέζικη εκδοχή του *Strictly Come Dancing*), του *Operação Triunfo* και του σόου ταλέντων *Aqui há talento* στο RTP.

Εργάστηκε επίσης για τρία χρόνια στο Socieda de Independente de Comunicação, όπου συμπαρουσίασε τις δυο πρώτες σεζόν του *Ídolos*and, τις Χρυσές Σφαίρες της Πορτογαλίας το 2004.

Στις 8 Ιανουαρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι θα είναι μια από τους τέσσερις οικοδεσπότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2018 μαζί με τις Φιλομένα Καουτέλα, Ντανιέλα Ρουά και Καταρίνα Φουρτάντο.

## Παραπομπές
* AQUI HÁ TALENTO
* Sílvia Alberto merda merda no Festival da Canção
* CLUBE DISNEY
* "Here come the girls! Presenters of Eurovision 2018 revealed!". *eurovision.tv*. European Broadcasting Union

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στο IMDb

Κατηγορία:Πορτογάλοι ηθοποιοί
Κατηγορία:Πορτογάλοι τηλεπαρουσιαστές

Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Τοντ Χέινς

Ο **Τοντ Χέινς** (αγγλ.: *Todd Haynes*), (γενν. 2 Ιανουαρίου 1961) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Θεωρείται ένας από τους εκπροσώπους του Νέου Queer Κινηματογράφου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1961 στο Λος Άντζελες και έχει εβραϊκή καταγωγή από το μέρος της μητέρας του. Έχει δηλώσει πως είναι ομοφυλόφιλος και άθεος.

Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, το *[[Poison (ταινία)|Poison]]* κέρδισε στο φεστιβάλ του Βερολίνου το Βραβείο Teddy. Το 2003, έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου για την ταινία *[[Ο παράδεισος είναι μακριά]]*.

To 2007 δημιούργησε την ταινία *I'm Not There* που αναφέρεται στην ζωή του Μπομπ Ντίλαν. Το 2015 γύρισε την ταινία *[[Carol (ταινία)|Carol]]*, η οποία κέρδισε τον Queer Φοίνικα και εκείνος προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα και BAFTA καλύτερου σκηνοθέτη. Το 2022 σκηνοθέτησε και παρήγαγε το ντοκιμαντέρ ''The Velvet Underground'', το οποίο αναφέρεται στο ομώνυμο συγκρότημα.

## Φιλμογραφία
*1991 Poison
*1995 Safe
*1998 Velvet Goldmine
*2002 Ο παράδεισος είναι μακριά
*2007 I'm Not There
*2015 Carol
*2017 Το δωμάτιο των θαυμάτων
*2022 The Velvet Underground
*2023 May December
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Εβραίοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι
Γιώργος Κέντρος

Ο **Γιώργος Κέντρος** (Αθήνα, 1951) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Απόφοιτος της Νομικής αλλά και της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, μαθητής του Μίνωα Βολανάκη, του Κάρολου Κουν και του Μάνου Χατζηδάκι, δραστηριοποιήθηκε στην υποκριτική τέχνη από το 1974, έχοντας ερμηνεύσει πάρα πολλούς ρόλους κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Επίσης έχει εμφανισθεί σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, όπως και σε κινηματογραφικές ταινίες.

## Θεατρικές παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αλύσσα (όνομα)

Το **Αλύσσα **είναι ένα γυναικείο όνομα με Ελληνικές ρίζες. 

## Προέλευση
Όπως χρησιμοποιείται στις Δυτικές χώρες, το όνομα συνήθως προέρχεται από το όνομα του λουλουδιού Άλυσσος που προέρχεται από την ελληνική λέξη “ἄλυσσον"( α+λύσσα), αναφερόμενο στην αρχαία πίστη στις ιδιότητες του φυτού για τη θεραπεία της τρέλας. Μια άλλη προέλευση βγαίνει από το όνομα Αλίκη (Alice).

Ο Άλυσσος είναι μονοετές, ποώδες φυτό, που λόγω της χαμηλής και πλάγιας βλάστησις του είναι ιδιαίτερα δημοφιλής ως φυτό εδαφοκάλυψης. Στην Αγγλία τον ονομάζουν και “Carpet of snow”, που σημαίνει «χαλί του χιονιού», αφού με την έρπουσα ανάπτυξη και την πλούσια ανθοφορία του, σε λευκό συνήθως χρώμα, δημιουργεί την εντύπωση ενός χαλιού από χιόνι.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ονόματα από τον φυτικό κόσμο
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Μπόντο φον ντεμ Κνέζεμπεκ

Ο **Μπόντο Χούγκο Μπέρνχαρντ Πάρινταμ φον ντεμ Κνέζεμπεκ** (γεννηθείς στις 9 Απριλίου 1851 στο Μόναχο - αποβιώσας στις 6 Αυγούστου 1911 στο Κάσσελ) ήταν πρόσωπο της αυλής του Αυτοκράτορα Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας.

## Βιογραφία
Υιός του διπλωμάτη Ερνστ Γιούλιους φον ντεμ Κνέζεμπεκ, εισήλθε στο σύνταγμα των ουσάρων και κατέστη έμπιστος των αυτοκρατορικών κύκλων. Διετέλεσε γραμματέας του γραφείου της αυτοκράτειρας Αυγούστας, γιαγιάς του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, ενώ, κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του τελευταίου, ορίστηκε ως αναπληρωτής κύριος επί των τελετών και γραμματέας του Μεγάλου Τάγματος του Μέλανος Αετού. 

Λόγω της στενότητας των σχέσεών του με τους αυτοκρατορικούς κύκλους, πέτυχε να συλλέξει αριθμό πληροφοριών σε βάρος του Φίλιπ τσου Όιλενμπεργκ, στα πλαίσια της Υπόθεσης Χάρντεν-Όιλενμπεργκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας
Οπτικός γραμματισμός

Ο όρος **οπτικός γραμματισμός** επινοήθηκε από τον Debes (1969) για να περιγράψει το σύνολο των ικανοτήτων που κατακτά ο άνθρωπος με την όραση και τη συνδρομή άλλων αισθήσεων, οι οποίες είναι θεμελιώδεις για τη μάθηση και χαρακτηρίζουν τον οπτικά εγγράματο άνθρωπο. Οι Kress & Van Leeuwen (2001) ορίζουν τον οπτικό γραμματισμό ως την ικανότητα όχι μόνο ανάγνωσης, ερμηνείας και κατανάλωσης (χρήσης) οπτικών μορφών που αφορούν την οπτική επικοινωνία, αλλά και κριτικής αποτίμησης και δημιουργίας οπτικών εννοιών και παραγωγής οπτικών μηνυμάτων. Ένας οπτικά εγγράμματος άνθρωπος είναι σε θέση: α) να διακρίνει και να αντιλαμβάνεται τα οπτικά αντικείμενα μέσω της οπτικής του αντιληπτικότητας, β) να δημιουργεί αποτελεσματικά στατικά και δυναμικά οπτικά αντικείμενα σε έναν ορισμένο χώρο, γ) να αντιλαμβάνεται και να εκτιμά την οπτική παρακαταθήκη των άλλων και δ) να πλάθει αντικείμενα νοητικά ορατά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εικαστικές τέχνες
Κατηγορία:Αναλφαβητισμός