Σεβαστή Πιερίας

thumb|Μνημείο για την Εθνική Αντίσταση στη Σεβαστή

Η **Σεβαστή** (πληθυσμός 287 κάτοικοι, απογραφή 2021) είναι χωριό του νομού Πιερίας και αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας του Δήμου Κατερίνης. Το χωριό σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία όταν δημιουργήθηκε αριθμούσε 565 κατοίκους. Τα επόμενα χρόνια είχε: το 1940 956 κατοίκους, το 1951 984 κατοίκους, το 1961 820 κατοίκους, το 1971 427 κατοίκους, το 1981 484 κατοίκους, το 1991 513 κατοίκους. Βρίσκεται Βόρεια της Κατερίνης και μέχρι το 1997 αποτελούσε την ομώνυμη κοινότητα. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 140 μ. και οι κάτοικοί της ασχολούνται με τη γεωργία (καπνά, αμπέλια). Έχει μονοθέσιο Νηπιαγωγείο και διθέσιο Δημοτικό Σχολείο, το οποίο εξυπηρετεί και τα παιδιά του γειτονικού Κούκου, αγροτικό ιατρείο, αθλητικό (Διαγόρας) και Πολιτιστικό Σύλλογο. Στο ποδόσφαιρο, ο Διαγόρας Σεβαστής αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική κατηγορία και συγκεκριμένα στον δεύτερο όμιλο (2016). Η απόσταση της Σεβαστής από την Κατερίνη είναι 14 χιλιόμετρα.

## Θρησκευτικές κοινότητες
Ο κεντρικός Ορθόδοξος ναός είναι ο *Άγιος Νικόλαος*. Υπάρχουν και δύο εξωκκλήσια. Του Αγίου Γεωργίου που βρίσκεται μέσα στο πράσινο και τελευταία αξιοποιήθηκε και άρχισαν να γίνονται γάμοι και βαπτίσεις και της Αγίας Τριάδος,ενώ υπάρχει και μια Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία που ιδρύθηκε το 1924, κυρίως από πρόσφυγες που προήλθαν από την Μικρά Ασία.

## Ιστορικά στοιχεία
Η Σεβαστή αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από έλληνες  τουρκόφωνους πρόσφυγες του Πόντου. Πρώτοι ήρθαν το 1924 στην περιοχή (που λεγόταν τοτε *Αρπαούτ* ή *Αρμπαούτ*) περίπου 250 άτομα Ευαγγελικοί πρόσφυγες από το χωριό Ντερέ-κιόι της ορεινής επαρχίας της Σαμψούντας. Εκεί  ίδρυσαν τον οικισμό τους και έχτισαν την Εκκλησία τους μεταβάλλοντας την δασώδη περιοχή σε καλλιεργήσιμη γη. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν πολλοί περισσότεροι πρόσφυγες από το χωριό Αργοσλού που βρίσκεται σε απόσταση 14 χιλιομέτρων από την Νεοκαισάρεια (τουρκ. Νίξαρ). Στον Πόντο το χωριό αριθμούσε 700 οικογένειες και είχε δύο εκκλησίες: τον Άγιο Νικόλαο του οποίου σώζεται μόνο ένα μικρό τμήμα από το Άγιο Βήμα (κατεδαφίστηκε το καλοκαίρι του 2009 και στη θέση του οικοδομήθηκε τζαμί) και ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ο οποίος είναι κτισμένος από ξύλο και έχει μετατραπεί σε σπίτι. 

Όταν ήρθαν στη Ελλάδα δημιουργήθηκαν τρία χωριά. Τα χωριά Σεβαστή και Άνω Άγιος Ιωάννης (παλιότερα *Τούμπα Αγιάννη*) στο νομό Πιερίας καθώς και το χωριό Μάνδαλο στο νομό Πέλλας. Όλοι οι κάτοικοι όταν ήρθαν στη Ελλάδα μιλούσαν μόνο τουρκικά γιατί στην ενδοχώρα του Πόντου και στα πλαίσια εκτουρκισμού που είχε ξεκινήσει το κράτος των Νεοτούρκων χρόνια πριν το διωγμό των Ελλήνων είχε υποχρεώσει τους κατοίκους να επιλέξουν ανάμεσα στη γλώσσα και την θρησκεία τους, ποια θα εγκαταλείψουν. Έτσι κατόρθωσαν να διατηρήσουν την ελληνική συνείδησή τους μέσα από τη θρησκεία, κάτι που δε θα συνέβαινε σε αντίθετη περίπτωση όπως απέδειξε η Ιστορία.

Στην περιοχή δεν υπήρχε χωριό και το τοπωνύμιο Αρμπαούτ οφείλεται σε έναν Αρβανίτη τσιφλικά με αυτό το όνομα, που κατείχε την περιοχή όπου αργότερα χτίστηκε το χωριό ή, σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, στη θέση που βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου υπήρχε ένα ξέφωτο όπου οι βοσκοί ξεκουράζονταν και ο ένας έπαιζε *άρπα* και ο άλλος *ούτι* εξ ου και το Αρμπαούτ(-ι). Στο χωριό εγκαταστάθηκαν και άλλοι πρόσφυγες από την ίδια περιοχή του Πόντου (από την περιοχή της Νεοκαισάρειας), σύμφωνα με την πολιτική που ακολουθούσε η Ε.Α.Π. (Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων).

Στα όρια Σεβαστής και Κορινού, στη θέση *Τούμπα Παπά* ερευνήθηκε χαμηλός τύμβος, ο οποίος κάλυπτε τρεις πλούσια κτερισμένους τάφους του 4ου αιώνα π.Χ. Στον ίδιο χώρο αποκαλύφθηκαν και τάφοι ρωμαϊκής εποχής. Ανάμεσα στα άλλα έχει βρεθεί και ένα στεφάνι του 4ου αιώνα π.Χ., το οποίο σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης.

Με το Σχέδιο Καποδίστριας η Σεβαστή μαζί με τον Κούκο, την Νέα Τραπεζούντα, τον Κάτω Άγιο Ιωάννη και τον Κορινό δημιούργησαν τον Δήμο Κορινού με έδρα τον Κορινό, ενώ με το Πρόγραμμα Καλλικράτης όλος ο Δήμος Κορινού ενώθηκε με το διευρυμένο Δήμο Κατερίνης.

Τελευταίος πρόεδρος κοινότητας διετέλεσε για οχτώ χρόνια ο Κουμπρίδης Α. Χρυσόστομος (Χρήστος) ο οποίος πριν γίνει πρόεδρος διετέλεσε γραμματέας της κοινότητας. Από τους δασκάλους που πέρασαν από το χωριό αυτοί που άφησαν εποχή είναι ο Σαλτσίδης Γεώργιος και το όνομά του δόθηκε στην κεντρική πλατεία του χωριού, η γυναίκα του η κ. Καίτη και η κ. Μπακιρτζόγλου Ζαχαρούλα η οποία έχει στενούς δεσμούς με το χωριό μας και το επισκέπτεται τακτικά.

## Υποσημειώσεις


Σεβαστη
Σεβαστη
Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορινού