open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2025 – 200 μέτρα ανδρών

Τα 200 μέτρα ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2025 πραγματοποιήθηκαν στις 17, 18 και 19 Σεπτεμβρίου 2025 στο Νέο Εθνικό Στάδιο του Τόκιο. Συμμετείχαν συνολικά 54 αθλητές.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα

## Αποτελέσματα
### Σειρές
Οι σειρές έλαβαν μέρος στις 17 Σεπτεμβρίου. Οι πρώτοι τρεις αθλητές κάθε σειράς (&nbsp;Q&nbsp;) και οι επόμενοι έξι γρηγορότεροι (&nbsp;q&nbsp;) προκρίνονται στους ημιτελικούς.

#### Σειρά 1

#### Σειρά 2

#### Σειρά 3

#### Σειρά 4

#### Σειρά 5

#### Σειρά 6

### Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί έλαβαν χώρα στις 18 Σεπτεμβρίου. Οι πρώτοι δύο κάθε σειράς (&nbsp;Q&nbsp;) και οι δύο επόμενοι γρηγορότεροι (&nbsp;q&nbsp;) προκρίνονται στον τελικό.

#### Σειρά 1

#### Σειρά 2

#### Σειρά 3

### Τελικός
Ο τελικός έλαβε χώρα στις 19 Σεπτεμβρίου.

## Παραπομπές

200μΑ
Προφήτης Ηλίας Γυθείου Λακωνίας

Ο **Προφήτης Ηλίας** Γυθείου ή Μυρσίνης είναι ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Ο Προφήτης Ηλίας βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Ταΰγετου σε υψόμετρο 350 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 54 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη, 20 χιλιόμετρα δυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου) και 2 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Μυρσίνη. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 γραμμένη ως *Τόμπρα* να προσαρτάται στον τότε δήμο Πολυαράβου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μυρσίνη αποτελούν την Κοινότητα Μυρσίνης, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν απογράφησαν κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 3.  

## Σημείωση
Στην Λακωνία και τον ίδιο δήμο είναι ο συνώνυμος οικισμός Προφήτης Ηλίας (στη Δημοτική Ενότητα Ανατολικής Μάνης) ενώ στον Δήμο Μονεμβασιάς είναι ο Προφήτης Ηλίας Βοιών.

## Παραπομπές


Προφήτης Ηλίας
Προφήτης Ηλίας
Μαράνο ντι Νάπολι

Το **Μαράνο ντι Νάπολι** (, ναπολιτάνικα: Marano 'e Napule) είναι κοινοτητα (δήμος) στην μητροπολιτική πόλη της Νάπολης στην ιταλική περιφέρεια της Καμπανίας, περίπου 9 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Νάπολης. Βρίσκεται εν μέρει στον λόφο Καμαλτόλι και είναι ένας από τους πιο πυκνοκατοικημένους δήμους της μητροπολιτικής πόλης.

## Γεωγραφία
Καλύπτει μια λοφώδη έκταση 15,64 km2 σε υψόμετρο 151 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η περιοχή στην οποία βρίσκεται είναι γεωλογικά σχετικά πολύ νέα, καθώς σχηματίστηκε πριν από περίπου 11.000 χρόνια (που αντιστοιχεί στην τρίτη και τελευταία γεωλογική περίοδο της Φλεγραίας περιοχής). Το Μαράνο βρίσκεται βορειοδυτικά της Νάπολης, τα σύνορα της οποίας βρίσκονται σε μια πλαγιά του λόφου Καμαλντόλι . Απέχει περίπου 8 χλμ. από το Άσε Μεδιάνο και περίπου 10 χλμ. από το Τανγκεντζιάλε της Νάπολης. Η πόλη απέχει μόλις δέκα χιλιόμετρα από το διεθνές αεροδρόμιο της Νάπολης.

## Κύρια αξιοθέατα

Το κύριο αξιοθέατο του Μαράνο  είναι το λεγόμενο Mausoleo del Ciaurro , ένα από τα σημαντικότερα ρωμαϊκά ταφικά κτίρια στην Καμπανία, που χρονολογείται από τον 1ο-2ο αιώνα μ.Χ. Ένα άλλο αξιοθέατο είναι ο Πύργος Καρατσόλο, ο οποίος χτίστηκε από τους Αραγωνέζους.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Νάπολης
Άγαμοι Θύται

Οι **Άγαμοι Θύται** είναι Ελληνικό σατιρικό μουσικοθεατρικό συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε το 1990 από τους Ιεροκλή Μιχαηλίδη, Δημήτρη Σταρόβα, Στάθη Παχίδη, Χρήστο Μητρέντζη, και Ρούλα Μανισάνου. Έκαναν τη πρώτη τους εμφάνιση στις 18 Οκτωβρίου του 1990.

## Ιστορία

## Μέλη

* Ιεροκλής Μιχαηλίδης - φωνητικά (1990-σήμερα)
* Χρήστος Μητρέντζης - φωνητικά, μπουζούκι (1990-2013, 2017-σήμερα)
* Γιώργος Κλήμεντος - στίχοι (1990-2013, 2023-σήμερα)
* Δημήτρης Σταρόβας - φωνητικά, κιθάρα (1990-2011, 2013-σήμερα)
* Ρούλα Μανισάνου - φωνητικά (1990-2007, 2009-12, 2014-σήμερα)
* Ταξιάρχης Χάνος - φωνητικά (2003-2013, 2023-σήμερα)

**Πρώην μέλη**

* Στάθης Παχίδης - φωνητικά (1990-2012)
* Θοδωρής Αθερίδης - φωνητικά (1991-1998)
* Αλέκος Παπαδόπουλος - ντραμς, νταούλι (1992-2005, 2010, 2011-2012)
* Πυγμαλίων Δαδακαρίδης - φωνητικά (2009-11, 2014-17)
* Εβελίνα Παπούλια - φωνητικά (2011-13)

## Δισκογραφία

**Άλμπουμ**
**[[Άγαμοι Θύται (άλμπουμ)|Άγαμοι Θύται]] (1993)*
**[[Το Μέγα Το Μυστήριο Της Ζωής]] (1998)*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από τη Θεσσαλονίκη
Προφήτης Ηλίας Λαγίας Λακωνίας

Ο **Προφήτης Ηλίας** Λαγίας είναι ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.  

## Γενικά στοιχεία
Ο Προφήτης Ηλίας βρίσκεται προς το νότιο τμήμα της χερσονήσου Ταϋγέτου (Μάνης) σε υψόμετρο περίπου 530 μέτρα, Δ.-ΒΔ. του Αγίου Κυπριανού.   

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λαγείας. Το 1951 σταμάτησε να απογράφεται και άρχισε ξανά από το 1981. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Λαγίας, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανατολικής Μάνης του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν απογράφησαν κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:  

## Σημείωση
Στην Λακωνία και τον ίδιο δήμο είναι ο συνώνυμος οικισμός Προφήτης Ηλίας Γυθείου (στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου) ενώ στον Δήμο Μονεμβασιάς είναι ο Προφήτης Ηλίας Βοιών.

## Παραπομπές


Προφήτης Ηλίας
Προφήτης Ηλίας
Οζέρ της Σαβοΐας

Ο **Οζέρ της Σαβοΐας**, ιταλ.: *Osier di Savoia* (π.1333 – 1373) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν ο δεύτερος νόθος γιος τού Αίμονα κόμη της Σαβοΐας, και ετεροθαλής αδελφός του Αμεδαίου ΣΤ΄. Πιθανότατα ήταν κοντά στην ηλικία τού δεύτερου, καθώς και οι δύο έλαβαν καινούργια ρούχα ταυτόχρονα, όταν ήταν παιδιά.  Η πρώτη καταγεγραμμένη ευθύνη του ως ενήλικα είναι η καστελανία του Φαβέρζ το 1353. Το 1355 έλαβε την καστελανία του Κονφλάν, η οποία έλεγχε τις κοιλάδες του Αρλύ και του Ιζέρ, τις οποίες συνέχισε να διοικεί για το υπόλοιπο τής σταδιοδρομίας του.

Κάποτε πιστευόταν ότι απεβίωσε το 1372, αλλά αυτό διαψεύδεται από ένα αρχείο τού καστελάνου για το 1374, το οποίο καταγράφει «τα έξοδα ... στην εορτή των Θεοφανείων» για το τέλος «τού κυρίου Οζιέ, νόθου της Σαβοΐας» (*expensis ... in festo Εpiphanie ubi fuit de mandato domini quia dominus ipsum misit apud castellanum Bonitiarum pro morte dominus Ogerii bastardi de Sabaudie*). Ο Οζέρ μπορεί να ήταν νυμφευμένος με κάποια «de Meyria», αλλά η μόνη βέβαιη σύζυγός του ήταν η Μπερνάρντ ντε Σεβέν, διάδοχος μεγάλης κληρονομιάς στην Ταρανταίζ, και χήρα του Eμερίκ ντε Μονφαλκόν, ο οποίος απεβίωσε μετά το 1364.  Μέχρι το 1376, η Μπερνάρντ είχε ξαναπαντρευτεί με τον Aντέλμ ντε Μιολάν. Δεν είχε παιδιά με τον Οζέρ.

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* Cox, Eugene L. (1967). *Ο Πράσινος Κόμης της Σαβοΐας: Αμαδαίος ΣΤ΄ και η Υπεραλπική Σαβοΐα τον δέκατο τέταρτο αιώνα* . Πρίνστον, Νιου Τζέρσεϊ: Princeton University Press, 353–54.

Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων

Το **Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων** (αγγλικά: *Chania Film Festival*, CFF) είναι μια ετήσια διεθνής κινηματογραφική διοργάνωση που πραγματοποιείται στην πόλη των Χανίων στην Κρήτη. Ιδρύθηκε το 2013 από την Πολιτιστική Εταιρεία Κρήτης και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς πολιτιστικής αποκέντρωσης στην Ελλάδα.

Η ταυτότητα του φεστιβάλ βασίζεται σε δύο κεντρικούς πυλώνες: το καλλιτεχνικό πρόγραμμα, που περιλαμβάνει προβολές ταινιών από όλο τον κόσμο, και τον έντονο εκπαιδευτικό του χαρακτήρα, ο οποίος εκφράζεται μέσα από την ετήσια δράση "CFF Edu", που στοχεύει στην προώθηση του οπτικοακουστικού γραμματισμού σε παιδιά και νέους.

## Ταυτότητα και Στόχοι
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων δημιουργήθηκε με διττό στόχο: αφενός την παρουσίαση ενός ποιοτικού και ποικίλου κινηματογραφικού προγράμματος στην περιφέρεια και αφετέρου την καλλιέργεια της κινηματογραφικής παιδείας. Ο θεσμός επιδιώκει να αποτελεί μια πλατφόρμα διαλόγου μεταξύ δημιουργών και κοινού, να αναδεικνύει νέους καλλιτέχνες και να ενισχύει την τοπική πολιτιστική ζωή. Η ισχυρή σύνδεσή του με την εκπαιδευτική κοινότητα αποτελεί το βασικό στοιχείο της θεσμικής του ταυτότητας.

## Δομή και Τμήματα
Το πρόγραμμα του φεστιβάλ αρθρώνεται σε διαγωνιστικά και πληροφοριακά τμήματα, καθώς και σε παράλληλες εκδηλώσεις. Οι κύριες ενότητες περιλαμβάνουν:
* **Διαγωνιστικό Τμήμα Ταινιών Μυθοπλασίας** (μεγάλου και μικρού μήκους).
* **Διαγωνιστικό Τμήμα [[Ντοκιμαντέρ]]**.
* **Διαγωνιστικό Τμήμα ταινιών [[Animation]]**.
* **Ειδικά Αφιερώματα** σε σκηνοθέτες, εθνικές κινηματογραφίες ή επίκαιρα κοινωνικά ζητήματα.

Πέραν των προβολών, το φεστιβάλ διοργανώνει masterclasses, εκθέσεις, παρουσιάσεις βιβλίων και μουσικές εκδηλώσεις, καθιστώντας το μια σφαιρική πολιτιστική εμπειρία.

## CFF Edu: Ο Εκπαιδευτικός Πυλώνας
Το "CFF Edu" αποτελεί το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του φεστιβάλ, το οποίο είναι ενεργό καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Οι δράσεις του, που τελούν υπό την έγκριση και την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, περιλαμβάνουν:
* Οργανωμένες σχολικές προβολές κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.
* Εργαστήρια κινηματογράφου και animation για μαθητές και νέους.
* Τον διαγωνισμό "Cine-Γραφήματα", όπου μαθητές δημιουργούν τις δικές τους ταινίες μικρού μήκους.
* Σεμινάρια για εκπαιδευτικούς σχετικά με την αξιοποίηση της κινηματογραφικής γλώσσας στη διδασκαλία.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολιτισμός στα Χανιά
Κατηγορία:Φεστιβάλ στην Κρήτη
Κατηγορία:Εκδηλώσεις στα Χανιά
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Cinergo

Το **Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Cinergo** (αγγλικά: *Cinergo International Film Festival*) είναι μια ετήσια διεθνής κινηματογραφική διοργάνωση που πραγματοποιείται στην Αθήνα. Το φεστιβάλ είναι αφιερωμένο αποκλειστικά στον **συνεργατικό κινηματογράφο**, παρουσιάζοντας ταινίες που έχουν δημιουργηθεί εκτός του παραδοσιακού συστήματος παραγωγής, δηλαδή χωρίς κρατική ή ιδιωτική χρηματοδότηση.

Η φιλοσοφία του βασίζεται στην αλληλεγγύη, την ελεύθερη έκφραση και την απόρριψη των εμπορικών περιορισμών στην κινηματογραφική δημιουργία, προσφέροντας μια εναλλακτική πλατφόρμα προβολής για ανεξάρτητους δημιουργούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

## Ταυτότητα και Φιλοσοφία
Το φεστιβάλ Cinergo πήρε το όνομά του από τον όρο "συνεργατικός κινηματογράφος", ο οποίος περιγράφει ταινίες που παράγονται με συλλογική προσπάθεια, εθελοντική εργασία και αμοιβαία υποστήριξη μεταξύ των συντελεστών, χωρίς την εμπλοκή χρηματικών κεφαλαίων. Σύμφωνα με το μανιφέστο των διοργανωτών, ο θεσμός δημιουργήθηκε ως απάντηση στην εμπορευματοποίηση της τέχνης και στην αδυναμία πολλών δημιουργών να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση για τα έργα τους.

Βασικές αρχές του φεστιβάλ είναι:

* Η προώθηση της δημιουργικότητας χωρίς οικονομικούς περιορισμούς.
* Η αλληλεγγύη ως μέσο παραγωγής.
* Η ελεύθερη πρόσβαση του κοινού, καθώς οι προβολές είναι συνήθως δωρεάν ή με ελεύθερη συνεισφορά.
* Η δημιουργία μιας κοινότητας δημιουργών και θεατών που λειτουργεί εκτός των καθιερωμένων κινηματογραφικών κυκλωμάτων.

## Δομή και Προβολές
Το πρόγραμμα του φεστιβάλ περιλαμβάνει ταινίες από όλο το φάσμα του κινηματογράφου, όπως μυθοπλασία, ντοκιμαντέρ, πειραματικές ταινίες και animation, τόσο μικρού όσο και μεγάλου μήκους. Οι ταινίες προέρχονται από την Ελλάδα και πολλές χώρες του εξωτερικού, αναδεικνύοντας τον διεθνή χαρακτήρα του εγχειρήματος.

Σε συμφωνία με την αντισυμβατική του φιλοσοφία, οι προβολές του Cinergo δεν πραγματοποιούνται σε εμπορικές κινηματογραφικές αίθουσες. Αντιθέτως, φιλοξενούνται σε αυτοδιαχειριζόμενους πολιτιστικούς χώρους, ελεύθερα κοινωνικά κέντρα και άλλες ανεξάρτητες δομές στην Αθήνα, όπως το Θέατρο Εμπρός.

## Σημασία και ρόλος
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Cinergo καλύπτει ένα σημαντικό κενό στον ελληνικό φεστιβαλικό χάρτη, δίνοντας βήμα σε μια κατηγορία ταινιών που συχνά αποκλείεται από τις συμβατικές διοργανώσεις λόγω των αυστηρών τεχνικών προδιαγραφών και της έλλειψης προϋπολογισμού. Λειτουργεί ως ένας εναλλακτικός πόλος για τον ανεξάρτητο κινηματογράφο και αποτελεί μια πράξη πολιτιστικής αντίστασης στην κυρίαρχη κινηματογραφική βιομηχανία.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα
Μάχη των Σερρών (1196)

Η **Μάχη των Σερρών** (βουλγαρ.: *Битка при Сяр*) έλαβε χώρα το 1196 κοντά στην πόλη των Σερρών στη σύγχρονη Ελλάδα, μεταξύ των στρατών της Βουλγαρικής και της Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα τής μάχης ήταν η νίκη των Βουλγάρων.

## Οι απαρχές της σύγκρουσης
Μετά την έναρξη της αντι-Ρωμαϊκής εξέγερσης το 1185 και ιδιαίτερα μετά τη νίκη στην Τρυάβνα, οι Βούλγαροι ανέλαβαν αποφασιστικά την πρωτοβουλία τού πολέμου. Ως αποτέλεσμα των προσπαθειών τους, οι Βούλγαροι άρχισαν να καταλαμβάνουν περιοχές της Θράκης και της Μακεδονίας από τους Ρωμαίους. Ο βουλγαρικός στρατός χρησιμοποίησε τα οχυρά του βόρεια της Οροσειράς του Αίμου και του ποταμού Δούναβη ως βάσεις για τον πόλεμο.

Μεταξύ 1190 και 1195 καταλήφθηκαν πολλές πόλεις στα νότια και νοτιοδυτικά. Κατά τη διάρκεια τής προετοιμασίας του για μία τρίτη εκστρατεία εναντίον της Βουλγαρίας, ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων Ισαάκιος Β΄ Άγγελος εκθρονίστηκε από τον αδελφό του Αλέξιο Γ΄ Άγγελο, ο οποίος πρόσφερε ειρήνη στον τσάρο της Βουλγαρίας. Ο Ιβάν Ασέν Α΄ απαίτησε την επιστροφή όλων των βουλγαρικών εδαφών, κάτι που γνώριζε ότι ήταν αδύνατο να αποδεχτούν οι Ρωμαίοι, και συνέχισε τον αγώνα.

## Η μάχη
Την ίδια χρονιά, ο βουλγαρικός στρατός προέλασε βαθιά προς τα νοτιοδυτικά και έφθασε στην περιοχή των Σερρών, καταλαμβάνοντας πολλά φρούρια στον δρόμο του. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, οι Βούλγαροι υποχώρησαν προς τα βόρεια, αλλά την επόμενη χρονιά επανεμφανίστηκαν και νίκησαν έναν Ρωμαϊκό στρατό υπό τον *[[Σεβαστοκράτωρ|σεβαστοκράτορα]]* Ισαάκιο κοντά στην πόλη. Κατά τη διάρκεια της μάχης, το Ρωμαϊκό ιππικό περικυκλώθηκε, υπέστη σοβαρές απώλειες, και ο διοικητής του αιχμαλωτίστηκε.

## Συνέπεια
Αντί για μία θριαμβευτική επιστροφή, η πορεία πίσω στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας έληξε τραγικά για τον τσάρο. Λίγο πριν φθάσει στο Τάρνοβο, ο Ιβάν Ασέν Α΄ δολοφονήθηκε από τον εξάδελφό του Ιβάνκο, ο οποίος φέρεται να είχε δωροδοκηθεί από τους Ρωμαίους. Ωστόσο, οι προσπάθειές τους να σταματήσουν τους Βουλγάρους απέτυχαν: ο Ιβάνκο δεν μπόρεσε να καταλάβει τον θρόνο, και αναγκάστηκε να καταφύγει στη Ρωμανία. Οι Βούλγαροι προήλασαν περαιτέρω, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καλογιάν (1197–1207).

## Αναφορές

Κατηγορία:Μεσαιωνική Μακεδονία
Κατηγορία:12ος αιώνας στη Βουλγαρία
Κατηγορία:Ιστορία των Σερρών
Σερρων
Σερρων
Μάχη του Σκαφίδα

Η **μάχη του ποταμού Σκαφίδα** (βουλγαρ.: Битка при Скафида) ήταν μία συμπλοκή μεταξύ του βασιλείου της Βουλγαρίας και της Αυτοκρατορίας των Ρωμαίων, που έλαβε χώρα το 1304 κοντά στον Πόρο (Μπουργκάς στη σύγχρονη Βουλγαρία). Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη των Βουλγάρων. 

Ως αποτέλεσμα, το Βουλγαρικό βασίλειο ξεπέρασε την κρίση από τα τέλη του 13ου αι., επέτυχε εσωτερική σταθερότητα, και ξανακατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της Θράκης. Για ένα διάστημα μετά, η Αυτοκρατορία των Ρωμαίων δεν αποτελούσε σοβαρή απειλή γι' αυτήν.

## Η προέλευση της σύγκρουσης
Όταν ο Θεόδωρος Σβετοσλάβ στέφθηκε τσάρος της Βουλγαρίας το 1300, ζήτησε εκδίκηση για τις επιθέσεις των Τατάρων στο κράτος τα προηγούμενα 20 χρόνια. Οι προδότες τιμωρήθηκαν πρώτοι, συμπεριλαμβανομένου του αρχιεπισκόπου Ιωακείμ Γ΄, ο οποίος κρίθηκε ένοχος για βοήθεια στους εχθρούς τού στέμματος. Στη συνέχεια ο τσάρος στράφηκε στην Αυτοκρατορία των Ρωμαίων, η οποία είχε εμπνεύσει τις εισβολές των Τατάρων και είχε καταφέρει να ανακτήσει πολλά βουλγαρικά φρούρια στη Θράκη.  Το 1303 ο στρατός του βάδισε νότια, και ανέκτησε πολλές πόλεις. Τον επόμενο χρόνο οι Ρωμαίοι αντεπιτέθηκαν, και οι δύο στρατοί συναντήθηκαν κοντά στον ποταμό Σκαφίδα.

## Η μάχη
Οι Ρωμαίοι είχαν ένα πλεονέκτημα στην αρχή, και κατάφεραν να απωθήσουν τους Βουλγάρους στην άλλη άκρη του ποταμού. Ήταν τόσο ενθουσιασμένοι με την καταδίωξη των υποχωρούντων στρατιωτών, που συνωστίστηκαν στη γέφυρα, η οποία είχε σαμποταριστεί πριν από τη μάχη από τους Βουλγάρους, και κατέρρευσε. Το ποτάμι ήταν πολύ βαθύ σε εκείνο το σημείο, και πολλοί Ρωμαίοι στρατιώτες πανικοβλήθηκαν και πνίγηκαν, κάτι που βοήθησε τους Βουλγάρους να λάβουν τελικά τη νίκη. 

## Συνέπεια
Μετά τη νίκη, οι Βούλγαροι αιχμαλώτισαν πολλούς Ρωμαίους στρατιώτες: σύμφωνα με το έθιμο οι απλοί άνθρωποι αφέθηκαν ελεύθεροι, και μόνο οι ευγενείς κρατήθηκαν για λύτρα. Ο βουλγαρικός στρατός συνέχισε τη νικηφόρα εκστρατεία του, και ο εχθρός δεν μπόρεσε να τους σταματήσει, αν και ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων έλιωσε τον προσωπικό του θησαυρό, για να στρατολογήσει περισσότερους στρατιώτες. Οι Ρωμαίοι αναγκάστηκαν να αναγνωρίσουν τα εδαφικά κέρδη του Θεόδωρου Σβετοσλάβ και αυτός νυμφεύτηκε την κόρη του Μιχαήλ Θ΄, Θεοδώρα Παλαιολογίνα. Το 1307 υπογράφηκε συνθήκη ειρήνης, που διήρκεσε μέχρι το τέλος τού Θεόδωρου Σβετοσλάβ το 1321.

## Αναφορές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:14ος αιώνας στη Βουλγαρία
Σκαφιδα
Σκαφιδα
Πολιορκία της Βάρνας (1201)

Η **πολιορκία της Βάρνας** (βουλγαρ.: *Обсада на Варна*) έλαβε χώρα μεταξύ 21 και 24 Μαρτίου 1201 στη Βάρνα, στις βουλγαρικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας, μεταξύ Βουλγάρων και Ρωμαίων. Οι Βούλγαροι νίκησαν, και κατέλαβαν την πόλη.

## Προανάκρουσμα
Αφού ο νεότερος από τους τρεις αδελφούς Ασέν, ο Καλογιάν, στέφθηκε τσάρος στις αρχές του 1197, έδειξε αμέσως την αποφασιστικότητά του να συνεχίσει τον πόλεμο με τους Ρωμαίους με κάθε μέσο, και να ξανακαταλάβει όλα τα εδάφη, που είχαν καταλάβει παλαιότερα. Τον επόμενο χρόνο, ο Καλογιάν συμμάχησε ακόμη και με τον Ιβάνκο, τον δολοφόνο του μεγαλύτερου αδελφού του, Ιβάν Ασέν Α΄ .

## Η πολιορκία
Στις αρχές του νέου αιώνα κατέλαβε το ισχυρό κάστρο της Κωνστάντσια (κοντά στο σύγχρονο Σιμεόνοβγκραντ) και στη συνέχεια χτύπησε προς την αντίθετη κατεύθυνση, και πολιόρκησε το τελευταίο Ρωμαϊκό οχυρό βόρεια των Ορέων του Αίμου, τη Βάρνα. Τη Βάρνα υπερασπιζόταν μία μεγάλη φρουρά που περιλάμβανε δυτικούς μισθοφόρους, οι οποίοι ήταν γνωστοί ως οι πιο γενναίοι στρατιώτες του Ρωμαϊκού στρατού.  Για να καταλάβουν το φρούριο, οι Βούλγαροι μηχανικοί κατασκεύασαν έναν τεράστιο πολιορκητικό πύργο, που ήταν πλατύτερος από την εξωτερική τάφρο. Με τη βοήθεια του πολιορκητικού εξοπλισμού, ο βουλγαρικός στρατός κατάφερε να διασχίσει την τάφρο και να φθάσει στα τείχη τής πόλης και την τρίτη ημέρα της πολιορκίας, στις 24 Μαρτίου 1201, οι Βούλγαροι έκαναν μία αναχαίτιση. Σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό Νικήτα Χωνιάτη, ο Καλογιάν δεν δίστασε να σκοτώσει όλους τους υπερασπιστές, παρά το γεγονός ότι ήταν Πάσχα . Οι Ρωμαίοι υπερασπιστές ρίχτηκαν στην τάφρο, και θάφτηκαν ζωντανοί. Αυτή η ενέργεια, που πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τον Γεώργιο Ακροπολίτη ως εκδίκηση για τους 14 χιλιάδες τυφλωμένους Βούλγαρους αιχμαλώτους πολέμου από τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ «Βουλγαροκτόνο» μετά τη Μάχη του Κλειδίου το 1014, όταν ο Βούλγαρος τσάρος Σαμουήλ ηττήθηκε, χάρισε στον Καλογιάν το προσωνύμιο «Ρωμαιοκτόνος».  Μετά από αυτό, κατέστρεψε τα τείχη τής πόλης, και επέστρεψε στην πρωτεύουσα Τάρνοβο.

## Συνέπεια
Μέχρι το τέλος τού έτους, η Βουλγαρία και η Αυτοκρατορία των Ρωμαίων ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις, οι οποίες κατέληξαν σε συνθήκη ειρήνης στις αρχές του 1202. Οι Βούλγαροι εξασφάλισαν τα νέα τους κέρδη, και τώρα ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν την Ουγγρική απειλή στα βορειοδυτικά. Μετά από αρκετές μάχες στην κοιλάδα του ποταμού Μοράβα, οι Ούγγροι ηττήθηκαν.

## Αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Атанас Пейчев и колектив, 1300 χρόνια σε стража, Военно издателство, София 1984.
* Йордан Андреев, Милчо Лалков, Българските ханове и царе, Велико Търново, 1996.
* Alexandru MADGEARU, *Τεχνικές πολιορκίας που εφαρμόστηκαν από τον στρατό της Johannitsa, τον αυτοκράτορα των Ρουμάνων και των Βουλγάρων, μεταξύ 1201 και 1207* στο Relații Interetnice în Transilvania Militaria Mediaevalia în Europa centrală și de sud-est, Editura20ASTRA

Κατηγορία:13ος αιώνας στη Βουλγαρία
Κατηγορία:Βάρνα
Βαρνας
Βαρνας
Μάχη της Αδριανούπολης (1254)

Η **Μάχη της Αδριανούπολης** διεξήχθη το 1254 μεταξύ της Αυτοκρατορίας των Ρωμαίων στη Νίκαια και της Β΄ Βουλγαρικής αυτοκρατορίας. Ο Μιχαήλ Ασέν Α΄ της Βουλγαρίας επιχείρησε να ξανακατακτήσει εδάφη που είχαν ανακτηθεί από την Αυτοκρατορία των Ρωμαίων, αλλά η προέλαση του Θεοδώρου Β΄ Λάσκαρη βρήκε τους Βουλγάρους απροετοίμαστους. Οι Ρωμαίοι νίκησαν. 

## Η εποχή
Το 1252 ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης ηγήθηκε μίας επιτυχημένης εκστρατείας εναντίον της Ηπείρου, ανακτώντας τις πόλεις Καστοριά, Οχρίδα, Πρίλεπ και Βοδενά. Μέχρι τότε, οι Ρωμαίοι είχαν ασφυκτικά περιτριγυρίσει την Κωνσταντινούπολη και ο Βατάτζης κατέστρωσε σχέδια για την κατάληψή της. Ωστόσο, ο Ιωάννης Γ΄ απεβίωσε το 1254, και τον διαδέχθηκε ο γιος του Θεόδωρος Β΄ Βατάτζης, ο οποίος έπασχε από επιληψία και αρρώσταινε συχνά. 

## Η μάχη
Λίγο μετά την άνοδό του στο θρόνο, ο Θεόδωρος Β΄ βρήκε τις νεοανακτηθείσες κτήσεις της Αυτοκρατορίας στη Θράκη υπό επίθεση από τον Μιχάλ Ασέν Α΄ της Βουλγαρίας. Μόλις έφτασαν στη Θράκη, ο Θεόδωρος Β΄ αντιμετώπισε δυσκολίες στην οργάνωση στρατού.  Αφού συγκέντρωσε τα στρατεύματά του, τα οδήγησε ο ίδιος στη μάχη, αποκρούοντας με επιτυχία τους Βουλγάρους, και διατηρώντας τα σύνορα της Αυτοκρατορίας. 

## Αναφορές


Κατηγορία:13ος αιώνας στη Βουλγαρία
Κατηγορία:Αδριανούπολη
Αδριανουπολης
Αδριανουπολης
Πολιορκία της Αττάλειας

Η **πολιορκία της Αττάλειας** τον Μάρτιο του 1207 ήταν η επιτυχής κατάληψη από τους Σελτζούκους τής πόλης τής Αττάλειας (σήμερα Αντάλεια), ενός λιμανιού στη νοτιοδυτική Μικρά Ασία. Η κατάληψη του λιμανιού έδωσε στους Σελτζούκους μία δίοδο προς τη Μεσόγειο, αν και θα περνούσε ένας ακόμη αιώνας πριν κάνουν οποιεσδήποτε σοβαρές απόπειρες στη θάλασσα.

Το λιμάνι είχε περιέλθει στον έλεγχο ενός Τοσκανού τυχοδιώκτη ονόματι Αλντομπραντίνι, ο οποίος είχε υπηρετήσει την Αυτοκρατορία των Ρωμαίων, αλλά λέγεται ότι κακομεταχειριζόταν τους Αιγύπτιους εμπόρους σε αυτό το λιμάνι. Οι κάτοικοι προσέφυγαν στον αντιβασιλιά της Κύπρου, Γκωτιέ ντε Μονμπελιάρ, ο οποίος κατέλαβε την πόλη, αλλά δεν μπόρεσε να αποτρέψει τους Σελτζούκους Τούρκους από το να λεηλατήσουν την παρακείμενη ύπαιθρο. Ο σουλτάνος Καϋχοσρόης Α΄ κατέλαβε την πόλη τον Μάρτιο του 1207, και διόρισε τον υποδιοικητή του Μουμπάριζ αλ-Ντιν Ερτοκούς ιμπν Αμπντ Αλλάχ ως κυβερνήτη της. 

## Αναφορές
* Claude Cahen, Pre-Ottoman Turkey: A General Survey of the Material and Spiritual Culture and History c. 1071-1330, 1968 (New York: American Council of Learned Societies, 2014), pp. 119f

Ατταλειας
Κατηγορία:Ιστορία της Αττάλειας
Ατλαντισμός

Ο **Ατλαντισμός**, είναι η ιδεολογία που υποστηρίζει μια στενή συμμαχία μεταξύ της Αμερικής και του Καναδά με τα ευρωπαϊκά κράτη, σε πολιτικά, οικονομικά και αμυντικά ζητήματα. Ο όρος προέρχεται από τον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, ο οποίος συνορεύει με τη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Συνήθως, είναι ταυτόσημο με την στήριξη στο ΝΑΤΟ.

Ο όρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί με πιο συγκεκριμένο τρόπο για να αναφερθεί στην υποστήριξη των βορειοατλαντικών στρατιωτικών συμμαχιών (ιστορικά κατά της Σοβιετικής Ένωσης), ή με πιο εκτεταμένο τρόπο για να υπονοήσει ευρύτερη συνεργασία, αντιληπτές βαθιά κοινές αξίες, μια συγχώνευση διπλωματικών πολιτισμών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διατλαντικές σχέσεις
Διεθνές Περιβαλλοντικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ecoframes

Το **Διεθνές Φεστιβάλ Περιβαλλοντικού Κινηματογράφου EcoFrames** (αγγλικά: *EcoFrames Environmental Film Festival*) είναι ένα ετήσιο, περιοδεύον φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα, με έδρα την Καλλιθέα Αττικής. Είναι αφιερωμένο στην προβολή ταινιών τεκμηρίωσης και μυθοπλασίας που διερευνούν τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και αναδεικνύουν κρίσιμα περιβαλλοντικά ζητήματα. Η διοργάνωση υλοποιείται από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «EcoFrames» και συνδέεται οργανικά με την ομάδα του Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου.

## Ιστορικό και Στόχοι
Το EcoFrames ιδρύθηκε το 2025 ως μια πρωτοβουλία για την ενίσχυση της οικολογικής συνείδησης μέσω της κινηματογραφικής τέχνης. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, στόχος του φεστιβάλ είναι να λειτουργήσει ως πλατφόρμα διαλόγου, εμπνέοντας το κοινό να αναλάβει δράση για την προστασία του περιβάλλοντος.

Το πρόγραμμα της πρώτης διοργάνωσης περιελάμβανε περίπου 40 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους από 19 χώρες, οι οποίες κάλυπταν θεματικές όπως η κλιματική αλλαγή, η απώλεια βιοποικιλότητας, η ρύπανση και η βιώσιμη διαβίωση.

## Μορφή Διοργάνωσης: Solar Cinema
Κεντρικό στοιχείο της ταυτότητας του EcoFrames είναι ο περιοδεύων χαρακτήρας του, ο οποίος υλοποιείται μέσω του **Solar Cinema Van**. Πρόκειται για έναν κινητό κινηματογράφο που λειτουργεί πλήρως με ηλιακή ενέργεια, επιτρέποντας τη διεξαγωγή προβολών σε υπαίθριους χώρους όπως πλατείες, πάρκα και απομακρυσμένες περιοχές, με μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Αυτή η προσέγγιση καθιστά το φεστιβάλ προσβάσιμο σε ένα ευρύτερο κοινό, εκτός των αστικών κέντρων. Το Solar Cinema Van είναι μέλος του διεθνούς δικτύου Solar World Cinema.

Όλες οι προβολές και οι παράλληλες δράσεις του φεστιβάλ προσφέρονται με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

## Δράσεις και Προσβασιμότητα
Πέρα από το κινηματογραφικό πρόγραμμα, το φεστιβάλ πλαισιώνεται από δράσεις που στοχεύουν στην εκπαίδευση και την ενεργοποίηση της κοινότητας. Διοργανώνονται συζητήσεις, διαδραστικά εργαστήρια για ενήλικες και παιδιά, καθώς και εκπαιδευτικές προβολές για σχολικές μονάδες.

Το EcoFrames δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία ενός συμπεριληπτικού περιβάλλοντος, παρέχοντας καθολική προσβασιμότητα. Οι ταινίες προβάλλονται με:
* Υπότιτλους για Κωφούς και Βαρήκοους (SDH) στα Ελληνικά και τα Αγγλικά.
* Ακουστική περιγραφή (Audio Description - AD) για άτομα με οπτική αναπηρία.
* Απλοποιημένο ήχο (Simplified Audio) για άτομα με νοητικές ή γνωστικές δυσκολίες.

Επιπλέον, οι χώροι διεξαγωγής των εκδηλώσεων επιλέγονται ώστε να είναι προσβάσιμοι σε χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων.

## Gallery

Αρχείο:ecoframes_1.jpg|Το κινητό ηλιακό σινεμά (Solar Cinema Van) και ο εξοπλισμός προβολής σε προετοιμασία για την προβολή στη Δρυόπη Μεσσηνίας.
Αρχείο:ecoframes_2.webp|Υπαίθρια προβολή με το Solar Cinema στον παλαιό σιδηροδρομικό σταθμό της Ελευσίνας.
Αρχείο:ecoframes_3.webp|Στιγμιότυπο από βραδινή προβολή του φεστιβάλ στο Κέντρο Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα EcoFrames

Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Περιβαλλοντικές οργανώσεις
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Αττική
Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου

Το **Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου** (αγγλικά: *Peloponnisos International Documentary Festival*) είναι ένα ετήσιο, διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου αφιερωμένο στην τέχνη του ντοκιμαντέρ, το οποίο πραγματοποιείται στην Καλαμάτα και σε άλλες πόλεις της Πελοποννήσου. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες πολιτιστικής αποκέντρωσης στην Ελλάδα, με στόχο την προώθηση του κινηματογράφου τεκμηρίωσης σε ένα ευρύ κοινό εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων.

Διοργανώνεται από το **Κέντρο Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας** και η πρώτη του διοργάνωση πραγματοποιήθηκε το 2015.

## Ιστορία και Φιλοσοφία
Το φεστιβάλ ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Κέντρου Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας, με καλλιτεχνική διευθύντρια την Τζίνα Πετροπούλου. Κεντρική φιλοσοφία της διοργάνωσης είναι η πολιτιστική αποκέντρωση. Αντί να περιορίζεται σε μία μόνο πόλη, το φεστιβάλ, μετά την κεντρική του εκδήλωση στην Καλαμάτα που συνήθως λαμβάνει χώρα στην αρχή του έτους, περιοδεύει σε πολλαπλές πόλεις της Πελοποννήσου, όπως η Σπάρτη, το Γύθειο, η Αμαλιάδα, η Δημητσάνα και άλλες, προβάλλοντας το πρόγραμμά του σε τοπικές κοινότητες.

Στόχος του είναι να παρουσιάσει μία επιλογή από τα καλύτερα σύγχρονα ντοκιμαντέρ παγκοσμίως, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα θεματολογίας, από κοινωνικοπολιτικά ζητήματα και ανθρώπινα δικαιώματα μέχρι ιστορία, περιβάλλον και τέχνη.

## Δομή και Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα του φεστιβάλ περιλαμβάνει ένα κύριο διαγωνιστικό τμήμα για ταινίες μεγάλου μήκους, καθώς και ειδικά αφιερώματα, πανοράματα και εκτός συναγωνισμού προβολές. Κάθε χρόνο, το φεστιβάλ επιλέγει μια κεντρική θεματική, γύρω από την οποία περιστρέφονται ορισμένες από τις ταινίες και τις παράλληλες δράσεις του.

Η κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από καταξιωμένους επαγγελματίες του κινηματογραφικού χώρου από την Ελλάδα και το εξωτερικό, απονέμει τα κύρια βραβεία του φεστιβάλ.

Εκτός από τα βραβεία της κεντρικής επιτροπής, απονέμονται επίσης ειδικές μνείες και βραβεία κοινού.

## Εκπαιδευτικές Δράσεις
Ένα από τα σημαντικότερα τμήματα του φεστιβάλ είναι το εκτενές εκπαιδευτικό του πρόγραμμα, το οποίο στοχεύει στην ανάπτυξη της οπτικοακουστικής παιδείας, ιδιαίτερα στους νέους. Οι δράσεις αυτές περιλαμβάνουν:
* **Doc School**: Εργαστήρια κινηματογράφου και ντοκιμαντέρ για μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και για ενήλικες.
* **Ειδικές προβολές για σχολεία**: Διοργάνωση πρωινών προβολών προσεκτικά επιλεγμένων ντοκιμαντέρ για μαθητές.
* **Masterclasses και σεμινάρια**: Διαλέξεις και πρακτικά εργαστήρια από επαγγελματίες σκηνοθέτες, παραγωγούς και τεχνικούς του κινηματογράφου.

Αυτές οι δράσεις συχνά επεκτείνονται κατά τη διάρκεια του έτους, καθιστώντας το Κέντρο Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας έναν ζωντανό πυρήνα κινηματογραφικής εκπαίδευσης στη Νότια Ελλάδα.

## Δείτε επίσης
* Φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα
* Ντοκιμαντέρ
* Διεθνές Περιβαλλοντικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου EcoFrames

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Καλαμάτα
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Πελοπόννησο
Κατηγορία:Ετήσια γεγονότα στην Ελλάδα
Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους Καλαμάτας

Το **Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους Καλαμάτας** (αγγλικά: *Kalamata International Short Documentary Festival*) είναι ένα ετήσιο κινηματογραφικό φεστιβάλ που διεξάγεται στην Καλαμάτα, με αποκλειστική εστίαση σε ταινίες τεκμηρίωσης μικρού μήκους. Η διοργάνωση αποτελεί πρωτοβουλία του **Κέντρου Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας** και λειτουργεί συμπληρωματικά στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου, δίνοντας βήμα σε δημιουργούς που ειδικεύονται στη μικρή φόρμα.

## Ιστορικό και Ταυτότητα
Το φεστιβάλ ιδρύθηκε το 2020 με σκοπό να καλύψει το κενό που υπήρχε στον ελληνικό φεστιβαλικό χάρτη όσον αφορά το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, μια κινηματογραφική φόρμα με ιδιαίτερες αφηγηματικές απαιτήσεις και δυναμική. Έδρα και κεντρικός χώρος διεξαγωγής των προβολών και των εκδηλώσεων είναι το Κέντρο Δημιουργικού Ντοκιμαντέρ Καλαμάτας.

Η διοργάνωση στοχεύει στην ανάδειξη νέων ταλέντων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και στην παρουσίαση της ποικιλομορφίας και της καλλιτεχνικής αξίας του σύγχρονου ντοκιμαντέρ μικρού μήκους. Οι ταινίες που συμμετέχουν έχουν συνήθως διάρκεια που δεν υπερβαίνει τα 30 λεπτά.

## Δομή και Διαγωνιστικό Πρόγραμμα
Το φεστιβάλ διαρθρώνεται γύρω από δύο κύρια διαγωνιστικά τμήματα:
* **Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα**: Παρουσιάζει μια επιλογή από τις πιο αξιόλογες πρόσφατες παραγωγές ντοκιμαντέρ μικρού μήκους από όλο τον κόσμο.
* **Ελληνικό Διαγωνιστικό Τμήμα**: Εστιάζει αποκλειστικά στην ελληνική παραγωγή, προβάλλοντας τη δουλειά Ελλήνων σκηνοθετών και λειτουργώντας ως πλατφόρμα προώθησής της.

Εκτός από τα διαγωνιστικά τμήματα, το πρόγραμμα περιλαμβάνει συχνά ειδικά αφιερώματα, πανοράματα και εκπαιδευτικές δράσεις, όπως σεμινάρια και masterclasses, που απευθύνονται σε σπουδαστές κινηματογράφου και στο ευρύτερο κοινό.

### Βραβεία
Μια ανεξάρτητη κριτική επιτροπή, αποτελούμενη από επαγγελματίες του οπτικοακουστικού χώρου, απονέμει βραβεία για κάθε διαγωνιστικό τμήμα. Παράλληλα, συνήθως απονέμεται και **Βραβείο Κοινού**, δίνοντας φωνή στους θεατές του φεστιβάλ.

## Σημασία
Το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους Καλαμάτας έχει καθιερωθεί ως ένας σημαντικός πολιτιστικός θεσμός για την πόλη της Καλαμάτας και την Πελοπόννησο. Συμβάλλει στην κινηματογραφική παιδεία της τοπικής κοινωνίας και ενισχύει το δίκτυο δημιουργών ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα, προσφέροντας ένα εξειδικευμένο βήμα για την προβολή και την αναγνώριση του έργου τους.

## Δείτε επίσης
* Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου
* Ταινία μικρού μήκους
* Ντοκιμαντέρ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Καλαμάτα
Κατηγορία:Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ
Βολτουρνάλια

Τα **Βολτουρνάλια** ήταν ρωμαϊκή γιορτή στις 27 Αυγούστου για την προστασία των φρούτων, που ακόμα ωρίμαζαν, από την αλλοίωση λόγω των ζεστών νοτιοανατολικών ανέμων, κοινών τη συγκεκριμένη εποχή του έτους. Ήταν αφιερωμένη στον Βολτούρνους, «θεό των υδάτων», θεό των πηγών, κάτι που αναδείκνυε το ότι τιμούσαν τη σημασία του νερού για την καθημερινότητα και τη γεωργία.

Ο Βολτούρνους ήταν ένας φυλετικός ποτάμιος θεός, που αργότερα ταυτοποιήθηκε ως θεός του ποταμού Τίβερη. Ο ποταμός Βολτούρνο, στη νότια Ιταλία, πήρε το όνομά του από αυτόν. 

Ο Βολτούρνος ήταν ο πατέρας της θεάς Γιουτούρνα, η οποία ταυτίστηκε αρχικά με μια πηγή στο Λάτιο κοντά στον ποταμό Νουμικίο και αργότερα με μια λίμνη κοντά στον Ναό της Εστίας στο Φόρουμ της Ρώμης. 

Και οι δύο τιμούνταν αυτήν την ημέρα με γλέντια, οινοποσία και παιχνίδια.

Προστάτης της θεότητας ήταν ο ιερέας *Φλάμεν Βολτουρνάλις*.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχαίες ρωμαϊκές εορτές
Μοντελιμπρέττι

Το **Μοντελιμπρέττι** () είναι πόλη και δήμος στην μητροπολιτική πόλη της Ρώμης στην ιταλική περιφέρεια Λάτσιο, που βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ρώμης στις πλαγιές του όρους Σαμπίνι.

Βρίσκεται σε υψόμετρο 232 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτωντας μια έκταση 45,5 τ χλμ . Κατα την απογραφή του 2017 είχε 5,311 κατοίκους.

## Ιστορία

Το όνομα προέρχεται από την ύπαρξη μιας ρωμαϊκής βίλας που ανήκε στον Γάιο Βρούτιο Παρέσεντις, πεθερό του Κόμμοδου. Κατά τον Μεσαίωνα, ξεκινώντας από τον 15ο αιώνα, ήταν φρούριο των Ορσίνι, τους οποίους διαδέχτηκαν οι Μπαρμπερίνι και στη συνέχεια οι Σκιάρα.

Το 1867 ήταν η τοποθεσία μιας μάχης μεταξύ των Γαριβαλδίνων και των παπικών στρατευμάτων, κατά τη διάρκεια της Μάχης της Μεντάνα.

## Κύρια αξιοθέατα
*Η Ενοριακή εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
*Το παλάτι Μπαρμπερίνι, χτισμένο πάνω σε κάστρο των Ορσίνι.
*Η Νεκρόπολη του Κόλε ντελ Φόρνο (7ος αιώνας π.Χ.), που αποδίδεται στην πόλη Ερέτουμ των Σαμπίνι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Ρώμης
Άλλα Βορόχτα

**Άλλα Ιβάνιβνα Βορόχτα** (, Alla Ivanivna Vorokhta), γεννήθηκε στις  στην Οδησσό και απεβίωσε στις . Ήταν Ουκρανή καλλιτέχνης και παιδαγωγός, δραστήρια στους τομείς των γραφικών τεχνών, της εικονογράφησης βιβλίων, της ζωγραφικής και των εφαρμοσμένων τεχνών (μακραμέ, γραφιστική με νήματα, καλλιτεχνικές κούκλες, μπατίκ, διακοσμητική ζωγραφική).

## Βιογραφία
Η Άλλα Βορόχτα, γεννημένη στις , σπούδασε στη σχολή καλών τεχνών υπό την καθοδήγηση του Μικόλα Ζάιτσεφ. Το 1971 αποφοίτησε από τη Σχολή Γραφικών Τεχνών του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου της Οδησσού (σήμερα Πανεπιστήμιο Κ. Δ. Ουσίνσκι). Ο καλλιτεχνικός της μέντορας ήταν ο Βίκτορ Γεφιμένκο.

Για περισσότερο από 50 χρόνια δίδασκε στο Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο Ουσίνσκι της Οδησσού και στη Σχολή Καλών Τεχνών Γκράκοβ στην Οδησσό. Ανάμεσα στους μαθητές της ήταν αναγνωρισμένοι Ουκρανοί καλλιτέχνες όπως οι Ολεξάντρ Μπελοζόρ, Ιβάν Σίσμαν, Ναταλία Αξιονόβα, Βίκτορ Κορενιόκ, Σέρχιι Τκατσένκο, Σέρχιι Παπρότσκιι, Ναταλία Ποπόβα, Γκαλίνα Καραμάν και άλλοι.

Από το 2008 ήταν μέλος της Εθνικής Ένωσης Καλλιτεχνών της Ουκρανίας.

## Καλλιτεχνικό έργο
Η Βορόχτα συμμετείχε τακτικά σε διεθνείς εκθέσεις κύρους, όπως η Διεθνής Μπιενάλε Σχεδίου στο Πλζεν (2012) και η 12η Μπιενάλε της Φλωρεντίας (2019). Τα έργα της φυλάσσονται σε εθνικά μουσεία και ιδιωτικές συλλογές στην Ουκρανία και σε 67 ακόμη χώρες.
μικρογραφία|Καθηγητής χορού Razdvatris. Εικονογράφηση για το παραμύθι του Γιούρι Όλεσα «Οι Τρεις Χοντροί». Χαρακτικό, 20×20 εκ., 1977, στη συλλογή του Λογοτεχνικού Μουσείου Οδησσού.
Τα γραφικά της έργα ξεχωρίζουν για τις εκλεπτυσμένες γραμμές, τις περίπλοκες κλίμακες ασπρόμαυρου και την βελούδινη υφή τους. Είναι βαθιά ποιητικά, με κάθε έργο να εκφράζει μια σαφώς διατυπωμένη πλαστική ιδέα. Κυριάρχησε σε όλες τις τεχνικές της χαρακτικής: χαλκογραφία, σχέδιο με πένα, ασημένιο μολύβι, γραφίτη, σέπια, σινική, παστέλ, γκουάς και ακουαρέλα.. Πολλά έργα της καλλιτέχνιδας ήταν αφιερωμένα στην αρχαία ελληνική μυθολογία (Πανάκεια, Υγεία, Μαχάων, Ποδαλείριος, Ιασώ, Ακεσώ, Αίγλη, Ψυχή).

## Ιδιωτική ζωή
Η Άλλα Βορόχτα ήταν παντρεμένη με τον Μικόλα Βορόχτα, αξιότιμο καλλιτέχνη της Ουκρανίας.

## Εκθέσεις

* 2010: Verweile doch!, Μουσείο Καλών Τεχνών Ο. Μ. Μπίλι, Τσορνομόρσκ
* 2012: Μπιενάλε Γραφικής, Πλζεν, Τσεχία
* 2012: Όνειρα και αναμνήσεις, Μουκάτσεβο – Οδησσός
* 2013: Urbi & Orbi, Οδησσός
* 2016: E pluribus unum, Παλάτι Ποτότσκι, Λβιβ
* 2016: Μια στιγμή όσο μια ολόκληρη ζωή, Οδησσός
* 2019: Linea tenera et aspera, Οδησσός
* 2019: 12η Μπιενάλε της Φλωρεντίας
* 2021–2022: Η γραμμή της ζωής, Οδησσός

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Λίστα μελών της Ένωσης Καλλιτεχνών της Οδησσού: https://ooonshu.art/perelik.html
* Άλλα Βορόχτα στο Pinterest: https://www.pinterest.com/pin/738942251350641015/
Πριτσιώτικο Λακωνίας

Το **Πριτσιώτικο** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Το Πριτσιώτικο βρίσκεται προς τα βορειοδυτικά παράλια του Λακωνικού κόλπου, σε υψόμετρο 80 μέτρα ενώ απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από το κέντρο του Γυθείου (έδρα του δήμου) και 40 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από την Σπάρτη.  

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1879 γραμμένο ως *Πριτζιώτικο* να προσαρτάται στο δήμο Γυθείου, το 1928 μετονομάζεται σε *Βασιλούνι* και το 1940 σταμάτησε να απογράφεται. Το 1991 άρχισε πάλι να απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός, γραμμένος πλέον Πριτσιώτικον Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Γυθείου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 75 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 62. 

## Παραπομπές


Πριτσιώτικο
Πριτσιώτικο
Ριγανόχωρα Λακωνίας

Τα **Ριγανόχωρα** ή **Ρηγανόχωρα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Ριγανόχωρα βρίσκονται στην Χερσόνησο Ταΰγέτου και προς τα παράλια του Λακωνικού κόλπου (Λακωνική Μάνη) σε υψόμετρο 205 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 67 χιλιόμετρα Ν. από την Σπάρτη, 32 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από το Γύθειο (έδρα του δήμου) και μόλις 3 χιλιόμετρα Β. από τον Κότρωνα. Πρόκειται για παλιό πυργοχώρι, το οποίο μαζί με τα Σκαλτσοτιάνικα ονομάζονταν "Αφούγγια Γλήνας". Στο πάνω μέρος του οικσμού είναι η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1978.   

Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ τα αναφέρει ως *Riganochoria* στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» (Voyage dans la Grece). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Rhigano-Khora* να υπάγεται στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης (*Sparte Orientale*) → Τμήμα Κολοκυνθίας (*Section de Kolokynthia*) και να έχει πληθυσμό 20 οικογένειες (συνολικά 95 άτομα). Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Ριγανόχωρο στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης → Τμήμα Κολοκυνθίου με 20 οικογένειες (συν. 95 άτομα).  

Αναφέρονται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, γραμμένα ως *Ρηγανόχωρα* το 1835 να προσαρτώνται στον τότε δήμο Σκοπού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Κότρωνα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανατολικής Μάνης του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 3 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 δεν είχε. 

## Παραπομπές


Ριγανόχωρα
Ριγανόχωρα
Πρωτοβά Λακωνίας

Η **Πρωτοβά** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Πρωτοβά βρίσκεται στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Ταΰγετου σε υψόμετρο 60 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 47 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη και 14 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου).  

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Καρυουπόλεως. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με την Καρυούπολη τις Βρύσες και την Λαγκάδα αποτελούν την Κοινότητα Καρούπολης, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 6 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 23. 

## Παραπομπές


Πρωτοβά
Πρωτοβά
Ριοφρέντο

Το **Ριοφρέντο** () είναι κοινότητα και δήμος στην μητροπολιτική πόλη της Ρώμης στην ιταλική περιφέρεια Λάτσιο, που βρίσκεται περίπου 45 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Ρώμης. Το όνομα της προέρχεται από το λατινικό "Rivus frigidus", που σημαίνει "κρύος ποταμός" ή "κρύο ρυάκι". Ο  πληθυσμός του ανέρχεται για το 2025 σε 768 κατοίκους.

## Ιστορία
Υπήρξε ένα αρχαίο ρωμαϊκό φρούριο που φύλαγε την αρχαία Βία Βαλέρια, από την οποία σώζονται μερικά τμήματα με την τυπική ρωμαϊκή πλακόστρωση και μια γέφυρα που αποδίδεται στον αυτοκράτορα Νέρβα. Διατηρεί επίσης τρεις νεκροπόλεις, η πιο ενδιαφέρουσα και παλαιότερη που χρονολογείται από το 1000 π.Χ.

## Γεωγραφία
Βρίσκεται σε υψόμετρο 705 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλύπτοντας μια έκταση 12,5 τ .χλμ.

Το Ριοφρέντο συνορεύει με τους δήμους Άρσολι, Τσινέτο Ρομάνο, Ορίκολα, Ροβιάνο και Βαλλινφρέντα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Ρώμης
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2025 – Άλμα εις τριπλούν γυναικών

Το άλμα εις τριπλούν γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2025 πραγματοποιήθηκε στο Νέο Εθνικό Στάδιο του Τόκιο, στις 16 και 18 Σεπτεμβρίου.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+1).

## Παραπομπές

ΑΤριπλουνΓ
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2025 – 800 μέτρα γυναικών

Τα 800 μέτρα γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2025 πραγματοποιήθηκαν στις 18, 19 και 21 Σεπτεμβρίου 2025 στο Νέο Εθνικό Στάδιο του Τόκιο.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα

## Αποτελέσματα
### Σειρές
Οι σειρές έλαβαν χώρα στις 18 Σεπτεμβρίου. Οι τρεις πρώτες αθλήτριες κάθε σειράς (&nbsp;Q&nbsp;) και οι επόμενες τρεις γρηγορότερες (&nbsp;q&nbsp;) προκρίνονται στους ημιτελικούς.

#### Σειρά 1

#### Σειρά 2

#### Σειρά 3

#### Σειρά 4

#### Σειρά 5

#### Σειρά 6

#### Σειρά 7

### Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί έλαβαν χώρα στις 19 Σεπτεμβρίου. Οι δύο πρώτες αθλήτριες κάθε σειράς (&nbsp;Q&nbsp;) και οι επόμενες δύο γρηγορότερες (&nbsp;q&nbsp;) προκρίνονται στον τελικό.

#### Σειρά 1

#### Σειρά 2

#### Σειρά 3

### Τελικός

## Παραπομπές

800μΓ
Σκαμνάκι Λακωνίας

Το **Σκαμνάκι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Σκαμνάκι βρίσκεται σε πλάτωμα, νότια της οροσειράς του Ταϋγέτου και του βουνού Πλαγιάδα, σε υψόμετρο 240 μέτρα Απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη και 16 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Γύθειο (έδρα του δήμου). Το χωριό οφείλει το όνομά του στην τοποθεσία του, καθώς από μακριά μοιάζει με κάθισμα και ιδρύθηκε γύρω στα 1750 όταν κάτοικοι της περιοχής της Σπάρτης, μετακινήθηκαν για να γλυτώσουν τους διωγμούς των Τούρκων (τότε κτίστηκαν και οι πύργοι). Η ενοριακή εκκλησία είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου στο κέντρο του χωριού, του Αγίου Ιωάννη Χρυσόστομου (του 1838, αναστηλώθηκε το 2006), το εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία με θέα το χωριό και τον Λακωνικό κόλπο καθώς και του Αγίου Δημητρίου (του 1800).  

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ τα αναφέρει ως *Scamnaki* στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» (Voyage dans la Grece - V, 611). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Scamnaki* να υπάγεται στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης (*Sparte Orientale*) → Τμήμα Μαλευρίου (*Section* *de Malévri*) και να έχει πληθυσμό 52 οικογένειες (συνολικά 247 άτομα). Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Σκαμνάκιον στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης → Τμήμα Φωκά με 52 οικογένειες (συν. 206 άτομα).  

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σμήνους και το 1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα Καρούπολης, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 57 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 79. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Σκαμνάκι Λακωνίας στο https://www.youtube.com.

## Παραπομπές


Σκαμνάκι
Σκαμνάκι
Σκαμνίτσα Λακωνίας

Η **Σκαμνίτσα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Σκαμνίτσα βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Ταΰγετου σε υψόμετρο 240 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 56 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη και 22 χιλιόμετρα δυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία να προσαρτάται στον τότε δήμο Πολυαράβου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με το Σιδηρόκαστρο, το Μεσοχώρι, τον Πολυάραβο και τα Σκυφιάνικα αποτελούν την κοινότητα Σιδηροκάστρου, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Γυθείου του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 7 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 9.  

## Παραπομπές


Σκαμνίτσα
Σκαμνίτσα
Πύρριχος Λακωνίας

Ο **Πύρριχος**, παλαιότερα γνωστός ως **Κάβαλος**, είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Πύρριχος βρίσκεται στο κέντρο της Χερσονήσου Ταΰγέτου (Μάνη) και τις βόρειες πλαγιές του όρους Σαγγιάς σε υψόμετρο 400 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 65 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη και 32 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γύθειο (έδρα του δήμου). Στα νοτιοανατολικά, επάνω σε λόφο, ήταν η ομώνυμη αρχαία πόλη, μία από τις 18, του Κοινού των Ελευθερολακώνων, Πύρριχος στην οποία οφείλεται η ονομασία του. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1998.  

Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ τα αναφέρει ως *Cavalo* στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» (*Voyage dans la Grece - VI, 611*). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Kavalos* να υπάγεται στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης (*Sparte Orientale*) → Τμήμα Κολοκυνθίας (*Section de Kolokynthia*) και να έχει πληθυσμό 50 οικογένειες (συνολικά 238 άτομα). Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Ριγανόχωρο στην Επαρχία Ανατολικής Σπάρτης → Τμήμα Κολοκυνθίου με 50 οικογένειες (συν. 201 άτομα).

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, γραμμένα ως *Κάβαλος* το 1835 να προσαρτώνται στον τότε δήμο Κνακαδίου. Το 1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1929 μετονομάστηκε σε Πύρριχος Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με τη Χιμάρα αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανατολικής Μάνης του  Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 31 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 32. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Πύρριχος από τον Δήμο Ανατολικής Μάνης.
* Δ. Ανατολικής Μάνης - Πύρριχος από τον ιστότοπο Μανιάτικη Αλληλεγγύη.
* Η πεζοπορική διαδρομή Πύρριχος - Προφήτης Ηλίας Διρού στον ιστότοπο https://www.topoguide.gr/.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Μονεμβασιάς
Πέτερ Μάγιαρ

Ο **Πέτερ Μάγιαρ** (ουγγρ. *Péter Magyar*, γενν. 16 Μαρτίου 1981) είναι Ούγγρος δικηγόρος και πολιτικός που εξελέγη μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2024. Από το 2024 είναι μέλος και σήμερα πρόεδρος του κόμματος Tisza (Σεβασμός και Ελευθερία), του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης της Ουγγαρίας. Ως εκ τούτου, αναμένεται ευρέως και θεωρείται ότι είναι ο κύριος αντίπαλος του Βίκτορ 'Ορμπαν στις βουλευτικές εκλογές του 2026.

Πρώην μέλος του κυβερνώντος κόμματος της Ουγγαρίας Φίντες, και πρώην σύζυγος της πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Τζούντιτ Βάργκα, ο Μάγιαρ κέρδισε την προσοχή σε όλη τη χώρα τον Φεβρουάριο του 2024 όταν ανακοίνωσε δημοσίως την παραίτησή του από όλες τις θέσεις που σχετίζονται με την κυβέρνηση, εκφράζοντας βαθιά δυσαρέσκεια για το πώς κυβερνούσε τη χώρα το κόμμα Φίντες. 

Στις 15 Μαρτίου 2024 ανακοίνωσε την επιθυμία του να σχηματίσει μια νέα πολιτική πλατφόρμα για πολίτες που δεν είναι ικανοποιημένοι ούτε με την κυβέρνηση ούτε με την κατεστημένη αντιπολίτευση. Ανέλαβε το προηγουμένως άγνωστο κόμμα «Σεβασμός και Ελευθερία» (*Tisztelet és Szabadság*, TISZA), έγινε ο πιο διακεκριμένος ηγέτης της αντιπολίτευσης και κατέβηκε στις Ευρωεκλογές του 2024. Το κόμμα του ήρθε δεύτερο πίσω από το Φίντες, κερδίζοντας σχεδόν το 30% των ψήφων, τον μεγαλύτερο αριθμό και μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων από οποιοδήποτε κόμμα εκτός του Φίντες από το 2006. Αυτοπροσδιορίζεται ως κριτικός φιλοευρωπαίος και συντηρητικός φιλελεύθερος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί