open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σεργκέι Σουροβίκιν

Ο **Σεργκέι Βλαντιμίροβιτς Σουροβίκιν** (ρωσικά: Серге́й Влади́мирович Сурови́кин, γεννημένος στις 11 Οκτωβρίου 1966) είναι στρατηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας και Διοικητής των Αεροδιαστημικών Δυνάμεων. Βετεράνος του σοβιετικού-αφγανικού πολέμου, του εμφυλίου πολέμου του Τατζικιστάν, του δεύτερου πολέμου της Τσετσενίας και της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στον συριακό εμφύλιο πόλεμο. 

Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής απόπειρας πραξικοπήματος του 1991, ο Σουροβίκιν διοικούσε μια μονάδα που σκότωσε τρεις διαδηλωτές και ο ίδιος φυλακίστηκε για έξι μήνες αλλά απελευθερώθηκε χωρίς να δικαστεί ύστερα από εντολή του Μπόρις Γέλτσιν. Κατά τη διάρκεια της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στον συριακό εμφύλιο πόλεμο ήταν επικεφαλής των αεροδιαστημικών δυνάμεων και παρέλαβε το βραβείο Ήρωας της Ρωσίας το 2017 για τις υπηρεσίες του, ενώ κατηγορείται ότι επέβλεψε το βομβαρδισμό του Χαλεπιού. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της Κεντρικής Διεύθυνσης της Στρατιωτικής Αστυνομίας, μιας νέας οργάνωσης εντός του Ρωσικού Στρατού.  

Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, ήταν αρχικά διοικητής της Ομάδας Στρατού «Νότος» των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων.  Στις 8 Οκτωβρίου 2022, διορίστηκε διοικητής όλων των ρωσικών δυνάμεων που επιχειρούν στην Ουκρανία, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 12 Ιανουαρίου 2023, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Βαλέρι Γκεράσιμοφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Κοινότητα Κεραμέ

Η **Κοινότητα Κεραμέ** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Κεραμές. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγαλιανό και Αγία Φωτεινή. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αγαλιανός, ο (19)
* Αγία Φωτεινή, η (5)
* Κεραμές, ο (129)

Συνολικά η κοινότητα έχει 153 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Αλεβυζάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Πάτι Μάρεϊ

Η **Πατρίσια Λιν Μάρεϊ** (αγγλικά: *Patricia Lynn Murray* née *Johns*, 11 Οκτωβρίου 1950) είναι Αμερικανίδα πολιτικός που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Ουάσινγκτον από τον Ιανουάριο του 1993. Κατά το 118ο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, ως η αρχαιότερη διαθέσιμη Δημοκρατική Γερουσιαστής, υπηρέτησε ως Αναπληρώτρια Πρόεδρος της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, από τις 3 Ιανουαρίου 2023 έως τις 3 Ιανουαρίου 2025. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Από το 2025, είναι αντιπρόεδρος της Επιτροπής Πιστώσεων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Υγείας, Παιδείας, Εργασίας και Συντάξεων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2021 έως το 2023. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (2013–2015) και πρόεδρος της Επιτροπής Υποθέσεων Βετεράνων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (2011–2013). 

Προηγουμένως, η Μάρεϊ υπηρέτησε ως μέλος της πολιτειακής Γερουσίας της Ουάσινγκτον για την 1η περιφέρεια, από το 1989 έως το 1993. 

Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 1992, λαμβάνοντας ποσοστό 54.0% έναντι 46.0% του τότε Ρεπουμπλικανού αντιπάλου της. Έκτοτε έχει επανεκλεγεί 5 φορές ακόμα, με πιο πρόσφατη τις εκλογές του 2022, λαμβάνοντας ποσοστό 57.5% έναντι 42.5% της Ρεπουμπλικανής αντιπάλου της.

Είναι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει το αξίωμα της Αναπληρώτριας Προέδρου της Γερουσίας. Ανέλαβε το αξίωμα ύστερα από την απόρριψη της Νταϊάν Φάινσταϊν, η οποία είναι η αρχαιότερη Γερουσιαστής.  

## Βιογραφία
Η Πάτι Λιν Τζόουνς, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1950 στο Μπόθελ της πολιτείας Ουάσινγκτον (μια πόλη στην ευρύτερη περιοχή του Σιάτλ), όπου και μεγάλωσε. Έχει Ουαλική, Ιρλανδική, Σκωτική και Γαλλική καταγωγή. 

Φοίτησε στο Λύκειο "Bothell High School" στο Μπόθελ και αποφοίτησε από εκεί το 1968. Κατόπιν σπούδασε Φυσική Αγωγή και Γυμναστική στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1972.

Εργάστηκε ως καθηγήτρια φυσικής αγωγής στο κοινοτικό κολλέγιο "Shoreline Community College" στο Σόρλαϊν (μια προαστική περιοχή έξω από το Σιάτλ) από το 1984 έως το 1987. Προηγουμένως είχε εργαστεί ως δασκάλα φυσικής αγωγής για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολικής Περιφέρειας για το Σόρλαϊν, από το 1985 έως το 1989.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αναπληρωτές Πρόεδροι της Γερουσίας των ΗΠΑ
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί γυμναστές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κοινότητα Δριμίσκου

Η **Κοινότητα Δριμίσκου** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 148Α - 13/06/1925 με την απόσπαση του οικισμού Δρύμισκος από την κοινότητα Κεραμέ και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η κοινότητα έχει 32 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ελευθέριο Κυριακάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Νουριέλ Ρουμπινί

Ο **Νουριέλ Ρουμπίνι** (*Nouriel Roubini*, 29 Μαρτίου 1959) είναι Αμερικανός οικονομολόγος, τέως καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και επίτιμος καθηγητής του Stern School of Business. Είναι πρόεδρος της συμβουλευτικής εταιρείας "Roubini Global Economics". Επονομάστηκε και "Dr. Doom", αφού το 2006 δήλωσε ότι *«οι τιμές των κατοικιών θα καταστρέψουν την οικονομία»*. Δύο χρόνια αργότερα ήρθε η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε με την κατάρρευση της αγοράς των στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Αρένα Οκινάουα

Η **Αρένα Οκινάουα** (ιαπωνικά: 沖縄アリーナ), επίσης προσωρινά γνωστή ως **Αρένα Πολλαπλών Χρήσεων της Οκινάουα**, είναι κλειστή αρένα στην Οκινάουα της Ιαπωνίας. Άνοιξε το 2020 και θα είναι ένας από τα γήπεδα διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης του 2023.

## Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία| Εργοτάξιο
Τα σχέδια για την κατασκευή της Αρένας Οκινάουα είχαν γίνει ήδη από το 2015. Το 2016, ανακοινώθηκε ότι ο αθλητικός χώρος θα κατασκευαστεί πάνω από την τοποθεσία που καταλαμβάνεται από τον δακτύλιο της πόλης Οκινάουα δίπλα στο αθλητικό πάρκο Κόζα. Ο Σατσίγιο Κουουάε, ο δήμαρχος της πόλης, παρουσίασε το γενικό σχέδιο για την αρένα πολλαπλών χρήσεων χωρητικότητας 10.000 ατόμων στις 12 Ιουλίου 2016. Η εγκατάσταση θα έχει πέντε ορόφους πάνω από το έδαφος και θα έχει χώρο στάθμευσης για 1.000 οχήματα.

Η Αρένα Οκινάουα θα έχει συνολική έκταση 26.000 τετραγωνικά μέτρα. Το εκτιμώμενο συνολικό κόστος της, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων στάθμευσης της, είναι 17 δισεκατομμύρια γιεν.

Η κατεδάφιση του δακτυλίου είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2017 και ακολούθησε η κατασκευή του ίδιου του κτιρίου της αρένας. Η τελετή θεμελίωσης πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 και προγραμματίζεται να ανοίξει τον Σεπτέμβριο του 2020.

## Χρήση
Η Αρένα Οκινάουα έχει προγραμματιστεί να είναι η έδρα της επαγγελματικής ομάδας καλαθοσφαίρισης Ριούκιου Γκόλντεν Κινγκς και πρόκειται επίσης να φιλοξενήσει σημαντικές εκδηλώσεις στην πόλη της Οκινάουα.

Θα είναι το μοναδικό γήπεδο της Ιαπωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης του 2023, το οποίο θα διοργανωθεί επίσης από κοινού από τις Φιλιππίνες και την Ινδονησία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  (ιαπωνικά)

Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ιαπωνία
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Ιαπωνία
Πεδιάδα της Βόρειας Κίνας

μικρογραφία|Γεωγραφικός χάρτης της ανατολικής Κίνας. Εμπεριέχεται η Πεδιάδα της Βόρειας Κίνας και επίσης έχει σημειωθεί στο χάρτη η θέση του Πεκίνου.
Η **Πεδιάδα της Βόρειας Κίνας** ( 华北平原,  Huabei Pingyuan) είναι μία μεγάλη εύφορη πεδιάδα στην βορειοανατολική Κίνα, κοιτίδα του κινεζικού πολιτισμού. Διαρρέεται από πολλούς ποταμούς, με τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους να είναι ο Κίτρινος Ποταμός, καθώς και οι ποταμοί Χουάι και Χάι. Τα σύνορα της πεδιάδας ορίζονται από την Κίτρινη Θάλασσα και στην Θάλασσα Μποχάι στα ανατολικά, τα βουνά Γιαν στα βόρεια, την οροσειρά Ταιχάνγκ στα δυτικά, ενώ στα νότια συναντά την πεδιάδα του ποταμού Γιανγκτσέ. Καλύπτει συνολικά μία περιοχή άνω των 400 τετ. χιλιομέτρων, με το μέσο ύψος να μην ξεπερνά τα 50 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Ταυτόχρονα, φιλοξενεί περίπου 400 εκατομμύριους ανθρώπους, σύμφωνα με το επιστημονικό περιοδικό Nature Communications. Αυτό την καθιστά ως μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του πλανήτη. Το Πεκίνο, η πρωτεύουσα της Κίνας, βρίσκεται στην βορειοδυτική άκρη αυτής της πεδιάδας. Από την Πεδιάδα της Βόρειας Κίνας περνάει, επίσης, το Μεγάλο Κανάλι. 

## Ιστορία
Η πεδιάδα αρχικά σχηματίστηκε κατά τα τέλη της Παλαιογενούς και της Νεογενούς περιόδου. Στην συνέχεια, οι διαρκείς αποθέσεις των ποταμών άλλαξαν σημαντικά την περιοχή. Μεγάλο μέρος της πεδιάδας έχει δημιουργηθεί από προσχώσεις των ποταμών.

Η Πεδιάδα της Βόρειας Κίνας αποτέλεσε, από αρχαιοτάτων χρόνων, τον τόπο γέννησης και ανάπτυξης του κινεζικού πολιτισμού. Οι πρώτες αγροτικές κοινωνίες της Κίνας εμφανίστηκαν σε αυτήν την περιοχή. Στους πρόποδες των όρων Ταιχάνγκ έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα που υποδηλώνουν την εκμετάλλευση του νερού προς υπηρεσία του ανθρώπου. Επειδή σε όλη την περιοχή υπήρχε πάντα τροφή και νερό, οι ανθρώπινες κοινωνίες οργανώνονταν σε πολλά διάσπαρτα χωριά, παρά σε λιγότερους αλλά μεγαλύτερους καταυλισμούς. Από την άλλη μεριά, ο λόγος που προωθούσε του ανθρώπους στην δημιουργία οικιστικών συγκροτημάτων ήταν η ανάγκη για προστασία και κοινή αντιμετώπιση των επιδρομέων. Οι επιδρομές ήταν συχνές από νομαδικά φύλα που κατοικούσαν στην Εσωτερική Μογγολία, την Βορειοανατολική Κίνα ή την Τζουνγκαρία. Αργότερα, το Σινικό Τείχος χτίστηκε ακριβώς για να προστατεύσει την πεδιάδα από τους εισβολείς. Τέλος, η πεδιάδα της Βόρειας Κίνας ήταν ο γενέτειρος τόπος πολλών κινεζικών δυναστειών, καθώς και του κομφουκιανισμού, αφού ο Κομφούκιος γεννήθηκε εκεί.

Η πεδιάδα ήταν ευάλωτη σε εκτεταμένες πλημμύρες που προκαλούνταν από την υπερχείλιση των υδάτων των μεγάλων ποταμών που την διαρρέουν. Το φαινόμενο αυτό ήταν συχνό, με μία μεγάλη πλημμύρα να γίνεται κάθε 2 ή 3 χρόνια. Όμως, έπειτα από το 1949, εκτελέστηκαν γενικευμένα αντιπλημμυρικά έργα, που μείωσαν εντυπωσιακά τον κίνδυνο τέτοιων πλημμυρών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Κίνας
Κατηγορία:Πεδιάδες της Ασίας
Νικόλαος Χαρ. Τέλωνας

Ο **Νικόλαος Χαρ. Τέλωνας** (γεννήθηκε στην Αμφιλοχία το 1949) είναι Έλληνας συγγραφέας και ερευνητής. Από το 1992 ασχολήθηκε με την έρευνα των ιστορικών πηγών και με συγγραφή βιβλίων. Δημοσίευσε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες. Συνέγραψε συνολικά έντεκα βιβλία με θέμα σημαντικά γεγονότα της περιοχής του Βάλτου. Από το 1983 έως το 1990 υπηρέτησε ως δήμαρχος στον Δήμο Αμφιλοχίας. Διαμένει στο Μεσολόγγι.

## Δημαρχία

Ο Τέλωνας εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος στον 1ο γύρο των εκλογών του 1982, με ποσοστό 52,73% και επανεξελέγη το 1986 με ποσοστό 52,71%.

## Επιλεγμένα έργα
* *Ταξίδι σε χρόνια λησμονημένα. Αμφιλοχία (Καρβασαράς) 1829-1944*, Εκδ. Γράμμα, Αμφιλοχία, 2016
* «Ανδρέας Νικ. Στράτος 1905-1981», ''Η πολιτική και οι πολιτικοί των Νομών Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας, που εξελέγησαν από το 1946 έως το 2004 και δεν βρίσκονται στη ζωή. Συμβολή στη νεότερη πολιτική ιστορία των δύο νομών. Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου 5-6 Νοεμβρίου 2005'', Έκδ. Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας, Αθήνα, 2005, σ. 165-170.
* *Βάλτου έπος εξόδιον. Οι Βαλτινοί και οι αγώνες τους από την αιχμαλωσία έως την απελευθέρωση 1499-1821*, Εκδ. Γράμμα, Αμφιλοχία, 2021

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Θάνατος και κρατική κηδεία του Βλαντίμιρ Λένιν

Στις 21 Ιανουαρίου 1924 και ώρα 18:50 ΩΑΕ, ο Βλαδίμηρος Λένιν, ηγέτης της Οκτωβριανής Επανάστασης και ο πρώτος ηγέτης και ιδρυτής της Σοβιετικής Ένωσης, απεβίωσε στο Γκόρκι, σε ηλικία 53 ετών, αφού πρώτα έπεσε στο κώμα. Η πρώτη επίσημη αιτία θανάτου που καταγράφθηκε, αφορούσε ανίατη ασθένια στα αιμοφόρα αγγεία. Στον Λένιν, έγινε, φυσικά, κρατική κηδεία και η σορός του μεταφέρθηκε στο νεόκτιστο μαυσωλείο στις 27 Ιανουαρίου. Είχε συσταθεί ομάδα στην Κεντρική Επιτροπή, για να κανονίσει τα περί κηδείας του.

## Κηδεία
Στις 23 Ιανουαρίου, το φέρετρο με τη σορό του μεταφέρθηκε στη Μόσχα, στον Οίκο των Σωματείων, παραμένοντας εκεί τρεις ημέρες, όπου εκτέθηκε. Στις 27 Ιανουαρίου, η σορός του μεταφέρθηκε στην Κόκκινη Πλατεία, με συνοδεία εμβατηρίων. Το πλήθος που παρευρέθηκε εκεί, άκουσε μια σειρά από ομιλίες των Μιχαήλ Καλίνιν, Γκριγκόρι Ζινόβιεφ και Ιωσήφ Στάλιν, αλλά όχι του Λέων Τρότσκι, ο οποίος ανάρρωνε ευρισκόμενος κάπου στην περιοχή του Καυκάσου. Ο Τρότσκι, ωστόσο θα ισχυριστεί αργότερα, ότι ο Στάλιν του είχε δώσει λανθασμένη ημερομηνία της κηδείας. Παρόλα αυτά, η σορός του Λένιν, τοποθετήθηκε σε ένα πρόχειρο ξύλινο μαυσολείο, όπου στη θέση του αργότερα έγινε το Μαυσωλείο του Λένιν, το οποίο υπάρχει και σήμερα, δίπλα στο Κρεμλίνο. Την κηδεία παρακολούθησαν χιλιάδες κόσμος, παρά την πολύ χαμηλή θερμοκρασία.

Η χήρα, Ναντέζντα Κρούπσκαγια, ήταν αντίθετη με την ιδέα της δημιουργίας ενός μαυσωλείου, αλλά πάραυτα η σορός του ταριχεύθηκε και διατηρήθηκε για μακρόχρονη έκθεση της στο μαυσωλείο της Κόκκινης Πλατείας. Ο διοικητής της Φρουράς της Μόσχας, τοποθέτησε ειδική φρουρά στο μαυσωλείο. Κατά τη διάρκεια της ταρίχευσης, ο εγκέφαλος του αφαιρέθηκε. Το 1925, έγινε εξέταση από ένα ινστιτούτο, αποκαλύπτοντας ότι ο Λένιν, έπασχε από σοβαρή σκλήρυνση.

## Μετασοβιετική εποχή
Μετά τη ρωσική κρίση του 1993, η φρουρά διαλύθηκε. Η κρατική χρηματοδότηση για τη συντήρηση του μαυσωλείου σταμάτησε και η λειτουργία του εξασφαλίστηκε από τις δωρεές που έδιναν ιδιώτες και άλλοι φορείς. Το 2018 προτάθηκε, ότι το 2024, μετά από τα 100 χρόνια θανάτου του Λένιν, η σορός του να ενταφιαστεί εξαιτίας των εξόδων που απαιτεί η συντήρηση της σωρού του, και επομένως να τοποθετηθεί στο μαυσωλείο ένα κέρινο ομοίωμα ή κάτι συναφές.

## Έκθεση εικόνων

File:19240209-lenin funeral transport from gorki to moscow.jpg|Η μεταφορά σορού του Λένιν στο σταθμό του Γκόρκι.
File:Lenin's Funeral Train, Moscow 03.jpg|Το τρένο που μετέφερε τον Λένιν, στη Μόσχα.
File:Stalin, Kamenev and Tomsky carrying Lenin's coffin.jpg|Ο Ιωσήφ Στάλιν, ο Λεβ Κάμενεφ και ο Μιχαήλ Τόμσκι μεταφέροντας το φέρετρο του Λένιν.
File:Mikhail Tomsky, Mikhail Kalinin, Nadezhda Krupskaya and Jānis Rudzutaks at Lenin's funeral.jpg| Τόμσκι, Κάλινιν, Ναντέζντα Κρούπσκαγια και Γιάνις Ράτζουτακ, στην κηδεία του Λένιν.
File:Lenin dead.jpg|Αφίσα πληροφοριών για τον θάνατο του Λένιν, χρονολογούμενη στις 22 Ιανουαρίου 1924


## Δείτε επίσης
* Θάνατος και κρατική κηδεία του Ιωσήφ Στάλιν
* Μαυσωλείο του Λένιν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βλαντίμιρ Λένιν
Κατηγορία:Θάνατοι και κρατικές κηδείες σοβιετικών ηγετών
Σχολή της Συμβολικής Αλληλεπίδρασης

εναλλ.=Ο κοινωνιολόγος George Mead, θεμελιωτής της Σχολής Συμβολικής Αλληλεπίδρασης|μικρογραφία|Ο κοινωνιολόγος George Mead, θεμελιωτής της Σχολής Συμβολικής ΑλληλεπίδρασηςΣτην Κοινωνιολογία, η **Σχολή της Συμβολικής Αλληλεπίδρασης** (ή της Κοινωνικής Διαντίδρασης) μελετά τη δραστηριότητα μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων, στην οποία ο καθένας δρα με βάση την προσδοκώμενη ή εκδηλούμενη αντίδραση του άλλου. Η σχολή ονομάστηκε έτσι, διότι κατά την αλληλεπίδραση μας με τους άλλους παράγονται ποικίλα νοήματα, τα οποία μας βοηθούν να αντιληφθούμε τον κόσμο γύρω μας.

## Θεμελιωτές της Σχολής
Η Σχολή της Συμβολικής Αλληλεπίδρασης θεμελιώθηκε από τους Τσ. Κούλεϋ και Τζ. Μιντ, ενώ πιο σύγχρονοι κοινωνιολόγοι ανέπτυξαν παραλλαγές της βασικής θεωρίας της Σχολής Συμβολικής Αλληλεπίδρασης. Ο Κούλεϋ συνέβαλε στη θεωρία της σχολής με τη θεωρία του *Κοινωνικού Καθρεφτισμού* *του Εαυτού μας (Κατοπτρικός Εαυτός)*, ενώ ο Γκόφμαν, εξέλιξε τη θεωρία μελετώντας την αλληλεπίδραση στις *Καθημερινές Συναντήσεις των Ανθρώπων.*

## Ο Κοινωνικός Καθρεφτισμός στην πράξη
Χαρακτηριστικό παράδειγμα του Κούλεϋ για να περιγράψει την έννοια του *Κατροπτικού Εαυτού* (The Looking-glass Self) αποτελεί η συμπεριφορά των παιδιών. Πιο συγκεκριμένα, το παιδί διαμορφώνει την συμπεριφορά και την αυτοεικόνα του ανάλογα με το πως νομίζει ότι το βλέπουν οι άλλοι. Αν φαντάζεται πως οι άλλοι έχουν θετική εικόνα για αυτό, θα αισθανθεί περηφάνεια, ενώ αν αισθανθεί πως οι άλλοι έχουν αρνητική εικόνα για αυτό θα αισθανθεί ντροπή και ταπείνωση. Συνεπώς, η διαμόρφωση της αυτοεικόνας μας εξαρτάται από την ταυτότητα των άλλων.

## Η θεωρία του Γκόφμαν
Όπως αναφέρθηκε, ο Γκόφμαν εξέλιξε την θεωρία μελετώντας τις καθημερινές συνταντήσεις των ανθρώπων. Η μελέτη αυτή τον ώθησε να συμπεράνει ότι κατά τη διάρκεια της αλληλεπίδρασης οι δρώντες εκπέμπουν μηνύματα που σχετίζονται με τις ανάλογες για την επικοινωνία τελετουργικές διαδικασίες. Ειδικότερα, ανάλογα την περίσταση επικοινωνίας καθορίζεται ταυτόχρονα και το πλαίσιο κανόνων συμπεριφοράς.

## Άλλες Κοινωνιολογικές Σχολές
Στην προσπάθειά τους οι Κοινωνιολόγοι να αποτυπώσουν τις σκέψεις τους, δημιούργησαν διάφορες σχολές. Αν και οι σχολές είναι πολλές, οι κυρίαρχες θεωρούνται τρεις και είναι οι εξής: Σχολή των Λειτουργιστών, Σχολή των Συγκρούσεων και Σχολή της Συμβολικής Αλληλεπίδρασης. Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει αναλυτικά το αντικείμενο μελέτης κάθε σχολής, αλλά και του θεμελιωτές τους:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνιολογία
Ματιερισμός

μικρογραφία|Πίνακας του Αντόνι Τάπιες.
Ο **Ματιερισμός** (από το γαλλικό **Matiérisme**) είναι εικαστικό ρεύμα της Άμορφης τέχνης που διαδόθηκε στην Ευρώπη στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Το στυλ σηματοδότησε μια επιστροφή στις παρορμήσεις που χαρακτηρίζουν τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό.  

Ο ματιερισμός πρωτοεμφανίστηκε στο Παρίσι τη δεκαετία του 1940 στο έργο των Ζαν Ντυμπυφέ και Ζαν Φωτριέ. Η τεχνική υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής κατά τη δεκαετία του 1950.  

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τεχνικές ζωγραφικής
Μιρίν

μικρογραφία|Ένα μπολ με μιρίν
μικρογραφία|Ένα μπουκάλι μιρίν που παράγεται στο εμπόριο
Το **μιρίν** (味醂, σε χαρακτήρες κατακάνα: みりん, Ιαπωνικά: [miɾiɴ]) είναι τύπος κρασιού από ρύζι. Το μιρίν είναι παρόμοιο με το σάκε αλλά έχει λιγότερη περιεκτικότητα σε αλκοόλη και μεγαλύτερη σε ζάχαρη. Η περιεκτικότητα του μιρίν σε ζάχαρη σχηματίζεται φυσικά κατά τη διαδικασία της ζύμωσης χωρίς να προστίθενται σάκχαρα. Η περιεκτικότητα σε αλκοόλ μειώνεται περαιτέρω, όταν το υγρό θερμαίνεται.

Υπάρχουν τρεις τύποι μιρίν που χρησιμοποιούνται ευρέως. Ο πρώτος είναι γνωστός ως *χον μιρίν* (κυριολεκτικά: αληθινό μιρίν), που περιέχει περίπου 14% αλκοόλ και παράγεται με μια διαδικασία πολτοποίησης 40 έως 60 ημερών (σακχαροποίηση). Ο δεύτερος είναι γνωστός ως *σίο μιρίν* (κυριολεκτικά: αλμυρό μιρίν), το οποίο περιέχει τουλάχιστον 1,5% αλάτι, για να αποφευχθεί η κατανάλωση προκειμένου να αποφευχθεί ο φόρος αλκοόλ. Ο τρίτος είναι γνωστός ως *σιν μιρίν* (κυριολεκτικά: νέο μιρίν), ή μιρίν-φου τσομίριο (κυριολεκτικά: καρύκευμα που μοιάζει με μιρίν), που περιέχει λιγότερο από 1% αλκοόλ, αλλά διατηρεί την ίδια γεύση.

Στην περίοδο Έντο, το μιρίν καταναλώθηκε ως *αμαζάκε*. Το ο-τοσό, ένα σκεύασμα το οποίο καταναλώνεται παραδοσιακά για την ιαπωνική Πρωτοχρονιά (η οποία εορτάζεται την 1 Ιανουαρίου από το 1873), μπορεί να παρασκευαστεί με μούλιασμα ενός μείγματος μπαχαρικών σε μιρίν.

Στο στυλ μαγειρέματος Κανσάι, το μιρίν βράζεται για λίγο πριν από τη χρήση, για να εξατμιστεί μέρος του αλκοόλ. Στο τοπικό στυλ μαγειρέματος της περιοχής του Καντό (η οποία εκτείνεται στο Τόκιο και άλλες γειτονικές περιοχές), το μιρίν χρησιμοποιείται χωρίς επεξεργασία. Το βραστό μιρίν σε στιλ Κανσάι ονομάζεται *νικίρι μιρίν* (煮切り味醂)  (κυριολεκτικά: καλά βρασμένο μιρίν).

Το μιρίν χρησιμοποιείται, για να προσθέσει μια φωτεινή γεύση σε ψητά ψάρια ή για να σβήσει τη μυρωδιά του ψαριού. Μια μικρή ποσότητα χρησιμοποιείται συχνά αντί για ζάχαρη και σάλτσα σόγιας. Η γεύση του είναι αρκετά έντονη. Μερικές φορές χρησιμοποιείται, για να συνοδεύσει το σούσι.

Η 30ή Νοεμβρίου έχει οριστεί ως η ημέρα του *χον-μιρίν* από τη βιομηχανία του *μιρίν*, επειδή στο ιαπωνικό παιχνίδι λέξεων, οι λέξεις της ημερομηνίας 30 Νοεμβρίου ηχούν στο αφτί σαν «11» (いい, καλό) και '30' (みりん, μιρίν).

## Χρήσεις
Το μιρίν είναι επίσης συστατικό άλλων σαλτσών:

* *Σάλτσα Καμπαγιάκι* (ψητό χέλι): μιρίν, σάλτσα σόγιας, σάκε, ζάχαρη, κόκαλο ψαριού (προαιρετικά) 
* *Νικίρι μιρίν* σάλτσα: σάλτσα σόγιας, ντάσι, μιρίν, σάκε, σε αναλογία 10:2:1:1
* *[[Σούσι]] σου* (βινεγκρέτ ρυζιού σούσι): ξύδι από ρύζι, ζάχαρη, σάλτσα *νικίρι μιρίν*
* Σάλτσα Τεριάκι. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα
Κατηγορία:Ποτά προϊόντα ζύμωσης
Επιτροπές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών

Στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, υπάρχουν αρμόδιες επιτροπές και υποεπιτροπές, προκειμένου να εκπληρωθούν οι αποστολές της. Κύριοι ρόλοι των επιτροπών αυτών είναι η διασφάλιση της νομοπαραγωγικής διαδικασίας, η αναθεώρηση νομοσχεδίων και η εποπτεία της εκτελεστικής εξουσίας. Τα μέλη των επιτροπών και των υποεπιτροπών είναι οι γερουσιαστές, οι οποίοι κατανέμονται βάσει της συνολικής δύναμης εδρών του κάθε κόμματος. Οι γερουσιαστές μπορεί να είναι μέλη σε παραπάνω από μία επιτροπές. 

Οι περισσότερες εργασίες, τελούνται από τις *16 μόνιμες επιτροπές* της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, και κάθε μία από αυτές, έχουν μία συγκεκριμένη αποστολή και δικαιοδοσία σε έναν τομέα. Οι επιτροπές μπορεί να μπλοκάρουν υποψηφίους για θέσεις εκτελεστικής ή δικαστικής εξουσίας, και να εμποδίσουν τα νομοσχέδια να φτάσουν στο βήμα της Γερουσίας. Επίσης, αρμοδιότητα των μονίμων επιτροπών είναι η επίβλεψη των Υπουργείων των Ηνωμένων Πολιτειών και των στελεχών τους. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, οι μόνιμες επιτροπές έχουν την εξουσία να πραγματοποιούν ακροάσεις και να κλητεύουν μάρτυρες και αποδεικτικά στοιχεία. Επίσης, η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών περιλαμβάνει και *μη μόνιμες, ειδικές επιτροπές*, οι οποίες δημιουργούνται ad hoc για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Ύστερα από την εκπλήρωση της αποστολής τους, οι ειδικές επιτροπές παύουν να υπάρχουν. Τέλος, υπάρχουν και *μεικτές επιτροπές* του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες περιλαμβάνουν τόσο μέλη της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, όσο και μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών. 

## Κατάλογος Επιτροπών

### Μόνιμες Επιτροπές
Εντός των 16 μονίμων επιτροπών, υπάρχουν και 67 υποεπιτροπές ενταγμένες σε αυτές. 

### Ειδικές Επιτροπές
Επί του παρόντος, υπάρχουν 5 ειδικές ή μη μόνιμες επιτροπές της Γερουσίας. 

## Δείτε επίσης
* Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών
* Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών
* Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών
* Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου
* Εκτελεστικό Γραφείο του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών
* Πολιτειακός Γενικός Εισαγγελέας (ΗΠΑ)
* Επιτροπές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κόμμα Ελευθερίας (Λιθουανία)

Το **Κόμμα Ελευθερίας** () είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Λιθουανία, που ιδρύθηκε την 1η Ιουνίου 2019 και διευθύνεται από το πρώην μέλος του Κινήματος Φιλελευθέρων Αουσρινέ Αρμονάιτε.

## Ιστορικό
Το κόμμα έχει τις ρίζες του στη λίστα του δημάρχου του Βίλνιους Ρεμίγκιους Σιμάσιους, ο οποίος κέρδισε τις δημοτικές εκλογές της λιθουανικής πρωτεύουσας. Τον Νοέμβριο του 2018, η Αουσρινέ Αρμονάιτε ανακοίνωσε τις προθέσεις της να ιδρύσει ένα νέο κόμμα. Μέχρι το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2019, το κόμμα ίδρυσε τα παραρτήματά του στις πόλεις και τους γύρω δήμους.

Το κόμμα έγινε δεκτό ως πλήρες μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη τον Οκτώβριο του 2019. Το κόμμα σημείωσε επιτυχία στις βουλευτικές εκλογές του 2020 και έλαβε 11 έδρες. Μετά τις εκλογές, το κόμμα εντάχθηκε σε συνασπισμό με την Ένωση Πατρίδας και το Κίνημα Φιλελευθέρων.

## Θέσεις
Σύμφωνα με το πρόγραμμα του Κόμματος Ελευθερίας, το κόμμα αντιπροσωπεύει τα ακόλουθα:

* Όχι νέοι φόροι
* Νομιμοποίηση του γάμου ομοφύλων
* Ουδετερότητα άνθρακα έως το έτος 2040
* Αποποινικοποίηση των ναρκωτικών
* Δυνατότητα εκπλήρωσης στρατιωτικής θητείας ως πολιτική θητεία π.χ. σε νοσοκομεία ή σχολείο
* Αναγνώριση του κράτους της Ταϊβάν (Δημοκρατία της Κίνας) ως χωριστής χώρας από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας .

## Αποτελέσματα εκλογών
### Σέιμας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Προοδευτικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Λιθουανικά πολιτικά κόμματα
Πύργος Διρού Λακωνίας

Ο **Πύργος Διρού** είναι οικισμός του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 246 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 200 μέτρων και βρίσκεται περίπου 4 χιλιόμετρα νότια της Αρεόπολης. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1978.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γνωστή μνεία στο τοπωνύμιο Διρό γίνεται το 1336, γραμμένο ως Iro, όταν αποτελούσε κτήση του Νικολό Ατσαγιόλι κοντά στη Τζίμοβα (παλιά ονομασία της Αρεόπολης). Το τοπωνύμιο έχει σλαβική προέλευση και σημαίνει στάσιμο νερό. Το χωριό Πύργος αναφέρεται το 1571. Τον Ιούνιο του 1826 η παραλία Διρού αποτέλεσε πεδίο μάχης μεταξύ Ελλήνων και Αιγυπτίων, με τους Μανιάτες να καταφέρνουν να νικήσουν τις δυνάμεις του Ιμπραήμ Πασά.

## Σημεία ενδιαφέροντος
Ο Πύργος Διρού έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός. Αποτελεί από επιμέρους κτιριακά σύνολα, με κεντρικό σύνολο τον Λευκιά. Οι πύργοι του έχουν χαρακτηριστεί μνημεία. Ανάμεσα στους πύργους ξεχωρίζει το συγκρότημα του οπλαρχηγού Σκλαβουνάκου, στον Πετρόλακκο. Το συγκρότημα διαθέτει εξαόροφο πύργο ύψους 19 μέτρων, ο οποίος πιθανόν να είναι ο ψηλότερος στη Μάνη, ένα μακρόστενο διώροφο σπίτι με ανώι, δεξαμενές νερού και οικογενειακό εκκλησάκι με νεκροταφείο. Κτίστηκε το 1812. 

Άλλα αξιοθέατα του χωριού είναι οι βυζαντινοί ναοί του Aγίου Πέτρου Γλέζου και Ταξιαρχών Γλέζου, ο μονόχωρος ναός των Αγίων Θεοδώρων στου Καλού, του 12ου αιώνα, και ο μονόχωρος ναός του Αγίου Νικολάου, με κτιστό τέμπλο και τοιχογραφίες του 1868. Το παλιό σχολείο του Πύργου Διρού έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο έχουν ενσωματωθεί σε αυτό υλικό από παλαιότερα κτίρια.

Κοντά στο Πύργο Διρού και στις ακτές του κόλπου Διρού, ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στον Πύργο και στην Αρεόπολη, βρίσκονται τρία σπήλαια, η Αλεπότρυπα, η Γλυφάδα ή Βλυχάδα και το Καταφύγι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Κοινότητα Καρινών

Η **Κοινότητα Καρινών** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 260Α - 21/09/1925 με την απόσπαση του οικισμού Δρύμισκος από την κοινότητα  Σπηλίου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η κοινότητα έχει 191 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Μεμπεβερίνη

Η **μεμπεβερίνη** είναι δραστική χημική ένωση που αποτελεί ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για την ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου. Λειτουργεί χαλαρώνοντας τους μύες μέσα και γύρω από το έντερο. Ωστόσο χρησιμοποιείται πέρα από την ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου (IBS) και για την αντιμετώπιση σχετικών καταστάσεων, λ.χ. πόνο στο στομάχι και κράμπες, επίμονη διάρροια και μετεωρισμό.

Τα δεδομένα από ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές δεν έχουν βρει διαφορά από το εικονικό φάρμακο ή στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα στην παγκόσμια βελτίωση του IBS. Δεν έχει δοκιμαστεί σε έγκυες γυναίκες επομένως οι έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να το λαμβάνουν. Μεταφέρεται σε χαμηλά επίπεδα στο μητρικό γάλα, ενώ δεν έχουν αναφερθεί ανεπιθύμητες ενέργειες σε βρέφη, οι γυναίκες που θηλάζουν δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

Ανεπιθύμητες ενέργειες από τη λήψη του περιλαμβάνουν αντιδράσεις υπερευαισθησίας και αλλεργικές αντιδράσεις, διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος, δερματικές διαταραχές όπως κνίδωση, οίδημα και εκτεταμένα εξανθήματα. Είναι φάρμακο αντιχολινεργικό αλλά ο μηχανισμός δράσης του δεν είναι γνωστός. Φαίνεται να δρα απευθείας στους λείους μύες της γαστρεντερικής οδού και μπορεί να έχει αναισθητικό αποτέλεσμα, μπορεί να επηρεάσει τα κανάλια ασβεστίου και μπορεί να επηρεάσει τους μουσκαρινικούς υποδοχείς. Μεταβολίζεται κυρίως από εστεράσες και σχεδόν πλήρως. Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στα ούρα.

Η μεμπεβερίνη υπάρχει σε δύο εναντιομερείς μορφές. Το εμπορικά διαθέσιμο προϊόν είναι ένα ρακεμικό μείγμα αυτών. Μια μελέτη σε αρουραίους δείχνει ότι και τα δύο έχουν διαφορετικά φαρμακοκινητικά προφίλ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμίνες
Σαΐχ Τζουναΐντ

Ο **σεΐχ Τζουναΐντ** (απεβ. το 1460) ( *Σαΐχ Τζουναΐντ*) ήταν γιος τού σαΐχ Ιμπραχίμ, πατέρας τού σεΐχ Χαϊντάρ και παππούς τού ιδρυτή της δυναστείας των Σαφαβιδών, σαχ Ισμαήλ Α΄. Μετά το τέλος τού πατέρα του, ανέλαβε την ηγεσία των Σαφαβιδών από το 1447 ως το 1460.

## Ιστορία
Επί Τζουναΐντ, οι Σαφαβίδες μετατράπηκαν από ένα τάγμα των Σούφι, που είχε οργανωθεί γύρω από έναν άγιο ασκητή, σε ένα ενεργό στρατιωτικό κίνημα με μία πολιτική κατάκτησης και κυριαρχίας. Ήταν ο πρώτος πνευματικός ηγέτης των Σαφαβιδών, που ασπάστηκε ειδικά τις σιιτικές ισλαμικές διδασκαλίες, και ειδικότερα εκείνες των γκουλάτ των δώδεκα ιμάμηδων.   Ο Τζουναΐντ θεωρήθηκε ως θεϊκή ενσάρκωση από τους οπαδούς του.  

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Αρνταμπίλ, ο Τζουναΐντ προσέλκυσε τόσους πολλούς μαθητές, που το 1448, ο Τζαχάν σαχ (ο πρίγκιπας Καρά Κογιουνλού) τον οδήγησε στην εξορία στη Μ. Ασία και τη Συρία. Ενώ ήταν εκεί, ασχολήθηκε με ιεραποστολικές δραστηριότητες και συγκέντρωσε Τουρκμένιους οπαδούς.  Στη συνέχεια πήγε στην αυλή τού Ουζούν Χασάν στο Ντιγιάρμπακιρ, όπου νυμφεύτηκε την αδελφή τού Ουζούν Χασάν, Χαντιτζά Μπεγκούμ, κάπου μεταξύ 1456 και 1459. 

Ο Τζουναΐντ εμποδίστηκε να επιστρέψει στο Aρνταμπίλ, έτσι έζησε στο Σιρβάν, όπου απεβίωσε σε μία τοπική αψιμαχία κοντά στον ποταμό Σαμούρ στο σύγχρονο Αζερμπαϊτζάν, όπου και τάφηκε. Αυτό οδήγησε στην αρχή της εχθρότητας μεταξύ των κυρίως σουνιτών Σιρβανσάχ και των ολοένα και πιο ετερόδοξων Σιιτών Σαφαβιδών. 

Το μαυσωλείο τού Σαΐχ Τζουναΐντ βρίσκεται στο χωριό Χαζρά στο Αζερμπαϊτζάν. Τον Τζουναΐντ διαδέχθηκε ο γιος του σαΐχ Χαϊντάρ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1456-59 στο Ντιγιάρμπακιρ τη Χαντιτζά Μπεγκούμ, αδελφή τού Ουζούν Χασάν, και είχε τέκνο:
* Σαΐχ Χαϊντάρ 1459-1488, ηγέτης τού τάγματος των Σαφαβιδών.

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Σαφαβιδών
* Οικογενειακό δέντρο της δυναστείας των Σαφαβιδών

## Σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* JONAYD Encyclopædia Iranica

Κατηγορία:Σαφαβίδες
Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba – The Movie: Mugen Train

Το ***Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba – The Movie: Mugen Train*** (ιαπωνικά:  劇場版「鬼滅の刃」 無限列車編, χέπμπορν: *Gekijō-ban "Kimetsu no Yaiba" Mugen Ressha-hen*) γνωστό και ως ***Demon Slayer: Mugen Train*** ή ***Demon Slayer: Infinity Train***, είναι μια ιαπωνική anime σκοτεινής φαντασίας ταινία δράσης, του 2018, η οποία βασίζεται στο arc "Mugen Train", του *shonen* μάνγκα *[[Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba]]*, του Κογιοχάρου Γκοτούγκε. Η πλοκή της ταινίας έχει σύνδεση με την πρώτη σειρά του anime, αφού αποτελεί τη συνέχειά της. Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Χαρούο Σοτοζάκι, ενώ το σενάριο το ανέλαβε η εταιρεία Ufotable, η οποία ανέλαβε και την παραγωγή της μαζί με την Aniplex και τη Shueisha. 

Η ταινία ξεκίνησε να δουλεύεται από το 2019 και κατέληξε να κυκλοφορεί εν μέσω της πανδημίας του COVID-19, πραγματοποιώντας την πρεμιέρα της, στην Ιαπωνία, στις 16 Οκτωβρίου του 2020, με διανομή από τις Toho και Aniplex, ενώ κατά το τέλος του 2020 και το μέσον του 2021, κυκλοφόρησε και παγκοσμίως. Η ταινία είχε έσοδα που ξεπέρασαν τα 500 εκατομμύρια δολάρια στο παγκόσμιο box office κι έγινε η ταινία με τα υψηλότερα έσοδα στο έτος της κυκλοφορίας της, καθώς και η πρώτη ταινία που δεν ήταν παραγωγής Χόλυγουντ, που έφτασε στο νούμερο 1 του ετήσιου box office. Επειδή υπήρξε απόλυτα επιτυχημένη, έφτασε κι άλλα ρεκόρ εκεί, όπως για παράδειγμα, έγινε η ιαπωνική ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις όλων των εποχών. 

Ήδη από τη στιγμή της κυκλοφορίας της έλαβε πολύ θετικές κριτικές, με το Rotten Tomatoes να της δίνει 7.8/10 και το Metacritic 72/100, μεταξύ άλλων. Ο κριτικός Ντάριλ Χάρντινγκ, επένησε την 2D και 3D τεχνολογία της καθώς και το γράψιμο των χαρακτήρων, τόσο αυτός όσο κι άλλοι κριτικοί, σημείωσαν πως για να καταλάβει κανείς την ταινία καλύτερα, θα πρέπει να έχει δει πρώτα την πρώτη σεζόν του anime. Η ταινία πέρα από θετικές κριτικές έλαβε και διάφορες υποψηφιότητες από διάφορους εγκεκριμένους φορείς, όπως στο Japan Academy Film Prize, όπου κέρδισε στην κατηγορία Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων, ενώ στην ίδια κατηγορία κέρδισε και στα βραβεία Hochi Film, ενώ υπήρξε και παρόμοια κατηγορία και στα Βραβεία Satellite.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*
*
*
*

Κατηγορία:Ταινίες του 2020
Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Κατηγορία:Μαζική δολοφονία στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Toho
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2020
Κατηγορία:Aniplex
Κατηγορία:Anime και manga σκοτεινής φαντασίας
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες
Teleperformance

Η **Teleperformance** είναι γαλλική πολυεθνική εταιρεία με έδρα στο Παρίσι. Η εταιρεία παρέχει τεχνική υποστήριξη, υπηρεσίες πληροφορικής, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εξυπηρέτηση πελατών, κ.λπ. Η εταιρεία εξυπηρετεί πάνω από 170 αγορές σε όλο τον κόσμο μέσω του δικτύου των 450 κέντρων της, στους οποίους εργάζονται περίπου 420.000 άτομα. Η Teleperformance είναι παρούσα στις Γαλλία, Λίβανο, Ηνωμένο Βασίλειο, Αλβανία, Βραζιλία, Χιλή, Φιλιππίνες, Γουιάνα, Ινδία, Κίνα, Καναδά, Μεξικό, Κολομβία, Νορβηγία, Ιταλία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ηνωμένες Πολιτείες, Δομινικανή Δημοκρατία, Ελ Σαλβαδόρ, Αυστραλία, Ολλανδία, Σουρινάμ, Αίγυπτο, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ρωσία, Σουηδία, Γερμανία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία και Τσεχία.

Το 2021, η εταιρεία παρείχε υπηρεσίες σε 265 διαφορετικές γλώσσες για λογαριασμό εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε διαφορετικούς τομείς.

## Ιστορία
Ο Ντανιέλ Ζουλιέν ίδρυσε την Teleperformance το 1978 στο Παρίσι. Το 1986, η εταιρεία άνοιξε τα πρώτα της υποκαταστήματα στο Βέλγιο και στην Ιταλία. Περίπου δύο χρόνια αργότερα, η εταιρεία απέκτησε νέα υποκαταστήματα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ισπανία, η Γερμανία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1999 πραγματοποιήθηκε η συγχώνευση μεταξύ της Teleperformance και της Rochefortaise Communication. Η νέα εταιρεία ονομάστηκε πρώτα ως SR Teleperformance, αποκτώντας οριστικά το σημερινό όνομα από το 2006.

Το 1993, η εταιρεία άνοιξε το τμήμα της στις ΗΠΑ, την Teleperformance USA, ενώ το 1996 άνοιξε νέα κέντρα στη Σιγκαπούρη και τις Φιλιππίνες, με σκοπό την εξυπηρέτηση των αγορών των ασιατικών χωρών. Εν τω μεταξύ, η εταιρεία συνεχίζει να επεκτείνεται σταθερά στην Ευρώπη, με το άνοιγμα νέων καταστημάτων και την εξαγορά νέων start-up επιχειρήσεων στη Νορβηγία, στη Δανία, στην Ελλάδα, στην Ισπανία, στην Ολλανδία και στη Φινλανδία.

Μεταξύ το 1998 και το 2002, άνοιξε επίσης νέα γραφεία στην Αργεντινή, στη Βραζιλία και στο Μεξικό.

Το 2005, η εταιρεία ξεπέρασε το 1 δισεκατομμύριο ευρώ σε έσοδα για πρώτη φορά και ολοκλήρωσε την εξαγορά της Teleperformance Russia το 2006.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γαλλίας
Στίβεν Σόντχαϊμ

Ο **Στίβεν Τζόσουα Σόντχαϊμ** (*Stephen Joshua Sondheim*, 22 Μαρτίου 1930 – 26 Νοεμβρίου 2021) ήταν Αμερικανός συνθέτης και στιχουργός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1930 στη Νέα Υόρκη από εβραϊκή οικογένεια γερμανικής και λιθουανικής καταγωγής και σπούδασε στο Κολλέγιο Ουίλιαμς. Το 2017 παντρεύτηκε τον σύντροφό του, Τζέφρι Σκοτ Ρόμλεϊ.

Το ενδιαφέρον του Σόντχαϊμ για το μουσικό θέατρο ξεκίνησε σε νεαρή ηλικία υπό την καθοδήγηση του Όσκαρ Χάμερσταϊν II. Ξεκίνησε την καριέρα του γράφοντας τους στίχους για το *[[West Side Story]]* (1957) και το *Gypsy* (1959). Στη συνέχεια στράφηκε στη συγγραφή τόσο μουσικής όσο και στίχων για το θέατρο, με τα πιο γνωστά έργα του τα: *A Funny Thing Happened on the Way to the Forum* (1962), *Company* (1970), *Follies* (1971), *A Little Night Music* (1973), *Sweeney Todd: Ο Φονικός Κουρέας της Οδού Φλιτ* (1979), *Merrily We Roll Along* (1981), *Sunday in the Park with George* (1984) και *Τα Μυστικά του Δάσους* (1987).

Οι πολυάριθμες διακρίσεις του περιλαμβάνουν οκτώ βραβεία Tony (συμπεριλαμβανομένου ενός Lifetime Achievement Tony το 2008), ένα Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, οκτώ βραβεία Grammy, ένα βραβείο Λόρενς Ολίβιε, ένα βραβείο Πούλιτζερ, ένα Kennedy Center Honor και ένα Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας.

Απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου 2021 από καρδιαγγειακή πάθηση σε ηλικία 91 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:Αμερικανοί λιθουανικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί γερμανικής καταγωγής
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Εβραίοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Παραλήπτες του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας
Ντάνιελ Καλούγια

Ο **Ντάνιελ Καλούγια** (*Daniel Kaluuya*, 24 Φεβρουαρίου 1989) είναι Βρετανός ηθοποιός.

Ξεκίνησε την καριέρα του στην εφηβεία στο αυτοσχεδιαστικό θέατρο. Στη συνέχεια, έπαιξε στις δύο πρώτες σεζόν της τηλεοπτικής σειράς *[[Skins (βρετανική τηλεοπτική σειρά)|Skins]]* και συνέγραψε μερικά από τα επεισόδια.

Στα τέλη της δεκαετίας του 2000 και στις αρχές της δεκαετίας του 2010 άρχισε να γίνεται περισσότερο γνωστός με τη συμμετοχή του στις σειρές  *Psychoville* του BBC και *The Fades* του BBC Three. Επιπλέον, έπαιξε στο επεισόδιο "Planet of the Dead" του *[[Doctor Who]]* και στο "Fifteen Million Merits" του *[[Black Mirror]]*. Το 2011 εμφανίστηκε στην ταινία *[[Johnny English: Η Επιστροφή]]* και το 2013 στο *Kick-Ass 2*. Το 2015 είχε έναν δεύτερο ρόλο στο ** του Ντενί Βιλνέβ.

To 2017 έγινε ευρέως γνωστός όταν πρωταγωνίστησε στην ταινία τρόμου *[[Τρέξε!]]* του Τζόρνταν Πιλ, η οποία του χάρισε μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Ακολούθησαν ρόλοι στις ταινίες *[[Black Panther (ταινία)|Black Panther]]*, *Widows* (2018), *Queen & Slim* (2019) και *[[Ούτε Καν (ταινία)|Nope]]* (2022). Για τον ρόλο του Φρεντ Χάμπτον, αρχηγού των Μαύρων Πανθήρων, στην ταινία *[[Ο Ιούδας και ο Μαύρος Μεσσίας]]*, έλαβε Όσκαρ, BAFTA, Χρυσή Σφαίρα, SAG και Βραβείο Critics' Choice Β΄ Ανδρικού Ρόλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Ευρωπαίοι αφρικανικής καταγωγής
Ουμούρ του Αϊδινίου

Ο **Ουμούρ Γαζί**, **Γαζί Ουμούρ** ή **Ουμούρ το Λιοντάρι**, σύγχρονη τουρκική: *Aydınoğlu Umur Bey*, (π. 1309–1348), γνωστός και ως **Ουμούρ Πασάς** ήταν ο δεύτερος Τούρκος μπέης τού Αϊδινίου, στην ακτή τού Αιγαίου της Μ. Ασίας, από το 1334 έως το 1348. Ήταν διάσημος για τις ναυτικές του αποστολές. Ως συγγραφέας, ποιητής και προστάτης των τεχνών και των επιστημών, το *[[Πανχατάντρα|Kαλιλά και Ντεμνά]]* μεταφράστηκε για πρώτη φορά στα περσικά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του.

## Σταδιοδρομία
Ο Ουμούρ περιγράφηκε σε ένα επικό χρονικό *Düstürnâme-i Enverî*, γραμμένο από τον ποιητή και ιστορικό Ενβερί κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού σουλτάνου Μεχμέτ Β΄, ως «το «λιοντάρι τού Θεού» που ηγείται ενός δίκαιου και ιερού πολέμου κατάκτησης εναντίον των «κακών» και των απίστων Χριστιανών". Σύμφωνα με μία αναξιόπιστη, αλλά περιγραφική πηγή, δύο Βενετοί πρεσβευτές παρατήρησαν ότι ήταν πάρα πολύ παχύς με στομάχι «σαν κασετίνα κρασιού». Τον είχαν βρει να φοράει μεταξωτά, να πίνει γάλα αμυγδάλου και να τρώει αυγά με μπαχαρικά από χρυσό κουτάλι. Ο Ουμούρ Γαζί ήταν πιστός σύμμαχος και φίλος τού Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και τού παρείχε υλική βοήθεια κατά τις στρατιωτικές του εκστρατείες, ιδιαίτερα κατά τον Βυζαντινό Εμφύλιο Πόλεμο των ετών 1341–1347. Προφανώς έστειλε 380 πλοία και 28.000 άνδρες για να τον βοηθήσουν στη σύγκρουση, και πολιόρκησε την πόλη Διδυμότειχο στη Θράκη, στην Ελλάδα. Ο Αυτοκράτορας Ιωάννης ΣΤ΄ φέρεται να θρήνησε τον θάνατό του. Στο απόγειο της ισχύος του, το εμιράτο τού Αϊδινίου διέθετε 350 πλοία και 15.000 άνδρες.

Η λεηλασία τού Ουμούρ στη χριστιανική ναυτιλία, οδήγησε στην κήρυξη των Σταυροφοριών για τη Σμύρνη εναντίον του από τον πάπα Κλήμη ΣΤ΄ το 1343. Το 1348 ο στόλος του καταστράφηκε από συμμαχικό στόλο από τη Βενετία, τους Ιππότες της Ρόδου και την Κύπρο. Ο Ουμούρ σκοτώθηκε από καταιγισμό βελών, σκαρφαλώνοντας στα τείχη τού Κάστρου της Σμύρνης, κατά τη διάρκεια μίας προσπάθειας ανακατάληψης. Στη θέση του διορίστηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Χιζίρ Μπέης.

Η σύγχρονη συνοικία της Σμύρνης Gaziemir (Γαζί Εμίρ) πήρε το όνομά του.

## Bιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοτουρκικοί Πόλεμοι
Νταρ ελ-Μαχζέν (Ραμπάτ)

Το **Νταρ ελ-Μαχζέν** (, Βερβερικά:  ⵜⴰⴷⴰⵔⵜ ⵏ ⵎⴿⵣⵏ) είναι η κύρια και επίσημη κατοικία του βασιλιά του Μαρόκου. Βρίσκεται στην κοινότητα Τουάργκα του Ραμπάτ, της πρωτεύουσας του Μαρόκου. Η επίσημη ονομασία του είναι *El Mechouar Essaid* Palace, που σημαίνει «Ο χώρος του Παλατιού της Ευτυχίας». 
## Ιστορία
Οι αλαουίτες σουλτάνοι και οι βασιλιάδες διατηρούν ένα παλάτι στο Ραμπάτ από τον 18ο αιώνα, που βασιλεύει ο σουλτάνος Μοχάμεντ μπεν Αμπντάλα, ο οποίος χρησιμοποίησε το Ραμπάτ ως μια από τις αυτοκρατορικές του κατοικίες και ανακαίνισε βασιλικά ανάκτορα σε άλλες πόλεις.   Το σημερινό κτήριο χτίστηκε το 1864 από τον Μωάμεθ Δ', για να αντικαταστήσει το παλαιότερο παλάτι. 

Όταν το μεγαλύτερο μέρος του Μαρόκου τέθηκε υπό γαλλικό έλεγχο το 1912, η αποικιακή διοίκηση ήθελε ο σουλτάνος να τοποθετηθεί σε μεγάλο βαθμό σε ένα μέρος, κοντά στο δικό του διοικητικό αρχηγείο, προκειμένου να δείξει την αποδοχή του στο νέο καθεστώς.  Αν και οι βασιλιάδες είχαν πολλές κατοικίες στη διάθεσή τους, όταν ανακηρύχθηκε η ανεξαρτησία το 1955, επέλεξαν να διατηρήσουν το παλάτι Νταρ ελ-Μαχζέν ως το κύριο παλάτι του μονάρχη.  

Μερικοί μονάρχες, ιδιαίτερα ο Μωάμεθ Ε ', προτιμούσαν το μικρότερο και σχετικά απομονωμένο παλάτι του Νταρ ες-Σαλάαμ, πιο έξω από το κέντρο της πόλης, διατηρώντας το Νταρ ελ-Μαχζέν ως επίσημη και διοικητική κατοικία τους. 

Πολλά σημαντικά γεγονότα στη ζωή αρκετών Μαροκινών βασιλιάδων έχουν λάβει χώρα στο παλάτι, συμπεριλαμβανομένης της γέννησης του Χασάν Β' το 1929  και της τελετής γάμου του Μωάμεθ ΣΤ' και της Σαλμά Μπενάνι το 2002. 

## Σχεδιασμός και κατασκευή
μικρογραφία| Το μπροστινό μέρος του παλατιού, που βλέπει στο ''mechouar''
Το παλάτι βρίσκεται στο τέλος του *mechouar*, ενός μεγάλου χώρου παρελάσεων που περιέχει επίσης ένα μικρό τζαμί. Το *mechouar* χρησιμοποιείται για μεγάλες δημόσιες συνελεύσεις, όπως η επιστροφή από την εξορία του Μωάμεθ Ε' το 1955.

Εκτός από χώρο διαβίωσης για τον βασιλιά και τη βασιλική οικογένεια, υπάρχει κατάλυμα για τη Μαροκινή Βασιλική Φρουρά. Το συγκρότημα του παλατιού περιέχει επίσης το Collège Royal, ένα σχολείο για ανώτερα μέλη της βασιλικής οικογένειας,  ένα σχολείο μαγειρικής, και μια βιβλιοθήκη στο ισόγειο, που χτίστηκε, για να περιέχει τη συλλογή χειρογράφων του Χασάν Β'. 

Υπάρχουν εκτεταμένοι κήποι γύρω από το παλάτι, ο σχεδιασμός των οποίων επηρεάστηκε από τη γαλλική επισημότητα, τα παραδοσιακά αραβικά μοτίβα και την τοπική κηπουρική. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μαρόκο
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Μαρόκο
Κατηγορία:Μοναρχία του Μαρόκου
Σαν Μιγκέλ (Μπουένος Άιρες)

Το **Σαν Μιγκέλ** () είναι πόλη στα βορειοδυτικά του Ευρύτερου Μπουένος Άιρες, 30 χλμ. από την πόλη του Μπουένος Άιρες. Το Σαν Μιγκέλ είναι η έδρα της κομητείας του Σαν Μιγκέλ, και αποτελεί μέρος του Ευρύτερου Μπουένος Άιρες από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Έχει 276.190 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

Μέρος μιας τεράστιας κτηματικής περιοχής που ανήκε στον στρατηγό Άνχελ Πατσέκο, το Σαν Μιγκέλ ιδρύθηκε ως *Σαν Χοσέ ντελ Πιλάρ* από έναν Γαλλοαργεντινό γεωπόνο, τον Αντόλφο Σουρντό, στις 18 Μαΐου 1864. Αρχικά ανήκε στο Παρτίδο Πιλάρ, αλλά μετονομάστηκε σε Σαν Μιγκέλ μετά τη διαίρεση της πρώην περιφέρειας λίγο αργότερα. Μια γραμμή του σιδηροδρόμου Μπουένος Άιρες-Ειρηνικού κατασκευάστηκε κατά μήκος της πόλης το 1870, και τα πρώτα σχολεία της άνοιξαν εκείνη την εποχή ως μέρος του προγράμματος του προέδρου Ντομίνγκο Σαρμιέντο για την εκπαίδευση στην Αργεντινή. Η πόλη ορίστηκε ως έδρα της κομητείας για το νεοσύστατο Παρτίδο Γενεράλ Σαρμιέντο το 1889, και με τη σειρά της έγινε έδρα της κομητείας του Παρτίδο Σαν Μιγκέλ όταν το πρώτο διαιρέθηκε το 1994. Το 1935 στο Σαν Μιγκέλ άνοιξε το πρώτο αστεροσκοπείο της Αργεντινής. Η μετάβαση του Σαν Μιγκέλ από μια αγροτική κοινότητα σε μια προαστιακή κοινότητα με πολυώροφα κτίρια, κυρίως τις δεκαετίες του 1960 και 1970, προκάλεσε την απώλεια του αγροτικού του χαρακτήρα και την επιβάρυνση των υποδομών του. Η σε μεγάλο βαθμό προσανατολισμένη στις υπηρεσίες οικονομία συμπληρώνεται από βιομηχανίες όπως η βιομηχανία χαλύβδινων καλωδίων IPH.

thumb|Καθεδρικός Ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Το Σαν Μιγκέλ φιλοξενεί πολλά εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως το Εθνικό Πανεπιστήμιο Γκενεράλ Σαρμιέντο και το εκκλησιαστικό *Colegio Máximo de San José*, από το οποίο ο Χόρχε Μπεργκόλιο (ο μετέπειτα Πάπας Φραγκίσκος) απέκτησε πτυχίο φιλοσοφίας.

Το Σαν Μιγκέλ διαθέτει πολυάριθμες γραμμές λεωφορείων που διέρχονται από το κέντρο και εξυπηρετείται από αρκετούς σταθμούς των προαστιακών σιδηροδρομικών γραμμών Σαν Μαρτίν και Ουρκουίσα, οι οποίες παρέχουν εύκολη πρόσβαση στο Μπουένος Άιρες. Στην πόλη βρίσκεται το μικρό αεροδρόμιο Κάμπο ντε Μάγιο .

## Κλίμα

## Αθλητισμός
Η πόλη φιλοξενεί τον ποδοσφαιρικό σύλλογο Κλουμπ Ατλέτικο Σαν Μιγκέλ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Αυτή η νύχτα μένει

Ο τίτλος **Αυτή η νύχτα μένει** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Αυτή η νύχτα μένει, μυθιστόρημα του Θάνου Αλεξανδρή.
* Αυτή η νύχτα μένει, κινηματογραφική ταινία του 2000 σε σκηνοθεσία του Νίκου Παναγιωτόπουλου. 
* Αυτή η νύχτα μένει, τηλεοπτική σειρά του 2022.
* Αυτή η νύχτα μένει, τραγούδι σε στίχους και μουσική του Σταμάτη Kραουνάκη.
Μαντζιουραίϊκα Καρδίτσας

Τα **Μαντζιουραίϊκα** είναι συνοικισμός του Φουντωτού στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, o οποίος βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Ντελιδίμι στα 900 μέτρα. Απέχει 26 χιλιόμετρα ΝΑ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 80 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα.  Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 2010 να απογράφεται στον Δήμο Αργιθέας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με το Φουντωτό και το Παλαιοχώρι αποτελούν την κοινότητα Φουντωτού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανατολικής Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 9 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Είμαστε Οικογένεια (Σλοβακία)

Το **Είμαστε Οικογένεια** (), προηγουμένως **Κόμμα Πολιτών της Σλοβακίας**, είναι ένα δεξιό λαϊκιστικό πολιτικό κόμμα στη Σλοβακία με επικεφαλής τον Μπόρις Κολάρ γνωστό για τον λαϊκισμό και την αντίθεσή του στη μετανάστευση. Οι θέσεις του κόμματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ήπια ευρωσκεπτικιστικές, αλλά είναι υπέρ του *status quo.* Το κόμμα απορρίπτει την ομοσπονδιοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των δικαιωμάτων των LGBT.

## Ιστορικό
Το κόμμα ιδρύθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2015 από τον επιχειρηματία Μπόρις Κολάρ μετονομάζοντας και επαναπροσδιορίζοντας ένα υπάρχον μικρό κόμμα με το όνομα Η Γη μας (*Náš Kraj*). Το κόμμα πήρε το 6,6% των ψήφων στις βουλευτικές εκλογές του 2016, κερδίζοντας 11 έδρες στο Εθνικό Συμβούλιο. Τον Φεβρουάριο του 2019, το κόμμα εντάχθηκε στο Κόμμα Ταυτότητα και Δημοκρατία.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Εθνικό Συμβούλιο

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

### Προεδρικές

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σλοβακικά πολιτικά κόμματα