open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρένα Κυριακού

Η **Ειρήνη-Φωτεινή (Ρένα) Κυριακού** (Ηράκλειο, 25 Φεβρουαρίου 1917Μοσχάτο, 26 Αυγούστου 1994) ήταν Ελληνίδα πιανίστα και συνθέτρια.

## Σπουδές
Η Ρένα Κυριάκου αποκάλυψε μια πρώιμη ικανότητα για να παίζει πιάνο και να συνθέτει και έδωσε την πρώτη της δημόσια παράσταση στην ηλικία των έξι ετών στην Αθήνα, ερμηνεύοντας δώδεκα αυθεντικά κομμάτια πιάνου. Σπούδασε αρχικά στη Βιέννη με τον Πολ Βαϊνγκάρτεν και τον Ρίχαρντ Στορ και στη συνέχεια στο Παρίσι υπό τους Χάνρι Μπούσερ και τον Ισιντόρ Φιλίπ.  Στην ηλικία των δεκαέξι ετών, της απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο για πιάνο στο Κονσερβατόριο του Παρισιού.

## Καριέρα
Η Κυριάκου ακολούθησε καριέρα και ως πιανίστα και ως συνθέτρια. Η ηχογραφημένη κληρονομιά της περιλαμβάνει όλα τα έργα για πιάνο του Εμμανυέλ Σαμπριέ,  του οποίου τα έργα ερμήνευσε με το προσωπικό της στυλ, καθώς και ρεσιτάλ έργων των Τζον Φιλντ, Γιόζεφ Χάυντν, Ενρίκε Γκρανάδος και Ισαάκ Αλμπένιθ. Ηχογράφησε μια σημαντική έρευνα για τη μουσική πιάνου του Φέλιξ Μέντελσον. Ο ήχος της, τόσο σε ηχογραφήσεις όσο και σε συναυλίες, χαρακτηρίζεται από μια ευρεία παλέτα χρωματικού τόνου. Κάποιο από το χαρακτηριστικά χρώματα του τόνου των ηχογραφήσεων της οφείλεται στη χρήση ενός πιάνου με ουρά της Bösendorfer για τουλάχιστον μερικές από αυτές, συμπεριλαμβανομένων των ηχογραφήσεων του Μέντελσον.

## Έργα
Οι συνθέσεις της περιλαμβάνουν ένα κοντσέρτο για πιάνο καθώς και σολιστικά κομμάτια πιάνου. Μερικά από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα της είναι τα εξής:

* Έξι συμφωνικά πρελούδια, έργο 8 (1935)
* Οι καμπάνες και Μπουρλέσκ, έργο 9
* Έξι λυρικά πρελούδια, έργο 12 (1936)
* Πέντε πρελούδια, έργο 13
* Φαντασία, έργο 14
* Perpetuum mobile, έργο 15
* Δώδεκα κομμάτια για πιάνο, έργο 16
* Θέμα και παραλλαγές, έργο 17

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες
Μπανκ (Ωτ-Γκαρόν)

Το **Μπανκ** (γαλλικά: *Benque*, οξιτανικά: *Benca*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπανκουά (γαλλικά: *Benquois*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Μπλανιάκ

Το **Μπλανιάκ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στον νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπλανιακαί ().

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Ιωάννης Βυζούλας

Ο **Ιωάννης Βυζούλας** ήταν στρατιωτικός και πολιτικός της επανάστασης του 1821.

Γεννημένος σε άγνωστο χωριό της Ηπείρου, έδωσε μεγάλο μέρος της περιουσίας του στον απελευθερωτικό αγώνα. Συμμετείχε στον αγώνα στο πλευρό του Δημήτριου Υψηλάντη και του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, πολέμησε στην Άλωση της Τριπολιτσάς και στην Μάχη στα Τρίκορφα.

Πήρε μέρος στην Συνέλευση των Σαλώνων και την Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης της Μακεδονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σύνδρομο διπλασιασμού 8p23.1

Το **σύνδρομο διπλασιασμού 8p23.1** είναι σπάνια γενετική διαταραχή που προκαλείται από τον διπλασιασμό μιας περιοχής του ανθρώπινου χρωμοσώματος 8.  Αυτό το σύνδρομο επανάληψης έχει εκτιμώμενη επικράτηση 1 στις 64.000 γεννήσεις και είναι το αντίστροφο του συνδρόμου διαγραφής 8p23.1 . Η επανάληψη 8p23.1 σχετίζεται με μεταβλητό φαινότυπο που περιλαμβάνει μία ή περισσότερες καθυστερήσεις ομιλίας , αναπτυξιακή καθυστέρηση, ήπιο δυσμορφισμό με προεξέχον μέτωπο και αψιδωτά φρύδια και συγγενή καρδιακή νόσο (CHD).

## Παρουσίαση
Τα φαινοτυπικά δεδομένα σε 11 ασθενείς έδειξαν ότι τα περιστατικά δεν επιβεβαιώνονται πάντοτε για CHD, αλλά ότι η CHD ήταν το πιο κοινό μεμονωμένο χαρακτηριστικό που βρέθηκε σε 6 από τα 11 άτομα. Αναπτυξιακή καθυστέρηση ή / και μαθησιακές δυσκολίες εντοπίστηκαν σε 5 από τις 11 περιπτώσεις, αλλά σε μια προγεννητική περίπτωση η ανάπτυξη έλαβε χώρσ κανονικά σε ηλικία 15 μηνών (Περίπτωση 1,). Τρεις άλλες προγεννητικές περιπτώσεις δεν ήταν ακόμη δυνατόν να αξιολογηθούν αξιόπιστα. Μεταβλητός βαθμός δυσμορφίας του προσώπου υπήρχε σε 5 στα 11 άτομα. Ο φαινότυπος είναι συμβατός με ανεξάρτητη ενήλικη ζωή με διαφορετικούς βαθμούς υποστήριξης. Ο πολλαπλασιασμός του μεταγραφικού παράγοντα GATA4 (OMIM: 600576 ) πιστεύεται ότι αποτελεί την αιτία της συγγενούς καρδιακής νόσου και άλλων γονιδίων, συνηθισμένων στα σύνδρομα αναπαραγωγής και διαγραφής και μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος για το σύνδρομο διπλασιασμού 8p23.1. Αυτά περιλαμβάνουν τον παράγοντα μεταγραφής SOX7 ( OMIM : 612202 ) για CHD και για αναπτυξιακή καθυστέρηση και το γονίδιο TNKS ( OMIM : 603303 ) για δυσκολίες συμπεριφοράς. Dιαφραγματική κήλη εντοπίστηκε στο σύνδρομο διαγραφής 8p23.1 αλλά δεν έχει αναφερθεί στο σύνδρομο διπλασιασμού 8p23.1 μέχρι σήμερα. Η επανάληψη μπορεί να σχετίζεται με αλλαγές αριθμού αντιγράφων των παρακείμενων επαναλήψεων οσφρητικού υποδοχέα  της πρωτεΐνης ντεφενσίνης (defensin) (ORDRs) που προδιαθέτουν για τα σύνδρομα διαγραφής και αντιγραφής 8p23.1. Οι υψηλοί συνολικοί αριθμοί αντιγράφων αυτών των επαναλήψεων έχουν συσχετιστεί με προδιάθεση για ψωρίαση και χαμηλό αριθμό αντιγράφων με προδιάθεση για τη νόσο του Κρον.]

## Γενετική
Η επανάληψη περιλαμβάνει περίπου 3,75 Mb μεταξύ των απομακρυσμένων και εγγύς ORDRs και στα δύο άκρα της ζώνης 8p23.1. Ο αριθμός αντιγράφου των παρακείμενων επαναλήψεων μπορεί επίσης να τροποποιηθεί. Το σύνδρομο επανάληψης 8p23.1 δεν μπορεί να διακριθεί χρησιμοποιώντας συμβατική κυτταρογενετική από παραλλαγή αριθμού αντιγράφων υψηλού επιπέδου των ίδιων των επαναλήψεων.

Είναι γνωστές τόσο οι περιπτώσεις de novo όσο και οι οικογένειες με μεταδιδόμενα αντίγραφα από γονείς και των δύο φύλων. Ο πολλαπλασιασμός πιστεύεται ότι προκύπτει de novo ως αποτέλεσμα μη αλληλικού ομόλογου ανασυνδυασμού (NAHR) μεταξύ των εγγύς και απομακρυσμένων ORDRs. Το NAHR πιστεύεται επίσης ότι προκαλεί το αμοιβαίο σύνδρομο μικροδιαστολής, την πολυμορφική αντιστροφή μεταξύ των ORDRs και μια ποικιλία άλλων ανωμαλιών μεγάλης κλίμακας που περιλαμβάνουν τον βραχίονα του χρωμοσώματος 8.

## Διάγνωση
### Φαινότυποι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γενετική
Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές
Κατηγορία:Σύνδρομα με διανοητική υστέρηση
Γιουτζίν Γκάρφιλντ

Ο **Γιουτζίν Γκάρφιλντ** (16 Σεπτεμβρίου 1925 – 26 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Αμερικανός γλωσσολόγος και επιχειρηματίας, ο οποίος υπήρξε ένας από τους θεμελιωτές της Βιβλιομετρίας και της Επιστημομετρίας. 

Συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία των βασικών, σήμερα, *δεικτών επιστημομετρίας*, ήτοι: Current Contents, Journal Impact Factor (JIF), Science Citation Index (SCI), Journal Citation Reports, και Index Chemicus, μεταξύ πολλών άλλων, ενώ ίδρυσε και οργάνωσε το επιστημονικό περιοδικό, *The Scientist*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί γλωσσολόγοι
Μεταχονδρωμάτωση

Η **μεταχονδρωμάτωση** είναι μια αυτοσωματικά επικρατή,  ατελώς διεισδυτική σκελετική διαταραχή που επηρεάζει την ανάπτυξη των οστών, οδηγώντας σε πολλαπλά ενχονδρώματα και οστεοχονδρώματα. Αυτός ο όγκος σύνδρομο επηρεάζει κυρίως τα σωληνοειδή οστά, αν και μπορεί επίσης να αφορά τους σπονδύλους, μικρές αρθρώσεις και επίπεδα οστά.

## Γενετική
Η μεταχονδρωμάτωση μεταδίδεται κληρονομικά με τον αυτοσωματικό επικρατή τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι το ελαττωματικό γονίδιο που είναι υπεύθυνο για μια διαταραχή βρίσκεται σε ένα αυτόσωμα. Έστω και ένα αντίγραφο του γονιδίου να υπάρχει, είναι αρκετό να προκαλέσει διαταραχή σε ένα άτομο όταν έχει κληρονομήσει την διαταραχή από έναν γονέα. 

Έχει συσχετιστεί με το ένζυμο PTPN11.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Κατηγορία:Σκελετικές παθήσεις
Φουκουγιάμα

Η **Φουκουγιάμα** (福山市, Fukuyama-shi) είναι μια πόλη που βρίσκεται στον ποταμό Ασίντα στον νομό Χιροσίμα, στην Ιαπωνία.

Η πόλη έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 468.812 (2019) και πυκνότητα πληθυσμού 904,80 άτομα ανά km². Η συνολική της έκταση είναι 518,14 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Μετά τη Χιροσίμα, είναι η μεγαλύτερη πόλη του νομού και βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του. Το σύμβολο της πόλης είναι το τριαντάφυλλο και διοργανώνει ένα ετήσιο Φεστιβάλ Τριαντάφυλλων τον Μάιο. Η επίσημη μασκότ του Φουκουγιάμα είναι ένα ανθρωπομορφικό παιδί-τριαντάφυλλο με όνομα Ρόλα. Η Φουκουγιάμα είναι ένα ζωτικό εμπορικό, βιομηχανικό και επικοινωνιακό κέντρο. Παράγει μηχανήματα, κότο (ιαπωνικές άρπες), προϊόντα από καουτσούκ, ηλεκτρονικά είδη, υφάσματα και μεταποιημένα τρόφιμα.

## Πληθυσμιακή μεταβολή
Ο συνολικός αριθμός των κατοίκων της πόλης Φουκουγιάμα κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της Ιαπωνίας απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα:

## Αξιοθέατα

* Το κάστρο της Φουκουγιάμα (福山城, Fukyamajō): Βρίσκεται πάνω σε ένα λόφο. Κατασκευάστηκε το 1622 από τον Mizuno Katsunari και χρησιμοποιήθηκε ως βάση για την προστασία της δυτικής Ιαπωνίας. Κατεδαφίστηκε το 1873 μετά την αποκατάσταση Μεϊτζί. Το κάστρο καταστράφηκε ολοσχερώς με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το σύγχρονο κάστρο ανακατασκευάστηκε το 1966 και διαθέτει εσωτερικά ένα μουσείο.
* Ο βουδιστικός ναός Σινσότζι (神勝寺, Shinshōji): Είναι ένας βουδιστικός ναός της σχολής Ρινζάι και βρίσκεται 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το κέντρο της Φουκουγιάμα. Κατασκευάστηκε το 1965 από έναν τοπικό βιομήχανο.
* Ζωολογικός κήπος της Φουκουγιάμα: Ο ζωολογικός κήπος βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του σταθμού JR Fukuyama. 

## Εικόνες

Αρχείο:福禅寺対潮楼 - panoramio (4).jpg|βουδιστικός ναός Fukuzenji Taichoro
Αρχείο:Ioji Fukuyama Hiroshima pref02n3200.jpg|ναός Ιοτζί (Ioji)
Αρχείο:Fukuyama castle Fushimiyagura.jpg
Αρχείο:Fukuyama castle the keep.jpg|κάστρο Φουκουγιάμα
Αρχείο:Fukuyama City Hospital.JPG|νοσοκομείο της πόλης Φουκουγιάμα
Αρχείο:Susanoo-jinja (Fukuyama), shinmon.jpg|ιερό Σουσάνοο, Φουκουγιάμα
Αρχείο:Fukuyama Museum of Art01s2040.jpg|μουσείο τέχνης


## Παραπομπές


Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Εσκλαραμούνδα της Φουά

Η **Εσκλαραμούνδα**, αγγλ.: *Esclaramunda of Foix* (1250 – 1315) ήταν κόρη του κόμη της Φουά και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Μαγιόρκα το διάστημα 1276-1311. Ήταν προστάτης του Τάγματος του Ελέους. Η γιορτή της είναι στις 22 Οκτωβρίου.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ρογήρου Δ΄ της Φουά και της Μπρουνισέντα δε Καρδόνα, κόρης του Ραμόν Η΄ υποκόμη της Καρδόνα.

Ήταν παντρεμένη με τον Ιάκωβο Β΄ της Μαγιόρκα και ήταν υπεύθυνη για τη διδασκαλία του εγγονού της Ιακώβου Γ΄ της Μαγιόρκα.

## Οικογένεια
Το 1275 παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Μαγιόρκα, με τον οποίο είχε παιδιά:
* Ιάκωβος 1274-1330, διάδοχος, που όμως έγινε Φραγκισκανός μοναχός πριν από το τέλος του πατέρα του.
* Σάντσο 1274-1324, βασιλιάς της Μαγιόρκα.
* Σάντσα 1285-1345, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Νάπολης.
* Φερδινάνδος 1278-1316, υποκόμης του Ωμλάς και κύριος του Φροντινάν.
** Ιάκωβος Γ΄ 1315-1349, βασιλιάς της Μαγιόρκας.
* Φίλιππος 1288-1343, αντιβασιλάς της Μαγιόρκα κατά την ανηλικιότητα του Ιακώβου Γ΄.
* Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Χουάν Μανουέλ, πρίγκιπα της Βιγιένα.

Μετά το τέλος του συζύγου της μόλις έζησε πέντε έτη και απεβίωσε στο Περπινιάν..

## Αναφορές


Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας
Υποπλασία χόνδρων-τριχών

Η **υποπλασία χόνδρου-μαλλιών** είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή. Τα συμπτώματα της υποπλασίας μπορεί να περιλαμβάνουν: βραχυσκελή νανισμό λόγω σκελετικής δυσπλασίας, μεταβλητό επίπεδο ανοσολογικής ανεπάρκειας, και προδιάθεση για καρκίνο. Λέγεται και μεταφυσιακή χονδροδυσπλασία του ΜακΚούσικ, διότι ο ΜακΚούσικ κατέγραψε για πρώτη φορά την ασθένεια το 1965.

## Σημάδια και συμπτώματα

* Βραχυσκελής δυπλασία
* Υπερευλιγισία
* Οστικές δυσπλασίας
* βράχυνση ονύχων στα δάκτυλα του χεριού και αυτοάνοσα νοσήματα
* Ουδετεροπενία
* Συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια, ή εναλλακτικά μπορεί να υπάρχει ήπια ανεπάρκεια όσον αφορά την χυμική ανοσία.

## Γενετική
δεξιά|μικρογραφία|Φυτοαιμοσυγκολλητίνη
Η υποπλασία χόνδρου-μαλλιών είναι μια αυτοσωματική υπολειπόμενη κληρονομική διαταραχή. Πρόκειται για μια εξαιρετικά πλειοτροπική διαταραχή. Ένα σπάνιο γενετικό φαινόμενο, γνωστό ως μονογονική δυσομία (μια γενετική κατάσταση στην οποία το παιδί παίρνει δύο αντίγραφα ενός χρωμοσώματος από ένα γονέα, σε αντίθεση με ένα χρωμόσωμα από κάθε γονέα) επίσης έχει παρατηρηθεί ότι εμφανίζεται σε ασθενείς με υποπλασία χόνδρου-μαλλιών.

Έχει εντοπιστεί μια σύνδεση μεταξύ των μεταλλάξεων κοντά ή εντός του μη κωδικοποιητικού RNA της ριβονουκλεάσης MRP, του RMRP. Η ενδοριβονουκλεάση ριβονουκλεάση MRP είναι συγκρότημα μορίων του μορίου του ριβονουκλεϊκού οξέος και αρκετών πρωτεϊνών. Συμμετέχει στη διάσπαση των μιτοχονδριακών ασταριών που ευθύνονται για την αντιγραφή του DNA και στην επεξεργασία πριν το ριβοσωμικό ριβονουκλεϊκό οξύ στο νουκλεόλιο. Η θέση του γονιδίου βρίσκεται στο μικρό βραχίονα του χρωμοσώματος 9.

### Ανοσοανεπάρκεια
Οι ασθενείς με υποπλασία χόνδρου-μαλλιών υποφέρουν συνήθως από κυτταρική ανοσοανεπάρκεια. Σε μια μελέτη όπου εξετάστηκαν 108 Φινλανδοί ασθενείς με την υποπλασία, εντοπίστηκε μια ήπια έως μέτρια μορφή λεμφοπενίας, μειωμένος καθυστερημένος τύπος υπερευαισθησίας και μειωμένες αποκρίσεις όσον αφορά την φυτοαιμοσυγκολλητίνη. Αυτό οδηγεί σε ευαισθησία, ενώ σε ορισμένες πιο σοβαρές περιπτώσεις, σε θνησιμότητα από λοιμώξεις της πρώιμης παιδικής ηλικίας. Έχει επίσης ανιχνευθεί συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια σε ορισμένους ασθενείς. Οι ασθενείς με υποπλασία χόνδρου-μαλλιών συχνά έχουν αυξημένη προδιάθεση για κακοήθεια.

## Θεραπεία
Δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη θεραπεία για την ασθένεια.

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 

Κατηγορία:Σπάνια γενετικά σύνδρομα
Μπρινιεμόν

Το **Μπρινιεμόν** (γαλλικά: *Brignemont*, οξιτανικά: *Brinhemont*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρινιεμοντουά (γαλλικά: *Brignemontois*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Βιολάντε του Βιλαράγκουτ

Η **Βιολάντε ντε Βιλαράγκουτ**, ισπαν. Violante de Vilaragut (1320 ή 1325 - πριν από το 1372) ήταν υποκόμισσα του Ωμλάς. Με τους γάμους της έγινε πρώτα τιτουλάρια βασίλισσα της Μαγιόρκα και μετά δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Μπερενγκουέρ ντε Βιλαράγκουτ και της δεύτερης συζύγου του Σάουρα του Οίκου της Βαρκελώνης, που ήταν νόθη κόρη του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκα. 

Το συμβόλαιο γάμου για τη Βιολάντε και τον εξάδελφό της Ιάκωβο Γ΄ της Μαγιόρκας υπογράφηκε στις 10 Νοεμβρίου 1347. Αυτός ήταν ο δεύτερος γάμος του Ιακώβου Γ΄, μετά το τέλος της πρώτης του συζύγου Κωνσταντίας της Αραγονίας. Έτσι η Βιολάντε απέκτησε δύο προγονούς, τον Ιάκωβο (Δ΄) και την Ισαβέλλα. Ο αδελφός τής Βιολάντε διορίστηκε Σύμβουλος και μέγας Καγκελάριος του συζύγου της.  Η Βιολάντε έκανε με τον σύζυγό της μία κόρη, την Eσκλαραμούνδα, που απεβίωσε νέα.

Ο Ιάκωβος Γ΄ είχε χάσει το βασίλειό του το 1343 (πριν από το γάμο) και σκοτώθηκε διεκδικώντας το στη μάχη του Λλουκμάχορ στις 25 Οκτωβρίου 1349 από τον Πέτρο Δ΄ της Αραγονίας. Το ζευγάρι ήταν παντρεμένο μόνο τρία χρόνια.

Η Βιολάντε και τα δύο παιδιά τού ανδρός της (από τον 1ο του γάμο) συνελήφθηκαν από τον Πέτρο Δ΄ -μετά τη μάχη στην οποία σκοτώθηκε ο σύζυγός της- και η Βιολάντε κλείστηκε στη μονή των Κλαρισών στη Βαλένθια με την Ισαβέλλα. Η Βιολάντε ελευθερώθηκε γύρω στο 1358/59 και σύντομα απελευθέρωσε την Ισαβέλλα,  με τον όρο ότι η Ισαβέλλα παραιτείτο από τα δικαιώματά της στη Μαγιόρκα. 

Η Βιολάντε έφυγε αργότερα από την Ισπανία και ταξίδεψε στη Γαλλία, όπου έγινε υποκόμισσα του Ωμλάς από τον Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας το 1352.  Περίπου την ίδια στιγμή, παντρεύτηκε τον Όθωνα δούκα του Μρπάουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και βοήθησε να κανονιστεί ο γάμος της προγονής της Iσαβέλλας με τον Ιωάννη Β΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου.

Ο Βιολάντε απεβίωσε λίγο πριν το 1372, χωρίς επιζήσαντα παιδιά. Στη συνέχεια ο 2ος σύζυγός της νυμφεύτηκε την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης, χήρα του Ιακώβου (Δ΄), προγονού της Βιολάντε.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1347 τον εξάδελφό της ΙΘάκωβο Γ΄ της Μαγιόρκας και είχε τέκνο:
* Εσκλαραμούνδα, απεβ. νωρίς.

Ο Ιάκωβος Γ΄ σκοτώθηκε το 1349 (34 ετών) και η Βιολάντε έκανε περί το 1352 2ο γάμο με τον Όθωνα των Γουέλφων δούκα του Μπράουσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

|-

|-

Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας
Μπυζέ-συρ-Ταρν

Το **Μπυζέ-συρ-Ταρν** (γαλλικά: *Buzet-sur-Tarn*, οξιτανικά: *Buset de Tarn*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπυζετουά (γαλλικά: *Buzétois*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Γεώργιος Αποστολίδης (Χαλκιδεύς)

Ο **Γεώργιος Αποστολίδης** ή **Αποστόλου**, (Χαλκίδα 1800 - Χαλκίδα 1875), ήταν Έλληνας πολιτικός.

Στην επανάσταση του 1821 προσέφερε μεγάλο μέρος της περιουσίας του για την αγορά όπλων και πυρομαχικών.

Πήρε μέρος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης της Ευρίπου εκλέχτηκε για την Γ΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου αλλά δεν φαίνεται να συμμετείχε. Δήμαρχος Χαλκίδας από τις 12 Αυγούστου 1838 έως την 1 Μαρτίου 1842. Εκλέχτηκε βουλευτής Χαλκίδας στις εκλογές του 1844, του 1847 και σε αυτές του 1850 .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Βουλευτές Χαλκίδας
Κατηγορία:Δήμαρχοι Χαλκίδας
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Φραγκίσκος Φερδινάνδος δ'Άβαλος

Ο **Φραγκίσκος-Φερδινάνδος δ'Άβαλος δ'Ακουίνο**, ισπαν.: Francesco-Ferdinando d'Ávalos d'Aquino, ήταν Ζ΄ μαρκήσιος της Πεσκάρα και Γ΄ μαρκήσιος του Βάστο (π. 1530 - 1571 στο Παλέρμο). Έγινε αρχηγός του ισπανικού στρατού στη Λομβαρδία και στο Πιεμόντε, κυβερνήτης στο δουκάτο του Μιλάνου (1560– 63) και αντιβασιλιάς της Σικελίας (1568-71). 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Αλφόνσου δ'Άβαλος ΣΤ΄ μαρκήσιου της Πεσκάρα και Β΄ του Βάστο, και της Μαρίας δ'Άραγόνα.  Παιδί ακόμη ονομάστηκε το 1536 μεγάλος Θαλαμηπόλος (*gran Camerlengo*) του βασιλείου της Νάπολης. Επικεφαλής του ισπανικού στρατού στη Λομβαρδία και το Πιεμόντε από τον Δεκέμβριο του 1555, επέτυχε μία πλεονεκτική ανακωχή με τη Γαλλία τον Μάρτιο του 1556, ολοκληρώνοντας την επιτυχή εκστρατεία που είχε ξεκινήσει από τον δούκα της Άλμπα.

Ήταν τότε κυβερνήτης στο δουκάτο του Μιλάνου (1560–63) και αντιβασιλιάς της Σικελίας (1568–71), όπου μείωσε τη δύναμη των τοπικών βαρόνων και των Αντιπροσώπων.

Έγινε επίσης ιππότης στο Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος.

## Οικογένεια
Το 1552 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Γκοντζάγκα, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Μάντουα και του Μομφερράτου.  Είχαν τέκνα:
* Αλφόνσος-Φήλικας 1564-1593, πρίγκιπας της Φρανκαβίλα και διάδοχός του.
* Τομάς απεβ. 1622, κόμης του Καστελλούκιο, επίσκοπος, τιτουλάριος Λατίνος πατριάρχης της Αντιόχειας μεταξύ 1611 και 1622.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ισπανίας
Τζιλιόλα της Καρράρα

Η **Τζιλιόλα της Καρράρα**, ιταλ.: Gigliola da Carrara (1379-1416) ήταν κόρη του κυρίου της Πάντοβα και με τον γάμο της έγινε μαρκησία της Φερράρα.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φραντσέσκο Νοβέλλο ντα Καρράρα κυρίου της Πάντοβα και της Θαδδαίας των Έστε, κόρης του Νικολό Β΄ των Έστε μαρκησίου της Φερράρα.

Έγινε η 1η σύζυγος του Νικολό Γ΄ μαρκησίου της Φερράρα, εξαδέλφου της Θαδδαίας των Έστε.

Απεβίωσε από την επιδημία πανώλης το 1416 . Στη συνέχεια ο Νικολό Γ΄ νυμφεύτηκε για 2η φορά την Παριζίνα Μαλατέστα, την οποία καταδίκασε σε θάνατο λόγω μοιχείας της με τον (νόθο γιό του) Ούγκο των Έστε· και στη συνέχεια για 3η φορά τη Ρικιάρντα ντι Σαλούτσο, με την οποία απέκτησε γιους τους Έρκολε Α΄ και Σιγισμούνδο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1394 τον Νικολό Γ΄ των Έστε μαρκήσιο της Φερράρα. Δεν απέκτησε απογόνους.

## Δείτε επίσης
* Νικολό Γ΄ των Έστε, μαρκήσιος της Φερράρα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ιταλίας
Ριχάρδα, μαρκησία του Σαλούτσο

Η **Ριχάρδα**, ιταλ.: Ricciardia, marchioness of Saluzzo (1410 - 16 August 1474, Φερράρα) ήταν κόρη του μαρκησίου του Σαλούτσο και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Φερράρα.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Θωμά Γ΄ μαρκησίου του Σαλούτσο και της Γαλλίδας συζύγου του Μαργαρίτας του Πιερπόν, κόρης του Ούγου Β΄ του Πιερπόν, του Ρονσύ και του Μπραιν. 

Το 1429 παντρεύτηκε τον Nικολό Γ΄ δούκα της Φερράρα ως η 3η σύζυγός του, μετά την Τζιλιόλα της Καρράρα και την Παριζίνα Μαλατέστα. Είχαν παιδιά:
* Έρκολε 1431-1505, δούκας της Φερράρα.
* Σιγισμούνδος 1433-1507, κύριος του Σαν Μαρτίνο ιν Ρίο.

Μετά το τέλος του Nικολό το 1441, ο 10ετής Έρκολε θα μπορούσε θεωρητικά να διαδεχόταν τον πατέρα του, ως το μεγαλύτερο νόμιμο παιδί του. Ωστόσο, ο πατέρας της άφησε τον τίτλο στον νόθο γιο του Λεονέλλο,  ο οποίος εξόρισε τη Ριχάρδα και τα δύο παιδιά της στη Νάπολη. 

Ο Λεονέλλο κυβέρνησε για εννέα χρόνια και στη συνέχεια τον διαδέχτηκε ο αμφιθαλής αδελφός του Μπόρσο, ο οποίος κυβέρνησε για άλλα 21 χρόνια. Ωστόσο, εν τω μεταξύ η Ριχάρδα είχε δημιουργήσει συμμαχίες, έτσι με το τέλος του Μπόρσο κατάφερε να γίνει ο Έρκολε δούκας της Φερράρα. 

## Οικογένεια
Το 1429 παντρεύτηκε τον Nικολό Γ΄ δούκα της Φερράρα ως η 3η σύζυγός του, μετά την Τζιλιόλα της Καρράρα και την Παριζίνα Μαλατέστα. Είχαν παιδιά:
* Έρκολε 1431-1505, δούκας της Φερράρα.
* Σιγισμόνδος 1433-1507, κύριος του Σαν Μαρτίνο ιν Ρίο.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Σιγισμούνδος των Έστε (1433-1507)

:*Να μη συγχέεται με τον ανιψιό του [[Σιγισμούνδος των Έστε (1480-1524)|Σιγισμούνδο των Έστε]] (1480-1524).*
Ο **Σιγισμούνδος** (ιταλ.: *Sigismondo d'Este*, 31 Αυγούστου 1433 - 1 Απριλίου 1507) από τον Οίκο των Έστε ήταν κύριος του Σαν Μαρτίνο ιν Ρίο, Καμπογκαλιάνο, Ροντέλια, Καστελαράνο και Σαν Κασιάνο, κυβερνήτης του Ρέτζιο Εμίλια, κυβερνήτης και υποδιοικητής του δουκάτου της Φερράρα και γενικός αρχηγός του στρατού της Φεράρα. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Έστε-Σαν Μαρτίνο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φερράρα και ήταν ο δεύτερος γιος του Nικολό Γ΄ και της 3ης συζύγου του Ριτσάρντα ντι Σαλούτσο. Το 1434 βαπτίστηκε και χρίστηκε ιππότης από τον ανάδοχό του Σιγισμόνδου της Βοημίας & Γερμανίας. Ο Σιγισμούνδος, η μητέρα του και ο μεγαλύτερος αδελφός του Έρκολε κατέφυγαν στην Αυλή του Αλφόνσου Ε΄ της Αραγωνίας. Το 1463 εξελέγη κυβερνήτης του Ρέτζιο Εμίλια από τον νόθο αδελφό του Μπόρσο των Έστε. Τον Δεκέμβριο του 1470 πολέμησε εναντίον του κόμη Γκουίντο Πεπόλι, λεηλατώντας τα εδάφη του Πεπόλι ως αντίποινα για τη λεηλασία του Πεπόλι στα εδάφη του Σιγισμούνδου. Τον Μπόρσο διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Έρκολε Α΄, ο οποίος διατήρησε τον Σιγισμούνδο ως υπαρχηγό του Ρέτζιο Εμίλια και του ανέθεσε να κυβερνά το δουκάτο, όταν αυτός απουσίαζε. Μεταξύ 1467 και 1488 ο Σιγισμούνδος πολέμησε σε αρκετούς πολέμους για λογαριασμό τού αδελφού του και από το 1488 και μετά έγινε ο μόνος άνδρας, που κυβερνούσε στην απουσία εκείνου.

Ως ανταμοιβή ο Έρκολε Α΄ έδωσε στον αδελφό του τις κυριότητες του Σαν Μαρτίνο ιν Ρίο,  Καμπογκαλιάνο, Ροντέλια, Καστελαράνο και Σαν Κασιάνο. Το 1507 ο Σιγισμούνδος έπεσε από τα σκαλιά της βασιλικής του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη και απεβίωσε. Οι διάδοχοί του, τού κλάδου Έστε-Σαν Μαρτίνο, κυβέρνησαν το Καστελαράνο έως και το 1758. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία γυναίκα, που ονομαζόταν Πιτσοκάρα  και είχε τέκνα:
* Έρκολε απεβ.1517, κύριος του Σαν Μαρτίνο. Νυμφεύτηκε την Αντζόλα Σφόρτσα, με την οποία είχε έναν γιο, τον Σιγισμούνδο, κληρονόμο του. 
** Σιγισμόνδος Β΄ κύριος του Σαν Μαρτίνο.
*** Φιλίππο Α΄ μαρκήσιος του Σαν Μαρτίνο.
**** Σιγισμόνδος μαρκήσιος του Σαν Μαρτίνο.
* Λουκρητία, παντρεύτηκε τον Αλμπερίγκο Μαλασπίνα, μαρκήσιο της Μάσσα-Καρράρα. Είχε κόρες:
** Ρικιάρντα 1497-1553, μαρκησία της Μάσσα-Καρράρα.
** Ταντέα Μαλασπίνα, ερωμένη του Αλεξάνδρου των Μεδίκων δούκα της Φλωρεντίας. 
* Μπιάνκα, παντρεύτηκε τον Αμερίγκο Σανσεβερίνο, κόμη του Καπάτσο.
* Ντιάνα απεβ. 1555, παντρεύτηκε τον Ουγκουτσόνε Κοντράρι, κόμη του Βινιόλα.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Tick-Tock (τραγούδι της Αλμπίνα Γκρτσιτς)

Το **"Tick-Tock"** είναι ένα τραγούδι της κροάτισσας τραγουδίστριας Αλμπίνα. Το τραγούδι εκπροσώπησε την Κροατία στον  στο Ρότερνταμ, αφού κέρδισε τον διαγωνισμό προεπιλογής *Dora 2021* και ήρθε 11ο στον ημιτελικό μένοντας εκτός τελικού.

## Ιστορικό και κυκλοφορία
Το "Tick-Tock" ήταν ένα από τα δεκατέσσερα τραγούδια που ανέθεσε το HRT για το *Dora 2021*, την εθνική επιλογή της Κροατίας για το . Το τραγούδι συντάχθηκε από τον Μπρανιμίρ Μιχαλιέβιτς με τον Μαξ Σίναμον να γράφει τους αγγλικούς στίχους και την Τιάνα Μπουκλίγιας Μπακίτς να γράφει τους κροατικούς στίχους. Το "Tick-Tock" έκανε πρεμιέρα στις 13 Φεβρουαρίου 2021, όταν εμφανίστηκε στο Dora 2021, την εθνική επιλογή της Κροατίας για το διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2021. Το τραγούδι ήταν διαθέσιμο στα μέσα συνεχούς ροής την ίδια μέρα μέσω της Universal Music Croatia.

## Στη Eurovision

### Εθνική επιλογή
Το HRT επέτρεψε στους καλλιτέχνες και τους συνθέτες να υποβάλουν τις συμμετοχές τους για το *Dora 2021* μεταξύ 26 Οκτωβρίου 2020 και 10 Δεκεμβρίου 2020 για την επιλογή της συμμετοχής τους στο . [1] Στις 15 Δεκεμβρίου 2020, η Αλμπίνα ανακοινώθηκε ως μια από τους δεκατέσσερις συμμετέχοντες του Dora 2021 με το τραγούδι "Tick-Tock". [2] Στον τελικό, που διεξήχθη στις 13 Φεβρουαρίου 2021, κέρδισε και την ψηφοφορία του κοινού και την ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής, τερματίζοντας στην πρώτη θέση με 198 βαθμούς, κερδίζοντας έτσι το δικαίωμα εκπροσώπησης της Κροατίας στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021. [3]

## Λίστα κομματιών

## Ιστορικό κυκλοφορίας

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τραγούδια του 2021
Κατηγορία:Singles του 2021
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021
Κατηγορία:Κροατικά τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Χριστόδουλος Κούτσης

Ο **Χριστόδουλος Κούτσης**, ήταν Έλληνας πολιτικός και πλοιοκτήτης της επανάστασης του 1821.

## Βιογραφία
Ο Χριστόδουλος καταγόταν από εύπορη οικογένεια καραβοκύρηδων των Σπετσών, γιος του Ιωάννη και αδελφός των Ιωάννη, Νικολάου, Κωνσταντίνου, Δημητρίου, Κοσμά και Σταύρου. Συμμετείχε στην επανάσταση δίνοντας το πλοίο του, τον «Ηρακλή» 

Πήρε μέρος στην Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου ως παραστάτης των Σπετσών. Είχε λογοδώσει την κόρη του Ευγενία με κάποιον πλούσιο απόγονο των Σπετσών αλλά αυτή ήταν ερωτευμένη με τον γιο της Μπουμπουλίνας, Γιώργο, όπου και την έκλεψε, οι συγγενείς της πήγαν να την πάρουν πίσω και πάνω στην αψιμαχία σκότωσαν την Μπουμπουλίνα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Καπεταναίοι του 1821
Ελεύθερος επαγγελματίας

Ο **ελεύθερος επαγγελματίας**, ευρέως γνωστός και ως **αυτοαπασχολούμενος**, είναι όρος που χρησιμοποιούνται συνήθως για ένα άτομο που δεν δεσμεύεται από συμβάσεις και δεν έχει εργοδότη. Ως επί το πλείστον, γνωστά παραδείγματα ελευθέρων επαγγελματιών είναι οι καταστηματάρχες. Οι άνθρωποι στον χώρο της μουσικής, συγγραφής, προγραμματιστές κ.α. επίσης αποτελούν παραδείγματα. Το 2018, σε Ευρώπη και Αμερική, υπολογίζεται πως το 20%-30% του εργατικού δυναμικού ήταν αυτοαπασχολούμενο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Εργασία
Ορφανό

[thumb|280px|right|''Ορφανά'', [ελαιογραφία του Τόμας Κένινγκτον, 1885]]
[250px|μικρογραφία|Ορφανό αγόρι στον τάφο της μητέρας του [Ούρος Πρέντιτς, 1888.]]
**Ορφανό** ονομάζεται κάθε βιολογικός απόγονος του οποίου οι γονείς έχουν πεθάνει, είναι άγνωστοι ή το έχουν εγκαταλείψει.

Διάφορες ομάδες χρησιμοποιούν διαφορετικούς ορισμούς για να προσδιορίσουν τον όρο «ορφανός». Ο νομικός ορισμός που χρησιμοποιείται στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι «θάνατος, εξαφάνιση, εγκατάλειψη, απώλεια και των δύο γονέων». Στην καθομιλουμένη, ένα ορφανό δεν έχει επιζώντα γονέα για την επιμέλειά του. Ωστόσο, η UNICEF και άλλες ΜΚΟ αναγνωρίζουν ως ορφανό οποιοδήποτε ανήλικο φυσικό πρόσωπο που έχει χάσει έναν γονέα.

## Στατιστικά στοιχεία

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οικογένεια
Κατηγορία:Παιδική ευημερία
Κατηγορία:Ανθρώπινη ανάπτυξη
Ιστορία της γεωργίας

250px|μικρογραφία|Όργωμα με ζυγό στην Αρχαία Αίγυπτο
Η **ιστορία της γεωργίας** καταγράφει την εξημέρωση φυτών και ζώων, την ανάπτυξη και διάδοση τεχνικών για την παραγωγική τους καλλιέργεια. Η γεωργία ξεκίνησε ανεξάρτητα σε διάφορα μέρη του πλανήτη.

Άγριοι σπόροι, κυρίως δημητριακά, συλλέχθηκαν και καταναλώθηκαν από τουλάχιστον 105.000 χρόνια πριν. Περίπου το 9500 π.Χ., σιτάρι, κριθάρι, μπιζέλια, φακές, ρεβίθια και λινάρι καλλιεργούνταν στη Μεσοποταμία. Η σίκαλη μπορεί να καλλιεργήθηκε νωρίτερα, αλλά αυτό παραμένει αμφιλεγόμενο. Το ρύζι άρχισε να καλλιεργείται στην Κίνα το 6200 π.Χ., ακολούθησαν μισό αιώνα αργότερα το κάστανο, η σόγια και η ροβίτσα. Οι χοίροι εξημερώθηκαν στη Μεσοποταμία γύρω στο 11.000 π.Χ., ακολουθούμενοι από τα πρόβατα. Τα βοοειδή εξημερώθηκαν στις περιοχές της σύγχρονης Τουρκίας περίπου το 8500 π.Χ. Το ζαχαροκάλαμο και ορισμένα λαχανικά, τύπου καρότου, άρχισαν να καλλιεργούνται στη Νέα Γουινέα γύρω στο 7000 π.Χ. Στις Άνδεις, η πατάτα άρχισε την καλλιέργειά της μεταξύ 8000 π.Χ. και 5000 π.Χ., μαζί με τα φασόλια ενώ εξημερώθηκαν τα λάμα και τα ινδικά χοιρίδια. Οι μπανάνες καλλιεργήθηκαν την ίδια περίοδο στην Παπούα Νέα Γουινέα και 3.500 χρόνια αργότερα το βαμβάκι στο Περού. Οι καμήλες εξημερώθηκαν αργότερα, περίπου το 3000 π.Χ.

Η Εποχή του Χαλκού, έγινε μάρτυρας της ραγδαίας ανάπτυξης της γεωργίας σε πολιτισμούς όπως οι Σουμέριοι, η αρχαία Αίγυπτος, η αρχαία Κίνα και η παλαιολιθική Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της Εποχής του Σιδήρου και της εποχής της κλασικής αρχαιότητας, η επέκταση της αρχαίας Ρώμης, τόσο της Δημοκρατίας όσο και στη συνέχεια της Αυτοκρατορίας, σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου και τη Δυτική Ευρώπη βασίστηκε σε υπάρχοντα συστήματα γεωργίας, ενώ παράλληλα καθιέρωσε ένα καινούριο σύστημα που έγινε θεμέλιο της μεσαιωνικής γεωργίας. Στον Μεσαίωνα, τόσο στον ισλαμικό κόσμο τόσο και στην Ευρώπη, η γεωργία εξελίχθηκε κυρίως με τη διάδοση των φυτικών καλλιεργειών, συμπεριλαμβανομένης της εισαγωγής ζάχαρης, ρυζιού, βαμβακιού και οπωροφόρων δέντρων όπως το πορτοκάλι στην Ευρώπη μέσω της ισλαμοκρατούμενης, τότε, Ιβηρικής χερσονήσου. Μετά τα ταξίδια του Κολόμβου το 1492 εισήχθησαν από τον Νέο Κόσμο νέες καλλιέργειες όπως καλαμπόκι, πατάτες, κακάο στην Ευρώπη, καθώς και καλλιέργειες του Παλαιού Κόσμου όπως σιτάρι κ.α., στην Αμερική.

Από το 1900, η γεωργία στα ανεπτυγμένα έθνη, και σε μικρότερο βαθμό στον αναπτυσσόμενο κόσμο, έχει δει μεγάλες αυξήσεις στην παραγωγικότητα καθώς η χειρωνακτική εργασία αντικαταστάθηκε από μηχανές και υποβοηθήθηκε από συνθετικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Η σύγχρονη γεωργία έθεσε κοινωνικά, πολιτικά και περιβαλλοντικά ζητήματα, όπως ο υπερπληθυσμός, η ρύπανση των υδάτων, οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί, οι δασμοί. Επίσης, η βιολογική γεωργία αναπτύχθηκε τον εικοστό αιώνα αντιτιθέμενη στη χρήση συνθετικών φυτοφαρμάκων.

## Παραπομπές
Τζινέβρα των Έστε

Η **Τζινέβρα**, ιταλ.: Ginevra d'Este (24 Μαρτίου 1419 - 12 Οκτωβρίου 1440) από τον Οίκο των Έστε ήταν Ιταλίδα ευγενής γυναίκα, κόρη του μαρκησίου της Φερράρα και με τον γάμος της έγινε κυρία του Ρίμινι. 

## Βιογραφία
Αυτή και η δίδυμη αδελφή της Λουτσία (απεβ. 1437) ήταν κόρες του Νικολό Γ΄ των Έστε και της δεύτερης συζύγου του Παριζίνας Μαλατέστα. Eίχαν επίσης έναν μικρότερο αδερφό, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία μερικών μηνών.  

Η μητέρα της κατηγορήθηκε για απιστία με τον προγονό της Ούγκο των Έστε, τον νόθο, ετεροθαλή αδελφό της Τζινέβρα και αυτός και η Παριζίνα καταδικάστηκαν σε θάνατο από τον Νικολό Γ΄, όταν η Τζινεβρα ήταν 6 ετών. Πέντε χρόνια αργότερα, ο Νικολό Γ΄ νυμφεύτηκε ξανά τη Ριχάρδα του Σαλούτσο, δίνοντας στη Τζινέβρα δύο άλλους ετεροθαλείς αδελφούς, τον Έρκολε και τον Σιγισμόνδο, εκτός από τα άλλα 10 νόθα παιδιά του πατέρα της.

Με το τέλος της το 1440 τάφηκε στο Τέμπιο Μαλατεστιάνο.  Το 1461 ο πάπας Πίος Β΄ κατηγόρησε τον Πάντολφο για πολλά εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας της Τζινέβρας και τον αφόρισε. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Σιγισμόνδο-Παντόλφο Μαλατέστα, κύριο του Ρίμινι, στο Ρίμινι τον Φεβρουάριο του 1434.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Βρωμιούχο αστάτιο

Το (**μονο)βρωμιούχο αστάτιο** (αγγλικά *astatine monobromide*) είναι ανόργανη διατομική χημική ένωση, με μοριακό τύπο **[[Άστατο|At]][[Βρώμιο|Br]]**. Ανήκει στις «διαλογονιακές ενώσεις», δηλαδή στις χημικές ενώσεις μεταξύ αλογόνων.

Το χημικά καθαρό μονοβρωμιούχο αστάτιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι κρυσταλλικό στερεό. Όπως όλες οι ενώσεις τους αστατίου, το βρωμιούχο αστάτιο είναι ραδιενεργό. Λίγα είναι γνωστά για το βρωμιούχο αστάτιο λόγω της ακραίας αστάθειας που προκαλείται από τα ταχέως διασπώμενα ισότοπα του αστατίου.

## Παραγωγή
Το βρωμιούχο αστάτιο μπορεί να παραχθεί με ολική σύνθεση, δηλαδή με αντίδραση μεταξύ των στοιχείων που το αποτελούν, δηλαδή αστατίου και βρωμίου:

\mathrm{
Br_2 + 2At \xrightarrow{} 2AtBr}

Επίσης, το βρωμιούχο αστάτιο με αντίδραση απλής αντικατάστασης, ανάμεσα σε αστάτιο και οποιαδήποτε ένωση του βρωμίου, όπως το μονοβρωμιούχο ιώδιο:

\mathrm{
2IBr + 2At \xrightarrow{} 2AtBr + I_2}



## Αναφορές και σημειώσεις


Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βρωμίου
Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Ιζότα ντελι Άττι

Η **Ιζότα ντελι Άττι** (ιταλ.: *Isotta degli Atti*, τέλη 1432 ή 1433  - 9 Ιουλίου 1474) ήταν Ιταλίδα γυναίκα της Αναγέννησης και επίτροπος του Ρίμινι. Ήταν αρχικά ερωμένη και αργότερα σύζυγος του κυρίου του Ρίμινι. Κυβέρνησε το Ρίμινι ως επίτροπος κατά τον αφορισμό του συζύγου της το 1437, καθώς και κατά τη ενηλικιότητα του γιου τους το 1468–69.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ρίμινι ως κόρη του Φραντσέσκο ντελι Άττι, πλούσιου εμπόρου μαλλιού και τραπεζίτη. Την παρατήρησε ο Σιγισμόνδος Μαλατέστα σε ηλικία 12 ή 13 ετών, κατά την περίοδο που η κατοικία του ανακαινιζόταν και ο κύριος του Ρίμινι ήταν φιλοξενούμενος στη γειτονική κατοικία του Φραντσέσκο. Ίσως ήδη από το 1447 ο Σιγισμόνδος και η Iζότα είχαν έναν γιο, τον Τζιοβάννι, ο οποίος απεβίωσε ως νεογέννητο· τάφηκε στο Τέμπιο Μαλατεστάνο του Αγ. Φραγκίσκου. Η σχέση τους έγινε δημόσια μόνο το 1449, μετά το τέλος της δεύτερης συζύγου του Σιγισμόνδου, της Πολισένα/Πολυξένης. Οι δύο τους παντρεύτηκαν το 1456.

Κατά την περίοδο κατά την οποία ο Σιγισμόνδος αφορίστηκε από τον πάπα Πίο Β΄, η Iζότα κυβερνούσε τον Ρίμινι για λογαριασμό του. Μετά το τέλος του συζύγου της (1468), ενήργησε ως επίτροπος για τον γιο της Σαλούστιο, που ήταν ανήλικος. Ο τελευταίος δολοφονήθηκε τον επόμενο χρόνο από τον ετεροθαλή αδελφό του Ροβέρτο Μαλατέστα, έναν νόθο γιο του Σιγισμόνδου, που ανέλαβε τον έλεγχο του Ρίμινι. Η Ιζότα απεβίωσε το 1474 και τάφηκε στο Τέμπιο του Αγ. Φραγκίσκου.

## Οικογένεια
Ήταν ερωμένη του σιγισμόνου-Παντόλφο Μαλατέστα κοντοτιέρου και κυρίου του Ρίμινι και είχε τέκνα. Παντρεύτηκαν το 1456 και έτσι νομιμοποιήθηκαν τα τέκνα τους:
* Τζιοβάννι, απεβ. νήπιο.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Κάρλο ντι Φορτεμπράτσιο.
* Σαλούστιο, κύριος του Ρίμινι.
* Αντωνία/Άννα, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Γκοντζάγκα, κύριο του Καστιλιόνε ντελε Στιβιέρε.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Falcioni, Anna (2005). Le donne di casa Malatesti. B. Ghigi.

Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες
Δημήτριος Βάρης

Ο **Δημήτριος Βάρης** (;-1821) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και μέλος της Φιλικής Εταιρείας, με καταγωγή από την Σωζόπολη της σημερινής Βουλγαρίας.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Σωζόπολη στα τέλη του 18ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια των Σφαγών στην Κωνσταντινούπολη το 1821, μαζί με τον αδερφό του Μητροπολίτη Σωζοπόλεως Παΐσιο Πρικαίο, οργάνωσε μια εξέγερση και συνεργαζόμενος με τον Βούλγαρο βοεβόδα Αντόνοφ κατάφεραν να συγκεντρώσουν μερικές χιλιάδες συμμετέχοντες. Η εξέγερση, που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1821, απέτυχε καθώς οι μάχες εναντίον των Οθωμανών ανάμεσα στην Αγαθούπολη και την Σωζόπολη ήταν ανεπιτυχείς, με αποτέλεσμα ο Βάρης να πέσει στο καθήκον και να σφαγιαστούν μερικοί κάτοικοι της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου του Έλληνα κοτζαμπάση Χατζή-Ασλάνη και του ιερέα Αντωνάκη Σκουλόγλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Φελτρίνο Γκοντζάγκα

Ο **Φελτρίνο**, ιταλ.: Feltrino Gonzaga (περ. 1330 - 28 Δεκεμβρίου 1374) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν Ιταλός κοντοτιέρο. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Γκοντζάγκα-Νοβελάρα.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου Α΄, του πρώτου διοικητή του λαού (capitano del popolo) της Μάντουα, πόλης όπου γεννήθηκε ο Φελτρίνο.

Το 1335 τα στρατεύματά του κατέλαβαν το Ρέτζιο Εμίλια, το οποίο θα το εγκατέλειπε μόνο το 1371. Εδώ έκτισε μία ακρόπολη, που καταστράφηκε το 1850. Το 1345 πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς από τον Μαστίνο Α΄ ντελλα Σκάλα. Το 1363, επικεφαλής ενός συνασπισμού κατά του Βισκόντι του Μιλάνου, κέρδισε μία μάχη στη Σολάρα. Υπέγραψε μία συνθήκη ειρήνης με τον Μπερναμπό Βισκόντι το 1364, και το 1366 διορίστηκε ως αυτοκρατορικός εκπρόσωπος στο Ρέτζιο από τον Κάρολο Δ΄ της Γερμανίας. Το 1370 και πάλι το 1371, ο Βισκόντι τον πολιόρκησε στο Ρέτζιο και ο Φελτρίνο αναγκάστηκε να πωλήσει τον Ρέτζιο στον Μπερναμπό Βισκόντι για 50.000 χρυσά φλωρίνια.

Ωστόσο διατήρησε τις κομητείες Νοβελάρα και Μπάνιολο, οι οποίες κυβερνήθηκαν από έναν πλάγιο κλάδο των Γκοντζάγκα μέχρι το 1728.

Απεβίωσε στην Πάδοβα το 1374.

## Οικογένεια
Το 1328 νυμφεύτηκε την Aντωνία του Κορέτζο, κόρη του Γκουίντο Δ΄ της Πάρμας και του Κορρέτζιο. Τα παιδιά τους ήταν:

* Γκουίντο (απεβ. 1399), άρχοντας της Νοβελάρα. Νυμφεύτηκε τη Τζινέβρα Μαλατέστα, κόρη του Μαλατέστα Γ΄ κυρίου του Ρίμινι. Γιος τους ήταν ο:
** Τζιάκομο απεβ. 1441, κύριος της Noβελάρα.
*** Φραντσέσκο Α΄, κύριος της Νοβελάρα.
* Γκουλιέλμο (απεβ. μετά το 1356) οι απόγονοί του ήταν κόμητες του Τιένε.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Eξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γενεαλογία του Gonzaga της Novellara

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Φωτοτυπικό μηχάνημα

250px|μικρογραφία|Ένα φωτοτυπικό μηχάνημα
Το **φωτοτυπικό μηχάνημα** είναι μηχάνημα που δημιουργεί αντίγραφα εγγράφων και άλλων οπτικών εικόνων σε χαρτί. Τα περισσότερα σύγχρονα φωτοαντιγραφικά μηχανήματα χρησιμοποιούν μια τεχνολογία που ονομάζεται ξηρογραφία, μια στεγνή διαδικασία που χρησιμοποιεί ηλεκτροστατικά φορτία σε ένα φωτοευαίσθητο φως για να τα προσελκύσει πρώτα και στη συνέχεια να μεταφέρει σωματίδια γραφίτη σε χαρτί με τη μορφή εικόνας. Ο γραφίτης στη συνέχεια συντήκεται στο χαρτί χρησιμοποιώντας θερμότητα, πίεση ή συνδυασμό και των δύο. Αυτή η τεχνολογία ανεπτύχθη  από την Xerox το 1959, που αντικατέστησε σταδιακά παλαιότερες τεχνολογίες, όπως η πρέσα.

Ο Chester Carlson, εφευρέτης της φωτοαντιγραφής, ήταν αρχικά δικηγόρος, καθώς και ερευνητής. Η δουλειά του στο γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στη Νέα Υόρκη απαιτούσε να δημιουργήσει μεγάλο αριθμό αντιγράφων σημαντικών εγγράφων. Αυτό τον ώθησε να πραγματοποιήσει πειράματα με την αγωγιμότητα της φωτογραφίας. Ο Carlson χρησιμοποίησε την κουζίνα του για τα πειράματα «ηλεκτροφωτογραφίας» και, το 1938, υπέβαλε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη διαδικασία. Τύπωσε την πρώτη φωτοτυπία χρησιμοποιώντας μια πλάκα ψευδαργύρου καλυμμένη με θείο. Οι λέξεις "10-22-38 Astoria" αποτυπώθηκαν σε μια διαφάνεια μικροσκοπίου, η οποία τοποθετήθηκε πάνω από περισσότερο θείο και κάτω από έντονο φως.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εξοπλισμός γραφείου
Κατηγορία:Περιφερειακά υπολογιστών
Ροδόλφος Γκοντζάγκα

Ο **Ροδόλφος**, ιταλ.:  Rodolfo Gonzaga (18 Απριλίου 1452, Μάντοβα - 6 Ιουλίου 1495, Φόρνοβο) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν Ιταλός κοντοτιέρο. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου Γ΄ μαρκήσιου της Μάντουα και της Βαρβάρας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ. 

Έγινε ο ιδρυτής των κλάδων Καστέλ Γκοφφρέντο, Καστιλιόνε και Σολφερίνο του Οίκου των Γκοντζάγκα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1481 την Αντωνία Μαλατέστα, που απεβίωσε το 1483.

Το 1484 ο Ροδόλφος έκανε δεύτερο γάμο με την Κατερίνα Πίκο (απεβ. 1495).

Είχε τέκνα:
* Πάολα.
* Τζιανφραντσέσκο.
* Αλοΐζιο.
* Λουδοβίκος-Αλέξανδρος, κύριος του Καστιλιόνε.
** Φερδινάνδος, μαρκήσιος του Καστιλιόνε.
*** Αλοΐσιος, άγιος της Καθολικής Εκκλησίας.

## Πρόγονοι

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Δορυφορική τηλεόραση

250px|μικρογραφία|Ένα δορυφορικό πιάτο
Η **δορυφορική τηλεόραση** είναι υπηρεσία που παρέχει τηλεοπτικό πρόγραμμα στους θεατές μεταδίδοντας σήμα από έναν δορυφόρο απευθείας στην τοποθεσία του θεατή. Τα σήματα λαμβάνονται μέσω εξωτερικής κεραίας που συνήθως αναφέρεται ως δορυφορική κεραία ή δορυφορικό πιάτο. Εν συνεχεία, ένας δορυφορικός δέκτης αποκωδικοποιεί το επιθυμητό τηλεοπτικό πρόγραμμα. Οι δέκτες μπορεί να είναι εξωτερικοί αποκωδικοποιητές ή ενσωματωμένος δέκτης. Η δορυφορική τηλεόραση παρέχει ένα ευρύ φάσμα καναλιών και υπηρεσιών. Είναι συνήθως η μόνη τηλεόραση που διατίθεται σε πολλές απομακρυσμένες γεωγραφικές περιοχές χωρίς επίγεια ή καλωδιακή τηλεόραση.

Τα σήματα από δορυφόρο επικοινωνιών στη ζώνη X (8-12 GHz) ή Ku (12-18 GHz) που απαιτούν ένα μικρό πιάτο με διάμετρο μικρότερη του ενός μέτρου. Τα πρώτα συστήματα δορυφορικής τηλεόρασης μετέδιδαν ασθενέστερα αναλογικά σήματα στη ζώνη C (4-8 GHz) από δορυφόρους τύπου FSS, απαιτώντας τη χρήση μεγάλων πιάτων 2-3 μέτρων. Κατά συνέπεια, αυτά τα συστήματα ονομάστηκαν συστήματα ήταν πιο ακριβά και λιγότερο δημοφιλή. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορολογία τηλεόρασης
Κατηγορία:Ιστορία της τηλεόρασης
Λουδοβίκος Γκοντζάγκα της Σαμπιονέτα

Ο **Λουδοβίκος**, ιταλ.: Ludovico Gonzaga (1481 - Ιούνιος 1540) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν Ιταλός ευγενής και κοντοτιέρο, μέλος του κλάδου Γκοντζάγκα-Σαμπιονέτα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπότσολο, ως ο πρώτος γιος του Τζιανφραντσέσκο 1ου κόμη της Σαμπιονέτα και της Αντωνίας ντελ Μπάλτσο, κόρη του Πιέτρο δούκα της Άντρια. Με το τέλος του πατέρα του, έλαβε τμήματα της οικογενειακής γης, όπως το Ροντίγκο και -μαζί με τον αδελφό του Πύρρο- τα Γκατσουόλο, Σαμπιονέτα, Πομπονέσκο και Ντόζολο. Οι άλλοι δύο γιοι, ο Φεντερίκο (1484-1527) και ο Τζιανφραντσέσκο (απεβ. νέος), έλαβαν τα Μπότσολο (Ιταλία)|Μπότσολο, Ριβαρόλο και Ίζολα Ντοβαρέζε, ενώ το Σαν Μαρτίνο έπρεπε να μοιραστεί μεταξύ όλων των αδελφών.

Ο Λουδοβίκος στάλθηκε από τον πατέρα του στην Αυλή του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας. Αργότερα έλαβε από τον αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α΄ το δικαίωμα να κόβει νομίσματα για τη Σαμπιονέτα και το Μπότσολο (Ιταλία)|Μπότσολο. Το 1509 συμμετείχε στην Πολιορκία της Πάδοβας. Έναν χρόνο αργότερα υπερασπίστηκε τη Βερόνα και απέκτησε τον τίτλο του κυβερνήτη αυτής της πόλης. Το 1511, μετά το τέλος του θείου του Λουδοβίκου Γκοντζάγκα, επισκόπου της Μάντουα, δέχθηκε τα φέουδα του Οστάνο και του Καστέλ Γκοφφρέντο, προκαλώντας διαμάχες με τους συγγενείς του, τού κύριου κλάδου των Γκονζάγκα της Μάντοβα. Το 1515 προσλήφθηκε ως διοικητής από τον πάπα Λέοντα Ι΄ και έναν χρόνο αργότερα ήταν υπό τον Φραγκίσκο Β΄ Γκοντζάγκα μαρκήσιο της Μάντουα. Το 1517 αγόρασε για 20.000 δουκάτα το φέουδο Καζαλματζόρε, αλλά μετά από πολιορκία αναγκάστηκε να το παραδώσει στους Σφόρτσα.

Ο Λουδοβίκος ζούσε τις περισσότερες φορές στη Σαμπιονέτα, την οποία είχε λάβει από τον Πύρρο, μαζί με τη σύζυγό του Φραντσέσκα Φιέσκι και τα παιδιά τους. Δεδομένου ότι κανένας γιος του δεν επέζησε, με το τέλος του Λουδοβίκου τα εδάφη του πήγαν στον εγγονό του Βεσπασιανό Α΄ Γκονζάγκα, μεγαλύτερο γιο του πρωτότοκου γιου του Λουδοβίκου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Φραντσέσκα Φιέσκι και είχε τέκνα: 
* Λουδοβίκος *Ροντομόντε* 1500-1532, στρατιωτικός ηγέτης.
** Βεσπασιάνο Α΄ 1531-1591, κοντοτιέρο, διπλωμάτης, στρατιωτικός μηχανικός και συγγραφέας.
* Τζιανφραντσέσκο Κανίνο 1502-1529, στρατιωτικός ηγέτης.
* Πύρρος 1505-1529, Ρωμαιοκαθολικός καρδινάλιος. 
* Τζούλια 1513-1566, σύζυγος του Βεσπασιάνο Κολόννα κοντοτιέρου. 
* Iππολύτη απεβ. 1571, παντρεύτηκε τον Γκαλεότο Β΄ Πίκο ντελα Μιράντολα.
* Πάολα απεβ. 1550, παντρεύτηκε τον Τζαν Γκαλεάτσο Σανβιτάλε κοντοτιέρο.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Πύρρος Γκοντζάγκα

Ο **Πύρρος**, ιταλ.: Pirro Gonzaga (1490 - 22 Ιανουαρίου 1529) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν Ιταλός ευγενής και κοντοτιέρο κατά τη διάρκεια των Ιταλικών Πολέμων του 1494-1559. Όταν πήγε με τη μεριά της Γαλλίας, κατηγορήθηκε για προδοσία κατά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας· τελικά ηττήθηκε και φυλακίστηκε στη Λομβαρδία.

## Ιστορία
Ήταν το δεύτερο παιδί του Τζανφραντσέσκο 1ου κομη της Σαμπιονέτα και της Aντωνίας ντελ Μπάλτσο, κόρης του Πιέτρο δούκα της Άντρια. Το 1499, μετά το τέλος του πατέρα του, μοιράστηκε την κληρονομιά, που αποτελείτο από τα μέρη Σαμπιονέτα, Ντοζόλο, Πομπονέσκο, Γκατσουόλο και Ροντίγκο, με τον αδελφό του Λουδοβίκο. Το 1521 πώλησε την περιοχή Σαμπιονέτα στον Λουδοβίκο.

Το 1522 συμμετείχε στην κατάκτηση της Περούτζια. Συνελήφθη ως αιχμάλωτος και κατηγορήθηκε για προδοσία· το 1523 έχασε τα φέουδά του, τα οποία αποδόθηκαν από τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ στον ανιψιό του Λουδοβίκο Γκονζάγκα *Ροντομόντε*.

Το 1524 ηττήθηκε στην πολιορκία της Παβίας. Αργότερα εγκατέλειψε τη συμμαχία προς τον αυτοκράτορα και συμμάχησε με τους Γάλλους, έως ότου ηττήθηκε από τον Φερνάνδο δ' Άβαλος στη μάχη του Σαντ' Άντζελο Λοντιζιάνο. Παραδόθηκε, και φυλακίστηκε στον πύργο του Πιτσιγκετόνε. Η μητέρα του Αντωνία πλήρωσε τα λύτρα· στη συνέχεια ο Πύρρος αποσύρθηκε στο Γκατσουόλο, όπου απεβίωσε το 1529.

Η κόρη του Λουκρέτσια ήταν μέλος των *λογίων*.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Καμίλλα Μπεντιβόλιο, κόρη του Τζοβάννι Β΄ κυρίου της Μπολόνια, και είχε τέκνα:
* Λουκρέτσια.
* Φεντερίκο.
* Κάρλο.
* Ιζαμπέλα Γκοντζάγκα ντι Μποτσόλο.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Κατηγορία:Κοντοτιέροι
Ψάθα (φυτό)

**Ψάθα** ή **ψαθί** (βοτανική ονομασία: *Typha latifolia*), αλλιώς τύφη η πλατύφυλλος ή βούρλο, ή κν. ψάθα ή *παπύρι* (*Typha latifolia*), είναι φυτό που διαβιοί συνήθως σε στάσιμα ύδατα, ή νερά με ροή. Είναι ένα πολυετές φυτό που φυτρώνει επίσης σε έλη και στις όχθες λιμνών και ποταμών.

Ανήκει στην οικογένεια *Typhaceae* και φτάνει σε ύψος από 1 μέχρι και 2,5 μέτρα. Τα φύλλα του, ως πολύ μαλακοί βλαστοί, έχουν πλάτος περίπου 2 cm, αλλά χαρακτηριστικό είναι το μεγάλο μήκος τους, που μπορεί να φτάσει μέχρι και 2 μέτρα. Ανθίζει από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο.

Συχνά απαντώμενο φυτό σε σημεία που έχει νερό, θεωρείται το πιο κατάλληλο για τις λίμνες, αφού παίζει σημαντικό ρόλο στην βελτίωση της ποιότητας του νερού. Φυτεύεται και χρησιμοποιείται σε τεχνικές λίμνες για τον βιολογικό καθαρισμό του νερού, που γίνεται σε συνεργασία της ψάθας με βακτηρίδια. Πολλές φορές οι ταξιανθίες του φυτού χρησιμοποιούνται σαν διακοσμητικά στα σπίτια. Το καφέ μέρος του άνθους αποτελεί το θηλυκό μέρος της ταξιανθίας και στο ξυλώδες μέρος στην άκρη του άνθους αναπτύσσονται τα αρσενικά άνθη.

Τα μακριά φύλλα του φυτού *Typha latifolia* συλλέγεται και χρησιμοποιείται για *«ψάθες»*. Έτσι η ίδια ονομασία χρησιμοποιείται για αυτά τα φυλλώματα τα οποία συλλέγονται το καλοκαίρι, και ξηραίνονται για 40 με 50 ημέρες, με αργό τρόπο.

Την ψάθα (ή επίσης γνωστή ως ψαθί) τη συναντάμε συχνά σε καρέκλες παραδοσιακού τύπου καφενείου, στο ανώτερο μέρος τους. Παλιότερα έτσι φτιάχνονταν οι περισσότερες καρέκλες. Πλέκεται από ειδικούς τεχνίτες και χρησιμοποιείται για την πλήρωση των κενών του τελάρου. Αυτό στα παλαιότερα χρόνια ονομάζονταν *«ψάθωμα καρέκλας καφενείου»*.

Το ψαθί χρησιμοποιούνταν πολύ περισσότερο στο παρελθόν στα καθίσματα, επίσης στις πλάτες των επίπλων, καθώς επίσης και στα τελάρα από τα καλύμματα των καλοριφέρ που έφτιαχναν. Η τέχνη αυτής της πλεκτικής άνθισε σε αρκετά μέρη της Ελλάδας, ιδίως σε μέρη που είχαν λίμνες. Στα Ιωάννινα αναφέρεται ότι η ψάθα χρησιμοποιούνταν, τα παλιά χρόνια, ως στρωσίδι και είχε μια ευρεία χρήση στα σπίτια. Οι νοικοκυρές έβαζαν τις ψάθες κάτω από τις κουρελούδες ή τα χαλιά -ελλείψει ξύλινων πατωμάτων τότε- ως ένα θερμομονωτικό υλικό.

Σήμερα, πλέον, λιγότερο χρησιμοποιείται στην πλεκτική ή για άλλες χρήσεις, και είναι μία σπάνια πρώτη ύλη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μονοκοτυλήδονα
Κατηγορία:Υδρόβια φυτά
Παΐσιος Αλεξανδρείας

Ο **Παΐσιος** διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 1657 και 1678.

Ως Πατριάρχης πήγε στη Μόσχα κατόπιν πρόσκλησης του Τσάρου Αλεξίου, όπου έλαβε μέρος σε Σύνοδο η οποία καταδίκασε τον Πατριάρχη Μόσχας Νίκωνα για υπέρβαση καθηκόντων. Διέμεινε χρόνια στη Ρωσία και εξασφάλισε σημαντική οικονομική βοήθεια για το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας από τον Τσάρο.

Η μακρά διαμονή του στη Ρωσία, χώρα μη φιλική προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία (ακολούθησε μεταξύ τους πόλεμος), οδήγησε σε δυσφορία των αρχών, και πιέσεις προς το Πατριαρχείο για αντικατάστασή του. Έτσι, τον Νοέμβριο του 1665, Συνοδική Απόφαση επί Πατριάρχη Παρθενίου Δ΄ τον καθαίρεσε από τον θρόνο του, επικαλούμενος την πολυετή απουσία του από την Αίγυπτο. Η απόφαση καθαίρεσης όμως δεν έγινε δεκτή από το ποίμνιο και με τη βοήθεια της ρωσικής διπλωματίας επανήλθε.

Το 1678 παραιτήθηκε από τον Πατριαρχικό Θρόνο λόγω γήρατος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δικτυακός τόπος Πατριαρχείου Αλεξανδρείας

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής