Τσερκέζκιοϊ Βισαλτίας Σερρών

Το **Τσερκέζκιοϊ**, επίσης γνωστό ως **Τσερκέζ-Μαχαλά**, είναι πρώην οικισμός στον σημερινό Δήμο Βισαλτίας της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν στην πεδιάδα των Σερρών, δυτικά του ποταμού Στρυμόνα, σε απόσταση 1,5 χλμ. βορειοδυτικά από το Δημητρίτσι Σερρών.***'

== Ιστορία ==
=== Οθωμανική περίοδος ===
Ο οικισμός ιδρύθηκε μετά το 1864, στο πλαίσιο της εγκατάστασης προσφύγων [[Κιρκάσιοι|Κιρκάσιων (Τσερκέζοι)]] από τον [[Καύκασος|Καύκασο]] στην [[Οθωμανική Αυτοκρατορία]]. Η μετοικεσία αυτή ήταν συνέπεια της εκδίωξής τους από τον [[Ρωσική Αυτοκρατορία|ρωσικό]] στρατό κατά τη μακροχρόνια [[Πόλεμος του Καυκάσου (1817-1864)|σύγκρουση Ρωσίας-Καυκασίων]], με αποκορύφωμα το 1864. Η οθωμανική διοίκηση, ασκώντας πολιτική [[Πανισλαμισμός|πανισλαμισμού]], εγκατέστησε τους Κιρκάσιους σε διάφορες παραμεθόριες ή στρατηγικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των [[Βαλκάνια|Βαλκανίων]] και της [[Μακεδονία|Μακεδονίας]], με στόχο τη δημογραφική ενίσχυση του [[Μουσουλμανισμός|μουσουλμανικού]] στοιχείου.

Στο [[σαντζάκι των Σερρών]], οι Κιρκάσιοι εγκαταστάθηκαν κυρίως μετά το 1866, τόσο στην πόλη των [[Σέρρες|Σερρών]] όσο και σε αγροτικές περιοχές και διάφορα [[Τσιφλίκι|τσιφλίκια]]. Το Τσερκέζκιοϊ φέρεται να δημιουργήθηκε ως χωριό εποικισμού Τσερκέζων κοντά στο [[Δημητρίτσι Σερρών|Δημητρίτσι]] και η ονομασία του προήλθε από την [[Τουρκική γλώσσα|τουρκική]] λέξη ''Çerkez'' («Τσερκέζος») και την κατάληξη ''-köy'' («χωριό»), δηλαδή «χωριό των Τσερκέζων».

Εκτός από το Τσερκέζκιοϊ κοντά στο [[Δημητρίτσι Σερρών|Δημητρίτσι]], φέρεται να ιδρύθηκε και [[Τσερκέζκιοϊ Τραγίλου Σερρών|δεύτερος οικισμός]] Κιρκάσιων με την ίδια ονομασία, σε θέση ανατολικά του σημερινού [[Τράγιλος Σερρών|Τραγίλου]]. Αναφορές της εποχής καταγράφουν ληστρικές ενέργειες Κιρκάσιων στην περιοχή της [[Νιγρίτα|Νιγρίτας]] στα τέλη του 19<sup>ου</sup> αιώνα, ενώ γίνεται λόγος για συνεχή εισροή Κιρκάσιων προσφύγων. Ωστόσο, πλην των δύο χωριών με την ονομασία Τσερκέζκιοϊ, δεν τεκμηριώνεται μαζική εγκατάστασή τους στη Βισαλτία, αν και ορισμένοι περιφέρονταν ένοπλοι ή υπηρετούσαν σε τοπικές θέσεις, προκαλώντας φόβο στον [[Χριστιανοί|χριστιανικό]] πληθυσμό.

Ο οικισμός αποτυπώθηκε σε [[Αυστροουγγαρία|αυστροουγγρικό]] χάρτη του 1879 ως [[τσιφλίκι]]. Σύμφωνα με την ''«Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου»'' του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην [[Αθήνα]], την περίοδο εκείνη αριθμούσε 170 [[Μουσουλμάνος|μουσουλμάνους]] κατοίκους. Σε μεταγενέστερους υπολογισμούς της Επιτελικής Υπηρεσίας του [[Ελληνικός Στρατός|Ελληνικού Στρατού]] που δημοσιεύθηκαν το 1919, αναφέρονται 100 [[Μωαμεθανός|μωαμεθανοί]] κάτοικοι πριν το 1912.

=== Σύγχρονη ιστορία ===
Κατά τον [[Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος|Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο]], η περιοχή απελευθερώθηκε από τον [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|οθωμανικό]] έλεγχο τον Οκτώβριο του 1912. Τον Φεβρουάριο του 1913, κατά τις ενδοσυμμαχικές συγκρούσεις μεταξύ [[Βασίλειο της Ελλάδας|Ελλήνων]] και [[Βασίλειο της Βουλγαρίας|Βουλγάρων]], ο οικισμός πέρασε διαδοχικά υπό βουλγαρικό και ελληνικό έλεγχο. Στις 24 Φεβρουαρίου, μετά από σφοδρή μάχη στο γειτονικό [[Δημητρίτσι Σερρών|Δημητρίτσι]], οι Βούλγαροι υποχώρησαν, έχοντας προηγουμένως καταστρέψει το χωριό και διαπράξει θηριωδίες κατά του άμαχου πληθυσμού. Την επόμενη ημέρα, στο Τσερκέζκιοϊ υπογράφηκε προσωρινή ανακωχή μεταξύ των δύο πλευρών.

Με το τέλος των [[Βαλκανικοί πόλεμοι|Βαλκανικών Πολέμων]], ο οικισμός περιήλθε στην [[Βασίλειο της Ελλάδας|ελληνική επικράτεια]] και κατά την [[Ελληνική απογραφή 1913|ελληνική απογραφή του 1913]] είχε πληθυσμό 100 κατοίκων. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του [[Ελληνικός Στρατός|Ελληνικού Στρατού]], τον Αύγουστο του 1915 ο πληθυσμός ανερχόταν σε 127 Έλληνες (εκ των οποίων 57 ήταν [[Πρόσφυγας|πρόσφυγες]]) και 40 μουσουλμάνους κατοίκους. Κάτοψη του οικισμού αποτυπώθηκε σε [[Ηνωμένο Βασίλειο|βρετανικό]] στρατιωτικό χάρτη κατά την περίοδο του [[Μακεδονικό Μέτωπο (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)|Μακεδονικού Μετώπου]] του [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου]], σύμφωνα με τον οποίο, το 1917 αποτελούνταν από 12 κτήρια.

Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσύστατη κοινότητα [[Δημητρίτσι Σερρών|Δημητριτσίου]] της Υποδιοίκησης [[Νιγρίτα|Νιγρίτης]] του νομού [[Νομός Σερρών|Σερρών]], μαζί με το χωριό Μέργιανη ([[Λυγαριά Σερρών|Λυγαριά]]). Την ίδια χρονιά καταργήθηκε οριστικά, καθώς έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές.*****' Σήμερα, δεν σώζονται ερείπια ή ίχνη του οικισμού και στη θέση του υπάρχουν αγροκτήματα και ένα εξωκκλήσι.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας