open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γιόσιπ Ίλιτσιτς

Ο **Γιόσιπ Ίλιτσιτς** (*Josip Iličić*, 29 Ιανουαρίου 1988) είναι Σλοβένος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για την Μαριμπορ και την εθνική ομάδα της Σλοβενίας.

Ο Ίλιτσιτς ξεκίνησε την καριέρα του από την Σλοβενική Μπονιφίκα και στη συνέχεια αγωνίστηκε για την Ίντερμπλοκ και τη Μάριμπορ, πρωτού πάει στην Ιταλία το 2010, για λογαριασμό της Παλέρμο. Το 2013 αποκτήθηκε από τη Φιορεντίνα και το 2017 από την Αταλάντα, για 5,5 εκατομμύρια ευρώ. Στην Αταλάντα είχε άμεσο αντίκτυπο και τη δεύτερη χρονιά στην ομάδα τη βοήθησε να κατακτήσει την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα και να εξασφαλίσει θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης χρονιάς, ενώ ο ίδιος χρίστηκε μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Σέριε Α. Την επόμενη χρονιά στο Τσάμπιονς Λιγκ στον γύρο των 16 εναντίον της Βαλένθια σκόραρε 4 γκολ στην νίκη με 4-3 στο Μεστάγια και έγινε ο πρώτος παίκτης που σκόραρε τέσσερα γκολ σε εκτός αγώνα στη φάση των νοκ-άουτ και ο γηραιότερος παίκτης που σκόραρε τέσσερα γκολ σε ένα αγώνα Τσάμπιονς Λιγκ.

Σε διεθνές επίπεδο, ο Ίλιτσιτς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Σλοβενίας το 2010 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει 65 συμμετοχές με το εθνόσημο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σλοβένοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Ίντερμπλοκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Μάριμπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣΣ Παλέρμο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Ζοάο Κανσέλο

Ο **Ζοάο Κανσέλο** (*João Cancelo*, 27 Μαΐου 1994) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός για την Μπαρτσελόνα και για την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας. Μπορεί να αγωνιστεί επίσης ως δεξιός μέσος και αριστερός αμυντικός.

Ο Κανσέλο ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Μπενφίκα και άρχισε να αγωνίζεται για τη δεύτερη ομάδα το 2012 και το 2014 με τη πρώτη. Στη συνέχεια δόθηκε δανεικός στη Βαλένθια από την οποία αποκτήθηκε το 2015 για 15 εκατομμύρια ευρώ. Ο Κανσέλο δόθηκε δανεικός στην Ίντερ την σεζόν 2017–18 και ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Σέριε Α. Οι επιδόσεις του Κανσέλο τράβηξαν το ενδιαφέρον της Γιουβέντους, η οποία τον απέκτησε το 2018 για 40,4 εκατομμύρια ευρώ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στους *Μπιανκονέρι*, ο Κανσέλο κέρδισε το πρωτάθλημα και το Σουπερκόπα Ιταλιάνα τη μία και μοναδική σαιζόν του, και ήταν πάλι μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Σέριε Α. Το 2019 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι για 30 εκατομμύρια ευρώ και με ανταλλαγή με τον Ντανίλο. Στις 31 Ιανουαρίου 2023 η Μπάγερν Μονάχου απέκτησε με τη μορφή δανεισμού τον Κανσέλο. Στις 3 Αυγούστου 2023, η Μπαρτσελόνα απόκτησε τον Κανσέλο με την μορφή δανεισμού. 

Ο Κανσέλο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την εθνική αντρών της Πορτογαλίας το 2016, ενώ προηγουμένως ήταν μέλος των νεανικών ομάδων, φτάνοντας στον τελικό του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Κ-21 το 2015. Ήταν μέλος της αποστολής της Πορτογαλίας στο Πρωτάθλημα Εθνών της ΟΥΕΦΑ το 2019, το οποίο κατέκτησε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Χιλάλ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουδαραβικού Επαγγελματικού Πρωταθλήματος
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Πήλι Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.582778,
          38.755
        ]
      }
    }
  ]
}

Το **Πήλι** ή **Πήλιο** είναι χωριό της βόρειας Εύβοιας και ανήκει στον Δήμο Μαντουδίου-Λίμνης-Αγίας Άννας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του Πηλίου ανέρχεται στους 628 κατοίκους.

## Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται στις βορειοανατολικές ακτές της Εύβοιας, είναι παραθαλάσσιο και περιβάλλεται από ψηλές ορεινές πλαγιές. Βρίσκεται στους βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Πυξαριά. Ανατολικά του βρίσκεται η κορυφή Πρίονας με υψόμετρο 1.003 μ του όρους Πυξαριά και δυτικά του το ακρωτήρι Δάγρι (361 μ.) Απέχει 57,4 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα και 9,3 χιλιόμετρα από το Προκόπι.

## Ετυμολογία
Σχετικά με την προέλευση του ονόματος υπάρχουν δυο εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη και επικρατέστερη το όνομα οφείλεται στη γεωγραφική μορφολογία του χωριού. Δεξιά και αριστερά υπάρχουν δυο μεγάλα βουνά και ανάμεσα τους ένας μικρός κόλπος που μοιάζει σαν πύλη προς το Αιγαίο. Κατά την δεύτερη εκδοχή, το χωριό οφείλει την ονομασία του στο γεωλογικό προφίλ του εδάφους της περιοχής όπου κυριαρχεί ο πηλός, και αυτή η εκδοχή έχει βάση αφού το έδαφος σε όλη την κοιλάδα που βρίσκεται το χωριό είναι πηλώδες.

## Ιστορία
Η περιοχή κατοικείται από τα αρχαία χρόνια. Σύμφωνα με τα ευρήματα μικροί οικισμοί υπήρχαν στην περιοχή της σημερινής θέσης του χωριού που χρονολογούνται από τη Μυκηναϊκή και Ελληνιστική περίοδο, ενώ σε κοντινό λόφο έχουν βρεθεί και ερείπια μεσαιωνικού κάστρου. Το χωριό δημιουργήθηκε στην τωρινή του θέση κοντά στη θάλασσα όταν οι κάτοικοι ήταν σίγουροι ότι δεν κινδύνευαν από επιδρομείς και ελευθερώθηκε από τους Τούρκους το 1835. Οι κάτοικοι των μικρών οικισμών που υπήρχαν στα τριγύρω στα βουνά συγκεντρώθηκαν στο Πήλι. Μεγάλες λεηλασίες και καταστροφές έγιναν στο χωριό την εποχή του Ελληνογερμανικού πολέμου. Επίσης στην περιοχή λειτουργούσαν μεταλλεία και εργοστάσιο κατεργασίας λευκόλιθου.

## Αξιοθέατα
Αξιοσημείωτο αξιοθέατο είναι το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, κτισμένο το 1350 που βρίσκεται λίγα μέτρα από την ακτή. Επίσης στην παραλία του Πηλίου και στην τριγύρω περιοχή σώζονται ερειπωμένες εγκαταστάσεις επεξεργασίας και φόρτωσης λευκόλιθου.

## Ασχολίες κατοίκων
Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία. Η παραλία του χωριού είναι κυρίως αμμώδης με διάσπαρτα βότσαλα και είναι αρκετά βαθιά. Επίσης διαθέτει αλιευτικό καταφύγιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Άλεξ Σάντρο

Ο **Άλεξ Σάντρο** (*Alex Sandro*, 26 Ιανουαρίου 1991) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός αμυντικός για τη Γιουβέντους και την εθνική Βραζιλίας.

Ο Σάντρο ξεκίνησε την καριέρα του από την Ατλέτικο Παραναένσε και αργότερα δόθηκε δανεικός στη Σάντος. Το 2011 αποκτήθηκε από την Πόρτο για 9,6 εκατομμύρια ευρώ μαζί με τον συμπαίκτη του Ντανίλο, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός. Το 2015 αποκτήθηκε από τη Γιουβέντους για 26 εκατομμύρια ευρώ, κερδίζοντας το εγχώριο νταμπλ τις πρώτες τρεις σαιζόν του, ενώ κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα τη σαιζόν 2018-19. Ήταν μέλος της καλύτερης ομάδας της Σέριε Α για τις χρονιές 2016–17 και 2017–18.

Σε επίπεδο εθνικών, ο Σάντρο ήταν μέλος της Κ-20 ομάδας της Βραζιλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-20 το 2011 καθώς και της ομάδας Κ-23 που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 2012. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2011 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πάνω από 20 συμμετοχές. Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Κόπα Αμέρικα 2019.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Παραναένσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του ποδοσφαίρου
Επιστολή Ταβαγκαλάβα

Η **επιστολή Ταβαγκαλάβα** (CTH 181) γράφτηκε από ένα Χετταίο βασιλιά (πιθανότατα από τον Χατουσίλις Γ΄, σύμφωνα με τους μελετητές), με παραλήπτη ένα βασιλιά των *Αχιγιάβα* (Αχαιών) γύρω στο 1250 π.Χ. Η επιστολή δίνει σημαντικές πληροφορίες για τις σχέσεις ανάμεσα στους Έλληνες και τους Χετταίους στην μετέπειτα Εποχή του Χαλκού και καταγράφει το όνομα της Βιλούσας που ταυτίζεται με την Ομηρική Τροία. Ο συγγραφέας των επιστολών ταυτίζεται με τον βασιλιά των Χετταίων Χατουσίλις Γ΄, μερικοί μελετητές τον ταυτίζουν με τον Μουβατάλις Β΄. Τα θραύσματα του κειμένου που σώθηκε είναι ασαφή, δεν καταγράφουν με ακρίβεια το όνομα του βασιλιά των Αχιγιάβα στον οποίο απεστάλη η παράκληση. Στην επιστολή ο βασιλιάς των Χετταίων ζητάει την συνεργασία του ομόλογου του βασιλιά των Αχιγιάβα για να καταπνίξει μια εξέγερση στην Μικρά Ασία. 

Ο τυχοδιώκτης Πιγιάμα-Ραντού αφού ηγήθηκε πρώτα σε μια ανεπιτυχή εξέγερση εναντίον των Χετταίων στην Λούκκα δραπέτευσε κατόπιν στα εδάφη των Αχιγιάβα. Ο συγγραφέας της επιστολής και βασιλιάς των Χετταίων ζητάει από τον ομόλογο του βασιλιά των Αχιγιάβα είτε να εκδόσει τον Πιγιάμα-Ραντού στους Χετταίους, είτε να τον εκδιώξει από τα εδάφη τους είτε να του παραχωρήσει άσυλο υπό την προυπόθεση ότι δεν θα ενοχλήσει ξανά τους Χετταίους. Δεν είναι γνωστή η απάντηση του ομολόγου του αλλά η σημαντική παρουσία των Αχιγιάβα στην περιοχή τα επόμενα χρόνια δείχνει ότι το αίτημα είχε πιθανότατα απορριφθεί. Ο τόνος της επιστολής ήταν επιπληκτικός για την υποστήριξε που παρείχε ο βασιλιάς των Αχιγιάβα στον Πιγιάμα-Ραντού αλλά οι προσφωνήσεις όπως *"αδελφέ μου"* δείχνουν ότι οι Αχιγιάβα ήταν μεγάλο βασίλειο της εποχής όπως η Αίγυπτος και η Βαβυλώνα. Το όνομα της επιστολής προέρχεται από την αναφορά ενός αδελφού του βασιλιά των Αχιγιάβα με το όνομα Ταβαγκαλάβα. Σύμφωνα με διάφορους μελετητές, το όνομα Ταβαγκαλάβα (*Tawagalawa*) ίσως είναι η παραφθορά του ελληνικού ονόματος Ετεοκλής από παλαιότερο τύπο Ἐτεϝοκλέϝης (*Etewoklewes*) στη χετταιική γλώσσα.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Beckman, Gary; Bryce, Trevor; Cline, Eric (2012). The Ahhiyawa Texts. Brill.
*S. Heinhold-Krahmer, StBoT 45, 2001, 192.
*F. Starke, StBoT 31, 1990, 127, 377.
*I. Singer, Anatolian Studies 33, 1983, 211
*H.G. Guterbock, Orientalia, Nova Series, 59, 1990, 157–165

Κατηγορία:Εποχή του Χαλκού
Κατηγορία:Χιττιτική αυτοκρατορία
Κατηγορία:Αιγαιακοί πολιτισμοί
A Perfect Circle

Το αμερικανικό ροκ συγκρότημα **A Perfect Circle** δημιουργήθηκε το 1999 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, από τον κιθαρίστα Μπίλι Χάουερντελ και τον τραγουδιστή του συγκροτήματος Tool, **[[Μέιναρντ Τζέιμς Κίναν]]**. Το συγκρότημα έχει κυκλοφορήσει συνολικά τέσσερα albums με πρωτότυπα τραγούδια, τα πρώτα τρία στις αρχές του 2000: το πρώτο είναι το Mer de Noms, που κυκλοφόρησε το 2000, ακολούθησε το Thirteenth Step το 2003 και το 2004 κυκλοφόρησαν το Emotive, ένα album με ριζικά ξαναδουλεμένα cover songs. 

Λίγο μετά την κυκλοφορία του Emotive, ο Κίναν επέστρεψε στους Tool και ξεκίνησε solo καριέρα με το σχήμα Puscifer και ο Χάουρντελ κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ, Keep Telling Myself It's Alright, στα πλαίσια του project Ashes Divide. 

Tα επόμενα χρόνια το συγκρότημα περιορίστηκε σε σποραδικές εμφανίσεις. Το 2010 επανασυνδέθηκαν και πραγματοποίησαν ζωντανές εμφανίσεις μέχρι και το 2013. Στα τέλη του 2013 κυκλοφορήσαν μία συλλογή με τα καλύτερα τραγούδια από όλα τα album τους, με τίτλο Three Sixty και ένα άλμπουμ με ηχογραφήσεις από ζωντανές εμφανίσεις, το A Perfect Curcle Live: Featuring Stone and Echo. Το συγκρότημα επανενώθηκε για δεύτερη φορά το 2017, ηχογραφώντας ένα τέταρτο άλμπουμ, με τίτλο Eat The Elephant, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Απριλίου του 2018.  

Λόγω των δεσμεύσεων του Keenan σε άλλα μουσικά συγκροτήματα, συνεργάστηκαν με πλήθος μουσικών, στις δραστήριες και αδρανείς περιόδους τους, αλλά και για την ηχογράφηση των άλμπουμ, με σταθερά μέλη μόνο τον Χάουερντελ και τον Κίναν. Στo αρχικό σχήμα του συγκροτήματος συμμετείχαν οι Παζ Λέντσαντιν στο μπάσο, Τρόι βαν Λίυβέν στη κιθάρα και Τζος Φρις στα ντραμς. Ο ντράμερ των Primus, Τιμ Αλεξάντερ, συμμετείχε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα πριν από τις ηχογραφήσεις των άλμπουμ στις πρώτες εμφανίσεις του συγκροτήματος. Ο παραγωγός της μπάντας Ντάνι Λόνερ, ο Μέριλυν Μάνσον και ο μπασίστας Τουίγκι Ραμίρες υπήρξαν, επίσης, μέλη της μπάντας για ένα μικρό χρονικό διάστημα στις αρχές του 2000. Στην τωρινή σύνθεση του συγκροτήματος συμμετέχουν ο κιθαρίστας Τζέιμς Ίχα των Smashing Pumpkin, ο μπασίστας Ματ Ματζούνκινς και ο ντράμερ Τζεφφ Φριντλ· οι δύο τελευταίοι συμμετείχαν, μάλιστα, και στα project Puscifer και Ashes Divide των Κίναν και Χάουρντελ, αντίστοιχα.

Παρά τις ποικίλες αλλαγές στη σύνθεσή του συγκροτήματος και το εύρος καλλιτεχνών που συμμετείχαν, το ύφος των τραγουδιών παρέμεινε σταθερό, καθώς ο Χάουρντελ ανέλαβε τη μουσική σύνθεση και ο Κίναν τους στίχους και τη μελοποίηση όλων των άλμπουμ. Τα άλμπουμ του συγκροτήματος έχουν λάβει θετική υποδοχή τόσο από κριτικούς όσο και εμπορικά, με τα τρία πρώτα άλμπουμ τους να έχουν πωλήσει συλλογικά 4.000.000 αντίτυπα μέχρι το 2005.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Alternative metal συγκροτήματα
Κατηγορία:Αμερικανικά heavy metal συγκροτήματα
Βαλένσια (λίμνη)

**Βαλένσια** ονομάζεται μία λίμνη της Βενεζουέλας, στις πολιτείες Καραβόβο και Αραγκούα. Βρίσκεται σε μία λεκάνη της Κορδιλλιέρας ντε λα Κόστα του κεντρικού υψιπέδου και σε υψόμετρο 415. Έχει μήκος 29 χιλιόμετρα από ανατολικά προς δυτικά και πλάτος 16 χιλιόμετρα από Βορρά προς Νότο. Είναι η δεύτερη ως προς την έκταση μεγαλύτερη λίμνη με γλυκό νερό της Βενεζουέλας. Αποτελεί ένα ιδιαίτερα γνωστό και διάσημο θέρετρο , ενώ επίσης στις περιοχές που βρίσκονται κοντά στην λίμνη καλλιεργούνται διάφορα γεωργικά προϊόντα όπως καλαμπόκι, φρούτα, καπνός, βαμβάκι. Στις περιοχές αυτές εκτρέφονται και βοοειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://earthobservatory.nasa.gov/images/5001/lake-valencia-venezuela

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βενεζουέλας
Κατηγορία:Λίμνες της Νότιας Αμερικής
Νόνη Ιωαννίδου

Η **Νόνη Ιωαννίδου** (Αθήνα 15 Απριλίου 1958) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1958. Έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ξεκινώντας τις σπουδές της, ενώ αποφοίτησε λίγα χρόνια μετά.

Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός το 1986 μέσω της τηλεοπτικής σειράς *Η ζωή του Αττίκ* και της κινηματογραφικής ταινίας *Τατουάζ με βελόνες*. Ακολούθησαν αρκετοί πρωταγωνιστικοί ρόλοι σε τηλεοπτικές σειρές με την πρώτη από αυτές να είναι η *Κερένια Κούκλα* το 1987 στην ΕΡΤ2 όπου συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Νίκο Βερλέκη. Τη σεζόν 1988-1989 πρωταγωνίστησε στη σατιρική σειρά *Όλη η δόξα... όλη η χάρη* και στη νεανική σειρά *[[Στο κάμπινγκ]]*. Ένας αρκετά γνωστός της τηλεοπτικός ρόλος ήταν αυτός της Αντιγόνης στη δραματική σειρά *Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά* την περίοδο 1992-1993.

Από το 1999 μέχρι το 2003 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά της ΕΤ1 *Στα φτερά του έρωτα*. Τη σεζόν 2003-2004 υποδύθηκε την *Αγγέλα Σολωμού* στη σειρά μυστηρίου *Με θεά στο πέλαγο*. Ακολούθησε ο ρόλος της *Αμαλίας Αγγελίδου* στη 14η σεζόν της καθημερινής σειράς του ΑΝΤ1 *[[Η λάμψη (τηλεοπτική σειρά)|Η λάμψη]]*. Από το 2005 μέχρι το 2007 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά *[[Έρωτας (τηλεοπτική σειρά)|Έρωτας]]* υποδυόμενη τη *Βέρα Δούκα*.

Τα τελευταία χρόνια συνεχίζει την πορεία της ως ηθοποιός κυρίως στο θέατρο.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Οριζόντια μεταφορά γονιδίων

**Οριζόντια μεταφορά γονιδίων **είναι η μετάδοση των γενετικών πληροφοριών που είναι γραμμένες στο **[[DNA]]** μεταξύ διαφόρων οργανισμών. **Πολλαπλά τμήματα του DNA** μπορούν να μεταφερθούν ταυτόχρονα σε άλλα μέλη του ίδιου είδους (αυτό είναι για παράδειγμα, το πώς δημιουργήθηκε η αντοχή των βακτηριδίων στα αντιβιοτικά) ή σε μέλη άλλων ειδών.

Σε αντίθεση με την κατακόρυφη μεταφορά των γονιδίων κατά την αναπαραγωγή των οργανισμών, τα γονίδια που μεταφέρονται οριζόντια δεν γίνονται πάντα γονίδια που μεταβιβάζονται στους απογόνους τους. Τρεις τυπικοί μηχανισμοί οριζόντιας μεταφοράς γονιδίων σε μικρόβια είναι: ο μετασχηματισμός (εισαγωγή νουκλεϊκών οξέων), η μεταγωγή (μεταβίβαση γονιδίου μέσω κάποιου ιού) και η σύζευξη (γονιδιακή μεταφορά μέσω των πλασμίδιων).

Το ένα έκτο των γονιδίων στο γονιδίωμα ή γένωμα (genome) των βραδυπόρων βρέθηκε ότι έχει αποκτηθεί μέσω οριζόντιας μεταφοράς γονιδίων, γεγονός που θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει επηρεάσει την εξαιρετική ανθεκτικότητα τους σε ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες.

Κατηγορία:Γενετική
Μουσείο Απελευθέρωσης του Παρισιού - μουσείο στρατηγού Λεκλέρκ - μουσείο Ζαν Μουλέν

Το **Μουσείο Απελευθέρωσης του Παρισιού - μουσείο στρατηγού Λεκλέρ - μουσείο Ζαν Μουλέν** (Γαλλικά: Le musée de la Libération de Paris - musée du Général Leclerc - musée Jean-Moulin) είναι ένα τριπλό μουσείο αφιερωμένο στην απελευθέρωση του Παρισιού, στον στρατηγό Φιλίπ Λεκλέρ ντε Ωτκλόκ και στον Ζαν Μουλέν, δύο προσωπικότητες της Ελεύθερης Γαλλίας κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Το μουσείο μέσα από τη ζωή τους, παρουσιάζει την πορεία του πολέμου, την τύχη της κατεχόμενης Γαλλίας και τη δράση της Γαλλικής Αντίστασης.

Βρίσκεται στο Παρίσι, στο 15ο διαμέρισμα στη λεωφόρο Κολονέλ-Ανρί-Ρολ-Τανγκί, 4.

Είναι ένα από τα 14 μουσεία της πόλης του Παρισιού, τα οποία διαχειρίζεται το δημόσιο διοικητικό ίδρυμα Παρίσι Μουσεία. Το μουσείο εγκαινιάστηκε στις 25 Αυγούστου 2019 για την 75η επέτειο από την απελευθέρωση του Παρισιού, αντικαθιστώντας παλαιότερο μουσείο με το ίδιο θέμα, που λειτουργούσε σε παρακείμενο χώρο, κοντά στον σταθμό Μονπαρνάς.

## Περιγραφή
[μικρογραφία|250x250εσ|Ο συνταγματάρχης Ρολ-Τανγκί και ο [Φιλίπ Λεκλέρ ντε Ωτκλόκ|στρατηγός Λεκλέρ, 1944|εναλλ.=|αριστερά]]
Το νέο μουσείο στεγάζεται σε ένα ιστορικό κτήριο, στο υπόγειο του οποίου κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής βρίσκονταν το αρχηγείο διοίκησης του συνταγματάρχη Ρολ-Τανγκί, επικεφαλής των γαλλικών δυνάμεων του Εσωτερικού (FFI) στην περιοχή του Παρισιού. 

Είναι αφιερωμένο στον ήρωα της Γαλλικής Αντίστασης Ζαν Μουλέν και στον στρατηγό Λεκλέρκ και τον ρόλο του στην απελευθέρωση του Παρισιού. Το μουσείο καταγράφει ολόκληρη τη χρονολογία των γεγονότων της απελευθέρωσης του Παρισιού μέσω μιας μοναδικής σκηνογραφίας και διαφορετικών μέσων όπως η επαυξημένη πραγματικότητα.

Εκτίθενται περισσότερα από 300 αντικείμενα, πρωτότυπα έγγραφα, φωτογραφίες, βίντεο αρχείων ή μαρτυρίες που αναφέρονται στην αντίσταση, τις μάχες, την καταστολή, τη μυστικότητα και την ανάκτηση της ελευθερίας.

Οι ώρες λειτουργίας είναι 10 π.μ. - 6 μ.μ. από Τρίτη έως Κυριακή.

## Αναφορές
Σύμφωνα με τον ιστορικό Αντρέ Κασπί, ομότιμο καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού 1 Πανεπιστήμιο Παντεόν-Σορμπόν:

«Το μουσείο αναβιώνει μέρες τραγικές και ένδοξες. Ο Ζαν Μουλέν, ήρωας και μάρτυρας της Αντίστασης, κατάφερε να ενώσει εκείνους που πολέμησαν εναντίον των Ναζιστών. Ο στρατηγός Φιλίπ Λεκλέρ, επικεφαλής της 2ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, συνέβαλε στην απελευθέρωση του Παρισιού. Και οι δύο διατήρησαν τη «φλόγα της Αντίστασης» που είχε ανάψει ο στρατηγός ντε Γκωλ στην έκκλησή του στις 18 Ιουνίου 1940.»

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ιστοσελίδα του μουσείου (γαλλικά, αγγλικά)
* Φωτογραφίες του μουσείου

Κατηγορία:Μουσεία στο Παρίσι
Κατηγορία:Ιστορία του Παρισιού
Λευτέρης Μυτιληναίος

Ο **Λευτέρης Μυτιληναίος** (Αθήνα, 24 Απριλίου 1946 - Κόρινθος, 5 Απριλίου 2021) ήταν Έλληνας τραγουδιστής. Κυκλοφόρησε 18 προσωπικά στούντιο άλμπουμ, σε εταιρείες όπως η Columbia Records, η CBS Records International, η EMI και άλλες.

Απεβίωσε από κορωνοϊό (COVID-19) στις 5 Απριλίου του 2021. Τον τελευταίο καιρό διαβιούσε σε μονάδα φροντίδας στο Λουτράκι από όπου μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Κορίνθου, όπου απεβίωσε. Η κηδεία του έγινε στο Βέλο Κορινθίας.

## Δισκογραφία
Κυκλοφόρησε τα ακόλουθα προσωπικά στούντιο άλμπουμ :  

* 01 "Λευτέρης Μυτιληναίος" (Columbia, 1971)
* 02 "Νο 2" (EMI (re-release), 1974)
* 03 "Νο 3" (Columbia, 1975)
* 04  (Columbia, 1976)
* 05 "Ένα Δάκρυ.."(Columbia, 1977)
* 06 "Τα Φώτα Χαμηλώστε" (CBS, 1979)
* 07 "Πού Νάσαι"  (CBS, 1980)
* 08 "Θά Σέ Λησμονήσω" (CBS, 1981)
* 09 "Στάσου Μια Στιγμή" (CBS, 1983)
* 10 "Λίγο Πριν Ξημερώσει" (CBS, 1984)
* 11 "Θα Περιμένω"  (CBS, 1985)
* 12 "Ότι Έχω Και Δεν Έχω"  (CBS, 1986)
* 13 "Αντικανονικά... Σ' Αγαπώ" (Pan-Vox, 1987)
* 14 "Καμμιά Δεν Σου Μοιάζει" (EMI, 1988)
* 15 "Για Προδομένους" (EMI, 1990)
* 16 "Και Το Ρωτάς" (Music Box International, 1994)
* 17 "Μονάχα Δυο Βραδιές" (Music Box International, 1996)
* 18 "Η Δική Μου Υπογραφή" (Legend Recordings, 2002)

Συμμετείχε στα ακόλουθα άλμπουμ:

*"Αυταπάτες" (Columbia, 1975, split album) Με την Πόλυ Πάνου και τον Κωστή Χρήστου
*"Λαικό Ξεφάντωμα" (Pan-Vox, 1988, split album) Με την Μελίνα Ζαχά και τον Γιάννη Ντουνιά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Ομέρ Πασάς

Ο **Ομέρ Πασάς**, επίσης γνωστός ως **Ομέρ Πασάς Λάττας** (, ; 1806-1871) ήταν οθωμανός στρατάρχης και κυβερνήτης. Γεννήθηκε στην Αυστριακή επικράτεια, από Σέρβους Χριστιανούς Ορθόδοξους γονείς και αρχικά υπηρέτησε στον Αυστριακό στρατό. Όταν αντιμετώπισε κατηγορίες υπεξαίρεσης, κατέφυγε στην Οθωμανική Βοσνία όπου ασπάστηκε το Ισλάμ. Στη συνέχεια κατετάγη στον οθωμανικό στρατό στον οποίο εξελίχθηκε γοργά. Ο Ομέρ κατέπνιξε αρκετές εξεγέρσεις σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και ήταν διοικητής στον Κριμαϊκό Πόλεμο, όπου κέρδισε μερικές εξαιρετικές νίκες στη Σιλίστρα και την Ευπατορία και συμμετείχε στην πολιορκία της Σεβαστούπολης.

Τον Απρίλιο του 1867 αποβιβάστηκε με τουρκικά στρατεύματα στη Σούδα με αποστολή να καταστείλει την Μεγάλη Κρητική Επανάσταση του 1866. Αφού προσπάθησε ανεπιτυχώς να υποτάξει τα Σφακιά, κινήθηκε ανατολικά προς το Οροπέδιο Λασιθίου, στο οποίο εισέβαλε τον Μάιο του 1867 σφάζοντας πολλούς από τους κατοίκους του. Αδυνατώντας να φέρει σε πέρας την αποστολή του, αντικαταστάθηκε στο τέλος του χρόνου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869)
Καθεδρικός της Τίμιας Ζώνης στη Χομς

Ο **Καθεδρικός της Τίμιας Ζώνης στη Χομς** (στα αραβικά: كاتدرائية السيدة العذراء أم الزنار, εν συντομία كنيسة أم الزنار; Um az-Zinnar) ανήκει στη Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία και αποτελεί την έδρα της Συριακής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής της Χομς και της Χάμα. Στον ναός φυλάσσεται τμήμα της Τίμιας Ζώνης της Παναγίας.

Ο ναός χρονολογείται στα μέσα του 9ου αιώνα. Στο μέρος που είναι χτισμένος πιστεύεται ότι υπήρχε παλαιότερα άλλος χριστιανικός ναός του 1ου αιώνα ενώ σύμφωνα με τον Ross Burns η σημερινή εκκλησία πιθανώς είναι χτισμένη πάνω σε βυζαντινά θεμέλια.

Η εκκλησία έπαθε μεγάλες ζημιές το 2011 -2012 (που αποκαταστάθηκαν αργότερα από τους πιστούς) κατά τη διάρκεια συγκρούσεων των Συριακών Ενόπλων Δυνάμεων με ένοπλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης, κατά τον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο.,

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στη Συρία
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Επικό θέατρο

μικρογραφία|298x298εσ|''Όμηρος,F.J.Von,1887.''
Ο όρος "επικό" στο πλαίσιο του μοντέρνου θεάτρου έγινε δημοφιλής από τον Μπέρτολτ Μπρεχτ. Στην πραγματικότητα όμως χρονολογείται πολλά χρόνια πίσω ως ένα είδος τέχνης που βασίζεται στα ποιήματα του Ομήρου. Κοινό σημείο των δύο αποτελεί μια σειρά από τεχνικές γραφής,τις οποίες ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν οι συγγραφείς του επικού θεάτρου.

Οι τεχνικές αυτές είναι οι εξής:

* Μεγάλα σκηνικά (ταξίδια που αναπτύσσονται σε μεγάλη γεωγραφική ή χρονική απόσταση) και περιπέτειες
* Αναφορά σε άλλες γνωστές ιστορίες και μύθους μέσα στο κείμενο
* Ξεκινούν με μια δήλωση του θέματος,μια ερώτηση ή ένα περίγραμμα της πλοκής
* Η πλοκή ξεκινάει από την μέση ("in media res") και οι χαρακτήρες,οι καταστάσεις και οι σχέσεις τους με άλλους χαρακτήρες εκτυλίσσονται μέσω αναδρομών. Δεν ακολουθείται χρονική αλληλουχία.
* Τα θέματα αφορούν την ανθρώπινη φύση και την ηθική.

O Μπρεχτ υποστήριζε το επικό θέατρο σε αντίθεση με το δραματικό, καθώς το πρώτο έθετε ερωτήματα στο κοινό, εξερευνούσε την ανθρώπινη ηθική και πυροδοτούσε την σκέψη. Αντίθετα,το δεύτερο είδος βασιζόταν στην αριστοτελική σκέψη και έδινε έμφαση στην "κάθαρση" των χαρακτήρων και την συναισθηματική αντίδραση του κοινού.

## Μοντέρνο επικό θέατρο
Παρόλο που ο Μπέρτολτ Μπρεχτ ονομάτισε αυτό το είδος γραφής και το χρησιμοποίησε έντονα στα έργα του, πολλοί συγγραφείς εφάρμοζαν τις τεχνικές της επικής ποίησης στα κείμενα τους, πολλά χρόνια πριν.

Το επικό θέατρο συνδέεται έντονα με τον εξπρεσιονισμό, ένα καλλιτεχνικό κίνημα που απορρίπτει την αναπαράσταση ρεαλιστικών γεγονότων του ιμπρεσιονισμού και στρέφεται στην προσωπική εμπειρία και την φαντασία.

Κάποια από τα στοιχεία του εξπρεσιονισμού αποτελούν τα ζωντανά χρώματα, τα παραμορφωμένα σχήματα, ο αλλοιωμένος φωτισμός και γενικά η "μη ρεαλιστική" αναπαράσταση της πραγματικότητας. Στο θεατρικό χώρο, τα έργα του κινήματος αυτού περιείχαν καρικατούρες, μηχανικές κινήσεις και μη συμβατικούς διαλόγους.

## Σταθμοί στην ανάπτυξη του επικού και του θεάτρου του εξπρεσιονισμού

* Γκέοργκ Μπύχνερ
* Φρανκ Βέντεκιντ
* Σουρεαλισμός
* Έρβιν Πισκάτορ
* Μπέρτολτ Μπρεχτ

## Μετά τον Μπρεχτ
Η επίδραση του Μπρεχτ στους νέους συγγραφείς έγινε εμφανής με τα έργα που ακολούθησαν. Σύμφωνα με εκείνον "o δραματουργός πρέπει με τα έργα του να προσφέρει μια καλά υπολογισμένη κοινωνική κριτική και να ωθήσει το κοινό να σκεφτεί κριτικά, αντί να αντιδράσει συναισθηματικά"

Κάποια από τα έργα, που υιοθέτησαν το στυλ του επικού θεάτρου είναι τα εξής:

* Μαξ Φρις - The fire raisers
* Φρήντριχ Ντύρενματ - "Η επίσκεψη"
* Πίτερ Μπρουκ, ένας από τους πρώτους Βρετανούς σκηνοθέτες που εφάρμοσε το στυλ του επικού θεάτρου στα έργα του

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θέατρο
Πτεροφάλαινα

Η **πτεροφάλαινα** (επιστημονική ονομασία: *Balaenoptera physalus*) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο είδος κητώδους, μετά τη γαλάζια φάλαινα. Οι μεγαλύτερες ξεπερνούν σε μήκος τα 25 μέτρα και φτάνουν σε βάρος τους 74 τόνους. Η μεγαλύτερη που έχει αναφερθεί είχε μήκος 27,3 μέτρα, ενώ η μακρύτερη επιβεβαιωμένη είχε μήκος 25,9 μέτρα. Ανήκει στις μπαλενοφόρες φάλαινες.

Η πτεροφάλαινα έχει μακρύ και λεπτό σώμα, χρώματος καφέ-γκρι, ενώ είναι πιο άσπρη από κάτω. Είναι το ταχύτερο είδος φάλαινας, με ταχύτητα 37 με 41 χλμ/ώρα. Έχουν αναγνωριστεί τουλάχιστον δύο υποείδη, ένα στον βόρειο Ατλαντικό και ένα στο νότιο ημισφαίριο. Απαντά σε όλους τους μεγάλους ωκεανούς, από τα πολικά μέχρι τα τροπικά νερά, καθώς και τη Μεσόγειο. Απουσιάζει μόνο από τα ύδατα κοντά στο πολικό παγοκάλυμμα και μικρές εκτάσεις μακριά από τον ανοικτό ωκεανό. Η μεγαλύτερη πυκνότητα πληθυσμού παρατηρείται σε εύκρατα και ψυχρά νερά. Η διατροφή της αποτελείται από μικρά ψάρια που σχηματίζουν κοπάδια, καλαμάρια και καρκινοειδή, όπως τα κωπήποδα και τα κριλ.

Όπως και οι άλλες μεγάλες φάλαινες, η πτεροφάλαινα κυνηγήθηκε εκτεταμένα κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, με αποτέλεσμα σήμερα να αποτελεί απειλούμενο είδος. Πάνω από 725.000 πτεροφάλαινες αλιεύθηκαν στο νότιο ημισφαίριο από το 1905 μέχρι το 1976· το 1997 είχαν επιβιώσει 38.000. Η αποκατάσταση του πληθυσμού του νοτίου ημισφαιρίου του στο 50% του πληθυσμού προ φαλαινοθηρίας προβλέπεται να γίνει περί το 2100 λόγω της έντονης φαλαινοθηρίας και τον αργό ρυθμό αποκατάστασης.

Η Διεθνής Επιτροπή Φαλαινοθηρίας έχει εκδόσει μορατόριουμ για την εμπορική αλιεία αυτής της φάλαινας, αλλά η Ισλανδία και η Ιαπωνία συνεχίζουν το κυνήγι. Το είδος κυνηγιέται επίσης από τους Γροιλανδούς με βάση της προβλέψεις για τη βιώσιμη φαλαινοθηρία από τους ιθαγενείς. Ο παγκόσμιος πληθυσμός εκτιμάται από λιγότερο από 100.000 μέχρι περίπου 119.000 άτομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μπαλενοπτερίδες
Αντονίνα Κριβοσάπκα

Η **Αντονίνα Βλαντίμιροβνα Κριβοσάπκα** (; γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1987) είναι Ρωσίδα σπρίντερ των 400 μέτρων. Διαγωνίστηκε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, όπου στην ομάδα της απονεμήθηκε αρχικά ένα ασημένιο μετάλλιο. Η Κριβόσαπκα τερμάτισε επίσης έκτη στην ατομική διοργάνωση 400 μέτρων στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012.  

## Πρώτα χρόνια
Η Κριβοσάπκα κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 400 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2003 σε 53.54 s, και κέρδισε χάλκινο στο Medley Relay. Ωστόσο, είχε λίγη επιτυχία τα επόμενα χρόνια, κατατάσσοντας μόνο την πέμπτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Junior 2004. Δεν βελτιώθηκε το 2005 ή το 2006 και αγωνίστηκε μόνο σε εθνικό επίπεδο. Ωστόσο, άρχισε να βελτιώνει σταθερά τις επιδόσεις της το 2007 και το 2008, δημοσιεύοντας εποχικά καλύτερα 52,32s και 51.24 &nbsp; s αντίστοιχα.  

## Επαγγελματική καριέρα αθλητισμού
Η Κριβόσαπκα το 2009 όπου έκανε το προσωπικό της 50,55 πάνω από 400 μέτρα σε εσωτερικούς χώρους για να κερδίσει τα ρωσικά πρωταθλήματα εσωτερικού χώρου, και στη συνέχεια κέρδισε στα 400 μέτρα χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εσωτερικού 2009 .  Στα ίδια πρωταθλήματα κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο για τα 4 x 400 μέτρα, μαζί με τις Νατάλια Αντιούχ, Ντάρια Σαφόνοβα και Γέλενα Βοΐνοβα .   Αργότερα εκείνο το έτος, κατά τη διάρκεια των ημιτελικών στα ρωσικά εθνικά πρωταθλήματα στο Τσεμποκσάρι, έτρεξε με 49.29 s, ο δεύτερος ταχύτερος χρόνος στον κόσμο εκείνο το έτος.  Συνέχισε να κερδίζει τον εθνικό τίτλο στα 49.71 δευτερόλεπτα. Στα 400 μέτρα στον τελικό, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο 49,71 s, πίσω από τη Σάνια Ρίτσαρντς και τη Σέρικα Γουίλιαμς. Αργότερα κέρδισε ένα άλλο χάλκινο μετάλλιο. 

Υπέστη ασυνήθιστο τραυματισμό στις αρχές του 2010 - ενώ έκανε προπόνηση σπριντ στο Βόλγκογκραντ, ένα νεαρό αγόρι μπήκε στο δρόμο της. Ως αποτέλεσμα, έχασε το Παγκόσμιο  Πρωτάθλημα Εσωτερικού IAAF του 2010, αλλά είχε ανακάμψει πλήρως εγκαίρως για την υπαίθρια σεζόν. Αργότερα εκείνο το έτος, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αθλητισμού 2010 κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στα 400 μέτρα και βοήθησε τις Ρωσίδες γυναίκες να υπερασπιστούν τον τίτλο τους, καθώς και να κερδίσουν ένα ασημένιο μετάλλιο ως μέρος της ομάδας της Ευρώπης στα  4 × 400 μέτρα στο 2010 IAAF Continental Cup. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αθλητισμού 2013 στη Μόσχα, πήρε την τρίτη στον ατομικό αγώνα 400 μέτρων, αλλά επέστρεψε για να αγκυροβολήσει τη ρωσική ομάδα στο χρυσό μετάλλιο 4 × 400 μέτρων. 

Το 2016, τα δείγματά της και από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 και του 2012 επανεξετάστηκαν όπως ανακοινώθηκε την 1η Φεβρουαρίου 2017.  Τον Απρίλιο της επιβλήθηκε απαγόρευση δύο ετών που αποκλείει τα αποτελέσματά της για το 2012 και το 2013.  

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Γλυκομηλιά Τρικάλων

Η **Γλυκομηλιά**, επίσης γνωστή ως **Γλυκομηλέα**, είναι ένας μικρός οικισμός της Δημοτικής Κοινότητας Κλεινοβού, χτισμένη στις παρυφές του Κόζιακα, μόλις 35 χλμ. από την Καλαμπάκα. Η Δημοτική Κοινότητα Κλεινοβού υπάγεται στον νεοσύστατο Δήμο Μετεώρων. Γεωγραφικά ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας και έχει υψόμετρο 605 μέτρων.

## Ιστορικά στοιχεία
Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν Κάτω Περλιάγκο, το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Γλυκομηλιά το 1955. Η ονομασία αυτή λογικά είχε δοθεί από τους Τούρκους και σημαίνει «Κάτω Παναγιά». Το χωριό αρχικά ήταν χτισμένο στο βουνό Χουτιάνα, ωστόσο το 1850 από τις συνεχείς επιδρομές των κλεφτών κατάφεραν να γλυτώσουν μόνο 4 οικογένειες, οι οποίες και μεταφέρθηκαν στη σημερινή τοποθεσία.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τα τελευταία έτη, είναι η εξής:

## Γεωγραφία
Ο ποταμός Χουτιανίτης, ενώνεται με τον Κλεινοβίτη και καταλήγουν και οι δύο στον Πηνειό. Το χωριό έχει τις πηγές Μάνα, Αγία Παρασκευή, Προφήτη Ηλία, Καστανιά και Πλακένιο (1.800 μέτρα), οι οποίες το τροφοδοτούν με νερό.
## Απασχόληση
Τα κύρια επαγγέλματα ενασχόλησης είναι η κτηνοτροφία και η υλοτομία (ως δασεργάτες).

## Εορτασμοί
Η Γλυκομηλιά γιορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο, με ένα τριήμερο παραδοσιακό γλέντι που οργανώνεται από το δραστήριο Πολιτιστικό – Μορφωτικό Σύλλογο της κοινότητας. Ακόμη, στα τέλη Ιουλίου γιορτάζει τα «Κολοκοτρώνεια», μία τριήμερη πολιτιστική εορτή αφιερωμένη στον Χρήστο Κολοκοτρώνη, τρισέγγονο του ήρωα της Επανάστασης του '21 Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, μουσικοσυνθέτη και τραγουδοποιό του λαϊκού τραγουδιού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ Γέροντος Εύβοιας

Η **Ιερά Μονή Οσίου Δαυίδ του Γέροντος Εύβοιας** βρίσκεται στη βόρεια Εύβοια, στον δήμο Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας. Απέχει 16 χιλιόμετρα από τις Ροβιές και 22 χιλιόμετρα από τη Λίμνη. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 500 μέτρων, στις πλαγιές του όρους Καβαλλάρης, ανάμεσα στα χωριά Δρυμώνα και Καλαμούδι. Είναι ανδρική και αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και γιορτάζει στις 6 Αυγούστου, αλλά και την 1η Νοεμβρίου, ημέρα μνήμης του Οσίου Δαυίδ.

## Ιστορία
Η ίδρυση και ανέγερση της Μονής, περίπου το 1540, οφείλεται στον Όσιο Δαυίδ. Στο σημείο προϋπήρχαν τα ερείπια παλαιότερου ναού ο οποίος πιθανώς καταστράφηκε από τους Τούρκους μετά την κατάληψη της Εύβοιας το 1470. Σύντομα η Μονή απέκτησε μεγάλη φήμη και προνόμια και σε έγγραφο του 1638 αναφέρεται ως πατριαρχική και σταυροπηγιακή. Στην επανάσταση του 1821 είχε σημαντική δράση και καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους το 1824. Η νέα ανοικοδόμηση έγινε το 1877. 

Μεγάλη ανάπτυξη γνώρισε η Μονή στα χρόνια της ηγουμενίας του Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη (1975-1991), ο οποίος κατετάγη επίσημα στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας την 27η Νοεμβρίου 2017 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.


## Αρχιτεκτονική

Το συγκρότημα της Μονής είναι τετράπλευρο και σχηματίζεται από πτέρυγες κελιών και βοηθητικών χώρων. Στο κέντρο του βρίσκεται το καθολικό, που είναι *ναός σταυρεπίστεγος με τρούλο*, χωρίς εσωτερικές αγιογραφίες. Τριγύρω και έξω από τη Μονή υπάρχουν ακόμη μικροί ναοί αφιερωμένοι σε διάφορους αγίους. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων στη νοτιοανατολική πτέρυγα της μονής, που είναι υπόγειο, λαξευμένο στον βράχο, και διακοσμείται με τοιχογραφίες του 18ου αιώνα.

## Κειμήλια
Στο καθολικό της Μονής φυλάσσονται σε περίτεχνη λειψανοθήκη τα οστά του Οσίου Δαυίδ του Γέροντος, καθώς το θυμιατό και το πετραχήλι του Αγίου, ρωσικής προέλευσης. Σώζεται επίσης χειρόγραφο δανειστήριο του Αγγελή Γοβιού, ο οποίος ερχόμενος από το Πήλιο επισκέφθηκε τη Μονή και δανείσθηκε 1.000 γρόσια για τις ανάγκες του αγώνα. Στο δανειστήριο αυτό, ο Ευβοέας στρατηγός ευχαριστεί τους Πατέρες της Μονής αλλά και τους κατοίκους για τη συμβολή τους στον αγώνα για την ελευθερία.

## Μοναστική δύναμη
Η μοναστική δύναμη της Μονής, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 12 άτομα.

## Παραπομπές

Οσιου Δαυιδ
Μονη Οσιου Δαυιδ Γεροντος
Παλιό ΠΑΣΟΚ-Το Ορθόδοξο

Το **Παλιό ΠΑΣΟΚ-Το Ορθόδοξο** είναι ελληνικό πολιτικό κίνημα, και διαδικτυακό φαινόμενο, το οποίο δημιουργήθηκε μέσω της υπηρεσίας κοινωνικής δικτύωσης του Facebook, επηρεασμένο από την περίοδο ακμής του πολιτικού κόμματος του ΠΑΣΟΚ. Αρχικώς θεωρούμενο ως τρολικού χαρακτήρα, ωστόσο, στη συνέχεια, χαρακτηρίστηκε από έναν συνδυασμό μεταξύ χιουμοριστικής φύσεως αναρτήσεων σχετικά με την περίοδο ακμής του ΠΑΣΟΚ και τοποθετήσεων και σχολιασμών σχετικά με ζητήματα της τρέχουσας κοινωνικής και πολιτικής επικαιρότητας.

## Νεολαία
μικρογραφία|150px|αριστερά|Λογότυπο της πτέρυγας νεολαίας του πολιτικού κινήματος, «ΧΑ.Ο.Σ.».
Στις 22 Μαΐου 2019, ιδρύθηκε η πτέρυγα νεολαίας του κινήματος υπό την ονομασία «Χαρούμενοι Ορθόδοξοι Σοσιαλιστές» ή «ΧΑ.Ο.Σ.», η οποία και συμμετείχε στις φοιτητικές εκλογές οι οποίες διεξήχθησαν στις 24 Μαΐου 2019.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Διαδικτυακά φαινόμενα
Αχμεντναγκάρ

**Αχιλιαναγκαρ πρώην Αχμεντναγκάρ** ονομάζεται μία πόλη της Δυτικής Ινδίας. Πήρε το όνομα της από τον Άχμεντ Νιζάμ Σαχ που την είχε κατακτήσει το 1494.  Η πόλη αυτή είναι η έδρα του ομώνυμου διαμερίσματος, στην πολιτεία Μαχαράστρα.  Οι κάτοικοι της είναι 350.905. Ασχολούνται κυρίως με γεωργικές δραστηριότητες (παράγουν κεχρί, σιτάρι, βαμβάκι και ζαχαροκάλαμο). 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://ahmednagar.nic.in/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
In.gr

Το **in.gr** είναι ελληνική διαδικτυακή πύλη. Ο ιστότοπος δημιουργήθηκε τον Νοέμβριο του 1999, σε ιδιοκτησία αρχικά του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, ενώ από το 2017 ανήκει στην Alter Ego Media

## Περιεχόμενο
Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας είναι γραμμένο στην ελληνική γλώσσα και την αγγλική γλώσσα και είναι χωρισμένο στην πολιτική, στην οικονομία, στα σπορ, στον πολιτισμό και στην ψυχαγωγία μεταξύ άλλων.

Η σελίδα περιέχει ειδήσεις από την Ελλάδα, αλλά και από όλο τον κόσμο, γνώμες, κάλυψη ποικίλων θεμάτων και ενδιαφερόντων όπως η πολιτική, η οικονομία, ο αθλητισμός, οι απόψεις και η υγεία μεταξύ άλλων.

## Λογότυπο

Αρχείο:In.gr.svg|2018-2021
Αρχείο:In.gr_logo.png|2021-2023
Αρχείο:Ingr23.png|2023-σήμερα


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Όμιλος Alter Ego Media
Κατηγορία:Ιστότοποι της Ελλάδας
Κατηγορία:Ειδησεογραφικοί ιστότοποι
Διαλισκάρι Μεσσηνίας

μικρογραφία|Θέα της νήσου Πρώτη από το Διαλισκάρι
Το **Διαλισκάρι** είναι παραλιακή τοποθεσία του νομού Μεσσηνίας. Βρίσκεται 2 περίπου χιλιόμετρα νότια χωριού της Μαραθόπολης, στο Ιόνιο πέλαγος. Η τοποθεσία κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αποτελεί τουριστικό προορισμό, με πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια και   αμμουδερές παραλίες. Απέναντι από το Διαλισκάρι βρίσκεται η νήσος Πρώτη με  καταπράσινα νερά της παραλίας του Βουρλιά. Νότια από το Διαλισκάρι βρίσκεται η παραλία της περιοχής Μάτι ή Χρυσή Άμμος, ενώ βόρεια βρίσκεται η παραλία του Λαγούβαρδου, η οποία φημίζεται για τα μεγάλα κύματα και το surfing.Πολύ κοντά βρίσκεται η παραλία  Βοιδοκοιλιά, ενώ λίγο πιο βόρεια ο αρχαιολογικός χώρος με το ανάκτορο του Νέστορα.

Κατηγορία:Γεωγραφία της Μεσσηνίας
Πλατειά Κορινθίας

Η **Πλατειά Κορινθίας** είναι μια ακατοίκητη νησίδα του Σαρωνικού κόλπου η οποία βρίσκεται σε απόσταση 8,5 χιλιομέτρων (4,6 ναυτικών μιλίων) ΝΑ της νότιας εισόδου της Διώρυγας της Κορίνθου. Επίσης, απέχει περί τα 5,5 χλμ. (3 ν.μ.) από τα διυλιστήρια της ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ ΕΛΛΑΣ. Είναι το δυτικότερο μεταξύ των νησιών του Σαρωνικού κόλπου και το εγγύτερο προς τη Διώρυγα.

Από διοικητικής άποψης, πρόκειται για μία από τις 3 νησίδες του Σαρωνικού κόλπου που ανήκουν διοικητικά στην Κορινθία, μαζί με τον Οβριό και τον Άγιο Πέτρο.

Πέριξ της νησίδας, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή του ΒΔ Σαρωνικού, λειτουργούν εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιέργειας.

## Αναφορές


Κατηγορία:Σαρωνικός κόλπος
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Δημήτριος Λιανουλόπουλος

Ο **Δημήτριος Λιανουλόπουλος** (1906-1969), του Αλεξίου, ήταν Έλληνας γιατρός, κλινικάρχης και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Φωκίδας από το 1958 ως το 1963, εκλεγμένος με την ΕΡΕ. Νωρίτερα υπηρέτησε επί δύο θητείες ως Δήμαρχος Άμφισσας.

## Πρώτα χρόνια και ιατρικό λειτούργημα
Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποκτώντας το πτυχίο του το 1929. Ειδικεύτηκε στην παθολογία και εργάστηκε σε κλινική που ίδρυσε ο ίδιος στο κτήριο του Δημητρίου Ταράτσα (αργότερα στο ισόγειο του ίδιου κτηρίου διατηρούσε το βουλευτικό του γραφείο), και στην οποία έδωσε το όνομα "Άγιοι Ανάργυροι". 

### Δήμαρχος
Στις δημοτικές εκλογές του 1951 εξελέγη δήμαρχος Αμφίσσης, με τον συνδυασμό του να κερδίζει τις εκλογές με 851 ψήφους έναντι 814 για τον αντίπαλο συνδυασμό "Πρόοδος".   Επανεξελέγη δήμαρχος στις επόμενες εκλογές του 1954 ως ο μοναδικός υποψήφιος δήμαρχος με τον Ελληνικό Συναγερμό. Υπηρέτησε ως δήμαρχος μέχρι την παραίτησή του, τον Μάρτιο του 1958, προκειμένου να πολιτευτεί στις βουλευτικές εκλογές του 1958. Τον διαδέχθηκε ως δήμαρχος ο αντιπρόεδρος της Δημαρχιακής Επιτροπής, Κωνσταντίνος Δ. Κορδώνης.

### Κοινοβουλευτική δραστηριότητα
Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής Φωκίδας με την ΕΡΕ και επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1961.

## Θάνατος
Ο Δημήτριος Λιανουλόπουλος απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 1969 και ετάφη στην Άμφισσα. Στην κηδεία χοροστάτησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Φωκίδος.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εικόνα του Λιανουλόπουλου (στη μέση) στο ΠΙΚΠΑ, τη δεκαετία του '50.

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Βουλευτές Φωκίδας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Λιανουλοπουλος
Μαριγώ Αλκαίου

Η **Μαριγώ Αλκαίου** (περ. 1790 - περ. 1865) ήταν μία από τις πρώτες Ελληνίδες ηθοποιούς της νεότερης εποχής. Δεν πρέπει να συγχέεται με την πολύ νεότερη ηθοποιό Μαρία Αλκαίου. Γεννήθηκε στη Λέσβο ως **Μαριγώ Βρανέλη**. Παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Αλκαίο και τον ακολούθησε στο Βουκουρέστι. Εκεί έλαβε μέρος στις παραστάσεις που οργανώθηκαν με επιμέλεια της Ραλλούς Καρατζά στο εκεί θέατρο, το οποίο ίδρυσε η Φιλική Εταιρεία το 1818. Αργότερα, στην ελεύθερη πλέον Ελλάδα, εμφανίσθηκε σε θεατρικές παραστάσεις που επιμελήθηκε ο σύζυγός της στη Σύρο.

Η Μαριγώ Αλκαίου αποκλήθηκε «νεότερη Σαπφώ», επειδή υπήρξε η πρώτη πρωταγωνίστρια του νεότερου ελληνικού θεάτρου, παρά τις προκαταλήψεις και τις κατακραυγές των συντηρητικών της εποχής εκείνης κατά των γυναικών ηθοποιών.  Η Αλκαίου πέθανε στην Αθήνα, σε ηλικία περίπου 75 ετών.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 315

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ζαν-Ζυλ Αλασέρ

Ο **Ζαν-Ζυλ Αλασέρ** (*Jean-Jules Allasseur*, 13 Ιουνίου 1818 — 23 Μαρτίου 1903) ήταν Γάλλος γλύπτης, μαθητής του φιλέλληνα γλύπτη Πιερ-Ζαν Νταβίντ, του επικαλούμενου ντ' Ανζέ. Μάλιστα το 1858 συνεργάσθηκε με τον Αρμάν Τουσαίν στο να αποκαταστήσει το γλυπτό του Νταβίντ ντ' Ανζέ «La Jeune Grecque», προτού αυτό επιστραφεί στην Ελλάδα το 1866.

Ο Αλασέρ γεννήθηκε στο Παρίσι. Φοίτησε στην École des Beaux-Arts, στο Παρίσι, και στη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του δημιούργησε προτομές, μνημειακές αλληγορίες και διακοσμητικά αρχιτεκτονικά στοιχεία για επίσημες παραγγελίες της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Τιμήθηκε με το παράσημο του ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής στις 7 Αυγούστου 1867.

Ο Ζαν-Ζυλ Αλασέρ πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 84 ετών. Η σορός του είναι θαμμένη στο κοιμητήριο της Montmartre (14ο Διαμέρισμα), όπου διατηρούσε το ατελιέ του.

## Επιλεγμένα έργα
* «Ο Μωυσής σωθείς από τα ύδατα» (*La Découverte de Moïse*, 1853 και σε μάρμαρο το 1859), το έργο που τον ανέδειξε και τον επέβαλε
* «Φρανσουά ντε Μαλέρμπ» (1853), μία από τις 86 όρθιες μορφές διάσημων Γάλλων στην *Cour Napoléon* του Εκτόρ Λεφυέλ, στο Παλάτι του Λούβρου.
* Μνημείο του Ζαν Ροτρού σε ορείχαλκο (1866) στο Ντρε, που προσαρμόζει και απλοποιεί τα χαρακτηριστικά της διάσημης προτομής από τον Ζακ Καφιερί για το φουαγιέ της Comédie-Française.
* «Ο Άγιος Ιωσήφ» για τον Σαιν-Ετιέν ντυ Μον, Παρίσι
* «Ο Άγιος Κάρλο Μπορρομέο» (1867) για τον Σαιν-Ετιέν ντυ Μον
* «Ραμώ» (μάρμαρο, 1888) για την Εθνική Ακαδημία Μουσικής. Εκτέθηκε στο «Σαλόν» των Παρισίων του 1888.
* «Ο ψαράς», Μουσείο του Λούβρου
* «Λευκοθέα», Μουσείο του Λούβρου

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αλλασέρ Ιωάννης-Ιούλιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 385

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Κατηγορία:Γάλλοι καλλιτέχνες του 19ου αιώνα
Κλίφορντ Όλμπατ

Ο σερ **Τόμας Κλίφορντ Όλμπατ** (*Thomas Clifford Allbutt*, 20 Ιουλίου 1836 – 22 Φεβρουαρίου 1925) ήταν Βρετανός ιατρός, γνωστότερος για τις έρευνές του στην επιληψία και την εφεύρεση του κλινικού θερμομέτρου.

## Οικογένεια και σπουδές
Ο Τ. Κλίφορντ Όλμπατ γεννήθηκε στο Ντιούσμπερυ της Αγγλίας και ήταν γιος του Αιδεσιμότατου Τόμας Όλμπατ και της συζύγου του Μαριάννας, το γένος Γούλερ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, από όπου απεφοίτησε με πτυχίο φυσικών επιστημών το 1859-1860. Κατόπιν σπούδασε Ιατρική στο Νοσοκομείο του Σαιν Τζωρτζ, στο Λονδίνο, και μετά πήγε στο Παρίσι και μαθήτευσε στις κλινικές του Αρμάν Τρουσώ, Ντυσέν ντε Μπουλόν και Πιερ-Αντουάν-Ερνέστ Μπαζέν

## Σταδιοδρομία
Από το 1861 έως το 1889 ο Όλμπατ ήταν επιτυχημένος γιατρός στο Γενικό Νοσοκομείο του Ληντς, όπου εισήγαγε το βυθοσκόπιο του οφθαλμού και το μικροσκόπιο. Το 1865-1866 θεράπευσε ασθενείς μιας επιδημίας τύφου με μεθόδους «ανοικτού αέρα», τις οποίες αργότερα υπεστήριξε για τους ασθενείς από φυματίωση. Υπήρξε μέλος του συμβουλίου της Σχολής Ιατρικής του Ληντς (σήμερα μέρος του Πανεπιστημίου του Ληντς) από το 1864 έως το 1884 και δύο φορές πρόεδρός του.

Το 1870 ο Όλμπατ δημοσίευσε το «Ιατρική θερμομετρία», ένα άρθρο που συνόψιζε την ιστορία της θερμομετρίας και περιέγραφε αυτό που ο ίδιος είχε εφεύρει: ένα «κλινικό θερμόμετρο», μήκους περίπου 15 εκατοστομέτρων, το οποίο ένας γιατρός θα μπορούσε να έχει από συνήθεια σε μια τσέπη του. Η εκδοχή του για το ιατρικό θερμόμετρο, που εφεύρε το 1867, υιοθετήθηκε γρήγορα σε όλη την Αγγλία. Το προηγούμενο ιατρικό θερμόμετρο που χρησιμοποιούσαν ως τότε είχε το διπλάσιο μήκος και οι ασθενείς έπρεπε να το κρατούν επί περίπου 20 λεπτά.

Ο Όλμπατ διεξήγε κάποιες από τις έρευνές του στη γειτονική ψυχιατρική κλινική, το Άσυλο του Γουέστ Ράιντινγκ. Στο βιβλίο του *On the Use of the Ophthalmoscope in Diseases of the Nervous System and of the Kidneys* (1871),
 περιέλαβε ένα παράρτημα με 214 περιπτώσεις φρενοβλάβειας στις οποίες είχε παρατηρήσει τους οφθαλμούς των ασθενών με βυθοσκόπιο. Είχε ανακαλύψει μεταβολές στα μάτια πολλών από όσους είχαν διαγνωσθεί με παλαιές ή οργανικές περιπτώσεις εγκεφαλικής νόσου.

Επιπλέον ο Όλμπατ εισήγαγε το 1885 και ενθάρρυνε την πρακτική της χειρουργικής θεραπείας των αδένων με φυματίωση. Εξάλλου, σε μια ομιλία του στη Γλασκώβη το 1888 συνέστησε με θέρμη τη μελέτη της συγκριτικής ιατρικής, λέγοντας ότι δεδομένα από την παρατήρηση της φυσιολογίας και των ασθενειών των ζώων θα μπορούσαν συχνά να βρουν εφαρμογή στην ανθρώπινη ιατρική. Επίσης πραγματοποίησε σημαντικές μελέτες για τον τέτανο και τη λύσσα. where he graduated B.A. in 1859, with a First Class degree in natural sciences in 1860. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Allbutt, T.C.: «Medical Thermometry», *British and Foreign Medico-Chirurgical Review*, τόμ. 45, No. 90 (Απρίλιος 1870), σσ. 429-441 και τόμ. 46, No. 91, (Ιούλιος 1870), σσ. 144-156
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το λήμμα για τον T.C. Allbutt στην *[[Encyclopædia Britannica]]*
* Το έργο του «Επιστήμη και μεσαιωνική σκέψη» από το Project Gutenberg

Κατηγορία:Βρετανοί ιατροί
Κατηγορία:Βρετανοί εφευρέτες