open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φώτιος Πιτούλης

Ο **Φώτιος Θ. Πιτούλης** (1911 ή 1913 - 2 Αυγούστου 2002) ήταν Έλληνας πολιτικός. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του εξελέγη βουλευτής με διάφορα κόμματα και διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών (δις) και Συντονισμού.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1913 στην Ηγουμενίτσα και ήταν γόνος της ισχυρής βλαχόφωνης οικογένειας Πιτούλη. Πήρε μέρος στις εκλογές του 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Ιωαννίνων με τον συνδυασμό της Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα) και έλαβε 1.063 ψήφους. Εξελέγη βουλευτής το 1951 από τη β΄ κατανομή και το 1952 στη Θεσπρωτία με τον Ελληνικό Συναγερμό, το 1956 με την ΕΡΕ, το 1958 και το 1961 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και το 1963 με την Ένωση Κέντρου. Στις εκλογές του 1964 επανεξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου. Το 1965 ήταν ανάμεσα στους 48 «αποστάτες» και μάλιστα έλαβε μέρος στην κυβέρνηση Νόβα του 1965 ως υφυπουργός Οικονομικών από τις 16 Ιουλίου ως τις 20 Αυγούστου 1965. 

Στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου ήταν υφυπουργός Συντονισμού από τις 5 Οκτωβρίου 1965 ως τις 10 Νοεμβρίου 1966 και υφυπουργός Οικονομικών στην ίδια κυβέρνηση από τις 10 Νοεμβρίου ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.

Στις εκλογές του 1977 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, συγκεντρώνοντας 4.562 σταυρούς προτίμησης. Ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ και στις εκλογές του 1981, αλλά δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε 2.638 σταυρούς. 

Απεβίωσε τον Αύγουστο του 2002 και κηδεύτηκε στις 3 Αυγούστου από τον ιερό ναό Ευαγγελιστρίας της Ηγουμενίτσας. Κατέλιπε παιδιά και εγγόνια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συντονισμού
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Ισαάκ Καράσσο

Ο **Ισαάκ Καράσσο** (Θεσσαλονίκη, 1874 – Γαλλία, 19 Απριλίου 1939) ήταν Ισπανός γιατρός και επιχειρηματίας εβραϊκής καταγωγής από τη Μακεδονία. Είναι ο ιδρυτής μιας γαλακτοβιομηχανίας παραγωγής γιαουρτιού, που μετεξελίχθηκε αργότερα στη πολυεθνική *[[Danone]]*, η οποία ξεκινώντας από την Ισπανία, κατέκτησε με κύριο προϊόν της το γιαούρτι και το διέδωσε ως εμπορικό προϊόν στις αγορές της Δυτικής Ευρώπης. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1874 στη Θεσσαλονίκη από Εβραίους Σεφαρδίτες γονείς, μέλη της άλλοτε πολυπληθούς κοινότητας της πόλης. Ήταν ανηψιός του Οθωμανού πολιτικού που συνέβαλε στην Επανάσταση των Νεότουρκων, Εμμανουήλ Καράσσο. Ο υιός του Δανιήλ Καράσσο, υπήρξε στη συνέχεια στέλεχος της γαλακτοβιομηχανίας που επέκτεινε την δραστηριότητα της εταιρίας του πατέρα του στη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Το 1918, έξι χρόνια αφότου η πόλη απελευθερώθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, μετανάστευσε στη Βαρκελώνη και ίδρυσε μια βιομηχανία παρασκευής γιαουρτιού. Κατά την διάρκεια που διατηρούσε το ιατρείο του, παρατήρησε ότι πολλοί από τους νέους ασθενείς του πάσχουν από εντερικές και πεπτικές διαταραχές. Αυτό τον οδήγησε να μελετήσει τις εργασίες του Ρώσου ανατομιστή και βακτηριολόγου Ιλιά Μέτσνικοφ για τις ιδιότητες του γιαουρτιού. Ο Μετσνικόφ, εντυπωσιασμένος από την μακροβιότητα των κατοίκων της Βουλγαρίας που ίσως οφείλονταν στην κατανάλωση γιαουρτιού, που ήταν δημοφιλές στα Βαλκάνια αλλά σχετικά άγνωστο στην υπόλοιπη Ευρώπη, ξεκίνησε έρευνες με ποντίκια στο Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι και κατέληξε στο συμπέρασμα η βακτηριακή καλλιέργεια που υπήρχε στο γιαούρτι διασφάλιζε καλύτερη προστασία στο ανοσοποιητικό σύστημα των πειραματόζωων. Έπειτα ίδρυσε την δική του γαλακτοβιομηχανία το 1919 και ξεκίνησε την παραγωγή γιαουρτιού, που αρχικά διοχετεύονταν αποκλειστικά στα φαρμακεία. Αργότερα επέκτεινε τις δραστηριότητές του με την εμπορική ονομασία *"Danone"* και μετέφερε την εταιρία του στη Γαλλία το 1929. Η σύλληψη του ονόματος της εταιρίας, προήλθε από τον καταλανικό υποκοριστικό του ονόματος του υιού του Δανιήλ. Ο υιός του Δανιήλ Καράσσο, μετά τον θάνατο του πατέρα του το 1939, κατέφυγε το 1941 στις Ηνωμένες Πολιτείες για να αποφύγει την σύλληψή του μετά την προέλαση των ναζιστικών στρατευμάτων στη Γαλλία και ίδρυσε εταιρία με την εμπορική ονομασία "*Dannon"*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεφαρδίτες
Κατηγορία:Εβραίοι επιχειρηματίες
Κατηγορία:Εβραίοι ιατροί
Κατηγορία:Εβραίοι Μακεδονικής καταγωγής
Κατηγορία:Εβραίοι της Θεσσαλονίκης
Νεφέλωμα Βόρειας Αμερικής

thumb|250px|Φωτογραφία του νεφελώματος
Το **Νεφέλωμα Βόρειας Αμερικής**, γνωστό και ως **NGC 7000** ή **Caldwell 20**, είναι νεφέλωμα εκπομπής στον αστερισμό του Κύκνου, σε απόσταση περίπου 1.600 - 1.800 ετών φωτός. Είναι ένα μεγάλο σε έκταση νεφέλωμα το οποίο απέχει από τον Ντενέμπ περίπου τρεις μοίρες. Χωρίζεται από το νεφέλωμα του Πελεκάνου με μια σκούρα γραμμή σκόνης, αλλά τα δύο νεφελώματα είναι στην πραγματικότητα το ίδιο νεφέλωμα.

## Ιστορία
Το νεφέλωμα πιθανόν ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ τις 24 Οκτωβρίου 1786. Ο Ουίλιαμ καταλογράφησε μια «αχνή, υπερβολικά εκτεταμένη και διάχυτη νεφελότητα» στη περιοχή ως Η V.37. Η οριστική ανακάλυψη έγινε από τον Τζον Χέρσελ πριν το 1833, ο οποίοε το συμπεριέλαβε στο κατάλογό του ως GC 4621. Φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Μαξ Βολφ το 1890.

## Περιγραφή
Το Νεφέλωμα Βόρειας Αμερικής έχει έκταση περίπου τέσσερις φορές αυτής της πανσελήνου, αλλά επειδή έχει μικρή επιφανειακή φωτεινότητα συνηθώς δεν είναι ορατό με γυμνό μάτι. Δεδομένου ότι ότι το νεφέλωμα απέχει από τη Γη περίπου 1.800 έτη φωτός, υπολόγιζεται ότι έχει διάμετρο περίπου 130 έτη φωτός. Πήρε το όνομά του εξαιτίας της ομοιότητας του σχήματός του με την Βόρεια Αμερική, καθώς ένα σκοτεινό νεφέλωμα σχηματίζει τον Κόλπο του Μεξικού και την Φλόριντα. Το νεφέλωμα της Βόρειας Αμερικής μαζί με το νεφέλωμα του Πελεκάνου και το σκοτεινό νεφέλωμα LDN 935 θεωρούνται ότι είναι ένα νεφέλωμα. Βρίσκεται στον βραχίονα του Ωριώνα.

Το νότιο τμήμα του νεφελώματος (που αντιστοιχεί στην Κεντρική Αμερική) ονομάζεται τείχος του Κύκνου και είναι το τμήμα στο οποίο σχηματίζονται νέοι αστέρες. Σε αυτή την περιοχή το υπεριώδες φως από τα νέα άστρα ιονίζει το διαστρικό αέριο και το κάνει να ακτινοβολεί. Σε όλο το νεφέλωμα έχουν εντοπιστεί ύστερα από παρατηρήσεις το 2011 με το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ 2.076 υποψήφια νεαρά αστέρια, περίπου 10 φορές περισσότερα από ότι πριν. Τα νεαρά αστέρια περιβάλλονται από σκόνη και έτσι δεν είναι ορατά στο ορατό φως, αλλά μπορούν να παρατηρηθούν στα υπέρυθρα μήκη κύματος.

Σε αντίθεση με άλλα νεφελώματα, δεν έχει εντοπιστεί κάποιο σμήνος από αστέρες μεγάλης μάζας στο Νεφέλωμα της Αμερικής. Το NGC 6996 δεν φαίνεται να είναι πραγματικό αστρικό σμήνος, ενώ το NGC 6997 φαίνεται να είναι σχετικά παλιό και να μην έχει σχηματιστεί από το νεφέλωμα. Παρατηρήσεις στο υπέρυθρο δείχνουν ότι ένα τέτοιο σμήνος βρίσκεται στο τμήμα του νεφελώματος που αντιστοιχεί στον Κόλπο του Μεξικού, κάθως εκεί βρίσκεται το λαμπρότερο τμήμα του νεφελώματος, αλλά κρύβεται πίσω από πυκνή σκόνη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Αστροφωτογραφία του νεφελώματος από το Τ. Γιοσίντα
*NGC7000 

7000
Κατηγορία:Κύκνος (αστερισμός)
020
Βορειας Αμερικης
Ποταμός Κυθήρων

Ο **Ποταμός** είναι οικισμός των Κυθήρων και της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων.

## Γενικά στοιχεία
Ο Ποταμός είναι το μεγαλύτερο χωριό των Κυθήρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 476 μόνιμους κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 340 μέτρων στο βόρειο τμήμα του νησιού. Το χώριο παρουσιάζει αξιόλογη εμπορική κίνηση όλη τη διάρκεια του χρόνου, ενώ κάθε Κυριακή διοργανώνεται παζάρι με ντόπια γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα στην κεντρική πλατεία. Αποκαλείται επίσης «της Κυράς το χωριό» εξαιτίας της εικόνας της Παναγίας από τα Ιεροσόλυμα που βρίσκεται στο ιερό ναό της Παναγίας της Ιλαριώτισσας και ήταν γνωστό ως το *Villa Grande* (Mεγάλο Xωριό). Στον Ποταμό λειτουργούν πολλά καταστήματα, ξενοδοχεία και γραφεία. Θεωρείται επίσης το πολιτικό κέντρο του νησιού. Στο χωριό πάρθηκε η απόφαση τα Κύθηρα να αυτονομηθούν το 1917 στο σημερινό καφέ Αστικόν και συνταχθούν με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και ήταν έδρα της Αντίστασης στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στον Ποταμό σώζονται αρκετά παραδοσιακά σπίτια μαζί με κάποια νεοκλασσικά σπίτια. Τη δεκαετία του 1970 κατασκευάστηκε στον ποταμό του Κασιμάτειο Γηροκομείο. Πίσω από το γηροκομείο βρίσκεται το αγγλικό σχολείο. Ο Ποταμός έχει φιλαρμονική ορχήστρα και ανοικτό θέατρο. Στο Ποταμό βρίσκεται επίσης το Γενικό Νοσοκομείο-Κέντρο Υγείας Κυθήρων, γνωστό ως «Τριφύλλειο Ίδρυμα Κυθήρων». Το νοσοκομείο εγκαινιάστηκε το 1953. Κοντά στο δρόμο που συνδέει τον Ποταμό με την Αγία Πελαγία Κυθήρων, ένα τουριστικό θέρετρο στο βόρειο τμήμα του νησιού, βρίσκεται η γέφυρα του Ποταμού που κατασκευάστηκε επί Αγγλοκρατίας. Κοντά στον Ποταμό βρίσκεται η Μονή του Οσίου Θεοδώρου, η οποία κατασκευάστηκε τον 12ο και 13ο αιώνα, και η Παληόχωρα Κυθήρων, η οποία καταστράφηκε το 1537 από τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση με την Ελλάδα (28 Μαΐου 1864), το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να ορίζεται έδρα τους τότε νεοϊδρυθέντα δήμου Ποταμίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Αγία Αναστασία, την Αγία Πελαγία, τον Κάμπο και τα Τριφυλλιάνικα αποτελούν την κοινότητα Ποταμού της δημοτικής ενότητας Κυθήρων που υπάγεται στο δήμο Κυθήρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 476 κάτοικοι.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κύθηρα: Το όμορφο Τσιρίγο! news.gr, 13 Αυγούστου 2013
* kythera.gr: Ποταμός
* kithera.gr: Ποταμός 
* Visit Kythera: Ποταμός/

Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Ποταμός (αποσαφήνιση)

Ο όρος **ποταμός** μπορεί να αναφέρεται:

* ποταμός υδάτινο ρεύμα.
* **Ποταμός (οικισμός)**.

Στους οικισμούς:
* Ποταμός Αμοργού
* Ποταμός Αντικυθήρων
* Ποταμός Θηρασίας
* Ποταμός Κέρκυρας
* Ποταμός Κυθήρων

## Σχετικά
* Ποταμοί θεοί των ποταμών.
* Το Ποτάμι, ελληνικό πολιτικό κόμμα.
* ποτάμι (τοιχογραφία), τοιχογραφία οικίας στο Ακρωτήρι Θήρας.

## Κατάλογοι
*Κατάλογος μεγαλυτέρων ποταμών.
*Κατάλογος ποταμών της Ελλάδας.
*Κατάλογος ποταμών του Πακιστάν
*Κατάλογος ποταμών του Πακιστάν
*Κατάλογος ποταμών του Αφγανιστάν
*Κατάλογος ποταμών της Κύπρου
*Κατάλογος ποταμών της Δομινίκας
*Κατάλογος των ποταμών του Τουρκμενιστάν
*Ποτάμια της Μαδαγασκάρης

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κύπελλο Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου

Το **Κύπελλο Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας** ήταν μια ελληνική ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου ανδρών που καθιερώθηκε την περίοδο 2013–14. Σε αυτή συμμετείχαν μόνο οι σύλλογοι της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας. Ο κυπελλούχος Γ΄ Εθνικής αγωνίζεται στο τέλος της περιόδου με το νικητή του Κυπέλλου Ερασιτεχνών για το Σούπερ Καπ Ερασιτεχνών Ελλάδος. Κυπελλούχος για τη σεζόν 2014–2015 αναδείχθηκε η ομάδα του Α.Ο. Τρίκαλα νικώντας τον Εθνικό Πειραιώς στον τελικό με σκορ 3-2. Ο θεσμός καταργήθηκε το 2015 και οι ομάδες της Γ' Εθνικής ενσωματώθηκαν στο Κύπελλο ερασιτεχνών, όμως επανήλθε αμέσως από την επόμενη περίοδο. Τελικά το 2017 ο θεσμός έπαψε οριστικά. 

## Η διοργάνωση
Η ανάγκη της διοργάνωσης προέκυψε το 2013, έπειτα από τη κατάργηση της επαγγελματικής Γ΄ Εθνικής και τη δημιουργία της ερασιτεχνικής Γ΄ Εθνικής κατηγορίας με έξι ομίλους. Η ΕΠΟ δημιούργησε το νέο θεσμό, ώστε οι ερασιτεχνικές ομάδες της Γ΄ Εθνικής να αγωνίζονται μεταξύ τους σε μια διοργάνωση κυπέλλου πιο ανταγωνιστική από τα κύπελλα των τοπικών ενώσεων. Η συμμετοχή όλων των ομάδων της Γ΄ Εθνικής είναι υποχρεωτική. 
*Στην πρώτη φάση (προκριματική) της διοργάνωσης οι ομάδες του κάθε ομίλου αγωνίζονται μεταξύ τους σε μονούς αγώνες νοκ-άουτ (με παράταση και πέναλτι), μέχρι την ανάδειξη του κυπελλούχου του ομίλου. Τα ζευγάρια προκύπτουν, έπειτα από κλήρωση. 
*Στη δεύτερη φάση (ημιτελική) μετέχουν τέσσερις ομάδες, οι κυπελλούχοι κάθε ομίλου. Οι ομάδες έπειτα από κλήρωση αγωνίζονται σε μονούς αγώνες νοκ-άουτ σε ουδέτερα γήπεδα τα οποία ορίζει η ΕΠΟ.
*Ο τελικός διεξάγεται σε ουδέτερο γήπεδο το οποίο ορίζει η ΕΠΟ. Σε περίπτωση ισοπαλίας ακολουθούν παράταση και πέναλτι.

## Τελικοί

.

## Δείτε επίσης
* Σούπερ Καπ Ερασιτεχνών ποδοσφαίρου Ελλάδος

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το νέο πρωτάθλημα και το Κύπελλο της Γ' Εθνικής. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Κύπελλα ποδοσφαίρου Ελλάδας
Βάλιεβο

thumb|right|150px|Το Βάλιεβο το πρώτο μισό του 20ου αιώνα.
thumb|right|150px|Ο πύργος Νενάντοβιτς.

Το **Βάλιεβο** (σερβικά: *Ваљево/Valjevo*) είναι πόλη της Σερβίας και έχει πληθυσμό 58.932 κατοίκους (2011). Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Κολουμπάρα, ενός παραποτάμου του Σάβου. Είναι το διοικητικό κέντρο της περιοχής Κολουμπάρα. Η πρώτη αναφορά στο Βάλιεβο γίνεται το 1393. Στην πόλη εδρεύει η επιχείρηση πολεμικού εξοπλισμού Κρουσίκ.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Σάμπατς

thumb|right|150px|Μία ορθόδοξη εκκλησία στο Σάμπατς.
thumb|right|150px|Η Βιβλιοθήκη του Σάμπατς.

Το **Σάμπατς** (Σερβικά: *Шабац/Šabac*) είναι πόλη της Σερβίας και έχει πληθυσμό 53.919 κατοίκους (2011). Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Σάβου. Είναι διοικητικό κέντρο της περιοχής Μάτσβα. Το Σάμπατς έλαβε δικαιώματα πόλης το 2007, ύστερα από μια μερική ανασυγκρότηση της τοπικής κυβέρνησης.

Η παλαιότερη αναφορά για οικισμό στην περιοχή χρονολογείται από το 1454. Οι Οθωμανοί κατασκεύασαν ένα οχυρό στην περιοχή το 1470 και ονόμασαν την πόλη *Böğürdelen*. Το οχυρό κατακτήθηκε το 1476 από τους Ούγγρους και πέρασε πάλι υπό την κατοχή των Οθωμανών το 1521. Το 18ο αιώνα η πόλη ανήκε εναλλάξ στους Αψβούργους και τους Οθωμανούς.

Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Ούζιτσε

thumb|right|150px|Stari Grad (Παλιά πόλη),
οχυρό που χτίστηκε γύρω στο 1300.
thumb|right|150px|Ο ποταμός Đetinja, ο οποίος διασχίζει την πόλη.

Το **Ούζιτσε** (Σερβικά: *Ужице/Užice*) είναι πόλη της Σερβίας και έχει πληθυσμό 52.646 κατοίκους (2011). Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Τζέτινια, ο οποίος διασχίζει την πόλη και είναι πρωτεύουσα της περιφέρειας Ζλάτιμπορ. Βρίσκεται σε ύψος 411 μέτρων και περιβάλλεται από τις Δειναρικές Άλπεις.


Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Γλυκερία (τραγουδίστρια)

Η **Γλυκερία** (πλήρες ονοματεπώνυμο: **Γλυκερία Κωτσούλα**, Άγιο Πνεύμα Σερρών, 16 Νοεμβρίου 1953) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες και δημοφιλέστερες ερμηνεύτριες του ελληνικού τραγουδιού. Σύμφωνα με τον «Κατάλογο της Ελληνικής Δισκογραφίας» συγκαταλέγεται (μετά από την Χαρούλα Αλεξίου και την Άννα Βίσση) στις εμπορικότερες Ελληνίδες τραγουδίστριες.

## Βιογραφικά στοιχεία
thumb|330x330px|Η Γλυκερία το 2013
μικρογραφία|334x334εσ|Η Γλυκερία το 2013
μικρογραφία|340x340εσ|Η Γλυκερία το 2018
Η οικογένειά της έχει ρίζες από την Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας. Η μητέρα της είχε καταγωγή από την Κρήτη. Η Γλυκερία γεννήθηκε στο χωριό Άγιο Πνεύμα Σερρών στις 16 Νοεμβρίου του 1953. Από πολύ μικρή δέχθηκε μουσικά ερεθίσματα από τα Μικρασιάτικα τραγούδια και το ρεμπέτικο από την οικογένειά της, με συνέπεια το τραγούδι να ριζώσει μέσα της σε πολύ μικρή ηλικία. Ο πατέρας και ο θείος της έπαιζαν ερασιτεχνικά μπουζούκι.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1974 στην τηλεοπτική εκπομπή Να η Ευκαιρία, ενώ η πρώτη της εμφάνιση στην ελληνική μουσική σκηνή ήταν το ίδιο έτος στην ταβέρνα Λητώ στην Πλάκα.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.glykeria.net
*Συνέντευξη της Γλυκερίας, για το MusicHeaven
*Glykeria on Europopmusic.eu (English)
*Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου: Πώς έφτασε στα χείλη της Γλυκερίας

Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Αρίων
Κατηγορία:Μακεδόνες
Λούκας Βίλτσες

Ο **Λούκας Ντάνιελ Βίλτσεζ** (Ισπανικά: *Lucas Daniel Wilchez*, γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1983, Λα Πλάτα, Επαρχία Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Κλουμπ Ατλέτικο Τίγρε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αργεντινής.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Μαρτίν ντε Σαν Χουάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Τίγρε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εστουδιάντες Λα Πλάτα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ταγιέρες ντε Κόρδοβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόλο-Κόλο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Λύντια Στεφάνου

Η **Λύντια Στεφάνου** (Αθήνα, 1927 - Αθήνα, 6 Φεβρουαρίου 2013) ήταν ποιήτρια, δοκιμιογράφος και μεταφράστρια.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Λύντια Στεφάνου γεννήθηκε το 1927 στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών την περίοδο 1945-1949. Επίσης, σπούδασε στη Σχολή Ρυθμικής και Ορχηστρικής Τέχνης της Κούλας Πράτσικα. Πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία, δημοσιεύοντας ποιήματα στο περιοδικό «Παλμός» (Μάιος 1944, τεύχος 1) με το πατρικό της όνομα Γεωργούλη.
Ήταν μέλος της ομάδας που εξέδωσε τα πρωτοποριακά για την εποχή τους περιοδικά Παλμός (1944), Αιγαίο (1945) και Στάχυς (1950). Συνεργάστηκε επίσης με τα περιοδικά «Ζυγός», «Καινούρια Εποχή», «Τομές», «Γράμματα και Τέχνες» κ.ά. Ήταν μεταξύ των ιδρυτών της Εταιρείας Συγγραφέων (1981) και επανειλημμένα μέλος του διοικητικού της συμβουλίου. Την περίοδο 1953-1979 έζησε στο εξωτερικό (Ιερουσαλήμ, Σόφια, Άγκυρα, Λευκωσία, Γενεύη, Λονδίνο, Καμπέρα), καθώς ήταν σύζυγος διπλωμάτη, του Αλέξιου Στεφάνου, που ήταν και λόγιος. Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συμποσίου Ποίησης της Πάτρας (αρχές δεκαετίας του '80).
Έχει αφήσει και σημαντικό μεταφραστικό έργο.
Της απονεμήθηκαν:
* το 1973 το 2ο Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου για τη μελέτη «Το πρόβλημα της μεθόδου στη μελέτη της ποίησης»,
* το 1994 το Βραβείο Κριτικής - Δοκιμίου για τη μελέτη «Γενικά και ειδικά για την ποίηση».
Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά.
Πέθανε την 6η Φεβρουαρίου 2013 στην Αθήνα.

## Έργα
### Ποιήματα
* Ποιήματα (1958)
* Τοπία από την καταγωγή και την περιπλάνηση του Υκ (1964)
* Έξι επεισόδια από τον κύκλο των τεράτων (1971)
* Τα μεγάφωνα (1973)
* Οι λέξεις και τα πράγματα (1983)

### Μελέτες
* Το πρόβλημα της μεθόδου στη μελέτη της ποίησης
* Γενικά και ειδικά για την ποίηση

### Μεταφράσεις
* Claude Mossé, «Επίτομη ιστορία της αρχαίας Ελλάδας 2000 - 31 π.Χ.»
* C. M. Woodhouse, «Η ιστορία ενός λαού»
* Jacqueline De Romilly, «Ο Θουκυδίδης και ο αθηναϊκός ιμπεριαλισμός»
* Guillaume Apollinaire, «Η καθιστή γυναίκα»
* C. M. Bowra, «Ποίηση και πολιτική 1900-1960»
* Dylan Thomas, Ποιήματα, εκδ. Ερμείας, 1982, εκδ. Σοκόλη, 2020
* François Suard, «Ευρωπαϊκά γράμματα»

## Παραπομπές


## Πηγές
* Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (εκδόσεις Πατάκη, σελ. 2084, 2085)

Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες
Κοιλάδα Πόλογκ

**Πόλογκ** (, ) είναι κοιλάδα που βρίσκεται στην βορειοδυτική Βόρεια Μακεδονία, κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο. Χωρίζεται σε άνω και κάτω κοιλάδα του Πόλογκ. Το Τέτοβο και το Γκόστιβαρ είναι οι μεγαλύτερες πληθυσμιακά πόλεις της κοιλάδας και οι Αλβανοί αποτελούν σημαντική εθνοτική ομάδα της περιοχής.

Πολογκ
Κατηγορία:Περιφέρεια Πόλογκ
Ερμαίοι λόφοι

**Ερμαίοι Λόφοι** αποκαλούνται στον Ελλαδικό χώρο από αρχαιοτάτων χρόνων οι σωροί λίθων σε μορφή τύμβων, μικρού σχετικά μεγέθους, που άφηναν οι διαβάτες στους δρόμους, προκειμένου να χρησιμεύουν ως σημεία (σημάδια) για να οδηγούν τους οδοιπόρους και τους ταξιδιώτες. Πολλές φορές συναντάμε και μία επιμήκη πέτρα ή στήλη στη μέση του σωρού, η οποία συμβόλιζε τον θεό Ερμή. Οι ερμαίοι λόφοι εξελίχθηκαν αργότερα στις Ερμές, ορθογώνιες στήλες που κάποτε είχαν πάνω τους προτομή.

## Γενικά

Η λατρεία αυτή σχετίζεται με τον Ελληνικό θεό Ερμή, μιας κι απ' τις παλαιότερες ιδιότητες που φέρεται να είχε είναι αυτή του προστάτη και σωτήρα των οδοιπόρων και των ταξιδιωτών. Πολλά δε αγάλματα του θεού ήταν ανεγειρόμενα παρά τις οδούς, και συμβόλιζαν αυτήν του την ιδιότητα. Αργότερα, η σχέση των λίθων αυτών με αρχέγονα προγονικά μνημεία, τα οποία οριοθετούν περιοχές διαφορετικών φρατριών, οδήγησε στην ανάδυση ενός πρώιμου οδικού δικτύου, το οποίο ουσιαστικά ταυτιζόταν με τις οριογραμμές των εκτάσεων των φρατριών και κάτι τέτοιο εξηγεί την μεταγενέστερη αντίληψη που θεωρεί τον Ερμή ως τον προστάτη των οδών, αλλά και την τοποθέτηση ειδικών δεικτών, υπό την αιγίδα του, σε διάφορα σημεία στις πλευρές των οδών. Η παράδοση αυτή διατηρείται και κατά την Ελληνορωμαϊκή περίοδο, κατά την διάρκεια της οποίας οι οδοδείκτες αποκαλούνται «Ερμαίοι λόφοι». 

Στα σημεία αυτά επίσης, κάποιες φορές τοποθετούσαν οι άνθρωποι προσφορές για τους ταξιδιώτες, κυρίως ξηρά σύκα, που αποτελούσαν κι αυτά θυσία προς τον Ερμή τα οποία ορίζονταν ως «έρμαια». Η λέξη «έρμαιον» στην αρχαία Ελληνική αποδίδεται ως ένα ανέλπιστο κέρδος ή εύρημα που βρίσκει κάποιος, πράγμα που επιβεβαιώνει και την σημερινή χρήση της λέξεως αυτής. Πολλές φορές το συναντάμε και ως όρο που προσδιορίζει ένα αντικείμενο που αφήνεται για τον Ερμή.

## Αναφορά απ' τον Όμηρο

Ο Έλληνας επικός ποιητής, Όμηρος, στο έπος «Οδύσσεια» στη Ραψωδία Π/ στ.471, προσδιορίζει συγκεκριμένο χώρο με τον όρο «Έρμαιος Λόφος» κι αναφέρει χαρακτηριστικά: «Τὸ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοίσιν· ἤδη ὑπὲρ πόλιος ὄθι θ’ Ἕρμαιος λόφος ἔστιν».

Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Μίμης Κοκκίνης

Ο **Μίμης Κοκκίνης** (1903-1956) ήταν Έλληνας ηθοποιός του ελαφρού μουσικού θεάτρου και  πρωταγωνιστής-κωμικός της επιθεώρησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Θόδωρου Έξαρχου, έγινε μέλος του ΣΕΗ το 1922 και προπολεμικά εμφανίστηκε σε διάφορες επιθεωρήσεις του Αιμ. Δραγάτση. Επίσης εμφανίστηκε ως θιασάρχης θιάσου «βαριετέ» (Θέατρο «Μόντιαλ») και ως συνθιασάρχης στην επιθεώρηση *Η κιβωτός του Νώε* (Θέατρο «Απόλλων»). Μεταπολεμικά ήταν συνθιασάρχης: στον «Θίασο των 8» (Μενέλαος Θεοφανίδης, Άννα και Μαρία Καλουτά, Μ. Κοκκίνης, Ορέστης Μακρής, Κώστας Μανιατάκης, Κυριάκος Μαυρέας, Μάνος Φιλιππίδης), στον Θίασο του Θεάτρου «Λυρικόν» (στην οπερέτα *Να τα πάρεις τα κορίτσια*), το 1948 στον θίασο του Θεάτρου «Σαμαρτζή» (Μαρίκα Κρεββατά, Γιώργος Γαβριηλίδης, Σταύρος Ιατρίδης, κ.ά.), το 1949 στον θίασο της Ηρούς Χαντά (στις οπερέτες του Θεόφραστου Σακελλαρίδη *Γλυκιά Νανά* και *Η κόρη της αμαρτίας*). Εκτός των προηγουμένων, συνεργάστηκε πολλές φορές και με τους θιάσους του Θεάτρου «Ακροπόλ». Το 1952 ήταν θιασάρχης στο έργο *3 μοντέρνα κορίτσια* και το 1953, συνθιασάρχης στην εξαιρετικά επιτυχημένη επιθεώρηση *Ο μήνας έχει 9*.Πεθανε από καρδιακή προσβολη στις 28 Δεκεμβρίου του 1956 και κηδεύτηκε στο Διακοφτό της Αχαΐας. Ανάμεσα σε αυτούς που είχαν πάει στην κηδεία του ήταν ο Βασίλης Αυλωνίτης και η Καίτη Ντιρινταουα.

## Φιλμογραφία

## Θέατρο (πρόζα)
* Πρίγκηψ Μουρούζης (1944)
* Να τι θέλει ο λαός (1947)
* Όσα παίρνει ο άνεμος (1954)
* Όμορφα κι ωραία (1954)

## Πηγές
* Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
* Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες", Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών

Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Σόμπορ

Το **Σόμπορ** (Σερβικά: *Сомбор*) είναι πόλη της Σερβίας και έχει πληθυσμό 47.623 κατοίκους (2011). Είναι διοικητικό κέντρο της περιοχής Δυτική Μπάτσκα. Το όνομά της η πόλη το πήρε από την οικογένεια Τζόμπορ (Czobor), στην όποια ανήκε η περιοχή της πόλης το 14ο αιώνα. Το Σέρβικο όνομά της πόλης καταγράφεται για πρώτη φορά το 1543. Η πρώτη αναφορά της πόλης γίνεται το 1340. Η πόλη αποτελούσε τη συνοριακή γραμμή ανάμεσα στην αυτοκρατορία των Αψβούργων και την Οθωμανική αυτοκρατορία μετά το 1687. Το 1918 η πόλη έγινε μέρος του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Είναι επίσης η γενέτειρα πόλη του καλαθοσφαιριστή Νίκολα Γιόκιτς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Ποζάρεβατς

Το **Ποζάρεβατς** (Σερβικά: *Пожаревац/Požarevac*) είναι πόλη της Σερβίας και έχει πληθυσμό 44.183 κατοίκους (2011). Το όνομα της πόλης, στα Σέρβικα, σημαίνει «πόλη της φωτιάς» (με τον όρο "φωτιά" να έχει την έννοια της καταστροφής). Είναι χτισμένη ανάμεσα σε τρεις ποταμούς τον Δούναβη, τον Μεγάλο Μοράβα και τον Μλάβα.

Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Τιγγελλίνος

Ο **Οφώνιος Τιγγελλίνος** (*Gaius Ofonius Tigellinus*, 10 – 69) ήταν έπαρχος της ρωμαϊκής Πραιτωριανής Φρουράς, από το 62 έως το 68, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Νέρωνα.

## Η ζωή του
Ο Οφώνιος Τιγγελλίνος γεννήθηκε πιθανώς το 10 μ.Χ. στον Ακράγαντα της Σικελίας. Το 39 μ.Χ. τον εξόρισε ο Καλιγούλας, αφού κατηγορήθηκε ότι διέπραξε μοιχεία με την αδελφή του αυτοκράτορα. Τον ανακάλεσε από την εξορία ο Κλαύδιος το 41.

Κληρονόμος σημαντικής περιουσίας, αγόρασε μεγάλες εκτάσεις στην Απουλία και στην Καλαβρία και ασχολούνταν με την εκτροφή αλόγων για τις ιπποδρομίες.

Μέσω αυτής του της δραστηριότητας εξασφάλισε πρόσβαση στον Νέρωνα, στα όργια του οποίου συμμετείχε. Ήταν επικεφαλής του πυροσβεστικού σώματος της Ρώμης. Το 62 μ.Χ. έγινε διοικητής του σώματος των Πραιτοριανών. Πιθανώς ευθύνεται για τη μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης. Το 65 ο Γάιος Καλπούρνιος Πίσων οργάνωσε συνωμοσία κατά του Νέρωνα, η οποία απέτυχε. Ακολούθησε κύμα τρομοκρατίας, όπου ο Τιγγελλίνος πρωτοστάτησε. Το 67 ήταν στην ακολουθία του Νέρωνα, όταν ο αυτοκράτορας επισκέφτηκε την Ελλάδα.

Όταν ο Γάλβας στασίασε κατά του Νέρωνα, ο Τιγγελλίνος με τους Πραιτοριανούς εγκατέλειψαν το έως τότε αφεντικό τους. Με την τελική επικράτηση του Γάλβα απομακρύνθηκε από τη διοίκηση των Πραιτοριανών, αλλά έσωσε τη ζωή του δωροδοκώντας τον ευνοούμενο του νέου αυτοκράτορα, Τίτο Ουίνιο.

Αλλά όταν τον Γάλβα διαδέχτηκε ο Όθωνας η καλή του τύχη τον εγκατέλειψε: ειδοποιήθηκε ότι είχε αποφασιστεί η θανάτωσή του οπότε, ευρισκόμενος στα λουτρά της Σινόεσσας, έκοψε τον λαιμό του με ξυράφι. Ήταν 69 μ.Χ.

## Παραπομπές

*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι αξιωματούχοι
Θωμάς Ε. Υψηλάντης

Ο **Θωμάς Ε. Υψηλάντης** (Ραπόλτενκίρχεν, συνοικία της πόλης Σίγκχαρτσκίρχεν, Αυστρία, 15 Αυγούστου 1909 - Αθήνα, 22 Δεκεμβρίου 1966) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός. Υπηρέτησε ως πρέσβης σε διάφορες χώρες και ως βουλευτής με την Ένωση Κέντρου μέχρι το θάνατό του. Για την προφορά του στο διπλωματικό σώμα τιμήθηκε με παράσημα, ανάμεσα στα οποία  ο Χρυσός Σταυρός του Γεωργίου Α' και ο Ταξιάρχης του Φοίνικος.

## Βιογραφία
Καταγόταν από την οικογένεια Υψηλάντη, που έχει μακρά διπλωματική και πολιτική ιστορία. Ειδικότερα, ήταν εγγονός του Γρηγορίου Υψηλάντη (που ήταν αδερφός του Αλέξανδρου και του Δημητρίου Υψηλάντη).

Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο της Βιέννης (από το οποίο είχε αναγορευτεί διδάκτορας) και συνακόλουθα σταδιοδρόμησε στο διπλωματικό σώμα, ως υποπρόξενος στην Καζαμπλάνκα (1939), σύμβουλος πρεσβειών, γραμματέας της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο (1942), στο υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα και μετά σε άλλες διπλωματικές θέσεις στο Βερολίνο, στη Μόσχα, στο Λίβανο και στη Γιουγκοσλαβία. Τέλος, διορίστηκε πρεσβευτής στην Αιθιοπία το 1958 και στη Δυτική Γερμανία το 1959. Υπηρέτησε στο διπλωματικό σώμα ως την παραίτησή του, το 1961.

Εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στην Α΄ Αθηνών, στις εκλογές του 1963 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1964. 

Πέθανε έπειτα από μακρά ασθένεια όντας εν ενεργεία βουλευτής, το Δεκέμβριο του 1966 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη από το ναό της Μητρόπολης. Την έδρα του στη Βουλή κατέλαβε μετά το θάνατό του, η πρώτη επιλαχούσα Ηρώ Λάμπρου.

Από το γάμο του με την Έλλη Ράλλη απέκτησε 1 γιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Οικογένεια Υψηλάντη
Άρης Πετρούπολης

Το λήμμα **Άρης Πετρούπολης** μπορεί να σχετίζεται με κάποιον από τους αθλητικούς συλλόγους:

* Α.Σ. Άρης Πετρούπολης, ποδοσφαιρικό σωματείο της Αττικής.
* Α.Ο. Άρης Πετρούπολης, σωματείο καλαθοσφαίρισης της Αττικής.
New Super Mario Bros. 2

To ***New Super Mario Bros. 2*** (Χέπμπορν: *Nyū Sūpā Mario Burazāzu Tsū*) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας της σειράς Super Mario. Κυκλοφόρησε στις 28 Ιουλίου 2012. Αναπτύχθηκε και διανεμήθηκε από την Nintendo για τη φορητή κονσόλα Nintendo 3DS. Το παιχνίδι είναι σίκουελ του New Super Mario Bros., που κυκλοφόρησε το 2006 για το Nintendo DS και είναι το τρίτο παιχνίδι της σειράς New Super Mario Bros. Είναι το πρώτο παιχνίδι της Nintendo που κυκλοφόρησε ταυτόχρονα σε φυσική και ψηφιακή μορφή.

Η πλοκή του παιχνιδιού είναι παρόμοια με αυτή των προκατόχων του. Ο Mario και ο Luigi πρέπει να σώσουν την Πριγκίπισσα Peach από τα χέρια του Bowser και των Koopalings. Το New Super Mario Bros. 2 δίνει περισσότερη έμφαση στη συλλογή νομισμάτων, σε αντίθεση με τα άλλα παιχνίδια της σειράς Super Mario, αφού πολλά αντικείμενα μπορούν να αποκτηθούν χάρη σε αυτά. Το παιχνίδι περιέχει ένα minigame, το "Coin Rush", στο οποίο ο παίκτης πρέπει να μαζέψει όσα περισσότερα νομίσματα μπορεί. Επιπλέον πίστες του "Coin Rush" έγιναν διαθέσιμες μετά την κυκλοφορία του παιχνιδιού μέσω του Nintendo eShop.

To New Super Mario Bros. 2 είναι το τρίτο παιχνίδι του 3DS με τις περισσότερες πωλήσεις. Μέχρι τον Μάρτιο του 2013 είχαν πωληθεί 7,63 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

## Power-ups
Το παιχνίδι περιέχει 8 power-ups:
* Super Mushroom
* Fire Flower
* Super Leaf
* Gold Flower
* Mini Mushroom
* Mega Mushroom
* Star
* Invicibility Leaf

## Bosses
* **Reznor** (Σε όλους τους πύργους)
* **Roy Koopa**(World 1)
* **Iggy Koopa** (World 2)
* **Larry Koopa** (World Mushroom)
* **Wendy O. Koopa** (World 3)
* **Morton Koopa Jr.** (World 4)
* **Lemmy Koopa** (World Flower)
* **Ludwig von Koopa** (World 5)
* **Bowser** (World 6 και Gold Classics Pack)
* **Dry Bowser** (World Star)

## Κριτικές
Το New Super Mario Bros. 2  έχει λάβει θετικές κριτικές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Mario
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2012
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo 3DS
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια side-scrolling
Ασημόγλαρος

Ο **Ασημόγλαρος** (*Γλάρος ο αργυρόχρους - Larus argentatus*) είναι ένας μεγάλος γλάρος (μήκους 66 εκ.). Ένας από τους πιο διαδεδομένους γλάρους των ακτών της Δυτικής Ευρώπης που κάποτε αφθονούσε.
Αναπαράγεται σε όλη την Βόρεια Ευρώπη, την Δυτική Ευρώπη, την Κεντρική Ευρώπη, την Ανατολική Ευρώπη, την Σκανδιναβία και τα Βαλτικά κράτη.Κάποιοι ασημόγλαροι ιδίως εκείνοι που κατοικούν σε ψυχρότερες περιοχές, μεταναστεύουν νοτιότερα το χειμώνα, αλλά πολλοί είναι μόνιμοι κάτοικοι, π.χ. στα Βρετανικά Νησιά, την Ισλανδία ή στις ακτές της Βόρειας Θάλασσας. Οι ασημόγλαροι είναι επίσης άφθονοι στις χωματερές και κάποιοι έχουν προσαρμοστεί στην ζωή της πόλης.

## Ταξινόμηση

Η ταξινόμηση του συμπλέγματός ασημόγλαρος/μελανόγλαρος είναι πολυ περίπλοκη, καθώς διαφορετικές αρχές αναγνωρίζουν από δύο έως οκτώ είδη.

Αυτή η ομάδα έχει κυκλική κατανομή γύρω από το βόρειο ημισφαίριο. Οι διαφορές μεταξύ των συγγενικών μορφών σ' αυτόν τον κύκλο είναι αρκετά μικρές, αλλά από τη στιγμή που ο κύκλος έχει ολοκληρωθεί, τα τερματικά μέλη, ο ασημόγλαρος και ο μελανόγλαρος, είναι εντελώς διαφορετικπά. Παρ' όλο που ζούν στις ίδιες περιοχές δεν διασταυρώνονται.

Η AERC αναγνωρίζει 6 είδη:

***Ασημόγλαρος**, *Larus argentatus*
***[[Αμερικανικός ασημόγλαρος]]**, *Larus smithsonianus*
***[[Γλάρος της Κασπίας]]**, *Larus cachinnans*
***[[Κιτρινοπόδης γλάρος]]**, *Larus michahellis*
**[[Larus vegae]]*
***[[Αρμενιακός γλάρος]]**, *Larus armenicus*

### Υποείδη

[thumb|Δύο γλάροι του υποείδους ''L. a. argenteus'' μόνοι τους σε μία [ιρλανδία|ιρλανδική ακτή.]]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λαρίδες
Κατηγορία:Πτωματοφάγα ζώα
Ελένη της Ελλάδας

Η **Ελένη της Ελλάδας και της Δανίας** (2 Μαΐου 1896 - 28 Νοεμβρίου 1982) ήταν η σύζυγος του Καρόλου Β' της Ρουμανίας και μητέρα του Μιχαήλ της Ρουμανίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν το τρίτο παιδί και η πρώτη κόρη του Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας και της Σοφίας. Στις 10 Μαρτίου 1921, έγινε η πρώτη Πριγκίπισσα της Ελλάδας που παντρεύτηκε στην Αθήνα. Η τελετή έλαβε χώρα στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών, όπου παντρεύτηκε τον δεύτερο εξάδελφό της, διάδοχο του ρουμανικού θρόνου τότε, Κάρολο. 

Ο γάμος αυτός στην αρχή ήταν ευτυχισμένος, αλλά σύντομα η κατάσταση άλλαξε και έτσι στις 21 Ιουνίου 1928, ο γάμος διαλύθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρουμανίας για λόγους ασυμβατότητας.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αφοσιώθηκε στη φροντίδα των τραυματιών. Για τις προσπάθειές της στη διάσωση Εβραίων της Ρουμανίας από τους Γερμανούς Ναζί, τιμήθηκε με τον τιμητικό τίτλο του Δίκαιου των Εθνών.

## Οικογένεια
Από τον γάμο της με τον Κάρολο της Ρουμανίας απέκτησε το μοναδικό της παιδί ένα γιό:
* τον Μιχαήλ (1921-2017), μετέπειτα *Βασιλιά* της Ρουμανίας. Στις 10 Ιουνίου 1948, παντρεύτηκε την Άννα των Βουρβόνων-Πάρμας (1923-2016) και απέκτησαν πέντε κόρες:
** την Μαργαρίτα (γενν. 1949), πρώην διάδοχο του Ρουμανικού θρόνου, καθώς η μοναρχία καταργήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1947.
** την Ελένη (γενν. 1950).
** την Ειρήνη (γενν. 1953).
** την Σοφία (γενν. 1957).
** την Μαρία (γενν. 1964).

Η Ελένη απεβίωσε στην Λωζάνη, στις 28 Νοεμβρίου 1982.

## Τίτλοι

***2 Μαΐου 1896 - 10 Μαρτίου 1921**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδας και της Δανίας
***10 Μαρτίου 1921 - 4 Ιανουαρίου 1926**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα διαδόχου της Ρουμανίας
***4 Ιανουαρίου 1926 - 4 Ιανουαρίου 1928**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα της Ρουμανίας
***4 Ιανουαρίου 1928 - 6 Σεπτεμβρίου 1940**: *Η Αυτής Μεγαλειότητα* Η Βασίλισσα Ελένη
***6 Σεπτεμβρίου 1940 - 30 Δεκεμβρίου 1947**: *Η Αυτής Μεγαλειότητα* Η Βασιλομήτωρ της Ρουμανίας
***30 Δεκεμβρίου 1947 - 28 Νοεμβρίου 1982**: *Η Αυτής Μεγαλειότητα* Η Βασιλομήτωρ Ελένη της Ρουμανίας

### Τιμητικές διακρίσεις
**Διακρίσεις ελληνικής δυναστείας**

* Ελληνική Βασιλική Οικογένεια: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος των Αγίων Όλγας και Σοφίας
* Ρουμανική Βασιλική Οικογένεια: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Καρόλου Α'
* Ρουμανική Βασιλική Οικογένεια: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Στέμματος

**Διακρίσεις ρουμανικής δυναστείας**
*: Αποδέκτης Μεταλλίου της Στρατιωτικής Αρετής

## Πρόγονοι



## Παραπομπές

## Πηγές
* Arthur Gould Lee, *Helen, Queen Mother of Rumania, Princess of Greece and Denmark: An Authorized Biography*. London: Faber and Faber (1956).

Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ελλάδας και της Δανίας
Ελένη της Ελλάδας
Ελένη της Ελλάδας
Ελένη της Ελλάδας
Ελένη της Ελλάδας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Συμφωνία

Η λέξη **Συμφωνία** (συν + φωνή) μπορεί να αναφέρεται:

*Στη Συμφωνία (μουσική), επιμέρους είδος της δυτικοευρωπαϊκής μουσικής.
*Στη Συνθήκη, συμφωνία, κοινή απόφαση δύο ή περισσότερων μερών. Επίσης διεθνής ή τοπική συνθήκη.
*Στον Ηλεκτρομαγνητισμό, στη διατήρηση μεταξύ κυμάτων σταθερής διαφοράς φάσης.
Αλέξιος Παπαλεξίου

Ο **Αλέξιος Παπαλεξίου** ή **Παπαλέξης** (1924 - 28 Απριλίου 2000) ήταν Έλληνας αντιστασιακός και πολιτευτής της Αριστεράς. Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με την ΕΔΑ (1963).

## Βιογραφία
Ανέπτυξε αντιστασιακή δραστηριότητα. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1963 με την ΕΔΑ.

Πήρε μέρος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με την Ενωμένη Αριστερά και συγκέντρωσε 8.368 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Πολιτεύτηκε για τελευταία φορά ανεπιτυχώς στις εκλογές του 1981, με το ΚΚΕ Εσωτερικού λαμβάνοντας 406 σταυρούς.

Πέθανε σε ηλικία 76 ετών το 2000 και κηδεύτηκε στις 2 Μαΐου. Ήταν παντρεμένος με την Κούλα Παπαλεξίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Άγιος Ισίδωρος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Άγιος Ισίδωρος** μπορεί να αναφέρεται στα λήμματα:

*Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης, η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Φεβρουαρίου.
*Ισίδωρος ο μάρτυρας, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, μαρτύρησε στην πυρά μαζί με τον Ακεψιμά και τον Λέοντα. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 7 Δεκεμβρίου. 
*Άγιος Ισίδωρος ο Χίος, μαρτύρησε στη Χίο επί Δεκίου. Η μνήμη του εορτάζεται στις 14 Μαΐου.

## Εκκλησίες
*Άγιος Ισίδωρος (Λυκαβηττού)

## Οικισμοί
*Άγιος Ισίδωρος Βοιωτίας, οικισμός του δήμου Διστόμου-Αράχοβας-Αντίκυρας.
*Άγιος Ισίδωρος Λέσβου, οικισμός της νήσου Λέσβος.
*Άγιος Ισίδωρος Μεσσηνίας, οικισμός του δήμου Πύλου-Νέστορος.
*Άγιος Ισίδωρος Πάφου, οικισμός της επαρχίας Πάφου.
*Άγιος Ισίδωρος Ρόδου, οικισμός της νήσου Ρόδος.
*Άγιος Ισίδωρος Χίου, οικισμός της νήσου Χίος.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μαντόννα Σιστίνα

[right|thumb|250px|Madonna Sistina, 1513-1514, [Πινακοθήκη της Δρέσδης]]
Η **Παναγία του Αγίου Σίξτου** (Madonna Sistina) είναι έργο του Ραφαήλ (1513-1514). Βρίσκεται στην Πινακοθήκη της Δρέσδης.
Εικονίζονται η Παναγία με το Θείο Βρέφος, την Αγία Βαρβάρα και τον Άγιο Σίξτο (γύρω στο 1513).
Η μορφή της Παναγίας έχει ομοιότητες με την ερωμένη του Ραφαήλ, Μαργαρίτα, γνωστή ως La Fornarina. Ο Άγιος Σίξτος έχει το πρόσωπο του πάπα Ιουλίου Β΄.
Οι δύο Άγιοι βρίσκονται ανάμεσα στην Παναγία και στους πιστούς, μεσολαβώντας μεταξύ των δύο πλευρών.
Προαναγγέλλεται έτσι η μέθοδος αναπαράστασης των θείων προσώπων κατά την εποχή της Αντιμεταρρύθμισης. Αυτό πάντως στο οποίο κυρίως οφείλει την μεγάλη δημοτικότητά του ο  πίνακας, είναι τα δύο αγγελάκια στην βάση του, αναπαραχθέντα απειράριθμες φορές.
Πιθανώς κατόπιν παραγγελίας του πάπα Ιουλίου Β΄, ο Ραφαήλ δημιούργησε το 1513 ή 1514 το έργο αυτό για την κεντρική αγία τράπεζα του ναού του Αγίου Σίξτου, στην Πιατσέντζα. Στον ναό φυλάσσονταν τα λείψανα των δύο αγίων, της Αγίας Βαρβάρας και του Αγίου Σίξτου. Ο πάπας αισθανόταν ευγνωμοσύνη για την Πιατσέντζα, επειδή η πόλη στάθηκε στο πλευρό του κατά τη διαμάχη του το 1512 με τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄ της Γαλλίας. 
Ο πίνακας παρέμεινε στην εκκλησία του Αγίου Σίξτου μέχρι το 1754. Τότε τον αγόρασε ο Αύγουστος Γ΄ της Σαξωνίας. Όταν το 1945 ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε την περιοχή, έστειλε τον πίνακα στη Μόσχα. Αργότερα, όμως, επέστρεψε και πάλι στην Πινακοθήκη της Δρέσδης.

## Πηγή
*Οι Μεγάλοι Ζωγράφοι (εκδόσεις Μέλισσα, 2ος τόμος)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ραφαήλ
Γιώργος Αμπατζόγλου

Ο **Γιώργος Δ. Αμπατζόγλου** (πέθανε στις 23 Οκτωβρίου 2011) ήταν Έλληνας πρωτοπόρος της βιώσιμης διαχείρισης των απορριμμάτων.

## Βουλευτής
Γεννήθηκε στην Ελευσίνα. Πολιτεύτηκε με το Συνασπισμό και στις εκλογές του 2000 εξελέγη βουλευτής Υπολοίπου Αττικής, αντικαθιστώντας τον Αθανάσιο Λεβέντη που εξέπεσε του βουλευτικού αξιώματος. Ο Αμπατζόγλου παραιτήθηκε ο ίδιος το Δεκέμβριο του 2002, για να αναλάβει καθήκοντα Δημάρχου Ελευσίνας. Την έδρα του στη Βουλή κατέλαβε η Ιωάννα Στεργίου.

## Δήμαρχος
Η ενασχόλησή του με την Τοπική Αυτοδιοίκηση ξεκίνησε μετά τη Μεταπολίτευση. Στις δημοτικές εκλογές του 1978 εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος. Δήμαρχος Ελευσίνας εξελέγη για πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές του 2002 (με ποσοστό 56,6% στο δεύτερο γύρο) και κέρδισε επανεκλογή στις εκλογές του 2006 (με ποσοστό 51,5% από τον πρώτο γύρο) και του 2010 (με 54,1% στο δεύτερο γύρο). Ως Δήμαρχος ασχολήθηκε με την αντιμετώπιση της ρύπανσης στον κόλπο της Ελευσίνας και με την ορθολογική διαχείριση των απορριμμάτων. Επίσης, υλοποίησε το αποχετευτικό δίκτυο στο Θριάσιο Πεδίο.  Πέθανε εν ενεργεία Δήμαρχος, στο νοσοκομείο των Αγίων Αναργύρων, από καρδιακή ανεπάρκεια.

## Πηγές
*Πέθανε ο Γιώργος Αμπατζόγλου ο δήμαρχος Ελευσίνας, νεκρολογία στον  ιστότοπο Ecoleft, 24-10-2011, ανάκτηση 25-8-2013.
*Κοινοβουλευτική θητεία στον ιστότοπο της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 25-8-2013.
* Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών 2002  (Υπουργείο Εσωτερικών)
* Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών 2006 (Υπουργείο Εσωτερικών)
*Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών 2010 (Υπουργείο Εσωτερικών)

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Κατηγορία:Δήμαρχοι Ελευσίνας
Ανρί Μπερνστέν

Ο **Ανρί Μπερνστέν** ([πλήρες όνομα Henry Léon Gustave Charles Bernstein, Παρίσι 1876 - Παρίσι 1953) ήταν Γάλλος συγγραφέας του θεάτρου μπουλβάρ. Έγινε γνωστός το 1906 χάρις στο έργο του *Ο κλέφτης*. Διατέλεσε διευθυντής του Θεατρικού Γυμνασίου του Παρισιού από το 1926 μέχρι το 1939 και αυτή τη χρονική περίοδο συνέγραψε πολλά έργα. 

Ο Μπερνστέν ακολούθησε το ύφος της τραγωδίας στο έργο του *Israël*, όπου ο κεντρικός ήρωας εμφανίζεται ως γιος ενός καταδιωκόμενου Εβραίου, ενώ στο *Après moi* πραγματεύεται το θέμα της αυτοκτονίας. Η οργάνωση *[[Γαλλική Δράση (πολιτικό κόμμα) | Action Francaise]]* του επιτέθηκε με σφοδρότητα, διακρίνοντας φιλοσημιτισμό στα δύο αυτά έργα. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εγκατέλειψε τη Γαλλία μεταβαίνοντας στις ΗΠΑ.
## Επιλογή έργων
**Joujou*, 1902
**Le Voleur* (*Ο κλέφτης*, 1906)
**Samson*, 1907
**Israël* (1908)
**Après moi* (*Μετά από μένα*, 1911)
**Mélo*, 1929

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Αλεχάντρο Κασόνα

Ο **Αλεχάντρο Κασόνα** (, 1903-1965) ήταν Ισπανός θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, ο οποίος ανήκει στην γενιά του '27. Μετά την άνοδο του Φράνκο αναγκάστηκε να φύγει από την Ισπανία και πήγε στο Μπουένος Άιρες, όπου έζησε μέχρι την επιστροφή του στην Ισπανία το 1962.

## Επιλογή έργων
** Prohibido suicidarse en primavera*  (*Απαγορεύεται ν΄αυτοκτονείτε την άνοιξη*, 1937)
**La dama del alba* (*Η κυρά της αυγής*, 1944)
**La barca sin pescador* (*Βάρκα χωρίς ψαρά*, 1945)
**Sancho Panza en la Ínsula* (*Ο Σάντσο Πάντσα στο νησί*, 1947)
**Los árboles mueren de pie* (*Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια*, 1949) - ελλην. μετάφραση Ιουλίας Ιατρίδη ("ΔΩΔΩΝΗ")
**La tercera palabra* (*Η τρίτη λέξη*, 1953)
**Corona de amor y muerte* (*Στέμμα έρωτα και θανάτου*, 1955)

## Ελληνικές θεατρικές παραστάσεις
Ελληνικές θεατρικές παραστάσεις των έργων του Κασόνα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Otra vez el diablo. www.alejandro-casona.com (Spanish, English)

Κατηγορία:Ισπανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές
Αμίλκαρε Πονκιέλλι

[μικρογραφία|δεξιά|230px|Μαρμάρινος ανδριάντας του Πονκιέλλι στο ''Δημόσιο Πάρκο [Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄|Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄*, στην [[Κρεμόνα]]]]

Ο *'Αμίλκαρε Πονκιέλλι*' ([[Ιταλική γλώσσα|ιταλ.]] *Amilcare Ponchielli*, [[31 Αυγούστου]] [[1834]] − [[16 Ιανουαρίου]] [[1886]]) ήταν [[Ιταλοί|Ιταλός]] [[συνθέτης]]. Αν και ήταν πολύ δημοφιλής κατά την διάρκεια της ζωής του, η μόνη [[Όπερα|όπερά]] του που εκτελείται σήμερα συχνά, με την εισαγωγή μεγαλύτερης [[ορχήστρα]]ς και πιο περίπλοκης [[ενορχήστρωση]]ς, είναι η *La Gioconda* στην οποία κυρίως οφείλει την φήμη του.

== Επιλογή μελοδραμάτων ==
* *I promessi sposi* (*Οι αρραβωνιασμένοι*, 1856)
* *I Lituani* (*Οι Λιθουανοί*, 1874)
* *La Gioconda* (*Η Τζοκόντα*, 1876)
* *Marion Delorme* (*Μαριόν Ντελόρμ'',1885

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες όπερας
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Μπαλντασσάρε Καστιλιόνε

Ο **Μπαλντασσάρε Καστιλιόνε** (, Καζάτικο, περιοχή Μάντοβα, 6 Δεκεμβρίου 1478 - Τολέδο, 2 Φεβρουαρίου 1529) ήταν Ιταλός ουμανιστής και διπλωμάτης. 

Πατέρας του ήταν ο κόμης Κριστόφορο Καστιλιόνε και η μητέρα του ανήκε στον ηγεμονικό Οίκο των Γκοντζάγκα της Μάντοβα. Δεκαοκτώ χρόνων πήγε στο Μιλάνο, στην αυλή του Λουδοβίκου Σφόρτσα και άκουσε μαθήματα του Δημητρίου Χαλκοκονδύλη. Διακρίθηκε για τον καλό του χαρακτήρα και τις επιδόσεις του στον αθλητισμό, τα γράμματα, τη μουσική και την τέχνη. Επέστρεψε όταν πέθανε ο πατέρας του, υπηρέτησε για λίγο στον στρατό του Γκουιντομπάλντο ντα Μοντεφέλτρο, δούκα του Ουρμπίνο, και τελικά εγκαταστάθηκε στο δουκικό ανάκτορο ως αυλικός.

Για μια σύντομη περίοδο την εποχή εκείνη, η αυλή του Ουρμπίνο ήταν το πρότυπο του πνευματικού πολιτισμού της Ιταλίας και σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσής του. Ο Καστιλιόνε προσαρμόστηκε αμέσως, τόσο που ερωτεύτηκε την Ελιζαμπέττα Γκοντζάγκα, σύζυγο του Γκουιντομπάλντο. Προς αποφυγήν περιπλοκών ο τελευταίος τον έστειλε με αποστολή στην Αγγλία αλλά ο Καστιλιόνε φρόντισε επιστρέψει αμέσως. Τελικά ο δούκας κατάλαβε (κι απ' ό,τι ξέρουμε μέχρι σήμερα, καλά κατάλαβε) ότι ο έρωτας του αυλικού του ήταν πλατωνικός κι ο Καστιλιόνε παρέμεινε στο Ουρμπίνο μέχρι το 1517, οπότε ο ανεψιός και διάδοχος του Γκουιντομπάλντο (που πέθανε το 1508) εκθρονίστηκε από τον Πάπα. 

Ο Καστιλιόνε επέστρεψε στη Μάντοβα, παντρεύτηκε μια νεαρή είκοσι τρία χρόνια νεώτερή του και πήγε ως πρεσβευτής της Μάντοβα στη Ρώμη. Ύστερα από τέσσερα χρόνια γάμου έχασε τη γυναίκα του.

Το 1524 ο Πάπας Κλήμης Ζ΄ τον έστειλε παπικό νούντσιο στη Μαδρίτη σε μια προσπάθεια συμφιλίωσής του με τον Κάρολο Ε΄. Η αποστολή απέτυχε οικτρά (χωρίς καθόλου να ευθύνεται ο Καστιλιόνε γι’ αυτό) με αποκορύφωμα την τρομερή λεηλασία της Ρώμης από τα αυτοκρατορικά στρατεύματα το 1527. Ο Καστιλιόνε πέθανε στο Τολέδο δυο χρόνια αργότερα.

Περίφημο είναι το σε διαλογική μορφή έργο του *Il Libro del Cortegiano* (*Το βιβλίο του αυλικού*, 1528) που απεικονίζει τη δουκική αυλή του Ουρμπίνο και αναφέρεται στα όσα πρέπει να χαρακτηρίζουν τον τέλειο αυλικό, και κατ’ επέκτασιν τον homo universalis της Αναγέννησης. Εδώ ο Καστιλιόνε περιγράφει μάλλον τον εαυτό του: τα προτερήματα που πρέπει να έχει ο αυλικός πρέπει να είναι η αριστοκρατική καταγωγή που θα του εμφυσήσει από νωρίς πνευματική χάρη, καλούς τρόπους και καλαισθησία, καθώς και ενασχόληση τόσο με τις πολεμικές τέχνες όσο και με τα γράμματα και τις τέχνες, σε ισορροπία μεταξύ τους. Παράλληλα περιγράφει και τις αρετές που πρέπει να διακρίνουν τις γυναίκες για ν’ αποτελούν πηγή έμπνευσης και παρακίνησης των ανδρών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Το πλήρες κείμενο του ''Βιβλίου του αυλικού, Internet Archive 

Κατηγορία:Ιταλοί αναγεννησιακοί ουμανιστές
Κατηγορία:Ιταλοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς
Βόλφραμ φον Έσενμπαχ

Ο **Βόλφραμ φον Έσενμπαχ** (Wolfram von Eschenbach, c. 1170 – c. 1220) ήταν Γερμανός ιππότης και ποιητής, ένας από τους μεγαλύτερους επικούς ποιητές της εποχής του. Ήταν επίσης λυρικός ποιητής (Minnesänger). Το σπουδαιότερο έργο του είναι ο *[[Πάρσιφαλ (μυθιστορία)|Πάρσιφαλ]]*, που αναφέρεται στην αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου από τον ομώνυμο ιππότη. Στο έργο του Βόλφραμ βασίστηκε η όπερα *[[Πάρσιφαλ (όπερα)|Πάρσιφαλ]]* του Βάγκνερ.      

Ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή του Έσενμπαχ, καθώς δεν υπάρχουν πουθενά ιστορικές αναφορές γι' αυτόν. Το έργο του είναι η μοναδική πηγή απ' όπου μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ήταν Βαυαρός, καθώς στον *Πάρσιφαλ* αναφέρει τη φράση *wir Beier* (= εμείς οι Βαυαροί) και η διάλεκτος στην οποία έχει συγγράψει είναι αυτή της Ανατολικής Φρανκονίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές
Λουίς δε Γκόνγκορα

Ο **Λουίς δε Γκόνγκορα** (ισπ.: *Luis de Góngora y Argote*,  1561-1627) ήταν Ισπανός ποιητής. 

Σπούδασε νομικά στην Σαλαμάνκα, έγινε ιερωμένος και, μετά τις λογοτεχνικές του επιτυχίες, εξομολογητής του βασιλιά. Όχι όμως για πολύ γιατί η ζωή που έκανε δεν άρμοζε σε άνθρωπο της Εκκλησίας. Το πάθος του για το χαρτοπαίγνιο έμεινε παροιμιώδες στην Ισπανία.

Το ύφος του ονομάστηκε Γκονγκορισμός και χαρακτηριζόταν από φραστικές υπερβολές, επιδεικτικό λεξιλόγιο, πλήθος μεταφορών και περίπλοκη σύνταξη. Ο Γκόνγκορα ήταν σε διαρκή διαμάχη με τον επίσης Ισπανό ποιητή Φρανσίσκο ντε Κεβέδο.

## Επιλογή έργων
**Soledades* (*Μοναξιές*, 1613)
**La Fábula de Polifemo y Galatea* (*Ο μύθος του Πολύφημου και της Γαλάτειας*, συγγρ.1613, έκδ. μεταθανάτια 1627)
**La Fábula de Píramo y Tisbe* (*Ο μύθος του Πύραμου και της Θίσβης*, 1618)
**La destrucción de Troya* (*Η καταστροφή της Τροίας*, θέατρο)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές
Κατηγορία:Μπαρόκ