open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ελληνική Συμφωνική Ορχήστρα Νέων

Η **Ελληνική Συμφωνική Ορχήστρα Νέων** (συντομογραφία: ) είναι η εθνική συμφωνική ορχήστρα της Ελλάδας, ιδρυμένη το 2017 από τον Διονύση Γραμμένο. Από τον Οκτώβριο του 2020, η ορχήστρα εδράζεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εθνικών Ορχηστρών Νέων.

Από την ίδρυσή της, περισσότεροι από εκατό Έλληνες μουσικοί έχουν επιλεγεί, μετά από ακροάσεις, για να εμφανιστούν με την ορχήστρα, και περισσότεροι από 1.500 νέοι έχουν παρακολουθήσει τις εκπαιδευτικές της δραστηριότητες. Μέχρι στιγμής, η ΕΛΣΟΝ έχει δώσει εννέα εγχώριες συναυλίες, με σολίστες παγκόσμιας κλάσης, ενώ δύο συνθέτες έχουν αναλάβει να γράψουν έργα κατά παραγγελία για λογαριασμό της ορχήστρας. Έχει, επίσης, προσκληθεί να εμφανιστεί στην εναρκτήρια συναυλία του Young Euro Classic Festival στο Μέγαρο Μουσικής του Βερολίνου.

Η ΕΛΣΟΝ λειτουργεί με την χρηματοδότηση του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση και την υποστήριξη του μη κερδοσκοπικού οργανισμού The Hellenic Initiative.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ορχήστρες στην Ελλάδα
Κομητεία Γιούνιον (Νέο Μεξικό)

Η **Κομητεία Γιούνιον** ( και ) είναι κομητεία στην πολιτεία του Νέου Μεξικού των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν
4.079 κάτοικοι,  καθιστώντας την την τέταρτη κομητεία με τον λιγότερο πληθυσμό στο Νέο Μεξικό. Η έδρα της κομητείας είναι το Κλέιτον.  Η κομητεία ιδρύθηκε το 1894.  Η κομητεία συνορεύει με το Κολοράντο στα βόρεια και την Οκλαχόμα και το Τέξας στα ανατολικά.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 9,920 τ.χλμ, εκ των οποίων 9,900 τ.χλμ είναι στεριά και 20 τ.χλμ  (0,2%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Νέου Μεξικού
Κομητεία Γιούνιον (Νότια Ντακότα)

Η **Κομητεία Γιούνιον** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Νότιας Ντακότα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 16.811 κάτοικοι,  καθιστώντας την τη 13η πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία στη Νότια Ντακότα. Έδρα της κομητείας είναι το Ελκ Πόιντ από τις 30 Απριλίου 1865.  Αρχικά ονομαζόταν Κομητεία Κολ, ωστόσο το όνομά της άλλαξε σε Γιούνιον στις 7 Ιανουαρίου 1864, λόγω των συναισθημάτων του Εμφυλίου Πολέμου.

## Γεωγραφία
Η κομητεία Γιούνιον βρίσκεται στη νοτιοανατολική γωνία της Νότιας Ντακότα. Η ανατολική οριογραμμή του εφάπτεται με τη δυτική οριογραμμή της Πολιτείας της Αϊόβα και η νότια/νοτιοδυτική οριογραμμή του εφάπτεται με τη βόρεια οριογραμμή της Πολιτείας της Νεμπράσκα (απέναντι από τον ποταμό Μιζούρι). Το έδαφος της κομητείας αποτελείται από κυματιστούς λόφους, που χρησιμοποιείται στη γεωργία, εκτός από κατοικημένες περιοχές.  Το έδαφος έχει κλίση προς τα νότια και ανατολικά. Το υψηλότερο σημείο του βρίσκεται κοντά στη βορειοδυτική γωνία του, στα 460 μέτρα.  

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,210 τ.χλμ , εκ των οποίων 1,190 τ.χλμ είναι στεριά και 20 τ.χλμ καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).  Είναι η πέμπτη μικρότερη κομητεία στη Νότια Ντακότα ανά περιοχή.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Νότιας Ντακότα
Waldstadion (Φραγκφούρτη)

Το **Waldstadion** (, «Στάδιο Δάσους»), γνωστό επί του παρόντος ως **Deutsche Bank Park** για λόγους χορηγίας, είναι στάδιο με αναδιπλούμενη οροφή στη Φραγκφούρτη της Γερμανίας. Εγκαινιάστηκε το 1925 και είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Άιντραχτ Φραγκφούρτης. Το στάδιο έχει αναβαθμιστεί αρκετές φορές από την αρχική κατασκευή του. Η πιο πρόσφατη ανακαίνιση ήταν η αναδιάρθρωσή του ως ένα στάδιο αποκλειστικά για ποδόσφαιρο ως προετοιμασία για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2005 και το Παγκόσμιο Κύπελο του 2006. Με χωρητικότητα 58.000 θεατών για αγώνες πρωταθλήματος, είναι το 7ο μεγαλύτερο στάδιο ποδοσφαίρου στη Γερμανία. Το στάδιο ήταν ένα από τα 9 στάδια του Παγκόσμιου Κυπέλλου Γυναικών του 2011, όπου διεξήχθησαν 4 αγώνες, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Φιλοξένησε επίσης 5 αγώνες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2024.

Το αθλητικό συγκρότημα, το οποίο ανήκει στην πόλη της Φραγκφούρτης, περιλαμβάνει το στάδιο και άλλες αθλητικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας πισίνας, ενός συγκροτήματος αντισφαίρισης, ενός γήπεδο μπιτς βόλεϊ και μιας αίθουσας χειμερινών αθλημάτων. Το στάδιο έχει το δικό του σιδηροδρομικό σταθμό στο εθνικό σιδηρόδρομο δίκτυο.

Το 2023, φιλοξένησε δύο αγώνες κανονικής περιόδου αμερικανικού ποδοσφαίρου του NFL ως μέρος των NFL Germany Games.

## Ιστορία

## Διεθνείς διοργανώσεις

### [[Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1974]]

### [[Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1988]]

### [[Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2005]]

### [[Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006]]

### Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών 2011

### [[Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2024]]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Γερμανία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Φραγκφούρτη
Κατηγορία:Στάδια με εισελκόμενη κλειστή οροφή στην Ευρώπη
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1974
Κατηγορία:Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1988
Κατηγορία:Στάδια Κυπέλλου Συνομοσπονδιών Ποδοσφαίρου 2005
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2006
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Γυναικών 2011
Κατηγορία:Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2024
Κατηγορία:Άιντραχτ Φραγκφούρτης
Κλιμέντ Κολέσνικοφ

Ο **Κλιμέντ Αντρέγιεβιτς Κολέσνικοφ** (ρωσ. Климент Андреевич Колесников, γενν. 9 Ιουλίου 2000) είναι Ρώσος αθλητής της κολυμβήσεως, που ειδικεύεται στην ύπτια κολύμβηση και δευτερευόντως στην ελεύθερη. Με πρόωρη ανάπτυξη ως κολυμβητής, κατέχει οκτώ παγκόσμια ρεκόρ νέων: σε όλα τα αγωνίσματα ύπτιας (50, 100 και 200 μέτρα), τόσο σε πισίνα 50 μέτρων όσο και σε πισίνα 25 μέτρων, καθώς και στα 200 μέτρα ελεύθερο και στα 100 μέτρα μικτής ατομικής σε πισίνα 25 μέτρων.

Σε διεθνείς αγώνες ανδρών (ανοικτής ηλικιακής κατηγορίας) συμμετείχε για πρώτη φορά δεκαεπτάχρονος, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2017, όπου κολύμπησε στα τρία αγωνίσματα του ύπτιου και κατέρριψε δύο παγκόσμια ρεκόρ νέων. Τον Δεκέμβριο του 2017 κατέρριψε και το πρώτο του παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών, στο Κύπελλο Βλαντίμιρ Σάλνικοφ, στα 100 μ. ύπτιο σε πισίνα 25 μ., καθιστάμενος ο πρώτος γεννημένος μετά την 1η Ιανουαρίου του 2000 κολυμβητής που έγινε κάτοχος παγκόσμιου ρεκόρ ανδρών σε ατομικό αγώνισμα.

Το επόμενο έτος κέρδισε 6 μετάλλια (τα τρία χρυσά) στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2018 και κατέρριψε το πρώτο του παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών σε πισίνα 50 μ., συγκεκριμένα στο αγώνισμα των 50 μ. ύπτιας κολυμβήσεως.

Κατόπιν αυτών, στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του 2018 ο Κολέσνικοφ επιλέχθηκε ως ο σημαιοφόρος της ομάδας της Ρωσίας στην τελετή ενάρξεως. Εκεί κέρδισε άλλα 6 χρυσά μετάλλια.

## Ατομικά ρεκόρ
### Πισίνα 50 μέτρων

## Πισίνα 25 μέτρων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Κολέσνικοφ στον ιστότοπο της ''World Aquatics''

Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της κολύμβησης
Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες
Κομητεία Γιούνιον (Όρεγκον)

Η **Κομητεία Γιούνιον** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 26.196 κάτοικοι.  Η κομητεία περιλαμβάνει τη μικροπολιτική στατιστική περιοχή Λα Γκραντ και η έδρα της κομητείας είναι η Λα Γκραντ. 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 5,280 τ.χλμ, εκ των οποίων 5,275 τ.χλμ  είναι στεριά και 5,0 τ.χλμ  (0,1%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Όρεγκον
Λίλυ Κινγκ

Η **Λίλια (Λίλυ) Καμίλ Κινγκ** (αγγλ. *Lillia/Lilly Camille King*, γενν. 10 Φεβρουαρίου 1997) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια της κολυμβήσεως, που ειδικεύεται στην πρόσθια κολύμβηση.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 η Κινγκ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα πρόσθιας κολυμβήσεως γυναικών με χρόνο 1:04,93 που αποτελούσε νέο ολυμπιακό ρεκόρ. Επίσης πήρε χρυσό μετάλλιο μαζί με την αμερικανική ομάδα στα 4×100 μ. μικτής ομαδικής. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 η Κινγκ πήρε ένα αργυρό μετάλλιο μαζί με την αμερικανική ομάδα στα 4×100 μ. μικτής ομαδικής, έστω και αν δεν αγωνίσθηκε η ίδια στον τελικό, αλλά μόνο στον προκριματικό. Ατομικά, κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 200 μ. πρόσθια και το χάλκινο στα 100 μ. πρόσθια, αγώνισμα στο οποίο διατηρεί το παγκόσμιο ρεκόρ από τις 25 Ιουλίου 2017, το οποίο σημείωσε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2017.

Η Κινγκ, κόρη του Μαρκ και της Τζίνυ Κινγκ, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Έβανσβιλ (Ιντιάνα). Ο πατέρας της έτρεχε στην ομάδα στίβου και ανώμαλου δρόμου στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, ενώ η μητέρα του κολυμπούσε σε άλλες πανεπιστημιακές ομάδες. Ο μικρότερος αδελφός της Λίλυ, ο Άλεξ, ασχολείται επίσης ερασιτεχνικά με την κολύμβηση στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Η ίδια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα στο Μπλούμινγκτον, με την ομάδα του οποίου αγωνιζόταν κατά τα έτη των σπουδών της.

Μεγάλη ήταν η επιτυχία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολυμβήσεως μικρής δεξαμενής (25 μ.), που έγινε στη Μελβούρνη: Η Κινγκ κέρδισε χρυσά μετάλλια στα 100 μ. πρόσθιο και στα 4×100 μ. μικτής ομαδικής, όπου μαζί με τις Κλαιρ Κέρζαν, Τόρι Χασκ και Κέιτ Ντάγλας σημείωσαν νέο παγκόσμιο ρεκόρ με επίδοση 3.44,35. Εκτός αυτού, η Κινγκ πήρε το αργυρό μετάλλιο στα 200 μ. πρόσθιας και στα 4×50 μ. μικτής ομαδικής, αλλά και το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα πρόσθιας.

## Δείτε επίσης
* Παγκόσμια ρεκόρ στην κολύμβηση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Λίλυ Κινγκ στον ιστότοπο της *[[World Aquatics]]*
* Η Λίλυ Κινγκ στον ιστότοπο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής

Κατηγορία:Αμερικανοί κολυμβητές
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της κολύμβησης
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Αντρέι Γκόβοροφ

Ο **Αντρέι Αντρίγιοβιτς Γκόβοροφ** (ουκραν. Андрій Андрійович Говоров, γενν. 10 Απριλίου 1992) είναι Ουκρανός αθλητής της ελεύθερης κολυμβήσεως, κάτοχος εδώ και μια εξαετία του παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα των 50 μέτρων πεταλούδας, όπου ήταν πρωταθλητής Ευρώπης το 2016 και τρίτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2017, ενώ υπήρξε ικανότατος και στην ελεύθερη κολύμβηση.

Ο Γκόβοροφ γεννήθηκε στη Σεβαστούπολη της Κριμαίας και απεφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Φυσικής Αγωγής του Ντνιπρό, ενώ το 2016 παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο «Ολές Χοντσάρ» της ίδιας πόλεως.

Ξεκίνησε τις συμμετοχές του σε μεγάλους διεθνείς αγώνες ανοικτής ηλικιακής κατηγορίας το 2010 κερδίζοντας ένα αργυρό μετάλλιο στα 50 μέτρα πεταλούδας και ένα χάλκινο στα 50 μ. ελεύθερα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα μικρής πισίνας (25 μ.). Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μικρής πισίνας το ίδιο έτος πήρε και πάλι το αργυρό μετάλλιο στα 50 μ. πεταλούδας.

Στο χρονικό διάστημα 2011-2015 ο Γκόβοροφ κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια στα 50 μ. πεταλούδας Ευρωπαϊκό 25άρας πισίνας. Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσική Ομοσπονδία το 2014, ο αθλητής απέκλεισε την αλλαγή υπηκοότητας και συνέχισε να κολυμπά για την Ουκρανία.

Στους αγώνες στη μεγάλη πισίνα των 50 μ. («πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων») ο Γκόβοροφ έδειξε για πρώτη φορά την κυριαρχία του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου του 2016, στο Λονδίνο. Εκεί κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 50 μ. πεταλούδας με χρόνο 22,92 δευτερόλεπτα, ενώ στον ημιτελικό είχε σημειώσει 22,73, καταρρίπτοντας το δικό του εθνικό ρεκόρ Ουκρανίας και ταυτοχρόνως το ρεκόρ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Επανέλαβε τον θρίαμβο στο ίδιο αγώνισμα στο επόμενο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, το 2018 στη Γλασκώβη με νέο ρεκόρ πρωταθλήματος, 22,48 δευτερόλεπτα. Την 1 Ιουλίου 2018 κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα (σε πισίνα 50 μ.), το οποίο κατείχε ο Ισπανός Ραφαέλ Μούνιοθ επί εννέα χρόνια, νικώντας ταυτοχρόνως τον παγκόσμιο πρωταθλητή του 2017 Μπεν Πράουντ, σε αγώνα του *Trofeo Sette Colli* (= «Τρόπαιο της Επταλόφου»), στη Ρώμη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Γκόβοροφ στον ιστότοπο της *[[World Aquatics]]*

Κατηγορία:Ουκρανοί αθλητές
Δημοτική Ενότητα Κατερίνης

Η **Δημοτική Ενότητα Κατερίνης** είναι μία από τις 6 Δημοτικές Ενότητες του Δήμου Κατερίνης, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

## Δημοτικές Κοινότητες

: **[[Δημοτική Κοινότητα Κατερίνης]]** [ 59.189  ]
:* Κατερίνη [ 56.961 ]
:* Ανδρομάχη [ 1.043 ]
:* Νέα Χράνη [ 438 ]
:* Νέο Κεραμίδι [ 511 ]
:* Ολυμπιακή Ακτή [ 236 ]
:
: **[[Δημοτική Κοινότητα Σβορώνου]]** [ 2.062 ]
:* Σβορώνος [ 1.842 ]
:* Αγία Βαρβάρα [ 62 ]
:* Προσήλιο [ 158 ]
:
: **[[Δημοτική Κοινότητα Άνω Αγίου Ιωάννου]]** [ 496 ]
::* Άνω Άγιος Ιωάννης [ 455 ]
::* Νέος Άνω Άγιος Ιωάννης [ 41 ]
: **Δημοτική Κοινότητα Γανόχωρας**
:* Γανόχωρα [ 656 ]
:
: **Δημοτική Κοινότητα Νεοκαισαρείας**
:* Νεοκαισάρεια [ 339 ]

Κατηγορία:Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας
Κατηγορία:Δήμος Κατερίνης
Πέτερι Όρπο

Ο **Άντι Πέτερι Όρπο** (*Antti Petteri Orpo,* γεννημένος στις 3 Νοεμβρίου 1969 στο Köyliö) είναι Φινλανδός πολιτικός. Είναι αρχηγός του Κόμματος Εθνικού Συνασπισμού και Πρωθυπουργός της Δημοκρατίας της Φινλανδίας από τις 20 Ιουνίου 2023.

Από το 2016 έως το 2019 ήταν υπουργός Οικονομικών της Φινλανδίας στο υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού Γιούχα Σίπιλα και αναπληρωτής του από τον Ιούνιο του 2017. Ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης από τις βουλευτικές εκλογές του 2019 έως τον Ιούνιο του 2023.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Όρπο σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Τούρκου. Από τις 24 Ιουνίου 2014 έως τις 29 Μαΐου 2015 διετέλεσε υπουργός Γεωργίας και Δασών στο υπουργικό συμβούλιο του Αλεξάντερ Στουμπ, διαδεχόμενος τον Jari Koskinen. Στο υπουργικό συμβούλιο του Σίπιλα ήταν διάδοχος του Στουμπ ως υπουργός Οικονομικών από τις 22 Ιουνίου 2016 και επίσης αναπληρωτής πρωθυπουργός από τις 28 Ιουνίου 2017. Ήταν υπουργός Εσωτερικών μέχρι την αλλαγή του χαρτοφυλακίου του. Το 2019 αποχώρησε από το υπουργικό αξίωμα. Ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης στο φινλανδικό κοινοβούλιο μέχρι το 2023.

Τον Ιούνιο του 2016, στο συνέδριο του κόμματος στη Λαππεενράντα, επικράτησε σε ψηφοφορία κατά του Αλεξάντερ Στουμπ ως νέος αρχηγός του Κόμματος Εθνικού Συνασπισμού.

Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2023, το Κόμμα του Εθνικού Συνασπισμού έγινε το ισχυρότερο κόμμα με 20,8% των ψήφων και του ανατέθηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης. Σχηματίζοντας έναν κυβερνητικό συνασπισμό μεταξύ του κόμματός του, του κόμματος των Φινλανδών, των Χριστιανοδημοκρατών και του Σουηδικού Λαϊκού Κόμματος, κατόρθωσε τελικά να εκλεγεί πρωθυπουργός στις 20 Ιουνίου 2023.

Ο Όρπο παντρεύτηκε για δεύτερη φορά το 2003. Η σημερινή σύζυγός του, Niina Kanniainen-Orpo, είχε εργαστεί τόσο ως αεροσυνοδός όσο και ως δικηγόρος, πιο πρόσφατα ως υπάλληλος της φινλανδικής αρχής μετανάστευσης. Το ζευγάρι έχει δύο παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Φινλανδίας
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κατηγορία:Φινλανδοί πολιτικοί
Αρν (Πα-ντε-Καλαί)

Το **Αρν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Πα-ντε-Καλαί, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Γεωγραφία
Η Αρν βρίσκεται σε λιθάνθρακοφόρο περιοχή και παραδοσιακά η οικονομία της βασίσθηκε στα ανθρακωρυχεία και την ελαφρά βιομηχανία της με μηχανουργεία. Είναι σχεδόν ενωμένη (απόσταση 6-7 χιλιόμετρα) με τη μεγαλύτερη πόλη Λανς, με το κανάλι Λανς να ορίζει το βόρειο σύνορο της Αρν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αρν» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 682

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Πα-ντε-Καλαί
Αλανιόν

Ο **Αλανιόν** (γαλλ. *Alagnon* ή και *Allagnon*, οξιτ. *Alanhon*) είναι ποταμός της νοτιο-κεντρικής Γαλλίας, με μήκος 86,7 χιλιόμετρα. Είναι αριστερός παραπόταμος του ποταμού Αλιέ. Πηγάζει κοντά στο χωριό Λαβεσιέρ, στα Όρη του Καντάλ του Κεντρικού Μασίφ.

Ο Αλανιόν ρέει γενικώς προς τα βορειοανατολικά και διέρχεται από τους εξής νομούς και χωριά:

* Καντάλ (νομός): Μυρά, Μασιάκ
* Ωτ-Λουάρ: Λαντ-συρ-Αλανιόν
* Πουί-ντε-Ντομ: Μπωλιέ

Ο Αλανιόν χυνέται στον Αλιέ στο Ωζά-λα-Κονμπέλ, σε σημείο με γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 45°27′5″ Β και μήκος 3°18′14″ Α.

## Παραπομπές


Αλανιον
Αφανιίδες

Οι **αφανιίδες** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Aphaniidae*) είναι οικογένεια ψαριών, που ανήκει στην τάξη κυπρινοδοντόμορφα. Τα 42 σημερινά είδη της οικογένειας ζουν σε ποτάμια και λιμνοθάλασσες. Η γεωγραφική κατανομή τους εκτείνεται από το σύνολο της Λεκάνης της Μεσογείου μέχρι τις χώρες που έχουν ακτές στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο. Ωστόσο αρκετά είδη έχουν πολύ μικρές κατανομές και απειλούνται με εξαφάνιση.

## Χαρακτηριστικά
Τα περισσότερα είδη των αφανιιδών φθάνουν σε μήκος από 3 έως 15 εκατοστόμετρα. Τα σώματά τους είναι μετρίως επιμήκη και μόνο ελαφρώς πεπλατυσμένα. Το στόμα είναι βραχύ και τα δόντια τους  τραπεζοειδή με τρεις κορυφές. Τα λέπια είναι πλήρη, αλλά σε κάποια είδη είναι υποανεπτυγμένα ή και απουσιάζουν. Τα πτερύγια είναι όλα στρογγυλευμένα, με το ραχιαίο και το πρωκτικό να είναι παρόμοια και σχεδόν συμμετρικά. Συνήθως υπάρχει φυλετικός διμορφισμός, με τα θηλυκά να είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα αρσενικά και να φέρουν κηλίδες πάνω στο κατά τα άλλα μονόχρωμο σώμα, ενώ τα αρσενικά έχουν συχνά οριζόντιες λωρίδες. Μπορεί επίσης να υπάρχει σημαντικός χρωματικός διαχωρισμός μέσα στο ίδιο είδος, που οφείλεται στην πλήρη απομόνωση πληθυσμών μεταξύ τους.

## Ταξινομική και γένη
Το γένος *[[Aphanius]]*, που δίνει την ονομασία του και χαρακτηρίζει την οικογένεια, ορίσθηκε το 1827 από τον Ιταλό φυσιοδίφη Τζοβάννι Ντομένικο Νάρντο. Τον επόμενο αιώνα ο Αμερικανός ιχθυολόγος Λυν Ρ. Παρέντι (*Lynne R. Parenti*) το τοποθέτησε μαζί με το γένος *[[Orestias]]* των ποταμών των Άνδεων στην οικογένεια κυπρινοδοντίδες. Εξαιτίας της αποδειχθείσας πολυφυλετικότητας των κυπρινοδοντιδών, το γένος μεταφέρθηκε στην ανεξάρτητη οικογένεια αφανιίδες το 2017 από τον Γερμανό ιχθυολόγο Jörg Freyhof και δύο Τούρκους συναδέλφους του, αλλά η ονομασία της οικογένειας επινοήθηκε σε μια διδακτορική διατριβή το 1960.

## Παραπομπές


Αφανιιδες
Κανίσκα Β΄ των Κουσάν

Ο **Κανίσκα Β΄** (βραχμανικά: , Kā-ṇi-ṣka) ήταν ένας από τους αυτοκράτορες της αυτοκρατορίας των Κουσάν από το 225-245 περίπου. Διαδέχτηκε τον Βασουδέβα Α΄, ο οποίος θεωρείται ο τελευταίος μεγάλος αυτοκράτορας των Κουσάν.

## Η εξουσία του
Ενώ υπερασπίστηκε την κυριαρχία των Κουσάν στη βόρεια Ινδία, είναι πιθανό ο Κανίσκα Β ́ να έχασε το δυτικό τμήμα της αυτοκρατορίας του, δηλαδή την Βακτρία / Τοχαριστάν, από τον Σαπώρ Α ́ των Σασανιδών (240-272), του οποίου οι κατακτήσεις θα ενοποιηθούν από τους Κουσανο-Σασανίδες. Στις επιγραφές του στο Nακς-ε-Ροστάμ ο Σαπώρ Α΄ ισχυρίζεται, ότι ήλεγχε το βασίλειο των Kουσάν (Kūšān šahr, Κουσάν σαχ) "έως την Πουρουσαπούρα" (Πεσαβάρ), γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορεί να έχει επεκταθεί ακόμη και πέρα από το Χίντου-Κους σε βάρος των Kουσάν.  Η επιγραφή σε βράχο στο Ραγκ-ι-μπιμπί υποστηρίζει περαιτέρω αυτή την άποψη.

Είναι γνωστό ότι ο Κουσανο-Σασανίδης Περόζ Α΄ Κουσανσάχ "χτύπησε" δικά του εμβλήματα επάνω σε νομίσματα τού Κανίσκα Β΄, και είναι από την εποχή του Περόζ Α΄, που εκδόθηκαν τα πρώτα Κουσανο-Σασανιδικά νομίσματα νότια του Χίντου-Κους. 

Ο Κανίσκα Β΄ μπορεί να ανέκτησε τον έλεγχο της Γανδάρα κάποια στιγμή, και επίσης της Καπίσα, και υπάρχουν υποδείξεις ότι μετά από αυτές τις επιτυχίες μπορεί να δημιούργησε μια δεύτερη Εποχή του Κανίσκα για τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας του Κανίσκα Α΄.

## Νομίσματα και χρονολογημένα γλυπτά

Αρχείο:Coin_of_KanishkaII.jpg|Ντινάρ. Εμπρός όψη: Ο Κανίσκα Β΄ θυσιάζει σε βωμό Βακτριανό, επιγρ. ϷΑΟΝΑΝΟϷΑΟ ΚΑΝΙϷΚΟ ΚΟϷΑΝΟ (σαχ-ιν-σάχ Κανίσκα Κοσανών). Πίσω όψη: Ο Οέσο (Σίβα) όρθιος με ταύρο (νάντι). 8 γραμ., 23 χλστ. 227-247.

Αρχείο:KanishkaIIWithArdoksho.JPG|Ο Κανίσκα Β΄ με την Αρδόκσο.

Αρχείο:Hariti_(Gandhara).jpg|Άγαλμα της Χαρίτι από το Σκάρα Ντέρι της Γανδάρα, με την επιγραφή "έτος 399", μάλλον της εποχής Γιαβάνα, δηλ. το 244. 132 Χ 54 εκατ.


## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικές συνδέσεις

* Καταλόγος online νομισμάτων του Κανίσκα Β΄

Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Κουσάν
Γιάκουμπ Άρμπες

Ο **Γιάκουμπ Άρμπες** (*Jakub Arbes*, 12 Ιουνίου 1840 – 8 Απριλίου 1914) ήταν Τσέχος συγγραφέας, δημοσιογράφος και διανοούμενος. Είναι γνωστός ως ο δημιουργός του λογοτεχνικού είδους που αποκαλείται *romanetto* και έγραψε τα περισσότερα έργα του στη Γαλλία.

## Βίος και πολιτική
Ο Άρμπες γεννήθηκε στη συνοικία Σμίχοφ της Πράγας και μαθήτευσε κοντά στον Γιαν Νερούντα, για τον οποίο έτρεφε μεγάλο θαυμασμό. Αργότερα σπούδασε φιλοσοφία και φιλολογία. Το 1867 άρχισε τη σταδιοδρομία του στη δημοσιογραφία ως συντάκτης στο *Vesna Kutnohorská* και (από το 1868 έως το 1877) ως αρχισυντάκτης του *Εθνικού τύπου*. Δραστηριοποιήθηκε πολιτικά ως συντάκτης των πολιτικών περιοδικών *Hlas* (= «Φωνή») και *Politiks* (= «Πολιτική»), συμπαθώντας τη λογοτεχνική ομάδα *[[Májovci]]*. Διώχθηκε ποινικά για ανατρεπτική αντικαθεστωτική δράση και πέρασε 15 μήνες στη φυλακή Λίπα. Λίγο αργότερα έφυγε για τη Γαλλία, διαμένοντας στο Παρίσι και στα νότια της χώρας. Εκεί εντάχθηκε στον κύκλο «μποέμ» λογοτεχνών και καλλιτεχνών, όπως οι Πωλ Αλεξίς, Λυντέκ Μαρόλντ, Γκυ ντε Μωπασσάν, Βικτόρ Ολιβά και Kάρελ Βίτεζσλαβ Μάσεκ, ενώ γνωρίσθηκε και με τον Εμίλ Ζολά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αρμπες Ιάκωβος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 680

Κατηγορία:Τσέχοι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Τσέχοι λογοτέχνες
Κατηγορία:Τσέχοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Τσέχοι θεατρικοί συγγραφείς
Κανίσκα Γ΄ των Κουσάν

Ο **Σαμράτ Κανίσκα Γ΄** (Ελληνο-Βακτριανικά: **ΚΑΝΗϷΚΕ** Kανήσκε; Χαρόστι: **𐨐𐨞𐨁𐨮𐨿𐨐** Ka-ṇi-ṣka, βράχμι:  *Kā-ṇi-ṣka,* σανσκριτικά: कनिष्क), ήταν ένας αυτοκράτορας των Κουσάν, που βασίλευσε από το έτος 265 έως το 270. Πιστεύεται ότι διαδέχτηκε τον Βασίσκα. Τον ίδιο τον διαδέχθηκε ο Βασουδέβα Β ́. Κυβερνούσε περιοχές της βορειοδυτικής Ινδίας.

## Επιγραφές
Σε μια επιγραφή που χρονολογείται από το "έτος 41" (πιθανότατα από τον 2ο αι. της εποχής του Κανίσκα) και ανακαλύφθηκε στα σύνορα του ποταμού Άρα στο Παντζάμπ, ο ίδιος χαρακτηρίζεται ως *μαχαράτζα, ρατζαδιράτζα, ντεβαπούτρα, καϊσάρα Κανίσκα* ("μεγάλος βασιλιάς, βασιλεύς βασιλέων, υιός Θεού, καίσαρας Κανίσκα"), γεγονός που υποδηλώνει κάποια επίγνωση της Ρωμαϊκή Αυτοκρατορίας, καθώς το *καϊσάρα* φαίνεται να αντιπροσωπεύει τον "καίσαρα", και ονομάζεται ο ίδιος ως ο γιος του Βατζέσκα, ο οποίος αναγνωρίζεται ως ο Βασίσκα βασιλιάς των Κουσάν. Η επιγραφή είναι αρκετά φθαρμένη και η ανάγνωση του *καϊσάρα* αμφισβητείται, ειδικά επειδή δεν είναι γνωστές άλλες αναφορές σε αυτόν τον τίτλο από πηγές των Κουσάν.

## Νομίσματα
Αρχικά θεωρήθηκε ότι δεν υπήρχαν ορισμένα νομίσματα που ήταν γνωστά από αυτόν, καθώς το "Κανίσκα" που αναγράφεται στα νομίσματα, δεν διακρίνει Α΄ ή Β΄ ή Γ΄. Μόνο η κατασκευή και ο γραφικός τρόπος σε σχέση με άλλους γνωστούς ηγεμόνες, τείνουν να υποδηλώνουν την αποδοχή σε αυτόν τον ύστερο Κανίσκα Γ΄. Ωστόσο, αυτή η υπόθεση κλονίστηκε από τα αποθέματα νομισμάτων που βρέθηκαν στο Τατζικιστάν, όπου βρέθηκε και αναγνωρίστηκε μεγάλος αριθμός νομισμάτων του Kανίσκα Γ΄. Όλα αυτά τα ευρήματα βόρεια του ποταμού Όξου φαίνεται να δείχνουν, ότι ήταν χρήσιμο μέσο πληρωμής για μια μεγάλη χρονική περίοδο.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Κουσάν
Βασουδέβα Β΄ των Κουσάν

Ο **Βασουδέβα Β΄** (μέση Βραχμανική γραφή: 11x11εσ19x19εσ10x10εσ10x10εσ, *Vā-su-de-va*) ήταν ένας αυτοκράτορας των Κουσάν, που κυβέρνησε το διάστημα π. 275-300. Ήταν πιθανότατα ο διάδοχος του Κανίσκα Γ΄. Τον ίδιο πιθανότατο τον διαδέχτηκε ένας αυτοκράτορας, που ονομάζεται Σάκα Κουσάν.

Ο Βασουδέβα Β ́ ήταν πιθανότατα μόνο ένας τοπικός κυβερνήτης στην περιοχή της Ταξίλα, στο δυτικό Παντζάμπ, υπό την κυριαρχία της αυτοκρατορίας των Γκούπτα.

Ο Βασουδέβα Β ́ ήταν σύγχρονος του Ορμίσδα Α΄ Κουσανσάχ των Κουσανο-Σασανιδών, καθώς είναι γνωστό ότι είχε "χτυπήσει" δικά του σύμβολα επάνω σε μεγάλη ποσότητα των πρώιμων χάλκινων νομισμάτων του Ορμίσδα Α΄, που είχαν κοπεί νότια του Χίντου-Κους. 

## Νομίσματα

Αρχείο:Dinar_of_Vasudeva_II_LACMA_M.77.56.16_(2_of_2).jpg|Ντινάρ του Βασουδέβα Β΄. 230-260.

Αρχείο:Vasudeva_II_enthroned._Circa_CE_290-310.jpg|Χάλκινο δίδραχμο του Βασουδέβα Β΄ ένθρονου, που κρατά τρίαινα, επιγρ. ΒΑΣΟΥ σε βραχμανικά. Πίσω όψη: η Αρδόκσο με φωτοστέφανο, κρατά κέρας αυθονίας, τάμγκα επάνω αριστερά, επιγρ. ΝΑΝΑ. π. 290-310, 4,39 γραμ.

Αρχείο:Coin_of_VasudevaII.jpg|Νόμισμα του Βασουδέβα Β΄. Το όνομά του υπάρχει κατακόρυφα, δίπλα στο αριστερό χέρι του σε γραφή Γκούπτα:15x15εσ
27x27εσ *Vā-su*.


## Αναφορές

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δείτε: νομίσματα Vasudeva IIΕισάγεια Βασουδεβή II
* Νομίσματα των τελευταίων αυτοκράτορων Κουσάν
* Επικοινωνιακός κατάλογος νομισμάτων του Vasudeva II

Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Κουσάν
Σάκα των Κουσάν

Ο **Σάκα** (γραφή γκούπτα: 16x16εσ16x16εσ Sha-kā) μπορεί να ήταν ένας από τους τελευταίους κυβερνήτες της αυτοκρατορίας των Κουσάν γύρω στο 325-345. Μάλλον διαδέχτηκε τον Βασουδέβα Β ́. Υπάρχει μια ομάδα χρυσών νομισμάτων των Κουσάν, που όλα φέρουν την επιγραφή σε βράχμι "Σάκα" στα δεξιά του πεδίου, στο ίδιο μέρος όπου τα νομίσματα του Βασουδέβα Β΄ γράφουν Βασου[δέβα], οπότε είναι φυσικό να υποθέσουμε ότι ίσως Σάκα ήταν το όνομα του βασιλιά που εξέδωσε αυτά τα νομίσματα.  Μια περαιτέρω υποστήριξη αυτής της ιδέας είναι ότι υπάρχει αναφορά σε έναν "ντεβαπούτρα σάχη σαχανσάχη Σάκα Mουρούντα" στην διάσημη επιγραφή του Σαμουντραγκούπτα στο Aλαχαμπάντ, ως ένας από τους ηγεμόνες που του έδωσαν φόρο υποτέλειας. Σε αυτό το πλαίσιο, το Σάκα μπορεί να είναι ένας τίτλος, μπορεί να αναφέρεται σε μια φυλή, ή μπορεί να είναι ένα προσωπικό όνομα. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται να σχετίζεται με τα νομίσματα που γράφουν Σάκα. Δεν γνωρίζουμε την ημερομηνία της επιγραφής στο Αλαχαμπάντ, οπότε η καλύτερη υπόθεση για την ημερομηνία του Σάκα είναι περίπου στα μέσα του 4ου αι.

Ο Ρόμπερτ Γκεμπλ, για παράδειγμα, δεν πίστευε ότι το Σάκα ήταν το όνομα ενός ηγεμόνα· μάλλον, πίστευε πως τα νομίσματα ήταν κοπές μίας φυλής, αλλά ο Μάικλ Μίτσινερ  και πολλοί άλλοι συγγραφείς πιστεύουν, ότι ο Σάκα ήταν ένα προσωπικό όνομα.

Τα νομίσματα με το Σάκα έχουν όλα τη θεά Aρδόκσο στην πίσω όψη, αν και πολλοί άλλοι κυβερνήτες των Κουσάν είναι γνωστό ότι χρησιμοποίησαν τον Οέσο (πιθανότατα ο Σίβα με τον ταύρο του νάντι) στην πίσω όψη των νομισμάτων τους. 

Υπάρχουν επίσης πηγές που χρησιμοποιούν τον όρο Σάκα-Κουσάν ως ετικέτα για μια ιστορική περίοδο, που ξεκίνησε κάποια στιγμή μεταξύ 78 και 128. Αυτή περιλάμβανε τη βασιλεία των ηγεμόνων που φέρουν το όνομα του Βασουδέβα Α΄ και Β΄. Συνδεόταν με διάφορα ανασκαφικά ευρήματα στη βόρεια Ινδία, τα οποία αποκάλυψαν οικοδομικές δραστηριότητες, καθώς και αντικείμενα όπως κόκκινη γυαλισμένη κεραμική, κεραμικά και αγαλματίδια από τερακότα.  Τα ανακαλυφθέντα απομεινάρια έδειξαν εξελιγμένες κατασκευαστικές πρακτικές, όπως η χρήση ψημένων τούβλων για το πάτωμα, και πλακιδίων για το πάτωμα και τη στέγη. Τα αγαθά, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων νομισμάτων, που βρέθηκαν στους χώρους Σάκα-Κουσάν, βρέθηκαν επίσης σε διάφορα σημεία στο Δελχί, στο Τζατίκρα Ναχάρ κοντά στο Nατζαφγκάρ, και στο Γκόρντον Χαϊλάντερς κοντά στο Μπαντλί κι Σαράι. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι αυτό δείχνει επαφή μεταξύ αυτών των -ίδιας περιόδου- οικισμών, ή ότι αυτά τα σημεία ήταν υπό τη σφαίρα επιρροής της αυτοκρατορίας Σάκα-Κουσάν.

## Σημείωση

## Εξωτερικές συνδέσεις
* Καταλόγος νομισμάτων του Σάκα online

Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Κουσάν
Κομητεία Γιούνιον (Άρκανσο)

Η **Κομητεία Γιούνιον** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Άρκανσο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 39.054 κάτοικοι.  Η έδρα της κομητείας είναι το Ελ Ντοράντο. Η κομητεία ιδρύθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1829 και ονομάστηκε σε αναγνώριση της αίτησης των πολιτών για μια νέα κομητεία, η οποία έλεγε ότι έκαναν αίτηση *στο πνεύμα της Ένωσης και της Ενότητας*. Η κομητεία βρίσκεται ακριβώς δίπλα στα νότια με την Γιούνιον Πάρις στην πολιτεία της Λουιζιάνα.

Αποκαλούμενο και ως «Βασίλισσα Πόλη του Νότιου Άρκανσο», το Ελ Ντοράντο ήταν στο επίκεντρο της έκρηξης του πετρελαίου της δεκαετίας του 1920 στο Νότιο Άρκανσο. Πιο πρόσφατα, η πόλη ονομάστηκε "Arkansas's Original Boomtown", καθώς τονίζει τα ιστορικά της πλεονεκτήματα για τον τουρισμό πολιτιστικής κληρονομιάς.  Οι χημικές βιομηχανίες και οι βιομηχανίες ξυλείας έγιναν σημαντικές κατά τη διάρκεια και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και εξακολουθούν να έχουν μια θέση στην οικονομία. Η κομητεία Γιούνιον, μαζί με την Κολούμπια, έχει το μεγαλύτερο απόθεμα βρωμίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 2,730 τ.χλμ , εκ των οποίων 2,690 τ.χλμ είναι στεριά και 40 τ.χλμ (1,5%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).  Είναι η μεγαλύτερη κομητεία ανά περιοχή στο Άρκανσο.  
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Άρκανσο
Κομητεία Γιούνιον (Βόρεια Καρολίνα)

Η **Κομητεία Γιούνιον** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 238.267 κάτοικοι. Η έδρα της κομητείας είναι το Μονρόε.  Η κομητεία σχηματίστηκε το 1842 από τμήματα της κομητείας Άνσον και της κομητείας Μέκλενμπεργκ.  

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,656 τ.χλμ, εκ των οποίων 1,638 τ.χλμ είναι στεριά και 18 τ.χλμ (1,08%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Βόρειας Καρολίνας
Κομητεία Γιούνιον (Ιλινόι)

Η **Κομητεία Γιούνιον** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 17.244 κάτοικοι.  Έδρα της κομητείας του είναι το Τζόουνσμπορο.  Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του Ιλινόι γνωστό τοπικά ως "Μικρή Αίγυπτος".

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,090 τ.χλμ , εκ των οποίων 1,070 τ.χλμ είναι στεριά και 20 τ.χλμ  (2,1%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Ιλινόι
Κομητεία Γιούνιον (Άιοβα)

Η **Κομητεία Γιούνιον** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Άιοβα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 12.138 κάτοικοι.  Η έδρα της κομητείας είναι το Κρέστον.  Οργανωμένη σε μια εποχή εντάσεων πριν από τον Εμφύλιο Πόλεμο, η κομητεία ονομάστηκε το 1853 για την ένωση που οι άνθρωποι ήθελαν να διατηρήσουν. Η κομητεία της Ένωσης κορυφώθηκε σε πληθυσμό στην Απογραφή του 1900. Η οικονομία της βασίζεται στη γεωργία και σε συναφείς βιομηχανίες.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,100 τ.χλμ , εκ των οποίων 1,094 τ.χλμ είναι στεριά και 6,0 τ.χλμ (0,5%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Μάντισον (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Κλαρκ (ανατολικά)
* Κομητεία Ρίνγκολντ (νότια)
* Κομητεία Άνταμς (δυτικά)
* Κομητεία Ανταίρ (βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Άιοβα
Κομητεία Γιούνιον (Ιντιάνα)

Η **Κομητεία Γιούνιον** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Ιντιάνα των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 7.087.  Η έδρα της κομητείας είναι το Λίμπερτι. 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 427 τ.χλμ, εκ των οποίων 417 τ.χλμ (97,60%) είναι στεριά και 10 τ.χλμ (2,39%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Ιντιάνα
Κομητεία Γιούνιον (Κεντάκι)

Η **Κομητεία Γιούνιον** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Κεντάκι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 13.668 κάτοικοι.  Η έδρα της κομητείας είναι το Μόργκανφιλντ.  Η κομητεία δημιουργήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1811.
## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 941 τ.χλμ, εκ των οποίων 888 τ.χλμ είναι στεριά και 53 τ.χλμ (5,6%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).  
### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Πόσεϊ, Ιντιάνα (βόρεια)
* Κομητεία Χέντερσον (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Γουέμπστερ (νοτιοανατολικά)
* Κομητεία Κρίτεντεν (νότια)
* Κομητεία Χάρντιν, Ιλινόι (νοτιοδυτικά)
* Κομητεία Γκάλατιν, Ιλινόι (δυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Κεντάκι
Κομητεία Γιούνιον (Μισισίπι)

Η **Κομητεία Γιούνιον** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Μισισίπι των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 27.777 κάτοικοι.  Η έδρα της κομητείας είναι το Νιου Όλμπανι.  Δημιουργήθηκε το 1870 από τις κομητείες Tippah και Pontotoc και το 1874 προστέθηκε ένα τμήμα της κομητείας Λι.   

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,080 τ.χλμ , εκ των οποίων 1,076 τ.χλμ είναι στεριά και 4,0 τ.χλμ (0,3%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Μισισίπι
Κομητεία Γιούνιον (Νιου Τζέρσεϊ)

Η **Κομητεία Γιούνιον** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Νιου Τζέρσεϊ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Από την απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών του 2020, η κομητεία ήταν η έβδομη πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία της πολιτείας  με πληθυσμό 575.345,  υψηλότερο αριθμό από ποτέ και μια αύξηση 38.846 (+7,2%) από την απογραφή του 2010 που ήταν 536.499. Η έδρα της κομητείας του είναι η Ελίζαμπεθ,  που είναι επίσης ο πολυπληθέστερος δήμος στην κομητεία, με πληθυσμό απογραφής 2020 137.298,  και ο μεγαλύτερος ανά περιοχή, που καλύπτει 34,9 τ.χλμ .  Η κομητεία χρησιμεύει ως σημείο μετάβασης μεταξύ των περιοχών Κέντρικού και Βόρειου Τζέρσει της πολιτείας.  

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, από την Απογραφή του 2020, η κομητεία είχε συνολική έκταση 273 τ.χλμ , εκ των οποίων 266 τ.χλμ  ήταν ξηρά (97,5%) και 7,0 τ.χλμ καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια). 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Νιου Τζέρσεϊ
Δημήτρης Μαριόλης

Ο **Δημήτρης Μαριόλης** υπήρξε μια από τις εμβληματικές φυσιογνωμίες του εργατικού και αριστερού κινήματος για πάνω από τρεις δεκαετίες. Ηγετική μορφή στο συνδικαλιστικό κίνημα των σιδηροδρομικών και συνολικά στο εργατικό κίνημα τη δεκαετία του ’20, εκπρόσωπος της κομμουνιστικής παράταξης στο 3ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ το 1926 και της αριστερής παράταξης στο χώρο των σιδηροδρομικών, θα τεθεί εκτός κόμματος το 1929 και θα συγκροτήσει τη συνδικαλιστική κίνηση των «αχρωμάτιστων» με την οποία θα συμμετάσχει και στην Πανελλήνια Συνομοσπονδία Εργασίας το 1931.

Ως επικεφαλής της παράταξης των «αχρωμάτιστων», εκλέγεται στη διοίκηση του Λαρισαϊκού και συμμετέχει στις διεργασίες για την ενότητα του εργατικού κινήματος έως την κήρυξη της δικτατορίας Μεταξά. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, θα προσεγγίσει και πάλι την κομμουνιστική πτέρυγα του εργατικού κινήματος και θα τεθεί εκπρόσωπος του Εργατικού ΕΑΜ. Με αυτή την ιδιότητα, θα συμμετάσχει στην τριμελή γραμματεία του ΕΑΜ και θα αναπτύξει σημαντική δράση στην οργάνωση απεργιών και εργατικών διαδηλώσεων εναντίον των κατακτητών. Εκλέγεται εθνοσύμβουλος Αθηνών και υπογράφει ως κοσμήτορας τα ψηφίσματα της Εθνοσυνέλευσης στις Κορυσχάδες. Ηγετικό στέλεχος του ΕΡΓΑΣ μετά την απελευθέρωση και κεντρικός συνδικαλιστής του στους σιδηροδρομικούς, συμμετέχει στην προσωρινή διοίκηση της ΓΣΕΕ και εκλέγεται γραμματέας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών (θέση του προέδρου δεν προβλεπόταν) παρά το κλίμα διώξεων και τρομοκρατίας στους εργατικούς χώρους. Καθαιρείται και εξορίζεται μαζί με άλλα 1.000 συνδικαλιστικά στελέχη το 1947 στην Ικαρία. Το 1950 ως υποψήφιος Δήμαρχος Πειραιά θα συγκεντρώσει το 22,3% των ψήφων, ενώ το 1951 ως εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Συναγερμού – πολιτικό μόρφωμα που αποτελούσε νόμιμη έκφραση του ΚΚΕ και συνδεόταν με τον παράνομο μηχανισμό του Πλουμπίδη - συμβάλλει καθοριστικά στις διεργασίες για την ίδρυση της ΕΔΑ. Μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ και μετέπειτα του Γενικού Συμβουλίου της. το 1951 είναι από τα ιδρυτικά στελέχη της ΕΔΑ, εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Συναγερμού (πολιτική έκφραση του ΚΚΕ). 

Μέσω του Μπασιάκου είναι σε επαφή με τον Πλουμπίδη, μεταφέρει τη γραμμή του ΚΚΕ στην ΕΔΑ, όπως π.χ. την πρόταση για την υποψηφιότητα του Μπελογιάννη και άλλων. Η πρότασή του απορρίπτεται από το Μιχάλη Κύρκο και άλλα στελέχη της ΕΔΑ και αποχωρεί από τη σύσκεψη. Μετά από πρωτοβουλία του Πλουμπίδη επανέρχεται και υποχωρεί για να μην διασπαστεί η ΕΔΑ. Στη συνέχεια, όταν ο Πλουμπίδης θεωρείται από το ΚΚΕ πράκτορας, ο Μαριόλης  πέφτει σε δυσμένεια, με τον καιρό παραγκωνίζεται. Αποχωρεί από την πολιτική πικραμένος και πεθαίνει το 1958 από καρδιακό επεισόδιο.
Αρδασίρ Κουσανσάχ

Ο **Αρδασίρ Α ́ Κουσανσάχ** ήταν ο πρώτος Κουσανσάχ του βασιλείου των Κουσανο-Σασανιδών από το 233 έως το 245. Τον διαδέχτηκε ο Περόζ Α΄ Κουσανσάχ.

## Το όνομά του
Το *Αρδασίρ* είναι η μορφή στα μεσο-περσικά του παλαιού περσικού *Ρταξίρα* (που γράφεται επίσης Αρτακσάσα, που σημαίνει "η βασιλεία του οποίου είναι μέσω της Αλήθειας"). Στα Ελληνικά η απόδοση του ονόματος είναι *Αρταξέρξης*. Τρεις βασιλείς της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών ήταν γνωστό ότι είχαν το ίδιο όνομα.

## Η βασιλεία
[μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης του [Κουσάνο-Σασανικό Βασίλειο|βασιλείου των Κουσανο-Σασανιδών.]]
Το "Κουσανο-Σασανίδες" είναι ένας ιστοριογραφικός όρος που χρησιμοποιείται από τους σύγχρονους μελετητές, όταν αναφέρονται σε μια δυναστεία μοναρχών, που αντικατέστησαν την αυτοκρατορία των Κουσάν στην περιοχή της Βακτρίας (Τοχαριστάν), και τελικά και στο Καμπουλιστάν και τη Γανδάρα.  Σύμφωνα με τον ιστορικό Χοδαδάτ Ρεζακανί, η δυναστεία ήταν φαινομενικά ένας πλάγιος κλάδος του Οίκου των Σασανιδών, και ίσως απόγονος ενός από τους σαχ-ιν-σάχ των Σασανιδών.  Ιδρύθηκε το 233 από τον Αρδασίρ Α΄ Κουσανσάχ, μετά τον διορισμό του από τον πρώτο βασιλιά των βασιλέων των Σασανιδών, τον Αρδασίρ Α΄ (βασ. 224-242).   Οι Kουσανο-Σασανίδες, με τον ίδιο τρόπο όπως και οι Kουσάν, χρησιμοποίησαν τον τίτλο *Κουσανσάχ* ("*σαχ* [βασιλιάς] των Κουσάν"), δείχνοντας έτσι μια συνέχεια με τους προκατόχους τους.

Τα νομίσματα του Αρντασίρ Ι Κουσανσάχ είχαν την επιγραφή στα Ελληνο-Βακτριανικά APΔAÞΟPΟ KΟÞANΟ ÞAΟ, δηλ. Αρδαρόσο Κοσάνο σάο, Αρδασίρ Κοσανών σαχ. Μερικά από τα νομίσματά του είχαν επίσης μία επιγραφή σε Παχλαβί στην αντίστροφη ανάγνωση *mzdysn bgy, arthštr rba, kwšan mlk* , δηλ. "Ο λάτρης του Μάσδα, κύριος Aρδασίρ, ο μεγάλος Kουσανσάχ".  Η πίσω όψη των νομισμάτων του που έχουν γραφή στα Ελληνο-Βακτριανικά απεικονίζουν τη θεά Αναχίτα, ενώ εκείνα που έχουν γραφή στα Παχλαβί απεικονίζουν τον Μίθρα.  Πολλά από τα νομίσματα του Αρδασίρ Α΄ Κουσανσάχ έχουν βρεθεί μαζί με τα νομίσματά του βασιλιά των Κουσάν Βασίσκα, γεγονός που υποδηλώνει ένα επίπεδο αλληλεπίδρασης μεταξύ των δύο ηγεμόνων. 

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* 
*  
* 
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες του Κουσανο-Σασανιδικού βασιλείου
Ορμίσδας Β΄ Κουσανσάχ

Ο **Ορμίσδας Β΄ Κουσανσάχ** (που γράφεται επίσης Ορμόζδ ή Ορμάζδ), ήταν ένας Κουσανσάχ του βασιλείου των Κουσανο-Σασανιδών από το 300 έως το 303. Όπως και οι προκάτοχοί του, ήταν, στην πραγματικότητα, κυβερνήτης της αυτοκρατορίας των Σασανιδών για τις ανατολικές περιοχές της Μαρβ, της Βακτρίας (Τοχαριστάν) και της Γανδάρα, οι οποίες είχαν κατακτηθεί μετά την ήττα της αυτοκρατορίας των Κουσάν το 230. Από την περίοδο της βασιλείας τού προκάτοχου του  Ορμίδα Α΄ Κουσανσάχ, οι χάλκινες δραχμές κόβονταν με τα ονόματα δύο τοπικών κυβερνητών, του Μέζη και του Καβάδ.

Ο Ορμίσδας Β΄ Κουσανσάχ μπορεί να ήταν ο ίδιος άνθρωπος με τον Ορμίδα Β΄, τον βασιλιά των βασιλέων (σαχ-ιν-σαχ) της αυτοκρατορίας των Σασανιδών από το 303 έως το 309. Και οι δύο έκοψαν νομίσματα όπου απεικονίζονται με πτερωτό στέμμα, ενώ στην πίσω όψη των νομισμάτων των Σασανιδών, που έχουν συνήθως το παραδοσιακό θυσιαστήριο φωτιάς που συνοδεύεται από δύο βοηθούς, έχουν επίσης ένα κεφάλι που βγαίνει από τη φωτιά, ένα τυπικό Κουσανο-σασανιδικό σχέδιο που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα νομίσματα των Σασανιδών κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ορμίσδα Β΄.

## Αναφορές

## Πηγές
*  
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες του Κουσανο-Σασανιδικού βασιλείου
Περόζ Β΄ Κουσανσάχ

[μικρογραφία|Νόμισμα του Περόζ Β΄ Κουσανσάχ στο στυλ των κοπών των Κουσάν, μάλλον του νομισματοκοπείου του Μπαλχ. Ο Περόζ Β΄ φέρει το χαρακτηριστικό στέμμα με ο προτελευταίος Κουσανσάχ του βασιλείου των Κουσανο-Σασανιδών από το 303 έως το 330. Ήταν ο διάδοχος τού [Ορμίσδας Β΄]]

Ο **Περόζ Β΄ Κουσανσάχ**, Ελληνο-Βακτριανικά: *Πιρωςο Κοϸανο ϸαηο* , ήταν  ήταν ο προτελευταίος Κουσανσάχ του βασιλείου των Κουσανο-Σασανιδών από το 303 έως το 330. Ήταν ο διάδοχος τού Ορμίσδα Β΄ Κουσανσάχ.

Όπως και οι δύο προηγούμενοι προκάτοχοί του -ο Ορμίσδας Α΄ Κουσανσάχ και ο Ορμίσδας Β΄ Κουσανσάχ- ο Περόζ Β΄ είχε τον ίδιο τύπο νομισμάτων που έκοψε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, με χρυσά δηνάρια και χάλκινες δραχμές, που προέρχονταν από την κύρια βάση των Κουσανο-Σασανιδών της Βακτρίας (Τοχαριστάν).  Ωστόσο, ο Περόζ Β ́ ονομάζεται "ο μεγάλος βασιλιάς των Κουσάν" και όχι "Ο βασιλιάς των βασιλέων των Κουσάν" στα νομίσματά του, αφήνοντας έτσι την αξίωσή του για βασιλεία στην αυτοκρατορία των Σασανιδών.  Από την περίοδο της βασιλείας τού Ορμίσδα Α΄ Κουσανσάχ, οι χάλκινες δραχμές κόβονταν με τα ονόματα δύο τοπικών κυβερνητών, του Μέζη και Καβάδ. Αυτό συνεχίστηλε επίσης υπό τον Περόζ Β΄.

Στη Γανδάρα, ο Περόζ Β ́ εξέδωσε χάλκινα νομίσματα με το χαρακτηριστικό του "στέμμα με τα κέρατα ταύρου".  Ωστόσο, ήταν ο τελευταίος από τους Κουσανο-Σασανίδες κυβερνήτες που έκοψε τέτοια νομίσματα στη Γανδάρα. Μετά από αυτό το σημείο, η περιοχή κατεχόταν από τον Σαπώρ Β΄, ο οποίος εξέδωσε τα δικά του νομίσματα από την Καμπούλ.   

Τον Περόζ Β΄ διαδέχθηκε ο Βαραχράν Κουσανσάχ στη Βακτρία (Τουχαριστάν), ενώ ο βασιλεύς των βασιλέων Σαπώρ Β΄ των Σασανιδών (βασ. 309-379) ενσωμάτωσε τη Γανδάρα και την Καμπούλ στη δική του επικράτεια.  

## Αναφορές

## Πηγές
*  
*  
*  
* 
* 
* 
*  
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες του Κουσανο-Σασανιδικού βασιλείου
Βαραχράν Κουσανσάχ

Ο **Βαραχράν Κουσανσάχ**, ή *Βαχράν*, ήταν ο τελευταίος Κουσανσάχ του βασιλείου των Κουσανο-Σασανιδών από το 330 έως το 365. Ήταν ο διάδοχος του Περόζ Β΄ Κουσανσάχ.

## Το όνομά του
Το θεοφορικό του όνομα "Βαραχράν" είναι η νέο-περσική μορφή του μεσο-περσικού Warahrān (που γράφεται επίσης Wahrām), το οποίο προέρχεται από το παλαιο-ιρανικό Vṛθragna. Το ισοδύναμό του στα αβεστικά είναι  Βερεθράγνα, το όνομα του παλαιού ιρανικού θεού της νίκης, ενώ η παρθική απόδοση είναι *Warθagn. Το όνομα μεταγράφεται στα Ελληνικά ως Bαράνης, ενώ η Αρμενική απόδοση είναι Vahagn/Vrām.

## Η βασιλεία του
Σε αντίθεση με τους άμεσους προκατόχους του, η επικράτεια του Βαραχράν περιλάμβανε μόνο τη  Βακτρία (Τοχαριστάν), καθώς τόσο η Γανδάρα όσο και η Καμπούλ είχαν ενσωματωθεί στην αυτοκρατορία των Σασανιδών από τον Σαπώρ Β΄ ́ (βασ. 309-379). Ο Βαραχράν δεν εξέδωσε νομίσματα στη Γανδάρα, και ο προκατόχος του Περόζ Β΄ είναι ο τελευταίος γνωστός ηγεμόνας των Κουσανο-Σασσανιδών που το έκανε.  Μετά από αυτό το σημείο, ο Σαπώρ Β ́ εξέδωσε τα δικά του νομίσματα από την Καμπούλ.
[μικρογραφία|Ένα νόμισμα με την εικόνα και με το όνομα του Βαχράμ, με το σύμβολο [Αρχείο:Kidarite_Tamga.png|17x17εσ(τάμγκα) των Κιδαριτών. Επιγραφή στα Ελληνο-βακτριανικά:  *bogo oorhromoo ozorkokoshokoshoho*. Κόπηκε στο Μπαλκ, π. 330-365.]]
Ο Βαραχράν Κουσανσάχ φορά ένα ξεχωριστό στέμμα στα νομίσματά του, το οποίο είναι επίπεδο με μια σφαίρα και ανθέμια, με μαργαριτάρια ή πέταλα λωτού ως διακόσμηση στις πλευρές.   Στη δεύτερη φάση της βασιλείας του, τα νομίσματα του Βαραχράν που κόπηκαν στο Μπαλχ ενσωμάτωσαν το τάμγκα των Κιδαριτών, που αντικατέστησε το ναντιπάντα που είχε χρησιμοποιηθεί από τον Βασουδέβα Α΄,  υποδηλώνοντας ότι οι Κιδαρίτες είχαν πλέον πάρει τον έλεγχο, πρώτα με τον κυβερνήτη τους Κιράδα. 17x17εσ18x18εσΚέρατα κριού προστέθηκαν στην εικόνα του Βαραχράν στα νομίσματά του για μια σύντομη περίοδο υπό τον ηγεμόνα Περόζ των Κιδαριτών, και ταινίες προστέθηκαν γύρω από τη σφαίρα του στέμματος, από τον ηγεμόνα Κιδάρα των Κιδαριτών.   Στην πραγματικότητα, ο Βαραχράν έχει περιγραφεί ως υποτελής ("μαριονέτα") των Κιδαριτών.

Παραδοσιακά, αυτές οι παραλλαγές στους τύπους νομισμάτων του Βαραχράν, ειδικά οι τροποποιήσεις των συμβόλων και της μορφής του κυβερνήτη στην εμπρός όψη, ενώ διατηρήθηκε η βασιλική επιγραφή με το όνομα "Βαραχράν", εξηγήθηκαν υποθέτοντας την ύπαρξη επιπλέον ηγεμόνων με το όνομα Βαραχράν , όπως έναν "Βαραχράν Β΄ Κουσανσάχ" ή έναν "Βαραχράν Γ΄ Κουσανσάχ".  Σύμφωνα με τη σύγχρονη επιστήμη, ωστόσο, υπήρχε μόνο ένας Βαραχράν, τα νομίσματα του οποίου πέρασαν διάφορες φάσεις υπό την εξουσία των ηγεμόνων των Κιδαριτών Κιράδα, Περόζ και Κιδάρα.

Το 365 ο κυβερνήτης των Κιδαριτών Κιδάρα Α΄ έβαλε το όνομά του στα νομίσματα της επικράτειας και ανέλαβε τον τίτλο του Κουσαάνσάχ.  Επίσης στη Γανδάρα, οι Κιδαρίτες έκοβαν αργυρά νομίσματα με το όνομα του Βαραχράν, μέχρι που ο Κιδάρα εισήγαγε επίσης το δικό του όνομα εκεί. 

## Αναφορές

## Πηγές
*  
*  
* 
* 
* 
* 
* 
*  
*  
* 
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες του Κουσανο-Σασανιδικού βασιλείου
Λίμνη Νόιζιντλ

thumb|Δορυφορική εικόνα της λίμνης Νόιζιντλ

Η **Λίμνη Νόιζιντλ** (γερμανικά: Neusiedler See, κροατικά: Nežidersko jezero, Niuzaljsko jezero· σλοβενικά: Nežidersko jezero· σλοβακικά: Neziderské jazero· τσεχικά: Neziderské jezero), ή **Φέρτου** (ουγγρικά: Fertő), είναι η μεγαλύτερη ενδορροϊκή λίμνη στην Κεντρική Ευρώπη, η οποία εκτείνεται πάνω στα αυστροουγγρικά σύνορα. Η λίμνη καλύπτει 315 τ.χλμ, τα οποία 240 τ.χλμ βρίσκονται στην αυστριακή πλευρά και τα 75 τ.χλμ στην ουγγρική πλευρά. Η λεκάνη απορροής της λίμνης έχει έκταση περίπου 1.120 τ.χλμ. Από βορρά προς νότο, η λίμνη έχει μήκος περίπου 36 χλμ, και έχει πλάτος μεταξύ 6 χλμ και 12 χλμ από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Κατά μέσο όρο, η επιφάνεια της λίμνης είναι 115,45 μέτρα πάνω από την Αδριατική Θάλασσα και δεν έχει βάθος μεγαλύτερο από 1,8 μέτρα.

Το τοπίο που περιβάλλει τη λίμνη κατοικείται από το 6000 π.Χ. περίπου, και οι πόλεις και τα χωριά γύρω από τη λίμνη υπήρξαν σημαντικά εμπορικά κέντρα και σημεία συναντήσεως διαφορετικών πολιτισμών για αιώνες. Λόγω της πολιτιστικής της σημασίας και της αγροτικής αρχιτεκτονικής των χωριών γύρω της, η λίμνη Νόιζιντλ και η γύρω περιοχή εγγράφηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2001.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λίμνες της Αυστρίας
Κατηγορία:Λίμνες της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αυστρία
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ουγγαρία
Ποντιφικό Πανεπιστήμιο του Λατερανού

Το **Ποντιφικό Πανεπιστήμιο του Λατερανού** (,   ), γνωστό απλώς και ως *Lateranum*, είναι ένα παπικό πανεπιστήμιο με έδρα τη Ρώμη. Το πανεπιστήμιο φιλοξενεί επίσης το Ποντιφικό Ινστιτούτο Ιωάννη Παύλου Β΄ για Σπουδές στον Γάμο και την Οικογένεια. Το πανεπιστήμιο είναι γνωστό ως «το Πανεπιστήμιο του Πάπα». Πρύτανής του είναι ο Γενικός Βικάριος του Αγίου Πατέρα για την Επισκοπή της Ρώμης. Με στοιχεία του 2014, το Ποντιφικό Πανεπιστήμιο του Λατερανού είχε φοιτητές από περισσότερες από εκατό χώρες. Μερικές φορές αναφέρεται και ως Ποντιφικό Πανεπιστήμιο του Απολλιναρίου.

## Ιστορία
μικρογραφία|Ποντιφικό Πανεπιστήμιο του Λατερανού
Το σημερινό Ποντιφικό Πανεπιστήμιο του Λατερανού ιδρύθηκε το 1773 από τον Πάπα Κλήμη ΙΔ΄ μετά την καταστολή της Εταιρείας του Ιησού, με σκοπό να διδάσκει θεολογία και φιλοσοφία σε φοιτητές της επισκοπής Ρώμης.

Το 1824 ο Πάπας Λέων ΙΒ΄ αποκατέστησε τους Ιησουίτες και τους επέστρεψε το Ρωμαϊκό Κολέγιο. Τα μαθήματα μεταφέρθηκαν στο παλάτι του Αγίου Απολλιναρίου. Το 1853, ο Πάπας Πίος Θ΄ ίδρυσε την Σχολή Κανονικού και Αστικού Δικαίου και το Ποντιφικό Ινστιτούτο *Utriusque Iuris*. Το Κολέγιο έγινε γνωστό ως *Ateneo del Pontificio Seminario Romano*.

Ο Πάπας Πίος ΙΑ΄ έδωσε στο Ατενέο τη μόνιμη έδρα του στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη Λατεράνου. Ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ ίδρυσε το 1958 το Ποντιφικό Ινστιτούτο *Pastorale*. Το επόμενο έτος, ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ προήγαγε το ινστιτούτο σε πανεπιστήμιο και το ονόμασε Ποντιφικό Πανεπιστήμιο του Λατερανού.

Το 1981 ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β ́ ίδρυσε στο πανεπιστήμιο το Ποντιφικό Ινστιτούτο Ερευνών για τον γάμο και την οικογένεια, με δικαίωμα να χορηγεί ακαδημαϊκά πτυχία. Ο Πάπας Φραγκίσκος τροποποίησε την αποστολή του τον Σεπτέμβριο του 2017, μετονομάζοντάς το σε Ποντιφικό Ινστιτούτο Ιωάννη Παύλου Β΄ για Σπουδές στον Γάμο και την Οικογένεια. Το ινστιτούτο έχει την δυνατότητα να απονέμει δικά του ακαδημαϊκά πτυχία.

Το 2001 ιδρύθηκε ο εκδοτικός οίκος Lateran University Press για να εκδίδει επιστημονικές εκδόσεις και επτά περιοδικά.

Το 2018, ο Βίντσετζο Μπουονόμο (*Vincenzo Buonomo*), καθηγητής διεθνούς δικαίου και σύμβουλος της Αγίας Έδρας από τη δεκαετία του 1980, διορίστηκε πρύτανης του Πανεπιστημίου από τον Πάπα Φραγκίσκο. Ο Μπουονόμο είναι ο πρώτος λαϊκός που διορίστηκε σε αυτή τη θέση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκπαίδευση και έρευνα στη Ρώμη
Κατηγορία:Βατικανό