GAZ-12 ZIM

Το **ZIM-12** () ήταν ένα σοβιετικό αυτοκίνητο πολυτελείας πλήρους μεγέθους που παρήχθη από το Gorky Automotive Plant (GAZ) από το 1950 έως το 1960. Ήταν το πρώτο πλούσιο αυτοκίνητο που παρήγαγε η GAZ και το πρώτο που είχε το περίφημο στολίδι του καπού με τη "γαζέλα που πηδάει". Το αυτοκίνητο κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί σοβιετική *[[νομενκλατούρα]]* υψηλού και μεσαίου επιπέδου, αλλά ήταν επίσης άμεσα διαθέσιμο ως ταξί και ασθενοφόρο. Σε αντίθεση με τους διαδόχους του, το ZIM ήταν το μόνο αυτοκίνητο πλήρους μεγέθους της Σοβιετικής πλούσιας κατηγορίας που διατέθηκε στην πραγματικότητα για ιδιωτική ιδιοκτησία. Κατασκευάστηκαν συνολικά 21.527 παραδείγματα.
αριστερά|μικρογραφία| ZIM-12 καμπριολέ
[αριστερά|μικρογραφία| Ένα ZIM-12 στο [Ντονέτσκ|Ντόνετσκ]]
δεξιά|μικρογραφία| ZIM "αυτοκινητοβαγόνι" στη γέφυρα πάνω από το Southern Bug στον στενό σιδηρόδρομο Haivoron
Η GAZ ξεκίνησε τη διαδικασία σχεδιασμού για αυτό που έγινε το M12 τον Μάιο του 1948, όταν η σοβιετική κυβέρνηση ζήτησε ένα σεντάν έξι επιβατών για τη θέση μεταξύ του ZIS-110 και του ''Pobeda'', με προθεσμία είκοσι εννέα μηνών για την παραγωγή του. Λόγω της έλλειψης χρόνου, δόθηκε στον επικεφαλής σχεδιαστή Andrei Lipgart η επιλογή μεταξύ της αντιγραφής ενός αμερικανικού προϊόντος (ένα Buick) ή της ανάπτυξης ενός εντελώς νέου μοντέλου. Επέλεξε το δεύτερο, παρά την υποστήριξη υψηλού επιπέδου για την απλή κατασκευή σήματος ενός Buick.

Το M12 χρησιμοποίησε ένα επιμηκυμένο μονοκόκ πλαίσιο *Pobeda* (με 3.200 χιλιοστά (130 ίντσες) μεταξόνιο και περίπου τα μισά εξαρτήματα του συστήματος μετάδοσης κίνησης των φορτηγών GAZ-51 και GAZ-63 ή του μικρότερου *Pobeda*, συμπεριλαμβανομένων των 3489 κυβικών εκατοστών εν σειρά έξι κινητήρα (παραγωγή , αντί για το  στο φορτηγό), και το κιβώτιο ταχυτήτων. Ο λόγος συμπίεσης του ZIM αυξήθηκε σε 6,7:1, αλλά ήταν ακόμα σε θέση να χρησιμοποιήσει τη βενζίνη 70 οκτανίων (βενζίνη) που ήταν κοινή στη Σοβιετική Ένωση. Αυτό, συν μια βελτιωμένη πολλαπλή εισαγωγής και ένα καρμπυρατέρ διπλού τσοκ (δύο βαρελιών), ήταν υπεύθυνο για την αυξημένη ισχύ. Η μπροστινή ανάρτηση ήταν από σπειροειδή ελατήρια, με φυλλοειδή ελατήρια πίσω και υδραυλικά αμορτισέρ . Είχε τύμπανο φρένα και στις τέσσερις γωνίες. Παρά την έλλειψη υποβοηθούμενου συστήματος διεύθυνσης, το κιβώτιο διεύθυνσης με αναλογία 18,2:1 έκανε το στρίψιμο αρκετά εύκολο. Προσέφερε ένα τυπικό ραδιόφωνο AM τριών ζωνών, σε μια εποχή που τα ραδιόφωνα δεν ήταν στάνταρ στα περισσότερα αμερικανικά αυτοκίνητα, ακόμη και στα πιο ακριβά.

Ένα πρωτότυπο τετράθυρο καμπριολέ κατασκευάστηκε το 1949, αλλά δεν παρήχθη, λόγω προβλημάτων ακαμψίας. Ήταν επίσης υπέρβαρο για τον κινητήρα. Ένα ασθενοφόρο GAZ-12B κατασκευάστηκε επίσης το 1951-1960, με αναδιπλούμενα καθίσματα για τους γιατρούς και βασικά ίδιο σώμα. φορεία φορτώθηκαν μέσα από τον κορμό. Υπήρχε επίσης μια παραλλαγή ταξί GAZ-12A, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως *[[Μαρσρούτκα|marshrutka]]* σε κρατικές επικοινωνίες μεταξύ των πόλεων, και ένα "αυτοκινητοβαγόνι" που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε στη βάση ZIM για χρήση σε σιδηροδρόμους στενού εύρους.

## Τεχνικές προδιαγραφές
[δεξιά|μικρογραφία| Ένα ZIM-12 της σοβιετικής αντιπροσωπείας στην [Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας|Ανατολική Γερμανία, 1957]]
μικρογραφία| Η γαζέλα που πηδάει

* Κάθαρση: 200 χιλιοστόμετρα (7,9 ίντσες)
* Ακτίνα στροφής: 7,4 μέτρα (24,28 πόδια)
* Κιβώτιο ταχυτήτων : 3 ταχύτητες + όπισθεν
* Βάρος: 1,800 κιλά (3,968 λίβρες) (1,940 κιλά (4,277 λίβρες) με γεμάτη δεξαμενή, λάδι και άλλα υγρά)
* Μέγιστη ταχύτητα: 120 χιλιόμετρα την ώρα (75 μίλια/ώρα)
* Δεξαμενή καυσίμου: 80 λίτρα 
* Κατανάλωση καυσίμου: 15,5 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα στα 50–60 χιλιόμετρα την ώρα

## Σημειώσεις

## Πηγές

* 
* *ZIM-12*, "Avtolegendy SSSR" Nr.3, DeAgostini, 2009, ISSN 2071-095X 

Κατηγορία:Μοντέλα GAZ
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας