open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρομπέρτο Δουένιας

Ο **Ρομπέρτο Δουένιας Χερνάνδεθ** (ισπανικά: *Roberto Dueñas Hernandez*, 1 Νοεμβρίου 1975) είναι Ισπανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως σέντερ.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Δουένιας επιλέχτηκε με την τελευταία συνολική επιλογή (#57), στο ντραφτ του ΝΒΑ του 1997, από τους Σικάγο Μπουλς, αλλά δεν έπαιξε ποτέ στο ΝΒΑ .

Ο Δουένιας έπαιξε επαγγελματικά με την Μπαρτσελόνα από το 1996 έως το 2005, κατά την οποία κέρδισε μία Ευρωλίγκα την περίοδο 2002–03 . Προς τιμήν της περιόδου που αγωνίστηκε με την Μπαρτσελόνα, ο αριθμός 12 της εμφάνισής του αποσύρθηκε .

## Εθνική Ισπανίας
Ο Δουένιας ήταν μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Ισπανίας. Έπαιξε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 με την Ισπανία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Ισπανικού Πρωταθλήματος  (ισπανικά)

Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κλαμπ Μπάσκετ Χιρόνα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα
Νικόλαος Κλαδάς

Ο **Νικόλαος Κλαδάς** ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού που έφτασε στο βαθμό του υποστράτηγου.

Γεννήθηκε στο Ληξούρι το 1871. Μετά τις σπουδές του στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, διορίστηκε ανθυπολοχαγός πυροβολικού το 1892. Πολέμησε στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913, όπου διακρίθηκε κατά τη Μάχη του Σόροβιτς. Ο Κλαδάς ήταν σεβαστός για την επαγγελματική του πολυμάθεια και έγραψε μια σειρά από μελέτες για την τακτική, μεταξύ των οποίων και η πρώτη ελληνική πραγματεία για τη χρήση πολυβόλου στο πεδίο της μάχης.

Κατά την επιστράτευση του 1915, ως αντισυνταγματάρχης, επέλεξε να διοικήσει ένα τάγμα του 1ου Συντάγματος Πυροβολικού, πριν διοριστεί ως υποδιοικητής της Σχολής Ευελπίδων. Ως βασιλόφρων, αποστρατεύθηκε το 1917-1920, αλλά επέστρεψε μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της 11ης Μεραρχίας Πεζικού στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Οδήγησε τη μονάδα του στην περιοχή της Νικομήδειας και αργότερα γύρω από το Μπιλετζίκ. Κατά την ελληνική υποχώρηση τον Αύγουστο του 1922, αποκόπηκε γύρω από την Προύσα από το τουρκικό ιππικό και αιχμαλωτίστηκε με τη μεραρχία του ενώ προσπαθούσε να φτάσει στα Μουδανιά.

Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του στον Μωκισσό, προσπάθησε να αυτοκτονήσει με δηλητήριο. Η άμεση ιατρική βοήθεια του έσωσε τη ζωή και αφέθηκε ελεύθερος νωρίς, λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του, τον Φεβρουάριο του 1923.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Κατηγορία:Αιχμάλωτοι πολέμου
Αλεξάντρ Αντινιά

Ο **Αλεξάντρ Αντινιά** (γαλλικά: Alexandre Antigna), 1817 - 1878, ήταν Γάλλος ζωγράφος, σημαντικός εκπρόσωπος του ρεαλιστικού ρεύματος της Γαλλικής τέχνης του 19ου αιώνα, με έργα που απεικονίζουν κυρίως τον μόχθο των φτωχών ανθρώπων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλεξάντρ Αντινιά γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1817 στην Ορλεάνη, όπου εκπαιδεύτηκε αρχικά από τον τοπικό ζωγράφο Φρανσουά Σαλμόν. Το 1837, έγινε δεκτός στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, όπου ήταν μαθητής του διάσημου Ιπολίτ-Πωλ Ντελαρός.

Το 1841 εξέθεσε για πρώτη φορά στο Σαλόν. Μέχρι το 1845 οι πίνακές του ήταν θρησκευτικές σκηνές και πορτρέτα. Ωστόσο, αφού έζησε στη φτωχή, τότε, συνοικία του Ιλ Σαιν-Λουί στο Παρίσι, ενσωμάτωσε στα έργα του εικόνες της ανέχειας και του μόχθου των φτωχών της πόλης. Τα θέματά του απεικονίζουν επίσης εικόνες των φτωχών χωρικών του 19ου αιώνα. Από την Επανάσταση του 1848, ο Αντινιά αφοσιώθηκε στο ρεαλιστικό ρεύμα και συνέχισε να ζωγραφίζει με αυτήν την τεχνοτροπία μέχρι περίπου 1860.

Πολύ γρήγορα ταξινομήθηκε στους ρεαλιστές ζωγράφους κοντά στον Γκυστάβ Κουρμπέ, από τον οποίο διακρίνεται για την ποίηση και τη θρησκευτικότητα με την οποία είναι διαποτισμένα τα θέματά του. Από το 1860, πιο γαλήνιος, φιλοτέχνησε κυρίως πορτρέτα, θαλασσογραφίες και πολλές σκηνές της Βρετάνης, μεταπηδώντας από τον οδυνηρό ρεαλισμό σε έναν πιο λεπτεπίλεπτο και ευχάριστο νατουραλισμό.

Το 1861 τιμήθηκε με την ιδιότητα μέλους του τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής. Ταξίδεψε στη Βρετάνη (1857) και στην Ισπανία (1863) όπου ζωγράφισε ποικίλες σκηνές, διατηρώντας πάντα το ενδιαφέρον του για την απεικόνιση φτωχών.

Το 1861 παντρεύτηκε την Ελέν-Μαρί Πετί, η οποία έγινε και η ίδια ζωγράφος. Ο γιος τους, Αντρέ-Μαρκ Αντινιά, ήταν επίσης ζωγράφος και μινιατουρίστας.

Ο Αλεξάντρ Αντινιά πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 1878 στο Παρίσι στο 17ο διαμέρισμα και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο της Μονμάρτρης.

## Επιλογή έργων

Αρχείο:L'Incendie.jpg|*Η πυρκαγιά*, 1850-51, Μουσείο Καλών Τεχνών της Ορλεάνης
Αρχείο:Augustins - La halte forcée - Alexandre ANTIGNA - Ro 1.jpg|*Η αναγκαστική στάση*, 1855, Μουσείο των Αυγουστίνων στην Τουλούζη
Αρχείο:Alexandre Antigna - The Lightning - WGA00733.jpg|*Η αστραπή*, 1848, Μουσείο των Αυγουστίνων στην Τουλούζη
Αρχείο:Antigna Alexandre - Paysanne bretonne.jpg|*Βρετόνη αγρότισσα*, περ. 1850, Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπορντώ
Αρχείο:Alexandre Antigna la fête Dieu 1855 b.jpg|*Η γιορτή της [[Αγία Δωρεά|Αγίας Δωρεάς]]*, 1855, Μουσείο Ορσέ
Αρχείο:Antigna Alexandre - Marchand d'image a (c 1862).jpg|*Έμπορος εικόνων*, 1862, Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπορντώ
Αρχείο:Alexandre Antigna - Scene D'Atelier.jpg|*Σκηνή στο ατελιέ*
Αρχείο:Gathering sticks - Alexandre Antigna.jpg|*Μαζεύοντας ξυλάκια*, περ. 1878


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

 

Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Αγία Παρασκευή Θήρας

Η **Αγία Παρασκευή** είναι οικισμός της Σαντορίνης. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Βόθωνος, της δημοτικής ενότητας και δήμου Θήρας, της περιφερειακής ενότητας Θήρας, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Παρασκευή είναι παραθαλάσσιος οικισμός της ανατολικής Σαντορίνης. Βρίσκεται δίπλα ακριβώς στην ανατολική πλευρά του αεροδρομίου του νησιού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10 μέτρα. Απέχει 8 χλμ. περίπου ΝΑ. των Φηρών.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βόθωνος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βόθωνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Θήρας.

## Αξιοθέατα
* Η εκτεταμένη παραλία της Αβής (Βόθωνα) κατά μήκος του οικισμού 

## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Χάρτες «ROAD»
* eetaa.gr
* Google Earth

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θήρας
Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Αγία Παρασκευή Βαρνάβα Αττικής

Η **Αγία Παρασκευή** είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Βαρνάβα, του δήμου Μαραθώνα, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα.

## Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι ορεινό χωριό της ΒΑ. Αττικής. Βρίσκεται 1 χλμ. ΒΑ. του Βαρνάβα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 520.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βαρνάβα του νομού Αττικής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βαρνάβα και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαραθώνα.

## Αξιοθέατα
* Το ρέμα της «Ντράσιζας», βόρεια του οικισμού
* Η Μονή Αναστάντος Χριστού, ανατολικά του οικισμού
* Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής
* Η εκκλησία των Αγίων Δημητρίου και Παντελεήμονος στην παραλία του Ευβοϊκού, ΒΑ. του οικισμού.
* Η παραλία του Ευβοϊκού «Σκουταρίνα», ΒΑ. του οικισμού
* Η εκκλησία των Αγίων Δημητρίου και Παντελεήμονος στο βόρειο τμήμα της  «Σκουταρίνας»

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000)
* Google Erath
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Αγία Παρασκευή Βιλίων Αττικής

Η **Αγία Παρασκευή** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Βιλίων του δήμου Μάνδρας - Ειδυλλίας, της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα.

## Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι ημιορεινός οικισμός στη ΒΔ. Αττική. Βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του Μακρού Όρους, πάνω στο δρόμο που συνδέει τα Βίλια με το Πόρτο Γερμενό και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 470 μέτρα. Απέχει 56 χλμ. περίπου ΒΔ. της Αθήνας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιλίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βιλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μάνδρας – Ειδυλλίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*eetaa.gr
*Google Earth

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής
Εθνικό Μουσείο του Λούμπλιν

Το **Εθνικό Μουσείο του Λούμπλιν** (πολωνικά: *Muzeum Narodowe w Lublinie*) είναι εθνικό μουσείο που βρίσκεται στο Λούμπλιν, το οποίο είναι ένα από τα παλαιότερα και μεγαλύτερα μουσεία στην Ανατολική Πολωνία. Δημιουργήθηκε το 1914 και έλαβε το δικό του κτίριο το 1923.

## Ιστορία
Η ιστορία του Μουσείου του Λούμπλιν χρονολογείται από τις αρχές του 20ου αιώνα και συνδέεται με τον Χιερόνιμ Γουοπατσίνσκι, δάσκαλο γυμνασίου και ανταποκριτή της Ακαδημίας Μάθησης, ερασιτέχνη ιστορικό, εθνογράφο, βιβλιόφιλο και λάτρη της αρχαιότητας. Χάρη στις προσπάθειές του το 1901, διοργανώθηκαν δύο εκθέσεις στο Λούμπλιν. Η έκθεση τέχνης και αρχαιοτήτων εγκαινιάστηκε στις 4 Ιουνίου στην πρώην Δομινικανή Μονή. Συγκεντρώθηκαν περίπου 4.000 εκθέματα - χαρακτικά, πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά, διακοσμητικές τέχνες, έγγραφα, εκτυπώσεις, χειρόγραφα, ανασκαφικά αντικείμενα, συντεχνιακά τεχνουργήματα, όπλα, νομίσματα, μετάλλια, γραμματόσημα και χάρτες. Η βιομηχανική και αγροτική έκθεση άνοιξε στις 22 Ιουνίου με εθνογραφικό τμήμα όπου παρουσιάστηκαν λαϊκές φορεσιές, ξύλινα προϊόντα και τελετουργική τέχνη.

Το 1974, οι χώροι του Κάστρου του Λούμπλιν προσαρμόστηκαν για τις ανάγκες του Επαρχιακού Μουσείου του Λούμπλιν, το οποίο ιδρύθηκε το 1950. Άνοιξαν οι μόνιμες εκθέσεις ζωγραφικής, διακοσμητικών τεχνών, εξοπλισμών, αρχαιολογικών, εθνογραφικών και νομισματικών αντικειμένων. Το 1987 το μουσείο μετονομάστηκε σε Μουσείο του Λούμπλιν.

Στις 15 Μαΐου 2020, το Μουσείο του Λούμπλιν κρατικοποιήθηκε, και ως εκ τούτου προήχθη επίσημα στην βαθμίδα του Εθνικού Μουσείου. Απρόσκοπτα η ιδιοκτησία του μουσείου μεταβιβάστηκε από την τοπική κυβέρνηση (πολ. *Sejmik Województwa*) και τέθηκε υπό την εξουσία του Υπουργείου Πολιτισμού της Πολωνίας.

## Μόνιμη συλλογή
Το μουσείο διαθέτει μόνιμες συλλογές για:

* Πολωνική και ξένη ζωγραφική από τον 17ο έως τον 20ο αιώνα.
* Πολωνικές και ξένες διακοσμητικές τέχνες.
* Πολωνικοί ιστορικοί πίνακες και πίνακες μάχης.
* Ζωγράφοι και λαϊκή τέχνη από την περιοχή του Λούμπλιν.
* Νομίσματα και μετάλλια σε πολωνικά εδάφη από τον 10ο έως τον 20ο αιώνα.
* Πολωνικός και ξένος οπλισμός από τον 14ο έως τον 20ο αιώνα.

## Εικόνες

Αρχείο:Amber hoard from Basonia.jpg|Κεχριμπάρι από τη Μπασόνια
Αρχείο:Interior of the Holy Trinity Chapel in Lublin 02.jpg|Γοτθική αψίδα του παρεκκλησίου της Αγίας Τριάδας
Αρχείο:Brugghen Pilate washing his hands.jpg|*Ο Πιλάτος νίπτει τας χείρας του*, από τον Χέντρικ τερ Μπρούγκεν
Αρχείο:Anonymous Pantocrator from Kułakowice.jpg|*Παντοκράτορας από το Κουουακοβίτσε*
Αρχείο:Thielen Girl in a garland of flowers.jpg|*Κορίτσι με γιρλάντα από λουλούδια*, Γιαν Φίλιπ φαν Τίλεν
Αρχείο:Hondius Dogs fighting.jpg|*Σκυλιά που παλεύουν με αλεπούδες*, Άμπραχαμ Χόντιους


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχική σελίδα
* Μουσείο στο culture.pl

Λουμπλιν
Κατηγορία:Μουσεία στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λούμπλιν
Λουμπλιν Εθνικο Μουσειο
Λουμπλιν Εθνικο Μουσειο
Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων

Η **Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων**, γνωστό και ως *Οι Αδιάφθοροι της ΕΛΑΣ*, της ΕΛΑΣ αποτελεί αυτοτελή υπηρεσία της ΕΛΑΣ, υπαγόμενη απευθείας στον Αρχηγό της ΕΛΑΣ και εποπτευόμενη από τη Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής με σκοπό, βάσει του ν.2713/1999 την έρευνα και πάταξη περιπτώσεων διαφθοράς στο σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας του ευρύτερου δημοσίου τομέα, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οποιουδήποτε διεθνούς οργανισμού δραστηροποιείται στην ελληνική επικράτεια, για περιπτώσεις δωροδοκίας/δωροληψίας, αρχαιοκαπηλίας, διακίνησης ναρκωτικών, παραβίασης του νόμου περί όπλων και τυχερών παιγνίων.  Η **Υποδιεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων Βορείου Ελλάδος** εδρεύει στη Θεσσαλονίκη.

Οι καταγγελίες περνούν υπό την επεξεργασία του αρμοδίου εισαγγελέα εφετών. Κατά τη διάρκεια της προανακριτικής εξέτασης, το φορολογικό, τραπεζικό ή χρηματιστηριακό απόρρητο, αίρεται.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά σώματα ασφαλείας
Κατηγορία:Ελληνική Αστυνομία
Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας
Αγία Παρασκευή Πρέβεζας

Η **Αγία Παρασκευή** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Γοργομύλου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ανωγείου, του δήμου Ζηρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πρεβέζης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Νικοπόλεως και Πάργας του νομού Πρεβέζης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
*Μέχρι το 1953 η Αγία Παρασκευή ονομαζόταν *Μπιλιάρι(ον)*.

## Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Πρεβέζης. Βρίσκεται κοντά στις ανατολικές όχθες του Λούρου, σχεδόν πάνω στην Ιονία Οδό (Α5) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει περίπου 63 χλμ. ΒΑ. της Πρέβεζας.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 ως *Μπιλιάριον* και το 1955 μετονομάστηκε σε *Αγία Παρασκευή*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γοργομύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανωγείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ανωγείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζηρού.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Δήμος Ζηρού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πρέβεζας
Ερρίκος (γιος Εδουάρδου Α΄)

Ο **Ερρίκος της Αγγλίας** (6 Μαΐου 1268 - 14 Οκτωβρίου 1274 στο Mέρτον, Σάρρεϋ) από τον Οίκο των Ανζού-Πλανταγενετών ήταν διάδοχος της Αγγλίας.

## Βιογραφία
Ήταν το πέμπτο παιδί και ο δεύτερος γιος του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας από την πρώτη σύζυγό του, την Ελεονώρα της Καστίλλης.  

## Πρώτα χρόνια
Ο Ερρίκος γεννήθηκε στο κάστρο του Γουίντσορ κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού παππού του, Ερρίκου Γ' της Αγγλίας. Στις 3 Αυγούστου 1271 ο μεγαλύτερος αδερφός τού Ερρίκου, ο Ιωάννης, απεβίωσε 5 ετών ενώ ήταν υπό την κηδεμονία του μεγάλου θείου τους Ριχάρδου Α΄, 1ου κόμη της Κορνουάλης. Το τέλος του άφησε τον Ερρίκο ως το μεγαλύτερο επιζών παιδί του Εδουάρδου και δεύτερο στη σειρά διαδοχής στον θρόνο της Αγγλίας. Ο Ερρίκος Γ' απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1272. Ο Εδουάρδος Α΄ έγινε βασιλιάς της Αγγλίας και ο Ερρίκος διάδοχός του. Το 1273 ο Ερρίκος αρραβωνιάστηκε με την Ιωάννα Α' της Ναβάρρας.

## Το τέλος
Όταν ο Ερρίκος βρισκόταν ετοιμοθάνατος στο Γκίλφορντ το 1274, κανένας από τους γονείς του δεν έκανε το σύντομο ταξίδι από το Λονδίνο για να τον δει. Τον φρόντιζε η γιαγιά του, Ελεονώρα της Προβηγκίας, η οποία τον είχε μεγαλώσει κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών που οι γονείς του ήταν στη Σταυροφορία. Έτσι η βασίλισσα ήταν πιο οικεία εκείνη τη στιγμή από τους γονείς του και ήταν πιο ικανή να τον παρηγορήσει στην ασθένειά του. Δεδομένου ότι ο Ερρίκος ήταν πάντα άρρωστος, η σοβαρότητα της ασθένειάς του ίσως δεν έγινε αντιληπτή, παρά μόνο όταν ήταν πολύ αργά για να τον φτάσουν οι γονείς του. Απεβίωσε από φυσικά αίτια, σε ηλίκία 6 ετών και τάφηκε στο αβαείο του Γουέστμινστερ.

## Πρόγονοι




## Πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Σνιέζνε Κότουι

δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Σνιέζνε Κότουι το καλοκαίρι
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Χειμερινό τοπίο του Σνιέζνε Κότουι, με το ορόσημο ραδιοφωνικό πύργο
Το **Σνιέζνε Κότουι** (1.175 μέτρα, πολωνικά: *Śnieżne Kotły*, τσέχικα: *Sněžné jámy*, γερμανικά: *Schneegruben*, κυριολεκτικά *Χιονισμένες Τρύπες* ή *Χιονισμένο Λεκανοπέδιο*) είναι δύο παγετώδη λεκανοπέδια που βρίσκονται στα Σουδητικά Όρη, στο Εθνικό Πάρκο Καρκονόσε στην Πολωνία. Αποτελούν μοναδικό δείγμα του αλπικού τοπίου στην περιοχή και αποτελούν φυσικό καταφύγιο από το 1933.

## Περιγραφή
Τα τείχη και των δύο λεκανοπεδίων είναι περίπου 100 μέτρα σε ύψος και περιέχουν μικρές αλπικές λίμνες. Σχηματίστηκαν κατά την τελευταία φάση της παγετωνικής περιόδου και αποτελούνται κυρίως από γρανίτη. Ωστόσο, σε δύο εκτεθειμένα σημεία βρέθηκε βασάλτης (προφανώς ηφαιστειακής προέλευσης), ο οποίος είναι αρκετά σπάνιος σε αυτό το μέρος της Κεντρικής Ευρώπης. Μερικά σπάνια είδη αρκτικών και αλπικών φυτών εμφανίζονται στα ψυχρά και σκοτεινά μέρη των λεκανοπεδίων: αλπική ανεμώνη (*pulsatilla alpina*), γεντιανή του Ασκληπιού (*gentiana asclepiadea*), ακόνιτον το ναπίδιον (*aconitum napellus*) και το μόνο μέρος στα Σουδητικά Όρη όπου εμφανίζεται ο μίκρανθος ο χιονώδης (*micranthes nivalis*). Στην κορυφή του μεγαλύτερου λεκανοπεδίου, στο Γουάμπσκι Στσιτ, υπάρχει ένας πύργος ραδιοφώνου και τηλεόρασης.

## Πεζοπορία και αναρρίχηση
Είναι δυνατή η αναρρίχηση στους τοίχους του λεκανοπεδίου, αν και η αναρρίχηση επιτρέπεται μόνο τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο και είναι επικίνδυνη. Από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έπειτα έχουν σημειωθεί δέκα θανατηφόρα ατυχήματα.

Η πεζοπορία είναι δυνατή: το Μονοπάτι Φιλίας Πολωνίας-Τσεχίας, μέρος του Κύριου Μονοπατιού των Σουδητικών Όρεων, εκτείνεται κατά μήκος της πάνω κορυφογραμμής των τσίρκων, κοντά στην άβυσσο. Επίσης, ένα κίτρινο μονοπάτι από την ορεινό πανδοχείο κάτω από την κορυφή Γουάμπσκι (πολωνικά: Schronisko pod Łabskim Szczytem) οδηγεί στην κορυφή των λεκανοπεδίων. Το πράσινο μονοπάτι οδηγεί στο κάτω μέρος των λεκανοπεδίων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουδητικά Όρη
Κατηγορία:Κοιλάδες της Πολωνίας
Κούρεντα Ιωαννίνων

Τα **Κούρεντα** είναι ένα ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γενικά στοιχεία
Τα Κούρεντα βρίσκονται σε υψόμετρο 376 μέτρα και βόρεια του ποταμού Τύρια. Απέχουν 37 χλμ. Δ. από την πόλη των Ιωαννίνων, 65 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Ηγουμενίτσα και 30 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Βορειοδυτικά του χωριού είναι ο Βουτσαράς και η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας και νοτιοανατολικά ο Άγιος Χριστόφορος.

Αναφέρονται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Πετσάλη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κουρέντων της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 134 κατοίκων ενώ ως οικισμός 113.

Στα Κούρεντα γεννήθηκε ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου Ναπολέων Δάμος (απεβ. 2024).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Ρίσαρντ Σουρκόφσκι

[μικρογραφία|260x260εσ| Αντίγραφο του μεταλλίου και του αυτόγραφου του Σουρκόφσκι στη ''[Λεωφόρος Αθλητών Αστέρων στο Ντζίβνουφ|Λεωφόρο Αθλητών Αστέρων στο Ντζίβνουφ*]]
Ο *'Ρίσαρντ Γιαν Σουρκόφσκι*' ([[Πολωνική γλώσσα|πολωνικά]]: *Ryszard Jan Szurkowski*) (12 Ιανουαρίου 1946 – 1 Φεβρουαρίου 2021) ήταν [[Πολωνοί|Πολωνός]] αθλητής της [[Ποδηλασία δρόμου|ποδηλασίας δρόμου]], ο οποίος θεωρείται ευρέως ως θρύλος του αθλήματος στην [[Πολωνία]].

== Καριέρα ==
Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό στους [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες]] του [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1972|1972]] και του [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1976|1976]] και επίσης κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Ποδηλασίας, δύο το 1973 (συμπεριλαμβανομένου ενός στον ατομικό αγώνα δρόμου) και ένα το 1975. Κέρδισε τον Αγώνα Ειρήνης τέσσερις φορές, το 1970, το 1971, το 1973 και το 1975. Ήρθε επίσης πρώτος δύο φορές στον [[Γύρος της Μασοβίας|Γύρο της Μασοβίας]] (*Dookoła Mazowsza''), το 1977 και το 1978.

Ο γιος του, Νόρμπερτ, πέθανε στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.

Το 2018, ο Σουρκόφσκι τράκαρε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα ποδηλασίας στη Γερμανία, υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένου ενός σπασμένου νωτιαίου μυελού που τον άφησε παράλυτο. Μετά από πέντε μήνες θεραπείας, ανέκτησε μέρος της αίσθησης στα δάχτυλα των ποδιών του.

Πέθανε την 1η Φεβρουαρίου 2021, είκοσι μέρες μετά τα 75α γενέθλιά του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Κατηγορία:Πολωνοί αργυροί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες της ποδηλασίας
Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Νικόλαος Λονζεσπέ

Ο **Νικόλαος Μακρόξιφος**, αγγλ.: Nicholas Longespeé, από τον Οίκο των Πλανταγενετών ήταν μεσαιωνικός επίσκοπος του Σόλσμπερυ.

Ο Mακρόξιφος ήταν γιος της Έλας 3ης κόμισσας του Σόλσμπερυ και του Γουλιέλμου Μακρόξιφου 3ου κόμη του Σόλσμπερυ. Ήταν μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού ναού του Σόλσμπερυ πριν από το 1272 και κατείχε το αξίωμα του ταμία της επισκοπής του Σόλσμπερυ πριν από το 1275. Κατείχε επίσης τη θέση του πρύτανη του Συλλόγου της εκκλησίας του Λάκοκ.  Ο Nικόλαος Μακρόξιφος διορίστηκε επίσης ως πρύτανης της ενορίας του Γουάικ Ρήτζις στο Γουέιμεθ το 1263. Στη διαθήκη του άφησε χρήματα για την ανακούφιση των φτωχών στο Γουάικ Ρήτζις.

Ο Μακρόξιφος εξελέγη επίσκοπος μεταξύ 8 Νοεμβρίου και 12 Δεκεμβρίου 1291 και χειροτονήθηκε στις 16 Μαρτίου 1292. Απεβίωσε στις 18 Μαΐου 1297.  Τάφηκε στο Σόλσμπερυ, αλλά η καρδιά του τάφηκε στο Λάκοκ και τα σπλάχνα του στο Ράμσμπερυ.

## Πρόγονοι




## Αναφορές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Πρόσβαση στο British History Online Bishops of Salisbury στις 30 Οκτωβρίου 2007
* Πρόσβαση στο British History Online Treasurers of Salisbury  στις 30 Οκτωβρίου 2007
* 0-521-56350-Χ 
* Ενορία του Wyke Regis, κατάλογος Πρυτάνεων από το 1263 έως σήμερα

Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Εδουάρδος του Νόρφολκ

Ο **Εδουάρδος του Νόρφολκ** ή του Μπράδερτον, αγγλ.: *Edward of Norfolk* ή *of Brotherton* (π. 1323 – πριν από τις 9 Αυγούστου 1334) από τον Οίκο του Ανζού, ήταν ο μόνος γιος του Θωμά του Μπράδερτον 1ου κόμη του Νορφολκ και εγγονός του βασιλιά Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας.

## Βιογραφία
Γεννημένος περί το 1323, ο Εδουάρδος ήταν ο μόνος γιος του Θωμά του Μπράδερτον, πρώτου γιου του βασιλιά Εδουάρδου Α' από τον δεύτερο γάμο του με τη Μαργαρίτα της Γαλλίας (1279;–1318), κόρη του βασιλιά Φιλίππου Γ' της Γαλλίας (π. 1285).  Μητέρα του ήταν η Άλις ντε Χέιλς (απεβ. το 1330 ή πριν), κόρη του σερ Ρότζερ ντε Χέιλς του Χέιλς Χωλ στο Λόντον στο Ράουτον του Νόρφολκ, από τη σύζυγό του Άλις Σκόγκαν.    Είχε δύο αδελφές:

# Μαργαρίτα δούκισσα του Νόρφολκ (π. 24 Μαρτίου 1399), η οποία παντρεύτηκε πρώτα τον Τζον Σήγκρεϊβ, 4ο βαρόνο Σήγκρεϊβ, από τον οποίο απέκτησε δύο γιους και δύο κόρες, και δεύτερον τον σερ Γουόλτερ Μάννυ.   
# Αλίκη (π. 30 Ιανουαρίου 1352), η οποία παντρεύτηκε, πριν από τις 29 Αυγούστου 1338, τον σερ Έντουαρντ Μόνταγκιου (π. 14 Ιουλίου 1361), από τον οποίο απέκτησε έναν γιο και δύο κόρες. 

## Οικογένεια
Λίγο μετά τις 29 Μαΐου 1328 στο Χέρεφορντ, ο Εδουάρδος του Νόρφολκ νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη Μόρτιμερ, κόρη του Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ου κόμη του Μαρς, από την Ιωάννα ντε Ζενεβίλ (απεβ. 1356)  Η τελετή ήταν ένας διπλός γάμος, στον οποίο η αδελφή της νύφης, Aγνή Μόρτιμερ, παντρεύτηκε τον Λώρεντς Χέιστινγκς, αργότερα 1ο κόμη του Πέμπροκ.  Οι εορτασμοί συνοδεύοντο από μία υπέροχη κονταρομαχία και συμμετείχαν ο Εδουάρδος Γ' και η μητέρα του, Ισαβέλλα της Γαλλίας (1295-1358), η οποία ήταν τότε ερωμένη του πατέρα της νύφης, Ρότζερ Μόρτιμερ.   Δεν υπήρχαν απόγονοι  και δύο χρόνια μετά την τελετή, ο Ρότζερ ντε Μόρτιμερ απαγχονίστηκε στο Τάιμπερν ως κοινός εγκληματίας. 

Ο Εδουάρδος του Νόρφολκ απεβίωσε πριν από τις 9 Αυγούστου 1334, πριν από τον πατέρα του. 

Η χήρα του παντρεύτηκε, πριν από τις 13 Σεπτεμβρίου 1337, τον σερ Tόμας ντε Μπριούς (π. 9 ή 16 Ιουνίου 1361), γιο και κληρονόμο του σερ Πήτερ ντε Μπριούς από το Tέτμπουρυ, Γκλώστερσιρ, και τη σύζυγό του Aγνή του Κλίφορντ, από την οποία απέκτησε τρεις γιους και τρεις κόρες.  

Μετά το τέλος του Θωμά του Μπράδερτον στις 4 Αυγούστου 1338,  ο Εδουάρδος του Νόρφολκ, η μεγαλύτερη αδελφή του Νόρφολκ Μάργκαρετ τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Νόρφολκ. 

## Πρόγονοι

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Γιανίνα Κουρκόφκσα-Σπιχαγιόβα

Η **Γιανίνα Κουρκόφκσα-Σπιχαγιόβα** (πολωνικά: *Janina Kurkowska-Spychajowa*) (8 Φεβρουαρίου 1901 – 6 Ιουνίου 1979) ήταν Πολωνή αθλήτρια της τοξοβολίας. Με έναν άνευ προηγουμένου αριθμό πέντε συνολικά τίτλων Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Τοξοβολίας εξωτερικού χώρου (1933, 1934, 1936, 1939 και 1947), η Κουρκόφκσα-Σπιχαγιόβα είναι η τοξοβόλος με τις περισσότερες διακρίσεις στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η απόκτηση μεταλλίων της σε επίπεδο Παγκοσμίου Πρωταθλήματος διήρκεσε 24 χρόνια, από το 1931 όταν κέρδισε ένα (μικτό) ατομικό αργυρό μετάλλιο στο εναρκτήριο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, μέχρι το 1955 όταν βοήθησε την Πολωνία να κερδίσει ένα χάλκινο ομαδικό μετάλλιο γυναικών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές
Κατηγορία:Αθλητές της τοξοβολίας
Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Γιούζεφ Λάνγκε

Ο **Γιούζεφ Λάνγκε** (πολωνικά: *Józef Lange*, 16 Μαρτίου 1897, Βαρσοβία - 11 Αυγούστου 1972, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός αθλητής της ποδηλασίας και αργυρός Ολυμπιονίκης.

## Βιογραφία
Ο Λάνγκε ήταν πρωταθλητής Πολωνίας στον αγώνα δρόμου το 1921. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 4.000 μ. ομαδικό (με τους Γιαν Γουαζάρσκι, Τόμας Στανκιέβιτς και Φραντσίσεκ Σίμτσικ). Επίσης κατέλαβε την 5η θέση στα 50 χλμ. (χάνοντας από τον νικητή, τον Ολλανδό Κο Βίλεμς, για λίγα μέτρα).

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ μοιράστηκε τις θέσεις 6-7 στα 1000 μ. και στα 4000 μ. ομαδικό.

Ενταφιάστηκε στον οικογενειακό τάφο στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία.
μικρογραφία| Ο τάφος του Γιούζεφ Λάνγκε στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι.

## Τιμές

* Σταυρός της Ανεξαρτησίας (13 Σεπτεμβρίου 1933)
* Αργυρός Σταυρός της Αξίας (19 Μαρτίου 1931)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Ζίγκμουντ Γκουούσεκ, *Πολωνοί Ολυμπιονίκες 1924–1988*, Εκδοτικός Οίκος "Sport i Turystyka", Βαρσοβία 1988.
* Μπόγκνταν Τουσίνσκι, The *Golden Book of Polish Cycling*, Εκδοτικός Οίκος BGW, Βαρσοβία 1995.
* Μπόγκνταν Τουσίνσκι, *Πολωνοί Ολυμπιονίκες του 20ου αιώνα*, Wydawnictwo Europa, Βρότσουαφ 2004.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο cyclingarchives.com (αγγλικά)
* Προφίλ στο sports-reference.com (αγγλικά)
* Προφίλ στον ιστότοπο των Ολυμπιακών Αγώνων της Πολωνικής Ολυμπιακής Επιτροπής 
* Γιούζεφ Λάνγκε στα χρονικά του PAT, στη βάση δεδομένων: Digital Repository of the

Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Αθλητές της ποδηλασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Πολωνοί αργυροί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της ποδηλασίας
Κατηγορία:Αθλητές της ποδηλασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1928
Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας (Πολωνία)
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Εκστρατεία κατά της Ομοφοβίας

[μικρογραφία| Παρασκευή Ουράνιου Τόξου (''Tęczowy Piątek''), μια πρωτοβουλία της KPH που προωθεί τη συζήτηση για τα [Δικαιώματα ΛΟΑΤ στον κόσμο|δικαιώματα των ΛΟΑΤ και την καταπολέμηση των διακρίσεων στα σχολεία της Πολωνίας]]
Η **Εκστρατεία κατά της Ομοφοβίας** (πραγματική ονομασία: ***Kampania Przeciw Homofobii***, συντομογραφία: *KPH*) είναι πολωνική οργάνωση για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, η οποία στοχεύει στην προώθηση της νομικής και κοινωνικής ισότητας για άτομα εκτός ετεροκανονικότητας. Ιδρύθηκε στη Βαρσοβία τον Σεπτέμβριο του 2001.

Διαθέτει τοπικά παραρτήματα στην Κρακοβία, στο Βρότσουαφ, στο Λοτζ, στην Τρίπολη, στο Τόρουν και στη Σιλεσία. Η KPH και ο οργανισμός Λάμδα Βαρσοβίας, που συχνά συνεργάζονται (για παράδειγμα με ειδικά διαμορφωμένα ιδρύματα που διοργανώνουν εκδηλώσεις όπως το *Warsaw Pride* and *Culture for Tolerance Festival* στην Κρακοβία) είναι οι μεγαλύτερες μη κυβερνητικές οργανώσεις αυτού του είδους στην Πολωνία.

## Στόχοι και δραστηριότητες
Η KPH στοχεύει να συμβάλει στη δημιουργία μιας ανεκτικής κοινωνίας, στην οποία οι γκέι, οι λεσβίες, οι τρανς και άλλες μειονότητες αισθάνονται άνετα. Αναλαμβάνει δραστηριότητες σε πολλούς τομείς:

* συνέδρια,
* εκθέσεις,
* διαδηλώσεις,
* εκδηλώσεις ένταξης,
* εργαστήρια,
* συναντήσεις με πολιτικούς, ακαδημαϊκούς,
* πολιτικό λόμπι
* παροχή νομικής και ψυχολογικής συμβουλευτικής, μεταξύ άλλων στη διαδικτυακή πύλη www.mojeprawa.info
* έκδοση τριμηνιαίου περιοδικού *Replika* για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ,
* δημοσίευση φυλλαδίων για διάφορα θέματα,
* παρακολούθηση διεθνών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρακτικών,
* συνεργασία με παρόμοιους οργανισμούς από άλλες χώρες και διεθνείς φορείς

Η KPH συνεργάζεται με άλλες οργανώσεις ΛΟΑΤ που σχετίζονται με την Διεθνή Ένωση Λεσβιών, Ομοφυλόφιλων, Αμφιφυλόφιλων, Τρανσέξουαλ και Μεσόφυλων (ΔΕΛΟΑΤΜ). Τρία μέλη της KPH διορίστηκαν στο εκτελεστικό συμβούλιο της ΔΕΛΟΑΤΜ Ευρώπης στις Βρυξέλλες: Λίζετ Κάμπους, Τόμας Σιπούουα και, το 2013, Μιροσουάβα Μακουχόφσκα.

## Δείτε επίσης

* Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Πολωνία
* Ετεροσεξισμός
* Ομοφοβία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εκστρατεία κατά της Ομοφοβίας — κύριος ιστότοπος (πολωνικά)
* Τοπικός ιστότοπος: παράρτημα KPH στο Τόρουν (πολωνικά)
* Τοπικός ιστότοπος: παράρτημα KPH στο Βρότσουαφ (πολωνικά)
* Τοπικός ιστότοπος: παράρτημα KPH στην Κρακοβία (πολωνικά)

Κατηγορία:Οργανώσεις ΛΟΑΤ στην Πολωνία
Κατηγορία:Οργανισμοί με έδρα τη Βαρσοβία
Κατηγορία:Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Πολωνία
Μαουγκοζάτα Βασιλέφσκα

Η **Μαουγκοζάτα Βασιλέφσκα** (πολωνικά: *Małgorzata Wasilewska*) (γενν. 1960) είναι Πολωνή διπλωμάτης, ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και πρέσβειρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Τζαμάικα (2016–2020) και στα Μπαρμπάντος (2020–2025).

## Βιογραφία
Μέχρι το 2003, η Βασιλέφσκα ήταν πρόεδρος του πολωνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας. Εργάζεται επίσης για την Saferworld ως ανώτερη ειδικευόμενη σε θέματα οργανωτικής διακυβέρνησης και στρατηγικού σχεδιασμού. Στη συνέχεια, έγινε υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εργαζόμενη στη Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Σχέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Υπήρξε επικεφαλής του τμήματος παρατήρησης εκλογών και υποστήριξης της δημοκρατίας, διευθύνοντας αποστολές παρατήρησης εκλογών σε πολλές χώρες, π.χ. Μοζαμβίκη, Σουδάν, Τσαντ, Αφγανιστάν, Νησιά Σολομώντα, Ονδούρα, Βολιβία.

Το 2011, η Βασιλέφσκα εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, επικεφαλής της Διεύθυνσης Πρόληψης Συγκρούσεων, Εργαλείων Οικοδόμησης Ειρήνης και Διαμεσολάβησης και Τμήματος Παρατήρησης Εκλογών και Υποστήριξης της Δημοκρατίας. Τον Σεπτέμβριο του 2016 διορίστηκε πρέσβειρα της ΕΕ στην Τζαμάικα, διαπιστευμένη στο Μπελίζ, τις Μπαχάμες, τα Τερκς και Κέικος και τους Νήσους Κέιμαν.

Η θητεία της έληξε τον Αύγουστο του 2020 και μέχρι το τέλος του 2020 διορίστηκε πρέσβειρα της ΕΕ στα Μπαρμπάντος, στα κράτη της Ανατολικής Καραϊβικής, στον ΟΟΣΑ και στο Caricom/Cariforum.

Η Βασιλέφσκα ειδικεύεται στην ανάπτυξη ευαίσθητων σε συγκρούσεις, στην οικοδόμηση δημοκρατίας μετά τη σύγκρουση και στη μη διάδοση φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Πρέσβεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Κατηγορία:Ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Κατηγορία:Πολωνοί αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Collegium Invisibile

[μικρογραφία|200x200εσ| Το Collegium Invisibile αναφέρεται στην παράδοση του [Collegium Nobilium (Βαρσοβία)|Collegium Nobilium του 18ου αιώνα που διοικούταν από τους Πιαρίστες στη Βαρσοβία]]
μικρογραφία|200x200εσ| Το αγγλικό Invisible College του 17ου αιώνα
Το **Collegium Invisibile** είναι ακαδημαϊκή κοινωνία που ιδρύθηκε το 1995 στη Βαρσοβία και συνεργάζεται με εξαιρετικούς Πολωνούς φοιτητές στις ανθρωπιστικές και φυσικές επιστήμες με διακεκριμένους επιστήμονες σύμφωνα με την ιδέα μιας φιλελεύθερης εκπαίδευσης. Η ένωση στοχεύει να προσφέρει σε νέους μελετητές την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε πρωτότυπα ερευνητικά προγράμματα καθώς και αποκλειστική ατομική συνεργασία καθηγητή-μαθητή μέσω του συστήματος διδασκαλίας που βασίζεται σε μεθόδους που χρησιμοποιούνται στα πανεπιστήμια του Όξμπριτζ.

Το Collegium έχει τις ρίζες του στην παράδοση του δέκατου όγδοου αιώνα του Collegium Nobilium, ένα ελίτ γυμνάσιο που ιδρύθηκε το 1740, ένας από τους προκατόχους του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας. Παραδοσιακά, ο πρύτανης του πανεπιστημίου είναι *αυτεπάγγελτος* πρόεδρος του επιστημονικού συμβουλίου του Collegium.

Κάθε χρόνο, περίπου είκοσι Πολωνοί φοιτητές που έχουν επιτύχει να περάσουν μια αυστηρή διαδικασία εισαγωγής γίνονται μέλη του Collegium και έτσι έχουν την ευκαιρία να ακολουθήσουν μια ατομικά επιλεγμένη διαδρομή ακαδημαϊκών σπουδών.

## Καθηγητές
Οι μαθητές επιλέγουν καθηγητές με τους οποίους θα ήθελαν να συνεργαστούν. Στη συνέχεια οι καθηγητές καλούνται να γίνουν εταίροι του Collegium.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Πολωνία
Στέφαν Κουντέλσκι

Ο **Στέφαν Κουντέλσκι** (πολωνικά: *Stefan Kudelski*) (27 Φεβρουαρίου 1929– 26 Ιανουαρίου 2013) ήταν Πολωνός μηχανικός ήχου, γνωστός για τη δημιουργία της σειράς επαγγελματικών συσκευών εγγραφής ήχου Nagra.

## Βιογραφία
Ο Κουντέλσκι γεννήθηκε στη Βαρσοβία σε μια οικογένεια με μηχανικό υπόβαθρο. Τον Σεπτέμβριο του 1939 η οικογένεια τράπηκε σε φυγή από την Πολωνία κατά τη διάρκεια της ναζιστικής γερμανικής και σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία. Διέφυγαν στη Ρουμανία, μετά μετακόμισαν στην Ουγγαρία και στη Γαλλία. Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν τη νότια Γαλλία του Βισύ, η οικογένεια διέφυγε στην Ελβετία το 1943. Σπούδασε στην Ομοσπονδιακή Πολυτεχνική Σχολή της Λωζάνης και κατασκεύασε το πρώτο του μαγνητόφωνο εκεί, ως φοιτητικό έργο. Η συσκευή εγγραφής έπρεπε να οδηγεί μια εργαλειομηχανή, αλλά ήταν αρκετά καλή για την εγγραφή ήχου επίσης.

* 1951 - Ο Κουντέλσκι κατασκεύασε το πρώτο του μαγνητόφωνο Nagra
* 1957 - Κυκλοφορεί το Nagra III, ένα τρανζίστορ μαγνητόφωνο με ηλεκτρονικό έλεγχο ταχύτητας.

Ο Κουντέλσκι έλαβε πολλά βραβεία κατά τη διάρκεια της καριέρας του:
μικρογραφία| Φωτογραφία του Κουντέλσκι που λαμβάνει ένα από τα πολλά Όσκαρ του
* Βραβεία Όσκαρ: Επιστημονικό ή Τεχνικό Βραβείο (1965, 1977 και 1978)
* Βραβείο Γκόρντον Ε. Σόγιερ (1990)
* Βραβεία Έμμυ (1984 και 1986)
* Χρυσά Μετάλλια από τους Λ. Βάρνερ, Εταιρεία Μηχανικών Ήχου (1984), Lyra και Eurotechnica.

Ο Κουντέλσκι συνταξιοδοτήθηκε το 1991 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Αντρέ, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Κουντέλσκι.

Πέθανε στις 26 Ιανουαρίου 2013 στη Λωζάνη της Ελβετίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιούνιος 1966 άρθρο του American Cinematographer για το πρώτο Όσκαρ του Κουντέλσκι
* Γαλλικό άρθρο για το έργο του Κουντέλσκι
* Σύντομο βιογραφικό στο nagra.com 
* Ιστορία της Nagra
* Βραβείο Wings 
* Βραβείο χρυσού μεταλλίου ΕΜΗ

Κατηγορία:Πολωνοί εφευρέτες
Κατηγορία:Πολωνοί μηχανικοί
Κάστρο Μπελβεντέρε (Λάκεν)

Το **Κάστρο Μπελβεντέρε** (γαλλικά: *Château du Belvédère*, ολλανδικά: *Kasteel Belvédère*) είναι βελγική βασιλική κατοικία στο Λάκεν του Βελγίου, η οποία φιλοξενεί σήμερα τον Βασιλιά Αλβέρτο Β΄ του Βελγίου και τη σύζυγό του, Βασίλισσα Πάολα του Βελγίου.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Κάστρο Μπελβεντέρε χτίστηκε τη δεκαετία του 1780 από τον τραπεζίτη Έντουαρ ντε Ουαλκίρ. Το 1867 αγοράστηκε από τον Βασιλιά Λεοπόλδο Β΄ του Βελγίου προκειμένου να στεγάσει την αδελφή του Καρλότα. Εκείνη όμως επέλεξε να ζήσει στο Τερβίρεν, αφήνοντας το Μπελβεντέρε ακατοίκητο για ένα διάστημα.

Το 1890, ξέσπασε πυρκαγιά στο Παλάτι του Λάκεν, αναγκάζοντας τον Λεοπόλδο Β΄ και τη σύζυγό του, Μαρία Ερριέττα, να μετακομίσουν στο Μπελβεντέρε για όσο διάστημα απαιτούσαν οι επισκευές. Μόλις τελείωσαν οι επισκευές, το βασιλικό ζεύγος επέστρεψε στο Παλάτι του Λάκεν, ενώ το Μπελβεντέρε έγινε κατοικία της μικρότερης κόρης τους, Πριγκίπισσας Κλημεντίνης. Η Κλημεντίνη έζησε στο Μπελβεντέρε μέχρι το 1910, όταν παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε στο Παλάτι του Λάκεν. Μετέπειτα, το Μέγαρο αποτέλεσε κατοικία διαφόρων μελών της βασιλικής αυλής.

Το 1958 χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1958. Το επόμενο έτος, οι νεόνυμφοι Πρίγκιπας Αλβέρτος και Πριγκίπισσα Πάολα μετακόμισαν στο Μπελβεντέρε, το οποίο επεκτάθηκε σε 5 εκτάρια (12 στρέμματα), καταλαμβάνοντας τμήματα ενός γειτονικού πάρκου. Και τα τρία παιδιά του βασιλικού ζεύγους γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο Μπελβεντέρε. Ακόμη και μετά την άνοδο του Αλβέρτου στο θρόνο του Βελγίου, το ζευγάρι αποφάσισε να παραμείνει στο κάστρο.

## Παραπομπές


Μ
Μ
Άμπραχαμ Στερν (εφευρέτης)

[δεξιά|μικρογραφία| Ο Άμπραχαμ Στερν επιδεικνύει μια από τις υπολογιστικές του μηχανές στη [Βαρσοβία]]
Ο **Άμπραχαμ Γιάκομπ Στερν** (γίντις: אברהם יעקב שטערן) (1762 ή 1769 – 3 Φεβρουαρίου 1842) ήταν Πολωνοεβραίος *[[Χασκαλά|μασκίλ]]*, εφευρέτης, παιδαγωγός και ποιητής. Είναι περισσότερο γνωστός για τις μηχανικές αριθμομηχανές του.

## Βιογραφία
Ο Στερν γεννήθηκε στο Χρουμπιέσουφ από φτωχή εβραϊκή οικογένεια. Οι γονείς του ήταν οι Μίριαμ Λίμπα (το γένος Χάλπερν) και Μένχαεμ Μέντελ Στερν (το γένος Μόργκενστερν). Έλαβε παραδοσιακή εβραϊκή εκπαίδευση και εκπαιδεύτηκε ως ωρολογοποιός. Η φυσική του ικανότητα στη μελέτη της φιλοσοφίας, των γλωσσών και των μαθηματικών ανακαλύφθηκε από τον μεταρρυθμιστή Στανίσουαφ Στάσιτς, ο οποίος τον κάλεσε στη Βαρσοβία για να συνεχίσει τις σπουδές του.

Η πρώτη του σημαντική εφεύρεση ήταν μια μηχανική αριθμομηχανή, την οποία τελειοποίησε το 1817, η οποία μπορούσε να υπολογίσει τις τετραγωνικές ρίζες των αριθμών. Αυτό τράβηξε μεγάλη προσοχή και οδήγησε στην εκλογή του το 1817 ως το πρώτο Εβραίο μέλος της Εταιρείας Φίλων Μάθησης της Βαρσοβίας. Το 1816, και ξανά το 1818, παρουσιάστηκε στον Τσάρο Αλέξανδρο Α΄ της Ρωσίας, ο οποίος του χορήγησε ετήσια σύνταξη 350 ρουβλίων από το κρατικό ταμείο, υποσχόμενος, σε περίπτωση θανάτου του, να πληρώσει το μισό από αυτό το ποσό στη χήρα του. Ενθαρρυμένος από τους φίλους του, ο Στερν ανέπτυξε ένα τοπογραφικό βαγόνι για τη μέτρηση των επιφανειών, μια εφεύρεση μεγάλης αξίας τόσο για τους πολιτικούς όσο και για στρατιωτικούς μηχανικούς. Η επιτροπή που ορίστηκε από την ακαδημία για να εξετάσει αυτή την εφεύρεση, αξιολόγησε πολύ ευνοϊκά για αυτήν. Ο Στερν πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες στη γεωργία με τις βελτιώσεις του στην κατασκευή αλωνιστικών μηχανών και συγκομιδής, καθώς και με την εφεύρεση μιας νέας μορφής δρεπανιού.

Ο Στερν παρέμεινε πάντα Ορθόδοξος Εβραίος, φορούσε ένα *[[κίπα]]* παρουσία των επιφανών φίλων του και όταν έμενε στο κάστρο του Άνταμ Γέζι Τσαρτορίσκι ένας Εβραίος μάγειρας ετοίμαζε τα γεύματά του. Ήταν επίσης γνωστός αντίπαλος του Χασιδικού Ιουδαϊσμού. Ο Στερν έδειξε ενεργό ενδιαφέρον για τις εκπαιδευτικές υποθέσεις και αποδέχτηκε τη θέση του επιθεωρητή των εβραϊκών σχολείων και του λογοκριτή των εβραϊκών κειμένων. Η ραβινική σχολή στη Βαρσοβία οργανώθηκε σύμφωνα με το σχέδιο που πρότεινε ο ίδιος ενώ ήταν μέλος του *Komitet Starozakonnych* (Εβραϊκό Συμβουλευτικό Συμβούλιο στην Επιτροπή για τις Εβραϊκές Υποθέσεις).

Τα επίσημα καθήκοντά του, ωστόσο, δεν τον εμπόδισαν να συνεισφέρει στην εβραϊκή λογοτεχνία. Έγραψε μια ωδή προς τιμήν της στέψης του Νικολάου Α΄, η οποία εμφανίστηκε στα εβραϊκά με τον τίτλο "Rinnah u-tefillah" («Τραγούδι και προσευχή», 1925) και μεταφράστηκε στα πολωνικά από τον Γ. Γκλούεγκενμπεργκ (Βαρσοβία, 1829). Έγραψε επίσης το "Shirim" («Ποιήματα»), το οποίο εμφανίστηκε στη συλλογή *Shire musar haskel* (Βαρσοβία, 1835).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί εφευρέτες
Κατηγορία:Εβραίοι εφευρέτες
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές
Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές
Κατηγορία:Πολωνοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Εβραίοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Πολωνοί μηχανικοί
Κατηγορία:Εβραίοι μηχανικοί
Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής
Νοχούρ

Το **Νοχούρ** (τουρκμενικά: Nohur) είναι χωριό και έδρα του Συμβουλίου Νοχούρ της  Επαρχίας Μπαχαρλί, στην Περιφέρεια Αχάλ, στο Τουρκμενιστάν. Η περιοχή είναι γνωστή για τους ιερούς τόπους που συνδέονται με τον περσικό μύθο των πνευμάτων Πέρι, κυρίως το σπήλαιο Γκυζ-μπίμπι. Έχει γύρω στους 5.000 κατοίκους και βρίσκεται σε απόσταση δύο ωρών από την πρωτεύουσα της χώρας, Ασγκαμπάτ, στα δυτικά της κορυφογραμμής Κοπέτνταγκ, σε υψόμετρο 1.100 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Μακριά από την ηπειρωτική χώρα του Τουρκμενιστάν, ο σοβιετικός εκσυγχρονισμός ελάχιστα διείσδυσε στο χωριό και ο παραδοσιακός τρόπος ζωής ρέει αμείωτος μεταξύ της τοπικής φυλής — τους Νοχουρίτες. Θεωρούν ότι είναι απόγονοι των λεγεωνάριων του Μεγάλου Αλεξάνδρου — μια πέτρα λέγεται ότι διατηρεί το αποτύπωμα του αλόγου του Αλέξανδρου.

## Συλλογή

Αρχείο:A view from Kone-Gummez village over Hohur-Garawul area, 15 March 2008.JPG|Θέα της περιοχής Χοχούρ-Γκαραβούλ από το χωριό Κόνε-Γκούμμεζ, 15 Μαρτίου 2008.
Αρχείο:A small pond in Nohur area, Turkmenistan, 10 April 2008.JPG|Μια μικρή λιμνούλα στην περιοχή του Νοχούρ, Τουρκμενιστάν, 10 Απριλίου 2008.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία του Τουρκμενιστάν
Ταγκό (ταινία, 1981)

Το ***Ταγκό*** (πρωτότυπο πολωνικός τίτλος: *Tango*) είναι πολωνική animation ταινία μικρού μήκους του 1981, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ζμπίγκνιεφ Ριμπτσίνσκι. Κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους στα 55α Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

## Περίληψη
Η ταινία απεικονίζει ένα αρχικά άδειο δωμάτιο. Μια μπάλα αναπηδά μέσα από το παράθυρο και ένα αγόρι μπαίνει για να την πάρει και φεύγει. Αυτή η σειρά ενεργειών επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά, συνοδευόμενη σταδιακά από όλο και περισσότερες επαναλαμβανόμενες διαδρομές διαφορετικών ανθρώπων μέσα στο δωμάτιο. Η ταινία τελειώνει με τους ανθρώπους να φεύγουν τελικά από το δωμάτιο και το αγόρι να πετάει την μπάλα από το παράθυρο για τελευταία φορά, η οποία προσγειώνεται κοντά σε μια ηλικιωμένη γυναίκα ξαπλωμένη. Στη συνέχεια σηκώνεται, παίρνει την μπάλα και φεύγει από την πόρτα κοντά της.

## Διακρίσεις
* Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους

## Δείτε επίσης
* Κινηματογράφος της Πολωνίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1981
Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες
Κατηγορία:Πολωνικές ταινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους
Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερων Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους
Ρότζερ Κλάρεντον

δεξιά|233x233εσ
Ο σερ **Ρότζερ Κλάρεντον** (π. 1350–1402) από τον Οίκο του Ανζού-Πλανταγενετών, ήταν ένας βασιλικός νόθος και συνωμότης, ο οποίος εκτελέστηκε για προδοσία. 

## Βιογραφία
Ο Κλάρεντον ήταν φυσικός γιος του Eδουάρδου του *Μαύρου Πρίγκιπα* και της ερωμένης του, Ήντιθ Γουίλσφορντ. Ήταν ετεροθαλής αδελφός -μέσω του πατέρα του- τού Ριχάρδου Β' της Αγγλίας. Θεωρούμενος ως πιθανός διεκδικηιτής, ο Κλάρεντον απαγχονίστηκε και αποκεφαλίστηκε με διαταγή του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας το 1402. Η εκτέλεσή του έγινε αντικείμενο ενός από τα άρθρα, που εκτέθηκαν από τον Ρίτσαρντ Σκρόουπ, αρχιεπίσκοπο της Υόρκης, εναντίον του Ερρίκου Δ' κατά τη διάρκεια μίας εξέγερσης το 1405.

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
*  Σημειώσεις τέλους:
** Η ιστορία του Walsingham *.* *Angl.* (Rolls Ser.), ii. 249 ;
** Trokelowe et Anon. *Χρον.* (Rolls Ser.), 340;
** *Ευλογ.* *Ιστορ.* iii. 389
** Stubbs's *Const.* *Ιστορ.* iii. 36, 49

Κατηγορία:Οίκος του Ανζού
Άνταμ ΦίτςΡοϊ

Ο **Άνταμ ΦίτςΡοϊ**, (αγγλικά: *Adam FitzRoy*, π. 1307 - 18 Σεπτεμβρίου 1322) από τον Οίκο του Ανζού ήταν νόθος υιός του βασιλέα Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας. Η ταυτότητα της μητέρας του δεν είναι γνωστή. Συνόδευσε τον πατέρα του στις εκστρατείες της Σκωτίας του 1322 και απεβίωσε λίγο αργότερα στις 18 Σεπτεμβρίου 1322.

Ο Φιτζρόυ ονομάζεται ως *Ade filio domini Regis bastardo* ("Άνταμ, ο νόθος γιος του άρχοντα βασιλιά") στην περιγραφή της Ιματιοθήκης του Εδουάρδου Β' του 1322. Μεταξύ 6 Ιουνίου και 18 Σεπτεμβρίου εκείνου του έτους, στον Άνταμ δόθηκαν συνολικά 13 λίρες και 22 πένε, για να αγοράσει «εξοπλισμό και άλλα απαραίτητα» (*armatura et alia necessaria*) για να λάβει μέρος στη σκωτσέζικη εκστρατεία του Εδουάδου το φθινόπωρο. Αυτό υποδηλώνει ότι ήταν κάπου στην εφηβεία του, γεννημένος μεταξύ 1303 και 1309 περίπου.

Τα χρήματα καταβλήθηκαν σε πέντε δόσεις, είτε απευθείας στον Άνταμ είτε στον «μαέστρο» του (διδάσκαλο) Ούγκο Τσάστιλουν. Ο Aδάμ απεβίωσε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, από άγνωστα αίτια, και θάφτηκε στο Tάινμαουθ στις 30 Σεπτεμβρίου 1322. Ο πατέρας του πλήρωσε για να βάλουν ένα μεταξωτό ύφασμα με χρυσή κλωστή επάνω από το πτώμα του.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Seymour Phillips, *Edward II* (2010), pp.&nbsp;102, 428–9
* FD Blackley, "Adam, the bastard son of Edward II", *Bulletin of the Institute of Historical Research*, xxxvii (1964), pp.&nbsp;76–7.
* Βρετανική Βιβλιοθήκη Stowe MS 553.

Κατηγορία:Οίκος του Ανζού
Παναγία Μαρμαριώτισσα (Χαλάνδρι)

Η **Παναγία Μαρμαριώτισσα** είναι εκκλησία η οποία βρίσκεται στο Χαλάνδρι. Ο ναός αρχικά ήταν ταφικό μνημείο των ρωμαϊκών χρόνων αλλά μετατράπηκε στη συνέχεια σε εκκλησία. Σήμερα βρίσκεται στη συμβολή των οδών Παναγίας Μαρμαριωτίσσης και Σοφοκλή Βενιζέλου, πίσω από την ομώνυμη νέα εκκλησία. Το όνομα «Μαρμαριώτισσα» οφείλεται στο υλικό κατασκευής του μνημείου.

Το κτίριο αρχικά ήταν μαυσωλείο το οποίο κτίστηκε στους ρωμαϊκούς χρόνους, στον δήμο της αρχαίας Φλύας (σημ. Χαλάνδρι). Το ακριβό υλικό κατασκευής υποδεικνύει ότι το έκτισε πλούσιος κάτοικος του δήμου. Μοιάζει να είναι αντίγραφο του ταφικού μνημείου της Κηφισιάς, ένα σήμερα ερειπωμένο μαυσωλείο το οποίο έκτισε ο Ηρώδης ο Αττικός, και έτσι έχει προταθεί ότι ήταν ο κατασκευαστής του μνημείου.

Διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Το δάπεδό του βρίσκεται μερικά μέτρα κάτω από τη σημερινή επιφάνεια του εδάφους. Στο αρχικό μνημείο η είσοδος βρισκόταν στην ανατολική πλευρά, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το ιερό του μικρού ναού, ημιεξαγωνικού σχήματος. Η είσοδος πλέον γίνεται από τα δυτικά. Η οροφή είναι ημικυλινδική θολωτή, από μαρμάρινους σφηνόλιθους Στο εσωτερικό του σώζονται σπαράγματα τοιχογραφιών του 17ου αιώνα και ο Αναστάσιος Ορλάνδος παρατήρησε σε αυτές χάραγμα με το έτος 1717.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χαλάνδρι
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αττική
Κατηγορία:Αρχαία νεκροταφεία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ελλάδα
Αβραάμ ο εκ Καισαρείας

Ο **Αβραάμ ο εκ Καισαρείας** (18ος - αρχές 19ου αιώνα) ήταν λόγιος Χριστιανός Ορθόδοξος ιερέας. Μετέφρασε στην τουρκική γλώσσα δύο εκκλησιαστικά βιβλία, προς χρήση των Καραμανλήδων της Καππαδοκίας:

# Το *Εξομολογητάριον* του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη, υπό τον τίτλο *Βιβλίον ψυχωφελέστατον, περιέχον διδασκαλίαν προς τον πνευματικόν...* (1799)
# Το *Θύρα της μετανοίας*, υπό τον τουρκικό τίτλο *Τοβπέ ητμενίν καπησί...* (1818)

Τα βιβλία αυτά, που τυπώθηκαν στο πατριαρχικό τυπογραφείο της Κωνσταντινούπολης, ανήκουν στα λεγόμενα «καραμανλήδικα», δηλαδή σε αυτά που γράφονταν στην τουρκική γλώσσα, αλλά με γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 136

Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Κατηγορία:Μεταφραστές του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες