open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τεπέ Ναρέντζ

Το **Τεπέ Ναρέντζ**, ή *Ταππέ-ε Ναρέντζ*, είναι αρχαιολογικός χώρος στον οποίον υπάρχουν ερείπια βουδιστικού μοναστηριού του 5ου ή 6ου αιώνα, πλησίον της Καμπούλ στο Αφγανιστάν.

## Ιστορικά στοιχεία
Το μοναστήρι αναφέρθηκε για πρώτη φορά στο κινέζικο μυθιστόρημα *[[Ταξίδι στη Δύση]]*, τη δεκαετία του 1590. Στο μυθιστόρημα αναφέρεται πως ο βουδιστής μοναχός Τανγκ Σανζάνγκ επισκέφθηκε το μοναστήρι ενώ επέστρεφε από την Ινδία τον 7ο αιώνα. Τα εικονογραφικά στοιχεία των αρχαιολογικών ευρημάτων αποδεικνύουν πως εξασκούνταν η πρακτική του Ταντρικού Βουδισμού. Θεωρείται πως μουσουλμανικά στρατεύματα κατέστρεψαν το μοναστήρι κατά τον 9ο αιώνα το οποίο παραμελήθηκε μέχρι τις ανασκαφές που ακολούθησαν τον Σοβιετικό πόλεμο στο Αφγανιστάν.

## Ο χώρος
Τα θεμέλια του χώρου βρέθηκαν από μικτή μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε από το Αφγανικό Ινστιτούτο Αρχαιολογικών Ερευνών και το Εθνικό Ιαπωνικό Ερευνητικό Ινστιτούτο για την Πολιτιστική Κληρονομιά.

Ο χώρος βρίσκεται σε λόφο και έχει μήκος 250 μέτρων. Βρίσκεται νότια της λίμνης Κουλέ Χεσματχάν, νότια της Καμπούλ και βρέθηκε κάτω από ένα αστυνομικό τμήμα. Το μοναστήρι αποτελείται από πέντε μικρές στήλες για διαλογισμό και πέντε παρεκκλήσια. Το Αφγανικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας συνεχίζει τις ανασκαφές για ένα μήνα κάθε καλοκαίρι από το 2005.  Το 2008 ο χώρος τοποθετήθηκε στον κατάλογο με τους 100 πλέον απειλούμενους αρχαιολογικούς χώρους.

## Απειλές
Λαμβάνοντας υπόψη το υλικό του χώρου και το γεγονός ότι ο χώρος δεν καλύπτεται, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος διάβρωσης. Το γλυπτό που βρέθηκε στο χώρο είναι κατασκευασμένο από «πηλό επικαλυμμένο με ύφασμα και καλυμμένο με μαρμαροκονία».

Τα πρόσφατα πολιτικά γεγονότα προκάλεσαν αυξημένο κίνδυνο για τον χώρο, καθώς οι λεηλασίες, οι ένοπλες συγκρούσεις και η ανεπαρκής διαχείριση εξακολουθούν να αποτελούν απειλές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αφγανιστάν
Επαρχία Σαμάλ

Η **επαρχία Σαμάλ** (παστού: شمال ولسوالۍ, ) βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Επαρχίας Χοστ του Αφγανιστάν. Συνορεύει με την Επαρχία Πάκτια προς τα δυτικά, την επαρχία Ναντίρ Σαχ Κοτ προς τα ανατολικά και την επαρχία Σπέρα στο νότο.

Ο πληθυσμός της επαρχίας, κέντρο της φυλής Παστούν, είναι 12.200 άτομα σύμφωνα με στατιστικές για το 2006. Η έδρα της επαρχίας είναι το χωριό Σαμάλ που βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της περιοχής. 

Αποσπάστηκε από την επαρχία Πάκτια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χάρτης της επαρχίας

Σαμαλ
Άρθουρ Ντάφι

Ο **Άρθουρ Ντάφι** (14 Ιουνίου 1879 – 23 Ιανουαρίου 1955) ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου. Τερμάτισε 4ος στον τελικό των 100 μέτρων στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Κατάλογος καθεδρικών ναών στην Ιαπωνία

Αυτός είναι ένας κατάλογος των καθεδρικών ναών στην Ιαπωνία, που έχουν ταξινομηθεί με βάση το δόγμα.

## Ρωμαιοκαθολικοί
[thumb|325px|Καθεδρικός Ναός της Αμώμου Συλλήψεως της Θεοτόκου (Εκκλησία Ουρακάμι) στο [Ναγκασάκι]]
Καθεδρικοί ναοί της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην Ιαπωνία:

* Καθεδρικός Ναός της Παναγίας (Αγίας Μαρίας) στο Τόκιο (Σεκιγκούτσι δήμου Μπούνκιο)
* Καθεδρικός Ναός της Παναγίας της Νίκης (Εκκλησία Νταϊμιομάτσι) στη Φουκουόκα
* Καθεδρικός Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου (Καθεδρικός Ναός Παγκόσμιας Ειρήνης) (Εκκλησία Νομπορίτσο) στη Χιροσίμα
* Καθεδρικός Ναός του Αγίου Φραγκίσκου Ξαβέριου στη Καγκοσίμα
* Καθεδρική Βασιλική του Αγίου Φραγκίσκου Ξαβέριου (Εκκλησία Καβαραμάτσι) στο Κιότο
* Καθεδρικός Ναός της Αμιάντου Συλλήψεως της Θεοτόκου (Εκκλησία Ουρακάμι) στο Ναγκασάκι
* [μικρογραφία|[Καθεδρικός Ναός της Αγίας Αγνής (Κιότο)|Εκκλησία της Αγίας Αγνής στο Κιότο]]Καθεδρικός Ναός του Αγίου Πέτρου και Αγίου Παύλου (Εκκλησία Νουνόικε) στη Ναγκόγια
* Καθεδρικός Ναός της Άμωμης Καρδίας της Παναγίας (Εκκλησία Κάιναν) στη Νάχα
* Καθεδρικός Ναός του Χριστού του Βασιλιά (Εκκλησία Νιιγκάτα) στη Νιιγκάτα
* Καθεδρικός Ναός του Αγίου Φραγκίσκου Ξαβέριου (Εκκλησία Όιτα) στη Όιτα
* Καθεδρικός Ναός της Ευλογημένης Παναγίας (Εκκλησία Ταματσουκούρι) στη Οσάκα
* Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τερέζας και του Παιδιού Ιησού (Εκκλησία Ουράβα) στην Ουράβα
* Καθεδρικός Ναός Κιτάιτσιτζο στο Σαππόρο
* Καθεδρικός Ναός Μοτοντερακότζι στο Σεντάι
* Καθεδρικός Ναός Σακουραμάτσι στο Τακαμάτσου
* Καθεδρικός Ναός της Ιεράς Καρδιάς (Εκκλησία Γιάματε) στη Γιοκοχάμα

## Ανατολικοί Ορθόδοξοι
[thumb|200px|Καθεδρικός Ναός της Αναστάσεως στην [Τσιγιόντα (Τόκιο)|Τσιγιόντα, Τόκιο]]
Ιαπωνικοί ορθόδοξοι καθεδρικοί ναοί:
* Καθεδρικός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Κιότο
* μικρογραφία|Καθολική Εκκλησία στην πόλη Τακατσούκι, νομός ΟσάκαΚαθεδρικός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Σεντάι
* Καθεδρικός Ναός της Αναστάσεως στην Τσιγιόντα, Τόκιο

## Αγγλικανικοί
Καθεδρικοί Ναοί της Αγγλικανικής Εκκλησίας στην Ιαπωνία:
* Εκκλησία του Χριστού εν Σαππόρο (Ο Καθεδρικός Ναός του Χοκκάιντο) στο Σαππόρο
* Χριστιανικός Σύλλογος του Σεντάι (Καθεδρικός Ναός) στο Σεντάι
* Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ανδρέα, Τόκιο
* Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ανδρέα στη Γιοκοχάμα
* Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ματθαίου στη Ναγκόγια
* Καθεδρικός Ναός της Αγίας Αγνής στο Κιότο
* Εκκλησία του Χριστού εν Καβαγκούτσι στην Οσάκα
* Καθεδρικός Ναός του Αγίου Μιχαήλ στο Κόμπε
* Καθεδρικός Ναός του Αγίου Παύλου στη Φουκουόκα
* Καθεδρικός Ναός του Αγίου Πέτρου και Αγίου Παύλου στη Νάχα
* Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ματθία στο Μαεμπάσι

## Δείτε επίσης

* μικρογραφία|Εκκλησία Βαπτιστών στο ΚόμπεΚατάλογος των καθεδρικών ναών
* Χριστιανισμός στην Ιαπωνία

## Παραπομπές


Καθεδρικοι ναοι
Θάντιους ΜακΚλέιν

Ο **Θάντιους ΜακΚλέιν** (10 Σεπτεμβρίου 1876 - 21 Απριλίου 1935) ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου. Συμμετείχε στους δρόμους ταχύτητας.

Προκρίθηκε στο αγώνισμα των 100 μέτρων στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900, όπου έφτασε μέχρι τους ημιτελικούς. Εκεί ήταν 2ος και πήγε στα ρεπεσάζ, όπου τερμάτισε 4-6ος και δεν προκρίθηκε στον τελικό.

Συμμετείχε και στα 200 μέτρα, όπου τερμάτισε τρίτος στους ημιτελικούς και δεν προκρίθηκε στον τελικό. Δεν κατάφερε να τερματίσει στον τελικό των 4000 μέτρων στιπλ.

Στο άλμα εις μήκος έκανε άλμα στα 6.435 μ. και κατατάχθηκε 7ος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Προφίλ στο ''sports-reference''

Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του άλματος εις μήκος
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Άκιτα

Η **Άκιτα** (秋田市 Akita-shi) είναι η πρωτεύουσα του νομού Άκιτα της Ιαπωνίας και έχει οριστεί ως πόλη κέντρο από την 1η Απριλίου 1997.

Η πόλη, η οποία καλύπτει έκταση 906,09 τετραγωνικών χιλιομέτρων, είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 314.662 τον Οκτώβριο του 2016, δίνοντας πυκνότητα πληθυσμού 347 ατόμων ανά τ.χλμ.

## Οικονομία

Η οικονομία της Άκιτα παραμένει σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από τη γεωργία (ιδίως την καλλιέργεια ρυζιού), τη δασοκομία και την εξόρυξη ορυκτών. Η Άκιτα περιέχει ένα από τα σημαντικότερα κοιτάσματα πετρελαίου στην Ιαπωνία. Η διύλιση πετρελαίου, η ξυλουργική, η μεταλλουργία και η παραγωγή μεταξωτών υφασμάτων αποτελούν τις κύριες βιομηχανίες. Η Άκιτα φιλοξενεί επίσης δύο περιφερειακές τράπεζες που εξυπηρετούν το νομό Άκιτα και την ευρύτερη περιοχή του Τόχοκου: Akita Bank και Hokuto Bank.

## Κλίμα
Το κλίμα στην πόλη Άκιτα είναι υγρό υποτροπικό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη  Άκιτα είναι 11.7°C. Κατά μέσο όρο ο θερμότερος μήνας του έτους είναι ο Αύγουστος με μέση θερμοκρασία 25°C ενώ ο ψυχρότερος μήνας είναι ο Ιανουάριος με μέση θερμοκρασία 0°C. Η υψηλότερη θερμοκρασία, που έχει καταγραφεί είναι 37.2°C και έχει σημειωθεί μήνα Ιούλιο ενώ η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία είναι -12.2°C και έχει σημειωθεί μήνα Ιανουάριο. Ο μέσος όρος βροχοπτώσεων κάθε έτος στην Άκιτα είναι 1785,6 χιλιοστά βροχής. Ο περισσότερος αριθμός ημερών με βροχή κατά μέσο όρο σημειώνεται κατά τον μήνα Σεπτέμβριο και ο μικρότερος αριθμός ημερών με βροχή κατά μέσο όρο παρατηρείται κατά τον μήνα Φεβρουάριο.

## Πληθυσμιακή μεταβολή
Ο συνολικός αριθμός των κατοίκων της πόλης Άκιτα κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της Ιαπωνίας απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Γλώσσα Αντονάρα

Η **γλώσσα Αντονάρα** (ISO 639-3: *adr*, Ethnologue: *adr*, Glottolog: *adon1237*) είναι μαλαίκοπολυνησιακή γλώσσα με χρήση στα νησιά Αντονάρα και Σολόρ της Ινδονησίας. Χρησιμοποιείται από 98.000 ομιλητές σύμφωνα με την απογραφή του 2008.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδονησίας
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – 100 μέτρα ανδρών

Τα 100 μέτρα ανδρών ήταν ένα από τα αγωνίσματα σπριντ στο πρόγραμμα του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 στο Παρίσι. Πραγματοποιήθηκε στις 14 Ιουλίου 1900 στο Μπουά ντε Μπουλόν. Συμμετείχαν 20 αθλητές από 9 χώρες.

## Ρεκόρ

Οι Φρανκ Τζάρβις και Ουόλτερ Τιούκσμπερι ισοφάρισαν το παγκόσμιο ρεκόρ στις σειρές και στους ημιτελικούς αντίστοιχα.



## Αποτελέσματα

### Πρώτος γύρος
Οι πρώτοι 2 από κάθε σειρά (Q) προκρίνονταν στους ημιτελικούς.

#### Σειρά 1

#### Σειρά 2

#### Σειρά 3

#### Σειρά 4

#### Σειρά 5

#### Σειρά 6

### Ημιτελικοί
Ήταν 3 ημιτελικοί, ο καθένας με 4 αθλητές. Ο πρώτος από κάθε σειρά (Q) προκρινόταν στον τελικό, ενώ οι 2 επόμενοι κάθε σειράς πήγαιναν στο ρεπεσάζ του αγωνίσματος.

#### Πρώτος ημιτελικός

#### Δεύτερος ημιτελικός

#### Τρίτος ημιτελικός

### Ρεπεσάζ
Στο ρεπεσάζ νικητής βγήκε ο Σταν Ρόουλι, που προκρίθηκε αυτόματα στον τελικό. 

### Τελικός
Ο Ντάφι ήταν από την αρχή πρώτος, όμως τραβήχτηκε ο τένοντας του στη μέση της απόστασης και σταμάτησε. Πρώτος τερμάτισε ο Φρανκ Τζάρβις με χρόνο 11 δευτερόλεπτα. 

## Παραπομπές

* Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή

Κατηγορία:Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
1900
Ιερός Ναός Αποστόλου Παύλου Καβάλας

Ο **Ιερός Ναός Αποστόλου Παύλου**, είναι έργο του διάσημου αρχιτέκτονα από την Κωνσταντινούπολη, Περικλή Φωτιάδη, θεμελιώθηκε για να τιμηθεί και να εξαρθεί το γεγονός ότι σε αυτήν την πόλη για πρώτη φορά ο Απόστολος των Εθνών πάτησε σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η ανέγερσή του ξεκίνησε το 1900 αλλά ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε το 1905. Στη δυτική του όψη υιοθετεί παρόμοιες λύσεις με αυτές του κεντρικού τμήματος του κτιρίου της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης της οποίας ήταν και ο αρχιτέκτων. Ο επιβλητικός τρουλαίος ναός αποτελεί έργο των αρχών του 20ου αιώνα του δυναμισμού και των φιλοδοξιών της ελληνορθοδόξου κοινότητος. Ο νεοαγεννησιακός διάκοσμός του έχει μάλλον διακοσμητικό χαρακτήρα. Τα εγκαίνια του ναού πραγματοποιήθηκαν το 1926.

Παυλου
Κατηγορία:Καβάλα
Μέγαρο Τόκου

Το **Παλαιό Δημαρχείο** (**Μέγαρο Τόκου)** κτίσθηκε το 1879 στην Καβάλα ως κατοικία του καπνέμπορου Δημητρίου Τόκου. Είναι κτίσμα οθωμανικού νεοκλασικισμού και μπαρόκ, που διατηρεί όμως στοιχεία της τοπικής παράδοσης.

Στέγασε το Προξενείο της Ιταλίας και για δύο χρόνια το Ημιγυμνάσιο της Ελληνορθοδόξου κοινότητος. Μετά την πώλησή του το 1911, στέγασε το Ελληνικό υποπροξενείο έως την απελευθέρωση της Καβάλας. Από το 1918 έως το 1937 στέγασε το δημαρχείο, όπου και μεταφέρθηκε δύο κτίρια πιο δεξιά.

Το 1979 αγοράσθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού, αναστηλώθηκε και έκτοτε στεγάζεται σε αυτό η 12η Εφορεία Βυζαντινών αρχαιοτήτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Καβάλα
Παλάτι Μπαγκέ Μπαλά

thumb|200px|Το Μπαγκέ Μπαλά στο βάθος
thumb|200px|Το παλάτι από απόσταση
Το **Παλάτι Μπαγκέ Μπαλά** είναι πρώην βασιλικό παλάτι στην Καμπούλ του Αφγανιστάν. Βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στο πάρκο Μπαγκέ Μπαλά (باغ بالا, *Υψηλός Κήπος*) πλησίον του Καρτέ Παρβάν. Κατασκευάστηκε από τον Εμίρη Αμπντούρ Ραχμάν Χαν το 1893 ως θερινό ανάκτορό του, ενώ αργότερα ο εμίρης πέθανε εκεί το 1901. Το παλάτι διαθέτει μία μεγάλη πισίνα (η οποία κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1970) και περιβάλλεται από πεύκα. Έπειτα χρησιμοποιήθηκε ως κάστρο από τον Εμίρη Χαμπιμπουλάχ Χαν και αργότερα ως ξενώνας. Το 1919 στέγασε το Εθνικό Μουσείο του Αφγανιστάν προτού η συλλογή του μεταφερθεί, ενώ το παλάτι έγινε στρατώνας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αμανουλάχ Χαν. Αφότου εγκαταλείφθηκε το 1930, ανακαινίστηκε και μετατράπηκε σε εστιατόριο από τον βασιλιά Ζαχίρ Σαχ τη δεκαετία του 1960. Το παλάτι κατάφερε να διατηρηθεί κατά τον εμφύλιο πόλεμο τη δεκαετία του 1990. Ανακαινίστηκε ξανά τη δεκαετία του 2000 και του 2010, με το εσωτερικό του να αποκτά τον αρχικό του σχεδιασμό από τον 19ο αιώνα, αλλά πλέον δε χρησιμοποιείται επισήμως. Η περιοχή γύρω από το παλάτι έχει γίνει ένα μεγάλο δημόσιο πάρκο. Στο παλάτι πραγματοποιήθηκε ο γάμος των Αμερικανών ιστορικών Νάνσι και Λιούις Νταπρί το 1966.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Μπαλά Χισάρ
*Παλάτι Νταρούλ Αμάν

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αφγανιστάν
Λίμνη Αρχεντίνο

H **Λίμνη Αρχεντίνο** (*Lago Argentino*) είναι λίμνη στην Επαρχία Σάντα Κρους της νότιας Αργεντινής. Είναι η μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού της Αργεντινής, με έκταση 1.415 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 32 χιλιόμετρα. Το μέγιστο βάθος της φθάνει τα 500 μέτρα.

## Περιγραφή
Η λίμνη βρίσκεται μέσα στο Εθνικό Πάρκο των Παγετώνων, σε μια περιοχή με πολλούς παγετώνες, και δέχεται τα νερά από το λιώσιμο των πάγων τους, μέσω αρκετών μικρών ποταμιών, όπως και το νερό της Λίμνης Βιέδμα, που μεταφέρεται από τον μήκους 50 χιλιομέτρων ποταμό Λα Λεόνα. Η έκταση της λεκάνης απορροής της υπερβαίνει τα 17.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα νερά της Αρχεντίνο εκρέουν στον Ατλαντικό Ωκεανό δια του Ποταμού Σάντα Κρους, μήκους 385 χιλιομέτρων.

Οι γύρω παγετώνες, η κοντινή κωμόπολη Ελ Καλαφάτε και η ίδια η λίμνη αποτελούν σημαντικούς τουριστικούς προορισμούς. Στη λίμνη Αρχεντίνο γίνεται αλιεία πέρκας, ινάνγκα και πέστροφας.

«Λάγο Αργεντίνο» ονομαζόταν και το μικρό αεροδρόμιο που εξυπηρετούσε την περιοχή μέχρι το 2000. Αυτό το αεροδρόμιο έκλεισε και ο αεροδιάδρομός του ενσωματώθηκε στο οδικό δίκτυο. Αντικαταστάθηκε από το Διεθνές Αεροδρόμιο «Κομαντάντε Αρμάνδο Τόλα», που εξυπηρετεί την κωμόπολη Ελ Καλαφάτε και τη λίμνη Αρχεντίνο με πολλές καθημερινές τοπικές και διεθνείς πτήσεις.

## Κλίμα
Η λίμνη έχει κλίμα ψυχρής ερήμου (*BWk* κατά Köppen), με μέση ετήσια βροχόπτωση και χιονόπτωση μόλις 123 χιλιοστόμετρα. Ψυχρότερος μήνας είναι ο Ιούλιος και θερμότερος ο Ιανουάριος, με ρεκόρ μέγιστης θερμοκρασίας την εικοσαετία 1971-1990 ίσο με +30,5 °C και ελάχιστης -12,0 °C.

## Εικόνες

Αρχείο:Panorámica del Lago Argentino, desde la ciudad de El Calafate.jpg|Η λίμνη όπως φαίνεται από το Ελ Καλαφάτε.
Αρχείο:LakeArgentino.jpg|Η λίμνη από τον δρόμο προς το Εθνικό Πάρκο των Παγετώνων
Αρχείο:Lago Argentino.jpg|Παγόβουνο και τουριστικό πλοιάριο στη λίμνη


## Δείτε επίσης
* Λίμνη Βιέδμα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Αργεντινής
Κατηγορία:Παγετωνικές λίμνες
Κόλεϊ

Το **κόλεϊ** δεν είναι συγκεκριμένη ράτσα σκύλου. Έχει πολλές αντιπροσωπευτικές φυλές, όπως ο αυστραλιανός Ποιμενικός, το μπόρντερ κόλεϊ κλπ. Τα περισσότερα προέρχονται από την Μεγάλη Βρετανία και την Αυστραλία, αλλά και τη Βόρεια Αμερική.

Το κόλεϊ διακρίνεται για την εξυπνάδα, την κοινωνικοποίηση και την παχιά γούνα. Είναι τσοπανόσκυλο.

Άλλα αντιπροσωπευτικά είδη:

• μπόρντερ κόλεϊ

• αυστραλιανός Σκύλος βοοειδών

• Παλαιός αγγλικός Ποιμενικός

• ποιμενικός Ουαλίας

• λειότριχο κόλεϊ

Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Καουθουλέι

μικρογραφία|Σημαία της Καουθουλέι
δεξιά
Το **Καουθουλέι** (ကီၢ်သူလ့ၤ) είναι το όνομα για την χώρα των Καρέν της Μιανμάρ την οποία προσπαθούν να δημιουργήσουν από τα τέλη της δεκαετίας του 1940. Το Καουθουλέι προσεγγίζει σε έδαφος την σημερινή πολιτεία Καγίν, παρόλο που μέρη του δέλτα του ποταμού Αγιεγιαρουάντι έχουν διεκδικηθεί μερικές φορές. Ως όνομα, εφευρέθηκε από τον πρώην ηγέτη των Καρέν Μπα Ου Γκι, ο οποίος δολοφονήθηκε λίγο πριν την ανεξαρτησία της Βιρμανίας από τη Βρετανία. Το Καουθουλέι επίσης γράφεται ως "Κάου-θου-λάι" ή "Καουθουλί"' Το όνομα "Κάου-θου-λάι" χρησιμοποιήθηκε από την Κυβέρνηση της Ένωσης της Βιρμανίας κατά την κατάρτιση του συντάγματος το οποίο περιείχε διατάξεις για την γη των Καρέν.

Η ακριβής έννοια του Καουθουλέι αμφισβητείται ακόμη και στους Καρέν. Το Καουθουλέι σημαίνει κυριολεκτικά γη χωρίς κακό στα Σγκάου Καρέν.

## Δείτε επίσης

*Καρέν
*Καρέν-Νι

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κινήματα ανεξαρτησίας
Κατηγορία:Πολιτική της Μιανμάρ
Κατηγορία:Ιστορία της Μιανμάρ
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 2013-2014

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2013-14** αποτέλεσε την 41η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 25 έως τις 29 Ιουνίου 2014 στο Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου στη Χαλκίδα. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησαν τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη για έβδομη φορά στην ιστορία τους.

## Πρόγραμμα και Αποτελέσματα

## Τελική βαθμολογία






## Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:

## Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:

## Παραπομπές





2013 2014
Πανελληνιο Παιδων
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Εύβοια
Αμάρ Φαρχάτ

Ο **Αμάρ Φαρχάτ** (), γεννημένος το 1911 στη Μπετζά και αποβιώσας στις 2 Μαρτίου 1987 στην Τύνιδα, ήταν Τυνήσιος ζωγράφος.

Πραγματοποίησε την πρώτη συλλογική έκθεσή του το 1938, ενώ την πρώτη προσωπική έκθεσή του δύο χρόνια αργότερα, το 1940. Το 1949, υπήρξε συνιδρυτής της Σχολής της Τύνιδας, ενώ, επίσης, έλαβε το Βραβείο Καλλιτεχνικού Σχεδίου. Το 1983, έλαβε το Εθνικό Βραβείο Πλαστικών Τεχνών.

Σήμερα, ένας οίκος του πολιτισμού φέρει το όνομά του στη γενέτειρά του, Μπετζά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  
*  

Κατηγορία:Τυνήσιοι ζωγράφοι
Νταρ Πατού

Το **Νταρ Πατού** είναι οικία στο Σιντί Μπου Σαΐντ, στα βορειοανατολικά της Τύνιδας, στην Τυνησία.

## Ιστορία
Αποτελεί το προϊόν συνεργασίας τριών αρχιτεκτόνων: Ζακ Μαρμέ, Μικαέλ Πατού (υιός του Πιερ Πατού) και Πωλ Ερμπέ. Χρονολογούμενη από την περίοδο μεταξύ 1945-1948, διακρίνεται από την πρόσοψή της, η οποία διαθέτει δύο παράθυρα με κάγκελα ανδαλουσιάνικου τύπου, καθώς και μια κατάσπαρτο πόρτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Τυνησία
Αραβικό πληκτρολόγιο

Το **αραβικό πληκτρολόγιο** () διαθέτει την κατάλληλη διάταξη πλήκτρων για την γραφή της αραβικής γλώσσας. Καθώς η κατεύθυνση γραφής των αραβικών είναι από τα δεξιά προς τα αριστερά, όταν χρησιμοποιείται αραβικό πληκτρολόγιο οι χαρακτήρες εμφανίζονται στην δεξιά πλευρά του εκάστοτε πλαισίου κειμένου.

## Διατάξεις
### Διάταξη γραφομηχανής
Η πρώτη διάταξη γραφομηχανής για την αραβική γλώσσα εφευρέθηκε το 1899.

### Πληκτρολόγιο [[Sakhr Computers|Sakhr/MSX]]

### Πληκτρολόγιο [[IBM PC]] Arabic Keyboard

### Πληκτρολόγιο MacArabic

### Πληκτρολόγιο Ubuntu Linux

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αραβική γλώσσα
Κοκόνι

Το **Κοκόνι** είναι αναγνωρισμένη από τον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος ράτσα σκύλου ελληνικής προέλευσης. Θήραμά του είναι η αλεπού, το κουνάβι και η νυφίτσα. Χρησιμοποιείται και ως φύλακας για τα πουλερικά.

## Ετυμολογία
Το όνομα Κοκόνι προέρχεται πιθανότατα από τη λέξη «κοκόνα», μια άλλη λέξη για την κόρη στα νεοελληνικά. Σε προηγούμενες εποχές, η ζωή της κόρης ήταν κυρίως μέσα και γύρω από το σπίτι, και έτσι ο σκύλος κοκόνι ήταν ο «σκύλος της κόρης» ή ο «σκύλος για το σπίτι», σε αντίθεση με τους σκύλους για τους κυνηγούς ή κτηνοτρόφους. Η ουρά του σχηματίζει κύκλο και μπορεί η άκρη της να ακουμπήσει την πλάτη του.

## Περιγραφή
Ο Ελληνικός Κυνολογικός Σύνδεσμος το αναφέρει ως  με μετρίως θολωτό κρανίο, μικρό σε μέγεθος, ρύγχος κοντύτερο του κρανίου και σφηνοειδές.

## Προσωπικότητα

Ζωηρός, χαρούμενος, έξυπνος.

## Ιστορία
Τη φυλή κοκόνι την αναγνώρισε ο κριτής του Κυνολογικού Ομίλου Ελλάδα Στέλιος Μακαρίτης. Φυλή με αρχαία καταγωγή με πολλές αναπαραστάσεις σε αγγεία, αγάλματα, ειδώλια και νομίσματα φανερώνουν την ύπαρξή του και την τόσο κοντινή σχέση του με την αρχαία ελληνική οικογένεια. Επίσης υπάρχουν αναφορές σε κείμενα και γκραβούρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.koe.gr/index.php/el/greekbreeds/kokoni

Κατηγορία:Φυλές σκύλων ελληνικής προελεύσεως
Μις ΕΣΣΔ

Ο **Μις ΕΣΣΔ** () ήταν εθνικός διαγωνισμός ομορφιάς που λάμβανε χώρα στη Σοβιετική Ένωση. Υπήρξε για τρία χρόνια, από το 1989 μέχρι την διάλυση της Ένωσης το 1991.

## Κάτοχοι τίτλου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικά βραβεία
Κατηγορία:Διαγωνισμοί ομορφιάς
Κακουγίδες

Οι **Κακουγίδες** (αγγλικά: Kakuyids) ήταν μια δαϋλαμιτική δυναστεία που κυβέρνησε τη δυτική Περσία, το Τζιμπάλ και το Περσικό Ιράκ (περίπου 1008-περίπου 1051 μ.Χ.). Αργότερα έγιναν αταμπέκοι της Γιαζντ, του Ισφαχάν, και του Αμπαρκούχ (πόλη στο κεντρικό Ιράν), από περίπου το 1051 έως το 1141. Σχετίζονταν με τους Μπουγίδες. Πολλοί λόγιοι θεωρούν τους Κακουγίδες συγγενείς της Σαγίντα (πριγκίπισσας) Σιρίν, που καταγόταν από τη δαϋλαμιτική δυναστεία των Μπαβανδιδών.

Οι Κακουγίδες ανέλαβαν τον έλεγχο του Ισφαχάν πριν ή το 1008 από την πριγκίπισσα Σιρίν, που είχε την αντιβασιλεία των νεαρών Μπουγιδών γιων της, Ματζντ αντ-Ντάουλα της Ρέι και Σαμς αντ-Ντάουλα του Χαμαντάν. Ο ηγέτης τους στον οποίο δόθηκε η διοίκηση του Ισφαχάν ήταν ο Μουχάμμαντ ιμπν Ρουστάμ Ντουσμανζιγιάρ. Με τον καιρό, κατάφερε να γίνει ανεξάρτητος από την εξουσία των Μπουγιδών.

Κατά καιρούς ο Μουχάμμαντ ιμπν Ρουστάμ Ντουσμανζιγιάρ δρούσε ως σύμμαχος των Μπουγιδών. Όταν ο Σαμς αντ-Nτάουλα αντιμετώπισε μια εξέγερση στο Χαμαντάν, στράφηκε στους Κακουγίδες για βοήθεια. Σύντομα λίγο μετά, ο Σαμς αντ-Ντάουλα πέθανε, και τον διαδέχθηκε ο Σαμά αντ-Ντάουλα, παρόλα αυτά, οι Κακουγίδες εισέβαλαν και πήραν τον έλεγχο του Χαμαντάν το 1023 ή 1024. Κατόπιν προχώρησαν και κατέλαβαν την πόλη Χουλβάν (αρχαία πόλη στα όρη Ζάγρος στη δυτική Περσία) από τους Ανναζίδες. Ο Μπουγίδης Μουσαρρίφ αντ-Ντάουλα, κυβερνήτης της Φαρς και του Ιράκ, ανάγκασε τους Κακουγίδες ν΄ αποσυρθούν από τη Χουλβάν, αλλά οι τελευταίοι διατήρησαν το Χαμαντάν. Μεταξύ των δύο μερών συνομολογήθηκε τελικώς ειρήνη, και κανονίστηκε μια συμμαχία μέσω σύναψης κάποιου γάμου.

Τον Μουχάμμαντ ιμπν Ρουστάμ Ντουσμανζιγιάρ διαδέχθηκε ο γιος του, Αμπού Μανσούρ Φαραμούρζ. Όμως ο μικρότερος αδελφός του, ο μετέπειτα Γκαρσάσπ Α΄, υποτελής αρχικά ηγεμόνας του αδελφού του στο Χαμαντάν, σφετερίστηκε την εξουσία στην πόλη αυτή αφήνοντας μόνο το Ισφαχάν στον Φαραμούρζ και δρώντας ανεξάρτητα. Η βασιλεία του Φαραμούρζ διακόπηκε από τους Σελτζούκους, που μετά από πολιορκία ενός έτους κατέλαβαν την πόλη τού Ισφαχάν το 1051 ή 1052. Παρά την ήττα του, εδόθησαν από τους Σελτζούκους στον Φαραμούρζ η Γιαζντ και το Αμπαρκούχ ως φέουδα. Οι Κακουγίδες παρέμειναν κυβερνήτες των επαρχιών αυτών μέχρι κάπου στα μέσα του 12ου αιώνα, υποτελείς των Σελτζούκων.

Το 1095, ο Γκαρσάσπ Β΄, εγγονός του Αμπού Μανσούρ Φαραμούρζ, έγινε ο νέος εμίρης των Κακουγιδών, και αργότερα σκοτώθηκε στη μάχη του Κατβάν το Σεπτέμβριο του 1141, όπου οι Σελτζούκοι και οι σύμμαχοί τους Καραχανίδες ηττήθηκαν από τους μογγολικής προέλευσης Καρά-Κιτάι. Έτσι τερματίστηκε η δυναστεία των Κακουγιδών. Η εξουσία τους χαρακτηρίστηκε από την κατασκευή τζαμιών, καναλιών και οχυρώσεων.

Κατηγορία:Ασιατικές δυναστείες
Γοργόνες και Μάγκες

Το **Γοργόνες και Μάγκες** είναι έγχρωμη ελληνική μουσική κωμική ταινία του 1968, σε παραγωγή της Φίνος Φιλμ. Η σκηνοθεσία και το σενάριο είναι του Γιάννη Δαλιανίδη, σε μουσική σύνθεση του Μίμη Πλέσσα. Πρωταγωνιστούν οι: Μαίρη Χρονοπούλου, Φαίδων Γεωργίτσης, Μάρθα Καραγιάννη, Χρόνης Εξαρχάκος και ο Λάκης Κομνηνός.

## Πλοκή
Ο Πέτρος Αθανασίου (Φαίδων Γεωργίτσης), νεαρός ραλίστας και γιος εργολάβου οικοδομών, ο οποίος αδιαφορεί για τη δουλειά του πατέρα του, μαθαίνει ότι σε κάποιο νησί προετοιμάζονται μεγάλα τουριστικά έργα και αποφασίζει να βγάλει χρήματα αγοράζοντας γη στο νησί. Προτείνει στον πατέρα του (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος) να αγοράσουν εκεί οικόπεδα με συνέταιρο έναν φίλο του (Χρόνης Εξαρχάκος), αλλά το μυστικό το μαθαίνει και η Φλώρα (Μαίρη Χρονοπούλου), η οποία είναι ιδιοκτήτρια διαφόρων κλαμπ. Καταφτάνει, λοιπόν, στο νησί λίγο μετά τον Πέτρο.

Ο ανταγωνισμός μεταξύ του Πέτρου και της Φλώρας φέρνει μεγάλη αναστάτωση στη ζωή των κατοίκων του νησιού. Η Μαρίνα (Μάρθα Καραγιάννη), αδελφή του ντόπιου ταβερνιάρη (Γιάννης Βογιατζής), ερωτεύεται τον γοητευτικό Πέτρο. Παράλληλα, η όμορφη Φλώρα μαγεύει τους άνδρες του νησιού και ιδιαίτερα τον Νικόλα (Βαγγέλης Σειληνός), προκαλώντας τη ζήλια της μνηστής του, Χρύσας (Νόρα Βαλσάμη). Εκείνη με τη σειρά της ξελογιάζεται από τον Ιάσονα (Λάκης Κομνηνός), εγγονό της αρχόντισσας του νησιού (Μαρία Φωκά), η οποία ανησυχεί με τα όσα συμβαίνουν εκεί και είναι αποφασισμένη να σταματήσει τα σχέδια για την τουριστική αξιοποίηση του νησιού.

## Διανομή

## Παραγωγή
Συνολικά, η ταινία έκοψε 414.724 εισιτήρια. Έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 02/12/1968. Τα περισσότερα εξωτερικά γυρίσματα έγιναν στην Ύδρα, ενώ στις πρώτες σκηνές της ταινίας φαίνονται και πλάνα της Πάρνηθας.

Η ταινία είναι γεμάτη από τραγούδια σε μουσική του Μίμη Πλέσσα και στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου,
που έγιναν μεγάλες επιτυχίες . Ακούγονται τα τραγούδια: "Άνοιξε πέτρα" από τη Μαρινέλλα, "Τόσα καλοκαίρια" από τον Δάκη, "Καμαρούλα μια σταλιά" και "Θα πιω απόψε το φεγγάρι" από τον Γιάννη Πουλόπουλο και "Ο άντρας που θα παντρευτώ" από τη Μάρθα Καραγιάννη στο τραγουδιστικό της ντεμπούτο. Ιδιαίτερα το «Άνοιξε πέτρα» έκανε τόσο μεγάλη επιτυχία, που έγινε η αφορμή να αλλάξει τίτλο η ταινία στη δεύτερη προβολή της και να ονομαστεί *Η πέτρα*.

## Υποδοχή
### Κριτικές
Ο κριτικός κινηματογράφου Σταύρος Γανωτής έδωσε στην ταινία 2,5/5 από τα αστέρια του σε μια κριτική που δημοσιεύθηκε στις 12 Μαΐου 2012 αναφέροντας μεταξύ άλλων πως: 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* *[http://finosfilm.com/movies/view/118 Γοργόνες και μάγκες]* στην Φίνος Φιλμ
* *[https://www.themoviedb.org/movie/307285?language=el-GR Γοργόνες και μάγκες]* στην TMDb
* Κριτική της ταινίας από τον Σταύρο Γανωτή.

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1968
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Παλαιά χωροφυλακή του Σαιν-Πιερ

Η **Παλαιά χωροφυλακή του Σαιν-Πιερ** (γαλλικά: *Ancienne gendarmerie de Saint-Pierre*) είναι δημόσιο κτίριο του νησιού της Ρεϋνιόν, γαλλικού υπερπόντιου νομού ευρισκόμενου στα νοτιοδυτικά του Ινδικού Ωκεανού. Ευρισκόμενο επί του αριθμού 2 της Οδού της Χωροφυλακής (γαλλικά: *Rue de la Gendarmerie*), εντός του κέντρου του Σαιν-Πιερ, αποτελούσε, παλαιότερα, έδρα της χωροφυλακής, ενώ, πλέον, στεγάζει δημοτικές υπηρεσίες. Κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο στις 12 Ιανουαρίου 2006.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Εθνική Χωροφυλακή (Γαλλία)
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Σαιν-Πιερ (Ρεϋνιόν)
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 2006
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ρεϋνιόν
Άγγελος Μαρανής

Ο **Άγγελος Δ. Μαρανής** (1899-1972) ήταν Έλληνας χημικός. Καταγόταν από την Αμαλιάδα και κατείχε την έδρα της Βιομηχανικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε αντιπρόεδρος στην Ένωση Ελλήνων Χημικών (1955).

Ο Άγγελος Μαρανής συνέγραψε διάφορες μελέτες σχετικές με την επιστήμη του, όπως τη *Νέα μέθοδο αποχρωματισμού γλεύκους σταφυλών* μαζί με τον Ορέστη Στεφανόπουλο (1933), για την οποία τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών.

## Πηγές
* *Παγκόσμιο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό* «Χάρη Πάτση», τόμος Δεύτερος, σελ. 407

Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Αλέξανδρος Μελετόπουλος

Ο **Αλέξανδρος Μελετόπουλος** του Νικολάου (1855-1927) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και νομισματολόγος. Γεννήθηκε στον Πειραιά, του οποίου ένας από τους πρώτους οικιστές ήταν ο πατέρας του.

Ο Αλέξανδρος σπούδασε αρχαιολογία και νομισματολογία στο Παρίσι, και επιστρέφοντας στην Ελλάδα πραγματοποίησε πολλές αρχαιολογικές έρευνες, συνέγραψε πλήθος μελετών και διετέλεσε έφορος του Μουσείου της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας. Σε αυτόν οφείλεται ή δημοσίευση το 1882 της επιγραφής των όρων κατασκευής της Σκευοθήκης του Φίλωνος, ενός από τα σημαντικότερα έργα του αρχαίου Πειραιά. Η επιγραφή αυτή, που βρέθηκε *«εν τω μυχώ του λιμένος Ζέας»*, αποτελείται από 97 στίχους με 54 γράμματα στον καθένα.

Παραλλήλως, ανέπτυξε έντονη κοινωνική και πολιτική δράση: χρημάτισε δύο φορές δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Πειραιώς (1883-1887, 1912-1914), και πολιτικός σύμβουλος του δημάρχου Θεοδώρου Ρετσίνα (1889-1895). Ο Αλέξανδρος Μελετόπουλος δημιούργησε σημαντική ιδιωτική συλλογή αρχαίων νομισμάτων, της οποίας τον κατάλογο τύπωσε το 1884 και μέρος της χάρισε στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά.

Ο Μελετόπουλος πήρε ως σύζυγό του τη Μαρία Λ. Καμπάνη από τη Μύκονο και απέκτησαν δύο τέκνα: τον Λαυρέντη (γενν. 1897) και τον Ιωάννη (1903-1980), δικηγόρο, ιστορικό συγγραφέα και ευεργέτη.

## Πηγές
* *Παγκόσμιο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό* «Χάρη Πάτση», τόμος Δεύτερος, σελ. 450

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες νομισματολόγοι
Λαθροθηρία

μικρογραφία|Ο Λαθροκυνηγός από τον Φρεντερίκ Ρουζ (1867–1950)
**Λ** 

γός θηρεύσει σε προστατευόμενη περιοχή, ή όταν σκοτώσει σπάνια και απειλούμενα ζώα. 

Σύμφωνα με την Encyclopædia Britannica, η λαθροθηρία γινόταν από φτωχούς αγρότες για σκοπούς διαβίωσης και ως συμπλήρωμα για πενιχρές δς. Η λαθροθηρία ήταν εξίσου αντίθετη με τα προνόμια κυνηγιού των ευγενών και των εδαφικών κυβερνήσεων. Αντίθετα, η κλοπή κατοικίδιων ζώων κατατάσσεται ως κλοπή, όχι ως λαθροθηρία.

Από τη δεκαετία του 1980, ο όρος "λαθροθηρία" αναφέρεται επίσης στην παράνομη συγκομιδή ειδών άγριων φυτών. Σε γεωργικό επίπεδο, ο όρος «λαθροθηρία» εφαρμόζεται επίσης στην απώλεια εδαφών ή γρασιδιού λόγω της βλαπτικής δράσης των ποδιών των ζώων, η οποία μπορεί να επηρεάσει τη διαθεσιμότητα παραγωγικής γης και τη ρύπανση των υδάτων μέσω αυξημένων επιπέδων απορροής και ευημερίας βοοειδών.

Κατηγορία:Είδη που κινδυνεύουν με αφανισμό
Προβοσκιδοειδή

[μικρογραφία|[Αφρικανικός ελέφαντας του δάσους]]
**Προβοσκιδοειδή** ονομάζονται τα παχύδερμα φυτοφάγα θηλαστικά (οι ελέφαντες) που φέρουν προβοσκίδα. Σε αυτά συγκαταλέγονται ο Ινδικός έλεφας, ο αφρικανικός έλεφας, ο αφρικανικός πυγμαίος Ελέφαντας και ο αφρικανικός ελέφαντας του δάσους. Απειλούνται από το παράνομο κυνήγι για τους χαυλιόδοντες. Είναι κοινωνικά και έξυπνα τα ζώα που ανήκουν σε αυτή την οικογένεια. Ζουν σε ΝΑ Ασία και Αφρική. 

Το πρώτο γνωστό προβοσκιδοειδές είναι το Εριθήριο, ακολουθούμενο από το *[[Φωσφατέριο]]*, ένα μικρό ζώο στο μέγεθος μιας αλεπούς. Και τα δύο χρονολογούνται από τα ύστερα παλαιοκαινικά απολιθώματα του Μαρόκου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προβοσκιδωτά
Χαυλιόδοντες

[δεξιά|μικρογραφία|[Ελέφαντας]]
**Χαυλιόδοντες** είναι τα μεγάλα δόντια που προεξέχουν στο ρύγχος του ελέφαντα και του αγριόχοιρου. Στους ελέφαντες οι χαυλιόδοντες είναι βαρύτιμο υλικό, για αυτό και τον κυνηγούν ανηλεώς. Στα περισσότερα προβοσκιδοφόρα είδη, τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά έχουν χαυλιόδοντες, αν και τα αρσενικά έχουν μεγαλύτερους. Οι χαυλιόδοντες είναι γενικά καμπυλωτοί. Η συνεχής ανάπτυξη επιτυγχάνεται από τους διαμορφωτικούς ιστούς στα κορυφαία ανοίγματα των ριζών των δοντιών. Σε παλαιότερες εποχές οι ελέφαντες με χαυλιόδοντες άνω των 90 κιλών δεν ήταν ασυνήθιστοι, αν και σήμερα οι χαυλιόδοντες άνω των 45 κιλών είναι σπάνιοι.

## Παραπομπές


Χαυλιοδοντες
Μπουλντόγκ

Το **μπουλντόγκ** ανήκει στη κατηγορία των μολοσσών. Είναι μία μεσαίου μεγέθους ράτσα σκύλου που προέρχεται από την Μεγάλη Βρετανία.  Άλλες ονομασίες της ράτσας είναι Αγγλικό μπουλντόγκ ή Βρετανικό μπουλντόγκ.  

## <big>Ιστορία</big>
Η πρώτη αναφορά στη λέξη "μπουλντόγκ" χρονολογείται το 1631 ή το 1632 σε μια επιστολή ενός άνδρα που ονομάζεται Preswick Eaton. Ο χαρακτηρισμός "μπουλ" (bull=ταύρος) εφαρμόστηκε λόγω της χρήσης του σκύλου στο άθλημα της ταυρομαχίας. Το 1835 οι ταυρομαχίες απαγορεύθηκαν στην Αγγλία και η ράτσα σχεδόν εξαφανίσθηκε. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις, ήταν οι φίλοι της ράτσας που την βοήθησαν και οδήγησαν στη σημερινή μορφή του φιλικού οικογενειακού σκύλου. Τα μπουλντόγκ ως κατοικίδια προωθούνταν από τον έμπορο σκύλων Bill George. Το 1864, μια ομάδα εκτροφέων μπουλντόγκ υπό τον R. S. Rockstro ίδρυσαν την πρώτη Λέσχη Μπουλντόγκ. Τρία χρόνια μετά τα εγκαίνια του, το Club έπαψε να υπάρχει, χωρίς να έχει διοργανώσει ούτε ένα show. Το κύριο επίτευγμα του Rockstro Bulldog Club ήταν μια λεπτομερής περιγραφή του μπουλντόγκ, γνωστό ως Πρότυπο Philo-Kuan. Ο Samuel Wickens, ταμίας του συλλόγου, δημοσίευσε αυτή την περιγραφή το 1865 με το ψευδώνυμο Philo-Kuan. 

Βέβαια, η εμφάνιση του σημερινού μπουλντόγκ δεν έχει πολλά κοινά με αυτή του παλιού μονομάχου.   

## <big>Εμφάνιση</big>

Έχει μεγάλο κεφάλι, έναν εμφανή προγναθισμό, ζάρες και ρυτίδες, μικρά Μάτια, μικρά επίσης ρουθούνια, πεσμένα ή ορθωμένα αυτιά, κοντή ουρά και κοντό και κολλητό τρίχωμα. Το τρίχωμα μπορεί να έχει ενιαίο χρώμα με μαύρη μάσκα ή μουσούδα, τιγρέ, κόκκινο, ξανθό και οι αποχρώσεις τους, το λευκό, καθώς επίσης και συνδυασμοί του λευκού με κάποιο από τα παραπάνω. Το βάρος τους κυμαίνεται από 18 έως 25 κιλά. 

## <big>Χαρακτήρας</big>
Η στάση ενός μπουλντόγκ πρέπει να είναι "σταθερή και ευγενική, αποφασιστική και θαρραλέα (όχι μοχθηρή ή επιθετική), και η συμπεριφορά πρέπει να είναι ειρηνική και αξιοπρεπής. Αυτά τα χαρακτηριστικά πρέπει να συνυπολογίζονται από την έκφραση και τη συμπεριφορά". Προτιμά την καθιστική ζωή. Ζει 8 έως 10 χρόνια. Τα πάει καλά με παιδιά και αλλά ζώα αλλά είναι σημαντικό να λαμβάνουν σωστή εκπαίδευση και κοινωνικοποίηση. Τα μπουλντόγκ έχουν μια μακρόχρονη σχέση με τον αγγλικό πολιτισμό, όπως έγραψε το BBC: "σε πολλούς το μπουλντόγκ είναι μια εθνική εικόνα, που συμβολίζει το θάρρος και την αποφασιστικότητα".

Είναι σκυλί που μπορεί να υπερασπιστεί το αφεντικό και τον εαυτό του, καθώς φέρει (όπως όλοι οι μολοσσοί) δυνατά σαγόνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Κατηγορία:Φυλές σκύλων της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας
Τσαν Τινγκ-Ι

Η **Τσαν Τινγκ-Ι** (κινεζικά: 詹婷怡, Zhān Tíngyí) είναι Ταϊβανέζα πολιτικός. Είναι Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Επικοινωνιών από την 1η Αυγούστου 2016.

## Πρώτα χρόνια
Η Τσαν έλαβε το πτυχίο νομικής της από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν το 1990. Επίσης, το 1990 έλαβε και ένα πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1990. Έλαβε το μάστερ της στη διοίκηση επιχειρήσεων στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Τσενγκτσί το 2008.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ταϊβανέζοι πολιτικοί
Δάφνη Ιωαννίνων

Η **Δάφνη** είναι ημιορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου σε υψόμετρο 380 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Δάφνη βρίσκεται στα ανατολικά όρια του νομού με το νομό Άρτας και δυτικά του Άραχθου ποταμού. Είναι κτισμένη στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους  Ξηροβούνι και δίπλα του περνάει η επαρχιακή οδός Άρτας - Ιωαννίνων. Απέχει 45 χλμ. ΝΔ. της πόλης των Ιωανίννων, 40,5 χλμ. Β. της Άρτας και 3,5 χλμ. Β.-ΒΑ. της Πλατανούσσας. 
Ως οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή για πρώτη φορά το 1961 ως μέρος της τότε κοινότητας Πλατανούσσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Πλατανούσσα και τη Ζωοδόχο Πηγή αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πλατανούσσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατσανοχωρίων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 64 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Περνγκ Σω-τζιν

Ο **Περνγκ Σω-τζιν** (彭紹瑾, γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1957) είναι Ταϊβανέζος δικηγόρος και πολιτικός.

## Εκπαίδευση και πρώιμη καριέρα
Ο Περνγκ σπούδασε νομικά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν. Μετά απέκτησε ένα LL.M από το πανεπιστήμιο Σουτσόου και διδακτορικό νομικής από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Δίδαξε δίκαιο στο πανεπιστήμιο Σουτσόου και Μινγκ Τσουάν. Εργάστηκε για την εισαγγελία του Ταογιουάν στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

## Πολιτική καριέρα
Ο Περνγκ έγινε μέλος του Νομοθετικού Γιουάν και μαχαιρώθηκε από τα μέλη συμμορίας στο πρώτο έτος της θητείας του. Ήταν υποψήφιος δικαστής του Ταογιουάν το 2001, αλλά έχασε από τον Έρικ Τσου. Ο Περνγκ επέστρεψε στο Νομοθετικό Γιουάν από το 2005 έως το 2008 πριν παραιτηθεί. Η εκλογή του Τσίου Τσινγκ-τσουν ως δικαστής της κομητείας Χσιντσού το 2009 είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν εκλογές για την έδρα του. Ο Περνγκ έβαλε υποψηφιότητα για τη θέση και κέρδισε με 15.283 ψήφους. Εκπροσώπησε την κομητεία Χσιντσού μέχρι το 2012, όταν τον διαδέχθηκε ο Χσου Χσιν-γινγκ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταϊβανέζοι δικηγόροι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μονάχου
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2018-2019

To πρωτάθλημα Α1 πόλο ανδρών της περιόδου 2018-19, ήταν το 33ο στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Η πρώτη φάση ήταν η κανονική περίοδος όπου οι ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους. Στη δεύτερη φάση, οι έξι πρώτες ομάδες της βαθμολογίας αγωνίστηκαν στα πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή συλλόγου, οι τέσσερις τελευταίες (9-12) στα πλέι άουτ για την αποφυγή του υποβιβασμού, ενώ οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 7 και 8 παρέμειναν στην Α1 χωρίς περαιτέρω αγωνιστικές υποχρεώσεις. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για 7η συνεχόμενη χρονιά και 33η στην ιστορία του, ο Ολυμπιακός Πειραιώς, επικρατώντας με 3-1 νίκες της Βουλιαγμένης στους τελικούς. Υποβιβάστηκαν στην Α2 ΓΣ Περιστερίου και ΟΦΘ.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

### Αποτελέσματα

## Πλέι οφ

### Προημιτελικοί

### Ημιτελικοί

### Τελικοί για την τρίτη θέση

### Τελικοί Πρωταθλήματος

## Πλέι άουτ

## Τελική κατάταξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας - Υδατοσφαίριση koe.org.gr
* Αποτελέσματα - Βαθμολογίες Α1 Ανδρών περιόδου 2018-19 www.flashscore.gr 
*  www.flashscore.gr

2018 2019
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2018
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2019
Αραβικά του Ομάν

Τα **αραβικά του Ομάν** (ISO 639-3: *acx*, Ethnologue: *acx*, Glottolog: *oman1239*) είναι αραβική γλώσσα η οποία χρησιμοποιείται στα υψίπεδα της περιοχής Χατζάρ και κάποιες παραλιακές πόλεις στο Ομάν. Χρησιμοποιείται από 720.000 ομιλητές σύμφωνα με την απογραφή του 1996, και για την γραφή της χρησιμοποιείται το αραβικό αλφάβητο. Διαθέτει διάφορες διαλέκτους όπως την Ντοφάρι και την Σίχι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Γλώσσες του Ομάν
Π.Α.Ν.Ο. Μαλλίων

right|150 px|thumb|Το έμβλημα του συλλόγου.

Ο **Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Ναυτικός Όμιλος Μαλίων** είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στα Μάλια του Ηρακλείου στην Κρήτη. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1970 και χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το μαύρο. Είναι μέλος της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και έδρα του αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Μαλίων.

## Ιστορία
Ο «**Π.Α.Ν.Ο. Μαλίων**» ιδρύθηκε το 1970, αποτελώντας συνέχεια του «Πυθαγόρα Μαλίων», ανεπίσημη ομάδα που προϋπήρχε στην περιοχή. Έχει αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατηγορίας. Το 1986 αγωνίστηκε στον τελικο ΕΠΣ Ηρακλείου, αλλά έχασε 1-0 από τον ΠΟΑ.

Το 2004 κατέκτησε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στην Γ' Εθνική αγωνίστηκε για πρώτη φορά τη σεζόν 2004-05, όποτε και υποβιβάστηκε. Το 2000 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών, επικρατώντας του Ορφέα Σουρωτής στο στάδιο Νέας Σμύρνης. Το 2018 κατέκτησε το κύπελλο ΕΠΣ Ηρακλείου για τρίτη φορά στην ιστορία του, επικρατώντας του ΠΟΑ. Το 2000 κατέκτησε για πρώτη φορά το κύπελλο ΕΠΣ Ηρακλείου, επικρατώντας ξανά του ΠΟΑ και το 2007 για δεύτερη φορά, επικρατώντας της Α.Ε. Κατσαμπά. 

Το 2018 κατέκτησε επίσης το Σούπερ Καπ Ηρακλείου, επικρατώντας του πρωταθλητή Ηρακλείου Γιούχτα Αρχανών.

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Α1 Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ηρακλείου: 4
** 1995–1996, 1996–1998
* Κύπελλο Ε.Π.Σ. Ηρακλείου: 2
**Νικητής: 2007, 2018
**Φιναλίστ: 1986, 1993, 1999, 2004
* Σουπερ Καπ Ε.Π.Σ. Ηρακλείου: 1
**2018

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Π.Α.Ν.Ο. Μαλίων στην Ε.Π.Σ. Ηρακλείου

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ηρακλείου
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1970
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1970
Θερινή ώρα στο Μαρόκο

Από το 2018, η θερινή ώρα χρησιμοποιείται μόνιμα στο Μαρόκο. Προηγουμένως υπήρχε αλλαγή στην UTC+1 στις 02:00 την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, ενώ τα ρολόγια επέστρεφαν στην UTC (χειμερινή ώρα, τοπικό όνομα: Ώρα Γκρίνουιτς) στις 03:00 την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου. Η πρακτική αυτή συνεχίστηκε μέχρι τον Οκτώβριο του 2018, όταν αποφασίστηκε η μόνιμη χρήση θερινής ώρας. Στον μήνα του Ραμαζανιού υπήρχε εξαίρεση κατά την οποία τα ρολόγια επέστρεφαν στην UTC (χειμερινή ώρα).

Για το 2018, οι ημερομηνίες αυτές ήταν οι παρακάτω:

* 25 Μαρτίου – αλλαγή στην UTC+1 (DST)
* 15 Μαΐου – επιστροφή στην UTC (έναρξη του Ραμαζανιού)
* 14 Ιουνίου – επιστροφή στην UTC+1 (τέλος του Ραμαζανιού)
* 28 Οκτωβρίου – επιστροφή στην UTC (χειμερινή ώρα, αν δεν υπήρχε αλλαγή σε μόνιμη θερινή ώρα)

## Ιστορία

* 2008: Η θερινή ώρα άρχισε την 1 Ιουνίου και τελείωσε την 1 Σεπτεμβρίου. Ήταν η πρώτη φορά που το Μαρόκο χρησιμοποίησε την θερινή ώρα από το 1978.
* 2009: Η θερινή ώρα άρχισε την 1 Ιουνίου και τελείωσε στις 21 Αυγούστου.
* 2010: Η θερινή ώρα άρχισε στις 2 Μαΐου και τελείωσε στις 8 Αυγούστου λίγο πριν από το Ραμαζάνι, όπως και στα προηγούμενα χρόνια.
* 2011: Η θερινή ώρα άρχισε στις 2 Απριλίου τα μεσάνυχτα και ολοκληρώθηκε στις 31 Ιουλίου τα μεσάνυχτα.
* 2012: Στην Πέμπτη 8η Μαρτίου 2012 το υπουργικό συμβούλιο του Μαρόκου ενέκρινε νομοσχέδιο για την οριστική υιοθέτηση της θερινής ώρας, με ημερομηνίες έναρξης και λήξης. Ωστόσο, πριν την έναρξη της θερινής ώρας, αποφασίστηκε ότι η θερινή ώρα θα ξεκινήσει στις 02:00 την τελευταία Κυριακή του Απριλίου και η επιστροφή στην UTC θα λάβει χώρα στις 03:00 την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου, με εξαίρεση τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού όπου δεν θα χρησιμοποιηθεί θερινή ώρα. Ως αποτέλεσμα οι ημερομηνίες αλλαγής για το 2012 ήταν οι παρακάτω:
* 29 Απριλίου – αλλαγή στην UTC+1 (DST)
** 20 Ιουλίου – επιστροφή στην UTC (έναρξη του Ραμαζανιού)
** 20 Αυγούστου – επιστροφή στην UTC+1 (τέλος του Ραμαζανιού)
** 30 Σεπτεμβρίου – επιστροφή στην UTC (χειμερινή ώρα)
* 2013: Αρχικά ακολουθήθηκε ο νόμος του 2012:
** 28 Απριλίου – επιστροφή στην UTC+1 (DST)
** 7 Ιουλίου – επιστροφή στην UTC (έναρξη του Ραμαζανιού)
** 10 Αυγούστου – επιστροφή στην UTC+1 (τέλος του Ραμαζανιού)

Ωστόσο, το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση ανακοίνωσε αλλαγή στην πολιτική, μεταφέροντας την αλλαγή της ώρας από την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου (επόμενη ημέρα) στην τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου (27 Οκτωβρίου). Την ίδια στιγμή, η αρχή της θερινής ώρας μετακινήθηκε στην τελευταία Κυριακή του Μαρτίου (30 Μαρτίου 2014). Ως συνήθως, η αλλαγή στην θερινή ώρα (UTC+1) λάμβανε χώρα στις 02:00 και η επιστροφή στη χειμερινή ώρα (UTC) λάμβανε χώρα στις 03:00.

:*2018: Αποφασίστηκε η αλλαγή σε μόνιμη θερινή ώρα: Στις 26 Οκτωβρίου κυβερνητικό διάταγμα άλλαξε την μετατόπιση UTC για την Ζώνη Ώρας Μαρόκου. Τώρα η Ζώνη Ώρας Μαρόκου χρησιμοποιεί την UTC+01:00 όλο το χρόνο. αλλά στην πραγματικότητα το διάταγμα επιβάλλει μόνιμη θερινή ώρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θερινή ώρα ανά χώρα
Κατηγορία:Μαρόκο
Πηγάδια Ιωαννίνων

Τα **Πηγάδια** είναι ορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων  σε υψόμετρο 610 μέτρων και ανήκει στα Κατσανοχώρια της Ηπείρου.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Τα Πηγάδια βρίσκονται στους βόρειους πρόποδες του όρους Ξηροβούνι, προς τα όρια του νομού με το νομό Άρτας και δυτικά του Άραχθου ποταμού. Απέχουν 35 χλμ. ΝΑ. της πόλης των Ιωανίννων και 31 χλμ. ΝΔ. από τα Πράμαντα. Αξιοθέατα είναι ο Ιερός Ναός της Αγίας Μαρίνας, του 1610, το παλιό δημοτικό σχολείο που έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο. καθώς και η τοποθεσία "Σκάλα" σε υψόμετρο 800 μέτρα με θέα προς την περιοχή των Κατσανοχωρίων και Τζουμέρκων.

## Ονομασία - διοικητικά στοιχεία
Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν **Βαλτσώρα**, αναγνωρίστηκε επίσημα ως κοινότητα το 1926 και μετονομάστηκε σε Πηγάδια το 1927. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πηγαδίων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατσανοχωρίων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 115 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Ταυρίνη

μικρογραφία|Ταυρίνη
Η **ταυρίνη**, ή **2-αμινοαιθανοσουλφονικό οξύ**, είναι οργανική ένωση που κατανέμεται ευρέως στους ζωικούς ιστούς. Είναι ένα σημαντικό συστατικό της χολής και μπορεί να βρεθεί στο παχύ έντερο, και αντιπροσωπεύει μέχρι και το 0,1% του συνολικού σωματικού βάρους του σώματος. Η ταυρίνη ονομάστηκε έτσι επειδή απομονώθηκε για πρώτη φορά από χολή βοδιού το 1827 από τους Γερμανούς επιστήμονες Φρίντριχ Τίντεμαν και Λεοπόλδο Γκμέλιν.

Η ταυρίνη έχει πολλούς θεμελιώδεις βιολογικούς ρόλους, όπως η σύζευξη των χολικών οξέων, η αντιοξειδωτική δράση, η ωσμορύθμιση, η σταθεροποίηση μεμβράνης και ο συντονισμός της σηματοδότησης ασβεστίου. Είναι απαραίτητη για την καρδιαγγειακή λειτουργία και την ανάπτυξη και λειτουργία του σκελετικού μυός, του αμφιβληστροειδούς και του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η ταυρίνη είναι κοινή πρόσθετη ουσία στα ενεργειακά ποτά, τα οποία συχνά προωθούνται ως εκ τούτου.

Η ταυρίνη είναι ασυνήθιστη μεταξύ των βιολογικών μορίων ως σουλφονικό οξύ, ενώ η συντριπτική πλειονότητα των βιολογικώς απαντώμενων οξέων περιέχει την πιο ασθενώς όξινη καρβοξυλική ομάδα. Παρόλο που η ταυρίνη ονομάζεται μερικές φορές αμινοξύ και πράγματι είναι οξύ που περιέχει μια αμινομάδα, δεν είναι αμινοξύ στην συνήθη βιοχημική έννοια του όρου, η οποία αναφέρεται σε εκείνες τις ενώσεις που περιέχουν τόσο μια αμινομάδα όσο και μια καρβοξυλομάδα συνδεδεμένη στο πρώτο (άλφα-) άτομο άνθρακα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμίνες
Κατηγορία:Σουλφονικά οξέα
Alter ego

Ο **alter ego** (λατινικά για τον "άλλον εαυτό") είναι ένας δεύτερος εαυτός, ο οποίος πιστεύεται ότι είναι ξεχωριστός από την κανονική ή αληθινή πρωτότυπη προσωπικότητα ενός ατόμου. Ένα άτομο που έχει ένα alter ego λέγεται ότι ζει μια διπλή ζωή. Ο όρος εμφανίστηκε στη συνηθισμένη χρήση στα αγγλικά στις αρχές του 19ου αιώνα. Ο Κικέρωνας επινόησε τον όρο ως μέρος της φιλοσοφικής κατασκευής του στη Ρώμη του 1ου αιώνα, αλλά τον χαρακτήρισε ως "δεύτερος εαυτός, έναν έμπιστο φίλο".

Μια ξεχωριστή έννοια του alter ego βρίσκεται στη λογοτεχνική ανάλυση. Χρησιμοποιείται όταν αναφέρεται στη μυθοπλαστική λογοτεχνία και άλλες αφηγηματικές μορφές, όπου περιγραφόταν ένας βασικός χαρακτήρας σε μια ιστορία που θεωρούταν σκόπιμα αντιπροσωπευτική του συγγραφέα (ή του δημιουργού) του έργου, λόγω των ομοιοτήτων, από την άποψη της ψυχολογίας, της συμπεριφοράς, της ομιλίας ή των σκέψεων, οι οποίες συχνά χρησιμοποιούνται για να μεταφέρουν τις σκέψεις του συγγραφέα. Ο όρος επίσης χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά για να υποδηλώσει έναν υποθετικό «δίδυμο» ή «καλύτερο φίλο» σε έναν χαρακτήρα σε μια ιστορία. Ομοίως, ο όρος alter ego μπορεί να εφαρμοστεί στο ρόλο ή το πρόσωπο που έχει αναλάβει ένας ηθοποιός ή από άλλη ομάδα εκτελεστών.

Η ύπαρξη του "άλλου εαυτού" αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1730. Ο Άντον Μέσμερ χρησιμοποίησε την ύπνωση για να διαχωρίσει το alter ego. Αυτά τα πειράματα έδειξαν ένα πρότυπο συμπεριφοράς που ήταν διαφορετικό από την προσωπικότητα του ατόμου όταν ήταν σε κατάσταση εγρήγορσης σε σύγκριση με αυτή που ήταν υπό ύπνωση. Ένας άλλος χαρακτήρας είχε αναπτυχθεί στην αλλαγμένη κατάσταση της συνείδησης, αλλά στο ίδιο σώμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Κατηγορία:Αυτοαντίληψη
Μπαβανδίδες

Οι **Μπαβανδίδες** (Αγλικά: Bavand dynasty, Περσικά: باوندیان) ήταν ιρανική δυναστεία που κυβέρνησε τμήματα του Ταμπαριστάν στο σημερινό βόρειο Ιράν, από το 651 μ.Χ. έως το 1349, κινούμενη μεταξύ περιόδων ανεξαρτησίας και αντίστοιχων υποτέλειας σε πιο ισχυρούς τοπικούς ηγέτες.

Οι Μπαβανδίδες εισήλθαν στο προσκήνιο μετά την κατάκτηση του Ιράν από τους Αββασίδες, με τον Σαρβίν Α΄. Η δυναστεία χωριζόταν σε τρεις κύριους κλάδους: Τους Καγιουσίγια, τους Ισπαχμπαντίγια, και τους Κιναχβαρίγια. Αναλυτικότερα, οι Καγιουσίγια πήραν το όνομά τους από τον Καγιούς ιμπν Κουμπάντ, εξαραβισμένο όνομα του θρυλικού προγόνου της οικογένειας, Καβούς, γιου του Καβάδη, που κυβέρνησε από το 665 έως το 1006, όταν η εξουσία του κλάδου αυτού της οικογένειας τερματίστηκε από τον Καμπούς ιμπν Βουσμαγκίρ των Ζιγιαριδών. Αρκετά όμως μέλη της οικογένειας συνέχισαν να κυβερνούν σε διάφορες περιοχές, οδηγώντας στην ανάδυση του δεύτερου κλάδου της οικογένειας, των Ισπαχμπαντίγια, το έτος 1073. Πρωτεύουσα των Ισπαχμπαντίγια ήταν το Σάρι, και η εξουσία τους εκτεινόταν στο Γκιλάν, στη Ρέι και το Κουμίς, καθώς και στο Ταμπαριστάν, αν και υποτελείς των Σελτζούκων, και αργότερα των Χωρεσμίων Τούρκων. Η δυναστική αυτή γραμμή έληξε το 1210 με το φόνο του Ρουστάμ Ε΄, οπότε ο Μουχάμμαντ Β΄ των Χωρεσμίων ανέλαβε τον απευθείας έλεγχο της περιοχής. Η τρίτη δυναστική γραμμή των Κιναχβαρίγια προεκυψε το 1237 μετά τις μογγολικές εισβολές  και την ευρείας έκτασης αναρχία που επικράτησε, και ήταν υποτελής των Μογγόλων, μέχρι το τέλος της δυναστείας το 1349.

Κατηγορία:Ασιατικές δυναστείες
Κατηγορία:Ιρανικές οικογένειες