open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σερ Κέι

μικρογραφία|Ο Σερ Κέι σπάει το σπαθί του σε τουρνουά.
Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Σερ Κέι** (αγγλ. *Sir Cai, Kay*) είναι γιος του Σερ Έκτορ, ο οποίος ήταν θετός πατέρας του Βασιλιά Αρθούρου. Είναι ένας από τους πρώτους και πιο πιστούς στον Αρθούρο Ιππότες.

Ο Κέι και ο Αρθούρος ανατράφηκαν σαν αδέλφια από τον Σερ Έκτορ. Μετά τον θάνατο του Ούθερ Πεντράγκον, γίνεται στο Λονδίνο διαγωνισμός, όπου συγκεντρώνονται όλοι οι πιθανοί διάδοχοι του θρόνου, όπου πηγαίνουν κι εκείνοι. Όταν ο Κέι χάνει το σπαθί του σε έναν αγώνα, ο Αρθούρος υπόσχεται να του βρει άλλο κι έτσι, σύμφωνα με τον θρύλο, βρίσκει σε ένα βράχο το Εξκάλιμπερ και το παίρνει. Ο Κέι προσπαθεί να ιδιοποιηθεί την ιστορία, αλλά τελικά λέει την αλήθεια κι έτσι αποκαλύπτεται η πραγματική ταυτότητα του Αρθούρου.

Στο έργο του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ *Historia Regum Britanniae*, εμφανίζεται μαζί με τον Μπέντβιρ να συνοδεύουν τον Αρθούρο και να αντιμετωπίζουν ένα γίγαντα στο Μον Σεν Μισέλ.

Πολύ λίγα στοιχεία υπάρχουν για τον θάνατό του. Κατά τον Geoffrey Monmouth και άλλους, σκοτώνεται στον πόλεμο ενάντια στον Ρωμαίο αυτοκράτορα Λούκιο, ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές σκοτώνεται στη Γαλατία, σε μάχη ενάντια των Ρωμαίων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* King Arthur & The Knights of the Round Table: Sir Kay

Κει
Νέα Μονή Τιμίου Προδρόμου Δεσφίνας

Η **Νέα Μονή Τιμίου Προδρόμου Δεσφίνας** ιδρύθηκε το 1873 και βρίσκεται επί της επαρχιακής οδού Δεσφίνας - Αντίκυρας, ανατολικά της Δεσφίνας και σε απόσταση 35-40 λεπτών περίπου πεζοπορώντας.

## Ιστορία
Η Νέα Μονή Τιμίου Προδρόμου άρχισε να λειτουργεί μεταξύ του 1875 - 1878 όταν πραγματοποιήθηκε η οριστική εγκατάλειψη της παλαιάς Ιεράς Μονής από τους μοναχούς της και εγκαταστάθηκαν στην νεοσύστατη Μονή Προδρόμου. Οι λόγοι της μεταβολής αυτής δεν είναι γνωστοί επακριβώς, όμως η παράδοση ομιλεί για θέμα υγείας των μοναχών και ότι εξέλιπε ο λόγος μιας αυστηρής απομόνωσής τους πλέον, μετά την απελευθέρωση του έθνους το 1821, που είχε πολλές δυσάρεστες συνέπειες, όπως στη διαβίωσή τους, στην προμήθεια κυρίως σε τρόφιμα για τη συντήρηση των μοναχών, καθώς και σε διάφορες άλλες απαραίτητες εξυπηρετήσεις της παλαιάς αυτής Ιεράς Μονής.

Το νέο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου της Δεσφίνας λειτούργησε επί σειρά ετών με πλήρη θεοσέβεια (1875 - 1952), 77 χρόνια χωρίς αντιξοότητες. Το 1952 με ενέργειες της προϊσταμένης της Ιεράς Μητρόπολης Φωκίδος, στην οποία υπάγεται η εν λόγω Μονή, συνεχωνεύθη με την Ιερά Μονή Προφήτου Ηλιού, που βρίσκεται πλησίον του χωριού Χρισσό και έκτοτε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος της Δεσφίνας αποτελεί μετόχι του Προφήτου Ηλίου. Υπό την νέα αυτή παρουσία του ουδέποτε εγκαταλείφθηκε από τους πολυάριθμους πιστούς του, αντίθετα βοηθείται και υποστηρίζεται συνεχώς από αυτούς, και κυρίως από τους κατοίκους της Δεσφίνας, πάντοτε, βέβαια με τις ευλογίες της Ιεράς Μητρόπολης Φωκίδος.

## Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται το 1912 με την ονομασία Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου όταν αποσπάσθηκε από τον δήμο Αντικύρας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Δεσφίνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Δεσφίνης του Δήμου Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 15 κάτοικους.

## Βιβλιογραφία
**Ιερές Μνήμες*, Νικόλαος Ιωαν. Παπαλουκάς, Δεσφίνα Φωκίδος 1999

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Μονή Τιμίου Προδρόμου

Ελληνικά μοναστήρια που φέρουν το όνομα του Τιμίου Προδρόμου υπάρχουν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, και συγκεκριμένα:

* Μονή Τιμίου Προδρόμου Αρκαδίας
* Μονή Τιμίου Προδρόμου Δυτικής Αττικής
* Μονή Τιμίου Προδρόμου Ημαθίας
* Μονή Τιμίου Προδρόμου Καβάλας
* Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών
* Μονή Τιμίου Προδρόμου Φωκίδος

## Δείτε επίσης
* Ελληνικά μοναστήρια
Άνθη Ευλαβείας

Τα **΄Ανθη Ευλαβείας** είναι ποιητική συλλογή που εκδόθηκε το 1708 από την Φλαγγίνειο Σχολή της Βενετίας. Περιλαμβάνει ποιήματα των μαθητών της Σχολής που συντέθηκαν προς τιμήν της Θεοτόκου με αφορμή την σχολική γιορτή εκείνης της χρονιάς για τον Δεκαπενταύγουστο και είναι αφιερωμένη στον Μητροπολίτη Φιλαδελφείας Μελέτιο Τυπάλδο. Η συλλογή τυπώθηκε το 1708 από τον εκδοτικό οίκο των Βόρτολι της Βενετίας. 

Η συλλογή περιλαμβάνει 19 ποιήματα, από τα οποία τα 9 είναι ανώνυμα, πρόλογο και επίλογο του ιερέα Λιβέριου Κολέτη και έναν λόγο για την Μετάσταση της Θεοτόκου, σε ομιλουμένη γλώσσα, γραμμένο από τον Γεώργιο Πατούσα, καθηγητή της σχολής. Τα ποιήματα της συλλογής είναι επιγράμματα στην αρχαία Ελληνική και την Λατινική γλώσσα και άλλα ποιήματα στην Ιταλική και την νέα Ελληνική γλώσσα. Ανάμεσα στα νεοελληνικά ποιήματα βρίσκονται και 4 σονέτα. Η θεματολογία των ποιημάτων είναι κυρίως θρησκευτική, αφού αφορμή της σύνθεσής τους ήταν ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου. Υπάρχουν όμως και ποιήματα εθνικού περιεχομένου, με αναφορές στην κατάσταση της Ελλάδας, ποιήματα που εξυμνούν τον Μελέτιο Τυπάλδο αλλά και σατιρικά. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η πολύ καλή τεχνική επεξεργασία του στίχου και της γλώσσας, κάτι που εξηγείται εύκολα από την παιδεία των συντακτών τους. Στα ποιήματα μπορούν να εντοπιστούν επιδράσεις από την μελέτη της αρχαίας ελληνικής και λατινικής γραμματείας, κυρίως από την Παλατινή Ανθολογία και τον ανακρεοντισμό, από την ιταλική λογοτεχνία (ιδίως ως προς την περίτεχνη μπαρόκ επεξεργασία του λόγου αλλά και στον τρόπο απεικόνισης και εξύμνησης της Θεοτόκου που διαφέρει από την παραδοσιακή ορθόδοξη αντίληψη) αλλά και κάποιες επιδράσεις από την κρητική λογοτεχνία. Αυτό είναι φυσικό, αφού οι μαθητές αυτοί ήταν κυρίως κρητικοί και επτανήσιοι, αλλά ερμηνεύεται και από μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες στην Φλαγγίνειο Σχολή διδάσκονταν δημώδη κείμενα. 

Η θέση της συλλογής αυτής στην νεοελληνική λογοτεχνία είναι σημαντική κυρίως για ιστορικούς λόγους, επειδή σε αυτήν βρίσκουμε τα πρώτα αξιόλογα ποιητικά δείγματα μετά το 1669, όταν η κατάληψη της Κρήτης από τους Οθωμανούς διέκοψε την λογοτεχνική άνθηση των προηγούμενων αιώνων. 

## Βιβλιογραφία
**Άνθη Ευλαβείας*, επιμέλεια Αθανάσιος Καραθανάσης, εκδ. Ερμής, Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 1978

Ανθη Ευλαβειας
Άγιος Πατρίκιος Ιρλανδίας

Ο **Άγιος Πατρίκιος της Ιρλανδίας** (*Naomh Pádraig*) ήταν χριστιανός ιεραπόστολος και επίσκοπος. Θεωρείται ο προστάτης Άγιος και φωτιστής της Ιρλανδίας, μαζί με την Αγία Μπρίγκιντα του Κιλντέρ και τον Άγιο Κολουμβανό, επονομαζόμενος "Σούκατ". Άσκησε τα ιεραποστολικά και επισκοπικά του καθήκοντα περί το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα. 

Γεννήθηκε στα τέλη της ρωμαϊκής κυριαρχίας επί της Βρετανίας. Ο τόπος γέννησής του δεν είναι εξακριβωμένος. Σύμφωνα με παραδόσεις γεννήθηκε είτε στην Αγγλία (Γκλαννοβέντα ή Μπίρντοσγουολντ ή κοντά στο Καρλάιλ) είτε στη Σκωτία (στο Κιλπάτρικ, σύμφωνα με την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια) από πατέρα Ρωμαίο άποικο με το όνομα Καλπόρνιος (*Calpornius*). Σε νεαρή ηλικία απήχθηκε από πειρατές στο Άντριμ της Ιρλανδίας όπου και εργάσθηκε επί 6 χρόνια ως αγρότης του εκεί ευπατρίδη Μίλιουκ. Δραπετεύοντας αργότερα στη Γαλλία έγινε μαθητής του Αγίου Μαρτίνου της Τουρ και το 432 μ.Χ. χειροτονήθηκε επίσκοπος με το όνομα *Πατρίκιος*. Τότε στάλθηκε από την Αγία Έδρα στην Ιρλανδία προκειμένου να καταπολεμήσει την αίρεση των Πελαγιανών (οπαδών του θεολόγου Πελαγίου), αλλά και για την περαιτέρω διάδοση του Χριστιανισμού. Παρέμεινε εκεί για πολλά χρόνια ως επίσκοπος της Αρμάχ, ζώντας υποδειγματικό βίο και λατρευόμενος από το πνευματικό του ποίμνιο.

Έχουν διασωθεί δυο επιστολές του, καθώς και μεταγενέστερες αγιογραφίες από τον 7ο αιώνα και μετά. Αν και δεν υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα για το χρόνο της δράσης του, σύμφωνα με κάποιες πηγές ο Άγιος Πατρίκιος έζησε μεταξύ των ετών 373 και 493, ενώ κατ΄ άλλες δίδαξε το Χριστιανισμό στη Βόρειο Ιρλανδία από το 433 μέχρι και το θάνατό του, πιθανώς το 460.

Ο Άγιος Πατρίκιος Ιρλανδίας θεωρείται άγιος από την Ορθόδοξη, την Καθολική, τη Λουθηρανική και την Αγγλικανική εκκλησία, ενώ η μνήμη του γιορτάζεται στις 17 Μαρτίου, όπου ιδιαίτερα στην Ιρλανδία πραγματοποιούνται πάνδημες και μεγαλοπρεπείς τελετές. Η ημέρα του Αγίου Πατρικίου είναι κατάσταση αργίας στη Βόρεια Ιρλανδία, στην Καναδική επαρχία της Νέας Γης και Λαμπραντόρ. Γιορτάζεται γενικά στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε πολλές άλλες χώρες.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 15ος, σ. 617
* *[[Πάπυρος Larousse Britannica|Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα]]* τ. 48ος, σ. 260

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Αγρότες
Φάτιμα (κόρη του Μωάμεθ)

Η **Φάτιμα μπιντ Μουχάμαντ**, δηλαδή *Φάτιμα, κόρη του Μωάμεθ* (27 Ιουλίου 604 - 28 Αυγούστου 632) είναι η τέταρτη και τελευταία κόρη του προφήτη του  Μωάμεθ από την πρώτη του σύζυγο Χαντίτζα αλ-Κούμπρα. Γεννήθηκε στη Μέκκα το 604 και πέθανε στη Μεδίνα στις 28 Αυγούστου του 632.

Το προσωνύμιο με το οποίο έμεινε γνωστή στην ιστορία, κυρίως των Σιιτών είναι **Αλ Ζάχρα** (η κυρία του φωτός). Για τους Μουσουλμάνους, η Φάτιμα είναι παράδειγμα προς μίμηση και ένα από τα δημοφιλέστερα γυναικεία ονόματα σε όλον τον μουσουλμανικό κόσμο.

Το 623 σε ηλικία 18 χρονών παντρεύτηκε τον εξάδελφό της, Αλί ιμπν Αμπού Τάλιμπ, τον τέταρτο χαλίφη του Πατριαρχικού χαλιφάτου. Όσο ζούσε ήταν η μοναδική γυναίκα που είχε ο Άλι. Κάποιοι πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται στην επιθυμία του Προφήτη.

Το 625 γέννησε τον πρώτο της γιο, που ο Μωάμεθ ονόμασε Χασάν. Το 626 γέννησε τον Χουσεΐν με νονό πάλι τον Προφήτη. Το 627 γεννήθηκε ακόμα ένα αγοράκι, που πέθανε και το  628 γεννήθηκε η πρώτη κόρη της Ζαϊνάμπ. Το 629 έφερε στον κόσμο το τελευταίο παιδί της, την κόρη της Ουμ Καλθούμ. Η Ουμ Καλθούμ μεγαλώνοντας παντρεύτηκε τον δεύτερο χαλίφη του Πατριαρχικού χαλιφάτου και σύντροφο του παππού της, Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ.

Ανακατεύτηκε σε τρεις σημαντικές πολιτικές πράξεις, καταγεγραμμένες σε όλες σχεδόν τις πηγές. Μετά την κατάκτηση της Μέκκας αρνήθηκε την προστασία της στον Αμπού Σουφιάν. Κατόπιν, μετά τον θάνατο του Μωάμεθ, υπερασπίστηκε τον Αλί, αντιτιθέμενη έντονα στην εκλογή του Αμπού Μπακρ και διεκδίκησε το δικαίωμα στην περιουσία του πατέρα της. Πέθανε από αρρώστια και θλίψη μετά τον θάνατο του πατέρα της, τον Αύγουστο του 632.

Οι σύγχρονοι απόγονοι του Μωάμεθ κατάγονται αποκλειστικά από τη Φάτιμα και τον σύζυγό της Άλι.
## Πηγές
*www.islamswomen.com
*www.iranicaonline.com
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Quraish against Fatimah
* Virtues of Fatimah
* Fatimah by Jean Calmard, article at *Enyclopaedia Iranica*
* Article on Fatima az-Zahra (رضي الله عنها)
* After the Prophet: The Epic Story of the Shia-Sunni Split in Islam, By Lesley Hazleton

Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ
Κατηγορία:Μωάμεθ
Μπορονάλι

Ο **Μπορονάλι** είναι ένας επινοημένος ζωγράφος της αρχής του 20ου αιώνα, που έχει ζωγραφίσει μόνο έναν πίνακα.

Στο Σαλόν των Ανεξάρτητων του 1910 εμφανίστηκε ένας πίνακας με τον τίτλο  "Ο Ήλιος Βασιλεύει Πάνω από την Αδριατική" (Coucher de soleil sur l'Adriatique). Ο κατάλογος δήλωνε ότι ο ζωγράφος ήταν ο «Γιοακίμ-Ραφαέλ Μπορονάλι, ζωγράφος γεννημένος στη Γενεύη» (JR. Boronali, peintre né à Gênes). Λόγω του αφηρημένου χαρακτήρα του πίνακα, οι κριτικοί (μεταξύ των οποίων και ο Γκυγιώμ Απολλιναίρ) ενθουσιάστηκαν με τον πίνακα. Ο πίνακας συζητήθηκε έντονα, μέχρι τη μέρα που στην εφημερίδα «Le Matin» ο συγγραφέας Ρολάν Ντορζελές αποκάλυψε ότι το πίνακα ζωγράφισε ο «Λολό», ο γάιδαρος του πατρόνα του μικρού καμπαρέ Λαπέν Αζίλ στη Μονμάρτρη.

Μπορονάλι είναι αναγραμματισμός του Αλιμπορόν (Boronali-Aliboron), το όνομα που είχε δοθεί στο γάιδαρο από τον Ζαν ντε λα Φονταίν και χαϊδευτικά ονομαζόταν Λολό. Ο Ντορζελές, μαζί με δύο φίλους του ζωγράφους, τους Αντρέ Βαρνώ και Ζυλ Ντεπακί, έδεσαν μία βούρτσα στην ουρά του Λολό και τον άφησαν να ζωγραφίσει σε έναν καμβά έξω από την πόρτα του Λαπέν Αζίλ, ο οποίος εκτέθηκε στη συνέχεια στο Σαλόν των Ανεξάρτητων.

Ο πίνακας πωλήθηκε τελικά στην τιμή των 400 φράγκων.


Εικόνα:Frédé et Boronali.jpg|thumb|Ο γερο-Φρεντέ και ο γάιδαρος του Λολό ή Αλιμπορόν, μπροστά στο Λαπέν Αζίλ.
Εικόνα:Boronali - Coucher de Soleil sur l'Adriatique.jpg|Γιοακίμ-Ραφαέλ Μπορονάλι-‘Ο Ήλιος Βασιλεύει Πάνω από την Αδριατική.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Η υπόθεση Boronali.
* Η ιστοσελίδα του Λαπέν Αζίλ.

Μπορονάλι
Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας

Η **Κανδήλα** είναι χωριό στην περιοχή του Ξηρομέρου στην Αιτωλοακαρνανία και έδρα του πρώην Δήμου Αλυζίας. Κατά στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 1.048 κατοίκων. Σήμερα ανήκει διοικητικά στο Δήμο Ξηρομέρου. Αποτελείται στην ουσία από δυο χωριά, την Πάνω και την Κάτω Κανδήλα. Το χωριό βρίσκεται στις απολήξεις των Ακαρνανικών Ορέων σε υψόμετρο περίπου 70 μέτρων και ανάμεσα σε έναν καταπράσινο ελαιώνα. Πανηγυρίζει την ημέρα μνήμης της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου). Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο Α.Ο. Κανδήλας.

## Ονομασία
Εικάζεται ότι η ονομασία του οφείλεται στην προσομοίωση του χωριού με καντήλι, το οποίο φέγγει από μακριά ή και μέσα στην θάλασσα.Εκεί βρισκόταν στα αρχαία χρόνια η Αλυζία της οποίας η έκταση έφτανε μέχρι το διπλανό χωριό, τον Μύτικα, απέναντι από το νησί Κάλαμος. Η θάλασσα βρίσκεται σε απόσταση τριών χιλιομέτρων.

### Ναοί
thumb|Ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής.|247x247εσ
Παλιά η Κανδήλα είχε δύο ενορίες, την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στην Άνω Κανδήλα και αυτήν της Ζωοδόχου Πηγής στην Κάτω Κανδήλα, ενώ σήμερα πλέον έχει μόνο έναν μόνιμο ιερέα, αυτόν της ενορίας της Ζωοδόχου Πηγής. Ο ναός του Αγίου Ανδρέα βρίσκεται σε ένα ύψωμα, που προσφέρει στον επισκέπτη αμφιθεατρική θέα προς την θάλασσα, τον ελαιώνα και τα Ακαρνανικά Όρη.

## Αξιοθέατα και υποδομή
Η γειτονιά της Άνω Κανδήλας που βρίσκεται στο πιο ψηλό σημείο του χωριού ονομάζεται Κουκουβάγια" και διαθέτει μια από τις ωραιότερες θέες της περιοχής. Το χωριό διαθέτει Παιδικό Σταθμό, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό και Γυμνάσιο το οποίο στεγάζεται σε ένα σύγχρονο κτίριο που βρίσκεται στον δρόμο που ενώνει την Κάτω Κανδήλα και το διπλανό χωριό Βάρνακας.

Στην Πλατεία του Κάτω χωριού υπάρχουν καφετέριες και πολλές ψησταριές (γεμάτες κόσμο τους καλοκαιρινούς μήνες), όπου σερβίρονται παραδοσιακά εδέσματα, όπως κοκορέτσι, γουρνοπούλα, φριγαδέλι, κοντοσούβλι και σπληνάντερο.

Αντίστοιχα και στην Πλατεία του Πάνω χωριού βρίσκονται παραδοσιακά καφενεία και ψησταριά, ενώ και στις δύο πλατείες υπάρχουν κανάλια με τρεχούμενο πόσιμο νερό.

## Δείτε επίσης
Κοινότητα Κανδήλας
εναλλ.=|μικρογραφία|250x250εσ|Το κτήριο του δημαρχείου (έδρα του Δήμου Αλυζίας ως το 2011).

## Βιβλιογραφία
Σχετικά με την ιστορία της Αλυζίας, έχει εκδοθεί βιβλίο από τον Γυμνασιάρχη του χωριού Β. Λιάγκο με τον τίτλο "Ένας μικρός τόπος, μια μεγάλη ιστορία".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ξηρομέρου
Άγκλοβαλ

Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Σερ Άγκλοβαλ** (αγγλ. *Sir Aglovale de Galis*) είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης κι ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά Πέλλινορ, αδερφός του Πέρσιβαλ και του Λάμορακ. 

Κατά τον Κύκλο της Βουλγάτας, ο Άγκλοβαλ πεθαίνει στα χέρια του Γκάγουεν κατά την αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου. Αντιθέτως, στο έργο του Τόμας Μάλορυ *"Le Morte d'Arthur"*, είναι ανάμεσα στους Ιππότες φρουρούς κατά την καταδίκη της Γκουίνεβιρ στην πυρά και σκοτώνεται κατά τη συμπλοκή μεταξύ των φρουρών και των ανδρών του Λάνσελοτ, που οργάνωσε τη διάσωση της βασίλισσας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://web.archive.org/web/20070214015258/http://www.earlybritishkingdoms.com/bios/aglovale.html

Αγκλοβαλ
Ερωτική Επιθυμία

Η ***Ερωτική επιθυμία*** (αγγλικός τίτλος: *In the mood for love*) είναι ταινία παραγωγής 2000, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γουόνγκ Καρ-βαι, με πρωταγωνιστές τη Μάγκι Τσενγκ και τον Τόνι Λιούνγκ Τσίου Γουάι. 

Η ταινία αποτελεί το δεύτερο μέρος μιας ανεπίσημης τριλογίας, μαζί με το πρώτο μέρος, *Ημέρες αγριότητας* (αγγλικός τίτλος: Days of Being Wild), του 1991 και το τελευταίο *[[2046 (ταινία)|2046]]* του 2004.

## Πλοκή
Η ταινία εκτυλίσσεται στο Χονγκ Κονγκ, το 1962. Ο Τσόου Μο Γουαν, δημοσιογράφος, νοικιάζει ένα διαμέρισμα την ίδια μέρα με τη Σου Λε Ζεν, γραμματέα σε ναυτιλιακή εταιρεία. Είναι γείτονες, και παντρεμένοι με συζύγους που τους αφήνουν μόνους για λόγους δουλειάς. Παρά την παρουσία των γειτόνων και της σπιτονοικοκυράς, ο Τσόου και η Σου συναντιούνται μόνοι συχνά, και αρχίζουν να γίνονται φίλοι. 

Εκμυστηρεύονται τις υποψίες τους ότι οι δυο τους σύζυγοι είναι παράνομο ζευγάρι. Ο Τσόου πείθει τη Σου να "παίξουν" αυτό που φαντάζονται ότι συμβαίνει με τους συντρόφους τους, και σιγά σιγά η λεπτή γραμμή ανάμεσα στο παιχνίδι και το αληθινό ειδύλλιο χάνεται. 

Ο Τσόου ζητά από τη Σου να τον βοηθήσει να γράψει μια σειρά με θέμα τις πολεμικές τέχνες για την εφημερίδα του. Καθώς η σχέση τους γίνεται πιο στενή, οι γύρω τους αρχίζουν να το παρατηρούν, και ο Τσόου με τη Σου προσπαθούν να πείσουν ο ένας τον άλλο ότι δεν θα επαναλάβουν αυτό που έκαναν οι σύζυγοί τους.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος των καλύτερων ταινιών

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Κινέζικες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κίνα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊλάνδη
Κατηγορία:Αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2000
Κατηγορία:Κινεζόφωνες ταινίες
Άγκραβαϊν

Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Σερ Άγκραβαϊν** (αγγλ. *Sir Agravaine, Agravain*) είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, γιος του βασιλιά Λοτ και της Μοργκάουζ του Όρκνεϊ, αδερφός του Γκάγουεν, του Γκάχερις, του Γκάρεθ και του Μόρντρεντ (όταν ο τελευταίος δεν παρουσιάζεται ως γιος της Μοργκάνα λε Φέι). 

Περιγράφεται ως όμορφος στην όψη και ικανός μαχητής, αν και έχει τη φήμη του μοχθηρού. Κατά μια εκδοχή, αυτός κι όχι ο αδερφός του, Γκάχερις, ανακαλύπτει τη μητέρα του, Μοργκάουζ, μαζί με τον εραστή της, Λάμορακ, και τη σκοτώνει. Επίσης, σε ορισμένες πηγές είναι αυτός που αποκαλύπτει την παράνομη σχέση της βασίλισσας Γκουίνεβιρ και του Λάνσελοτ και σκοτώνεται από τους άνδρες του Λάνσελοτ μαζί με τα αδέρφια του, Γκάχερις και Γκάρεθ, κατά τη διάσωση της Γκουίνεβιρ από την πυρά. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://web.archive.org/web/20070210171347/http://www.earlybritishkingdoms.com/bios/agravaine.html

Αγκραβαιν
Γκρίφλετ

Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Σερ Γκρίφλετ** αγγλικά: *Sir Griflet*) είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, ξάδερφος του Λούκαν και του Μπέντβιρ. 

Κατά τον Τόμας Μάλορυ στο έργο του "*Le Μorte d' Arthur*", ο Γκρίφλετ ήταν ένας από τους Ιππότες που σκοτώθηκαν κατά τη συμπλοκή των ανδρών του Λάνσελοτ με τους φρουρούς στην καταδίκη στην πυρά της Γκουίνεβιρ. 

Σε κάποιες πηγές, αντί του Μπέντβιρ, εμφανίζεται ο Γκρίφλετ ως ο τελευταίος που είδε ζωντανό τον Βασιλιά Αρθούρο στη Μάχη του Κάμλαν και πέταξε το Εξκάλιμπερ στη Λίμνη. 

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Λούκαν

Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Σερ Λούκαν** (αγγλ. *Sir Lucan the Butler*) είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, καθώς κι ο υπεύθυνος της βασιλικής αυλής του Αρθούρου. Είναι αδερφός του Μπέντβιρ και ξάδερφος του Γκρίφλετ. 

Στις περισσότερες πηγές, είναι ανάμεσα στους τελευταίους Ιππότες που παραμένουν στο πλευρό του Βασιλιά Αρθούρου στη Μάχη του Κάμλαν, ενώ συχνά αναφέρεται ως ο τελευταίος που πεθαίνει στη μάχη.

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Λεόντεγκρανς

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο **Βασιλιάς Λεόντεγκρανς** (αγγλ. *King Leodegrance*) είναι ο πατέρας της Γκουίνεβιρ και άρχοντας του Κάμελιαρντ, ενός βασιλείου στη νότια Αγγλία.

Κατά κάποιους μύθους, είναι ο κάτοχος της Στρογγυλής Τραπέζης, την οποία και παραδίδει στο Αρθούρο ως μέρος της προίκας της Γκουίνεβιρ, μαζί με εκατό ιππότες. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Κατηγορία:Φανταστικοί βασιλιάδες
Λάιονελ

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο **Σερ Λάιονελ** (αγγλ. *Sir Lionel*) ήταν γιος του Βασιλιά Μπορς της Γαλατίας κι αδερφός του Μπορς του Νεότερου. Μετά το θάνατο του πατέρα τους, τα δυο αδέρφια στάλθηκαν για εκπαίδευση στον ξάδερφό τους, Λάνσελοτ. 

Ο Λάιονελ κι ο Μπορς συνόδευσαν το Λάνσελοτ στην αυλή του Βασιλιά Αρθούρου, όπου έγιναν Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. 

Κατά την αναζήτηση για το Άγιο Δισκοπότηρο, ο Λάιονελ δέχτηκε επίθεση και κινδύνευσε να πεθάνει, αλλά ο Μπορς δεν μπόρεσε να τον βοηθήσει, καθώς την ίδια στιγμή έπρεπε να σώσει από βιασμό μια νεαρή κοπέλα. Αργότερα, θυμωμένος ο Λάιονελ απειλεί να σκοτώσει τον αδερφό του κι έτσι αποδεικνύεται ανάξιος για το Δισκοπότηρο, σε αντίθεση με τον Μπορς, που αρνείται να σηκώσει όπλο ενάντια στον αδερφό του. 

Ο Λάιονελ συνοδεύει στην εξορία το Λάνσελοτ μετά την αποκάλυψη της παράνομης σχέσης του με την Γκουίνεβιρ και συμμετέχει στις μάχες ενάντια στις δυνάμεις του Αρθούρου. Επιστρέφουν στη Βρετανία για να καταστείλουν τα εναπομείναντα στρατεύματα του Μόρντρεντ μετά τη Μάχη του Κάμλαν, όπου ο Λάιονελ σκοτώνεται από το γιο του Μόρντρεντ, Μέλεχαν, κι ο Μπορς εκδικείται το θάνατό του.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20061008112017/http://www.earlybritishkingdoms.com/bios/lionel.html

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Σερ Μπορς

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο **Σερ Μπορς** (γαλλ. *Bohort*) ήταν γιος του Βασιλιά Μπορς της Γαλατίας κι αδερφός του Λάιονελ. Ο Βασιλιάς Μπορς ο Πρεσβύτερος ήταν αδερφός του Βασιλιά Μπαν, κι έτσι θείος του Λάνσελοτ.

Μετά το θάνατο του πατέρα τους, τα δυο αδέρφια Μπορς και Λάιονελ στάλθηκαν για εκπαίδευση στον ξάδερφό τους, Λάνσελοτ, κι αργότερα τον συνόδευσαν στην αυλή του Βασιλιά Αρθούρου, όπου έγιναν Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.

Κατά την αναζήτηση για το Άγιο Δισκοπότηρο, ο Λάιονελ δέχτηκε επίθεση και κινδύνευσε να πεθάνει, αλλά ο Μπορς δεν κατάφερε να τον βοηθήσει, καθώς την ίδια στιγμή έπρεπε να σώσει από βιασμό μια νεαρή κοπέλα. Αργότερα, ο Λάιονελ απειλεί να σκοτώσει τον αδερφό του, αλλά ο Μπορς αρνείται να σηκώσει όπλο ενάντια στον αδερφό του και σώζεται από θεϊκή παρέμβαση. Έτσι, σε αντίθεση με τον Μπορς, ο Λάιονελ αποδεικνύεται ανάξιος για το Δισκοπότηρο.

Μαζί με τον Γκάλαχαντ, συνοδεύουν τον Πέρσιβαλ στην ολοκλήρωση της αποστολής τους και βρίσκουν το Άγιο Δισκοπότηρο. 

Ο Μπορς πηγαίνει στην εξορία με το Λάνσελοτ μετά την αποκάλυψη της παράνομης σχέσης του με την Γκουίνεβιρ. Επιστρέφουν στη Βρετανία για να καταστείλουν τα εναπομείναντα στρατεύματα του Μόρντρεντ. Ο Λάιονελ σκοτώνεται από το γιο του Μόρντρεντ, Μέλεχαν, κι ο Μπορς εκδικείται το θάνατό του. Τελικά, αναχωρεί μαζί με άλλους Ιππότες σε Σταυροφορία στους Αγίους Τόπους, όπου και σκοτώθηκε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφία του Σερ Μπορς

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Βερικοκιά

Η **βερικοκιά** είναι οπωροφόρο, μακρόβιο, φυλλοβόλο δέντρο και ανήκει στο γένος *Prunus* (*Προύμνη*) της οικογένειας των Ροδοειδών. Στην Κύπρο το δέντρο είναι γνωστό ως **χρυσομηλιά**. 
 
Βρίσκεται αυτοφυής στην Ανατολική Ασία και τα Ιμαλάια, από όπου μεταφέρθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη μέσω της Αρμενίας, εξ’ ου και η επιστημονική της ονομασία ***Prunus armeniaca*** (***Προύμνη η αρμενιακή***). Πρέπει να ήταν γνωστή στην Κίνα, γιατί υπάρχουν αναφορές σε βιβλία όπου κατά το 2200 π.Χ. είχε την ονομασία **Σίνγκ**.
## Καλλιέργεια & μορφολογία
Σήμερα καλλιεργείται σε όλες τις εύκρατες περιοχές του κόσμου για το νόστιμο καρπό της, το βερίκοκο. Η βερικοκιά είναι δέντρο με σφαιροειδές σχήμα και αρκετές απλωτές διακλαδώσεις. Τα φύλλα της είναι πλατιά σε σχήμα αβγού ή καρδιάς στιλπνά στην επάνω επιφάνεια και φέρουν αδένες και παράφυλλα πάνω στον μίσχο. Τα άνθη της είναι και αρσενικά και θηλυκά και έχουν χρώμα λευκό ή ελαφρύ ρόδινο, φύονται δε μόνα τους ή ανά δύο.

Η άνθιση ολοκληρώνεται πριν βγουν τα φύλλα και γίνεται την άνοιξη (αρχές Μαρτίου-Απριλίου), είναι δε μικρής διάρκειας.

Η καλλιεργούμενη βερικοκιά πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό που γίνεται σε συγγενικά είδη, κυρίως σε αμυγδαλιά αλλά και σε ροδακινιά, κορομηλιά και δαμασκηνιά.

Για την καλλιέργεια της τα πιο κατάλληλα εδάφη είναι αυτά με μία μέση σύσταση και λεπτή υφή. Όταν υπάρχει δυνατό και ξαφνικό κρύο ή παγετός τότε οι ανθοί καταστρέφονται, αν και τα δέντρα είναι ανθεκτικά και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Υψηλές θερμοκρασίες επίσης προκαλούν αλλοιώσεις στον καρπό. Τα δέντρα χρειάζονται καλό πότισμα την περίοδο της ανθοφορίας τους.

Κάτω από καλές συνθήκες μία βερικοκιά μπορεί να ζήσει και πάνω από 100 χρόνια.
## Ελληνικές και άλλες ποικιλίες
Οι κυριότερες Ελληνικές ποικιλίες είναι:
# **Πρώιμη Τίρυνθας**. Μία Ελληνική πρώιμη ποικιλία που καλλιεργείται στην Κορινθία. Ο καρπός είναι μέτριου μεγέθους, ανθεκτικός στη μεταφορά. 
# **Διαμαντοπούλου**. Μέσης παραγωγικότητας βερικοκιά, βγάζει όμως εξαιρετικής νοστιμιάς βερίκοκα. Καλλιεργείται και αυτή στην Κορινθία και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου.
# **Μπεμπέκου**, με μεγάλους καρπούς, λίγο πιο άνοστους από του Διαμαντοπούλου. Οι περισσότερες βερικοκιές βρίσκονται στην Πελοπόννησο.

Υπάρχουν επίσης καλές Γαλλικές ποικιλίες όπως Παβιό, Πρεκός και Λουιζιέ και γνωστή είναι και η Ιταλική Ρεάλε ντ’ Ιμόλα.

## Βλέπε επίσης
* Βερίκοκο, ο καρπός της βερικοκιάς.

## Υποσημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Προύμνη
Κατηγορία:Δέντρα
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας
Κατηγορία:Δρύπες
Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Μπορς

[thumb|250px|Μπορς με [κρέμα.]]
Το **Μπορς** (*borscht*, *borsch* ή *borshch*) είναι σούπα λαχανικών, διαδεδομένη στην Ανατολική Ευρώπη και στη βόρεια Ασία, στην οποία περιλαμβάνονται συνήθως παντζάρια, τα οποία και της προσδίδουν έντονα κόκκινο χρώμα. Σε άλλες ποικιλίες της συνταγής, τα παντζάρια αντικαθίστανται από τοματοπολτό που της προσδίδουν πορτοκαλόχρωμη απόχρωση ή ξινολάπαθο (*Rumex acetosa,* щавель) (πράσινο μπορς).

## Καφτερό και δροσερό μπορς
Υπάρχουν δύο κύριες παραλλαγές του μπορς που αναφέρονται γενικά ως καφτερή και κρύα. Βασίζονται γενικώς στα κοκινογούλια, αλλά ετοιμάζονται και σερβίρονται διαφορετικά.

Το **καφτερό μπορς**, το πλέον δημοφιλές είναι μια πηκτή σούπα με πολλά ευκαιριακά συστατικά, αναλόγως τη συνταγή που ακολουθεί κάθε εθνική κουζίνα. Στα συστατικά περιλαμβάνονται καρότα, πατάτες, κρεμμύδια, μανιτάρια, και κρεατικά (κοτόπουλο, χοιρινό, ή μοσχάρι). Στην απλούστερη εκδοχή του είναι συνήθως ζωμός βοδινών οστών με παστά λαχανικά -παστά για λόγους συντήρησης στον βαρύ ρωσικό χειμώνα- και πατάτες κομμένες σε κύβους.

Το **δροσερό μπορς** απαντάται συνήθως στην κουζίνα των Εβραίων Ασκενάζι και σε άλλες κουζίνες του δυτικού κόσμου. Είναι μια απλή γλυκιά στη γεύση σούπα με ψιλοκομμένα παντζάρια σε χυμό λεμονιού και μέντας με κρεμμύδια και ζάχαρη. Σε μία από της ποικιλίες του το δροσερό μπορς γίνεται με την ήπια ρωσική μπύρα *[[Κβας]]*.

## Προέλευση και πολιτισμοί
Το μπορς θεωρείται ότι προήλθε από την Ουκρανία. είναι επίσης τμήμα της τοπικής διατροφής των ανατολικο-ευρωπαίων καθώς και εθνικών ομάδων της κεντρικής Ευρώπης. Η σούπα ονομάζεται *μπαρσιάι* στην Λιθουανική, και συχνά αποδίδεται ως *μπροστς* στη Γερμανική (στην ανατολική Ρωσία ονομάζεται *μπαρτς*), *μπορστς* στη Ρωσική και Ουκρανική και *μπορς* στη Ρουμανική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συνταγή Borshch (στα ρωσικά με φωτογραφίες)
* Ουκρανικές συνταγές Μπορς 
* Ρωσικό Borsch - εικονογραφημένη συνταγή βήμα-βήμα (πολλές φωτογραφίες)

Κατηγορία:Σούπες
Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα
Κατηγορία:Ασκεναζική κουζίνα
Κατηγορία:Ρουμάνικη κουζίνα
Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα
Κατηγορία:Σλαβική κουζίνα
Κατηγορία:Αρμενική κουζίνα
Κατηγορία:Εθνικά πιάτα
Κατηγορία:Πολωνικές σούπες
Κατηγορία:Ουκρανικές σούπες
Κατηγορία:Λιθουανική κουζίνα
Αριστείδης Ράινεκ

Ο **Αριστείδης Ράινεκ**  (1834 - 1913) ήταν ναύαρχος του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. 

## Βιογραφία
Δευτερότοκος γιος  του μεγάλου φιλέλληνα και υποστράτηγου Φρειδερίκου Φον Ράινεκ και της Ευφροσύνης, το γένος Μαυροκορδάτου, αδελφής του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου και αδελφός του Αδόλφου, του Μεγάλου Αυλάρχη του Βασιλέως Γεωργίου Α΄  και της Βιλελμίνης, της Κυρίας των Τιμών της Βασίλισσας Αμαλίας. 
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1834. Υπήρξε στενός φίλος του Λεωνίδα Παλάσκα του οποίου διέσωσε όλο το χειρόγραφο αρχείο και αργότερα δώρισε στο Υπουργείο Ναυτικών.
Τον Ιανουάριο του 1897 ανέλαβε μοίραρχος και αρχηγός της θωρηκτής μοίρας που στάλθηκε στη Κρήτη  και οργάνωσε την απόβαση του εκστρατευτικού σώματος υπό τον Τιμολέοντα Βάσσο. Εκεί συνέβαλε στη επιτυχή διεξαγωγή επιχειρήσεων παρά τον αποκλεισμό που επιχειρούσαν τα πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων. Τον επόμενο χρόνο προάχθηκε σε υποναύαρχο και αποστρατεύθηκε λόγω ορίου ηλικίας. Τιμήθηκε με πλείστα παράσημα από τον Βασιλέα Γεώργιο τον Α΄. 
Πέθανε στην Αθήνα το 1913.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Ρ
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Μάλαγκαντ

Στον Αρθουριανό Κύκλο ο **Σερ Μάλαγκαντ** (αγγλ. *Sir Meleagant, Maleagant, Malagant*) ήταν αρχικά ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, γιος του Βασιλιά Bagdemagus. 

Ο Μάλαγκαντ ήταν κρυφά ερωτευμένος με τη Βασίλισσα Γκουίνεβιρ. Τα αισθήματά του αποκαλύφθηκαν κάπως όταν αναμείχθηκε σε διαμάχη με τον Λάμορακ για τη σύγκριση σε ομορφιά μεταξύ της Γκουίνεβιρ και της Μοργκάουζ του Όρκνεϊ.

Ο Μάλαγκαντ αποφάσισε να αποκτήσει αυτό που ήθελε με δραστικά και βίαια μέσα. Έστησε ενέδρα στη βασίλισσα και τη συνοδεία της σε έναν από τους περιπάτους της, την απήγαγε και τη μετέφερε στο βασίλειό του. Τα νέα, έφτασαν στον αγαπημένο της, Λάνσελοτ, ο οποίος αποφάσισε να τη σώσει. Έφτασε στο κάστρο και απέτρεψε βιαιοπραγία του Μάλαγκαντ απέναντί της. Ο Λάνσελοτ προκάλεσε σε μονομαχία τον Μάλαγκαντ, αλλά εκείνος του έστησε παγίδα και τον φυλάκισε σε ένα υπόγειο κελί. Ο Λάνσελοτ κατάφερε να ελευθερωθεί και στη μονομαχία που ακολούθησε, σκότωσε τελικά τον Μάλαγκαντ.

Η ιστορία του Μάλαγκαντ φαίνεται να έχει προγενέστερες ρίζες σε ουαλικές ιστορίες σχετικά με τον Αρθούρο, όπου εμφανίζεται με το συγγενές ετυμολογικά όνομα **Melwas**.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20070210171427/http://www.earlybritishkingdoms.com/bios/meleagant.html

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Έντι Φενέκ Αντάμι

Ο **Έντι Φενέκ Αντάμι** (Edward Fenech Adami, *στα μαλτέζικα*: Dwardu Fenech Adami, 1934-) είναι Μαλτέζος πολιτικός, πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της χώρας. Υπηρέτησε στο ύπατο αξίωμα του κράτους από το 2004 ως το 2009.Είναι παντρεμένος με τη Mary Sciberras και έχουν 5 παιδιά.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στην Μπιρκιρκάρα στις 7 Φεβρουαρίου του 1934, γιος του Λουίζι Φενέκ Αντάμι και της Τζοζεφίν Πέις. Μορφώθηκε στο Κολέγιο του Αγίου Αλοΐσιου της Μάλτας στην Μπιρκιρκάρα και στη συνέχεια στο πανεπιστήμιο της Μάλτας, όπου σπούδασε Οικονομικά και έπειτα κλασικές σπουδές και νομική. Το 1959 έγινε δικηγόρος.

Ήταν πρωθυπουργός της Μάλτας από το 1987 μέχρι το 1996 και από το 1998 μέχρι το 2004. Τον Φεβρουάριο του 1992 κέρδισε ξανά την πρωθυπουργία. Από το 1996 ως το 1998 ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μέχρι την εκλογική του νίκη το 1998, η οποία σηματοδότησε την επιστροφή του στην εξουσία.

Τιμήθηκε με το βραβείο του Ευρωπαίου της χρονιάς για το έτος 2003, χρονιά κατά την οποία οι κάτοικοι της χώρας τάχθηκαν υπέρ της ένταξης στην ΕΕ σε δημοψήφισμα. Ο Φενέκ Αντάμι υπέγραψε το 2003 τη συνθήκη εισδοχής της Μάλτας στην ΕΕ, από κοινού με άλλους 9 αρχηγούς κυβερνήσεων. Η χώρα έγινε μέλος της ΕΕ την 1η Μαΐου του 2004. Παραιτήθηκε από το Εθνικιστικό Κόμμα στις 7 Φεβρουαρίου του 2004.  Τον διαδέχθηκε στην ηγεσία του κόμματος και στην πρωθυπουργία ο Λόρενς Γκόνζι. Ο Αντάμι είχε παραμείνει στην πρωθυπουργία ως τις 23 Μαρτίου του 2004 και έγινε ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία της Μάλτας από το 1964. Ανέλαβε 7ος Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μάλτας στις 4 Απριλίου του 2004. Τον διαδέχθηκε στις 4 Απριλίου του 2009 ο Τζορτζ Αμπέλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Μάλτας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μάλτας
Τζουζέπε Τορέλλι

Ο **Τζουζέπε Τορέλλι** (ιταλ.*Giuseppe Torelli*, 22 Απριλίου 1658 - 8 Φεβρουαρίου 1709) ήταν Ιταλός βιολονίστας, βιολιστής, δάσκαλος και συνθέτης. 

Ο Τορέλλι είναι πιο γνωστός για τη συμβολή του στην ανάπτυξη του ενόργανου κοντσέρτου, ειδικά του concerto grosso και του solo concerto, καθώς και ως ο πιο παραγωγικός μπαρόκ συνθέτης για τρομπέτες. Έγραψε σονάτες, έργα για βιολί και τσέλο, πάνω από 30 κονσέρτα για 1-4 τρομπέτες και άλλα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βερόνα, όπου και έλαβε τα πρώτα του μαθήματα μουσικής. Πιθανόν να ήταν μαθητής του Λεονάρντο Μπρουνιόλι ή του Μπαρτολομέο Λαουρέντι, εντούτοις θεωρείται βέβαιο ότι σπούδασε σύνθεση με τον Τζάκομο Αντόνιο Πέρτι. Το 1684 γίνεται μέλος στην ορχήστρα *Accademia Filarmonica* παίζοντας βιολί, ενώ το 1698 αναλαμβάνει τη μουσική διεύθυνση στην αυλή του Γεωργίου Φρειδερίκου Β΄, Μαργράβου του Βραδεμβούργου-Άνσμπαχ. Τον επόμενο χρόνο ταξιδεύει στη Βιέννη και το 1701 επιστρέφει στη Μπολόνια, όπου και παίζει βιολί στην εκκλησιαστική ορχήστρα του San Petronio που διευθύνει ο πάλαι ποτέ δάσκαλός του Τζάκομο Πέρτι.

Πεθαίνοντας στη Μπολόνια το 1709, τα χειρόγραφά του διατηρήθηκαν στα αρχεία του San Petronio. 

## Επιλογή εργογραφίας
* 10 *Sonate a 3*, με συνεχές βάσιμο, op. 1 (1686).
* 12 *Concerto da camera*, για 2 βιολιά και συνεχές βάσιμο, op. 2 (1686).
* 12 *Sinfonie*, για 2-4 όργανα, op. 3 (1687).
* 12 *Concertino per camera* για βιολί και βιολοντσέλο, op. 4 (1688).
* 12 *Sinfonie a 3 e concerti a 4*, op. 5 (1692).
* 12 *Concerti musicali a quattro*, op. 6 (1698).
* 12 *Concerti grossi con una pastorale per il Santissimo Natale*, op. 8 (1709).
* Περισσότερα από 30 κοντσέρτα για 1 έως 4 τρομπέτες, συμπεριλαμβανομένης μιας *Sinfonia à 4* (1702), ήτοι ένα κοντσέρτο για τέσσερις τρομπέτες και ορχήστρα που περιλαμβάνει υποχρεωτικά τουλάχιστον τέσσερα όμποε, δύο φαγκότα, τρομπόνι, τυμπάνια, τέσσερα βιολιά, δύο βιόλες, τέσσερα βιολοντσέλα, δύο κοντραμπάσσα και συνεχές βάσιμο.  

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bukofzer, Manfred F. 1947. *Music in the Baroque Era: From Monteverdi to Bach*. New York: W. W. Norton. 
* Newman, William S. 1972. *The Sonata in the Baroque Era*. New York: W. W. Norton.
* Schnoebelen, Ann, and Marc Vanscheeuwijk. 2001. "Torelli, Giuseppe." *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. S. Sadie and J. Tyrrell. London: Macmillan. 
* Tarr, Edward H. 1974. Unpaginated editorial notes to his edition of Giuseppe Torelli, *Sinfonia a 4, G. 33, in C major*. London: Musica Rara.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Κατηγορία:Μπολόνια
Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Αντόνιο Πιέρο

Ο **Αντόνιο Πιέρο** υπήρξε ο γηραιότερος εν ζωή άνδρας στις ΗΠΑ μέχρι το θάνατό του και ο γηραιότερος εν ζωή βετεράνος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου ή 22 Φεβρουαρίου 1896 και απεβίωσε σε ηλικία 110 ετών, στις 8 Φεβρουαρίου 2007. Στις 24 Ιανουαρίου 2007 έγινε ο γηραιότερος εν ζωή κάτοικος Αμερικής. Γεννήθηκε στη Φορέντσα της Ιταλίας και εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ το 1914. Το 1918 κατατάχθηκε στο Στρατό και πολέμησε στις μάχες του Saint-Mihiel και Meuse-Argonne. Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ το 1919, παντρεύτηκε ένα χρόνο μετά με τη Mary Pierre , η οποία απεβίωσε το 1967. Ως πολίτης, ο Πιέρο εργάστηκε σε εργοστάσιο της General Electric. Μετά το θάνατο του Εμιλιάνο Μερκάδο ντελ Τόρο, ο Pierro έγινε ο δεύτερος γηραιότερος άνδρας στον κόσμο. Πέθανε λίγο πριν κλείσει τα 111 του χρόνια στο Swampscott, όπου ζούσε με τον 98χρονο αδερφό του.

## Παραπομπές

*
*What I've Learned
* http://www.grg.org 
Πιερο
Αλέκος Ζαρταλούδης

Ο **Αλέκος Ζαρταλούδης** (Χίος, 23 Ιανουαρίου 1929 – Αθήνα, 7 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Το 1965 αποφοίτησε από τη δραματική σχολή του Κώστα Μιχαηλίδη και την ίδια χρονιά έγινε μέλος του ΣΕΗ. Στο θέατρο συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον θίασο Αλίκης Βουγιουκλάκη - Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Έζησε για αρκετό καιρό στις ΗΠΑ. Εμφανίστηκε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικές σειρές.

## Φιλμογραφία

## Βιντεοταινίες

## Θέατρο

## Τηλεοπτικό θέατρο

## Τηλεοπτικές σειρές

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Άλαν Μακντιάρμιντ

Ο **Άλαν Μακ Ντιάρμιντ** (*Alan Graham MacDiarmid*, 14 Απριλίου 1927 - 7 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Νομπελίστας Νεοζηλανδός χημικός.

Γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1927 και καταγόταν από σχετικά φτωχή οικογένεια. Το 2000 τιμήθηκε με το Νόμπελ Χημείας μαζί με δύο ακόμα ερευνητές, για τις έρευνές του στα αγώγιμα πολυμερή. Πέθανε στο σπίτι του, στην Πεννσυλβάνια των ΗΠΑ, έπειτα από πτώση στις 7 Φεβρουαρίου 2007.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Κατηγορία:Νεοζηλανδοί χημικοί
Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα
Αστρονομικά όργανα

**Αστρονομικά όργανα** χαρακτηρίζονται όλα τα όργανα με τα οποία πραγματοποιούνται αστρονομικές παρατηρήσεις. Κύριο αστρονομικό όργανο είναι το τηλεσκόπιο λογιζόμενο ως αυτό καθ΄ αυτό αστρονομικό. Εκτός όμως των τηλεσκοπίων, υπάρχουν πολλά ακόμη όργανα. Τα σπουδαιότερα εξ αυτών είναι:

: Το ραδιοτηλεσκόπιο
: Το φασματοσκόπιο και ο φασματογράφος
: Το φασματοηλιοσκόπιο και ο φασματοηλιογράφος
: Ο στεμματογράφος
: Ο μονοχρωματικός ηθμός
: Το ακτινόμετρο
: Τα πρίσματα Χέρσελ
: Τα φωτόμετρα
: Το πολωσίμετρο
: Ειδικές φωτογραφικές συσκευές
: Οι στερεοσυγκριτές
: Ειδικά χρονόμετρα
: Οι χρονογράφοι και τα αστρονομικά εκκρεμή
: Ο αστροστάτης
: Ο θεοδόλιχος
: Ο εξάντας και ο οκτάντας
: Ο γνώμονας κ.ά.

## Δείτε επίσης
* Αστρομετρία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Αστρονομικές εφημερίδες

Με την ονομασία **Αστρονομικές εφημερίδες**  χαρακτηρίζονται από τους Έλληνες ναυτικούς ειδικά ναυτικά βιβλία που εκδίδονται κατ΄ έτος σε τόμους και σε μορφή ημερολογίου, από διάφορα αστεροσκοπεία, ή ναυτικά επί τούτου γραφεία που περιλαμβάνουν προβλέψεις αστρονομικών φαινομένων, θέσεις ουρανίων σωμάτων, κατά ημερομηνία και χρόνο 24ώρου, καθώς και άλλες πληροφορίες αστρονομικών παρατηρήσεων. Στον διεθνή ναυτιλιακό χώρο φέρονται και με την ονομασία **Ναυτικά Αλμανάκ**.

Σημαντικότερες εκδόσεις τέτοιων αστρονομικών εφημερίδων (Αλμανάκ) είναι οι εκδόσεις του Ναυτικού Γραφείου Αλμανάκ της Αυτής Μεγαλειότητος  του Βρετανικού Βασιλικού Ναυαρχείου, καθώς και του Γραφείου Αλμανάκ του Ναυτικού Αστεροσκοπείου των ΗΠΑ.

Αυτές οι ετήσιες εκδόσεις αποτελούν και «ναυτιλιακά βοηθήματα» στον καθορισμό του γεωγραφικού στίγματος του πλοίου όταν διενεργείται αστρονομική ναυτιλία.

## Δείτε επίσης
* Διόπτρα
* Εξάντας
* Πυξίδα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γραφείο Ναυτικού Αλμανάκ της Αυτής Μεγαλειότητος
* Η Ιστορία του Γραφείου Ναυτικού Αλμανάκ της Α.Μ.
* Online ναυτικά αλμανάκ
* Ναυτιλιακό λογισμικό:Αλμανάκ δεδομένων

Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία
Κατηγορία:Ναυτιλιακά βοηθήματα
Κατηγορία:Αλμανάκ
Αστυάναξ

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Αστυάναξ** ήταν ο μεγαλύτερος γιος του εστεμμένου πρίγκιπα της Τροίας Έκτορα και της συζύγου του Ανδρομάχης από την Υποπλακίη Θήβη. Το αρχικό του όνομα ήταν *"Σκαμάνδριος"* από τον ποταμό Σκάμανδρο αλλά ο λαός της Τροίας τον ονόμασε *"Αστυάνακτα"* επειδή ήταν ο επίσημος μελλοντικός Άναξ (βασιλιάς) του θρόνου της πόλης. Όταν ξέσπασε ο Τρωικός Πόλεμος η Ανδρομάχη έκρυψε το παιδί στον τάφο του Έκτορα, οι Αχαιοί το βρήκαν και κατά μιά εκδοχή το άφησαν να ζήσει αλλά αυτό είναι απίθανο επειδή όταν μεγάλωνε θα αναζητούσε σίγουρα εκδίκηση. Ο Παυσανίας και η Μικρά Ιλιάς γράφουν ότι θανατώθηκε από τον Νεοπτόλεμο που τον έριξε από τα τείχη της πόλης όπως είχε προβλέψει η Ανδρομάχη. Η έκδοση Ιλίου Πέρσις αναφέρει ότι ο Οδυσσέας ήταν αυτός που σκότωσε τον Αστυάνακτα. Πολλά Ελληνικά αγγεία παριστάνουν τον Νεοπτόλεμο να δολοφονεί τον Πρίαμο που είχε καταφύγει σε ένα ιερό με το νεκρό σώμα του Αστυάνακτα, μπροστά στο εμβρόντητο πλήθος. Ο Οβίδιος στο έργο του Μεταμορφώσεις έγραψε ότι το παιδί ρίχτηκε από τα τείχη της πόλης από τους Αχαιούς νικητές. Ο Ευριπίδης έγραψε στις Τρωάδες ότι ο αγγελιοφόρος ανήγγειλε στην Ανδρομάχη την είδηση ότι ο Οδυσσέας έπεισε τους Αχαιούς να ρίξουν το παιδί από τα τείχη της πόλης. Ο Σενέκας ο Νεότερος στην έκδοση των Τρωάδων έγραψε ότι ο μάντης Κάλχας προφήτευσε στους Αχαιούς ότι μόνο αν θυσίαζαν το παιδί θα έπνεε ούριος άνεμος που θα τους επέτρεπε την επιστροφή κι έτσι το έριξαν από τα τείχη της πόλης. Η γιαγιά του Εκάβη ήταν απαρηγόρητη και το θρηνούσε γοερά ενώ ο θάνατος του ήταν προμήνυμα για την μεγάλη καταστροφή. Άλλοι συγγραφείς που αναφέρονται στην θανάτωση του Αστυάνακτα και την πτώση της Τροίας ήταν η Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος και ο Τριφιόδωρος.

## Δείτε επίσης
* Άλωση της Τροίας (Πολύγνωτος), αναπαράσταση πανοραμικής τοιχογραφίας μεγαλογραφίας του φημισμένου αρχαίου έλληνα ζωγράφου Πολύγνωτου.
* Με το όνομα Αστυάναξ ήταν γνωστός και ο γιος του Ηρακλή με την Θεσπιάδα Επιλαΐδα.
* Ο αστεροειδής 1871 Αστυάναξ (1871 Astyanax), που ανακαλύφθηκε το 1971 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο
* Αστυάναξ ο Μιλήσιος, αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης του 4ου αιώνα π.Χ.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Roman, Luke; Roman, Monica (2010). Encyclopedia of Greek and Roman Mythology. Infobase Publishing. 
*Graves, Robert. The Greek Myths (Volume 2). Pelican, 1955, 1960.

Αστυα
Κατηγορία:Ηρακλείδες
Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Εκτελεσθέντα παιδιά
Ευρωμπάσκετ 1993

Η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης του 1993 (γνωστό και ως **Ευρωμπάσκετ 1993**) ήταν η 28η, η οποία οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν, για πρώτη φορά, δέκα έξι εθνικές ομάδες, λόγω της αύξησης των εθνικών χωρών από τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Το τουρνουά διοργάνωσε η ενωμένη πλέον Γερμανία και έλαβε χώρα στην Καρλσρούη, στο Βερολίνο και στο Μόναχο. Νικήτρια ήταν η εθνική ομάδα της Γερμανίας, κερδίζοντας στον τελικό τη Ρωσία με 71–70 (λίγο πριν, είχε αποκλείσει την Ελλάδα στον ημιτελικό με 76–73), και MVP του τουρνουά ανακηρύχθηκε ο Γερμανός Κρίστιαν Βελπ. Η εθνική ομάδα της Σερβίας αποκλείστηκε από τη διοργάνωση, λόγω του εμφυλίου πολέμου στα εδάφη της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Κάτι ανάλογο συνέβη και στο ποδόσφαιρο ένα χρόνο νωρίτερα, όπου τη θέση της Γιουγκοσλαβίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1992 πήρε η επόμενη βαθμολογικά στον προκριματικό όμιλο Δανία και κατά μία ιστορική ειρωνεία κέρδισε τη διοργάνωση και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης.

## Τελική Κατάταξη

## Αποτελέσματα
Στον προκριματικό γύρο, οι ομάδες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι τρεις πρώτες ομάδες συνέχισαν στον επόμενο γύρο, δημιουργώντας συνολικά δύο ομίλους των έξι ομάδων. Οι τελευταίες κάθε ομίλου οδηγήθηκαν στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 13 ως 16.

### Προκριματικός Γύρος 1
#### Γκρουπ A

#### Γκρουπ B

#### Γκρουπ Γ

#### Γκρουπ Δ

### Προκριματικός Γύρος 2
Οι ομάδες του Α' γκρουπ διασταυρώθηκαν με αυτές του Β' και, ομοίως, οι ομάδες του Γ' γκρουπ με αυτές του Δ'. Οι τέσσερις πρώτες ομάδες των δύο γκρουπ συνέχισαν στην προημιτελική φάση. Τα στατιστικά στοιχεία των ομάδων προστέθηκαν με τα καινούρια, αλλά ο αγώνας με την τελευταία ομάδα του πρηγούμενου ομίλου δεν υπολογίστηκε. Οι δύο τελευταίες των καινούριων ομίλων οδηγήθηκαν στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 9-12. 

#### Γκρουπ 1

#### Γκρουπ 2

### Φάση νοκ-άουτ
#### Τελική Φάση

#### Θέσεις 5 ως 8

Για την έβδομη θέση, η Γαλλία νίκησε τη Βοσνία με 83-75.

## Βραβεία

## Συνθέσεις ομάδων

* **Ελλάδα**: Παναγιώτης Γιαννάκης, Ευθύμης Μπακατσιάς, Γιώργος Μποσγανάς, Νίκος Οικονόμου, Νάσος Γαλακτερός, Λευτέρης Κακιούσης, Γιάννης Παπαγιάννης, Κώστας Παταβούκας, Γιώργος Σιγάλας, Χρήστος Τσέκος, Παναγιώτης Φασούλας, Φάνης Χριστοδούλου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* FIBA Europe Eurobasket 1993



1993
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1993
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1993
Αστραπή (εφημερίδα)

Η ***Αστραπή*** ήταν παλιά ημερήσια απογευματινή εφημερίδα της Αθήνας που διεύθυνε ο Κ. Δ. Γιολδάσης.

Πρωτοεκδόθηκε την 1 Μαρτίου 1902 και διατηρήθηκε μέχρι το 1917. Συνέχισε την έκδοση από το 1920 μέχρι το 1922 και τέλος τον Νοέμβριο του 1923.

Υπήρξε μαχητική πολιτική εφημερίδα υπέρ των εργαζομένων τάξεων. Διατηρούσε όμως και φιλολογικές στήλες στις οποίες συνεργάζονταν ο Δημήτριος Καμπούρογλου, ο Γ. Τσακόπουλος, ο Τίμος Μωραϊτίνης και ο Γρηγόριος Ξενόπουλος.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Πατριάρχης Κλήμης

Ο **Κλήμης** διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για 42 ημέρες.

Ήταν Μητροπολίτης Ικονίου όταν εξελέγη Πατριάρχης στις 9 Σεπτεμβρίου 1667. Ήταν αμόρφωτος και τραχύς άνθρωπος και η εκλογή του δεν αναγνωρίστηκε. Η Ιερά Σύνοδος προέβη σε διάβημα προς τον Σουλτάνο Μωάμεθ Δ΄, ο οποίος και τον έπαυσε στις 21 Οκτωβρίου 1667. Ακολούθησε τρίμηνη χηρεία του θρόνου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κλήμης
Κλήμης
Κλήμης
Ματθαίος Β΄

Ο **Ματθαίος Β΄** (... - 1603) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Ήταν βλαχόφωνος και γεννήθηκε στο χωριό Κλεινοβό της Καλαμπάκας. Το 1585 εξελέγη Μητροπολίτης Ιωαννίνων και με την ιδιότητα αυτή απεστάλη από τον Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ στην Ρούμελη και την Πελοπόννησο για συγκέντρωση χρημάτων.

Τον Ιανουάριο του 1596 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Η εκλογή του όμως δεν αναγνωρίστηκε, διότι στην Ιερά Σύνοδο που τον εξέλεξε δε συμμετείχαν όλα τα μέλη της, οπότε είκοσι μέρες μετά εξαναγκάστηκε σε παραίτηση και εγκαταστάθηκε στο Άγιο Όρος. Τον Απρίλιο του 1598 εξελέγη και πάλι. Κατά την δεύτερη αυτή θητεία του, το 1600, έπαυσε τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Αθανάσιο και τον καθαίρεσε κατόπιν καταγγελιών της Εκκλησίας της Κύπρου. Παρέμεινε στο Θρόνο μέχρι τον Φεβρουάριο του 1602, οπότε εγκαταστάθηκε εκ νέου στο Άγιο Όρος. Αφού ανέβηκε ξανά στο Θρόνο για λίγες μέρες μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 1603, επέστρεψε στο Άγιο Όρος, όπου και πέθανε την ίδια χρονιά.

Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του μεταφέρθηκε η έδρα του Πατριαρχείου από τον Ναό του Αγίου Δημητρίου Ξυλόπορτας στο Ναό του Αγίου Γεωργίου Φαναρίου, όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα. Επίσης, ανακηρύχθηκε Οσία η Φιλοθέη η Αθηναία, η οποία είχε μαρτυρήσει λίγα χρόνια πριν στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ιωαννίνων
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Γαβριήλ Α΄

Ο **Γαβριήλ Α΄** ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για λίγους μήνες το 1596 (ενδεχομένως από Μάρτιο ως Αύγουστο).

## Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε αρχικά Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και στενός συνεργάτης του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ του Τρανού. Συμμετείχε σε Σύνοδο που συνεκλήθη τον Μάιο του 1593.

Εξελέγη ο ίδιος Οικουμενικός Πατριάρχης τον Φεβρουάριο του 1596, μετά την απομάκρυνση του προκατόχου του, Ματθαίου Β΄, λόγω αντικανονικότητας εκλογής. Θεωρούνταν ικανός ιεράρχης και η άνοδός του στον Θρόνο έγινε δεκτή με την ελπίδα επίλυσης πολλών προβλημάτων.

Σύντομα όμως αρρώστησε, και τον Ιούλιο ή Αύγουστο της ίδιας χρονιάς πέθανε. Η φήμη ότι δηλητηριάστηκε δεν έχει επιβεβαιωθεί. Μετά τον θάνατό του, τοποθετήθηκε τοποτηρητής του Θρόνου ο Μητροπολίτης Αθηνών Θεοφάνης Καρύκης, έως τον Δεκέμβριο του 1596.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Πανελλήνιο Αντιδικτατορικό Μέτωπο

μικρογραφία|Το έμβλημα του Π.Α.Μ.
Το **Πανελλήνιο Αντιδικτατορικό Μέτωπο** ή **Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο** (**Π.Α.Μ.**) ήταν μία από τις αντιστασιακές οργάνωσεις που έδρασαν κατά της Δικτατορίας. Ιδρύθηκε στις 30 Απριλίου 1967, εννέα ημέρες μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, αρχικά ως **Πατριωτικό Μέτωπο**,  μετά από πρωτοβουλία του Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος είχε συντάξει την πρώτη παράνομη προκήρυξη κατά της χούντας ξημερώματα της 22ας Απριλίου 1967 (Θεοδωράκης Μίκης, «Το Χρέος») και μέλη της οργάνωσης «Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη». Στόχοι του, σύμφωνα με το πρώτο παράνομο φυλλάδιο που κυκλοφόρησε αμέσως μετά την ίδρυσή του, ήταν η ανατροπή της δικτατορίας και ο σχηματισμός κυβέρνησης εθνικής ενότητας από όλες τις πολιτικές τάσεις, η αποκατάσταση των ατομικών και δημοκρατικών ελευθεριών και η διενέργεια ελεύθερων εκλογών. Στο Πατριωτικό Αντιστασιακό Μέτωπο εντάχθηκαν στελέχη της ΕΔΑ και του ΚΚΕ.

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας
Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Ραφαήλ Β΄

Ο **Ραφαήλ Β΄** ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1603-1607.

Ήταν Μητροπολίτης Μηθύμνης όταν, τον Μάρτιο του 1603, εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του ασχολήθηκε με τη ρύθμιση πολλών εκκλησιαστικών ζητημάτων και εξέδωσε πλήθος κανονικών διατάξεων. Έδειξε ενδιαφέρον για την ένωση των Εκκλησιών και ξεκίνησε μυστική αλληλογραφία με τον Πάπα.

Λόγω όμως της αντιδικίας του με τον προηγούμενο Πατριάρχη Νεόφυτο Β΄, προξένησε διάφορα προβλήματα στην Εκκλησία, σε σημείο ώστε ο Κύριλλος Λούκαρις, σε επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Ηρακλείας Διονύσιο να γράψει ότι «...ο Ραφαήλ ετυράννησε τον Οικουμενικόν θρόνον επί τέσσερα και πλέον έτη...». Κατά την Πατριαρχία του δημιουργήθηκαν πολλά προβλήματα από τον Μητροπολίτη Σερρών Ιωάσαφ, ο οποίος, θέλοντας να ανέλθει ο ίδιος στον πατριαρχικό θρόνο, εξαγόραζε αφειδώς συνοδικούς ιεράρχες. Στο τέλος ο Ιωάσαφ καθαιρέθηκε, αλλά και ο Ραφαήλ απομακρύνθηκε βίαια από τον Θρόνο από τον Σουλτάνο Αχμέτ Α΄ τον Οκτώβριο του 1607 και υπέστη βίαιο θάνατο στην εξορία (κατ'άλλη πηγή πέθανε από πανώλη).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 44, σελ. 439
* 
* 
* 
*  

Ραφαήλ Β
Κατηγορία:Μητροπολίτες Μηθύμνης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα