open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
What I've Done

Το «**What I've Done**» είναι τραγούδι του Αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Linkin Park. Κυκλοφόρησε ως το πρώτο single και το έκτο τραγούδι του τρίτου τους στούντιο άλμπουμ, *[[Minutes to Midnight (άλμπουμ, Linkin Park)|Minutes to Midnight]]* (2007). Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως single ράδιου την 1 Απριλίου 2007 και έγινε διαθέσιμο ψηφιακά στις 2 Απριλίου και σε CD στις 30 Απριλίου. Μια ζωντανή εκδοχή του «What I've Done» από το *Road to Revolution: Live at Milton Keynes* έλαβε υποψηφιότητα για Καλύτερη Ερμηνεία Hard Rock στα Βραβεία Γκράμι του 2010. Επίσης συμπεριλήφθηκε στους τίτλους τέλους της ταινίας επιστημονικής φαντασίας *[[Transformers (ταινία)|Transformers]]* (2007) και εμφανίζεται στο *Transformers: The Album* (2007). Είναι το πιο επιτυχημένο εμπορικά τραγούδι του συγκροτήματος όσον αφορά τις καθαρές πωλήσεις και έφτασε την 7η θέση στα ''Billboard'' Hot 100.

Τον Ιανουάριο του 2011, κυκλοφόρησε σε ένα πακέτο περιεχομένου προς λήψη για το *Rock Band 3*. Το τραγούδι επίσης είναι το B-side του single του Ηνωμένου Βασιλείου «Iridescent». Μια ορχηστρική εκδοχή του τραγουδιού χρησιμοποιείται από το Sky UK ως μουσική υπόκρουση για τις διαδραστικές του υπηρεσίες.

## Λίστα κομματιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημο μουσικό βίντεο στο YouTube

Κατηγορία:Τραγούδια του 2007
Κατηγορία:Singles του 2007
Κατηγορία:Τραγούδια των Linkin Park
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα από τον Μάικ Σινόντα
Βιλαέτι της Προύσας

Το **Βιλαέτι της Προύσας** (οθωμανικά τουρκικά: *Vilāet-i Bursa*) ήταν διοικητική εδαφική οντότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στις αρχές του 20ου αιώνα φέρεται να είχε έκταση 26.248 τετραγωνικά μίλια (67.980 km2).

## Οικονομία
Από το 1920, οι Βρετανοί είχαν περιγράψει το βιλαέτι ως «ένα από τα πιο ακμάζοντα στην Ανατολία». Οι βόρειες και δυτικές περιοχές καταλαμβάνονταν κυρίως από χριστιανούς. Τα υψίπεδα κατοικούνταν από Τούρκους μετανάστες από την Ευρώπη. Η περιοχή κοντά στη Θάλασσα του Μαρμαρά θεωρούνταν η πιο εύφορη περιοχή, με ένα μεγάλο τμήμα του βιλαετιού να είναι «ελώδες και πυρετοχασμένο, ιδιαίτερα μεταξύ Προύσας και Πάντερμα». Το βιλαέτι της Προύσας παρήγαγε σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι, φασόλια και σπόρους στις βόρειες και δυτικές περιοχές. Σε όλη την περιοχή παρήχθη επίσης όπιο, καπνός και βαμβάκι. Η περιοχή γύρω από τη λίμνη Ιζνίκ παρήγαγε ρύζι. Η περιοχή Μπαλικχισάρ παρήγαγε «μερικά από τα καλύτερα φρούτα που καλλιεργούνται στην Τουρκία». Το κριθάρι είναι επίσης μεγάλης παραγωγής στα υψίπεδα και εξάγεται στην Αγγλία.

Η παραγωγή μεταξιού θεωρήθηκε η πολυτιμότερη της περιοχής κατά τον 20ό αιώνα. Το βιλαέτι είχε σχολεία αφιερωμένα στην παραγωγή μεταξιού. Η περιοχή είχε πάρει σπόρους μεταξοσκώληκα από τη Γαλλία. Η Προύσα ήταν η καρδιά της παραγωγής μεταξιού. Το μετάξι εξαγόταν κυρίως, μερικές φορές ως νήμα ή κουκούλια. Στα μέσα του 19ου αιώνα, μια ασθένεια εξαπλώθηκε μέσω του μεταξοσκώληκα, προκαλώντας μείωση της παραγωγής. Από το 1920, η ασθένεια είχε εξαλειφθεί και οι επιχειρήσεις ήταν σταθερές. Η παραγωγή βαμβακιού παρέμεινε σταθερή και οι πετσέτες και οι ρόμπες ήταν κοινά είδη που παράγονταν από βαμβάκι. Παρήχθησαν επίσης βελούδο και τσόχα. Η τσόχα χρησιμοποιήθηκε για σέλες και άλλα σχετικά είδη ιππασίας. Η περιοχή έφτιαχνε επίσης μαυρισμένο δέρμα και χαλί. Η πόλη Κιουτάχεια δημιούργησε πλακάκια και αγγεία. Στο βιλαέτι παραγόταν και σαπούνι και αλεύρι.

Ο λιγνίτης εξορύσσονταν στην περιοχή μεταξύ Κιρμαστί (σήμερα Μουσταφακεμαλπασά) και Μιχαλίτς (σήμερα Καρατζάμπεη). Προς το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή εξήγαγε περίπου 300 τόνους λιγνίτη μηνιαίως στην Κωνσταντινούπολη. Ο χρωμίτης, ο υδράργυρος, το μάρμαρο, η γεμάτη γη και το αντιμόνιο ήταν επίσης άφθονα στην περιοχή στις αρχές του 20ου αιώνα.

## Περιβαλλοντική ιστορία
Η περιοχή περιγράφηκε ως με «όμορφα δάση» τη δεκαετία του 1920, που υπολογίζονται σε 23.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η περιοχή του Αϊνεγκούλ χαρακτηρίστηκε από τους Βρετανούς ως με την «πλουσιότερη» ξυλεία. Το Γκεντίζ είχε μεγάλο πληθυσμό βελανιδιάς. Το βιλαέτι γενικά είχε πληθυσμούς δέντρων που αποτελούνταν από έλατο, βελανιδιά, φτελιά, καστανιά, οξιά και γαύρο.

## Παραπομπές


Προυσας
Κατηγορία:Προύσα
Τσρνίτσι

Το **Τσρνίτσι** (βοσν. *Crnići*, σερβ. Црнићи) είναι χωριό στον Δήμο του Κρέσεβο, του Καντονίου Κεντρικής Βοσνίας, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 600 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Τσρνίτσι ήταν 328 κάτοικοι. Από τους κατοίκους αυτούς το 72,9% δήλωσαν Μποσνιάκοι, το 26,2% δήλωσαν Κροάτες και 2 κάτοικοι δήλωσαν Σέρβοι.

## Παραπομπές


Τσρνιτσι
Βράντσι

Το **Βράντσι** (βοσν. *Vranci*) είναι μικρό χωριό στον Δήμο του Κρέσεβο, του Καντονίου Κεντρικής Βοσνίας, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το χωριό είναι κτισμένο μέσα σε στενή κοιλάδα, σε υψόμετρο περίπου 710 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, περίπου τριάντα χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή ανατολικά από το κέντρο του Σαράγεβο.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Βράντσι ήταν 65 κάτοικοι. Από τους κατοίκους αυτούς οι 63 (ποσοστό 96,9%) δήλωσαν Κροάτες, ένας δήλωσε Μποσνιάκος (δηλαδή Βόσνιος Μουσουλμάνος) και ένας δήλωσε Σέρβος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί του Κρέσεβο
Κατηγορία:Οικισμοί του Κρέσεβο με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Γκουντζάνι

Το **Γκουντζάνι** (βοσν. *Gunjani*) είναι μικρό χωριό στον Δήμο του Κρέσεβο, του Καντονίου Κεντρικής Βοσνίας, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 790 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Γκουντζάνι ήταν 35 κάτοικοι. Από τους κατοίκους αυτούς οι 34 (ποσοστό 97,1%) δήλωσαν Μποσνιάκοι και ο 35ος δεν απάντησε στη σχετική ερώτηση.

## Παραπομπές


Γκουντζανι
Λογισμικό εφαρμογών

Το **λογισμικό εφαρμογών** (*application software*) είναι οποιοδήποτε πρόγραμμα υπολογιστή που προορίζεται για χρήση από τον τελικό χρήστη – όχι για τη λειτουργία, τη διαχείριση ή τον προγραμματισμό του υπολογιστή. Μια εφαρμογή (app, application program, software application) είναι οποιοδήποτε πρόγραμμα που μπορεί να κατηγοριοποιηθεί ως λογισμικό εφαρμογών.  

Συνηθισμένοι τύποι εφαρμογών περιλαμβάνουν επεξεργαστές κειμένου, αναπαραγωγείς πολυμέσων και λογισμικό λογιστικής. Ο όρος λογισμικό εφαρμογών αναφέρεται σε όλες τις εφαρμογές συλλογικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διαφοροποιηθεί από το λογισμικό συστήματος και το λογισμικό βοηθητικών προγραμμάτων.  

Οι εφαρμογές μπορεί να είναι προεγκατεστημένες με τον υπολογιστή και το λογισμικό συστήματός του ή να δημοσιεύονται ξεχωριστά. Μπορεί να είναι ιδιόκτητες ή ανοιχτού κώδικα.  

Ο σύντομος όρος "app" (που επινοήθηκε το 1981 ή νωρίτερα) έγινε δημοφιλής με την εισαγωγή του iOS App Store το 2008, για να αναφέρεται σε εφαρμογές για κινητές συσκευές, όπως smartphones και tablets. Αργότερα, με την εισαγωγή του Mac App Store (το 2010) και του Windows Store (το 2011), ο όρος επεκτάθηκε στη δημοφιλή χρήση για να περιλαμβάνει και εφαρμογές για επιτραπέζιους υπολογιστές.

## Ορολογία

Η διάκριση μεταξύ λογισμικού συστήματος, όπως τα λειτουργικά συστήματα, και λογισμικού εφαρμογών δεν είναι απόλυτη και αποτελεί περιστασιακά αντικείμενο αντιπαράθεσης. Για παράδειγμα, ένα από τα βασικά ερωτήματα στη δίκη αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας *United States v. Microsoft Corp.* ήταν αν ο φυλλομετρητής Internet Explorer της Microsoft αποτελούσε μέρος του λειτουργικού συστήματος Windows ή αν ήταν ξεχωριστό κομμάτι λογισμικού εφαρμογών.  

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η διαμάχη για την ονομασία GNU/Linux, η οποία εν μέρει οφείλεται σε διαφωνίες σχετικά με τη σχέση μεταξύ του πυρήνα Linux και των λειτουργικών συστημάτων που βασίζονται σε αυτόν τον πυρήνα. Σε ορισμένους τύπους ενσωματωμένων συστημάτων, το λογισμικό εφαρμογών και το λογισμικό λειτουργικού συστήματος μπορεί να είναι δυσδιάκριτα από τον χρήστη, όπως συμβαίνει με το λογισμικό που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο ενός VCR, ενός DVD player ή ενός φούρνου μικροκυμάτων. Οι παραπάνω ορισμοί μπορεί να αποκλείουν ορισμένες εφαρμογές που μπορεί να υπάρχουν σε υπολογιστές μεγάλων οργανισμών. Για έναν εναλλακτικό ορισμό της εφαρμογής, δείτε τη *Διαχείριση Χαρτοφυλακίου Εφαρμογών (Application Portfolio Management).

Όταν χρησιμοποιείται ως επίθετο, ο όρος "εφαρμογή" δεν περιορίζεται στο να σημαίνει: του ή για λογισμικό εφαρμογών. Για παράδειγμα, έννοιες όπως *διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών (API)*, *διακομιστής εφαρμογών*, *εικονικοποίηση εφαρμογών*, *διαχείριση κύκλου ζωής εφαρμογών* και *φορητή εφαρμογή* ισχύουν για όλα τα προγράμματα υπολογιστών εξίσου και όχι μόνο για το λογισμικό εφαρμογών.


Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού
JavaScript
Κατηγορία:Διαδικαστικές γλώσσες προγραμματισμού
Κατηγορία:Γλώσσες με δυναμικούς τύπους
Κατηγορία:Συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού
Κατηγορία:Διαλειτουργικό λογισμικό
Κατηγορία:Επιστήμη υπολογιστών
Χρυσαυγή Θεσπρωτίας

Η **Χρυσαυγή** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας. 

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Χρυσαυγή βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες των Ορέων Παραμυθιάς σε υψόμετρο 420 μέτρα. Απέχει 4 χλμ. ΝΑ. από την Παραμυθιά (έδρα του δήμου) και 36 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Ηγουμενίτσα. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. 

Ανατολικά του χωριού είναι η αρχαία ακρόπολη της Eλέας από την οποία διασώζεται το μεγαλύτερο μέρος του πανύψηλου τοίχους της καθώς και αρκετά ερείπια δημοσίων κτιρίων και ιδιωτικών κατοικιών. Πρόκειται για το σημαντικότερο ορεινό οικισμό στην αρχαία Ελεάτιδα, την περιοχή δηλαδή μεταξύ του Νεκρομαντείου Πρέβεζας (στο χωριό Μεσοπόταμος) και της Παραμυθιάς, όπου κατοικούσε το φύλο των Ελεατών Θεσπρωτών.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1919 με την παλιά της ονομασία από την περίοδο της Τουρκοκρατίας ως *Βέλλιανη*  να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1959  μετονομάστηκε σε Χρυσαυγή. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παραμυθιάς του Δήμου Σουλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 116 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 161 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
OsamaSon

Ο **Αμάρι Ντάσοουν Μίντλετον** (γεννηθείς 20 Μαΐου 2003),  γνωστός επαγγελματικά ως OsamaSon (ΟσάμαΣον), είναι Αμερικανός ράπερ, τραγουδιστής και παραγωγός. Απέκτησε μεγάλη αναγνώριση στη σκηνή του underground rap με τα τραγούδια "Cts-V" και "Troops," που έγιναν δημοφιλή στο διαδίκτυο στις αρχές έως τα μέσα του 2023. Το πρώτο του στούντιο άλμπουμ, *Osama Season*, κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2023, ενώ το δεύτερο του άλμπουμ, *Flex Musix*, ακολούθησε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.

## Καριέρα

### 2020-2023: Απαρχές και καθιέρωση
Ο OsamaSon ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική το 2020 υπό το όνομα PradaUMari. Μέχρι το 2021, άρχισε να κυκλοφορεί μουσική με το τρέχον καλλιτεχνικό του όνομα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, κυκλοφόρησε μια σειρά από έργα, όπως τα EP *I'm Da Man*, *Vengeance* και *Carnival*. Στις αρχές του 2023, τα συνεργατικά έργα *Osamavrt* και *2 Slime* προηγήθηκαν της κυκλοφορίας του EP *Bad Habits*. Στις 7 Απριλίου, κυκλοφόρησε το τραγούδι-ορόσημο του OsamaSon, *Cts-V*, το οποίο άρχισε να αποκτά δημοτικότητα στο διαδίκτυο. Η μουσική του έγινε ακόμα πιο γνωστή χάρη σε προσωπικότητες του διαδικτύου, όπως ο BruceDropEmOff, που έπαιζε τραγούδια του OsamaSon στις ζωντανές του μεταδόσεις.

### 2023-παρόν: Osama Season και Flex Musix
Στις 2 Ιουνίου 2023, ο OsamaSon κυκλοφόρησε το "Troops", το κύριο single από το ντεμπούτο του στούντιο άλμπουμ *Osama Season*. Όπως και το "Cts-V", το τραγούδι σημείωσε σημαντική επιτυχία στο διαδίκτυο. Το ίδιο το άλμπουμ *Osama Season* κυκλοφόρησε στις 21 Ιουλίου, με μουσικούς κριτικούς από το *Pitchfork* και το *Fader* να ξεχωρίζουν τα κομμάτια "Werkin", "Kutta", "Summer Sixteen", "Anti" και "X & Sex" ως τα καλύτερα του άλμπουμ. Τον Οκτώβριο, ξεκίνησε την περιοδεία *Next Gen Tour* μαζί με τους ράπερ Kankan, Summrs, Highway και τον παραγωγό F1lthy. Στις 8 Δεκεμβρίου, ο OsamaSon κυκλοφόρησε το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του, *Flex Musix*.

Στις 16 Φεβρουαρίου 2024, ο OsamaSon κυκλοφόρησε το *Flxtra*, την επτατραγουδία deluxe έκδοση του *Flex Musix*. Στις 18 Φεβρουαρίου, ξεκίνησε την περιοδεία *Flex Musix Tour*, την πρώτη του ως κύριος καλλιτέχνης. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε με μια εμφάνιση στο Rolling Loud California στις 16 Μαρτίου. Στις 5 Νοεμβρίου 2024, ο OsamaSon ξεκίνησε την περιοδεία *The Wish You Were Here Tour*, που περιλάμβανε εμφανίσεις σε Καναδά, Λονδίνο και Ταϊλάνδη. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε στο Rolling Loud Thailand στις 22 Νοεμβρίου 2024.

## Στυλ

### Μουσικό στυλ
Ο OsamaSon έχει συγκριθεί με πληθόρα συνκαλλιτεχνών του, όπως ο Ken Carson, Playboi Carti, Future, Destroy Lonely μέχρι και Chief Keef. Τον χαρακτηρίζει ο πειραματικός του ήχος ο οποίος περιέχει υπερφίαλη χρήση μπάσου και συνθεσάιζερ (ηλεκτρονικό πιάνο). Η μουσική του έχει χαρακτηριστεί ως "ζαβλακωμένη, αποσυντονιστική και αποπνικτικώς πολυσύνθετη" από τον Leor Galil του Chicago Reader

## Δίσκογραφία

### Στούντιο άλμπουμς
Βιλαέτι της Χετζάζης

Το **Βιλαέτι της Χετζάζης** (οθωμανικά τουρκικά: *Vilāet-i Hijaz*) ήταν διοικητική εδαφική οντότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία περιελάμβανε την περιοχή Χετζάζ.

Παρά την έλλειψη φυσικών πόρων, η περιοχή έγινε ιδιαίτερα σημαντική στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ως το λίκνο του Ισλάμ και απέκτησε ιδιαίτερη θρησκευτική σημασία για ολόκληρη την αυτοκρατορία καθώς ήταν πηγή νομιμοποίησης για την ίδια την οθωμανική κυβέρνηση. Οι φυλές των Βεδουίνων που κυριαρχούσαν στην περιοχή δεν μπόρεσαν να συντρίψουν την τουρκική κυβέρνηση, η οποία κυβερνούσε την τύχη του κράτους ως επί το πλείστον έμμεσα, διορίζοντας κυβερνήτες μόνο στη Μεδίνα και την Τζέντα και αντ' αυτού επέτρεπε τον διορισμό τοπικών κυβερνητών αλλού. Το εμπόριο ήταν επίσης σημαντική πηγή εσόδων για την περιοχή.

## Ιστορία
Η περιοχή Χετζάζ ήταν επίσημα υπό την κυβέρνηση του σουλτανάτου των Μαμελούκων του Καΐρου μέχρι την ήττα της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1517. Μετά την προσάρτησή της από την Τουρκο-Οθωμανική Αυτοκρατορία, η περιοχή διοικούνταν από τον Σαρίφ της Μέκκας, ο οποίος αντιπροσώπευε την αυτοκρατορική αρχή για την περιοχή.

Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι μουσουλμάνοι Ουαχάμπι, μια πουριτανική αίρεση από την αραβική περιοχή Νατζντ, άρχισαν να επιδρομούν στις Ιερές πόλεις της Μέκκας και της Μεδίνας και στις οάσεις της Χετζάζ. Η οθωμανική κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τους Ουαχαμπίτες και ανέθεσε στον ισχυρό Μεχμέτ Αλί, πασά της Αιγύπτου, αυτό το έργο. Ο πόλεμος που ακολούθησε τελείωσε μόλις τον Σεπτέμβριο του 1818 με την ήττα και τη διάλυση αυτού που είχε γίνει γνωστό ως το Πρώτο Σαουδικό Κράτος. Από το 1818 έως το 1845 η περιοχή διοικούνταν απευθείας από την Αίγυπτο, έως ότου ο Μεχμέτ Αλί αναγκάστηκε να αποκαταστήσει την ανεξάρτητη Χετζάζ ως αποτέλεσμα του Β΄ Αιγυπτοτουρκικού Πολέμου.

Οι Οθωμανοί ολοκλήρωσαν τον Σιδηρόδρομο Χετζάζ που συνδέει τη Δαμασκό με τη Μεδίνα το 1908, αλλά η νέα γραμμή σύνδεσης υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Το 1916, ως αποτέλεσμα της αλληλογραφίας Χουσεΐν-Μακμάχον, ο Σαρίφ αλ-Χουσεΐν ιμπν Αλί διακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά του Χετζάζ.

## Παραπομπές


Χετζαζης
Κατηγορία:Χετζάζ
A Thousand Suns

Το ***A Thousand Suns*** είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του Αμερικανικού συγκροτήματος ροκ Linkin Park. Κυκλοφόρησε σε διάφορες χώρες στις 8 Σεπτεμβρίου 2010 και στις ΗΠΑ στις 13 Σεπτεμβρίου, από τις Warner Bros. Records. Την παραγωγή ανέλαβαν οι Μάικ Σινόντα και Ρικ Ρούμπιν, οι οποίοι είχαν συνεργαστεί στο προηγούμενο άλμπουμ του συγκροτήματος, ''Minutes to Midnight'' (2007). Το *A Thousand Suns* ηχογραφήθηκε στα NRG Recording Studios στο Χόλυγουντ της Καλιφόρνια από τον Νοέμβριο του 2008 μέχρι τον Αύγουστο του 2010.

Το θέμα του *A Thousand Suns* είναι οι ανθρώπινοι φόβοι, όπως ο πυρηνικός πόλεμος. Το συγκρότημα δήλωσε πως το άλμπουμ είναι πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενά τους, καθώς πειραματίστηκαν με καινούριους ήχους. Ο Τσέστερ Μπένινγκτον είπε στο MTV πως το άλμπουμ αναφέρει διάφορα κοινωνικά ζητήματα και συνδυάζει ανθρώπινες ιδέες με την τεχνολογία. Ο τίτλος είναι αναφορά στη *[[Μπαγκαβάτ Γκίτα]]*, η οποία έγινε δημοφιλής το 1945 από τον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, ο οποίος είπε πως η ατομική βόμβα ήταν «φωτεινή σαν χίλιοι ήλιοι». Επίσης εμφανίζεται σε έναν στίχο στο πρώτο single του άλμπουμ, «The Catalyst». Το *A Thousand Suns* είναι το μεγαλύτερο στούντιο άλμπουμ των Linkin Park μέχρι και σήμερα, έχοντας διάρκεια 47 λεπτών και 48 δευτερολέπτων.

Το «The Catalyst» στάλθηκε στο ράδιο και κυκλοφόρησε ψηφιακά στις 2 Αυγούστου 2010. Το «The Catalyst» έφτασε την 1η θέση στα Εναλλακτικά Τραγούδια του *Billboard* και στα chart των Ροκ Τραγουδιών. Τρία ακόμα single κυκλοφόρησαν για να προωθήσουν το άλμπουμ: «Waiting for the End», «Burning in the Skies» και «Iridescent». Οι Linkin Park προώθησαν το άλμπουμ μέσω του A Thousand Suns World Tour από τον Οκτώβριο του 2010 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2011. Το *A Thousand Suns* έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, με κάποιους από αυτούς να το βρίσκουν φυσική εξέλιξη για το συγκρότημα, αλλά δίχασε τους θαυμαστές του συγκροτήματος.  

## Λίστα κομματιών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 2010
Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Μάικ Σινόντα
Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Ρικ Ρούμπιν
Κατηγορία:Δισκογραφία των Linkin Park
Σιδηροδρομικός σταθμός Αξιού

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Αξιού** αποτελούσε σιδηροδρομικό σταθμό που εξυπηρετούσε την κίνηση και τους ελιγμούς των αμαξοστοιχιών επί της ευρύτερης περιοχής και γεφυρών του Αξιού, καθώς και της ενωτικής γραμμής μεταξύ Σιδηροδρομικής Γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου και Σιδηροδρομικής Γραμμής Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης.

Ο σταθμός τοποθετείται ανατολικά του Αξιού σε σημείου όπου διαπερνούσε η παλαιά χάραξη της Σιδηροδρομικής Γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου, η οποία πλέον είναι αποψιλωμένη και δεν εξυπηρετεί κάποια σιδηροδρομική υπηρεσία.

## Ιστορικό

### 19ος Αιώνας
Στα πλαίσια της δημιουργίας μιας ενιαίας σιδηροδρομικής γραμμής που θα εξυπηρετούσε όλες τις περιοχές της ευρύτερης Μακεδονίας, το 19ο αιώνα προωθήθηκε η χάραξη ενός νέου άξονα με αφετηρία την Θεσσαλονίκη, ο οποίος θα διαπερνούσε τα αστικά κέντρα της εποχής και θα κατέληγε στο Μοναστήρι. 

Στο σημείο αυτό, ο σιδηροδρομικός σταθμός του Αξιού χτίστηκε το 1891 ως μέρος της υποδομής της νέας γραμμής και ολοκληρώθηκε το 1894, ως σταθμός ελέγχου κινήσεως και ελιγμών.

### 20ος Αιώνας
Κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, ο σταθμός λειτούργησε αδιάκοπα και εξασφάλιζε την ασφαλή μετακίνηση επί του Αξιού ποταμού καθώς και της διακλάδωσης προς την Αλεξανδρούπολη και το Κιλκίς. Ο σταθμός την περίοδο εκείνη υπέστη ορισμένες τροποποιήσεις και επεκτάσεις τόσο σε ό,τι αφορά το κυρίως κτήριο, καθώς και ορισμένων υποστηρικτικών αποθηκών εμπορευμάτων.

### 21ος Αιώνας
Κατά τα πρώτα έτη του 21ου αιώνα, το σύνολο της σιδηροδρομικής γραμμής αναβαθμίστηκε, ενώ το τμήμα που εξυπηρετούσε ο σταθμός αποψιλώθηκε και αντικαταστάθηκε από ένα νέο νοτιότερα του υφιστάμενου, γεγονός που τον κατέστησε υποδομή εκτός σιδηροδρομικού δικτύου.

Το νέο τμήμα της γραμμής εντάχθηκε στο δίκτυο του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης. 

## Δομή Σταθμού
Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζεται διαγραμματικά η οργάνωση του χώρου έμπροσθεν του κεντρικού κτηρίου του σταθμού και των αντίστοιχων σιδηροδρομικών ανταποκρίσεων.

## Υπηρεσίες
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αξιού αποτελούσε για αρκετές δεκαετίες σταθμός κινήσεως και διευθέτησης ελιγμών και δεν εξυπηρετούσε επιβατική χρήση. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας
Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στη Θεσσαλονίκη
Νίκος Μουνδρέας

Ο **Νίκος Μουνδρέας** (γεν. 1939) είναι Έλληνας εφοπλιστής.

## Βιογραφικό
Η οικογένεια Μουνδρέα κατάγεται από το παραθαλάσσιο χωριό Τραχήλα της Μεσσηνιακής Μάνης (*Έξω Μάνη*) και δραστηριοποιείται επαγγελματικά στη ναυτιλία από το 1916, όταν ίδρυσε ναυτιλιακό γραφείο στον Πειραιά για την πρακτόρευση και ναύλωση πλοίων.

Ο Νίκος Μουνδρέας γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα και είναι γιος του εφοπλιστή Γεωργίου Μιχαήλ Μουνδρέα (1896-1968). Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πάντειο Πανεπιστήμιο, ενώ πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Σε μια από τις συνεργασίες του γνώρισε τον Νικόλαο Φράγκο και σύντομα αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια συνεργασία σε ισότιμη βάση. Το 1964 απέκτησαν το πρώτο τους κοινό πλοίο και το 1966 ίδρυσαν τη ναυτιλιακή εταιρεία *Good Faith*, η οποία αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του ελληνόκτητου στόλου. Η μακροβιότητα της εταιρικής σχέσης μεταξύ του Νικόλα Φράγκου και του Νικόλα Μουνδρέα υπήρξε σπάνιο φαινόμενο στην ιστορία της ελληνικής ναυτιλίας. Συνολικά, μέσα στο πέρασμα του χρόνου η Good Faith διαχειρίστηκε περισσότερα από 150 πλοία, ενώ στα τέλη του 1990 είχε εξελιχθεί στη μεγαλύτερη εταιρεία του ελληνόκτητου στόλου.

Παράλληλα με τη συμμετοχή του στην *Good Faith*, ο Νίκος Μουνδρέας συνέχισε να εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση. Το 1974, όταν μαζί με τα ξαδέλφια του αποφάσισαν να κλείσουν την *G. Moundreas & Bros*, ίδρυσε την επιχείρηση *Nicholas G. Moundreas Shipping SA*, η οποία ασχολήθηκε με την πλοιοκτησία, την ασφάλιση, τη ναύλωση και διαχείριση πλοίων, καθώς και την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών. Με την πάροδο των ετών εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες νάυλωσης πλοίων στον Πειραιά, και αυτό που την έκανε να ξεχωρίζει ήταν οι αποκλειστικές συνεργασίες που εξασφάλισε ο Νίκος Μουνδρέας σε ανώτατο επίπεδο με τις κυβερνήσεις της Κίνας, της Βόρειας Κορέας και της Αλγερίας, καθώς και πολυετείς συνεργασίες με κυβερνητικούς οργανισμούς στην Αίγυπτο, την Κούβα και το Ιράν, μεταξύ άλλων.

Επίσης, με την εταιρεία *NGM Energy*, ο Νίκος Μουνδρέας είναι ιδιοκτήτης στόλου 26 πλοίων.

## Προσωπική ζωή
Από το γάμο του με τη Ναυσικά Μαρκουλή ο Νίκος Μουνδρέας απέκτησε τρία παιδιά, μεταξύ των οποίων και τον επίσης εφοπλιστή Γιώργο Ν. Μουνδρέα. Από το 2015 διατηρεί σχέση με τη γνωστή δημοσιογράφο Έλλη Στάη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Παντείου Πανεπιστημίου
Σιδηροδρομικός σταθμός Λουδία

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Λουδία** αποτελούσε σιδηροδρομικό σταθμό που εξυπηρετούσε την κίνηση και τους ελιγμούς των αμαξοστοιχιών της ευρύτερης περιοχής και γεφυρών του Λουδία, επί της Σιδηροδρομικής Γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου. Ο σταθμός τοποθετούταν ανατολικά του Λουδία πλησίον της σιδηροδρομικής γέφυρας, ενώ κατά την διάρκεια πολέμων λειτουργούσε ταυτόχρονα ως φυλάκιο.

Η υποδομή του σταθμού δεν σώζεται σήμερα καθώς κατεδαφίστηκε στα πλαίσα της αναβάθμισης της Σιδηροδρομικής Γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου το 2003-2004.

## Ιστορικό

### 19ος Αιώνας
Στα πλαίσια της δημιουργίας μιας ενιαίας σιδηροδρομικής γραμμής που θα εξυπηρετούσε όλες τις περιοχές της ευρύτερης Μακεδονίας, το 19ο αιώνα προωθήθηκε η χάραξη ενός νέου άξονα με αφετηρία την Θεσσαλονίκη, ο οποίος θα διαπερνούσε τα αστικά κέντρα της εποχής και θα κατέληγε στο Μοναστήρι.

Στο σημείο αυτό, ο σιδηροδρομικός σταθμός του Λουδία χτίστηκε το 1891 ως μέρος της υποδομής της νέας γραμμής και ολοκληρώθηκε το 1894, ως σταθμός ελέγχου κινήσεως και ελιγμών.

### 20ος Αιώνας
Κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, ο σταθμός λειτούργησε αδιάκοπα και εξασφάλιζε την ασφαλή μετακίνηση επί του ποταμού Λουδία ιδιαίτερα σε περιόδους πολεμικών κρίσεων, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα ανέστειλε την λειτουργία του.

### 21ος Αιώνας
Κατά τα πρώτα έτη του 21ου αιώνα, το σύνολο της σιδηροδρομικής γραμμής αναβαθμίστηκε, γεγονός το οποίο οδήγησε στην κατεδάφιση της υποδομής η οποία αποτελούταν από ένα κυρίως κτήριο.

Το τμήμα της γραμμής εντάχθηκε στο δίκτυο του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης. 

## Δομή Σταθμού
Δεν διασώζεται η τοπογραφική απεικόνιση του συγκεκριμένου σιδηροδρομικού σταθμού.

## Υπηρεσίες
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αξιού αποτελούσε για αρκετές δεκαετίες σταθμός κινήσεως και διευθέτησης ελιγμών και δεν εξυπηρετούσε επιβατική χρήση.
## Παραπομπές

Λουδίας (σε αναστολή λειτουργίας)
Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στη Θεσσαλονίκη
Ο εφευρέτης των Χριστουγέννων

**Ο εφευρέτης των Χριστουγέννων** είναι μια βιογραφική κωμική αλλά και δραματική ταινία τού 2017, σε σκηνοθεσία Bharat Nalluri και σενάριο της Susan Coyne, βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Les Standiford. Η ταινία αφηγείται τη διαδικασία με την οποία ο Κάρολος Ντίκενς συνέλαβε και έγραψε το 1843 το κλασικό έργο Χριστουγεννιάτικη ιστορία. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Ντίκενς εμφανίζεται ο Dan Stevens, ενώ ο Christopher Plummer ενσαρκώνει τον Εμπενίζερ Σκρουτζ (Ebenezer Scrooge) και ο Jonathan Pryce τον πατέρα τού Ντίκενς.

## Πλοκή
Ο Κάρολος Ντίκενς, ο διάσημος συγγραφέας, βρίσκεται σε μια δύσκολη φάση της ζωής του· οι τελευταίες του νουβέλες έχουν αποτύχει, οι οικονομικές του υποχρεώσεις τον πιέζουν και η φήμη του φαίνεται να βρίσκεται σε κίνδυνο. Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα αμφιβολίας και αγωνίας, γεννιέται η ιδέα να γράψει μια νέα ιστορία που θα φέρει την ελπίδα και την αναγέννηση, όχι μόνο στους αναγνώστες του αλλά και στον ίδιο. 

Με την προθεσμία των έξι εβδομάδων να τον πιέζει, ο Dickens ξεκινά ένα δημιουργικό ταξίδι που τον βυθίζει στις πιο σκοτεινές αλλά και φωτεινές πλευρές της φαντασίας του. Καθώς η ιστορία εξελίσσεται, οι χαρακτήρες του —ιδιαίτερα ο στρυφνός Εμπενίζερ Σκρουτζ (Ebenezer Scrooge)— αρχίζουν να αποκτούν «ζωή», εμπλέκοντάς τον σε έναν ιδιαίτερο διάλογο που αναδεικνύει τις δικές του σκέψεις, φόβους και ελπίδες. 

Αυτή η δημιουργική διαδικασία δεν είναι εύκολη· τον φέρνει αντιμέτωπο με το παρελθόν, την οικογένειά του, αλλά και τη δική του σχέση με τη συγχώρεση, τη φιλανθρωπία και την αγάπη. Η προσπάθειά του να ισορροπήσει ανάμεσα στην προσωπική του ανασφάλεια και την ανάγκη να δημιουργήσει κάτι σπουδαίο αποτελεί την καρδιά αυτής της ιστορίας, που τελικά μιλά για τη δύναμη της αλλαγής και της αναγέννησης.

## Κριτικές
Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές, με το Rotten Tomatoes να αναφέρει ποσοστό αποδοχής 79% από τους κριτικούς. Οι ερμηνείες των Stevens και Plummer επαινέθηκαν ιδιαίτερα, με τον Plummer να ξεχωρίζει ως Scrooge.  Ωστόσο, ορισμένοι κριτικοί, όπως ο Peter Sobczynski του www.rogerebert.com, θεώρησαν ότι η προσέγγιση της ταινίας ήταν υπερβολικά απλοϊκή και στερούταν βάθους. 

Στο box office, η ταινία συγκέντρωσε συνολικά 8,1 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, με 5,6 εκατομμύρια από τις Ηνωμένες Πολιτείες και 2,8 εκατομμύρια από διεθνείς αγορές. 

Παρά τα μέτρια εμπορικά αποτελέσματα, η ταινία έχει αναγνωριστεί ως μια γοητευτική προσθήκη στις χριστουγεννιάτικες ταινίες, προσφέροντας μια ενδιαφέρουσα ματιά στη δημιουργία ενός από τα πιο αγαπημένα χριστουγεννιάτικα έργα.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 2017
Κατηγορία:Βρετανικές χριστουγεννιάτικες ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Γκαλεσνιάκ

Η Νήσος **Γκαλεσνιάκ** (κροατικά: *Galešnjak*, που ονομάζεται επίσης **Νησί της Αγάπης** και **Νησί του Έρωτα**) είναι νησί που βρίσκεται στο Κανάλι Πάσμαν της Αδριατικής Θάλασσας, μεταξύ της νήσου Πάσμαν και της πόλης Τουράνι στην ηπειρωτική Κροατία. Είναι ένα από τα λίγα φυσικά αντικείμενα που έχουν σχήμα καρδιάς.

Το νησί έχει επιφάνεια 0,132 χλμ2, με την παραλία του να έχει μήκος 1,55 χλμ. Το νησί διαθέτει δύο κορυφές, η υψηλότερη από τις οποίες είναι 36 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το Γκαλεσνιάκ ανήκει στην οικογένεια Γιουρέσκο, η οποία κατοικεί στο χωριό Μρλιάνε της νήσου Πάσμαν, και περιέχει μόνο άγρια φυτά και δέντρα, καθώς και μια αποικία μικρών κουνελιών και άγριων περιστεριών. Η ανθρώπινη δραστηριότητα που έχει καταγραφεί σε αυτό το νησί είναι τρεις γνωστοί ιλλυρικοί τύμβοι και απομεινάρια των θεμελίων ενός αρχαίου κτιρίου.

Το ασυνήθιστο σχήμα του νησιού καταγράφηκε για πρώτη φορά στις αρχές του 19ου αιώνα από τον χαρτογράφο του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, Σαρλ-Φρανσουά Μποτόμπ-Μποπρέ, ο οποίος το συμπεριέλαβε στο άτλαντα του του 1806 της ακτής της Δαλματίας (ο οποίος διατηρείται σήμερα στη Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη στο Ζάγκρεμπ).

Το νησί ήταν επισημασμένο στο Google Earth τον Φεβρουάριο του 2009, γεγονός που έφερε την προσοχή του παγκοσμίως.

Η πρόσφατη δραστηριότητα στο νησί έχει δημιουργήσει δύο μεγάλες «ουλές» κατά μήκος της καρδιάς, μία που καλύπτει το νησί από μια προβλήτα από το βορρά προς το νότο, και η άλλη από τα δυτικά του όπου φυτεύονται ελιές και συκιές. 

Το νησί παρέχει εγκαταστάσεις για αρραβωνιασμούς και μικρές γαμήλιες δεξιώσεις. Μια καθημερινή ιδιωτική και οργανωμένη ξενάγηση αναχωρεί από το Τκον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά της Κροατίας
Κατηγορία:Νησιά της Αδριατικής Θάλασσας
Κατηγορία:Ιδιωτικά νησιά
Σεβαστό Θεσπρωτίας

Το **Σεβαστό** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας. 

## Γενικά στοιχεία
Το Σεβαστό βρίσκεται σε υψόμετρο 180 μέτρα ενώ απέχει περίπου 7 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Παραμυθιά (έδρα του δήμου) και 30 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Ηγουμενίτσα. Η ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Αρσένιο και εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Το χωριό αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παραμυθιάς του Δήμου Σουλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 114 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 129 κατοίκους. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Άη Κολιός από το Σεβαστό » (του Μιχάλη Ζήση) από τον ιστότοπο https://periodikostep.gr/.
* Το Σεβαστό Παραμυθιάς από ψηλά στο https://www.youtube.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Σαλονίκη Θεσπρωτίας

Η **Σαλονίκη** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας. 

## Γενικά στοιχεία
Η Σαλονίκη βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Χιονίστρα σε υψόμετρο 560 μέτρα Απέχει περίπου 14 χλμ. ΒΑ. από την Παραμυθιά (έδρα του δήμου), 39 χλμ. Α. από την Ηγουμενίτσα και 48 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Ιωάννινα. Η ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. 

Το χωριό αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1919, γραμμένο ως *Σαλονίκι*, να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το όνομά του διορθώθηκε το 1940 σε Σαλονίκι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παραμυθιάς του Δήμου Σουλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 20 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 31 κατοίκους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Βιλαέτι της Μοσούλης

Το **Βιλαέτι της Μοσούλης** (οθωμανικά τουρκικά: *Vilāet-i Musul*) ήταν διοικητική εδαφική οντότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δημιουργήθηκε από τα βόρεια σαντζάκια του βιλαέτι της Βαγδάτης το 1878.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, φέρεται να είχε έκταση 29.220 τετραγωνικά μίλια (75.700 km2), ενώ τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της πρώτης οθωμανικής απογραφής του 1885 (δημοσιεύθηκε το 1908) έδωσαν τον πληθυσμό 300.280. Η ακρίβεια των αριθμών του πληθυσμού κυμαίνεται από «κατά προσέγγιση» έως «απλώς εικαστικά» ανάλογα με την περιοχή από την οποία συγκεντρώθηκαν.

Η πόλη της Μοσούλης και η περιοχή νότια στο Μικρω Ζβαω παραχωρήθηκαν στη Γαλλία στη Συμφωνία Σάικς–Πικό του 1916 του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και αργότερα μεταφέρθηκαν στο Υποχρεωτικό Ιράκ μετά το Ζήτημα της Μοσούλης.

## Διοικητικά τμήματα
Τα σαντζάκια του βιλαετιού και οι πρωτεύουσές τους:

*Σαντζάκι της Μοσούλης, Μοσούλη
*Σαντζάκι της Σεχριζόρ (αργότερα μετονομάστηκε Σαντζάκι του Κιρκούκ), Κιρκούκ
*Σαντζάκι της Σουλεϊμανίγια, Σουλεϊμανίγια

## Παραπομπές


Μοσουλης
Πετούσι Θεσπρωτίας

Το **Πετούσι** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας. 

## Γενικά στοιχεία
Το Πετούσι βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές των Ορέων Σουλίου σε υψόμετρο 640 μέτρα ενώ απέχει περίπου 19 χλμ. ΒΑ. από την Παραμυθιά (έδρα του δήμου), 44 χλμ. Α. από την Ηγουμενίτσα και 45 χλμ. ΝΔ. από τα Ιωάννινα. Δυτικά και βόρεια του χωριού περνάει η Εγνατία Οδός. 

Το χωριό αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παραμυθιάς του Δήμου Σουλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 38 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 54 κατοίκους. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχειακές περιγραφές για Πετούσι (Θεσπρωτία) από τον ιστότοπο Γενικά Αρχεία του Κράτους - Εθνικό Ευρετήριο Αρχείων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Χανς Γκέοργκ Μπεκ

Ο **Χανς Γκέοργκ Μπεκ** (*Hans-Georg Beck*, 18 Φεβρουαρίου 1910 – 25 Μαΐου 1999) ήταν διακεκριμένος Γερμανός βυζαντινολόγος, γνωστός για τις σημαντικές του συνεισφορές στη μελέτη της βυζαντινής θεολογίας και λογοτεχνίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Schneizlreuth της Βαυαρίας. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο του Ettal το 1929, εισήλθε στο Πανεπιστήμιο Ludwig-Maximilian του Μονάχου το 1930, όπου σπούδασε φιλοσοφία, καθολική θεολογία και βυζαντινές σπουδές. Το 1936 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο "Vorhersehung und Vorherbestimmung in der theologischen Literatur der Byzantiner" (Πρόγνωση και Προορισμός στη Θεολογική Λογοτεχνία των Βυζαντινών), η οποία δημοσιεύτηκε στη Ρώμη το επόμενο έτος. 

Το 1949 ο Μπεκ ολοκλήρωσε την υφηγεσία του με το έργο "Theodoros Metochites. Die Krise des byzantinischen Weltbildes im 14. Jahrhundert" (Θεόδωρος Μετοχίτης: Η κρίση της βυζαντινής κοσμοθεωρίας τον 14ο αιώνα), η οποία έτυχε υψηλής αναγνώρισης μεταξύ των βυζαντινολόγων. Στη συνέχεια δημοσίευσε περίπου δέκα βιβλία σχετικά με το Βυζάντιο. Το 1960 διαδέχτηκε τον Franz Dölger ως καθηγητής Βυζαντινών Σπουδών και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, θέση που κατείχε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1975. 

Ο Μπεκ ήταν μέλος πολλών εθνικών ακαδημιών επιστημών και επιστημονικών εταιρειών. Διετέλεσε πρόεδρος του Γερμανικού Κέντρου Μελετών στη Βενετία, αντιπρόεδρος της Γερμανικής Εταιρείας Ερευνών και μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου, μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Μονάχου, της Βιέννης, του Λονδίνου, των Βρυξελλών και της Ακαδημίας Αθηνών, καθώς και του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου. Διετέλεσε επίσης επί μακρά σειρά ετών εκδότης και επιμελητής του περιοδικού Byzantinische Zeitschrift.

Ανάμεσα στα άλλα, έχει συγγράψει και τα εξής έργα:
# Ιστορία της βυζαντινής δημώδους λογοτεχνίας (Geschichte der Byzantinischen Volksliteratur), εκδ. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1988.
# Η βυζαντινή χιλιετία (Das byzantinische Jahrtausend), εκδ. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα ²1992.
# Βυζαντινόν ερωτικόν (Byzantinisches Erotikon), εκδ. Βασιλόπουλος, Αθήνα 1999.

Ο Χανς-Γκέοργκ Μπεκ απεβίωσε στις 25 Μαΐου 1999 στο Μόναχο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί βυζαντινολόγοι
Κομόρανι

Το **Κομόρανι** (βοσν. *Komorani*) είναι χωριό στον Δήμο του Λίβνο, του Καντονίου 10, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Το χωριό είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 715 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το κέντρο του απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα δυτικά-νοτιοδυτικά σε ευθεία γραμμή από την πόλη Λίβνο.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2013 ο πληθυσμός του Κομόρανι ήταν 145 κάτοικοι. Από αυτούς το 61,4% δήλωσαν Κροάτες, το 37,3% δήλωσαν Μποσνιάκοι και το 1,3% δήλωσαν Σέρβοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί του Λίβνο
Κατηγορία:Οικισμοί του Λίβνο με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Η τετράς του Πειραιά

**Η τετράς του Πειραιά** ήταν ελληνική ρεμπέτικη μουσική κομπανία,  η οποία είχε ως έδρα τον Πειραιά την δεκαετία του 1930 και γνώρισε αξιοσημείωτη μουσική επιτυχία.

## Ιστορικό
Ξεκίνησε με την πρωτοβουλία του μουσικού Στράτου Παγιουμτζή, ο οποίος ήρθε σε επαφή με τους τότε ρεμπέτες του Πειραιά, τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Ανέστη Δελιά και τον Γιώργο Μπάτη και από κοινού έφτιαξαν την πρώτη αμιγώς ρεμπέτικη ορχήστρα. 

Ήταν γνωστή ως η «*Τετράς του Πειραιώς*», στην καθαρευουσιάνικη εκδοχή του Γ. Μπάτη, στον οποίο οφείλεται η εν λόγω ονομασία, διότι ήταν και ο μεγαλύτερος σε ηλικία της κομπανίας.

Το 1934 η κομπανία πρωτοεμφανίζεται στη μάντρα του Σαραντόπουλου, στην Ανάσταση του Πειραιά και γνωρίζει πολύ μεγάλη επιτυχία. Στην κομπανία τραγουδούν όλοι, όμως ο Παγιουμτζής είναι ο κύριος τραγουδιστής. Την ίδια χρονιά, ο Βαμβακάρης ετοιμάζεται να ηχογραφήσει τον πρώτο του δίσκο. Πηγαίνει στην εταιρία για να παίξει τα τραγούδια του, αλλά όχι και να τα τραγουδήσει, καθώς η κομπανία είχε ως κύριο τραγουδιστή τον Παγιουμτζή, ενώ και ο ίδιος ο Βαμβακάρης δεν πίστευε στις φωνητικές του ικανότητες. Όμως, ο Σπύρος Περιστέρης, ο μαέστρος της εταιρίας, επιμένει να είναι ο Μάρκος ο ερμηνευτής των τραγουδιών του. Έτσι, λοιπόν, ενώ στο λαϊκό πάλκο τα τραγούδια του Βαμβακάρη ερμηνεύονταν από τον Παγιουμτζή, στη δισκογραφία τα τραγουδούσε ο ίδιος ο Βαμβακάρης.

Την ίδια περίοδο εμφανίζεται στη δισκογραφία και ο Γιώργος Μπάτης. Αρχικά ηχογραφεί το τραγούδι «*Μπάτης ο δερβίσης*», ενώ ετοιμάζεται να ηχογραφήσει και το «*Ζεϊμπεκάνο σπανιόλο*». Η κομπανία προβάρει το τραγούδι, ο Μπάτης όμως δεν μπορεί να τραγουδήσει κι έτσι ηχογραφείται με τη φωνή του Παγιουμτζή. Ακολουθούν τα τραγούδια «*Οι σφουγγαράδες*» και «*Μάγκες καραβοτσακισμένοι*» και το 1936 ο Στράτος ερμηνεύει τραγούδια και του τέταρτου της κομπανίας, του Ανέστη Δελιά («*Μάγκες πιάστε τα βουνά*», «*Τον άντρα σου και μένα*» κ.ά.).

Στα πρώτα χρόνια της δισκογραφικής παρουσίας της κομπανίας, ο Παγιουμτζής συμμετέχει στις περισσότερες ηχογραφήσεις, ακόμα κι όταν δεν τραγουδάει. Σε πολλά απ' τα πρώτα τραγούδια του Βαμβακάρη παίζει μπαγλαμά ή ποτηράκια, ενώ δεκάδες είναι οι δίσκοι όπου η φωνή του χαιρετίζει τους συμμετέχοντες στην ηχογράφηση («*Γεια σου Μάρκο με τις ζωντανές σου τις πενιές σου*», «*Γεια σου Σπύρο μου με το μπουζουκάκι σου*» κ.ά.). Μάλιστα, κάποιες φορές χαιρετίζει και τον εαυτό του («*Γεια σου και σένα ρε Στράτο με τον τζουρά σου!*»).

## Παραπομπές


## Πηγές
*Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
* http://www.sansimera.gr/biographies/308

Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Πέντε Εκκλησιές Θεσπρωτίας

Οι **Πέντε Εκκλησιές** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας. 

## Γενικά στοιχεία
Οι Πέντε Εκκλησιές βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, σε υψόμετρο 420 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 19 χλμ. ΒΑ. από την Παραμυθιά (έδρα του δήμου), 44 χλμ. Α. από την Ηγουμενίτσα και 45 χλμ. ΝΔ. από τα Ιωάννινα.  

### Αξιοθέατα
Στα νοτιοδυτικά είναι μεσαιωνική "*Ακρόπολη της Οσδίνας"*, η οποία δημιουργήθηκε την υστεροβυζαντινή περίοδο (13ος- 14ος αιώνας) και είναι κτισμένη σε λόφο, ανατολικά και πάνω από τον ποταμό Καλαμά. Η περίοδος ακμής του βυζαντινού οικισμού ήταν τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας μέχρι τον 18ο αιώνα οπότε εγκαταλήφθηκε και παρήκμασε. Διασώζονται οι μονές Ταξιαρχών και Κοιμήσεως της Θεοτόκου (χρονολογούνται στα τέλη 16ου αιώνα) με τοιχογραφίες ιδιαίτερης αξίας ενώ στο πάνω μέρος του λόφου περικλείεται οχυρή θέση της αρχαίας ακρόπολης.  

Στην ακριβώς απέναντι πλευρά του ποταμού υπάρχει η *"Σκήτη του Αγίου Νικολάου"***,** η οποία βρίσκεται σε απόκρημνη θέση και είναι προσπελάσιμη μέσω μονοπατιού που ξεκινά ακριβώς, δίπλα από τη γέφυρα της Μπόλιανας νότια της ακρόπολης. 

Ερείπια του παλιού γεφυριού της μεσαιωνικής (βυζαντινής)  Οσδίνας, κοντά στην σημερινή γέφυρα (τύπου Belley) της  Μπολιάνας. Είχε πέτρινες κολώνες και ξύλινο οδόστρωμα ενώ υπήρξε το μεγαλύτερο ζευκτό γεφύρι του ποταμού Καλαμά. 

## Διοικητικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1919 με την παλιά του ονομασία από την εποχή της Τουρκοκρατίας με την ονομασία *Οσδίνα* να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε σε  Πέντε Εκκλησιές. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παραμυθιάς του Δήμου Σουλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 54 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 είχε 82 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ουζντίνα στις Πέντε Εκκλησιές στον ιστότοπο Οδυσσεύς - ''Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού''. 
* Κάστρο Οσδίνας ή Κάστρο Ουζντίνας  από τον Καστρολόγο.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Σονάτα για πιάνο No. 1

**Σονάτα για πιάνο No. 1** είναι ο τυπικός τίτλος της πρώτης (ή μοναδικής) σονάτας για πιάνο ενός συνθέτη. Μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω έργα:

* Σονάτα για πιάνο (Μπάρμπερ), Op. 26, του Samuel Barber
* Σονάτα για πιάνο (Μπαρακέ), του Ζαν Μπαρακέ
* Σονάτα για πιάνο (Μπάρτοκ), Sz. 80, του Μπέλα Μπάρτοκ
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Μπετόβεν), Op. 2, No. 1, του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
* Σονάτα για πιάνο (Μπεργκ), Op. 1, του Άλμπαν Μπεργκ
* Σονάτα για πιάνο (Μπερνστάιν), του Λέοναρντ Μπερνστάιν
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Μπουλέζ), 1946, του Πιερ Μπουλέζ
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Μπραμς), Op. 1, του Johannes Brahms
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Σοπέν), Op. 4, του Φρεντερίκ Σοπέν
* Σονάτα για πιάνο (Ντούκας), του Πάουλ Ντούκας
* Σονάτα για πιάνο (Ντιτιγιέ), του Ανρί Ντιτιγιέ
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Ενέσκου), Op. 24, του Τζορτζ Ενέσκου
* Σονάτα για πιάνο (Γκριγκ), Op. 7, του Έντβαρντ Γκριγκ
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Χίντεμιτ), του Πάουλ Χίντεμιτ
* Σονάτα για πιάνο σε σι ελάσσονα (Λιστ), S. 178, του Φραντς Λιστ
* Σονάτα για πιάνο (Μαρτίνου), H. 350, του Μπόχουσλαβ Μαρτίνου
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Μότσαρτ), Κ. 279, του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Προκόφιεφ), Op. 1, του Σεργκέι Προκόφιεφ
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Ραχμάνινοφ), Op. 28, του Σεργκέι Ραχμάνινοφ
* Σονάτα για πιάνο (Ρόιμπκε), του Γιούλιους Ρόιμπκε
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Σούμαν), Op. 11, του Ρόμπερτ Σούμαν
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Σκριάμπιν), Op. 6, του Αλεξάντερ Σκριάμπιν
* Σονάτα για πιάνο σε φα δίεση ελάσσονα (Στραβίνσκι), 1904, μια πρώιμη σύνθεση που για πολύ καιρό πιστευόταν ότι είχε χαθεί, του Ίγκορ Στραβίνσκι
* Σονάτα για πιάνο (Στραβίνσκι), 1924, του Ίγκορ Στραβίνσκι
* Σονάτα για πιάνο No. 1 (Βάιν), 1990, του Καρλ Βάιν

; ή ενδεχομένως

* 1. X. 1905 (ή «Σονάτα»), του Λέος Γιάνατσεκ
Φραντσίσεκ Μοντσίνσκι

Ο **Φραντσίσεκ Μοντσίνσκι** (πολωνικά: *Franciszek Mączyński*, 21 Σεπτεμβρίου 1874 – 28 Ιουνίου 1947) ήταν Πολωνός αρχιτέκτονας του κινήματος της Αρ Νουβό.

## Καριέρα
Ο Μοντσίνσκι γεννήθηκε στο Βαντοβίτσε, στη νότια Πολωνία. Εκπαιδεύτηκε με τον αρχιτέκτονα Σουαβόμιρ Οντζιβόλσκι και το 1900 κέρδισε έναν διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που διοργανώθηκε από το περιοδικό *Moniteur des Architectes* στο Παρίσι, με ένα σχέδιο βίλας σε έθνικ *[[στυλ του Ζακοπάνε]]*.

Έχοντας ήδη ολοκληρώσει τις σπουδές του ως αρχιτέκτονας, συνέχισε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κρακοβίας υπό τον Κονστάντι Λάστσκα από το 1902 έως το 1904 και τελείωσε τις σπουδές του στη Βιέννη και το Παρίσι. Το έργο του Μοντσίνσκι συγκεντρώνεται ως επί το πλείστον στην Κρακοβία.

## Έργα
Το έργο του Φραντσίσεκ Μοντσίνσκι περιλαμβάνει (στην Κρακοβία εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά):

* Παλάτι της Τέχνης (Κτίριο της Εταιρείας Φίλων Καλών Τεχνών), Πλατεία Στσεπάνσκι (1898–1901)
* Οικία κάτω από την Υδρόγειο ως έδρα του Βιομηχανικού και Εμπορικού Επιμελητηρίου της Κρακοβίας, μαζί με τον Ταντέους Στραϊγιένσκι (1904–1906)
* Ανακατασκευή του κτηρίου του Παλαιού Θεάτρου στην Κρακοβία (1903–1906 μαζί με τον Ταντέους Στραϊγιένσκι) (1903–1906)
* Βασιλική της Ιερής Καρδιάς του Ιησού (1909–1921)
* Βίλα του ιατρού Ροζίτσκι στο Ζακοπάνε - σε στυλ του Ζακοπάνε (1909) 
* Καθεδρικός Ναός του Χριστού Βασιλιά, Κατοβίτσε, με τον αρχιτέκτονα Ζίγκμουντ Γκαουλίκ, ξεκίνησε το 1927 και ολοκληρώθηκε το 1955
* Εκκλησία της αμόλυντης σύλληψης της Υπεραγίας Θεοτόκου (1929–32)
* Λόφος του Πιουσούτσκι (1934–37).

## Παραπομπές


## Πηγές

* U. Bęczkowska, *Pałac Sztuki. Siedziba Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie*, Κρακοβία 2002.
* R. Solewski, *Franciszek Mączyński (1874-1947). Krakowski architekt*, Κρακοβία 2005.
* M. Wallis, 1974: *Secesja*. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Βαρσοβία.

Κατηγορία:Πολωνοί αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Χρυσή Δάφνη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας
Βρυσοπούλα Θεσπρωτίας

Η **Βρυσοπούλα** είναι μικρός οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας. 

## Γενικά στοιχεία
Η Βρυσοπούλα βρίσκεται στα ανατολικά όρια της Θεσπρωτίας, στους δυτικούς πρόποδες του όρους Χιονίστρα, σε υψόμετρο 320 μέτρα. Απέχει 11χλμ. ΒΔ. από την Παραμυθιά (έδρα του δήμου) και 30 χλμ. Α. από την Ηγουμενίτσα (μέσω Εγνατίας).  

Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τσουρίλλας (σημερινή Καλλιθέα). Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Καλλιθέα και την Αβαρίτσα αποτελούν την κοινότητα Καλλιθέας Σουλίου, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παραμυθιάς του Δήμου Σουλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 22 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 74.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συλλογή λαογραφικής ύλης από το χωριό Βρυσοπούλα από την ψηφιακή βιβλιοθήκη Πέργαμος του Ε.Κ.Π.Α. .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Γκιόλτζουκ

Το **Γκιόλτζουκ**, παλαιότερα γνωστό ως οι **Διολκίδες**, είναι πόλη και δήμος της Επαρχίας Κοτζάελι στην Τουρκία. Βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Βιθυνίας. Η έκτασή του είναι 217 χλμ² και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 175.940 κατοίκους (2022). Η πόλη βρίσκεται στον βόρειο κόλπο της Χερσονήσου Αρμουτλού, στις ακτές του Αστακηνού Κόλπου, παρακλάδι της Προποντίδας, στα νότια της επαρχίας.

Είναι η περιοχή όπου συνέβη η καταστροφή του σεισμού του 1999. Το Γκιόλτζουκ φιλοξενεί μία από τις κύριες ναυτικές βάσεις του Τουρκικού Ναυτικού και ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων της Ford Otosan. Δήμαρχος είναι ο Αλί Γιλντιρίμ Σεζέρ (AKP).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στην Τουρκία
Ζερβοχώρι Θεσπρωτίας

Το **Ζερβοχώρι** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Ζερβοχώρι βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες από τα Όρη Παραμυθιάς σε υψόμετρο 400 μέτρα. Απέχει 11 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Παραμυθιά (έδρα του δήμου) και 40 χλμ. Α. από την Ηγουμενίτσα (μέσω Κρυσταλλοπηγής). Στην περιοχή "Μάρμαρα" έχει ανασκαφεί συλημένο ταφικό μνημείο, του οποίου η κατασκευή τοποθετείται χρονικά στην ελληνιστική εποχή (3ος αι. π.Χ.). Η ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας.

Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1919, με την παλιά της ονομασία από την Τουρκοκρατία, ως *Δραγουμή* να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1929 μετονομάστηκε σε  Ζερβοχώρι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Καλλιθέα και την Αβαρίτσα αποτελούν την κοινότητα Καλλιθέας Σουλίου, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παραμυθιάς του Δήμου Σουλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 22 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 74.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχαιολογικά τεκμήρια από το Ζερβοχώρι Θεσπρωτίας από τον ιστότοπο  https://www.searchculture.gr/.

## Παραπομπές