open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χακασία

Η **Χακασία** (, ), επισήμως γνωστή ως **Δημοκρατία της Χακασίας** (, ), είναι ομόσπονδη ενότητα της Ρωσίας. Υπάγεται στο Σιβηρικό Διαμέρισμα και πρωτεύουσά της είναι το Αμπακάν (165.214 κάτοικοι - απογρ. 2010). Άλλα σημαντικά αστικά κέντρα είναι το Τσερνογκόρσκ (72.147) και το Σαγιανογκόρσκ.

Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2002, η πλειοψηφία του κατοίκων της Χακασίας είναι Ρώσοι (80,3%), ενώ όσοι δηλώνουν Χακάσιοι (τουρανικό γηγενές φύλο) αντιπροσωπεύουν πια μόνο το 12% του πληθυσμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  


Κατηγορία:Κεντρική Ασία
Κατηγορία:Κράτη και εδάφη ρωσικής επίσημης γλώσσας
Κατηγορία:Δημοκρατίες της Ρωσίας
Ευρωλίγκα γυναικών

Η **Ευρωλίγκα Γυναικών** (αγγλικά: *EuroLeague Women*) είναι η πιο σπουδαία διασυλλογική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης για τις γυναίκες στην Ευρώπη.

Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η FIBA Europe, η οποία αποτελεί το παράρτημα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA) στην Ευρώπη.

## Νικήτριες της Ευρωλίγκας
Στον πιο πρόσφατο τελικό, του 2025, το τρόπαιο κατέκτησε η ΟΣΚ Πράγας επικρατώντας της τουρκικής Τσουκουρόβα Μπασκετμπολ.

Το σημάδι *** προηγείται του αποτελέσματος της ομάδας που παίζει εντός έδρας.

## Δείτε επίσης
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις

## Πηγές
*  FIBA Ευρώπης
*  Ιστορία της Ευρωλίγκας Γυναίκων


Κατηγορία:Πολυεθνικά επαγγελματικά αθλητικά πρωταθλήματα
Όμπλαστ του Κεμέροβο

Το **Όμπλαστ του Κεμέροβο** (ρωσικά: *Ке́меровская о́бласть*) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό Διαμέρισμα. Πολλές φορές χρησιμοποιείται και η ονομασία **Κουζμπάς**, συντομογραφία του ρωσικού Кузнецкий бассейн (Λεκανοπέδιο Κουζνέτσκι).

Η περιφέρεια είναι έντονα εκβιομηχανισμένη και αστικοποιημένη - το 70% του πληθυσμού της ζει σε πόλεις. Πρωτεύουσά της είναι το Κέμεροβο (484.754 κάτοικοι - απογρ. 2002), ενώ ακόμα πέντε πόλεις ξεπερνούν σε πληθυσμό τις 100.000: Νοβοκουζνέτσκ (549.870), Προκόπιφσκ (224.597), Λένινσκ-Κουζνέτσκι (112.253), Κισελιόβσκ (106.341), Μεζντουρέτσενσκ (101.987).

Στο λεκανοπέδιο Κουζνέτσκι εξορύσσεται το 30% του ρωσικού άνθρακα. Έχει υπολογισθεί ότι τα κοιτάσματα καλύπτουν μία έκταση 69.900 χλμ² και φθάνουν σε βάθος τα 1.800 μ, κάνοντας το Κουζμπάς μία από τις μεγαλύτερες ανθρακοπαραγωγικές περιοχές του κόσμου με δυναμικό 725 δισεκατομμύρια τόνους. Η εξόρυξη και κατεργασία του άνθρακα είναι η βάση όλης της βιομηχανικής δραστηριότητας στην περιφέρεια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κεμεροβο
Κατηγορία:Σιβηρία
Χομς

[μικρογραφία|Το μουσουλμανικό τέμενος του [Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, δείγμα οθωμανικής αρχιτεκτονικής, στην πόλη Χομς]]
Η **Χομς** (, ) είναι πόλη της Συρίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, με περίπου 1.500.000 κατοίκους. Βρίσκεται 501 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και 162 χιλιόμετρα βορείως της συριακής πρωτεύουσας Δαμασκού. Λόγω της θέσης της στον ποταμό Ορόντη και κοντά στα παράλια της Μεσογείου, αποτελεί σπουδαίο διαμετακομιστικό κέντρο μεταξύ παραλίων και ενδοχώρας. Η πόλη είναι επίσης έδρα της Μητροπόλεως Εμέσης του Πατριαρχείου Αντιοχείας.

Η πόλη ήταν γνωστή από τον 1ο αιώνα π.Χ., αιώνα των ελληνιστικών χρόνων, υπό την κυριαρχία των Σελευκιδών, με το όνομα *Έμεσα*. Ήταν ξακουστή για το ναό του παγανιστικού (φοινικικής) προέλευσης, θεού του ήλιου, Ηλιογάβαλου. Από τον κύκλο των ιερέων-βασιλέων της Έμεσας λέγεται ότι καταγόταν η οικογένεια του Ιάμβλιχου. Τον καιρό της βυζαντινής κατοχής και εξάπλωσης του Χριστιανισμού, αναδείχτηκε ως πόλη μεγάλης σημασίας. Υπήρξε επίσης πατρίδα του Πάπα Ανίκητου και του Ρωμανού του Μελωδού.

Όταν πέρασε στα χέρια των μουσουλμάνων το 637, αποτέλεσε την πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Σε όλη τη διάρκεια της αραβικής κατοχής της, οι μουσουλμανικές δυναστείες διαγκωνίζοντο για τον έλεγχό της, καθώς αποτελούσε πόλη ιδιαίτερης στρατηγικής και οικονομικής σημασίας. Ακολούθησαν οι Οθωμανοί Τούρκοι, στα χρόνια των οποίων η πόλη γνώρισε περίοδο παρακμής, μέχρι τον 19ο αιώνα, όταν χάρη στην άνθιση της βιομηχανίας βάμβακος, γνώρισε περίοδο νέας ακμής.

Πριν τον συριακό εμφύλιο, η Χομς ήταν μεγάλο βιομηχανικό κέντρο, με πληθυσμό 1.500.000 κατοίκων, ούσα η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, μετά το Χαλέπι βορειότερα και την πρωτεύουσα Δαμασκό νοτιότερα. Αποτελεί έδρα Πανεπιστημίου, ενώ η οικονομία της βασίζεται κυρίως στην αγροτική παραγωγή της περιφέρειάς της. Έχει επίσης ένα κρατικό διυλιστήριο πετρελαίου και αρκετές μικρές βιομηχανικές μονάδες. Ο πληθυσμός της είναι ένα κράμα θρησκειών, αντανακλώντας το πολυποίκιλο θρησκευτικό μωσαϊκό της Συρίας. Οι πιο πολλοί κάτοικοι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι, ομιλούντες την αραβική γλώσσα, με μια δυναμική μειοψηφία Χριστιανών Ορθοδόξων. Την πόλη κοσμεί σημαντικός αριθμός ιστορικών χριστιανικών ναών, εκκλησιών και μουσουλμανικών τεμένων, ενώ βρίσκεται κοντά στο φρούριο του Κρακ (ονομαστό φρούριο της εποχής των Σταυροφοριών), το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Κατά τον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο, η Χομς ήταν προπύργιο των αντικυβερνητικών και πολιορκήθηκε από τις κυβερνητικές δυνάμεις για τρία χρόνια, μέχρι που κατάφεραν να την καταλάβουν τον Μάιο του 2014, ενώ οι αντικυβερνητικές δυνάμεις αποχώρησαν από την πόλη. Η πόλη ανακαταλήφθηκε από τις αντικυβερνητικές δυνάμεις τις 7 Δεκεμβρίου 2024.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Επαμεινώνδα Βρανόπουλου*, Οδοιπορικό στη Συρία, εκδόσεις Πελασγός, 2006

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Συρίας
Ερασιτεχνική αστρονομία

[thumb|right|270px|Ερασιτέχνες αστρονόμοι παρατηρούν τον νυχτερινό ουρανό κατά τη διάρκεια [Βροχή διαττόντων|μετεωρικής βροχής των Περσείδων.]]
[thumb|right|270px|Ερασιτεχνική παρατήρηση του [Γαλαξίας|Γαλαξία μας.]]
Η **ερασιτεχνική αστρονομία** είναι ένα χόμπι στο οποίο οι συμμετέχοντες, οι οποίοι ονομάζονται **ερασιτέχνες αστρονόμοι**, απολαμβάνουν τη μελέτη της αστρονομίας και την παρατήρηση των ουράνιων σωμάτων. Συνήθως οι ερασιτέχνες αστρονόμοι διεξάγουν νυκτερινές παρατηρήσεις, αλλά μερικοί παρατηρούν και τον Ήλιο, ιδίως τις ηλιακές κηλίδες, ενώ μια ειδική υποκατηγορία τους είναι οι «κυνηγοί εκλείψεων», οι οποίοι κάνουν ενίοτε μεγάλα ταξίδια για να παρατηρήσουν και να φωτογραφήσουν μία ολική έκλειψη Ηλίου.

Η ερασιτεχνική αστρονομία μπορεί να ασκηθεί ως απλή παρατήρηση του ουρανού με γυμνό μάτι, αλλά συνηθισμένος εξοπλισμός είναι τα κιάλια και τα τηλεσκόπια, καθώς και οι αστρικοί χάρτες, οι φωτογραφικές μηχανές και οι κάμερες CCD για τη φωτογράφηση-απεικόνιση των ουράνιων σωμάτων.

Σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, πολλοί άνθρωποι μελετούσαν τον ουρανό σε ερασιτεχνικά πλαίσια, χωρίς κάποια συστηματική μέθοδο, χρήση ανώτερων μαθηματικών ή χρηματοδότηση. Μόλις κατά τον εικοστό αιώνα η ερασιτεχνική αστρονομία εξελίχθηκε σε μία δραστηριότητα καθαρά διαχωρισμένη από την «επαγγελματική» αστρονομία. Ωστόσο, η αστρονομία παραμένει ίσως η μοναδική θετική επιστήμη στην οποία οι ερασιτέχνες μπορούν να προσφέρουν στην επιστημονική έρευνα. Εξάλλου, αρκετοί ερασιτέχνες αστρονόμοι έχουν συνδέσει το όνομα τους με ανακαλύψεις ή εφευρέσεις, όπως ο ζυθοποιός Ουίλλιαμ Λάσελ, ο οποίος ανακάλυψε τον Τρίτωνα, τον Υπερίωνα και άλλους πλανητικούς δορυφόρους, ή ο Τζων Ντόμπσον, ο οποίος εφηύρε το κατοπτρικό τηλεσκόπιο "Dobsonian".

Ειδικότερα στην Ελλάδα, η ερασιτεχνική αστρονομία άρχισε να αναπτύσσεται ιδιαίτερα μετά το 1995, και σήμερα υπάρχουν αρκετοί ερασιτέχνες αστρονόμοι, κυρίως στην επαρχία, πολλοί από τους οποίους είναι οργανωμένοι σε συλλόγους. Κάθε δύο χρόνια από το 1999 και μετά διεξάγεται και στην Ελλάδα Πανελλήνιο Συνέδριο Ερασιτεχνικής Αστρονομίας.

## Παραπομπές


Ερασιτεχνικη
Κατηγορία:Ενδιαφέροντα
Όμπλαστ του Νοβοσιμπίρσκ

Το **Όμπλαστ του Νοβοσιμπίρσκ** (ρωσικά: *Новосиби́рская о́бласть*) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό διαμέρισμα. Ένα μικρό τμήμα της συνορεύει με το Καζακστάν. 

Πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι η πόλη Νοβοσιμπίρσκ (1.425.508 κάτοικοι - απογρ. 2002), η τρίτη μεγαλύτερη ρωσική πόλη μετά τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη. Στην πρωτεύουσα ζουν περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους της περιφέρειας, οι οποίοι είναι στη μεγάλη πλειοψηφία τους ρωσικής καταγωγής (93%).


Νοβοσιμπιρσκ
Κράι Κρασνογιάρσκ

Το **Κράι Κρασνογιάρσκ** (ρωσικά: Красноя́рский край) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό Διαμέρισμα. Καταλαμβάνει το κεντρικό κομμάτι της Σιβηρίας, ενώ στη δικαιοδοσία του υπάγονται επίσης τα νησιά *Οκτωβριανή Επανάσταση*, *Μπολσεβίκος* και *Κομσομόλος* στο Αρχιπέλαγος Σέβερναγια Ζεμλιά του Αρκτικού ωκεανού.

Με έκταση 2.339.700 χλμ² (λίγο μεγαλύτερη από τη Γροιλανδία), το κράι καλύπτει το 13% ολόκληρης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όντας μικρότερο μόνο από τη Γιακουτία. Η απόσταση του βορειότερου ηπειρωτικού σημείου του (ακτές Αρκτικού Ωκεανού) από το νοτιότερο (σύνορα με Δημοκρατία της Τιβά) είναι περίπου 3.000 χιλιόμετρα!

Το Κράι Κρασνογιάρσκ έλαβε τη σημερινή του μορφή μόλις την 1η Ιανουαρίου 2007, όταν συνενώθηκαν τρία μέχρι τότε χωριστά ομοσπονδιακά υποκείμενα:
* Αυτόνομος θύλακας των Ταϊμίρ (Ταϊμιρία), 862.100 χλμ² - 39.786 κάτοικοι, καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του σημερινού κράι.
* Αυτόνομος θύλακας των Εβένκ (Εβενκία), 767.600 χλμ² - 17.697 κάτοικοι, στο κέντρο.
* Κράι Κρασνογιάρσκ, 710.000 χλμ² και περίπου 2.900.000 κάτοικοι, στο νότο συν μία λωρίδα προς το βορρά, κατά μήκος των δυτικών ορίων της Εβενκίας μέχρι τα ΝΔ της Ταϊμιρίας και το Νορίλσκ βορειότερα.

Το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού είναι συγκεντρωμένο στο νότιο κομμάτι, όπου βρίσκεται και η πρωτεύουσα Κρασνογιάρσκ (973.826 κάτοικοι - απογρ. 2010). Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Νορίλσκ (175.365), το Άτσινσκ (109.155) και το Κανσκ (94.226). Το Νορίλσκ, η βορειότερη πόλη της Σιβηρίας, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του κόσμου εντός της Αρκτικής (''Κατεψυγμένης'') Ζώνης μετά το επίσης ρωσικό Μούρμανσκ.

Βασική οικονομική δραστηριότητα είναι η εξόρυξη και κατεργασία μετάλλων, τα οποία αφθονούν στο υπέδαφος - στο κράι Κρασνογιάρσκ εξορύσσεται το 80% του νικελίου, 75% του κοβαλτίου, 70% του χαλκού και 10% του χρυσού ολόκληρης της Ρωσίας. Άλλη σημαντική δραστηριότητα είναι η ξυλεία, καλύπτοντας το 1/5 της ρωσικής παραγωγής.

## Κυβέρνηση
Πρόεδρος της κυβέρνησης είναι ο Σεργκέι Βερεστσάγκιν από τις 29 Σεπτεμβρίου 2023.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σιβηρία

Κρασνογιαρσκ
Έλσα Μάξγουελ

Η **Έλσα Μάξγουελ** (αγγλ.:*Elsa Maxwell*, 24 Μαΐου 1883 - 1 Νοεμβρίου 1963) ήταν Αμερικανίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας, τραγουδοποιός και ραδιοφωνική παραγωγός, η οποία καθιερώθηκε ως επαγγελματίας διοργανώτρια κοσμικών εκδηλώσεων. Δημοσιογράφος-θρύλος, η Μάξγουελ έγινε διάσημη για την καυστική της πένα, με την οποία κατέγραφε γεγονότα και σχολίαζε τους σταρ από την κοσμική της στήλη.

Γεννήθηκε στο Κέοκουκ της Αϊόβα στις 24 Μαΐου 1883 αλλά μετακόμισε στην Καλιφόρνια σε πολύ μικρή ηλικία. Εγκατέλειψε το σχολείο στα 14 για να εργαστεί ως πιανίστα στο θέατρο, αν και ποτέ δεν είχε παρακολουθήσει μαθήματα μουσικής. Μέχρι το 1905 ήταν μέλος σε ένα θίασο για έργα του Σαίξπηρ, κατόπιν πέρασε στην επιθεώρηση και τελικά βρέθηκε στα νυχτερινά μαγαζιά της Νότιας Αφρικής.

Στα ταξίδια της συνάντησε σημαντικούς ανθρώπους και άρχισε να παραβρίσκεται σε κοινωνικές εκδηλώσεις τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ευρώπη. Μέχρι το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου οργάνωνε δεξιώσεις για εστεμμένους και διασημότητες σε όλη την Ευρώπη. Καθιερώθηκε ως η καλύτερη οικοδέσποινα το 1919 όταν οργάνωσε ένα έξοχο γεύμα στο ξενοδοχείο Ritz στο Παρίσι για τον Άρθρουρ Μπάλφουρ, Γραμματέα του Αγγλικού Υπουργείου Εξωτερικών. Αργότερα οργάνωσε τους Διεθνείς Αγώνες Μηχανοκίνητων Σκαφών στο Λίντο της Βενετίας και βοήθησε τον Πρίγκιπα του Μονακό στον προγραμματισμό των κοινωνικών του υποχρεώσεων.

Τα πάρτυ της Μάξγουελ έμειναν στην ιστορία όχι μόνο για τους διάσημους καλεσμένους της αλλά και για τις καινοτομίες που επινόησε στη διασκέδασή τους. Έχε εφεύρει απλά παιχνίδια που έπαιζαν οι καλεσμένοι τα οποία ήταν αρκετά δημοφιλή στη δεκαετία του '30. Αγαπούσε πολύ τα πάρτυ με θέμα τα κοστούμια, και συχνά απαιτούσε από τους άνδρες καλεσμένους της να φορούν γυναικεία ρούχα και το αντίθετο.

Η Έλσα Μάξγουελ επέστρεψε στην Νέα Υόρκη στις αρχές του 1930 και μετακόμισε στο Χόλιγουντ το 1938. Εκεί διαφοροποίησε τη καριέρα της  γράφοντας και παίζοντας σε όχι και τόσο επιτυχείς κινηματογραφικές παραγωγές, γράφοντας τέσσερα βιβλία, αρθρογραφώντας, κάνοντας εκπομπές στο ραδιόφωνο (*«Elsa Maxwell's Party Line»*), συνθέτοντας περίπου 80 τραγούδια, και δίνοντας ομιλίες. Αργότερα έκανε εμφανίσεις στην εκπομπή του Τζακ Πάαρ *«Tonight»*. Και βέβαια συνέχισε να οργανώνει πάρτυ για εξέχουσες προσωπικότητες. 

Η Έλσα Μάξγουελ, η οποία δεν παντρεύτηκε ποτέ, συνήθιζε να λέει για την ζωή της ότι *«δεν ήταν κακή για μια κοντή, χοντρή, ερασιτέχνη πιανίστα από το Κέοκουκ της Αϊόβα, χωρίς χρήματα και υπόβαθρο, που αποφάσισε να γίνει ένας μύθος και έκανε ακριβώς αυτό»*.

Πέθανε στη Νέα Υόρκη την 1η Νοεμβρίου 1963.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Εγκυκλοπαίδεια Britannica

Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Ζέτα Θεοδωρακοπούλου

Η **Ζέτα Θεοδωρακοπούλου** είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος. Είναι μια από τις πρώτες  γυναίκες δημοσιογράφους που ασχολήθηκαν με την αθλητική επικαιρότητα.

## Βιογραφικά στοιχεία
### Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Είναι απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας και ασχολήθηκε για πολλά χρόνια με το στίβο ως αθλήτρια. Στην συνέχεια αποφάσισε να ασχοληθεί με την αθλητική δημοσιογραφία, όταν οι καθηγητές της στην σχολή της, τής επεσήμαναν την ευχέρειά της στην εκφώνηση, κατά την διάρκεια των σπουδών της. Από τον γάμο της με τον δημοσιογράφο Νίκο Ευαγγελάτο το 1996, απέκτησε ένα γιο, τον Χαράλαμπο που γεννήθηκε την ίδια χρονιά. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1999, χώρισε με τον Ευαγγελάτο και παντρεύτηκε το Χρήστο Κουμάντο, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, τη Φωτεινή, που γεννήθηκε το 2003.

### Επαγγελματική σταδιοδρομία
Την πρώτη της δουλειά ως αθλητική συντάκτρια βρήκε στις ραδιοφωνικές συχνότητες του Δεύτερου Προγράμματος και, στην συνέχεια, εργάστηκε ως ρεπόρτερ στην αθλητική τηλεοπτική εκπομπή Αθλητική Κυριακή. Είναι η πρώτη γυναίκα που παρουσίασε την αθλητική επικαιρότητα σε ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό. Από το 1991 εργάζεται ως αθλητική συντάκτρια στον τηλεοπτικό σταθμό Mega.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
; Αρχείο Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης
*

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλητικογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του στίβου
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ευρωπαϊκή Κοινότητα

Η **Ευρωπαϊκή Κοινότητα** (ΕΚ) υπήρξε το σημαντικότερο τμήμα του πρώτου από τους τρεις πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1993 έως το 2009. Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1958 με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Ρώμης (υπογραφή 25.3.1957) ως *[[Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα]]* (ΕΟΚ) και μετονομάστηκε σε *Ευρωπαϊκή Κοινότητα* με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης του Μάαστριχτ (υπογραφή 7.2.1992) την 1η Νοεμβρίου 1993. Με τη θέση σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009 της Συνθήκης της Λισαβόνας (υπογραφή 13.12.2007), η ΕΚ καταργήθηκε και τη διαδέχθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.

## Ιστορία
### Ίδρυση
Η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), όπως ονομαζόταν αρχικά η ΕΚ, ιδρύθηκε στις 25 Μαρτίου 1957 με τη Συνθήκες της Ρώμης από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ)—Βέλγιο, (Δυτική) Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο και Ολλανδία. Αποσκοπούσε στην εγκαθίδρυση μιας Κοινής Αγοράς με ανοιχτά μεταξύ των μελών της σύνορα και επιτρέποντας την ελεύθερη μετακίνηση *εμπορευμάτων*, *προσώπων*, *υπηρεσιών*, και *κεφαλαίων*, κατά τα πρότυπα του Διαφωτισμού και της επιγραμματικής εκφράσεως *laissez faire, laissez aller, laissez passer*.
Με την ίδρυσή της, τα κράτη μέλη εκχώρησαν το κυριαρχικό δικαίωμα της δασμολογικής πολιτικής, το οποίο περιήλθε στη δικαιοδοσία των οργάνων της ΕΟΚ.

### Μέλη
thumb|170px|Διεύρυνση, 1957 ως 2007<br />
Μετά τη Συνθήκη Συγχώνευσης του 1965, τα έξι ιδρυτικά μέλη συμφώνησαν στη διεύρυνση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Το 1973 εντάχθηκαν η Δανία, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, το 1981 η Ελλάδα και το 1986 η Ισπανία και η Πορτογαλία. Με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1993, οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες αποτέλεσαν έναν από τους τρεις πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Ακολούθησαν οι διευρύνσεις προς Αυστρία, Φινλανδία και Σουηδία το 1995, προς Τσεχία, Εσθονία, Κύπρο, Λετονία, Λιθουανία, Ουγγαρία, Μάλτα, Πολωνία, Σλοβενία και Σλοβακία το 2004 και προς Βουλγαρία και Ρουμανία το 2007.

### Εξέλιξη
Με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας το 2009, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα απορροφήθηκε πλήρως από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ διατηρήθηκαν οι σχετικές διαδικασίες στον τομέα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (ΚΕΠΠΑ), συμπεριλαμβανομένης της αμυντικής πολιτικής. Τα όργανα της ΕΕ ενισχύθηκαν, ενώ η νομική προσωπικότητα της Κοινότητας μεταφέρθηκε στην Ένωση.

## Χρονοδιάγραμμα των συνθηκών

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*European Union website
*Treaty establishing the European Economic Community CVCE
*The origins of the Rome Treaties (1955–1958) CVCE
*Europedia: Guide to European policies and legislation 

### Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
* 
* 

Κατηγορία:Κοινότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Παστέλι

Το **παστέλι** είναι ένα γλυκό από σουσάμι και μέλι. Είναι γλύκισμα τονωτικό, πλούσιο σε βιταμίνη Ε, ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, μαγνήσιο, σίδηρο. Οι ρίζες του παστελιού ξεκινούν από την Ιλιάδα του Ομήρου, το σησαμούς ή σησαμάτον γλύκισμα των Βυζαντινών.

Προς το τέλος του 20ου αιώνα, το παστέλι κυκλοφορούσε στην Ελλάδα συσκευασμένο σε παραλληλόγραμμα τεμάχια των 120-150 γραμμαρίων με αρκετά μαλακή υφή (μελάτο). Σήμερα το παστέλι βρίσκεται στην αγορά και σε μικρότερες συσκευασίες αλλά και σε προϊόντα με διαφορετική υφή (μελάτο, τραγανό). Υπάρχουν δε και άλλα γλυκά προϊόντα στα οποία το σουσάμι έχει αντικατασταθεί από ξηρούς καρπούς (αμύγδαλα κυρίως).

Το παστέλι έχει μεγάλη διάρκεια ζωής.

Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.:

ἱστάντες δὲ τοὺς χοροὺς τρωκτὰ **σησάμου τε καὶ μέλιτος** ἐποιήσαντο νόμον φέρεσθαι, ἵνα ἁρπάζοντες οἱ τῶν Κερκυραίων παῖδες ἔχοιεν τροφήν

αλλά και 1000 χρόνια αργότερα, τον 5ο αιώνα μ.Χ. από τον λεξικογράφο Ησύχιο:

· σησαμίς. καὶ πλακοῦς ἐκ σησάμης.



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*Ιστορικές πληροφορίες για το παστέλι
*Η ιστορία του παστελιού
*Εικονικό Μουσείο Κυπριακών Τροφίμων και Διατροφής

Κατηγορία:Γλυκά
Κατηγορία:Ελληνικά επιδόρπια
Κατηγορία:Κουζίνα της αρχαίας Ελλάδας
Κατηγορία:Βυζαντινή κουζίνα
Τρίχα

thumb|right|Σχηματική απεικόνιση δέρματος και τρίχας
Η **τρίχα** είναι νηματοειδές βιολογικό υλικό που φύεται από το δέρμα. Αποτελείται από την πρωτεΐνη κερατίνη. Υπάρχουν δύο είδη τριχών, οι τελογενείς, που είναι παχιές και μακριές και οι χνοώδεις που είναι λεπτές και κοντές και αποτελούν το χνούδι. Η λέξη προέρχεται από το μεσαιωνικό τρίχα, προερχόμενο από την αιτιατική "τὴν τρίχα" του αρχαίου ἡ θρίξ (ίδιας σημασίας)  hs > ks]. Η γενική τριχός προέρχεται από τη γενική θριχός του θρίξ (από το θ. θριχ- με προσθήκη της κατάληξης -ος που είναι χαρακτηριστικό της γενικής τριτόκλιτων ουσιαστικών) με ανομοίωση δασέων [th-kh > t-kh].

## Θύλακας
Ο θύλακας της τρίχας είναι το σημείο στο δέρμα από όπου φύεται η τρίχα. Στο θύλακα είναι προσκολλημένοι σμηγματογόνοι αδένες που εκκρίνουν το σμήγμα, ουσία που λιπαίνει τις τρίχες και το δέρμα. Στο θύλακα επίσης αναρτάται και ένας μυς, ο ορθωτήρας μυς της τρίχας που μπορεί και σηκώνει την, συνήθως γερμένη, τρίχα κάθετα στην επιφάνεια του δέρματος.

## Στέλεχος της τρίχας
Το μέρος της τρίχας που βρίσκεται πάνω από το δέρμα ονομάζεται στέλεχος. Το στέλεχος αποτελείται από νεκρά κύτταρα που έχουν μετατραπεί σε κερατίνη και από συνδετικό υλικό μαζί με μικρές ποσότητες νερού. Η δομή αυτή της τρίχας εξηγεί γιατί δεν αισθανόμαστε πόνο όταν κόβονται τα μαλλιά.

Το στέλεχος της τρίχας αποτελείται από τρία στρώματα. Το εσωτερικό μέρος του στελέχους ονομάζεται medulla και παρατηρείται μόνο σε μεγάλες και χοντρές τρίχες.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ανατομία ζώων
Κατηγορία:Ανθρώπινη τριχοφυΐα
Ταντέους Ναλέπα

Ο **Ταντέους Ναλέπα** (*Tadeusz Nalepa*, Ζγκλιομπιένιε, 26 Αυγούστου 1943-Βαρσοβία, 4 Μαρτίου 2007) ήταν Πολωνός συνθέτης και κιθαρίστας. Το 1965 δημιούργησε το συγκρότημα Breakout το οποίο διαλύθηκε 20 χρόνια αργότερα.
## Δισκογραφία
Με τους Breakout:
* Na drugim brzegu tęczy (1969) 
* 70a (1970) 
* Blues (1971) 
* Mira (1972)
* Karate  (1972)
* Ogień (1973) 
* Kamienie (1974) 
* NOL (1976)
* ZOL (1979) 
* Żagiel Ziemi (1979)

Ως Ταντέους Ναλέπα:
* Tadeusz Nalepa (1985)
* Tadeusz Nalepa promotion After Blues (1985) 
* Live 1986 (1986)
* Sen szaleńca (1987)
* Numero Uno (με τους **Dżem**) (1987) 
* To mój blues vol. I + II (1991)
* Absolutnie (1991) 
* Jesteś w piekle (1993)
* Pożegnalny cyrk (1994)
* Najstarszy zawód świata (1995)
* Flamenco i blues (1996)
* Zerwany film (1999)
* Dbaj ο miłość (2001) 
* Sumienie (2002)
* 60 urodziny (2006) 
* 1982-2002 (συλλογή 13 CDs) (2006)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πολωνοί μουσικοί
Κατηγορία:Κιθαρίστες
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Κίρκα

Ο **Κίριλ "Κίρκα" Μπαμπίτσιν** (*Kirill "Kirka" Babitzin*, Ελσίνκι, 22 Σεπτεμβρίου 1950 - 31 Ιανουαρίου 2007) ήταν Φινλανδός μουσικός. Εκπροσώπησε τη Φινλανδία στο διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1984 με το τραγούδι *Hengaillaan*, όπου ήρθε ένατος.

## Δισκογραφία
* *Kirka keikalla* (1969)
* *Kirka* (1969)
* *Saat kaiken* (1971)
* *Nykyaikaa* (1972)
* *Rautaa ja kettinkiä* (1973)
* *Kirkan parhaita* (1974)
* *Tiukka linja* (1975)
* *Babitzinit konsertissa* (1975)
* *Lauantaiyö* (1976)
* *Kaksi puolta* (1977)
* *Anna & Kirka* (1978)
* *Kirkan parhaat* (1979)
* *Kirka* (1981)
* *Täytyy uskaltaa* (1983)
* *Hengaillaan*	(χρυσό, 1984)
* *Älä sano ei* (1985)
* *Isot hitit* (1985)
* *R.O.C.K.* (χρυσό 1986)
* *The Spell* (χρυσό, 1987)
* *Surun pyyhit silmistäni* (τέσσερις φορές πλατινένιο, 1988)
* *Anna käsi* (δύο φορές πλατινένιο, 1989)
* *Iskelmäkansio* (1989)
* *Parhaat, uudet versiot* (1990)
* *Ota lähellesi* (πλατινένιο, 1990)
* *Kasvot peilissä* (πλατινένιο, 1991)
* *Babitzin* (1991)
* *Pyydä vain* (χρυσό, 1992)
* *Kirka* (χρυσό, 1994)
* *Tie huomiseen* (χρυσό, 1996)
* *Hetki lyö: 1967–1997* (πλατινένιο, 1997)
* *Mestarit Areenalla* (τρεις φορές πλατινένιο, 1999)
* *Suuri hetki* (2000)
* *Sinut siinä nään* (2002)
* *Elämääni eksynyt* (2005)
* *40 unohtumatonta laulua* (2006)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Φινλανδία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1984
Κατηγορία:Φινλανδοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Χαγιάτε

Στην ιαπωνική γλώσσα ο όρος **χαγιάτε** (疾風, hayate) σημαίνει "τυφώνας", αν και όταν χρησιμοποιείται με αυτή την έννοια προφέρεται しっぷう (σιππουού, shippū).

## Αποσαφήνιση
Ο όρος **χαγιάτε** (παρακάτω δηλώνεται με τον εκλατινισμένο τρόπο γραφής, Hayate) μπορεί να σημαίνει:

### Άνιμε και μάνγκα
* Hayate the Combat Butler (Hayate no Gotoku), μια σειρά μάνγκα από τον Κεντζίρο Χάτα.
* Μαύρος Hayate, ένα κουτάβι στη σειρά άνιμε και μάνγκα Fullmetal Alchemist.
* Gekkou Hayate, ένας χαρακτήρας στη σειρά άνιμε και μάνγκα Naruto.
* Kirino Hayate, ένας χαρακτήρας στη σειρά άνιμε και μάνγκα Iga no Kabamaru (γνωστή και ως απλά "Καμπαμαρού").

### Βιντεοπαιχνίδια
* Hayate (Dead or Alive), ένας μαχητής στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών *[[Dead or Alive]]*.
* Hayate (Street Fighter EX), ένας μαχητής στο Street Fighter EX2 Plus.

### Οχήματα
* Hayate (σιδηροδρομική υπηρεσία), σιδηροδρομική γραμμή που διατρέχει την Ιαπωνία.
* Nakajima Ki-84, ένα μαχητικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Μαοϊσμός

μικρογραφία|Σημαία του Μαοϊσμού
Ο **μαοϊσμός** αποτελεί πολιτικοκοινωνική κομμουνιστική θεωρία και πρακτική, η οποία διαμορφώθηκε και εφαρμόσθηκε από τον Κινέζο επαναστάτη ηγέτη Μάο Τσετούνγκ. Συχνά, το μαοϊκό κίνημα αποκαλείται και «Μ-Λ χώρος», διότι πολλά μαοϊστικά κόμματα περιέχουν στον τίτλο τους το χαρακτηρισμό *Μαρξιστικό - Λενινιστικό*.

Αφετηρία της αυτονόμησης του μαοϊσμού από το υπόλοιπο κομμουνιστικό κίνημα υπήρξε η ρήξη του Μάο Τσε Τουνγκ με τον Νικίτα Χρουστσόφ, μετά το 20ό συνέδριο του ΚΚΣΕ (1956) και την αποκήρυξη του Ιωσήφ Στάλιν. Ο Μάο διαφώνησε με την αποσταλινοποίηση και διέκοψε οριστικά τις σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση λίγα χρόνια αργότερα, όταν μεταξύ άλλων η σορός του Στάλιν απομακρύνθηκε από το Μαυσωλείο του Λένιν και ενταφιάσθηκε έξω από τα τείχη του Κρεμλίνου.

Κεντρικές ιδέες του μαοϊσμού είναι η πολιτική στήριξη στους αγρότες και όχι στη βιομηχανική εργατική τάξη (αυτό περιγράφηκε από τον Μάο ως «σοσιαλισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά»), καθώς και η θεώρηση της Σοβιετικής Ένωσης ως ρεβιζιονιστικού (και επομένως αντισοσιαλιστικού) κράτους μετά τον θάνατο του Στάλιν.

## Έννοιες
* Κομμουνισμός
* Λαϊκός Πόλεμος
* Αντι-ιμπεριαλισμού
* Γραμμή των μαζών
* Νέα δημοκρατική επανάσταση
* θεωρία της "ημιαποικιοκρατία και ημιφεουδαλισμός"
* θεωρία της αντιφάσεις

## Μαοϊστές
* Μάο Τσε Τουνγκ
* Αμπιμαέλ Γκουσμάν
* Ιμπραήμ Καιπάκαγια
* Τσάρου Μαζουμντάρ
* Ακράμ Γιάρι
* Αλαίν Μπαντιού

## Μαοϊστικά κόμματα
* Φωτεινό Μονοπάτι
* Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας / Μαρξιστικό-Λενινιστικό
* Κομμουνιστικό Κόμμα της Ινδίας (Μαοϊκό)
* Κομμουνιστικό Κόμμα των Φιλιππίνων
* Κόμμα Μαύρων Πανθήρων

## Δείτε επίσης
* Αποφθέγματα του Προέδρου Μάο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Guiding thought of revolution: the heart of Maoism international project
*Marx2Mao.org Mao Internet Library
*The Encyclopedia of Marxism  Mao Zedong Thought.
*The Encyclopedia of Marxism  Mao's life.
*''Monthly Review'' January 2005  Text of the leaflets distributed by the Zhengzhou Four.
*World Revolution Media Maoist revolutionary film, music, and art archive
* Batchelor, J. Maoism and Classical Marxism , Clio History Journal, 2009.


Κατηγορία:Ιδεολογίες
Χρήστος Παναγιωτόπουλος

Ο **Χρήστος Παναγιωτόπουλος** είναι ελληνας δημοσιογράφος.

Είναι ο γενικός διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης στον τηλεοπτικό σταθμό Open TV.

Είχε κάνει δύο γάμους. Η πρώτη σύζυγος του ήταν η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια δελτίων ειδήσεων Όλγα Τρέμη, με την οποία απέκτησαν ένα παιδί, τον Αλέξανδρο, ενώ δεύτερη σύζυγος του ήταν η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια δελτίων ειδήσεων στο Open TV Λίνα Δρούγκα, με την οποία απέκτησαν ένα παιδί, τον Άλκη.

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Φάλτσο

Η λέξη **φάλτσο** έχει διάφορες χρήσεις:
*Φάλτσο (μουσική): Η παραφωνία που προκύπτει συνήθως από λανθασμένη εκτέλεση του κομματιού.
***Φάλτσο** (για αθλήματα): Η κίνηση της μπάλας σε καμπύλη τροχιά λόγω ιδιοπεριστροφής. Ιδιαίτερα συνηθισμένη η χρήση του για το ποδόσφαιρο: φάλτσο (ποδόσφαιρο).
*Φάλτσα στην ορολογία της υποδηματοποιίας λέγονται τα τμήματα δέρματος που απομένουν μετά το κόψιμο του τακουνιού.
Συνδιάσκεψη

Με τον όρο **Συνδιάσκεψη** στο Διεθνές Δίκαιο χαρακτηρίζεται η συνάντηση, συγκέντρωση σε κάποιο τόπο των αντιπροσώπων κάποιων Χωρών με κύριο συνήθως σκοπό την προπαρασκευή Συνθήκης προκειμένου στη συνέχεια να υποβάλουν προς υπογραφή των μερών (Χωρών) για ν΄ ακολουθήσουν την οδό της επικύρωσης από τα κοινοβούλια ή άλλα αρμόδια όργανα των ενδιαφερομένων μερών.

Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για τον προσδιορισμό των διπλωματικών συναντήσεων σε αντίθεση μ΄ εκείνες που εξετάζονται δευτερεύοντα θέματα και που απλά καλούνται συναντήσεις, συνηθέστερα "πρεσβευτικές".

Μετά τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και αμέσως μετά την ανακωχή του Μούδρου ακολούθησε η Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων ή Συνδιάσκεψη ειρήνης (1919) (18 Ιανουαρίου - 12 Μαΐου 1919) μεταξύ αντιπροσώπων 32 συνολικά Χωρών υπό την Προεδρία του Γάλλου Πρωθυπουργού Κλεμανσώ. 
Τον Φεβρουάριο του 1920, τρεις μόλις μήνες μετά τη Συνθήκη του Νεϊγύ, πραγματοποιήθηκε η Διάσκεψη Λονδίνου (1920) μεταξύ των Πρωθυπουργών Αγγλίας Γαλλίας και Ιταλίας. Μετά δε και την υπογραφή της Συνθήκης του Τριανόν (1920) ακολούθησαν η Διάσκεψη Γαλλίας (1920), μεταξύ των Συμμάχων, η Διάσκεψη Σπα Βελγίου μεταξύ των Συμμάχων αφενός και της Γερμανίας και Τουρκίας αφετέρου, μετά από τις οποίες και ακολούθησε η Συνθήκη των Σεβρών. Σημαντική στη συνέχεια συνδιάσκεψη ήταν η Συνδιάσκεψη Λονδίνου 1921 μετά την οποία ακολούθησαν διάφορες συμφωνίες και διασκέψεις μέχρι την Ανακωχή των Μουδανιών, μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας και Ιταλίας αφενός και Τουρκίας αφετέρου, όπου και κατέληξαν στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης της Λωζάννης όπου αναθεωρήθηκε η Συνθήκη των Σεβρών με την νέα Συνθήκη της Λωζάννης.

Όμως από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, ο όρος "Συνδιάσκεψη" τείνει γενικά να υποκαταστήση τον διεθνή όρο Συνέδριο.

Σημαντικότερες Συνδιασκέψεις θεωρούνται οι δύο της Χάγης 1899 και 1907 που αφορούσαν Πολέμου συμβάσεις καθώς και η Συνδιάσκεψη Γιάλτας το 1945 και η Συνδιάσκεψη Πότσδαμ επίσης το 1945.

Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
*
Mylo

Ο **Μάιλς Μακίνς** (*Myles MacInnes*, 10 Μαΐου 1978), περισσότερο γνωστό με το καλλιτεχνικό όνομα **Mylo**, είναι Σκωτσέζος μουσικός και παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής.

## Δισκογραφία

### Άλμπουμς

*Destroy Rock & Roll (2004)

### Σινγκλς

*Drop the Pressure (2004)
*Destroy Rock & Roll (2005)
*In My Arms (2005)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκωτσέζοι μουσικοί
Νικόλαος ΣΤ΄ Αλεξανδρείας

Ο **Πατριάρχης Νικόλαος ΣΤ΄** (κατά κόσμον *Γεώργιος Βαρελόπουλος*, Κωνσταντινούπολη, Φεβρουάριος 1915 - Μόσχα, 9 Ιουλίου 1986) διετέλεσε Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας κατά τα έτη 1968-1986.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Γεώργιος Βαρελόπουλος του Αντωνίου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Φεβρουάριο του 1915. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Κλήθηκε στην Αλεξάνδρεια από τον Πατριάρχη Νικόλαο Ε΄ και το 1938 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1940 πρεσβύτερος. Το 1945 του δόθηκε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου και ως προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καΐρου. Το 1953 έγινε Πατριαρχικός επίτροπος Καζαμπλάνκας. Το 1958 πήγε στην Αντίς Αμπέμπα, όπου υπηρέτησε μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 1959, οπότε χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως (Ανατολικής Αφρικής). Στις 10 Μαΐου 1968, μετά από δεκαοκτάμηνη χηρεία του Θρόνου, εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής με το όνομα *Νικόλαος ΣΤ΄*.

thumb|left|380px|Ομογενειακή εφημερίδα της Αλεξάνδρειας αναγγέλλει με πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της την εκλογή του Νικολάου ως Πατριάρχη
Ως πατριάρχης εγκατέστησε τρεις ιθαγενείς βοηθούς επισκόπους στην Ανατολική Αφρική, μετέφερε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στο μέγαρο της πρώην Τοσιτσιαίας Σχολής (1971) συγκεντρώνοντας σε αυτό όλες τις πατριαρχικές υπηρεσίες καθώς και την πατριαρχική βιβλιοθήκη, ανακαίνισε τον πατριαρχικό καθεδρικό Ναό του Αγίου Σάββα στην Αλεξάνδρεια, ενώ από το 1969 είχε αρχίσει τις επισκέψεις στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στις Εκκλησίες Ελλάδος, Ρωσίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Αρμενίας, Γεωργίας περιοδεύοντας και σε ολόκληρη την Αφρική. Υπήρξε επίσης μέλος ξένων επισκοπικών ιδρυμάτων. Τιμήθηκε από την Ελληνική Πολιτεία με τον Μεγαλόσταυρο του Φοίνικα καθώς και με άλλα ξένα παράσημα κατά τις εθιμοτυπικές επισκέψεις του σε διάφορες χώρες. Μιλούσε τουρκικά, γαλλικά, αγγλικά, και αραβικά σουαχίλι.

Απεβίωσε στις 9 Ιουλίου 1986 στη Μόσχα, όπου είχε μεταβεί για τις εορτές για τα 30 χρόνια από την επαναλειτουργία του μετοχίου του Πατριαρχείου στην Οδησσό. Η σορός του μεταφέρθηκε και ετάφη στην Ιερά Πατριαρχική Μονή Αγίου Γεωργίου στο Κάιρο.

## Πηγές
*Πατριαρχείο Αλεξανδρείας

Νικολαος ΣΤ
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης
Χριστοφόρος Β΄ Αλεξανδρείας

Ο **Χριστοφόρος Β΄** διετέλεσε Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας κατά τα έτη 1939-1966.

Ο κατά κόσμον Χαράλαμπος Δανιηλίδης γεννήθηκε στη Μάδυτο της Ανατολικής Θράκης στις 17 Ιανουαρίου 1876. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού Ιεροσολύμων το 1900. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1899. Στις 3 Αυγούστου 1908 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Αξώμης. Στις 30 Νοεμβρίου 1914 εξελέγη Μητροπολίτης Λεοντοπόλεως. Στις 21 Ιουνίου 1939 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας.

thumb|250px|left|Ο πατριάρχης Χριστόφορος Β'
Κατά τη διάρκεια της θητείας του συγκρούστηκε σφόδρα με τις ελληνικές κοινότητες της Αιγύπτου επιχειρώντας να αυξήσει την επιρροή του, γεγονός που οδήγησε στην δυναμική αντίδραση αυτών. Στο πλαίσιο αυτό ο Πατριάρχης Χριστόφορος ήγειρε αξιώσεις σε ακίνητα της ελληνικής κοινότητας, ίδρυσε νέα ιδιωτικά σχολεία υπό τη διεύθυνσή του και απαγόρευσε την τέλεση λειτουργιών στους ναΐσκους των ιδιωτικών σχολείων. Λόγω της κακής διαχείρισης των οικονομικών του Πατριαρχείου συγκροτήθηκε η Πατριαρχική Οικονομική Επιτροπή (Π.Ο.Ε), η οποία ανέλαβε την οικονομική εξυγίανση του Πατριαρχείου που είχε ως συνέπεια το κλείσιμο των πατριαρχικών σχολών. 

Στελέχωσε την Εκκλησία με ικανούς Αιγυπτιώτες κληρικούς, ενδιαφερθείς ιδιαιτέρως για την πνευματική τους κατάρτιση. Κατά την Πατριαρχία του ιδρύθηκαν οι Μητροπόλεις Ειρηνουπόλεως (Τανζανία), Κεντρώας Αφρικής (Κογκό) και Άκκρας (Καμερούν).

Στις 16 Νοεμβρίου 1966 παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Πέθανε στις 23 Ιουλίου 1967.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Πατριαρχείο Αλεξανδρείας
*Προσωπική σελίδα Μάρκου Μάρκου

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Τέρενς Χιλ

Ο **Τέρενς Χιλ** (αγγλ. **Terence Hill**, ψευδώνυμο του **Mario Girotti**) είναι Ιταλός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε στη Βενετία της Ιταλίας στις 29 Μαρτίου του 1939. Έζησε στη Γερμανία το διάστημα 1943-1945 και επέζησε από τον βομβαρδισμό της Δρέσδης. Έγινε γνωστός από τις πολλές του συμμετοχές σε ουέστερν  και σε κωμωδίες, συνήθως παίζοντας ντουέτο μαζί με τον Μπαντ Σπένσερ.

## Πρώτα χρόνια
Ο Χιλ γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1939 στη Βενετία της Ιταλίας. Η μητέρα του, Χίλντεγκαρντ Τζιρότι ήταν Γερμανίδα, από τη Δρέσδη. Ο πατέρας του, Τζιρόλαμο Τζιρότι, ήταν Ιταλός και χημικός στο επάγγελμα.

Το 1951, σε ηλικία μόλις 12 ετών, ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός παίρνοντας έναν ρόλο στην ταινία "Διακοπές με έναν γκάνγκστερ". Σπούδασε κλασική φιλολογία για τρία χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, αλλά αποφάσισε να αφοσιωθεί επαγγελματικά στην υποκριτική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Πρόσωπα γερμανικής καταγωγής
Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Παρθένιος Γ΄ Αλεξανδρείας

Ο **Παρθένιος Γ΄** (κατά κόσμον *Άρης Κοϊνίδης*, Πορτ Σάιντ, 30 Νοεμβρίου 1919 - Αμοργός, 23 Ιουλίου 1996) διετέλεσε Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κατά τα έτη 1987-1996.

## Βιογραφία
Ο κατά κόσμον Άρης Κοϊνίδης γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1919 στο Πορτ Σάιντ της Αιγύπτου σε καθαρά ελληνικό περιβάλλον. Μετά τα εγκύκλια μαθήματα στα ελληνικά εκπαιδευτήρια της Αιγύπτου, σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης έως το 1939 στην Πόλη, όπου διακρίθηκε για την έφεσή του προς τη μάθηση. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στην Οξφόρδη και στο Παρίσι.

Διάκονος έγινε το 1939 και αρχιδιάκονος το 1940. Το 1958 εξελέγη μητροπολίτης Καρθαγένης και στις 23 Φεβρουαρίου 1987 Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής. Διακρίθηκε για τις θεολογικές του γνώσεις και τη δραστηριοποίησή του στο Οικουμενικό Κίνημα. Χαρακτηρίστηκε μάλιστα ως «ο Πατριάρχης των Διαλόγων». Διετέλεσε Πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών. Ασχολήθηκε με την ορθόδοξη ιεραποστολή, ιδιαιτέρως στην Ουγκάντα, όπου ίδρυσε τη Μητρόπολη Καμπάλας, και στην Κένυα.

Πέθανε αιφνίδια στις 23 Ιουλίου 1996 στην Αμοργό από ανακοπή καρδιάς.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πατριαρχείο Αλεξανδρείας
* Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Παρθένιος θα επισκεφθεί Τα Κύθηρα // Παγκυθηραϊκή , Αθήνα, Φεβρουάριος 1988, σελ. 1, 3

Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Κατηγορία:Επίσκοποι και Μητροπολίτες Καρθαγένης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης
Σκιόεσσα Αχαΐας

Η **Βούντενη** είναι ορεινός οικισμός του Δήμου Πατρέων. Η επίσημη ονομασία είναι **Σκιόεσσα** από το 1955, η οποία όμως δεν έχει επικρατήσει. Βρίσκεται σε υψόμετρο 241 μέτρων και απέχει 7 χιλιόμετρα από την Πάτρα.

## Ιστορία
μικρογραφία|Το μυκηναϊκό νεκροταφείο της Βούντενης
Στη Βούντενη έχουν εντοπιστεί ίχνη προϊστορικής κατοίκησης, όπως επίσης σημαντικός μυκηναϊκός οικισμός και νεκροταφείο. Βάσει των ευρημάτων, πιστεύεται ότι ίσως εκεί βρισκόταν κτισμένη η αρχαία Μεσσάτις. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι έκτασης 180 στρεμμάτων και έχει διαμορφωθεί, ώστε να είναι επισκέψιμος.

Το όνομα Βούντενη είναι σλαβικής προέλευσης, αναφέρεται σε ενετικές απογραφές, όπως του 1689 με 12 και του 1700 με 40 κατοίκους. Η Βούντενη υπήρξε ανεξάρτητο χωριό έως το 1836, όταν, με το Β.Δ. 3/7/1836, απετέλεσε οικισμό του Δήμου Πατρέων, ενώ έκτοτε δεν υπέστη άλλη διοικητική αλλαγή.

## Πολιτισμός
Ο σύλλογος της περιοχής ονομάζεται «Εκπολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Βούντενης “Ο Άγιος Δημήτριος”». Οι δράσεις του είναι κυρίως κοινωνικές: λ.χ. διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων (με πιο γνωστή το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής κάθε 25 Ιουλίου), βοήθεια στη λύση αρκετών κοινωνικών προβλημάτων, διοργάνωση περιπάτων στο Μυκηναϊκό νεκροταφείο και στο Φαράγγι του Μείλιχου, και, τέλος, εκδηλώσεις στον πλάτανο και τον ναό του Αγίου Δημητρίου στην κεντρική πλατεία του οικισμού. Σήμερα (2021) πρόεδρος του συλλόγου είναι ο διεθνής αθλητής του Τάε Κβον Ντο Γεώργιος Σταυρόπουλος.

## Πληθυσμός
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Αλέξιος Παναγόπουλος, *Ιστορικό λεξικό περιοχής δήμου Ρίου*, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9.

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Βούντενη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βούντενη (Αμυγδαλιά - Λιαπέικα) - Αρχαιολογικός χώρος . monuments.hpclab.ceid.upatras.gr

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Όμπλαστ του Τομσκ

Το **Όμπλαστ του Τομσκ** (ρωσικά: *Τόмская о́бласть*) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό διαμέρισμα. Το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από πυκνή τάιγκα και έλη.

Μεγαλύτερα αστικά κέντρα του όμπλαστ είναι η πρωτεύουσα Τομσκ (524.669 κάτοικοι - απογρ. 2010) και το γειτονικό της Σέβερσκ (108.590). Οι δύο αυτές πόλεις, οι οποίες απέχουν μεταξύ τους μόλις 15 χλμ, συγκροτούν ένα από τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής ατομικής ενέργειας και επεξεργασίας ραδιενεργών υλικών σε ολόκληρη την Ομοσπονδία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Τομσκ
Όμπλαστ του Ομσκ

Το **Όμπλαστ του Ομσκ** (ρωσικά: *О́мская о́бласть*) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό διαμέρισμα. Βρίσκεται στο νότιο κομμάτι του διαμερίσματος και συνορεύει με το Καζακστάν.

Ο μισός πληθυσμός ζει στην πρωτεύουσα Ομσκ (1.154.116 κάτοικοι - απογρ. 2010), τη μοναδική μεγάλη πόλη της περιφέρειας - από τις υπόλοιπες, καμία δεν ξεπερνά σε πληθυσμό τις 30.000.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σιβηρία

Ομσκ
Αταουάλπα Γιουπάνκι

Ο **Αταουάλπα Γιουπάνκι** (*Atahualpa Yupanqui*, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [ataˈwalpa ʝuˈpaŋki]) (22 Ιανουαρίου 1908 - 23 Μαΐου 1992) ήταν Αργεντίνος τραγουδιστής, στιχουργός, κιθαρίστας και συγγραφέας. Θεωρείται ως ο πιο σημαντικός εκπρόσωπος της αργεντίνικης φολκ μουσικής του 20ου αιώνα.

Το πραγματικό όνομα του ήταν *Héctor Roberto Chavero Haram* και γεννήθηκε στην Περγαμίνο, περίπου 220 χλμ. από την πόλη Μπουένος Άιρες πρωτεύσα της Αργεντινής . Η οικογένιά του μετακόμισε στο Τουκουμάν όταν ήταν 10 ετών. Εκτιμώντας τους θρυλικούς βασιλιάδες του πολιτισμού των Ίνκας υιθέτησε το όνομα Αταουάλπα Γιουπάνκι.

## Τραγούδια που έγιναν γνωστά
Μερικές από τις πιο γνωστές συνθέσεις του Αταουάλπα Γιουπάνκι περλαμβάνουν:

*"Los Hermanos"
*"Viene clareando"
*"El arriero"
*"Zamba del grillo"
*"La añera"
*"La pobrecita"
*"Milonga del peón de campo" 
*"Camino del indio"
*"Chacarera de las piedras"
*"Recuerdos del Portezuelo"
*"El alazán"
*"Indiecito dormido"
*"El aromo"
*"Le tengo rabia al silencio"
*"Piedra y camino"
*"Luna tucumana"
*"Los ejes de mi carreta"
*"Sin caballo y en Montiel"
*"Cachilo dormido"
*"Tú que puedes vuélvete"
*"Nada mas"

## Βιβλία

**Piedra sola* (1940)
**Aires indios*  (1943)
**Cerro Bayo* (1953)
**Guitarra* (1960)
**El canto del viento* (1965)
**El payador perseguido* (1972) 
**La Capataza* (1992)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Fundación Atahualpa Yupanqui. Η επίσημη ιστοσελίδα του Atahualpa Yupanqui. 
*Muchas Gracias Atahualpa. Εκπαιδευτικό και πολιτιστικό project που προβάλει το έργο του Atahualpa Yupanqui. Περιλαμβάνει βίντεο, τραγούδια, συνθέσεις κτλ.

Κατηγορία:Αργεντινοί μουσικοί
Κατηγορία:Αργεντινοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Αργεντινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Κιθαρίστες
Διάλογος Αθηναίων-Μηλίων

Ο **Διάλογος των [[Μήλος|Μηλίων]] με τους Αθηναίους** είναι ένα από τα δραματικότερα επεισόδια του Πελοποννησιακού Πολέμου και εξιστορείται στο 5ο βιβλίο της Ιστορίας του Θουκυδίδη. Ο διάλογος αυτός έχει μείνει στην ιστορία ως η αντιπαράθεση του δικαίου έναντι της ισχύος.

Το περιστατικό συνέβη το 416 π.Χ.. Οι Αθηναίοι επιτέθηκαν στη Μήλο, μια μικρή, Λακεδαιμονική αποικία, με σκοπό να την αναγκάσουν να ενταχθεί στην Αθηναϊκή Συμμαχία. Οι Μήλιοι ζήτησαν να γίνει σεβαστό το δικαίωμά τους να μείνουν ουδέτεροι στη σύγκρουση των Αθηναίων με τη Σπάρτη. Τελικά οι Αθηναίοι εκμεταλλευόμενοι την τεράστια στρατιωτική τους υπεροχή καταλαμβάνουν τη Μήλο, εκτελούν όλους τους ενήλικους άνδρες, και εξανδραποδίζουν τις γυναίκες και τα παιδιά, εγκαθιστώντας στο νησί Αθηναίους εποίκους.

## Δείτε επίσης
* Ο νόμος του ισχυρότερου

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Ν.Μ. Σκουτερόπουλος Θουκυδίδου Ιστορία «Εισαγωγή-Μετάφραση-Σημειώσεις», σσ. 776-793, εκδ. ΠΟΛΙΣ, 2011 ISBN 978-960-435-402-3

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βικιθήκη: Θουκυδίδης 5ο βιβλίο, πρωτότυπο κείμενο
* Διάλογος Αθηναίων-Μηλίων σε μετάφραση (σε νέα ελληνικά)

Κατηγορία:Αρχαία Μήλος
Κατηγορία:Πελοποννησιακός πόλεμος
Κατηγορία:Διάλογοι
Κατηγορία:Δημηγορίες Θουκυδίδη
Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ

Το **Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ** (ρωσικά: *Калинингра́дская о́бласть*) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο καθώς και εξκλάβιο της Ρωσίας. Βρίσκεται στις νοτιοανατολικές ακτές της Βαλτικής και δε συνδέεται εδαφικά με τη Ρωσία, αλλά περιβάλλεται από τη Λιθουανία (Β,Α) και την Πολωνία (Ν). 

Πρωτεύουσά της είναι το λιμάνι Καλίνινγκραντ (431.902 κάτοικοι - απογραφή 2010), το οποίο μέχρι το 1945 έφερε τη γερμανική ονομασία Κένιγκσμπεργκ ή Καινιξβέργη (Κένινγκσμπεργκ). Στην πραγματικότητα η περιφέρεια αποτελείται από την ενδοχώρα του Κένιγκσμπεργκ, όταν ήταν πρωτεύουσα ενός γερμανικού κρατιδίου, της Ανατολικής Πρωσίας. Περιήλθε υπό σοβιετικό έλεγχο κατά την προέλαση του Κόκκινου Στρατού το 1944 και αναγνωρίσθηκε οριστικά ως σοβιετική κτήση ένα χρόνο αργότερα, με τη ''Συμφωνία του Πότσδαμ'' ανάμεσα σε ΕΣΣΔ, ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο. Τότε προτιμήθηκε να ενταχθεί στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρωσίας, παρά στην αντίστοιχη της Λιθουανίας, μολονότι εδαφικά συνόρευε μόνο με τη δεύτερη.

Υπολογίζεται ότι περίπου 2.000.000 Γερμανοί είχαν εγκαταλείψει το Κένιγκσμπεργκ τις μέρες πριν την είσοδο του Κόκκινου Στρατού. Από όσους απέμειναν, οι περισσότεροι προωθήθηκαν στη Γερμανία μετά τη συνθηκολόγησή της. Αμέσως ξεκίνησε η διαδικασία εκσλαβισμού της περιοχής: τα τοπωνύμια άλλαξαν, οι βιομηχανίες και οι υποδομές κρατικοποιήθηκαν, και δόθηκαν κίνητρα σε σοβιετικούς πολίτες να εγκατασταθούν μόνιμα εκεί - κυρίως προερχόμενους από πόλεις ή χωριά που είχαν καταστραφεί από τη Βέρμαχτ.

Σήμερα ο πληθυσμός είναι κυρίως ρωσικής καταγωγής (82,4%). Άλλες εθνότητες που απαντώνται συχνά στην περιφέρεια είναι οι Λευκορώσοι (5,3%) και οι Ουκρανοί (4,9%).

## Γεωγραφία

Η Περιφέρεια Καλίνινγκραντ αποτελεί θύλακα της Ρωσίας ο οποίος είναι περιτριγυρισμένος από την Πολωνία, τη Λιθουανία και τη Βαλτική Θάλασσα. Μεγαλύτερος ποταμός της είναι ο Πρεγκόλια. Ξεκινά ως συμβολή των ποταμών Ίνστρουτς και Ανγκράπα και χύνεται στη Βαλτική Θάλασσα μέσω της Λιμνοθάλασσας του Βίστουλα. Το μήκος ροής του ποταμού υπό την ονομασία Πρεγκόλυα είναι 123 χλμ., 292 χλμ., συμπεριλαμβανομένου του Ανγκράπα.

Σημαντικότερα, μεταξύ άλλων, γεωγραφικά χαρακτηριστικά της:
*Λιμνοθάλασσα της Κουρονίας (μοιραζόμενη με τη Λιθουανία)
*Λιμνοθάλασσα του Βίστουλα (μοιραζόμενη με την Πολωνία)
Σημαντικότερες πόλεις:

† Προ 1946 (οι ονομασίες στη γερμανική γλώσσα χρησιμοποιούνταν επίσης στις σχετικές ελληνικές αναφορές τους)

## Πολιτική

Σημερινός κυβερνήτης (από το 2010) της Περιφέρειας Καλίνινγκραντ είναι ο Νικολάι Τσουκάνοβ, ο οποίος διαδέχθηκε τον Γκεόργκι Μπόος. Η εκλογική διαδικασία για την πέμπτη θητεία της Δούμας της Περιφέρειας Καλίνινγκραντ έλαβαν χώρα στις 13 Μαρτίου 2011.

## Οικονομία
Η περιφέρεια Καλίνινγκραντ είναι ανεπτυγμένη. Η περιφέρεια ανακηρυχθεί ειδική οικονομική ζώνη και το ΑΕΠ, σύμφωνα με στατιστικά του 2006 είναι 115 δισεκατομμύρια ρούβλια και το κατά κεφαλή ΑΕΠ είναι 155,669 ρούβλια το 2007. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Εξκλάβια
Καλινινγκραντ
Πατριάρχης Θεοφύλακτος

Ο **Θεοφύλακτος Λεκαπηνός** (917 - 27 Φεβρουαρίου 956) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης από το 931 μέχρι το θάνατό του το 956.

Ήταν ο νεώτερος γιος του αυτοκράτορα Ρωμανού Λεκαπηνού. Ο πατέρας του σχεδίαζε από νωρίς να τον εγκαταστήσει στον πατριαρχικό θρόνο γι’ αυτό τον είχε θέσει ως βοηθό του Πατριάρχη Νικολάου Μυστικού. Μετά τον θάνατο του Μυστικού το 925, δυο σύντομες πατριαρχίες και χηρεία του θρόνου για σχεδόν 2 χρόνια, τελικά το 931 χειροτονήθηκε από παπικούς απεσταλμένους Πατριάρχης, σε ηλικία ούτε δεκαπέντε ετών. Κατά την μακρά, 25χρονη, πατριαρχία του υποστήριξε την πολιτική του πατέρα του, υποτάσσοντας στην ουσία την Εκκλησία στην εξουσία του αυτοκράτορα. Επί της πατριαρχίας του μάλιστα άρχισε ο εκχριστιανισμός των Ούγγρων.

Ο Θεοφύλακτος καθ' όλη τη διάρκεια της αρχιερατείας του αδιαφορούσε για τα ιερατικά του καθήκοντα και συντηρούσε στάβλους με άλογα. Το μόνο πάθος του ήταν η ιππασία και το κυνήγι. Τραυματίστηκε θανάσιμα από πτώση από άλογο και πέθανε λίγες μέρες αργότερα. Μαζί με τον ετεροθαλή, παράνομο και ευνούχο αδελφό του Βασίλειο είναι οι μόνοι αρσενικοί απόγονοι του Ρωμανού Λεκαπηνού που επιβίωσαν της πτώσης της οικογένειάς του το 945.

Είναι ενδιαφέρον ότι εισήγαγε στο ναό της Αγίας Σοφίας σκηνική ορχήστρα για να παρουσιαστούν δραματοποιημένες χριστιανικές σκηνές.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο
* 

Θεοφύλακτος
Θεοφύλακτος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Πατριάρχης Πολύευκτος

Ο **Πολύευκτος** ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 956-970.

Ήταν μοναχός στη νήσο Πρώτη και ήταν γνωστός για τη θεολογική του παιδεία, τη σεμνότητα και την εγκράτειά του. Από εκεί κλήθηκε το 956 να διαδεχτεί τον Θεοφύλακτο.

Ο ζήλος της πίστης του και η ρητορική του δεινότητα του προσέδωσαν το προσωνύμιο «δεύτερος Χρυσόστομος». Οι διαμαρτυρίες του ενάντια στις πράξεις και την ηθική των υπουργών, αλλά και εναντίον των όρων του *Ενωτικού Τόμου*, εξόργισαν τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄, ο οποίος όμως πέθανε πριν προλάβει να τον καθαιρέσει. Έμεινε επίσης γνωστός για την αγέρωχη στάση του έναντι του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά, όταν αυτός επιχείρησε να επιβάλει διάταγμα με το οποίο θα αγιοποιούνταν οι πεσόντες στον πόλεμο κατά των Μουσουλμάνων. Αλλά και έναντι του Ιωάννη Τσιμισκή, μετά τη δολοφονία του Νικηφόρου Φωκά, επιβάλλοντάς του να τιμωρήσει τους δολοφόνους του και να απομακρύνει από το παλάτι τη Θεοφανώ, της οποίας θα γινόταν ο τρίτος σύζυγος. Του ζήτησε επίσης να ακυρώσει τη νομοθεσία του Νικηφόρου που στρεφόταν κατά των μοναστηριών και να αναγνωρίσει των Πατριάρχη ως υπεράνω όλων των εκκλησιαστικών υποθέσεων, ως όρους προκειμένου να τον στέψει αυτοκράτορα.

Επί των ημερών του έλαβε χώρα η επίσκεψη της Όλγας του Κιέβου στην Κωνσταντινούπολη (957), η οποία βαπτίστηκε από τον ίδιο. Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του επίσης ιδρύθηκαν οι μονές Μεγίστης Λαύρας και Ιβήρων στο Άγιο Όρος.

Πέθανε στις 16 Ιανουαρίου 970 και τιμάται ως άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 5 Φεβρουαρίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Συναξαριστής 
* 

Πολυευκτος
Πολυευκτος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα