Μαϊντανός

Το **Πετροσέλινον το ούλον** *(*'Petroselinum crispum**)'' κοινώς ο **μαϊντανός** ή **κηπευτικός μαϊντανός*', άλλες ονομασίες που απαντούν στον ελληνόφωνο χώρο είναι περσέμολο, περσίμουλο, μαντανός, μανδανός και μακεδονήσιο, είναι είδος [[Αγγειόσπερμα|ανθοφόρου φυτού]] που ανήκει στο γένος [[Πετροσέλινον]] *(Petroselinum)*, στην οικογένεια των [[Σκιαδοφόρα|Απιίδων]] *(Apiaceae)*, ιθαγενές στην κεντρική Μεσόγειο (νότια [[Ιταλία]], [[Ελλάδα]], [[Πορτογαλία]], [[Ισπανία]], [[Μάλτα]], [[Μαρόκο]], [[Αλγερία]] και [[Τυνησία]]), εγκλιματισμένο αλλού στην [[Ευρώπη]] και καλλιεργείται ευρέως ως [[βότανο]], [[μπαχαρικό]] και [[λαχανικό]].

Όπου φύεται ως διετές *(biennial)* φυτό, κατά το πρώτο έτος, σχηματίζει ένα ρόδακα *(rosette)*, από τριπτεροειδή *(tripinnate)* φύλλα μήκους 10–25&nbsp;cm (3,9–9,8&nbsp;in) με πολλά φυλλάδια 1–3&nbsp;cm (0,39–1,18&nbsp;in) και μια κεντρική ρίζα *(taproot)* που χρησιμοποιείται ως αποθηκευτικός χώρος τροφίμων κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Ο μαϊντανός χρησιμοποιείται ευρέως στη [[μαγειρική]] της [[Ευρώπη]]ς, [[Μέση Ανατολή|Μέσης Ανατολής]] και [[Αμερική]]ς. Συχνά, ο σγουρόφυλλος (ουλόφυλλος) μαϊντανός χρησιμοποιείται ως γαρνιτούρα. Στην [[κεντρική Ευρώπη]], [[ανατολική Ευρώπη]] και [[νότια Ευρώπη]], καθώς και στη [[δυτική Ασία]], πολλά [[πιάτο|πιάτα]] σερβίρονται με φρέσκο, πράσινο, ψιλοκομμένο μαϊντανό, σκορπισμένο στην κορυφή. Η [[ρίζα (βοτανική)|ρίζα]] του μαϊντανού είναι πολύ κοινή στις κουζίνες της κεντρικής, ανατολικής και νότιας Ευρώπης, όπου χρησιμοποιείται ως σνακ ή ως [[λαχανικό]] σε πολλές [[σούπα|σούπες]], μαγειρευτά φαγητά και φαγητά [[κατσαρόλα]]ς.

==Ετυμολογία==

Η ελληνική λέξη "μαϊντανός" είναι [[αντιδάνειο]] από τα τουρκικά, και τη λέξη "maydanoz". Η τελευταία προέρχεται από το αραβικό *maḳdanus* ή *maˁdanus* مقدنس/معدنس, που με τη σειρά του προέρχεται από το ελληνικό "μακεδονίσιον".

Στην [[Εύβοια]], τον αποκαλούν «[[μυρώνι]]» ή πιο συγκεκριμένα «μακεδονήσι».
Στην ψευδοκαθαρεύουσα, εμφανίζεται και ως «Μαϊδανός».

Στα αρχαία ελληνικά λέγεται πετροσέλινον, από την "πέτρα" + "σέλινον".. Η πρώτη βεβαιωμένη μορφή της λέξης [[σέλινο]] είναι στα [[Μυκήνες|Μυκηναϊκά]] Ελληνικά με το «σε-ρι-νο», σε [[Γραμμική Β]]. 

Σε πολλές γλώσσες της Δυτικής Ευρώπης το φυτό ονομάζεται με βάση την ρίζα αυτή.

Στα [[Αγγλική γλώσσα|Αγγλικά]], η λέξη *"parsley"* ("μαϊντανός"), είναι μια συγχώνευση από το *petersilie* των [[Παλαιά αγγλική γλώσσα|Παλαιών Αγγλικών]] (το οποίο είναι ταυτόσημο με το *Petersilie* στην σύγχρονη [[Γερμανική γλώσσα|Γερμανική λέξη]]) και του *peresil* των Παλαιών Γαλλικών, όπου αμφότερα προέρχονται από το *petrosilium* στα [[Μεσαίωνας|Μεσαιωνικά]] Λατινικά, από το [[Λατινική γλώσσα|Λατινικό]] *petroselinum*, τα οποία είναι ο εκλατινισμός του [[Ελληνική γλώσσα|Ελληνικού]] πετροσέλινον. Παρομοίως στα ισπανικά perejil, πορτογαλικά perexxil. 

==Εκφράσεις==
* Στην [[Ελλάδα]], χρησιμοποιείται σκωπτικά για να δηλώσει αυτόν που πάει με όλα π.χ. η φράση: «Ξεφύτρωσε σαν μαϊντανός». Ο άνθρωπος δηλαδή, ο οποίος ανακατεύεται σε όλα χωρίς να έχει τις απαιτούμενες γνώσεις.
** Στην [[Κέρκυρα]] ένα χιουμοριστικό δημώδες τον περιγράφει ως «Το μεγαλύτερο δεντρί της Κέρκυρας». 
* Στην [[Αγγλία]], μια παλαιά Αγγλική παροιμία λέει: «[[τηγάνι|Τηγανητός]] ο μαϊντανός φέρνει στον άντρα θλίψη και στη γυναίκα σάβανο». Το να φυτέψει κάποιος μαϊντανό χωρίς τις απαραίτητες προφυλάξεις, ήταν σαν να επιθυμούσε τον θάνατο κάποιου δικού του μέσα στον επόμενο χρόνο.

==Περιγραφή==

Ο κηπευτικός μαϊντανός είναι ένα φωτεινό πράσινο, διετές, [[φυτό]] σε εύκρατα κλίματα ή ένα ετήσιο*(annual)*  [[βότανο]] στις υποτροπικές και [[Τροπική ζώνη|τροπικές]] περιοχές.

Όπου φύεται ως διετές, κατά το πρώτο έτος, σχηματίζει μια ροζέτα από τριπτεροειδή φύλλα μήκους 10–25&nbsp;cm, με πολλά φυλλάδια 1–3&nbsp;cm και μια [[ρίζα (βοτανική)|ρίζα]] η οποία χρησιμοποιείται ως αποθηκευτικός χώρος τροφίμων κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Κατά το δεύτερο έτος, αναπτύσσεται ένα ανθοφόρο στέλεχος ύψους έως 75&nbsp;cm (30&nbsp;in) με αραιά φύλλα και σκιάδια επίπεδης κορυφής διαμέτρου 3–10&nbsp;cm, με πολυάριθμα κίτρινα σε κίτρινο-πράσινα άνθη διαμέτρου 2&nbsp;mm. Οι [[Σπόρος|σπόροι]] είναι ωοειδείς, μήκους 2-&nbsp;3&nbsp;mm, με εμφανή του στύλου *(style)*  υπολείμματα στο [[μερίστωμα]]. Ένα από τα συστατικά του [[αιθέριο έλαιο|αιθέριου ελαίου]] είναι η απιόλη *(apiol)*. Το φυτό συνήθως πεθαίνει μετά την ωρίμανση των σπόρων.

==Συνώνυμα==
* *Apium crispum* <small>*Mill.*</small>
* *Apium petroselinum* <small>[[Κάρολος Λινναίος]] *(L.)*</small>
* *Petroselinum hortense* <small>*Hoffm.*</small>
* *Petroselinum sativum* <small>*Hoffm.*</small>

==Πολιτισμός, λαϊκές δοξασίες==
Τα πρώτα χρόνια, ο μαϊντανός σχετιζόταν με τον [[θάνατος|θάνατο]] και τον [[Διάβολος|Διάβολο]].

Τον χρησιμοποιούσαν ως διακοσμητικό στους [[Τάφος|τάφους]], καθώς στην [[Αρχαία Ελλάδα]] και την [[Αρχαία Ρώμη]], ο μαϊντανός συμβόλιζε τον [[θάνατος|θάνατο]]. 

Στην [[Ελληνική μυθολογία]], ο μαϊντανός είναι συνδεδεμένος με τη δυσοίωνη ιστορία θανάτου του [[Οφέλτης|Οφέλτη]], το νήπιο γιο του [[Λυκούργος της Νεμέας|Βασιλιά Λυκούργου]] της [[Νεμέα]]ς. Σύμφωνα με τον θρύλο, η παραμάνα του [[Υψιπύλη]], ακούμπησε το βρέφος Οφέλτη επάνω σε κάτι αγριοσέλινα, προκειμένου να δείξει στους διψασμένους στρατιώτες, την τοποθεσία μιας [[Υδάτινη πηγή|πηγής]]. Όταν όμως επέστρεψε, το βρέφος το είχε δαγκώσει με συνέπεια και να το σκοτώσει ένα [[φίδι]]. Ο μάντης [[Αμφιάραος]], ένας από τους διψασμένους στρατιώτες, θεώρησε τον θάνατο του Οφέλτη ως κακό οιωνό, προβλέποντας μάλιστα και τον δικό του θάνατο στην επερχόμενη [[μάχη]], συνεπώς ονόμασε τον Οφέλτη με το όνομα «Αρχέμορος» (που σημαίνει: ο πρώτος που αποθνήσκει). Οπότε, το βρέφος Αρχέμορος, έγινε το σύμβολο του επικείμενου θανάτου και λέγεται ότι από το [[αίμα]] του, ξεπήδησαν τα πρώτα φυτά του μαϊντανού. Στην Οδύσσεια αναφέρεται ως διακοσμητικό στο νησί της Καλυψούς.

Η ψυχολογική επίδραση του μαϊντανού στο [[Νους|μυαλό]] των Ελλήνων, φαίνεται σε ένα ιστορικό περιστατικό, το οποίο περιγράφεται από τον [[Πλούταρχος|Πλούταρχο]], όπου μια ομάδα στρατιωτών -καθ'οδόν προς τη μάχη- βλέποντας έναν [[ημίονος|ημίονο]], φορτωμένο με μαϊντανό, πανικοβλήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή. Από την άλλη πλευρά, γιρλάντες μαϊντανού χρησίμευαν ως βραβεία τόσο στους Ελληνικούς όσο και στους Ρωμαϊκούς δημόσιους αγώνες. Αλλά ακόμα και εδώ στους πολύ πρώιμους Ελληνικούς χρόνους, ήταν έμμεσα συνδεδεμένος με τον θάνατο, καθώς επέζησε αυτή η παράδοση από τους ταφικούς αγώνες, όπου πραγματοποιούνταν με τον θάνατο σημαντικών ανθρώπων.

Ίσως λόγω των προηγούμενων δυσοίωνων συνυφασμών, κατά τον [[Μεσαίωνας|Μεσαίωνα]], ο μαϊντανός έγινε ένα από τα αγαπημένα φυτά του Διαβόλου. Στην πραγματικότητα, η κακία του θα μπορούσε να εξουδετερωθεί μόνο με τη σπορά του κατά τη [[Μεγάλη Τεσσαρακοστή|Μεγάλη Παρασκευή]] υπό την ανατολή της [[σελήνη]]ς. Επειδή η βλάστηση του σπόρου είναι αργή και ατελής, ελέγετο ότι ο μαϊντανός μετέβη εννέα φορές στον Διάβολο και επέστρεψε πριν από τη βλάστηση και ότι ο Διάβολος κράτησε λίγο από αυτόν για τον εαυτό του. Επίσης, ο μαϊντανός δεν έπρεπε ποτέ να μεταφυτευτεί, γιατί αν μεταφυτεύετο, τότε σίγουρα θα έφερνε τη συμφορά στο νοικοκυριό. Μια παλαιά μεσαιωνική δοξασία υποστήριζε το πασπάλισμα της [[κεφάλι|κεφαλής]], με σπόρους μαϊντανού τρεις νύχτες το χρόνο, ως θεραπεία για τη φαλάκρα.

==Καλλιέργεια==

Ο μαϊντανός αναπτύσσεται καλύτερα σε υγρά, καλά στραγγιζόμενα εδάφη, με πλήρη ήλιο. Αναπτύσσεται καλύτερα μεταξύ 22–30&nbsp;°C (72–86&nbsp;°F) και συνήθως καλλιεργούνται από σπόρο. Η βλάστηση είναι αργή απαιτώντας τέσσερις έως έξι εβδομάδες και συχνά είναι δύσκολη, λόγω των φουρανοκουμαρίνων στο κέλυφος του σπόρου. Συνήθως, τα φυτά που καλλιεργούνται για το φύλλωμα, έχουν απόσταση 10&nbsp;cm μεταξύ τους, ενώ εκείνα που καλλιεργούνται για τη ρίζα, απέχουν μεταξύ τους 20&nbsp;cm, ώστε να επιτραπεί η ανάπτυξη της ρίζας.

Ο μαϊντανός προσελκύει πολλά είδη της άγριας φύσης. Ορισμένες [[πεταλούδα|πεταλούδες]] του είδους *Papilio machaon* χρησιμοποιούν τον μαϊντανό ως φυτό ξενιστή για τις προνύμφες τους, των οποίων οι κάμπιες είναι μαύρες, με πράσινες ρίγες και κίτρινα στίγματα και θα τρέφονται με μαϊντανό για δύο εβδομάδες, προτού μετατραπούν σε πεταλούδες. [[μέλισσα|Μέλισσες]] και άλλα έντομα που τρέφονται με [[νέκταρ]], επίσης επισκέπτονται τα [[άνθος|άνθη]]. [[Πτηνά]], όπως η [[καρδερίνα]], τρέφονται με τους σπόρους.

===Ποικιλίες===
Με την καλλιέργεια, ο μαϊντανός υποδιαιρείται σε αρκετές καλλιεργητικές ομάδες, ανάλογα με τη μορφή του φυτού, η οποία σχετίζεται με την τελική του χρήση. Συχνά αυτές αντιμετωπίζονται ως βοτανικές ποικιλίες, αλλά είναι καλλιεργούμενες επιλογές, όχι από φυσική βοτανική προέλευση.

Στο εμπόριο κυκλοφορεί φρέσκος, κατεψυγμένος και αποξηραμένος (αφυδατωμένος) μαϊντανός· και φυσικά εννοείται πως ο πρώτος είναι σαφώς καλύτερος από τους άλλους δυο τύπους. Ο σγουρός μαϊντανός είναι πολύ καλύτερος στην όψη από τον πλατύφυλλο (τη λεγόμενη και Ιταλική ποικιλία), όμως είναι υποδεέστερος στη γεύση και στο άρωμα. Ορισμένοι λένε, πως ο μαϊντανός δεν πρέπει να βράζει, αλλά να μπαίνει στο τέλος πάνω από το φαγητό, στο σερβίρισμα.

Φυλάσσεται δε, ο μεν φρέσκος σε χάρτινη σακούλα και στο συρτάρι του [[ψυγείο]]υ, ο δε αποξηραμένος σε κουτί αεροστεγές και σε ξηρό μέρος.

====Φύλλα μαϊντανού====

Οι δύο κύριες ομάδες μαϊντανού που χρησιμοποιούνται ως βότανα είναι ο σγουρόφυλλος (δηλ.) *(P. crispum* ομάδα *crispum*· συν. *P. crispum* ποικ. *crispum)* και ο [[Ιταλία|Ιταλικός]] ή επίπεδος πλατύφυλλος *(P. crispum* ομάδα *neapolitanum*· συν. *P. crispum* ποικ. *neapolitanum)*· από αυτές, η ομάδα *neapolitanum* ομοιάζει περισσότερο με το φυσικό άγριο είδος. Ο επίπεδος πλατύφυλλος μαϊντανός, προτιμάται από ορισμένους κηπουρούς, καθώς είναι πιο εύκολος στην καλλιέργεια και περισσότερο ανεκτικός τόσο στη βροχή όσο και στον ήλιο και λέγεται ότι έχει μια ισχυρότερη γεύση (αν και αυτό αμφισβητείται), ενώ ο σγουρόφυλλος μαϊντανός προτιμάται από τους άλλους λόγω της πιο διακοσμητικής εμφάνισης στο γαρνίρισμα. Ένας τρίτος τύπος, καλλιεργείται μερικές φορές στη νότια Ιταλία, έχει παχύς μίσχους φύλλων και ομοιάζει με το [[σέλινο]].

====Ρίζα μαϊντανού====

Ένας άλλος τύπος μαϊντανού που καλλιεργείται ως λαχανικό ρίζας, είναι η ρίζα μαϊντανού του [[Αμβούργο]]υ *(P. crispum* ομάδα *radicosum*, συν. *P. crispum* ποικ. *tuberosum)*. Αυτό το είδος μαϊντανού παράγει πολύ πιο χοντρές [[Ρίζα (βοτανική)|ρίζες]] από τα είδη που καλλιεργούνται για τα φύλλα τους. Αν και σπάνια χρησιμοποιείται στη [[Βρετανία]] και τις [[Ηνωμένες Πολιτείες]], η ρίζα μαϊντανού είναι κοινή στις κουζίνες της [[Κεντρική Ευρώπη|κεντρικής]] και [[Ανατολική Ευρώπη|Ανατολικής]] Ευρώπης, όπου χρησιμοποιείται σε [[σούπα|σούπες]] και μαγειρευτά [[κατσαρόλα]]ς ή απλά τρώγεται ωμή, ως σνακ (όπως το [[καρότο]]).

Αν και η ρίζα μαϊντανού ομοιάζει με την [[Παστινάκη η εδώδιμος|παστινάκη]], η οποία είναι μεταξύ των πιο στενών συγγενών στην οικογένεια των Απιίδων *(Apiaceae)*, η γεύση της είναι πολύ διαφορετική.

==Μαγειρική χρήση==



Ο μαϊντανός είναι ένα από τα «εκλεπτυσμένα χορταρικά» *(fines herbes)* της Γαλλικής κουζίνας, η οποία περιλαμβάνει επίσης το [[εστραγκόν]], το [[μυρώνι]] και το [[σχοινόπρασο]]. Χρησιμοποιείται επίσης ευρέως στη [[μαγειρική]] της [[Μέση Ανατολή|Μέσης Ανατολής]], Ευρώπης, [[Βραζιλία]]ς και Αμερικής. Ο σγουρόφυλλος μαϊντανός συχνά χρησιμοποιείται ως μια γαρνιτούρα. Ο πράσινος μαϊντανός χρησιμοποιείται συχνά ως γαρνιτούρα σε [[πιάτο|πιάτα]] με [[πατάτα|πατάτες]] (βραστές ή πουρέ), σε πιάτα με [[ρύζι]] ([[ριζότο]] ή [[πιλάφι]]), σε [[ψάρι]]α, [[κοτόπουλο]], [[αρνί]], [[χήνα]], [[Μπριζόλα|μπριζόλες]], καθώς και στο [[κρέας]] κατσαρόλας ή τα βραστά λαχανικά (συμπεριλαμβανομένων γαρίδων *creole*, [[αγελάδα|μοσχάρι]] μπουργκινιόν, γκούλας ή κοτόπουλο με [[πάπρικα]]).

Στην [[κεντρική Ευρώπη]], [[ανατολική Ευρώπη]] και [[νότια Ευρώπη]], καθώς και στη [[δυτική Ασία]], πολλά πιάτα σερβίρονται με φρέσκο πράσινο, ψιλοκομμένο μαϊντανό πασπαλισμένο στην κορυφή. Στη νότια και κεντρική Ευρώπη, ο μαϊντανός είναι μέρος του μπουκέ γκαρνί *(bouquet garni)*, μια δέσμη από φρέσκα βότανα η οποία χρησιμοποιείται ως συστατικό σε συμπυκνωμένους ζωμούς (βάσεις), [[σούπα|σούπες]] και σάλτσες. Ο φρέσκος ψιλοκομμένος πράσινος μαϊντανός χρησιμοποιείται ως επικάλυψη για σούπες όπως σούπα κοτόπουλου, πράσινες σαλάτες ή σαλάτες όπως η [[Ρώσικη σαλάτα|σαλάτα Ολιβιέ]] και σε ανοιχτά [[σάντουιτς]] *(open sandwiches)* με αλλαντικά ή πατέ *(pâté)*.

Στη γαλλική κουζίνα, το *persillade* είναι ένα μείγμα από ψιλοκομμένο [[σκόρδο]] και ψιλοκομμένο μαϊντανό.

Ο μαϊντανός είναι το κύριο συστατικό στην ιταλική πράσινη σάλτσα *(salsa verde)*, η οποία είναι ένα μεικτό [[καρύκευμα]] με μαϊντανό, [[κάπαρη]], [[Γαύρος|αντζούγιες]], σκόρδο και μερικές φορές [[ψωμί]] βουτηγμένο σε [[ξύδι]]. Είναι μια ιταλική συνήθεια να το σερβίρουν με *bollito misto* ή ψάρι. Η *gremolata*, ένα μείγμα από μαϊντανό, σκόρδο και ξύσμα λεμονιού, είναι ένα παραδοσιακό συνοδευτικό για το Ιταλικό κοκκινιστό, *ossobuco alla milanese*.

Στην [[Αγγλία]], η [[σάλτσα]] μαϊντανού είναι μια *roux*-βάσης σάλτσα, που συνήθως σερβίρεται πάνω από το ψάρι ή το *gammon*.

Η ρίζα του μαϊντανού είναι πολύ κοινή στην [[Κεντρική Ευρώπη|Κεντρική]], [[Ανατολική Ευρώπη|Ανατολική]] και [[Νότια Ευρώπη|Νότια Ευρωπαϊκή]] κουζίνα, όπου χρησιμοποιείται ως σνακ ή [[λαχανικό]] σε πολλές σούπες, βραστά, μαγειρευτά και ως συστατικό για ζωμό.

Στη [[Βραζιλία]], ο φρέσκος ψιλοκομμένος μαϊντανός (*salsa* [[Πορτογαλική γλώσσα|Πορτογαλική προφορά]]: *ˈsawsɐ*) και το φρέσκο ψιλοκομμένο κρεμμύδι (*cebolinha* Πορτογαλική προφορά: *sebuˈɫĩɲɐ*) είναι τα κύρια συστατικά του βότανο-καρυκεύματος που ονομάζεται *cheiro-verde* (Πορτογαλική προφορά: *ˈʃejɾu ˈveʁdʒi*, κυριολεκτικά "πράσινο άρωμα"), το οποίο χρησιμοποιείται ως βασικό καρύκευμα για τα σημαντικά βραζιλιάνικα πιάτα, όπως [[κρέας]], [[κοτόπουλο]], [[ψάρι]], [[ρύζι]], [[φασόλι]]α, βραστά, [[σούπα|σούπες]], [[λαχανικά]], [[σαλάτα|σαλάτες]], [[καρυκεύματα]], σάλτσες και αποθέματα. Το *cheiro-verde* πωλείται στις αγορές τροφίμων ως ένα σύνολο και των δύο τύπων φρέσκων βοτάνων. Σε ορισμένες περιοχές της Βραζιλίας, ο ψιλοκομμένος μαϊντανός μπορεί να αντικατασταθεί στο μείγμα, με ψιλοκομμένο [[Κορίανδρον το ήμερον|κόλιανδρο]] ([[κόλιαντρο]]) (*coentro* Πορτογαλική προφορά: *ˈkwẽtɾu*).

Ο μαϊντανός είναι βασικό συστατικό σε αρκετές σαλάτες της [[Μέση Ανατολή|Μέσης Ανατολής]] όπως στο [[Λίβανος|Λιβανέζικο]] [[ταμπουλέ]] *(tabbouleh)*.

==Θρεπτικά περιεχόμενα και προφυλάξεις ==
Ο μαϊντανός είναι πηγή [[Φλαβονοειδή|φλαβονοειδών]] και [[αντιοξειδωτικά|αντιοξειδωτικών]], ειδικά [[λουτεολίνη]], απιγενίνη, [[φολικό οξύ]], βιταμίνη Κ, [[βιταμίνη C]] και βιταμίνη Α. Μισή [[κουτάλι|κουταλιά]] της σούπας (ένα [[γραμμάριο]]) αποξηραμένου μαϊντανού περιέχει περίπου 6,0&nbsp;µg [[λυκοπένιο|λυκοπενίου]] και 10,7&nbsp;µg άλφα καροτίνης, καθώς 82,9&nbsp;μg λουτεΐνη+ζεαξανθίνη και 80,7&nbsp;μg β-καροτένιο.

Η υπερβολική κατανάλωση μαϊντανού θα πρέπει να αποφεύγεται από τις έγκυες γυναίκες. Είναι ασφαλής σε κανονικές ποσότητες φαγητού, αλλά οι μεγάλες ποσότητες μπορεί να έχουν μητροτονικά *(uterotonic)* αποτελέσματα.

Ήταν γνωστός στην [[Αρχαία Ελλάδα]], όπου χρησιμοποιείτο τόσο ως αρωματικό [[βότανο]] όσο και ως [[φάρμακο]] σε διάφορες παθήσεις. Στα Νέμεα, οι νικητές των αγώνων ετιμώντο με στεφάνια φτιαγμένα από μαϊντανό. Οι στρατιώτες του [[Μέγας Αλέξανδρος|Μεγάλου Αλεξάνδρου]] ξεψειριάζονταν τρίβοντας τούφες μαϊντανού στα σημεία όπου η φαγούρα ήταν ανυπόφορη.

Στην [[Αρχαία Ρώμη]], και επειδή το φυτό περιέχει πολλές [[αμφεταμίνες]], οι μονομάχοι ντοπάρονταν με αυτόν πριν εξέλθουν στην αρένα. Οι [[Ρωμαίοι]] γενικώς όχι μόνο τον μασούσαν, αλλά και τον φορούσαν στο κεφάλι τους (σαν στεφάνι), για να απορροφά τις αναθυμιάσεις του [[αλκοόλ]] και κατά συνέπεια να μη μεθούν τόσο σύντομα.

Ο μαϊντανός είναι χρήσιμος ως αντισπασμωδικό, διαλύων τα αέρια, διουρητικό, εμμηναγωγό, [[αποχρεμπτικό]]. Είναι πολύ πλούσιος σε μεταλλικά άλατα ([[κάλιο]], [[νάτριο]], [[σίδηρος|σίδηρο]] κ.ά.) και σε φυσικές βιταμίνες A, B<sub>2</sub>, C, γι' αυτό και τα αναιμικά, αδύναμα, κουρασμένα, ευαίσθητα άτομα, και γενικώς αυτά που ανάρρωσαν πρόσφατα από ασθένεια, δύνανται να βοηθηθούν αν π.χ. μαγειρέψουν στη σούπα τους λίγες φέτες ρίζας μαϊντανού. Το [[τσάι]] μαϊντανού, ειδικά εκείνο που παρασκευάζεται από τους σπόρους και τα φύλλα αλλά επίσης και τον [[χυμός|χυμό]] του, χρησιμεύει για την [[υδρωπικία]], [[ίκτερος|ίκτερο]], [[άσθμα]], [[βήχας|βήχα]] και καταστέλλει την [[εμμηνόρροια]] ή ανακουφίζει από τη δύσκολη εμμηνόρροια. Ο χυμός επίσης χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της [[επιπεφυκίτιδα]]ς και της φλεγμονής των βλεφάρων (βλεφαρίτιδα). Είναι σημαντικό να λαμβάνεται η ενδεδειγμένη δοσολογία και ο μαϊντανός δεν θα πρέπει να λαμβάνεται καθόλου αν υφίσταται φλεγμονή των [[νεφρό|νεφρών]]. Λέγεται ότι το έγχυμα του μαϊντανού είναι αποτελεσματικό κατά της [[χολολιθίαση]]ς. Τα μελανιασμένα φύλλα συνιστώνται για εξωτερική εφαρμογή στους [[Μώλωπας|μώλωπες]]. Το τσάι που γίνεται από το άλεσμα των σπόρων σκοτώνει τα ζωύφια στο τριχωτό της [[κεφάλι|κεφαλής]].

==Εικόνες==
<gallery class="center" caption="" widths="190px" heights="190px">
File:Petroselinum neapolitanum flower.jpg|Άνθος επίπεδου πλατύφυλου μαϊντανού.
File:Parsley3.jpg|Ανώριμοι σπόροι.
File:Flor de perejil.JPG|Άνθος επίπεδου πλατύφυλου μαϊντανού.
File:Parsley flower with pollinator.JPG|[[Μέλισσα]] επικονιαστής στο άνθος μαϊντανού *Petroselinum crispum*.
</gallery>

==Δείτε επίσης==
* [[Σχοινόπρασο]]
* [[Εστραγκόν]]
* [[Μυρώνι]]
* *Sanguisorba minor''

## Σημειώσεις



;Παραπομπές σημειώσεων



## Υποσημειώσεις



;Παραπομπές Υποσημειώσεων



## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Βότανα
Κατηγορία:Βρώσιμα σκιαδοφόρα
Κατηγορία:Σελινοειδή
Κατηγορία:Φυλλώδη λαχανικά
Κατηγορία:Αρωματικά φυτά
Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης
Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι