Λόλα, η γυναίκα της ακολασίας

Η ***Λόλα, η γυναίκα της ακολασίας*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Lola*) είναι Γαλλική δραματική ταινία του 1961 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ζακ Ντεμί (στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο) ως φόρος τιμής στον σκηνοθέτη Μαξ Οφίλς, που περιγράφεται από τον Ντεμί ως "μιούζικαλ χωρίς μουσική". Η Ανούκ Εμέ πρωταγωνιστεί στον ομώνυμο ρόλο. Η ταινία αποκαταστάθηκε και επανακυκλοφόρησε από τη χήρα του Ντεμί, τη Γαλλίδα κινηματογραφίστρια Ανιές Βαρντά.

Το όνομα του τίτλου καθώς και του χαρακτήρα είναι εμπνευσμένα από την ταινία *[[Ο γαλάζιος άγγελος]]* (1930) του Γιόζεφ φον Στέρνμπεργκ, στην οποία η Μαρλέν Ντίτριχ υποδύθηκε μια χορεύτρια του καμπαρέ που ονομάζεται Λόλα.

## Πλοκή
Στην παραθαλάσσια γαλλική πόλη της Ναντ, ένας νεαρός άνδρας, ο Ρολάν Κασάρ, σπαταλά τη ζωή του μέχρι να συναντήσει τυχαία τη Λόλα, μια γυναίκα που γνώριζε ως έφηβος πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία είναι τώρα χορεύτρια σε καμπαρέ. Αν και ο Ρολάν είναι πολύ μαγεμένος μαζί της, η Λόλα είναι απασχολημένη με τον πρώην εραστή της Μισέλ, ο οποίος την εγκατέλειψε μετα από επτά χρόνια σχέσης. Συναγωνίζεται επίσης για την καρδιά της Λόλας ο Αμερικανός ναύτης Φράνκι, του οποίου η Λόλα δεν δείχνει να ανταποκρίνεται.

Παλεύοντας για δουλειά, ο Ρολάν μπλέκει σε μια υπόθεση λαθρεμπορίας διαμαντιών με έναν ντόπιο κουρέα. Η Σεσίλ, ένα 13χρονο κορίτσι, γνωρίζεται με τον Ρολάν και με πολλούς τρόπους του θυμίζει τη Λόλα, της οποίας το πραγματικό όνομα είναι επίσης Σεσίλ. Στο τέλος, ο Μισέλ επιστρέφει στη Νάντη, φαινομενικά πολύ επιτυχημένος και ελπίζοντας να παντρευτεί τη Λόλα, τη στιγμή που φεύγει για μια άλλη δουλειά στη Μασσαλία. Η Λόλα τελικά φεύγει με τον Μισέλ όπως έλεγε πάντα ότι θα έκανε.
## Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε το 1961 στην Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στις 19 Φεβρουαρίου 1962 στους κινηματογράφους Αστρον, Άττικα και Έλλη της Αθήνας.

## Υποδοχή
### Κριτικές
Η *Λόλα* έλαβε μέτριες κριτικές. Ο Τζόναθαν Ρόσενμπαουμ του *Chicago Reader* έγραψε ότι ήταν *από τα πιο παραμελημένα σημαντικά έργα του γαλλικού Νέου Κύματος*' και *κατά κάποιο τρόπο το καλύτερο χαρακτηριστικό [του Ντεμί]*.

Ο Τράβις Χούπερ του *Film Freak Central* έδωσε τρεισήμισι στα τέσσερα αστέρια, δηλώνοντας ότι πίστευε ότι *δεν έχει τη διανοητική αυστηρότητα των άλλων ταινιών*. Συνέχισε λέγοντας ότι *είναι πιο δυνατό για το συναίσθημα, καθώς δείχνει ότι χρειαζόμαστε περισσότερα από την επιβεβαίωση του χειρότερου εάν σκοπεύουμε να τα βγάλουμε πέρα στη ζωή μας ανέπαφα*. Το *Not Just Movies* έδωσε στην *Λόλα* θετική βαθμολογία, κυρίως για το "New Wave-classical style" του Ντεμί, το οποίο *δημιουργεί έναν αυτόνομο κόσμο που δίνει μια απαλά φωτισμένη ομίχλη στην πραγματικότητα καθώς οι χαρακτήρες στοχεύουν συνεχώς ο ένας για τον άλλον και χάνουν, μερικές φορές περνώντας σε απόσταση λίγων εκατοστών το ένα από το άλλο πριν συνεχίσουν ή ανακατευθυνθούν." 

Ο [[Γουόνγκ Καρ Γουάι]] ανέφερε την *Λόλα* ως την κύρια επιρροή στην ταινία του *Chungking Express* (1994), εμπνέοντας το δεύτερο μισό αυτής της ταινίας.

=== Βραβεία και υποψηφιότητες ===
* 1963 BAFTA - Υποψηφιότητα για Καλύτερη Ταινία από Οποιαδήποτε Πηγή και Καλύτερη Ξένη Γυναικεία Ερμηνεία για την Ανούκ Εμέ
* 2001 [[Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης|Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Νέας Υόρκης]] – Ειδικό Βραβείο (επίσης για την επανέκδοση της δεύτερης ταινίας του Ντεμί *Bay of Angels* )

== Παραπομπές ==
<references/>
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
* 
* [https://www.criterion.com/current/posts/3231-lola-demy-s-paradise-found *Lola: Demy's Paradise Found''] – ένα δοκίμιο της Ζινέτ Βινσεντό για το Criterion Collection
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1961
Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1960