open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ Θριάμβου κάτω των 17

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ Θριάμβου κάτω των 17 ** (World Under-17 Hockey Challenge) είναι διεθνής διοργάνωση του χόκεϊ επί πάγου, η οποία διεξάγεται κάθε χρόνο στον Καναδά. Οι αγώνες δεν διεξάγονται τα έτη που γίνονται οι Χειμερινοί Αγώνες του Καναδά. Κατά συνέπεια, το πρωτάθλημα διεξάγεται επί τρία συνεχή χρόνια και δεν διεξάγεται την επόμενη χρονιά. Τελεί υπό την αιγίδα της *Hockey Canada* και αποτελεί την πρώτη σημαντική διοργάνωση για παίκτες ηλικίας κάτω των 17 ετών.

Σήμερα θεωρείται ανεπίσημα παγκόσμιο πρωτάθλημα, καθώς δεν υπάρχει επίσημο πρωτάθλημα της IIHF για παίκτες ηλικίας κάτω των 17 ετών. 

## Συμμετέχουσες ομάδες

Ο Καναδάς συμμετέχει με πέντε τοπικές ομάδες από όλη τη χώρα:
*  Ατλαντικός (Νιου Μπρούνσβικ, Νιου Φάουντλαντ, Νόβα Σκότια και Νήσος Πρίγκιπα Εδουάρδου)
*  Κεμπέκ
*  Οντάριο
*  Δυτικός (Μανιτόμπα και Σασκατσέουαν)
*  Ειρηνικός (Αλμπέρτα και Βρετανική Κολομβία)
Άλλες χώρες που λαμβάνουν μέρος στη διοργάνωση:
* 
*  
* 
*  
* 
* 
* 
*  (δεν υφίσταται πλέον)
*  (δεν υφίσταται πλέον)

## Αποτελέσματα

## Μετάλλια

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Χόκεϊ επί πάγου
Καφέ Μπραζιλέιρα

Το **Καφέ Μπραζιλέιρα** (*Cafe A Brasileira*), ένα από τα πιο ιστορικά και δημοφιλή καφέ της Λισαβόνας, βρίσκεται στην Πλατεία του Σιάντου (Largo do Chiado) επί της οδού Rua Garrett 120-122. Αποτελεί από παλιά νευραλγικό στέκι της κοινωνικής ζωής της πορτογαλικής πρωτεύουσας.

Το Καφέ Μπραζιλέιρα ιδρύθηκε το 1905 ως κατάστημα αρχικά πώλησης βραζιλιάνικου καφέ. Ανακαινισμένο αργότερα, λειτούργησε από το 1920 ως καφενείο και αποτέλεσε αμέσως ένα από τα πιο διάσημα φιλολογικά στέκια, όπου σύχναζαν οι λογοτέχνες της πόλης.

Τα καφέ της Λισαβόνας, με επιρροές από την Ιταλία, χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα, έφτασαν όμως στη μεγάλη ακμή τους στην περίοδο από το 1900 ως το 1930. Λεγόταν μάλιστα την εποχή εκείνη πως "η χώρα κυβερνιόταν από τα καφενεία της".

Το παλαιότερο και πιο ιστορικό καφέ της Λισαβόνας, που λειτουργεί μέχρι και σήμερα, είναι το "*Μαρτίνο ντα Αρκάντα*" (Martinho da Arcada) στην Πράσα ντου Κομέρσιου (Praca do Comercio), την Πλατεία Εμπορίου, δίπλα στον ποταμό Τάγο. Ιδρυμένο το 1782, αποτελούσε το προσφιλές στέκι της κοινωνικής ελίτ και διανόησης και το πιο αγαπημένο καφέ του μεγάλου Πορτογάλου ποιητή Φερνάντο Πεσόα (Fernando Pessoa, 1888 - 1935).

Στο Καφέ Μπραζιλέιρα και σ' άλλα λογοτεχνικά καφέ στην περιοχή του Σιάντου, όπως το "*Turf*" και το "*Gremio Literario*", σύχναζε παλαιότερα μια ομάδα μοντερνιστών ποιητών και συγγραφέων, οι οποίοι αυτοαποκαλούνταν "Os vencidos da vida", αλλά και πολιτικοί, καλλιτέχνες και διανοούμενοι. Μέχρι και σήμερα, το Καφέ Μπραζιλέιρα αποτελεί δημοφιλές καταφύγιο της κοινωνικής ελίτ της πόλης, αλλά και καθημερινό στέκι των φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών από το γειτονικό Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας. 

Η Αρ Νουβό (Art Nouveau) πρόσοψή του σε πράσινους χρωματισμούς, όπως και η εσωτερική διακόσμησή του σε στυλ κι αυτή αρ-νουβό, με το δρύινο μπαρ, τα μπρούτζινα κιγκλιδώματα, τη θολωτή οροφή με τους πολυελαίους και τους μεγάλους καθρέπτες στους τοίχους, παραπέμπουν σε μιαν άλλη εποχή.

Ο πιο τακτικός θαμώνας στο Καφέ Μπραζιλέιρα ήταν ο μεγαλύτερος Πορτογάλος ποιητής του 20ου αιώνα Φερνάντο Πεσόα (Fernando Pessoa, 1888 - 1935), ο οποίος απολάμβανε καθημερινά εδώ το αψέντι και τον πορτογαλικό εσπρέσο του (πορτογ. *bica*). Εδώ σύχναζε επίσης και ο Πορτογάλος μυθιστοριογράφος Ακιλίνου Ριμπέιρου (1885 - 1963).

Στον υπαίθριο χώρο μπροστά στο Καφέ Μπραζιλέιρα κυριαρχεί σήμερα το μπρούτζινο άγαλμα του Φερνάντο Πεσόα (1988), έργο του Πορτογάλου γλύπτη Antόnio Lagoa Henriques (1923 - 2009), όπου ο ποιητής καθισμένος σ' ένα τραπεζάκι προσκαλεί στην άδεια δίπλα του μπρούτζινη καρέκλα τους τουρίστες της πόλης να φωτογραφηθούν μαζί του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Noel Riley Fitch: "*The Grand Literary Cafes of Europe*", New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καφέ
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λισαβόνα
Μηχανική (αποσαφήνιση)

Ο όρος **μηχανική**,

* αναφέρεται στον κλάδο της φυσικής που ονομάζεται μηχανική (mechanics),
* συναντάται σε άλλους επιμέρους κλάδους της φυσικής όπως η κλασική μηχανική (classical mechanics), εφαρμοσμένη μηχανική (applied mechanics), κβαντική μηχανική (quantum mechanics), στατιστική μηχανική(statistical mechanics) κλπ,
* συναντάται, με διαφορετική σημασία, στις ονομασίες των παρακάτω πεδίων της επιστήμης μηχανικού (engineering): χημική μηχανική (chemical engineering), περιβαλλοντική μηχανική (environmental engineering), μηχανική λογισμικού (software engineering) κλπ.
Σεκουμπά Κονατέ

Ο ταξίαρχος (Brigadier General) **Σεκουμπά Κονατέ** (Sékouba Konaté, 1964-) είναι αξιωματικός του στρατού της Γουινέας, αντιπρόεδρος της στρατιωτικής χούντας και ανέλαβε προσωρινός αρχηγός κράτους τον Δεκέμβριο του 2009, όταν ο Μουσά Νταντίς Καμαρά πυροβολήθηκε. Έλαβε το προσωνύμιο "El Tigre" (Τίγρης) για τις επιδόσεις του στις μάχες, γεγονός που τον κατέστησε δημοφιλή. Κυβέρνησε ως τις 21 Δεκεμβρίου 2010, οπότε ανέλαβε πρόεδρος ο εκλεγμένος Αλφά Κοντέ.

## Ζωή
Γεννήθηκε στο Κονακρί στις 6 Ιουνίου 1964 από γονείς της φυλής Μαντίκα.  Σπούδασε στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία της πόλης Μεκνές, στο Μαρόκο και αποφοίτησε το 1990.  Υποφέρει από μία άγνωστη σωματική ασθένεια, πιθανότατα από το ήπαρ. 

## Στρατιωτική καριέρα
Εξαιτίας τς ανδρείας του στη μάχη τον ονόμασαν  "El Tigre". Εκπαιδεύτηκε στους αλεξιπτωτιστές και πολέμησε σε πολλές μάχες στη Γουινέα την περίοδο 2000-2001. Εξαιτίας της φήμης του, πολύς κόσμος τον υποστήριξε για να γίνει αρχηγός της χούντας. Τον Οκτώβριο του 2021, αποσύρθηκε από τον στρατό.

## Πολιτική καριέρα
Το  Δεκέμβριο του 2008 απεβίωσε ο ηγέτης της Γουινέας, Λανσάνα Κοντέ. Την επόμενη ημέρα, ο στρατιωτικός Μουσά Νταντίς Καμαρά  κατέλαβε την εξουσία και τέθηκε επικεφαλής στρατιωτικής χούντας. Ο Κονατέ απαίτησε να γίνει εκείνος αρχηγός της της χούντας και έπειτα από έντονες συζητήσεις με τον Καμαρά αποφασίστηκε να γίνει αντιπρόεδρος. Επιπλέον ανέλαβε και υπουργός άμυνας.

Στις 3 Δεκεμβρίου  2009 ο Καμαρά πυροβολήθηκε από υπασπιστή του, ο οποίος αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον αρχηγό της χούντας. Ο ηγέτης της χούντας μεταφέρθηκε στο Μαρόκο για νοσηλεία και ο Κονατέ ανέλαβε τα ηνία της χώρας. Οι ΗΠΑ έκαναν θετικά σχόλια για τη διακυβέρνηση της χώρας από τον Κονατέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Γουινέας
Κονσέρν

Το **κονσέρν** είναι ένωση επιχειρήσεων τόσο σε οριζόντια όσο και σε κάθετη διάταξη, η οποία διατηρεί τη νομική αυτοτέλεια των συνενούμενων επιχειρήσεων, αλλά οι επιχειρήσεις που συνενώνονται συναποτελούν μια οικονομική ενότητα που συνεπάγεται και ενότητα διοίκησης. Δηλαδή ενώ κατά τη συνένωση διατηρούν τη νομική τους υπόσταση, χάνουν κατά ένα μέρος την οικονομική τους αυτοτέλεια και τη διοκητική τους αυθυπαρξία.
Εδώ η ένωση των επιχειρήσεων είναι συμπαγής, διότι οι συνενούμενες επιχειρήσεις μέσω της ανταλλαγής των μετοχών τους δεσμεύουν αμοιβαία ένα μέρος του κεφαλαίου τους. Αναγκαία λοιπόν προϋπόθεση για να υπάρξει κονσέρν είναι η συνένωση των επιχειρήσεων που έχουν τη μορφή ανώνυμης εταιρίας.

## Κατηγορίες κονσέρν
α) **Οργανικά κονσέρν**. Οσα περιλαμβάνουν ομοειδείς επιχειρήσεις που ανήκουν σε διαδοχικά στάδια του κύκλου παραγωγής και της διάθεσης των αγαθών.

β) **Ανόργανα ή κονσέρν κεφαλαίου**. Οσα περιλαμβάνουν επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε διαφορετικούς οικονομικούς κλάδους.

## Είδη κονσέρν

α) Κονσέρν αμοιβαίας συμμετοχής κεφαλαίων που συγκροτούνται με την ανταλλαγή μετοχών.

β) Κονσέρν κεφαλαιακής ηγεσίας, στα οποία η ηγέτιδα επιχείρηση διαθέτει την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου των εξαρτημένων επιχειρήσεων.

γ) Τραστ - κονσέρν, στα οποία οι επιχειρήσεις που συγκεντρώνονται, μεταβιβάζουν στην ηγέτιδα επιχείρηση ολόκληρο το μετοχικό τους κεφάλαιο, διατηρώντας όμως τη νομική τους αυτοτέλεια.

Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι
Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων
Χειμαδιό Κιλκίς

Το **Χειμαδιό** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Χειμαδιό βρίσκεται στα δυτικά του ποταμού Σπανού σε υψόμετρο 300 μέτρα. Κατοικείται από πρόσφυγες κατοίκους από το Κέτσιλι της περιοχής Κοτύωρας (Ορντού) Πόντου και την Ανατολική Θράκη. Ανήκει στο δημοτικό διαμέρισμα Κοιλαδίου του δήμου Κρουσσών και στην απογραφή του 2001 είχε 213 κατοίκους. Με βάση την απογραφή του 2011, έχει 155 κατοίκους και 63 οικίες. Ο ενοριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Το 2013 δημιουργήθηκε η ομαδα του χωριού: ο *Α.Σ. Χειμαδιού "Χειμαδιακός"*. Στο κέντρο της πλατείας του Χειμαδιού υπάρχει ένα ψηλό καραγάτσι που χρονολογείται από το 1822.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κρουσσών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Λάβαρα Έβρου

Τα **Λάβαρα**, παλαιότερα γνωστά ως *Σαλτίκιοϊ*, είναι ελληνικό χωριό, πρώην έδρα του Δήμου Ορφέα, στον νομό Έβρου. Με βάση το Πρόγραμμα Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2011 ο δήμος Ορφέα  καταργήθηκε και πλέον αποτελεί την ομώνυμη δημοτική ενότητα του Δήμου Σουφλίου, με πληθυσμό το 2021 747 κατοίκους, από 1.093 το 2011. Το 17ο αιώνα ήταν κεφαλοχώρι του οποίου οι κάτοικοι απολάμβαναν απαλλαγή από φόρους. Την εποχή εκείνη ονομαζόταν *Σαλτίκιοϊ*, που σημαίνει χωριό όπου κατασκευάζονται τα «σάλια», πλατιές βάρκες με επίπεδη καρίνα, με τις οποίες γίνονταν η μεταφοράς των προϊόντων στον ποταμό Έβρο. Οι κάτοικοι συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 με επαναστατικό κίνημα.
[thumb|δεξιά|Η σημαία των [Ελληνική Επανάσταση στη Θράκη|Θρακών επαναστατών του 1821]]

## Ιστορικά στοιχεία
Άγνωστο παραμένει το επαναστατικό κίνημα των κατοίκων του χωριού Σαλτίκιοϊ, των σημερινών Λαβάρων, στο χρονικό διάστημα Απριλίου-Μαΐου 1821, όταν οι κάτοικοί του εξουδετέρωσαν τουρκική στρατιωτική δύναμη στη θέση «Κουρί». Δε διασώζονται γραπτές πηγές για τη συγκεκριμένη επαναστατική ενέργεια. Η παράδοση αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της διήμερης μάχης οι γυναίκες των Λαβάρων ανεφοδίαζαν με τρόφιμα και πυρομαχικά τους 300 και πλέον ένοπλους συμπατριώτες τους, διανύοντας 10 χιλιόμετρα δασωμένης περιοχής. Στην τοποθεσία της μάχης εντοπίζονταν μέχρι πριν λίγα χρόνια σκελετοί και κομμάτια από σπασμένα όπλα της εποχής. Επειδή οι επαναστατημένοι κάτοικοι του χωριού αυτού ύψωσαν σημαία γαλάζια με μαύρο σταυρό, για το λόγο αυτό το 1920, η επιτροπή τοπωνυμίων έδωσε στο χωριό αυτό το όνομα “Λάβαρα”.

Στις αρχές του 20ού αιώνα στον οικισμό λειτουργούσαν μια ελληνική δημοτική σχολή με 100 μαθητές και ένα παρθεναγωγείο στο οποίο φοιτούσαν 35 μαθήτριες.

### Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου
Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης στη θυσία των συμπατριωτών τους οι κάτοικοι του χωριού, αποφάσισαν να ανεγείρουν εκκλησία, η οποία αποπερατώθηκε το 1834 και τιμάται στο όνομα του Αγίου Αθανασίου, επειδή την ημέρα της γιορτής του (2 Μαΐου) έγινε η μεγάλη μάχη. Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου είναι ξυλόστεγη βασιλική. Επάνω από την κεντρική είσοδο είναι η δυσανάγνωστη με βυζαντινά γράμματα επιγραφή:

*ΟΥΤΟΣ ΚΑΙ ΘΕΙΟΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ<br>
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ<br>
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ<br>
ΣΑΛΤΙΚΙΟΪ ΑΝΗΓΕΡΘΗ ΕΚ ΒΑΘΡΩΝ<br>
ΜΕ ΤΟΥ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΥ ΜΗΤ/ΤΟΥ ΔΙΔΥΜΟ<br>
ΤΕΙΧΟΥ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ ΔΕ ΚΑΙ<br>
ΔΑΠΑΝΗΣ ΤΩΝ ΤΕ ΤΣΟΡΜΠΑΤΖΗΔΩΝ ΚΑΙ<br>
ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ<br>
ΤΗΣ ΑΥΤΗΣ ΧΩΡΑΣ<br>
ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΥΤΩΝ ΕΝ ΕΤΕΙ 1834<br>
ΚΑΙ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 24 ΠΑΣΧΑΛΗ ΚΑΛΦΑ*

Από τα Λάβαρα καταγόταν ο Βαγγέλης Ματσιάνης, ξακουστός οπλαρχηγός της Θράκης κατά το 19ο αιώνα. Το 2006 η περιοχή χτυπήθηκε από σοβαρές πλημμύρες, που προκλήθηκαν εξαιτίας μεγάλης καθόδου υδάτινων όγκων από τη Βουλγαρία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Μηχανική υπολογιστών

**Μηχανική υπολογιστών** ονομάζεται ένας επιστημονικός κλάδος ο οποίος συνθέτει στοιχεία από την επιστήμη ηλεκτρονικού μηχανικού και την πληροφορική, με σκοπό την ανάλυση, σχεδίαση και υλοποίηση υλικού υπολογιστών. 

Συνήθως οι μηχανικοί υπολογιστών ασχολούνται με την κατασκευή μικροεπεξεργαστών ή μικροελεγκτών, εξειδικευμένων ηλεκτρονικών κυκλωμάτων (π.χ. VLSI) κλπ, με στόχο την ενσωμάτωσή τους σε ευρύτερα συστήματα και την εναρμόνιση του υλικού με το λογισμικό. Η μηχανική υπολογιστών στην ανώτατη εκπαίδευση διδάσκεται κυρίως σε τμήματα με τίτλο «Ηλεκτρονικών Μηχανικών», σε τμήματα με τίτλο «Πληροφορικής» και σε τμήματα εστιασμένα στην τομή των δύο: τμήματα «Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής». Υπάρχει ωστόσο επικάλυψη και με τμήματα «Ηλεκτρολόγων Μηχανικών», όταν αυτά παρέχουν και κατεύθυνση ή τομέα ηλεκτρονικής (συνήθως με πρόγραμμα σπουδών ηλεκτρονικού μηχανικού).

Οι απόφοιτοι του κλάδου είναι περιζήτητοι στην αγορά εργασίας. 

Τα κύρια γνωστικά πεδία της μηχανικής υπολογιστών είναι τα παρακάτω:

* Ολοκληρωμένα κυκλώματα
*VLSI
* Λογική σχεδίαση
* Αρχιτεκτονική υπολογιστών
* Μικροπρογραμματισμός
* Μικροεπεξεργαστές
* Ψηφιακές επικοινωνίες

Οι καταρτισμένοι και εξειδικευμένοι στον κλάδο αυτόν επιστήμονες αποκαλούνται **μηχανικοί υπολογιστών**. Στην καθομιλουμένη ωστόσο, ο όρος αυτός μπορεί ευρύτερα να χρησιμοποιείται και για να περιγράψει μηχανικούς πληροφορικής ή ηλεκτρονικούς μηχανικούς, ακόμα και αν δεν έχουν εξειδικευτεί στη μηχανική υπολογιστών.

Κατηγορία:Ηλεκτρονική μηχανική

Κατηγορία:Ηλεκτρολογία
Απολαβή

**Απολαβή** (ή κέρδος, αγγλ. gain) στην ηλεκτρονική είναι μέγεθος που εκφράζει μεταβολή στάθμης ισχύος ή τάσης μεταξύ της εισόδου και της εξόδου ενός κυκλώματος. Υπολογίζεται ως το πηλίκο του μεγέθους της εξόδου προς το αντίστοιχο μέγεθος της εισόδου αλλά πιο συχνά εκφράζεται στην λογαριθμική κλίμακα σε μονάδες ντεσιμπέλ. Η απολαβή χαρακτηρίζει ηλεκτρονικές διατάξεις όπως ενισχυτές και κεραίες.

## Απολαβή στους ενισχυτές
180px|right
Η απολαβή ισχύος στους ενισχυτές ισούται με το δεκαπλάσιου του δεκαδικού λογάριθμου του λόγου της ισχύος εξόδου προς την ισχύ εισόδου:
:G_P = 10 \log_{10} \bigg(\frac{P_{in}}{P_{out}}\bigg) 
Ο απλός λόγος της ισχύος εξόδου προς την ισχύ εισόδου ονομάζεται επίσης και συντελεστής ενίσχυσης ισχύος.

Η απολαβή τάσης ισούται με το εικοσαπλάσιο του δεκαδικού λογάριθμου του λόγου της τάσης εξόδου προς την τάση εισόδου, δηλαδή με το εικοσαπλάσιο του δεκαδικού λογάριθμού του συντελεστή ενίσχυσης τάσης και δίνεται την παρακάτω τελική σχέση. 
:
G_V = 20 \log_{10} \bigg(\frac{V_{out}}{V_{in}}\bigg). \,


## Απολαβή κεραίας
Απολαβή κεραίας ονομάζεται ο λόγος της έντασης ακτινοβολίας της κεραίας προς την ένταση ακτινοβολίας μιας ιδανικής κεραίας (η οποία εκπέμπει ισοτροπικά χωρίς απώλειες) και τροφοδοτείται με την ίδια ισχύ. Η απολαβή της κεραίας εκφράζεται από την σχέση:
:Gain = 4\pi\left(\frac{I_{\alpha \kappa \tau}}{Po}\right)

όπου **Ι<sub>ακτ</sub>** η ένταση ακτινοβολίας της κεραίας και **Ρο** η ισχύς τροφοδοσίας της κεραίας

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Ειδικά θέματα ηλεκτρονικών, Γ τάξη ΤΕΕ, ΟΕΔΒ - κεφάλαιο 1*
* *Γενικά ηλεκτρονικά, Α τάξη ΤΕΕ, ΟΕΔΒ - κεφάλαιο 4*

Κατηγορία:Ηλεκτρονική
Κατηγορία:Κεραίες
Αουγκούστους Ζίμπε

Ο **Αουγκούστους Ζίμπε** (Augustus Siebe)  (1788 - 15 Απριλίου 1872) ήταν Πρώσος μηχανικός και εφευρέτης. Κατά τη νεανική του ηλικία, για την οποία λίγα είναι γνωστά έμαθε την τέχνη της μεταλλουργίας στο Βερολίνο και κατόπιν υπηρέτησε ως αξιωματικός πυροβολικού στον πρωσικό στρατό, κατά την περίοδο των Ναπολεόντειων πολέμων. Ως εφευρέτης δραστηριοποιήθηκε στην Αγγλία κατά την περίοδο της βιομηχανικής επανάστασης, στην οποία μετανάστευσε μετά τη μάχη του Βατερλώ. Κερδίζοντας αρκετά χρήματα με την πρώτη του εφεύρεση, μια περιστρεφόμενη αντλία νερού, ασχολήθηκε στη συνέχεια με την κατασκευή ενός πραγματικά στεγανού σκαφάνδρου, καθώς μέχρι τότε τα σκάφανδρα ήταν μηχανισμοί κεφαλής από τους οποίους το νερό έφευγε εξαιτίας της παρεχόμενης ποσότητας αέρα, αλλά υποχρέωνε τον δύτη να κρατά το κεφάλι του όρθιο.

Ο Ζίμπε παρήγαγε το πρώτο στεγανό σκάφανδρο, σε σχέδια του Τζορτζ Έντουαρντς (George Edwards). Το σκάφανδρό του χρησιμοποιήθηκε από το αγγλικό Βασιλικό Ναυτικό και, στηριγμένος στις υποδείξεις της καταδυτικής ομάδας, ο Ζίμπε ολοκλήρωσε τον βασικό σχεδιασμό όλων των σκαφάνδρων που κατασκευάζονταν επί σειρά ετών από την εταιρία *Siebe Gorman & Co* που δημιουργήθηκε από τον ίδιο και τον ανάδοχό του Γκόρμαν (William Augustus Gorman). Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια στην ιστορία της εμπορικής και στρατιωτικής κατάδυσης. Πέθανε στις 15 Απριλίου 1872 από χρόνια βρογχίτιδα, στο σπίτι του στο Λονδίνο.

## Παραπομπές, σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*"Siebe" @ Historical Diving Society 
*Augustus Siebe
*Augustus Siebe The Blue Plaque

Κατηγορία:Πρώσοι
Κατηγορία:Γερμανοί εφευρέτες
Κατηγορία:Ιστορία της υποβρύχιας κατάδυσης
Άιρες Αλί

Ο ** Άιρες Αλί** (Aires Bonifácio Ali, γενν. στις 6 Δεκεμβρίου 1955) είναι πολιτικός της Μοζαμβίκης. Χρημάτισε Πρωθυπουργός από τις 16 Ιανουαρίου 2010 ως τις 8 Οκτωβρίου 2012. 

## Καριέρα
Ο Αλί υπηρέτησε ως κυβερνήτης της επαρχίας Νιάσσα (1995-2000) και της επαρχίας Ινιαμπάνε από το 2000 ως το 2004. Το 2005 ανέλαβε υπουργός παιδείας στην κυβέρνηση του προέδρου Αρμάντο Γκεμπούζα. Ως υπουργός μεταξύ άλλων υπέγραψε συμφωνία με την Ολλανδία για την επιχορήγηση προγραμμάτων για την ανώτερη εκπαίδευση. Παρέμεινε υπουργός ως το 2010. Στις 16 Ιανουαρίου 2010 διορίστηκε πρωθυπουργός και διαδέχθηκε στο αξίωμα τη Λουίζα Ντιόγκο. Η επίσημη ορκωμοσία της κυβέρνησης έγινε στις 18 Ιανουαρίου. Είναι επί πολλά χρόνια φίλος του Γκεμπούζα, γεγονός που μπορεί να σημαίνει, σύμφωνα με αναλυτές, ότι προαλείφεται από τον ίδιο για τη διαδοχή στην προεδρία..

Το 2012 αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Αλμπέρτο Βακίνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αιρες
Καρλ Τσάις

thumb|200px|Μεγάλο μικροσκόπιο του Τσάις (1879) 
Ο **Καρλ Τσάις** (Carl Zeiss, 11 Σεπτεμβρίου 1816 – 3 Δεκεμβρίου 1888) ήταν οπτικός γνωστός για την εταιρεία που ίδρυσε, με την επωνυμία *Carl Zeiss Jena* (σήμερα: *Carl Zeiss AG*). Έκανε μεγάλες συνεισφορές στην κατασκευή φακών και βοήθησε στην παραγωγή των σύγχρονων φακών για γυαλιά. Αρχικά οι φακοί που κατασκεύαζε χρησιμοποιούνταν μόνο για την παραγωγή μικροσκοπίων, όμως μετά την εφεύρεση της φωτογραφικής μηχανής, η εταιρεία του άρχισε να κατασκευάζει και φακούς ποιότητας για φωτογραφικές μηχανές.

## Νεανικά χρόνια
Ξεκίνησε το σχολείο του στην προαυτοκρατορική Γερμανία και ανέλαβε να μάθει την τέχνη στο πλευρό του μηχανικού Φρίντριχ Κέρνερ. Εν συνεχεία παρακολούθησε μαθήματα μαθηματικών, πειραματικής φυσικής, ανθρωπολογίας, ορυκτολογίας και οπτικής στο Πανεπιστήμιο της Ιένα. Έπειτα από επτά χρόνια ξεκίνησε ένα μικρό εργαστήριο χωρίς να διαθέτει σχεδόν καθόλου εργαλεία. Κατασκεύασε πολλούς φακούς, αλλά η αναγνωρισιμότητά του ήταν ελάχιστη ως το 1847.

## Μετέπειτα ζωή
Το 1847 ο Καρλ Τσάις ξεκίνησε να κατασκευάζει φακούς για μικροσκόπια και εργαζόταν με πλήρες ωράριο. Η πρώτη του καινοτομία ήταν ένα απλό μικροσκόπιο, που προοριζόταν για ανατομική εργασία. Τον πρώτο χρόνο της παραγωγής πωλήθηκαν 23 κομμάτια. Σύντομα αποφάσισε να κατασκευάσει διαφορετικά μικροσκόπια και το πρώτο μικροσκόπιο που ονόμασε *Stand I* κυκλοφόρησε στην αγορά το 1857. 
Για τα σχέδιά του τιμήθηκε το 1861 με το χρυσό μετάλλιο της Βιομηχανικής Έκθεσης της Θουριγγίας.

Άρχισε να συνεργάζεται με τον φυσικό Ερνστ Άμπε το 1872. Το 1886 ο τελευταίος συνεργάστηκε με τον νεαρό χημικό Ότο Σκοτ και παρήγαγαν έναν νέο τύπο γυαλιού. Έτσι, κατασκευάστηκαν αποχρωματικά μικροσκόπια.

Ο γιος του Τσάις εισήλθε στην εταιρεία του πατέρα του, αποχώρησε όμως μετά το θάνατο του Καρλ, στις 3 Δεκεμβρίου του 1888. Η επιχείρηση ενσωματώθηκε στην Carl-Zeiss-Stiftung το 1889. Σύντομα απέκτησε διεθνή φήμη για την κατασκευή φακών και οπτικών οργάνων όλων των τύπων, ενώ λειτουργεί και σήμερα.

## Εκδόσεις
* Auerbach, *Das Zeisswerk und die Carl Zeiss-Stiftung in Jena* (τρίτη έκδοση, Ιένα, 1907) 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία 
* Ιστορικό της εταιρείας Zeiss  
* Zeiss/Abbe Fact Sheet
* Το πρώτο απλό μικροσκόπιο του Τσάις , 1847/1848
* Πολύ αρχαίο μικροσκόπιο, κατασκευασμένο από τον Τσάις 

Κατηγορία:Γερμανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Οπτικοί
Ντολμαμπαχτσέ (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ντολμά-Μπαχτσέ**, ή **Ντολμαμπαχτσέ**, ή **Ντολμά-Μπαξέ**, η **Ντολμαμπαξέ** φέρονται τα ακόλουθα:

*Ντολμαμπαχτσέ, η σημαντικότερη παραλία της Κωνσταντινούπολης.
*Ντολμά Μπαχτσέ (ανάκτορο), το μεγαλύτερο ανάκτορο της Κωνσταντινούπολης.
*Ντολμαμπαχτσέ Τζαμί, Τζαμί επί της ομώνυμης παραλίας της Κωνσταντινούπολης.
*Ντολμαμπαχτσέ Ρολόι, Πύργος Ρολόι, σημαντικό αξιοθέατο της Κωνσταντινούπολης.
Ντολμά Μπαχτσέ

right|thumb|250px|Το Ανάκτορο των Ντολμά-Μπαχτσέ
Με την ονομασία **Ντολμά-Μπαχτσέ** φέρεται η πλέον αρχοντική παραλία της Κωνσταντινούπολης επί της ευρωπαϊκής ακτής του Βοσπόρου.

Το όνομα Ντολμά-Μπαχτσέ, που σημαίνει "γεμισμένος κήπος", προέρχεται από τις επιχωματώσεις που έγιναν στον άλλοτε εκεί ευρισκόμενο μικρό όρμο και βυζαντινό λιμένα, ο λεγόμενος **Ιασόνιος** ή **Πεντηκοντορικός λιμένας**. Από τις επιχωματώσεις εκείνες διαμορφώθηκε μια σπουδαία κρηπιδωμένη παραλία μήκους 600 μ. στην οποία προσεγγίζουν πλοία επίσημων επισκεπτών, μεγάλα κρουαζιερόπλοια, κ.π.ά.

Η παραλία του Ντολμά Μπαχτσέ εκτείνεται μεταξύ της συνοικίας Καμπατάς και του προαστίου Μπεσικτάς. Επί της παραλίας αυτής βρίσκεται το περίφημο ομώνυμο σουλτανικό Ανάκτορο Ντολμά Μπαχτσέ που δεσπόζει κυριολεκτικά του χώρου από ξηρά και από θάλασσα και που θεωρείται το σημαντικότερο από αρχιτεκτονικής πλευράς απ΄  όλα τα σουλτανικά ανάκτορα της Κωνσταντινούπολης. Επίσης στην ίδια παραλία, νοτιότερα του ανακτόρου φέρονται το ομώνυμο τζαμί Ντολμά-Μπαχτσέ Τζαμί και ο Πύργος-Ρολόι (Ντολμά-Μπαχτσέ Ρολόι), προ του οποίου και πλαγιοδετούν τα προσεγγίζοντα στη παραλία αυτή παραπάνω πλοία.

Σημειώνεται ότι όλη η κρηπίδωση της παραλίας έχει γίνει με λευκό μάρμαρο, όπως επίσης και η επίστρωσή της. Ο άλλοτε λιμένας Ιασόνιος εκτεινόταν μεταξύ της Ιασόνιας Άκρας, εκεί όπου σήμερα έχει ανεγερθεί το Ντολμαμπαχτσέ Τζαμί και της βορειοανατολικής άκρας όπου έχει ανεγερθεί το Ντολμαμπαχτσέ Ανάκτορο. Στο δε μυχό του, βορειοδυτικά της σημερινής παραλίας, που άλλοτε υπήρχαν κήποι που έφθαναν μέχρι το μεγάλο στρατόπεδο Ταξίμ, στον υπερκείμενο ΒΔ. λόφο, έχει ανεγερθεί το μεγάλο Στάδιο Ινονού. 

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.14ος, σελ.643.

Κατηγορία:Μπεσίκτας
Γιαλνιζτζάμ Αρνταχάν

Το **Γιαλνιζτζάμ**, γνωστό στην Ελλάδα και ως **Σιντισκόμ**, είναι χωριό της Τουρκίας, του δήμου και της επαρχίας Αρνταχάν, της περιφέρειας Αρνταχάν στον Ανατολικό Πόντο, κοντά στα σύνορα με τη Γεωργία.

Πριν τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1878 στο χωριό Σιντισκόμ κατοικούσαν Τούρκοι. Μετά τον πόλεμο οι Τούρκοι του χωριού, όπως και πολλών γειτονικών χωριών, έφυγαν στα χωριά τους εντός των νέων συνόρων που διαμορφώθηκαν από τον πόλεμο. Την περίοδο αυτή, κάτοικοι χωριών της περιοχής Γκιουμούσχανε (Αργυρούπολης του Πόντου) και συγκεκριμένα των χωριών Τεμιρτζήκιοϊ, Μάλαχα και Αρταπίρ, εγκατέλειψαν τα χωριά τους, τους συγγενείς και φίλους τους στα χωριά αυτά αλλά και στα διπλανά τους στην περιοχή Αργυρούπολης και αναζήτησαν καλύτερες συνθήκες επιβίωσης στις περιοχές του Καυκάσου Καρς και Αρνταχάν, που είχαν πλέον Ρωσική διοίκηση. Έτσι εγκαταστάθηκαν στο χωριό Σιντισκόμ της περιοχής Αρνταχάν, όπου και έμειναν έως το έτος 1920.

Το χωριό μετονομάστηκε και σήμερα καλείται Γιαλνιζτσάμ (Yalnizcam) και κατοικείται από κατοίκους κουρδικής καταγωγής.

Στο χωριό αυτό οι Πόντιοι κάτοικοι οργάνωσαν την ζωή τους ασχολούμενοι με την κτηνοτροφία, την γεωργία, την μελισσοτροφία, αλλά και την εμπορία ξύλων από το γειτονικό δάσος. Έχτισαν την εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (που από το 1920 μετεβλήθη σε τζαμί) και το Δημοτικό Σχολείο. Παράλληλα το Ρωσικό κράτος, από τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασής τους, τους έδωσε κυριότητα σε κληροτεμάχια - αγροτεμάχια και λιβάδια για την άσκηση της αγροτικής και κτηνοτροφικής ασχολίας τους. Ο πληθυσμός του χωριού όπως αποτυπώθηκε σε διάφορες περιόδους απογραφής από το Ρωσικό κράτος έφθασε σε 1.200 κατοίκους, μέλη πολυμελών οικογενειών. Μετά την επανάσταση του 1917 η ευρύτερη περιοχή Κάρς - Αρνταχάν έμεινε χωρίς Ρωσικά στρατεύματα στα χέρια Γεωργιανών αλλά και Αρμενίων έως την πλήρη επικράτηση των Τούρκων. Από την περίοδο του 1918 οι Έλληνες κάτοικοι διάφορων χωριών, μετακινήθηκαν στο εσωτερικό της Ρωσίας, στις περιοχές όπου υπήρχαν και άλλοι Έλληνες.

Οι κάτοικοι του χωριού Σιντισκόμ μαζί με τους κατοίκους γειτονικών χωριών της Γκιόλας (Gole) και συγκεκριμένα των χωριών Ντόρτ Κιλισέ (Τέσσερις Εκκλησιές, *τουρκ. Dort Kilise*, σημερινό Ουγκιούρτασι, *τουρκ. Ugurtasi*), Τουρκιασέν και Κονκ (σήμερα Κιουζούνπιναρ, *τουρκ. Kuzunpinar*) στις 2 Σεπτεμβρίου του 1920 έφυγαν ακολουθώντας τον δρόμο μέσω του Αρτβίν προς το Βατούμ, από όπου αναχώρησαν για την Ελλάδα στις 24 Δεκεμβρίου του 1920 για να φθάσουν στην Θεσσαλονίκη την 1 Ιανουαρίου του 1921.

Οι κάτοικοι του χωριού Σιντισκόμ εγκαταστάθηκαν στα χωριά Σεβαστό, Άνω και Κάτω Ποταμιά, Λειψύδριο, Διπόταμος του νομού Κιλκίς και Τριπόταμος και Κομνήνειο του νομού Ημαθίας. Επίσης κάποιες οικογένειες έφυγαν από το Σιντισκόμ το 1914 αμέσως μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και εγκαταστάθηκαν τελικά στο Νομό Κιλκίς.

Κατηγορία:Πόντος
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Χωρύγι Κιλκίς

Το **Χωρύγι** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς.

## Γενικά στοιχεία
Το Χωρύγγι βρίσκεται βρίσκεται δυτικά της πόλης του Κιλκίς σε υψόμετρο 160 μέτρα και σε απόσταση 13 χιλιομέτρων από αυτήν. Στην απογραφή του 2011 έχει 668 κατοίκους με κύρια απασχόληση στον αγροτικό τομέα (γεωργία και κτηνοτροφία).

Οι κάτοικοι είναι Σαρακατσάνοι και πρόσφυγες από τον Καύκασο (που αποτελούν και την πλειοψηφία). Οι Πόντιοι κατάγονται από την περιοχή Αρνταχάν: πιο συγκεκριμένα, από το χωριό Ντορτ Κιλισέ (Τέσσερις Εκκλησιές), σήμερα Ουγκούρτασι της Γκιόλας, και Φαχρέλ, σήμερα Καρταλπινάρ, της περιοχής του Αρνταχάν, όπου παρέμειναν από το 1878 έως το 1920, καταγόμενοι από χωριά της Αργυρούπολης (Γκιουμουσχανέ) του Πόντου, την περιοχή Νικόπολης καθώς και την περιοχή Τοκάτης.

Στο χωριό υπάρχει μεταβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που χρονολογείται στα 1805. Ανήμερα του Προφήτη Ηλία τον Ιούλιο διοργανώνονται τριήμερες πολιτιστικές εκδηλώσεις (18-20 Ιουλίου). Εξάλλου, το χωριό αποτελεί πόλο έλξης για όσους επιδίδονται σε αναρρίχηση, λόγω του μεγαλιθικού μνημείου των προϊστορικών χρόνων.

## Ιστορικά στοιχεία
Στα μέσα του 15ου αιώνα, γύρω στο 1450 είχε 14 οικίες χριστιανών.

Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν **Κιρίτζι** ή **Κερέτζ** ή Κιρέτσι, της κοινότητας Δραγομιρίου, και η μετονομασία του χωριού έγινε το 1926 σε **Χορήγι** λόγω παρασύνδεσης προς τη λέξη *χορηγώ*. Η ονομασία *Κιρίτζι / Κιρέτσι* προέρχεται από το τουρκ. *kireç* «ασβέστης». Η νέα ονομασία που δόθηκε ήταν μετάφραση της έννοιας. Παλιότερα, η λαϊκή αυτή λέξη, που δήλωνε τον ασβέστη, γραφόταν «χορήγι». Σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξης που πρότεινε ο Βασίλειος Ι. Φάβης κι έγινε γενικά αποδεκτή, τελικά επικράτησε, μέσω και της μορφής **Χωρύγιον** στην καθαρεύουσα, η τωρινή γραφή, που θεωρείται πλέον η σωστή. Η σλαβική ονομασία του ήταν *Κρέτσοβο*, ονομασία που έχει διασωθεί σε ελληνικές οικογένειες της Γευγελής και Βογδάντσας (που εν τέλει κατέφυγαν στη Θεσσαλονίκη), με το επώνυμο *Κρετσόβαλης*.

## Προσφυγική κρίση
Το καλοκαίρι του 2016 σχεδιάστηκε η μετεγκατάσταση όλων των μεταναστών και προσφύγων από διάφορα σημεία της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς, στο Χωρύγι, σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο πυρομαχικών που αγοράστηκε από το δημόσιο, με χωρητικότητα άνω των 9.000 ανθρώπων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
245 Βέρα

Η **Βέρα (Vera)** είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,82. Ανακαλύφθηκε το 1885 από τον Βρετανό αστρονόμο Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον, που παρατηρούσε από το Μαδράς (το σημερινό Τσενάι) της Ινδίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βέρας εκτιμάται σε 80 ως 85 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,208. Η Βέρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 23 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βερα
Σολφερίνο

To **Σολφερίνο** (ιταλικά: *Solferino*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μάντοβας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
 
Έγινε γνωστή από την ομώνυμη μάχη, στο πλαίσιο του Δεύτερου Πολέμου της Ιταλικής Ανεξαρτησίας. Η μάχη έλαβε χώρα στις 24 Ιουνίου 1859 κοντά στην μικρή αυτή κωμόπολη, μεταξύ του αυστριακού στρατού υπό τον Αυτοκράτορα Φραγκίσκο - Ιωσήφ Α΄ και των συνασπισμένων δυνάμεων Γαλλίας και Πεδεμοντίου, υπό τους βασιλείς των δύο χωρών Ναπολέοντα Γ΄ και Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄.

Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν τυχαία και δεν είχαν προπαρασκευάσει τη μάχη. Η σύγκρουση άρχισε το πρωί και συνεχίστηκε μέχρι το μεσημέρι, μέσα σε κλίμα σύγχυσης και αταξίας. Ήταν, όμως, ιδιαίτερα σκληρή, με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων να αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο. Η βαρβαρότητα και ο βαρύς φόρος αίματος ευαισθητοποίησε τον Ελβετό έμπορο Ερρίκο Ντυνάν που παρατηρούσε όσα διαδραματίζονταν ζωντανά και ο οποίος ανεξαρτήτως εθνικότητας περιέθαλψε με την βοήθεια των κατοίκων τους τραυματίες των αντιπάλων πλευρών. Ο Ντυνάν μετέφερε με την πένα του τη φρίκη της μάχης στο βιβλίο του *«Μία ανάμνηση από το Σολφερίνο»* το οποίο κινητοποίησε την κοινή γνώμη της εποχής και οδήγησε τελικά στην ίδρυση του Ερυθρού Σταυρού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μάντοβας
Τσουβασία

Η **Δημοκρατία των Τσουβάς — ή Τσουβασία** (ρωσικά: Чува́шская Респу́блика — Чува́шия, τσουβασικά:Чӑваш Республики — Чӑваш Ен), είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσικής Ομοσπονδίας (μια δημοκρατία) που βρίσκεται στην κεντρική Ρωσία. Είναι η πατρίδα των Τσουβάς. Το διοικητικό της κέντρο είναι η πόλη της Τσεμποκσάρι (453.721 κάτοικοι - απογρ. 2010).

## Γεωγραφία

Η Τσουβασία βρίσκεται στο κέντρο του ευρωπαϊκού τμήματος της Ρωσίας, στην καρδιά διαμερίσματος του Βόλγα, στο μέσο μεταξύ του Νίζνι Νόβγκοροντ και του Καζάν. Η δημοκρατία δεν είναι μεγάλη, αλλά είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες πληθυσμιακά περιφέρειες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, με συνολικό πληθυσμό 1,35 εκατομμυρίων ανθρώπων.

## Διοίκηση
### Πρόεδρος
Ο **Αρχηγός της Τσουβασίας** (ως το 2011 Πρόεδρος της Δημοκρατίας των Τσουβάς),  εκλέγεται από το λαό και οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν στις 13 Σεπτεμβρίου 2015. Η θητεία του είναι πενταετής. Πρωθυπουργός τελεί ο Σεργκέι Αρταμόνοφ, από τις 24 Απριλίου 2025.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  


Κατηγορία:Μέλη του Οργανισμού Μη Αντιπροσωπευόμενων Eθνών και Λαών
Κατηγορία:Κράτη και εδάφη ρωσικής επίσημης γλώσσας
Κατηγορία:Περιοχές της Ευρώπης πολλαπλών επίσημων γλωσσών
Κατηγορία:Δημοκρατίες της Ρωσίας
Ξηρόβρυση Κιλκίς

*Για οικισμό της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: [[Ξηρόβρυση Εύβοιας|Ξηρόβρυση Ευβοίας]]*

Η **Ξηρόβρυση** ή **Ξερόβρυση** είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 220 μέτρα..

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ξηρόβρυση βρίσκεται στο κέντρο του νομού και απέχει 10 χλμ. βόρεια της πόλης του Κιλκίς και 56,5 χλμ. βόρεια της Θεσσαλονίκης. Οι κάτοικοί του είναι κυρίως πρόσφυγες από Πόντο, Καύκασο και Ανατολική Θράκη, αλλά και Σαρακατσάνους. Οι πρόσφυγες εκ Καυκάσου ήρθαν από το χωριό Γιαλνιζτζάμ της περιοχής Σαρήκαμις Καρς και oι πρόσφυγες εκ Πόντου από το χωριού Βαρενού (πλησίον Κρώμνης και Ίμερας της ευρύτερης περιοχής Αργυρούπολης).  Το δημοτικό σχολείο της Ξηρόβρυσης λειτουργούσε από το 1930 περίπου μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 90 περίπου. Επιπλέον η Ξηρόβρυση δεν έχει Γυμνάσιο και Λύκειο. Όμως στην Ξηρόβρυση λειτουργεί το Πολιτιστικό Κέντρο του χωριού και τελεί διάφορες διοργανώσεις. Στο κέντρο περίπου του χωριού δεσπόζει η εκκλησία της Παναγίας Θεοτόκου με ύψος καμπαναριού περίπου 9 μέτρα και ύψος τρούλου περίπου 12 μέτρα μαζί με τον σταυρό. Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός της εκκλησίας είναι βασιλική με τρούλο και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει και ένα προαύλιο στρωμένο με γρασίδι να διακοσμεί την πρόσοψη του ναού.

### Η σφαγή αμάχων το 1946
Στις 20 Νοεμβρίου 1946, παραστρατιωτικοί του Λαζίκ και του Μπαντουβάκη σκότωσαν 47 άμαχους κατοίκους της Ξηρόβρυσης, κατέστρεψαν 50 σπίτια και έσφαξαν πολλά αιγοπρόβατα. Τα περισσότερα από τα θύματα ήταν γυναίκες και παιδιά ενώ μετά την καταστροφή το χωριό, που την εποχή εκείνη αριθμούσε 465 κατοίκους, ποτέ δεν ανέκαμψε. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γιώργο Μαυρογορδάτο ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές ενέργειες της περιόδου 1945 έως δημοψήφισμα 1946 σε έναν *"μονομερή εμφύλιο της μοναρχικής δεξιάς εναντίον των ανυπεράσπιστων αντιπάλων της - ουσιαστικά κάθε πολιτικής απόχρωσης"*

## Ονομασία - Διοικητικά
Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν **Σερσεμλί** ή **Σερσεμλή** και με το όνομα αυτό αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να  προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κιλκίς του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάστηκε σε **Ξερόβρυση**. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Κιλκίς, την Αργυρούπολη, το Ζαχαράτο, την Κολχίδα, το Μεταλλικό και το Σεβαστό αποτελούν την δημοτική κοινότητα Κιλκίς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 171 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 είχε 172 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Μεγάλη Βρύση Κιλκίς

*Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Μεγάλη Βρύση]]*

Η **Μεγάλη Βρύση** είναι πεδινό χωριό του νομού Κιλκίς σε υψόμετρο 120 μέτρων.

## Ονομασία
Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν **Αρμουτσή**.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Μεγάλη Βρύση βρίσκεται σε απόσταση 4 χιλιομέτρων Δ.-ΒΔ. της πόλης του Κιλκίς, ανάμεσα στα χωριά Βαπτιστής (ΝΔ.), Καστανιές (ΒΔ.), Σταυροχώρι (Β.) και Μεταλλικό (ΒΑ.).

Οι κάτοικοι του χωριού είναι κυρίως πρόσφυγες από την περιοχή του Καυκάσου και της Ανατολικής Θράκης. Συγκεκριμένα, οι Πόντιοι κάτοικοι κατάγονται από το χωριό Καράουργαν περιοχής Σαρικαμίς, Καρς, στο οποίο μετακινήθηκαν το 1878-1882, από το χωριό Χόταρ Σεβάστειας στο οποίο μετακινήθηκαν περί το 1840 και από το χωριό Σιμικλή Αργυρούπολης Πόντου.

Στην γειτονική περιοχή "Γιάννες (Μεταλλικό)" υπάρχει ιαματική πηγή από φυσική μεταλλική ανάβλυση, γύρω από την πηγή εκτείνεται σημαντικός αρχαιολογικός χώρος, που παλαιότερα γινόταν χρήση του νερού για λουτροθεραπεία.

## Διοικητικά στοιχεία
Το 1919, με το παλιό του όνομα αναφέρεται στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε, με το ΦΕΚ 179Α-30/08/1927 σε Μεγάλη Βρύση. Μέχρι το 1994 ήταν έδρα της κοινότητας Μεγάλης Βρύσης στην οποία ανήκε και ο γειτονικός οικισμός Μεταλλικό. Μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας εντάχθηκε στο δήμο Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεγάλης Βρύσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 492 μόνιμους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Όμπλαστ του Ουλιάνοφσκ

Το **Όμπλαστ του Ουλιάνοφσκ** (ρωσικά: Улья́новская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Βρίσκεται στο Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα του Βόλγα. Το διοικητικό του κέντρο είναι το Ουλιάνοφσκ, και ονομάστηκε έτσι προς τις τιμήν του οικογενειακού ονόματος Ουλιάνοφ του Βλαντιμίρ Λένιν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα της Περιφέρειας του Ουλιάνοφσκ  

Ουλιανοφσκ
Γιώργος Ρώης

Ο **Γιώργος Ρώης** (πραγματικό όνομα: Γιώργος Χαλκίδης) (Σκοπός Ανατολικής Θράκης, 1910 - 28 Σεπτεμβρίου 1994) ήταν Ελληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Τα νεανικά του χρόνια τα έζησε στις Σέρρες, όπου εκεί άρχισε να ασχολείται με το θέατρο, ιδρύοντας μαζί με άλλους τον Ερασιτεχνικό Θεατρικό Σύλλογο του Γυμνασίου Σερρών. Σπούδασε στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου και πρωτοεμφανίστηκε το 1930 στο Θέατρο Κοτοπούλη με το θίασο της "Ελευθέρας Σκηνής" (Μαρίκα Κοτοπούλη, Σπύρος Μελάς, Μήτσος Μυράτ). Το 1931 έγινε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και έπαιξε στο θίασο του Αιμίλιου Βεάκη. Το 1932 προσελήφθη στο Εθνικό Θέατρο. Το 1943 στράφηκε στο μουσικό Θέατρο. Από το 1960 άρχισε να εργάζεται ως μακιγιέρ στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Ως ηθοποιός, έχει πολλές συμμετοχές σε ταινίες. Χαρακτηριστικοί του ρόλοι στις ταινίες *[[Η γυνή να φοβήται τον άνδρα]]* (Ξενοφών Παπαμήτρος) και Θου - Βου φαλακρός πράκτωρ. Επιχείρησις: Γης Μαδιάμ (καθηγητής). Στα μέσα της δεκαετίας του '70 εγκαταστάθηκε στην Αμερική, όπου σκηνοθετούσε και έπαιζε για τους Έλληνες ομογενείς στο Σικάγο και το Μαϊάμι. Είχε παντρευτεί την ηθοποιό Διονυσία Κουμαριώτου (1917-1981). Πέθανε στις 28 Σεπτεμβρίου 1994 από ανακοπή καρδιάς. Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο του Αμαρουσίου.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

## Θεατρικές Παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Μίροσλαβ Πόλακ

Ο **Μίροσλαβ Πόλακ** (σερβ. Mиpocлaв Пoлaк - Miroslav Polak) (γεν. 1958) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής από τη Σερβία και νυν προπονητής, ο οποίος αγωνίστηκε κυρίως στη Ραντ Βελιγραδίου. Επίσης, έπαιξε σε διάφορα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα μεταξύ των οποίων και στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή. Ως προπονητής έχει εργαστεί κυρίως σε ομάδες μικρών κατηγοριών της Αυστρίας.

## Βιογραφικό

Ο Μίροσλαβ Πόλακ γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1958 στο Βελιγράδι. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Παρτιζάν Βελιγραδίου το 1976 αλλά έκανε καριέρα κυρίως στη Ραντ, όπου αγωνίστηκε από το 1978 ως το 1986. Στη συνέχεια αναζήτησε την τύχη του σε άλλα πρωταθλήματα και έπαιξε στη Σουηδία με τη Μάλμοε, στην Ελλάδα με τον Πανιώνιο και στην Αυστρία με τη Σάλτσμπουργκ και την Πουχ ως το 1991. Όταν σταμάτησε εργάστηκε ως προπονητής, αρχικά στην Πουχ (παίκτης, προπονητής) κι έπειτα σε διάφορες αυστριακές ομάδες, με πιο γνωστές την Αούστρια Βιέννης (ερασιτέχνες) και τη Αούστρια Σάλτσμπουργκ (1933-2005).

## Καριέρα

### Ως ποδοσφαιριστής

### Ως προπονητής

* 1990-1991: Πουχ
* 1991-1995: ΒΝΖ Σάλτσμπουργκ
* 1995-1996: Αούστρια Βιέννης (ερασιτέχνες)
* 1996-1997: ΒΝΖ Σάλτσμπουργκ (νέοι)
* 1997-1998: Μπράουναου
* 2000: Σάλτσμπουργκ
* 2001-2003: Σ. Γιόχαν
* 2004-2007: Σ. Γιόχαν (αθλητικός διευθυντής)
* 2007-σήμερα: Πουχ

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές ποδοσφαίρου
Π
π
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλμε ΦΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ
Μάχη της Λωρραίνης

thumb|right|280px|Γαλλικό ιππικό κινούμενο προς τα σύνορα. - Παρίσι Αύγουστος 1914
Η **Μάχη της Λωρραίνης** είναι μάχη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου που έγινε στη περιοχή της Λωρραίνης μεταξύ των γαλλικών και γερμανικών στρατευμάτων τον Αύγουστο του 1914. 

Στην μάχη συμμετείχαν από πλευράς Γαλλίας η 1η (Ι) και 2η (ΙΙ) γαλλική Στρατιά και εκ μέρους της Γερμανίας η 6η (VI) και 7η (VII) Στρατιά. Διοικητές των παραπάνω ήταν οι στρατηγοί Ωγκύστ Ντυμπάιλ και Νοέλ ντε Καστελνώ (των γαλλικών) και οι Διάδοχος Ρούπρεχτ της Βαυαρίας και ο στρατηγός Γιοσίας φον Χέεριγκεν (των γερμανικών δυνάμεων) αντίστοιχα. 

Οι επιχειρήσεις αυτής της μάχης ξεκίνησαν στις 14 Αυγούστου και έληξαν περί το τέλος του Αυγούστου, με περιορισμένη νίκη των Γάλλων, αλλά με αδιέξοδο των πολεμικών επιχειρήσεων, αφού υπέστησαν προηγουμένως μεγάλες απώλειες και καταστροφή μετά από γερμανικό τακτικό ελιγμό υποχώρησης και στη συνέχεια αιφνιδιαστική αντεπίθεση των γερμανικών δυνάμεων.

Η Μάχη της Λωρραίνης φέρεται στην ευρωπαϊκή στρατιωτική ιστορία ως μία από τις λεγόμενες Μάχες των Συνόρων του Α΄ Π.Π.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.12ος, σελ.676.

Λ
Λωρραίνης
Κατηγορία:Λωρραίνη
Αντιστράτηγος

Ο **Αντιστράτηγος** (Αντγος) είναι ο δεύτερος υψηλότερος βαθμός (OF-8) που συναντάται στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς, κατώτερος μόνο του Στρατηγού, ενώ είναι ο αμέσως ανώτερος του Υποστράτηγου.
Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται **Lieutenant General**.  Στους γαλλόφωνους **Général de corps d'armée** στη Γαλλία,  **Lieutenant général** στον Καναδά και στο Βέλγιο και **Commandant de corps
** στην Ελβετία.
Ο όρος προέρχεται από τους αρχαίους συγγραφείς, που τον χρησιμοποιούσαν για να αποδώσουν στα ελληνικά τον ρωμαϊκό τίτλο του προπραίτωρα (propraetor).

Στον Ελληνικό Στρατό, Αντιστράτηγοι είναι ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού καθώς και οι αρχηγοί μεγάλων στρατιωτικών σχηματισμών (Σώματα Στρατού, ΑΣΔΕΝ κλπ.).

Είναι επίσης ο ανώτατος βαθμός εξέλιξης εν ενεργεία αξιωματικού στην Ελληνική Αστυνομία, στο Πυροσβεστικό Σώμα και παλαιότερα στην Ελληνική Χωροφυλακή. Κατόπιν απόφασης του ΚΥΣΕΑ, χορηγείται ο βαθμός του Στρατηγού ΕΛ.ΑΣ. εν αποστρατεία και του Στρατηγού Π.Σ. εν αποστρατεία για τους ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους αντιστράτηγους της ΕΛ.ΑΣ και του Πυροσβεστικού Σώματος, αντίστοιχα.
Επί του παρόντος, Αρχηγός της ΕΛΑΣ είναι ο Αντιστράτηγος Δημήτριος Μάλλιος και Αρχηγός του ΠΣ ο Αντιστράτηγος Βάγιας Θεόδωρος.

Οι αντίστοιχοι βαθμοί στο Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό Σώμα είναι ο Αντιναύαρχος και στην Πολεμική Αεροπορία ο Αντιπτέραρχος.

## Διακριτικό
Το διακριτικό της στολής του Αντιστράτηγου στον Ελληνικό Στρατό είναι η χρυσή φλογοφόρος ροιά (= φλογοφόρος σφαίρα), σπαθί - σκυτάλη χιαστί και τρία αστέρια (σε σχήμα τριγωνικό), σε κάθετη διάταξη (σε κάθε επωμίδα). Το υπηρεσιακό αυτοκίνητό του φέρει τρία αστέρια σε κόκκινο πλαίσιο. Προσφωνείται *Στρατηγός*.


File:Army-GRE-OF-08.svg|Το διακριτικό του Αντιστράτηγου του Ε.Σ. (και της Ε.Χ. παλαιότερα)
File:Antistratigos Kypros.png|Το διακριτικό του Αντιστράτηγου στην Κυπριακή Εθνική Φρουρά
Αρχείο:GR-Police-OF8.svg|Το διακριτικό του Αντιστράτηγου της ΕΛ.ΑΣ.
File:GR-Fireservice-OF8.svg|Το διακριτικό του Αντιστράτηγου του ελληνικού Π.Σ.
File:Army-USA-OF-08.svg|Το διακριτικό του Αντιστράτηγου στον στρατό ξηράς των ΗΠΑ


## Δείτε επίσης

* Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του στρατού ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Υπολογιστικό σύστημα

**Υπολογιστικό σύστημα** λέγεται μία πλήρης υπολογιστική συσκευή, συμπεριλαμβανομένου του υλικού και του λογισμικού της. Ο όρος μπορεί να αναφέρεται σε υπερυπολογιστή, σε μικροϋπολογιστή, σε κεντρικό υπολογιστή, σε κινητή συσκευή κλπ.

Ως επιστημονικό πεδίο τα **υπολογιστικά συστήματα** αποτελούν έναν βασικό κλάδο της πληροφορικής ο οποίος στοχεύει στη συστηματική μελέτη, ανάλυση, μοντελοποίηση και κατασκευή αποτελεσματικών πλατφορμών λογισμικού. Αν και σχετίζεται στενά με τη θεωρητική πληροφορική και με τη μελέτη του λογισμικού, διακρίνεται από αυτούς τους κλάδους καθώς δεν εστιάζει ούτε στα θεωρητικά θεμέλια των εννοιών του υπολογισμού και της πληροφορίας, ούτε στη σκιαγράφηση συγκεκριμένων αλγορίθμων (αν και αξιοποιεί αρκετούς), ούτε σε εργαλεία και μεθόδους ανάπτυξης λογισμικού, αλλά στη σχεδίαση και υλοποίηση υπολογιστικών υποδομών. Διακρίνεται επίσης από τη μηχανική υπολογιστών, ακόμα έναν βασικό κλάδο της πληροφορικής, διότι δεν δίνει έμφαση στη σχεδίαση και οργάνωση του υλικού αλλά σε μηχανισμούς αποτελεσματικής αξιοποίησης του τελευταίου από το λογισμικό.

Στα υπολογιστικά συστήματα συμπεριλαμβάνονται τα γνωστικά πεδία των λειτουργικών συστημάτων, των δικτύων υπολογιστών, καθώς και των κατανεμημένων, παράλληλων, ενσωματωμένων, πραγματικού χρόνου και κινητών υπολογιστικών συστημάτων. Συνολικά, πρόκειται για έναν από τους λιγότερο «μαθηματικοποιημένους» κλάδους της πληροφορικής, στηριζόμενο αντιθέτως στον προγραμματισμό συστήματος, στην καλή γνώση της αρχιτεκτονικής και οργάνωσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών και στον εμπειρικό πειραματισμό, χαρακτηριστικά που σε ορισμένες περιοχές του κόσμου (π.χ. στην Ευρώπη) συνετέλεσαν στην καθυστέρηση της πλήρους ακαδημαϊκής του αναγνώρισης.

## Πηγές
* ''Fostering Computer Systems Research in Europe: A White Paper by Eurosys'', Peter Druschel, Rebecca Isaacs, Thomas Gross, Marc Sapiro, 2006

Κατηγορία:Υλικό υπολογιστών
Κατηγορία:Τεχνολογία
Κατηγορία:Λογισμικό
Facel-Vega

thumb|left|Το γνωστότερο μοντέλο της, ήταν το πολυτελές Facel-Vega HK500. Εδώ ένα μοντέλο του 1961.

Η **Facel-Vega**, γνωστή και απλά ως **Facel**, υπήρξε γαλλική βιομηχανία επεξεργασίας μετάλλων και κατασκευής αυτοκινήτων υπερπολυτελείας, μεταξύ του 1954 και του 1964. Ιδρύθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1939 από τον Ελληνογάλλο Ζαν Ντανινό (Jean Daninos) και αρχικά γνώρισε μεγάλη απήχηση στις επώνυμες προσωπικότητες.

## Τελική διακοπή
Η μεγάλη επιτυχία της εταιρείας σταμάτησε όταν επιδίωξε να κατασκευάσει και δικούς της κινητήρες, διότι μετά τα αυτοκίνητα παρουσίαζαν σε σημαντικό ποσοστό βλάβες. Επίσης, ένα φθηνότερο μοντέλο με το όνομα Facellia, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1959, δεν αποτέλεσε εμπορική επιτυχία, με συνέπεια η εταιρεία να αναστείλει τις δραστηριότητές της στον τομέα των αυτοκινήτων το 1964. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.900 αυτοκίνητα στη σύντομη ζωή της εταιρείας.

## Μοντέλα
* Vega FV
* Facel Vega FVS
* Facel Vega HK500
* Facel Vega II
* Facel Vega Excellence
* Facellia
* Facel ΙΙΙ
* Facel 6

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* The Facel-Vega Home Page
* Facel Vega article on Allpar

Κατηγορία:Πρώην αυτοκινητοβιομηχανίες
Κατηγορία:Γαλλικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γαλλίας
Προσχωσιγενές έδαφος

Το **προσχωσιγενές έδαφος** είναι αυτό που σχηματίζεται από τη μεταφορά φθαρτών υλικών, η οποία γίνεται από το νερό των ποταμών. Τα εδάφη αυτά συνήθως είναι πολύ γόνιμα αλλά ακατάλληλα για οικοδομικές δραστηριότητες. Βελτίωση τους μπορεί να γίνει με τεχνητή αποστράγγιση, μια διαδικασία αφαίρεσης νερού από το έδαφος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εδαφολογία
246 Ασπορίνα

Η **Ασπορίνα (Asporina)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,62. Ανακαλύφθηκε το 1885 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και έλαβε το όνομά της από μία αρχαία θεά που λατρευόταν στη Μικρά Ασία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ασπορίνας εκτιμάται σε 60 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι ο σπάνιος τύπος **R** και το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,174. Η Ασπορίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 13 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ασπορινα
Καφέ Πεντρόκι

right|thumb|300px|Καφέ Πεντρόκι
Το **Καφέ Πεντρόκι** (Caffe Pedrocchi) είναι το πιο ιστορικό καφέ στην Πάντοβα (*Padova*) της Ιταλίας και θεωρείται το παλαιότερο συνεχώς σε λειτουργία καφέ της Ευρώπης, που συναγωνιζόταν και τα φημισμένα ακόμη καφέ του Παρισιού. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης στην οδό VIII Febbraio αριθ. 15, κοντά στο πανάρχαιο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. 

Ο Αντόνιο Πεντρόκι (*Antonio Pedrocchi*) άνοιξε το πρώτο καφέ στο χώρο που βρίσκεται σήμερα το Καφέ Πεντρόκι το 1760, αν και υπήρχε εκεί από το 1683 ακόμη «καφενείο», όπου έπιναν τον καφέ τους οι πολίτες της Πάδοβας. Το πρώτο αυτό καφέ καταστράφηκε ολοκληρωτικά από μεγάλη πυρκαγιά και ανοικοδομήθηκε και πάλι ανάμεσα στα έτη 1815 και 1831. Ο Αντόνιο Πεντρόκι κατάφερε να δημιουργήσει ξανά το ωραιότερο καφέ της Ευρώπης.

Το ιστορικό Καφέ Πεντρόκι σχεδιάστηκε από τον Βενετσιάνο νεοκλασικό αρχιτέκτονα Τζουζέπε Τζιαπέλι (*Giuseppe Japelli*, 1783 - 1852), με έντονες ελληνικές επιρροές, όπως φαίνεται από τη νεοκλασική ελληνική πρόσοψη με τους δωρικούς κίονες. Το νεογοτθικό κτίσμα της πτέρυγας δίπλα στο κυρίως καφέ άνοιξε το 1839, ως ζαχαροπλαστείο (*pasticceria*) με την ονομασία «Il Pedrocchino». 

Το Καφέ Πεντρόκι ήταν τόπος συνάντησης της φιλελεύθερης ελίτ κατά τη διάρκεια της ρομαντικής εποχής, που περιελάμβανε και το Γάλλο ρομαντικό ποιητή Αλφρέντ ντε Μυσέ (*Alfred de Musset*, 1810 - 1857). Το καφέ ήταν ακόμη δημοφιλές στέκι για συγγραφείς, καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, αλλά και για πολλές διασημότητες της Ιταλίας και της Ευρώπης. 

Ανάμεσα στους θαμώνες που επισκέπτονταν κατά καιρούς το Καφέ Πεντρόκι ήταν ο ιταλόφιλος Γάλλος συγγραφέας Σταντάλ (*Stendhal*), ο Θεόφιλος Γκωτιέ (*Theofile Gautier*), η Γεωργία Σάνδη (*George Sand*), οι αδελφοί Γκονκούρ (*Goncourt*), ο Γκαμπριέλε ντ' Ανούντσιο (*Gabriele D' Annunzio*), αλλά και ο Ρώσος συγγραφέας Μαξίμ Γκόρκι (*Maxim Gorky*).

Σήμερα, στον επάνω όροφο του Καφέ Πεντρόκι στεγάζεται το Μουσείο Risorgimento και Σύγχρονης Εποχής (*Museo del Risorgimento e dell' Eta Contemporanea*).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Noel Riley Fitch "*The Grand Literary Cafes of Europe*", New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006.

Κατηγορία:Καφέ
Κατηγορία:Χώροι εστίασης στην Ιταλία
Κατηγορία:Πάδοβα