open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φρειδερίκος Δ΄ της Λωρραίνης

Ο **Φρειδερίκος Δ΄ της Λωρραίνης** ή *Φρειδερίκος ο Μαχητής* (Γαλλική γλώσσα : *Ferry IV de Lorraine*, 15 Απριλίου 1282 - 21 Απριλίου 1329) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1312 - 1329).

## Βιογραφία

thumb|left|250px|Η σφραγίδα του Φρειδερίκου Δ΄ της Λωρραίνης
Ήταν γιος και διάδοχος του Θεοβάλδου Β΄, δούκα της Λωρραίνης και της Ισαβέλλας του Ρουμινί.

Στις 18 Οκτωβρίου 1314 στη Σύνοδο της Φρανκφούρτης οι πρίγκιπες εκλέκτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εξέλεξαν ως διάδοχο του αυτοκράτορα Ερρίκου Ζ΄ τον Λουδοβίκο Δ΄ της Βαυαρίας από την οικογένεια Βίττελσμπαχ αντί του Φρειδερίκου του Ωραίου, δούκα της Αυστρίας, από την οικογένεια των Αψβούργων. Ήταν σοβαρό πλήγμα για τον ίδιο, επειδή ο Φρειδερίκος ο Ωραίος ήταν κουνιάδος του.

Στις 28 Σεπτεμβρίου 1322 στη μάχη του Μάλντορφ αιχμαλωτίστηκαν μαζί, κάτι που έδωσε δικαίωμα στον Κάρολο Δ΄ της Γαλλίας να επεκταθεί στην Λωρραίνη. Ο Κάρολος Δ΄ μεσολάβησε στην απελευθέρωση του δούκα, βάζοντάς του τον όρο να μην επεμβαίνει στις αυτοκρατορικές υποθέσεις. Το 1324 μετείχε σε εκστρατεία στην Ακουιτανία στο πλευρό του βασιλιά Καρόλου Δ΄ εναντίον των κτήσεων του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας, συζύγου της Ισαβέλλας, αδελφής του Γάλλου βασιλιά. Πήρε μέρος στον πόλεμο του Μετς (1325, 1326) μαζί με τον θείο τού Καρόλου Δ΄, τον Κάρολο του Βαλουά, που υποστήριξε τον γιο του Φίλιππο ΣΤ΄ να γίνει βασιλιάς της Γαλλίας.

Έπεσε στην μάχη του Κάσσελ.

## Οικογένεια
Με την σύζυγό του Ελισάβετ των Αψβούργων (1285 - 1352), κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας, απέκτησε:

* Ροδόλφος 1320-1346, δούκας της Λωρραίνης.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε πρώτα το Ιωάννη των Σαλόν κύριο τού Ωμπερίβ, μετά τον Κόνραντ κόμη τού Φρίμπουργκ και έπειτα τον Ούλριχ κύριο τού Ράπολτσταϊν.
* άλλα τέσσερα παιδιά, απεβίωσαν νωρίς.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές



## Πηγές

*Bogdan, Henry (2007). La Lorraine des ducs (in French). Perrin.
*George, Hereford Brooke (1875). Genealogical Tables Illustrative of Modern History. Oxford at the Clarendon Press.

Φρειδερίκος Δ΄
Γλώσσα Σόνα

Η **γλώσσα Σόνα** (σόνα:Shona ή ChiShona) είναι μια Νιγηροκονγκολέζικη γλώσσα που ομιλείται κυρίως στη Ζιμπάμπουε (εθνική γλώσσα), στη Μοζαμβίκη και στη Ζάμπια. Ομιλείται από περίπου 15 εκατ. άτομα ως κύρια γλώσσα και από περίπου 1,8 εκατ. άτομα ως δεύτερη γλώσσα. Η ορθογραφία και η γραμματική της γλώσσας ορίστηκε στις αρχές το 20ου αιώνα και τροποποιήθηκε κατά τη δεκαετία του 1950. Σήμερα η Σόνα διδάσκεται στα σχολεία των τριών προαναφερθέντων κρατών. Η Σόνα ανήκει επίσης στην οικογένεια των Μπαντού γλωσσών. Οι κύριες διάλεκτοι της γλώσσας Σόνα είναι οι Ζεζούρου, Καράνγκα, Μανγίκα, Νντάου και Κορεκόρε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γλώσσες της Ζάμπιας
Κατηγορία:Γλώσσες της Ζιμπάμπουε
Κατηγορία:Γλώσσες της Μοζαμβίκης
Κατηγορία:Γλώσσες της Μποτσουάνας
Κατηγορία:Γλώσσες της Νότιας Αφρικής
Κατηγορία:Νιγηροκονγκολεζικές γλώσσες
Μαριές Ζακύνθου

Οι **Μαριές** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου στα Ιόνια Νησιά.

## Γενικά στοιχεία
Οι Μαριές βρίσκονται στις δυτικές παρυφές του όρους Βραχιώνα σε υψόμετρο 390 μέτρα. Απέχει περίπου 7 χλμ. Ν. από την έδρα της δημοτικής ενότητας Ελατίων, τις Βολίμες και 27 χλμ.Δ.-ΒΔ. από την πόλη της Ζακύνθου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση της εκκλησίας, ήταν το πρώτο που επισκέφτηκε η Μαρία Μαγδαληνή και μίλησε για τον Χριστό το έτος 34 μ.Χ. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, κτηνοτρόφοι και τα τελευταία χρόνια με τον τουρισμό.

### Αξιοθέατα
Στα βορειοδυτικά, σχεδόν 1 χιλιόμετρο από το χωριό, στη θέση "Παλιανεμόμυλος", φαίνονται πέντε ή έξι τάφοι, «θήκες» (προϊστορικό νεκροταφείο που δεν έχει ανασκαφεί ακόμα) λαξεμένοι στη δυτική πλευρά μαλακού βράχου.

Στα δυτικά είναι η μικρή παραλία Πόρτο Βρώμη, με άσπρο βοτσαλάκι και πεντακάθαρα νερά. Από εδώ ξεκινούν τουριστικά πλοιάρια για τις "Γαλάζιες Σπηλιές" και το "Ναυάγιο".

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 με την παλιά ονομασία *Μαργιαίς* να προσαρτάται στον τότε δήμο Βολίμων και το 1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Μαρίαι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί κοινότητα που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αρτεμισίων του Δήμου Ζακύνθου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 296 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Μάχη της Ρουσπίνα

Η **Μάχη της Ρουσπίνα** διεξήχθη στις 4 Ιανουαρίου του 46 π.Χ. στη Ρουσπίνα, στη ρωμαϊκή επαρχία της Αφρικής, μεταξύ των δημοκρατικών δυνάμεων των Οπτιμάρων και των δυνάμεων που ήταν πιστές στον Ιούλιο Καίσαρα. Ο δημοκρατικός στρατός διοικούταν από τον Τίτο Λαβιηνό, έναν παλιό υποστηρικτή του Καίσαρα που αυτομόλησε στην πλευρά του Πομπήιου κατά τον εμφύλιο πόλεμο.

Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στη Ρουσπίνα και στη μάχη που πραγματοποιήθηκε ο Καίσαρας είχε βαριές απώλειες, αλλά τον ίδιο χρόνο στη μάχη της Θάψου νίκησε.

Κατηγορία:Μάχες ρωμαϊκού στρατού
Κατηγορία:Ιστορία της Τυνησίας
Ρουσπίνα

Η **Ρουσπίνα** (στο σημερινό Μοναστίρ της Τυνησίας) ήταν Φοινικική - Αρχαία Ρωμαϊκή πόλη.

Σε αυτή την τοποθεσία πραγματοποιήθηκε η μάχη της Ρουσπίνα στην οποία ο Ιούλιος Καίσαρας ηττήθηκε από τον Τίτο Λαβιηνό το 46 π.Χ.

Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις των Φοινίκων
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τυνησία
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική γεωγραφία της Βόρειας Αφρικής
576 Εμμανουέλα

Η **Εμμανουέλα (Emanuela)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,203. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Πάουλ Γκετζ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομα μιας φίλης του.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Εμμανουέλας εκτιμάται σε 84,68 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,043. Η Εμμανουέλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 11,5 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Εμμανουελα
Μουσείο του Σουβόροφ (Αγία Πετρούπολη)

Το **Ομοσπονδιακό Μουσείο του Α. Β. Σουβόροφ** (ρωσικά: *Государственный мемориальный музей А. В. Суворова*) είναι μουσείο αφιερωμένο στον γνωστό Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ, το οποίο δημιουργήθηκε στην Αγία Πετρούπολη (όπου πέθανε ο στρατηγός) το 1900, εκατό χρόνια μετά το θάνατο του Σουβόροφ. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Музей А. В. Суворова: Путеводитель. Л., 1954;
* Охотников И. В. Музей А. В. Суворова. Л., 1969;
* Меерович Г. И. Музей А. В. Суворова: Историко-краеведческий очерк. Л., 1981.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Фотографии музея
* Информация о музее Суворова
* Информация о музее Суворова на английском языке

 

Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Σουβοροφ
Σουβοροφ
Σουροβοφ
578 Χαππελία

Η **Χαππελία (Happelia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,399. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τον Γερμανό ζωγράφο  Carl Happel, ο οποίος υπεστήριξε οικονομικά το αστεροσκοπείο από όπου έγινε η ανακάλυψη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χαππελίας εκτιμάται σε 69,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **Xc**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,077. Η Χαππελία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χαππελια
579 Σιδωνία

Η **Σιδωνία (Sidonia)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,732. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο της όπερας *Armide* του Γκλουκ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σιδωνίας εκτιμάται σε 85,56 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **K** ή **S**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,175. Η Σιδωνία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16,5 ώρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σιδωνια
577 Ρέα

Η **Ρέα (Rhea)**, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο δορυφόρο του πλανήτη Κρόνου, είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,226. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη Τιτανίδα της ελληνικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ρέας εκτιμάται σε 39,52 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1792. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ρέα γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ρεα
Δαβίδ Σαρνόφ

Ο **Δαβίδ Σαρνόφ** (*Давид Абрамович Сарнов*, 27 Φεβρουαρίου 1891 - 12 Δεκεμβρίου 1971) ήταν Ρώσος επιχειρηματίας και πρωτοπόρος του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1891 στο Μινσκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Όταν ήταν παιδί, στη σημερινή Λευκορωσία, που τότε αποτελούσε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, μελετούσε το Ταλμούδ, για να διδάξει αργότερα τους ομόθρησκούς του. Μετανάστευσε, μαζί με την οικογένειά του, στις Η.Π.Α. το 1900, κι εγκαταστάθηκαν αρχικά στο Όλμπανι της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και αργότερα στη Νέα Υόρκη. Όσο πήγαινε στο σχολείο, βοηθούσε οικονομικά την οικογένειά του πουλώντας εφημερίδες, κάνοντας θελήματα και ψάλλοντας στην Εβραϊκή Συναγωγή. Το 1906 εγκατέλειψε το σχολείο για να εργαστεί σαν αγγελιοφόρος σε μια τηλεγραφική εταιρία, και με τα πρώτα του χρήματα αγόρασε ένα τηλέγραφο. Σύντομα έγινε άριστος χειριστής του κώδικα Μορς και βρήκε δουλειά ως χειριστής τηλεγράφου στην Εταιρία Ασυρμάτου Τηλεγράφου του Μαρκόνι. 

Μετά από εργασία στην ξηρά και στη θάλασσα κατά τα επόμενα λίγα χρόνια, ο Σαρνόφ έγινε χειριστής του ισχυρότερου τότε “ραδιοφωνικού” σταθμού του κόσμου, που είχε εγκαταστήσει ο John Wanamaker πάνω από το εμπορικό του κατάστημα, στο Μανχάταν. Εκεί, στις 14 Απριλίου του 1912, ο Σαρνόφ “έπιασε” το σήμα κινδύνου που εξέπεμψε ο Τιτανικός. Έμεινε δίπλα στα μηχανήματά του επί 72 ώρες, λαμβάνοντας και ανακοινώνοντας τα μηνύματα. Η εταιρία Μαρκόνι τον αντάμειψε με γρήγορες προαγωγές, προωθώντας τον σε σημαντικές θέσεις, και το 1916 ήταν ο πρώτος που πρότεινε το “ασύρματο μουσικό κουτί”, δηλ. τον εμπορικό δέκτη ραδιοφώνου. Η πρότασή του άργησε αρκετά να γίνει αποδεκτή, αλλά το 1921, ως γενικός διευθυντής της νεοσύστατης τότε Radio Corporation of America (RCA), κατέδειξε την εμπορική της αξία εκπέμποντας τον αγώνα μποξ μεταξύ του Τζακ Ντέμπσι και του Ζωρζ Καρπεντιέ. Η εκπομπή έκανε πάταγο. Μέσα σε τρία χρόνια η RCA πούλησε δέκτες συνολικής αξίας 80 εκατομ. δολαρίων. Το 1926 ο Σαρνόφ ίδρυσε την Εθνική Εταιρία Εκπομπών (NBC). 

Ήδη είχε αντιληφθεί τις δυνατότητες της τηλεόρασης, την οποία καθιστούσαν τεχνικά εφικτή οι συνεισφορές πολλών εφευρετών. Το 1928 ίδρυσε ένα πειραματικό τηλεοπτικό σταθμό του NBC. Το 1939 κατάφερε να δείξει επιτυχώς τις δυνατότητες του νέου μέσου, στην παγκόσμια έκθεση της Νέας Υόρκης. Η ανάπτυξη ανακόπηκε από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τον οποίο ο Σαρνόφ, ως έφεδρος αξιωματικός, υπηρέτησε δίπλα στον στρατηγό Ντουάιτ Αϊζενχάουερ σαν σύμβουλος τηλεπικοινωνιών, προαχθείς μέχρι του βαθμού του ταξιάρχου. Το 1947 έγινε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της RCA, θέση από την οποία αποσύρθηκε το 1970, ένα χρόνο πριν από το θάνατό του, στις 12 Δεκεμβρίου 1971 στη Νέα Υόρκη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βιογραφία στο IEEE Global History Network 
* Βιβλιοθήκη David Sarnoff 

Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Λευκορώσοι επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Κατηγορία:Λευκορώσοι εφευρέτες
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:Τηλεόραση
Κατηγορία:Ραδιοφωνική ιστορία
580 Σελήνη

Ο **580 Σελήνη (Selene)**, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο δορυφόρο της Γης, είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,09. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη θεά της ελληνικής μυθολογίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του αστεροειδούς Σελήνη εκτιμάται σε 45,8 έως 56 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,122. Ο αστεροειδής Σελήνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 28 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σεληνη
Καταστάρι Ζακύνθου

Το **Καταστάρι** είναι ένας μεγάλος οικισμός της Ζακύνθου με πληθυσμό 1.331 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Βρίσκεται στο βόρειο μέρος του νησιού και αποτελεί έδρα της δημοτικής ενότητας Αλυκών.

## Ιστορία

Το χωριό επεκτάθηκε στον πεδινό τόπο που βρίσκεται σήμερα, έπειτα από τις καταστροφές που προκλήθηκαν από σεισμό στο ορεινό χωριό, κατά τη δεκαετία του 1950. Το λεγόμενο «παλιό χωριό», ερείπια του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα, εντοπίζεται στους πρόποδες του βουνού που δεσπόζει στα δυτικά της κεντρικής οδού που διασχίζει το σύγχρονο Καταστάρι (πρώην Κατοστάρι).

## Δημογραφικά στοιχεία
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού, βάσει των εθνικών απογραφών, είναι η εξής:

## Αθλητισμός
Στο χωριό έχει έδρα ο Αθλητικός Όμιλος Κατασταρίου Ζακύνθου.  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δημοτική Κοινότητα Κατασταρίου από την ιστοσελίδα του Δήμου Ζακύνθου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ζακύνθου
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Κνιάζ Σουβόροφ (θωρηκτό)

Το **Κνιάζ Σουβόροφ** (ρωσ. *Князь Суворов (броненосец)*) ήταν ρωσικό θωρηκτό. Η κατασκευή του άρχισε στην Αγία Πετρούπολη, στις 8 Σεπτεμβρίου 1901, ενώ στις 25 Σεπτεμβρίου 1902 άρχισε να λειτουργεί. Έλαβε το όνομα του προς τιμή του Ρώσου στρατηγού Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ. Το πλοίο βυθίστηκε κατά την Ναυμαχία της Τσουσίμα.

## Βιβλιογραφία

* Балакин С. «Последние броненосцы Франции», Моделист-конструктор, 1993, № 7

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Эскадренный броненосец «Князь Суворов»
* ЭСКАДРЕННЫЕ БРОНЕНОСЦЫ «Цесаревич» и типа «Бородино»
* В. Семёнов «Бой при Цусиме», 1910

Κατηγορία:Ρωσικά πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Μάικλ Ρέαρντον

Ο **Μάικλ Ρέαρντον** (Michael Reardon) ήταν επαγγελματίας Αμερικανός Σόλο αναρριχητής, παραγωγός φιλμ, ικανός ομιλητής και συγγραφέας. Χάθηκε όταν τον παρέσυρε θηριώδες κύμα, λίγο μετά την αναρρίχησή του σε βραχοπλαγιά της Κομητείας Κέρι, στην Ιρλανδία.

## Βίος
Ο Μάικλ Ρέαρντον ήταν ένας από τους λίγους επαγγελματίες σολίστες αναρριχητές. Ταξίδευε ανά τον κόσμο αναζητώντας την επόμενη δυσκολότερη μοναχική αναρρίχηση, δίνοντας διαλέξεις και παρουσιάζοντας διαφάνειες από την αναρριχητική δραστηριότητα. 

Ζούσε μαζί με τη σύζυγό του και την κόρη του στο Όουκ Παρκ, της Καλιφόρνια.

Ο Ρέαρντον ήταν απόφοιτος του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες και διδάκτορας της Νομικής του Πανεπιστημίου Πέπερντιν.

## Αναρρίχηση
Ο Ρέαρντον ξεκίνησε την αναρρίχηση σε νεαρή ηλικία στα βράχια που υπήρχαν στην αυλή του παππού του. Σκαρφάλωνε συναγωνιζόμενος τα εξαδέλφια του, γεγονός που τον βοήθησε να αναπτύξει σημαντικές δεξιότητες στην αναρρίχηση. Το μπούλντερινγκ έγινε σταδιακά αναρρίχηση στα Απαλάχια όρη και στα Βραχώδη όρη. Εντέλει κατέληξε στην Καλιφόρνια, αναπτύσσοντας ακόμη περισσότερο τις ικανότητές του.

Η πρώτη του επίσημη αναρρίχηση έγινε στο Τάχκουιτζ στη διαδρομή «Whodunit» (5.9). Στη συνέχεια μην έχοντας τον προσωπικό του εξοπλισμό και φίλους για να σκαρφαλώσει μαζί ο Ρέαρντον άρχισε να αναρριχάται χωρίς σκοινιά, κάτι που συνεχίστηκε για όλο το υπόλοιπο της καριέρας του. 

Ο Ρέαρντον εργαζόταν στη «Harvey Entertainment» και κατόπιν έγινε διευθυντής παραγωγής της «Black Sky Entertainment». Κατά τη στιγμή του θανάτου του ήταν ιδιοκτήτης της «Jumprunner Productions», μιας εταιρείας παραγωγής video, που παρήγαγε αρκετά ντοκιμαντέρ για αξιοσημείωτους αναρριχητές.

## Η εξαφάνιση

Στις 23 Ιουλίου 2007 ο Ρέαρντον αναφέρθηκε ως αγνοούμενος, όταν παρασύρθηκε από ένα θηριώδες κύμα και εξαφανίστηκε στη θάλασσα, λίγο μετά την καταρρίχησή του στο Φόγκερ Κλιφ (Πλατ. 51.9236; Μηκ. -10.3556) δυτικά της νήσου Βαλέντια, στην Κομητεία Κέρι Αμέσως ξεκίνησε έρευνα της ακτής από την Ακτοφυλακή και σωστικό ελικόπτερο, ενώ στην έρευνα συμμετείχαν συνεργεία διάσωσης και ντόπιων, αλλά χωρίς κάποια επιτυχία. Το σώμα του δεν ανακαλύφθηκε ποτέ.

## Αξιοσημείωτες αναρριχήσεις
*Η ***Equinox*** (5.12c/d) στο Εθνικό Πάρκο Τζόσουα Τρι
*Η ***EBGBs*** (5.10d) στο ίδιο πεδίο.
*Η ***Ghetto Blaster*** (5.13b) στο Εθνικό Πάρκο Μαλιμπού Κρικ
*Η ***Urban Struggle*** (5.12b) επίσης στο Μαλιμπού Κρικ
*Η ***Lateralus*** (5.14a) στο ίδιο. 
*Η ***Pirate*** στο Σουισάιντ Ροκς 
*Η ***Outrage*** (5.13a) στο Μπόνι Μπλαφς στα βουνά της Σάντα Μόνικα
*Η ***Romantic Warrior*** (V 5.12b) στο Νιντλς
*Η ***Sea of Tranquility*** (V 5.11d, A0) επίσης στο Νιντλς
*214 διαδρομές στην Αγγλία με πλέον αξιοσημείωτες την ***Neon Dust*** (5.13b/c) στο Φρόγκατ
*Την ***Palisade Traverse*** (VI 5.9) σε 22 ώρες στα Όρη Σιέρα.
*Η ***Waiting for Guntess*** (5.13a) στο Μαλιμπού Κρικ επίσης 
*Η ***Shikata Ga Nai*** (V5.12) στο Νιντλς 
*Η ***MRSR*** (5.12a) στο Τζόσουα Τρι 
*Και η ***Rainy Days*** (5.12d) στο Έιλαντι της Ιρλανδίας.

## Σημειώσεις παραπομπές


## Δικτυακοί τόποι
*Ο επίσημος δικτυακός τόπος του Michael Reardon.
*Εις μνήμη του Michael Reardon.

Κατηγορία:Αμερικανοί αναρριχητές
2489 Σουβόροφ

Ο **2489 Σουβόροφ** (ρωσ. *Суворов*, αγγ. *Suvorov*) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε στις 11 Ιουλίου 1975 από τη Σοβιετική αστρονόμο  Λιουντμίλα Τσιόρνιχ και πήρε το όνομά του από τον Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ. Έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12.

## Παραπομπές



Σουβόροφ
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Μάχη του Τρέβια (1799)

* *Να μην συγχέεται με την [[Μάχη του Τρέβια (218 π.Χ.)]]*

Η **Μάχη του Τρέβια** διεξήχθη στις 17-19 Ιουνίου 1799, μεταξύ των Ρώσων (μαζί με τους Αυστριακούς) και των Γάλλων (μαζί με τους Πολωνούς), στον ποταμό Τρέβια, κατά την διάρκεια της ιταλικής εκστρατείας του Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ, και είχε ως αποτέλεσμα την ήττα των Γάλλων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. Статья «Треббия»
* Реляция А. В. Суворова Павлу I о военных действиях с 24 мая по 10 июня и о сражении при Треббии
* План битвы при Треббии 1799 года 
* Картина Александра Коцебу «Битва при Треббии»

Τ
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Η επιστήμη να νικάς

Το **Η επιστήμη να νικάς** (ρωσ. *Наука побеждать*) είναι βιβλίο του Ρώσου στρατηγού Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ, στο οποίο κατέγραφε τους δικούς του κανόνες και τρόπους εκπαίδευσης των στρατιωτών. Γράφτηκε το 1795, μετά την καταστολή της εξέγερσης Κοστιούσκο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* А. Суворов. Наука побеждать

Κατηγορία:Βιβλία
Κατηγορία:Στρατός
Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Πλατεία Σουβόροφ

**Πλατεία Σουβόροφ** (ρωσ. *Улица Суворова*) - όνομα πλατειών σε πόλεις χωρών της πρώην ΕΣΣΔ. Παίρνουν το όνομα τους από το Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ. 

## Ρωσία

* Πλατεία Σουβόροφ - Μπίισκ 
* Πλατεία Σουβόροφ - Βιτσούγκα
* Πλατεία Σουβόροφ - Βλαντίμιρ
* Πλατεία Σουβόροφ - Βορόνεζ 
* Πλατεία Σουβόροφ - Ιβάνοβο 
* Πλατεία Σουβόροφ - Ιζέφσκ 
* Πλατεία Σουβόροφ - Ισινμπάε
* Πλατεία Σουβόροφ - Ιόσκαρ-Ολά
* Πλατεία Σουβόροφ - Κολόμνα
* Πλατεία Σουβόροφ - Λίπετσκ 
* Πλατεία Σουβόροφ - Νεβιννόμισσκ 
* Σαράνσκ:
** Πλατεία Σουβόροφ
** Πλατεία Σουβόροφ - Νικολάεφκα
* Πλατεία Σουβόροφ - Σαρόφ
* Πλατεία Σόυβόροφ — Σότσι
* Πλατεία Σουβόρφ - Ουφά

## Λευκορωσία

* Πλατεία Σουβόροφ - Γκόμελ

## Ουκρανία

* Πλατεία Σουβόροφ - Βίνιτσα
* Πλατεία Σουβόροφ - Κιροβόγκραντ
* Πλατεία Σουβόροφ - Κραμάτροσκ
* Πλατεία Σουβόροφ — Οδησσός

## Άλλα μέρη

* Πλατεία Σουβόροφ - Μπεντέρες

Κατηγορία:Αλέξανδρος Βασίλιεβιτς Σουβόροφ
Ναυμαχία του Ευρυμέδοντα (190 π.Χ.)

:*Να μη συγχέεται με τη [[Μάχη του Ευρυμέδοντα]].*

Η **ναυμαχία του Ευρυμέδοντα** πραγματοποιήθηκε το 190 π.Χ. ανάμεσα στο συνδυασμένο στόλο των Ροδίων και των Ρωμαίων του Εύδαμου και τον στόλο των Σελευκιδών υπό τον Αννίβα που μετά την ήττα του στη Ζάμα προσχώρησε στους Σελευκίδες κατά το Ρωμαιοσυριακό πόλεμο. Νικητές εξήλθαν οι Ρόδιοι και οι Ρωμαίοι.

## Πηγές

* Τίτος Λίβιος 37.23-24.

Κατηγορία:Μάχες Ρωμαιοσυριακού Πολέμου
Κατηγορία:Μάχες ρωμαϊκού στρατού
Κατηγορία:Μάχες σελευκιδικού στρατού
Κατηγορία:Μάχες ελληνιστικής περιόδου
Θύμι Εύβοιας

Το **Θύμι** είναι ημιορεινό χωριό στην νότια Εύβοια της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 180 μέτρα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Έχει πληθυσμό 28 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και βρίσκεται σε απόσταση 52 χλμ ΒΑ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου) και 155 χλμ Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα. Νοτιοανατολικά είναι η παραλία Αρχάμπολη (ή Χαρχάμπολη) που αποτελεί επίνειο και παραλία των χωριών Θύμι και Δρυμωνάρι, βόρεια η Ζαχαριά, βορειοανατολικά η παραλία Μύλος με το πέτρινο νερόμυλο και την εκκλησία Υπαπαντής του Χριστού και δυτικά η κορυφογραμμή Παλαμιδό στο όρος Πρόκα με ερείπια από το ορμητήριο-κάστρο Ανεμοπύλα του ιππότη Λικάριου.

## Αξιοθέατα
* Οι εκκλησίες, του Αγίου Γεωργίου στην Αρχάμπολη, η Γενεσίου της Θεοτόκου στα Αραμπαλέικα και των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στον Ταξιάρχη.
* Η παραλία Αρχάμπολη.
* Ο αρχαιολογικός χώρος της Αρχάμπολης.

## Διοικητικές μεταβολές

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Αρχάμπολη

Η **Αρχάμπολη** *(ή Χαρχάμπολη)* είναι περιοχή 50 χλμ βορειοανατολικά της Καρύστου, μεταξύ των οικισμών Ευαγγελισμός και Θύμι, όπου βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος στον οποίο σώζονται τα ερείπια ενός οργανωμένου οικιστικού συνόλου. Στην τοποθεσία  υπάρχει μια μικρή αλλά πλούσια αμμουδιά.

## Ιστορία
Η χαράδρα της Αρχάμπολης, όπου είναι ορατά αρχαία ευρήματα που πιθανόν αποτελούσαν ίσως μια οργανωμένη πόλη ή απλώς ένα οικισμό μεταλλωρύχων και ο οποίος χρονολογείται απ΄τον 8ο έως 1ο αιώνα π.Χ και εγκαταλείφθηκε για άγνωστη αιτία κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο. Επίσης η περιοχή λεηλατήθηκε από τον Μιθριδάτη το 80 π.Χ. 

Στην αρχαιότητα αποτελούσε ένα από τα μεταλλεία του Καφηρέα και ένας από τους αρχαιότερους οικισμούς στην περιοχή, η εξαφάνισή της οφείλεται, εκτός από το πέρασμα του χρόνου, σε διάφορα φυσικά αίτια.

Σήμερα αν και δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή,είναι από της περιοχές του Καφηρέα που επισκέπτονται αρκετοί (για τα δεδομένα της περιοχής)-κυρίως για ψάρεμα - και από την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό,και οφείλεται κυρίως στην όμορφη αλλά και πλούσια αμμουδιά που διαθέτει,αλλά και στο γεγονός ότι αποτελεί ένα ιδιαίτερο τοπίο.

Στην περιοχή υπάρχει μια μικρή Εκκλησία Άγιος Γεώργιος και γιόρταζε κατά παράδοση την πρώτη Κυριακή του Μάη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κάβο Ντόρος 

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ευβοίας
Ζαχαριά Εύβοιας

Η **Ζαχαριά** είναι ημιορεινό χωριό στη νότια Εύβοια της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 240 μέτρα. Είχε πληθυσμό 5 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται 53 χιλιόμετρα  βορειοανατολικά της Καρύστου (έδρα του δήμου) και 156 χλμ Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα.

## Διοικητικά στοιχεία
Επίσημα αναφέρεται, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καρύστου. Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Καρύστου και προσαρτάται στην κοινότητα Αμυγδαλιάς. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Αμυγδαλέας και προσαρτάται στην κοινότητα Καφηρέως. Το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Αμυγδαλέας και προσαρτάται στην κοινότητα Καφηρέως. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Καψούρι, το Δρυμωνάρι, το Θύμι την Αμυγδαλιά, την Πρινιά και τη Σχίζαλη αποτελούν την δημοτική κοινότητα Αμυγδαλέας η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καφηρέως του Δήμου Καρύστου.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ίδρυση της Ζαχαριάς ανάγεται στη Βυζαντινή περίοδο και η ονομασία προήλθε από τον ιππότη Λικάριο, ο οποίος είχε εγκαταστήσει το φρούριο-κάστρο Ανεμοπύλα στη νοτιοανατολική πλευρά του όρους Πρόκα κατά τον 13ο αιώνα. Οι κάτοικοι τον ονόμαζαν Ζαχαρία.

## Αξιοθέατα
* Οι εκκλησίες, της Υπαπαντής του Χριστού στο Μύλο, της Αγίας Παρασκευής στη Κίσζα, των Αγίων Πάντων και του Άγιου Κωνσταντίνου.
* Ο πέτρινος νερόμυλος στο Μύλο
* η παραλία Μύλος (ή παραλία Ζαχαριάς)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Γιάννης Διαμαντίδης

Ο **Γιάννης Διαμαντίδης** είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής και πρώην Υπουργός Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας.

## Βιογραφικό
Ο Γιάννης Διαμαντίδης γεννήθηκε στη Νίκαια το 1948. Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος Ι. Διαμαντίδης, ο οποίος υπήρξε επί ολόκληρες δεκαετίες βουλευτής της Β΄ Περιφέρειας Πειραιά, καθώς και επίτιμος πρόεδρος της Ένωσης Σμυρναίων Νικαίας. Η μητέρα του, Πολυξένη Λεοντιάδου, ήταν κόρη του γνωστού φαρμακοποιού της Νίκαιας, Χαράλαμπου Λεοντιάδη.

Είναι παντρεμένος με την Αλέκα Σεβαστού και έχει τρία παιδιά, τον Βασίλη, τον Δημήτρη και τον Κωνσταντίνο. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Νικαίας και μετά φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο τμήμα Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών.

Βρέθηκε μέσα στις τάξεις της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ) πριν από τη δικτατορία και πήρε μέρος στους αγώνες της σπουδάζουσας νεολαίας για την κατοχύρωση του 15% στην Παιδεία. Στην περίοδο της δικτατορίας ήταν παρών στα γεγονότα της Νομικής τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 1973 καθώς και στην εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973.

Ο Γιάννης Διαμαντίδης εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Β΄ Πειραιά από το 1989. Παρέμεινε βουλευτής μέχρι το 2012.

Έχει διατελέσει επίσης ως Πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, στην οποία υπάγονται θέματα των Υπουργείων Πολιτισμού και Αθλητισμού, Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και συμμετείχε αυτοδικαίως στην Εθνική Επιτροπή για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Υπήρξε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας-Βραζιλίας, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Φιλίας με τις χώρες της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής, της Καραϊβικής και της Κούβας, μέλος της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος στην περίοδο 1994-96, και γραμματέας της Ειδικής Επιτροπής επί του Απολογισμού και του Γενικού Ισολογισμού του Κράτους.

Ως πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής, συμμετείχε σε συνεδριάσεις της Επιτροπής Οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με αναλύσεις επί της πορείας της Ελληνικής Οικονομίας ενώ ήταν ο γενικός εισηγητής του ΠΑΣΟΚ για τον προϋπολογισμό του 1998.

Ο Γιάννης Διαμαντίδης συμμετέχει και στη Διακομματική Επιτροπή για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που απασχολούν τα Άτομα με Αναπηρίες. Έχει συμμετάσχει σε διακομματικές αντιπροσωπείες στα Πατριαρχεία και σε Διεθνή Συνέδρια για το περιβάλλον. Είναι, επίσης, μέλος της Κοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας της Βορειοατλαντικής Συνέλευσης και συμμετέχει παράλληλα στην Αντιπροσωπεία της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Εισηγήθηκε μαζί με άλλους Μικρασιάτες Βουλευτές για την καθιέρωση της 14ης Σεπτεμβρίου ως Ημέρας Μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος, η οποία έγινε ομόφωνα δεκτή από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Διετέλεσε Υπουργός Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Προσωπική ιστοσελίδα του Γιάννη Διαμαντίδη μέσω *archive*

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Πειραιά
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας
Δήμος Αργυραίων

Ο **Δήμος Αργυραίων** ήταν δήμος παλαιότερης διοικητικής διαίρεσης του Ελληνικού κράτους. Έδρα του δήμου ήταν το Καστρίτσι .

## Ιστορία
Ιδρύθηκε με το 1935 με το Βασιλικό Διάταγμα 8/4/1835 σαν δήμος της Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαιοήλιδος.

Με το Βασιλικό διάταγμα 22-6 (4-7) του 1838 γίνεται δήμος της επαρχίας Παλαιάς Πάτρας της Διοίκησης Αχαΐας. Με το Βασιλικό διάταγμα 27-11 (9-12) του 1840 «περί συγχωνεύσεων δήμων» καταργείται και συγχωνεύεται στο δήμο Πατρέων.

Περιελάμβανε τα χωριά: Καστρίτσι, Βούτενη, Βάλα, Βελβίτσι, Πλατάνι, Πιτίτσα, Σελλά, Άβερνα και Δρέπανο.

Η ονομασία προέρχεται από την αρχαία πόλη Αργυρά που σύμφωνα με τον Παυσανία βρισκόταν στην περιοχή.

## Πηγές
* Αλέξ. Θ. Δρακάκης - Στυλ. Ι. Κούνδουρος, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/f/a/4/metadata-01-0000554.tkl Αρχεία περί της συστάσεως και εξελίξεως των δήμων και κοινοτήτων 1836-1939 και της διοικητικής διαιρέσεως του κράτους. (Τέως δήμοι, κοινότητες, σύνδεσμοι κοινοτήτων, ανοργάνωτοι κοινότητες, συνοικισμοί, μοναί, θέσεις – Αναγνωρίσεις, προσαρτήσεις, αποστάσεις, μετονομασίες, συγχωνεύσεις)]*, τόμοι Α΄-Β΄, Τύποις «Γραφικαί Τέχναι», Αθήνα 1939-1940.
* Α.Ι. Κλάδου, *[https://web.archive.org/web/20160304213844/http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/e/8/c/metadata-01-0000515.tkl Εφετηρίς (Almanach) του Βασιλείου της Ελλάδος δια το Έτος 1837]*, Εκ της Βασιλικής Τυπογραφίας και Λιθογραφίας, Εν Αθήναις 1837.
* Χρήστου Π. Κορύλλου, ''Χωρογραφία της Ελλάδος''. Α'. ''Νομός Αχαΐας'', Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων «Ανέστη Κωνσταντινίδου», Εν Αθήναις 1903.
* Ι. Δ. Σταματάκης, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/7/6/e/metadata-01-0000381.tkl Πίναξ χωρογραφικός της Ελλάδος, Περιέχων τα Ονόματα, τας Αποστάσεις και τον Πληθυσμόν των Δήμων, Πόλεων Κωμοπόλεων και Χωρίων. Ερανισθείς εκ διαφόρων επισήμων εγγράφων της Β. Κυβερνήσεως, και εκδοθείς υπό Ι. Δ. Σταματάκη]*, Εν Αθήναις 1846.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αργυραίων. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 26/07/2018.

Α
Δ
Δ
Μπρίσμπεϊν Ρόαρ

Η **Μπρίσμπεϊν Ρόαρ** (αγγλικά: *Brisbane Roar*) είναι αθλητικός σύλλογος της Αυστραλίας. Ιδρύθηκε το 1957 με το όνομα *Αθλητικός Σύλλογος Χολλάνδια Ινάλα* και αργότερα, επειδή ήταν η μοναδική ομάδα στην επαρχία του Κουΐνσλαντ ονομάστηκε σε *Κουίνς Λάντ Ροαρ* και από τις 5 Μαΐου μετονομάστηκε στο τελικό της όνομα δηλαδή σε *Μπρισμπέιν Ρόαρ*. 

Έδρα της είναι το Λανγκ Παρκ, γνωστό και ως Στάδιο Σάνκορπ με 52,500 θέσεις.

## Ιστορία

### Στάδιο

Το στάδιο της, το Σάνκορπ Στάντιουμ η αλλιώς Λανγκ Παρκ, άρχισαν τις εργασίες του, το 1911 και τέλειωσαν το 1914. Το αρχικό τους όνομα ήταν το Λανγκ Παρκ που προέρχεται από τον πολιτικό και συγγραφέα, Τζον Ντάνμορ Λανγκ. Το 1953 στην Αυστραλία, το κυρίαρχο άθλημα τους αλλά και χόμπι, ήταν το Ράγκμπι όπου σχηματίστηκε η αθλητική ομάδα ράγκμπι του Μπρισμπέιν. Αγώνες Ράγκμπι γίνονται από το 1930 μέχρι και σήμερα. Το Σάνκορπ η αλλιώς Λανγκ Παρκ χρησιμοποιείται και ως επίσημο στάδιο αγώνων της Εθνικής Αυστραλίας. Το 2003 και το 2008 φιλοξένησε τους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ράγμπι. 

### Αντιπαλότητες

Η Αντιπαλότητα της είναι αυτή με την Γκόλντ Κόουστ Γιουνάιτεντ επειδή είναι άλλη μια ομάδα που ανήκει στην πρώτη κατηγορία της Αυστραλίας και επειδή βρίσκεται στην επαρχία της Κουίνς Λαντ. Επίσης, αυτό το ντέρμπι χαρακτηρίζεται ώς *The M1 Derby* που είναι το μοναδικό ντέρμπι στην επαρχία.

### Φιλικότητες

Οι φιλικότητες της Μπρίσμπειν είναι με την Κουίνς Λαντ Λάιονς και με την βραζιλιάνικη Ατλέτικο Μινέιρο που έχει φιλικότητα από το 2008.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αυστραλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αυστραλίας
Κωνσταντίνος Γκιουλέκας

Ο **Κωνσταντίνος Γκιουλέκας** (Θεσσαλονίκη, 21 Δεκεμβρίου 1960) είναι Έλληνας  δημοσιογράφος, δικηγόρος και στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, που διατελεί υφυπουργός Μακεδονίας και Θράκης από τον Ιούνιο του 2024. Έχει διατελέσει στο παρελθόν υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων.

## Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος Γκιουλέκας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1960.

Έχει πτυχίο της Νομικής και πτυχίο των Πολιτικών Επιστημών και Δημοσίου Δικαίου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στο Ποινικό Δίκαιο και υποψήφιος διδάκτορας στο Συνταγματικό Δίκαιο, στην έδρα της Πολιτικής Ιστορίας της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Επί της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών, υπεύθυνος σε θέματα μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μετά τις εσωκομματικές εκλογές του Νοεμβρίου 2009 και την εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στη θέση του προέδρου του κόμματος, διετέλεσε Γραμματέας Προγράμματος της ΝΔ, ως την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για τη δημαρχία της Θεσσαλονίκης τον Ιούλιο του 2010. Μετά τις εκλογές, στις οποίες δεν εξελέγη, συμμετείχε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Θεσσαλονίκης ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης με την παράταξη «Ομάδα Δημιουργίας για τη Θεσσαλονίκη».

Στις αρχές του 2011 ορίστηκε αναπληρωτής Τομεάρχης Εξωτερικών στη ΝΔ και αναπληρωματικό μέλος της Πολιτικής Συνέλευσης του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Διετέλεσε εκπρόσωπος της ΝΔ στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, υπήρξε τομεάρχης Δικαιοσύνης της ΝΔ καθώς και μέλος σε πολλές Κοινοβουλευτικές Επιτροπές, και  μέλος της Ελληνικής Κοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, υπήρξε πρόεδρος της Ομάδας Φιλίας της Βουλής των Ελλήνων με το Κοινοβούλιο της Μεγάλης Βρετανίας, γραμματέας της Ομάδας Φιλίας με το Κοινοβούλιο της Αλβανίας και Μέλος των Ομάδων Φιλίας της Βουλής των Ελλήνων με τα Εθνικά Κοινοβούλια των Η.Π.Α., Ιράν, Ισραήλ και Βουλγαρίας.

Είναι το τρίτο ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας της Ν.Δ. στη Βόρειο Ελλάδα, μέλος της ΜΑΚΙ, μέλος της ΟΝΝΕΔ, μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ από το 1974. Υπήρξε, επίσης, ιδρυτικό μέλος των Ειδικών Κομματικών Οργανώσεων (ΕΚΟ) Δικηγόρων και Πολιτιστικών Φορέων της Ν.Δ.

Διαγράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2012 από τη ΝΔ μαζί με άλλους βουλευτές του κόμματος λόγω καταψήφισης του δεύτερου μνημονίου στήριξης, για να επανενταχθεί σε αυτή εκ νέου στις 3 Απριλίου του ίδιου χρόνου.

Ανέλαβε υφυπουργός Εσωτερικών, αρμόδιος για τα θέματα Μακεδονίας και Θράκης, στον ανασχηματισμό της 14ης Ιουνίου 2024.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Προφίλ στον επίσημο ιστότοπο της Βουλής

Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων
Δήμος Αρταίων

Ο **Δήμος Αρταίων** είναι δήμος της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των δήμων Αμβρακικού, Αρταίων, Βλαχέρνας, Ξηροβουνίου και Φιλοθέης.

Μοναδική πόλη και πρωτεύουσά του είναι η Άρτα, η ιστορία της οποίας ξεκινά από την κλασική εποχή το 630 π.Χ. με την ίδρυση της Αρχαίας Αμβρακίας και φτάνει έως σήμερα.

Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δημοτικές ενότητες μαζί με τις τοπικές κοινότητες του Δήμου Αρταίων, με βάση τα στοιχεία της Απογραφής του 2011.

## Δήμαρχοι δήμου Αρταίων

Νικητής των εκλογών του 2023, αναδείχθηκε από τον 1ο γύρο, ο Χριστόφορος Σιαφάκας, με ποσοστό 46,07%. 

## Πηγές
* Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010
* Αποτελέσματα εκλογών - ΕΕΤΑΑ

## Παραπομπές


Αρταιων

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη

Ο **Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη** είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Άρτας της Περιφέρειας Ηπείρου. Ο δήμος συστάθηκε με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ηρακλείας, Καραϊσκάκη και Τετραφυλίας.

Πρωτεύουσα του δήμου είναι η Άνω Καλεντίνη και ιστορική πρωτεύουσα οι Πηγές Τετραφυλίας, όπου βρίσκεται η μαρτυρική Μονή Σέλτσου.

## Δημοτικές ενότητες και τοπικές κοινότητες

## Δήμαρχοι
* 1 Ιανουαρίου 2011-31 Αυγούστου 2014: Δημήτριος Γαλλίκας 
* 1 Σεπτεμβρίου 2014-σήμερα: Περικλής Μίγδος  (εξελέγη με ποσοστό 69,25% από τον πρώτο γύρο το 2019). Επανεξελέγη το 2023, από τον 1ο γύρο, με ποσοστό 55,72%. 
## Παραπομπές


## Πηγές
* Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Ηπείρου

Κατηγορία:Γεώργιος Καραϊσκάκης
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων

μικρογραφία|Βουργαρέλι Αρτας. Η κεντρική οδός, στο βάθος δεξιά το Δημαρχείο.
μικρογραφία|Μονή Παναγίας Βελλάς (Κόκκινη Εκκλησιά) Κτίσμα 13ου Αιώνα.
μικρογραφία|Κρυστάλλω. Βρύση στο Βουργαρέλι Αρτας απο το 1926.
μικρογραφία|Βουργαρέλι.Το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.
μικρογραφία|Οι 2 γέφυρες στην τοποθεσία Πλάκα στον ποταμό Αραχθο στα όρια του Δήμου.
μικρογραφία|Βουργαρέλι. Εδρα του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων.

Ο **Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων** είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Άρτας της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αγνάντων και Αθαμανίας, και των κοινοτήτων Θεοδωριάνων και Μελισσουργών.

Συνορεύει βόρεια-βορειοδυτικά με τον Δήμο Βορείων Τζουμέρκων, ανατολικά με τον Δήμο Πύλης και σε μικρό τμήμα του με τον Δήμο Αργιθέας, με τον Δήμο Αρταίων στα δυτικά, με τον Δήμο Νικολάου Σκουφά και τον Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη στα νότια.

Έχει έκταση 515,9 τετραγων. χιλιόμετρα και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 5.498 κάτοικοι, ενώ βάσει της προηγούμενης απογραφής, αυτής του 2011, ήταν 6.187 κάτοικοι.

## Διοικητική διαίρεση
Ο δήμος αποτελείται αποκλειστικά από χωριά και πρωτεύουσά του είναι το Βουργαρέλι.

## Δήμαρχοι
* 2011-2019: Μαρίνος Γαρνέλης (επανεκλεγείς το 2014)
* 2019-σήμερα: Χρήστος Χασιάκος. Νικητής των εκλογών του 2019, με ποσοστό 52,95%. Επανεξελέγη το 2023, από τον 1ο γύρο, με ποσοστό 46,68%. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19 Δεκεμβρίου 2017.
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Ηπείρου

Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Δήμος Νικολάου Σκουφά

Ο **Δήμος Νικολάου Σκουφά** είναι δήμος της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αράχθου, Κομποτίου, Πέτα και της κοινότητας Κομμένου.

Έδρα του είναι η κωμόπολη Πέτα αλλά μεγαλύτερη περιοχή είναι το Κομπότι. Επίσης το Κομμένο έχει ορισθεί ως *[[ιστορική έδρα]]* του δήμου, λόγω της θηριωδίας που είχε υποστεί το 1943 από το γερμανικό στρατό κατοχής.

## Διοικητική διαίρεση

## Δήμαρχοι
*2011-2019    Ευστάθιος Γιαννούλης (επανεκλεγείς το 2014)
*2019-2023: Ροζίνα Βαβέτση
*2024-σήμερα: Κώστας Παπασιώζος. Εξελέγη το 2023, από τον 1ο γύρο, με ποσοστό 53,70%.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Ηπείρου
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Δήμος Πωγωνίου

Ο **Δήμος Πωγωνίου**   είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Άνω Καλαμά, Άνω Πωγωνίου, Δελβινακίου, Καλπακίου και των κοινοτήτων Πωγωνιανής, Λάβδανης.

Τα χωριά του **Πωγωνίου** δεν αποτελούν μέρος του Δήμου Ιωαννιτών. Αποτελούν ξεχωριστό, ομώνυμο δήμο, τον **Δήμο Πωγωνίου**, ο οποίος υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

Αποτελείται από χωριά με μεγαλύτερο το Κεφαλόβρυσο, ενώ έδρα του είναι το Καλπάκι. Επίσης το Δελβινάκι, το οποίο διαθέτει πλουσιότατη ιστορία (ιδρύθηκε το 1081), έχει ορισθεί ως ιστορική έδρα του δήμου.

Συνορεύει βορείως με την Αλβανία και Δήμο Κόνιτσας, ανατολικά με το Δήμο Ζαγορίου. νοτίως με το Δήμο Ζίτσας και δυτικά με την Αλβανία και το Δήμο Φιλιατών.

Ο Δήμος Πωγωνίου διαιρείται σε 5 Δημοτικές Ενότητες οι οποίες αντιστοιχούν στους πέντε  καταργηθέντες Δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα αποτελείται από κοινότητες οι οποίες αντιστοιχούν στα Δημοτικά Διαμερίσματα των κατηργηθέντων Δήμων.

Οι Δημοτικές ενότητες, σύμφωνα με την υπ. αριθμ. 45892 απόφαση του ΥΠ.ΕΣ.ΔΔΑ, καθώς και οι Τοπικές Κοινότητες αυτών φαίνονται στον πίνακα που ακολουθεί (σε αγκύλη ο πληθυσμός κάθε οικισμού, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011):

Οι περιοχές του Δήμου Πωγωνίου  εξυπηρετούνται από το Χιονοδρομικό Κέντρο Ανηλίου, το οποίο βρίσκεται στην κορυφή της οροσειράς της Πίνδου, σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 1680 μ. έως 1850 μ.. Το χιονοδρομικό κέντρο βρίσκεται στο Ανήλιο Ιωαννίνων κοντά στο Μέτσοβο και η πρόσβαση είναι ιδιαίτερα εύκολη.

## Δήμαρχοι
*1η Ιανουαρίου 2011 - Κωνσταντίνος Καψάλης (εξελέγη για πρώτη φορά το 2010 στο β΄ γύρο με ποσοστό 52,2% έναντι 47,7% για τον Ιωάννη Ντόντη. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2014 και του 2019.)  Επανεξελέγη το 2023, από τον 1ο γύρο, με ποσοστό 77,88%. 

## Πηγές
* Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010

## Δείτε περισσότερα
* Γιώργος Λεκάκης "Το ημερολόγιο ενός λοχία από την Μερόπη Πωγωνίου, στον πόλεμο του '40", εκδ. Πωγωνήσια Βιβλιοθήκη http://www.lekakis.com/index.php?option=com_content&view=article&id=61:l-40r-&catid=34:2009-03-06-12-44-03&Itemid=143 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Ηπείρου
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Θεοβάλδος Β΄ της Λωρραίνης

Ο **Θεοβάλδος Β΄ της Λωρραίνης** (Γαλλική γλώσσα : *Thiébaud II de Lorraine*, 1263 - 13 Μαΐου 1312) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1303 - 1312).

## Βιογραφία

thumb|left|250px|Ο Θεοβάλδος Β΄ της Λωρραίνης και η σύζυγός του.

Ήταν γιος και διάδοχος του Φρειδερίκου Γ΄, δούκα της Λωρραίνης και της Μαργαρίτας των Μπλουά, κόρης του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας.

Πήρε μέρος στην μάχη του Γκέλχαϊμ (1298), όπου ο βασιλιάς Αδόλφος της Γερμανίας σκοτώθηκε πολεμώντας τον αντίπαλό του, Αλβέρτο των Αψβούργων, με του οποίου το μέρος ήταν ο Θεοβάλδος. Συμμετείχε σε πολλές μάχες στο πλευρό του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Δ΄. Συμμετείχε στην μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών στο Κουρτραί (*[[ολλανδικά|ολλ.]]* Κόρτρικ, στη Φλάνδρα), όπου το γαλλικό ιππικό υπό τον Ροβέρτο Β΄ του Αρτουά γνώρισε την συντριβή από τους Φλαμανδούς και στην μάχη του Μονς-αν-Πεβέλ (1304) με επικεφαλής τον ίδιο τον Γάλλο βασιλιά. Βρέθηκε (1305) στην Λυών στην στέψη του πάπα Κλήμη Ε΄. Ο Κλήμης Ε΄ επέβαλε φορολογία στον κλήρο και ανέθεσε στον Θεοβάλδο Β΄ να την εισπράξει, ο δούκας δέχτηκε την αντίδραση του Ρενώ του Μπαρ, επισκόπου του Μετς.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1278 με την Ισαβέλλα (1263-1326), κόρη και κληρονόμο τού Ούγου κυρίου τού Ρυμινύ και είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος Δ΄ της Λωρραίνης 1282-1329, δούκας της Λωρραίνης.
* Ματθαίος απεβ. π. 1330, κύριος τού Νταρνεΐ, Μποβ, Μπλαινβίλλ & Φλορένν. Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη της Φλάνδρας.
* Ούγος απεβ. μετά το 1337, κύριος τού Ρυμινύ, Μαρτινύ & Ωμπεντόν.
* Μαρία απεβ. μετά το 1344 , νυμφεύτηκε τον Γκυ του Σατιγιόν κόμη τού Λα Φερ-αν-Ταρντενουά.
* Μαργαρίτα απεβ. 1348, παντρεύτηκε τον Γκυ των Νταμπιέρ κόμη της Ζηλανδίας και μετά τον Λουδοβίκο Ε΄ τού Λοόζ & Σινύ.
* Ισαβέλλα απεβ. 1353, παντρεύτηκε τον Εράρ ντε Μπαρ, κύριο τού Πιερπόν.
* Φιλιππίνα, μοναχή.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές



## Πηγές

*Bogdan, Henry (2013). La Lorraine des ducs (in French). Perrin.
*Verbruggen, J. F. (2001). DeVries, Kelly (ed.). The Battle of the Golden Spurs (Courtrai, 11 July 1302): A Contribution to the History of Flander's War of Liberation, 1297-1305. Translated by Ferguson, David Richard. Boydell Press.

Θεοβάλδος Β΄
Φρειδερίκος Γ΄ της Λωρραίνης

Ο **Φρειδερίκος Γ΄** (*Ferry III de Lorraine*, 1240 - 31 Δεκεμβρίου 1302) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1251 - 1303).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ματθαίου Β΄ δούκα της Λωρραίνης και της Αικατερίνης του Λίμπουργκ, κόρης του Βάλεραν Γ΄ δούκα του Λίμπουργκ.

Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Μπλουά, κόρη τού Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας. Ο πεθερός του ήταν κόμης της Καμπανίας, κάτι που ήταν η αρχή για πολύ στενές σχέσεις ανάμεσα σε Γαλλία και Λωρραίνη με εκγαλλισμό της περιοχής. Όταν η Ιωάννα Α΄ της Ναβάρρας, ανιψιά της Μαργαρίτας, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Δ΄ τον Ισχυρό, μελλοντικό βασιλιά της Γαλλίας (1284), οι δεσμοί έγιναν πιο δυνατοί.

## Οικογένεια
Το 1255 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Μπλουά, κόρη του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας.

Με τη Μαργαρίτα απέκτησε:
* Θεοβάλδος Β΄ 1263-1312, δούκας της Λωρραίνης.
* Ματθαίος απεβ. 1282, κύριος τού Μπωρεγκάρ.
* Φρειδερίκος απεβ. 1299, επίσκοπος της Ορλεάνης (1297-1299).
* Φρειδερίκος απεβ. π. 1320, κύριος τού Πλομπιέρ, Ρομόν και Μπρεμονκούρ.
* Ζεράρ (ζούσε το 1317).
* Ισαβέλλα απεβ. 1335, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Γ΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας και μετά τον Ερρίκο Γ΄ κόμη του Βωντεμόν.
* Αικατερίνη κυρία τού Ρομόν, παντρεύτηκε τον Κόνραντ Β΄ κόμη τού Φρίμπουργκ.
* Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Έμπερχαρντ Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
*Jean-Luc Fray, Villes et bourgs de Lorraine: réseaux urbains et centralité au Moyen Âge, (Presses Universitaires Blaise-Pascal, 2007)

Φρειδερίκος Γ΄
Ματθαίος Β΄ της Λωρραίνης

Ο **Ματθαίος Β΄** (1193 - 9 Φεβρουαρίου 1251) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1220 - 1251).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου B΄ δούκα της Λωρραίνης και της Αγνής των Μονμπελιάρ του Μπαρ. Ο Ματθαίος Β΄ ήταν διάδοχος του αδελφού του Θεοβάλδου Α΄ δούκα της Λωρραίνης. 

Αμέσως έπρεπε να διώξει από το Νανσύ τη χήρα του αδελφού του, Γερτρούδη του Ντάγκσμπουργκ, που ξαναπαντρεύτηκε τον Θεοβάλδο Δ΄ κόμη της Καμπανίας, την κυριότητα του οποίου θα έπρεπε ο Ματθαίος να αναγνωρίσει. Όταν είδε ο Θεοβάλδος Δ΄ ότι δεν κατάφερε να πάρει στα χέρια του την κομητεία του Μετς, χώρισε την Γερτρούδη. 

Ο Ματθαίος συνόδευσε τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β΄ στην ΣΤ΄ Σταυροφορία (1228) και στην Ιταλία (1235), ανανεώνοντας έτσι τους ισχυρούς δεσμούς της οικογένειάς του με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που είχαν διαταραχθεί προσωρινά με τον αδελφό του. Αντιμετώπισε τοπικές εξεγέρσεις από βαρόνους, όπως ο κόμης Λουνεβίλ, που μαζί με τον Ερρίκο του Μπαρ λεηλάτησαν κάστρα από το δουκάτο του (1230). Μετά τον θάνατο τού Ερρίκου προσπάθησε να ανακαταλάβει τα κάστρα του (1240), αλλά απέτυχε και έκλεισε ειρήνη για πολλές δεκαετίες (1245).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1225 την Αικατερίνη του Λίμπουργκ (απεβ. το 1255), κόρη τού Βάλεραν Γ΄ δούκα τού Λίμπουργκ και απέκτησε παιδιά:
* Φρειδερίκος Γ΄ 1240-1302, δούκας της Λωρραίνης.
* Λάουρα, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη των Νταμπιέρ (απεβ. 1258) υποκόμη τού Τρουά και μετά τον Γκυγιώμ ντε Βερζύ κύριο τού Μιρεμπώ & Ωτρύ.
** Ελιζάντ ντε Βερζύ, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ κόμη του Βωντεμόν.
* Ιζαμπέλα απεβ. 1266, παντρεύτηκε πρώτα τον Γκυγιώμ ντε Βιέν (απεβ. 1255) και μετά τον Ιωάννη του Σαλόν (1243-1309).
* Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Ρισάρντ ντε Μονφωκόν (απεβ. 1279), γιο τού Τιερρύ Γ΄ κόμη τού Μονμπελιάρ.
* Αδελίνα απεβ. π. 1278, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο της Σαβοΐας (απεβ. 1302) βαρόνο τού Βωντ.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


Ματθαίος Β΄
Ακαμάρ

Με την κλασική ονομασία **Ακαμάρ** ονομάζεται ο ακραίος αστέρας **θ** του αστερισμού του Ηριδανού. Ήταν γνωστός στην αρχαιότητα και το όνομά του στ΄ αραβικά σημαίνει το τέλος του ποταμού. Βέβαια σήμερα θεωρείται ότι τη θέση του ακραίου αστέρα του ίδιου αστερισμού κατέχει ο αστέρας Αχερνάρ, επίσης λαμπρός,  που βρίσκεται νοτιότερα  του Ακαμάρ, μη ορατός από την Ελλάδα.

## Χαρακτηριστικά
Ο Ακαμάρ είναι ένας διπλός γίγαντας αστέρας με φαινόμενο μέγεθος 3,2, φασματικού τύπου Α<sub>3</sub>, που απέχει από τη Γη 120 έτη φωτός. 
## Παραπομπές

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα". τομ.5ος, σελ.215

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Ηριδανού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Jim Kaler's Stars: Acamar.

Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου A
Κατηγορία:Ηριδανός (αστερισμός)
Κατηγορία:Διπλοί αστέρες
Ζαχαριά

Ο όρος **Ζαχαριά** μπορεί να αναφέρεται στο:
* χωριό Ζαχαριά Εύβοιας στο νομό Ευβοίας
* χωριό Ζαχαριά Πάφου στην επαρχία Πάφου
Ζαν Βικτόρ Μορό

Ο **Ζαν Βικτόρ Μορό** (γαλλ. *Jean Victor Marie Moreau*) ήταν Γάλλος στρατηγός, ο οποίος γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1763 στην Μορλέ (Morlaix  (Finistère)) και πέθανε στις 2 Σεπτεμβρίου 1813. Το σώμα του είναι θαμμένο κοντά στην Καθολική Εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, στην Αγία Πετρούπολη, μαζί με το σώμα του Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ, τον οποίο είχε αντιμετωπίσει στην εκστρατεία του τελευταίου στην Ιταλία. 

## Τιμητικές διακρίσεις
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Ανατολικό πυλώνα, Στήλη 13).

## Βιβλιογραφία
* Beauchamp. Vie politique, militaire et privée du général Moreau. Paris, 1814
* Chateaunenf. Histoire de Moreau.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Портрет
* Моро и Суворов

Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου