open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Θησέας Λεχόβου

Ο **Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος "Θησέας" Λεχόβου** (**Α.Μ.Σ. Θησέας**) ιδρύθηκε το 1926 ως αθλητικό και πολιτιστικό σωματείο με έδρα την κωμόπολη Λέχοβο Φλώρινας. Μεταπολεμικά πέρασε μια περίοδο αδράνειας. Η πυρπόληση του Λεχόβου από τους Γερμανούς το 1943 και η δύσκολη μεταπολεμική περίοδος δεν απέτρεψαν την αθλητική δραστηριότητα.

Επανιδρύθηκε το 1964 κυρίως ως ποδοσφαιρικό σωματείο. Από τη δεκαετία του 1990 καλλιεργεί και το χάντμπολ και μάλιστα με επιτυχία, αφού αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική κατηγορία. 

Ο Θησέας αποτελεί το μοναδικό αθλητικό σωματείο της κωμόπολης. Το όνομα του δόθηκε από το ψευδώνυμο ενός Λεχοβίτη μακεδονομάχου (*Καπετάν Θησέας*). Έχει χρώματα πορτοκαλί και μπλε.

## Τμήμα Χειροσφαίρισης
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ο Θησέας δημιούργησε τμήμα χάντμπολ, ρίχνοντας το βάρος στα τμήματα υποδομής αγοριών-κοριτσιών. Το άθλημα αυτό είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στη Δυτική Μακεδονία και βρήκε ανταπόκριση στον κόσμο της κωμοπόλης.

Η ανδρική ομάδα του συλλόγου είναι η πιο δημοφιλής. Σύντομα άρχισε να ξεφεύγει από τα τοπικά πλαίσια και το 2006 κατέκτησε τον τίτλο στο περιφερειακό πρωτάθλημα και ανέβηκε στη Β΄ Εθνική. Το 2006-07 μετείχε στο **πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής** αλλά δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Υποβιβάστηκε, τερματίζοντας στην τελευταία θέση. Όμως, συνέχισε να έχει υψηλούς στόχους. Το 2008 διεκδίκησε ξανά την άνοδό της στη Β΄ Εθνική, αλλά στον αγώνα μπαράζ για την άνοδο ηττήθηκε με 27-22 από τη "Δράμα 1986". 

Ο Θησέας έχει ισχυρό τμήμα υποδομής στο χάντμπολ και το 2009 η εφηβική ομάδα έφτασε στην τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος, όπου τερμάτισε στην 8η θέση.

* **Ομάδα 2008**
** *Προπονητής*: Παναγιώτης Παπαζήσης.
** *Αθλητές*: Μισιρλής, Ρισμάνης, Βαραδίνης, Μάρκου, Μπούτσης, Ρήστας, Φωλίνας, Αβραμίδης, Μουστάκας, Κάντσης, Παναγιωτίδης, Μάτλης, Τσάμος, Πλιούμπης, Δετσκας

### Κλειστό Γυμναστήριο
Το τμήμα χάντμπολ στεγάζεται στο *Κλειστό Γυμναστήριο Λεχόβου*, το οποίο είναι ολυμπιακών προδιαγραφών και έχει φιλοξενήσει διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις των Ομοσπονδιών Πετοσφαίρισης, Χειροσφαίρισης και Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, όπως τους Βαλκανικούς Αγώνες Χάντμπολ.

## Τμήμα ποδοσφαίρου
Η ομάδα ποδοσφαίρου είναι το παλιότερο τμήμα του συλλόγου και λειτουργεί επισήμως από το 1964.
Μετέχει με επιτυχία στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Φλώρινας, όπου συνήθως τερματίζει στις μεσαίες θέσεις της βαθμολογίας. 
Έχει γήπεδο με χλοοτάπητα και φωτισμό, κατάλληλο για σοβαρή αθλητική δραστηριότητα. Από τον Θησέα ξεκίνησε την καριέρα του ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Δημήτρης Νόλης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ράδιο Λέχοβο
* ιστοσελίδα κοινότητας Λεχόβου

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φλώρινας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1926
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης
Γοτθική μυθοπλασία

[μικρογραφία|''[Το κάστρο του Οτράντο|Το Κάστρο του Οτράντο,*εικονογράφηση του 1794.]]
Η *'γοτθική μυθοπλασία*' αποτελεί είδος λογοτεχνίας, που συνδυάζει στοιχεία τρόμου και [[Ρομαντισμός|ρομαντισμού]]. Θεωρείται πως επινοήθηκε από τον [[Αγγλία|Άγγλο]] συγγραφέα [[Οράτιος Ουόλπολ|Οράτιο Γουάλπολ]], ο οποίος το [[1764]] συνέγραψε το μυθιστόρημα *Το Κάστρο του Οτράντο.*

== Όρος ==
Η λέξη "γοτθικός" συνδέεται άμεσα με τους Γότθους, Βησιγότθους και τους άλλους Οστρογότθους. Το γερμανικό φύλο των Γότθων εγκαταστάθηκε, γύρω στον 2ο αι., στις ακτές της Μαύρης θάλασσας και από εκεί συγκρούστηκε επανειλημμένως με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Για τους Λατίνους, αυτοί οι άνθρωποι ήταν βάρβαροι, όπως άλλωστε και οι Βάνδαλοι, διότι δεν ήταν μυημένοι στον κλασσικό πολιτισμό. Η γλώσσα τους ήταν η *γοτική* (απλούστερα, χωρίς το θ), η οποία υπήρξε μέρος της μεγάλης οικογένειας των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών και αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα επιβεβαιωμένα γλωσσικά ιδιώματα.

Τον [[4ος αιώνας|4ο αιώνα]] ο επίσκοπος [[Ουλφίλας]] (Wulfila) χρησιμοποίησε για την μετάφραση των ευαγγελίων το γοτθικό αλφάβητο (εμπνευσμένο από το [[Ελληνικό αλφάβητο|ελληνικό]]), που δεν πρέπει να συγχέεται με τη γοτθική γραφή την ονομαζόμενη *Fraktur*, η οποία είναι [[Λατινική γλώσσα|λατινικής]] προέλευσης. Ακόμη, η συγκεκριμένη γραφή χρησιμοποιήθηκε από τον [[14ος αιώνας|14ο]] ως τον [[20ός αιώνας|20ό αιώνα]].

Έχει γίνει χρήση αυτής της λέξης, *γοτθικός, -ή*, για να χαρακτηριστεί η [[Μεσαίωνας|μεσαιωνική]] τέχνη, και περισσότερο η [[αρχιτεκτονική]]. Ο όρος δεν είναι πάντα υποτιμητικός, ακόμα και αν, για αρκετούς μορφωμένους και γνώστες του ρωμαϊκού πολιτισμού, η γοτθική τέχνη φαινόταν, παρότι επιβλητική, κάπως βάρβαρη.

== Χαρακτηριστικά ==
Κυρίαρχα μοτίβα του είδους είναι ο τρόμος (φυσικός και ψυχολογικός), το μυστήριο, το υπερφυσικό, τα [[Φάντασμα|φαντάσματα]], τα στοιχειωμένα σπίτια, η [[Γοτθική αρχιτεκτονική]], τα [[Κάστρο|κάστρα]], το σκότος, ο [[θάνατος]], η τρέλα, τα μυστικά και οι κληρονομούμενες κατάρες.

Εκτός από τον Γουάλπολ, άλλοι αξιόλογοι εκπρόσωποι του είδους θεωρούνται οι: [[Κλάρα Ριβ]] (*Ένας παλιός Άγγλος βαρόνος,* 1777)*,* [[Γουίλιαμ Τόμας Μπέκφoρντ|Γουίλιαμ Μπέκφορντ]] (Βαθέκ, 1781), [[Ανν Ράντκλιφ]] (*Τα Μυστήρια του Ουντόλφο*, 1794), [[Μάθιου Γκρέγκορι Λιούις|Μάθιου Γκέγκορι Λιούις]] (*Ο καλόγερος*, 1796), [[Τσάρλς Ματούριν|Τσαρλς Ματσουρίν]] (*Μέλμοθ ο Περιπλανώμενος*, 1820), και [[Μαίρη Σέλλεϋ]] ([[Φρανκενστάιν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας|*Φρανκενστάιν*]], 1818). Μια αναγέννηση του γοτθικού μυθιστορήματος αποτελεί και η συγγραφή του [[Δράκουλας (βιβλίο)|*Δράκουλα'']] (1897) από τον Μπραμ Στόκερ.

## Παραπομπές


## Επιπλέον βιβλιογραφία
*Το γοτθικό μυθιστόρημα, αφιέρωμα Διαβάζω,τ/χ.468, (Νοέμβριος 2006), σελ.106-140
*Le roman Gothique, αφιέρωμα Le Magazine Littéraire, τ/χ. 552 (Φεβρουάριος 2015), σελ. 68-97

Κατηγορία:Πεζογραφία
Κατηγορία:Θεωρητική μυθιστοριογραφία
Κατηγορία:Γοτθικά μυθιστορήματα
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φλώρινας

Η **Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φλώρινας** (**Ε.Π.Σ.Φ.**) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στον Νομό Φλώρινας. Εδρεύει στη Φλώρινα και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των τοπικών πρωταθλημάτων και του Κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν τον Νομό Φλώρινας σε εθνικό επίπεδο.

Η Ε.Π.Σ. Φλώρινας απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία «ευ αγωνίζεσθαι» (fair play) της κάθε κατηγορίας.

## Ιστορία
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φλώρινας ιδρύθηκε το 1979. Το πρώτο της πρωτάθλημα διοργανώθηκε την περίοδο 1980–1981, μέχρι τότε οι σύλλογοι συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Βορειοδυτικής Μακεδονίας.

## Πρωταθλήματα

Ο πρωταθλητής της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φλώρινας παίρνει απευθείας την άνοδο στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Η δομή των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Φλώρινας είναι η εξής:
* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία

### Πρωταθλητές

### Τίτλοι ανά σύλλογο

## Κύπελλο

Στον θεσμό του Κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Φλώρινας. Ο κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Φλώρινας προκρίνεται στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

### Τελικοί

## Το δυναμικό της Ε.Π.Σ. Φλώρινας

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αρχείο εφημερίδας «Θεσσαλονίκη»: στήλη *«Τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα στη βόρειο Ελλάδα»*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

*
Κατηγορία:Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Φλώρινα
Μοναζίτης

Ο **μοναζίτης** είναι φωσφορικό ορυκτό των σπανίων γαιών (λανθανιδών). Τα κύρια μέταλλα που περιέχονται είναι το δημήτριο, το λανθάνιο, το πρασεοδύμιο, το νεοδύμιο, το ύττριο και το θόριο, του οποίου αποτελεί και ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματα. Μπορεί, επίσης, να περιέχονται και (μικρές) ποσότητες άλλων λανθανιδών, όπως όλμιο (του οποίου αποτελεί και μετάλλευμα), ορισμένες φορές ουράνιο αλλά και, ορισμένες φορές, ευρώπιο (μέχρι ποσοστού 0,1%).

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Η ονομασία «μοναζίτης» προέρχεται από την ελληνική λέξη «μονάζειν», λόγω της εμφάνισής του σε απομονωμένους κρυστάλλους. Αποτελεί σημαντικό μετάλλευμα των σπανίων γαιών αλλά και σημαντικό ορυκτό ραδιοχρονολόγησης, αν περιέχει θόριο ή ουράνιο. Ο ραδιενεργός μοναζίτης περιέχει έγκλειστες φυσαλίδες ηλίου, το οποίο παράγεται κατά τη διάσπαση των ραδιενεργών συστατικών του.

Είναι συνοδό ορυκτό γρανιτών, συηνιτών και των πηγματιτών τους. Απαντά, επίσης, σε ηφαιστειοκλαστικά πετρώματα, σε φλέβες διεισδύσεως και μεταμορφωσιγενή ζωνών ισχυρής μεταμόρφωσης. Ανευρίσκεται υπό μορφή άμμου σε παράλιες ή ποτάμιες αποθέσεις και, σπανιότερα, σε ζώνες ισχυρής αποσάθρωσης.

Απαντά σε πολλά σημεία του πλανήτη, σπάνια όμως σε μεγάλους κρυστάλλους. Σημαντικά κοιτάσματά του βρίσκονται στα Ουράλια όρη, τα όρη Ίλμεν (Ρωσία), στη Νορβηγία (περιοχή Arendal), σε ορισμένα σημεία των ΗΠΑ, στη Βραζιλία, στην Ινδία, στη Μαδαγασκάρη (Ινδία - Μαδαγασκάρη υπό μορφή μοναζιτούχων άμμων) και στη Σρι Λάνκα.

## Πηγές
*Παν/μιο Αριζόνα, εγχειρίδιο ορυκτολογίας (pdf)
* Mindat.org
*Minerals.net
*[Webmineral.com](http://webmineral.com/data/Monazite-(Ce).shtml)

## Βιβλιογραφία
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
*S. S. Augustithis, *Atlas of the textural patterns of ore minerals and metallogenic proccesses*, Walter de Gruyter, ISBN 3110136392

## Σημειώσεις


Μοναζιτης
Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Εθνικός ύμνος της Ιορδανίας

Ο Βασιλικός Ύμνος της Ιορδανίας είναι γνωστός ως **Al-salam Al-malaki Al-urdoni** ( ). Καθιερώθηκε το 1946. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Αμπντούλ Μονέμ Αλ-Ρεφάι και η μουσική από τον Αμπντούλ Καντέρ αλ-Τανίρ. Η πρώτη έκδοση των στίχων ήταν υπερβολικά μικρή σε έκταση (ήταν η πρώτη παράγραφος του σημερινού ύμνου) και στη συνέχεια επεκτάθηκε.

## Στίχοι
**Βασιλικός Ύμνος της Ιορδανίας**

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχεία MP3 του As-salam al-malaki al-urduni
* Ορχηστρική έκδοση του "As-salam al-malaki al-urdoni" σε RealAudio
* Himnuszok - Ο πλήρης ύμνος με τραγούδι από τον ιστότοπο "Himnuszok".

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ιορδανίας
Ξανθοφύλλη

Οι **ξανθοφύλλες** (παλαιότερα φυλλοξανθίνες) είναι οργανικές κυκλικές χημικές ενώσεις που ανήκουν στα καροτενοειδή. Είναι κίτρινες ή πορτοκαλέρυθρες χρωστικές, οι οποίες, μαζί με τα καροτένια χαρακτηρίζονται και ως λιποχρώματα, λόγω της διαλυτότητάς τους σε λίπη και διαλύτες λιπών. Ανευρίσκονται τόσο στο φυτικό όσο και στο ζωικό βασίλειο. Ορισμένες από τις ενώσεις αυτής της τάξης είναι:
* Φυλλοξανθοφύλλη: Βρίσκεται, ως χρωστική, σε όλα τα πράσινα φύλλα και έχει χρώμα κίτρινο
* Ζεαξανθίνη: Είναι η χρωστική του αραβοσίτου. 
Και δύο αυτές ενώσεις είναι ισομερείς και ανήκουν στα καροτένια.
* Βιολαξανθίνη: Ανευρίσκεται σε πολλά άνθη, είναι (διεπ)οξείδιο της ζεαξανθίνης
* Ασταξανθίνη: Πορτοκαλέρυθρη χρωστική, η οποία ανευρίσκεται στα αυγά του αστακού. Οξειδώνεται εύκολα προς αστακίνη, μια τετρακετόνη ερυθρού χρώματος, στην οποία οφείλει το χρώμα του το κέλυφος του αστακού και άλλων οστρακοδέρμων, απαντά όμως και σε πολλά είδη ιχθύων.
* Διατοξανθίνη: Ανευρίσκεται ως χρωστική στα Διάτομα.

## Πηγές
* Γ. Α. Βάρβογλης, Ν. Ε. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα, 1971

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ξανθοφύλλη

Κατηγορία:Χρωστικές
Κατηγορία:Λιπίδια
Κατηγορία:Φωτοσύνθεση
Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή
Τσαλαπιάνοι

Με το όνομα **Τσαλαπιάνοι** ήταν γνωστά τα μέλη μιας σπουδαίας και ισχυρής ελληνικής ιστορικής οικογένειας από την περιοχή της Αρεόπολης στη Μάνη, κατά τον 18ο αιώνα.

Αργότερα η οικογένεια των Τσαλαπιάνων επισκιάσθηκε από την οικογένεια των Μαυρομιχαλέων που είχε αναδειχθεί περισσότερο ισχυρή.

Από την οικογένεια αυτή προέρχονταν και ο καραβοκύρης Κουτσουλιέρης που με το πλοίο του πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 που ηγούταν επίσης τεσσάρων μεταγωγικών πλοίων.

Ο Κουτσουλιέρης, μεταξύ των διαφόρων ηρωικών μεταφορών που είχε διενεργήσει περιλαμβάνεται και εκείνη της μεταφοράς όλου του στρατού του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη από το Μεσολόγγι στο Φανάρι της Ηπείρου.

## Σημερινή εποχή
Σήμερα το μόνο που θυμίζει την οικογένεια εκείνη είναι η περιοχή Τσαλαπιάνικα που αποτελεί συνοικία της Αρεόπολης. Κλάδος όμως της οικογένειας εκείνης είναι η σημερινή οικογένεια των Κουτσουλιέρηδων.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ελληνικές οικογένειες
Τ
Περγαμηνή Σχολή

[300px|thumb|"Ο Θνήσκων Γαλάτης", Ρωμαϊκό μαρμάρινο αντίγραφο [Ελληνιστική περίοδος|Ελληνιστικού έργου, Musei Capitolini, Ρώμη]]
Η λεγόμενη **Περγαμηνή Σχολή** (Pergamene school) είναι σπουδαία σχολή (τεχνοτροπία) γλυπτικής της αρχαιότητας που αναπτύχθηκε στην αρχαία Πέργαμο, εξ ου και η ονομασία της.

Κυριότεροι εκπρόσωποι της τεχνοτροπίας αυτής ήταν ο Φυρόμαχος, ο Αντίγονος, ο Επίγονος, ο Νικήρατος, ο Στρατόνικος κ.ά. οι οποίοι εμπνέονταν κυρίως από τις νίκες των Βασιλέων της Περγάμου ιδίως κατά των Γαλατών.

Η Περγαμηνή Σχολή χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα γαι τα πολεμικά θέματά της και την απόδοσή τους με ποικιλία σύνθεσης δυναμισμό και εκφραστικότητα, στοιχεία που προσδίδουν ένα ιδιαίτερο γλυπτικό ρυθμό. Στο μουσείο Περγάμου του Βερολίνου έχουν μεταφερθεί και παρουσιάζονται πολλά ανάγλυφα της σχολής αυτής όπως εκείνα του βωμού της Περγάμου, η κεφαλή του Αττάλου Α΄, κ.λπ. Σημειώνεται ότι η Περγαμηνή Σχολή ήταν αυτή που κυριάρχησε σ΄ όλη τη ελληνιστική περίοδο.

Επίσης ένα από τα περισσότερο γνωστά και περίφημα γλυπτά της Περγαμηνής Σχολής που βρίσκονται στα διάφορα Μουσεία της Ευρώπης είναι και ο "Θνήσκων Γαλάτης" που βρίσκεται στη Ρώμη.

Κατηγορία:Πέργαμος
Κατηγορία:Γλυπτική
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Άνω Σκοτίνα

Η **Άνω** ή **Παλιά Σκοτίνα** είναι ένας εγκαταλελειμμένος σήμερα παραδοσιακός οικισμός του  νομού Πιερίας.  Είναι χτισμένη σε υψόμετρο περίπου 750 μέτρων στις νοτιοανατολικές πλαγιές του Ολύμπου και ανήκει στον δήμο Δίου-Ολύμπου, στο δημοτικό διαμέρισμα Σκοτίνας.  Απέχει περίπου 7 χλμ από τον παραδοσιακό οικισμό του Παλαιού Παντελεήμονα και 12 χλμ από το χωριό Καλλιπεύκη (Νιζηρός) της Ελασσώνας του Νομού Λάρισας. Διαθέτει ξενώνες, ταβέρνες, εστιατόρια και προσφέρεται για κάθε μορφή εναλλακτικού τουρισμού όπως ορειβασία, πεζοπορία κ.ά.

Εντυπωσιακό είναι το τεράστιο πλατάνι της πλατείας της Παλιάς Σκοτίνας. Στο χωριό υπάρχουν δύο αξιόλογοι ναοί. Ο Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (1862) ρυθμού τρίκλιτης βασιλικής με γυναικωνίτη  και του Αγίου Αθανασίου. Ο επισκέπτης αξίζει να περιδιαβεί στα δρομάκια του χωριού που είναι πνιγμένο στο πράσινο, αγναντεύοντας τον Θερμαϊκό και το Αιγαίο. Πολιτιστικό δρώμενο του οικισμού αποτελεί ο εορτασμός του Ιερού Ναού της Κοιμήσεως Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Εγκυκλοπαίδεια «Μαλλιάρης- Παιδεία», τόμος 24, σελ. 27.
* Γιάννης Καζταρίδης, «Κατερίνη- Από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη», σελ. 93, 213, 275.

Σκοτινα
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Κατηγορία:Όλυμπος
Κατηγορία:Δήμος Δίου - Ολύμπου
Παραλία Σκοτίνας Πιερίας

*Για οικισμούς κ.λπ. με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: [[Παραλία (αποσαφήνιση)|Παραλία]].*

Η **Παραλία Σκοτίνας**, επίσημα **Παραλία Σκοτίνης**, είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Δίου - Ολύμπου (υψόμετρο 5 μέτρα).

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Παραλία Σκοτίνας βρίσκεται στο νότιο Θερμαϊκό κόλπο και νότια του χείμαρρου Ζυλιάνα που πηγάζει από τον Όλυμπο. Δυτικά του χωριού περνάει η Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά - Θεσσαλονίκης και ο αυτοκινητόδρομος Α1 ή ΠΑΘΕ. Στα βόρεια συνορεύει με τη Λεπτοκαρυά (5 χιλιόμετρα), δυτικά με την Σκοτίνα και νότια με την Παραλία Παντελεήμονα. Την καλοκαιρινή περίοδο προσελκύει παραθεριστές κυρίως από την Ευρώπη. Δεν είναι τυχαίο ότι από ιδρύσεως του θεσμού των γαλάζιων σημαιών της ΕΕ η αμμουδερή Παραλία Σκοτίνας βραβεύεται ανελλιπώς κάθε καλοκαίρι. Επίσης διαθέτει ξενοδοχειακές μονάδες, κάμπινγκ, παιδικές κατασκηνώσεις και κατασκηνώσεις νέων (ΓΕΧΑ Λαρίσης). Υπάρχουν επίσης εστιατόρια, ταβέρνες, καφετέριες και νυχτερινά κέντρα διασκέδασης. Στην Παραλία Σκοτίνας βρίσκεται το ΚΕ.Δ.Α (Κέντρο Διασποράς Αεροπορίας Σκοτίνας), παραθεριστικό κέντρο της Πολεμικής Αεροπορίας. Επίσης εδώ βρίσκεται και το μεγαλύτερο κάμπινγκ των Βαλκανίων (Πρώην Ε.Ο.Τ.) αλλά προς το παρόν παραμένει κλειστό (Μάρτιος 2015). Σε αυτό έγινε το 1999 με την συμμετοχή 1.620 αυτοκινήτων, η 13η παγκόσμια συνάντηση των φίλων του αυτοκινήτου Citroen DCV.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Σκοτίνα και την Άνω Σκοτίνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σκοτίνης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ολύμπου του δήμου Δίου - Ολύμπου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 66 κατοίκους.

## Βιβλιογραφία
* Εγκυκλοπαίδεια «Μαλλιάρης- Παιδεία», τόμος 24, σελ. 27.
* Γιάννης Καζταρίδης, «Κατερίνη- Από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη», σελ. 93, 213, 275.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικού Ολύμπου
Κατηγορία:Δήμος Δίου - Ολύμπου
Άγιος Νικόλαος Πιερίας

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι ένας οικισμός που έχει συνενωθεί με την Κάτω Σκοτίνα Πιερίας στο νοτιοδυτικά, με 110 κατοίκους. Αρχικά η ονομασία του ήταν Παλιάμπελα λόγω των πολλών αμπελώνων που είχε, μετά επικράτησε η ονομασία Άγιος Νικόλαος από την Εκκλησία του Οικισμού. Κατοικήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 από κατοίκους της Άνω Σκοτίνας και του οικισμού της Αγίας Τριάδας Πιερίας  και ειδικά μετά την μαζική φυγή των κατοίκων της κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και του Εμφυλίου. Από το 1950 και έκτοτε αποτελεί με τη Σκοτίνα ενιαίο οικισμό.

## Βιβλιογραφία
* Εγκυκλοπαίδεια **Μαλλιάρης- Παιδεία**, τόμος 24, σελ. 27.

Σκοτινα
Αγια Τριαδα
Περγαμηνός χάρτης

Ο λεγόμενος **περγαμηνός χάρτης** είναι απομίμηση της ζωικής περγαμηνής. Παρασκευάζεται με εμβάπτιση χαρτοπολτού που έχει παραχθεί σε λεπτά φύλλα για κάποια δευτερόλεπτα μέσα σε θειϊκό οξύ, περιεκτικότητας 70-84%, και στη συνέχεια ακολουθεί άμεση προσεκτική πλύση αυτών με νερό.

Η επίδραση του οξέος δημιουργεί μια επικάλυψη από κολλοειδή κυτταρίνη που καθιστά τα φύλλα του χάρτη όμοια με περγαμηνές. Υπόψη όμως ότι κατά τη κατεργασία αυτή αφενός μειώνεται το βάρος αλλά και η επιφάνεια του κάθε φύλλου κατά 10% περίπου. Στη συνέχεια τα φύλλα αυτά λεγόμενα πλέον έκαστο «περγαμηνός χάρτης» ξηραίνονται και περικαλύπτονται με παραφινέλαιο οπότε και στιλβώνονται.

Ο περγαμηνός αυτός χάρτης χρησιμοποιείται σε πολλές εφαρμογές αντί της περγαμηνής όπως επίσης και για σφράγισμα δοχείων υγρού περιεχομένου, περιτύλιγμα βουτύρου και κρέατος, στη βιβλιοδετική, στην περικάλυψη αλλαντικών προϊόντων κ.λπ.

Κατηγορία:Χαρτοποιία
Ροδοχρωσίτης

Ο **ροδοχρωσίτης** (αγγλ. rhodochrosite) είναι ορυκτό του μαγγανίου με χημικό τύπο MnCO3.

## Γενικά
Οφείλει το όνομά του στην αρχαία ελληνική λέξη «ροδόχρους», που χαρακτηρίζει το χρώμα του. Ανήκει στην ομάδα του ασβεστίτη (ανθρακικά άλατα), με τον οποίο παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες.

Εμφανίζεται σε υδροθερμικές φλέβες συχνά με άλλα ορυκτά του μαγγανίου αλλά και γαληνίτη, σφαλερίτη, σιδηροπυρίτη, ασβεστίτη και χαλαζία. Άλλες του εμφανίσεις είναι σε μεταμορφωσιγενείς σχηματισμούς μαζί με γρανάτη και ροδονίτη (Mn(Fe, Mg, Ca)5(SiO3)5), με τον οποίο συχνά συγχέεται.

Ο ροδοχρωσίτης έχει σκληρότητα 3,5-4 στην κλίμακα Mohs (με μέγιστη τιμή το 10) που χρησιμοποιείται για την μέτρηση της σκληρότητας των ορυκτών. Το ειδικό βάρος του κυμαίνεται μεταξύ 3,5 και 3,7. Ο ροδοχρωσίτης, όντας διαφανής έως αδιαφανής, έχει δείκτες διαθλάσεως *nω*=1.814 έως 1.816, *nε*=1.596 έως 1.598.

Ανευρίσκεται κυρίως στις ΗΠΑ (Κολοράντο και Γιούτα), στο Μον σεν Ιλέρ του Καναδά, στο Περού, στην Αργεντινή, στο Μεξικό, στην Ελλάδα υπάρχει στον Μαδέμ Λάκκο (Στρατώνι Χαλκιδικής), στη Ρουμανία (αργυρομιγής) (όρη Χαρτς, Τρανσυλβανικές Άλπεις), όπου και εντοπίστηκε για πρώτη φορά, και στη Νότια Αφρική.

Αποτελεί επουσιώδες μετάλλευμα του μαγγανίου και χρησιμοποιείται κυρίως ως διακοσμητικό υλικό και στην κοσμηματοποιία (ημιπολύτιμος λίθος).

## Πηγές
*Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
*Mindat.org
*Minerals.net
*Mineral Galleries
*EM.Gems&Diamonds

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*  READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244, σελ. 191 - 192
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Ορυκτά του μαγγανίου
Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά
Κατηγορία:Σύμβολα του Κολοράντο
Μικρή Μηλιά Πιερίας

Η **Μικρή Μηλιά** (παλαιότερη ονομασία *Μικρά Μηλέα*) είναι οικισμός του Δήμου Πύδνας - Κολινδρού στο Νομό Πιερίας. Αποτελεί, μαζί με την Παλαιόστανη, την Τοπική Κοινότητα Παλαιόστανης η οποία έχει συνολικά 476 κατοίκους. Απέχει από την Κατερίνη 26,5 χιλιόμετρα. Η μόνη ασχολία των ελάχιστων κατοίκων είναι η καλλιέργεια καπνού. Η απογραφή πληθυσμού του 2011 αναφέρει επίσημο πληθυσμό 32 κατοίκων, έναντι 9 οικιών και 98 Ορθοδόξων κατοίκων το 1913. Στη δεκαετία του '30 είχε ένα σχολείο με 1 δάσκαλο. Βρίσκεται μετά την Παλαιόστανη και κεντρικός ναός της είναι ο ναός του Αγίου Γερασίμου. Αξιόλογη είναι η *Μονή Παναγίας Μακρυρράχης*, που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου (πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου). Ο ναός χρονολογείται από τα βυζαντινά χρόνια (10ος-14ος αι.), αλλά καταστράφηκε δύο φορές (1822 από τους Τούρκους και 1944 από τους Ναζί). Τα τελευταία χρόνια ξανακτίστηκε και λειτουργεί με δυναμικό έξι (6) μοναχών.

## Παραπομπές


## Πηγές
**Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας*
*Καζταρίδη Ι. Φ., *Κατερίνη: Από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη*, εκδ. Μάτι, 2002.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
JPEG

Το **JPEG** ή **JFIF** είναι ένα πρότυπο απωλεστικής συμπίεσης εικόνων. Δημιουργήθηκε από την ομάδα '''J'''oint '''P'''hotographic '''E'''xperts '''G'''roup-**JPEG** από την οποία πήρε και το όνομα. Λόγω του μικρού μεγέθους αρχείου που μπορεί να προκύψει με αυτή τη μέθοδο συμπίεσης, χρησιμοποιείται κυρίως σε ιστοσελίδες (όπως και το GIF) και σε φωτογραφικές μηχανές: σε υψηλές αναλύσεις μία εικόνα η οποία δεν έχει συμπιεστεί μπορεί να χρησιμοποιεί έως και 40MB χώρου ενώ σε μορφή JPEG χρησιμοποιεί περίπου 3MB).

## Ιστορικά στοιχεία

Μια ασυμπίεστη ψηφιογραφική εικόνα (Bitmap) μπορεί να έχει, ανάλογα με την ανάλυσή της, πολύ μεγάλο μέγεθος. Για παράδειγμα, μια εικόνα σε ανάλυση 1024x768 έχει μέγεθος 2,25MB, καταλαμβάνοντας αντίστοιχο χώρο σε ένα μέσο αποθήκευσης, όπως σε ένα σκληρό δίσκο ή μια κάρτα μνήμης, ή απαιτώντας μεγάλο χρόνο προκειμένου να μεταφορτωθεί από ένα χρήστη του Διαδικτύου με αργή σύνδεση. Το μέγεθος έπρεπε να μειωθεί χωρίς ιδιαίτερη απώλεια ποιότητας. Έτσι, ήταν απαραίτητο να δημιουργηθεί κάποιο πρότυπο για την συμπίεση των εικόνων. Την δημιουργία αυτού του προτύπου ανέλαβε η ομάδα JPEG. Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1986 και το πρότυπο το 1992. Το πρότυπο αυτό ονομάστηκε, επίσημα, **[[ISO]] 10918-1** το 1994.

## Απωλεστική Συμπίεση-Ατέλειες

Λόγω του ότι το JPEG αφορά απωλεστική συμπίεση, εμφανίζονται ατέλειες στην εικόνα. Ανάλογα με το επίπεδο συμπίεσης που θα επιλεγεί (0 έως 100) αυξάνεται ή μειώνεται η ποιότητα της εικόνας μαζί με το μέγεθος του αρχείου. Υπάρχουν διαφόρων ειδών ατέλειες στην εικόνα JPEG. Μια ατέλεια είναι ο χωρισμός της εικόνας σε τετράγωνα 8x8 πίξελ. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται "macroblocking". Άλλες ατέλειες είναι η χρωματική παραμόρφωση, η παραμόρφωση των άκρων της εικόνας και η ανομοιομορφία των χρωμάτων (τα χρώματα δεν είναι συμπαγή και αναμειγνύονται στις άκρες του αντικειμένου που απεικονίζεται).

Ωστόσο, οι απώλειες αυτές δεν είναι, τις περισσότερες φορές, ορατές, εφόσον η απεικόνιση γίνεται σε οθόνη υπολογιστή. Αρχίζουν να εμφανίζονται όταν ο λόγος συμπίεσης μεγαλώσει αρκετά (περισσότερο από 60%) και η απεικόνιση γίνεται μέσω βιντεοπροβολέα σε μεγάλων διαστάσεων οθόνη. Οι εικόνες JPEG δεν είναι κατάλληλες για χρήση σε εκτυπωτικές εργασίες σε τυπογραφείο ή μεγάλων διαστάσεων σχεδιογράφους (plotters) και η χρήση τους σε αυτές τις περιπτώσεις αποφεύγεται.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το πρότυπο JPEG (JPEG ISO/IEC 10918-1 ITU-T Recommendation T.81) στην ιστοσελίδα του w3.

Κατηγορία:Γραφικά υπολογιστών
Κατηγορία:Ψηφιακή Επεξεργασία Εικόνας
Κατηγορία:Αλγόριθμοι συμπίεσης
Επεκτάσιμη Πλατφόρμα Μεταδεδομένων

Η **Επεκτάσιμη Πλατφόρμα Μεταδεδομένων** (αγγλικά: Extensible Metadata Platform, συντομογραφία:XMP) είναι ένα πρότυπο για την επεξεργασία και αποθήκευση τυποποιημένων και μη μεταδεδομένων, το οποίο δημιουργήθηκε από την Adobe Systems Inc.

Το XMP τυποποιεί τον ορισμό, δημιουργία και επεξεργασία επεκτάσιμων μεταδεδομένων. Το XMP μπορεί να ενσωματωθεί σε ένα σημαντικό αριθμό δημοφιλών τύπων αρχείων, χωρίς να σπάει η αναγνωσιμότητά τους από εφαρμογές που δεν αναγνωρίζουν το XMP. Η ενσωμάτωση των μεταδεδομένων αποφεύγει οποιοδήποτε πρόβλημα που μπορεί να εμφανιστεί όταν τα μεταδεδομένα αποθηκεύονται ξεχωριστά.

## Διάφορα Εργαλεία για XMP (υποστήριξη ανάγνωσης/εγγραφής)

*ACDSee Pro - μπορεί να διαβάσει/εγγράψει XMP πληροφορίες για αρχεία εικόνας DNG, GIF, JPEG, PNG και TIFF.
*DBGallery - Ένα σύστημα ψηφιακών φωτογραφιών που ασχολείται κυρίως με τα δεδομένα των φωτογραφιών στα οποία διαβάζει/γράφει/επεξεργάζεται IPTC/XMP δεδομένα σε μια μεγάλη ποικιλία από τύπους εικόνων (PSD, DNG, JPEG, οι περισσότερες μορφές RAW, PNG, TIFF και άλλα). (Windows, .Net 2.0).
*Exempi - Βιβλιοθήκη Ανοικτού Λογισμικού για το χειρισμό του XMP, που στηρίζεται στο Adobe XMP SDK
*ExifTool από τον Phil Harvey, ανοικτού λογισμικού βιβλιοθήκη και εφαρμογή σε γραμμή εντολών γραμμένα σε Perl.
*Exiv2  - Exiv2 είναι μία βιβλιοθήκη σε C++ και μία εφαρμογή σε γραμμή εντολών για τη διαχείριση μεταδεδομένων εικόνας. Παρέχει γρήγορη πρόσβαση για ανάγνωση/εγγραφή σε Exif, IPTC και XMP μεταδεδομένων διαφόρων τύπων εικόνων.
*F-Spot - Διαχειριστής/Επεξεργαστής φωτογραφιών για Linux/Gnome.
*Image Viewer - Μπορεί να διαβάσει/γράψει και αναζητήσει XMP σε εικόνες.
*iText - Ανοικτού Λογισμικού βιβλιοθήκη σε Java που μπορεί να διαβάσει/γράψει XMP μεταδεδομένα ενσωματωμένα σε PDF αρχεία.
*PicaJet FX - Πρόγραμμα διαχείρισης ψηφιακών φωτογραφιών.
*Microsoft Pro Photo Tools - Υποστήριξη XMP και GPS ετικετών (Windows, .NET 3.0)
*Python XMP/AVM Toolkit - Ανοικτού Λογισμικού βιβλιοθήκη σε Python.
*Razuna DAM  - Ανοικτού Λογισμικού Σύστημα Διαχείρισης Ψηφιακού Περιεχομένου (αγγλικά: Digital Asset Management System) που υποστηρίζει την ανάγνωση/εγγραφή XMP μεταδεδομένων σε ψηφιακό περιεχόμενο (αρχεία).
*Xinet WebNative Venture - Σύστημα Διαχείρισης Ψηφιακού Περιεχομένου όπου επιτρέπει την ανάγνωση/εγγραφή XMP μεταδεδομένων σε διάφορους τύπους αρχείων.
*XMP Manager - Ένα γραφικό περιβαλλον (Linux/GNOME) για την εγγραφή XMP μεταδεδομένων από το Διαχειριστή Αρχείων.

Τα επικρατέστερα εργαλεία επεξεργασίας IPTC υποστηρίζουν και την επεξεργασία XMP δεδομένων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κύρια σελίδα του Adobe XMP
* Προδιαγραφές του XMP, Σεπτέμβριος 2005
* Πληροφορίες σχετικά με το XMP στην ιστοσελίδα coverpages.org
* Creative Commons XMP Recommendation
* Πρότυπο IPTC4XMP (IPTC Core)
* Οδηγός Χρηστών για τον πυρήνα του IPTC για το XMP
* "Σεμινάρια με Βίντεο" όπου εισάγουν το Σχήμα του πυρήνα του IPTC για το XMP

Κατηγορία:Ψηφιακή φωτογραφία
Σιτοχώρι Έβρου

Το **Σιτοχώρι**, (παλιότερα **Σκουρτοχώρι)** είναι χωριό του Δήμου Διδυμοτείχου, στο Νομό Έβρου. Έχει πραγματικό πληθυσμό 242 κατοίκους (2021).

## Ιστορικά στοιχεία
Παράδοση που επικρατούσε στους κατοίκους του χωριού αναφέρει ότι οι κάτοικοι του χωριού, όπως και των άλλων δώδεκα χωριών των Μάρηδων ή Γαλαζοβράκηδων, προέρχονται από τη Νότια Ελλάδα, ίσως την Πελοπόννησο και αποίκησαν την περιοχή στην εποχή της Τουρκοκρατίας.

Παρατηρώντας το χάρτη με τα 13 χωριά των Γαλαζοβράκηδων εύκολα βλέπουμε ότι βρίσκεται στο κέντρο των δεκατριών αυτών χωριών περιμετρικά. Έτσι η πρόσβαση και η συνεργασία με τα άλλα χωριά είναι αυτονόητα πιο εύκολη. Γεγονός είναι ότι τα 13 χωριά βρίσκονται κτισμένα και στις δυο πλευρές του ποταμού (Κιζήλ -Ντερέ) Ερυθροπόταμου. Δεν είναι όμως κτισμένα κατά μήκος του ποταμού, ώστε να μπορούσαμε να πούμε ότι έχουν κάποια σχέση μ’ αυτό το ποτάμι, ότι έδινε το ποτάμι μια πνοή ζωής στα χωριά. Εκείνο που ενδιαφέρει τον επισκέπτη είναι τα παραδοσιακά αντικείμενα, κυρίως φορεσιές γυναικείες και αντρικές, οι οποίες ανήκουν στα πιο συμπαγή χωριά της περιφέρειας μας που έχουν την ίδια φορεσιά. 

Συγκρίνοντας όμως κανείς τη φορεσιά των Γαλαζοβράκηδων, την ομιλία και τα γλωσσικά ιδιώματα, τους χορούς των και τις γιορτές δεν παρατηρούνται ομοιότητες  με τους κατοίκους της Νότιας Ελλάδας. Θεωρείται λοιπόν πιθανό είναι ότι εξ αρχής κατοικούνταν αυτή η περιοχή από τοπικό πληθυσμό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστορία του Σιτοχωρίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Mawtini

μικρογραφία|Mawtini, Ιμπραχίμ Τουκάν
***Mawtini*** (αραβικά: *موطني*, μτφ. «Πατρίδα μου») είναι δημοφιλές πατριωτικό ποίημα που γράφτηκε από τον Παλαιστίνιο ποιητή Ιμπραχίμ Τουκάν (αραβικά: إبراهيم طوقان) στα 1934 στην Παλαιστίνη και έγινε ντε φάκτο εθνικός ύμνος της Παλαιστινιακής Αρχής και του Ιράκ. Επίσης αναγνωρίζεται ως ύμνος στη Συρία και την Αλγερία για την υποστήριξη των Παλαιστινίων. Η αρχική μουσική είναι του Μουχάματ Φουλιεφίλ (Muhammad Fuliefil, αραβικά: محمد فليفل). Με την πάροδο των χρόνων απέκτησε δημοφιλία σε όλο τον αραβικό κόσμο.

Το 2004 καθιερώθηκε προσωρινά ως εθνικός ύμνος του Ιράκ σε αντικατάσταση του παλαιού ύμνου Ardh Alforatain (1979-2003) που συνδέεται με το μπααθικό καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.

## Στίχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχική εκτέλεση του ύμνου
* Ακούστε τη συριακή έκδοση

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Ιράκ
Νταούντα Μαλάμ Γουανκέ

Ο **Νταούντα Μαλάμ Γουανκέ** (Daouda Malam Wanké) υπήρξε στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης στο Νίγηρα. Κατέλαβε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα, το 1999, στη διάρκεια του οποίου ανατράπηκε και δολοφονήθηκε ο δικτάτορας Ιμπραχίμ Μπαρέ Μαϊνασαρά. Ήταν μέλος της εθνοτικής ομάδας Χάουσα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Γιελού, ολη κοντά στην πρωτεύουσα Νιαμέ. Έτος γεννήσεώς του θεωρείται το 1954 ενώ άλλες αναφέρουν ότι γεννήθηκε το 1946. Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα φθάνοντας ως το βαθμό του Ταγματάρχη, ενώ διορίστηκε επικεφαλής της φρουράς του προέδρου Μαϊνασαρά.

### Αρχηγός κράτους
Στις 9 Απριλίου του 1999 ηγήθηκε στρατιωτικού πραξικοπήματος, στη διάρκεια του οποίου δολοφονήθηκε ο πρόεδρος Μαϊνασαρά, ο οποίος είχε καταλάβει την εξουσία με τον ίδιο τρόπο. Επί δύο ημέρες η πολιτική κατάσταση στο Νίγηρα ήταν αβέβαιη καθώς ο πρωθυπουργός Ιμπραχίμ Χασάνε Μαγιάκι και αρκετά άλλα άτομα διεκδίκησαν επίσης την προεδρία. Στις 11 Απριλίου του 1999 ο Γουανκέ έγινε πρόεδρος και ηγήθηκε προσωρινής κυβέρνησης, η οποία προετοίμασε τη διεξαγωγή των εκλογών αργότερα τον ίδιο χρόνο.
Η κυβέρνηση του Γουανκέ τήρησε την υπόσχεσή της και παρέδωσε την εξουσία σε έναν δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο τον Μαμαντού Ταντζά, στις 22 Δεκεμβρίου του 1999.

### Ασθένεια και θάνατος
Ο Γουανκέ αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας με την καρδιά του και υπέφερε από υψηλή αρτηριακή πίεση. Τους τελευταίους μήνες της ζωής του πραγματοποίησε ταξίδια στη Λιβύη, στο Μαρόκο και στην Ελβετία για ιατρική φροντίδα. Απεβίωσε στις 15 Σεπτεμβρίου του 2004 αφήνοντας μια σύζυγο και 3 παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους του Νίγηρα
Δον Πασκουάλε (Ντονιτσέττι)

Η Όπερα **Δον Πασκουάλε** είναι ένα εύθυμο τρίπρακτο μελόδραμα ανώνυμου ποιητή σε μουσική σύνθεση του Γκαετάνο Ντονιτσέττι. 

Ανέβηκε για πρώτη φορά στο ιταλικό θέατρο του Παρισιού, για το οποίο και ειδικά συγγράφηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1843. Η υπόθεση είναι ελαφρά απομίμηση του "Κουρέα της Σεβίλλης" και ίσως και του ιταλικού μελοδράματος του Παβέζι "Σερ Μάρκο Αντώνιο".

Γενικά, ο "Δον Πασκουάλε" ανήκει στο ύφος των κωμικών μελοδραμάτων του Ροσσίνι και κατ΄ άλλους του Μότσαρτ, με έντονη διάκριση σε αυθορμητισμό της υπόθεσης. Απ΄ όλο το έργο ξεχωρίζουν ιδιαίτερα σε καλλιτεχνική αξία η διωδία της α΄ πράξης, το κουαρτέτο της β΄ πράξης, καθώς και η σερενάτα και η διωδία της γ΄ πράξης. 

Ο Δον Πασκουάλε ανέβηκε και στην Αθήνα από το Ελληνικό Μελόδραμα με τον ελληνοποιημένο τίτλο "Ο Κυρ Πασχάλης".

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΙΘ΄, σελ.763.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Όπερες του Γκαετάνο Ντονιτσέττι
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Ηλεκτροχημική σειρά των μετάλλων

**Ηλεκτροχημική σειρά των μετάλλων** (σειρά δραστικότητας των μετάλλων) ονομάζουμε τη σειρά που μας βοηθά να ελέγξουμε αν μια αντίδραση ανάμεσα σε ένα μέταλλο και μία ουσία (της οποίας το θετικό μέρος είναι μέταλλο) πραγματοποιείται ή όχι (αντιδράσεις απλής αντικατάστασης).Συγκεκριμένα, σε αυτή τη σειρά τα μέταλλα είναι καταταγμένα έτσι, ώστε όσα βρίσκονται πιο ψηλά στη σειρά να μπορούν να αντιδράσουν με ουσίες που στο θετικό τους μέρος έχουν μέταλλο που βρίσκεται πιο χαμηλά στη σειρά.

## Βασική σειρά δραστικότητας

Λέγοντας βασική σειρά δραστικότητας εννοούμε τη σειρά δραστικότητας των πιο βασικών μετάλλων. Αυτή είναι η εξής:

*Λίθιο (Li)
* Κάλιο (K)
*Βάριο (Ba)
*Ασβέστιο (Ca)
*Νάτριο (Na)
*Μαγνήσιο (Mg)
*Αργίλιο (Al)
*Μαγγάνιο (Mn)
*Ψευδάργυρος (Zn)
*Χρώμιο (Cr)
*Σίδηρος (Fe)
*Κοβάλτιο (Co)
*Νικέλιο (Ni)
*Κασσίτερος (Sn)
*Μόλυβδος (Pb)
*Υδρογόνο* (H2)
*Βισμούθιο (Bi)
*Χαλκός (Cu)
*Υδράργυρος (Hg)
*Άργυρος (Ag)
*Λευκόχρυσος (Pt)
*Χρυσός (Au)

(* το υδρογόνο, παρόλο που δεν είναι μέταλλο, όταν βρίσκεται σε ενώσεις, όπως το νερό, αντιδρα με μέταλλα δραστικότερα από αυτο).

## Παραδείγματα αντιδράσεων

**Αντιδράσεις που πραγματοποιούνται**

παράδειγμα 1ο : Fe  +  CuSO4  --> FeSO4 + Cu

παράδειγμα 2ο : Ba  +  CaCO3  --> BaCO3  + Ca

παράδειγμα 3ο : 2K  +  2H2Ο   --> 2KOH   + H2

παράδειγμα 4ο : 3Na +  Al(OH)3 --> 3NaOH  + Al

**Αντιδράσεις που δεν πραγματοποιούνται**

παράδειγμα 1ο : Mg + KOH   --> δε γίνεται

παράδειγμα 2ο : Hg + BaSO4 --> δε γίνεται

παράδειγμα 3ο : Al + MgSO4 --> δε γίνεται

παράδειγμα 4ο : Cr + CaCO3 --> δε γίνεται

## Δείτε επίσης
*Μέταλλα
*Περιοδικός πίνακας
*Αντιδράσεις απλής αντικατάστασης
*Αλκάλια

Κατηγορία:Ηλεκτροχημεία
Οικογένεια Παττακού

Το όνομα **Παττακός** φέρει μία από τις παλαιότερες και επιφανέστερες οικογένειες της Κρήτης που έλκει το γένος της καταγωγής της από τη βυζαντινή οικογένεια των Σκορδυλών.

Οι Παττακοί φέρονται να εγκαταστάθηκαν περί τα μέσα του 17ου αιώνα στο χωριό Ίμβρο της επαρχίας Σφακίων. Από εκεί άρχισαν να διακλαδίζονται με διάφορα επώνυμα κατά το σύστημα της Κρήτης όπως Βολουδάκης, Κωστόπουλος, Καραβάνος, Μανούσακας, Μανουσογιαννάκης και Πωλυγεωργάκης.  Γόνοι των Παττακών συμμετείχαν σ΄ όλες σχεδόν τις επαναστάσεις της Κρήτης. 

Περί το 1770 ένας Παττακός μετοίκησε από τα Σφακιά στην επαρχία Αμαρίου όπου και έδρασε ως αρματωλός. Αυτός στη συνέχεια φέρεται γενάρχης του κλάδου των Παττακών στη συγκεκριμένη επαρχία, από τους οποίους επιφανέστεροι ήταν οι:

*Κωνσταντίνος Παττακός γιος του παραπάνω γενάρχη, αρματολός του 1821, φύσει επαναστάτης.
*Απόστολος Παττακός, γιος του προηγουμένου, αγωνιστής σ΄ όλες σχεδόν τις νεότερες επαναστάσεις της Κρήτης.
*Σταύρος Παττακός, γιος του προηγουμένου, συμβολαιογράφος και σπουδαίος οπλαρχηγός στον Μακεδονικό Αγώνα.

Παττακου
Αρτεμίτα

Με το όνομα **Αρτεμίτα** απαντούν στην αρχαιότητα οι εξής τοποθεσίες:
*Αρτεμίτα ελληνιστική πόλη στην Ασσυρία.
*Αρτεμίτα ελληνιστική πόλη στην Αραβία.
*Αρτεμίτα ίδρυμα του βασιλέως Αρταξία στην Αρμενία.
Πυρολουσίτης

Ο **πυρολουσίτης** (αγγλ. *pyrolusite*) είναι ορυκτό του μαγγανίου, αποτελούμενο κυρίως από διοξείδιο του μαγγανίου (MnO2).

## Γενικά
Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «πυρ» και «λούω», επειδή αρχικά τον χρησιμοποιούσαν για την αφαίρεση κηλίδων από το γυαλί. Οι ψευδομορφώσεις του φέρονται υπό τη γενική ονομασία **πολιανίτης** (polianite).

Σχηματίζεται σε ισχυρά οξειδωτικές συνθήκες από μαγγανιούχες υδροθερμικές αποθέσεις. Σχηματίζεται επίσης σε αβαθείς πυθμένες λιμνών και, συνήθως, αποτελεί προϊόν εξαλλοίωσης του μαγγανίτη. Συνδέεται επίσης με χαουσμανίτη, μπραουνίτη, αιματίτη και χαλκοφανή.

Ανευρίσκεται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Βασικοί παραγωγοί του μεταλλεύματος είναι, σήμερα, η Γεωργία και η Ουκρανία. Απαντά επίσης στη Γερμανία, την Ινδία, την Κίνα, τη Νότια Αφρική, τη Βραζιλία, την Αυστραλία, την Γκαμπόν και τις ΗΠΑ (Πολιτείες Μινεσότα, Μίσιγκαν και Νέο Μεξικό). Η παραλλαγή του πολιανίτη απαντά σε αφθονία στο Ζαΐρ.

Στην Ελλάδα απαντά στη νήσο Μήλο, στα μεταλλεία Λαυρίου (Αγ. Κωνσταντίνος, Καμάριζα, Ιλάριον Νο 50, Εσπεράντσα, Πλάκα και km - 3) και στα μεταλλεία Κασσάνδρας (Μαδέμ-Λάκκο και Πιαβίτζα)

Είναι το βασικότερο μετάλλευμα από το οποίο εξάγεται μαγγάνιο, συνήθως με αναγωγή του σε κλιβάνους.

Χρησιμεύει επίσης για την παρασκευή χλωρίου:

::: 4 HCl + MnO2 → MnCl2 + 2 H2Ο + Cl2

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Πηγές
* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
* Mindat.org
* Mineral Galleries
* Dr. James B. Calvert, Παν/μιο του Denver, Colorado

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana: *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008, ISBN 1-4437-4224-4
* John W. Anthony, Richard A. Bideaux, Kenneth W. Bladh, and Monte C. Nichols: *Handbook of Mineralogy*, Mineral Data Publishing, USA (από το 2001 το κοπυράιτ της έκδοσης έχει η «Mineralogical Society of America»)

Πυρολουσιτης
Αρτεμίτα Αραβίας

Η **Αρτεμίτα** ήταν μια αρχαία πόλη της βορειοανατολικής Αραβίας. 

Η ύπαρξη της πόλεως αναφέρεται από τον Αλεξανδρινό γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο. 

Κατά τον Βρετανό ιστορικό Ουίλιαμ Γούντθορπ Ταρν η εν λόγω Αρτεμίτα ίσως να ήταν μια αποικία Ελλήνων από την Αρτεμίτα της Ασσυρίας. 

Ως προς την τοποθεσία της πόλης εικάζεται ότι πρόκειται για την σημερινή Ma'an της νοτίου Ιορδανίας 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις
Κατηγορία:Αραβία
Mojibake

μικρογραφία|Mojibake

**Mojibake** είναι η αδυναμία ενός λογισμικού να αναπαράγει με ακριβή τρόπο ένα κείμενο, τηρώντας τη σχετική κωδικοποίηση χαρακτήρων.

Η λέξη προέρχεται από την Ιαπωνική γλώσσα.  (, ) σημαίνει "αλλαγμένοι χαρακτήρες" (: Χαρακτήρας, : αλλαγή).
Συχνά αναφέρονται ώς "Κινέζικα" (ή "Κουτάκια" σε περίπτωση που εμφανίζονται UTF χαρακτήρες). Αυτό συνήθως συμβαίνει όταν το σύστημα απεικόνισης χρησιμοποιεί διαφορετικό σετ χαρακτήρων (σύστημα κωδικοποίησης) από το σύστημα επεξεργασίας.

Κατηγορία:Κωδικοποίηση χαρακτήρων
Κατηγορία:Σφάλματα υπολογιστών
Αρταμέτ (αρχαία πόλη)

Το **Αρταμέτ** ήταν πόλη της αρχαίας Αρμενίας, σε απόσταση 80 χιλιομέτρων από το Γερεβάν και 12 χιλιομέτρων από τα τουρκικά σύνορα. 

Ιδρύθηκε κατά τον 2ο αιώνα π.Χ. από τον βασιλιά Αρταξία (πρώην στρατηγό του Αντιόχου Γ'), ίσως κατά απομίμηση της Αρτεμίτας στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Η παράδοση θέλει τον Αρμένιο βασιλέα να το κτίζει ως θερινό κέντρο για τη σύζυγό του Satenik. 

Η αρχαία Αρτεμίτα βρίσκεται στην επαρχία Van (πλησίον της ομωνύμου λίμνης) και ήταν γνωστή για τους κήπους τις με τα οπωροφόρα δένδρα (κυρίως μήλα). Στην κορυφή ενός απότομου γκρεμού που δεσπόζει της πόλεως, υπάρχει ένα οικοδόμημα που σύμφωνα με τις προφορικές παραδόσεις των ιθαγενών, χρησίμευε για φρούριο και κατοικία των Αρμενίων βασιλέων. Το σπουδαίο κανάλι της Σεμιράμιδος (Ουραρτιανή περίοδος) περνούσε μέσα από την πόλη, ενώ μια σημαντική επιγραφή ανασκάφηκε εκεί κοντά.

Στη δεκαετία του 1820 ο εξερευνητής Schulz περιγράφει ότι η Αρτεμίτα χωρίστηκε σε δύο συνοικίες: τη *μουσουλμανική* που βρισκόταν χαμηλά κοντά στη λίμνη Βαν και την *αρμενική* που ήταν σε ύψωμα. Το 1836 η Αρτεμίτα αναφερόταν ως ένα μεγάλο χωριό με 350 οικίες. Ο Kevorkian λέει ότι το χωριό πριν τη *[[Γενοκτονία των Αρμενίων]]* αριθμούσε 720 Αρμενίους σε 130 σπίτια και 2400 Κούρδους σε 420.
Πρόκειται για τη σημερινή Αρταμέτ (αρμ. Արտամետ).

## Πηγές
* Κλαυδίου Πτολεμαίου γεωγραφική υφήγησις.
* Αρτεμίτα

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Αρμενίας
Αυτοκρατορικό Μηνολόγιο

Το **Αυτοκρατορικό Μηνολόγιο** είναι μια βυζαντινή συλλογή βιογραφιών αγίων. Κάθε κείμενο είχε στο τέλος του και μια προσευχή για την υγεία και μακροημέρευση του αυτοκράτορα, κατά πάσα πιθανότητα του Μιχαήλ Δ' (1034-1041). Το μηνολόγιο αρχικά περιείχε δύο επί 365 αγιογραφίες, δηλαδή δύο αγιογραφίες για κάθε ημέρα του έτους. Σήμερα σώζονται μόνο 200 κείμενα που ξεχωρίζουν για το μάκρος τους και το υψηλό ύφος τους. Μερικά χειρόγραφα είναι εικονογραφημένα.

## Βιβλιογραφία
* B. Latyšev: *Menologii anonymi Byzantini saeculi X quae supersunt*, 2 Bde. Petrograd 1911/12.
* F. Halkin - A.-J. Festugière: *Dix textes inédits tirés du Ménologe Impérial de Koutloumous*. Genève: P. Cramer 1984.
* F. Halkin: *Le ménologe impérial de Baltimore* (Subsidia Hagiographica 69). Bruxelles: Société des Bollandistes 1985.
* Francesco D'Aiuto: *Nuove elementi per la datazione del Menologio Imperiale: i copisti degli esemplari miniati*. In: Rendiconti dell'Accademia Nazionale dei Lincei. Classe di Scienze morali, storiche e filologiche IX, 8 (1997) 715-747.

Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κατηγορία:Έργα βυζαντινής τέχνης
Αλαίν Μπασούνγκ

Ο **Αλαίν Μπασούνγκ** (γαλλικά: *Alain Bashung*, 1 Δεκεμβρίου 1947 – 14 Μαρτίου 2009) ήταν Γάλλος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Το τελευταίο του άλμπουμ κυκλοφόρησε λίγο πριν το θάνατό του, το 2009.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1947 και ήταν γιος εργάτριας σε εργοστάσιο . Ο πατέρας του, τον οποίο δεν έμαθε ποτέ, ήταν από την Αλγερία. Η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε και στην ηλικία του ενός χρόνου ο Αλαίν πήγε στο Στρασβούργο, όπου έζησε με τους γονείς του νέου θετού πατέρα του. Τα παιδικά του χρόνια τα έζησε εκτός της πόλης.

### Καριέρα
Η μουσική του καριέρα χαρακτηρίστηκε κυρίως από ποπ σανσόν τραγούδια. Οι δίσκοι του έγιναν πλατινένιοι πολλές φορές και στο Παρί Ζενίθ το 2009 ο καλλιτέχνης τιμήθηκε με τρία βραβεία, μεταξύ των οποίων και εκείνο του καλύτερου τραγουδιστή και του καλύτερου άλμπουμ για το "Bleu Pétrole" (Barclay/Universal). Συνολικά κατέκτησε 11 βραβεία (με πρώτο το 1993) και έγινε ο πλέον βραβευμένος καλλιτέχνης στην ιστορία των *Les Victoires*. Την 1η Ιανουαρίου του 2009 τιμήθηκε με το Παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής.

### Θάνατος
Τα τελευταία χρόνια υπέφερε από καρκίνο των πνευμόνων. Η τελευταία του δημόσια εμφάνιση έγινε στην τελετή βράβευσής του για το τελευταίο του άλμπουμ. Πέθανε στο Παρίσι στις 14 Μαρτίου του 2009, σε ηλικία 62 ετών.

## Δισκογραφία
### Studio άλμπουμς

### Σινγκλς

### Live άλμπουμς
* 1985 : *Live Tour 85*
* 1992 : *Tour novice*
* 1995 : *Confessions publiques*
* 2004 : *La Tournée des grands espaces*
* 2009 : *Dimanches à l'Élysée*

## Φιλμογραφία
### Ως ηθοποιός

* 1981 : *Nestor Burma, détective de choc* του Ζαν-Λικ Μις
* 1981 : *Le Cimetière des voitures* του Φερνάντο Αραμπάλ
* 1991 : *Rien que des mensonges* του Πολ Μυρέ
* 1992 : *L'Ombre du doute* του Αλέν Ισερμάν
* 1994 : *Ma sœur chinoise* του Αλαίν Μαζάρ
* 1995 : *Le Jeu de la clé* του Μισέλ Χασσάν
* 1998 : *Mon père, ma mère, mes frères et mes sœurs...* της Σαρλότ ντε Τιρκέμ
* 1999 : *Je veux tout* του Πατρίκ Μπραουντέ
* 2000 : *La Confusion des genres* του Ιλάν Ντιράν Κοέν
* 2000 : *Retour à la vie* του Πασκάλ Μπομλέρ (με την Εμανουέλ Λαμπορί)
* 2000 : *Félix et Lola* του Πατρίς Λεκόντ
* 2000 : *L'Origine du monde * του Ζερόμ Ενρίκο
* 2002 : *La Bande du drugstore* του Φρανσουά Αρμανέ
* 2003 : *Le P'tit Curieux* του Ζαν Μπαρμπέφ
* 2006 : *Arthur et les Minimoys* του Λικ Μπεσόν (voix de M Le maudit)
* 2007 : *J'ai toujours rêvé d'être un gangster* του Σαμιέλ Μπενσετρίτ

### Ως συνθέτης

* 1981 : *Nestor Burma, détective de choc* του Ζαν-Λικ Μις
* 1985 : *Le Quatrième Pouvoir* του Σερζ Λερουά
* 1986 : *Le Beauf* του Υβ Αμουρέ
* 1992 : *Le Jeune Werther* του Ζακ Ντουαγιόν
* 1994 : *Pigalle* του Καρίμ Ντριντί
* 1999 : *Ma petite entreprise* του Πιερ Ζολιβέ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Alain Bashung - Επίσημος ιστότοπος (στα γαλλικά)
* Alain Bashung - Κι άλλος ιστότοπος στα γαλλικά

Κατηγορία:Γάλλοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Λουδοβίκος Παλμιέρι

Ο **Λουδοβίκος Παλμιέρι**, (*Luigi Palmieri* 1807-1896) ήταν Ιταλός μετεωρολόγος και γεωλόγος.

Είχε διατελέσει καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης και διευθυντής του Μετεωρολογικού και Ηφαιστειολογικού Σταθμού του Βεζούβιου. Ο Λ. Παλμιέρι δημοσίευσε αξιόλογες παρατηρήσεις επί των ηφαιστειακών εκρήξεων. Επίσης είχε επινοήσει και διάφορα μετεωρολογικά όργανα (όπως ανεμόμετρο, βροχόμετρο κ.ά.).

Ο Λουδοβίκος Παλμιέρι ανακηρύχθηκε το 1869 μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. Έτυχε μεγάλων διακρίσεων, τόσο στη χώρα του όσο και στο εξωτερικό. 

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 15ος, σελ. 376 

Κατηγορία:Ιταλοί φυσικοί
Κατηγορία:Ιταλοί μετεωρολόγοι
Κατηγορία:Ιταλοί γεωλόγοι
Μαουρίσιο Φούνες

Ο **Μαουρίσιο Φούνες** (Carlos Mauricio Funes Cartagena, 18 Οκτωβρίου 1959 - 21 Ιανουαρίου 2025) ήταν πολιτικός από το Ελ Σαλβαδόρ, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος από το 2009 ως το 2014. Ανήκε στο αριστερό κόμμα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Φαραμπούντο Μαρτί (FMLN). Προτού λάβει το χρίσμα στις 28 Σεπτεμβρίου του 2007, ο Φούνες εργαζόταν ως δημοσιογράφος για τα τηλεοπτικά κανάλια Channel 12 και CNN en Español. Ο αντίπαλός του και υποψήφιος του ARENA ήταν ο Ροδρίγο Άβιλα, πρώην γενικός διευθυντής της αστυνομίας.

## Προσωπική ζωή και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Σαν Σαλβαδόρ στις 18 Οκτωβρίου 1959. Πήρε το απολυτήριο του Λυκείου (Bachillerato) από το *Externado San José* και αργότερα ακολούθησε σπουδές στη Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Αμερικής Χοσέ Σιμεόν Κάνιας (Universidad Centroamericana "José Simeón Cañas" ή UCA) στο Σαν Σαλβαδόρ.Παντρεύτηκε τη Δρα Βάντα Πινιάτο (Vanda Pignato), η οποία δραστηριοποιείτο στο Εργατικό Κόμμα της Βραζιλίας. Έχουν τρεις γιους. Ο μεγαλύτερός του γιος, Αλεχάντρο, που σπούδαζε φωτογραφία, σκοτώθηκε σε επίθεση νεαρού Μαροκινού ταραχοποιού στο Παρίσι, σε ηλικία 27 ετών.

Απεβίωσε εξόριστος στη Νικαράγουα στις 21 Ιανουαρίου 2025, σε ηλικία 65 ετών.

## Εκλογή στην προεδρία
Το 2007 το κόμμα του Φούνες του έδωσε το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Μαρτίου του 2009. Οι δημοσκοπήσεις έφερναν τον Φούνες να προηγείται του αντιπάλου του. Ο Φούνες ανακηρύχθηκε νικητής των εκλογών, καθώς έλαβε 51,3% των ψήφων. Ο αντίπαλός του , Άβιλα, πήρε 48,7% των ψήφων. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιουνίου του 2009.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Επίσημος ιστότοπος της προεκλογικής του εκστρατείας

Φουνες
Αουρέλιο Παλμιέρι

Ο **Αουρέλιο Παλμιέρι** (, Σαβόνα 1870 – Ρώμη 18 Οκτωβρίου 1926) ήταν Ιταλός κληρικός και λόγιος. Το 1885 εντάχθηκε στο Τάγμα Αυγουστίνων το οποίο αργότερα εγκατέλειψε. Ασχολήθηκε με τη θεολογία, την ιστορία του χριστιανισμού, τις βυζαντινές μελέτες, και γενικότερα με την ανατολική Ευρώπη. Εργάστηκε κάποια χρόνια στην Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, στις ΗΠΑ, και από το 1922 έως τον θάνατό του ήταν διευθυντής του Σλαβικού τομέα του Ινστιτούτου Ανατολίτικης Ευρώπης στην Ιταλία. Συνέγραψε 15 βιβλία και εκατοντάδες άρθρα, μετέφρασε λογοτεχνικά έργα Ρώσων και Πολωνών συγγραφέων. Από τα σημαντικότερα έργα του θεωρούνται η *Ρώσικη εκκλησία* (*La chiesa russa, le sue odierne condizioni e il riformismo dottrinal*) και η *Δογματική ορθόδοξη θεολογία* (*Theologia dogmnatica ortodossa (Ecclesi graeco-russicae) ad lumen Catholicce doctrinac examinata et discussa*).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*

Κατηγορία:Ιταλοί κληρικοί
Κατηγορία:Ιταλοί λόγιοι
Ευρυβάτης

[right|thumb|285px|«Η Βρισηίς οδηγείται στον Αγαμέμνονα από τους Ταλθύβιο και Ευρυβάτη.» Τοιχογραφία του [Τζιαμπατίστα Τιέπολο|Τιέπολο στη Villa Valmarana της Βιτσέντζα (1757).]]

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευρυβάτης** (
## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
* *Ομήρου Οδύσσεια*, αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939

Ευρυβατης
Ευρυβατης