Μαρία Ρεζάν

Η **Μαρία Ρεζάν** (4 Μαΐου 1921 &ndash; 3 Ιανουαρίου 2004) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος Εβραϊκής καταγωγής. Έγινε γνωστή από την σταδιοδρομία της σε διάφορες εφημερίδες και στο ραδιόφωνο, κυρίως από την ραδιοφωνική εκπομπή της στην ΕΡΤ *Μια ώρα έτσι, χωρίς πρόγραμμα*.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1921 από γονείς Μικρασιάτες εβραϊκής καταγωγής, τον Ιάκωβο Μισραχή, δέκατο παιδί οικογένειας της Σμύρνης και την Μαρί-Ντουντού Πολίτη, επίσης από τη Σμύρνη.

Το πραγματικό της όνομα ήταν Ρεζάν Μισραχή, το οποίο άλλαξε σε Μαρία Ρεζάν όταν βαπτίστηκε Χριστιανή, πολλά χρόνια αργότερα, προκειμένου να παντρευτεί τον Ανδρέα Ιωσήφ, υφυπουργό παρά τω πρωθυπουργώ της δεύτερης κυβέρνησης Πλαστήρα. Μαζί του απέκτησε τέσσερα παιδιά, ενώ διαχειριζόταν επιτυχώς και το βιβλιοπωλείο International στην οδό Αμερικής. Ο χωρισμός της από τον Ιωσήφ και η υποτίμηση της δραχμής από τον Μαρκεζίνη (που κατέστρεψε οικονομικά το International) την οδήγησαν σε αναζήτηση άλλων επαγγελματικών διεξόδων. Έτσι η δημοσιογραφική της καριέρα ξεκίνησε το 1959, στην εφημερίδα *[[Ελευθερία (εφημερίδα)|Ελευθερία]]*, όμως αργότερα εργάστηκε και γι' άλλες εφημερίδες, όπως *[[το Βήμα]]* και *[[η Καθημερινή]]*. Στην περίοδο της δικτατορίας αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε σε μεγάλα περιοδικά, όπως το *L'Express* και το *Le Point*. Στο Παρίσι γνώρισε τόσο τον Ανδρέα Παπανδρέου όσο και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, με τον οποίο και συνδέθηκε φιλικά.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1978. Η εκπομπή της *Μια ώρα έτσι, χωρίς πρόγραμμα* ξεκίνησε να μεταδίδεται το 1980 από το Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, το οποίο στη μακρά πορεία του συνάντησε, εκτός από επιτυχία και αρκετές αντιδράσεις, με αποτέλεσμα να διακοπεί δύο φορές πριν την οριστική διακοπή του το 1984. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 εξελέγη στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, και έγινε η πρώτη γυναίκα που ανήλθε σ' αυτό το αξίωμα. Το 1999 εκδόθηκε η αυτοβιογραφία της με τίτλο *Με νοσταλγία… για μια ζωή έτσι, χωρίς πρόγραμμα*, η οποία έκανε επιτυχία, και στην οποία αφηγείται περιστατικά που αφορούν αφενός τη ζωή της και αφετέρου την πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας τον 20ό αιώνα.

Πέθανε στις 3 Ιανουαρίου 2004, στο νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν» στην Αθήνα, και η κηδεία της έγινε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 7 Ιανουαρίου 2004, σε τάφο που παραχώρησε ο Δήμος Αθηναίων.

## Αποσπάσματα από συνεντεύξεις της

## Τελευταία τηλεοπτική συνέντευξη
Τον Σεπτέμβριο του 2002 η Μαρία Ρεζαν έδωσε την τελευταία της συνέντευξη στον δημοσιογράφο Δαυίδ Ναχμία στα πλαίσια της τηλεοπτικής εκπομπής *Ιχνηλάτες* της ΕΡΤ και με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του αυτοβιογραφικού της βιβλίου. Στη συνέντευξη αυτή περιγράφει στιγμές από την γερμανική Κατοχή (1941-1944), τη στρατιωτική Δικτατορία (1967-1974) και την αυτοεξορία της στο Παρίσι. Αναφέρεται επίσης στη σχέση της με το σύζυγό της, στις βενιζελικές της καταβολές, στη δημοσιογραφική της ζωή και στις γνωριμίες της με σημαντικά πολιτικά και μη πολιτικά πρόσωπα της νεότερης Ελλάδας.

## Αναγνώριση
*Γραμματόσημο με τη μορφή της Ρεζάν εκδόθηκε το 2015 στην αναμνηστική σειρά γραμματοσήμων των ΕΛΤΑ «100 χρόνια από την ίδρυση της ΕΣΗΕΑ».

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*11.160 θεαταί στην Επίδαυρο για τον «Προμηθέα Δεσμώτη», Άρθρο της Μαρίας Ρεζάν, αρχείο Εθνικού Θεάτρου
*

Κατηγορία:Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς