open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2023

Το **Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. 2023** ήταν η 25η διοργάνωση του Πρωταθλήματος Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. με σκοπό τον καθορισμό των 24 ομάδων που θα προβιβάζονταν στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία 2023–2024. Έπειτα από την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου 2022–2023 στα τοπικά πρωταθλήματα των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.), οι 53 πρωταθλήτριες και οι 3 δευτεραθλήτριες ομάδες των ιδρυτριών Ε.Π.Σ. (Αθηνών, Πειραιά, Μακεδονίας) έλαβαν το δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα με διοργανώτρια αρχή την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.).

## Διοργάνωση
Η διοργάνωση διεξήχθη με τη συμμετοχή 56 ομάδων των Ε.Π.Σ., τις 53 πρωταθλήτριες ομάδες των Ε.Π.Σ. και τις 3 δευτεραθλήτριες ομάδες των ιδρυτριών Ε.Π.Σ. (Αθηνών, Πειραιά, Μακεδονίας) χωρισμένων σε 8 ομίλους, από 7 ομάδες ο καθένας. Σύμφωνα με την προκήρυξη της Ε.Π.Ο., στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία 2023–2024 θα προβιβάζονταν οι 3 πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο, συνολικά δηλαδή 24 ομάδες. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 14 Μαΐου 2023 και ολοκληρώθηκε στις 11 Ιουνίου 2023. Ακόμα 5 ομάδες που κατέλαβαν την 4η θέση στους ομίλους τους έλαβαν πρόσκληση να αναπληρώσουν τα κενά από τις ομάδες που δεν δήλωσαν συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας.

## Ομάδες
### Συμμετοχές
Οι Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων χωρίστηκαν σε 8 ομίλους. Κάθε ομάδα συμμετείχε στον όμιλο στον οποίο βρισκόταν η Ε.Π.Σ. στην οποία ανήκε. Ο καταρτισμός των ομίλων έγινε με γεωγραφικά κριτήρια. Στις 5 Απριλίου 2023 έγινε η κλήρωση της σειράς των αγώνων σε κάθε όμιλο, με τη διεξαγωγή σε 7 αγωνιστικές, δηλαδή έναν γύρο. Δεν συμμετείχαν οι ομάδες από την Ε.Π.Σ. Γρεβενών και την Ε.Π.Σ. Λασιθίου καθώς δεν διεξήχθησαν τα τοπικά πρωταθλήματα.

## Όμιλοι
### 1ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 2ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 3ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 4ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 5ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 6ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 7ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

----

### 8ος Όμιλος

#### Αγωνιστικές

----

----

----

----

----

----

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023
2023
Μαρντάν

Το **Μαρντάν** (παστού και ούρντου: مردان) είναι πόλη του Πακιστάν στην επαρχία Χαϊμπέρ Παχτουνχβά, έδρα ομώνυμου διαμερίσματος. Βρίσκεται στην Κοιλάδα του Πεσαβάρ και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στην επαρχία του μετά την Πεσαβάρ. Είναι μια ταχέως αναπτυσσόμενη πόλη, που γνώρισε μια πληθυσμιακή έκρηξη στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.

Περί το 1800 π.Χ. η περιοχή του Μαρντάν ήταν μέρος της γης όπου γεννήθηκε ο ταφικός πολιτισμός Γκαντάρα (γνωστός και ως Σουάτ). Χαραγμένα σε βράχο διατάγματα του αρχαίου Ινδού βασιλιά Ασόκα στο γειτονικό Σαχμπάζ Γκαρί, γραμμένα στη γραφή Χαρόστι, χρονολογούνται από την περίοδο των Μαουρύα (μέσα Γ΄ αιώνα π.Χ.) και αντιπροσωπεύουν το αρχαιότερο αδιαμφισβήτητο δείγμα γραφής σε ολόκληρη τη νότια Ασία. Επίσης, η κοντινή θέση Ταχτ-ι-Μπαχί, με ερείπια αρχαίου βουδιστικού μοναστηριού, εντάχθηκε το 1980 στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος για την πόλη

Μαρνταν
Στεφανίτης

Ο **στεφανίτης** (αγγλ. *stephanite*) είναι ορυκτό που από χημικής απόψεως αποτελεί θειοαντιμονιώδες άλας του αργύρου, με μοριακό χημικό τύπο **[[Άργυρος|Ag]]<sub>5</sub>[[Αντιμόνιο|Sb]][[Θείο|S]]<sub>4</sub>** και μοριακό βάρος 789,34. Η περιεκτικότητά του κατά βάρος σε άργυρο είναι 68,8% και σε κάποιες περιπτώσεις έχει οικονομική αξία ως μετάλλευμα από το οποίο εξάγεται αυτό το πολύτιμο μέταλλο. Ο στεφανίτης μοιάζει στην εμφάνιση με τον αργεντίτη (αργυρίτη), τον βουρνονίτη, τον γαληνίτη και με σκουρόχρωμο τετραεδρίτη.

## Ιστορικά δεδομένα
Το ορυκτό αναφέρεται από τον Γκεόργκιους Αγκρίκολα με την ονομασία «μαύρη γη» (γερμ. *Schwarzerz*) το 1546. Διάφορες άλλες ονομασίες του ήταν «μαύρο μετάλλευμα του αργύρου» (γερμ. *Schwarzgultigerz*), «εύθρυπτο μετάλλευμα του αργύρου» (*Sprödglanzerz*) κ.ά.. Η σημερινή ονομασία (*stephanite*) προτάθηκε από τον Βίλχελμ Καρλ φον Χάιντινγκερ το 1845 προς τιμή του αρχιδούκα της Αυστρίας Στεφάνου (1817-1867) του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης. Στη γαλλική βιβλιογραφία αναφέρεται με την ονομασία που του έδωσε ο Φρανσουά Μπεντάν: *psaturose*, από την αρχαία ελληνική λέξη *ψαθυρός*, που σημαίνει ακριβώς «εύθρυπτος».

## Ιδιότητες
Συχνά ο στεφανίτης συναντάται ως καλοσχηματισμένοι κρύσταλλοι, στο ορθορομβικό κρυσταλλικό σύστημα, και σε κάποιες περιπτώσεις με ενδείξεις ημιμορφισμού: οι κρύσταλλοι έχουν τη μορφή εξάπλευρου πρίσματος ή επίπεδων φύλλων που καταλήγουν σε μεγάλα θεμελιώδη επίπεδα («παχυπινακοειδείς» κρύσταλλοι), ενώ συχνά είναι τροποποιημένα στα άκρα από πολυάριθμα πυραμιδικά επίπεδα. Η διδυμία στα πρίσματα συναντάται συχνά, δημιουργώντας ψευδο-εξαγωνικές ομάδες όπως εκείνες του αραγωνίτη. Συναντάται επίσης η τριδυμία και η πολυδυμία.

Το χρώμα του ορυκτού είναι *σιδηρόμαυρο* (μαύρο του σιδήρου) έως *γκριζομόλυβδο* (γκρίζο του μολύβδου), ενώ η λάμψη του είναι ισχυρά μεταλλική. Αν θερμανθεί σε πολύ υψηλή θερμοκρασία, παράγει κρότους και εκτινάσσεται. Επίσης λιώνει σχηματίζοντας επάνθημα αντιμονίου και σκούρα γκρίζα κοκκία που όταν πυρωθούν μαζί με σόδα δίνουν κοκκία αργύρου. Διαλυόμενος σε αραιό αλλά θερμό νιτρικό οξύ, ο στεφανίτης διασπάται σε θείο και οξείδιο του αντιμονίου. Σε ορισμένες τοποθεσίες ο στεφανίτης αποτελεί σημαντικο μετάλλευμα του αργύρου.

## Μέρη όπου συναντάται
Ο στεφανίτης ανευρίσκεται μαζί με άλλα ορυκτά του αργύρου σε υδροθερμικές φλέβες. Γενικότερα, ορυκτά με τα οποία σχετίζεται (ανευρίσκεται μαζί) είναι μεταξύ άλλων ο προυστίτης, ο ακανθίτης, ο αυτοφυής άργυρος, ο τετραεδρίτης, ο γαληνίτης, ο σφαλερίτης και ο σιδηροπυρίτης. Τοποθεσίες όπου έχουν βρεθεί καλά κρυσταλλικά δείγματα είναι το Φράιμπεργκ και το Γκέρσντορφ κοντά στο Ρόσβαϊν της Σαξονίας, το Τσανιαρσίλο της Χιλής, καθώς και η Κορνουάλη. Στο Κόμστοκ της Νεβάδα εξορύσσεται άργυρος από μεγάλα αποθέματα στεφανίτη και αργεντίτη.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 21, σελ. 58

Κατηγορία:Ορυκτά του αργύρου
Κατηγορία:Ορυκτά του αντιμονίου
Κατηγορία:Ορθορομβικά ορυκτά
Ασπλήνιο το κητεράχιο

[μικρογραφία|To σκορπίδι (''Asplenium ceterach''), [Χορτιάτης (όρος)|Χορτιάτης, Ν. Θεσσαλονίκης, 26-3-2023]]
Το **ασπλήνιο το κητεράχιο** (επιστημον. ονομασία *Asplenium ceterach*, παλαιότερα *Ceterach officinarum*) με κοινή ονομασία **σκορπίδι** ή **σκορπιδόχορτο**, είναι είδος φτέρης που ανήκει στην οικογένεια ασπληνιοειδή. Το όνομα του γένους *Asplenium* προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ἄσπληνον = «χωρίς σπληνάνθρακα», επειδή το χρησιμοποίησαν ως φάρμακο για την ασθένεια άνθρακα (γνωστή και ως σπληνάνθρακα) των ζώων. Κατανέμεται στην Ευρώπη, στην περιοχή της Μεσογείου, στην Αραβική Χερσόνησο και στην εύκρατη Ασία μέχρι το Θιβέτ, καθώς και σ’ όλη την Ελλάδα. Φυτρώνει σε σχισμές βράχων, σε ασβεστολιθικά πετρώματα, στο κονίαμα των τοίχων, σε χαράδρες, από την επιφάνεια της θάλασσας μέχρι 2.700 μέτρα. Σε αντίθεση με άλλες φτέρες, το σκορπίδι προτιμά τις ηλιόλουστες συνθήκες και απαιτεί λίγη έως καθόλου, υγρασία. Το φυτό φτάνει σε ύψος από 6 έως 20 εκατοστά. Ρίζωμα βραχύ που φτάνει σε βάθος περίπου 30 εκατοστά. Φύλλα πτεροσχιδή ωοειδή αποστρογγυλομένα, τα οποία φέρουν, πυκνά επικαλυπτόμενα, ασημί αρχικά και στη συνέχεια ανοιχτό μέχρι κοκκινοκαφέ χρώμα, λέπια στην κάτω επιφάνεια. Τα νέα φύλλα εμφανίζονται κατά την άνοιξη, ενώ τα σπόρια ωριμάζουν από τον Μάιο έως τον Ιούνιο.

## Πηγές
* Αξιώτης Μ. & Αξιώτης Β. 2012: *Τα φυτά της Ελλάδας, Η έρευνα στη Λέσβο*, εκδ. «Εντελέχεια»
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, *Flowers of Greece* (Vol. II)
* Strid A. 1980: *Φυτά του Ολύμπου*, Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πτεριδόφυτα
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Τρεβορίτης

Ο **τρεβορίτης** είναι σπάνιο ορυκτό, που από χημικής απόψεως αποτελεί οξείδιο νικελίου και τρισθενούς σιδήρου. Ανήκει στην ομάδα ορυκτών του σπινελίου και έχει μοριακό χημικό τύπο **NiFe<sub>2</sub>O<sub>4</sub>** και μοριακό βάρος 234,38. Το χρώμα του είναι μαύρο με βαθυπράσινες και φαιές (καφετιές) αποχρώσεις, ενώ και η γραμμή κόνεώς του είναι φαιή. Ο τρεβορίτης κρυσταλλώνεται στο κυβικό σύστημα και οι κρύσταλλοι μπορεί να έχουν από μέγεθος κόκκου μέχρι μεγάλο μέγεθος, ενώ σπανίως είναι μικροσκοπικοί οκταεδρικοί. Το ορυκτό είναι αδιάλυτο στα περισσότερα οξέα. Ο δείκτης διαθλάσεώς του *υπολογίζεται* σε 2,41.

Υπάρχει στη φύση τουλάχιστον το μερικό στερεό διάλυμα τρεβορίτη και μαγνητίτη, με πολλούς μαγνητίτες από φτωχά σε πυρίτιο ηφαιστειογενή πετρώματα να εμπεριέχουν ίχνη νικελίου. Το νικέλιο από την άλλη μπορεί να αντικαθίσταται από άτομα *δισθενούς* σιδήρου και μαγνησίου στον τρεβορίτη.

## Ανακάλυψη και μέρη όπου συναντάται
Ο τρεβορίτης περιγράφηκε για πρώτη φορά από ποσότητές του στο κοίτασμα νικελίου «Bon Accord» στο Μπάρμπερτον της Νότιας Αφρικής, το 1921. Πήρε την ονομασία του από το επώνυμο του ταγματάρχη Τιούντορ Γκρύφυντ Τρέβορ (*Tudor Gryffydd Trevor*, 1865-1954), ο οποίος ήταν επιθεωρητής ορυχείων στη Νότια Αφρική.

Στο Μάουντ Κλίφορντ της Αυστραλίας ο τρεβορίτης συναντάται συνδεδεμένος με κοίτασμα θειούχου νικελίου δίπλα σε γάββρο που διεισέδυσε σε περιδοτίτη. Γενικότερα, ορυκτά με τα οποία σχετίζεται (ανευρίσκεται μαζί) ο τρεβορίτης είναι ο νιμίτης (ορυκτό της ομάδας του χλωρίτη), ο βιλεμσαΐτης, ο τάλκης, ο βιολαρίτης, ο μιλλερίτης, ο ρηβεσίτης και ο γκαιτίτης. Επίσης, στο Μάουντ Κλίφορντ βρίσκεται μαζί με αυτοφυές νικέλιο και  χηζλγουδίτη.

Η ύπαρξη τρεβορίτη έχει αναφερθεί στο υδροθερμικό πεδίο Logatchev-1 στη Μεσο-Ατλαντική υφαλορράχη, στον σχηματισμό Hatrurim στην έρημο Νεγκέβ στο Ισραήλ, στην Κομητεία Τζόζεφιν του Όρεγκον και στο Γκαμπς της Κομητείας Νάι (Νεβάδα).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Κατηγορία:Ορυκτά του νικελίου
Κατηγορία:Κυβικά ορυκτά
Τζόζεφ Όλσοπ

Ο **Τζόζεφ Ράιτ Όλσοπ** (*Joseph Wright Alsop V*, 10 Οκτωβρίου 1910 – 28 Αυγούστου 1989) ήταν Αμερικανός δημοσιογράφος, ενεργός από τη δεκαετία του 1930 μέχρι τη δεκαετία του 1970. Είχε καλές διασυνδέσεις με τα κορυφαία πολιτικά πρόσωπα στην Ουάσιγκτον. Τα άρθρα του, όπως και η στήλη-ρεπορτάζ που διατηρούσε στην εφημερίδα ''Herald Tribune'' της Νέας Υόρκης μαζί με τον νεότερο αδελφό του Στιούαρτ Όλσοπ, θεωρείται ότι άσκησαν μεγάλη επίδραση στην περίοδο μετά τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου στον προσανατολισμό της αμερικανικής, αλλά και της διεθνούς κοινής γνώμης. Η στήλη έφθασε να αναδημοσιεύεται σε 200 περίπου αμερικανικές εφημερίδες.

Ο Τζόζεφ Όλσοπ συνέγραψε και βιβλία, μεταξύ των οποίων και το εκλαϊκευμένο αρχαιολογικό *From the Silent Earth: A Report on the Greek Bronze Age* (εκδ. Harper & Row, 1964).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Άλσοπ αδελφοί» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 516
* Yoder, Jr., Edwin M.: *Joe Alsop's Cold War: A Study of Journalistic Influence and Intrigue*, University of North Carolina Press, Chapel Hill 1995

Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Ιωάννης Πισκάτορ

Ο **Ιωάννης Πισκατόρ** ή **Γιοχάνες Φίσερ** (λατ. *Iohannes Piscator*, γερμ. *Johannes Fischer*, 27 Μαρτίου 1546 – 26 Ιουλίου 1625) ήταν Γερμανός μεταρρυθμιστής θεολόγος, γνωστός ως μεταφραστής της Βίβλου και συγγραφέας πολλών θεολογικών έργων. Υπάρχει κάποια σύγχυση μεταξύ των μελετητών ως προς το εάν υπήρξαν δύο ή περισσότερα πρόσωπα με το ίδιο ονοματεπώνυμο.

## Βίος
Ο Πισκάτορ γεννήθηκε στο Στρασβούργο και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Τυβίγγης. Διορίσθηκε καθηγητής της θεολογίας στη γενέτειρά του το 1573. Ο εκλέκτορας του Παλατινάτου Φρειδερίκος Γ΄ συνάντησε αντίδραση όταν επεχείρησε να τον διορίσει στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης το 1574 και έτσι ο Πισκάτορ ανέλαβε για λίγο μια θέση στη σχολή προετοιμασίας (*Paedagogium*) στη Χαϊδελβέργη.

Αφού πέρασε ως διδάσκοντας από τρεις ακόμα σχολές, κατέληξε και σταδιοδρόμησε ως καθηγητής στην Ακαδημία του Χέρμπορν, στην Έσση, από το 1584 μέχρι τον θάνατό του εκεί το 1625. Εκεί μπόρεσε να προωθήσει πλήρως την παιδαγωγική του, βασισμένη στη ραμιστική φιλοσοφία.

## Το έργο του
Ο Πισκάτορ συνέγραψε στη λατινική γλώσσα συγκεντρωτικά σχόλια πρώτα για την Καινή Διαθήκη (1595-1609) και κατόπιν για την Παλαιά Διαθήκη (1612, 1618). Από την άλλη, μετέφρασε την Αγία Γραφή στη γερμανική γλώσσα (1605-1619), ενώ στο ενδιάμεσο συνέγραψε το *Anhang des herbonischen biblischen Wercks* (1610), έργο αξιοσημείωτο για τον πλούτο του αρχαιολογικού, ιστορικού και θεολογικού υλικού που περιέχει.

Επιπλέον έγραψε πάμπολλα συγγράμματα φιλοσοφίας, φιλολογίας και θεολογίας, από τα οποία χρησιμοποιήθηκε ίσως περισσότερο το *Aphorismi doctrinæ christianæ* (1596).

## Θεολογία
Η σημαντικότερη θεολογική θέση του Πισκάτορ ήταν η αντίθεσή του στο δόγμα της «ενεργού υπακοής» του Χριστού, δηλαδή στο ότι «οποιοσδήποτε αρνείται ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν υποκείμενος στον Νόμο, αρνείται το ανθρώπινο μέρος της υποστάσεώς του».

## Παραπομπές


## Πηγές
* F.C. Baur: *Die christliche Lehre von der Versöhnung*, Tübingen 1838; σσ.&nbsp;352 κ.ε.
* Friedrich Wilhelm Cuno: το λήμμα «Piscator, Johannes» στο *Allgemeine Deutsche Biographie*, τόμ. 26, σσ. 180-181 (Λειψία 1888)
* Dagmar Drüll: *Heidelberger Gelehrtenlexikon 1386-1651*, εκδ. Springer, Βερολίνο 2002, σσ.&nbsp;455-456
* W. Gass: *Geschichte der protestantischen Dogmatik*, Βερολίνο 1854-1867, τόμος Ι, σσ. 422 κ.ε.
* E.F. Karl Müller: το λήμμα «Johannes Piscator» στη *New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge*, τόμ. 9

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Έργα του Piscator στη Βιβλιοθήκη Hekman

Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Αρμινιανισμός
Zack Snyder's Justice League (soundtrack)

Το ***Zack Snyder's Justice League (Original Motion Picture Soundtrack)*** είναι το soundtrack της ομότιτλης ταινίας, που είναι η ολοκληρωμένη έκδοση του *[[Justice League]]*. Ο Τομ Χόλκενμποργκ, γνωστός και ως Junkie XL, σύνθεσε την μουσική της ταινίας, αφού είχε συνθέσει και την μουσική της κινηματογραφικής έκδοσης, και αντικαταστάθηκε από τον Ντάνι Έλφμαν μετά την αποχώρηση του Σνάιντερ και την άφιξη του Γουίντον. Όταν ο Χόλκενμποργκ προσλήφθηκε ξανά στις αρχές του 2020, αποφάσισε να συνθέσει νέα μουσική από την αρχή, που διαρκεί τρεις ώρες και 54 λεπτά. Η διάρκεια του soundtrack έσπασε το ρεκόρ τριών ωρών της ταινίας του 1959 ''Μπεν Χουρ'', για σχεδόν μία ώρα, γίνοντας η ταινία με το πιο μεγάλο σε διάρκεια soundtrack όλων των εποχών.

## Λίστα κομματιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος 

Κατηγορία:Soundtracks Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC
Κατηγορία:Justice League (ταινία)
Αϊκούρτσιο

Το **Αϊκούρτσιο** (ιταλικά: *Aicurzio*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντσα και της Μπριάντσα
Ferrari 288 GTO

Η **Ferrari GTO**, γνωστή και ως ** Ferrari 288 GTO** (επίσημος κωδικός εργοστασίου: *Type F114*), ήταν σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Ferrari. Δημιουργήθηκε ως μια εξωτική εκδοχή της Ferrari 308 GTB και παρήχθη από το 1984 έως το 1987, σε μόλις 272 αντίτυπα. Τα αρχικά GTO προήλθαν από τα αρχικά του όρου Gran Turismo (*GT*) και το Omologata, ενώ ο αριθμός 288 προήλθε από τα 2.8 λίτρα του κινητήρα και τον αριθμό των κυλίνδρων του, διάταξης V8.
thumb|left|Ferrari 288 GTO (πίσω μέρος).

Κατασκευάστηκε σε αποκλειστικά κόκκινη εξωτερική βαφή αμαξώματος και μόνο ως αριστεροτίμονη. Ωστόσο, δεν υπήρξε ποτέ επίσημη εξαγωγή της στη Βόρεια Αμερική, διότι λόγω του υψηλότερου κόστους μηχανικής και πιστοποίησης για την αγορά των ΗΠΑ σε πολύ χαμηλό όγκο πωλήσεων, η Ferrari δεν πρόσφερε τη 288 GTO προς πώληση στην ήπειρο αυτή. Τελικώς όμως, κάποια αντίτυπα της 288 GTO έφτασαν τότε στην ήπειρο αυτή από παράλληλες εισαγωγές, μέσω της λεγόμενης «γκρίζας αγοράς», καθώς αρκετοί ειδικοί στις γκρίζες εισαγωγές εισήγαγαν την ευρωπαϊκή έκδοση και τροποποίησαν τη 288 GTO ξεχωριστά για να πληροί τις προδιαγραφές των ΗΠΑ. Σήμερα, μπορεί να εισαχθεί στην ήπειρο ελεύθερα, καθώς έχει ξεπεράσει το επίσημο όριο των 25 ετών που επιβάλλει η νομοθεσία των ΗΠΑ για ελεύθερη εισαγωγή, ενώ το αντίστοιχο όριο που έχει θεσπίσει ο Καναδάς είναι τα μόλις 15 έτη.

Αντικαταστάθηκε το 1987 από τη Ferrari F40.

## Επιδόσεις
* Επιτάχυνση 0–100 km/h : 4,9 sec
* Επιτάχυνση 0–200 km/h : 15,2 sec
* Μέγιστη ταχύτητα : 305 km/h

## Βραβεύσεις
Το 2004, το περιοδικό *Sports Car International* κατέταξε τη Ferrari 288 GTO δεύτερη στον κατάλογό του με τα κορυφαία αυτοκίνητα της δεκαετίας του 1980, με τη γερμανική αντίπαλη Porsche 959 να καταλαμβάνει την πρώτη θέση.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* Ferrari 288 GTO at the Group B Rally Cars

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ferrari 288 GTO
* Ferrari 288 GTO Evoluzione

288 GTO
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Κλεισούρα Λάρισας

Η **Κλεισούρα** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Η Κλεισούρα βρίσκεται κοντά και δυτικά του Τιταρήσιου ποταμού, περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Ελασσόνα (έδρα του δήμου) και 60 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Λάρισα, σε υψόμετρο 520 μέτρα. Βορειοδυτικά  είναι τα Γιαννωτά και νοτιοδυτικά η Βαλανίδα ενώ περνάει και η ΕΟ Ελασσόνας - Δεσκάτης. Πρόκειται για αραιοκατοικημένο χωριό του οποίου οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός Πέτρου και Παύλου (1959) ο οποίος κτίστηκε με ενέργειες των απόδημων κατοίκων.

Αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 3Α - 07/01/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βαλανίδας  μαζί με την οποία, σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ελασσόνας του Δήμου Ελασσόνας ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 109 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο,  σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Τύλλια η νεότερη

Η **Τύλλια η νεώτερη** ήταν μια ημι-μυθική μορφή στην Ρωμαϊκή ιστορία για την οποία έγραψαν μεγάλοι συγγραφείς όπως ο Τίτος Λίβιος, ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων και ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, θεωρείται η τελευταία βασίλισσα στο Ρωμαϊκό Βασίλειο.
 Η Τύλλια η νεότερη ήταν η μικρότερη κόρη του 6ου βασιλιά της Ρώμης Σέρβιου Τύλλιου, σύζυγος της ήταν ο τελευταίος Βασιλιάς της Ρώμης Ταρκύνιος ο Υπερήφανος με τον οποίο ανέτρεψαν και δολοφόνησαν τον πατέρα της. Οι δύο κόρες του Σέρβου Τύλλιου πήραν το όνομα του πατέρα τους και καταγράφηκαν ανάλογα με την ηλικία τους ως *"Τύλλια η πρεσβύτερη"* και *"Τύλλια η νεότερη"*. Ο Σέρβιος Τύλλιος τακτοποίησε τους γάμους των θυγατέρων του με τους γιους του προκατόχου και πεθερού του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου Λεύκιο Ταρκύνιο και Αρρούν. Ο Τίτος Λίβιος έγραψε ότι η μικρότερη κόρη του η Τύλλια που παντρεύτηκε τον Αρρούν ήταν η δυναμικότερη αλλά ήταν αδύναμος ο σύζυγος της σε σχέση με τον αδελφό του. Η νεότερη Τύλλια και ο Λεύκιος Ταρκύνιος συμφώνησαν μυστικά να δολοφονήσουν τους συντρόφους τους και να παντρευτούν μεταξύ τους. Η Τύλλια η νεότερη πρότεινε κατόπιν στον νέο της σύζυγο να διεκδικήσει τον θρόνο, ο ίδιος αποφάσισε να δωροδοκήσει τους Γερουσιαστές. Όταν εξασφάλισε την πλειοψηφία των Γερουσιαστών ο Ταρκύνιος ο Υπερήφανος ανακηρύχτηκε 7ος βασιλιάς της Ρώμης, ο Σέρβος Τύλλιος δολοφονήθηκε με προτροπή της ίδια της κόρης του Τύλλιας. Η Τύλλια πήγε στην Γερουσία για να χαιρετήσει τον σύζυγο της που ανακηρύχτηκε νέος βασιλιάς, ο ίδιος την διέταξε να επιστρέψει στα ανάκτορα. Στον δρόμο της επιστροφής με κατεύθυνση τον Εσκουιλίνο λόφο, στην κορυφή της Οδού Κυπρίων συνάντησε την σωρό του πατέρα της που πάνω στην βιασύνη της ποδοπάτησε. Ο δρόμος έμεινε από τότε γνωστός στους Ρωμαίους ως *"Οδός Κακίας"* ή *"Οδός των Εγκλημάτων"*. Η δολοφονία του πατέρα της εξόργισε τους θεούς του Οίκου των Ταρκυνίων που καταράστηκαν την ίδια και τον σύζυγο της. Ο Λεύκιος Ιούνιος Βρούτος ανέτρεψε την βασιλεία στην Αρχαία Ρώμη, η Τύλλια και ο σύζυγος της εξορίστηκαν και η ίδια έμεινε μισητή στην μνήμη του Ρωμαϊκού λαού χάρη στον φόνο του πατέρα της.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Pierre, Courcelle (1962). Réflexions d'Isidore de Séville sur la vie du jeune Augustin.

Κατηγορία:Βασίλισσες της Ρώμης
Παλιάσκια Λάρισας

Τα **Παλιάσκια** είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Παλιάσκια βρίσκονται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών σε υψόμετρο 280 μέτρων. Απέχουν περίπου 27 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Ελασσόνα (έδρα του δήμου) και 53 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Λάρισα ενώ κοντά και νοτιοδυτικά του χωριού είναι τα Αμπέλια. 

Αναφέρονται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 να απογράφονται στην κοινότητα Βερδικούσσης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Βερδικούσσα, τα Αμπέλια, την Κουτσούφλιανη και τα Παλιάμπελα, αποτελούν την κοινότητα Βερδικούσσης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βερδικούσσης του Δήμου Ελασσόνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 39 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Γκαμπριέλε Χάινις-Χόζεκ

Η **Γκαμπριέλε Χάινις-Χόζεκ** (γεννημένη στις 16 Δεκεμβρίου 1961) είναι Αυστριακή πολιτικός. Υπηρέτησε ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου μεταξύ 2 Δεκεμβρίου 2008 και 16 Δεκεμβρίου 2013. Επιπλέον, ήταν ομοσπονδιακή υπουργός για τις γυναίκες και τις δημόσιες υπηρεσίες στην Ομοσπονδιακή Καγκελαρία μεταξύ 18 Δεκεμβρίου 2008 και 18 Μαΐου 2016.

## Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Η Γκαμπριέλε Χάινις-Χόζεκ γεννήθηκε στο Γκούντραμσντορφ, στην περιοχή Μέντλινγκ, στην Κάτω Αυστρία, στις 16 Δεκεμβρίου 1961.  Είναι απόφοιτη από ένα σχολείο της Βιέννης (1976-1980). Αποφοίτησε από το κολλέγιο Δασκάλων στο Μπάντεν  το 1983. 

## Καριέρα
Η  Χάινις-Χόζεκ, που είναι εκπαιδευτικός δασκάλα, εργάστηκε σε ένα βιεννέζικο κατάστημα παιχνιδιών και στο κέντρο εκπαίδευσης ενηλίκων στο Μέντλινγκ από το 1983 έως το 1984.  Στη συνέχεια εργάστηκε ως δασκάλα σε σύγχρονο σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Βιέννη από το 1984 έως το 1985. Στη συνέχεια, υπηρέτησε ως δασκάλα σε σχολείο για παιδιά με προβλήματα ακοής και κωφά παιδιά και πάλι στη Βιέννη από το 1985 έως το 2002.

## Πολιτική καριέρα
αριστερά|μικρογραφία| Υπουργός Χάινις-Χόζεκ, 2008
Η Χάινις-Χόζεκ ξεκίνησε την πολιτική της σταδιοδρομία το 1990 ως μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Γκούντραμσντορφ. Το 1995 έγινε εκτελεστική δημοτική σύμβουλος στο Γκούντραμσντορφ. Η θητεία της διήρκεσε μέχρι το 2008. Ήταν μέλος του κοινοβουλίου του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος για τις περιφέρειες Μέντλινγκ και Ευρύτερη Βιέννη από το 1999 έως το 2008. Υπηρέτησε ως εκπρόσωπος για θέματα γυναικών στο κοινοβούλιο και πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής για την ίση μεταχείριση των γυναικών από το 2004 έως τον Απρίλιο του 2008.

Διορίστηκε ομοσπονδιακή υπουργός για τις γυναίκες και τις δημόσιες υπηρεσίες στο υπουργικό συμβούλιο με επικεφαλής τον Βέρνερ Φάιμαν στις 2 Δεκεμβρίου 2008, αντικαθιστώντας τη Χάιντρουν Σίλχαβι στη θέση.    Εκπροσωπεί το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα στην κυβέρνηση συνασπισμού, που σχηματίστηκε από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και το Λαϊκό Κόμμα.  Έχει ασχοληθεί με προβλήματα ισότητας των φύλων στην Αυστρία.  Είναι επίσης πρόεδρος της γυναικείας οργάνωσης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος από τον Δεκέμβριο του 2009.

### Απόψεις
Τον Δεκέμβριο του 2009 το κοινοβούλιο της Αυστρίας ενέκρινε μια νομοθεσία, που επιτρέπει στα ομόφυλα ζευγάρια να συνάπτουν πολιτικές ενώσεις.  Η Χάινις-Χόζεκ θεώρησε την ψηφοφορία ως "το πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση".  Το 2010, δήλωσε την υποστήριξή της για την απαγόρευση του πλήρους ισλαμικού πέπλου (χιτζάμπ) σε δημόσιους χώρους, εάν αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των γυναικών με χιτζάμπ από το κεφάλι μέχρι τα νύχια.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστριακές πολιτικοί
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βεατρίκη Καρλ

Η **Βεατρίκη Καρλ** (γερμανικά: Beatrix Karl) (γεννημένη στις 10 Δεκεμβρίου 1967) είναι Αυστριακή ακαδημαϊκός και πολιτικός. Ήταν πρώην μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αυστρίας, υπηρέτησε ως υπουργός Επιστήμης και Έρευνας (2010–2011) και Υπουργός Δικαιοσύνης (2011–2013) στην πρώτη κυβέρνηση Φάιμαν.

## Νεανικά χρόνια και καριέρα
Η Καρλ γεννήθηκε το 1967 στο Γκρατς της Στυρίας και μεγάλωσε στο Μπαντ Γκλάιχενμπεργκ. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς, ολοκλήρωσε πτυχίο Μάστερ το 1991 και διδακτορικό το 1995. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για το Κοινωνικό Δίκαιο και την Κοινωνική Πολιτική στο Μόναχο. Αρχικά το 2001 ήταν επίκουρη καθηγήτρια και τακτική καθηγήτρια από το 2003, στο alma mater της.

Τον Οκτώβριο του 2017 η Καρλ διορίστηκε αντιπρύτανης του  (Πανεπιστημιακό Κολλέγιο Εκπαίδευσης Δασκάλων στη Στυρία) με ευθύνη για την έρευνα και την ανάπτυξη. 

## Πολιτική
Η Καρλ ανεπιτυχώς έθεσε υποψηφιότητα στις πολιτειακές εκλογές της Στυρίας το 2005 για το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα (ÖVP). Στις βουλευτικές εκλογές της Αυστρίας το 2006 κέρδισε μια θέση στο Εθνικό Συμβούλιο της Αυστρίας και επανεξελέγη το 2008. Από το 2009 έως το 2010 ήταν γενική γραμματέας της εργατικής οργάνωσης του ÖVP ().

Στις 26 Ιανουαρίου 2010 η Καρλ διορίστηκε στο υπουργικό συμβούλιο του Βέρνερ Φάιμαν, διαδεχόμενη τον Γιοχάνες Χαν ως Ομοσπονδιακή Υπουργός Επιστήμης και Έρευνας.  Έκανε σχέδια για την επανεισαγωγή των διδάκτρων σε εθνικό επίπεδο για όλους τους φοιτητές πανεπιστημίου, μεταξύ άλλων μέτρων εξοικονόμησης κόστους. 

Μετακόμισε για να ηγηθεί του Υπουργείου Δικαιοσύνης σε έναν ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου τον Απρίλιο του 2011.  Η Καρλ επικρίθηκε ευρέως μετά από σεξουαλική επίθεση στη φυλακή ενός 14χρονου, ο οποίος είχε κρατηθεί εσφαλμένα. Οι επικριτές την κατηγόρησαν ότι αγνόησε το τεκμήριο της αθωότητας , και οι ειδικοί δήλωσαν ότι η μακροχρόνια προφυλάκιση για ανηλίκους ήταν απαράδεκτη. Αργότερα παραδέχτηκε ότι το υπουργείο της δεν είχε χειριστεί σωστά την κατάσταση. 

Η Καρλ δεν διορίστηκε ξανά στη δεύτερη κυβέρνηση Φάιμαν και συνέχισε να είναι μέλος του κοινοβουλίου μέχρι τις εκλογές του 2017.  Ήταν επίσης υποψήφια στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2014, αλλά το ÖVP δεν κέρδισε αρκετές έδρες, για να γίνει μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 

Το 2018 επιλέχθηκε ως κυβερνητική επίτροπος της Αυστρίας για την Expo 2020 στο Ντουμπάι. 

Είναι η Κυρία της Τιμής του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου (Αψβούργου-Λωρραίνης). 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Γκρατς
Κατηγορία:Αυστριακές πολιτικοί
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Καρυοφυλλένιο

Το **καρυοφυλλένιο**, συντακτικά γνωστό ως **(−)-β-καρυοφυλλένιο,** είναι φυσικό δικυκλικό σεσκιτερπένιο, που αποτελεί συστατικό πολλών φυσικών αιθέριων ελαίων, ιδιαίτερα του γαρυφαλέλαιου, ελαίου από τους μίσχους και τα άνθη του είδους *[[Γαριφαλόδενδρο|Syzygium aromaticum]]* (*γαρύφαλλο*), επίσης ανευρίσκεται στο αιθέριο έλαιο του είδους *Cannabis sativa*, στο δεντρολίβανο, και τον λυκίσκο. 

## Χαρακτηριστικά
Απαντάται συνήθως ως μείγμα από κοινού με το ισοκαρυοφυλλένιο (το ισομερές του, που είναι διπλού δεσμού *cis*) και επίσης μαζί με το α-χουμουλένιο, ένα ισομερές του με ανοιχτό δακτύλιο. 

Το καρυοφυλλένιο είναι αξιοσημείωτο για το ότι έχει έναν δακτύλιο κυκλοβουτανίου, καθώς και έναν *trans* -διπλό δεσμό σε έναν 9-μελή δακτύλιο, που σημειωτέον και τα δύο είναι εξαιρετικά σπάνια στη φύση.

Το καρυοφυλλένιο είναι μια από τις χημικές ενώσεις που συμβάλλει στο άρωμα του μαύρου πιπεριού.

Η πρώτη ολική σύνθεση του καρυοφυλλενίου έγινε το 1964 από τον οργανικό χημικό EJ Corey και θεωρήθηκε ως μια από τις κλασικές επιδείξεις των δυνατοτήτων της συνθετικής οργανικής χημείας για εκείνη την εποχή.

## Φυσικές πηγές
Η μέση ποσότητα καρυοφυλλενίου που απαντάται (κ.β.) στο αιθέριο έλαιο κάθε φυσικής πηγής δίνεται παρακάτω:

* Κάνναβη (*Cannabis sativa*) [3,8–37,5% του αιθέριου ελαίου άνθους κάνναβης]
* Μαύρο κύμινο (*Carum nigrum*) [7,8%]
* Γαρύφαλλο (*Syzygium aromaticum*  [1,7–19,5% αιθέριο έλαιο μπουμπουκιού γαρύφαλλου]
* Λυκίσκος (*Humulus lupulus*) [5,1–14,5%]
* Βασιλικός (*Ocimum* spp.) [5,3–10,5% *O. gratissimum*, 4,0–19,8% *O. micranthum*]
* Ρίγανη (*Origanum vulgare*) [4,9–15,7%]
* Μαύρο πιπέρι (*Piper nigrum*) [7,29%]
* Λεβάντα (*Lavandula angustifolia*) [4,62-7,55% του ελαίου λεβάντας]
* Δεντρολίβανο (*Rosmarinus officinalis*) [0,1–8,3%] 
* Κανέλα (*Cinnamomum zeylanicum*) [6,9–11,1%]
* Malabathrum (*Cinnamomum tamala*) [25,3%]
* Υλάνγκ-υλάνγκ(*Cananga odorata*) [3,1–10,7%]
* Έλαιο Copaiba (*Copaifera*)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρωματικές ύλες
Κατηγορία:Σεσκιτερπένια
Αναστάσιος Κανελλόπουλος

Ο **Αναστάσιος Κανελλόπουλος** (Κέρτεζη Καλαβρύτων, 1947) είναι Έλληνας δικαστικός και πολιτικός, επίτιμος τέως αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος ΕΑΝ. Επίσης, για μικρό διάστημα διετέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Kόμματος - Έλληνες.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Κέρτεζη των Καλαβρύτων σε φτωχή οικογένεια και έχει τρία αδέρφια που έχουν σταδιοδρομήσει ως δικαστές και δικηγόροι. Τον Οκτώβριο του 1975 εισήλθε στο δικαστικό σώμα, ως ειρηνοδίκης. Συνταξιοδοτήθηκε με τον βαθμό του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, βαθμό που κατείχε από τον Νοέμβριο του 2006.

## Πολιτική

### ΕΑΝ

Τον Φεβρουάριο του 2022, ίδρυσε τον πολιτικό σχηματισμό ΕΑΝ, με προγραμματικές δηλώσεις που επικεντρώνονται σε ζητήματα όπως η μετανάστευση και η πάταξη της εγκληματικότητας. Σε μικρό διάστημα ο φορέας ανάστειλε τη λειτουργία του, για να την ξεπαγώσει τον Απρίλιο του 2023 για τις επερχόμενες εκλογές. Στις εκλογές του Μαΐου 2023 το ΕΑΝ έλαβε 15.177 ψήφους (0,26%), μένοντας εκτός Βουλής. Στη συνέχεια ανακοίνωσε ότι το κόμμα δεν θα συμμετέχει στην εκλογές του Ιουνίου.

### Προεδρία των Ελλήνων

Στις 4 Απριλίου 2023 εξελέγη παμψηφεί πρόεδρος του Εθνικού Κόμματος - Έλληνες από το αρμόδιο όργανο του κόμματος. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του, η ιδρυτική διακήρυξη του ΕΑΝ που είχε ιδρύσει, θα αποτελέσει «το ευαγγέλιο του κόμματος», ενώ δήλωσε πως ο Ηλίας Κασιδιάρης θα είναι υποψήφιος στην Α’ Αθηνών. Η επιλογή αυτή προήλθε έπειτα από την αλλαγή της νομοθεσίας η οποία πιθανόν δεν θα επέτρεπε στο κόμμα να συμμετάσχει στις εκλογές του 2023, με τον ίδιον τον Κανελλόπουλο να διαβεβαιώνει πως «με τις τροποποιήσεις που επέρχονται (ενν. ο κομματικός σχηματισμός), είναι πλήρως εναρμονισμένος με τις επιταγές του Συντάγματος».

Στα τέλη του ίδιου μήνα, την θέση του στην προεδρία του Εθνικού Κόμματος - Έλληνες ανέλαβε ο Δημήτρης Χατζηλιάδης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Κατηγορία:Πρόεδροι του Εθνικού Κόμματος - Έλληνες
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Περαταριά Λάρισας

Η **Περαταριά** ή **Σιδηροδρομικός Σταθμός Ραψάνης** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Περαταριά βρίσκεται βόρεια και δίπλα του Πηνειού ποταμού, σε υψόμετρο 20 μέτρων. Μέσα από το χωριό περνάει η παλαιά ΕΟ Αθηνών - Θεσσαλονίκης και η Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης. Το χωριό απέχει περίπου 40 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από την Λάρισα και 21 χιλιόμετρα ΒΑ. από το Μακρυχώρι (έδρα του δήμου). Κοντινά χωριά της είναι ο Πυργετός (ΒΑ.), η Ραψάνη (Δ.), Ομόλιο (Α.) ενώ νοτιοδυτικά τα Τέμπη και τα Αμπελάκια.

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός , το 1928 ως *Σιδηροδρομικός Σταθμός Τεμπών* το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πυργετού και το 1940 να καταργείται. Αναφέρεται ξανά το 1951 με την ονομασία πλέον Περαταριά να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ραψάνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Ραψάνη και τον Άγιο Κωνσταντίνο αποτελούν την κοινότητα Ραψάνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κάτω Ολύμπου του Δήμου Τεμπών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 119 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Περί πλατείας και Περαταριάς (Ραψάνης) από την Ελευθερία Web Edition. 
* Απόφαση του Δήμου Τεμπών για την Τοπική Κοινότητα Ραψάνης.

## Δείτε επίσης
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ραψάνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τεμπών
Νεβάδο Σαν Φρανσίσκο

Το **Νεβάδο Σαν Φρανσίσκο**, ή **Σέρο Σαν Φρανσίσκο** (, ), είναι στρωματοηφαίστειο στα σύνορα μεταξύ Αργεντινήφ και Χιλής, που βρίσκεται ακριβώς νοτιοανατολικά του περάσματος του Σαν Φρανσίσκο. Θεωρείται ανενεργό και είναι μία από τις πολλές κορυφές ύψους 6.000 μέτρων στην περιοχή, από τις οποίες η κυριότερη είναι η Όχος ντελ Σαλάδο. Βρίσκεται στα σύνορα 2 επαρχιών, της επαρχίας Καταμάρκα της Αργεντινής και της επαρχίας Κοπιαπό της Χιλής.

Το ηφαίστειο ανήκει στην Κεντρική Ηφαιστειακή Ζώνη των Άνδεων και φτάνει σε υψόμετρο 6.016 μέτρων. Αποτελείται από ανδεσίτη με εξαίρεση βασαλτικούς κώνους και ροές λάβας στην ανατολική πλευρά. Αυτοί οι κώνοι αποτελούν μέρος της γραμμής Πεϊνάδο και ένα δείγμα χρονολογήθηκε πριν από 200.000 χρόνια με χρονολόγηση αργού. Είναι γνωστό για τους φαινοκρυστάλλους ολιβίνης τους. Μια ροή λάβας ηλικίας μικρότερης του ενός εκατομμυρίου ετών φτάνει σε μήκος 11 χιλιομέτρων. Οι δυτικές πλαγιές περιέχουν δόμους δακιτικής λάβας. Στην κορυφή βρίσκονται δύο κυκλικές κατασκευές, ηλικίας Ίνκας ή της μορφοποιητικής περιόδου. Το Σαν Φρανσίσκο εξερευνήθηκε για πρώτη φορά από τον Βάλτερ Πενκ (Γερμανία) στις 16 Δεκεμβρίου 1913.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Αργεντινής
Κατηγορία:Βουνά της Χιλής
Αρρούν Ταρκύνιος (αδελφός του Ταρκύνιου του Υπερήφανου)

Ο **Αρρούν Ταρκύνιος** ήταν μικρότερος αδελφός του έβδομου και τελευταίου Βασιλιά της Ρώμης Ταρκύνιου του Υπερήφανου. Σύμφωνα με μερικές πηγές θεωρούνται γιοι του πέμπτου βασιλιά της Ρώμης από την Δυναστεία των Ταρκύνιων Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου και της συζύγου του Τανανκύλλας. Οι υπόλοιπες πηγές τους καταγράφουν εγγονούς τους, ο πατέρας τους Γνάιος Ταρκύνιος όπως γράφουν οι Ετρούσκοι ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τα αδέλφια Άουλους και Κάιλο Βιβέννα και κάποιον Μακστάρνα. Ο έκτος βασιλιάς της Ρώμης και γαμπρός του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου Σέρβιος Τύλλιος ταυτοποιείται με τον Μακστάρνα. Σύμφωνα με τον θρύλο ο μικρός Σέρβιος είχε έρθει στα ανάκτορα του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου, η βασίλισσα Τανανκύλλα αναγνώρισε τις ικανότητες του, τον πάντρεψε με την κόρη της και αποφάσισε να τον ορίσει διάδοχο του θρόνου. Με την δολοφονία του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου η σύζυγος του είπε ψευδώς ότι τραυματίστηκε και όρισε αντιβασιλιά τον Σέρβιο Τύλλιο, όταν κατάλαβε ότι το πλήθος τον αναγνώρισε παρουσίασε τον νέο βασιλιά. Η Ετρουσκική παράδοση θέλει τους γιους του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου να επαναστατούν για να διεκδικήσουν τον θρόνο, εκείνος για να τους εξευμενίσει τους έδωσε τις κόρες του ως συζύγους. Ο Αρρούν Ταρκύνιος ήταν ήπιος χαρακτήρας και δεν ήθελε να διεκδικήσει τον θρόνο σε αντίθεση με τον φιλόδοξο μεγαλύτερο αδελφό του Λεύκιο. Η σύζυγος του Αρρούν ωστόσο Τύλλια η νεότερη ήταν το ίδιο φιλόδοξη σε αντίθεση με την μεγαλύτερη αδελφή της που είχε παντρευτεί τον Λεύκιο. Η Τύλλια η νεότερη και ο Λεύκιος που επιθυμούσαν να γίνουν βασιλείς κατέστρωσαν σχέδιο να δολοφονήσουν τους συζύγους τους και να παντρευτούν μεταξύ τους, όταν το πέτυχαν αποφάσισαν να ανέβουν στον θρόνο. Ο Σέρβιος Τύλλιος δολοφονήθηκε σε ένα αιματηρό πραξικόπημα στα ανάκτορα με πρωτοβουλία της ίδιας της κόρης του Τύλλιας, στην συνέχεια ο Λεύκιος ανέβηκε στον θρόνο ως Ταρκύνιος ο Υπερήφανος. Ο δεύτερος γιος του Λεύκιου και της Τύλλιας Αρρούν πήρε το όνομα του σκοτωμένου άδικα θείου του. Η αλαζονεία και οι πράξεις των γιών τους έφερε ωστόσο την πτώση του βασιλείου, ο Αρρούν έπεσε σε μάχη εναντίον του Ύπατου Λεύκιου Ιούνιου Βρούτου (509 π.Χ.).

## Παραπομπές



## Πηγές

*Τίτος Λίβιος, Ab urbe condita

Κατηγορία:Ταρκύνιοι
Διογένης Γοργόνης

Ο **Διογένης Γοργόνης** είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής, γεννημένος το 1998.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ξεκινώντας από τα τμήματα υποδομής του ελληνικού συλλόγου Π.Α.Ο.Κ., ο Διογένης Γοργόνης εντάχθηκε το 2014 στον Απόλλωνα Πάτρας. Την ίδια σεζόν 2014-15, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην κορυφαία ελληνική λίγκα Greek Basket League, με την ανδρική ομάδα του Απόλλωνα Πάτρας, σε αγώνα με τον Ολυμπιακό. και ενίσχυσε την Εθνική Νέων της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U16 Ανδρών - DIVISION A.
 
Το καλοκαίρι του 2015, ο Γοργόνης μετακόμισε στην Αθήνα, όπου έπαιξε για λογαριασμό του Γ.Σ. Περιστερίου, τόσο την ομάδα Νέων όσο και την ανδρική ομάδα και κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα της Ελληνική Β' Κατηγορία τη σεζόν 2016-2017, αγωνιζόμενος σε 12 παιχνίδια. Τα επόμενα χρόνια, αγωνίστηκε στον Ίκαρο Νέας Σμύρνης και τη Δάφνη Δαφνίου, πετυχαίνοντας το 2019 την άνοδο στην Α2 Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών με την τελευταία.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας αγωνίστηκε στις Γ.Σ. Ελευθερούπολης και Α.Ο.Κ. Χανιά- ωστόσο, η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης διέκοψε το πρωτάθλημα την περίοδο 2020-2021 το Ελληνικό Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας και το συμβόλαιό του λύθηκε αιφνιδίως.

Τη σεζόν 2021-2022 της Α2 Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών επέστρεψε στην Γ.Σ. Ελευθερούπολης και είχε μια από τις πιο παραγωγικές χρονιές της καριέρας του. Στην κανονική περίοδο έπαιξε 737 λεπτά σε 28 αγώνες με 326 πόντους (58/130 2Π & 46/108 3Π), 116 ριμπάουντ 98 ασίστ και 23 κλεψίματα  και οδήγησε την ομάδα στα πλέι οφ. Κατά τη διάρκεια των πλέι οφ, ήταν καθοριστικός παίκτης της ομάδας, παίζοντας σε 3/3 αγώνες για να στηρίξει την προσπάθεια της ομάδας του να ανέβει στo Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών.

Την επόμενη χρονιά, ο Γοργόνης ξεκίνησε τη σεζόν 2022-2023 στην Α2 Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών στην Α.Ε. Ψυχικού και στο μισό της σεζόν μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη για να ενισχύσει την ιστορική ομάδα του Ηρακλή.

## Σταδιοδρομία στην εθνική ομάδα
Ο Διογένης Γοργόνης υπήρξε μέλος των εθνικών ομάδων Νέων της Ελλάδας. Με τις εθνικές ομάδες νέων της Ελλάδας αγωνίστηκε στο FIBA U16 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μπάσκετ, παίζοντας σε 9 αγώνες με μέσο όρο 5,7 πόντους, 3,1 ριμπάουντ και 2 ασίστ ανά αγώνα. Υποστήριξε επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα FIBA U18 2016/Division A.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Γυρτώνη Λάρισας

Η **Γυρτώνη** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Η Γυρτώνη βρίσκεται νότια του βουνού Κορακόπετρα με υψόμετρο 590 μέτρων ενώ δυτικά και δίπλα της ρέει ο Πηνειός ποταμός. Το χωριό απέχει περίπου 17 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από την Λάρισα και 9 χιλιόμετρα ΝΔ. από το Μακρυχώρι (έδρα του δήμου). Η ονομασία της οφείλεται στην αρχαία Γυρτώνη, στην οποία  αναφέρεται ο Όμηρος να ανήκει στην Περραιβία που κατά τον 5ο αιώνα π.Χ  εκτείνονταν μεταξύ του Ολύμπου και του Πηνειού. Στα βορειοανατολικά και το ύψωμα "Καστρί" (έχει χαρακτηριστεί από το 1987 ως αρχαιολογικός χώρος) έχουν *"διασωθεί λείψανα οικισμού των κλασικών χρόνων της Αρχαίας Γυρτώνης (τμήματα των τειχών και των νεκροταφείων της)"*. Στο χωριό το συγκρότημα κονακίου που υπάρχει έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο *"γιατί αποτελεί αξιόλογο και αντιπροσωπευτικό δείγμα αγροτικής εγκατάστασης (τσιφλικιού) του δεύτερου μισού του περασμένου αιώνα. Είναι άμεσα συνδεδεμένο με τους αγώνες του αγροτικού κινήματος της Θεσσαλίας των αρχών του αιώνα μας και ως εκ τούτου αποτελεί σημείο αναφοράς συνδεδεμένο με τις ιστορικές μνήμες των κατοίκων της περιοχής. Είναι επίσης σημαντικό για τη μελέτη της αρχιτεκτονικής εξέλιξης στην περιοχή της Θεσσαλίας"*.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 ως *Μπάκραινα* στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Λαρίσης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Μακρυχώρι αποτελούν την κοινότητα Μακρυχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μακρυχωρίου του Δήμου Τεμπών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 74 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχειακή περιγραφή για Γυρτώνη (Λάρισα) από το Εθνικό Ευρετήριο Αρχείων των Γενικών Αρχείων του Κράτους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τεμπών
Κεστρία (Ήπειρος)

Η **Κεστρία** ή **Τροία** ή **Ίλιον** ήταν πόλη της Αρχαίας Ηπείρου. Η περιοχή τους ονομαζόταν *"Καστρίνη"* ή *"Καστρινία"* (σημερινή βόρεια Ήπειρος) ή Χαονία από τον Χάωνα σύντροφο ή αδελφό του Έλενου από την Τροία. Το όριο ανάμεσα στην Χαονία και την Θεσπρωτία ήταν ο ποταμός Θύαμις. Το όνομα της το έδωσε ο Κεστρίνος, εξώγαμος γιος του Έλενου και της Ανδρομάχης, το προηγούμενο όνομα της ήταν *"Καμμανία"*. Στην περιοχή υπήρχαν εκτεταμένα βοσκοτόπια στα οποία έβοσκαν τα περίφημα *"Κεστριανά βόδια"*. Ο ποιητής Ριανός καταγράφει τους κατοίκους της ως *"Κεστρηνοί"*. Η πόλη βρισκόταν στην απέναντι όχθη του Θύαμι από τους σημερινούς Φιλιάτες Θεσπρωτίας.. Είναι το σημερινό Δεσποτικό Ιωαννίνων.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Bell, Robert E. (1989). Place-names in Classical Mythology: Greece
*Smith, William, ed. (1854–1857). "Cestrine". Dictionary of Greek and Roman Geography. London: John Murray.

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στα Βαλκάνια
Κατηγορία:Χαονία
Κονσταντίν Βασίλιεφ

Ο **Κονσταντίν Βασίλιεφ** (*Konstantin Vassiljev*, γεννήθηκε 16 Αυγούστου 1984) είναι Εσθονός προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Υπήρξε επί σειρά ετών αρχηγός της εθνικής ομάδας της χώρας του της οποίας είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών. Έχει αναδειχθεί τρεις φορές καλύτερος ποδοσφαιριστής στην Εσθονία.

## Τίτλοι και διακρίσεις

**Λεβάντια Τάλιν**
* Πρωτάθλημα Εσθονίας (3): 2004, 2006, 2007
* Κύπελλο Εσθονίας (3): 2003–04, 2004–05, 2006–07

**Φλόρα Τάλιν**
* Πρωτάθλημα Εσθονίας (2) : 2019 , 2020
* Κύπελλο Εσθονίας: 2019–20
* Σούπερ Καπ Εσθονίας : 2020, 2021

**Ατομικές διακρίσεις**

* Εσθονός ποδοσφαιριστής της χρονιάς (3): 2010, 2011, 2013
** Δεύτερη θέση (6): 2009, 2011, 2012, 2013, 2016, 2019
* Καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος: 2022

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
*  

 
Κατηγορία:Εσθονοί ποδοσφαιριστές 
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Εσθονίας  
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιαστ Γκλιβίτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλόρα Τάλιν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Αμκάρ Περμ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κόπερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Σλοβενίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρωσία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Yokosuka K4Y

Το **Yokosuka K4Y** ήταν ιαπωνικό υδροπλάνο εκπαιδευτικό αεροσκάφος της δεκαετίας του 1930. Επρόκειτο για ένα μονοκινητήριο διθέσιο διπλάνο το οποίο παραγόταν από το 1933 μέχρι και το 1940, φθάνοντας τις 211 μονάδες συνολικά. Ήταν το βασικό υδροπλάνο βασικής εκπαίδευσης του Αυτοκρατορικού Ναυτικού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το 1930 ζητήθηκε από την Yokosuka να αναπτύξει το αεροσκάφος που θα αντικαθιστούσε το βασικό μέχρι τότε εκπαιδευτικό υδροπλάνο του Ναυτικού, το ομόσταυλο Yokosuka K1Y, που είχε ενταχθεί σε υπηρεσία το 1925. Η σχεδιαστική ομάδα υπό τους Jiro Saha και Tamefumi Suzuki σχεδίασε ένα διπλάνο με ξύλινες πτέρυγες και άτρακτο κατασκευασμένη από συγκολλημένους ατσάλινους δοκούς, το πρώτο ιαπωνικό αεροσκάφος με άτρακτο τέτοιας δομής.

Κατασκευάστηκαν δύο πρωτότυπα· το αρχικό ολοκληρώθηκε και πέταξε για πρώτη φορά το 1930, με τον αερόψυκτο εν σειρά κινητήρα Hatakaze των 90&nbsp;hp, ενώ έπειτα από την επιτυχή ολοκλήρωση των δοκιμών ακολούθησε το δεύτερο πρωτότυπο με αστεροειδή κινητήρα των 130&nbsp;hp. Η εκδοχή με τον αστεροειδή κινητήρα εντάχθηκε τελικά σε παραγωγή.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Η παραγωγή του K4Y άρχισε τον Μάιο του 1933 στη Φουκουόκα, όπου κατασκευάστηκαν 156 αεροσκάφη μέχρι το 1939, ενώ ακόμη 53 κατασκευάστηκαν από την Nippon Hikoki την περίοδο 1939–40.

Τα K4Y άρχισαν να αντικαθιστούν τα K1Y το 1933 και παρέμειναν τα βασικά αεροσκάφη αυτού του ρόλου στις τάξεις τις αεροπορίας του Ναυτικού σε όλη τη διάρκεια του Πολέμου του Ειρηνικού. Μερικά δόθηκαν επίσης σε πολιτικούς χρήστες.

## Χρήστες
;Ιαπωνία
*Αεροπορική Υπηρεσία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

K4Y
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Υδροπλάνα
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Καπελάνος

Ο **καπελάνος** (λατινικά: *capellanus, «*κληρικός διορισμένος σε ένα παρεκκλήσι της αυλής») είναι εφημέριος στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και την Αγγλικανική Εκκλησία. Στα μεσαιωνικά λατινικά, ο capellanus είναι βοηθός ιερέα.

Σύμφωνα με το 564–572 CIC σημαίνει ιερέας με εξωεδαφικό χώρο ποιμαντικής φροντίδας για μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, όπως σε νοσοκομεία, φυλακές ή στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Στις περισσότερες γερμανικές επισκοπές, ωστόσο, συνηθίζεται να δίνεται σε αυτούς τους πάστορες ο ιδιαίτερος τίτλος του (π.χ. ιερέας νοσοκομείου, ιερέας φυλακής ή στρατιωτικός ιερέας ), χωρίς να προκύπτουν ποιμαντικά δικαιώματα από αυτόν τον τίτλο.

Στον γερμανόφωνο χώρο, ο όρος *ιερέας* χρησιμοποιείται επίσης για έναν εφημέριο της ενορίας, που υπάγεται σε πάστορα τα πρώτα χρόνια μετά τη χειροτονία του και δεν φέρει ακόμη την αποκλειστική ευθύνη για μια ενορία. Υποτίθεται ότι θα συγκεντρώσει την απαραίτητη εμπειρία σε αυτό το διάστημα και ως εκ τούτου αναλαμβάνει ορισμένα από τα καθήκοντα του ποιμένα. Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, οι περισσότερες ενορίες είχαν έναν ιερέα και οι μεγάλες ενορίες είχαν πολλούς. Σήμερα, λόγω του μειωμένου αριθμού νέων ιερέων, συναντώνται σπάνια.

Ανάλογα με τα τοπικά έθιμα, ο ιερέας που εργάζεται για έναν πάστορα ονομάζεται *[[εφημέριος]]* σε ορισμένες επισκοπές – μια ονομασία που ο Codex Iuris Canonici 1983 προβλέπει για αυτή τη λειτουργία: vicarius paroecialis. Στη βαυαρική γλωσσική περιοχή και στην Επισκοπή του Τρίερ συνήθως χρησιμοποιείται ο όρος Kooperator (υπάλληλος του ποιμένα). Στην Αρχιεπισκοπή της Βιέννης, οι έφοροι στις ενορίες ονομάζονταν συνεργάτες μέχρι το 1938. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1938 υιοθετήθηκε το γερμανικό όνομα Kaplan. Οι όροι adjunct και supernumerarius έχουν γίνει αρκετά ασυνήθιστοι. Σε εκκλησίες με αρκετούς βοηθούς ιερείς, ο νεότερος στην υπηρεσία αναφέρονταν ως «επικουρικός», ένας άλλος ως «εφημέριος» και ο πιο πρεσβύτερος ως ιερέας.

Οι ιερείς των επισκόπων της επισκοπής είναι όλοι ταυτόχρονα μυστικοί γραμματείς, γιατί εργάζονται για λογαριασμό του επισκόπου και υπό αυτή την έννοια υπόκεινται σε μυστικότητα. Σε αντίθεση με τις ενορίες, ωστόσο, δεν πρόκειται συνήθως για νέους ιερείς που αναλαμβάνουν αυτό το αξίωμα για εκπαιδευτικούς σκοπούς, αλλά για έμπειρους κληρικούς.

Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί τίτλοι