open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Isetta

Η **Isetta** ήταν, πιθανόν, το πρώτο μικροσκοπικό αυτοκίνητο που παρουσιάστηκε, δημιουργία της ιταλικής εταιρείας ISO. Το αυτοκίνητο πρωτο-κυκλοφόρησε το 1953, και πολλές εταιρείες ενδιαφέρθηκαν για την παραγωγή του.  Η ιταλική εταιρεία πούλησε τα δικαιώματα κατασκευής του και σύντομα κυκλοφόρησαν το γαλλικό VELAM Isetta  το αργεντίνικο De Carlo, το βραζιλιάνικο Romi-Isetta  και άλλα. 
Το 1955 η BMW εξαγόρασε τα πλήρη δικαιώματα, και παρήγαγε την BMW Isetta.  

Λόγω του σχήματος του σαν αυγό και των παραθύρων που μοιάζουν με φυσαλίδες, έγινε γνωστό ως αυτοκίνητο με φούσκες, όνομα που δόθηκε επίσης σε άλλα παρόμοια οχήματα. 

Το 1955, η BMW η Isetta έγινε το πρώτο αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής στον κόσμο που πέτυχε κατανάλωση καυσίμου 3λ/100 χλμ.  Ήταν το μονοκύλινδρο αυτοκίνητο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στον κόσμο, με 161.728 πωλήσεις. 

## Iso Isetta (Ιταλία)

Το αυτοκίνητο προέρχεται από την ιταλική εταιρεία Iso SpA . Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 η εταιρεία κατασκεύαζε ψυγεία, μηχανοκίνητα σκούτερ και μικρά τρίτροχα φορτηγά. Ο ιδιοκτήτης του Iso, Renzo Rivolta, αποφάσισε να κατασκευάσει ένα μικρό αυτοκίνητο για μαζική διανομή.  Μέχρι το 1952 οι μηχανικοί Ermenegildo Preti  και Pierluigi Raggi είχαν σχεδιάσει ένα μικρό αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσε τον κινητήρα της μοτοσικλέτας του Iso Moto 200 και το ονόμασε Isetta.

Το Isetta προκάλεσε αίσθηση όταν παρουσιάστηκε στον Τύπο αυτοκινήτου στο Τορίνο τον Νοέμβριο του 1953.  Δεν έμοιαζε με τίποτα προηγούμενο. Ήταν πολύ μικρό (μήκος 2,29μ και πλάτος 1,37μ) και σε σχήμα αυγού, με παράθυρα τύπου φυσαλίδων, ολόκληρο το μπροστινό τμήμα του αυτοκινήτου ανοίγει προς τα έξω για να επιτρέπεται η είσοδος. Σε περίπτωση ατυχήματος, ο οδηγός και ο επιβάτης έπρεπε να βγουν από την πάνινη ηλιοροφή. Το τιμόνι και ο πίνακας οργάνων αιωρούνται προς τα έξω με την ενιαία πόρτα, απλοποιώντας την πρόσβαση στο μονό πάγκο. Το κάθισμα παρείχε λογική άνεση για δύο επιβάτες, και ίσως ένα μικρό παιδί. Πίσω από το κάθισμα υπήρχε ένα μεγάλο ράφι δεμάτων με έναν εφεδρικό τροχό που βρισκόταν από κάτω. Η θέρμανση ήταν προαιρετική και ο εξαερισμός παρείχε άνοιγμα της υφασμάτινης ηλιοροφής.

αριστερά|μικρογραφία| Η Microlino στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης 2018

## Microlino
Μια εκσυγχρονισμένη αντιγραφή της Isetta παρουσιάστηκε το 2016 από την ελβετική εταιρεία Micro Mobility Systems, με την επωνυμία *Microlino*. Το Microlino είναι ηλεκτροκίνητο, και χωράει 1,2 επιβάτες. Οι πρώτες παραδόσεις αναμένονται το 2023.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα με κινητήρα πίσω
Κατηγορία:BMW
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Πέτερ Γκούσταφ Λεζέν Ντίριχλετ

Ο **Πέτερ Γκούσταφ Λεζέν Ντίριχλετ** (, 13 Φεβρουαρίου 1805 – 5 Μαΐου 1859) ήταν Γερμανός μαθηματικός, ο οποίος συνέβαλε βαθιά στη θεωρία αριθμών (συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας του πεδίου της αναλυτικής θεωρίας αριθμών), στη θεωρία των σειρών Φουριέ και σε άλλα θέματα στη μαθηματική ανάλυση. Θεωρείται ως ένας από τους πρώτους μαθηματικούς που έδωσε τον σύγχρονο επίσημο ορισμό μιας συνάρτησης.

Αν και το επώνυμό του είναι Λεζέν Ντίριχλετ (), αναφέρεται συνήθως ως απλά Ντίριχλετ, ιδιαίτερα στα θεωρήματα που φέρουν το όνομά του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βόννης
Κατηγορία:Οικογένεια Μέντελσον
Κατηγορία:Γερμανοί βελγικής καταγωγής
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 18ου αιώνα
Σαν Χοσέ ντε Χάτσαλ

Το **Σαν Χοσέ ντε Χάτσαλ** (, προφορά: [saŋ xoˈse ðe ˈxatʃal], συχνά αναφέρεται ως **Χάτσαλ**) είναι πόλη στα βορειοανατολικά της επαρχίας Σαν Χουάν της Αργεντινής, στην Εθνική Οδό 40, νότια του ποταμού Χάτσαλ. Έχει 10.940 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010, και είναι η έδρα του νομού Χάτσαλ.

Η πόλη διαθέτει μικρό αεροδρόμιο .

## Κλίμα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Δίκτυο Δημιουργικών Πόλεων

[μικρογραφία| Φωτογραφία του λογότυπου του δικτύου Δημιουργικών Πόλεων στη [Γιοκοχάμα, Ιαπωνία.]]
Το **Δίκτυο Δημιουργικών Πόλεων της UNESCO** ( **UCCN** ) είναι ένα έργο της UNESCO που ξεκίνησε το 2004 για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των πόλεων που αναγνώρισαν τη δημιουργικότητα ως σημαντικό παράγοντα στην αστική τους ανάπτυξη.    Υπάρχουν 180 πόλεις από 72 χώρες στο δίκτυο. , υπάρχουν συνολικά 295 δημιουργικές πόλεις από 90 χώρες στον κόσμο. 

Το δίκτυο στοχεύει στην προώθηση της αμοιβαίας διεθνούς συνεργασίας με και μεταξύ των πόλεων-μελών που δεσμεύονται να επενδύσουν στη δημιουργικότητα ως κινητήρια δύναμη για βιώσιμη αστική ανάπτυξη, κοινωνική ένταξη και πολιτιστική ζωντάνια.  Το Δίκτυο αναγνωρίζει τα ακόλουθα δημιουργικά πεδία: 

* Η συνολική κατάσταση και οι δραστηριότητες εντός του Δικτύου αναφέρονται στις Εκθέσεις Παρακολούθησης Μέλους του UCCN, η καθεμία για μια περίοδο 4 ετών για μια συγκεκριμένη πόλη. 

* Το Δίκτυο αναγνωρίζει την έννοια του δημιουργικού τουρισμού, που ορίζεται ως ταξίδι που συνδέεται με δημιουργική εμπειρία και συμμετοχή. 

## Κινηματογράφος

## Λογοτεχνία

## Μουσική

## Χειροτεχνία και Λαϊκή Τέχνη

## Design
Το έργο Design Cities της UNESCO αποτελεί μέρος του ευρύτερου Δικτύου Δημιουργικών Πόλεων. Για να εγκριθούν ως Πόλη Σχεδιασμού, οι πόλεις πρέπει να πληρούν ορισμένα κριτήρια που ορίζει η UNESCO .  Οι Πόλεις Σχεδιασμού είναι: 

## Γαστρονομία

## Media Arts
Το Γιορκ (Ηνωμένο Βασίλειο) έγινε Δημιουργική Πόλη των Τεχνών των Μέσων της UNESCO το 2014. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Δημιουργικότητα
Κατηγορία:UNESCO
Πόλη του Κινηματογράφου

Το έργο της UNESCO, **Πόλη του Κινηματογράφου**, είναι μέρος του ευρύτερου Δικτύου Δημιουργικών Πόλεων .

Ο κινηματογράφος είναι ένα από τα επτά δημιουργικά πεδία του Δικτύου, τα άλλα: Χειροτεχνία και Λαϊκή Τέχνη, Σχέδιο, Γαστρονομία, Λογοτεχνία, Τέχνες μέσων και Μουσική.

## Κριτήρια για τις Πόλεις Κινηματογράφου της UNESCO
Για να εγκριθούν ως Πόλη του Κινηματογράφου, οι πόλεις πρέπει να πληρούν μια σειρά από κριτήρια που ορίζει η UNESCO.

Οι χαρακτηρισμένες πόλεις της UNESCO έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά:

* σημαντική υποδομή που σχετίζεται με τον κινηματογράφο, π.χ. κινηματογραφικά στούντιο και κινηματογραφικά τοπία/περιβάλλοντα
* συνεχείς ή αποδεδειγμένους δεσμούς με την παραγωγή, τη διανομή και την εμπορευματοποίηση ταινιών
* εμπειρία στη διοργάνωση κινηματογραφικών φεστιβάλ, προβολών και άλλων κινηματογραφικών εκδηλώσεων
* συλλογικές πρωτοβουλίες σε τοπικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο
* κινηματογραφική κληρονομιά με τη μορφή αρχείων, μουσείων, ιδιωτικών συλλογών ή/και κινηματογραφικών ινστιτούτων
* σχολές κινηματογράφου και εκπαιδευτικά κέντρα
* προσπάθεια για τη διάδοση ταινιών που παράγονται και/ή σκηνοθετούνται σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο
* πρωτοβουλίες για την ενθάρρυνση της ανταλλαγής γνώσεων για ξένες ταινίες

## Σχετικά με τις πόλεις

Το 2009, το Μπράντφορντ έγινε η πρώτη κινηματογραφική πόλη—με το Σίδνεϊ να εντάσσεται το 2010.

Το Σίδνεϊ φιλοξενεί τα Fox Studios Australia, το στούντιο που έδωσε ζωή στην *[[The Matrix (franchise)|τριλογία The Matrix]]*, το *[[Ο υπέροχος Γκάτσμπυ (ταινία, 2013)|The Great Gatsby]]* και το *[[Γούλβεριν (ταινία)|The Wolverine]]*. Οι «παρθένες παραλίες» και τα «καταπράσινα βουνά» του Σίδνεϊ μπορούν επίσης να αποτελέσουν ένα σκηνικό για λήψεις τοποθεσίας.

Το Πουσάν φιλοξενεί ένα ετήσιο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και είναι ένας «καθοριστής προτύπων» στον κινηματογραφικό κόσμο.

Το Μπρίστολ φιλοξενεί το βραβευμένο με την Ακαδημία Aardman Animations . Είναι επίσης το σπίτι των The Bottle Yard Studios και της Μονάδας Φυσικής Ιστορίας του BBC.

Το Μπρίστολ είναι «γεμάτο ιστορία και γεμάτο χαρακτήρα», η Γιαμαγκάτα είναι μια «ευχάριστη, πολυσύχναστη αγροτική πρωτεύουσα».

Η Γιαμαγκάτα φιλοξενεί κάθε δύο χρόνια ένα Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.

Το Πότσνταμ φιλοξενεί το Babelsberg Studio, το μεγαλύτερο κινηματογραφικό στούντιο στη Γερμανία. Επίσης φιλοξενεί το Film Park of Babelsberg και το Film University of Babelsberg.

Η Βομβάη είναι το σπίτι του Μπόλυγουντ, της κινηματογραφικής βιομηχανίας που παράγει τις περισσότερες ταινίες στον κόσμο.

## Πόλεις του Κινηματογράφου

Υπάρχουν 21 πόλεις του κινηματογράφου, που εκτείνονται σε 18 χώρες και τέσσερις ηπείρους.

14 είναι από την Ευρώπη, τέσσερις από την Ασία, δύο από την Ωκεανία και ένα από τη Νότια Αμερική .

Η Πολωνία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι οι μόνες χώρες που έχουν δύο πόλεις μέλη.

Οι πόλεις του κινηματογράφου είναι:

## Δείτε επίσης

* Δίκτυο Δημιουργικών Πόλεων

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* The Creative Cities Network: Film (unesco.org)

Κατηγορία:UNESCO
Κατηγορία:Κινηματογράφος
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
NGC 6041

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 6041** είναι γιγαντιαίος ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 470 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ηρακλή. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 27 Ιουνίου 1870 και πρόκειται για τον λαμπρότερο γαλαξία στο Σμήνος του Ηρακλή. 

## Δείτε επίσης
* Μεσιέ 87 
* NGC 1399
* NGC 4874
* NGC 4889

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Ηρακλής (αστερισμός)
6041
56962
10170
Κατηγορία:Σμήνος του Ηρακλή
+03-41-078
NGC 6039

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 6039** είναι μεγάλος φακοειδής γαλαξίας, ο οποίος απέχει περίπου 460 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ηρακλή. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 27 Ιουνίου 1870 και αργότερα ανακαλύφθηκε εκ νέου ανεξάρτητα από τον προαναφερθέντα από τον Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 27 Ιουνίου 1886. Ανήκει στο Σμήνος του Ηρακλή το οποίο με τη σειρά του αποτελεί τμήμα του «μεγάλου τείχους» CfA2.

## Δείτε επίσης
* NGC 1316

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ηρακλής (αστερισμός)
6039
56942
Κατηγορία:Σμήνος του Ηρακλή
+03-41-79
NGC 7087

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7087** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 215 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Γερανό. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 4 Σεπτεμβρίου 1834 και ανήκει στην ομώνυμη ομάδα γαλαξιών.

## Δείτε επίσης
* NGC 1300

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Γερανός (αστερισμός)
7087
66988
-07-44-025
Ρόζα Πονσέλ

Η **Ρόζα Μέλμπα Ποντσίλο**, γνωστή στο χώρο της όπερας ως **Ρόζα Πονσέλ** (, 22 Ιανουαρίου 1897 – 25 Μαΐου 1981) ήταν Αμερικανίδα υψίφωνος. Τραγούδησε κυρίως στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης και θεωρείται ως μια από τις μεγαλύτερες υψιφώνους του 20ού αιώνα.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1897 στο Μέριντεν του Κονέκτικατ, η μικρότερη από τρία αδέρφια. Οι γονείς της ήταν μετανάστες από τη νότια Ιταλία. Πριν την οπερατική της σταδιοδρομία έκανε ένα επιτυχές πέρασμα από το είδος του βοντβίλ.

Το ντεμπούτο της στη Μητροπολιτική Όπερα έγινε στις 15 Νοεμβρίου 1918, οπότε πρωταγωνίστησε ως Λεονόρα στο έργο *[[Η δύναμη του πεπρωμένου]]* του Βέρντι, με συμπρωταγωνιστή τον Ενρίκο Καρούζο. Εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, η Πονσέλ εμφανίστηκε στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου στο Κόβεν Γκάρντεν και σε ορισμένες παραγωγές στην Ιταλία· η Μητροπολιτική Όπερα υπήρξε η σκηνή των περισσοτέρων εμφανίσεών της. Το 1937 έπαψε να συμμετέχει σε οπερατικές παραστάσεις και ασχολήθηκε με την ηχογράφηση όπερας και τη διδασκαλία και συμβουλευτική ανερχόμενων μονωδών.

Ήταν δραματική σοπράνο με εκτενές εύρος από την περιοχή των κοντράλτο περίπου ως το υψηλό ντο (C6). Σχολιάστηκε για την ευελιξία που επεδείκνυε κατά την εκτέλεση των διαφόρων περασμάτων και για την ακρίβεια των δυναμικών και του τόνου της.

Η Πονσέλ πέθανε από καρκίνο του μυελού των οστών στην κατοικία της στη Βαλτιμόρη, στις 25 Μαΐου 1981, σε ηλικία 84 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Drake, James A., ''Rosa Ponselle: A Centenary Biography''  (στα αγγλικά) Amadeus Press: Πόρτλαντ (Όρεγκον), 1997 
* Fitzgerald, Gerald ed., ''Annals of the Metropolitan Opera''  (στα αγγλικά) GK Hall & Co.: Βοστώνη, 1989 
* Jackson, Paul, *Saturday Afternoons at the Old Met: The Metropolitan Opera Matinee Broadcasts, 1931–1950* (στα αγγλικά) Amadeus Press: Πόρτλαντ (Όρεγκον), 1992
* Phillips-Matz, Mary Jane, ''Rosa Ponselle: American Diva''  (στα αγγλικά) Northeastern University Press: Βοστώνη, 1997 
* Ponselle, Rosa & Drake, James A., ** (στα αγγλικά) Doubleday & Sons: Νέα Υόρκη, 1982 
* Scott, Michael, *The Record of Singing, Vol. 2* (στα αγγλικά) Gerald Duckworth & Co., Ltd.: Λονδίνο,  1979
* Steane, JB, ''The Grand Tradition''  (στα αγγλικά) Amadeus Press: Πόρτλαντ (Όρεγκον), 1993 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα έγγραφα της Ρόζα Πονσέλ Music Division of The New York Public Library for the Performing Arts.
* Rosa Ponselle recordings at the Discography of American Historical Recordings.

Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ
Κατηγορία:Υψίφωνοι
NGC 4212

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4212** είναι σπειροειδής γαλαξίας LINER ο οποίος απέχει περίπου 53 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 8 Απριλίου 1784 και καταγράφηκε στο Νέο Γενικό Κατάλογο ως NGC 4208. Ο Χέρσελ παρατήρησε ξανά τον ίδιο γαλαξία που επανακαταγράφηκε ως NGC 4212. Αργότερα ο αστρονόμος Γιόχαν Ντράιερ (Johan Dreyer) συμπέρανε πως επρόκειτο για διπλοεγγραφή. Ο NGC 4212 είναι ένας από τους γαλαξίες του Σμήνους της Παρθένου.

## Δείτε επίσης
* NGC 4414
* NGC 4051

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Γαλαξίες LINER
4212
39224
07275
Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου
+02-31-70
Ντάνιελ Σβαρόφσκι

μικρογραφία|280x280εσ| Γλυπτό του Ντάνιελ Σβαρόφσκιi στο Βάτενς
Ο **Ντάνιελ Σβαρόφσκι** (, 24 Οκτωβρίου 1862 – 23 Ιανουαρίου 1956) ήταν Αυστριακός, γεννημένος στη Βοημία, τεχνίτης γυαλιού, κοσμηματοπώλης και ιδρυτής της δυναστείας των κρυστάλλων Swarovski.

## Πρώιμη ζωή
Ο Σβαρόφσκι γεννήθηκε στο Γκεόργκενταλ, στη Βοημία της Αυστριακής Αυτοκρατορίας (τώρα Γιρετίν ποντ Μπουκόβοου, Τσεχία). Οι γονείς του ήταν οι Φρανς Άντον Σβαρόφσκι και Χελένε Σβαρόφσκι (το γένος Στάφεν. Γεννήθηκε στα Όρη Γιζέρα, 20 χιλιόμετρα από τα σημερινά σύνορα με την Πολωνία. Όπως πολλοί στην περιοχή, ο πατέρας του ήταν τεχνίτης γυαλιού και ο Σβαρόφσκι έμαθε για πρώτη φορά την τέχνη της κοπής γυαλιού στο μικρό εργοστάσιο του πατέρα του. Σπούδασε στο Παρίσι και τη Βιέννη, όπου γνώρισε τον ηλεκτρολόγο μηχανικό Φράντισεκ Κσιζίκ και άρχισε να ενδιαφέρεται για τον ηλεκτρισμό στην Έκθεση Ηλεκτρισμού του 1883 στη Βιέννη.

## Καριέρα
Το 1892, ο Σβαρόφσκι κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μια ηλεκτρική μηχανή κοπής που διευκόλυνε την παραγωγή κοσμημάτων από κρύσταλλο από μόλυβδο, τα οποία μέχρι τότε έπρεπε να κοπούν στο χέρι. Το 1895, μετακόμισε στην Αυστρία και συνεργάστηκε με τους Άρμαντ Κόσμαν και Φρανς Βάιζ για να σχηματίσουν την «Α. Κόσμαν, Ν. Σβαρόφσκι & Σία». Έφτιαξαν ένα εργοστάσιο κοπής κρυστάλλων στο Βάτενς του Τιρόλο, για να εκμεταλλευτούν την τοπική υδροηλεκτρική ενέργεια για τις ενεργοβόρες διαδικασίες άλεσης που είχε κατοχυρώσει ο Σβαρόφσκι.

Το 1919, ο Σβαρόφσκι ίδρυσε την εταιρεία Tyrolit, φέρνοντας τα εργαλεία λείανσης και στίλβωσης από την επιχείρηση κρυστάλλων του σε μια διαφορετική αγορά. Το 1949, η Swarovski Optik ιδρύθηκε από τον γιο του, Βίλχελμ Σβαρόφσκι, στο Άμπζαμ του Τιρόλο.

## Προσωπική ζωή
Το 1887, ο Σβαρόφσκι παντρεύτηκε τη Μαρί Βάιζ, την αδερφή του συνεταίρου του, Φρανς Βάιζ, και απέκτησαν τρεις γιους: τον Φριτς, τον Άλφρεντ και τον Βίλχελμ.

## Διακρίσεις
* Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Γρηγορίου του Μέγα
* Φορέας του Μεγάλου Εμβλήματος της Αξίας από τη Δημοκρατία της Αυστρίας
* Κάτοχος του Μεταλλίου Γιούλιους Ράαμπ
* Επίτιμο μέλος του Πανεπιστημίου του Ίνσμπρουκ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Swarovski Group: Ιστορία

Κατηγορία:Αυστριακοί εφευρέτες
Κατηγορία:Αυστριακοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Ναζιστές
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Γρηγορίου του Μέγα
Κατηγορία:Σβαρόφσκι
Τέοντορ Βέρτχαϊμ

Ο **Τέοντορ Βέρτχαϊμ** (γερμ. *Theodor Wertheim*, 25 Δεκεμβρίου 1820 – 6 Ιουλίου 1864) ήταν Αυστριακός χημικός, που διακρίθηκε στην οργανική χημεία.

## Βίος
Γεννήθηκε στη Βιέννη, σπούδασε όμως χημεία στο Βερολίνο, όπου είχε καθηγητή τον Άιλχαρτ Μίτσερλιχ, και το 1843 μετεγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα, όπου είχε καθηγητή-σύμβουλο τον Γιόζεφ Ρέτενμπάχερ. Βρήκε εργασία αρχικώς ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και κατόπιν, από το 1853 μέχρι το 1860, ήταν καθηγητής στο Βασιλικό Πανεπιστήμιο της Πέστης, το μετέπειτα Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης. Από το 1861 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς. Τον Μάιο του 1864 επέστρεψε στη Βιέννη, όπου πέθανε λίγο καιρό αργότερα, σε ηλικία μόλις 43 ετών.

To 1848 έγινε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Βιέννης.

Ο Τέοντορ Βέρτχαϊμ ήταν ο πατέρας του γυναικολόγου Έρνστ Βέρτχαϊμ (Ernst Wertheim, 1864-1920).

## Ερευνητικό έργο
Το 1844 ο Βέρτχαϊμ απέσταξε μια ουσία από το έλαιο του σκόρδου (σκορδέλαιο) και την ονόμασε «σβεφελαλλύλη». Αυτή έδωσε αργότερα την ονομασία της σε μια σημαντική ομάδα (τμήμα μορίων) στην οργανική χημεία, το αλλύλιο. Συνεχίζοντας την έρευνά του, σημείωσε τη στενή σχέση ανάμεσα στο σκορδέλαιο και το σιναπέλαιο. Ο Βέρτχαϊμ δημοσίευσε επίσης έρευνές του για την πιπερίνη, την κινίνη και την κωνειίνη στο περιοδικό *Annalen der Chemie* του Λήμπιχ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Carl Oppenheimer: το λήμμα «Theodor Wertheim» στο *[[Allgemeine Deutsche Biographie]]*, τόμ. 42, σελ. 111, εκδ. Duncker & Humblot, Λειψία 1897 (στη γερμανική)

## Βιβλιογραφία
* Johannes Uray: «Organische Chemie in chemischer Forschung und Lehre an österreichischen Universitäten zwischen 1840 und 1870», στο *Bericht über den 25. Österreichischen Historikertag*, St. Pölten 2010, σσ. 402-427

Βερτχαιμ, Τεοντο
Πασχαλίδης

Το ελληνικό επώνυμο **Πασχαλίδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αντώνης Πασχαλίδης (γενν. 1952), Κύπριος υπουργός
* Γιώργος Πασχαλίδης (1942-2015), ποδοσφαιστής
* Θεολόγος Πασχαλίδης, το κατά κόσμο όνομα του Μητροπολίτη Λαρίσης Θεολόγου
* Μίλτος Πασχαλίδης (γενν. 1969), τραγουδιστής και τραγουδιοποιός
* Μιχαήλ Πασχαλίδης (αρχές 20ού αι.), αθλητής του στίβου (δρομέας ταχύτητας)
* Παντελής Πασχαλίδης (γενν. 1953),  σκηνοθέτης, σεναριογράφος και διηγηματογράφος
* Πασχάλης Πασχαλίδης (1926), Κύπριος υπουργός
* Παύλος Πασχαλίδης (γενν. 1933), ποδοσφαιριστής

## Δείτε επίσης
* Πασχαλίδου
NGC 2004

Το **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 2004** (ή **ESO 86-SC4**) είναι ανοικτό αστρικό σμήνος στον αστερισμό της Δοράδος. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop) στις 24 Σεπτεμβρίου 1826 και πρόκειται για ένα μεγάλο σμήνος ηλικίας περίπου 20&nbsp;εκατομμυρίων ετών που έχει 23 χιλιάδες φορές τη μάζα του Ήλιου. Έχει ακτίνα πυρήνα (core radius, rc) .

Το NGC 2004 ανήκει στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου, που είναι δορυφόρος γαλαξίας του Γαλαξία μας.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
Κατηγορία:Δοράς (αστερισμός)
2004
NGC 2002

Το **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 2002** (ή **ESO 86-SC3**) είναι ανοικτό αστρικό σμήνος στον αστερισμό Δοράδα, που ανήκει στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop) στις 24 Σεπτεμβρίου 1826. Έχει φαινόμενο μέγεθος 10,1 και διαστάσεις 2,0 arcmin. Εντός του σμήνους ξεχωρίζουν πέντε ερυθροί υπεργίγαντες αστέρες, ενώ η ηλικία του σμήνους δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 18 εκατομμύρια έτη. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό του σμήνους είναι ότι οι λαμπρότεροι αστέρες συγκεντρώνονται στο κέντρο του, ενώ στις εξωτερικές του περιοχές κυριαρχούν αστέρες μικρότερης λαμπρότητας.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
Κατηγορία:Δοράς (αστερισμός)
2002
Γκασπάρε Σποντίνι

Ο **Γκασπάρε Λουίτζι Πατσίφικο Σποντίνι** (, 14 Νοεμβρίου 177424 Ιανουαρίου 1851) ήταν ιταλός συνθέτης και μαέστρος όπερας. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στο Παρίσι και το Βερολίνο. Κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα, ο Σποντίνι ήταν μια σημαντική προσωπικότητα στη γαλλική όπερα.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Μαϊολάτι των Παπικών Κρατών —σήμερα μετονομασμένο σε Μαϊολάτι Σποντίνι, υπάγεται στην επαρχία της Ανκόνας. Σπούδασε στο Ωδείο ντελλά Πιετά ντε Τουρκίνι (*Conservatorio della Pietà de' Turchini*) στη Νάπολη και εκκίνησε τη σταδιοδρομία του ως συνθέτης όπερας στην Ιταλία.

Το 1803 μετέβη στο Παρίσι όπου, στις 11 Φεβρουαρίου 1804, παρουσίασε για πρώτη φορά έργο του, την κωμική όπερα με τίτλο *La Finta Filosofa* («Η ψεύτρα φιλόσοφος»). Μετά την επιτυχία που είχε στο Παρίσι, ο Σποντίνι κέρδισε τη θέση του αυλικού συνθέτη της Αυτοκράτειρας Ιωσηφίνας το 1805. Όντας στην εύνοια της Ιωσηφίνας, το 1807 ο Σποντίνι εγκατέλειψε προσώρας την κωμωδία για να συνθέσει το σπουδαιότερο και διασημότερο ως σήμερα έργο του, την «λυρική τραγωδία» (*tragédie lyrique*) ''Η Εστιά''ς (*La Vestale*). Με την επιτυχία του, το έργο συνεισέφερε στη θεμελίωση της ευρωπαϊκής σταδιοδρομίας του Σποντίνι. 

Με πτώση του Ναπολέοντα Α' και την αποκατάσταση των Βουρβόνων στην εξουσία της Γαλλίας ο Σποντίνι έγινε αυλικός συνθέτης του Λουδοβίκου της Γαλλίας. Ωστόσο, η αποτυχία της όπεράς του *Olympie* («Ολυμπία») το 1819 τον οδήγησε στο Βερολίνο, όπου έγινε αρχιμουσικός (*Kapellmeister*) και επικεφαλής μαέστρος στη Βασιλική Όπερα (*Königliches Opernhaus*). Αργότερα, συνέθεσε τον εθνικό ύμνο της Πρωσίας *Borussia*. Το 1842 επέστρεψε στην Ιταλία όπου και απεβίωσε το 1851.

Στις πλέον διάσημες σύγχρονες παραγωγές όπερας του Σποντίνι συγκαταλέγεται η αναβίωση του έργου *Η Εστιάς* από την υψίφωνο Μαρία Κάλλας το 1954. Η παραγωγή ανέβηκε στη Σκάλα του Μιλάνου, για την εκκίνηση της καλλιτεχνικής περιόδου του 1954, στο πλαίσιο της 180ης επετείου της γέννησης του συνθέτη. Σκηνοθέτης της παραγωγής ήταν ο Λουκίνο Βισκόντι. 

## Παραπομπές

## Πηγές

* 

* Gerhard, Anselm (ν ). ''Spontini, Gaspare'' (στα αγγλικά), στο *Grove Music Online*, , πρόσβαση στις 13 Σεπτεμβρίου 2014.
* Silke Leopold (2006), *The Idea of National Opera, ca. 1800* στο *Unity and Diversity in European Culture c. 1800 (στα αγγλικά)*, (Επιμ.) Tim Blanning και Hagen Schulze Νέα Υόρκη: Oxford University Press.
* Todd, R. Larry (2003), *Mendelssohn, A Life in Music* (στα αγγλικά). Οξφόρδη: Oxford University Press. .
* *Gaspare Spontini* (στα γαλλικά) [αρχείο] του Patrick Barbier, bleu nuit éditeur, 2017, 176 σελ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Fondazione Pergolesi Spontini του Jesi
*  από το International Music Score Library Project  

Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες όπερας
Κατηγορία:Ιταλοί διευθυντές ορχήστρας
Κατηγορία:Γερμανοί διευθυντές ορχήστρας
Στρουθιονόμορφα

Τα **στρουθιονόμορφα** (επιστημονική-λατινική ονομασία ***Struthioniformes***), είναι τάξη πτηνών, που έχει μόνο μία οικογένεια μη εξαφανισμένων πουλιών, τις στρουθιονίδες, η οποία περιλαμβάνει τη στρουθοκάμηλο. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη μεγάλη τάξη στρουθιόμορφα, που περιλαμβάνει χιλιάδες σύγχρονα είδη. Αρκετές άλλες οικογένειες στρουθιονόμορφων ωστόσο είναι γνωστές, που περιλαμβάνουν μόνο εξαφανισμένα σήμερα πουλιά, τα οποία ζούσαν σε όλο το Βόρειο Ημισφαίριο της Γης, από τις αρχές του Ηώκαινου μέχρι τις αρχές του Πλειόκαινου. Κανένα από τα πουλιά αυτά δεν μπορούσε να πετάξει.

## Χαρακτηριστικά και ιστορία
Σύμφωνα με τους Mayr και Zelenkov (2021), όλα τα στρουθιονόμορφα ξεχωρίζουν από τα εξής κοινά μεταξύ τους χαρακτηριστικά: «ένα πολύ μακρύ και στενό ταρσομετατάρσιο, με κοντά *trochleae* για το δεύτερο και το τέταρτο δάκτυλο του ποδιού, ένα εξογκωμα δίπλα στο *pons supratendineus* στο άπω άκρο του τιβιόταρσου, καθώς και βραχύτερες φάλαγγες του τέταρτου δακτύλου, εκτός από την εγγύτερη». Πιστεύεται ότι όλα τα γνωστά είδη της ομάδας ήταν ανίκανα να πετάξουν. Τα στρουθιονόμορφα είχαν ευρεία γεωγραφική κατανομή στο Βόρειο Ημισφαίριο της Γης κατά τη διάρκεια της Ηώκαινης υποπεριόδου: η οικογένειά τους *Paleotididae* ζούσε στην Ευρώπη, η *Geranoididae* στη Βόρεια Αμερική, ενώ οι *[[Eogruidae]]* και *Ergilornithidae* στην Ασία. Η τελευταία οικογένεια επεβίωσε στην Ασία μέχρι τις αρχές της Πλειόκαινης υποπεριόδου. Η επιζώσα οικογένεια στρουθιονίδες (*Struthionidae*) είναι αδελφή ομάδα της οικογένειας *Ergilornithidae* και πιθανώς γεννήθηκε στην Ασία. Ωστόσο οι στρουθοκάμηλοι πρωτοεμφανίσθηκαν στην Αφική κατά την πρώιμη Μειόκαινο, πριν από περίπου 21 εκατομμύρια έτη, προτού διασπαρούν στην Ευρασία κατά την ύστερη Μειόκαινο, αρχίζοντας πριν από περίπου 12 εκατομμύρια έτη.

## Ταξινομική
Κατά τους Mayr και Zelenkov (2021) τα στρουθιονόμορφα ταξινομούνται ως εξής:

* *Palaeotididae* (Ευρώπη)
** *[[Palaeotis]]*
** *[[Galligeranoides]]*
* *Geranoididae* (Βόρεια Αμερική)
* Ανώνυμος κλάδος
** *[[Eogruidae]]*, με μοναδικό γένος το:
*** *Eogrus* (Ασία)
** *Sonogrus* (Ασία)
** Ανώνυμος κλάδος
*** *Proergilornis* (Μογγολία)
*** Ανώνυμος κλάδος
**** *Ergilornithidae* (Ασία)
**** *[[Struthionidae]]* (Αφρική και Ευρασία)

## Παραπομπές
Ώλμπανυ (Τζόρτζια)

Το **Ώλμπανυ** (αγγλ. *Albany*) είναι πόλη των ΗΠΑ στην πολιτεία Τζόρτζια. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Φλιντ και αποτελεί την έδρα και μοναδική πόλη της Κομητείας Ντόχερτι. Είναι η βασική πόλη ομώνυμης μητροπολιτικής περιοχής. Ο πληθυσμός του Ώλμπανυ στην απογραφή του 2020 ήταν 69.647 κάτοικοι, μειωμένος κατά 10,1% σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή, ωστόσο παραμένει η όγδοη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Τζόρτζια. Η σύνθεση του πληθυσμού (2020) είναι 74,59% Αφροαμερικανοί και 19,71% λευκοί.

Ιδρύθηκε από τον Νέλσον Τιφτ τη δεκαετία του 1830 και αναπύχθηκε ως εμπορικό και διαμετακομιστικό κέντρο, με κυριότερο μέσο συγκοινωνίας αρχικώς τα ποταμόπλοια στον ποταμό Φλιντ. Αρκετά αργότερα έγινε σιδηροδρομικός κόμβος, με επτά σιδηροδρομικές γραμμές να συναντώνται στην πόλη, οπότε εξελίχθηκε σε κέντρο του εμπορίου στις νοτιοανατολικές ΗΠΑ. Αλλά η παραγωγική οικονομία βασιζόταν στην καλλιέργεια του βαμβακιού. Από τα μέσα του 20ού αιώνα άρχισε να εκβιομηχανίζεται και σήμερα ελάχιστοι κάτοικοι ασχολούνται με την αγροτική παραγωγή. Λίγο έξω από την πόλη υπάρχει μεγάλη βάση «υλικού πολέμου» του Σώματος των Πεζοναυτών, εκτάσεως 13 χιλιάδων στρεμμάτων, που ιδρύθηκε το 1952.

## Αξιοσημείωτα πρόσωπα
Στο Ώλμπανυ της Τζόρτζια γεννήθηκαν μεταξύ άλλων και οι:

* Ρέι Τσαρλς (1930-2004), τραγουδιστής, τραγουδοποιός και συνθέτης
* Άλις Κόουτσμαν (1923-2014), η πρώτη μαύρη γυναίκα στην ιστορία που κέρδισε χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες
* Χάρυ Τζέιμς (1916-1983), μουσικός (τρομπετίστας)
* Άντζελο Τέιλορ (γενν. 1978), Ολυμπιονίκης στον στίβο
* Φίλιπ Φίλιπς (γενν. 1990), τραγουδιστής και τραγουδοποιός

## Παραπομπές


## Πηγή
* Το ένα από τα λήμματα «Άλμπανυ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 459

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια
Ώλμπανυ (Καλιφόρνια)

Το **Ώλμπανυ** (αγγλ. *Albany*) είναι πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στην πολιτεία Καλιφόρνια, στην ανατολική ακτή του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Ο πληθυσμός του Ώλμπανυ στην απογραφή του 2020 ήταν 20.271 κάτοικοι, αυξημένος κατά 9,3% σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή. Δοικητικώς υπάγεται στην Κομητεία Αλαμήντα.

## Ιστορία
thumb|left|Το Ώλμπανυ και μεγάλο μέρος της ανατολικής ακτής του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο ήταν έκταση του τεράστιου Ράντσου «Σαν Αντόνιο», που είχε εκχωρηθεί στην εικονιζόμενη Οικογένεια Περάλτα το 1820.
Στην περιοχή υπήρχε συνοικισμός με διάσπαρτες κατοικίες από τον 19ο αιώνα. Το 1908 μια ομάδα γυναικών από αυτές διαμαρτυρήθηκε για τη ρίψη απορριμμάτων του δήμου του Μπέρκλεϋ στην τοποθεσία: Οπλισμένες με τρία τουφέκια, αντιμετώπισαν τους οδηγούς των απορριμματοφόρων κοντά στη σημερινή διασταύρωση της Λεωφόρου Σαν Πάμπλο και της οδού Μπουκάναν. Οι γυναίκες είπαν στους οδηγούς να πάνε σπίτι τους, το οποίο και έκαναν χωρίς αντιρρήσεις. Λίγο αργότερα, οι κάτοικοι του συνοικισμού ψήφισαν να τον καταστήσουν δήμο με την ονομασία Σίτυ οφ Όσεαν Βιου. Το 1909 ψήφισαν να αλλάξουν την ονομασία αυτή, κυρίως για να διακρίνουν τον νέο δήμο από το γειτονικό δημοτικό διαμέρισμα του Μπέρκλεϋ που παλαιότερα ονομαζόταν «Όσεαν Βιου» (σήμερα στο Γουέστ Μπέρκλεϋ). Με ψήφους 38 έναντι 6 το δημοτικό συμβούλιο μετονόμασε τον νέο δήμο προς τιμή του Ώλμπανυ της Νέας Υόρκης, ως γενέτειρας του πρώτου δημάρχου του νέου δήμου της Καλιφόρνια, του Φρανκ Ρόμπερτς. Το 1910 οι κάτοικοι του νέου δήμου ήταν 808, ενώ το 1920 είχαν αυξηθεί σε 2.462 και το 1930 σε 8.569.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Το ένα από τα λήμματα «Άλμπανυ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 459

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Αλαμίντα της Καλιφόρνια
Μπόουλινγκ Γκρην

Το **Μπόουλινγκ Γκρην** (αγγλ. *Bowling Green*) είναι πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στην πολιτεία Κεντάκυ, έδρα της Κομητείας Γουόρεν. Ο πληθυσμός του Μπόουλινγκ Γκρην στην απογραφή του 2020 ήταν 72.294 κάτοικοι, αυξημένος κατά 9,3% σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή. Με βάση αυτόν, είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Κεντάκυ, μετά το Λούισβιλ και το Λέξινγκτον. Η μητροπολιτική περιοχή του έχει πληθυσμό μεγαλύτερο των 179 χιλιάδων.

Η πόλη ιδρύθηκε ως μικρός οικισμός από τους πρώτους Ευρωπαίους στην περιοχή το 1798 και το 1800 απογράφηκε με μόλις 41 κατοίκους. Την ονομασία της την «πήρε» από άλλο τοπωνύμιο των ΗΠΑ, είτε από το ιστορικό πάρκο Μπόουλινγκ Γκρην στο νότιο Μανχάταν, είτε (σύμφωνα με την *Encyclopedia of Kentucky*) από το χωριό Μπόουλινγκ Γκρην της Βιρτζίνια. Στα χρόνια του Εμφύλιου Πολέμου η πόλη ήταν η προσωρινή έδρα της σκιώδους κυβερνήσεως των Νοτίων στο Κεντάκυ.

Τον 21ο αιώνα η πόλη έχει αρκετές βιομηχανίες, όπως η General Motors και η Spalding. Το τοπικό εργοστάσιο της Chevrolet Corvette έχει «βγάλει» όλα τα αυτοκίνητα του τύπου αυτού που κατασκευάσθηκαν μετά το 1981, υπάρχει εξάλλου στην πόλη και το «Εθνικό Μουσείο Corvette». Το Μπόουλινγκ Γκρην είναι επίσης η έδρα του Πανεπιστημίου του Δυτικού Κεντάκυ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Hall, Eliza Calvert: «Bowling Green and the Civil War», *Filson Club History Quarterly*, τόμ. 11, νο. 4 (Οκτώβριος 1937)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος του δήμου 

Μποουλινγκ Γκρην
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του  Κεντάκι
Queer Λέοντας

Ο **Queer Λέοντας** (ιταλικά: Leone Queer) είναι βραβείο που απονέμεται από το 2007 στην «Καλύτερη ταινία με ΛΟΑΤ θεματική & Queer Κουλτούρα» στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.

## Νικητές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στην Ιταλία
Κατηγορία:ΛΟΑΤ στην Ιταλία
Κατηγορία:ΛΟΑΤ κινηματογραφικά βραβεία
Μπατέιβια (Ιλινόι)

Η **Μπατέιβια** (αγγλικά: *Batavia*) είναι πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στην πολιτεία Ιλινόι, στην ευρεία Μητροπολιτική περιοχή του Σικάγου. Η έκτασή της απλώνεται σε δύο διαφορετικές κομητείες: την Κομητεία Κέιν (κυρίως) και την Κομητεία Ντυπέιτζ Ο πληθυσμός της πόλεως στην απογραφή του 2020 ήταν 26.098 κάτοικοι, αυξημένος κατά 0,2% σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1833 από τον Κρίστοφερ Πέυν και την οικογένειά του, και είναι η παλαιότερη πόλη στην Κομητεία Κέιν. Η αρχική ονομασία της ήταν Μπιγκ Γουντς, ώσπου το 1840 μετονομάσθηκε από τον δικαστή και πρώην βουλευτή Άιζακ Γουίλσον προς τιμή της πόλεως Μπατέιβια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, όπου ζούσε προηγουμένως. Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα η Μπατέιβια έγινε η έδρα 6 εταιρειών κατασκευής αμερικανικού τύπου ανεμόμυλων, οπότε απέκτησε την προσωνυμία «Πόλη των ανεμόμυλων (*The Windmill City*) Στα ανατολικά όρια της πόλεως κατασκευάσθηκε τη δεκαετία του 1960 το Fermilab (Εθνικό Κέντρο Επιταχυντων «Φέρμι», *Fermi National Accelerator Laboratory*), από τα κορυφαία διεθνώς κέντρα φυσικής υψηλών ενεργειών, όπου ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά τα δύο από τα 6 κουάρκ που υπάρχουν. 

[thumb|center|455px|Τα επιφανειακά ίχνη των (υπόγειων) επιταχυντών του [Fermilab όπως φαίνονται από την πλευρά του οικισμού της Μπατέιβια. Μέχρι το 2008 το Tevatron (αντιστοιχεί στον πέρα δακτύλιο) ήταν ο ισχυρότερος επιταχυντής σωματιδίων στον κόσμο.]]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Πόλεις του Ιλινόι
Αλμυρίδες

Οι **Αλμυρίδες** ήταν η αρχαία ονομασία μέρους του Φαληρικού Όρμου προς την πλευρά του Πειραιά, ακριβέστερα η μεγάλη κόλπωση στα νοτιοδυτικά του μικρού ορμίσκου κοντά στο Αλίπεδο. Εκεί κατά την αρχαιότητα έριχναν τα πτώματα των κακούργων: *«Αιγιαλός και τόπος εν Αττική, παρά τας εσχατιάς, ου τους νεκρούς [των εγκληματιών] εξέβαλλον»*, όπως αναφέρει ο Ησύχιος στο λεξικό του. Η μαρτυρία του Ησυχίου επιβεβαιώθηκε από τους τάφους που ανευρέθηκαν στο φαληρικό Δέλτα λίγο μετά τα μέσα του 20ού αιώνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 472

Αλμυριδες
Μπάρδουρ α Στέιγκ Νίλσεν

Ο **Μπάρδουρ α Στέιγκ Νίλσεν** (, προφορά στα φεροϊκά [ˌbɔ͡ɑɹʊɹ ɔ͡ɑ ˈsta͡ɪ ˈnɪlsɛn] ;  γεννημένος στις 16 Απριλίου 1972) είναι πολιτικός και επιχειρηματίας από τις νήσους Φερόε που υπηρετεί ως ηγέτης του Κόμματος της Ένωσης από το 2015 και υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τις 16 Σεπτεμβρίου 2019 έως τις 22 Δεκεμβρίου 2022. Είναι επίσης τερματοφύλακας της ομάδας χάντμπολ VÍF Vestmanna και πρώην παίκτης χάντμπολ της εθνικής ομάδας των Νήσων Φερόε. 

## Εκπαίδευση και επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Νίλσεν ολοκλήρωσε το πρώτο μέρος της εκπαίδευσης του στη Διοίκηση λογιστικής από το Πανεπιστήμιο του Άαρχους, τη Σχολή Επιχειρήσεων και Κοινωνικών Επιστημών και έχει παρακολουθήσει μερικά από τα μαθήματα της εκπαίδευσης *Merkonom* από τη Føroya Handilsskúli. 

Ξεκίνησε την επιχειρηματική του καριέρα ως υπάλληλος στη λογιστική εταιρεία *Rasmussen og Weihe* στο Τόρσχαβν 1993–2000. Από το 2001 έως το 2004 εργάστηκε ως επικεφαλής λογιστής στο Kollafjord Pelagic στο Κόλαφιορντουρ.  Το 2007 άφησε τη θέση του ως υπουργός Οικονομικών των Νήσων Φερόε για να γίνει ο γενικός διευθυντής του μεγάλης κλίμακας οικοδομικού έργου SMI Stóratjørn στο Hoyvík, που σχεδιάστηκε από Ισλανδούς επιχειρηματίες. Το έργο δεν υλοποιήθηκε ποτέ λόγω της οικονομικής κρίσης του 2007–08. Ο Νίλσεν εργάσθηκε εκεί μέχρι τον Φεβρουάριο του 2009. Το 2009–2010 ήταν ο γενικός διευθυντής ενός μηχανουργείου στο Χόιβικ 2009–2010. Από το 2010 ήταν ο CFO της τηλεφωνικής εταιρείας Vodafone Føroyar στο Τόρσχαβν. 

Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του αεροδρομίου Vágar, της Kollafjord Pelagic και μερικών άλλων εμπορικών εταιρειών στο Τόρσχαβν. 

## Πολιτική καριέρα
Ο Νίλσεν εξελέγη στο κοινοβούλιο των Φερόε εκπροσωπώντας το Norðurstreymoy κατά τις περιόδους 2002–2004 και 2004–2008. Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο του Γιόανες Άιντεσγκααρτ από το 2004, αλλά άφησε τη θέση για να γίνει επικεφαλής του οικοδομικού έργου Stóra Tjørn, το οποίο αργότερα ακυρώθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης. Στις εκλογές του 2011, επανεξελέγη στο Løgting. Τον Μάρτιο του 2015 εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματός του και στις 24 Οκτωβρίου 2015 εξελέγη πρόεδρος του Κόμματος της Ένωσης. 

## Παραπομπές


Μπαρδουρ
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 2023

Το '''Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών''' της περιόδου 2022–23 διεξήχθη με τη συμμετοχή των 16 ομάδων της Α1 κατηγορίας και ήταν το 45ο στην ιστορία του θεσμού. Το κύπελλο κατέκτησε ο **[[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (υδατοσφαίριση ανδρών)|Ολυμπιακός]]** για 6η συνεχόμενη φορά και συνολικά 24η στην ιστορία του. 

## Α' Φάση

## Β' Φάση

## Φάιναλ Φορ

### Ημιτελικοί

### Τελικός

## Κατάταξη

#  **[[Αρχείο:630px_seven_vertical_stripes_HEX-ED1C24_and_White.svg|24x24εσ|630px seven vertical stripes HEX-ED1C24 and White]]** Ολυμπιακός: **Κυπελλούχος Ελλάδος 2023**
# 
# 24px Ν.Ο. Βουλιαγμένης και 24px Εθνικός

## Παραπομπές


2023
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2023
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών 2023

Το '''Κύπελλο Ελλάδος πόλο γυναικών''' της περιόδου 2022–23 ήταν η **6η** διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διεξήχθη με τη συμμετοχή των δώδεκα ομάδων της Α1 κατηγορίας. Η τελική φάση διεξήχθη με τη μορφή Φάιναλ-4 στο κολυμβητήριο «Αντώνης Πεπανός» της Πάτρας. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 5η φορά στην ιστορία του. 

## Α' Φάση

Οι Α.Ν.Ο. Γλυφάδας, Εθνικός Πειραιώς, Ν.Ε. Πατρών και Ν.Ο. Ρεθύμνου προκρίνονται άνευ αγώνα έπειτα από κλήρωση.

## Προημιτελικοί
Η κλήρωση για τους προημιτελικούς ανέδειξε τα ακόλουθα ζευγάρια:  

## Φάιναλ-φορ
Το Φάιναλ-4 της διοργάνωσης διεξήχθη στο Κολυμβητήριο «Αντώνης Πεπανός» της Πάτρας στις 3 και 3 Φεβρουαρίου. 

### Ημιτελικοί

### Τελικός

* **Διαιτητές:** Κουρτίδης - Δασκαλοπούλου
* **Συνθέσεις:
** **** ([[Αλεξάνταρ Τσίριτς]]): [[Χρυσή Διαμαντοπούλου|Διαμαντοπούλου Χρ.]], [[Ελευθερία Πλευρίτου|Πλευρίτου Ελ.]] 2, [[Ιωάννα Χυδηριώτη|Χυδηριώτη]] 1, [[Νικολέτα Ελευθεριάδου|Ελευθεριάδου]], [[Φωτεινή Τριχά|Τριχά]], [[Έλενα Ξενάκη|Ξενάκη]] 3, [[Χριστίνα Σιούτη|Σιούτη]], [[Μαργαρίτα Πλευρίτου|Πλευρίτου Μαργ.]] 1, Τορνάρου, [[Βάσω Πλευρίτου|Πλευρίτου Βασ.]] 2, [[Κίρα Κρίσμας|Κρίσμας]] 2, [[Μαρία Μυριοκεφαλιτάκη|Μυριοκεφαλιτάκη]], [[Ιωάννα Σταματοπούλου|Σταματοπούλου]], [[Στεφανία Σάντα|Σάντα]], Τζωρτζακάκη

** [[Αρχείο:900px HEX-EABA65 anchor background HEX-FA0000 White HEX-000088.svg|24px]] [[ΝΟ Βουλιαγμένης (υδατοσφαίριση γυναικών)|Ν.Ο. Βουλιαγμένης]] ([[Κυριακή Λιόση|Κική Λιόση]]): Κοτσιώνη, [[Ίλσε Κούλχαας|Κούλχαας]] 2, Καΐάφα, Καλογεροπούλου, [[Ελένη Ελληνιάδη|Ελληνιάδη]] 2, Γιαννοπούλου 1, [[Έιμι Ριτζ|Ριτζ]] 3, Βιδάλη, Ράιτ, Στρατηδάκη, Ανδρεάδη, Μιμίδη, Αγγελίδη, Πάτρα Ε. Μαρκατσέλη, Κρασσά
* **Διακρίσεις:**
** **Πολυτιμότερη Παίκτρια (MVP):**  [[Έλενα Ξενάκη]] ([[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (υδατοσφαίριση γυναικών)|Ολυμπιακός Πειραιώς]])
** **Καλύτερη τερματοφύλακας:**  [[Χρυσή Διαμαντοπούλου]] ([[ΝΟ Βουλιαγμένης (υδατοσφαίριση γυναικών)|Ν.Ο. Βουλιαγμένης]])
** **Πρώτη σκόρερ:'''  Έιμι Ριτζ (Ν.Ο. Βουλιαγμένης): 6 γκολ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
* Βουλιαγμένη - Ολυμπιακός 6-11: Οι ερυθρόλευκες κατέκτησαν το Stoiximan Κύπελλο στο πόλο γυναικών  www.sport24.gr
* Στον τελικό ο ΝΟ Βουλιαγμένης, 13-5 τον Εθνικό Nobel Hellas  koe.org.gr
* Κική Λιόση: «Το θέλαμε περισσότερο» - Στέφανος Λέανδρος: «Μας στοίχισαν τα απανωτά παιχνίδια»  koe.org.gr
* Για τον πέμπτο του τίτλο ο Ολυμπιακός, 17-7 στον ημιτελικό τον Άλιμο NAS BETSSON  koe.org.gr
* Αλεξάνταρ Τσίριτς: «Αναμένεται συναρπαστικός τελικός» - Βαγγέλης Πάτερος: «Ήμασταν αξιοπρεπείς, ζούμε το όνειρό μας»  koe.org.gr
* «Θέλουμε να τα πάρουμε όλα και φέτος» (pics)  koe.org.gr

2023
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2023
Γέφυρα Κοράκου

Η **γέφυρα Κοράκου** ήταν πέτρινη μονότοξη γέφυρα στον Αχελώο, ανάμεσα στις Πηγές Άρτας και στο Πετρωτό Καρδίτσας. Η γέφυρα είχε κεντρικό άνοιγμα 49,5 μέτρα, γεγονός που την κατέτασσε ως τη μεγαλύτερη στην Ελλάδα. Το τόξο είχε ύψος 25 μέτρα. Η γέφυρα κτίστηκε το 1514-1515 με χορηγία του Βησσαρίωνα Β΄ και έστεκε μέχρι τις 28 Μαρτίου 1949, όταν κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου, η γέφυρα ανατινάχθηκε από τις δυνάμεις του ΔΣΕ.

## Ιστορικά στοιχεία
Η γέφυρα κτίστηκε το 1514-1515 με χορηγία του Βησσαρίωνα Β΄, αρχιεπισκόπου Λάρισας. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν η γέφυρα ολοκληρώθηκε και ο αρχιεπίσκοπος ανέβηκε σε αυτή ρώτησε τους κτίστες πώς φαίνεται και αυτοί είπαν ότι μοιάζει με κόρακα, εξ' ου και πήρε το όνομα γέφυρα του Κόρακα. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, το όνομα οφείλεται ότι οι σκαλωσιές της γέφυρας κάηκαν πριν απομακρυνθούν με αποτέλεσμα να μαυρίσουν. Μια τρίτη εκδοχή αναφέρει ότι την ημέρα του αγιασμού στην γέφυρα κάθισε ένα κοράκι, προκαλώντας εντύπωση στους παρευρισκόμενους.

Η γέφυρα αποτελούσε σημαντικό πέρασμα, ενώνοντας την Ήπειρο και τη Θεσσαλία. Λόγω της σημασίας υπήρξε συχνά τόπος συγκρούσεων. Στη γέφυρα πήγαν για να φύγουν όσοι Σουλιώτες δεν σφαγιάστηκαν στη Μάχη του Σέλτσου το 1804 από τους Τούρκους, περνώντας απέναντι. Το 1866 κατά τη διάρκεια της επανάστασης των Ραδοβυζινών οι δυνάμεις του Εμίν Μπέη προσπάθησαν να καταλάβουν τη γέφυρα στις 26 Δεκεμβρίου, ώστε να περάσουν στη Θεσσαλία και να καταστείλουν την επανάσταση, όμως αποκρούστηκαν από τη φρουρά της γέφυρας. Οι Τούρκοι προσπάθησαν ξανά δύο μέρες μετά, αλλά χωρίς επιτυχία.

Η γέφυρα συνέχισε να στέκει μέχρι το 1949. Προς το τέλος του Ελληνικού Εμφυλίου, καθώς ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας υποχωρούσε προς τη Θεσσαλία καθώς περικυκλώνονταν από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Όσοι αντάρτες βρίσκονταν στις Πηγές Άρτας κινήθηκαν προς τη γέφυρα Κοράκου, η οποία δεν είχε ακόμη καταληφθεί. Όταν διαπιστώθηκε ότι ήταν ακόμη ανοικτή κινήθηκαν προς αυτή και άλλοι αντάρτες. Οι κυβερνητικές αντιλήφθηκαν τις κινήσεις άρχισαν να βομβαρδίζουν τη γέφυρα ώστε να εμποδίσουν τη διέλευση και ξέσπασε μάχη. Μέχρι τις 28 Μαρτίου 1949 οι αντάρτες πέρασαν τη γέφυρα και την ανατίναξαν στις 21:15.

Η έκρηξη κατέστρεψε το κεντρικό τμήμα του τόξου του γεφυριού. Τα δύο εναπομείναντα τμήματα της γέφυρας κατέρρευσαν τμηματικά και τα τελευταία σωζόμενα τμήματα της γέφυρας παρασύρθηκαν κατά τη διάρκεια πλημμυρών τον Φεβρουάριο του 2015. Στις 18 Φεβρουαρίου 2019 υπογράφηκε προγραμματική σύμβαση για την ανακατασκευή της γέφυρας, συνολικού προϋπολογισμού 16,5 εκατομμυρίων ευρώ. Μια μικρογραφία της γέφυρας παρουσιάστηκε τον Ιούλιο του 2022.

## Δείτε επίσης
* Γεφύρι της Πλάκας - το μεγαλύτερο σωζόμενο πέτρινο γεφύρι στην Ελλάδα
* Γεφύρι της Πύλης - μια άλλη πέτρινη γέφυρα που χορηγήθηκε από τον Βησσαρίωνα
* Στάρι Μοστ - μια άλλη γέφυρα του 16ου αιώνα που ανατινάχθηκε τον 20ό αιώνα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ανατίναξη της Γέφυρας Κοράκου από το Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
* 28/3/1949: Η μάχη στη γέφυρα του Κοράκου από τον ιστότοπο https://ethniki-antistasi-dse.gr/.

## Παραπομπές


κορακου
Κατηγορία:Αχελώος
Κρατιδιακές εκλογές της Κάτω Σαξονίας 2022

Οι **κρατιδιακές εκλογές της Κάτω Σαξονίας του 2022** διεξήχθησαν στις 9 Οκτωβρίου 2022 για να εκλεγεί το 19ο Κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας (Landtag) Η υφιστάμενη κυβέρνηση ήταν ένας συνασπισμός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD) και της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης της Γερμανίας (CDU) με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Στέφαν Βάιλ.

Το SPD παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα με 33% και κέρδισε δύο έδρες, παρά την πτώση 3,5 ποσοστιαίων μονάδων . Το CDU υπέστη μεγαλύτερη απώλεια και κέρδισε 28%. Η Συμμαχία 90/Οι Πράσινοι κατέγραψαν το καλύτερο αποτέλεσμα μέχρι σήμερα στην πολιτεία, λαμβάνοντας 14,5% σε ταλάντευση έξι μονάδων. Το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) σημείωσε κέρδη για πρώτη φορά σε οποιαδήποτε εκλογή από τον Οκτώβριο του 2019, βελτιώνοντας το 11%, ενώ το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP) έπεσε λίγο κάτω από το εκλογικό όριο του 5% και έχασε την εκπροσώπηση.

Εν μέσω μιας συνεχιζόμενης ενεργειακής κρίσης και της επικείμενης ύφεσης, οι σχολιαστές περιέγραψαν το αποτέλεσμα ως νίκη για την υπάρχουσα ομοσπονδιακή κυβέρνηση του SPD του Όλαφ Σολτς, ο οποίος είχε υποστεί πτώση δημοτικότητας και πρόσφατες απώλειες σε άλλες κρατιδιακές εκλογές. 

Ο πρωθυπουργός Βάιλ απέκλεισε το ενδεχόμενο συνέχισης της κυβέρνησης με το CDU και σχημάτισε νέο συνασπισμό με τους Πράσινους. Επανεξελέγη πρωθυπουργός από το Landtag στις 8 Νοεμβρίου και το υπουργικό του συμβούλιο ορκίστηκε την ίδια ημέρα. 

## Εκλογικό σύστημα
Το Κοινοβούλιο της Κάτω Σαξονίας εκλέγεται χρησιμοποιώντας το μικτό αναλογικό σύστημα με τουλάχιστον 135 έδρες. Από αυτές οι 87 εκλέγονται σε ενιαίες εκλογικές περιφέρειες, και οι υπόλοιπες καθορίζονται με εκλογικούς καταλόγους κομμάτων. Όπως στις ομοσπονδιακές εκλογές, οι ψηφοφόροι έχουν δύο ψήφους: η πρώτη ψηφοφορία για τους υποψηφίους μέσα σε κάθε εκλογική περιφέρεια, και η δεύτερη ψηφοφορία για τους εκλογικούς καταλόγους κομμάτων. Υπάρχει ένα όριο 5% για τη δεύτερη ψηφοφορία, προκειμένου να λάβουν την εκπροσώπηση του κόμματος από εκλογικούς καταλόγους. Η θητεία των βουλευτών είναι πενταετής.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2022
Κατω Σαξονια
Ψηφιακός πίνακας ελέγχου

Οι **ψηφιακοί πίνακες ελέγχου** (ψηφιακό ταμπλό/εργαλείο ή business dashboards) χρησιμοποιούνται στις σύγχρονες επιχειρήσεις και αναφέρονται σε μια οπτική οθόνη πληροφοριών που παρέχει στους υπάλληλους έγκαιρες εξατομικευμένες πληροφορίες από τις οποίες μπορούν να παρακολουθούν γρηγορά τις τρέχουσες συνθήκες που απαιτούν έγκαιρη απόκριση για την εκπλήρωση ενός συγκεκριμένου ρόλου. Οι ψηφιακοί πίνακες ελέγχου είναι από τις πιο διαδεδομένες περιπτώσεις χρήσης για την οπτικοποίηση δεδομένων που βελτιώνουν το εύρος ελέγχου σε πολλά επιχειρηματικά δεδομένα. 

## Αναγκαιότητα των πινάκων ελέγχου
Σε κάθε επιχείρηση ή οργανισμό τα στελέχη της ομάδας από τον διευθυντή μέχρι τον αναλυτή και τον εργαζόμενο χρειάζονται ανατροφοδότηση από μια πληθώρα δεδομένων και πληροφοριών. Όμως, χάρις το τεράστιο πλήθος ακατέργαστων δεδομένων, γραφημάτων και της ανεπαρκούς εκπαίδευσης δημιουργείται το ενδεχόμενο των ασαφών, αναποτελεσματικών και πολλές φορές λάθος αποτελεσμάτων. Επιπρόσθετα, η κακή οργάνωση πληροφοριών, ο εσφαλμένων διαχωρισμός μεταξύ των σχετικών και άχρηστων δεδομένων, οι ανάγκες των διοικητικών στελεχών για την λήψη των αποφάσεων σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες απαιτήσεις του μάρκετινγκ και την ανάγκη για κατανομή των πόρων οδηγούν τις επιχειρήσεις ολοένα και περισσότερο στην χρήση ψηφιακών πινάκων ελέγχου. 

## Οφέλη

* Βελτίωση του τρόπου σκέψης των στελεχών και επισήμανση μειζόνων ζητημάτων της επιχείρησης.
* Υποστήριξη στην σωστή λήψη αποφάσεων χάρις στην οπτικοποίηση των δεδομένων και εστίαση σε περιορισμένες, ομαδοποιημένες πληροφορίες για την καλύτερη διαχείριση της διοίκησης.
* Ταχύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες με σαφήνεια και ακρίβεια και ανάπτυξη βελτιωμένης βάσης δεδομένων λειτουργικών και οικονομικών πληροφοριών.
* Μείωση χρόνου τυποποίησης δεδομένων, αναφορών μαζί με αύξηση του βαθμού του αυτοματισμού που έχει ως αποτέλεσμα έγκυρες πληροφορίες και διευκόλυνση ανακατανομής πόρων.

## Κατηγορίες ψηφιακών ταμπλό

* *Με βάση την απόδοση:* Οι συγκεκριμένοι πίνακες εργαλείων εμφανίζουν αποτελέσματα με βάση τα είτε τα χρηματοοικονομικά είτε όχι. Συνήθως περιλαμβάνουν πωλήσεις προϊόντων, ροές ταμείου, διαχείριση αποθέματος συχνά σε πραγματικό χρόνο.
* *Βασισμένο σε έργο*: Η συγκεκριμένη κατηγορία αναφέρεται σε πληροφορίες που αντικατοπτρίζουν διαθεσιμότητα πόρων, παρακολούθηση και εξέλιξη ενός σχεδίου και προβλέψεις υλοποίησης.
* *Βάσει ευκαιριών*: Στόχος των συγκεκριμένων ψηφιακών ταμπλό είναι οι νέες ευκαιρίες για την ανάπτυξη της επιχείρησης και την δημιουργία στρατηγικού αποτελέσματος.

## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συστήματα διαχείρισης περιεχομένου
Κατηγορία:Διαχείριση δεδομένων
Κατηγορία:Πληροφοριακά συστήματα
Κατηγορία:Λογισμικό επιχειρήσεων
Νικολάι Ρόζοφ

Ο **Νικολάι Χρίστοβιτς Ρόζοφ** (, 20 Φεβρουαρίου 1938, Μόσχα, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ - 2 Νοεμβρίου 2020, Μόσχα, Ρωσία) ήταν Ρώσος μαθηματικός και λέκτορας πανεπιστημίου.

## Βιογραφία
Ο Ρόζοφ αποφοίτησε από τη Σχολή Μηχανικής και Μαθηματικών του Κρατικού Πανεπιστημίου Λομονόσοφ της Μόσχας (ΚΠΜ) το 1958. Έγινε βοηθός στην έδρα διαφορικών εξισώσεων και δίδαξε στο ΚΠΜ από το 1961. Το 1964 υπερασπίστηκε την υποψήφια διατριβή του στις φυσικομαθηματικές επιστήμες. Το 1966 έγινε λέκτορας και Αντιπρύτανης (μέχρι το 1970) της Μηχανικής και Μαθηματικής Σχολής στο ΚΠΜ.

Τα 1968-1994 ο Ρόζοφ ήταν ανώτερος ερευνητής στο Τμήμα Μαθηματικών του Πανενωσιακού Ινστιτούτου Επιστημονικής και Τεχνικής Πληροφορικής της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ. Από το 1978, μαζί με τους Β. Α. Κοντράτιεφ και Β. Μ. Μιλλιόνσικοφ, διεύθυνε σεμινάριο για τη θεωρία των διαφορικών εξισώσεων της Έδρας Διαφορικών Εξισώσεων του ΚΠΜ. Το 1983 υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή στις φυσικομαθηματικές επιστήμες. Το 1989 διορίστηκε καθηγητής στην Έδρα Διαφορικών Εξισώσεων στο ΚΠΜ.

Οι κύριοι τομείς εργασίας του Ρόζοφ ήταν οι συνήθεις και μερικές διαφορικές εξισώσεις και η θεωρία της τεχνολογίας ελέγχου. Ανέπτυξε μια ασυμπτωτική θεωρία λύσεων περιοδικών διαφορικών εξισώσεων με συνεχείς και ασυνεχείς περιοχές. Συν-συγγραφείς του ήταν ο Ε. Φ. Μισένκο και ο Α. Γ. Κολεσόφ.

Από το 1997, ο Ρόζοφ ήταν κοσμήτορας και διοργανωτής της Παιδαγωγικής Σχολής του ΚΠΜ και επικεφαλής της Έδρας Εκπαιδευτικών Τεχνολογιών της Σχολής. Από το 2000 διηύθυνε το σεμινάριο για την παιδαγωγική, τις μεθόδους διδασκαλίας και τα προβλήματα της εκπαίδευσης. Ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Εκπαίδευσης.

## Διακρίσεις και βραβεία

* Βραβείο της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την Εκπαίδευση (2009)
* Μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Τεχνών, Γλωσσών και Επιστημών της Δημοκρατίας της Μαδαγασκάρης
* Επίτιμος Καθηγητής του Νοτιοδυτικού Πανεπιστημίου "Νεοφίτ Ρίλσκι"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα