open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πόπλιος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελλίνος

Ο **Πόπλιος Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελλίνος**, λατιν.: *Publius Cornelius Lentulus Marcellinus* (π. 1ος αι. π.Χ. – 1ος αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που εξελέγη Ρωμαίος ύπατος το 18 π.Χ., με συνάδελφό του τον Γναίο Κορνήλιο Λέντουλο.  Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, η Σύγκλητος και η ρωμαϊκή Συνέλευση ανέθεσαν και πάλι στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αύγουστο την εξαιρετική ως αξιωματούχου εξουσία και την τριβουνιακή του εξουσία.

## Βιογραφία
Πολλά σχετικά με την καταγωγή και τη σταδιοδορμία του Πόπλιου Κορνήλιου Λέντουλου Μαρκελλίνου είναι αβέβαια, και βασίζονται σε πολλές υποθέσεις. Αυτό που είναι βέβαιο είναι το *όνομα (praenomen)* του πατέρα του, του Πόπλιου, το οποίο μαρτυρείται στο γένος του. Υποτίθεται ότι ο Μαρκελλίνος μας μπορεί να ήταν γιος του Πόπλιου Κορνήλιου Λέντουλου Mαρκελλίνου, ο οποίος μπορεί να ήταν *εκ των τριών ανδρών του νομισματοκοπείου* (triumvir monetalis) το 50 π.Χ., αλλά είναι βέβαιο ότι εξελέγη ταμίας (quaestor) το 48 π.Χ. Ο Μαρκελλίνος ο ταμίας διοικούσε ένα τμήμα της άμυνας του Ιουλίου Καίσαρα στο Δυρράχιο, το οποίο δέχτηκε επίθεση από τον Γν. Πομπήιο Μάγνο, και στη διαδικασία ο Μαρκελλίνος υπέστη μεγάλες απώλειες.  Υπάρχει επίσης ένας Γν. Κορνήλιος Λέντουλος Μαρκελλίνος, ύπατος το 56 π.Χ., ο οποίος θεωρείται ο πατέρας του ταμία, που θα μπορούσε να είναι ο παππούς του Mαρκελλίνου μας.

Υπάρχει ένας αποσπασματικός κατάλογος των πραιτόρων του 29 π.Χ., ο οποίος περιλαμβάνει έναν «Κορνήλιο Λέντουλο Μαρκ[...]», που οδήγησε ορισμένους ειδικούς να ταυτίσουν το πρόσωπο αυτό με τον ύπατο του 18 π.Χ.  Ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει μία σειρά από προεκτάσεις, εάν αυτή η αναγνώριση είναι σωστή. Το ένα είναι το μεγάλο διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ της πραιτορίας και της υπατείας του Maαρκελλίνου, κάτι που είναι ασυνήθιστο, ειδικά για ένα μέλος της τάξης των πατρικίων,  που, όπως παρατηρεί ο Σάυμ, "δεν είναι αδιανόητο την πρώτη δεκαετία της νέας τάξης του Αυγούστου. Από την άλλη, ίσως ένας διαφορετικός Mαρκελλίνος."  Ακόμη πιο σημαντική είναι η παρατήρηση του Σάυμ, «σε κάθε περίπτωση, ένας πραίτωρ του 29 δεν μπορεί να είναι γιος ενός ταμία του 48».

Είναι πιθανό ο Μαρκελλίνος να είναι ο Κορνήλιος Λέντουλος, που διορίστηκε *λεγάτος του Αυγούστου αντί του πραίτωρα* (legatus Augusti pro praetore) στην Παννονία στα πρώτα χρόνια του 1ου αι. μ.Χ.  Ωστόσο ο Σάυμ υποστηρίζει, ότι ο Κορνήλιος Λέντουλος ο στρατηγός είναι πιο πιθανό να ταυτιστεί ως ο Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Οιωνοσκόπος, ύπατος το 14 μ.Χ.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Παραπομπές


## Πηγές

* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol II (1952)
*  

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Ιδίωμα

**Ιδίωμα** ή **ιδιωματικότητα** είναι μια συντακτική, γραμματική ή φωνολογική δομή που είναι ιδιάζουσα και που πραγματώνεται σε μια γλώσσα σε αντίθεση με πιθανές αλλά απραγματοποίητες κατασκευές που θα μπορούσαν να έχουν αναπτυχθεί για να εξυπηρετούν τις ίδιες σημασιολογικές λειτουργίες αλλά δεν το έκαναν.

Η γραμματική (η μορφολογία, φωνολογία και η σύνταξη) είναι εγγενώς αυθαίρετη και ιδιόμορφη σε μια ορισμένη γλώσσα (ή ομάδα συναφών γλωσσών). Οι η ιδιωματικές κατασκευές ακούγονται λανθασμένες στους φυσικούς ομιλητές, αν και συχνά είναι απολύτως κατανοητές. Για παράδειγμα, ο τίτλος *Επέστρεφε* του κλασικού ποιήματος του Κωνσταντίνου Καβάφη είναι εύκολα κατανοητός, αλλά αποκλίνει από το ελληνικό ιδίωμα (*Επίστρεφε*) ως προς την έγκλιση, τον χρόνο και το πρόσωπο του ρήματος "επιστρέφω", αλλά θεωρείται πιο επιτυχημένος για ποιητικούς λόγους.

Επίσης, ιδίωμα είναι κάθε τοπική χρήση μιας γλώσσας που διαφοροποιείται ελάχιστα, χωρίς να είναι απαραίτητα ξεχωριστή διάλεκτος, από την κοινή χρήση αυτής.

## Ημικές και ητικές απόψεις
Ως επί το πλείστον, οι μονόγλωσσοι φυσικοί ομιλητές που ζουν σε ένα απομονωμένο μονόγλωσσο περιβάλλον δεν έχουν επίγνωση του *ιδιώματος*, επειδή γενικά το μυαλό τους δεν ακούει άλλες πιθανές γλωσσικές κατασκευές. Η βασική εξαίρεση είναι ο φυσικός πειραματισμός των παιδιών στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν τη γλώσσα. Με αυτόν τον συσχετισμό, ένας σολοικισμός στα μονόγλωσσα μυαλά που μιλούν τη μητρική γλώσσα τους συχνά ακούγεται παιδικός. Ωστόσο, όταν οι ενήλικες μελετούν μια ξένη γλώσσα, συνειδητοποιούν την ιδιωματικότητα ή την έλλειψή της. Για παράδειγμα, στα αγγλικά είναι ιδιωματικό να χρησιμοποιείται το αόριστο άρθρο όταν περιγράφεται το επάγγελμα ενός ατόμου (*I am *'a** plumber'', "εγώ είμαι **ένας** υδραυλικός" ''she is **an** engineer,'' "αυτή είναι **μια*' μηχανικός"), αλλά στα [[Ελληνική γλώσσα|ελληνικά]] και σε πολλές άλλες γλώσσες δεν είναι (*εγώ είμαι υδραυλικός*, *αυτή είναι μηχανικός*). Ένας φυσικός ομιλητής της αγγλικής που μαθαίνει ελληνικά πρέπει να αναγνωρίσει και να υιοθετήσει αυτό το γεγονός, αν θέλει ο λόγος του να ακούγεται φυσικός.

Η έννοια της λέξης *ιδίωμα'', που αναφέρεται σε μια έκφραση με μεταφορική σημασία, δηλαδή σε έναν ιδιωτισμό, σχετίζεται με το κατά πόσο μια έννοια υπάρχει ή όχι στη γλώσσα. Έτσι, η έκφραση "με δουλεύει" (που σημαίνει χιουμοριστικά "με παραπλανά") είναι ιδιωματική επειδή ανήκει στη γλώσσα, είτε μπορούμε να προσδιορίσουμε είτε όχι την αρχική λογική με την οποία επινοήθηκε (αυθαιρεσία) και ανεξάρτητα από το αν μεταφράζεται κυριολεκτικά σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα (ιδιαιτερότητα).

## Δείτε επίσης

* Ιδιωτισμός
* Τυπική ισοδυναμία

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γλωσσολογία
Τεταρτονήσι Πάρου

Το **Τεταρτονήσι** είναι βραχονησίδα των Κυκλάδων στην Πάρο, η οποία βρίσκεται στα βόρεια του νησιού και στα ανατολικά του Όρμου της Νάουσας. Νοτιοδυτικά της είναι η Νάουσα και η βραχονησίδα Γαλιάτσος, δίπλα και βορειοανατολικά η βραχονησίδα Μαυρονήσι ενώ ανατολικά η νησίδα Οικονόμου και πίσω της ο οικισμός Λάγκερη. Έχει ψηλότερο σημείο στα 12 μέτρα. 

Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Πάρου και από το 2001 απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός στην κοινότητα Ναούσης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει κατοίκους, όπως και στις προηγούμενες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάρου
Imagining the Balkans

Το ***Imagining the Balkans*** () είναι βιβλίο της Βουλγάρας ακαδημαϊκού Μαρία Τοντορόβα. Το βιβλίο δημοσιεύθηκε από την Oxford University Press στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 22 Μαΐου 1997, με τη δεύτερη και διευρυμένη έκδοση να δημοσιεύεται το 2009. Περιγράφεται ως το κορυφαίο έργο της συγγραφέα.

Με την προνομία της μελέτης των κειμένων και της διακειμενικότητας, η συγγραφέας ανέπτυξε την έννοια του Βαλκανισμού εμπνευσμένη από τον Οριενταλισμό του Έντουαρντ Σαΐντ. Ωστόσο, η συγγραφέας υπογραμμίζει επίσης πώς οι μελετητές του Οριενταλισμού θεωρούν ουσιώδη τη Δύση ως ομοιογενές σύστημα. Η Τοντορόβα περιγράφει τον Βαλκανισμό όχι ως μια μορφή του Οριενταλισμού, αλλά ως μια ανεξάρτητη κατασκευή που έχει να κάνει με την εκπροσώπηση των Βαλκανίων. Η διάκρισή της βασίζεται εν μέρει στην «καίρια» επίσημη διάκριση μεταξύ της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας στο εξωτερικό και της υποταγής εντός. Κατά την άποψή της, σε αντίθεση με το *Orient* που λειτουργεί ως η πολική αντίθετη της Ευρώπης, τα Βαλκάνια είναι το «άλλο εσωτερικό» της Ευρώπης σε μια διάμεση θέση να μην είναι ούτε εδώ ούτε εκεί. Επίσης, περιγράφει τα Βαλκάνια ως πραγματικό μέρος και χώρο, ενώ ο Οριενταλισμός του Σαΐντ δεν ορίζεται με τέτοιο τρόπο.

Το βιβλίο γράφτηκε κατά τη διάρκεια των Γιουγκοσλαβικών Πολέμων ως απάντηση στη στιγματοποίηση της περιοχής, στίγματος που ξεκίνησε από μια Ευρωκεντρική θέση, η οποία αποδίδει στα Βαλκάνια μια θανάσιμη κατάσταση ανεξήγητων συγκρούσεων και βαρβαρότητας, και επομένως μια μη ευρωπαϊκή θέση.

Το βιβλίο μεταφράστηκε σε γλώσσες της περιοχής με την σερβική και βουλγαρική μετάφραση το 1999, την ελληνική και την ρουμανική το 2000, την σλοβενική και την σλαβομακεδονική το 2001, την τουρκική το 2003 και την αλβανική το 2006. Οι γερμανική και ιταλική μεταφράσεις δημοσιεύθηκαν το 1999 και το 2002. Η γαλλική μετάφραση δημοσιεύθηκε το 2011 από την Σχολή Ανωτέρων Σπουδών στις Κοινωνικές Επιστήμες.

## Απόψεις
Η Κορίνα Ντόμνινα Φιλιπέσκου επικαλείται το βιβλίο στην διατριβή της «Μια μετααποικιακή κριτική της παραγωγής άνισων σχέσεων εξουσίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση». Ο Χάνες Γκράντιτς επαινεί το βιβλίο ακόμη και μετά από 20 χρόνια. Ο Καρλ Α. Ρόιντερ Τζούνιορ συνέκρινε το βιβλίο με το *[[Institutes of the Christian Religion]]*, όπου παρατήρησε ορισμένη εγγύτητα με τις μεταμοντερνιστικές προσεγγίσεις και το συνιστούσε ως προκλητικό, ενδιαφέρον και ενημερωτικό βιβλίο. Ο Τζον Ρ. Λάμπε περιέγραψε το βιβλίο της Τοντορόβα ως σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένη και «εξαιρετική» απάντηση σε αηδιαστικά στερεότυπα της περιοχής με τη διαρκή συμβολή του βιβλίου στην ακαδημαϊκή κατανόηση των πρώτων αναφορών των «Βαλκανίων».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ανασκόπηση του βιβλίου στο H-Net Reviews''Επισκόπηση H-Net''

Κατηγορία:Μη μυθοπλαστικά βιβλία
Κατηγορία:Ιστορικά συγγράμματα
Κατηγορία:Βαλκάνια
Σήραγγα Γκρόπας

Η σήραγγα Γκρόπας είναι μία οδική σήραγγα μήκους 1.500μ. επί της εθνικής οδού 30 στον νομό Τρικάλων, δυτικά του οικισμού Στουρναρέικα.Η σήραγγα, η οποία ολοκληρώθηκε το 2010 παρακάμπτει το ομώνυμο πέρασμα που είχε αποκτήσει την φήμη ενός από τα πλέον δύσκολα στην διάβαση ορεινά περάσματα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες. Η κατασκευή της σήραγγας επίσης, συνέβαλε καθοριστικά στην βελτίωση των μετακινήσεων μεταξύ των ορεινών οικισμών της ευρύτερης περιοχής και κατ' επέκταση την πρόσβαση στον νομό Άρτας από την περιφέρεια Θεσσαλίας.
μικρογραφία|Η είσοδος της σήραγγας από την πλευρά των Τρικάλων.

## Παραπομπές
Τελικός Κυπέλλου Ελλάδας 2025

Ο **τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας 2025** ήταν ο 81ος τελικός του θεσμού. Ο αγώνας διεξήχθη στις 17 Μαΐου 2025 στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Οι ομάδες που αναμετρήθηκαν ήταν ο Ο.Φ.Η. και ο Ολυμπιακός. Ήταν ο τρίτος τελικός Κυπέλλου στην ιστορία του Ο.Φ.Η., στα 100 χρόνια ύπαρξής του, και ο τεσσαρακοστός δεύτερος τελικός Κυπέλλου στην ιστορία του Ολυμπιακού στα 100 χρόνια ύπαρξής του. Ήταν ο πρώτος τελικός που χρησιμοποιήθηκε ημι-αυτοματοποιημένη τεχνολογία οφσάιντ και τεχνολογία γραμμής τέρματος.

## Έδρα
αριστερά|μικρογραφία|Το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας.
Αυτός ήταν ο εικοστός έβδομος τελικός Κυπέλλου Ελλάδας που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, μετά τους τελικούς των ετών 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1993, 1994, 1995, 1996, 1999, 2000, 2002, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2018, 2019, 2021 και 2022.

Το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας κατασκευάστηκε το 1982 και ανακαινίστηκε μία φορά, το 2004. Το στάδιο χρησιμοποιείται ως έδρα του Παναθηναϊκού και έχει χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς από την ΑΕΚ, τον Ολυμπιακό και την Εθνική Ελλάδας. Η τρέχουσα χωρητικότητά του είναι 69.618 θεατές και έχει φιλοξενήσει τρεις τελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών/UEFA Champions League (το 1983, 1994 και 2007), έναν τελικό Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1987, τους Μεσογειακούς Αγώνες του 1991 και τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

## Ιστορικό
Ο Ο.Φ.Η. έχει φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας δύο φορές, κατακτώντας το τρόπαιο στη μία από αυτές. Η τελευταία φορά που κατέκτησε το Κύπελλο ήταν το 1987, (3–1 στη διαδικασία των πέναλτι επί του Ηρακλή). Η τελευταία φορά που αγωνίστηκε σε τελικό ήταν το 1990, όπου ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό με 4–2.

Ο Ολυμπιακός έχει φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας σαράντα μία φορές, κατακτώντας το τρόπαιο είκοσι οκτώ φορές. Η τελευταία φορά που συμμετείχε σε τελικό ήταν το 2021, όταν ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ με 2–1.

Οι δύο ομάδες έχουν συναντηθεί μεταξύ τους σε τελικό Κυπέλλου μία φορά, στον τελικό του 1990.

## Πορεία προς τον τελικό

## Αγώνας

### Λεπτομέριες



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2024-2025
Αμυλοπλάστης

δεξιά|μικρογραφία|Αμιλοπλαστα σε κύτταρο πατάτας
Οι **αμυλοπλάστες** είναι ένας τύπος πλαστίδιου, οργανίδια με διπλή μεμβράνη που βρίσκονται στα φυτικά κύτταρα και εμπλέκονται σε διάφορες βιολογικές διεργασίες. Συγκεκριμένα, οι αμυλοπλάστες αποτελούν έναν τύπο λευκοπλάστη, που είναι υποκατηγορία άχρωμων πλαστίδιων χωρίς χρωστικές ουσίες. Οι αμυλοπλάστες εντοπίζονται στις ρίζες και στους αποθηκευτικούς ιστούς και είναι υπεύθυνοι για την αποθήκευση και σύνθεση αμύλου μέσω της πολυμερισμού της γλυκόζης. Η σύνθεση του αμύλου εξαρτάται από τη μεταφορά άνθρακα από το κυτταρόπλασμα, μηχανισμός που βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό μελέτη και συζήτηση.

Η σύνθεση και αποθήκευση αμύλου πραγματοποιείται επίσης και στους χλωροπλάστες, που είναι ένας τύπος χρωματισμένων πλαστίδιων εμπλεκόμενων στη φωτοσύνθεση. Οι αμυλοπλάστες και οι χλωροπλάστες σχετίζονται στενά και οι αμυλοπλάστες μπορούν να μετατραπούν σε χλωροπλάστες. Αυτό παρατηρείται, για παράδειγμα, όταν οι κονδυλώδεις πατάτες εκτίθενται στο φως και πρασινίζουν.

## Ο ρόλος στην ανίχνευση βαρύτητας
μικρογραφία|Σχήμα που δείχνει τους διαφορετικούς τύπους πλαστιδίων
Πιστεύεται ότι οι αμυλοπλάστες παίζουν καθοριστικό ρόλο στη βαρυτότροπη αντίδραση των φυτών (gravitropism). Οι στατόλιθοι, ένας εξειδικευμένος τύπος αμυλοπλάστη που συσσωρεύει άμυλο, είναι πυκνότεροι από το κυτταρόπλασμα και μπορούν να καθιζάνουν στον πυθμένα του κυττάρου που ανιχνεύει τη βαρύτητα, το οποίο ονομάζεται στατοκύτταρο. Αυτή η καθίζηση αποτελεί βασικό μηχανισμό στην ικανότητα του φυτού να αντιλαμβάνεται τη βαρύτητα, προκαλώντας την ασύμμετρη κατανομή της αυξίνης, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην κάμψη και ανάπτυξη των βλαστών αντίθετα προς το διανυσματικό πεδίο της βαρύτητας και των ριζών κατά μήκος αυτού.

Ένα φυτό που στερείται του ενζύμου φωσφογλυκομουτάση (pgm), για παράδειγμα, είναι ένας μεταλλαγμένος τύπος χωρίς άμυλο, κάτι που εμποδίζει την καθίζηση των στατολίθων. Αυτός ο μεταλλαγμένος τύπος εμφανίζει σημαντικά ασθενέστερη βαρυτότροπη απόκριση σε σύγκριση με ένα μη μεταλλαγμένο φυτό. Ωστόσο, μια φυσιολογική βαρυτότροπη απόκριση μπορεί να αποκατασταθεί μέσω υπερβαρύτητας.

Στις ρίζες, η βαρύτητα ανιχνεύεται στο ριζικό κάλυμμα, ένα τμήμα ιστού στο άκρο της ρίζας. Αν αφαιρεθεί το ριζικό κάλυμμα, η ρίζα χάνει την ικανότητά της να αντιλαμβάνεται τη βαρύτητα. Ωστόσο, αν το ριζικό κάλυμμα αναπτυχθεί ξανά, η βαρυτότροπη απόκριση της ρίζας αποκαθίσταται. Στους βλαστούς, η βαρύτητα ανιχνεύεται στα ενδοδερμικά κύτταρα των βλαστικών ιστών.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Φυσιολογία φυτών
Κατηγορία:Κυτταρικά οργανίδια
Τζόναθαν Μπέιλι

Ο **Τζόναθαν Στιούαρτ Μπέιλι** (αγγλικά: *Jonathan Stuart Bailey*, γενν. 25 Απριλίου 1988) είναι Άγγλος ηθοποιός, γνωστός για τους δραματικούς, κωμικούς και μουσικούς ρόλους του στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Οι διακρίσεις του συμπεριλαμβάνουν ένα Βραβείο Ολίβιε και ένα Βραβείο Critics' Choice αλλά και μία υποψηφιότητα για ένα Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης.

Ο Μπέιλι ξεκίνησε την καριέρα του ως παιδί ηθοποιός σε παραγωγές του Royal Shakespeare Company και στην ηλικία των οκτώ ετών έπαιξε τον ρόλο του Γαβριά στην παραγωγή του West End του μιούζικαλ *[[Οι Άθλιοι]]*. Πρωταγωνίστησε σε σύγχρονες θεατρικές παραστάσεις όπως το *The York Realist* το 2018 και το *Cock* το 2022, σε κλασικές παραστάσεις όπως το *[[Οθέλλος]]* το 2013 και το *[[Ριχάρδος ο Β΄ (Σαίξπηρ)|Ριχάρδος ο Β΄]]* το 2025, αλλά και σε παραστάσεις μιούζικαλ όπως την αναβίωση του *The Last Five Years* στο Λονδίνο το 2016 και στην παραγωγή, με εναλλαγές φύλου στους ρόλους, του West End του μιούζικαλ *Company* για το οποίο κέρδισε το Βραβείο Ολίβιε Β' Ανδρικού Ρόλου σε Μιούζικαλ το 2019.

Στην τηλεόραση, ο Μπέιλι πρωταγωνίστησε στην σειρά περιπέτειας *Leonardo* (2011–2012) και στην μουσική κωμωδία *Groove High* (2012–2013) πριν γίνει πιο γνωστός για την αστυνομική σειρά *Broadchurch* (2013–2015) και στην κωμωδία *Crashing* (2016). Έλαβε ευρύτερη αναγνώριση για τους ρόλους του στην αισθηματική σειρά εποχής *Bridgerton* (2020–σήμερα) και στην κοινωνική μίνι σειρά *Fellow Travelers* (2023), για την οποία κέρδισε ένα Βραβείο Critics' Choice αλλά και μία υποψηφιότητα για ένα Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης. Ο ρόλος του ως Φιέρο, στην ταινία μιούζικαλ φαντασίας, *[[Wicked (ταινία)|Wicked]]* (2024) του εξασφάλισε μία υποψηφιότητα για ένα Βραβείο SAG Β' Ανδρικού Ρόλου.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βρετανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο
Εβριόκαστρο Πάρου

Το **Οβριονήσι** ή **Οβιόκαστρο** ή **Βιόκαστρο** ή **Εβριόκαστρο** είναι βραχονησίδα των Κυκλάδων στην Πάρο, η οποία βρίσκεται στη βόρεια άκρη του νησιού και είναι ορατή από τα πλοία της γραμμής Νάξου - Πάρου και  Σαντορίνης - Σύρου. Δίπλα και δυτικά της είναι η βραχονησίδα Φοίνισσες, βορειοδυτικά η Τούρλος ενώ δυτικότερα η νησίδα το Γαϊδουρονήσι. Έχει ψηλότερο σημείο στα 46 μέτρα.

Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Πάρου και από το 2001 απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός στην κοινότητα Ναούσης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει κατοίκους, όπως και στις προηγούμενες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάρου
Φοίνισσες Πάρου

Οι **Φοίνισσες** ή **Φόνισσες ** είναι βραχονησίδα των Κυκλάδων στην Πάρο, η οποία βρίσκεται στη βόρεια άκρη του νησιού δίπλα και δυτικά από τη βραχονησίδα Εβριόκαστρο). Βορειοδυτικά του είναι η Τούρλος και η νησίδα Γαϊδουρονήσι. Διοικητικά υπάγονται στον Δήμο Πάρου και από το 2001 απογράφονται ως ξεχωριστός οικισμός στο Τοπικό Διαμέρισμα Ναούσης. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει κατοίκους, όπως και στις προηγούμενες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάρου
Αλκόξυ ομάδα

Στη χημεία, η **αλκόξυ ομάδα** (alkoxy group) είναι μια αλκυλομάδα η οποία δεσμεύεται με απλό δεσμό με οξυγόνο. Άρα . Συμβολίζεται συνήθως με απόστροφο('). Το εύρος των αλκόξυ ομάδων είναι τεράστιο, η πιο απλή είναι η μεθόξυ ομάδα (). Μια αιθόξυ ομάδα () βρίσκεται στην οργανική ένωση αιθυλφαινυλαιθέρας (, επίσης γνωστή ως αιθοξυβενζόλιο).
Σχετικές με τις αλκόξυ ομάδες είναι οι **αρυλόξυ ομάδες**, οι οποίες έχουν μια αρυλομάδα ενωμένη με απλό δεσμό με το οξυγόνο όπως η φαινόξυ ομάδα ().
Μια αλκόξυ ή αρυλόξυ  ομάδα συνδεδεμένη με ένα αλκύλιο ή αρύλιο () είναι ένας αιθέρας. Εάν δεσμευτεί με το Η είναι αλκοόλη.
Ο όρος *αλκοξείδιο* (alkoxide) αναφέρεται στις ανιονικές συζυγείς βάσεις αλκοολών () ή σε ιοντικές ενώσεις που περιέχουν ένα τέτοιο ανιόν. Οι ενώσεις αλκοξειδίου είναι παράγωγα αλκοολών όπου το υδρογόνο της ομάδας –ΟΗ αντικαθίσταται από ένα μέταλλο. Παραδείγματιος χάρη, το  άλας νατρίουτης αιθανόλης () είναι το αιθοξείδιο του νατρίου, που περιέχει ανιόντα αιθοξειδίου  και κατιόντα νατρίου .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλκόξυ ομάδες
Κατηγορία:Χαρακτηριστικές ομάδες
Τούρλος Πάρου

Ο **Τούρλος** είναι οικισμός στις Κυκλάδες και τον Δήμο Πάρου.

## Γενικά στοιχεία
Ο Τούρλος βρίσκεται προς τα δυτικά παράλια του νησιού, σε υψόμετρο περίπου 90 μέτρα ενώ απέχει περίπου 17 χλμ. ΝΔ. από την Παροικιά (ή Χώρα - έδρα και λιμάνι του νησιού) και μόλις 2 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Μάρπησσα. Απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1991 στην κοινότητα Μαρπήσσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Μαρπήσσης που υπάγεται στο Δήμο Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 40 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην Πάρο υπάρχουν η συνώνυμη βραχονησίδα Τούρλος στην βορειοανατολική άκρη του νησιού και κοντά στη νησίδα Γαϊδουρονήσι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Μονιεβίλ (Ουάζ)

Το **Μονιεβίλ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Κάτια Κοξένογλου

Η **Αικατερίνη (Κάτια) Κοξένογλου** (Πειραιάς, 1978) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρική παράγοντας, η οποία από το 2023 έως το 2024 υπηρέτησε ως πρόεδρος της ποδοσφαιρικής Σούπερ Λιγκ της Ελλάδας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. 

Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Laverve. Από μικρή ασχολήθηκε με θέματα του ποδοσφαίρου. Ομιλεί τέσσερις ξένες γλώσσες, αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά και ρωσικά. Ανέλαβε δραστηριότητα στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου το 1999 ως διοικητικό στέλεχος του ΑΟ Χαλκηδόνας. Στη συνέχεια, έγινε αντιπρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος του Ατρόμητου Περιστερίου.  

Τον Μάϊο 2020 εξελέγη ως αναπληρώτρια πρόεδρος της Σούπερ Λιγκ και έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα που καταλαμβάνει την εν λόγω θέση.
Η Κοξενόγλου από το 2023 ασκεί καθήκοντα ως προσωρινή πρόεδρος της Σούπερ Λιγκ, αναλαμβάνοντας τον ποδοσφαιρικό συνεταιρισμό μετά την παραίτηση του Βαγγέλη Μαρινάκη. 

## Προσωπική ζωή
Ζει μόνιμα στο Περιστέρι. Αδερφή της είναι η Ντέπυ Κοξένογλου, σύζυγος του παλιού διαιτητή του ποδοσφαίρου, Κύρου Βασσάρα. 

Είναι παντρεμένη με τον πρώην προπονητή του Ατρομήτου, Γιώργο Κορακάκη, με τον οποίο έχει δύο κόρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό σημείωμα

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιρικοί παράγοντες
Φεραί Παρθίας

Οι **Φερές** (αρχαία ελληνικά **Φεραί**) ήταν μία αρχαία πόλη στην Παρθία. 

Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη της πόλεως γίνεται από τον Βυζαντινό γεωγράφο του 6ου αιώνα Στέφανο τον Βυζάντιο. Κατά τον Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόυζεν δεν είναι σίγουρο εάν έχουμε να κάνουμε με ελληνιστική πόλη, ενώ κατά τον Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο επρόκειτο για αποικία των Σελευκιδών. 

Άγνωστη η σημερινή τοποθεσία των Φερών. Λογικά θα βρισκόταν στο Ιράν. 

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Κίραν Κάλκιν

O **Κίραν Κάιλ Κάλκιν** (αγγλ: *Kieran Kyle Culkin*), (γενν. 30 Σεπτεμβρίου 1982) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τις ερμηνείες του σε κακόγουστους αλλά συμπαθητικούς χαρακτήρες στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, Οι διακρίσεις που έχει λάβει περιλαμβάνουν ένα Βραβείο Όσκαρ, ενα Βραβεία BAFTA, ένα Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης και δύο Χρυσές Σφαίρες.

Ο Κάλκιν ξεκίνησε την καριέρα του ωε παιδί ηθοποιός σε θεατρικές παραγωγές off-Broadway. Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο δίπλα στον μεγαλύτερο αδελφό του Μακόλεϊ Κάλκιν, στην Χριστουγεννιάτικη κωμωδία *[[Μόνος στο Σπίτι]]* (1990). Αφού έπαιξε τον ρόλο που τον έκανε ευρύτερα γνωστό, ερμηνεύοντας έναν σαρδόνιο έφηβο στην δραματική κωμωδία *Ο Ίγκμπι πιάνει Πάτο* (2002), για την οποία κέρδισε μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδικού Ρόλου σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ, ο Κάλκιν έκανε ένα διάλειμμα από τον κινηματογράφο λόγω προσωπικών συγκρούσεων. Επέστρεψε στις ταινίες έξι χρόνια αργότερα παίζοντας τον ρόλο του Γουάλας Γουέλς στην κωμωδία δράσης *[[Ο Σκοτ Πίλγκριμ Εναντίον των 7 Πρώην]]* (2010). Ο Κάλκιν κέρδισε το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ως έναν ξάδελφο που θρηνεί στην κωμωδία *[[A Real Pain|Αληθινός Πόνος]]* (2024).

Στην τηλεόραση, η καριέρα του Κάλκιν πήρε τα πάνω της για την ερμηνεία του ως Ρόμαν Ρόι στην δραματική σειρά του HBO, *Succession* (20182023), για την οποία κέρδισε Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Αντρικού Ρόλου σε Δραματική Σειρά. Έχει δανείσει την φωνή του στις σειρές *Solar Opposites* (2022σήμερα) και *Σκοτ Πίλγκριμ: Η σειρά* (2023). Στο θέατρο, ο Κάλκιν πρωταγωνίστησε στις παραγωγές του West End και του Μπρόντγουεϊ της παράστασης του Κένεθ Λόνεργκαν, *This Is Our Youth* (2023). Υποδήθηκε, επίσης, τον ρόλο του Ρίτσαρντ Ρόμα στην αναβίωση του Μπρόντγουεϊ της παράστασης του Ντέιβιντ Μάμετ, *Glengarry Glen Ross* (2025).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανοί γερμανικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί ιρλανδικής καταγωγής
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Μάρκος Περπέρνα (ύπατος το 92 π.Χ.)

Ο **Μάρκος Περπέρνα**, λατιν.: *Marcus Perperna* (π. 147 π.Χ. – 49 π.Χ.) ήταν γιος ενός προηγούμενου υπάτου, του Mάρκου Περπέρνα.

## Βιογραφία
Ο M. Περπέρνα έγινε ύπατος το 92 π.Χ. με τον Γάιο Καλύδιο Πούλχερ και τιμητής (censor) το 86 π.Χ. με τον Λεύκιο Μάρκιο φίλιππο. Η τιμητεία του Περπέρνα αναφέρεται από τον Κικέρωνα , και ο Κορνήλιος Νέπως μιλά γι' αυτόν ως τιμητή (*censorius)*. 

Αν και έζησε δύσκολες στιγμές, δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο σε αυτές. Ήταν πιθανώς ο ίδιος Mάρκος Περπέρνα, που ήταν δικαστής (judex) στην περίπτωση του Γάιου Ακουλέο , και επίσης στην περίπτωση του Κόιντου Ρόσκιου, για τον οποίο ο Κικέρων παρακαλούσε.  Το 54 π.Χ. ο Mάρκος Περπέρνα αναφέρεται ως ένας από τους υπάτους, που κατέθεσαν για λογαριασμό του Mάρκου Αιμίλιου Σκαύρου στη δίκη του.  Έζησε όλους αυτούς τους χρόνους, φτάνοντας στην ηλικία των ενενήντα οκτώ ετών, όταν τελικά απεβίωσε το 49 π.Χ. Έζησε περισσότερο από όλους τους συγκλητικούς, που ανήκαν σε αυτό το σώμα στην υπατεία του, και τη στιγμή του τέλους του επιζούσαν μόνο επτά άτομα, τα οποία είχε εγγράψει στη Σύγκλητο κατά τη διάρκεια της τιμητείας του. 

## Αναφορές

## Πηγές
* Smith, William, ed. (1870). "Perperna, or Perpenna (3)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 3. p.&nbsp;202.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Πόπλιος Ρουτίλιος Λούπος (ύπατος)

Ο **Πόπλιος Ρουτίλιος Λούπος**, λατιν.: *Publius Rutilius Lupus* (απεβ. το 90 π.Χ.) ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 90 π.Χ. Οδήγησε μία εκστρατεία εναντίον των Mαρσών κατά τη διάρκεια του Συμμαχικού Πολέμου, που τελικά είχε ως αποτέλεσμα το τέλος του στην ανεπιτυχή μάχη του ποταμού Toλένου.

## Σταδιοδρομία
Ο Π. Ρουτίλιος Λούπος εξελέγη για να υπηρετήσει ως ύπατος, στο πλευρό του Λεύκιου Κορνήλιου Καίσαρα το 90 π.Χ. Ο Συμμαχικός Πόλεμος ξεκίνησε έναν χρόνο πριν, και οι δύο ύπατοι εστάλησαν. Ο Λεύκιος Κ. Καίσαρας στάλθηκε για να αντιμετωπίσει τους Σαμνίτες, ενώ ο Λούπος έπρεπε να πολεμήσει τους Μαρσούς. Επέλεξε τον Γάιο Μάριο (που ήταν συγγενής του) ως ανώτερο λεγάτο του. Ο Μάριος τον συμβούλεψε να εκπαιδεύσει περισσότερο τα άπειρα στρατεύματά του πριν συναντήσει τον εχθρό στη μάχη, αλλά ο Ρουτίλιος αγνόησε αυτή τη συμβουλή.

Ο Ρουτίλιος προχώρησε και μοίρασε τα στρατεύματά του μεταξύ τού εαυτού του και του Μάριου, για να κτίσει δύο γέφυρες και να διασχίσει τον ποταμό Τολένο. Ο διοικητής των Mαρσών Tίτος Βέτιος Σκάτων, ήταν στρατοπεδευμένος στην άλλη πλευρά. Τοποθέτησε μία λεπτή σειρά από στρατεύματα κοντά στη γέφυρα του Μάριου, και με το κύριο σώμα του παρέμεινε σε αναμονή κοντά στη γέφυρα του Λούπου. Το επόμενο πρωί τον ο Λούπος έπεσε στην παγίδα, και έχασε το μεγαλύτερο μέρος τού στρατού του, περίπου 8.000 άνδρες, ενώ ο ίδιος δέχθηκε θανατηφόρα πληγή στο κεφάλι.   Ο Μάριος παρατήρησε πτώματα να επιπλέουν στον ποταμό, και έτσι διέσχισε, και κατέλαβε το κακώς αμυνόμενο εχθρικό στρατόπεδο. Η μάχη δόθηκε στην εορτή Ματράλια: 11 Ιουνίου 90 π.Χ. 

## Αναφορές

## Πηγές
* Appian, *Εμφύλιοι Πόλεμοι,* 43.
* Livy, *Epitomes*, 73. 

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Τζόντι Κόμερ

Η **Τζόντι Μαρί Κόμερ** (αγγλ: *Jodie Marie Comer*) ( γενν. 11 Μαρτίου 1993) είνα Άγγλίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Ξεκίνησε την καριέρα της σε ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς *The Royal Today* το 2008. Η Κόμερ απέκτησε αναγνώριση για την εμφάνιση της στις σειρές *My Mad Fat Diary* (2013–2015) και *Doctor Foster* (2015–2017) και πρωταγωνίστησε στην δραματική μίνι σειρά *Thirteen* (2016). Από το 2018 μέχρι το 2022, η Κόμερ έπαιξε την κοινωνιοπαθή εκτελέστρις, Βιλανέλ, στην κατασκοπευτική σειρά θρίλερ του BBC America, *Killing Eve*, κερδίζοντας ένα Τηλεοπτικό Βραβείο BAFTA και ένα Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης. Για τον ρόλο της ως Σάρα, μία βοηθό ιατρικής φροντίδας, στην τηλεταινία *Help* (2021), έρδισε ένα ακόμα Τηλεοπτικό Βραβέιο BAFTA.

Η Κόμερ επεκτάθηκε στον κινηματογράφο το 2021 με βασικούς ρόλους στην κωμωδία δράσης *[[Free Guy]]* και στο ιστορικό δράμα *[[Η τελευταία μονομαχία]]*. Το 2022, έκανε το ντεμπούτο της στο West End με τον γυναικείο μονόλογο της Σούζι Μίλερ, *Prima Facie*, για το οποίο κέρδισε ένα βραβείο Evening Standard Theatre Award και ένα Βραβείο Ολίβιε. Μετά την μεταφορά της παράστασης στο Μπρόντγουεϊ, το 2023, κέρδισε ένα Βραβείο Τόνυ.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση
 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στο IMDb

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Λεύκιος Πόρκιος Κάτων

Ο **Λεύκιος Πόρκιος Κάτων**, λατιν.: *Lucius Porcius Cato* ήταν Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός, που έγινε ύπατος το 89 π.Χ. στο πλευρό του Γναίου Πομπηίου Στράβωνα. Απεβίωσε στη μάχη της λίμνης Φουκίνης, πιθανώς στα χέρια του Γάιου Μάριου του Νεότερου.

## Βιογραφία
Ο Λεύκιος Πόρκιος Κάτων ήταν γιος του Mάρκου Πόρκιου Κάτωνα του Πρεσβύτερου.  Εξελέγη πραίτωρ το 92 π.Χ.  Το 90 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Συμμαχικού Πολέμου, του δόθηκε μία αντιπραιτωρική διοίκηση και νίκησε έναν Ετρουσκικό στρατό, που είχε προσχωρήσει στην εξέγερση.   Εξελέγη ύπατος το 89 π.Χ., δίπλα στον Πομπήιο Στράβωνα, και ανέλαβε τη νότια διοίκηση από τον Λεύκιο Καίσαρα.   Αν και τα στρατεύματά του ήταν απείθαρχα και στασίασαν κάποια στιγμή,   κατάφερε να τους επιφέρει μία ήττα νωρίς.  Ωστόσο στη μάχη της λίμνης Φουκίνης τον χειμώνα του 89 π.Χ., κέρδισε μία συμπλοκή με τους Mαρσούς, αλλά σκοτώθηκε κοντά στο τέλος της μάχης, σε μία προσπάθεια να εισβάλει στο εχθρικό στρατόπεδο, κάτι που επέφερε μία νίκη των Μαρσών.   Αν και συνήθως υποτίθεται ότι σκοτώθηκε από στρατιώτες Mαρσούς, τουλάχιστον μία πηγή αναφέρει ότι σκοτώθηκε από τον Γάιο Μάριο τον Νεότερο, γιο του διάσημου Ρωμαίου στρατηγού και πολιτικού, Γάιου Μάριου, ο οποίος ήταν έξαλλος, που ο Κάτων είχε καυχηθεί ότι τα δικά του επιτεύγματα ήταν στο ίδιο επίπεδο με τη νίκη του Μάριου του Πρεσβύτερου επί των Κομβρίων.  

## Στη λογοτεχνία
Οι συνθήκες γύρω από τον θάνατό του αποτελούν μία δευτερεύουσα πλοκή στο δεύτερο μυθιστόρημα της σειράς Κύριοι της Ρώμης, της Αυστραλής μυθιστοριογράφου Κόλην Μακ Κούλλογκ, *Tο Χορτάρινο Στέμμα*.

## Αναφορές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι στρατηγοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Λεύκιος Κορνήλιος Μερούλα (ύπατος το 87 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Κορνήλιος Νερούλα**, λατιν.: Lucius Cornelius Merula (απεβ. το 87 π.Χ.) ήταν πολιτικός και ιερέας της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.

## Βιογραφία
Ο Λ. Κορνήλιος Νερούλα κατείχε το αξίωμα του *[[Flamen Dialis|ιερέα του Δία (flamen Dialis]])* και φορούσε τον πίλο του *ιερέα* (flamen) ανά πάσα στιγμή, σε αντίθεση με τους άλλους ιερείς, που το φορούσαν μόνο όταν έκαναν θυσίες.

Το 87 π.Χ., κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου του Οκτάβιου μεταξύ των προξένων Γναίου Οκτάβιου και Λ. Κ. Κίννα, διορίστηκε ύπατος από τον πρώτο στη θέση τού αντιπάλου του, ο οποίος είχε εκδιωχθεί από την πόλη. Διαπραγματεύτηκε την επιστροφή του Κίννα και του Mάριου από την εξορία, και παραιτήθηκε από την υπατεία του. Ωστόσο απαγγέλθηκαν ψευδείς κατηγορίες εναντίον του, κατά τη διάρκεια των εκκαθαρίσεων του Mάριου από τους πολιτικούς του εχθρούς, και αυτοκτόνησε, ανοίγοντας τις φλέβες του στον Ναό του Διός Καπιτωλίνου και παρακαλώντας τους θεούς να εκδικηθούν τον Κίννα και τους συμμάχους του. Πρώτα είχε φροντίσει να βγάλει τον πίλο του ιερέα, γιατί εθεωρείτο αμαρτία για έναν ιερέα να το φοράει στον θάνατό του.

Η θέση του ιερέα του Δία (f*lamen Dialis)* ήταν πλέον κενή. Ο δεκατετράχρονος ανιψιός τού Μάριου, Ιούλιος Καίσαρας, προτάθηκε να την καλύψει το 86 π.Χ. από τον Μάριο και τον Κίννα.  Οι μελετητές διαφωνούν, αλλά αυτή η υποψηφιότητα ακυρώθηκε από τον Σύλλα στη συνέχεια.  Η θέση δεν καλύφθηκε ξανά, παρά μόνο υπό τον Αύγουστο, μεταξύ 15 και 11 π.Χ., καθώς χρονολογήθηκε από τον Δίωνα Κάσσιο στο 11 π.Χ., αλλά από τον Τάκιτο στο 15 π.Χ. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Φουέρτε Ολίμπο

Το **Φουέρτε Ολίμπο** (ισπαν. *Fuerte Olimpo*) είναι κωμόπολη της Παραγουάης, πρωτεύουσα του Νομού Άνω Παραγουάης, με πληθυσμό 4.586 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2022, οι οποίοι αποκαλούνται «Ολιμπένιος» (*Olimpeño*). Είναι κτισμένη στην ανατολική όχθη του μεγάλου ποταμού Παραγουάη (ομώνυμου της χώρας), στον οποίο έχει και ποτάμιο λιμάνι. Είναι παραμεθόρια πόλη, καθώς ο ποταμός εκεί ορίζει το σύνορο με τη Βραζιλία. Το Φουέρτε Ολίμπο είναι η βορειότερη πρωτεύουσα νομού της Παραγουάης, περισσότερα από 830 χιλιόμετρα βορείως της πρωτεύουσας της χώρας, της Ασουνσιόν. Αρχικώς η πόλη ονομαζόταν **Φουέρτε Μπορμπόν** (*Fuerte Borbón*). Η πόλη είναι επίσης γνωστή ως «το λιμάνι είσόδου στο Παντανάλ», τη φυσική περιοχή που περιέχει τον μεγαλύτερο τροπικό υγροβιότοπο του κόσμου.

Το Φουέρτε Ολίμπο βρίσκεται κοντά στο στόμιο του ποταμού Μπλάνκο στον Παραγουάη και απέχει αρκετά από την περιοχή που συνήθως πλημμυρίζει. Οι γύρω εκτάσεις έχουν εύφορο έδαφος για καλλιέργειες και εκτροφή βοοειδών. Ωστόσο μακρές περίοδοι ξηρασίας που λήγουν συνήθως με καταρρακτώδεις βροχές αποτελούν σημαντικό χαρακτηριστικό του ημιτροπικού κλίματος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Geografía Ilustrada del Paraguay*, Distribuidora Arami SRL, 2007, ISBN 99925-68-04-6

Φουερτε Ολιμπο
Μορλενκούρ

Το **Μορλενκούρ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ουάζ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ουάζ
Γέφυρα του Σιντί Ρασέντ

Η **Γέφυρα του Σιντί Ρασέντ** (, ) είναι οδική αερογέφυρα που διασχίζει τα φαράγγια του ποταμού Ρουμέλ στην πόλη Κωνσταντίνη της Αλγερίας. Συνδέει την περιοχή Κουντιά (κέντρο της πόλης) με τον σιδηροδρομικό σταθμό της Κωνσταντίνης. Κατασκευάστηκε μεταξύ 1907 και 1912 από τον επικεφαλής μηχανικό δημοσίων έργων Ζορζ Μπουανιέ. Κατά την ολοκλήρωσή της, ήταν η ψηλότερη πέτρινη γέφυρα στον κόσμο.

## Ιστορία
Το έργο ξεκίνησε με πρωτοβουλία του δημάρχου της Κωνσταντίνης Εμίλ Μορινό, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου προγράμματος αστικής ανάπλασης που περιλάμβανε επίσης τη γέφυρα Σίντι Μ’Σίντ, την πεζογέφυρα Περεγκό (σημερινή Μελάχ-Σλιμάν) και την ανακαίνιση της γέφυρας Ελ-Καντάρα. Η κατασκευή της γέφυρας διήρκεσε από το 1907 έως το 1912, παράλληλα με αυτή της γέφυρας Σίντι Μ’Σίντ. Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 19 Απριλίου 1912. Την εποχή εκείνη, η γέφυρα θεωρούνταν η ψηλότερη πέτρινη γέφυρα στον κόσμο.Το 1946 πραγματοποιήθηκε η πρώτη φάση συντήρησης. Η γέφυρα έκλεισε ξανά για την κυκλοφορία στις 21 Αυγούστου 2011 για 70 ημέρες, και στις 16 Ιουνίου 2012 για 55 ημέρες, ώστε να γίνουν επεμβάσεις αποκατάστασης. Το έργο περιλάμβανε την απομάκρυνση των αρμών του μεταλλικού καταστρώματος και την αποστράγγιση υδάτων από το οροπέδιο Ελ Μανσουρά, για την αποτροπή κατολισθήσεων. Την εκτέλεση ανέλαβε η αλγερινή εταιρεία SEPTA με την υποστήριξη του ιταλικού μελετητικού γραφείου Integra.

## Χαρακτηριστικά
Η γέφυρα βρίσκεται στο νότιο άκρο της Κωνσταντίνης και διασχίζει τις χαράδρες του Ρουμέλ, κοντά στο τέμενος-μαυσωλείο του Σιντί Ρασέντ. Ενώνει το ιστορικό κέντρο και τη μεντίνα με τον σιδηροδρομικό σταθμό και την οδό προς τα Όρη Ωρές. Το 2010, η ημερήσια κυκλοφορία εκτιμήθηκε σε 40.000 οχήματα. Αποτελείται από 27 τόξα: 13 με άνοιγμα 8,80 μ., 8 με 9,80 μ., 4 με 16 μ., 1 με 30 μ. και 1 με 70 μ., το οποίο εκτείνεται πάνω από το φαράγγι. Το συνολικό μήκος της είναι 447 μέτρα. Η γέφυρα παρουσιάζει χρόνια προβλήματα κατολισθήσεων στην πλευρά του οροπεδίου Ελ Μανσουρά. Παρότι η θεμελίωση γίνεται κυρίως σε σταθερούς ασβεστόλιθους της γεωλογικής περιόδου Τουρώνιο, το ακρόβαθρο και τα πρώτα τόξα εδράζονται σε μάργες του Μααστρίχτιου, με κακές γεωτεχνικές ιδιότητες.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  
*  
*  
*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αλγερία
Κατηγορία:Γέφυρες στην Αφρική
Κατηγορία:Τοξωτές γέφυρες
Χημική σταθερότητα

Στη χημεία, **χημική σταθερότητα** (chemical stability) είναι η **θερμοδυναμική σταθερότητα** ενός χημικού συστήματος, ειδικότερα μιας χημικής ένωσης ή ενός πολυμερούς. Κοινώς, μπορεί να αναφέρεται σε κινητική ανθεκτικότητα, τη διάρκεια ζωής μιας μετασταθερής ουσίας ή συστήματος. δηλαδή το χρονοδιάγραμμα κατά το οποίο αρχίζει να υποβαθμίζεται.
Η θερμοδυναμική σταθερότητα εμφανίζεται όταν ένα σύστημα βρίσκεται στη χαμηλότερη ενεργειακή κατάσταση του ή σε χημική ισορροπία με το περιβάλλον του. Αυτό μπορεί να είναι μια δυναμική ισορροπία στην οποία μεμονωμένα άτομα ή μόρια αλλάζουν μορφή, αλλά ο συνολικός αριθμός τους σε μια συγκεκριμένη μορφή διατηρείται. Αυτός ο τύπος χημικής θερμοδυναμικής ισορροπίας θα παραμείνει επ' αόριστον εκτός εάν αλλάξει το σύστημα. Τα χημικά συστήματα μπορεί να υποστούν αλλαγές στη φάση (θερμοδυναμική) ή σε ένα σύνολο χημικών αντιδράσεων.
Η κατάσταση Α λέγεται ότι είναι πιο θερμοδυναμικά σταθερή από την κατάσταση Β εάν η ελεύθερη ενέργεια Gibbs της αλλαγής από το Α στο Β είναι θετική.
## Ως προς δραστικότητα
Η θερμοδυναμική σταθερότητα ισχύει για ένα συγκεκριμένο σύστημα. Η δραστικότητα μιας χημικής ουσίας είναι μια περιγραφή του πώς μπορεί να αντιδράσει σε μια ποικιλία πιθανών χημικών συστημάτων και, για ένα δεδομένο σύστημα, πόσο γρήγορα θα μπορούσε να προχωρήσει μια τέτοια αντίδραση.
Οι χημικές ουσίες ή καταστάσεις μπορούν να επιμένουν επ' αόριστον, ακόμη κι αν δεν βρίσκονται στη χαμηλότερη ενεργειακή τους κατάσταση, εάν βιώσουν μετασταθερότητα - μια κατάσταση που είναι σταθερή μόνο εάν δεν διαταραχθεί πολύ. Μια ουσία (ή κατάσταση) μπορεί επίσης να ονομαστεί "κινητικά ανθεκτική" (kinetically persistent) εάν αλλάζει σχετικά αργά (και επομένως δεν βρίσκεται σε θερμοδυναμική ισορροπία, αλλά παρατηρείται ούτως ή άλλως). Τα μετασταθερά και κινητικά ανθεκτικά είδη ή συστήματα δεν θεωρούνται πραγματικά σταθερά στη χημεία. Επομένως, ο όρος *χημικά σταθερός* δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από τους χημικούς ως συνώνυμο του «μη αντιδρώντος» επειδή συγχέει τις θερμοδυναμικές και κινητικές έννοιες. Από την άλλη πλευρά, τα ιδιαίτερα χημικά ασταθή είδη τείνουν να υφίστανται εξώθερμες μονομοριακές αποσυνθέσεις με υψηλούς ρυθμούς. Έτσι, μπορεί μερικές φορές να συμβεί υψηλή χημική αστάθεια σε παράλληλες μονογραμμομοριακές αποσυνθέσεις με υψηλούς ρυθμούς.
## Εκτός χημείας
Στην καθημερινή γλώσσα, και συχνά στην επιστήμη των υλικών, μια χημική ουσία λέγεται ότι είναι "σταθερή" εάν δεν είναι ιδιαίτερα δραστική στο περιβάλλον ή κατά την κανονική χρήση και διατηρεί τις χρήσιμες ιδιότητές της στη χρονική κλίμακα της αναμενόμενης χρησιμότητας της. Συγκεκριμένα, η χρησιμότητα διατηρείται παρουσία αέρα, υγρασίας ή θερμότητας και υπό τις αναμενόμενες συνθήκες εφαρμογής. Με αυτή την έννοια, το υλικό λέγεται ότι είναι ασταθές εάν μπορεί να διαβρωθεί, να αποσυντεθεί, να πολυμεριστεί, να καεί ή να εκραγεί υπό τις συνθήκες αναμενόμενης χρήσης ή κανονικών περιβαλλοντικών συνθηκών.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Φυσικοχημεία
Κατηγορία:Επιστήμη υλικών
Γναίος Κορνήλιος Δολαβέλλας

Ο **Γναίος Κορνήλιος Δολαβέλλα**, λατιν.: *Gnaeus Cornelius Dolabella* ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 81 π.Χ., με τον Mάρκο Τούλιο Δεκούλα, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Λ. Κ. Σύλλα.

## Βιογραφία
Πιθανώς τριβούνος του στρατού το   Το 82 π.Χ. ο Δολαβέλλα είχε δράση κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο του Σύλλα, συμμετέχοντας στη μάχη του Σακριπόρτου (Sacriportus) και στη μάχη της Πύλης Κολλίνας.  Ως πιστός υποδιοικητής, ο Σύλλας τον έκανε ύπατο το 81 π.Χ., αλλά οι ύπστοι εκείνης της χρονιάς ήταν μόνο ονομαστικοί, καθώς ο Σύλλας είχε όλη την εξουσία στα χέρια του. 

Το 80 π.Χ. ο Δολαβέλλα έγινε ανθύπατος της Μακεδονίας, θέση την οποία κράτησε μέχρι το 78 π.Χ.  Το 77 π.Χ. παραχωρήθηκε στον Δολαβέλλα ένας θρίαμβος για τις νίκες, που είχε επιτύχει ενώ ήταν κυβερνήτης επί των Θρακών,  αλλά λίγο αργότερα κατηγορήθηκε για εκβιασμό στη Μακεδονία κατά την περίοδο που ήταν κυβερνήτης, από τον νεαρό Ιούλιο Καίσαρα και οδηγήθηκε σε δίκη.  Διωκόμενος από τον Καίσαρα, τον Δολαβέλλα υπερασπίστηκε ο Γάιος Αυρήλιος Κόττα και ο Κόιντος Ορτήνσιος. Κρίθηκε αθώος και αφέθηκε. 

## Στη λογοτεχνία
Ο Δολαβέλλα είναι ένας δευτερεύων χαρακτήρας στο μυθιστόρημα της Κόλην ΜακΚούλογκ *Οι ευνοούμενοι της τύχης*. Στο μυθιστόρημα, λίγο πριν από τη μάχη της Πύλης Κολίνας, εκβιάζει τον Σύλλα να του δώσει την υπατεία σε αντάλλαγμα για την υποστήριξή του, την οποία απείλησε να αποσύρει, λόγω της απόφασης του Σύλλα να τον παραδώσει, όταν ο Σύλλα έδωσε τη διοίκηση ενός από τις πτέρυγές του στον Μάρκο Λικίνιο Κράσσο.

Το μυθιστόρημα του 2022 *Είμαι η Ρώμη* (ισπαν.: Roma soy yo) από τον Ισπανό φιλόλογο, γλωσσολόγο και συγγραφέα Σαντιάγο Ποστεγκουίγιο, γνωστό για μία σειρά μυθιστορημάτων που διαδραματίζονται στην αρχαία Ρώμη, αφηγείται μία φανταστική αφήγηση βασισμένη σε καλά τεκμηριωμένα ιστορικά γεγονότα, για το πώς ο νεαρός Ιούλιος Καίσαρας άσκησε δίωξη, και οδήγησε σε δίκη τον Γναίο Κορνήλιο Δολαβέλλα. 

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic, Vol II* (1952).
* Smith, William, *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, Vol. I* (1880).

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Γναίος Αυφίδιος Ορέστης

Ο **Γναίος Αυφίδιος Ορέστης**, λατιν.: *Gnaeus Aufidius Orestes* (απεβ. τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που εξελέγη ύπατος το 71 π.Χ.

## Βιογραφία
Αρχικά γεννημένος στον κλάδο των Ορέστηδων του πληβείου γένους των Αυρηλίων, ο Aυφήδιος Ορέστης υιοθετήθηκε από τον ηλικιωμένο Γναίο Αυφήδιο, έναν Ρωμαίο ιστοικό. Δεν επέτυχε ως υποψήφιος τριβούνος των πληβείων, αλλά εξελέγη στη θέση του ''αγορανόμου'' (aedile) από ή πριν από το 79 π.Χ. 

Το 77 π.Χ. εξελέγη *[[Πραίτορας|πραίτωρ της πόλης]]* (praetor urbanus) . Η περίοδος της θητείας του ήταν αμφιλεγόμενη για τουλάχιστον μία περίοδο, διότι, αφού είχε εξουσία στη θέση ενός ευνουχισμένου ιερέα της ''Mεγάλης Μητέρας'' (Μagna Mater) που είχε γίνει κληρονόμος ενός απελευθερωμένου που απεβίωσε, η εξουσία του ανατράπηκε από τον κυβερνώντα ύπατο Mαμέρκο ΑΙμίλιο Λέπιδο Λιβιανό υπέρ του πρώην *προστάτη* (patron) του απελευθερωμένου. Στη συνέχεια η Σύγκλητος ενέκρινε ένα *τελεσίδικο διάταγμα* (senatus consultum), που απαγόρευε στον ευνούχο να ζητήσει βοήθεια από οποιονδήποτε από τους άλλους πραίτορες. Αν και αυτό περιοριζόταν σε μία περίπτωση, είναι πιθανό ο ύπατος να χρησιμοποίησε το πλήρες *imperium maius* του, για να επιβλέψει όλες τις νομικές υποθέσεις του Ορέστη για τον υπόλοιπο χρόνο. 

Αφού υπηρέτησε το έτος της θητείας του, διορίστηκε με κλήρωση, ενδεχομένως είτε στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία (κοιλάδα του Πάδου) είτε στην Πέραν των Άλπεων Γαλατία (Ναρβωνική).  Στη συνέχεια εξελέγη ύπατος μαζί με στον Πόπλιο Κορνήλιο Λέντουλο Σούρα το 71 π.Χ. Σύμφωνα με τον Κικέρωνα η εκλογή του Ορέστη ως πραίτορα και υπάτου, οφειλόταν εν μέρει στους δαπανηρούς και εξωφρενικούς αγώνες, που διεξήγαγε ενώ ήταν αγορανόμος.  Μετά την περίοδο της θητείας του, ο Αυφίδιος Ορέστης αρνήθηκε να δεχθεί μία υπατική διοίκηση ή διορισμό σε άλλο ξίωμα. 

## Οικογένεια
Ο Αυφίδιος Ορέστης είχε τουλάχιστον μία κόρη, την Αυρηλία Ορεστίλλα, η οποία ήταν η τρίτη σύζυγος του διαβόητου συγκλητικού Λ. Σ. Κατιλίνα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Σαλλούστιο, η γυναίκα του Ορέστη είχε και μία παράνομη σχέση (μοιχεία). 

## Αναφορές

## Πηγές
* Broughton, T. Robert S., *The Magistrates of the Roman Republic*, Vol. II (1952)
* Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Vol III (1867)

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος

Ο **Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος** είναι ένας βιομηχανικός φορέας και κοινωνικός εταίρος της περιφέρειας, προσδιορίζεται ως αστική μη κερδοσκοπική εταιρία και είναι βασικός εκπρόσωπος της περιφερειακής βιομηχανίας με στόχο την εκπροσώπηση των επιχειρήσεων και της βιομηχανίας γενικότερα.

## Ιστορικό
Ιδρύθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1914 ως αρχικά ως **ΣΒΒΕ** (**Σ**ύνδεσμος **Β**ιομηχανιών **Β**ορείου **Ε**λλάδος) από μια ομάδα βιομήχανων της Θεσσαλονίκης, μετά από μία συνεδρίαση στα γραφεία της Υφαντουργικής Εταιρείας Ναούσης «Έρια» όπου αποφασίσαν την ίδρυση σωματείου, με σκοπό την ενίσχυση και την υποστήριξη των συμφερόντων της εγχώριας βιομηχανίας.

### Σκοπός και δράσεις
Ο σκοπός του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδος είναι: η μελέτη, προστασία και προαγωγή των ηθικών, οικονομικών και επαγγελματικών συμφερόντων των μελών του, ημέριμνα για τη βιομηχανική ανάπτυξη του Βορειοελλαδικού Τόξου, μέσα στα πλαίσια της ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας και, η συμβολή στη γενικότερη οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας μας και ειδικότερα των Περιφερειών.

Εργάζεται για την ανάπτυξη της βιομηχανίας και της οικονομίας της Βορείου Ελλάδος. Υποβάλλει προτάσεις και συμβάλλει στην πραγματοποίηση τρόπων ενίσχυσης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της Βόρειας Ελλάδος, καθώς και για την επαγγελματική εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού στη βιομηχανία, αποτελώντας την κυριότερη ανεξάρτητη συνδικαλιστική οργάνωση της Βόρειας Ελλάδας. 

## Πρόεδροι του ΣΒΕ και Διοικητικό Συμβούλιο

### Πρόεδροι
Οι 27 διατελέσαντες πρόεδροι του ΣΒΕ 

### Διοικητικό Συμβούλιο
Η σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ενώσεις εργοδοτών στην Ελλάδα
Ελλαδα
Εργοδοτων
Κατηγορία:Βιομηχανία στην Ελλάδα
Λεύκιος Βολκάτιος Τούλλος (ύπατος το 66 π.Χ.)

Ο **Λεύκιος Βολκάτιος Τούλλος**, λατιν.: *Lucius Volcatius Tullus* ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που έγινε ύπατος το 66 π.Χ. δίπλα στον Mάνιο Αιμίλιο Λέπιδο.

## Βιογραφία
Παρόλο που απέτυχε να εκλεγεί ως ''αγορανόμος'' (aedile),  o Toύλος εξελέγη στο αξίωμα του πραίτορα το 69 π.Χ.,    και πιθανώς επιμελητής των *μακρών δρόμων* (viarum) το 68 π.Χ.  Κατά τη διάρκεια της υπατείας του, γνωστοποιήθηκε ότι ο Κατιλίνας σκόπευε να αναζητήσει την υπατεία για το 65 π.Χ.  Καθώς  όμως είχε δηλώσει ο Πόπλιος Κλόδιος Πούλχερ, ότι σκόπευε να διώξει τον Κατιλίνα με τις κατηγορίες της διαφθοράς, όταν ο Κατιλίνας ήταν κυβερνήτης της Αφρικής , ο Τούλλος, μετά από συνεννόηση με κορυφαίους συγκλητικούς και με την υποστήριξη του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου και του Ιούλιου Καίσαρα, αρνήθηκε να δεχθεί την υποψηφιότητα του Κατιλίνα με τόσες κατηγορίες εναντίον του.  Με την αποκάλυψη της δεύτερης συνωμοσίας του Κατιλίνα, ενέκρινε τα μέτρα του Κικέρωνα κατά των συνεργών του Κατιλίνα, και μίλησε υπέρ του Κικέρωνα στη Σύγκλητο. 

Το 56 π.Χ. ο Τούλλος έδωσε την υποστήριξή του στην ομάδα που πίεζε να παραχωρήσει στον Πομπήιο Μάγνο μία ειδική εντολή, για την αποκατάσταση του Πτολεμαίου ΙΒ΄ Αυλητή στην Αίγυπτο.  Το 54 π.Χ. ήταν ένας από τους υπάτους που υποστήριξαν τον Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο, ο οποίος δικαζόταν για εκβιασμό.  Εγκαταλείποντας σε μεγάλο βαθμό την πολιτική μετά την υπατεία του,  προσπάθησε να μείνει σε απόσταση, όταν η σύγκρουση μεταξύ του Πομπήιου και του Ιουλίου Καίσαρα έφτασε σε σημείο κρίσης στα τέλη του 50 π.Χ. Τον Ιανουάριο του 49 π.Χ. πρότεινε την αποστολή απεσταλμένων για ειρήνη στον Καίσαρα, για να γίνει προσπάθεια να εκτονωθεί η κατάσταση.  Αυτός, όπως πολλοί άλλοι συγκλητικοί, υπάκουσε στις οδηγίες τού Πομπήιου και έφυγε από τη Ρώμη, αλλά επέστρεψε, όταν ο Καίσαρας κάλεσε όλα τα μέλη της Συγκλήτου να επιστρέψουν.  Από εκει και πέρα, δεν πήρε μέρος στον αγώνα, αλλά έμεινε ήσυχος στην Ιταλία. Ο Κικέρων, ωστόσο, σημείωσε ότι ήταν εχθρός του Γάιου Κλαύδιου Μάρκελλου, τον οποίο ο Καίσαρας συγχώρησε το 45 π.Χ. 

Ο Tούλλος ήταν πατέρας του Λεύκιου Βολκάτιου Τούλλου, ο οποίος ήταν ύπατος το 33 π.Χ.

## Σημειώσεις

## Πηγές

* T. Robert S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic, Vol II* (1952).
* Holmes, T. Rice, *The Roman Republic and the Founder of the Empire*, Vol. Ι (1923)
* Holmes, T. Rice, *The Roman Republic and the Founder of the Empire*, Vol. III (1923)
* 
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.