open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάστρο Κολοσσίου

thumb|right|200px|Το Κάστρο Κολοσσίου
Το **Κάστρο Κολοσσίου** είναι ένα μεσαιωνικό φρούριο λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Λεμεσού της Κύπρου. Το κτήριο έχει τρεις ορόφους, είναι χτισμένο με λίθους και οι τοίχοι του έχουν πάχος ενάμισι μέτρο.

Είχε μεγάλη στρατηγική σημασία, αφού έλεγχε την περιοχή Κολόσσι,όπου υπήρχαν φυτείες ζαχαροκάλαμου και παραγόταν ζάχαρη. Αρχικά χτίστηκε το 910 μ.Χ. από τους Άγγλους, όταν η περιοχή δόθηκε στον ηγεμόνα της Κύπρου Ούγο Α΄. Το 1306 πέρασε στη κατοχή των Ναϊτών ιπποτών. Το κτήριο αποτελούσε κατοικία του επικεφαλής του τάγματος, ενώ έδρευε εκεί και μικρή στρατιωτική δύναμη. Το φρούριο καταστράφηκε από τους Γενουάτες και τους Μαμελούκους για να ξαναχτιστεί το 1454.

Το κάστρο αυτό αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά μεσαιωνικά οχυρωματικά έργα που σώζονται μέχρι σήμερα στην Κύπρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Δήμος Λεμεσού , Το Κάστρο του Κολοσσιού

Κατηγορία:Κάστρα στην Κύπρο
Κατηγορία:Επαρχία Λεμεσού
Κατηγορία:Ναΐτες Ιππότες
Κατηγορία:Σταυροφορικά κάστρα
Τόμας Μπέλιτς

Ο **Τόμας Μπέλιτς** (τσεχ.: *Tomáš Belic*) είναι Τσέχος τερματοφύλακας που υπέγραψε στον Πανιώνιο στις 22 Δεκεμβρίου 2008 συμβόλαιο διάρκειας δυόμισι ετών. Από το 2011 αγωνίζεται στη Σλοβακία.

## Βιογραφία

Ο Τόμας Μπέλιτς γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου 1978 στην πόλη Τρεντσίν (Trenčín) της Σλοβακίας. Έχει ύψος 1,90 μ και βάρος 82 κιλά. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1999 στην ομάδα της πατρίδας του T.T.Σ. Τρεντσίν. 

Αγωνίστηκε σε ομάδες της σλοβακικής και τσεχικής ανώτερης κατηγορίας. Κατά σειρά έπαιξε από δυόμισι σεζόν στις Σπάρτακ Τρνάβα και ΦΚ Μπρνο, στην οποία έγινε βασικός. Στη συνέχεια έχασε τη θέση του βασικού και για μιάμιση σεζόν αγωνίστηκε δανεικός σε τρεις διαφορετικές ομάδες. Τα δύο τελευταία χρόνια έπαιζε στην Τέπλιτσε. 

Ο Πανιώνιος είναι η πρώτη ομάδα εκτός Τσεχίας ή Σλοβακίας που αγωνίζεται και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 10 Ιανουαρίου 2009 στο Στάδιο της Νέας Σμύρνης στο νικηφόρο με 2-0 αγώνα για το πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής εναντίον του Πανσερραϊκού.

## Καριέρα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πανιώνιος
* Στατιστικά σεζόν 2009-10
* Στατιστικά σεζόν 2010-11 . 

Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τέπλιτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σπαρτάκ Τρνάβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΣΚ Ζίλινα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πούχοφ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΦΚ Βιτκοβίτσε
Κάστρο της Κερύνειας

Το ** Κάστρο της Κερύνειας** είναι κάστρο που βρίσκεται στο λιμάνι της Κερύνειας της Κύπρου.

Χτίστηκε αρχικά  από τους Ρωμαίους και τον 7ο αιώνα ανακατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς στη προσπάθεια τους να προστατεύσουν την πόλη από τις αραβικές επιδρομές. Ανακαινίστηκε τον 11ο αιώνα για να ανακαινιστεί πάλι από τους Λουζιτανούς ηγεμόνες της Κύπρου. Τον 13ο αιώνα μέσα στο κάστρο χτίστηκαν βασιλικά διαμερίσματα τα οποία γκρεμίστηκαν αργότερα από τους Ενετούς. Οι Ενετοί ανακαίνισαν εκ νέου το κάστρο, ισχυροποιώντας τα τείχη του  και κατασκευάζοντας νέους πύργους. Το 1570 πέρασε στην κατοχή των Οθωμανών και έκτοτε χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή από τους Οθωμανούς. Aργότερα από τους Βρετανούς χρησιμοποιήθηκε ως στρατώνας και χώρος εκπαίδευση από την Στρατιωτική Αστυνομία Κύπρου, ενω το 1945 εκεί έγινε η πρώτη ολοκληρωμένη Σχολή της Αστυνομίας μέχρι το 1951. 

Το 1955 από το κάστρο δραπέτευσαν 16 μέλη της ΕΟΚΑ χρησιμοποιώντας σεντόνια για να κατέβουν από τις επάλξεις. Μετά το 1960 το κάστρο χρησιμοποιήθηκε για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Το 1974 κατά την Τουρκική εισβολή στο κάστρο έγινε μάχη μεταξύ μικρής ναυτικής μονάδας Κυπρίων και των Τούρκων. 

Σε αίθουσα του κάστρου βρίσκεται το Πλοίο της Κερύνειας, αρχαίο σκαρί πλοίου του 4ου αιώνα π.Χ., που έχει βρεθεί στη θάλασσα, ανελκύθηκε και συναρμολογήθηκε 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κάστρα στην Κύπρο
Κατηγορία:Μουσεία της Κύπρου
Κατηγορία:Κάστρα και οχυρώσεις των Ναϊτών Ιπποτών
Καστρο
Κατηγορία:Βενετικές οχυρώσεις στην Κύπρο
Αββαείο Μπελαπάις

thumb|200px|Το αββαείο Μπελαπάις
Το **Αββαείο Μπελαπάις** ή **Πέλλαπαϊς** ή **Πέλλα Πάις** είναι γοτθικό μοναστήρι στο Μπέλλα-Πάις της επαρχίας Κερύνεια της Κύπρου. Βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Κερύνεια σε μέσο υψόμετρο 220 μέτρα. 

Το όνομα του προέρχεται από το Γαλλικό "Abbaye de la paix", που σημαίνει *Το Μοναστήρι της Ειρήνης*. Χτίστηκε ανάμεσα 1198 και του 1205 από τους ιππότες του τάγματος του Αυγουστίνου που ήρθαν από τη Ιερουσαλήμ μετά την πτώση της στους Άραβες και επεκτάθηκε αποκτώντας την σημερινή του μορφή στα 1267 με 1284. Το μοναστήρι ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Αυγουστίνο. Σταδιακά γύρω από το μοναστήρι χτίστηκε χωριό που ονομάζεται σήμερα Μπελαπάις. 

Η μονή σήμερα είναι στο μεγαλύτερο μέρος της κατεστραμμένη. Κατά την τουρκική εισβολή του 1974 τα υπόγειά της χρησιμοποιήθηκαν ως νοσοκομείο. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Το Αβαείο του Πέλλα Πάις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Αββαείο Μπελαπαΐς
* ΑΒΒΑΕΙΟ ΠΕΛΛΑ ΠΑΪΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟ 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο
Κατηγορία:Επαρχία Κερύνειας
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Κύπρου
Μπελαπάις
Κατηγορία:Θρησκευτικά μουσεία
Προσωπικός ψηφιακός οδηγός

Ο **προσωπικός ψηφιακός βοηθός** (γνωστός και ως **προσωπικός ψηφιακός οδηγός** ή **υπολογιστής παλάμης**, αγγλ. *personal digital assistant*, **PDA**) είναι μια μικρή και εύχρηστη συσκευή. Οι συσκευές αυτές χρησιμοποιούνται με ένα ειδικό στυλό, αντί για πληκτρολόγιο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση και ανάκτηση πληροφοριών. Όπως οι περισσότερες συσκευές Η/Υ, πολλές από αυτές μπορούν να συνδεθούν στο Διαδίκτυο. Είναι εξαιρετικά συμπαγείς συσκευές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηλεκτρονικός υπολογιστής
Κατηγορία:Διαχείριση χρόνου
Δισκέτα Zip

[thumb|right|250px|Οδηγοί zip με τις αντίστοιχες δισκέτες. Αριστερά οδηγός με σύνδεση [USB και δεξιά το παλιότερο μοντέλο με παράλληλη σύνδεση]]
Η **δισκέτα Zip** (zip disk) είναι δισκέτα ειδικού τύπου, με κύριες διαφορές ότι έχει χωρητικότητα μέχρι και 750MB (αρχικά υπήρχαν εκδόσεις 100MB και αργότερα 250MB) και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο από ειδικό οδηγό (που αποκαλείται zip drive). Επίσης είναι πολύ πιο γρήγορη από την κανονική δισκέτα. Ο κύριος ρόλος αυτού του αποθηκευτικού μέσου είναι η διατήρηση αντιγράφων ασφάλειας (backup). Αρχικά οι δισκέτες και οι οδηγοί παράγονταν από την εταιρεία Iomega, αργότερα όμως δόθηκε άδεια κατασκευής και σε άλλες εταιρείες. Θεωρείται πλέον ξεπερασμένο, καθώς νεότερες τεχνολογίες αποθήκευσης που προσφέρουν μεγαλύτερες ταχύτητες και χωρητικότητες, όπως τα επανεγγράψιμα CD και DVD, είναι πιο ελκυστικές στους καταναλωτές.

Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης
Δεύτερος Κρητικός Πόλεμος

Ο **Δεύτερος Κρητικός Πόλεμος** (155 π.Χ. έως 153 π.Χ.) είναι μια σύρραξη που έφερε αντιμέτωπες τις πόλεις της Κρήτης με τη Ρόδο.

Μετά το περας του Πρώτου Κρητικού Πολέμου το 201 π.Χ., αρκετές πόλεις της Κρήτης τέθηκαν υπό την επιρροή της Ρόδου. Οι κτήσεις της τελευταίας στην ανατολική Κρήτη της επέτρεψαν να μειώσει το φαινόμενο της πειρατείας στην περιοχή, ωστόσο οι επιθέσεις δεν έπαψαν να υφίστανται, κάτι που οδήγησε στο Δεύτερο Κρητικό Πόλεμο.

Οι λεπτομέρεις δεν είναι γνωστές στους σύγχρονους μελετητές, ωστόσο η πειρατεία κατά των εμπορικών πλοίων πρέπει να ήταν και πάλι η σπίθα του πολέμου. Φαίνεται πως οι Κρήτες και οι Ρόδιοι ήρθαν αντιμέτωποι τουλάχιστον σε μια μάχη, κατά την οποία ο στρατηγός των Ροδίων, ο Αριστοκράτης, διέψευσε τις προσδοκίες τους για νίκη. Για μια ακόμη φορά η Ρόδος προσέτρεξε στη Ρώμη για να ζητήσει τη διαμεσολάβησή της.

Ένα δεύτερο γεγονός, που πρέπει να έλαβε χώρα το 153 π.Χ. και το οποίο παραθέτει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, είναι η κατάληψη της Σίφνου από τους Κρήτες και η λεηλασία των ναών της.

## Σχετικά άρθρα
* Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο

### Πηγές


Κατηγορία:Κρητικοί πόλεμοι (ελληνιστική περίοδος)
Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Κρήτης
Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Ρόδου
Σκαμάνδριος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σκαμάνδριος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Ο Αστυάνακτας (βλ.λ.), τον οποίο αποκαλούσε ο πατέρας του ο Έκτορας «Σκαμάνδριο» από τον ποταμό Σκάμανδρο της Τρωάδας, για να τιμήσει τις παραδόσεις της Τροίας, όπως αναφέρει η *[[Ιλιάδα]]* (Ζ 402).
# Κάποιος άλλος Τρωαδίτης, γιος του Στροφίου. Αυτός ο Σκαμάνδριος πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και σκοτώθηκε από τον Μενέλαο.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 813
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σκαμανδριος
Σκέφρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σκέφρος** είναι γνωστός ένας από τους 5 γιους του Τεγεάτη και της Μαίρας. Αδέλφια του Σκέφρου ήταν οι Λειμώνας, Κύδων, Αρχήδιος και Γόρτυς. Ο Σκέφρος δολοφονήθηκε από τον Λειμώνα, γιατί ο τελευταίος νόμισε ότι ο Σκέφρος τον συκοφάντησε στον Απόλλωνα και στην Αρτέμιδα, που τριγυρνούσαν στη Γη για να τιμωρήσουν όσους είχαν αρνηθεί να δώσουν άσυλο στη Λητώ. Με την πράξη του αυτή ο Λειμώνας προδόθηκε μόνος του ως προς το ότι δεν είχε φιλοξενήσει τη Λητώ, και γι' αυτό σκοτώθηκε αμέσως από την `Αρτεμι. Οι Αρκάδες απέδωσαν επικήδειες τιμές στον Σκέφρο για να απαλλαγούν από τα δεινά.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 677

Σκεφρος

Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Σκιέρεια

Τα **Σκιέρεια** ήταν μία αρχαία ελληνική εορτή, που γινόταν μία φορά κάθε τρία χρόνια στην Αλέα της Αρκαδίας προς τιμή του θεού Διονύσου. Στην εορτή αυτή, σύμφωνα με ένα χρησμό του Μαντείου των Δελφών, μαστίγωναν μέσα στον ναό και μπροστά στο άγαλμα του θεού όλες τις γυναίκες, κάτι αντίστοιχο δηλαδή με τη μαστίγωση των εφήβων της Σπάρτης στον ναό της Ορθίας Αρτέμιδος.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σκιερεια
Σκαία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σκαία** είναι γνωστή μία θυγατέρα του βασιλιά του `Αργους Δαναού, η οποία όμως δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των 50 Δαναΐδων (βλ.λ.). Φαίνεται ότι ο Δαναός την απέκτησε μεταγενέστερα, αφού πια είχε γίνει βασιλιάς στο `Αργος. Η Σκαία παντρεύτηκε τον `Αρχανδρο, ο οποίος αναφέρεται ως ο ιδρυτής της Αρχανδρουπόλεως στην Αίγυπτο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σκαια
Σκίρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σκίρος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Μάντης που πήγε από τη Δωδώνη στην Ελευσίνα κατά τον πόλεμο των Ελευσινίων με τους Αθηναίους. Ο Σκίρος σκοτώθηκε σε αυτό τον πόλεμο και ενταφιάσθηκε στην Ιερά Οδό, κοντά σε ένα χείμαρρο. Από τότε η τοποθεσία εκείνη και ο χείμαρρος πήραν το όνομά του.
# Σαλαμίνιος ήρωας, ο οποίος εξόπλισε το πλοίο του Θησέα όταν εκείνος έφυγε για την Κρήτη με σκοπό να εξολοθρεύσει τον Μινώταυρο. Ο Σκίρος επάνδρωσε το πλοίο με πεπειραμένους ναύτες και έναν ιδιαίτερα έμπειρο κυβερνήτη, τον Ναυσίθοο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαία Δωδώνη
Σκίρωνας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Σκίρωνας** (***Σκίρων***) ήταν ένας περιβόητος Κορίνθιος ληστής, γιος του Πέλοπα. Ο Σκίρων είχε το λημέρι του στον γκρεμό που είχε το όνομά του, τις λεγόμενες **[[Σκιρωνίδες πέτρες]]**, τη σημερινή «Κακιά Σκάλα». Παραμόνευε στον δρόμο Αθηνών-Πελοποννήσου και όταν περνούσε από εκεί μοναχικός ταξιδιώτης, τον λήστευε, τον αιχμαλώτιζε και τον βασάνιζε. Συνήθως ο Σκίρων υποχρέωνε τον αιχμάλωτό του να του πλύνει τα πόδια στην άκρη του γκρεμού, και την ώρα που αυτός ήταν απασχολημένος, του έδινε μια κλοτσιά και τον έριχνε από τον γκρεμό στη θάλασσα. Εκεί έβγαινε μια τεράστια χελώνα και έτρωγε τα κομμάτια του. 

Ο ήρωας Θησέας σκότωσε τον Σκίρωνα είτε κατά το πρώτο του ταξίδι από την Τροιζήνα προς την Αθήνα, είτε αργότερα, όταν, βασιλιάς πια της Αθήνας, εξεστράτευσε κατά της Ελευσίνας. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Σκίρωνας ήταν γιος του Κανήθου και της Ηνιόχης, κόρης του Πιτθέα και αδελφής της Αίθρας, της μητέρας του Θησέα. Επομένως ο Σκίρων και ο Θησέας ήταν πρώτα εξαδέλφια από τις μητέρες τους.

## Η άλλη άποψη
Οι αρχαίοι ιστορικοί των Μεγάρων υπεστήριζαν ότι όλα αυτά ήταν γελοίες συκοφαντίες, και ότι ο Σκίρων όχι μόνο δεν ήταν ληστής, αλλά ήταν ευεργέτης ήρωας της περιοχής, και μάλιστα από πολύ καλή οικογένεια, γιος του βασιλιά των Μεγάρων Πύλαντα. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, ο Σκίρων παντρεύτηκε τη Χαρικλώ, κόρη του Κυχρέως και εγγονή του θεού Ποσειδώνα. Από τον γάμο αυτό γεννήθηκε η Ενδηίδα, η μητέρα του Τελαμώνα και του Πηλέα.

Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ο Σκίρων πήρε ως σύζυγό του μία από τις κόρες του Αθηναίου βασιλιά Πανδίονα Β΄, όταν αυτός ήταν εξόριστος στα Μέγαρα. Ο Σκίρωνας μάλωσε με τον Νίσο, όταν αυτός -μετά τον θάνατο του Πανδίονα Β΄- κατέλαβε τον θρόνο των Μεγάρων. Τελικώς ζήτησαν τη διαιτησία του Αιακού, ο οποίος επιδίκασε στον Νίσο τη βασιλεία, και στον Σκίρωνα έδωσε τη διοίκηση του στρατού.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 680

## Παραπομπές

Σκιρωνας
Κατηγορία:Άθλοι του Θησέα
Σκίταλοι

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα **Σκίταλοι** είναι γνωστοί πονηροί δαίμονες, που οι αρχαίοι τους θεωρούσαν προστάτες των... απατεώνων της αγοράς. Οι Σκίταλοι ήταν συγγενικοί δαίμονες με τους Φένακες, τους Βερεσχέθες, τους Κοβάλους και άλλες ομάδες δαιμόνων. Τους Σκιτάλους επικαλούνταν οι παραπάνω κατά τις συναλλαγές τους, για να τους συμπαρασταθούν στις απάτες τους και να τους προστατεύσουν.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Δαίμονες της ελληνικής μυθολογίας
Σκιάποδες

thumb|285px|Σκιάποδας από το ''«Χρονικό της Νυρεμβέργης»'' (1493).
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σκιάποδες** είναι γνωστός ένας μυθικός λαός που ζούσε στην Ινδία ή στην Αιθιοπία. Οι Σκιάποδες, οφείλουν την ονομασία τους στον θρύλο ότι είχαν ένα μεγάλο και πολύ χοντρό πόδι που, στα τροπικά κλίματα στα οποία ζούσαν, τους χρησίμευε ως εξής: Κατά τις θερμές ημέρες ξάπλωναν, σήκωναν το πόδι τους και αυτό τους έκανε σκιά σαν να ήταν δέντρο. Συνώνυμα είναι οι όροι «Μονόποδες» και «Μονόκωλοι».

## Οι Σκιάποδες στον Πλίνιο
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στη «Φυσική Ιστορία» περιγράφει τις αναφορές προγενέστερων περιηγητών για τους Σκιάποδες και μνημονεύει ως την αρχαιότερη πηγή πληροφοριών γι' αυτούς τον Κτησία, ο οποίος τους τοποθετεί στην Ινδία: *«... κάνει λόγο και για μια άλλη φυλή ανθρώπων, που είναι γνωστοί ως Monocoli και έχουν μόνο ένα πόδι, αλλά μπορούν να πηδούν με εκπληκτική ευκινησία. Οι ίδιοι ονομάζονται και Sciapodae, επειδή συνηθίζουν να ξαπλώνουν ανάσκελα σε συνθήκες ακραίας ζέστης και να προστατεύονται από τον ήλιο με τη σκιά του ποδιού τους.»*

Ο θρύλος των Σκιαπόδων επέζησε μέχρι και τον Μεσαίωνα. Ο Ισίδωρος της Σεβίλλης τους αναφέρει στο έργο του *[[Etymologiae]]*.

## Οι Σκιάποδες στη νεότερη λογοτεχνία
Ο C. S. Lewis υιοθέτησε τον μύθο των Σκιαπόδων στο έργο του *The Voyage of the Dawn Treader*, τμήμα των «Χρονικών της Νάρνια», όπου το πόδι τους έχει μήκος περίπου ένα μέτρο και τους σκιάζει όταν κοιμούνται. Ο Ουμπέρτο Έκο στο μυθιστόρημά του *Μπαουντολίνο* περιγράφει ένα Σκιάποδα ονόματι Γκαβαγκάι (Gavagai).

## Πιθανή προέλευση του μύθου
Είναι πιθανό ότι ο μύθος των Σκιαπόδων προήλθε από παραποιημένη αφήγηση της πρακτικής των Ινδών γιόγκι να διαλογίζονται κάποιες φορές πάνω στο ένα τους πόδι. Μπορεί επίσης το στοιχείο για ένα πολύ χοντρό πόδι να συνδέεται με την τροπική ασθένεια ελεφαντίαση.

Υπάρχει ένας θρύλος της Νότιας Αμερικής για μία μονόποδη γυναίκα, την «Patasola».

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σκιαποδες
Σκύθης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σκύθης** είναι γνωστός ένας γιος του Ηρακλή και της Εχίδνης, η οποία καταγόταν από τη Σκυθία. Αμφιθαλή αδέλφια του Σκύθη ήταν ο Αγάθυρσος και ο Γελωνός (οι τρεις τους ήταν τρίδυμα). Φεύγοντας από τη Σκυθία, ο Ηρακλής άφησε το τόξο του και την εντολή να γίνει βασιλιάς στη χώρα εκείνος, που θα μπορούσε να τεντώσει το τόξο του. Τον άθλο αυτό, να τεντώσει δηλαδή το τόξο του Ηρακλή, κατόρθωσε μόνο ο Σκύθης, ο οποίος και έγινε βασιλιάς και επώνυμος ήρωας της Σκυθίας, έδωσε δηλαδή το όνομά του στη χώρα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σκυθης
Σκυθης
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Σκυθών
Σκυλακέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σκυλακέας** (***Σκυλακεύς***) είναι γνωστός ένας ήρωας της Λυκίας, γιος του Οδέου και σύντροφος του Γλαύκου και του Σαρπηδόνα. Στον Τρωικό Πόλεμο αγωνίσθηκαν και οι δύο στο πλευρό των Τρώων. Ο Σκυλακέας, παρότι πληγώθηκε από τον Αίαντα τον Λοκρό προς το τέλος του πολέμου, ήταν ο μόνος που επέστρεψε ζωντανός στη Λυκία από τον πόλεμο. Μόλις έφθασε στην πατρίδα του, όλες οι γυναίκες έτρεξαν να τον ρωτήσουν για τους δικούς τους. Ο Σκυλακεύς βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να τους πει ότι όλοι είχαν χαθεί. Οι γυναίκες της Λυκίας τότε παραφρόνησαν από τη λύπη τους και τον λιθοβόλησαν κοντά στο ιερό του Βελλεροφόντη. Ο τάφος του κατασκευάσθηκε στο ίδιο μέρος με τις πέτρες του λιθοβολισμού. Αργότερα, ο θεός Απόλλων διέταξε να αποδώσουν θεϊκή λατρεία στον Σκυλακέα (Κόιντου Σμυρναίου: *Τα μεθ' `Ομηρον*, 10:147).

## Πηγές
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Λυκία
Ρήγαινα

Η **Ρήγαινα** είναι πρόσωπο της λαϊκής παράδοσης της Κύπρου. Το όνομα της αναφέρεται σε όλους τους θρύλους και τις παραδόσεις της νήσου. Σχετίζεται με τον Διγενή και άλλα θρυλικά πρόσωπα, πολλά μεσαιωνικά κτίρια αποδίδονται στη Ρήγαινα, κάστρα, πύργοι, σπηλιές, εκκλησιές, ακόμα και χωριά, σε όλη την Κύπρο υπάρχει μια παράδοση για τη ρήγαινα. Όλα τα φρούρια αποδίδονται στη Ρήγαινα. Πολλές ονομασίες χωριών αποδίδονται στη Ρήγαινα, *Κυρά*, *Πύργος* από κάποιον πύργο που είχε στην περιοχή.

Η Ρήγαινα στους θρύλους αποδίδεται πανέμορφη κυρά με πολλά πλούτη, άλλες φορές καλή και συμπονετική, άλλες φορές κακιά που βασανίζει τους ντόπιους. Κατοικεί σε πύργους ή στα απόκρημνα κάστρα του Πενταδάκτυλου, πολεμίστρια που μόνο με δόλο καταφέρνουν να τη νικήσουν. Σε πολλά μέρη υπάρχει ο θρόνος της Ρήγαινας, τα λουτρά της, αλλά και το παλάτι της.

## Παραδόσεις
Στη Ρήγαινα αποδίδονται τα κάστρα του Πενταδάκτυλου , Άγιος Ιλαρίωνας, Καντάρας και το Βουφαβέντο. όλα έχουν την ίδια παράδοση, που λέει ότι η Ρήγαινα είχε βάλει τους εργάτες να κουβαλούν τις πέτρες από τον κάμπο στις απόκρημνες κορφές, ήταν πολύ κακιά και τους βασάνιζε, όταν τελείωσαν το κάστρο τους έριξε στον γκρεμό για να μην αποκαλυφτούν τα μυστικά του κάστρου. Κλεινόταν τότε στο κάστρο της και την πολιορκούσαν οι εχθροί αλλά δεν μπορούσαν να τη νικήσουν. Μόνο με δόλο τα κατάφεραν κι η Ρήγαινα λέγεται ότι ήταν περήφανη για να πέσει στα χέρια του εχθρού και έτσι πηδησε στον γκρεμό.

Όταν ο Ρήγας της έταξε να της χαρίσει γη όσο φτάνει το μάτι της αυτή έχτισε το Κάστρο Κολοσσίου, ψηλό για να βλέπει όσο μακρύτερα γίνεται. Στην Πάφο έχτισε υδραγωγείο για να φέρει νερό στο παλάτι της, στην πόλη της Πάφου υπάρχει η Πέτρα του Διγενή που ο μύθος τη σχετίζει με την Ρήγαινα.

Στο Τρίκωμο η τοπική παράδοση λέει ότι εκεί έκρυψε η Ρήγαινα τον θησαυρό της για να μην πέσει στα χέρια των εχθρών. Η ίδια παράδοση για τον θησαυρό της Ρήγαινας επικρατεί και στα Ανώγυρα, όπου έσκαψε λάκκο μεγάλο, τόσο μεγάλο ώστε μέσα έπεσε ο γιος της και χάθηκε. Στον Άρωνα είχε το παλάτι της, ο θρύλος λέει ότι κάποτε θέριζε τα χωράφια της αλλά δεν είχε προλάβει να αποθηκεύσει τη συγκομιδή όταν φάνηκε ο εχθρός, η Ρήγαινα τότε παρακάλεσε τον θεό και έκανε σορούς με πέτρες τις στοίβες άχυρο. Έτσι αποδίδει η λαϊκή παράδοση τους τρεις λόφους της περιοχής.

Στο χωριό Περβόλια Λάρνακας όπως λέει η παράδοση του χωριού όταν έχτισε το περίφημο Πύργο της Ρήγαινας, μετά από μία εισβολή που έγινε από τη θάλασσα από πειρατές η οποία είναι αρκετά κοντά στον Πύργο από το πόσο γρήγορα έφυγε έθαψε τα πλούτη της στο πάτο του Πύργου και ως σήμερα ακόμα κανένας δεν τα βρήκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Κύπρου
Κατηγορία:Λαογραφία
Κάστρο Λίχτενμπεργκ

Το **κάστρο του Λίχτενμπεργκ** είναι το μεγαλύτερο και το πιο άρτιο κάστρο στη Γερμανία και βρίσκεται κοντά στο κάστρο του Ταλίχτενμπεργκ (*Thallichtenberg*) στο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου.

## Ιστορία
Το κάστρο χτίστηκε το 1200 μ.Χ. περίπου και αποτέλεσε έδρα των Κομήτων του Φέλντεντς (*Veldenz*) και των Δουκών του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν (*Pfalz-Zweibrücken*) πριν αποτελέσει έδρα για τους Πρίγκιπες του Λίχτενμπεργκ. Από την ανέγερσή του μέχρι σήμερα το κάστρο δεν έπαθε ουδεμία καταστροφή παρ' όλους τους πολέμους που διεξήγαγε η Γερμανία, αλλά και της μεγάλης πυρκαγιάς που προκλήθηκε στο κάστρο στις 26 Οκτωβρίου του 1799, οπότε και το εγκατέλειψε η τελευταία δυναστεία. Τέλος από το 1816 παραχωρήθηκε στην Πρωσία και στον Δούκα Ερνέστο Α΄ της Σαξωνίας-Κοβούργου κατόπιν αποφάσεως του Συνεδρίου της Βιέννης. Από το 1895 το Κάστρο είναι ανοιχτό στο κοινό για διάφορες εκδηλώσεις έναντι αδρού αντιτίμου.

## Πηγές
*Hansjürgen Hilgert: Ami, bleib hier – Die Baumholderstory; Deutschland, 2007 D
*Alexander Thon (Hrsg.): Wie Schwalbennester an den Felsen geklebt. Burgen in der Nordpfalz. 1. Aufl. Schnell + Steiner, Regensburg 2005, S. 94–99, ISBN 3-7954-1674-4. 
*Pfälzisches Burgenlexikon (Beiträge zur pfälzischen Geschichte 12.3), Bd.3: I-N, hrsg. 
*Jürgen Keddigkeit, Ulrich Burkhart u. Rolf Übel, Kaiserslautern 2005, ISBN 3-927754-51-4 (formal falsche ISBN)

Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία
Κατηγορία:Πύργοι
Κατηγορία:Ρηνανία-Παλατινάτο
Σκάμανδρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σκάμανδρος** αναφέρονταν τόσο ο ποταμός στην πεδιάδα της Τροίας, ο σημερινός Καραμεντερές, όσο και ο αντίστοιχος ποτάμιος θεός. Ο Σκάμανδρος λεγόταν και **[[Ξάνθος]]** από τους θεούς, είτε επειδή είχε κοκκινωπά νερά, είτε επειδή κοκκίνιζε το μαλλί («ποκάρι») των προβάτων που πλένονταν στα νερά του. Ο μύθος έλεγε επίσης ότι η θεά Αφροδίτη, προτού παρουσιασθεί στον Πάρι για να διεκδικήσει το πρωτείο της ομορφιάς, λούστηκε στον Σκάμανδρο για να ξανθύνουν τα μαλλιά της.

Ο Σκάμανδρος ποταμός δημιουργήθηκε κατά τη μυθολογία ως εξής: Κατά την εκστρατεία του Ηρακλή στην Τροία, πολύ πριν τον Τρωικό Πόλεμο, ο ήρωας δίψασε κάποτε σε τόπο όπου δεν υπήρχε νερό. Παρακάλεσε τότε τον πατέρα του τον Δία να του υποδείξει μία πηγή. Πραγματικά, ο Δίας έκανε να τρέξει μπροστά του ένα μικρό ρυάκι, το οποίο ωστόσο δεν φάνηκε αρκετό στον Ηρακλή. Τότε ο Ηρακλής έσκαψε τη γη και βρήκε μία μεγάλη φλέβα νερού. Αυτό ήταν η πηγή του Σκαμάνδρου, του οποίου το όνομα προέρχεται από το ρήμα *«σκάπτω»* = σκάβω, σκαλίζω. Στην *[[Ιλιάδα]]* (Χ 147 κ.ε.) αναφέρεται ότι ο Σκάμανδρος είχε δύο πηγές κοντά στην πόλη της Τροίας, μία θερμή και μία με κρύο νερό, ενώ ο Στράβων (13.1.43) και άλλο χωρίο της *Ιλιάδας* (Μ 21) υποστηρίζουν ότι πήγαζε από το όρος Ίδη. Στη συνέχεια ο ποταμός περνούσε νότια από την Τροία και λίγο πριν τη θάλασσα ενωνόταν με τον ποταμό Σιμόεντα (Ε 774). Η εκβολή τους βρισκόταν λίγο βορειότερα από το Σίγειον (Φ 125). Κοντά σε αυτό το στόμιο είχαν εγκαταστήσει το στρατόπεδό τους οι Αχαιοί κατά τον Τρωικό Πόλεμο σύμφωνα με τον Όμηρο.

Στην *Ιλιάδα* ο Σκάμανδρος παρουσιάζεται ως ποτάμιος θεός (και με τα δύο ονόματα), γιος του ίδιου του Δία ή (όπως όλοι σχεδόν οι ποτάμιοι θεοί) του Ωκεανού και της Τηθύος. Σε μία μάχη του Τρωικού Πολέμου ο Σκάμανδρος, αγανακτισμένος από το να βλέπει τόσα πτώματα και αίματα μέσα στα νερά του, ξεχείλισε και εμπόδιζε έτσι τον Αχιλλέα να τον διασχίσει. Απειλούσε να τον πνίξει, ώσπου ο θεός Ήφαιστος τον καθησύχασε και τον έπεισε να μαζευτεί στην κοίτη του προκειμένου να κρατήσει ουδέτερη στάση (Φ 136 κ.ε., 223).

Ο θεός Σκάμανδρος πήρε ως σύζυγό του μία Νύμφη, την Ιδαία, και απέκτησαν μαζί ένα παιδί, τον Τεύκρο, που αναδείχθηκε στον πρώτο βασιλιά της Τροίας. Για τον λόγο αυτό ο Σκάμανδρος θεωρείται γενάρχης των Τρώων, οι οποίοι τον τιμούσαν στις παραδόσεις τους και αρκετοί έπαιρναν το όνομά του.

## Δείτε επίσης
* Σκαμάνδριος

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 813
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σκαμανδρος
Σκαμανδρος
Κλεοδώρη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κλεοδώρη** αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Κλεοδώρης ήταν η Πολυξώ, και επομένως η Κλεοδώρη ήταν ομοθαλής αδελφή της Ανθηλείας, της Αυτονόης, της Βρύκης, της Γλαυκίππης, της Ερατούς, της Ευίππης, της Ευρυδίκης, της Ηλέκτρας, της Θεανούς, της Κλεοπάτρας και της Στύγνης. Η Κλεοδώρη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Λίξο και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κλεοδωρη
Άγιος Θεμιστοκλής

Ο **Άγιος Θεμιστοκλής** είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς αγίους της Ορθόδοξης εκκλησίας. Έζησε κατά το 3ο αιώνα μ.Χ. στη περιοχή Μύρα της Λυκίας, στη Μικρά Ασία, η οποία σήμερα ονομάζεται Καλέ και βρίσκεται στα νότια παράλια της Τουρκίας. Την εποχή εκείνη, η Λυκία αποτελούσε τμήμα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο Θεμιστοκλής έζησε την εποχή κατά την οποία στον αυτοκρατορικό θρόνο βρισκόταν ο Διοκλητιανός. Αυτός ήταν υπεύθυνος για το ανατολικό μέρος της αυτοκρατορίας ενώ ο Μαξιμιανός για το δυτικό μέρος. Ο Διοκλητιανός κατά την περίοδο 284-303 μ.Χ. και αφού θεμελίωσε τη λεγόμενη Τετραρχία, κίνησε διωγμό κατά των χριστιανών. Ο Άγιος Θεμιστοκλής ήταν ένας από τους πολλούς μάρτυρες της περιόδου αυτής. 

Κατά το διωγμό, ο Άγιος Διόσκουρος καταδιωκόταν από τον Ασκλήπιο, άρχοντα της Λυκίας. Βρήκε όμως για καταφύγιο τον Άγιο Θεμιστοκλή, βοσκό της περιοχής, ο οποίος τον έκρυψε και τον προστάτεψε. Όταν οι στρατιώτες βρήκαν τον Άγιο Θεμιστοκλή τον ρώτησαν εάν ήξερε οτιδήποτε για το Διόσκουρο. Τους είπε να τον αφήσουν και να μην τον πάρουν στο δικαστή διότι εκείνος θα τον θανάτωνε, και ότι ήταν και οι δυο χριστιανοί. 

Τον συνέλαβαν λοιπόν και τον παρέδωσαν στον Ασκλήπιο ο οποίος διέταξε να τον βασανίσουν. Δέχθηκε φρικτά βασανιστήρια. Τέντωσαν τα άκρα του και τον μαστίγωσαν στην κοιλιά τόσο πολύ ώστε φάνηκαν τα εσωτερικά του όργανα. Έγδαραν το σώμα του με σιδερένιες χτένες αφού τον είχαν κρεμάσει πάνω σε ένα ξύλο. Στο σημείο αυτό δήλωσε στον Ασκλήπιο ότι και ο Χριστός έσωσε τον κόσμο από την αμαρτία πάνω σε ένα τέτοιο ξύλο. Ο Ασκλήπιος διέταξε τέλος την εκτέλεσή του. Σύρθηκε πάνω σε καρφιά τα οποία είχαν τοποθετήσει στο έδαφος και καθ’ αυτό τον τρόπο πέθανε. Η μνήμη του τιμάται στις 21 Δεκεμβρίου.

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Αγία Τριάδα Πιερίας

**Αγία Τριάδα**  ονομάζεται ένας οικισμός, προς τα νότια της Κάτω Σκοτίνας, στο Νομό Πιερίας. Κατοικήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 από κατοίκους της Άνω Σκοτίνας στην πλειονότητά του Στυλαίοι οι οποίοι φρόντισαν να κτισθεί η εκκλησία της Αγίας Τριάδας μετά από έρανο που πραγματοποιήθηκε στην Αμερική, από όπου πήρε και το όνομα ο παρών οικισμός και ειδικά μετά τη μαζική φυγή των κατοίκων της κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και του Εμφυλίου. Από το 1950 και έκτοτε αποτελεί με τη Σκοτίνα ενιαίο οικισμό.

## Βιβλιογραφία
* Εγκυκλοπαίδεια **Μαλλιάρης- Παιδεία**, τόμος 24, σελ. 27.
*Λαική παράδοση στον Κάτω Όλυμπο"Η Σκοτίνα" Ιω,Α.Καλιαμπού,κώδικας Θεσσαλονίκη 2007

Σκοτινα
Αγια Τριαδα
Αβαίος

Στην ελληνική αρχαιότητα το όνομα **Αβαίος**, (καθαρεύσα ), αποτελούσε τοπωνυμικό επίθετο του θεού Απόλλωνα προς τιμή του οποίου υπήρχε περισπούδαστος ναός αλλά και περίφημο μαντείο στην αρχαία πόλη Άβαι, αφιερωμένη και αυτή στον Απόλλωνα, εξ ου και το επίθετο, που βρισκόταν ανατολικά της Φωκίδας και κοντά στα όρια της Βοιωτίας, δηλαδή κοντά στο σημερινό χωριό Έξαρχος Φθιώτιδας. Όπως εξιστορεί ο Ηρόδοτος, από το Μαντείο αυτό είχαν λάβει χρησμό ακόμα και ο Κροίσος, και αργότερα ο Μαρδόνιος.

Ο περίφημος αυτός ναός και μαντείο του Αβαίου Απόλλωνα, που θεωρούνταν εφάμιλλο του Μαντείου των Δελφών, καταστράφηκε από τους Πέρσες στην εκστρατεία του Ξέρξη (480 π.Χ.), και για δεύτερη φορά από τους Βοιωτείς. Ανοικοδομήθηκε όμως εκ νέου από τον Ανδριανό.

## Παραπομπές

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.1ος, σ.18

Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Αρχαίες θρησκευτικές επικλήσεις
Καρολίνα Μπουβιέ Κένεντι

Η **Καρολίνα Μπουβιέ Κένεντι** (*Caroline Bouvier Kennedy*, 27 Νοεμβρίου 1957) είναι Αμερικανίδα συγγραφέας, δικηγόρος και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1957 και είναι κόρη του δολοφονηθέντος προέδρου των ΗΠΑ, Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, και της Ζακλίν Μπουβιέ. Το 1975 και ενώ έβγαινε από το σπίτι του βουλευτή των συντηρητικών Φρέιζερ, στο οποίο φιλοξενείτο, στο Λονδίνο ανατινάχθηκε το αυτοκίνητό της από βόμβα που είχε τοποθετήσει ο ΙΡΑ. Από την έκρηξη δεν έπαθε τίποτα, σκοτώθηκε όμως ένας περαστικός. Μετά το πέρας των σπουδών της ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, τη συγγραφή βιβλίων και τα φιλανθρωπικά ιδρύματα. Για 22 μήνες ήταν υπεύθυνη ενός προγράμματος για τη δημόσια εκπαίδευση της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Στις 19 Ιουλίου του 1986 παντρεύτηκε με τον Εβραίο σχεδιαστή και επιχειρηματία Έντουιν Σλόσμπεργκ και απέκτησε τρία παιδιά την Ρόουζ, την Τατιάνα και τον Τζων.

## Πολιτική
Στις εκλογές του 2008 μαζί με τον θείο της Τεντ Κένεντι υποστήριξε ανοιχτά τον Μπάρακ Ομπάμα. Μετά την ανακοίνωση του διορισμού της Κλίντον στην θέση της υπουργού εξωτερικών, η Καρολίνα Κένεντι εκδήλωσε την πρόθεσή της να την αντικαταστήσει στην γερουσία. Για την ίδια θέση έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον και ο Άντριου Κουόμο, υπουργός δικαιοσύνης της Νέας Υόρκης και πρώην σύζυγος της πρώτης της ξαδέρφης Μέρι Κέρι Κένεντι. Η θέση θα δοθεί από τον κυβερνήτη της Νέας Υόρκης όπως προβλέπει η νομοθεσία και ο νέος κάτοχός αυτής θα κληθεί να την διεκδικήσει στις εκλογές του 2010. Παρ'ολό τον αρχικό ενθουσιασμό πολλοί αναρωτιούνταν *αν θα έπαιρνε κανείς στα σοβαρά την υποψηφιότητά της, αν δεν είχε αυτό το επίθετο* καθώς δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ σε καμία δημόσια θέση ούτε είχε ποτέ σταθερή δουλειά. Τελικά τον Ιανουάριο του 2008 με ανακοίνωσή της απέσυρε το ενδιαφέρον της για την γερουσία επικαλούμενη προσωπικούς λόγους. Οι λόγοι της απόσυρσης αν και παραμένουν επισήμως άγνωστοι εικάζεται ότι αφορούν είτε την άρνησή της να δημοσιοποιήσει στοιχεία για τα οικονομικά είτε γιατί είχε λάβει γνώση ότι ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης δεν θα την επέλεγε.

Τον Ιούλιο του 2013 διορίστηκε πρέσβης των ΗΠΑ στην Ιαπωνία.

## Παραπομπές


Καρολινα
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Ιρλανδοαμερικανοί
Πάτρικ Τζόζεφ Κέννεντυ

Ο **Πάτρικ Τζόζεφ Κέννεντυ** (*Patrick Joseph Kennedy*, 14 Ιανουαρίου 1858 - 18 Μαΐου 1929) ήταν Αμερικανός πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Βοστώνη και ήταν γιος Ιρλανδών μεταναστών, του Πάτρικ Κέννεντυ και της Μπρίτζετ Μέρφι. Στα δεκατέσσερα του παράτησε το σχολείο για να βοηθήσει την οικογένειά του. Με τα χρήματα που είχε συγκεντρώσει στα 1880 αγόρασε ένα σαλούν και στη συνέχεια προχώρησε και στην αγορά άλλων. Σταδιακά έγινε ένας από τους σημαντικότερους οικονομικούς παράγοντες της Βοστώνης.

Το 1884 εξελέγη μέλος της βουλής των αντιπροσώπων της Μασαχουσέτης και το 1889 έγινε μέλος της τοπικής γερουσίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1895.

Ήταν παντρεμένος με την Μαίρη Αουγκούστα Χίκεϊ. Γιος του ήταν ο Τζόζεφ Πάτρικ Κέννεντυ, και εγγονοί του ήταν ο Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ και ο Ρόμπερτ Κέννεντυ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Πατρικ Κεννεντυ
Κατηγορία:Μασαχουσέτη
Κατηγορία:Ιρλανδομερικανοί
Άβα (ιστορία)

Η **Άβα** στην αρχαία ιστορία, κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, ήταν η περιώνυμος κόρη του Ζηνοφάνους, σύγχρονου του Καίσαρα, τυράννου της Όλβης (παρά τους πρόποδες του όρους Ταύρου). Η Άβα όταν έγινε βασίλισσα της Αγχιάλης, κοντά στην Ταρσό, συγγένευσε με τους Τευκρίδες βασιλείς της χώρας. Υπήρξε όμως και πολύ ευνοούμενη του Αντωνίου και της Κλεοπάτρας, εύνοια που είχε εξαγοράσει με πολλά πλούσια δώρα. Εκθρονίσθηκε όμως και αυτή αργότερα από τον Τιβέριο.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 1ος, σελ. 16

Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Ρόδος ΙΙ (αρματαγωγό)

**Ρόδος ΙΙ ([[Αρματαγωγό]]) / L-157**

Αρματαγωγό τύπου ‘LST1-510’

Πρώην πλοίο ‘USS BOWMAN COUNTY LST 391’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Newport News SB & DD, Newport News, Va’. Στην ενεργεία από τις 3 Δεκεμβρίου 1942. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας 9 Αυγούστου 1960 στο Γριν Κόουβ Σπρινγκς, Φλώριδας.

Ιδίου τύπου πλοία ‘ Ρόδος ΙΙ’, ‘Ικαρία Ι’, ‘Λέσβος IV’ και ‘Κρήτη V’.

Εκτόπισμα : 1653 / 4080 ΤΝ. – Διαστάσεις : 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11,6 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 8 πυροβόλα 40 χιλιοστών. – Πλήρωμα : 115 (ενδιαιτήσεις για 226 άτομα). – Μεταφορική ικανότητα : 2100 ΤΝ. Στις 09/08/1960 παρελήφθη στο Τζάκσονβις της Φλώριδας – Η.Π.Α. από τον Αντιπλοίαρχο Α. Ιωάννου.

Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά
Πόλεμος της Λύττου

Ο **Πόλεμος της Λύττου** (221 έως 219 π.Χ.) ήταν σύρραξη που έλαβε χώρα στο νησί της Κρήτης κατά την ελληνιστική περίοδο. Αντιμαχόμενες παρατάξεις ήταν από τη μία η Κνωσός, κυρίαρχη δύναμη στο νησί και οι σύμμαχοί της (με πιο αξιόλογη στην περίπτωση αυτή τη Γόρτυνα), ενώ από την άλλη
η Λύττος, μια αποικία των Σπαρτιατών, η αρχαιότερη πόλη στο νησί σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιστορικού Πολύβιου. Η Κνωσός, σύμμαχος της Γόρτυνας, είχε επιβάλλει την κυριαρχία της στο νησί με εξαίρεση την πόλη της Λύττου, τη μοναδική που αρνήθηκε να υποταχτεί. Για το λόγο αυτό η Κνωσός αποφάσισε να εμπλακεί σε πόλεμο, ώστε να την αφανίσει απομακρύνοντας τους κατοίκους από τις εστίες τους, παρέχοντας δε και μια γεύση φόβου στις υπόλοιπες πόλεις του νησιού.

## Γεγονότα
Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων η Κνωσός και η Γόρτυνα αντιμάχονταν για την κυριαρχία στην Κρήτη. Προς τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ., οι δυο τους αποφάσισαν πως μια συμμαχία ανάμεσά τους θα ήταν πιο προσοδοφόρα. Ωστόσο, οι κάτοικοι της Γόρτυνας διασπάστηκαν με τους γηραιότερους να τάσσονται υπέρ της Κνωσού και τους νεότερους υπέρ της Λύττου. Έκπληκτη από την τροπή αυτή των πραγμάτων η Κνωσός ζήτησε τη βοήθεια των Αιτωλών, επικαλούμενη τη συμμαχία τους. Κατά συνέπεια οι γηραιότεροι κάτοικοι της Γόρτυνας πήραν τον έλεγχο του φρουρίου της πόλης, εξόρισαν ή θανάτωσαν τους νέους και παρέδωσαν την πόλη στην Κνωσό.

Οι δύο σύμμαχοι, σε μια προσπάθεια να εδραιώσουν την ηγεμονία τους στο νησί αποφάσισαν να τιμωρήσουν την πόλη της Λύττου, που αντιστεκόταν σθεναρά. Αρχικά όλες οι υπόλοιπες κρητικές πόλεις τάχθηκαν εναντίον της Λύττου, ωστόσο συγκεκριμένες εσωτερικές διαμάχες οδήγησαν στη διάσπαση τους σε δύο στρατόπεδα. Οι πόλεις Πολυρρήνια, Κήρη και Λάππα, μαζί με τους Ορίους και τους Αρκάδες, διέκοψαν τις σχέσεις τους με τους κατοίκους της Κνωσού, συμμαχόντας με τη Λύττο.

Τελικά οι δυνάμεις της Λύττου απουσίασαν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μια εξαντλητική εκστρατεία κατά της Ιεράπυτνας, κάτι που έδωσε στην Κνωσό την ευκαιρία να πολιορκήσει την πόλη. Τα γυναικόπαιδα της Λύττου στάλθηκαν στην Κνωσό, ενώ η ίδια η πόλη μετατράπηκε σε ερείπια. Όταν οι υπερασπιστές της πόλης επέστραψαν από την εκστρατεία και αντιλήφθηκαν τι είχε γίνει, ξέσπασαν σε θρήνους και κανένας δεν τόλμησε να μπει στη γενέτειρα του. Τους άνδρες αυτούς δέχτηκε με εγκαρδιότητα η Λάππα (σημερινή Αργυρούπολη), προσφέροντας παράλληλα και τη βοήθειά της στον πόλεμο κατά της Κνωσού.

Η Λάππα και η Πολυρρηνία στράφηκαν στο βασιλιά της Μακεδονίας, Φίλιππο Ε', για βοήθεια. Στο νησί κατεύθασαν 500 στρατιώτες, συνοδευόμενοι από 200 Αχαιούς. Οι πόλεις Ελεύθερνα, Άπτερα και Κυδωνία αποχώρησαν τότε από το στρατόπεδο της Κνωσού για να συμμαχήσουν με τους εχθρούς της. Με τον τρόπο αυτό ο Φίλιππος άρχισε να ασκεί μεγάλη επιρροή στο δυτικό τμήμα του νησιού, το οποίο και έγινε μακεδονικό προτεκτοράτο το 216 π.Χ. Περίπου μια δεκαετία αργότερα, το νησί διαιρεμένο, ενεπλάκη στον Πρώτο Κρητικό Πόλεμο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Πολύβιος, *«Ιστορίες»* 4.52 
*Θεοχάρης Δετοράκης, *«Ιστορία της Κρήτης»*, Ηράκλειο, 1994, σελ. 73-74.

*
Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Κρήτης
Ικαρία Ι (αρματαγωγό)

**Ικαρία Ι ([[Αρματαγωγό]]) / L-154**

Αρματαγωγό τύπου ‘LST1-510’

Πρώην  ‘LST-1086 Potter County’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – AM Bridge Co, Ambridge Pa’. Καθελκύστηκε στις 28 Ιανουαρίου 1945. Στην ενεργεία στις 14 Μαρτίου 1945. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 9 Αυγούστου 1960 στο Γκρην Κόουβ Σπρίνγκς – της Φλωριδας. Ανάδοχος η Ελληνικής Κοινότητα της Νταιητόνα Φλώριδας.  Παραχωρήθηκε από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της στρατιωτικής βοήθειας.

Ιδίου τύπου πλοία  ‘ Ρόδος ΙΙ’, ‘Ικαρία Ι’, ‘Λέσβος IV’ και ‘Κρήτη V’.

Εκτόπισμα : 1653 / 4080 ΤΝ. – Διαστάσεις : 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11,6 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 8 πυροβόλα 40 χιλιοστών. – Πλήρωμα : 115 (ενδιαιτήσεις για 226 άτομα). – Μεταφορική ικανότητα : 2100 ΤΝ. Παρελήφθη στις 9 Αυγούστου 1960 στο Τζανσυνβις της Φλώριδας (Η.Π.Α.).

## Πηγές
*www.navsource.org 
*www.historycentral.com
*Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
*www.hazegray.org

Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά
Κονακρί

Το **Κονακρί** (, σουσού: *Kɔnakiri*) είναι πρωτεύουσα, μεγαλύτερη πόλη, λιμάνι και έδρα της κυβέρνησης της Γουινέας.

Κτίστηκε αρχικά στο νησί Τόμπο, ένα από τα νησιά Λος, και επεκτάθηκε πολεοδομικά στην απέναντι χερσόνησο Καλούμ. Ο πληθυσμός του Κονακρί υπολογίζεται γύρω στα 2 εκατομμύρια, δηλαδή σχεδόν το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού της Γουινέας. Η πόλη αποτελεί επίσης το μεγαλύτερο διοικητικό, οικονομικό και επικοινωνιακό κέντρο στη χώρα.

## Δείτε επίσης
*Εθνική Βιβλιοθήκη της Γουινέας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Γουινέας
Κ
Κ
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Τόμπο (νήσος)

μικρογραφία|241x241εσ|'''Νήσος Τόμπο'''
Η **Νήσος Τόμπο** (γαλλικά: Île de Tombo) είναι ένα νησί στο άκρο της χερσονήσου Καλούμ, απέναντι από τα Νησιά Λος, στον Ατλαντικό Ωκεανό στη Γουινέα. Στο νησί Τόμπο κτίστηκε αρχικά η πρωτεύουσα Κονακρί, η οποία αργότερα επεκτάθηκε και συνδέθηκε με την απέναντι χερσόνησο.

## Ιστορία
Στις 20 Ιανουαρίου 1880 το νησί κηρύχθηκε από τον βασιλιά της Ντουμπρέκα γαλλικό προτεκτοράτο, ώστε να «αποθαρρυνθεί» ή αυξανόμενη επιρροή των Άγγλων στην περιοχή.

Στις 24 Δεκεμβρίου 1885 η Γερμανία παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της στην περιοχή.

Στις 8 Ιουνίου 1889 το νησί έγινε γαλλικό έδαφος.

Κατηγορία:Γεωγραφία της Γουινέας
Αβαδδών

thumb|right|320px|"Άγγελος ο εξολοθρευτής", του Ι. Λιμόνα, Ισπανία
Με τον όρο **Αβαδδών** (ελληνικό αντίστοιχο ***Απολλύων***) αποδίδεται ο *τόπος ολέθρου*, δηλαδή της καταστροφής, και ένας Άγγελος στο εννοιολογικό πλαίσιο της Παλαιάς και της Καινής διαθήκης, όπως επίσης και των Γνωστικών Κειμένων. 

## Ιουδαϊσμός
### Ετυμολογία

Σύμφωνα με το λεξικό Μπράουν Ντράιβερ Μπριγκς το εβραϊκό *abaddon* (Εβραϊκά: אבדון; avadon) είναι εντατική μορφή σημιτικής προέλευσης της ρηματικής ρίζας *abad* (אָבַד) "απόλλυμι", και απαντάται 184 φορές στην εβραϊκή Βίβλο. Στη μετάφραση των Ο', ο αβαδδών αποδίδεται ως "απώλεια", ενώ ο ελληνικός *Απολλύων* κατάγεται από ἀπόλλυμι, "καταστρέφω."

## Χριστιανισμός
Ο ελληνικός όρος "ο Καταστροφέας" (Ἀπολλύων) είναι ενεργητική μετοχή του 'ἀπόλλυμι. Ο όρος δεν χρησιμοποιείται σαν όνομα σε αρχαία ελληνικά κείμενα.

### Καινή Διαθήκη
Οι χριστιανικές γραφές εμπεριέχουν την πρώτη γνωστή περιγραφή του *Αββαδώνος* ως εξατομικευμένη οντότητα και όχι ως τόπο. Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (Θ΄ 11 κ.ύ.) ο Αβαδδών αναφέρεται ως άγγελος της αβύσσου. Βασιλεύς τεραστίων και τρομερών ακρίδων που φέρουν ανθρώπινα πρόσωπα, μακριά γυναικεία μαλλιά, δόντια λιονταριού, στήθος θωρακισμένο, ενώ τα απαίσια φτερά τους είναι τόσο θορυβώδη όπως οι άμαξες με πολλά άλογα που τρέχουν στη μάχη. Αυτά τα φοβερά όντα, συνεχίζει ν΄ αναφέρει ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, έχουν επ΄ αυτούς βασιλέα της αβύσσου τον λεγόμενο εβραϊκά Αβαδδών και στην ελληνική απόδοση το όνομα "Απολλύων". Με το σάλπισμα δε του πέμπτου αγγέλου ανοίγει το φρέαρ της αβύσσου απ΄ όπου και ανέρχεται καπνός που σκιάζει τον Ήλιο και τον αέρα, τότε εξορμούν τα τέρατα εκείνα του Άδη και βασανίζουν επί πέντε μήνες τους ανθρώπους που δεν φέρουν στο μέτωπό τους τη σφραγίδα του Θεού.

## Τεκτονισμός
Επίσης στον Ελεύθεροτεκτονισμό η ονομασία Αβαδδών αποτελεί περισπούδαστο αξίωμα, τεκτονικό βαθμό με τη σημασία του "Αγγέλου του εξολοθρευτή", που στρέφεται ενάντια της κάθε κακής κοινωνίας προκειμένου να δημιουργήσει στη συνέχεια μια νέα κοινωνία ηθική και δίκαια.

## Δαιμονολογία
Κατά τη δαιμονολογία που αναπτύχθηκε στο Μεσαίωνα, θιασώτες της οποίας συνεχίζουν να υπάρχουν και σήμερα, ο Αβαδδών κατέχει την ανώτατη τάξη της δαιμονικής ιεραρχίας με συνέπεια, όπως υποστηρίζεται από τη σχετική αντίληψη, να μην ισχύουν επ΄ αυτού αλλά και ούτε επί τους ομότιμούς του οι συνήθεις εξορκισμοί.

## Μάρτυρες του Ιεχωβά
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά υποστηρίζουν ότι ο Αβαδδών δεν είναι σατανικός, αλλά ότι είναι ουσιαστικά ένα άλλο όνομα του αναστημένου και ενθρονισμένου Χριστού, σημειώνοντας ότι στην Αποκάλυψη Ιωάννου 20: 1-3 ο κλειδοκράτορας της Αβύσσου εμφανίζεται ως εκπρόσωπος του Θεού από τον παράδεισο και, αντί να είναι "σατανικός", είναι εκείνος που δένει τον ίδιο τον Σατανά και τον πετάει μέσα στην άβυσσο.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Σχετική βιβλιογραφία
*

*

*
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ. 1ος, σ. 17

## Δείτε επίσης
*Αρμαγεδδών

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*''Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, Abaddon

Κατηγορία:Μαγεία
Κατηγορία:Ιουδαϊσμός
Κατηγορία:Ελευθεροτεκτονισμός
Νησιά Λος

Τα **Νησιά Λος** ή **Νησιά Λους** αποτελούν ένα μικρό αρχιπέλαγος στην περιοχή του Κονακρί, στη Γουινέα.

Το αρχιπέλαγος σχηματίζεται από τις νήσους, Ταμάρα, Ρούμε και Κάσα, καθώς και τρεις μικρότερες νησίδες. Ένα μέρος του Κονακρί, που βρίσκεται στο γειτονικό νησί Τόμπο, έχει επεκταθεί και συνδεθεί με τη μικρή χερσόνησο Καλούμ των Λος.

Κατηγορία:Γεωγραφία της Γουινέας
Άντριου Κουόμο

Ο **Άντριου Μαρκ Κουόμο** (αγγλ. *Andrew Mark Cuomo*, 6 Δεκεμβρίου 1957), είναι Αμερικανός πολιτικός, δικηγόρος και συγγραφέας, που υπηρέτησε ως 56ος Κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης από το 2011 έως το 2021. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Από το 2020, διατελεί ως Πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Κυβερνητών των ΗΠΑ.  

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 64ος Γενικός Εισαγγελέας της Νέας Υόρκης (2007-2010), ως 11ος Υπουργός Αστικής και Οικιστικής Ανάπτυξης των ΗΠΑ (1997-2001), καθώς και ως Υφυπουργός Αστικής και Οικιστικής Ανάπυξης αρμόδιος για τον Κοινοτικό Σχεδιασμό και την Ανάπτυξη (1993-1997). 

Στις 10 Αυγούστου 2021, ανακοίνωσε την παραίτησή του από το αξίωμα του Κυβερνήτη της Νέας Υόρκης, λόγω σκανδάλων σεξουαλικής παρενόχλησης.  

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1957 στη Νέα Υόρκη και είναι γιος του Μάριο Κουόμο, πρώην κυβερνήτη της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Συμμετείχε στην προεκλογική καμπάνια του πατέρα του και το 1997 έγινε υπουργός στέγασης και αστικής ανάπτυξης στην κυβέρνηση Μπιλ Κλίντον, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2001. Τον επόμενο χρόνο διεκδίκησε το αξίωμα του κυβερνήτη της Νέας Υόρκης χωρίς όμως επιτυχία. Το 2006 εξελέγη γενικός εισαγγελέας της Νέας Υόρκης.

Το 2008 είχε εκδηλώσει το ενδιαφέρον του για την χηρεύουσα θέση του γερουσιαστού της Νέας Υόρκης, από την οποία είχε αναγκαστεί να παραιτηθεί η Χίλαρι Κλίντον λόγω του διορισμού της στην θέση του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ. Για την ίδια θέση ενδιαφερόταν και η Καρολίνα Μπουβιέ Κένεντι, κόρη του δολοφονηθέντος προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, η οποία τυγχάνει να είναι και πρώτη ξαδέρφη της Μέρις Κέρι Κένεντι, κόρης του Ρόμπερτ Κένεντι και πρώην συζύγου του Κουόμο. Η Μέρι Κέρι Κένεντι υποστήριξε ανοιχτά την ξαδερφή της, γεγονός που δικαιολογείται αφού ο Κουόμο φέρεται να είχε δώσει πληροφορίες στα ΜΜΕ για την εξωσυζυγική της σχέση. Τελικώς δεν επελέγη κανένας από τους δύο. Στις εκλογές του 2010, εξελέγη κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης.

Ήταν παντρεμένος με την Κέρι Κένεντι αλλά πήραν διαζύγιο το 2003. Έχουν αποκτήσει μαζί τρία παιδιά.

## Εκλογικό ιστορικό

### 2002

### 2006

### 2025

## Πηγές


Κουομο Αντριου
Κουομο Αντριου
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Υπουργοί των ΗΠΑ
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κέρι Κένεντι

Η **Μέρι Κέρι Κένεντι** (*Mary Kerry Kennedy*, 8 Σεπτεμβρίου 1959) είναι Αμερικανίδα ακτιβίστρια.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1959 στην Ουάσινγκτον και είναι κόρη του Ρόμπερτ Κένεντι και της Έθελ Σκέικελ. Σπούδασε νομικά και από το 1981 ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα ταξιδεύοντας σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο έχοντας κερδίσει μάλιστα πολλά βραβεία για την συνεισφορά της. Το 1988 ίδρυσε το κέντρο για τα ανθρώπινα δικαιώματα "Ρόμπερτ Φ. Κένεντι". Παράλληλα με την ακτιβιστική της δράση αρθρογραφεί σε εφημερίδες.

Στις προεδρικές εκλογές του 2008 η Κέρι μαζί με τα αδέρφια της, Ρόμπερτ Κένεντι τζούνιορ και Κάθλιν Κένεντι Ταουνσεντ στήριξε τη Χίλαρι Κλίντον σε αντίθεση με τον θείο της Τεντ Κένεντι και την ξαδερφή της Καρολίνα Μπουβιέ Κένεντι που στήριξαν τον Μπάρακ Ομπάμα.

Ήταν παντρεμένη με τον Άντριου Κουόμο, με τον οποίο χώρισε το 2003. Μαζί του έχει αποκτήσει τρία παιδιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κερι
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Ιρλανδοαμερικανοί
Δίφιλος της Κύπρου

Ο **Δίφιλος** ήταν μυθικός βασιλιάς της Κύπρου.

Ο Δίφιλος σχετίζεται με τον μύθο των παιδιών του Κέκροπα. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία στην πόλη Κορονίς που αργότερα ονομάστηκε Σαλαμίνα γινόταν μια γιορτή προς τιμή της Άγλαυρου, κόρης του Κέκροπα, στη γιορτή αυτή κάθε χρόνο πρόσφεραν ανθρωποθυσία. Ο Δίφιλος  ήταν αυτός που σταμάτησε τις ανθρωποθυσίες στην εν λόγω γιορτή και καθιέρωσε τη θυσία ταύρου. 

## Πηγές
*John Bell, *Bell's New Pantheon*, 1790
*Alexander Pope, *Classical manual or, A mythological, historical, and geographical commentary on Pope's Homer and Dryden's Æneid of Virgil*, 1827

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Κύπρου
Λέσβος V (αρματαγωγό)

**Λέσβος V ([[Αρματαγωγό]]) / L-176**

Το Α/Γ ‘ΛΕΣΒΟΣ V’ είναι το τρίτο Α/Γ τυπου ‘ΣΑΜΟΣ V’ που σχεδιάστηκε από Πολεμικό Ναυτικό και ναυπηγήθηκε στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και εντάχθηκε στο Ελληνικό ναυτικό στις 18 Μαρτίου 1999. Καθελκύστηκε στις 1 Ιουλίου 1990. Παραδόθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1999.

Ομοίου τύπου πλοία : ‘Σάμος V’, ‘Χίος VI’, ‘Λέσβος V’ και ‘ Ικαρία ΙΙ’.

Ολικό μήκος : 116μ. – Μέγιστο πλάτος : 15.3μ – Μέγιστο βύθισμα : 4.6 μ. – Εκτόπισμα έκφορτο : 4.930 ΤΝ. – Εκτόπισμα άφορτο : 2.770 ΤΝ. – Κύριες μηχανές : 2 κατασκευής WARTSILA τύπου NOHAB 1625 3650 KW κάθε μία 900 RPM. – Ταχύτητα : 17 Knots. – Πλήρωμα : 116 άτομα. – Οπλισμός : OTO MELARA 76/62 BOFORS K70 REIN METAL, πυροβόλα RHEIMENTAL 20MM, 2 εξαπλούς εκτοξευτήρες SRBOC, SDS τύπου VEGA

## Βιβλιογραφία
* Eric Wertheim, *The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World*, Naval Institute Press, 2007

Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά
Αμάρακος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αμάρακος** ήταν γιος του βασιλιά της Κύπρου Κινύρα και αδελφός του Κουρέως.

Ήταν αρωματοποιός και συγκεκριμένα παρασκεύαζε μύρο, ενώ έφτιαχνε και τα αρώματα για τις τελετές στη θεά Αφροδίτη. Μια μέρα του έπεσε το κουτί με το άρωμα και έσπασε και οι θεοί για να τον τιμωρήσουν τον μεταμόρφωσαν σε φυτό: Το φυτό Αμάρακο που πήρε και το όνομα του.

## Πηγές
*John Bell, *Bell's New Pantheon*, 1790

Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Λέσβος IV (αρματαγωγό)

**Λέσβος ΙV ([[Αρματαγωγό]]) / L-172**

Αρματαγωγό τύπου ‘LST1-510’

Πρώην ‘USS Boone County SLT 389’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Newport News Sb & DD co, Newport News’. Καθελκύστηκε στις 24 Νοεμβρίου 1942. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 9 Αυγούστου 1960. Ανάδοχος η Ελληνική κοινότητα της Jacksonville. Παρελήφθη στις 2 Ιουνίου 1960 από το αμερικανικό Ναυτικό (Τζατισούβι Φλώριδα Η.Π.Α).

Ιδίου τύπου πλοία ‘ Ρόδος ΙΙ’, ‘Ικαρία Ι’ και ‘Κρήτη V’.

Εκτόπισμα : 1653 / 4080 ΤΝ. – Διαστάσεις : 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11,6 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 8 πυροβόλα 40 χιλιοστών. – Πλήρωμα : 115 (ενδιαιτήσεις για 226 άτομα). – Μεταφορική ικανότητα : 2100 ΤΝ. Παροπλίσθηκε στις 13 Ιουλίου 1990

Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά