open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γαλιά Ηρακλείου

Η **Γαλιά** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού και της τέως Επαρχίας Καινουργίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. 

Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές του κάμπου της Μεσαράς, 5 χλμ. βορειοδυτικά των Μοιρών και 57,3 χλμ. από το Ηράκλειο. 

Παράγει λάδι, σιτηρά και οπωροκηπευτικά. Οι κάτοικοι οργάνωσαν αγροτολέσχη και Μορφωτικό Σύλλογο Αγροτικής Νεολαίας. Υπάρχει επίσης Νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο. Η πρόσβαση στο χωριό μπορεί να γίνει με διακλάδωση από τις Μοίρες στο 1ο χιλιόμετρο του δρόμου προς το Τυμπάκι. Κεντρικός ναός στον οικισμό είναι ο Άγιος Γεώργιος, του οποίου η χάρη εορτάζεται κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου(κινητή γιορτή λόγο Πάσχα) και στις 3 Νοεμβρίου.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση Σταυρός έχουν βρεθεί τέσσερις λαξευτοί μινωικοί τάφοι της υστερομινωικής περίοδου ΙΙΙβ, στους οποίους βρέθηκαν λάρνακες και σαρκοφάγοι.

Η Γαλιά αναφέρεται από τις απογραφές των Ενετών με το όνομα *Gaglia*με 120 κατοίκους το 1583. 
Ο Απόλυχνος αναφέρεται στην ίδια απογραφήμε 100 κατοίκους και με την ονομασία *Ippolighno*. To 1971 είχε 34 κατοίκους έναντι 114 το 1961. Το χωριό αναφέρεται *Apolichino* ως φέουδοτης Αρχιεπισκοπής το 1248. 
Εξάλλου, το Μονόχωρο από πολύ παλιά υπαγόταν στη Γαλιά και με τέτοιο όνομα (*Monoghoro di Gaglia*) γράφεται στην ενετική απογραφήμε 86 κατοίκους το 1583.

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Γαλια
Γαλια
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Τόνι Τοντ

Ο **Τόνι Τοντ** (*Tony Todd*,  4 Δεκεμβρίου 1954 - 6 Νοεμβρίου 2024) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Ήταν γνωστός κυρίως για το ρόλο του Candyman στις κινηματογραφικές ταινίες της σειράς τρόμου Candyman.

Γεννήθηκε το 1954 στην Ουάσινγκτον. Σπούδασε στα "University of Connecticut" και "Eugene O'Neill National Theatre Institute". Εκτός από την εργασία του ως ηθοποιός κινηματογράφου είχε και θεατρικές εμφανίσεις. Επίσης συμμετείχε λόγω της αξιοπρόσεκτης φωνής του ως αφηγητής σε ταινίες και τρέιλερ.

Απεβίωσε στις 6 Νοεμβρίου 2024, σε ηλικία 69 ετών.

## Φιλμογραφία
*1986: Platoon
*1988: Bird
*1992: Candyman 
*1994: The Crow - Το Κοράκι 
*1996: The Rock - Ο Βράχος 
*2000: Le Secret - Το Μυστικό της 
*2000: Final Destination - Βλέπω το θάνατό σου
*2003: Final Destination 2 - Βλέπω το θάνατό σου 2 
*2005: Minotaur 
*2006: Final Destination 3 - Βλέπω το θάνατό σου 3 (αφηγητής)
*2006: Hatchet
*2009: Transformers: Η εκδίκηση των ηττημένων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Τόνι Τοντ στο cine.gr

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Γεράκι Ηρακλείου

μικρογραφία|Άποψη του χωριού Γεράκι Ηρακλείου, όπως φαίνεται από το γειτονικό χωριό Αρμάχα.
Το **Γεράκι**, επισήμως γνωστό ως **Γεράκιον**, είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας.  Βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του βουνού Σαρακηνό (υψόμετρο 1.588 μ.) στη Δίκτη. Στα ανατολικά του χωριού βλέπουμε τη Γερακιανή Λαγκάδα, τοπίο με φυσική ομορφιά.  Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 48,9 χιλιόμετρα.  Παράγει λάδι, σταφίδα, οινοστάφυλα και δημητριακά, ενώ φημίζεται και για τα κτηνοτροφικά του προϊόντα.

Στον οικισμό βρίσκονται  οι ναοί της Σύναξης των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, με καπνισμένες τοιχογραφίες και επίσης ο Άγιος Γεώργιος και η Αγία Παρασκευή. Υπάρχει Δημοτικό σχολείο και δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος, με το όνομα "Αργαστήρι".

## Κοινότητα Γερακίου
***<big>βλ. [[Κοινότητα Γερακίου Ηρακλείου|Κοινότητα Γερακίου]]</big>***

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Γερακίου περιλαμβάνει και τον οικισμό Αρμάχα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* **Αρμάχα**, η (68)
* **Γεράκιον**, το (254)

Συνολικά η κοινότητα έχει 322 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τριμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο, Εμμανουήλ Παπαδαντωνάκη.

### Κοινοτάρχες Γερακίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γερακίου.

## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα πιθανολογείται ότι οφείλεται στον πρώτο οικιστή Γεράκη, που αναφέρεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα το 1394.

Η *Γερακιανή Λαγκάδα* είναι γνωστή γιατί το 1867 μέσω αυτής ο Ομέρ Πασάς οδήγησε το στρατό του και πυρπόλησε το οροπέδιο του Λασιθίου επειδή οι επαναστάτες φρουρούσαν τις εισόδους «Αμπέλου» και «Τσούλη Μνήμα».

Το 1583 το χωριό αναγράφεται *Gerachi* με 200 κατοίκους και η Αρμάχα *Ermagha* με 61 κατοίκους. Κανένας Τούρκος δεν υπήρχε στην Αρμάχα, όπως δείχνει η απογραφή του 1881. Το 1971 είχε 145 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Γεράκι στην ιστοσελίδα του Δήμου Καστελλίου.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Καστελλίου
Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Παλμ Σπρινγκς 2008

Το **19<sup>ο</sup> Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Παλμ Σπρινγκς** ολοκληρώθηκε την Κυριακή, 13 Ιανουαρίου, 2008 και έδωσε στη δημοσιότητα τους νικητές των βραβείων σε ειδική εκδήλωση στο Spencer’s Restaurant. Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ, που διήρκεσε από τις 3 έως τις 13 Ιανουαρίου, προβλήθηκαν 212 ταινίες του έτους 2007 από 66 χώρες, ανάμεσα στις οποίες οι 65 ήταν πρεμιέρες. Επίσης, 55 από τις ταινίες αποτέλεσαν επίσημες προτάσεις των χωρών τους για το Βραβείο Ξενόγλωσσης Ταινίας στα Όσκαρ του επόμενου μήνα. 

Η 19η διοργάνωση έσπασε το προγενέστερο ρεκόρ συμμετοχής από το κοινό.

## Βραβεύσεις

Τα βραβεία που αποδόθηκαν είναι τα παρακάτω:

## Βραβεία Γκαλά

Η ετήσια αυτή εκδήλωση, χορηγός της οποίας ήταν ο οίκος Cartier, προσέλκυσε αρκετές διασημότητες στο Palm Springs Convention Center όπου και διεξήχθη στις 5 Ιανουαρίου. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ανακοίνωση των νικητών
* Palm Springs Film Fest 2008: International Gala Awards
* Φωτογραφίες από το IMDb. 

Φεστιβάλ του Παλμ Σπρινγκς
Γεράκι (αποσαφήνιση)

Το **Γεράκι** μπορεί να αναφέρεται:

*στο γεράκι, πτηνό με το όνομα γεράκι,
*στο Γεράκι Αμαλιάδας, χωριό του νομού Ηλείας,
*στο Γεράκι Ηρακλείου, χωριό του νομού Ηρακλείου,
*στον Γεράκι Λακωνίας οικισμό της Λακωνίας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γεράκι Ηλείας

Το **Γεράκι** είναι χωριό στα ανατολικά της Αμαλιάδας το οποίο διαθέτει πλούσια ιστορία .  

Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ήλιδας, ενώ παλαιότερα ανήκε στον Καποδιστριακό Δήμο Αμαλιάδας του  νομού Ηλείας. Αριθμεί 454 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2021.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό έλαβε την ονομασία του από τη θέση Γεράκου Καλύβα, στην οποία εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοί του, εξαιτίας του γόνιμου εδάφους.

Το Γεράκι είδε την οργή των ναζί κατακτητών στη διάρκεια της Κατοχής. Ο οικισμός πυρπολήθηκε και ο Πρόεδρος του χωριού μαζί με το δάσκαλό του εκτελέστηκαν. Σε ανάμνηση του παραπάνω τραγικού γεγονότος ανεγέρθηκε στήλη.

Ως το 1912 ανήκε στον τέως Δήμο Ελίσσης. Έπειτα προήχθη σε Κοινότητα και το 1998 με το Νόμο Καποδίστρια υπήχθη στο Δήμο Αμαλιάδας, όπου ανήκει μέχρι σήμερα.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τα τελευταία έτη, είναι η εξής:

## Τοπική κοινότητα Γερακίου
Στην Τοπική Κοινότητα Γερακίου, που αριθμεί 614 κατοίκους συνολικά, ανήκουν (απογρ. 2011) οι οικισμοί:
*το *Γεράκι*, έδρα [501]
*η *Ανάληψη* [113]

## Απασχόληση
Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η ελαιοκομία. Στο χωριό παράγονται λάδι, κρασί και σταφίδα. Επίσης, ανεπτυγμένη είναι και η κτηνοτροφία.

## Αθλητισμός
Στο χωριό εδρεύει ποδοσφαιρική ομάδα με το όνομα «Α.Π.Ο Εθνικός Γερακίου», η οποία ιδρύθηκε το 1983 και από τότε δεν έχει απουσιάσει από τα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Ηλείας. Μεγαλύτερη διάκριση τής ομάδας έως αυτή τη στιγμή είναι η άνοδος στην Α2 τοπική κατηγορία Ηλείας και μάλιστα ως δευτεραθλήτρια της Β τοπικής Ηλείας αφού κατάφερε να τερματίσει πρώτη στο κανονικό πρωτάθλημα και στη συνέχεια δεύτερη στο ειδικό πρωτάθλημα για την τελική κατάταξη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα για το Γεράκι

Γεράκι
Κατηγορία:Δήμος Αμαλιάδας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Βιβλίο του Αποικισμού

Το ***Βιβλίο του Αποικισμού*** (ισλανδ.: Landnámabók ή Landnáma) είναι ένα παλαιό ισλανδικό χειρόγραφο που περιγράφει με ιδιαίτερες λεπτομέρειες τον αποικισμό (''landnám'') της Ισλανδίας από τους Νορβηγούς κατά τον 9ο και τον 10ο αιώνα μ.Χ. Ξεκινά με τον αρχικό αποικισμό του Ινγκόλφουρ Άρναρσον στο Ρέικιαβικ και τις επεκτάσεις στα βόρεια εδάφη, στη δύση, την ανατολή και το νότο του νησιού. Συνεχίζει γράφοντας για τους απόγονους των πρώτων αποίκων, ενώ επισημαίνει τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα και την οικογενειακή ιστορία του 12ου αιώνα. Περιγράφει περισσότερους από 3.000 ανθρώπους και 1.400 αποικιστές. Το *Βιβλίο του Αποικισμού* απαριθμεί τους αρχικούς αποικιστές στα 435 άτομα, η πλειοψηφία των οποίον εγκαταστάθηκε στα βόρειες και στις νοτιοδυτικές περιοχές του νησιού. Μέχρι σήμερα το *Βιβλίο του Αποικισμού* παραμένει μια ανεκτίμητη πηγή για την ιστορία και τη γενεαλογία του Ισλανδικού έθνους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Online έκδοση του Landnámabók
* Αγγλική μετάφραση του Aaron Myer
* Επίσημη σελίδα του ''Árni Magnússon Manuscript Museum'' 

Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κατηγορία:Ιστορία της Ισλανδίας
Δήμος Φιλοθέης Άρτας

Ο **Δήμος Φιλοθέης** ήταν δήμος του νομού Άρτας. Συστάθηκε στις  22 Απριλίου 1994 την απόσπαση του οικισμού Χαλκιάδες από την κοινότητα Χαλκιάδων και τον ορισμό του ως έδρα του δήμου.  Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Αρταίων. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού και ήταν πεδινός δήμος. Καταλάμβανε έκταση 50.614 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 5.800  κατοίκους. Έδρα του ήταν οι Χαλκιάδες.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 6 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** Δ.δ. Χαλκιάδων  ** -- οι Χαλκιάδες [1277]
: ** Δ.δ. Αγίου Σπυρίδωνος **
::* ο Άγιος Σπυρίδωνας  [1223]
::* το Βαθύπεδο  [62] 
::* τα Δοκίμια   [55]
: ** Δ.δ. Καλαμιάς  ** -- η Καλαμιά [1186]
: ** Δ.δ. Καλοβάτου ** 
::* ο Καλόβατος  [559]
::* ο Κακόβατος [87]
: ** Δ.δ. Κιρκιζατών **   
::* οι Κιρκιζάτες [473]
::* οι Πλησιοί   [316]
: ** Δ.δ. Ρόκκας  ** -- η Ρόκκα [562]

## Διατελέσαντες δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Φιλοθέης από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Πληροφορίες για το δήμο Φιλοθέης από τη  Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Άρτας 

## Παραπομπές


Φιλοθεης
Δήμος Οιχαλίας Μεσσηνίας (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο **Δήμος Οιχαλίας ** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Οιχαλίας. Ο δήμος πήρε το όνομά του από την αρχαία πόλη Οιχαλία που βρισκόταν στην περιοχή. Καταλάμβανε έκταση 59.060 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.797 κατοίκους. Έδρα του ήταν η  Μερόπη.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 10 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μερόπης Μεσσηνίας|Δ.δ. Μερόπης]] ** 
::* η Μερόπη   
::* η Αλλαγή    
::* η Μούστα   
: **Δ.δ. Ανδανίας  ** --  η Ανδανία
: **Δ.δ. Καλυβίων  ** --  τα Καλύβια 
: **Δ.δ. Κατσαρού  ** --  ο Κατσαρός 
: **Δ.δ. Λουτρού  ** --  το Λουτρόν 
: **Δ.δ. Οιχαλίας  ** --  η Οιχαλία
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πεύκου Μεσσηνίας|Δ.δ. Πεύκου]] **   
::* το Πεύκον    
::* οι Αγριλιές   
: **Δ.δ. Σιάμου  ** --  το Σιάμον 
: **Δ.δ. Σολακίου  ** --  το Σολάκιον 
: **Δ.δ. Φίλια  ** --  το Φίλια

## Διατελέσαντες δήμαρχοι
Ακολουθεί πίνακας με τους εκλεγμένους δημάρχους, του «Καποδιστριακού» Δήμου Οιχαλίας, από το 1999 και μετά. Επίσης μπορείτε να δείτε και τους δημάρχους του «Καλλικρατικού» Δήμου Οιχαλίας, από το 2011 στην υποενότητα Διατελέσαντες Δήμαρχοι Οιχαλίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Οιχαλίας από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Στοιχεία για το δήμο Οιχαλίας από τη Δικτυακή Πύλη Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μεσσηνίας

## Παραπομπές


Οιχαλιας
Αμανή

Η **Αμανή** είναι βουνό της Χίου. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού και από αυτό είχε πάρει το όνομά του ο παλιότερος δήμος Αμανής. Το υψόμετρο της αγγίζει τα 800 μέτρα. Η ονομασία της με βάση τον ιστορικό Γεώργιο Ζολώτα προέρχεται από τον Άμανο, βουνό της Κιλικίας και της Συρίας.

Κύριο χαρακτηριστικό της Αμανής είναι τα βαθιά λαγκάδια και οι μαύρες πέτρες της. Οι πέτρες αυτές θρυμματίζονται πολύ εύκολα αποτελώντας ένδειξη για την παλαιότητα του ορεινού όγκου. Πεδινά εδάφη σε αυτή είναι σπάνια έως μηδαμινά. 

Οι κάτοικοι των χωριών της Αμανής για να μπορέσουν να καλλιεργήσουν αγροτικά προϊόντα αναγκάζονται να σχηματίσουν «πεζούλες» στις πλαγιές του βουνού. Σε αντίθεση με τις εδαφικές δυσκολίες οι πολλές πηγές που υπάρχουν στο βουνό, διευκολύνουν τις δραστηριότητες τους αυτές. Χρησιμοποιείται επίσης και ως βοσκότοπος από τους κτηνοτρόφους της περιοχής

Στο υπέδαφος του βουνού περιέχονται αρκετά μεταλλεύματα, κυρίως αντιμόνιο. Η περιοχή ενδείκνυται επίσης για κυνήγι, κυρίως λαγών και περδίκων.

## Πηγές
* *Χίος, Τουριστικός Οδηγός*, εκδόσεις Καμπανά.

Κατηγορία:Βουνά των νησιών του Αιγαίου
Ξυλαγανή Ροδόπης

Η **Ξυλαγανή** είναι χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, σε απόσταση 17 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού, Κομοτηνή και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1.180 κατοίκους. Παλιότερα αποτελούσε την έδρα του δημοτικού διαμερίσματος Ξυλαγανής του Δήμου Μαρωνείας αλλά και έδρα του τότε δήμου. Η Δημοτική Κοινότητα Ξυλαγανής, που περιλαμβάνει και τους οικισμούς Εργάνη και Νέα Πέτρα, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 1306 κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Στην Ξυλαγανή έχουν βρεθεί πλούσια αρχαιολογικά ευρήματα, τα οποία περιλαμβάνουν τμήματα ακροπόλεων και τάφους με κτερίσματα.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Ξυλαγανή κατοικείτο κυρίως από Βούλγαρους, ενώ μετά την προσάρτησή της στην Ελλάδα και τις ανταλλαγές πληθυσμών που ακολούθησαν μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Βουλγαρίας, στο χωριό εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από τις περιοχές της Ανατολικής και της Βόρειας Θράκης.

Τον Ιούνιο του 1944, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, κάτοικοι της Ξυλαγανής που είχαν δημιουργήσει ένοπλο τμήμα προσκείμενο στους αντάρτες του Αντών Τσαούς, δέχτηκαν επίθεση από δυνάμεις του βουλγαρικού στρατού. Στη συμπλοκή που ακολούθησε σκοτώθηκε ένας Βούλγαρος στρατιώτης, ενώ από πλευράς των κατοίκων σκοτώθηκαν (τόσο στη σύγκρουση όσο και στην ομαδική εκτέλεση που ακολούθησε) 28 ένοπλοι.

## Πολιτισμός και αθλητισμός
Ο πολιτιστικός όμιλος του χωριού ιδρύθηκε το 1981. Η δραστηριότητα του περιλαμβάνει τη διοργάνωση παραδοσιακών γιορτών, τη λειτουργία λαογραφικού μουσείου καθώς και χορευτικό τμήμα. Στις γιορτές και τα έθιμα της Ξυλαγανής περιλαμβάνονται οι γιορτές των ισναφιών κατά την Καθαρά Δευτέρα και της Μπάμπως, καθώς και το έθιμο της παραδοσιακής πάλης που μετέφεραν οι πρόσφυγες από το Μεγάλο Βογιαλίκι της σημερινής Βουλγαρίας.Στον οικισμό λειτουργούν ο Παιδικός Σταθμός ,το Νηπιαγωγείο ,το Δημοτικό σχολείο και το Γυμνάσιο με λυκειακές τάξεις.

Στον οικισμό εδρεύει ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ορφέας που ιδρύθηκε το 2006 και συμμετέχει στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Θράκης.

## Απογραφές πληθυσμού

## Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Ξυλαγανής συστάθηκε με έδρα τον ομώνυμο οικισμό στις 31 Αυγούστου 1924 και λειτούργησε ως το 1997, οπότε καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαρωνείας.

### Κοινοτάρχες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για την Ξυλαγανή από την ιστοσελίδα του δήμου Μαρώνειας
* Η ιστοσελίδα του Ορφέα Ξυλαγανής
* Η ιστοσελίδα του Λαογραφικού Μουσείου του Πολιτιστικού Ομίλου Ξυλαγανής

Κατηγορία:Δήμος Μαρώνειας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ροδόπης
Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Βουρβουρού Χαλκιδικής

Η **Βουρβουρού** αποτελεί οικισμό μία από τις τουριστικές περιοχές του Αγίου Νικολάου Χαλκιδικής, του Δήμου Σιθωνίας. Στην περιοχή παράγεται λάδι, μέλι, τσίπουρο, κρασί και ψάρια. Σήμερα η Βουρβουρού έχει κυρίως τουριστικό χαρακτήρα. Οι παραλίες της (Βουρβουρού, Λιβάρι, Ξιφάρα, Καρύδι, Μπάρα, Φάβα) και οι φυσικές ομορφιές της προσελκύουν κάθε χρόνο πολλούς επισκέπτες.

## Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία
Η περιοχή κατοικούνταν από τα παλιά χρόνια, όπως μαρτυρούν τα ερείπια από τον προβυζαντινό ναό του Αγίου Ανδρέα, που βρέθηκαν στο νησί Διάπορος. Αξιόλογο επίσης είναι το μέγα τείχος, οχυρωματικό έργο άγνωστης εποχής, που έκοβε την επικοινωνία του κύριου κορμού της Σιθωνίας με την υπόλοιπη Χαλκιδική.

Τον 10ο αιώνα η περιοχή αναφέρεται ως «η Γη των Βουρβούριων» και παραχωρήθηκε σαν μετόχι στη Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Όρους επί Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Το 1615 κύριοι της περιοχής έγιναν οι κάτοικοι του Αγίου Νικολάου. Στα τέλη του 19ου αιώνα η Μονή Σίμωνος Πέτρας πούλησε την περιοχή σε Ρώσους μοναχούς, οι οποίοι όμως εκδιώχθηκαν από τους κατοίκους του Αγίου Νικολάου, οι οποίοι και παραμένουν οι κύριοι της περιοχής μέχρι και τις μέρες μας.

To 1913 κάτοικοι από το Μικρό Σούλι Σερρών, την Παλαιοκώμη, την Αμφίπολη και τα Λακοβίκια καταφεύγουν στη Βουρβουρού για να ξεφύγουν από τις βιαιότητες των Βουλγάρων κατακτητών της Ανατολικής Μακεδονίας. Εκεί όμως τους βρίσκει επιδημία χολέρας, με αποτέλεσμα πάνω από 110 άνθρωποι να πεθάνουν. Όσοι επέζησαν, επέστρεψαν στα χωριά τους λίγο πριν το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τα τελευταία έτη, είναι η εξής:

## Αξιοθέατα
### Διάπορο
μικρογραφία

Απέναντι από τη Βουρβουρού και σε μικρή απόσταση από την ακτή βρίσκεται ένα σύμπλεγμα νησιών, εννέα τον αριθμό, με σημαντικότερο το Διάπορο. Το Διάπορο είναι αρκετά μεγάλο νησί, με τεράστιο φυσικό κόλπο μήκους 700 μέτρων και πλέον, τον Κρυφτό, ο οποίος χρησιμεύει ως τόπος ελλιμενισμού για τα καράβια , όταν η θάλασσα γίνεται τρικυμιώδης. Ο κόλπος καταλήγει σε αβαθή νερά, που παραμένουν πάντα θερμά και είναι κατάλληλα για χειμερινούς κολυμβητές. Το μεγαλύτερο τμήμα του νησιού καλύπτεται από πευκοδάσος.

### Λοιπά αξιοθέατα
Ο επισκέπτης μπορεί να δει τον οικισμό του διδακτικού προσωπικού του Α.Π.Θ. ο οποίος αποτελεί υπόδειγμα πρότυπου οικισμού σε πανελλήνια κλίμακα καθώς επικρατεί απόλυτος σεβασμός προς το περιβάλλον.

Επίσης, από την κορυφή του όρους Ίταμος μπορεί να δει ολόκληρη τη Χαλκιδική και το Αιγαίο. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το Μνημείο των Αεροπόρων.

Στη Βουρβουρού βρίσκονται πολλά εξωκλήσια με κυριότερο αυτό της Παναγίας, γνωστό ως Παναγούδα, που εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Επιπλέον υπάρχουν τα εκκλησάκια του Προφήτη Ηλία και του Αγίου Θεωνά.

## Βιβλιογραφία
* *Δυτική- Κεντρική Μακεδονία*, Ταξιδιωτικός Οδηγός, εκδ. Explorer, 2003.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αεροφωτογραφίες της Βουρβουρούς και του Διαπόρου

## Παραπομπές


Βουρβ
Βουρβ
Σπηλιά Αρετούσας

Με το όνομα **Σπηλιά Αρετούσας** φέρεται μεγάλο και βαθύ όρυγμα που βρίσκεται στη δυτική πλευρά της κορυφής του λόφου του Προφήτη Ηλία στον Πειραιά, του λεγόμενου στην αρχαιότητα και *λόφου Μουνιχίας* και που εκτείνεται στο εσωτερικό του βράχου κατακλινώς, έχουν μετρηθεί 165 βαθμίδες και σε βάθος 65 μέτρων όπου συνεχίζουν οριζόντιοι σωλήνες που επικοινωνούν με ρωγμές, με κατεύθυνση από Νότο προς Βορρά. Εκ πρώτης όψης φαίνεται πως είναι τεχνητό έργο, υδραυλικό κατασκεύασμα αρχαιότατο που ανάγεται στους αρχαιότερους κατοίκους της περιοχής, στη προϊστορική εποχή των Μινύων. Το βάθος του σπηλαίου αυτού δεν έχει εξακριβωθεί αφού οι επανειλημμένες έρευνες δεν κατόρθωσαν να φθάσουν σ΄ ένα αίσιο πέρας. Εικάζεται όμως ότι συγκοινωνεί με παλαιά φρεάτια που βρίσκονται στους πρόποδες του λόφου. Από τις γενόμενες το 1868, 1869 και 1897 αρχαιολογικές έρευνες φέρεται πιθανότερο να αποτελούσε δεξαμενή και υδραγωγείο από το στόμιό του στη κορυφή του λόφου, που σήμερα είναι κλεισμένο μετά τη κατασκευή της καμπής του δρόμου προς το λόφο.

Ως προς το όνομα της Αρετούσας φαίνεται πως αποδόθηκε πολύ μεταγενέστερα και μάλλον στη περίοδο της διάδοσης από τον λαό του πασίγνωστου κρητικού έπους του Ερωτόκριτου στο οποίο φέρεται η Αρετούσα ως κόρη φανταστικού Ηγεμόνα της Αθήνας που ονομάζονταν Ηρακλής, να είναι ερωτευμένη με τον Ερωτόκριτο τον οποίο και συναντούσε κρυφά. Στο σημείο αυτό έρχεται και η λαϊκή παράδοση να προσθέσει ότι η εν λόγω σπηλιά συγκοινωνεί ακόμη και με την Ακρόπολη των Αθηνών. Δεν αποκλείεται όμως το τοπωνύμιο αυτό να προήλθε και από τον αρχαίο μύθο της Αρέθουσας, που πολύ εύκολα με το παραπάνω έπος, σε συνδυασμό, αποδόθηκε ως Αρετούσα.

Σήμερα και το δεύτερο σημείο της εισόδου της σπηλιάς αυτής, είναι επίσης κλειστό και περιφραγμένο πίσω από τις εγκαταστάσεις των υφισταμένων νεότερων υδατοδεξαμενών.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 3ος, σ. 488.

Αρετουσας
Αρετουσας
Windows Live Toolbar

Η **Windows Live Toolbar** είναι μία γραμμή εργαλείων, σχεδιασμένη ως μέρος της οικογένειας υπηρεσιών Windows Live της Microsoft. Είναι ο διάδοχος της ***MSN Search Toolbar***. Περιλαμβάνει το Windows Desktop Search, που εκτελείται στο παρασκήνιο και λειτουργεί ως καταχωρητής αρχείων στο ευρετήριο του υπολογιστή. Παρέχει ένα απλό περιβάλλον εργασίας αναζήτησης, που βρίσκεται στη γραμμή εργασιών και εμφανίζει τα αποτελέσματα της αναζήτησης σε μορφή λίστας όσο ο χρήστης πληκτρολογεί τον όρο αναζήτησης, καθιστώντας εύκολη την αναζήτηση σε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, εικόνες, αρχεία κειμένου και έγγραφα.

Η Windows Live Toolbar περιλαμβάνει επίσης ένα εργαλείο αυτόματης συμπλήρωσης φορμών και παρέχει άμεση πρόσβαση στις υπηρεσίες Windows Live και MSN, όπως τα Spaces και τα Live Search Maps. Ανταγωνιστές της αποτελούν οι Google Toolbar και η Yahoo! Toolbar.

## Onfolio
Το Onfolio είναι ένα εργαλείο έρευνας του OneNote, που χρησιμοποιείται για τη συλλογή δεδομένων από τις ιστοσελίδες. Μετά τη δημιουργία του Onfolio από τη Microsoft, συμπεριλήφθηκε στη Windows Live Toolbar. Το μοναδικό μέσο πρόσβασης στο Onfolio είναι πλέον αυτή.

## Δείτε επίσης
* 
* Google Toolbar
* Yahoo! Toolbar

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Windows Live Toolbar (ο σύνδεσμος οδηγεί στη σελίδα λήψης του Windows Live, λόγω της μη διαθεσιμότητάς της στην ελληνική γλώσσα)

Κατηγορία:Windows Live
Αμίντορε Φανφάνι

Ο **Αμίντορε Φανφάνι** (· 6 Φεβρουαρίου 1908 - 20 Νοεμβρίου 1999) ήταν Ιταλός πολιτικός και οικονομολόγος, που διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ιταλίας. Υπήρξε ένας από τους πλέον διάσημους πολιτικούς κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κορυφαία μορφή του ιταλικού Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πιέβε Σάντο Στέφανο της Τοσκάνης στις 6 Φεβρουαρίου 1908 και δίδαξε Οικονομική Ιστορία στα πανεπιστήμια του Μιλάνου και της Βενετίας την περίοδο 1938-1943. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκόσμιου πολέμου κατέφυγε στην Ελβετία. Το 1946 εντάχθηκε στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, εξελέγη βουλευτής και ανέλαβε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας. 

## Σχέδιο Φανφάνι
Το 1948 η Ιταλία έβγαινε από έναν πόλεμο που είχε τελειώσει μόλις 3 χρόνια πριν. Έτσι ο Φανφάνι υπέβαλε το *Σχέδιο Φανφάνι* που είχε σκοπό την ανοικοδόμηση 300.000 εργατικών κατοικιών μέσα 7 χρόνια. Το 1951 έγινε Υπουργός Γεωργίας και το 1953 ανέλαβε στο Υπουργείο Εσωτερικών. 

## Πρωθυπουργός
Για πρώτη φορά έγινε Πρωθυπουργός στις 18 Ιανουαρίου 1954. Η πρώτη του αυτή θητεία υπήρξε βραχύβια, καθώς τερματίστηκε στις 8 Φεβρουαρίου του ιδίου έτους.

Έπειτα από τις εκλογές του 1958 σχημάτισε κυβέρνηση και ορκίστηκε ξανά πρωθυπουργός την 1 Ιουλίου 1958. Παρέμεινε στην εξουσία ως τις 15 Φεβρουαρίου 1959. Στις 26 Ιουλίου 1960 ανέλαβε ξανά την πρωθυπουργία (μέχρι τις 21 Ιουνίου 1963) και προχώρησε σε κρατικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας. Αντικαταστάθηκε το 1964 στην πρωθυπουργία από τον
Άλντο Μόρο, οπότε ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών.

Την 1η Δεκεμβρίου 1982 ανέλαβε ξανά πρωθυπουργός, αξίωμα που διατήρησε ως τις 4 Αυγούστου 1983. Η έκτη και τελευταία πρωθυπουργική θητεία του ήταν από τις 17 Απριλίου μέχρι και τις 28 Ιουλίου του 1987. 

Πέθανε στη Ρώμη στις 20 Νοεμβρίου 1999.

## Πρόεδρος
Ο Φανφάνι χρημάτισε και υπηρεσιακός Πρόεδρος της χώρας του, από τις 15 Ιουνίου μέχρι τις 9 Ιουλίου 1978.

## Επιλεγμένα έργα
* *Η καταγωγή του καπιταλιστικού πνεύματος* (1932)
* *Καθολικισμός και Προτεσταντισμός στην ιστορική διαμόρφωση του καπιταλισμού* (1934)
* *Ιστορία των οικονομικών θεωριών* (3 τόμοι, 1938 - 1946)
* *Ιστορία της εργασίας* (1943)
* *Ομηρικά ποιήματα και αρχαία οικονομία* 
## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* Εγκυκλοπαίδεια, "Επιστήμη και Ζωή".
* Τζούλιο Αντρεότι, *De Gasperi e il suo tempo*, Μιλάνο, Mondadori, 1956.
* Nico Perrone, *Il segno della DC*, Bari, Dedalo, 2002, ISBN 88-220-6253-1.
* Luciano Radi, *La Dc da De Gasperi a Fanfani*, Soveria Manelli, Rubbettino, 2005.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Ιταλοί οικονομολόγοι
Η Εκκλησία του Χριστού

**Η Εκκλησία του Χριστού** είναι χριστιανική εκκλησία που ιδρύθηκε το 1911 από τον Έλληνα βιομήχανο Θεόδωρο Λαναρά, ο οποίος επηρεάστηκε εν μέρη από την διδαχή των Χριστάδελφων. Σήμερα υπάρχουν λίγοι πιστοί διασκορπισμένοι στην Ελλάδα (κυρίως στην Αθήνα).

## Διδασκαλία
Η Εκκλησία του Χριστού είναι αντιτριαδική, δηλαδή δεν δέχεται το δόγμα της Αγίας Τριάδος. Πιστεύει πως υπάρχει ένας Θεός, ο Πατέρας· ο Ιησούς Χριστός ήταν μόνο άνθρωπος και δεν προϋπήρχε, ενώ το Άγιο Πνεύμα είναι η ενεργός δύναμη του Θεού. Τονίζει ότι Διάβολος δεν υπάρχει, αλλά είναι απλό *σύμβολο* του κακού. Η Δευτέρα Παρουσία έγινε *αοράτως* το *73,5* μ.Χ.. Η ψυχή δεν είναι αθάνατη και δεν υπάρχει κόλαση· οι αμαρτωλοί εκμηδενίζονται. Ο Λαναράς απέρριπτε ως νόθο το βιβλίο της Αποκάλυψης του Ιωάννη, καθώς θεωρούσε ότι ήταν υπεύθυνο για τον χιλιασμό, τον οποίο θεωρούσε αίρεση. Ο Αδάμ και η Εύα δεν ήταν οι πρώτοι άνθρωποι.

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
#Θ. Λαναρά, Η Αγία Γραφή υπεράνω της επιστήμης, Αθήναι 1945
#Θ. Λαναρά, Ο Διάβολος δεν υπάρχει ως οντότης πνευματική, Αθήναι
#Θ. Λαναρά, Περί της προσωπικότητος του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, Αθήναι 1945 
#Θ. Λαναρά, Οι Χιλιασταί, Αθήναι 1949

Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα
Κατηγορία:Αντιτριαδισμός
Εστέλ Πάρσονς

Η **Εστέλ Πάρσονς** (αγγλικά: *Estelle Margaret Parsons*, 20 Νοεμβρίου 1927) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, μέλος της Λεωφόρου της Δόξας του Αμερικανικού Θεάτρου (*American Theatre Hall of Fame*).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λιν της Μασαχουσέτης στις 20 Νοεμβρίου του 1927. Ήταν υποψήφια για Βραβείο Τόνυ για τη συμμετοχή της στις θεατρικές παραστάσεις: *The Seven Descents of  Myrtle* (1968), *Miss Reardon Drinks a Little* (1971), *Δεσποινίς Μαργαρίτα* (1978) και *Mornings at Seven* (2002).

Βραβεύτηκε με Όσκαρ β΄ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία *[[Μπόνι και Κλάιντ (ταινία)|Μπόνι και Κλάιντ]] (Bonnie & Clyde, 1967)* και κέρδισε μία υποψηφιότητα για το *[[Γνώρισα την αγάπη, γνώρισα τη ζωή]] (Rachel, Rachel, 1968)*. Διακρίθηκε επίσης παίζοντας και σκηνοθετώντας έργα στο Μπρόντγουεϊ.

Στην τηλεόραση, η Πάρσονς έπαιξε το ρόλο της μητέρας της Ροζάν Μπαρ στην πετυχημένη αμερικανική σειρά *Ροζάν.*

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Estelle Parsons στα Lortel Archives: Internet Off-Broadway Database.

Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μπριτζτάουν

thumb|Άποψη του Μπριτζτάουν
Η πόλη **Μπριτζτάουν** (, πληθ. 96.578) (2006) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Μπαρμπάντος. Νωρίτερα ονομαζόταν Πόλη του Αγίου Μιχαήλ από την ενορία του Αγίου Μιχαήλ, της οποίας είναι και η πρωτεύουσα.
Το λιμάνι της βρίσκεται στις νοτιοδυτικές ακτές του νησιού κατά μήκος του όρμου Καρλάιλ.

Η πόλη ιδρύθηκε στη σημερινή της τοποθεσία το 1628 από τους Άγγλους, έπειτα από τον αποικισμό της Χολτάουν, τότε Τζέιμς Τάουν. Αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο στην Καραϊβική και επίσης οικονομικό κέντρο της περιοχής.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
Το 2004 η πρωτεύουσα γιόρτασε την 375η επέτειο από την ίδρυσή της και προέβη σε αδελφοποιήσεις με άλλες πόλεις του κόσμου.
Η Μπριτζτάουν είναι αδελφοποιημένη με τις εξής πόλεις:
*  - Μπριτζτάουν στη Νέα Σκωτία (Ιούλιος 2004)
*  - δήμος του Χάκνεϊ, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
*  - Γουίλμινγκτον, Βόρεια Καρολίνα, (28 Ιουνίου 2004).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ThatsBarbados.com 
* Αναλυτικός χάρτης 

Κατηγορία:Πόλεις του Μπαρμπάντος
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Βόρειας Αμερικής
Δήμος Μεθώνης Μεσσηνίας

Ο **Δήμος Μεθώνης** ήταν Δήμος του Νομού Μεσσηνίας, που συστάθηκε το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» από τη συνένωση παλαιότερων Κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε το 2010 με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος, ως Δημοτική Ενότητα Μεθώνης. Βρισκόταν στο νοτιοδυτικό τμήμα του Νομού Μεσσηνίας, καταλάμβανε έκταση 97.202 στρεμμάτων και είχε πληθυσμό 2.638 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001. Έδρα του ήταν η Μεθώνη.

## Διοικητική διαίρεση

## Διοικητικές μεταβολές

### Δήμος Μεθώνης (1835 - 1912)

### Κοινότητα Μεθώνης (1912 - 1997)

### Δήμος Μεθώνης (1997 - 2010)
[μικρογραφία|'''[Κάστρο της Μεθώνης|Κάστρο Μεθώνης''']]

## Διατελέσαντες Δήμαρχοι

## Παραπομπές


## Χάρτης


Μεθωνης
Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας
Δήμος Θεσπιέων

Ο **Δήμος Θεσπιέων** ήταν δήμος του νομού Βοιωτίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αλιάρτου-Θεσπιέων. Ο δήμος Θεσπιέων είχε (πραγματικό) πληθυσμό 6.945 κατοίκους. Στον δήμο εκτός των Θεσπιών (1529 κατ.), περιλαμβάνονταν τα εξής δημοτικά διαμερίσματα: η Άσκρη (994 κατ.), το Λεοντάρι (1030 κατ.), το Νεοχώρι (436 κατ.) και το Μαυρομμάτι (1960 κατ.).

## Διαίρεση
: ** Δ.δ. Θεσπιών  ** –- οι Θεσπιές [1529]
: ** Δ.δ. Άσκρης  ** -- η Άσκρη [994]
: ** Δ.δ. Λεονταρίου  ** -- το Λιοντάρι [1030]
: ** Δ.δ. Μαυρομματίου  ** -- το Μαυρομμάτι [1960]
: ** Δ.δ. Νεοχωρίου Θεσπιών  ** -- Νεοχώρι [436]

## Γεωγραφική θέση
Ο δήμος συνόρευε με τους δήμους Βαγίων, Ακραιφνίας, Αλιάρτου, Θίσβης και με το δήμο Πλαταιών.

## Παραπομπές


Θ
Βραβάντη

Η **Βραβάντη** ή **Μπραμπάντ** (Brabant) αποτελεί ιστορική γεωγραφική περιοχή στις Κάτω Χώρες. Μπορεί να αναφέρεται:

* στο Δουκάτο της Βραβάντης, ιδρυθέν το 1183–84
* στην Βόρεια Βραβάντη, επαρχία της Ολλανδίας
* στην Επαρχία της Βραβάντης ή Νότια Βραβάντη, επαρχία του Βελγίου που περιελάμβανε την πρωτεύουσα, Βρυξέλλες. Το 1995 διασπάστηκε:
** στη Βαλλωνική Βραβάντη, γαλλόφωνη επαρχία του Βελγίου
** στη Φλαμανδική Βραβάντη, φλαμανδόφωνη επαρχία του Βελγίου
** στην Διοικητική Περιοχή Βρυξελλών
Δολάριο Τζαμάικας

Το **δολάριο** είναι το νόμισμα της Τζαμάικας από το 1969. Ο κωδικός του (ISO 4217) είναι: *JMD* και κανονικά γράφεται συντομογραφημένα με το σύμβολο του δολαρίου (*J$* ) ή εναλλακτικά με το *JA$* με σκοπό να διακρίνεται από δολάρια άλλων χωρών. Υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (*cents*).

## Ιστορία
Η Βουλή των Αντιπροσώπων στην Τζαμάικα αποφάσισε να εισαγάγει το δολάριο στις 30 Ιανουαρίου του 1968 ίσο σε αξία 10 σελλινίων. Έτσι, αντικατέστησε τη Λίρα Τζαμάικας. Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1969 κυκλοφόρησαν τα κέρματα και τα τραπεζογραμμάτια.

## Κέρματα
[thumb|250px|0,5 πένες 1878. Βασίλισσα [Βασίλισσα Βικτωρία|Βικτωρία]]
Την εποχή που εισήχθησαν, υπήρχαν τα κέρματα του 1 σεντ (1,2 πένες), 5 σεντς (6 πένες), 10 σεντς (1 σελλίνι), 20 σεντς (2 σελλίνια) και 25 σεντς (2 σελλίνια 6 πένες). Με εξαίρεση τα κέρματα του 1 σεντ, τα μεγέθη των κερμάτων ήταν ίδια με αυτών που αντικατέστησαν.

Το 1976 είδε την εισαγωγή των κερμάτων των 50 σεντς, η κυκλοφορία των οποίων σταμάτησε το 1989, όπως και αυτών των 20 σεντς. Το 1990 κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 δολαρίου, το 1994 των 5 δολαρίων, το 1999 των 10 και το 2000 κέρματα των 20 δολαρίων.

## Τραπεζογραμμάτια
Το 1969 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 50 σεντς (5 σελλινιών), του 1 δολαρίου (10 σελλινιών), των 2 δολαρίων (£1) και των 10 δολαρίων (£5). Το χαρτονόμισμα των 5 δολαρίων κυκλοφόρησε το 1970 και ακολουθήθηκε από αυτά των 20 (το 1976) και των 100 δολαρίων (το 1986). Τα 50 δολάρια αντικαταστάθηκαν από κέρμα το 1976. Τα χαρτονομίσματα των 50 δολαρίων επέστρεψαν το 1988. Το χαρτονόμισμα των 2 δολαρίων αποσύρθηκε το 1989 και τον επόμενο χρόνο το τραπεζογραμμάτιο του 1 δολαρίου αντικαταστάθηκε από ένα κέρμα. Το 1994 τα χαρτονομίσματα των 5 δολαρίων αντικαταστάθηκαν από κέρματα και εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 500 δολαρίων. Σταδιακά, τα κέρματα αντικατέστησαν τραπεζογραμμάτια των 10 δολαρίων και των 20. Το 2000 εισήχθησαν χαρτονομίσματα των 1000 δολαρίων.

## Χρήση εκτός Τζαμάικας
Το Δολάριο Τζαμάικας δε χρησιμοποιήθηκε μόνο στη χώρα αυτή αλλά και στην πρώην (ως το 1972) κτήση της, τις Νήσους Κέιμαν. Τη χρονιά εκείνη τα νησιά υιοθέτησαν δικό τους νόμισμα, το Δολάριο Νησιών Κέιμαν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορία της Τράπεζας της Τζαμάικας
* Τραπεζογραμμάτια
* Κέρματα από την Τράπεζα της Τζαμάικας

Κατηγορία:Τζαμάικα
Κατηγορία:Νομίσματα
Γκέοργκ Χολμ

Ο **Γκέοργκ "Γκόγκι" Χολμ** (ισλανδ.: *Georg "Goggi" Hólm*, γενν. 6 Απριλίου 1976) είναι Ισλανδός μουσικός. Παίζει μπάσο στο post-rock συγκρότημα Sigur Rós.  Ο Χολμ είναι αυτός που συνήθως μιλάει σε συνεντεύξεις για το συγκρότημα, δεδομένου ότι γνωρίζει καλύτερα αγγλικά από τα υπόλοιπα μέλη. Εξάλλου στο παρελθόν έχει ζήσει στο Μπράιτον της Αγγλίας. Η βασική επιρροή του Χολμ στο παίξιμο του μπάσου είναι ο Flea από τους Red Hot Chili Peppers.

Ο Χόλμ είναι παντρεμένος και έχει δύο κόρες. Ο ένας από τους δύο αδελφούς του, ο Κγιάρταν είναι κιθαρίστας στο επίσης post-rock συγκρότημα For a Minor Reflection.

Χολμ
Χολμ
Χολμ
Χολμ
Φειά

Η **Φειά** () ήταν πολίχνη, λιμάνι της αρχαίας Ηλείας στην χώρα των Πισατών. Ήταν κτισμένη σε φυσικό κόλπο πάνω σε μικρό νησί (δεν υπάρχει σήμερα) δίπλα στην ξηρά και καταστράφηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ.. Βρισκόταν κοντά στο σημερινό Κατάκολο, δίπλα στο ποταμό Ιάρδανο και ήταν σημαντικό λιμάνι της Ηλείας. Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο οι Αθηναίοι κατέλαβαν την πολίχνη και χρησιμοποίησαν το λιμάνι της σαν βάση για τις πολεμικές επιχειρήσεις τους στην Ηλεία. Η Φειά καταστράφηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ. από σεισμό και καταβυθίστηκε. Στην θέση της ακρόπολης κτίστηκε από τους Φράγκους κάστρο το οποίο διασώζεται ακόμα και σήμερα, το γνωστό *Ποντικόκαστρο* ή *Μπελβεντέρε*.

Οι πρώτες ανασκαφικές έρευνες έγιναν το 1911. Το 1973 το Ινστιτούτο ενάλιων αρχαιολογικών ερευνών έκανε έρευνες στη θαλάσσια περιοχή του κόλπου Άγιος Ανδρέας κοντά στο Κατάκολο, όπου και βρισκόταν η πόλη. Ανελκύστηκαν πολλά αρχιτεκτονικά μέλη και κίονες. Η θέση της αρχαίας πολίχνης-λιμένα έχει εντοπιστεί σε βάθος 5 μέτρων στον βυθό της θάλασσας.

## Δείτε επίσης
* Ποντικόκαστρο
* Ηλείοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Υπουργείο Πολιτισμού: Αρχαία Φειά - Ποντικόκαστρο 

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηλείας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία
Φαμπρίτσιο Ντε Αντρέ

Ο **Φαμπρίτσιο Ντε Αντρέ** (ιταλικά: *Fabrizio Cristiano De André*, Γένοβα, 18 Φεβρουαρίου 1940 - Μιλάνο, 11 Ιανουαρίου 1999) ήταν Ιταλός τραγουδιστής-τραγουδοποιός.

Ήταν ένας από τους πιο γνωστούς και σίγουρα ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς τραγουδοποιούς. Στα τραγούδια του αναφερόταν κυρίως στους περιθωριοποιημένους, τους επαναστάτες και τους άτυχους. Πολλά από τα έργα του θεωρούνται ποιητικά έργα και γι' αυτό πολλά έχουν συμπεριληφθεί στα σχολικά κείμενα της Ιταλίας.

Στα 40 χρόνια δημιουργίας του εξέδωσε περισσότερα από 20 άλμπουμ. Ένας αριθμός σχετικά περιορισμένος, αλλά σίγουρα χωρίς να προξενεί έκπληξη, δεδομένης της βαρύνουσας σημασίας που ο Ντε Αντρέ έδινε στην ποιότητα αντί για την ποσότητα. 
Προς τιμήν του έχει δημιουργηθεί βραβείο που φέρει το όνομά του.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδοποιοί
Ασωπός (ποταμός)

Ο **Ασωπός** είναι ποταμός που διατρέχει τα σύνορα των Νομών Βοιωτίας και Αττικής. Οι κύριες πηγές του ποταμού βρίσκονται στον Κιθαιρώνα ενώ στην πορεία του συμβάλλουν και άλλα ρεύματα που προέρχονται από τους ορεινούς όγκους μεταξύ Πάρνηθας και Δερβενοχωρίων. Έχει συνολικό μήκος 57 χιλιόμετρα  και διέρχεται από το Συκάμινο, τον Ωρωπό, το Σχηματάρι τον Άγιο Θωμά και τα Οινόφυτα, ώσπου χύνεται στον Νότιο Ευβοϊκό Κόλπο.

## Ρύπανση από βιομηχανικά λύματα
Το 1969 με διάταγμα της δικτατορικής κυβέρνησης ο Ασωπός χαρακτηρίστηκε «αγωγός παροχέτευσης επεξεργασμένων λυμάτων εργοστασίων», δίχως τα παρακείμενα εργοστάσια να υποχρεωθούν να έχουν εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων. Η υποχρέωση αυτή θεσπίστηκε δέκα χρόνια αργότερα, αλλά δεν συστάθηκε αρμόδιο ελεγκτικό όργανο. Μελέτη του ΕΜΠ το 1996, κατ' ανάθεση του ΥΠΕΧΩΔΕ, πρότεινε έργο κεντρικής επεξεργασίας βιομηχανικών και αστικών λυμάτων, αλλά το έργο δεν χρηματοδοτήθηκε.

Ο ποταμός κινδυνεύει σοβαρά από την ρύπανση που επήλθε στον υδροφόρο ορίζοντα από τα ακατέργαστα λύματα που διοχετεύουν με παράνομους υπόγειους αγωγούς οι βιομηχανίες της ευρύτερης περιοχής. Γίνονται προσπάθειες ώστε να καθαριστεί το ποτάμι από τα τοξικά λύματα καθώς επίσης και νέοι τρόποι υδροδότησης της περιοχής. Ο δήμος έχει ζητήσει, με ηλεκτρονική επιστολή, από την Αμερικανίδα ακτιβίστρια, Έριν Μπρόκοβιτς, να αναλάβει την υπόθεση. Η Μπρόκοβιτς ανταποκρίθηκε άμεσα και ζήτησε μέσω μηνύματός της στη σελίδα του κινήματος Friends of the Earth τη συλλογή υπογραφών για αποστολή μηνύματος στον Αμερικανό πρεσβευτή στην Ελλάδα, με το οποίο θα του ζητείται να ασκήσει πίεση στην ελληνική κυβέρνηση για λύση του προβλήματος. Επιπλέον η Μπρόκοβιτς θα συμμετέχει και σε συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί για το θέμα αυτό στο Ευρωκοινοβούλιο στις 15 Απριλίου 2009.

## Εικόνες

Asopos River at AgiosThomasTanagras.jpg|Ο Ασωπός στον Άγιο Θωμά Τανάγρας
Ασωπός 2154.jpg|Ο Ασωπός στο Συκάμινο Αττικής


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Έγκλημα διαρκείας στον Ασωπό ΣΚΑΪ (περιέχει σειρά ρεπορτάζ πάνω στο θέμα)
* 
*
*HEXAVALENT CHROMIUM AND OTHER TOXIC METALS IN GROUNDWATERS OF THE ASOPOS VALLEY (ATTICA), GREECE, Ch. Vasilatos, I. Megremi, M. Economou-Eliopoulos & I. Mitsis in 26th European Conference of the Society of Environmental Geochemistry and Health, 2008
*Asopos SOS Blog με όλα τα νέα της υπόθεσης της ρύπανσης του Ασωπού ποταμού.
*Ινστιτούτο Τοπικής Αειφόρου Ανάπτυξης και Πολιτισμού (Ι.Τ.Α.Π.)  Ιστοχώρος της Μ.Κ.Ο. ΙΤΑΠ με έδρα τα Οινόφυτα Βοιωτίας.
*

Κατηγορία:Ποτάμια της Αττικής
Κατηγορία:Ποταμοί της Στερεάς Ελλάδας
Αρετσού

Η **Αρετσού** ήταν ελληνική παραλιακή κωμόπολη (η αρχαία Αρέθουσα, όπως πιστεύεται) που βρίσκεται στην είσοδο του Κόλπου του Ιζμίτ (Νικομήδεια), στη θάλασσα του Μαρμαρά. Ήταν λιμένας προσέγγισης των τουρκικών ατμοπλοίων "Μαχ-σουσέ" και υφίσταται σταθμός της σιδηροδρομικής γραμμής Χαϊντάρ Πασά - Βαγδάτης. Θεωρείται πατρίδα του Αδαμάντιου Κοραή. 

Μετά το τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας ολοκληρώθηκε και ο διωγμός του ελληνικού πληθυσμού που εγκαταστάθηκε στην παραλιακή συνοικία Νέα Αρετσού, ΝΑ της Θεσσαλονίκης. Μέρος των Αρετσιανών εγκαταστάθηκε επίσης στη Νέα Ιωνία Βόλου καθώς και στη νεοϊδρυθείσα κοινότητα Αναβύσσου Αττικής.
μικρογραφία|αριστερά|Η παραλία Bayramoglu.

Η Αρετσού ή Ρύσιο Μικράς Ασίας, σημερινή Darica, ήταν τη δεκαετία του 1922 μια κωμόπολη 7,000 κατοίκων από τους οποίους μόνο 700 ήταν τούρκοι. Παραθαλάσσια πόλη στην ανατολική πλευρά της Προποντίδας, 40 χλμ. περίπου από την Κωνσταντινούπολη, όπως πηγαίνει κανείς προς τη Νικομήδεια (σημερινό Ιζμίτ). Όπως μαρτυρούν και οι αρχαιότητες της περιοχής, η Αρετσού κατοικήθηκε ανελλιπώς από τα αρχαία χρόνια και λόγω της γειτνίασής της με την Κωνσταντινούπολη και λόγω της γεωγραφικής της θέσης, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ιστορία της περιοχής.
Οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με την αλιεία και τη ναυτιλία αλλά και τη γεωργία. Ξακουστά προϊόντα της, «οι Αρεστιανοί τσίροι», αλλά και τα περίφημα κόκκινα σταφύλια «τα τσαούσια» και οι αγκινάρες, τα κεράσια, το κρασί και το λάδι.

Είχε τέσσερις ενορίες με αντίστοιχες εκκλησίες, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Νικήτα, της Κοίμησης της Θεοτόκου και της Ανάληψης, αλλά και το ξακουστό αγίασμα του «Χριστού Σωτήρος». 
Τα γράμματα άκμασαν στην Αρετσού. Υπήρχε μεγαλοπρεπές οκτατάξιο σχολείο και μοναδική βιβλιοθήκη στο οποίο μαθήτευσαν σπουδαίοι άνδρες της εποχής. Ο Διαμαντής ο Ρύσιος, παππούς του Αδαμάντιου Κοραή ήταν ένας από αυτούς που φοίτησαν και μετά δίδαξαν και στην ιστορική Σχολή του Ρυσίου, ο Γεώργιος Χρυσοβέργης, αλλά και πολλοί ιατροί. 
Μετά τη μικρασιατική καταστροφή οι πρόσφυγες μετακινήθηκαν κυρίως στη Θεσσαλονίκη, οι ψαράδες στην Αρετσού συνοικισμό του Δήμου Καλαμαριάς, ενώ οι αγρότες δημιούργησαν το Νέο Ρύσιο, σήμερα δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Θέρμης. Άλλες οικογένειες αφού αποβιβάστηκαν στο Λαύριο «σκορπίστηκαν» στην Αθήνα και τον Πειραιά, ενώ λίγοι δημιούργησαν την Αρετσού Αναβύσσου Αττικής. Τέλος κάποιοι μετανάστευσαν στη Μασσαλία και την Αμερική. Οι μετανάστες πρόσφυγες της Αμερικής δημιούργησαν τον Aretsou Association of America.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Γρηγόρη Α. Οικονομίδη, *ΡΥΣΙΟ - ΑΡΕΤΣΟΥ - DARICA. Γεωγραφική και ιστορική μελέτη της βιθυνιακής πόλης*, Θεσσαλονίκη, 2009 ISBN 978-960-12-1856-4
*(το ντοκιμαντέρ "*Η αλησμόνητος Αρετσού Κωνσταντινουπόλεως*", διάρκειας 90 λεπτών, 2012. Παρουσιάστηκε στο 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης στο «Ελληνικό Πανόραμα», καθώς και στην ΕΡΤ3 και στο κανάλι της Βουλής των Ελλήνων - Ιούλιο 2014. Προβλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, σε 16 πόλεις της Ελλάδας, καθώς και στο Οχάιο των ΗΠΑ). 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* www.aretsou.gr

Κατηγορία:Προποντίδα
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Βιθυνίας
Ναυπήγηση κατ΄ αποκοπή

Η λεγόμενη **ναυπήγηση κατ΄ αποκοπή** είναι στην πράξη μια από τις μορφές εντολής έναρξης εργασιών ναυπήγησης πλοίου ή σκάφους. 
Κατά τη μορφή αυτή ο ναυπηγός ή ναυπηγείο αναλαμβάνει κατόπιν σύμβασης την υποχρέωση έναντι συμφωνημένου τιμήματος να κατασκευάσει πλοίο με δικά του υλικά και να το παραδώσει στον μετ΄ αυτού συμβληθέντα στον προκαθορισμένο εκ της σύμβασης χρόνο.

Η μορφή αυτή (σύμβαση ναυπήγησης) αποτελεί στην πραγματικότητα "σύμβαση μίσθωσης έργου" όπως προβλέπει η νομοθεσία, όπου την κυριότητα του υπό ναυπήγηση πλοίου αποκτά πρωτότυπα, με την ναυπήγηση, ο ναυπηγός, ο οποίος στο τέλος την μεταβιβάζει στον παραγγέλοντα. Έτσι ο τελευταίος αποκτά την κυριότητα όπως λέγεται "*παράγωγα*".

Στην πράξη συνηθίζεται ο πλοιοκτήτης ν΄ αναθέτει την επίβλεψη, για την καλή κατασκευή του πλοίου, σε Νηογνώμονα. Η επίβλεψη όμως αυτή δεν απαλλάσσει τον ναυπηγό από την κυρία ευθύνη του ως προς την καλή ναυπήγηση του πλοίου. όπου και υποχρεούται να το παραδώσει σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης, εντός του προκαθορισμένου χρόνου, και έτοιμο κατά πάντα (εκτός της επάνδρωσης) προς νηολόγηση και ναυσιπλοΐα.

*Η μορφή αυτή ναυπήγησης είναι η συνηθέστερη που απαντάται στην πράξη.

## Πηγές
**Εγχειρίδιο Ναυτικού Δικαίου* Α. Ματαράγκα, εκδόσεις Αφοι Λιοντή Πειραιάς.
**Συμβάσεις ναυπήγησης* Σύγχρονο Ναυτιλιακό εγκυκλοπαιδικό λεξικο, εκδόδσεις Θ. Τυρόβολα, Αθήνα.

Κατηγορία:Ναυπηγική
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Παλαιοχώρι Ηλείας

Στην Ηλεία υπάρχουν τρεις οικισμοί με το όνομα **Παλαιοχώρι**:

* Παλαιοχώρι Γαστούνης Ηλείας
* Παλαιοχώριον Χρυσοχωρίου Ηλείας
* Παλαιοχώρι Αλιφείρας Ηλείας
Παλαιοχώρι Φθιώτιδας

Στο νομό Φθιώτιδος αναφέρονται τρεις οικισμοί με το όνομα **Παλαιοχώρι**:

* Το Παλαιοχώρι Δωριέων Φθιώτιδας, οικισμός του δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας.
* το Παλαιοχώρι Τυμφρηστού Φθιώτιδας, οικισμός του δήμου Μακρακώμης.
* το Παλαιοχώρι Λαμιέων Φθιώτιδας, οικισμός του δήμου Λαμιέων.
Αρεύς

Με το όνομα **Αρεύς** ή *Αρέας* φέρονται τρεις βασιλείς των Λακεδαιμονίων, της αρχαίας Σπάρτης, οι

* Αρεύς Α΄
* Αρεύς Β΄ και 
* Αρεύς Γ΄
Θεόδωρος Αρεταίος

Ο **Θεόδωρος Αρεταίος** (1829-1893) ήταν επιφανής Έλληνας ιατρός και ευεργέτης, καθηγητής της Ιατρικής και συγγραφέας πολλών, ιδιαίτερα αξιόλογων ιατρικών συγγραμμάτων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Το πραγματικό του επίθετο ήταν Κωνσταντινίδης (το άλλαξε αργότερα σε σε Αρεταίος). Γεννήθηκε στο Ναύπλιο στις 2 Αυγούστου 1829. Ο αρχιτέκτονας πατέρας του καταγόταν από τη Σμύρνη. Έμεινε ορφανός από πατέρα νωρίς και μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες εξαιτίας της πρόωρης απώλειας του πατέρα του. Το 1848 ενεγράφη στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και, μη έχοντας τα αναγκαία προς το ζην, μετέβη στο Βερολίνο με τη βοήθεια του Βασιλέως Όθωνα, όπου και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ιατρική το 1853, αναγορευόμενος σε διδάκτωρ.

Αφού εργάστηκε επί τριετία σε νοσοκομεία του Βερολίνου, της Βιέννης και του Παρισιού, επέστρεψε στην Αθήνα το 1856 και διορίστηκε ιατρός στη τότε ιδρυθείσα Αστυκλινική. Τότε μετέτρεψε κατόπιν βασιλικού διατάγματος το επώνυμό του σε Αρεταίος, προς τιμήν ενός πρωτοπόρου έλληνα ιατρού από την Καππαδοκία που έζησε τον 1ο/2ο αιώνα μ.Χ. Αργότερα χρημάτισε υφηγητής της εγχειρητικής και επιδεσμολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1863), έκτακτος καθηγητής της χειρουργικής (1864), τακτικός καθηγητής (1870), κοσμήτωρ (1873-4) και πρύτανης (1879-1880).

Ήταν από τους  πρώτους που  τόνισαν  την  ανάγκη  μεταλαμπάδευσης  της  γνώσης από την Ευρωπαϊκή  Δύση στην Ελλάδα. Κατά τα έτη 1860-61 εξέδιδε το περιοδικό «ο Ασκληπιός», όργανο της «εν Αθήναις Ιατρικής Εταιρίας», στο οποίο δημοσίευσε πολλές πραγματείες. Συνέγραψε επίσης αμιγώς πρωτότυπα εγχειρίδια με εμφανείς επιρροές από την Δύση. Τα κυριότερα των επιστημονικών του συγγραμμάτων είναι: 
* Η Χειρουργία παρ' Έλλησιν (1864)
* Ανάλεκτα χειρουργικά
* Περί των προόδων της χειρουργίας
* Ίσχαιμος αγωγή Έσμαρχ κ.ά.

Στη  δίτομη  «Χειρουργική  Παθολογία» του (1880), ο Θεόδωρος Αρεταίος παρουσίασε με συστηματικό τρόπο τόσο θέματα καθημερινής  χειρουργικής πρακτικής (απλά χειρουργικά τραύματα, χειρουργικές  λοιμώξεις) όσο και πιο σύνθετα θέματα (ζητήματα χειρουργικής ογκολογίας, τραυματολογίας, χειρουργικών  παθήσεων του δέρματος και των μαλακών μορίων, αγγειοχειρουργικών και ορθοπαιδικών παθήσεων και παθήσεων του περιφερικού νευρικού συστήματος).

Τιμήθηκε από την ελληνική και άλλες κυβερνήσεις με διάφορα παράσημα.

Ο θάνατός του σε ηλικία 63 ετών (24 Μαρτίου 1893) προκάλεσε μεγάλη θλίψη και πανελλήνια συγκίνηση. Από την μεγάλη περιουσία που απέκτησε, ο Θεόδωρος και η σύζυγός του Ελένη κληροδότησαν το ποσό του ενός εκατομμυρίου δραχμών στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Αθηνών προς ίδρυση χειρουργικού και γυναικολογικού νοσοκομείου, το οποίο και ανεγέρθηκε στην Αθήνα, προς τιμή του, φέροντας το όνομά του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.3ος, σ.485.
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Αγία Μαρίνα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα Αγία Μαρίνα συνήθως εννοείται η Αγία Μαρίνα η μεγαλομάρτυς που εορτάζεται στις 17 Ιουλίου. 

Επίσης, το ίδιο όνομα μπορεί να αναφέρεται σε οτιδήποτε από τα παρακάτω.

## Οικισμοί της Ελλάδας

### Ήπειρος
* η Αγία Μαρίνα Ηγουμενίτσης Θεσπρωτίας
* η Αγία Μαρίνα Λεπτοκαρυάς Θεσπρωτίας
* η Αγία Μαρίνα Δελβινακίου Ιωαννίνων
* η Αγία Μαρίνα Κρύας Ιωαννίνων

### Θεσσαλία
* η Αγία Μαρίνα Καρδίτσας
* η Αγία Μαρίνα Μαγνησίας

### Κρήτη
* η Αγία Μαρίνα Ηρακλείου
* η Αγία Μαρίνα Χανίων

### Μακεδονία
* η Αγία Μαρίνα Ημαθίας
* η Αγία Μαρίνα Καβάλας

### Νησιά Αιγαίου Πελάγους
* η Αγία Μαρίνα Άνδρου
* η Αγία Μαρίνα Κάσου
* η Αγία Μαρίνα Κέας
* η Αγία Μαρίνα Λέρου
* η Αγία Μαρίνα Λέσβου
* η Αγία Μαρίνα Σίφνου

### Νησιά Ιονίου Πελάγους
* η Αγία Μαρίνα Ζακύνθου

### Πελοπόννησος
* η Αγία Μαρίνα Αχαΐας
* η Αγία Μαρίνα Αμαλιάδας Ηλείας
* η Αγία Μαρίνα Βουπρασίας Ηλείας
* η Αγία Μαρίνα Καλαμάτας
* η Αγία Μαρίνα Κορινθίας
* η Αγία Μαρίνα Λακωνίας
* η Αγία Μαρίνα Μεσσηνίας

### Στερεάς Ελλάδας
* η Αγία Μαρίνα Αίγινας
* η Αγία Μαρίνα Αιτωλοακαρνανίας
* η Αγία Μαρίνα Γραμματικού Αττικής
* η Αγία Μαρίνα Κρωπίας Αττικής
* η Αγία Μαρίνα Μικρολίμανου Αττικής
* η Αγία Μαρίνα Κύμης Εύβοιας
* η Αγία Μαρίνα Μαρμαρίου Εύβοιας
* η Αγία Μαρίνα Κορωπίου
* η Αγία Μαρίνα Λοκρίδος Φθιώτιδας
* η Αγία Μαρίνα Στυλίδος Φθιώτιδας

## Οικισμοί της Κύπρου
* η Αγία Μαρίνα Κελοκεδάρων
* η Αγία Μαρίνα Ξυλιάτου
* η Αγία Μαρίνα Σκυλλούρας
* η Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς
* η Αγία Μαρίνα (συνοικία Κυθρέας)

## Άλλα

* Σταθμός Αγία Μαρίνα (Μετρό Αθήνας)

## Δείτε επίσης
* η Κάτω Αγία Μαρίνα Αχαΐας
* Αγία Μαρινούδα
* Αγία Μαριανή Μεσσηνίας, (νήσος)

Αγια Μαρινα
Αρεταίος

Με το όνομα **Αρεταίος** φέρονται οι:

* Αρεταίος ο Καππαδόκης
* Θεόδωρος Αρεταίος