open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαλακάσι Τρικάλων

Το **Μαλακάσι** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Μαλακάσι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, στα ανατολικά του όρους Άσπρα Λιθάρια σε υψόμετρο 950 μέτρων ανάμεσα σε δάσος με πεύκα, έλατα κι οξιές. Απέχει περίπου 48 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Καλαμπάκα (έδρα του δήμου), 23 χιλιόμετρα Α. από το Μέτσοβο και 68 χιλιόμετρα ΒΔ. από τα Τρίκαλα. Βόρεια από το χωριό περνάει η Εγνατία Οδός και νοτιοανατολικά το Μαλακασιώτικο Ρέμα, παραπόταμος του Πηνειού, το οποίο σχηματίζεται από τα ρέματα Ρούτζι και Χίνιστα, που πηγάζουν από τις βόρειες πλαγιές του Λάκμου (Περιστέρι και Ζυγό). Στη διάρκεια του χειμώνα κατοικείται από μικρό αριθμό κατοίκων που το καλοκαίρι πενταπλασιάζονται, όχι μόνο εξαιτίας του τουρισμού αλλά κυρίως λόγω της νομαδικής κτηνοτροφίας (στο σύνολο των 7.500 αιγοπροβάτων που εκτρέφονται μόνο τα 1.500 είναι οικόσιτα) η  οποία είναι η κύρια απασχόληση στην περιοχή. Σημαντικές ασχολίες αποτελούν η εκμετάλλευση του δημοσίου δάσους μέσω του Δασικού Συνεταιρισμού και η καλλιέργεια κηπευτικών.  

Το χωριό έχει πέτρινα σπίτια, παλιές εκκλησίες (του Αγίου Νικολάου, των Αγίων Αποστόλων, της Κοιμήσεως, του Προδρόμου και του προφήτη Ηλία) και γραφική πλατεία κάτω από πλατάνια. Σώζεται ακόμα από την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο μύλος του χωριού ενώ ενδιαφέρον έχουν οι βρύσες της «Τραγόπετρας» και του «Κάμπου του Δεσπότη». Η εκκλησία του Aγίου Iωάννη του Προδρόμου έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο, *«διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής της περιοχής της Πίνδου κατά τον 19ο αιώνα»*.   

Από το Μαλακάσι κατάγεται ο Γεώργιος Α. Τόλης (5 Μαρτίου 1935 – καρδιοχειρουργός) ο οποίος πραγματοποίησε την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς στην Ελλάδα το 1990.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας στο 1883 ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να ορίζεται έδρα του δήμου Μαλακασίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα  που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μαλακασίου του Δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 138 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η περιπέτεια μιας ζωής: ιστορίες από τον πόλεμο και την οικογένεια από τον ιστότοπο https://archive.istorima.org/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας
Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Ζηλευτή Τρικάλων

Η **Ζηλευτή** είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Ζηλευτή βρίσκεται στον κάμπο των Τρικάλων, σε υψόμετρο 95 μέτρων ενώ απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το κέντρο της πόλης. Βόρεια του χωριού είναι ο Παλαιόπυργος, ανατολικά η Χρυσαυγή, νοτιοανατολικά το Μεγαλοχώρι, δυτικά η Κρηνίτσα ενώ στη νοτιοδυτική της άκρη περνάει ο Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας και νότια η ΕΟ Λάρισας - Τρικάλων. 

Το χωριό αναφέρεται με την παλιά της ονομασία *Ζούλιανη* σε χρυσόβουλα των Στέφανου Ντούσαν (1348) και Συμεών Ούρεσι Παλαιολόγου (1359, 1366), όπου καταγράφονται τοπωνυμικά - τοπογραφικά  στοιχεία  για τη μεσαιωνική Θεσσαλία καθώς και σε ιδιοκτησιακούς τίτλους της μονής του Αγίου Γεωργίου μαζί με τους οικισμούς Βοξίστα, του Γουλήνου, Κλινοβίστα, Μαγούλα, της Σαμοσάδας, Ράξα. Αναφέρεται επίσης και στο οθωμανικό κατάστιχο του 1454/55. 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 με την παλιά της ονομασία από την Τουρκοκρατία ως *Ζούλιανη* στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραληθαίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Ζηλευτή. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παληοκάστρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 483 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Μοντσεγκόρσκ

Το **Μοντσεγκόρσκ** (ρωσικά: Мончегорск) είναι πόλη στο Όμπλαστ του Μούρμανσκ της Ρωσίας, η οποία βρίσκεται επί της Χερσονήσου Κόλα, 145 χιλιόμετρα νότια του Μούρμανσκ, το διοικητικό κέντρο του όμπλαστ. Αποτελεί σημαντικό κέντρο παραγωγής νικελίου και χαλκού έχοντας εργοστάσια τα οποία ανήκουν στην Nornickel.

Βάσει της απογραφής του 2010, είχε πληθυσμό 45.361 κατοίκους.

## Δημογραφικά στοιχεία
Εθνοτική σύνθεση (2010):
* Ρώσοι – 91,1%
* Ουκρανοί – 3,0%
* Λευκορώσοι – 1,5%
* Αζέροι – 1,1%
* Τάταροι – 0,6%
* Άλλοι – 2,8%

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Μούρμανσκ
Λιόπρασο Τρικάλων

Το **Λιόπρασο** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Το Λιόπρασο βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές της οροσειράς Αντιχάσια, νότια από τον Νεοχωρίτη (ή Ντολερίτη) σε υψόμετρο 670 μέτρων ενώ απέχει περίπου 18 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από το κέντρο των Τρικάλων. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Αξιοθέατα θεωρούνται:

* Η τοποθεσία "Κουρί" με θέα τον Θεσσαλικό κάμπο, τα χωριά της Νότιας Πίνδου, τους βράχους των Μετεώρων και την Κατάρα.
* Το πουρναρόδασος της προστατευόμενης περιοχής Σβόρος - Πετρομαγούλα ή αλλιώς Ελληνοκάστρου - Λιόπρασου στα βόρεια του χωριού και σε έκταση 40 στρεμμάτων. 
* Η πέτρινη τοξωτή γέφυρα Βλαχάβα, στα βορειοανατολικά και την τοποθεσία "Γκιοφύρια", σε περιοχή κατάφυτη με πλατάνια. Έχει συνολικό μήκος 41 μέτρα και γεφυρώνει τον παραπόταμο του Πηνειού, Νεοχωρίτη. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση κτίστηκε μεταξύ 1760 – 1770 και χρηματοδοτήθηκε από τον Αθανάσιο Βλαχάβα ή Γέρο Βλαχάβα, καπετάνιο στο αρματολίκι των Χασίων.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Λιόπρασο αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά στην Οθωμανική απογραφή του 1454-1455 ως *Lobras* και όπου καταγράφησαν 38 οικογένειες καθώς και το παρακάτω κείμενο (σε μετάφραση του κατάστιχου):

"*Αυτό το χωριό ήταν ερειπωμένο. Τον καιρό του Ουμούρ Μπέη είχαν απογραφεί δυο ραγιάδες και φοροπρόσοδος 120 ακτσέδων υπό έναν τιμαριώτη ονόματι Λάζαρο. Σήμερα το χωριό έχει ανασυσταθεί ύστερα από συγκέντρωση των άπιστων του Τουρχάν Μπέη. Ο Τουρχάν Μπέη λάμβανε από 25 ακτσέδες. Ο τιμαριώτης εισέπραττε την καταγεγραμμένη δεκάτη επί του εδάφους. Επομένως.επειδή βρέθηκε να είναι περισσότερος ο φόρος που συγκέντρωνε ο τιμαριώτης του Λιοπράσου από τα υπόλοιπα χωριά του, η συνολική φορπρόσοδος του προαναφερθέντος χωριού αποδόθηκε στον σαντζάκμπεη  (διοικητής γεωγραφικού διαμερίσματος, σαντζάκι), και αυτό τηρείται ως έχει, όσες εντολές κι αν εκδοθούν."  *

Την περίοδο εκείνη κατοικούσαν κάποιοι βλαχόφωνοι κτηνοτρόφοι ίσως ηπειρώτικης - βορειοηπειρωτικης προέλευσης ενώ πολλά ονόματα παραπέμπουν σε σλάβικη προέλευση. Μετέπειτες αναφορές υπάρχουν στην Ιερά Μονή Μεγάλου Μετεώρου κατά τα έτη 1520-1540, όπου είναι καταγεγράφονται αφιερωτές της μονής οι οποίοι κατάγονται από το χωριό που αναφέρεται ως *Λεόπρασο*. Το 1820 ο οικισμός είχε 5 σπίτια και το 1881 είχε 166 κατοίκους. 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραληθαίων. Το 1925 με το ΦΕΚ 131Α - 26/05/1925 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Λαγκαδιά αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παληοκάστρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 124 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Αλύτρωτος

Ο ***Αλύτρωτος*** ήταν εβδομαδιαία εφημερίδα με τόπο εκδόσεως την Αθήνα, όργανο της «Κοινής των Αλυτρώτων Ελλήνων Επιτροπείας». Η «επιτροπεία» αυτή είχε συγκροτηθεί κατά το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου ως μια κεντρική επιτροπή και συντονιστικό σώμα των ενεργειών των άλλων τότε αλυτρωτικών οργανώσεων της Ελλάδας, για τη διεκδίκηση των *«εθνικών δικαίων του αλυτρώτου Ελληνισμού της [[Μικρά Ασία|Μικράς Ασίας]], του [[Πόντος|Πόντου]] και της [[Θράκη|Θράκης]]»*.

Ο *Αλύτρωτος* κυκλοφορούσε κάθε Κυριακή από τις αρχές του 1918 έως τα μέσα του 1919. Στα πρώτα φύλλα του τον διεύθυνε ο Μιχαήλ Ροδάς (αργότερα προϊστάμενος του Γραφείου Τύπου της Αρμοστείας Σμύρνης), τον οποίο διαδέχθηκε στη διεύθυνση της εφημερίδας ο Κωνσταντίνος Φίλανδρος. Εκτός από τις σχετικές ειδήσεις, ο *Αλύτρωτος* περιείχε και αρκετές πληροφορίες και άλλα στοιχεία, ιστορικά κλπ., για τον μικρασιατικό και τον θρακικό ελληνισμό. Τακτικοί συνεργάτες της εφημερίδας ήταν, ανάμεσα σε άλλους, ο Σμυρναίος ποιητής Αλέκος Φωτιάδης, οι εκπαιδευτικοί Γ. Ασκητόπουλος (υπό το ψευδώνυμο «Αρέθας Αργαίος») και Νικηφόρος Ελεόπουλος, καθώς και ο ιατρός Κωνσταντίνος Ι. Λαμέρας, γενικός γραμματέας της Επιτροπείας των Αλυτρώτων.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 548

Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Παντελίδης

Το ελληνικό επώνυμο **Παντελίδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Κυριάκος Παντελίδης (20ός αιώνας), Ελληνοκύπριος ποδοσφαιριστής
* Λοΐζος Παντελίδης (20ός αιώνας), Ελληνοκύπριος ποδοσφαιριστής
* Παντελής Παντελίδης (1983-2016), λαϊκός τραγουδιστής, στιχουργός, συνθέτης και ποδοσφαιριστής
* Σάββας Παντελίδης (γενν. 1965), ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής ποδοσφαίρου
* Χρύσης Παντελίδης (γενν. 1975), Ελληνοκύπριος βουλευτής

## Δείτε επίσης
* Ελένη Παντελίδου
Παναγιωτάκος

Το ελληνικό επώνυμο **Παναγιωτάκος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Κυριάκος (ή Κυριακούλης) Παναγιωτάκος (1902-1982), αρχιτέκτονας
* Κωνσταντίνος Παναγιωτάκος (1917-1993), διπλωμάτης και συγγραφέας
* Παναγιώτης Παναγιωτάκος (1882-1960), ιατρός και βουλευτής
* Παναγιώτης Παναγιωτάκος (καθηγητής) (1911-1967), νομικός, καθηγητής του Εκκλησιαστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Ευφροσύνη της Μαζοβίας

Η **Ευφροσύνη της Μασοβίας**, *Euphrosyne*, γνωστή και ως *Eufrozja*, (1292–1328/1329) έγινε με τον γάμο της δούκισσα του Οσφιέντσιμ (Oświęcim).

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Μπολέσλαφ Β' της Μαζοβίας, πρίγκιπα του Πλοτσκ και της 2ης συζύγου του Κουνιγούντας, κόρης του Ότακαρ Β' της Βοημίας.  Η προέλευση του ονόματός της είναι άγνωστη. Αυτή είναι η πρώτη και η τελευταία φορά που μία πριγκίπισσα των Πιάστ-Μαζοβίας ονομάστηκε Ευφροσύνη.  Οι σύγχρονοι Πολωνοί ιστορικοί την ονόμασαν συνήθως *Eufrozyna*, αλλά στις πηγές αναφέρθηκε κυρίως ως *Eufrazja*. 

Ο μικρότερος αδελφός της ήταν ο πρίγκιπας Βεντσέσλαος τού Πλοτσκ (π. 1295-1336).  Σύμφωνα με παλαιότερους ιστορικούς, η Ευφροσύνη είχε επίσης αδελφή τη Βέρθα, η οποία όμως ήταν νάνος από την αυλή της μητέρας της Ευφροσύνης.  Η Ευφροσύνη είχε επίσης ετεροθαλή αδέλφια από τον πρώτο γάμο τού πατέρα της. Ήταν ο Σιεμόβιτ Β΄, ο Tρόιντεν Α΄, και η σύζυγος τού Βλαντίσλαφ πρίγκιπα της Λεγκνίτσα (το όνομά της είναι άγνωστο). 

Η ημερομηνία γέννησης της Ευφροσύνης είναι άγνωστη. Οι γονείς της παντρεύτηκαν το 1291, οπότε θα γεννήθηκε όχι πριν το 1292 . Σύμφωνα με τον γενεαλόγο Όσβαλντ Μπάλτσερ, η Eυφροσύνη γεννήθηκε το 1292. Αυτή η θεωρία βασίστηκε στο γεγονός, ότι έπρεπε να ήταν τουλάχιστον 14 ετών, όταν παντρεύτηκε το 1306 (ο γιος της Γιάν Α΄ γεννήθηκε το 1307). 

Η ακριβής ημερομηνία του γάμου της Ευφροσύνης με τον Βλαντίσλαφ του Oσβιέντσιμ είναι άγνωστη. Οι γενεαλόγοι υποθέτουν ότι ο γάμος συνήφθη μεταξύ 1304-1309, υποδεικνύοντας το έτος 1306. Το ζευγάρι είχε ήδη συνδεθεί με γάμο. Ο εξάδελφος της Ευφροσύνης, Βεγκέσλαος Γ΄ της Βοημίας, ήταν νυμφευμένος με την αδελφή του Βλαντίσλαφ, Βιόλα-Ελισάβετ του Τσιέσιν/Τέσεν.

Ο σύζυγος της Ευφροσύνης απεβίωσε μεταξύ 15 Δεκεμβρίου 1321 και 15 Μαΐου 1324. Συμμετείχε στην αντιβασιλεία τού γιου της Ιωάννη, ο οποίος ήταν πλέον ηγεμόνας του δουκάτου τού Οσβιέντσιμ.  

Συμμετείχε στην κυβέρνηση τουλάχιστον μέχρι τις 14 Νοεμβρίου 1328. Ήταν η τελευταία φορά, που αναφέρθηκε σε έγγραφα. 

Σύμφωνα με το *Nekrolog dominikanów Krakowskich* απεβίωσε στις 26 Δεκεμβρίου.  Το έτος τού θανάτου της αμφισβητείται. Μπορεί να απεβίωσε λίγο μετά το 1327, ίσως και το 1328 .

Η Ευφροσύνη τάφηκε στο μοναστήρι των Δομινικανών στην Κρακοβία.  

## Οικογένεια
Η Eυφροσύνη και ο Βλαντίσλαφ είχαν δύο ή τρία παιδιά: 
* Ιωάννης Α΄ ο Σχολαστικός (1308/10 - 29 Σεπτεμβρίου 1372), δούκας τού Οσβιέντσιμ.
* Άννα (απεβ. 19 Σεπτεμβρίου 1354), παντρεύτηκε τον Tamás Szécsényi (Tomasz Szechenyi), obergespan των Arad, Bács και Szerém.  &#x5B; *[[Βικιπαίδεια:Επαληθευσιμότητα|<span title="This claim needs references to better sources. (August 2012)">καλύτερα&nbsp;πηγή&nbsp;χρειάζεται</span>]]* &#x5D;
* πιθανώς επίσης κόρη, μοναχή στο μοναστήρι των Δομινικανών στο Ρατσίμπορ.

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Σουράν

Το **Σουράν** (γαλλικά: *Sourans*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αλώνιος

Ο **Όσιος Αλώνιος** ήταν ονομαστός κατά την εποχή του ασκητής της πρωτοχριστιανικής εποχής, ο οποίος έζησε και ασκήτευσε στην έρημο. Αναφέρεται και ως «Αββάς Αλώνιος», δηλαδή ως ηγούμενος μοναστηριού. Το τέλος της ζωής του ήταν γαλήνιο και σε μεγάλη ηλικία. Δεν διασώζονται περισσότερα στοιχεία σχετικώς με τον βίο του, μόνο ορισμένα αποφθέγματά του, που είναι καταγεγραμμένα στον *[[Ευεργετινός|Ευεργετινό]]*

Φαίνεται ότι ήταν ένας από τους εξαίρετους στην αρετή ασκητές της ερήμου. Συνακόλουθα, αναγνωρίσθηκε ως άγιος από την Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία και η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Ιουνίου. Εν είδει κοντακίου του Αγίου, σώζεται το ακόλουθο δίστιχο:

:«Ψυχών γεωργόν Aλώνιος ηδύνει,
:Ψυχής άλωνι θεις καλών θημωνίαν.»

## Δείτε επίσης
* Πατέρες της Ερήμου

## Παραπομπές


## Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 587
* Ο Όσιος Αλώνιος στον *Ορθόδοξο συναξαριστή*

Αλωνιος
Ματάνο

Η λίμνη **Ματάνο** (ινδον. *Danau Matano*), γνωστή και ως **Ματάνα**, είναι βαθιά λίμνη στην Επαρχία Νότιο Σουλαουέζι της Ινδονησίας, αξιοσημείωτη για το μοναδικό περιβάλλον που επικρατεί στα βαθύτερα στρώματά της.

Με μέγιστο βάθος 590 μέτρα, η Ματάνα είναι η βαθύτερη λίμνη στην Ινδονησία, η ενδέκατη σε μέγιστο βάθος σε ολόκληρη τη Γη, αλλά και η βαθύτερη σε οποιοδήποτε νησί της Γης. Το υψόμετρο της επιφάνειάς της πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας είναι 382 μ., κάτι που σημαίνει ότι τα βαθύτερα μέρη του πυθμένα της είναι χαμηλότερα από την επιφάνεια της θάλασσας (κρυπτοβύθισμα). Είναι η μία από τις δύο μεγάλες λίμνες στο σύστημα λιμνών Μαλίλι (η άλλη είναι η λίμνη Τοβούτι). Η Ματάνο θεωρείται λίμνη μεγάλης ηλικίας, καθώς σχηματίσθηκε από μια τεκτονική καθίζηση τεμάχους πριν από περίπου 1 έως 2 εκατομμύρια έτη. 

Η λίμνη Ματάνο και η λεκάνη απορροής της διεθέτουν πολλά ενδημικά είδη χλωρίδας και πανίδας. Τα εδάφη της λεκάνης απορροής και τα πετρώματα που τα αποτελούν έχουν σχετικώς μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο. Επειδή η λίμνη βρίσκεται στην τροπική ζώνη της Γης και επομένως η θερμοκρασία του τόπου δεν μεταβάλλεται παρά ελάχιστα κατά τη διάρκεια του έτους, το ανώτερο στρώμα του νερού της (το επιλίμνιο) δεν ψύχεται ποτέ αρκετά ώστε να αναμειχθεί με το κατώτερο στρώμα (το υπολίμνιο). Οι συνθήκες περιβάλλοντος στο υπολίμνιο είναι αξιοσημείωτες εξαιτίας της πιθανής ομοιότητάς τους με εκείνες των ωκεανών στους παλαιότερους γεωλογικούς μεγααιώνες, τον  Αρχαιοζωικό και τον Προτεροζωικό, προτού λάβει χώρα η Μεγάλη οξυγόνωση της ατμόσφαιρας και των ωκεανών. Η βιογεωχημική δραστηριότητα στο υπολίμνιο έχει μελετηθεί ως πρότυπο για τις συνθήκες εκείνων των ωκεανών.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Λίμνες της Ινδονησίας
Κατηγορία:Σουλαουέζι
ΦΚ Βαν

Η **ΦΚ Βαν** (αρμενικά: * Φուտբոլային Ակումբ Վան*) είναι αρμενικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Τσαρεντσαβάν της Περιφέρειας Κοταΐκ.  Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το κόκκινο.

## Ιστορία
Η ΦΚ Βαν ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 2019  στην πόλη Τσαρεντσαβάν, από τον Ρώσο-Αρμένιο επιχειρηματία Όλεγκ Γουκάσοβ. Ο σύλλογος αγωνίζεται στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ από το καλοκαίρι του 2020 μέχρι και σήμερα. 

## Γηπεδικές εγκαταστάσεις
Έδρα της ομάδας είναι το Δημοτικό Στάδιο του Τσαρεντσαβάν, το οποίο χτίστηκε το 1970 κι έχει χωρητικότητα 5.000 θεατών και διαστάσεις αγωνιστικού χώρου, 110 x 70 μέτρα. Χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της ομάδας ΦΣ Μους Τσαρεντσαβάν μεταξύ 1990 και 1994, όταν εκείνος ο σύλλογος τελικά διαλύθηκε και αποσύρθηκε από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο.  Το Σεπτέμβριο του 2016, το γήπεδο ποδοσφαίρου του σταδίου απέκτησε τεχνητό χλοοτάπητα. Η διαδικασία ανακαίνισης χρηματοδοτήθηκε από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αρμενίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη σελίδα της ομάδας
* Η  ΦΚ Βαν στην ιστοσελίδα της UEFA
* Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αρμενίας
ΦΚ Βαν
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2019
Ερεμιγάριος

Ο **Ερεμιγάριος,** επίσης **Ερμιγάριος** ή **Ερμεγάριος**, λατιν.: *Heremigarius*, *Hermigarius*, *Hermegarius*, (π. 427–428) ήταν Σουηβός στρατιωτικός ηγέτης, που δρούσε στη Λουζιτανία στις αρχές του 5ου αι. Μπορεί να ήταν κοινός μονάρχης με τον Ερμέρικ ή τον διάδοχό του, αλλά καμία κύρια πηγή δεν το επιβεβαιώνει άμεσα.  Γράφοντας στα μέσα του 7ου αιώνα, ο Φραδέγαρ  αποκαλεί τον Heremigarius *rex Suaevorum*, βασιλιά των Σουηβών. 

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Υδάτιο, μία πηγή της εποχής, ο Ερεμιγάριος είχε επιτεθεί στις ελεγχόμενες από τους Βανδάλους πόλεις Σεβίλλη και Μέριδα και διέπραξε ένα απροσδιόριστο αδίκημα (*iniuria*) κατά της βασιλικής της Αγίας Ευλαλίας. Έτσι «πετάχτηκε στον ποταμό Άνα από το χέρι του Θεού», όπου και πνίγηκε.  Στην πραγματικότητα ηττήθηκε στη μάχη από τον βασιλιά Βανδάλων Γιζέριχ κοντά στη Mέριδα και πνίγηκε κατά τη διάρκεια της υποχώρησης. 

Πρόσφατα, ο Καζιμίρο Τόρρες, στη *Σουηβική Γαλισία*, υποστήριξε ότι ο Ερεμιγάριος ήταν ο πατέρας του *[[Στρατηγός|magister militum]]* Ρικίμερος. Έχει επίσης συνδεθεί με τον Eρμενγόν, ο οποίος είναι ενταφιασμένος σε έναν τάφο των Αρειανών στη βασιλική της Ιππώνος (Hippo Regius), την πρωτεύουσα των Βανδάλων. Ήταν προφανώς ένα πλούσιο Σουηβικό μέλος της αριστοκρατίας των Βανδάλων, ίσως συγγενής του Ερεμιγάριου. 

## Πηγές
*Gillett, Andrew. "The Birth of Ricimer." *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte* **44**, 3 (1995): 380–84.
*Hughes, Ian. *Gaiseric: The Vandal Who Destroyed Rome*. Pen & Sword, 2017.
*Muhlberger, Steve. ''Overview of Late Antiquity''. ORB Online Encyclopedia. 1996. 
*Shwarz, Andreas. "The Settlement of the Vandals in North Africa." Andrew H. Merrills, ed., *Vandals, Romans and Berbers: New Perspectives on Late Antique North Africa* (pp.&nbsp;49&ndash;58). Ashgate Publishing, 2004. . 
*Thompson, E. A. *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. .

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Ρεχίλα

δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Χάρτης με κίνηση, που δείχνει τις κατακτήσεις του Ρεχίλα (438–48).
Ο **Ρεχίλα** , *Rechila*, (απεβ. το 448) ήταν ο Σουηβός βασιλιάς της Γαλισίας από το 438 μέχρι το τέλος του. Υπάρχουν λίγες πρωτογενείς πηγές για τη ζωή του, αλλά ο Υδάτιος ήταν σύγχρονος χριστιανός (μη Αρειανός) χρονικογράφος στη Γαλισία.

## Βιογραφία
Όταν ο πατέρας του, Ερμέρικ, αρρώστησε το 438, αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική ζωή (απεβ. το 441) και παρέδωσε τα ηνία της διακυβέρνησης και τον βασιλικό τίτλο στον γιο του.  Προσπάθησε να επεκτείνει το βασίλειο των Σουηβών, για να καλύψει το κενό που άφησαν οι αποσυρμένοιι Βάνδαλοι και Αλανοί. Το 438 νίκησε τον Aνδέβοτο, τον *[[comes Hispaniarum]]*, στον ποταμό Χενίλ (Σινγίλλιο).  Η ρωμαϊκή θέση στην Ιβηρία έγινε τόσο αδύναμη, που τρεις *magistri utriusque militiae* (κύριοι και των δύο υπηρεσιών) στάλθηκαν στη χερσόνησο μεταξύ 441 και 446.

Εισβάλλοντας στη νότια Ιβηρία, ο Ρεχίλα κατέλαβε τις επαρχιακές πρωτεύουσες της Μέριδα το 439 και της Σεβίλλης το 441.  Αυτές οι κατακτήσεις ήταν εξαιρετικά σημαντικές, αλλά τίποτε από τη σειρά των γεγονότων που οδήγησαν σε αυτές δεν είναι γνωστό. Οι επαρχίες Λουζιτανία, Bαιτική και Καρθαγένης υποτάχθηκαν στους Σουηβούς, με εξαίρεση το Λεβάντε και τα παράλια της Μεσογείου. 

Ο Ρεχίλα ενεπλάκη σε σχεδόν συνεχή πόλεμο με τους Ρωμαίους. Ενώ επέστρεφε το 440 από την τρίτη του πρεσβεία στους Σουηβούς, ο Ρωμαίος λεγάτος Κενσόριος συνελήφθη από τον Ρεχίλα κοντά στη Μέρτολα (*Μύρτιλις*). Ο βασιλιάς τον έβαλε στη φυλακή για το υπόλοιπο της βασιλείας του.

Ο Ρεχίλα απεβίωσε παγανιστής στη Μέριδα: *gentilis moritur* («πέθανε ευγενής») σύμφωνα με τον Υδάτιο, αλλά ο Ισίδωρος της Σεβίλλης, που έγραψε πάνω από ενάμιση αιώνα αργότερα και η πηγή του ήταν ο Υδάτιος, λέει *ut ferunt, gentilitatis vitam finivit* (" τελείωσε τη ζωή του ένας ευγενής, έτσι λένε»). Δεν υπάρχει κανένας λόγος, ωστόσο, να δεχθούμε τις αμφιβολίες του Ισίδωρου, οι οποίες πιθανώς επιταχύνθηκαν από το γεγονός ότι ο γιος και διάδοχος του Ρεχίλα ήταν ο Ορθόδοξος Ρεχίαρ.  Ορισμένοι μελετητές έχουν εγείρει τον ισχυρισμό, ότι ο πατέρας του τον μεγάλωσε με αυτόν τον τρόπο, για να καλλιεργήσει καλές σχέσεις με την Εκκλησία και να επιφέρει τον εύκολο προσηλυτισμό των Σουηβών. 

Ο Ρεχίλα μπορεί να ήταν ο πατέρας ή ίσως θείος του *[[Στρατηγός|magister militum]]* Ρικίμερος. 

## Σημειώσεις

## Πηγές
*Gillett, Andrew. "The Birth of Ricimer." *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte* **44**, 3 (1995): 380–84.
* Thompson, E. A. "The Conversion of the Spanish Suevi to Catholicism." Edward James, ed., *Visigothic Spain: New Approaches*. Oxford: Oxford University Press, 1980. .
* Thompson, E. A. *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. .

Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Αϊούλφ

Ο **Αϊούλφ** ή **Αγιβούλφ**, λατιν.: *Aioulf* ή *Agiwulf*, (απεβ. τον Ιούνιο του 457) ήταν ένας σκοτεινός βασιλιάς της Γαλισίας από το 456. Το 448, μετά από οκτώ χρόνια αιχμαλωσίας, ο Ρωμαίος πρέσβης Censorius εκτελέστηκε από έναν **Aγιούλφ** στη Σεβίλλη (*Hispalis*). Αυτός ο Αγιούλφ έχει ταυτιστεί μερικές φορές με τον Aϊούλφ. 

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τον τοπικό και χρονικογράφο της εποχής Υδάτιο, μετά την λεηλασία της Μπράγκα και την εκτέλεση του Ρεχίαρ προηγούμενου βασιλιά των Σουηβών, από τους Βησιγότθους, ο Γότθος βασιλιάς, Θεοδώριχος Β΄, οδήγησε τον στρατό του νότια στη Λουζιτανία, ενώ ένας από τους διοικητές του, Aϊούλφ, τον εγκατέλειψε και έμεινε πίσω στη Γαλισία, ελπίζοντας να γίνει βασιλιάς των Σουηβών εκεί. 

Ωστόσο, ο μεταγενέστερος, Παννόνιος ιστορικός Ιορδάνης καταγράφει ότι ο Aϊούλφ ήταν ένας Βάρνικ c*lients* (ακόλουθος) του Θεοδώριχου Β΄, που διορίστηκε από τον βασιλιά για να διαχειρίζεται τους Σουηβούς και ο οποίος, έχοντας προκληθεί από τους ίδιους τους Σουηβούς, προσπάθησε να γίνει βασιλιάς, αλλά ηττήθηκε από τον στρατό του Θεοδώριχου Β΄ από την πρώτη συμπλοκή, συνελήφθη και εκτελέστηκε.  Σύμφωνα με τον E. A. Thompson, ο Ιορδάνης είναι λιγότερο αξιόπιστος από τον Υδάτιο για τρεις λόγους: έζησε πιο μακριά τόσο χρονικά, όσο και χωρικά από γεγονότα στη Γαλισία, το ιστορικό του για την ακρίβεια είναι λιγότερο αξιόπιστο και η προκατάληψή του για τους Γότθους τον οδήγησε να κάνει τον άπιστο Aϊούλφ έναν Βάρνι και να εμπλέξουν τους ίδιους τους Σουηβούς στην πράξη της προδοσίας του Θεοδώριχου Β΄.  Πιο σημαντικά, ωστόσο, ο Ιορδάνης αναφέρει ότι οι Σουηβοί επίσκοποι χαιρετίστηκαν από τον Θεόδωρο «με την ευλάβεια λόγω επισκοπικού βαθμού (*pontificali reverentia*)», έναν αναχρονισμό που θεωρεί ότι οι Σουηβοί ήταν ειδωλολάτρες το 457. 

Μετά τον Aϊούλφ, οι Σουηβοί επέλεξαν τον Ρεμισμούνδ για βασιλιά τους, που έγινε δεκτός από τον Θεοδώριχο Β΄.

## Πηγές
*Thompson, E. A. "The Conversion of the Spanish Suevi to Catholicism." *Visigothic Spain: New Approaches*. ed. Edward James. Oxford: Oxford University Press, 1980. .
*Thompson, E. A. "The End of Roman Spain: Part II." *Nottingham Mediaeval Studies*, xxi (1977), pp.&nbsp;3&ndash;31. Reprinted as "The Suevic Kingdom of Galicia" in *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. pp.&nbsp;161&ndash;187. .

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Μάλδρας

Ο **Μάλδρας** ή **Μάσδρας**, λατιν.: *Maldras*, *Masdras*, (απεβ. Φεβρουάριος 460) ήταν ο Σουηβός βασιλιάς της Γαλισίας από το 456 μέχρι το τέλος του. Μετά την εκτέλεση του Ρεχίαρ από τους νικηφόρους Βησιγότθους, οι Σουηβοί λέγεται ότι ανέβασαν τον Μάλδρα στο θρόνο. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του το έθνος των Σουηβών κατακερματίστηκε.

## Βιογραφία
Ο Μάλδρας ήταν γιος του Μασιλία (ή Μασίλα) και δεν λέγεται ότι είχε σχέση με τη δυναστεία του Ερμέρικ, η οποία κυβερνούσε τους Σουηβούς από το 406.  Η διατύπωση του χρονικογράφου της εποχής  Υδάτιου μπορεί να εκληφθεί, ότι σημαίνει, ότι οι άνδρες των Σουηβών είχε κάποιο ρόλο στην εκλογή του Μάλδρα.  Σίγουρα συνέβαλαν στη διαίρεση του βασιλείου το 457, όταν μέρος τους αρνήθηκε να τον δεχτεί ως αρχηγό τους και επέλεξε αντ' αυτού τον Φράμτα.  Οι δύο βασιλείς των Σουηβών έδρασαν ανεξάρτητα, και μετά το τέλος του Φράμτα μέσα σε λίγους μήνες οι οπαδοί του βρίσκονται υπό την ηγεσία του Ρεχίμουνδ, αν και οι μελετητές αμφισβητούν, αν τα δύο μέρη επανενώθηκαν ή όχι. 

Το 457, ενώ η Φράμτα εξακολουθούσε να κυβερνά, ο Μάλδρας οδήγησε τους ανθρώπους του σε μία μεγάλη επιδρομή στη Λουζιτανία.  Λεηλάτησαν τη Λισαβόνα προσποιούμενοι ότι ήρθαν ειρηνικά και, όταν τους αποδέχθηκαν οι πολίτες, λεηλάτησαν την πόλη.  Ο Μάλδρας κατηγορείται επίσης ότι δολοφόνησε τον αδελφό του. Το 458 δέχθηκε απεσταλμένους από τους Βησιγότθους και τους Βανδάλους.

Ο λαός του συνέχισε να λεηλατεί τη δυτική Λουζιτανία, μέχρι που ο Μάλδρας στραγγαλίστηκε, ίσως από τους δικούς του άνδρες, τον Φεβρουάριο του 460  Τότε οι άνθρωποι του Μάλδρα στράφηκαν στον Φρούμαρ ως αρχηγό του πολέμου τους.  Στη συνέχεια ο Ρεμίσμουνδ έγινε βασιλιάς και επανένωσε τον λαό των Σουηβών. Υποστηρίζεται από τον Ισίδωρο της Σεβίλλης, ότι είναι γιος του Μάλδρα, αλλά υπάρχει κάποια αμφιβολία ως προς αυτό. 

## Πηγές
* Thompson, E. A. *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. .

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Φράμτα

Ο **Φράμτα, Φράμταν** ή **Φραμτάνε**, *Framta*, *Framtan* ή *Framtane*, λατινικά: *Framtanus*, ισπανικά: *Frantán*, (απεβ. το 457 ) ήταν ένας από τους βασιλείς των Σουηβών στη Γαλισία το 457.

## Βιογραφία
Μετά το τέλος του βασιλιά των Σουηβών Ρεχίαρ, που εκτελέστηκε από τους κατακτητές Βησιγότθους, και του (Βαρνικής καταγωγής) βασιλιά των Σουηβών Aϊούλφ, που εκτελέστηκε από τους Βησιγότθους κυρίους του για ανυποταξία, οι Σουηβοί ανασυγκροτήθηκαν και «έστησαν» έναν δικό τους, τον Μάλδρα, ως βασιλιά το 456.  Το 457, ωστόσο, κάποιοι από τους Σουηβούς προφανώς εγκατέλειψαν τον Μάλδρα και «αποκαλούσαν» βασιλιά τον Φράμτα.  Υπό το φως των στοιχείων της δυναστικής βασιλείας μεταξύ των Σουηβών, η περίπτωση των Μάλδρα και Φράμτα έχει ληφθεί ως ενδεικτική, ότι ο λαός διατηρούσε κάποιο δικαίωμα να εκλέγει έναν βασιλιά της επιλογής του στο τέλος μίας γενεαλογίας. 

Ο Φράμτα και ο Μάλδρας, καθώς και οι οπαδοί τους, έδρασαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο. Ενώ βασίλευε ο Φράμτα, ο Μάλδρας οδήγησε τους Σουηβούς του στη Λουζιτανία.  Ο Φράμτα απεβίωσε μετά από μερικούς μήνες, και υπάρχει συζήτηση για το αν οι δύο φατρίες των Σουηβών ενώθηκαν ξανά υπό τον Μάλδρα σε εκείνη τη συγκυρία ή όχι.  Σύντομα οι οπαδοί του Φράμτα βρέθηκαν υπό την ηγεσία του Ρεχίμουνδ, ο οποίος δεν ήταν βασιλιάς. 

## Πηγές
* Thompson, E. A. *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. .

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Κενσόριος

Ο **Κενσόριος**, λατιν.: *Censorius*, (απεβ. το 448) ήταν κόμης (*[[Κόμης (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία)|comes]]*) της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 432 μέχρι το τέλος του. Αναφέρεται στο *Χρονικό* του Υδατίου κατά τα έτη 432 και 440.

## Βιογραφία
Το 432, 437 και 440 στάλθηκε στην Hispania (Ρωμαϊκή Ιβηρική) ως πρεσβευτής στους Σουηβούς. Στη δεύτερη εκστρατεία του τον συνόδευε ο ''απεσταλμένος'' (legatus) Φρετίμουνδ. Ενώ επέστρεφε από την τρίτη του εκστρατεία, αιχμαλωτίστηκε από τον Ρεχίλα, τον βασιλιά των Σουηβών, κοντά στη Μέρτολα (*Μύρτιλις*). Πέρασε τα επόμενα οκτώ χρόνια σε αιχμαλωσία, πριν εκτελεστεί από τον Aϊούλφ στη Σεβίλλη (*Hispalis*). Η εκτέλεσή του μπορεί να έχει κάποια σχέση με την επακόλουθη πολεμική στάση τού διαδόχου τού Ρεχίλα, Ρεχίαρ, απέναντι στους Ρωμαίους.

## Πηγές
* Thompson, EA "The Conversion of the Spanish Suevi to Catholicism." *Βησιγοτθική Ισπανία: Νέες προσεγγίσεις* . εκδ. Έντουαρντ Τζέιμς . Οξφόρδη: Oxford University Press, 1980..

Κατηγορία:Ρωμαίοι του 5ου αιώνα
Ριχίμουνδ

Ο **Ριχίμουνδ** ή **Ρεχίμουνδ**, λατιν.: *Richimund*, *Rechimund*, (5ος αι.) ήταν ηγέτης των Σουηβών στη Γαλισία από το 457 έως το 464 περίπου. Δεν καταγράφηκε ως βασιλιάς (*rex*), αν και ο Υδάτιος έγραψε ότι *inter Frumarium et Rechimundum oritur de regni potestate dissensio* («μεταξύ Φρούμαρ και Ρεχίμουνδ προέκυψε μία διχόνοια για τη δύναμη του βασιλείου»). 

## Βιογραφία
Το 457 οι Σουηβοί χωρίστηκαν σε δύο φατρίες, μία με επικεφαλής τον Μάλδρα, που επιτέθηκε στη Λουζιτανία και μία άλλη με επικεφαλής τον Φράμτα, που παρέμεινε στη Γαλισία. Μετά από μερικούς μήνες διακυβέρνησης, ο Φράμτα απεβίωσε και ο Ρεχίμουνδ εμφανίστηκε ως διάδοχός του. Ενώ είναι πιθανό οι Σουηβοί να ζούσαν κάτω από μία δυαρχία, είναι πιο πιθανό οι δύο φατρίες να παρέμειναν ανεξάρτητες η μία από την άλλη. Ο τελικός διάδοχος του Μάλδρα, ο Φρούμαρ, δεν περιγράφηκε επίσης ως βασιλιάς, αλλά το 464 περίπου ολόκληρο το έθνος των Σουηβών ενοποιήθηκε υπό έναν βασιλιά, που ονομαζόταν Ρεμίσμουνδ. Προφανώς, ο Ρεχίμουνδ και ο Φρούμαρ είχαν πολεμήσει για τον θρόνο και αμφότεροι είχαν αποκλειστεί, ανοίγοντας το δρόμο για τον Ρεμίσμουνδ. Μερικοί μελετητές έχουν ταυτίσει τον Ρεμίσμουνδ με τον Ρεχίμουνδ, αλλά αυτό φαίνεται τραβηγμένο.

## Πηγές
*Thompson, E. A. "The End of Roman Spain: Part II." *Nottingham Mediaeval Studies*, xxi (1977), pp.&nbsp;3&ndash;31. Reprinted as "The Suevic Kingdom of Galicia" in *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. pp.&nbsp;161&ndash;187. . See p.&nbsp;167 for Rechimund.

Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Φρούμαρ

Ο **Φρούμαρ**, λατιν.: *Frumar* ή *Frumarius*, (απεβ. το 464) ήταν ένας Σουηβός πολέμαρχος, που διαδέχθηκε τον Μάλδρα (ο οποίος δολοφονήθηκε τον Φεβρουάριο του 460), ως αρχηγός της ομάδας των Σουηβών που έκανε τότε επιδρομή στη Λουζιτανία.  Πιθανότατα ανταγωνιζόταν με τον Ριχιμούνδ, τον ηγέτη του πολέμου των Σουηβών στη Γαλαισία, για τον θρόνο μέχρι το τέλος του. 

## Βιογραφία
Το 460, με τη δράση δύο Ρωμαίων ευγενών, του Oσπίνιoυ και του Aσκάνιου, ο στρατός των Βησιγότθων που παρενοχλούσε τους Σουηβούς του Φρούμαρ αναγκάστηκε να υποχωρήσει.  Αργότερα την ίδια χρονιά ο Φρούμαρ κατέστρεψε την πόλη Aquae Flaviae με τη συνενοχή των Ρωμαίων.  Αιχμαλώτισε τον επίσκοπο και χρονικογράφο Υδάτιο, κρατώντας τον αιχμάλωτο για τρεις μήνες ώσπου απελευθερώθηκε, ενάντια στις εκκλήσεις του Οσπίνιου και του Ασκάνιου.   Η ιβηρο-ρωμαϊκή αριστοκρατία της δυτικής Ιβηρίας είχε δεχτεί την κυριαρχία των Σουηβών.

## Πηγές
*

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Κατάλογος χωρών στο Ευρετήριο Ευάλωτων Κρατών

μικρογραφία|












|upright=2.2

Αυτή είναι μια λίστα χωρών κατά σειρά εμφάνισης στο Ευρετήριο Ευάλωτων Κρατών (προηγουμένως γνωστότερος ως *Δείκτης [[Αποτυχημένα κράτη|Αποτυχημένων Κρατών]]*) της δεξαμενής σκέψης των Ηνωμένων Πολιτειών *Ταμείο για την Ειρήνη*.

Ένα ευάλωτο κράτος έχει πολλά χαρακτηριστικά. Οι δείκτες περιλαμβάνουν ένα κράτος του οποίου η κεντρική κυβέρνηση είναι τόσο αδύναμη ή αναποτελεσματική που έχει ελάχιστο πρακτικό έλεγχο σε μεγάλο μέρος της επικράτειάς του, μη παροχή δημόσιων υπηρεσιών, εκτεταμένη διαφθορά και εγκληματικότητα, πρόσφυγες και ακούσιες μετακινήσεις πληθυσμών· και απότομη οικονομική παρακμή. Από το 2005, ο δείκτης δημοσιεύεται ετησίως από το Ταμείο για την Ειρήνη και το περιοδικό *[[Foreign Policy|Εξωτερική Πολιτική]]*. Ο παρακάτω κατάλογος αναφέρθηκε από δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς για να κάνει γενικά συγκριτικά σημεία σχετικά με χώρες ή περιοχές.

Η αναφορά χρησιμοποιεί 12 παράγοντες για τον καθορισμό της βαθμολογίας για το κάθε κράτος, συμπεριλαμβανομένων των απειλών όσον αφορά την ασφάλεια, την οικονομική κατάρρευσης, τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των προσφυγικών ροών.

## Ευρετήριο Ευάλωτων Κρατών 2022
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει το Ευρετήριο Ευάλωτων Κρατών για το 2022, με συγκρίσεις της τρέχουσας βαθμολογίας κάθε χώρας με τους δείκτες των προηγούμενων ετών. Μια υψηλότερη βαθμολογία (με μέγιστο 120) υποδηλώνει μια πιο αδύναμη, πιο ευάλωτη ή πιο εύθραυστη κατάσταση στη χώρα.


## Παραπομπές

## Eξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
Ρεμίσμουνδ

Ο **Ρεμίσμουνδ** ή **Ριμίσμουνδ**, λατιν.: *Remismund, Rimismund*, (απεβ. το 469) ήταν ο Σουηβός βασιλιάς της Γαλισίας από το π. 464 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Ισίδωρο της Σεβίλλης, ο Ρεμίσμουνδ ήταν γιος του Μάλδρα.  Η πρώιμη σταδιοδρομία του Ρεμίσμουδ ήταν ως πρεσβευτής μεταξύ της Γαλιαίας και της Γαλατίας, το οποίο ταξίδι έκανε αρκετές φορές.  Μετά από μία μεσοβασιλεία περίπου τεσσάρων ετών (460 &#x2013; 464), κατά τη διάρκεια της οποίας οι Σουηβοί που είχαν αναγνωρίσει προηγουμένως τον Mάλδρα ως βασιλιά οδηγήθηκαν από τον Φρούμαρ και εκείνοι που είχαν αναγνωρίσει τον Φράμτα ακολούθησαν τον Ριχίμουνδ, ενώ και οι δύο ηγέτες τους πολεμούσαν για τον θρόνο, ο Ρεμίσμουνδ, επιστρέφοντας από μία των πρεσβειών του, επέτυχε να αναγνωρίσει τον εαυτό του ως βασιλιά ενός ενοποιημένου λαού των Σουηβών.  Αυτό συνέβη μετά το τέλος του Φρούμαρ, αλλά οι μελετητές δεν είναι σίγουροι για τη σημασία αυτής της δήλωσης.  Είχε γίνει ο Φρούμαρ μοναδικός βασιλιάς; Ή μήπως ο Ρεμίσμουνδ διαδέχθηκε αρχικά τον Φρούμαρ μόνο σε μέρος του έθνους των Σουηβών; Επιπλέον, ο Ρεμίσμουνδ ταυτίζεται μερικές φορές με τον Ριχίμουνδ. 

Ο Ρεμίσμουνδ επιβεβαιώθηκε στη βασιλεία, όταν ο Βησιγότθος μονάρχης Θεοδώριχος Β' του έστειλε δώρα, συμπεριλαμβανομένων όπλων, και μόα Γότθα πριγκίπισσα ως σύζυγο.  Η εμπλοκή του Θεοδώριχου Β΄ στη διαδοχή του Ρεμίσμουνδ, ωστόσο, έχει μεγαλοποιηθεί από τον Ιορδάνη, ο οποίος ισχυρίζεται, ότι αφού ο Γότθος βασιλιάς κατέστειλε την εξέγερση και τον σφετερισμό του Aϊούλφ, επέτρεψε στους Σουηβούς να εκλέξουν έναν δικό τους βασιλιά, και αυτοί επέλεξαν τον Ρεμίσμουνδ.  Το 466, κατόπιν εντολής του Υδάτιου, ο Θεοδώριχος Β΄ έστειλε έναν απεσταλμένο, τον Σάλλα, στην αυλή του Ρεμίσμουνδ.  Ο Ρεμίσμουνδ μπορεί να έστειλε κάποιο Παλαγόριο, έναν ευγενή Γαλισιανό, ως απεσταλμένο στον Θεοδώριχο Β΄, αλλά είναι πιθανό ο Παλαγόριος να πήγε σε ιδιωτική αποστολή. 

Το 465 λεηλάτησε την Κοΐμπρα ή Κονιβρίγα και το 468 την κατέστρεψε, λεηλατώντας τα αγαθά μίας οικογένειας ευγενών, που ονομαζόταν Καντάβροι.  Το 469 η πόλη της Λισαβόνας προδόθηκε στους Σουηβούς από έναν εντόπιο Ρωμαίο, που ονομαζόταν Λουσίδιος. Επίσης το 469 ο Ρεμίσμουνδ ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ανθέμιο μέσω μίας μεγάλης πρεσβείας των Σουηβών με επικεφαλής τον Λουσίδιο. 

Το 466 ζήτησε έναν Αρειανό ιεραπόστολο από τη Γοτθική αυλή και έλαβε τον Αίαντα, έναν Γαλάτη, ο οποίος προσηλύτισε τους Σουηβούς ευγενείς και ίδρυσε μία Αρειανή Εκκλησία στη Γαλισία. 

## Πηγές
*Arias, Jorge C. "Identity and Interactions: The Suevi and the Hispano-Romans." University of Virginia: Spring 2007. 
*Thompson, E. A. *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. .

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Σωκράτης Κάτσικας

Ο **Σωκράτης Κατσίκας** (Αθήνα, 1960) είναι Έλληνας επιστήμονας υπολογιστών, με εξειδίκευση στην ασφάλεια πληροφοριακών συστημάτων, ο οποίος διατέλεσε υπουργός ψηφιακής διακυβέρνησης στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Σαρμά. Έχει διατελέσει πρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου (2003-2006), γενικός γραμματέας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων του υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (2009 - 2012) και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας (2013-2015).

## Παραπομπές


κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες υπολογιστών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ψηφιακής Διακυβέρνησης
Κατηγορία:Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων
Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
Αναστασία Κοτανίδου

Η **Αναστασία Κοτανίδου** είναι Ελληνίδα ιατρός, από το Χωρύγι Κιλκίς, η οποία διατέλεσε υπουργός Υγείας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Σαρμά 2023. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 στην Ελλάδα ήταν μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων του υπουργείου και πρόεδρος της επιτροπής για τον σχεδιασμό νέων κλινών μονάδων ενταντικής θεραπείας.

H Αναστασία Κοτανίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σόφια της Βουλγαρίας. Αποφοίτησε από την ιατρική σχολή της Σόφιας και τη δεκαετία του '80 πήγε στην Ελλάδα. Αρχικά πήρε την πνευμονολογική ειδικότητα στο Γενικό Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων Αθηνών και το 1994 απέκτησε την εξειδίκευση στην εντατικολογία. Το 2009 έγινε αναπληρώτρια καθηγήτρια Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάζεται ως εντατικολόγος στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πνευμονολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγείας
Επιμερές

Στην στερεοχημεία, ως **επιμερές** ορίζεται κάθε ένωση από ένα ζεύγος διαστερεομερών. Τα δύο επιμερή έχουν αντίθετη διαμόρφωση μόνο σε ένα στερεογονικό κέντρο από τα τουλάχιστον δύο. Όλα τα υπόλοιπα στερεογονικά κέντρα στις ενώσεις αυτές είναι όμοια. ***Επιμερισμός*** - συνεπώς - είναι η αλληλομετατροπή του ενός επιμερούς στο άλλο επιμερές του.

Η δοξορουβικίνη και η επιρουβικίνη είναι δύο επιμερή που χρησιμοποιούνται ως φαρμακευτικές ουσίες.

## Παραδείγματα
Τα στερεοϊσομερή β-D-γλυκοπυρανόζη και β-D-μαννοπυρανόζη είναι επιμερή διότι διαφέρουν μόνο στη στερεοχημεία τους, ήτοι στη θέση του άνθρακα, C-2.

Η υδροξυλική ομάδα στη β-D-γλυκοπυρανόζη είναι *ισημερινή* (στο «επίπεδο» του δακτυλίου), ενώ στη β-D-μαννοπυρανόζη η υδροξυλική ομάδα στο C-2 είναι αξονική (πάνω από το «επίπεδο» του δακτυλίου). Αυτά τα δύο μόρια είναι επιμερή αλλά, επειδή δεν είναι κατοπτρικά είδωλα το ένα του άλλου, δεν είναι εναντιομερή. Τα εναντιομερή έχουν την ίδια ονομασία, αλλά διαφέρουν στην ταξινόμηση **D** και **L.** Επίσης δεν είναι ανωμερή σακχάρου, αφού δεν είναι ο ανωμερής άνθρακας που εμπλέκεται στη στερεοχημεία.

Παρομοίως, η β-D-γλυκοπυρανόζη και η β-D-γαλακτοπυρανόζη είναι επιμερή, τα οποία διαφέρουν στη θέση του άνθρακα C-4, αφού στην πρώτη ένωση είναι ισημερινό (το υδροξύλιο -ΟΗ) και στην δεύτερη είναι αξονικό.

Στην περίπτωση εκείνη που η διαφοροποίηση υφίσταται στο -ΟΗ στην ανθρακική θέση C-1, ο ανωμερής άνθρακας, όπως στην περίπτωση της α-D-γλυκοπυρανόζης και της β-D-γλυκοπυρανόζης, τα μόρια είναι και επιμερή και ανωμερή (όπως υποδεικνύεται από τον χαρακτηρισμό **-α** και -**β**).

Άλλες στενά συγγενείς ενώσεις είναι η επι-ινοσιτόλη και η ινοσιτόλη, όπως και η λιποξίνη και η επιλιποξίνη.

## Επιμερισμός
Ο επιμερισμός είναι χημική διαδικασία όπου ένα επιμερές μετατρέπεται στο διαστερεομερικό αντίστοιχό του. Μπορεί αυτό να συμβεί μέσα από αντιδράσεις αποπολυμερισμού συμπυκνωμένων τανινών. Ο επιμερισμός μπορεί να είναι αυθόρμητος (αργή διαδικασία) ή να καταλυθεί από ένζυμα.

Το προτελευταίο βήμα στην κλασική σύνθεση επιμπατιδίνης - των Zhang & Trudell - αποτελεί κλασικό παράδειγμα επιμερισμού. Άλλα φαρμακευτικά παραδείγματα περιλαμβάνουν τον επιμερισμό των ερυθροϊσομερών της μεθυλφαινιδάτης προς τα φαρμακολογικά προτιμώμενα και χαμηλότερης ενέργειας θρεο-ισομερή, και στον ανεπιθύμητο *in vivo* επιμερισμό της τεσοφενσίνης σε μπραζοφενσίνη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στερεοχημεία
Φωτάδα Τρικάλων

Η **Φωτάδα** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Η Φωτάδα βρίσκεται δίπλα στον Πηνειό ποταμό σε υψόμετρο 121 μέτρων ενώ απέχει περίπου 8 χιλιομέτρων δυτικά από το κέντρο των Τρικάλων. Δυτικά είναι το Βαλτινό και ο Μέλιγος, νότια η Κάτω Ελάτη και νοτιοανατολικά το Βαλομάνδρι. Αναφέρεται μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά της ονομασία από την εποχή της Τουρκοκρατίας ως *Τσάρα*, να προσαρτάται στον τότε δήμο Πιαλίων. Το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Φωτάδα και το 1950 με το ΦΕΚ 165Α - 04/08/1950 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί κοινότητα η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Καλλιδένδρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 378 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η Φωτάδα (Τσιάρα) στον ιστότοπο http://tovaltino.blogspot.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Ιερά Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου

thumb|Η Ιερά Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου από ψηλά
thumb|Ο Τάφος του Αγίου Σάββα
Η **Ιερά Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου** (, , ) είναι ελληνικό ορθόδοξο μοναστήρι με θέα στην κοιλάδα Κιντρόν στο Κυβερνείο της Βηθλεέμ της Παλαιστίνης, στη Δυτική Όχθη, σε ένα σημείο στα μισά του δρόμου μεταξύ της Βηθλεέμ και της Νεκράς Θάλασσας. Οι μοναχοί του μοναστηρίου και των παρακείμενων κτισμάτων είναι γνωστοί ως Σαββαΐτες.

Το μοναστήρι θεωρείται ένα από τα παλαιότερα αδιάλειπτα κατοικημένα μοναστήρια στον κόσμο και διατηρεί πολλές από τις αρχαίες παραδόσεις του, όπως τον περιορισμό στην είσοδο των γυναικών στο κυρίως συγκρότημα. Το μόνο κτίριο στο οποίο μπορούν να μπουν γυναίκες είναι ο Πύργος των Γυναικών, κοντά στην κεντρική είσοδο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικός πολιτισμός
Κατηγορία:Θρησκευτικά κτίρια και κατασκευές στην Παλαιστίνη
Cotton Tree (Σιέρα Λεόνε)

δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ|Το καπόκ της Φριτάουν
Το **Cotton Tree**  ήταν ένα  δέντρο *[[Κεΐβη η πέντανδρος|Καπόκ]]*, ιστορικό σύμβολο της Φρίταουν, της πρωτεύουσας της Σιέρα Λεόνε. Αυτό το καπόκ απέκτησε ιδιαίτερη σημασία το 1792 όταν μια ομάδα πρώην σκλάβων Αφροαμερικανών, που είχαν αποκτήσει την ελευθερία τους πολεμώντας για τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Επαναστατικού Πολέμου, εγκαταστάθηκαν στην τοποθεσία του σύγχρονου Φρίταουν. Αυτοί οι πρώην στρατιώτες, γνωστοί και ως Black Nova Scotians (επειδή ήρθαν από τη Νέα Σκωτία αφού έφυγαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες), εγκαταστάθηκαν στη Σιέρα Λεόνε και ίδρυσαν τη Φρίταουν στις 11 Μαρτίου 1792. Οι απόγονοι των εποίκων της Νέας Σκωτίας αποτελούν σήμερα μέρος της των κρεολών της Σιέρα Λεόνε.

Στις 24 Μαΐου 2023, μια ισχυρή καταιγίδα έριξε το Cotton Tree. Ο Πρόεδρος Τζούλιους Μαάντα Μπίο ανακοίνωσε τη πρόθεσή του να στήσει μνημείο στη βάση του κορμού που έχει παραμείνει.

## Ιστορικό

Ήταν το παλαιότερο δέντρο καπόκ στο Φρίταουν της Σιέρα Λεόνε. Βρισκόταν κοντά στο κτίριο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο κτίριο της μουσικής λέσχης και στο Εθνικό Μουσείο. Οι άποικοι της Νέας Σκωτίας προσευχήθηκαν κάτω από αυτό το δέντρο κατά την άφιξη, για να ξεκινήσουν τη νέα τους ζωή ως ελεύθεροι άνθρωποι. Το θεωρούσαν σύμβολο της ελευθερίας τους. Πριν φτάσουν αυτοί οι πρόσφατα απελευθερωμένοι Αφρικανοί, η Σιέρα Λεόνε είχε ήδη κατοικηθεί. Αυτοί οι νεοαφιχθέντες Αφρικανοί έδωσαν στην πρωτεύουσα το όνομα που φέρει σήμερα, Φρίταουν. Οι κάτοικοι της Σιέρα Λεόνε εξακολουθούν να προσεύχονται και να κάνουν προσφορές στους προγόνους τους για ειρήνη και ευημερία κάτω από το Βαμβάκι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Cotton Tree – Freetown, Sierra Leone", *Atlas Obscura*.
* Το πελώριο δέντρο «Cotton Tree» έπεσε έπειτα από καταιγίδα. Ήταν «σύμβολο ελευθερίας» για τη Σιέρα Λεόνε
Αλ-Ουμπεϊντίγια

Η **Αλ-Ουμπεϊντίγια** () είναι παλαιστινιακή πόλη η οποία βρίσκεται 6 χιλιόμετρα ανατολικά της Βηθλεέμ. Η πόλη είναι μέρος του Κυβερνείου της Βηθλεέμ στην κεντρική Δυτική Όχθη. Σύμφωνα με την Παλαιστινιακή Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία, η Αλ-Ουμπεϊντίγια είχε πληθυσμό πάνω από 14.967 κατοίκους το 2019.

Το Μοναστήρι του Αγίου Θεοδοσίου, η Ιερά Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου και η τουριστική περιοχή Άιν Φασχά βρίσκονται όλα στην περιοχή της Αλ-Ουμπεϊντίγια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Παλαιστίνης
Θεοδέμουνδ

Ο **Θεοδέμουνδ**, λατιν.: *Theodemund*, (άκμασε 469-550) ήταν βασιλιάς των Σουηβών της Γαλισίας μεταξύ των ετών 469 και 550. 

## Βιογραφία
Αυτή η περίοδος είναι πολύ σκοτεινή, και λίγα είναι γνωστά για τους ηγεμόνες αυτή την εποχή, εκτός από το ότι ήταν Αρειανοί. Η υπόθεση της ύπαρξής του βασίζεται σε ένα έγγραφο του 12ου αι., που αναφέρει έναν *Θεοδέμουνδο,* ο οποίος κυβερνούσε τους Σουηβούς μεταξύ των βασιλέων Ρεμίσμουνδ και του Θεοδόμιρ. Επειδή αυτή η αναφορά εμφανίζεται σε έναν κατάλογο εκκλησιαστικών τμημάτων του 7ου αι. την εποχή του Βάμπα, και ο ερευνητής Βίλχελμ Ράινχαρτ πιστεύει ότι βασίζεται σε μία προηγούμενη πηγή.

## Πηγές
*Arias, Jorge C. "Identity and Interactions: The Suevi and the Hispano-Romans." University of Virginia: Spring 2007.

Κατηγορία:Βασιλείς των Σουηβών
Κοινότητα Κάτω Σύμης

Η **Κοινότητα Κάτω Σύμης** είναι κοινότητα του Δήμου Βιάννου και της τέως Επαρχίας Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1927 με το  ΦΕΚ 25Α - 15/02/1927 με την απόσπαση του οικισμού Κάτω Σύμη από την Κοινότητα Πεύκου και τον ορισμό του ως έδρα της. 

Εκτός από την έδρα της  περιλαμβάνει και τον οικισμό Λουτράκι.

## Πληθυσμός

## Κοινοτάρχες Κάτω Σύμης
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Βιάννου

Κατηγορία:Επαρχία Βιάννου
Κατάλογος μοναρχών του Λεόν

[δεξιά|μικρογραφία|221x221εσ| Ο θυρεός του [Βασίλειο του Λεόν|Λεόν με τη βασιλική ασπίδα.]]
Κατά τη βασιλεία του Oρδόνιο Α΄ των Αστουριών (850–866), το βασίλειο άρχισε να είναι γνωστό ως αυτό του Λεόν. Το 910 ιδρύθηκε ένα ανεξάρτητο βασίλειο τού Λεόν, όταν ο βασιλιάς των Αστουριών μοίρασε την επικράτειά του στους τρεις γιους του.

Παρακάτω ακολουθεί ένας **κατάλογος με τους μονάρχες** **του Λεόν**. Είναι, εν μέρει, η συνέχεια του καταλόγου των μοναρχών των Αστουριών.

## Βασιλείς του Λεόν

### [[Οίκος των Αστουριών-Λεόν]]

### [[Δυναστεία των Χιμένεθ]]

### [[Οίκος της Ιβρέας|Οίκος της Ιβρέας-Καστίλης]]
Οι ακόλουθοι δυνάστες είναι απόγονοι, εξ αρρενογονίας, του συζύγου της Ουρράκας, Ραϋμόνδου της Βουργουνδίας.

### [[Οίκος της Τραστάμαρα|Οίκος της Ιβρέας-Καστίλης-Τραστάμαρα]]
Ο Ερρίκος Β' ήταν νόθος γιος του Αλφόνσου ΙΔ'. Έγινε δούκας της Τραστάμαρα.

### [[Οίκος των Αψβούργων]]

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος Ισπανών μοναρχών
* Οικογενειακό δέντρο βασιλέων της Ισπανίας
* Βασίλειο του Λεόν
* Λίστες αξιωματούχων

## Περαιτέρω ανάγνωση

* Μπάρτον, Σάιμον. *Η Αριστοκρατία στη Λεόν και την Καστίλη του 12ου αιώνα* . Cambridge University Press, 1997. Παράρτημα Ι: «The Counts of Twelfth Century León and Castile», pp.&nbsp;235–302.
Κατηγορία:Βασιλείς του Λεόν
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις