open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παναγία Κουλουρδού

Η **Παναγία Κουλουρδού**, επίσης γνωστή ως **Μετάστασις της Θεοτόκου** ή **Εννιάμερα της Θεοτόκου**, είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στην περιοχή Μυκονιάτικα της Κολοκυνθούς των Δήμων Αγ. Αναργύρων - Ιλίου. Χρονολογείται από τον 17ο ή 18ο αιώνα και είναι βασιλικού ρυθμού μονόκλιτος καμαροσκεπής ναός. Εσωτερικά στηρίζεται σε δυο τυφλά τόξα με αρχαία ιωνικά κιονόκρανα στις κατά μήκος πλευρές. Ο νάρθηκας είναι καμαροσκέπαστος. Προστέθηκε αργότερα κατόπιν κατεδαφίσεως του δυτικού τοίχου του αρχικού ναού και την αντικατάστασή του με τόξο. Στον θόλο υπάρχουν φεγγίτες. Οι τοίχοι στολίζονται με λίγες αγιογραφίες, μεταγενέστερες του ναού. Ιδιοκτήτες του ναού είναι οι αδελφοί Περίδη οι οποίοι ανάγουν την κατασκευή του σε τάμα ενός προγόνου τους πριν 200 περίπου χρόνια. 
## Βιβλιογραφία
* Λαμπάκης Γεώργιος, *Δελτίο Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας*, 1904, Τόμος Δ΄, σελ. 9
## Πηγές
* Παρουσίαση της Παναγίας Κουλουρδού από το ΕΘΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΡΕΥΝΩΝ / ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση της Παναγίας Κουλουρδού από το 14ο Γυμνάσιο Περιστερίου με φωτογραφικό υλικό  

Παναγια Κουλουρδου
Άγιοι Ανάργυροι Κολοκυνθοί

Οι **Άγιοι Ανάργυροι** είναι μεσαιωνική εκκλησία, στην συνοικία της Πλάκας, στην Αθήνα, επί των βόρειων προπόδων της Ακροπόλεως, επί της συμβολής των οδών Πρυτανείου και Ερεχθέως.

Η εναλλακτική της ονομασία ως **Κολοκυνθοί** σχετίζεται με την Οικογένεια Κολοκύνθη, αθηναϊκή οικογένεια, η οποία φέρεται ως η ιδιοκτήτρια της έκτασης του μοναστηριού κατά την διάρκεια του 17ου αιώνα.

Από τον 18ο αιώνα και έως σήμερα, ο χώρος υπάγεται στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και αποτελεί μετόχι, ενώ, παλαιότερα, και τόπο διαμονής του Εξάρχου, του Παναγίου Τάφου. Ανεγέρθηκε στην διάρκεια του 17ου αιώνα, λειτουργώντας, αρχικώς, ως το καθολικό γυναικείου μοναστηριού, το οποίο την περιέκλειε.

Πρόκειται για μονόκλιτη καμαροσκέπαστη βασιλική με κυλινδρικό τρούλο που διαμορφώθηκε αποκλειστικά στην Αθήνα κατά την διάρκεια της Οθωμανικής περιόδου κυριαρχίας, επηρεαζόμενη από τα οθωμανικά δημόσια κτίρια. Είναι κτισμένη στην θέση προγενέστερου ναού της Αφροδίτης, καθώς και, σύμφωνα με την παράδοση, επάνω σε τάφους μελών της οικογένειας των Παλαιολόγων.

Στον ναό αυτό φτάνει πρώτο στην Ελλάδα το Άγιο Φως της Ανάστασης από την Ιερουσαλήμ. Μια μέρα πριν γίνεται μεγαλοπρεπής επιτάφιος στους δρόμους της περιοχής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Παρουσίαση των Αγίων Αναργύρων από το ΕΘΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΡΕΥΝΩΝ / ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ
* Παρουσίαση των Αγίων Αναργύρων από το athensinfoguide
* 

Αναργυροι Κολοκυνθοι
Αναργυροι Κολοκυνθοι
Κιρσοί

**Κιρσοί** ονομάζονται οι διατεταμένες (φουσκωμένες) φλέβες των κάτω άκρων. Σ’ ορισμένα άτομα, οι επιφανειακές φλέβες παύουν να λειτουργούν σωστά, γιατί το τοίχωμά τους είναι ευπαθές και δεν αντέχει την καθημερινή καταπόνηση. Έτσι το αίμα αρχίζει να λιμνάζει τοπικά, οι φλεβικές πιέσεις αυξάνονται τοπικά και οι φλέβες διαστέλλονται. Οι διεσταλλμένες αυτές επιφανειακές φλέβες γίνονται ορατές κάτω από το δέρμα και ονομάζονται κιρσοί.

Πρόκειται για παθολογικές "επιφανειακές" φλέβες (του επιπολής φλεβικού δικτύου όπως ονομάζεται στην ιατρική ορολογία) που παρουσιάζουν δυσλειτουργία των βαλβίδων, με αποτέλεσμα να παλινδρομεί το αίμα προς τα κάτω και να "φουσκώνουν" οι φλέβες αυτές. Εκτός από το αισθητικό πρόβλημα που δημιουργούν οι κιρσοί, στο πλαίσιο της νόσου αυτής μπορεί να δημιουργηθούν επιπλοκές όπως οιδήματα στα κάτω άκρα, φλεβικά έλκη, δερματοπάθεια κνημών (έκζεμα), πόνος (κουρασμένα ή βαρειά πόδια) ή και σοβαρότερες όπως η αιμορραγίώπιση ή η θρόμβωσή του. 

Η αντιμετώπιση τους όταν είναι ασυμπτωματικοί είναι συντηρητική , δηλαδή αποφυγή ορθοστασίας και χρήση ελαστικής κάλτσας διαβαθμισμένης συμπίεσης. Οι κιρσοί θεωρούνται δεύτερο στάδιο φλεβικής ανεπάρκειας των κάτω άκρων και στη συνηθισμένη τους μορφή, δεν είναι επικίνδυνη πάθηση. 

Στην κατηγορία των κιρσών δεν κατατάσσονται οι ευρυαγγείες που δημιουργούν συνήθως αισθητικά προβλήματα κυρίως στις γυναίκες. Οι ευρυαγγείες είναι φλεβίδια που μοιάζουν με ιστό αράχνης που πέραν των αισθητικών προβλημάτων, δεν δημιουργούν κανένα ουσιαστικό πρόβλημα. 

Αντίθετα, οι κιρσοί των φλεβών και ιδιαίτερα οι λεγόμενοι «εν τω βάθει», δηλαδή οι μη ορατοί, πάνω στο δέρμα, μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρότατα προβλήματα. 

Η δημιουργία θρόμβων στο εσωτερικό των «εν τω βάθει» φλεβών εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους και τούτο γιατί μπορεί να αποσπασθεί τμήμα ενός θρόμβου ή και ολόκληρος ο θρόμβος και με την κυκλοφορία του αίματος να φθάσει μέχρι τους πνεύμονες, να σφηνωθεί μέσα σε κλάδους της πνευμονικής αρτηρίας και να προκαλέσει μια μεγάλη ή πολλαπλές μικρές πνευμονικές εμβολές, ανάλογα με το μέγεθος του θρόμβου.

Η επεμβατική θεραπεία περιλαμβάνει την χειρουργική εξαίρεση καθώς και νέες θεραπευτικές επεμβάσεις που αφορούν στη θερμική καταστροφή του έσω χιτώνα της ανεπαρκούς φλέβας.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Παθήσεις των αγγείων
Κατηγορία:Γήρανση
Άγιοι Ακίνδυνοι

Οι **Άγιοι Ακίνδυνοι** είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στα δυτικά των Αγίων Αναργύρων στον Μύλο του Μπαρουξή (Πυριτιδαποθήκη) κοντά στον ποταμό Κηφισό. 

Είναι μικρό μονόκλιτο εκκλησάκι βασιλικού ρυθμού με θολωτή οροφή, που έχει πλήρως ανακαινισθεί.

Εξωτερικά φαίνεται να είναι ενιαίο, εσωτερικά όμως διαιρείται σε δύο μέρη, το πρώτο υπερυψωμένο κατά δυο σκαλοπάτια. 

Στο δεύτερο και κύριο μέρος του ναού, βρίσκεται υπέρθυρο με χαραγμένο το όνομα των τιμωμένων Αγίων. Στον μεσημβρινό τοίχο υπάρχει αγιογραφία των Αγίων. Το μικρό Άγιο Βήμα έχει μόνο Ωραία Πύλη και βορεινή πύλη. Σαν δεσποτικές εικόνες έχει δεξιά τον Ιησού Χριστό, με ασημένια καλύμματα στο δεξί χέρι και στο φωτοστέφανο, και την Παναγία αριστερά ένθρονη. Και οι δύο στην τεχνοτροπία τους έχουν στοιχεία αναγεννησιακής περισσότερο τεχνοτροπίας. Πάνω από την Ωραία Πύλη υπάρχει μικρός Τίμιος Σταυρός με μικρή παλιά αγιογραφία του Εσταυρωμένου.

Από τον Φεβρουάριο του 1998 λειτουργεί κανονικά σαν Ναός. Το 1999 εκδόθηκε Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο αναγνωρίστηκε ως ενοριακός ναός.

Στις 15 Ιουλίου 2000 έγιναν τα θεμέλια νέου και μεγάλου Ναού σε παρακείμενο οικόπεδο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Wordsworth, *Athens and Attika*, London 1837, σελ. 239, σημ. 1
*Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Χρυσόπουλος, “Βίος και Παρακλητικός Κανών των Αγίων Ακινδύνων”. Αττική, 2005

## Πηγές
* 
*
Ακινδυνοι
Άγιος Γεώργιος Τζιώτη

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στην δεξιά όχθη του Κηφισού στο κτήμα του Π. Τζιώτη. Χρονολογείται από τον 16ο αιώνα. Είναι ναός δίκλιτος, ρυθμού βασιλικού, με ξύλινη στέγη. Ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό είναι τα δύο τεθλασμένα τόξα που χωρίζουν το κλίτος. Στην θέση αυτή μάλλον προϋπήρχε αρχαιότερος βυζαντινός ναός, από το οποίο διατηρείται ακέραιο επιστύλιο τέμπλου, μήκους 3,30 μέτρων και διακοσμημένο με ανάγλυφα. Άλλη μαρτυρία του προγενέστερου ναού είναι και θωράκιο, εντοιχισμένο στην κλίμακα της εισόδου. Την κόγχη του ιερού διακοσμεί υπέροχα διατηρημένη εικόνα της Πλατυτέρας. Άλλες, εξίσου όμορφες επισκευασμένες εικόνες αγίων διακοσμούν τον νότιο τοίχο.
## Βιβλιογραφία
* Λαμπάκης, *Δελτίο Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας*, 1904, Τόμος Δ΄, σελ. 10
## Πηγές
* Παρουσίαση του Αγίου Γεωργίου από το 14ο Γυμνάσιο Περιστερίου
* 

Γεωργιος Τζιωτη
Τζιωτη
804 Ισπανία

Η **Ισπανία (Hispania)** είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,784. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Ισπανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, που παρατηρούσε από τη Βαρκελώνη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη χώρα. Ο 804 Ισπανία υπήρξε ο πρώτος από τους συνολικά 11 αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος και γενικότερα ο πρώτος που ανακαλύφθηκε ποτέ από Ισπανό αστρονόμο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ισπανίας εκτιμάται σε 157,58 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **P** ή **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0522. Η μάζα της εκτιμάται σε 9,95 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 4,9 gr/cm³. Για την πυκνότητα αυτή (υψηλή για αστεροειδή), η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ισπανίας εκτιμάται σε 10,7 cm/s² (90 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής σε 130 m/sec (468 χιλιόμετρα την ώρα). Η θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 106 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Η Ισπανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 51 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ισπανια
Κατηγορία:Ισπανία
Αντώνιος Βουμβάκης

thumb|250px|Νεοκλασικά σπίτια στη Σύρο, πίνακας του Αντώνιου Βουμβάκη
Ο  **Αντώνης Βουμβάκης** (1932 - 2006) ήταν Έλληνας ζωγράφος, γεννημένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 12 Αυγούστου 1932. Επιδόθηκε από νωρίς στη σπουδή της ζωγραφικής και μαθήτευσε στο εργαστήρι του Αλεξανδρινού ζωγράφου Νικολάου Γώγου (1898 - ?). Στη συνέχεια, τελειοποίησε τις σπουδές του παρακολουθώντας μαθήματα ζωγραφικής στο *Groupement des Artistes – Atelier* στην Αλεξάνδρεια. Το 1966 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Στο έργο του, ο Βουμβάκης ακολουθεί ένα στυλ ιμπρεσιονιστικού υπαιθρισμού με καθαρές ιμπρεσιονιστικές αντιλήψεις κι ένα πλούσιο φάσμα χρωματικής ευαισθησίας. Παρουσιάζει μεγάλο θεματικό πλούτο με κύριο θέμα το τοπίο και σκηνές της καθημερινής ζωής.

Καταπιάνεται ιδιαίτερα με την απεικόνιση σπιτιών της νεοκλασικής Αθήνας και άλλων ελληνικών πόλεων (π. χ. «Νεοκλασικά σπίτια στη Σύρο») με απαλούς χρωματισμούς και ένα έξοχο αίσθημα υπαιθριστικού ρεαλισμού. Ανήκει αναμφίβολα στους πιο αντιπροσωπευτικούς υπαιθριστές ζωγράφους της μεταπολεμικής γενιάς στην Ελλάδα. 

Ο Βουμβάκης εξέθεσε τα έργα του σε ατομικές εκθέσεις στην Αλεξάνδρεια κατά τα έτη 1954, 1956, 1957, 1962, στο Κάιρο το 1960, στην Αθήνα το 1977, 1981, 1997 και στην Ερμούπολη 1991(?) και 1993. Έλαβε μέρος και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Πέθανε στην Αθήνα το 2006.   

## Πηγές
* Στέλιος Λυδάκης: «Οι Έλληνες Ζωγράφοι: Λεξικό των Ελλήνων ζωγράφων και χαρακτών» (16ος – 20ος αιώνας), Εκδοτικός οίκος «ΜΕΛΙΣΣΑ», Αθήνα, 1976.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
806 Γκυλντενία

Η **Γκυλντενία (Gyldenia)** είναι ένας πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,07. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Φινλανδο-σουηδού αστρονόμου Ούγκο Γκυλντέν (Johan August Hugo Gyldén, 1841-1896).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γκυλντενίας εκτιμάται σε 62,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,026, από τα μικρότερα γνωστά για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γκυλντενια
807 Σερασκία

Η **Σερασκία (Ceraskia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,446. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το επώνυμο του Ρώσου αστρονόμου Βίτολντ Κάρλοβιτς Τσεράσκι (όπως και ο κρατήρας Τσεράσκι της Σελήνης).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σερασκίας εκτιμάται σε 26,24 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,153. Η Σερασκία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 24 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σερασκια
Άγιος Ιωάννης ο Αποκεφαλιστής Περιστερίου

Ο **Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος**, ο ονομαζόμενος και **Αποκεφαλιστής** (παραφθορά της λέξης *αποκεφαλισθείς*) είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στην περιοχήΑγ. Ιωάννης Θεολόγος στα Νέα Σεπόλια του Δήμου Περιστερίου, στην συμβολή των οδών Κωνσταντινουπόλεως και Σολωμού. Πρόκειται για μικρό μονοκάμαρο ιερό ναό βασιλικού ρυθμού με ημικυκλική αψίδα ιερού. Σώζεται σε ικανοποιητικό βαθμό και είναι σήμερα εντελώς επικαλυμμένος εξωτερικά με οικοδομικό κέλυφος που τον προστατεύει από την φθορά.

Ο ναός υπήρξε ιδιωτική εκκλησία της οικογένειας των Φαμελιάρηδων. Στοιχεία υπάρχουν για δύο μέλη της οικογένεια αυτής : για τον Γεώργιο Φαμελιάρη, γιο του Δημήτρη και της Ελισάβετ, ο οποίος γεννήθηκε το 1867 και ήταν Ελληνοδιδάσκαλος το 1893 http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/133889, και τον αδελφό του, Ιωάννη Φαμελιάρη, επίσης γιο του Δημήτρη και της Ελισάβετ, ο οποίος γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1894, σε ηλικία 27 ετών. Την δεκαετία του 1930, ο Ιωάννης Φαμελιάρης είχε ιατρείο κάπου γύρω στην περιοχή, σύμφωνα με τον τόμο "Ιλιον. Τόπος ιστορικής μνήμης και δημιουργίας"(σελ. 97) https://www.ilion.gr/istoriko-lefkoma/. O Γεώργιος Φαμελιάρης δημοσίευσε τρία βιβλία θεολογικού χαρακτήρα : ένα για την ερμηνεία του Συμβόλου της Πίστεως το 1919  , ένα για την Ερμηνεία του Ακαθίστου Υμνου το 1924 https://catalogue.openabekt.gr/el/document/5d5cf0ad97f47251793732b9, και ένα για την Παναγία Μαριάμ το 1927. Το πρώτο βιβλίο επανεκδόθηκε το 1966 και η νέα έκδοση περιελάμβανε και τους λόγους που εκφώνησε ο Απόστολος Μακράκης το 1871. Και το τρίτο βιβλίο επανεκδόθηκε το 1974 https://catalogue.openabekt.gr/el/document/64ba1d980350b8ace7d7b4f4. Ο Γεώργιος Φαμελιάρης είχε σχέσεις με το κίνημα της «Ζωής».

Σύμφωνα με προφορική μαρτυρία της Αικατερίνης Φαμελιάρη-Καλαντώνη, κόρης του Αρμόδιου Φαμελιάρη (ο οποίος πέθανε το 1955), στον ναό αυτό έψελνε ο Αρμόδιος και ο Μανώλης Φαμελιάρης. Και οι δύο αυτοί ήταν αδελφοί του Γεωργίου και του Ιωάννη Φαμελιάρη : ο Δημήτρης και η Ελισάβετ είχαν συνολικά δεκατρία παιδιά. Ο Αρμόδιος ήταν δεξιός ψάλτης, βυζαντινός. Η οικογένεια στήριζε οικονομικά και τον μεγάλο Αγιο-Γιάννη. Μάλιστα, ο μικρός δικός τους ναός γκρεμίστηκε σε κάποια στιγμή, χωρίς να ζητηθεί η άδειά τους.

Στο ιδιωτικό συμβόλαιο, που βρίσκεται σήμερα στο οικογενειακό αρχείο της Σταυρούλας Καλαντώνη (κόρης της Αικατερίνης Φαμελιάρη-Καλαντώνη) και που έγινε στις 26 Ιουνίου του 1930 μεταξύ δύο αδελφών, του Ισίδωρου και του Αρμόδιου Φαμελιάρη, το εκκλησάκι αυτό αναφέρεται ως Αγιος Ιωάννης Βαπτιστής.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Παρουσίαση του Αγίου Ιωάννη Αποκεφαλιστή από το 14ο Γυμνάσιο Περιστερίου
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιερός ναός Τιμίου Προδρόμου

Ιωαννης Προδρομος Αποκεφαλιστης
Περιστερι
805 Χορμούτια

Η **Χορμούτια (Hormuthia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,563. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Χόρμουτ Κοπφ (Hormuth Kopff), συζύγου του Γερμανού αστρονόμου Άουγκουστ Κοπφ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Χορμούτιας εκτιμάται σε 67 ως 73 χιλιόμετρα (συγκαταλέγεται μεταξύ των 500 μεγαλύτερων αστεροειδών της Κύριας Ζώνης). Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,047.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χορμουτια
Αγία Ζώνη (Περιστέρι)

Η **Αγία Ζώνη,** στην Κυψελη, είναι εκκλησία που θεμελιώθηκε το 1920 και πρωτολειτουργησε το 1924. Πρόκειται για Ναό με εντυπωσιακες τοιχογραφίες Ρυθμού της λεγόμενης Ναζαρινης Σχολής η οποία δυστυχώς τα μετέπειτα χρόνια εγκαταλείφθηκε ολοκληρωτικο αφού επικράτησε η Σχολή του Φ. Κόντογλου. . Στην Εκκλησία τιμάται η Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου, το ιερό κειμήλιο της Παναγίας που φυλάγεται στην Μονή του Βατοπεδίου στο Άγιον όρος.

## Πηγές
* Παρουσίαση της Αγίας Ζώνης από το 14ο Γυμνάσιο Περιστερίου
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστορία της Τίμιας Ζώνης της Θεοτόκου από την ενορία της Αγίας Ζώνης (Πατησίων)
Ζωνη
Μάκης Αποστολάτος

Ο **Μάκης Αποστολάτος** (14 Ιανουαρίου 1948 – 13 Οκτωβρίου 2010) ήταν Έλληνας λογοτέχνης, κριτικός, τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός παραγωγός και εκδότης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλλονιάς  στις 14 Ιανουαρίου 1948. Είχε διατελέσει αρχισυντάκτης και επιμελητής ύλης του περιοδικού «Ιόνιος Ηχώ» αλλά και πολλών άλλων, καθώς και συντάκτης αφιερωμάτων σε διάφορες εφημερίδες. Υπήρξε ο ιδρυτής, εκδότης και διευθυντής του φιλολογικού περιοδικού «Ομπρέλα», το οποίο εκδιδόταν ανελλιπώς από το 1981 μέχρι τον θάνατό του. Επίσης, υπήρξε τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός παραγωγός και συνεργάτης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης.

Το 1979 ίδρυσε την Ενωτική Πορεία Συγγραφέων (ΕΠΟΣ) της οποίας υπήρξε ενεργός πρόεδρος μέχρι πρόσφατα  και επίτιμος πρόεδρος στη συνέχεια. Κατά τη διάρκεια της πολύχρονης και δραστήριας παρουσίας του στα Ελληνικά Γράμματα, ασχολήθηκε με την ποίηση και το δοκίμιο, την κριτική βιβλίου και κινηματογράφου  και εξέδωσε συνολικά 17 βιβλία, εκ των οποίων 10 ποιητικές συλλογές  – την πρώτη σε ηλικία 22 ετών.

Είχε αποσπάσει πολυάριθμα βραβεία και διακρίσεις για το λογοτεχνικό του έργο, μεταξύ των οποίων δύο βραβεία ειρήνης Ιπεκτσί για την ποίηση και το πλατινένιο κλειδί της Vaglia Τοσκάνης. Έχει ανθολογηθεί από το Αυτόνομο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Μεξικού στον τόμο «Poesia Griega Moderna» (όπου περιλαμβάνονται μόνο δώδεκα ποιητές, με παλαιότερο τον Παλαμά και νεότερο τον Αποστολάτο) και σε δεκάδες ανθολογίες, εγκυκλοπαίδειες, λεξικά και περιοδικά, ελληνικά και ξένα.

Ο Μάκης Αποστολάτος έφυγε από τη ζωή στις 13 Οκτωβρίου  2010 από μακροχρόνιο νόσημα.

## Εργογραφία
Έργα του Μάκη Αποστολάτου είναι τα ακόλουθα:
#Παρουσίες – ανθολογία νέων λογοτεχνών (Δύο εκδόσεις, ΕΛ.Σ.Ε. 1970)
#Απ’ τις κορφές του Αρτούρου στου Βέγα το διάσελο (Ποιήματα, εκδ. ΕΛ.Σ.Ε. 1971)
#Γκουανταλαχάρα (Ποιήματα, εκδ. Gutenberg 1974)
#Αναίμακτη Περίοδος (Ποίηση, εκδ. Παπαζήση 1977)
#Η Ελληνοτουρκική συνύπαρξη στη σύγχρονη ποίηση (Ανθολογία, Γ΄ έκδοση, εκδ. Καστανιώτη 1980)
#12+12 γράμματα σιωπής (Ποίηση, Δύο εκδόσεις, SOL O.E. 1981)
#36 νέες φωνές (Ανθολογία, περ. Ομπρέλα, εκδ. 1982)
#Ο λαιμοδέτης του Αζώρ (Ποίηση, Γ΄ έκδοση ανάτυπο περ. Ομπρέλα)
#Μηχανοκρατία (Ποίηση, περ. Ομπρέλα 1983)
#Ανθολογία σύγχρονης ποίησης Κεφαλονιάς και Ιθάκης (Δύο εκδόσεις από Δήμο Αργοστολίου, 1985)
#Επιβητόρων των Αγίων (Ποίηση, Β΄ έκδοση, εκδ. Αιγόκερως 1988)
#Η Απεργία των Αγγέλων (Ποίηση, περ. Ομπρέλα 1989)
#Βαλκάνια χώματα και χρώματα (Συλλεκτικό άλμπουμ με ποιήματα στα Ελληνικά και Σερβοκροατικά και ζωγραφική του Σλόμπονταν Γιούριτς, εκδ. Αντήνωρ 1996)
#Ολονυχτία ή Το αλφαβητάριο του έρωτα (Ποίηση, εκδ. Παρουσία 1998)
#Ισπανία 1936-39: Σελίδες Εμφυλίου και Επανάστασης (Μελέτη-ανθολόγιο, περ. Ομπρέλα 1999)
#Σουρεαλισμός (Ανθολογία κειμένων, περ. Ομπρέλα 2004)
#Διαστολή και συστολή των σωμάτων (Ποίηση, εκδ. Στοχαστής 2010) ISBN 9789603031796

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Άγιος Νικόλαος ο Χωστός

Ο **Άγιος Νικόλαος** **ο** **Χωστός** είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στον σταθμό των Υπεραστικών Λεωφορείων στην ανατολική όχθη του Κηφισού, και σε υπόγεια θέση λόγω της οικοδομικής διαρρύθμισης της περιοχής. Χρονολογείται από τον 16ο ή τον 17ο αιώνα. Πρόκειται για μικρό μονόκλιτο ιερό ναό βασιλικού ρυθμού, με τρούλο. Ο νάρθηκας εξέχει και στις δύο πλευρές του κυρίως ναού. Η στέγη του ιερού είναι ημικυκλική. Στον τρούλο υπάρχουν παράθυρα για τον φωτισμό του εσωτερικού. Το 1907 έγιναν έργα απελευθερωτικής ανασκαφής και επιδιορθώσεις.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες του Αγίου Νικολάου, από το 14ο Γυμνάσιο Περιστερίου 

Νικολαος Χωστος
Χωστος
Τέμενος Σαρένα

Το **Τέμενος Σαρένα** ή **Šarena Đamija**, (αλβανικά: *Xhamia e Pashës*, , τουρκικά: *Alaca Cami*) το οποίο σημαίνει *Διακοσμημένο-χρωματιστό τέμενος* στα Ελληνικά, είναι τέμενος (τζαμί) που βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Πένα, στο Τέτοβο, στη Βόρεια Μακεδονία. Το ξεκίνημα την ανέγερσης έγινε το 1438  με χρηματοδότηση από τις αδελφές Hurshida και Mensure  και το τέμενος ξαναχτίστηκε-επεκτάθηκε το 1833 από τον Αμπντουραχμάν Πασά (Abdurrahman Pasha) . Είναι γνωστό στους ντόπιους και ως *Pasha Džamija* (δηλαδή ως *το τζαμί του Πασά*) .

## Ιστορία
thumb|right|300px|Τουρκικό Χαμάμ δίπλα από το Τέμενος Σαρένα.
Το τέμενος χτίστηκε αρχικά το 1438 και αρχιτέκτονας ήταν ο Ισάκ Μπέης (Isak Bey) . Την εποχή εκείνη τα περισσότερα τεμένη είχαν, ως οικονομικούς χορηγούς στην κατασκευή τους, σουλτάνους, μπέηδες και πασάδες. Το τέμενος Σαρένα αποτελεί εξαίρεση γιατί είχε ως χορηγούς δύο αδελφές από το Τέτοβο . Δίπλα στο τέμενος, στις όχθες του ποταμού Πένα υπάρχει ένα τουρκικό χαμάμ.

Ο Αμπντουραχμάν Πασάς το ξανάχτισε και επέκτεινε το τέμενος το 1833 .

Το 1991, η ισλαμική κοινότητα του Τέτοβο έχτισε φράκτη-τείχος περιμετρικά του τεμένους χρησιμοποιώντας τυπική οθωμανική αρχιτεκτονική.

Το 2010 εγκρίθηκε κονδύλι 120.000 Βορειομακεδονικών δηνάριων και συντηρήθηκε η εξωτερική διακόσμηση . Το 2011 εγκρίθηκε χορηγία 94.700 ευρώ από τις ΗΠΑ για την συντήρηση και αναστήλωση της πρόσοψης .

## Αρχιτεκτονική

Αντίθετα με τις παραδοσιακές οθωμανικές διακοσμήσεις με κεραμικά πλακάκια τοίχου, το τέμενος Σαρένα έχει έντονες διακοσμήσεις με απεικονίσεις λουλουδιών . Περισσότερα από 30.000 αυγά χρησιμοποιήθηκαν για να φτιαχτεί το χρώμα-στίλβωση της διακόσμησης . Άλλη μια σημαντική διαφορά μεταξύ του τεμένους αυτού και των υπόλοιπων οθωμανικών τζαμιών είναι ότι δεν έχει εξωτερικό θόλο/τρούλο .

## Μαυσωλείο
Στην αυλή του τεμένους υπάρχει κήπος με λουλούδια, συντριβάνι και οκταγωνικό μαυσωλείο όπου βρίσκονται θαμμένες οι αδελφές Hurshida και Mensure οι οποίες χρηματοδότησαν την κατασκευή  το 1438 .

## Εικόνες


Αρχείο:20090714 Tetovo Colored or Painted Mosque Aladzha or Sharena Dzamija Detail.jpg|Λεπτομέρειες από τους χρωματιστούς τοίχους του τεμένους.
Αρχείο:TetovoSarenadzamijavlez.jpg|Είσοδος τεμένους.
Αρχείο:Oldtetovo1.gif|Παλιά φωτογραφία Τεμένους.
Αρχείο:TetovoSarenadzamijadvor.jpg|Κήπος-αυλή τεμένους.


## Σημείωση

**α.**Διαφορετικές πηγές τοποθετούν την ανέγερσή του το 1438, το 1459 ή το 1495.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Τεμένη της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Τέτοβο
Ιωάννης Κλαυδιουπόλεως

Ο μητροπολίτης Κλαυδιουπόλεως **Ιωάννης** υπήρξε Έλληνας λόγιος του 12ου αιώνα. Άκμασε το 1156 όταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ήταν ο Λουκάς Χρυσοβέργης. Πήρε μέρος στην Σύνοδο του 1166 στην Κωνσταντινούπολη, η οποία ασχολήθηκε με το ρητό «*ότι ο Πατήρ μου μείζων μού εστί*». Έγραψε πόνημα «Περί αζύμων» και περί της εκπόρευσης του αγίου Πνεύματος, περί της νηστείας του Σαββάτου, περί των πνικτών και των λοιπών αθεμίτων. Αντίγραφο του πονήματος σώζεται σε πολλές βιβλιοθήκες.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κλαυδιουπόλεως
Γεώργιος Βαρδάνης

Ο **μητροπολίτης Κερκύρας Γεώργιος** (Βαρδάνης) υπήρξε Έλληνας λόγιος του 12ου αιώνα. Άκμασε επί του αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού, ο οποίος τον έστειλε το 1178 στην σύνοδο της Ρώμης. Ασθένησε όμως και παρέμεινε επί έξι μήνες στο Μπρίντιζι, αδυνατώντας να εκπληρώσει την αποστολή. Έγραψε κατά Λατίνων «Αρχή επισημειώσεων ...» και «Σύνταγμα περί θείας Κοινωνίας ...».

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κερκύρας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί Αθηναίοι
Επίσκοπος Κίτρους Ιωάννης

Ο **επίσκοπος Κίτρους Ιωάννης** υπήρξε Έλληνας λόγιος του 13ου αιώνα.

thumb|left|280px|Χειρόγραφο του έργου «Ἀποκρίσεις πρὸς Κωνσταντῖνον ἀρχιεπίσκοπον Δυραχίου τὸν Καβάσιλαν» (1600, Βρετανική Βιβλιοθήκη)
Δεν είναι πολλά γνωστά για την ζωή του. Ξέρουμε ότι ήταν σύγχρονος του Θεοδώρου Βαλσαμών και διετέλεσε επίσκοπος Κίτρους περί το 1198-1204. Εικάζεται ότι εκδιώχθηκε από τους Λατίνους.

Έγραψε περί εθίμων και δογμάτων των Λατίνων, το οποίο μνημονεύει ο Αλλάτιος. Συνέγραψε επίσης το έργο «Ἀποκρίσεις πρὸς Κωνσταντῖνον ἀρχιεπίσκοπον Δυραχίου τὸν Καβάσιλαν», το οποίο δημοσιεύτηκε στην Patrologia Graeca και στο «Σύνταγμα τῶν θείων καὶ ἱερῶν κανόνων». Ο Ματθαίος Βλάσταρις περιέλαβε μέρος αυτών των κειμένων στο «Σύνταγμα κατὰ στοιχεῖον».

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Ιωαννης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Ιωάννης Ναυπάκτου

Με το όνομα **Ιωάννης** αναφέρονται οι παρακάτω επίσκοποι/μητροπολίτες Ναυπάκτου:

* Ιωάννης Α΄, 1122 – 1129
* Ιωάννης Β΄ (Απόκαυκος), 1199/1200 – 1229/1230, επιφανής συγγραφέας, μια από τις μεγαλύτερες εκκλησιαστικές μορφές της εποχής του
* Ιωάννης Γ΄ ο Ξηρός, 1235/1236(;) ή 1252 – 1272, συμμετείχε στην καθαίρεση του Πατριάρχη Αρσενίου και στην Ένωση της Λυών
* Ιωάννης Δ΄, 1362, προηγουμένως Κεφαλληνίας και Ζακύνθου

Κατηγορία:Μητροπολίτες Ναυπάκτου
Ιερόθεος Ιερομόναχος

Ο **ιερομόναχος Ιερόθεος** ήταν λόγιος κληρικός του 13ου αιώνα. Άκμασε επί της βασιλείας του Μιχαήλ Παλαιολόγου, από τον οποίο ρίχτηκε στις φυλακές το 1278, επειδή αντιδρούσε με τις καινοτομίες των Λατίνων.
 
## Συγγράμματα
Έγραψε πονήματα, τα οποία σώζονται στην βιβλιοθήκη του Αγίου Μάρκου. 
* Λόγος προς τους συκοφαντούντες αυτόν ...
* Λόγος προσφωνητικός προς τον βασιλέαν Κύριον Μιχαήλ τον Παλαιολόγον, ...
* Ομιλία κατά Λατίνων ...
Επίσης ο Αλλάτιος μνημονεύει έργο του Ιερόθεου με τον τίτλο «*Διάγραμμα περί της εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος*».

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Μαιμακτήρια

Τα **Μαιμακτήρια** ήταν αρχαία γιορτή.

Πραγματοποιούνταν στην Αρχαία Αθήνα το τελευταίο δεκαήμερο του μήνα Μαιμακτηριώνα ως επίκληση για ένα μειλίχιο (ήπιο) χειμώνα.

Η γιορτή ήταν προς τιμήν του Διός Μαιμάκτου, προσωνύμιο του Δία που σημαίνει "θυελλώδης" και "ταραχώδης", θεού των ανέμων και των καταιγίδων. Περιελάμβανε δεήσεις προς τον Δία για ήπιο χειμώνα, καθώς και χορούς ανδρών στο θέατρο, που ήταν μεταμφιεσμένοι σε Βάκχες, Νύμφες και Ώρες, πανηγυρίζοντας την έναρξη του χειμώνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*Πάνθεον - Μαιμακτήρια και Πομπαία
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Πομπαία

Τα **Πομπαία** ήταν αρχαία γιορτή.

Εορταζόταν το μήνα Μαιμακτηριώνα προς τιμήν του Μειλίχιου Δία.

Ήταν καθαρτήρια γιορτή για καλή σοδειά. Γινόταν περιφορά του Κηρυκείου, το οποίο έδιωχνε τα κακοποιά στοιχεία της φύσης, και του Διός Κωδίου, δέρμα μαύρου κριαριού που θυσιαζόταν στο βωμό, πάνω στο οποίο γίνονταν καθαρμοί. Το δέρμα το θεωρούσαν μέσο καθαρμού και εξαγνισμού και μετά το τέλος της γιορτής πετιόταν μακριά. 

Από τον πομπό (Κηρύκειον) και το δίον (προβιά) προέρχεται η λέξη αποδιοπομπαίος τράγος.  

Σε άλλες ελληνικές πόλεις η γιορτή ονομαζόταν **Ερμαία**, λόγω της περιφοράς του Κηρυκείου του θεού Ερμή. 

Ο Πλούταρχος στους Βίους Παράλληλους περιγράφει παρόμοια εορτή με σπονδές στο Δία και τον Ερμή που γινόταν στη Βοιωτία τη 16η του ίδιου μήνα, ο οποίος εκεί ονομαζόταν **Αλαλκομένιος**.  

## Παραπομπές

## Πηγές
*H. W. Parke,  Festivals of the Athenians, 1977
*Πάνθεον - Μαιμακτήρια και Πομπαία
*Γιορτές του μήνα Μαιμακτηριώνα
*Τα Πομπαία - Τελετή για έναν "καλό χειμώνα"

Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1953-54

Το **κύπελλο Ελλάδας του 1954** ήταν το 12ο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για τέταρτη συνεχόμενη φορά και για πέμπτη στην ιστορία του νικώντας στον τελικό τη Δόξα Δράμας με 2-0. Ο τελικός διεξήχθη στο γήπεδο Παναθηναϊκού.

Παρακάτω αναφέρονται τα αποτελέσματα των τεσσάρων τελευταίων φάσεων.

## Φάση των 16
Στην «α' σειρά των τελικών αγώνων του Κυπέλλου Ελλάδας» συμμετείχαν 8 ομάδες από τις τρεις ιδρύτριες ΕΠΣ (οι πρωτες των πρωταθλημάτων τις προηγούμενης περιόδου) και 8 ομάδες που προέκυψαν από τους προκριματικούς αγώνες ανά περιοχές της χώρας σε αγώνες που διεξήχθησαν από τις 18 Οκτωβρίου 1953 έως και τον Ιανουάριο του 1954. Η κλήρωση έγινε στις 8 Ιανουαρίου 1954, ενώ υπολείποταν ακόμα ο τελικός αγώνας για την περιοχή Πελοποννήσου μεταξύ Θύελλας Πατρών - Παναρκαδικού. 

Οι αγώνες προγραμματίστηκαν για την Κυριακή 17 Ιανουαρίου 1954, σε τρεις αγώνες χρειάστηκαν επαναληπτικοί.

## Προημιτελική φάση

1 ο Απόλλων Θεσσαλονίκης αποσύρθηκε.

## Ημιτελική φάση

1 αγώνες στο γήπεδο ΠΑΟ (έδρα Ολυμπιακού το διάστημα 1953-1956), στον πρώτο δεν υπήρξε παράταση *"λόγω του εξαιρετικά λασπώδους εδάφους"*
2 ο Πανιώνιος αποσύρθηκε.

## Τελικός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Greece - Cup Data (from Quarterfinals on) > 1953/54, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF) 
*Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων: Αθλητική Ηχώ, Φύλλα Οκτωβριου 1953 - Ιανουαρίου 1954 

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1953-1954
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1952-53

Το **κύπελλο Ελλάδας του 1953** ήταν το 11ο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για τρίτη συνεχόμενη φορά και τέταρτη στην ιστορία του, επικρατώντας της ΑΕΚ με 3-2 στον τελικό του γηπέδου Παναθηναϊκού.

## Προκριματική Φάση

25 Ιανουαρίου 1953

Χαλάνδρι - Αστέρας Αθηνών 1-0

Φωστήρ - Έσπερος Αθηνών 2-0 (παρ.)

Απόλλων Καλαμαριάς - ΠΑΟΚ 4-0

## Φάση των 16
Ως –μόνη– έκπληξη θεωρήθηκε η πρόκριση του Φωστήρα, ουραγού στο πρωτάθλημα Αθηνών 1952-53, σε βάρος του Εθνικού που μία εβδομάδα νωρίτερα για το αντίστοιχο πειραϊκό είχε αποσπάσει ισοπαλία 1-1 από τον Ολυμπιακό, τελικά αήττητου καθ' όλη τη χρονιά (παρότι δεύτερος στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα).

* Πηγές: εφημερίδα *ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ* της 8ης και της 10ης Φεβρουαρίου 1953.

## Προημιτελική φάση
Οι τρεις εκπρόσωποι της Θεσσαλονίκης αποκλείστηκαν από αθηναϊκά σωματεία, ο δε Άρης κατόπιν αμφίρροπης και στο β' μέρος επεισοδιακής αναμέτρησης. Για τον Πανιώνιο, που παρατάχθηκε με σημαντικές επιθετικές απουσίες (Νεστορίδης, Σαραβάκος), διακρίθηκε ο "ήρωας του Τάμπερε", δύο φορές αρχηγός και μέχρι το περασμένο καλοκαίρι βασικός τερματοφύλακας της Εθνικής ομάδας, Νίκος Πεντζαρόπουλος, κατά την πρώτη του επίσημη εμφάνιση σε διάστημα 8 μηνών εξαιτίας μίας άτυχης μεταγραφικής περιπέτειας σε Ιταλία και Ίντερ.

* Πηγές: εφημερίδες *ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ* της 29ης και της 31ης Μαρτίου, *ΕΜΠΡΟΣ* της 31ης Μαρτίου 1953.

## Ημιτελική φάση
Ο μετέπειτα διεθνής αμυντικός Γιώργος Κουρτζίδης άνοιξε το σκορ για τον Ολυμπιακό στο ντέρμπι του γηπέδου Παναθηναϊκού (κοινή έδρα τους 1953 με 1956), σημειώνοντας στο 2' το γρηγορότερο έως σήμερα αυτογκόλ σε επίσημη συνάντηση των αιωνίων αντιπάλων του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η ΑΕΚ πέτυχε –στην παράταση– να ανατρέψει το προβάδισμα του περυσινού φιναλίστ Πανιωνίου, όπως άλλωστε και εκείνος στους δύο γύρους που είχαν προηγηθεί του ημιτελικού.

* Πηγές: εφημερίδα *ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ* της 3ης Απριλίου (κλήρωση), 3ης και 5ης Μαΐου 1953. 

## Τελικός

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
*εφημερίδες *ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ* και *ΕΜΠΡΟΣ*
*Greece - Cup Data (from Quarterfinals on) > 1952/53, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, RSSSF .

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1952-1953
Ιώβ Ιασίτης

Ο **Ιώβ Ιασίτης** ήταν λόγιος ιερομόναχος του 13ου αιώνα. Μονάχεψε στην μονή Ιασίτου στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν μαθητής του Πατριάρχη Ιωσήφ και σφοδρός πολέμιος των λατινικών καινοτομιών. Βασανίστηκε σκληρά από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ, και διαπομπεύτηκε δημόσια στην πόλη. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Γεώργιος Παχυμέρης

Ο **Γεώργιος Παχυμέρης** (Νίκαια Μικράς Ασίας 1242 – Κωνσταντινούπολη, περ. 1310) ήταν λόγιος, θεολόγος, κληρικός, φιλόσοφος, ιστορικός και μαθηματικός με πλούσια εκκλησιαστική και πολιτική δράση και εκτεταμένο συγγραφικό έργο. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Παλαιολόγειας Αναγέννησης στον τομέα των γραμμάτων και των επιστημών.

## Βίος

Για τη ζωή του Παχυμέρη κύρια πηγή μας είναι ο έμμετρος επιτάφιος (100 στίχοι) του μαθητή του Μανουήλ Φιλή. Γεννήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία. Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη μετά την άλωση της Πόλης από τους Λατίνους Σταυροφόρους. Μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Ρωμαίους 1261 εγκαταστάθηκε εκεί και συνέχισε τις σπουδές του κοντά στον Γεώργιο Ακροπολίτη. Έλαβε από την Εκκλησία τον βαθμό του Διακόνου, το αξίωμα του Ιερομνήμονος και του Πρωτεκδίκου, ενώ από τον αυτοκράτορα τιμήθηκε με τον αξίωμα τού Δικαιοφύλακα. Αξιωματούχος του κράτους και στη συνέχεια του πατριαρχείου ο Παχυμέρης δίδασκε συγχρόνως και στο Πανδιδακτήριο της Κωνσταντινούπολης. Συνέχισε το ιστοριογραφικό έργο του δασκάλου του για την περίοδο 1261-1308 σε 13 βιβλία, που αποτελούν και τη μοναδική διεξοδική πηγή για την εποχή αυτή.

## Εργογραφία
Η διαρκής επαφή του με την ανώτερη ηγεσία του Πατριαρχείου και της αυτοκρατορικής αυλής, καθώς και η διεκπεραίωση εκκλησιαστικών και κρατικών αποστολών αποτέλεσαν εξαιρετικές προϋποθέσεις για τη συγγραφή του πολυδιάστατου ιστορικού του έργου *«Ρωμαϊκή Ιστορία»*, στο οποίο είναι κατά γενική αναγνώριση αντικειμενικός (ο ίδιος δηλώνει ότι: «Ιστορίας ψυχή η αλήθεια»). Έργα του είναι:

* *Ρωμαϊκή Ιστορία*
* *Σχεδίασμα περί της φιλοσοφίας του Αριστοτέλη*
* Εννέα αυτοβιογραφικές Ωδές
* Το Σύνταγμα των τεσσάρων μαθημάτων: αριθμητικής, μουσικής, γεωμετρίας και αστρονομίας
* *Περί των έξ της φιλοσοφίας ορισμών και των πέντε φωνών και των δέκα κατηγοριών*
* *Προς τους λέγοντας ότι δια τούτο λέγεται Πνεύμα Υιού δια το ομοούσιον ή δια το χορηγείσθαι υπ΄αυτού τοις αξίοις* (Θεολογικό έργο).
* *Παράφρασις εις τον Άγιον ιερομάρτυρα Διονύσιον τον Αρεοπαγίτην*
* *Προγυμνάσματα ή Μελέται* (ρητορική)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Έμμετρος επιτάφιος (100 στίχοι), Μανουήλ Φιλής 
* Φρειδ. Μπουασσονάντ, Παρίσι 1848, Το ρητορικό του έργο
* Λ. Αλλάτιος, το θεολογικό του έργο
* Ε. Στεφάνου, το μαθηματικό του έργο
* 
## Βιβλιογραφία
* Δημήτριος Β.Μπαλτάς, *Η χειρόγραφη παράδοση των ανέκδοτων φιλοσοφικών έργων του Γεωργίου Παχυμέρη*, Εώα και Εσπερία, τόμ.5(2001-2003),σελ.63-67
* Στέλιος Λαμπάκης "Υπερφυσικές δυνάμεις, φυσικά φαινόμενα και δεισιδαιμονίες στην Ιστορία του Γεωργίου Παχυμέρη", Σύμμεικτα, τόμ. 7, (1987), σελ. 77-100 https://web.archive.org/web/20110801015734/http://www.byzsym.org/index.php/bz/article/view/711/629

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λήμμα «Γεώργιος Παχυμέρης» στην *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού* (σε μορφή PDF)
* Ιωάννης Παλαιολόγος

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Κατηγορία:Νίκαια (Βιθυνία)
Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 14ου αιώνα
Γεώργιος Μοσχάμπαρ

Ο **Γεώργιος Μοσχάμπαρ** ήταν λόγιος κληρικός του 13ου αιώνα. Κατείχε το αξίωμα του Χαρτοφύλακα της μεγάλης Εκκλησίας. Πήρε μέρος στην σύνοδο του 1284 στην Κωνσταντινούπολη. Έγραψε πολλά συγγράμματα, από τα οποία σώζεται μόνο ένα με τριάντα τρία κεφάλαια. Αντίγραφά φυλάγονται στις βιβλιοθήκες του Παρισιού και του Αγίου Μάρκου στη Βενετία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κληρικοί
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Γιόχαν Άφσπρουνγκ

Ο **Γιόχαν Άφσπρουνγκ** (γερμ. *Johann Michael Afsprung*, 21 Οκτωβρίου 1748 - 21 Μαρτίου 1808) ήταν Γερμανός πανεπιστημιακός, εκδότης και οπαδός της Γαλλικής επανάστασης με πολυτάραχη ζωή.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ουλμ της Γερμανίας στις 21 Οκτωβρίου 1748. Ο πατέρας του ήταν σιδεράς. Εγκατέλειψε την πατρίδα του σε ηλικία 22 ετών και έμαθε μόνος του γράμματα. Διορίστηκε το 1770 ως ιδιωτικός διδάσκαλος στη Βιέννη. Ένα χρόνο αργότερα έλαβε θέση καθηγητού Γερμανικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο στο Σάροσπατακ της τότε Αυστοουγγαρίας. Ως ένθερμος οπαδός των φιλελεύθερων ιδεών της Γαλλικής επανάστασης τύπωσε και κυκλοφόρησε διάφορα επαναστατικά κείμενα, με αποτέλεσμα τρία χρόνια αργότερα να αναγκαστεί να εγκαταλείψει την Αυστροουγγαρία και να καταφύγει ξανά πίσω στη Γερμανία. Στην Καρλσρούη γνωρίστηκε με τον Φρίντριχ Κλόπστοκ. Από εκεί συνέχισε το ταξίδι του φτάνοντας στο Ντέσαου και από εκεί στην Ολλανδία. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα επέστρεψε στην πατρίδα του Ουλμ, και διορίστηκε ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος. Παραιτήθηκε για να ιδρύσει δικό του φροντιστήριο στη Χαϊδελβέργη. Το 1791 τον συναντάμε στο Σανκτ Γκάλεν της Ελβετίας και στο Λίνταου της Γερμανίας να διαδίδει τις ιδέες της Γαλλικής επανάστασης. Καταδιώχτηκε και κατέφυγε στην Ελβετία ως Γραμματέας της Ελβετικής Κυβέρνησης. Εκεί όμως συνελήφθη το 1799, διορίστηκε όμως ως ιδιωτικός διδάσκαλος, και τελικά ως καθηγητής Ελληνικής φιλολογίας στο πανεπιστήμιο της Ουλμ, όπου και απεβίωσε στις 21 Μαρτίου 1808.

## Συγγράμματα
Ο Άφσπρουνγκ τύπωσε πολλές επαναστατικές προκηρύξεις. Σημαντικό έργο του είναι το «*Οδοιπορικό ανά την Ελβετία*» (γερμ., *Reise durch einige Cantone der Eidgenossenschaft*) του 1784 που επανεκδόθηκε το 1990, στο οποίο εξυμνεί το φιλελεύθερο πνεύμα των Ελβετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πατριωτικό κείμενο του Άφσπρουνγκ, 1776 

Κατηγορία:Γερμανοί εκδότες
Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Γιόχαν Άλλεντορφ

Ο **Γιόχαν Άλλεντορφ** (γερμ. *Johann Ludwig Konrad Allendorf*), (1693 - 1773) υπήρξε Γερμανός παιδαγωγός, κληρικός της Λουθηρανικής εκκλησίας και εκκλησιαστικός υμνογράφος. Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου του έτους 1693 στο Γιόσμπαχ (*Josbach*) της Άνω Έσσης (*Oberhessen*). Ο πατέρας του ήταν επίσης λουθηριανός κληρικός. Μορφώθηκε και άρχισε να σπουδάζει το 1711, και από το 1713 παρακολούθησε τα μαθήματα στον Άουγκουστ Φράνκε στο πανεπιστήμιο της Χάλλε. Διορίστηκε αυλάρχης το 1717 στον Δούκα Χένκελ στο Όντερσμπεργκ (*Odersberg*) του Δυτικού Δρυμού (*Westerwald*).  Από το 1723 υπηρέτησε ως ιδιωτικός διδάσκαλος στην αυλή του Δούκα Έρντμαν Β' (*Erdmann II. von Promnitz*) στο Ζόραου (*Sorau*), ο οποίος του ανάθεσε την ενάρετη ανατροφή των θυγατέρων του. Το 1724, όταν μία από τις θυγατέρες του δούκα νυμφεύτηκε τον μεταρρυθμισμένο προτεστάντη Δούκα Άουγκουστ Άνχαλτ-Κότεν, ο Άλλεντορφ την ακολούθησε μετακομίζοντας στο Κότεν, διατελώντας εκεί ως έμπιστος κληρικός της. Διέμεινε δύο δεκαετίες, γράφοντας αρκετούς τόμους εκκλησιαστικών ύμνων.  Το 1750, όταν απεβίωσε η Δούκισσα, ο Άλλεντορφ μετακόμισε στην Βέρνιγκερόντε (*Wernigerode*), όπου διορίστηκε ποιμένας της κοινότητας, και από εκεί, το 1755 στο γειτονικό Νόσερόντε (*Nöschenrode*). Τέλος, από το 1759 λειτούργησε στην εκκλησία του Αγίου Ούλριχ στην Χάλλε (*Halle*) παρά του ποταμού Ζάαλε (*Saale*), ενώ παράλληλα δίδασκε στο λουθηριανό γυμνάσιο της πόλης. Ο Άλλεντορφ απεβίωσε στις 3 Ιουνίου 1773 στη Χάλλε παρά του ποταμού Ζάαλε.

## Υμνογραφικό έργο
Ο Άλλεντορφ έγραψε συνολικά 132 εκκλησιαστικούς ύμνους, οι οποίοι εκδόθηκαν σε τόμους.
* *Einige geistreiche Lieder*, Köthen 1733
* *Einige ganz neue auserlesene Lieder*, Halle 1733
* *Cöthnische Lieder*, 3 Bde., Halle 1736, 1744, 1768
* *Stimmen aus Zion*, Stargard 1740

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί παιδαγωγοί
Κατηγορία:Υμνογράφοι
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1931-32

thumb|250px|Η ομάδα της ΑΕΚ κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο της ΕΠΟ
thumb|250px|Η ομάδα του Άρη φιναλίστ της διοργάνωσης και πρωταθλήτρια Ελλάδας την ίδια χρονιά
[thumb|right|100px|[Κώστας Νεγρεπόντης]]
Στην **1η** διοργάνωση του **Κυπέλλου Ελλάδας 1931–32** μετείχαν συνολικά 17 ομάδες, προερχόμενες από τρεις μόνο ποδοσφαιρικές ενώσεις: 7 από την ΕΠΣ Αθηνών, 4 από την ΕΠΣ Πειραιώς και 6 από την ΕΠΣ Μακεδονίας, αλλά αποκλειστικά της Θεσσαλονίκης. Πιο συγκεκριμένα, στην πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας έλαβαν μέρος οι 8 σύλλογοι της Εθνικής κατηγορίας και οι συνολικά 9 της Α' κατηγορίας των τριών ενώσεων (με εξαίρεση το Φαληρικό Σύνδεσμο της ΕΠΣΠ). Στην προκριματική φάση της διοργάνωσης διασταυρώθηκαν οι ομάδες των ΕΠΣΑ και ΕΠΣΠ, ενώ εκείνες της ΕΠΣΜ μεταξύ τους. Στην επόμενη δεν διενεργήθηκε κλήρωση, παρά **ορισμός** των ζευγαριών ώστε να μη συναντηθούν τα 8 σωματεία Εθνικής κατηγορίας και με μέριμνα να προκριθούν 5 Αθηνών-Πειραιώς και 3 Θεσσαλονίκης.

Νικήτρια αναδείχθηκε η ΑΕΚ, η οποία επικράτησε στον τελικό του Άρη Θεσσαλονίκης με 5–3 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Όλοι οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν εντός του ημερολογιακού έτους 1931 και πριν από την έναρξη της εθνικής Κατηγορίας και των τοπικών πρωταθλημάτων. Είναι χαρακτηριστικό πως οι δύο ημιτελικοί ΑΕΚ-ΠΑΟΚ και Απόλλων Αθηνών-Άρης, διεξήχθησαν διαδοχικά την ίδια μέρα στο ίδιο γήπεδο (Λ. Αλεξάνδρας), με κοινό εισιτήριο για τους θεατές. 

***Σκορ-ρεκόρ διαφοράς τερμάτων**: «Άμυνα Πειραιώς - ΑΟ Παλαιού Φαλήρου: 7–1» 
***Σκορ-ρεκόρ σε συνολικά γκολ**: «Άρης Θεσσαλονίκης - Παναθηναϊκός: 7–2»
 
## Οι αγώνες

: * επαναληπτικός αγώνας καθώς ο αρχικός διεκόπη στο 110' λόγω του σκότους, με τον Ηρακλή να προηγείται πάλι 3-2 (καν. διάρκεια 2-2)

## Ο τελικός
thumb|250px|Στιγμιότυπα από τον τελικό Κυπέλλου, ΑΕΚ - Άρης 5-3

## Πηγές
* *[http://www.athlitikihxo.gr/ShowNewspaper.php?ShowDate=1974-08-17 "Η Εποποιία του ελληνικού ποδοσφαίρου"]*, Ηλ. Λέκκα, *εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ»*, 17/8/1974
* *[http://www.rsssf.com/tablesg/grkcuphistfull.html#32 κύπελλο Ελλάδος 1931-32]*, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, *RSSSF (Recreation & Sports Soccer Statistics Foundation)*
* *"Γκολ 2000: ένας Αιώνας Ποδόσφαιρο"*, Ανδρέας Μπόμης, *Εκδόσεις Πελεκάνος*, Αθήνα 2000

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1931-1932
Λα Μανταλένα

Η **Λα Μανταλένα** () είναι ιταλικό νησί το οποίο βρίσκεται βορειοανατολικά της Σαρδηνίας και είναι το μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους Λα Μανταλένα. Το νησί έχει έκταση 20,1 τ.χλμ και πληθυσμό 11.902 κατοίκους. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Λα Μανταλένα.

Λα Μανταλένα
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας
Λα Μανταλένα
Γιόχαν αμ Έντε

Ο **Γιόχαν Γιοάχιμ Γκότλομπ αμ Έντε** (γερμ. *Johann Joachim Gottlob am Ende*),  (16 Μαΐου 1704 - 2 Μαΐου 1777) υπήρξε Γερμανός ευεργέτης, παιδαγωγός, συγγραφέας και θεολόγος. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Μαΐου 1706 στο Γκραίφενχάινιχεν (*Gräfenhainichen*). Ο πατέρας του ήταν διάκονος, η μητέρα του θυγατέρα παπά. Γράμματα έμαθε στην Αρχοντική Σχολή (*Fürstenschule*) στην Γκρίμμα (*Grimma*), και κατόπιν φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Βίττενμπεργκ (*Universität Wittenberg*). Αρχικά διορίστηκε διάκονος διαδεχόμενος τον πατέρα του. Το 1745 τοποθετήθηκε επιθεωρητής (*Inspektor*) και διδάσκαλος στην Σούλπφόρτα (*Schulpforta*). Το 1748 διορίστηκε επόπτης (*Superintendent*) στο Φράιμπουργκ και το 1750 στην Δρέσδη. Ήταν πολυμαθής άνδρας και εξαίρετος ιεροκήρυκας. Φημίστηκε κατά την διάρκεια του Επταετή Πολέμου για τις αγορεύσεις του. Σε μία από αυτές μάλιστα παρευρέθη ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας, ο οποίος αμέσως έδωσε εντολή να τυπωθεί και να δημοσιευθεί ο λόγος του αυτός, ο οποίος μέχρι το 1831 επανειλημμένα επανεκδόθηκε στα γερμανικά, γαλλικά, ολλανδικά, αγγλικά και ιταλικά. Ο αμ Έντε απεβίωσε άτεκνος στις 2 Μαΐου 1777 στην Δρέσδη, αφού ίδρυσε και ευεργέτησε πολλά ιδρύματα.

## Ενδεικτική εργογραφία
Ο αμ Έντε έγραψε αρκετά πονήματα, λόγους εορταστικούς και άλλους. Μερικά από τα έργα του είναι τα εξής: 
* *Des Herrn J. de la Bruyere vernünftige und sinnreiche Gedanken von Gott und der Religion, übersetzt und kommentiert.* Danzig 1739.
* *Commentatio de homine poetica ... in lateinisch translata et carmine heroico expressa.* Wittenberg 1748, Leiden 1751.
* *Acta apostulorum e lingua originali in Latinam translata et carmine heroico expressa.* Wittenberg 1759.
* *Christen tägl. Bus-, Bet- u. Lob-Opfer.* Dresden 1762.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Παιδαγωγοί
Κατηγορία:Γερμανοί ευεργέτες
Τιλλοειδέα η μονοταινιωτή

Η **Τιλλοειδέα η μονοταινιωτή** (*Tilloidea unifasciata*) είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Cleridae και την υποοικογένεια Tillinae. 
Το γένος *[[Τιλλοειδέα]]* εξαπλώνεται και πέρα από την Ευρώπη στην Παλαιαρκτική και τη Βόρεια Αφρική. Στην Ευρώπη εκπροσωπείται με τρία είδη από τα οποία στην Ελλάδα συναντάμε το είδος Τιλλοειδέα η μονοταινιωτή. και το είδος *Tilloidea transversalis* 

Το όνομα «ουνιφασκιάτα» αναφέρεται στην άσπρη λωρίδα στα έλυτρα (uni (λατινικά))= μόνο, fasciata (λατινικά)= ταινιωτή).
thumb|Εικ. 1: Διατρήσεις στα έλυτρα στην περιοχή των ώμων
thumb|Εικ. 2: Ταρσός του μπροστινού ποδιού. Δεξιά αντίτυπο με αριθμό (μαύρο) και περίγραμμα (πράσινο) του ταρσομερούς

## Χαρακτηριστικά του ακμαίου
Το  κολεόπτερο αποκτά μήκος από πέντε έως οκτώ  χιλιοστόμετρα. Το σώμα είναι κυλινδρικό με μήκος σχεδόν το τετραπλάσιο από το φάρδος.  Στο κεφάλι, στο πρόνωτο και στους ώμους των ελύτρων  έχει όρθια μακρά μαλλιά.

Τα στοματικά μόρια δείχνουν προς τα κάτω.  Οι χειλικές προσακτρίδες είναι το ίδιο καλά αναπτυγμένες όπως οι γναθικές προσακτρίδες. Το τελευταίο άρθρο των χειλικών προσακτρίδων έχει τη μορφή τσεκουριού.  Οι  κεραίες συνίστανται από ένδεκα άρθρα. Από το τέταρτο άρθρο οι κεραίες είναι πριονισμένες. Τα τελευταία άρθρα  είναι περίπου το ίδιο φαρδιά με τα μεσαία άρθρα.  Η βάση των κεραιών εισβάλλει από μπροστά βαθιά στους οφθαλμούς.  

Το πρόνωτο είναι πολύ μακρύτερο παρά  φαρδύ.  Είναι πυκνά στιγματισμένο. Στην μπροστινή άκρη είναι περίπου το ίδιο φαρδύ με το κεφάλι, προς τα πίσω  στενεύει, η οπίσθια άκρη είναι σαν ζώνη και αρκετά στενότερη από τα έλυτρα.

Τα έλυτρα έχουν όρθιους ώμους. Στη βάση των ελύτρων ξεκινούν λωρίδες από βαθιά σημεία παράλληλα στη ραφή, οι οποίες σβήνουν στη δεύτερη  μέση του ελύτρου. Η απόσταση μεταξύ των σημείων είναι μικρότερη από τα ίδια τα σημεία και δεν έχουν άλλα στίγματα (Εικ.&nbsp;1). Λιγότερο από το πρώτο μισό των ελύτρων είναι κόκκινο, το οπίσθιο μισό είναι μαύρο. Στο τελευταίο τρίτο του ελύτρου είναι μια άσπρη ή κρεμ λωρίδα όρθιο στην ραφή των ελύτρων. 

Τα  πόδια έχουν σαφώς πενταμερείς ταρσούς, τα πρώτα τέσσερα ταρσομερή στοιβάζονται το ένα στο άλλο  σαν κούπες (Εικ.&nbsp;2).

## Βιολογία
Το έντομο αυτό κυνηγάει άλλα έντομα, που ζουν σε ξύλα, (κλήμα, οξιά,...). Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά το τέλος της άνοιξης στα ξύλα ή σε λουλούδια θάμνων. 

## Γεωγραφική εξάπλωση
Η Τιλλοειδέα η μονοταινιωτή είναι σπάνιο είδος με αραιό χώρο διαμονής. Στη Δύση συναντάμε το είδος στην Ισπανία, τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Στην Κεντρική  Ευρώπη η Ελβετία 
και η Αυστρία ανήκουν στον χώρο διαμονής, στη Νότια Ευρώπη προστίθεται η Ελλάδα και η Ιταλία, πιο βόρεια η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Κροατία, η Σερβία . Επίσης το είδος συναντάται και στην Τουρκία

## Πηγές
* H. Freude, K. W. Harde, G. A. Lohse: *Die Käfer Mitteleuropas*, Bd. 9. Spektrum Akademischer Verlag in Elsevier, München 1966, ISBN 3-827-40683-8


Κατηγορία:Κολεόπτερα
Βαλκανικό Κύπελλο Ελπίδων Ποδοσφαίρου

Το **Βαλκανικό Κύπελλο Έθνικών Ομάδων Ελπίδων** καθιερώθηκε το 1968 ανάμεσα στις αντίστοιχες εθνικές ομάδες των έξι βαλκανικών κρατών, σε μια περίοδο που βρισκόταν σε ακμή η διαβαλκανική αθλητική συνεργασία. Πραγματοποιήθηκαν συνολικά 12 διοργανώσεις ως το 1983. Οι πρώτες εννέα διοργανώσεις, ως το 1976, διεξήχθησαν σε ετήσια βάση. Στη συνέχεια, και ως το 1983, έγιναν άλλες τρεις. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν οι έξι χώρες που υπήρχαν στη Βαλκανική χερσόνησο πριν διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία: Ελλάδα, Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία και Αλβανία. Η διοργάνωση ήταν αρκετά δημοφιλής, τουλάχιστον στις πρώτες χρονιές, και αποτέλεσε υποκατάστατο του προπολεμικού Βαλκανικού Κυπέλλου Εθνών.

## Το ξεκίνημα

Η αρχική απόφαση για τη δημιουργία μιας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης εθνικών ομάδων ελπίδων ανάμεσα στις έξι βαλκανικές χώρες πάρθηκε στο Βαλκανικό Αθλητικό Συνέδριο που διεξήχθη στις 24 και 25 Φεβρουαρίου 1968 στην Κωνσταντινούπολη, έπειτα από πρόταση της τουρκικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Η οριστική απόφαση και οι λεπτομέρειες του τρόπου διεξαγωγής καθορίστηκαν στο επόμενο αντίστοιχο συνέδριο που έγινε στην Αθήνα. Αποφασίστηκε η διοργάνωση να έχει μορφή τουρνουά με βαθμολογία, διάρκειας δέκα περίπου ημερών και να διεξάγεται κάθε χρόνο σε διαφορετική χώρα. Έπειτα από πρόταση της ΕΠΟ, το 1ο Βαλκανικό Κύπελλο ορίστηκε να διεξαχθεί στη Θεσσαλονίκη, στο Καυτανζόγλειο Στάδιο, το Σεπτέμβριο του 1968 και τα επόμενα να διεξάγονται κάθε Ιούνιο. Το 1977 αποφασίστηκε να μην διεξάγεται ως τουρνουά σε μία χώρα αλλά οι ομάδες από τον προκριματικό γύρο ως τον τελικό να δίνουν διπλούς αγώνες εντός/εκτός έδρας. Έτσι χρειάστηκαν δυο χρόνια για την ολοκλήρωση της διοργάνωσης. Με τη μορφή αυτή δεν διεξήχθη ξανά.

## Μορφές διεξαγωγής

* Τουρνούα σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία: 1968, 1969, 1970, 1971.
* Τουρνουά δύο ομίλων των τριών ομάδων. Οι πρώτες στον τελικό και οι δεύτερες στον μικρό τελικό (για την 3η θέση): 1972, 1973, 1974, 1975, 1976.
* Δύο προκριματικοί όμιλοι δύο γύρων με αγώνες εντός/εκτός έδρας και οι πρώτες σε διπλό τελικό: 1977-78.
* Τουρνουά δύο ομίλων των τριών ομάδων. Οι πρώτες στον τελικό και οι δεύτερες στον μικρό τελικό (για την 3η θέση): 1981, 1983.

## Διοργανώσεις - Νικητές

## Σημειώσεις



Κατηγορία:Διοργανώσεις ποδοσφαίρου εθνικών ομάδων
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2008-2009

Το **πρωτάθλημα της περιόδου 2008-09** ήταν το 77ο από την καθιέρωση της πρώτης κατηγορίας του Ιταλικού πρωταθλήματος. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ίντερ για 4η συνεχόμενη φορά και για 17η στην ιστορία της. Θέση στο Champions League εξασφάλισαν επίσης η ΑΚ Μίλαν, η Γιουβέντους και η Φιορεντίνα.

## Βαθμολογία

## Σκόρερς

## Αναφορές

*RSSSF Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου

Κατηγορία:Σέριε Α