open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαρία του Άρκελ

Η **Μαρία** (ολλανδ.: *Μaria van Arkel*, π. 1385 - 19 Ιουλίου 1415) από τον Οίκο του Άρκελ ήταν η μόνη κόρη και κληρονόμος του Ιωάννη Ε΄ κυρίου του Άρκελ και της Ιωάννας του Γύλιχ, κόρης του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ. Κληρονόμησε τον τίτλο στο Χέλρε από τον εκ μητρός θείο της Ρέγκιναλντ Δ΄, έτσι ο γιος της Άρνολντ έγινε δούκας του Χέλρε. Ήταν η εκ πατρός γιαγιά της Mαρίας του Χέλρε, η οποία έγινε βασίλισσα της Σκωτίας.

## Οικογένεια
Γονείς της μητέρας της ήταν ο Γουλιέλμος Β΄ δούκας του Γύλιχ και η Μαρία, δούκισσα του Χέλρε, κόρη του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Χέλρε και της πρώτης συζύγου του, Σοφίας Μπέρτουτ του Μέχελεν. Ο εκ μητρός θείος της ήταν ο Γουλιέλμος Γ΄ δούκας του Γύλιχ και του Χέλρε.

Ο πατέρας της Ιωάννης Ε΄ κύριος του Άρκελ (απεβ. στις 25 Αυγούστου 1428), ήταν γιος του Όθωνα Α΄ του Άρκελ και της Iσαβέλλας των Μπαρ, κόρης του Θεοβάλδου κυρίου του Πιερπόν. Ο Ιωάννης Ε΄ ήταν ο «πιο αγαπητός εχθρός» του Γουλιέλμου Β΄ δούκα της Βαυαρίας.

## Οικογένεια
Ο θείος της Ρέγκιναλντ Δ΄ δούκας του Χέλρε κανόνισε τον γάμο μεταξύ της όμορφης Μαρίας του Άρκελ και του Ιωάννη Β΄ του Έχμοντ, ευγενή της Ολλανδίας. Παντρεύτηκαν στις 24 Ιουνίου 1409. Τα παιδιά τους ήταν:
* Άρνολντ 1410-1473, δούκας του Χέλρε.
** Μαρία 1434/35-1463, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ των Στιούαρτ βασιλιά της Σκωτίας.
* Γουλιέλμος Δ΄ 1412-1483, κύριος του Έχμοντ & Έισελστεϊν, κυβερνήτης (stadhouder) του Χέλρε.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* Μπλοκ, Πέτρος Γιοχάνες. *Ιστορία του λαού των Κάτω Χωρών: Από τις αρχές του 15ου αιώνα έως το 1559*. Οι γιοι του GP Putnam: 1899.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Die Genealogie des Mittelalters
* 

Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς
ΦΚ Ζμπρογιόβκα Μπρνο

Η **ΦΚ Ζμπρογιόβκα Μπρνο** (*FC Zbrojovka Brno*) είναι ένας επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη Μπρνο, της Νότιας Μοραβίας, στην Τσεχία και πήρε το όνομά της από τον * Zbrojovka Brno*, κατασκευαστή πυροβόλων όπλων.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1913 ως *SK Židenice* και ο σύλλογος αργότερα έγινε γνωστός με το σημερινό του όνομα. Η Μπρνο κέρδισε το Τσεχοσλοβακικό Πρωτάθλημα στη σεζόν 1977–78 και τερμάτισε δεύτερη το 1979–80.

## Ιστορικά ονόματα του συλλόγου

* ΣΚ Ζιντενίτσε (1913–47)
* Ζμπρογιόβκα Ζιντενίτσε Μπρνο (1947–51)
* Ζμπρογιόβκα Μπρνο (1951–56)
* Σπαρτάκ ΖΙΣ Μπρνο (1956–68)
* Ζμπρογιόβκα Μπρνο (1968–92)
* Μπόντι Μπρνο (1992–2000)
* Στάβο Άρτικελ Μπρνο (2000–02)
* 1. ΦΚ Μπρνο (2002–10)
* Ζμπρογιόβκα Μπρνο (2010–σήμερα) 

Το 1962, έγινε συγχώνευση μεταξύ του Ρούντα Χβέζντα Μπρνο (*Rudá Hvězda Brno*, 1956–62) και της Σπαρτάκ ΖΙΣ Μπρνο (* Spartak ZJŠ Brno*).

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας : 1977–78
* Κύπελλο Τσεχοσλοβακίας : 1959–60

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Μπρνο
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχοσλοβακίας
Όττο Μαρσέους φαν Σρικ

[μικρογραφία|300x300εσ| ''Πρωινή χαρά, [φρύνος και έντομα*, 1660]]
Ο *'Όττο Μαρσέους φαν Σρικ*' (Otto Marseus van Schrieck, περ. 1613, [[Ναϊμέχεν]] &#x2013; τάφηκε στις 22 Ιουνίου 1678, [[Άμστερνταμ]] ) ήταν [[ζωγράφος]] της [[Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής|Ολλανδικής Χρυσής Εποχής]]. Είναι περισσότερο γνωστός για τους πίνακες ζωγραφικής [[Χλωρίδα|χλωρίδας]] και [[Πανίδα|πανίδας]].

== Βιογραφία ==
Ο Όττο Μαρσέους φαν Σρικ πέρασε την περίοδο  1652-1657 στη [[Ρώμη]] και τη [[Φλωρεντία]] με τους ζωγράφους [[Ματτίας Βίτχοος]] (Matthias Withoos) και [[Βίλλεμ φαν Ελστ]] και εντάχθηκε στην εκεί  Ολλανδική Συντεχνία Καλλιτεχνών . Αργότερα εργάστηκε στην Αυλή του [[Κατάλογος μοναρχών της Τοσκάνης|Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης]] και ταξίδεψε σε όλη την [[Αγγλία]] και τη [[Γαλλία]], μετά την οποία εγκαταστάθηκε στο [[Άμστερνταμ]] .  Στις 25 Απριλίου 1664, παντρεύτηκε τη Μαργκαρίτα Χάισελς (θυγατέρα του Κορνέλιους Χάισελς, [[Χαράκτης|χαράκτη]]).  Ο [[Άρνολντ Χαουμπράκεν]] στη βιογραφία του Όττο αναφέρει ότι προσεχώρησε στους [[Bentvueghels]] στη Ρώμη και επονομαζόταν *snuffelaer* ή “*ferreter''” ("μυριστής"), επειδή ήταν πάντα στον κήπο ψάχνοντας για λεπτομέρειες.  Ο Χαουμπράκεν αναφέρει τη σύζυγο του Όττο, η οποία, μετά από δύο γάμους, ζούσε ακόμη όταν αυτός έγραψε το βιβλίο του. Σύμφωνα με αυτήν, ο Όττο Μαρσέους φαν Σρικ εξέτρεφε φίδια και σαύρες σε ένα υπόστεγο στο πίσω μέρος του σπιτιού του, καθώς και σε ένα κομμάτι γης έξω από την πόλη, που ήταν περιτειχισμένο για αυτό το σκοπό.

## Έργο
Πολλοί από τους πίνακες του είναι, σε σκοτεινές αποχρώσεις, μελέτες φυτών, συχνά με σαύρες στη βάση τους και έντομα στα φύλλα και κλαδιά. Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης, οπαδοί του ήταν οι Βίλλεμ φαν Ελστ, Άντονι φαν Μπόρσσομ (Anthonie van Borssom), Ελίας φαν ντερ Μπρουκ (Elias van den Broeck), Γ. Φαλκ (J. Falk), Καρλ Βίλχελμ ντε Χάμιλτον (Carl Wilhelm de Hamilton), Τράιαν Χιουζ (Trajan Hughes), Νικολάες Λαχτρόπιους (Nicolaes Lachtropius), Γιάκομπ Μάρρελ (Jacob Marrel), Αμπραχάμ Μινιόν (Abraham Mignon), Ράχελ Ρόις, Κρίστιεν Στριπ (Christiaen Striep), Ίσακ Φρόμανς (Isac Vromans), Ματτίας Βίτχοος (Matthias Withoos) και Πίτερ Βίτχοος (Pieter Withoos).  Μια αξιοσημείωτη παράλειψη σε αυτήν τη λίστα είναι η θυγατέρα και  αδελφή των δύο τελευταίων, Αλίντα Βίτχοος (Alida Withoos), η οποία συνεργάστηκε με αυτόν για τη δημιουργία ζωγραφικής του κήπου του Vijverhof για τη συλλογή του άλμπουμ κήπων της Άγκνες Μπλοκ (Agnes Block).

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων
* Bentvueghels

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Καταχώριση στην Artcyclopedia με πολλούς συνδέσμους
* Έργα και λογοτεχνία στο PubHist

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ελισάβετ της Κλέβης, κόμισσα του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκενμπουργκ

Η **Ελισάβετ**, γερμ.: Elisabet von Kleve από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόρη του δούκα της Κλέβης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκενμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Αδόλφου Α΄ δούκα τοης Κλέβης και της Μαρίας των Βαλουά-Βουργουνδίας, κόρης του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας.

Παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΚΣΤ΄ κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκενμπουργκ στις 15 Ιουλίου 1434. 

## Οικογένεια
Μαζί είχαν 11 παιδιά: 
* Γκύντερ ΛΣΤ΄ (8 Ιουλίου 1439 - Rudolstadt, 30 Δεκεμβρίου 1503).
* Ερρίκος ΚΖ΄ (13 Νοεμβρίου 1440 - 14 Δεκεμβρίου 1496), αρχιεπίσκοπος της Βρέμης.
* Αικατερίνη (2 Φεβρουαρίου 1442 - 9 Νοεμβρίου 1484), παντρεύτηκε πρώτα τον Μπούσο Ζ΄ του Mάνσφελντ και μετά τον Ζίγκμουντ του Γκλάιχεν-Τόνα.
* Γκύντερ ΛΖ΄ (8 Ιουνίου 1443).
* Ερρίκος ΚΗ΄ (8 Ιανουαρίου 1447 - Βρέμη, 1481), μέλος του Συλλόγου των καθεδρικών στην Κολωνία και το Μάιντς.
* Γκύντερ ΛΗ΄ (Ρούντολστατ, 1450 - Βρέμη, 29 Νοεμβρίου 1484) παντρεύτηκε πρώτα την Αικατερίνη του Κβέρφουρτ και μετά την Άννα του Γλάιχεν.
* Ερρίκος ΚΘ΄ (10 Αυγούστου 1452 - 31 Μαρτίου 1499), Canon στο Hildesheim .
* Γκύντερ ΛΘ΄ (30 Μαΐου 1455 - Άρνστατ, 8 Αυγούστου 1521), παντρεύτηκε την Aμαλία του Μάνσφελντ.
* Ερρίκος Λ΄ (31 Δεκεμβρίου 1456 - Άρνστατ, 12 Ιουνίου 1522), μέλος του Συλλόγου των καθεδρικών στο Στρασβούργο και το Γιέχασμπουργκ.
* Μαρία (16 Ιουνίου 1458).
* Mαίρη (4 Νοεμβρίου 1459 - Δεκέμβριος 1459).

## Δείτε επίσης
* Duchy of Cleves

## Βιβλιογραφικές αναφορές

 
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ
Φίλιππος του Έχμοντ

Ο **Φίλιππος**, ολλανδ.: Filips graaf van Egmont (1558 - Ιβρύ 14 Mαρτίου 1590) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν 5ος κόμης του Έχμοντ, πρίγκιπας του Γκάβερε και 12ος και τελευταίος κύριος των Πούρμερεντ, Πούρμερλαντ και Ίλπενταμ.
 
## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος τού Λάμοραλ κόμη του Έχμοντ, που αποκεφαλίστηκε από τους Ισπανούς το 1568 στις Βρυξέλλες. Η μητέρα του Σαβίνα των Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν.

Ο Γουλιέλμος Α΄ πρίγκιπας της Οράγγης ήταν ο προστάτης του, και στα πρώτα χρόνια της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας ο Φίλιππος πολέμησε στο στρατό των Ολλανδών επαναστατών. Ήταν παρών στη μάχη του Γκέμπλουξ το 1578, που οι Ολλανδοί ηττήθηκαν.

Αλλά το 1579 ο Φίλιππος διέκοψε κάθε επαφή με τον Γουλιέλμο Α΄ και προσέφερε τις υπηρεσίες του στον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας, για τον οποίο ανέκτησε πολλές πόλεις. 

Γι' αυτό έγινε ιππότης στο Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος.

Σκοτώθηκε το 1590 στη Μάχη του Iβρύ εναντίον του νέου βασιλιά Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Τουθόα Αρκαδίας

Η **Τουθόα** είναι ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Τουθόα βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας και είναι κτισμένη σε καταπράσινη πλαγιά του λόφου Κρεββατά σε υψόμετρο 620 μέτρα. Το χωριό απέχει 34 χλμ. ΒΔ. από τη Δημητσάνα (μέσω Λαγκάδια) και 72 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Τρίπολη ενώ δυτικά και βόρεια περνάει ο ποταμός Τουθόας που αναφέρεται στην αρχαιότητα από τον Παυσανία στα Αρκαδικά. Στα βορειοδυτικά του υπάρχει το φαράγγι Τουθόα που μαζί με το ομώνυμο ποτάμι περνά ανάμεσα από δασωμένες πλαγιές, απόκρημνους βράχους αλλά και ήμερες κοιλάδες σχηματίζοντας το ιδιαίτερου κάλλους φαράγγι που προσφέρεται για περιπατητικό τουρισμό. 

Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821, με την ονομασία *Τσίπολι* ή *Τζίπολι* να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Καρυταίνης - Τμήμα Λακόβων και Λαγγαδίων. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται το 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 ως *Τσίπολι* να προσαρτάται στον τότε δήμο Τουθόας. Το 1912 με ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912 το όνομά του διορθώνεται σε Τσίπολιος και το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάζεται σε Τουθόα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Λευκοχώρι και την Φούσκαρη αποτελούν την τοπική κοινότητα Λευκοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δημητσάνης του Δήμου Γορτυνίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 45 κατοίκους ενώ το 2001 είχε 108.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Αικατερίνη της Βουρβόνης (π. 1440-1469)

Η **Αικατερίνη**, γαλλ.: Catharine de Bourbon (1440 στη Λιέγη - 21 Μαΐου 1469 στο Nάιμεχεν) ήταν κόρη του δούκα του Μπουρμπόν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα Χέλρε το 1465-1469. 

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Κάρολου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της συζύγου του Αγνής των Βαλουά-Βουργουνδίας, κόρης του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας.

Η Αικατερίνη απεβίωσε το 1469 και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στο Nάιμεχεν.

## Οικογένεια
Στις 28 Δεκεμβρίου 1463 στο Μπρυζ παντρεύτηκε τον Aδόλφο δούκα του Χέλρε, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του Άρνολντ ως δούκας του Χέλρε το 1465. Είχαν δίδυμα παιδιά:
* Φίλιππη (1467-1547), παντρεύτηκε το 1485 τον Ρενέ Β΄ δούκα της Λωρραίνης.
* Κάρολος Β΄ (1467-1538), δούκας του Χέλρε.

## Πρόγονοι



## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Wilhelm Karl Prinz von Isenburg και Frank Baron Freytag von Loringhoven: *Europäische Stammtafeln .* *Stammtafeln zur Geschichte der europäischen Staaten*, τόμος. 2, JA Stargard, Marburg, 1956, πίνακας 30.
* PH Scheltema: *De St.-Stevenskerk te Nijmegen*, σε: *De Opmerker*, vol. 30, τεύχος 37, 14 Σεπτεμβρίου 1895, σελ.&nbsp;291-292, σελίδα 291 και σελίδα 292

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Τριποταμιά Αρκαδίας

Η **Τριποταμιά** είναι οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

## Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Τριποταμιά βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 164 μέτρα. Απέχει 52 χλμ. Δ. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου), 95 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Τρίπολη και 46 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Πύργο. ανατολικά του περνάει ο Λάδωνας ποταμός που νοτιότερα καταλήγει στον Αλφειό.

Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821, με την ονομασία *Μπέλεσι* να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Επαρχία Καρύταινας - τμήμα Ηλιοδώρας και με το ίδιο όνομα αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να ορίζεται έδρα στον τότε δήμο Κορακονήσου ενώ το 1855 με ΦΕΚ 2Α - 31/01/1855 ορίστηκε έδρα του τότε δήμου Θελπούσης. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Τριποταμιά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καπελλίτσα και τα Χάνια αποτελούν την τοπική κοινότητα Τριποταμιάς που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Γορτυνίας και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 200 κατοίκους ενώ ως οικισμός 140. Με την απογραφή του 2001 είχε 233.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Στρύχνον το ελαιαγνόφυλλον

Το **Στρύχνον το ελαιαγνόφυλλον** (*Solanum elaeagnifolium*) με κοινή ονομασία **στρύχνο**, **αγριομελιτζάνα**, ή  **γερμανός**, ανήκει στην οικογένεια Solanacae (Σολανίδες) και αποτελεί βλαβερό ζιζάνιο, με καταγωγή από τις ΗΠΑ και το Μεξικό, απ' όπου έχει εισβάλει σε πολλά μέρη του κόσμου. 

Αντιπροσωπεύει ένα από τα χειρότερα εισβολικά είδη παγκοσμίως, το οποίο εξαπλώνεται ταχύτατα, εκτοπίζει τα γηγενή είδη και απειλεί προστατευόμενες περιοχές, ενώ η καταπολέμησή του είναι εξαιρετικά δύσκολη, αφού λειτουργεί ως «λερναία ύδρα». Προκαλεί προβλήματα σε καλλιέργιες, ειδικά χαμηλών φυτών, σε υποδομές, στην βιοποικιλότητα, μείωση επικονιασμού απά τα έντομα, ενω είναι ξενιστής σε μιά σειρά από βλαβερά έντομα. 

Στην Μεσόγειο, το φυτό εντοπίστηκε αρχικά το 1949 στην Ελλάδα και το Μαρόκο, ενώ μέσα σε πολύ λίγα χρόνια εντοπίστηκε και σε άλλες χώρες της περιοχής. Σήμερα κατανέμεται σ’ όλη τη χώρα. Συναντάται στις άκρες των δρόμων, αρχικά συνήθως σε θέσεις με ανθρωπογενή επιβάρυνση. Εισβάλλει σε χωράφια, όπου είναι δύσκολο να εξαλειφθεί διότι παρουσιάζει ένα πολύ ισχυρό και βαθύ ριζικό σύστημα. Δείχνει να "ακολουθεί" τους οδικούς άξονες, ίσως γιατί οι στρογγυλοί καρποί του παρασύρονται από τις αυλακώσεις των τροχών διερχόμενων οχημάτων και έτσι εξαπλώνονται. 

## Περιγραφή
Χαρακτηρίζεται από ακανθώδη ασημόχρωμα φύλλα, με κυματοειδή άκρα που καλύπτονται με άσπρο χνούδι. Ανθίζει Απρίλιο-Σεπτέμβριο και τα άνθη του είναι μπλε-λιλά ή λευκά..

Ο καρπός είναι μια γυαλιστερή, πράσινη αρχικά ρόγα, που στη συνέχεια γίνεται κίτρινη. Ο σπορός του εχει διαστάσεις 2-4mm και παρουσιάζει βιωσιμότητα 20% μετά απο τρία χρόνια σε βάθος 10εκ.

Αναπτύσει οριζόντιες έρπουσες ρίζες, σε βαθος εως 5εκ σε αδιατάρακτα εδάφη, έως 45εκ σε διαταραγμένα. Αυτό δυσκολεύει την εξάλειψη του μετά απο αποκοπή του υπέρ το έδαφος τμήματος, καθόσον σε λίγες εβδομάδες μπορεί να αναβλαστήσει από τις οριζόντιες ρίζες. Τεμάχια ριζών ως και 2εκ δύνανται να βλαστήσουν καθόσον φέρουν οφθαλμούς βλάστησης.

## Τοξικότητα
Όλο το φυτό, ρίζες, βλαστοί, καρπός, είναι δηλητηριώδες, ακόμα και αποξηραμένο. Περιέχει αλκαλοειδή που προκαλούν γαστρεντερικές διαταραχές και βλάβες στο νευρικό σύστημα.

## Πηγές
* Φορμόζης Γ. 2018, Η επίδραση της αλληλοπάθειας δασικών δέντρων στην εξάπλωση του είδους εισβολέα Solanum elaeagnifolium, ΣΧΟΛΗ ΔΑΣΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΔΑΣΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ - ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ  Α.Π.Θ.
* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.

* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm_dataportal/taxon/f573c2f5-555b-437c-944c-484f173c42b7
* https://www.greekflora.gr/el/flowers/3485/Solanum-elaeagnifolium
* http://euromed.luomus.fi/euromed_map.php?taxon=449422&size=medium
* https://www.iefimerida.gr/news/299792/germanos-fyto-eisvoleas-poy-exaplonetai-tahytata-pote-eftase-stin-ellada-ti-apeilei
* https://www.agriamanitaria.gr/solanum-elaeagnifolium-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CF%83%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CF%8C

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κατηγορία:Στρυχνοειδή
Άννα του Έxμοντ η Πρεσβύτερη

Η **Άννα** η *Πρεσβύτερη*, ολλανδ.: Anna van Egmont de *Ouderen* (1504–1574) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν η μητέρα των εκτελεσθέντων κομήτων Χορν και Μοντινύ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Έισελσταϊν ως κόρη του Ολλανδού κυβερνήτη του Χέλρε, του Φλόρις κόμη του Μπούρεν και της Mαργαρίτας φαν Μπέρχεν (π. 1481-π. 1551).  Η ομώνυμη ανιψιά τής Άννας, η Άννα των Έχμοντ η *Νεότερη*, ήταν η πρώτη σύζυγος του Γουλιέλμου Α, και του έκανε τρία παιδιά. 

Η Άννα παντρεύτηκε την πρώτη φορά στις 26-8-1523 με τον Ιωσήφ βαρόνο του Μονμορανσύ (π. 1500 - π. 1530) και είχαν 4 παιδιά. Μετά το τέλος του, παντρεύτηκε για δεύτερη φορά στις 6-12-1530 στο Βέερτ με τον Ιωάννη κόμη του Χορν (1470/75 - 1540), ο οποίος ήταν έτοιμος να γίνει πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης, αλλά εγκατέλειψε την Εκκλησία για να εξασφαλίσει διάδοχο για τον Οίκο του μετά το τέλος τού αδελφού του. Δυστυχώς αυτός ο γάμος παρέμεινε χωρίς απογόνους, αλλά έλαβε την άδεια να κάνει τον προγονό του (γιο της συζύγου του από τον πρώτο της γάμο) Φίλιππο του Μονμορανσύ να γίνει κόμης του Χορν μετά το τέλος του, με την προϋπόθεση να νυμφευτεί τη Βαλπούρχις φαν Νιούεναρ, το οποίο έκανε. Η πρώτη κόρη της Άννας, η Μαρία, παντρεύτηκε το 1562 στο Βερτ με τον Πέτρο-Ερνέστο φαν Μάνσφελντ, ο οποίος αργότερα υπηρέτησε τον δούκα της Πάρμας, και η δεύτερη κόρη της, η Ελεονόρα παντρεύτηκε τον Aντώνιο Β΄ ντε Λαλαίνγκ κόμη του Χόοχστρατεν, ο οποίος απεβ. στις 11 Δεκεμβρίου 1568 ως αποτέλεσμα τραυματισμού του στη μάχη, ενώ υπηρετούσε στον στρατό του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης. 

Σύμφωνα με τη βιογράφο της Μαρία Λύιτεν, μοναχή του Καθολικού μοναστηριού των *Witte Nonnen* (Λευκών Μοναζουσών), που βρίσκεται στο Μάαστραατ στο Βέερτ, τόσο η Άννα, όσο και η νύφη της, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προώθηση της λουθηρανικής πίστης στην περιοχή γύρω από το Βέερτ.  Από το 1566 επρόκειτο να βρεθούν στη συντροφιά ενός *geuzen-paap* (επαίτη πάπα). Όταν ο δούκας της Άλβα έφτασε στον Βορρά για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της Ιεράς Εξέτασης, ο γιος της Άννας Φίλιππος συνελήφθη μαζί με τον Λάμοραλ και αποκεφαλίστηκαν στις 5 Ιουνίου 1568 στις Βρυξέλλες. Λίγο μετά από αυτό, η Άννα και η Βαλμπούρχις διέφυγαν στην Κολωνία, όπου άρχισαν τη διαδικασία για την ανάκτηση των κατασχεθέντων αγαθών τους και επίσης εξασφάλισαν την απελευθέρωση τού γιου της Άννας Φλόρις του Μονμορανσύ, που ήταν στη φυλακή του Σιμάνκας της Ισπανίας. 

Το 1570 ο Φλόρις στραγγαλίστηκε· λίγα είναι γνωστά για την Άννα μετά από αυτό, αλλά θεωρείται ότι απεβίωσε το 1574. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1523 τον Ιωσήφ βαρόνο του Μονμορανσύ και είχε τέκνα:
* Φίλιππος π.1524-1568, κόμης του Χορν (διαδέχθηκε τον πατριό του).
*  Φλόρις, απεβ. 1570.
* Μαρία, παντρεύτηκε τον Πάτρο-Ερνέστο του Μάνσφελντ.
* Ελεονώρα, παντρεύτηκε τον Αντώνιο Β΄ ντε Λαλαίγκ 3ο κόμη του Χόοχστρατεν.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 

Κατηγορία:Οίκος του Έχμοντ
Ισαάκ Χέρτζογκ

Ο **Ισαάκ Χέρτζογκ** (, γεννημένος στις 22 Σεπτεμβρίου 1960), είναι Ισραηλινός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως 11ος Πρόεδρος του Ισραήλ, από τον Ιούλιο του 2021 και πρόεδρος της Εβραϊκής Υπηρεσίας για το Ισραήλ. 

Είναι γιος του πρώην προέδρου του Ισραήλ, Χαΐμ Χέρτζογκ, είναι επαγγελματίας δικηγόρος και έχει υπηρετήσει ως Κυβερνητικός Γραμματέας μεταξύ του 1999 και του 2001 και ως μέλος της Κνεσέτ από το 2003 έως το 2018. Κατείχε αρκετές υπουργικές θέσεις μεταξύ 2005 και 2011, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργού Πρόνοιας και Κοινωνικών Υπηρεσιών (2007–11).

Στο παρελθόν ήταν πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος και της συμμαχίας της Σιωνιστικής Ένωσης μεταξύ 2013 και 2017, υπηρέτησε ως υποψήφιος του κόμματος για πρωθυπουργός κατά τις εκλογές του 2015, διετέλεσε ηγέτης της αντιπολίτευσης από το 2013 έως το 2018.

Στις προεδρικές εκλογές του Ισραήλ το 2021, εξελέγη Πρόεδρος του Ισραήλ και ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Ιουλίου.

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Isaac Herzog στον ιστότοπο της Κνεσέτ

 
Κατηγορία:Ισραηλινοί Εβραίοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ισραήλ
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ανάκτορο του Οδυσσέα

Το **Ανάκτορο του Οδυσσέα** είναι αρχαιολογικός τόπος μυκηναϊκού ανακτόρου στο νησί της Ιθάκης, στην Ελλάδα. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού, πλησίον του χωριού της Εξωγής. Η συγκεκριμένη τοποθεσία είναι επίσης γνωστή ως *Σχολή Ομήρου*, καθώς και ως *Άγιος Αθανάσιος*.

Το ανάκτορο ανεγέρθηκε προς το 1300 π.Χ. Το συγκεκριμένο κτίριο ήταν ανάκτορο δύο (ή τριών) επιπέδων, με κλιμακοστάσιο λαξευμένο στον βράχο. Παράλληλα, περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, εργαστήρια, αποθήκες, αποχετευτικό σύστημα, καθώς και υπόγεια δεξαμενή νερού. Στη συγκεκριμένη τοποθεσία ανευρέθηκαν, επίσης, ένα ταφικό μνημείο, καθώς και ένα πηγάδι, τα οποία χρονολογούνται στο 1200 π.Χ. Αρκετές ομοιότητες παρατηρούνται μεταξύ του συγκεκριμένου κτιριακού συμπλέγματος και άλλων γνωστών μυκηναϊκών ανακτόρων, όπως εκείνα των Μυκηνών και του Νέστορα.

Τα ερείπια του ανακτόρου ανευρέθηκαν το 2010. Εκείνη την περίοδο, πραγματοποιούνταν αρχαιολογικές ανασκαφές στη συγκεκριμένη τοποθεσία, υπό την διεύθυνση του Θανάση Παπαδόπουλου, οι οποίες είχαν διαρκέσει επί, συνολικά, 16 έτη. Το κτίριο έλαβε την ονομασία του από τον Οδυσσέα, ο οποίος, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ήταν βασιλέας της Ιθάκης, καθώς και ένας εκ των σημαντικότερων πολεμάρχων οι οποίοι συμμετείχαν στον Τρωικό Πόλεμο. Το ανάκτορο του Οδυσσέα, περιγραφή του οποίου γίνεται από τον Όμηρο εντός της *[[Οδύσσεια]]ς*, για καιρό θεωρείτο πως βρισκόταν στην Ιθάκη, ωστόσο, η έλλειψη ουσιαστικών αρχαιολογικών ευρημάτων θεωρείτο, μεταξύ άλλων, ως ένδειξη για το γεγονός πως, στην πραγματικότητα, η «Ιθάκη» του Ομήρου ήταν διαφορετικό νησί. Σύμφωνα με ορισμένους ακαδημαϊκούς, τα ερείπια τα οποία ανευρέθηκαν αντιστοιχούν σε σημαντικό βαθμό στην περιγραφή του ανακτόρου του Οδυσσέα από τον Όμηρο, ενώ, παράλληλα, επιβεβαιώνουν την αντίληψη σύμφωνα με την οποία η Ιθάκη αποτελούσε σημαντικό κέντρο εξουσίας κατά τη διάρκεια της μυκηναϊκής περιόδου. Ωστόσο, παραμένει άγνωστο κατά πόσο δυνατή είναι η σύνδεση των συγκεκριμένων ερειπίων με βασιλέα ονόματι Οδυσσέα. Παρά ταύτα, η συγκεκριμένη αρχαιολογική τοποθεσία είναι ευρύτερα γνωστή ως «Ανάκτορο του Οδυσσέα».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιθάκη
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Ματτίας Βίτχοος

μικρογραφία|290x290εσ| ''Το Γκρασχάφεν''
Ο **Ματτίας Βίτχοος** (Matthias Withoos,1627 &#x2013; 1703, επίσης γνωστός ως Calzetta Bianca και Calzetti), ήταν Ολλανδός ζωγράφος νεκρών  φύσεων και αστικών σκηνών, γνωστός για τις λεπτομέρειες εντόμων, ερπετών και της χαμηλής βλάστησης στο προσκήνιο των πινάκων του.  

## Βιογραφία
Ο Ματτίας Βίτχοος γεννήθηκε στο Άμερσφοορτ. Σπούδασε με τον Γιάκομπ φαν Κάμπεν (Jacob van Campen), στο εργαστήριό του λίγο έξω από την πόλη (στο εξοχικό του), και στη συνέχεια με τον Όττο Μαρσέους φαν Σρικ. Όταν ήταν 21 ετών, ο Βίτχοος έκανε ένα ταξίδι στη Ρώμη με τον φαν Σρικ και τον Βίλλεμ φαν Ελστ. Στη Ρώμη προσχώρησαν στην ομάδα των καλλιτεχνών γνωστών ως " Bentvueghels " και ο Βίτχοος έλαβε το ψευδώνυμο "Calzetta Bianca" ("Λευκή κάλτσα") - από μετάφραση του ονόματός του στα ιταλικά. Το έργο του Βίτχοος τράβηξε το βλέμμα του καρδινάλιου Λεοπόλδου των Μεδίκων, ο οποίος του παράγγειλε διάφορα έργα ζωγραφικής.
μικρογραφία|290x290εσ| ''Τοπίο με πουλιά και λουλούδια με χαμηλή βλάστηση στο δάσος''
Το 1653, ο καλλιτέχνης επέστρεψε στο Άμερσφοορτ.  Όταν τα γαλλικά στρατεύματα κατέλαβαν την πόλη κατά το «καταστροφικό Έτος» του 1672, ο Βίτχοος έφυγε από το Άμερσφοορτ και πήγε στο Χόορν, όπου θα παρέμενε μέχρι το θάνατό του το 1703. Πολλά από τα επτά παιδιά του Βίτχοος ακολούθησαν επίσης τα χνάρια του, συμπεριλαμβανομένης της  καλλιτέχνιδος βοτανικής Αλίντα Βίτχοος .

Ακολουθώντας τη δταδιοδρομία του καλλιτέχνη ως ζωγράφου αστικών τοπίων, ο μαθητής του Κασπάρ φαν Βίττελ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του είδους ζωγραφικής *Vedute (απόψεων)* στη Ρώμη.  Ο Γιάκομπ φαν Σταφέρντεν  ήταν επίσης πιθανόν ένας από τους μαθητές του. 

## Έργα
Οι νεκρές φύσεις του Βίτχοος , όπως εκείνες του δασκάλου του φαν Σρικ, είναι αξιοσημείωτες για τις κοντινές απεικονίσεις των σκοτεινών και μυστηριωδών άγριων φυτών και βλάστησης που κατοικούνται από έντομα, ερπετά και άλλα πλάσματα από τον φυσικό κόσμο.  Αυτοί οι πίνακες, πολλοί από τους οποίους έχουν μοτίβο *vanitas*  ήταν δημοφιλείς στους συλλέκτες πινάκων ζωγραφικής για ερμάρια. 

Επιπλέον, ζωγράφισε πολλά μεγάλα αστικά τοπία, όπως η *άποψη της πόλης του Άμσερσφοορτ* που αποκτήθηκε το 2001 από το Μουσείο Flehite στο Άμερσφοορτ. Αυτό το έργο , μεγέθους 2,5 x 4 μ. ήταν η μεγαλύτερη α=άποψης πόλης στις Κάτω Χώρες. Δύο εκδόσεις του "*De Grashaven*" βρίσκονταν στη συλλογή του Μουσείου Westfries στο Χόορν μέχρι να κλαπεί στα τέλη του 2005.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων
* Bentvueghels

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Επαρχία Κουνένε

Το **Κουνένε** () είναι επαρχία της Ανγκόλας. Έχει έκταση 87.342 χλμ² και πληθυσμό 990.087 κατοίκους το 2014.

## Γενική εικόνα
αριστερά|μικρογραφία|Αλιεύοντας γατόψαρα στην επαρχία Κουνένε.
Η Οντζίβα είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας. Παλαιότερα ήταν γνωστή ως Βίλα Περέιρα ντ'Εσά. Η Οντζίβα είναι η μόνη πόλη σε αυτήν την επαρχία. Η απόσταση της από τη Λουάντα είναι 1.424 χλμ και από το Λουμπάνγκο 415 χλμ. Ο ποταμός Κουνένε έδωσε το όνομά του στην επαρχία.
μικρογραφία|Καταρράκτες Ρουακάνα
Το Κουνένε βρίσκεται βόρεια του ομώνυμου ποταμού, ο οποίος σχηματίζει τα σύνορα μεταξύ της Ανγκόλας και της Ναμίμπια. Το Κουνένε διασχίζεται από τη βορειοδυτική γραμμή ίσου γεωγραφικού πλάτους και μήκους.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η περιοχή ήταν η σκηνή των μαχών το 1914–15. Η γερμανική εκστρατεία στην Ανγκόλα είχε ως αποτέλεσμα την προσωρινή κατοχή της περιοχής από τη Γερμανία.

Οι κάτοικοι της επαρχίας είναι συντριπτικά ποιμένες Οβάμπο. Από τη δεκαετία του 1960, υπέστησαν πιέσεις πρώτα από λευκούς εποίκους, και μετά την ανεξαρτησία από υψηλόβαθμους στρατιωτικούς αξιωματικούς και πολιτικούς, οι οποίοι απέκτησαν μεγάλες εκτάσεις γης, τις οποίες οι Οβάμπο χρειάζονταν για την εποχιακή μετακίνηση των βοοειδών τους. Το οικολογικό, οικονομικό και κοινωνικό πλεονέκτημα του ποιμαντισμού έναντι του αγροκτήματος είναι γνωστό από τη δεκαετία του 1970, αλλά δεν έχει ληφθεί επαρκώς υπόψη στη χάραξη πολιτικής.

## Δήμοι και κοινότητες
Η επαρχία Κουνένε περιέχει τις ακόλουθες κοινότητες (*comunas*). ταξινομημένες υπό τους αντίστοιχους δήμους τους:

* **Δήμος Καχάμα:** - **[[Καχάμα]]**, Οτσιντζάου
* **Δήμος Κουανχάμα:** - Εβάλε, Μόνγκουα, Νεχόνε-Καφίμα, **[[Οντζίβα]]**, Τσιμπόρο-Γιόντε
* **Δήμος Κουβελάι:** - Καλόνγκα, Κουμπάτι, **[[Μουκολογκότζιο]]**, Μούπα
* **Δήμος Κουρόκα:** - **[[Ονκόκουα]]**, Τσιτάντο
* **Δήμος Ναμακούντε:** - Μελούνγκα-Κιέντε, **[[Ναμακούντε]]**
* **Δήμος Ομπάτζα:** - Μουκόπε, Ναουλίλα, Ομπάλα γιο Μούνγκου, **[[Σανγκόνγκο]]**, Χούμπε

## Δείτε επίσης
* Περιοχή Κουνένε στη Ναμίμπια

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γεωγραφικές πληροφορίες επαρχίας στο geoview.info

Κατηγορία:Επαρχίες της Ανγκόλας
Γιώργος Λαζόγκας

O **Γιώργος Λαζόγκας** (Λάρισα, 1945 – 5 Ιουλίου 2022) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

## Βιογραφία
### Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε το 1945 στη Λάρισα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1963-1970) έχοντας ως δάσκαλο τον Χρήστο Λεφάκη  και αργότερα στην ζωγραφική στην Ecole des Arts Decoratifs στο Παρίσι (1976) με υποτροφία της κυβέρνησης της Γαλλίας. Μετά την αποφοίτηση του (1970) ξεκίνησε να διδάσκει σχέδιο και ζωγραφική στην σχολή της Αρχιτεκτονικής στο Α.Π.Θ. έως και το 1999 και λίγο αργότερα υπήρξε καθηγητής ζωγραφικής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα . Ταυτόχρονα είχε αρχίσει να εκθέτει τα έργα του μαζί και με άλλους ζωγράφους στο Ινστιτούτο Γκαίτε στη Θεσσαλονίκη ενώ το 1972 βραβεύθηκε πρώτος στον διαγωνισμό της ελληνοαμερικανικής ένωσης.

### Η σχέση του με την τέχνη
Η τέχνη αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του καθώς ασχολήθηκε με αυτή σε όλες τις φάσεις της ζωής του .Τον απασχολούσε ιδιαίτερα το να καταγράφει τις διάφορες φάσεις ενός αντικειμένου καθώς έφτανε στην διαδικασία της καταστροφής του. Στην δεκαετία του '70 ξεκίνησε να ασχολείται ιδιαίτερα με την φωτογραφία και την χρήση των διάφορων τεχνικών τυπώματος. Έδωσε έμφαση, επίσης, στην δημιουργία κολλάζ με ποικίλους τρόπους όπως είναι η χρήση σπρέι και τα φωτοαντίγραφα. Την ίδια περίπου περίοδο κατάφερε να εγκαινιάσει το Παλίμψηστο, το οποίο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο πλαίσιο καταγραφής του χρόνου στην νέα του εικόνα. Κατά τη δεκαετία του 1980 συνεχίζει να εξελίσσεται και να εμπλουτίζει το βιογραφικό του στον τομέα της τέχνης, εισάγοντας την νέα ενότητα της Τυφλής Ζωγραφικής. Αυτή η ειδική γραφή η οποία χαρακτηρίζεται αυτόματη, αποτελεί έναν σύνθετο συνδυασμό αποτελούμενο από την χρήση καρμπόν, υφασμάτων και τελάρων. Αξιοσημείωτη ήταν επίσης και η επαναδιατύπωση του Παλίμψηστου στο πλαίσιο της ενότητας Θραύσματα. Πρόκειται για ένα θεώρημα βασισμένο στο τέλος μιας συνολικής εικόνας που αποτυπώνει το όλον. Χαρακτηριστικά σημεία στα έργα του Λαζόγκα είναι η διαδικασία επεξεργασίας της ύλης καθώς και το βιωματικό και ταυτόχρονα υπαρξιακό τους περιεχόμενο.

### Εκθέσεις των έργων του
Ιδιαίτερα δημοφιλείς ήταν οι ατομικές του εκθέσεις στις οποίες εκθέτονταν τα έργα του. Κάποιες από αυτές ήταν :

* Το 2006, «Α4 Αναδρομική Σχεδίου», Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη Ατομική Έκθεση, Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα
* Το 2008, «Διαδρομές», μόνιμη εικαστική εγκατάσταση, Αττικό Μετρό, σταθμός Ελαιώνα
* Το 2012, "Errata", Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα

Εκτός από τις δικές του μοναδικές εκθέσεις είχε διεξαγάγει και ομαδικές εκθέσεις διεθνώς όπως στο Παρίσι 1980-81 ,Μπιενάλε της Λισαβόνας 1980,Τριενάλε Wroclaw 1981 κ.α.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Γρόττα (Νάξος)

Η **Γρόττα** είναι αρχαιολογικός τόπος οικισμού της προϊστορικής και αρχαίας περιόδου στην κωμόπολη της Χώρας, στη Νάξο, στην Ελλάδα. Βρίσκεται επί και κάτω από την πλατεία του Μητροπολιτικού Ναού της Ζωοδόχου Πηγής.

Ο αρχαιολογικός τόπος της Γρόττας λειτουργεί ως μουσείο, εντός του οποίου στεγάζονται κατάλοιπα του αρχαίου οικισμού. Είναι χτισμένος σε τρία επίπεδα, βάσει των αρχαιολογικών στρώσεων. Οι συγκεκριμένες στρώσεις χρονολογούνται μεταξύ της μυκηναϊκής περιόδου, πιο συγκεκριμένα προς το 1300 π.Χ., και της γεωμετρικής περιόδου της Αρχαιότητας, πιο συγκεκριμένα προς το 700 π.Χ. Ο προϊστορικός οικισμός εκτεινόταν ως την κοντινή χερσόνησο ή νησί των Παλατιών, όπου και βρισκόταν ο Ναός του Απόλλωνα κατά τη διάρκεια της Αρχαιότητας. Κοιμητήρια του οικισμού έχουν ανευρεθεί στα Απλώματα και στο Καμίνι. Κεραμικά αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούμενα από την περίοδο του προμυκηναϊκού κυκλαδικού πολιτισμού, γνωστού ως πολιτισμού Γρόττας-Πηλού, πιο συγκεκριμένα προς το 3200–3000 π.Χ., επίσης ανακαλύφθηκαν στην περιοχή της Γρόττας, χωρίς, ωστόσο, να βρεθεί η οποιαδήποτε ένδειξη ύπαρξης οργανωμένου οικισμού εκείνη την περίοδο.

Μεταξύ των διαφόρων αρχαιολογικών ευρημάτων συμπεριλαμβάνονται τείχη και κεραμικά αντικείμενα χρονολογούμενα από τη μυκηναϊκή περίοδο, καθώς και κεραμικά αντικείμενα χρονολογούμενα από τη γεωμετρική περίοδο. Αρχαιολογικές ανασκαφές στη συγκεκριμένη τοποθεσία ξεκίνησαν το 1980. Το μουσείο ανεγέρθηκε το 1999.

## Φωτοθήκη


Αρχείο:Late Mycenaean town 1250-1000 BC Grotta Naxos 0503105.jpg|Άποψη ερειπίων χρονολογούμενων από την ύστερη μυκηναϊκή περίοδο, πιο συγκεκριμένα, περίπου, μεταξύ 1250–1100 π.Χ.
Αρχείο:Tumulus with geometric pottery 8th c BC, Grotta Naxos 091426.jpg|Άποψη ταφικών μνημείων και κεραμικών αντικειμένων χρονολογούμενων από τη γεωμετρική περίοδο, πιο συγκεκριμένα προς το 700 π.Χ.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Νάξο
Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία στο Νότιο Αιγαίο
Κατηγορία:Μουσεία στη Νάξο
Βάλραμ του Γύλιχ

Ο **Βάλραμ**, γερμ.: Walram, Count of Jülich (1240/45 - μάχη του Φύρνες, 20 Aυγούστου 1297) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν ο δεύτερος γιος του Γουλιέλμου Δ΄ κόμη του Γύλιχ και της Ριχάρντις του Οίκου Χέλρε, κόρης του Γκέρχαρντ Γ΄ κόμη του Χέλρε. 

## Βιογραφία
Το 1278 ο Βάλραμ διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Γύλιχ, όταν ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του, Γουλιέλμος, σκοτώθηκαν μαζί στο Άαχεν. Υπηρέτησε ως κοσμήτορας στον καθεδρικό του Άαχεν μέχρι το 1279/80. Ο Βάλραμ ήταν ένας σκληρός αντίπαλος του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, και οπαδός του δούκα της Bραβάνδης, στον πόλεμο της διαδοχής για το Λίμπουργκ. Στη μάχη του Βέρινγκεν το 1288 αιχμαλώτισε τον αρχιεπίσκοπο Ζήγκφρηντ, πράγμα που του επέτρεψε να έχει υπεροχή επί του αρχιεπισκόπου. Κέρδισε μεταξύ άλλων το Τσύλπιχ και εξασφάλισε τα άλλα φέουδά του. Ο Βάλραμ σκοτώθηκε στη μάχη του Φύρνες στις 20 Αυγούστου 1297, πολεμώντας παράλληλα με τον Γκυ κόμη της Φλάνδρας ενάντια στους Γάλλους.

## Οικογένεια
Το 1296 ο Βάλραμ νυμφεύτηκε τη Mαρία των Ρέγκιναρ (π. 1278 - 25 Φεβρουαρίου 1332),  κόρη του Γοδεφρείδου κυρίου της Βραβάντης-Άαρσοτ και της Ιωάννας κυρίας του Βιερζόν. Η Μαρία έγινε κληρονόμος των Άαρσοτ και Βιερζόν. Ο Βάλραμ απεβίωσε έναν χρόνο μετά τον γάμο τους και ο αδελφός του Γκέρχαρντ Ε΄ τον διαδέχθηκε ως κόμης του Γύλιχ. Η Μαρία παντρεύτηκε ξανά το 1323 με τον Ροβέρτο του Μπομόν και μετά το τέλος της το Βιερζόν πήγε στην αδελφή της Ελισάβετ, που είχε παντρευτεί τον Γκέρχαρντ Ε, αδελφό του Βάλραμ. Ο Βάλραμ και η Mαρία είχαν έναν γιο:
* Γουλιέλμος (1297/98 - 31 Οκτωβρίου 1311), μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού Σανκτ Μάριαν στο Άαχεν.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Genealogie-Mittelalter.de 
* [Κάτω Ρήνος](http://216.194.94.180/Projects/MedLands/FRANCONIA%20(LOWER%20RHINE).htm#WalramJulichdied1297) 

Κατηγορία:Οίκος του Γύλιχ
Τουμπίτσι Αρκαδίας

Το **Τουμπίτσι** είναι μικρός πεδινός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Τουμπίτσι βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας στις ανατολικές όχθες του Λάδωνα και σε υψόμετρο 140 μέτρα. Το χωριό απέχει 51 χλμ. Δ. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου) και 97 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Τρίπολη ενώ στη νότια άκρη του περνάει η ΕΟ Τρίπολης - Ολυμπίας. Στα βόρειά του και σε απόσταση 6 χλμ. είναι το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο της Δ.Ε.Η. με 2 γεννήτριες ισχύος 34.500 KW η κάθε μία, οι οποίες τροφοδοτούνται από το φράγμα της τεχνητής λίμνης του Λάδωνα μέσω σήραγγας συνολικού μήκους 8.620 μέτρων και διαμέτρου 3,90 μέτρα. Η σήραγγα επιτρέπει να περνούν 36 κυβ.μ. νερού ανά δευτερόλεπτο ενώ το τμήμα του αγωγού πτώσεως έχει μήκος 411,7 μέτρα, με μέγιστη εσωτερική διάμετρο 3,325 μέτρα. 

## Διοικητικά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ραχών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τις Ράχες αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραχών που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Γορτυνίαςκαι σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφησαν 29 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Asus

Η **ASUSTek Computer Inc.** (/ ˈeɪsuːs /; Κινέζικα: 華碩 電腦 股份有限公司; pinyin: Huáshuò Diànnǎo Gǔfèn Yǒuxiàn Gōngsī; τυποποιημένη ως **ASUSTeK** ή **ASUS**) είναι Ταϊβανική πολυεθνική εταιρεία υπολογιστών και τηλεφώνου και εταιρεία που εδρεύει στην περιοχή Beitou της Ταϊπέι στη Ταϊβάν. Τα προϊόντα της περιλαμβάνουν επιτραπέζιους υπολογιστές, φορητούς υπολογιστές, netbooks, κινητά τηλέφωνα, εξοπλισμό δικτύωσης, οθόνες, δρομολογητές Wi-Fi, προβολείς, μητρικές κάρτες, κάρτες γραφικών, οπτική αποθήκευση, προϊόντα πολυμέσων, περιφερειακά, wearables, διακομιστές, σταθμούς εργασίας και υπολογιστές ταμπλέτες. Η εταιρεία είναι επίσης ένας αρχικός κατασκευαστής εξοπλισμού (OEM).

Η Asus είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος προμηθευτής υπολογιστών στον κόσμο με πωλήσεις μονάδων από τον Ιανουάριο του 2021. Η Asus εμφανίζεται στην κατάταξη του BusinessWeek "InfoTech 100" και "Top 10 IT εταιρείες της Ασίας" και κατέλαβε την πρώτη θέση στην κατηγορία IT Hardware της έρευνας Top 10 Global Brands του Ταϊβάν το 2008 με συνολική αξία μάρκας 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Κατηγορία:Επιχειρήσεις στην Ταϊβάν
Σχολή Ουάρτον

Η **Σχολή Ουάρτον** (αγγλικά: **Wharton School of the University of Pennsylvania**, γνωστή και ως **Wharton School of Business**, **Wharton Business School**, **Wharton School** η απλά **Wharton**) είναι μια από τις σχολές του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, ενός ιδιωτικού ερευνητικού πανεπιστημίου στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Θεωρείται ευρέως μια από τις καλύτερες σχολές διοίκησης επιχειρήσεων σε όλο τον κόσμο και είναι η παλαιότερη τέτοια σχολή στον κόσμο. 

Η Σχολή Ουάρτον προσφέρει πτυχία *Bachelor of Science* στα οικονομικά σε προπτυχιακούς φοιτητές και τίτλους *Master of Business Administration* σε μεταπτυχιακό επίπεδο. 

Σύμφωνα με την *U. S. News and World Report*, τα προγράμματα *Master of Business Administration* στην Ουάρτον κατατάσσονται 2α καλύτερα στον κόσμο και 1α καλύτερα στις ΗΠΑ, ενώ τα προπτυχιακά προγράμματα κατατάσσονται 1α καλύτερα στις ΗΠΑ και στον κόσμο. 

Στους αξιόλογους αποφοίτους της Σχολής Ουάρτον συμπεριλαμβάνονται ο  Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, ο ιδρυτής της SpaceX Ίλον Μασκ και ο εκατομμυριούχος επενδυτής Ουόρεν Μπάφετ. 

Κατηγορία:Πολιτισμός της Πενσυλβάνια
Γουλιέλμος Γ΄ του Γύλιχ

Ο **Γουλιέλμος Γ΄**, γερμ.: Wilhelm III graf von Jülich (άκμασε 1207-19) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν κόμης του Γύλιχ από το 1207 έως το 1219. Ήταν ανιψιός του προηγούμενου κόμη, Γουλιέλμου Β΄. 

Νυμφεύτηκε τον Mατθίλδη, κόρη του Βάλεραν Γ΄ δούκα του Λίμπουργκ. Απεβίωσε το 1219 κατά τη διάρκεια της Ε΄ Σταυροφορίας στην Αίγυπτο και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος Δ΄. 

## Βιογραφία
Είναι γνωστό ότι συμμετείχε στη Σταυροφορία των Αλβιγηνών ως μέρος ενός γερμανικού σώματος με κατεύθυνση προς τα δυτικά, μαζί με τον τότε κοσμήτορα του καθεδρικού της Κολωνίας, τον Ένγκελμπερτ Β΄ του Μπεργκ, τον μεγαλύτερο αδελφό του Aδόλφο ΣΤ΄ κόμη του Μπεργκ και τον Λεοπόλδο ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας. 

Αργότερα συμμετείχε στην Ε΄ Σταυροφορία, όπου απεβίωσε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Δαμιέτης το 1219.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη του Βάλεραν Γ΄ δούκα του Λίμπουργκ και είχε τέκνο:
* Γουλιέλμος Δ΄ π.1210-1278, κόμης του Γύλιχ.

## Βιβλιογραφία
* VC: *Η ιστορία της Σταυροφορίας Albigensian: Η Historia Albigensis του Πέτρου του les Vaux-de-Cernay* . Woodbridge: Boydell. ISBN&nbsp;0-85115-807-2 .

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Γύλιχ
Ισοζύγιο μάζας παγετώνα

[μικρογραφία|300x300εσ|Διάγραμμα στηλών που απεικονίζει το ετήσιο ισοζύγιο μάζας των παγετώνων αναφοράς (1950-2020). Το μακροχρόνιο αρνητικό ισοζύγιο μάζας (καθαρή μεταβολή της μάζας του παγετώνα) συμβάλλει στην [Άνοδος της στάθμης της θάλασσας|αύξηση της στάθμης της θάλασσας.]]
Στην Παγετωνολογία, το **ισοζύγιο μάζας** **παγετώνα** είναι η διαφορά μεταξύ εισροής μάζας (συσσώρευση) και απώλειας μάζας (διάβρωση) ενός σώματος πάγου. Μπορεί να μετρηθεί κατά τη διάρκεια ενός υδρολογικού έτους (ετήσιο ισοζύγιο μάζας) ή κατά τη διάρκεια ετών (μακροχρόνιο ισοζύγιο μάζας). Το ειδικό ισοζύγιο μάζας είναι η μεταβολή της μάζας σε μια χρονική περίοδο σε σχέση με ένα σημείο στον παγετώνα. 

Το υδρολογικό έτος χωρίζεται σε δύο μέρη: την περίοδο συσσώρευσης (χειμερινή περίοδος, συνήθως ξεκινά από Αύγουστο/Σεπτέμβριο) και την περίοδο διαλυτικής διάβρωσης (θερινή περίοδος, ξεκινά Απρίλιο/Μάιο). Το ισοζύγιο μάζας προσδιορίζεται δυο φορές το χρόνο με την ενσωμάτωση ειδικών πασσάλων διαλυτικής διάβρωσης που κατανέμονται στην περιοχή του παγετώνα. Εάν το ισοζύγιο μάζας είναι θετικό για αρκετά χρόνια, ένας παγετώνας θα μεγαλώσει, εάν είναι αρνητικό, θα διαβρωθεί. Για παράδειγμα, από το 1980 έως το 2020, η μέση σωρρευτική απώλεια μάζας των παγετώνων που αναφέρεται στην Παγκόσμια Υπηρεσία Παρακολούθησης των Παγετώνων είναι −20 μ. Αυτό περιλαμβάνει διαδοχικά έτη αρνητικού ισοζυγίου μάζας.

Το μεγαλύτερο μέρος της συσσώρευσης συμβαίνει μέσω χιονοπτώσεων, επηρεασμένο από κινήσεις ανέμου και χιονοστιβάδας. Η μεγαλύτερη απώλεια μάζας στους περισσότερους παγετώνες προκαλείται από την τήξη του χιονιού ή του πάγου στην επιφάνεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παγετωνολογία
Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Γκέρχαρντ Ε΄ του Γύλιχ

Ο **Γκέρχαρντ Ε΄**, γερμ.: Gerhard V von Jülich (πριν το 1250 - 29 Ιουλίου 1328) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν κόμης του Γύλιχ (1297–1328).

## Βιογραφία
Ήταν ο νεότερος γιος του Γουλιέλμου Δ΄ κόμη του Γύλιχ και της Ριχάρντις του Χέλρε, κόρης του Γκέρχαρντ Γ του Χέλρε. 

Ο Γκέρχαρντ Ε΄ διαδέχθηκε τον αδελφό του Βάλραμ ως κόμης του Γύλιχ το 1297. Υποστήριξε τον Αδόλφο της Γερμανίας στη μάχη του Γκέλχαϊμ το 1298, αλλά όταν ο Aδόλφος σκοτώθηκε από τον Αλβέρτο Α΄ της Γερμανίας, ο Γκέρχαρντ Ε΄ υποτάχθηκε στον Aλβέρτο Α΄ και του επιτράπηκε να διατηρήσει τον βασιλικό του φέουδο. Βοήθησε τον Αλβέρτο Α΄ εναντίον των εκλεκτόρων του Ρήνου το 1300, το οποίο επιβεβαίωσε τα ενδιαφέροντά του σε σχέση με την Κολωνία. Ο Γκέρχαρντ Ε΄ κέρδισε επίσης τους ποτάμιους δασμούς των Kάιζερσβερτ, Mένχεν-Γκλάντμπαχ, Kάσσελ-Γκρέβενμπροϊχ, Ρέυτ, Mύνστεραϊφελ / Μπέργκχαϊμ και Mύλεναρκ, μεταξύ άλλων. Το 1313 ο Γκέρχαρντ υποστήριξε τον Λουδοβίκο Δ΄ στον πόλεμο διαδοχής για το θρόνο της Γερμανίας και επέτρεψε τη στέψη του Λουδοβίκου Δ΄ στο Άαχεν ενάντια στη βούληση του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν από τις 13 Δεκεμβρίου 1299 την Eλισάβετ των Ρέγκιναρ (π. 1280 - 1350/55), κόρη του Γοδεφρείδου κυρίου της Βραβάντης-Άαρσοτ και της Ιωάννας, κυρίας του Βιερζόν. Η αδελφή της Ελισάβετ, η Μαρία είχε παντρευτεί τον αδελφό του Γκέρχαρντ, τον Βάλραμ. Ο Γκέρχαρντ Ε΄ και η Ελισάβετ είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
* Γουλιέλμος (π. 1300 - 1361), κόμης του Γύλιχ.
* Λουδοβίκος (απεβ. μετά το 1311).
* Γκότφρηντ (απεβ. το 1335), νυμφεύτηκε την Eλισάβετ της Κλέβης.
* Βάλραμ (1303/04 - 14 Αυγούστου 1349), αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας (1332-1349).
* Ερρίκος, κοσμήτορας του καθεδρικού του Αγίου Ανδρέα στην Κολωνία (1319–1334).
* Ιωάννης (απεβ. μετά το 1327), μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Σανκτ Γιόχαν στη Λιέγη.
* Μαρία (απεβ. π. το 1353), παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Β΄ του Βίρνεμπεργκ, μετά τον Ντήτριχ Η΄ κόμη της Κλέβης και έπειτα τον Κορράδο Β΄ του Σάφενμπεργκ.
* Eλισάβετ, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη Β΄ κόμη του Ζάυν και μετά τον Γοδεφρείδο του Χάτσφελντ.
* Ριχάρντις (7 Μαρτίου 1314 - 7 Μαρτίου 1360), παντρεύτηκε το 1330 Όθωνα Δ΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Κάτω Βαυαρίας.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Genealogie-Mittelalter.de
* Κάτω Ρήνος

Κατηγορία:Οίκος του Γύλιχ
Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο

Το **Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο**, διεθνώς γνωστό ως **New Hellenic Quartet**, είναι ελληνικό κουαρτέτο εγχόρδων το οποίο ιδρύθηκε το 1991 από τον μουσικό και βιολιστή Γιώργο Δεμερτζή.

Η αρχική του σύνθεση ήταν ο Γιώργος Δεμερτζής (βιολί),  ο Δημήτρης Χανδράκης (βιολί), ο Πάρις Αναστασιάδης (βιόλα) και ο Απόστολος Χανδράκης (βιολοντσέλο). Στην πορεία έγιναν αλλαγές μελών με τη Χαρά Σειρά (2001-2007) και την Αγγέλα Γιαννάκη (2007) στη βιόλα καθώς και τον Άγγελο Λιακάκη (2007) στο βιολοντσέλο.

Έχει πραγματοποιήσει πληθώρα συναυλιών σε Ελλάδα και εξωτερικό τόσο με κλασικό όσο και με σύγχρονο ρεπερτόριο, ηχογράφησε άλμπουμ σε διάφορες γνωστές δισκογραφικές εταιρίες όπως η ελληνική Lyra, η σουηδική BIS και η Naxos, με έδρα το Χονγκ Κονγκ, ενώ έχει συνεργαστεί και με καταξιωμένους μουσικούς. Βραβεύτηκε με μεγάλο βραβείο μουσικής της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών το 2000.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Vicki J. Yiannias, «A Quartet of Great Musicians» , *Greek News online.com*, Νέα Υόρκη (31 Οκτωβρίου 2005) ανακτήθηκε: 7 Ιουνίου 2021.
* «Τιμώντας τον Νίκο Σκαλκώτα», ''tovima.gr'' (24 Νοεμβρίου 2008)· ανακτήθηκε: 7 Ιουνίου 2021.
* «Αφιέρωμα στο Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο», *[[Μουσείο Μπενάκη]]*· ανακτήθηκε: 7 Ιουνίου 2021.
* «New Hellenic Quartet», *Naxos.com*· ανακτήθηκε: 7 Ιουνίου 2021.

Κατηγορία:Μουσικά σύνολα
Γουλιέλμος Β΄ του Γύλιχ

Ο **Γουλιέλμος Β΄**, γερμ.: Wilhelm von Jülich (π.1327 - 13 Δεκεμβρίου 1393) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν ο 2ος δούκας του Γύλιχ και ο 6ος Γουλιέλμος του Οίκου του. Ήταν ο δεύτερος γιος του Γουλιέλμου Ε΄ δούκα του Γύλιχ και της Ιωάννας των Αβέν, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Αινώ. 

## Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Β΄ ήταν συγκυβερνήτης από το 1343. Έριζε πολύ με τον πατέρα του και τον φυλάκισε από το 1349-1351. Προσπάθησε για πολλά χρόνια στην Ολλανδία-Ζηλανδία να επιβάλει αξιώσεις εναντίον του Οίκου του Βίτελσμπαχ, αλλά απέτυχε. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1361, ο Γουλιέλμος Β΄ έγινε ο 2ος δούκας του Γύλιχ, καθώς ο μεγαλύτερος αδελφός του Γκέρχαρντ ΣΤ΄ είχε ήδη αποβιώσει. Ηγήθηκε των παραδοσιακών αντιπαραθέσεων του Οίκου του Γύλιχ και έχασε, μεταξύ άλλων, τον Kάιζερσβερτ και το Τσύλπιχ. Ο Γουλιέλμος Β΄ παρενέβη υπέρ του Εδουάρδου στον καταστροφικό πόλεμο της κληρονομικής διαδοχής μεταξύ των κουνιάδων του Ρέγκιναλντ Γ΄ και Εδουάρδου για τον έλεγχο του δουκάτου του Χέλρε. Συμμετείχε στη μάχη του Μπέσβαϊλερ το 1371 (στην οποία ο Eδουάρδος τραυματίστηκε θανάσιμα) και αιχμαλώτισε τον Βεγκέσλαο Α΄ δούκα του Λουξεμβούργου. Ο κουνιάδος του Ράιναλντ Γ΄ απεβίωσε αργότερα το 1371 και καθώς ούτε ο Ράιναλντ Γ΄, ούτε ο Eδουάρδος άφησαν κληρονόμους, ένας άλλος αγώνας για τη διαδοχή του Χέλρε προέκυψε μεταξύ του Γουλιέλμου και της συζύγου του Mαρίας (αδελφής του Ράιναλντ Γ΄ και Eδουάρδου) και τής αδελφής της Μαρίας, της Mατθίλδης, συζύγου του Ιωάννη Β΄ κόμη του Μπλουά. Το 1377 ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας παραχώρησε το Χέλρε στον γιο του Γουλιέλμου Β΄, τον Γουλιέλμο Α΄, αλλά ο τίτλος δεν εξασφαλίστηκε μέχρι το 1379. Μεταξύ άλλων περιοχών, ο Γουλιέλμος Β΄ απέκτησε τα Mονσώ-Μονζουά, Ράντερατ και Λίνιχ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τον Δεκέμβριο του 1362 με τη Μαρία του Χέλρε (π.1328 - Νοέμβριος 1397), κόρη και διάδοχος του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Χέλρε. Είχαν τρία παιδιά:
* Γουλιέλμος Α΄ (1364-1402), δούκας του Χέλρε και Γ΄ του Γύλιχ.
* Ράιναλντ Δ΄ (π.1365 - 1423), δούκας του Χέλρε και Γύλιχ.
* Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ κύριο του Άρκελ. Αυτή διαδέχθηκε τον αδελφό της Ράιναλντ Δ΄ ως δούκισσα του Χέλρε και ήταν η γιαγιά του Άρνολντ δούκα του Χέλρε.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Genealogie-Mittelalter.de 
* [Κάτω Ρήνος](http://216.194.94.180/Projects/MedLands/FRANCONIA%20(LOWER%20RHINE).htm#WilhelmIJulichdied1393A) 

Κατηγορία:Δούκες του Γύλιχ
Κατηγορία:Οίκος του Γύλιχ
Ράχες Αρκαδίας

Οι **Ράχες** είναι ημιορεινός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Ράχες βρίσκονται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας, δυτικά του Λάδωνα ποταμού σε υψόμετρο 424 μέτρα. Το χωριό απέχει 47 χλμ. ΒΔ. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου) και 85 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Τρίπολη, 56 χλμ. Α.-ΒΑ. από τον Πύργο. ενώ στη νότια άκρη του περνάει η ΕΟ Τρίπολης - Ολυμπίας. Είναι κτισμένες στην κορυφή υψώματος με θέα προς όλες τις κατευθύνσεις του ορίζοντα (Χελμό, Λαγκάδια, Ηραία, Λάλα) και αποτελεί οδικό κόμβο μεταξύ των χωριών της Κοντοβάζαινας με τα αυτά της κοιλάδας του Λάδωνα και της Ηραίας.  

Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821, με την ονομασία *Ράχαις* ή *Ράχες* να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Καρύταινας - τμήμα Πέρα Μεριάς. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται το 1835 ως *Ράχαις* να προσαρτάται στον τότε δήμο Θελπούσης. και το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912 να  ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομα τους διορθώθηκε σε Ράχες. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Τουμπίτσι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραχών που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Γορτυνίαςκαι σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφησαν 116 κάτοικοι. Με την απογραφή του 2001 είχε 241.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Κουφέτο

μικρογραφία|Κουφέτα
Το **κουφέτο** ή **κονφέτο** είναι ένα επιδόρπιο που αποτελείται από αμύγδαλο επικαλυμμένο με ζάχαρη, αλλά πολλές παραλλαγές είναι τώρα ευρέως διαδεδομένες που αποτελούνται από έναν πυρήνα από φιστίκια, φουντούκια ή σοκολάτα που καλύπτονται, στην πραγματικότητα, με ζάχαρη. Είναι μια ειδικότητα που από την αρχή χρησιμοποιείται ως σύμβολο της τύχης και της ευημερίας, που παράγεται από την αρχαιότητα.  Η Ισπανία και πάνω απ 'όλα η Ιταλία διαθέτει τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής κονφετί.

Το καραμελωμένο αμύγδαλο έχει μια πολύ αρχαία ιστορία. Το καραμελωμένο αμύγδαλο ήταν ήδη γνωστό στη ρωμαϊκή εποχή. Στην πραγματικότητα λέγεται, ότι οι αρχαίοι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν καραμελωμένα αμύγδαλα για να γιορτάσουν τις γεννήσεις και τους γάμους, μόνο εκείνη την εποχή, δεδομένου ότι η ζάχαρη δεν είχε ακόμη ανακαλυφθεί, χρησιμοποιήθηκε μέλι και παράχθηκε μια γλυκιά ένωση που τυλίγει το αμύγδαλο, φτιαγμένο από μέλι. και αλεύρι . 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ζαχαρώδη παρασκευάσματα