open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πανεπιστήμιο του Ουόρικ

Το **Πανεπιστήμιο του Ουόρικ** (*αγγλ.* The University of Warwick) ιδρύθηκε το 1965 και βρίσκεται στην καρδιά της Αγγλίας (West Midlands) παρακείμενο στην πόλη του Κόβεντρι - 5 χιλιόμετρα (3 μίλια) από το κέντρο της πόλης και στα όρια της επαρχίας Ουόρικσιρ. Οι πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις του Ουόρικ αποτελούνται από 290 στρεμμάτα στις παρυφές του Κόβεντρι, μια δορυφορική πανεπιστημιούπολη στο Ουέλσμπερν (Wellesbourne), ενώ το πανεπιστήμιο διαθέτει και εγκαταστάσεις στον ουρανοξύστη 'The Shard' στο κεντρικό Λονδίνο.

Είναι οργανωμένο σε τέσσερις σχολές: Τεχνών, Ιατρικής, Επιστημών και Κοινωνικών Επιστημών, εντός των οποίων υπάρχουν 32 τμήματα. Το Ουόρικ έχει περίπου 24.683 φοιτητές πλήρους φοίτησης και 5.926 ακαδημαϊκούς και ερευνητικό προσωπικό.

Οι απόφοιτοι του πανεπιστημίου έχουν λάβει πλήθος βραβείων, όπως το βραβείο Νόμπελ, το βραβείο Τούρινγκ, το Fields Medal, το βραβείο Χάμμινγκ, το βραβείο Έμμυ, και το βραβείο Γκράμι. Αρχηγοί κρατών, κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ηγέτες σε διακυβερνητικούς οργανισμούς και επικεφαλής οικονομολόγοι στην Τράπεζα της Αγγλίας έχουν αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο αυτό.

## Εισαγωγή φοιτητών
Το πανεπιστήμιο έχει μέση εισαγωγή 4.950 προπτυχιακών από τις 38.071 αιτήσεις υποψηφίων (7,7 αιτούντες ανά θέση). Το 2017, ήταν από τα λίγα πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, του Αυτοκρατορικού Κολλεγίου του Λονδίνου, της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου, του Πανεπιστημίου Σαιντ Άντριους, και του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου που δεν είχε θέσεις στις επαναληπτικές εξετάσεις (Clearing).

Το 22% το προπτυχιακών του φοιτητών προέρχεται από τα ιδιωτικά σχολεία. Κατά το σχολικό έτος 2017-18, η αναλογία των εγχώριων προς ευρωπαίους προς διεθνείς φοιτητές ήταν 66:9:25 και η αναλογία γυναικών-ανδρών ήταν 50-50.
μικρογραφία|250x250εσ|Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Ουόρικ (Warwick Business School), μία από τις κορυφαίες σχολές παγκοσμίως στον τομέα της διοίκησης και των οικονομικών.

## Ακαδημαϊκή κατάταξη
Το 2020, το πανεπιστήμιο κατατασσόταν στις θέσεις 101-150 με βάση την ARWU (Academic Ranking of World Universities), η οποία είναι μία από τις πιο γνωστές ετήσιες εκδόσεις παγκόσμιας κατάταξης πανεπιστημίων. Αναλόγως, το 2021, το πανεπιστήμιο κατατάσσεται στη θέση 62 σε παγκόσμια κλίμακα με βάση το QS (Quacquarelli Symonds) και στη θέση 77 με βάση το THE (Times World University Rankings).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος Πανεπιστημίου του Ουόρικ
## Παραπομπές


Ουορικ
Βρανάς Αττικής

Ο **Βρανάς** είναι οικισμός της Ανατολικής Αττικής, του δήμου Μαραθώνα.

## Γενικά στοιχεία
Ο Βρανάς βρίσκεται μέσα στον κάμπο του Μαραθώνα σε μία περιοχή που είναι κυρίως αγροτική και κυριαρχούν οι θερμοκηπιακές καλλιέργειες και σε υψόμετρο 50 μέτρα. Σήμερα η συνεχής ανοικοδόμηση έχει σχεδόν ενώσει τον οικισμό του Βρανά με τον γειτονικό οικισμό του Αγίου Παντελεήμονα με τον οποίο διαχωρίζεται με την Λεωφόρο Μαραθώνος.
αριστερά|μικρογραφία|Το αρχαιολογικό μουσείο.
Στην περιοχή του Βρανά βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώνα και ο τύμβος των 11 Πλαταιέων συμμάχων των Αθηναίων στην μάχη του Μαραθώνα το 490 π.χ. μεταξύ των Αθηναίων και των Περσών.

Αξιοθέατα είναι οι τέσσερις προϊστορικοί τύμβοι που ανασκάφηκαν από τον Σπυρίδωνα Μαρινάτο στις αρχές της δεκαετίας του 1970 καθώς και το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.

Ο πληθυσμός του Βρανά σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 741 κάτοικοι. Το όνομά του οφείλεται σε Βυζαντινό αξιωματούχο με το επώνυμο Βρανάς που είχε τιμάριο στην περιοχή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι προϊστορικοί τύμβοι Βρανά Μαραθώνα.
* «Ιερά Μονή και Ναός Αγίου Γεωργίου Βρανά, Μαραθώνας Αττικής» – Λεύκωμα του Πάνου Χαρ. Μανιατόπουλου.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Ισότοπα του ρουθηνίου

Η φυσικές εμφανίσεις του ρουθηνίου (Ru) αποτελούνται από 7 σταθερά ισότοπα ενώ έχουν ανακαλυφθεί και 34 ακόμα ραδιοϊσότοπα από τα οποία τα πιο σταθερά είναι το  106Ru με ημιζωή 373,59 ημέρες, το 103Ru με ημιζωή 39,26 ημέρες και το 97Ru με χρόνο ημιζωής 2,9 ημέρες.
Έχουν περιγραφεί άλλα 17 ραδιοϊσότοπα με ατομικές μάζες από 89,93 u (το 90Ru) μέχρι 114,928 u (το 115Ru). Τα περισσότερα από αυτά έχουν ημιζωές μικρότερες από 5 λεπτά, εκτός από το 95Ru (με ημιζωή 1,643 ώρες) και το 105Ru (με ημιζωή 4,44 ώρες).
Ο κύριος τρόπος διάσπασης που οδηγεί στο πλέον άφθονο ισότοπο, 102Ru, είναι η β--διάσπαση του  102Tc και η β+-διάσπαση του 102Rh.

## Δείτε επίσης
* Φυσικοχημικά χαρακτηριστικά του ρουθηνίου και αλυσίδες διασπάσεων των ραδιοϊσοτόπων του

## Σημειώσεις
* Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, 

τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις.
* Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας 

αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική 

μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες.
* Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν : a = χρόνια, d = μέρες, min = λεπτά, s = 

δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s,  1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. 
* Ο εκθέτης *m* (ή *m2*, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου.

ρουθηνιο
Δούκας Ηλείας

Ο **Δούκας** είναι χωριό που βρίσκεται στην βορειοανατολική Ηλεία. Το όνομα του χωριού εικάζεται πως προέρχεται από την μετεγκατάσταση κάποιου Γάλλου ευγενή (δούκας) στην περιοχή όταν εκδιώχθηκε από τον τόπο του κατά την Γαλλική Επανάσταση. Ο δούκας έφερε μαζί του και την μικρή του αυλή, η οποία αποτέλεσε και τον πυρήνα της κοινότητας. Προς υποστήριξη αυτής της προφορικής παράδοσης αναφέρονται τα λατινικά τοπωνύμια της περιοχής καθώς και πως πολλοί από τους κατοίκους φέρουν ανοικτόχρωμα χαρακτηριστικά, κάτι που δεν είναι χαρακτηριστικό του τόπου. Αυτή η καταγωγή δεν αποδεικνύεται από δεδομένα και μάλλον αποτελεί μύθο.

Προστάτης της κοινότητας είναι ο Άγιος Νικόλαος, στον οποίο είναι αφιερωμένος και ο ναός στην είσοδο του χωριού.

Ο πληθυσμός του χωριού έπαιξε σημαντικό ρόλο στην έκβαση της μάχης του Λάλα κατά την Ελληνική Επανάσταση.

Γειτονικά χωριά του είναι ο Λάσδικας, οι Μηλιές, η Νεράιδα και ο Λάλας. Στο παρελθόν αποτελούσε το κύριο εμπορικό κέντρο της περιοχής αυτής, καθώς διέθετε καταστήματα, καφενεία και σχολείο. Μετά την μεταφορά του σχολείου στον γειτονικό Λάλα, το χωριό σταδιακά έχασε τον κεντρικό του χαρακτήρα και παρήκμασε.

Επί του παρόντος, ο Δούκας αποτελεί προορισμό παραθερισμού για τα άτομα που κατάγονται από το χωριό κυρίως κατά τους θερινούς μήνες. Κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου οργανώνεται πανήγυρις στην κεντρική πλατεία του χωριού όπου λαμβάνουν χώρα και πολιτιστικά δρώμενα. Η πανήγυρις δεν έχει διοργανωθεί κατά τα τελευταία έτη λόγω της επιδημίας COVID-19.

Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας. Στην απογραφή του 2001 είχε 54 μόνιμους κατοίκους και σε αυτήν του 2011 είχε 34 μόνιμους κατοίκους.

Το 2007, η μεγάλη δασική πυρκαγιά της Ηλείας κατέστρεψε μικρό αριθμό από τα σπίτια του χωριού και μέρος καλλιεργειών, ενώ η δασική πυρκαγιά του Αυγούστου του 2021 κατέστρεψε μόνο καλλιέργειες πέριξ του χωριού παρά το γεγονός πως ο Δούκας χρειάστηκε να εκκενωθεί μερικές φορές μέσα σε τρεις ημέρες μετά από σχετικό μήνυμα της Πολιτικής Προστασίας και της Πυροσβεστικής μέσω του 112. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δούκα Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Δούκα Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/09/2016.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Φολόης
Αιολικό Πάρκο «Αγία Δυνατή»

right|thumb|400px|Μακρινή λήψη του αιολικού πάρκου στην κορυφογραμμή του όρους Αγία Δυνατή. Διακρίνονται οι 12 από τις 14 συνολικά ανεμογεννήτριες (2010).

Το **αιολικό πάρκο στην Αγία Δυνατή** βρίσκεται στο Δήμο Πυλάρου του Νομού Κεφαλληνίας. Η υλοποίηση του έργου έγινε από την εταιρεία *Ελληνική Τεχνοδομική Άνεμος* (ΕΛ.ΤΕΧ. Άνεμος), θυγατρική του κατασκευαστικού ομίλου *[[Ελλάκτωρ]]*, η οποία έχει και το δικαίωμα εκμετάλλευσης. Το πάρκο τέθηκε σε λειτουργία τον Απρίλιο του 2009. 

## Τεχνικά χαρακτηριστικά
Η αρχική εγκατάσταση του αιολικού πάρκου αποτελείτο από 14 ανεμογεννήτριες τύπου Ε-70 της γερμανικής εταιρείας *Enercon*, ονομαστικής (μέγιστης) ισχύος 2,3 MW η καθεμιά, αποδίδοντας στο εθνικό δίκτυο ηλεκτροδότησης της Ελλάδας συνολική ισχύ 27,2 MW (ονομαστική 32,2 MW). Οι ανεμογεννήτριες έχουν ύψος πύργου 70 μ. και μήκος πτερυγίου 35 μ. Τα πτερύγια είναι κατασκευασμένα από συνθετικά υλικά, έτσι ώστε να μη δημιουργούν ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές. Το 2017 προστέθηκε άλλη μια ανεμογεννήτρια ισχύος 2,3 MW που, σε συνδυασμό με την αύξηση της αποδιδόμενης ισχύος και των άλλων ανεμογεννητριών στα όριά τους, ανέβασαν τη συνολική ισχύ από τα 27,2 στα 34,5 MW. 

Το πάρκο απασχολεί σε μόνιμη βάση 3 άτομα. Το εγκατεστημένο ψηφιακό σύστημα ελέγχου SCADA είναι σε θέση να στείλει γραπτό μήνυμα στο κινητό τηλέφωνο του συνεργείου συντήρησης, γεγονός που σημαίνει ότι δεν είναι απαραίτητη η 24ωρη ανθρώπινη παρουσία στο πάρκο. Το αιολικό πάρκο της Αγ. Δυνατής παράγει περίπου 75GWh ανά έτος, ενέργεια ικανή να καλύψει τις ετήσιες ανάγκες 4500 νοικοκυριών.

## Περιβαλλοντικά ζητήματα
Το πάρκο θεωρήθηκε από ορισμένους ότι είχε ένα μερίδιο της ευθύνης για τις καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν την περιοχή της Πυλάρου το φθινόπωρο του 2016, μετά από νεροποντή. Σε ειδική συνεδρίαση μηχανικών του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ), υποστηρίχθηκε πως αστοχίες στον γύρω χώρο είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση του όγκου των φερτών υλικών που ρίχνονταν μέσα στα αυλάκια των ορμητικών νερών. Το μέγεθος αυτής της αρνητικής επίδρασης υπήρξε αντικείμενο διαφωνιών των επιστημόνων.  

## Παραπομπές


Α|Γ
Κατηγορία:Κεφαλονιά
Κοκκινόβραχος Αττικής

Ο ** Κοκκινόβραχος ** είναι οικισμός που βρίσκεται στον κάμπο των Αφιδνών, στους Ανατολικούς πρόποδες της Πάρνηθας της Δημοτικής Κοινότητας Αφιδνών που βρίσκεται μικρός παλαιός οικισμό. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ωρωπού, στον οποίο εντάχθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης η κοινότητα Αφιδνών. Ο οικισμός είναι αραιοκτισμένος, αποτελούμενος κυρίως από νεόκτιστα σπίτια γύρω από έναν πυρήνα που αποτελούσε το παλιό ομώνυμο αγρόκτημα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 310 μέτρων και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 195 κάτοικοι. Ο Κοκκινόβραχος χτίστηκε από Αρβανίτες κτηνοτρόφους και αρχικά έφερε την ονομασία Λιοσάτι. Το 1927 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Κοκκινόβραχος, αν και εξακολουθεί να αναφέρεται ακόμη ως Λιοσάτι.

Πορεία του πληθυσμού:

## Ο Τζορτζ Φίνλεϊ
Το Λιοσάτι ήταν κατά πάσα πιθανότητα το κτήμα που αγόρασε ο Σκοτσέζος ιστορικός και φιλέλληνας Τζορτζ Φίνλεϊ το 1830 από Τούρκους τσιφλικάδες, και συγκεκριμένα από τους γιους του μεγαλοτσιφλικά Κιαμίλ μπεή από την Κόρινθο. Επειδή αυτό αναφέρεται στα ημερολόγιά του ως "Λίοσια", συνήθως συγχέεται με τα γνωστά Λίοσια στη δυτική Αθήνα. Την ονομασία "Λιόσια" την χρησιμοποιούν ωστόσο και οι παλιοί κάτοικοι του Κοκκινόβραχου εναλλακτικά με το "Λιοσάτι" μέχρι σήμερα. Υπέρ της εκδοχής ότι πρόκειται για το παλιό κτήμα του Φίνλεϊ συνηγορεί και μια αναφορά στο ημερολόγιό του: "Λίοσια. Βρήκα και πάλι μεγάλες ποσότητες πυρόλιθου σε Λιόσια και Αφίδνες" (άρα τοποθετεί τα μέρη αυτά μαζί), ενώ αμέσως μετά ανεφέρεται στην "βρύση της Μπελούσας", η οποία υπάρχει ακόμη στον Κοκκινόβραχο με το όνομα Μπελούσι, μαζί με το παρακείμενο εκκλησάκι, το οποίο επίσης αναφέρει. Γενικά, στην περιήγηση της Αττικής που περιγράφει στο ημερολόγιό του, ο Φίνλεϊ τοποθετεί τα "Λιόσια" κοντά στα Κιούρκα (Αφίδνες), το Καπανδρίτι, το Χαλκούτσι και τον Αγ. Μερκούριο, ποτέ όμως κοντά στην Αθήνα. Ως "Λιόσια (κτήμα)" (Liosia [Gut]) αναγράφεται η περιοχή άλλωστε και στον λεπτομερή χάρτη της Αττικής των Ερνστ Κούρτιους (Ernst Curtius) και Γιόχαν Άουγκουστ Κάουπερτ (Johann August Kaupert) (Βερολίνο 1881–1900). Επίσης σώζεται μία παλιά διώροφη οικία που αναφέρεται από παλιούς κατοίκους του οικισμού ως "Σπίτι του Φίνλεϊ".

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* πληροφορίες για τις Αφίδνες από την ιστοσελίδα του Δήμου Ωρωπού 
* Σύλλογος Οικιστών Ιπποκρατείου Πολιτείας πληροφορίες για την Αγία Τριάδα της κοινότητας Αφιδνών 
* Μονάδα Αντιμετώπισης Κινδύνων

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Μικροχώρι Αττικής

Το ** Μικροχώρι **είναι μικρός οικισμός της Ανατολικής Αττικής ο οποίος βρίσκεται βορειανατολικά του Καπανδριτίου, κτισμένος ανάμεσα στη λίμνη Μαραθώνα και το βουνό Καμάρι σε υψόμετρο 450 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ωρωπού και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 578 κάτοικοι. Το χωριό ονομαζόταν Βιλιατζίκι ή Βιλλιότι ή Βιλλαντζίκ ή Βελλιατζίκι μέχρι το 1927 οπότε και μετονομάστηκε σε Μικροχώρι. Το έχτισαν μετακινηθέντες Αρβανίτες από τα Βίλλια, οι οποίοι ήρθαν δίπλα στο Καπανδρίτι και έφτιαξαν το Βιλλιότι, τα μικρά Βίλλια δηλαδή (σημερινό Μικροχώρι). Το Βιλλιότι λέγεται και Βιλιατζίκι από την αρβανίτικη λέξη νιε τσικ που σημαίνει λίγο, τμήμα. Έτσι, Βιλιατζίκι σημαίνει τμήμα από τα Βίλλια.

Με βάση την πρώτη διοικητική διαίρεση με την οποία συστάθηκαν οι δήμοι της Ελλάδας, ο οικισμός προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Μαραθώνος. Στο διάστημα 1912-1919 εντάχθηκε στην Κοινότητα Βαρνάβα. Από το 1919 έως το 2010 ανήκε διοικητικά στην Κοινότητα Καπανδριτίου ενώ από το 2011 οπότε εφαρμόστηκε το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στον διευρυμένο Δήμο Ωρωπού.

Έχει υπάρξει επίσης ο τόπος όπου αποτραβήχθηκε ο συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος.

Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Άγιοι Ανάργυροι Καπανδριτίου

Οι **Άγιοι Ανάργυροι** είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Καπανδριτίου, του δήμου Ωρωπού, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.
## Γεωγραφία
Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι ορεινός οικισμός στη ΒΑ. Αττική, κοντά στην κορυφή «Αγριοφυστικιά», Β. του Μικροχωρίου και ΝΑ. του Καλάμου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 540. Απέχει 42 χλμ. περίπου ΒΑ. της Αθήνας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Οι Άγιοι Ανάργυροι αναγνωρίστηκαν το 1981 και προσαρτήθηκαν στην κοινότητα Καπανδριτίου
*Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκαν από την κοινότητα Καπανδριτίου και προσαρτήθηκαν στον δήμο Ωρωπού

(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=26533)
## Αξιοθέατα
*Η Μονή Αναλήψεως, βορειοδυτικά του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD» (Αττική, εκδ. 2007)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Οικισμοί του νομού Αττικής
Κατηγορία:Αττική-επέκταση
Λεγρενά Αττικής

Τα **Λεγρενά** (ή **Λεγραινά**) είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ανατολικής Αττικής που είναι χτισμένος στις ακτές του Σαρωνικού, μπροστά από την ομώνυμη παραλία. Βρίσκεται 64 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αθήνας, πολύ κοντά στο ακρωτήριο Σούνιο και μαζί με το Κάτω Σούνιο είναι οι νοτιότεροι οικισμοί του ηπειρωτικού τμήματος του νομού Αττικής. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λαυρεωτικής. Μέχρι το 1952 ανήκε στον δήμο Κερατέας οπότε αποσπάστηκε και εντάχθηκε στον δήμο Λαυρεωτικής.

Στο κέντρο σχεδόν του οικισμού υφίσταται ο Ι. Ναός της Παναγίας της Ελεούσας. Εκκλησιαστικά τα Λεγρενά ανήκουν στην Αρχιερατική περιφέρεια της Λαυρεωτικής, την τρίτη περιφέρεια μετά των Σπάτων και της Κρωπίας, της Ιεράς Μητρόπολης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. Τον αστυνομικό έλεγχο της περιοχής ασκεί το Α.Τ. Λαυρίου δια του Αστυνομικού Σταθμού Σουνίου. Τον δε λιμενικό έλεγχο στη περιοχή ασκεί το Λιμεναρχείο Λαυρίου.

Στη παραλία των Λεγρενών υφίσταται μικρός λιμενίσκος, αλιευτικό καταφύγιο, όπου μπορούν να ελλιμενισθούν μικρά αλιευτικά και ταχύπλοα σκάφη, με εγκατάσταση κεκλιμένου επιπέδου, (ράμπας), καθέλκυσης και ανέλκυσης αυτών. Η από θαλάσσης προσέγγιση σ΄ αυτό απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή λόγω υφιστάμενων πάγκων, σχεδόν σ΄ όλο το μήκος της παραλίας. Ο λιμενίσκος αποτελούσε αυθαίρετη κατασκευή των εκεί κατοίκων από τις αρχές της δεκαετία του 1970 μέχρι το 1988 όταν προ του κινδύνου της αποκατάστασης του χώρου το Λιμεναρχείο Λαυρίου προέβη σε ανάλογες ενέργειες επισημοποίησής του με συναρμόδιες υπηρεσίες εκδίδοντας σχετικό κανονισμό λειτουργίας του και υπάγοντάς το στη τοπική αυτοδιοίκηση.

Ο πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 453 κάτοικοι.

## Το Κάτω Σούνιο
Το Κάτω Σούνιο είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Λαυρεωτικής. Βρίσκεται βορειοανατολικά του Σουνίου, μεταξύ των Λεγρενών και του οικισμού Κάτω Ποσειδωνία. Ο οικισμός που αποτελείται κυρίως από εξοχικές κατοικίες και κάποιες τουριστικές εγκαταστάσεις έχει πληθυσμό 290 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Ο οικισμός βρίσκεται σχεδόν μέσα στα όρια του Εθνικού δρυμού Σουνίου, ο οποίος καταλαμβάνει το νοτιοανατολικότερο τμήμα του νομού Αττικής.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής
Βασίλι Μπερεζούτσκι

Ο **Βασίλι Μπερεζούτσκι** (ρωσικά: Василий Владиморович Березуцкий) γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου του 1982, είναι ρώσος ποδοσφαιριστής, αμυντικός της ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο) και της Εθνικής Ρωσίας Ποδοσφαίρου. Το 2005, έλαβε τον τίτλο "Μάστερ Σπόρτ". Έχει ένα δίδυμο αδερφό, τον Αλεξέι Μπερεζούτσκι, επίσης ποδοσφαιριστή της ΤΣΣΚΑ Μόσχας και της Εθνικής Ρωσίας Ποδοσφαίρου. Τον Οκτώβριο του 2010, παντρεύτηκε την σύζυγο του, Όλγκα.

## Βιογραφία
Ο Βασίλι γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου του 1982. Ήταν μαθητής στο σχολείο *Νο.475*. Άρχισε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1999, σε ηλικία 17 ετών στην ΦΚ Μόσχας. Το 2001, μετακόμισε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με την οποία έχει συμβόλαιο μέχρι το 2011. Έκανε το ντεμπούτο για την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στις 17 Ιουλίου 2002 απέναντι στην Κρίλια Σοβέτοφ. 

## Διακρίσεις

### Ομαδικές
* Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας (2003, 2005, 2006)
* Δευτεροπρωταθλητής Ρωσίας (2004, 2008)
* Χάλκινος πρωταθλητής Ρωσίας (2007)
* Κύπελλο Ρωσίας (2004/2005, 2005/2006, 2007/2008, 2008/2009)
* Σούπερ Καπ Ρωσίας (2004, 2006, 2007, 2009)
* ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ (2004/2005)
* Χάλκινος πρωταθλητής στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008

### Ατομικές
* Βραβείο της Φιλίας
* 1 από τους 33 καλύτερους ποδοσφαιριστές (**Νο.1** (2005, 2006), **Νο.2** (2009), **Νο.3** (2007, 2008). 

Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:FIFA Century Club
Γιάννης Κατέβας

Ο **Γιάννης Κατέβας** (Κομοτηνή, 8 Οκτωβρίου 1950) είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής, κιθαρίστας και συνθέτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1950. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μουσική από τα δεκάξι του χρόνια παίζοντας κιθάρα σ’ ένα νεανικό συγκρότημα της Βόρειας Ελλάδας τους "Beatniks". Στο λαϊκό τραγούδι τον δίδαξε ο μεγάλος συνθέτης Γιώργος Μητσάκης γράφοντάς του και τα πρώτα τραγούδια στην Columbia Records. Το 1977 γίνεται γνωστός στο πλατύ κοινό με την επιτυχία του "Αν γινότανε" και στη δεκαετία του 80' βρέθηκε στο απόγειο της καριέρας του. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει δεκαπέντε προσωπικοί του δίσκοι μέσα από τους οποίους ακούστηκαν επιτυχίες όπως: 
"Τα γιασεμάκια σου", "Να μ΄ αγαπάς τώρα", "Αν γινότανε", "Ποιος", "Αν μου χαρίσουν", "Κάτι παραπάνω", "Ναι για σένα, ναι", "Ζωή μου είναι", "Με συγκλονίζεις", "Γεια σου Ελλάδα", "Και χορεύει η Ελλάδα"... 
Εκτός από το τραγούδι παίζει κιθάρα και έχει γράψει ο ίδιος τη μουσική στα περισσότερα από τα τραγούδια του. Οι πιο πρόσφατες δουλειές του είναι τα CD’s "Γεια σου Ελλάδα" & "Και χορεύει η Ελλάδα" με Παραδοσιακά Τραγούδια απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας δεμένα σε χορευτικές ενότητες. 
Έχει συνεργαστεί με καταξιωμένους συναδέλφους του και έχει εμφανιστεί στα μεγαλύτερα κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης καθώς και σ’ όλη την Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στον Καναδά δίνοντας συναυλίες με Ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο σε Β. Αμερική και Αυστραλία.

## Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε με την τραγουδίστρια Τζίνα Σπηλιωτοπούλου το 1981, με την οποία απέκτησαν έναν γιό.

## Δισκογραφία
*ΔΙΑΦΟΡΑ (45΄ στροφών)
*ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ
*ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΓΑΠΗΣ
*ΤΑ ΓΙΑΣΕΜΑΚΙΑ ΣΟΥ
*ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ
*ΝΑ Μ` ΑΓΑΠΑΣ ΤΩΡΑ
*ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΣ
*ΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΝΑΙ
*ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙΣ
*ΚΙ’ ΟΜΩΣ Σ’ ΑΓΑΠΩ
*ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΤΟΥ
*ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΔΑ
*ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ
*ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΕΒΑ (ΕΜΙ)
*ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ (MINOS)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Έλληνες κιθαρίστες
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κίτσι

Το **Κίτσι** είναι οικισμός της ανατολικής Αττικής. 

## Γενικά στοιχεία
Το Κίτσι βρίσκεται νοτιοανατολικά του Υμηττού σε υψόμετρο 75 μέτρα ανάμεσα στη Βάρη και το Κορωπί, κατά μήκος της Λεωφόρου Βάρης-Κορωπίου. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κρωπίας. Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από νεόκτιστα σπίτια. Αναπτύχθηκε ραγδαία μετά την κατασκευή του νέου αεροδρομίου της Αθήνας στα Σπάτα και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 3.204 κατοίκους. Η πληθυσμιακή του εξέλιξη είναι χαρακτηριστική της πληθυσμιακής έκρηξης στα Μεσόγεια κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη απογραφή του 2011, οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 4.788.

## Ιστορικά στοιχεία
Στο ύψωμα Κόντρα Γκλιάτε έχει ανασκαφεί προϊστορικός οικισμός, ο οποίος εκτεινόταν πέρα από την κορυφή και στη ανατολική και δυτική πλαγιά του λόφου. Η θέση άρχισε να κατοικείται την 4η χιλιετία π.Χ. αλλά εγκαταλείφθηκε στις αρχές της 3ης χιλιετίας π.Χ. και στην ίδια θέση άκμασε οικισμός κατά τους μυκηναϊκούς χρόνους. Στη θέση Βουρβάτσι, βορειοδυτικά του λόφου, έχει εντοπιστεί μεγάλο νεκροταφείο των μυκηναϊκών χρόνων. Κατά την αρχαιότητα στον ίδιο λόφο βρισκόταν ο οικισμός Υπένερθεν Λαμπτραί (Κάτω Λαμπτρές), ο οποίος ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος δήμος της κλασικής Αθήνας από πλευράς αριθμού βουλευτών και πιθανότατα η επικράτειά του εκτεινόταν μέχρι τη θάλασσα. Στο λόφο έχει εντοπιστεί ιερό των Νυμφών, όπου σε ένα αποθετήρα εντοπίστηκαν ειδώλια γυναικείων μορφών των γεωμετρικών και αρχαϊκών χρόνων και ιερό πρέπει να υπήρχε και στον λόφο της Παναγίας Μεσοσπορίτισσας, στην οποία έχει ενσωματωθεί υλικό των κλασικών χρόνων. Κοντά στην κορυφή του λόφου Κόντρα Γκλιάτε σώζονται ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού, του 5ου ή 6ου αιώνα.

### Πορεία του πληθυσμού:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Κρωπίας
Καρελλάς Αττικής

Ο ** Καρελλάς** είναι οικισμός της Ανατολικής Αττικής, που βρίσκεται ανατολικά του Υμηττού σε υψόμετρο 140 μέτρα, ανάμεσα στο Κορωπί και την Παιανία, κοντά στη βιομηχανική ζώνη της Παιανίας. Αν και βρίσκεται πιο κοντά στην Παιανία ανήκει διοικητικά στον Δήμο Κρωπίας. Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από νεόκτιστα σπίτια. Αναπτύχθηκε ραγδαία μετά την κατασκευή του νέου αεροδρομίου της Αθήνας στα Σπάτα και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 1.634 κατοίκους. Ο πληθυσμός έχει σημειώσει ραγδαία αύξηση τα τελευταία χρόνια, κάτι που χαρακτηρίζει γενικότερα τις περιοχές των Μεσογείων. Κοντά στον οικισμό βρίσκεται το προπονητικό κέντρο του Παναθηναϊκού.

Πορεία του πληθυσμού:

## Αξιοθέατα
Αξιόλογο μνημείο στην περιοχή του Καρελλά αποτελεί ένας μικρός ναός της Μεταβυζαντινής περιόδου, που ονομάζεται Ναός Αγίου Γεωργίου Σκληπιού. Το προσωνύμιο Σκληπιού πιθανότατα προέρχεται από παραφθορά του ονόματος Ασκληπιού και αποτελεί πιθανή ανάμνηση αρχαίου ιερού στην ίδια θέση, αφιερωμένου στον Ασκληπιό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Δήμος Κρωπίας
Αλεξέι Μπερεζούτσκι

Ο **Αλεξέι Μπερεζούτσκι** (ρωσικά: Алексей Березуцкий) γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου του 1982, στη Μόσχα. Είναι ποδοσφαιριστής της ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο) και της Εθνικής Ρωσίας Ποδοσφαίρου. Το 2005, έλαβε τον τίτλο "Μάστερ Σπορτ". Ο Αλεξέι είναι παντρεμένος, και έχει μια κόρη, την Αλιόνα. Είναι δίδυμος αδερφός του Βασίλι Μπερεζούτσκι.

## Βιογραφία
Ο Αλεξέι ήταν μαθητής του σχολείου *Νο.475*. Άρχισε την καριέρα του στην ΦΚ Μόσχας. Το 2001, έπαιζε για την "Τσερνομόρετς" και μετά μετακόμισε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με την οποία έχει συμβόλαιο μέχρι το 2011. Έκανε το ντεμπούτο του για την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στις 8 Μαΐου 2002 απέναντι στην Τορπέντο Μόσχας. Στις 26 Μαρτίου του 2008, ήταν αρχηγός της Εθνικής Ρωσίας απέναντι στην Εθνική Ρουμανίας.

## Διακρίσεις

### Ομαδικές

* Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας (2003, 2005, 2006)
* Δευτεροπρωταθλητής Ρωσίας (2004, 2008)
* Χάλκινος πρωταθλητής Ρωσίας (2007)
* Κύπελλο Ρωσίας (2004/2005, 2005/2006, 2007/2008, 2008/2009)
* Σούπερ Καπ Ρωσίας (2004, 2006, 2007, 2009)
* ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ (2004/2005)
* Χάλκινος πρωταθλητής στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008

### Ατομικές

* Βραβείο της Φιλίας
* 1 από τους 33 καλύτερους ποδοσφαιριστές (**Νο.1** (2005, 2006, 2007), **Νο.2** (2004, 2008)). 

Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τσερνομόρετς Νοβορωσίσκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Μεγάλες Αντίλλες

Οι **Μεγάλες Αντίλλες** () είναι σύμπλεγμα νησιών, στην Καραϊβική Θάλασσα. Αποτελούν τμήμα των Αντιλλών, και μαζί με τις Μικρές Αντίλλες, τα νησιά Τερκς και Κέικος και τις Μπαχάμες σχηματίζουν τις Δυτικές Ινδίες.

Το αρχιπέλαγος περιλαμβάνει τα μεγαλύτερα νησιά των Αντιλλών (Κούβα, Ισπανιόλα, Τζαμάικα και Πουέρτο Ρίκο), καθώς και τα μικρά νησιά και νησίδες που βρίσκονται γύρω από αυτά (όπως η Ίσλα δε λα Χουβεντούδ και τα Νησιά Κέιμαν).

Η χερσαία έκταση των Μεγάλων Αντιλλών αποτελεί περίπου το 90% της συνολικής έκτασης των νησιών της Καραϊβικής.

## Χώρες

## Νησιά

Τα σημαντικότερα νησιά των Μεγάλων Αντιλλών είναι τα εξής:
* 25px Κούβα
* 25px Ίσλα δε λα Χουβεντούδ
* 25px 25px Ισπανιόλα
* 25px Γκονάβ
* 25px Τορτούγα
* 25px Ιλ α Βας
* 25px Λε Καγιεμίτ
* 25px Σαόνα
* 25px Μπεάτα
* 25px Καταλίνα
* 25px Τζαμάικα
* 25px Πουέρτο Ρίκο (ΗΠΑ)
* 25px Βιέκες (ΗΠΑ)
* 25px Κουλέμπρα (ΗΠΑ)
* 25px Μόνα (ΗΠΑ)
* 25px Κέιμαν Νήσοι
**Γκραντ Κέιμαν
**Κέιμαν Μπρακ
**Λιτλ Κέιμαν

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα
Κατηγορία:Νησιά της Καραϊβικής
Γκενάντι Παντάλκα

Ο **Γκενάντι Παντάλκα** (ρωσ. Геннадий Падалка) γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου του 1958 και είναι ρώσος κοσμοναύτης. 

## Βιογραφία

Ο Γκενάντι αποφοίτησε από το Υψηλό Πολεμο-Αεροπορικό Ινστιτούτο του Εϊσκ, στο Κράι Κροσνοντάρ το 1979. Είναι παντρεμένος με 3 κόρες. Τον ελεύθερο του χρόνο ασχολείται με το θέατρο, με τον αθλητισμό και το νταϊβίνγκ.

## Καριέρα

*Σογιούζ TM-28 (13 Αυγούστου 1998-28 Φεβρουαρίου 1999)
*Σογιούζ TMA-4 (19 Απριλίου 2004-24 Οκτωβρίου 2004)
*Σογιούζ TMA-14 (26 Μαρτίου 2009-11 Οκτωβρίου 2009)

## Βραβεύσεις
*Ήρωας της Ρωσικής Ομοσπονδίας
*Βραβείο για τις υπηρεσίες στην πατρική γη IV βαθμού
*Πιλότος-κοσμοναύτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας

 
Κατηγορία:Ρώσοι κοσμοναύτες
Κατηγορία:Ρώσοι πιλότοι
Άλμπερτ Αβραάμ Μάικελσον

Ο **Άλμπερτ Αβραάμ Μάικελσον** (Albert Abraham Michelson, 19 Δεκεμβρίου 1852 - 9 Μαΐου 1931) ήταν Αμερικανός φυσικός γνωστός για το έργο του πάνω στην μέτρηση της ταχύτητας του φωτός και κυριότερα για το Πείραμα Μάικελσον-Μόρλεϋ. Το 1907 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής και έγινε ο πρώτος Αμερικανός που παίρνει το βραβείο Νόμπελ στη Φυσική.
## Βιογραφία
Ο Μάικελσον γεννήθηκε στο Strzelno της επαρχίας του Πόζεν (σημ. Πόζναν) στο Βασίλειο της Πρωσίας (σημερινή Πολωνία) από εβραϊκή οικογένεια.  Μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους γονείς του το 1855, όταν ήταν δύο χρονών. Μεγάλωσε στις πόλεις Camp Murphy, Καλιφόρνια και Βιρτζίνια Σίτι, Νεβάδα, όπου ο πατέρας του ήταν έμπορος. Πέρασε τα σχολικά του χρόνια στο Σαν Φρανσίσκο στο σπίτι της θείας του, Henriette Levy, η οποία ήταν η μητέρα του συγγραφέα Harriet Lane Levy.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:Ιστορία του Λος Άντζελες
Αληκτώ

Η **Αληκτώ** είναι μία από τις Ερινύες στην ελληνική μυθολογία. Σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν η κόρη της Γαίας και του Αιθέρα, ή της Νύκτας και του Αχέροντα, που η μανία της φύτρωσε από το αίμα που χύθηκε από τον Ουρανό όταν ο Κρόνος τον ευνούχισε. Είναι αδελφή της Τισιφόνης και της Μέγαιρας,  θεοτήτων τιμωρών. Η Αληκτώ είναι η Ερινύα με την αποστολή της αιώνιας οργής επί των ηθικών εγκλημάτων (όπως ο θυμός), ειδικότερα εκείνων που συνέβαιναν μεταξύ των ανθρώπων. Η εξουσία της είναι παρόμοια με της Νέμεσης, με τη διαφορά ότι η εξουσία της τελευταίας είναι να τιμωρεί εγκλήματα που στρέφονταν εναντίον των θεών. 
Φέρεται να έκλαψε μόνο μία φορά, όταν άκουσε τους θρήνους του Ορφέα στο θάνατο της αγαπημένης του Ευρυδίκης. 

Η Αληκτώ αναφέρεται στην *[[Αινειάδα]]* του Βιργιλίου, (7, 324), με το  όνομα "Μέλαινα", όπως ομοίως την αναφέρει και ο Απολλόδωρος. Μνεία αυτής γίνεται επίσης στη *[[Θεία Κωμωδία]]* του Δάντη (*[[Η_Θεία_Κωμωδία#Ινφέρνο|Κόλαση]]*) ως μία από τις τρεις Ερινύες.

Η Αληκτώ αποτελεί την αρχέγονη ελληνική ιδεατή αντίληψη (θεότητα) του καταλογισμού (ή επιμερισμού) της ποινής επί των εγκλημάτων.

## Αστρονομία
* Ο αστεροειδής 465 Αληκτώ (465 Alekto), που ανακαλύφθηκε το 1901, πήρε το όνομά του από την Ερινύα αυτή.
## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τομ.6ος, σελ.374.

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της εκδίκησης
Κατηγορία:Ποινική Δικονομία
Κατηγορία:Ερινύες
Σόφισμα του βέλους

Ως **σόφισμα του βέλους** χαρακτηρίζεται η αρχαία φράση "**βέλος φερόμενον έστηκε**", (= βέλος που εκτοξεύτηκε ακινητεί), του φιλόσοφου Ζήνωνα του Ελεάτη.

Ο Ζήνωνας μ΄ αυτή την «αφορισματική» του φράση προσπάθησε ν΄ αποδείξει δια της λογικής ότι η "κίνηση" ενός ριπτόμενου βέλους, από ένα τοξότη, σε στιγμιαίο χρόνο, είναι αδύνατη. Για την απόδειξη αυτού, ο Ζήνωνας έκανε τον ακόλουθο συλλογισμό που οδηγούσε στην εις άτοπον απαγωγή:
«*Το βέλος που κινείται ανά χρονική στιγμή κατέχει ορισμένο χώρο. Αλλά το να κατέχει αυτό  χώρο, σημαίνει ότι τούτο ηρεμεί (ακινητεί). Φανερό λοιπόν είναι ότι, το βέλος που φαίνεται ότι κινείται στην πραγματικότητα αυτό ηρεμεί, και δεν κινείται αφού δεν μπορεί το ίδιο πράγμα σε ορισμένη χρονική στιγμή να ηρεμεί και να κινείται ταυτόχρονα.*».

Ο Αριστοτέλης εξετάζοντας τον συλλογισμό του Ζήνωνα τον χαρακτήρισε παραλογισμό, σημειώνοντας ότι ο Ζήνων στη πρότασή του αυτή έλαβε το χρόνο ως συγκείμενο από αδιαίρετες χρονικές στιγμές. Έτσι οι νεώτεροι χαρακτήρισαν την παραπάνω αφορισματική φράση σόφισμα όμοιο με εκείνο "περί του Αχιλλέα και της χελώνας".

* Γεγονός πάντως είναι ότι τα σοφίσματα του Ζήνωνα ακόμα δεν έχουν ερμηνευθεί πλήρως.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.4ος, σελ.321.
* Βλαστός, Γρηγόρης, «Σημείωση γιὰ τὸ βέλος τοῦ Ζήνωνα » , Δευκαλίων, 2 (1974), σσ. 301-318

Βέλους
Πιλότος-κοσμοναύτης της ΕΣΣΔ

Ο **Πιλότος-κοσμοναύτης της ΕΣΣΔ** (ρωσ. Лётчик-космонавт СССР) ήταν ένας τιμητικός τίτλος της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε στις 14 Απριλίου του 1961, με απόφαση του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Στις 20 Μαρτίου 1992, αντικαταστήθηκε από το βραβείο "Πιλότος-κοσμοναύτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας"

## Βραβευμένοι

*Γιούρι Γκαγκάριν (1961)
*Γκέρμαν Τίτοφ (1961)
*Αντριάν Νικολάεφ (1962)
*Πάβελ Πόποβιτς (1962)
*Βαλέρι Βικόφσκι (1963)
*Βαλεντίνα Τερέσκοβα (1963)
*Μπορίς Γιεγκόροφ (1964)
*Βλαντιμίρ Κομάροφ (1964)
*Κονσταντίν Φεοκτίσοφ (1964)
*Πάβελ Μπελιάεφ (1965)
*Αλεξέι Λεόνοφ (1965)
*Γκεόργκι Μπερεγκοβόι (1968)
*Βλαντισλάφ Βόλκοφ (1969)
*Μπορίς Μπολίνοφ (1969)
*Βίκτορ Γκορμπάτκο (1969)
*Αλεξέι Ιελισέιφ (1969)
*Βαλέρι Κουμπάσοφ (1969)
*Ανατόλι Φιλιπένκο (1969)
*Ευγκένι Χρούνοφ (1969)
*Βλαντιμίρ Χατάλοφ (1969)
*Γκεόργκι Χόριν (1969)
*Βιτάλι Σεβαστιάνοφ (1970)
*Νικολάι Ρουκαβιξνίκοφ (1971)
*Πιότρ Κλιμούκ (1973)
*Βασίλι Λάζαρεφ (1973)
*Βαλεντίν Λεμπέντεφ (1973)
*Ολέγκ Μακάροφ (1973)
*Γιούρι Αρτιούχιν (1974)
*Λεβ Ντιόμιν (1974)
*Γκενάντι Σαραφάνοφ (1974)
*Γκεόργκι Γρέχκο (1975)
*Αλεξέι Γκουμπάρεφ (1975)
*Βλαντιμίρ Αξιόνοφ (1976)
*Βιτάλι Ζολόμποφ (1976)
*Βιτσισλάφ Ζούντοφ (1976)
*Βαλέρι Ροζντβένσκι (1976)
*Γιούρι Γκλαζκόφ (1977)
*Βλαντιμίρ Κοβαλιόνοκ (1977)
*Βαλέρι Ριούμαρ (1977)
*Βλαντιμίρ Ντζανιμπέκοφ (1978)
*Αλεξάντερ Ιβανένκοφ (1978)
*Γιούρι Ρομανένκο (1978)
*Βλαντιμίρ Λιάχοφ (1979)
*Λεονίντ Κίτσο (1980)
*Γιούρι Μαλίξεφ (1980)
*Λεονίντ Ποπόφ (1980)
*Γκενάντι Στρεκάλοφ (1980)
*Βίκτορ Σαβίνιχ (1981)
*Ανατόλι Μπερεζοβόι (1982)
*Σβετλάνα Σαβέτσκαγια (1982)
*Αλεξάντερ Σερεμπρόφ (1982)
*Αλεξάντερ Αλεξάντροφ (1983)
*Βλαντιμίρ Τιτόφ (1983)
*Ολέγκ Ακτόφ (1984)
*Ιγκόρ Βολκ (1984)
*Βλαντιμίρ Σολοβιόφ (1984)
*Βλαντιμίρ Βασιούτιν (1985)
*Αλεξάντερ Βόλκοφ (1985)
*Αλεξάντερ Βικτορένκο (1987)
*Αλεξάντερ Βαλέικιν (1987)
*Ανατόλι Λεβένκο (1987)
*Μούσα Μανάροφ (1988)
*Ανατόλι Σολοβιέφ (1988)
*Σεργκέι Κρικάλεφ (1989)
*Αλεξάντερ Μπαλάντα (1990)
*Ανατόλι Αρτσεμπάρσκι (1991)
*Τόκταρ Αουμπακίροφ (1991)
*Βίκτορ Αφανάσιεφ (1991)
*Γκενάντι Μανάκοφ (1991)

Κατηγορία:Τιμητικές διακρίσεις της Σοβιετικής Ένωσης
Νικόλαος Μπούας

**Νικόλαος Μπούας** (14ος αιώνας), θεωρείται ο γενάρχης της οικογένειας των Μπουαίων. Οι Μπουαίοι ήταν οικογένεια Αρμάνικης (Βλάχικης) καταγωγής, που εγκαταστάθηκε στην νότια Ήπειρο και την Αιτωλοακαρνανία. Πολλά μέλη της υπηρέτησαν σαν φρουροί των Βυζαντινών συνόρων στο Δεσποτάτο της Ηπείρου. Άλλοι συμμετείχαν σε στρατούς της Δύσης κι αργότερα, υπήρξαν γνωστοί αρματολοί. Ο Νικόλαος Μπούας είναι το πρώτο γνωστό μέλος του οίκου.
Χαρακτηριστικό είναι ότι οι Μπουαίοι, ανήγαγαν τη καταγωγή τους στους Αρχαίους Έλληνες και μάλιστα στον ίδιο τον Πύρρο, βασιλιά της Ηπείρου. Αργότερα, μέλη της έφεραν κι άλλα επώνυμα, όπως «Γρίβας» ή «Σπάτας».

## Παραπομπές


## Πηγές
*Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 44, λήμμα Μπούας.

Κατηγορία:Αρβανίτες
Νικολαος
Νήσοι Σούνδες

Οι **Νήσοι Σούνδες** είναι σύμπλεγμα νησιών της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Το αρχιπέλαγος διαιρείται σε δύο μεγάλες ομάδες νησιών, στις Μεγάλες Σούνδες και στις Μικρές Σούνδες.

* Μεγάλες Σούνδες
** Βόρνεο
** Ιάβα
** Σουμάτρα
** Σουλαουέζι
* Μικρές Σούνδες (από τα ανατολικά προς τα δυτικά)
** Μπαλί
** Λομπόκ
** Σουμπάουα
** Φλόρες
** Σούμπα
** Τιμόρ
** Αλόρ
** Νήσοι Μπάρατ Ντάγια
** Νήσοι Τανιμπάρ

Τα νησιά ανήκουν στις χώρες του Μπρουνέι, του Ανατολικού Τιμόρ, της Ινδονησίας και της Μαλαισίας.

Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα
Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας
Πέτρος Μπούας

**Πέτρος Μπούας** (14ος αιώνας), γιος του Νικόλαου Μπούα. Υπηρέτησε στο στρατό του Σέρβου βασιλιά Στέφανο Δουσάν (1321 - 1331), μετά το θάνατο του οποίου, ανακηρύχθηκε ηγεμόνας του Αγγελοκάστρου Αιτωλοακαρνανίας. Είναι το δεύτερο γνωστό μέλος του οίκου των Μπουαίων, ο οποίος ήταν Αρμάνικης (Βλάχικης) καταγωγής. Ανήγαγε την καταγωγή του στον Πύρρο, βασιλιά της Ηπείρου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 44, λήμμα Μπούας

Κατηγορία:Αρβανίτες
Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση
Κατηγορία:Φάρα Μπούα
Κυναίγειρος

Ο **Κυναίγειρος** ή **Κυνέγειρος** (;-490 π.Χ.) υπήρξε αρχαίος Αθηναίος ήρωας και Μαραθωνομάχος, αδελφός του τραγικού ποιητή Αισχύλου και του ηρώα της ναυμαχίας της Σαλαμίνας Αμεινία.

Ο Κυναίγειρος υπήρξε απόγονος της οικογένειας των Κοδριδών, γιος του Ευφορίωνα από την Ελευσίνα. Μαζί με τον αδελφό του Αισχύλο πολέμησαν στην Μάχη του Μαραθώνα. Μετά την πρώτη φάση της σύγκρουσης στην οποία τράπηκε σε φυγή η περσική παράταξη, οι εναπομείναντες Πέρσες έσπευσαν να διαφύγουν με τον στόλο τους. Στον σκληρό αγώνα που ακολούθησε γύρω από τα εχθρικά πλοία ο Κυναίγειρος, προσπαθώντας να εμποδίσει ένα πλοίο να αποπλεύσει, το άρπαξε με το χέρι, περιμένοντας να φτάσουν οι συμπολεμιστές του και να το καταλάβουν. Όταν ένας Πέρσης του ακρωτηρίασε το χέρι, τότε ο Κυναίγειρος έπιασε το πλοίο με το άλλο του χέρι. Όταν ο Πέρσης του έκοψε και το δεύτερο, τότε ο Κυναίγειρος γράπωσε το πλοίο με τα δόντια του. Ξεψύχησε, όταν ο Πέρσης του έκοψε το κεφάλι.

Η ηρωική αυτή πράξη του τιμήθηκε από τους Αθηναίους, που τον ονόμασαν «ήρωα». Ο ζωγράφος Πολύγνωτος τον απαθανάτισε (460 π.Χ.) στην απεικόνιση της μάχης που την απέδωσε σε τρεις πίνακές του στην Ποικίλη Στοά της Αθήνας.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Συλλογικό έργο, *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό*, Εκδοτική Αθηνών. Αθήνα 1987. Τόμος 5, σελ. 111.

Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ήρωες
Πιλότος-κοσμοναύτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Ο **Πιλότος-κοσμοναύτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας** (ρωσ. Лётчик-космонавт Российской Федерации) είναι ένας τιμητικός τίτλος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Δημιουργήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1992 με το διάταγμα **Νο.2555-1**. Απονέμεται σε πιλότους-κοσμοναύτες για τα επιτεύγματα τους στο διάστημα.

## Βραβευμένοι

*Αλεξάντερ Καρέλιν (11 Αυγούστου 1992)
*Σεργκέι Αντβέεφ (5 Φεβρουαρίου 1993)
*Αλεξάντερ Παλεσιούκ (23 Ιουλίου 1993)
*Βασίλι Τσιμπλίεφ (14 Ιανουαρίου 1994)
*Γιούρι Ουσιατσιόφ (18 Αυγούστου 1994)
*Γιούρι Μαλεντσένκο (24 Νοεμβρίου 1994)
*Ταλγκάτ Μουσαμπάεφ (24 Νοεμβρίου 1994)
*Ελένα Κοντακόβα (10 Απριλίου 1995)
*Βλαντιμίρ Ντεζούροφ (7 Σεπτεμβρίου 1995)
*Νικολάι Μπουντάριν (5 Οκτωβρίου 1995)
*Γιούρι Γκιντζένκο (1 Απριλίου 1996)
*Γιούρι Ονουφριένκο (16 Οκτωβρίου 1996)
*Βαλέρι Κορζούν (11 Απριλίου 1997)
*Αλεξάντερ Λαζούτκιν (10 Απριλίου 1998)
*Πάβελ Βινογκράντοφ (10 Απριλίου 1998)
*Σαλιζάν Σαπίροφ (10 Απριλίου 1998)
*Γιούρι Μπαντούριν (25 Δεκεμβρίου 1998)
*Γκενάντι Παντάλκα (5 Απριλίου 1999)
*Βαλέρι Τοκαρέφ (10 Σεπτεμβρίου 1999)
*Σεργκέι Ζαλιότιν (9 Νοεμβρίου 2000)
*Μπορίς Μορούκοφ (9 Απριλίου 2001)
*Κονσταντίν Κοζέεφ (10 Απριλίου 2002)
*Γιούρι Λοντσάκοφ (10 Οκτωβρίου 2002)
*Μιχαήλ Τιούριν (12 Απριλίου 2003)
*Φιόντορ Γιουρτσίχιν (21 Σεπτεμβρίου 2003)
*Σεργκέι Τρεσιόφ (4 Φεβρουαρίου 2004)
*Γιούρι Σαργκίν (23 Φεβρουαρίου 2005)
*Ολέγκ Κότοφ
*Σεργκέι Βόλκοφ (5 Φεβρουαρίου 2009)
*Ολέγκ Κονονένκο (5 Φεβρουαρίου 2009)

Κατηγορία:Ρωσικές τιμητικές διακρίσεις
Audi A1

To **Audi A1** είναι ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi. Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2010 και η μαζική παραγωγή της πρώτης γενιάς του διήρκησε από τον Μάιο του 2010 έως τον Μάιο του 2018. Από τον Σεπτέμβριο του 2018 κατασκευάζεται η δεύτερη γενιά του.

## Πρώτη γενιά

Η διάθεσή του στην αγορά της Γερμανίας άρχισε επίσημα τον Αύγουστο του 2010 και μέσα στους επόμενους πρώτους μήνες πρωτοπαρουσιάστηκε και στις εξαγωγικές αγορές, ενώ ειδικά στο Ηνωμένο Βασίλειο ως δεξιοτίμονο πρωτοπαρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2010. Αρχικά προσφέρθηκε αποκλειστικά σε 3-πορτη hatchback έκδοση, ενώ μέσα στο 2011 πρωτοπαρουσιάστηκε και μια 5-πορτη hatchback έκδοση, με την ονομασία **Sportback**.

Τεχνικά συγγενεύει με το Volkswagen Polo και το SEAT Ibiza, χρησιμοποιώντας την ίδια πλατφόρμα PQ25.

### Διακρίσεις

Το αρχικό Audi A1 στην έκδοση *1.4 TFSI Sport* κέρδισε το βραβείο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς (Car of the Year) του βρετανικού περιοδικού «What Car?» για το 2011.

### Μηχανικά σύνολα

* Οι τιμές σε αγκύλες αφορούν τις εκδόσεις με 7-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη.


## Δεύτερη γενιά

Η δεύτερη γενιά του A1 μπήκε στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 2018. Βασίζεται στην πλατφόρμα του Ομίλου Volkswagen που είναι γνωστή ως Volkswagen Group MQB platform, την οποία μοιράζεται με τα Volkswagen Polo έκτης γενιάς και SEAT Ibiza πέμπτης γενιάς.

Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση της εταιρείας στις 19 Ιουλίου 2021, μόλις η δεύτερη γενιά ολοκληρώσει τον κύκλο παραγωγής της θα διακοπεί οριστικά, χωρίς να υπάρξει διάδοχος, λόγω των ολοένα και αυστηρότερων ευρωπαϊκών εκπομπών καυσαερίων, αφήνοντας το SUV Audi Q2 ως το νέο εισαγωγικό μοντέλο της Audi.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ιστοσελίδα του Audi A1

A1
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Κατηγορία:Επαναφορτιζόμενα υβριδικά οχήματα
Τάγμα του Αγίου αποστόλου Ανδρέα του Πρωτόκλητου (Ρωσία)

Το **Τάγμα του Αγίου αποστόλου Ανδρέα του Πρωτόκλητου** (ρωσ Орден Святого апостола Андрея Первозванного) είναι βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το 1998. Με το ίδιο όνομα, υπήρχε ένα βραβείο στην Ρωσική Αυτοκρατορία.

## Βραβευμένοι

*Ιωάννης Καποδίστριας 1830 
*Ντμίτρι Λιχατσέφ (30 Σεπτεμβρίου 1998)
*Μιχαήλ Καλάσνικοφ (7 Οκτωβρίου 1998)
*Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ (11 Οκτωβρίου 1998)
*Αλεξάντερ Σολζενίτσιν (11 Δεκεμβρίου 1998)
*Πατριάρχης Μόσχας Αλέξιος Β΄ (19 Φεβρουαρίου 1999)
*Βαλέρι Σουμακόφ (3 Νοεμβρίου 2001)
*Φαζού Αλίεβα (11 Δεκεμβρίου 2002)
*Αλίεφ Γκαϊντάρ (10 Μαϊου 2003)
*Μπορίς Πετρόφσκι (4 Ιουνίου 2003)
*Ρασούλ Γκαμζάτοφ (8 Σεπτεμβρίου 2003)
*Λιουντμίλα Ζίκινα (12 Ιουνίου 2004)
*Ιρίνα Αρχίποβα (2 Ιανουαρίου 2005)
*Σεργκέι Μιχαλκόφ (13 Μαρτίου 2008)
*Ντανίλ Γκρανίν (28 Δεκεμβρίου 2008)
*Μιχαήλ Γκορμπατσώφ (2 Μαρτίου 2011)

## Στατιστική

*Από τους 14 βραβευμένους, στις αρχές του 2010, εν ζωή βρίσκονταν μόνο τέσσερα άτομα.
*Η μέση ηλικία των βραβευμένων είναι 79,5 χρόνια.
*Ο νεότερος βραβευμένος (όταν βραβεύτηκε) ήταν ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ (58 ετών) ενώ ο πιο ηλικιωμένος (όταν βραβεύτηκε) ήταν ο Σεργκέι Μιχαλκόφ (95 ετών).
*Υπήρχε μόνο μία άρνηση για την παραλαβή του βραβείου (Αλεξάντερ Σολζενίτσιν).
*Βραβεύτηκαν δύο αλλοδαποί (Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, Αλίεφ Γκαϊντάρ).
*Βραβεύτηκαν πέντε ποιητές, τέσσερις επιστήμονες, ένας θρησκευτικός ηγέτης, δύο μουσικοί και δύο ξένοι πρόεδροι.
*Βραβεύτηκε μόνο ένας στρατιώτης.

Κατηγορία:Ρωσικές τιμητικές διακρίσεις
Τριχλωριούχο χρώμιο

right|thumb|250px|Τριχλωριούχο χρώμιο
thumb|150px|
Το **τριχλωριούχο χρώμιο** είναι άλας του χρωμίου με ιώδες χρώμα και με τύπο CrCl3. Η πιο κοινή μορφή χλωριούχου χρωμίου πωλείται στην αγορά με τον τύπο Crl2(H2O)4Cl.

## Προφυλάξεις
Το τριχλωριούχο χρώμιο, αν και τρισθενές είναι λιγότερο δηλητηριώδες από το εξασθενές. Γενικά, τα άλατα χρωμίου θεωρούνται τοξικά. 

Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Αλογονίδια
Φαζού Αλίεβα

Η **Φαζού Αλίεβα** (ρωσ.:*Фазу Гамзатовна Али́ева*, 5 Δεκεμβρίου 1932 - 1 Ιανουαρίου 2016) ήταν Ρωσίδα ποιήτρια, συγγραφέας και δημοσιογράφος.

## Βιογραφία
Η Φαζού γεννήθηκε στο Γκινιτσούλτ του Νταγκεστάν. Απόφοιτησε από το Γυναικείο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Νταγκεστάν το 1955. Το 1961 αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Λογοτεχνίας "Μαξίμ Γκόρκοφ". Το 1969 έλαβε τον τίτλο "Λαϊκή Ποιήτρια του Νταγκεστάν".

## Συλλογές ποιημάτων
*"*Rodnoyie selo*" (1959)
*"*Na beregu morya*" (1961) (ποιήμα)
*"*Vesenieye veter*" (1962)
*"*Radugu razdayu*" (1963)
*"*Sudba*" (1964) (βιβλίο)
*"*V serste kazhdovo-Ilich*" (1965) (ποιήμα)
*"*Mgnoveniye*" (1967)

Επίσης η Φαζού ήταν διευθύντρια του γυναικείου περιοδικού "*Γυναίκα του Νταγκεστάν*".

## Βραβεία
*Ιερή διαταγή του Αγίου Ανδρέα της Ρωσίας (11 Δεκεμβρίου 2002)
*Βραβείο για τις υπηρεσίες στην πατρική γη (16 Νοεμβρίου 1998)
*Βραβείο της Φιλίας των Λαών (21 Ιουνίου 1994)
*2 Βραβεία "Σύμβολο Τιμής"

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο Μάλεμε

Το **Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο Μάλεμε** (Deutscher Soldatenfriedhof in Maleme) είναι ένα από τα δύο νεκροταφεία στα οποία βρίσκονται οι τάφοι Γερμανών στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους στην Ελλάδα κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το άλλο νεκροταφείο είναι το Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο Διονύσου - Ραπεντόζης, στην Αττική.

Το γερμανικό νεκροταφείο βρίσκεται στο Λόφο 107, κοντά στο αεροδρόμιο του Μάλεμε, στο νομό Χανίων της Κρήτης.

Στο κοιμητήριο αυτό βρίσκονται οι τάφοι 4.465 στρατιωτών του Γερμανικού Στρατού, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν αλεξιπτωτιστές που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης του Μάλεμε ως μέρος της Μάχης της Κρήτης, το Μάιο του 1941. Το Νεκροταφείο ιδρύθηκε το 1974 από τον Γερμανό πρώην διοικητή Gericke. Στο χώρο αυτό έχουν ταφεί Γερμανοί στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους σε όλη την Κρήτη.

Η φροντίδα του κοιμητηρίου γίνεται από τον Σύνδεσμο Φροντίδας Γερμανικών Τάφων Πολέμου (Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge e.V.), έναν ιδιωτικό σύλλογο με έδρα το Κάσσελ, με εντολή της Γερμανικής Κυβέρνησης. Ο σύλλογος έχει αναλάβει τη φροντίδα παρόμοιων νεκροταφείων σε όλο τον κόσμο.

## Εικόνες

File:Deutscher Soldatenfriedhof Malame.jpg|Γερμανικό Πολεμικό Νεκροταφείο Μάλεμε 
File:Wehrmacht Memorial plate Malemes.jpg|Μνημική πλάκα για τους Γερμανούς που ενταφιάστηκαν στο νεκροταφείο στο Μάλεμε
File:Sophus Baagoe lufwaffe ace.jpg|Άσος της Luftwaffe που σκοτώθηκε στη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Κρήτη

## Αναφορές


Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μαλεμε
Κατηγορία:Νεκροταφεία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Χανίων
Μαλεμε
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2009-10

Το **Κύπελλο Κύπρου 2009-10** ήταν η 36η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (33η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οχτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2009-10. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά για 1η φορά στην ιστορία της.

## Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.



1Η Ανόρθωση είχε καλύτερο συντελεστή πόντων (189 έναντι 183 του Διόνυσου).

## Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.




## Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η ΑΕΚ Καραβά και η Ανόρθωση. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 23 Απριλίου 2010 στο Αθλητικό Κέντρο Σπύρος Κυπριανού στη Λεμεσό. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά με σκορ 3-2 σετ (22-25, 23-25, 25-20, 25-18, 15-13).

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2009
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2010
Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου

Το **Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου** **«Άγγελος Ράμφος»** είναι στάδιο στο Περιστέρι, στα Δυτικά προάστια της Αθήνας. Βρίσκεται επί των οδών, Γιαννιτσών, Κρέσνας και Μπιζανίου, ακριβώς δίπλα στο Κλειστό Γυμναστήριο «Ανδρέας Παπανδρέου» επί των οδών Τζον Κένεντι, Γιαννιτσών και Κρέσνας. 

Αποτελεί την μόνιμη και «φυσική» έδρα του Ατρομήτου Αθηνών που αγωνίζεται στην Σούπερ Λίγκα (Α΄ Εθνική). Η χωρητικότητα του γηπέδου ανέρχεται σε 8.969 θέσεις.

## Ιστορία
Η ιστορία του γηπέδου, σύμφωνα με τον σύλλογο, ξεκινάει από την δεκαετία του 1940, ενώ εγκαινιάστηκε το 1947 την Κυριακή του Πάσχα. Μετά από έργα που έγιναν την δεκαετία του 1970, ο αγωνιστικός χώρος απέκτησε φυσικό χλοοτάπητα το 1977, αντικαθιστώντας τον χωμάτινο αγωνιστικό χώρο που προϋπήρχε. Τα εγκαίνια του φυσικού χλοοτάπητα έγιναν την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 1977 στον αγώνα Ατρόμητος - Εθνικός Αστέρας για την 1η αγωνιστική του πρωταθλήματος Β΄ Εθνικής.

Το 2003, έναν χρόνο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, το γήπεδο αναβαθμίστηκε. Από το 2005 που επέστρεψε ο Ατρόμητος στην 1η Εθνική Κατηγορία ποδοσφαίρου, έγιναν βαθμιαία σημαντικά έργα για την αναβάθμιση του γηπέδου. 

Το καλοκαίρι του 2012, με την συμμετοχή του συλλόγου στα ευρωπαϊκά κύπελλα, έγιναν έργα περαιτέρω αναβάθμισης ώστε το γήπεδο να πληροί τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.

Το ρεκόρ προσέλευσης στο γήπεδο είναι 13.099 θεατές και έχει γίνει στις 11 Ιανουαρίου του 1981 σε αγώνα του Ατρομήτου με τον Ολυμπιακό. Ωστόσο στο στάδιο έχει σημειωθεί μεγάλη προσέλευση και σε άλλα ματς του Ατρόμητου στο παρελθόν: Το 1973 στο ματς Ατρόμητος-Ρουφ είχαν κοπεί 10.720 εισιτήρια, το 1979 σε ματς Ατρόμητος-Κόρινθος 10.583 εισιτήρια κλπ.

Συγκοινωνιακά το στάδιο εξυπηρετείται από τον παρακείμενο σταθμό Άγιος Αντώνιος της Γραμμής 2 του μετρό.

## Πηγές
* Δημοτικό στάδιο Περιστερίου - ''Stadia.gr''
* Επίσημη ιστοσελίδα Ατρόμητου Αθηνών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα
Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα