Έλκε Σόμερ

Η **Έλκε Σόμερ** (γερμ.: Elke Sommer, πραγματικό όνομα: *Έλκε Σλετς*, 5 Νοεμβρίου 1940 - ) είναι Γερμανίδα ηθοποιός. Εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970, ανάμεσα στις οποίες και το *[[Λαγωνικό 24 Καρατίων|Λαγωνικό 24 καρατίων]]* (1964), το σίκουελ του *[[Ο Ροζ Πάνθηρας (ταινία, 1963)|Ροζ Πάνθηρα]]*, η κωμωδία του Μπομπ Χόουπ *Boy, Did I Get a Wrong Number!* (1966) και το *And then There Were None* (1974) της Άγκαθα Κρίστι. 

## Πρώτα χρόνια
Η Σόμερ γεννήθηκε στο Βερολίνο από τον βαρόνο Πέτερ φον Σλετς, λουθηρανό ιερέα, και τη σύζυγό του Ρενάτα, το γένος Τοπ. Το 1942, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένεια οδηγήθηκε στο Νίντερντορφ, ένα χωριό κοντά στο Έρλανγκεν της Φραγκονίας. Ο πατέρας της πέθανε όταν εκείνη ήταν 14 ετών. Η Έλκε ήταν καλή στις ξένες γλώσσες, αλλά τα μαθηματικά και οι φυσικές επιστήμες τη δυσκόλευαν. Έτσι, η μητέρα της την άφησε να εγκαταλείψει το γυμνάσιο το 1957. Την άνοιξη του 1957, η Έλκε μετακόμισε στο Λονδίνο για να εργαστεί για ένα χρόνο ως γκουβερνάντα στην οικογένεια της ηθοποιού Βίκι Μισέλ και να παρακολουθεί τρεις φορές την εβδομάδα μαθήματα αγγλικής γλώσσας.

## Σταδιοδρομία

### Ανακάλυψη
Η Έλκε εντοπίστηκε από τον σκηνοθέτη Βιττόριο ντε Σίκα ενώ βρισκόταν σε διακοπές στην Ιταλία και άρχισε να εμφανίζεται σε ταινίες εκεί το 1958. Την ίδια χρονιά άλλαξε το επώνυμό της από Σλετς σε Σόμερ. Σύντομα έγινε σύμβολο του σεξ και μετακόμισε στο Χόλιγουντ στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή μοντέλα pin-up της εποχής, ποζάροντας στα τεύχη Σεπτεμβρίου 1964 και Δεκεμβρίου 1967 του περιοδικού *[[Playboy]]*.

### Δεκαετία του 1960
Η Σόμερ έγινε μια από τις κορυφαίες ηθοποιούς του κινηματογράφου της δεκαετίας του 1960. Έκανε 99 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές εμφανίσεις από το 1959 έως το 2005, μεταξύ των οποίων: *Όχι δάφνες για τους δολοφόνους* (1963) με τον Πολ Νιούμαν, *[[Λαγωνικό 24 Καρατίων|Λαγωνικό 24 καρατίων]]* (1964) με τον Πίτερ Σέλερς, *The Art of Love* (1965) με τους Τζέιμς Γκάρνερ και Ντικ Βαν Ντάικ, *Πριν από τη δύση* (1966) με τον Στίβεν Μπόιντ, *Boy, Did I Get a Wrong Number!* (1966) με τον Μπομπ Χόουπ, *Ο κρυφός πόλεμος των 2 πρακτόρων* (1966), *Τα μυστικά όπλα των κατασκόπων* (1968) με τους Ντιν Μάρτιν και Σάρον Τέιτ και *Τα ερωτικά όνειρα της Πάολα* (1968).

Το 1964, η Σόμερ κέρδισε Χρυσή Σφαίρα ως πιο υποσχόμενη νεοφερμένη ηθοποιός για *Όχι δάφνες για τους δολοφόνους*, όπου συμπρωταγωνίστησε με τους Πολ Νιούμαν και Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον.
[αριστερά|μικρογραφία| Η Σόμερ (δεξιά) με τη Μεξικανή ηθοποιό [Σίλβια Πινάλ στην ιταλική ταινία *Uomini e nobiluomini* (1959)]]
Συχνός καλεσμένη στην τηλεόραση, η Σόμερ τραγούδησε και συμμετείχε σε κωμικά σκετς σε επεισόδια του *The Dean Martin Show* και σε αφιερώματα του Μπομπ Χόουπ, έκανε 10 εμφανίσεις στο *The Tonight Show Starring Johnny Carson* και συμμετείχε στο πάνελ του παιχνιδιού *Hollywood Squares* πολλές φορές μεταξύ 1971 και 1980.

### Δεκαετία του 1970
Οι ταινίες της Σόμερ τη δεκαετία του 1970 ήταν το θρίλερ *Zeppelin*, στο οποίο συμπρωταγωνίστησε με τον Μάικλ Γιορκ, και το *Και μετά δεν έμεινε κανένας* (1974) ριμέικ του αστυνομικού μυθιστορήματος της Άγκαθα Κρίστι *[[Δέκα μικροί νέγροι]]*. Το 1972 πρωταγωνίστησε σε δύο ιταλικές ταινίες τρόμου σε σκηνοθεσία του Μάριο Μπάβα: *Το ξύπνημα του αίματος* και *Η Λίζα και ο Σατανάς.* Το τελευταίο επαναμονταρίστηκε (με παρεμβολή πλάνων του 1975) για να γίνει μια διαφορετική ταινία με τίτλο *House of Exorcism*.

Το 1975, ο Πίτερ Ρότζερς την επέλεξε για να παίξει στη βρετανική κωμωδία *Carry On Behind* ως καθηγήτρια Ρωσικών. Έγινε η πιο ακριβοπληρωμένη ερμηνεύτρια των ταινιών *Carry On*, με 30.000 λίρες.

Το μεγαλύτερο μέρος της κινηματογραφικής της δουλειάς κατά τη διάρκεια της δεκαετίας ήταν σε ευρωπαϊκές ταινίες. Μετά την κωμωδία του 1979 *Ο αιχμάλωτος της Ζέντα*, η οποία την απανένωσε με τον Πίτερ Σέλερς, η ηθοποιός ουσιαστικά δεν έπαιξε πλέον σε ταινίες του Χόλιγουντ.

Η Σόμερ εμφανίστηκε επίσης ως τραγουδίστρια, ηχογραφώντας και κυκλοφορώντας πολλά άλμπουμ.

### Επόμενα χρόνια
Τη δεκαετία του 1980, η Σόμερ παρουσίασε μια εκπομπή με τίτλο *The Exciting World of Speed and Beauty*. Εμφανίστηκε επίσης δύο φορές στο *Hollywood Squares* σε επεισόδια που προβλήθηκαν τον Μάιο του 1987 και τον Μάιο του 1989.

Μετά τη δεκαετία του 1990, η Σόμερ επικεντρώθηκε περισσότερο στη ζωγραφική παρά στην υποκριτική. Ως ηθοποιός, είχε εργαστεί σε έξι χώρες μαθαίνοντας τις γλώσσες τους (μιλάει επτά γλώσσες) και δημιουργώντας έργα σε καμβά. Τα έργα της έχουν σημαντική επιρροή από τον Μαρκ Σαγκάλ.

Η Σόμερ είχε εμπλακεί σε μακροχρόνια κόντρα με τη Ζα Ζα Γκαμπόρ. Η υπόθεση ξεκίνησε το 1984, όταν και οι δυο τους εμφανίστηκαν στο *Circus of the Stars,* και κατέληξε σε αγωγή πολλών εκατομμυρίων δολαρίων για συκοφαντική δυσφήμιση μέχρι το 1993, με αποτέλεσμα η Σόμερ να λάβει αποζημίωση 3,3 εκατομμυρίων δολαρίων από την Γκαμπόρ και τον σύζυγό της, Frederick von Anhalt, επειδή τη δυσφήμιζαν σε συνεντεύξεις που δημοσιεύτηκαν σε δύο γερμανικά έντυπα το 1990.

Η Σόμερ  έδωσε τη φωνή της Ίσμα στη γερμανική έκδοση του *[[Ο Αυτοκράτορας έχει Κέφια|Ο αυτοκράτορας έχει κέφια]]*.

## Προσωπική ζωή
μικρογραφία|Με τον Άντονι Στέφεν στην ταινία ''I ragazzi del juke'' (1959)
[μικρογραφία|Με τη [Σίλβια Πινάλ (αριστερά) στην ταινία *Uomini e Nobiluomini* (1959)]]
Το 1964, η Σόμερ παντρεύτηκε τον αρθρογράφο του Χόλιγουντ Τζο Χάιαμς (1923–2008), ο οποίος ήταν 17 χρόνια μεγαλύτερός της, στο Λας Βέγκας.μικρογραφία| Η Σόμερ το 2018Αργότερα χώρισαν και γνώρισε τον Βολφ Βάλτερ, οκτώ χρόνια νεότερο της και διευθύνοντα σύμβουλο ενός πολυτελούς ξενοδοχείου στη Νέα Υόρκη. Παντρεύτηκαν στις 29 Αυγούστου 1993 στη Φραγκονία.

Έκτοτε, η Σόμερ ζετ στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Elke Sommer στο Virtual History
* Elke Sommer  στο the German Dubbing Card Index

Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Γερμανίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Γερμανίδες βαρώνισσες