open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Komiinteravia

Η **JSC Komiinteravia** () μια αεροπορική εταιρεία που έδρευε στο Σικτιβκάρ στη Δημοκρατία των Κόμι της Ρωσίας. Λειτουργεί προγραμματισμένες υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών εσωτερικού, καθώς και επιβατικές και ναυλωμένες πτήσεις φορτίων προς εγχώριους και διεθνείς προορισμούς. Η κύρια βάση είναι το αεροδρόμιο Σικτιβκάρ.

Η μητρική εταιρεία UTair Aviation αναδιοργάνωσε την Komiinteravia σε μια νέα αεροπορική εταιρεία, την UTair Express, η οποία έλαβε πιστοποιητικό για εμπορικές αερομεταφορές σε αεροσκάφη Antonov An-24 τον Δεκέμβριο του 2006.

## Ιστορία
Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1996 και ξεκίνησε πτητικές δραστηριότητες τον Ιούλιο του 1997. Το 2004 η UTair απέκτησε πάνω από το 70% της Komiinteravia. Μετέφερε 200.000 επιβάτες το 2003.

Η UTair σχεδιάζει να δημιουργήσει μια νέα περιφερειακή διαίρεση με τη θυγατρική Komiinteravia που θα λειτουργήσει ως UTair Express χρησιμοποιώντας αεροσκάφφη Antonov An-24 και ATR 42-300. Σχεδιάζει να αντικαταστήσει τον στόλο Antonov An-24 της εταιρείας με επιπλέον ATR 42-300 τα επόμενα χρόνια.

Ο κωδικός IATA της εταιρείας έχει υιοθετηθεί από την Jet4You.

## Προορισμούς
Η Komiinteravia λειτουργούσε προς τις ακόλουθες υπηρεσίες (από τον Ιανουάριο του 2005):

* Εγχώριοι προγραμματισμένοι προορισμοί: Σικτιβκάρ, Ουχτά, Σαράνσκ και Βαρκουτά.

## Στόλος
Τον Μάρτιο του 2007, ο στόλος της Komiinteravia περιλάμβανε:

* 5 Antonov An-24RV

### Προηγούμενος στόλος
Τον Ιανουάριο του 2005, η αεροπορική εταιρεία λειτουργούσε με τα παρακάτω αεροσκάφη:

* 4 Tupolev Tu-134A
* 1 Tupolev Tu-134Β
* 1 Yakovlev Yak-40

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Komiinteravia (Αρχείο) (Ρωσικά) (2002-2008)
* Komiinteravia (Αρχείο) (Ρωσικά) (2000-2003)

Κατηγορία:Κατηργημένες ρωσικές αεροπορικές εταιρείες
Μελιγγοί Ιωαννίνων

Οι **Μελιγγοί** είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 740 μέτρων.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Οι Μελιγγοί βρίσκονται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του βουνού Τόμαρος (Ολύτσικας) κοντά στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Δωδώνης σε μία κατάφυτη έκταση από καρυδιές και οπωροφόρα δέντρα. Απέχουν 23 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη των Ιωαννίνων, 4 χλμ. από τον αρχαιολογικό χώρο και 6 χλμ. από τον κόμβο Δωδώνης της Εγνατίας Οδού. 

Αξιοθέατα του χωριού είναι το παλιό σχολείο το οποίο κτίστηκε το 1872, στεγάστηκε η Γιαννοπλάτειος Σχολή Μελιγγών και από το 1996 έχει χαρακτηριστεί νεώτερο μνημείο. Στους κάτω του ορόφους βρίσκεται το Λαογραφικό Μουσείο Μελιγγών, που ιδρύθηκε το 1994, με εκθέματα παραδοσιακές ενδυμασίες, υφαντά, εργαλεία και έπιπλα της αγροτικής ζωής. Δίπλα είναι η πλατεία του χωριού, η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου και το κυπαρίσσι, που σύμφωνα με τη τοπική παράδοση, μίλησε ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Στο χωριό καταλήγει η πεζοπορική διαδρομή Δωδώνη - κορυφή Μπέλος (1820 μ.) - Μελιγγοί συνολικού μήκους 10 χλμ. Στη τοποθεσία "Ποταμιά" ο νερόμυλος μαζί  με τον εξοπλισμό του έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο  *"... διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Επίσης είναι κτίριο ειδικής λειτουργίας, σημαντικό για την μελέτη της ιστορίας της Αρχιτεκτονικής"*.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην ευρύτερη περιοχή των Μελιγγών κατοίκησαν για πρώτη φορά οι Σελλοί και οι ιερείς του Μαντείου της Δωδώνης. Στην περιοχή της βραχοσκεπής "Γούβες" η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 1.600 μέτρων ανασκάφτηκαν ευρήματα (όστρακα, σπασμένα αγγεία και λεκάνες) που χρονολογούνται στη Μέση και τη Νεότερη Νεολιθική εποχή (μέσα 5ης χιλιετίας π.Χ. με 4η). 

Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρονται στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895, ως τσιφλίκι του καζά Ιωαννίνων, με το όνομα *Μελιγκοί* και να έχουν πληθυσμό 309 κατοίκους. Από τους Μελιγγούς κατάγονται οι ευεργέτες επί τουρκοκρατίας: Βασίλειος Χρήστου, Παναγιώτης Γιαννοπλάτης, Παρασκευή Τσόλη και μετά οι αδελφοί Πέτρου.

Από τους Μελιγγούς κατάγεται και ο γνωστός ζωγράφος Γιώργος Σιώζος.

## Ονομασία - διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός και κοινότητα αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά, μετά την απελευθέρωση,  το 1919 με το όνομα *Μελιγγούς* (ΦΕΚ 184Α-19/08/1919), το οποίο διορθώθηκε το 1940 σε Μελιγγοί.**** Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Τριάδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μελιγγών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 η κοινότητα έχει πληθυσμό 390 κατοίκους ενώ ο οικισμός 340.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Tomaros, Dodoni-Belos1820m-Meligi από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com 
* ΜΕΛΙΓΓΟΙ: Ένας πολιτιστικός πολυχώρος έγινε πραγματικότητα από τον ιστότοπο http://allnews-epirus.blogspot.com/
* Θέση Γούβες, Μελιγγοί Δωδώνης από το https://www.youtube.com

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Σιεμόμυσλ

Ο **Σιεμόμυσλ** (πολων.: *Siemomysł*, ... 950-960) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν ο τρίτος παγανιστής δούκας των Πολωνών, πατέρας του πρώτου χριστιανού δούκα Μιέσκο Α΄.

## Βιογραφία
Αναφέρεται από τον Γάλλο τον Ανώνυμο στα *Πεπραγμένα τού πριγκιπάτου της Πολωνίας (Gesta principum Polonorum)* και ήταν γιος τού Λέστεκ δευτέρου παγανιστή δούκα των Πολωνών. Σύμφωνα με τα *Πεπραγμένα* και τους ιστορικούς ερευνητές, ο Σιεμόμυσλ άφησε τις περιοχές των Πόλανς, Γκόπλανς και Μαζόβιανς στον γιο του Μιέσκο Α΄, ο οποίος τις επέκτεινε κατά τη βασιλεία του.

Κατά τον ιστορικό Χένρυκ Βοφμιάνσκι, ο Σιεμόμυσλ συνέβαλλε στην εξέγερση των Ουκρανών ενάντια στους Γερμανούς το 954. Υποθέτουμε, ότι βασίλευσε π. το 930 (μερικοί ιστορικοί πιστεύουν το 950). Ο Σιεμόμυσλ ένωσε τις χώρες των Πολάνιε, Γκοπλάνιε και Μαζοβσάνιε, αν και μερικοί ερευνητές πιστεύουν, ότι αυτό το έκανε ο πατέρας του. Δεν γνωρίζουμε πού τάφηκε.

## Οικογένεια
Δεν γνωρίζουμε από τις πηγές το όνομα της συζύγου του. Ίσως ήταν η κόρη τού Βότζισλαφ, πρίγκιπα της φυλής των Λεντζάνιε. Το ότι λεγόταν Γκόρκα, αντέκρουσε ο Όσβαλντ Μπάλζερ το 1895. Είχε τέκνα:
* Μιέσκο Α΄ π. 930-992, δούκας της Πολωνίας.
* Στσίμπορ απεβ. μετά το 972, πρίγκιπας.
* (ένας γιος) απεβ. 963.

## Πηγές
* Lukowski, Jerzy; Hubert Zawadzki (2006). A Concise History of Poland. Cambridge University Press. pp. 3–4. ISBN 978-0-521-61857-1.


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Τζόντι Γουίτακερ

Η **Τζόντι Γουίτακερ** (αγγλικά: Jodie Auckland Whittaker, 17 Ιουνίου 1982 - ) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. 

## Καριέρα
Απέκτησε αναγνωρισιμότητα το 2006 όταν έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με την ταινία *Venus*, για την οποία έλαβε Βραβείο της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και υποψηφιότητες για Βραβεία Satellite. Έλαβε επαίνους για τους ρόλους της στην ταινία επιστημονικής φαντασίας *Attack the Block*, το επεισόδιο της σειράς *Black Mirror* "The Entire History of You" και ως η χήρα Μπεθ Λάτιμερ στην ταινία *Μπρόντσερτς*.

Στις 16 Ιουλίου 2017, το BBC ανακοίνωσε ότι η Γουίτακερ θα γινόταν η 13η ηθοποιός και η πρώτη γυναίκα ηθοποιός που θα ενσάρκωνε τον γιατρό στην βρετανική τηλεοπτική σειρά *[[Doctor Who]]*. Ανέλαβε επίσημα τον ρόλο στο χριστουγεννιάτικο επεισόδιο "Twice Upon a Time" (2017). Η Γουίτακερ εμφανίστηκε σε έναν πλήρη κύκλο επεισοδίων ως Doctor Who στον ενδέκατο κύκλο, ο οποίος προβαλλόταν μέχρι το 2022.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες σταθερού στόχου 1968

Οι **Πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες σταθερού στόχου** για το 1968 έγιναν από τις 31 Μαρτίου έως τις 7 Απριλίου 1968 στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχτηκε η ομάδα σκοποβολής της Αστυνομίας Πόλεων.

Συμμετείχαν οι σύλλογοι και αθλητικά τμήματα ενόπλων δυνάμεων και σωμάτων ασφαλείας (αναφέρονται με την σειρά που αναγράφονται στην πηγή) : Ελληνικός Στρατός, Αστυνομία Πόλεων, Βασιλική Χωροφυλακή, Στρατιωτική σχολή Ευελπίδων, Σχολή Ικάρων, Σχολή Υπαστυνόμων, Πανελλήνια σκοπευτική Ένωση, Παναθηναϊκός Α.Ο., Ολυμπιακός Σ.Φ.Π., και Σκοπευτικός Σύλλογος Βόλου.

Η πρωταθλήτρια ομάδα της Αστυνομίας Πόλεων αποτελείτε από τους σκοπευτές : Παναγιώτη Ραυτόπουλο, Παναγιώτη Δαλιάνη, Δημοσθένη Κιτσάκη, Δημήτριο Καλφακάκο, Δημήτριο Ρεντζή, Νίκο Τριανταφυλλόπουλο, Κωνσταντίνο Μπέλμπα, Γεώργιο Φωτόπουλο, Ιωάννη Σκαρφίγκα, Σταύρο Σκουτέλα, Γεώργιο Νικάκο, Ευθήμιο Παπαχρίστου, Παναγιώτη Νακάκη, Χριστόδουλο Χρηστάκη, Ευάγγελο Ευαγγελίου, Δημήτριο Σιώμο και τον Βασίλειο Φρούγκο.

## αγωνίσματα και αποτελέσματα, οι τρεις πρώτοι
### Βολή με τυφέκιο 0,22 πρηνηδόν, 40 βολές

### Βολή με τυφέκιο 0,22 πρηνηδόν

### Βολή με τυφέκιο 0,22 σε τρεις στάσεις

### Βολή με τυφέκιο 0,22 γονυπετώς

### Βολή με τυφέκιο 0,22 ορθίως

### Βολή με πιστόλι 0,22 ταχυβολίας (8" - 6" - 4")

### Βολή με πιστόλι ακριβείας από 50 μέτρα

### Βολή με περίστροφο 0.38, ταχύτητος και ακριβείας

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Αστυνομικά Χρονικά", έκδοση Αρχηγείο αστυνομίας πόλεως, Μάιος 1968 , άρθρο του Σπύρου Πήλου

Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκοποβολής σταθερού στόχου
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1968
Κατηγορία:Δήμος Καισαριανής
Κουδούνια Δράμας

Τα **Κουδούνια** (πρώην *Μπούζγα* ή *Μούζγα*) είναι χωριό στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του νομού Δράμας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 814 κάτοικους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το χωριό βρίσκεται στον κάμπο της Δράμας περίπου 6 χιλιόμετρα νότια της Δράμας, σε υψόμετρο 60 μέτρων. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων επικυρώθηκε μαζί με την υπόλοιπη περιοχή της Δράμας στο ελληνικό κράτος βάσει της συνθήκης του Βουκουρεστίου. Η πρώτη ελληνική απογραφή που διενεργήθηκε το 1913 στα νέα εδάφη κατέγραψε στο χωριό (από κοινού με το γειτονικό Γενή-Τσιφλίκ) 433 κατοίκους.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, εγκαταστάθηκαν οικογένειες Ποντίων προσφύγων από χωριά της περιοχής του Καρς, όπως το Ιβανπόλ ή Μόλα-Μουσταφά, το Ατγκιόζ και το Μέστσιτλι. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το χωριό περιήλθε μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης στη Βουλγαρία. Την 29η Σεπτεμβρίου του 1941, Έλληνες αντάρτες που συμμετείχαν στην εξέγερση της Δράμας εισήλθαν στον οικισμό, σκοτώνοντας τον Βούλγαρο κατοχικό κοινοτάρχη και καταστρέφοντας μερικές οικίες. Την επόμενη ημέρα, τα Κουδούνια αρχικά βομβαρδίστηκαν από την αεροπορία και κατόπιν δέχτηκαν επιδρομή από πεζοπόρα τμήματα πεζικού, συνεπικουρούμενα από δυνάμεις της αστυνομίας και άτακτους ένοπλους. Οι βουλγαρικές δυνάμεις προχώρησαν στην αιχμαλωσία όσων ντόπιων ανδρών δεν είχαν εγκαταλείψει τον οικισμό, τους οποίους έκαψαν ζωντανούς σε αχυρώνα, με τον αριθμό των θυμάτων να κυμαίνεται μεταξύ 19-25 ατόμων.

Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή του στο ελληνικό κράτος, το χωριό υπήχθη αρχικά στην κοινότητα Καλαμπακίου, ωστόσο αργότερα αποτέλεσε έδρα κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε από Μούζγα σε Κουδούνια, ενώ μέχρι το 1997 ανήκε στην επαρχία Δράμας. Έκτοτε ανήκει στον δήμο Δράμας. Από τα Κουδούνια κατάγεται η λαϊκή τραγουδίστρια, Νατάσα Θεοδωρίδου (γ. 1970).

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Δενδράκια Δράμας

Τα **Δενδράκια** (μέχρι το 1927 *Κράνιτσα*) είναι χωριό στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του νομού Δράμας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, υπάρχουν 21 κάτοικοι.

## Γεωγραφία
Το χωριό Δενδράκια βρίσκεται στο βουνό Φαλακρό, περίπου 14 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης της Δράμας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Μαυρόβατος Δράμας

Ο **Μαυρόβατος** (έως το 1927 γνωστός ως *Καρά Τσαλή*) είναι χωριό στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του νομού Δράμας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 641 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται στον κάμπο της Δράμας περίπου 4 χιλιόμετρα νότια της Δράμας. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο, μέχρι 2010, ο Μαυρόβατος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μαυροβάτου, του πρώην Δήμου Δράμας. Ο Μαυρόβατος έχει υψόμετρο 80 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας σε γεωγραφικό πλάτος 41,1086950208 και γεωγραφικό μήκος 24,1419767203. Βόρεια η οροσειρά της Ροδόπης. Δυτικά τα βουνά Όρβηλος και Μενοίκιο. Ανατολικά τα όρη της Λεκάνης. Στο κέντρο το όρος Φαλακρό. Το νομό διαρρέουν οι ποταμοί Νέστος και Αγγίτης. Το μεγαλύτερο μέρος (70%) είναι ορεινό. Άλλα μεγάλα χωριά, Προσοτσάνη, Καλαμπάκι, Δοξάτο, Άγιος Αθανάσιος, Κύρια, Ξηροπόταμος και Πετρούσα. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Έχει επίσης πλούσια πανίδα και χλωρίδα και είναι κατάλληλο για καλλιέργειες. Συνήθως οι κάτοικοι σπέρνουν σιτάρι, καλαμπόκι και βαμβάκι. Στον κήπο τους σπέρνουν λαχανικά όπως μπρόκολο, ντομάτα, κουνουπίδι, αγγούρι, μαϊντανό και σέλινο. Έχει επίσης πολλά δέντρα όπως έλατα, πεύκα και καρποφόρα δέντρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Μικροχώρι Δράμας

Το **Μικροχώρι** (έως 21/4/ του 1927 γνωστό ως *Κιουτσούκ Κιόι*) είναι χωριό στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του νομού Δράμας. Σύμφωνα με την απογραφή 2021, αριθμούσε 598 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται εντός του Κάμπου της Δράμας, σε απόσταση, περίπου, 5 χιλιόμετρα νότια της Δράμας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Καλλίκαρπο Δράμας

Το **Καλλίκαρπο** (έως το 1927 γνωστό ως *Λοφτίτσα*) είναι χωριό στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του νομού Δράμας με 14 κατοίκους (2021).

## Γεωγραφία
Το Καλλίκαρπο βρίσκεται στην ιστορική και γεωγραφική περιοχή Τσέτσι στις νοτιοδυτικές πλαγιές της οροσειράς της Ροδόπης, 9 χιλιόμετρα βόρεια του χωριού Σιδηρόνερο.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Κατηγορία:Σιδηρόνερο
Λιβαδερό Δράμας

Το **Λιβαδερό** ή **Λειβαδερό** (έως το 1927 γνωστό ως *Μοκρός*) είναι δημοτική κοινότητα και χωριό στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης του νομού Δράμας. Η δημοτική κοινότητα περιλαμβάνει και τον οικισμό Δεντράκια και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο οικισμός έχει 39 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του βουνού Φαλακρό, βόρεια της πόλης της Δράμας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ

Ο **Μιέσκο Γ΄ Λάμπερτ** (πολων.: *Mieszko II Lambert*, 990 – 10/11 Μαΐου 1034) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν βασιλιάς (1025-31) και μετά δούκας της Πολωνίας (1032-34).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπολέσλαφ Α΄ τού *γενναίου* και της Εμνίλντα της Λουσατίας, κόρης τού Ντομπρομίρ πρίγκιπα των Σλάβων (τού Βιστούλα;), ίσως κυβερνήτη της Λουσατίας. Έλαβε το όνομα τού πάππου του Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας. Το δεύτερο όνομά του, προς τιμή τού Αγ. Λάμπερτ, είναι μάλλον από τον θείο του Λάμπερτ.

Οργάνωσε δύο εκστρατείες στη Σαξονία το 1028 και 1030, που λεηλάτησαν τη χώρα αυτή. Μετά πολέμησε για να αμυνθεί στη Γερμανία, τη Βοημία και το Κίεβο. Το 1031 αναγκάστηκε να δραπετεύσει από την Πολωνία, όταν τον εκτόπισε ο Γιαροσλάβ Α΄ ο Σοφός μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου και εγκατέστησε τον Μπέζπρυμ, ετεροθαλή αδελφό τού Μιέσκο Β΄, στον θρόνο της Πολωνίας. Ο Μιέσκο Β΄ κατέφυγε στη Βοημία, αλλά ο Όλντριχ των Πρεμυσλιδών δούκας της Βοημίας τον φυλάκισε. Το 1032 ανέκτησε εξουσία σε μία από τις τρεις περιοχές της Πολωνίας, έπειτα σε όλη τη χώρα, κάνοντας καλή χρήση των δομών που είχαν απομείνει. Τότε χάθηκαν εδαφικές αποκτήσεις τού πατέρα του: η Άνω Λουσατία, μέρος της Κάτω Λουσατίας, η Ερυθρά Ρουθηνία, το δυτικό και κεντρικό μέρος της Άνω Ουγγαρίας (Σλοβακία) και πιθανώς η Μοραβία.

Ήταν πολύ καλά μορφωμένος για την εποχή του. Μπορούσε να διαβάσει και να γράψει· γνώριζε Ελληνικά και Λατινικά. Τον αποκαλούσαν *οκνηρό (gnuśny)*, επειδή έχασε τη βασιλεία. Αλλά ήταν επιδέξιος και ταλαντούχος ηγεμόνας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1013 περίπου τη Ρίχετσα των Ετσονιδών, κόρη τού Έτσο παλατινού κόμη της Λοθαριγγίας και είχε τα εξής τέκνα:

* Ριτσέζα/Ρύκσα 1013-1075, παντρεύτηκε τον Μπέλα Α΄ των Άρπαντ βασιλιά της Ουγγαρίας. 
* ;Μπολέσλαφ ο *Λησμονημένος* πριν το 1016-1038/39, δούκας της Πολωνίας.
* Καζιμίρ Α΄ ο *Αποκαταστάτης* 1016-1058, δούκας (και ουσιαστικά βασιλιάς) της Πολωνίας.
* Γκέρτρουντε 1025-1108, παντρεύτηκε τον Ιζιασλάβ Α΄ των Ρουρικιδών μεγάλο πρίγκιπα τού Κιέβου. 
* Αγάθη πριν το 1030-μετά το 1070, παντρεύτηκε τον Εδουάρδο των Ουέσεξ διάδοχο της Αγγλίας.

## Πηγές
* Jasiński K.: *Rodowód pierwszych Piastów*, σελ. 114
* MichaelAnne Guido & P. Ravilious: «From Theophanu to St. Margaret of Scotland: A study of Agatha's ancestry», *Foundations*, τόμ. 4 (2012), σσ. 81-121

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Μιεσκο 02
Σιεμόβιτ

Ο **Σιεμόβιτ** (πολωνικά: *Siemowit*) (9ος αι.) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν ο πρώτος δούκας των Πολωνών.

## Βιογραφία
Ο Γάλλος ο Ανώνυμος στο *Πολωνικό Χρονικό* του αναφέρει, ότι ήταν γιος τού Πιαστ τού *τροχοποιού* και της Ζεπίχας.

Έγινε δούκας των Πολωνών τον 9ο αι., όταν ο πατέρας του αρνήθηκε να αναλάβει τη θέση τού Πόπιελ δούκα των Πολωνών. Τότε εκλέχθηκε ο Σιεμόβιτ από τη λαϊκή συνέλευση (wiec) των Σλάβων της περιοχής. Ένας λαϊκός θρύλος λέει, ότι τον Πόπιελ στον πύργο του στη λίμνη Γκόπλο τον έφαγε ένα ποντίκι.

Η μόνη μνεία τού Σιεμόβιτ και τού γιού του Λέστεκ γίνεται στο *Χρονικό*.

## Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
* Λέστεκ π. 870-880 - 930-940, δούκας της Πολωνίας. Είχε γιο τον:
** Σιεμόμυσλ απεβ. π. 950-960, δούκας της Πολωνίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γάλλος Ανώνυμος; Knoll, Schoer; Bisson, Schaen. The Chronicles and Deeds of the Dukes or Princes of the Poles. Central European University Press. σελ. 17–22. ISBN 978-963-9241-40-4.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Κατηγορία:Μονάρχες της Πολωνίας
Κατηγορία:Θρυλικοί Πολωνοί μονάρχες
Κατηγορία:Πολωνοί πρίγκιπες
Κατηγορία:Δούκες της Πολωνίας
Λέστεκ

Ο **Λέστεκ** (πολωνικά: *Lestek*) (870-880 - 930-940) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν ο δεύτερος δούκας της Πολωνίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σιεμόβιτ, αν υπήρξε. Οι ημι-μυθικές μορφές των πρώτων Πιαστ αναφέρονται μόνο στο *Χρονικό* τού Γάλλου τού Ανωνύμου.

Οι φυλές της Πολωνίας ήταν γνωστές και με το όνομα Λεστκοβίτσι, έτσι συμπεραίνουμε, ότι ήταν άνθρωπος με επιρροή. Το όνομά του ετυμολογείται από την Πολωνική λέξη Lście, που σημαίνει *αυτός που τα καταφέρνει*. Είναι υποκοριστικό των Σλαβικών ονομάτων Lścimir ή Lścisław.

## Οικογένεια
Η σύζυγός του, κατά τον ιστορικό Στανίσλαφ Ζακσέφσκι, θα μπορούσε να ήταν πριγκίπισσα της Μοραβίας. Από ένα Βελγικό χρονικό τού 14ου αι. μάλλον μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας. Είχαν τέκνα:
* Σιεμόμυσλ απεβ. π. 950-960, δούκας της Πολωνίας.
* Εβράκερ, επίσκοπος στο Leodium (Λιέγη), κατά το Βελγικό χρονικό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Kazimierz Jasiński, Rodowód pierwszych Piastów, Warszawa-Wrocław (1992).
* Feliks Koneczny, Dzieje Polski za Piastów, Kraków 1902, p. 28.
* Henryk Łowmiański, Dynastia Piastów we wczesnym średniowieczu, Początki Państwa Polskiego, Poznań 1962.
* Henryk Łowmiański, Początki Polski, b. 5, Warszawa 1973.
* Jerzy Wyrozumski, Dzieje Polski piastowskiej (VIII w. - 1370) (History of Polish Piast (8th Century - 1370)), Κρακοβία 1999, σελ. 70.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Κατηγορία:Δούκες της Πολωνίας
Κατηγορία:Θρυλικοί Πολωνοί μονάρχες
Κατηγορία:Πολωνοί πρίγκιπες
Κατηγορία:Μονάρχες της Πολωνίας
Κόλπος του Τσανταρλί

[250px|right|thumb|Η πόλη του [Γενί Φοτσά και ο κόλπος.]]
Ο **Κόλπος του Τσανταρλί** (), γνωστός κατά την διάρκεια της Αρχαιότητας ως **Ελαΐτικος Κόλπος** από την ομώνυμη αρχαία πόλη, είναι κόλπος του Αιγαίου Πελάγους στη Μικρά Ασία και ο τρίτος από τα βόρεια. Βρίσκεται στα νότια του Τσανταρλί και στα βόρεια της Φώκαιας. Ο όρμος, ο οποίος βρίσκεται εξ ολοκλήρου μέσα στη Επαρχία Σμύρνης, ήταν επίσης το κέντρο της ιστορικής περιοχής της Αιολίδας. Στον Ελαΐτικο Κόλπο ήταν χτισμένη η θρησκευτική πρωτεύουσα της Αιολίδας της Δωδεκάπολης Κύμη καθώς και το Γρύνειον με τον ονομαστό ναό του Απόλλωνα.  Επίσης ο Κάικος ποταμός χύνεται στον όρμο.

Επίσης από τον κόλπο βρέχονται οι επαρχίες της Δεκελί, Περγάμου και Φωκαίας. Σημαντικοί οικισμοί στα παράλια του Κόλπου είναι το Τσανταρλί, το Γενί Σακράν, ο Αλιαγάς και το Γενί Φοτσά. Ο Αλιαγάς είναι σημαντικό βιομηχανικό λιμάνι με κέντρο αποσυναρμολόγησης πλοίων και διυλιστήριο πετρελαίου. Επίσης υπάρχουν σχέδια για τη κατασκευή του "Λιμανιού του Βορείου Αιγαίου" στον Ελαϊτικό Κόλπο το οποίο θα είναι το βιομηχανικό κέντρο της περιοχής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόλποι της Τουρκίας
Orange2Fly

Η **"orange2fly"** ήταν ελληνική αεροπορική εταιρεία, με έδρα το Μαρούσι, Αθήνα, Ελλάδα.

## Ιστορία
μικρογραφία|Airbus A320-200 της Orange2Fly στο αεροδρόμιο του Ντίσελντορφ
Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015 από την Κυπριακή επενδυτική εταιρία Esperius LTD. Παρέλαβε το πρώτο της αεροσκάφος τον Ιούλιο του 2016. Η αεροπορική εταιρία **"orange2fly"** πραγματοποιεί ναυλωμένες πτήσεις.

Στις αρχές του 2020, η Orange2fly τερμάτισε όλες τις πτήσεις στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Πρίστινα, όπου εκτελούσε δρομολόγια προς Γερμανία και Ελβετία.

Η εταιρεία έλαβε δικαστική προστασία από τους πιστωτές τον Οκτώβριο του 2020. Τον Φεβρουάριο του 2021, η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε να προσφέρει δάνειο και τον Σεπτέμβριο του 2021, η εταιρεία κήρυξε πτώχευση και έκλεισε.

## Προορισμοί
Η Orange2Fly προσέφερε υπηρεσίες για λογαριασμό ταξιδιωτικών πρακτόρων και άλλων αεροπορικών εταιρειών και χρησιμοποιούσε επίσης προγραμματισμένα δρομολόγια από Πρίστινα που έκτοτε έχουν σταματήσει.

## Στόλος
Από το κλείσιμο της εταιρίας το 2021, ο στόλος της Orange2Fly αποτελούνταν από τα ακόλουθα αεροσκάφη:

## Αναφορές


Κατηγορία:Ελληνικές αεροπορικές εταιρείες
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Προβαλκανικοί Αγώνες Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης 1963

Οι **Προβαλκανικοί Αγώνες Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης 1963** ήταν δοκιμαστική διοργάνωση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, που διοργανώθηκε από την Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο του Παναθηναϊκού, στην Αθήνα από την Παρασκευή 11 έως και την Κυριακή 13 Οκτωβρίου του 1963. Η επίσημη καθιέρωση των αγώνων ξεκίνησε το επόμενο έτος 1964 στην Αθήνα.

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν τα αγωνίσματα μονό ανδρών, μονό γυναικών, διπλό ανδρών, διπλό γυναικών, ομαδικό ανδρών, ομαδικό γυναικών και διπλό μικτό και έλαβαν μέρος άνδρες και γυναίκες αθλητές από τις χώρες Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, Ελλάδα και Ρουμανία.

Πρωταθλήτρια χώρα αναδείχθηκε η Ρουμανία κατακτώντας 4 χρυσά, 5 ασημένια και 4 χάλκινα μετάλλια. Την δεύτερη θέση κατέλαβε η Γιουγκοσλαβία με 3 χρυσά, 1 ασημένιο και 4 χάλκινα μετάλλια και την τρίτη η Βουλγαρία με 1 ασημένιο και 1 χάλκινο μετάλλιο.
 
Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν με πρωτοβουλία της Ελληνικής Ομοσπονδίας σε συνεργασία με την ομοσπονδία της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Τουρκίας και της Γιουγκοσλαβίας κατά τη διάρκεια του πρώτου Βαλκανικού Συνεδρίου που διοργανώθηκε στην Αθήνα στις 13 με 14 Ιουλίου του 1963.

## Κάτοχοι μεταλλίων
thumb|right|Η δευτεραθλήτρια στο μονό γυναικών, Έλα Ζέλερ Κονσταντινέσκου.

## Πίνακας μεταλλίων

## Συμμετέχουσες χώρες
Οι συνθέσεις των εθνικών ομάδων ήταν:

Σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών από τις συνολικά 4 χώρες που συμμετείχαν στους αγώνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διοργανώσεις επιτραπέζιας αντισφαίρισης της Βαλκανικής Ένωσης Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 1963
Κατηγορία:Διοργανώσεις επιτραπέζιας αντισφαίρισης στην Αθήνα
Ματίλντα Μέι

**Ματίλντα Μέι** είναι το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Καρίν Χάιμ (γαλλ.: Karin Xaim), (8 Φεβρουαρίου 1965, Παρίσι) και είναι Γαλλίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Η Ματίλντα Μέι γεννήθηκε στο Παρίσι το 1965. Ο πατέρας της Βίκτωρ Χάιμ είναι θεατρικός  συγγραφέας, ο  οποίος είναι Ελληνο-τουρκικής και εβραϊκής καταγωγής. Η μητέρα της είναι η σουηδέζα δασκάλα μπαλέτου και χορογράφος Μαργκαρέτα Χάνσον. Σε ηλικία 16 ετών η Μέι κέρδισε το  "Premier Prix du  Conservatoire de Danse de Paris" (το πρώτο βραβείο του Ωδείου του Παρισιού).

## Καριέρα
Οι ταινίες της Μέι είναι κατά κύριο λόγο και γίνονται για την Ευρωπαϊκή αγορά. Ήταν η παραλήπτρια του Βραβείου Ρόμι Σνάιντερ (Prix Romy Schneider) το 1989. Οι εκτός Γαλλίας ταινίες που έχει εμφανιστεί περιλαμβάνουν την "Life force, Naked Tango" (1991), Η "Colette" (1991) και το "The Tit and the Moon" (1994). Στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι γνωστή για το ρόλο της ως μιας εξωγήινης βαμπίρ στην επιστημονικής φαντασίας ταινίας τρόμου "Life Force", σε σκηνοθεσία Τόμπι Χούπερ, στην οποία η Μέι είναι γυμνή για το μεγαλύτερο μέρος του ρόλου της. Εμφανίστηκε επίσης το 1996 στην διαστημική περιπέτεια "Privateer 2: The Darkening". Έπαιξε την Ισαμπέλα στο Το τσακάλι, μια  ταινία δράσης του 1997 με πρωταγωνιστές τον Ρίτσαρντ Γκιρ και τον Μπρους Γουίλις.

## Προσωπική ζωή
Η Μέι έχει παντρευτεί τρεις φορές: Ο πρώτος σύζυγός  της ήταν ο Πωλ  Πάουελ. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Τζεράρ Ντάρμον, με τον οποίο έχει δύο παιδιά, την κόρη της Σάρα (γενν. 17 Αυγούστου 1994) και τον γιος της Ζιλ (γενν. 4 Μαρτίου,1997). Ο τρίτος σύζυγός της Μέι  ήταν ο Φίλιπ Κέλι.

## Φιλμογραφία
*On se retrouvera as Lieutenant Janson (2015)
*The Players as Ariane (2014)
*The Nights of Alice as Angélique  (2011)
*Plus si affinites  as Elle (2010)
*A Girl Cut in Two as Capucine Jamet (2007)
*New Délire as Fanny (2007)
*Soraya (2003)
*Return to Algiers as Nelly Aze (2000)
*Only Love as Silvia Rinaldi (1998)
*The Jackal as Isabella Zanconia (1997)
*The Whipping Boy as Betsy (1994)
*The Tit and the Moon as Estrellita (1994)
*Dead Tired as elle-même (1994)
*Le voleur et la menteuse (1993)
*Becoming Colette as S. G. Colette (1992)
*Toutes peines confondues as Jeanne Gardella (1992)
*Isabelle Eberhardt as Isabelle Eberhardt (1991)
*Γυμνό Τάνγκο ως Alba /Stefanie (1991)
*Three Seats for  the 26th as Marion (1988)
*The Catwalk as  Cora Elbaz (1988)
*The Cry of the Owl as Juliette (1987)
*Letters  to an Unknown Lover as Agnès (1986)
*Lifeforce as Space Girl (1985)
*Les Rois du Gag as Alexandra (1985)
*Nemo (1984)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ινδονησίας

Η **Λίγκα 1** (ινδονησιακά: *Liga 1*) αποτελεί την κορυφαία κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ινδονησίας. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η PT Liga Indonesia Baru (LIB) υπό την εποπτεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ινδονησίας. Οι κορυφαίες ομάδες έχουν την ευκαιρία να μετέχουν στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ και στο ΑΦΚ Καπ, ενώ οι τελευταίες υποβιβάζονται στη Λίγκα 2 της Ινδονησίας.

## Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1994 με την ονομασία **Divisi Utama Liga Indonesia**. Το 2011 την ευθύνη της διοργάνωσης ανέλαβε η PT Liga Indonesia (LI). Το 2014 η Λίγκα Πρίμα Ινδονησίας ενοποιήθηκε με την Λίγκα Σούπερ Ινδονησίας. Η PT Liga Indonesia Baru (LIB) το 2015 ανέλαβε ως διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος.

## Παραπομπές


## Eξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ινδονησία
Ινδονησια
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ινδονησίας

Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ινδονησίας** (ινδονησιακά: *Persatuan Sepakbola Seluruh Indonesia*, PSSI) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην Ινδονησία. Εδρεύει στην Τζακάρτα. Είναι μέλος της FIFA και της AFC από το 1994. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Ινδονησίας.

Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανόνωνται από την PT Liga Indonesia Baru (LIB) υπό την εποπτεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ινδονησίας.

## Ιστορία
Συστάθηκε από τον Σοερατίν Σοσροσοεγκόντο, ο οποίος είχε επιστρέψει από το Χάρβαρντ στη χώρα του το 1928.

## Διαμάχες και κριτικές
### Ινδονησιακή κυβέρνηση και αποβολή
Στις 30 Μαΐου του 2015, η FIFA ανακοίνωσε ότι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ινδονησίας (PSSI) αποβλήθηκε λόγο κυβερνητικής παρέμβασης. Στις 3 Ιουνίου του 2015, η AFC επιβεβαίωσε ότι η Ινδονησία αποκλείστηκε από τα προκριματικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 και όλοι οι αγώνες της ακυρώθηκαν. Τέλος, ο Υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού της Ινδονησίας ήρε την αποβολή της PSSI τη 10η Μαΐου 2016. Και η FIFA ήρε την αποβολή της στο συνέδριό της στις 12–13 Μαΐου 2016 στο Μεξικό.

## Παραπομπές


## Eξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Ινδονησια
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ινδονησία
Οκόμπιε

Το **Οκόμπιε** ή **Οκόγκμπε **(αγγλικά: Okobie) είναι χωριό στη Νιγηρία. Βρίσκεται στη περιοχή τοπικής κυβέρνησης Αχοάντα Ουέστ, στην Πολιτεία Ρίβερς.

## Δείτε επίσης
* Έκρηξη βυτιοφόρου στο Οκόμπιε

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Νιγηρίας
Αμμώνια

Τα **Αμμώνια** ήταν αρχαία αθηναϊκή θρησκευτική εορτή προς τιμήν του Διός Άμμωνα («Άμμων Ζευς»). Την αναφέρει ο Ησύχιος στο λήμμα «Αμμών» ως *«εορτή Αθήνησι αγομένη»*. Η εορτή αυτή μεταφέρθηκε στην Ελλάδα από το Αμμώνειο της Λιβύης, οπότε αρχικώς εορταζόταν μόνο στη Δωδώνη, αργότερα όμως καθιερώθηκε και στην Αθήνα από τον Κίμωνα. Στην Αθήνα τα Αμμώνια εορτάζονταν κατά τον μήνα Εκατομβαιώνα, λίγο πριν από τα Παναθήναια, και υπό την επίβλεψη των στρατηγών. Σε μια επιγραφή που χρονολογείται από το 333 π.Χ. αναγράφονται οι θυσίες που προσφέρθηκαν στον Άμμωνα Δία από τους στρατηγούς.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 5 (1968), σελ. 39

Αμμωνια
Άνθιμος Σίσκος

Ο **Άνθιμος Σίσκος** (1890 – 26 Απριλίου 1958) ήταν Έλληνας θεολόγος, τακτικός καθηγητής του Κανονικού Δικαίου και της Ποιμαντικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, που διετέλεσε Μητροπολίτης Νουβίας από το 1940 μέχρι τον θάνατό του.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σίσκος γεννήθηκε στον Πύργο Καρδίτσας, σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου απεφοίτησε το 1922, και παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας, κανονικού Δικαίου και κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Από μικρή ηλικία χειροτονήθηκε κληρικός και υπηρέτησε διαδοχικά ως συνήγορος στα εκκλησιαστικά δικαστήρια στην Αθήνα, διευθυντής του ιεροδιδασκαλείου Λαμίας και, το 1927, εφημέριος του ελληνικού ναού της Βουδαπέστης. Από το 1930 το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας τού ανέθεσε τη διοργάνωση των πατριαρχικών δικαστηρίων και της αρχιγραμματείας της Ιεράς Συνόδου του, αλλά και τη διδασκαλία των θρησκευτικών στα εκεί ελληνικά σχολεία. Στις 8 Δεκεμβρίου 1940 χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Χριστοφόρο Β΄ και έγινε Μητροπολίτης Νουβίας, «υπέρτιμος και Έξαρχος παντός Σουδάν, Συήνης και Πτολεμαΐδος», με έδρα το Χαρτούμ. Από το 1947 και μετά όμως διέμενε κυρίως στην Ελλάδα.

Το 1950 με τη διατριβή του με τίτλο *Η κυριαρχική εξουσία εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία και τη Αλεξανδρινή ιδία* ο Άνθιμος ανακηρύχθηκε διδάκτορας θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1951 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής του Κανονικού Δικαίου και της Ποιμαντικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου δίδαξε μέχρι την κοίμησή του, σε ηλικία 68 ετών. Διακρίθηκε για τον πράο χαρακτήρα του και ως συγγραφέας.

## Μερικά από τα έργα του
* *Η δίκη του Ιησού*, Αθήναι 1925
* *Η διοίκησις της Εκκλησίας*, εν Αθήναις, χ.χ. (1926;)
* «Αι διοικητικαί προϋποθέσεις ευημερίας και προόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας», *Εκκλησιαστικός Φάρος*, 1933, σσ. 110-113 & 219-357
* *Ο γάμος και το διαζύγιον*, Πατριαρχικόν Τυπογραφείον, Αλεξάνδρεια 1934
* *Η γυμναστική, ο αθλητισμός, τα σπορ και η γυνή*, Αλεξάνδρεια 1938
* *Το Κανονικόν Δίκαιον και η φιλοσοφική αρχή nullum crimen et nulla poena sine lege*, ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 1956
* *Ο χαρακτήρ του πολιτεύματος της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας*

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5 (1968), σελ. 656
* Anthony O’Mahony: *Eastern Christianity: Studies in Modern History, Religion and Politics*, Fox Communications & Publications, Melisende, 2004

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Ανθιμος
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ρομπερτίνο Λορέτι

thumb|Ο Ρομπερτίνο το 1961
Ο **Ρομπερτίνο Λορέτι** (*Robertino Loreti*, γενν. 22 Οκτωβρίου 1947), γνωστός και απλώς ως **Ρομπερτίνο**, είναι Ιταλός τραγουδιστής, γνωστός περισσότερο για τις ερμηνείες του ως παιδί και έφηβος.

## Τα πρώτα χρόνια
Ο Ρομπερτίνο γεννήθηκε στη Ρώμη, σε μία μεγάλη οικογένεια, αφού είχε οκτώ αδέλφια. Η οικογένειά του ήταν φτωχή και σε ηλικία δέκα ετών, όταν ο πατέρας του αρρώστησε, ο Ρομπερτίνο άρχισε να τη βοηθά μεταφέροντας προϊόντα αρτοποιίας σε εστιατόρια. Του άρεσε να τραγουδά παραδοσιακά τραγούδια στον δρόμο, οπότε οι άνθρωποι τον πρόσεξαν για τη φωνή του. Μετά από μία πρόσκληση να τραγουδήσει σε έναν γάμο σε κάποιο εστιατόριο, ο Ρομπερτίνο έγινε περιζήτητος, με άλλα εστιατόρια να ανταγωνίζονται για τις εκτελέσεις του.

Μια φορά που τραγουδούσε στο Cafe Grand Italia, τον άκουσαν ο Ναπολιτάνος ηθοποιός Τοτό και ο Δανός τηλεοπτικός παραγωγός Volmer Sørensen. Ο Sørensen βρισκόταν σε διακοπές στη Ρώμη με τη σύζυγό του, τραγουδίστρια Γκρέτε Σενκ (Grethe Sønck), η οποία πρόσεξε τη φωνή του Ρομπερτίνο. Ο Sørensen πήγε στους γονείς του και τους έπεισε να υπογράψει ο πατέρας του ένα συμβόλαιο, που έγραφε πως ο Ρομπερτίνο θα τραγουδούσε μέχρι την ηλικία των 17 ετών με παραγωγό του τον Sørensen. Αυτή η εξέλιξη οδήγησε σε εμφανίσεις του αγοριού σε τηλεοπτικές εκπομπές στη Δανία, καθώς και σε περιοδείες στη Σκανδιναβία και στην υπόλοιπη Ευρώπη, που διαρκούσαν μήνες, κατά τους οποίους ο Ρομπερτίνο τραγουδούσε μέχρι και σε τρεις συναυλίες σε μία ημέρα. Ηχογράφησε αρχικώς ένα άλμπουμ στην Κοπεγχάγη και αργότερα πολλά ακόμα, ενώ εμφανίσθηκε και σε κινηματογραφικές ταινίες.

## Μεταγενέστερη σταδιοδρομία
Τελικώς η φωνή του μεταβλήθηκε σε φωνή βαρυτενόρου. Ο Λορέτι συνεχίζει να ταξιδεύει στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ τραγουδώντας σε συναυλίες. Γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία στη Ρωσία και στις άλλες χώρες της πρώην ΕΣΣΔ μετά τη διάλυση της τελευταίας, όπου έγινε φίλος με τους ομοτέχνους του Μουσλίμ Μαγκομάγεφ, Ταμάρα Σινιάφσκαγια και Ιωσήφ Κομπζόν. Η αστροναύτης Βαλεντίνα Τερεσκόβα ζήτησε να της παίξουν δίσκους του όταν η ίδια βρισκόταν στο διάστημα, ενώ ο Ρώσος ποιητής Γεβγκένι Γεφτουσένκο έγραψε ένα ποίημα με τίτλο «Ρομπερτίνο Λορέτι».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Ρομπερτίνο τραγουδά το «Torna a Surriento» (*Youtube*)
* Αναμνηστικά

Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες σταθερού στόχου 1957

Οι **Πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες σταθερού στόχου** για το 1957 έγιναν από τις 6 έως τις 30 Ιουλίου 1957 στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχτηκε η ομάδα σκοποβολής της Αστυνομίας Πόλεων.

Την πρωταθλήτρια ομάδα της Αστυνομίας πόλεων την αποτελούσαν οι : Βασίλειος Κρύος, Κωνσταντίνος Κουβέλης, Εμμανουήλ Μαρκογιαννάκης, Αγγελής Νικολάου, Νικόλαος Τριανταφυλλόπουλος, Ιωσήφ Σεργεντάκης, Κωνσταντίνος Μπέλμπας, Σπυρίδων Γκίνης, Γεώργιος Φωτόπουλος, Δημοσθένης Κουτέας, Παναγιώτης Κουτσολιάκος, Βασίλειος Παπαϊωάννου,΄και Δημήτριος Ψύρρας. Δεύτερη στη Γενική βαθμολογία ήταν ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με 200, περίπου, βαθμούς διαφορά.

## αγωνίσματα και αποτελέσματα, οι τρεις πρώτοι
### Βολή με πολεμικό τυφέκιο από 300 μέτρα, ορθίως

### Βολή με πολεμικό τυφέκιο από 300 μέτρα, γονυπετώς

### Βολή με πολεμικό τυφέκιο από 300 μέτρα, πρηνηδών

### Βολή με πολεμικό τυφέκιο από 300 μέτρα, και στις τρεις στάσεις

### Βολή με στρατιωτικό περίστροφο ακριβείας από 25 μέτρα

### Βολή με πιστόλι ή περίστροφο μονομαχίας από 25 μέτρα

### Βολή με καραμπίνα των 0,22 από 100 μέτρα

### Βολή με καραμπίνα των 0,22 από 50 μέτρα, ορθίως

### Βολή με καραμπίνα των 0,22 από 50 μέτρα, γονυπετώς

### Βολή με καραμπίνα των 0,22 από 50 μέτρα, πρηνηδόν

### Βολή με καραμπίνα των 0,22 από 50 μέτρα και στις τρεις στάσεις

### Βολή με πολεμικό τυφέκιο από 300 μέτρα, ταχεία βολή 1"

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Αστυνομικά Χρονικά", έκδοση Αρχηγείο αστυνομίας πόλεως, Ιούνιος 1957 

Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκοποβολής σταθερού στόχου
Κατηγορία:Σκοποβολή το 1957
Κατηγορία:Δήμος Καισαριανής
Νοηματική Γλώσσα Αμάμι Οσίμα

Η **Νοηματική γλώσσα της νήσου Αμάμι**, ή **Νοηματική γλώσσα Αμάμι Οσίμα** (Νοηματική γλώσσα Αμάμι Ο Σίμα), είναι μια χωριάτικη νοηματική γλώσσα ή ομάδα γλωσσών στο Αμάμι Οσίμα, το μεγαλύτερο νησί των νήσων Αμάμι της Ιαπωνίας. Στη περιοχή Κονίγια του νησιού, υπάρχει μια υψηλή συχνότητα συγγενούς κώφωσης, η οποία είναι κυρίαρχη και τείνει να διατηρηθεί σε μερικές οικογένειες. Επιπλέον, η γεωλογία του εδάφους διατηρεί αυτές τις οικογένειες σε μεγάλο βαθμό διαχωρισμένες, έτσι ώστε να υπάρχει ακραία λεξιλογική γεωγραφική ποικιλομορφία σε όλο το νησί και επομένως η γλώσσα ίσως να μην είναι μια ενιαία γλώσσα.

## Δείτε επίσης

*Τεντ Σουπάλλα
*Ιαπωνική Νοηματική Γλώσσα

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Osugi, Yutaka; Ted Supalla; and Rebecca Webb (1999). "The use of word elicitation to identify distinctive gestural systems on Amami Island." *Sign Language & Linguistics*, 2:1:87–112

Κατηγορία:Γλώσσες της Ιαπωνίας
Κυβερνήτης του Σβάλμπαρντ

Ο **Κυβερνήτης του Σβάλμπαρντ** () αντιπροσωπεύει τη νορβηγική κυβέρνηση στην άσκηση της κυριαρχίας της πάνω από τα νησιά του αρχιπελάγους Σβάλμπαρντ (Σπιτσβέργη).

Η θέση αναφέρεται στο Νορβηγικό Υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά διατηρεί όλα τα νορβηγικά συμφέροντα στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας του περιβάλλοντος, την επιβολή του νόμου, την αντιπροσώπευση, τη διαμεσολάβηση, και αστικά θέματα, όπως ο γάμος και το διαζύγιο. Ένα σημαντικό μέρος της θέσης είναι να διατηρήσει καλές σχέσεις με τη ρωσική κοινότητα στο Μπάρεντσμπουργκ.

Για το σκοπό αυτό, ο οργανισμός του κυβερνήτη αποτελείται από:

* ένα προσωπικό τμήμα με διερμηνείς ρωσικής γλώσσας και συμβούλους σε νομικά θέματα, τον τουρισμό κλπ.
* ένα τμήμα για την επιβολή του νόμου
* ένα τμήμα για την προστασία του περιβάλλοντος
* μια διοικητική ενότητα, συμπεριλαμβανομένης της αρχειοθέτησης, οικονομικής διαχείρισης και υποστήριξης

Το γραφείο του κυβερνήτη επίσης έχει στη διάθεση του διάφορα ελικόπτερα, σκούτερ χιονιού, ταχύπλοα και άλλο εξοπλισμό που απαιτείται για να ανταποκριθεί στις ευθύνες του. Το γραφείο του ετήσιου προϋπολογισμού καθορίζεται από το νορβηγικό κοινοβούλιο και ο προϋπολογισμός του είναι 60 εκατομμύρια νορβηγικές κορόνες, από τον οποίο το μεγαλύτερο μέρος χρησιμοποιείται για τη μεταφορά.

## Κατάλογος Διοικητών του Σβάλμπαρντ (sysselmenn)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πολιτική της Νορβηγίας
Συνθήκη του Νύσταντ

Η **Συνθήκη του Νύσταντ** (, , , ) ήταν η τελευταία συνθήκη ειρήνης του Μεγάλου Βορείου Πολέμου που διήρκεσε στα έτη 1700&#x2013;1721. Υπογράφηκε από το Βασίλειο της Ρωσίας και τη Σουηδική Αυτοκρατορία στις 10 Σεπτεμβρίου (Π.Η. 30 Αυγούστου) 1721 στη σουηδική πόλη Νύσταντ (, στη νοτιοδυτική σημερινή Φινλανδία). Η Σουηδία είχε συμφωνήσει με τα άλλα μέρη στη Στοκχόλμη (1719 και 1720) και το Φρεντερίκσμποργκ (1720).

Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Πέτρος Α΄ της Ρωσίας κατέλαβε όλες τις σουηδικές κτήσεις στην ανατολική Βαλτική ακτή: τη σουηδική Ινγκρία (όπου άρχισε να χτίζει τη μελλοντική ρωσική πρωτεύουσα, την Αγία Πετρούπολη το 1703), τη Σουηδική Εσθονία και τη Σουηδική Λιβονία (η οποία παραδόθηκε το 1710), και τη Φινλανδία.

Στο Νύσταντ, ο Βασιλιάς Φρειδερίκος της Σουηδίας αναγνώρισε επίσημα την μεταφορά της Εσθονίας, της Λιβονίας, της Ινγκρίας και της Νοτιοανατολικής Φινλανδίας (Κεξχολμσλάν και μέρος της Καρελίας) προς τη Ρωσία σε αντάλλαγμα για δύο εκατομμύρια ασημένια ρίξνταλερ, ενώ η Ρωσία επέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της Φινλανδίας με το σουηδικό κράτος.

Η Συνθήκη κατοχύρωσε τα δικαιώματα της Γερμανικής Βαλτικής αριστοκρατίας στην Εσθονία και τη Λιβονία για να διατηρήσει το χρηματοοικονομικό σύστημα, τα υφιστάμενα σύνορα των τελωνείων, την αυτοδιοίκηση, τη Λουθηρανική θρησκεία, και τη γερμανική γλώσσα. Αυτή η ειδική θέση στη ρωσική Αυτοκρατορία επιβεβαιώθηκε από κάθε Ρώσο τσάρο από τον Μεγάλο Πέτρο (βασίλεψε το 1682-1725) μέχρι τον Αλέξανδρο Β΄  (βασίλεψε το 1855-1881).

Το Νύσταντ εκδήλωσε τη αποφασιστική στροφή στην Ευρωπαϊκή ισορροπία ισχύος που ο επέφερε ο πόλεμος: η Σουηδική αυτοκρατορική εποχή τελείωσε, η Σουηδία εισήλθε στην Εποχή της Ελευθερίας, ενώ η Ρωσία αναδείχθηκε ως μια νέα αυτοκρατορία.
Αρχείο:Fe- Medal 1721 Treaty of Nystad Peter the Great, Obverse.jpg|Το μπροστινό μέρος του σιδηρένιου μεταλλίου του 1721 από τον Δανό Άντον Σουλτς. Η συνθήκη του Νύσταντ τελείωσε το Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο.
Αρχείο:Fe- Medal 1721 Treaty of Nystad Peter the Great, Reverse.jpg|Το αντίστροφο μέρος του μεταλλίου.
Αρχείο:Treaty of Nystad.jpg|Υπογραφή της Συνθήκης του Νύσταντ.


## Κληρονομιά
Στην Αγία Πετρούπολη προ του 1917, στην επαρχία Βιμπόργκσκι (σχετικά πλησιέστερη στα ρωσοφινλανδικά σύνορα) μία από τις αρτηρίες (η σημερινή Λεσνόι πρόσπεκτ) ονομάστηκε προς τιμήν της συνθήκης (Οδός Νύσταντ, ρωσικά: Ништадтская улица). Η περιοχή στεγάζει επίσης μια εκκλησία για τον εορτασμό της πρώτης ρωσικής νίκης στο Μεγάλο Βόρειο πόλεμο, τη Μάχη της Πολτάβα – τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Σαμπσονίου. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Freden i Nystad – Ништадтский мир 1721 – Uudenkaupungin rauha 1721.  Trilingual source publication (Finnish, Swedish, Russian) of the documents concerning the peace treaty from The Russian Foreign Ministry Archives. Published by Agricola – The Finnish History Network publication series number 10. 2014 (Heidi Pitkänen red.)

Νυσταντ
Φυλακή Μπρεντβέιτ

Η **φυλακή Μπρεντβέιτ** (επίσημα ονομάζεται **Υπηρεσία Φυλακής, Κηδεμονίας και Μονάδα Εποπτείας Μπρεντβέιτ**, ) είναι μια φυλακή που βρίσκεται στη γειτονιά Μπρέντβετ στο Όσλο της Νορβηγίας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν στρατόπεδο συγκέντρωσης.

## Πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Προέρχεται από την φάρμα Μπρέντβετ ως σπίτι μάθησης (*lærehjem*) για νεαρά αγόρια, που χτίστηκε το 1918 και χρησιμοποιήθηκε από το 1919 έως το 1923. Το 1923 το κράτος ανέλαβε την ιδιοκτησία από την *Det norske lærehjem - og verneforbund*. Το 1929 αποφασίστηκε η μετατροπή του ακινήτου σε ένα αναμορφωτήριο για την διδασκαλία των δεξιοτήτων εργασίας ενώ το πράσινο φως δόθηκε το 1939. Το σχέδιο αυτό δεν υλοποιήθηκε, καθώς η κατασκευή διακόπηκε από τον πόλεμο.

## Στρατόπεδο συγκέντρωσης
Το 1940, η Νορβηγία δέχτηκε εισβολή και κατελήφθη από τη Ναζιστική Γερμανία. Από το 1941 το ναζιστικό δωσίλογο κόμμα Nasjonal Samling χρησιμοποίησε το Μπρεντβέιτ ως πολιτική φυλακή, ενώ είχε μια ομοιότητα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Φάλσταντ, στο αρχικό σκοπό της εγκατάστασης.

Οι άνθρωποι που φυλακίστηκαν στο Μπρεντβέιτ κατά τη διάρκεια του πολέμου περιλαμβάνουν αρκετούς καθηγητές που συνελήφθησαν κατά την καταστολή στο Πανεπιστήμιο του Όσλο τον Οκτώβριο του 1943: τους Γιόχαν Κρίστιαν Σράινερ, Οντ Χάσελ, Ράγκναρ Φρις, Γιοχάνες Άντενες, Καρλ Γιάκομπ Άρνχολμ, Μπιόρν Φόιν, Έλιβ Σκαρντ, Χάραλντ Κ. Σιελντερούπ και Ανατόλ Χάιντς. Επίσης, μια ομάδα Εβραίων κρατουμένων που έφτασε στο Όσλο μετά την αποχώρηση των SS *Donau* έμεινε στο Μπρεντβέιτ. Έφυγαν από το Μπρεντβέιτ στις 24 Φεβρουαρίου του 1943, και απεστάλησαν προς το Άουσβιτς για την επόμενη ημέρα. Το προσωπικό στο στρατόπεδο περιλάμβανε το γιατρό Χανς Ενγκ.

## Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Το 1945, μετά τον πόλεμο, το Μπρεντβέιτ χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή για τις γυναίκες της πολυαναμενόμενης δίκης για τη συνεργασία ως μέρος της νομικής εκκαθάρισης στη Νορβηγία μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο μελλοντικός πολιτικός Αασλάουγκ Αάσλαντ υπηρέτησε ως διευθυντής κατά την αρχική περίοδο. Από το 1949 ήταν γενική γυναικεία φυλακή, η οποία περιελάμβανε εγκαταστάσεις καταναγκαστικής εργασίας. Η καταναγκαστική εργασία έπαψε να υπάρχει στη Νορβηγία το 1970, οπότε η φυλακή πήρε το όνομα *Bredtveit fengsel og sikringsanstalt*. Είναι μία από τις τρεις γυναικείες φυλακές στη Νορβηγία, ενώ οι άλλες δύο είναι οι Σάντεφιορντ και Ραβνεμπεργκέτ. Έχει χωρητικότητα 54 κρατουμένων.

Μεταξύ των ανθρώπων που φυλακίστηκαν στο Μπρεντβέιτ μετά τον πόλεμο περιλαμβάνουν τις Βερόνικα Όρντερουντ και Κριστίν Κίρκεμο που καταδικάστηκαν στην υπόθεση δολοφονίας Όρντερουντ.

## Δείτε επίσης

* Γλωσσάρι της Ναζιστικής Γερμανίας
* Ολοκαύτωμα
* Κατάλογος βιβλίων για τη Ναζιστική Γερμανία
* Κατάλογος στρατοπέδων συγκέντρωσης και κράτησης 
* Κατάλογος Ναζιστικών Γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης
* Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης
* Ναζιστικό Κόμμα
* Ναζιστικά τραγούδια
* Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυλακές στη Νορβηγία
Έιμπαρ

Η **Έιμπαρ** (επίσημη γραφή στα βασκικά Eibar, γραφή στα ισπανικά Éibar, κοινή προφορά, ['ejβar]) είναι κωμόπολη και δήμος της επαρχίας της Γκιπούθκοα στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Τοποθετημένη στην κοιλάδα του ποταμού Έγο, παραποτάμου του Ντέμπα, υφίσταται ως πόλη ήδη από το 1346 και παραδοσιακά είναι γνωστή για τις βιοτεχνίες και βιομηχανίες επεξεργασίας σιδήρου που της έδωσαν το επίθετο *villa armera*, πόλη των όπλων, χαρακτηριστικό που μοιράζεται με τις γειτονικές Ερμούα, Σοράλουσε και Ελγόιμπαρ.

Η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται σταθερά στις ανώτερες κατηγορίες του Ισπανικού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Γκιπούθκοα
Σύνορα Αλγερίας-Δυτικής Σαχάρας

Τα **σύνορα μεταξύ Αλγερίας και Δυτικής Σαχάρας** χωρίζουν την Αλγερία και το αμφισβητούμενο έδαφος της Δυτικής Σαχάρας. Έχουν μήκος 39 χλμ., ενώ ακολουθούν μία γραμμή Βορρά-Νότου, η οποία βρίσκεται σε θέση 8° 40' προς τα δυτικά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  ''International Boundary Study'', No. 84 – July 30, 1968: ''Algeria – Western Sahara (Spanish Sahara)'', The Geographer, Office of the Geographer, Bureau of Intelligence and Research, United States

Αλγερια
Σαχαρα, Δυτικη
Κατηγορία:Διεθνή σύνορα
Έλαφος Ιωαννίνων

:*Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Έλαφος]]*

Η **Έλαφος** είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου σε υψόμετρο 580 μέτρων.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Έλαφος βρίσκεται ανατολικά από τα Όρη Σουλίου και νοτιοδυτικά του Τόμαρου (Ολύτσικα). Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά σε πτυχή του λόφου "Καλός" βόρεια της Άρδοσης και βορειοδυτικά της Σμυρτιάς. Απέχει 45 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 18 χλμ. από το κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού. Στο κέντρο του χωριού είναι ο βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου ο οποίος κτίστηκε στα 1600 και έχει διακοσμηθεί με αξιόλογες και καλά συντηρημένες τοιχογραφίες. Στο δρόμο προς την Άρδοση και νότια υπάρχει το εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου του Κούτρου, το οποίο είναι το μοναδικό κτίριο που διασώθηκε από το χωριό Κούτρου που την περίοδο της τουρκοκρατίας (1740 -1850) θάφτηκε από κατολισθήσεις.

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Στην Έλαφο έχουν βρεθεί κεραμικά και λίθινα εργαλεία (πέλεκυς κ.α.) τα οποία βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων και μαρτυρούν αρχαία κατοίκηση της περιοχής. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ονομαζόταν **Δραγοβέτσι** και συγκαταλεγόταν μεταξύ των 27 χωριών της *"Λάκκας Σουλίου"* ή *"Λακκοχώρια"* και ειδικότερα στα 14 της *"Λάκκας Μπότσαρη"*, έτσι όπως αυτά ονομάστηκαν προς τιμή του  ήρωα του 1821, Μάρκου Μπότσαρη, ο οποίος έζησε στην περιοχή για ένα διάστημα. Με το όνομα αυτό αναφέρεται στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895, ως τσιφλίκι του καζά Ιωαννίνων με 114 κατοίκους. Το 1928 μετονομάστηκε σε Έλαφος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Βάρδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ελάφου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 97 κατοίκους.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης