open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τάμας Μπόρσος

Ο **Τάμας Μπόρσος ντε Ος** (Μαροσβασαρέλι, 14 Ιουνίου 1566 – μετά το 1633) ήταν Ούγγρος πολιτικός και διπλωμάτης στο Πριγκιπάτο της Τρανσυλβανίας, ο οποίος υπηρέτησε ως δήμαρχος του Μαροσβασαρέλι (που σήμερα ονομάζεται Τίργκου Μούρες) και πρσεβευτής του Γκαμπριέλ Μπεθλέν, πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία .

## Ζωή
Ο Τάμας ήταν γιος του ιστορικού Σεμπεστένι Μπόρσος, ο οποίος το 1597, υπηρέτησε ως συμβολαιογράφος, ενώ από το 1602 έως το 1604, ήταν ο δήμαρχος (αρχιδικαστής) του Μαροσβασαρέλι.
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Ένας από τους προμαχώνες του φρουρίου του Μαροσβασαρέλι
Κατά τη διάρκεια μαχών με τους Οθωμανούς, το παλιό φρούριο του Μαροσβασαρέλι καταστράφηκε και δεν έδωσε καταφύγιο στους κατοίκους. Μαζί με πολλούς άλλους κατοίκους της πόλης, ο Τάμας Μπόρσος βρήκε τότε καταφύγιο στο Μπρασόβ (, ), πόλη των Σαξόνων της Τρανσυλβανίας. Βλέποντας το κάστρο της πόλης, ο Μπόρσος είχε αναφωνήσει: «Αχ, αν μπορούσα να χτίσω μόνο έναν από τους προμαχώνες του στο Μαροσβασαρέλι, δεν θα χρειαζόταν ο κόσμος να αναζητήσει καταφύγιο στο δάσος σε περίπτωση κινδύνου». Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αρχιδικαστής έστειλε αρκετές αιτήσεις στον πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας και στον σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για να λάβει την άδεια για την ανέγερση ενός φρουρίου. Αφού έλαβε τις απαραίτητες εγκρίσεις, η κατασκευή ξεκίνησε το 1602. Πρώτα αποκαταστάθηκε η κατεστραμμένη εκκλησία του φρουρίου, μετά χτίστηκαν οι προμαχώνες και τα τείχη πάχους δέκα μέτρων. Ο πληθυσμός της πόλης συνέβαλε σημαντικά στην κατασκευή του κάστρου και των προμαχώνων καθώς οι συντεχνίες της πόλης ανέλαβαν το κόστος κατασκευής και τις εργασίες των πέντε στους επτά προμαχώνες.

Ήταν ο εκπρόσωπος της γενέτειράς του στη σύνοδο του κοινοβουλίου της Τρανσυλβανίας που πραγματοποιήθηκε στο Ντες (που σήμερα ονομάζεται Ντες και ανήκει στη Ρουμανία) το 1603. Από το 1605, διορίστηκε δικαστής στο Ανώτατο Δικαστήριο του Πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας (). Το 1606, ήταν μέλος του κοινοβουλίου της Τρανσυλβανίας και έκανε γνωστό στον πρίγκιπα Ιστβάν Μποκσάϊ ότι το Μαροσβασαρέλι αναγνώριζε την κυριαρχία του.

Ο Τάμας Μπόρσος είναι γνωστός ως ένας από τους πρώτους Ούγγρους διπλωμάτες. Κατά τα έτη 1613, 1618 και 1625, ήταν ο πρεσβευτής (, ) της Τρανσυλβανίας στην Υψηλή Πύλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στην Κωνσταντινούπολη. Ενήργησε ως επίτροπος του πρίγκιπα Γκαμπριέλ Μπεθλέν στις συνθήκες ειρήνης της Τρνάβα (1615) και του Γκιαρμάτ (1625). Το 1630, ήταν απεσταλμένος της Τρανσυλβανίας στον Τούρκο βεζίρη της Βούδας. Πέθανε μετά το 1633. 

Οι διπλωματικές του επιστολές, γραμμένες στην ουγγρική γλώσσα. προς τον Γκαμπριέλ Μπεθλέν, πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας, και άλλα χειρόγραφά του αποτελούν σημαντικές πηγές για τη μελέτη της πολιτικής ιστορίας της Τρανσυλβανίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι διπλωμάτες
Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί
Μπόρις ντε Μπάλα

Ο **Μπόρις ντε Μπάλα** (19 Αυγούστου 1903 – 16 Φεβρουαρίου 1992), γνωστός και ως Μπόρις Μπάλα, ήταν ένας Ούγγρος δημοσιογράφος, ιστορικός, διπλωμάτης, μυθιστοριογράφος και εκπαιδευτικός που δίδαξε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γεννημένος στις 19 Αυγούστου 1903, στο Πετέρβαραντ της Ουγγαρίας, το οποίο σήμερα ανήκει στη Σερβία, ο ντε Μπάλα φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Πετς, όπου έλαβε το πρώτο του πτυχίο (1924) και το διδακτορικό του δίπλωμα (1938), καθώς και στο Πανεπιστήμιο Eötvös Loránd, όπου έλαβε το μεταπτυχιακό του (1932). Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Βαλεντίν ντε Μπάλα, ήταν πολιτικός επιστήμονας στο Loyola College στο Μέριλαντ. Γονείς τους ήταν ο Αλαντάρ ντε Μπάλα και η Ντόρα Πολ ντε Μπάλα. Ο Αλαντάρ ήταν πρώην υπουργός Εσωτερικών, μέλος του κοινοβουλίου και διπλωμάτης, υπηρετώντας ως πρέσβης της Ουγγαρίας στο Ζάγκρεμπ.

Ο ντε Μπάλα ήταν ενεργός στους κύκλους των Ούγγρων καθολικών και υπηρέτησε ως εκδότης, συνεκδότης ή συνεργάτης πολλών ουγγρικών καθολικών περιοδικών, συμπεριλαμβανομένων των *Korunk Szava* (*Η φωνή της εποχής μας*, εκδότης από το 1931-1935), *Új Kor* (*Νέα Εποχή*), *Jelenkor* (*Η εποχή μας*), *Nemzeti Újság* (*Εθνικές Ειδήσεις*) και *Vigilia* (*Vigila*, αρχισυντάκτης από το 1935-1938). Εισήλθε στην Ουγγρική Υπηρεσία Εξωτερικών το καλοκαίρι του 1939 και υπηρέτησε ως διπλωματικός ακόλουθος πολιτισμού και τύπου στις Βρυξέλλες και τη Μαδρίτη, ως Γραμματέας της Αντιπροσωπείας στη Βέρνη· και μετά ως πρόξενος της Ουγγαρίας στο Παρίσι. Άφησε τη διπλωματική υπηρεσία το 1946 και παρέμεινε στο Παρίσι για έναν χρόνο, προτού μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες με τη σύζυγό του, τη βαρόνη Μέλανι ντε Σουάμπεν-Ντέρναις.

Στην Αμερική, ο ντε Μπάλα δίδαξε Ιστορία στο Loyola College στο Μέριλαντ από το 1947-1948, όπου ήταν γνωστός ως «ο κορυφαίος Ούγγρος καθολικός μυθιστοριογράφος». Στη συνέχεια δίδαξε στο Le Moyne College, ένα κολέγιο ιησουιτών στη Νέα Υόρκη, από το 1948-1958, προτού ενταχθεί στο μεταπτυχιακό τμήμα Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο St. John's το 1958, όπου ειδικεύτηκε στη διδασκαλία της πνευματικής ιστορίας και της φιλοσοφίας της ιστορίας. Μεταξύ των διδακτορικών φοιτητών που επέβλεψε στο St. John's ήταν ο Φράνσις Ε. Φένερ, ο σεβασμιότατος Τσαρλς Μπ. Κάσινγκ, ο οποίος ήταν πάστορας της καθολικής εκκλησίας Corpus Christi στο Γούντσαϊντ της Νέας Υόρκης και άλλοι. Ο ντε Μπέλα συνταξιοδοτήθηκε το 1973 αφού δίδαξε στο St. John's για δεκαπέντε χρόνια και έγινε ομότιμος καθηγητής.

Ήταν ο συγγραφέας των έργων "A lélek útjai Nyugaton" (1934), "A megsebzett" (1938), "Niczky növendék" (1939), "Brüsszeli napló: 1939-1940" (1940), "Der Verwundete" (1947), "Niké naplója" (1959) και "Traditionalist Warnings and the Limits of Progress in History" (1967). Ο ντε Μπέλα συνεισέφερε δοκίμια στα έντυπα "Commonweal", "Catholic World", "Thought Patterns", "University Bookman", "Cross and Crown" και σε ένα συλλογικό τόμο της ιστορικής σχολής του St. John με τίτλο "Studies in Modern History".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ιστορικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ούγγροι ιστορικοί
Κατηγορία:Ούγγροι διπλωμάτες
Κατηγορία:Ούγγροι δημοσιογράφοι
Δώρα Αναγνωστοπούλου

Η **Δώρα Αναγνωστοπούλου** (Αμπελόκηποι, 19 Νοεμβρίου 1979) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος.

## Βιογραφία
Μέχρι την ηλικία των 10-11 ετών μεγάλωσε στους Αμπελόκηπους και μετέπειτα στη Νέα Χαλκηδόνα.

Σπούδασε κοινωνιολογία στην Ιταλία και το 2003 ξεκίνησε την παρουσίαση πολιτιστικών εκπομπών στην ΕΤ1 (με θέματα τις ταινίες, όπως το *μFilm*). Το 2011 παρουσίασε, μαζί με τη Λένα Αρώνη, την εκπομπή *Γυναίκες*. Παρουσίασε, επίσης πολιτιστικά φεστιβάλ και τηλεμαραθώνιους, ενώ από το 2011 μέχρι το 2013 είχε αναλάβει την παρουσίαση της εκπομπής *Odyssey (Οδύσσεια)* στην ERT World. To 2015 (με την επαναλειτουργία της ΕΡΤ) επέστρεψε ως παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων της ΕΡΤ1. Το 2019 παραιτήθηκε από την ΕΡΤ, ενώ στις 17 Φεβρουαρίου του 2020 παρουσίασε το πρώτο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του, νέου πια, MEGA Channel, κάτι που συνέχισε για το υπόλοιπο της σεζόν. Από τον Σεπτέμβριο του 2020 παρουσιάζει το μεσημβρινό δελτίο ειδήσεων του σταθμού, ενώ τον Νοέμβριο του 2020 ξεκίνησε την παρουσίαση της εκπομπής έρευνας *MEGA Stories*.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον, επίσης δημοσιογράφο, Περικλή Δημητρολόπουλο, με τον οποίο έχουν αποκτήσει δύο γιους.

## Πηγές
* Δώρα Αναγνωστοπούλου-Mega: Η ηλικία, ο έρωτας με τον σύζυγό της, το Instagram και το βιογραφικό 
* Η Δώρα Αναγνωστοπούλου μιλάει στο FTHIS.GR: Η καριέρα στη δημοσιογραφία, το Mega και η οικογένειά της 
* Η Δώρα Αναγνωστοπούλου μεγάλωσε με Τρύπες και Μπέργκμαν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Υπεριωδικό οξύ

Το **υπεριωδικό οξύ** είναι οξύ με χημικό τύπο ΗΙΟ3. Σε συνθήκες δωματίου είναι κρυσταλλική λευκή ουσία, η οποία είναι υδατοδιαλυτή. Αποτελείται από H (υδρογόνο), Ι(Ιώδιο) και τρία άτομα Ο(Οξυγόνου). Είναι διαβρωτικό και οξειδωτικός παράγοντας. Σε επαφή με το δέρμα προκαλεί εγκαύματα και οφθαλμική βλάβη. Είναι σχετικά ισχυρό οξύ, με pKa 0,75.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ενώσεις ιωδίου
Κατηγορία:Ανόργανα οξέα
Ντάνιελ Κάμπορα

Ο **Ντάνιελ Ουγκώ Κάμπορα** (**, γενν. 30 Ιουνίου 1957, Σαν Νίκολας ντε λος Αρρόγιος) είναι Αργεντινός σκακιστής. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του Διεθνούς Μαιτρ (IM) το 1982 και ο ανώτατος τίτλος του Γκρανμαίτρ το 1986. Είναι διπλός πρωταθλητής του Σκακιστικού Πρωταθλήματος Αργεντινής (1986, 1989) και κατετάγη στη δεύτερη θέση το 1978 και το 1987.

## Βιογραφικά Στοιχεία

### Αποτελέσματα Σκακιστικών Τουρνουά

#### Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων
Ο Ντ. Κάμπορα εκπροσώπησε την Αργεντινή σε αρκετές σκακιστικές Ολυμπιάδες. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:

Το 1994 ο Ντ. Κάμπορα απέσπασε το ατομικό χρυσό μετάλλιο της πρώτης σκακιέρας στην Ολυμπιάδα της Μόσχας.

#### Αποτελέσματα Άλλων Τουρνουά

* *1975:* Ο Ντ. Κάμπορα απέσπασε τον τίτλο του Πρωταθλητή Νέων Αργεντινής όταν ήταν 18 ετών.
* *1980:* Πήρε τη δεύτερη θέση στη Μπογκοτά, πίσω μόνον από τον Χοσέ Αντόνιο Γκουτιέρεζ Καστίλλιο.
* *1983:* Ήρθε δεύτερος στην Ανδόρρα, ενώ το ίδιο έτος νίκησε στην Τούζλα.
* *1986:* Κέρδισε το Τουρνουά των Μαιτρ *(Master Open Tournament)* στο Μπιλ.
* *2001:* Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Τουρνουά της FIDE, όπου στον πρώτο γύρο απέκλεισε τον Ντάνιελ Σορτ, αλλά έχασε από τον Γιαν Έλβεστ στον δεύτερο.
* *2004:* Συμμετείχε ξανά στο  Παγκόσμιο Τουρνουά της FIDE, όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τον Ρώσο Γκρανμαίτρ Βαλέρι Φιλίποβ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Μάρκγουεϊν Μάλιν

Ο **Μαρκ Γουέιν Μάλιν** (αγγλικά: *Mark Wayne "Markwayne" Mullin*, 26 Ιουλίου 1977), είναι Αμερικανός πολιτικός, επιχειρηματίας και πρώην αθλητής μεικτών πολεμικών τεχνών, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 2η περιφέρεια της πολιτείας της Οκλαχόμα από τον Ιανουάριο του 2013. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. 

Ο Μάλιν, εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 2012, νικώντας τον τότε Δημοκρατικό ανθυποψήφιό του, με ποσοστό 57.3% έναντι 38.3%. Επανεξελέγη το 2014, το 2016, το 2018 και το 2020. Στις εκλογές του 2020, επανεξελέγη με ποσοστό 75.0% έναντι 22.0% της Δημοκρατικής ανθυποψήφιάς του. Η περιφέρεια του Μάλιν, περιλαμβάνει όλο το ανατολικό τμήμα της Οκλαχόμα, από τα ανατολικά προάστια της Τάλσα, συνορεύοντας με τις πολιτείες του Αρκάνσας, του Τέξας, του Μιζούρι και του Κάνσας. 

Στις 26 Φεβρουαρίου 2022, ο Μάλιν, ανακοίνωσε ότι θα είναι υποψήφιος στην ειδική εκλογή της 8ης Νοεμβρίου 2022, που θα πραγματοποιηθεί για να καλύψει την κενή έδρα της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Οκλαχόμα, που θα προκύψει από την επικείμενη παραίτηση του Ρεπουμπλικανού Γερουσιαστή Τζιμ Ίνχοφ.

## Βιογραφία
Ο Μάρκγουεϊν Μάλιν, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1977 στην Τάλσα της Οκλαχόμα, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Stilwell High School" στο Στίλγουελ της Οκλαχόμα (μιας περιοχή 160 χιλιόμετρα ανατολικά της Τάλσα) το 1995. Φοίτησε με υποτροφία στο Κολλέγιο "Missouri Valley College" στο Μιζούρι, το οποίο όμως εγκατέλειψε το 1996 για οικογενειακούς λόγους. Το 2010, έλαβε πτυχίο διετών σπουδών (AA) πάνω στην Τεχνολογία Κατασκευών από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Οκλαχόμα.

### Προσωπική ζωή
Ο Μάλιν, είναι παντρεμένος από το 1997, με την Κρίστι Ρόουαν, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί 6 παιδιά. Διαμένουν στο Γουέστβιλ της Οκλαχόμα (μιας περιοχής συνοριακά με την πολιτεία του Αρκάνσας). Ο Μάλιν, είναι εγγεγραμμένο μέλος της φυλής των Τσερόκι και είναι ένα από τα 4 μέλη του Κογκρέσου, που έχουν καταγωγή Ιθαγενούς Αμερικανού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Οκλαχόμα
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί πυγμάχοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές
Κατηγορία:Ιθαγενείς λαοί της Αμερικής
Nanocharm

μικρογραφία|230x230εσ|Το λογότυπο της NanoCharm.
Το **NanoCharm** είναι μια συνεργασία οκτώ ευρωπαϊκών οργανισμών και είναι ένα έργο της ΕΕ που ιδρύθηκε στο 7ο πρόγραμμα-πλαίσιο. Στόχος αυτής της ευρωπαϊκής συνεργασίας είναι η καθιέρωση και η ενίσχυση της ελλειψομετρίας και της πολωσιμετρίας ως εργαλείου μέτρησης.

## Οι εταίροι

## Έργα και στόχοι
 ανάλογα με τις οπτικές τους ιδιότητες και τη σύνθεσή τους. . Επομένως, οι μέθοδοι αυτές είναι κατάλληλες για τον επιτόπιο χαρακτηρισμό των δειγμάτων και για την περαιτέρω παρακολούθηση της διαδικασίας ανάπτυξης.

Το πρόγραμμα NanoCharm αποσκοπεί στην ενίσχυση της συνεργασίας των χρηστών (επιστημονικών και βιομηχανικών) και των αναγκών τους με τους κατασκευαστές ελλειψομέτρων.

Για το λόγο αυτό, η κοινοπραξία NanoCharm διοργανώνει ετήσια θερινά και χειμερινά σχολεία κατά τη διάρκεια των τριών ετών του έργου (από την 1η Ιανουαρίου 2008 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010). Επιπλέον, έχει δημιουργηθεί ένας δικτυακός τόπος που λειτουργεί ως πλατφόρμα για όλους τους χρήστες. Ο δικτυακός τόπος παρέχει ειδήσεις, συλλογή βιβλιογραφίας, βάσεις δεδομένων, ένα εικονικό εργαστήριο και ένα φόρουμ συζητήσεων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://web.archive.org/web/20080312031043/http://www.nanocharm.org/

Nanocharm στη βάση δεδομένων CORDIS
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Συμβιβασμός της Γιαγκιελόνιας

Ο **συμβιβασμός της Γιαγκελόνιας** είναι ένα εκλογικό σύστημα για όργανα ψηφοφορίας δύο επιπέδων που προτάθηκε αρχικά το 2004 για το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως ένας τρόπος για να επιτευχθεί το "ένα άτομο, μία ψήφος" εντός της Ένωσης. Ο συμβιβασμός αναλύθηκε από διάφορους συγγραφείς και απασχόλησε τον Τύπο. Το σύστημα βασίζεται στον νόμο της τετραγωνικής ρίζας του Penrose, ο οποίος συνεπάγεται ότι η εκ των προτέρων ισχύς ψήφου που ορίζεται από τον δείκτη Penrose-Banzhaf ενός μέλους ενός οργάνου ψηφοφορίας είναι αντιστρόφως ανάλογη της τετραγωνικής ρίζας του μεγέθους του. Ως εκ τούτου, ο αριθμός των ψήφων που έλαβε ο εκπρόσωπος ενός κράτους  j  με πληθυσμό  N_j  είναι ανάλογη του  \sqrt{N_j}  . Ο συμβιβασμός της Γιαγκελόνιας βασίζεται σε ένα μόνο κριτήριο. Απόφαση του Συμβουλίου της Ένωσης των  M  κρατών μελών λαμβάνεται εάν το άθροισμα των συντελεστών βαρύτητας των κρατών που ψηφίζουν υπέρ μιας συγκεκριμένης πρότασης υπερβαίνει την ποσόστωση ειδικής πλειοψηφίας  q  ίση με:

q = \frac12 \cdot\left(1 + \frac{\sqrt{\sum_{i=1}^M N_i}}{\sum_{i=1}^M \sqrt{N_i}}\right)

Για μια γενική κατανομή του πληθυσμού μεταξύ  M  καταστάσεις της ένωσης, το βέλτιστο όριο  q_*  μειώνεται με  M  ως q_* \approx 1/2 +1/\sqrt{\pi M} .

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση
Ατίλα Ντέμκο

Ο **Ατίλα Ντέμκο** (Βουδαπέστη, 1976) είναι ένας Ούγγρος ειδικός σε θέματα ασφαλείας , συγγραφέας (με το ψευδώνυμο "David Autere")   και πρώην διπλωμάτης. Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 έγινε ένας από τους πιο συχνά αναφερόμενους ειδικούς επί του θέματος σε διεθνή και τοπικά μέσα ενημέρωσης.

## Εκπαίδευση
Ο Ντέμκο είναι κάτοχος μεταπτυχιακού και διδακτορικού διπλώματος στην Ιστορία και μεταπτυχιακού διπλώματος στις Πολιτικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Eötvös Loránd της Βουδαπέστης.  Η διδακτορική του διατριβή καλύπτει τις στρατηγικές των ιρλανδικών εθνικών κινημάτων της Βόρειας Ιρλανδίας.  Εκτός από τις πανεπιστημιακές του σπουδές, έλαβε πρόσθετη εκπαίδευση στην πολιτική άμυνας και ασφάλειας στο Ίδρυμα Manfred Woerner (1998-1999) και στο Κέντρο Πολιτικής Ασφάλειας της Γενεύης (2004-2005).

## Καριέρα
Ο Ντέμκο ξεκίνησε την καριέρα του ως πολιτικός σύμβουλος στη Γραμματεία Ασφαλείας και Αμυντικής Πολιτικής του Γραφείου του Ούγγρου πρωθυπουργού το 1999. Μεταξύ 2002 και 2010, εργάστηκε ως αξιωματικός γραφείου στο Τμήμα Αμυντικής Πολιτικής του Υπουργείου Άμυνας της Ουγγαρίας. Από το 2010 έως το 2012 κατείχε τη θέση του Προϊσταμένου Τμήματος στο Τμήμα Αμυντικού Σχεδιασμού του Υπουργείου Άμυνας της Ουγγαρίας.  Μεταξύ 2012 και 2014, ηγήθηκε του Τμήματος Αμυντικής Πολιτικής στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ουγγαρίας στο ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες του Βελγίου. Από το 2014 έως το 2018 διετέλεσε Προϊστάμενος του Τμήματος Αμυντικής Πολιτικής στο Υπουργείο Άμυνας της Ουγγαρίας.  Ως επικεφαλής της αμυντικής πολιτικής, μεταξύ άλλων αρμοδιοτήτων που είχε, ήταν υπεύθυνος για πτυχές της πολιτικής των ουγγρικών στρατιωτικών επιχειρήσεων, όπως αυτές στο Ιράκ και το Αφγανιστάν,  καθώς και για τις αποστολές ελέγχου των εξοπλισμών στις περιοχές Ντονμπάς και Κριμαία της Ουκρανίας. 

### Συγγραφέας και δημοσιογράφος
Από το 2018, ο Ντέμκο εργάζεται στο *Mandiner*, μια μεγάλη ουγγρική διαδικτυακή πύλη ημερήσιων ειδήσεων ως αρθρογράφος. Καλύπτει τη Ρωσία, την Ουκρανία,   και τις ουγγρικές μειονότητες στις γειτονικές χώρες  για λογαριασμό του *Mandiner*.

Με το ψευδώνυμο «David Autere» είναι ο συγγραφέας του μπεστ σέλερ μυθιστορήματος *Máglyatűz* (Φωτιά)  που πραγματεύεται πιθανή ρωσική διείσδυση και υβριδικό πόλεμο χρησιμοποιώντας εθνικές μειονότητες στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. 

Ο Ντέμκο προσκαλείται συχνά στην τηλεόραση για να μιλήσει για θέματα ασφαλείας που καλύπτονται στο βιβλίο του  και στα άρθρα του. 

Η αγγλική μεταφορά του *Máglyatűz*, με τίτλο *Η οργή του τσάρου* παρουσιάστηκε στο διεθνές κοινό στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης 2019.  Ο Ντέμκο είναι επίσης συγγραφέας πολλών δεκάδων άρθρων για θέματα πολιτικής ασφαλείας και άμυνας σε διάφορα ουγγρικά περιοδικά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι διπλωμάτες
Κατηγορία:Ούγγροι συγγραφείς
Γιόχαν φον Παλαβιτσίνι

Ο **Γιόχαν Μάργκραφ φον Παλαβιτσίνι** (, 18 Μαρτίου 1848 – 4 Μαΐου 1941), ήταν ένας Αυστροούγγρος διπλωμάτης, που υπηρέτησε κυρίως ως πρεσβευτής στην Υψηλή Πύλη κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιόχαν φον Παλαβιτσίνι γεννήθηκε στην Πάντοβα στις 18 Μαρτίου 1848. Ήταν γόνος της παλιάς οικογένειας ευγενών Παλαβιτσίνι. Εισήλθε στην αυστροουγγρική υπηρεσία εξωτερικού μετά από σπουδές στο Έντενμπουργκ (που σήμερα ονομάζεται Σόπρον) και τη Βιέννη. Το 1871, στάλθηκε ως ακόλουθος στο Βερολίνο, το 1878 στο Παρίσι και το 1880 στο Λονδίνο. Το 1887 ήταν γραμματέας της πρεσβείας στο Βελιγράδι και το 1894 σύμβουλος στο Μόναχο πριν σταλεί στην Αγία Πετρούπολη την ίδια χρονιά. Διορίστηκε υπουργός στο Βουκουρέστι τον Ιανουάριο του 1899. 

Στις 5 Οκτωβρίου 1906, ο μαρκήσιος  φον Παλαβιτσίνι διορίστηκε πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη από τον αυτοκράτορα Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας. Το 1911, ενήργησε προσωρινά ως υπουργός εξωτερικών κατά τη διάρκεια της ασθένειας του κόμη Λέξα φον Έρενταλ.  Ο μαρκήσιος φον Παλαβιτσίνι θεωρούνταν ευρέως ένας από τους πιο σεβαστούς διπλωμάτες της Διπλής Μοναρχίας και είχε διαφορές με τον κόμη Λέξα φον Έρενταλ και πολλούς από τους νεότερους διπλωμάτες στο Ballhausplatz σε σχέση με το θέμα της προσάρτησης της Βοσνίας το 1908. 

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο μαρκήσιος φον Παλαβιτσίνι εργάστηκε με επιτυχία για να φέρει την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων στον πόλεμο. Λόγω της μακρόχρονης θητείας του και ως πρύτανης του διπλωματικού σώματος στην Κωνσταντινούπολη, θεωρήθηκε ότι ασκούσε μεγάλη επιρροή στα τεκταινόμενα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ωστόσο, ο ρόλος του σε σχέση με τη Γενοκτονία των Αρμενίων έχει συζητηθεί από ιστορικούς όλα αυτά τα χρόνια και του έχει ασκηθεί κριτική ότι δεν διαμαρτυρήθηκε αρκετά έντονα.  Οι αναφορές που έστελνε στη Βιέννη δείχνουν ξεκάθαρα ότι γνώριζε τη φύση της οθωμανικής πρωτοβουλίας και το γεγονός ότι επρόκειτο για «κεντρικά σχεδιασμένη και οργανωμένη εξόντωση».  Ήδη τον Ιούνιο του 1915 έγραψε στη Βιέννη ότι «ο αρμενικός πληθυσμός ... όχι μόνο υποβάλλεται στη μεγαλύτερη δυστυχία αλλά και σε πλήρη εξόντωση (*einer gänzlichen Ausrottung*)».  Προς υπεράσπισή του, ωστόσο, τα αρχεία δείχνουν επίσης ότι διαμαρτυρήθηκε αλλά χωρίς αποτέλεσμα. 

Τον Απρίλιο του 1917, ο μαρκήσιος φον Παλαβιτσίνι αρνήθηκε ευγενικά την προσφορά του αυτοκράτορα Καρόλου Α΄ της Αυστρίας να γίνει υπουργός Εξωτερικών. 

Του απονεμήθηκε ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αγίου Στεφάνου το 1917  και διορίστηκε μέλος της Άνω Βουλής το 1927. 

Ο μαρκήσιος φον Παλαβιτσίνι πέθανε στο Πουζταραντβάνι στις 4 Μαΐου 1941.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 'Pallavicini János Markgraf von', Österreichisches Biographisches Lexikon 1815-1950
* «Markgraf Janós von Pallavicini», Επίλυση προβλημάτων μέσω της δύναμης
* «Pallavicini János, őrgróf», Magyar Életrajzi Lexikon

Κατηγορία:Μάρτυρες της Γενοκτονίας των Αρμενίων
Κατηγορία:Οικογένεια Παλλαβιτσίνο
Κατηγορία:Ούγγροι ευγενείς
Κατηγορία:Ούγγροι διπλωμάτες
Κατηγορία:Αυστριακοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Αυστροούγγροι διπλωμάτες
Κατηγορία:Αυστροούγγροι διπλωμάτες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Γιόζεφ Κις

Ο **Γιόζεφ Κις** (30 Νοεμβρίου 1843, Μετζοσάτ - 31 Δεκεμβρίου 1921, Βουδαπέστη) ήταν Ούγγρος ποιητής και επιμελητής.
μικρογραφία|287x287εσ| Ο Γιόζεφ Κις τη δεκαετία 1890
μικρογραφία|282x282εσ| Εξώφυλλο από το δεύτερο τεύχος του ''The Week'' (12 Ιανουαρίου 1890)
## Βιογραφία
Ο Κις γεννήθηκε στο Μετζοσάτ.  Ο πατέρας του, Ιστβάν Κλάιν, ήταν ένας φτωχός Εβραίος καταστηματάρχης. Η μητέρα του ήταν κόρη ενός Εβραίολιθουανού δασκάλου που είχε δραπετεύσει από τα πογκρόμ. Το 1850, η οικογένεια μετακόμισε στην κομητεία Γκομόρ ες Κισόντ, όπου ο πατέρας του έγινε καλλιεργητής στα βασιλικά κτήματα. Όσο ήταν εκεί, μυήθηκε στη λογοτεχνία από τον ιερέα Σαμουέλ Μπαλόχ. Σύντομα, οι γονείς του αποφάσισαν ότι έπρεπε να γίνει ραβίνος και τον έστειλαν να σπουδάσει στο Μίσκολτς.

Το 1856, σε ηλικία δεκατριών ετών, ο Κις κατέφυγε στη Βιέννη. Τελικά επέστρεψε στο σπίτι και γράφτηκε σε ένα κολέγιο στο Ντέμπρετσεν. Το 1862, όταν ήταν 19 ετών, πέθανε η μητέρα του και, περίπου την ίδια περίοδο, ο πατέρας του καταστράφηκε οικονομικά.  Ο Κις αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις σπουδές του και στη συνέχεια πέρασε αρκετά χρόνια ως πλανόδιος δάσκαλος Εβραίων, σε οικισμούς πόλεις της Μεγάλης Ουγγρικής Πεδιάδας.  Το 1867, τη χρονιά που ανακηρύχθηκε εκ νέου η εβραϊκή χειραφέτηση, με την εγκαθίδρυση της συνταγματικής μοναρχίας της Αυστροουγγαρίας, πήγε στην Πέστη και απευθύνθηκε στην εκεί εβραϊκή κοινότητα για να υποστηρίξει τη δημοσίευση του πρώτου του βιβλίου ποιημάτων, αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Κις εξέδωσε τον τόμο με δικά του έξοδα με τον τίτλο *Zsidó dalok* (Εβραϊκά Ποιήματα). Ωστόσο, απέτυχε να κερδίσει το ενδιαφέρον του κοινού. 

Στη συνέχεια, ο Κις εργάστηκε ως διορθωτής στον εκδοτικό οίκο Deutsch. Από το 1870 έως το 1873, ήταν ο εκδότης του *Illustrated World*, ενός περιοδικού που είχε αναλάβει από τον Άρνολντ Βερτέσι. Το 1873 παντρεύτηκε μια μακρινή συγγενή του. Την επόμενη χρονιά, αρρώστησε βαριά και έγραψε το μυθιστόρημά του με τίτλο *Budapesti rejtelmek* (Τα μυστικά της Βουδαπέστης) ενώ ήταν κατάκοιτος. Η πρώτη του επιτυχία ήρθε το 1875 με το μεγάλο ποίημα-μπαλάντα του *Simon Judit*, το οποίο παρουσιάστηκε σε μια συνάντηση της λέσχης Kisfaludy. Καθώς η δημοτικότητά του Κις μεγάλωνε, αυξάνονταν και οι διαμάχες γύρω από την άποψή του. Ο Κις μετέφρασε επίσης πολλούς από τους Ψαλμούς στη σύγχρονη γλώσσα με μια σύγχρονη οπτική. Αυτά αναγκάστηκε να τα δημοσιεύσει ο ίδιος λόγω των δογματικών επικρίσεων που δέχτηκε.

Από το 1882, ο Κις υποστήριζε οικονομικά τις λογοτεχνικές του δραστηριότητες δουλεύοντας σε μια γαλλοουγγρική ασφαλιστική εταιρεία. Όταν η εταιρεία έκλεισε το 1889, επέστρεψε στις επιμέλειές του. Το 1914 έγινε μέλος της λέσχης Kisfaludy.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφικό @ MEK
* Βιογραφία @ the *Magyar Zsidó Lexikon*
* ''The Week'' ( ''A Hét'' ) @ Epika

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* ''Válogatott versei'' (Επιλεγμένα ποιήματα) @ MEK
* ''Η εβδομάδα'', 21 Ιανουαρίου 1906, με το ποίημά του *A KNYÁZ POTEMKIN*, εμπνευσμένο από τη Ρωσική Επανάσταση του 1905
*  @ IMDb

Κατηγορία:Εβραίοι ποιητές
Κατηγορία:Ουγγροεβραίοι
Παλ Σιμόν (πολιτικός)

Ο **Παλ Σιμόν** (17 Φεβρουαρίου 1929 – 6 Φεβρουαρίου 2021) ήταν Ούγγρος χημικός μηχανικός, πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος υπηρέτησε ως ο τελευταίος υπουργός Βαριάς Βιομηχανίας στο υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού Γκιόργκι Λάζαρ από το 1975 έως το 1980. Διετέλεσε επίσης πρέσβης της Ουγγαρίας στη Γιουγκοσλαβία κατά το διάστημα μεταξύ 1981 και 1985.

## Σπουδές
Ο Παλ Σιμόν γεννήθηκε στο Μίσκολτς στις 17 Φεβρουαρίου 1929. Μετά την αποφοίτησή του από το δημοτικό σχολείο στη γενέτειρά του, συνέχισε τις σπουδές του σε εκπαίδευση δασκάλων στο τοπικό λουθηρανικό Σχολείο Kossuth Lajos και στη συνέχεια γράφτηκε στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας και Οικονομικών της Βουδαπέστης (BME). Αφού πήρε το πτυχίο του, υπηρέτησε ως υπολοχαγός μηχανικός στο Εργαστήριο Καυσίμων της Διοίκησης της Πολεμικής Αεροπορίας από τον Οκτώβριο του 1952. Ήταν μεταπτυχιακός φοιτητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας από τον Σεπτέμβριο του 1955 και υποστήριξε τη διατριβή του το 1959. Από εκείνη τη χρονιά εργάστηκε στο Ουγγρικό Πειραματικό Ινστιτούτο Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου ως ερευνητής μηχανικός και στη συνέχεια ως αναπληρωτής διευθυντής. 

## Καριέρα
Ο Σιμόν διορίστηκε ως ο πρώτος διευθυντής της εταιρείας Danube Petroleum () στη Σαζαλομπάτα το 1962. Υπηρέτησε με αυτή την ιδιότητα μέχρι το 1973. Υπό την καθοδήγησή του, η εταιρεία ήταν υπεύθυνη για την προετοιμασία σχεδίων, την αγορά τεχνολογικών υποδομών και εξοπλισμού, τη θέση του εξοπλισμού σε λειτουργία, την εκπαίδευση του προσωπικού και την οργάνωση της παραγωγής στη Σαζαλομπάτα, η οποία έγινε ένας από τους τελικούς προορισμούς του πετρελαϊκού αγωγού Friendship. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Αναπληρωτή Καθηγητή του Πανεπιστημίου Χημικής Βιομηχανίας στο Βεσπρέμ το 1968. Ο Σιμόν διορίστηκε Διευθύνων Σύμβουλος της National Petroleum and Gas Trust (νόμιμος προκάτοχος του Ομίλου MOL) το 1973, διατηρώντας τη θέση μέχρι το επόμενο έτος. 

Ο Σιμόν ήταν μέλος του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Ουγγρικού Εργατικού Λαϊκού Κόμματος (MDP) από το 1947 έως το 1956 και στη συνέχεια του διαδόχου του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (MSZMP) από το 1956. Ο Σιμόν διετέλεσε Αναπληρωτής Υπουργός Βαριάς Βιομηχανίας στην κυβέρνηση του Γιένιο Φοκ από τις 15 Οκτωβρίου 1974 έως τις 4 Ιουλίου 1975. Ήταν ο τελευταίος Υπουργός Βαριάς Βιομηχανίας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας από τις 4 Ιουλίου 1975 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1980.  Στη συνέχεια, ο Σιμόν ήταν ο Ούγγρος Πρεσβευτής στη Γιουγκοσλαβία μεταξύ 25 Μαΐου 1981 και 8 Ιουλίου 1985. 

Επιστρέφοντας στην Ουγγαρία, ο Σιμόν διετέλεσε Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας Prodinform Technical Consulting από το 1985 έως το 1991. Ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής της *Magyar Kémikusok Lapja* ("Ουγγρική Εφημερίδα Χημικών") από τον Ιανουάριο του 1989 και ήταν αντιπρόεδρος της Λέσχης Βιομηχανικής Ποιότητας της Επιστημονικής Εταιρείας Μηχανολόγων Μηχανικών (GTE) από τον Μάρτιο του 1989. Συνταξιοδοτήθηκε το 1991. 

Ο Παλ Σιμόν πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 2021 μετά από μια σύντομη ασθένεια, σε ηλικία 91 ετών, έντεκα μέρες πριν από τα 92α γενέθλιά του. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι διπλωμάτες
Τίβανταρ Σόρος

Ο **Τίβανταρ Σόρος**  (πραγματικό όνομα **Τέοντορ Σβαρτς,** Νίρμπακτα, 7 Απριλίου 1893 – Νέα Υόρκη 22 Φεβρουαρίου 1968) ήταν Ούγγρος δικηγόρος, συγγραφέας και επιμελητής κειμένων.  Είναι περισσότερο γνωστός ως πατέρας του δισεκατομμυριούχου Τζορτζ Σόρος και του μηχανικού Πολ Σόρος.

Ο Τίβανταρ Σόρος γεννήθηκε ως μέλος μιας ορθόδοξης εβραϊκής οικογένειας στη Νίρμπακτα της Ουγγαρίας, κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία. Ο πατέρας του είχε ένα κατάστημα γενικού εμπορίου στο οποίο πουλούσε κυρίως αγροτικό εξοπλισμό. Όταν ο Τίβανταρ ήταν οκτώ ετών, ο πατέρας του πήρε την οικογένειά του και μετακόμισαν στη Νιρεγκιάζα, το περιφερειακό κέντρο της βορειοανατολικής Ουγγαρίας, μεταπηδώντας σε ένα κάπως λιγότερο απομονωμένο τρόπο ζωής. 

Ο Σόρος γνώρισε τη μελλοντική σύζυγό του Ερζεμπέτ όταν ήταν έντεκα χρονών κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο σπίτι του πατέρα της Μορ Σκουτς, ο οποίος ήταν ξάδελφος του πατέρα του. 

Ο Σόρος σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Κλουζ, η οποία τότε ήταν μέρος της Ουγγρικής Τρανσυλβανίας. 

Ο Σόρος πολέμησε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και πέρασε χρόνια φυλακισμένος σε στρατόπεδο στη Σιβηρία μέχρι που δραπέτευσε. Ίδρυσε ένα λογοτεχνικό περιοδικό Εσπεράντο με τίτλο *Literatura Mondo* (Λογοτεχνικός Κόσμος) το 1922 και το επιμελούνταν μέχρι το 1924. Έγραψε το μικρό μυθιστόρημα *Modernaj Robinzonoj* (Μοντέρνοι Ροβινσώνες, 1923), το οποίο επανεκδόθηκε το 1999 από την εταιρεία Bero (εκδότης της Εσπεράντο) και στη συνέχεια μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Επίσης, έγραψε το *Maskerado ĉirkaŭ la morto* (Μασκαράτα γύρω από τον θάνατο), που δημοσιεύτηκε το 1965, ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα που είχε ως θέμα του την εμπειρία του Σόρος κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της Βουδαπέστης. Κατά τη διάρκεια εκείνης της εποχής, ο Σόρος είχε φροντίσει να αποκρύψει την εβραϊκή του καταγωγή, για να σώσει την οικογένειά του από τις διώξεις.  *Το Maskerado* *ĉirkaŭ la morto* έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, ουγγρικά,  ιταλικά, πολωνικά, ρωσικά, γερμανικά και τουρκικά.

Ο Σόρος πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1968.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Review of ''Modern Robinsons''

Κατηγορία:Δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ούγγροι συγγραφείς
Κατηγορία:Ουγγροεβραίοι
Γιόζεφ Ατίλα Μόρινγκ

Ο **Γιόζεφ Ατίλα Μόρινγκ** (γεν. στις 8 Οκτωβρίου 1968)  είναι Ούγγρος εκπαιδευτικός και πολιτικός, μέλος της Εθνοσυνέλευσης (MP) για το Μπαλατονμπογκλάρ (Εκλογική περιφέρεια Somogy IV) από το 2006 έως το 2014, και για το Μάρκαλι (περιφέρεια Σόμογκι από την εκλογική περιφέρεια III). 2014. Υπήρξε επίσης μέλος του Κοινοβουλίου με το κόμμα του, το Φίντες, στην Περιφερειακή Λίστα της περιφέρειας Σόμογκι κατά το διάστημα μεταξύ 2002 και 2004. 

## Πολιτική καριέρα
Ο Μόρινγκ διετέλεσε δήμαρχος του Σομογκιβάρ από το 1998 έως το 2014. Έγινε μέλος του Φίντες τον Δεκέμβριο του 1992. Ήταν επικεφαλής της τοπικής οργάνωσης του κόμματός του στο Σομογκιβάρ του μέχρι το 2002. Έγινε βουλευτής τον Δεκέμβριο του 2002, αντικαθιστώντας τον Κάρολι Σίτα, ο οποίος παραιτήθηκε από τη βουλευτική του έδρα.  Ο Μόρινγκ πήρε μέρος στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μειονοτήτων και Θρησκευτικών Υποθέσεων κατά το διάστημα μεταξύ 2003 και 2006. Εξελέγη βουλευτής του Μπαλατονμπογκλάρ κατά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2006 ως υποψήφιος του κομματικού συνασπισμού Φίντες–KDNP. Εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα του Χριστιανοδημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος της Ουγγαρίας. Εξελέγη ως ένας από τους γραμματείς της Εθνοσυνέλευσης τον Μάιο του 2006. 

Ο Μόρινγκ επανεξελέγη βουλευτής του Μπαλατονμπογκλάρ στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2010 . Έγινε μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφαλείας τον Μάιο του 2010. Ήταν αντιπρόεδρος αυτής της ad hoc επιτροπής που συστάθηκε με σκοπό να διερευνήσει τη δραστηριότητα της Ένωσης Πολιτικής Φρουράς για ένα Καλύτερο Μέλλον στο Γκιονυόσπατα στις αρχές του 2011. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2014, οι οποίες υιοθέτησαν τον νέο εκλογικό νόμο σύμφωνα με τον οποίο επανασχεδιάστηκαν οι εκλογικές περιφέρειες, ο Μόρινγκ εξελέγη βουλευτής του Μάρκαλι. 

Το 2021, ο Μόρινγκ, με τη βουλευτική του ιδιότητα, ενέργησε ως μεσολαβητής για την αγορά της ποδοσφαιρικής ομάδας Ούιπεστ με έδρα στη Βουδαπέστη από μια ομάδα Ούγγρων επενδυτών, αντίθετα με τις μέχρι τότε φήμες ότι η ομάδα θα περνούσε στην κυριότητα ξένων κεφαλαίων. Ο Μόρινγκ είναι ο ίδιος οπαδός της Ούιπεστ από την ηλικία των έξι ετών. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί
Αρπάντ Ποτάπι

Ο **Αρπάντ Γιάνος Ποτάπι** (γεν. στις 28 Μαρτίου 1967)  είναι Ούγγρος εκπαιδευτικός και πολιτικός, μέλος της Εθνοσυνέλευσης (βουλευτής) για το Μπόνιχαντ (Εκλογική περιφέρεια της περιφέρειας Tolna III) από το 1998 έως το 2014 και για την περιφέρεια Ντόμποβαρ (Tolna II) από το 2014. Εκλέχθηκε δήμαρχος της γενέτειράς του το 2002, υπηρετώντας με αυτή την ιδιότητα μέχρι το 2014  Ο Ποτάπι είναι υπουργός εσωτερικών της Ουγγαρίας από τις 15 Ιουνίου 2014. 

## Βιογραφία
Ο Ποτάπι τελείωσε το γυμνάσιο Petőfi Sándor στο Μπόνιχαντ το 1985. Εργάστηκε ως ανειδίκευτος δάσκαλος στο δημοτικό σχολείο Vörösmarty Mihály του Μπόνιχαντ από το 1985 έως το 1986. Το 1991 αποφοίτησε από το παιδαγωγικό κολέγιο Juhász Gyula του Σέγκεντ ως καθηγητής ουγγρικής γλώσσας, λογοτεχνίας, ιστορίας. Το 1994 αποφοίτησε με πτυχίο ιστορίας από το Πανεπιστήμιο Eötvös Loránd (ELTE). 

Ως δήμαρχος του Μπόνιχαντ και επικεφαλής του τμήματος τοπικής αυτοδιοίκησης του παραρτήματος Tolna του κόμματος Φίντες,  Ποτάπι γνωρίζει την τοπική αυτοδιοίκηση. Εργάστηκε στο Red School στο Σέγκεντ από το 1991 έως το 1993 και από το 1993 δίδαξε στο λουθηρανικό σχολείο Petőfi Sándor στο Μπόνιχαντ, μια θέση στην οποία παρέμεινε ως βουλευτής. Από το 1991 έως το 1993 ήταν γραμματέας και από το 1998 είναι πρόεδρος της Εθνικής Συμμαχίας του Székelys στη Μπουκοβίνα. Είναι επίσης πρόεδρος του Συνδέσμου της Παραδουνάβιας Ευρώπης και του Ιδρύματος Bibliocaritas από το 1999 και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Illyés. 

Ο Ποτάπι μπήκε στην πολιτική το 1993. Ήταν επικεφαλής της εκστρατείας της τοπικής επιτροπής του κόμματος Φίντες στο Μπόνιχαντ στις γενικές εκλογές το 1994. Εντάχθηκε στο ίδιο το κόμμα το 1997. Έκτοτε είναι επικεφαλής της τοπικής επιτροπής του κόμματος στο Μπόνιχαντ. Είναι επίσης αντιπρόεδρος της τοπικής οργάνωσης του κόμματος στην περιφέρεια Τόλνα από το 1998. Μετά τη μετατροπή σε λαϊκό κόμμα το 2003 διορίστηκε πρόεδρος της εκλογικής περιφέρειας του Μπόνιχαντ. 

Το 1998 και στις εθνικές εκλογές του 2002 εξελέγη βουλευτής της πατρίδας του, του Μπόνιχαντ. Στα μέσα Μαρτίου συνέχισε το έργο το οποίο είχε ξεκινήσει κατά την προηγούμενη θητεία του στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2003 υπηρέτησε στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μειονοτήτων και Θρησκευμάτων. Στις 20 Οκτωβρίου εξελέγη τοπικός εκπρόσωπος και δήμαρχος του Μπόνιχαντ καθώς και μέλος της συνέλευσης της περιφέρειας Τόλνα. Εξασφάλισε μια θέση στο Κοινοβούλιο στις εθνικές εκλογές του 2006 για το Μπονιχάντ. Εξελέγη μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Ουγγρικών Μειονοτήτων στο Εξωτερικό στις 30 Μαΐου 2006. Έγινε Πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Συνοχής την 1η Ιανουαρίου 2011, διατηρώντας τη θέση αυτή μέχρι τις 18 Ιουνίου 2014. 

## Προσωπική ζωή
Ο Μπόνιχαντ είναι ανύπαντρος. Σύζυγός του ήταν η Βικτόρια Χάχνερ, αλλά το ζευγάρι πήρε διαζύγιο. Έχουν δύο γιους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί
Καταλίν Λεβάι

Η **Καταλίν Λεβάι** (γεν. στις 22 Μαΐου 1954 στη Βουδαπέστη) είναι Ουγγαρέζα πολιτικός και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, που αποτελεί τμήμα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Η Λεβάι είναι μια αντικομφορμίστρια και σοσιαλφιλελεύθερη πολιτικός που δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει εκρηκτικές δηλώσεις για να τραβήξει την προσοχή σε κοινωνικά ζητήματα και κυρίως στο θέμα της ισότητας. Το 2003 αναγορεύτηκε η πρώτη υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου για ίσες ευκαιρίες και ονομάστηκε «η συνείδηση της κυβέρνησης». Το 2005 έθεσε υποψηφιότητα για Πρόεδρος της Ουγγαρίας. Λόγω «εσωτερικών ζητημάτων» η αριστερή κυβέρνηση που βρισκόταν στην κυβέρνηση κατάφερε να ψηφίσει δεξιό πρόεδρο, επομένως οι φιλοδοξίες της Λεβάι δεν στέφτηκαν με επιτυχία.

Η Λεβάι είναι ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του γάμου ομοφύλων στην Ουγγαρία. Εργάζεται επίσης για την ενσωμάτωση των ζητημάτων ισότητας των φύλων σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων, για την άρση των εμποδίων –σωματικών αλλά και ψυχολογικών– που εμποδίζουν τα άτομα με αναπηρία από την πρόσβασή τους στις κοινωνικές υπηρεσίες ως ίσοι πολίτες και για τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων που να διασφαλίζουν την κοινωνική ένταξη των Ρομά στην Ουγγαρία και στην περιφέρεια.

Εκτός από την ενεργό συμμετοχή της στη νομοθετική διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Λεβάι ξεκίνησε πολλά πρακτικά έργα που προσφέρουν άμεσες υπηρεσίες στους πολίτες και συμβάλλουν σε μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς στην Ουγγαρία. Έτσι, ιδρύθηκε το πρώτο ουγγρικό κέντρο παρέμβασης σε κρίσεις για τα θύματα βίας και ένα δίκτυο «Σπιτιών Ευκαιρίας» χτίζεται σε όλες τις περιοχές της Ουγγαρίας με στόχο τον συντονισμό των τοπικών υπηρεσιών προς τους πολίτες (άμεση κοινωνική βοήθεια, νομική βοήθεια, ψυχική βοήθεια κ.λπ.)

Πρόσφατα, η Καταλίν Λεβάι είναι επίσης γνωστή ως συγγραφέας.  Έχει συγγράψει πολλά βιβλία και έχει άλλες στο ενεργητικό της πολλές δημοσιεύσεις για το επαγγελματικό της έργο. Τον Νοέμβριο του 2007 εκδόθηκε το τρίτο της βιβλίο ημι-μυθοπλασίας, που σημείωσε σημαντικό αριθμό πωλήσεων στην ουγγρική αγορά. Το στρωτό στιλ γραφής της, με κάποιες πολιτικές αποχρώσεις, αποπνέει την εντύπωση ότι ακόμη και οι πολιτικοί είναι άνθρωποι.

Η Λεβάι ήταν υποψήφια του κόμματος στις ενδιάμεσες εκλογές της Περιφέρειας II της Βουδαπέστης τον Νοέμβριο του 2011. Ήρθε δεύτερη με 30,55 τοις εκατό μετά τον Ζλοτ Λανγκ (του κόμματος Φίντες). 

Τον Σεπτέμβριο του 2017, ο Καταλίν Φίντες και ο Γκιόργκι Φολντένι, ο Πρόεδρος του Εθνικού Αντιπροσωπευτικού Σώματος των Συνταξιούχων, ίδρυσαν ένα νέο πολιτικό κόμμα, το "Για την Ουγγαρία με Σθένος" () για την προάσπιση των συμφερόντων των συνταξιούχων. Το κόμμα αυτό εστιάζει κυρίως σε θέματα που σχετίζονται με την υγειονομική περίθαλψη, τους φόρους και άλλα θέματα που απασχολούν τους συνταξιούχους. 

Η Λεβάι ζει μεταξύ Βρυξελλών και Βουδαπέστης. Έχει μια κόρη, τη δημοσιογράφο Νόρα Λάκος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί
Ιστβάν Σεντ-Ιβάνι

Ο **Ιστβάν Σεντ-Ιβάνι** (γεν. στις 12 Νοεμβρίου 1958, Κέτσκεμετ, Ουγγαρία) είναι Ούγγρος πολιτικός, πρέσβης της Ουγγαρίας στη Σλοβενία, ιδρυτικό μέλος του πολιτικού κόμματος Συμμαχία των Ελεύθερων Δημοκρατών και πρώην μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τη Συμμαχία των Ελεύθερων Δημοκρατικών, μέρος του Κόμματος Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη. Ο Σεντ-Ιβάνι ήταν επικεφαλής σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Ουγγρικού Φιλελεύθερου Κόμματος μεταξύ Οκτωβρίου 2015 και Απριλίου 2018.  Από το 2021, ο Σεντ-Ιβάνι είναι ο εξωτερικός πολιτικός σύμβουλος του UVNP.

## Καριέρα
Ο Σεντ-Ιβάνι διετέλεσε τακτικό μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και αντιπρόεδρος της Αντιπροσωπείας για τις Σχέσεις με την Κορεατική Χερσόνησο. Προηγουμένως, υπηρέτησε τέσσερις θητείες ως βουλευτής στην Ουγγρική Εθνοσυνέλευση (1990-2004) ως πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (1997-2002) και της Επιτροπής Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης (2002-2004).

Είναι ιδρυτικό μέλος της Συμμαχίας των Ελεύθερων Δημοκρατών (1988), διετέλεσε δύο φορές επικεφαλής της στην Εθνοσυνέλευση (1997-1998, 2000–2002) και υπήρξε επί χρόνια μέλος του εκτελεστικού της συμβουλίου. Διετέλεσε αναπληρωτής υπουργός στο Υπουργείο Εξωτερικών από το 1994 έως το 1997. Εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Ιούνιο του 2004 και υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής μέχρι το 2009 και ήταν επικεφαλής της ουγγρικής φιλελεύθερης αντιπροσωπείας και μέλος του Προεδρείου της πολιτικής ομάδας Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Υπήρξε μέλος της Επιτροπής AFET και BUDG και αντιπρόεδρος της Αντιπροσωπείας της Χερσονήσου της Κορέας. Από τον Σεπτέμβριο του 2009 είναι αντιπρόεδρος του Ουγγρικού Ατλαντικού Συμβουλίου.  Εντάχθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ουγγαρίας το 2009 και από τον Ιανουάριο του 2010 έως τον Ιανουάριο του 2015 υπηρέτησε ως Πρέσβης της Ουγγαρίας στη Σλοβενία. Του έχει απονεμηθεί με το Αναμνηστικό Μετάλλιο της 13ης Ιανουαρίου για το θάρρος και την αφοσίωσή του στην υπεράσπιση της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας της Λιθουανίας το 1992. Εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο *Quo vadis Hungaria?* σχετικά με την ουγγρική εξωτερική πολιτική το 2018. 

Το 2021 εντάχθηκε στο φιλελεύθερο συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα του Νέου Κόσμου.

## Προσωπική ζωή
Ο Σεντ-Ιβάνι νυμφεύθηκε τη Μαριάν Σάκι το 1984. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί
Άντολφ Αγκάι

Ο **Άντολφ Αγκάι** (*Adolf Ágai*, πραγματικό όνομα **Ρόζενβαϊγκ**, 31 Μαρτίου 1836 – 16 Σεπτεμβρίου 1916) ήταν Ουγγροεβραίος συγγραφέας και δημοσιογράφος.

## Βιογραφία
Ο Άντολφ Ρόζενβαϊγκ γεννήθηκε ως μέλος μιας εβραϊκής οικογένειας που μιλούσε γίντις στη Γιανοσάλμα της Ουγγαρίας. Ο πατέρας του, Γιόζεφ Ρόζενβαϊγκ, σε ηλικία δεκατριών ετών, είχε μεταναστεύσει από τη Γαλικία στην Ουγγαρία, όπου σπούδασε ιατρική, έγινε γιατρός και έγραψε ένα βιβλίο για την ασφυξία, το οποίο τελικά εκδόθηκε με την οικονομική βοήθεια του Ούγγρου πολιτικού Γκάμπορ Κλάουζαλ. Επίσης μετέφρασε έργα από την ουγγρική πεζογραφία και ποίηση στα εβραϊκά, όπως το *Szózat* και έργα του Σάντορ Πέτοφι. Η οικογένεια υιοθέτησε το ουγγρικό όνομα Αγκάι το 1848.

Ο Αγκάι σπούδασε ιατρική στη Βιέννη και στη συνέχεια εργάστηκε σε ένα νοσοκομείο στη Βουδαπέστη.Το πρώτο του δείγμα λογοτεχνικής παραγωγής —ένα μυθιστόρημα με τον τίτλο *Αντουανέτα* —δημοσιεύτηκε στις στήλες του περιοδικού *Hölgyfutár* το 1854. Για αυτό το περιοδικό και για το *Vasárnapi Újság* έγραφε επιστολές από τη Βιέννη (1854–81) και περιστασιακά συνεισέφερε επίσης στα έντυπα *Wanderer*, *Gartenlaube* και *Fliegende Blätter*. Το 1865, με το ψευδώνυμο "Porzó", ο Αγκάι έγραψε μια σειρά από πνευματώδεις επιφυλλίδες, που είναι αξιοσημείωτες για το πάθος και το χιούμορ τους.

Εγκατέλειψε την ιατρική το 1868 για να επικεντρωθεί στη συγγραφή και την επιμέλεια κειμένων. Από το 1870 έως το 1879 επιμελούνταν το *Nagyvilág* («Η Ουγγαρία και ο κόσμος») και το 1871 ξεκίνησε μια εβδομαδιαία κωμική στήλη, το «Borsszem Jankó», της οποίας έγινε επιμελητής το 1900. Οι χιουμοριστικοί χαρακτήρες που δημιούργησε ήταν πολύ γνωστοί στην Ουγγαρία, ειδικά η εβραϊκή καρικατούρα του Seifensteiner Salamon. Το 1871 ο Αγκάι ανέλαβε τη σύνταξη του *Kis Lap* («Μικρό Περιοδικό»), το οποίο είχε ιδρύσει για τη νεολαία της χώρας του. Σε αυτό το περιοδικό έγραφε με το ψευδώνυμο «Forgó Bácsi». Τα ετήσια ημερολόγιά του, που δημοσιεύτηκαν με τα ονόματα των διάφορων χιουμοριστικών χαρακτήρων της στήλης του *Borsszem Jankó*, διαβάστηκαν ευρέως. Ο Αγκάι ήταν δεινός ομιλητής και έχει μεταφράσει γερμανικά και γαλλικά βιβλία στα ουγγρικά. Ήταν μέλος της λέσχης Kisfaludy και επίσης της Ουγγροεβραϊκής Λογοτεχνικής Εταιρείας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ούγγροι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ούγγροι συγγραφείς
Κατηγορία:Ούγγροι μεταφραστές
Κατηγορία:Ουγγροεβραίοι
Σάμπα Μόλναρ

Ο **Σάμπα Μόλναρ** (γεν. στις 4 Δεκεμβρίου 1975) είναι Ούγγρος πολιτικός και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ). Είναι μέλος του Δημοκρατικού Συνασπισμού. Υπηρέτησε ως Υπουργός Μεταφορών, Επικοινωνιών και Ενέργειας στη δεύτερη κυβέρνηση του Φέρεντς Γκιουρτσάνι και αργότερα ως Υπουργός του Γραφείου του Πρωθυπουργού (*Υπουργός Καγκελαρίας*) στην κυβέρνηση που σχημάτισε ο Γκόρντον Μπάιναϊ.

## Πολιτική καριέρα
Ο Μόλναρ ήταν μέρος του στενού κύκλου του Φέρεντς Γκιουρτσάνι στο Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (MSZP). Ως αποτέλεσμα, εντάχθηκε στο κόμμα του Δημοκρατικού Συνασπισμού που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός και έγινε ο ίδιος αντιπρόεδρός του. Όταν το κόμμα διασπάστηκε από τους σοσιαλιστές στις 22 Οκτωβρίου 2011, ο Μόλναρ προσχώρησε στο νεοσύστατο κόμμα και αποχώρησε από το MSZP και την κοινοβουλευτική του ομάδα.  Διορίστηκε επικεφαλής της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας,  ωστόσο σύμφωνα με την απόφαση της Συνταγματικής και Διαδικαστικής Επιτροπής, η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν ήταν σε θέση να σχηματίσει δική της κοινοβουλευτική ομάδα λόγω του κανονισμού της Βουλής.  Ο Μόλναρ εξελέγη ως ένας από τους τέσσερις αντιπροέδρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στις 6 Νοεμβρίου 2011. 

Ο Μόλναρ έλαβε μέρος σε μια απεργία πείνας διάρκειας μίας εβδομάδας μαζί με τρία ακόμη μέλη του Δημοκρατικού Συνασπισμού, που ξεκίνησε στο Kossuth tér στις 9 Σεπτεμβρίου 2012. Η εκδήλωση διαμαρτυρίας, που ονομάστηκε Επτά Ημέρες για Ελεύθερες Εκλογές, διοργανώθηκε ενάντια στο προτεινόμενο σχέδιο εγγραφής ψηφοφόρων από το κυβερνών κόμμα Φίντες. 

### Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 2014 – σήμερα
Ο Μόλναρ εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τις ευρωπαϊκές εκλογές του 2014. Από τότε υπηρετεί στην Επιτροπή Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας. Υπό αυτή την ιδιότητα, ο Μόλναρ είναι ο σκιώδης εισηγητής της κοινοβουλευτικής του ομάδας για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Εκτός από τη συμμετοχή του σε επιτροπές, ο Μόλναρ είναι και μέλος της αντιπροσωπείας του κοινοβουλίου για τις σχέσεις με τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας και την Ένωση Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN). 

## Προσωπική ζωή
Ο Μόλναρ είναι παντρεμένος με την Κίνγκα Σουκς. Έχουν έναν γιο, ο οποίος ονομάζεται Αντρά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Hivatalos életrajza az MSZP honlapján
* Προφίλ στο Ευρωκοινοβούλιο

Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί
Καθεδρικός Ναός Αγίου Αλέξανδρου Νιέφσκι (Τάλιν)

Ο **Καθεδρικός Ναός Αγίου Αλέξανδρου Νιέφσκι** (, ) είναι  ορθόδοξος καθεδρικός ναός στην Παλιά Πόλη του Τάλιν, στην Εσθονία. Χτίστηκε σε σχέδιο του Μιχαήλ Πρεομπραζένσκι σε τυπικό ρωσικό στυλ αναγέννησης μεταξύ 1894 και 1900,  κατά την περίοδο που η χώρα ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ο καθεδρικός ναός του Αλέξανδρου Νιέφσκι είναι ο μεγαλύτερος και σπουδαιότερος ορθόδοξος καθεδρικός ναός με τρούλο στο Τάλιν. Είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αλεξάντρ Νιέφσκι που το 1242 κέρδισε τη Μάχη των Πάγων στη λίμνη Πέιπους, στα χωρικά ύδατα της σημερινής Εσθονίας. Ο Ρώσος πατριάρχης, Αλέξιος Β', ξεκίνησε την ιερατική του διακονία στην εκκλησία.
μικρογραφία| Εσωτερικό του Καθεδρικού Ναού.
Ο καθεδρικός ναός του Αλέξανδρου Νιέφσκι στέφει το λόφο Τουμπέα, που είναι ένα από τα πολλά μέρη όπου σύμφωνα με το μύθο λέγεται ότι έχει ταφεί ο πατέρας του Εσθονού λαϊκού ήρωα Καλεβίποεγκ, Καλέβ. Καθώς η ΕΣΣΔ ήταν επίσημα μη θρησκευτική, πολλές εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένου αυτού του καθεδρικού ναού, αφέθηκαν να παρακμάσουν. Η εκκλησία έχει ανακαινιστεί σχολαστικά από τότε που η Εσθονία ανέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Σοβιετική Ένωση το 1991.

## Κατασκευή και εσωτερικό του ναού
δεξιά|μικρογραφία| Άποψη του τοπίου του καθεδρικού ναού, όπως φαίνεται από το κορυφαίο σημείο της εκκλησίας του Αγίου Όλαφ.
μικρογραφία| Λεπτομέρεια στο εξωτερικό, που απεικονίζει τον Νιέφσκι
μικρογραφία| Οι θόλοι του καθεδρικού ναού
μικρογραφία| Θρησκευτικά ψηφιδωτά
Ο καθεδρικός ναός είναι πλούσια διακοσμημένος και έχει έντεκα καμπάνες χυτευμένες στην Αγία Πετρούπολη, η μεγαλύτερη από τις οποίες ζυγίζει περίπου 16 τόνους, περισσότερο από τις άλλες δέκα μαζί. Έχει τρεις βωμούς, με τον βόρειο βωμό αφιερωμένο στον Βλαντίμιρ Α' και τον νότιο στον Άγιο Σέργιο του Ραντόνεζ .

Η βάση του κτηρίου είναι φινλανδικός γρανίτης. Στους πέντε θόλους, που έχουν μορφή κρεμμυδιού,  διακρίνονται επίχρυσοι σιδερένιοι σταυροί. Στο εσωτερικό υπάρχουν τρία επιχρυσωμένα, σκαλιστά ξύλινα εικονοστάσια, μαζί με τέσσερεις ξύλινες εικόνες. Οι εικόνες του τέμπλου και οι ξύλινες εικόνες ζωγραφίστηκαν στην Αγία Πετρούπολη με πλάκες χαλκού και ψευδαργύρου. Τα παράθυρα είναι διακοσμημένα με βιτρώ.

## Σχέδια κατεδάφισης
Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε κατά την περίοδο της ρωσοποίησης στα τέλη του 19ου αιώνα και ήταν τόσο αντιπαθητικός σε πολλούς Εσθονούς ως σύμβολο καταπίεσης   έτσι ώστε ότι οι αρχές της Εσθονίας προγραμμάτισαν την κατεδάφιση του καθεδρικού ναού το 1924, αλλά η απόφαση δεν εφαρμόστηκε ποτέ λόγω έλλειψης κεφαλαίων και της τεράστιας κατασκευής του κτηρίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Εσθονία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Τάλιν
Αλμυρός Αργολίδας

Ο **Αλμυρός** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Σκαφιδακίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λέρνας, του δήμου Άργους - Μυκηνών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Άργους του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
## Γεωγραφία
Ο Αλμυρός είναι παράλιος οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στις δυτικές ακτές του Αργολικού κόλπου, πάνω στην επαρχιακή οδό Νέας Κίου-Μύλων, λίγο βορειότερα από τους Μύλους και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5 μέτρων. Απέχει 9 χιλιόμετρα περίπου δυτικά του Ναυπλίου.
## Πληθυσμός
Ο οικισμός είναι από τους πιο μικρούς στην Αργολίδα σε πληθυσμό και ιστορικά έχει παρουσιάσει πολύ μεγάλες μεταβολές. Το 1991, 2001 και 2021 καταγράφηκαν πολύ μεγάλες αυξήσεις ενώ το 2011 μεγάλη μείωση. 

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε  στην κοινότητα Σκαφιδακίου του νομού Αργολίδος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σκαφιδακίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέρνας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λέρνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άργους-Μυκηνών.
## Αξιοθέατα
*Ο ναός του Αγίου Εφραίμ στο βορειοκεντρικό τμήμα του οικισμού
*Η εκκλησία της Αγίας Άννας, βόρεια του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*buk.gr
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών