Νίνα Αντρέγιεβα

Η **Νίνα Αλεξάντροβνα Αντρέγιεβα** (, 12 Οκτωβρίου 1938, Λενινγκράντ — 24 Ιουλίου 2020, Αγία Πετρούπολη) ήταν Σοβιετική και Ρωσίδα πολιτικός, αρθρογράφος, και καθηγήτρια χημείας σε πανεπιστήμιο επί Σοβιετικής Ένωσης. 
Έλαβε ιδιαίτερη δημοσιότητα με το άρθρο της με τίτλο «Δεν μπορώ να πουλήσω τις αρχές μου», που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Σοβιετική Ρωσία» () στις 13 Μαρτίου του 1988, το οποίο στη συνέχεια έγινε γνωστό ως το «μανιφέστο των δυνάμεων ενάντια στην περεστρόικα» (τότε η Αντρέγιεβα ήταν καθηγήτρα στο τεχνολογικό ινστιτούτο του Λενινγκράντ). 
Από το 1991 ηγείται του Πανρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος Μπολσεβίκων ( (ВКПБ)) το οποίο δεν είναι νομικά κατοχυρωμένο κόμμα.
Υπήρξε μέλος του ΚΚΣΕ από το 1966 (με εξαίρεση το 1981 όταν είχε διαγραφεί, αλλά επανήλθε).
Είναι "υποψήφιος τεχνικών επιστημών" (1969) και για 15 χρόνια εργάστηκε στο Κρατικό Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Λενινγκράντ (1972—1988).

## Βιογραφία
Ο πατέρας της Νίνας Αντρέγιεβας ήταν εργάτης στο εργοστάσιο του Μούρμανσκ. Πέθανε το 1943 στο Ανατολικό Μέτωπο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η Νίνα Αντρέγιεβα γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1938 στις 9:00 π.μ. Την μεγάλωσε η μητέρα της η οποία δούλευε ως τεχνίτρια στο εργοστάσιο του Κίροφ. 
Έχασε στον πόλεμο επίσης τον μεγαλύτερό της αδερφό και την αδερφή της. 
Τελείωσε το σχολείο με χρυσό μετάλειο. 
Επέλεξε το Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Λενινγκράντ και την ειδικότητα του χημικού λόγω της υψηλής υποτροφίας που της ήταν απαραίτητη λόγω της δύσκολης οικονομικής της κατάστασης· εξειδικεύτηκε στα κεραμικά υλικά και αποφοίτησε με άριστα το 1961 ως χημικός μηχανικός-τεχνολόγος.
Διετέλεσε γραμματέας της τοπικής οργάνωσης Κομσομόλ. 
Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές δι αλληλογραφίας και το 1969 παρουσίασε τη διατριβή της με τίτλο «Μελέτη της διασπαστικής εξάτμισης και πυροσυσσωμάτωσης του διοξειδίου του ζιρκονίου σε κενό» για τον ακαδημαϊκό τίτλο του Υποψηφίου Τεχνικών Επιστημών (διδακτορικό).
Εργάστηκε στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Χαλαζία ως μηχανικός  
(1961—1965), ανώτερη μηχανικός (1965—1969), και 
επικεφαλής του τμήματος έρευνας και παραγωγής.
Το 1966 έγινε μέλος του ΚΚΣΕ.

Από το 1972 ήταν επίκουρη καθηγήτρια () και από τον Ιανουάριο του 1988 ήταν ανώτερη καθηγήτρια () της έδρας φυσικοχημείας. Ήταν μέλος του πολιτικού γραφείου του ινστιτούτου και αναπληρώτρια γραμματέας του πολιτικού γραφείου της σχολής. 
Με την παρότρυνση της διοίκησης του ινστιτούτου διαγράφηκε από το κόμμα και απολύθηκε από τη δουλειά της, αλλά τον Μάρτιο του 1981 αποκαταστάθηκε στη θέση της μετά από έλεγχο από την Κεντρική Ελεγκτική Επιτροπή () του ΚΚΣΕ. 
Το 1989 η Νίνα Αντρέγιεβα αναφέρθηκε σ' αυτό το θέμα λέγοντας: «Το 1979, όντας μέλος του κομματικού ελέγχου, αποκάλυψα σειρά από ανεπάρκειες του Ινστιτούτου που συνδέονταν με απάτες και διαφθορά. 
Είχα τότε γράψει αρκετά γράμματα στην Κεντρική Επιτροπή με την υπογραφή "χημικός τεχνολόγος".
Το αποτέλεσμα ήταν να με διώξουν απ' τη δουλειά και απ' το κόμμα. 
Άφησαν να εννοηθεί ότι έχω ψυχικά προβλήματα, το οποίο είναι κοινή τακτική με ανθρώπους που είχαν ανεξάρτητες θέσεις. 
Αλλά στην Επιτροπή Κομματικού Ελέγχου () απαλλάχθηκα από όλες τις κατηγορίες.».

Με βάση τον αρχισυντάκτη της εφημερίδας «Σοβιετική Ρωσία» (), Βαλεντίν Τσίκιν (), ο οποίος προσπάθησε να βρει πληροφορίες για την Νίνα Αντρέγιεβα πριν δημοσιεύσει το διάσημο άρθρο της, «στην Πρυτανεία αναφέρθηκαν σε αυτήν με τα καλύτερα λόγια». Η Νίνα Αντρέγιεβα δίδασκε από το 1972 έως το 1991 (στην πραγματικότητα μέχρι το 1989).

Το άρθρο της με τίλο «δεν μπορώ να πουλήσω τις αρχές μου» δημοσιεύτηκε στη «Σοβιετική Ρωσία» στις 13 Μαρτίου του 1988. 
Τρεις εβδομάδες αργότερα, στις 5 Απριλίου, το άρθρο απορρίφθηκε από την εφημερίδα «Αλήθεια» (, ) στο άρθρο «Αρχές της Περεστρόικας: Επαναστατική σκέψη και δράση». 
Ο λογοτέχνης και δημοσιογράφος Αντρέι Ρουνταλιόφ () είχε παρατηρήσει: «Απλώς τόλμησε να γράψει: "...Μαζί με όλο τον Σοβιετικό λαό, μοιράζομαι την οργή και την αγανάκτησή μου για τις μαζικές καταστολές που έγιναν στις δεκαετίες του '30 και του '40 με υπαιτιότητα της τότε κομματικής και κρατικής ηγεσίας.
Όμως η κοινή λογική διαμαρτύρεται έντονα για τη μονοχρωματική απεικόνιση των αμφιλεγόμενων γεγονότων που έχει αρχίσει πλέον να επικρατεί σε ορισμένα όργανα του τύπου.". Αλλά το «γράμμα» της χαρακτηρίστηκε ως "επίθεση των σταλινικών"».
Λόγω του εκφοβισμού που εξαπολύθηκε εναντίον της, η Αντρέγιεβα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη δουλειά της στο ινστιτούτο και ο σύζυγός της υπέστη δύο καρδιακές προσβολές.

Τον Μάιο του 1989, η Νίνα Αντρέγιεβα και ο σύζυγός της δημιούργησαν την πανενωσιακή κοινότητα «Ενότητα - για τον λενινισμό και τα κομμουνιστικά ιδεώδη», στη συνέχεια έγινε πρόεδρος του συντονιστικού συμβουλίου της, και από τον Οκτώβριο του 1990 της πολιτικής εκτελεστικής επιτροπής. Στα τέλη του 1989 μίλησε για την οργάνωση που ηγούνταν: «Θα επιλύσουμε όλα τα ζητήματα στις δραστηριότητές μας ώστε η χώρα να αναπτυχθεί στο μέλλον ως σοσιαλιστική δύναμη». 
Από τον Ιούλιο του 1991, ηγήθηκε της Πλατφόρμας των Μπολσεβίκων του ΚΚΣΕ, και τον Νοέμβριο του 1991 έγινε επικεφαλής της Οργανωτικής Επιτροπής για τη σύγκληση του 29ου Έκτακτου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ (που έχει προγραμματιστεί για το φθινόπωρο του 1991).
Σε συνέντευξη που έδωσε τον Μάρτιο του 2013 στην ρωσική εφημερίδα "αργκουμέντι ι φάκτι" () ανέφερε ότι το καλοκαίρι του 1991 στο Πανενωσιακό συνέδριο της Πλατφόρμας των Μπολσεβίκων στο ΚΚΣΕ πάρθηκε η απόφαση να «κληθεί ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και οι στενοί του συνεργάτες να λογοδοτήσουν στο κόμμα για τη διάλυση του ΚΚΣΕ και του σοβιετικού κράτους, για την προδοσία του αγώνα του Λένιν, του Οκτώβρη, και του διεθνούς κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος».
Από τις 8 Νοεμβρίου του 1991 ήταν Γενικός Γραμματέας του νεοϊδρυθέντος "Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος των Μπολσεβίκων" () που δημιουργήθηκε στη βάση της "Ενότητας". Αυτή η πολιτική οργάνωσε έθεσε ως σκοπό την «αναβίωση του μπολσεβικισμού, και του επαναστατικού μαρξισμού, που δημιουργήθηκε και ανατράφηκε από τον Β. Λένιν και τον Ι. Στάλιν». 
Με βάση την ίδια τη Νίνα Αντρέγιεβα «ποτέ δεν έβαλα στόχο να έρθω στην εξουσία». Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν συνταξιούχος.

Στις 6 Οκτωβρίου 1992, η Νίνα Αντρέγιεβα έδωσε μια διάλεξη με τίτλο «Ο αγώνας του σοσιαλισμού είναι ανίκητος» σε καθηγητές, ερευνητές και φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Κιμ Ιλ Σούνγκ στην Πιονγιάνγκ στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας.

Η Νίνα Αντρέγιεβα είναι συγγραφέας του διάσημου μανιφέστου
«Δε μπορώ να πουλήσω τις αξίες μου». 
Την άνοιξη του 2020 κάλεσε σε μποϊκοτάρισμα της ψηφοφορίας για τις τροποποιήσεις στο Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Πέθανε στις 24 Ιουλίου 2020 μετά από βαριά ασθένεια.
Η κηδεία έγινε στις 31 Ιουλίου στο κρεματόριο της πόλης της Αγίας Πετρούπολης.
Στη συνέχεια το σώμα της αποτεφρώθηκε και η στάχτη τοποθετήθηκε σε μια ξύλινη τεφροδόχο και θάφτηκε στις 2 Αυγούστου στο Νεκροταφείο της Παλιάς Πόλης στο Πετεργκόφ δίπλα στον τάφου του συζύγου της.

## Δημοσιεύσεις
; Βιβλία

* 
* 
* 
* 
* 

; Άρθρα
*  ( αντίγρραφο)

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του Πανρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος Μπολσεβίκων
* Памяти Нины Александровны Андреевой (Στη μνήμη της Νίνας Αλεξάντροβνας Αντρέγιεβας), Γραμματεία της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστιού Κόμματος Ρωσικής Ομοσπονδοίας // kprf.ru, 27 Ιουλίου 2020.
* Так и не поступилась принципами: умерла автор антиперестроечного манифеста Нина Андреева (Ποτέ δεν εγκατέλειψε τις αρχές της: η συγγραφέας του μανιφέστου κατά της περεστρόικας, Νίνα Αντρέεβα, πέθανε)
* Изобретение Нины Андреевой. 29 лет со дня первого упоминания о «борьбе башен» (Η εφεύρεση της Νίνας Αντρέγιεβας: 29 χρόνια από την πρώτη αναφορά στον «Πύργο του Αγώνα») (13 Μαρτίου 2017)

## Δείτε επίσης

* Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης
* Περεστρόικα

## Παραπομπές


## Υποσημειώσεις

Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ρώσοι κομμουνιστές
Κατηγορία:Κομμουνισμός στη Ρωσία
Κατηγορία:Γυναίκες του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Γυναίκες πολιτικοί
Κατηγορία:Μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης