open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κρήνη Αιγιαλείας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: [[Κρήνη Αχαΐας]]*
:*Για την παλαιότερη ονομασία Αράχωβα, δείτε [[Αράχωβα (αποσαφήνιση)]].*

Η **Κρήνη** είναι χωριό της πρώην Επαρχίας Αιγιαλείας του Νομού Αχαΐας και σήμερα δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Συμπολιτείας με 293  κατοίκους. Απέχει 25 χιλιόμετρα περίπου από το Αίγιο.

## Ιστορία
Η Κρήνη άγνωστο πότε οικίστηκε. Αναφέρεται πρώτη φορά σε ενετικές απογραφές του 1692 και του 1700 με το παλιό της όνομα **Αράχωβα**. Το όνομα Αράχωβα είναι σλαβικής προέλευσης και σημαίνει καρυδότοπος. Σε Γαλλική απογραφή του Μαιζών το 1830 αναφέρεται με 50 οικογένειες. Σε απογραφή του 1879 είχε 143 κατοίκους, 796 το 1899 και 793 το 1940.

Την δεκαετία του 40 στην περιοχή που είναι κτισμένο το χωριό έγινε κατολίσθηση με αποτέλεσμα πολλοί κάτοικοι να μετεγκατασταθούν στην Άβυθο. Τον Ιούλιο του 1943 ο Ιταλικός στρατός κατοχής λεηλάτησε την Αράχωβα και έκαψε τα γειτονικά χωριά. Το 1956 άλλαξε όνομα από **Αράχωβα** σε **Κρήνη**.

### Διοικητική εξέλιξη
Το 1835 έγινε οικισμός του νεοσύστατου Δήμου Μεγανήτιδος έως το 1840 που προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Αιγίου. Το 1912 με την διάλυση των δήμων αποτέλεσε ανεξάρτητη κοινότητα έως το 1997 όπου με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτέλεσε Δ.Δ. του Δήμου Συμπολιτείας.

Το 1981 στην κοινότητα αναγνωρίστηκε και προσαρτήθηκε και ο οικισμός Μικρόνι. Τελευταίοι πρόεδροι της κοινότητας ήταν οι Γεώργιος Κουνινιώτης (1978-1982), ο Θεόδωρος Χριστόπουλος (1982-1986), ο Νικόλαος Κουνάβης (1986-1990), ο Θεόδωρος Κουνινιώτης (1990-1994) και ο Κωνσταντίνος Δροσόπουλος (1994-1998).

## Ο οικισμός Μικρόνι

Το Μικρόνι είναι μικρός ορεινός οικισμός που αναγνωρίστηκε το 1981 και ανήκει διοικητικά στην Κρήνη. Είναι ο ορεινότερος οικισμός, στα 1.301 μ., του Δήμου Συμπολιτείας στους πρόποδες του Παναχαϊκού. Ο οικισμός αναφέρεται και το 1943 όταν στις 13 Ιουλίου το έκαψε ο Ιταλικός στρατός.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Έντυπο Δήμου Συμπολιτείας: *Δήμος Συμπολιτείας ... ο τόπος μας*. (τα στοιχεία είναι αναδημοσιευμένα από το βιβλίο *Διοικητική και πληθυσμιακή εξέλιξη του νομού Αχαΐας (19ος-20ος αι.)*, έκδοση 2010)

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κρήνης Αιγιαλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/06/2018.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κρήνης Αιγιαλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/06/2018.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Συμπολιτείας
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Άτρωτος

Ο **Άτρωτος** (αγγλικά: Fearless, κινέζικα: 霍元甲) είναι κινέζικη ταινία του Ρόνι Γιου με τον Τζετ Λι πρωταγωνιστή. Η ταινία κυκλοφόρησε το 2006 στους κινηματογράφους. Η ταινία περιγράφει την αληθινή ιστορία του Χούο Γιαντζία που έγινε διάσημος δάσκαλος πολεμικών τεχνών μέχρι την αυτοεξορία του από τη γενέτειρά του, τον ξεπεσμό του, την επιστροφή και την επάνοδό του.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Κινέζικες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2006
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Focus Features
Κατηγορία:Κινεζόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κίνα
Καμπριολέ

[thumb|[Peugeot 601 C Eclipse του 1934.]]
[thumb|[Alfa Romeo Spider.]]

Ένα **καμπριολέ** (ή κάμπριο) είναι ένας τύπος αυτοκινήτου στο οποίο η οροφή μπορεί να ανοίξει και διπλώνεται, μετατρέποντας το αυτοκίνητο από ένα κλειστό σε ένα ανοιχτό όχημα. Πολλά διαφορετικά μοντέλα αυτοκινήτων κατασκευάζονται και διατίθενται στο εμπόριο και σε μορφή καμπριολέ. Η οροφή μπορεί να λειτουργεί χειροκίνητα ή αυτόματα, με υδραυλικούς ή ηλεκτρικούς κινητήρες. Οι μαλακές στέγες είναι κατασκευασμένες από βινύλιο, μουσαμά ή άλλες υφαντικές ύλες, ενώ τα σκληρής στέγης (hard-top) κάμπριο έχουν στέγες κατασκευασμένες από χάλυβα, αλουμίνιο ή πλαστικά υλικά.

Τα καμπριολέ συνήθως είναι δημοφιλή σε χώρες με ελάχιστη ηλιοφάνεια, όπως η Αγγλία και η Γερμανία, προκειμένου να την εκμεταλλεύονται όταν εμφανίζεται, αλλά στην πράξη διατηρούν μια δημοτικότητα και σε κάποιες χώρες ή περιοχές με συχνότερη ηλιοφάνεια, όπως την Ελλάδα και την Καλιφόρνια.

Κατηγορία:Αυτοκίνητο
Κατηγορία:Στυλ αμαξωμάτων αυτοκινήτων
Κατηγορία:Κατηγορίες αυτοκινήτων
Ποντωμπώ

Το **Ποντωμπώ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μανς, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.

Η κωμόπολη βρίσκεται στο κάτω μέρος του κόλπου του Μον Σεν Μισέλ στον οποίο εκβάλλει και ο ποταμός Σελύν (Sélune) που τη διαρρέει. Καταλαμβάνει έκταση 194 εκταρίων και βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη Αβράνς.

## Ιστορία
Το Ποντωμπώ έγινε γνωστό όταν στις 31 Ιουλίου 1944 τα Συμμαχικά στρατεύματα (το 8ο Σώμα Στρατού υπό τον Τζωρτζ Πάττον), μετά την απόβαση της Νορμανδίας και στα πλαίσια της επιχείρησης "Κόμπρα" κατάφεραν να καταλάβουν τη γέφυρα του Σελύν που βρίσκεται στην κωμόπολη και να ανοίξουν, με αυτό τον τρόπο, δρόμο προς τη Βρετάνη. Ωστόσο λίγο νωρίτερα ο Αλσατός Φρανσουά Μυτσλέρ (François Mutschler), ο οποίος υπηρετούσε στη Βέρμαχτ  κατάφερε να αποτρέψει σφαγή των κατοίκων της κωμόπολης. Στην αναμνηστική πλάκα που έχει αναρτηθεί στο κέντρο της κωμόπολης μπορεί κανείς να διαβάσει ολόκληρη την ιστορία, η οποία συνοπτικά έχει ως εξής: Στις 3 Φεβρουαρίου 1944 τα γερμανικά στρατεύματα σήκωσαν από του κρεβάτι όλους τους κατοίκους και τους έκλεισαν στην εκκλησία, ύστερα από τρεις αλλεπάλληλους εκτροχιασμούς τραίνων στη γέφυρα του Σελύν, που μετέφεραν πυρομαχικά και στρατεύματα προς ενίσχυση του "Τείχους του Ατλαντικού". Όσοι κάτοικοι έλειπαν θα θεωρούνταν ως οι δολιοφθορείς, οπότε θα εκτελούνταν οι κάτοικοι - όμηροι. Από το "προσκλητήριο" των Γερμανών έλειπαν δεκατρία άτομα. Ο Μυτσλέρ ήταν ο διερμηνέας, που, ωστόσο, είχε γαλλική εθνική συνείδηση. Κατάφερε, διαβάζοντας τα ονόματα των κατοίκων και εκμεταλλευόμενος την άγνοια των συμπολεμιστών του στη γαλλική γλώσσα, να τα "μπερδέψει" τόσο επιδέξια, ώστε στο τέλος να αποδείξει ότι δεν έλειπε κανείς. Οι Γερμανοί υπαναχώρησαν και άφησαν τους κατοίκους να επιστρέψουν στα σπίτια τους χωρίς να τους πειράξουν. Ο Μυτσλέρ, σε επιστολή του που έστειλε στην κοινότητα του Ποντωμπώ στις 25 Σεπτεμβρίου 1945, έγραψε: "Αυτό που έκανα στο χωριό σας ήταν φυσικό επακόλουθο γιατί αν και με είχαν στρατεύσει στη Βέρμαχτ, εγώ εξακολουθούσα να πολεμώ για το μπλε, το λευκό και το κόκκινο. Με τον τρόπο αυτό απέτρεψε ένα ακόμα Οραντούρ-συρ-Γκλαν (Oradour-sur-Glane).

## Συγκοινωνίες, Αξιοθέατα
Η σιδηροδρομική γραμμή που διέρχεται από το Ποντωμπώ έχει εγκαταλειφθεί. Η κωμόπολη συνδέεται με την υπόλοιπη Γαλλία μέσω του αυτοκινητοδρόμου Α84, ο οποίος διέρχεται από τις παρυφές της.

Τον Ιούλιο του 1944, ύστερα από πολλαπλούς βομβαρδισμούς, η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα κατέρρευσε (σήμερα βρίσκεται υπό ανακατασκευή).

Στην κωμόπολη υπήρχε ένα ιδιωτικό μουσείο για την απόβαση, το οποίο έκλεισε το Νοέμβριο του 2008.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Turner, W.H., Ravalet, Louis, *Pontaubault 1944 : naissance d'une amitié franco-américaine*, Saint-James, 1994

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μανς
Κωνσταντίνος Ρίζος

Ο **Κωνσταντίνος Ρίζος** ή **Ξανθόπουλος** (1880 - 1927) ήταν Δραμινός, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κωνσταντίνος Ρίζος γεννήθηκε το 1880 στη Δράμα. Ανέπτυξε ένοπλη δράση από πολύ νωρίς εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων και των Οθωμανικών αρχών, συγκροτώντας σώμα στην περιοχή της γενέτειράς του. Στη συνέχεια, το σώμα του έδρασε στις περιοχές Ελασσόνας, Φλώρινας, Γρεβενών και Περιστερίου. Ιδιαίτερη υπήρξε η συνεισφορά του, στην προστασία των κατοίκων της Σαμαρίνας.
## Αναφορές
* Επετηρίς Αγωνιστών Μακεδονικού Αγώνος 1903-1909, αύξων αριθμός 3554
* Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 25
* Φωτογραφία Κωνσταντίνου Ρίζου, Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα
* Πολιτιστικός Σύλλογος Σαμαρίνας, Λάρισας και Περιχώρων

Κατηγορία:Δράμα (πόλη)
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Μακεδονομάχος-επέκταση
Κατηγορία:Ιστορία της Δράμας
Θωμάς Χρήστου

Ο **Θωμάς Χρήστου** ή **"καπετάν Ρώμπακας"** ήταν Μακεδονομάχος, οπλαρχηγός από τη Βύσσανη (Βυσσινιά) Καστοριάς.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Θωμάς Χρήστου γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Βυσσινιά Καστοριάς. Δραστηριοποιήθηκε στη γενέτειρά του εξαιτίας της έντονης Βουλγαρικής δράσης. Συγκρότησε δικό του ένοπλο σώμα, αποτελούμενο από κατοίκους της περιοχής και συνεργάστηκε με τον αξιωματικό Ιωάννη Τζαβέλα. Πήρε μέρος, επικεφαλής της ομάδας του, στις μάχες Βουρβουτσικού (Επταχωρίου) Καστοριάς και Δάρδας (περιοχή Κορυτσάς), εναντίον των Τούρκων το 1906. Το 1907 πήρε μέρος στη μάχη του Κάτω Κοττορίου (Υδρούσα) Φλώρινας. Το Μάιο του ίδιου έτους, συμμετείχε στην επίθεση κατά κομιτατζήδων στο Κωστενέτσι (Ιεροπηγή) Καστοριάς. To 1908, ο καπετάν Ρώμπακας συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Δικώνυμο (Μακρύ) και Γεώργιου Σούλιου (από τον Παππαγιάννη Φλώρινας) σε επίθεση κατά εξαρχικών στη Βυσσινιά. Κατά τη δράση του στην περιοχή, την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, συνεργάστηκε επίσης, με τον Γεώργιο Τσόντο.

Κατά τον Α΄ και Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο έλαβε μέρος ως εθελοντής στον Ελληνικό στρατό. Πολέμησε επίσης κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου υπήρξε σημαντική η προσφορά του.

## Αναφορές
* Αρχείο Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών Αγωνιστών Θυμάτων Αναπήρων (ΔΕΠΑΘΑ), Αρχείο Μακεδονικού Αγώνα, φ. X-136
* Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008,  σ. 76 

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Χρήστος Καραμάρκος

Ο **Χρήστος Καραμάρκος** ήταν Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τα Ρύζια Κιλκίς.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χρήστος Καραμάρκος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στα Ρύζια. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει τη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων στη περιοχή των Ρυζίων. Έδρασε με το σώμα του στην Παιονία, την κοιλάδα του Αξιού, καθώς και στη λίμνη των Γιαννιτσών, προσπαθώντας να απωθήσει τα Βουλγαρικά σώματα.

## Αναφορές
* Επετηρίς Αγωνιστών Μακεδονικού Αγώνος 1903-1909, αύξων αριθμός 1425
* Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σ. 96

Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Ιστορία του Κιλκίς
ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2010–11

Το **Γιουρόπα Λιγκ της περιόδου 2010-11** είναι η δεύτερη διοργάνωση του Γιουρόπα Λιγκ, της διοργάνωσης που διαδέχτηκε το κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ξεκίνησε την 1η Ιουλίου 2010 με τους αγώνες του πρώτου προκριματικού γύρου και ολοκληρώθηκε με τον τελικό που πραγματοποιήθηκε στο Δουβλίνο στις 18 Μαΐου 2011. Νικήτρια αναδείχθηκε η Πόρτο που επικράτησε στον τελικό της επίσης πορτογαλικής Μπράγκα με 1-0.

## Προκριματικοί γύροι
### Πρώτος προκριματικός γύρος

Οι αγώνες της πρώτης προκριματικής φάσης διεξήχθησαν 1 και 8 Ιουλίου. Αναλυτικά τα αποτελέσματα:

|}

### Δεύτερος προκριματικός γύρος

Οι αγώνες της δεύτερης προκριματικής φάσης διεξήχθησαν 15 και 22 Ιουλίου. Αναλυτικά τα αποτελέσματα:

|}

### Τρίτος προκριματικός γύρος
Οι αγώνες της τρίτης προκριματικής φάσης διεξήχθησαν 29 Ιουλίου και 5 Αυγούστου. Αναλυτικά τα αποτελέσματα:

|}

## Γύρος πλέι-οφ
Οι αγώνες της τέταρτης προκριματικής φάσης (πλέι οφ) διεξήχθησαν 19 και 26 αυγούστου. Στη φάση αυτή συμμετείχαν και ομάδες που αποκλείστηκαν από τον τρίτο προκριματικό γύρο του Champions League. Αναλυτικά τα αποτελέσματα:

|}

## Φάση ομίλων
Στη φάση αυτή συμμετείχαν και ομάδες που αποκλείστηκαν από τον τέταρτο προκριματικό γύρο του Champions League. Αυτές ήταν οι: Σερίφ Τιράσπολ, ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ,  Ρόσενμποργκ ΜΚ, Σπάρτα Πράγας, ΡΣΚ Άντερλεχτ, Γιανγκ Μπόις,  Σεβίλλη Φ.Κ., ΟΚ Σαμπντόρια, Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και ΦΚ Ντιναμό Κιέβου. Αναλυτικά οι βαθμολογίες και τα αποτελέσματα της φάσης των ομίλων.

## Φάση των 32
Στην φάση αυτή συμμετείχαν οι δύο πρώτοι των ομίλων και οι ομάδες που τερμάτισαν τρίτες στη φάση των ομίλων του Champions League. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 17 και 24 Φεβρουαρίου 2011

|}

## Φάση των 16
Οι αγώνες της φάσης των 16 πραγματοποιήθηκαν στις 10 και 17 Μαρτίου 2011

|}

## Προημιτελική φάση

|}

## Ημιτελική φάση

|}

## Τελικός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* UEFA Europa league
* Uefa ιστορία του κυπέλλου

Κατηγορία:ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2010
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2011
Κατάλογος χωρών κατά δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (2010)

thumb|right|400px|Παγκόσμιος χάρτης με την κατάταξη των χωρών σύμφωνα με τα στοιχεία του 2009.
Ο Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης (ΔΑΑ), (Αγγλ. Human Development Index, HDI) αποτελεί μέτρο σύγκρισης του προσδόκιμου ηλικίας, του αλφαβητισμού, της εκπαίδευσης και της ποιότητας ζωής ανά τον κόσμο. Με βάση αυτόν το Δείκτη, γίνεται χαρακτηρισμός μιας χώρας σε υπανάπτυκτη ή αναπτυσσόμενη ή αναπτυγμένη και επίσης για να μετρήσει την επίδραση των οικονομικών πολιτικών στην ποιότητα ζωής.

Η έκθεση (αναθεώρηση) του 2010 δημοσιεύτηκε στις 4 Νοεμβρίου και σε αυτήν οι χώρες κατατάσσονται ανά τέσσερις κατηγορίες (με πολύ υψηλή - αναπτυγμένες χώρες-, υψηλή, μεσαία και χαμηλή ανάπτυξη). Στην αναθεώρηση του 2010 περιλαμβάνονται συνολικά 169 χώρες, με πρώτη στην κατάταξη τη Νορβηγία και τελευταία τη Ζιμπάμπουε.

## Κατάταξη
* Η αναθεώρηση αυτή του καταλόγου δημοσιοποιήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2010 και καλύπτει την περίοδο μέχρι και το 2008.
* Ο αριθμός στις παρενθέσεις αφορά το νούμερο των θέσεων που η χώρα έχει ανεβεί ή κατεβεί σε σχέση με τους αναθεωρημένους υπολογισμούς για το 2007, που δημοσιεύτηκαν στις 5 Οκτωβρίου 2009.

### Πολύ υψηλή ανθρώπινη ανάπτυξη (Ανεπτυγμένες χώρες)

### Υψηλή ανθρώπινη ανάπτυξη (Αναπτυσσόμενες χώρες)

} fyrom
|| 0,701 ||  0,004
|-
| 72 ||  (9) ||style="text-align:left"|  || 0,701 ||  0,004
|-
| 73 ||  (2) ||style="text-align:left"|  || 0,699 ||  0,006
|-
| 74 ||  (15) ||style="text-align:left"|  || 0,698 ||  0,003
|-
| 75 ||  (17) ||style="text-align:left"|  || 0,696 || 
|-
| 76 ||  (8) ||style="text-align:left"|  || 0,695 ||  0,002
|-
| 77 ||  (3) ||style="text-align:left"|  || 0,695 ||  0,003
|-
| 78 ||  (15) ||style="text-align:left"|  || 0,694 || 
|-
| 79 ||  (2) ||style="text-align:left"|  || 0,689 ||  0,004
|-
| 80 ||  (20) ||style="text-align:left"|  || 0,688 ||  0,002
|-
| 81 ||  (17) ||style="text-align:left"|  || 0,683 ||  0,006
|-
| 82 ||  (14) ||style="text-align:left"|  || 0,681 ||  0,004
|-
| 83 ||  (4) ||style="text-align:left"|  || 0,679 ||  0,005
|-
| 84 ||  (20) ||style="text-align:left"|  || 0,677 ||  0,006
|-
| 85 ||  (14) ||style="text-align:left"|  || 0,677 ||  0,002
|}

### Μεσαία ανθρώπινη ανάπτυξη (Αναπτυσσόμενες χώρες)

### Χαμηλή ανθρώπινη ανάπτυξη (αναπτυσσόμενες χώρες)

## Χώρες που δεν συμπεριλαμβάνονται στην έκθεση

### Κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών (τελευταία στοιχεία του UNDP)

### Μη μέλη του ΟΗΕ (τα οποία δεν υπολογίζονται από το UNDP)

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχείο προηγούμενων εκθέσεων.
* Human Development Index 2010- Έκθεση για το 2010

Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
LiMux

**LiMux** ονομάζεται ένα εγχείρημα της δημοτικής αρχής του Μονάχου και ταυτόχρονα μία ειδική διανομή Linux της οποίας το περιβάλλον εργασίας έχει πιστοποιηθεί σύμφωνα με το πρότυπο ISO 9241, από το TÜV και είναι βασισμένη στο Debian. Παρόμοια εγχειρήματα έχουν ξεκινήσει και αλλού όπως στο Άμστερνταμ (OpenAmsterdam), στη Βιέννη (Wienux) και στη Σαραγόσα (AZLinux).

## Το εγχείρημα
### Ιστορικό
Η όλη μηχανογράφηση του Δήμου του Μονάχου στηρίζονταν κατά κύριο λόγο στα Windows. Όταν η Microsoft αποφάσισε να διακόψει την υποστήριξη για τα Windows NT 4.0 πάνω στα οποία στηριζόταν ο βασικός κορμός της μηχανογράφησης το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε την έρευνα αγοράς για το κόστος μετάβασης στο επόμενο λειτουργικό της Microsoft ή σε άλλο λειτουργικό. Η παραμονή σε λειτουργικά της Microsoft θα κόστιζε περίπου 35 εκ. ευρώ ενώ η μετάβαση σε λύση GNU/Linux θα στοίχιζε περίπου 37 εκ. ευρώ (μαζί με το κόστος μετατροπής και εκπαίδευσης του προσωπικού για πέντε χρόνια). Αποφασίστηκε επίσης η από εδώ και πέρα αγορά ή δημιουργία προγραμμάτων ανεξάρτητων από λειτουργικό σύστημα είτε πρόκειται για προγράμματα ελεύθερου λογισμικού ή προγράμματα ανοικτού κώδικα είτε προγράμματα ιδιόκτητου λογισμικού.

Τον Αύγουστο του 2004 η διαδικασία σταμάτησε λόγω αμφιβολιών για τις πατέντες και τα πνευματικά δικαιώματα.

Στις 31 Δεκεμβρίου 2009 έγινε η πλήρης και οριστική αλλαγή στο OpenOffice.org και το Open Document Format.

### Τεχνικά θέματα
Καθώς αρκετά προγράμματα κλειστού τύπου ήταν γραμμένα για Windows και κλειστού κώδικα η μετάβαση παρουσίαζε δυσκολίες. Αποφασίστηκε να λυθούν με τρεις τρόπους:
* με τη χρήση μιας εικονικής μηχανής με Windows σε τερματικά που έχουν GNU/Linux.
* με τη χρήση του Wine μετά από κατάλληλη διαμόρφωση.
* να τρέχουν τα προγράμματα σε έναν Terminal Server.

Αν καμία από αυτές τις επιλογές δεν έλυνε το πρόβλημα τότε θα έτρεχαν σε ένα τερματικό με Windows.

Δημιουργήθηκε ένα πρόσθετο ανοικτού κώδικα για το OpenOffice.org για τη δημιουργία και επεξεργασία Προτύπων στις εφαρμογές γραφείου.

Το βασικό σύστημα είναι βασισμένο στο Debian 4.0 ("Etch") και περιλαμβάνει:
* γραφικό περιβάλλον:KDE
* σουίτα γραφείου:OpenOffice.org
* πρόγραμμα αλληλογραφίας: Thunderbird
* πρόγραμμα περιήγησης στο Διαδίκτυο: Firefox
* πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας: GIMP

## Παραπομπές


## Πηγές
* Declaration of Independence: The LiMux Project in Munich (pdf) (αγγλικά)

Κατηγορία:Debian
Μπραϊανίτης

Ο **Μπραϊανίτης** είναι φωσφορικό ορυκτό του νατρίου, του μαγνησίου και του ασβεστίου με χημικό τύπο **Na<sub>2</sub>CaMg(PO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>**.. Πρωτοεντοπίστηκε σε σιδηρομετεωρίτη.. Πήρε το όνομά του από τον Μπράϊαν Χάρολντ Μέισον (Brian Harold Mason, 1917-2009), Νεοζηλανδό γεωχημικό, ορυκτολόγο και πρωτοπόρο στη Μετεωρική, ο οποίος χρημάτισε, μεταξύ άλλων, Διευθυντής του Ινστιτούτου Smithsonian της Ουάσιγκτον.

Ανευρέθη στο μετεωρίτη Ντέιτον (Dayton meteorite) στο Μοντγκόμερι του Οχάιο, όπου και αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό. Ανευρέθη, επίσης, στο μετεωρίτη "Μοράσκο" στο Πόζναν (Morasko meteorite, Poznan) της Πολωνίας.

Δεν έχει ανευρεθεί στο γήινο φλοιό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου
Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου
Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου
Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Γρηγόρης Αχαΐας

Ο **Γρηγόρης**, όπως είναι η επίσημη ονομασία, ή συνηθέστατα **Γρηγόρι** (παλαιότερα: **Γληγούρι** ή **Γληγόρι**) είναι ορεινό χωριό, στα 585 μέτρα υψόμετρο, της πρώην Επαρχίας Αιγιαλείας του Νομού Αχαΐας. Σήμερα ανήκει στην ομώνυμη κοινότητα μαζί με τη γειτονική Επταπίττα, του Δημοτικής Ενότητος Συμπολιτείας του Δήμου Αιγιαλείας. Στην απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει πληθυσμό 97 μόνιμους κατοίκους.

## Ιστορία
Στο χωριό έχει βρεθεί αρχαίο οικοδόμημα, πύργος των ελληνιστικών χρόνων. Αναφέρεται πρώτη φορά το 1700 στην ενετική απογραφή Γκριμάνι, όπως και στο βενετικό κτηματολόγιο της ίδιας εποχής που αναγράφεται σαν "Χωριό Γλιγόρι-Εφταπίττα", μαζί δηλαδή με τη γειτονική Επταπίττα. Αναφέρεται από την Γαλλική αποστολή του Μαιζών το 1830 με 6 οικογένειες. Σε απογραφή του 1879 είχε 215 κατοίκους, το 1951 είχε 201 και το 1981 είχε 150 κατοίκους.

### Διοικητική εξέλιξη
Το 1835 αποτέλεσε οικισμό του τότε Δήμου Αιγιέων έως το 1912 που προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Τούμπας. Το 1946 έγινε ανεξάρτητη κοινότητα. Το 1960 στην κοινότητα αποσπάστηκε και το χωριό Επταπίττα. Από το 1997 μαζί με τη γειτονική Επταπίττα αποτέλεσαν το Δημοτικό Διαμέρισμα Γρηγορίου του Δήμου Συμπολιτείας και από το 2010 ανήκει στον Δήμο Αιγιαλείας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Έντυπο Δήμου Συμπολιτείας: *Δήμος Συμπολιτείας ... ο τόπος μας*. (τα στοιχεία είναι αναδημοσιευμένα από το βιβλίο *Διοικητική και πληθυσμιακή εξέλιξη του νομού Αχαΐας (19ος-20ος αι.)*, έκδοση 2010)

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Γρηγόρη Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/12/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Γρηγόρη Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/12/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Συμπολιτείας
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Σύνταγμα της Ιαπωνίας

Το **Σύνταγμα της Ιαπωνίας** () αποτελεί το συνταγματικό δίκαιο (κανόνας) στην Ιαπωνία, μετά την ήττα της χώρας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τέθηκε σε ισχύ στις 3 Μαΐου 1947. 

Δεν είχαν γίνει κάποιες αλλαγές στο σύνταγμα από τις 3 του Μάη 1947.

Το Σύνταγμα καθορίζει τις αρχές του κοινοβουλευτικού συστήματος. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας αποτελεί «το σύμβολο του κράτους και της ένωσης του λαού», χωρίς να έχει κάποια ουσιαστική εξουσία - όλες τις διαταγές του, τις λαμβάνει χάρη στη βοήθεια του Υπουργικού Συμβουλίου.

## Δείτε επίσης
*Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας - το προηγούμενο σύνταγμα της χώρας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Full text of Constitution from the Cabinet
* Birth of the Constitution of Japan
*  Beate Sirota Gordon (Blog about Beate Sirota Gordon and the documentary film "The Gift from Beate")
* Constitutional Revision Research Project of the Reischauer Institute of Japanese Studies at Harvard University

Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο
Κατηγορία:Πολιτική της Ιαπωνίας
Στράτων Β΄ της Ινδίας

[thumb|Νόμισμα του Στράτωνος Β'.
'''[Εμπροσθότυπος και οπισθότυπος|Εμπρ.:** Πιθανώς κεφαλή του Στράτωνος Β'. Ελληνική γραφή: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΡΑΤΩΝΟΣ.

**Οπισθ.:** Αθηνά κεραυνοφόρος. Γραφή [[Χαρόστι (γραφή)|Χαρόστι:]] ΜΑΧΑΡΑΓΙΑΣΑ ΤΡΑΤΑΡΑΣΑ ΣΤΡΑΤΑΣΑ "Βασιλεύς Στράτων ο Σωτήρ"

**Βασιλεία:** 25 π.Χ – 10 μ.Χ.
|250x250px]]

Ο **Στράτων Β' Σωτήρ **ήταν πιθανώς ο τελευταίος μονάρχης του [[Ινδοελληνικό βασίλειο|Ινδοελληνικού βασιλείου]]. Κυβέρνησε την περιοχή του σημερινού ανατολικού Παντζάμπ, περίπου από το [[25 π.Χ.]] έως το [[10 μ.Χ.]] ([[Όσμουντ Μποπεαράχτσι]]) ή κατ' άλλη εκδοχή (R.C. Senior) μέχρι και μια δεκαετία αργότερα. Πρωτεύουσα του κράτους του ήταν τα [[Σάγγαλα]] (σημερινό [[Σιάλκοτ]] του [[Πακιστάν]]) ή κατ' άλλη εκδοχή, η [[Βουκεφάλα|Βουκέφαλος Αλεξάνδρεια]] (Πλούταρχος, σ. 48 αρ. 5).

Πολέμησε με τον ηγεμόνα των [[Ινδοσκύθες|Ινδοσκυθών]] [[Ρατζούβουλα]], βασιλιά της [[Μαθούρα]], ο οποίος εισέβαλε στα εδάφη του, τον νίκησε και προσάρτησε την επικράτειά του. Ο Στράτων Β' ήταν ο τελευταίος των Ινδοελλήνων βασιλέων, μαζί με τον γιο του **Στράτωνα (Γ') Σωτήρα *Φιλοπάτορα***, ο οποίος εικονίζεται ως συμβασιλέας σε κάποια από τα νομίσματά του. Εξέδωσε δε και δικά του νομίσματα.

Μερικά αργυρά νομίσματα, με άλλη κεφαλή και την επιγραφή **Στράτων Σωτήρ *Δίκαιος*''', είναι πιθανό να ανήκουν στον Στράτωνα Γ' (όταν ήταν μονοκράτορας) ή και σε έναν τέταρτο βασιλιά με το όνομα Στράτων.

Όπως και ένας προκάτοχός τους, ο Στράτων Α', έτσι και οι τελευταίοι Στράτωνες πιστεύεται ότι ανήκουν στη δυναστεία του Μενάνδρου Α', ο οποίος επίσης έφερε το επίθετο Σωτήρ και χρησιμοποιούσε το σύμβολο της ορθίας Αθηνάς Παλλάδος.

## Δείτε επίσης
* Ινδοελληνικό βασίλειο
* Ελληνοβουδισμός
* Ινδοσκύθες

Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
Κυβέρνηση Στέφανου Δραγούμη 1910

Η **Κυβέρνηση Στέφανου Δραγούμη 1910** (Ιανουάριος - Οκτώβριος 1910), αντικατέστησε κατ΄ απαίτηση του Στρατιωτικού Συνδέσμου την προηγούμενη κυβέρνηση Μαυρομιχάλη.
Ύστερα από διαβουλεύσεις, που ανέλαβε να φέρει εις πέρας ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως πολιτικός εκπρόσωπος του Συνδέσμου, και με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, τη διεύθυνση της κυβέρνησης ανέλαβε το πρώην μέλος της «ομάδας των Ιαπώνων», Στέφανος Δραγούμης.
Σκοπός της κυβέρνησης ήταν η σύγκληση αναθεωρητικής Βουλής και η διενέργεια εκλογών. 

Με την άφιξη του Βενιζέλου στην Αθήνα, άρχισαν και οι συνομιλίες του με τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων, προκειμένου να επιστρέψει η ομαλότητα στη χώρα. Ο Βενιζέλος προσπαθώντας να συμβιβάσει τους σκοπούς του Στρατιωτικού Συνδέσμου με αυτούς των πολιτικών κομμάτων, και να κάμψει κυρίως τις ανησυχίες του Γεωργίου Θεοτόκη, υποσχέθηκε την αυτο-διάλυση του Συνδέσμου, όταν θα υπογραφόταν το πρωτόκολλο σύγκλησης Αναθεωρητικής Βουλής (και όχι Συντακτικής, όπως επιθυμούσε ο Σύνδεσμος). Κατάφερε έτσι, μέσα από πολλές δυσκολίες, να υπερνικήσει τους φόβους όλων των πλευρών. Στις 6 Ιανουαρίου 1910 γίνεται - ύστερα από πολλά χρόνια - σύγκληση του «Συμβουλίου του Στέμματος», και εκεί επισημοποιούνται οι πολιτικές κατευθύνσεις των επόμενων μηνών: αλλαγή κυβέρνησης υπό το Στέφανο Δραγούμη, σύγκληση Αναθεωρητικής Βουλής, διάλυση του Στρατιωτικού Συνδέσμου.
Το προσχέδιο της αναθεωρητικής διαδικασίας εγκρίθηκε από τη Βουλή στις 17 Φεβρουαρίου, ενώ στις 17 Μαρτίου με διάγγελμά του, και ο βασιλιάς επικύρωνε τη σύγκληση αναθεωρητικής Βουλής. Στις 20 Μαρτίου του 1910 ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος - και αφού είχε καταφέρει να περάσει μια σειρά νομοσχεδίων που αφορούσαν το στράτευμα - ανακοίνωσε τη διάλυσή του.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* *«Πρωθυπουργός»* - (*«Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»*): Στέφανος Δραγούμης

* *«Επί των Εξωτερικών υπουργός»*: Δημήτριος Καλλέργης
* *«Επί των Εσωτερικών υπουργός»*: προσωρινά, Στέφανος Δραγούμης
: -  αντικαταστάθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1910 από τον υποστράτηγο Επαμεινώνδα Πετμεζά
: - αντικαταστάθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1910 από τον Επαμεινώνδα Μαυρομμάτη
* *«Επί των Οικονομικών υπουργός»*: Στέφανος Δραγούμης
* *«Επί των Στρατιωτικών υπουργός»*: υποστράτηγος, Νικόλαος Ζορμπάς
* *«Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»*: Γεώργιος Φικιώρης
* *«Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»*: Ανδρέας Παναγιωτόπουλος
* *«Επί των Ναυτικών υπουργός»*:  αντιπλοίαρχος, Ανδρέας Δ. Μιαούλης

## Παραπομπές


Κατηγορία:1910
1910
1910
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου σάλας ανδρών

Το **Κύπελλο Ελλάδας ποδοσφαίρου σάλας ανδρών** ξεκίνησε το 2000. Τον πρώτο τίτλο κατέκτησε ο Α.Σ.Ε. Δούκα, ενώ είναι πολυνίκης του θεσμού με 8 τίτλους και τελευταίος κάτοχος του τροπαίου.

## Οι τελικοί

## Σύνολο τίτλων

## Σούπερ Καπ Ελλάδας
Το Σούπερ Καπ Ελλάδας διεξήχθη για πρώτη φορά το 2014.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κύπελλο Ελλάδας
Ποδόσφαιρο Σάλας
Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας

Ο **Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας** (, *Naikaku Sōri Daijin*, ορθότερη απόδοση: Πρωθυπουργός του Υπουργικού Συμβουλίου) είναι ο αρχηγός της Κυβέρνησης της Ιαπωνίας. Διορίζεται από τον Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας. Ο πρώτος πρωθυπουργός της Ιαπωνίας ήταν ο Ιτό Χιρομπούμι. Ο θεσμός δημιουργήθηκε το 1885  και πήρε τη τελική του μορφή το 1947, αφού τέθηκε σε ισχύ το Σύνταγμα της Ιαπωνίας. 
Η επίσημη πρωθυπουργική κατοικία είναι το *[[Kantei]]* (官邸).

## Κατάλογος πρωθυπουργών

## Παραπομπές
Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου σάλας υποδομών

Σε προηγούμενα έτη οι κατηγορίες των πρωταθλημάτων για τις υποδομές των ομάδων ήταν οι εξής: Εφήβων, Παίδων, Παμπαίδων, Τζούνιορ, Προ-τζούνιορ. Την περίοδο 2023-2024 οι κατηγορίες των πρωταθλημάτων, και αντίστοιχα των κυπέλλων, έχουν πλέον διαμορφωθεί ως εξής: Κ18, Κ17, Κ16, Κ15, Κ14, Κ13, Κ12, Κ11, Κ10, Κ9.

 

## Η χρυσή βίβλος των Εφήβων - Κ18

## Η χρυσή βίβλος των Παίδων - Κ16

## Η χρυσή βίβλος των Παμπαίδων

## Η χρυσή βίβλος κατηγορίας Τζούνιορ

## Η χρυσή βίβλος κατηγορίας Προ-ζούνιορ

**Πρωταθλητές**

**Σύνολο τίτλων**

## Κατηγορία Κ-10
**Πρωταθλητές**

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Χρυσή Βίβλος πρωταθλητών και κυπελλούχων

Κατηγορία:Πρωταθλητές Ελλάδος
Ελληνικό πρωτάθλημα υποδομών
Γκενρό

**Γκενρό** () είναι το όνομα εννέα Ιαπώνων πολιτικών, οι οποίοι υπηρετούσαν ως μη επίσημοι σύμβουλοι του Αυτοκράτορα στην Εποχή Μεϊτζί, στην Εποχή Ταϊσόου και στην Εποχή Σιόουβα. Οι γκενρό θεωρούνται ως πατέρες-ιδρυτές της σημερινής Ιαπωνίας.

## Ιστορία των γκενρό

Ο όρος «γκενρό» για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε σε εφημερίδα το 1982, μετά τη παραίτηση του Ματσουκάτα Μασαγιέσι από τη θέση του Πρωθυπουργού. Σύμφωνα με την ερεύνα του Αμερικανού επιστήμονα Μπέρναντ Σίλμπερμαν, περίπου αυτό το χρονικό διάστημα οι γκενρό άρχισαν τη λειτουργία τους.

Ο Σίλμπερμαν κατέγραψε τα παρακάτω καθήκοντα των γκενρό: 

Οι γκενρό είχαν το δικαίωμα να προτείνουν στον Αυτοκράτορα ένα πολιτικό για τη θέση του Πρωθυπουργού της χώρας, και ο Αυτοκράτορας λάμβανε υπόψη του τις προτάσεις των γκενρό.

Περίπου από το 1900, οι πρώτοι εφτά γκενρό σταμάτησαν να ασχολούνται μόνο με την ιαπωνική πολιτική, αλλά συγκεντρώθηκαν και στα κρατικά προβλήματα.

Μετά τον θάνατο του Ματσουκάτα Μασαγιέσι το 1924, ο μοναδικός γκενρό έγινε ο Σαϊόντζι Κιμμότι, ο οποίος είχε μεγάλη επιρροή στη πολιτική της Ιαπωνίας στις δεκαετίες των 1920 και 1930. Ο Σαϊόντζι ήταν κατά της συμφωνίας με τη Ναζιστική Γερμανία.

Το 1940, μετά τον θάνατο του Σαϊόντζι, οι γκενρό εξαφανίστηκαν.

## Η καταγωγή των γκενρό

Εκτός από τον Σαϊόντζι Κιμμότι, ο οποίος καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, όλοι οι υπόλοιποι γκεντρό κατάγονταν από οικογένειες σαμουράι. Τέσσερις γκενρό κατάγονταν από την πόλη Καγκοσίμα του Πριγκιπάτου Σατσούμα, άλλοι 4 από την πόλη Χάγκι του Πριγκιπάτου Τεσιού, καθώς ένας γκενρό καταγόταν από το Κιότο. Οι πρώτοι 7 γκενρό ήταν πρώην μέλη της Σάνγκι (Αυτοκρατορικό Συμβούλιο), το οποίο έπεσε το 1885.

## Κατάλογος των γκενρό

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

*
*
*

## Δείτε επίσης

*Πατέρες-ιδρυτές των ΗΠΑ


Κατηγορία:Ιάπωνες πολιτικοί
Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας

Το **Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας** (), γνωστό επίσης ως **Σύνταγμα Μεϊντζι**) αποτελούσε το συνταγματικό δίκαιο στην Ιαπωνική Αυτοκρατορία, από τις 11 Φεβρουαρίου 1889 μέχρι τις 2 Μαΐου 1947. Δημιουργός του Συντάγματος ήταν ο Ιάπωνας πολιτικός Ιτό Χιρομπούμι. Όταν το Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ, στην Ιαπωνία δημιουργήθηκε η πρώτη, στην Ασία, βουλή. Το Σύνταγμα της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας επηρέασε το Σύνταγμα της Αιθιοπίας, το οποίο τέθηκε σε ισχύ το 1931. Μετά την ήττα της Ιαπωνίας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο δημιουργήθηκε νέο Σύνταγμα με βάση τα Συντάγματα των χωρών της Δύσης. 

## Φωτογραφίες


Image:Meiji Kenpo01.jpg|*Ζόγιου* (上諭) - "Τα λόγια του Αυτοκράτορα" (1)
Image:Meiji Kenpo02.jpg|*Ζόγιου* (上諭) - "Τα λόγια του Αυτοκράτορα" (2)
Image:Meiji Kenpo03.jpg|*Γκιόμε Ζιόζι* (御名御璽) - "Τα λόγια του Αυτοκράτορα" (3): Υπογραφή του Αυτοκράτορα
Image:Meiji Kenpo04.jpg|*Χόνμπουν* (本文) - κείμενο


## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

*Akamatsu, Paul. *Meiji 1868: Revolution and Counter-Revolution in Japan.* Trans. Miriam Kochan. New York: Harper & Row, 1972.
*Akita, George. *Foundations of constitutional government in modern Japan, 1868-1900*. Cambridge, Harvard University Press, 1967
*Beasley, W. G. *The Meiji Restoration.* Stanford: Stanford University Press, 1972.
*Beasley, W. G.  *The Rise of Modern Japan: Political, Economic and Social Change Since 1850.* St. Martin's Press, New York 1995.
*Craig, Albert M. *Chōshū in the Meiji Restoration.* Cambridge: Harvard University Press, 1961.
*Jansen, Marius B. and Gilbert Rozman, eds. *Japan in Transition: From Tokugawa to Meiji.* Princeton: Princeton University Press, 1986.
*Jansen, Marius B. *The Making of Modern Japan.* Cambridge: The Belknap Press of Harvard University Press, 2000.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The Constitution of the Empire of Japan National Diet Library
* Meiji Constitution National Archives of Japan: Digital Archive

Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο
Κατηγορία:Πολιτική της Ιαπωνίας
Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας (Ελλάδα)

Το **Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας** (Υ.Ε.Ν.) (1944-1971, 1973-2007) ήταν για πολλά χρόνια ο αρμόδιος κρατικός φορέας διοίκησης της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας.

## Ιστορικό
Ιδρύθηκε αρχικά ως υφυπουργείο το 1936, μετά τον αποχωρισμό από το μέχρι τότε υφιστάμενο Υπουργείο Ναυτικών και ονομάσθηκε υπουργείο με τον Α.Ν. 3268/44 το 1944. 

Με το όνομα αυτό (Υ.Ε.Ν.) παρέμεινε μέχρι το 1971 οπότε και συγχωνεύτηκε με το Υπουργείο Συγκοινωνιών και ονομάσθηκε Υπουργείο Ναυτιλίας, Μεταφορών και Επικοινωνιών για να επανέλθει ξανά το 1973 στην αυτοτέλειά του ως Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. 

Τον Σεπτέμβριο του 2007 συγχωνεύτηκε με το Υπουργείο Αιγαίου σε νέο φορέα με το όνομα Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (Υ.Ε.Ν.Α.Ν.Π.). 

Στις 21 Ιουνίου του 2012, συστάθηκε υπό την ονομασία Υπουργείο Ναυτιλίας ενώ στις 17 Ιουλίου μετονομάστηκε με Προεδρικό Διάταγμα σε Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου.

## Έδρα του υπουργείου
Από της ιδρύσεώς του ως αυτόνομο υφυπουργείο εγκαταστάθηκε στον Πειραιά στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, σημερινή Γρηγορίου Λαμπράκη, κοντά στον λιμένα Ζέας (Πασαλιμάνι). Αργότερα μετεγκαταστάθηκε σε νέο πολυώροφο κτήριο στην ακτή Βασιλειάδη μετά από μετασκευή παλαιάς αποθήκης του Ο.Λ.Π..

## Αρμοδιότητες
thumb|right|280px|Το νέο κτήριο του Υ.Ε.Ν. στον Πειραιά
Το τρίπτυχο του αντικειμένου του ΥΕΝ ήταν κράτος – πλοίο – ναυτικός. Στην έννοια του κράτους περιλαμβάνονται η ναυτιλιακή πολιτική, η ναυτιλιακή υποδομή, λιμένες – επικοινωνίες – ναυπηγεία κ.λπ., στην έννοια του πλοίου υπάγονται οι πλοιοκτήτες – εφοπλιστές και αυτά καθ΄ αυτά τα πλοία ως οικονομικές μονάδες (και για τις τρεις επιμέρους έννοιες), ενώ στην έννοια του ναυτικού υπάγονται η ναυτική εκπαίδευση, η ναυτολόγηση,(η επάνδρωση των πλοίων), η εξέλιξη και η ασφάλιση των ναυτικών. Είναι καταφανές ότι πρόκειται για ένα επαγγελματικό χώρο με τεράστια συμφέροντα που τις περισσότερες φορές αλληλοσυγκρούονται και που καλείται αυτό το Υπουργείο να διατηρεί συνεχώς την μέγιστη δυνατή ισορροπία επ΄ ωφελεία όλων των εμπλεκομένων.

Η σύγχρονη ανάπτυξη της ναυτιλίας, μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και των διεθνών συνεργασιών απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς σε συνεργασία πάντα με επαγγελματικούς αλλά και κοινωνικούς φορείς. Το δε πλήθος τομέων δραστηριότητας του ΥΕΝ είναι τόσο μεγάλο που η κάθε του σχεδόν διεύθυνση δίνει την εικόνα ενός επιμέρους «υπουργείου» συνθέτοντας έτσι ένα Υπερ-υπουργείο που σπάνια συναντάται σε άλλη ναυτιλιακή χώρα.

Τέλος το Υ.Ε.Ν. - στελεχωμένο με στρατιωτικό (Λιμενικό Σώμα) και πολιτικό προσωπικό - εποπτεύει και όλα τα Ιδρύματα του Εμπορικού Ναυτικού, τον ναυτικό συνδικαλισμό, καθώς και τους Οργανισμούς Λιμένων Πειραιώς, Θεσσαλονίκης και άλλων παρεμφερών υπηρεσιών των λιμένων της Χώρας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας 

Κατηγορία:Ελληνική ναυτιλία
Κατηγορία:Πειραιάς
*
Εμπορικης Ναυτιλιας
Σαϊόντζι Κιμμότι

Ο Κόμης **Σαϊόντζι Κιμμότι** (), Κιότο, 6 Δεκεμβρίου 1849 — Τόκιο, 24 Νοεμβρίου 1940) ήταν Ιάπωνας πολιτικός, Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας και γκενρό. Αποτελούσε ένας από τους πιο σημαντικούς Ιάπωνες πολιτικούς των δεκαετιών 1920 και 1930.

## Παραπομπές



## Βιβλιογραφία

* Clements, Jonathan. *Makers of the Modern World: Prince Saionji*. Haus Publishing (2008). ISBN 978-1-905791-68-2
* Conners, Leslie. *The Emperor's Adviser: Saionji Kinmochi and Pre-War Japanese Politics*. Routledge Kegan & Paul. ISBN 0-7099-3449-1
* Hackett, Roger F. *Yamagata Aritomo in the Rise of Modern Japan*. Harvard University Press (1971).
* Harada, Kumao. *The Saionji-Harada memoirs, 1931-1940: Complete translation into English*. University Publications of America (1978). ASIN: B000724T6W
* Oka Yoshitake, et al. *Five Political Leaders of Modern Japan: Ito Hirobumi, Okuma Shigenobu, Hara Takashi, Inukai Tsuyoshi, and Saionji Kimmochi*. University of Tokyo Press (1984). ISBN 0-86008-379-9

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Saionji, Kinmochi

Κατηγορία:Γκενρό
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Δούκες της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ιαπωνίας
Υπουργός Επικρατείας

Οι **Υπουργοί Επικρατείας** αποτελούν κυβερνητικό αξίωμα στην Ελλάδα.

## Ιστορία
Με τον νόμο 1943/1991 οι προβλεπόμενες από τον ν.1558/1985 θέσεις υπουργών χωρίς χαρτοφυλάκιο μετατράπηκαν σε θέσεις υπουργών επικρατείας, και οι δύο εν ενεργεία υπουργοί άνευ χαρτοφυλακίου (Μίκης Θεοδωράκης και Γιάννης Κεφαλογιάννης) ονομάστηκαν Υπουργοί Επικρατείας. Οι Υπουργοί Επικρατείας μπορεί να προΐστανται Υπουργείου. Οι αρμοδιότητές τους καθορίζονται με απόφαση του Πρωθυπουργού, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 

### Σημερινοί Υπουργοί Επικρατείας
* Άκης Σκέρτσος
* Κωστής Χατζηδάκης

## Διατελέσαντες Υπουργοί Επικρατείας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νυν υπουργεία της Ελλάδας
Αναμνηστικά κέρματα ευρώ

Τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκδίδουν αναμνηστικά κέρματα σε διάφορες ονομαστικές αξίες. Αυτά περιλαμβάνουν

* Χρυσά και ασημένια συλλεκτικά νομίσματα Ευρώ σε διάφορες ονομαστικές αξίες
* Αναμνηστικά κέρματα των 2 ευρώ.

*
725 Αμάντα

Η **Αμάντα** (*Amanda*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,704. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της συζύγου του Γερμανού αστρονόμου Ρίχαρντ Σορ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αμάντας εκτιμάται σε 21,52 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,072. Η Αμάντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 45 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αμαντα
726 Ιωηλία

Η **Ιωηλία (Joella)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,145. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Γουίντσεστερ της Μασαχουσέτης, προάστιο της Βοστώνης, και πήρε το όνομά της από το βαφτιστικό όνομα του Μέτκαλφ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιωηλίας εκτιμάται σε 44,02 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0549. Η Ιωηλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 2 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιωηλια
727 Νιππονία

Η **Νιππονία (Nipponia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,466. Ανακαλύφθηκε αρχικά από τον Ιάπωνα αστρονόμο Σιν Χιραγιάμα (που παρατηρούσε από το Τόκιο) στις 6 Μαρτίου 1900, αλλά στάθηκε αδύνατο να προσδιορισθεί η τροχιά του και έτσι χάθηκε. Ανακαλύφθηκε και πάλι το 1912 από τον Γερμανό αστρονόμο Άνταμ Μάσινγκερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Ο Μάσινγκερ παρεχώρησε το δικαίωμα της ονοματοδοσίας του αστεροειδούς στον Χιραγιάμα, ο οποίος του έδωσε το όνομα της πατρίδας του (*Νιπόν* στην ιαπωνική γλώσσα).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Νιππονίας εκτιμάται σε 32,17 χιλιόμετρα. Το άλβεδό της είναι 0,2423. Η Νιππονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 4 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Νιππονια
728 Λεονίσις

Η **Λεονίσις (Leonisis)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,834. Ανακαλύφθηκε το 1912 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από το βαφτιστικό του Γερμανού χημικού και βιομηχάνου Λέο Γκανς (1843-1935), προέδρου της Φυσικής Ενώσεως της Φραγκφούρτης, σε συνδυασμό με το όνομα της αιγυπτιακής θεότητας `Ισιδος, του εμβλήματος της Ενώσεως. Η Λεονίσις ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Λεονίσιδος είναι **A** ή **Ld**. Αυτά είναι γενικώς «λιθώδη» φάσματα, αλλά με σημαντικές αποκλίσεις από τον συνήθη τύπο S. Το ασυνήθιστο φάσμα δημιουργεί αμφιβολίες ως προς την ένταξη της Λεονίσιδος στην Οικογένεια της Χλωρίδος. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της Λεονίσιδος είναι άγνωστα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λεονισις
Γιανγκτσέ

μικρογραφία|Φυσικός χάρτης που απεικονίζει τη διαδρομή του ποταμού Γιανγκτσέ.

Ο ποταμός  **Γιανγκ-Τσέ-Γιάνγκ ** (ή **Τσανγκτζιάνγκ** που σημαίνει «μακρύ ποτάμι»)(ή Τσάνγκ Ζιάνγκ "μακρύ ποτάμι")(ή Γιανγκ Τσε Γιανγκ) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ασίας και ο τρίτος μεγαλύτερος στον κόσμο, με μήκος 6.300 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τα όρη Τανγκούλασαν στο Θιβέτ και εκβάλλει στην Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας βόρεια της Σαγκάης. Το ποτάμι διέρχεται από επτά επαρχίες, ενώ διαχρονικά αποτελεί έναν κεντρικό δρόμο μεταφοράς και πηγή έμπνευσης πολλών ποιητών. 

Θεωρείται ο σημαντικότερος ποταμός της Κίνας καθώς αποτελεί τον κυριότερο πλωτό δίαυλο και στη λεκάνη του Γιανγκτσέ ζει το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού της χώρας. 

μικρογραφία|Δορυφορικές φωτογραφίες που δείχνουν την επίδραση του φράγματος των τριών φαραγγιών στην γεωγραφία της περιοχής.
Ο Γιανγκτσέ και τα τοπία τα οποία διατρέχει έχουν υποστεί πολύ μεγάλες αλλαγές εξ' αιτίας της σύγχρονης ανάπτυξης. Τρία φαράγγια, τα Φυσερό (*Γκουτάνγκ*), της Στρίγγλας (*Γου*) και η Δυτική τάφρος (*Ξιλίνγκ*) έχουν καταστραφεί από το φράγμα των τριών φαραγγιών, όπου έχει χτιστεί το μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο. Εκτιμάται ότι το φράγμα είχε σημαντικές περιβαλλοντικές συνέπειες στην περιοχή. Θεωρείται υπεύθυνο για την εξαφάνιση ενός ενδημικού είδους δελφινιού (*μπαϊτζί*) αλλά και για την παρεμπόδιση της φυσικής ροής ιλύος που εμπλουτίζει το δέλτα του ποταμού με θρεπτικά συστατικά. Το 2007 ο ποταμός ρυπάνθηκε από 30,5 δισεκατομμύρια τόνους ανεπεξέργαστα υγρά λύματα.

Ο ποταμός συχνά υπερχειλίζει προκαλώντας  πολλά προβλήματα στους κατοίκους της περιοχής. Το καλοκαίρι του 1931 συνέβησαν οι μεγαλύτερες πλημμύρες του 20ου αιώνα. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν ύστερα από μια παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας την περίοδο 1928-1930 ακολούθησαν βαριές χιονοθύελλες τον χειμώνα του 1931 και ισχυρές βροχοπτώσεις την άνοιξη και τους καλοκαιρινούς μήνες με αποτέλεσμα ο Γιανγκτσέ να  υπερχειλίσει. Σύμφωνα με τις Κινεζικές αρχές οι νεκροί έφτασαν μέχρι τις 145.000 ενώ οι πλημύρες επηρέασαν 28.5 εκατομμύρια κατοίκους. Οι δυτικές πηγές, αντίθετα, κάνουν λόγο για περίπου 3.7 εκατομμύρια νεκρούς με τις πλημμύρες να επηρεάζουν γύρω στα 51 εκατομμύρια κατοίκους, κάτι που τις κάνει την φονικότερη φυσική καταστροφή του 20ού αιώνα. Μεγάλες καταστροφικές πλημύρες υπήρξαν και το 1954, τις οποίες ακολούθησαν επιδημίες, με τους νεκρούς συνολικά να υπολογίζονται γύρω στους 33.000, καθώς και το 1998, με περίπου 3.700 νεκρούς και 15 εκατομμύρια άστεγους.    

Στον ποταμό πέθαναν 411 ανθρώποι τον Ιούνιο του 2015.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Britannica Educational Publishing, Kenneth Pletcher (ed.). *The Geography of China*, Rosen Publishing Group, 2010

Κατηγορία:Ποταμοί της Κίνας
Δήμος Σουφλίου

Ο **Δήμος Σουφλίου** είναι Δήμος της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ο οποίος συστάθηκε την 1η Ιανουαρίου 2011 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων Ορφέα, Σουφλίου και Τυχερού.

Η έδρα του είναι το Σουφλί. Είναι ο όγδοος μεγαλύτερος σε έκταση δήμος της Ελλάδας, με 1.326 τ.χλμ.. Ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 11.709 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021.
[thumb|δεξιά|Η σημαία της Θράκης, σύμβολο των [Ελληνική Επανάσταση στη Θράκη|Θρακών Επαναστατών του 1821.]]
Στο έδαφος του Δήμου βρισκόταν μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή του από δασική πυρκαγιά το 2023 ο ιδιαίτερης σημασίας βιότοπος της Δαδιάς, ενώ εκεί εντοπίζεται και το απολιθωμένο δάσος του Φυλακτού, το καλύτερα διατηρημένο της Ευρώπης.

Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία. Καλλιεργούνται προϊόντα όπως σιτάρι, καλαμπόκι, ηλιοτρόπια, ζαχαρότευτλα και σπαράγγια. Αρκετός πληθυσμός ασχολείται και με την κτηνοτροφία.

## Δημοτικές Ενότητες
Ο Δήμος Σουφλίου αποτελείται από 3 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 3 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.

thumb|300px|Τοπογραφικός χάρτης του δήμου Σουφλίου.

* Η **δημοτική ενότητα Σουφλίου** αποτελούσε ολόκληρο τον δήμο πριν την συνένωση με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Καταλαμβάνει έκταση 462.044 στρεμμάτων και έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.170 κατοίκους. Το Σουφλί είναι και η έδρα του δήμου.
* Ο πρώην δήμος και νυν **δημοτική ενότητα Ορφέα** πήρε το όνομά του από το πρόσωπό της ελληνικής μυθολογίας, Ορφέα, γιου του βασιλιά της Θράκης Οίαγρου. Ο πρώην δήμος είχε συσταθεί με το Σχέδιο Καποδίστρια με έδρα τα Λάβαρα και τελευταίος δήμαρχος ήταν ο Ευάγγελος Πουλιλιός. Έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.761 κατοίκους. Η έκταση της ενότητας είναι 643.266 στέμματα (τρίτος μεγαλύτερος δήμος της Ελλάδας σε έκταση την περίοδο που βρισκόταν σε ισχύ το σχέδιο Καποδίστριας). Το 84% της έκτασης αυτής καταλαμβάνεται από δάση και βοσκότοπους, το 13,5% είναι καλλιεργήσιμες εκτάσεις ενώ το υπόλοιπο 2,5% νερό και οικισμοί.
* Ο πρώην δήμος και νυν **δημοτική ενότητα Τυχερού** έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.010 κατοίκους και καταλαμβάνει έκταση 220.411 στρεμμάτων.  Ο πρώην δήμος είχε συσταθεί το 1987 με την εθελούσια συνένωση των κοινοτήτων Τυχερού και Φυλακτού με έδρα το Τυχερό.

## Οικισμοί
Οι οικισμοί του δήμου ανά κοινότητες είναι:

## Διοικητική ιστορία
### Δήμος Σουφλίου
#### Δήμαρχοι Σουφλίου

### Δήμος Ορφέα
#### Δήμαρχος Ορφέα
* 1999-2010: Ευάγγελος Πουλιλιός (εξελέγη το 1998, επανεκλογές το 2002 και το 2006)

### Δήμος Τυχερού
#### Δήμαρχοι Τυχερού
* 1987-2002: Χρήστος Χατζόπουλος (εξελέγη το 1986, επανεκλογές το 1990, 1994, 1998).
* 2003-2010: Γεώργιος Δημούτσης (εξελέγη το 2002, επανεκλογή το 2006)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Σουφλιου
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Ιωάννης Μανωλεδάκης

Ο **Ιωάννης Μανωλεδάκης** (Θεσσαλονίκη, 1937 – 26 Ιουνίου 2011) ήταν Έλληνας νομικός, ομότιμος καθηγητής Ποινικού δικαίου και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και είχε καταγωγή από τους Λάκκους Χανίων. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο «Ανατόλια» το 1955 με τιμητική διάκριση. Αριστούχος πτυχιούχος (1960) και αριστούχος διδάκτορας του Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1967). Υφηγητής του Ποινικού Δικαίου ΑΠΘ (1972) και ομόφωνα εκλεγμένος επίκουρος καθηγητής του Ποινικού Δικαίου στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών (1972). Επίκουρος καθηγητής (1973) και τακτικός καθηγητής (1978) του Ποινικού Δικαίου στο ΑΠΘ. Επισκέπτης καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θράκης (1974-1977). Έχει διδάξει Ποινικό Δίκαιο, Φιλοσοφία του δικαίου και Εισαγωγή στην Επιστήμη σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, καθώς επίσης και σε σχολές επιμόρφωσης στελεχών και λαϊκά πανεπιστήμια. Το 2003 εκλέχθηκε Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2004 η Σύγκλητος του Α.Π.Θ. του απένειμε ομόφωνα τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή.

## Αποτίμηση
Ο **Μανωλεδάκης** υπήρξε ένας εκ των κορυφαίων Ελλήνων ποινικολόγων. Για τον θάνατό του, μίλησε σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της χώρας. Σε δήλωσή του ο Γ. Παπανδρέου υπογραμμίζει ότι ο Ι. Μανωλεδάκης, υπήρξε πρότυπο επιστήμονα και δασκάλου για πολλές γενιές Ελλήνων Νομικών καθώς διεύρυνε τους ορίζοντες της ποινικής σκέψης και ανήγαγε τη νομική επιστήμη σε εγγυητή της ανθρώπινης ελευθερίας και αξιοπρέπειας ενώ το παραδειγματικό του ήθος, τιμάται από όλη την επιστημονική κοινότητα και την ελληνική κοινωνία.

Για πάρα πολύ μεγάλη απώλεια για τη νομική επιστήμη, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τον τόπο μίλησε σε δήλωσή του Ε. Βενιζέλος: *«Ο Γιάννης Μανωλεδάκης ήταν ο υποδειγματικός και εμπνευσμένος δάσκαλος. Ο επίμονος και ευρηματικός ερευνητής. Ο ιδρυτής μιας ολόκληρης σχολής στο ποινικό δίκαιο και για μας, τους μαθητές, συναδέλφους και φίλους του, ο άνθρωπος που αποτελούσε το σημείο αναφοράς της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ο συνεκτικός ιστός, ο εκφραστής του ηθικού κανόνα μέσα στο ελληνικό πανεπιστήμιο»*

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Τιμητικός Τόμος για τον Ιωάννη Μανωλεδάκη*, συλλογικό έργο, εκδ. Σάκκουλα (Αθήνα-Θεσσαλονίκη) 2007

Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Νομικής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καθηγητές Παντείου Πανεπιστημίου