open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Άνω Καλλιθέα Φθιώτιδας

Η **Άνω Καλλιθέα** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Άνω Καλλιθέα βρίσκεται πλαγιές του όρους Γουλινάς σε υψόμετρο 840 μέτρα, απέχοντας 8 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Σπερχειάδα (έδρα του δήμου) και 40 χλμ. Δ. από τη Λαμία. Στην πλατεία του χωριού με τα χαρακτηριστικά πλατάνια της είναι ο ενοριακός ναός του Αγίου Αθανασίου και μερικά ταβερνάκια. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καλλιθέας Σπερχειάδος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με την Κάτω Καλλιθέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλιθέας Σπερχειάδος που υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 85 κατοίκους.

Η Άνω Καλλιθέα Φθιώτιδας αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την *"κατατάσσει στο τμήμα «Βούκαια» του κτηματολογίου Πατρατζίκ, ως Γυφτοχώρι με 30 σπίτια"*. Το 1835, μετά την απελευθέρωση, σε ανεπίσημη απογραφή που έγινε από Γάλλους και κράτησε δύο χρόνια, απογράφεται ως «*Αιγυπτοχώρι*» με 183 κατοίκους και 40 οικογένειες. Από τις αρχές του 1800 έως και το 1865 υπήρξε τόπος κατοικίας της οικογένειας των Κοντογιανναίων, ο δε Μήτσος Κοντογιάννης πέθανε και κηδεύτηκε το 1847 στο χωριό αυτό.

## Πληθυσμός

## Δείτε επίσης
* Κάτω Καλλιθέα Φθιώτιδας

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Αλφρέντο Καμπανιέρ

Ο **Αλφρέντο Καμπανιέρ** (Σκίο, 11 Οκτωβρίου 1920 – Σκίο, 15 Οκτωβρίου 2016) ήταν Ιταλός αθλητής του άλματος εις ύψος.

Γεννήθηκε το 1920 στο Σκίο και ήταν αθλητής της Ατλέτικα Σκίο. Στο Ιταλικό πρωτάθλημα στίβου αναδείχθηκε πρωταθλητής οκτώ φορές (1940, 1941, 1942, 1943, 1945, 1046, 1947, 1951). Το 1939 πέτυχε νέο ιταλικό ρεκόρ ξεπερνώντας το φράγμα του 1,93 μ., ένα ρεκόρ που βελτίωσε τρεις φορές, φθάνοντας στις 14 Ιουνίου του 1942 στην Πάρμα το ρεκόρ του 1,98 μ, το οποίο παρέμεινε αήττητο για 14 χρόνια.

Με την εθνική ομάδα στίβου της Ιταλίας ήταν διεθνής είκοσι φορές. Το 1946 κατέλαβε την 6η θέση (1,90 μ.) στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Όσλο.

Υπήρξε ο μεγαλύτερος άλτης στο τέλος του πολέμου. Προπονητής του ήταν ο Μπόιντ Κόμστοκ, ομοσπονδιακός προπονητής της εποχής που ήταν ειδικός στο άλμα εις ύψος. Πέθανε στις 15 Οκτωβρίου 2016 στο Σκίο σε ηλικία 96 ετών και κηδεύτηκε στις 18 Οκτωβρίου 2016 από τον καθεδρικό ναό του Σκίο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου
Ανοίγματα Φθιώτιδας

Τα **Ανοίγματα** είναι ημιορεινός οικισμός του Δήμου Μακρακώμης στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας της Στερεάς Ελλάδας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 37 κατοίκων.

## Γενικά στοιχεία
Τα Ανοίγματα βρίσκονται στη δυτική είσοδο της Σπερχειάδας, σε απόσταση 5 χλμ. νότια από τη Μακρακώμη και 33 χλμ. δυτικά της Λαμίας. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός κατά την απογραφή του 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Κλωνίου της επαρχίας Φθιώτιδας. Το 1997 υπήχθη στον καποδιστριακό Δήμο Σπερχειάδας, ενώ σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Κλωνί και τα Τριφύλλια συμπεριλαμβάνεται στην τοπική κοινότητα Κλωνίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κλωνί Φθιώτιδας

Το **Κλωνί** είναι ημιορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κλωνί βρίσκεται νότια του Σπερχειού ποταμού, στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Γουλίνας σε υψόμετρο 320 μέτρα. Απέχει 2,5 χλμ. Δ. από τη Σπερχειάδα, 6 χλμ. Ν.-ΝΔ. τη Μακρακώμη και 35 χλμ. Δ. τη Λαμία. Είναι κτισμένο σε κατάφυτη περιοχή με πλατάνια, δρύες, πουρνάρια και πολλά οπωροφόρα δέντρα με θέα προς τον κάμπο του Σπερχειού. Η αρχική θέση του, σύμφωνα με την παράδοση, ήταν στην τοποθεσία «Παλαιοβράχα» περιμετρικά από το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το "*κατατάσσει στο τμήμα «Βούκαια» του κτηματολογίου Πατρατζίκ, με 40 σπίτια. Το 1835 από μια ανεπίσημη απογραφή που έγινε από Γάλλους, απογράφεται ως «Κλωνί» στο Δήμο Σπερχειάδας, με 85 κατοίκους και με 22 οικογένειες"*. Στην τοποθεσία «Κιάφα» υπάρχει νερόμυλος ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο γιατί *«αποτελεί αξιόλογο δείγμα της προβιομηχανικής περιόδου στην Ελλάδα και σημείο αναφοράς των κατοίκων της περιοχής»*.

## Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σπερχειάδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τα Ανοίγματα και τα Τριφύλλια αποτελούν την τοπική κοινότητα Κλωνίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει συνολικό πληθυσμό 224 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 144.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο ιστότοπος του χωριού

Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Τριφύλλια Φθιώτιδας

Τα **Τριφύλλια** είναι ημιορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας. Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Γουλινάς σε υψόμετρο 200 μέτρα, στα δυτικά της κοιλάδας του Σπερχειού και κοντά στις νότιες όχθες του. Απέχει 3 χλμ. Δ. της Σπερχειάδας, 6 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Μακρακώμη και 35 χλμ. Δ. από τη Λαμία. Αναφέρεται ως ξεχωριστός το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Κλωνίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Κλωνί και τα Ανοίγματα αποτελούν την τοπική κοινότητα Κλωνίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 43 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Αρχάνι Φθιώτιδας

Το **Αρχάνι** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 200 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Αρχάνι βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του όρους Όθρυς, βόρεια του Σπερχειού ποταμού, σε απόσταση 12 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Σπερχειάδα και 28 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Λαμία. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το *"κατατάσσει στο «Γιανουλάδι» του κτηματολογίου του Πατρατζίκ, ως Αρχάνι με 20 σπίτια"*. Αναφέρεται στην πρόθεση της Ρεντίνας στα φ. 132α -133β μαζί με τους οικισμούς Καναπίτσα, Παλιούρι, Δαρμένη Ράχη και Μάραθος. Ενοριακός ναός είναι ο Άγιος Αθανάσιος, που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μάκριδος (Παραχελωϊτών) και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα στην ομώνυμη νεοϊδρυθείσα κοινότητα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί τη Δημοτική Κοινότητα Αρχανίου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μακρακώμης του Δήμου Μακρακώμης.

Σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, αριθμεί 273 μόνιμους κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 24,013 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Από το Αρχάνι Φθιώτιδας, μετανάστες στην Αμερική (1902-1912) στον ιστότοπο http://amfictyon.blogspot.com/2019/07/1902-1912.html

Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Ασπρόκαμπος Φθιώτιδας

Ο **Ασπρόκαμπος** (πρώην *Ζιόψη*) είναι μικρό ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στον Δήμο Μακρακώμης της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας . Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 15 κατοίκους.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Ασπρόκαμπος βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και Καρδίτσας, σε οροπέδιο πάνω στην οροσειρά της Όθρυος και του Τυμφρηστού με υψόμετρο 650 μέτρων. Απέχει 21 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Μακρακώμη, 50 χλμ. Δ. από τη Λαμία και 30 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Καρπενήσι. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας ως *Ζαπούζι* ή *Ζιόψη* και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το κατατάσσει *"στο τμήμα «Πολιτοχώρια» του Κτηματολογίου Πατρατζίκ, ως Ζαπούζι, με 15 σπίτια"*. Παλιότερα υπήρξε ο σιτοβολώνας των χωριών της περιοχής αλλά σταδιακά οι κάτοικοί του το εγκατέλειψαν και ίδρυσαν νοτιότερα σε χαμηλότερο υψόμετρο τον γειτονικό Άγιο Γεώργιο. Την περίοδο της Κατοχής και στο ολοκαύτωμα του Αγίου Γεωργίου στις 9-13 Αυγούστου 1944 οι Γερμανοί πυρπόλησαν 62 από τα 82 σπίτια του χωριού.

## Διοικητικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται ως *Ζιόψη* το 1835 στο ΦΕΚ 80Α - 28/12/1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τυμφρηστού και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα στην ομώνυμη νεοϊδρυθείσα κοινότητα, ενώ το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 να μετονομάζεται σε Ασπρόκαμπος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και το Νεοχωράκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Γεωργίου Φθιώτιδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίου Γεωργίου Φθιώτιδας του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 15 κατοίκων.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Από το χωριό Ζιώψη Φθιώτιδος, μετανάστες στην Αμερική (1907-1915) στον ιστότοπο http://amfictyon.blogspot.com/
*Ασπόκαμπος - Ο σιτοβολώνας της Ζιώψης, Σκόρλιας και Λιτοσέλου στον ιστότοπο http://fthiotikos-tymfristos.blogspot.com/

Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Εκκλησία του Αγίου Κουεντίνου (Σι-Σαζέλ)

Η **Εκκλησία του Αγίου Κουεντίνου** (στα γαλλικά: **église Saint-Quentin**) βρίσκεται στο Σι-Σαζέλ, στα προάστια του Μέτς, στη βορειοανατολική Γαλλία.

Πρόκειται για οχυρωμένη εκκλησία του 12ου αιώνα. Στο εσωτερικό της βρίσκεται ο τάφος του Ρομπέρ Σουμάν.

## Φωτογραφίες

Image:Eglise Saint-Quentin facade est et sud.jpg|Η νότια και η ανατολική πλευρά της εκκλησίας
Image:Robert Schuman grave.jpg|Ο τάφος του Ρομπέρ Σουμάν
Image:Eglise Saint-Quentin intérieur.jpg|Το εσωτερικό της εκκλησίας με το τάφο του Σουμάν και τις σημαίες των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης 


## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στη Γαλλία
Αμάντα Χόλντεν

Η **Αμάντα Λουίζ Χόλντεν** (αγγλ. *Amanda Louise Holden*, 16 Φεβρουαρίου 1971) είναι Αγγλίδα ηθοποιός και προσωπικότητα των μέσων ενημέρωσης. Από το 2007, είναι κριτής στο τηλεοπτικό show διαγωνισμού ταλέντων της ITV, *[[Britain's Got Talent]]*.

Η Χόλντεν έπαιξε τον ρόλο του τίτλου στο σόου της μουσικής σκηνής *[[Thoroughly Modern Millie (μιούζικαλ)|Thoroughly Modern Millie]]* το 2004, για την οποία ήταν υποψήφια για βραβείο Λόρενς Ολίβιε. Στη συνέχεια, έπαιξε τον ρόλο της Sarah Trevanion στη δραματική σειρά της ITV, *[[Wild at Heart (βρετανική τηλεοπτική σειρά)|Wild at Heart]]* (2006-2008). Οι υπόλοιπες ερμηνείες της περιλαμβάνουν το *[[The Grimleys]]* (1998–2001), το *[[Kiss Me Kate (τηλεοπτική σειρά)|Kiss Me Kate]]* (1999–2001), το *[[Cutting It]]* (2002–2004) και το *[[Big Top (βρετανική τηλεοπτική σειρά)|Big Top]]* (2009). Η Χόλντεν έχει επίσης παρουσιάσει διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές για την ITV, όπως τα *[[The Sun Military Awards]]* (2009–2014), το *Superstar* (2012), το *This Morning* (2014–2018), το *[[Text Santa]]* (2015) και το *[[Give a Pet a Home]]* (2015).

Το 2019, η Χόλντεν έγινε συμπαρουσιάστρια της ραδιοφωνικής εκπομπής *Heart Breakfast* με τον Τζέιμι Θίκστον. Το επόμενο έτος, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ της, *[[Songs from My Heart]]*, από τη Universal Music.

## Σταδιοδρομία

### Κινηματογράφος
Το 1996, η Χόλντεν έπαιξε την Pamela στο *[[Intimate Relations (ταινία, 1996)|Intimate Relations]]*. Το 1999, εμφανίστηκε ως βοηθός καταστημάτων υποδημάτων στο *[[Virtual Sexuality]]*. Ήταν χωρίς πιστοποίηση στην ταινία *[[One Chance (ταινία)|One Chance]]* του 2013.

### Ραδιόφωνο
Τον Απρίλιο του 2019, ανακοινώθηκε ότι η Χόλντεν θα αντικαταστήσει την Έμμα Μπάντον, ως συμπαρουσιάστρια του *Heart Breakfast* με τον Τζέιμι Θίκστον, την ίδια στιγμή που έγινε εθνικής εμβέλειας στις 3 Ιουνίου.

### Μουσική
Το 2020, η Χόλντεν κυκλοφόρησε το ντεμπούτο στούντιο άλμπουμ της, *[[Songs from My Heart]]*, από τη Universal Music, το οποίο έφτασε στο νούμερο τέσσερα στο UK Albums Chart.

## Προσωπική ζωή

## Φιλανθρωπικό έργο

## Φιλμογραφία

## Δισκογραφία

### Άλμπουμ

* *[[Songs from My Heart]]* (2020)

### SIngle

* «Over the Rainbow» (single για βοήθεια προς το NHS Charities Together ) (2020), Virgin EMI Records
* «With You» (2020), Universal

## Βιβλιογραφία

* *No Holding Back*  (αυτοβιογραφία)
* *The Curious Tale of Fi-Rex* (συν-συγγραφέας)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βρετανίδες ηθοποιοί σαπουνόπερας
Κατηγορία:Άγγλοι γαλλικής καταγωγής
Νεοχωράκι Φθιώτιδας

Το **Νεοχωράκι** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας το οποίο βρίσκεται στην πηγή και τις βόρειες όχθες του ποταμού Σπερχειού σε υψόμετρο 320 μέτρα. Ανήκει διοικητικά στο Δήμο Μακρακώμης με έδρα τη Σπερχειάδα. Απέχει 21 χλμ. Δ.  από τη Μακρακώμη και 50 χλμ. Δ. από τη Λαμία. Τα σπίτια του χωριού είναι κατά μήκος της ΕΟ Λαμίας - Καρπενησίου, ανάμεσα στον Άγιο Γεώργιο (ΒΔ.) και την Πτελέα (Α.). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και τον Ασπρόκαμπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Γεωργίου Φθιώτιδας που υπάγεται στη  δημοτική ενότητα Αγίου Γεωργίου Φθιώτιδας του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 45 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το ιστορικό εξαγοράς του κτήματος Νεοχωρακίου Φθιώτιδας και μια άποψη της ονοματοθεσίας του από τον ιστότοπο http://fthiotikos-tymfristos.blogspot.com/
* Ξυλογεφύρια και περαταριές στον Σπερχειό στον ιστότοπο https://ollo.gr/index.php 

Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Φρουρά Αμαζόνων

Η **Φρουρά Αμαζόνων** (επίσης οι «**Αμαζόνες**») ήταν μια ανεπίσημη ονομασία που δόθηκε από τους δυτικούς δημοσιογράφους σε ένα στελεχωμένο αποκλειστικά με γυναίκες ελίτ προσωπικό σωματοφυλάκων, επίσημα γνωστό ως «**Οι Επαναστάτριες Αδερφές**» (, *al-rāhibāt al-thawriyyāt*), επιφορτισμένες με την προστασία του αείμνηστου, πρώην ηγέτη της Λιβύης, Μουαμάρ Καντάφι.

## Δημιουργία
Η ομάδα συγκροτήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, μετά την επίσημη παραίτηση του Καντάφι ως αρχηγού κράτους της Λιβύης υπέρ του τίτλου «Αδελφός ηγέτης και οδηγός της πρώτης Σεπτεμβριανής Μεγάλης Επανάστασης της Μεγάλης Λαϊκης Σοσιαλιστικης Λιβυκής Αραβικής Τζαμαχιρίγια».

Σύμφωνα με τον Τζόζεφ Τ. Στάνικ, ο Καντάφι φέρεται να απασχολούσε στελέχη γυναικών σωματοφυλάκων επειδή πίστευε ότι ένας Άραβας ένοπλος θα είχε δυσκολία να πυροβολήσει τις γυναίκες. Ωστόσο, έχει επίσης αναφερθεί από άλλους συγγραφείς ότι οι γυναικείες σωματοφύλακες του Καντάφι ήταν, στην πραγματικότητα, μόνο μια πτυχή της γνωστής εκκεντρικής επίδειξης του δικτάτορα και της αγάπης του να περιβάλλει τον εαυτό του με τις νεαρές γυναίκες. Ο Καντάφι ταξίδευε συνήθως με 15 από τις Αμαζόνες της Φρουράς που είχαν ανατεθεί σε ασφάλεια ή τα οικιακά.

## Εκπαίδευση
Οι υποψήφιες για τη Φρουρά Αμαζόνων υποβάλλονταν σε εκτεταμένη εκπαίδευση πυροβόλων όπλων και πολεμικών τεχνών σε μια ειδική ακαδημία, υποχρεώθηκαν να πάρουν όρκο αγνότητας και έπρεπε να επιλεγούν από τον ίδιο τον Καντάφι.

## Περιστατικά
Το 1998, μία από τις γυναίκες σωματοφύλακες του Καντάφι σκοτώθηκε και επτά άλλες τραυματίστηκαν όταν Ισλαμιστές φονταμενταλιστές στη Λιβύη έστησαν ενέδρα στην αυτοκινητοπομπή του Καντάφι. Υποστηρίχθηκε ότι η νεκρή σωματοφύλακας, η Αΐσα, ήταν η αγαπημένη του Καντάφι και κάλυψε με το σώμα της το σώμα του Καντάφι για να σταματήσει τις σφαίρες.

Τον Νοέμβριο του 2006, καθώς ο Καντάφι έφτασε στο Διεθνές Αεροδρόμιο «Νάμντι Αζικίουε» στην Αμπούτζα της Νιγηρίας, με 200 βαριά οπλισμένους σωματοφύλακες, ένα διπλωματικό συμβάν προκλήθηκε καθώς αξιωματούχοι ασφαλείας προσπάθησαν να τους αφοπλίσουν. Ο Καντάφι έφυγε οργισμένος, δείχνοντας ότι σκόπευε να καλύψει την απόσταση 40&nbsp;χιλιομέτρων μέχρι την πρωτεύουσα με τα πόδια και μπόρεσε να πειστεί να υποχωρήσει μόνο μετά από παρέμβαση του προέδρου της Νιγηρίας Ολουσεγκούν Ομπασάντζο, ο οποίος συμπτωματικά βρισκόταν επίσης στο αεροδρόμιο.

## Κατηγορίες κακοποίησης
Τις τελευταίες ημέρες του Λιβυκού Εμφύλιου Πολέμου, προέκυψαν κατηγορίες από πέντε μέλη της Φρουράς Αμαζόνων για βιασμό και άλλη κακοποίηση από τα ανώτερα κλιμάκια της κυβέρνησης του Καντάφι, η οποία περιελάμβανε τον Καντάφι, τους γιους του και ανώτερους αξιωματούχους. Ορισμένες Αμαζόνες της Φρουράς ισχυρίστηκαν επίσης ότι αναγκάστηκαν να εκτελέσουν επαναστάτες ή θα σκοτώνονταν οι ίδιες.

## Δείτε επίσης

* Αμαζόνες της Δαχομέης
* Χαλίνα Κολοτνίτσκα
* *[[The Dictator (ταινία, 2012)|The Dictator]]*, μια ταινία του Σάσα Μπάρον Κόεν που παρωδεί τη Φρουρά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναίκες του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί
Κατηγορία:Λιβύη
Κατηγορία:Στρατός της Λιβύης
Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας
Αλβενδαζόλη

Η **αλβενδαζόλη** είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μιας ποικιλίας παρασιτικών ελμινθικών λοιμώξεων.  Είναι χρήσιμο για λαμβλίαση, τριχουρίαση, φιλαρίαση, νευροκυστικέρκωση, εχινόκοκκος, οξυουρίαση και ασκαρίαση, μεταξύ άλλων ασθενειών  Λαμβάνεται από το στόμα.

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, κοιλιακούς πόνους και πονοκεφάλους. Οι δυνητικά σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν καταστολή του μυελού των οστών, η οποία συνήθως βελτιώνεται κατά τη διακοπή του φαρμάκου. Έχει αναφερθεί φλεγμονή του ήπατος και εκείνοι με προηγούμενα ηπατικά προβλήματα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Ανήκει στην κατηγορία εγκυμοσύνης C στις Ηνωμένες Πολιτείες και την κατηγορία D στην Αυστραλία, που σημαίνει ότι μπορεί να προκαλέσει βλάβη εάν ληφθούν από έγκυες γυναίκες. Η αλμπενδαζόλη είναι ένας αντιελμινθικός παράγοντας ευρέος φάσματος του τύπου βενζιμιδαζόλης.

Η αλμπενταζόλη αναπτύχθηκε το 1975. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Κατηγορία:Θειαιθέρες
Κατηγορία:Αντιμολυσματικοί παράγοντες
Κατηγορία:Αζόλες
Κατηγορία:Καρβοξυλικοί εστέρες
Κατηγορία:Γουανιδίνες
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κέρκυρας 1969–70

Την περίοδο 1969-70 η ΕΠΣ Κέρκυρας διοργάνωσε πρωτάθλημα που αποτελούταν από ομάδες της Κέρκυρας και της Θεσπρωτίας.

## Α Κατηγορία
Έγινε με την συμμετοχή 4 ομάδων.Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Όλυμπος Κέρκυρας ενώ υποβιβάστηκε ο Θεσπρωτός.

## Β Κατηγορία
Έγινε με την συμμετοχή 4 ομάδων.Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άρης Φιλιατών που κέρδισε και την άνοδο.Αντίθετα το Σούλι Παραμυθιάς τερμάτισε τελευταίο και υποβιβάστηκε στην Γ κατηγορία.

## Γ Κατηγορία
Έγινε με την συμμετοχή 7 ομάδων,χωρισμένων σε 2 ομίλους.Η συμμετοχή της εφηβικής ομάδας του ΑΟ Κέρκυρα ήταν άνευ συναγωνισμού.Μετά το τέλος των πρωταθλημάτων ακολούθησαν αγώνες κατάταξης.Στον Κεραυνό Ποταμού δόθηκε το κύπελλο ήθους για την συνέπεια του στις υποχρεώσεις του και για την πειθαρχία και αθλητικό ήθος των ποδοσφαιριστών του. 

### Α όμιλος

Η Βολίδα κατέλαβε την δεύτερη θέση αφού ο Κρόνος παραιτήθηκε του μεταξύ τους αγώνα διαβαθμίσεως που είχε οριστεί για τις 10 Ιουνίου 1970.

### Β όμιλος

### Αγώνες κατάταξης
Οι ομάδες έπαιξαν σε ζευγάρια με την αντίστοιχη ομάδα του άλλου ομίλου.Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κεραυνός Ποταμού που κέρδισε την άνοδο στην Β κατηγορία.Ο Άρης Πέρδικας κατέλαβε την τελευταία θέση σύμφωνα με τον άρθρο 39 των κανονισμών πρωταθλημάτων.

#### Πρώτο ζευγάρι

#### Δεύτερο ζευγάρι

#### Τρίτο ζευγάρι

## Α Κατηγορία (Αναπληρωματικές ομάδες)
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Θεσπρωτός.

## Παραπομπές
Αθλητική ηχώ 5/7/1970

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κέρκυρας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1969-1970
Ιρβεσαρτάνη

Η **ιρβεσαρτάνη**, που πωλείται με το εμπορικό σήμα **Avapro** μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της καρδιακής ανεπάρκειας και της διαβητικής νεφρικής νόσου. Είναι μια λογική αρχική θεραπεία για την υψηλή αρτηριακή πίεση. Λαμβάνεται από το στόμα.  Σκευάσματα είναι διαθέσιμα ως συνδυασμός ιρβεσαρτάνης / υδροχλωροθειαζίδης.

Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν ζάλη, διάρροια, αίσθημα κόπωσης, μυϊκό πόνο και καούρα. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν νεφρικά προβλήματα, χαμηλή αρτηριακή πίεση και αγγειοοίδημα. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να βλάψει το μωρό και να μην χρησιμοποιείται στον θηλασμό. Είναι ανταγωνιστής του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης II και δρα αναστέλλοντας τις επιδράσεις της αγγειοτενσίνης II.

Η ιρβεσαρτάνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1990 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1997. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν το 220ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από δύο εκατομμύρια συνταγές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λακτάμες
Κατηγορία:Αντιυπερτασικοί παράγοντες
Κατηγορία:Αζόλες
Καρλότα ΦιτζΡόι του Γιούστον

Η **Καρλότα ΦιτζΡόι του Γιούστον** (*Charlotte FitzRoy of Euston*, γεννημένη ως Καρλότα Μαρία Γουόλντγκρεϊβ *Charlotte Maria Waldegrave*, 11 Οκτωβρίου 1761 - 1 Φεβρουαρίου 1808)  ήταν Αγγλίδα ευγενής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1761, και ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Ιάκωβου Γουόλντγκρεϊβ, 2ου Κόμη Γουόλντγκρεϊβ και της Μαρίας Γουόλπολ.

Στις 16 Νοεμβρίου 1784 παντρεύτηκε τον Γεώργιο ΦιτζΡόι, 4ο Δούκα του Γκράφτον. Μαζί απέκτησαν έντεκα παιδιά:
*την Λαίδη *Μαρία* Άννα (1785-1855), παντρεύτηκε τον Σερ Γουλιέλμο Όγκλαντερ. Απέκτησαν 3 παιδιά.
*την Λαίδη Γεωργιάνα (1787–1855), δεν παντρεύτηκε ποτέ.
*την Λαίδη *Ελισάβετ* Άννα (1788–1867), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ερρίκο Σμιθ. Απέκτησαν 6 παιδιά.
*τον Λόρδο Ερρίκο (1790-1863), παντρεύτηκε την Μαρία Καρολίνα Μπέρκλεϊ. Απέκτησαν 5 παιδιά.
*τον Λόρδο Κάρολο (1791-1865), παντρεύτηκε την Άννα Κάβεντις. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την Λαίδη *Ισαβέλλα* Φραγκίσκη (1792-1875), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ιωσήφ Σεντ Τζον. Απέκτησαν 1 παιδί.
*τον Λόρδο Γουλιέλμο (1794–1804), πέθανε σε ηλικία 10 ετών.
*τον Λόρδο Χιου (1795–1797), πέθανε σε ηλικία 2 ετών.
*τον Λόρδο Ριχάρδο (1798–1798), πέθανε σε ηλικία 1 έτους.
*τον Λόρδο Ριχάρδο (1800–1801), πέθανε σε ηλικία 1 έτους.
*τον Λόρδο Ιάκωβο (1804–1834), πέθανε σε ηλικία 30 ετών.

Πέθανε την 1η Φεβρουαρίου 1808 στο Λονδίνο σε ηλικία 46 ετών.

## Τίτλοι
*11 Οκτωβρίου 1761 — 16 Νοεμβρίου 1784: Λαίδη Καρλότα Γουόλντγκρεϊβ
*16 Νοεμβρίου 1784 — 1 Φεβρουαρίου 1808: Κόμισσα τον Γιούστον

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
Παλάτσο Βενέτσια

Το **Παλάτσο Βενέτσια** (ιταλικά: *Palazzo Venezia*), παλαιότερα γνωστό ως **Ανάκτορο του Αγίου Μάρκου**, είναι μέγαρο και αρχιτεκτονικό συγκρότημα στους βόρειους πρόποδες του Καπιτωλίνου λόφου, στην κεντρική περιοχή της Ρώμης, στην Ιταλία. 
thumb|100px|αριστερά|Άποψη από το εσωτερικό του κτιρίου
Η αρχική του δομή αποτελείτο από ένα μέσο μεσαιωνικό σπίτι, που κτίσθηκε ως κατοικία των καρδιναλίων που διορίζονταν στον ναό του Αγίου Μάρκου της Ρώμης. Το 1469 έγινε κατοικία του εκάστοτε Πάπα Ρώμης, έχοντας επεκταθεί σημαντικά, και το 1564 ο Πάπας Πίος Δ΄, προκειμένου να αναπτύξει καλή σχέση με τη Δημοκρατία της Βενετίας, δώρισε το μέγαρο ώστε να είναι η πρεσβεία της Βενετίας στη Ρώμη (δηλαδή στο τότε Παπικό Κράτος) υπό τον όρο ότι μέρος του θα ήταν κατοικία των καρδιναλίων και ότι η Βενετία θα παρείχε τους πόρους για τη συντήρηση όλου του συγκροτήματος και για τις μελλοντικές του ανακαινίσεις. Το Παλάτσο Βενέτσια έχει πρόσοψη στην περίφημη ομώνυμη πλατεία Πιάτσα Βενέτσια. Σήμερα στεγάζει το «Εθνικό Μουσείο του Παλάτσο Βενέτσια».

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Βενετσια
Παλατσο Βενετσια
Βία Τζούλια

μικρογραφία|Άποψη της Βία Τζούλια
Η **Βία Τζούλια** (ιταλ. *Via Giulia*, εξελληνισμένα «Ιουλία Οδός») είναι οδός της Ρώμης με ιστορική και αρχιτεκτονική σημασία. Υπήρξε ένα από τα πρώτα σημαντικά σχέδια αστικού σχεδιασμού στην αναγεννησιακή Ρώμη και η διάνοιξή της εξυπηρετούσε τρεις σκοπούς: τη δημιουργία ενός μείζονος δρόμου εντασσόμενου σε ένα νέο σύστημα οδών, που θα υπερτίθετο του λαβυρίνθου των στενών της μεσαιωνικής Ρώμης, την ύπαρξη ενός δρόμου μεγάλου πλάτους, που πλαισιούμενος από μεγαλόπρεπα κτήρια θα επιμαρτυρούσε το ανανεωμένο μεγαλείο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, και τέλος τη δημιουργία ενός νέου διοικητικού και τραπεζικού κέντρου κοντά στο Βατικανό, την παπική έδρα, και μακρύτερα από το παραδοσιακό κέντρο της Ρώμης, τον Καπιτωλίνο λόφο.

Παρά τη διακοπή του προγράμματος εξαιτίας της «Pax romana» του 1511 και τον θάνατο του Πάπα δύο χρόνια αργότερα, η νέα οδός κατέστη ταχύτατα ένα από τα βασικά κέντρα της αναγεννησιακής Ρώμης. Πολλά μέγαρα και ναοί ανεγέρθηκαν σε αυτή από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες της εποχής, όπως από τον Ραφαήλ και τον Αντόνιο ντα Σανγκάλλο τον νεότερο. Αρκετοί αρχιτέκτονες επέλεγαν να μετακομίσουν εκεί, όπως και αρκετές οικογένειες ευγενών. Επίσης, πολλές ευρωπαϊκές χώρες και ιταλικές πόλεις-κράτη επέλεξαν να κτίσουν ναούς για τους παροίκους τους στην οδό ή σε άμεση γειτνίαση με αυτή.

Την εποχή του μπαρόκ η οικοδομική δραστηριότητα συνεχίσθηκε αδιάλειπτα, καθοδηγούμενη από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες της εποχής, όπως ήταν οι Φραντσέσκο Μπορρομίνι, Κάρλο Μαντέρνο και Τζάκομο ντέλλα Πόρτα. Η Βία Τζούλια ήταν πλέον αγαπημένο μέρος των ευγενών της Ρωμης και έγινε τόπος διεξαγωγής αποκριάτικων παρελάσεων. Από την άλλη, οι Πάπες και ιδιώτες χορηγοί συνέχισαν να φροντίζουν τον δρόμο ιδρύοντας φιλανθρωπικά ιδρύματα και παρέχοντας πόσιμο νερό στην περιοχή.

Από τα μέσα του 18ου αιώνα η μετατόπιση του κέντρου της Ρώμης προς το Κάμπο Μάρτσιο σταμάτησε την οικοδομική δραστηριότητα και προκάλεσε την εγκατάλειψη της Βία Τζούλια από τους ευγενείς, που αντικαταστάθηκαν από τεχνίτες με τα εργαστήριά τους Η νέα φυσιογνωμία κράτησε μέχρι τον 20ό αιώνα. Κατά τη φασιστική εποχή κάποια κατασκευαστικά προγράμματα διέσπασαν την ενότητα της οδού στο κεντρικό τμήμα της και η βλάβη αυτή δεν έχει ακόμη επιδιορθωθεί. Παρά το γεγονός αυτό, η Βία Τζούλια παραμένει ένας από τους πλουσιότερους δρόμους της Ρώμης σε τέχνη και ιστορία. Και μετά από μια σχετική παρακμή δύο αιώνων, από τη δεκαετία του 1950 η φήμη του ανανεώθηκε.

## Τοποθεσία και προέλευση του ονόματος
Η Βία Τζούλια είναι παράλληλη με τον ποταμό Τίβερη, ευρισκόμενη κοντά στην αριστερή του όχθη από την Πιάτσα Σαν Βιντσέντσο Παλλόττι κοντά στη Γέφυρα του Σίξτου μέχρι την Πιάτσα ντελ όρο. Το μήκος της είναι 950 μέτρα και συνδέει τα Δημοτικά Διαμερίσματα (*rioni*) 7ο (Ρέγκολα) και 5ο (Πόντε). Η οδός πήρε το όνομα του Πάπα Ιουλίου Β΄, που είχε διατάξει την κατασκευή της το έτος 1508. Στο παρεθόν είχε επίσης αποκληθεί Βία Ματζιστράλις (*Via Magistralis*) εξαιτίας της σημασίας της και Βία Ρέκτα εξαιτίας του ότι είναι ευθύγραμμη.

## Παραπομπές
 

Τζουλια
Μιράντ

Η **Μιράντ** (Γαλλικά: Mirande) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Ζερς, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας.

Η κοινότητα ανήκει στην ιστορική περιοχή της Γασκώνης. Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού.

Έχει πληθυσμό 3.468 κατοίκους (2017).

Οι κάτοικοι ονομάζονται Μιρανταί (ζ).

## Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Δημαρχείο της κοινότητας
Η κοινότητα Μιράντ βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Ζερς, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας.

Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι η κοινότητα Κοντόμ και πρωτεύουσα του νομού η Ως.

Έχει πληθυσμό 3.468 κατοίκους (2017) και η ευρύτερη αστική περιοχή της συγκεντρώνει 3.927 κατοίκους (2017).

Η κοινότητα Μιράντ διασχίζεται από τους ποταμούς Μπαΐζ και Λιζέ.

Η έκταση είναι 23,42 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο κυμαίνεται ανάμεσα στα 139 και 268 μέτρα.

Η πόλη, που βρίσκεται στην περιοχή επιρροής του ωκεάνιου κλίματος, χαρακτηρίζεται από ήπιους και υγρούς χειμώνες, καθώς και από ζεστά, συχνά θυελλώδη καλοκαίρια.

## Ιστορικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο πύργος του ρολογιού
Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον μεσαιωνικό τοπωνυμικό σχηματισμό Miranda, που όπως στα λατινικά έτσι και στη γλώσσα του οκ σημαίνει «παρατηρητήριο», που αργότερα στα γαλλικά έγινε Μιράντ.

Η Μιράντ ιδρύθηκε το 1281 και ήταν ένα από τα οχυρωμένα χωριά του 13ου αιώνα, χτισμένο στην αριστερή όχθη του ποταμού Μπαΐζ. Στη γύρω περιοχή, πολλά προϊστορικά ερείπια και τύμβοι μαρτυρούν αρχαία κατοίκηση της περιοχής.

Τα κτερίσματα που έχουν βρεθεί στην περιοχή της κοινότητας, αλλά και πολλά τυχαία ευρήματα, το τελευταίο από τα οποία είναι ένα μαρμάρινο κεφάλι αγάλματος που αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια εργασιών που πραγματοποιούνταν σε έναν δρόμο της κοινότητας, στηρίζουν την υπόθεση μιας γαλατορωμαϊκής εγκατάστασης στο έδαφος όπου βρίσκεται η σύγχρονη πόλη.

Χάρη στην ιδανική της τοποθεσία στον ποταμό Μπαΐζ, γνώρισε ταχεία επέκταση και σύντομα βρέθηκε μέσα σε ισχυρές οχυρώσεις.

## Μνημεία- Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Η πλατεία Ασταράκ

* Το Δημαρχείο

* Ο καθεδρικός ναός της πόλης
* Η πλατεία Ασταράκ, η κεντρική πλατεία, περιστοιχίζεται από στοές
* Ο πύργος του ρολογιού
* Ο πύργος Ροάν
* Το Μουσείο Καλών Τεχνών και Διακοσμητικών Τεχνών. Περιέχει μια πλούσια συλλογή από ιταλικούς, φλαμανδικούς και γαλλικούς πίνακες από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα και αξιόλογη συλλογή κεραμικών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιστοσελίδα του Γραφείου Τουρισμού της πόλης (Γαλλικά)
* Η επίσημη ιστοσελίδα της πόλης (Γαλλικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Κατηγορία:Οξιτανία
Κατηγορία:Υπονομαρχίες της Γαλλίας
Περίβλεπτο Φθιώτιδας

Το **Περίβλεπτο** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Περίβλεπτο βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και είναι κτισμένο στις πλαγιές ενός λόφου στις ανατολικές πλαγιές του όρους Τυμφρηστού (Βελούχι) σε υψόμετρο 925 μέτρα. Απέχει 33 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Μακρακώμη, 62 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Λαμία και 40 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας με την ονομασία *Περιλευτό* ή *Περίλευτο* και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το κατατάσσει "*στο τμήμα «Πολιτοχώρια» του κτηματολογίου Πατρατζίκ, ως Περιλευτό, με 100 σπίτια*". Ενοριακός του ναός είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου, που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του χωριού. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 ως *Περίλευτο* στο ΦΕΚ 80Α - 28/12/1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τυμφρηστού ενώ το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να διορθώνεται σε Περίβλεπτον και να ορίζεται έδρα στην ομώνυμη νεοϊδρυθείσα κοινότητα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί  την τοπική κοινότητα Περίβλεπτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 28 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Γυμνοσάλιαγκας

thumb|250px|Διάφοροι γυμνοσάλιαγκες της Βρετανίας
Ο όρος **γυμνοσάλιαγκας** αναφέρεται σε φαινομενικά χωρίς κέλυφος χερσαία γαστερόποδα μαλάκια. Οι διάφορες ταξινομικές οικογένειες γυμνοσάλιαγκα αποτελούν τμήματα διαφορετικών εξελικτικών γραμμών, παρά την επιφανειακή ομοιότητα στη μορφή του σώματος. Οι μορφές χωρίς κέλυφος έχουν εμφανιστεί πολλές φορές ανεξάρτητα στο εξελικτικό παρελθόν, και έτσι ο όρος γυμνοσάλιαγκας είναι πολυφυλετικός.

Το σώμα του γυμνοσάλιαγκα αποτελείται κυρίως από νερό και, χωρίς κέλυφος πλήρους μεγέθους, οι μαλακοί ιστοί είναι ευαίσθητοι στην αφυδάτωση. Πρέπει να παράγουν προστατευτική βλέννα για να επιβιώσουν. Πολλά είδη είναι πιο ενεργά μετά τη βροχή εξαιτίας του υγρού εδάφους. Σε ξηρότερες συνθήκες κρύβονται σε υγρά μέρη, όπως κάτω από το φλοιό δέντρων, πεσμένους κορμούς, βράχους και τεχνητά αντικείμενα, όπως γλάστρες, ώστε να διατηρήσουν την υγρασία του σώματός τους.

Οι γυμνοσάλιαγκες είναι ερμαφρόδιτοι, έχοντας τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα. Μόλις ο γυμνοσάλιαγκας εντοπίσει τον σύντροφο, ο ένας κάνει κύκλους γύρω από το άλλο και ανταλλάσσουν σπέρμα από τα εξέχοντα γεννητικά τους όργανα. Μερικές ημέρες αργότερα, οι γυμνοσάλιαγκες γενούν περίπου 30 αυγά σε μία τρύπα στο έδαφος ή κάτω από κάποιο αντικείμενο, όπως ένας πεσμένος κορμός. Ο αποφαλλισμός, δηλαδή η αποτομή του πέους συμβαίνει σε κάποια είδη, καθώς το πέος σφηνώνει στο σώμα του άλλου συντρόφου, με αποτέλεσμα ο γυμνοσάλιαγκας να πρέπει να το φάει για να απελευθερωθεί.

Οι γυμνοσάλιαγκες παίζουν σημαντικό ρόλο στο οικοσύστημα καθώς τρώνε φυτικά και μυκητιασικά υλικά σε αποσύνθεση. Τα περισσότερα είδη τρέφονται με μεγάλη ποικιλία οργανικών υλικών, όπως φύλλα φυτών, λειχήνες, μανιτάρια, ακόμη και κουφάρια. Κάποια είδη είναι θηρευτές, τρώγοντας άλλους γυμνοσάλιαγκες, σαλιγκάρια και γεωσκώληκες. Οι γυμνοσάλιαγκες με τη σειρά τους γίνονται θύματα πολλών σπονδυλωτών και ασπόνδυλων. Όταν απειλούνται, συστέλλουν το σώμα τους με αποτέλεσμα να γίνει πιο σκληρό και προσκολλώνται γερά στο υπόστρωμα. Η άσχημη γεύση της βλέννας είναι επίσης αποτρεπτική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαστερόποδα
Εκκλησία της Παναγίας (Γκαλάτσι)

Η **Εκκλησία της Παναγίας** (στα ρουμανικά: **Biserica Sfânta Precista**) στο Γκαλάτσι είναι ρουμανική ορθόδοξη εκκλησία που είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου. Αποτελεί το παλαιότερο ιστορικό μνημείο στο Γκαλάτσι και έχει ενταχθεί στη λίστα με τα ιστορικά μνημεία του Υπουργείου Πολιτισμού και Θρησκευμάτων της Ρουμανίας.

## Ιστορία της εκκλησίας
Η Εκκλησία της Παναγίας στο Γκαλάτσι αρχικά αποτελούσε εκκλησία μοναστηριού. Xτίστηκε μεταξύ του 1643 και 1647 από δύο εμπόρους από τη Μπράιλα, τον Dia και τον Serbu, και τον Κονσταντίν Τεοντόρ από το Γκαλάτσι και έχει αρχιτεκτονικά στοιχεία από τη Μολδαβία, τη Βλαχία και τη Τρανσυλβανία. Αναφορά στο μοναστήρι έκανε ο Σύριος ορθόδοξος κληρικός και χρονικογράφος, από το Χαλέπι Paul Zaim (είναι γνωστός ως Παύλος από το Χαλέπι), που το επισκέφτηκε το 1653.

Το 18ο και το 19ο αιώνα η εκκλησία λεηλατήθηκε και καταστράφηκε επανειλημμένως. Ειδικότερα λεηλατήθηκε και κάηκε το 1711 από τους Τούρκους και τους Τατάρους ενώ καταστράφηκε και στη διάρκεια των πολέμων μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, της Αυστροουγγαρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τις περιόδους 1735 -1739 και 1769 -1774. Καταστράφηκε εκ νέου το 1821 από τους Τούρκους. Σύμφωνα με τον επίσκοπο Melchisedec Ștefănescu (1823 -1892) η μονή είχε επανειλημμένα καεί και λεηλατηθεί από τους Τούρκους, που την είχαν μετατρέψει σε τελωνείο και συγκέντρωναν εκεί τα προϊόντα από ολόκληρη τη χώρα πριν τα μεταφέρουν στην Κωνσταντινούπολη.

Από το 1954 μέχρι το 1957 έγιναν στην εκκλησία εργασίες σταθεροποίησης και ανακαίνισης. Το 1971 μετατράπηκε από το κομμουνιστικό καθεστώς σε μουσείο ιστορίας και τέχνης και έγινε ξανά εκκλησία μετά τη πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Ρουμανία το 1990.

## Εικόνες

Αρχείο:Biserica Fortificata "Sfanta Precista" Galati, Romania, iarna 2.JPG
Αρχείο:Biserica Fortificata "Sfanta Precista" Galati, Romania, iarna.JPG
Αρχείο:Precistachurch.jpg
Αρχείο:Galati Precista Church.jpg
Αρχείο:Precista Church, Galati, Romania, Biserica Precista, Galatz 3.JPG
Αρχείο:Precista Church, Galati, Romania, Biserica Precista, Galatz 1.JPG


## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στη Ρουμανία
Γουλινάς

Ο **Γουλινάς** είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας και βρίσκεται στη δυτική Φθιώτιδα ανάμεσα στην Οίτη και στα Κοκκάλια τα οποία και αποτελούν τη βόρεια απόληξη της Οξιάς. Έχει υψόμετρο 1.467 μέτρα, είναι κατάφυτος στα χαμηλά υψόμετρα και γυμνός στα ψηλότερα τμήματά προσφέροντας πανοραμική θέα προς τα Βαρδούσια, τον Τυμφρηστό, την Οίτη, την Γκιώνα,  την Οξιά, τα Άγραφα και την Όθρυ.

Δυτικά του Γουλινά βρίσκεται το βουνό των Αγίων Θεοδώρων με υψόμετρο 1.141 μέτρα, το οποίο σύμφωνα με μια άποψη εξετάζεται σαν χωριστό βουνό. Σύμφωνα όμως με άλλη, λόγω της κορυφογραμμής - ράχης των 900 - 1000 μέτρων με την οποία ενώνονται τα δύο βουνά και τα διαμορφώνει σαν έναν ορεινό όγκο, οι Άγιοι Θεόδωροι θεωρούνται ως μια από τις κορυφές του Γουλινά. Βόρεια του βουνού κυλά ο Σπερχειός ποταμός, βόρεια και ανατολικά ο παραπόταμός του Ίναχος (στην αρχαιότητα) ή Βίστριτσα και δυτικά ο χείμαρρος Ρουστιανίτης που και αυτός εκβάλλει στον Σπερχειό.

Τα χωριά που περιβάλλουν τον Γουλινά (μαζί με τους Αγίους Θεοδώρους) είναι στα βόρεια: η Σπερχειάδα, τα Τριφύλλια, το Κλωνί, η Παλαιοβράχα, η Φτέρη, τα Κάτω Καμπιά, τα Άνω Καμπιά και η Λευκάδα. Στα ανατολικά: η Κάτω Καλλιθέα, ο Άγιος Σώστης, η Άνω Καλλιθέα και το Δίλοφο. Στα νότια: το Περιβόλι και το Νικολίτσι. Στα δυτικά: τα Κανάλια, τα Κάτω Κανάλια και η Κουτσούφλιανη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οι φυτοκοινωνίες των δασών της βαλκανικής αποδίσκου δρυός ''(Quercus petraea Liebl. subsp. medwediewii (A. Camus) Menitsky)'' του όρους Γουλινά - Δ. Σαμαράς, Κ. Θεοδωρόπουλος, Ε. Ελευθεριάδου
*Φωτογραφία με τις κορυφές του Γουλινά από τον ιστότοπο https://www.pezoporia.gr/
*Πεζοπορική διαδρομή: Άνω Καλλιθέα - Γουλινάς - Άνω Φτέρη Σπερχειάδας από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/

Κατηγορία:Βουνά της Φθιώτιδας
Κουτσούφλιανη Φθιώτιδας

Η **Κουτσούφλιανη** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 500 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κουτσούφλιανη βρίσκεται προς τα όρια του πρώην νομού με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας σε απόσταση 15 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Μακρακώμη (έδρα του δήμου) και 44 χλμ. Δ. από τη Λαμία. Είναι κτισμένη στις δυτικές πλαγιές του όρους Γουλινάς και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την αναφέρει με το όνομα *Ούτζφλιανη* και την κατατάσσει *"στο τμήμα «Βούκαια» του Κτηματολογίου Πατρατζίκ, με 10 σπίτια"*, αποτελώντας από τότε συνοικισμό του Γαρδικίου. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γαρδικίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Γαρδίκι και τα Κουρελέικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Γαρδικίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 66 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κολοκυθιά Φθιώτιδας

Η **Κολοκυθιά** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κολοκυθιά βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας στα Βαρδούσια και είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στις βόρειες πλαγιές τους σε υψόμετρο 900 μέτρα. Απέχει 27 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Σπερχειάδα (έδρα του δήμου) και 54 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Λαμία. Αρχικά το χωριό ήταν στην τοποθεσία «Παλιοκολοκυθιά» ή «της Κολοκυθιάς η βρύση» σε μεγαλύτερο υψόμετρο όπου υπήρχαν άφθονα νερά. Μετέπειτα μεταφέρθηκε χαμηλότερα κοντά στον «Αϊ Λια» και τελικά στη σημερινή του θέση. Στην Κολοκυθιά υπάρχει πολλή βλάστηση και τρεχούμενα νερά, με νεότερα σπίτια και αρκετά παλαιοτέρα πετρόχτιστα σπίτια. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η κερκιδωτή πλατεία στο κέντρο του χωριού, το δημοτικό σχολείο και η πέτρινη εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που είναι ο ενοριακός ναός.

Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την αναφέρει στην περίοδο της Τουρκοκρατίας (στα 1810) και την κατατάσσει *"στα «Βλαχοχώρια» του Κτηματολογίου του Πατρατζίκ, ως Κολοκυθιά με 10 σπίτια"*. Το 1835 από μια ανεπίσημη απογραφή που έγινε από Γάλλους, απογράφεται ως Κολοκυθιά στο Δήμο Καλλιαίων με 16 οικογένειες και 59 κατοίκους. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Κολοκυθιάς που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 120 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οδοιπορικό στα χωριά της Ρούμελης του Δήμου Σπερχειάδας  στον ιστότοπο https://www.alternative-tourism.gr/ 
* Ονομαστική καταγραφή υδρομύλων και μυλωθρών του νομού Φθιώτιδος στον ιστότοπο http://amfictyon.blogspot.com/

Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Αγνή Νταφ

Η **Αγνή Νταφ** (*Agnes Duff*, γεννημένη ως Αγνή Γεωργιάνα Ελισάβετ Χέι *Agnes Georgiana Elizabeth Hay*, 12 Μαΐου 1829 - 18 Δεκεμβρίου 1869) ήταν Ιρλανδο-Σκωτσέζα αριστοκράτισσα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1829 στο Δουβλίνο, και ήταν κόρη του Γουλιέλμο Χέι, 18ου Κόμη του Έρλολ και της Ελισάβετ ΦιτζΚλάρενς.

Στις 16 Μαρτίου 1846 παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Νταφ, 5ο Κόμη Φάιφ στη Βρετανική Πρεσβεία του Παρισιού. Μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
*την Λαίδη *Άννα* Ελισάβετ Κλημεντίνη (1847-1925), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Τάουσεντ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την Λαίδη *Ίντα* Λουίζα Αλίκη (1848-1918), παντρεύτηκε (1) τον Αδριανό Ηλία Χοπ. Απέκτησαν 1 παιδί και (2) τον Γουλιέλμο Γουίλσον. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*τον Λόρδο *Αλέξανδρο* Γουλιέλμο Γεώργιο (1849-1912), παντρεύτηκε την Λουίζα του Ηνωμένου Βασιλείου. Απέκτησαν 3 παιδιά.
*την Λαίδη Αλεξίνα (1851-1882), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Κόβεντρι. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*την Λαίδη *Αγνή* Σεσίλια Εμμελίνα (1852-1925), παντρεύτηκε (1) τον Γεώργιο Χέι-Ντράμοντ. Απέκτησαν 1 παιδί; (2) τον Εριμπέρτο Φλάουερ. Δεν απέκτησαν παιδιά και (3) τον Αλφρέδο Κούπερ. Απέκτησαν 4 παιδιά.
*την Λαίδη *Μαίρη* Χάμιλτον (1854-1854), πέθανε σε ηλικία 1 μηνών.

Ήταν προ-προ-προ-προ-γιαγιά του πρώην Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον.

Πέθανε στις 18 Δεκεμβρίου 1869 σε ηλικία 40 ετών.

## Τίτλοι
*12 Μαΐου 1829 – 16 Μαρτίου 1846: Λαίδη Αγνή Χέι
*16 Μαρτίου 1846 – 18 Δεκεμβρίου 1869: Κόμισσα Φάιφ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βρετανίδες κόμισσες
Μοναστήρι Γκαντζασάρ

Το **Γκαντζασάρ** (αρμενικά: Գանձասար) είναι Αρμενικός Αποστολικός καθεδρικός ναός του 13ου αιώνα (ιστορικά μοναστήρι) κοντά στο χωριό Βανκ στην αμφισβητούμενη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ, de jure στην περιοχή Καλμπατζάρ του Αζερμπαϊτζάν, de facto στην Επαρχία Μαρτακέρτ της αυτοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ιστορικά υπήρξε ως η σημαντικότερη εκκλησία της περιοχής. Αποτελεί ένα από τα καλύτερα κομμάτια της Αρμενικής αρχιτεκτονικής στα μέσα της δεκαετίας του 1200· το κτίριο είναι γνωστότερο στους μελετητές για τον πλούσια διακοσμημένο τρούλο του.

## Περιγραφή
350px|thumb|Αεροφωτογραφία του μοναστηριακού συγκροτήματος το 2018
Το μοναστήρι βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου, σε υψόμετρο 1.270 μέτρων, στα νοτιοδυτικά του χωριού Βανκ (Վանք, αζερικά: Vəngli) στην Επαρχία Μαρτακέρτ. Το περιτειχισμένο μοναστήρι περιλαμβάνει το ναό με τον πρόναό του (νάρθηξ), τα καταλύματα, την κατοικία του επισκόπου, την τραπεζαρία και ένα σχολικό κτίριο. Οι χώροι διαβίωσης, που βρίσκονται στη βόρεια πλευρά, περιέχουν οκτώ κελιά (2,9 με 2,5 μέτρα), που χτίστηκαν τον 17ο αιώνα. Στην ανατολική πλευρά υπάρχει μια τραπεζαρία, χτισμένη γύρω στο 1689. Το διώροφο σχολικό κτίριο χτίστηκε το 1898. Στα νότια των τειχών του μοναστηρίου βρίσκεται το παλαιό νεκροταφείο, όπου ιερείς, επίσκοποι και αξιόλογοι κοσμικοί (όπως οι Μελίκ) των περιοχών βρίσκονται θαμμένοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανικά μοναστήρια στη Δημοκρατία του Αρτσάχ
Κατηγορία:Χριστιανικά μοναστήρια στο Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Εκκλησίες στο Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια
Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια στο Αζερμπαϊτζάν
Βοροτναβάνκ

Το **Βοροτναβάνκ** (αρμενικά: Որոտնավանք) είναι μοναστικό συγκρότημα που βρίσκεται κατά μήκος μιας κορυφογραμμής με θέα στο φαράγγι Βοροτάν, μεταξύ των χωριών Βαγατίν και Βοροτάν, στην Επαρχία Σιουνίκ της Αρμενίας. Το συγκρότημα περιβάλλεται από ένα ψηλό πέτρινο τείχος για άμυνα έναντι των ξένων εισβολών, και κάποτε στέγαζε εργαστήρια, καταστήματα, ένα ιεροδιδασκαλείο, ένα θέρετρο, ένα νεκροταφείο και ένα πτωχοκομείο. Ένας πυλώνας βρισκόταν στην αυλή του μοναστηριού που συμβόλιζε ότι υπήρχαν μοναχοί που ευρίσκονταν στη θεία λειτουργία και βασιλιάδες που έκαναν ορκωμοσία σε αυτήν την τοποθεσία. Ο Χοβχάν Βοροτνετσί (1315-1398), ένας Αρμένιος μεσαιωνικός φιλόσοφος και θεολόγος, καθώς και ο ιδρυτής του Πανεπιστημίου Τατέβ Βαρνταπεταράν έζησε και εργάστηκε στο μοναστήρι.

## Συλλογή

File:Vorotnavank Monastery 2011-1.jpg
File:Vorotnavank Monastery 2011-2.jpg
File:Vorotnavank Monastery 2011-3.jpg
File:Vorotnavank4.jpg|Εσωτερικό της αψίδας στο Βοροτναβάνκ.
File:20160608 053-Vorotnavank-Armenien-029.jpg|alt=Area of Vorotnavank|Το Βοροτναβάνκ με το τείχος του, τον κήπο του, και το παλαιό νεκροταφείο


Κατηγορία:Χριστιανικά μοναστήρια στην Αρμενία
Βαχαναβάνκ

Το **Βαχαναβάνκ** (αρμενικά: Վահանավանք) είναι αρμενικό μοναστικό συγκρότημα του 10ου-11ου αιώνα το οποίο βρίσκεται περίπου 5 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης Καπάν στην Επαρχία Σιουνίκ της Αρμενίας. Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Τιγκρανασάρ κατά μήκος της δεξιάς όχθης του ποταμού Βογτζή.

Το μοναστήρι χτίστηκε πάνω από ένα νεκροταφείο της Εποχής του Χαλκού (13.-11. Π.Κ.Χ.) από τον Πρίγκιπα Βαχάν Ναχασινόγ, από τον οποίο και πήρε το όνομά του, γιο του Πρίγκιπα Γκαγκίκ του Καπάν στις αρχές του 10ου αιώνα. Ο Αρμένιος ιστορικός Στέφανος Ορμπελιάν (περί του 1250 - 1305) έγραψε ότι ο πρίγκιπας είχε βάλει ράσο και ανέλαβε τον τρόπο ζωής μοναχού για να θεραπεύσει τον εαυτό του από δαιμονισμό. Το έτος 911, ο πρίγκιπας Βαχάν συγκέντρωσε 100 ομοϊδεάτες κληρικούς και έκτισε την εκκλησία του Γρηγορίου Α' του Φωτιστή. Είναι το παλαιότερο μεταξύ των κατασκευών στο Βαχαναβάνκ.

Κατηγορία:Χριστιανικά μοναστήρια στην Αρμενία
Τατεβί Αναπάτ

Το **Μεγάλο Ερημητήριο του Τατέβ** ή **Τατεβί Μετς Αναπάτ** (αρμενικά: Տաթևի Մեծ Անապատ) είναι παλαιό αρμενικό μοναστήρι του 17ου αιώνα το οποίο βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Βοροτάν στην Επαρχία Σιουνίκ της Αρμενίας.

## Ιστορία
Το ερημητήριο ιδρύθηκε από μοναχούς μεταξύ του 1608 και του 1613. Ωστόσο, μετά από έναν τρομερό σεισμό το 1658, οι ερημίτες αναγκάστηκαν να μετακινηθούν αρκετά χιλιόμετρα πιο μακριά από το μοναστήρι, κάνοντας χρήση του Μοναστηρίου του Τατέβ, το οποίο αντικαταστάθηκε από το ερημητήριο. Στην περιοχή υπάρχει το τελεφερίκ Φτερά του Τατέβ, το οποίο χρησιμοποιείται για την παρατήρηση του μοναστηρίου.

## Δείτε επίσης
*Τατέβ, ένα γειτονικό αρμενικό μοναστήρι του 9ου αιώνα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανικά μοναστήρια στην Αρμενία
Μσκαβάνκ

Το **Μσκαβάνκ** (αρμενικά: Մշկավանք) είναι παλαιό Αρμενικό Αποστολικό μοναστήρι στη βορειοανατολική Επαρχία Ταβούς, στην Αρμενία. Ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα και σήμερα είναι εγκαταλελειμμένο. Έχει καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό και η περιοχή είναι κατάφυτη.

Το μοναστήρι είναι χτισμένο πάνω σε μια πλαγιά και περιβάλλεται από πυκνά δάση σε ένα ψηλό οροπέδιο, έξι χιλιόμετρα δυτικά του χωριού Κογμπ, περίπου 120 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Αρμενίας, Ερεβάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια στην Αρμενία
Νεοχώρι Πουγκακίων Φθιώτιδας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Φθιώτιδα δείτε το λήμμα: [[Νεοχώρι Φθιώτιδας]]*

Το **Νεοχώρι** Πουγκακίων είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, το οποίο βρίσκεται προς στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας. Είναι κτισμένο στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Κοκκάλια σε υψόμετρο 830 μέτρα. Απέχει 26 χλμ. ΝΑ. από τη Μακρακώμη, 62 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Λαμία και 25 χλμ. ΝΑ. από το Καρπενήσι. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πουγκακίων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τα Πουγκάκια, τον Βλάχικο, τα Κέδρα και τα Μαστοραίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Πουγκακίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σπερχειάδος του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 14 κατοίκους.

## Σημείωση
Στον ίδιο δήμο υπάρχει ο ομώνυμος οικισμός Νεοχώρι Τυμφρηστού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας