open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σονάτα για πιάνο No. 30 (Μπετόβεν)

Η **Σονάτα για Πιάνο No. 30 σε Μι μείζονα, Op. 109** (αγγλικά: *Piano Sonata No. 30*, γερμανικά: *Nr. 30 op. 109 in E-Dur*) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη το 1820, και αφιερωμένη στην Μαξιμιλιανή  Μπρετάνο, την κόρη του φίλου του, Αντόνι Μπρετάνο. Η σονάτα αυτή χαρακτηρίζεται από την ελευθερία και αυθεντικότητα μίας σονάτας. Η εστίασή της επικεντρώνεται στο τρίτο μέρος, με μια σειρά από παραλλαγές που ερμηνεύουν το θέμα της σε μια ευρεία ποικιλία των επιμέρους τρόπων.

Το έργο αποτελείται από τρία μέρη: I. *Vivace ma non troppo / Adagio espressivo*, Μι μείζονα, 2/4 - II. *Prestissimo*, Μι ελάσσονα, 6/8 - III. *Gesangvoll, mit innigster Empfindung. Andante molto cantabile ed espressivo*, Μι μείζονα, 3/4. Μία τυπική εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 20 λεπτά, με το τελευταίο μέρος να διαρκεί πάνω από τον μισό συνολικό χρόνο. Συνολικά, η σονάτα είναι "προικισμένη" με πλούσια μελωδία και ενδιαφέρουσα, περίπλοκη αρμονία.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*A lecture by András Schiff on Beethoven's piano sonata op. 109
*Alfred Brendel: Notes on a Complete Recording of Beethoven's Piano Works
*Manuscript of Op. 109 at the Library of Congress. (Note: although the title of this web page and Beethoven's own title page read "Sonate für das Hammerklavier", it is Op. 109.)

Σονατα 30
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι μείζονα
Κατηγορία:Μουσική αφιερωμένη σε φίλους ή συγγενείς
Θωμάς Πεχλιβανίδης

Ο **Θωμάς Πεχλιβανίδης** (1904-1945) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός που συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις των εθνικιστικών και αντικομμουνιστικών αντάρτικων τμημάτων του Αντών Τσαούς στις περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο **Θωμάς Πεχλιβανίδης** γεννήθηκε το 1904 στον Πόντο και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή κατέφυγε ως πρόσφυγας στην Ελλάδα όπου εγκαταστάθηκε στις Κρηνίδες. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Δράμας σχημάτισε μαζί με τον συγχωριανό του Αναστάσιο Καραβασίλη ή Κουζλέκη μικρή αντάρτική ομάδα που είχε την έδρα της κοντά στο ορεινό Βουνοχώρι Καβάλας. Μάλιστα στη συγκεκριμένη ομάδα κατέφυγε αργότερα ο Αντών Τσαούς, ο οποίος θα αναδειχθεί στη συνέχεια ως ο σημαντικότερος εθνικιστής οπλαρχηγός της βουλγαροκρατούμενης ζώνης.

Όταν στις αρχές του 1944 πραγματοποιήθηκε η πρώτη οργάνωση των εθνικιστών ανταρτών με τη δημιουργία των ΕΑΟ, ο Πεχλιβανίδης ορίστηκε επικεφαλής του αρχηγείου του Τσαλ Νταγ, το οποίο αποτελούσε και την έδρα του Γενικού Αρχηγείου των ανταρτών. Στα τέλη Απριλίου του 1944, κατά τη διάρκεια βουλγαρικών εκκαθαριστικών επιχειρήσεων, το σώμα του συγκρούστηκε με εχθρικό τάγμα κοντά στο Βουνοχώρι..

Τον Ιανουάριο του 1945 σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια καταδίωξης του από τμήμα του ΕΛΑΣ όταν πυρπολήθηκε το σπίτι στο οποίο βρήκε καταφύγιο στα Περιστέρια (Δερμιτζόγιαννη) του Τσαλ Νταγ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Παπαθανασίου, Παρμενίων (1997). *Για τον ελληνικό Βορρά, Μακεδονία 1941-44. Εθνική αντίσταση και τραγωδία: το ανέκδοτο αρχείο-ημερολόγιο του τότε ταγματάρχη Γιάννη Παπαθανασίου ιδρυτικού μέλους της οργανώσεως ΥΒΕ/ΠΑΟ*, B΄, Αθήνα: Παπαζήσης'.

* Χατζηαναστασίου, Τάσος (2006), «Οι εθνικιστές οπλαρχηγοί στη βουλγαροκρατούμενη Μακεδονία και Θράκη», στο: Νίκος Μαραντζίδης (επιμ.), *Οι άλλοι Καπετάνιοι: αντικομμουνιστές ένοπλοι στα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου*. Αθήνα: Βιβλιοπωλείο της Εστίας, σελ. 297-373. ISBN 978-960-05-1237-3.

* Χατζηαναστασίου, Τάσος (2016). *Αντάρτες και καπετάνιοι. Η Eθνική Aντίσταση κατά της βουλγαρικής κατοχής της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης, 1942-1944*. Θεσσαλονίκη: Αφοί Κυριακίδη. ISBN 960-343-703-4.

Κατηγορία:Αντικομμουνιστές
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Στάθης Λεοντιάδης

Ο **Στάθης Λεοντιάδης** (1892-1944) ήταν οπλαρχηγός αντάρτικου σώματος  στην περίοδο της κατοχής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σταθης Λεοντιάδης γεννήθηκε στον Πόντο γύρω  στα 1892 και κατοικούσε στα Περιστέρια Δράμας. Στις αρχές της Κατοχής δέχθηκε πρόσκληση της τοπικής οργάνωσης του ΚΚΕ να ενταχθεί στην αντάρτικη δράση του. Μετά τη σύλληψη και εκτέλεση Βούλγαρων ενόπλων οι Βούλγαροι ξεκίνησαν αντίποινα και ο Λεοντιάδης με την ομάδα του χτύπησε με ενέδρα του τμημα του βουλγαρικού στρατού στη θέση Ραμαζάν Μπουνάρ των Περιστεριών. Στη συνέχεια κατέφυγε στη γερμανοκρατούμενη περιοχή του Στρυμόνα. Καταδικάστηκε ερήμην στις 26 Μαΐου 1942. Τον Ιούνιο του 1942 σκοτώθηκε από απόσπασμα εξοπολισμένων από τις βουλγάρικες αρχές. Αργότερα οι δολοφόνοι του συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν από τους άνδρες του Αντώνη Φωστερίδη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Χατζηαναστασίου, Τάσος (2006), «Οι εθνικιστές οπλαρχηγοί στη βουλγαροκρατούμενη Μακεδονία και Θράκη», στο: Νίκος Μαραντζιδης (επίμ), *Οι άλλοι Καπετάνιοι: αντικομμουνιστές ένοπλοι στα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου*. Αθήνα: Βιβλιοπωλείο της Εστίας, σελ. 297-373. ISBN 978-960-05-1237-3.

Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949
Ιρλανδικός εμφύλιος πόλεμος

left|200 px|thumb|Άνδρες του τακτικού ιρλανδικού στρατού Ο **Ιρλανδικός εμφύλιος πόλεμος** ήταν στρατιωτική σύγκρουση που έλαβε χώρα εντός της επικράτειας της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας μεταξύ της προσωρινής δημοκρατικής  κυβέρνησης της χώρας (που είχε συσταθεί μετά την επίτευξη της Ιρλανδικής ανεξαρτησίας από τη Μεγάλη Βρετανία) και των πολέμιων της συνθήκης ειρήνης (εθνικιστές), που δε συμφωνούσαν με τους εδαφικούς, κυρίως, όρους της συμφωνίας που είχε υπογραφεί με τους Άγγλους. Ο πόλεμος διήρκεσε επί 11 συνεχόμενους μήνες, από τις 28 Ιουνίου 1922 έως τις 23 Μαΐου 1923 και προκάλεσε περισσότερα θύματα από ότι ο προηγηθείς αγώνας της Ιρλανδικής ανεξαρτησίας. Νικήτρια αναδείχθηκε η προσωρινή κυβέρνηση της χώρας, η οποία μάλιστα ενισχύθηκε στρατιωτικά από τους Άγγλους, μέσω του Βασιλικού Ναυτικού.
  

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ernie O'Malley, The Singing Flame, Δουβλίνο, 1978 (ISBN 978-0-900068-40-9)
* M.E. Collins, Ireland 1868–1966, Δουβλίνο, 1993.
* Michael Hopkinson, Green against Green – the Irish Civil War, 1988 (ISBN 978-0-7171-1202-9)

Ευρωπαϊκή ιστορία
Κατηγορία:Ιστορία της Ιρλανδίας
Κατηγορία:Εμφύλιοι πόλεμοι
Μπάρι Λίντον

Το ***Μπάρι Λίντον*** (αγγλικά: **Barry Lyndon**) είναι βρετανοαμερικανική ταινία, δράμα εποχής του 1975, γραμμένη σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, με βάση το μυθιστόρημα του 1844 *Η τύχη του Μπάρι Λίντον* του Ουίλλιαμ Θάκερυ. Πρωταγωνιστούν οι: Ράιαν Ο' Νιλ, Μαρίζα Μπέρενσον, Πάτρικ Μαγκί, Χάρντι Κρούγκερ. Η ταινία αφηγείται τα κατορθώματα ενός φανταστικού Ιρλανδού τυχοδιώκτη του 18ου αιώνα. Οι εξωτερικοί χώροι τραβήχτηκαν σε τοποθεσίες στην Ιρλανδία, την Αγγλία και τη Γερμανία.

Στα Όσκαρ του 1975 η ταινία κέρδισε τέσσερα Όσκαρ στις κατηγορίες παραγωγής. Παρά το γεγονός ότι είχε μια μέτρια εμπορική επιτυχία και μια μικτή υποδοχή από τους κριτικούς μετά την κυκλοφορία, το *Μπάρι Λίντον* θεωρείται σήμερα μια από τις καλύτερες ταινίες του Κιούμπρικ. Σε πολλές δημοσκοπήσεις, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων των Village Voice (1999), Sight & Sound (2002, 2012), Time (2005) και BBC, έχει ονομαστεί ένα από τα μεγαλύτερα έργα που έχουν γυριστεί ποτέ.
## Δείτε επίσης
* Λίστα αμερικάνικων ταινιών του 1975
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
* Screenplay of Barry Lyndon (18 February 1973) at Daily script.
* ''Barry Lyndon'' Press Kit at Indelible inc.
* The Kubrick Site, a "non-profit resource archive for documentary materials", including essays and articles.
* Stanley Kubrick’s letter to projectionists on ''Barry Lyndon''  at Some Came Running.

Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Κατηγορία:Ταινίες του 1975
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιρλανδία
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Κατηγορία:Βρετανικές πολεμικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σκωτία
Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Γουλιέλμος Δ΄ του Βολφενμπύτελ

Ο **Γουλιέλμος Δ΄** ο *Νεότερος* (π. 1425 - 7 Ιουλίου 1503) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1482-91) μαζί με τον αδελφό του Φρειδερίκο Γ΄ και πρίγκιπας του Γκέτινγκεν, πρώτα μαζί με τον ίδιο αδελφό του (1473-83) και έπειτα μόνος του (1484-95). Οι κτήσεις του ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου Γ΄ και της Καικιλίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα δούκα του Βρανδεμβούργου. Ο Γουλιέλμος Γ΄ ήταν πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ και Γκέτινγκεν, αλλά όταν το 1473 απεβίωσε ο άκληρος αδελφός του Ερρίκος Β' ο *ειρηνικός* και τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ, παραχώρησε το Κάλενμπεργκ και Γκέτινγκεν στους γιους του Φρειδερίκο Γ΄ και Γουλιέλμο Δ΄. 

Το 1482 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Γ΄ και οι δύο γιοί του τον διαδέχθηκαν και στο Βολφενμπύτελ. Όμως δύο έτη μετά ο Γουλιέλμος Γ΄ φυλάκισε τον αδελφό του και έμεινε μόνος κύριος στα τρία πριγκιπάτα. Το 1490 αγόρασε την πόλη του Χέλμστετ από τον ηγούμενο του Βερντέν. Το 1491 παραχώρησε το Βολφενμπύτελ και Κάλενμπεργκ στους δύο γιους του, ενώ το 1495 παραχώρησε και το Γκέτιγκεν στο νεότερο γιο του. Απεβίωσε το 1503 στο Χάρντιγκσεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Μπόντο Ζ΄ κόμη του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε και είχε τέκνα:
* Άννα 1460-1520, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ μαρκήσιο (landgrave) της Κάτω Έσσης.
* Ερρίκος Δ΄ 1463-1514 ο *πρεσβύτερος*, πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ, Κάλενμπεργκ.
* Ερρίκος Α΄ πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ, Κάλενμπεργκ, Γκέτιγκεν.

## Πηγές
*Zedlers Universal-Lexicon, vol. 56, p. 585–586

Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Κάλενμπεργκ
Η Πηγή της Ζωής

Η ***Πηγή της Ζωής*** (αγγλικά: ***The Fountain***) είναι αμερικανική επική δραματική ταινία του 2006, που συνδυάζει στοιχεία της φαντασίας, της ιστορίας, της πνευματικότητας και την επιστημονική φαντασία. Είναι σε σκηνοθεσία Ντάρεν Αρονόφσκι και πρωταγωνιστούν οι Χιου Τζάκμαν και Ρέιτσελ Βάις. Η ταινία αποτελείται από τρεις ιστορίες, στις οποίες ο Τζάκμαν και ο Βάις παίζουν διαφορετικούς χαρακτήρες που μπορεί ή δεν μπορεί να είναι τα ίδια δύο άτομα: ένας σύγχρονος επιστήμονας και η καρκινοπαθής σύζυγός του, ένας κονκισταδόρας και η βασίλισσα του, και ένας ταξιδιώτης του διαστήματος στο μέλλον που ψάχνει την χαμένη αγάπη του. Οι ιστορίες -που αλληλοσυνδέονται με τη χρήση των ρακόρ και επαναλαμβανόμενα οπτικά μοτίβα- αντικατοπτρίζουν τα θέματα της αγάπης και της θνησιμότητας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2006
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Regency Enterprises
Αρμάνι

Ο **Τζιόρτζιο Αρμάνι S. P. A.** () είναι ένας ιταλικός οίκος μόδας που ιδρύθηκε από τον Giorgio Armani , ο οποίος σχεδιάζει, κατασκευάζει, διανέμει και εμπορεύεται προϊόντα υψηλής ραπτικής, έτοιμων ενδυμάτων, δερμάτινα προϊόντα, παπούτσια, ρολόγια, κοσμήματα, αξεσουάρ, οπτικά,  καλλυντικά και διακόσμησης εσωτερικού χώρου. Η εμπορική προώθηση αυτών των προϊόντων έγινε με τις παρακάτω  μάρκες, απο τις πιο ακριβές μέχρι τις πιο προσιτές: Giorgio Armani Privé, Giorgio Armani, Emporio Armani, EA7 | Emporio Armani, Armani Collezioni, AJ | Armani Jeans, Armani Junior, AX | Armani Exchange. Στα τέλη του 2005, οι πωλήσεις της εταιρίας εκτιμήθηκαν περίπου στα 1,69  δισεκατομμύρια δολάρια. Ο οίκος Aρμάνι είχε τη γρηγορότερη ανάπτυξη από όλες τις εταιρείες στο χώρο της μόδας.

O οίκος Τζιόρτζιο Αρμάνι σε συνεργασία με την Emaar Properties διαθέτουν μια αλυσίδα από πολυτελή ξενοδοχεία και θέρετρα σε αρκετές μεγάλες πόλεις, όπως το Μιλάνο, το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Χονγκ Κονγκ, το Λος Άντζελες, το Τόκιο, τη Σαγκάη, τη Σεούλ και το Ντουμπάι. Η εταιρεία διαθέτει ήδη μια σειρά από καφετέριες σε όλο τον κόσμο, καθώς και ένα μπαρ και ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης.

## Βιβλιογραφία


## Επιπλέον Πηγές
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Υψηλή ραπτική
Κατηγορία:Κατασκευαστές αξεσουάρ μόδας
Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα
Γκιουνεϊμεχλέ

Το **Γκιουνεϊμεχλέ **(επίσης, **Γκιουνεϊμεχελλέ, **αζερικά: Güneyməhəllə) είναι ένα χωριό στο δήμο Πιουστεκασίμ στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Κελεζεϊβέ

Το **Κελεζεϊβέ **(επίσης, **Καλά-Ζεϊνά**, **Κελαζέϊβα**, και **Ζέιβα**) είναι ένα χωριό στην επαρχία Ισμαΐλι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Σουλούτ.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ισμαϊλί
Κουνχίρτ

Το **Κουνχίρτ **(επίσης, **Κιουνχίρτ **και **Κούνχιρτ**) είναι ένα χωριό στην επαρχία Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Γκιούλεζι.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Καζιόμπα

Το **Καζιόμπα **είναι ένα χωριό στην επαρχία Κουσάρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας. 

## Παραπομπές
* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουσάρ
Άννα Κέντρικ

Η **Άννα Κουκ Κέντρικ** (*Anna Cooke Kendrick*, 9 Αυγούστου 1985) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Ξεκίνησε την καριέρα της ως παιδί-ηθοποιός σε θεατρικές παραγωγές. Ο πρώτος της πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν το 1998 στο Broadway μιούζικαλ *Υψηλή Κοινωνία*, από το οποίο κέρδισε ένα Βραβείο Tony στην υποψηφιότητα για τον Καλύτερο Β' Γυναικείο Ρόλο σε Μιούζικαλ. Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην κωμωδία με μουσική *Κατασκήνωση* (2003).

Η Κέντρικ βγήκε στο προσκήνιο για τον υποστηρικτικό ρόλο στο *The Twilight Saga* (2008-12), η ταινία του franchise που βασίζεται στην σειρά βιβλίων της Stephenie Meyer. Έλαβε υποψηφιότητα για Βραβείο όσκαρ  Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στο *Up in the Air* (2009).

Η Κέντρικ έχει επίσης συμμετάσχει στην κωμωδία-δράμα *[[50/50 (ταινία)|50/50]]* (2011), το έγκλημα-δράμα Περιπολία (2012), το μιούζικαλ-φαντασία Τα μυστικά του *<span>[[Τα μυστικά του δάσους|Δ]]</span><span>[[Τα μυστικά του δάσους|άσους]]</span>* (2014), και την ενήλικη κωμωδία *του Μάικ και ο Ντέιβ Πρέπει Ημερομηνίες Γάμου* (2016). Απέκτησε περαιτέρω τη φήμη όταν έπαιξε ως πρωταγωνίστρια στην μουσική κωμωδία του 2012 *Pitch Perfect* και το 2015 η συνέχεια, *Pitch Perfect 2, καθώς και στο Pitch Perfect 3, το 2017.*

Το 2016, η Κέντρικ δημοσίευσε τα απομνημονεύματά της, Scrappy Little Nobody.

## Πρώτα Χρόνια
Η Άννα Κουκ Κέντρικ γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου του 1985 στο Πόρτλαντ, Μέιν, κόρη της Τζάνις (το γένος Cooke), λογίστρια, και William Κέντρικ, καθηγητής ιστορίας ο οποίος επίσης ασχολείται με τα οικονομικά. Αυτή είναι Αγγλικής, Ιρλανδικής, Σκωτσέζικης καταγωγής. Οι παππούδες της ήταν ο Ρόναλντ (1916-2006) και η Ρουθ (το γένος Small) Cooke (1918–2011). Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον ηθοποιό Michael Cooke Κέντρικ, που εμφανίστηκε στην ταινία 2000 *[[Ο απόηχος της Δόξας]]*. Παρακολούθησε το Ντεεριν Σχολείο στο Πόρτλαντ πριν την είσοδο στο χώρο της διασκέδασης.

Η ίδια έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις της πως την ενδιέφερε η ηθοποιία και ο χώρος του θεάματος ήδη από πολύ μικρή ηλικία. Μάλιστα, στα δώδεκα της έτη, οι γονείς της της επέτρεπαν να ταξιδέψει με το τρένο έως τη Νέα Υόρκη από το Μέιν- συνοδεία του αδερφού της, ετών 14 τότε- με σκοπό να λάβει μέρος σε ακροάσεις. Εκείνη την περίοδο κέρδισε και τον πρώτο της ρόλο στο μιούζικαλ του Broadway "High Society", για το οποίο έλαβε και το βραβείο Tony. Στα απομνημονεύματα της αλλά και σε συνεντεύξεις, η Kendrick έχει δηλώσει πως η ίδια δεν είχε αντιληφθεί τη σπουδαιότητα αυτού του βραβείου, λόγω του νεαρού της ηλικίας της.

## Προσωπική της ζωή
Το 2009, η Κέντρικ άρχισε μια σχέση με τον σκηνοθέτη Edgar Wright μετά τη συνάντησή τους στο πλατό του" *[[Ο Σκοτ Πίλγκριμ Εναντίον των 7 Πρώην]]*. Το ζευγάρι χώρισε στις αρχές του 2013. Η Κέντρικ κατοικεί στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες ποπ
Νέα Πινακοθήκη

Η **Νέα Πινακοθήκη** (**Neue Pinakothek**) είναι μουσείο στο Μόναχο, όπου εκτίθενται έργα ευρωπαϊκης τέχνης του 18ου και 19ου αιώνα. Πρόκειται για ένα από σημαντικότερα μουσεία του 19ου αιώνα ειδικά. Μαζί με την Παλαιά Πινακοθήκη και την Πινακοθήκη του Μοντέρνου (Μόναχο) αποτελεί το τμήμα εκείνο της Kunstareal (περιοχής τέχνης) του Μονάχου που καλύπτει πλήρως την διαδρομή της ευρωπαϊκης τέχνης από τον 13ο αιώνα μέχρι τις μέρες μας. Η Νέα Πινακοθήκη φτάνει ώς τους εξπρεσιονιστές (περίπου 1900), ενώ ο χρονικός διαχωρισμός από τους «Παλιούς Δασκάλους» της Παλαιάς Πινακοθήκης που εφήρμοσε, υιοθετήθηκε στην συνέχεια από πολλά μουσεία.

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1853 από τον (τέως τότε) βασιλιά της Βαυρίας Λουδοβίκο Α΄. Το αρχικό κτίριο, κατασκευασμένο από τους αρχιτέκτονες Φρίντριχ φον Γκέρτνερ και August von Voit, καταστράφηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και νέα μεταμοντέρνα κατασκευή του Alexander von Branca στεγάζει το μουσείο από το 1981.

Πυρήνα των εκθεμάτων αποτελεί η προσωπική συλλογή του Λουδοβίκου, ο οποίος ασκούσε την επιρροή του υπέρ των έργων του Γερμανικού Ρομαντισμού και της (γερμανικής) Σχολής του Μονάχου. Πατέρας του Όθωνα και φιλέλληνας ο Λουδοβίκος, έστειλε το 1834 τον ζωγράφο Carl Rottmann στην Ελλάδα για να ζωγραφίσει φημισμένα ελληνικά τοπία και μνημεία, που εκτίθενται σε ειδική αίθουσα του μουσείου. Την ίδια αυτή περίοδο πολλοί νεαροί Έλληνες καλλιτέχνες πήγαν για σπουδές στο Μόναχο και απετέλεσαν την Σχολή του Μονάχου.

Κατά την περίοδο κατά την οποία διευθυντής του μουσείου ήταν ο Hugo von Tschudi, αποκτήθηκαν αντιπροσωπευτικά έργα του Ιμπρεσιονισμού και του Μεταϊμπρεσιονισμού.

Από τα περίπου 3.000 έργα που έχει στην κατοχή του το μουσείο (κρατική ιδιοκτησία από το 1915), εκτίθενται περίπου τετρακόσιοι πίνακες και πενήντα γλυπτά.

## Εκθέματα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μουσεία στη Γερμανία
Κατηγορία:Μόναχο
Κατάλογος έργων της Νέας Πινακοθήκης

Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Νέας Πινακοθήκης

## 1. Γερμανική ζωγραφική

## 2. Ζωγραφική άλλων ευρωπαϊκών χωρών

|Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Συμφωνία αρ. 1 (Μπετόβεν)

Η **Συμφωνία αρ. 1 σε Ντο μείζονα** (), έργο 21, είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, η οποία αφιερώθηκε στον Γκότφριντ βαν Σβίτεν. Το έργο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1801, από τον οίκο Hoffmeister & Kühnel, στη Λειψία. Παρ’ όλα αυτά, είναι άγνωστο το πότε ο Μπετόβεν συνέθεσε αυτό το έργο, πάντως χειρόγραφα του τελευταίου μέρους της συμφωνίας που βρέθηκαν χρονολογούνται από το 1795.
## Υπόβαθρο
Η συμφωνία, ξεκάθαρα, χρωστά σε προγενέστερους μουσικούς, όπως ο Μότσαρτ και ειδικότερα ο καθηγητής του Χάυντν, παρόλα αυτά έχει χαρακτηριστικά που συνοδεύουν μοναδικά το έργο του Μπετόβεν, κυρίως η ευρεία χρήση του sforzandi και η εξέχουσα θέση των πνευστών. Τα χειρόγραφα που βρέθηκαν μαζί με ασκήσεις του Μπετόβεν γράφουν: «ενώ μελετούσα αντίστιξη υπό τον Γιόχαν Γκέοργκ Άλμπρεχτσμπέργκερ, την άνοιξη του 1797».

Η πρώτη εκτέλεση έγινε στις 2 Απριλίου του 1800, στο *[[Μπούργκτεατερ|K.K. Hoftheater nächst der Burg]]*, στη Βιέννη. Το ρεπερτόριο περιελάμβανε τη *Septett*  και το Κονσέρτο για πιάνο No. 2, μαζί με μία συμφωνία του Μότσαρτ και μία άρια για ντουέτο του Χάυντν, από το ορατόριο *[[Die Schöpfung (Χάυντν|Die Schöpfung]]*. Το κονσέρτο αυτό βοήθησε τον Μπετόβεν να καθιερωθεί ως ταλέντο στη Βιέννη.

## Ενορχήστρωση
Η συμφωνία γράφτηκε για τα ακόλουθα όργανα:

;Ξύλινα πνευστά:

*2x Φλάουτο
*2x Όμποε
*2x Κλαρινέτο σε Ντο
*2x Φαγκότο

;Χάλκινα πνευστά:
*2x Κόρνο σε Ντο και Φα
*2x Τρομπέτα σε Ντο

;Κρουστά:
:2 Τυμπάνια σε Ντο και Σολ

;Έγχορδα:
*Πρώτα Βιολιά
*Δεύτερα Βιολιά 
*Βιόλες
*Τσέλα
*Κοντραμπάσα

Τα κλαρινέτα συνήθως παίζονταν σε Σι ύφεση, αλλά και σε Ντο και Ρε, πάντως πλέον δεν είναι ευρεία η χρήση τους. Παρόλα αυτά, υπάρχει μία αντιπαράθεση, αν πρέπει να παίζουν σε Μι ύφεση. Το Μι ύφεση κλαρινέτο είναι πιο κοντά στα Ντο και Ρε, από τον πιο ζεστό ήχο των Σι ύφεση. Το δεύτερο φλάουτο δεν παίζει στο δεύτερο μέρος.

## Δομή
Το έργο αποτελείται από τέσσερα μέρη:

#*[[Tempo#Adagio]] molto* – *[[TempoAllegro]] con brio*, 4/4 –  (Ντο μείζονα)
#*[[Tempo|Andante]] cantabile con moto*, 3/8 in (Φα μείζονα)
# *[[Μινουέτο|Menuetto]]*: *Allegro molto e vivace*, 3/4 (Ντο μείζονα)
#*[[Tempo|Adagio]]* – *Allegro molto e vivace*, 2/4 (CΝτο μείζονα)

Μία τυπική εκτέλεση της συμφωνίας διαρκεί από 22 έως και 29 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Analysis of Beethoven Symphony No.1  at All About Ludwig van Beethoven 
* Analysis of Beethoven Symphony No.1 by French composer Hector Berlioz on The Hector Berlioz Website
* Full score of Beethoven's Symphony Number 1.
* Interview with Christoph Eschenbach about the symphony.

Κατηγορία:Συμφωνίες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1795
Κατηγορία:Μουσική αφιερωμένη σε ευεργέτες ή χρηματοδότες
Φρειδερίκος Ούλριχ του Βολφενμπύτελ

Ο **Φρειδερίκος-Ούλριχ** (5 Απριλίου 1591 - 11 Αυγούστου 1634) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1613-34), μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του ευφυούς και ικανότατου Ερρίκου-Ιουλίου και της 2ης συζύγου του Ελισάβετ των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια Χέλμστετ και Τυμπίνγκεν. Διαδέχθηκε τον πατέρα του μετά το τέλος αυτού το 1613. Δύο έτη μετά ενεπλάκη σε διένεξη με την πόλη του Μπράουνσβαϊγκ, όταν αυτή δεν αναγνώριζε την επικυριαρχία του.

Ήταν αλκοολικός και αυτό έκανε τη μητέρα του να τον εκτοπίσει το διάστημα 1616-22. Την κυβέρνηση ασκούσε ο Άντον φον Στράιτχορστ, που έκοβε νομίσματα με ολοένα και φθηνότερο μέταλλο προκαλώντας πληθωρισμό. Η κακή κατάσταση του κράτους έκανε τον αδελφό της Ελισάβετ, Χριστιανό Δ΄ βασιλιά της Δανίας να τοποθετήσει πάλι τον Φρειδερίκο-Ούλριχ στην εξουσία. Οι ευγενείς τον βοήθησαν να πάρει τον έλεγχο και οι περί τον Στράιτχορστ εγκατέλειψαν τη χώρα.

Λόγω της αναποφασιστικότητας και του αδύναμου χαρακτήρα του, το Μπράουνσβαϊγκ λεηλατήθηκε σφοδρά κατά την διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου από τους στρατηγούς του Καθολικού βασιλιά της Γερμανίας κόμη Τίλυ και κόμη Παπενχάιμ, αλλά και από τους Προτεστάντες του Γουσταύου Β΄ Αδόλφου βασιλιά της Σουηδίας και Χριστιανού Δ΄ της Δανίας. Κατά τη διάρκεια της σύρραξης έχασε το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειάς του. Απεβίωσε έπειτα από ατύχημα το 1634. Ήταν ο τελευταίος του κύριου κλάδου των Γουέλφων. Ακολούθησε το 1636 αναδιανομή των εδαφών των Γουέλφων μεταξύ τριών κληρονόμων του, από τον πλάγιο κλάδο του Λύνεμπουργκ, που ήταν 6α εξαδέλφια του πατέρα του. Το Βολφενμπύτελ πήρε ο Αύγουστος Β΄, το Γκρουμπενχάγκεν πήρε ο Χριστιανός και το Κάλενμπεργκ πήρε ο Γεώργιος.

## Οικογένεια
Το 1614 νυμφεύτηκε την Άννα-Σοφία των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη-Σιγισμούνδου εκλέκτορα μαρκήσιο του Βρανδεμβούργου. Δεν έκαναν παιδιά και προσπάθησε να διαζευχθεί την Άννα-Σοφία, αλλά δεν πρόλαβε. Η σύζυγός του πέρασε τα υπόλοιπα έτη στο Σένινγεν του Χέλμστετ, όπου ίδρυσε μία διάσημη Σχολή, την Anna-Sophianeum.

## Πηγές
*Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 7, p. 501-505
*www.Welfen.de

Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Κάλενμπεργκ
Τζάστιν Κρόνιν

Ο **Τζάστιν Κρόνιν** είναι Αμερικανός συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1962 στην Νέα Αγγλία των Η.Π.Α  και είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και του εργαστηρίου συγγραφέων της Αϊόβα. Είναι καθηγητής Αγγλικών στο Πανεπιστήμιο του Ράις και ζει με την οικογένειά του στο Χιούστον του Τέξας.

Έχει γράψει 5 μυθιστορήματα μεταξύ των οποίων το Mary & O'neal για το οποίο τιμήθηκε με τα βραβεία PEN/Hemingway και Stephen Crane. Το τελευταίο του βιβλίο «Η Πόλη των Κατόπτρων» είναι το τελευταίο μέρος της τριλογίας που ξεκίνησε με «Το Πέρασμα» και συνεχίστηκε με το «Οι Δώδεκα Αιώνιοι» τα οποία έγιναν best seller. Τον Ιούλιο του 2007 η κινηματογραφική εταιρεία Fox 2000 ανακοίνωσε την απόκτηση των δικαιωμάτων της βαμπιρικής τριλογίας.

## Βιβλιογραφία
* A Short History of the Long Ball − 1990
* Mary and O'Neil − 2001
* Ο Καλοκαιρινός Επισκέπτης (The Summer Guest) − 2004
* Το Πέρασμα (The Passage) − 2010
* Οι Δώδεκα Αιώνιοι (The Twelve) − 2012
* Η Πόλη των Κατόπτρων (The City of Mirrors) − 2016

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
2η Συμφωνία (Μπετόβεν)

Η **2η Συμφωνία σε Ρε μείζονα, Op. 36** (γερμανικά: *2. Sinfonie in D-Dur, op. 36*) είναι μία συμφωνία του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη μεταξύ τα έτη 1801 και 1802, και αφιερωμένη στον πρίγκιπα Καρλ Λιχνόβσκι. 

## Υπόβαθρο
Η δεύτερη συμφωνία του Μπετόβεν γράφτηκε σχεδόν όλη κατά την παραμονή του στο Χέλιγενσταντ της Βιέννης, το 1802, όταν πια η κώφωσή του γινόταν περισσότερη αισθητή, κι ενώ ο ίδιος είχε αρχίσει να συνειδητοποιεί πως μπορεί να είναι αναπόφευκτη. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο *Theater an der Wien* στη Βιέννη, στις 5 Απριλίου του 1803 και τη διεύθυνση την είχε αναλάβει ο ίδιος ο συνθέτης. Στο ίδιο κονσέρτο, για πρώτη φορά παρουσιάστηκε το Τρίτο κονσέρτο για πιάνο και το ορατόριο *[[Christus am Ölberge]]*.  Αυτά ήταν μερικά από τα τελευταία έργα της λεγόμενης πρώιμης περιόδου του Μπετόβεν.

Τη δεύτερη συμφωνία του την έγραψε χωρίς στάνταρ μινουέτο, αντί αυτού τη θέση του πήρε ένα *scherzo*, δίνοντας στη σύνθεση ακόμα περισσότερη μεγαλοπρέπεια και ενέργεια. Το *scherzo* και το *finale*, περιέχουν στοιχεία της χιουμοριστικής διάθεσης του συνθέτη, τα οποία ερέθιζαν τους κριτικούς. Ένας Βιενέζος κριτικός της *Zeitung fuer die elegante Welt* (εφημερίδα για τους Ευγενείς), έγραψε ότι ήταν «ένα φριχτό ξεψύχισμα, ενός τραυματισμένου δράκου, ο οποίος αρνείται να πεθάνει, αλλά σταματά να σφαδάζει, στο τέταρτο μέρος, όπου αιμορραγεί μέχρι θανάτου». 

## Ενορχήστρωση
Η συμφωνία είναι γραμμένη για τα εξής όργανα:

;Ξύλινα πνευστά:

*2x Φλάουτο
*2x Όμποε
*2x Κλαρινέτο σε Ντο
*2x Φαγκότο

;Χάλκινα πνευστά:
*2x Κόρνο 
*2x Τρομπέτα 

;Κρουστά:
:1 Τυμπάνι 

;Έγχορδα:
*Πρώτα Βιολιά
*Δεύτερα Βιολιά 
*Βιόλες
*Τσέλα
*Κοντραμπάσα

## Δομή
Η συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:

#*[[Tempo|Adagio]] molto,* 3/4 – *[[Tempo|Allegro]] con brio*, 4/4 (Ρε μείζονα)
#*[[Tempo|Larghetto]]*, 3/8 (Λα μείζονα)
# *Scherzo*: *Allegro*, 3/4 (Ρε μείζονα)
# *Allegro molto*, 2/2 (Ρε μείζονα)

Μία τυπική εκτέλεση της συμφωνίας διαρκεί 33 ως 36 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Analysis of Beethoven Symphony No. 2  on the All About Ludwig van Beethoven  Page
*Complete performance by the Philadelphia Orchestra (interview only)
*A visual analysis of the 2nd Symphony

Κατηγορία:Συμφωνίες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1801
Κατηγορία:Μουσική αφιερωμένη σε φίλους ή συγγενείς
3η Συμφωνία (Μπετόβεν)

Η **3η Συμφωνία σε Μι ύφεση μείζονα, έργο 55**, γνωστή και ως ***Ηρωική Συμφωνία*** (*Sinfonia Eroica*), είναι συμφωνία του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, η οποία σηματοδοτεί την μεσαία και δημιουργική περίοδο του συνθέτη. Θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα έργα του.

Ο Μπετόβεν ξεκίνησε τη σύνθεση της 3ης, αμέσως μετά το τέλος της 2ης Συμφωνίας σε Ρε μείζονα, Op. 36, και την ολοκλήρωσε στις αρχές του 1804. Η πρώτη παρουσίαση της συμφωνίας έγινε στις 7 Απριλίου 1805, στη Βιέννη. Η συμφωνία ήταν αφιερωμένη στον Ναπολέοντα Α΄, αλλά αργότερα ο Μπετόβεν απέσυρε την αφιέρωση του.

Στο *Lobkowicz Palace*, στην Πράγα βρίσκεται η έκδοση της πρώτης κυκλοφορίας (1806) της συμφωνίας, μαζί με άλλα κειμήλια του Μπετόβεν, όπως χειρόγραφα από από την 4η Συμφωνία και την 5η Συμφωνία, τα οποία περιέχουν διορθώσεις και σχολιασμούς του ιδίου για την παρουσίαση τους.

## Ενορχήστρωση
Για τη συμφωνία γράφτηκαν τα εξής όργανα:

;Ξύλινα πνευστά:

*2x Φλάουτο
*2x Όμποε
*2x Κλαρινέτο σε Σι ύφεση
*2x Φαγκότο

;Χάλκινα πνευστά:
*3x Κόρνο σε Σι ύφεση, Ντο και Φα - Σι ύφεση και Ντο - σε Σι ύφεση.
*2x Τρομπέτα σε Σι ύφεση και Ντο

;Κρουστά:
* Τυμπάνια σε Μι ύφεση και Σι ύφεση (για το 1, 3 και 4 μέρος - σε Ντο και Σολ για το 2ο μέρος)

;Έγχορδα: 

*Πρώτα Βιολιά
*Δεύτερα Βιολιά 
*Βιόλες
*Τσέλα
*Κοντραμπάσα

## Δομή
Η συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη: 

#*[[Tempo|Allegro con brio]]* (12–18 λεπτά) Μι ύφεση μείζονα
#*Marcia funebre*: *[[Tempo|Adagio assai]]* (14–18 λεπτά) (Ντο μείζονα)
#*Scherzo: Allegro vivace* (5–6 λεπτά) Μι ύφεση μείζονα
#*Finale: Allegro molto* (10–14 λετπά) Μι ύφεση μείζονα

Μία τυπική εκτέλεση της συμφωνίας διαρκεί περίπου 41 ως 56 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* A site about the ''Eroica'' 
* Full score
* Program notes for the Philadelphia Orchestra
*

; Μέσα:
** Eroica website from SF Symphony's 'Keeping Score' with Analysis, Background and Commentary by Michael Tilson Thomas (needs Flash).
** Discovering Music, BBC Radio 3. Videos of an analysis and complete performance of the symphony. The analysis is by Stephen Johnson and the symphony is performed by the BBC National Orchestra of Wales, under Christophe Mangou. Listening notes for the symphony are also available here.
** The Eroica Effect, Helsingborg Concert Hall. Complete performance of the symphony. The symphony is performed by the Helsingborg Symphony Orchestra, under Andrew Manze.
** Symphony No. 3, complete performance by the New York Philharmonic, directed by Bruno Walter, available at the Internet Archive.

Κατηγορία:Συμφωνίες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1803
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1804
Λουδοβίκος της Γαλλίας (1244-1260)

Ο **Λουδοβίκος της Γαλλίας** (24 Φεβρουαρίου 1244 - 11 Ιανουαρίου 1260) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας, σαν μεγαλύτερος γιος είχε την αντιβασιλεία την εποχή που ο πατέρας του απουσίαζε σε Σταυροφορίες.

## Αντιβασιλιάς της Γαλλίας όταν απουσίαζε ο πατέρας του

Το 1248 οι γονείς του ταξίδεψαν στην Αίγυπτο προκειμένου να συμμετέχουν στην Ζ΄ Σταυροφορία, κατά την διάρκεια της απουσίας τους την αντιβασιλεία εξασκούσε η γιαγιά του Λευκή της Καστίλης, όταν πέθανε (1252) οι γονείς του έλλειπαν και ο 8χρονος Λουδοβίκος στέφθηκε αντιβασιλιάς. Την πραγματική εξουσία ασκούσαν οι θείοι του Αλφόνσος του Πουατιέ και Κάρολος ο Ανδεγαυός αλλά το δικό του όνομα φαινόταν στα επίσημα έγγραφα επειδή έτσι όριζε το Γαλλικό τυπικό σαν μεγαλύτερος γιος του βασιλιά, όπως και να ορίζεται ο ίδιος αντιβασιλιάς σε κάθε απουσία του βασιλιά. Ο Λουδοβίκος Θ΄ επέστρεψε στο Παρίσι το 1254, τα επόμενα χρόνια ο μικρός Λουδοβίκος εκπαιδεύτηκε για τον μελλοντικό του ρόλο σαν βασιλιάς με την επίβλεψη του δασκάλου Πέτρου του Φωνταινέ. 
Στις 20 Αυγούστου 1255 σε ηλικία 11 ετών αρραβωνιάστηκε την Βερεγγαρία κόρη του βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου Ι΄ που ήταν εκείνη την εποχή και διάδοχος του πατέρα της, ωστόσο την ίδια χρονιά γεννήθηκε ο αδελφός της Φερδινάνδος κόβοντας τα δικαιώματα της Βερεγγαρίας στον θρόνο της Καστίλης.
Ο Λουδοβίκος και ο μικρότερος αδελφός του Φίλιππος επικύρωσαν με την υπογραφή τους την Συνθήκη των Παρισίων (1259) που έβαζε ένα τέλος στην σύγκρουση μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας που είχε ξεκινήσει από το 1180, η συνθήκη όριζε ότι ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Γ΄ θα πλήρωνε φόρο υποτέλειας στον πατέρα τους.

Ο Λουδοβίκος αρρώστησε τα Χριστούγεννα του 1259 και πέθανε πρόωρα στις αρχές του επόμενου χρόνου πρόωρα πριν συμπληρώσει τα 16 του χρόνου, δεν τάφηκε στην Bασιλική του Σαιν - Ντενίς επειδή δεν πρόλαβε να ορκιστεί βασιλιάς.

## Πρόγονοι



## Πηγές
*Peter von Moos: Die Trostschrift des Vinzenz von Beauvais für Ludwig IX. Vorstudie zur Motiv- und Gattungsgeschichte der consolatio, in: Mittellateinisches Jahrbuch, vol. 4, 1967
*Louis Carolus-Barré: Le prince héritier Louis (1244-1260) et l’intérim du pouvoir royal de la mort de Blanche (nov. 1252) au retour du roi (juillet 1254), in: Comptes rendus de l’Académie des inscriptions et belles-lettres, 1970
*Jacques Le Goff: Ludwig der Heilige, Klett-Cotta, Stuttgart 2000

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://fmg.ac/Projects/MedLands/CAPET.htm#Louisdied1260

Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Γαλλίας
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Ισαβέλλα της Γαλλίας (1242-1271)

Η **Ισαβέλλα της Γαλλίας** (2 Μαρτίου 1241 – 17 Απριλίου 1271) ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας. Ο πατέρας της την πάντρεψε με τον Θεόβαλδο Β΄ της Ναβάρρας μεγαλύτερο γιο του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας και της τρίτης συζύγου του Μαργαρίτας των Βουρβόνων. Ο γάμος έγινε στις 6 Απριλίου 1255 στο Μελάν ο γαμπρός ήταν τότε 18 ετών και η νύφη 13. Αναχώρησε μαζί με τον σύζυγο της και τους γονείς της στην Η΄ Σταυροφορία (1270), από επιδημία χολέρας που θέρισε τον στρατό έχασε τον μικρότερο αδελφό της Ιωάννη Τριστάν, τον πατέρα της και τον σύζυγο της. Η ίδια η Ισαβέλλα επέστρεψε στην Προβηγκία και απεβίωσε δυο μήνες αργότερα, τάφηκε μαζί με τον σύζυγο της.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
*Elizabeth Hallam, Capetian France: 987-1328, (Longman Group Limited, 1980)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://genealogy.euweb.cz/capet/capet5.html#L9

 

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας
Κατηγορία:Κόμισσες της Καμπανίας (Γαλλία)
Φειδώλας ο Κορίνθιος

Ο **Φειδώλας ο Κορίνθιος** (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης  από την Κόρινθο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη κατά τους 67ους (512 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

## Περιγραφή
 
Η νίκη του είναι αξιοσημείωτη επειδή στην εκκίνηση του αγωνίσματος το άλογο -το οποίο ονομαζόταν *Αύρα*- πέταξε τον αναβάτη του στο έδαφος, ωστόσο συνεχίζοντας να τρέχει βγήκε πρώτο στον διαγωνισμό. Κατά τους ολυμπιακούς αγώνες στα ιππικά αγωνίσματα νικητές ανακυρήσσονταν οι ιδιοκτήτες των αλόγων, και όχι οι αναβάτες, έτσι ο Φειδώλας έγινε ολυμπιονίκης. Οι γιοι του, το όνομα των οποίων δεν είναι γνωστό, έγιναν ολυμπιονίκες στην επόμενη διοργάνωση στο ίδιο αγώνισμα καθώς και κέρδισαν και στα Ίσθμια, με το άλογο τους να ονομάζεται *Λύκος*.

## Ιστορικές μαρτυρίες

---------------------------------

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του κέλη‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Κλεόδωρος (ολυμπιονίκης)

[σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater, 468-452 BC, Olympia. 78-82th Olympiad.jpg|μικρογραφία|[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 78ης και 82ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]]

Ο **Κλεόδωρος** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από άγνωστη πόλη ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 82ους (452 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Πολύνικος ο Θεσπιέας

Ο **Πολύνικος ο Θεσπιέας** ή **Πολύνιπος** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τις Θεσπιές, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 83ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (448 π.Χ.). Σκοτώθηκε το 424 π.Χ. σε μάχη στη Δήλο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων‎
Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Παντάρκης ο Ηλείος

Ο **Παντάρκης ο Ηλείος** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 86ους (436 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε επίσης ο ερωμένος του Αθηναίου γλύπτη Φειδία, ο οποίος είχε φιλοτεχνήσει άγαλμα του Παντάρκη και το είχε τοποθετήσει στον ναό του Δία στην Ολυμπία στην Ηλεία κοντά στο άγαλμα του Ολυμπίου Διός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Νικόστρατος ο Ηραίος

Ο **Νικόστρατος ο Ηραίος** (γιος του Ξενοκλείδη, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηραία Αρκαδίας ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 91ους (416 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργου του γλύπτη Παντία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Αρχέδαμος ο Ηλείος

Ο **Αρχέδαμος ο Ηλείος** (γιος του Ξενία, 5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 96ους (396 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του Άλυπου του Σικυώνιου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Αισχύλος ο Θεσπιέας

Ο **Αισχύλος ο Θεσπιέας** (γιος του Γλαυκία, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τις Θεσπιές, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 108ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (348 π.Χ.).

## Παραπομπές


Αισχύλος
Αισχύλος
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Σωσιάδης ο Τραλλιανός

Ο **Σωσιάδης ο Τραλλιανός** (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τις Τράλλεις ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 121ους (296 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Καρία
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Εικάσιος ο Κολοφώνιος

Ο **Εικάσιος ο Κολοφώνιος** (γιος του Λυκίνου, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Κολοφώνα ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 131ους (256 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο παππούς του ο Ερμησιάναξ ο Κολοφώνιος είχε υπάρξει επίσης ολυμπιονίκης στην πάλη παίδων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Κολοφώνιοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Τσιναρλάρ

Το **Τσιναρλάρ **(επίσης **Τσίναρλαρ**) είναι ένα χωριό στην επαρχία Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ντιουζ Μπιλιτσί.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Λαστρατίδας ο Ηλείος

Ο **Λαστρατίδας ο Ηλείος** (γιος του Παραβάλλοντα, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 133ους (248 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Από τον Παυσανία αναφέρεται πως επίσης είχε 2 νίκες στα Νέμεα, η μια εκ των οποίων ήταν παίδων (*ἀγένιοι*). Ο πατέρας του ο Παραβάλλων είχε υπάρξει επίσης ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Σιχχαπίτ

Το **Σιχχαπίτ **(επίσης, **Σιχχαπούτ**, **Σιχ-Γκαπούτ**, και **Σιχγκαπίτ**) είναι ένα χωριό στην επαρχία Χατσμάζ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Καρατσαϊτσέκ.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ
Ευανορίδας ο Ηλείος

Ο **Ευανορίδας ο Ηλείος** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 135ους (240 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε επίσης νικητής στα Νέμεα, και αργότερα έγινε ελλανοδίκης στους ολυμπιακούς αγώνες καθώς και τηρητής του αρχείου των ολυμπιονικών στην Ολυμπία διαδεχόμενος τον Παραβάλλοντα στην εργασία αυτή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Αγησίστρατος ο Ρόδιος

Ο **Αγησίστρατος ο Ρόδιος** (γιος του Πολυκρέοντα, 2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Λίνδο της Ρόδου, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 152ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (172 π.Χ.), και νίκησε 3 αντιπάλους διαδοχικά χωρίς να πέσει στο έδαφος (*ἀπτώς*).

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Ακονιτί, σε σχέση με το *ἀπτώς*

Αγησιστρατος ο Ρο
Αγησιστρατος
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Λύσιππος ο Ηλείος

Ο **Λύσιππος ο Ηλείος** (2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 154ους (164 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Ανδρέα του Αργείου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Πολύξενος ο Ζακυνθινός

Ο **Πολύξενος ο Ζακυνθινός** (αρχ. ελληνικά: *Ζακύνθιος*, γιος του Απολλοφάνη, 1ος αιώνας π.Χ. και μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Ζάκυνθο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα της πάλης παίδων στους 194ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (4 π.Χ.). Οι πολίτες της Ζακύνθου του ανέγειραν ανδριάντα, καθώς υπήρξε ο πρώτος Ζακυνθινός ολυμπιονίκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Επιτιμάδας ο Αργείος

Ο **Επιτιμάδας ο Αργείος** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από το Άργος ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 78ους (468 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ίσως πρόκειται για τον ίδιο αθλητή που μνημονεύεται ως ολυμπιονίκης κατά τους 80ους αγώνες του 460 π.Χ., αλλά το όνομα του (εκτός από [...]*άδας*), άθλημα και πόλη καταγωγής δεν διακρίνονται στο επιγραφικό υλικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Λευκή της Γαλλίας, ινφάντα της Καστίλης

Η **Λευκή της Γαλλίας** (1253 - 1323) από τον Οίκο των Καπετιδών ήταν πριγκίπισσα της Γαλλίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα (infanta) της Καστίλης.

## Βιογραφία

Ήταν κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας και της Μαργαρίτας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Προβηγκίας. Αδέλφια της ήταν ο Φιλίππος Γ΄ της Γαλλίας και η Ισαβέλλα, σύζυγος του Θεοβάλδου Β΄ της Ναβάρρας. Η Λευκή γεννήθηκε στην Γιάφα, την εποχή που οι γονείς της συμμετείχαν στην Ζ΄ Σταυροφορία.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Νοέμβριο του 1268 τον Φερδινάνδο δε λα Θέρδα, διάδοχο της Καστίλης (μεγαλύτερο γιο του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης) και της συζύγου του Γιολάντας της Αραγωνίας με τον οποίο απέκτησε τέκνα:

* Αλφόνσος 1270-1333 πιστεύεται ότι παντρεύτηκε την Ματθίλδη του Ναρμπόν, κόρη του υποκόμη Αμωρί ΣΤ΄ του Ναρμπόν. Οι σύγχρονες έρευνες έδειξαν ότι νυμφεύτηκε την Ματθίλδη των Μπριέν, κόρη του Ιωάννη Β΄ των Μπριέν.
* Φερδινάνδος 1275-1322, νυμφεύτηκε τη Χουάνα Νούνιεθ κυρία της Λάρα. Η κόρη του:
** Μπλάνκα 1317-1347, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Εμμανουήλ πρίγκιπα της Βιγιένα και κόρη τους ήταν η:
*** Ιωάννα-Εμμανουέλα 1339-1381, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ της Καστίλης.

O σύζυγός της απεβίωσε πριν από τον πατέρα του (1275), αλλά οι γιοι της Λευκής δεν διαδέχθηκαν τον πάππο τους, επειδή ο Σάντσο, νεότερος αδελφός του συζύγου της, σφετερίστηκε τον θρόνο της Καστίλης. Ο αδελφός της Φίλιππος έστειλε στρατό για να βοηθήσει τους ανιψιούς του να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους στον θρόνο, αλλά χωρίς επιτυχία. Η Λευκή άφησε την Καστίλη και δεν επέστρεψε ποτέ· απεβίωσε στο Παρίσι, στο μοναστήρι των Κλαρίς ντελ Άβε Μαρία (1323).

Οι γιοι της στάλθηκαν στη μάμμη τους Βιολάντη της Αραγωνίας, που τους έστειλε στο κάστρο της Ζατίβα για να τους προστατέψει από τον Σάντσο.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
*Doubleday, Simon R. (2015). The Wise King: A Christian Prince, Muslim Spain, and the Birth of the Renaissance. Basic Books. ISBN 978-0465066995.
*Linehan, Peter (2008). Spain, 1157-1300: A Partible Inheritance. Wiley.

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης
Αγνή της Γαλλίας (1260-1325)

Η **Αγνή της Γαλλίας, δούκισσα της Βουργουνδίας** (γαλλ.:*Agnès de France*, 1260 - 19 Δεκεμβρίου 1325) ήταν η νεότερη κόρη και το μικρότερο από τα 11 παιδιά του Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας, μικρότερη αδελφή του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Γ΄. Παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Β΄, δούκα της Βουργουνδίας (1279) με τον οποίο απέκτησε 8 παιδιά τους :

* Ούγος Ε΄ της Βουργουνδίας.
* Λευκή της Βουργουνδίας (1288 - 1348), παντρεύτηκε τον Ιωάννη, κόμη της Σαβοίας.
* Μαργαρίτα της Βουργουνδίας (π. 1290-1315).
* Ιωάννα της Βουργουνδίας (π. 1293-1349).
* Εύδης Δ΄ της Βουργουνδίας.
* Λουδοβίκος της Βουργουνδίας.
* Μαρία της Βουργουνδίας (1298 - 1336), παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Α΄, κόμη του Μπάρι.
* Ροβέρτος της Βουργουνδίας (1302 - 1334), κόμης της Τοννέρρης παντρεύτηκε την Ιωάννα διάδοχο της Τοννέρρης.

Με τον θάνατο του συζύγου της έγινε αντιβασιλιάς για λογαριασμού του μεγαλύτερου γιου της Ούγου (1306 - 1311), πέθανε στην Ακτή του χρυσού στις 19 Δεκεμβρίου 1325) και τάφηκε στο αβαείο του Σιτώ.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://fmg.ac/Projects/MedLands/CAPET.htm#Agnesdied1325

 

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας
Ολοκαύτωμα των Βρονταμιτών

Το **Ολοκαύτωμα των Βρονταμιτών** είναι επεισόδιο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων κατά των Οθωμανών (1821 - 1829) και αποτελεί παράδειγμα ηρωϊσμού και αυτοθυσίας.

Το καλοκαίρι του 1825 στην προσπάθεια καταστολής της ελληνικής επανάστασης είχε εμπλακεί, κατόπιν συνεννοήσεως με την Υψηλή Πύλη, ο Ιμπραήμ Πασάς της Αιγύπτου, θετός υιός του ηγεμόνα της αφρικανικής χώρας, Μεχμέτ Αλή. Ο Ιμπραήμ, προκειμένου να εξαλείψει τις επαναστατικές εστίες της Πελοποννήσου όπου και αποβιβάστηκε το εκστρατευτικό του σώμα, κατέφυγε σε ενέργειες φθοράς εναντίον των ελληνικών πληθυσμών. Στον αντίποδα, οι Έλληνες, οι οποίοι δεν διέθεταν στρατιωτική δύναμη ανάλογη του εχθρού, περιορίζονταν σε καταδρομικές επιχειρήσεις, κατά τα πρότυπα των παλαιότερων κλέφτικων τακτικών. Χαρακτηριστικές ήταν οι εξορμήσεις τους εναντίον των Αιγυπτίων σε Καστρί, Καστανιά, Γεωργίτσι, Λαγκάδα. Ο Αιγύπτιος αρχιστράτηγος εφάρμοζε μεθόδους αθέτησης της αρχής της μπέσας, απευθύνοντας συχνά προτάσεις παράδοσης και εν συνεχεία δεν τηρούσε τις υποσχέσεις του για σεβασμό ζωής και τιμής και σκότωνε τους παραδιδόμενους Έλληνες. Με τον τρόπο αυτό πέτυχε να εξολοθρεύσει το σώμα του Κώστα Σουλιώτη, ο οποίος είχε εγκλωβιστεί, επικεφαλής 70 ανδρών, σε πύργο της περιοχής Τρίνησα. Ακόμη, στο Κυπαρίσσι της Μονεμβασιάς, ο Ιμπραήμ αφού αιχμαλώτισε με παραπειστικές κινήσεις περί τους 700 κατοίκους που είχαν βρει κρυψώνα σε μια σπηλιά, διαχώρισε τους ικανούς για καταναγκαστική εργασία και τις νεώτερες και ωραιότερες γυναίκες και κατέσφαξε τους υπολοίπους.

Το αποκορύφωμα της εγκληματικής δράσης του Ιμπραήμ αποτέλεσε η θυσία των τριακοσίων, περίπου, κατοίκων του χωριού Βρονταμά, στην ίδια περιοχή. Οι τελευταίοι, είχαν αναζητήσει άσυλο στη βυζαντινή Μονή της Ζωοδόχου Πηγής που ήταν κτισμένη εντός σπηλαίου, κοντά στον ποταμό Ευρώτα. Βασισμένος σε πληροφορίες εντόπιων Τούρκων, ο Ιμπραήμ απέκλεισε την είσοδο της σπηλιάς και κάλεσε τους έγκλειστους να παραδοθούν, με τις γνωστές του υποσχέσεις. Όταν εκείνοι, υπερήφανα, αρνήθηκαν, οι Αιγύπτιοι έσκαψαν ένα άνοιγμα στην οροφή του σπηλαίου και από εκεί έριξαν εντός της κοιλότητας, εμπρηστικές ύλες. Από την προκληθείσα πυρκαγιά στη Μονή σώθηκαν ελάχιστοι, οι οποίοι οδηγήθηκαν δέσμιοι στο Ναυαρίνο και μετά στάλθηκαν σαν σκλάβοι στην Αίγυπτο. Ένας άνδρας που κατάφερε να δραπετεύσει πριν τον απόπλου και δυο γυναίκες που μπόρεσαν να επιστρέψουν αργότερα στην Ελλάδα, ήταν οι μόνοι διασωθέντες.

## Πηγές
* Διονύσιος Κόκκινος, "Η Ελληνική Επανάστασις" (6τομο), Τ.5, σελ. 109 - 111 (έκδοση 'Μέλισσα')

Κατηγορία:Ιστορία της Πελοποννήσου
Κατηγορία:Σφαγές στην Ελλάδα