open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αμέσα Σπέντα

Οι **Αμέσα Σπέντα** ή **Αμίσα Σπέντα** (αβεσ. *Aməša Spəṇta*) στον Ζωροαστρισμό είναι μια τάξη θεϊκών πνευμάτων, ή δύναμεων (αγγέλων), που *εκπορεύονται* από τον Αχουραμάσδα, τον ανώτατο θεό της αρχαίας αυτής θρησκείας. Το όνομα σημαίνει «αθάνατοι (από το στερητικό *a* και το *mer*, την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή λέξη που σημαίνει «θάνατος») ιεροί ή γενναιόδωροι (από το επίθετο *spenta* = ιεροί, γενναιόδωροι, ισχυροποιοί, συνεχίζοντες)». Μεταγενέστερες μορφές του ονόματος, στη μέση περσική γλώσσα, είναι η σύντμηση σε μία λέξη *Ameshaspand* και οι απαντώμενες μόνο σε ζωροαστρικά κείμενα *Mahraspand* και *Amahraspand*.

## Ως θεϊκές οντότητες
Η βασική (αλλά στενότερη) σημασία του όρου αναφέρεται στα επτά μεγάλα θεϊκά πνεύματα που εκπορεύονται από τον Αχουραμάσδα. Στη ζωροαστρική παράδοση αυτές είναι οι πρώτες επτά εκπορεύσεις του «αδημιούργητου Δημιουργού», μέσω των οποίων έγινε όλη η υπόλοιπη Δημιουργία. Αυτό το θεμελιώδες δόγμα είναι κάτι το οποίο υπαινίσσεται απλώς η Αβέστα, αλλά περιγράφεται συστηματικώς σε μεταγενέστερα κείμενα της μέσης περσικής, ιδίως στο *[[Μπουνταχίσν]]*,, ένα έργο του 11ου ή του 12ου αιώνα, που εξιστορεί τη ζωροαστρική κοσμολογία.

Ο όρος *Αμέσα Σπέντα* δεν απαντάται στις Γκάτας, αλλά η ονομασία «δόθηκε πιθανώς από τον ίδιο τον Ζωροάστρη. Το *Spenta* είναι χαρακτηριστική λέξη στην αποκάλυψή του...».
Η αρχαιότερη βεβαιωμένη χρήση του όρου βρίσκεται στη *Yasna Haptanghaiti*, όπου αναφέρεται ανάποδα, ως *Σπέντα Αμέσα*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αμίσα Σπέντα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 825
* Colpe, Carsten: «Reflections on the history of the Amesha-Spenta conception», *Proceedings of the XXIX International Congress of Orientalists, Paris*, 1975

Κατηγορία:Άγγελοι
Κατηγορία:Ζωροαστρισμός
Δέσποινα Γλέζου

Η **Δέσποινα Γλέζου** (Αθήνα, 22 Ιανουαρίου 1947) είναι Ελληνίδα μουσικός, τραγουδίστρια, συνθέτης και συγγραφέας.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και πέρασε τα νεανικά της χρόνια στην περιοχή της Κυψέλης. Οι ρίζες, οι καταγωγές και το έντονα πνευματικό, καλλιτεχνικό και πολιτικοποιημένο οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε την μύησαν στην τέχνη και την επηρέασαν ποικιλοτρόπως.

* Πατέρας της ήταν ο Βασίλης Γλέζος απ’ τ’ Απεράθου της Νάξου, δικηγόρος που ασχολήθηκε με το εμπόριο και συγγενής του πολιτικού Μανώλη Γλέζου.
* Μητέρα της ήταν η Λούλα (Σταυρούλα, 1908) Γλέζου-Ρίτσου απ’ τη Μονεμβασιά. Έπαιζε πιάνο και ήταν φιλόλογος, αδελφή του ποιητή Γιάννη Ρίτσου. Στην ενότητα ‘Ενδεικτική Βιβλιογραφία’ του λήμματος ‘Γιάννης Ρίτσος’ υπάρχει καταχωρημένο το βιβλίο το οποίο έγραψε η Λούλα Γλέζου-Ρίτσου με τίτλο «Τα παιδικά χρόνια του αδελφού μου Γιάννη Ρίτσου» (Κέδρος, 1981).
* Ο θείος της, Γιάννης Ρίτσος, με τον οποίο είχε μια ιδιαίτερη σχέση μέχρι το θάνατό του, έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση της συνείδησής της.
* Αδελφός της είναι ο μουσικοσυνθέτης Γιάννης Γλέζος.

Σε ηλικία τεσσάρων ετών παίζει πιάνο, ακορντεόν και φυσαρμόνικα. Αργότερα, σε ηλικία 11 ετών, μαθαίνει μόνη της να παίζει κλασική κιθάρα. Παρακολούθησε μαθήματα χορού επί δεκαέξι χρόνια στις σχολές χορού "Παπαρίζου" και "Ραλλού Μάνου" και σπούδασε πιάνο στο Ωδείο. Τελείωσε το Λύκειο Α.Γ. Τυχοπούλου και στη συνέχεια έγινε δεκτή στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη χωρίς εξετάσεις, σαν ταλέντο.

Το 1976, εγκαταλείπει την ήδη επιτυχημένη και πολλά υποσχόμενη καριέρα της τραγουδίστριας και κιθαρίστριας και φεύγει στην Αγγλία, απ’ όπου, ως ορμητήριο ταξιδεύει σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο. Στην Ελλάδα επιστρέφει οριστικά στα μέσα του ΄80. Από το 1990 ζει μόνιμα στο αγρόκτημα της οικογένειάς της στις Εγγαρές Νάξου.

## Φιλμογραφία

## Λογοτεχνικό Έργο

## Παραπομπές


## Πηγές

* *Eurorhythm* (Οκτώβριος 2009, Τεύχος 69, Σελ. 18-21), "Ελλάδα 1974: Μαρινέλλα ή Νοστράδαμος; Μια συνέντευξη-ποταμός με τη Δέσποινα Γλέζου, εφ' όλης της ύλης."
*Εκδόσεις Λιβάνη (Αθήνα), "Συγγραφέας: Γλέζου Δέσποινα" . *Livanis.Gr*
* Discogs, "Δέσποινα Γλέζου - Δισκογραφία". *Discogs.Com*

Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες ροκ μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες κιθαρίστες
Κατηγορία:Τραγουδιστές ποπ
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες ποπ
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νέο Κύμα
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Μπέρτα (κόρη του Καρλομάγνου)

Η **Μπέρτα** (περί το 780 - μετά τις 11 Μαρτίου 824) μέλος της Δυναστείας των Καρολιδών ήταν το έβδομο παιδί και η τρίτη κόρη του αυτοκράτορα Καρλομάγνου με την τρίτη σύζυγο του Χίλντεγκαρντ του Φίντσγκαου. Η Μπέρτα μαζί με όλα τα αδέλφια της μεγάλωσαν και εκπαιδεύτηκαν στην αυτοκρατορική αυλή του πατέρα τους. Ο Όφα της Μερκίας ζήτησε από τον Καρλομάγνο να παντρευτεί ο γιος του Έγκφριθ της Μερκίας την Μπέρτα, η προσφορά εξόργισε τον Καρλομάγνο, διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με την Μερκία και τους απέκλεισε από όλα τα λιμάνια της αυτοκρατορίας (790). Η Μπέρτα όπως και οι υπόλοιπες αδελφές της παρέμειναν ανύπαντρες, οι φήμες λένε ότι ο Καρλομάγνος δεν ήθελε να παντρέψει τις κόρες του επειδή φοβόταν τις πολιτικές αντιπαλότητες των συζύγων τους.

Η Μπέρτα είχε μακρόχρονες σχέσεις με έναν αυλικό τον Άνγκιλμπερτ, μαζί του έκανε τρία παιδιά. Την περίοδο 794-795 ο Άνγκιλμπερτ παρουσίασε σαν αυλικός ένα ποίημα με το οποίο υμνούσε την Μπέρτα για την ομορφιά και τα χαρίσματα της, η Μπέρτα είχε ποιητικές αρετές και αυτό δημιούργησε ανησυχίες στον Άνγκιλμπερτ για την κριτική της. Ο ένας από τους γιους της ήταν ο ιστορικός Νίταρντ ηγούμενος του Σαιντ-Ρίκιερ, η κόρη της επίσης Μπέρτα παντρεύτηκε τον Χέλγκαρντ Β΄ κόμη του Ποντιέ. Μετά τις ερωτικές του σχέσεις με την Μπέρτα ο Άνγκιλμπερτ αποσύρθηκε σε μοναστήρι, σύμφωνα με την βιογραφία του γιου του Νίταρντ έγινε ηγούμενος του Σαιντ-Ρίκιερ. Ο Άνγκιλμπερτ παρέμεινε ένας από τους σημαντικότερους σύμβουλους του Καρλομάγνου, τα παιδιά του εκπαιδεύτηκαν στην αυλή του, ο Νίταρντ έγινε σημαντικός στρατιωτικός, πολιτικός και σύμβουλος του Καρόλου του Φαλακρού. Όταν πέθανε ο Καρλομάγνος ο γιος και διάδοχος του Λουδοβίκος ο Ευσεβής έστειλε όλες τις αδελφές του σε μοναστήρια που είχαν πάρει κληρονομιά από τον πατέρα τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Becher, Matthias. Charlemagne, Yale University Press.
*Garver, Valerie Louise (2009). Women and Aristocratic Culture in the Carolingian World. Cornell University Press.
*Starr, Brian Daniel (2009). Ascent of the Saints. Brian Daniel Starr.
*Chalmers, Alexander (1815). The General biographical dictionary: containing an historical and critical account of the lives and writings of the most eminent persons in every nation.

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Συμμετοχή της Φινλανδίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020

Η **[[Φινλανδία]]** θα συμμετέχει στους **[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020]]** στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021,από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου.

## Παραπομπές

Φινλανδία
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Ρεφούχιο Μπορνέκε

H **Μαρία ντελ Ρεφούχιο Αδριάνα Μπλάνκα Μπορνέκε Σνάιντερ** (*María del Refugio Adriana Blanca Borneque Schneider*, 22 Οκτωβρίου 1876 - 18 Ιανουαρίου 1953) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Φρανσίσκο Λεόν ντε λα Πάρρα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1876 στη Πόλη του Μεξικού, και ήταν κόρη του του Ελβετού επιχειρηματία Χαβιέρ Ζουλς Μπορνέκε και της Μεξικανής Μαρία Αντρέα ντελ Ροσάριο Λουίσα Ρίτα Ιγνάσια Σνάιντερ Κάστρο. Ως κόρη μιας πλούσιας οικογένειας, η Ρεφούχιο έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση. Σε πολύ νεαρή ηλικία απέκτησε κοινωνική χάρη, καλές συμπεριφορές, διάκριση και πολλή κομψότητα.

Οι αρετές αυτές ήταν που γοήτευσαν τον Λούκας Αλαμάν Βιδαουρραασάγα και παντρεύτηκαν στις 24 Αυγούστου 1898 στο Ναό του Ιησού του Ναζωραίου στην Πόλη του Μεξικού. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά; τον Λούκας, τον Αλφόνσο και την Κάρμεν. Το Φεβρουάριο του 1909 ο Λούκας πεθαίνει και την ίδια χρονιά πεθαίνει επίσης η αδελφή της Μαρία Ελένα. 

Δύο χρόνια ο χήρος σύζυγος της αδελφή της Φρανσίσκο Λεόν ντε λα Πάρρα, τη ζήτησε σε γάμο και τον Φεβρουάριο του 1911 παντρεύτηκαν. Ο γάμος της τράβηξε την προσοχή των κοινωνικών σελίδων των εφημερίδων της εποχής και έγινε δημοφιλής στην κοινωνία της Ουάσινγκτον. Η Ρεφούχιο και ο Φρανσίσκο ήταν πολύ χαρούμενοι. Μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Κάρλος.

Ως Πρώτη Κυρία, ανέλαβε τα καθήκοντά που της αντιστοιχούσαν: να συνοδεύει τον σύζυγό της, να παρευρίσκεται σε τελετές και συμπόσια, να επισκέπτεται τους φυλακισμένους στα σωφρονιστικά καταστήματα, και μάλιστα να αποδέχεται τα πάρτι προς τιμήν της, που διοργάνωνε το Στρατιωτικό Κολλέγιο στον Ιππόδρομο Κοντέσα.

Μετά τη λήξη της θητείας του συζύγου της, έζησαν μαζί στην Ευρώπη. Παρά τις προσωπικές τραγωδίες, το ζευγάρι έζησε ευτυχισμένο μέχρι το θάνατο του Φρανσίσκο το 1939. Μια ισχυρή αγάπη τους κράτησε πάντα μαζί.

Επέστρεψε στο Μεξικό και εγκαταστάθηκε στην πρωτεύουσα, όπου πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1953 σε ηλικία 76 ετών. Είναι θαμμένη στο Ισπανικό Πάνθεον της Πόλης του Μεξικού.

Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Αντιισταμινικά

**Αντιισταμινικά** ονομάζονται τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση των συμπτωμάτων διαφόρων ασθενειών, όπως η αλλεργική ρινίτιδα, το κοινό κρυολόγημα,  η γρίπη και διάφορες αλλεργίες.

Πολλές από τις ασθένειες αυτές έχουν συνήθως ως αποτέλεσμα την εμφάνιση συμπτωμάτων όπως άσθμα, ναυτία, καταρροή και διάρροια, ανάλογα με τους ιστούς τους οποίους προσβάλλει το αλλεργιογόνο.

## Παραπομπές

*
Σάρα Πέρες Ρομέρο

H **Σάρα "Σαρίτα" Πέρες Ρομέρο** (*Sara "Sarita" Pérez Romero*, 19 Ιουνίου 1870 - 31 Ιουλίου 1952) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Φρανσίσκο Μαδέρο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1870 στο Σαν Χουάν ντελ Ρίο του Κερέταρο, και ήταν κόρη του Μακάριο Πέρες Ρομέρο και της Αβελίνα Ρομέρο.

Το 1897 γνώρισε τον Φρανσίσκο Μαδέρο, λίγο αργότερα αρραβωνιάστηκαν. Στις 26 Ιανουαρίου 1903 παντρεύτηκαν στην Πόλη του Μεξικού. Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά.

Το 1909 ο Μαδέρο φυλακίστηκε στο Μοντερρέι και η Σάρα έζησε μαζί του στη φυλακή. Ωστόσο, όταν μεταφέρθηκε στο Σαν Λούις Ποτόσι, αναγκάστηκε να νοικιάσει ένα σπίτι κοντά στη φυλακή, αφού δεν της επιτρεπόταν να είναι μαζί με τον σύζυγό της. Μόλις ξεκίνησε η Μεξικανική Επανάσταση, η Σαρίτα συνόδευσε τον σύζυγό της στην προεδρική του περιοδεία. Τον συνόδευσε παντού, σε στρατόπεδα και πολιτικές συγκεντρώσεις και ομιλίες.

Όντας Πρώτη Κυρία, η ίδια κακοποιημένη από τα στρατεύματα, οργάνωσε εκδηλώσεις και φεστιβάλ προσηλυτισμού υπέρ των θυμάτων του ένοπλου κινήματος, παρακολούθησε τις συναντήσεις των εργαζομένων και δέχτηκε διοργανωτές πολιτικών συλλόγων.

Πέθανε στις 31 Ιουλίου 1952, τριάντα εννέα χρόνια μετά την δολοφονία τον Φρανσίσκο, στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 82 ετών. Είναι θαμμένη στο Γαλλικό Πάνθεον του Ελέους, στη Πόλη του Μεξικού.

Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Γκραν Εργκ Οξιντεντάλ

Το **Γκραν Εργκ Οξιντεντάλ** (, , αλ-ʿΙρκ αλ-Γκαρμπί αλ-Καμπίρ, ή Δυτική Αμμοθάλασσα) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο εργκ (λεκάνη καλυμμένη με αμμοθίνες) στη βόρεια Αλγερία μετά το Γκραν Εργκ Οριεντάλ. Καλύπτει έκταση περίπου 78.000 τ.χλμ. Οι αμμόλοφοι του εργκ σχηματίζονται από τον άνεμο και μπορούν να φτάσουν τα 120 μετρα. Ορισμένοι αμμόλοφοι σε σχήμα ημισελήνου, γνωστοί ως μπαρχάν, είναι στην πραγματικότητα κινητοί. Ο άνεμος μπορεί να τους ωθήσει έως και 20 με 30 μέτρα μέσα σε διάρκεια ενός έτους. 

## Γεωγραφία
Είναι μια ερημική φυσική περιοχή που δέχεται λιγότερα από 50 χιλιοστά βροχοπτώσεων ανά έτος. Το μέσο υψόμετρο του Γκραν Εργκ Οξιντεντάλ είναι περίπου 500 μ., μεσοσταθμικά υψηλότερο από το υψόμετρο του Γκραν Εργκ Οριεντάλ, αλλά όχι τόσο υψηλό όσο το γειτονικό Ταντεμαΐτ στα νοτιοδυτικά. Αυτή η έρημη περιοχή είναι πρακτικά ακατοίκητη. Δεν υπάρχουν μόνιμοι οικισμοί και δεν υπάρχουν δρόμοι που τη διασχίζουν. 

## Φωτογραφίες

Αρχείο:GrandErgOccidental STS059-238-88.jpg|Το Γκραν Εργκ Οξιντεντάλ (κέντρο), όπως φαίνεται από το διάστημα
Αρχείο:Ksar aghlad timimoune.jpg|Κσαρ του Αγκλάντ. Ένα κσαρ - που σημαίνει κάστρο - ήταν μια δομή όπου ζούσε μια φυλή


## Δείτε επίσης
* Γκραν Εργκ Οριεντάλ 
* Γεωγραφία της Αλγερίας 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Αλγερίας
Εμίλια Άγιλα Μόγια

H **Μαρία Φρανσίσκα ντε Πάουλα Εμιλιάνα "Εμίλια" Νίνφα Άγιλα Μόγια** (*María Francisca De Paula Emiliana "Emilia" Ninfa Águila Moya*, 7 Ιανουαρίου 1860 - 15 Αυγούστου 1940) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Βικτοριάνο Ουέρτα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1860 στη Χαλάπα της Βερακρούς και ήταν κόρη του Μάρκος Άγιλα Αλμπαράν και της Μαρία Κονσεπσιόν Μόγια Σαλασάρ. 

Καλή, μορφωμένη, ευγενική, κομψή, θρησκευόμενη, με στήριγμα τις αρετές της, υπήρχε πάντα το ερώτημα τι τη γοήτευσε σε έναν άνδρα αιμοδιψή, μοχθηρό, αλκοολικό και αγενή, όπως ήταν ο στρατηγός Βικτοριάνο Ουέρτα, τον οποίο γνώρισε, ενώ βρισκόταν στο Βερακρούς για τοπογραφικές εργασίες.

Στις 21 Νοεμβρίου 1880 παντρεύτηκαν στη Εκκλησία της Σάντα Βερακρούς στην Πόλη του Μεξικού.

Μαζί απέκτησαν δεκατρία παιδιά, αλλά μόνο τα οκτώ έζησαν μέχρι την ενηλικίωσή τους. Όταν ο στρατηγός Χοακίν Μας Φλόρες και η αδερφή της Εμίλια, Μερσέντες, παντρεύτηκαν το 1879, ο Βικτοριάνο άρχισε να πίνει, επειδή ήταν ερωτευμένος μαζί της. 

Η Εμίλια και ο Βικτοριάνο δεν είχαν ευτυχισμένο γάμο, καθώς ο στρατηγός είχε συχνά ξεφαντώματα και ερωτικές περιπέτειες με πολλές γυναίκες.

Πέθανε στις 15 Αυγούστου 1940 στην Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 80 ετών. 

Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Χέιλι Στάινφελντ

Η **Χέιλι Στάινφελντ** (, 11 Δεκεμβρίου 1996) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Έγινε ευρέως γνωστή από τον πρώτο της μεγάλο ρόλο στην ταινία Αληθινό θράσος (2010), για τον οποίο προτάθηκε για βραβείο Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου.
## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Αμερικανοί εβραϊκής καταγωγής
Αναστάσιος Τάχος

Ο **Αναστάσιος Ταχος** (1932-2009) ήταν Καθηγητής διοικητικού δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Γεννήθηκε το 1932 στη Θεσσαλονίκη σπούδασε στην νομική σχολή του ΑΠΘ όπου αποφοίτησε με άριστα το 1956 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Νομικής το 1968 με βαθμό άριστα.

Το 1968-1969 η Γαλλική Δημοκρατία τον τίμησε με υποτροφία στο πανεπιστήμιο Paris-Sorbonne

Το 1973 εκλέχθηκε υφηγητής, το 1983 έκτακτος καθηγητής και το 1984 τακτικός καθηγητής νομικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Σωτήρης Κωνσταντινίδης

Ο **Σωτήρης Κωνσταντινίδης** (Σιδηρόκαστρο Σερρών, 19 Απριλίου 1977) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής. Έγινε γνωστός και με το παρατσούκλι *γιατρός*.

## Αγωνιστική πορεία
 
Γεννήθηκε στο Σιδηρόκαστρο Σερρών. Έχει αγωνιστεί σε Ηρακλή, ΑΕΚ, Ιωνικό Νίκαιας και Πανσερραϊκό, ενώ έχει αγωνιστεί και στον Αγροτικό Αστέρα της Α2 Εθνικής. Έχει συμμετάσχει επίσης σε αγώνες της Εθνικής Ελλάδος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ Σέρρες
Μαντύ Μεσπλέ

Η **Μαντύ Μεσπλέ** (*Mady Mesplé*, 7 Μαρτίου 1931 – 30 Μαΐου 2020) ήταν Γαλλίδα τραγουδίστρια της όπερας, θεωρούμενη η κορυφαία υψίφωνος «ευκίνητης φωνής» (σοπράνο κολορατούρα) της γενιάς της στη Γαλλία. Είχε χαρακτηρισθεί ως η διάδοχος της Μαντό Ρομπέν, με τον ρόλο της ιέρειας Λακμέ στην ομώνυμη όπερα του Ντελίμπ να είναι το «σήμα κατατεθέν» της διεθνώς.

Γεννήθηκε ως Μαντλέν Μεσπλέ στην Τουλούζη και ασχολήθηκε με τη μουσική από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Οι δυνατότητές της, που αναγνωρίσθηκαν πρώτα από τη μητέρα της και επιβεβαιώθηκαν από δασκάλα, οδήγησαν στο να σπουδάσει πιάνο και τραγούδι στο ωδείο της Τουλούζη από την ηλικία των επτά ετών. Απεφοίτησε με χρυσό μετάλλιο και για λίγο έπαιξε πιάνο σε μια τοπική χορευτική ορχήστρα. Αργότερα πήγε στο Παρίσι για συμπληρωματικά μαθήματα τραγουδιού με τη Γαλλίδα υψίφωνο Ζανίν Μισώ.

Η Μεσπλέ έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο της στη Λιέγη τον Ιανουάριο του 1953, στον ρόλο της Λακμέ. Γρήγορα καθιερώθηκε στους βασικούς λυρικούς και κολορατούρα ρόλους του γαλλικού ρεπερτορίου, όπως της Ολυμπίας στα *[[Τα Παραμύθια του Χόφμαν|Παραμύθια του Χόφμαν]]*, της Φιλέν στη *[[Μινιόν (όπερα)|Μινιόν]]*, της Λεϊλά στους *[[Αλιείς μαργαριταριών]]*, της Ιουλιέττας στο *[[Ρωμαίος και Ιουλιέττα (όπερα του Γκουνώ)|Ρωμαίος και Ιουλιέττα]]*, της Μανόν στην ομώνυμη όπερα και άλλους. Το 1958 τραγούδησε για πρώτη φορά στην Όπερα των Παρισίων (Παλαί Γκαρνιέ), στον ρόλο της Κονστάνς στους *[[Διάλογοι Καρμηλιτών|Διαλόγους Καρμηλιτών]]* του Φρανσίς Πουλένκ.

Η Μεσπλέ τραγούδησε επαγγελματικά για περισσότερα από τριάντα χρόνια, με ρεπερτόριο που επεκτάθηκε στην οπερέτα, έως και στα σύγχρονα έργα. Μετά την αποχώρησή της από τη σκηνή, άρχισε να διδάσκει την τέχνη της. Αντέδρασε στην εμφάνιση της Νόσου του Πάρκινσον περί το 1995 γράφοντας ένα βιβλίο για τη σταδιοδρομία της και την ανάπτυξη της ασθένειάς της. Απεβίωσε στη γενέτειρά της σε ηλικία 89 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Μ. Μεσπλέ στο AllMusic
* Kurt Gänzl: «Remembering Mady Mesplé – France's “Madame Opérette”», *operetta-research-center.org*, 31 Μαΐου 2020

Κατηγορία:Γάλλοι τραγουδιστές όπερας
Κατηγορία:Υψίφωνοι
Δημήτριος Κοτσιμπός

Ο **Δημήτριος Κοτσιμπός** (αναφέρεται και ως **Τάκης Κουτσιμπός**, 1904-1981), του Ανδρέα, ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως δήμαρχος Καρπενησίου από το 1951 ως το 1964 και ξανά, διορισμένος στα 1967. 

## Δήμαρχος
Στις εκλογές του 1950 ήταν υποψήφιος βουλευτής.
Εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος στις δημοτικές εκλογές του 1951. Επανεξελέγη το 1954 και για τρίτη συνεχή θητεία το 1959. Το 1967 διορίστηκε δήμαρχος από το καθεστώς της επταετίας, με αναπληρωτή τον Ιωάννη Ανέστη Τσιτούρη.

Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στο Καρπενήσι στις 22 Σεπτεμβρίου 1981.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Καρπενησίου
Νατάλια Τσακόν

H **Νατάλια Τσακόν Αμαρίγιας** (*Natalia Chacón Amarillas*, 1 Δεκεμβρίου 1879 - 2 Ιουνίου 1927) ήταν η πρώτη σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Πλούταρκο Ελίας Κάγιες.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου 1879 στο Μαζατλάν, και ήταν κόρη του Αντρές Τσακόν και της Μπουεναβεντούρα Αμαρίγιας. 

Η Νατάλια γνώρισε τον δάσκαλο και στρατηγό Πλούταρκο Ελίας Κάγιες στο λιμάνι του Γκουάγμας και παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στις 24 Αυγούστου 1899. Η Νατάλια και ο Πλούταρκο δεν έκαναν θρησκευτικό γάμο, λόγω ότι ο Πλούταρκο ήταν αντικληρικός. Παρά το γεγονός ότι η Νατάλια ήταν ασθματική, το οποίο της προκάλεσε έντονο βήχα, απέκτησε 12 παιδιά, από τα οποία μόνο τα εννέα επέζησαν.

Το 1913, ενώ ο σύζυγός της πολεμούσε τις δυνάμεις του Βικτοριάνο Χουέρτα, εκείνη και τα παιδιά της κατέφυγαν στην Αριζόνα. Στη συνέχεια, πήγαν να στη Νογκάλες, όπου παρέμειναν μέχρι το 1920. Ο Πλούταρκο επισκεπτόταν σπάνια την οικογένεια του, με κυριότερο εμπόδιο τα στρατιωτικά και πολιτικά του καθήκοντα. Η Νατάλια σε κάθε της αλληλογραφία κατηγορούσε τον Πλούταρκο ότι εξαιτίας του, έμειναν οκτώ χρόνια χωριστά. 

Μετά την Άγουα Πριέτα της Σονόρα, η Ναταλία πήγε με τον σύζυγό της στην πρωτεύουσα και λίγο αργότερα, ο Πλούταρκο ανέλαβε την προεδρία της δημοκρατίας. Την εποχή που η Νατάλια ήταν η Πρώτη Κυρία αφιερώθηκε στο να κάνει έργα κοινωνικής πρόνοιας. Η Νατάλια έκανε κάτι που δεν είχε κάνει ποτέ μια πρώτη κυρία, οργάνωνε δεξιώσεις και εγκαινίασε τη πρώτη τραπεζαρία για φτωχά παιδιά στο Μεξικό που λειτούργησε χάρη με δική της πρωτοβουλία. 

Λόγω της κακής υγείας της, είχε πάντα λίγο χρόνο για τα καθήκοντα της, επειδή ήταν πάντα πολύ άρρωστη και από διάφορους παράγοντες (πυρετό, πόνους και αϋπνία). Το γεγονός ότι είχε τόσα πολλά παιδιά ήταν ο κύριος λόγος που την έκανε εύθραυστη. Σταμάτησε να παρευρίσκεται στις τελετές Κραυγής της Ανεξαρτησίας, καθώς και σε άλλες επίσημες εκδηλώσεις στις οποίες παρευρισκόταν συνήθως η σύζυγος του προέδρου. 

Το Μάιο του 1927 η Νατάλια υπέστη πνευμονική εμβολή. Μεταφέρθηκε στο Λος Άντζελες και εισήχθη στο Λουθηρανικό νοσοκομείο. Εκεί, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στις 23 Μαΐου 1927 αλλά, λόγω επιπλοκών στη χοληδόχο κύστη, μετά από έντεκα ημέρες, πέθανε στις 2 Ιουνίου 1927 σε ηλικία 47 ετών. Είναι θαμμένη Πάνθεον Ντολόρες στην Πόλη του Μεξικού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Ντάγκλας Χέιγκ

Ο στρατάρχης **Ντάγκλας Χέιγκ**, 1ος κόμης του Χέιγκ (19 Ιουνίου 1861-29 Ιανουαρίου 1928) ήταν ανώτερος αξιωματικός του Βρετανικού Στρατού. 

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, διοίκησε τη Βρετανική Εκστρατευτική Δύναμη (BEF) στο Δυτικό Μέτωπο από τα τέλη του 1915 μέχρι το τέλος του πολέμου. 

Ήταν διοικητής κατά τη διάρκεια της μάχης του Σομμ, της μάχης του Αράς, της τρίτης μάχης της Υπρ (Πασεντάλε) της Γερμανικής ανοιξιάτικης επίθεσης και της τελικής επίθεσης των εκατό ημερών. 

Γεννήθηκε στο Εδιμβούργο της Σκωτίας και πέθανε στο Λονδίνο της Αγγλίας σε ηλικία 66 ετών.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Δαιμόνιο

[μικρογραφία| Μια μάγισσα με το δαιμόνιο της, την [μαύρη γάτα, στα πόδια της ]]

Στην ευρωπαϊκή λαογραφία και λαϊκή πίστη των μεσαιωνικών και πρώιμων σύγχρονων περιόδων, τα **δαιμόνια** (μερικές φορές αναφέρονται και ως " **δαιμόνια πνεύματα** ") είναι υπερφυσικές οντότητες που βοηθούν μάγισσες στην πρακτική της μαγείας τους.  Σύμφωνα με τα αρχεία της εποχής, εμφανίζονται σε πολλές μορφές, συχνά ως ζώα, αλλά και μερικές φορές με ανθρωποειδή μορφή, και περιγράφονται ως «τρισδιάστατες… μορφές, ζωηρές με χρώμα, κίνηση και ήχο» από εκείνους που ισχυρίζονται ότι έχουν έρθει σε επαφή μαζί τους, σε αντίθεση με τις περιγραφές των φαντασμάτων όπου έχουν χλωμή και απροσδιόριστη μορφή.  

Ο κύριος σκοπός των δαιμονίων είναι να εξυπηρετούν την μάγισσα ή τον μάγο, παρέχοντας προστασία για αυτούς καθώς εξερευνούν νέες δυνάμεις.  

Στην σύγχρονη εποχή, ορισμένοι ασκούμενοι μαγείας, όπως ακόλουθοι της Νεοπαγανικής θρησκείας Wicca, χρησιμοποιούν την έννοια των δαιμονίων, λόγω της σχέσης τους με παλαιότερες μορφές μαγείας. Αυτοί οι σύγχρονοι ασκούμενοι χρησιμοποιούν κατοικίδια ζώα ως μαγικά βοηθήματα.  

## Σχέση με μάγους
μικρογραφία| ''«Η ανακάλυψη των μαγισσών»'' (1647), δείχνοντας μάγισσες που προσδιορίζουν τα δαιμόνια τους πνεύματα.

### Συνάντηση
Στην Βρετανία, τουλάχιστον από την Πρώιμη Σύγχρονη περίοδο, υπήρχαν δύο βασικοί τύποι  συνάντησης που σχετίζονται με το πώς μια μάγισσα γνώρισε για πρώτη φορά το δαιμόνιο της. Το πρώτο από αυτά ήταν ότι το πνεύμα εμφανιζόταν αυθόρμητα μπροστά στο άτομο, είτε στο σπίτι τους είτε σε εξωτερικό χώρο κάπου.  

Ο δεύτερος τρόπος με τον οποίο το δαιμόνιο πνεύμα εμφανιζόταν στους ασκούμενους μαγείας στη Βρετανία ήταν ότι δίνετε από ένα προϋπάρχον άτομο, το οποίο μερικές φορές ήταν μέλος της οικογένειας και άλλες φορές ένα πιο ισχυρό πνεύμα. 

### Τύποι
Τα δαιμόνια είναι πιο συνηθισμένα στη μυθολογία της Ευρώπης. Σε αυτές τις περιοχές, πιστεύεται ότι υπάρχουν τρεις κατηγορίες εξοικειωμένων:  

* ανθρώπινα δαιμόνια, σε ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη 
* θεία ζώα, Μεγάλη Βρετανία και Γαλλία και στην Αρχαία Ελλάδα 
* κακόβουλα ζώα, μόνο στην Ελλάδα 

## Στην αρχαία Ελλάδα
Οι πρώτες αναφορές για τα δαιμόνια πηγάζουν στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη όπου πίστευαν πως κατείχαν σπίτια, κτίρια και άλλα μέρη ενώ ήταν "συνδεδεμένοι" με ένα συγκεκριμένο άτομο. Τέτοια πνεύματα έδιναν συμβουλές και καθοδήγηση, εκτελούσαν καθήκοντα και ενεργούσαν ως υπηρέτες και φύλακες. Η αρχαία παραλλαγή του δαιμόνιου είχε το όνομα *δαίμων*. Συναντούνται σε πλήθος συγγραμμάτων, όπως του Ομήρου, του Ησιόδου, του Πλάτωνα, του Πλούταρχου, του Ηρόδοτου κ.α. όπου φέρονται σαν φύλακες άγγελοι του κάθε ανθρώπου, ενώ κάθε Θεός μπορούσε να έχει πλήθος απ’ αυτούς στη διάθεσή του. Ο Ησίοδος μας αποκαλύπτει περισσότερο την αγαθή έννοια της ύπαρξής τους, διότι μας αναφέρει ότι σαν δαιμόνια δρουν οι ψυχές του “Χρυσού Γένους” που θεοποιήθηκαν και με προσταγή του Δία προστάτευαν τους ανθρώπους**.** Ο Σωκράτης έλεγε ότι δαιμόνια ψιθύριζαν στο αυτί του για να τον προειδοποιήσουν για κίνδυνο και ατυχία.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ευρωπαϊκή λαογραφία
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1946

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1946** ή **ΣΤ΄ Πανελλήνιοι Αγώνες Ελληνορωμαϊκής Πάλης** ήταν η πρώτη μεταπολεμική διοργάνωση και η 6η συνολικά του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ελληνορωμαϊκής Πάλης, που διεξήχθη από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Πυγμαχίας, Άρσης Βαρών (Ε.Ο.Φ.Π.Π.Α.Β.). Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στην Παλαίστρα του Πανελληνίου Γ.Σ., στην Αθήνα την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου του 1946. Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα παρακολουθήσαν διακόσιοι περίπου θεατές και συμμετείχαν μόλις 21 αθλητές από 4 συλλόγους, ενώ αθλητές από την επαρχία δεν έλαβαν μέρος λόγω οικονομικών δυσχερειών.

Στην κατηγορία βαρέων είχαν ζυγιστεί ο Καμπαφλής και ο Τσαρδής. Ο Τσαρδής τελικά δεν αγωνίστηκε λόγω ασθένειας με αποτέλεσμα ο Καμπαφλής να αναδειχθεί πρωταθλητής άνευ αγώνα.

Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. με 21 βαθμούς. Τέσσερις σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Εθνικός Γ.Σ. με 6 χρυσά και 3 ασημένια μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 1 χρυσό, 3 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο και την τρίτη η Ένωση Ερασιτεχνών με 1 χρυσό, 1 ασημένιο και 1 χάλκινο μετάλλιο.

Στους νικητές απονεμήθηκαν μετάλλια, διπλώματα και έπαθλα αθλοθετηθέντα από τον Δήμο Πειραιά, την Ηλεκτρική Εταιρεία, την Παλαιστική Ομοσπονδία, τον Πρόεδρο κ. Γ. Γερακάκη και τον σύμβουλο της Ομοσπονδίας κ. Μακριδάκη.
## Κάτοχοι μεταλλίων
1939 | 1940 | 1946 | 1947 | 1948

## Πίνακας μεταλλίων

Πηγή:

## Βαθμολογία

Πηγή:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1946
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης
Κατηγορία:Διοργανώσεις ελληνορωμαϊκής πάλης στην Αθήνα
Ολυμπιακή Επιτροπή της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

Η **Ολυμπιακή Επιτροπή της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης** (βοσνιακά και κροατικά: Olimpijski komitet Bosne i Hercegovine, OKBH) είναι η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή των Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Είναι ιδιωτική, μη κυβερνητική οργάνωση που αποτελείται από και χρησιμεύει ως μητρική οργάνωση όλων των εθνικών αθλητικών ομοσπονδιών στις Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η επιτροπή ιδρύθηκε το 1992.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Χοσεφίνα Ορτίζ

H **Χοσεφίνα Ορτίζ ι Ορτίζ** (*Josefina Ortiz y Ortiz*, 13 Φεβρουαρίου 1892 - 18 Ιουλίου 1983) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Πασκουάλ Ορτίζ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου1892 στο Κοπάνταρο του Μιτσοακάν, και ήταν κόρη του Λιμπράδο Ορτίζ και της Μαρία Ορτίζ Ρόα.

Στις 13 Αυγούστου 1920, η Χοσεφίνα παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον μηχανικό Πασκουάλ Ορτίζ στη Πόλη του Μεξικού. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά την Οφέλια, τον Πασκουάλ και τον Εουχένιο. Συνόδευσε τον σύζυγό της στις διάφορες δημόσιες θέσεις που κατείχε στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ως πρέσβης στη Γερμανία και τη Βραζιλία. 

Στις 5 Φεβρουαρίου 1930, κατά την διάρκεια μιας διαμαρτυρίας, και κατά την έξοδο από το παλάτι, ο Πασκουάλ δέχτηκε επίθεση και τραυματίστηκε, μαζί την Χοσεφίνα και την ανιψιά του. Ως Πρώτη Κυρία, εμφανίστηκε στο πλευρό του συζύγου της σε αφιερώματα, εγκαίνια, συμπόσια και επίσημες τελετές. Και συνέχισε με το έργο πρόνοιας του "La Gota de Leche", καθώς και ένα αποκλειστικό σύστημα, τη διανομή πρωινού κάθε Κυριακή σε ιθαγενή παιδιά.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1932, ο σύζυγός της παραιτήθηκε από την προεδρία και μετακόμισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επέστρεψαν στο Μεξικό όταν ο Πρόεδρος Καρδένας έστειλε τηλεγράφημα στον Πασκουάλ, ο οποίος, μόλις εγκαταστάθηκε, φρόντισε ορισμένες προεδρικές εργασίες και τις προσωπικές του επιχειρήσεις.

Μετά το θάνατο του συζύγου της, αφιέρωσε τη ζωή της στη φροντίδα των εγγονιών και των δισεγγονιών της. Πέθανε στις 18 Ιουλίου 1983 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 91 ετών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1940

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1940** ήταν η 5η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ελληνορωμαϊκής Πάλης, που διεξήχθη από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Πυγμαχίας, Άρσης Βαρών (Ε.Ο.Φ.Π.Π.Α.Β.). Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στην Παλαίστρα του Πανελληνίου Γ.Σ., στην Αθήνα από την Κυριακή 20 έως και τη Δευτέρα 21 Οκτωβρίου του 1940. Συμμετείχαν 4 σύλλογοι, διεξήχθησαν 7 αγωνίσματα και θεωρήθηκε πετυχημένη.

Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ.. Τέσσερις σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Εθνικός Γ.Σ. με 6 χρυσά, 1 ασημένιο και 2 χάλκινα μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 1 χρυσό, 4 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο και την τρίτη ο ΒΑΟ με 1 ασημένιο και 2 χάλκινα μετάλλια.

## Κάτοχοι μεταλλίων
1938 | 1939 | 1940 | 1946 | 1947

## Πίνακας μεταλλίων

Πηγή:

## Σύλλογοι και αθλητές που μετείχαν
Οι αθλητές που μετείχαν ανά σύλλογο:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1940
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης
Κατηγορία:Διοργανώσεις ελληνορωμαϊκής πάλης στην Αθήνα
Χορός των Επτά Πέπλων

Ο **Χορός των Επτά Πέπλων** είναι ο χορός της  Σαλώμης.  Πρόκειται για μια βιβλική ιστορία για την εκτέλεση του Ιωάννη του Βαπτιστή, η οποία αναφέρει πως η Σαλώμη χορεύει σαγηνευτικά ενώπιον του βασιλιά.

Το όνομα "Χορός των Επτά Πέπλων" προέρχεται από την αγγλική μετάφραση του γαλλικού έργου *Σαλώμη (1891)* του Όσκαρ Ουάιλντ .  Ο χορός ενσωματώθηκε επίσης στην όπερα *[[Σαλώμη (όπερα)|Σαλώμη]]  (*1905) του Ρίχαρντ Στράους .

## Βιβλική περιγραφή
Σύμφωνα με την Βίβλο, ο Ιωάννης φυλακίστηκε επειδή επέκρινε το γάμο του Βασιλιά Ηρώδη Αντίπα με την Ηρωδιάδα, την πρώην σύζυγο του αδελφού του Αντίπα Ηρώδη Β . Ο Ηρώδης προσέφερε στην ανιψιά του ότι επιθυμούσε έτσι ώστε να χορέψει για τους καλεσμένους του στα γενέθλια του. Όμως η Ηρωδιάδα έπεισε την κόρη της να ζητήσει το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή σε μια πιατέλα. Ο Ηρώδης δέχτηκε απρόθυμα το αίτημά της. 

## Όσκαρ Ουάιλντ
Η ιδέα ότι ο χορός της Σαλώμης περιλαμβάνει "επτά πέπλα" προέρχεται από το θεατρικό *Σαλώμη* του Ουάιλντ το 1891. Ο Ουάιλντ επηρεάστηκε από παλαιότερους Γάλλους συγγραφείς που μετέτρεψαν την εικόνα της Σαλώμης σε μια ενσάρκωση της γυναικείας επιθυμίας. Η Rachel Shteir γράφει ότι, 

Ο Ουάιλντ μπορεί να έχει επηρεαστεί από το ποίημα  "Η κόρη της Ηρωδιάδας" του Arthur O'Shaughnessy που περιγράφει τον χορό: 
Άφησε και πέταξε τα χέρια της στον αέρα
Επάνω αχνά πέπλα έκρυβαν τις αρετές του στήθους της
Τα πέπλα έπεφταν γύρω της σαν συσπειρωμένες ομίχλες
Εκτοξευόμενες ανάμεσα σε ηλιακά τοπάζια και αμέθυστους.
 Το ποίημα συνεχίζει να περιγράφει το «κοσμημένο σώμα» της καθώς και τα ρέοντα πέπλα όπου στροβιλίζονται και χωρίζονται πάνω της.  

Ο Ουάιλντ μετατρέπει τον χορό από μια δημόσια παράσταση για τους καλεσμένους του, όπως στη Βίβλο, σε έναν προσωπικό χορό για τον ίδιο τον βασιλιά. Δεν δίνει καμία περιγραφή του χορού πέρα από το όνομα, αλλά η ιδέα μιας σειράς πέπλων έχει συνδεθεί με διαδικασία αισθησιακής απογύμνωσης. Το έργο του Ουάιλντ έχει προταθεί ακόμη και ως η προέλευση του στριπτίζ .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Όσκαρ Ουάιλντ
Κατηγορία:Ιωάννης ο Βαπτιστής
Αΐντα Σαλιβάν

H **Αΐντα Σαλιβάν Κόγια** (*Aída Sullivan Coya*, 23 Απριλίου 1904 - 17 Αυγούστου 1975) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Αμπελάρδο Ροδρίγες.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1904 στη Πουέμπλα, και ήταν κόρη του Αμερικανού μηχανικού Τζον Σαλιβάν και της Μαρία Κόγια. Όταν πέθανε ο πατέρας της, η μητέρα της παντρεύτηκε τον Χούλιο Βιδερίκε Σέλις. 

Ενώ η Αϊντα βρισκόταν στην Μπάχα Καλιφόρνια, συνάντησε τον κυβερνήτη του τόπου, Αμπελάρδο Ροδρίγκες. Στις 6 Φεβρουαρίου 1924 παντρεύτηκαν και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά, τον Χουάν Αμπελάρδο τον Φερνάντο Χούλιο και τον Αμπελάρδο.

Η Αϊντα συνόδευε τον σύζυγό της κατά τη διάρκεια των επίσημων καθηκόντων του, σε πολλά ταξίδια του σε όλο τον κόσμο και φρόντιζε την υγεία του, καθώς ο στρατηγός υπέφερε από διαβήτη.

Πέθανε στις 17 Αυγούστου 1975 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 71 ετών. 

Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Σολεδάδ Ορόσκο

H **Άνα Σολεδάδ Ορόσκο Γκαρσία** (*Ana Soledad Orozco García*, 13 Οκτωβρίου 1904 - 28 Αυγούστου 1996) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Μανουέλ Άβιλα Καμάτσο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1904 στο Σαπόπαν, και ήταν κόρη του Αντόνιο Ορόσκο Ερνάντες και της Έβα Γκαρσία Άλβαρες ντε Καστίγιο. Ως κόρη ενός εύπορου ζευγαριού, εκπαιδεύτηκε στα καλύτερα σχολεία. 

Την δεκαετία του 1920 η οικογένεια Ορόσκο μετακόμισε στα νότια του Χαλίσκο, στη Σαγιούλα. Εκεί συναντήθηκε με τον Μανουέλ Άβιλα Καμάτσο, ο οποίος εκείνη την εποχή εκπαιδευόταν ως στρατιωτικός, και στις 16 Δεκεμβρίου 1925, παντρεύτηκαν στη Σαγιούλα. Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά.

Η οικογένειά της δεν συμφώνησε ότι η κόρη τους παντρεύτηκε έναν στρατιώτη κακού κύρους, οπότε η μητέρα της Έβα δεν παρευρέθηκε στο γάμο. Μόλις παντρεύτηκαν, εγκαταστάθηκαν στην Πόλη του Μεξικού, στην πολυτελή γειτονιά του Λας Λόμας ντε Τσαπουλτεπέκ.

Παρακολούθησε σχεδόν όλες τις επίσημες εκδηλώσεις, συνόδευσε τον σύζυγο της σε περιοδείες στις πολιτείες του Μεξικού και εμφανιζόταν συχνά στις κοινωνικές ενότητες των εφημερίδων.

Φορούσε ωραία κοστούμια, με γούνες που της άρεσαν πάρα πολύ, επίσης εντυπωσιακά καπέλα, υπερβολικά σε μέγεθος, με διακόσμηση λουλουδιών και φτερών που δημιούργησαν αστεία και περίεργα ανέκδοτα.

Συμμετείχε σε επίσημες και κοινωνικές εκδηλώσεις, αλλά ηγήθηκε του έργου φροντίδας για γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους και άτομα με ειδικές ανάγκες.

Πέθανε στις 28 Αυγούστου 1996 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 91 ετών. 

Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Γιώργος Παπαδάκης (συγγραφέας)

Ο **Γιώργος Παπαδάκης** είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και συγγραφέας, ο οποίος, το 2020, τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το έργο του «Ο Ταχυδρόμος».

## Βιογραφία
Ο Γιώργος Ν. Παπαδάκης γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στις 21 Απριλίου του 1959 και μεγάλωσε στο Πάνορμο, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Το 1977 εισήχθη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου σπούδασε Θεολογία. Αποφοίτησε το 1982 και αμέσως μετέβη με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο Ανθρωπιστικών Σπουδών του Στρασβούργου, όπου το 1987 υποστήριξε τη διατριβή του με τίτλο  «Destin et anamnèse. Essai de lecture philosophique de la poésie de Constantin Cavafy» λαμβάνοντας τον τίτλο του διδάκτορα Φιλοσοφίας. Η Ιστορία της Τέχνης απασχόλησε, επίσης, τις σπουδές και τη μελέτη του, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στη μεσαιωνική τέχνη και στην τέχνη της πρώιμης Αναγέννησης, ειδικότερα στο τέλος της μεσαιωνικής καλλιτεχνίας και στα σημαντικά επιτεύγματα του *[[Quattrocento]]*.

Το 1989 διορίστηκε στη Μέση Εκπαίδευση. Υπηρέτησε στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών επί 24 συνεχή έτη. Από το 2017 είναι Διευθυντής σε σχολείο της Αθήνας.

## Έργο
Από τα πρώτα εφηβικά του χρόνια ασχολήθηκε με τη Λογοτεχνία και ειδικότερα με την ποίηση. Πολλά περιοδικά της εποχής έχουν φιλοξενήσει ποιήματά του. Μέρος της κατοπινής δουλειάς του συμπεριελήφθη στην *[[Ανθολογία σύγχρονων Κρητών ποιητών]]*, Ελληνικά Γράμματα, 2002.

Έργα του είναι:
* *Ιστορία μιας ανοχύρωτης νιότης* (μυθιστόρημα, Εστία 1994)
* *Ο Ιούλιος δεν έχει τύψεις* (ποιητική συλλογή, Δωδώνη 1999)
* *Μικρή ιστορία του φωτός στη θρησκευτική τέχνη του Βυζαντίου και της Δύσης – το φως και το σώμα* (μονογραφία, ιδιωτική έκδοση, Αθήνα 2014)
* *Η πρώιμη Αναγέννηση στην ιταλική ζωγραφική* (μελέτη, ιδιωτική έκδοση, Αθήνα 2015) 
* *Ο ταχυδρόμος* (Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2018), έργο για το οποίο έλαβε το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το 2019.
* *Άτακτο αίμα* (Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα, Ιούνιος 2021)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα του συγγραφέα

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Γιόχαν Γκούσταβ Χέρμες

Ο **Γιόχαν Γκούσταβ Χέρμες** (, 20 Ιουνίου 1846, Κένιξμπεργκ - 8 Ιουνίου 1912, Μπαντ Ενχάουζεν) ήταν Γερμανός μαθηματικός. Έγινε γνωστός για την κατασκευή ενός πολυγώνου με 65537 πλευρές.

## Πρώτα χρόνια
Ο Χέρμες γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου του 1846 στο Κένιξμπεργκ, μία πρώην γερμανική πόλη (το σημερινό Καλίνινγκραντ στη Ρωσία). Ο Χέρμες φοίτησε στο γυμνάσιο Kneiphöfischen, όπου και έδωσε ττις τελικές του εξετάσεις (*Abitur*) το 1866. Αφού τελείωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του, μελέτησε μαθηματικά από το 1866 έως το 1870, κυρίως στο Κένιξμπεργκ. Οι σπουδές του διακόπηκαν από την συμμετοχή του στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο μεταξύ 1870 και 1871.

## Εκπαίδευση
Στις 14 Δεκεμβρίου του 1872, ο Χέρμες ολοκλήρωσε τις σπουδές του και έλαβε το πτυχίο του στα μαθηματικά. 
Στις 5 Απριλίου του 1879, ο Χέρμες έλαβε το διδακτορικό του με την διατριβή του *Αναγωγή του προβλήματος της κυκλοτομίας σε γραμμικές εξισώσεις (για [[πρώτος αριθμός|πρώτους]] της μορφής <math>2^m + 1</math>)* ().

## Καριέρα
Μετά από έναν δοκιμαστικό χρόνο στο  το 1873, ο Χερμές εργάστηκε ως δάσκαλος στο προγυμνάσιο του βασιλικού ορφανοτροφείου του Κένιξμπεργκ στην Πρωσία (). Ξεκινώντας το 1883 ήταν *Oberlehrer* (ή ανώτερος δάσκαλος). Το 1893 έγινε καθηγητής στο γυμνάσιο  στο Lingen. Τελικά, την 1η Απριλίου 1899, έγινε καθηγητής και διευθυντής στο  (τώρα ονομάζεται ).

Στις 31 Δεκεμβρίου 1906 ζήτησε πρόωρη συνταξιοδότηση από τη θέση του λόγω ασθένειας.

### Επιτεύγματα
Το 1894, ο Χέρμες ολοκλήρωσε την δεκαετή προσπάθεια του να βρει και να γράψει μία διαδικασία για την κατασκευή ενός κανονικού 65537-γώνου με κανόνα και διαβήτη. Το έργο του είχε πάνω από 200 σελίδες και βρίσκεται σήμερα στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.

Στην παρθενική του ομιλία ως διευθυντής στο  στις 11 Απριλίου 1899, επαίνεσε την Κατηγορική Προστακτική του γνωστού φιλόσοφου Ιμμάνουελ Καντ, ο οποίος ήταν επίσης κάτοικος Κένιξμπεργκ. Ολοκλήρωσε με τις λέξεις  "*Η υπομονή είναι η πύλη της χαράς*" ().

## Προσωπική ζωή
Τον Δεκέμβριο του 1906,ο Χέρμες αρρώστησε. Στις 8 Ιουνίου του 1912, ο Χέρμες πέθανε και θάφτηκε στο Οσναμπρύκ της Γερμανίας.

## Δείτε επίσης
* 65537-γωνο
* Πολύγωνο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί
Τζουζέπε Βιτάλι

Ο **Τζουζέπε Βιτάλι** (ιταλ. *Giuseppe Vitali*, 1875 - 1932) ήταν Ιταλός μαθηματικός που δραστηριοποιήθηκε σε διάφορους κλάδους της μαθηματικής ανάλυσης. Δίνει το όνομά του σε διάφορες οντότητες στα μαθηματικά, κυρίως το σετ Vitali με το οποίο ήταν ο πρώτος που έδωσε ένα παράδειγμα ενός μη μετρήσιμου υποσυνόλου πραγματικών αριθμών.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it)
Αρτεμίσιο Αρκαδίας

Το **Αρτεμίσιο** (*παλαιά ονομασία: Κακούρι*) είναι ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται κτισμένο στην βόρεια πλευρά του Μαντινειακού κάμπου, στους πρόποδες του Τραχύ όρους (Καρούμπαλο). Αποτελεί την έδρα και μοναδικό οικισμό της κοινότητας Αρτεμισίου που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Μαντινείας η οποία με τη σειρά της υπάγεται στον Δήμο Τρίπολης της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2021 είχε 326 μόνιμους κατοίκους.

## Διοικητική ιστορία
Αρχικά συστάθηκε  ο δήμος (με την ονομασία Δήμος Κακουρίου)  στις 28 Δεκεμβρίου 1836 με την απόσπαση του οικισμού Κακούρι από το δήμο Ορχομενού και τον ορισμό του ως έδρα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε ως το 1841 και στη συνέχεια (1912) συστάθηκε η κοινότητα, η οποία στις 10 Αυγούστου 1960 μετονομάστηκε σε Κοινότητα Αρτεμισίου και λειτούργησε ως το 1997 οπότε καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαντινείας.

Το Κακούρι ήταν το παλιό όνομα του σημερινού χωριού Αρτεμίσιο, κοντά στη Βλαχέρνα και το Λεβίδι της Αρκαδίας (Πελοπόννησος). Το χωριό μετονομάστηκε επίσημα το 1927 από “Κακούρι” σε “Αρτεμίσιο”.

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Αρτεμισίου παρουσίασε μικρή αύξηση την περίοδο 1879 - 1896, σταθερότητα την περίοδο 1896 - 1940 και σημαντική πτώση έκτοτε. Το 2021 ωστόσο σημείωση μία μικρή αύξηση.  

## Κατάγονται από το Αρτεμίσιο
* Τζον Στάμος, ελληνοαμερικανός ηθοποιός και μουσικός, με καταγωγή από την πλευρά του πατέρα του, Βασίλη Σταματόπουλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Μαντινείας
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Ιωάννης Κουμάνταρος

Ο **Ιωάννης Σ. "Τζον" Κουμάνταρος** (1894-1981) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας αλευροβιομήχανος και εφοπλιστής.

## Πρώτα χρόνια
Ήταν γιος του Σταύρου Κουμάνταρου από τη Σπάρτη. Είχε τρεις μεγαλύτερους αδερφούς: τον Θεόδωρο, τον Νικόλαο και τον Παναγιώτη.  Αρχικά τα αδέλφια ασχολήθηκαν επένδυσαν στους αλευρόμυλους, ιδρύοντας τους αλευρόμυλους «Ευρώτας» στον Πειραιά. Το 1932 ξεκίνησε η παρουσία τους στην ελληνική ναυτιλία.

## Καριέρα
Ο Ιωάννης διεύθυνε τα πλοία της οικογενειακής επιχείρησης μαζί με τον ανιψιό του Σταύρο Νιάρχο (γιο της αδελφής του Ευγενίας, η οποία είχε παντρευτεί τον Σπύρο Νιάρχο).

## Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε την Φλόρα Νομικού, κόρη του Πέτρου Νομικού.

Απέκτησε δύο παιδιά: τον Γιώργο Σ. Κουμάνταρο, ο οποίος νυμφεύτηκε την Σοφία Γιανάγκα (κόρη του Γιώργου Γιανάγκα από την Κάσο). Ο Γιώργος Σ. Κουμάνταρος απέκτησε πέντε παιδιά: τον Γιάννη, τον Τζον, την Φλόρα, την Έλενα και την Ευγενία. Η κόρη του Αικατερίνη "Ντόλλη" Ι. Κουμάνταρου παντρεύτηκε τον Νικόλαο Π. "Νίκο" Γουλανδρή από την Άνδρο. Οι δυο τους ίδρυσαν το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Πάμπος Χριστοδούλου

Ο **Πάμπος Χριστοδούλου** είναι Κύπριος προπονητής ποδοσφαίρου. Έχει διατελέσει προπονητές σε πολλές ομάδες της Κύπρου, καθώς και στην Εθνική Κύπρου.

## Τίτλοι

### Σαν προπονητής
;ΑΕΛ Λεμεσού
* Πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας: 2011–12

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΛ Λεμεσού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ομόνοιας Λευκωσίας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νέας Σαλαμίνας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Λευκωσίας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Κατωκοπιάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Κατωκοπιάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας
Μπεατρίς Βελάσκο

Η **Μπεατρίς Βελάσκο Μεντόσα** (*Beatriz Velasco Mendoza*, 1913 - 2 Δεκεμβρίου 1981) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Μιγκέλ Αλεμάν Βαλντές.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1913 στο Ακάμπαρο Γκουαναχουάτο, και ήταν κόρη του Χοσέ Μαρία Βελάσκο και της Κολούμπα Μεντόσα.

Το 1928 γνώρισε τον Μιγκέλ Αλεμάν Βαλντές και την ίδια χρονιά αρραβωνιάστηκαν. Παντρεύτηκαν στις 17 Ιανουαρίου 1931. Ο γάμος τους ήταν μια κοινωνική εκδήλωση, η οποία γράφτηκε στις εφημερίδες της εποχής. Το νεαρό ζευγάρι πέρασε το μήνα του μέλιτος στην πόλη του Σαν Αντόνιο του Τέξας. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά, τον Μιγκέλ, την Μπεατρίς και τον Χόρχε.

Η Μπεατρίς έπασχε από ημιπληγία. Ήταν το πιο αγνό επαρχιώτικο κορίτσι, αγαπούσε το σπίτι και την οικογένειάς της, ειδικός στα καθήκοντα που παραδοσιακά θεωρούσαν γυναικεία, όπως υψηλή ραπτική, κέντημα, ύφανση και φυσικά το μαγείρεμα, δραστηριότητες στις οποίες αφιέρωσε μέρος του χρόνου της, αλλά πάνω απ' όλα, υπερασπιζόμενη με μεγάλο ζήλο την ηρεμία της και την ηρεμία του σπιτιού της.

Πέθανε στις 2 Δεκεμβρίου 1981 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 68 ετών. 

Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Άινταχο Φολς

Το **Άινταχο Φολς** (*Idaho Falls*) είναι πόλη στην πολιτεία Άινταχο των Ηνωμένων Πολιτειών, έδρα (πρωτεύουσα) της Κομητείας Μπόνεβιλ. Είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Άινταχο εκτός της Μητροπολιτικής περιοχής του Μπόισι: Το 2019 ο πληθυσμός της εκτιμάται σε 62.888 κατοίκους, έχοντας αυξηθεί κατά 11% την τελευταία δεκαετία, και της μητροπολιτικής περιοχής της σε πάνω από 135 χιλιάδες.

Το Άινταχο Φολς αποτελεί το εμπορικό, πολιτιστικό και υγειονομικό κέντρο του ανατολικού Άινταχο, αλλά και μέρους του δυτικού Ουαϊόμινγκ και της νότιας Μοντάνα. Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο σχετικώς κοντά στο κέντρο της. Υπάρχει μουσείο και το Κολέγιο του Ανατολικού Άινταχο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Άινταχο
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Άινταχο
Αλαμογκόρντο

Το **Αλαμογκόρντο** (*Alamogordo*, αμερικανική προφορά «Αλαμαγκόρντοου») είναι πόλη στην πολιτεία Νέο Μεξικό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, έδρα (πρωτεύουσα) της Κομητείας Οτέρο. Είναι κτισμένη στη λεκάνη Τουλαρόζα της ερήμου Τσιουάουα. Στα ανατολικά του Αλαμογκόρντο υψώνονται τα Όρη Σακραμέντο, ενώ στα δυτικά η πόλη συνορεύει με την Αεροπορική Βάση Χόλομαν. Ο πληθυσμός του Αλαμογκόρντο κατά την απογραφή του 2010 ήταν 30.403 κάτοικοι. Η πόλη είναι γνωστή για την πρώτη στην ανθρώπινη ιστορία δοκιμή και έκρηξη πυρηνικού όπλου («ατομικής βόμβας», όπως αποκαλούνταν τότε τα πρώτα πυρηνικά όπλα), στις 16 Ιουλίου 1945, που έγινε στο όχι πολύ κοντινό «Πεδίο Δοκιμών Βομβών και Πυροβολικού του Αλαμογκόρντο» της Πολεμικής Αεροπορίας, το σημερινό Πεδίο Δοκιμών Χουάιτ Σαντς.

Η ονομασία της πόλεως προέρχεται από την ισπανική φράση *álamo gordo*, που σημαίνει «χοντρή λεύκα».

Η ανθρώπινη παρουσία πιστοποιείται στην περιοχή του Αλαμογκόρντο εδώ και τουλάχιστον 11 χιλιάδες χρόνια. Ο σημερινός οικισμός ωστόσο δημιουργήθηκε μόλις το 1898, εξαιτίας της κατασκευής σιδηροδρομικής γραμμής, ως ένα από τα πρώτα παραδείγματα σχεδιασμένου οικισμού. Ο τουρισμός έγινε σημαντική πηγή εσόδων μετά τη δημιουργία του Εθνικού Πάρκου Χουάιτ Σαντς το 1934.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Νέου Μεξικού
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Νέου Μεξικού
Γιόχαν Άμαν

Ο **Γιόχαν Άμαν** ή **Γιοχάνες Άμαν** (*Johann Amman* ή *Johannes Amman*, ρωσ. Иоганн Амман, 22 Δεκεμβρίου 1707 &ndash; 14 Δεκεμβρίου 1741) ήταν Ελβετός βοτανολόγος, καθηγητής της Βοτανικής στη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών, στην Αγία Πετρούπολη. Είναι περισσότερο γνωστός για το έργο του *Stirpium Rariorum in Imperio Rutheno Sponte Provenientium Icones et Descriptiones* (1739), όπου περιγράφει περίπου 285 είδη φυτών από την Ανατολική Ευρώπη και ιδίως τη Ρουθηνία (τη σημερινή Ουκρανία). Οι εικόνες εκτος κειμένου είναι ανυπόγραφες, αν και ένα χαρακτικό στο φύλλο της αφιερώσεως του βιβλίου φέρει την υπογραφή «Philipp Georg Mattarnovy», δηλαδή του Ελβετοϊταλού χαράκτη Φιλίππο Τζόρτζιο Ματταρνόβι (*Filippo Giorgio Mattarnovi*, 1716-1742), ο οποίος εργάσθηκε στη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών.

Ο Άμαν γεννήθηκε στο Σαφχάουζεν και υπήρξε φοιτητής του Χέρμαν Μπούρχαβε στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, από όπου απεφοίτησε ως ιατρός το 1729. Αμέσως μετά πήγε στο Λονδίνο για να βοηθήσει τον Χανς Σλόαν να επιμεληθεί την τεράστια συλλογή του φυσικής ιστορίας. Από εκεί μετέβη στην Αγία Πετρούπολη μετά από πρόσκληση του Γιόχαν Γκέοργκ Γκμέλιν (1709-1755) και εκεί έγινε μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, στέλνοντας τακτικά στη συλλογή του Σλόαν ενδιαφέροντα φυτά, όπως το *[[Gypsophila paniculata]]*. Ο Κάρολος Λινναίος διατηρούσε αλληλογραφία με τον Άμαν από το 1736 μέχρι το 1740. 

Ο Γ. Άμαν ίδρυσε το 1735 τον Βοτανικό Κήπο της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών στη Νήσο Βασιλιέφσκι της Αγίας Πετρουπόλεως. Το 1739 πήρε ως σύζυγό του την Ελιζαμπέτα Σουμάχερ (Elisabetha Schumacher), κόρη του Γιόχαν (Ιβάν) Ντάνιελ Σουμάχερ (1690-1761), του βιβλιοθηκαρίου της αυτοκρατορικής αυλής στην Αγία Πετρούπολη. Πέθανε όμως το επόμενο έτος, σε ηλικία 33 ετών, μη προλαβαίνοντας έτσι να ολοκληρώσει την προσφορά του στην επιστήμη.

Ο Γιόχαν Άμαν αναφέρεται στη βιβλιογραφία της βοτανικής με την επίσημη συντομογραφία **Amman**.

* Το γένος φυτών αμανία της τάξεως μυρτώδη δεν ονομάσθηκε προς τιμή του Γιόχαν Άμαν, αλλά προς τιμή του προγενέστερου Γερμανού βοτανολόγου και φυσιολόγου Πάουλ Άμαν (1634-1691).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελβετοί βοτανολόγοι
Κατηγορία:Ελβετοί ιατροί
Αμμάτας

Ο **Αμμάτας** (*Ammatas*, θάν. 533 μ.Χ.), αναφερόμενος και ως **Αμμάτος** (*Ammatus*), ήταν αδελφός του τελευταίου ηγεμόνα των Βανδάλων, του Γελίμερου, και πολιτικοστρατιωτική ηγετική φυσιογνωμία ο ίδιος.

Κατόπιν εντολής του αδελφού του, ο Αμμάτας εκτέλεσε τον προηγούμενο βασιλιά των Βανδάλων Χιλδέριχο. Κατά τον Βανδαλικό Πόλεμο, ο στρατηγός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Βελισάριος αποβιβάσθηκε στη Βόρεια Αφρική και προέλασε προς την Καρχηδόνα. Ο Γελίμερος, που έτυχε να βρίσκεται τότε μακριά από την έδρα του, διέταξε τον Αμμάτα να λάβει όλα τα μέτρα για την άμυνα της πόλεως και παραλλήλως να προσπαθησει να παρασύρει τον Βελισάριο σε ένέδρα στο προάστιο Δέκιμο, όπου θα κατέφθανε πάνω στην ώρα της μάχης και ο ίδιος ο Γελίμερος με ισχυρές δυνάμεις. Το σχέδιο όμως αυτό απέτυχε, οπότε τα στρατεύματα των δύο αδελφών νικήθηκαν και διασκορπίσθηκαν, ενώ ο Αμμάτας έπεσε νεκρός στο πεδίο της μάχης. Ο Βελισάριος προχώρησε και κατέλαβε την Καρχηδόνα, καταλύοντας το βασίλειο των Βανδάλων.

## Δείτε επίσης
* Μάχη του Δέκιμον

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελίδα 25

Αμματας