open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νικόλαος Ασκούτσης

Ο **Νικόλαος Ασκούτσης** (1892  - 11 Νοεμβρίου 1955) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από το Ρέθυμνο. Υπηρέτησε ως νομάρχης, βουλευτής και υπουργός. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1888 ή, σύμφωνα με άλλες πηγές, το 1890 ή το 1892.Καταγόταν από το Μελιδόνι. Με καταγωγή από την επαρχία Ρεθύμνης οι γονείς του ήταν ο Χαρίλαος Ασκούτσης, πληρεξούσιος της επαρχίας Ρεθύμνης από το 1878 από το  Χρωμοναστήρι και η Ολγα Χιονάκη από την Πηγή. Σε παιδική ηλικία έχασε το δεξί του χέρι, έπειτα από πτώση από δέντρο και εξαιτίας της έλλειψης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Πήρε μέρος στο Κίνημα του Θερίσου του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Αρχικά δικηγόρησε στο Ρέθυμνο και διακρίθηκε ως ποινικολόγος. Το 1917 διορίστηκε νομάρχης Λαμίας και στη συνέχεια Νομάρχης Ρεθύμνου. Υπηρέτησε επίσης ως Νομάρχης Αττικής.Ήταν αδελφικός φίλος και δικηγόρος του φιλόσοφου Ιωάννη Συκουτρή

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου στις εκλογές του 1923.
Ήταν υποψήφιος πάλι στο Ρέθυμνο στις εκλογές του 1926 με την Ένωση Φιλελευθέρων αλλά δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε 1.893 ψήφους. Ωστόσο, επανεκλέχθηκε στις εκλογές του 1928 , του 1932 και του 1933 ξανά με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.

Υπηρέτησε ως υπουργός-Γενικός Διοικητής Κρήτης από τις 22 Δεκεμβρίου 1930 ως τις 26 Μαΐου 1932 στην κυβέρνηση Βενιζέλου.

Κατά τη Μάχη της Κρήτης συνελήφθη από τους Ναζί στη Μονή Αρκαδίου, όπου είχε καταφύγει, και μεταφέρθηκε αρχικά στο Ρέθυμνο και έπειτα στην Αθήνα, όπου τέθηκε υπό κράτηση.
Ήταν μέλος της ΠΕΕΑ και υπηρέτησε στην κυβέρνηση του βουνού του Αλέξανδρου Σβώλου ως γραμματέας Συγκοινωνιών.

Ως μέλος του ΕΑΜ ήταν μέλος της  εξόριστης κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου ως υπουργός Συγκοινωνίας από τις 2 Σεπτεμβρίου ως τις 18 Οκτωβρίου 1944 και ήταν υπουργός Δημοσίων Έργων από τις 23 Οκτωβρίου ως τις 2 Δεκεμβρίου 1944.  

Μερίμνησε ώστε να κατασκευαστούν δρόμοι στο Ρέθυμνο (όπως ο δρόμος Ρεθύμνου-Αμαρίου) και άλλα κτήρια όπως το κτήριο των Φυλακών (σημερινό Αρχαιολογικό Μουσείο), το Τελωνείο και ο Οίκος Παιδείας του Γυμνασίου Αρρένων στην πόλη, σημερινό 1ο Γενικό Λύκειο. 

Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την ΕΠΕΚ στις εκλογές του 1951. 

Αδελφή του η Μαρία συζυγος Ιωάννη Θεμιστοκλέους Μοάτσου απο το Ρέθυμνο. Του είχε παραχωρησει το σπίτι της στην Πηγή Ρεθύμνης όπου τον επισκεπτόταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Σοφοκλής Βενιζέλος. Δεν παντρεύτηκε και δεν αφησε απογόνους. Εδωσε το όνομά του στον πρωτότοκο γιο της αδελφής του Θεμιστοκλή Μοάτσο Ασκούτση. 

Πέθανε στην Αθήνα το Νοέμβριο του 1955, έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια και η κηδεία του έγινε στο Ρέθυμνο, όπου η σορός του μεταφέρθηκε αεροπορικώς. Τον επικήδειό του εκφώνησε ο Αλέξανδρος Σβώλος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων
Κατηγορία:Νομάρχες Αττικής
Κατηγορία:Νομάρχες Ρεθύμνου
Κατηγορία:Νομάρχες Φθιώτιδας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Κρήτης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Ιβάν Ρίμπαρ

Ο **Ιβάν Ρίμπαρ** (*[[κροατικά]] : Ivan Ribar*), (Βουκμάνιτς 21 Ιανουαρίου 1881 - Ζάγκρεμπ 11 Ιουνίου 1968) ήταν Γιουγκοσλάβος πολιτικός κροατικής καταγωγής.

Γεννήθηκε στο Βουκμάνιτς κοντά στο Κάρλοβατς της Αυστροουγγαρίας, είχε διδακτορικό στην νομική. Τελείωσε το γυμνάσιο στο Κάρλοβατς το 1881 και το λύκειο της ίδιας πόλης το 1899. Το 1913 εκλέγει βουλευτής στο Κροατικό κοινοβούλιο. Ήταν υποστηρικτής της Κροατοσερβικής συμμαχίας και συμμετείχε ενεργά στα προπολεμικά πολιτικά γεγονότα στην Κροατία. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε με τον Αυστροουγγρικό στρατό.

Το 1918 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Σερβικού δημοκρατικού κόμματος, το 1943 έγινε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας. Ήταν πρόεδρος της κοινοβουλευτικής συνέλευσης το 1920 - 1922, πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής στο αντιφασιστικό συμβούλιο της λαϊκής απελευθέρωσης της Γιουγκοσλαβίας από τις 26 Οκτωβρίου 1942 έως τις 4 Δεκεμβρίου 1943, πρόεδρος του προεδρείου της προσωρινή λαϊκής συνέλευσης το 1943 - 1945 και πρόεδρος του προεδρείου της εθνοσυνέλευσης το 1945 - 1953.

Ο Ρίμπαρ έχασε όλη την οικογένειά του κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι δύο γιοι του αγωνίστηκαν για τους Παρτιζάνους κατά των Ιταλών φασιστών. Πέθανε στο Ζάγκρεμπ σε ηλικία 87 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ivan Ribar, βιογραφία στα κροατικά
* *Мала енциклопедија Просвета*. Београд 1959. година.
* *Војна енциклопедија* (књига осма). Београд 1974. година.
* Јозо Петричевић *Др Иван Рибар у записима сувременика*. „Глобус“ Загреб, 1981. година.
* 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Κροάτες πολιτικοί
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι νομικοί
Δήμοι της Ανγκουίλλα

Η Ανγκουίλλα διαιρείται σε 14 **[[δήμος|δήμους]]** (αγγλ:districts, ενικός:district).
Δήμος Άιλαντ Χάρμπορ

Το **Άιλαντ Χάρμπορ** (αγγλ.: Island Harbour) είναι ένας από τους 14 δήμους της Ανγκουίλλα. Πρωτεύουσα είναι το ομώνυμο χωριό. Βρίσκεται βορειοανατολικά του νησιού της Ανγκουίλλα.

## Δημογραφία

## Δείτε επίσης
* Δήμοι της Ανγκουίλλα

Α
Τουρκικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου

Το **Τουρκικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου** (τουρκ: *Türkiye Çoklu Branşlar Salon Şampiyonası*) είναι το εθνικό πρωτάθλημα στον κλειστό στίβο της Τουρκίας, που διοργανώνεται από την Τουρκική Ομοσπονδία Στίβου. Πραγματοποιείται κάθε χρόνο, κατά τις χειμερινές περιόδους και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Τουρκίας στα αγωνίσματα ανδρών και γυναικών. 

## Ιστορία
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 2012 στην Κωνσταντινούπολη, ύστερα από την κατασκευή του Ατακόι Αθλέτικς Αρίνα που φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου.

## Αγωνίσματα
Τα ακόλουθα αγωνίσματα του στίβου που παρουσιάζονται στα εθνικά πρωταθλήματα.
*Ταχύτητας: 60 μέτρα, 400 μέτρα
*Μεσαίων αποστάσεων: 800 μέτρα, 1000 μέτρα, 1500 μέτρα, 3000 μέτρα
*Εμπόδια: 60 μέτρα με εμπόδια
*Άλματα: Άλμα εις ύψος, Άλμα επί κοντώ, Άλμα εις μήκος, Άλμα εις τριπλούν
*Ρίψεις: Σφαιροβολία
*Σε συνδυασμό: Έπταθλο, Πένταθλο

## Εκδόσεις

## Ρεκόρ
### Ανδρών

### Γυναικών

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα της Τουρκικής Ομοσπονδίας Στίβου 
*Τουρκικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2012 
*Τουρκικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2013 
*Τουρκικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014 

Κατηγορία:Τουρκικά Πρωταθλήματα Στίβου
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Τουρκία
Ιππόκαμπος (ανατομία)

Ο **ιππόκαμπος** αποτελεί μία δομή του ανθρώπινου εγκεφάλου και είναι μέρος του μεταιχμιακού συστήματος. Συμμετέχει στη μεταφορά πληροφοριών από τη βραχυπρόθεσμη μνήμη στη μακροπρόθεσμη και την πλοήγηση στο χώρο.  Οι άνθρωποι με εκτεταμένες διμερείς βλάβες στον ιππόκαμπο εμφανίζουν αδυναμία να σχηματίζουν και να συγκρατούν  νέες πληροφορίες.

Βλάβη στον ιππόκαμπο δεν επηρεάζει ορισμένους τύπους μνήμης, όπως την ικανότητα μάθησης νέων δεξιοτήτων. Το γεγονός αυτό υποδεικνύει ότι οι εν λόγω ικανότητες εξαρτώνται από διαφορετικούς τύπους μνήμης (διαδικαστική μνήμη) και διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου.

Υπάρχει σχέση μεταξύ του μεγέθους του ιππόκαμπου και της μνήμης. Μείωση του όγκου του ιππόκαμπου είναι ένα από τα πρώτα διαγνωστικά χαρακτηριστικά της νόσου Αλτσχάιμερ. Μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2011 διαπίστωσε ότι η άσκηση της σχετικά χαμηλής έντασης που εξαρτάται κυρίως από την αερόβια διαδικασία παραγωγής ενέργειας μπορεί να αυξήσει το μέγεθος του ιππόκαμπου σε ενήλικες ηλικίας 55 έως 80, καθώς και να βελτιώσει τον προσανατολισμό τους στο χώρο.

Ο ιππόκαμπος περιέχει υψηλά επίπεδα  γλυκοκορτικοειδών υποδοχέων που τον καθιστούν ευάλωτο σε μακροπρόθεσμο στρες. Υπό κανονικές συνθήκες ο ιππόκαμπος ρυθμίζει την παραγωγή της κορτιζόλης. Ωστόσο, η περίσσεια κορτιζόλης φθείρει τους νευρώνες του ιππόκαμπου. Σοβαρό και μακροχρόνιο μετατραυματικό στρες προκαλεί ατροφία  του ιππόκαμπου. Αυτό βλάπτει το σχηματισμό και την ανάκτηση της μακροπρόθεσμης μνήμης .

Οι ψυχικές παθήσεις (κατάθλιψη, διαταραχή μετα-τραυματικού στρες, διπολική διαταραχή) προκαλούν τη συρρίκνωση του ιππόκαμπου. Με την αντικαταθλιπτική αγωγή το μέγεθος του ιππόκαμπου μπορεί να αυξηθεί  κατά περισσότερο από 30%.

Η μείωση της νευρογένεσης στον ιππόκαμπο είναι ένα χαρακτηριστικό της άνοιας και της κατάθλιψης σε ενήλικες. Σημαντική επιβράδυνση της σχετιζόμενης με την γήρανση φυσιολογικής μείωσης της φαιάς ουσίας επιτυγχάνεται με τον διαλογισμό . Η απουσία θορύβου οδηγεί σε μια μακροπρόθεσμη αύξηση του ρυθμού  δημιουργίας νέων νευρικών κυττάρων του ιππόκαμπου.
Η μελέτη  
κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τον πολλαπλασιασμό και τη διαφοροποίηση των νευρικών βλαστοκυττάρων στον ιππόκαμπο προωθεί η Ροδιόλα.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκέφαλος
Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Πολίτη

Ως **Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Πολίτη **ορίζονται οι δέκα πρώτες τροποποιήσεις του συντάγματος των  Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, οι οποίες περιορίζουν την δύναμη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και εγγυώνται συγκεκριμένα δικαιώματα στους πολίτες της χώρας. Οι τροποποιήσεις γράφτηκαν το 1789 από τον Τζέιμς Μάντισον και βασίστηκαν σε σημαντικές ιδέες που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η διακήρυξη τέθηκε σε ισχύ το 1791, όταν τα τρία τέταρτα των πολιτειών συμφώνησαν ότι είναι δίκαιη. Αρχικά, η διακήρυξη είχε δώδεκα διαφορετικές τροποποιήσεις αλλά οι πρώτες δυο δεν ψηφίστηκαν από αρκετές πολιτείες. Η δεύτερη τροποποίηση που δεν ψηφίστηκε προστέθηκε τελικά στο σύνταγμα των ΗΠΑ το 1992. Είναι τώρα η 27η τροποποίηση του συντάγματος και αφορά του μισθούς των κυβερνητικών στελεχών.

## Οι τροποποιήσεις

Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Δίκαιο Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Μεκνές

Το **Μεκνές** (αραβικά:  مكناس, βερβερικά: ⵎⴽⵏⴰⵙ *Mknas* ή *Meknas*, γαλλικά: *Meknès*) είναι πόλη στο βόρειο Μαρόκο, πρωτεύουσα της περιοχής Μεκνές-Ταφιλαλέτ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2004, το Μεκνές είχε 469.169 κατοίκους, ενώ μαζί με την συνοικία Ουισλάν έχει 516.993 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 520 μέτρων και βρίσκεται 50 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Φεζ. Το Μεκνές είναι μία από τις αυτοκρατορικές πόλεις του Μαρόκου, με τον Ισμαήλ ιμπν Σαρίφ να την αναγορεύει πρωτεύουσα του Μαρόκου κατά τη διάρκεια της βασιλείας του (1672-1767). Η ιστορική πόλη του Μεκνές έχει ανακηρυχθεί από το 1996 μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Μαρόκου
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Μαρόκο
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Επιφάνιος Β΄

Ο **Επιφάνιος Β΄** ήταν επίσκοπος Κωνσταντίας (σημερινή Σαλαμίνα Κύπρου) και αρχιεπίσκοπος Κύπρου. Εκπροσωπήθηκε στην ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης από τον επίσκοπο Τριμυθούντος, ο οποίος ήταν βοηθός επίσκοπός του. Του αποδίδονται πολλά γραπτά, μερικά από τα οποία σώζονται στη Βιβλιοθήκη του Αγίου Μάρκου στη Βενετία και την πρώην αυτοκρατορική βιβλιοθήκη της Βιέννης.

Επιφανιος Β
Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες
Δήμος Δε Βάλλεϋ

Το **Δε Βάλλεϋ** (αγγλ.: The Valley) είναι ένας από τους 14 δήμους της Ανγκουίλλα. Πρωτεύουσα είναι το Δε Βάλλεϋ. Βρίσκεται κεντρικά του νησιού της Ανγκουίλλα.

250px

## Δημογραφία

## Δείτε επίσης
* Δήμοι της Ανγκουίλλα

Δ
Νικητές στο Γουίμπλεντον (απλό ανδρών)

Ο πρώτος τελικός του **τουρνουά του [[Ουίμπλεντον (τουρνουά)|Γουίμπλεντον]] στο απλό των ανδρών** (αγγλικά: *The Championships, Wimbledon*) έγινε το 1877. Πρώτος νικητής ήταν ο Άγγλος Σπένσερ Γκόουρ. Ο μεγαλύτερος σε διάρκεια τελικός που έγινε ποτέ ήταν στο απλό των ανδρών στις 5 Ιουλίου 2009.  

Στον πιο πρόσφατο τελικό, που έγινε τον Ιούλιο του 2024, ο Σέρβος πολυνίκης Νόβακ Τζόκοβιτς έχασε από τον Ισπανό Κάρλος Αλκαράθ με 3-0 σετ,  και έτσι ο  Αλκαράθ κατέκτησε τον πολύτιμο τίτλο για δεύτερη φορά στην καριέρα του.

## Δείτε επίσης

;Γουίμπλεντον
*Νικήτριες στο Γουίμπλεντον (απλό γυναικών)
*Νικητές στο Γουίμπλεντον (διπλό)
*Νικητές στο Γουίμπλεντον (διπλό μικτό)

;Στα υπόλοιπα Γκραν Σλαμ
*Νικητές στο Αυστραλιανό Όπεν (απλό ανδρών)
*Νικητές στο Ρολάν Γκαρός (απλό ανδρών)
*Νικητές στο Αμερικανικό Όπεν (απλό ανδρών)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Wimbledon Champions

Νικητες απλο ανδρων
Νικήτριες στο Γουίμπλεντον (απλό γυναικών)

Ο πρώτος τελικός του **τουρνουά του [[Γουίμπλεντον (τουρνουά)|Γουίμπλεντον]] στο απλό των γυναικών** (αγγλικά: *The Championships, Wimbledon*) έγινε το 1884 με πρώτη νικήτρια τη Βρετανίδα Μοντ Γουάτσον. Η Ισπανίδα Γκαρμπίνιε Μουγουρούθα κέρδισε το 2017 νικώντας την Αμερικανίδα Βένους Ουίλιαμς, το 2017. Το 2019 η Ρουμάνα Σιμόνα Χάλεπ κατέκτησε τον τίτλο, νικώντας την Αμερικάνα Σερένα Ουίλιαμς στον τελικό.

## Δείτε επίσης

;Γουίμπλεντον
*Νικητές στο Γουίμπλεντον (απλό ανδρών)
*Νικητές στο Γουίμπλεντον (διπλό)
*Νικητές στο Γουίμπλεντον (διπλό μικτό)

;Στα υπόλοιπα Γκραν Σλαμ
*Νικήτριες στο Αυστραλιανό Όπεν (απλό γυναικών)
*Νικήτριες στο Ρολάν Γκαρός (απλό γυναικών)
*Νικήτριες στο Αμερικανικό Όπεν (απλό γυναικών)

## Παραπομπές


Νικητριες απλο γυναικ
Μιλέντιε Πόποβιτς

Ο **Μιλέντιε Πόποβιτς** (*[[σερβικά]] : Милентије Поповић*) (Κρνα Τράβα 1913 - 1971) ήταν σέρβος μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας (ΚΚΓ) από το 1939. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατείχε διάφορες θέσεις στο κόμμα και διοικητικά. Μετά τον πόλεμο, έγινε υπουργός εσωτερικών, εμπορίου και προμηθειών, και στη συνέχεια υπουργός εξωτερικών, εμπορίου και οικονομίας στη γιουγκοσλαβική ομοσπονδιακή κυβέρνηση.Ήταν και υπουργός, πρόεδρος της επιτροπής σχεδιασμού της Σερβίας στην Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1946.

Πέθανε ενώ ήταν εν ενεργεία πρόεδρος της ομοσπονδιακής συνέλευσης, (βουλής) της ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, θέση που κατείχε από το 16 του Μαΐου, 1967 μέχρι 8 Μαΐου 1971.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Мала енциклопедија Просвета*, Београд 1959. година
* *Војна енциклопедија* (књига седма), Београд 1974. година
* *Југословенски савременици - Ко је ко у Југославији*. Хронометар, Београд 1970. година.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Υπουργοί εμπορίου της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Πρόεδροι της εθνοσυνέλευσης της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Σέρβοι πολιτικοί της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Σέρβοι υπουργοί
Κοτζά Πόποβιτς

Ο **Κονσταντίν "Κοτζά" Πόποβιτς**, (σερβικά : Константин Коча Поповић ) (14 Μαρτίου 1908 - 20 Οκτωβρίου 1992) ήταν Σέρβος κομμουνιστής, εθελοντής στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, το 1937-1939 διοικητής του πρώτου προλεταριακού τμήματος των Γιουγκοσλάβων Παρτιζάνων. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Παρτιζάν Βελιγραδίου.

Γεννήθηκε σε μια ευημερούσα οικογένεια του Βελιγραδίου, πέρασε το Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελβετία. Το 1929 μετακόμισε στο Παρίσι για να σπουδάσει Δίκαιο και Φιλοσοφία. Το 1931 ασχολήθηκε με το τότε παράνομο Κομμουνιστικό κόμμα Γιουγκοσλαβίας. Στο Παρίσι υπήρχε ένα κέντρο Γιουγκοσλάβων κομμουνιστών που διοικείται από την Κομιντέρν και με επικεφαλής τον Τίτο χρησιμοποιούνταν για τη διατροφή των εθελοντών από τα Βαλκάνια και τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Ο Πόποβιτς εντάχτηκε στον Ισπανικό εμφύλιο με το ισπανικές Ρεπουμπλικανικές δυνάμεις και όχι τις Διεθνείς ταξιαρχίες και έχει το βαθμό του διοικητή πυροβολικού. Με το τέλος του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου δραπέτευσε μέσω Γαλλίας επέστρεψε στην Γιουγκοσλαβία.

Το 1940 στον Β΄παγκόσμιο πόλεμος ήταν αξιωματικός του Γιουγκοσλαβικού στρατού και το 1941 μετά την συνθηκολόγηση εντάχτηκε στην αντίσταση και τους παρτιζάνους. Μετά την απελευθέρωση και την ίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Γιουγκοσλαβία το 1945, υπηρέτηση αρχηγός του Γιουγκοσλαβικούς στρατού.

Έπειτα έγινε υπουργός Εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας το 1953 μέχρι το 1965. Ως Υπουργός Εξωτερικών, ήταν ο επικεφαλής της γιουγκοσλαβικής αντιπροσωπείας στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ σε αρκετές περιπτώσεις. Από το 1965 μέχρι το 1972 διετέλεσε μέλος του ομοσπονδιακού εκτελεστικού συμβουλίου και ο Αντιπρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας από το 1966 έως το 1967. Παρασημοφορήθηκε αρκετές φορές..

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Παρτιζάν Βελιγραδίου
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι στρατιωτικοί
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Σέρβοι πολιτικοί της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Μπόζινταρ Πούριτς

Ο **Μπόζινταρ Πούριτς** (*[[σερβικά]] : Божидар Пурић*) (19 Φεβρουαρίου 1891 - 28 Οκτωβρίου 1977) ήταν σέρβικής καταγωγής και Γιουγκοσλάβος πολιτικός και διπλωμάτης. 

Μεταξύ 1928 και 1934 ήταν επιτετραμμένος στην πρεσβεία του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, και του πρέσβη της στη Γαλλία από το 1935. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, ο Πούριτς ήταν πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης στην εξορία μεταξύ 10 Αυγούστου 1943 και 8 Ιουλίου 1944,

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Σέρβοι πολιτικοί της Γιουγκοσλαβίας
Σουλεϊμάν Φιλίποβιτς

Ο **Σουλεϊμάν Φιλίποβιτς** {*[[σερβικά]] : Сулејман Филиповић*) (1896 - 1971), ήταν Βοσνιακής καταγωγής αξιωματικός του γιουγκοσλαβικού στρατού, συμμετείχε στην εθνική απελευθέρωσης και μέλος του κομμουνιστικού κόμματος Γιουγκοσλαβίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης,

Γεννήθηκε 28 Φεβρουάριο του 1896 στο Γκλάμορ της τότε Αυστροουγγαρίας, τελείωσε το γυμνάσιο στο Σεράγεβο. Ανήκε στον κύκλο της εθνικοεπαναστατικής νεολαία, η οποία είναι ο λόγος που οι αυστριακές αρχές τον συνέλαβαν το 1914. 

Από το 1920 μέχρι το 1941 ήταν εν ενεργεία αξιωματικός του Βασιλικού Γιουγκοσλαβικού στρατού. Με τον βαθμό του συνταγματάρχη πήρε μέρος στην πρώτη απελευθέρωση της Τούζλα, έπειτα εντάχτηκε στην αντίσταση και στο εθνικό απελευθερωτικό στρατό της Γιουγκοσλαβίας.
 
Μετά την απελευθέρωση ήταν υπουργός στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αναπληρωτής πρωθυπουργός και στο προεδρείο της εθνικής συνέλευσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Πέθανε στις 22 Δεκέμβριο του 1971 στο Σεράγεβο. 

## Αναφορές
* Енциклопедија Југославије (књига четврта). „Југославенски лексикографски завод Мирослав Крлежа“, Загреб 1986. година.
* Pavlowitch, Stevan K. (2008). Hitler's new disorder: the Second World War in Yugoslavia. Columbia University Press. ISBN 978-0-231-70050-4.
* Vojna enciklopedija, 2. izd., 1978, Zvezek 2, str. 765.

Κατηγορία:Πολιτικοί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Κατηγορία:Αναπληρωτές πρωθυπουργοί της Γιουγκοσλαβίας
Νικητές στο Γουίμπλεντον (διπλό μικτό)

Η κατηγορία του **διπλού μικτού στο τουρνουά [[Αντισφαίριση|αντισφαίρισης]] του [[Γουίμπλεντον (τουρνουά)|Γουίμπλεντον]]** ξεκίνησε το 1913. Εξαιτίας των δύο Παγκοσμίων Πολέμων δε διεξήχθησαν πρωταθλήματα τα έτη 1915–1918 και 1940–1945. Στον τελικό, που έγινε τον Ιούλιο του 2017, τον τίτλο κατέκτησαν οι Τζέιμι Μάρεϊ και Μαρτίνα Χίνγκις.

## Δείτε επίσης

;Γουίμπλεντον
*Νικητές στο Γουίμπλεντον (απλό ανδρών)
*Νικήτριες στο Γουίμπλεντον (απλό γυναικών)
*Νικητές στο Γουίμπλεντον (διπλό)

;Στα υπόλοιπα Γκραν Σλαμ
*Νικητές στο Αυστραλιανό Όπεν (διπλό μικτό)
*Νικητές στο Ρολάν Γκαρός (διπλό μικτό)
*Νικητές στο Αμερικανικό Όπεν (διπλό μικτό)

## Παραπομπές


Νικητες διπλο μικτο
Βέλικο Μιτσούνοβιτς

Ο **Βέλικο Μιτσούνοβιτς** (*[[σερβικά]] : Вељко Мићуновић*) (Βελέστοβο Βασίλειο του Μαυροβουνίου 16 Ιανουαρίου  1916 - Βελιγράδι Γιουγκοσλαβία 2 Αυγούστου 1982), ήταν Μαυροβούνιος πολιτικός και διπλωμάτης του Βασιλείου του Μαυροβουνίου και της Γιουγκοσλαβίας.

Τελείωσε το γυμνάσιο στην Τσετίνιε και σπούδασε νομική στο Βελιγράδι. Από το 1931 εντάχτηκε στο κομμουνιστικό κόμμα Γιουγκοσλαβίας. Κατά την κατοχή της Γιουγκοσλαβίας στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο πολέμησε στις τάξεις τον Παρτιζάνων. Μετά την απελευθέρωση διετέλεσε υπουργός εξωτερικών της Λαϊκής δημοκρατίας του Μαυροβουνίου, υπουργός εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας και πρέσβης στην Σοβιετική ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Војна енциклопедија (књига пета), Београд 1973. година
* „Народни хероји Југославије“. Београд: Младост. 1975.
* Енциклопедија Југославије (књига четврта). „Југословенски лексикографски завод“, Загреб 1960. година

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μαυροβούνιοι πολιτικοί
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες
Ότογιολ 52

thumb|220px|Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 52
thumb|Ο χάρτης του αυτοκινητοδρόμου 52

Ο **Ότογιολ 52** ή **Αυτοκινητόδρομος 52** στα ελληνικά είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Τουρκία. Συνδέει τα Άδανα με την Σανλιούρφα. Εχεί μήκος 365 χιλίομετρα και παραδόθηκε στην κυκλοφορία το 2006. Ξεκινάει από τον Ότογιολ 50, το Περιφερειακό των Αδάνων και καταλήγει βόρεια της Σανλιούρφα. Ο οδικός άξονας έχει διόδια. Είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 90 και της **Ασιατικής Οδού 84**.

52
Κατηγορία:Κτίρια που υπέστησαν ζημιές από το σεισμό Τουρκίας-Συρίας του 2023
Μνήμη φλας

Η **μνήμη φλας** είναι μία συσκευή αποθήκευσης μνήμης για υπολογιστές και ηλεκτρονικές συσκευές. Χρησιμοποιείται πιο συχνά σε συσκευές όπως ψηφιακές κάμερες, μνήμες USB και βιντεοπαιχνίδια.

Η μνήμη φλας είναι διαφορετική από τη μνήμη RAM, διότι η μνήμη RAM είναι προσωρινή. Όταν η παροχή ρεύματος σταματήσει, η μνήμη RAM χάνει όλα της τα δεδομένα, ενώ η μνήμη φλας μπορεί να διατηρήσει τα δεδομένα της άθικτα, χωρίς ανάγκη παροχής ρεύματος. Ο σκληρός δίσκος είναι επίσης μια μόνιμη συσκευή αποθήκευσης μνήμης, αλλά είναι ογκώδης και ευαίσθητος στα χτυπήματα. Η μνήμη φλας είναι πιο αργή από τη μνήμη RAM ή από ένα σκληρό δίσκο. Βέβαια, είναι ιδανική για μικρές ηλεκτρονικές συσκευές διότι είναι μικρή και δε διαθέτει κινούμενα μέρη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης
Η πρόβα του νυφικού (σειρά)

**Η πρόβα του νυφικού** είναι ελληνική δραματική τηλεοπτική σειρά βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Ντόρας Γιαννακοπούλου και διηγείται τη δραματική ιστορία μιας αστικής οικογένειας στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στον ΑΝΤ1 στις 6 Οκτωβρίου 1995 και ολοκληρώθηκε στις 26 Απριλίου 1996, σε 25 επεισόδια, διάρκειας 45 λεπτών.

## Υπόθεση
Η Αγγελικούλα Δελλή, λίγο πριν το γάμο με τον Απόστολο Πετρόπουλο, μαθαίνει μέσω ενός ανώνυμου γράμματος ότι ο μέλλων σύζυγός της την απατά. Ο θείος Οδυσσέας ζητά από τον οικογενειακό φίλο και αστυνομικό Πέτρο Μανιά να ερευνήσει την υπόθεση. Ο Πέτρος ανακαλύπτει πως ο Απόστολος απατά την Αγγελική, όμως αποφασίζει να μην της αποκαλύψει την αλήθεια για να μην την στεναχωρήσει. Έτσι εκείνη παντρεύεται τον Απόστολο, χωρίς να γνωρίζει το ποιόν του. Όμως πολύ σύντομα ο Πέτρος ερωτεύεται την Αγγελική και μετανιώνει για το ψέμα του.

## Συντελεστές
* Παραγωγή: Γιάννης Κουτσομύτης
* Σενάριο: Βαγγέλης Γκούφας
* Σκηνοθεσία: Κώστας Κουτσομύτης
* Φωτογραφία: Βαγγέλης Κατριτζιδάκης

## Ηθοποιοί
* Γρηγόρης Βαλτινός (Πέτρος Μανιάς)
* Αλεξανδριανή Σικελιανού (Αγγελική)
* Πέγκυ Τρικαλιώτη (Ρηνούλα)
* Φίλιππος Σοφιανός (Απόστολος Πετρόπουλος)
* Άντζελα Γκερέκου (Όλγα)
* Άγγελος Αντωνόπουλος (Οδυσσέας)
* Έφη Ροδίτη (Αθηνά Δελλή)
* Πέμυ Ζούνη (Ματίνα)
* Νίκος Γεωργάκης (Γιώργος)
* Νίκος Ψαρράς (Αλέξανδρος)
* Αλέκα Παΐζη (Γιαγιά)
* Ανδρέας Βουτσινάς (Ορέστης)
* Δημήτρης Τζουμάκης (Χριστόδουλος)
* Τζίνη Παπαδοπούλου (Ευανθούλα)
* Δημήτρης Ζακυνθινός (Ιακωβίδης)
* Γεράσιμος Σκιαδαρέσης (Λάμπρος)
* Ζωζώ Ζάρπα (Καλλιόπη)
* Αλεξάνδρα Παυλίδου (Ρένα)

## Μουσική
Τα τραγούδια και η μουσική της ομώνυμης σειράς κυκλοφόρησαν το 1995 από την Μίνος, σε μουσική του Βασίλη Δημητρίου. Το άλμπουμ περιλαμβάνει 14 τραγούδια. Το τραγούδι των τίτλων και οκτώ ακόμα κομμάτια ερμηνεύει η Μαρινέλλα. Στο άλμπουμ συμμετέχει με δύο τραγούδια και η Πέμυ Ζούνη.

## Παραπομπές


Πρόβα του νυφικού, Η
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία
Μάρκο Ουρένια

Ο **Μάρκο Ουρένια**  (πλήρες όνομα: **Μάρκο Ντανίλο Ουρένια Πόρας**, ισπανικά: Marco Danilo Ureña Porras) είναι Κοσταρικανός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στο Σαν Χοσέ της Κόστα Ρίκα και από το 2010 αγωνίζεται στη ρωσική Κουμπάν στην θέση του επιθετικού.

## Σταδιοδρομία
Ο Ουρένια ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην κοσταρικανή Αλαχουελένσε. Αγωνίστηκε στην ομάδα του Σαν Χοσέ για δύο χρόνια, όπου σκόραρε 10 γκολ σε 59 εμφανίσεις.

Το 2011 πήρε μεταγραφή στη ρωσική Κουμπάν.

## Εθνική ομάδα
Ο Ουρένια έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου U20 2009, όπου συμμετείχε η Εθνική Κόστας Ρίκας U20. Σκόραρε 3 γκολ στη διοργάνωση.

Το 2009 έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα σε έναν αγώνα εναντίον της Εθνικής Βενεζουέλας.

Τον Ιούνιο του 2014, ο Ουρένια ήταν στην 23άδα της Κόστα Ρίκα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014. Στον εναρκτήριο αγώνα του Ομίλου Δ΄ σκόραρε το τρίτο γκολ στην νίκη με 3-1 επί της Ουρουγουάης.

## Τίτλοι
* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κόστα Ρίκα|Πριμέρα Ντιβιζιόν Κόστα Ρίκα]]**
** 2011

* **[[Κύπελλο Εθνών Κεντρικής Αμερικής]]**
** 2011

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοσταρικανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κόστα Ρίκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΛΔ Αλαχουελένσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μίντιλαντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρόντμπυ ΙΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία
Αέθλιος ο Σάμιος

Ο **Αέθλιος ο Σάμιος**, ιστοριογράφος του 5ου π.Χ. αιώνα έγραψε σε ιωνική διάλεκτο ένα χρονικό της Σάμου (*Ώροι Σαμίων*) αποτελούμενο από τουλάχιστον πέντε βιβλία. Διασώθηκαν δύο μόνον αποσπάσματα από τον Αθήναιο και τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα.

Στο απόσπασμα που διασώθηκε από τον Αθήναιο, ο Αέθλιος έγραφε ότι στην επόχή του τα σύκα, τα σταφύλια, τα μήλα, τα ρόδα και οι *ομομηλίδες* έβγαιναν δύο φορές τον χρόνο.

Το έργο του Αέθλιου μνημονεύεται επίσης από τον Ευστάθιο και το Μέγα Ετυμολογικόν (όπου λανθασμένα αναφέρεται ως *Άθλιος*).

## Παραπομπές


κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Μάρκο Τζούρισιτς

Ο **Μάρκο Τζούρισιτς** (*[[σερβικά]] : Марко Ђуричић*) ήταν Σέρβος πολιτικός του Βασιλείου της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας.

Ήταν υπουργός δικαιοσύνης του βασιλείου της Σερβίας, από το 1913 έως το 1918, κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο και μετά την Σερβική υποχώρηση παρέμεινε στην θέση του στην εξορία και στην Κέρκυρα. Με την λήξη του πολέμου και την δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας διετέλεσε ο πρώτος της υπουργός δικαιοσύνης το χρονικό διάστημα από 1 έως Δεκεμβρίου 1918 και πάλι το 1921 και την περίοδο 1925-1927.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Γιουγκοσλαβίας
Weezer (2008)

Το ***Weezer***, επίσης γνωστό ως και *The Red Album*, είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ των Weezer. Κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου του 2008. Όπως έγινε και το 1994 με το ''Blue Album'' και τα άλλα μέλη της μπάντας συνέβαλαν στη σύνθεση των τραγουδιών. Αυτή είναι το πρώτο και, μέχρι στιγμής, το μόνο άλμπουμ των Weezer όπου και τα τέσσερα μέλη της μπάντας τραγούδησαν ένα δικό τους τραγούδι. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης περισσότερο μουσικό πειραματισμό σε σχέση με τις προηγούμενες προσπάθειές τους, με τραγούδια όπως το "Dreamin", το "The Angel και The One" και το "The Greatest Man That Ever Lived". 

Παρά την ευρεία προώθησή του το άλμπουμ αποδείχθηκε λιγότερο επιτυχημένο από το προηγούμενο άλμπουμ τους, Make Believe, μη καταφέρνοντας να πιστοποιηθεί χρυσό.

## Κομμάτια

### Επιπλέον κομμάτια

**Επιπλέον κομμάτια στην αμερικάνικη, βρετανική και ιαπωνική Deluxe έκδοση**
*"Miss Sweeney" (Cuomo, Sarah C. Kim) – 4:02
*"Pig" – 4:02
*"The Spider" – 4:43
*"King" – 5:11 – τραγουδάει ο Scott Shriner

**Επιπλέον κομμάτια στην έκδοση των iTunes**
*"It's Easy" (Bell) – 3:10 - τραγουδάει ο Brian Bell
*"I Can Love" – 3:49 (διαθέσιμο μόνο μέσω προπαραγγελίας)

**Επιπλέον κομμάτι στην βρετανική (Standard & Deluxe)/ιαπωνική (Standard & Deluxe)/αργεντίνικη/αυστραλιανή/βραζιλιάνικη/κορεάτικη/γερμανική/μεξικανική/ρωσική έκδοση **
*"The Weight" (διασκευή στους The Band) – 4:30 – τραγουδάει ο Scott Shriner και ο Rivers Cuomo

**Επιπλέον κομμάτι στην βρετανική (Standard & Deluxe)/ιαπωνική (Standard & Deluxe) έκδοση**
*"Life's What You Make It" (διασκευή στους Talk Talk) – 3:33 – τραγουδάει ο Patrick Wilson

**Επιπλέον κομμάτι στην ιαπωνική (Standard & Deluxe) έκδοση**
*"Meri Kuri" (διασκευή στους BoA)

**DVD στην ιαπωνική Deluxe έκδοση**

*Intro
*Dope Nose
*Why Bother?
*Surf Wax America
*The Good Life
*Island In The Sun
*Undone - The Sweater Song
*Behind the scenes From Japan Tour
*'Pork and Beans' PV
*Interview
*Song-by-song commentary
## Θέσεις στα τσαρτς

## Συντελεστές

;**Weezer**
*Brian Bell - κιθάρα, φωνή, φωνητικά, πλήκτρα, συνθεσάιζερ
*Rivers Cuomo - κιθάρα, φωνή, ντραμς, φωνητικά
*Scott Shriner - μπάσο, φωνή, πλήκτρα, φωνητικά, συνθεσάιζερ Korg R3
*Patrick Wilson - ντραμς, πλήκτρα, φωνή, κιθάρα, κρουστά

;**Παραγωγή**
*Rick Rubin - παραγωγός (σε συνεργασία με τους Weezer) στα κομμάτια 2, 4-6 & 10
*Weezer - παραγωγοί στα κομμάτια 7-9
*Jacknife Lee - παραγωγός στα κομμάτια 1 & 3
*Rich Costey - μίξινγκ
* Andrew Scheps - μηχανικός
*Eric J - μηχανικός
*Dana Nielsen - μηχανικός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δισκογραφία των Weezer
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008
Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Ρικ Ρούμπιν
IXS Enterprise

Το IXS Enterprise είναι το όνομα ενός θεωρητικού ταχύτερου-από-το-φως (FTL) διαστημοπλοίου σχεδιασμένο από τον επιστήμονα της NASA Δρ. Χάρολντ Γουάιτ, το οποίο αποκαλύφθηκε στο SpaceVision 2013, για τον σκοπό πραγματοποίησης ταξιδιού σε ταχύτητα δίνης. Το θεωρητικό αστρόπλοιο υποτίθεται ότι είναι μια τροποποιημένη εκδοχή της προώθησης Alcubierre. Ο Δρ. Γουάιτ χρησιμοποιεί τον παρεμβολέα πεδίου δίνης Γουάιτ-Τζουντέι στο πείραμα που πραγματοποιεί ώστε να αναπτύξει μια απόδειξη της θεωρίας ταξιδιού με ταχύτητα δίνης σε στυλ Alcubierre, αν είναι δυνατόν.

Παρ'όλο που η θεωρία ήταν γνωστή από το 2013, το σχέδιο του IXS Enterprise έγινε γνωστό τον Ιούνιο του 2014 μετά από μια σειρά γεγονότων των ΜΜΕ τα οποία ανέφεραν το σχέδιο που ολοκληρώθηκε από τον Ολλανδό καλλιτέχνη Μαρκ Ρέιντμέικερ σε συνεργασία με τη NASA. Σύμφωνα με τον Ρέιντμεικερ, χρειάστηκαν πάνω από 1600 ώρες δουλειάς πάνω στο σχέδιο που δημιούργησε.

Η ενέργεια που χρειάζεται για να τροφοδοτήσει την ταχύτητα δίνης, σύμφωνα με τον Γουάιτ, είναι περίπου η *αρνητική* (χρειάζεται αρνητική ενέργεια για να λειτουργήσει η
προώθηση Alcubierre)* ισοτιμία μάζας - ενέργειας του Βόγιατζερ 1*, το οποίο ζυγίζει ~ 700 κιλά. Χρησιμοποιώντας την εξίσωση E=mc2 τα - 700 κιλά μάζας γίνονται ~ - 65 exajoule (-65 * 10^18) ενέργειας (αυτός ο αριθμός δεν είναι οριστικός κι είναι δυνατό να μειωθεί). Το πλοίο έχει δύο παχιά εξωτερικά δαχτυλίδια (για να μειωθεί η απαραίτητη ενέργεια), τα οποία παράγουν το *πεδίο δίνης* - συστολή του διαστήματος μπροστά του και διαστολή του διαστήματος στο πίσω μέρος του. Ο χώρος μέσα στα δαχτυλίδια βελιστοποιείται για να αντέχει κι άλλο χώρο για φορτίο, πλήρωμα κι εξοπλισμό.

Κατηγορία:Διαστημική τεχνολογία
Κατηγορία:Θεωρητική φυσική
Άλες Μπέμπλερ

Ο **Άλες Μπέμπλερ** (*[[σλοβενικά]]: Aleš Bebler*), (Ίντρια 8 Αυγούστου 1907 - Λιουμπλιάνα 12 Αυγούστου 1981) ήταν σλοβένικης καταγωγής Γιουγκοσλάβος κομμουνιστής και πολιτικός. Είχε διατελέσει υπουργός διπλωμάτης και πολέμησε στον Ισπανικό εμφύλιο.

Πήγε σχολείο στη γενέτηρά του, κατά τον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο διέφυγε με την οικογένεια του στη Βιέννη όπου και συνέχισε το σχολείο. Μετά το τέλος του πολέμου γύρισε στη Γιουγκοσλαβία όπου και σπούδασε νομικά στη Λιουμπλιάνα και το Παρίσι. Το 1929 έγινε μέλος στο τότε παράνομο Κομμουνιστικό κόμμα της Γιουγκοσλαβίας. Το 1933 πήγε στη Σοβιετική ένωση όπου παρέμεινε εκεί, με ψευδώνυμο, έως το 1936 που μετέχει στο Παρίσι και με πλαστά έγραφα πήγε στη Μαδρίτη και εντάχτηκε στον Δημοκρατικό στρατό και στις διεθνείς ταξιαρχίες. Με το τέλος του Ισπανικού εμφύλιου πήγε στην Ελβετία και το 1940 επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία.

Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν στις τάξεις των Παρτιζάνων και πήρες διάφορες κομματικές θέσεις στο κομμουνιστικό κόμμα. Με τη λήξη του πολέμου διετέλεσε το υπουργός οικονομικών, κι έπειτα εξωτερικών. Από το 1948 πήρε μέρος σε πολλές διπλωματικές αποστολές και πρέσβης ενώ διετέλεσε και μόνιμος αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα έθνη.

Μετά την αποχώρηση του από την πολιτικήπέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ως περιβαλλοντολόγος. Ο γιος του Άντον Μπέλμπερ είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Nenad Bjeloš: *Odlikovani Slovenci 1944-1950*. v Vojnozgodovinski zbornik št. 8, str. 97-102. Logatec, 2002
* Anton Bebler: ''Knjiga o Primožu - Alešu Beblerju. Ljubljana: Cankarjeva založba, 2004.

Κατηγορία:Σλοβένοι πολιτικοί
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι νομικοί
Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Γιουγκοσλαβίας
Πρβίσλαβ Γκρίσογκονο

Ο **Πρβίσλαβ Γκρίσογκονο** (κροατικά: Prvislav Grisogono, Σπλιτ, Αυστροουγγαρία 31 Μαρτίου 1879 - 1969), ήταν Κροατικής καταγωγής Γιουγκοσλάβος νομικός, διπλωμάτης και πολιτικός. Ήταν μέλος του ανεξάρτητου δημοκρατικού κόμματος.

Ήταν γιος του Τομάσσο και της Ελίζα, είχε αδελφό τον Όσκαρ, παντρεύτηκε την Κλάρα Κάρεβιτς κι απέκτησαν τρία παιδιά. Ήταν από τους υποστηρικτές της ένωσης των Σλάβων σε ένα κράτος που δημιουργήθηκε το 1918. Για τις ιδέες του στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο ήταν σε περιορισμό από τους Αυστροούγγρους. Με τη διάλυση της Αυστροουγγαρίας το 1918 και τη δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας ασχολήθηκε με την πολιτική, το 1924 ήταν υπουργός δικαιοσύνης του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.

Το 1932 στάλθηκε πρέσβης στην Πράγα κι έπειτα στη Βαρσοβία ενώ το 1940 επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία και το Βελιγράδι, όπου άσκησε τη δικηγορία μέχρι την εισβολή του Άξονα στη χώρα. Την περίοδο 1941-1942 συνελήφθη και φυλακίστηκε από την Γκεστάπο. Με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αντίθετος με το κομμουνιστικό καθεστώς, ο ίδιος υποστήριζε ένα δημοκρατικό καθεστώς, διέφυγε το 1949 στο Λονδίνο κι έζησε στην εξορία.

## Έργα του
* *Rytířský král Alexander I. Sjednotitel, 1934.
* *Ujedinjena Jugoslavija*, 1938.
* *Jugoslavie sjednocena*
* *Pedeset godina iz Perspektive emigranta'', 1955.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κροάτες πολιτικοί
Κατηγορία:Κροάτες συγγραφείς
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι συγγραφείς
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι νομικοί
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Γιουγκοσλαβίας
Κόστα Τιμοτίεβιτς

Ο **Κόστα Τιμοτίεβιτς** (*[[σερβικά]] : Коста Тимотијевић*) (Γκρόσνιτσα 1870 - ) ήταν πολιτικός του Βασιλείου της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας.

Γεννήθηκε στην Γκρόνιτσα ένα χωριό στο Κραγκούγιεβατς στο οποίο τελείωσε το γυμνάσιο κι έπειτα σπούδασε στην νομική σχολή του Βελιγραδίου. Τελειώνοντας τις σπουδές του άσκησε την δικηγορία στο Σμεντέρεβο όπου εγκαταστάθηκε κι άνοιξε δικηγορικό γραφείο.

Στο βασίλειο της Σερβίας ήταν γραμματέας της σερβικής εθνοσυνέλευσης (βουλής) και δύο φορές υπουργός δικαιοσύνης το 1908 και το 1910.  Εξελέγχει για πρώτη φορά βουλευτής το 1903.

Στο Γιουγκοσλαβικό βασίλειο πολιτεύτηκε με το Δημοκρατικό κόμμα. 

Χρημάτισε υπουργός δικαιοσύνης το 1919-1920 και εσωτερικών το 1922. Τον Οκτώβριο του 1924 ο βασιλιάς τού έδωσε εντολή για να σχηματίσει κυβέρνηση αλλά απέτυχε. Σαν υπουργός δικαιοσύνης έμεινε γνωστός για τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις που έκανε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι πολιτικοί της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι νομικοί
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Νίνκο Πέριτς

Ο **Νίνκο Πέριτς** (*[[σερβικά]] : Нинко Перић*) (Μπόγιτς 14 Μαΐου 1886 - Βελιγράδι 24 Απρίλη 1961) ήταν σερβικής καταγωγής δικηγόρος και πολιτικός της Γιουγκοσλαβίας.

Τελείωσε το γυμνάσιο στο Σάμπατς και το Βελιγράδι κι έπειτα αποφοίτησε από τη νομική σχολή του Βελιγραδίου το 1910. Πήρε διδακτορικό στο Παρίσι το 1913 κι άσκησε την δικηγορία από το 1913 ως το 1917 όπου ασχολήθηκε με την πολιτική . Ήταν γραμματέας στο υπουργείο εξωτερικών την περίοδο 1917-1920. Γραμματέας της αντιπροσωπείας του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων στη διάσκεψη ειρήνης των Παρισίων. Το 1920 ήταν αναπληρωτής καθηγητής στη νομική σχολή της Σουμπότιτσα.

Χρημάτισε υπουργός κοινωνικών υποθέσεων από 4 Μαΐου έως 31 Ιουλίου 1923 και δικαιοσύνης το 1924. Υπουργός οικονομικών από 15 Απριλίου έως 24 Δεκεμβρίου 1926, υπουργός εξωτερικών στις 24 Δεκεμβρίου 1926 έως 12 Απριλίου 1927 και υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου από 17 Απριλίου έως 26 Ιουνίου 1928 εκπροσωπώντας τον υπουργό δικαιοσύνης, παιδείας και θρησκευμάτων. Πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης, (βουλής), το 1927-1928, πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας 1930-1931, Πρέσβης στο Βουκουρέστι το 1935-1936.

Έγραψε τα βιβλία :
* Теорија злоупотребе права (1912)
* Основи грађанског права - општи део (1922)
* Међународно приватно право (1926)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι νομικοί
Κατηγορία:Υπουργοί κοινωνικών υποθέσεων της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Υπουργοί άνευ χαρτοφυλακίου της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Πρόεδροι της εθνοσυνέλευσης της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι συγγραφείς
Κατηγορία:Σέρβοι πολιτικοί της Γιουγκοσλαβίας
Undead (άλμπουμ)

***Undead*** είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ten Years After, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου στις 10 Αυγούστου 1968 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Deram". Επανεκδόθηκε το 2002 από την "Decca" με έξι επιπλέον κομμάτια.
Στις 14 Μαΐου 1968, οι Ten Years After εμφανίστηκαν ζωντανά στο "Klook's Kleek", ένα κλαμπ τζαζ μουσικής το οποίο βρισκόταν δίπλα στα στούντιο της "Deram". Ο Τζον Μάγιαλ είχε στο παρελθόν ηχογραφήσει σε αυτό το κλαμπ, με τα καλώδια να συνδέονται απευθείας στο στούντιο. Κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατό την ημέρα της συναυλίας των Ten Years After, αλλά ο δίσκος ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε τρεις μήνες αργότερα, όντας ο πρώτος του συγκροτήματος που κατάφερε να μπει στα τσαρτ της πατρίδας τους, φτάνοντας στο # 26, ενώ μπήκε και στους καταλόγους του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Τραγούδια του δίσκου
### Αρχική έκδοση
**1. I May Be Wrong, But I Won't Be Wrong Always** *(Alvin Lee)* - 9:49
**2. Woodchopper's Ball** *(Herman, Bishop)* - 7:38
**3. Spider in my Web** *(Alvin Lee)* - 7:42
**4. Summertime / Shantung Cabbage** *(Gershwin / Ric Lee)* - 5:44
**5. I'm Going Home** *(Alvin Lee)* - 6:24

### Επανέκδοση του 2002
**1. Rock Your Mama** *(Alvin Lee)* - 3:46
**2. Spoonful** *(Dixon)* - 6:23
**3. I May Be Wrong, But I Won't Be Wrong Always** *(Alvin Lee)* - 9:49
**4. Summertime / Shantung Cabbage** *(Gershwin / Ric Lee)* - 5:44
**5. Spider in my Web** *(Alvin Lee)* - 7:42
**6. Woodchopper's Ball** *(Herman, Bishop)* - 7:38
**7. Standing at the Crossroads** *(Johnson)* - 4:10
**8. I Can't Keep from Crying, Sometimes / Extension on One Chord / I Can't Keep from Crying Sometimes** *(Kooper, A.Lee, R.Lee, Churchill, Lyons)* - 17:04
**9. I'm Going Home** *(Alvin Lee)* - 6:24

## Θέσεις τσαρτ
***Undead*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[10 Αυγούστου]] [[1968]]***

## Τα μέλη των Ten Years After
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Undead*" είναι οι εξής:
* **[[Άλβιν Λι]]** - κιθάρα, φωνητικά
* **[[Λίο Λάιονς]]** - μπάσο
* **[[Τσικ Τσέρτσχιλ]]** - πλήκτρα
* **[[Ρικ Λι]]** - τύμπανα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ten Years After - Undead, 2002 CD Booklet, Decca reissue
* Ten Years After - Undead | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Ten Years After - Undead | Sputnikmusic
* Rarebird's Ten Years After Reviews

Κατηγορία:Δισκογραφία των Ten Years After
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1968
Κωνσταντίνος Παπασιώζος

Ο **Κωνσταντίνος Παπασιώζος** (19 Φεβρουαρίου 1961, Άρτα) είναι Έλληνας πολιτικός με καταγωγή από το Νεοχώρι Άρτας. Είναι παντρεμένος με την Ευθυμία Κατσανδρή και έχει τρεις κόρες.

## Πολιτική Σταδιοδρομία
Διετέλεσε Κοινοτάρχης Νεοχωρίου από το 1986 μέχρι και το 1998. Εκλεγόταν συνεχώς Δήμαρχος Αράχθου από το 1998 εως και το 2007 που εκλέχθηκε βουλευτής Άρτας. Εξελέγη βουλευτής Άρτας με τη Νέα Δημοκρατία στις 16 Σεπτεμβρίου 2007. Στις 4 Οκτωβρίου 2009 επανεξελέγη βουλευτής. Από τις 8 Οκτωβρίου 2023 είναι δήμαρχος του Δήμου Νικολάου Σκουφά.

## Πηγές, Αναφορές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Άρτας
Κατηγορία:Έλληνες Κοινοτάρχες
Έφιππος ο Ολύνθιος

Ο **Έφιππος ο Ολύνθιος** ήταν αρχαίος Έλληνας ιστοριογράφος από την Όλυνθο, που μάλλον συνόδευσε τον Μέγα Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ασία.

Η επικρατούσα άποψη, που δεν μπορεί όμως να αποδειχθεί με βεβαιότητα, είναι ότι ο Έφιππος ήταν σύγχρονος ή λίγο μεταγενέστερος του Μ. Αλεξάνδρου. Υπάρχει πάντως μία περικοπή στον Αρριανό που θα προσδιόριζε την εποχή του Εφίππου με ακρίβεια, αν μπορούσε να αποδειχθεί ότι το ομώνυμο πρόσωπο που αναφέρεται εκεί είναι το ίδιο με τον Ολύνθιο ιστορικό: Ο Αρριανός γράφει ότι ο Αλέξανδρος διόρισε, προτού φύγει από την Αίγυπτο, τον Αισχύλο τον Ρόδιο και τον `Εφιππο * τον Χαλκιδέως* ως *επισκόπους* (επόπτες στρατευμάτος ή τοποτηρητές) στη διοίκηση της Αιγύπτου. Η γραφή *τον Χαλκιδέως*, παρότι υιοθετείται από τους νεότερους εκδότες του ιστορικού Αρριανού, δεν απαντάται σε όλα τα χειρόγραφα του έργου του, και κάποιες εκδόσεις έχουν τη λέξη *Χαλκιδόνα* ή *Χαλκηδόνα*. Διορθώνοντας όμως το «Χαλκιδέως» σε «Χαλκιδέα», έχουμε ισχυρό λόγο να υποθέσουμε ότι το αναφερόμενο από τον Αρριανό πρόσωπο είναι ο Έφιππος ο Ολύνθιος, καθώς η πόλη της Ολύνθου ήταν η κυριότερη της Χαλκιδικής.

Αν ο Έφιππος του Αρριανού είναι ο ιστοριογράφος, τότε ήταν σύγχρονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και έζησε τουλάχιστον κάποιους μήνες μετά τον θάνατό του, αφού συνέγραψε ένα χρονικό της ταφής του Μακεδόνα βασιλιά. Το έργο αυτό του Εφίππου αναφέρεται ονομαστικά μόνο από τον Αθήναιο, όμως ο Διόδωρος Σικελιώτης και άλλοι φαίνεται ότι το χρησιμοποίησαν ως πηγή. Ο Αθήναιος το αποκαλεί αλλού με τον τίτλο *Περί της Αλεξάνδρου και [[Ηφαιστίωνας|Ηφαιστίωνος]] μεταλλαγής* και αλλού με τον τίτλο *Περί της Αλεξάνδρου και Ηφαιστίωνος ταφής/τελευτής*, ώστε σε κάθε περίπτωση το συμπέρασμα είναι ότι το χαμένο αυτό έργο περιείχε μία περιγραφή της ταφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ένα χρονικό του θανάτου του, κάτι που θα μπορούσε να δώσει περισσότερα στοιχεία για την άγνωστη σήμερα τοποθεσία του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Από τα λίγα αποσπάσματα του έργου αυτού που διασώζονται, φαίνεται ότι ο Ολύνθιος συγγραφέας περιέγραφε περισσότερο τον ατομικό χαρακτήρα των ιστορικών προσώπων, παρά τις δημόσιες σταδιοδρομίες τους. Δυστυχώς, σε ένα σπάνιο χονδρό λάθος, το Λεξικό της Σούδας στο λήμμα *`Εφιππος* δίνει μία περιγραφή ενός άλλου ιστορικού, του Εφόρου του Κυμαίου.

Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος μνημονεύει κάποιον Έφιππο μεταξύ των αυθεντιών που συμβουλεύθηκε σχετικά με τα φυτά, για τον οποίο πιστεύεται γενικώς ότι είναι άλλο πρόσωπο από τον ιστορικό. Ωστόσο, όλοι οι συγγραφείς που αναφέρει ο Πλίνιος μαζί με τον Εφιππο είναι σύγχρονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επομένως δεν είναι απίθανο να πρόκειται για τον Ολύνθιο ιστορικό. Το σύνολο των γνώσεών μας για τον `Εφιππο και όλα τα σωζόμενα σπαράγματα του έργου του βρίσκονται συγκεντρωμένα από τον R. Geier στο έργο του *Alexandri Magni Histor. Scriptores, actate suppares*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 13 (1971), σελ. 55
* Το αντίστοιχο λήμμα του Leonhard Schmitz στο *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* του William Smith (1870)

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Ολύνθιοι
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γερμανός ο Πησίμανδρος

Ο **Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γερμανός ο Πησίμανδρος** ήταν ο προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου, από το 1254, με τον τίτλο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου. Από τις 3 Ιουλίου του 1260 ο Ελληνορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος είχε στην πραγματικότητα στερηθεί των εξουσιών του λόγω της λατινοκρατίας στο μεσαιωνικό φεουδαλικό Βασίλειο της Κύπρου, από την καταπίεση της Λατινικής Εκκλησίας, με την επιβολή της εξουσίας του Πάπα της Ρώμης. Πάρα ταύτα, διατήρησε τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου μέχρι το θάνατό του.

## Η ζωή του
Τον Δεκέμβριο του 1251 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Κύπρου από πιστούς και επισκόπους ο Γεώργιος Β΄, ο οποίος όμως δεν έλαβε την έγκριση του Πάπα Ιννοκέντιου Δ΄ για το αξίωμα. Έτσι, μετά από λίγο καιρό, οι Κύπριοι επίσκοποι εξέλεξαν νέο Αρχιεπίσκοπο Κύπρου τον Γερμανό Πησίμανδρο. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εκλογή αυτή, ο Λατίνος Αρχιεπίσκοπος Λευκωσίας Αυγουστινός Ούγο εγκατέλειψε το νησί.

Ο επόμενος Πάπας, Αλέξανδρος Δ΄ (1254-1261) αποφάσισε τελικά να καταργήσει την αυτονομία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου και απαίτησε από τον Αρχιεπίσκοπο Γερμανό να παρουσιαστεί στον Λατίνο Αρχιεπίσκοπο Λευκωσίας για διαδικαστικά οικονομικά θέματα της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Κύπρου. Ωστόσο, ο Αρχιεπίσκοπος Γερμανός αρνήθηκε να εμφανιστεί ενώπιον του Λατίνου Αρχιεπισκόπου Λευκωσίας, επειδή έκρινε ότι είναι ισότιμός του και όχι κατώτερός του. Ο Γερμανός ταξίδεψε μαζί με τρεις μητροπολίτες στη Ρώμη και συνάντησε τον Πάπα Αλέξανδρο Δ'. Εκείνος δέχτηκε την ορθόδοξη αντιπροσωπεία και άκουσε τους ισχυρισμούς τους περί παρενόχλησης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου. Στις συνομιλίες αυτές παρέστησαν και εκπρόσωποι του Λατίνου Αρχιεπισκόπου Λευκωσίας Ugo di Fagiano. Το αποτέλεσμα της συνάντησης αυτής ήταν αποτυχία για τους Ορθοδόξους Κύπριους, καθώς ακολούθησε η *Bulla Cypria* ή *Constitutio Cypria*, που δημοσιεύτηκε στις 3 Ιουλίου 1260, σύμφωνα με την οποία οι Κύπριοι Ορθόδοξοι επίσκοποι, ο αριθμός των οποίων μειώθηκε από 14 σε 4, υπήχθησαν στη δικαιοδοσία του Λατίνου Αρχιεπισκόπου Λευκωσίας, που τώρα έπρεπε να ορκιστεί. Ο τίτλος του Αρχιεπισκόπου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου καταργήθηκε επίσης. Ο Αρχιεπίσκοπος Γερμανός διατήρησε ως τον θάνατό του τον τίτλο, όπως και έναν αριθμό προνομίων.

Για την τύχη του Γερμανού δεν υπάρχει σχεδόν καμία πληροφορία. Φαίνεται ότι πέθανε μετά από το 1274, καθώς ερευνητές θεωρούν ότι συμμετείχε στην Δεύτερη Σύνοδο της Λυών, αν και δεν αναφέρεται ως Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.

## Παραπομπές


Γερμανός
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Ράιφ Ντιζντάρεβιτς

Ο **Ράιφ Ντιζντάρεβιτς** (*[[βοσνιακά]] : Raif Dizdarević*) (Φιόβιτσα 9 Δεκεμβρίου 1926) είναι Βόσνιος πρώην Γιουγκοσλάβος διπλωμάτης και πολιτικός.  Κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου συμμετείχε στην ένοπλη αντίσταση των Παρτιζάνων.

Μετά τον πόλεμο, ως μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος και συνεργάτης του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο κατείχε υψηλά πολιτικά αξιώματα. Από το 1945 ήταν μέλος του Τμήματος κρατικής ασφάλειας.

Χρημάτισε διπλωμάτης της Γιουγκοσλαβίας που υπηρέτησε σε πρεσβείες στη Βουλγαρία (1951-1954), Σοβιετική Ένωση (1956-1959), και την Τσεχοσλοβακία (1963-1967). Το 1978-1982 ήταν πρόεδρος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, το 1982-1983 πρόεδρος της Ομοσπονδιακής εθνοσυνέλευσης. Το 1984-1988 ήταν υπουργός εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας και πρόεδρος της χώρας το 1988-1989. Κατά τη διάρκεια που ήταν επικεφαλής του κράτους, η Γιουγκοσλαβία είχε ένα εξωτερικό χρέος πάνω από 21 δισεκατομμύρια δολάρια και ένα ετήσιο ποσοστό πληθωρισμού από 217 τοις εκατό. τον Μάρτιο του 1989 αναγκάστηκε να ακυρώσει ένα ταξίδι του στο εξωτερικό και τη Βραζιλία, την Ουρουγουάη και τη Σενεγάληεν μέσω αναταραχής από την αλβανική πλειοψηφία στην επαρχία του Κοσσυφοπεδίου.

Ο Ντιζντάρεβιτς προσπάθησε να κρατήσει τη γιουγκοσλαβική ομοσπονδία ενωμένη, αλλά έχασε την πολιτική επιρροή του με την έναρξη των γιουγκοσλαβικών πολέμων. Αργότερα έζησε στο Σεράγεβο και δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του. Ο γιος του Πρέντραγκ ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες , ενώ η κόρη του Τζασμίνκα ζει στο Βελιγράδ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Κατηγορία:Πρόεδροι της εθνοσυνέλευσης της Γιουγκοσλαβίας
Μπόρικ (Μπάνια Λούκα)

thumb|Κτίρια στο Μπόρικ τα οποία επονομάζονται  "Ламеле" (προφορά: Λαμέλε) (ελάσματα)
thumb|Δείτε στο Μπόρικ
To **Μπόρικ** (σερβικά: Борик, βοσνιακά: Borik) είναι τοπική κοινότητα της Μπάνια Λούκα, Σερβική Δημοκρατία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Βρίσκεται στη αριστερά όχθη του ποταμού Βέρμπας. Τo Μπόρικ έχει 11.854 κατοίκους (1991). Σήμερα, το Μπόρικ χωρίζεται σε δύο μέρη: Το **Μπόρικ I** και το **Μπόρικ II**.

## Δείτε επίσης
* Στάρτσεβιτσα
* Μπάνια Λούκα

Κατηγορία:Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης