Ηλεκτρύωνας

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Ηλεκτρύωνας** ή **Ηλεκτρύων**, βασιλιάς τής Τίρυνθας και των Μυκηνών, ήταν γιος τού ήρωα Περσέα και τής Ανδρομέδας. Τα αδέλφια του ήταν ο Πέρσης, ο Αλκαίος, ο Σθένελος, ο Έλειος, ο Μήστωρ, ο Κύνουρος, η Γοργοφόνη και η Αυτόχθη. Πολλοί πιστεύουν ότι σύζυγός του ήταν η Αναξώ, κόρη τού αδελφού του Αλκαίου και αδελφή τού Αμφιτρύωνα· άλλοι πιστεύουν ότι ήταν η Ευρυδίκη ή η Λυσιδίκη (αμφότερες ήταν κόρες τού Πέλοπα). Τα παιδιά του ήταν η Αλκμήνη, μητέρα τού θρυλικού Ηρακλή, ο Αμφίμαχος, ο Αρχέλαος, ο Γοργόφονος, ο Κελαινέας, ο Λυσίνομος, ο Φιλόνομος και ο Χειρίμαχος. Ο Ηλεκτρύωνας είχε και ένα εκτός γάμου τέκνο, τον Λικύμνιο, με μία γυναίκα από τη Φρυγία, τη Μιδέα. 

Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο (Β 4,6) ο Ηλεκτρύων, ως βασιλιάς των Μυκηνών, ήρθε σε προστριβές με τους γιους τού Πτερέλαου, που τού είχαν κλέψει αγελάδες ως πράξη αμφισβήτησης τής εξουσίας του, επειδή διεκδικούσαν τον θρόνο των Μυκηνών. Οι γιοι τού Πτερέλαου θεωρούσαν πως είχαν μεγαλύτερο κληρονομικό δικαίωμα στον θρόνο από τον Ηλεκτρύωνα και τους γιους του, διότι ήταν εγγονοί τού Μήστορα, αδερφού τού Ηλεκτρύωνα, που ήταν πριν από αυτόν βασιλιάς των Μυκηνών, και τής συζύγου του Λυσιδίκης, που ήταν κόρη τού Πέλοπα. Σύμφωνα με το έθιμο της εποχής, η εξουσία ήταν μητρογραμμική: ανήκε στον σύζυγο τής βασίλισσας, ή στον πλησιέστερο άρρενα συγγενή της από την πλευρά τής μητέρας της, π.χ. τον αδελφό της ή τον μητρικό θείο της. Έτσι μετά τον Μήστορα έπρεπε να γίνει βασιλιάς ο αδελφός, ή ο θείος τής Λυσιδίκης, ή ο σύζυγος κάποιας από τις κόρες της, αλλά σίγουρα όχι ο Ηλεκτρύωνας. Οι γιοι τού Πτερέλαου ήταν εγγονοί τής Λυσιδίκης των Πελοπιδών και τού συζύγου της Μήστορα (*μητροπάτορα* τον αποκαλεί ο Απολλόδωρος, δηλαδή παππού από την πλευρά τής μητέρας), οπότε είχαν μεγαλύτερο κληρονομικό δικαίωμα από τον Ηλεκτρύωνα.

Στους αυτούς αντιστάθηκαν οι γιοί του Ηλεκτρύωνα, οι οποίοι όμως σκοτώθηκαν στη συμπλοκή που ακολούθησε, όλοι εκτός από τον Λικύμνιο. Τότε η Αλκμήνη, η κόρη του Ηλεκτρύωνα και τής συζύγου του Αναξώς, ζήτησε από τον Αμφιτρύωνα, τον βασιλιά τής Τίρυνθας, να εκδικηθεί τον θάνατο των αδερφών της, εκστρατεύοντας αυτός ενάντια στους Τηλεβόες. Ως αντάλλαγμα για τη βοήθειά του, θα έπαιρνε το χέρι τής Αλκμήνης, κάτι που σήμαινε ότι θα έπαιρνε και τον θρόνο των Μυκηνών. Ο γάμος που κανονίστηκε ήταν «λευκός», υπό την έννοια ότι δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί (δηλαδή να επισφραγισθεί η κατοχή τού μυκηναϊκού θρόνου από τον Αμφιτρύωνα), μέχρις ότου καταστραφούν οι Τηλεβόες. Η Αλκμήνη και ο Αμφιτρύωνας ήταν Πελοπίδες στην καταγωγή και συγγενείς από τις μητέρες τους, καθώς η γιαγιά (ή, σύμφωνα με άλλη παραλλαγή του μύθου, η μητρική θεία) τής Αλκμήνης από την πλευρά τής μητέρας της ήταν η Αστυδάμεια, που ήταν μητέρα τού Αμφιτρύωνα και κόρη τού Πέλοπα, και γι΄ αυτό δικαιολογείται τόσο το αίτημα για βοήθεια, αλλά και η προθυμία να δοθεί στον Αμφιτρύωνα ο θρόνος των Μυκηνών. 

Όταν όμως ο Ηλεκτρύωνας επέστρεψε κάποτε από την εκστρατεία, ο Αμφιτρύωνας τον σκότωσε κατά λάθος ρίχνοντάς του το βαρύ του ρόπαλο. Τότε τον θρόνο των Μυκηνών κατέλαβε ο πατρικός θείος τής Αλκμήνης, ο Σθένελος, ο οποίος εξόρισε τον Αμφιτρύωνα· αυτός βρήκε καταφύγιο στο παλάτι τού Κρέοντα στη Θήβα. Ο Κρέοντας συνδεόταν και αυτός με συγγένεια με τον Αμφιτρύωνα από την πλευρά τής μητέρας τού τελευταίου, αφού ήταν αδερφός τής μητέρας του, τής Αστυδάμειας, και αυτό δικαιολογεί και το γιατί ο Κρέοντας δέχτηκε να προστατέψει, και να δώσει άφεση στον Αμφιτρύωνα.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
*Morford, Mark P. O.; Lenardon, Robert J.; Sham, Michael (2015). Classical Mythology (International 10th ed.). Oxford: Oxford University Press. 

Κατηγορία:Βασιλείς των Μυκηνών