open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σάμος ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)

Το αντιτορπιλικό τύπου Μ ***Σάμος III*** ήταν το τρίτο πλοίο του ελληνικού πολεμικού ναυτικού που έφερε αυτό το όνομα. Ήταν ένα από τα 4 παραγγελθέντα πλοία της Ελληνικής Κυβέρνησης το 1914 στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα οποία δεν παραδόθηκαν ποτέ λόγω της έναρξης του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και κρατήθηκαν από τους Βρετανούς μαζί με τις προκαταβολές που είχε αποδώσει το ελληνικό κράτος (445.435 δραχμές για το *[[Κρήτη ΙΙΙ (Αντιτορπιλικό)|Κρήτη ΙΙΙ]]*, 445.337 δραχμές για το *[[Λέσβος ΙΙ (Αντιτορπιλικό)|Λέσβος ΙΙ]]*, 519.561 δραχμές για το *[[Χίος ΙΙΙ (Αντιτορπιλικό)|Χίος ΙΙΙ]]*, και 408.191 δραχμές για το *Σάμος ΙΙΙ*). Η κλάση του αποτελούταν από τα πλοία: *Χίος ΙΙΙ*, *Κρήτη ΙΙΙ*, *Λέσβος ΙΙ*, και *Σάμος ΙΙΙ*.

Τα πλοία αυτά έδρασαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως βρετανικά και ένα από αυτά βυθίστηκε στην διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων.
Το *Κρήτη ΙΙΙ* μετονομάστηκε σε HMS *Medea* (*Μήδεια*), το *Λέσβος ΙΙ*, σε HMS *Medusa* (*Μέδουσα*), το *Χίος ΙΙΙ* σε HMS *Melampus* (*Μελάμπους*) και το *Σάμος ΙΙΙ* σε **HMS ''Melpomene*** (***Μελπομένη***).

Το *Σάμος* ανέλαβε να ναυπηγήσει η *Fairfield Shipbuilding and Engineering Company* στο [[Γκόβαν]]. Καθεκλύστηκε την [[1 Φεβρουαρίου|1η Φεβρουαρίου]] 1915 και εντάχθηκε στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό ως HMS *Melpomene'' στις 16 Αυγούστου 1915. Πουλήθηκε για διάλυση στις 9 Μαΐου 1921.

Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Κατηγορία:Βρετανικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Μεσαορία

Η **Μεσαορία** είναι η μεγαλύτερη πεδιάδα στην Κύπρο, ανάμεσα στα όρη Τρόοδος και Πενταδάκτυλος. Το όνομά της σημαίνει "η περιοχή ανάμεσα στα όρη". Στην πεδιάδα αυτή έδωσε την τελευταία του μάχη και ηττήθηκε από τον Περσικό στρατό ο βασιλιάς της Αμμοχώστου Ονήσιλος κατά την Ιωνική Επανάσταση.

Τη Μεσαορία έχει πλάτος 65 περίπου χιλιόμετρα και μήκος 35 περίπου χιλιόμετρα, τη διαρρέουν οι δυο μεγαλύτεροι ποταμοί της Κύπρου ο Πεδιαίος και ο Γιαλιάς. Σήμερα η πεδιάδα βρίσκεται στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής δημοκρατίας, μέχρι την Τούρκικη εισβολή του 1974 θεωρούνταν ο σιτοβολώνας της Κύπρου, αφού στο μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργούνταν σιτάρι και κριθάρι. 

Γεωλογικά η κοιλάδα της Μεσαορίας αποτελείται από ασβεστιτικούς ψαμμίτες, απολιθωματοφόρες μάργες και αποθέσεις αμμοχαλίκων. Πριν 120 χιλιάδες χρόνια ήταν θάλασσα και με τα χρόνια με τις προσχώσεις του Τρόοδος και του Πενταδάχτυλου δημιουργήθηκε η σημερινή κοιλάδα.

Ο Δρ. Dr. Lowdermilk στην μελέτη Conquest of the Land Through Seven Thousand Years  του 1939 μέτρησε την πεδιάδα της Μεσαορίας γύρω από την Παναγία της Άσσιας να έχει αποδεχθεί τουλάχιστον 4 μέτρα αλλούβιων αποθέσεων από τον ποταμό Γιαλιά τα τελευταία 800 έτη. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πεδιάδες της Κύπρου
Κατηγορία:Επαρχία Αμμοχώστου
Χίος II (τορπιλοβόλο)

**Χίος IΙ ([[Τορπιλοβόλο]])**

Μετονομάστηκε σε τορπιλοβόλο ‘7’.

Κατασκευάστηκε το 1881. Ιδίου τύπου τα τορπιλοβόλα ‘Σάμος ΙΙ’, ‘Μυτιλήνη’, ‘‘Κως Ι’, ‘Ρόδος Ι’, ‘Κύπρος’.

Μετονομάστηκαν αργότερα σε τορπιλοβόλα ‘6’, ‘7’, ‘8’, ‘9’, ‘10’ και ‘17’. Ναυπηγήθηκαν στα βρετανικά ναυπηγεία Yarrow μετά από παραγγελία της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Τo σκάφoς δεν έφερε τορπιλοσωλήνες αρχικά και η τοποθέτησή τους έγινε στο Φιούμε.

Με την Ανατολική Μοίρα έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897.

Χρησιμοποιήθηκε και για την δίωξη του λαθρεμπορίου. Αποσύρθηκε το 1912.

## Βιβλιογραφία
* Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905
* Conway's All the World's Fighting Ships, 1906-1922
* Jane's Fighting Ships 1912

Κατηγορία:Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Σαγγάριος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Σαγγάριος** ήταν ένας ποτάμιος θεός, ο οποίος αντιστοιχούσε στον ομώνυμο ποταμό της Μικράς Ασίας, στη Φρυγία. Ο Σαγγάριος, όπως και οι περισσότεροι ποτάμιοι θεοί, ήταν γιος του Ωκεανού και της Τηθύος (δηλαδή αδελφός των Ωκεανίδων). Κάποιοι συγγραφείς θεωρούν τον Σαγγάριο πατέρα της Εκάβης, την οποία απέκτησε είτε με τη Μετώπη, είτε με τη νύμφη Ευνόη, είτε με τη Ναϊάδα Ευαγόρα.

Ο Σαγγάριος είχε και ένα γιο, τον Αλφαίο, ο οποίος δίδαξε την αυλητική τέχνη στη θεά Αθηνά. Επειδή όμως ο Αλφαίος ασέβησε προς τη θεά, ο Δίας τον κατακεραύνωσε. Ο Σαγγάριος συνδέεται επίσης με τον μύθο της Νάνας και του Άττι.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 665

Κατηγορία:Ποτάμιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Φρυγικές θεότητες
Σαισάρα

Σε ορισμένες παραδόσεις της ελληνικής μυθολογίας, με το όνομα **Σαισάρα** είναι γνωστή μία θυγατέρα του Κελεού, του βασιλιά της Ελευσίνας. Αδελφές της Σαισάρας ήταν οι Καλλιδίκη, Καλλιθόη, Κλεισιδίκη και Δημώ, ενώ αδελφοί της οι Δημοφώντας και Τριπτόλεμος. Από το όνομα της Σαισάρας, η Ελευσίνα ονομάσθηκε κατά τα πανάρχαια χρόνια **«Σαισαρία»**.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σαισαρα
Χίος IV (πλωτό συνεργείο)

**Χίος ΙV ([[Πλωτό συνεργείο]])**

Πρώην ‘MARIE REPPEL’. Πρώην  ‘ΗΦΑΙΣΤΟΣ’. Πρώην ‘ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΙ’.
Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Germany – Rostock’. Στην ενεργεία από το 1920. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 26 Απριλίου 1922. Παρελήφθη ως μέρος γερμανικών επανορθώσεων, το 1922. Εκποιήθηκε το 1968.

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία
Σαλαμίνα (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σαλαμίνα** (***Σαλαμίς***) είναι γνωστή μία θυγατέρα του ποτάμιου θεού Ασωπού και της Μετόπης, κόρης του Λάδωνα. Ο θεός της θάλασσας Ποσειδώνας ερωτεύθηκε τη Σαλαμίνα, την άρπαξε και τη μετέφερε στο ομώνυμο νησί, όπου η Σαλαμίνα γέννησε τον Κυχρέα από τον Ποσειδώνα. Από τη Σαλαμίνα πήρε το όνομά του το ομώνυμο νησί, είναι δηλαδή η «επώνυμη ηρωίδα» του.

## Πηγές
* Διόδωρος ο Σικελιώτης: *Ιστορική βιβλιοθήκη*, 4.72.1-5
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Σαλαμπό

Το όνομα **Σαλαμπό**, από τη βαβυλωνιακή και ελληνική θεότητα Σαλαμβώ, μπορεί να αναφέρεται:

* Στο Σαλαμπό (συνοικία), (Salammbô), συνοικία της Τύνιδας
* Στο Σαλαμπό (μυθιστόρημα) (1862) του Γκυστάβ Φλωμπέρ
* Στην Σαλαμπό (ταινία) του κινηματογράφου του 1925 του Alexander Kolowrat, που βασίζεται στο παραπάνω μυθιστόρημα.
* Στην Σαλαμπό (όπερα του Μουσόργκσκυ) (Саламбо), που συνέθετε ο Μουσόργκσκυ μεταξύ των ετών 1863 and 1866 και τελικά έμεινε ημιτελής (βασίζεται επίσης στο παραπάνω μυθιστόρημα).
* Σαλαμπό (όπερα του Ράγιερ) (1890) του Έρνεστ Ράγιερ (βασίζεται επίσης στο μυθιστόρημα του Φλωμπέρ).
* Στο βιντεοπαιχνίδι
Σαλαμβώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σαλαμβώ** είναι γνωστή μία βαβυλωνιακή θεότητα, η οποία υιοθετήθηκε και ταυτιζόταν από τους Έλληνες με την Αφροδίτη που θρηνεί τον `Αδωνι. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, το όνομα Σαλαμβώ ήταν ένα επίθετο της Αστάρτης. Η ετυμολογία που προτείνεται είναι από το Salem-Baal, δηλαδή «εικόνα του Βάαλ», και υποδηλώνει τη σχέση μεταξύ της Αστάρτης και του Βάαλ. Πρόκειται για μία αλληγορία της γονιμότητας της γης. Αργότερα, η Σαλαμβώ συσχετίσθηκε με την έννοια της ηλιακής θεότητας.

Η Σαλαμβώ λατρευόταν ιδιαίτερα στην `Εμεσα της Κοίλης Συρίας, στην Αλεξάνδρεια, στην ηπειρωτική Ελλάδα, στην Ιταλία και σε άλλα μέρη. Φαίνεται ότι η λατρεία της συγκεκριμένης θεάς διαδόθηκε στις περιοχές που βρέχει η Μεσόγειος Θάλασσα από τους `Ελληνες ναυτικούς και εμπόρους. Αναφέρεται ότι ακόμα και κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ. υπήρχε ένα κατάλοιπο-μετεξέλιξη της λατρείας της Σαλαμβούς στην Ισπανία (Σεβίλλη). Εκεί, σε μία τελετή στην οποία έπαιρναν μέρος οι γυναίκες, περιέφεραν ένα είδωλο-άγαλμα το οποίο παρίστανε ένα «ευνουχικό τέρας» και ονομαζόταν «Σαλαμβώνα».

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 666
* Λ.Κ. Καραντσαβέλου: το λήμμα «Σαλαμβώ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* Χάρη-Πάτση, τ.20, σ.87 (1975)

Σαλαμβω

Σαλαμβω
Σάμωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σάμωνας** (***Σάμων***) είναι γνωστός ένας γιος του θεού Ερμή και μιας Νύμφης, της Ρήνης. 

Ο Σάμωνας μετανάστευσε από την Αρκαδία μαζί με τον Δάρδανο. Στον δρόμο όμως χώρισαν και ο Δάρδανος εγκαταστάθηκε στην Τρωάδα, ενώ ο Σάμωνας στη νήσο Σαμοθράκη, η οποία και πήρε το όνομά του. Ο Σάμων είναι δηλαδή ο «επώνυμος ήρωας» του νησιού σύμφωνα με τη συγκεκριμένη παράδοση.

Ένωσε τους λαούς της Σαμοθράκης, θέσπισε νόμους, ονόμασε το νησί Σάον και χώρισε τους κατοίκους σε πέντε φυλές, στις οποίες έδωσε τα ονόματα των γιων του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969.

Σαμωνας
Σαμωνας
Σανάπη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σανάπη** είναι γνωστή μία από τις Αμαζόνες που ξέφυγε από τη σφαγή κατά την εκστρατεία του Ηρακλή. Η Αμαζόνα αυτή βρήκε καταφύγιο στην Παφλαγονία, όπου παντρεύτηκε τον βασιλιά της. Κατά τη διάρκεια της ζωής της εκεί είχε ιδιαίτερες επιδόσεις στην οινοποσία, και αυτός είναι ο λόγος που ονομάσθηκε «Σανάπη», που στην τοπική διάλεκτο σήμαινε «μέθυση». Το όνομα παραφθάρηκε μεταγενέστερα σε «Σινώπη» και έτσι η Σανάπη έδωσε το όνομά της στην πόλη Σινώπη του Πόντου, είναι δηλαδή η «επώνυμη ηρωίδα» της Σινώπης.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αμαζόνες
Πολεμικό Ναυτικό (αποσαφήνιση)

Ο όρος Πολεμικό Ναυτικό μπορεί να αναφέρεται στις ναυτικές δυνάμεις διαφόρων κρατών:

*Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
*Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ
*Βασιλικό Σαουδαραβικό Ναυτικό
Σάρδος

Ο **Σάρδος** ή **Πατέρας των Σαρδηνίων** στην Ελληνική μυθολογία ήταν ο επώνυμος μυθικός ήρωας της Σαρδηνίας των 
Νουραγικών, παρουσιάζεται σε κλασσικούς αρχαίους συγγραφείς όπως ο Σαλλούστιος και ο Παυσανίας. Ο Σαλλούστιος γράφει ότι ο Σάρδος γιος του Ηρακλή εγκατέλειψε τη Λιβύη με έναν μεγάλο αριθμό ανδρών, εξέπλευσε για τη Σαρδηνία και κατέλαβε το νησί που πήρε το όνομα του. Ο Παυσανίας τον 2ο αιώνα π.χ. επιβεβαιώνει τις πληροφορίες του Σαλλούστιου, καταγράφει τον Σάρδο σαν γιο του Μακήριδος που καθορίζεται σαν το όνομα του Ηρακλή στις Βερβερικές γλώσσες στη βόρεια Αφρική. Το νησί της Σαρδηνίας που ονομαζόταν *"Ιχνούσα"* πήρε το όνομα του Σάρδου.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Lipiński, Edward (1995). Dieux et déesses de l'univers phénicien et punique (Στα Γαλλικά)
*Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
*Σαλλούστιος, Ιστορίαι, Κεφ. 2, Παρ.4
*Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Φωκικά, Λοκρών Οζόλων

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαία Λιβύη
Σαρδώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σαρδώ** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Η σύζυγος του Τυρρηνού, η οποία μετανάστευσε από τη Μικρά Ασία στην Ιταλία. Σύμφωνα με μερικούς συγγραφείς, η Σαρδώ έδωσε το όνομά της στις Σάρδεις, τη γνωστή πόλη της Μικράς Ασίας, ενώ άλλες πηγές αναφέρουν την παράδοση ότι από τη Σαρδώ πήρε το όνομά της η Σαρδηνία.
# Θυγατέρα του Σθενέλου, που επίσης θεωρείται η επώνυμη ηρωίδα των Σάρδεων της Μικράς Ασίας.

Στα αρχαία ελληνικά **Σαρδώ** ονομαζόταν η Σαρδηνία.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σαρδω
Σάρωνας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Σάρωνας** (***Σάρων***) ήταν βασιλιάς της Τροιζήνας, διάδοχος του Αλθήπου. Ο Σάρωνας ίδρυσε προς τιμή της θεάς Αρτέμιδας ένα ναό τόσο μεγαλόπρεπο, ώστε ονόμασαν τον όρμο της Τροιζήνας «Κόλπο της Φοίβης». Ο Σάρωνας ήταν πολύ ικανός κυνηγός. Κάποτε κυνηγούσε μία ελαφίνα. Το ζώο, μη έχοντας άλλη διέξοδο διαφυγής, έπεσε στη θάλασσα, αλλά ο Σάρωνας συνέχισε να το καταδιώκει κολυμπώντας. Χωρίς να το καταλάβει, απομακρύνθηκε πολύ από την ακτή, οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν και πνίγηκε. 
Το πτώμα του Σάρωνα εκβράσθηκε στην ακτή, κοντά στον αρχαίο ναό της Σαρωνίας ή Σαρωνίας Αρτέμιδας, που είχε ο ίδιος κατασκευάσει. Στο σημείο εκείνο και τάφηκε. Από τότε ο μεν κόλπος αυτός, μεταξύ της Τροιζήνας και της Αττικής, ονομάσθηκε **«[[Σαρωνικός Κόλπος]]»** από το όνομα του Σάρωνα, η δε θαλάσσια έκταση ***Σαρωνίς***.

Ο Σάρωνας είναι δηλαδή ο «επώνυμος ήρωας» του κόλπου αυτού. Το αρχαίο όνομα της θάλασσας, «Σαρωνίς», έλαβε σήμερα παράλια κοινότητα της Ανατολικής Αττικής.

## Πηγή
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τόμ. 53ος, σελ. 214
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αργολίδας
Κατηγορία:Τροιζήνα
Σαμία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σαμία** είναι γνωστή μία θυγατέρα του ποτάμιου θεού Μαιάνδρου. Η Σαμία παντρεύτηκε τον Αγκαίο και μαζί απέκτησαν 5 παιδιά (4 γιους και μία κόρη): τον Αλιθέρση, τον `Ενουδο, τον Περίλαο, τον Σάμο και την Παρθενόπη.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σαμια
Σάωνας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Σάωνας** (***Σάων***) ήταν ένας ήρωας από τη Βοιωτία. Ο Σάων πήγε κάποτε στο Μαντείο των Δελφών για να πάρει ένα χρησμό επειδή μία ξηρασία είχε πλήξει τη χώρα του. Η Πυθία τον παρέπεμψε στο Μαντείο Τροφωνίου, στη Λειβαδιά. Αλλά όταν ο Σάων έφθασε στη Λειβαδιά συνειδητοποίησε ότι κανένας δεν ήξερε πού ήταν το Μαντείο του Τροφωνίου. Σε μια στιγμή είδε ένα σμήνος από μέλισσες. Το ακολούθησε και έφθασε σε μια σπηλιά, στο εσωτερικό της οποίας συνάντησε τον Τροφώνιο. Ο Τροφώνιος έδωσε τότε στον Σάωνα λεπτομερείς οδηγίες για να ιδρύσει μαντείο του και να εγκαινιάσει τη λατρεία του.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σαωνας
Σέλινος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σέλινος** είναι γνωστός ένας γιος του θεού της θάλασσας Ποσειδώνα. Ο Σέλινος βασίλευε στην Αιγιάλεια και, όταν ο Ίωνας θέλησε να του κηρύξει πόλεμο, ο Σέλινος για να αποφύγει τη σύρραξη του έδωσε για γυναίκα τη θυγατέρα του, την Ηλίκη. Με τον τρόπο αυτό πάντως, ο `Ιωνας διαδέχθηκε τον Σέλινο στη βασιλεία της Αιγιαλείας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σελινος
Σελινος
Σευήχορος

Στην ελληνική μυθολογία με το εξελληνισμένο όνομα **Σευήχορος** είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Βαβυλώνας. Κάποιος χρησμός τον είχε πληροφορήσει ότι θα έχανε τη βασιλεία του από ένα γιο της θυγατέρας του. Ο Σευήχορος έκλεισε τη θυγατέρα του σε ένα πύργο, αλλά ο περιορισμός αυτός δεν την εμπόδισε να μείνει έγκυος. Οι φύλακες, γνωρίζοντας τι τους περίμενε αν μάθαινε ο βασιλιάς για την εγκυμοσύνη της κόρης του, περίμεναν να γεννηθεί το βρέφος και τότε το γκρέμισαν από τις επάλξεις. Αλλά ένας αετός άρπαξε το νεογέννητο στον αέρα πριν αυτό αγγίξει το έδαφος. Σώο και αβλαβές, το οδήγησε σε κάποιο «παράδεισο» (= κήπο), όπου ο υπεύθυνος υπηρέτης το ανέθρεψε και μετά το ονόμασε Γίλγαμο. Το παιδί αυτό ήταν ο μετέπειτα διάσημος Βαβυλώνιος ήρωας και βασιλιάς Γιλγαμές.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σευηχορος
Σήμαχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σήμαχος** είναι γνωστός ο απώτατος μυθικός πρόγονος της αρχαίας αθηναϊκής οικογένειας (γένους) των Σημαχιδών. Οι θυγατέρες του Σημάχου υποδέχθηκαν κάποτε πολύ φιλόξενα τον θεό Διόνυσο. Ο θεός κατά την επιστροφή του τις έχρισε ιέρειες της λατρείας του, όπως και τα παιδιά τους, τα εγγόνια δηλαδή του Σημάχου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σημαχος
Πεισίστρατος (αποσαφήνιση)

**Πεισίστρατος** είναι ένα ελληνικό ανδρικό όνομα, το οποίο απαντάται κυρίως κατά την αρχαιότητα. Με το όνομα αυτό είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα:

*Πεισίστρατος, τύραννος της πόλης των Αθηνών.
*Πεισίστρατος, μυθικό πρόσωπο, γιος του Νέστορα της Πύλου.
*Πεισίστρατος, βασιλιάς της Λαπήθου κατά τον 4ο αιώνα π.Χ.
*Πεισίστρατος, βασιλιάς του Ορχομενού κατά την περίοδο του Πελοποννησιακού πολέμου.

**Επίσης:**
*Πεισιστρατίδες καλούνται οι γιοι του τυράννου των Αθηνών, Πεισίστρατου.
Αστερία

* Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αστερία** αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Αστερίας ήταν η Ατλαντείη ή Φοίβη, και επομένως η Αστερία ήταν ομοθαλής αδελφή της Γλαύκης, της Γόργης, των δύο Ιπποδαμειών, της Ιππομέδουσας, της Ιφιμέδουσας, της Κλεοπάτρας, της Ρόδης και της Ροδίας. Η Αστερία παντρεύτηκε τον Χαίτο, γιο του Αιγύπτου, και τον σκοτωσε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
* Ακόμη, Αστερία λεγόταν και η κόρη του Τιτάνα Κοίου και της Τιτανίδας Φοίβης, επομένως και αδερφή της Λητώς (η οποία γέννησε τον θεό Απόλλωνα και τη θεά Αρτέμιδα). Παντρεύτηκε τον ξάδερφό της, τον Τιτάνα Πέρση, και μαζί απόκτησαν μια πανίσχυρη θεά, την Εκάτη (που ο Δίας τίμησε όσο καμιά άλλη θεά ή θεό), θεά της ερημιάς, των σταυροδρομίων, της μαγείας και των τοκετών.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Αστερια
Salammbo: Battle for Carthage

Το ***Salammbo: Battle for Carthage*** είναι βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας πρώτου προσώπου της Cryo Interactive Entertainment, που κυκλοφόρησε από τη Microids το Νοέμβριο του 2002.

Η πλοκή είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα *[[Σαλαμπό (μυθιστόρημα)|Σαλαμπό]]* (1862) του Γκυστάβ Φλωμπέρ ενώ τα πλούσια και λεπτομερή γραφικά επιμελήθηκε ο φημισμένος Γάλλος καλλιτέχνης Φιλίπ Ντρουγιέ. Ο Ντρουγιέ διαδραμάτισε επίσης σημαντικό ρόλο στην παραγωγή του παιχνιδιού, όταν η Cryo Interactive Entertainment σταμάτησε την ανάπτυξη του τίτλου, επωμίστηκε το όλο σχέδιο προσωπικά και παρέδωσε το τελειωμένο προϊόν. Η μουσική του παιχνιδιού περιλαμβάνει μεταξύ άλλων γνωστά κομμάτια κλασσικών συνθετών όπως τη *Συμφωνία Αρ. 9* του Αντονίν Ντβόρζακ και το *Ρέκβιεμ* του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.

Το παιχνίδι που περιλαμβάνει στοιχεία περιπέτειας, δράσης και στρατηγικής διαδραματίζεται στη διάρκεια της εποχής που η Καρθαγένη είναι υποδουλωμένη στους Ρωμαίους. Ο παίχτης παίρνει αρχικά το ρόλο ενός πιστού σκλάβου που πρέπει να παραδώσει ένα μήνυμα της Σαλαμπό, κόρης του διοικητή του στρατού της Καρθαγένης, στον αρχηγό των υπερασπιστών της πόλης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Salammbo: Battle for Carthage''  - Επίσημη Ιστοσελίδα
* ''Salammbo: Battle for Carthage'' στο MobyGames

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2002
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας πρώτου προσώπου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια φαντασίας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Microïds
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βασισμένα σε μυθιστορήματα
Σατυρία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σατυρία** είναι γνωστή μία θυγατέρα του Μίνωα, του περίφημου βασιλιά της Κρήτης. Η Σατυρία έγινε αντικείμενο του έρωτα του θεού Ποσειδώνα και μαζί του απέκτησε ένα γιο, τον Τάραντα, ενώ ορισμένοι μυθογράφοι αναφέρουν ότι η Σατυρία ήταν μητέρα του Ιταλού. Η Σατυρία έδωσε το όνομά της στο **[[Σατύριον]]**, ένα ακρωτήριο στη νότια Ιταλία.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Σατυρια
Γλαύκη

Με την ονομασία **Γλαύκη** υπάρχουν:

*διάφορα πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας

*δύο οικισμοί της Ελλάδας:
**η Γλαύκη Λάρισας και 
**η Γλαύκη Ξάνθης 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας

Η **Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας**, (αγγλικά: **''I**nternational **A**tomic **E**nergy **A**gency*), γνωστή και με το διεθνές [[αρκτικόλεξο]] *'IAEA**, (προφέρεται: Άι-Έι-Ι-Έι), είναι ένας αυτόνομος διεθνής διακρατικός οργανισμός που συνδέεται με τον [[ΟΗΕ]], του οποίου και αποτελεί εξειδικευμένη οργάνωση.

Η ΙΑΕΑ ιδρύθηκε το 1957, έχει έδρα τη [[Βιέννη]] και το 2019 αριθμούσε 167 χώρες-μέλη. Το 1994 αποχώρησε η [[Βόρεια Κορέα]], ενώ το 2003 η [[Καμπότζη]]. Το 2005 απενεμήθη τόσο στην ΙΑΕΑ όσο και στον τότε γενικό διευθυντή της, Δρα [[Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέι]] το [[Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης]]. Από την 1η Δεκεμβρίου του 2009 ως τον θάνατό του, τον Ιούλιο του 2019 γενικός διευθυντής ήταν ο Ιάπωνας [[Γιουκίγια Αμάνο]]. Στις 3 Δεκεμβρίου 2019 ανέλαβε στη θέση ο Αργεντίνος [[Ραφαέλ Γκρόσι]].

== Όργανα ΙΑΕΑ ==

Κύρια όργανα της Διεθνούς οργάνωσης Ατομικής Ενέργειας είναι:
# <u>Η Γενική Διάσκεψη</u> της ΙΑΕΑ: η οποία συγκροτείται από αντιπροσώπους όλων των χωρών-μελών της Οργάνωσης. Συνέρχεται σε τακτική ετήσια σύνοδο καθώς και σε άλλες ειδικές περιπτώσεις ανάλογα με τις ανάγκες εκτάκτων καταστάσεων. Η Διάσκεψη μπορεί να συζητά οποιοδήποτε θέμα που αφορά ή περιλαμβάνεται στο εύρος που καλύπτει το καταστατικό της ΙΑΕΑ.
# <u>Το Συμβούλιο των Διοικητών</u> της ΙΑΕΑ, καλούμενο πολλές φορές και **Διεθνής Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας''', που αποτελείται από 35 χώρες-μέλη το οποίο και είναι υπεύθυνο για την εκτέλεση του έργου της Οργάνωσης. Τα μέλη του εκλέγονται από τη Γενική Διάσκεψη. Και τέλος
# Ο Γενικός Διευθυντής της ΙΑΕΑ, ο οποίος και είναι ο ανώτερος διοικητικός αξιωματούχος της ΙΑΕΑ, ο οποίος διορίζεται από το προαναφερόμενο Συμβούλιο των Διοικητών, κατόπιν έγκρισης της Γενικής Διάσκεψης της ΙΑΕΑ. Η δε θητεία του Γενικού Διευθυντού είναι τετραετής. Νέος Γενικός Διευθυντής εξελέγη στις 2 Ιουλίου του 2009 ο Ιάπωνας Γιουκίγια Αμάνο.

### Διατελέσαντες Γενικοί Διευθυντές του ΙΑΑΑ
Όλες οι θητείες άρχισαν την 1η Δεκεμβρίου και ολοκληρώθηκαν στις 30 Νοεμβρίου των αντίστοιχων ετών.

## Σκοπός της ΙΑΕΑ
thumb|right|200px|Τα μέλη της ΙΑΕΑ
Σκοποί της ΙΑΕΑ όπως αυτοί περιγράφονται στο καταστατικό της είναι εν περιλήψει αφενός η επιτάχυνση και η διεύρυνση της συμβολής της ατομικής ενέργειας στην παγκόσμια ειρήνη, υγεία και την ευημερία (modus vivendi), των λαών της Γης, και αφετέρου η διασφάλιση ότι κάθε παρεχόμενη βοήθεια την οποία μπορεί να παρέχει δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για πολεμικούς σκοπούς.

## Κράτη μέλη

## Πηγές
* Α. Ζιμπουλάκη "Διεθνές Δίκαιο" - Αθήνα 1979, σ.130.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 
* Το έργο της ΙΑΕΑ
* Δραστηριότητες του Γενικού Διευθυντή της ΙΑΕΑ 

Ατομική ενέργεια
Ατομική ενέργεια
Κατηγορία:Βιέννη
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Δόξανδρος του Μάριου

Ο **Δόξανδρος** ήταν βασιλιάς στο αρχαίο Μάριο της Κύπρου, που έζησε κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.

Ο Δόξανδρος ακολούθησε σε όλη τη διάρκεια της βασιλείας του φιλική προς τους Πέρσες πολιτική. Κατασκεύασμα του ήταν το Ανάκτορο στο Βουνί περίπου το 500 π.Χ., ένα οχυρό με φρουρά για να επιβλέπει την πόλη των Σόλων κατά την διάρκεια της περσικής κατοχής του νησιού, επειδή οι Σόλοι διατηρούσαν φιλελληνική πολιτική. Το παλάτι ελεγχόταν από τον εκάστοτε βασιλιά του Μαρίου και καταστράφηκε με το τέλος της περσικής κατοχής, περίπου το 380 π.Χ. Διάδοχος του Δόξανδρου ήταν ο Σασμάς.

## Αναφορές


Κατηγορία:Βασιλείς του αρχαίου Μάριου
Γούρνες (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Γούρνες** μπορεί να αναφέρονται οι οικισμοί:

* Γούρνες Αιτωλοακαρνανίας, πρώην οικισμός του νομού Αιτωλοακαρνανίας που καταργήθηκε το 1940.
* Γούρνες Ηρακλείου, οικισμός του δήμου Ηρακλείου.
* Γούρνες Γουβών Ηρακλείου, οικισμός του δήμου Χερσονήσου.
* Γούρνες Τρικάλων, πρώην οικισμός του δήμου Πύλης που καταργήθηκε το 2011.
* Γούρνες Φωκίδας, πρώην οικισμός της κοινότητας Περιβολίου του νομού Φθιώτιδας και Φωκίδας που καταργήθηκε το 1940.

## Δείτε επίσης
* Γούρνες Ηρακλείου (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Διοικητικά διαμερίσματα της Φινλανδίας

160px|right
Η Φινλανδία αποτελείται από 6 διοικητικά (γεωγραφικά) διαμερίσματα , , (επαρχίες). Ο διορισμός της διοίκησης των διοικητικών διαμερισμάτων αποτελεί εκτελεστική αρμοδιότητα της κεντρικής κυβέρνησης, συνεπώς οι δημόσιοι φορείς δεν εκλέγονται, και οι κυβερνήτες(maaherra, landshövding) διορίζονται από τον πρόεδρο της κυβέρνησης. Το σύστημα θεσπίστηκε το 1634, και άλλαξε ριζικά το 1997, με τη μείωση των διοικητικών διαμερισμάτων από 12 σε 6. Τα διοικητικά διαμερίσματα δεν διαχωρίζονται βάσει γλωσσικών, πολιτιστικών, ή λοιπών εθνολογικών χαρακτηριστικών, και συνεπώς αποτελούν αποκλειστικά μονάδες διοίκησης. Τα διοικητικά διαμερίσματα της Φινλανδίας θα καταργηθούν ως διοικητικός θεσμός το 2010.

Μέσω του Κρατικού Επαρχιακού Γραφείου, τα διοικητικά διαμερίσματα έχουν αρμοδιότητες επίβλεψης των κοινωνικών υπηρεσιών και περίθαλψης, της εκπαίδευσης, της διοίκησης της αστυνομίας, των υπηρεσιών διάσωσης, της διαχείρισης κυκλοφορίας, του εμπορικού ανταγωνισμού και θεμάτων καταναλωτών, καθώς και της δικαστικής διοίκησης.

Τα διοικητικά διαμερίσματα είναι τα εξής :
# Νότια Φινλανδία, με έδρα τη Χάμεενλινα
# Δυτική Φινλανδία, με έδρα το Τούρκου
# Ανατολική Φινλανδία, με έδρα το Μίκελι
# Όουλου, με έδρα το Όουλου
# Λάπλαντ, με έδρα το Ρόβανιεμι
# Ώλαντ, με έδρα το Μάριεχαμν

Τα 6 διοικητικά διαμερίσματα, διαιρούνται σε 21 διοικητικές περιφέρειες.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κρατικό επαρχιακό γραφείο
Διοικητικές περιφέρειες της Φινλανδίας

300px|right
Η Φινλανδία χωρίζεται σε 19 διοικητικές περιφέρειες (, ). Οι περιφέρειες διοικούνται από τοπικά συμβούλια, που λειτουργούν ως δίαυλοι συνεργασίας ανάμεσα στους εκάστοτε δήμους που τις απαρτίζουν. Κύριος ρόλος των περιφερειών είναι ο τοπικός σχεδιασμός και ανάπτυξη της εκπαίδευσης και της επιχειρηματικότητας. Επιπλέον, οι δημόσιες υπηρεσίες υγείας συνήθως οργανώνονται σε περιφερειακή βάση. Τα περιφερειακά συμβούλια εκλέγονται από δημοτικά συμβούλια, ενώ κάθε δήμος στέλνει αντιπροσώπους ανάλογα με τον πληθυσμό του. Αντίθετα, στην περιφέρεια Καϊνούου διεξάγεται άμεση ψηφοφορία.

Οι περιφέρειες αντιπροσωπεύουν γλωσσικές, πολιτιστικές και οικονομικές διαφοροποιήσεις καλύτερα από τα διοικητικά διαμερίσματα, τα οποία είναι αποκλειστικά διοικητικές υποδιαιρέσεις της κεντρικής διοίκησης. Ιστορικά, οι περιφέρειες αποτελούν επι μέρους υποδιαιρέσεις των πάλαι ποτέ ιστορικών επαρχιών της Φινλανδίας

## Περιφέρειες

### Πρώην περιφέρεια
thumb|Οι Περιφέρειες της Φινλανδίας το 2000.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Περιφερειακά συμβούλια της Φινλανδίας
Γωνία (αποσαφήνιση)

## Γεωμετρία

Η γωνία είναι ένα γεωμετρικό σχήμα.

## Ελληνικά τοπωνύμια
Με την ονομασία αυτή είναι γνωστά τα εξής ελληνικά τοπωνύμια:
*η Γωνιά Άρτας
*η Γωνιά Ρεθύμνου

*οι Γωνίες Μαλεβιζίου Ηρακλείου
*οι Γωνίες Πεδιάδας Ηρακλείου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γάιδαρος (αποσαφήνιση)

Ο  **[[γάιδαρος]]** είναι θηλαστικό ζώο.

Με την ονομασία αυτή υπάρχουν τρεις ελληνικές νησίδες:
*ο Γάιδαρος Άνδρου
*ο Γάιδαρος Τήλου
*ο Γάιδαρος Φθιώτιδας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λάπηθος (αρχαία πόλη)

400px|thumb|right|Χάρτης με τα αρχαία Κυπριακά βασίλεια
Η **Λάπηθος** ήταν αρχαία πόλη κράτος της Κύπρου. 

Σύμφωνα με αρχαιολόγους η πόλη ιδρύθηκε από τον Πράξανδρο ήρωα του Τρωικού πολέμου από την Λακωνία. Η πόλη το όνομα της το πήρε από το όρος Λαπήθης της Λακωνίας από όπου κατάγονταν οι οικιστές της. Την μεγαλύτερη ακμή της την γνώρισε στα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια και έμεινε γνωστή στην ιστορία με πολλά ονόματα όπως *Λάμπουσα*, *Ιμερόεσσα*, *Λαπιθέα*. 

Από τους γνωστότερους βασιλιάδες της ήταν ο Δημόνικος Α΄, ο Δημόνικος Β΄, ο Πεισίστρατος που βοήθησε με πλοία και στρατό τον Μέγα Αλέξανδρο στην πολιορκία της Τύρου, και ο Πράξιππος ο τελευταίος βασιλιάς της. Στην αρχαιότητα η πόλη αποτέλεσε κέντρο επεξεργασίας χαλκού και αγγείων και μεγάλο λιμάνι εξαγωγών. Η πόλη ακολούθησε την τύχη όλων των άλλων Κυπριακών βασιλείων, αρχικά αποτέλεσε φόρου υποτελές στους Ασσυρίων, και έπειτα των Περσών. Οι κάτοικοι της πήραν μέρος στην επανάσταση του Ονήσιλου κατά των Περσών, και στον πόλεμο των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου πήρε το μέρος του Αντίγονου. Σύμφωνα με τα ανασκαφικά ευρήματα στη γεωμετρική περίοδο λατρευόταν άγνωστη θεά της γονιμότητας και με την άφιξη των Ελλήνων αποίκων επικράτησε το ελληνικό πάνθεον.

Την περίοδο της κυριαρχίας των Πτολεμαίων αποτέλεσε μέλος του Κοινού των Κυπρίων. Τον μεσαίωνα είχε δική της επισκοπή, την επισκοπή Λαμπούσας, με πρώτο επίσκοπο τον Άγιο Ευλάλιο. Τον 7ο αιώνα μ.Χ. έπεσε σε παρακμή λόγω των αραβικών επιδρομών, μετά από την καταστροφή της πόλης από σεισμό οι κάτοικοι την εγκατέλειψαν. 

Η αρχαία πόλη έχει ανασκαφεί και βρίσκεται στα βόρεια, κατεχόμενα, εδάφη του νησιού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Λαπήθου, ιστορία 

## Βιβλιογραφία
* Βάσου Καραγιώργη, *Αρχαία Κύπρος*, Μορφωτικό ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1978
* Αθανάσιου Σακελάριου, *Τα Κυπριακά ήτοι, πραγματεία περί γεωγραφίας, αρχαιολογία, στατιστικής, μυθολογίας και διαλέκτου της Κύπρου*, τόμος 1, Αθήνα 1855

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Κατηγορία:Επαρχία Κερύνειας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο
Λίμνη Φενεού

Ο κάμπος της Φενεού κατά μεγάλα διαστήματα στο παρελθόν υπήρξε λίμνη που στην μέγιστη έκταση της έφτανε μέχρι και τα 194.000 στρέμματα. Αυτό συνέβαινε διότι τα δύο ποτάμια της κοιλάδας της Φενεού, ο Όλβιος και ο Δόξας, δεν μπορούσαν να βρουν δίοδο προς τη θάλασσα, με αποτέλεσμα τα νερά τους να διοχετεύονται στο οροπέδιο της Φενεού. Με τα χρόνια, στις νότιες απολήξεις του οροπεδίου σχηματίστηκαν μεγάλα βάραθρα, οι λεγόμενες καταβόθρες, οι οποίες έλυναν το πρόβλημα της συσσώρευσης του νερού των δύο ποταμών. Όμως κατά περιόδους οι καταβόθρες έκλειναν, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σιγά σιγά έλος, το οποίο με τον καιρό να μετατρέπεται σε λίμνη. 

Η λίμνη της Φενεού και οι καταβόθρες αποτέλεσαν στα αρχαία χρόνια πηγή μύθων και ιστοριών, επισημαίνοντας έτσι τον σημαντικό ρόλο τους στην ζωή των Φενεατών. Επίσης, η λίμνη προκάλεσε τις πολλές μετακινήσεις των τοπικών οικισμών, κάτι που φαίνεται και στα ονόματα τους π.χ. Καλύβια. Τελευταία φορά οι καταβόθρες άνοιξαν το 1897, αποξηραίνοντας την λίμνη και προσφέροντας στους φτωχούς κατοίκους μεγάλες εκτάσεις για καλλιέργεια. Από τότε η λίμνη δεν έχει εμφανιστεί ξανά, κάτι όμως που δεν έχει αποκλειστεί για το μέλλον.


Αρχείο:Fenos-Lake+Polje Peloponnese Greece.jpg|Οροπέδιο, αποστράγγιση από τρεις καταβόθρες
Αρχείο:Katavothra-Feneos ponor karst-depression Peloponnese Feneos mit katavothre.jpg|καταβόθρα στο οροπέδιο (polje)
Αρχείο:Feneos-Polje Pheneos-limni Peloponnese Greece.jpg|Οροπέδιο φενεού 2007


## Βιβλιογραφία
* A. Morfis (Athens), H. Zojer (Graz) (editors), Karst Hydrogeology of the Central and Eastern Peloponnesus (Greece). Steierische Beiträge zur Hydrogeologie 1986
* K. Voudouris, N. Kazakis, General characteristics and classification of karst aquifers in Greece. Review of the Bulgarian Geological Society, Vol. 79, 3, 2018

## Δείτε επίσης

* Στυμφαλία
* Καταβόθρες Κάψια

Κατηγορία:Λίμνες του νομού Κορινθίας
Μπάντλεϊ Ντέβεσι

Ο **Μπάντλεϊ Ντέβεσι** (*Sir Baddeley Devesi*, 16 Οκτωβρίου 1941 -16 Φεβρουαρίου 2012), Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου, Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Βασιλικού Βικτωριανού Τάγματος ήταν πολιτικός από τα Νησιά του Σολομώντα. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου (GCMG), καθώς επίσης και με το Βασιλικό Βικτωριανό Τάγμα (GCVO). Ήταν ο πρώτος μετά την ανεξαρτησία Γενικός Κυβερνήτης των Νήσων Σολομώντα, από το 1978 ως το 1988.

## Προφίλ
Γεννήθηκε στο Γκουανταλκανάλ στις 16 Οκτωβρίου 1941. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 έγινε Γενικός Κυβερνήτης και στη συνέχεια ανέλαβε πολιτικές θέσεις, όπως υπουργός και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. 

## Γενικός Κυβερνήτης
Στις 7 Ιουλίου του 1978 τα Νησιά του Σολομώντα έγιναν ανεξάρτητα από το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Ντέβεσι ανέλαβε πρώτος Γενικός Κυβερνήτης. Την περίοδο της ανεξαρτησίας υπήρξε πολύ επικριτικός προς τη Βρετανία, επειδή κατά την άποψή του είχε εσπευσμένα παραχωρήσει αυτονομία και τελικά αυτό το γεγονός οδήγησε σε πολιτική κρίση. Χαρακτηριστικά είχε πει "ότι η Αυτοκρατορία άφηνε πίσω της ένα σύστημα βρετανικής δικαιοσύνης και κοινοβουλίου, όμως για ένα νησί με 4 ηφαίστεια και με 70 γλώσσες." Ιδιαίτερα ανησυχούσε για την ανάπτυξη της οικονομίας. Η θητεία του έληξε στις 7 Ιουλίου του 1988, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Τζορτζ Λέπινγκ.

## Πολιτικός
Την περίοδο από το 1989 ως το 1990 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών και στη συνέχεια Εσωτερικών, από το 1990 ως το 1992. Το 1990 ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αξίωμα στο οποίο διατηρήθηκε ως το 1993 και επανήλθε για δεύτερη φορά από το 1997 ως το 2000, οπότε και ανατράπηκε με πραξικόπημα. Στη συνέχεια αποσύρθηκε από την πολιτική.

Το 1993 απηύθυνε λόγο προς τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, αναφορικά με τις αλλαγές του κλίματος.  Υπήρξε επίσης υποστηρικτής της Συνθήκης της Ραροτόνγκα.

Μετά το πραξικόπημα, ζήτησε να σταλούν ειρηνευτικές δυνάμεις από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Έπειτα από τη διεξαγωγή των εκλογών του 2006, ενθάρρυνε τους εκλογικούς παρατηρητές να εξασφαλίσουν έναν ομαλό σχηματισμό κυβέρνησης.

Ο Ντέβεσι απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών στις 16 Φεβρουαρίου 2012.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία στον ιστότοπο της εφημερίδας *Solomon Star* 

## Σημειώσεις και παραπομπές


Ντεβεσι
Ελληνικές χθόνιες θεότητες

[μικρογραφία|255x255εσ|Ανάγλυφο από τον τάφο του Λυσιμαχίδη (320 π.Χ.). Δύο άνδρες και δύο γυναίκες κάθονται μαζί καθώς ο [Χάρων (μυθολογία)|Χάροντας, ο βαρκάρης του κάτω κόσμου, πλησιάζει για να τον πάει στη χώρα των νεκρών.]]
Με το όνομα **χθόνιοι θεοί** ή **χθόνιες θεότητες** ή **υποχθόνιες θεότητες** χαρακτήριζαν οι αρχαίοι Έλληνες τις διάφορες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας που είχαν σχέση με τον κάτω κόσμο ή τη Χθόνα, δηλαδή τη Γη, εξ ου και υποχθόνιοι. Σήμερα ο ίδιος όρος χρησιμοποιείται στα ελληνικά και για τον χαρακτηρισμό παρόμοιων θεοτήτων, του κάτω κόσμου, και από μυθολογίες άλλων πολιτισμών.

Στη κατηγορία αυτή περιλαμβάνονταν ο Άδης με κυρίαρχη θέση, ο Πλούτων, η Δήμητρα, η Περσεφόνη, η Εκάτη, ο Χθόνιος Ερμής, ο Χάρων, ο Θάνατος, ο Ηρακλής Παγκράτης, η Βενδίδα κ.λπ.

Στους χθόνιους θεούς, οι αρχαίοι Έλληνες, προσέφεραν σπονδές και γίνονταν διάφορες επικλήσεις και προσευχές προκειμένου να φανούν ευμενείς στους νεκρούς, ιδιαίτερα σ΄ εκείνους που είχαν πεθάνει νέοι ή και άδικα, αλλά και για τους "εν ζωή". Συνέχεια εκείνων των επικλήσεων είναι οι αντίστοιχες των σημερινών επικλήσεων στις νεκρώσιμες ακολουθίες, που τηρούν οι χριστιανοί.

Σημειώνεται ότι με το όνομα **Χθων**, οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν την επιφάνεια της Γης, τα βάθη της Γης (υποχθόνια), αλλά σε χρήση αποδίδονταν και ως έτερο όνομα (επίκλησης) της Γαίας.

## Δείτε επίσης
* Χθόνιος
* Χθόνια

## Παραπομπές

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.18ος, σ.632

*
Όττο Στερν

Ο **Όττο Στερν** (γερμ.: *Otto Stern*, 17 Φεβρουαρίου 1888 &ndash; 17 Αυγούστου 1969) ήταν Γερμανός φυσικός και νομπελίστας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ζόρι στο Βασίλειο της Πρωσίας της Γερμανικής Αυτοκρατορίας (σημερινή Πολωνία) και σπούδασε στο Βρότσουαφ της Σιλεσίας. 

Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Βρότσουαφ το 1912 με πτυχίο στη φυσικοχημεία. Στη συνέχεια ακολούθησε τον Άλμπερτ Αϊνστάιν στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου της Πράγας και αργότερα στο ETH Ζυρίχης. Έλαβε την υφηγεσία του στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης το 1915 και το 1921, έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ρόστοκ, από το οποίο έφυγε το 1923 για να εργαστεί στο νεοϊδρυθέν *Ινστιτούτο Φυσικοχημείας* στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.

thumb|right|Πλάκα στα ινστιτούτα φυσικής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου προς τιμήν της παρουσίας του Στερν στο Πανεπιστήμιο.
Μετά την παραίτηση του από το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου το 1933 λόγω της αναρρίχησης στην εξουσία των Ναζί (Machtergreifung), έγινε καθηγητής φυσικής  στο Ινστιτούτο Κάρνεγκι και αργότερα ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.

Σαν πειραματικός φυσικός ο Στερν συνέβαλε στην ανακάλυψη του σπιν στο πείραμα των Στερν και Γκέρλαχ, το οποίο διεξήγεγε με τον Βάλτερ Γκέρλαχ το 1922. Ο Στερν συνέβαλε επίσης επίσης στην επίδειξη της σωματιδιακής φύσης των ατόμων και των μορίων, στη μέτρηση της μαγνητικής ροπής του ατόμου, την ανακάλυψη της μαγνητικής ροπής των πρωτονίων και την ανάπτυξη της μεθόδου μοριακής ακτινοβολίας.

Ο Στερν βραβεύθηκε το 1943 με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής, το πρώτο που απονεμήθηκε μετά το 1939. Ήταν ο μοναδικός αποδέκτης του βραβείου φυσικής τη χρονιά αυτή, και στην απονομή δεν έγινε καμία αναφορά στο πείραμα των Στερν και Γκέρλαχ, καθώς ο τελευταίος συνέχιζε να εργάζεται στη Ναζιστική Γερμανία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές

*Βιογραφικό του Όττο Στερν στην ιστοσελίδα των Βραβείων Νόμπελ 
*Δημοσίευση του Στερν για τη μοριακή μέθοδο δέσμης του 
*Otto Stern American physicist (short biography) www.britannica.com 
*Otto Stern’s Molecular Beam Method and Its Impact on Quantum Physics link.springer.com 
*Otto Stern - Nobel Prize in Physics 1943 www.mediatheque.lindau-nobel.org 
* "ΠΑΠΥΡΟΣ - ΛΑΡΟΥΣ - ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ": τόμος 55, σελ. 228

Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Πάπας Ιωάννης ΙΑ΄

Ο **Πάπας Ιωάννης ΙΑ΄** (*Papa Giovanni XI*, 910 - Δεκέμβριος 935) διετέλεσε Πάπας Ρώμης από το Μάρτιο του 931 έως το Δεκέμβριο του 935.

## Γεννήτορες
Η πατρότητα του Πάπα Ιωάννη εξακολουθεί να αποτελεί έως σήμερα θέμα διαφωνιών.  Με βάση τον Λιουτπράνδο της Κρεμόνας και το "Liber Pontificalis," ήταν φυσικός γιος του Πάπα Σέργιου Γ΄ (904–911). Ο Φέρντιναντ Γκρεγκορόβιους, ο Ερνστ  Ντούμλερ, ο Τόμας Γκρινγουντ, ο Φίλιπ Σαφ, και ο Ρούντολφ Μπάξμαν συμφωνούν με τον Λιουτπράνδο ότι ο Πάπας Σέργιος ήταν πατέρας του Ιωάννη με μητέρα τη Μαροζία. Αν αυτό είναι αλήθεια, ο Ιωάννης ΙΑ΄ είναι ο μοναδικός εξώγαμος γιος ενός άλλου Πάπα, που έγινε και αυτός Πάπας, καθώς ο Πάπας Σιλβέριος ήταν νόμιμος γιος του Πάπα Ορμίσδα. Από την άλλη, ο Χόρας Κίντερ Μαν, ο Ρέτζιναλντ Λ. Πουλ, Πίτερ Λιούελιν, Καρλ Γιόσεφ φον Χέφελε, Αύγουστος Φρειδερίκος Γκφρέρερ, ο Λουντοβίκο Αντόνιο Μουρατόρι, και ο Φράνσις Πάτρικ Κένρικ υποστηρίζουν ότι ήταν γιος του Αλμπέρικ A΄ κόμη του Τούσκουλου.

## Οικογενειακό δέντρο

## Παποσύνη
Η μητέρα του ήταν κυβερνήτης της Ρώμης την εποχή εκείνη, με αποτέλεσμα ο Ιωάννης να εκλεγεί Πάπας. Η Μαροζία ήθελε να ελέγχει πλήρως τον Πάπα. 

Μετά την ανατροπή της Μαροζίας, ο Ιωάννης έγινε όργανο του Αλβερίκιου Β΄ (932-954), του μικρότερου αδερφού του.  Η μόνη εξουσία που άφησε ο Αλβερίκιος στον Πάπα ήταν η τέλεση των θρησκευτικών του καθηκόντων. Για όλα τα άλλα θέματα είχε εκείνος την πλήρη δικαιοδοσία, η οποία περιελάμβανε όχι μόνο τις κοσμικές, αλλά και τις εκκλησιαστικές υποθέσεις.

Εξαιτίας της επιμονής του Αλβερίκιου Β΄ το πάλλιο δόθηκε στον Θεοφύλακτο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως (935), καθώς και στον Άρτολντ, αρχιεπίσκοπο της Ρενς (933). Ο Ιωάννης ΙΑ΄ ήταν ο Πάπας που ανέλαβε την Αγία Έδρα στην περίοδο, που χαρακτηρίζεται από διάφορες παραδοσιακές καθολικές πηγές, περίοδος βαθύτατης ταπείνωσης. Ήταν ωστόσο εκείνος που έδωσε πολλά προνόμια στο συμβούλιο του Κλουνύ, το οποίο αποτέλεσε αργότερα ισχυρό παράγοντα της εκκλησιαστικής μεταρρύθμισης. 

## Δείτε επίσης
*Πορνοκρατία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Μαροζία  
*Πάπας Ιωάννης ΙΑ΄ 
*Opera Omnia από την Πατρολογία του Μιν με αναλυτικά ευρετήρια 

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 10ου αιώνα
Κατηγορία:Οικογένεια Θεοφύλακτων
Νίκος Οικονομόπουλος (τραγουδιστής)

Ο **Νίκος Οικονομόπουλος** (Κάτω Αχαΐα, 30 Ιουνίου 1984) είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής. Αναδείχθηκε από τον τηλεοπτικό διαγωνισμό ταλέντων "Dream Show – the Music 2", στον οποίο ήταν νικητής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κάτω Αχαΐα στις 30 Ιουνίου 1984. Από το 2002 (σε ηλικία 18 ετών), ξεκίνησε την καριέρα του σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος, αρχικά της Πελοποννήσου και έπειτα της Βορείου Ελλάδος. Παράλληλα με το τραγούδι ασχολήθηκε και με άλλες δουλειές, όπως εργαζόμενος σε ψαράδικο και σε πιτσαρία. Το Δεκέμβριο του 2006 αναδείχθηκε νικητής του ριάλιτι σόου του ALPHA «Dream Show*»*.

Ο πρώτος του προσωπικός δίσκος κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2007 με τίτλο «Πρώτη αγάπη». Από το δίσκο αυτό αρκετά τραγούδια σημείωσαν επιτυχία, όπως το «Δεν είσαι εντάξει», «Όλα για σένα», «Κοίτα να μαθαίνεις», «Δυο Σπασμένα Ποτήρια» και «Αυτό το αστέρι».

Τον Ιούνιο του 2008 τιμήθηκε με το βραβείο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη στα MAD Video Music Awards.

Τον Δεκέμβριο του 2008 κυκλοφόρησε το maxi single με τίτλο «Και μη γυρίζεις» από τη δισκογραφική εταιρεία SONY MUSIC GREECE και τον ίδιο μήνα η δεύτερη ολοκληρωμένη του δισκογραφία, με τίτλο «Άκουσα...».

Τον Ιούνιο του 2009, στα Mad Video Music Awards παρέλαβε το δεύτερο βραβείο του για το *Καλύτερο Video Clip – Σύγχρονο Λαϊκό*.

Τον Ιανουάριο του 2010 κυκλοφορεί το άλμπουμ με τίτλο «Δώρο για σένα» με τα τραγούδια «Ξημερώνει» και «Δώρο για σένα» να σημειώνουν μεγάλη επιτυχία και το άλμπουμ να γίνεται τριπλά πλατινένιο. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς κυκλοφορεί το 4ο άλμπουμ του με τίτλο «Κατάθεση ψυχής». Το 2011 κυκλοφορεί το άλμπουμ με τίτλο «Θα είμαι εδώ» που περιλαμβάνει 14 τραγούδια.

Μετά από τέσσερεις αναβολές στράτευσης στο Πολεμικό Ναυτικό λόγω «δυσπροσαρμοστικών» ή «νευρωσικού τύπου εκδηλώσεων» κατατάχθηκε με σωματική ικανότητα Ι-4 το Μάιο του 2012, αλλά λίγο μετά την παρουσίασή του στο Κέντρο Εκπαίδευσης κρίθηκε μη ικανός να υπηρετήσει την στρατιωτική θητεία του και πήρε απολυτήριο με σωματική ικανότητα Ι-5. Δύο μέρες αργότερα ξεκίνησε εμφανίσεις σε νυχτερινό κέντρο της Θεσσαλονίκης με την Έλλη Κοκκίνου. Το Δεκέμβριο του 2012 ξεκίνησε εμφανίσεις με τον Σταμάτη Γονίδη.

Τον Νοέμβριο του 2023 επιστέφει με νέα δισκογραφία κυκλοφορώντας το «Έκπτωτος Άγγελος» σε στίχους Νίκου Γρίτση και μουσική Γιώργου Σαμπάνη από την Heaven Music και σημειώνει τεράστια επιτυχία φέρνοντας τον στην 1η θέση στα "charts". 

Το καλοκαίρι του 2024 πραγματοποιεί περιοδεία σε όλη την Ελλάδα με τον τίτλο «Ekptotos Aggelos Summer Tour 2024» ολοκληρώνοντας το στο Κατράκειο θέατρο Νίκαιας στις 17 Σεπτεμβρίου.

## Προσωπική ζωή
Έχει δηλώσει ανοιχτά πως είναι Χριστιανός Ορθόδοξος και ότι δεν φοβάται τον θάνατο, ενώ σε συναυλία του στην Κατερίνη πρότεινε στο κοινό του να έχει πίστη στον Χριστό και να την ομολογεί. Έχει υπερασπιστεί δημόσια το τρίπτυχο «*Πατρίδα - Θρησκεία - Οικογένεια*». Είναι φίλαθλος του Ολυμπιακού. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές ποπ
Κατηγορία:Minos EMI
Δαμασκηνιά (αποσαφήνιση)

Η δαμασκηνιά είναι δέντρο.

Με την ονομασία αυτή υπάρχουν δύο χωριά της Ελλάδας:
* η Δαμασκηνιά Καβάλας
* η Δαμασκηνιά Κοζάνης

## Δείτε επίσης

* Δαμάσκηνο Σερρών

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δεμάτι

Με την ονομασία **Δεμάτι** υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
* το Δεμάτι Ηρακλείου και 
* το Δεμάτι Ιωαννίνων 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δανακός

Με την ονομασία **Δανακός** υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
* ο Δανακός Νάξου και 
* ο Δανακός Σύρου 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μαύσωλος

thumb|right|Ο Μαύσωλος
Ο **Μαύσωλος** ήταν σατράπης της Καρίας από το 377 π.Χ. μέχρι το θάνατο του το 353 π.Χ.. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, Εκατόμνο. Επέκτεινε την κυριαρχία του στη Λυκία και σε διάφορες ελληνικές πόλεις και νησιά. Βοήθησε τους Ρόδιους, τους Κώους και τους Χίους να επαναστατήσουν ενάντια στη Β' Αθηναϊκή Συμμαχία με σκοπό να τους φέρει κάτω από το δικό του έλεγχο. Τον διαδέχθηκε η σύζυγος και αδερφή του Αρτεμισία. Ο Μαύσωλος είναι γνωστός από τον τάφο που έχτισε γι'αυτόν η Αρτεμισία, ένα από τα επτά θαύματα του Αρχαίου κόσμου, το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Hans Volkmann: *Maussollos*. In: Der Kleine Pauly. Band 3, 1969, Sp. 1102.
* Egon Bauer: *Die Sieben Weltwunder*. Orbis-Verlag, München, 2001, 2. Auflage, S. 100 ff; ISBN 3-572-01273-2

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Καρίας
Κατηγορία:Αχαιμενίδες σατράπες
Μόζες Πιτακάκα

Ο **Σερ Μόζες Πιτακάκα** (Sir Moses Puibangara Pitakaka, 24 Ιανουαρίου 1945- 25 Δεκεμβρίου 2011) ήταν πολιτικός από τα Νησιά του Σολομώντα. Υπήρξε Γενικός Κυβερνήτης της χώρας για την περίοδο 1994-1999. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη (1995) από τη Βασίλισσα της Αγγλίας και τον τίτλο του Διοικητή του Τάγματος Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου (GCMG).

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1945 και κατάγεται από την επαρχία Τσόιζελ. Έκανε παιδαγωγικές σπουδές στο Κολέγιο της πατρίδας του (Solomon Islands Teachers' College) και έπειτα στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ και στο Πανεπιστήμιο του Νοτίου Ειρηνικού και ξανά στο Μάντσεστερ και στην Οξφόρδη. Δίδαξε σε σχολεία της νησιωτικής χώρας του το διάστημα 1964–66 και ανέλαβε διευθυντικές θέσεις την περίοδο 1969–71.

## Γενικός Κυβερνήτης
Ο διορισμός του στο αξίωμα έγινε στις 10 Ιουνίου του 1994. Ανέλαβε Γενικός Κυβερνήτης στις 7 Ιουλίου του 1994. Το ίδιο έτος ο Πιτακάκα επεχείρησε να απολύσει τον πρωθυπουργό Φράνσις Μπίλι Χίλι, με το αιτιολογικό ότι το κόμμα του δεν είχε πλέον την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, μετά τις πρόσφατες αποχωρήσεις βουλευτών.
 Το γεγονός αυτό που οδήγησε στην εκλογή του Σόλομον Μαμαλόνι στην πρωθυπουργία, προκάλεσε συνταγματική κρίση. Ο Σερ Μόζες Πιτακάκα ήταν Γενικός Κυβερνήτης ως τις 7 Ιουλίου του 1999, οπότε τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Σερ Τζον Λάπλι. Ειδικότερα, στη σχετική ψηφοφορία , το Μάιο του 1999, ο Λάπλι εξελέγη με 25 ψήφους, ενώ ο Πιτακάκα έλαβε μόλις δύο.
Ο Πιτακάκα πέθανε το 2011 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη.

## Παραπομπές


Πιτακακα
Αερογραμμές Ναουρού

Οι **Αεροπορικές Γραμμές Ναουρού** (αγγλικά: *Nauru Airlines*) είναι ο κρατικός αερομεταφορέας της Ναουρού. Έδρα του είναι το διεθνές αεροδρόμιο της χώρας.  Οι εν λόγω αερογραμμές ξεκίνησαν τη λειτουργία τους ως *Αιρ Ναουρού* (Air Nauru) στις 14 Φεβρουαρίου του 1970 με πειραματικές πτήσεις μεταξύ Ναουρού και Μπρισμπέιν,με τη χρήση ενός ναυλωμένου Ντασσώ Φάλκον 20 (Dassault Falcon 20)  εγγεγραμμένου ως VH-BIZ. Οι τακτικές πτήσεις ξεκίνησαν μετά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες
Βατικανός Κώδικας

**Ο Βατικανός κώδικας** (Λατ. *Codex Vaticanus*) είναι ένας μεσαιωνικός χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και ένα μέρος των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης. 
Συμβολίζεται με το **<big>B</big>** ή το **03**, ενώ φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού, όπου καταγράφεται ως Gr. 1209. 

Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 4ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 27x27 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 142 φύλλα. 

## Υποσημειώσεις
 

## Πηγές
* F. G. Kenyon, *Our Bible and the Ancient Manuscripts (4th ed.)*, London 1939. 
* S. Kubo, *P<sup>72</sup> and the Codex Vaticanus*, S & D XXVII, Salt Lake City, 1965. 
* C. M. Martini, *Il problema della recentionalita del Codice B alla Luce del Papiro Bodmer* XIV (P75), *Analecta biblica* 26, Roma, 1966. 
* B. M. Metzger, *Manuscripts of the Greek Bible: An Introduction to Palaeography*, Oxford University Press, Oxford 1981. 
* Ph. B. Payne – P. Canart, *The Originality of Text-Critical Symbols in Codex Vaticanus*, Novum Testamentum, Vol. 42, Fasc. 2 (Apr., 2000), ss. 105-113. 
* T. C. Skeat, *The Codex Vaticanus in the 15th Century*, JTS 35 (1984), 454-465. 
* B. H. Streeter, *The Four Gospels. A Study of Origins*, Oxford 1924. 
* C. Vercellonis, J. Cozza, *Bibliorum Sacrorum Graecus Codex Vaticanus*, Roma 1868.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Biblioteca Apostolica Vaticana. Codex Vaticanus
* Center for the Study of NT Manuscripts. Codex Vaticanus
* Codex Vaticanus at the Encyclopedia of Textual Criticism
* Universität Bremen Detailed description of **Codex Vaticanus** with many images and discussion of the "umlauts". 

## Σχετικά κύρια άρθρα
* Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης 
* Καινή Διαθήκη
* Σιναϊτικός Κώδικας

Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Ετέανδρος της Πάφου

Ο **Ετέανδρος** ήταν βασιλιάς της αρχαίας Πάφου στην Κύπρο.

Το όνομα του αναφέρεται  ως Ιτουάνταρ σε επιγραφή στο πρίσμα του Εσσαρχαδώνος μαζί με τα ονόματα των δέκα κυπριακών βασιλείων της εποχής και τα ονόματα των βασιλέων τους που έγιναν φόρου υποτελείς στον Σαργών, βασιλιά των Ασσυρίων.
 
Γνωστό είναι επίσης το χρυσό βραχιόλι που σήμερα βρίσκεται στο μουσείο της Νέας Υόρκης, γνωστό σαν *Βραχιόλι του Ετέανδρου*.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κατάλογος με όλους τους αρχαίους βασιλείς της Κύπρου 
*Φωτογραφία, το χρυσό βραχιόλι του Ετέανδρου

Ετε
Χίμαιρα

Με την ονομασία **Χίμαιρα** φέρονται:

* η Χίμαιρα (μυθολογία), τέρας στην ελληνική μυθολογία.
* η Χίμαιρα (ψάρι), παράδοξο βυθόψαρο της οικογένειας των Χιμαιριδών.
* η Χίμαιρα (βιολογία), υβρίδιο του DNA.
* η Χίμαιρα (βοτανική), υβρίδιο μόσχευμα. 
* η 623 Χίμαιρα αστεροειδής, καθώς και
* η **Χίμαιρα**, (CHIMERE Y-706), γαλλικό μικρό πολεμικό πλοίο, (βοηθητικό), για την εκπαίδευση των Γάλλων Ναυτικών Δοκίμων, ναυπήγησης 1971, συνολικού εκτοπίσματος 100 τόνων.