Πριγκίπισσα Ράινα

Η **Ράινα Ποπγκεοργκίεβα Φουτέκοβα** (), περισσότερο γνωστή ως **[[Κνιαζ|Πριγκίπισσα]] Ράινα** (), ήταν Βουλγάρα δασκάλα και επαναστάτρια, γνωστή για το ράψιμο της σημαίας της Εξέγερσης του Απριλίου του 1876.
[μικρογραφία|Μνημείο της Πριγκίπισσας Ράινα στο [Παναγιουρίστε.]]

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1856, στο Παναγιουρίστε, την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και πέθανε στις 29 Ιουλίου 1917, στη Σόφια, την εποχή του Βασιλείου της Βουλγαρίας. Ο πατέρας της ήταν ο ιερέας Γκεόργκι Φουτέκοφ (Георги Футеков, 1830-1876) και η μητέρα της ήταν η Νόνα Ναλμπάντσκα (1835-1923). Η οικογένεια είχε έξι παιδιά: Ράινα, Ατάνας, Μαρία, Βασίλ, Πένα και Ζαχάρι.

Αποφοίτησε από το Σχολείο Θηλέων στην Στάρα Ζαγόρα.

Όταν ήταν 20 ετών, όπου εργαζόταν ως αρχιδασκάλα στο σχολείο θηλέων του Παναγιουρίστε από το 1874, της ζητήθηκε από τον Γκεόργκι Μπενκόφσκι να ράψει τη σημαία για την Εξέγερση του Απριλίου, το οποίο δέχτηκε.

Την ημέρα που ανακοινώθηκε η Εξέγερση του Απριλίου του 1876, ύψωσε τη σημαία μαζί με τον Γκεόργκι Μπενκόφσκι. Μετά την σκληρή καταστολή της εξέγερσης από τις οθωμανικές δυνάμεις, συνελήφθη, υποβλήθηκε σε επανειλημμένες επιθέσεις και βιασμούς, χτυπήθηκε και στερήθηκε από φαγητό εκτός από ψωμί και νερό για περισσότερο από ένα μήνα στη φυλακή του Πλοβντιφ.

Μετά την παρέμβαση Ευρωπαίων διπλωμάτων, η Ράινα απελευθερώθηκε και στάλθηκε στη Μόσχα. Κατάφερε να φτάσει στη Μόσχα μέσω της Κωνσταντινούπολης με πλαστό διαβατήριο. Σπούδασε ιατρική εκεί για τρία χρόνια και έγινε μαία, καθιστώντας την την πρώτη γυναίκα στη Βουλγαρία που απέκτησε αυτό το προσόν. Ενώ ήταν στη Μόσχα, έγραψε την αυτοβιογραφία της το 1876, το πρώτο βιβλίο για την εξέγερση, το οποίο δημοσιεύθηκε αρχικά στα ρωσικά και μεταφράστηκε στη συνέχεια στα βουλγαρικά το 1934, και δημοσιεύτηκε μετά θάνατον το 1935. Ενώ ήταν στη Μόσχα, κατάφερε επίσης να διευθετήσει την εκπαίδευση 32 ορφανών από το Παναγιουρίστε, συμπεριλαμβανομένου του μικρότερου αδελφού της, μέσω μιας φιλανθρωπικής επιτροπής γυναικών.

Η Πριγκίπισσα Ράινα επέστρεψε στη Βουλγαρία και στη συνέχεια προσκλήθηκε από τον Κλιμέντιο του Τάρνοβο να γίνει δασκάλα στο Βελίκο Τάρνοβο.

Τρία χρόνια αργότερα, επέστρεψε στο Παναγιουρίστε για να παντρευτεί τον Βασίλ Ντίπτσεφ, δήμαρχο της πόλης, και μετακόμισε στην Πλόβντιφ. Οι δύο τους απέκτησαν πέντε γιους - Ιβάν, Γκεόργκι, Βλαντίμιρ, Πέταρ και Άσεν. Μεταξύ αυτών, τέσσερις έγιναν αξιωματικοί στο Βουλγαρικό Στρατό: Στρατηγός Ιβάν Ντίπτσεφ, Γεωργί Ντίπτσεφ, Βλαντιμίρ Ντίπτσεφ και Συνταγματάρχης Ασεν Ντίπτσεφ. Ο πέμπτος πέθανε τραγικά στην ηλικία των 15 ετών ενώ έπαιζε με το όπλο του πατέρα του, πυροβολώντας κατά λάθος τον εαυτό του. Η Ράινα υιοθέτησε επίσης ένα κορίτσι με το όνομα Γκίνα.

Το 1898, ο σύζυγός της, Βασίλ Ντίπτσεφ, εκλέχθηκε βουλευτής στην Εθνοσυνέλευση της Βουλγαρίας και η οικογένεια μετακόμισε στη Σόφια. Σύντομα, πέθανε μετά από αυτό ως συνέπεια των ξυλοδαρμών στο Μαύρο Τζαμί, αφήνοντας την Ράινα με έξι παιδιά, το μεγαλύτερο από τα οποία ήταν μόλις 13 ετών.

Αργότερα, η Ράινα εργάστηκε στις συνοικίες Ορλαντόφτσι και Μαλασέφτσι της Σόφιας, διατηρώντας στενούς δεσμούς με την οικογένεια του Χρίστο Μπότεφ.

Για την 25η επέτειο της Εξέγερσης του Απριλίου το 1901, η Πριγκίπισσα Ράινα έφτιαξε τρία αντίγραφα της αρχικής σημαίας, δύο από τα οποία επιβιώνουν μέχρι σήμερα, με το άλλο να καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών στη Σόφια στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πέθανε σε ηλικία 61 ετών στη Σόφια, στις 29 Ιουλίου 1917.
μικρογραφία|Ο τάφος της Ράινα Ποπγκεοργκίεβα Φουτέκοβα-Ντίπτσεβα στο Κεντρικό Κοιμητήριο της Σόφιας.

## Τιμές

* Κορυφή Πριγκίπισσα Ράινα, κορυφή στη Νήσο Λίβινγκστον της Ανταρκτικής, που πήρε το όνομά της.
* Ένα βουλγαρικό γραμματόσημο με την εικόνα της εκδόθηκε το 2017.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* A collection of Bulgarian folk songs dedicated to Rayna Knyaginya at Liternet.bg (βουλγαρικά) 
* Οι απόγονοι της Πριγκίπισσας Ράινα (βουλγαρικά) 
* https://map.herstoryproject.eu/sofia/ - Διαδραστικός χάρτης της Σόφιας, Βουλγαρία, που απεικονίζει τη ζωή των Βουλγάρων γυναικών που έχουν συμβάλει σημαντικά στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένης της Πριγκίπισσας Ράινα.

Κατηγορία:Βούλγαροι εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Βούλγαροι επαναστάτες
Κατηγορία:Μαίες