open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τάσος Νερούτσος

Ο **Τάσος Νερούτσος** (1826-1892) ήταν Έλληνας λόγιος του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1826 στην Αθήνα και ήταν απόγονος ενετικής οικογένειας που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα κατά τον Μεσαίωνα, ενώ η μητέρα του ήταν αρβανίτικης καταγωγής. Μετά την ελληνική επανάσταση πήγε στο Μόναχο με υποτροφία του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου. Εκεί αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας το 1845. Συνέχισε τις σπουδές του και αποφοίτησε με δίπλωμα ιατρικής. Πήγε στην Αλεξάνδρεια το 1851 και εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού με μεγάλη επιτυχία. Εκτός από την ιατρική ασχολήθηκε με την αρχαιολογία. Στην Αίγυπτο μελέτησε τα ιερογλυφικά και δημοσίευσε διάφορες μονογραφίες και σε περιοδικά. Εξέδωσε πόρισμα περί της τοπογραφίας της αρχαίας Αλεξάνδρειας. Δημοσίευσε επίσης διατριβή περί του ελληνισμού της Σικελίας, καθώς και περί των λεόντων της Βενετίας και του Πειραιά. Κυρίως όμως δημοσίευσε περί των μεσαιωνικών συγγραφέων. Επίσης ως γνώστης των αρβανίτικων συνέδραμε τον Γερμανό φιλόλογο και αλβανολόγο Γκούσταφ Μάγερ στις έρευνές του. Επιπλέον είναι ο συγγραφέας ενός ημιτελούς αρβανιτογερμανικού λεξικού το οποίο δημοσιεύθηκε από τον Μάγερ και αποτιμάται από τον Τ. Γιοχάλα ως χρήσιμο για τη γνώση γύρω από τα αρβανίτικα της Αττικής των τελών του 19ου αιώνα.

Αρρώστησε από ποδάγρα και απεβίωσε στις 10 Αυγούστου 1892 στο Ράμλιο.

## Εργογραφία
* Χριστιανικαί Μελέται: Ιστορική και αρχαιολογική μελέτη
* Η Χολέρα εν Αιγύπτω κατά τα έτη 1865 και 1866
* Επιγραφαί της αρχαίας πόλεως Αλεξανδρείας και κεραμειών λαβαί

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
Chrysikopoulos, V. (2013), « A l’aube de l’égyptologie hellénique et de la constitution des collections égyptiennes: Des nouvelles découvertes sur Giovanni d’Anastasi et Tassos Neroutsos » (« At the dawn of Hellenic Egyptology and of the constitution of Egyptian collection: New discoveries on Giovanni d’Anastasi and Tassos Neroutsos»), in Kousoulis, P. and Lazaridis, N. Proceedings of the Tenth International Congress of Egyptologists, Leuven: Peeters [In press].

Chrysikopoulos, V. (2011), « La réception de l’Egypte ancienne dans la Grèce du XIXe siècle : Egyptologues avertis, voyageurs passionnes et gout oriental » (« The reception of ancient Egypt in Greece in the 19th century: Aware Egyptologists, passionate voyagers and oriental taste»), in Francis, J.E. and Harrison, G. W. M. (eds.), Life and Death in Ancient Egypt. The Diniacopoulos Collection, Montréal : Concordia University, 18-27.

Chrysikopoulos, V. (2008), « Contribution à l’étude de l’histoire d’égyptologie : Tassos Neroutsos et la genèse de l’égyptologie en Grèce. Nikolaos Boufidis et la collection d’antiquités égyptiennes du musée national d’Athènes » (« Contribution to the study of the history of Egyptology : Tassos Neroutsos and the birth of Egyptology in Greece. Nikolaos Boufidis and the collection of Egyptian antiquities in the National Archaeological Museum»), Hommages Jean Claude Goyon, Cairo: IFAO (BiÉtud)143, 87-98.

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Αιγυπτιολόγοι
Κατηγορία:Αρβανίτες
Απολλωνία Μεσοποταμίας

Η **Απολλωνία** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Μεσοποταμία.

Την πόλη αναφέρει ο Στέφανος ο Βυζάντιος στα *Εθνικά* του. Πλην της πόλεως δεν διευκρινίζει ούτε σε πιο ακριβώς μέρος της Μεσοποταμίας κτίστηκε, ούτε και τον ιδρυτή της. Πάντως τη διακρίνει από την άλλη Απολλωνία που βρισκόταν στην Ασσυρία. Πολύ πιθανόν και η Απολλωνία αυτή να υπήρξε σελευκιδική αποικία και μάλιστα του **[[Σέλευκος Α' Νικάτωρ|Σελεύκου του Νικάτορος]]**, ο οποίος παρουσίαζε τον Απόλλωνα ως πατέρα του. 

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στεφάνου Βυζαντίου *Εθνικά*.
* Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόιζεν *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Θεοφάνης Ξενάκης

Ο **Θεοφάνης Ξενάκης** υπήρξε Έλληνας κληρικός του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε στη Κύπρο και διετέλεσε πολύ αργότερα εφημέριος και ιεροκήρυκας Βενετίας (1611). Εκλέχτηκε και χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Φιλαδελφείας το 1617 και υπηρέτησε σθεναρά τα δικαιώματα της εκεί ομογενούς κοινότητας εναντίον συκοφαντιών του παπικού πρεσβευτή στην ενετική πολιτεία. Απεβίωσε το 1632.
## Πηγές
* Νέος Ποιμήν, 1922, τεύχος 10-11, σελ. 604

Κατηγορία:Μητροπολίτες Φιλαδελφείας
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Μελέτιος Χορτάκης

Ο **Μελέτιος Χορτάκης** ήταν έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο και εκπαιδεύτηκε στην Ιταλία. Εγκαταστάθηκε στη Βενετία και χειροτονήθηκε ιεροκήρυκας και διδάσκαλος της ελληνικής κοινότητας (1655). Εκλέχτηκε μητροπολίτης Φιλαδελφείας και αρχιεράτευσε επί εικοσαετίας (1657-1677). Ήταν γνώστης της λατινικής και αξιόλογος θεολόγος. Συνέγραψε μεταξύ άλλων περί του αξιώματος της ιερωσύνης, για το οποίο τιμήθηκε από την ενετική σύγκλητο με ετήσιο επίδομα 180 φλωρίων και με ισόβιο εισόδημα του Αγίου Ιωάννη των Μωραϊτών.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Νέος Ποιμήν, 1922, τεύχος 10-11, σσ. 609-610
* Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.338-339
Κατηγορία:Μητροπολίτες Φιλαδελφείας
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Γεράσιμος Βλάχος

thumb|right|250px|Εξώφυλλο του Θησαυρού, Βενετία, 1659
Ο **Γεράσιμος Βλάχος** (1607 - 1685) ήταν Έλληνας λόγιος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Κρήτη και αρχικά διετέλεσε εφημέριος και ιεροκήρυκας Βενετίας και κατόπιν ηγούμενος στη Κέρκυρα της Ιερής μονής της Θεοτόκου. Εκλέχτηκε το 1679 και χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Φιλαδελφείας. Απεβίωσε το 1685.

## Συγγράμματα
Έγραψε πολλά και διάφορα, μεταξύ άλλων και τα εξής:
* Θησαυρός της εγκυκλοπαιδικής βάσεως τετράγλωσσος
* Αρμονία οριστική των όντων κατά τους Ελλήνων Σοφούς
*Διδαχές
* Εγχειρίδιον Μετρικής, (ανέκδοτο)
* Σχολαστικά ζητήματα εις το α΄, β΄, γ΄ βιβλίο των μετεωρολογικών του Αριστοτέλη
* Διδασκαλία περί του ακραιφνούς τρόπου του διδάσκειν το θείον και ιερόν Ευαγγέλιον
* περί φυσικοθεολογικών ζητημάτων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νέος Ποιμήν, 1922, τεύχος 10-11, σσ. 610-612
* Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.336-338

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γεράσιμος Βλάχος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Μητροπολίτες Φιλαδελφείας
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Flugan

Το **Flugan** (*η μύγα*) ήταν πρώιμo αεροπλάνο που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον Καρλ Ρίκαρντ Νίμπεργκ έξω από το σπίτι του στο Λίντινγκο της Σουηδίας. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1897 και συνέχισε να εργάζεται σε αυτό μέχρι το 1922. Το αεροσκάφος κατάφερε να πραγματοποιήσει μερικά μόνο σύντομα άλματα και ο Νίμπεργκ περιγελάστηκε συχνά, όμως αρκετές από τις καινοτομίες του χρησιμοποιούνται έως και σήμερα. Ήταν ο πρώτος του δοκίμασε το σχέδιό του σε αεροδυναμική σήραγγα και ο πρώτος που κατασκεύασε υπόστεγο αεροσκάφους. Οι λόγοι της αποτυχίας του ήταν οι εσφαλμένες σχεδιάσεις της πτέρυγας και της προπέλας, καθώς και το γεγονός ότι, σύμφωνα με κάποιους ισχυρισμούς, φοβόταν τα ύψη. 

Το Flugan είχε εκπέτασμα 5 μ. και η επιφάνεια των πτερύγων ήταν 13 τ.μ.. Κινούνταν από ένα ατμοκινητήρα που θερμαίνονταν από τέσσερα καμινέτα και είχε ιπποδύναμη 10 ίππων στις 2000 στροφές το λεπτό. Η αναλογία δύναμης – βάρους ήταν καλύτερη από αυτή του κινητήρα των αδελφών Ράιτ. Το συνολικό βάρος του αεροπλάνου ήταν 80 κιλά, ενώ ο κινητήρας είχε βάρος 18 κιλά.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αεροσκάφη
Αγία Σιών

Η **Αγία Σιών** ήταν εκκλησάκι στην βυζαντινή Αθήνα. Βρισκόταν στους δυτικούς πρόποδες του Λυκαβηττού έξω από τις πύλες των παλαιών Ηρίων. . Στην Αγία Σιών γίνονταν οι κηδείες των πρώτων Χριστιανών μέχρι τα τέλη του 4ου αιώνα. 
## Πηγές
* Τάσος Νερούτσος, *Χριστιανικαί Αθήναι*. Αθήνα, 1889, σελ. 71

Σιων
Ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή

Με τον όρο **Ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή** μπορεί να εννοούνται: 

* Η Βασιλική Αγίου Ιωάννη Μαγκούτη, στην Αθήνα
* Η Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, Ασένοβγκραντ, στην Βουλγαρία
* Ο Ναός του Αγίου Ιωάννη Βαπτιστή στο Κερτς, στην Κριμαία
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2008-2009

Το **[[πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών]] 2008−2009**, ήταν το 21ο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα play off/out. Συμμετείχαν 12 ομάδες. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογία

Ν=Νίκες, Η=Ήττες, ΣR=Σετ Ratio

**Σημειώσεις**:
* Βαθμολογικό σύστημα

## Play out
Τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου μεταφέρθηκαν στα πλέι άουτ και οι σειρές κρίθηκαν στις 3 νίκες. 

**(9) Κερατέα** − (12) Κτησιφών Παιανίας **(3−0)** 

(10) Ε.Α. Λάρισας − **(11) Α.Σ.Π. Ίωνες** **(3−0)** 

## Play off
### Αγώνες κατάταξης 1−8
Οι σειρές μέχρι τα ημιτελικά και ο μικρός τελικός κρίθηκαν στις 2 νίκες, ενώ ο τελικός κρίθηκε στις 3 νίκες. 

#### Προημιτελικοί
**(1) Παναθηναϊκός** − (8) Άρης Θεσσαλονίκης **(2−0)**

**(2) Ολυμπιακός Πειραιώς** − (7) Πανελλήνιος **(2−0)** 

(3) Α.Ο. Μαρκοπούλου − **(6) Πανιώνιος** **(1−2)** 

**(4) Ηρακλής Θεσσαλονίκης** − (5) Ηρακλής Κηφισιάς **(2−1)**

#### Ημιτελικοί
**(1) Παναθηναϊκός** − (4) Ηρακλής Θεσσαλονίκης **(2−0)**

**(2) Ολυμπιακός Πειραιώς** − (6) Πανιώνιος **(2−0)**

#### Μικρός Τελικός
**(4) Ηρακλής Θεσσαλονίκης** − (6) Πανιώνιος **(2−0)**

#### Μεγάλος Τελικός
**(1) Παναθηναϊκός** − (2) Ολυμπιακός Πειραιώς **(3−0)**

## Τελική κατάταξη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πρωτάθλημα Γυναικών 2008−2009 Galanis Sports Data
*Πρωτάθλημα Γυναικών 2008−2009 στο sport.gr



2008 2009
Α1 Γυναικων
Α1 Γυναικων
Α.Ο. Αστέρας Σύρου

Ο **Αθλητικός Όμιλος "Αστήρ" Σύρου** (*ΑΟ Αστήρ*) ιδρύθηκε το 1971 στην Ερμούπολη της Σύρου ως εναλλακτική επιλογή όσων ποδοσφαιριστών δεν μπορούσαν να αγωνιστούν στον Α.Ο. Σύρου, που έκανε πρωταθλητισμό στην Α΄ Πειραιά και ήταν τότε ένα σκαλοπάτι πριν από την άνοδό του στη Β΄ Εθνική. Στις αρχές της δεκαετίας του '80 αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική. Έχει χρώματα κυανέρυθρα και έμβλημα το αστέρι, ενώ παλαιότερα λειτουργούσε και τμήμα μπάσκετ. Από το καλοκαίρι του 2013 ο σύλλογος είναι ανενεργός.

## Τμήμα Ποδοσφαίρου
### Ιστορικά στοιχεία
Από το πρώτο έτος της ίδρυσής του, ο Αστέρας εντάχθηκε στην Γ΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και ήταν η τρίτη ομάδα των Κυκλάδων που έγινε δεκτή στην ΕΠΣΠ μετά τον Α.Ο. Σύρου (από το 1968-69) και τον ΑΟ Μυκόνου (το 1970-71). 

Το 1976 ανέβηκε στην Β΄ κατηγορία, στην οποία αγωνίστηκε ως το 1979. Τη σεζόν 1979-80 δεν μετείχε στο πρωτάθλημα Πειραιά ενόψει της ίδρυσης της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων, η οποία συστάθηκε το 1980 και διοργάνωσε το πρώτο της πρωτάθλημα τη σεζόν 1980-81, με τον Αστέρα Σύρου παρόντα στην Α΄ κατηγορία. 

Το 1982 αναδείχθηκε πρωταθλητής Κυκλάδων και ανέβηκε στη Δ΄ Εθνική, στην οποία αγωνιζόταν και ο Α.Ο. Σύρου. Στο τέλος της σεζόν υποβιβάστηκαν και οι δύο, οπότε συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν την "Α.Ε. Σύρας". Η ΑΕΣ ανέβηκε αμέσως στη Δ΄ Εθνική και κυριάρχησε στο κυκλαδίτικο ποδόσφαιρο κατακτώντας συνεχώς το κύπελλο και το πρωτάθλημα όποτε υποβιβαζόταν. 

Στις αρχές της δεκαετίας του '90, ο Αστέρας αναδημιουργήθηκε (και η ΑΕΣ ξαναπήρε το παλιό της όνομα "Α.Ο. Σύρου"). Αγωνίστηκε και πάλι στην ΕΠΣ Κυκλάδων, της οποίας κατέκτησε το κύπελλο το 2005, ενώ ήταν φιναλίστ το 2004. Το καλοκαίρι του 2013 αποφασίστηκε η διάλυση του συλλόγου και έκτοτε η ομάδα δεν συμμετέχει στις διοργανώσεις της ένωσης.

### Τίτλοι - διακρίσεις
*Στη '''Δ΄ Εθνική''' 
**1982-83 (1ος όμιλος): 17η/19 ομάδες (υποβιβάστηκε)
*'''Πρωταθλητής Κυκλάδων''' (1): 1982
*'''Κυπελλούχος Κυκλάδων''' (1): 2005
**Φιναλίστ Κυπέλλου Κυκλάδων (1): 2004
*'''Δευτεραθλητής Γ΄ ΕΠΣ Πειραιά''' (1): 1976

## Τμήμα Καλαθοσφαίρισης
Ο Αστέρας Σύρου λειτουργούσε παλαιότερα και τμήμα μπάσκετ που ανήκε στην Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Κυκλάδων. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η σελίδα του Αστέρα στην ΕΠΣ Κυκλάδων
*ΕΣΚ Κυκλάδων
*"Αθλητική Ηχώ" - Αρχείο

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σύρου
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Κ.
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971
Άγιος Διονύσιος (Αθήνα)

Ο **Άγιος Διονύσιος** ήταν εκκλησάκι στην βυζαντινή Αθήνα. Βρίσκονταν στην βόρεια απόκρημνη πλευρά του Αρείου Πάγου. Τα ερείπιά του βρίσκονταν επί Τουρκοκρατίας. Ο ιησουίτης πατήρ Μπαμπίν, ο οποίος χρημάτισε ιεραπόστολος στην Αθήνα μέχρι το 1670 αναφέρει σε επιστολή του, ότι *«ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Άνθιμος Δ' είχε το μητροπολιτικό του οίκημα στο νομιζόμενο αρχαίο σπίτι του αγίου Διονυσίου του Αρειοπαγίτη κοντά στα ερείπια παλαιού εκκλησακιού, τιμωμένου επί του ονόματος του αγίου, και του οποίου τα τοιχώματα ήταν ακόμη ζωγραφισμένα με ωραίες αγιογραφίες»*. Το εκκλησάκι το αναφέρει και ο Γκιλέτ που συνέγραψε περιήγηση της πόλης των Αθηνών, και αναφέρει ότι εκεί τελούνταν λειτουργία κάθε χρόνο στην ημέρα της γιορτής του αγίου αυτού. 
## Πηγές
* Τάσος Νερούτσος: *Χριστιανικαί Αθήναι*. Αθήνα, 1889, σελ. 74

Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Αθήνα
Κανούτο Κάλλαν

Ο **Κανούτο Τσαλίδης Κάλλαν** (*Canuto Kallan*, Κοπεγχάγη, Δανία 16 Δεκεμβρίου 1960) είναι Δανός ζωγράφος. Έμαθε πρώτα την τέχνη του επιπλοποιού και ύστερα αποφοίτησε το 1990 ως Ενεργειακός Μηχανικός µε Μεταπτυχιακό στην Επιστήμη της Μηχανικής από το Πολυτεχνείο DTU της Δανίας. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών από όπου αποφοίτησε το 2003.

Η ζωγραφική πράξη του Κανούτο Κάλλαν εντάσσεται αναμφισβήτητα μέσα στη μεγάλη παράδοση των κινημάτων του μοντερνισμού, αλλά και στον τόπο και στο χρόνο μέσα στον οποίο ζει. Τα έργα του προτάσσουν το υποκειμενικό συναίσθημα πάνω στην αντικειμενική πραγματικότητα και δίνουν προτεραιότητα στον τρόπο με τον οποίο αυτή απεικονίζεται, υιοθετώντας την πλήρη ελευθερία στην επιλογή των χρωμάτων, τις απλές φόρμες, την πυρετώδη πινελιά, τη δυναμική αντίθεση των χρωμάτων αλλά και αυτή των μορφών με τις επίπεδες χρωματικά επιφάνειες που καλύπτουν το φόντο. Οι φιγούρες του Κανούτο Κάλλαν διοχετεύουν συχνά δυνατά μηνύματα διαμαρτυρίας και κοινωνικής κριτικής και φέρνουν το θεατή αντιμέτωπο με τη σκληρή πλευρά της σύγχρονης ανθρώπινης ύπαρξης, τη μη ισορροπημένη, βίαιη σχέση του ανθρώπου με την κοινωνία, τη φύση και τον ίδιο του τον εαυτό. Η παραμόρφωση των μορφών στοχεύει στην αποκάλυψη της ουσίας των πραγμάτων και φέρνει στο φως τη διαστρέβλωση που επικρατεί σήμερα στις ανθρώπινες σχέσεις.

Η δουλειά του έχει παρουσιαστεί σε εκθέσεις στην Ελλάδα και σε χώρες όπως Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Γερμανία,  Δανία, Ισραήλ, Ιταλία, Καναδάς, Ν. Αφρική, Ρουμανία και Τουρκία. 

## Βιβλιογραφία
# Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος/Greek Chamber of Fine Arts: “ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ / GREEK PRINTMAKING an OVERVIEW”, Αθήνα / Athens 2008. ISBN 978-960-85229-2-3. 
# Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος: “Η Ανθρώπινη μορφή στην τέχνη”, Αθήνα 2009. ISBN 978-960-85229-3-0. 
# "face to face", ένας συλλέκτης και οι καλλιτέχνες, Frissiras Museum. Αθήνα ISBN 978-960-99756-2-9
# "Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΜΕΙ SKETCH", Ο Καβάφης και η πόλη, 18 εικαστικές προσεγγίσεις της ποιητικής πολεοδομίας στον Κωνσταντίνο Καβάφη Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2013. ISBN 978-960-576-014-4 
# "Να Χαραχθεί με Γράμματα Κομψά...". Στρατής Τσίρκας, Ίταλο Καλβίνο, Κωνσταντίνος Καβάφης. 7+7 εικαστικές προσεγγίσεις. Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2014, ISBN 978-960-576-088-5 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Den Store Danske, Η μεγαλη δανέζικη εγκυκλοπαίδεια
*γκαλερί Καπλανών 5, Αθήνα
* Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος
* The Danish Arts Agency’s Visual Arts Centre
*  Musetouch Magazine
*Canuto Kallan
*Μουσείο Φρυσίρα, Μουσείο Σύγχρονης Ευρωπαϊκής Ζωγραφικής, Αθήνα 

Κατηγορία:Δανοί ζωγράφοι
Γλώσσα επαλήθευσης υλικού

Μια **γλώσσα επαλήθευσης υλικού** (**Hardware Verification Language** ή **HVL**) είναι μια γλώσσα προγραμματισμού που χρησιμοποιείται για την επαλήθευση σχεδιάσεων ηλεκτρονικών κυκλωμάτων που έχουν γραφτεί σε μια γλώσσα περιγραφής υλικού. Οι HVL συνήθως περιλαμβάνουν χαρακτηριστικά γλωσσών προγραμματισμού υψηλού επιπέδου όπως η C++ ή η Java, καθώς και χαρακτηριστικά για εύκολο χειρισμό σε επίπεδο bit όπως αυτά στις HDL. Πολλές HVL μπορούν να παράγουν τυχαία ερεθίσματα με περιορισμούς και περιλαμβάνουν δομές λειτουργικής κάλυψης (functional coverage) που βοηθούν στην επαλήθευση πολύπλοκου υλικού.

Η SystemVerilog, η OpenVera, η e και η SystemC είναι οι πιο δημοφιλείς γλώσσες επαλήθευσης υλικού. Η SystemVerilog προσπαθεί να συνδυάσει δομές HDL και HVL σε ένα ενιαίο πρότυπο.

## Δείτε επίσης
*OpenVera
*SystemC
*SystemVerilog

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Think Verification: http://www.thinkverification.com/  

Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού
Αυστραλιανό Εργατικό Κόμμα

Το **Αυστραλιανό Εργατικό Κόμμα** (**ALP**· μερικές φορές απλά **Εργατικοί**) είναι ένα Αυστραλιανό πολιτικό κόμμα. Ο Bill Shorten είναι ο ομοσπονδιακός ηγέτης του κόμματος. Οι Εργατικοί κυβερνούν επίσης στο Κουήνσλαντ, στη Νότια Αυστραλία, στην Τασμανία, στο Βόρειο Έδαφος και στο Έδαφος της Αυστραλιανής Πρωτεύουσας.

## Περαιτέρω Αναφορές

* Bramble, Tom, and Rick Kuhn. *Labor's Conflict: Big Business, Workers, and the Politics of Class* (Cambridge University Press; 2011) 240 pages;
* Calwell, A.A. (1963). *Labor's Role in Modern Society*. Melbourne, Lansdowne Press
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Australian Labor Party website

Κατηγορία:Εργατικά κόμματα
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Αυστραλία
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Κατηγορία:Σοσιαλιστική Διεθνής
Παναγία Ροϊδίτισσα

Η **Παναγία Ροϊδίτισσα** ήταν αρχαίο χριστιανικό εκκλησάκι στην Αθήνα. Ονομάζεται έτσι από την εικόνα της Παναγίας, που κρατούσε τον Χριστό παιδί στο αριστερό χέρι και ένα χρυσό ρόιδο στο δεξί.

## Πηγές
* Τάσος Νερούτσος, *Χριστιανικαί Αθήναι*, Αθήνα, 1889, σελ. 84

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αθήνα
Ροιδιτισσα
Άγιος Δημήτριος Κατηφόρης

Ο **Άγιος Δημήτριος Κατηφόρης** ήταν χριστιανικός ναός στην Αθήνα. Ήταν κτισμένος στα ερείπια του αρχαίου Διογενείου, τα οποία ανακαλύφθηκαν το 1881 σε οδοποιητικά έργα αναστομώσεως των οδών Απόλλωνος και Φιλοθέης με την οδό Πανδρόσου κοντά στην πλατεία της Μητροπόλεως. 

## Πηγές
* Τάσος Νερούτσος: *Χριστιανικαί Αθήναι*. Αθήνα, 1889, σελ. 78

Δημητριος
Μονή του Άγιου Ιωάννη του Κυνηγού

Η **Μονή του Προδρόμου** του λεγομένου *Κυνηγού* είναι μοναστήρι (σήμερα γυναικείο κοινόβιο) στην Αττική. Βρίσκεται στον Υμηττό. Το όνομα προέρχεται από τον κτήτορα, κάποιον Βασίλειο ή Ιωάννη Κυνηγό, ή Φιλόσοφο, και γι'αυτό οι μοναχοί την ονόμασαν «*του κυνηγού των φιλοσόφων*». Η ίδρυσή της τοποθετείται στις αρχές του 12ου αιώνα, ενώ μνημονεύεται σε επιστολή του Μιχαήλ Β' Ακομινάτου, το 1207. Κάτω από τη μονή υπήρχε επιγραφή η οποία μνημόνευε το έτος κατασκευής του δρόμου που περνάει από τη μονή, 1238. Η μονή εορτάζει στις 29 Αυγούστου.

Ο Νίκος Καζαντζάκης σκόπευε να ιδρύσει εδώ μια πνευματική κοινότητα τη δεκαετία του 1920.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάσος Νερούτσος: Χριστιανικαί Αθήναι. Αθήνα, 1889, σελ. 106

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση της μονής από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών / Ινστιτούτο Βυζαντινών Ερευνών

Κατηγορία:Μοναστήρια στην Αττική
Κατηγορία:Αγία Παρασκευή Αττικής
Άγιος Γεώργιος του Καρύκη

Ο **Άγιος Γεώργιος του Καρύκη** ή **Καρύτση** είναι χριστιανική εκκλησία των Αθηνών. Ο αρχικός μεσαιωνικός ναός καταστράφηκε κατά την επανάσταση του 1821 και ξανακτίστηκε πρόχειρα επί Όθωνα. Επανακατασκευάστηκε έπειτα εκ βάθρων και με μεγαλύτερες διαστάσεις το 1845-1849, σε σχέδιο του Λύσανδρου Καυτανζόγλου. Δεν διατήρησε κανένα ίχνος του παλαιού ναού. Η αρχιτεκτονική του σημερινού ναού είναι ελληνοβυζαντινού ρυθμού, ενώ χαρακτηρίζεται από τον διακριτό κεντρικό πυλώνα από γκρίζο μάρμαρο, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται λευκό κωδωνοστάσιο. Το 1849 ο τρούλος κατέρρευσε και έτσι προστέθηκαν αντηρίδες στους πλευρικούς τοίχους για επιπλέον στήριξη.

Κάθε Κυριακή και γιορτή ψάλλει στο ναό η Χορωδία Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Καρύκη (Καρύτση) Αθηνών «Θεμιστοκλής Πολυκράτης». Η εν λόγω Χορωδία ιδρύθηκε το 1896 από τον Θεμιστοκλή Πολυκράτη και λειτουργεί μέχρι σήμερα χωρίς διακοπή, ενώ έχει συμμετάσχει σε εκδηλώσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάσος Νερούτσος: *Χριστιανικαί Αθήναι*. Αθήνα, 1889, σελ. 97
* Ναός Αγίου Γεωργίου Καρύτση Αρχαιολογία της Πόλεως των Αθηνών

Γεωργιος
Καρυκη
Κύριλλος Δημήτριος Νερούτσος

Ο **Κύριλλος Δημήτριος Νερούτσος** ήταν θρυλικός ναυτικός των αρχών του 20ού αιώνα. Προς τιμή του ονομάστηκε ένας κόλπος στη Νέα Ζηλανδία. 
Πήρε μέρος στο ιστιοπλοϊκό διαγωνισμό από τη Νέα Ζηλανδία με προορισμό το Λονδίνο τέσσερις φορές και έκανε το γύρω του κόσμου πριν ενηλικιωθεί. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στην Αλάσκα ναυάγησε το καράβι και ενώ πνίγηκαν όλοι στα παγωμένα νερά, ο Νερούτσος ήταν ο μόνος που επέζησε. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σύντομος φάκελος του Νερούτσου στο αρχείο της British Columbia

Κατηγορία:Ναυτικοί
Λιβάδια Αγίου Ακακίου Καρδίτσας

Τα **Λιβάδια** είναι οικισμός του χωριού Άγιος Ακάκιος της δημοτικής ενότητας  Ιθώμης του  δήμου Μουζακίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

Αποτελείται από λίγα σπίτια χτισμένα στις πλαγιές βουνού σε καταπράσινα λιβάδια και υπεραιωνόβια πλατάνια που περιτριγυρίζουν το ποτάμι της περιοχής. Το υψόμετρο είναι πάνω από τριακόσια μέτρα. Οι κάτοικοι της περιοχής ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα από τη λίμνη Πλαστήρα. Επαρχιακή οδός που εκκινεί από την επαρχιακή οδό Καρδίτσας-Μουζακίου διέρχεται από τα χωριά Καππά Πύργος, Λιβάδια - Άγιος Ακάκιος  του Δ.Δ.Ιθώμηςκαι καταλήγει στην λίμνη Πλαστήρα.

 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Αθανάσιος Τσίπηρας

Ο **Αθανάσιος Τσίπηρας** υπήρξε Έλληνας ευεργέτης του 18ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σωποτό Καλαβρύτων. Διέπρεψε ως έμπορος στην Πάτρα μέχρι το 1769. Τότε λόγω της αναστάτωσης που προκάλεσαν τα Ορλωφικά αναγκάστηκε να φύγει για τη Ζάκυνθο. Εκεί συνέχισε την ενασχόλησή του με το εμπόριο μέχρι το 1774 που πέθανε από υδρωπικία. 

## Δωρεές
Κληροδότησε 50.000 γρόσια τα οποία μοίρασε σε τρία κληροδοτήματα: 
* 15.000 προόρισε για την ίδρυση ελληνικού σχολείου στη γενέτειρά του. 
* 15.000 για την φιλανθρωπικούς σκοπούς προς όφελος των ιερέων, της εκκλησίας και των πτωχών.
* 20.000 προς όφελος των κληρονόμων και  συγγενών του.

## Πηγές

* *Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος*, Τόμος Δ', Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, Εν Αθήναις 1892, σσ. 282.
* 

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Ναός του Σωτήρα

Ο **Ναός του Σωτήρα** είναι χριστιανικό εκκλησάκι στην Αθήνα. Βρίσκεται κτισμένο στα ερείπια αρχαίου ναού του Σεράπιδος που είχαν εισαγάγει οι Αθηναίοι τον καιρό του Πτολεμαίου Φιλαδέλφου. Σύμφωνα με τον Παυσανία ευρίσκονταν στην οδό από το Πρυτανείο στα κάτω της πόλης οδού προς βορρά, μετά το Διογένειο γυμνάσιο. Τα ερείπια του αρχαίου ναού ανακαλύφθηκαν σε οδοποιητικές εργασίας το 1881 επί της αναστόμοσης των οδών Απόλλωνος και Φιλοθέης με την οδό Πανδρόσου κοντά στη πλατεία της Μητρόπολης. Σε μικρό βάθος βρέθηκαν μεγάλες και χονδρές μαρμάρινες πλάκες, σπόνδυλοι ογκώδεις κιόνων δωρικού ρυθμού, και μια επιγραφή επί στήλης από πέτρα του Υμηττού, που μνημονεύει τους πρυτάνεις της Αιγηίδου φυλής, επί άρχοντα Νικομάχου (341 π.Χ.).  
## Πηγές
* Τάσος Νερούτσος: *Χριστιανικαί Αθήναι*. Αθήνα, 1889, σελ. 78

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αθήνα
Ελληνικό σχολείο Σωποτού

Το **Ελληνικό σχολείο Σωποτού** οικοδομήθηκε το 1796 και 1797 με δαπάνη του Αθανασίου Τσίπηρα.  

## Ιστορικό
Αρχικά ο Τσίπηρας είχε ορίσει με διαθήκη του το ποσό των 15.000 γροσίων ως κληροδότημα και τον συμπολίτη του Γεώργιο Σταυράκη για καθολικό επίτροπο της ευεργεσίας. Στη διαθήκη ορίζονταν επίσης ως επίτροποι οι μοναχοί του Μεγάλου Σπηλαίου και οι πρόκριτοι του Σοπωτού. Ο Σταυράκης όμως παρέλαβε τα χρήματα και πήγε στη Τεργέστη όπου διέπρεψε ως έμπορος.  

Το 1794, και είκοσι χρόνια μετά τον θάνατο του Τσίπηρα, ο Σταυράκης σε βαθιά γεράματα και χωρίς απογόνους έστειλε μήνυμα στους μοναχούς του Μεγάλου Σπηλαίου για να στείλουν αντιπρόσωπους για να παραλάβουν τα χρήματα. Οι Σπηλαιώτες απάντησαν ότι το σχολείο δεν θα έπρεπε να κτιστεί στο Σωποτό αλλά όπου αυτοί θεωρούσαν καλύτερο. Τότε οι πρόκριτοι του Σωποτού έστειλαν στην Τεργέστη ως αντιπρόσωπο τον Γ. Γιαννακόπουλο για να παραλάβει τα χρήματα. Ο Σταυράκης όμως ζήτησε από το Γιαννακόπουλο να κτιστεί πρώτα το σχολείο και μετά να καταβάλει το ποσό που είχε υποσχεθεί.  

Πράγματι το σχολείο κτίστηκε με την επιστασία του προεστού του Σοπωτού Λεόντιου Τσακίρη και του Γιαννακόπουλου, παρά τις αντιδράσεις κάποιων συμπολιτών τους. Ο Σταυράκης στη συνέχεια έδωσε τα χρήματα που είχε υποσχεθεί και ένα μέρος από αυτά επιτοκίστηκε για την εκπλήρωση των εξόδων λειτουργίας του σχολείου μέχρι το 1836, όταν η Ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε όλα τα χρέη. 

Πρώτος διδάσκαλος της σχολής έγινε το 1789 ο εκ Στρεζόβης γέρος διδάσκαλος της Ελληνικής ιερομόναχος Γαλακτίων, μαθητής του Παρθενίου από το χωριό Αράχωβα των Καλαβρύτων, που δίδαξε μέχρι το 1801. Άλλοι διδάσκαλοι έγιναν ο Δοσίθεος (1801-1804) από την Κέρτεζη, ο Αγάπιος (1804-1806) από το Παγκράτι Καλαβρύτων και Δημήτριος Ηπειρώτης (1807-1808).  

Το σχολείο έκλεισε για ενάμισι χρόνο, οπότε επανήλθε ο Δοσίθεος που είχε πάει στη Χίο για περαιτέρω σπουδές. 

## Πηγές
* *Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος*, Τόμος Δ΄, Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, Εν Αθήναις 1892, σελ. 281-285.
* 

Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Αχαΐα
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Γλώσσα προδιαγραφών

Μια **γλώσσα προδιαγραφών** (**specification language**) είναι μια τυπική γλώσσα που χρησιμοποιείται στην επιστήμη των υπολογιστών.
Σε αντίθεση με τις περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού, οι οποίες είναι απευθείας εκτελέσιμες τυπικές γλώσσες που χρησιμοποιούνται για την υλοποίηση ενός συστήματος, οι γλώσσες προδιαγραφών χρησιμοποιούνται κυρίως κατά τη διάρκεια της ανάλυσης συστημάτων (systems analysis), της ανάλυσης απαιτήσεων (requirements analysis) και της σχεδίασης συστημάτων (systems design).

Οι γλώσσες προδιαγραφών γενικά δεν εκτελούνται κατευθείαν. Περιγράφουν ένα σύστημα σε αρκετά υψηλότερο επίπεδο σε σχέση με μια γλώσσα προγραμματισμού. Στην πραγματικότητα, θεωρείται λάθος αν μια προδιαγραφή απαιτήσεων περιλαμβάνει λεπτομέρειες της υλοποίησης που δε χρειάζονται, γιατί οι προδιαγραφές πρέπει να περιγράφουν *τι* και όχι *πώς*.

Μια κοινή βασική παραδοχή πολλών προσεγγίσεων προδιαγραφής είναι ότι τα προγράμματα μοντελοποιούνται σαν αλγεβρικές ή μοντελο-θεωρητικές δομές που περιλαμβάνουν μια συλλογή από σύνολα τιμών δεδομένων μαζί με συναρτήσεις πάνω σε αυτά τα σύνολα. Αυτό το επίπεδο αφαίρεσης αντιστοιχεί στην άποψη ότι η ορθότητα της συμπεριφοράς εισόδου-εξόδου ενός προγράμματος είναι πιο σημαντική από τις υπόλοιπες ιδιότητές του.

Στην προδιαγραφή *με βάση τις ιδιότητες* (*property-oriented*), η οποία για παράδειγμα ακολουθείται από την CASL, οι προδιαγραφές των προγραμμάτων αποτελούνται κυρίως από λογικά αξιώματα, συνήθως σε ένα λογικό σύστημα, στο οποίο η ισότητα έχει κυρίαρχο ρόλο. Με αυτόν τον τρόπο περιγράφονται οι ιδιότητες που πρέπει να ικανοποιούν οι συναρτήσεις - συχνά απλά μόνο μέσω των σχέσεων μεταξύ τους.
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την αποκαλούμενη μοντελο-θεωρητική προδιαγραφή σε θεωρίες όπως η VDM και ο συμβολισμός Z (Z notation), που αποτελούνται από μια απλή εκδοχή της απαιτούμενης συμπεριφοράς. 

Οι προδιαγραφές μπορεί να υπόκεινται στη διαδικασία της *εκλέπτυνσης* (*refinement*), όπου συμπληρώνονται διαδοχικά οι λεπτομέρειες μέχρι το επίπεδο της υλοποίησης. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας διαδικασίας εκλέπτυνσης είναι ένας εκτελέσιμος αλγόριθμος, ο οποίος μπορεί να διατυπωθεί είτε σε μια γλώσσα προγραμματισμού, είτε στο εκτελέσιμο υποσύνολο της γλώσσας προδιαγραφής που ήδη χρησιμοποιείται. Για παράδειγμα, οι διοχετεύσεις Χάρτμαν (Hartmann pipelines), όταν εφαρμόζονται σωστά, μπορούν να θεωρηθούν προδιαγραφή ροής δεδομένων (dataflow), η οποία *είναι* άμεσα εκτελέσιμη. Ένα άλλο παράδειγμα είναι το μοντέλο Actor, το οποίο δεν έχει καθόλου περιεχόμενο εφαρμογής και πρέπει να *εξειδικεύεται* για να μπορεί να εκτελεστεί.

Μια σημαντική χρήση των γλωσσών προδιαγραφών είναι η δυνατότητα δημιουργίας μαθηματικών αποδείξεων ορθότητας προγράμματος, μέσω ενός αποδείκτη θεωρημάτων (*theorem prover*).

## Γλώσσες
* CASL
* VDM
* Συμβολισμός Z (Z Notation)
* LePUS3 (οπτική, αντικειμενοστρεφής γλώσσα περιγραφής σχεδίασης)
* Perfect

## Δείτε επίσης
* Τυπική προδιαγραφή
* Unified Modeling Language
* SDL

Κατηγορία:Γλώσσες υπολογιστή
Κατηγορία:Επιστημονικό μοντέλο
Κατηγορία:Μηχανική λογισμικού
Εμμανουήλ Ζαχαρίας

Ο **Εμμανουήλ Ζαχαρίας** (ιταλ. *Manuele Zaccaria*) υπήρξε Γενουάτης του 13ου αιώνα, κύριος του φέουδου της Παλαιάς και Νέας Φώκαιας στην Μικρά Ασία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Γένουα, με καταγωγή τον ισχυρό οίκο των Ζαχαρία (zaccari) ή *di Castro* ή *di Castello*, εκ της συνοικίας όπου ήταν το σπίτι τους. Ο Εμμανουήλ ήλθε στη Κωνσταντινούπολη και με την ανδρεία και τη πανουργία του κατόρθωσε να προσελκύσει την εύνοια του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου, ο οποίος του παρεχώρησε το 1257 τη Φώκαια με τα παρακείμενα βουνά και τα στυπτηριωρυχεία της. Ο Εμμανουήλ Ζαχαρίας από τα εισοδήματα της στυπτηρίας και άλλες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις απέκτησε μεγάλα πλούτη. Απεβίωσε το 1288 αφήνοντας εννέα ανήλικα παιδιά. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Βενέδικτος Ζαχαρίας.

## Πηγές
* Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμος Β', 1890, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, σελ. 5

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γενεαλογικό δέντρο των Τζακαρία

Κατηγορία:Οικογένεια Ζαχαρία
Κατηγορία:Ιστορία της Φώκαιας
Κατηγορία:Κύριοι Παλαιάς και Νέας Φώκαιας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Παλαιολόγος Ζαχαρίας

Ο **Παλαιολόγος Ζαχαρίας** (ιταλικά: Paleologo Zaccaria, απεβ. 1314), με άγνωστο το μικρό του όνομα, από την Οικογένεια Ζαχαρία, υπήρξε  ηγεμόνας της Χίου και της Παλαιάς και Νέας Φώκαιας τον 13ο-14ο αιώνα. Ήταν μικτής, γενουατικής και βυζαντινής, καταγωγής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Γένουα, με καταγωγή από τον ισχυρή Γενουατική Οικογένεια Ζαχαρία ή *di Castro* ή *di Castello*, εκ της συνοικίας όπου ήταν το σπίτι τους. Ο Παλαιολόγος Ζαχαρίας ήταν πρωτότοκος γιος του Βενέδικτου Α΄, τον οποίο και διαδέχτηκε μετά το θάνατό του, και της συζύγου του Παλαιολογίνας, αδελφής του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄. Ο Παλαιολόγος Ζαχαρίας εγκαταστάθηκε στη Χίο και απαίτησε λόγο από τον εξάδελφό του Τεδίτσιο Ζαχαρία περί της πενταετούς διοίκησής του στη Φώκαια. Ο Τεδίτσιος απάντησε, αλλά ο Παλαιολόγος Ζαχαρίας δεν ευχαριστήθηκε και απέβαλε τον εξάδελφό του, διορίζοντας διοικητή της Φώκαιας τον Ανδριόλο Καττάνεο δέλλα Βόλτα, σύζυγο της αδελφής του Αιλιανής. Ο Παλαιολόγος Ζαχαρίας εξακολούθησε τις μεγάλες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις του πατέρα του και απέκτησε άπειρα πλούτη. Διοίκησε τη Χίο μέχρι το 1314, οπότε πέθανε αφήνοντας δύο γιους, τον Μαρτίνο και Βενέδικτο Β΄, στους οποίους κληροδότησε τη Χίο. Ίσως όμως να είναι παιδιά του θείου του Νικολίνο Ζαχαρία. Πριν πεθάνει είχε εξασφαλίσει από τον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ νέα επικύρωση της κυριαρχίας του στη Χίο και στην Παλαιά και Νέα Φώκαια για άλλα πέντε χρόνια.

## Οικογένεια
Δεν γνωρίζουμε το όνομα της συζύγου του. Είχε τέκνα (ή ίσως ήταν τέκνα του θείου του Νικολό):
* Μαρτίνος ηγεμόνας της Χίου.
* Βενέδικτος Β΄, ηγεμόνας της Χίου.

## Πηγές
* Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμος Β', 1890, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, σσ. 6-7.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Γενεαλογικό δέντρο των Ζαχαριάδων

Κατηγορία:Οικογένεια Ζαχαρία
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Χίου
Κατηγορία:Κύριοι Παλαιάς και Νέας Φώκαιας
Παλαιολογος
Κορδάτος

Ο **Κορδάτος** ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Αθήνα του 2ου αιώνα.

Ο Κορδάτος συνέβαλε στην αναζωπύρωση της χριστιανικής εκκλησίας στην Αθήνα. Όταν ο Αδριανός το έτος 126 παρευρισκόταν στην Αθήνα για να μυηθεί στα Ελευσίνια Μυστήρια, ο Κορδάτος προσπάθησε να τον πείσει να γίνει χριστιανός απολογούμενος υπέρ της χριστιανικής θεοσέβειας. Όμως αυτό ερέθισε περισσότερο τους Αθηναίους, οι οποίοι λιθοβολώντας τον, τον έδιωξαν από την πόλη. 

## Πηγές
* Τάσος Νερούτσος: Χριστιανικαί Αθήναι. Αθήνα, 1889, σσ. 7-8

Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι Αθηνών
Άλλιφα

Η **Άλλιφα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη που βρισκόταν κοντά στην Κύμη της Μεγάλης Ελλάδας, στη σημερινή νότια Ιταλία. Είναι γνωστή από τα αργυρά νομίσματα που έκοψε το πρώτο ήμισυ του 4ου αιώνα π.Χ.. Τα νομίσματα εικονίζουν το κεφάλι της Αθηνάς, του Απόλλωνα, και στην πίσω όψη φέρουν την εικόνα βοδιού ή σκύλας.

## Πηγές
* Ιωάννης Σβορώνος, *Ιστορία των νομισμάτων, ήτοι εγχειρίδιον ελληνικής νομισματικής*, Εν Αθήναις, Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, 1898

Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Ατέλλα

Η **Ατέλλα** ήταν πόλη οσκικής καταγωγής, μια από τις παλαιότερες στην Καμπανία και μια από τις πρώτες που απέκτησαν τη ρωμαϊκή υπηκοότητα. Είναι γνωστή από τα χάλκινα νομίσματα που έκοψε τον 3ο αιώνα π.Χ. Πήρε μέρος στην επανάσταση εναντίον της Ρώμης την εποχή του Αννίβα και γι' αυτό τιμωρήθηκε αυστηρά το 211 π.Χ. και έπαψε να κόβει νομίσματα. Τα νομίσματα εικονίζουν το κεφάλι του Δία ή την προτομή του Ήλιου, ενώ η πίσω όψη εικονίζει τον Δία που οδηγεί τέθριππο συνοδευόμενος από την Νίκη ή πολεμιστές ή έναν ελέφαντα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννης Σβορώνος: Ιστορία των νομισμάτων, Ήτοι εγχειρίδιον ελληνικής νομισματικής, Εν Αθήναις, Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1898.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Σκωληκοειδής απόφυση

Η **σκωληκοειδής απόφυση**, είναι ένα μικρό τμήμα του παχέος εντέρου, υπό τύπον ενός μικρού κινητού σωληνίσκου (μήκους 8–12&nbsp;cm), ο οποίος κρέμεται από το αρχικό τμήμα του παχέος εντέρου (κοντά στο σημείο συνδέσεως λεπτού και παχέος εντέρου). Ο σωληνίσκος αυτός, η εντερική αυτή απόφυση, θα μπορούσε να δίνει την εικόνα ενός σκώληκα, γι΄ αυτό άλλωστε οι πρώτοι ανατόμοι χρησιμοποίησαν αυτόν ακριβώς τον όρο για την περιγραφή του και έχει πλέον καταγραφεί ως σκωληκοειδής (εν είδει σκώληκος) απόφυση.

Οι παλαιές απόψεις, Δαρβινικής κυρίως προελεύσεως, περί ενός αχρήστου εντερικού υπολείμματος, έχουν σταδιακά αρχίσει να αναθεωρούνται. Η σκωληκοειδής απόφυση, αποτελεί εμβρυϊκό μεν κατάλοιπο, πλούσιο όμως σε λεμφοζιδιακό ιστό, με συμμετοχή στην άμυνα του οργανισμού (παρουσία λεμφοκυττάρων και παραγωγή λευκών αιμοσφαιρίων). Επιπλέον ερευνητές πιστεύουν ότι η σκωληκοειδής είναι σημαντική για την μικροβιακή ισορροπία στο παχύ έντερο, αφού τα μικρόβια τα οποία αποικούν τον αυλό της μπορούν να αναδημιουργούν τη χλωρίδα του εντέρου σε περίπτωση που διαταραχτεί, επί παραδείγματι από μια σοβαρή διάρροια (αποθήκη χρήσιμων μικροβίων).

Η οξεία φλεγμονή της σκωληκοειδούς αποφύσεως αναφέρεται ως οξεία σκωληκοειδίτιδα. Ένας στους 20 ανθρώπους μπορεί να εμφανίσει κάποια στιγμή οξεία σκωληκοειδίτιδα. Η θεραπεία έγκειται στην χειρουργική αποκοπή (αφαίρεση) της αποφύσεως (σκωληκοειδεκτομή). Η συγκεκριμένη επέμβαση, αποτελεί μία από τις συχνότερες χειρουργικές παθήσεις. Μάλιστα, κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, θεωρείται η συχνότερη χειρουργική επέμβαση στην κοιλία.

Στα βρέφη εμφανίζεται σπάνια σκωληκοειδίτιδα. Επίσης μετά την εφηβεία, συχνότητά της ελαττώνεται. Παρά ταύτα, δεν παύει να αποτελεί μία συχνή πάθηση σε όλες τις ηλικιακές ομάδες.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Βενέδικτος Β΄ Ζαχαρίας

Ο **Βενέδικτος Β΄** ήταν Γενουάτης του 14ου αιώνα μέλος της Οικογένειας Ζαχαρία.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Παλαιολόγου Ζαχαρία (ή γιος του Νικολίνο Ζαχαρία) και αδελφός του Μαρτίνου Ζαχαρία. Μαζί με τον αδελφό του εξουσίαζε τη Χίο, μέχρι που καταχράστηκε 6.000 υπέρπυρα από τα εισοδήματα του νησιού και ραδιουργώντας υποσχέθηκε στον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ΄ να τον βοηθήσει να διώξει τον Μαρτίνο. Τότε ο Αυτοκράτορας, το φθινόπωρο του 1329, εξεστράτευσε με μεγάλο στόλο κατά της Χίου και γρήγορα κατέλαβε το νησί και αιχμαλώτισε τον Μαρτίνο. Ο Βενέδικτος Β΄ διορίστηκε νέος έπαρχος της Χίου. Αν και αμείφθηκε γενναιόδωρα με 120.000 υπέρπυρα, απαίτησε την κυριαρχία της Χίου μαζί με τα έσοδα του νησιού. Αναχώρησε με τρεις γαλέρες και πήγε στο Γαλατά, και από εκεί το 1330 υποβοηθούμενος από οκτώ ενετικά πλοία εξεστράτευσε κατά της Χίου. Αποκρούστηκε όμως από τον Αυτοκράτορα και έχασε πολλούς μισθοφόρους, ενώ ο ίδιος πέθανε μετά από μία εβδομάδα από αποπληξία.

## Πηγές
* Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμος Β΄, 1890, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, σσ. 6-8.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γενεαλογικό δέντρο των Ζαχαριάδων

Βενεδικτος
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Χίου
Κατηγορία:Γενουάτες ναύαρχοι
Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Φιλιππούπολης

Το **Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Φιλιππούπολης** (βουλγαρικά: Медицински университет, град Пловдив), γνωστό μέχρι πρόσφατα ως *Ανώτατο Ιατρικό Ινστιτούτο του Πλόβντιβ* (ВМИ - Висш Медицински Институт – Пловдив), είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας.

## Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1945 και περιλαμβάνει τα Τμήματα Ιατρικής, Οδοντιατρικής , Φαρμακευτικής , τμήμα Υγειονομικής φροντίδας ,ένα Ιατρικό Κολλέγιο (8 διαφορετικών ειδικοτήτων)  και  ιδιόκτητες νοσοκομειακές εγκαταστάσεις χωρητικότητας  2.000 κλινών.

Στο ιατρικό πανεπιστήμιο Φιλιππούπολης λειτουργούν όλα  τα απαραίτητα τμήματα  για παροχή τριτοβάθμιας ιατρικής εκπαίδευσης σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα. Παρέχει θεωρητική, προκλινική και  κλινική  εκπαίδευση, διαθέτει εργαστήρια, κλινικές και άλλες μονάδες με σύγχρονο εξοπλισμό - για τη διάγνωση και τη θεραπεία των νοσημάτων -, ενώ δίνει την δυνατότητα της εκπαίδευσης, πρακτικής εξάσκησης   και  έρευνας  , στους φοιτητές  Ιατρικής  , Οδοντιατρικής και άλλων ειδικοτήτων. Η κεντρική βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου προσφέρει στους φοιτητές περισσότερους  από 170.000 τόμους στον τομέα της ιατρικής σε πολλές γλώσσες, καθώς και μια αίθουσα υπολογιστών και ένα σύστημα τοπικού δικτύου πρόσβασης σε ερευνητικές εργασίες.

Το πανεπιστήμιο εκδίδει το δικό του επιστημονικό περιοδικό “ Folia  Medica” , όπου δημοσιεύονται  έρευνες επιστημόνων από διάφορες χώρες , ενώ εκτός από την προπτυχιακή και μεταπτυχιακή εκπαίδευση υλοποιεί και την συνεχή ειδίκευση και εξειδίκευση  των επιστημόνων υγείας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος
* medcollege-plovdiv.org 
* unihosp.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φιλιππούπολη
Φιλιππουπολη
Λάος (Καλαβρία)

Η **Λάος** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Μεγάλης Ελλάδας, στη σημερινή Καλαβρία.

Ήταν αχαϊκός λιμένας της δυτικής πλευράς της Ιταλίας κοντά στις εκβολές του ομώνυμου ποταμού. Πρόκειται για αποικία της Συβάρεως, όταν μετά την καταστροφή του έτους 510 π.Χ. μέρος των Συβαριτών φυγάδων κατοίκησαν εδώ. 

Η πόλη κυριεύτηκε το έτος 390 π.Χ. από τους Λουκανούς. 

Η Λάος έκοψε νομίσματα την περίοδο της αρχαϊκής τέχνης, δηλαδή στα τέλη του 6ου και την πρώτη δεκαετία του 5ου αιώνα π.Χ. Έκοψε επίσης χάλκινα νομίσματα μεταγενέστερα τω ναργυρών και νεότερα του 400 π.Χ. Τα ονόματα των αρχόντων ΣΤΑ και ΟΨΙ, τα οποία αναγράφονται στα νομίσματα, ίσως να ήταν Στάτιος ή Στατίλιος και Οψίδιος.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Ιωάννης Σβορώνος: Ιστορία των νομισμάτων, Ήτοι εγχειρίδιον ελληνικής νομισματικής, Εν Αθήναις, Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1898.

Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Παιστός

Η **Παιστός** ήταν αρχαία ελληνική και, μετέπειτα, ρωμαϊκή αποικία που βρισκόταν στην τότε Μεγάλη Ελλάδα. 

Περιέπεσε στα χέρια των Λουκανών περί το 400 - 390 π.Χ. Οι Ρωμαίοι την αποίκησαν το 273 π.Χ. Είναι αμφίβολο αν έκοψε νομίσματα πριν τη ρωμαϊκή εποχή. Τα νομίσματα της πόλης εικονίζουν το κεφάλι του Ποσειδώνα ή τον νεαρό Διόνυσο, το κεφάλι της Δήμητρας, ή του Διονύσου. Η πίσω άποψη εικονίζει τρίαινα, κέρας, δελφίνι, λύκο, στάχυ, άγκυρα και πηδάλιο, πρώρα και δελφίνι, κέρας και κεραυνό, ή προτομή κάπρου. 
## Πηγές
* Ιωάννης Σβορώνος: Ιστορία των νομισμάτων, Ήτοι εγχειρίδιον ελληνικής νομισματικής, Εν Αθήναις, Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1898.

Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Όρσαντον

Το **Όρσαντον** ήταν αρχαία ελληνική πόλη που βρίσκονταν στη τότε Μεγάλη Ελλάδα. Δεν γνωρίζουμε την ακριβή γεωγραφική της θέση. Έκοψε χάλκινα νομίσματα την εποχή πων πολέμων του Αλέξανδρυ Μολοσσού κατά των βαρβάρων. Τα νομίσματα της πόλης αυτής εικονίζουν το κεφάλι της Αρτέμιδος με φαρέτρα, ή του Διονύσου η μιας γυναίκας. Η πίσω όψη εικονίζει τον Απόλλωνα, την Δήμητρα όρθια ή μια γυναίκα που θηλάζει βρέφος. 

## Πηγές
* Ιωάννης Σβορώνος: Ιστορία των νομισμάτων, Ήτοι εγχειρίδιον ελληνικής νομισματικής, Εν Αθήναις, Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1898.

Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Μάγνος Ιατρός

**Μάγνος Ιατρός** ονομάζεται επιγραμματοποιός, επίγραμμα του οποίου σώζεται στην Ανθολογία του Πλανούδη (Ελληνική Ανθολογία XVI 270). Ο Μάγνος Ιατρός δεν είναι γνωστός από άλλη πηγή. Ο Paton εκτιμά με επιφύλαξη ότι έζησε τον 4ο μ.Χ. αιώνα.

## Πηγές
*W.R.Paton, “The Greek Anthology”, Loeb Classical Library, v.V, p. 399.

Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Παρμένων

Με το όνομα αυτό (Παρμένοντος) σώζεται στην Παλατινή Ανθολογία το επίγραμμα XΙΙΙ 18. Το όνομα αυτό αναφέρεται στο ποίημα ως όνομα του αφιερωτή και οι φιλόλογοι θεωρούν αδικαιολόγητη την ταύτισή του με τον ποιητή και το επίγραμμα αδέσποτο. Ο Πάτον αποδίδει το επίγραμμα στον Παρμενίωνα.  

## Πηγές
*Friedrich Christian Jacobs, “Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini,  nunc Parisini, ex apographo Gothano edita” (Λειψία, 1813-1817), v. III , p. 788. 
*Γουίλιαμ Ρότζερ Πάτον, “The Greek Anthology”, Loeb Classical Library, v.V, p. 399.

Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Αρχαίοι ποιητές
Σωφρόνιος Α΄ Ιεροσολύμων

Ο **Σωφρόνιος Α΄** (περί το 560 – 11 Μαρτίου 638) ήταν Πατριάρχης Ιεροσολύμων από το 634 έως τον θάνατό του και τιμάται ως άγιος από την Ορθόδοξη και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δαμασκό της Συρίας περί το 560. Έλαβε μεγάλη φιλοσοφική και θεολογική μόρφωση. Πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου εκάρη μοναχός στη Μονή του Αγίου Θεοδοσίου και επιδόθηκε σε βαθύτερες θεολογικές και εκκλησιολογικές μελέτες. Ήταν πολέμιος της αίρεσης του Μονοθελητισμού, την οποία καταπολέμησε συγγράφοντας πολλά αντιαιρετικά έργα. Για τη μεγάλη του προσφορά, το 634 εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Από αυτή τη θέση, συνέχισε με μεγαλύτερη ένταση τον αγώνα του κατά των Μονοθελητιστών. Μετά από πολλούς πολυάριθμους αγώνες, παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο στις 11 Μαρτίου 638.

## Έργο
Ως άριστος μουσικός και υμνογράφος συνέγραψε διάφορα τροπάρια, τα στιχηρά ιδιόμελα των μεγάλων Ωρών των Δεσποτικών εορτών Χριστουγέννων («Βηθλεέμ ἑτοιμάζου») και Θεοφανίων, της Μεγάλης Παρασκευής και του Μεγάλου Αγιασμού «Φωνή Κυρίου...». Θεωρείται ο πρώτος ποιητής Τριωδίων και Τετραωδίων Κανόνων, των οποίων ο αριθμός είναι πολυάριθμος. Ο Σωφρόνιος, όταν ήταν μοναχός, αναθεώρησε το τυπικό του Αγίου Σάββα και συμπλήρωσε τον Επιλύχνιο ύμνο «Φως Ιλαρόν...»

Πέντε επιγράμματα του Σωφρονίου περιλαμβάνονται στην Παλατινή Ανθολογία (I 90, I 123, VII 679, VII 680, ΙΧ 787).

## Εορτή
Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 11 Μαρτίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.Ι, p. 135.
*Friedrich Christian Jacobs, «Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini,  nunc Parisini, ex apographo Gothano edita» (Λειψία, 1813-1817), τόμ. Γ΄, σελ. 630.
*W.R.Paton, «The Greek Anthology», Κλασική Βιβλιοθήκη Λεμπ, τόμ. Γ΄, σελ. 424.
*Pierre Waltz, «Anthologie Grecque», εκδ. Les Belles Lettres, Παρίσι, 1974, τόμ. Η΄, σελ. 168.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ταουσάνης, Ιωάννης, Tο ομιλητικό έργο του Σωφρονίου Ιεροσολύμων στις δεσποτικές και θεομητορικές εορτές: εισαγωγή-κριτική έκδοση, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Σχολή Φιλοσοφική, Τμήμα Φιλολογίας, Τομέας Μεσαιωνικών και Νεοελληνικών Σπουδών http://phdtheses.ekt.gr/eadd/handle/10442/21236
* 

Σωφρόνιος
Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Κατηγορία:Βυζαντινοί θεολόγοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί υμνογράφοι
Κατηγορία:Σύροι κληρικοί
Κατηγορία:Σύροι θεολόγοι
Κατηγορία:Σύροι υμνογράφοι
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Αρχιμήδης (επιγραμματοποιός)

Αμφισβητούμενης ταυτότητας ποιητής ενός επιγράμματος (VII 50) της Παλατινής Ανθολογίας. Στο κείμενο του Jacobs διαβάζουμε ΑΡΧΙΜΗΛΟΥΣ. Στα σχόλιά του αναφέρει το σχόλιο του λημματιστή «αρχιμήδους σκοπτικόν» αλλά συμφωνεί με τον Brunck ότι το επίγραμμα πρέπει να αποδοθεί στον Αρχίμηλο. Ο Waltz δεν βλέπει για ποιον λόγο δεν πρέπει ν’ αποδοθεί το επίγραμμα στον μεγάλο μαθηματικό. Ο Paton δέχεται την ύπαρξη ενός αγνώστου εποχής Αρχιμήδη και η εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα το αποδίδει στον Αρχίμηλο.

## Πηγές
* Friedrich Christian Jacobs, “Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini,  nunc Parisini, ex apographo Gothano edita” (Λειψία, 1813-1817), v. Ι, p. 321 και v. ΙΙΙ, p.229. 
*Pierre Waltz, “Anthologie Grecque” , ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v IV, pp. 79 και 175.
*W.R.Paton, “The Greek Anthology”, Loeb Classical Library, v.ΙΙ, p. 515.
*εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα  Αρχίμηλος.

Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κοσμάς επιγραμματοποιός

Με το όνομα **Κοσμάς μηχανικός, μοναχός** σώζεται ένα επίγραμμα στην Ανθολογία του Πλανούδη (Ελληνική Ανθολογία XVI 114). Για τον ποιητή αυτόν δεν υπάρχουν πληροφορίες από αλλού. Ο Paton αναφέρει με επιφύλαξη ότι έζησε τον 6ο μ.Χ. αιώνα.

## Πηγές
*Friedrich Christian Jacobs, “Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini, nunc Parisini, ex apographo Gothano edita” (Λειψία, 1813-1817), v. ΙΙΙ, p. 852. 
*W.R.Paton, “The Greek Anthology”, Loeb Classical Library, v.V, p. 398.

Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Αρχίμηλος

Ο **Αρχίμηλος** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής που ζούσε περί το 220 π.Χ. στην Αθήνα. Σύμφωνα με τον Αθήναιο  (5, 209 bc) έγραψε ένα εγκωμιαστικό ποίημα για το πλοίο του Ιέρωνα και τιμήθηκε με χρηματική αμοιβή. Θεωρείται από ορισμένους ως ο ποιητής του επιγράμματος VII 50 της Παλατινής Ανθολογίας, που αποδίδεται από τον Paton σε άγνωστο επιγραμματοποιό ονόματι Αρχιμήδης και από τον Waltz (με κάποιαν επιφύλαξη) στον ομώνυμο μεγάλο μαθηματικό.

## Πηγές
* Friedrich Christian Jacobs, “Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini,  nunc Parisini, ex apographo Gothano edita” (Λειψία, 1813-1817), v. Ι, p. 321 και v. ΙΙΙ, p.229. 
*Pierre Waltz, “Anthologie Grecque” , ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v IV, pp. 79 και 175.
*W.R.Paton, “The Greek Anthology”, Loeb Classical Library, v.ΙΙ, p. 515.
*εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα  Αρχίμηλος.

Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Ιππώνιον

Το  **Ιππώνιον** ή πιο σωστά **Ειπώνιον** ή λατινικά **Veiponium** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Μεγάλης Ελλάδας στην Ιταλία η οποία σήμερα ονομάζεται Βίμπο Βαλέντια (Ιταλικά: *Vibo Valenzia*).

## Ιστορία
Το Ιππώνιον, σύμφωνα με τον Στράβωνα, ήταν αποικία των Λοκρών και βρίσκονταν στην δυτική παραλία της Βρεττίας. Η πόλη εκτεινόταν σε μια έκταση διακοσίων εκταρίων με τείχη έξι χιλιομέτρων και με φυσικά οχυρωμένη ακρόπολη. Διέθετε επίσης σημαντικό επίνειο στην Τυρρηνική θάλασσα και μεγάλες πεδινές εκτάσεις. Έφθασε στη μέγιστη ακμή της το δευτέρο μισό του 5ου π.Χ. αιώνα χάρη στα πλούτη της που προήρχοντο από το εμπόριο, την αλιεία και τη γεωργική εκμετάλλευση.   

Το 385 π.Χ. το Ιππώνιον λεηλατήθηκε από τον τύραννο των Συρακουσών Διονύσιο Α΄ και οι κάτοικοί του μεταφέρθηκαν στις Συρακούσες. Δέκα χρόνια αργότερα οι Καρχηδόνιοι την ξανάκτισαν και την παρέδωσαν στους κατοίκους της. Περί τα 350 π.Χ. η πόλη κυριεύθηκε από τους Βρέττιους, και ξανά ελευθερώθηκε το 330 - 325 π.Χ. από τον Αλέξανδρο τον Ηπειρώτη. Ξανά κατακτήθηκε το 296 π.Χ. από τον Αγαθοκλή, αλλά οι Βρέττιοι την απελευθέρωσαν γρήγορα και την κατείχαν μέχρι το 272 π.Χ. οπότε έγινε ρωμαϊκή αποικία και μετονομάστηκε σε Vibo Valentia. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννης Σβορώνος: Ιστορία των νομισμάτων, Ήτοι εγχειρίδιον ελληνικής νομισματικής, Εν Αθήναις, Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1898.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Διόδωρος ο γραμματικός

Με το όνομα **Διόδωρος ο γραμματικός** υπάρχουν στην Παλατινή Ανθολογία τα επιγράμματα VII 700 και VII 701. Ο Waltz τα αποδίδει στον Διόδωρο τον Ταρσέα, ενώ ο Paton δεν είναι βέβαιος για το ποιος Διόδωρος είναι ο ποιητής τους.

## Πηγές
*Pierre Waltz, “Anthologie Grecque” , ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.V, p. 178. 
*W.R.Paton, “The Greek Anthology”, Loeb Classical Library, v. ΙΙ, p. 516.

Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη