Οικογένεια Μόνταγκιου

Η **Οικογένεια Μοντάγκιου**, αγγλ.: Montagu, επίσης γνωστό σε όλη την ιστορία ως **Montagud, Montaigu, Montague, Montacute** (λατιν.: de Monte Acuto, γαλλ.: Mont Aigu), είναι μόα αγγλική οικογένεια ευγενών, που ιδρύθηκε στο Σόμερσετ μετά την Νορμανδική Κατάκτηση του 1066 από τον Νορμανδό πολεμιστή Ντρόγκο ντε Μόνταγκουντ  (που ονομάζεται έτσι στο Βιβλίο της Κρίσης). Ανήλθαν στην υψηλότερη δύναμη και στην πιο εξέχουσα θέση τους τον 14ο και 15ο αι. ως κόμητες του Σόλσμπερι, με τον τελευταίο άρρενα να είναι ο Θωμάς Μόνταγκιου 4ος κόμης του Σόλσμπερι (1388–1428), ο εκ μητρός παππούς του «Γουόρικ του βασιλοποιού» 16ου κόμη του Γουόρικ και 6ου κόμη του Σόλσμπερι.

μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός του Μόνταγκιου του Μπόουτον: Ο θυρεός των Μόνταγκιου κομήτων του Σόλσμπερι με ''μαύρο πλαίσιο'' για διαφορά.

Η επιζώσα ευγενής οικογένεια των Μόνταγκιου «του Μπόουτον» στο Νορθάμπτονσιρ, όπου το 1683 ο 1ος δούκας του Μόνταγκιου έκτισε το υπέροχο και σωζόμενο Μπόουτον Χάουζ, ισχυριζόταν ότι κατάγεται από την αρχαία αγγλο-νορμανδική οικογένεια των Μόνταγκιου κομήτων του Σόλσμπερι, η οποία σύνδεση ωστόσο δεν έχει αποδειχθεί. Ο πρώτος αποδεδειγμένος πρόγονος της οικογένειας Mόνταγκιου του Μπόουτον είναι ο Θωμάς Μόνταγκιου (απεβ.. 1516) από το Χέμινγκτον, Nορθάμπτονσιρ,  γιος του Ρχάρδου Λέιντ (απεβ. 1484), "γνωστού και ως Mόνταγκιου", από το Χάνγκιντγκ Χάουτον στο Nορθάμπτονσιρ, του οποίου η οικογένεια Λέιντ καταγράφεται στα έγγραφα αυτού του τόπου από το 1355.  Ο Ριχάρδος Λείντ "γνωστός και ως Mόνταγκιου" ήταν ο πατέρας του σερ Εδουάρδου Μόνταγκιου, λόρδου αρχιδικαστή (προ-προπάππος του 1ου δούκα), ο οποίος αγόρασε την ιδιοκτησία του Μπόουτον το 1528.  Υποστηρίζεται από το Complete Peerage  ότι η οικογένεια Λέιντ υιοθέτησε το επώνυμο Mόνταγκιου λόγω του ότι "είχε να χειριστεί κάποια κληρονομιά Mόνταγκιου", δηλαδή υπαγορεύτηκε από τους όρους ενός κληροδοτήματος από ένα μέλος αυτής της οικογένειας, όπως ήταν κοινή πρακτική, που απαιτούσε από τον κληρονόμο να υιοθετήσει το επώνυμο και το οικόσημο του κληροδότη, όταν ένας κλάδος της οικογένειας δεν είχε άρρενες απογόνους. Ο Collins Peerage  υποστηρίζει ότι η οικογένεια Mόνταγκιου του Μπόουτον καταγόταν από τον Ιάκωβο "Mόνταγκιου", φυσικό γιο του Θωμά Μόνταγκιου 4ου κόμη του Σόλσμπερυ. Η οικογένεια Mόνταγκιου του Μπόουτον και οι απόγονοί της χρησιμοποιούν το οικόσημο των Mόνταγκιου κομήτων του Σόλσμπερυ, αλλά διαφοροποιείται από ένα *μαύρο παλίσιο*, και τα τέσσερα οικόσημα του Mόνδερμερ, όπως έκαναν και οι κόμητες του Σόλσμπερυ, αλλά χωρίς διαφοροποίηση.

Ο σερ Εδουάρδος Μόνταγκιου ήταν ο πρόγονος του (Μόνταγκιου) δούκα του Μόνταγκιου, των (Μόνταγκιου) κόμητων και δουκών του Μάντσεστερ, των (Μόνταγκιου) κόμητων του Σάντουιτς, των (Μόνταγκιου) κόμητων του Χάλιφαξ, καθώς και των υπαρχόντων βαρονιών Μόνταγκιου του Κίμπολτον, του Σαιντ Νιότς και του Μπολιέ. Επικεφαλής της οικογένειας είναι ο δούκας του Μάντσεστερ. 

Ένας πλάγιος κλάδος της οικογένειας ζούσε στο Μπόβενυ κοντά στο Μπέρναμ του Μπάκιγχαμσιρ. Ο πρώτος καταγεγραμμένος πρόγονος αυτού του κλάδου είναι ο Ροβέρτος Μόνταγκιου (π. 1528–1575), ο οποίος έφερε το οικόσημο του Σίμωνα ντε Μόνταγκιου. Δεν είναι γνωστό πότε αυτός ο κλάδος αποσχίστηκε από την κύρια γραμμή. Δεδομένου ότι κατείχαν το ίδιο οικόσημο με τον Σίμωνα ντε Μόνταγκιου, αυτό θα τοποθετούσε τον διαχωρισμό των Μπόβενυ Μόνταγκιου από την κύρια γραμμή κάποια στιγμή μετά το 1300.  

## Ντρόγκο ντε Μόνταγκουντ
Ο ιδρυτής της αγγλικής οικογένειας των Μόνταγκιου ήταν ο "Ντρόγκο ντε Μόνταγκουντ", όπως το όνομά του εμφανιζόταν στη λατινική του μορφή στο Βιβλίο της Κρίσης του 1086. Από την καταγραφή των γαιοκτημόνων, φαίνεται ότι ήταν ιππότης ή ακόλουθος του Ροβέρτου κόμη του Μορταίν, ετεροθαλή αδελφού του βασιλιά Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή. Τα περισσότερα από τα δεκαέξι αγγλικά κτήματά του που αναφέρονται στο Βιβλίο της Κρίσης κατέχονταν από τον Ροβέρτο κόμη του Μορταίν ως φεουδαρχικό επικυρίαρχο του, με μόνο ένα να κατέχεται απευθείας από τον βασιλιά, συγκεκριμένα το Νόουλ.  Οι κύριες γαίες του βρίσκονταν στο Χάντρεντ οφ Γουίνκαντον στο Σόμερσετ, κοντά στο Μοναστήρι του Μπρούτον, όπου είχαν ταφεί μερικά μέλη της πρώιμης οικογένειας. Τα κτήματά του στο Βιβλίο της Κρίσης περιλάμβαναν:

### Αρχηγός

#### Νόουλ
*Σενόλ* (Νόουλ) (στην Εκατοντάδα του Γουίνκαντον), αρχηγός του στέμματος. Στην καταχώρηση του Βιβλίου της Κρίσης για *τον Σενόλ* ονομάζεται «Ντρόγκο ντε Μόνταγκουντ».  Το αρχαίο κτήμα βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Σέπτον Μόνταγκου και Στόουνι Στόουκ, στην ανατολική πλευρά ενός λόφου, που τώρα αντιπροσωπεύεται από το αγρόκτημα Νόουλ Παρκ,  1.5&nbsp;χλμ. ανατολικά της εκκλησίας Shepton Montagu και δίπλα στο αγρόκτημα Knowle Rock, 0,8&nbsp;χλμ. ανατολικότερα.  Επιχορηγήσεις δωρεάν λαβυρίνθων ελήφθησαν για το Νόουλ το 1314 και το 1317 και ένα πάρκο ελαφιών υπήρχε το 1397, το οποίο το 1569 ήταν ένα μίλι "στην πυξίδα". Διατηρήθηκε από την οικογένεια Μόνταγκιου μέχρι την εξαφάνιση της ανώτερης αρσενικής γραμμής με τον θάνατο του Τόμας Μόνταγκιου, 4ου Κόμη του Σόλσμπερι (1388–1428), όταν πέρασε μέσω της κόρης του στην οικογένεια Νέβιλ. 

### Στην κατοχή του Ροβέρτου κόμη του Μορταίν

#### Σέπτον Μόνταγκιου
*Σκέπτον* (τώρα Σέπτον Μόνταγκιου ) (στην Εκατοντάδα του Γουίνκαντον), που κρατήθηκε από τον Ρόμπερτ, Κόμη του Μόρτεν. Αναφέρεται απλώς ως «Ντρόγκο» στο λήμμα του Βιβλίου της Κρίσης. 

#### Στόνι Στόουκ
*Στόουτς* (τώρα Στόουνι Στόουκ ) (στην Εκατοντάδα του Γουίνκαντον). Ήταν μια προσθήκη στο αρχοντικό του *Σκέπτον*, το οποίο κατείχε επίσης ο Ρόμπερτ, Κόμης του Μόρτεν. Ονομάζεται απλώς "Ντρόγκο" στο λήμμα του Βιβλίου της Ημέρας της Κρίσης.

#### Μπίσοπστοουν
μικρογραφία|Χαρακτικό του 1787 του Θωμά Μπονέρ για την Οικία Mόντακιουτ, όπως φαίνεται από ανατολικά, με τον λόφο του Αγίου Μιχαήλ (η «οξεία κορυφή» του οποίου είναι υπερβολικά τονισμένη) στα αριστερά (η κορυφή του οποίου βρίσκεται στην πραγματικότητα 620 μέτρα νοτιοδυτικά της Οικίας Μόντακιουτ).
Το *Μπίσοπστοουν* είναι στην εκατοντάδα του Τίντινχαλ, στο Σόμερσετ. Τώρα το Μπίσοπστοουν, η τοποθεσία του Μοναστηριού Μόντακιουτ μέσα στο χωριό Μόντακιουτ, και αμέσως βόρεια του Μοναστηριού το αρχοντικό (manor) της Ελισαβετιανής εποχής Μόντακιουτ Χάουζ. Σε αυτό το αρχοντικό, ο Ροβέρτος κόμης του Μορτέν, «έχει το κάστρο του, το οποίο ονομάζεται «Μόνταγκουντ» (*Ipse Comes (Moriton) tenet in dominio Biscopestone et ibi est castellum eius quod vocatur Montagud*   ). Η κορυφή του λόφου του Αγίου Μιχαήλ βρίσκεται 620 μέτρα νοτιοδυτικά του σημερινού Οικισμού Μόνταγκουντ. Έγινε γνωστός κάποια στιγμή πριν από το 1086 με το λατινικό όνομα *Mons Acutus*, που σημαίνει «Αιχμηρό Βουνό», και αναφέρεται στο Βιβλίο της Κρίσης «Μόνταγκουντ». Ένας από τους τέσσερις ενοικιαστές του κόμη στο *Μπίσκοπστοουν* αναφέρεται στο Βιβλίο της Κρίσης ως «Ντρόγκο», ο οποίος κατείχε ένα κρησφύγετο, που πιστεύεται ότι ήταν ο «Ντρόγκο ντε Μόνταγκουντ», ο ενοικιαστής του *Σενόλ* (Νόουλ). Αυτό έχει προσθέσει κάποιο μυστήριο στην προέλευση του επωνύμου «ντε Μόνταγκουντ». Αναφέρεται σε ορισμένες πηγές ότι η αγγλική οικογένεια *ντε Μόνταγκουντ κομήτων* του Σόλσμπερυ, πήρε το επώνυμό της από το υποτιθέμενο αρχοντικό της καταγωγής στη Νορμανδία, που λέγεται ότι ήταν το Μοντεγκύ-λε-Μπουά, στο διαμέρισμα Κουτάνς, το οποίο παρέμεινε στην κατοχή μίας γαλλικής οικογένειας που ονομαζόταν "ντε Μονταιγκύ" μέχρι το τέλος του Σεμπαστιάν ντε Μοναιγκλυ το 1715, χωρίς παιδιά.  Σύμφωνα με τη Βιλελμίνη Πάουλετ δούκισσα του Κλίβελαντ (Battle Abbey Roll, 1889): *"(Ο Ντρόγκο ντε Μονταιγκύ) είχε έρθει στην Αγγλία με την ακολουθία του κόμη του Μορταίν και έλαβε από αυτόν μεγάλες επιχορηγήσεις γης, με τη συνοδία του κάστρου, που κτίστηκε είτε από τον κόμη είτε από τον γιο του Γουλιέλμο, στο αρχοντικό του Μπίσοπστον, και ονομάστηκε, από τη θέση του σε έναν λόφο με αιχμηρή κορυφή, Monte Acuto"*  (sic, *Mons Acutus*). Η γαλλική γραφή "Mont-Aigu" σημαίνει "αιχμηρό βουνό" και το όνομα της οικογένειας εκλατινίστηκε ως *de Monte Acuto* (αφαιρετική μορφή του *Mons Acutus,* "από το Αιχμηρό Βουνό"). Οι αρχές δεν συμφωνούν ως προς το αν η οικογένεια πήρε το όνομά της από το λόφος στο Μπίσοπτον, ή αν ο λόφος, το χωριό, η ενορία και το μοναστήρι πήραν το όνομά τους από την οικογένεια, άρα τελικά από το Μονταιγκύ-λε-Μπουά στη Νορμανδία. 

#### Τίντινχαλ
*Tίντενχολ*  (Tίντινχολ), στην Εκατοντάδα του Tίντινχολ, που βρίσκεται 1,5 μίλια βόρεια του Μπίσοπστόουν.

#### Θορν
Το Θορν είναι στην εκατοντάδα του Στόουν, στο Σόμερσετ, που βρίσκεται 3,4 χλμ. ανατολικά του Μπίσοπστοουν. Το κατείχε ο Ροβέρτος κόμη του Μορταίν. Κάποια στιγμή πριν από το 1160, ο Ντρόγκο δώρισε γη στο Θορν και στο Μπίσοπστοουν στο Μοναστήρι Μόντακιουτ και έκανε επιχορηγήσεις στο Μοναστήρι Μπρούτον, όπου και τάφηκε. 

## Τίτλοι της οικογένειας Montagu

### Μόνταγκου
* Βαρόνος Μόνταγκιου · 1η δημιουργία (1299· εξέλιπε το 1539)
* Κόμης του Σόλσμπεριυ · 2η δημιουργία (1337, ανενεργός 1471)
* Βαρόνος Μόνταγκιου · 2η δημιουργία (1342· εξέλιπε το 1375)
* Βαρόνος Μόνταγκιου · 3η δημιουργία (1357· εξέλιπε το 1539)

### Λέιντ-Μόνταγκιου
Για τους τίτλους που απονεμήθηκαν στην οικογένεια Λέιντ (Ladde) "γνωστή και ως Mόνταγκιου", η οποία κατάγεται από τον σερ Εδουάρδο του Μόνταγκιου (1485–1557) του Μπόουτον, λόρδο Αρχιδικαστή, βλ.:

#### Δούκας του Μάντσεστερ
* Βαρόνος Μόνταγκιου του Κίμπολτον (1620· σώζεται) δευτερεύων τίτλος του δούκα του Μάντσεστερ
* Υποκόμης Μάντεβιλ (1620· σώζεται) ένας δευτερεύων τίτλος του δούκα του Μάντσεστερ
* Κόμης του Μάντσεστερ (1626) ; σώζεται) ένας δευτερεύων τίτλος του δούκα του Μάντσεστερ
* Δούκας του Μάντσεστερ (1719) ; σώζεται)

#### Δούκας του Μόνταγκιου (1η δημιουργία)
* Βαρόνος Μόνταγκιου του Μπόουτον (1621· εξέλιπε το 1749) δευτερεύων τίτλος του κόμη και τότε δούκα του Μόνταγκιου
* Κόμης του Μόνταγκου (1689· εξέλιπε το 1749) ένας δευτερεύων τίτλος του Δούκα του Μόνταγκου
* Δούκας του Μόνταγκιου· 1η δημιουργία (1705· εξέλιπε το 1749)

#### Κόμης του Σάντουιτς
* Βαρόνος Μόνταγκιου του Σαιντ Νίοτς (1660· σώζεται) δευτερεύων τίτλος του κόμη του Σάντουιτς
* Υποκόμης Χίντσινγκμπρουκ (1660· σώζεται) δευτερεύων τίτλος του κόμη του Σάντουιτς
* Κόμης του Σάντουιτς

### Μπρούντενελ-Μόνταγκιου
Για τους τίτλους που απονεμήθηκαν στην οικογένεια του Μπρούντενελ κόμη του Κάρντιγκαν, απογόνους μέσω θηλυγονίας, οι οποίοι υιοθέτησαν το όνομα και το οικόσημο του Μόνταγκιου, βλέπε:
* Βαρόνος Μόνταγκιου του Μπόουτον· 1η δημιουργία (1762· εξέλιπε το 1770)
* Δούκας του Μόνταγκιου· 2η δημιουργία (1766· εξέλιπε το 1790)
* Βαρόνος Μόνταγκιου του Μπόουτον· 2η δημιουργία (1786· εξέλιπε το 1845). Αυτός ο τίτλος πέρασε στην οικογένεια του Σκοτ.

#### Ντάγκλας-Σκοτ-Μόνταγκιου
Τίτλος που απονεμήθηκε στην οικογένεια Ντάγκλας-Σκοτ-Μόνταγκιου, απογόνους μέσω γυναικείας γραμμής της γραμμής Μπρούντενελ-Μόνταγκιου:
* Βαρόνος Μόνταγκιου του Μπωλιέ (1885· σώζεται)

### Μπρόουν-Μόνταγκιου
Τίτλος που απονεμήθηκε στη γραμμή των Μπρόουν, απόγονοι της μητέρας τους που ανέκτησαν το όνομα και τα οικόσημα των Mόνταγκιου, βλέπε:
* Υποκόμης Μόνταγκιου (1554· αδρανής 1797)

## Γενεαλογία Οικογένειας Μόνταγκιου

## Αναφορές

Κατηγορία:Ευγενείς οικογένειες του Ηνωμένου Βασιλείου