open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπούρχαρτ Α΄ της Σουηβίας

Ο **Μπούρχαρτ Α΄** (, 855 - 5/23 Νοεμβρίου 911) από τον Οίκο του Χούνφριτ ήταν δούκας της Αλαμαννίας (909-911). Έγινε μάργραβος της Raetia Curiensis (καντόνι Γκριζόν/Γκράουμπυντεν, Ανατολικά της Ελβετίας), κόμης του Τούργκαου & Μπαρ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Αδαλβέρτου Β΄ του επιφανούς (απεβ. π. 900/906) κόμη του Τούργκαου και της Γιούντιτ/Ιουδήθ του Φρίουλι (απεβ. 902). Το 900 ο Μπούρχαρτ ήταν ήδη ένας από τους πιο ισχυρούς ευγενείς της Αλαμαννίας. Σε πράξη του 904 εμφανίζεται ως επίτροπος (vogt) των ιδιοκτησιών του αββαείου Λορς στη Σουηβία. Διαδέχθηκε τον Ρουαδούλφο των Παλαιών Γουέλφων στις συνοριακές εκτάσεις της Ραιτίας, όπου αναφέρεται ως μαρκίων (μάργραβος) το 903 και δούκας το 909.

Προσπάθησε να αυξήσει την επιρροή του, αλλά ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Ερχάνγκερ παλατινό κόμη της Σουηβίας και τον Σολομών Γ΄ επίσκοπο της Κωνσταντίας, υποστηρικτών του Κορράδου Α΄ της Ανατολικής Φραγκίας. Το αποτέλεσμα ήταν να αιχμαλωτιστεί με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Ένα φυλετικό συμβούλιο τον βρήκε ένοχο και εκτελέστηκε μαζί με τον αδελφό του Αδαλβέρτο Γ΄ κόμη του Τούργκαου.

Ο γιος του Μπούρχαρτ Β΄ και η σύζυγος αυτού Ρεγκελίντα έφυγαν για την Ιταλία ως εξόριστοι ή πρόσφυγες. Οι κτήσεις στη Ραιτία χάθηκαν, αλλά μετά αποκτήθηκαν πάλι. Ο Ερχάνγκερ αυτοανακηρύχθηκε δούκας της Σαουβίας το 915.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 882 τη Λιουτγάρδη των Οθωνιδών, μάλλον κόρη του Λιούντολφ δούκα της Σαξονίας, χήρα του Λουδοβίκου Γ΄ των Καρολιδών της Σαξονίας, και είχε τέκνα:
* Μπούρχαρτ Β΄ 883/4-926, δούκας της Σουηβίας.
* Ντήτπιρχ/Τεομπέργκα, παντρεύτηκε τον Χούπαλτ του Ντίλινγκεν.
* Οντάλρικ κόμης του Τουργκάου & Τσύριχγκαου.

## Υποσημειώσεις

## Αναφορές


## Πηγές
* Muller-Mertens, Eckhard (1999). Reuter, Timothy; McKitterick, Rosamond, eds. The New Cambridge Medieval History: Volume 3, C.900-c.1024. Cambridge University Press.
* Reuter, Timothy (1991). Germany in the Early Middle Ages C. 800-1056. Routledge.
* Riche, Pierre (1993). The Carolingians: A Family Who Forged Europe. Translated by Allen, Michael Idomir. University of Pennsylvania Press.

## Βιβλιογραφία
* Leyser, Karl. Communications and Power in Medieval Europe: The Carolingian and Ottonian Centuries. London, 1994.

Κατηγορία:Οίκος των Χουνφριτιδών
Μπούρχαρτ Γ΄ της Σουηβίας

Ο **Μπούρχαρτ Γ΄** (γερμ.: *Burchard III*, 915 - 12 Νοεμβρίου 973) από τον Οίκο των Χουνφριτιδών ήταν δούκας της Σουαβίας (954-973).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Μπούρχαρτ Β΄ δούκα της Σουαβίας και της Ρεγκιλίνντας, κόρης του Έμπερχαρντ Α΄ κόμη της Ζυρίχης. Αδελφή του ήταν η Μπέρτα. 

Σε νεαρή ηλικία, μετά από τον φόνο του πατέρα του το 926 και την ανάληψη από τον Χέρμαν Α΄ των Κορραδιδών του δουκάτου της Σουαβίας, εστάλη στη Σαξονία για την ασφάλειά του. Εκεί νυμφεύτηκε πρώτα μία από τον Οίκο των Ιμμέντινγκερ και έπειτα τη Χέντβιχ, ανιψιά του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας. Ο Μπούρχαρτ Γ΄ έκτισε το μεγάλο φρούριο στην κορυφή του Χόχεντβηλ και η Χέντβιχ ίδρυσε τη μονή του Αγ. Γεωργίου εκεί.

Το 954 εξεγέρθηκε ο Λιούντολφ δούκας της Σουαβίας και ο πατέρας του Όθων Α΄ έδωσε το δουκάτο αυτού στον Μπούρχαρτ Γ΄, στενό φίλο του και θείο της συζύγου του Αδελαΐδας των Παλαιών Γουέλφων. Η Αδελαΐδα ήταν κόρη της Μπέρτας, αδελφής του Μπούρχαρτ Γ΄. Η απονομή του δουκάτου έγινε σε ένα συμβούλιο στο Άρνστατ. Ο Μπούρχαρτ Γ΄ ήταν συχνά στην Αυλή και συνόδευσε τον Όθωνα Α΄ στην εκστρατεία του κατά των Μαγυάρων· ήταν παρών στη μεγάλη μάχη του Λέχφελτ το 955. Το επόμενο έτος οδήγησε μία τρίτη εκστρατεία εναντίον του Βερεγγάριου Β΄ των Ιβρέα της Λομβαρδίας. Στη μάχη του ποταμού Πο (Πάδου) νίκησε τους τοπικούς μεγιστάνες και αποκατέστησε στη Β. Ιταλία τον έλεγχο των Οθωνιδών. 

To 973 απεβίωσε και τάφηκε στο παρεκκλήσιο του Αγ. Εράσμου στη μονή της νήσου Ράιχεναου στη λίμνη Κωνσταντία. Τον διαδέχθηκε ο Όθων Α΄ ως δούκας της Σουαβίας, γιος του Λιoύντολφ. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία από τον Οίκο των Iμμέντινγκερ και είχε τέκνα:
* (;) Θεοδώριχος κόμης του Βέττιν.
* Μπούρχαρτ, κόμης του Λήσγκαου.

Έπειτα ο Μπούρχαρτ Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Χέντβιχ/Χέντβιγκε των Οθωνιδών, κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βαυαρίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Χουνφριτιδών
Παντάξιος

Ο **Παντάξιος** (ιταλικά: **Battista**) είναι χαρακτήρας της Disney στον κόσμο του Ντόναλντ, τη Λιμνούπολη. Αποτελεί τον μπάτλερ αλλά και τον πιστό βοηθό και φύλακα του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Σε πολλές ιστορίες, ο Παντάξιος ενεργεί ως νοσοκόμος του Σκρουτζ, ως μάγειρας, αλλά και ως διευθύνων σύμβουλός του. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1961 στην ιστορία *[[Paperino e il treno scomparso]]* για το Topolino #289 σε σενάριο των Ροντόλφο Τσιμίνο και Ελίσα Πέννα και σε σχέδιο του Μάσσιμο Ντε Βίτα. Η προέλευση λοιπόν αυτού του χαρακτήρα, είναι ιταλική.

Ο Παντάξιος φορά σχεδόν όλη την ώρα τα ίδια ρούχα, τα οποία αλλάζει μόνο σε ορισμένες ιστορίες. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι επίσης η κόμμωσή του, που ξεχωρίζει για το ιδιαίτερα φουντωτό της μέρος γύρω από τα αυτιά του. Ξεχωρίζουν επίσης τα κίτρινα παπούτσια του, καθώς και το κόκκινό του παπιγιόν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς)
Θεοδώριχος Α΄ του Βέττιν

Ο **Θεοδώριχος Α΄** (γερμ.: *Dietrich  I*, 916 - 976) από τον Οίκο των Βέττιν θεωρείται το παλαιότερο τεκμηριωμένο μέλος του Οίκου των Βέττιν.

## Βιογραφία
Δεν ξέρουμε πολλά γι' αυτόν· το έτος που απεβίωσε δεν είναι σίγουρο. Πιστεύεται ότι σκοτώθηκε στη μάχη με τους Ούγγρους το 976.

Λόγω της σπουδαιότητας του Θεοδωρίχου για τη γενεαλογία Ευρωπαίων μοναρχών έχουν γίνει αρκετές υποθέσεις για την καταγωγή του. Τρεις πιθανοί πατέρες έχουν εξακριβωθεί γι' αυτόν, αλλά δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για κανέναν από αυτούς: 
* Ντέντι Α΄ κόμης του Χάσεγκαου απεβ. 960, απόγονος του Μπούρχαρτ δούκα της Θουριγγίας.
* Μπούρχαρτ Γ΄ δούκας της Σουαβίας απεβ. 926.
* Βίλκμαρ Α΄ κόμης του Χάρτσγκαου.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γιούττα του Μέρσεμπουργκ και είχε τέκνα:
* Ντέντο Α΄ κόμης του Βέττιν π. 950-1009.
* Φρειδερίκος Α΄ του Άιλενμπουρκ απεβ. 1017, δεν είχε γιους.

## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Αγία Παρασκευή Αγιάσματος Κοζάνης

Η **Αγία Παρασκευή** είναι ιστορικό χωριό της Δυτικής Μακεδονίας, στο  δήμο Βοΐου.

## Γεωγραφία
Τα ερείπια του οικισμού βρίσκονται περίπου 20 χιλιόμετρα δυτικά της Νεάπολης και περίπου 15 χλμ δυτικά από το Τσοτύλι.

## Ιστορία
### Οθωμανική Αυτοκρατορία
Στα τέλη του 19ου αιώνα, η τότε Μπάνια ήταν ένα μικρό ελληνικό χωριό στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με τον Βασίλ Καντσόφ, το έτος 1900, 55 Έλληνες Χριστιανοί ζουν στη Μπάνια. Σύμφωνα με τον γραμματέα της Βουλγαρικής Εξαρχίας του Dimitar Mishev η Αγία Παρασκευή είναι υπό την κυριαρχία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και έχει 55 Έλληνες. Σύμφωνα με τις ελληνικές αθηναϊκές στατιστικές του 1910, το χωριό κατοικείται από 45 ορθόδοξους Έλληνες.

### Ελλάδα
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου το 1912, το χωριό εντάχθηκε στο ελληνικό κράτος. Στην πρώτη απογραφή της ελληνικής εξουσίας το 1913 στην Αγία Παρασκευή καταγράφονται 43 κάτοικοι.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Ντέντο Α΄ του Βέττιν

Ο **Ντέντο Α΄** (γερμ.: *Dedo I*, 960 - 13 Νοεμβρίου 1009) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόμης του Βέττιν.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Θεοδώριχου Α΄ κόμη του Βέττιν και της Γιούττας του Μέρσεμπουργκ.

Ως νέος ο Ντέντο πέρασε την παιδική του ηλικία με τον συγγενή του Ρίκντακ μάργραβο του Μάισσεν, Τσάιτς & Μέρσεμπουργκ, έτσι ήταν κοντινός φίλος με έναν από τους πιο ισχυρούς σε επιρροή ανθρώπους της Ανατολικής Σαξονίας. 

Το διάστημα 974-985 αναμείχθηκε με την εξέγερση του Ερρίκου Β΄ των Οθωνιδών εναντίον του εξαδέλφου αυτού Όθωνα Β΄ της Γερμανίας και μετά εναντίον του γιου εκείνου Όθωνα Γ΄ ως το 985, οπότε ο Ερρίκος Β΄ υποτάχθηκε στη Φρανκφούρτη.

Το 976 διοίκησε έναν Βοημικό στρατό, κατέκτησε τη μαρκιωνία του Τσάιτς και έκλεψε το ναό του επισκόπου. Υποτίθεται ότι πήρε την ίδια τη μητέρα του ως αιχμάλωτη στη φυλακή.

Προφανώς είχε καλή σχέση με τον Γκίζελχερ αρχιεπίσκοπο του Μαγδεβούργου, ο οποίος τον βοήθησε να αποκτήσει δικαιώματα κόμη στο βόρειο Χάσεγκαου. Ακόμη ο Ντέντο Α΄ διεκδίκησε με επιτυχία το κάστρο του Τσέρμπιχ για τον εαυτό του και τον αδελφό του Φρειδερίκο.

Τα τελευταία έτη του επισκιάστηκαν από την έριδα με τους κόμητες του Βάλμπεκ. Όταν ο πεθερός του εκτοπίστηκε από μάργραβος του Νόρντμαρκ, ο Ντέντο Α΄ διεκδίκησε το μαργραβάτο, αλλά δόθηκε στον Λοθάριο Α΄, που έγινε μάργραβος του Νόρντμαρκ (983-1003).

Ο Τήτμαρ επίσκοπος του Μέρσεμπουργκ, ανιψός του Λοθαρίου Α΄, αναφέρει στο χρονικό του ότι ο Ντέντο Α΄ αναμείχθηκε στην καταστροφή του κάστρου του Βόλμιρστετ, που ήταν στην κατοχή των κομήτων του Βάλμπεκ. Η διαμάχη του Ντέντο Α΄ συνεχίστηκε με τον γιο του Λοθαρίου Α΄, τον Βέρνερ μάργραβο του Νόρτμαρκ (1003-1009), ο οποίος φόνευσε τον Ντέντο Α΄ το 1009 μαζί με τους υποτελείς του κοντά στον Μόζε, στη συμβολή των ποταμών Τάννγκε και Έλμπε.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πριν το 985 την Τήτμπουργκα των Χάλντενσλεμπεν, κόρη του Ντήτριχ μαργράβου του Νόρτμαρκ και είχε τέκνα:
* Θεοδώριχος Β΄ π. 990-1034, μάργραβος της Κάτω Λουσατίας.

## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Τζόρτζε Ενέσκου

Ο **Τζόρτζε Ενέσκου** (ρουμανικά: George Enescu, προφορά: ˈd͡ʒe̯ord͡ʒe eˈnesku], 19 Αυγούστου 1881 - 4 Μαΐου 1955), γνωστός στη Γαλλία και ως **Ζορζ Ενεσκό** (Georges Enesco), ήταν Ρουμάνος συνθέτης, βιολονίστας, πιανίστας, μαέστρος και καθηγητής. Θεωρείται, από πολλούς, ως ο σπουδαιότερος Ρουμάνος μουσικός όλων των εποχών. Κατά τη διάρκεια του βίου του έγραψε ορχηστρική μουσική, μουσική δωματίου, μουσική για πιάνο, τραγούδια, καθώς και μία όπερα, την *Œdipe*.

Ο Ενέσκου, γεννήθηκε στο Λιβάνι, της περιφέρειας Μποτοσάνι, το οποίο αργότερα, μετονομάστηκε προς τιμήν του Τζόρτζε Ενέσκου. Από νεαρή ακόμα ηλικία ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές, ενώ θεωρούνταν "παιδί-θαύμα". Ο Πάου Καζάλζ, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ο Ενέσκου, ήταν το "σπουδαιότερα μουσικό φαινόμενο" μετά τον Μότσαρτ, καθώς και μία από τις "μεγαλύτερες ιδιοφυΐες της μοντέρνας μουσικής". Σε ηλικία 10 ετών έπαιξε μπροστά στον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ. Τον Φεβρουάριο του 1895, ο Ενέσκου, παρουσίασε την πρώτη του ώριμη δουλειά, σε ηλικία 16 ετών, στο Παρίσι, το *Poema Română*. 

Μερικές από τις συνθέσεις του επηρεάστηκαν από τη ρουμανική παραδοσιακή μουσική, όπως το *Romanian Rhapsodies*, το οποίο είναι και μία από τις διασημότερες συνθέσεις του. Στις 8 Ιανουαρίου του 1923, έπαιξε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Carnegie Hall. Το 1932, έγινε επίτιμος καθηγητής της Ρουμανικής Ακαδημίας. Ο Ενέσκου, έζησε τόσο στη Ρουμανία όσο και στη Γαλλία, στην οποία παρέμεινε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πέθανε, το 1955, στο Παρίσι, και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ. Το ρουμανικό χαρτονόμισμα των 5 λέι τον απεικονίζει. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
*  Legendary Violinists 
* International Enescu Society
* Georges Enesco's Profile at The Remington Site: his Continental Bach Recordings and Remington Recordings plus a survey of Sonatas & Partitas in the 1950s 
* International Festival and Competition "George Enescu"
* 
* A page on the closely linked lives of Enescu and Chailley 
* Another site, with a helpful timeline
* Pascal Bentoiu: George Enescu, the composer
* Reissue of the complete Bach clavier concertos conducted by Enesco on 4 CDs 
* Review on Musicweb-International by Evan Dickerson of available recordings featuring Enescu's compositions (updated May 2005)
* Review on Musicweb-International by Evan Dickerson of Enescu's recordings as a performer (violinist, conductor & pianist)(updated July 2005)
* [Romanian Rhapsody No.1](http://virtualromania.org/music/folk/songs/012.%20George%20Enescu%20-%20Rapsodia%20Romana%20(Romanian%20Rhapsody%20No.1).mp3)
* Georges Enescu Octet in C, Op.7 sound-bites and short bio

Κατηγορία:Ρουμάνοι συνθέτες
Κατηγορία:Συνθέτες όπερας
Κατηγορία:Ρουμάνοι πιανίστες
Κατηγορία:Βιολιστές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Ανωτάτου Εθνικού Ωδείου Μουσικής και Χορού του Παρισιού
Νέα Σπάρτη Κοζάνης

Η **Νέα Σπάρτη** είναι ένας ιστορικός οικισμός στην Δυτική Μακεδονία, στον Δήμο Βοΐου.

## Γεωγραφία
Τα ερείπια του οικισμού βρίσκονται  2 χιλιόμετρα δυτικά του Τσοτυλίου.

## Ιστορία
### Οθωμανική Αυτοκρατορία
Στα τέλη του 19ου αιώνα, η τότε *Βοδορίνα* ήταν ένα μουσουλμανικό ελληνόφωνο χωριό στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με τον Vassil Kanchov το 1900, 255 Ελληνόφωνοι Μουσουλμάνοι ζουν στη Νέα Σπάρτη. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του ελληνικού προξενείου στην Ελασσόνα το 1904, το χωριό κατοικείται από 150 βαλχάδες.

### Ελλάδα
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου το 1912, τα ελληνικά στρατεύματα εισήλθαν στο χωριό. Κατά την πρώτη απογραφή της νέας εξουσίας το 1913, 226 κάτοικοι καταγράφηκαν στη Βορδορίνα.

Στα μέσα της δεκαετίας του '20 πληθυσμού ο πληθυσμός απελάθηκε στην Τουρκία στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λωζάνης και στη θέση του εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την πόλη της Σπάρτης της Πισιδίας, της Μικράς Ασίας. Το 1928 το χωριό παρουσιάστηκε ως πλήρης προσφυγικό χωριό με 86 άτομα.

Οι κάτοικοι του νέου οικισμοί ασχολήθηκαν με την καλλιέργεια του τριαντάφυλλου μεταφέροντας τη γνώση που είχαν αποκτήσει στην πατρίδα και πέτυχαν σε σύντομο διάστημα σημαντικά αποτελέσματα. Μάλιστα, το 1936 ο Αθανάσιος Κιουρτσόγλου βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την καλλιέργεια αυτή.

Επίσης οι κάτοικοι συμμετείχαν και στην Εθνική Αντίσταση.

Το 1949, λόγω του Εμφυλίου Πολέμου, ο πληθυσμός της Νέας Σπάρτης μετακόμισε στη γειτονική κεντρική κωμόπολη Τσοτύλι. Το 1979 στη θέση του χωριού χτίστηκε το εκκλησάκι "Άγιος Γεώργιος".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Παρόχθιο Κοζάνης

Τα ερείπια του οικισμού **Παρόχθιο** που βρίσκονται περίπου 10 χιλιόμετρα νότια της Νεάπολης και περίπου 7 χλμ νοτιοανατολικά από Τσοτύλι.

## Ιστορία
### Οθωμανική Αυτοκρατορία
Στα τέλη του 19ου αιώνα, το χωριό ήταν ένα τσιφλίκικο χωριό στο νότιο άκρο της Νεάπολης. Σύμφωνα με τον Βασίλ Καντσώφ, το 1900, 30 Βαλαχάδες ζούσαν.

### Ελλάδα
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου βαλκανικού πολέμου το 1912 το χωριό έπεσε στον ελληνικό στρατό.

Στη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν στους οικισμούς πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Το 1928 παρουσιάστηκε ως πλήρως προσφυγικό χωριό με 68 κατοίκους. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 το χωριό εγκαταλείπεται. Σήμερα, όλα τα κτίρια έχουν κατεδαφιστεί, με εξαίρεση την Εκκλησία των Αγίων Ανάργυρων (Κοσμά και Δαμιανού) και το Δημοτικό Σχολείο.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Σημειωματάριο μιας χρήσης

Το **σημειωματάριο μιας χρήσης** (αγγλικά: *one-time pad*, συντομογραφία ως *OTP*) είναι κρυπτογραφική τεχνική η οποία εφόσον εφαρμοστεί επιτυχημένα είναι αδύνατο να παραβιαστεί ακόμα και αν υπάρχει άπειρος χρόνος και επεξεργαστική δύναμη για κάτι τέτοιο. Απαιτεί την χρήση ενός κλειδιού το οποίο είναι το ίδιο μέγεθος ή μεγαλύτερο από το κρυπτογραφημένο μήνυμα. Βάσει της τεχνικής αυτής τα περιεχόμενα του μηνύματος διασταυρώνονται με το μυστικό κλειδί (*σημειωματάριο μιας χρήσης*) όπου για κάθε χαρακτήρα του αρχικού μηνύματος γίνεται αντικατάσταση του με κάποιον χαρακτήρα από το κλειδί και μετασχηματισμός με την χρήση αριθμητικής ισοϋπόλοιπων. 

## Ετυμολογία
Η περιγραφή ως *σημειωματάριο* προέρχεται από τις παλιές υλοποιήσεις της τεχνικής αυτής, όπου χρησιμοποιούνταν τετράδια τα οποία περιείχαν τις ακολουθίες των κλειδιών, και μόλις χρησιμοποιούνταν κάποιο κλειδί ήταν εύκολο να σκιστεί η σελίδα και να καταστραφεί ώστε να μην ξαναχρησιμοποιηθεί ποτέ. Κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η KGB διέθετε τέτοια τετράδια σε εξαιρετικά μικρό μέγεθος, τόσο ώστε να χωρούν στην παλάμη του χεριού, ή ακόμα και μέσα σε καρυδότσουφλο, ενώ συχνά τα τετράδια ήταν τυπωμένα πάνω σε ιδιαίτερα εύφλεκτο υλικό έτσι ώστε να είναι εύκολη η γρήγορη καταστροφή τους.

## Απαρχές
Η πρώτη γνωστή θεωρητική περιγραφή τους έγινε για πρώτη φορά το 1882 από τον Φρανκ Μίλερ, και η τεχνική επανεφευρέθηκε το 1917 και κατοχυρώθηκε νομικά στις ΗΠΑ ως ευρεσιτεχνία το 1919 από τον Γκίλμπερτ Βέρναμ για την χρήση του τελεστή XOR κατά την κρυπτογράφηση του μηνύματος, και ο οποίος το επέκτεινε επί της δικής του ξεχωριστής μεθόδου που είχε δημιουργήσει παλαιότερα η οποία όμως ήταν ευάλωτη σε σχέση με το σημειωματάριο, καθώς επαναχρησιμοποιούσε τα κλειδιά και δεν υπήρχε ο παράγοντας του τυχαίου. Συνειδητοποιήθηκε αργότερα πως αν τα χρησιμοποιούμενα κλειδιά ήταν  τυχαία και δεν επαναχρησιμοποιούνταν, η όποια προσπάθεια αποκρυπτογράφησης θα ήταν αδύνατη.

## Προϋποθέσεις
Εάν το κλειδί είναι πραγματικά τυχαίο, είναι τουλάχιστον όσο μεγάλο όσο το αρχικό μήνυμα, δεν ξαναχρησιμοποιηθεί ποτέ εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, και παραμείνει απολύτως μυστικό, τότε η κρυπτογραφημένη μορφή του μηνύματος είναι αδύνατο να αποκρυπτογραφηθεί ή να παραβιαστεί. Έχει επίσης αποδειχθεί πως ο οποιοσδήποτε αλγόριθμος προσφέρει τέλεια μυστικότητα θα πρέπει να χρησιμοποιεί κλειδιά με τα ίδια χαρακτηριστικά των σημειωματάριων μιας χρήσης. Ωστόσο υπάρχουν πρακτικά προβλήματα τα οποία έχουν εμποδίσει την τεχνική αυτή από το να διαδοθεί και να χρησιμοποιηθεί ευρέως.

## Παράδειγμα

Η αποκρυπτογράφηση γίνεται με την αντίστροφη διαδικασία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κρυπτογραφία
Σιφρέντι της Νορθουμβρίας

Ο **Σιφρέντι της Νορθουμβρίας** ήταν βασιλιάς της Νορθουμβρίας ο οποίος σύμφωνα με νομισματικά ευρήματα βασίλευσε την περίοδο 895 - 900 και διαδέχθηκε τον Γκούθρεντ.
Το 1840 σε μια δέσμη 8000 αντικειμένων που βρέθηκε στο Λάνκασιρ υπήρχε μια σειρά από ασημένια νομίσματα με την επιγραφή *"βασιλεύς Σιφρέντους"* που αποδεικνύει την ύπαρξη ενός βασιλιά με το συγκεκριμένο όνομα. Το όνομα ενός άλλου βασιλιά με το όνομα *Κνουτ* εμφανίζεται επίσης στα νομίσματα και αποδεικνύει ότι ο Κνουτ ήταν βασιλιάς μετά τον Σιφρέντους την περίοδο 900 - 905 και επίσης ο Σιφρέντους διαδέχθηκε τον Γκούθρεντ που βασίλευσε την περίοδο 895 - 900. Τα ονόματα του Κνουτ και του Σιφρέντους εμφανίζονται πολλές φορές την ίδια περίοδο και αποδεικνύουν ότι μερικές φορές ήταν συγκυβερνήτες.

## Ιστορικές αναφορές

Ο ιστορικός Άλφρεντ Σμιθ (1942 - 2016) και πολλοί άλλοι προτείνουν την άποψη ότι Σιφρέντι ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον Σιγκφριθ που ήταν αρχηγός του στόλου των Βίκινγκ εναντίον του Ουέσσεξ το 893, ωστόσο πρόκειται για τον ίδιο Σίγκφριθ που διεκδίκησε τον θρόνο του Δουβλίνου εκείνη την χρονιά.  Άν και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα την ταυτοποίηση των δυο Σίγκφριθ είναι βέβαιο ότι υπήρχαν πολλές συναντήσεις ανάμεσα στους Βίκινγκ της Νορθουμβρίας και στους Βίκινγκ του Δουβλίνου εκείνη την περίοδο. Έχουν προταθεί δυο θεωρίες για την καταγωγή του Σιφρέντι, ο Σμιθ γράφει ότι ήταν ένας Νορθούμβριος που απέπλευσε για το Δουβλίνο, απέτυχε να καταλάβει την πόλη και άρχισε τις προστριβές με τους Βίκινγκ του Δουβλίνου οι οποίες περιγράφονται στα *Χρονικά του Ούλστερ*. Ο Άνγκους από την άλλη πλευρά προτείνει την άποψη ότι ο Σιφρέντι ήταν Δουβλινέζος που έφυγε για την Αγγλία μετά την αποτυχία του να πάρει τον θρόνο. Η εξήγηση του Σμιθ είναι περισσότερο κατανοητή αν κρίνουμε από το γεγονός ότι τα *Χρονικά του Έθελγουλντ* τονίζουν ότι η καταγωγή του Σίγκφριθ ήταν από την Νορθουμβρία. Μια τρίτη εναλλακτική θεωρία σύμφωνα με τον Κάννον και τον Χάργκριβς ήταν ότι ο Σιφρέντι της Νορθουμβρίας ταυτιζόταν με τον διάδοχο του Κνουτ της Νορθουμβρίας.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Angus, W. S. Christianity as a Political Force in Northumbria in the Danish and Norse Periods. in Small, Alan, ed. (1965). The Fourth Viking Congress: York, August, 1961. Oliver and Boyd, for the University of Aberdeen.
*Cannon, John; Hargreaves, Anne (26 March 2009). The Kings and Queens of Britain. Oxford University Press. 
*Downham, Clare (2007). Viking Kings of Britain and Ireland: The Dynasty of Ívarr to A.D. 1014. Edinburgh: Dunedin Academic Press. 
*Logan, F. Donald (2005). The Vikings in History. Taylor & Francis.
*Robin, Jim; Smith, Sharon; MacDonald, Fiona; Margeson, Susan M.; Edgeworth, Louise. The Vikings. CUP Archive.
*Smyth, Alfred P. (1975). Scandinavian York and Dublin: the history and archaeology of two related Viking kingdoms. Templekieran Press.
*Ullditz, Per (19 May 2014). 1016 The Danish Conquest of England. BoD – Books on Demand.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Σιφρέντι 

Κατηγορία:Μονάρχες της Γιορκ
Κνουτ της Νορθουμβρίας

Ο **Κνουτ της Νορθουμβρίας** ήταν βασιλιάς της Νορθουμβρίας, οι νομισματικές ενδείξεις εμφανίζουν ότι βασίλευσε την περίοδο 900 - 905 και διαδέχθηκε τον Σιφρέντι της Νορθουμβρίας.
Το 1840 σε μια δέσμη 8000 αντικειμένων που βρέθηκε στο Λάνκασιρ υπήρχε μια σειρά από 3000 ασημένια νομίσματα της Νορθουμβρίας με την επιγραφή *"βασιλεύς Κνουτ"* που αποδεικνύει την ύπαρξη ενός βασιλιά με το συγκεκριμένο όνομα. Μια σειρά από διαφορετικές επιγραφές εμφανίστηκε στην αντίθετη πλευρά των ίδιων νομισμάτων, μια από αυτές τις επιγραφές είχε τον τίτλο *"βασιλεύς Αλφρέδος"* που αποδεικνύει ότι ήταν περίπου σύγχρονος με τον κορυφαίο βασιλιά του Ουέσσεξ Αλφρέδο τον Μέγα, μερικά από αυτά τα νομίσματα είχαν την επιγραφή με το όνομα του προκατόχου του Σιφρέντι. Η σειρά των νομισμάτων οδήγησε τους ιστορικούς στο συμπέρασμα ότι ο Κνουτ διαδέχθηκε τον Σιφρέντι ο οποίος βασίλευσε την περίοδο 895 - 900 και εκείνος με την σειρά του τον Γκούθρεντ που βασίλευσε την περίοδο 883 - 895. Τα ονόματα του Κνουτ και του Σιφρέντι εμφανίζονται σε μερικά νομίσματα μαζί κάτι που δείχνει ότι πολύ πιθανό να υπήρξε κάποια περίοδος συμβασιλείας τους.

Είναι δύσκολο να προσδιορίσουμε την ταυτότητα του Κνουτ επειδή δεν υπάρχουν πληροφορίες σε καμιά σύγχρονη με την εποχή του πηγή για το πρόσωπο του. Ο ιστορικός Άλφρεντ Σμιθ (1942 - 2016) προτείνει την άποψη ότι πρόκειται για τον ίδιο Κνουτ που αναφέρεται στα Νορβηγικά Σάγκας του 13ου και του 14ου αιώνα σαν Δανός βασιλιάς της Νορθουμβρίας. Μερικοί ιστορικοί τον ταυτίζουν με τον Γκούθρεντ τον βασιλιά της Νορθουμβρίας την περίοδο 883 - 895, μια τρίτη εναλλακτική θεωρία σύμφωνα με τον Κάννον και τον Χάργκριβς τον συνταυτίζει με τον προκάτοχο του Σιφρέντι της Νορθουμβρίας.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Cannon, John; Hargreaves, Anne (26 March 2009). The Kings and Queens of Britain. Oxford University Press. 
*Downham, Clare (2007). Viking Kings of Britain and Ireland: The Dynasty of Ívarr to A.D. 1014. Edinburgh: Dunedin Academic Press. 
*Logan, F. Donald (2005). The Vikings in History. Taylor & Francis. 
*Robin, Jim; Smith, Sharon; MacDonald, Fiona; Margeson, Susan M.; Edgeworth, Louise. The Vikings. CUP Archive.
*Smyth, Alfred P. (1975). Scandinavian York and Dublin: the history and archaeology of two related Viking kingdoms. Templekieran Press.
*Ullditz, Per (19 May 2014). 1016 The Danish Conquest of England. BoD – Books on Demand.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Κνουτ

Κατηγορία:Μονάρχες της Γιορκ
Άιρντεκονουτ

Ο **Άιρντεκονουτ** ήταν Δανός βασιλιάς της Νορθουμβρίας, οι νομισματικές ενδείξεις οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι ήταν χριστιανός και βασίλευσε γύρω στο 900.
Μια δέσμη από νομίσματα και κοσμήματα ανακαλύφτηκε το 2011 στο Λάνκασιρ, σε πολλά από αυτά εμφανίζεται το όνομα του Άιρντεκονουτ και από την πλευρά η Λατινική επιγραφή *"Ντόμινους Ρεξ"* που μεταφράζεται *"κύριος και βασιλιάς"*. Οι υπάλληλοι του Βρετανικού Μουσείου θεωρούν ότι το όνομα του Άιρντεκονουτ είναι λεκτική παραφθορά του γνωστού Δανικού ονόματος εκείνης της εποχής *"Αρθακανούτος"*. Πολλοί ιστορικοί έχουν συσχετίσει τον Άιρντεκονουτ με τους Κνουτ της Νορθουμβρίας και Σιφρέντι της Νορθουμβρίας που βασίλευσαν την περίοδο 895 - 905. Ο Άιρντεκονουτ ήτα χριστιανός κάτι που φαίνεται στην πίσω πλευρά των νομισμάτων του που μαζί με την βασιλική επιγραφή έχουν χαράξει και έναν σταυρό.

Τα νομίσματα αυτά αποτελούν την μοναδική απόδειξη για την ύπαρξη ενός βασιλιά της Νορθουμβρίας με το όνομα του Αρθρακανούτου. Σύμφωνα με τον καθηγητή Γκάρετ Ουίλιαμς επιμελητή των νομισμάτων των πρώτων μεσαιωνικών χρόνων στο Βρετανικό Μουσείο ο Άιρντεκονουτ ήταν ο πρώτος μεσαιωνικός βασιλιάς της Αγγλίας που ανακαλύφτηκε ύστερα από 50 χρόνια και ο μοναδικός Βίκινγκ βασιλιάς που ήταν άγνωστος μέχρι το 1840. 
Είναι πολύ πιθανό ο Άιρντεκονουτ να ήταν ένας από τους βασιλείς που συγκυβέρνησαν μαζί στην Νορθουμβρία στις αρχές του 10ου αιώνα. Την περίοδο εκείνη υπήρχε μεγάλη πολιτική αστάθεια στην περιοχή ειδικά μετά την εκδίωξη των Βίκινγκ από το Δουβλίνο (902) οι περισσότεροι από τους οποίους δραπέτευσαν στην Αγγλία. Πολλοί από την ηγετική ομάδα των Βίκινγκ του Δουβλίνου βασίλευσαν αργότερα στην Νορθουμβρία σαν βασιλείς της Γιορκ. Την περίοδο αυτή υπήρχε μεγάλη σύγκρουση ανάμεσα στους Αγγλοσάξονες της Μερκίας και του Ουέσσεξ με τους Βίκινγκ της Νορθουμβρίας με αποκορύφωμα την μάχη του Τέττενχολ (910) στην οποία οι Βίκινγκ μετά από την επιδρομή τους στην Μερκία ηττήθηκαν, στην μάχη σκοτώθηκαν πολλοί βόρειοι βασιλείς ανάμεσα τους οι Εόουιλς και Χάλφνταν.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Cannon, John; Hargreaves, Anne (26 March 2009). The Kings and Queens of Britain. Oxford University Press. 
*Downham, Clare (2007). Viking Kings of Britain and Ireland: The Dynasty of Ívarr to A.D. 1014. Edinburgh: Dunedin Academic Press. 
*Robin, Jim; Smith, Sharon; MacDonald, Fiona; Margeson, Susan M.; Edgeworth, Louise. The Vikings. CUP Archive.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ασημένια νομίσματα των Βίκινγκ στην Αγγλία
*Θησαυροί των Βίκινγκ παραπέμπουν σε νέο άγνωστο βασιλιά
*Ανιχνευτής μετάλλων ανακαλύπτει νομίσματα των Βίκινγκ στο Λάνκασιρ

Κατηγορία:Μονάρχες της Γιορκ
Ινγκουίρ

Ο **Ινγκουίρ** ήταν Δανός βασιλιάς της Νορθουμβρίας, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό δεν τον αναφέρει αλλά το *Χρονικό του Έθελγουιρ* τον καταγράφει σαν συμβασιλέα μαζί με τους αδελφούς του Εόουιλς και Χάλφνταν. Το *Χρονικό του Έθελγουιρ* αναφέρει ότι σκοτώθηκε από τους Άγγλους στην *μάχη του Τεττενχoλ* μαζί με τα αδέλφια του (910).
Μετά την ήττα των Βικινγκ στην *μάχη του Χόλμ* (902) και την αποτυχημένη εξέγερση του Έθελγουλντ Έθελινγκ τα τρία αδέλφια Εόουιλς, Χάλφνταν και Ινγκουίρ που ήταν διεκδικητές του θρόνου της Νορθουμβρίας κατόρθωσαν επιτυχώς να ανέβουν στον θρόνο του βασιλείου. Ο πληθυσμός της Ντάνελοου λεηλατήθηκε από τους Βίκινγκ του Δουβλίνου (902) που είχαν εκδιωχθεί από την Ιρλανδία εκείνη την χρονιά.  Την πρώτη δεκαετία του 9ου αιώνα οι Βίκινγκ βασιλείς της Νορθουμβρίας και οι Βίκινγκ βασιλείς της Ανατολικής Αγγλίας ξεκίνησαν τις επιδρομές στα εδάφη του βασιλιά του Ουέσσεξ Εδουάρδου του Πρεσβύτερου του μεγάλου Άγγλου επικυρίαρχου βασιλιά. Το 910 τα τρία αδέλφια συμβασιλείς βάδισαν νότια επιτέθηκαν στο Ουέσσεξ αλλά διώχθηκαν από τους Αγγλοσάξονες, στην συνέχεια οι δυνάμεις του Εδουάρδου τους αντιμετώπισαν στην *μάχη του Τέττενχολ* στην οποία έπεσαν και τα τρία αδέλφια.

Η ταυτότητα του Ινγκουίρ και των αδελφών του καθώς και η φύση της βασιλείας τους βρίσκονται υπό αμφισβήτηση, δεν βρέθηκαν νομίσματα με το όνομα τους, είναι πολύ πιθανό να κυβερνούσαν διαφορετικά τμήματα της Νορθουμβρίας αλλά ήταν μαζί οι αρχηγοί του στρατού. Η παρουσία του Ινγκουίρ έγινε γνωστή στα *Χρονικά του Έθελγουιρ* στην Λατινική έκδοση του Αγγλοσαξoνικού χρονικού ενώ στα Αγγλικά έγγραφα της εποχής του υπάρχουν μονάχα τα ονόματα των δυο αδελφών του χωρίς να εμφανίζεται το δικό του.  
Τα ονόματα των τριών αδελφών αντιστοιχούν με τα ονόματα του Αιμάρ, του Αουίσλ και του Χάλφνταν Ράγκναρσον των τριών Βίκινγκ που εμφανίζονται σαν βασιλείς στα Βρετανικά νησιά τον 9ο αιώνα και είναι πολύ πιθανό να ήταν αδέλφια. Ο ιστορικός Ντέιβιντ Ντούμβιλ (γεν. 1949) παραπέμπει στο γεγονός ότι τα τρία αδέλφια προέρχονται από την ίδια οικογένεια του Αιμάρ. Η ιστορικός Κλάρ Ντάουυχαμ αντίστοιχα γράφει ότι *"η ομοιότητα είναι πολύ σοβαρή και δεν πρέπει να αγνοηθεί"*.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Downham, Clare (2007). Viking Kings of Britain and Ireland: The Dynasty of Ívarr to A.D. 1014. Edinburgh: Dunedin Academic Press. 
*Dumville, David N. (2004). "Old Dubliners and New Dubliners in Ireland and Britain: a Viking-Age Story". Medieval Dublin. 6: 78–93.
*Higham, N. J.; Hill, D. H. (11 October 2013). Edward the Elder: 899–924. Taylor & Francis. 
*Hughes, David (2007). The British Chronicles. Heritage Books. 
*Logan, F. Donald (2005). The Vikings in History. Taylor & Francis.
*Rollason, David (25 September 2003). Northumbria, 500–1100: Creation and Destruction of a Kingdom. Cambridge University Press.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ινγκουίρ

Κατηγορία:Μονάρχες της Γιορκ
Εόουιλς και Χάλφνταν

Ο **Εόουιλς και Χάλφνταν** ήταν συμβασιλείς της Αγγλικής Νορθουμβρίας μετά την δολοφονία του Έθελγουλντ Έθελινγκ από τον ξάδελφο του Εδουάρδο τον Πρεσβύτερο ύστερα από εξέγερση εναντίον του (902). Βασίλευσαν στην Δανική Νορθουμβρία σαν συμβασιλείς για περισσότερα από 8 χρόνια και βρήκαν τον θάνατο μαζί στην *μάχη του Τέττενχολ* στην οποία οι δυνάμεις των Βίκινγκ τις οποίες διοικούσαν ηττήθηκαν από τις Αγγλικές δυνάμεις. Το *Χρονικό του Έθελγουιρντ* το οποίο αποτελεί Λατινική μετάφραση στο Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει και έναν τρίτο αδελφό τους τον Ινγκουίρ που σκοτώθηκε και εκείνος στην *μάχη του Τέττενχολ*. Ο θρόνος της Νορθουμβρίας πέρασε προσωρινά στον Εδουάρδο τον Πρεσβύτερο, αργότερα (918) τοποθετήθηκε στον θρόνο ολόκληρης της Νορθουμβρίας ο Ραγκνάλ ουα Αιμάρ. 

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος
*Εδουάρδος ο Πρεσβύτερος 

Κατηγορία:Μονάρχες της Γιορκ
Γούντι Χάρελσον

Ο **Γούντι Χάρελσον** (*Woody Harrelson*, 23 Ιουλίου 1961) είναι Αμερικανός ηθοποιός.

Έχει παίξει στην ταινία *[[Υπόθεση Λάρι Φλιντ]]* και έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου και στην ταινία *The Messenger* και προτάθηκε για το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. To 2007 συμμετείχε στο *[[Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους]]* και κέρδισε το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών μαζί με όλο το καστ.

Στη συνέχεια, έπαιξε στη σειρά ταινίων *Hunger Games* στον ρόλο του Χέιμιτς Άμπερναθι. Το 2017 έπαιξε στην ταινία *[[Οι τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι]]* και προτάθηκε για Όσκαρ, BAFTA και Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Β' Ανδρικού Ρόλου.

Στην τηλεόραση, έπαιξε στην κωμική σειρά *Cheers* και κέρδισε το βραβείο Emmy Β' Ανδρικού Ρόλου. To 2014 έπαιξε στη σειρά *[[True Detective]]* και προτάθηκε για Emmy και Χρυσή Σφαίρα.

## Επιλεγμένη φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Έμμυ
Λούπο Αλμπέρτο

Το  ***Λούπο Αλμπέρτο*** (ιταλικά: Lupo Alberto) είναι σειρά ιταλικού βιβλίου κόμικ που δημιουτγήθηκε από τον Γκουίντο Σιλβέστρι το 1974.

## Βιογραφία του χαρακτήρα
Ο βασικός χαρακτήρας, ο Λούπο Αλμπέρτο, είναι ένας μπλε λύκος, που προσπαθεί πάντα να κλέψει το κορίτσι του, τη Μάρθα. Αλλά ο Μωυσής (ένα τσοπανόσκυλο) κάνει τα πάντα για να τον αποτρέψει.

Ο Λούπο Αλμπέρτο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Corriere dei ragazzi τον Φεβρουάριο 1974 από τον Γκουίντο Σιλβέστρι. Ένα χρόνο αργότερα, ο Dardo κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος αφιερωμένο στο Λούπο Αλμπέρτο.

## Το κόμικ στην Ελλάδα

## Σειρά κινουμένων σχεδίων Λούπο Αλμπέρτο
Από το 1997 έως το 2002 έγινε σειρά κινουμένων σχεδίων αυτού του χαρακτήρα. Η σειρά είχε δύο σεζόν: η πρώτη μεταξύ του 1997 και του 1998, η δεύτερη το 2002. Στην Ελλάδα από τη σειρά μεταδόθηκαν και οι δύο σεζόν.

Κατηγορία:Κωμικά κόμικς
Κατηγορία:Ιταλικά κόμικς
Κατηγορία:Φανταστικοί λύκοι
Χέρμαν Νόιμπαχερ

Ο **Χέρμαν Νόιμπαχερ** (γερμανικά: *Hermann Neubacher*, 1893 - 1960) ήταν Αυστριακός ναζιστής πολιτικός.

Στις 16 Οκτωβρίου 1942 ο Νόιμπάχερ ονομάστηκε Ειδικός Πληρεξούσιος του Ράιχ για τα οικονομικά και νομισματικά ζητήματα στην Ελλάδα.

Ήταν πρώην δήμαρχος της Βιέννης και μέλος της «παλιάς φρουράς» των Αυστριακών Ναζί. Επίσης, ήταν ένας εκ των υποστηρικτών της προσάρτησης της Αυστρίας στο Γερμανικό Ράιχ (*Anschluss*). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί Ναζιστές πολιτικοί
Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας
Θεοδώριχος Β΄ της Κάτω Λουσατίας

Ο **Θεοδώριχος Β΄** (γερμ.: *Dietrich II*, 990 - 19 Νοεμβρίου 1034) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος της Κάτω Λουσατίας (1032-34).

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ντέντο Α΄ κόμη του Βέττιν και της Τήτμπουργκα, κόρης του Ντήτριχ κόμη του Χάλντενσλαμπεν και πρώτου μαργράβου του Νόρτμαρκ. Ο πάππος του Θεοδώριχος Α΄ κόμης του Βέττιν ήταν ο αρχηγέτης του Οίκου.

Το 1009 ο πατέρας του, μετά από μία άγρια μάχη με τον Βέρνερ μάργραβο του Νόρτμαρκ, σκοτώθηκε και ο Ερρίκος Β΄ των Οθωνιδών της Γερμανίας περιέβαλε τον Θεοδώριχο Β΄ με το αξίωμα του κόμη του Βέττιν. Η περιοχή αυτή βρισκόταν στο Χάσεγκαου της Σαξονίας. 

Από το 1015 εμφανίζεται και ως κόμης του γειτονικού Σβάμπενγκαου. Όταν απεβίωσε το 1017 ο θείος του Φρειδερίκος Α΄ χωρίς άρρενα τέκνα, ο Θεοδώριχος Β΄ κληρονόμησε το Άιλενμπουρκ και τη Μπρένα. Το 1018 μαζί με τον κουνιάδο του Χέρμαν Α΄ των Εκεχαρτιδών μάργραβο του Μάισσεν ήταν μάρτυρες της συνθήκης του Μπάουτσεν, που συνήφθη μεταξύ του Ερρίκου Β΄ και του Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας και η οποία τελείωσε τον μακρύ Γερμανο-Πολωνικό Πόλεμο.

Από το 1029 ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων της Γερμανίας ξανάρχισε τον πόλεμο εναντίον της Πολωνίας. Έτσι ο Μιέσκο Β΄ της Πολωνίας, γιος του Μπολεσλάβ Α΄, έχασε τη Λουσατία και παραιτήθηκε των αξιώσεών του στην ειρήνη του Μέρσεμπουργκ το 1033.  Σύμφωνα με τα *Ετήσια Σαξονικά* χρονικά ο Θεοδώριχος Β΄ είχε καίρια συμβολή στην εκστρατεία και ως ανταμοιβή διαδέχθηκε τον Όδωνα Β΄ μάργραβο του Όστμαρκ (=Κάτω Λουσατίας). 

Οι κτήσεις του μοιράστηκαν στους γιους του: ο Ντέντι Α΄ έγινε κόμης του Άιλενμπουρκ και αργότερα, το 1046 διαδέχθηκε τον Έκχαρτ Β΄ μάργραβο του Μάισσεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, κόρη του Έκαρντ Α΄ των Εκεχαρντιδών μαργράβου του Μάισσεν και είχε τέκνα:
* Ντέντι Α΄ 1004-1075, μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ.
* Φρειδερίκος π. 1020-1094, επίσκοπος του Μύνστερ.
* Τίμο π. 1015-1090/1, κόμης του Βέττιν.
* Γκέρο π. 1020-1089, κόμης της Μπρένα.
* Κόνρατ απεβ. 1040, κόμης του Κάμμπουρκ.
* Ρίκντακ.
* Ίντα, παντρεύτηκε τον Σπυτίνιεφ Β΄ των Πρεμυσλιδών δούκα της Βοημίας.

## Αναφορές


## Πηγές
* Detlev Schwennicke. Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge ("European Family Trees: Family Trees for the History of European States, New Series"), Marburg, Germany: J. A. Stargardt
* Stefan Pätzold. Die frühen Wettiner - Adelsfamilie und Hausüberlieferung bis 1221. Köln, Weimar, Wien, 1997. ISBN 3-412-08697-5

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Επιστολή προς ένα χριστιανικό έθνος

Το βιβλίο ***Επιστολή προς ένα χριστιανικό έθνος*** (αγγλικά: *Letter to a Christian Nation*) του Σαμ Χάρις γράφτηκε ως απάντηση στα σχόλια που έλαβε το πρώτο του βιβλίο Το Τέλος της Πίσης. Το βιβλίο είναι γραμμένο σαν ανοικτή επιστολή προς ένα χριστιανό στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ο Χάρις, δηλώνει πως στόχος του είναι να κατεδαφίσει τις φιλοσοφικές και ηθικές αξιώσεις του Χριστιανισμού στην καλύτερη τους μορφή. Το βιβλίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2006 και μέχρι τον Οκτώβρη εμφανίστηκε στη λίστα καλύτερων πωλήσεων των New York Times.

## Σύνοψη

Το κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι η ηθική. Ο Χάρις δηλώνει  
"Ερωτήσεις σχετικά με την Ηθική είναι ερωτήσεις σχετικά με την ευτυχία και τον πόνο. "
 

Ο Χάρις απαντά σε ορισμένα επιχειρήματα σε μέλη της συντηρητικής και χριστιανικής Δεξιάς στην Αμερική. Απαντώντας στην καταφυγή τους στην Βίβλο για ερωτήματα περί ηθικής, επιλέγει συγκεκριμένα αποσπάσματα από την Παλαιά Διαθήκη και τον Μωσαϊκό νόμο (θάνατος για εξωγαμιαίες σχέσεις, ομοφυλοφιλία, ανυπακοή στους γονείς κτλ) και τα συγκρίνει, για παράδειγμα, με τον μη βίαιο Τζαϊνισμό. Ο Χάρις γράφει πως η εμπιστοσύνη και εξάρτηση σε ένα θρησκευτικό δόγμα, μπορεί να δημιουργήσει μια λανθασμένη ηθική η οποία δεν προσπαθεί να κατανοήσει την πραγματικότητα του ανθρώπινου πόνου και άρα να προσπαθήσει να τον απαλύνει. Έτσι οι θρησκευτικές ενστάσεις για την χρήστη του προφυλακτικού στην Αφρική, βοηθάει στην εξάπλωση του AIDS, όπως και οι ενστάσεις  εμποδίζουν την έρευνα σε εμβρυικά κύτταρα, την σύγχρονη σεξουαλική εκπαίδευση  και την χρήση εμβολίων για τον ιο HPV.

Ο Χάρις επίσης εξετάζει το πρόβλημα του Κακού, και την δυσκολία να πιστέψει σε ένα θεό ο οποίος αφήνει καταστροφές να συμβαίνουν, όπως ο τυφώνας Κατρίνα, αλλά και την σχέση θρησκείας επιστήμης. Μια έρευνα του 2005, έδειξε πως το 53% των αμερικανών αποδέχονται τον δημιουργισμός και έτσι ο Χάρις επιχειρηματολογεί υπέρ της θεωρίας της Εξέλιξης:

Ο Χάρις εξετάζει την ποικιλότητα των διαφόρων θρησκειών στον κόσμο και εντοπίζει την θρησκευτική βάση πολλών εμφυλίων πολέμων ή διακοινοτικής βίας. Αντιθέτως με όσους διακηρύττουν την θρησκευτική ανεκτικότητα, τον αλληλοσεβασμό και τον διάλογο μεταξύ δογμάτων, ο Χάρις υποστηρίζει πως αυτή η τακτική κάνει πιο δύσκολο να ασκήσεις κριτική στον θρησκευτικό φανατισμό. Παρόλο που αποδέχεται ότι οι πνευματικές αναζητήσεις είναι σημαντικό κομμάτι στην ζωή κάποιου, ο Χάρις απορρίπτει ότι συνδέονται με θρησκευτικές απόψεις. 

Ο Χάρις υποστηρίζει πως οι θρησκείες ίσως να έπαιξαν κάποιο θετικό ρόλο στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά τώρα αποτελούν το μεγαλύτερο εμπόδιο στο να κτιστεί ένας «παγκόσμιος πολιτισμός».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοί
*Η επίσημη ιστοσελίδα του συγγραφέα
*Η ιστοσελίδα του συγγραφέα σχετικά με το βιβλίο 

Κατηγορία:Αθεϊστικά βιβλία
Κατηγορία:Βιβλία με κριτική στον Χριστιανισμό
Ερρίκος Β΄ του Μάισσεν

Ο **Ερρίκος Β΄** (γερμ.: Heinrich II,  1103 - 1123) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος του Μάισσεν και της Σαξονικής Όστμαρκ (1103-1123).

## Βιογραφία
Ήταν ο υστερότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ μαργράβου της Σαξονικής Όστμαρκ και της Γκέρτρουντε των Μπρουνονιδών, κόρης του Έγκμπερτ Α΄ μαργράβου του Μάισσεν. 

Κληρονόμησε την κομητεία του Άιλενμπουρκ. Έγινε μάργραβος του Μάισσεν, ο 2ος από τον Οίκο του. Αρχικά ήταν υπό την επιτροπεία του θείου του Τίμο κόμη του Βέττιν. Απεβίωσε το 1123 σε ηλικία 20 ετών, άτεκνος. Οι γαίες του κληρονομήθηκαν από την ετεροθαλή αδελφή του Ριχέντσα του Νόρτχαϊμ, αλλά η διαδοχή στις μακιωνίες του ήταν διαφιλονικούμενη.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα, κόρη του Λοθαρίου-Ούντο Γ΄ μαργράβου του Νόρτμαρκ· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ερρίκος Α΄ του Σαξονικού Όστμαρκ

Ο **Ερρίκος Α΄** ο *πρεσβύτερος*, γερμ. Heinrich I der ältere (π. 1070 - 1103) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόμης του Άιλενμπουρκ, μάργραβος της Σαξονικής Όστμαρκ (=Λουσατίας) το διάστημα 1081-1103 και μάργραβος του Μάισσεν (1089-1103).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ντέντι Α΄ μαργράβου του Σαξονικού Όστμαρκ και της δεύτερης συζύγου του Αδέλας της Βραβάντης, κόρης του Λάμμπερτ Β΄ κόμη του Λουβαίν.

Ο πατέρας του εξουσίαζε τη Λουσατία από το 1046. Ήταν ένας από τους ευγενείς, που εισήλθε στη Σαξονική εξέγερση των ετών 1073-75 ενάντια στον βασιλιά, αλλά γρήγορα προσέγγισε τον Ερρίκο Δ΄ των Σαλίων. Έπρεπε όμως να παραδώσει τον γιο ς Δ΄ τού απένειμε το μαργραβάτο της Λουσατίας, για να ενισχύσει την αντίσταση από τη Βοημική επιρροή. Πιο πριν το είχε λάβει ανεπίσημα ο Βρατίσλαος Β΄ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας για την υποστήριξή του ενάντια στους Σάξονες αντάρτες. 

Ο Ερρίκος Α΄ αργότερα, το 1089, έλαβε επίσης το μαργραβάτο του Μάισσεν από τον βασιλιά. Ήταν ο πρώτος τού Οίκου του που κυβέρνησε την περιοχή, έπειτα από την έκπτωση τού Έγκμπερτ Β΄ των Μπρουνονιδών μαργράβου του Μάισσεν, ο οποίος είχε συμμαχήσει με τον Χέρμαν των Αρντέν  κόμη του Ζαλμ, διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας. Μάλιστα για να ισχυροποιήσει τη θέση του εκεί, ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε την κόρη του προκατόχου του και απέκτησε έναν υστερότοκο γιο, τον Ερρίκο Β΄, που τον διαδέχθηκε. 

Κατά τη μάχη με τους Πολάβιαν Σλαύους (po Labe = επί του Έλβα Σλαύους, δηλ. Βένδους) σκοτώθηκε πλησίον του ποταμού Νάισερ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1102 τη Γκέρτρουντε των Μπρουνονιδών, κόρη του Έγκμπερτ Α΄ μαργράβου του Μάισσεν και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Β΄ 1103-1123, μάργραβος του Μάισσεν.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Berend, Nora; Urbanczyk, Przemyslaw; Wiszewski, Przemyslaw (2013). Central Europe in the High Middle Ages:Bohemia, Hungary and Poland, c.900-c.1300. Cambridge University Press.
* Thompson, James Westfall. Feudal Germany, Volume II. New York: Frederick Ungar Publishing Co., 1928.

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ντέντι Α΄ του Σαξονικού Όστμαρκ

Ο **Ντέντι Α΄**, γερμ. Dedo I (1004 - Οκτώβριος 1075) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ (=Κάτω Λουσατίας) από το 1046 και διεκδικητής του τίτλου του μαργράβου του Μάισσεν από το 1069. 

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Θεοδωρίχου Β΄ μαργράβου της Κάτω Λουσατίας και της Ματίλντας των Εκεχαρτιδών, κόρης του Έκαρντ Α΄ μαργράβου του Μάισσεν.

Ο Ντέντι Α΄ κληρονόμησε το Σαξονικό Όστμαρκ από τον Όδωνα Β΄ μάργραβο του Σαξονικού Όστμαρκ, διότι είχε πρώτα νυμφευτεί την αδελφή αυτού, την Όντα. Αυτή ήταν χήρα του Γουλιέλμου Γ΄ (Οίκου Βαϊμάρης) κόμη της Βαϊμάρης και είχε ήδη δύο τέκνα, τον Γουλιέλμο και τον Όθωνα Α΄ μαργράβους του Μάισσεν. 

Το 1067 απεβίωσε και ο Όθων Α΄ και τον διαδέχθηκε ο Έγκμπερτ Α΄ των Μπρουνονιδών ως μάργραβος του Μάισσεν, όμως ο Ντέντι Α΄ νυμφεύτηκε το 1069 για 2η φορά τη χήρα τού (προγονού του) Όθωνα Α΄, την Αδέλα της Βραβάντης και διεκδίκησε το Μάισσεν συζυγικώ δικαιώματι (jure auxoris). Αυτό ήταν πρόκληση για τον βασιλιά της Γερμανίας, που είχε το προνόμιο να απονέμει τα φέουδα. Στην εξέγερση του Νέντι Α΄ συμμετείχε ο Αδαλβέρτος Β΄ των Ασκάνια κόμης του Μπάλενστετ. Η Αδέλα υποστήριξε τον Ντέντι Α΄ τόσο επιθετικά, που ο Λάμμπερτ τού Χέρσφελτ την ονομάζει "μαινόμενη" στο χρονικό του. Ωστόσο οι εξεγερθέντες αυτοί της Θουριγγίας καταβλήθηκαν από τον Αδαλβέρτο επίσκοπο της Βρέμης, έναν από τους επιτρόπους τού νεαρού Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Έτσι επήλθε ειρήνη στη Θουριγγία και στο Μάισσεν· ο Ντέντι Α΄ περιορίστηκε στη Λουσατία και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκος Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Όντα, κόρη του Τήτμαρ μαργράβου της Σαξονικής Όστμαρκ και είχε τέκνο:
* Ντέντι Β΄ απεβ. 1069, μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ (i.e. Κάτω Λουσατίας).
* Αδελαΐδα π. 1030-1071, παντρεύτηκε τον Ερνέστο των Μπάμπενμπερκ μάργραβο της Αυστρίας.

Το 1071 απεβίωσε η Όντα και ο Ντέντι Α΄ έκανε το 1069 δεύτερο γάμο με την Αδέλα των Ρεγκιναριδών, κόρη του Λάμπερτ Β΄ κόμη του Λουβαίν και είχε τέκνα:
* Ερρίκος A΄ π. 1070-1103, μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ.
* Κόνρατ, απεβίωσε σε μάχη με τους Βένδους (Σλαύους του Έλβα).

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Αλβέρτος Α΄ του Μάισσεν

Ο **Αλβέρτος Α΄** ο *υπερήφανος*, γερμ. Albrecht I der stolze (1158 - 24 Ιουνίου 1195) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος του Μάισσεν (1190-95).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όθωνα Β΄ του *πλούσιου*, μαργράβου του Μάισσεν και της Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Αλβέρτου της *Άρκτου*, μαργράβου του Βρανδεμβούργου.

Ο πατέρας του δεν ήθελε να τον διαδεχθεί ο Αλβέρτος Α΄, αλλά ανοικτά έδειχνε την προτίμησή του στον δευτερότοκο Θεοδώριχο Α΄. Ο Αλβέρτος Α΄ δεν το δέχθηκε και άρχισε πόλεμο εναντίον του πατέρα του και του αδελφού του. Μάλιστα το 1188 φυλάκισε τον πατέρα του. Τότε ο Φρειδερίκος Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας ελευθέρωσε τον Όθωνα Β΄. 

Το 1190 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Αλβέρτος Α΄ μπόρεσε να τον διαδεχθεί. Ακολούθησε τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Γερμανίας (γιο του Φρειδερίκου Α΄) στην εκστρατεία του στη Σικελία. Τότε ο αδελφός του προσπάθησε να πάρει το μαργραβάτο με την υποστήριξη του πεθερού του Χέρμαν Α΄ των Λουντοβινκιδών λαντγκράβου της Θουριγγίας. Ο Αλβέρτος Α΄ εγκατέλειψε την εκστρατεία του βασιλιά και επέστρεψε στο Μάισσεν, όπου αντιμετώπισε τον αδελφό του στη μάχη κοντά στο Ρέμπλινγκεν. Όμως μόλις που κατάφερε, μεταμφιεζόμενος σε μοναχό να διαφύγει στο Λάιπτσιχ (Λειψία). Μάταια προσπάθησε να κερδίσει την υποστήριξη του Ερρίκου ΣΤ΄, που είχε θυμώσει.

Ο αδελφοκτόνος πόλεμος τελείωσε, όταν απεβίωσε ο Αλβέρτος Α΄ το 1195 σε ηλικία 37 ετών, πιθανώς δηλητηριασμένος. Τάφηκε στην Κιστερκιανή μονή της Αλτσέλα, που είχε ιδρύσει ο πατέρας του το 1162. Το Μάισσεν με τα πλούσια μεταλλεία του καταλήφθηκε από τον Ερρίκο ΣΤ΄ ως ένα ανεκτίμητο βασιλικό φέουδο. Το 1197 απεβίωσε ο βασιλιάς και το επόμενο έτος  ο Θεοδώριχος Α΄ μπόρεσε να γίνει πάλι κύριος της κληρονομίας του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1186 τη Σοφία των Πρεμυσλιδών, κόρη του Φρειδερίκου δούκα της Βοημίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Αναφορές σε Πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Εκκλησία Αγίας Ειρήνης (Ίος)

H **Εκκλησία Αγίας Ειρήνης** είναι ορθόδοξη εκκλησία στην Ίο. Βρίσκεται στοn Γιαλό, στην βόρεια πλευρά του λιμανιού της Ίου και χτίστηκε τον 17ο αιώνα.

Η εκκλησία είχε δύο καμπαναριά. Ένα πάνω από την είσοδο στην εκκλησία και άλλο ένα πάνω στην πύλη με επτά και τρεις καμπάνες αντίστοιχα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ίος
Κατηγορία:Εκκλησίες στις Κυκλάδες
Τοποθεσία

Οι όροι **τοποθεσία** και **θέση** στη γεωγραφία χρησιμοποιούνται για την αναγνώριση ενός σημείου ή μιας περιοχής στη επιφάνεια της Γής ή αλλού. Ο όρος θέση γενικά συνεπάγεται σε υψηλότερο βαθμό βεβαιότητας από τον τόπο, ο οποίος συχνά υποδεικνύει μια οντότητα με διφορούμενο όριο, βασιζόμενη περισσότερο στις ανθρώπινες ή κοινωνικές ιδιότητες της ταυτότητας του τόπου και τη αίσθηση του τόπου πάρα στη γεωμετρία.αγιοςφιλιππος

γηπεδο ιωνικού Νικαίας

## Ορισμοί

* Η **Σχετική θέση** ενός αντικειμένου προσδιορίζεται σε σχέση με ένα σημείο αναφοράς του χώρου, π.χ. *Η Ελλάδα βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της Ευρώπης.* Ο προσδιορισμός είναι πιο ακριβής όταν δηλώνεται και η απόσταση από το σημείο αναφοράς, π.χ. *ο οικισμός βρίσκεται 2 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης.*
* Η **Απόλυτη θέση** ενός αντικειμένου προσδιορίζεται σε σχέση με ένα σύστημα αναφοράς (αλφαριθμητικό, καρτεσιανό, κλπ.), π.χ. *το [[Μουσείο Ακρόπολης]] βρίσκεται στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου 15, στην Αθήνα.*
* Η **Γεωγραφική θέση** ενός αντικειμένου είναι η απόλυτη θέση που προσδιορίζεται όταν ως σύστημα αναφοράς χρησιμοποιείται το σύστημα των γεωγραφικών συντεταγμένων, δηλαδή το γεωγραφικό πλάτος και το γεωγραφικό μήκος. Η γεωγραφική θέση γράφεται σε μοίρες, πρώτα και δεύτερα λεπτά της μοίρας. Επίσης, όσον αφορά το γεωγραφικό πλάτος, επισημαίνεται αν είναι βόρειο ή νότιο και, όσον αφορά το γεωγραφικό μήκος, αν είναι ανατολικό ή δυτικό. π.χ. *Η Ελλάδα εκτείνεται σε βόρειο γεωγραφικό πλάτος από 34° 48' έως 41° 45'  και σε ανατολικό γεωγραφικό μήκος από 19° 23' έως 29° 39' ,* ή *η Αθήνα βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες *.

## ''Παραπομπές''


Κατηγορία:Χαρτογραφία
Τίμο του Βέττιν

Ο **Τίμο** ο *γενναίος* (γερμ.: *Thimo von Wettin*, 1015 /1034 - 9 Μαρτίου 1091) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόμης του Βέττιν και της Μπρένα.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Θεοδώριχου Β΄ μαργράβου της Κάτω Λουσατίας, κόμη του Βέττιν και της Μπρένα και της Ματίλντας των Εκεχαρτιδών, κόρης του Έκαρτ Α΄ μαργράβου του Μάισσεν.

Το 1034 σκοτώθηκε ο πατέρας του και ο πρωτότοκος Ντέντι Α΄ έγινε μάργραβος της Κάτω Λουσατίας, ενώ ο Τίμο κόμης του Βέττιν και της Μπρένα. Έινε επίτροπος (vogt) της επισκοπής του Νάουμπουρκ και της μονής του Οίκου των Βέττιν στο Γκέρμπστετ.

Στη Σαξονική εξέγερση των ετών 1073-75 πολέμησε εναντίον του Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Διαφώνισε με τον αδελφό του Φρειδερίκο επίσκοπο του Μύνστερ. Αργότερα προσέγγισε τον βασιλιά και το 1088 παρακολούθησε τη Συνέλευση (Ηoftag) στο Κέντλινμπουρκ, όπου αποφασίστηκε η εκτόπιση του Έγκμπερτ Β΄ των Μπρουνονιδών από το μαργραβάτο του Μάισσεν.

Δεν ξέρουμε πότε απεβίωσε· πάντως ο νεότερος γιος του Κορράδος γεννήθηκε π. το 1098 και πιστεύουμε ότι δεν έζησε πολύ μετά. Ωστόσο ένα χρονικό αναφέρει ότι απεβίωσε το 1090/91, έτσι κατά μία άλλη άποψη ο Κορράδος είναι εγγονός του, γιος ενός ομώνυμου γιου του Τίμο· όμως αυτό δεν επιβεβαιώνεται από άλλη πηγή και θεωρείται απίθανο.

Τάφηκε στη μονή του Νήμεκ, την οποία είχε ιδρύσει.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίντα, κόρη του Όθωνα των Νόρτχαϊμ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
* Ντέντι Δ΄ απεβ. 1124, κόμης του Βέττιν. Νυμφεύτηκε τη Μπέρτα, κόρη του Βίπρεχτ μαργράβου του Μάισσεν και του Σαξονικού Όστμαρκ.
* Κορράδος π. 1097-1157, μάργραβος του Μάισσεν.
* Ματίλντε, παντρεύτηκε πρώτα τον Γκέρο Α΄ κόμη του Ζέεμπουρκ και μετά τον Λουδοβίκο κόμη της Βίπρα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν