open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
978 Αϊνταμίνα

Η **Αϊνταμίνα (Aidamina)** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,73. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το ονοματεπώνυμο της **Αΐντα Μινά**γιεβνα, μιας γνωστής της οικογένειας του Μπελυάφσκι.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αϊνταμίνα εκτιμάται σε 78,74 ± 2,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **PF** (ταξινόμηση Tholen), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0365 ± 0,002. Η Αϊνταμίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 6 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αινταμινα
Νικόλαος Θέμελης

Ο **Νικόλαος Θέμελης** (1922 - 29 Αυγούστου 2008) ήταν Έλληνας νομικός, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την περίοδο 1979 - 1989.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σάμο και ήταν γιος του Περικλή Θέμελη. Θείος του, αδερφός του πατέρα του, ήταν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Τιμόθεος Θέμελης. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών διαμένοντας στην εξαρχία του Παναγίου Τάφου λόγω της στενής συγγένειας του με τον Πατριάρχη. Μετά την αποφοίτησή του ακολούθησε καριέρα δικαστικού. Υπηρέτησε ως έφεδρος λοχαγός δικαστικού και στη συνέχεια έγινε πρόεδρος του διοικητικού πρωτοδικείου, έως το 1967, οπότε και επελέγη ως πάρεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το 1978 προήχθη σε Σύμβουλο και το 1979 έγινε πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 1989. Τιμητικά του δόθηκε ο τίτλος του επίτιμου προέδρου.

Στις 12 Οκτωβρίου 1989 διορίστηκε υπουργός προεδρίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννου Γρίβα και στη συνέχεια υπουργός προεδρίας στην οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντος Ζολώτα μέχρι και την 11η Μαΐου 1990, οπότε και διαλύθηκε η κυβέρνηση. Στην ίδια κυβέρνηση διετέλεσε για ένα δίμηνο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Την περίοδο 1990 - 1993 διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ΟΤΕ ενώ χρημάτισε και επικεφαλής της Υπηρεσίας Εσωτερικού Ελέγχου της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων ΑΘΗΝΑ 2004 ΑΕ. Υπήρξε επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ερυθρού Σταυρού.

Είχε τιμηθεί πλείστες φορές, συγκεκριμένα δε: με το οφφίκιο του Μέγα Άρχοντα Δικαιοφύλακα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, με τον Μεγαλόσταυρο του Παναγίου Τάφου από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, με το παράσημο του Αποστόλου Παύλου από την Εκκλησία της Ελλάδος κ.λπ.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 2008.

## Πηγές


Θεμελης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Προεδρίας
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ελεγκτικού Συνεδρίου
979 Ιλζέβα

Η **Ιλζέβα (Ilsewa)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,598. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ονοματεπώνυμο της **Ilse Wa**ldorf, μιας γνωστής του Ράινμουτ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιλζέβα εκτιμάται σε 36,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,157. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ιλζέβα γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιλζεβα
980 Ανακόστια

Η **Ανακόστια (Anacostia)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,85. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζωρτζ Χένρι Πέτερς, που παρατηρούσε από την Ουάσινγκτον, και πήρε το όνομά της από τον ποταμό Ανακόστια και την ομώνυμη ιστορική νότια περιοχή της πρωτεύουσας των ΗΠΑ Ουάσινγκτον.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ανακόστια εκτιμάται σε 86,19 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **L**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1723. Η Ανακόστια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 20 ώρες και 7 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ανακοστια
Ιωάννης Πιτσίκας

Ο **Ιωάννης Πιτσίκας** (1881 - 6 Ιουλίου 1975) ήταν Έλληνας αξιωματικός και πολιτικός.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1881 στην Άνω Καλλιθέα Σπερχειάδος και σπούδασε στη Σχολή Επιτελών και στο Κέντρο Ανωτέρας Στρατιωτικής Εκπαιδεύσεως της Γαλλικής Αποστολής. Υπηρέτησε ως διοικητής της 6ης Μεραρχίας και το 1935 έγινε αντιστράτηγος. Διετέλεσε επίσης διοικητής του Α΄ Σώματος Στρατού (1935-1940). Κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο ηγήθηκε του Ελληνικού Στρατού στη Βόρειο Ήπειρο ως διοικητής του Τμήματος Στρατιάς Ηπείρου και Δυτικής Μακεδονίας. Τον Ιούλιο του 1943 συνελήφθη από τους Γερμανούς και μεταφέρθηκε μαζί με τον Αλέξανδρο Παπάγο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία, απ' όπου απελευθερώθηκε το 1945. Μεταπολεμικά διετέλεσε δήμαρχος Αθηναίων (1946-1950), υπουργός Εθνικής Αμύνης στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Κιουσόπουλου και Βορείου Ελλάδος στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Δόβα. Πέθανε σε ηλικία 94 ετών το 1975.

## Πηγές
* Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τ. 3, σελ. 196-197

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Αλέξανδρος Πίττας

Ο **Αλέξανδρος Πίττας** ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, ιδρυτής της επιχείρησης Αττική Μελισσοκομική Εταιρεία Αλέξ. Πίττας ΑΕΒΕ.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1896 στην Αθήνα. Το 1928 ίδρυσε την εταιρία "Αττική", ανοίγοντας ένα κατάστημα στην οδό Σωκράτους, για την τυποποίηση και διακίνηση του ελληνικού μελιού. Η επιχείρησή του ήταν η πρώτη που συσκεύασε μέλι στην Ελλάδα, χρησιμοποιόντας μικρά βάζα με την επωνυμία Μέλι Υμηττού. Ο Αλέξανδρος μαζί με τον αδελφό Παναγιώτη ερχόντουσαν σε επαφή με διάφορους μελισσοκόμους προσπαθώντας να κρατήσουν τη γεύση σταθερή. Η επιχείρηση είχε ανοδική πορεία μέχρι που η λειτουργία της διακόπηκε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Άνοιξε ξανά μετά τον πόλεμο με κεφάλαια από το σχέδιο Μάρσαλ και το 1948 ίδρυσε στο Περιστέρι Αττικής σύγχρονο εργοστάσιο συσκευασίας μελιού. Απεβίωσε το 1972.

## Πηγές
* Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τ. 3, σελ. 197
* Ιστορία Αττική Μελισσοκομική Εταιρεία Αλέξ. Πίττας ΑΕΒΕ

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
984 Γκρέτια

Η **Γκρέτια (Gretia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,351. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της νύφης του Γερμανού αστρονόμου `Αλμπρεχτ Κάρστεντ (Albrecht Kahrstedt).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γκρέτια εκτιμάται σε 31,91 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **Sr** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι από τα υψηλότερα για αστεροειδή: 0,4239. Η Γκρέτια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 47 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γκρετια
985 Ροζίνα

Η **Ροζίνα (Rosina)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,528. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την Αγία Ροζίνα. Το περιήλιο της Ροζίνας βρίσκεται στο εσώτατο όριο της Κύριας Ζώνης (προς την τροχιά του Άρη).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ροζίνας είναι άγνωστη, όπως και το άλβεδό της. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης). Η Ροζίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 1 λεπτό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ροζινα
Νικόλαος Τωμαδάκης

Ο **Νικόλαος Τωμαδάκης** (1907-1993) υπήρξε διαπρεπής βυζαντινολόγος, φιλόλογος και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφία
Ο Νικόλαος Τωμαδάκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1907, γιος του Βασιλείου Τωμαδάκη και της Όλγας Θεοδωρακάκου. Κατά τα μαθητικά του χρόνια στην Κρήτη είχε δάσκαλο τον Εμμ.Γενεράλι, ο οποίος τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί με τα γράμματα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1924-1929), όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ με τη διατριβή του Εκδόσεις και χειρόγραφα του ποιητού Διονυσίου Σολωμού (1935).Πραγματοποίησε περαιτέρω μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία στην Πίζα της Ιταλίας.
Από το 1950 δίδαξε ως τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακόμα, διετέλεσε διευθυντής του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης και των Γενικών Αρχείων του Κράτους, κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1958-1959, 1965-1966, 1970-1971),μέλος του Ανατολικού Ινστιτούτου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ξένος εταίρος της Ακαδημίας Γραμμάτων, Τεχνών και Επιστημών του Παλέρμο, επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Μιλάνο, γραμματέας και πρόεδρος της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, εκδότης του επιστημονικού περιοδικού Αθηνά από το 1947, σύμβουλος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας Ελλάδος (διευθυντής του Δελτίου της), πρόεδρος της εταιρείας Ιστορικών Σπουδών επί του νεωτέρου ελληνισμού και της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Μνημοσύνη. Ασχολήθηκε παράλληλα με την ποίηση, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Νίκος Θεοδωράκος. Το σύνολο των δημοσιευμάτων του σε επιστημονικά περιοδικά, εφημερίδες και επιστημονικά έργα ξεπερνά τα χίλια, ενώ ολοκλήρωσε περισσότερα από εξηνταπέντε αυτοτελή έργα.
Πέθανε στην Αθήνα το 1993.

Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Νικόλαου Τωμαδάκη βλ. Λιβαδάρας Ν., «Τωμαδάκης Νικόλαος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 9β. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών,1988, Στεργιόπουλος Κώστας (επιμέλεια), «Ν.Β.Τωμαδάκης», Η ελληνική ποίηση· Ανθολογία - Γραμματολογία, σ. 615. Αθήνα, Σοκόλης, 1980 και Χατζηφώτης Ι.Μ., «Τωμαδάκης Νικόλαος Β.», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 12. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ.

## Εργογραφία
* "Από τον Σολωμό στον Παλαμά" (1930)
* "Ο Σολωμός και οι αρχαίοι" (1943)
* "Ο Ιωσήφ Βρυέννιος και η Κρήτη κατά το 1400" (1947)
* "Εισαγωγή εις την βυζαντινήν φιλολογίαν" (1952)
* "Βυζαντινή γραμματολογία 1204-1453" (1957)
* "Μεταβυζαντινά φιλολογικά" (1964)
* "Βυζαντινά και μεταβυζαντινά" (1978)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τ. 3, σελ. 536

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Κρητικοί
Κατηγορία:Διευθυντές Γενικών Αρχείων του Κράτους
Φάρος Στρογγύλη

Ο **Φάρος Στρογγύλη** είναι ένας κυλινδρικός φάρος που κατασκευάστηκε το 1870 από την Γαλλική Εταιρεία Φάρων και βρίσκεται στη νησίδα Μεγάλη Στρογγυλή, στα Λιχαδονήσια, του Δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού, στο νομό Ευβοίας.Το ύψος του πύργου είναι 9 μέτρα και το εστιακό του ύψος από επιφάνεια θαλάσσης είναι 41 μέτρα.
Η πρόσβαση στον φάρο γίνεται με σκάφος από το χωριό Άγιος Γεώργιος μετά τα Γιάλτρα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Φάρος Στρογγυλή

Στρογγυλη
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ευβοίας
Σπύρος Πλασκοβίτης

Ο **Σπύρος Πλασκοβίτης** (1917 – 7 Οκτωβρίου 2000) ήταν Έλληνας δικαστικός, συγγραφέας και πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1917 στην Κέρκυρα. Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Πλασκασοβίτης. Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αρχικά εργάστηκε στη δημόσια διοίκηση ως τμηματάρχης του υπουργείου Συγκοινωνιών. Από το 1951 υπηρέτησε ως δικαστικός στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το 1968, με τις εκκαθαρίσεις της χούντας των συνταγματαρχών στο χώρο της Δικαιοσύνης, απομακρύνθηκε από τη θέση του, συνελήφθη, εξορίστηκε και φυλακίστηκε για τη συμμετοχή του στην αντιστασιακή οργάνωση «*Δημοκρατική Άμυνα*». 

Το 1977 εκλέχθηκε βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Το 1981 και το 1984 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής του Κινήματος. Απεβίωσε το 2000. 

Γιος του είναι ο οικονομολόγος Ηλίας Πλασκοβίτης, που διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών.

## Λογοτεχνικό έργο
Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1948 με δημοσίευση στο περιοδικό *[[Νέα Εστία]]*. Τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο διηγήματος, με το Α΄ Κρατικό Βραβείο μυθιστορήματος και με πολλές άλλες διακρίσεις. Συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά *Η Λέξη*, *Το Δέντρο* κ.α. Διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων την περίοδο 1994-1996. Συνέγραψε μυθιστορήματα και διηγήματα.

## Εργογραφία
* *Το γυμνό δέντρο* (1952)
* *Η θύελλα και το φανάρι* (1955)
* *Το φράγμα* (1960)
* *Οι γονατισμένοι* (1964)
* *Το συρματόπλεγμα* (1974)
* *Η Πόλη* (1979)
* *Το τρελό επεισόδιο* (1984)
* *Η πεζογραφία του ήθους* (1986)
* *Η κυρία της βιτρίνας* (1990)
* *Το πουκάμισο του καθηγητή* (1993)
* *Η άλλη καρδιά* (1995)
* *Γραφές και συναντήσεις* (1998)
* *Το μοντέλο* (1999)

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας*, Εκδόσεις Μέτρον, τ. 3, σελ. 199 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ - ΠΛΑΣΚΟΒΙΤΗΣ ΣΠΥΡΟΣhttps://www.youtube.com/watch?v=gNBimlX9BZM

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1984-1989
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
986 Αμελία

Η **Αμελία (Amelia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,40. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Ισπανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, που παρατηρούσε από τη Βαρκελώνη και της έδωσε το όνομα της συζύγου του.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αμελίας εκτιμάται σε 50,94 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1183. Η Αμελία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 31 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αμελια
Επιχειρησιακή έρευνα

**Επιχειρησιακή έρευνα** ή **ΕΕ** (αγγλικά: operations research ή operational research) ή **επιστήμη αποφάσεων** ή **επιστήμη της διαχείρισης**, ονομάζεται η διεπιστημονική μαθηματική επιστήμη που επικεντρώνεται στην αποτελεσματική χρήση της τεχνολογίας από τις οργανώσεις. Βέβαια ο όρος «επιχειρησιακή» (*operations*) έχει την έννοια της διαδικασίας ή λειτουργίας και όχι της εταιρίας ή της επιχείρησης.
Αντίθετα, πολλοί άλλοι κλάδοι της Τεχνολογίας και της Μηχανικής, έχουν ως εστίαση την ανάπτυξη  αυτής της επιστήμης για την παραγωγή μοντέλων λύσεων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Βελτιστοποίηση
988 Αππέλλα

Η **Αππέλλα (Appella)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,621. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Ρωσογάλλο αστρονόμο Βενιαμίν Ζεχόφσκι, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γάλλου μαθηματικού και αστρονόμου Πωλ Εμίλ Απέλ (Paul Appell, 1855-1930).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Απέλλας εκτιμάται σε 25,90 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,087.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Απελλα
989 Σβασμαννία

Η **Σβασμαννία (Schwassmannia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,833. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Γερμανό αστρονόμο Φρήντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου και της έδωσε το όνομά του.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σβασμαννίας εκτιμάται σε 12,86 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,204. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σβασμαννία γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σβασμαννια
Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2010

Το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του **2010** έλαβε χώρα στην Ανγκόλα το χρονικό διάστημα μεταξύ 10 και 31 Ιανουαρίου του 2010. Ήταν η 27η έκδοση της συγκεκριμένης διοργάνωσης, ενώ ήταν πρώτη φορά στην ιστορία της που διοργανώτρια χώρα ήταν η Ανγκόλα. Διοργανώθηκε όπως όλες από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου ή *CAF*.

Η Αίγυπτος κατέκτησε για 7η φορά στην ιστορία της (και τρίτη συνεχόμενη) την διοργάνωση αυτή, αφού επικράτησε στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη στην πρωτεύουσα της χώρας Λουάντα, της ομάδας της Γκάνας με 1-0.

## Προκριθείσες Ομάδες
Οι ομάδες που προκρίθηκαν ήταν οι εξής 16:

*Σημείωση: Η Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου ανακοίνωσε πως τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοφαίρου 2010 και του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010 θα ήταν τα ίδια. Έτσι, η διοργανώτρια του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Νότια Αφρική έπρεπε να συμμετάσχει στα προκριματικά για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής όμως και η διοργανώτρια του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010 Ανγκόλα έπρεπε να συμμετάσχει στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου όμως.*

## Διαιτητές

## Στάδια




## Φάση Ομίλων
### Pot Δυναμικότητας

### Όμιλος Α

#### Παιχνίδια

----

----

----

----

----

### Όμιλος Β

#### Παιχνίδια

----

----

----

----

----

### Όμιλος C

#### Παιχνίδια

----

----

----

----

----

### Όμιλος D

#### Παιχνίδια

----

----

----

----

----

## Φάση Νοκ-Άουτ

### Προημιτελικοί

----

----

----

### Ημιτελικοί

----

### Μικρός Τελικός

### Τελικός

## Πηγές - Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπελλο Εθνών Αφρικής
Κριστιάν Λουμπουτέν

Ο **Κριστιάν Λουμπουτέν** (*Christian Louboutin*) είναι σχεδιαστής υποδημάτων που ξεκίνησε γραμμή παπουτσιών high-end για γυναίκες στη Γαλλία το 1991. Από το 1992, τα σχέδιά του έχουν ενσωματώσει τα λαμπερά, κόκκινα πέλματα που έχουν γίνει η υπογραφή του.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1964 στο Παρίσι. Ως παιδί, ο Louboutin παράτησε το σχολείο στην ηλικία των 12 ετών εγκαταλείποντας ταυτόχρονα και το σπίτι του. Κατά την εφηβεία του ταξίδεψε στην Αίγυπτο και την Ινδία ενώ στη δεκαετία του '80, εργάστηκε στο διάσημο καμπαρέ *Folies Bergere* του Παρισιού. Αργότερα εργάστηκε ως υποδηματοποιός σε διάφορους γνωστούς γαλλικούς οίκους μόδας. Η γνωριμία του με τον διάσημο υποδηματοποιό Βιβιέ αποτέλεσε το έναυσμα για να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον σχεδιασμό υποδημάτων. Το 1991/92 άνοιξε το πρώτο του κατάστημα όπου παρουσίασε αποκλειστικά ψηλοτάκουνες γόβες και το ίδιο διάστημα δημιούργησε οίκο μόδας υπό την επωνυμία *Christian Louboutin*. Το 2014, διέθετε δώδεκα επίσημα καταστήματα ενώ οι δημιουργίες του είναι διαθέσιμες σε 46 κράτη. Το 2011 προώθησε στην αγορά σειρά ανδρικών υποδημάτων ενώ το ίδιο έτος κατέφυγε σε δικαστική διαμάχη με τον οίκο μόδας Υβ Σαιν Λοράν, με τον οποίο παλιότερα συνεργαζόταν.

Ο Louboutin βοήθησε τα στιλέτα να έρθουν πίσω στη μόδα τη δεκαετία του 1990 και του 2000, σχεδιάζοντας δεκάδες παπούτσια με ύψος 120 χιλιοστά (4,72 ίντσες) και άνω. Διακηρυγμένος στόχος του σχεδιαστή είναι να "κάνει μια γυναίκα να φανεί σέξι, όμορφη, για να κάνει τα πόδια της όσο πιο ψηλά μπορεί." Ενώ προσφέρει κάποια χαμηλότερα τακούνια στυλ, ο Louboutin συνδέεται γενικά με βραδινές εμφανίσεις, σχεδιάζει ενσωματώνοντας ιμάντες, τόξα, φτερά, λουστρίνι και άλλα παρόμοια διακοσμητικά στοιχεία.

## Γκαλερί

Αρχείο:Louboutin altadama140.jpg|Δημιουργία του Christian Louboutin


## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι σχεδιαστές μόδας
Πέρασμα της Σίπκα

thumb|right|240px|Μνημείο Σίπκα ή Μνημείο απελευθέρωσης
Το **πέρασμα της Σίπκα** (βουλγαρικά: Шипченски проход, Shipchenski prohod) (υψόμετρο 1306 μέτρα) είναι ένα γραφικό πέρασμα στα βουνά Στάρα Πλάνινα (οροσειρά του Αίμου) της Βουλγαρίας. Το πέρασμα αυτό οριοθετεί τα όρια μεταξύ της επαρχίας Στάρα Ζαγόρα και Γκάμπροβο και συνδέει το Γκάμπροβο με το Καζανλούκ και βρίσκεται μέσα στο Εθνικό Πάρκο της Βουλγαρίας.

Το πέρασμα βρίσκεται 13 χιλιόμετρα βόρεια από την πόλη Σίπκα. Στο σημείο αυτό υπάρχει η σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει την πόλη Ρούσε στις όχθες του Δούναβη με την Στάρα Ζαγόρα και την Αδριανούπολη στην Τουρκία. Από εκεί ξεκινά δρόμος 12 χιλιομέτρων στα ανατολικά ο οποίος  οδηγεί στην ιστορική βουνοκορφή Μπουζλούντζα (βουλγαρικά: Бузлуджа) η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 1441 μέτρων.

## Πόλεμος στο πέρασμα της Σίπκα
[thumb|right|300px|Πίνακας του Βασίλι Βερεσχαγίν ([Ρωσικά: Васи́лий Васи́льевич Вереща́гин) (1842-1904) με την μάχη στο πέρασμα Σίπκα.]]
Κατά την διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου το 1877-1878 ήταν το σημείο όπου έλαβαν χώρα μια σειρά από μάχες οι οποίες ονομάστηκαν η μάχη στο πέρασμα Σίπκα. Στις μάχες πολέμησαν οι Ρώσοι μαζί με Βούλγαρους εθελοντές ενάντια των Οθωμανών. Η νίκη των Ρώσων κατέληξε στην Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου ή οποία υπογράφηκε στις 3 Μαρτίου 1878 η οποία αναγνώριζε την ανεξαρτησία του Βουλγαρικού κράτους. Η υπεράσπιση του Περάσματος του Σίπκα έγινε σύμβολο δίψας για ελευθερία των Βουλγάρων.

## Μνημείο Σίπκα

Το «**Μνημείο Σίπκα**» ή «**Μνημείο απελευθέρωσης**» (βουλγαρικά: паметник „Шипка“) βρίσκεται στην βουνοκορφή Άγιος Νικόλας (σήμερα ονομάζεται βουνοκορφή Σίπκα) στο βουνό Στόλετοβ κοντά στο πέρασμα Σίπκα. Το μνημείο είναι αφιερωμένο σε αυτούς που θυσιάστηκαν στην απελευθέρωση της Βουλγαρίας κατά την διάρκεια των μαχών στο Ρωσοτουρκικό πόλεμο 1877-78. Το μνημείο εγκαινιάστηκε το 1934 και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ατανάς Ντόνκοβ (βουλγαρικά: Атанас Донков) και τον γλύπτη Αλεξάντερ Αντρέεβ (βουλγαρικά: Александър Андреев).

Το μνημείο είναι ένας πύργος 31,5 μέτρα ψηλός με την φόρμα κομμένης πυραμίδας. Ένα γιγαντιαίο λιοντάρι μήκους 8 μέτρων και ύψος 4 μέτρων υπάρχει στην είσοδο του μνημείου. Μέσα στο μνημείο υπάρχει γυναικεία φιγούρα η οποία αναπαριστά την νίκη κατά των Οθωμανικών δυνάμεων αλλά και μαρμάρινη σαρκοφάγος με οστά στρατιωτών που έχασαν την ζωή τους στις μάχες. Μέσα στο μνημείο υπάρχει μουσείο με μετάλλια, αλλά και αρχειακό υλικό (φωτογραφίες, προσωπικά αντικείμενα στρατιωτών) από τις μάχες. Η κορυφή του πύργου έχει καλή πανοραμική θέα της περιοχής των βουνών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη Ιστοσελίδα Μουσείου Σίπκα (στα βουλγαρικά, αγγλικά και ρώσικα).

Σιπκα
Άγιος Γεώργιος των Ελλήνων Αμμοχώστου

Ο **Άγιος Γεώργιος των Ελλήνων** αποτελούσε τον καθεδρικό ναό των ορθοδόξων Κυπρίων στα χρόνια της ύστερης φραγκοκρατίας και την εποχή της ενετοκρατίας στην Αμμόχωστο. Πιστεύεται ότι περατώθηκε μετά το 1360 και είναι σπάνιο δείγμα φραγκοβυζαντινού ρυθμού, που ενσωματώνει πληθώρα στοιχείων του γοτθικού ρυθμού -τον οποίο εισήγαγαν οι Φράγκοι στην Κύπρο- αλλά γενικά διατηρεί τη μορφή και τη δομή ορθόδοξου βυζαντινού ναού. Υπέστη μεγάλες ζημιές κατά την πολιορκία της Αμμοχώστου από τους Οθωμανούς το 1571 και έκτοτε εγκαταλήφθηκε. Ωστόσο, ακόμα και σήμερα οι επισκέπτες μπορούν να παρατηρήσουν ίχνη των τοιχογραφιών (αγιογραφία) που τον κοσμούσαν στη δεξιά κόγχη.


Αρχείο:Agios georgios ellinon daskalos06.JPG|Λεπτομέρεια αγιογραφίας της δεξιάς κόγχης.


## Πηγές
*Αθηνά Ταρσούλη, ΚΥΠΡΟΣ, Αθήναι: Εκδόσεις ΑΛΦΑ, 1955. (Κεφ. Εκκλησίες της Αμμοχώστου)
*Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια. Υπεύθυνος έκδοσης Άντρος Παυλίδης, Λευκωσία: Εκδ. Φιλόκυπρος, 1984.
*Οδοιπορική Ξενάγηση της Αμμοχώστου, Έκδοση SAVE (χρηματοδότηση USAID), 2010

Κατηγορία:Αμμόχωστος
Αμμοχωστος
Κατηγορία:Εκκλησίες στην Κύπρο
Βαβούριο Θεσπρωτίας

Το **Βαβούριο** ή **Βαβούρι** είναι ορεινό χωριό του δήμου Φιλιατών της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης). Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 15 κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Βρίσκεται 40 χλμ. βόρεια των Φιλιατών και είναι ένα από τα βορειότερα χωριά του νομού, κτισμένο σε υψόμετρο 670 μέτρων, στην περιοχή της Μουργκάνας. Οι κάτοικοι του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία.

Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η μονή του Αγίου Αθανασίου, όπου την Πρωτομαγιά πραγματοποιείται πανηγύρι. Άλλα πανηγύρια στο χωριό λαμβάνουν χώρα στις 17 Ιουλίου στην εορτή της Αγίας Μαρίνας και τον Δεκαπενταύγουστο.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση «Καστρί», ανάμεσα στα σημερινά χωριά Βαβούρι και Λιάς, έχουν εντοπιστεί τα ερείπια αρχαίου τειχισμένου οικισμού, που ύπαρξή του πιθανολογείται και στην αυτοκρατορική περίοδο.

Ως πρώτοι οικιστές του σύγχρονου χωριού αναφέρονται κάτοικοι της περιοχής του Βούρκου, οι οποίοι κατέφυγαν στα ορεινά προκειμένου να αποφύγουν ενδεχόμενο εξισλαμισμό. Ιστορικά ανήκει στα λεγόμενα «Πανωχώρια» της Μουργκάνας. Σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895, ο πληθυσμός του Βαβουρίου ανερχόταν σε 883 κατοίκους (439 άνδρες και 444 γυναίκες) που ήταν κατανεμημένοι σε 184 φορολογικούς χανέδες. Το χωριό αναπτύχθηκε σημαντικά από οικονομικής απόψεως κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα.

Στη διάρκεια της Κατοχής υπολογίζεται πως σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις του Άξονα πέντε κάτοικοι του χωριού. Ακολούθησε η περίοδος του Εμφυλίου κατά την οποία το Βαβούρι πέρασε από τα τέλη του 1947 στον έλεγχο του ΔΣΕ, ενώ η πλειοψηφία των κατοίκων του εκπατρίστηκε υποχρεωτικά στην Ανατολική Ευρώπη.

Στο Βαβούρι γεννήθηκε ο οπλαρχηγός της ηπειρωτικής επανάστασης του 1854, Δημήτρης Ντόμαρης, ο οποίος κατά τη διάρκεια της εξέγερσης επιτέθηκε στους Φιλιάτες πυρπολώντας μουσουλμανικές οικίες και παίρνοντας αρκετούς ομήρους (ανάμεσά τους και τη μητέρα ενός ισχυρού ντόπιου Τσάμη προύχοντα).

Διοικητικά, κατά την ύστερη Τουρκοκρατία το Βαβούρι υπαγόταν τον καζά Φιλιατών, ενώ μετά την ενσωμάτωση στο ελληνικό κράτος κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, υπήχθη στην επαρχία Φιλιατών. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου δήμου.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Πάντος Δ., 1990. Βαβούρι Θεσπρωτίας: Η ζωή, τα ήθη, τα έθιμα και οι ξενιτεμένοι του χωριού μας, Αθήνα
* Νάτσης Λ., 1991. Το Βαβούρι, χωριό του Ν. Θεσπρωτίας (Ιστορία, Λαογραφία, Ήθη, Έθιμα, Παραδόσεις), Αθήνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από το χωριό
* Δήμος Φιλιατών - Βαβούρι
* ΕΜΠ - Νομός Θεσπρωτίας, Δ.δ Βαβουρίου

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Ο τρελοπενηντάρης

***Ο τρελοπενηντάρης*** (αρχικός τίτλος: ***Ο τρελλοπενηντάρης***) είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1971. Τη σκηνοθεσία την υπογράφει ο Κώστας Καραγιάννης και το σενάριο το έγραψε ο Κώστας Πρετεντέρης. Η παραγωγή έγινε από την Καραγιάννης - Καρατζόπουλος. Πρωταγωνιστούν οι Λάμπρος Κωνσταντάρας, Καίτη Πάνου και Ρίκα Διαλυνά.

## Πλοκή

Ο Ανδρέας Τεπενδρής (Λάμπρος Κωνσταντάρας) είναι ένας επιπόλαιος μεσήλικας που δεν έχει καταφέρει να σταθεροποιηθεί επαγγελματικά και καταπιάνεται κατά καιρούς με διάφορες δουλειές. Ως εκ τούτου, βρίσκεται σε δυσχερή οικονομική κατάσταση. Η πιο πρόσφατη επαγγελματική του δραστηριότητα είναι η λειτουργία σχολής μανεκέν, σε συνεργασία με το Φρίξο Μπατακούνα (Αθηνόδωρος Προύσαλης).

Μια μέρα δέχεται επίσκεψη από το Νικόλα Παρασκευόπουλο (Νίκος Παπαχρήστος), συμπολεμιστή του το 1941 στο μέτωπο της Αλβανίας. Οι δυο τους συναντώνται για πρώτη φορά από τότε, και ο Νικόλας μένει έκπληκτος με την οικονομική δυσπραγία του Ανδρέα. Μια και ο ίδιος ο Νικόλας είναι πετυχημένος επιχειρηματίας, υπόσχεται στον Ανδρέα να τον προσλάβει στην επιχείρησή του, αρκεί αυτός να του αποδείξει την ικανότητά του στις δημόσιες σχέσεις. Έτσι, του προτείνει ένα στοίχημα: ο Ανδρέας να παρουσιαστεί σε μια παρέα πλουσίων παραθεριστών στην Ύδρα, παριστάνοντας ο ίδιος τον εφοπλιστή, χωρίς όμως να έχει χρήματα.

Ο Ανδρέας δέχεται την πρόταση του Νικόλα και καταφέρνει με άνεση να υποδυθεί τον εφοπλιστή ανάμεσα στους πλούσιους επιχειρηματίες. Όμως, στην παρέα αυτή βρίσκεται και η όμορφη χήρα Δόμνα Τζέφερσον (Ρίκα Διαλυνά), με την οποία φλερτάρει. Η Ελπίδα (Καίτη Πάνου), αρραβωνιαστικά του Ανδρέα, γίνεται έξαλλη όταν το μαθαίνει. Αποφασίζει, λοιπόν, να εμπλακεί και η ίδια στο παιχνίδι, παριστάνοντας τη σύζυγο του εφοπλιστή. Μάλιστα, προχωρά σε φλερτ με τον Φεδρινό, τον νεαρό εκδότη ενός περιοδικού (Κώστας Φυσσούν). Ο Ανδρέας σκέφτεται ότι δεν αξίζει να διαλυθεί ο αρραβώνας του με αυτήν την κατάσταση, και τελικά αποφασίζει να επιστρέψει στην Αθήνα, γυρίζοντας στο συνηθισμένο τρόπο ζωής του.

## Διανομή

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Ο τρελοπενηντάρης'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
* ''Ο τρελοπενηντάρης'' στο Cine.gr

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1971
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Αμιούν

Το **Αμιούν**  (, ), είναι η πρωτεύουσα της Ελληνορθόδοξης κυρίως επαρχίας Κούρα στον Βόρειο Λίβανο.

## Καταγωγή
Η λέξη Αμιούν δεν είναι ακριβώς Σημιτική αλλά προέρχεται από τις Σημιτική λέξη *Αμμούν* η οποία σημαίνει «δυνατό και απόρθητο φρούριο». Μια δεύτερη ερμηνεία για την προέλευση του ονόματος είναι η Αραμαϊκή λέξη *Αμ Γιουν* που σημαίνει «Έλληνες».

## Δημογραφία
Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 10,000. Είναι Ελληνορθόδοξοι και ανήκουν στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο της Αντιόχειας. Έχουν μεικτή καταγωγή, είναι απόγονοι Φοινίκων, Ελλήνων και Γκασανίδων Αράβων και μιλούν Αραβικά. 

## Θρησκεία,Εκπαίδευση και Υγεία
Η Αμιούν έχει 11 Ελληνορθόδοξες εκκλησίες (Άγιος Γεώργιος (2 εκκλησίες), Άγιος Ιωάννης, Παναγία (2 εκκλησίες), Άγιος Σέργιος, Αγία Βαρβάρα, Άγιος Δομέτιος, Άγια Μαρίνα, Άγιος Φωκάς, Άγιος Συμεών ο Στυλίτης). Στην πόλη λειτουργούν 3 δημόσια σχολεία και 2 ιδιωτικά. Στην επαρχία Κούρα, 12 χιλιόμετρα βόρεια της Αμιούν, βρίσκεται το Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ που ιδρύθηκε από τον Ορθόδοξο Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνάτιο Δ΄ το 1988. Η πόλη έχει επίσης μια δημόσια βιβλιοθήκη και ένα ιδιωτικό νοσοκομείο.

## Αδελφοποιημένες Πόλεις
Η Αμιούν είναι αδελφοποιημένη με:
*  Καλαμάτα, Ελλάδα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις του Λιβάνου
Λίρα της Ζάμπιας

Η **λίρα** ήταν το νόμισμα της Ζάμπιας από τότε που απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1964 μέχρι τις 16 Ιανουαρίου του 1968 οπότε και υιοθέτησε το δεκαδικό σύστημα. Η λίρα υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια, και κάθε σελίνι σε 12  πένες (1λίρα= 240 πένες).

## Ιστορία
Έως το 1964 η Ζάμπια (Βόρεια Ροδεσία τότε) ως μέλος της  Κεντροαφρικανικής Ομοσπονδία της Ροδεσίας και της Νυασαλάνδης είχε ως νόμισμα την Λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης. Μετά την ανεξαρτησία της και την μετονομασία της χώρας με το νεο όνομα, αντικατέστησε την λίρα της Ροδεσίας-Νυασαλάνδης με την λίρα της Ζάμπιας με αναλογία 1/1. Παράλληλα το νέο νόμισμα ήταν συνδεδεμένο με την Βρετανική λίρα με αναλογία 1/1.
Το 1968 η λίρα αντικαταστάθηκε από τον κουάτσα σε αναλογια 2 κουάτσα = 1£  ή 1 κουάτσα = 10 σελίνια.

## Κέρματα
Το 1964, εκδόθηκαν κέρματα των 6 πενών,1 και 2 σελινίων από  χαλκονικέλιο, και το 1966, εκδόθηκαν χάλκινα νομίσματα με οπή της 1 πένας .

## Τραπεζογραμμάτια
Το 1964, η Τράπεζα της Ζάμπιας εξέδωσε χαρτονομίσματα με ονομαστικές αξίες των 10 σελινίων, και της 1 και 5 λιρών.

## Πηγές
*Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
*Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τράπεζα της Ζάμπιας 

Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Ζάμπια
Θρεόζη

Η **θρεόζη** (σε δύο (2) οπτικά ισομερή αντιπροσωπεύει τα δύο (2) από τα τέσσερα (4) συνολικά στερεοϊσομερή της 2,3,4-τριυδροξυβουτανάλης και είναι μια αλδόζη με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, δηλαδή μια **τετρόζη**. Για την ακρίβεια, μόνο το D-ισομερές της, δηλαδή η 2S,3R,4-τριυδροξυβουτανάλη, είναι φυσικό.

## Οξειδοαναγωγική συμπεριφορά

Κατά την οξείδωση της θρεόζης, για παράδειγμα με νιτρικό οξύ (HNO3), σχηματίζεται ταρταρικό οξύ. Κατά την αναγωγή της, για παράδειγμα με νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4 ), παράγεται θρεϊτόλη.

## Πηγές

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.

Κατηγορία:Αλδόζες
Κατηγορία:Μονοσακχαρίτες
Κατηγορία:C4
Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Αδελφές του Ελέους

Οι **Αδελφές του Ελέους** (αγγλικά **Sisters of Mercy**, πλήρης τίτλος Religious Order of the Sisters of Mercy, αρχικά RSM – *Θρησκευτικό Τάγμα των Αδελφών του Ελέους*), είναι καθολικό μοναστικό τάγμα γυναικών, με φιλανθρωπική δραστηριότητα. Ιδρύθηκε στο Δουβλίνο το 1831 από τη μοναχή Catherine McAuley και από τότε δραστηριοποιείται σε μία σειρά φιλανθρωπικών έργων σε όλο τον κόσμο.

Από το 2003 η οργάνωση αριθμεί περίπου 10.000 μέλη σε όλο τον κόσμο, που κατανέμεται σε μια σειρά από ανεξάρτητες κοινότητες. Οι μοναχές υπόσχονται ταπεινοφροσύνη, αγνότητα και υπακοή, και αποστολή τους είναι η φροντίδα των φτωχών και άπορων ανθρώπων, η διδασκαλία και η ιατρική περίθαλψη. Με αρωγή της οργάνωσης των Αδελφών του Ελέους έχουν ιδρυθεί πολλά καθολικά σχολεία σε αρκετές χώρες του κόσμου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα των Αδελφών του Ελέους 

Κατηγορία:Καθολικά μοναστικά τάγματα
Ανδρέας Καβαφάκης

Ο **Ανδρέας Καβαφάκης**, (Αϊδίνιο 1873 - Αθήνα 21 Φεβρουαρίου 1922) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1873 στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας. Σπούδασε στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και στη συνέχεια πραγματοποίησε περαιτέρω σπουδές στο Παρίσι.

Μετά το πέρας των σπουδών του εγκαταστάθηκε στο Κάιρο, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε ελληνόφωνες εφημερίδες, ενώ γύρω στα 1910 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνεργάστηκε με τις εφημερίδες "Θάρρος" και "Αμερόληπτος". Ωστόσο, λόγω του πατριωτικού περιεχομένου των άρθρων του, υπέστη διώξεις από τις τουρκικές αρχές και αναγκάστηκε να διαφύγει στην Ελλάδα.

Το 1916 ίδρυσε την εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος", η οποία τάχθηκε στο πλευρό του Βενιζέλου, με αποτέλεσμα κατά τα Νοεμβριανά να διακοπεί η έκδοση της εφημερίδας και ο ίδιος ο Καβαφάκης να βρεθεί στη Θεσσαλονίκη, όπου προσχώρησε στο Κίνημα της Εθνικής Άμυνας και του ανατέθηκε η διεύθυνση του Γραφείου Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών.

Το 1917 επέστρεψε με τον Βενιζέλο στην Αθήνα και επανεξέδωσε τον "Ελεύθερο Τύπο", που αργότερα άσκησε δριμεία αντιπολίτευση εναντίον της αντιβενιζελικής παράταξης.

Ο Καβαφάκης δολοφονήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1922 έξω από το σπίτι του στην οδό Τροίας. Η έκδοση της εφημερίδας του συνεχίστηκε από τους κληρονόμους του ως το 1928. Γιος του ήταν ο δημοσιογράφος Χρήστος κι ο ηθοποιός - τενόρος Λέανδρος (1911-1944), που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στο Χαϊδάρι με την κατηγορία της κατασκοπείας υπέρ των συμμάχων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τ. 2, σελ. 10

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ανδρέας Καβαφάκης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες
Άγιος Γεώργιος Λιχάδος Εύβοιας

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι παραθαλάσσιο χωριό στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

## Γεωγραφικά - διοικητικά στοιχεία
Ο **Άγιος Γεώργιος** Λιχάδος βρίσκεται στον Βόρειο Ευβοϊκό και τα παράλια του ομώνυμου κόλπου σε απόσταση 3 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Λιχάδας, 42 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της Ιστιαίας (έδρα δήμου) και 133 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Χαλκίδας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 868 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την ελαιοκαλλιέργεια και την αλιεία. Το χωριό πήρε το όνομά του από το ναό του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος βρίσκεται 50 μέτρα μακριά από την θάλασσα. Επίσης κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου διοργανώνεται το πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου, Ναυτική Εβδομάδα τον Ιούλιο και γιορτή της σαρδέλας τον Αύγουστο. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λιχάδος.

### Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.8)
ImageSize  = width:850 height:210
PlotArea   = height:150 left:50 bottom:50 right:50
AlignBars  = justify
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:1000
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:100 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:1000 start:0
PlotData=
  color:yellowgreen width:40   mark:(line,white) align:center
  bar:1940 from:start till:133 text:"133"
  bar:1951 from:start till:191 text:"191"
  bar:1961 from: start till:318 text:"318"
  bar:1971 from: start till:519 text:"519"
  bar:1981 from: start till:636 text:"636"
  bar:1991 from: start till:765 text:"765"
  bar:2001 from: start till:794 text:"794"
  bar:2011 from: start till:882 text:"882"
  bar:2021 from: start till:745 text:"745"
  


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Άγιος Γεώργιος Εύβοιας

## Σημείωση
Στον ίδιο δήμο βρίσκονται οι συνώνυμοι οικισμοί Άγιος Γεώργιος Γιάλτρων και Άγιος Γεώργιος Ιστιαίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Ιπτάμενη βόμβα

thumb|right|300px|Προετοιμασία ιπτάμενης βόμβας V1 για την πτήση
[thumb|right|300px|Υπόγειο εργοστάσιο παραγωγής ιπτάμενων βομβών στο στρατόπεδο εξόντωσης [Μίτελμπαου Ντόρα, παράρτημα του Στρατόπεδου συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ]]
Με την ονομασία **Ιπτάμενη βόμβα**, ή **βόμβα V**, φερόταν ειδικό πυραυλοκίνητο όπλο που κατασκεύασαν και χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί περί τα τέλη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, την περίοδο 1944-1945.

Η βόμβα αυτή ήταν ένα αυτοπροωθούμενο βλήμα μεγάλης ακτίνας δράσης που έγινε περισσότερο γνωστό ως «**V**» εκ του αρχικού γράμματος της γερμανικής λέξης «Vergeltungswaffe» (= όπλο αντιποίνων). Κατασκευάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν δύο τέτοιοι τύποι βλημάτων οι **V-1** (που ονομάστηκαν ιπτάμενες βόμβες) που τις χειριζόταν η Λούφτβαφφε και στη συνέχεια τα λεγόμενα βλήματα **[[V-2]]**που τις χειριζόταν το πυροβολικό του στρατού ξηράς.
 
Παρά ταύτα η μαζική παραγωγή και χρήση τους δεν κατάφεραν να επηρεάσουν τη γενικότερη διεξαγωγή των τότε επιχειρήσεων.

## Γενικά
Συγκεκριμένα στη διάρκεια του Β΄ Π.Π. ο Αδόλφος Χίτλερ αμέσως μετά την απόβαση της Νορμανδίας (6 Νοεμβρίου 1944) άρχισε να δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία για μυστικά όπλα που είχε το γερμανικό οπλοστάσιο προεξοφλώντας ότι θα μπορούσαν να επιφέρουν σπουδαία αποτελέσματα στην ταχύτερη επικράτηση της κυριαρχίας του. Στα πλαίσια της τότε προπαγάνδας του ψυχολογικού πολέμου οι ειδήσεις αυτές απέβλεπαν αφενός στην αποθάρρυνση των αντίπαλων συμμαχικών στρατευμάτων, αφετέρου στην ανόρθωση του ηθικού των δικών του δυνάμεων η κατάσταση των οποίων βρίσκονταν ήδη σε δύσκολη θέση τόσο στο ανατολικό όσο και στο δυτικό μέτωπο. Παράλληλα σχεδόν όλο το τότε τεχνικό επιστημονικό δυναμικό της Γερμανίας πάσχιζε για την ανακάλυψη νέων όπλων περισσότερο αποτελεσματικών σε όλα τα πεδία των μαχών (των κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα).

Έτσι στις 12 Ιουνίου του 1944, τη νύκτα, ξημερώνοντας η επομένη το Λονδίνο δοκίμαζε - γνώριζε την καταστροφή του πρωτότυπου αυτού όπλου που ονομάστηκε ιπτάμενη βόμβα σ΄ ένα άνευ προηγουμένου καταιγισμού προσβολών. Παρόμοια τέτοια καταιγιστική προσβολή επαναλήφθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους αυτή τη φορά με βλήματα V-2, εναντίον του Λονδίνου και της Αμβέρσας επίσης με πολύ μεγάλες καταστροφές.

Υπολογίστηκε ότι από τον Ιούνιο του 1944 μέχρι τον Μάιο του 1945 εκτοξεύτηκαν συνολικά μόνο εναντίον του Λονδίνου και της Αμβέρσας περίπου 8.000 ιπτάμενες βόμβες V-1 και 7.000 βλήματα V-2.

Κατηγορία:Βόμβες
Κατηγορία:Οπλικά συστήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Βρυσέλλα Θεσπρωτίας

Η **Βρυσέλλα** είναι χωριό του δήμου Φιλιατών του Νομού Θεσπρωτίας της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης). Απέχει 13 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού, Ηγουμενίτσα.

## Γενικά στοιχεία
Παλαιότερα υπαγόταν στην επαρχία Φιλιατών, ενώ από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμου Φιλιατών. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου Δήμου.

Βρίσκεται νότια των Φιλιατών και σε απόσταση 13 χλμ. από την Ηγουμενίτσα, σε υψόμετρο 120 μέτρα. Ο πληθυσμός του οικισμού, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ανέρχεται σε 267 κατοίκους. Εκκλησιαστικά, η Βρυσέλλα υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αποστόλους και γιορτάζει στις 30 Ιουνίου. Στις 17 Ιουλίου πραγματοποιείται έτερο πανηγύρι προς τιμή της Αγίας Μαρίνας.

Μέχρι τα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την απελευθέρωση της Θεσπρωτίας από τις δυνάμεις του Άξονα το 1944, η πλειοψηφία των κατοίκων της Βρυσέλλας ήταν Τσάμηδες (ενδεικτικά το 1940, οι 616 από τους 628 κατοίκους ήταν Τσάμηδες). Ενδιάμεσα, το 1924 έγινε απόπειρα εγκατάστασης στον οικισμό Ελλήνων προσφύγων από την Καππαδοκία, οι οποίοι δύο χρόνια αργότερα μετεγκαταστάθηκαν σε άλλες περιοχές λόγω εντάσεων με τη μουσουλμανική κοινότητα και έλλειψης καλλιεργήσιμων εκτάσεων. 

Από την Βρυσέλλα κατάγεται η πρωταθλήτρια κωπηλασίας και χάλκινη ολυμπιονίκης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012, Αλεξάνδρα Τσιάβου.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμ. 15ος, σελ. 349

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Χρήστος Λαμπράκης

Ο **Χρήστος Λαμπράκης** (Αθήνα, 24 Φεβρουαρίου 1934 - 21 Δεκεμβρίου 2009) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και εκδότης, θεωρούμενος ως ο ισχυρότερος άνθρωπος στα ελληνικά ΜΜΕ επί δεκαετίες.

## Βιογραφία
Ο Χρήστος Λαμπράκης γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα και ήταν γιος του Δημητρίου Λαμπράκη, και της Ελζας Τσαουσοπούλου και ήταν ο σημαντικότερος Έλληνας εκδότης της εποχής. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικές επιστήμες στο London School of Economics. Το 1954, σε ηλικία 20 ετών, ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού "Ταχυδρόμος" και το 1957, μετά τον θάνατο του πατέρα του, ανέλαβε την προεδρία του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, που εξέδιδε, μεταξύ άλλων, τις εφημερίδες "Το Βήμα" και "Τα Νέα". Ο Χρήστος Λαμπράκης ίδρυσε επίσης την ημερήσια αθλητική εφημερίδα "Ομάδα" το 1959 και το περιοδικό "Εποχές" το 1963.

Κατά τη διάρκεια της Χούντας φυλακίστηκε και οι εφημερίδες και τα περιοδικά που εξέδιδε σταμάτησαν τη λειτουργία τους.

Από το 1970, οπότε ο ΔΟΛ έγινε ανώνυμη εταιρεία, ανέλαβε τη θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΕ Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη. Ήταν Πρόεδρος του Συλλόγου των Φίλων της Μουσικής και του Ιδρύματος Λαμπράκη. Ήταν επίσης ο πρώτος εκδότης στην Ελλάδα που, το 1997, πέρασε τα έντυπά του στην ηλεκτρονική ενημέρωση.

Ήταν επίσης ιδρυτής και μέτοχος του τηλεοπτικού σταθμού MEGA όπου διετέλεσε και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του καναλιού.

Προσωπικότητα με ιδιαίτερη καλλιέργεια και μεγάλη αγάπη για την τέχνη, την μουσική και τον πολιτισμό, υπήρξε ο πρωτεργάτης της δημιουργίας του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, το οποίο ανοιξε το 1991 με δύο αίθουσες ενώ το 2004 άνοιξε στο Μέγαρο το Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο, με προσθήκη της αίθουσας “Αλεξάνδρα Τριάντη». Αργότερα προστέθηκε η αίθουσα “Νίκος Σκαλκώτας” και η μεγάλη μουσική βιβλιοθήκη Λίλιαν Βουδούρη η οποία τώρα έχει στη συλλογή της 80.000 τίτλους βιβλίων και πολυμέσων. Για την προσφορά του αυτή, η κεντρική αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών φέρει το όνομα του (αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης). Στις αρχές του 2000 εγκαινιάστηκε Μέγαρο Μουσικής και στη Θεσσαλονίκη στεγάζοντας σειρά καλλιτεχνικών και άλλων δραστηριοτήτων.

### Υγεία και θάνατος
Τον Οκτώβριο του 2000, εισήχθη στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, με μικροβιακή ενδοκαρδίτιδα, η οποία είχε προσβάλει τη μιτροειδή βαλβίδα, ενώ ακολούθως είχε νοσηλευθεί και στο νοσοκομείο Johns Hopkins των ΗΠΑ, ενώ δύο χρόνια αργότερα νοσηλεύθηκε στον “Ευαγγελισμό” ύστερα από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009 νοσηλεύονταν στο Ωνάσειο ενώ οι γιατροί είχαν φέρει ειδικό μηχάνημα για την καρδιακή υποστήριξη.

Απεβίωσε στις 21 Δεκεμβρίου 2009, νοσηλευόμενος εκεί, σε ηλικία 75 ετών. Κηδεύτηκε στις 23 Δεκεμβρίου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Γεώργιος Ρούσσος

Ο **Γεώργιος Ρούσσος** (1910-7 Αυγούστου 1984) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αντίπαρο και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες *Ελεύθερον Βήμα*, *Αθηναϊκά Νέα*, *Φωνή του Λαού* κ.ά. Διετέλεσε αρχισυντάκτης της εφημερίδας *[[Τα Νέα]]* και διευθυντής του περιοδικού *[[Ταχυδρόμος (περιοδικό)|Ταχυδρόμος]]*. Συνεργάστηκε επίσης με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας. Παράλληλα με τη σταδιοδρομία του στον Τύπο, ασχολήθηκε με τη συγγραφή μυθιστορημάτων και θεατρικών έργων, πολλά από τα οποία σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία και διασκευάστηκαν για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Σύζυγός του υπήρξε η ηθοποιός Καίτη Λαμπροπούλου.

## Εργογραφία
* Θεατρικά έργα:
** «Ο πρωτευουσιάνος» (1940)
** «Ο προικοθήρας» (1945)
** «Η ευθεία και η τεθλασμένη» (1948, με τον Δημήτρη Ψαθά)
** «Τρίτη και 13» (1954)
** «Ο εραστής έρχεται» (1955;)
** «Ευτυχώς τρελάθηκα» (1956)
** «Βασίλισσα Αμαλία» (1958)
** «Μαντώ Μαυρογένους» (1959)
** «Η γούνα της άλλης» (1959)
** «Θεοδώρα η Μεγάλη» (1968)
** «Φόνος στο ιερό παλάτι» (1971)
** «Βασιλικό ρομάντσο» (1973) κ.ά.
* Μυθιστορήματα:
** «Ακόλαστη Αυγούστα»
** «Ο κουρσάρος του Αιγαίου»
** «Αμαλία»
** «Κασσιανή» κ.ά.

Εκδόθηκε επίσης το επτάτομο έργο του *Νεώτερη ιστορία του ελληνικού έθνους, 1826-1974* (1975).

## Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών παραστάσεων που βασίστηκαν σε έργα του Γ. Ρούσσου.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Πηγές
Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τ. 3

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Δημήτριος Λόντος

Ο **Δημήτριος Λόντος** (1888 - 1977) ήταν Έλληνας πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Σωτήριου Λόντου, δημοτικού συμβούλου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν εγγονός του Ανδρέα Χ. Λόντου, δημάρχου Πατρέων και προέδρου της Βουλής, και πρώτος ξάδελφος των Δημητρίου Μάξιμου και Γεωργίου Στρέιτ. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άσκησε τη δικηγορία και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία.

Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές Μαΐου και Δεκεμβρίου 1915, Αθηνών στις εκλογές 1933, 1935 και 1946, με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές 1952. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά είχε εξορισθεί και επί Κατοχής διέφυγε στη Μέση Ανατολή και πήρε μέρος στο Συνέδριο Λιβάνου ως εκπρόσωπος του Λαϊκού Κόμματος. Διετέλεσε υπουργός γενικός διοικητής Θράκης (20.3-19.7.1935) και υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ (25.9-10.10.1935) στην Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη, υπουργός Προνοίας και Αντιλήψεως στην εξόριστη Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου (8.6-18.10.1944), Εθνικής Προνοίας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος Γεωργίου Παπανδρέου (25.10.1944-3.1.1945), Ναυτικών στην Κυβέρνηση Τσαλδάρη Οκτωβρίου 1946, (4.11.1946-24.1.1947) και έπειτα Ανοικοδομήσεως (7.9.1947-18.11.1948) και στη συνέχεια Μεταφορών (18.11.1948-20.1.1949) στην Κυβέρνηση Σοφούλη.

Ήταν παντρεμένος με την Μελπομένη Σκαμπαβία και είχαν αποκτήσει δύο κόρες: την Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου, σύζυγο του Παύλου Κανελλόπουλου, και την Θέκλα Μαρινίδου.
## Πηγές
* Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τόμος Γ΄, σελ. 418-419

Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Θράκης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Πρόνοιας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ανοικοδομήσεως
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Δημητριος