open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαμούθ

**Μαμούθ** είναι η συνηθισμένη ονομασία του ελέφαντα του πρωτογενούς, που θεωρείται ο πρόγονος του σημερινού ελέφαντα. Η καταγωγή του μαμούθ είναι ακόμα άγνωστη αλλά είναι σύγχρονο του παλαιολιθικού ανθρώπου, όπως δείχνουν οι απεικονίσεις πάνω στα τοιχώματα των παλαιολιθικών σπηλαίων που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος της παγετώδους εποχής. Σύμφωνα με μία άποψη, το μαμούθ πρέπει ν' αποτελεί ένα ειδικό κλάδο που αποχωρίστηκε απ' τον κεντρικό κορμό των προβοσκιδωτών κατά την κατώτερη τεταρτογενή εποχή κι αναπτύχθηκε στις αρκτικές περιοχές της Ευρασίας. Κατά την άποψη του Αμερικανού παλαιοζωολόγου Όσμπορν, θεωρείται ότι είναι αφρικανικής καταγωγής, που προσαρμόστηκε στις παγετώδεις συνθήκες μέσα στις οποίες βρέθηκε. Σημαντικό χαρακτηριστικό των μαμούθ ήταν οι ιδιαίτερα μεγάλοι χαυλιόδοντες.

## Ετυμολογία και πρώιμες παρατηρήσεις

Σύμφωνα με το The American Heritage Dictionary, η λέξη "μαμούθ" πιθανότατα προέρχεται από μια λέξη στις γλώσσες Μάνσι της δυτικής Σιβηρίας που σημαίνει "κέρας της γης", σε σχέση με τους χαυλιόδοντες των μαμούθ.Τα μαμούθ εμφανίζονται στη λαϊκή παράδοση των ιθαγενών της Σιβηρίας, οι οποίοι εντυπωσιάστηκαν από το μεγάλο μέγεθος των υπολειμμάτων τους.  Στη μυθολογία του λαού Εβένικ, τα μαμούθ ήταν υπεύθυνα για τη δημιουργία του κόσμου, ξεθάβοντας τη γη από τον πυθμένα του ωκεανού με τους χαυλιόδοντες τους.  Οι Σέλκουπ πίστευαν ότι τα μαμούθ ζούσαν υπόγεια και φρουρούσαν τον κάτω κόσμο, ενώ οι Νέμετς και οι Μάνσι
(οι τελευταίοι από τους οποίους, μαζί με τους Χάντι, συνέλαβαν τα μαμούθ ως γιγάντια πουλιά) πίστευαν ότι τα μαμούθ ήταν υπεύθυνα για τη δημιουργία βουνών και λιμνών, ενώ οι Γιακούτ θεωρούσαν τα μαμούθ ως πνεύματα του νερού.

## Περιγραφή
Όπως οι ελέφαντες, τα μαμούθ είχαν συνήθως μεγάλα μεγέθη σώματος. Τα μεγαλύτερα γνωστά είδη όπως το Mammuthus meridionalis και το Mammuthus trogontherii (το μαμούθ της στέπας) ήταν σημαντικά μεγαλύτερα από τους σύγχρονους ελέφαντες, με τα ώριμα ενήλικα αρσενικά να έχουν μέσο ύψος περίπου 3,8-4,2 μέτρα (στον ώμο) και βάρος 9,7-10 τόνους , ενώ τα εξαιρετικά μεγάλα αρσενικά μπορεί να έχουν φτάσει τα 4,5 μέτρα στον ώμο και τους 14,3 τόνους σε βάρος.

## Βιβλιογραφία
* Ελένη Φατσέα: «Μαμούθ: Οι παγωμένοι γίγαντες», *[[Περισκόπιο της Επιστήμης]]*, Ιανουάριος 1997, σελ. 32
## Παραπομπές


Μαμουθ
Μαμουθ
Μαμουθ
Μαμουθ
Δεκαεξαδικό σύστημα αρίθμησης

Το **δεκαεξαδικό σύστημα αρίθμησης** είναι ένα θεσιακό σύστημα αναπαράστασης αριθμών. Έχει ως βάση του τον αριθμό 16. Αυτό σημαίνει ότι, σε μια σειρά ψηφίων, κάθε ψηφίο έχει αξία 16 φορές μεγαλύτερη από εκείνο που βρίσκεται αμέσως δεξιά του. Δηλαδή, οι θέσεις των ψηφίων στο δεκαεξαδικό σύστημα δηλώνουν μονάδες, 16άδες, 16 \times 16 =256άδες κ.ο.κ., σε αναλογία με το δεκαδικό σύστημα, όπου οι θέσεις δηλώνουν δυνάμεις του δέκα (μονάδες, δεκάδες, εκατοντάδες...) 

## Η αναπαράσταση
Για την αναπαράστασή του, το δεκαεξαδικό σύστημα έχει ανάγκη 16 ψηφίων. Για τα πρώτα δέκα, χρησιμοποιούνται τα ψηφία 0 - 9 της αραβικής αναπαράστασης του δεκαδικού συστήματος. Για να αναπαρασταθούν οι αξίες από το 10 έως και το 15, δανειζόμαστε τα πρώτα 6 κεφαλαία γράμματα του λατινικού αλφαβήτου: A, B, C, D, E και F.

Για παράδειγμα, ο δεκαδικός αριθμός (79)10 (79, βάση 10) απεικονίζεται στο δεκαεξαδικό σαν (4F)16 (4F, βάση 16), δηλαδή:

(4F)_{16} = 4 \times 16^1 + 15 \times 16^0 = 64 + 15 = 79

## Χρήση
Η αρχική χρήση του ήταν στους υπολογιστές, μιας και είναι εύκολη η μεταφορά ενός αριθμού από το δυαδικό, δηλαδή την γλώσσα μηχανής. Η μετατροπή ενός δυαδικού αριθμού στο δεκαεξαδικό σύστημα είναι εύκολη υπόθεση αρκεί να σκεφτούμε ότι κάθε δεκαεξαδικός αριθμός αποτελείται από έναν 4ψήφιο δυαδικό π.χ. το 7 = 0111 και το F = 1111 (δείτε πίνακα).

Οι εντολές στους αρχικούς υπολογιστές γράφονταν σαν δεκαεξαδικοί αριθμοί και η γλώσσα μηχανής είναι βασισμένη σε αυτούς. Παράδειγμα 
η εντολή επανέλαβε (loop) είναι 039A.

Ο πίνακας ASCII είναι ένας πίνακας που αποτελείται από δυο 16δικούς αριθμούς που αντιπροσωπεύουν τα Αγγλικά στοιχεία και όχι μόνο. 

Παράδειγμα στο μέρος της διεύθυνσης στον φυλλομετρητή σας μπορείτε να δείτε την αντιπροσώπευση των Ελληνικών. Η λέξη Δεκαεξαδικό_σύστημα μεταφράζεται σαν %CE%94%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CF%83%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1

Η πιο κοινή μετάφραση είναι του κενού (%20) που δεν επιτρέπεται σαν ονομασία (URL).

Το δεκαεξαδικό σύστημα παρουσιάζει ειδικό ενδιαφέρον, γιατί υπάρχει μια 1-1 αντιστοιχία ανάμεσα σε κάθε δεκαεξαδικό ψηφίο και σε κάθε μία από τις ομάδες 4 ψηφίων του δυαδικού συστήματος. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το 16 είναι δύναμη του 2, 2^4 = 16. Εύκολα προκύπτει από αυτό ότι υπάρχουν 16 δυνατοί συνδυασμοί 4 ψηφίων, το καθένα από τα οποία μπορεί να είναι είτε "0" είτε "1", δηλ. τα ψηφία του δυαδικού συστήματος. Κάθε ένας από αυτούς τους συνδυασμούς αντιστοιχεί στο δεκαεξαδικό ψηφίο που παριστάνει την αριθμητική αξία του, ως εξής:

Λόγω της αντιστοιχίας αυτής, το δεκαεξαδικό σύστημα, όπως και το οκταδικό, παίζουν σπουδαίο ρόλο στον προγραμματισμό των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η κύρια χρησιμότητά τους είναι να συμπτύσσουν ομάδες από *bits* (κάθε *[[bit]]* αναπαριστά ένα δυαδικό ψηφίο). Για παράδειγμα, δύο δεκαεξαδικά ψηφία μπορούν να κωδικοποιήσουν μια ψηφιολέξη (*[[byte]]*), δηλ. μια σειρά από 8 *bits*.

## Δείτε επίσης
* Πανψηφιακός αριθμός

Κατηγορία:Δυαδική αριθμητική
Κατηγορία:Συστήματα αρίθμησης
Πτωχοκομείο Αθηνών

Το **Πτωχοκομείο Αθηνών** ήταν ευαγές ίδρυμα της Ελεήμονος Εταιρείας το 1864.
## Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε το 1864 και μετά από πολλές αναζητήσεις χώρου στέγασης ανεγέρθηκε τελικά το 1875 κτήριο επί οικοπέδου που πρόσφερε η Μονή Ασωμάτων στη σημερινή λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας (τότε αποκαλούμενη Λεωφόρος Κηφισίας) με δαπάνη του Ανδρέα Συγγρού απέναντι από το σημερινό Βυζαντινό Μουσείο, πρώην Μέγαρο Δούκισσας της Πλακεντίας.Το Πτωχοκομείο αργότερα μετονομάστηκε σε «Γηροκομείο» και μεταφέρθηκε στους Αμπελοκήπους. Το κτίριο της Βασιλίσσης Σοφίας κατεδαφίστηκε το 1932 και στη θέση του ανεγέρθηκε πολυτελής έπαυλη που έγινε κατοικία του Ελευθερίου Βενιζέλου και ακολούθως οικία του εκάστοτε Βρετανού Πρεσβευτή, δίπλα στη Βρετανική Πρεσβεία της Αθήνας. 

Δίπλα στο κτήριο του Πτωχοκομείου ανεγέρθηκε μικρός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, που υφίσταται και σήμερα ως ξεχωριστός, ελεύθερα προσβάσιμος γωνιαίος χώρος του αρχικού οικοπέδου.

## Παραπομπές
 

## Πηγές
*«Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» τομ.Κ΄, σελ.868.
*«Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τομ.51ος, σελ.125.

Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Αθήνα
Ραντ (μονάδα)

Η **μονάδα Ραντ** (rad), διεθνές σύμβολο **rd**, αποτελεί μονάδα μέτρησης απορροφηθείσης δόσης ακτινοβολίας που είναι ίση με την ποσότητα μιας ιοντίζουσας ακτινοβολίας, που ανεξάρτητα της πηγής προέλευσής της, προκαλεί απορρόφηση ενέργειας 100 εργίων ανά γραμμάριο (erg/gr) ακτινοβολούμενης ύλης. **1 rd = 100 erg/gr**.
## Ιστορία
Η μονάδα ραντ είχε προταθεί αρχικά, (1918), για την μέτρηση ακτινοβολίας Χ και ανήκε στο σύστημα μέτρησης CGS. Όμως από το 1970 οπότε και γενικεύτηκε το Διεθνές σύστημα μονάδων η μονάδα ραντ αντικαταστάθηκε ως προς τις σχέσεις των μονάδων μέτρησης, από έργια ανά γραμμάριο σε τζάουλ ανά χιλιόγραμμο ύλης, όπου και η σύγχρονη μονάδα  γκρέυ, (Gy), σε σχέση: 
:::::::::::**1 rd = 10 mGy**, ή **100 rd = 1 Gy**.

Σήμερα η μονάδα ραντ θεωρείται ξεπερασμένη, η δε χρήση της έχει σχεδόν εκλείψει από όλα τα ινστιτούτα, εργαστήρια και κέντρα πυρηνικών ερευνών και εφαρμογών ακτινοβολιών.

Κατηγορία:Μονάδες ακτινοβολίας
Κατηγορία:Μονάδες που δεν ανήκουν στο SI
Αιματοκρίτης

right|thumb|160px|Σχεδιάγραμμα συμπιεσμένου όγκου κυττάρων ανά μονάδα όγκου αίματος.

**Αιματοκρίτης** ονομάζεται η εκατοστιαία αναλογία του όγκου του αίματος που καταλαμβάνεται από τα ερυθροκύτταρα, δηλαδή τα ερυθρά αιμοσφαιρία ανά μονάδα όγκου αίματος. Συντομογραφείται ως **ΗΤ**, **HCT**, **PCV** (packed cell volume, δηλ. «συμπιεσμένος όγκος κυττάρων») ή και **EVF** (erythrocyte volume fraction, δηλ. «κλασματικός όγκος ερυθροκυττάρων»).

Οι φυσιολογικές τιμές κυμαίνονται κατά μέσο όρο γύρω στο 45%, και πιο συγκεκριμένα σε 37-49% για τους άνδρες και σε 36-48% για τις γυναίκες. Οι τιμές μπορούν να διαφοροποιούνται από εργαστήριο σε εργαστήριο και, παράλληλα, ανάλογα με την ηλικία του εξεταζόμενου. Στα θηλαστικά, ο αιματοκρίτης είναι ανεξάρτητος του σωματότυπου. Ο προσδιορισμός του αιματοκρίτη συνήθως πραγματοποιείται στα πλαίσια μιας γενικής εξέτασης αίματος στην οποία προσδιορίζονται και άλλα βιοχημικά δεδομένα όπως ο αριθμός ερυθρών/λευκών αιμοσφαιρίων, αιμοπεταλίων κ.ά.

## Δείκτης σωματικής κατάστασης
Ο αιματοκρίτης αποτελεί βασικό δείκτη της κατάστασης ενυδάτωσης, αναιμίας ή σοβαρής απώλειας αίματος του σώματος, καθώς και της ικανότητας του σώματος να μεταφέρει οξυγόνο. Η εμφάνιση *μειωμένου* αιματοκρίτη μπορεί να οφείλεται είτε σε 
υπερυδάτωση, η οποία αυξάνει τον όγκο πλάσματος, είτε σε μείωση του αριθμού των ερυθροκυττάρων, η οποία προκαλείται από αναιμίες ή απώλεια αίματος. *Αυξημένος* αιματοκρίτης μπορεί να αποτελεί ένδειξη απώλειας υγρών, όπως στην περίπτωση αφυδάτωσης, θεραπείας με διουρητικά και εγκαυμάτων, ή σε αύξηση του αριθμού των ερυθροκυττάρων, όπως στην περίπτωση καρδιαγγειακών και νεφρικών διαταραχών, αληθούς πολυκυτταραιμίας και μειωμένου αερισμού.

## Βλέπε επίσης
* Αίμα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Abbott Point of Care Inc.: «Αιματοκρίτης/HCT και υπολογισμένη αιμοσφαιρίνη/Hb» 

Κατηγορία:Αιματολογία
Αγγειονευρωτικό οίδημα

**Αγγειονευρωτικό οίδημα** ή **Αγγειακό οίδημα** ή απλώς **Αγγειοοίδημα** είναι το σαφώς περιγεγραμμένο, ενίοτε επώδυνο, οίδημα που προκύπτει αν, από αλλεργική αιτιολογία συνήθως, συμβεί κνιδωτική προσβολή των αγγείων και των ιστών (π.χ. τένοντες, έλυτρα, αρθρώσεις κλπ.) στον υποδόριο και στον υποβλεννογόνιο χώρο.

Το αγγειοοίδημα μπορεί να προκαλέσει οίδημα των βλεφάρων, των χειλέων, των αυτιών και άλλων περιοχών όπως τα χέρια, τα αντιβράχια, οι κνήμες, οι πτέρνες κλπ. Στην περίπτωση που εμφανιστεί στον λάρυγγα, ο κίνδυνος πρόκλησης ασφυκτικών φαινομένων γίνεται αυτονόητος. Γενικά, το αγγειοοίδημα διαρκεί από 24 έως 72 ώρες και υποχωρεί, όπως ακριβώς και η κνίδωση, χωρίς κανένα χρωματικό ή άλλο υπόλειμμα. Το αγγειοοίδημα συνήθως δεν είναι κνησμώδες και μπορεί να εμφανιστεί σε συνδυασμό με την κοινή κνίδωση ή μόνο του.

## Οικογενές αγγειοοίδημα
Το κληρονομικό αγγειοοίδημα αποτελεί μια σπάνια μορφή αγγειοοιδήματος πού εκδηλώνεται σε αρκετά μέλη της ίδιας οικογένειας, με εντόπιση του αγγειοοιδήματος στα άνω και κάτω άκρα και μαζί με γαστρεντερικές καιαναπνευστικές διαταραχές, αλλά χωρίς κνίδωση. Τα άτομα αυτά παρουσιάζουν ερεθισμό του πρωκτικού δακτυλίου με ένα κυκλικό πομφώδες περίγραμμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες
Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά
Κλεόμβροτος Α΄

Ο **Κλεόμβροτος Α΄** (πέθανε στις 6 Ιουλίου 371 π.Χ.) ήταν Βασιλιάς της Σπάρτης από την Δυναστεία των Αγιαδών (380 π.Χ. - 371 π.Χ.). Ο Κλεόμβροτος Α΄ ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Παυσανία Α΄, εγγονού του ομώνυμου διάσημου στρατηγού Παυσανία νικητή στην Μάχη των Πλαταιών, ο Παυσανίας Α΄ διαδέχθηκε τον αδελφό του Αγησίπολις Α΄ (380 π.Χ.). Ο Κλεόμβροτος Α΄ οδήγησε την Αρχαία Σπάρτη και τους Πελοποννήσιους συμμάχους του σε μάχη απέναντι στην ταχύτατα ανερχόμενη εκείνη την εποχή Θήβα. Ακολούθησε η Μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.) στην οποία ο ευφυέστατος Θηβαίος στρατηγός Επαμεινώνδας απρόσμενα συνέτριψε τους Σπαρτιάτες με πολύ μικρότερο στρατό, στην μάχη έπεσε και ο ίδιος ο Κλεόμβροτος Α΄. Πολλοί ιστορικοί κατηγορούν τον Κλεόμβροτο Α΄ σαν φίλο με τους Θηβαίους κάτι για το οποίο ίσως τον είχε κατηγορήσει ο συμβασιλέας του Αγησίλαος Β΄ της Σπάρτης. Οι ιστορικοί της εποχής του τον κατηγόρησαν για την φιλία του με την Θήβα που έφερε μια τόσο ταπεινωτική ήττα αλλά οι σύγχρονοι ιστορικοί το αρνούνται. Ο Κλεόμβροτος Α΄ ήταν ο δεύτερος Σπαρτιάτης βασιλιάς που έπεσε σε μάχη από την εποχή που ο δοξασμένος Λεωνίδας έπεσε στην Μάχη των Θερμοπυλών. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αγησίπολις Β΄.

## Παραπομπές



## Πηγές

*J. K. Anderson, Military Theory and Practice in the Age of Xenophon, London, 1970
*Xenophon, "Hellenika"

Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Γκέραρντ Μπάτλινερ

Ο **Γκέραρντ Μπάτλινερ** (*Gerard Batliner*) ήταν πολιτικός του Λίχτενσταϊν, αρχηγός κυβερνήσεως του κρατιδίου την περίοδο 1962-1970.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου του  1928 στο Έσκεν του Λίχτενσταϊν. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Φρίμπουργκ και έγινε κάτοχος τιμητικών τίτλων από τα πανεπιστήμια της Βασιλείας και του Ίνσμπρουκ. Την περίοδο 1962-70 ήταν αρχηγός της κυβέρνησης (*Regierungschef*). Το 1974 έγινε πρόεδρος του Κοινοβουλίου, θέση στην οποία διατηρήθηκε ως το 1978. Το 1983 και μέχρι το 1990 ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Απεβίωσε στο Έσκεν στις 25 Ιουνίου του 2008. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Batliner Wanger Batliner: Gerard Batliner - Προφίλ
* Comment on the Liechtenstein constitution
* Profil Detail DDr. h.c. Gerard Batliner

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Λίχτενσταϊν
Ρέκβιεμ

Με την ονομασία **Ρέκβιεμ** (εκ του λατινικού Requiem) φέρεται στην καθομιλουμένη η νεκρώσιμη ακολουθία της Καθολικής Εκκλησίας, της οποίας το εισοδικό αρχίζει με την παρακλητική φράση: "*Requiem aeternam dona eis Domine*" (= Ἀνάπαυσιν αἰώνιον δὸς αὐτοῖς, Κύριε). Η ορθή και επίσημη ονομασία της νεκρώσιμης ακολουθίας, όπως φαίνεται και στα οικεία λειτουργικά βιβλία της καθολικής Εκκλησίας, είναι *Λειτουργία υπέρ τεθνεώτων (Missa pro defunctis)*.

Η λέξη αυτή αποτελεί σήμερα αυτούσια κοινή διεθνή έκφραση στην καθομιλουμένη με τη σημασία "Νεκρώσιμη Τελετή".

## Μουσική
[240px|thumb|Χειρόγραφο από το Requiem K 626 (Αρχή του ''Dies Irae'') του [Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ]]
	 
Στο χώρο της μουσικής ο όρος *Ρέκβιεμ* περιγράφει ιδιαίτερη μουσική σύνθεση για νεκρώσιμη θεία λειτουργία. Αυτή η σύνθεση αποτελείται στην κλασσική μορφή της από τα ακόλουθα πέντε ψαλτά μέρη της νεκρώσιμης λειτουργίας:
 	
# Εισοδικό (Introitus): **Ρέκβιεμ** (Requiem aeternam dona eis Domine = ανάπαυσιν αιώνιον δος αυτοίς Κύριε)
# Ειρμός (Sequentia): **Ντίες Ίρε** (Dies Irae = Ημέρα οργής)
# Χερουβικό (Offertorium): **Ντόμινε Ιέζου Κρίστε** (Domine Iesu Christe = Κύριε Ιησού Χριστέ)
# **Σάνκτους** (Sanctus = Άγιος) (Ύμνος του Ησαΐα *Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Sabaoth*, *Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ*)
# **Άγκνους Ντέι** (Agnus Dei = Ο αμνός του Θεού)

Σε ορισμένες συνθέσεις ρέκβιεμ περιλαμβάνονται, επίσης, και οι ύμνοι:
* Tuba mirum (σάλπιγξ θαυμάτων)
* Lacrimosa (Δακρυόεσσα ημέρα)
* Rex tremendae (Βασιλεύ τρομερού μεγαλείου)

Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Ρόμπερτ Ρέκορντ

Ο **Ρόμπερτ Ρέκορντ** (, 1512 - 1558) ήταν Ουαλός ιατρός και μαθηματικός.

Γεννήθηκε στο Τένμπυ το 1512 και πέθανε στο Λονδίνο το 1558. Υπήρξε καθηγητής των Πανεπιστημίων Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ και σε διάφορα πανεπιστημιακά κολέγια. Θεωρείται πως αυτός πρώτος εισήγαγε την άλγεβρα στην Αγγλία αλλά και ο πρώτος που έγραψε επιστημονικές εργασίες αστρονομίας και μαθηματικών στην αγγλική γλώσσα. Μάλιστα αυτός φέρεται να εισήγαγε και το σύμβολο (**=**), για την ισότητα.

Περισσότερο από ένα αιώνα φέρεται να χρησιμοποιήθηκαν τα βιβλία του που περιλάμβαναν αριθμητική και Ευκλείδεια γεωμετρία.

Το 1551 ο Ρέκορντ έγινε επιθεωρητής των ορυχείων και των χρημάτων στην Ιρλανδία, αλλά απέτυχε να παρουσιασει κέρδος και απολύθηκε το 1553. Το 1556 κατηγόρησε τον William Herbert (1ος κόμης του Pembrok) για κακομεταχείριση ως επίτροπος των νομισματοκοπείων - μια απερίσκεπτη κατηγορία εναντίον ενός ευνοούμενου μέλους της "καλης κοινωνιας". Ο Ρέκορντ πέθανε στη φυλακή  στην οποία κλειστηκε, αφού δεν μπόρεσε να καταβάλει το μεγάλο πρόστιμο που κέρδισε ο Herbert στη μηνυση για δυσφήμηση εναντίον του. 

## Σημαντικά έργα του
**The Whetstone of Witte*, έτος έκδοσης 1557.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ουαλοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Ουαλοί επιστήμονες
Κατηγορία:Βρετανοί φυσικοί
Κατηγορία:Βρετανοί ιατροί
Κατηγορία:Βρετανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 16ου αιώνα
Ναυαρχείο

Με το όνομα **Ναυαρχείο** φέρεται γενικά  η ανώτατη αρχή – διοίκηση πολεμικών πλοίων. Σε πολλά κράτη ο όρος αυτός είναι συνώνυμος με το Υπουργείο των Ναυτικών όπως «Συμβούλιο του Ναυαρχείου». Επίσης με το ίδιο όνομα φέρεται και το κτίριο ή το συγκρότημα όπου είναι εγκατεστημένη η υπηρεσία αυτή. 

Σε μεγάλα ναυτικά κράτη π.χ. Αγγλία, ΗΠΑ, Ιαπωνία, κ.ά. στα οποία υφίσταται ο θεσμός του ναυαρχείου αυτό αποτελεί την ανώτατη διοικητική αρχή των ναυτικών δυνάμεων στις οποίες ο Υπουργός Ναυτικών αποτελεί τον «κοινοβουλευτικό σύνδεσμο» μεταξύ Ναυτικού και Βουλής.

Ο αρτιότερος τέτοιος οργανισμός ναυαρχείου είναι της Αγγλίας που φέρει τον τίτλο "Βασιλικό Βρετανικό Ναυαρχείο" που συγκροτείται από τέσσερις ναυάρχους όπου και καθιερώθηκε να ονομάζονται «Λόρδοι του Ναυαρχείου», ανεξάρτητα αν είναι ή δεν είναι κάτοχοι του τίτλου. Έτσι ο αρχαιότερος εξ αυτών ονομάζεται "1ος ναυτικός Λόρδος" σε αντιδιαστολή με τον εκάστοτε Υπουργό των Ναυτικών που ονομάζεται "1ος πολιτικός Λόρδος" και ο οποίος έχει για γραμματέα του έναν υποναύαρχο. Ο "1ος ναυτικός Λόρδος" είναι στη πράξη ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του βρετανικού βασιλικού Ναυτικού. Ο "2ος ναυτικός Λόρδος" ασχολείται με θέματα διοίκησης, ο "3ος ναυτικός Λόρδος" ασχολείται με τεχνική υποδομή, και ο "4ος ναυτικός Λόρδος" με πάσης φύσεως θεμάτων διοικητικής μέριμνας (τροφοδοσίες, υλικά, ιματισμό κ.λπ)

Στο γαλλικό και ιταλικό πολεμικό ναυτικό υφίσταται ο θεσμός του "Συμβουλίου των ναυάρχων", που έχει περισσότερο συμβουλευτικό χαρακτήρα εισηγήσεων για τον αντίστοιχο υπουργό. Στην Ελλάδα αντί του όρου αυτού υφίσταται σήμερα το "Ανώτατο Συμβούλιο του Ναυτικού" που συνέρχεται υπό τον Υπουργό και συνεδριάζει τακτικά και έκτακτα, ασχολούμενο με τα πάσης φύσεως διοικητικά, οικονομικά και τεχνικά ζητήματα του Όπλου και πάντα με συμβουλευτικό χαρακτήρα.

Τα ναυαρχεία στεγάζονται συνήθως μέσα σε Ναυστάθμους ή εγγύτατα αυτών.

## Δείτε επίσης
*Ναυαρχείο (Ηνωμένο Βασίλειο)
*Ναύαρχος

Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Ρεΐζ Εφέντης

Ο **ρεΐζ εφέντης** ή *ρεΐζ εφέντη* αποτελούσε ανώτερο πολιτικό τίτλο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Ο τίτλος αυτός πρωτοεμφανίσθηκε περί τον 16ο αιώνα όπου και άρχισε ν΄ αναφέρεται με αρμοδιότητες που άλλαζαν κατά καιρούς π.χ. άλλοτε προσωπικού πρέσβη του Σουλτάνου, άλλοτε του μεγάλου βεζίρη κ.λπ. Κατά τον 19ο αιώνα ο Ρεΐζ Εφέντης ήταν ο υπεύθυνος όλων των εξωτερικών υποθέσεων της Αυτοκρατορίας.

Κατηγορία:Κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι
Ναυκλαστροφόρο

Τα λεγόμενα **ναυκλαστροφόρα** (ναύκλαστρον + φέρω) ήταν οι πρόδρομοι των σημερινών ναρκοθέτιδων κα των τορπιλοβόλων, την εποχή που οι επιθετικές νάρκες και οι αυτοκινούμενες τορπίλες ονομάζονταν από κοινού ναύκλαστρα.

Τα ναυκλαστροφόρα ήταν πολεμικά πλοία ελαφρά, ταχύπλοα και ευέλικτα που προορίζονταν ειδικά για προσβολές εχθρικών στόχων δια των επιθετικών ναυκλάστρων που μετέφεραν, τα οποία άλλοτε εξακόντιζαν και άλλοτε καταβίβαζαν στη θάλασσα μέσω του "*σωλήνος - σκελεστού*", ή "*ναυκλαστροβόλου σωλήνος*" όπως λεγόταν τότε ο τορπιλοσωλήνας. Το ναυκλαστροφόρο διακρίνονταν ανάλογα σε ναυκλαστροθέτις και ναυκλαστροβόλο.

Τα πρώτα ναυκλαστροφόρα πλοία ήταν τα ελληνικά τορπιλοβόλα ΦΕΡΕΝΙΚΗ, ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ, ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ, ΤΕΡΨΙΘΕΑ και ΚΑΛΛΙΘΕΑ. Κατασκευάστηκαν το 1881 στη Γαλλία στα Ναυπηγεία FORGES ET CHANTIERS κατά άλλες πηγές στα  ‘La Seyne’  κατόπιν παραγγελίας της Ελληνικής Κυβερνήσεως. Ο οπλισμός τους αποτελείτο από ατελή εκσφενδονιστικά μηχανήματα τα οποία βελτιώθηκαν στο Ναύσταθμο από τη Σχολή Τορπιλλών (Ναυκλάστρων). Ήταν πλοία κατάλληλα για την άμυνα των ακτών. 

Έλαβαν μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Αργότερα μετονομάστηκαν σε τορπιλοβόλα 1,2,3,4 και 5 αντίστοιχα.   Παροπλίστηκαν το 1905. 

Πρότυπα ναυκλαστροφόρων πολεμικών πλοίων αγγλικής και γαλλικής κατασκευής φιλοξενεί σήμερα το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος στη Φρεαττύδα στον Πειραιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Κατηγορία:Τορπίλη
Χαρά Βιέννα

Η **Χαρά Βιέννα** (Χαρίκλεια Βιέννα - Παπαγεωργίου, 1922   - 1982) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Νέο Φάληρο. Φοίτησε στα εργαστήρια γλυπτικής και ζωγραφικής στη Σχολή Καλών Τεχνών. Από τη δεκαετία του 1960 έχει παρουσιάσει εργασίες της σε πλήθος εκθέσεων ατομικών και ομαδικών, πανελλήνιες αλλά και εκτός Ελλάδας όπως στις ΗΠΑ, στη Λωζάνη, στο Μιλάνο, στη Ρώμη, στη Μόσχα κ.α.

Το ζωγραφικό της έργο ανήκει στη νεοακαδημαϊκή τεχνοτροπία, με ζωηρό προσωπικό τόνο και με ιμπρεσιονιστικές επιδράσεις, διακρίνεται δε για την λεπτή ευαισθησία του στην επιτυχή χρήση των αποχρώσεων. Τελευταία επιδόθηκε περισσότερο στο πορτραίτο.

Από τα σημαντικότερα βραβεία που έχει λάβει ξεχωρίζουν το Βραβείο σχεδίου Μάρσαλ (χρηματικό), Έπαινος της διεθνούς έκθεσης Σπέτσια, καθώς επίσης αργυρό μετάλλιο και δίπλωμα στο 6ο Φεστιβάλ Μόσχας. Ο Δήμος Αθηναίων έχει αγοράσει έργα της.

Πέθανε το 1982 από εγκεφαλικό επεισόδιο και κηδεύτηκε στις 8 Μαΐου 1982 στο νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου.
## Πηγές
*"Πειραϊκόν Ημερολόγιον" Αρχείο Πειραϊκών Σπουδών (1966) τομ.1ος σελ.69


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών
Χολή

Η **χολή** είναι ένα πηχτό καφεπράσινο μέχρι πρασινοκίτρινο βασικό διάλυμα που εκκρίνεται από τα κύτταρα του ήπατος, και μέσω του χοληφόρου πόρου μεταφέρεται στο δωδεκαδάκτυλο. Σε ορισμένα θηλαστικά όπως και στον άνθρωπο συγκεντρώνεται σε μικρή αποθήκη, στη χοληδόχο κύστη και από εκεί απεκκρίνεται στον εντερικό σωλήνα, μέσω του δικτύου των χοληφόρων. Η χολή παίζει σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση και την πέψη του λίπους. 

## Σύνθεση της χολής
Η χολή συμπεριφέρεται ως αλκαλικό στις αντιδράσεις και συντίθεται από διάφορες οργανικές ενώσεις και ανόργανα ιόντα, διαλυμένα σε νερό. Περιλαμβάνει χολικά οξέα, λεκιθίνη, χοληστερόλη, χολερυθρίνη και πρωτεΐνες.Οι χρωστικές ουσίες της χολής (χολερυθρίνη και χολοπρασίνη), προέρχονται από τη διάσπαση της αιμοσφαιρίνης (των ερυθρών αιμοσφαιρίων) και είναι αυτές που δίνουν στη χολή το χρώμα της και που με τη σειρά της επηρεάζει το χρώμα των κοπράνων.

## Ροή της χολής
Η χολή ρέει στα χοληφόρα αγγεία, τα οποία σχηματίζουν το χοληφόρο δέντρο. Η απόδοση της χολής είναι αποτέλεσμα συνέργειας: 1) της ηπατικής έκκρισης, 2) της σύσπασης της χοληδόχου κύστης και 3) της χαλάρωσης του σφιγκτήρα του Oddi. Αυτές τις δράσεις αναλαμβάνει, σε ένα βαθμό, η χολοκυστοκινίνη (ή παγκρεατοζυμίνη), η οποία απελευθερώνεται μετά το γεύμα από εντερικά κύτταρα. 
Κύρια ουσία που παρακινεί το ήπαρ για έκκριση της χολής είναι η ορμόνη σεκρετίνη που παράγεται στα τοιχώματα του δωδεκαδακτύλου.

## Βιβλιογραφία
* Παπαδημητρίου, «Σύγχρονη γενική χειρουργική», εκδόσεις Μ. Παρισιάνου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Βιομόρια
Κατηγορία:Ηπατολογία
Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Κατηγορία:Σωματικά υγρά
Χοληφόρο δέντρο

Το **χοληφόρο δέντρο**, ή **δίκτυο των χοληφόρων**, είναι το δίκτυο των χοληφόρων αγγείων μέσα στο οποίο ρέει η χολή. Από άποψη εμβρυολογίας, προέρχεται από το αρχέγονο έντερο και σχηματίζεται μαζί με το ήπαρ. Το χοληφόρο δέντρο αποτελείται από τα ενδοηπατικά  και τα εξωηπατικά χοληφόρα.

## Ενδοηπατικά χοληφόρα
Τα ενδοηπατικά χοληφόρα είναι αγγεία που βρίσκονται μέσα στο ήπαρ. Λαμβάνουν τη νεοπαραγόμενη χολή και την αποδίδουν στο εξωηπατικό δίκτυο.

## Εξωηπατικά χοληφόρα
Τα εξωηπατικά χοληφόρα αποτελούνται από το δεξιό και αριστερό ηπατικό πόρο, τον κοινό ηπατικό, το χοληδόχο πόρο και τη χοληδόχο κύστη.

### Ηπατικοί πόροι
Ο δεξιός και ο αριστερός ηπατικός πόρος, μήκους 1-4 εκατοστά, συλλέγουν τη χολή από το ενδοηπατικό δίκτυο και συνενούνται στις πύλες του ήπατος για να σχηματίσουν τον κοινό ηπατικό πόρο, ο οποίος έχει μήκος 3-4 εκατοστά και συνεχίζει την πορεία του προς τα κάτω μέχρις ότου ενωθεί με τον κυστικό πόρο.

### Χοληδόχος πόρος
Ο χοληδόχος πόρος αποτελεί τη συνέχεια του κοινού ηπατικού προς τα κάτω και έχει μήκος που ποικίλλει γύρω από ένα μέσο όρο 8 εκατοστών και εύρος 8 χιλιοστά. Έχει συνήθως δύο μοίρες: η ελεύθερη μοίρα του ακολουθώντας πορεία που έρχεται σε σχέση με το δωδεκαδάκτυλο και το πάγκρεας, ενώνεται με τον παγκρεατικό πόρο και εκβάλλει στο δωδεκαδάκτυλο. Στο σημείο εκβολής περιβάλλεται από τον σφιγκτήρα του Oddi και σχηματίζει μια θηλή, το φύμα του Vater.

### Χοληδόχος κύστη

Η χοληδόχος κύστη βρίσκεται στην κάτω επιφάνεια του ήπατος. Ενώνεται με τον κοινό ηπατικό πόρο, δια του κυστικού πόρου.

## Βιβλιογραφία
* Παπαδημητρίου, «Σύγχρονη γενική χειρουργική», εκδόσεις Μ. Παρισιάνου.
* Snell R., «Κλινική ανατομική», ιατρικές εκδόσεις Λίτσας.

Κατηγορία:Ανατομία ζώων
Κατηγορία:Ηπατολογία
Χολαγγείο

**Χολαγγεία** ή **Χοληφόρα αγγεία** είναι τα αγγεία που άγουν τη χολή. Εντός αυτών, δηλαδή, ρέει η υγρή χολή.

Διακρίνονται, ανάλογα με την τοπογραφική σχέση τους με το ήπαρ σε ενδοηπατικά και εξωπηπατικά. Συνενώνονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν το Χοληφόρο δέντρο (ή δίκτυο των χοληφόρων).

Η κινητικότητα των χοληφόρων ρυθμίζεται πρωτευόντως από ορμονικούς παράγοντες και, κατά δεύτερο λόγο, νευρογενώς.

## Χολαγγειόλιο
Το **χολαγγειόλιο** είναι ένας από τους λεπτότατους, τελικούς κλάδους του χοληφόρου δέντρου.

## Βιβλιογραφία
* Παπαδημητρίου, "Σύγχρονη γενική χειρουργική", εκδόσεις Μ. Παρισιάνου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χοληδόχος κύστη και χοληφόρα αγγεία (χολαγγεία), εικόνες αξονικής τομογραφίας και διάφορες παθήσεις - CT Cases.net

Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Κατηγορία:Ηπατολογία
Πτολεμαίος Νιος

Ο **Πτολεμαίος ο Νιος**, αποτελεί πιθανό μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Η ταυτότητά του είναι ίσως η πιο αμφιλεγόμενη στη γενεολογία των Πτολεμαίων. 

## Βιογραφικά Στοιχεία
Υπήρξε συμβασιλέας της Αιγύπτου με τον Πτολεμαίο Β΄ τον Φιλάδελφο κατά την περίοδο 267 – 259 π.Χ. Η συμβασιλεία αυτή έλαβε τέλος εξαιτίας της επανάστασης που υποκίνησε από κοινού με τον Τίμαρχο της Μιλήτου, κατά το έτος 259 π.Χ. Πιθανώς να πρόκειται για γιο της Αρσινόης Β΄ από τον βασιλιά της Θράκης, Λυσίμαχο, ο οποίος γεννήθηκε μεταξύ 299 και 286 π.Χ. Ο τελευταίος πρέπει να ήταν υποψήφιος για βασιλεύς της Μακεδονίας το 281 π.Χ. από την Κασσάνδρεια όπου διέμενε με τη μητέρα του. Κατά μια εκδοχή ταυτίζεται και με τον Πτολεμαίο Επίγονο, που κυβέρνησε την Τελμεσσό. Πέθανε μετά το 240 π.Χ. αφήνοντας απογόνους.

## Πηγές
* Βιογραφία από τον Christopher Bennett .

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική Περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Ο Καρυοθραύστης

thumb|340px|Το πρωτότυπο σκηνικό της δεύτερης πράξης, από την πρεμιέρα της παράστασης το 1892.

**Ο Καρυοθραύστης** (ρωσικά: Щелкунчик, *Σσιελκούντσικ*, προφορά ΔΦΑ: [ɕːɪlˈkunt͡ɕɪk] ) είναι μπαλέτο του Πυότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκυ (1892). 

Αποτελείται από δύο πράξεις και τρεις σκηνές, ενώ το λιμπρέττο βασίστηκε  στη διασκευή του παραμυθιού *[[Ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικών]]* (1816) του Ε. Τ. Α. Χόφμαν από τον Αλέξανδρο Δουμά. Η ιστορία πρωτοτυπώθηκε σε μία συλλογή ιστοριών στο Βερολίνο το 1816, ενώ το 1844, ο Δουμάς τον ξανά έγραψε σε μια πιο ελαφριά, εύπεπτη μορφή. Η πρωτότυπη χορογραφία είναι του Λεβ Ιβανόφ.. Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στο Θέατρο Μαριίνσκυ στην Αγία Πετρούπολη την Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 1892, σε μια διπλή παράσταση μαζί με την όπερα του Τσαϊκόφσκυ, *Γιολάντα*. 

## Παραμύθι

Η ιστορία αναφέρεται στο δώρο που έκανε στη μικρή Κλάρα ο νονός της, Ντροσσελμάγιερ, την Παραμονή των Χριστουγέννων σε μια μικρή γερμανική πόλη. Ήταν ένας κινούμενος στρατιώτης, που λειτουργεί ως καρυοθραύστης. Όταν η γιορτή τελειώνει και οι καλεσμένοι φεύγουν, η Κλάρα μπαίνει στο ήσυχο σαλόνι για να κοιμίσει τον Καρυοθραύστη. Καθώς το ρολόι χτυπά μεσάνυχτα, το κορίτσι αποκοιμάται και μεταφέρεται σε έναν παραμυθένιο κόσμο. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο μεγαλώνει μαγικά, όλα τα παιχνίδια, ανάμεσά τους και ο Καρυοθραύστης, ζωντανεύουν και ρίχνονται στη μάχη με μεγάλα ποντίκια που εισβάλλουν στο δωμάτιο. Τελικά ο Καρυοθραύστης κερδίζει τη μάχη και μεταμορφώνεται σε έναν όμορφο πρίγκιπα. 

Στη δεύτερη πράξη η Κλάρα και ο Πρίγκιπας - Καρυοθραύστης ξεκινούν για ένα μαγικό ταξίδι. Περνούν από την Βασίλισσα του Χιονιού αλλά και από την Χώρα των Ζαχαρωτών με την νεράιδα Ζαχαρένια. Η Κλάρα δεν θέλει να αποχωριστεί τον Καρυοθραύστη της, όμως την Ημέρα των Χριστουγέννων καθώς ξυπνά κοντά στην οικογένειά της, το μόνο που κρατά στα χέρια της είναι ο Καρυοθραύστης, η κούκλα που της είχε χαρίσει ο νονός της.

## Πρεμιέρα
Η πρεμιέρα της παράστασης δόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1892 στο Θέατρο Μαριίνσκυ της Αγίας Πετρούπολης. Η πρώτη παράσταση στο εξωτερικό δόθηκε 42 χρόνια αργότερα, στο Λονδίνο το 1934. Από τότε έχουν γίνει πολλές παραστάσεις σε όλο τον κόσμο, με αρκετές διασκευές στη χορογραφία, καθώς ο κάθε χορογράφος προσπαθεί να δώσει τη δική του εκδοχή της ιστορίας, πάντα μέσα στα πλαίσια του πρωτότυπου κειμένου.

## Μπαλέτο
Το μπαλέτο έχει χορογραφηθεί επίσης και από δύο εκ των κορυφαίων χορευτών του 20ου αιώνα. Από τον Ρούντολφ Νουρέγιεφ για τα Βασιλικά Μπαλέτα της Σουηδίας και τον Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ για το American Ballet Theatre. Η συνηθέστερη εποχή που ανεβαίνει είναι τα Χριστούγεννα, καθώς τότε είναι κατάλληλο το ρεαλιστικό σκηνικό για τη φανταστική αυτή ιστορία και παρουσιάζεται κάθε χρόνο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Klavierfassung der Nussknackersuite  Noten als pdf und midi
* Orgelfassung (zwei Manuale mit Vollpedal) der Nussknackersuite   Noten als pdf

Κατηγορία:Μπαλέτο
Κατηγορία:Κούκλες στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1892
Κατηγορία:Συνθέσεις του Πιότρ Τσαϊκόφσκι
Βιότοπος

**Βιότοπος** γενικά ονομάζεται οποιαδήποτε περιοχή, κατά σύνολο ή μέρος αυτής, επί της οποίας όμως ο προσδιορισμός καθορίζεται από τους επικρατέστερους οργανισμούς που ζουν σε αυτή. Ειδικότερα αν στην περιοχή αυτή περιλαμβάνεται υδάτινη επιφάνεια (π.χ. λίμνη, ποταμός, έλος κ.λπ.), τότε ονομάζεται *υδροβιότοπος*.
 
Διαφορετικοί πληθυσμοί (π.χ. κουνέλια, καρότα, άνθρωποι) συνυπάρχουν στην ίδια περιοχή. Οι περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν σε αυτήν την περιοχή (θερμοκρασία, υγρασία) είναι ευνοϊκές για την επιβίωση αυτών των πληθυσμών. Ανάμεσα στα άτομα του ίδιου ή διαφορετικών πληθυσμών ενός βιότοπου αναπτύσσονται σχέσεις συνεργασίας, ανταγωνισμού, τροφικές, αναπαραγωγικές κτλ. 

Ο όρος **μικροβιότοπος** (*microhabitat*), χαρακτηρίζει υποδιαίρεση ενός βιότοπου που παρουσιάζει ιδιαίτερες χαρακτηριστικές ιδιότητες όπως το μικροκλίμα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Οικολογία
Κατηγορία:Οικοσυστήματα
Κατηγορία:Ενδιαίτημα
Γιώργος Ανεμογιάννης (σκηνογράφος)

Ο **Γιώργος Ανεμογιάννης** (16 Δεκεμβρίου 1916 – 19 Οκτωβρίου 2005) ήταν Έλληνας σκηνογράφος, ενδυματολόγος και διακοσμητής. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 16 Δεκεμβρίου του 1916. Είχε παρακολουθήσει μαθήματα διακοσμητικής στη Kunst Geverbe Schule στη Βιέννη και στη συνέχεια φοίτησε στην ειδική θεατρική σχολή του Max Reinhart στο Reinhardt-seminar και στη Spezialschule fur Buhnenbild του καθηγητή Rottmayer στο Πολυτεχνείο της Βιέννης. Και από τις τρεις παραπάνω σχολές αποφοίτησε με άριστα.

Στο θεατρικό χώρο της Ελλάδας εμφανίσθηκε για πρώτη φορά το 1939 με μια έκθεση Σκηνογραφίας στη γκαλερί Στρατηγοπούλου. Αμέσως μετά σκηνογράφησε το έργο "Το ταξίδι του κ. Περισσόν" για το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη. Το 1948 ο Γιώργος Ανεμογιάννης ήταν το βασικό στέλεχος στο θίασο "Μουσούρης - Μόρντος - Ανεμογιάννης" στα έργα "Μποέμ", "Ερωτικό Γαϊτανάκι" κ.ά. Από τότε συνεργάσθηκε με όλους σχεδόν τους ιδιωτικούς θιάσους της Αθήνας, καθώς και με το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε κάθε είδους θεατρικά έργα. Το 1955 συμμετέχει στο Φεστιβάλ Αθηνών στα έργα "Ορφέας" και "Ευριδίκη" του Γκλουκ.

Ο Γιώργος Ανεμογιάννης σκηνογράφησε και σχεδίασε κοστούμια για περισσότερα από 500 θεατρικά έργα όπως και σε έργα του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Επίσης έγραψε μελέτες για σκηνογραφία και υπήρξε θεατρικός κριτικός σε καλλιτεχνικά περιοδικά και στον ημερήσιο τύπο. Υπήρξε μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου και του Σωματείου Ελλήνων Τεχνιτών Θεάτρου. Είχε αναλάβει επίσης πολλές φορές τη διακόσμηση περιπτέρων σε εκθέσεις καθώς και σε πολλές διαφημιστικές μακέτες.
Το 1973 ο Γιώργος Ανεμογιάννης οργάνωσε το Μουσείο Αραβαντινού στον Πειραιά και πέντε χρόνια μετά, το 1978, το Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη στη Κρήτη. To 1999 εξέδωσε σε πολύ περιορισμένο κύκλο, καλλιτεχνικό λεύκωμα των έργων του με τον τίτλο "Διαδρομή στο Χρώμα και το Όνειρο". 

Ο Γιώργος Ανεμογιάννης μιλούσε επίσης γερμανικά και γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Παλαιού Φαλήρου Αθηνών.  Πέθανε στην Αθήνα στις 19 Οκτωβρίου του 2005 και κηδεύτηκε στη πατρίδα του στο Ηράκλειο, όπου και μία οδός φέρει σήμερα το όνομά του.

## Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Ανεμογιάννης εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Who's Who 1979", σ.38
*https://web.archive.org/web/20180911041412/http://anemoyannis.gr/
*https://www.kazantzaki.gr/gr/foundation
*"Διαδρομή στο χρώμα και στο όνειρο" - Έκθεση σκηνογραφίας για τον Γ. Ανεμογιάννη

Κατηγορία:Έλληνες διακοσμητές εσωτερικών χώρων
Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι
Άρης Δαμιανίδης

Ο **Άρης Δαμιανίδης** (Αθήνα, 2 Μαρτίου 1955) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.

Ξεκίνησε σε πολύ μικρή ηλικία από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του Ηρακλή Νικαίας. Το καλοκαίρι του 1970 αποκτήθηκε από τον Αιγάλεω Α.Ο. σε ηλικία μόλις 15 ετών. Την περίοδο 1971 - 72 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην Α’ Εθνική Κατηγορία με τα χρώματα του «Σίτι». Στην αθηναϊκή ομάδα έπαιξε μέχρι και τη σεζόν 1976 - 77, αποτελώντας έναν από τους συντελεστές της ανόδου της στην Α’ Εθνική.

Κατόπιν αποκτήθηκε από την ΑΕΚ. Στην «Ένωση» παρέμεινε τρεις χρονιές, έπαιξε σε 42 αγώνες και κέρδισε 3 τίτλους (2 πρωταθλήματα, 1 κύπελλο). Το 1980 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε δυο χρονιές και κατέκτησε ισάριθμα πρωταθλήματα, έχοντας παίξει σε 12 αγώνες συνολικά.

Το 1982 επέστρεψε στο Αιγάλεω για τον Αιγάλεω Α.Ο., βοηθώντας το να κατακτήσει και πάλι τον τίτλο στη Β’ Εθνική και έκλεισε την καριέρα του στη μεγάλη κατηγορία ένα χρόνο αργότερα, φορώντας τη φανέλα της ομάδας του «Σίτι». Την περίοδο 1984-85 αγωνίστηκε με τη φανέλα της Προοδευτικής για τελευταία φορά στην Β΄ Εθνική και το 1985 μεταπήδησε στον Α.Ο. Νίκαιας, με τα χρώματα του οποίου ολοκλήρωσε την καριέρα του στα ελληνικά γήπεδα αγωνιζόμενος την περίοδο 1985-86 στην Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Αγωνίστηκε αρκετές φορές στην Εθνική Ομάδα των Ελπίδων και στην Εθνική Ενόπλων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «50 Χρόνια Αιγάλεω»-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (1998)

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Συμβούλιο των ναυάρχων

Το λεγόμενο **Συμβούλιο των Ναυάρχων** είναι στρατιωτικός θεσμός  που διατηρείται από πολλά κράτη αντί του όρου Ναυαρχείο.

Πρόκειται για ανώτατο ναυτικό διοικητικό συμβούλιο που έχει συσταθεί και στην Ελλάδα δια του από 23 Οκτωβρίου 1929 Νομοθετικού Διατάγματος το οποίο και επέχει τη θέση του άλλοτε Ναυαρχείου. Τούτο αποτελείται από τον Αρχηγό του ΓΕΝ, τον Γενικό Επιθεωρητή του Π.Ν., τον Αρχηγό Στόλου και των Διοικητών των άλλων μεγάλων κλάδων Διοικητικής Μέριμνας (ΔΔΜΝ) και Ναυτικής Εκπαίδευσης, (ΔΝΕ).
Κύριος προορισμός του συμβουλίου είναι περισσότερο οι διοικητικές τοποθετήσεις, μεταθέσεις αποσπάσεις από το βαθμό υποπλοιάρχου και άνω, εγγκρίσεις αποστολών στην αλλοδαπή, τη σύνταξη πινάκων προακτέων κατ΄ εκλογή και κατ΄ αρχαιότητα, στασίμων, ή αποστρατευτέων κ.λπ.

Το πνεύμα που υπαγόρευσε την ίδρυση του συμβουλίου αυτού ήταν η διοίκηση του Ναυτικού να γίνεται εξ  αυτού του ίδιου. Σήμερα το συμβούλιο αυτό ονομάζεται "Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο".

Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Κατηγορία:Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
Βαλτικά κράτη

[right|250px|thumb|Η θέση των Βαλτικών χωρών στον χάρτη, από Β. προς Ν.: [Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία.]]

**Βαλτικά κράτη** ή **Βαλτικές χώρες** ονομάζονται περιληπτικά τα τρία μικρά ευρωπαϊκά κράτη Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία· τα οποία βρέχονται δυτικά από τη Βαλτική Θάλασσα.

Μολονότι διαφορετικής εθνικής καταγωγής (οι Εσθονοί είναι Φίννοι, ενώ οι Λετονοί και Λιθουανοί είναι Βάλτες), αυτοί οι τρεις αυτοί λαοί έχουν κοινή ιστορική διαδρομή:

* Κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και τα πρώτα χρόνια της Σύγχρονης Εποχής, αποτελούν *μήλον της έριδος* ανάμεσα σε Τεύτονες (Γερμανούς), Σουηδούς, Πολωνούς και Μοσχοβίτες.
* Τον 18ο αιώνα προσαρτώνται στη Ρωσική Αυτοκρατορία, η οποία εισάγει πρώτη τον όρο «Χώρες της Εγγύς Βαλτικής» (Прибалтийские страны, μεταγραφή *Πριμπαλτίσκιε στράνι*).
* Ανεξαρτητοποιούνται το 1918 με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και για πρώτη φορά τα τρία κράτη αποκτούν τη σημερινή μορφή τους.
* Το 1939 δέχονται επίθεση από τον σοβιετικό στρατό σε εφαρμογή του Συμφώνου Μολότοβ - Ρίμπεντροπ. Ακολουθεί το 1941 η Βέρμαχτ, την οποία μεγάλο τμήμα του πληθυσμού αντιμετωπίζει ως «απελευθερωτή» από τους σοβιετικούς. 
* Με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1945) ενσωματώνονται στη Σοβιετική Ένωση ως *Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες*. Η πόλη του Αμπρενέ (, Πιτάλοβο) και έξι πολιτικές ενορίες στην ανατολική επαρχία Αμπρενέ στη Λετονία, το ανατολικό τμήμα της Νάρβας (Ιβάνγκοροντ), τα περίχωρα του και η επαρχία Πετσέρι στην Εσθονία εντάσσονται στη Ρωσική ΣΟΣΔ. 
* Το 1991 αποκτούν ξανά την πλήρη ανεξαρτησία τους. Το 2004 εντάσσονται στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

## Πόλεις
*Ταλίν· πρωτεύουσα της Εσθονίας
*Ρίγα· πρωτεύουσα της Λετονίας
*Βίλνιους· πρωτεύουσα της Λιθουανίας

*
Γιάννης Μαρδίτσης

Ο **Γιάννης Μαρδίτσης** (Κλειδί Βοιωτίας, 19 Φεβρουαρίου 1933 – Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 2010) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίσθηκε σχεδόν σε όλες τις θέσεις, καθώς ξεκίνησε ως επιθετικός και στη συνέχεια καθιερώθηκε ως κεντρικός αμυντικός. Ο πατέρας του, Ζήσης Μαρδίτσης ήταν ήρωας, πεσών του ελληνοϊταλικού πολέμου 1940-41 και μετά το θάνατό του, η υπόλοιπη οικογένεια μεταστεγάστηκε στο Αιγάλεω Αττικής (1941).

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Από μικρός ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο στην ομάδα της Άρτεμης. Σε ηλικία 16 ετών αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Αιγάλεω και αποτέλεσε μέλος της β' ομάδας. Την περίοδο 1949-50 πήρε το "βάπτισμα του πυρός" με την πρώτη ομάδα στο πρωτάθλημα της Β' τοπικής κατηγορίας, όπου μετείχε η αθηναϊκή ομάδα.

Την περίοδο 1951-52 μονιμοποιήθηκε στη βασική 11άδα, όπου παρέμεινε έως και το 1959-60, όταν και μετεγγράφηκε στην ΑΕΚ, μετά από επιθυμία του προπονητή της Τρύφωνα Τζανετή. Με τα χρώματα του Αιγάλεω έλαβε μέρος σε 105 αγώνες της Α2 και της Α' κατηγορίας Αθηνών, πετυχαίνοντας 24 γκολ.

Η μετακίνησή του κόστισε στην "Ένωση" το πολύ μεγάλο για την εποχή ποσό των 103.000 δρχ., ενώ στο Αιγάλεω παραχωρήθηκαν και 5 ποδοσφαιριστές. Με την ΑΕΚ αγωνίστηκε 5 περιόδους (την τελευταία μόνο σε έναν ευρωπαϊκό αγώνα), κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας το 1963, ενώ χαρακτηριστικό είναι πως παρότι αποκτήθηκε ως επιθετικός, τελικά καθιερώθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού δίπλα στον Μίλτο Παπαποστόλου, αντικαθιστώντας επιτυχώς τον τραυματία Νίκο Μελισσή.

Τη διετία 1964-1966 τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία με την ομάδα της Κορίνθου, στη Β' Εθνική (31 συμμετοχές, 12 γκολ).

### Στις εθνικές ομάδες
Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας των Ενόπλων, με την οποία υπήρξε 28 φορές διεθνής και κατέκτησε το παγκόσμιο κύπελλο Ενόπλων του 1962. Υπήρξε επίσης διεθνής με την ομάδα των Νέων.

## Άλλες δραστηριότητες
Ήταν αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας και από τους βασικούς συντελεστές δημιουργίας του Ομίλου Αντισφαίρισης Παπάγου.

Στις 26 Ιανουαρίου 2010 απεβίωσε μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

## Πηγές - Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ στο transfermarkt

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Κορίνθου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Άρης Καρασαββίδης

Ο **Αριστοτέλης (Άρης) Καρασαββίδης** (Δάφνη Πέλλας, 13 Μαρτίου 1965) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Διεθνής ποδοσφαιριστής υπήρξε και ο αδερφός του Θεόφιλος.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Καρασαββίδης ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε μικρή ηλικία στη Γερμανία, όπου διέμενε με τους γονείς του που ήταν μετανάστες. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1977, εντάχθηκε στον Αετό Σκύδρας, μέχρι το 1984, οπότε και πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ. Αγωνίστηκε στον Δικέφαλο του Βορρά έως το 1989, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της περιόδου 1984-85.

Το 1989 μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Αθηνών όπου και αγωνίστηκε έως το 1993 οπότε και επέστρεψε στον ΠΑΟΚ για να αγωνιστεί με τα χρώματά του έως το 1995. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με τα χρώματα των Τρικάλων, κατόπιν έπαιξε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς (1996-97), στον Α.Σ. Λαμία (1997-98) και τέλος στον Εδεσσαϊκό (1998-99). Μετά το τέλος της καριέρας του μετέβη στο Μόναχο, όπου ζει μέχρι σήμερα.

### Στις εθνικές ομάδες
Μεγάλη υπήρξε η προσφορά του στην εθνική Ελπίδων καθώς ήταν το μεγάλο αστέρι της ομάδας που το 1988 αγωνίστηκε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων, εναντίον της Γαλλίας.

Τον Μάρτιο του 1988 στα ημιτελικά της παραπάνω διοργάνωσης σημείωσε τέσσερα τέρματα στη νίκη με 5-0 επί της Ολλανδίας, οδηγώντας την ελληνική ομάδα στην πρόκριση και θεωρείται ως μια από τις κορυφαίες στιγμές στην καριέρα του.

Στις 15 Νοεμβρίου 1988 αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την εθνική Ανδρών, με την οποία είχε 5 συμμετοχές συνολικά. Στις 29 Ιανουαρίου 1992 σε αγώνα με την Αλβανία, συνέπεσε να αγωνιστούν μαζί με τον αδερφό του Θεόφιλο.

Επίσης, το 1984 αγωνίστηκε με την εθνική Νέων στην τελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων πετυχαίνοντας δύο γκολ, ενώ είχε πετύχει και το γκολ της πρόκρισης στον προκριματικό γύρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η καριέρα του Άρη Καρασαββίδη στο national football teams
* Το προφίλ του Άρη Καρασαββίδη στο transfermarkt

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αετού Σκύδρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Τρικάλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εδεσσαϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ντανιέλ Εντουσέι

Ο **Ντανιέλ Εντουσέι** είναι Γκανέζος διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 2 Σεπτεμβρίου του 1980.

Διακρίνεται στη θέση του αριστερού αμυντικού ή του ανασταλτικού μέσου, με κύρια προσόντα τη μαχητικότητά του και το ισχυρό σουτ.

Η καριέρα του στις ελληνικές ομάδες ξεκίνησε από την ομάδα του Αθηναϊκού το 1999. Αγωνίστηκε με την ομάδα του Βύρωνα για δύο σεζόν στη Β' και την Α' εθνική κατηγορία και το καλοκαίρι του 2001 μεταπήδησε στον Εθνικό Αστέρα. Ένα χρόνο αργότερα υπέγραψε στο Αιγάλεω, όπου και αγωνίστηκε ως το 2008. Τη σεζόν 2008-09 αγωνίστηκε στο κυπριακό πρωτάθλημα με τη φανέλα του Εθνικού Άχνας.

Στο διάστημα 1998 - 2006, αγωνίστηκε 19 φορές στην εθνική ομάδα της πατρίδας του.

Κατηγορία:Γκανέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Αστέρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Άχνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 1998
Ίνγκολστατ

Το **Ίνγκολστατ** (γερμανικά: *Ingolstadt*, ) είναι πόλη της Βαυαρίας. Βρίσκεται κατά μήκος των οχθών του Δούναβη, στο κέντρο της Βαυαρίας. Την 31η Δεκεμβρίου 2011 είχε 126 732 κατοίκους, γεγονός που την καθιστά τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Άνω Βαυαρίας μετά από το Μόναχο. Το Ίνγκολστατ είναι τμήμα της ευρύτερης Μητροπολιτικής περιοχής του Μονάχου με πληθυσμό άνω των 6 εκατ.

Το Ίνγκολστατ αναφέρεται στο μυθιστόρημα Φρανκενστάιν της Μαίρη Σέλλεϋ. Είναι ο τόπος γέννησης του τέρατος που δημιουργείται από τον επιστήμονα Βίκτορ Φρανκενστάιν.

Οι Ιλλουμινάτοι (*Πεφωτισμένοι*), μια μυστική βαυαρική κοινότητα, ιδρύθηκε στο Ίνγκολστατ στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα από τον Γερμανό φιλόσοφο Άνταμ Βάισχαουπτ (Johann Adam Weishaupt, 1748-1830).

Η έδρα της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Audi βρίσκεται επίσης στο Ίνγκολστατ, καθώς και η έδρα των καταστημάτων MediaMarkt. Ο σταθμός του έχει συνδεθεί με τη Νυρεμβέργη με σιδηροδρομική γραμμή υψηλής ταχύτητας (ICE) από τον Μάιο του 2006.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ίνγκολστατ Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Παραδουνάβιες πόλεις
Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Λουκανός

Ο **Μάρκος Ανναίος Λουκανός** (*Marcus Annaeus Lucanus*, 3 Νοεμβρίου 39 – 30 Απριλίου 65) ήταν Ρωμαίος ποιητής, ο οποίος γεννήθηκε στην Κόρδοβα της Ισπανίας. Ήκμασε στη Ρώμη κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Νέρωνα.

Ανιψιός του Σενέκα του Νεότερου, σπούδασε ρητορική και γρήγορα αναμείχθηκε με την πολιτική ζωή. Ο Λουκανός, όπως και ο θείος του, ανήκε στον στενό αυλικό λογοτεχνικό κύκλο του Νέρωνα και αρχικώς επιχείρησε να τον εξυμνήσει, τελικώς όμως στράφηκε με το έργο του εμμέσως εναντίον της καταπιεστικής για την αριστοκρατία ηγεμονίας του. Έτσι εξέφραζε μία εύγλωττη μερίδα των ανώτερων κοινωνικών τάξεων η οποία έβλεπε με καχυποψία το αυτοκρατορικό καθεστώς που εγκαινίασε ο Αύγουστος και αναπολούσε το παλαιό καθεστώς, όταν κυρίαρχος της Ρώμης και κέντρο των αποφάσεων ήταν η Σύγκλητος. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει την εύνοια του Νέρωνα και να διαταχθεί να αυτοκτονήσει, σε πολύ νεαρή ηλικία, για αντικυβερνητική συνωμοσία (την ίδια μοίρα υπέστη και ο Σενέκας).

Ο Λουκανός έγραψε ποιήματα όπως το έπος «Φαρσάλια», εμπνευσμένο από τον εμφύλιο πόλεμο του Ιουλίου Καίσαρα και του Πομπήιου, όπου εξυμνούσε υπογείως το συγκλητικό καθεστώς των περασμένων χρόνων. Με το έργο του αυτό στράφηκε ανοιχτά εναντίον του βιργιλικού ύφους: ο Βιργίλιος είχε αποθεώσει αλληγορικά τον Αύγουστο και τη νέα, αυτοκρατορική τάξη πραγμάτων με ένα ομηρικό έπος, ενώ ο ίδιος υπέσκαπτε ουσιαστικώς τον «φιλότεχνο» Αυτοκράτορα της δικής του εποχής με ένα «σύγχρονο», πεσσιμιστικό αντισυμβατικό ποίημα ευρισκόμενο στον αντίποδα της Αινειάδας· στα Φαρσάλια εκλείπει τελείως ο μυθολογικός μηχανισμός και οι θεϊκές παρεμβάσεις, υιοθετείται ένα σχεδόν χρονογραφικό ύφος και ο Ιούλιος Καίσαρας, προπάτορας του νέου καθεστώτος, σκιαγραφείται με τα μελανότερα χρώματα ως ένας επίδοξος, εγωκεντρικός τύραννος. Ο Πομπήιος από την άλλη, η αντίθετη όψη του Αινεία, παρουσιάζεται ως μία ρεαλιστική, υπέργηρη και εξελισσόμενη φιγούρα οικογενειάρχη με την Τύχη να τον έχει εγκαταλείψει. Τελικώς για τον Πομπήιο ο μόνος δρόμος για την ηθική ελευθερία είναι ο θάνατος για μια δίκαιη υπόθεση.

## Δείτε επίσης
* Σενέκας ο Νεότερος
* Νέρων
* Εριχθώ

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Εισαγωγή στην αρχαιογνωσία, Τόμος Β*', Φριτς Γκραφ, Εκδόσεις Παπαδήμα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ποιητές