open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αροανία Αχαΐας

Η **Αροανία** είναι Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν αυτοτελής κοινότητα, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Αροανίας. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 46 μόνιμους κατοίκους. Οι κάτοικοι κυρίως ασχολούνται με την κτηνοτροφία.

## Ιστορία
Το χωριό κατοικήθηκε πρώτη φορά κατα τον 8ο αιώνα από κατοίκους που ήρθαν από το χωριό Κλείτωρ. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν **Σοπωτό**, ονομασία που πιστεύεται ότι προέρχεται από την πρωτοσλαβική λέξη *[[:en:Sopot#Etymology|sopot]]* που σημαίνει «πηγή» ή «ροή νερού». Εδώ γεννήθηκε ο Οσιομάρτυρας Παύλος. Το 1928 άλλαξε όνομα σε *Άγιος Παύλος* προς τιμήν του οσιομάρτυρος αλλά το 1930 πήρε το σημερινό του όνομα. Μέχρι το 1914 ήταν έδρα του τότε Δήμου Αροανίας και έδρα δημοσίων υπηρεσιών. 

Από την Αροανία κατάγονται οι αγωνιστές του 1821 Βασιλικός Σοφιανόπουλος, Παναγιώτης Σοφιανόπουλος, Κωνσταντής Πετιμεζάς, Αντώνιος Ανδριόπουλος, Ιωάννης Ανδρέου ή Καράς, Σπήλιος Σακελλάριος και επίσης οι Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης, Ευάγγελος Παπανούτσος, Κωνσταντίνος Φάσσος και Ιωάννης Σοφιανόπουλος. Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού σημειώθηκε μία από τις πρώτες εχθροπραξίες το 1821.

Στο *Σοπωτό* το 1776 ιδρύθηκε η «Ελληνική Σχολή Σωποτού», η οποία λειτουργούσε μέχρι τα τέλη του προηγούμενου αιώνα. Το Σοπωτό αναφέρεται το 1830 ότι είχε αλληλοδιδακτικό σχολείο και ήταν τότε από τα λίγα χωριά που είχαν σχολείο.

## Αξιοθέατα
Πάνω από το χωριό δεσπόζει ο Τάρταρης, παρυφάδα του Ερύμανθου, όπου υπάρχουν και ερείπια φράγκικου κάστρου. Κοντά στην Αροάνια βρίσκεται η Μονή Παναγίας της Φανερωμένης. Στο χωριό επίσης υπάρχει και ο πύργος των Πετιμεζαίων της ιστορικής αυτής οικογένειας με τη μεγάλη προσφορά στον απελευθερωτικό αγώνα.

## Νέος Οσιομάρτυρας Παύλος
Στην Αροανία το *Ίδρυμα Προασπίσεως Ηθικών και Πνευματικών Αξιών* ανέγειρε εκ θεμελίων  μεγαλοπρεπή ιερό ναό εις μνήμη του Αγίου Νέου Οσιομάρτυρος Παύλου. Ο θεμέλιος λίθος ετέθη την 23.6.1996 και τα εγκαίνια έλαβαν χώραν την 28.9.2002. Ο ναός περιβάλλεται από άρτια οργανωμένα προσκτίσματα, πνευματικό κέντρο, δανειστική βιβλιοθήκη, ξενώνες για αρχιερείς και φίλους του ιδρύματος δωρεάν. Την 11.5.2019 εγκαινιάσθηκε και το Λαογραφικό Μουσείο του Αγίου Παύλου δίπλα εις το γενέθλιο οίκημά του. Οι φίλοι και οι ευλαβείς προσκυνητές μεταφέρονται και φιλοξενούνται δωρεάν κάθε χρόνον στη μνήμη του και η επιστροφή γίνεται μέσω των αξιοθεάτων της περιοχής.

## Δείτε επίσης
* Κάστρο του Τάρταρη

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ιστορία του Σοπωτού (Αροανίας), ανακτήθηκε 9 Μαΐου 2013.

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Σειρές Αχαΐας

Οι **Σειρές** είναι ορεινό χωριό και πρώην κοινότητα του Νομού Αχαΐας, που μεταξύ των ετών 1997 - 2010 αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αροανίας. Σήμερα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες (Τοπικές) Κοινότητες της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων.
[μικρογραφία|Το «Τουρκογέφυρο» του [Σειραίος ποταμός|Σειραίου ποταμού]]

Το χωριό κατέχει μία από τις ακραίες θέσεις του Νομού Αχαΐας και προς το νότο συνορεύει με το Νομό Αρκαδίας και συγκεκριμένα με την περιοχή της Επαρχίας Γορτυνίας.

## Ονομασία
Η ονομασία του προέρχεται από την αρχαία κώμη Σείραι. Παλαιότερα είχε την ονομασία «Βερσίτσι», όπου πιθανότατα προέρχεται από σλαβική λέξη και σημαίνει «σειρές κορυφών».

## Ιστορία
Στην αρχαιότητα ανήκε στη γεωγραφική περιοχή της Αρκαδίας, όπως όλη σχεδόν η Καλαβρυτινή γη, που τότε λεγόταν *[[Αρκαδική Αζανία|Αζανία]]* και οι κάτοικοι της *Αζάνες*. Κατά το Μεσαίωνα (1200 μ.Χ. περίπου) πέρασε στην διοικητική περιφέρεια των Καλαβρύτων, στην οποία ανήκει μέχρι σήμερα υπό την διοικητική μορφή Δήμου. Επί Τουρκοκρατίας το «Βερσίτσι» ήταν πρωτεύουσα Καλεμίου και περιλάμβανε τα χωριά Βερσίτσι, Σκούπι, Δεχούνι, Αλέσταινα και Λόπεσι.

## Δημοτικό Διαμέρισμα Σειρών
Το πρώην Δημοτικό Διαμέρισμα Σειρών περιλαμβάνει, εκτός από το ομώνυμο χωριό, και τα χωριά Άγιοι Θεόδωροι με πληθυσμό 23 κατοίκων, Άγιος Γεώργιος με πληθυσμό 116 κατοίκων, Θωμαίικα με πληθυσμό 60 κατοίκων και την Κρήνη με πληθυσμό 75 κατοίκων. Αποτελεί πλέον (Τοπική) Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων.

Κατά την απογραφή του 2011 ο ομώνυμος οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 76 μόνιμους κατοίκους και όλη συνολικά η κοινότητα 263 κάτοικους.

Η μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού του δημοτικού διαμερίσματος παρατηρείται στους οικισμούς που αναπτύχθηκαν κατά μήκος της κοιλάδας του Σειραίου ποταμού, δηλ. στους οικισμούς Κρήνη (συμπεριλαμβανομένου του συνοικισμού του Αγίου Βασιλείου) και Άγιο Γεώργιο.

## Πληθυσμός
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Γεωργίου Σειρών Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/03/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίων Θεοδώρων Σειρών Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 20/11/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Θωμαίικων Σειρών Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/03/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κρήνης Σειρών Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/03/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σειρών Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/03/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σειρών Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/03/2016.
* Χάρτης της περιοχής, toponavigator.com. Ανακτήθηκε στις 30/08/2016.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Πρίνος Τρικάλων

Ο **Πρίνος** είναι χωριό του Δήμου Τρικκαίων, στο νομό Τρικάλων με πληθυσμό 454 κατοίκους, κατά την Ελληνική απογραφή 2011 .Βρίσκεται σε απόσταση 19 χλμ. από την πόλη των Τρικάλων. Στον Πρίνο υπάρχει πίστα για αγώνες μότο κρος, που αποτελεί πόλο έλξης για τους φίλους του αθλήματος. Έως το 1928 λεγόταν Τόσκεσι. Είναι χωριό στους πρόποδες του Κόζιακα και οι κάτοικοι του ασχολούνται κυρίως με αγροτικές καλλιέργειες.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Δρέπανο

Με την ονομασία **Δρέπανο** αναφέρονται τα παρακάτω.
## Ακρωτήρια - Πορθμοί
*Δρέπανο, ακρωτήριο στην Αχαΐα.
*Δρέπανο Πάφου, ακρωτήριο της Κύπρου.
*Δρέπανο Πρέβεζας, ακρωτήριο και παραλία στην Ηγουμενίτσα.
*Δρέπανο Κρήτης, ακρωτήριο στην Κρήτη.
*Δρέπανο Σικελίας, ακρωτήριο στη Σικελία.
*Δρέπανο Χαλκιδικής, ακρωτήριο στην Χαλκιδική.
*Δρέπανο (πορθμός), ιστορικός πορθμός μεταξύ Λευκάδας και Ακαρνανίας
*Δρέπανο Βιθυνίας (σημερινή Γιάλοβα), περιοχή στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας .
*Δρέπανο ακρωτήριο, ακρωτήριο στη Φθιώτιδα.

## Ελληνικά χωριά
*Δρέπανο Αχαΐας, χωριό του Δήμου Ρίου στην Αχαΐα.
*Δρέπανο Αργολίδας, χωριό στο Δήμο Ναυπλιέων στην Αργολίδα.
*Δρέπανο Έβρου, οικισμός στο νομό Έβρου που καταργήθηκε το 1951.
*Δρέπανο Κοζάνης, χωριό στο Δήμο Ελλησπόντου στην Κοζάνη.
*Δρέπανο Φθιώτιδας, χωριό στο Δήμο Στυλίδας στη Φθιώτιδα

## Αρχαίες πόλεις - οικισμοί
*Δρέπανο Πάφου, μεσαιωνικός οικισμός της Κύπρου στο ομώνυμο ακρωτήριο
*Δρέπανο Σικελίας (αρχαία πόλη), αρχαία πόλη στη Σικελία

## Αθλητικοί όμιλοι
*Αστέρας Δρεπανιακός, ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Αργολίδα.
*Α.Ο. Δρέπανου Αχαΐας, ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Αχαΐα.
*Ε.Μ.Α.Σ. Ηρακλής Δρεπάνου

## Εργαλεία - όπλο
*Δρεπάνι, ή *Δρεπάνι* ή *Δραπάνι* αγροτικό εργαλείο που το χρησιμοποιούσαν οι αγρότες στο θέρισμα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Άγιος Μάμας Λακωνίας

Ο **Άγιος Μάμας** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ελίκας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βοιών, του δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Μάμας είναι ημιορεινός οικισμός της νοτιοανατολικής Λακωνίας, στην χερσόνησο Επιδαύρου Λιμηράς. Βρίσκεται στις νοτιοανατολικές υπώρειες της κορυφής «Αλογομάντρες» (424), κοντά στη επαρχιακή οδό Βελιών-Νεαπόλεως και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 220 μέτρα. Απέχει 97 χιλιόμετρα περίπου νοτιοανατολικά της Σπάρτης.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1845 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακεδαίμονος και το 1908 καταργήθηκε. Επανασυστάθηκε το 1919 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ελίκας του νομού Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ελίκας και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.

## Γενικά
Κύρια οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων αποτελεί η παραγωγή ελαιολάδου, που συμπληρώνεται από δευτερεύουσες αγροτικές ασχολίες.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Μάμα στη νότια είσοδο του οικισμού.
* Το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας

## Εκδηλώσεις
* Η γιορτή και το διήμερο πανηγύρι του Αγίου Μάμα στις 2 Σεπτεμβρίου

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Δήμος

**Δήμος** ονομάζεται μία οντότητα της δημόσιας διοίκησης, η οποία στα περισσότερα κράτη αποτελεί τη βασική αυτοδιοικητική μονάδα και κατά κανόνα περιλαμβάνει μια πόλη ή κωμόπολη και τα γύρω χωριά της. Δεν είναι πάντως σπάνιο φαινόμενο να περιλαμβάνει μόνο κάποια συνοικία ή προάστιο μιας μεγαλούπολης, ή και αντίθετα μόνο χωριά μιας απομονωμένης ορεινής περιοχής ή ενός νησιού.

## Ο θεσμός στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα ο δήμος αποτελεί *πρωτοβάθμιο [[ΟΤΑ|Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης]]* (ΟΤΑ). Σε άλλες χώρες οι α΄ βάθμιοι ΟΤΑ αναφέρονται αδιακρίτως ως κοινότητες (π.χ. γαλλική *commune*, ιταλική *comune*, γερμανική *Gemeinde/Kommune* κλπ).

Η εδαφική περιφέρεια κάθε δήμου που συνιστάται με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελείται από τις εδαφικές περιφέρειες των συνενούμενων ΟΤΑ. Οι δήμοι και οι κοινότητες, που συνενώθηκαν με το ν.2539/1997, αποτελούν τοπικές κοινότητες του νέου δήμου που δημιουργήθηκε με τις διατάξεις του ν.3852/2010, εφόσον έχουν πληθυσμό μέχρι 2.000 κατοίκους και δημοτικές κοινότητες, εφόσον έχουν πληθυσμό μεγαλύτερο από 2.000 κατοίκους. Πηγή


Κατηγορία:Πολιτική επιστήμη
Ο Ψαράς (τοιχογραφία)

[μικρογραφία|Η αποκατεστημένη τοιχογραφία του «ψαράς με [Κυνηγός (ψάρι)|κυνηγούς».]]
Φυσιοκρατικό θέμα από τις κυκλαδικές τοιχογραφίες, ***Ο Ψαράς***, όπως αποδόθηκε, τοποθετείται χρονικά στο 1650 π.Χ. περίπου, δηλαδή κατά τη μετάβαση από τη ΜΚΙΙ στη ΜΚΙΙΙ και βρέθηκε στο 5ο δωμάτιο της Δ. Οικίας, στο Ακρωτήρι Θήρας. 

## Περιγραφή
Είναι ζωγραφική σε ασβεστοκονία με την τεχνική του *buon fresco*, δηλαδή της νωπογραφίας και μετά την αποκατάστασή της έχει ύψος 147 εκ. Το θέμα του έργου είναι ένας νεαρός ψαράς με την ψαριά του και στο άνω τμήμα του έργου βλέπουμε απλό γραμμικό διακοσμητικό περίγραμμα κόκκινης και καστανής ώχρας. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη και το έργο είναι  επίσης δισδιάστατο, αν και ο καλλιτέχνης προσπαθεί να αποδώσει συστροφή του σώματος. Τα πόδια ξεχωρίζουν, αποδίδοντας αμυδρά την ιδέα του βάθους με τον τονισμό του αριστερού μηρού με μαύρη γραμμή στο περίγραμμα, κάτι που δεν τονίζεται εμφατικά στα χέρια.

Ο ψαράς είναι η κεντρική μορφή του θέματος και στα απλωμένα χέρια του απλώνονται δύο αρμαθιές ψάρια περασμένα σε σχοινί με έναν τρόπο που επιβιώνει ακόμη και σήμερα σε ερασιτέχνες ψαράδες. Κάτω από τα πόδια του απλώνεται το γαλάζιο χρώμα, αποδίδοντας πιθανώς τη θάλασσα και δίνοντας την εντύπωση πως ο ψαράς περπατά δίπλα στην ακτογραμμή. Η μορφή παρουσιάζεται ισορροπημένα στο κέντρο και εντελώς αποκαλυμμένη δίχως ίχνη κοσμημάτων, κάτι που υπονοεί την ενασχόληση με τη θάλασσα, πιθανώς με δίκτυα ή υποβρύχιο κυνήγι. Φέρει περιλαίμιο στη μορφή ενός σχοινιού πιθανώς, η χρηστικότητα του οποίου μας είναι άγνωστη.
 
Οι ανατομικές λεπτομέρειες του φύλου είναι διακριτές και επιβεβαιώνονται από τη χρήση της κόκκινης ώχρας, η οποία δημιουργεί ισχυρή αντίθεση με το λευκό του κονιάματος και φέρνει τη μορφή κυριαρχικά στο προσκήνιο. Τα ψάρια είναι πολλά και έχουν αποδοθεί με σχετικό ρεαλισμό, καθώς το γαλάζιο της ράχης δημιουργεί αντίθεση με το καστανό της κοιλιάς. Το αυτί της μορφής είναι πλήρως σχηματοποιημένο και το μάτι έχει επίσης την προοπτική του πτηνού. Όσον αφορά στο γαλάζιο χρώμα της κεφαλής, είχε κατ’ αρχήν προταθεί πως είναι σύμβολο θεότητας, καθώς αρκετοί θεοί της Μεσογείου απεικονίζονταν με γαλάζια μαλλιά ή γενειάδες. Ωστόσο, αργότερα ο καθ. Μαρινάτος συμπέρανε πως το γαλάζιο υποδηλώνει ξυρισμένο κεφάλι, στο οποίο έχουν μείνει απείρακτες δύο τούφες μαλλιά.

## Θεματολογικές συσχετίσεις
Θεματολογικά θα μπορούσαμε να συνδέσουμε το συγκεκριμένο θέμα με την εικονιστική διακόσμηση ενός πήλινου κυλινδρικού ποδιού ανεξακρίβωτου σκεύους. Το συγκεκριμένο έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου (1700. π.Χ.) έχει ως διακοσμητικό θέμα ψαράδες που κρατούν τα ψάρια από την ουρά. Έστω και αμυδρά διακρίνεται πάνω τους το κόκκινο χρώμα, ενώ οι μορφές έρχονται στο προσκήνιο με μια λεπτή μαύρη γραμμή στο περίγραμμά τους.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Hood, Sinclair, 1993, *Η Τέχνη στην Προϊστορική Ελλάδα*, Καρδαμίτσας, Αθήνα
* Χριστόπουλος Γ., (εκδ.), 1994, *Ελληνική Τέχνη, Η Αυγή της Ελληνικής Τέχνης*,  Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα, Αναπαράσταση του Δωματίου 5 της Δυτικής Οικίας.

Ψαρας
Η Μυκηναία (τοιχογραφία)

thumb|300px|«Η Μυκηναία», Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών, n°11670
Σημαντικός εκπρόσωπος των μυκηναϊκών τοιχογραφιών **Η Μυκηναία**, όπως αποδόθηκε, τοποθετείται χρονικά στην Υστεροελλαδική ΙΙΙΒ και βρέθηκε ραγισμένη αλλά πλήρης στην «οικία του αρχιερέα», στην ακρόπολη των Μυκηνών. 

## Περιγραφή
Είναι ζωγραφική σε ασβεστοκονία (*buon fresco*) και μετά την αποκατάστασή του το έργο έχει διαστάσεις 53Χ70 εκ. Το θέμα είναι μία γυναίκα, πιθανώς θεά, ενώ δεν έχει διασωθεί το περίγραμμά του. Το οπίσθιο τμήμα της κεφαλής λείπει, όπως και το σώμα της, από το ύψος του στήθους. Το έργο είναι δισδιάστατο αλλά εδώ, όπως και στον Ψαρά, ο καλλιτέχνης προσπαθεί να δώσει την αίσθηση της διάστασης μέσω της στροφής της κεφαλής σε προοπτική *profile*, ενώ είναι σχηματοποιημένες οι αρθρώσεις των δακτύλων, γεγονός που συνηγορεί υπέρ της ύστερης χρονολόγησης. Επίσης, στο στήθος της γυναίκας αποδίδεται η αίσθηση του όγκου, με τη χρήση μαύρου λεπτού περιγράμματος.

Η λεπτομέρεια της αναδίπλωσης στο υποσιάγονο και οι αρθρώσεις των δακτύλων δείχνουν μια τάση για ρεαλισμό και απελευθέρωση από το κλασικό απεικονιστικό μοτίβο της γυναικείας κεφαλής. Το αυτί είναι σχηματοποιημένο, κατά τα πρότυπα μιας άλλης τοιχογραφικής απεικόνισης θεάς από την Τίρυνθα. Τα χρώματα που χρησιμοποιούνται είναι γαιώδη και περιλαμβάνουν κόκκινη και καστανή ώχρα, κίτρινο, μαύρο από κάρβουνο ή μαγγάνιο και γαλάζιο στο φόντο, ενώ το χρώμα του προσώπου και των χεριών είναι το συμβατικό λευκό. Φέρει κοσμήματα στα χέρια και περιδέραιο στο λαιμό, ενώ το βλέμμα είναι στραμμένο σε ένα περιδέραιο που κρατά η μορφή στο δεξί της χέρι, ενώ το μάτι, αν και περίτεχνα απεικονισμένο, διαθέτει επίσης την προοπτική του πτηνού. Το στήθος στην προκειμένη περίπτωση είναι σκεπασμένο με ένδυμα χρώματος κίτρινου, το οποίο επικαλύπτεται από κόκκινο περικόρμιο με λευκή διακοσμητική λωρίδα. Η θέση της θηλής τονίζεται με δύο μικρές κόκκινες στιγμές. Τα μαλλιά της συγκρατούνται με ταινία σε λευκό και κόκκινο, ενώ μπροστά από το αυτί πέφτει ελεύθερα ο κλασικός βόστρυχος.

## Θεματολογικές συγκρίσεις
Θεματολογικά θα μπορούσε κανείς να αναζητήσει κανείς ομοιότητες μεταξύ της συγκεκριμένης τοιχογραφίας και τις γυναικείες μορφές, πιθανώς θεές, που κοσμούν τις ζωφόρους της Τίρυνθας ή των Θηβών. Επίσης, Οι λεπτομέρειες των κοσμημάτων στρέφουν την προσοχή μας στη συλλογή περιδεραίων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

## Παραπομπές - σημειώσεις


## Βιβλιογραφία
*Χριστόπουλος Γ. (εκδ.), 1994,  *Ελληνική Τέχνη, Η Αυγή της Ελληνικής Τέχνης*, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα.
*Hood, Sinclair, 1993, *Η Τέχνη στην Προϊστορική Ελλάδα*, Αθήνα Καρδαμίτσας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση της τοιχογραφίας στο Αρχαιολογικό Μουσείο

Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Έργα ελληνικής ζωγραφικής
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Τοιχογραφίες
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Κατηγορία:Ιστορία της ζωγραφικής
Τείχιο Φωκίδας

Το **Τείχιο** είναι ορεινό χωριό του δήμου Δωρίδος σε υψόμετρο 580 μέτρων και έχει πληθυσμό 159 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Μαζί με τη μονή Παναγίας Βαρνάκοβας και τους 16 μοναχούς της, συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Τειχίου της Δημοτικής Ενότητας Ευπαλίου, συνολικού πληθυσμού 175 κατοίκων.

## Γεωγραφία
Το Τείχιο βρίσκεται στα NΔ. του Νομού Φωκίδoς, ΒΔ. του Ευπαλίου και Δ. της μονής Παναγίας Βαρνάκοβας. Είναι κτισμένο στις ανατολικές πλαγιές της κορυφής Τούρλα (704 μ.) και στις βόρειες της κορυφής Βίγλα («Καστρί» 1.090 μ.) και απέχει 25 χλμ. από τη Ναύπακτο και 79 χλμ. από την Άμφισσα. Οι πιο πολλοί κάτοικοι είναι συνταξιούχοι και ασχολούνται συμπληρωματικά με τα αγροτικά, ενώ πολλοί λιγότεροι είναι καθεαυτού κτηνοτρόφοι. Τους καλοκαιρινούς μήνες ο πληθυσμός του χωριού αυξάνεται κατά πολύ.

## Ιστορία
Το Τείχιο βρίσκεται στην τοποθεσία της αρχαίας πόλης Τείχιον που την περίοδο του Πελοποννησιακού πολέμου, όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης, κυριεύθηκε από τον Αθηναίο στρατηγό Δημοσθένη. Μαζί με την Ποτειδάνια (σημερινή ονομασία Κάμπος) και το Κροκύλειο (ίσως στο σημερινό χωριό Φιλοθέη), την εποχή αυτή υπήρξαν πόλεις της Αιτωλίας, αλλά επειδή βρίσκονταν πολύ κοντά στα σύνορα με τη δυτική Λοκρίδα, πιθανόν παλαιότερα να ήταν Λοκρικές.

### Ονομασία
Το χωριό παλιότερα είχε το όνομα **Λυκοχώρι**  και αυτό προήλθε, σύμφωνα με μια άποψη, από τους λύκους που αφθονούσαν στην περιοχή ή σύμφωνα με άλλη άποψη από το όνομα κάποιου στρατηγού Λυκ που είχε καταλάβει το αρχαίο Τείχιο. Μετονομάστηκε σε «Τείχιον», σε αναφορά της αρχαίας ομώνυμης πόλης της Φωκίδας, το 1929 με το ΦΕΚ :40/1929

### Απογραφές πληθυσμού

## Αξιοθέατα

Στο κέντρο του χωριού υπάρχει το παλιό Δημοτικό Σχολείο όπου στεγάζεται το Λαογραφικό Μουσείο Τειχίου που ιδρύθηκε το 1995. Το κτίσμα από το 1996 έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο γιατί *«... με τον περιβάλλοντα χώρο του στα όρια της ιδιοκτησίας, αποτελεί δείγμα σχολικού κτιρίου, συνδεδεμένο άμεσα με τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής»*. Εκεί επίσης, βρίσκεται το αρχοντικό του οπλαρχηγού της Επανάστασης του 1821 K. Παπαποστόλου κτισμένο το 1824 από τεχνίτες της Κωνσταντινούπολης το οποίο αναπαλαιώθηκε το 1997 και χαρακτηρίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό διατηρητέο κτίριο αλλά και ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου κτισμένος από πέτρα το 1898. Τα μονοπάτια της περιοχής γύρω από το Τείχιο είναι χαρακτηριστικά και ιδιαίτερης αισθητικής αξίας, γι΄ αυτό από το 2014 και μετά, διοργανώνεται κάθε χρονιά ο αγώνας ορεινού τρεξίματος TihioRace με τη συμμετοχή εκατοντάδων δρομέων και σημαντικών αθλητών δρόμου.

## Σημείωση

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Διοικητικές μεταβολές από την Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Ε.Τ.Α.Α. Α.Ε.)
*Η ιστοσελίδα http://www.tihio.gr
*Αγώνας ορεινού τρεξίματος TihioRace από το https://web.archive.org/web/20170907195415/http://www.amfissaface.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Ντάλια

Η **ντάλια** (Dahlia) είναι γένος ανθοφόρων θαμνοειδών φυτών, ενδημικών του Μεξικού της Κεντρικής Αμερικής και της Κολομβίας. Περιλαμβάνει περίπου τριάντα είδη και ανθίζει κατά το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Αποτελεί το εθνικό λουλούδι στο Μεξικό.  Οι Αζτέκοι καλλιεργούσαν τις ντάλιες για τροφή, τελετές και διακόσμηση. 

Το 1872 ένα κουτί με ρίζες ντάλιας εστάλη από το Μεξικό στην Ολλανδία. Από αυτές επέζησε μόνον ένα φυτό, από το οποίο παρήχθησαν κόκκινα λουλούδια με μυτερά πέταλα *[[Ντάλια του Χουάρες]]* (*Dahlia juarezii*). Από αυτά προήλθαν τα σημερινά υβρίδια ντάλιας. 

Μοντέρνες δημοφιλείς ποικιλίες:
μικρογραφία

Image:Dahlia 3.jpg
Image:Dahlie 6.jpg
Image:RIMG0153dahlie.jpg
Image:RIMG0087.JPG
File:Dahlia nain FR 2012.jpg


## Εξωτερικοί δεσμοί

*The medicinal and nutritional properties of Dahlia spp.
*American Dahlia Society
*Info about care for dahlias
**''Dahlia rosea'' at pfaf
**''Dahlia pinnata'' at pfaf

Κατηγορία:Σύνθετα
Κατηγορία:Χλωρίδα του Μεξικού
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Άνθη
Κέντρο Υγείας

[250px|μικρογραφία|Από τα πρώτα κέντρα υγείας στην [Ελλάδα, στο Τσοτύλι.]]

Το **Κέντρο Υγείας** είναι νοσηλευτική μονάδα πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης σε κωμοπόλεις και χωριά των Νομών της Ελλάδας. 

Ξεκίνησαν να κατασκευάζονται επί υπουργίας Γεωργίου Γεννηματά την περίοδο 1981-1989 (στα πλαίσια του Εθνικού Συστήματος Υγείας) και συνετέλεσαν στην βελτίωση της υγειονομικής περίθαλψης στην περιφέρεια και στην εν μέρει αποσυμφόρηση των νοσοκομείων των πόλεων. 

Στις 7 Απριλίου του 1985, εγκαινιάστηκε από τον τότε Υπουργό Υγείας, αείμνηστο Γιώργο Γεννηματά, το Κέντρο Υγείας Ελασσόνας, το πρώτο σε ολόκληρη τη χώρα.

Εφημερεύουν σε 24ωρη βάση, διαθέτουν ειδικευμένους ιατρούς, ιατρικά εργαστήρια, ασθενοφόρα για τη μεταφορά ασθενών και παρέχουν νοσηλεία σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους.

Κατηγορία:Υγεία
Λεκανοπέδιο

Το **λεκανοπέδιο** είναι έκταση που μοιάζει με λεκάνη, όπως περιγράφει το όνομά του. Η έκταση αυτή μπορεί να είναι μικρή ή μεγάλη και περιβάλλεται από βουνά. Γνωστά λεκανοπέδια είναι το λεκανοπέδιο Παρισιού και της Ακουιτανίας όπου γίνεται μεικτή καλλιέργεια. Το λεκανοπέδιο του ποταμού Αμαζονίου. Είναι το μεγαλύτερο λεκανοπέδιο στον κόσμο. Καλύπτει την μισή περίπου έκταση της Βραζιλίας. Η περιοχή αυτή είναι γνωστή και με το όνομα Αμαζονία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί
Περιπέτεια (κόμικς)

δεξιά|200px|μικρογραφία|Χαρακτηριστικό εξώφυλλο της πρώτης περιόδου του περιοδικού
Το ***Περιπέτεια*** είναι εβδομαδιαίο περιοδικό που περιέχει επανεκδόσεις των κόμικς *[[Όμπραξ]]*, *[[Λοχαγός Μαρκ]]*, και *[[Μπλεκ]]*. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1983 από τις εκδόσεις Ανεμοδουρά.

Η πρώτη περίοδος έκδοσης του ολοκληρώθηκε το 1989. Εν συνεχεία, τα τεύχη που ακολούθησαν παρουσιάσθηκαν και σε μηνιαίους τόμους των 3 τευχών (ή κάποιες φορές των 4) που συνεχίζουν να εκδίδονται από τον Μάιο του 1992.

Εκδόθηκαν επίσης και "έξτρα τόμοι Μαρκ" (δέκα έως το καλοκαίρι του 2007), όπως και τόμοι "Προσφοράς" (τετράτευχοι), με εναλλαγή ιστοριών του Μαρκ και του Όμπραξ (δεκατρείς έως το καλοκαίρι του 2008).

Το 1994 κυκλοφόρησε ένα ιδιαίτερο τεύχος που χαρακτηρίσθηκε ως «*προσφορά του περιοδικού Περιπέτεια*», σε μεγαλύτερη διάσταση με τίτλο «η ιστορία του λοχαγού Μαρκ» το οποίο είναι ανατύπωση του υπ’αριθμόν 100 τεύχους της Ιταλικής έκδοσης, (“*La storia del comandante Mark*”).

Το εβδομαδιαίο αυτό περιοδικό συνέχισε έως και το 2010 (για 27ο έτος) την έκδοσή του στην Ελλάδα ως «Συλλεκτικό τεύχος Μαρκ» (με επιχρωματισμένες εικόνες), ανακυκλώνοντας εδώ και χρόνια (ήδη βρισκόμαστε στη δ’ ανατύπωση) αποκλειστικά τις ιστορίες του *λοχαγού ΜΑΡΚ*, οπότε και ολοκλήρωσε τον εκδοτικό του κύκλο.

Από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως, στις 30 Ιουλίου 2017, κυκλοφόρησε το Μαρκ #1, με μία ακόμα ανατύπωση της ιστορίας "Ο Πόλεμος Της Ανεξαρτησίας" και με συμπλήρωμα δύο ιστορίες Κοκομπίλ, ως ένθετο στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "*Ο Μπλεκ και οι άλλοι, οι χάρτινοι ήρωες του Στέλιου Ανεμοδουρά*" -Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, Γιώργος Πολ. Παπαδάκης (έκδοση "Περιοδικός Τύπος", 2007)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα των εκδόσεων  Bonelli

Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά κόμικς
Επαρχία Σελίνου

right|220px|thumb|Η θέση της επαρχίας Σελινού εντός του νομού Χανίων 

Η **Επαρχία Σελίνου** ήταν μονάδα τοπικής διοίκησης του νομού Χανίων. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του Νομού και συνόρευε Βόρεια με την Επαρχία Κισσάμου, βορειοανατολικά με την Επαρχία Κυδωνίας και ανατολικά με την Επαρχία Σφακίων. Νότια βρέχεται από το Λιβυκό πέλαγος και δυτικά από τη Μεσόγειο θάλασσα. Περιελάμβανε τους Δήμους Καντάνου, δήμος Ανατολικού Σελίνου, Πελεκάνου και την Κοινότητα Γαύδου.

Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Κάντανος στο κέντρο της επαρχίας, με μεγάλο αριθμό Βυζαντινών Εκκλησιών του 14ου και 15ου αιώνα. Άλλες κωμοπόλεις και χωριά είναι η Παλαιόχωρα στις ακτές του Λιβυκού πελάγους το κυριότερο τουριστικό θέρετρο με το κάστρο Σέλινο, η Κουντούρα με τα πολλά θερμοκήπια, η Σούγια με την όμορφη παραλία, τα Τεμένια με τις ιαματικές πηγές, το Ροδοβάνι, ο Καμπανός κ.α. 


Castel Selino - Francesco Basilicata - 1618.jpg|Αναπαράσταση του κάστρου και οικισμού στην περιοχή, Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα, 1618


Η οικονομία της επαρχίας στηρίζεται στην γεωργία (θερμοκηπιακές καλλιέργειες κυρίως στην Κουντούρα και ελιές στο εσωτερικό), την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα) και τον τουρισμό. Κυριότερο τουριστικό θέρετρο με ικανοποιητικό αριθμό μικρών και μεσαίων τουριστικών μονάδων, εστιατόρια, μπαρ, ντίσκο κ.α. είναι η Παλαιόχωρα που είναι και η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κωμόπολη και ακολουθεί η μικρότερη κωμόπολη Σούγια. Υπάρχουν παραλίες στην πλευρά του Λιβυκού Πελάγους. Στις παραλίες δυτικά της Παλαιόχωρας βρίσκονται κέδροι, ένα δέντρο που ευδοκιμεί μόνο στη νότια Κρήτη και την Αφρική.

## Δικτυακοί τόποι
* Ιστοσελίδα για το Σέλινο 

Σελίνου
Σελίνου
Κωνσταντίνος Μπρουμίδης

Ο **Κωνσταντίνος Μπρουμίδης** (ιταλ.:*Constantino Brumidi*, Κονσταντίνο Μπρουμίντι)(1805-1880) γεννήθηκε στην Ιταλία από Έλληνα πατέρα και Ιταλίδα μητέρα και ήταν ζωγράφος.

## Βιογραφία
Το 1854  μετανάστευσε στις ΗΠΑ για να ζωγραφίσει επί 25 ολόκληρα χρόνια τον εσωτερικό χώρο της Ροτόντας του Αμερικανικού Καπιτωλίου. Οι τοιχογραφίες του υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Τον Απρίλιο του 2007, η Αμερικάνικη κυβέρνηση διοργάνωσε τελετή για να τιμήσει τη συμπλήρωση των 200 χρόνων από την ημέρα της γεννήσεώς του. «Η τέχνη του είναι μια συμβατική ιταλική τέχνη των μέσων του 19ου αιώνα.»

Ο Κωνσταντίνος ήταν γιος του Σταύρου Μπρουμίδη από τα Φιλιατρά, ο οποίος έφυγε για την Ιταλία λίγο πριν ή λίγο μετά τα Ορλωφικά (1770), για να αποφύγει τους διωγμούς των Τούρκων, και της Ιταλίδας Anna Bianchini. Γεννήθηκε στη Ρώμη το 1806. Σε πολύ μικρή ηλικία έδειξε το σπάνιο ταλέντο του. Σε ηλικία 13 ετών γράφτηκε στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά της Ρώμης. Αργότερα μαθήτευσε δίπλα στον σπουδαίο Αντόνιο Κανόβα και τον Μπερτέλ Τόρβαλντσεν. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα τέχνης σε διάφορα μουσεία και μαθήτευσε δίπλα σε διακεκριμένους ζωγράφους, που δημιουργούσαν  τοιχογραφίες. Έτσι, μαζί με άλλους ζωγράφους, ανέλαβε την αποκατάσταση των τοιχογραφιών του Ραφαήλ στο Βατικανό. Την ίδια εποχή φιλοτέχνησε την προσωπογραφία του Πάπα Πίου Θ’. Οι αναταραχές και η τεταμένη πολιτική κατάσταση στην Ιταλία όμως, τον ανάγκασαν, να μεταναστεύσει στις Η.Π.Α. (1852).

Εκεί, σε πολύ σύντομο διάστημα, έγινε γνωστός, απέκτησε την Αμερικανική υπηκοότητα και ξεκίνησε, να ζωγραφίζει εικόνες σε εκκλησίες.

Αυτό βέβαια, που τον έκανε διάσημο ήταν η τοιχογράφηση του Καπιτώλιου της Ουάσινγκτον, στον τεράστιο θόλο του οποίου φιλοτέχνησε την «Αποθέωση του Ουάσινγκτον». Συνολικά, τοιχογράφησε περισσότερα από 1.500 τ.μ. στο Καπιτώλιο, σε διάστημα 25 ετών. 

Οι αναγεννησιακές του επιρροές (Μιχαήλ Άγγελος, Ραφαήλ), σε συνδυασμό με τις ρομαντικές τάσεις της εποχής του, είναι φανερές στα έργα του Μπρουμίδη, που από τους κριτικούς τέχνης πήρε το προσωνύμιο «Μιχαήλ Άγγελος των Η.Π.Α.».

Ο Κωνσταντίνος Μπρουμίδης, ένας ακόμα μεγάλος Έλληνας, πέθανε τον Φεβρουάριο του 1880.

## Πηγές
1.Ευάγγελος Ανδρέου, *Ένας εξόριστος "ιστορεί" το Καπιτώλιο.* Περιοδικό "ΕΙ" τ. 6/1994 σ.39-41 


File:Apotheosis_of_George_Washington.jpg|*Η αποθέωση του Τζωρτζ Ουάσινγκτον*, 1865 Ουάσινγκτον, Καπιτώλιο
File:Liberty_by_Constantino_Brumidi,_1869.png|*Ελευθερία*, 1869, Ουάσινγκτον, Λευκός Οίκος


## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες της Ιταλίας
Αλέξανδρος Κοντόσταυλος

Ο **Αλέξανδρος Κοντόσταυλος** (Χίος, 1789 - Αθήνα, 1865) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο και καταγόταν από αρχοντική οικογένεια με ρίζες στο Βυζάντιο. Στάλθηκε για σπουδές στη Μπολόνια και τη Βιέννη και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Δραστηριοποιήθηκε ενεργά στον χώρο της ναυτιλίας, ανοίγοντας τον πρώτο ελληνικό εμπορικό οίκο στο Λονδίνο το 1817. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία στην Τεργέστη και βοήθησε την επανάσταση μεταφέροντας τρόφιμα και πολεμοφόδια με τα πλοία του.

Το 1823 ήλθε ο ίδιος στην Ελλάδα ως εκπρόσωπος του *[[Φιλελληνική Επιτροπή του Λονδίνου|Φιλελληνικού Κομιτάτου του Λονδίνου]]*. Επιστρέφοντας μετά από μια διετία στην Αυστρία, συνελήφθη από τις αυστριακές αρχές ως ύποπτος και εκτοπίστηκε όπου και κατέφυγε στην Αγγλία. Από εκεί το 1826, στάλθηκε από την προσωρινή κυβέρνηση της Ελλάδας στην Αμερική για να επιβλέψει τη ναυπήγηση δύο ατμοκίνητων φρεγατών. Τελικά ναυπηγήθηκε μόνο η φρεγάτα Ελλάς, γι' αυτό και κατηγορήθηκε ότι καταχράστηκε δημόσιο χρήμα. Το 1828, διορίστηκε από τον Καποδίστρια μέλος της οικονομικής επιτροπής και στάλθηκε στη Μάλτα, απ' όπου και αγόρασε από τους Ιππότες της Μάλτας τα μηχανήματα του πρώτου νομισματοκοπείου, με τα οποία κόπηκαν στην Αίγινα τα πρώτα ελληνικά νομίσματα του Φοίνικα, το Εθνικό Νομισματοκοπείο στην Αίγινα.

Επί Όθωνα, και συγκεκριμένα την εποχή της αντιβασιλείας, κατηγορήθηκε για διαφθορά τόσο κατά τη ναυπήγηση των πλοίων όσο και κατά την αγορά του νομισματοκοπείου. Καταδικάστηκε τελικά να επιστρέψει 174.000 δραχμές. Η καταδίκη αυτή τον οδήγησε να φύγει στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου μετά την επανάληψη της δίκης αποκαταστάθηκε πλήρως. Στη συνέχεια άρχισε να πολιτεύεται στην Κάρυστο, όπου και εκλέχθηκε βουλευτής κατ' επανάληψη. Το 1855, για να αποκαταστήσει ευρύτερα τη φήμη του, δημοσίευσε το κείμενο *«Περί των εν Αμερική ναυπηγηθεισών και του εν Αιγίνει νομισματοκοπείου»*. Επί κυβέρνησης Δημητρίου Βούλγαρη ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών από τις 5 Οκτωβρίου του 1855 μέχρι τις 2 Ιουλίου του 1856, και από τον Δεκέμβριο του 1856 μέχρι τον Ιούλιο του 1857, διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.

Η οικία του βρισκόταν στο μέρος που είναι σήμερα η Παλαιά Βουλή ενώ διατηρούσε οικία στην Αίγινα και στην Εύβοια, όπου κατείχε σημαντικές εκτάσεις. Το 1834 φιλοξένησε προσωρινά τον Όθωνα. Γιος του ήταν ο Αλέξανδρος Α. Κοντόσταυλος, διπλωμάτης και πολιτικός, εγγονή του η Αγγελική Κοντοσταύλου, Μεγάλη Κυρία της Βασιλικής Αυλής και δισέγγονή του, η Ελένη Κοντοσταύλου-Νικολοπούλου. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1865.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Οικογένεια Κοντόσταυλου
Μάικλ Μπιλιράκης

Ο **Μάικλ Μπιλιράκης** (αγγλ. *Michael Bilirakis*) γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1930 στο Τάρπον Σπρινγκς της Φλόριντα των ΗΠΑ και είναι Ελληνοαμερικάνος βουλευτής με καταγωγή από την Κάλυμνο. Το πραγματικό του όνομα είναι *Μιχάλης*.

Εκλεγόταν για 25 συνεχόμενα  χρόνια βουλευτής στο *Αμερικάνικο κογκρέσο* στην Φλώριντα και εγκατέλειψε την πολιτική τον Δεκέμβριο του 2007 Ο γιος του Κωνσταντίνος είναι επίσης βουλευτής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 1978

Η διοργάνωση του **8ου [[Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης|Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης]]** έλαβε χώρα στη Μανίλα, την πρωτεύουσα των Φιλιππινών. Όπως συνέβη και στο Πουέρτο Ρίκο, στην προηγούμενη διοργάνωση, οι παγκόσμιοι πρωταθλητές, οι Σοβιετικοί και οι διοργανωτές Φιλιππινέζοι δεν συμμετείχαν στην προκριματική φάση των τριών ομίλων, αλλά προκρίθηκαν κατευθείαν στους ομίλους της τελικής φάσης.

## Αγώνες
Οι Γιουγκοσλάβοι, που είχαν τότε στις τάξεις τους παίκτες όπως ο Ντράζεν Νταλιπάγκιτς, ο Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς, ο Κρέζιμιρ Τσόσιτς και ο Ζόραν Σλάβνιτς και επιθετική νοοτροπία στο παιχνίδι τους, έφτασαν στο τίτλο του πρωταθλητή αήττητοι, με νίκες 10-0. Οι Η.Π.Α. κατέβασαν στη διοργάνωση, για άλλη μια φορά, μία φτωχή -σε δυναμική- ομάδα που λεγόταν *Athletes in Action*. Συνεπώς, παίξανε μικρό ρόλο στη διοργάνωση και η πέμπτη θέση που κατέλαβαν ήρθε φυσιολογικά. Στον τελικό οι Γιουγκοσλαβία νίκησε στην παράταση την Σοβιετική Ένωση με 82-81. Καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ντράζεν Νταλιπάγκιτς.

Στη διοργάνωση του 1978	σημειώθηκε ο υψηλότερος αριθμός επιθετικών πόντων στην ιστορία της διοργάνωσης, στον αγώνα Βραζιλία - Κίνα, με τελικό σκορ	154-97, με επίσης εντυπωσιακά υψηλό συνολικό σκορ αγώνα στους 251 πόντους. Μάλιστα το σκορ αυτό ήταν ένα κατόρθωμα ακόμα πιο εντυπωσιακό αν υπολογιστεί ότι εκείνη την εποχή στο μπάσκετ δεν είχε θεσμοθετηθεί ακόμα το τρίποντο, καθώς καθιερώθηκε στο NBA το 1979 και διεθνώς το 1984.

## Τελική Κατάταξη

## Βραβεία

**Κορυφαίοι Σκόρερ**:

1. Καμίλ Μπράμπενετς (Τσεχοσλοβακία) : 26,8 πόντοι (μέσος όρος)

2. Γουεϊπίνγκ Ζανγκ (Κίνα) : 25,1 πόντοι

3. Τσόι Μπου-Γιονγκ (Νότια Κορέα) : 21,1 πόντοι

## Παραπομπές


1978
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στις Φιλιππίνες
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1978
Ζωή (αποσαφήνιση)

Το **ζωή** μπορεί να αναφέρεται στα εξής:

* Ζωή: στη βιολογική σημασία της ζωής
* Ζωή (όνομα)
* Ζωή (αυτοκράτειρα) (η Πορφυρογέννητη (περ. 978 – Ιούνιος 1050), αυτοκράτειρα του Βυζαντίου (1042)
* Αδελφότης Θεολόγων «Η Ζωή»

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Πανόραμα

Ο όρος **Πανόραμα** μπορεί να αναφέρεται στο πανόραμα (εικόνα), δηλαδή μια εικόνα της οποίας το οπτικό εύρος είναι μεγαλύτερο από το φυσιολογικό. Αναφέρονται επίσης οι παρακάτω οικισμοί και γειτονιές της Ελλάδας (ανά γεωγραφικά διαμερίσματα):

## Τοπωνύμια

### Θεσσαλία

* στο Πανόραμα Καρδίτσας, οικισμός κοντά στην Πορτίτσα, της Μητρόπολης Καρδίτσας

#### Θράκη

* στο Πανόραμα Έβρου, οικισμό του νομού Έβρου

#### Κρήτη

*στο Πανόραμα Ηρακλείου, οικισμό του νομού Ηρακλείου
* στο Πανόραμα Ρεθύμνου, οικισμό της δημοτικής ενότητας Νικηφόρου Φωκά Ρεθύμνης

#### Μακεδονία

* στο Πανόραμα Γρεβενών, οικισμό του νομού Γρεβενών
* στο Πανόραμα Καλλιφύτου Δράμας, οικισμό του νομού Δράμας
* στο Πανόραμα Προσοτσάνης Δράμας, οικισμό του νομού Δράμας
* στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, οικισμό του νομού Θεσσαλονίκης
* στο Πανόραμα Χαλκιδικής, ακατοίκητο οικισμό στο Πευκοχώρι Χαλκιδικής

#### Πελοπόννησος

* στο Πανόραμα Επιδαύρου Αργολίδας, οικισμό της Αργολίδας
* στο Πανόραμα Κουτσοποδίου Αργολίδας, οικισμό της Αργολίδας
* στο Πανόραμα Ηλείας, οικισμό του δήμου Ζαχάρως της Ηλείας
* στο Πανόραμα Ξυλοκερίζης Κορινθίας, οικισμό του δήμου Κορινθίων
* στο Πανόραμα Φενεού Κορινθίας, οικισμό του δήμου Σικυωνίων
* στο Πανόραμα Μεσσηνίας, οικισμό του δήμου Αυλώνα Μεσσηνίας

#### Στερεά Ελλάδα

* στο Πανόραμα Αχαρνών, μια συνοικία των Αχαρνών, στους πρόποδες της Πάρνηθας στην Αττική.
* στο Πανόραμα Βούλας, συνοικία της Βούλας, στην Αττική
* στο Πανόραμα Εύβοιας, οικισμό του νομού Ευβοίας
* στο Πανόραμα Παλλήνης, οικισμό της Παλλήνης σε λοφίσκο του Πεντελικού κοντά στο Ντράφι.
* στο Πανόραμα Κηφισιάς, συνοικία της Κηφισιάς.
* στο Πανόραμα Μάνδρας, οικισμό της Δυτικής Αττικής
* στο Πανόραμα Μελισσίων, γειτονιά στα Άνω Μελίσσια στην Αττική.
* στο Πανόραμα Μικρολίμανου, οικισμό κοντά στο Μικρολίμανο Κερατέας Αττικής
* στο Πανόραμα Φθιώτιδας, οικισμό του νομού Φθιώτιδας

αλλά και

* στο Δήμο Πανοράματος, Δήμος του νομού Θεσσαλονίκης

## Επίσης
* στο Πανόραμα Σύλλογος Καλαθοσφαίρισης

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κωνσταντίνος Μπιλιράκης

Ο **Γκας (Κωνσταντίνος) Μπιλιράκης** (αγγλικά: *Gus Michael Bilirakis*, 8 Φεβουαρίου 1963), είναι Ελληνοαμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2007, για την 9η περιφέρεια (2007-2013) και την 12η περιφέρεια (2013-) της Φλόριντας. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. 

Προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Φλόριντας από την 48η περιφέρεια, από το 1999 έως το 2007. 

## Βιογραφία
Ο Κωνσταντίνος Μπιλιράκης, γεννήθηκε το 1963 στο Γκέινσβιλ της Φλόριντας, από τον Μάικλ Μπιλιράκη και την Εβελίνα Μιαούλη. 

Αποφοίτησε από το ομογενειακό λύκειο του Τάρπον Σπρίνγκς. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντας (1986), καθώς και Νομική στο Πανεπιστήμιο Στέτσον της Φλόριντας (1989). 

Έως την ενασχόλησή του με την πολιτική, εργάστηκε ως δικηγόρος στην περιοχή της Τάμπα. 

## Προσωπική Ζωή
Είναι γιος του ομογενούς πρώην ομοσπονδιακού Βουλευτή Μάικλ Μπιλιράκη. Η οικογένειά του κατάγεται από την Κάλυμνο και έχει διατελέσει πολιτειακός βουλευτής στη Φλόριντα από το 1999 μέχρι το 2007 οπότε και εκλέχτηκε ομοσπονδιακός βουλευτής, μάλιστα στην θέση του πατέρα του.Κατάγεται απο την Κάλυμνο. Ο θείος του ήταν ο δάσκαλος Μπιλλήρης Σακελλάριος, φυλακισμένος από τους Ιταλούς το 1935 για την πατριωτική του δράση. 

Ομιλεί Αγγλικά και Ελληνικά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Γιώργος Παγιωτέλης

Ο **Γεώργιος Νικολάου Παγιωτέλης** (Καβάλα, 25 Δεκεμβρίου 1935 - Αθήνα, 18 Μαρτίου 2006) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και δημοσιογράφος, που ασχολήθηκε με τις εφαρμογές της στατιστικής στα στοιχεία αθλητικών δεδομένων, ιδιαίτερα των αθλημάτων του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ.

Εργάστηκε σε διάφορες αθλητικές εφημερίδες (*[[Έθνος (εφημερίδα)|Έθνος]]*, *Μπάλα*, *[[Αθλητική Ηχώ]]*, *Σπόρταϊμ* κ.ά.) και περιοδικά (*Εθνοσπόρ*, *Παγκόσμιοι, Όλα για το Ποδόσφαιρο '91* ), ενώ επιμελήθηκε τη στατιστική ενημερωτική εκπομπή *Τρίτο ημίχρονο* της ΕΡΤ κατά τη δεκαετία του '80.** Ήταν επίσης πάρεδρο μέλος του Π.Σ.Α.Τ.

Με τα άρθρα και τα εκατοντάδες αφιερώματά του βοήθησε να αναδειχθούν και να αποκατασταθούν επαγγελματικά αρκετοί νεαροί δημοσιογράφοι, που βρήκαν μέσω των στηλών του την ευκαιρία να παρουσιάσουν τη δουλειά τους. Το γράψιμό του διέκρινε η σαφήνεια αλλά και η γλαφυρότητα, στοιχεία που του χάριζαν ένα ιδιαίτερο ύφος το οποίο ξέφευγε από τη συνήθη δημοσιογραφική διατύπωση.

Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες στην αξιοποίηση των στατιστικών αθλητικών στοιχείων στην Ελλάδα, ανοίγοντας το δρόμο στην περαιτέρω εξέλιξη του συγκεκριμένου τομέα.

Πέθανε πριν προλάβει να πραγματοποιήσει ένα μεγάλο του όνειρο, το οποίο ήταν η έκδοση ενός εβδομαδιαίου στατιστικού περιοδικού.

Ο γιος του, Νίκος Παγιωτέλης, είναι επίσης αθλητικογράφος.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι
Κατηγορία:Δημοσιογράφος-επέκταση
Ελληνικό

Με το όνομα **Ελληνικό** αναφέρονται:
*Το Ελληνικό Αιτωλοακαρνανίας
*Το Ελληνικό Αργολίδας
*Το Ελληνικό Αρκαδίας
*Το Ελληνικό Γορτυνίας
*Το Ελληνικό Τυρού Αρκαδίας
*Το Ελληνικό Αττικής
*Το Ελληνικό Αχαΐας
*Το Ελληνικό Ιωαννίνων
*Το Ελληνικό Κιλκίς
*Το Ελληνικό Κορινθίας
*Το Ελληνικό Λακωνίας
*Το Ελληνικό Λάρισας
*Το Ελληνικό Σαλαμίνας
*Το Ελληνικό Χανίων
*Το Διεθνές Αεροδρόμιο Ελληνικού γνωστό απλά ως Ελληνικό

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Θεόδωρος Μπελίτσος

Ο **Θεόδωρος Γρηγορίου Μπελίτσος** (1957) είναι Έλληνας συγγραφέας ιστορικών και λαογραφικών βιβλίων και ζει στη Νέα Σμύρνη.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Θεόδωρος Μπελίτσος γεννήθηκε το 1957 στην Αθήνα. Φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή Νέας Σμύρνης και σπούδασε χημεία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ως χημικός το 1984 διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο Μούδρου Λήμνου, το 1987 μετατέθηκε στον Πειραιά και από το 1989 διδάσκει στο Ομήρειο Γυμνάσιο Νέας Σμύρνης. 

Από το 1986 άρχισε να δημοσιεύει διηγήματα, άρθρα, μελέτες και βιβλιοκρισίες σε περιοδικά και εφημερίδες. Το 1993 εξέδωσε σε ανάτυπο την πρώτη μελέτη του για τα σχολεία της Σμύρνης και το 1994 το πρώτο του βιβλίο για τη Λήμνο. Στη Λήμνο αναφέρονται τα περισσότερα από τα πολλά βιβλία που εξέδωσε στη συνέχεια. Επίσης, έχει συγγράψει μελέτες για χωριά της Έξω Μάνης, που είναι ο τόπος καταγωγής των γονέων του και έχει λάβει μέρος σε επιστημονικά συνέδρια. 

Το 1995 τιμήθηκε με τον Έπαινο του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών για το έργο του "Συλλογή γλωσσικού υλικού από τη Λήμνο". Επίσης, έχει τιμηθεί από την Ομοσπονδία Λημνιακών Συλλόγων της Αθήνας και το Δήμο Λήμνου. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Λακωνικών Σπουδών και μέλος της Εταιρίας Μελέτης Ίμβρου και Τενέδου. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.

## Εργογραφία

***ΓΙΑ ΤΗ ΛΗΜΝΟ**:

#"Η Λήμνος και τα χωριά της (Ιστορικές πληροφορίες)", 1994 & 1997.
#"Αργύριος Μοσχίδης - Ο Ιστορικός της Λήμνου και η εποχή του", 1996.
#"Τα Κοινοτικά Σχολεία της Λήμνου (18ος-20ός αιώνας)", 1997.
#"Η απελευθέρωση της Λήμνου και οι δυο ιστορικές ναυμαχίες", 1997 & 2000.
#"Η Λήμνος στη νεοελληνική λογοτεχνία και τέχνη", 1998.
#"Λημνιακά Μελετήματα Α΄", 1998.
#"Λημνιακά Μελετήματα Β΄", 1999.
#"Συλλογή γλωσσικού υλικού από τη Λήμνο - Συμβολή στη μελέτη του λημνιακού γλωσσικού ιδιώματος", 1999.
#"Τα Καμίνια της Λήμνου (Ιστορία-Τοπογραφία-Έθιμα-Οικογένειες)", 2004.
#"Λημνιακά 2012. Αφιέρωμα στα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Λήμνου", 2012.
* **Συμμετοχή σε συλλογικά έργα**:
# "Ναοί και εξωκλήσια της Λήμνου", 1999.
# "Αρχείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς Λήμνου: Πολιτιστικός Οδηγός", Δήμος Μούδρου 2008.
# "Πνευματικές Εκδηλώσεις του Συλλόγου Ατσικιωτών Λήμνου", 2008.
# "Μουσική από το βορειοανατολικό Αιγαίο", Ίδρυμα Βουλής των Ελλήνων-ΚΑΛΜΕ, 2009.
# "Λήμνος - Ιστορική και Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.

***ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ**:

#"Τα Σχολεία της ελληνικής Σμύρνης στις αρχές του 20ού αιώνα", 1993.
#"Από τη Σμύρνη στη Νέα Σμύρνη - Σύντομο ιστορικό χρονικό της πόλης μας", 1997, 2003 & 2011.
#"Τα Αλτομιρά της Έξω Μάνης (Ιστορία-Οικογένειες-Τοπωνύμια)", 1999.
#"Οι Μαντίνειες του 1700 - Οικονομικά, κοινωνικά, δημογραφικά και ονοματολογικά δεδομένα", 2002.
#"Μια απόφαση του Ειρηνοδικείου Κάμπου (1840)", 2002.
#"Το "Βιβλίον Γάμων" της Μεγάλης Μαντίνειας Αβίας (περίοδος 1869-1891)", 2006.

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι
Κατηγορία:Νέα Σμύρνη
Κατηγορία:Λήμνος
Μεταρρυθμίσεις των Βουρβόνων

μικρογραφία|Πορτρέτο του βασιλιά Καρόλου Γ' της Ισπανίας.


Με τον όρο **Μεταρρυθμίσεις των Βουρβόνων** ή **Βουρβονικές Μεταρρυθμίσεις** ονομάζεται η σειρά των μέτρων που πάρθηκαν κατά τον 18ο αιώνα στην Ισπανία, μετά την άνοδο του Οίκου των Βουρβόνων στο βασιλικό της θρόνο και αποσκοπούσαν στην ανόρθωση της ισπανικής ισχύος.

Μετά τον τερματισμό του πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής και τη συνθήκη της Ουτρέχτης η Ισπανία είχε αναγκαστεί να παραδόσει το σύνολο των ευρωπαϊκών της κτήσεων και να παραχωρήσει εμπορικά προνόμια στη Μεγάλη Βρετανία. Έχοντας υποστεί και στο εσωτερικό της πολλές καταστροφές από τις παρατεταμένες συγκρούσεις μεταξύ των οπαδών των Βουρβόνων και των Αψβούργων, η κατάσταση της ήταν οικτρή. Σε μια προσπάθεια της νέας κυβέρνησης, του βασιλιά Φιλίππου Ε' να ανορθώσει την ισπανική ισχύ, εισήχθησαν διάφορες μεταρρυθμίσεις. Έτσι αρχικά ενισχύθηκε ο συγκεντρωτισμός της διοίκησης με την κατάργηση των παλαιών προνομίων που απελάμβαναν διάφορες περιοχές του ισπανικού στέμματος, αφαιρέθηκαν αρμοδιότητες από τα Κορτέζ, την Εκκλησία και τις διάφορες συντεχνίες. Όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις προέρχονταν από τη Γαλλία και επιδίωκαν την εισαγωγή των γαλλικών προτύπων διοίκησης στην Ισπανία. Αργότερα εισήχθησαν και νεές μεταρρυθμίσεις, όπως η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων, η ενίσχυση και η προστασία της τοπικής οικονομίας από τον ξένο ανταγωνισμό. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές αφορούσαν μόνο την Ισπανία και όχι τις αποικίες, οι οποίες θεωρούντο απλώς πηγές πολυτίμων μετάλλων.

Παρ' όλες τις προσπάθειες η Ισπανία ηττήθηκε από τους Άγγλους κατά τη διάρκεια του Επταετούς πολέμου. Η τότε βασιλική κυβέρνηση αποφάσισε ότι έπρεπε να ενισχύσει την εξουσία της στις αποικίες, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό των άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Έτσι οι μεταρρυθμίσεις, που είχαν εισαχθεί στην Ισπανία κατά τις αρχές του 18ου αιώνα, άρχισαν να εισάγονται και στις αποικίες, με κύρια επιδίωξη την ενίσχυση της κεντρικής εξουσίας και την καλύτερη εκμετάλευση του πλούτου των αποικιών. Επί Καρόλου Γ' άρχισε μια μεθοδική καταγραφή του πλούτου των αποικιών, εξερεύνηση της ενδοχώρας και μελέτη για την ανακάλυξη πρώτων πηγών, ίδρυση εμπορικών λιμένων για απευθείας εμπόριο με την Ισπανία, εισαγωγή πολλών κρατικών μονοπωλίων και αύξηση των φόρων. Σε επίπεδο πολιτικής διοίκησης, οι υποθέσεις των αποικιών μεταφέρθηκαν στο υπουργείο αποικιών. Η τοπική αριστοκρατία (*criollos*=Κρεολλών) αντικαταστάθηκε από ισπανούς αξιωματούχους, διορισμένους απ' ευθείας από το στέμμα και η διοίκηση αναδιοργανώθηκε σε τρεις μεγάλες περιφέρειες. Παράλληλα απελάθηκαν όλοι οι Ιησουΐτες από τις αποστολές τους. Παρά τις μεταρρυθμίσεις αυτές, με το ξέσπασμα της γαλλικής επανάστασης άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τη διάλυση της ισπανικής αποικιακής αυτοκρατορίας.

Κατηγορία:Πολιτική της Ισπανίας
*
Άγιος Αντώνιος

Με το όνομα **Άγιος Αντώνιος** είναι γνωστά τα παρακάτω.

## Άγιοι
*Άγιος Αντώνιος ο Μέγας
*Άγιος Αντώνιος επίσκοπος Σάρδεων
*Άγιος Αντώνιος ο Μάρτυς
*Άγιος Αντώνιος της Παδούης

## Οικισμοί
*Άγιος Αντώνιος Αργολίδας
*Άγιος Αντώνιος Ηρακλείου
*Άγιος Αντώνιος Θεσσαλονίκης
*Άγιος Αντώνιος Καστοριάς
*Άγιος Αντώνιος Κιλκίς
*Άγιος Αντώνιος Λάρισας
*Άγιος Αντώνιος Λασιθίου
*Άγιος Αντώνιος Νισύρου
*Άγιος Αντώνιος Πόντου
*Άγιος Αντώνιος Τήλου
*Άγιος Αντώνιος Επισκοπής Χανίων
*Άγιος Αντώνιος Καλλεργιανών Χανίων

## Συνοικίες
*Άγιος Αντώνιος Περιστερίου, συνοικία του Περιστερίου Αττικής
*Άγιος Αντώνιος (Λεμεσός)
*Άγιος Αντώνιος (συνοικία Λευκωσίας)
*Άγιος Αντώνιος (συνοικία Σπήλιων)

## Γεωγραφικά στοιχεία

* Άγιος Αντώνιος, βουνοκορφή του Ολύμπου, 2640 μ.
* Άγιος Αντώνιος, βραχονησίδα κοντά στην Αντίπαρο
* Άγιος Αντώνιος, βραχονησίδα κοντά στο Γυαλί

## Θρησκευτικά κτίσματα

### Μονές

* Άγιος Αντώνιος (Αριζόνα)
* Άγιος Αντώνιος Βροντησίου
* Άγιος Αντώνιος (Σιάπκας)

### Ναοί
*Άγιος Αντώνιος (Βρύσες Κυδωνίας)
*Άγιος Αντώνιος (Ξηροκάμπι Κυδωνίας)
*Άγιος Αντώνιος (Σκονίζο Κυδωνίας)
*Άγιος Αντώνιος της Πάδοβας (Τσέροβ Ντόλατς)
*Άγιος Αντώνιος Αθήνας (Ναός)
*Άγιος Αντώνιος Αμμοχώστου (Ναός), ναός στην Αμμόχωστο
*Άγιος Αντώνιος Βέροια (ναός), ναός στη Βέροια
*Άγιος Αντώνιος Θεσσαλονίκης (Ναός)
*Άγιος Αντώνιος των Καθολικών, ναός στη Νάξο
*Άγιος Αντώνιος Ρεθύμνου, σπήλαιο, ναός, αρχαιολογικός χώρος στο Ρέθυμνο
*Άγιος Αντώνιος Σάμου, ναός στη Σάμο
*Άγιος Αντώνιος Σερρών (Ναός), ναός στις Σέρρες
*Άγιος Αντώνιος Ύδρας(Ναός), ναός στην Ύδρα

## Άλλα
*Σταθμός Αγίου Αντωνίου (Μετρό Αθήνας)

Αγιος Αντωνιος