open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ντέλο Τρουντά

Το ***Ντέλο Τρουντά*** (μετάφραση: *Εργατική Υπόθεση*, Ρωσικά: Дело Труда) ήταν ένα αναρχικό και πλατφορμιστικό περιοδικό που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1925 από την «Ομάδα Ρωσών Αναρχικών στο Εξωτερικό». Ήταν Ρώσοι πολιτικοί εξόριστοι οι οποίοι σχημάτισαν την ομάδα στο Παρίσι, μετά το τέλος της Ρωσικής Επανάστασης του 1917. Μεταξύ των μελών ήταν οι Νέστορ Μαχνό, Πιοτρ Αρσίνοφ, Γκρεγκόρι Μαξιμόφ, Ίντα Μετ και Νίκολας Λαζαρέβιτς.

## Ιστορία
Η ήττα τους από τους μπολσεβίκους έπεισε την ομάδα ότι οι αναρχικοί χρειάζονται μια ισχυρότερη πολιτική δομή, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών φατριών, μιας πολιτοφυλακής και μιας εκτελεστικής επιτροπής. Άρχισαν να δημοσιεύουν το *Dielo Truda* το 1925 και το επόμενο έτος δημοσίευσαν ένα οριστικό και επιβλητικό πλατφορμιστικό φυλλάδιο με τίτλο *«Οργανωτική πλατφόρμα της Γενικής Ένωσης Αναρχικών» *

Σύντομα, οι πιέσεις των σταλινιστών και των γαλλικών αρχών τους οδήγησαν να εγκατασταθούν από το Παρίσι στο Σικάγο.

Το περιοδικό κυκλοφορούσε με τον τίτλο *Dielo Truda* μέχρι το 1939, όταν συγχωνεύθηκε με ένα αναρχοσυνδικαλιστικό περιοδικό για να γίνει *Dielo Trouda-Probuzhdenie*. Ο Γκρεγκόρι Μαξιμόφ ήταν επικεφαλής αυτής της έκδοσης μέχρι το 1950.

Το *Ντέλο Τρουντά* προώθησε ένα πλατφορμιστικό μοντέλο που προκάλεσε μια κριτική απάντηση από τον Ερίκο Μαλατέστα, τον Σεμπαστιάν Φορ, τον Αλεξάντερ Μπέρκμαν και μερικούς άλλους αναρχικούς. Το χαρακτήρισαν αυταρχικό και επομένως αντίθετο στον αναρχισμό. Παρόλο που οι περισσότεροι σύγχρονοι αναρχικοί στοχαστές αντέδρασαν με αμφιθυμία, η πλατφορμιστική αναζωπύρωσε τη δεκαετία του 1950 και υπάρχουν σήμερα πολυάριθμοι αναρχικοί οργανισμοί που επηρεάζονται από την πλατφόρμα, όπως ο κοινός αγώνας (κοινός αγώνας - φιλελεύθερη κοινοβουλευτική ομοσπονδία, πρώην βορειοανατολική ομοσπονδία αναρχικών κομμουνιστών) στις Ηνωμένες Πολιτείες, και το Κίνημα Αλληλεγγύης των Εργαζομένων στην Ιρλανδία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελευθεριακός πολιτισμός
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης το Παρίσι
Αρσάκης του Πόντου

Ο **Αρσάκης** (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν πρίγκιπας στο βασίλειο τού Πόντου και έγινε βασιλιάς του (36 π.Χ.). Είχε καταγωγή Περσική και Ελληνική (Μακεδονική).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φαρνάκη Β΄ τού Πόντου (γιου τού Μιθριδάτη ΣΤ΄) και της συζύγου του, που ήταν από τους Σαρμάτες. Είχε δύο μεγαλύτερα αδέλφια: τον Δαρείο τού Πόντου και τη Δύναμη, σύζυγο τού Ασάνδρου, τού Σκριβονίου και τού Πολέμωνα Α΄ της Κιλικίας και μετά και τού Πόντου.

Ο Αρσάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο και τον Κιμμέριο Βόσπορο. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, οι δύο αδελφοί αντιμετώπισαν την εξέγερση ενός σφετεριστή, που ονομαζόταν Αρσάκης. Αυτός κρατούσε το φρούριο Σαγύλιον, που όμως πολιορκήθηκε από τον Πολέμωνα Α΄ και τον Λυκομήδη από τα Κόμανα. Το 37 π.Χ. ο Δαρείος απεβίωσε και ο Αρσάκης διαδέχθηκε τον αδελφό του ως βασιλιάς τού Πόντου· τον έθεσε βασιλιά ο Μάρκος Αντώνιος. Σύμφωνα με τον Στράβωνα, "κατά τη βασιλεία του ο Αρσάκης προκάλεσε εξέγερση, χωρίς την έγκριση τού Ρωμαίου επάρχου (praefectus)".

Η βασιλεία του ήταν σύντομη, καθώς απεβίωσε το 36 π.Χ.. Ο Μ. Αντώνιος πρόσθεσε τον Πόντο στην Κιλικία τού Πολέμωνα Α΄, που έγινε ο επόμενος βασιλιάς.

## Πηγές
* Gabelko, Oleg L. "The Dynastic History of the Hellenistic Monarchies of Asia Minor according to the Chronography of George Synkellos". Centre for Black Sea Studies: 2, 9. Retrieved Jan 3, 2011.
* Strabo, Geographia xii p. 560

Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Δήμος Ντέμιρ Κάπιγια

Ο **Δήμος Ντέμιρ Κάπιγια** ( · προφέρεται ως μια, προπαροξύτονη λέξη, **Ντεμιρκάπιγια**) είναι δήμος στο νότιο μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Βάρνταρ. Ντέμιρ Κάπιγια ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Ντέμιρ Κάπιγια.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Ντέμιρ Κάπιγια συνορεύει με:
*τον Δήμο Νεγκότινο στα βορειοδυτικά
*τον Δήμο Κόντσε στα βορειοανατολικά
*τον Δήμο Βαλαντόβου στα ανατολικά
*τον Δήμο Γευγελής στα νοτιοανατολικά
*τον Δήμο Καβάνταρτσι στα νοτιοδυτικά.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ
Ο τρελός του τσάρου

Ο ***Τρελός του τσάρου*** (εσθονικά: Keisri hull) είναι μυθιστόρημα του εσθονού συγγραφέα Γιάαν Κρος, το οποίο εκδόθηκε το 1978.

Πρόκειται για ιστορικό μυθιστόρημα που αναφέρεται στον λιβονιανό ευγενή Τιμόθεο φον Μποκ, ο οποίος έχει παντρευτεί μια χωριατοπούλα με το όνομα Έεβα για να αποδείξει σε όλους ότι οι καλοί άνθρωποι είναι ίσοι ενώπιον στη φύση, τον Θεό και τα ιδανικά. Ο αδερφός της Έεβα, ο Γιάκομπ, αναλύει τη ζωή του φον Μποκ στο ημερολόγιο του και προσπαθεί να καταλάβει αν ο ευγενής είναι πραγματικά τρελός, όπως όλοι φαίνεται να πιστεύουν. Το μυθιστόρημα είναι ένα από τα πιο γνωστά εσθονικά μυθιστορήματα στον κόσμο.

Ο τίτλος είναι μια αναφορά στον κεντρικό χαρακτήρα ο οποίος έχει φυλακιστεί επειδή ήταν τόσο τολμηρός που μίλησε λέγοντας την αλήθεια για τον Τσάρο. Αυτό είναι αρκετό για να προκαλέσει κατηγορίες περί της "τρέλας" του.

## Περίληψη πλοκών
Η ιστορία είναι γραμμένη σε μορφή ημερολογίου, το οποίο περιγράφει τις επιπτώσεις της επαναστατικής σκέψης εκ μέρους ενός μέλους της οικογένειας.

Ο αριστοκράτης Τιμόθεος φον Μποκ (ο γαμπρός του χρονικογράφου) γράφει μια επιστολή προς τον Τσάρο όπου επικρίνει τον τρόπο με τον οποίο η τσαρική οικογένεια διοικεί τη χώρα. Δικαιολογεί αυτή την πράξη με όρκο για τον Τσάρο ώστε να δώσει μια ειλικρινή εκτίμηση της κατάστασης.

Ο Φον Μποκ καταδικάζεται και φυλακίζεται ως προδότης (αν και ο λόγος της φυλάκισής κρατιέται μυστικός, όπως η επιστολή) για 9 χρόνια πριν τεθεί σε κατ'οίκον περιορισμό με τη βάση ότι είναι "τρελός".

## Χαρακτήρες

* Τιμόθεος "Τίμο" φον Μποκ – κύριος χαρακτήρας και συνταγματάρχης
* Έεβα φον Μποκ – σύζυγος του Τίμο
* Γιάκομπ Μάτικ - αδελφός της Έεβα (αφηγητής της ιστορίας)

## Βραβεία και υποψηφιότητες
Το βιβλίο κέρδισε το βραβείο *Le prix du Meilleur livre étranger* το 1989.

Κατηγορία:Μυθιστορήματα
Πράσινος μελισσοφάγος

Ο **Πράσινος μελισσοφάγος** ή **Πρασινομέροπας** (*Merops persicus*) είναι κορακιόμορφο πτηνό της οικογένειας των Μεροπιδών. Περιλαμβάνει 2 υποείδη, τα *M. p. persicus* και *M. p. chrysocercus*.

Έχει το ίδιο μέγεθος με τον μελισσοφάγο, όμως τα ενήλικα έχουν μακρύτερη και στενότερη έκταση ουράς (4-8 εκ.). Είναι σχεδόν εντελώς πράσινος, με κοκκινωπές κάτω φτερούγες, μαύρη ομφαλμική γραμμή, κόκκινο λαιμό και γαλαζωπά φρύδια και μάγουλα. Τα νεαρά είναι πιο μουντά, με καστανοκόκκινο λαιμό και μάγουλα. 

Αναπαράγεται σε άγονες περιοχές (ημιερήμους, στέπες, αμμόλοφους, αμμώδεις πλαγιές με μικρούς κόλπους, φαράγγια, λατομεία, λάκκους και αναχώματα), αλλά συχνά και κοντά σε νερό, καμιά φορά σε ξέφωτα. Εκτός αναπαραγωγικής περιόδου, απαντά σε μια ευρεία ποικιλία εύπορων βιοτόπων, όπως σαβάνες, μεγάλες κοιλάδες ποταμών, δάση, όχθες λιμνών, βάλτους, φράγματα, υδάτινα έργα και καλλιέργειες.

Τρέφεται εξ ολοκλήρου με φτερωτά έντομα, όπως Υμενόπτερα, Zυγόπτερα και λιβελούλες, που είναι σημαντικά καθ όλη τη διάρκεια του έτους.

Φωλιάζει είτε μοναχικά είτε σε αποικίες έως και 10 ατόμων, μερικές φορές μαζί με μελισσοφάγους. Η φωλιά είναι μια βαθιά τρύπα σε ανάχωμα με βάθος 1-3 μ. Γεννάνε συνήθως 6-7 αυγά, από το Μάρτιο έως τον Ιούνιο, τα οποία επωάζουν 23-26 μέρες.

Είναι *αυστηρά* μεταναστευτικό πτηνό. Το υποείδος *chrysocercus* αναπαράγεται στη βόρεια Αφρική και διαχειμάζει στην υποσαχάρια Δυτική Αφρική. Το ομώνυμο υποείδος *persicus* αναπαράγεται τη Μέση Ανατολή, από την Τουρκία ως το Καζακστάν και την Ινδία, και διαχειμάζει στην τροπική Ανατολική και Νότια Αφρική.

Έχει χαρακτηριστεί ως είδος Μειωμένου Ενδιαφέροντος (LC) στον κατάλογο της IUCN, καθώς έχει μεγάλη εξάπλωση με σταθερό πληθυσμό, ενώ είναι λίγες οι απειλές από ανθρωπογενή παράγοντα.

Στην Ελλάδα, ο πράσινος μελισσοφάγος είναι σποραδικός επισκέπτης την άνοιξη στην Κρήτη, τη Νότια Ελλάδα και του Ανατολικού Αιγαίου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μεροπίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Αντίοχος Β΄ της Κομμαγηνής

Ο **Αντίοχος Β΄ ** Επιφανής (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν πρίγκιπας στην Κομμαγηνή. Είχε Αρμενική και Ελληνική καταγωγή.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Αντιόχου Α΄ της Κομμαγηνής και της Ισιάδας, κόρης τού Αριοβαρζάνη Α΄ της Καππαδοκίας.

Αδέλφια του ήταν ο Μιθριδάτης Β΄, η Αθηναΐς, η Λαοδίκη και η Αντιοχίς. Λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν. Όταν ο Μιθριδάτης Β΄ έστειλε έναν πρέσβη στη Ρώμη, ο Αντίοχος Β΄ τον σκότωσε στη διαδρομή. Τότε ο Οκταβιανός Αύγουστος κάλεσε τον Αντίοχο Β΄ στη Ρώμη και έδωσε διαταγή να τον εκτελέσουν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Ατενισμός

**Ατενισμός** είναι η περίοδος που ακολούθησε στα χρόνια της βασιλείας του μονοθεϊστή φαραώ Ακενατόν κατά τον 14ο αιώνα π.Χ όπου λατρευόταν μόνο ο ηλιακός θεός ￼￼Ατόν απορρίπτοντας την υπόλοιπη πολυθεϊστική θρησκεία της Αιγύπτου. Ο Ακενατόν κατάργησε επίσης τους ναούς και τα ιεράτεια του Άμμωνα και του Ρα και ίδρυσε την νέα πρωτεύουσα Αμάρνα προς τιμήν αποκλειστικά του Ατόν. Μετά τον θάνατο του Ακενατόν η πόλη καταστράφηκε και ο πολυθεϊσμός επικράτησε και πάλι.

Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία
Καρλ Μάρτιν Σινιγιάρβ

Ο **Καρλ Μάρτιν Σινιγιάρβ** (εσθονικά: Karl Martin Sinijärv) γεννημένος στις 4 Ιουνίου του 1971 στο Τάλιν, Εσθονική ΣΣΔ, Σοβιετική Ένωση είναι Εσθονός δημοσιογράφος και ποιητής.

Από το 1977 μέχρι το 1988 σπούδασε στο 2ο Λύκειο του Τάλιν και το 1988 άρχισε να σπουδάζει εσθονική φιλολογία στο πανεπιστήμιο του Τάρτου. Ταυτόχρονα, εργάστηκε στην αναπτυξιακή εταιρεία Ουράνια του 1988 και 1989 ως ανταποκριτής για το περιοδικό Πολιτισμός και Ζωή. 

Από το 1992, ο Σινιγιάρβ εργάζεται για την Eesti Ekspress και από το 1993 για το Liivimaa kroonika. Ήταν μέλος του Estonian NAK πριν προσχωρήσει στην Εσθονική Ένωση Συγγραφέων. Από τον Απρίλιο του 2007 έως τον Απρίλιο του 2016 ήταν πρόεδρος της ένωσης.

## Βιογραφία
Μέχρι το 2011, ο Σινιγιάρβ είχε δημοσιεύσει 8 βιβλία ποίησης και ένα βιβλίο μαγειρικής. Η ποίησή του έχει χαρακτηριστεί ως εθνοφουτουριστική, φέρνοντας την αποξένωση της γλώσσας στο χείλος της αυτοπαρωδίας. Ο Σινιγιάρβ εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με ποιήματα το 1989, σε μια συλλογή με άλλα τρία βιβλία ποίησης από τους Τόνου Τρουμπέτσκι, Ρίνγκο Ρίνγκβεε και Μαρτ Βαλγιατάγκα. 

Ο Σινιγιάρβ έχει γράψει πολλά άρθρα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Είναι επίσης ο παρουσιαστής των πολιτιστικών προγραμμάτων "OP!" και "Jüri Üdi klubi" (από το 2010 έως το 2014) στην εσθονική δημόσια τηλεόραση Eesti Televisioon για περισσότερο από 10 χρόνια.

Από τον Απρίλιο του 2007 έως τον Απρίλιο του 2016, ο Σινιγιάρβ ήταν ο πρόεδρος της Εσθονικής Ένωσης Συγγραφέων.

Ο Καρλ Μάρτιν Σινιγιάρβ είναι ο υιός του πολιτικού και διπλωμάτη Ρίινο Σινιγιάρβ. Ο παππούς του ήταν ο μελλοντολόγος και σοσιαλιστής ποιητής Έρνι Χίιρ.

## Βιβλία

* "Kolmring", ποιήματα (1989)
* "Vari ja viisnurk", ποιήματα (1991)
* "Sürway", ποιήματα (1992)
* "Neli sada keelt", ποιήματα (1997)
* "Poissmehe kokaraamat", ("Πτυχίο μαγειρικής", 2000)
* "Towntown & 28", ποιήματα (2000)
* "Artutart ja 39", ποιήματα (2002)
* "Kaamose kiuste", ποιήματα (2004)
* "Krümitor 0671", ποιήματα (2011)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ποίηση από τον Karl Martin Sinijärv στα εσθονικά Λογοτεχνικό Περιοδικό αριθ. 18, Άνοιξη 2004
* Βιογραφία, Εσθονικά Λογοτεχνία Κέντρο

Κατηγορία:Εσθονοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Εσθονοί ποιητές
Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Βιέννης

Το **Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Βιέννης** (Γερμανικά: Architekturzentrum Wien, σύντμηση: Az W) είναι ένα μουσείο στη Βιέννη, στη Συνοικία των Μουσείων (MQ). Είναι σχεδιασμένο ως ένα κέντρο για εκθέσεις, εκδηλώσεις και έρευνες για θέματα αρχιτεκτονικής και τα συναφή, ιδιαίτερα για την αρχιτεκτονική και τον αστικό σχεδιασμό του 20ου- 21ου αιώνα. Είναι αναγνωρισμένο ως το εθνικό μουσείο αρχιτεκτονικής της Αυστρίας.

## Δραστηριότητες
Η μόνιμη έκθεση με τίτλο «*a_schau. Österreichische Architektur im 20. und 21. Jahrhundert»* παρουσιάζει την ιστορία της Αυστριακής αρχιτεκτονικής από το 1850 μέχρι σήμερα. Οι προσωρινές εκθέσεις παρουσιάζουν τη σύγχρονη αρχιτεκτονική, προσφέροντας νέες προοπτικές στην ιστορία της και τις μελλοντικές εξελίξεις.μικρογραφία|250x250εσ|Μέρος μιας έκθεσης.|εναλλ.=|αριστεράΜέσα από μια σειρά εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων, η αρχιτεκτονική παρουσιάζεται ως «πολιτιστική οντότητα, καθημερινό φαινόμενο και περίπλοκη διαδικασία». Στις εκδηλώσεις περιλαμβάνονται επαγγελματικές παρουσιάσεις και σεμινάρια, ξεναγήσεις, παιδικά εργαστήρια, εκδόσεις, και το ετήσιο Βιεννέζικο Αρχιτεκτονικό Κογκρέσο. Η καφετέρια και εστιατόριο του μουσείου, το ΜΙΛΟ, είναι πολύ γνωστό για τον σχεδιασμό του εσωτερικού του. Το τμήμα αρχείων και ερευνών λειτουργεί μία ειδική μη δανειστική βιβλιοθήκη με 27.000 αρχιτεκτονικούς τίτλους, μια διαδικτυακή αρχιτεκτονική βάση δεδομένων (*Architektur Archiv),* ένα διαδικτυακό λεξικό αρχιτεκτονικής ορολογίας (*online-Architektenlexikon*) και αρχείο με συλλογές που αφορούν την αρχιτεκτονική του 20ου - 21ου αιώνα.

## Ιστορία
Το Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Βιέννης ιδρύθηκε το 1993 ως μια μη-κερδοσκοπική οργάνωση. Προέκυψε από μια συνεργασία μεταξύ της εθνικής κυβέρνησης της Αυστρίας και της πόλης της Βιέννης, και υπάγεται από κοινού στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Παιδείας, Τέχνης και Πολιτισμού, και στα Βιεννέζικα γραφεία πολιτισμού και αστικής ανάπτυξης.

Κατόπιν οκτώ χρόνων φιλοξενίας σε προσωρινούς εκθεσιακούς χώρους της Συνοικίας των Μουσείων MQ, το Αρχιτεκτονικό Κέντρο μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση το 2001. Διαθέτει περίπου 1.000 τ.μ. εκθεσιακού χώρου, και έχει οργάνωσε πάνω από 150 εκθέσεις, 300 εκδηλώσεις και 600 αρχιτεκτονικές εκδρομές στα πρώτα 15 χρόνια της λειτουργίας του.

## Αναφορές


Κατηγορία:Μουσεία στη Βιέννη
Νούβιοι

Οι **Νούβιοι** είναι εθνογλωσσική ομάδα Αφρικανών, ιθαγενών στο σημερινό Σουδάν και τη νότια Αίγυπτο, οι οποίοι κατάγονται από τους πρώτους κατοίκους της κοιλάδας του Νείλου, που πιστεύεται ότι είναι ένα από τα αρχαιότερα λίκνα του πολιτισμού. Μιλούν τις νουβικές γλώσσες, μέρος των Βορειοανατολικών Σουδανικών γλωσσών.

Νεολιθικοί οικισμοί έχουν βρεθεί στην κεντρική περιοχή της Νουβίας που χρονολογούνται από το 7000 π.Χ., με την Ουάντι Χάλφα να πιστεύεται ότι είναι ο παλαιότερος οικισμός στην κεντρική κοιλάδα του Νείλου. Τμήματα της Νουβίας, ιδιαίτερα η Κάτω Νουβία, ενίοτε ήταν μέρος της αρχαίας φαραωνικής Αιγύπτου και άλλες φορές ένα αντίπαλο κράτος που αντιπροσώπευε μέρη της Μερόης ή του Κουσιτικού Βασιλείου. Από την εικοστή πέμπτη δυναστεία Φαραώ (744 π.Χ.–656 π.Χ.), όλη η Αίγυπτος ήταν ενωμένη με την Νουβία, εκτεινόμενη μέχρι το σημερινό Χαρτούμ. Ωστόσο, το 656 π.Χ. η γηγενής εικοστή έκτη δυναστεία Φαραώ ανέκτησε τον έλεγχο της Αιγύπτου. Ως πολεμιστές, οι αρχαίοι Νούβιοι φημίζονταν για την επιδεξιότητα και την ακρίβειά τους με το τόξο και το βέλος. Κατά τον Μεσαίωνα, οι Νούβιοι ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό και ίδρυσαν τρία βασίλεια: την Νοβαδία στον βορρά, την Μακουρία στο κέντρο και την Αρόγα στον νότο. Στη συνέχεια ασπάστηκαν το Ισλάμ κατά τον εξισλαμισμό της περιοχής του Σουδάν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες του Αραβικού Συνδέσμου
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Νουβία
Δυναστεία των Αρταξιαδών

Η **δυναστεία των Αρταξιαδών** () κυβέρνησε την Αρμενία έπειτα από τη Δυναστεία των Οροντιδών, το διάστημα 189 π.Χ. - 12 μ.Χ., οπότε την εκτόπισαν οι Ρωμαίοι. Το βασίλειο περιελάμβανε τη (Μεγάλη) Αρμενία, τη Σωφηνή και κατά διαστήματα τη Μικρή Αρμενία (στα δυτικά) και μέρη της Μεσοποταμίας. Οι κύριοι εχθροί του ήταν οι Ρωμαίοι, οι Σελευκίδες και οι Πάρθιοι, εναντίον των οποίων οι Αρμένιοι έπρεπε να διεξάγουν πολλούς πολέμους. Έπειτα από μία περίοδο αστάθειας και ηγεμόνων υποτελών στη Ρώμη, το 53 μ.Χ. ανέβηκε στο θρόνο η Δυναστεία των Αρσακιδών της Αρμενίας, κλάδος της των Αρσακιδών της Παρθίας.

## Ιστορικό υπόβαθρο
Σύμφωνα με τον γεωγράφο Στράβωνα, ο Αρταξίας Α΄ και ο Ζαριάδρης ήταν δύο σατράπες των Σελευκιδών, που κυβερνούσαν τις επαρχίες της (Μεγάλης) Αρμενίας και της Σωφηνής αντίστοιχα. Όταν το 190 π.Χ. στη μάχη της Μαγνησίας οι Σελευκίδες ηττήθηκαν, οι δύο σατράπες εξεγέρθηκαν και ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους· έτσι ο Αρταξίας Α΄ έγινε ο πρώτος βασιλιάς της Αρμενίας το 188, ιδρυτής της δυναστείας των Αρταξιαδών.

Οι ερευνητές πιστεύουν, ότι οι δύο στρατηγοί δεν ήταν ξένοι, αλλά μορφές τού τόπου, οι οποίοι σχετιζόταν με την προηγούμενη δυναστεία των Οροντιδών, όπως δείχνουν τα Περσικο-Αρμενικά ονόματά τους, που δεν είναι Ελληνικά. Σύμφωνα με τη Νίνα Γκαρσοϊάν της Ιρανικής Εγκυκλοπαιδείας, οι Αρταξιάδαι ήταν κλάδος των Οροντιδών, Περσικής καταγωγής και πιστοποιούνται ως κυβερνήτες της Αρμενίας από τον 5ο αι. π.Χ.

## Ελληνιστικές επιρροές
Αν και η (Μεγάλη) Αρμενία είχε μόνο επιφανειακά επηρεαστεί από τις κατακτήσεις τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου, η χώρα άρχισε να επηρεάζεται από τον Ελληνιστικό κόσμο την εποχή των Οροντιδών,τον 3ο αι. π.Χ.· η διαδικασία έφθασε στην κορύφωσή της την εποχή των Αρταξιαδών και ιδιαίτερα τού Τιγράνη Β΄ τού Μεγάλου. Τότε οι Αρμένιοι βασιλείς υιοθέτησαν πολλά στοιχεία , όπως δείχνουν τα αρμενικά νομίσματα, που είχαν πρωτοεμφανιστεί επί Οροντιδών. Οι Αρταξιάδες ακολούθησαν τα ελληνικά πρότυπα και οι επιγραφές τους ήταν στα ελληνικά. Μερικά νομίσματα περιγράφουν τους Αρμενίους βασιλείς ως *Φιλέλληνες*. Η γνώση των ελληνικών στην Αρμενία πιστοποιείται από διασωθείσες περγαμηνές και επιγραφές βράχων. Η σύζυγος τού Τιγράνη Β΄, η Κλεοπάτρα των Μιθριδατιδών τού Πόντου, εγγονή της Λαοδίκης ΣΤ΄ των Σελευκιδών, είχε προσκαλέσει τον ρήτορα Αμφικράτη και τον ιστορικό Μητρόδωρο τον Σκήψιο στην Αυλή της Αρμενίας και σύμφωνα με τον Πλούταρχο, όταν ο ρωμαίος στρατηγός Λούκουλλος κατέλαβε την πρωτεύουσα Τιγρανόκερτα, βρήκε έναν θίασο Ελλήνων ηθοποιών, που είχαν φθάσει για να παίξουν έργα για τον Τιγράνη Β΄. Ο διάδοχός του Αρταβάσδης Β΄ συνέθετε ελληνικές τραγωδίες ο ίδιος. Παρ' όλα αυτά ο αρμενικός πολιτισμός ακόμη διατηρούσε περσικά στοιχεία, ιδιαίτερα σε θρησκευτικά θέματα.

## Γενεαλογία Αρταξιαδών

## Πηγές
* Lucius Ampelius, Liber Memoralis
* Appian, Roman History, "Syrian War" and "Mithridatic War"
* Cassius Dio, Roman History
* Faustus of Byzantium, History of the Armenians
* Movses Khorenatsi, History of the Armenians
* Plutarch, Parallel Lives, "Antoninus Pius", "Crassus" and "Lucullus"
* Strabo, Geography
* Tacitus, Annals
Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανός

Ο **Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανός **(κατά κόσμον **Σωτήριος Οικονομίδης**, Καλογριανά Καρδίτσας, 20 Ιουνίου 1922 – Δελβινάκι Ιωαννίνων, 12 Δεκεμβρίου 1994) ήταν Έλληνας ιεράρχης, το όνομα του οποίου συνδέθηκε με το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα. 

Φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Ιωαννίνων από το 1957 ως το 1967.

Τον Ιούνιο του 1967 εκλέχτηκε Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης. Ίδρυσε το 1982 και στη συνέχεια οργάνωσε και ενίσχυσε οικονομικά τη μοναδική φοιτητική οργάνωση για το βορειοηπειρωτικό - τη Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΣΦΕΒΑ). Το 1987 ίδρυσε τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΠΑΣΥΒΑ) με έδρα την Κόνιτσα, σύνδεσμο στον οποίο συμμετέχουν επιστήμονες και στελέχη του διπλωματικού χώρου. Ο ΠΑΣΥΒΑ διοργάνωσε στην Κόνιτσα δύο επιστημονικά συνέδρια (1987 και 1990). Περίπου 15 είναι οι εκδόσεις του Μητροπολίτου για το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα, πολλές απ' τις οποίες έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά και Αλβανικά. Υπήρξε εκδότης της εφημερίδας «Βορειοηπειρωτικό Βήμα».

Επισκέφθηκε το Αμερικανικό Κογκρέσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καταγγέλλοντας τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών. Θεσμοθέτησε τον εορτασμό της επετείου της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου του 1914. Το 1992 τέλος ηγήθηκε του Παγκόσμιου Συνεδρίου Ηπειρωτικών και Βορειοηπειρωτικών Οργανώσεων, κατά τη διάρκεια του οποίου συντάχθηκε το Ψήφισμα για την αυτονόμηση της Βορείου Ηπείρου.

Μετά το άνοιγμα των συνόρων στην Αλβανία,συνέταξε ανοιχτές επιστολές - εκκλήσεις που έχουν μοιραστεί σε χιλιάδες αντίτυπα για επιστροφή των Βορειοηπειρωτών στον τόπο τους. Απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1994 και ο τάφος του βρίσκεται στην Ιερά Μονή Μολυβδοσκεπάστου. Ανδριάντας του βρίσκεται στην Κόνιτσα και προτομή του στην Αθήνα, έξω από την εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα (στην οδό Αχαρνών), στην οποία όμως δεν έχει ακόμη αναγραφεί το όνομα και το εκκλησιαστικό του αξίωμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεώτερου Ελληνισμού, 1830-2016,* τόμος Γ΄, Αθήνα: Historia, 2016, λήμμα "Οικονομίδης Σεβαστιανός", σελ. 360.

Σεβαστιανος
Το Άγαλμα (τραγούδι)

**''Το Άγαλμα** είναι'' ένα τραγούδι από τον Έλληνα συνθέτη Μίμη Πλέσσα και ερμηνευμένο από τον Γιάννη Πουλόπουλο.
Είναι το τέταρτο κομμάτι στη Β’ πλευρά του δίσκου «Ο Δρόμος» που κυκλοφόρησε από τη Lyra (SYLP 3561) το 1969 και ήταν το πιο πετυχημένο τραγούδι του δίσκου.

Κυκλοφόρησε επίσης σε 7’’ single 45 στροφών (Lyra-LS 1360) με τα «Δώδεκα Μαντολίνα» στη Β΄ πλευρά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια του 1969
Φωτόσπαθο

[μικρογραφία|'''Είδος''': Ενεργειακό σπαθί

'''Λειτουργία''': Μονομαχία. Σπάσιμο στερεών αντικειμένων, Πηγή φωτός

'''Χρήστες''': Τζεντάι, Σίθ

'''Πρώτη εμφάνιση''': Star Wars (1977) '''Δημιουργός''': [Τζορτζ Λούκας 

]]
Το **φωτόσπαθο** (lightsaber) είναι το βασικό όπλο των ιπποτών Τζεντάι αλλά και των Σιθ, βασικοί χαρακτήρες στην σειρά ταινιών ''Ο Πόλεμος των Άστρων''. Είναι ένα σπαθί λέιζερ και ο κάθε χαρακτήρας έχει το δικό του μοναδικό φωτόσπαθο.

Η φωτεινή λεπίδα από πλάσμα μπορεί να έχει διάφορα χρώματα, ενώ και η λαβή είναι μοναδική για τον κάθε Τζεντάι ή Σιθ και φτάνει σε μήκος τα 20-30 εκατοστά. Διάσημα φωτόσπαθα είναι το κόκκινο του Νταρθ Βέιντερ, το μπλε του Άνακιν Σκαϊγουώκερ, τα πράσινα των Γιόντα και Λουκ Σκαϊγουώκερ, το μοβ του Μέις Γουίντου, το φωτόσπαθο με την κυρτή λαβή του Κόμη Ντούκου και το διπλό φωτόσπαθο (2 λεπίδες) του Νταρθ Μωλ.

Σύμφωνα με έρευνα σε περίπου 2.000 οπαδούς ταινιών το 2008, το φωτόσπαθο ψηφίστηκε ως το δημοφιλέστερο όπλο στην ιστορία του κινηματογράφου.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Star Wars
Ευλιπότυφλα

Τα **ευλιπότυφλα (Eulipotyphla)** είναι μία τάξη πλακουντοφόρων θηλαστικών η οποία περιλαμβάνει τους σκαντζόχοιρους, τους γύμνουρους, τις μυγαλές, τους ασπάλακες κα.

## Ταξινόμηση
* Τάξη Eulipotyphla (ευλιπότυφλα)
** Οικογένεια Erinaceidae 
*** Subfamily Erinaceinae: σκαντζόχοιροι
*** Subfamily Hylomyinae: γύμνουροι
** Οικογένεια Soricidae μυγαλές
*** Υποοικογένεια Crocidurinae: λευκόδοντες μυγαλές
*** Υποοικογένεια Soricinae: ερυθρόδοντες μυγαλές
*** Υποοικογένεια Myosoricinae: αφρικανικές λευκόδοντες μυγαλές
** Οικογένεια Talpidae 
*** Υποοικογένεια Desmaninae: ντεσμάν
*** Υποοικογένεια Talpinae: ασπάλακες
*** Υποοικογένεια Uropsilinae
** Οικογένεια Solenodontidae: σωληνόδοντες (να μην συγχέεται με την τάξη Tubulidentata)
**† Οικογένεια Nesophontidae:
**† Οικογένεια Amphilemuridae
Κλαδόγραμμα των οικογενειών των ευλιπότυφλων, σύμφωνα με τους Roca et al. and Brace et al.:

## Παραπομπές
Τζενεράλι Αρένα (Βιέννη)

Το **Τζενεράλι Αρένα** (γνωστό ως το 2010 ως **Στάδιο Φραντς Χορ** ) είναι ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στο όρος Λααερ Μπεργκ του Φαβορίτεν στην αυστριακή πρωτεύουσα, τη Βιέννη . Από το 1973 είναι έδρα της ομάδας του Μπουντεσλίγκα Αούστρια Βιέννης και έχει χωρητικότητα 15.000 - 17.500 θεατών. Το αρχικό στάδιο κατασκευάστηκε το 1925 ως *České-srdce-Platz* από την παλαιά ομάδα Σλόβαν Βιέννης. Το 1974 ονομάστηκε προς τιμήν του εκλείποντος Πρόεδρου της Βιεννέζικης Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, Φραντς Χορ . Από το 2011, το γήπεδο έχει μετονομαστεί προς τιμήν του ασφαλιστικού ομίλου Generali . Την περίοδο 2016 - 2018 το στάδιο ανακαινίστηκε και ανακατασκευάστηκε. Άνοιξε εκ νέου την 13η Ιουλίου 2018 με ένα παιχνίδι εναντίον της Μπορούσια Ντόρτμουντ (0: 1).

## Βιβλιογραφία

* Adolf Navratil: *SK Slovan 1902–1952*, Wien 1952
* „SK Slovan - Eine Station vor dem Ende der Welt“ in Hubert Pramhas/Wolfgang Slapansky: *Rote Teufel leben Länger*, Wien 1993
* „Das Franz Horr-Stadion“ in Josef Huber: *75 Jahre Wiener Fußball-Verband*, Wien 1998
* „Die Stadien: Wo die Austria tätig war“ in Matthias Marschik: *Wiener Austria*, Wien 2001

## Πηγές

* austria-archiv.at: Αυστρία-Αρχείο - Εκτεταμένη ιστορία του γηπέδου Φραντς Χορ από την ώρα της εξαγοράς του από την Αυστρία 
* stadiumdb.com: Τζενεράλι Αρένα (Στάδιο Φραντς Χορ) (Αγγλικά) 
* stadionwelt.de: Τζενεράλι Αρένα - FK Αουστρία Βιέννη 
* europlan-online.de: Τζενεράλι Αρένα - Βιέννη

Κατηγορία:Αούστρια Βιέννης
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αυστρία
Αντίος, Σαμπάτα

**Αντίος, Σαμπάτα** (ιταλικά: Adios, Sabata) είναι ένα σπαγκέτι γουέστερν ιταλικής παραγωγής 1971 σε σκηνοθεσία Τζιανφράνκο Παρολίνι και πρωταγωνιστούν οι Γιουλ Μπρίνερ, Ιγκνάσιο Σπάλα και Γκερχαρντ Έρτερ. 

Η ταινία αποτελεί το δεύτερο μέρος της Τριλογίας Σαμπάτα με τον Γιουλ Μπρίνερ να αντικαθιστά τον Λι Βαν Κλιφ, ο οποίος ήταν και ο πρωταγωνιστής της πρώτης και τρίτης ταινίας της Τριλογίας.

## Υπόθεση
Οι Μεξικανοί αντάρτες προσλαμβάνουν  τον πιστολέρο Σαμπάτα (Γιουλ  Μπρίνερ) για να ληστέψει ένα φορτίο χρυσό από τις αυστριακές κατοχικές δυνάμεις.

Όταν όμως ο Σαμπάτα βρίσκει την άμμο, υποψιάζεται ότι  ο αυστριακός συνταγματάρχης Σκίμελ (Γκέραρντ Έρτερ) έχει κλέψει τον χρυσό.

## Διανομή
* Γιουλ Μπρίνερ ως Σαμπάτα 
* Ιγκνάσιο Σπάλα ως Εσκούδο
* Γκερχάρντ Έρτερ ως Σκίμελ
* Ντιν Ριντ ως Μπαλαντάιν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1971
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζιανφράνκο Παρολίνι
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Αλμπέρτο Γκριμάλντι
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αλμερία
Κατηγορία:Σπαγκέτι γουέστερν ταινίες
Shallow (τραγούδι, Lady Gaga και Μπράντλεϊ Κούπερ)

Το ***Shallow*** είναι τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Lady Gaga και του Αμερικανού ηθοποιού και σκηνοθέτη Μπράντλεϊ Κούπερ. Πρωτοεμφανίστηκε στα media στις 27 Σεπτεμβρίου του 2018 και γράφτηκε ως το κύριο soundtrack της ταινίας *[[Ένα αστέρι γεννιέται (ταινία 2018)|Ένα αστέρι γεννιέται]]* (2018).

Το *Shallow* γράφτηκε από τους Lady Gaga, Μαρκ Ρόνσον, Άντριου Γουάιατ και Άνθονι Ροσσομάντο. Γυρίστηκε μπροστά σ'ένα ζωντανό ακροατήριο στο Greek Theatre στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Το κομμάτι έλαβε μεγάλη αναγνώριση από τους κριτικούς μουσικής , ενώ επίσης σε 13 χώρες έπιασε το νούμερο 1 στα chart, ενώ στα αμερικανικά Billboard Hot 100 και τα Billboard 200 ήρθε στο νούμερο 1.

Το τραγούδι είναι μπαλάντα και συνδυάζει την κάντρι, την ποπ και την φολκ μουσική.

## Βραβεία
Το Shallow είναι πλέον το πιο πολυβραβευμένο τραγούδι στην Ιστορία της Μουσικής με περίπου 60 Βραβεία και 150 Υποψηφιότητες. Έχει κερδίσει 1 Βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού, 1 Χρυσή Σφαίρα , 2 Βραβεία Γκράμι στις κατηγορίες *Βραβείο Γκράμι Καλύτερης Ποπ Ερμηνείας από Συγκρότημα ή Ντουέτο* και *Βραβείο Γκράμι Καλύτερου Τραγουδιού Γραμμένο για Οπτικά Μέσα*, 1 Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μουσικής Κινηματογράφου, 1 Κινηματογραφικό Βραβείο Critics' Choice Καλύτερου Τραγουδιού, 1 Βραβείο Satellite, και άλλα Βραβεία από σωματεία και τοπικές οργανώσεις.

Κατηγορία:Τραγούδια βραβευμένα με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Κατηγορία:Τραγούδια της Lady Gaga
Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στην Αυστρία
Κατηγορία:Τραγούδια βραβευμένα με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Άουγκουστ Λαντμέσερ

O **Άουγκουστ Λαντμέσερ** (*August Landmesser*, 24 Μαΐου 1910 - ΕΣΚ στις 17 Οκτωβρίου 1944) ήταν εργαζόμενος στα ναυπηγεία Blohm+Voss στο Αμβούργο της Γερμανίας. Είναι γνωστός ως o πιθανός άνδρας που εμφανίζεται σε μια φωτογραφία του 1936 αρνούμενος εμφανώς να εκτελέσει τον ναζιστικό χαιρετισμό με τους άλλους εργαζόμενους. Ο Λαντμέσερ είχε εκδιωχθεί από το Ναζιστικό Κόμμα στο οποίο ήταν μέλος από το 1931 λόγω της παράνομης σχέσης του με την Εβραία Ίρμα Έκλερ. Αργότερα φυλακίστηκε και τελικά αναγκάστηκε σε ποινική στρατιωτική θητεία, όπου έπεσε στο καθήκον. Η Έκλερ είχε σταλεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπου πιθανόν σκοτώθηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί
Μπεν Σαπίρο

Ο **Βενιαμίν Άρον Σαπίρο** (γεννημένος την 15η Ιανουαρίου 1984) είναι Αμερικανός πολιτικός σχολιαστής, συγγραφέας και δικηγόρος. Αρκετά αμφιλεγόμενος λόγω των συντηρητικών απόψεών του, είναι επίσης πολύ δημοφιλής, ειδικά στο διαδίκτυο.  Έχει γράψει δέκα βιβλία, αρχίζοντας να γράφει σε ηλικία 17 ετών. Στην ηλικία αυτή έγινε ο νεότερος συνδικαλισμένος αρθρογράφος στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Νεανικά χρόνια
Ο Σαπίρο γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Η οικογένειά του είναι εβραϊκή, έχοντας μεταναστεύσει από τη Ρωσία και τη Λιθουανία. Ο Σαπίρο ανέπτυξε τα ταλέντα του στο βιολί και στο πιάνο σε νεαρή ηλικία. Οι γονείς του Σαπίρο είχαν εργαστεί και στο Χόλιγουντ. Η μητέρα του εργάστηκε ως εκτελεστικό μέλος μιας τηλεοπτικής εταιρείας και ο πατέρας του ως συνθέτης.

Ο Σαπίρο πήγε από στο γυμνάσιο του Walter Reed και στο Γυμνάσιο του Πανεπιστημίου Yeshiva του Λος Άντζελες, από όπου αποφοίτησε το 2000 σε ηλικία 16 ετών. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια το 2004, σε ηλικία 20 χρονών, με πτυχίο Bachelor of Arts στην πολιτική επιστήμη και στη συνέχεια, από το Harvard Law School, το 2007. Τον Μάρτιο του 2012 ίδρυσε μια ανεξάρτητη νομική συμβουλευτική εταιρεία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Δημοτικό Θέατρο του Κλάγκενφουρτ

Το **Δημοτικό Θέατρο του Κλάγκενφουρτ** (Γερμανικά:Stadttheater Klagenfurt) βρίσκεται στο Κλάγκενφουρτ, την πρωτεύουσα της Καρινθία στην Αυστρία. Το σημερινό κτίριό του είναι σχεδιασμένο από το Βιεννέζικο αρχιτεκτονικό γραφείο *Φέλνερ &amp; Χέλμερ*, και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1910.

## Ιστορία
Το πρώτο θέατρο στο Κλάγκενφουρτ ιδρύθηκε μεταξύ 1605 και 1620 ως Αίθουσα Μπάλας (*Ballhaus)* για την αριστοκρατία. Περιστασιακά εμφανίζονταν εκεί Ιταλικοί θίασοι στο δρόμο τους από τη Βενετία προς τη Βιέννη. Στο τέλος του 18ου αιώνα, το θέατρο ήταν περιστασιακά ανοιχτό και για τους λόγιους, τους στρατιωτικούς και τους πολιτικούς αξιωματούχους. Το 1811, το ξύλινο οικοδόμημα ανακατασκευάστηκε από πέτρα. Σήμερα ονομάζεται Παλαιό Θέατρο.

Όταν ήταν πλέον αρκετά φθαρμένο, σχεδιάστηκε ένα νέο κτίριο από το Βιεννέζικο αρχιτεκτονικό γραφείο *Φέλνερ &amp; Χέλμερ*, το οποίο είχε ήδη κατασκευάσει πολύ παρόμοια θέατρα στις πόλεις Γκίσεν και Γκαμπλόνζ, το 1906 και το 1907 αντίστοιχα. Η κατασκευή του κτιρίου άρχισε το 1908 και περατώθηκε το 1910. Το σπίτι άνοιξε με την ευκαιρία του 60ου ιωβηλαίου του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α' της Αυστρίας και ως εκ τούτου ονομάστηκε «Kaiser Franz Joseph I. Jubiläumstheater».

Το '60 το κτίριο ανακαινίστηκε. Ανακαινίστηκε και πάλι το 1996 - 1998 σύμφωνα με σχέδια του Γκούντερ Ντομένιγκ.

Το Δημοτικό Θέατρο του Κλάγκενφουρτ έχει τιμηθεί με το Θεατρικό Βραβείο Νέστροϋ σε διάφορες κατηγορίες τα έτη 2003, 2006 και 2011. Στους καλλιτέχνες που έλαβαν τα βραβεία και εργάστηκαν για το θέατρο περιλαμβάνονται οι Μάρτιν Κούσεϊ, Μπερντ Λίπολντ-Μόσερ, Μάικλ Μαίρτενς, Μάικλ Σότενμπεργκ και Μάρτιν Ζεχετγκρούμπερ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός της Αυστρίας
Κατηγορία:Θέατρο στην Αυστρία
24 εβδομάδες

Το ***24 εβδομάδες*** (πρωτότυπος τίτλος: ***24 Wochen***) είναι γερμανική ταινία του 2016 σε σκηνοθεσία και σενάριο της Άνε Ζόρα Μπερασέ. Ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Άρκτο στο 66ο φεστιβάλ του Βερολίνου.

## Πλοκή
Η Άστριντ δουλεύει σε καμπαρέ και έχει σχέση με τον ανώτερό της Μάρκους. Οι δύο τους έχουν ένα παιδί. Όταν η Άστριντ είναι έξι μηνών έγκυος στο δεύτερο παιδί τους, το ζευγάρι μαθαίνει σε μία εξέταση ρουτίνας ότι το παιδί θα γεννηθεί με σύνδρομο Ντάουν. Το ζευγάρι πρέπει να αποφασίσει αν θα φέρει στον κόσμο ένα παιδί με διανοητική και σωματική στέρηση ή θα αποφασίσει μια καθυστερημένη άμβλωση.

## Διανομή
* Γιούλια Γεντς ως Άστριντ
* Μπιάρνε Μέντελ ως Μάρκους
* Γιοχάνα Γκάστντορφ ως Μπεάτε
* Εμίλια Πίσκε ως Νέλε
* Μαρία-Βικτόρια Ντράγκους ως Κάτι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Πυθόδωρος ο Τραλλιανός

Ο **Πυθόδωρος των Τράλλεων** (περί το 70 π.Χ. - μετά το 28 π.Χ.) ήταν ένας βαθύπλουτος Έλληνας από τις Τράλλεις, φίλος τού Γ. Πομπήιου.

## Βιογραφία

Δεν γνωρίζουμε για τους γονείς του. Το 36 π.Χ. νυμφεύτηκε το μεγαλύτερο τέκνο τού Μάρκου Αντωνίου, την Αντωνία Πρίμα. Αυτή ήταν κόρη τού στρατηγού από τον 2ο γάμο του, με την εξαδέλφη του Αντωνία Υβρίδα τη Νεότερη. Η Αντωνία ήταν 20 έτη νεότερη τού συζύγου της Πυθοδώρου. Ο λόγος ήταν, ότι ο Μ. Αντώνιος ήθελε χρήματα για την εκστρατεία του να εισβάλει στην Παρθία και ήλπιζε με τον γάμο της κόρης του να αποκτήσει μέρος τού πλούτου τού γαμπρού του για τις δαπάνες τού πολέμου που σχεδίαζε. Το ζεύγος εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη. Το 30/29 η Αντωνία γέννησε την Πυθοδωρίδα, που μεγάλωσε στη Σμύρνη και με τους γάμους της έγινε βασίλισσα τού Πόντου και της Καππαδοκίας.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Αντωνία Πρίμα, κόρη τού Μάρκου Αντωνίου στρατηγού και μέλους της Β΄ Τριανδρίας και είχε τέκνο:

*Πυθοδωρίδα του Πόντου 30/29 π.Χ. - 38 μ.Χ., παντρεύτηκε πρώτα τον Πολέμωνα Α΄ του Πόντου και μετά τον Αρχέλαο της Καππαδοκίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  App. BC 5.93; for a brief discussion, see Gaius Stern, Women, Children, and Senators on the Ara Pacis Augustae, (Berk. diss. 2006), page 43 FN 12.

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι
Erinaceidae

Οι ***Erinaceidae*** είναι οικογένεια θηλαστικών της τάξης των ευλιπότυφλων. Έχουν περιγραφεί 12 γένη  με 43 είδη, τα οποία απαντούν στην Ευρώπη, στην Αφρική και στην Ασία. Είναι ζώα μικρά, πελματοβάμονα, με κοντά πόδια και πέντε δάχτυλα σε κάθε πόδι. Έχουν γενικά μυτερό ρύγχος, περισσότερο ή λιγότερο επίμηκες και μικρούς οφθαλμούς. Οι ερινακεΐδες χωρίζονται σε δύο υποοικογένειες που περιλαμβάνουν τους γύμνουρους και τους σκαντζόχοιρος αντίστοιχα, με τους δεύτερους να φέρουν χαρακτηριστικά αγκάθια στο τρίχωμά τους. Ο αριθμός των δοντιών τους ποικίλει από 36 έως 44. Το μήκος του σώματός τους κυμαίνεται από 10 έως 30 εκατοστά, ενώ το βάρος τους από 15 γραμμάρια έως επάνω από ένα κιλό. Τα ενδιαιτήματα των σκαντζόχοιρων περιλαμβάνουν δάση, αγρωστολίβαδα, ερήμους και αστικά πάρκα ενώ οι γύμνουροι περιορίζονται σε υγρά δάση και λιβάδια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Grzimek's Animal Life Encyclopedia, Second Edition 
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή

Κατηγορία:Οικογένειες θηλαστικών
Είχα 'να περιβολάκι

Το **«Είχα 'να περιβολάκι»** είναι ελληνική λαϊκή μελωδία (συρτός ή κασίκ χαβασί). Το μέτρο της μελωδίας είναι δύο τέταρτα (2/4). Επίσης έχει εκδοθεί και ένας ψηφιακός δίσκος με το όνομα του τραγουδιού.  

## Αρχική μορφή
Η αρχική μορφή του συρτού ήταν δημοφιλής στη Μεσσηνία. Είναι ένα από τα πιο γνωστά λαϊκά τραγούδια της Πελοποννήσου. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια
Κατηγορία:Ελληνικά_παραδοσιακά_τραγούδια
Ρουμανικός σκαντζόχοιρος

Ο **ρουμανικός σκαντζόχοιρος** (*Erinaceus roumanicus*) είναι είδος σκαντζόχοιρου που απαντά στην Ανατολική Ευρώπη από την Πολωνία έως τη Σιβηρία Γενικά δεν υπάρχουν ενδείξεις για μείωση του πληθυσμού του.

Ταξινομικά, θεωρούνταν αρχικά υποείδος του *[[Erinaceus europaeus]]*, και αργότερα του *[[Erinaceus concolor]]*. Από το 1990, θεωρείται ξεχωριστό είδος και με βάση νέες γενετικές και μορφολογικές μελέτες διακρίνεται περαιτέρω σε 5 υποείδη - *E. roumanicus roumanicus*, *E. roumanicus bolkayi*, *E. roumanicus drozdovskii*, *E. roumanicus nesiotes*, and *E. roumanicus pallidus*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ακανθοχοιρίδες
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης
Πυθοδωρίδα του Πόντου

Η **Πυθοδωρίς** Φιλομήτωρ (30/29 π.Χ. - 38 μ.Χ.) ήταν βασίλισσα τού Πόντου ως σύζυγος τού Πολέμωνα Α΄ και βασίλισσα της Καππαδοκίας ως σύζυγος τού Αρχελάου.

## Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο τού βαθύπλουτου Πυθοδώρου τού Τραλλιανού και της Αντωνίας Πρίμας, κόρης τού Μάρκου Αντωνίου, στρατηγού και μέλους της Β΄ Τριανδρίας. Μέσω της Αντωνίας και τού Μ. Αντωνίου ήταν εξαδέλφη τού Αυτοκράτορα Κλαυδίου.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σμύρνη. Ο πατέρας της ήταν Έλληνας της Μ. Ασίας, φίλος τού Γ. Πομπήιου. Έλαβε το όνομα τού πατέρα της. Η εκ μητρός μάμμη της ήταν η Αντωνία Υβρίδα η Νεότερη, εξαδέλφη τού συζύγου της Μ. Αντωνίου.

Οι γάμοι της δείχνουν, πώς μία ευγενής, στα υποτελή στους Ρωμαίους βασίλεια, ανακατευόταν στην πολιτική και στα παιχνίδια εξουσίας. Περί το 14 π.Χ. παντρεύτηκε τον χήρο Πολέμωνα Α΄ τού Πόντου, έτσι έγινε βασίλισσα τού Πόντου. Ο Πολέμων Α΄ απεβίωσε το 8 π.Χ. και η Πυθοδωρίδα έμεινε βασίλισσα τού Πόντου. Κράτησε την Κολχίδα, όχι όμως τον Κιμμέριο Βόσπορο, που δόθηκε στον γιο της πρώτης συζύγου τού Πολέμωνα Α΄, από προηγούμενο γάμο της, τον Τ. Ι. Ασπούργο.

Έπειτα παντρεύτηκε τον χήρο Αρχέλαο της Καππαδοκίας, περιοχών της Κιλικίας και της Μικράς Αρμενίας. Έτσι έγινε βασίλισσα της Καππαδοκίας, κ.λπ.· δεν απέκτησαν τέκνα. Η Πυθοδωρίδα, έπειτα από τον γάμο αυτόν, είχε μετακινηθεί με τα τρία παιδιά της από τον Πόντο στην Καππαδοκία για να ζήσει με τον Αρχέλαο. Αυτός έκτισε ανάκτορο στην Ελαιούσα Σεβαστή της Κιλικίας Τραχέας. Το 17 μ.Χ. απεβίωσε ο Αρχέλαος και η Καππαδοκία έγινε ρωμαϊκή επαρχία· τα τμήματα της Κιλικίας δόθηκαν στον γιο του από τον πρώτο του γάμο, τον Αρχέλαο της Κιλικίας και η Μικρά Αρμενία στον Ζήνωνα, γιο της Πυθοδωρίδας, που βασίλευσε με το όνομα Αρταξίας Γ΄. Η Πυθοδωρίδα με τα υπόλοιπα τέκνα της επέστρεψε στον Πόντο.

Ο Πολέμων Β΄ τη βοηθούσε στη διακυβέρνηση τού βασιλείου. Όταν εκείνη απεβίωσε, τη διαδέχθηκε στον θρόνο. Η Πυθοδωρίδα αναφέρεται από τον φίλο της Στράβωνα τον γεωγράφο, που την περιγράφει ως ενάρετη γυναίκα. Γράφει, ότι ήταν ικανή στο εμπόριο και πως ο Πόντος υπό την εξουσία της γνώρισε άνθηση. Στην Αθήνα βρέθηκε στήλη των τελών τού 1ου αι. π.Χ. με την επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΠΥΘΟΔΩΡΙΔΑ ΦΙΛΟΜΗΤΩΡ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Πολέμωνα Α΄ τού Πόντου & τού Κιμμερίου Βοσπόρου και είχε τέκνα:
* Ζήνων 13 π.Χ.-34 μ.Χ., βασιλιάς της Αρμενίας ως Αρταξίας Γ΄.
* Πολέμων Β΄ 12 π.Χ.-74 μ.Χ., βασιλιάς τού Πόντου. 
* Αντωνία Τρύφαινα 10 π.Χ.-55 μ.Χ., παντρεύτηκε τον Κότυ Γ΄ (Σαπαίων) της Θράκης.

Το 8 π.Χ. απεβίωσε ο Πολέμων Α΄ και η Πυθοδωρίδα έκανε δεύτερο γάμο με τον Αρχέλαο βασιλιά της Καππαδοκίας και περιοχών της Κιλικίας. Δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πηγές
* Cassius Dio, xlix. 32-51
* Strabo, xii. p. 540
* Suetonius, Tiberius, 37, Caligula, 1
* Tacitus, Ann. ii. 42
* Millar, Fergus, Schürer, Emil and Vermes, The History of the Jewish People in the Age of Jesus Christ (175 B.C. - A.D. 135), Geza Continuum International Publishing Group, 1973
* A. Wagner, Pedigree and Progress, Essays in the Genealogical Interpretation of History, London, Philmore, 1975. Rutgers Alex CS4.W33.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες του Πόντου
Αμπντούλ Καμπίρ

Ο Μαβλαβής **Μοχάμεντ Αμπντούλ Καμπίρ** είναι ανώτερο μέλος της ηγεσίας των Ταλιμπάν. Τα Ηνωμένα Έθνη αναφέρουν ότι ήταν ο δεύτερος αναπληρωματικός επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου των Ταλιμπάν, κυβερνήτης της επαρχίας Νανγκαράρ, και επικεφαλής της ανατολικής ζώνης. Ο ΟΗΕ αναφέρει ότι ο Καμπίρ γεννήθηκε μεταξύ 1958 και 1963, στην επαρχία Πακτιά του Αφγανιστάν και ότι κατάγεται από τη φυλή Ζαντράν. Αναφέρει επίσης ότι ο Καμπίρ δραστηριοποιείται σε τρομοκρατικές επιχειρήσεις στο ανατολικό Αφγανιστάν. 

## Σταδιοδρομία
Τον Απρίλιο του 2002, ο Αμπντούλ Ραζάκ δήλωσε στο *[[Associated Press]]* ότι ο Καμπίρ θεωρούνταν ότι διέφυγε από την επαρχία Νανγκαράρ στην Πακτιά, μαζί με τον Αχμέντ Χαντρ. 

Το Κινεζικό Πρακτορείο Ειδήσεων *[[Xinhua News Agency|Xinhua]]* μετέδωσε πως ο Αμπντούλ Κεμπίρ αιχμαλωτίστηκε στο Νοβσερά του Πακιστάν στις 16 Ιουλίου 2005. Μαζί με τον Αμπντούλ Καμπίρ αιχμαλωτίστηκαν ο αδελφός του Αμπντούλ Αζίζ, ο μουλάς Αμπντούλ Καντίρ, ο μουλάς Αμπντούλ Χακ, και ένα πέμπτο μη κατονομασμένο μέλος της ηγεσίας των Ταλιμπάν.

Στις 19 Ιουλίου 2006, το μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου Ρόσκοου Μπάρτλετ κατέγραψε τον Αμπντούλ Καμπίρ ως πρώην ύποπτο τρομοκράτη, τον οποίο η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν θεωρεί πια απειλή. 

Παρά τις αναφορές αυτές, αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών που μίλησαν στην *Asia Times* ανέφεραν ότι ο Καμπίρ και άλλοι ανώτατοι ηγέτες των Ταλιμπάν ενδέχεται να βρισκόταν στο βόρειο Βαζιριστάν του Πακιστάν κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού του 2007, σχεδιάζοντας επίθεση στο νοτιοανατολικό Αφγανιστάν. 

Το *Xinhua ανέφερε* στις 21 Οκτωβρίου 2007, καταγράφοντας αναφορές από το *Daily Afghanistan*, ότι ο Αμπντούλ Καμπίρ είχε διοριστεί διοικητής στις επαρχίες Νανγκαράρ, Λαγκμάν, Κουνάρ και Νουρεστάν. 

Μια αναφορά στις 21 Φεβρουαρίου 2010, δήλωσε ότι ο Καμπίρ συνελήφθη στο Πακιστάν ως αποτέλεσμα των πληροφοριών που συλλέχθηκαν από τον Μουλά Μπαραντάρ, ο οποίο νωρίτερα μέσα στον μήνα είχε συλληφθεί. Ο Καμπίρ αργότερα απελευθερώθηκε. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αφγανοί πολιτικοί
Κλεοπάτρα του Πόντου

H **Κλεοπάτρα** (110 - μετά το 58 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα τού Πόντου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αρμενίας.

## Βιογραφία
Ήταν μία από τις κόρες τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της συζύγου και αδελφής του Λαοδίκης. Αμφιθαλή αδέλφια της ήταν ο Μιθριδάτης της Κολχίδας, ο Αρκαθίας, ο Φαρνάκης Β΄ του Πόντου και ο Μαχάρης. Ο πατέρας της συνήψε συμμαχία με την Αρμενία και για την παγίωσή της πάντρεψε την Κλεοπάτρα με τον Τιγράνη Β΄ τον Μεγάλο. Η Κλεοπάτρα έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στη ζωή τού Τιγράνη Β΄ και όλων στην Αρμενία. Τού έκανε τρεις γιους και δύο κόρες.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ήταν άσπονδος εχθρός των Ρωμαίων. Ο Τιγράνης Β΄ είχε διαφορετική εξωτερική πολιτική προς τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, ανάλογα με τα συμφέροντά του και τελικά, μετά τη μάχη στα Αρτάξαρτα το 68 π.Χ., υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τη Ρώμη. Όμως η Κλεοπάτρα, υπό την επιρροή τού πατέρα της, υποκίνησε τους γιους της να εξεγερθούν εναντίον του. Έτσι το 66 π.Χ. ο Γ. Πομπήιος συνέλαβε τον Τιγάνη Β΄ και τον πήρε μαζί του στη Ρώμη ως όμηρο. Αλλά ο Τιγράνης Β΄, με τη βοήθεια τού Πούμπλιου Κλωδίου Πούλχερ, δραπέτευσε το 58 π.Χ.. Ο Ρωμαίος ιστορικός Ασκόνιος περιγράφει το συμβάν. Επέστρεψε και ανέλαβε την εξουσία. Τα παιδιά του προσπάθησαν να καταλάβουν τον θρόνο του, αυτός όμως εκτέλεσε τον Ζαριάδρη και τον Τιγράνη. Η Κλεοπάτρα διέφυγε στον πατέρα της και έζησε την υπόλοιπη ζωή της στον Πόντο.

## Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 94 π.Χ. τον Τιγράνη Β΄ τον Μεγάλο της Αρμενίας από τη δυναστεία των Αρταξιδών και είχε τέκνα:

* Ζαριάδρης.
* Αρταβάσδης Β΄ της Αρμενίας απεβ. 31 π.Χ., βασιλιάς της Αρμενίας.
* Τιγράνης.
* μία κόρη, παντρεύτηκε τον Πακώρο Α΄ των Αρσακιδών της Παρθίας.
* άλλη κόρη, παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής.

## Παραπομπές



## Πηγές
* Mayor, A. The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy, Princeton University Press, 2009
* Khachʻatryan, Hayk (2001) Queens of the Armenians : 150 biographies based on history and legend, Sekhpossian, Nouné (transl.); Merguerian, Barbara J. (Ed.), Yerevan : "Amaras" ; Boston, MA : Armenian International Women’s Association Press.
* Plutarch, Crassus 19; 22; 33.

Κατηγορία:Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Μέλισσα Καρδίτσας

Η **Μέλισσα** (παλιά ονομασία **Νταούτη**) είναι χωριό που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κάμπου, στον δήμο Καρδίτσας στην περιφέρεια Θεσσαλίας της κεντρικής Ελλάδας. Το χωριό βρίσκεται κοντά στην Καρδίτσα και αποτελεί εξαίρετο μέρος. Το χωριό έχει πληθυσμό 224 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Απέχει 6 χιλιόμετρα από την Καρδίτσα.

Η πλατεία του χωριού περιτριγυρίζεται από πλατάνια, ενώ ένα άλλο υπέροχο πράσινο αξιοθέατο είναι η βρύση Μπακόλα.

## Κοινοτάρχες
Μετά τη Μεταπολίτευση κοινοτάρχες διετέλεσαν:

...
* 1979-1982 Βασίλειος Κότσιαλος
* 1983-1986 Γεώργιος Γκουντιβός
* 1987-1990 Απόστολος Φιλίππου
* 1991-1998 Κωνσταντίνος Παπαλός , Δήμαρχος Κάμπου το 2003-2010 και Καρδίτσας το 2011-14.

## Δείτε επίσης
* Δήμος Καρδίτσας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας
Όμορφος Κόσμος το πρωί

Ο **Όμορφος Κόσμος το πρωί** ήταν μια ελληνική ψυχαγωγική τηλεοπτική εκπομπή που προβλήθηκε από το Mega Channel κατά τις τηλεοπτικές περιόδους 2003-2010. Παρουσιαστής της εκπομπής ήταν ο Γρηγόρης Αρναούτογλου από 2003 μέχρι και το 2009, ενώ ο τίτλος της εκπομπής προέκυψε από προηγούμενη εκπομπή του παρουσιαστή στο ίδιο κανάλι μία σεζόν πριν (2002-2003) με τίτλο "Όμορφος Κόσμος".

Το καλοκαίρι του 2009, μετά την ολοκλήρωση της έκτης σεζόν της εκπομπής και ενώ ο παρουσιαστής είχε ένα χρόνο ακόμη συμβόλαιο για την παρουσίαση μίας ακόμη σεζόν, αποφάσισε να αποχωρήσει. Την παρουσίαση της έβδομης σεζόν (2009-2010) του "Όμορφου Κόσμου" ανέλαβαν από κοινού οι Νίκος Παπαδάκης, Δούκισσα Νομικού, Δημήτρης Ουγγαρέζος, Κατερίνα Καινούργιου και Μαρία Αραμπατζή.

Η εκπομπή προβλήθηκε για πρώτη φορά τη Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2003 ενώ η τελευταία εκπομπή προβλήθηκε την Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010.  

## Ιστορικό
### Περιεχόμενο
Η δομή της εκπομπής περιλάμβανε τις κλασσικές ενότητες των πρωινών προγραμμάτων όπως: μαγειρική, αστρολογία, διακόσμηση, μόδα, gossip, καλεσμένοι, ζωντανές συνδέσεις, ενημέρωση, τραγούδι ενώ είχε σε μεγάλο μέρος της παιχνίδια μεταξύ παρουσιαστών και τηλεθεατών.

### Προβολή
Η ζώνη προβολής της εκπομπής τις δύο πρώτες σεζόν (2003-2005) ήταν Δευτέρα-Παρασκευή 11:00-14:00.

Από το 2005 μέχρι το 2010 η προβολή της εκπομπής γινόταν Δευτέρα-Παρασκευή 10:00-13:10.

## Συντελεστές
} || colspan="6" 
|-
|  || colspan="6"  || colspan="6" 
|-
|  || colspan="6"  || colspan="6" 
|-
|  || colspan="6"  || colspan="6" 
|-
|  || colspan="6"  || colspan="6" 
|-
|  || colspan="6"   || colspan="6" 
|}

### Συμπαρουσιαστές
Μαζί με τον κεντρικό παρουσιαστή της εκπομπής υπήρχαν και διάφοροι συμπαρουσιαστές. Κάποιοι από αυτούς ήταν οι Ράνια Θρασκιά (2003-2006), Σοφία Βογιατζάκη (2003-2005), Σίσσυ Χρηστίδου (2005-2008), Κωνσταντίνος Αγγελίδης (2005-2007), Τάνια Ιακωβίδου (2006-2007), Νίκος Μουτσινάς (2007-2008), Ευαγγελία Αραβανή (2007-2008), Χριστιάνα Αριστοτέλους (2007-2008), Νάντια Μπουλέ (2008-2009), Σοφία Μουτίδου (2008-2009), Εύα Τσουρέκα (2008-2009) και Νίκος Μανώλας (2008-2009).

### Ενότητες
Την παρουσίαση κάποιων επιμέρους στηλών της εκπομπής είχαν αναλάβει οι Άση Μπήλιου (Αστρολογία, 2003-2007), Βίκυ Παγιατάκη (Αστρολογία, 2009-2010), Χρήστος Νέζος (Συνδέσεις, 2003-2010), Σπύρος Σούλης (Διακόσμηση, 2003-2005), Έλενα Παπαβασιλείου (Διακόσμηση, 2005-2007), Νότης Χριστοδούλου (Διακόσμηση, 2005-2008), Αρετή Ζαχαριάδου (2004-2005, Παρουσίαση Μόδας), Ελίνα Κέφη (2005-2008, Παρουσίαση Μόδας), Μαρία Λόη (Μαγειρική, 2003-2007), Ναταλί Κάκκαβα (Παρουσιάστρια Καιρού, 2007-2009), Παναγιώτης Χατζηδάκης (Τεχνολογία, 2009-2010), Βασίλης Καλλίδης (Μαγειρική, 2009-2010).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τηλεοπτικές εκπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές
Μακάβριος Χορός (Νότκε)

***Ο Μακάβριος Χορός*** είναι πίνακας ζωγραφικής από τον Μπερντ Νότκε. Το αρχικό κομμάτι από το αρχικό πίνακα πλάτους 30 μέτρων (ζωγραφίστηκε στο τέλος του 15ου αιώνα), έχει διατηρηθεί και σήμερα εμφανίζεται στο Ναό του Αγίου Νικολάου στο Τάλιν, πρωτεύουσα της Εσθονίας.

## Ανάλυση
Ο Χορός του Θανάτου αποτελεί θέμα που εμφανίζεται συχνά στην ύστερη μεσαιωνική τέχνη και λογοτεχνία. Μία ώθηση για αυτό ήταν η μαύρη πανώλη που ρήμαξε την Ευρώπη στα μέσα του 14ου αιώνα. Τα σκελετικά στοιχεία προσωποποιούν το χορό του θανάτου εναλλάξ στους θνητούς, ως memento mori (υπενθύμιση της ανθρώπινης ευπάθειας). Οι θνητοί κατατάσσονται σε μια ιεραρχία, αρχίζοντας με τον δυνατότερο άνθρωπο του κόσμου – τον πάπα και τους αυτοκράτορες – και τελειώνει με τους αγρότες, τους ανόητους ή το βρέφος.

Ο Μπερντ Νότκε ζωγράφισε αυτό το έργο στο τέλος του 15ου αιώνα, και είναι η συγγραφική επανάληψη ενός Χορού του Θανάτου στην Εκκλησία της Αγίας Μαρίας της Λυβέκκης. Η έκδοση της Λυβέκκης δεν έχει διασωθεί. Το 1701, καθώς ο αρχικός πίνακας ζημιωνόταν όλο και περισσότερο, ο ζωγράφος Άντον Βόρτμαν δημιούργησε ένα αντίγραφο. Το αντίγραφο καταστράφηκε στην πυρκαγιά στο 1942: Εκκλησία της Αγίας Μαρίας. Αυτό ήταν το σχήμα 49, όπου ο χορός ξεκινούσε με ένα φλάουτο που φυσούσε με το θάνατο και τελείωνε ένα βρέφος. Τα έργα του Τάλιν σώζονται μόνο στην αρχή του κομματιού 13 του σχήματος. Είναι άγνωστο πόσες φιγούρες είχε, πόσο μακριά ήταν και ποιος τη παρήγγειλε. Καθώς το έργο του βιβλίου λογαριασμών της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου (1465-1520) δεν το αναφέρει, μπορεί να υποτεθεί ότι ήταν δωρεά από λίγους πλούσιους ιδιώτες, μια συντεχνία ή αδελφότητα.

Ο πίνακας αποκαταστάθηκε το 1962-1964 στη Μόσχα από μια ομάδα συντηρητών (Π. Μπαράνοφ, Σ. Γκλομπάτσεβα, Σ. Τίτοφ, Γ. Κάρλσεν) σε σκηνοθεσία της Β. Καράσεβα. 

Ο Χορός του Θανάτου του Νότκε που βρίσκεται στο παρεκκλήσι του Αγίου Αντωνίου, στην Εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Είναι πιθανό ότι ο πίνακας αγοράστηκε αρχικά για το εκκλησάκι. Το Εκκλησάκι χτίστηκε το 1486-1493.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γοτθική ζωγραφική
Κατηγορία:Γερμανικοί πίνακες