Νουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Α΄

Ο **Νουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Α΄** (ή **Αρσλάν Σαχ**) ήταν ο Ζενγκίδης εμίρης της Μοσούλης από το 1193 έως το 1211. Ήταν διάδοχος του Ιζζ αλ-Ντιν Μασούντ. Διορίστηκε από τους Αγιουβίδες σε αυτή τη θέση το 1193.  Ένας από τους σκλάβους του ήταν ο Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού, ο οποίος έγινε διάσημος ηγεμόνας της Μοσούλης και εξέχων προστάτης των τεχνών. 

Το 1204 ο αδελφός και διάδοχος του Σαλαντίν, ο Αγιουβίδης ηγεμόνας Αλ-Αντίλ Α΄, απέστειλε στρατό υπό την ηγεσία του γιου του, αλ-Ασράφ της Χαρράν, συνοδευόμενου από τον αδελφό του Αλ-Αουάντ Αγιούμπ, για να ανακουφίσει τον εμίρη *[[Εμίρης|Ζενγκίδη]]* του Σιντζάρ, Κουτμπ αντ-Ντιν Μουχαμάντ, από μία επίθεση του εξαδέλφου του Νουρ αντ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Α΄, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής εμίρης *Ζενγκίδης*. Τον Απρίλιο του 1204 ο συνασπισμός των Αγιουβιδών νίκησε γρήγορα τις δυνάμεις του Νουραντίν στη Νουσαϊμπίν, κυνηγώντας τους πίσω στη Μοσούλη, όπου επιτέθηκαν σε πολλά από τα γύρω χωριά. Μέχρι τον Σεπτέμβριο, οι Αγιουβίδες είχαν συνάψει ειρήνη με τον Νουραντίν. 

Το 1209 ο Αγιουβίδης ηγεμόνας Αλ-Αντίλ Α΄ προσπάθησε ξανά να προσαρτήσει τα κράτη των Ζενγκιδών και πολιόρκησε το Σιντζάρ. Ο Νουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Α΄ συμμάχησε με τον Μουζαφάρ αλ-Ντιν Κουκμπουρί, ηγεμόνα του Ερμπίλ, και αντιστάθηκε στην επίθεση των Αγιουβιδών. Κατέληξαν σε εκεχειρία, σύμφωνα με την οποία ο αλ-Αντίντ μπορούσε να διατηρήσει τα εδάφη που κατέκτησε στο Σιντζάρ (τα οποία στη συνέχεια κυβερνούσαν οι «Αγιουβίδες της Μαγιαφαρικίν και του Τζαμπάλ Σιντζάρ», οι γιοι του αλ-Αντίντ αλ-Ασράφ και του Αλ-Αουάντ Αγιούμπ), και ο Αρσλάν Σαχ θα αναγνώριζε την επικυριαρχία των Αγιουβιδών στα νομίσματά του.  Καθώς η υγεία του Αρσλάν Σαχ επιδεινωνόταν, και οι γιοι του ήταν ακόμα νέοι, επέλεξε τον διοικητή του Στρατού Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού ως προστάτη των γιων του και τον προήγαγε σε *[[Ατάμπεης|αταμπέγκ]]* μετά το τέλος του το 1211.  Ο γιος και οι δύο εγγονοί του Αρσλάν Σαχ συνέχισαν να κυβερνούν ως παιδιά στο Βόρειο Ιράκ ως εμίρηδες της Μοσούλης και του Σιντζάρ μέχρι το 1234, όταν ο Μπαντρ αλ-Ντιν Λουλού ανέλαβε επίσημα την εξουσία, πιθανώς μετά τη δολοφονία του τελευταίου Ζενγκίδη εμίρη της Μοσούλης, Νασίρ αντ-Ντιν Μαχμούντ.  Κυβέρνησε στο όνομά του από το 1234 μέχρι το τέλος του το 1259, αποδεχόμενος την επικυριαρχία των Μογγόλων μετά το 1243.  

Το χειρόγραφο *Sirr al-asrār* («Μυστικό των μυστικών», LJS 459) γράφτηκε στο όνομα του Nουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Α΄.  Είναι ένα κείμενο που φέρεται να είναι του Αριστοτέλη για τον μαθητή του, τον Μεγάλο Αλέξανδρο.  Το πλαίσιο της προμετωπίδας αναφέρει:

:Ο ευγενής βασιλιάς Νουρ αλ-Ντιν αταμπέκ Αρσλάν Σαχ μπιν Μασούντ μπιν Μαουντούντ. Η νίκη του είναι του Κυρίου μας. Ιμπν Ζενγκί, είθε ο Θεός να παρατείνει τη βασιλεία του.

Λέγεται ότι το *Sirr al-asrār* μεταφράστηκε από τα ελληνικά στα αραβικά από τον Youhanna (Yahya) ibn al-Batriq στην αυλή του χαλίφη των Αββασιδών αλ-Μαμούν τον 9ο αι., αλλά μπορεί επίσης να γράφτηκε απευθείας στα αραβικά. Το χειρόγραφο περιέχει δέκα ομιλίες σχετικά με τη βασιλεία, την κυβέρνηση και τον στρατό. 
Αρχείο:Nur_al-Din_Arslan_Shah_I_ibn_Mas'ud,_Nisbin,_594_H_(Obverse).jpg|εναλλ.=Nur al-Din Arslan Shah I, Nisibin, 594 H (Obverse)| Nουρ αλ-Ντιν Αρσλάν Σαχ Α΄, Nισμπίν, 594 H (Εμπροσθότυπος)
Αρχείο:Sirr_al-asrār_LJS_459_Frontispiece_cartouche.jpg|εναλλ.=Sirr al-asrār LJS 459. Frontispiece cartouche| Σιρ αλ-Αστάρ LJS 459. Πλαίσιο με προμετωπίδα.
Αρχείο:Kitab_al-Dariyaq,_folio_24_(royal_court_detail).jpg|εναλλ.=Royal court detail, ruler in Turkic dress, wearing the sharbush hat. 1198–1199, probably Mosul. Kitâb al-Diryâq.| Λεπτομέρεια της βασιλικής αυλής, ηγεμόνας με τουρκική ενδυμασία, που φοράει το καπέλο *σαρμπούς* . 1198–1199, πιθανώς Μοσούλη. *Kιτάμπ αλ-Ντιργιάκ*.  


## Αναφορές

## Πηγές

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία Ζενγκίδ

Κατηγορία:Ζενγκίδες