open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Έρικ Κριστόφερσεν της Δανίας

Ο **Έρικ Κριστόφερσεν της Δανίας** (δανικά: Erik Christoffersen, 1307 - 1332) βασιλιάς της Δανίας (1321 - 1326 και 1329 - 1332) σε συμβασιλεία με τον πατέρα του ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Δανίας Χριστόφορου Β΄ και της Ευφημίας της Πομερανίας. 

## Συμβασιλέας της Δανίας

Εξελέγη συμβασιλέας της Δανίας (1321) και στέφθηκε συμβασιλέας μαζί με τον πατέρα του (15 Αυγούστου 1324).  Το 1325 πολεμώντας τους κόμητες του Χόλσταϊν για λογαριασμό του πατέρα του συνελήφθη αιχμάλωτος και φυλακίστηκε στο κάστρο του Άντερσλεβ, ο πατέρας του στην συνέχεια αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά την ανατροπή του από τον μεγάλο εχθρό του κόμη του Χόλσταϊν Γεράρδο Γ΄ και ο 12χρονος Βάλντεμαρ Γ΄ της Δανίας από τον Οίκο του Άβελ της Δανίας εξελέγη για μια τριετία βασιλιάς της Δανίας (1326 - 1329) υπό τη κηδεμονία του Γεράρδου.  Μετά από μια τριετία εμφύλιων συγκρούσεων ο πατέρας του επανήλθε στον θρόνο της Δανίας με την βοήθεια του ετεροθαλούς από μητέρα αδελφού του κόμη Ιωάννη Γ΄, ο Έρικ ελευθερώθηκε (1330) υπό την προϋπόθεση να παντρευτεί την Ελισάβετ αδελφή του μεγάλου εχθρού του πατέρα του Γεράρδου Γ΄ με την οποία δεν απέκτησε παιδιά. Ο γάμος διαλύθηκε την επόμενη χρονιά όταν ο πατέρας του μαζί με τον Ιωάννη Γ΄ ήρθαν ξανά σε σύγκρουση με τον Γεράρδο Γ΄. 

## Το τέλος

Στην 30 Νοεμβρίου 1331 ο Έρικ τραυματίστηκε θανάσιμα στην μάχη του Ντάβερνικ εναντίον του Γεράρδου Γ΄ αλλά κατόρθωσε να δραπετεύσει στο Κίελο όπου πέθανε από τα τραύματα του λίγους μήνες αργότερα,  την ίδια χρονιά πέθανε και ο πατέρας του. Ο Έρικ δεν άφησε απογόνους και επικράτησε στην συνέχεια μεγάλο χάος στο βασίλειο της Δανίας το οποίο θα λύσει λίγα χρόνια αργότερα ο μικρότερος αδελφός του Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ελισάβετ των Σάουμπουργκ, κόρη του Ερρίκου Α΄ κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές



## Πηγές

*Danmarks Historie II www.perbenny.dk

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Έρικ
*Έρικ της Πομερανίας
*Έρικ

Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας
Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Ανρί Ερουέν

Ο **Ανρί Ερουέν** ήταν Γάλλος αθλητής της τοξοβολίας. Γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1876 στο Κονζί-Σουρ-Τερουάν.

## Αθλητική ζωή
Συμμετείχε στη 2η Θερινή Ολυμπιάδα, στο Παρίσι. Στο αγώνισμα της χρυσής χορδής των 50 μέτρων, ο Ερουέν πήρε την 1η θέση με 31 βαθμούς και πέρασε για 2 βαθμούς τον Βέλγο Χούμπερτ Φαν Ίνις.

Επίσης ο Ερουέν πέρασε και πάλι τον Χούμπερτ Φαν Ίνις στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητές της τοξοβολίας
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές
Κατηγορία:Τοξοβόλοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Ευφημία της Πομερανίας

Η **Ευφημία της Πομερανίας** (1285 - 26 Ιουλίου 1330) βασίλισσα της Δανίας μέσω του γάμου της με τον βασιλιά της Δανίας Χριστόφορο Β΄ ήταν κόρη του Βογισλάου Δ΄, δούκα της Πομερανίας και της δεύτερης συζύγου του Μαργαρίτας του Ρουγκέν.
Ο γάμος της με τον Χριστόφορο (1300) έγινε σαν αποτέλεσμα συμμαχικής συνθήκης προκειμένου να εξασφαλίσει ο προβληματικός Δανός βασιλιάς την υποστήριξη των δυναστειών των γονέων της,  δεν είναι τίποτε άλλο γνωστό γύρω από την Ευφημία.
Τάφηκε στο αβαείο του Σόρο.

## Οικογένεια
Με τoν σύζυγο της βασιλιά της Δανίας Χριστόφορο Β΄ παιδιά της ήταν:
*Μαργαρίτα (1305 - 1340)
* Έρικ, συμβασιλιάς της Δανίας.
* Όθων, δούκας του Λάλαντ και της Εσθονίας.
* Αγνή.
* Έιλγουιγκ.
* Βάλντεμαρ Δ΄, βασιλιάς της Δανίας.

## Παραπομπές


## Πηγές

*Alf Henrikson: Dansk historia (Danish history) (1989) (Swedish)
*Sven Rosborn (In Swedish): När hände vad i Nordens historia (When did what happen in the historiy of the Nordic countries) (1997)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ευθημία της Πομερανίας
*Νορβηγικό Λεξικό

Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας
Σκούποι

Οι **Σκούποι** () είναι αρχαιολογικός τόπος ο οποίος βρίσκεται μεταξύ ενός λόφου και του ποταμού Αξιού, μερικά χιλιόμετρα από το κέντρο των Σκοπίων στην Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Στην αρχή ήταν ρωμαϊκό στρατόπεδο που ιδρύθηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. στην τοποθεσία ενός παλαιότερου Δαρδανικού οικισμού. Αργότερα έγινε αποικία λεγεωνάριων, η *Colonia Flavia Aelia Scupi* και πολλοί βετεράνοι λεγεωνάριοι εγκαταστάθηκαν εκεί. Την εποχή του Δομιτιανού (81-96 μ.Χ.) στη θέση του στρατοπέδου ιδρύθηκε μια  ρωμαϊκή πόλη και οι Σκούποι έγιναν το κέντρο του Ρωμαϊκής Δαρδανίας. Τελικά η πόλη εγκαταλείφθηκε το 518 μ.Χ. μετά από ένα σεισμό που την κατέστρεψε ολοσχερώς.

## Τοπωνύμιο
Το όνομα (Σκούποι) πιθανότατα προέρχεται από τον ελληνικό *επίσκοπος*, δηλαδή *παρατηρητής*, αναφερόμενο στη θέση του σε  ένα ψηλό σημείο από το οποίο θα μπορούσε κάποιος να παρατηρεί ολόκληρη την περιοχή.

## Ιστορία
Οι Σκούποι έγιναν η πρωτεύουσα της Δαρδανίας, η οποία τον 2ο αιώνα π.Χ. εκτείνονταν από τη Ναϊσσό έως τη Βυλάζωρα. Οι Δαρδάνιοι παρέμειναν ανεξάρτητοι μετά τη Ρωμαϊκή κατάκτηση της Μακεδονίας και της υπόλοιπης Ελλάδας, συμμαχώντας με τους Ρωμαίους και ελπίζοντας να διευρύνουν την επικράτειά τους με αυτό τον τρόπο. Πιθανότατα οι Δαρδάνιοι έχασαν την ανεξαρτησία τους το 28 π.Χ.. Οι Σκούποι μεγάλωσαν ως αποικία λεγεωνάριων, κυρίως απόμαχων της *Legio IIV Claudia* κατά την εποχή του Δομιτιανού αν και είχαν εγκατασταθεί πριν Λεγεωνάριοι από την εποχή του Κράσσου (29 π.Χ.-28 π.Χ.). Οι Σκούποι συμπεριλήφθηκαν στην Άνω Μοισία μετά την ίδρυση της επαρχίας το 6 μ.Χ.. Από το 272 μ.Χ., ήταν μια αποικία στην ρωμαϊκή επαρχία της Δαρδανίας μετά την ίδρυση της Ρωμαϊκής Δαρδανίας. Οι Σκούποι το 269 μ.Χ. πέρασαν στην κυριαρχία των Γότθων, τον 5ο αιώνα των Ούννων και τελικά το έτος 518 καταστράφηκαν ολοσχερώς από σεισμό. Η ζωή στην πόλη σταμάτησε μετά τον σεισμό και θεωρείται ότι οι κάτοικοι της πόλης μετακινήθηκαν στην περιοχή του φρουρίου των Σκοπίων, ένα λόφο στο κέντρο των σημερινών Σκοπίων.

Η πόλη συνδέεται συχνά με την ίδρυση της Ιουστινιανής Πρώτης. Η Ιουστινιανή Πρώτη ήταν μια πόλη που ιδρύθηκε από τον Ιουστινιανό Α΄, ο οποίος βασίλεψε στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 527-565. Η σύνδεση της βασίζεται στην παραδοχή ότι το χωριό Ταόρ, που βρίσκεται κοντά στα Σκόπια είναι το Ταυρήσιον, η γενέτειρα του Ιουστινιανού Α΄, σύμφωνα με την περιγραφή της Ιουστινιανής Πρώτης από τον Προκόπιο.

## Αρχαιολογία
Οι ανασκαφές στον αρχαιολογικό τόπο ξεκίνησαν την περίοδο μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων. Το 1925 ανακαλύθφηκε μία παλαιοχριστιανική βασιλική και ακολούθησε η πιο σημαντική ανακάλυψη όταν βρέθηκε το αρχαίο ρωμαϊκό θέατρο.
Τον 2008 βρέθηκε ένα καλά διατηρημένο ρωμαϊκό άγαλμα της θεάς Αφροδίτης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βόρεια Μακεδονία
Βασιλικά πάρκα του Λονδίνου

Τα **βασιλικά πάρκα του Λονδίνου** (αγγλικά: *Royal Parks of London*) είναι εκτάσεις γης οι οποίες αρχικά ανήκαν στην μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου, και χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για την ψυχαγωγία των μελών της βασιλικής οικογενείας. Εξακολουθούν να αποτελούν ιδιοκτησία του αγγλικού στέμματος, ωστόσο είναι ελεύθερα προσβάσιμα από το κοινό ως δημόσιοι χώροι από το 1851 και διαχειρίζονται από τον κρατικό οργανισμό του *The Royal Parks* ο οποίος έχει την εποπτεία των βασιλικών πάρκων στο σύνολο του Ηνωμένου Βασιλείου.

## Περιγραφή
Τα πάρκα έχουν συνολική έκταση σχεδόν 20 τ. χλμ. (2.000 εκτάρια). Υπάρχουν αρκετά άλλα μεγάλα πάρκα στο Λονδίνο όπως το Χάμπστεντ Χηθ ή το πάρκο του Μπάτερση, ωστόσο τα βασιλικά πάρκα είναι τα πλέον γνωστά.

Σύμφωνα με το ψήφισμα του 1851 σχετικά με τις βασιλικές εκτάσεις, το κοινό δεν έχει κανένα νομικό δικαίωμα χρήσης των πάρκων, και η ελεύθερη πρόσβαση είναι υπό την ευχέρεια του στέμματος. Εντός του πλαισίου αυτού, η είσοδος και παραμονή στα πάρκα επιτρέπεται στο κοινό για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Η κύρια μορφή χρηματοδότησης των βασιλικών πάρκων είναι μέσω κρατικών επιχορηγήσεων, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα πάρκα της πόλης τα έξοδα των οποίων αναλαμβάνουν τα τοπικά δημοτικά συμβούλια. Επιπλέον έσοδα έρχονται μέσω εμπορικών δραστηριοτήτων, όπως τέλεση συναυλιών.
## Πάρκα

## Άλλα
Το πάρκο του Χάμπτον Κουρτ χαρακτηρίζεται επίσης βασιλικό πάρκο, ωστόσο καθώς εκεί υπάρχει το παλάτι του Χάμπτον Κορτ αυτό διαχειρίζεται απευθείας από τον οργανισμό των ιστορικών βασιλικών παλατιών.

Εκτός από τα πάρκα άλλες εκτάσεις που ανήκουν στις βασιλικές γαίες στο Λονδίνο είναι το κοιμητήριο του Μπρόμπτον, οι κήποι του Γκρόσβενορ Σκουέρ, κήποι της Βικτώρια Γκάρντεν, και οι πρωθυπουργικοί και υπουργικοί κήποι της βρετανικής κυβέρνησης στις διευθύνσεις 10, 11, και 12 της Ντάουνινγκ Στρητ.

## Παραπομπές


## Σχετική βιβλιογραφία
*Thurston, Hazel. *Royal Parks For The People: London's Ten*. UK and USA: David and Charles. Vancouver: Douglas, David and Charles. 1974. ISBN 0-7153-6454-5. Includes listing of the Parks with black-and-white photographic plates.

Κατηγορία:Πάρκα στην Αγγλία
Historic Royal Palaces

Ο οργανισμός **Historic Royal Palaces** (μτφ. *ιστορικά βασιλικά παλάτια*) είναι ανεξάρτητος κοινωφελής οργανισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο ο οποίος συντηρεί μερικά από τα βασιλικά παλάτια της βρετανικής μοναρχίας τα οποία δεν κατοικούνται πλέον.

## Περιγραφή
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1989 ως τμήμα του βρετανικού υπουργείου περιβάλλοντος, και το 1998 μετατράπηκε σε ανεξάρτητο φιλανθρωπικό οργανισμό ο οποίος συνεργάζεται με τα αρμόδια υπουργεία εκ μέρους του Βρετανού μονάρχη για την διατήρηση των παλατιών. Δεν λαμβάνει κονδύλια από την κυβέρνηση ή το αγγλικό στέμμα, και τα έσοδα του εξαρτώνται από τους επισκέπτες στα παλάτια, προσφορά δωρεών, και διαφημίσεις. Κατά την περίοδο 2014-2015 τα παλάτια δέχτηκαν συνολικά 4,25&nbsp;εκατομμύρια επισκέπτες.

Τα βασιλικά παλάτια τα οποία βρίσκονται σε χρήση από την βρετανική μοναρχία (παλάτι του Μπάκιγκχαμ, παλάτι του Σεντ Τζέιμς και κάστρο του Ουίντσορ στην Αγγλία, παλάτι του Χόλυρουντ στην Σκωτία, παλαιότερα το κάστρο του Χίλσμπορο στη Β. Ιρλανδία) εποπτεύονται από ξεχωριστό οργανισμό (*Royal Household*) και είναι μόνο εν μέρει ανοικτά για το κοινό.

## Ιστορικά βασιλικά παλάτια
* ο πύργος του Λονδίνου (κεντρικό Λονδίνο)
* το παλάτι του Χάμπτον Κορτ (νοτιοδυτικό Λονδίνο)
* τμήματα του παλατιού του Κένσινγκτον (κεντρικό Λονδίνο)
* το κτήριο των συμποσίων (*Banqueting House*) στο Ουάιτχολ (κεντρικό Λονδίνο)
* το παλάτι του Κιου (νοτιοδυτικό Λονδίνο)
* το κάστρο του Χίλσμπορο (Χίλσμπορο, Βόρεια Ιρλανδία)

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Βασιλικά πάρκα του Λονδίνου

Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Βιολέτα Ουρμάνα

Η **Βιολέτα Ουρμάνα** (γεννήθηκε ως **Βιολέτα Ουρμαναβισιούτε**, λιθουανικά:  *Violeta Urmanavičiūtė*) (λιθουανικά: *Violeta Urmana*, 19 Αυγούστου 1961 -) είναι Λιθουανή σοπράνο και mezzo-soprano της όπερας. Γεννήθηκε στο Καζλού Ροντά στην επαρχία του Μαριγιάμπολε της Λιθουανίας. Ξεκίνησε της σπουδές της στη μουσική στο Ωδείο του Βίλνιους, μαθαίνοντας πιάνο. Έναν χρόνο πριν αποφοιτήσει, άλλαξε κατεύθυνση και ασχολήθηκε με το τραγούδι. Τραγούδι σπούδασε στο Μόναχο, στο *Hochschule für Musik und Theater München*, στο πλευρό του Άστριντ Βαρνάι. Τα πρώτα της βήματα τα έκανε στη Βαβαρική Κρατική Όπερα.

Πλέον η Ουρμάνα απολαμβάνει μία διεθνή καριέρα, έχοντας παραλάβει πολλές διακρίσεις και βραβεία, σε διάφορους διαγωνισμούς. Ωστόσο, μετά από κάποιες βραβεύσεις της, οι μεγάλες σκηνές της όπερας ακολούθησαν για τη Λιθουανή τραγουδίστρια. Το 2003, συμμετείχε στην όπερα *[[Αντρέα Σενιέ]]*, του Ουμπέρτο Τζορντάνο, στην Κρατική Όπερα Βιέννης. Το 2004, από mezzo-soprano, έγινε soprano στην όπερα *[[Τριστάνος και Ιζόλδη (Βάγκνερ)|Τριστάνος και Ιζόλδη]]* του Βάγκνερ. Την ίδια χρόνια έπαιξε και στο Λονδίνο την όπερα *[[Η δύναμη του πεπρωμένου]]*, του Βέρντι. 

Η Ουρμάνα έχει συνεργαστεί, κατά τη διάρκεια της καριέρας της με σπουδαίους μαέστρους όπως ο Ντάνιελ Μπάρενμποϊμ, ο Πιερ Μπουλέζ, ο Ζούμπιν Μέτα, ο Ρικάρντο Μούτι, καθώς και άλλοι πολλοί. Ενώ μερικοί γνωστοί ρόλοι από αυτούς που έχει ερμηνεύσει είναι ως Sieglinde στο *[[Βαλκυρία]]*, του Βάγκνερ, στην *Iphigénie en Aulide*, του Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ στη Σκάλα του Μιλάνου, ως Lady Macbeth στο *Macbeth* του Βέρντι, ως  Santuzza  στο *[[Καβαλερία Ρουστικάνα]]* του Πιέτρο Μασκάνι, καθώς και σε πολλές άλλες. Το ρεπερτόριο της είναι ευρύ, αφού ερμηνεύει από Μπαχ έως και Μπερλιόζ. Τέλος, είναι παντρεμένη με τον Ιταλό τραγουδιστή της όπερας Αλφρέντο Νίγκρο.

## Βραβεύσεις (επιλεκτικές)
* 2001 Γυναίκες της Χρονιάς (Λιθουανία)
* 2001 Τραγουδίστρια της Χρονιάς (Λιθουανία)
* 2001 Εθνικό Καλλιτεχνικό Βραβείο της Χρονιάς (Λιθουανία)
* 2002 Premio Franco Abbiati (Ιταλία)
* 2002 L'Opera Award (Ιταλία) 
* 2002 Royal Philharmonie Society Music Award (Μεγάλη Βρετανία)
* 2007 Επίτιμο Μέλος της Κοινότητας του Μαριγιάμπολε (Λιθουανία)
* 2009 Kämmersängerin (Αυστρία)
* 2011 Ύψιστη Τιμή του Υπουργείου Πολιτισμού Λιθουανίας
* 2011 Shine Your Light and Hope Award (ΗΠΑ)
* 2012 Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Μουσικής και Θεάτρου (Λιθουανία)
* 2014 Commendatore dell'Ordine della Stella d'Italia
* 2016 Βραβείο για την Ειρήνη (ΟΥΝΕΣΚΟ)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 'My voice decides what's good for me'. The Guardian.

Κατηγορία:Λιθουανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Υψίφωνοι
Κατηγορία:Τραγουδίστριες όπερας
Άη Γιώργης (χορός)

Ο **Άη Γιώργης** είναι ελληνικός χορός, που χορεύεται στα Ιόνια νησιά (Επτάνησα). Οφείλει την ονομασία του στα λόγια του τραγουδιού τα οποία τον συνοδεύουν: «Κάτω στον Άη Γιώργη στο κρύο το νερό σκότωσαν τον Γιαννάκη τον ακριβό υιό…» και έχει μέτρο 2/4. Συγκεκριμένα, στην Κέρκυρα χορεύεται από γυναίκες που κρατούν μεγάλα μαντήλια, τα οποία μετακινούν δεξιά και αριστερά όταν σταυρώνουν αντίστοιχα τα πόδια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί
Κατηγορία:Πολιτισμός των Επτανήσων
Κριτίας (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Κριτίας** αναφέρονται τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:

* Κριτίας (460-403 π.Χ.), Αθηναίος πολιτικός, ποιητής και φιλόσοφος
* Κριτίας ή Κρίτιος (αρχές 5ου αι. π.Χ.), Αθηναίος χαλκοπλάστης και ανδριαντοποιός
* Νικόλαος Κριτίας (18ος αι.), λόγιος και δάσκαλος της Πατριαρχικής σχολής της Κωνσταντινούπολης

αλλά και ο:
* *[[Κριτίας (διάλογος)|Κριτίας]]*, ένας από τους διαλόγους του Πλάτωνα.
Σεμπέριγια

δεξιά|μικρογραφία|Αγροί στην Σεμπέριγια
Η **Σεμπέριγια **(Σερβικά Κυριλλικά: Семберија, ) είναι μια γεωγραφική περιοχή στην βορειοανατολική Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η κύρια πόλη της περιοχής είναι η Μπιέλινα. Η Σεμπέριγια βρίσκεται μεταξύ του ποταμού Δρίνου και Σάβα. Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής βρίσκεται εντός των ορίων της Σερβικής Δημοκρατίας, ενώ ένα μικρό μέρος βρίσκεται στην Ομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η Σεμπέριγια έχει πολύ πλούσια ιστορία. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1533. Το όνομα Σεμπέριγια είναι ουγγρικής προέλευσης. Σήμερα, περίπου 200.000 άνθρωποι κατοικούν στην περιοχή της Σεμπέριγια, κυρίως στους δήμους της Μπιέλινα, του Ούγκλιεβικ και του Λόπαρε. 

## Δήμοι
Ακολουθεί ένας κατάλογος των δήμων στην περιοχή της Σεμπέριγια:
* Μπιέλινα (με πληθυσμό 114.663 κατοίκων)
* Ούγκλιεβικ (με πληθυσμό 16.538 κατοίκων)
* Λόπαρε (με πληθυσμό 16.568 κατοίκων)

## Πολιτισμός

### Μοναστήρι Τάβνα
Το Μοναστήρι Τάβνα βρίσκεται στο νότιο τμήμα του δήμου Μπιέλινα. Η ημερομηνία ίδρυσης είναι κρυμμένη στα βάθη του μακρινού παρελθόντος. Τα χρονικά των μοναστήριων Τρόνοσα και Πετς αναφέρουν ότι χτίστηκε από τον Βλαδισλάβο και τον Ούροσιτς, που ήταν γιοι του Ντραγκουτίν. Ο Στέφαν Ντραγκουτίν ήταν Βασιλιάς της Σερβίας από το 1276 έως το 1282 και Βασιλιάς του Σρεμ από το 1282 έως το 1316. Η σημερινή εκκλησία του Μοναστηρίου Τάβνα χτίστηκε στην ίδια τοποθεσία με την αρχική. Το Μοναστήρι Τάβνα είναι παλαιότερο από άλλα μοναστήρια στην περιοχή, όπως το Όζρενα, το Λίπλια, το Βόζουτσε και το Γκοστόβιτσα. Αν και καταστράφηκε στα πρώτα χρόνια της τουρκοκρατίας, αποκαταστάθηκε από το λαό. Επίσης, το μοναστήρι βομβαρδίστηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Ουστάσι. Στην ταφόπλακα του Ζντράβκο Γιοβάτσνοβιτς, ο οποίος σκοτώθηκε το 1943, αναγράφεται ότι σκοτώθηκε από την Μπλε Διοίκηση των Ουστάσι, ενώ προστάτευε και αμυνόταν το μοναστήρι. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το μοναστήρι Τάβνα ανακατασκευάστηκε. Επίσης, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αποτέλεσε Σερβική Αυτόνομη Περιφέρεια εντός της Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

## Δείτε επίσης
* Σερβική Αυτόνομη Περιφέρεια της Σεμπέριγια

## Γκαλερί

File:Pribojska crkva.jpg|Εκκλησία στο Λόπαρε
File:Srednja skola Mihailo Petrovic Alas Ugljevik.jpg|Λύκειο στο Ούγκλιεβικ
File:Crkva Svete Petke Paraskeve u Ugljevik.jpg|Η Εκκλησία του Ούγκλιεβικ
File:Biblioteka u Bijeljini.JPG|Εθνική Βιβλιοθήκη της Μπιέλινα


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* SKUD Semberija Bijeljina
* Semberija folk fest: Ritam Evrope

Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Κατηγορία:Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας
Ζαν-Μαρί Λε Πεν

Ο **Ζαν-Μαρί Λε Πεν** (· Λα Τρινιτέ-σιρ-Μερ, 20 Ιουνίου 1928 – Γκαρς, 7 Ιανουαρίου 2025) ήταν Γάλλος στρατιωτικός και πολιτικός, αρχηγός του ακροδεξιού κόμματος Εθνικό Μέτωπο από το 1972 μέχρι το 2011.

## Παιδική ηλικία
Ο Λε Πεν γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου 1928 στο La Trinité-sur-Mer, της Βρετάνης, από την Anne Marie Hervé και τον Jean Le Pen. Έμεινε ορφανός όταν το σκάφος του πατέρα του ανατινάχτηκε από θαλάσσια νάρκη το 1942. Ανατράφηκε ως ρωμαιοκαθολικός και σπούδασε στο γυμνάσιο των Ιησουιτών François Xavier στο Vannes.
Στη συνέχεια εισήλθε στην πανεπιστημιακή σχολή του Παρισιού και άρχισε να πωλεί στο δρόμο την εφημερίδα *[[Γαλλική Δράση (πολιτικό κόμμα) | Action Francaise]]*. Ο Le Pen ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως επικεφαλής της φοιτητικής ένωσης στην Τουλούζη. Έγινε πρόεδρος του σωματείου Corporative des étudiants en droit, μιας ένωσης φοιτητών του δικαίου που ασχολούνταν κυρίως με την καταπολέμηση των  κομμουνιστών. Έχει καταδικαστεί επανειλημμένα για επιθέσεις.

## Στρατιωτική υπηρεσία
Αφού έλαβε το δίπλωμά της Νομικής, κατατάχθηκε στην Λεγεώνα των Ξένων, στο 1o Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών. Υπηρέτησε στην Ινδοκίνα, μετά τη Μάχη του Ντιέν Μπιέν Φου του 1954, η οποία είχε χαθεί από τη Γαλλία και η οποία ώθησε τον πρωθυπουργό Πιέρ Μεντέ-Φρανς να τερματίσει τον πόλεμο της Ινδοκίνας στην Διάσκεψη της Γενεύης. Υπηρέτησε επίσης, στο Σουέζ και την Αλγερία.

## Πολιτική
Η πολιτική του Λε Πεν εστίαζε σε θέματα σχετικά με την μετανάστευση στη Γαλλία, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον παραδοσιακό πολιτισμό και αξίες, τον νόμο και την τάξη και την υψηλή ανεργία στη Γαλλία. Ήταν υπέρμαχος των περιορισμών μετανάστευσης, της θανατικής ποινής, των κινήτρων υπέρ των νοικοκυριών και του ευρωσκεπτικισμού. Με αυτή τη ρητορική κατάφερε να αναδείξει το Εθνικό Μέτωπο σε κόμμα με διψήφια ποσοστά. Η άνοδός του στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας είναι γνωστή ως «Λεπενισμός».

Ο Λε Πεν ήταν πέντε φορές υποψήφιος για πρόεδρος της Γαλλίας και κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στις 21 Απριλίου 2002 προκαλώντας αρνητική αίσθηση για την άνοδο της ακροδεξιάς. Οι αμφιλεγόμενες ομιλίες του και η ενσωμάτωσή του στην πολιτική ζωή τον έχουν καταστήσει μια μορφή η οποία πολώνει την κοινή γνώμη και λόγω της μακροβιότητάς του, έχει γίνει μείζονα πολιτική μορφή της Γαλλίας. Αποβλήθηκε από το Εθνικό Μέτωπο από την κόρη του Μαρίν Λε Πεν στις 20 Αυγούστου 2015, μετά από αμφιλεγόμενες δηλώσεις και βρέθηκε περιθωριοποιημένος από τη γαλλική πολιτική σκηνή.

Απεβίωσε στις 7 Ιανουαρίου 2025, σε ηλικία 96 ετών.

## Παράσημα
* Officer of the French Foreign Legion
* Cross for Military Valour
* Croix du combattant
* Colonial Medal
* Indochina Campaign commemorative medal
* North Africa Security and Order Operations Commemorative Medal
* Middle-East operations commemorative medal
## Συγγραφικό έργο
*Απομνημονεύματα (Mémoires : Fils de la nation) 

## Παραπομπές


κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Γαλλίας
Κατηγορία:Εθνικιστές
Εμανουέλ Φουλόν

Ο **Εμανουέλ Φουλόν** (29 Δεκεμβρίου 1871 - 22 Ιουλίου 1945) ήταν Βέλγος τοξοβόλος. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού και κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα του αροτροειδή στύλου.

## Δείτε επίσης
* Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές
Κατηγορία:Αθλητές της τοξοβολίας
Κατηγορία:Τοξοβόλοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
Ζαν-Μαρί-Ζοζέφ Κουτέλ

[thumb|Ο Συνταγματάρχης Κουτέλ με το αερόστατό του στην πολιορκία του [Μάιντς.]]
[thumb|left|Ο τάφος του Κουτέλ στο [Κοιμητήριο Περ Λασαίζ.]]
Ο **Ζαν-Μαρί-Ζοζέφ Κουτέλ** (, 3 Ιανουαρίου 1748, Λε Μαν – 20 Μαρτίου 1835, 11ο διαμέρισμα, Παρίσι) ήταν Γάλλος μηχανικός, επιστήμονας και πρωτοπόρος της αεροστατικής.

## Βίος
Έτυχε να γνωριστεί με τον φυσικό Ζακ Σαρλ και στον απόηχο των εμπειριών των αδελφών Μονγκολφιέ, οι Κουτέλ και Σαρλ άρχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον στα αερόστατα. Στις 2 Απριλίου 1794 η Συμβατική Εθνοσυνέλευση όρισε τον Κουτέλ διοικητή και πρώτο αξιωματικό του Λόχου Αεροναυτών και τον διέταξε να κατασκευάσει αερόστατα που θα χρησιμοποιούνταν από τον Γαλλικό Επαναστατικό στρατό. Με τον ρόλο αυτό ο Κουτέλ ενεπλάκη στην Εκστρατεία της Αιγύπτου το 1798 υπό τον Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτη, αλλά δεν είχε τη δυνατότητα να επιχειρήσει με τον ρόλο αυτό εκεί μιας και το πολεμικό πλοίο που μετέφερε τα υλικά του υπέστη σοβαρές καταστροφές κατά τη Ναυμαχία του Νείλου. 

Αντ'αυτού έγινε ένα από τα μέλη της Επιτροπής Επιστημών και Τεχνών (Commission des Sciences et des Arts). Το Νοέμβριο του 1800 ο Κουτέλ και ο Φρανσουά Μισέλ ντε Ροζιέ, μηχανικός εξόρυξης, εξουσιοδοτήθηκαν να συνοδεύσουν το μεγάλο καραβάνι του Τορ, το οποίο κατευθυνόταν στο Σινάι με 1.800 καμήλες. Ως μέλος της επιτροπής του Λουί Κοστάζ, άρχισε να θαυμάζει τους δύο οβελίσκους του Λούξορ και πρότεινε στο Ινστιτούτο της Αιγύπτου (Institut d'Égypte) νέο τρόπο μεταφοράς ενός εξ αυτών στη Γαλλία - 30 χρόνια αργότερα, χρησιμοποιήθηκε μια παρόμοια μέθοδος για τη μεταφορά ενός από αυτούς στην Πλατεία Κονκόρντ στο Παρίσι, όπου βρίσκεται ακόμη. Ακόμη χρησιμοποίησε την εξειδίκευση του στα αερόστατα στην σχεδιαζόμενη από τον Ναπολέων εισβολή στη Βρετανία. Έγινε μέλος της Λεγεώνας της τιμής (Légion d’honneur) στις 17 Ιανουαρίου 1805, και έπειτα Ιππότης της Αυτοκρατορίας (Chevalier de l’Empire) στις 28 Ιουνίου 1809. Απεβίωσε το 1835 και τάφηκε στο κοιμητήριο Περ Λασαίζ στο 11ο διαμέρισμα του Παρισιού. Ο τάφος του ανακατασκευάστηκε το 2014 από την οργάνωση « Souvenir français ».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αεροπόροι
Κατηγορία:Γάλλοι μηχανικοί
Κατηγορία:Γάλλοι επιστήμονες
Παντοδαπή ιστορία

Η ***Παντοδαπή ιστορία*** είναι ιστορικό έργο των αρχών του 4ου αιώνα  από τον εκκλησιαστικό συγγραφέα Ευσέβιο της Καισαρείας, στο οποίο παρατίθενται γεγονότα σε μορφή χρονολογίου από τα βιβλικά έτη έως τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α´ το 325 π.Χ.. 

## Περιγραφή
Θεωρείται πως γράφτηκε πριν την Εκκλησιαστική ιστορία του Ευσέβιου. Το αρχικό ελληνικό κείμενο δεν διασώζεται πλέον, παρά μόνο κάποια αποσπάσματα μέσω παράθεσης τους σε γραπτά άλλων συγγραφέων, και τα συνολικά περιεχόμενα του έργου είναι γνωστά μέσω των αρμενικών και λατινικών μεταφράσεων του. Διακρίνεται σε 2 τμήματα, την *Χρονογραφία* στην οποία παρατίθενται ιστορικές περιγραφές και μαρτυρίες από παλαιότερους συγγραφείς ως περίληψη της παγκόσμιας ιστορίας, και τον *Χρονικό Κανόνα* όπου γίνεται συγκριτική παράθεση των ιστορικών γεγονότων σε μορφή πινάκων. Πολλές από τις πληροφορίες του έργου έχουν περιληφθεί στα έργα μεταγενέστερων Βυζαντινών χρονογράφων, ιδιαίτερα του Γεωργίου Συγγέλου και του Γεωργίου Κεδρινού.

Εντός του έργου περιέχεται ο μεγαλύτερος γνωστός κατάλογος αρχαίων ολυμπιονικών από το 776 π.Χ. έως το 277 μ.Χ., με τις πληροφορίες αυτές να έχουν αντληθεί από παλαιότερο έργο του Ιουλίου Αφρικανού το οποίο δεν διασώζεται.

Πρόκειται για διαφορετικό έργο από την *Παντοδαπή ιστορία* του Φαβωρίνου, φιλοσόφου του 2ου αιώνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρμενική και λατινική μετάφραση
* Αγγλική μετάφραση

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά συγγράμματα
Κατηγορία:Χρονολόγια
Προσομοίωση ενισχυτή

Η **προσομοίωση ενισχυτή** είναι η διαδικασία ψηφιακής προσομοίωσης ενός φυσικού ενισχυτή κιθάρας. Το Amp modeling μπορεί να το συναντήσετε ως λογισμικό, όπως plugins για DAWs (Digital Audio Workstation), τα οποία μπορεί να βοηθηθούν από τους επιταχυντές υλικού του υπολογιστή, ή μπορεί να αποτελούν  μέρος  μιας αυτόνομης συσκευής ή ενός ενισχυτή. Το Amp modeling συχνά επιδιώκει να αναδημιουργήσει τον ήχο  ενός ή περισσοτέρων  μοντέλων ενισχυτών λυχνίας και μερικές φορές, επίσης και ενισχυτών solid state.
## Γενικά
Ως μέρος ενός DAW (digital audio workstation), το amp modeling μπορεί να εφαρμόζεται σε ένα σήμα κιθάρας που έχει ηχογραφηθεί  "καθαρά"* (Direct Connection), προκειμένου να επιτευχθεί ο ήχος ενός ενισχυτή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Η διαδικασία αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι είναι δυναμική. Μπορείτε δηλαδή να αλλάξετε τις  ρυθμίσεις του ενισχυτή χωρίς να υποχρεώσετε τον μουσικό να επανηχογραφήσει το κομμάτι.
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Το Roland Micro Cube, αριστερά, μια μικρή και φορητή ψηφιακή μοντελοποίηση ενισχυτή.
Αυτόνομες συσκευές μοντελοποίησης όπως το Line 6 POD ψηφιοποιούν το σήμα εισόδου και χρησιμοποιούν ένα DSP, για την επεξεργασία του σήματος με ψηφιακό υπολογισμό, προσπαθώντας να επιτύχει τον ήχο των ακριβών επαγγελματικών ενισχυτών σε μια πολύ λιγότερο δαπανηρή και πιο συμπαγή συσκευή. Αυτά τα μοντέλα μπορούν να συνδεθούν απευθείας σε ηχογραφικό σύστημα ή σύστημα PA, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε κάποια ενίσχυση και μικρόφωνο, ωστόσο, υπάρχει μια συνεχιζόμενη συζήτηση για το ζήτημα του με πόση ακρίβεια ένα modeler μπορεί να αναπαράγει πιστά τον ήχο ενός πραγματικού ενισχυτή. Εκτός από τον ενισχυτή εξομοιώσεις τα περισσότερα μοντέλα γενικά περιλαμβάνουν και μια ποικιλία από εφέ  καθώς και κάποια μπορούν να συνδεθούν και με USB για εγγραφή μέσω υπολογιστή 
## Ενισχυτές
Modeling ενισχυτές όπως ο Peavey Vypyr, Roland Cube, Fender Mustang, και το Line 6 Spider  είναι ενισχυτές που περιλαμβάνουν μια ενσωματωμένη μοντελοποιητική συσκευή. Κάποια high-end μοντέλα ενισχυτών όπως το Vox Valvetronix καθώς και οι 60/120 watt εκδόσεις του Peavey Vypyr συνδυάζουν την ψηφιακή μοντελοποιητική επεξεργασία με την πραγματική ενός λαμπάτου ενισχυτή.

Επίσης υπάρχουν αναλογικά μοντελοποιητικά συστήματα, όπως το Tech 21's και η σειρά της SansAmp 

## Αναφορές


Κατηγορία:Τεχνολογία ήχου
Κατηγορία:Ηλεκτρόφωνα
Ωγκύστ Σερρουρί

Ο **Ωγκύστ Σερρουρί** ήταν Γάλλος τοξοβόλος. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 συμμετείχε σε 2 αγωνίσματα της τοξοβολίας και κατάφερε να κερδίσει 2 αργυρά στο κάθε ένα.

## Δείτε επίσης
* Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές
Κατηγορία:Αθλητές της τοξοβολίας
Κατηγορία:Τοξοβόλοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900
SA-β-gal

Η ευκαρυωτική β-γαλακτοζιδάση (β-gal) είναι μια υδρολάση που εντοπίζεται στα λυσοσώματα. Διασπά τελικά β-συνδεδεμένα γαλακτόσυλο κατάλοιπα από ένα ευρύ φάσμα φυσικών υποστρωμάτων, όπως γλυκοπρωτεΐνες, γαγγλιοσίδια και γλυκοζάμινογλυκάνες, καθώς και μια σειρά από τεχνητά υποστρώματα. Η δραστικότητα του ενζύμου είναι μέγιστη σε όξινο pH 3-5 και είναι εξαρτώμενη από το είδος, το όργανο, το υπόστρωμα και το ρυθμιστικό διάλυμα.

Κατά το έτος 1995 μια έκθεση ανέφερε ότι τα γηρασμένα κύτταρα εκφράζουν ένα συγκεκριμένο τύπο του ενζύμου β-γαλακτοζιδάση που αναφέρεται ως *σχετιζόμενη με τη γήρανση β-γαλακτοζιδάση* (Senescence Associated β-Galactosidase) και λειτουργεί σε βέλτιστο pH 6.

H **SA-β-gal** αποτελεί μια β-γαλακτοζιδάση, η δραστικότητα της οποίας είναι ανιχνεύσιμη σε pH 6 σε καλλιεργημένα κύτταρα, τα οποία υποβάλλονται σε αντιγραφική ή επαγόμενη γήρανση αλλά απουσιάζει από τα κύτταρα που έχουν την ικανότητα της αντιγραφής. Αυτή η ενζυματική δραστικότητα είναι διακριτή από την όξινη δραστικότητα της β-γαλακτοζιδάσης που υπάρχει σε όλα τα κύτταρα και ανιχνεύεται σε pH 4.

Η συσσώρευση του ενζύμου SA-β-gal και η ανίχνευση της ενεργότητάς του σε pH 6 αποτυπώνεται με ιστοχημική ανίχνευση και ίσως είναι από τους πιο ευρέως χρησιμοποιούμενους δείκτες για κύτταρα που έχουν εισέλθει σε κατάσταση κυτταρικής γήρανσης.

Η SA-β-gal είναι πολύ εύκολα ανιχνεύσιμη και η πρώτη μέθοδος που εφαρμόστηκε για την ανίχνευσή της ήταν μια κυτταροχημική διαδικασία όπου ως υπόστρωμα χρησιμοποιήθηκε το χρωμογόνο X-gal (5-bromo-4-chloro-3-indolyl-β-D-galactopyranoside), το οποίο αποδίδει μια αδιάλυτη μπλε ένωση όταν διασπαστεί από τη β-γαλακτοζιδάση.

Η δραστηριότητα του ενζύμου SA-β-gal μπορεί να διακριθεί από την όξινη (λυσοσωματική) δραστηριότητα της β-γαλακτοζιδάσης χρησιμοποιώντας ένα ρυθμιστικό διάλυμα σε pH 6 σε συνδυασμό με το χρωμογόνο X-gal.

Αυτή η δραστικότητα της SA-β-gal είναι έντονα συνδεδεμένη με τα γηρασμένα κύτταρα, δεδομένου ότι δεν ήταν ανιχνεύσιμη σε αδρανή κύτταρα ή τελικά διαφοροποιημένα κύτταρα.

## Παραπομπές


## Επιπλέον διάβασμα
* Georgakopoulou, E., Tsimaratou, K., Evangelou, K., Fernandez, M.-P., Zoumpourlis, V., Trougakos, I., … Gorgoulis, V. (2013). Specific lipofuscin staining as a novel biomarker to detect replicative and stress-induced senescence. A method applicable in cryo-preserved and archival tissues. ''Aging (Albany NY)'', ''5''(1), 37–50.

Κατηγορία:Ένζυμα
Κατηγορία:Γεροντολογία
Πραξικόπημα του Καπ

[δεξιά|μικρογραφία|225x225εσ|''Reichskriegsflagge'', που συνδέεται με τη [Γερμανική Αυτοκρατορία, σε χρήση κατά τη διάρκεια του Πραξικοπήματος του Καπ]]
δεξιά|μικρογραφία|225x225εσ|Πραξικοπηματίες στο Βερολίνο. Το πανό προειδοποιεί: "Σταματήστε! Όποιος προχωρήσει θα πυροβοληθεί"
Το **Πραξικόπημα του Καπ**, επίσης γνωστό ως **Kapp-Lüttwitz Πραξικόπημα**, αφού οι ηγέτες του ήταν οι Wolfgang Kapp και Walther von Lüttwitz, ήταν μια απόπειρα πραξικοπήματος στις 13 Μαρτίου 1920, η οποία αποσκοπούσε στην αναίρεση της Γερμανικής Επανάστασης του 1918-1919, την ανατροπή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και την ίδρυση μιας αυταρχικής κυβέρνησης. Υποστηρίχθηκε από τμήματα της Ράιχσβερ (στρατός) και άλλες συντηρητικές, εθνικιστικές και μοναρχικές παρατάξεις.

Το πραξικόπημα έλαβε χώρα στην πρωτεύουσα, το Βερολίνο, και η νόμιμη γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να φύγει από την πόλη. Το πραξικόπημα απέτυχε μετά από λίγες μέρες, όταν μεγάλα τμήματα του γερμανικού πληθυσμού ακολούθησαν έκκληση της κυβέρνησης να συμμετάσχουν σε γενική απεργία. Οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι αρνήθηκαν να συνεργαστούν με τον Κάππ και τους συμμάχους του. Παρά την αποτυχία του, το πραξικόπημα είχε σημαντικές συνέπειες για το μέλλον της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ήταν η αιτία της αριστερής εξέγερσης του Ρουρ το Μάρτιο του 1920, την οποία η κυβέρνηση κατέστειλε με στρατιωτική δύναμη, ενώ αντιμετώπιζε επιεικώς τους ανθρώπους πίσω από το πραξικόπημα. Αυτά τα γεγονότα πόλωσαν το εκλογικό σώμα, με αποτέλεσμα τη μετατόπιση της πλειοψηφίας μετά τις εκλογές του Ράιχσταγκ του Ιουνίου.

## Κατάρρευση
αριστερά|μικρογραφία|Διαδήλωση στο Βερολίνο ενάντια στο πραξικόπημα. Η λεζάντα αναφέρει: "Ένα τέταρτο του εκατομμυρίου συμμετέχοντες"

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

κ
Κατηγορία:Δημοκρατία της Βαϊμάρης
Ισπανική Επανάσταση του 1936

Η **ισπανική επανάσταση** ήταν μια κοινωνική επανάσταση των εργαζομένων που ξεκίνησε κατά την έξαρση του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου το 1936 και οδήγησε στην εφαρμογή αναρχικών οργανωτικών αρχών σε διάφορα τμήματα της χώρας για περίπου μισό μέχρι το πολύ 3 χρόνια κυρίως στην Καταλονία, την Αραγονία, την Ανδαλουσία και σε τμήματα της κοινότητας της Βαλένθια. 

Μεγάλο μέρος της οικονομίας της Ισπανίας τέθηκε υπό τον έλεγχο των εργαζομένων. Σε αναρχικά προπύργια όπως η Καταλονία, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν τόσο υψηλό ως 75%, αλλά μικρότερο στις περιοχές με μεγάλη επιρροή από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας. Τα εργοστάσια λειτουργούσαν μέσω επιτροπών εργαζομένων, οι αγροτικές περιοχές έγιναν κολεκτιβοποιημένες και λειτουργούσαν ως ελευθεριακές σοσιαλιστικές κοινότητες. Ακόμη και μέρη όπως ξενοδοχεία, κουρεία και εστιατόρια λειτουργούσαν συλλογικά και τα διαχειρίζονταν οι εργαζόμενοι τους. Η προσπάθεια κολεκτιβοποίησης οργανώθηκε κυρίως από τα μέλη της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργατών (CNT) και της Ιβηρικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FAI, Federación Anarquista Ibérica), οι οποίες συχνά συντομεύθηκαν ως CNT-FAI λόγω της συγγένειας μεταξύ των δύο οργανώσεων και του σημαντικού ρόλου της τελευταίας εντός της πρώτης για τη διατήρηση της αναρχικής «αγνότητας». Η μη-αναρχική σοσιαλιστική Γενική Ένωση Εργατών (UGT: Unión General de Trabajadores) συμμετείχε επίσης στην εφαρμογή της κολεκτιβοποίησης, αν και σε πολύ μικρότερο βαθμό.

## Απόψεις
Σύμφωνα με τον Γάλλο ιστορικό και μέλος της CNT Gaston Leval αυτή η εμπειρία, στην οποία "*συμμετείχαν άμεσα ή έμμεσα περίπου οκτώ εκατομμύρια άνθρωποι, άνοιξε έναν νέο τρόπο ζωής σε όσους αναζητούσαν μια εναλλακτική λύση στον αντικοινωνικό καπιταλισμό, αφενός, και στον ολοκληρωτικό κρατικό ψεύτικο σοσιαλισμό, αφετέρου.*"

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 

Κατηγορία:Ισπανικός Εμφύλιος
Μουσείο Αμερικής της Μαδρίτης

Το **Μουσείο Αμερικής** () της Μαδρίτης είναι ένα από τα κυριότερα αξιοθέατα στην Ισπανική πρωτεύουσα. Σχεδιάσθηκε το 1941 και περιλαμβάνει περισσότερα από 20.000 εκθέματα, τα οποία προέρχονται όχι μόνο από τις πρώην ισπανικές κτήσεις αλλά από το σύνολο των παλαιών χωρών της Αμερικανικής ηπείρου. Το Μουσείο εδρεύει στη *Λεωφόρο Reyes Catolicos 6* της Μαδρίτης και το εισιτήριο (ενηλίκων) τιμάται στα 3 ευρώ.

Η έκθεση του μουσείου μοιράζεται σε δυο ορόφους και είναι δομημένη με βάση διαφορετικές θεματικές ενότητες. Στον πρώτο όροφο ο επισκέπτης πληροφορείται τα γενικά στοιχεία της Αμερικής όσον αφορά στην αντίληψη των Ευρωπαίων για αυτήν, αλλά και στην πραγματική κατάσταση και τις κοινωνίες των λαών της και στο δεύτερο όροφο ενημερώνεται για το θρησκευτικό τους προσανατολισμό και την μεταξύ τους επαφή, μέσα από την εξελικτική τους πορεία. Μεταξύ των εκθεμάτων υπάρχουν γλυπτά, υφαντά, μουσικά όργανα, οικιακά σκεύη, αγροτικά εργαλεία, κοσμήματα, όπλα, ζωγραφιές, κεραμικά είδη, ειδώλια κλπ σε διάφορα σημεία υπάρχουν ενημερωτικές προβολές και φωτογραφικό υλικό, πέρα από τις αναπαραστάσεις φυσικού μεγέθους που αφορούν σε σκηνές της καθημερινής ζωής όπως η απομίμηση της καλύβας (οικία των ιθαγενών *Japuru*) ενώ στο χώρο υποδοχής λειτουργούν παιδότοπος και βιβλιοθήκη.

Κορυφαία εκθέματα της έκθεσης αποτελούν το αγαλματίδιο του *Casiques* από το θησαυρό των *Quimbaya* της Κολομβίας (περ. 1.000 μ.Χ.), η πύλινη τεφροδόχος των Μάγιας (600 – 900 μ.Χ.), το κάλυμμα κεφαλής των ινδιάνων *Karaja* της Βραζιλίας, η μούμια των *Paracas* του Περού (400 π.Χ. – 100 μ.Χ.), το χρωματιστό κράνος των ινδιάνων *Tlingit* της Νότιας Αλάσκα, ο κώδικας του *Tudela* των Αζτέκων (περ. 1553 μ.Χ.), ο ορειχάλκινος τελετουργικός πέλεκυς των Ίνκας (1200 – 1530 μ.Χ.), η μάσκα του (μάγου – ιερέα) *Σαμάνου* της φυλής *Tapirare* της Βραζιλίας και ο γυναικείος χιτώνας *huipil* της Γουατεμάλα.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Διεθνής Οδηγός “*A Dorling Kindersley Book*” (“*Top 10 Madrid*”), Λονδίνο, 2003, σελ. 34-35.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Αμερικης Μουσειο
Αμερικης Μουσειο
Κατηγορία:Μουσεία στη Μαδρίτη
Χοχλαστή Μεσσηνίας

Η **Χοχλαστή** είναι χωριό κοντά στους Γαργαλιάνους και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.

## Τοποθεσία
150px|left
Το χωριό της Χοχλαστής, βρίσκεται επί της επαρχιακής οδού, ανάμεσα στους Γαργαλιάνους και τον Μάραθο, σε υψόμετρο 78-90 μέτρα από τη θάλασσα και απέχει περίπου 2,5 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Η απόστασή του οικισμού από τους Γαργαλιάνους είναι περίπου 3 χιλιόμετρα και από τον Μάραθο περίπου 2,5 χιλιόμετρα.

## Ιστορία
Η *Χοχλαστή* είναι οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαργαλιάνων, ως και το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Γαργαλιάνων, ενώ από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

## Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 132 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς στη περιοχή γύρω από τον οικισμό, εκτός από ελαιώνες, υπάρχουν και οπωρώνες με λεμονιές, πορτοκαλιές, μανταρινιές κ.λπ., καθώς και άλλες, κυρίως ποτιστικές, καλλιέργειες.

## Κτίρια και αξιοθέατα
150px|thumb|left|Το εκκλησάκι του ''Άη Γιάννη του Πρόδρομου'' της Χοχλαστής.
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και αγροικίες. Οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στους Γαργαλιάνους και τον Μάραθο. Στον οικισμό βρίσκεται το εκκλησάκι του *Άη Γιάννη του Πρόδρομου* της Χοχλαστής (Ιερός Ναός Τιμιου Προδρόμου), το οποίο υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας και στο οποίο, κάθε χρόνο, γιορτάζεται η Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, με Εσπερινό την παραμονή και πανηγυρική Θεία Λειτουργία ανήμερα της κοίμησης του Αγίου (28/29 Αυγούστου).
Σε απόσταση περίπου 2,5 χιλιόμετρα, προς τα δυτικά από τον οικισμό, βρίσκεται το λιμάνι και οι παραλίες του Μαράθου, ενώ σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων προς τα βορειοδυτικά από τον οικισμό βρίσκεται η *Παραλία του Λαγκουβάρδου*.

## Δείτε επίσης
* Γαργαλιάνοι
* Δήμος Τριφυλίας
* Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας
* Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας
* πρώην Δήμος Γαργαλιάνων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Τριφυλίας , από την ιστοσελίδα: www.dimostrifylias.gr του Δήμου Τριφυλίας.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
WOH G64

O **WOH G64** είναι ένας κόκκινοςυπεργίγαντα<nowiki/>ς αστέρας που βρίσκεται στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, δορυφόρο του Γαλαξία μας και εμφανίζεται στο νότιο αστερισμό του Δορά. Απέχει 168.000 έτη φωτός από τη Γη και είναι ένα από τα μεγαλύτερα γνωστά αστέρια, με ακτίνα 1.540 ηλιακές ακτίνες, που αντιστοιχεί σε όγκο  3,65 δισ. φορές μεγαλύτερο από τον Ήλιο. Αν τοποθετηθεί στο κέντρο του Ηλιακού Συστήματος, η επιφάνεια του αστεριού θα φτάσει το Δία.

## Ιστορία
Το αστέρι ανακαλύφθηκε στη δεκαετία του 1970 από τους *Westerlund, Olander και Hedin*. Όπως και ο NML Κύκνου, το όνομα WOH προέρχεται από τα αρχικά των τριών εξερευνητών που το ανακάλυψαν, αλλά σε αυτή την περίπτωση αναφέρεται σε έναν ολόκληρο κατάλογο των γιγάντων και υπεργιγάντων αστέρων στο LMC. Ο Westerlund, επίσης, ανακάλυψε έναν ακόμη αξιοσημείωτο ψυχρό υπεργίγαντα αστέρα, τον Westerlund 1-26, που βρέθηκε  στον αστερισμό του Βωμού.

## Χαρακτηριστικά
Η φωτεινότητα του WOH G64 ποικίλλει τακτικά σε οπτικά μήκη κύματος, με κύρια περίοδο τις 800 περίπου ημέρες. Ο αστέρας επιτρέπει έξι μεγέθη απόσβεσης στα οπτικά μήκη κύματος, και η διακύμανση στο υπέρυθρο μήκος κύματος είναι πολύ μικρότερη. Η μεταβλητότητα στη φωτεινότητα έχει επιβεβαιωθεί και από άλλους ερευνητές σε ορισμένες φασματικές ζώνες, αλλά δεν είναι σαφές ποια είναι η πραγματική μεταβλητή τύπου. Δεν έχει βρεθεί σημαντική φασματική διακύμανση.

Ο συνδυασμός  της θερμοκρασίας και της φωτεινότητας του WOH G64 τον τοποθετεί  προς την επάνω δεξιά γωνία στο διάγραμμα Hertzsprung–Russell. H κατάσταση εξέλιξης του αστέρα σημαίνει ότι δεν μπορεί πλέον να κρατήσει την ατμόσφαιρα του λόγω της χαμηλής πυκνότητας, της υψηλής πίεσης της ακτινοβολίας, και τα σχετικά αδιαφανή προϊόντα της θερμοπυρηνικής σύντηξης. Η παρεμβολή από σύννεφα σκόνης καθιστά τη μελέτη του αστέρα πολύ δύσκολη. Είναι πιθανό να έχει ένα φωτεινό ζεστό σύντροφο, αλλά δεν υπάρχει καμία επιβεβαίωση αυτής της παρατήρησης. Ο ισχυρός αστρικός άνεμος έχει δημιουργήσει ένα σύννεφο τοροειδούς σχήματος με διάμετρο περίπου ένα έτος φωτός  το οποίο περιέχει 3-9 ηλιακές μάζες αποβαλλόμενου υλικού.

Έχει υπολογιστεί ότι το αστέρι έχει φωτεινότητα 280.000 Lumens και ακτίνα  περίπου 1.730 ηλιακές ακτίνες. Η  Levesque υπολόγισε την ενεργό θερμοκρασία στους 3.400 K. Υιοθετώντας την προαναφερθείσα φωτεινότητα και  θερμοκρασία η ακτίνα του αστέρα υπολογίστηκε σε νέα τιμή γύρω στις  1.540 ηλιακές ακτίνες. Προηγούμενες μελέτες, αγνοώντας την ασύμμετρη ακτινοβολία, βρήκε φωτεινότητα περίπου δύο φορές μεγαλύτερη, και, κατά συνέπεια, μεγαλύτερες τιμές για την ακτίνα. Οι φυσικές παράμετροι που βρέθηκαν από τις πιο πρόσφατες έρευνες συμφωνούν ότι πρόκειται για τον μεγαλύτερο κόκκινο υπεργίγαντα  και σύμφωνα με τα θεωρητικά μοντέλα από τα πιο ψυχρά και μεγαλύτερα αστέρια (π. χ. το Hayashi όριο).

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων της Δοράδος
* UY Ασπίδος
* VY Μεγάλου Κυνός
* VV Κηφέως
* Εράκης

## Αναφορές


Κατηγορία:Αντικείμενα 2MASS
Κατηγορία:Δοράς (αστερισμός)
Κατηγορία:Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου
Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες
Χασμίκ Παπιάν

Η **Χασμίκ Παπιάν** (αρμενικά: *Հասմիկ Պապյան*, Γερεβάν, Σοβιετική Ένωση, 2 Σεπτεμβρίου 1961) είναι διακεκριμένη Αρμένισα σοπράνο της όπερας. 

## Βιογραφία
Γεννημένη το 1961 στο Γερεβάν, το οποίο τότε ήταν μέρος της ΕΣΣΔ, ξεκίνησε την ενασχόλησή της με τη μουσική στην ηλικία των 5 ετών, παρακολουθώντας μαθήματα βιολιού. Κατόπιν αποφοίτησε από την Ακαδημία Komitas, πρώτα ως βιολονίστα και στη συνέχεια ως ερμηνεύτρια. Ωστόσο, οι φίλοι αλλά και ο διευθυντής της σχολής την παρακίνησαν να ασχοληθεί περισσότερο με τη φωνή της.

Το ντεμπούτο της ως τραγουδίστρια της όπερας πραγματοποιήθηκε στην Αρμενική Κρατική Όπερα, ενσαρκώνοντας την Ροζίνα στον ''Κουρέα της Σεβίλλης'', ενώ αργότερα δέχτηκε πρόσκληση να τραγουδήσει ως σολίστ στην Όπερα της Βόννης και στη Γερμανική Όπερα Όπερ και Ράιν. Έτσι ξεκίνησε η διεθνής καριέρα της, δίνοντας παραστάσεις σε γνωστά θέατρα όπως το Metropolitan Opera, τη Σκάλα του Μιλάνου και την Κρατική όπερα της Βιέννης κ,ά. Όλα αυτά ξεκίνησαν όπως η ίδια υποστηρίζει από τον διαγωνισμό που είχε κερδίσει το 1990, στο Μεγάλο Θέατρο της Βαρσοβίας. Εκεί ήταν που την διέκρινε ο Τζιανκάρο ντε Μονακό, ο οποίος της προσέφερε συμβόλαιο στην Όπερα της Βόννης. Η παρθενική της εμφάνιση στην Κρατική Όπερα της Βιέννης έγινε με την όπερα *[[Τόσκα]]*, το 1995.

Το ρεπερτόριο της είναι πλούσιο, καθώς περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, Μότσαρτ, Ροσσίνι, Πουτσίνι, Τσαϊκόφσκι, Βάγκνερ και Βέρντι. Επίσης, έχει εμφανιστεί σε πάρα πολλές χώρες όπως η Ιαπωνία, το Μεξικό, η Βραζιλία, η Χιλή, ο Καναδάς και η ΗΠΑ. Παράλληλα, έχει συνεργαστεί με σπουδαίους μαέστρους και τραγουδιστές όπως οι Ρικάρντο Μούτι, Πλάθιντο Ντομίνγκο και  Τζέιμς Μόρρις.

## Τιμητικές διακρίσεις
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει λάβει πληθώρα βραβείων και τιμητικών διακρίσεων στα οποία περιλαμβάνονται ο τίτλος του Καλλιτέχνη του Λαού της Αρμενίας (2004), η ανακήρυξή της από τον Αρμένιο Πατριάρχη Καρεκίν Β΄ σε Πολιτιστική Αντιπρόσωπο της Αρμενίας για τον Κόσμο (2005) και η συμπερίληψή της στο Τάγμα του Αγίου Σαχάγκ και το Τάγμα του Αγίου Μεσρώπ Μαστότς. Η *Washington Post* την χαρακτήρισε την καλύτερη ζωντανή *[[Νόρμα (όπερα)|Νόρμα]]*.

## Προσωπική ζωή
Η Παπιάν ζει στη Βιέννη, με τον σύζυγό της Κόνραντ Καν, εργαζόμενη με πολλά θέατρα της Ευρώπης, όπως το Opernhaus Zürich. Το 2001, απέκτησε και μία κόρη, τη Σιρανούς.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Website of Hasmik Papian
*Bellini's Norma on DVD with Hasmik Papian in the title role (''opus arte'')
*SACD with 35 songs of the Armenian composer Komitas, sung by Hasmik Papian (released on ''audite'')

Κατηγορία:Υψίφωνοι
Κατηγορία:Τραγουδίστριες όπερας
Κατηγορία:Αρμένιοι μουσικοί
Κατηγορία:Αρμένιοι τραγουδιστές
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (γιος Μιχαήλ Η΄)

Ο **Κωνσταντίνος Παλαιολόγος** (1261 – 5 Μαΐου 1306) ήταν γιος του Μιχαήλ Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ως στρατηγός πολέμησε εναντίον των Σέρβων και των Τούρκων. Τον αποκαλούσαν *Πορφυρογέννητο* επειδή γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του.

[thumb|right|205px|Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μεταξύ των γονιών του Μιχαήλ Η΄ και Θεοδώρας. Από το έργο του [Δουκάγγιος|Δουκάγγιου.]]

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος (από τους επιζήσαντες ως την ενηλικίωση) γιος του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου και της Θεοδώρας Βατάτζαινας και γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, που από τον Αύγουστο του 1261 είχε ανακτηθεί από τους Λατίνους που την κατείχαν. Γεννήθηκε στην αίθουσα των ανακτόρων που ονομαζόταν *Πορφύρα* και γι' αυτό τον αποκαλούσαν *πορφυρογέννητος*. Ο πατέρας του του απένειμε τιμητικές διακρίσεις, ακόμη και αυτή του *δεσπότη*. 

Το 1280 πολέμησε εναντίον των Σέρβων που είχαν εισβάλλει στη Μακεδονία. Έπειτα στάλθηκε εναντίον των τούρκων επιδρομέων στη Μικρά Ασία, όπου κατάφερε να τους εκβάλλει από την κοιλάδα του ποταμού Μαιάνδρου· έτσι καθάρισε την περιοχή από την παρουσία τους. Αργότερα αναδόμησε τη Μονή Στουδίου στην Κωνσταντινούπολη. Το 1282 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ανδρόνικος Β΄. Όταν το 1293 ο Κωνσταντίνος συκοφάντησε τον αδελφό του, ο Ανδρόνικος Β΄ τον έθεσε υπό κράτηση. 

Έπειτα έγινε μοναχός με το όνομα Αθανάσιος. Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Μαΐου 1306 και ετάφη στη μονή του Λιβός. Το *ανάκτορο του Πορφυρογέννητου* (νυν Tekfur sarayi), που βρίσκεται στο βόρειο μέρος της Κωνσταντινούπολης και γειτνιάζει με το Αυτοκρατορικό συγκρότημα των Βλαχερνών, πήρε το όνομά του από αυτόν.

## Οικογένεια
Νυμφεύθηκε την Ειρήνη Ραούλαινα Παλαιολογίνα και γιος τους ήταν ο:
* Ιωάννης 1288/89-1326, πανυπερσέβαστος, καίσαρ και κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης. Η κόρη του 
** Μαρία Παλαιολογίνα παντρεύτηκε τον Στέφαν-Ουρός Γ΄ (τον λεγόμενο *ντέτσανι*) ηγεμόνα της Σερβίας. Δισεγγονή της Μαρίας είναι η Ελένη Δραγάση, σύζυγος του Μανουήλ Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας)
Θεόδωρος Παλαιολόγος (γιος Μιχαήλ Η΄)

Ο **Θεόδωρος Παλαιολόγος** (π. 1263 - μετά το 1310) ήταν γιος του Μιχαήλ Η΄ και της Θεοδώρας Βατάτζαινας.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος (από τους επιζήσαντες ως την ενηλικίωση) και τελευταίος γιος του Μιχαήλ Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο πατέρας του ήταν δισεγγονός του Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου και η μητέρα του ήταν μικρανιψιά του Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Κωνσταντίνος. Το 1282 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος. Το 1293 του προτάθηκε να νυμφευτεί την κόρη του μεγάλου λογοθέτη Θεοδώρου Μουζάλωνος, αλλά όταν ο Ανδρόνικος Β΄ δεν του απένειμε τον τίτλο του δεσπότη, αρνήθηκε. Τελικά νυμφεύτηκε την κόρη του πιγκέρνη Λιβαδάριου.

Ο Θεόδωρος το 1295 βρισκόταν στην Έφεσο, όταν ξέσπασε η στάση του Αλεξίου Φιλανθρωπινού· οι εξεγερμένοι τον συνέλαβαν και τον κράτησαν φυλακισμένο, ώσπου ηττήθηκε ο Φιλανθρωπινός. Το 1305 πολέμησε εναντίον της Καταλανικής Εταιρείας σε μάχη στην Άπρο της Θράκης. Αναφέρεται για τελευταία φορά από τις πηγές το 1310, ως μάρτυρας μίας συνθήκης με τη Δημοκρατία της Βενετίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την κόρη του πιγκέρνη Λιβαδάριου.

## Πηγές
* 

Θεοδωρος
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί
Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος

μικρογραφία|Το έμβλημα της Ε.Φ.Ε.Ε.
Η **Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος (ΕΦΕΕ)** ήταν τριτοβάθμια οργάνωση των φοιτητικών συλλόγων των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας. 

Ιδρύθηκε το 1963 κατά το πρότυπο της αντίστοιχης οργάνωσης της Γαλλίας, Εθνική Ένωση Φοιτητών Γαλλίας (UNEF), η οποία είναι μέχρι και σήμερα κοντά στο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γαλλίας. 

Το πρώτο καταστατικό της, είχε εκπονήσει ο Στέλιος Ράμφος. Το 1967 διαλύθηκε από τη δικτατορία και επανασυστήθηκε από την ίδια το 1971, ελεγχόμενη από το κράτος. Ηγετικά στελέχη της, υπήρξαν φοιτητές που μετέπειτα έκαναν πολιτική σταδιοδρομία. 

Στη δεκαετία του 1980 πρακτικά έπαυσε να λειτουργεί λόγω ασυμφωνίας των φοιτητικών παρατάξεων να εκλέξουν διοικητικό συμβούλιο, παρά το γεγονός ότι έγιναν αρκετές προσπάθειες τα επόμενα χρόνια. Τελευταίος πρόεδρος της ήταν ο Χρήστος Παπουτσής, μέχρι το 1982, ενώ η οργάνωση διοικούταν από ένα κεντρικό συμβούλιο 21 μελών. Το 1995 έγινε το τελευταίο πανσπουδαστικό συνέδριο υπό την ΕΦΕΕ, μετά από 5 χρόνια, εξαιτίας των συνεχών συγκρούσεων μεταξύ διαφόρων οργανώσεων, κυρίως αυτών που συνδέονταν με τα δύο μεγάλα κόμματα της εποχής. 

Υπήρξαν προσπάθειες να εκλεγεί νέο διοικητικό συμβούλιο και τα επόμενα χρόνια, με τις προσπάθειες να αποτυγχάνουν. Στην δεκαετία του 2020, η ανασύσταση της ΕΦΕΕ προωθείται ενεργά από την ΠΚΣ, αλλά και από άλλες φοιτητικές πολιτικές οργανώσεις.

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές
* «Το χρονικό διάλυσης της ΕΦΕΕ», Ριζοσπάστης, 18 Μαρτίου 2001.

Κατηγορία:Ανενεργές Φοιτητικές παρατάξεις στην Ελλάδα
Παρινιρβάνα

Στον Βουδισμό ο όρος **Παρινιρβάνα** (σανσκριτικός: parinirvāṇa, Πάλι: parinibbāna) χρησιμοποιείται συνήθως για να αναφέρεται στην νιρβάνα μετά το θάνατο, που συμβαίνει μετά το θάνατο του σώματος κάποιου που έχει επιτύχει νιρβάνα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Υπονοεί απελευθέρωση από το Σαμσάρα, κάρμα και αναγέννηση καθώς και τη διάλυση των σκανδάλων.

Σε μερικές γραφές Μαχαγιάνα, κυρίως στην Μαχαγιάνα Μαχαπαρινιρβάνα Σούτρα, η Παρινιρβάνα περιγράφεται ως η σφαίρα του αιώνιου αληθινού Εαυτού του Βούδα.

Κατηγορία:Βουδισμός
Κατηγορία:Βουδισμός-επέκταση