open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κατάλογος μονών της Κύπρου

Η **[[Εκκλησία της Κύπρου]] διαθέτει μεγάλο αριθμό Ιερών Μονών** στο ποίμνιό της, και πλήθος αγίων που έχουν ασκηθεί στο έδαφός της νήσου Κύπρου, γι' αυτό και έχει ονομαστεί «Νήσος των Αγίων». Τα πιο γνωστά μοναστήρια που υπάρχουν σήμερα στην Κύπρο είναι τα ακόλουθα: Στην παρένθεση είναι η μοναχοί της μονής και της μητροπόλεως σε παρένθεση δίπλα από την κάθε μητρόπολη.

## Ιερά Μητρόπολη Κιτίου (41)

* ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ (28) μοναχοί 

* ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗ (6) μοναχοί 

* ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΡΑΦΑΗΛ ΞΥΛΟΤΥΜΠΟΥ (7) μοναχές

* ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΡΟΔΟΝ ΤΟ ΑΜΑΡΑΝΤΟΝ ΤΡΟΥΛΛΟΙ

## Ιερά Μητρόπολη Πάφου (20)

* Ιερά Μονή Χρυσορροϊατίσσης (5) μοναχοί 

* Ιερά Μονή Τροοδιτίσσης (11) μοναχοί 

* Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού Μίνθης (1) μοναχοί 

* Ιερά Μονή Παναγίας Σαλαμιωτίσσης (3) μοναχές

## Ιερά Μητρόπολη Κυρηνείας (-)

## [[Σταυροπηγιακή Μονή|Σταυροπηγιακές Μονές]]

* Ιερά Μονή Παναγίας του Κύκκου

* Ιερά Μονή Παναγίας του Μαχαιρά

* Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου

* Ιερά Μονή Αποστόλου Βαρνάβα (κατεχόμενη)

* Ιερά Μονή Παναγίας Καθάρων (κατεχόμενη)

## Ενοριακές Μονές

### Ιεράς [[Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου|Αρχιεπισκοπής Κύπρου]]

* Ιερά Μονή Αποστόλου Ανδρέα

* Ιερά Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ

* Ιερά Μονή της Θεοτόκου

* Ιερά Μονή Παναγίας Τρικουκκιώτισσας

### Ιεράς Μητροπόλεως [[Επισκοπή Λεμεσού|Λεμεσού]]

* Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμού

* Ιερά Μονή Συμβούλου Χριστού

*Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Αλαμάνου

* Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής - Παναγίας Γλωσσά

* Ιερά Μονή Παναγίας Σφαλαγγιωτίσσης

* Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Γάτων

* Ιερά Μονή Παναγίας Αμασγούς

* Ιερά Μονή Παναγίας Αμιρούς

### Ιεράς Μητροπόλεως [[Επισκοπή Μόρφου|Μόρφου]]

* Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Ορούντας

* Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη Λαμπαδιστή

* Ιερά Μονή Παναγίας του Άρακα

* Ιερά Μονή Παναγίας Ασίνου

* Ιερά Μονή Σταυρού Αγιασμάτη

* Ιερά Μονή Παναγίας Ποδίθου

* Ιερό Ησυχαστήριο Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ

* Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοκουργαλιωτίσσης

### Ιεράς Μητροπόλεως [[Επισκοπή Κωνσταντίας|Κωνσταντίας]]

* Ιερά Μονή Αγίου Κενδέου

* Ιερά Μονή Αγίας Νάπας

### Ιεράς Μητροπόλεως [[Επισκοπή Ταμασσέων|Ταμασού]]

* Ιερά Μονή Αγίου Ηρακλειδίου

* Ιερά Μονή Αγίου Παντελεήμονος Αχεράς

* Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου Θεολόγου

### Ιεράς Μητροπόλεως [[Επισκοπή Τριμυθούντος|Τριμυθούντος]]

* Ιερά Μονή Αγίου Σπυρίδωνος

* Ιερά Μονή Αγίας Θέκλης

* Ιερά Μονή Αγίου Μηνά

## Πηγές
* Ιερές Μονές της Εκκλησίας της Κύπρου

## Δικτυακοί τόποι
* Εκκλησία της Κύπρου

Κατηγορία:Εκκλησία της Κύπρου

Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Κύπρο
Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού

Η **Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού** (αρκτικόλεξο **Γ.Υ.Σ.**), είναι μια ανεξάρτητη Υπηρεσία του ελληνικού στρατού που επανδρώνεται από στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, της οποίας κύριο αντικείμενο είναι η γεωδαίτηση και η τοπογράφηση της ελληνικής επικράτειας  από καθαρά στρατιωτική άποψη.

## Ιστορία
Το αρχικό όνομα της υπηρεσίας αυτής ήταν "*Γεωδαιτικόν απόσπασμα*" που οργανώθηκε επί Βασιλέως Γεωργίου του Α' το 1889, όταν για το σκοπό αυτό προσκλήθηκε από την Αυστρία ειδική στρατιωτική αποστολή, της οποίας επικεφαλής ήταν ο Αντισυνταγματάρχης Χαρτλ (Hartl) έχοντας υπ' αυτόν μέλη και βοηθούς τον λοχαγό Λέρλ (Lerhl) και τον υποπλοίαρχο Λορ (Lohr). Η αποστολή εκείνη παρέμεινε στην Ελλάδα 7 χρόνια μέχρι το 1896. Κύριος σκοπός του Γεωδαιτικού αποσπάσματος ήταν η δημιουργία κτηματολογίου, μετά την καταστροφή του αρχικού (που είχαν επιμεληθεί και εκπονήσει οι Βαυαροί) που συνέβη λίγες ημέρες μετά τη λεγόμενη έξωση του Όθωνα.

Από το έτος 1895 το Γεωδαιτικό απόσπασμα μετονομάστηκε σε "Χαρτογραφική Υπηρεσία Στρατού" οπότε, περιοριζόμενη μόνο σε στρατιωτικές υποτυπώσεις, διατήρησε το όνομα αυτό μέχρι το 1926. Το έτος αυτό ακολουθώντας την αντίστοιχη ονομασία ξένων υπηρεσιών μετονομάστηκε σε Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού, διατηρώντας το όνομα αυτό μέχρι σήμερα.

Παλαιότερα στη Γ.Υ.Σ. υπάγονταν αρχικά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων και στη συνέχεια ο ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός φορέας ΥΕΝΕΔ.

## Εξοπλισμός - αρμοδιότητα
Η Γ.Υ.Σ. εξοπλισμένη σήμερα με άρτια τεχνικά μέσα από γεωδαιτικά όργανα, βαρυτόμετρα, φωτογραμμετρικά όργανα, συστήματα προσδιορισμού θέσης GPS, και αεροσκάφη για λήψη αεροφωτογραφιών και με μόνιμο εκπαιδευμένο στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, αποφοίτους ανωτάτων και μέσων τεχνικών σχολών, είναι επιφορτισμένη με όλες τις σχετικές εργασίες γεωδαισίας, τοπογραφίας, χαρτογραφίας κ.λπ. που αφορούν τον ελληνικό χώρο. Ειδικότερα είναι η καθ' ύλην αρμόδια υπηρεσία για την εκτέλεση όλων των αεροφωτογραφικών εργασιών, την εκπόνηση και έκδοση χαρτών διαφόρων κλιμάκων και διαγραμμάτων  για την κάλυψη των σχετικών αναγκών στρατιωτικών, αστυνομικών, πολεοδομικών και άλλων αρχών, οργανισμών, ακόμα και ιδιωτών.

## Σημειώσεις


## Βλέπε επίσης
*Ελληνικό Γεωδαιτικό Σύστημα Αναφοράς 1987

Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Υπηρεσία
Άλαν της Βρετάνης, 1ος κόμης του Ρίτσμοντ

Ο **Άλαν της Βρετάνης, 1ος κόμης του Ρίτσμοντ** (πριν το 1100 – 1146) από τον Οίκο της Ρεν, ήταν ο τρίτος γιος του Στεφάνου, κόμητος του Τρεγκιέ και της Αουίς του Μπλουά, κόρης του Θεοβάλδου Γ΄ του Μπλουά και της Αδελαΐδας του Βαλουά, ο παππούς του ήταν ο Εύδης της Βρετάνης. Πολέμησε για λογαριασμό του βασιλιά της Αγγλίας Στεφάνου. Την Κομητεία του Ρίτσμοντ ίδρυσε ο θείος του Άλαν κόμης Άλαν Ρούφος που πέθανε άτεκνος, τον κληρονόμησε ο μικρότερος αδελφός του Άλαν ο Μελανός και αυτόν με την σειρά του ένας ακόμα μικρότερος αδελφός ο κόμης Στέφανος πατέρας του Άλαν. Με τον θάνατο του κόμητος Στεφάνου τα Βρετονικά εδάφη κληρονόμησε ο μεγαλύτερος γιος του Γοδεφρείδος, τα Αγγλικά εδάφη που αποτελούσαν την κομητεία του Ρίτσμοντ ο ίδιος ο Άλαν. 

Στον εμφύλιο που ακολούθησε, την Αναρχία ο Γοδεφρείδος υποστήριξε την Αυτοκράτειρα Ματθίλδη και τον σύζυγο της Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη, ο Άλαν αντίθετα συμμάχησε με τον βασιλιά Στέφανο. Ο Άλαν παντρεύτηκε την Μπέρτα της Βρετάνης κόρη του Κόναν Γ΄ της Βρετάνης για πολιτικούς λόγους, ήθελε να στρέψει την Βρετάνη υπέρ του Στέφανου και εναντίον της αυτοκράτειρας Ματθίλδης. Ο βασιλιάς Στέφανος έστεψε τον Άλαν 1ο κόμη του Ρίτσμοντ για να τον ευχαριστήσει για τις υπηρεσίες του, τον αναγνώρισε επίσης κόμη της Κορνουάλλης θέση που κατείχε ο θείος του Μπράιαν. Μετά την μάχη του Λίνκολν (1141) ο Άλαν συνελήφθη από τον Ρανούλφο του Ζερνόν 2ο κόμη του Ζερμόν και βασανίστηκε μέχρι που αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την κομητεία της Κορνουάλης. Με τη σύζυγο του Μπέρτα της Βρετάνης απέκτησε το διάδοχο του Κόναν Δ΄ της Βρετάνης και δύο κόρες, ενώ είχε τέσσερις εξώγαμους γιους. Μετά το θάνατό του το 1146, η Μπέρτα συνέχισε την συμμαχία της με τον βασιλιά της Αγγλίας Στέφανο.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Barlow, Frank (1955) The Feudal Kingdom of England 1042–1216, London: Longmans, Green.
*Cokayne, G. E. (1945). White, Geoffrey H. (ed.). The Complete Peerage. Vol. x. London: H. A. Doubleday & Lord Howard de Walden.
*Galliou, Patrick, & Jones, Michael (1991) The Bretons, Oxford: Blackwell.
*Morvan, Frederic (2009). La Chevalerie bretonne et la formation de l'armee ducale, 1260-1341 (in French). Presses Universitaires de Rennes.

Κατηγορία:Οίκος της Ρεν
Κατηγορία:Κόμητες της Κορνουάλης
Αρίσταρχος

Με το όνομα **Αρίσταρχος** μπορεί να εννοείται ένα από τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:

* Αρίσταρχος, άρχοντας της Αθήνας, 2ος αιώνας π.Χ.
* Αρίσταρχος, ένας από τους 400 της Αθήνας.
* Αρίσταρχος, φίλος του Σωκράτη.
* Αρίσταρχος ο Αθηναίος, γιός του Μόσχου, φίλου του Δημοσθένους.
* Αρίσταρχος ο Αριστοκράτους, στρατηγός των Μαγνητών, 2ος αιώνας π.Χ.
* Αρίσταρχος ο Λακεδαιμόνιος, αρμοστής στο Βυζάντιο το 400 - 399 π.Χ.
* Αρίσταρχος ο Σάμιος, αρχαίος αστρονόμος και μαθηματικός.
* Αρίσταρχος ο Τεγεάτης, αρχαίος τραγικός ποιητής.
* Αρίσταρχος ο Φωκαεύς, συνομιλητής του Σέλευκου.
* Αρίσταρχος της Σαμοθράκης, αρχαίος Έλληνας γραμματικός.

καθώς επίσης και:
* Αρίσταρχος, άγιος και επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
* Αρίσταρχος ο Θεσσαλονικεύς, ένας σύντροφος του Αγίου Παύλου.

Το όνομα **Αρίσταρχος** χρησιμοποιείται ως: 
* Αρίσταρχος (αστεροειδής), ένας μετεωρίτης.
* Αρίσταρχος (Σελήνη), ένας κρατήρας της Σελήνης.
* Τηλεσκόπιο "Αρίσταρχος", ένα από τα μεγαλύτερα οπτικά τηλεσκόπια.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Νομός Κεφαλληνίας

Ο **Νομός Κεφαλληνίας** ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας ενώ πλέον έχει χωριστεί στην  Περιφερειακή Ενότητα Κεφαλληνίας και στην Περιφερειακή Ενότητα Ιθάκης. Διοικητικά, γεωγραφικά και πολιτισμικά υπάγεται στα Ιόνια Νησιά. Παλαιότερα περιλάμβανε την Κεφαλονιά και την Ιθάκη ωστόσο πλέον η Περιφερειακή Ενότητα Κεφαλληνίας περιλαμβάνει μόνο την Κεφαλονιά αφού η Ιθάκη υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Ιθάκης. 

Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε τη σελίδα Διοικητική διαίρεση νομού Κεφαλληνίας.

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Κεφαλληνίας
Οχυρό Κρήτη

Το **Οχυρό Κρήτη** (γερμανικά: Festung Kreta) αποτέλεσε διοίκηση των γερμανικών δυνάμεων κατοχής κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Κρήτη, την οποία κατέλαβαν έπειτα από τη μάχη της Κρήτης στα τέλη Μαΐου 1941. Οι Γερμανοί κατέλαβαν τους τρεις δυτικούς νομούς του νησιού (Χανίων, Ηρακλείου και Ρεθύμνου), εγκαθιστώντας το αρχηγείο τους στα Χανιά, ενώ οι Ιταλοί κατέλαβαν τον Νομό Λασιθίου, έως τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 1943. Η πρώτη γερμανική μονάδα που ανέλαβε τη φρούρηση του νησιού ήταν η 164η Μεραρχία Πεζικού (164. Infanterie-Division) την οποία διαδέχθηκε την περίοδο 1943-1944 η 22η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία Πεζικού (22. Luftlande-Infanterie-Division). Η ιταλική μονάδα στο νησί ήταν η 51η Μεραρχία Πεζικού «Σιένα» (51a Divisione di Fanteria "Siena"). 

Η δύναμη της φρουράς αυξομειωνόταν σημαντικά, ανάλογα με την πρόοδο των εκστρατειών στη Βόρεια Αφρική και τη Ρωσία και την πιθανή απειλή συμμαχικής εισβολής στο νησί. Στο ζενίθ της η φρουρά διέθετε 75.000 άνδρες το 1943, ενώ στο ναδίρ της 10.000 κατά την παράδοση του νησιού στις 12 Μαΐου 1945. 

Ως διοικητές του Οχυρού Κρήτη υπηρέτησαν οι στρατηγοί Κουρτ Στούντεντ (Kurt Student), Αλεξάντερ Αντρέ (Alexander Andrae), Μπρούνο Μπρόιερ (Bruno Bräuer), Φριντριχ-Βίλχελμ Μύλλερ (Friedrich-Wilhelm Müller) και Γκέοργκ Μπεντακ (Georg Benthack). Οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής διοικούνταν από το στρατηγό Αντζέλικο Κάρτα (Angelico Carta).

Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας
Κατηγορία:Βέρμαχτ
Αρίσταρχος ο Τεγεάτης

Ο **Αρίσταρχος ο Τεγεάτης** (αρχ. ελλ.  , fl. 454 π.Χ.) ήταν Έλληνας τραγικός ποιητής των αρχαίων χρόνων. Το Λεξικό του Σουίδα, το οποίο περιέχει και την πιο εκτενή μαρτυρία σχετικά με τον ποιητή, αναφέρει ότι έζησε παραπάνω από εκατό έτη. Σύμφωνα με την ίδια πηγή ο Αρίσταρχος συνέθεσε την τραγωδία ** από ευγνωμοσύνη στην ομώνυμη θεότητα για τη θεραπεία του από κάποια ασθένεια. Επιπλέον, αναφέρεται ότι ήταν σύγχρονος του Ευριπίδη, συνέθεσε 70 έργα και νίκησε 2 φορές στους δραματικούς διαγωνισμούς. Άλλα έργα του ιδίου των οποίων τα ονόματα έχουν σωθεί είναι η τραγωδία , η οποία αποδόθηκε στα λατινικά από τον ποιητή Έννιο και εκείνη υπό τον τίτλο *Τάνταλος*.

Ο Αρίσταρχος ήταν γνωστός και στον Αθήναιο τον Ναυκράτιο, ο οποίος διασώζει ένα μικρό απόσπασμά του. Περισσότερα αποσπάσματα απαντώνται στο έργο του Ιωάννη Στοβαίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές
77 Φρίγκα

**77 Φρίγκα** 

 


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς 

Ανακαλύφθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1862 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 452.196.000 km  (3,023 AU)

Περιήλιο 346.228.000&nbsp;km  (2,314 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 399.212.000&nbsp;km  (2,669 AU)

Εκκεντρότητα 0,133

Περίοδος περιφοράς 1.592,3 ημέρες  (4,36 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 18,15&nbsp;km/s 

Κλίση 2,433° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 1,332° 

Όρισμα του περιηλίου 61,42° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  34,6 km 

Μάζα 3,5 ×1017 kg

Μέση πυκνότητα - g/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,0193 m/s<sup>2</sup>

Ταχύτητα Διαφυγής 0,0366&nbsp;km/s

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 9 ώρες και 1 λεπτό 

Λευκαύγεια 0,144 

Φασματικός τύπος MU (μεταλλικός) / Xe 

Φαινόμενο μέγεθος - 

Απόλυτο μέγεθος 8,52 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~170 K  




Η **Φρίγκα (Frigga)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,52. Ανακαλύφθηκε το 1862 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομά της από τη θεά Φρίγκα της Σκανδιναβικής μυθολογίας.

Φριγκα
76 Φρεία

**76 Φρεία** 

 


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Χάινριχ ντ' Αρέ 

Ανακαλύφθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1862 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 594.715.000 km  (3,975 AU)

Περιήλιο 427.898.000&nbsp;km  (2,860 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 511.306.000&nbsp;km  (3,418 AU)

Εκκεντρότητα 0,163

Περίοδος περιφοράς 2.307,979 ημέρες  (6,32 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 16,00&nbsp;km/s 

Κλίση 2,116° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 204,535° 

Όρισμα του περιηλίου 254,070° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  91,85 km 

Μάζα 6,5 ×1018 kg

Μέση πυκνότητα - g/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,0513 m/s<sup>2</sup>

Ταχύτητα Διαφυγής 0,0971&nbsp;km/s

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 9 ώρες 58 λεπτά 

Λευκαύγεια 0,036 

Φασματικός τύπος CP 

Φαινόμενο μέγεθος - 

Απόλυτο μέγεθος 7,90 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~151 K  




Η **Φρεία** (αγγλικά:**Freia**) είναι ένας μεγάλος και πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,90. Ανακαλύφθηκε το 1862 από τον Γερμανό αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ, που παρατηρούσε από την Κοπεγχάγη, και πήρε το όνομά της από τη θεά Φρέγια της Σκανδιναβικής μυθολογίας. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

Φρεια
Πάνθοος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πάνθοος** (συνηρημένη γεν. και δοτική: *Πάνθου* και *Πάνθω* αντιστοίχως) είναι ένας γνωστός Ελλαδίτης στην καταγωγή Τρώας της εποχής του Τρωικού Πολέμου. 

Ο Πάνθοος ήταν στα νιάτα του ιερέας του θεού Απόλλωνα στους Δελφούς. Από εκεί τον έκλεψε ο Τρώας Αντήνορας γοητευμένος από την ομορφιά του και τον έφερε στην Τροία, όπου ο Πρίαμος του ανέθεσε και πάλι χρέη ιερέα του Απόλλωνα εκεί.

Ο Πάνθοος πήρε ως σύζυγό του τη Φροντίδα και απέκτησαν μαζί τρεις γιους, τον Πολυδάμαντα, τον Εύφορβο και τον Υπερήνορα, οι οποίοι πολέμησαν στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό των Τρώων. Τότε ο Πάνθοος ήταν πλέον σεβάσμιος γέροντας, από τους αρχηγούς και συμβούλους των Τρώων.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 4754 Πάνθοος (4754 Panthoos), που ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτόν ιερέα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 680

Πανθοος
Πείροος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πείροος** είναι γνωστός ο γιος του Ιμβράσου από την Αίνο της Θράκης. 

Ο Πείροος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο με το μέρος των Τρώων, ως συναρχηγός των Θρακών μαζί με τον Ακάμαντα. Στον πόλεμο αυτό, ο Πείροος σκότωσε τον Διώρη, αλλά αμέσως μετά σκοτώθηκε από τον Αιτωλό Θόαντα, ο οποίος αρχικά τον κτύπησε στο στήθος με ακόντιο και του τρύπησε τον πνεύμονα, ενώ στη συνέχεια τον χτύπησε με σπαθί στην κοιλιά. 

Ο αστεροειδής **[[2893 Πείροος]]** (2893 Peiroos), που ανακαλύφθηκε το 1975 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό Θράκα πολεμιστή.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 702

Πειροος
Πειροος
Πείσανδρος

Το αρχαίο ελληνικό όνομα **Πείσανδρος** μπορεί να αναφέρεται στα πρόσωπα:

* Πείσανδρος ο Αθηναίος, δημαγωγός
* Πείσανδρος ο Λακεδαιμόνιος, στρατηγός
* Πείσανδρος ο Ρόδιος, ποιητής
* Πείσανδρος ο Λαρανδινός, ποιητής
* Πείσανδρος (μυθολογία), τέσσερα διαφορετικά μυθικά πρόσωπα
Πείσανδρος ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Πείσανδρος ο Λακεδαιμόνιος** ήταν Σπαρτιάτης στρατηγός και ναύαρχος, γαμπρός του βασιλιά Αγησιλάου. Ο Πείσανδρος, νέος ακόμα, νικήθηκε συντριπτικά από τον Κόνωνα κατά τη Ναυμαχία της Κνίδου το 395 π.Χ., στην οποία σκοτώθηκε και ο ίδιος ο Πείσανδρος. Ο Ξενοφών περιγράφει τον Πείσανδρο τον Λακεδαιμόνιο ως *«φιλότιμον μεν και ερρωμένον την ψυχήν, απειρότερον δε του παρασκευάζεσθαι ως δει»*. Η δύναμή του στη Ναυμαχία της Κνίδου φαίνεται ότι ήταν πολύ μικρότερη της αντίπαλης, και πάνω απ' όλα αμέσως μετά την έναρξη της ναυμαχίας τον εγκατέλειψαν οι Ασιάτες σύμμαχοί του.
## Πηγές
* Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος: *Ιστορία του ελληνικού έθνους*, έκδοση 5η («Ελευθερουδάκης», Αθήνα 1925), τόμος Α΄, Βιβλίον 5
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν* «Ηλίου», τόμ. 15, σελ. 683

Πεισανδρος
Πεισανδρος
Πεισανδρος
Πείσανδρος ο Ρόδιος

Ο **Πείσανδρος** ήταν αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής των μέσων του 7ου αιώνα π.Χ. από την πόλη Κάμειρο της Ρόδου.

Οι Αλεξανδρινοί γραμματικοί τον θεωρούσαν κορυφαίο ποιητή, ισάξιο του Ομήρου και του Ησιόδου. Το έπος του Πεισάνδρου *«Ηράκλεια»* εξυμνούσε σε 12 ραψωδίες τους ισάριθμους άθλους του Ηρακλή. Ο Πείσανδρος ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τον Ηρακλή να φέρει ρόπαλο. Μολονότι από το έργο αυτό σώθηκαν μόνο τρεις στίχοι, είναι γνωστό ότι είχε πολύ μεγάλη επίδραση κατά την αρχαιότητα. Αυτός διεμόρφωσε τον θρύλο του Ηρακλή, φτιάχνοντας από προγενέστερες διηγήσεις μία συνεκτική αφήγηση, που έγινε από τότε αυθεντική για τον Ηρακλή και τον κύκλο των άθλων του.

Στον Πείσανδρο αποδίδεται και ένα επίγραμμα της Παλατινής Ανθολογίας (VII 304).

## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 213-214
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν* «Ηλίου», τόμος 15, σελ. 683
*Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.V, p. 184.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρόδιοι
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Πείσανδρος ο Λαρανδινός

Ο **Πείσανδρος ο Λαρανδινός** ήταν Έλληνας επικός ποιητής και συγγραφέας του 3ου αιώνα μ.Χ. από την πόλη Λάρανδα της Λυκαονίας στη Μικρά Ασία. Υπήρξε ο συγγραφέας του έργου *Ποικίλη ιστορία δι' επών*, το οποίο ταυτιζόταν με το περίφημο έπος του *Ηρωικαί θεογαμίαι*, που το αποτελούσαν 26 ή, σύμφωνα με άλλους, 60 βιβλία. Σώζονται μικρά αποσπάσματα από το έργο αυτό, τα οποία τα εκδίδουν συνήθως μαζί με τα έργα του Ησιόδου. Πατέρας του ήταν ο επίσης ποιητής Νέστωρ ο Λαρανδεύς.

## Πηγή
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελίδα 214

Πεισανδρος ο Λα
Πείσανδρος ο Αθηναίος

Ο Αθηναίος δημαγωγός **Πείσανδρος** ήταν ο πρωτεργάτης της μεταβολής του πολιτεύματος των Αθηνών προς το ολιγαρχικότερο, κατά το έτος 411 π.Χ., που έγινε με την ανάδειξη της λεγόμενης «Βουλής των Τετρακοσίων».

Αυτό έγινε αφού η Εκκλησία του Δήμου είχε εκλέξει τον Πείσανδρο μαζί με 10 άλλους πολίτες να μεταβούν στη Μικρά Ασία για να έλθουν σε συνεννόηση με τον Αλκιβιάδη και τον Τισσαφέρνη. Αλλά ο Τισσαφέρνης προτίμησε να ακολουθήσει πολιτική φιλική προς τους Σπαρτιάτες και έθεσε στους Αθηναίους πρέσβεις όρους που δεν ήταν δυνατό να τους δεχθούν. Τότε ο Πείσανδρος με τους άλλους πρέσβεις, με βάση τις αρχές που είχαν προτείνει οι αξιωματικοί του στόλου και στρατού που βρισκόταν στη Σάμο, αποφάσισαν τη μεταβολή του πολιτεύματος στην Αθήνα, οπότε ο ίδιος με τους 5 από τους πρέσβεις επέστρεψε στην Αθήνα, ενώ οι άλλοι 5 ανέλαβαν την εισαγωγή του νέου πολιτικού συστήματος στις πόλεις της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Η μεταρρύθμιση αυτή πέτυχε στην Αθήνα αμέσως μετά την επιστροφή του Πεισάνδρου εκεί, τον Μάρτιο του 411 π.Χ., επειδή οι οπαδοί του είχαν στο μεταξύ προετοιμάσει τα πάντα γι' αυτό, όμως κράτησε λίγους μόνο μήνες. Μετά την κατάλυσή της ο Πείσανδρος, προβλέποντας την καταδίκη του από τους Αθηναίους, κατέφυγε στην αντίπαλη Σπάρτη. Το ίδιο εξάλλου έπραξαν τότε και άλλοι ολιγαρχικοί, όπως ο Αρίσταρχος και ο Ονομακλής.

## Πηγές
* Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος: *Ιστορία του ελληνικού έθνους*, έκδοση 5η («Ελευθερουδάκης», Αθήνα 1925), τόμος Α΄, Βιβλίον 4, σελ. 279 κ.ε.
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν* «Ηλίου», τόμος 15, σελίδα 683

Πεισανδρος
Πεισανδρος
Πείσανδρος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πείσανδρος** είναι γνωστά τα παρακάτω 4 πρόσωπα, όλα από τα ομηρικά έπη:
# Τρώας, γιος του Αντιμάχου και αδελφός του Ιππομάχου και του Ιππολόχου. Ο Πείσανδρος πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Αγαμέμνονα μαζί με τον Ιππόλοχο, με τον οποίο επέβαινε στο ίδιο πολεμικό άρμα (*[[Ιλιάδα]]*, ραψωδία Λ, στίχοι 122 κ.ε.).
# Ηγεμόνας των Μυρμιδόνων, ο ένας από τους 5 υπαρχηγούς τους που διόρισε ο Αχιλλέας για τον Τρωικό Πόλεμο. Αυτός ο Πείσανδρος ήταν γιος του Μαιμάλου και στο *«κοντάρι ασύγκριτος στους Μυρμιδόνας όλους»* μετά από τον Πάτροκλο (*Ιλιάδα*, Π 193-195).
# Κι άλλος Τρώας πολεμιστής του Τρωικού Πολέμου, που σκοτώθηκε από τον Μενέλαο, ο οποίος του έσπασε το μέτωπο με το σπαθί του (*Ιλιάδα*, Ν 601 κ.ε.).
# Γιος του Πολύκτορα («Πολυκτορίδης»), ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης. Αυτός ο Πείσανδρος αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (σ 299, χ 243, χ 268): εμφανίζεται να δωρίζει στην Πηνελόπη *«καδένα ωραία του λαιμού, πολύτιμο στολίδι»* που του τη φέρνει ένας υπηρέτης του, ενώ στη μνηστηροφονία ήταν ένας από τους έξι γενναιότερους μνηστήρες που έμειναν τελευταίοι ζωντανοί, αλλά σκοτώθηκε από τον βουκόλο με χάλκινο ακόντιο.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 702

Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Τρώες
Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Μνηστήρες της Πηνελόπης
Αγάθαρχος ο Σάμιος

Ο **Αγάθαρχος ο Σάμιος** ήταν περίφημος αυτοδίδακτος αρχαίος Έλληνας ζωγράφος από τη Σάμο, γιος του Ευδήμου. Ωστόσο, έζησε και σταδιοδρόμησε στην Αθήνα, στη σκηνογραφία και τοιχογραφία κατά τη διάρκεια του «Χρυσού Αιώνα» (5ος αιώνας π.Χ.). 

Ο Αγάθαρχος φιλοτέχνησε τα σκηνικά πολλών τραγωδιών του Αισχύλου και πιθανότατα την τελευταία του, την *Ορέστεια* , διότι κατά τον Αριστοτέλη, ο πρώτος που εισήγαγε σκηνογραφίες στο θέατρο ήταν ο Σοφοκλής, ώστε ο Αγάθαρχος να εργάστηκε πρώτα σε αυτόν.

Επίσης, σύμφωνα με τον Βιτρούβιο ο Αγάθαρχος  έγραψε έργο που εξετάζει τα προβλήματα της προοπτικής στη ζωγραφική. Θεωρείται ο εφευρέτης της γραφικής προοπτικής απεικόνισης.

Με τον τρόπο αυτό, ο Αγάθαρχος έγινε δάσκαλος των μεγάλων ζωγράφων της αρχαίας Ελλάδας, όπως του Ζεύξεως και του Απολλοδώρου. Ο Πλούταρχος προσθέτει (Περ. ΙΓ) ότι στα χρόνια του Περικλή όταν άκουσε ο Ζεύξις που τον επαινούσαν ότι ζωγραφίζει γρήγορα απάντησε με τη φράση *«Εγώ δ' εν μακρώ χρόνω»*.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*Εγκυκλοπαίδεια Μαλλιάρης Παιδεία 2005
*Thesaurus Linguae Graecae
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 8

Αγαθαρχος
Αγαθαρχος
Πελάγοντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πελάγοντας** (***Πελάγων***) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Ηγεμόνας των Πυλίων που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Δ, στίχος 295).
# Πολεμιστής των Λυκίων που πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχοι των Τρώων. Αυτός ο Πελάγων ήταν σύντροφος στη μάχη του θεϊκού Σαρπηδόνα, από τον μηρό του οποίου αφαίρεσε το ξύλινο ακόντιο όταν αυτός λαβώθηκε στη μάχη, και αναφέρεται επίσης στην *Ιλιάδα* (Ε 695).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Πελαγοντας
Πελαγοντας
78 Ντιάνα

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 78 Ντιάνα

**78 Ντιάνα** 



Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ 

Ανακαλύφθηκε στις 15 Μαρτίου 1863 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 473.182.000 km  (3,163 AU)

Περιήλιο 310.686.000 km  (2,077 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 391.934.000 km  (2,620 AU)

Εκκεντρότητα 0,207

Περίοδος περιφοράς 1.548,922 ημέρες  (4,24 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 18,20&nbsp;km/s 

Κλίση 8,688° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 333,58° 

Όρισμα του περιηλίου 151,42° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  60,3 km 

Μάζα 1,3 ×1018 kg

Μέση πυκνότητα 1,3 g/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,0337 m/s<sup>2</sup>

Ταχύτητα Διαφυγής 0,0638&nbsp;km/s

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 7 ώρες 18 λεπτά 

Λευκαύγεια 0,071 

Φασματικός τύπος C (ανθρακούχος) 

Φαινόμενο μέγεθος - 

Απόλυτο μέγεθος 8,09 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~172 K  




Η **Ντιάνα** ή **Διάνα** (**Diana**) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,09. Ανακαλύφθηκε το 1863 από τον Γερμανό αστρονόμο Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ, και πήρε το όνομά της από τη θεότητα του κυνηγιού Ντιάνα της ρωμαϊκής μυθολογίας, αντίστοιχη με την Αρτέμιδα της ελληνικής μυθολογίας.

Ντιανα
79 Ευρυνόμη

**79 Ευρυνόμη** 

 


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον 

Ανακαλύφθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1863 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 435.949.000 km  (2,914 AU)

Περιήλιο 295.538.000 km  (1,976 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 365.743.000 km  (2,445 AU)

Εκκεντρότητα 0,192

Περίοδος περιφοράς 1.396,3 ημέρες  (3,82 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 18,87&nbsp;km/s 

Κλίση 4,622° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 206,802° 

Όρισμα του περιηλίου 200,384° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  33,25 km 

Μάζα 3,1 ×1017 kg

Μέση πυκνότητα - gr/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,0186 m/s<sup>2</sup>

Ταχύτητα Διαφυγής 35,2&nbsp;m/s

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 5 ώρες 59 λεπτά 

Λευκαύγεια 0,262 

Φασματικός τύπος **S** 

Φαινόμενο μέγεθος - 

Απόλυτο μέγεθος 7,96 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~178 K  




Η **Ευρυνόμη** (αγγλικά:**Eurynome**) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,96. Ανακαλύφθηκε το 1863 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομά της από ένα από τα πολλά πρόσωπα με το όνομα Ευρυνόμη της ελληνικής μυθολογίας.

Ευρυνομη
80 Σαπφώ

Η **Σαπφώ** (αγγλικά:**Sappho**) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,98. Ανακαλύφθηκε το 1864 από τον Βρετανό αστρονόμο Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον, που παρατηρούσε από το Μαντράς της Ινδίας, και πήρε το όνομά της από την Ελληνίδα λυρική ποιήτρια από τη Λέσβο, Σαπφώ.

Παρατηρήσεις ραντάρ της Σαπφούς σε μήκος κύματος 13 cm από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο, που διεξάχθηκαν μεταξύ του 1980 και του 1985, οδήγησαν σε μία εκτίμηση 83 χιλιομέτρων για τη διάμετρό της.

Σαπφω
81 Τερψιχόρη

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 81 Τερψιχόρη

**81 Τερψιχόρη** 

 


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Βίλχελμ Τέμπελ 

Ανακαλύφθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1864 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 516.955.000 km  (3,456 AU)

Περιήλιο 337.132.000 km  (2,254 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 427.044.000 km  (2,855 AU)

Εκκεντρότητα 0,211

Περίοδος περιφοράς 1.761,647 ημέρες  (4,82 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 17,43&nbsp;km/sec 

Κλίση 7,809° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 1,497° 

Όρισμα του περιηλίου 50,234° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  59,55 km 

Μάζα 1,8 ×1018 kgr

Μέση πυκνότητα - g/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,0333 m/sec<sup>2</sup>

Ταχύτητα Διαφυγής 63&nbsp;m/sec

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 10,943 ώρες 

Λευκαύγεια 0,051 

Φασματικός τύπος C 

Φαινόμενο μέγεθος - 

Απόλυτο μέγεθος 8,48 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~165 K  




Η **Τερψιχόρη** (αγγλικά:**Terpsichore**) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,48. Ανακαλύφθηκε το 1864 από τον Γερμανό αστρονόμο Βίλχελμ Τέμπελ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα της από τη Μούσα του χορού της ελληνικής μυθολογίας, την Τερψιχόρη.

Η μάζα και η πυκνότητα της Τερψιχόρης δεν είναι γνωστές με καμία ακρίβεια, φαίνεται όμως ότι αποτελείται από σχετικώς βαριά υλικά για αστεροειδή: η μάζα της πρέπει να είναι μεταξύ 0,9 και 11,5 τετράκις εκατομμυρίων τόνων.

Τερψιχορη
Αγαθίνος

Ο **Αγαθίνος** ήταν ένας διακεκριμένος Έλληνας γιατρός που καταγόταν από τη Σπάρτη, «όχι τυχαίος άνδρας» κατά τη φράση του κορυφαίου Γαληνού. Ο Αγαθίνος οφείλει κυρίως τη φήμη του στο ότι ένωσε τα τρία γνωστά τότε συστήματα της Ιατρικής, το σύστημα των «πνευματικών», αυτό των «εμπειρικών» και αυτό των «μεθοδικών», σε ένα, δημιουργώντας έτσι μία νέα ιατρική «σχολή», αυτή των **«[[Εκλεκτική σχολή|εκλεκτικών]]»** ή **«επισυνθετικών»**, η οποία αναπτύχθηκε μεταγενέστερα από τον Κέλσο και τον Αρεταίο τον Καππαδόκη. Μαθητές του Αγαθίνου ήταν ο Αρχιγένης και ο Ηρόδοτος, οι οποίοι διέπρεψαν στη Ρώμη.

Ο Αγαθίνος συνέγραψε πολλά έργα, αλλά όλα χάθηκαν. Σπουδαία ήταν τα έργα του *Περί σφυγμών* και *Περί πυρετών*, καθώς και άλλα για τα θερμά και ψυχρά λουτρά.
## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 9-10

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Αλυάττης

Το όνομα **Αλυάττης** μπορεί να αναφέρεται στους εξής βασιλείς:
* Αλυάττης Α', βασιλιάς της Λυδίας (περ. 740 π.Χ.)
* Αλυάττης Β', βασιλιάς της Λυδίας (619 - 560 π.Χ.)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αγαθήμερος

Ο **Αγαθήμερος ο Αλεξανδρεύς** ή ο **Όρθωνος** ήταν πολυμαθής αρχαίος Έλληνας συγγραφέας του 3ου αιώνα μ.Χ. από την Αλεξάνδρεια. Σε αυτόν αποδίνονται τρία περίφημα γεωγραφικά συγγράμματα, που γνώρισαν αλλεπάλληλες εκδόσεις στη νεότερη εποχή (18ος και 19ος αι.).

Το πρώτο από αυτά έχει τον τίτλο ***Γεωγραφίας υποτύπωσις*** και περιέχει συλλογή σημειώσεων για την ιστορία της ελληνικής Γεωγραφίας, με προσθήκη πινάκων των ανέμων από τον Ερατοσθένη και τον Τιμοσθένη, καθώς και με περιγράμματα νησιών της Μεσογείου. Το δεύτερο σύγγραμμα τιτλοφορείται ***Διάγνωσις εν επιτομή της εν τη σφαίρα γεωγραφίας***. Περιέχει ερμηνευτικές επεξηγήσεις και σχόλια της «πτολεμαείου χαρτογραφίας», δηλαδή του συστήματος που χρησιμοποιούσε ο γεωγράφος και αστρονόμος Κλαύδιος Πτολεμαίος για να κατασκευάζει τους χάρτες του. Το τρίτο σύγγραμμα του Αγαθημέρου φέρει τον τίτλο ***Υποτύπωσις Γεωγραφίας εν επιτομή*** και αποτελεί μια περίληψη των επιστημονικών γνώσεων της Γεωγραφίας την εποχή εκείνη.

Τα τρία αυτά γεωγραφικά συγγράμματα δείχνουν ότι η επιστημονική Γεωγραφία από την εποχή του Πτολεμαίου και του Στράβωνα (1ος αιώνας π.Χ.) μέχρι τον Αγαθήμερο είχε σημειώσει παραπέρα πρόοδο, και μάλιστα αλματώδη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 8

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Αγκάλη Εύβοιας

Η **Αγκάλη** ή **Παραλία Αγίας Άννας** είναι παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία της βόρειας Εύβοιας στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

## Γενικά - ιστορικά στοιχεία
Η Αγκάλη βρίσκεται στις ανατολικές ακτές του βόρειου τμήματος του νησιού σε υψόμετρο 5 μέτρα ενώ η απόστασή της από τη Χαλκίδα είναι 69 χλμ. Β.-ΒΔ. και 26 χλμ. ΒΑ. από τη Λίμνη (έδρα του δήμου). Ιστορικά η περιοχή φαίνεται πως έχει κατοικηθεί από τους προϊστορικούς χρόνους ακόμα. Αυτό καταδεικνύουν ευρήματα, ειδικά στην χερσόνησο του Αγίου Βασιλείου. Στον ίδιο χώρο υπάρχουν ίχνη από κτίσματα που παραπέμπουν σε οικισμούς κλασικών χρόνων. 

Η παραλία της εκτείνεται σε μήκος 9 χιλιόμετρων, με βότσαλο που βαθμιαία καταλήγει σε άμμο, και είναι μια από τις πιο μεγάλες της Εύβοιας. Στο βόρειο τμήμα της βρίσκεται η Χερσόνησος του Αγίου Βασιλείου με πολλούς κολπίσκους κρυμμένους μέσα στην πυκνή βλάστηση από μεγάλα πεύκα που φτάνουν μέχρι την ακτή. Ενδιαφέρον όρμος είναι αυτός του Σαρακήνικου που βρίσκεται ανάμεσα στην παραλία της Αγκάλης και του όρμου Αγίου Βασιλείου. Ενδότερα από την παραλία της Αγκάλης ανοίγεται ένας κάμπος που στο μεγαλύτερο μέρος του σκεπάζεται από ελαιόδεντρα, ένα μέρος με πεύκα και ένα άλλο είναι καλλιεργήσιμη γη. 

Το χωριό πήρε το  όνομα Αγκάλη από το σχήμα της ακτής της, που είναι σαν μια μεγάλη αγκαλιά. Επίσης, *αγκάλη* είναι και λέξη της αλιευτικής ορολογίας. Η Αγκάλη τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της φυσικής ομορφιάς της, έχει γνωρίσει ραγδαία ανάπτυξη. Στην περιοχή έχει χτιστεί ένας μεγάλος αριθμός από εξοχικές κατοικίες και πολλά ενοικιαζόμενα διαμερίσματα καθώς και αρκετά ξενοδοχεία. Στο νοτιότερο τμήμα της παραλίας υπάρχουν και δύο camping. Επίσης υπάρχουν πολλές ταβέρνες, εστιατόρια, καφετέριες και διάφορα καταστήματα που ως επί τω πλείστον δουλεύουν τους καλοκαιρινούς μήνες. Υπολογίζεται ότι ενδεχομένως ο πληθυσμός ξεπερνά τις 3.000 με 3.500 άτομα.

Στις αρχές Αυγούστου του 2021, μεγάλη πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε όλη την βορειοκεντρική Εύβοια, κατέκαψε όλο, εκτός των άλλων, δάσος της παραλίας, τον ελαιώνα, και αρκετά σπίτια.

Από το 2022 την Άνοιξη και μετά, κατασκευάζεται μικρό λιμάνι μεταξύ της παραλίας της Αγκάλης και του όρμου Σαρακίνικο όπου σύμφωνα με το κατασκευαστικό πρόγραμμα θα είναι έτοιμο το 2023 το καλοκαίρι η και μετά.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Αγίας Άννης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Αγία Άννα και την Παλαιόβρυση αποτελούν την κοινότητα Αγίας Άννας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νηλέως του Δήμου Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφηκαν 217 κάτοικοι. ενώ με την απογραφή του 2021 το χωριό έχει πληθυσμό 406 κατοίκων. 

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας
Arrasando

Το **Arrasando** είναι το 6ο άλμπουμ της Μεξικάνας ποπ σταρ Ταλία. Κυκλοφόρησε το 2000 από την ΕΜΙ και έλαβε εξαιρετικές κριτικές σε όλο τον κόσμο. Βοήθησε την Ταλία να εδραιωθεί στην παγκόσμια μουσική σκηνή και στην ποπ κουλτούρα. Της έφερε επίσης την πολυπόθητη διεθνή αναγνωρισιμότητα, κάτι το οποίο είχε ήδη καταφέρει μέσω των τηλενουβέλλων της. Συνδυάζει πολλά μουσικά είδη και επιρροές και το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό που κυριολεκτικά μάγεψε. Έχει πουλήσει πάνω από 3,5 εκατομμύρια αντίτυπα μέχρι στιγμής σε διεθνές επίπεδο.

**Χρήσιμα στοιχεία**:
*Το άλμπουμ  περιλαμβάνει το τραγούδι τίτλων της επιτυχημένης σειράς **Ροζαλίντα** με πρωταγωνίστρια την Ταλία.
*Θεωρείται το 2ο αγαπημένο άλμπουμ για το ελληνικό κοινό το έτος 2000 αμέσως μετά το **Oops...I did it again** της Μπρίτνεϊ Σπίαρς.
*Η Ταλία, σύμφωνα με τον κατάλογο πωλήσεων της IFPI, είναι η ξένη καλλιτέχνιδα με τις υψηλότερες πωλήσεις δίσκων στην Ελλάδα το έτος 2000 με ελληνικές πωλήσεις να ξεπερνούν τα 95.000 αντίτυπα.

## Κατάλογος Κομματιών

*Κανονική έκδοση*
#"Entre El Mar Y Una Estrella" (Marco Flores) – 3:44
#"Regresa a Mí" (Thalía, Emilio Estefan Jr., Lawrence P. Dermer, Robin Dermer, Angie Chirino) – 4:28
#"Reencarnación" (Thalía, Lawrence P. Dermer, Robi Rosa) – 5:03
#"Arrasando" (Thalía, Emilio Estefan Jr., Lawrence P. Dermer, Robin Dermer) – 3:59
#"No Hay que Llorar" (Thalía, Lawrence P. Dermer) – 3:39
#"Quiero Amarte" (Thalía, Lawrence P. Dermer, Robin Dermer) – 3:30
#"Suerte en Mí" (Thalía, Emilio Estefan Jr., Lawrence P. Dermer) – 4:15
#"Menta y Canela" (Thalía, Dámaso Pérez Prado) – 3:47
#"Tumba la Casa" (Thalía, Lawrence P. Dermer, Norbeto Cotto, Luis Tineo) – 4:26
#"Pata Pata" (Jerry Racovo, Miriam Makeba, Edgardo Franco) – 4:39
#"Siempre hay Cariño" (Emilio Estefan Jr., Robert Blades, Angie Chirino) – 3:10
#"Rosalinda" (Kike Santander) – 3:52

## Βραβεία / Αναγνωρίσεις
Το άλμπουμ προτάθηκε για 2 βραβεία **Λάτιν Γκράμμυ**. Ήταν υποψήφιο στις εξής κατηγορίες:
*Καλύτερο ποπ άλμπουμ της χρονιάς από γυναίκα τραγουδίστρια
*Άλμπουμ με την καλύτερη τεχνική υποστήριξη
Και τελικά κέρδισε το 2ο βραβείο  ενώ το άλμπουμ που νίκησε στη 1η υποψηφιότητα ήταν το Mi Reflejo της Κριστίνα Αγκιλέρα.
Επίσης το 2001 η Ταλία κέρδισε το "**Βραβείο της Σταρ**" στα **Latin Billboard Awards** λόγω της λαμπρής καριέρας της μέχρι τότε.
Άλλα βραβεία που απονεμήθηκαν στη Ταλία λόγω αυτής της επιτυχίας της ήταν τα εξής:
***Lo Nuestro** (καλλιτέχνης του κοινού)
***Tu Música** (Μεγαλύτερο crossover1, τραγουδίστρια της χρονιάς2)

## Αναφορές


Κατηγορία:Δισκογραφία της Ταλία
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000
Πτώον όρος

Το **Πτώο** (ή όρος Πελαγίας) είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας, που βρίσκεται στον νομό Βοιωτίας, βόρεια των λιμνών Παραλίμνη και Υλίκη. 

## Περιγραφή
Έχει υψόμετρο 781 μέτρα και στις πλαγιές του ήταν χτισμένη η αρχαία πόλη Ακραίφνιο, που βρισκόταν στη θέση του σύγχρονου ομώνυμου χωριού. Σύμφωνα με τις περιγραφές του Παυσανία στο *[[Ελλάδος περιήγησις]]* στο όρος Πτώο υπήρχε ιερό του Απόλλωνα, το οποίο έχει αποκαλυφθεί από την αρχαιολογική σκαπάνη.

## Αναφορά του Μαντείου
[μικρογραφία|[Κεφαλή Κούρου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 16)|Κούρος από τον Ναό του Απόλλωνος]]
Το μαντείο αναφέρεται επίσης από τον Ηρόδοτο, ο οποίος περιγράφει την επίσκεψη κάποιου Μυός από τον Εύρωμο, ο οποίος στάλθηκε από τον Πέρση στρατηγό Μαρδόνιο για να λάβει προφητείες από όσο το δυνατόν περισσότερους χρησμούς:
ΗΡΟΔΟΤΟΣ -Ἱστορίαι [8.135.1 -8.135.3]

*'[8.135.1] τότε δὲ θῶμά μοι μέγιστον γενέσθαι λέγεται ὑπὸ Θηβαίων· ἐλθεῖν ἄρα τὸν Εὐρωμέα Μῦν, περιστρωφώμενον πάντα τὰ χρηστήρια, καὶ ἐς τοῦ Πτῴου Ἀπόλλωνος τὸ τέμενος. τοῦτο δὲ τὸ ἱρὸν καλέεται μὲν Πτῷον, ἔστι δὲ Θηβαίων, κεῖται δὲ ὑπὲρ τῆς Κωπαΐδος λίμνης πρὸς ὄρεϊ ἀγχοτάτω Ἀκραιφίης πόλιος. [8.135.2] ἐς τοῦτο τὸ ἱρὸν ἐπείτε παρελθεῖν τὸν καλεόμενον τοῦτον Μῦν, ἕπεσθαι δέ οἱ τῶν ἀστῶν αἱρετοὺς ἄνδρας τρεῖς ἀπὸ τοῦ κοινοῦ ὡς ἀπογραψομένους τὰ θεσπιεῖν ἔμελλε, καὶ πρόκατε τὸν πρόμαντιν βαρβάρῳ γλώσσῃ χρᾶν. [8.135.3] καὶ τοὺς μὲν ἑπομένους τῶν Θηβαίων ἐν θώματι ἔχεσθαι ἀκούοντας βαρβάρου γλώσσης ἀντὶ Ἑλλάδος, οὐδὲ ἔχειν ὅ τι χρήσωνται τῷ παρεόντι πρήγματι· τὸν δὲ Εὐρωμέα Μῦν ἐξαρπάσαντα παρ᾽ αὐτῶν τὴν ἐφέροντο δέλτον, τὰ λεγόμενα ὑπὸ τοῦ προφήτεω γράφειν ἐς αὐτήν, φάναι δὲ Καρίῃ μιν γλώσσῃ χρᾶν, συγγραψάμενον δὲ οἴχεσθαι ἀπιόντα ἐς Θεσσαλίην.</blockquote> 

<blockquote>*[8.135.1] Τότε, όπως αφηγούνται οι Θηβαίοι, έγινε ένα καταπληκτικό, κατά τη γνώμη μου, θαύμα· δηλαδή ο Μυς αυτός από τον Εύρωμο, κάνοντας το γύρο των μαντείων, έφτασε και στο τέμενος του Πτώου Απόλλωνος. Βέβαια Πτώο λέγεται αυτό το λατρευτικό κέντρο, ανήκει όμως στους Θηβαίους· βρίσκεται πάνω απ᾽ τη λίμνη Κωπαΐδα σε βουνό, πολύ πολύ κοντά στην πόλη Ακραιφία. [8.135.2] Όταν λοιπόν, λένε, αυτός που αναφέραμε τ᾽ όνομά του, ο Μυς, έφτασε σ᾽ αυτό το κέντρο λατρείας, τον συνόδευαν τρεις Θηβαίοι αντιπρόσωποι της πόλης τους, για να καταγράψουν τα όσα ήταν να χρησμοδοτήσει ο θεός, οπότε ξαφνικά ο ιερέας του μαντείου δίνει τον χρησμό σε βαρβαρική γλώσσα. [8.135.3] Κι οι Θηβαίοι που τον συνόδευαν έμειναν με το στόμα ανοιχτό ακούοντας, αντί ελληνικά, βαρβαρική γλώσσα και δεν ήξεραν τί να κάνουν μ᾽ αυτό που συνέβαινε· αλλά ο Μυς από τον Εύρωμο άρπαξε απ᾽ τα χέρια τους το πινάκιο που κρατούσαν και πήρε να γράφει τα όσα έλεγε ο ιερέας του μαντείου· και λένε, τους είπε ότι ο χρησμός ήταν στη γλώσσα των Καρών· τον κατέγραψε και πήρε βιαστικά το δρόμο για τη Θεσσαλία.

## Πτώια
Υπάρχει επιγραφή για τα Πτώια  - αγωνίσματα πνευματικού ενδιαφέροντος που γίνονταν κάθε πέντε χρόνια σύμφωνα με το διάταγμα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Ιερό του Απόλλωνα Πτώου
* Persée - Inscriptions du temple d'Apollon Ptoos- Maurice Holleaux

## Δείτε επίσης
* Ακραιφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Βοιωτίας
Κατηγορία:Ναοί του Απόλλωνα
Άντριαν φαν Ρόομεν

Ο **Αντριάν φαν Ρόομεν** (*Adriaan van Roomen*, γνωστός και ως *Adrianus Romanus*, 29 Σεπτεμβρίου 1561 - 4 Μαΐου 1615) ήταν Φλαμανδός μαθηματικός. Γεννήθηκε στο Λέουβεν, όπου έγινε καθηγητής, αλλά μετά ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη. Εργάστηκε πάνω στην άλγεβρα, την τριγωνομετρία και την γεωμετρία καθώς και το δεκαδικό ανάπτυγμα του ''π''.

Η δημοσίευσή του *Parvum theatrum urbium*, το 1595, περιείχε λατινικούς στίχους για τις πόλεις της Ιταλίας (πιθανώς γραμμένους από τον Τόμας Έντουαρντς).

## Δείτε επίσης
* Απολλώνιο πρόβλημα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία του Α. φαν Ρόομεν στο MacTutor History of Mathematics archive 

Κατηγορία:Φλαμανδοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 16ου αιώνα
Τρόφιμοι (Αρχαία Σπάρτη)

Οι **τρόφιμοι** αποτελούσαν κατά την αρχαιότητα μια άτυπη κοινωνική ομάδα στη Σπάρτη. Επρόκειτο για τέκνα των οποίων οι γονείς δεν άνηκαν στην τάξη των ομοίων, δηλαδή τέκνα περίοικων ή Ελλήνων ξένων πόλεων, τα οποία ωστόσο είχαν ανατραφεί ακολουθώντας τη σπαρτιατική αγωγή.

Οι τρόφιμοι υιοθετούνταν προσωρινά από έναν *οίκο*. Μόλις ολοκληρωνόταν η αγωγή μπορούσαν να επιλέξουν την επιστροφή τους στον τόπο καταγωγής τους, όπου συνήθως ενδυνάμωναν τη σπαρτιατική επιρροή. Άλλοι επέλεγαν να παραμείνουν και να υπηρετήσουν στον οπλιτικό στρατό των Λακεδαιμονίων. Είχαν δε τη δυνατότητα να ανέλθουν στην τάξη των ομοίων. Σύμφωνα με τον ιστορικό Πλούταρχο, ο βασιλιάς Άγις Δ', προχώρησε στο μέτρο αυτό προκειμένου να ενδυναμώσει το πολιτικό σώμα, που είχε γίνει υπερβολικά ολιγάριθμο για να υποστηρίξει το σπαρτιατικό στρατό.

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Αρχαία Σπάρτη
Κατηγορία:Σπαρτιατικός στρατός
83 Βεατρίκη

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 83 Βεατρίκη

**83 Βεατρίκη** 



Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις 

Ανακαλύφθηκε στις 26 Απριλίου 1865 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 393.528.000 km  (2,631 AU)

Περιήλιο 334.023.000 km  (2,233 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 363.776.000 km  (2,432 AU)

Εκκεντρότητα 0,082

Περίοδος περιφοράς 1.385,035 ημέρες  (3,79 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 19,07&nbsp;km/sec 

Κλίση 4,966° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 27,80° 

Όρισμα του περιηλίου 167,17° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  40,7 km 

Μάζα 5,6 ×1017 kgr

Μέση πυκνότητα - gr/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,0228 m/sec<sup>2</sup>

Ταχύτητα Διαφυγής 43&nbsp;m/sec

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 10,16 h 

Λευκαύγεια 0,092 

Φασματικός τύπος X 

Φαινόμενο μέγεθος - 

Απόλυτο μέγεθος 8,66 

Μέση Θερμοκρασία 178 K 



Η **Βεατρίκη (Beatrix)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,66. Ανακαλύφθηκε το 1865 από τον Ιταλό αστρονόμο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις, που παρατηρούσε από τη Νάπολη, και πήρε το όνομα της από τη Βεατρίκη Πορτινάρι, η οποία ήταν αγαπημένη του Δάντη Αλιγκέρι και κεντρικός χαρακτήρας στα έργα του *[[Θεία Κωμωδία]]* και *[[Νέα Ζωή (Δάντης)|Νέα ζωή]]*. Η Βεατρίκη υπήρξε ο τελευταίος από τους εννέα αστεροειδείς που ανεκάλυψε συνολικά ο ντε Γκάσπαρις.

Μία επιπρόσθηση αστέρα από τη Βεατρίκη, που παρατηρήθηκε στις 15 Ιουνίου 1983, επέτρεψε να προσδιορισθεί ότι η ελάχιστη διάμετρός της ήταν τουλάχιστον 68 χιλιόμετρα.

Βεατρικη
Κύρος

Το όνομα **Κύρος**, από το αρχαίο ελληνικό Κῦρος και αυτό από το περσικό Kuruš, μπορεί να αναφέρεται 
* ο Κύρος Α΄ (περ. 650 π.Χ.), βασιλιάς της Περσίας
* ο Κύρος Β΄ (559–529 π.Χ.) εγγονός του Κύρου Α΄ και ιδρυτής της Περσικής Αυτοκρατορίας
* ο Κύρος ο νεότερος (πέθ. 401 π.Χ.), αδελφός του βασιλιά της Περσίας Αρταξέρξη
* ο Κύρος Αλεξανδρείας, Πατριάρχης Αλεξανδρείας (631-641μ.Χ) και συνιδρυτής του Μονοθελητισμού
* ο Κύρος ο Πανοπολίτης, βυζαντινός λόγιος και αξιωματούχος του 5ου αιώνα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
84 Κλειώ

**84 Κλειώ** 



Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ 

Ανακαλύφθηκε στις 25 Αυγούστου 1865 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 436.886.000 km  (2,920 AU)

Περιήλιο 269.828.000 km  (1,804 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 353.357.000 km  (2,362 AU)

Εκκεντρότητα 0,236

Περίοδος περιφοράς 1.325,96 ημέρες  (3,63 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 19,11&nbsp;km/sec 

Κλίση 9,334° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 327,65° 

Όρισμα του περιηλίου 14,69° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  39,58 km 

Μάζα 5,2 ×1017 kgr

Μέση πυκνότητα - gr/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,0221 m/sec<sup>2</sup>

Ταχύτητα Διαφυγής 42&nbsp;m/sec

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 23,562 h 

Λευκαύγεια 0,053 

Φασματικός τύπος G 

Φαινόμενο μέγεθος - 

Απόλυτο μέγεθος 9,32 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~181 K  




Η **Κλειώ** (αγγλικά:**Klio**) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,32. Ανακαλύφθηκε το 1865 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ της Γερμανίας, και πήρε το όνομά της από τη Μούσα της επικής ποίησης και της Ιστορίας, Κλειώ, της ελληνικής μυθολογίας.

Μία επιπρόσθηση αμυδρού αστέρα από την Κλειώ παρατηρήθηκε στις 2 Απριλίου 1997.

Φωτομετρικές παρατηρήσεις της Κλειούς το 2007 από το Νέο Μεξικό έδωσαν μία καμπύλη φωτός που δείχνει περίοδο περιστροφής του αστεροειδούς ίση με 23 ώρες και 34 λεπτά, με διακύμανση του φαινόμενου μεγέθους  κατά 0,21 ± 0,02 σε κάθε περίοδο.

Κλειω
85 Ιώ

**85 Ιώ** 

 


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς 

Ανακαλύφθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1865 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 473.341.000 km  (3,164 AU)

Περιήλιο 320.334.000 km  (2,141 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 396.837.000 km  (2,652 AU)

Εκκεντρότητα 0,193

Περίοδος περιφοράς 1.578,081 ημέρες  (4,32 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 18,12&nbsp;km/s 

Κλίση 11,967° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 203,440° 

Όρισμα του περιηλίου 122,293° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  72,5 km 

Μάζα ~3,4 ×1018 kgr

Μέση πυκνότητα ~1,4 gr/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό ~0,028 m/sec<sup>2</sup>

Ταχύτητα διαφυγής ~0,07&nbsp;km/sec

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 0,2864 ημέρες  (6,875 h) 

Λευκαύγεια 0,067 

Φασματικός τύπος C 

Φαινόμενο μέγεθος - 

Απόλυτο μέγεθος 7,61 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~172 K  272 K 




Η **Ιώ** (αγγλικά:**Io**) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,61. Ανακαλύφθηκε το 1865 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομά της από την Ιώ της ελληνικής μυθολογίας. Ιώ ονομάζεται επίσης και ένας από τους δορυφόρους του Δία.

Η διάμετρος της Ιούς υπολογίσθηκε από μια επιπρόσθηση αστέρα στις 10 Δεκεμβρίου 1995. Μία ακόμα επιπρόσθηση από την Ιώ σημειώθηκε στις 12 Μαρτίου 2009, ορατή από τις ανατολικές ΗΠΑ. Το σχήμα της Ιούς είναι αρκετά ομαλό, με διαστάσεις 180×160×160 χιλιόμετρα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ιω
86 Σεμέλη

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 86 Σεμέλη

**86 Σεμέλη** 

 


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Φρήντριχ Τίτγεν 

Ανακαλύφθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1866 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 562.652.000 km  (3,761 AU)

Περιήλιο 369.116.000 km  (2,467 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 465.884.000 km  (3,114 AU)

Εκκεντρότητα 0,208

Περίοδος περιφοράς 2.007,366 ημέρες  (5,50 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 16,69&nbsp;km/sec 

Κλίση 4,822° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 86,452° 

Όρισμα του περιηλίου 307,886° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  60,3 km 

Μάζα 1,8 ×1018 kgr

Μέση πυκνότητα - gr/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,0337 m/sec<sup>2</sup>

Ταχύτητα Διαφυγής 63,8&nbsp;m/sec

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 16,634 ώρες 

Λευκαύγεια 0,047 

Φασματικός τύπος C (ανθρακούχος) 

Φαινόμενο μέγεθος - 

Απόλυτο μέγεθος 8,54 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~158 K  




Η **Σεμέλη** (αγγλικά:**Semele**) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,54. Ανακαλύφθηκε το 1866 από τον Γερμανό αστρονόμο Φρήντριχ Τίτγεν, που παρατηρούσε από το Βερολίνο, και πήρε το όνομα της μητέρας του θεού Διονύσου, της Σεμέλης, κατά την ελληνική μυθολογία. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

Η τροχιά της Σεμέλης βρίσκεται σε ένα μέσο συντονισμό 13:6  με τον πλανήτη Δία, δηλαδή στο ίδιο χρονικό διάστημα κατά το οπίο ο Δίας εκτελεί 6 περιφορές γύρω από τον Ήλιο η Σεμέλη εκτελεί 13. Ο υπολογιζόμενος χρόνος Λιαπούνοφ για τη Σεμέλη είναι μόλις 6000 γήινα έτη, υποδεικνύοντας μία χαοτική τροχιά που μεταβάλλεται πολύπλοκα με την πάροδο του χρόνου εξαιτίας των βαρυτικών διαταραχών από τους πλανήτες. Αυτός ο χρόνος Λιαπούνοφ είναι ο δεύτερος μικρότερος ανάμεσα σε αυτούς των πρώτων 100 αστεροειδών.

Σεμελη