Πάσσαλο (Αγίοι των Τελευταίων Ημερών)

Ένας **πάσσαλος** είναι μια διοικητική μονάδα που αποτελείται από πολλές ενορίες (εκκλησιαστικές συγκεντρώσεις) σε ορισμένες ομολογίες του κινήματος των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.

Η ονομασία «πάσσαλος» προέρχεται από το βιβλίο του Ησαΐα:

Ένας πάσσαλος αναφέρεται μερικές φορές και ως **πάσσαλος της Σιών**.

## Ιστορία
Ο πρώτος πάσσαλος των Αγίων των Τελευταίων Ημερών οργανώθηκε στα κεντρικά γραφεία της Εκκλησίας στο Κέρτλαντ, της πολιτείας του Οχάιο, στις 17 Φεβρουαρίου 1834, με πρόεδρο τον ιδρυτή του κινήματος, Τζόζεφ Σμιθ. Ο δεύτερος πάσσαλος οργανώθηκε δυτικότερα, στην Κομητεία Κλέι του Μιζούρι, την 3η Ιουλίου 1834, με πρόεδρο τον Ντέιβιντ Γουίτμερ. Ο πάσσαλος του Μιζούρι μεταφέρθηκε το 1836 στο Φαρ Ουέστ του Μιζούρι, ενώ ο πάσσαλος του Κέρτλαντ, στο βόρειο Οχάιο, διαλύθηκε το 1838. Ένας άλλος πάσσαλος οργανώθηκε στο Άνταμ-οντι-Άμαν το 1838, αλλά εγκαταλείφθηκε αργότερα την ίδια χρονιά, λόγω των γεγονότων του Μορμονικού Πολέμου του 1838 στο Μιζούρι. Το 1839, ο κεντρικός πάσσαλος της Εκκλησίας επανιδρύθηκε δυτικότερα, στη Ναυού του Ιλινόις, κοντά στην ανατολική όχθη του ποταμού Μισσισσιππή, με πρόεδρο τον Γουίλιαμ Μαρξ.

Πρόσθετοι πάσσαλοι δημιουργήθηκαν στην περιοχή γύρω από τη Ναυού το 1840. Αμέσως μετά τον θάνατο του Τζόζεφ Σμιθ στο Κάρθιτζ του Ιλινόις, τον Ιούνιο του 1844, προέκυψε κρίση διαδοχής. Το 1846, όλοι οι υπάρχοντες πάσσαλοι, συμπεριλαμβανομένου του πάσσαλου της Ναυού, διαλύθηκαν ως αποτέλεσμα της εξόδου των περισσοτέρων Αγίων των Τελευταίων Ημερών προς την Κοιλάδα της Αλμυρής Λίμνης.

## Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών
Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών είναι η μεγαλύτερη ομολογία του κινήματος. Μετά τον θάνατο του Τζόζεφ Σμιθ, ο Μπρίγκαμ Γιανγκ ανέλαβε την ηγεσία και οδήγησε τα μέλη δυτικά, διασχίζοντας τον ποταμό Μισισιπή, τις Μεγάλες Πεδιάδες και τα Βραχώδη Όρη, έως την Κοιλάδα της Αλμυρής Λίμνης. Ο πρώτος πάσσαλος εκεί ήταν ο Πάσσαλος του Σολτ Λέικ (της Αλμυρής Λίμνης), που οργανώθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1847, στο μελλοντικό σημείο της Σολτ Λέικ Σίτι, με πρόεδρο τον Τζον Σμιθ, ανιψιό του Τζόζεφ Σμιθ. Κατά τον θάνατο του προέδρου Γιανγκ το 1877, υπήρχαν 20 πάσσαλοι σε λειτουργία με περίπου 250 ενορίες.

Νέοι πάσσαλοι δημιουργούνται όταν οι ενορίες σε υπάρχοντες πασσάλους ή περιφέρειες έχουν αναπτυχθεί αρκετά ώστε να μπορούν να υποστηρίξουν έναν νέο πάσσαλο. Όταν μια περιφέρεια (district) γίνεται πάσσαλος, δεν προεδρεύεται πλέον από πρόεδρο ιεραποστολής. Οι νέοι πάσσαλοι δημιουργούνται συνήθως με διαίρεση ενός υπάρχοντος πάσσαλου (ή, για παράδειγμα, τριών νέων από δύο υπάρχοντες). Εκτός από το μέγεθος και τον αριθμό των τοπικών ενοριών, η δημιουργία ενός νέου πάσσαλου απαιτεί επαρκή αριθμό κατόχων του Μελχισεδέκειου ιερατείου για να στελεχώσουν τις ηγετικές θέσεις. Μερικές φορές η έλλειψη διαθέσιμων ηγετών καθυστερεί τη δημιουργία νέων πασσάλων, με αποτέλεσμα ορισμένοι υπάρχοντες πάσσαλοι να περιλαμβάνουν πολύ περισσότερες ενορίες από το συνηθισμένο. Η γεωγραφική έκταση ενός πάσσαλου διαφέρει ανάλογα με τη χώρα και την πυκνότητα των μελών. Στη Γιούτα, ένας πάσσαλος μπορεί να καλύπτει λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ σε άλλες περιοχές του κόσμου μπορεί να εκτείνεται σε χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα για να περιλάβει αρκετά μέλη.

Τον Δεκέμβριο του 2012, ο Τζέφρυ Ρ. Χόλαντ οργάνωσε τον 3.000ό πάσσαλο της Εκκλησίας στη Φρίταουν της Σιέρα Λεόνε, στη Δυτική Αφρική. Στο τέλος του 2015, υπήρχαν 3.174 πάσσαλοι, και μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2019, η Εκκλησία ανέφερε 3.437 πάσσαλους παγκοσμίως.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις


Κατηγορία:Μορμόνοι