open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάρκους Ράσφορντ

Ο **Μάρκους Ράσφορντ**, MBA (αγγλικά: *Marcus Rashford*, γενν. στις 31 Οκτωβρίου 1997) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Μπαρτσελόνα, ως δανεικός από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και την εθνική ομάδα της Αγγλίας.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

### Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Ο Ράσφορντ εντάχθηκε στις ακαδημίες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε ηλικία 7 ετών. Έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα τον Φεβρουάριο του 2016, σκοράροντας δύο φορές στον πρώτο του ευρωπαϊκό αγώνα απέναντι στη Μίτγιουλαντ. Τρεις ημέρες αργότερα, πέτυχε δύο γκολ και στο πρώτο του ματς στην Πρέμιερ Λιγκ, κόντρα στην Άρσεναλ.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του στο σύλλογο, σκόραρε σε όλα τα σημαντικά ντεμπούτα (ντέρμπι Μάντσεστερ, Κύπελλο Αγγλίας, Τσάμπιονς Λιγκ), κατακτώντας το Γιουρόπα Λιγκ (2017), το Κύπελλο Αγλίας, το Λιγκ Καπ και το Κομιούνιτι Σιλντ. Μέχρι το 2025, είχε καταγράψει 426 συμμετοχές και 138 γκολ με τη φανέλα της Γιουνάιτεντ.

#### Άστον Βίλα (δανεικός)
Το Φεβρουάριο του 2025 παραχωρήθηκε δανεικός στην Άστον Βίλα για το υπόλοιπο της σεζόν, σημειώνοντας 10 συμμετοχές με γκολ ή ασίστ σε 17 αγώνες.

#### Μπαρτσελόνα (δανεικός)
Τον Ιούλιο του 2025, ο Ράσφορντ παραχωρήθηκε δανεικός στην Μπαρτσελόνα για τη σεζόν 2025–26, με οψιόν αγοράς περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ και μειώνοντας τις αποδοχές του για να ολοκληρωθεί η μεταγραφή.

## Εθνική ομάδα

Ο Ράσφορντ έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ανδρών της Αγγλίας τον Μάιο του 2016, σκοράροντας μόλις τρία λεπτά μετά την είσοδό του στον αγώνα απέναντι στην Αυστραλία. Έγινε έτσι ο νεότερος Άγγλος ποδοσφαιριστής που σκόραρε στο ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών.

Συμμετείχε στο Euro 2016, όντας ο νεαρότερος παίκτης της διοργάνωσης, καθώς και στο Euro 2020, στo Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022.

Μέχρι το 2025, μετρά 62 διεθνείς συμμετοχές και έχει πετύχει 120 γκολ με το εθνόσημο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Άγγλοι με καταγωγή από τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ίδρυμα Βουκ

Το **Ίδρυμα Βουκ** (σερβικά: *Вукова задужбина* ή *Vukova zadužbina*) είναι πολιτισμικό ίδρυμα στο Βελιγράδι, πρωτεύουσα της Σερβίας. Ιδρύθηκε 1987, στο πλαίσιο των εορτασμών για την συμπλήρωση 200 ετών από την γέννηση του Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς, μεγάλου μεταρρυθμιστή της σερβικής γλώσσας κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Ευρίσκεται επί της Οδού *[[Κράλια Μιλάνα]]*, πλησίον της Τεράζιγιε, της κεντρικής πλατείας της σερβικής πρωτεύουσας. Λόγω της αρχιτεκτονικής αξίας του, το κτίριο είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των πολιτισμικών μνημείων μείζονος σημασίας της Δημοκρατίας της Σερβίας, καθώς και εντός του καταλόγου των πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.

## Περιγραφή
Το κτίριο το οποίο, σήμερα, φιλοξενεί το Ίδρυμα Βουκ, αρχικώς, αποτελούσε ιδιωτικό μέγαρο, ενώ ανεγέρθηκε κατά την περίοδο μεταξύ 1870-1871 από τον αρχιτέκτονα Αλεξάνταρ Μπουγκάρσκι για λογαριασμό του Αρσένιγιε Γκολούμποβιτς, τότε Δημάρχου του Βελιγραδίου. Η πρόσοψή του υπέστη τροποποιήσεις από τον Μπράνκο Τανάζεβιτς το 1912, ενώ, παράλληλα, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα σερβοβυζαντινής αρχιτεκτονικής.

Παλαιότερα, το κτίριο φιλοξενούσε το Υπουργείο Παιδείας, ενώ, πλέον, στεγάζει το Ίδρυμα Βουκ. Το συγκεκριμένο ίδρυμα δημιουργήθηκε μέσω σχετικής συνεργασίας αριθμού πολιτισμικών ιδρυμάτων της Σερβίας, όπως η Σερβική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών, το Κοινοβούλιο της Σερβίας, η Μάτιτσα Σρπσκα, το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, ή, ακόμη, τα πανεπιστήμια του Νόβι Σαντ, του Κραγκούγιεβατς, της Πρίστινα, του Νις κτλ.. Ως αποστολή έχει την διάδοση των ιδεών του Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς, μέσω της εκδόσεως έργων του ιδίου, καθώς και έργων σχετικά με τον ίδιο.

thumb|center|upright=0.8|Λεπτομέρεια της προσόψεως του κτιρίου.

## Δείτε επίσης

* Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς
* Αρχιτεκτονική στο Βελιγράδι

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Πολιτισμός στο Βελιγράδι
Βουκ
Κατηγορία:Σερβική λογοτεχνία
Κατηγορία:Πολιτισμικά μνημεία μείζονος σημασίας στη Σερβία
Κατηγορία:Πολιτισμικά μνημεία στο Στάρι Γκραντ (Βελιγράδι)
Νοντρόν

Το **Νοντρόν** (γαλλικά: Nontron) είναι κοινότητα του νομού Δορδόνης, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία, στη νοτιοδυτική Γαλλία. Είναι υπονομαρχία του νομού και ο πληθυσμός ανέρχεται σε 3.050 κατοίκους (2017).

Είναι μέρος του περιφερειακού φυσικού πάρκου Περιγκόρ-Λιμουζέν.

Οι κάτοικοι ονομάζονται Νοντροναί (ζ).

## Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Η εκκλησία του Νοντρόν
Η κοινότητα Νοντρόν είναι υπονομαρχία του βορειότερου διαμερίσματος του νομού Δορδόνης και βρίσκεται στην καρδιά του Πράσινου Περιγκόρ.

Με ποικίλα τοπία και μέσα στη φύση, βρίσκεται στην καρδιά του περιφερειακού φυσικού πάρκου Περιγκόρ-Λιμουζέν, σχεδόν σε ίση απόσταση ανάμεσα στο Περιγκέ, τη Λιμόζ και την Ανγκουλέμ.

Η πόλη ήταν πολύ απομονωμένη για πολύ καιρό, χωρίς κανένας σημαντικός οδικός άξονας να περνά μέσα από αυτήν, γεγονός που αποτέλεσε σημαντικό εμπόδιο στην τοπική οικονομική ανάπτυξη.

Διασχίζεται από τον ποταμό Μπαντιά, παραπόταμο του Σαράντ.

Η έκταση της κοινότητας είναι 24,67 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

## Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο του Νοντρόν
μικρογραφία|250x250εσ|Ο ''κήπος των Τεχνών'', κάτω από το κάστρο
Η πόλη Νοντρόν ιδρύθηκε περί το 1100 π.Χ. από Γαλάτες και Φοίνικες προερχόμενους από την Τύρο. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ρεμπώ ντε Λωγκαρντιέρ το όνομα του Νοντρόν προήλθε από δύο λέξεις από τη γλώσσα της Τύρου: Nata = κοιλάδα και Dun = βουνό.

Κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το 53 π.Χ., στη συνέχεια από τους Γότθους μεταξύ 406 και 418, από τους Φράγκους του Κλοβίς το 507, λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς στο δρόμο τους για την πολιορκία του Πουατιέ στο 8ο αιώνα.

Τον 8ο αιώνα, χτίστηκε ένα κάστρο για τους κόμητες της Λιμόζ και το αββαείο του Σαρού.

Κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου το Νοντρόν πολιορκήθηκε πολλές φορές, περνώντας από την ηγεμονία του βασιλιά της Γαλλίας στον βασιλιά της Αγγλίας και το 1453 βρισκόταν στα σύνορα μεταξύ των δύο κρατών.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης και τη δημιουργία των νομών στη Γαλλία, το Νοντρόν έγινε υπονομαρχία του νομού Δορδόνης.

Ο σιδηροδρομικός σταθμός λειτουργούσε μεταξύ 1891 και 1946 για τους επιβάτες και μέχρι το 1970 για τα εμπορεύματα.

Μια στρατιωτική φυλακή άνοιξε από το 1940 έως το 1946 στις εγκαταστάσεις της πρώην αστικής φυλακής. Ήταν τόπος κράτησης πολιτικών υπόπτων και καταδίκων.

Η πόλη είναι γνωστή για την παραγωγή ενός τύπου πτυσσόμενου μαχαιριού, γνωστού ως μαχαίρι Νοντρόν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη σελίδα της πόλης (επιλογή γλώσσας)
* Το Νοντρόν και τα διάσημα μαχαίρια του (αγγλικά)

Κατηγορία:Πόλεις της Ακουιτανίας
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Αντώνιος Κουτήφαρης

Ο Τχης (ΠΖ) **Αντώνιος Κουτήφαρης** (1862 - 1913) ήταν ανώτερος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και πεσών του Β’ Βαλκανικού Πολέμου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βαρούσι της Μάνης. Πατέρας του ήταν ο Αγησίλαος Κουτήφαρης, ράφτης στο επάγγελμα, και μητέρα του η Καλλιόπη Μοσχολέα. Είχε τέσσερις αδερφές (την Φωτούλα, την Ελένη, την Μαρία και την Σταυρούλα) και δύο αδερφούς, τον Κλεομένη (1855-;) και τον Παναγιώτη (1873-;), ο οποίος επίσης σταδιοδρόμησε στον στρατό και έφτασε ώς τον βαθμό του λοχαγού.

Έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Έφτασε στον βαθμό του ταγματάρχη και συμμετείχε στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο ως Διοικητής του 3ου Τάγματος του 9ου Συντάγματος Πεζικού. 

Ήταν θείος του ιατρού και πανεπιστημιακού Βασίλειου Κουτήφαρη, ενώ ο πατέρας του ήταν μικρανιψιός του πρώτου Μπέη της Μάνης Τζανέτου Κουτούφαρη.

## Θάνατος
Στις  Ιουνίου 1913 ο **Κουτήφαρης** τραυματίστηκε θανάσιμα κοντά στον Σιδηροδρομικό Σταθμό του Γαλλικού κατά την διάρκεια της Μάχης του Κιλκίς.

Σύμφωνα με τον μετέπειτα Α/ΓΕΣ Γεώργιο Κοσμά, ο **Κουτήφαρης** μεταφέρθηκε στο Χειρουργείο της Μπάλτζας, όπου τον επισκέφτηκε ο βασιλιάς και αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος. Όταν ο τελευταίος τον ρώτησε σχετικά με την υγεία του, ο **Κουτήφαρης** αντερώτησε «*Νικώμεν, Μεγαλειότατε;*» και λαμβάνοντας καταφατική απάντηση, άφησε την τελευταία του πνοή.

## Στη λαϊκή κουλτούρα
Οι τελευταίες στιγμές του **Κουτήφαρη** ενέπνευσαν την λαϊκή Μούσα. Χαρακτηριστικά είναι μανιάτικα μοιρολόγια, όπως εκείνο που καταγράφει ο Κ.Δ. Κάσσης (βασισμένος στη μαρτυρία της Σ. Μπουκουβαλέα-Τρουπάκη από την Καρδαμύλη), ή εκείνο που παραθέτει ο Δικαίος Βαγιακάκος.

Προτομές του **Κουτήφαρη** κοσμούν την κεντρική πλατεία του Μελισσοχωρίου και το Πολεμικό Μουσείο του Κιλκίς.

|thumb|Προτομή του Αντωνίου Κουτήφαρη στην κεντρική πλατεία του Μελισσοχωρίου
|thumb|Προτομή του Αντωνίου Κουτήφαρη στο Πολεμικό Μουσείο του Κιλκίς


## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Αντωνιος
Τουρισμός στο Μαυροβούνιο

Το Μαυροβούνιο είναι ένας από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο. Το 2007, πάνω από ένα εκατομμύριο τουρίστες επισκέφθηκαν το Μαυροβούνιο, πραγματοποιώντας περίπου 7,3 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις (αύξηση 23% σε σύγκριση με το 2006). Αυτό «μεταφράστηκε» σε περίπου 480 εκατομμύρια ευρώ έσοδα από τον τουρισμό (αύξηση 39% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος). Το 2015, πραγματοποιήθηκαν πάνω από 1,7 εκατομμύρια αφίξεις τουριστών, ενώ, το ίδιο έτος, η παράκτια πόλη Κότορ ονομάστηκε ως η καλύτερη πόλη για να επισκεφτεί κάποιος (σύμφωνα με το Lonely Planet). Με συνολικά 1,8 εκατομμύρια επισκέπτες το 2016, το Μαυροβούνιο βρέθηκε στην 36η θέση ανάμεσα στις πιο δημοφιλείς χώρες της Ευρώπης (από τις 47 συνολικά). Το επόμενο έτος, 2017, έφτασαν στο Μαυροβούνιο πάνω από 2 εκατομμύρια τουρίστες. Η κυβέρνηση έχει θέσει ως στόχο να προσελκύσει πράσινες επενδύσεις, οι οποίες θα κάνουν βέλτιστη χρήση υπανάπτυκτων τμημάτων της ακτής, όπως η παραλίες Τζαζ, Βελίκα, το νησί Άντα Μπογιάνα και το χωριό Μπουλιάριτσα.

Το Μαυροβούνιο παρουσιάζεται ως ένας προορισμός που προσφέρει ποικιλία από αξιοθέατα και δραστηριότητες που μπορούν να αξιοποιηθούν όλο το χρόνο, ακόμα και για χειμερινό τουρισμό. Ως εκ τούτου, ο τουριστικός σχεδιασμός της κυβέρνησης του Μαυροβουνίου προετοιμάζει το έδαφος για ένα εθνικό αναπτυξιακό πρόγραμμα, που θα επικεντρώσει το ενδιαφέρον στη φύση, ιδιαίτερα σε δραστηριότητες όπως η πεζοπορία και η ποδηλασία, προσφέροντας παράλληλα νέες υποδομές και υπηρεσίες.

## Κύρια σημεία ενδιαφέροντος
Η διάσημη βόρεια παράκτια ζώνη παρουσιάζει κύριο ενδιαφέρον για τους τουρίστες που βρίσκονται στο Μαυροβούνιο. Η Αδριατική Ακτή του Μαυροβουνίου έχει μήκος 295 χιλιόμετρα, από τα οποία τα 72 χιλιόμετρα είναι παραλίες, ενώ στη ζώνη αυτή υπάρχουν πολυάριθμες αρχαίες και μεσαιωνικές πόλεις. Τα κύρια αξιοθέατα κατά μήκος της βόρειας ακτής είναι:
* Η παλιά πόλη του Χέρτσεγκ Νόβι
* Η παλιά πόλη του Κότορ, η οποία εντάσσεται στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ
* Ο Κόλπος του Κότορ, με την αρχαία κωμόπολη Πέραστ
* Η πολυτελής μαρίνα «Πόρτο Μοντενέγκρο» στο Τίβατ (τη μοναδική πόλη στις ακτές του Μαυροβουνίου που διαθέτει αεροδρόμιο)
* Η παλιά πόλη της Μπούντβα
* Η γραφική νησίδα Άγιος Στέφανος
* Η κωμόπολη Πέτροβατς κοντά στη Μπούντβα


File:Widok na Perast z zachodu 01.JPG|Πέραστ
File:Sveti Stefan (06).jpg|Άγιος Στέφανος
File:Budva nocu.jpg|Μπούντβα
File:20090719 Crkva Gospa od Zdravlja Kotor Bay Montenegro.jpg|Κότορ


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μαυροβουνιο
Σεμά Μόριτζ

Η **Σεμά Μόριτζ** (γενν. 14 Αυγούστου 1956, Άγκυρα) είναι Τούρκισσα μουσικός και συνθέτρια. 

## Βιογραφία και καλλιτεχνική ενασχόληση
Η μουσική που συνθέτει χαρακτηρίζεται από μία ιδιαίτερη ταυτότητα. Πιο συγκεκριμένα, κατάφερε να συνδυάσει την τζαζ με την τουρκική μουσική, συνιστώντας έτσι την «τουρκική τζαζ» (jazz a la turca).  

Το 1981, η Μόριτζ θα δημιουργήσει και θα διευθύνει στο Βερολίνο μία χορωδία από εργαζόμενες γυναίκες. Τρία χρόνια αργότερα, το 1984, συμμετείχε ως σολίστ αυτή τη φορά στη «χορωδία των φίλων» της συνοικίας Κρόιτσμπεργκ του Βερολίνου. Μία παλιά συνοικία που χαρακτηρίζεται για το καλλιτεχνικό και εναλλακτικό πνεύμα της.  

Το 1987, όμως, ίδρυσε τη δική της ομάδα, την Sema & Taksim.  

Το 1994, η Σεμά Μόριτζ συνεργάστηκε με τρεις Τούρκους και ξένους καλλιτέχνες -τον Dimo, τον Martin Lillich και τον ηθοποιό Tunçel Kurtiz- για την δημιουργία ενός μουσικού άλμπουμ βασισμένο στην ποιητική συλλογή του Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ, με τίτλο «Το 'Επος του Σεΐχη Μπεντρεντίν» (*πρωτότυπος τίτλος: Şeyh Bedreddin Destanı*).    

## Δισκογραφία
* 1992: Ich Höre Istanbul - Jazz A La Turka (İstanbul'u Dinliyorum) (Sema&Taksim) 
* 1994: Şeyh Bedreddin Destanı 
* 1995: Sihir (Sema & Taksim) 
* 1998: Gülnihal (Sema & Taksim) 
* 2005: İlahiler ve Nefesler 
* 2006: EKHO - Efsane Hanımlar 
* 2007: Ashura 
* 2009: EKHO II - Efsane Hanımlar 
* 2011: İstanbul'lu Efsane Hanımlar'ın Dillerindeki Şarkılar (1895-1940) 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι μουσικοί
Κατηγορία:Τούρκοι συνθέτες
Γέλιο

thumb|250px|Γυναίκες που γελάνε σε εργοστάσιο ένδυσης
Το **γέλιο** είναι η φυσική αντίδραση στους ανθρώπους που αποτελείται από συνήθως ρυθμικές, συχνά ηχηρές συσπάσεις του διαφράγματος και άλλων τμημάτων του αναπνευστικού συστήματος μετά από συγκεκριμένα εξωτερικά και εσωτερικά ερεθίσματα. Το γέλιο μπορεί να προκληθεί από δραστηριότητες όπως το γαργαλητό ή από αστείες ιστορίες ή σκέψεις. Συνήθως θεωρείται μια οπτική έκφραση διαφόρων συναισθηματικά θετικών καταστάσεων, όπως η χαρά και η ανακούφιση. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως μπορεί να προκληθεί από μια αρνητική συναισθηματική κατάσταση, όπως η ντροπή και η σύγχυση, όπως στο νευρικό γέλιο. Η ηλικία, το φύλο, η παιδεία, η γλώσσα και το πολιτιστικό υπόβαθρο επηρεάζουν αν κάποιο άτομο θα γελάσει ή όχι σε μία δεδομένη κατάσταση. Και κάποια άλλα είδη πρωτευόντων (οι χιμπατζήδες, οι γορίλες και οι ουρακοτάγκοι) εμφανίζουν ήχους που μοιάζουν με γέλιο όταν αντιδρούν στη φυσική επαφή, όπως την πάλη, το παιχνίδι και το γαργαλητό.

Το γέλιο είναι τμήμα της ανθρώπινης συμπεριφοράς που ρυθμίζεται από τον εγκέφαλο, βοηθώντας τους ανθρώπους να ξεδιαλύνουν τις προθέσεις του κατά τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και να δώσουν συναισθηματικό βάθος στις συζητήσεις. Το γέλιο συχνά χρησιμοποιείται ως σημάδι του ανήκειν σε μια ομάδα και δηλώνει αποδοχή και θετική αλληλεπίδραση. Το γέλιο μερικές φορές μπορεί να είναι μεταδοτικό και το γέλιο ενός ατόμου μπορεί να προκαλέσει γέλιο σε ένα άλλο άτομο, δημιουργώντας θετική ανατροφοδότηση.

Νευροφυσιολογικά, το γέλιο έχει συνδεθεί με την ενεργοποίηση του μεσοκοιλιακού προμετωπιαίου φλοιού και την παραγωγή ενδορφίνων. Επίσης έχει βρεθεί ότι τμήματα του μεταιχμιακού συστήματος, το οποίο σχετίζεται με τα συναισθήματα και συμμετέχει σε λειτουργίες που σχετίζονται με την ανθρώπινη επιβίωση. Συγκεκριμένα, οι δομές που σχετίζονται με το γέλιο είναι ο ιππόκαμπος και η αμυγδαλή. Κάποιες ουσίες, όπως το οινόπνευμα, τα κανναβιδοειδή και το υποξείδιο του αζώτου μπορεί να προκαλέσουν έντονο γέλιο.

Το γέλιο έχει βρεθεί ότι προκαλεί διαστολή του έσω στρώματος των αιμοφόρων αγγείων, του ενδοθηλίου, και αυξάνει τη ροή του αίματος, πιθανόν λόγω της έκκρισης μονοξειδίου του αζώτου σε απάντηση στην β-ενδορφίνη, ενώ το μονοξείδιο του αζώτου προκαλεί μείωση της φλεγμονής και της συγκόλλησης των αιμοπεταλίων. Επίσης έχει βρεθεί ότι το γέλιο μειώνει τα επίπεδα των ορμονών του άγχους, κορτιζόλη και επινεφρίνη και οι ενδορφίνες μπορεί να μειώσουν την αίσθηση του πόνου. Επίσης, το γέλιο προάγει την παραγωγή αντισωμάτων και τη δραστικότητα των Τ-κυττάρων. Η χρήση του γέλιο ως θεραπευτικό μέσω ονομάζεται γελωτοθεραπεία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Αντανακλαστικά
Κατηγορία:Χιούμορ
Κατηγορία:Συμπεριφορά
Κατηγορία:Νευροεπιστήμη
Σορβικό αλφάβητο

Το **Σορβικό αλφάβητο** βασίζεται στο λατινικό αλφάβητο αλλά χρησιμοποιεί διακριτικά σημεία στίξης, όπως διάφορα είδη τονισμού, που το κάνουν να μοιάζει με τα αλφάβητα της Τσεχίας και της Πολωνίας. (Η ίδια μορφή συναντάται επίσης στο αλφάβητο της Λευκρωσίας)

Το αλφάβητο αυτό χρησιμοποιείται στις σορβιακές διαλέκτους παρόλο που ορισμένα γράμματα χρησιμοποιούνται μόνο σε μια από τις επίσημες γλώσσες της χώρας (την γλώσσα της Άνω Σορβίας και την γλώσσα της Κάτω Σορβίας).

## Πίνακας αλφαβήτου

Μια πρώιμη έκδοση του αλφαβήτου της Κάτω Σορβίας περιλάμβανε την χρήση των γραμμάτων *b́, ṕ, ḿ,* και *ẃ* για να προσδιορίσει τα χειλικά σύμφωνα. Αυτά αντικαταστάθηκαν από τους δίφθογγους *bj, mj, pj* και *wj*.

Η σορβιακή ορθογραφία περιλαμβάνει επίσης τους διπλούς φθόγγους :

Ο δίφθογγος **ch** ακολουθεί μετά το γράμμα **h** στην αλφαβητική σειρά.

## Παραπομπές

* Jana Šołćina, Edward Wornar: Obersorbisch im Selbststudium, Hornjoserbšćina za samostudij, Bautzen 2000, , Seiten 12–15.
* Starosta: Dolnoserbsko-nimski słownik, Niedersorbisch-deutsches Wörterbuch, Bautzen 1999, , Seiten 15–21.

Κατηγορία:Λατινικά αλφάβητα
Κατηγορία:Πολιτισμός της Γερμανίας
Αιματοφαγία

Αιματοφαγία ονομάζεται η πρακτική της κατανάλωσης αίματος από ορισμένα ζώα. 

## Η αιματοφαγία στον άνθρωπο
Σε πολλές κοινωνίες οι άνθρωποι πίνουν το αίμα ή το χρησιμοποιούν στην παρασκευή γλυκισμάτων. Το αγελαδινό αίμα που αναμειγνύεται με το γάλα, για παράδειγμα, είναι βασική τροφή των Αφρικανών Μασσάι. Ο Μάρκο Πόλο ανέφερε ότι οι Μογγόλοι έπιναν αίμα από τα άλογά τους αν χρειαζόταν. Ορισμένες κοινωνίες, όπως οι Moche, πραγματοποιούσαν τελετουργική αιματοφαγία, καθώς και οι Σκύθες, ένας νομαδικός λαός της Ρωσίας ,έπιναν το αίμα του πρώτου εχθρού που σκότωναν στη μάχη. Υπάρχουν επίσης ψυχιατρικά περιστατικά ασθενών που εκτελούν αιματοφαγία. Όμως, το να πιπιλίζει κάποιος ή να γλείφει το δικό του αίμα από μια πληγή είναι μια κοινή ανθρώπινη συμπεριφορά και δεν θεωρείται κανιβαλισμός.

Κατηγορία:Ζωολογία
Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές
Μιχρί Μουσφίκ Χανίμ

Η **Μιχρί Μουσφίκ Χανίμ** (τουρκικά: *Mihri Müşfik Hanım*, 26 Φεβρουαρίου 1886 - 1954) ήταν Τούρκισσα ζωγράφος, μία από τις πρώτες και πιο αναγνωρισμένες γυναίκες ζωγράφοι της Τουρκίας. Ήταν ιδιαίτερα γνωστή για τα πορτρέτα της, μεταξύ των πιο σημαντικών αυτό το Κεμάλ Ατατούρκ και του Πάπα Βενέδικτου XV. Γεννήθηκε σε μία γειτονία του Καντίκιοϊ, της Κωνσταντινούπολης, με την οικογένεια της να κατάγεται από τους Αβάσγους. Ήταν κόρη του πρίγκιπα Αχμέντ Ραχίμ Πασά, ο οποίος ήταν ειδικός στην ανατομία και ιατρός, ωστόσο του άρεσαν και οι τέχνες, όπως η μουσική, η ζωγραφική και η λογοτεχνία, γεγονός που επηρέασε την καλλιτεχνική τάση της Μιχρί. Αδελφή της ήταν η Χαλέ Ασέφ, επίσης γνωστή Οθωμανή ζωγράφος. 

Η Χανίμ έλαβε τη συνηθισμένη δυτική εκπαίδευση και ανέπτυξε ενδιαφέρονται στις τέχνες. Τα πρώτα της ιδιαίτερα μαθήματα ζωγραφικής τα πήρε από τον Ιταλό Φααούστο Ζονάρο, ο οποίος είχε το στούντιο του στην περιοχή Μπεσίκτας. Εκείνη την περίοδο ερωτεύθηκε έναν Ιταλό ακροβάτη, με τον οποίον αργότερα πήγε στη Ρώμη και μετά στο Παρίσι, όπου αυτήν την περίοδο αρχίζει να εμπλέκεται στους καλλιτεχνικούς κύκλους. Στη Γαλλία γνωρίζει τον φοιτητή πολιτικών επιστημών Μουσφίκ Σελάμι, με τον οποίον θα παντρευτεί αργότερα (χωρίς να είναι γνωστή η ημερομηνία γάμου). Περί το 1914, όταν και ιδρύεται Σχολή Καλών Τεχνών στην Κωνσταντινούπολη γίνεται διευθύντρια εκεί. Με τη Συμμαχική κατοχή της Κωνσταντινούπολης, η Χανίμ φεύγει για προορισμό την Ιταλία, το 1919. 

Το 1923, χωρίζει με τον Μουσφίκ, ενώ είχε παράλληλα είχε σχέση με τον Ιταλό ποιητή Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο, μέσω του οποίου γνωρίζει και τον Πάπα Βενέδικτο XV, τον οποίον και ζωγραφίζει. Όταν τα πράγματα ηρέμησαν στην Τουρκία επέστρεψε και τότε ζωγράφισε και τον Κεμάλ, με την ίδια να του παρουσιάζει το πορτρέτο. Μετά συνέχισε τα ταξίδια και επισκέφτηκε ξανά τη Ρώμη και το Παρίσι, αλλά αυτή τη φορά πήγε και στις Ηνωμένες Πολιτείες  και βάσει της έκθεσης της εκεί πρέπει να ήταν τον Νοέμβριο του 1928 βάσει των *[[New York Times]]*. Συνέχισε να ζει στη Νέα Υόρκη, ενώ έκανε και διάφορες εικόνες κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο τα τελευταία της χρόνια τα πέρασε τελείως φτωχικά και τελικά απεβίωσε στη Νέα Υόρκη, κάπου μες στη χρονιά του 1954. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Mihri Müşfik Hanım’ın Retrospektifi
* New York'taki resim sergisine dair haber küpürü

Κατηγορία:Τούρκοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Οθωμανοί καλλιτέχνες
Μάρθα Κουτήφαρη

Η ** Μάρθα Κουτήφαρη** (;-;) ήταν συγγραφέας θρησκευτικών βιβλίων.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Πατέρας της ήταν ο Χρήστος Κουτήφαρης (1882-1935) και μητέρα της η Ιωάννα Καλοκούβαρου. Είχε τρεις αδερφές (Κωνσταντίνα, Αικατερίνη, Ρούλα) και έναν αδερφό, τον Βασίλη. Ήταν ανιψιά του βαλκανιομάχου Αντωνίου Κουτήφαρη, ενώ ο προπροπάππους της ήταν ανιψιός του πρώτου Μπέη της Μάνης Τζανέτου Κουτούφαρη.

Μέσα από τα έργα της υπερασπίστηκε την ιδεολογία του «*ελληνοχριστιανικού πολιτισμού*», μέσω της οποίας θεωρούσε ότι «*θα αποτύχουν εις τας προσπαθείας των εκείνοι που δρώσιν δραστηρίως και επικινδύνως προς διάλυσιν θρησκείας, οικογενείας και πατρίδος, αρχών του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού και μάλιστα εις την ελληνικήν γην που υπήρξε και πρέπει να εξακολουθήση να είναι η χώρα του πνευματικού φωτός και οδηγός της πνευματικής πορείας της ανθρωπότητος*».

## Έργα

Συνέγραψε τα παρακάτω έργα:
**Πίστεως θησαύρισμα*, 1966.
**Αγάπης θησαύρισμα*, 1967.
**Πώς οι ζώντες νεκροί ανίστανται*, 1968.
**Αυτή είναι η ζωή*, 1969.
**Ορθοδοξίας Αντίστασις*, 1971.
**Ασφαλής πορεία*, 1976.
**Στώμεν καλώς: Απάντησις εις βιβλίον “Ρασοφόροι συμφορά του Έθνους”*, 1977.
**Η αιώνιος αλήθεια και οι βαρείς λύκοι*, 1978.
**Ακρόπολις-Γολγοθάς-Επτάλοφος*, 1980.
**Στώμεν μετά φόβου: απάντησις εις αντιθρησκευτικά και αντικοινωνικά συνθήματα*, 1981.
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Οικογένεια Κουτούφαρη
Πίκα

Η **αλλοτριοφαγία**  περισσότερο γνωστή με τον όρο **πίκα**  είναι μια ψυχολογική διαταραχή. Τα άτομα που πάσχουν από πίκα έχουν την τάση να καταναλώνουν μη βρώσιμες ουσίες όπως χώμα, μέταλλο, τρίχες, γυαλί, πέτρες, πάγο, χαρτί, αιχμηρά αντικείμενα, κόπρανα κλπ.

Η πίκα εμφανίζεται στο 1/3 των παιδιών ηλικίας από 1 έως και 6 ετών , στις εγκυμονούσες, καθώς και σε άτομα με αυτισμό. Επίσης, η διαταραχή αυτή εμφανίζεται και σε άτομα που έχουν δεχθεί κάποιο σημαντικό συναισθηματικό τραύμα κατά την διάρκεια της ζωής τους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15332352

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές
Ελ Ταρφ

Το **Ελ Ταρέφ** ή **Ελ Ταρφ** (, γαλλικά: πρώην ***Le Tarf*** ) είναι πόλη στην Αλγερία. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, ενώ το Ελ Καλά είναι το επίνειό της. Το Ελ Ταρέφ βρίσκεται 700 χιλιόμετρα ανατολικά του Αλγερίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 25.594 κατοίκους. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Επαρχία Τιντούφ

Το **Τιντούφ** (), είναι η δυτικότερη επαρχία της Αλγερίας, με πληθυσμό 49.149 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2008 (μη συμπεριλαμβανομένων των προσφύγων Σαχράουι στα στρατόπεδα προσφύγων των Σαχράουι). Πρωτεύουσά της είναι η ομώνυμη πόλη. Παρά το άγονο τοπίο, το Τιντούφ είναι μία πλούσια σε πόρους επαρχία, με σημαντικές ποσότητες σιδηρομεταλλεύματος που βρίσκονται στην περιοχή Γκαρά Τζεμπιλέτ κοντά στα σύνορα με τη Μαυριτανία. Πριν από την ανεξαρτησία της Αλγερίας, η περιοχή ήταν το δυνατό σημείο αρκετών φυλών της νομαδικής συνομοσπονδίας των Ρεγκιμπάτ. 

## Διοικητική διαίρεση
thumb|Χάρτης που δείχνει τους δύο δήμους
Η επαρχία αποτελείται από μια *[[νταΐρα]]* (διαμέρισμα), του **Τιντούφ**, η οποία έχει τα ίδια όρια με την επαρχία. Η νταΐρα χωρίζεται περαιτέρω σε δύο *[[Κοινότητες της Αλγερίας|κοινότητες]]* ή δήμους: το **[[Τιντούφ]]** και το Ουμ Ελ Ασσέλ. Είναι η μοναδική επαρχία της χώρας που έχει μόνο μία *νταΐρα* και έχει και τις λιγότερες κοινότητες. 

## Παραπομπές



Τιντουφ
Ντρόεμπα

Η ***Ντρόεμπα*** () ήταν γεωργιανή πολιτική και πολιτισμική εφημερίδα επιρροής με τόπο έκδοσης την Τιφλίδα, μεταξύ του 1866 και του 1885. 

Η *Ντρόεμπα* κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Τιφλίδα, πρωτεύουσα της ρωσικής Αντιβασιλείας του Καυκάσου, στις 4 Μαρτίου 1866, εκδιδόμενη, αρχικώς, τρεις φορές την εβδομάδα, προτού, μετά το 1877, ξεκινήσει να εκδίδεται σε καθημερινή βάση.

Εκδότης της εφημερίδας διετέλεσε, μεταξύ του 1866 και του 1882, ο Σ. Μελικισβίλι, ενώ, στη συνέχεια, από το 1882 έως το 1885, τον διαδέχθηκε ο Γκιόργκι Καρτβελισβίλι. Κατά καιρούς, την έκδοσή της αναλάμβαναν εξέχοντες Γεωργιανοί λόγιοι, όπως, μεταξύ άλλων, οι Ίλια Τσαβτσαβάντζε και Ιβάνε Ματσαμπέλι. Η εφημερίδα, εντός της οποίας δημοσιεύονταν κείμενα σημαντικών Γεωργιανών συγγραφέων, δημοσιογράφων, καθώς και κοινωνικών ακτιβιστών της συγκεκριμένης περιόδου, αποτέλεσε δραστήριο υποστηρικτή της γεωργιανής εθνικής ιδέας. Οι νεαρότερης ηλικίας Γεωργιανοί ριζοσπάστες λόγιοι χρησιμοποιούσαν τις σελίδες της *Ντρόεμπα*, προκειμένου να φέρουν σε επαφή τους αναγνώστες τους με τις ιδέες προοδευτικών φιλελεύθερων διανοούμενων, όπως, μεταξύ άλλων, ο Τζον Στιούαρτ Μιλ, καθώς και «ουτοπικών σοσιαλιστών», όπως, μεταξύ άλλων, οι Ρόμπερτ Όουεν, Σαιν-Σιμόν, Σαρλ Φουριέ, Πιερ Προυντόν και Λουί Μπλαν. Ως εκ τούτου, συνδέθηκε στενά με τη νέα γενιά του γεωργιανού εθνικού κινήματος, γνωστή ως *μεόρε ντάσι* (μτφ. «η δεύτερη ομάδα»), της οποίας ηγετική μορφή αποτελούσε ο Νίκο Νικολάντζε, ο οποίος επεδίωκε την εφαρμογή ενός ευρύτερου προγράμματος μεταρρυθμίσεων, το οποίο θα περιελάμβανε διάφορες μορφές καπιταλισμού και δυτικοποίησης. Ο υφιστάμενος διχασμός μεταξύ των Γεωργιανών λόγιων αναφορικά με ζητήματα σχετιζόμενα με την οικονομία και χρηματοοικονομικά σχέδια αντανακλώνταν, επίσης, εντός των σελίδων της *Ντρόεμπα*. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε έναν εκ των λόγων για τους οποίους ο Ίλια Τσαβτσαβάντζε αποχώρησε από την εκδοτική ομάδα της *Ντρόεμπα*, προχωρώντας, παράλληλα, στην ίδρυση δικής του εφημερίδας, της *Ιβέρια*. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1885, η εφημερίδα έκλεισε κατόπιν σχετικής διαταγής του Ρώσου αντιβασιλέα, Αλεξάντρ Ντοντούκοφ-Κορσάκοφ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες στη γεωργιανή γλώσσα
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στην Τιφλίδα
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Γεωργία
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Ρωσική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Ιστορία της Τιφλίδας
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες της Ρωσίας
Υπερακτινίδες

μικρογραφία|Τα Υπέρβαρα στοιχεία στον πίνακα
**Υπερακτινίδες** ή αλλιώς και υπέρβαρα στοιχεία λέγονται τα χημικά στοιχεία που έχουν ατομικό αριθμό "Z" μεγαλύτερο του 102 "Z > 102", δηλαδή τα χημικά στοιχεία από το λωρένσιο και μετά. Αυτά τα χημικά στοιχεία έχουν στον πυρήνα τους πάνω από 102 πρωτόνια.

Κατηγορία:Ομάδες χημικών στοιχείων
Τζουζέππε Νογκάρι

thumb|upright|«Ο Απόστολος Πέτρος» (1743)
Ο **Τζουζέππε Νογκάρι** (*Giuseppe Nogari*, 1699 – 3 Δεκεμβρίου 1766) ήταν Ιταλός ζωγράφος της εποχής του ροκοκό. Ζωγράφισε κυρίως πορτρέτα πραγματικών, ιστορικών και θρησκευτικών μορφών. Τα έργα του ξεχωρίζουν για το συναισθηματικό τους περιεχόμενο, την υποταγή των διακοσμητικών στοιχείων στο θέμα και τον χρωματισμό τους. Συχνά απεικονίζουν ηλικιωμένα πρόσωπα με κάπως ταπεινή ενδυμασία και με σκοτεινό φόντο.

Ο Νογκάρι γεννήθηκε στη Βενετία. Λέγεται ότι μαθήτευσε κοντά στον Αντόνιο Μπαλέστρα ή, το πιθανότερο, κοντά στον Τζοβάννι Μπαττίστα Πιατσέττα. Ακολούθησε το ύφος του δεύτερου, ενώ το έργο του εμφανίζει επιρροές και από τη Ροζάλμπα Καρριέρα, τον Τζάκοπο Αμιγκόνι και τον Ρέμπραντ. Τον υπεστήριξαν δύο Γερμανοί μαικήνες που ζούσαν στη Βενετία, οι Ζίγκισμουντ Στράιτ και Ματίας φον ντερ Σούλενμπουργκ.

Από το 1739 μέχρι το 1742 ο Νογκάρι βρισκόταν στην υπηρεσία του Οίκου της Σαβοΐας στο Τορίνο, ζωγραφίζοντας πίνακες και διακοσμώντας το Βασιλικό Ανάκτορο του Τορίνο και το Κυνηγετικό μέγαρο του Στουπινίτζι. Το 1756 έγινε μέλος της Ενετικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Ο Τζουζέππε Νογκάρι απεβίωσε στη Βενετία σε ηλικία 67 ετών. Μεταξύ των μαθητών του αναφέρεται ο Αλεσσάντρο Λόνγκι.

Το 1997 ένας πίνακας του Νογκάρι κλάπηκε και φυγαδεύθηκε εκτός Ιταλίας από υπαλλήλους και έναν ειδικό του λονδρέζικου οίκου δημοπρασιών Sotheby's.

## Πηγές
* Βιογραφικά στοιχεία στη «Web Gallery of Art»

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόσωπα της Βενετικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Ροκοκό
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Journal de St.-Pétersbourg

Η ***Journal de St.-Pétersbourg*** ή ***Journal de Saint-Pétersbourg*** ήταν γαλλόγλωσση εφημερίδα, με τόπο έκδοσης την Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, η οποία κυκλοφόρησε, με ποικίλη περιοδικότητα, καθώς και ορισμένες περιόδους παύσης έκδοσής της, μεταξύ του 1825 και του 1914. Επί, τουλάχιστον, τμήματος της περιόδου κυκλοφορίας της αποτέλεσε επίσημο ή ημιεπίσημο όργανο του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Υποθέσεων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Ρωσία
Κατηγορία:Εφημερίδες στη γαλλική γλώσσα
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στην Αγία Πετρούπολη
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες της Ρωσίας
Τζέσι Λίνγκαρντ

Ο **Τζέσι Λίνγκαρντ** (15 Δεκεμβρίου 1992) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος ή επιθετικός μέσος για την Κορίνθιανς.

Ο Λίνγκαρντ άνηκε  στο δυναμικό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από τις ακαδημίες, αλλά πραγματοποίησε τ ο επαγγελματικό ντεμπούτο του ως δανεικός στη Λέστερ Σίτι το 2012 και στη συνέχεια δόθηκε δανεικός στις Μπέρμιγχαμ Σίτι (2013-14), Μπράιτον εντ Χόουβ Άλμπιον (2014) και Ντέρμπι Κάουντι (2015). Έπειτα ενσωματώθηκε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με την οποία έχει πραγματοποιήσει πάνω από 130 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα. Έχει κατακτήσει το Γιουρόπα Λιγκ (2017), το FA Cup, το FA Community Shield και το Λιγκ Καπ Αγγλίας, έχοντας σκοράρει στους τρεις τελευταίους τελικούς. Μετά από πτώση στην απόδοσή του, δόθηκε δανεικός στην Γουέστ Χαμ, όπου σκόραρε 9 γκολ σε 16 συμμετοχές. Στις 21 Ιουλίου 2022 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην Νότιγχαμ Φόρεστ υπογράφοντας συμβόλαιο 1 έτους.

Έχει αγωνιστεί με τις εθνικές ομάδες Κ-17 και Κ-21 της Αγγλίας, και πραγματοποίησε την πρώτη εμφάνιση με την εθνική ανδρών τον Οκτώβριο του 2016. Εκπροσώπησε την Αγγλία στο Μουντιάλ 2018, όπου έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, σκοράροντας μία φορά στη νίκη με 6-1 επί του Παναμά. Έχει πραγματοποιήσει 32 συμμετοχές και 6 γκολ με το εθνόσημο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρμιγχαμ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέρμπι Κάουντι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Κίραν Τρίπιερ

Ο **Κίραν Τζον Τρίπιερ** (αγγλικά:*Kieran Trippier*, 19 Σεπτεμβρίου 1990) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός στην Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ και την εθνική ομάδα της Αγγλίας.

Ο Τρίπιερ ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Μάντσεστερ Σίτι, αλλά δεν κατάφερε να ενσωματωθεί στην πρώτη ομάδα και δόθηκε δύο φορές δανεικός στην Μπάρνσλεϊ. Το 2011 δόθηκε δανεικός στην Μπέρνλι και τον Ιανουάριο του 2012 αποκτήθηκε μόνιμα για άγνωστο ποσό. Με τις καλές του επιδόσεις τοποθετήθηκε δύο συνεχόμενες στην καλύτερη ομάδα της Τσάμπσιονσιπ (2012-13 και 2013-14). Το 2014 κατάφερε να πάρει την άνοδο με την Μπέρνλι στην Πρέμιερ Λιγκ και τον επόμενο χρόνο αποκτήθηκε από την Τότεναμ για 3,5 εκατομμύρια λίρες. Το 2019 αποκτήθηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης για 20 εκατομμύρια λίρες.

Ο Τρίπιερ μετά την συμμετοχή στην εθνική Αγγλίας Κ-18 και Κ-21, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών τον Ιούνιο του 2017 και ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στα ημιτελικά στο Μουντιάλ του 2018. Μάλιστα σκόραρε το πρώτο του γκολ με την εθνική με απευθείας εκτέλεση φάουλ στον ημιτελικό ενάντια στην Κροατία. Έχει συνολικά 19 συμμετοχές με την εθνική Αγγλίας.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάρνσλεϊ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρνλι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Ανθρωποφαγία

**Ανθρωποφαγία** ονομάζεται το φάγωμα ενός ανθρώπου από άλλον άνθρωπο. Η πρακτική αυτή ασκείται μέχρι και σήμερα από τα μέλη φυλών κυρίως της Αφρικής και της Ωκεανίας. 

Η λέξη «κανιβαλισμός» προέρχεται από τη λέξη Caníbales, το ισπανικό όνομα για τους Ινδιάνους ιθαγενείς Καρίμπ. Οι Καρίμπ έτρωγαν πολύ συχνά ψημένο ανθρώπινο κρέας και ήταν πολύ γνωστοί για τις κανιβαλιστικές τους τάσεις.

Η ανθρωποφαγία ασκήθηκε στη Νέα Γουινέα και σε τμήματα των Νήσων Σολομώντα, ενώ σε ορισμένες περιοχές της Μελανησίας υπήρχαν αγορές ανθρώπινης σάρκας.  Επίσης η ανθρωποφαγία ήταν γνωστή στο παρελθόν και στην Αρχαία Αίγυπτο. Στην Ευρώπη ασκήθηκε κατά την διάρκεια του μεγάλου λιμού που ξέσπασε το 1201.

H πρακτική ασκήθηκε και καταδικάστηκε έντονα σε πολλούς πολέμους, ιδίως στη Λιβερία και στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Ωστόσο, εφαρμόζεται στην Παπούα Νέα Γουινέα ως και το 2012, για πολιτιστικούς λόγους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές
Κατηγορία:Εγκλήματα
Γιούρι Τίλεμανς

Ο **Γιούρι Τίλεμανς** (*Youri Tielemans*, 7 Μαΐου 1997) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τη Άστον Βίλα και την εθνική ομάδα του Βελγίου.

Θεωρούμενος ένα από τα λαμπρότερα νέα ταλέντα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, ξεκίνησε την καριέρα του στην Άντερλεχτ, όπου πραγματοποίησε 185 επίσημες εμφανίσεις και σκόραρε 35 φορές σε τέσσερις σαιζόν. Κέρδισε το πρωτάθλημα δύο φορές και το 2017 ανακηρύχθηκε Βέλγος ποδοσφαιριστής της χρονιάς. Είναι ο νεότερος Βέλγος που έχει αγωνιστεί στο Τσάμπιονς Λιγκ, με ντεμπούτο σε ηλικία 16 ετών και 148 ημερών. Το 2017 αποκτήθηκε από τη ΑΣ Μονακό και το 2019 αποκτήθηκε από τη Λέστερ, αφότου πρώτου της είχε δοθεί δανεικός.

Ο Τίλεμανς έχει υπάρχει μέλος των νεανικών εθνικών Βελγίου και αγωνίστηκε πρώτη φορά με την εθνική αντρών τον Νοέμβριο του 2016, σε ηλικία 19 ετών. Ήταν μέλος της ομάδας η οποία εκπροσώπησε το Βέλγιο στο Μουντιάλ 2018 και κατέκτησε την τρίτη θέση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Βέλγοι με καταγωγή από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Προμαχώνας του Αγίου Ιωάννη

Ο **Προμαχώνας του Αγίου Ιωάννη** (μαλτέζικα: *Kavallier ta' San Ġwann*) είναι ένα φρούριο του 16ου αιώνα στη Βαλέτα της Μάλτας, το οποίο χτίστηκε από τους Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Βρίσκεται απέναντι από το Φρούριο του Αγίου Ιωάννη ενός μεγάλου οχυρωματικού κτίσματος, που αποτελεί μέρος των Χερσαίων Οχυρώσεων της Βαλέτας. Ο Άγιος Ιωάννης είναι ένας από τους εννιά προμαχώνες που σχεδιάστηκε να χτιστούν στην πόλη μολονότι χτίστηκαν μόνο δύο (ο δεύτερος είναι ο πανομοιότυπος Προμαχώνας του Αγίου Ιακώβου). Σχεδιάστηκε από τον Ιταλό στρατιωτικό μηχανικό Φραντσέσκο Λαπαρέλι ενώ η κατασκευή του έγινε υπό την εποπτεία του Μαλτέζου βοηθού του Τζιρόλαμο Κασάρ.

Ο Προμαχώνας βρίσκεται κοντά στη Στοά της Πύλης της Πόλης και τους Κήπους Χέιστινγκς. Σήμερα στον Προμαχώνα φιλοξενείται η πρεσβεία του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας, που αποτελεί διάδοχο του αρχικού Τάγματος που το έχτισε.

## Ιστορικά στοιχεία
Μετά τη Μεγάλη Πολιορκία της Μάλτας, το 1565, κατά την οποία η Οθωμανική Αυτοκρατορία προσπάθησε ανεπιτυχώς να καταλάβει τη Μάλτα, το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στο νησί. Το Τάγμα αποφάσισε να χτίσει μια νέα οχυρωμένη πόλη ως νέα πρωτεύουσά τους, την Βαλέτα, η οποία πήρε το όνομά της από το Μεγάλο Μάγιστρο Ζαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ. Για να δημιουργηθεί η νέα πόλη ο Ντε Βαλέτ ζήτησε οικονομική βοήθεια από διάφορους Ευρωπαίους ηγεμόνες. Ο Πάπας Πίος Ε΄ όχι μόνο βοήθησε οικονομικά αλλά έστειλε και τον Ιταλό στρατιωτικό μηχανικό Φραντσέσκο Λαπαρέλι στη Μάλτα για να σχεδιάσει τις οχυρώσεις της νέας πρωτεύουσας. Η κατασκευή της πόλης ξεκίνησε το Μάρτιο του 1566 και οι εργασίες συνεχίστηκαν καθ΄ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1570. Μετά την αποχώρηση του Λαπαρέλι από τη Μάλτα και τον επακόλουθο θάνατό του η κατασκευή της πόλης ανατέθηκε στον Μαλτέζο βοηθό του, τον αρχιτέκτονα και στρατιωτικό μηχανικό Τζιρόλαμο Κασάρ.

Ο Προμαχώνας του Αγίου Ιωάννη ήταν ένα από τα πρώτα οχυρωματικά έργα που χτίστηκαν στη Βαλέτα μαζί με την Εκκλησία της Παναγίας της Νίκης και τις υπόλοιπες οχυρώσεις. Ο Προμαχώνας χτίστηκε με τη μορφή μιας υπερυψωμένης πλατφόρμας, στην οποία τοποθετήθηκαν πυροβόλα όπλα για να υπερασπίσουν την πόλη ενάντια σε επιθέσεις από την ξηρά, την περιοχή δηλαδή που αργότερα θα χτιστεί η πόλη Φλοριάνα. Εκτός από τις αποτρεπτικές του λειτουργίες σε περίπτωση πολιορκίας, ο Άγιος Ιωάννης μπορούσε επίσης να απειλήσει όσους είχαν ήδη παραβιάσει την άμυνα της πόλης. Συνδέθηκε μάλιστα με το Φρούριο του Αγίου Ιωάννη μέσα από ένα υπόγειο πέρασμα.

Το 1646 ο Μεγάλος Μάγιστρος Τζιοβάνι Πάολο Λάσκαρις κατασκεύασε μια σειρά από αποθήκες για την αποθήκευση μπαρουτιού και μουσκέτων πλησίον του Προμαχώνα. Οι αποθήκες κατεδαφίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και η αναμνηστική επιγραφή που βρισκόταν στην πρόσοψή τους είναι τώρα τοποθετημένη σε τοίχο του Προμαχώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαλέτα
Εκκλησία του Αλμπί-Ερντί

Η **Εκκλησία του Αλμπί-Ερντί** (ρωσικά: *Алби-Ерда*, γεωργιανά: *ალბი-იერდი*) είναι πρώην γεωργιανή εκκλησία ευρισκόμενη σε απόσταση, περίπου, πενήντα χιλιομέτρων νότια του Μαγκάς, πρωτεύουσας της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας, στη Ρωσική Ομοσπονδία. 

## Περιγραφή

Η εκκλησία, μικρού μεγέθους, είναι διαστάσεων μήκους 8,75 μέτρων και πλάτους 5,3 μέτρων.

Χρονολόγηση μέσω της χρήσης ραδιενεργού άνθρακα κατέδειξε πως η ανέγερση του κτιρίου έλαβε χώρα μεταξύ του 7ου και του 10ου αιώνα, ενώ, ως εκ τούτου, πιθανολογείται πως το Αλμπί-Ερντί αποτελεί μία εκ των παλαιότερων, ως προς την ημερομηνία κατασκευής, εκκλησιών της Ρωσίας.

## Δείτε επίσης
* Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*  Φωτογραφίες στο Yandex Disk
*  Ψηφιακή 3D ξενάγηση

Κατηγορία:Εκκλησίες στη Ρωσία
Κατηγορία:Ινγκουσετία
Κατηγορία:Ερειπωμένες εκκλησίες
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στο Μαυροβούνιο

Λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι και τρανσέξουαλ (ΛΟΑΤ) στο Μαυροβούνιο, ενδέχεται να αντιμετωπίσουν νομικές προκλήσεις που δεν αντιμετωπίζουν μη ΛΟΑΤ κάτοικοι της χώρας. Η σεξουαλική σχέση μεταξύ ομοφυλόφιλων ανδρών και ομοφυλόφιλων γυναικών είναι νόμιμη, αλλά τα νοικοκυριά που αποτελούνται από ζευγάρια του ιδίου φύλου δεν έχουν την ίδια νομική προστασία που παρέχεται σε παντρεμένα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια.

Διακρίσεις λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου απαγορεύονται στην απασχόληση, στην παροχή αγαθών και υπηρεσιών, στην εκπαίδευση και στις υπηρεσίες υγείας. Το Μαυροβούνιο διαθέτει επίσης νόμους κατά εγκλημάτων μίσους και ρητορικής μίσους, που αιτία έχουν το σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση Λεσβιών, Ομοφυλοφίλων, Αμφιφυλοφίλων, Τρανσέξουαλ και Μεσοφιλικών έχει κατατάξει το Μαυροβούνιο στην 22η θέση από τις 49 ευρωπαϊκές χώρες όσον αφορά τη νομοθεσία για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ. Παρά το γεγονός αυτό, η κοινωνία του Μαυροβουνίου δεν έχει ακόμη επιτύχει υψηλό επίπεδο αποδοχής των ΛΟΑΤ και οι διακρίσεις σε βάρος τους συχνά δεν αναφέρονται.

## Προστασία έναντι διακρίσεων
Στις 27 Ιουλίου 2010, το Κοινοβούλιο του Μαυροβουνίου ψήφισε ένα νόμο κατά των διακρίσεων, ο οποίος περιλαμβάνει τον γενετήσιο προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου. Αυτή ήταν μία από τις απαιτήσεις που έπρεπε να εκπληρώσει η χώρα για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η νομοθεσία, γνωστή ως «Νόμος για την Απαγόρευση των Διακρίσεων», ορίζει ως «διάκριση» το εξής:

*Διάκριση είναι κάθε αδικαιολόγητη, νομική ή πραγματική, άμεση ή έμμεση διάκριση ή άνιση μεταχείριση, ή η μεταχείριση προσώπου ή ομάδας προσώπων με διαφορετικό τρόπο σε σύγκριση με άλλα πρόσωπα, καθώς και ο αποκλεισμός, περιορισμός ή προτιμησιακή μεταχείριση προσώπου σε σύγκριση με άλλα πρόσωπα, με βάση τη φυλή, το χρώμα του δέρματος, την εθνική υπαγωγή, την κοινωνική ή εθνοτική καταγωγή, τη συμμετοχή σε μειονοτικό έθνος ή την κοινότητα μειονοτήτων, τη γλώσσα, τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, τις πολιτικές ή άλλες απόψεις, το φύλο, την ταυτότητα φύλου, τον γενετήσιο προσανατολισμό, τις συνθήκες υγείας, την αναπηρία, την ηλικία, την υλική κατάσταση, την οικογενειακή κατάσταση, την συμμετοχή σε ομάδα ή την ανάληψη συμμετοχής σε ομάδα, το πολιτικό κόμμα ή άλλη οργάνωση, καθώς και άλλα προσωπικά χαρακτηριστικά.*

Το 2013, ο Ποινικός Κώδικας τροποποιήθηκε προκειμένου να απαγορεύσει τη ρητορική μίσους με βάση τόσο τον σεξουαλικό προσανατολισμό όσο και την ταυτότητα φύλου, ενώ τροποποίησε τις διατάξεις που αφορούν την ποινή σε περίπτωση διάπραξης εγκλήματος με θύμα άτομο από την ομάδα ΛΟΑΤ. Οι αλλαγές αυτές τέθηκαν σε ισχύ στις 3 Ιουνίου 2014.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνία του Μαυροβουνίου
Μαυροβουνιο
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στο Μαυροβούνιο
Μαυροβουνιο
Ιβάνε Ματσαμπέλι

Ο Πρίγκιπας **Ιβάνε Ματσαμπέλι** (, 28 Ιανουαρίου 1854 - π. 1898) ήταν Γεωργιανός συγγραφέας, μεταφραστής, εκδότης, δημόσιο πρόσωπο και δραστήριο στέλεχος του Εθνικού Απελευθερωτικού Κινήματος, καθώς και ένας εκ των δημιουργών της νέας γεωργιανής λογοτεχνικής γλώσσας. Επίσης, είναι γνωστός ως μεταφραστής έργων του Σαίξπηρ, καθώς και για την συγγραφή της όπερας «Ο ιππότης με το δέρμα του πάνθηρα».

Ήταν γόνος της γεωργιανής παλαιάς αριστοκρατικής οικογένειας των Ματσαμπέλι, γεννημένος στο χωριό του Ταμαρασένι, πλησίον του Τσχινβάλι. Ο Ματσαμπέλι πραγματοποίησε τις σπουδές του στην Αγία Πετρούπολη, στη Γερμανία, καθώς και στο Παρίσι. Κατά την επιστροφή του στη Γεωργία, συνδέθηκε στενά με τον Ίλια Τσαβτσαβάντζε, εκ των ηγετών της γεωργιανής πνευματικής ζωής της συγκεκριμένης περιόδου, στον οποίον ο Ματσαμπέλι προσέφερε την υποστήριξή του σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία θα είχε ως απώτερο σκοπό την αναβίωση του γεωργιανού πολιτισμού, καθώς και την αντίσταση στη ρωσική κυριαρχία. Διετέλεσε αρχισυντάκτης σημαντικών γεωργιανών εφημερίδων, όπως οι *Ιβέρια* (1882-3) και *[[Ντρόεμπα]]* (1883-5). Παρά το γεγονός πως κύρια ενασχόλησή του αποτελούσαν οι αγαθοεργίες, ιδιαιτέρως τα ορφανοτροφεία, καθώς και η δημοσιογραφία, ο Ματσαμπέλι ασχολήθηκε, σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, με την μετάφραση των έργων του Σαίξπηρ στη γεωργιανή γλώσσα. Συγκεκριμένα, παρά το γεγονός πως ο ίδιος ουδέποτε είχε επισκεφθεί την Αγγλία, συνέγραψε, μεταξύ του 1886 και του 1898, αριθμό αξιόλογων μεταφράσεων των *[[Άμλετ]]*, *[[Οθέλλος|Οθέλλου]]*, *[[Μάκβεθ]]*, *[[Ριχάρδος ο Γ' (Σαίξπηρ)|Ριχάρδου του Γ΄]]*, *[[Ιούλιος Καίσαρ (Σαίξπηρ)|Ιουλίου Καίσαρα]]*, *[[Αντώνιος και Κλεοπάτρα|Αντωνίου και Κλεοπάτρας]]* και *[[Κοριολανός (Σαίξπηρ)|Κοριολανού]]*, οι οποίες, έως σήμερα, αποτελούν μέρος του ρεπερτορίου του Θεάτρου Ρουσταβελί. Στις 26 Ιουνίου 1898, ο Ματσαμπέλι εγκατέλειψε το διαμέρισμα εντός του οποίου κατοικούσε στην Τιφλίδα, ενώ, έκτοτε, ουδείς τον είδε ξανά ζωντανό.

Μουσείο αφιερωμένο στη μνήμη του Ματσαμπέλι βρισκόταν στη γενέτειρά του, το Ταμαρασένι, εντός της εμπόλεμης περιοχής της, υπό εξέλιξη, Γεωργιανής-Οσσετικής Σύγκρουσης. Στις 23 Ιουλίου 1997, υπέστη σημαντικές ζημιές, έπειτα από έκρηξη τις οποίας υπαίτιοι φέρεται να ήταν τοπικοί Οσσέτιοι εθνικιστές, ενώ, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Νότιας Οσσετίας του 2008, κατεστράφη ολοσχερώς.

## Δείτε επίσης
* Σαματσάμπλο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωργιανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γεωργιανοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί ευγενείς
Κατηγορία:Γεωργιανοί μεταφραστές
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Μεταφραστές του 19ου αιώνα
Τόμας Μίτσελ

Ο **Τόμας Τζον Μίτσελ** (*Thomas John Mitchell*, 11 Ιουλίου 1927 - 17 Δεκεμβρίου 1962) ήταν Αμερικανός ηθοποιός βραβευμένος με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία του Τζον Φορντ *[[Η ταχυδρομική άμαξα (ταινία, 1939)|Η Ταχυδρομική Άμαξα]] (Stagecoach, 1939)* και θεωρούταν ως ένας από τους μεγαλύτερους καρατερίστες της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ Επίσης γνωστός για την ερμηνεία του στις ταινίες *[[Όσα παίρνει ο άνεμος (ταινία)|Όσα Παίρνει ο Άνεμος]] (Gone With the Wind, 1939)*, *[[Μια Υπέροχη Ζωή]] (It's a Wonderful Life, 1946)* και *[[Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές]] (High Noon, 1952)*, Μίτσελ ήταν ο πρώτος άρρεν ηθοποιός που κατάφερε να κερδίσει Όσκαρ, Έμμυ και Τόνυ. 

Πέρα από τη νίκη του το 1939, ο Μίτσελ ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου το 1938 για την ταινία του Τζον Φορντ *Η Καταιγίς (Hurricane, 1938)*, ήταν τρεις φορές υποψήφιος για βραβείο Έμμυ για το τηλεοπτικό δράμα *The Doctor* κερδίζοντας το 1953 και κέρδισε το βραβείο Τόνυ Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Μιούζικαλ για την ερμηνεία του στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ *Hazel Flagg* βασισμένο στην ταινία του 1937 *Ούτε Ιερό Ούτε Όσιο (Nothing Sacred, 1937)*. Ο τελευταίος του κινηματογραφικός ρόλος ήταν στην κωμωδία του 1961 σε σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα *[[Η κόμισσα και ο γκάνγκστερ]] (Pocketful of Miracles, 1961)*. Ο Μίτσελ ήταν επίσης σκηνοθέτης, σεναριογράφος και δραματουργός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Τόμας Μίτσελ , σελίδα στον ιστότοπο Cine.gr 
*  

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony