open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αδαμσίτης

Το **αέριο adamsite**, επίσης αδαμσίτης (DM) (αρσενική διφαινυλαμίνη χλωροαρσίνη, ή διφαινυλοαμινοχλωροαρσίνη) είναι δυνάμει θανατηφόρο πταρνιστικό αέριο που προκαλεί και εμετό καταστολής, που αναπτύχθηκε στις Η.Π.Α. και χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Α' Π.Π.. Για καταστολή χρησιμοποιήθηκε κατά της διαδήλωσης του Bonus Army στην Ουάσινγκτον, την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1932.

## Περιγραφή
Πρόκειται για άοσμη κρυσταλλική οργανική ένωση που χρησιμοποιείται στην ατμώδη μορφή της ως ερεθιστικό των πνευμόνων. Με τη μορφή κίτρινου καπνού ερεθίζει τα μάτια, τους πνεύμονες και προκαλεί πτάρνισμα, έμετο και αίσθηση δυσφορίας στη μύτη, τον λάρυγγα και το στήθος. Η παρατεταμένη επαφή με το αέριο προκαλεί ζαλάδα, πονοκέφαλο, γενική φυσική αδυναμία και απελπισία. Οι επιδράσεις του διαρκούν συνήθως 12 ώρες και η μόνη προστασία κατά της εισπνοής του αερίου είναι μία καλή μάσκα με καλό μηχανικό φίλτρο.

## Ασφάλεια
Όταν χρησιμοποιείται ως χημικό όπλο απαιτείται αρχικά απόσταση ασφαλείας ή απομόνωση της περιοχής σε περιφέρεια 60 περίπου μέτρων για μικρές κηλίδες από το σημείο διάχυσης του αερίου και σε περίπτωση αντίθετου ανέμου 400 μέτρα το πρωί και 1,2 χλμ το βράδυ. Στην περίπτωση μεγάλων κηλίδων, δηλαδή εκτεταμένης χρήσης του αερίου και αντίθετου ανέμου απαιτείται απόσταση ασφαλείας 2,3 χλμ το πρωί και 5,2 το βράδυ.

## Σημειώσεις παραπομπές

## Διαδίκτυο
*Adamsite in the NIOSH emergency response database
*Case definition of adamsite poisoning (από το  *Center for Disease Control* των Η.Π.Α.)

Κατηγορία:Χημικά όπλα
Raining Blood

thumb|220px|Ο Τζεφ Χάνεμαν, βασικός συνθέτης του κομματιού
Το **Raining Blood** είναι τραγούδι του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Slayer, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του  1986 με το δίσκο "*[[Reign in Blood]]*" και ένα χρόνο αργότερα σε μορφή 7" σινγκλ.
Η διάρκεια του κομματιού αγγίζει τα τέσσερα λεπτά και δεκαεπτά δευτερόλεπτα, όντας ένα από τα τρία τραγούδια του δίσκου τα οποία ξεπερνούν τα τρία λεπτά. Το λίγο πιο αργό ριφ σε σύγκριση με τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου υποδεικνύει μία μικρή μελωδικότητα, η οποία σε συνδυασμό με την ατονικότητα τους προσδίδει μία παραπάνω σκοτεινότητα στο τραγούδι.
Το "*Raining Blood*" μαζί με το "*[[Angel of Death (τραγούδι)|Angel of Death]]*" είναι τα δύο τραγούδια τα οποία παρέμειναν στο set list των ζωντανών εμφανίσεων των Slayer για όλη την υπόλοιπη καριέρα τους. Ζωντανές εκτελέσεις του υπάρχουν στις εξής κυκλοφορίες:
* *[[Decade of Aggression - Live]]*" (1991)
* *Live Intrusion* (1995, DVD)
* *War at the Warfield* (2003, DVD)
* *[[Soundtrack to the Apocalypse]]* (2003)
* *Still Reigning* (2004, DVD)
Οι στίχοι του τραγουδιού μιλούν για την ενδυνάμωση του κακού, τόσο ώστε να καταλάβει τον παράδεισο και ο τίτλος του είναι αναφορά στο αίμα των αγγέλων. Ο κιθαρίστας Τζεφ Χάνεμαν είχε δηλώσει ότι το τραγούδι αναφέρεται σε κάποιον που βρίσκεται στο Καθαρτήριο λόγω ότι εκδιώχθηκε από τον Παράδεισο. Ο σκοπός του είναι να εκδικηθεί για τον διωγμό του, κάτι που περιγράφεται στη συνέχεια των στίχων.
Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει διασκευαστεί από την Τόρι Έιμος για το δίσκο της "*[[Strange Little Girls]]*" του 2001. Επίσης, διασκευές του έχουν κάνει οι Malevolent Creation, Vader, Erik Hinds, Diecast, κ.α..

## Μέλη των Slayer
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "***Raining Blood***" είχε την εξής μορφή:
**[[Τομ Αράγια]]** - *φωνητικά*, *μπάσο*
**[[Κέρι Κινγκ]]** - *κιθάρα*
**[[Τζεφ Χάνεμαν]]** - *κιθάρα*
**[[Ντέιβ Λομπάρντο]]** - *τύμπανα*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Guitar Tabs
* Στίχοι

## Πηγές
* Songfacts
* Allmusic, Raining Blood
* Encyclopaedia Metallum, Raining Blood 

Κατηγορία:Τραγούδια του 1986
Κατηγορία:Τραγούδια των Slayer
Αίγλη (μυθολογία)

**Αίγλη** (Αρχαία Ελληνικά: Αἴγλη) είναι το όνομα πολλών διαφορετικών προσώπων στην Ελληνική μυθολογία:

***Αίγλη**, η πιο όμορφη από τις Ναϊάδες, κόρη του Ζευς και της Νέαιρας, από την οποία ο Ήλιος γέννησε τις Χάριτες.
***Αίγλη**, μία από τις Ηλιάδες, μια αδελφή του Φαέθοντος, και κόρη του Ήλιου και της Κλυμένης.  Στη θλίψη της για το θάνατο του αδερφού της αυτή και οι αδερφές της μεταμορφώθηκαν σε λεύκες.
***Αίγλη**, μία από τις Εσπερίδες.
***Αίγλη**, κόρη του Πανοπέα, η οποία ήταν αγαπημένη του Θησέα, και για την οποία εγκατέλειψε την Αριάδνη.
***Αίγλη**, μία από τις κόρες του Ασκληπιού από τη Λαμπετίη, η κόρη του Ήλιου, σύμφωνα με τον Έρμιππο, ή από την Ηπιόνη, σύμφωνα με τα Σούδα.  Λέγεται ότι άντλησε το όνομά της Αίγλη, "Λάμψη," ή "Λαμπρότητα," είτε από την ομορφιά του ανθρώπινου σώματος όταν είναι σε καλή κατάσταση υγείας, ή από την τιμή που καταβάλλεται στο ιατρικό επάγγελμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Αυτό το άρθρο ενσωματώνει κείμενο από μια δημοσίευση τώρα στο κοινό κτήμα: Σμιθ, Γουίλιαμ, έκδ. (1867). *[[Λεξικό της Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας]]*.

Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Ναϊάδες
Πύργος των Κρανίων

Ο **Πύργος των Κρανίων** (*[[Σερβική γλώσσα|σερβικά:]] Ћеле-кула*) είναι ένα ιστορικό μνημείο της πρώτης σερβικής επανάστασης στην σημερινή Σερβία . Το μνημείο στήθηκε από τους Οθωμανούς μετά την νικηφόρα μάχη τους, Μάχη του Τσεγκάρ, επί των επαναστατημένων Σέρβων το οποίο έχτισαν με τα κρανία των ηττημένων. Βρίσκεται σε απόσταση 4 χλμ. από την πόλη της Νις.

Στις 31 Μαΐου 1809, στον λόφο Cegar οι Σέρβοι επαναστάτες υπέστησαν την μεγαλύτερη ήττα τους από τους Οθωμανούς, παρ'όλα αυτά 6000 Οθωμανοί έχασαν την ζωή τους. Ο Χουρσίτ Πασάς μετά το τέλος της μάχης έδωσε εντολή κι αποκεφαλίστηκαν οι νεκροί επαναστάτες, γδάρθηκαν τα κρανία τους και αφού τα γέμισαν με βαμβάκι τα έστειλαν στον Σουλτάνο, τα κρανία που έμειναν τα έχτισαν φτιάχνοντας ένα τείχος για παραδειγματισμό.

Ο πύργος ή  τείχος χτίστηκε από τον Ιούνιο έως το φθινόπωρο του 1809, αποτελείται από τέσσερις τοίχους αντιστήριξης (πλάτος 4,5 m και 0,5 m πάχος) που ακουμπούν ο ένας πάνω στον άλλο κάνοντας ένα κοίλο, το αρχικό του ύψος ήταν 5 πόδια. Σε αυτό χτίστηκαν τα κρανία 952 σέρβων επαναστατών, σήμερα έχουν απομείνει 52, τα υπόλοιπα έπεσαν λόγω κακοκαιρίας ή αποκολλήθηκαν από ντόπιους ή συγγενείς των νεκρών και θάφτηκαν. Στην κορυφή του έβαλαν το κρανίο του Στεβάν Σίντελιτς, Σέρβου ηγέτη της μάχης.

Παρά το γεγονός ότι κατά το δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα ο Μιτάτ Πασάς αποφάσισε να γκρεμιστεί το τείχος αυτό παρέμεινε μέχρι το 1892. Αργότερα η το Σερβικό κράτος κατασκεύασε ναό στο σημείο. Σήμερα το τμήμα που διασώζεται αποτελεί μουσείο κι μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Σερβίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* „Кула од лобања“, Бранислав Милтојевић, Вечерње новости, фељтон „ ЧЕГАР - 200 ГОДИНА“, 25. мај, 2009. 
* Ћеле-кула Комплетан водич кроз Србију
* Споменици културе у Србији
* Ћеле-кула за светску баштину („Вечерње новости“, 4. јул 2010)

Κατηγορία:Πρώτη Σερβική εξέγερση
Κατηγορία:Νις (Σερβία)
Κατηγορία:Σφαγές στη Σερβία
Κατηγορία:Σφαγές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Κατηγορία:Μνημεία στη Σερβία
Η Πυρκαγιά του Μπόργκο (Ραφαήλ)

δεξιά|μικρογραφία|350px|Η Πυρκαγιά του Μπόργκο

**Η Πυρκαγιά του Μπόργκο** (Incendio di Borgo) φιλοτεχνήθηκε από τον Ραφαήλ πιθανώς το 1514.

Πρόκειται για μια νωπογραφία διαστάσεων *500 x 670* εκατοστών, η οποία βρίσκεται στην Αίθουσα της Πυρκαγιάς του Μπόργκο, στα Ανάκτορα του Βατικανού. Τρεις αίθουσες (stanze) διακόσμησε ο Ραφαήλ. Η Αίθουσα της Πυρκαγιάς του Μπόργκο (Stanza dell'Incendio di Borgo) είναι η τρίτη και σ' αυτήν υπάρχουν τέσσερα έργα: *Η Πυρκαγιά του Μπόργκο* την οποία φιλοτέχνησε προσωπικά, *Ο Όρκος του πάπα Λέοντα Γ΄*, *Η Ναυμαχία της Όστιας* και *Η Στέψη του Καρλομάγνου*. Τα υπόλοιπα τρία έργα διεκπεραιώθηκαν από τους μαθητές του το 1517.

Το 847, ενώ πάπας ήταν ο Λέων Δ΄ (που εδώ έχει τα χαρακτηριστικά του Λέοντα Ι΄), εκδηλώθηκε πυρκαγιά σε μια γειτονιά της Ρώμης, το Μπόργκο. Ο πάπας έδωσε την ευλογία του και η πυρκαγιά έσβησε. Ο πίνακας χωρίζεται σε δύο τμήματα. Στο κεντρικό, ο πάπας δίνει την ευλογία του για να σβήσει η φωτιά που απειλεί πλέον τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Αυτό αποτελούσε μια υπόμνηση του στόχου που είχε θέσει ο πάπας Λέων Ι΄: να φέρει την ειρήνη στην Ιταλία που κατατρωγόταν από τη φωτιά του πολέμου. Δεξιά από τον Άγιο Πέτρο εμφανίζεται ο ναός του Κρόνου και αριστερά ο ναός του Άρη.

Στο άλλο τμήμα απεικονίζονται οι κάτοικοι της περιοχής και οι αντιδράσεις τους. Προσπαθούν να σώσουν τις οικογένειές τους, ο νέος με τον γέροντα στην πλάτη και το παιδί στο πλάι του παραπέμπει στον Αινεία, στον πατέρα του Αγχίση και στον γιο του Ασκάνιο, ένας άντρας πανικόβλητος επιχειρεί να κατέβει από τον τοίχο, μητέρες προσπαθούν να σώσουν τα παιδιά τους, κάποιοι έντρομοι επιχειρούν να απομακρυνθούν καθώς ένας άλλος τοίχος καταρρέει, άλλοι μεταφέρουν με δοχεία νερό για την κατάσβεση.

Με την Πυρκαγιά του Μπόργκο ο Ραφαήλ εισάγει στα έργα του έναν ηρωικό κλασικισμό, εισάγει στα έργα του την ιστορία. Άλλωστε είναι αρκετές οι αναφορές στη Ρώμη των κλασικών χρόνων.

## Πηγές
* «Οι μεγάλοι ζωγράφοι» (εκδόσεις Μέλισσα, 2ος τόμος)

Πυρκαγια
Αλέκσα Σίμιτς

Ο **Αλέκσα Σίμιτς** (*[[Σερβική γλώσσα|σερβικά]]: Алекса Симић*) (Boljevci Αυστροουγγαρίας, 18 Μαρτίου 1800 - Βελιγράδι, 17 Φεβρουαρίου 1872) ήταν Σέρβος πολιτικός του Πριγκιπάτου της Σερβίας.

Ήρθε στη Σερβία από το Σρεμ το 1819 κι άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος στο γραφείο του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς. Το 1835 έγινε υπουργός οικονομικών του Πριγκιπάτου της Σερβίας. Το 1842 διετέλεσε διπλωματικός αντιπρόσωπος της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη. Την περίοδο 1843-1844 ήταν εκπρόσωπος του υπουργού εσωτερικών. Την περίοδο 1849-1852 υπουργός Δικαιοσύνης και παιδείας. Την περίοδο 1852-1853 διορίσθηκε υπουργός Εσωτερικών. Από το 1853 έως το 1855 ήταν και πάλι ο πριγκιπικός εκπρόσωπος του υπουργού εξωτερικών. 

Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος και την εκδίωξη των Ομπρένοβιτς δεν έχει πάλι πολιτικό ρόλο. Αδελφός του ήταν Στόγιαν Σίμιτς.

## Πηγές
* Текст др Јована Милићевића, доцент, Београд у ЕнциклопедијиЈугославије ЈЛЗ Загреб 1968. τομ. 7. σελ. 195.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία στην ιστοσελίδα του САНУ
* Βιογραφία του στα Σέρβικα  και στα αγγλικά
* Мирјана Маринковић: Алекса Симић, капућехаја у Цариграду од 1842. до 1843. године, Зборник Матице српске за историју, број 58, 1998. године

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί παιδείας της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Σερβίας
Ανόρθωση

Η ονομασία **ανόρθωση** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Ανόρθωση Αμμοχώστου, αθλητικό σωματείο της Κύπρου.
**Ανόρθωση Αμμοχώστου (ποδόσφαιρο), ποδοσφαιρικό τμήμα της Ανόρθωσης Αμμοχώστου.
* Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών, ποδοσφαιρικό σωματείο της Λεμεσού.
* Ανόρθωσις Μουτταγιάκας, ποδοσφαιρικό σωματείο της Λεμεσού. 
* Ανόρθωση (χειρουργική επέμβαση), πλαστική χειρουργική επέμβαση.
* Ανόρθωση (ηλεκτρολογία), διαδικασία μετατροπής της τάσης του ηλεκτρικού ρεύματος.
Μαντλέν ντε Σκυντερύ

Η **Μαντλέν ντε Σκυντερύ** (Madeleine de Scudéry, 15 Νοεμβρίου 1607 - 2 Ιουνίου 1701), γνωστή ως **Δεσποινίς ντε Σκυντερύ** (Mademoiselle de Scudéry) ήταν Γαλλίδα μυθιστοριογράφος. 

Πήρε εξαιρετική μόρφωση και το 1637 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι με τον επίσης συγγραφέα αδελφό της Ζωρζ, με το όνομα του οποίου δημοσίευσε αρκετά έργα της. Έγινε δεκτή στο λογοτεχνικό σαλόνι της Κατρίν ντε Ραμπουγιέ και ήταν από τα βασικά πρόσωπα των Περισπούδαστων, κυρίες της αριστοκρατίας που είχαν στόχο την εκλέπτυνση των γαλλικών ηθών και της γαλλικής γλώσσας.Αργότερα άνοιξε δικό της σαλόνι, όπου δεχόταν κάθε Σάββατο («les samedis de Mlle de Scudéry» – τα Σάββατα της δεσποινίδος ντε Σκυντερύ) λογίους της εποχής. Μέχρι το τέλος της ζωής της ήταν γνωστή με το ψευδώνυμο Σαπφώ. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και ζούσε με τον αδελφό της του οποίου επέζησε κατά τριάντα χρόνια. 

Τα πρώτα της δεκάτομα μυθιστορήματα (κανένα δεν καταλάμβανε λιγότερους από τέσσερις τόμους) σημείωσαν εξαιρετική επιτυχία γιατί, εκτός των άλλων, τα μέλη της υψηλής παρισινής κοινωνίας ανακάλυπταν τους εαυτούς τους κάτω από τα εξωτικά ονόματα των ηρώων των έργων. Σύντομα άρχισαν ν’ αλληλοπροσφωνούνται με τα ονόματα αυτά και να ερωτοτροπούν σύμφωνα με τα γραφόμενα της Σκυντερύ. 

Στα έργα της υπάρχουν σελίδες που διακρίνονται για την λεπτότητα του αισθήματος και την ανάλυση των χαρακτήρων, αλλά σήμερα βέβαια «δέκα τόμοι είναι δέκα τόμοι, δηλαδή 15.000 σελίδες».

Θεωρήθηκε η λογιότερη γυναίκα της εποχής της και τα μυθιστορήματά της είχαν μεγάλη επιτυχία σε όλη την Ευρώπη. Επέσυρε όμως την σάτιρα του Μολιέρου στις κωμωδίες του *[[Οι Γελοίες Κομψευόμενες|Γελοίες Κομψευόμενες]]* (1659) και *[[Οι σοφές γυναίκες (Μολιέρος)|Οι σοφές γυναίκες]]* (1672).

Η Δεσποινίς ντε Σκυντερύ είναι η ηρωίδα της φερώνυμης αστυνομικής μορφής νουβέλας του Ε.Τ.Α. Χόφμαν *[[Η δεσποινίς ντε Σκυντερί]]* (1819).

## Επιλογή έργων
**Ibrahim ou l’Illustre Bassa* (*Ιμπαήμ ή Ο ένδοξος πασάς*, 4 τόμοι, 1642)
**Artamène ou le Grand Cyrus* (*Αρταμένης ή ο Μέγας Κύρος*, 10 τόμοι, 1649-1653) 
**Clélie, histoire romaine* (*Κλέλια, ρωμαϊκή ιστορία*, 10 τόμοι, 1654-1660)
**Almahide, ou l'esclave reine* (*Αλμαχίντ ή Η σκλάβα βασίλισσα*, 8 τόμοι, 1661-3)
**Conversations sur divers sujets* (*Συζητήσεις πάνω σε διάφορα θέματα*, 1642)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
The Marshall Mathers LP 2

Το ***The Marshall Mathers LP 2*** είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ του Αμερικανού ράπερ Eminem, και κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου 2013 από τις Aftermath Entertainment, Shady Records και Interscope Records. Το άλμπουμ είναι μια συνέχεια του τρίτου άλμπουμ του Eminem, *[[The Marshall Mathers LP]]* (2000). Η παραγωγή για το άλμπουμ πραγματοποιήθηκε από το 2011 ως το 2013 σε αρκετά στούντιο ηχογραφήσεων και έγινε από τον Eminem και διάφορους άλλους μουσικούς παραγωγούς, συμπεριλαμβανομένων των Rick Rubin, Luis Resto, Emile Haynie και Alex da Kid. Στο άλμπουμ συμμετέχουν επίσης οι Skylar Grey, Rihanna και ο frontman των fun., Nate Ruess, με τον μόνο άλλο ράπερ που εμφανίζεται στο άλμπουμ να είναι ο Kendrick Lamar.

Ο τίτλος του άλμπουμ αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια των 2013 MTV Video Music Awards στις 25 Αυγούστου με ένα preview του lead single "Berzerk", που κυκλοφόρησε δυο μέρες αργότερα στις ΗΠΑ, φτάνοντας στο νούμερο τρία του ''Billboard'' Hot 100. Ακολούθησαν δύο singles: το "Survival", που κυκλοφόρησε στις 8 Οκτωβρίου, και το "Rap God", που κυκλοφόρησε στις 15 Οκτωβρίου, 2013. Το πρώτο έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 17 του Hot 100 και το δεύτερο στο νούμερο επτά. Το "The Monster", με τη συμμετοχή της Rihanna, κυκλοφόρησε ως το τέταρτο single του άλμπουμ στις 29 Οκτωβρίου του 2013.

Το άλμπουμ έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς μουσικής, επαινώντας την ικανότητα  του Eminem ως ράπερ, όπως επίσης και τις επιλογές παραγωγής του. Ήταν η καλύτερη αξιολόγηση για άλμπουμ του Eminem στο Metacritic από το *[[The Eminem Show]]* (2002).

## Λίστα κομματιών

;Σημειώσεις
* Λίστα κομματιών και συντελεστές από το φυλλάδιο του άλμπουμ.
*  συμβολίζει έναν συν-παραγωγό
*  συμβολίζει έναν επιπλέον παραγωγό

## Ιστορία κυκλοφορίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άλμπουμ του 2013
Κατηγορία:Δισκογραφία του Eminem
Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Eminem
Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Dr. Dre
Κατηγορία:Άλμπουμ από την Aftermath Entertainment
Κατηγορία:Άλμπουμ από την Interscope Records
Κατηγορία:Άλμπουμ με παραγωγή από τον Ρικ Ρούμπιν
Κάρσον ΜακΚάλλερς

Η **Κάρσον ΜακΚάλλερς** (*Carson McCullers*, 19 Φεβρουαρίου 1917 – 29 Σεπτεμβρίου 1967) ήταν Αμερικανίδα μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, ποιήτρια, θεατρικός συγγραφέας, και δοκιμιογράφος. Τα έργα της διαδραματίζονται στον Νότο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Γεννήθηκε τις 19 Φεβρουαρίου 1917 ως Λούκα Κάρσον Σμιθ στο Κολόμπους στην Τζόρτζια. Αφότου αποφοίτησε πήγε στη Σαβάνα θέλοντας να γίνει πιανίστα αλλά άλλαξε γνώμη αφότου αρρώστησε. Σπούδασε δημιουργική γραφή και το 1936 δημοσίευσε το πρώτο έργο της, "Wunderkind", με αυτοβιογραφικά στοιχεία, και το 1940, όσο βρισκόταν στη Βόρεια Καρολίνα, έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα, *Η Καρδιά Κυνηγάει Μονάχη*. Συνολικά έγραψε 8 μυθιστορήματα. Πέρα από το *Η Καρδιά Κυνηγάει Μονάχη*, άλλα γνωστά έργα της είναι τα * Ανταύγειες Σε Χρυσά Μάτια* (1941), *Η Παράνυφος* (1946) και *Η μπαλάντα του θλιμμένου καφενείου* (1951). Το *Η Καρδιά Κυνηγάει Μονάχη* μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1968 και το *Ανταύγειες Σε Χρυσά Μάτια* το 1967, με τους Μάρλον Μπράντο και Ελίζαμπεθ Τέιλορ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Παντρεύτηκε τον Ριβς ΜακΚάλλερς το 1937. Το ζευγάρι χώρισε το 1941 και ξαναπαντρεύτηκε το 1945. Το 1948 η ΜακΚάλλερς επιχείρησε να αυτοκτονήσει λόγω κατάθλιψης. Τελικά πέθανε το 1967 από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

## Επιλογή έργων
**Η Καρδιά Κυνηγάει Μονάχη (The Heart is a Lonely Hunter,* μυθιστόρημα, 1940) - ελλην. μετάφραση, Βικτώρια Τράπαλη ("ΕΞΑΝΤΑΣ")
**Ανταύγειες σε Χρυσά Μάτια (Reflections in a Golden Eye*, μυθιστόρημα, 1941)
**Η Παράνυφος (The Member of the Wedding*, μυθιστόρημα, 1946) - ελλην. μετάφραση, Τζένη Μαστοράκη ως *Πρόσκληση σε γάμο* ("ΓΡΑΜΜΑΤΑ")
**Ρολόι χωρίς δείκτες (Clock Without Hands*, μυθιστόρημα, 1961) - ελλην. μετάφραση, Ρένα Χατχούτ ("ΓΡΑΜΜΑΤΑ")
**Η μπαλάντα του θλιμμένου καφενείου (The Ballad of the Sad Café*, νουβέλλα, 1951) - ελλην. μετάφραση, Μένης Κουμανταρέας ("ΚΕΔΡΟΣ")
**Γλυκό σαν άλμη, καθαρό σαν γουρούνι (Sweet as a Pickle and Clean as a Pig*, ποιήματα, 1964)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι
Μαργκερίτ Ντυράς

Η **Μαργκερίτ Ντυράς** (*Marguerite Duras*, 4 Απριλίου 1914 - 3 Μαρτίου 1996) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας και σκηνοθέτις γεννημένη στην Ινδοκίνα. Το 1984 κέρδισε το βραβείο Γκονκούρ για το μυθιστόρημά της *L'Amant* (''Ο Εραστής'').

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σαϊγκόν, στη Γαλλική Ινδοκίνα (σημερινό Βιετνάμ) στις 4 Απριλίου 1914. Οι γονείς της έφτασαν στην Ινδοκίνα εξαιτίας μιας καμπάνιας για την εργασία στις αποικίες. Ο πατέρας της πέθανε λίγο μετά. Η δύσκολη ζωή της υπήρξε πηγή έμπνευσής για τα έργα της. Στα 17 της πήγε στη Γαλλία για να σπουδάσει μαθηματικά, αλλά τα παράτησε και σπούδασε πολιτικές επιστήμες και νομική. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δούλευε για την κυβέρνηση του Βισύ, αλλά ταυτόχρονα ήταν μέλος της Γαλλικής Αντίστασης και γι' αυτό στάλθηκε στο Μπούχενβαλντ, απ' όπου μετά βίας επέζησε. Το 1943 δημοσίευσε το πρώτο της μυθιστόρημα *Les Impudents*.

## Επιλογή έργων
### Μυθιστορήματα
**Un barrage contre le Pacifique* (*Ένα φράγμα κατά του Ειρηνικού*, 1950)
**[[Μοντεράτο καντάμπιλε|Moderato cantabile]]*, 1958 
**Hiroshima mon amour* (*Χιροσίμα, αγάπη μου*, 1960) 
**Dix heures et demie du soir en été* (*Δέκα και μισή καλοκαίρι βράδυ*, 1960) - ελλην. μετάφραση Τατιάνα Μηλιώνη-Τσαλίκη ("ΟΔΥΣΣΕΑΣ")
**Le Ravissement de Lol V. Stein* (*Η σαγήνευση της Λολ Β. Στάιν*, 1964)
**Le Vice-Consul* (*Ο υποπρόξενος*, 1965)
**L'Amant* (*[[Ο εραστής (μυθιστόρημα)|Ο εραστής]]*, αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, 1984) - ελλην. μετάφραση Χρύσα Τσαλικίδου ("ΕΞΑΝΤΑΣ")
### Θέατρο
**La Musica*, 1965 - ελλην. μετάφραση Κωστούλα Μητροπούλου ("ΔΩΔΩΝΗ")
**Des journées entières dans les arbres* (*Μέρες ολόκληρες πάνω στα δέντρα*, 1968) - ελλην. μετάφραση Κωστούλα Μητροπούλου ("ΔΩΔΩΝΗ")
**India Song*, 1973

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Μαργκερίτ Ντιράς: Διέλυε τον εαυτό της μέσα στις λέξεις για να φτάσει στην ουσία της γραφής, Αργυρώ Μποζώνη, LiFO, 4.4.2021

Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες
Κατηγορία:Γάλλοι φεμινιστές
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο του Μονπαρνάς
Νίνα Μπερμπέροβα

Η **Νίνα Νικολάγεβνα Μπερμπέροβα** (*Ни́на Никола́евна Бербе́рова*, 8 Αυγούστου 1901 - 26 Σεπτεμβρίου 1993) ήταν Ρωσίδα συγγραφέας. Εγκατέλειψε τη Ρωσία το 1922 και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1925. Το 1950 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και δίδαξε ρωσικά στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον.

## Επιλογή έργων
**Ο λακές κ’ η πόρνη* - ελλην. μετάφραση Μαριού Σοφιανού (εκδ."ΡΟΕΣ"), 1987
**Στη σκιά μιας άλλης* (μυθιστόρημα, 1935) - ελλην. μετάφραση Μαριού Σοφιανού εκδ.("ΡΟΕΣ"), 1988
**Αυτά τα γράμματα είναι δικά μου* (αυτοβιογραφικό, 1972) - ελλην. μετάφραση Αγγ.Βερυκοκάκη-Αρτέμη, (εκδ. "ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ"), 1992
**Η σαγήνη* - ελλην. μετάφραση Βάσω Νικολοπούλου και Νίκη Ντούζε (εκδ. "Ωκεανίδα", 1996)
**Τσαϊκόφσκι* (1936, η πρώτη επίτομη βιογραφία του συνθέτη, που προκάλεσε πολλές συζητήσεις επειδή αναφερόταν απροκάλυπτα στην ομοφυλοφιλία του). Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά με τίτλο: Τσαϊκόβσκυ, Η ιστορία μιας μοναχικής ζωής, μετάφραση Γιώργος Πλουμπίδης, "Μουσαίο", 2009

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Ρώσοι διηγηματογράφοι
Αλ-Μααρί

Ο **Άμπουλ Αλά Αλ-Μααρί** (973 - 1057) ήταν τυφλός Άραβας φιλόσοφος και συγγραφέας. 

Σε ηλικία τεσσάρων ετών ο Άμπουλ Αλά Αλ-Μααρί τυφλώθηκε από ευλογιά. Μορφώθηκε όμως και ταξίδεψε πολύ. Έζησε και πέθανε μέσα στην φτώχεια αλλά την κηδεία του ακολούθησαν 180 ποιητές και 84 σοφοί που απήγγειλαν εγκώμια πάνω στον τάφο του. Ήταν οικολόγος μέχρις υπερβολής αποφεύγοντας ακόμη και το γάλα και το μέλι. 

Σπουδαιότερο έργο του ήταν η συλλογή *[[Λουζουμιγιάτ]]* (*Υποχρεώσεις*) που περιλάμβανε 1592 σύντομα ποιήματα στα οποία κυριαρχεί ο σκεπτικισμός και η απαισιοδοξία. Στο επιτάφιο ποίημα που συνέθεσε για τον εαυτό του λέει ότι την ζωή τού την επέβαλε ο πατέρας του αλλά ο ίδιος δεν την επέβαλε σε κανένα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σύροι ποιητές
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές
Κατηγορία:Άραβες συγγραφείς
Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Άλμπερτ Λόρτσινγκ

Ο **Άλμπερτ Λόρτσινγκ** (Gustav Albert Lortzing, Βερολίνο, 23 Οκτωβρίου 1801 – Βερολίνο 21 Ιανουαρίου 1851) ήταν Γερμανός συνθέτης, ηθοποιός και τραγουδιστής. Θεωρείται ο κύριος εκπρόσωπος της Spieloper, είδους ελαφράς όπερας.
## Επιλογή έργων
**Ali Pascha von Janina* (*Αλή πασάς των Ιωαννίνων*, 1824)
**Der Pole und sein Kind* (*Ο Πολωνός και το παιδί του*, 1831)
**Zar und Zimmermann* (*Τσάρος και ξυλουργός*, 1837, με θέμα το ταξίδι του Μεγάλου Πέτρου στην Ολλανδία, έργο στο οποίο κυρίως οφείλει την φήμη του) 
**Der Wildschütz oder Die Stimme der Natur* (*Ο λαθροκυνηγός ή Η φωνή της φύσης*, 1842, έργο που σημείωσε επίσης μεγάλη επιτυχία)
**Undine* (*Οντίν*, 1845)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Αλφόνς Ντωντέ

Ο **Αλφόνς Ντωντέ** (Alphonse Daudet, Νιμ (Nîmes) 13 Μαΐου 1840 - Παρίσι 16 Δεκεμβρίου 1897) ήταν Γάλλος πεζογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Περίφημα έγιναν τα έργα του *[[Ο Ταρταρέν της Ταρασκόν]]* και το τρίπρακτο δράμα L'Arlésienne.	
	
## Επιλογή έργων
**Lettres de mon moulin* (*Γράμματα από τον μύλο μου*, διηγήματα, 1866) - ελλην. μετάφραση Ζωρζ Σαρή {"ΠΑΤΑΚΗ"}
**Aventures prodigieuses de Tartarin de Tarascon* (*[[Ο Ταρταρέν της Ταρασκόν|Οι θαυμαστές περιπέτειες του Ταρταρέν ντε Ταρασκόν]]*, 1872) - ελλην. μετάφραση Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη ως *Ταρταρίνος ο εκ Ταρασκώνος* ("ΕΣΤΙΑ"). Ακολούθησαν άλλα δύο βιβλία με θέμα τον Ταρταρίνο.
**L'Arlésienne* (*[[Η Αρλεζιάνα]]*, 1869). Νουβέλλα και εν συνεχεία (1872) τρίπρακτο δράμα με έξοχη μουσική επένδυση του Ζωρζ Μπιζέ. Το έργο αποτέλεσε την βάση της όπερας *L'arlesiana* του Φραντσέσκο Τσιλέα (1897)
**Contes du Lundi* (*Διηγήματα της Δευτέρας*, 1873) - ελλην. μετάφραση Έλσα Τσεκούρα {"ΠΑΤΑΚΗ"}
**Fromont jeune et Risler aîné* (*Φρομόν ο νεώτερος και Ρισλέρ ο πρεσβύτερος*, μυθιστόρημα, 1874), επίσης μεγάλη επιτυχία του Ντωντέ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Αλφρέ Ζαρρύ

Ο **Αλφρέ Ζαρρύ** (*Alfred Jarry*, 8 Σεπτεμβρίου 1873 - 1 Νοεμβρίου 1907) ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας και μυθιστοριογράφος, που επινόησε την Παταφυσική, μια παρωδία της σύγχρονης επιστήμης. Θεωρείται πρόδρομος των Σουρεαλισμού και του Φουτουρισμού καθώς και του Μεταμοντερνισμού.Επηρέασε σημαντικούς συγγραφείς όπως τον Ιονέσκο [Υμπύ  βασιλιάς - Ο βασιλιάς πεθαίνει].

Γεννημένος στο Λαβάλ (Laval) της Γαλλίας, είχε Βρετονική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας του. Σε όλη τη διάρκεια του βίου του, αν και είχε συσχετιστεί με το κίνημα του Συμβολισμού, ο Ζαρρύ ήταν ευρύτερα γνωστός για το έργο του *[[Ο Υμπύ βασιλιάς]]* (1896), το οποίο συχνά αναφέρεται ως προδρομικό των κινημάτων του Σουρεαλισμού και του Φουτουρισμού, που εκδηλώθηκαν κατά τις δεκαετίες του 1920 και 1930. Συνέγραψε χρησιμοποιώντας μια ποικιλία υφών, προαναγγέλλοντας έτσι το μεταμοντέρνο. Έγραψε θεατρικά, νουβέλες, ποιήματα, δοκίμια και θεωρητικά άρθρα. Τα έργα του θεωρούνται πρωτοποριακά στα πεδία της λογοτεχνίας του παραλόγου και της μεταμοντέρνας φιλοσοφίας.

## Επιλογή έργων

### Θεατρικά
**César-Antéchrist* (*Καίσαρ-Αντίχριστος*, 1895) 
**Ubu roi* (*[[Ο Υμπύ βασιλιάς]]*, 1896), το ονομαστότερο έργο του Ζαρρύ, που παίζεται μέχρι σήμερα.
**Ubu cocu, ou l'Archeopteryx* (*Ο Υμπύ κερατάς ή Ο Αρχαιοπτέρυξ*, 1897)
**Ubu enchaíné* (*Ο Υμπύ δεσμώτης*, 1899)
**Ubu sur la Butte* (*Ο Υμπύ στον λόφο*, 1906)

### Μυθιστορήματα
**Les Jours et les Nuits* (*Οι μέρες κ’ οι νύχτες*, 1897)
**L'Amour en visites* (*Ο έρωτας σε επισκέψεις*, 1897)
**Messaline*, 1900)
**Le Surmâle* (*Το Υπεραρσενικό*, 1901)
**Gestes et opinions du docteur Faustroll, pataphysicien* (*Έργα και γνώμες του δόκτορα Φωστρόλλ, παταφυσικού*, μεταθ. έκδ. 1911)

## Παραπομπές

 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

 

Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι
Αλφρέ ντε Βινύ

Ο **Αλφρέ ντε Βινύ** (Alfred Victor, comte de Vigny, Λος (Loches), 1797 - Παρίσι, 1863) ήταν Γάλλος ρομαντικός ποιητής, μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από υψηλόφρονα στωικισμό, πλούσιο σε συμβολισμούς και προαναγγέλλει την γραφή των Μπωντλαίρ, Βερλαίν και Μαλλαρμέ.

## Επιλογή έργων
**Poèmes antiques et modernes* (*Ποιήματα παλιά και νέα*, 1826)
**Cinq-Mars* (*[[Σεν-Μαρ (μυθιστόρημα)|Σεν-Μαρ ή Μια συνωμοσία την εποχή του Λουδοβίκου ΙΓ΄]]* , 1826)
**Stello* (έργο αποτελούμενο από τρεις νουβέλες, 1832)
**Servitude et grandeur militaires* (*Σκλαβιά και μεγαλείο των στρατιωτικών*, 1835, παρόμοιας μορφής με το προηγούμενο έργο. Ο Βινύ διατέλεσε επί δεκαετίαν αξιωματικός του στρατού)
**La Maréchale d’Ancre*, 1831, δράμα
**Chatterton*, 1835, δράμα

Δύο από τα ωραιότερα ποιήματα του ντε Βινύ, *La mort du loup* (*Ο θάνατος του λύκου*) και *Le Mont des Oliviers* (*Το όρος των Ελαιών*) μετέφρασαν ο Άρης Δικταίος και ο Μαρίνος Σιγούρος αντίστοιχα. Ο πρώτος στην "Ανθολογία Παγκοσμίου Ποιήσεως" και ο δεύτερος στην "Παγκόσμιο Ποιητική Ανθολογία" (τ. Β΄)  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας
Αλ-Μουταμίντ ιμπν Αμπάντ

Ο **Αλ-Μουταμίντ** (**Μουχαμάντ Ιμπν Αμπάντ Αλ Μουταμίντ**, 1040 - 1095) ήταν εμίρης της Σεβίλλης, ο τρίτος της δυναστείας των Αββαδιδών, και ο μεγαλύτερος ποιητής της μουσουλμανικής Ισπανίας. Πολέμησε με επιτυχία κατά του Αλφόνσου ΣΤ΄της Καστίλλης και έπειτα κατά του πρώην συμμάχου του Γιουσούφ Ιμπν Τασχφίν της δυναστείας των Αλμοραβιδών του Μαρόκου. Πέθανε εξόριστος στο Μαρόκο, γράφοντας ποιήματα μέχρι τον θάνατό του. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές
Κατηγορία:Μεσαιωνική ΛΟΑΤ ιστορία
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Μουσουλμάνοι
Δημήτριος Γράψας

Ο στρατηγός εν αποστρατεία **Δημήτριος Γράψας** είναι πρώην Ανώτατος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1948 στην Υπάτη Φθιώτιδος. Εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1967 και αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1971 ως Ανθυπίλαρχος Τεθωρακισμένων.
Ήταν νυμφευμένος με την Ισμήνη Σιωνίδου με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.

## Σταδιοδρομία
Απο την αποφοίτησή του απο την Σ.Σ.Ε. το 1971 και μετά, υπηρέτησε σε πολλές και σημαντικές Μονάδες Τεθωρακισμένων καθώς και σε επιτελικές θέσεις Σχηματισμών. Μεταξύ των άλλων διετέλεσε Διοικητής στη Δ΄ ΕΑΝ, Επιτελάρχης στην 96 ΑΔΤΕ, Α΄ ΒΕ στην ΑΣΔΕΝ, Διοικητής XXV ΤΘΤ, Επιτελάρχης Δ΄ ΣΣ, Διευθυντής στη Διεύθυνση Εκπαιδεύσεως, Διευθυντής Δόγματος - Εκπαίδευσης (2002 - 2003), Διοικητής της ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ (2003 -2004), Β΄ Υπαρχηγός ΓΕΣ (2004 - 2005) και Διοικητής ΑΣΔΕΝ (2005-2006).

Είναι απόφοιτος της ΑΣΠ και της ΣΕΘΑ και έχει αποφοιτήσει από όλα τα σχολεία του Όπλου του.

### Εξέλιξη
Το 1974 προήχθη στο βαθμό του Υπίλαρχου και έγινε Ίλαρχος το 1978. Το 1983 προήχθη στο βαθμό του Επίλαρχου, το 1988 στο βαθμό του Αντισυνταγματάρχη και το 1995 στο βαθμό του Συνταγματάρχη. Το 1999 προήχθη στο βαθμό του Ταξιάρχου. Το 2002 προήχθη στο βαθμό του Υποστράτηγου και τοποθετήθηκε ως Διοικητής του ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ. Το 2004 προήχθη στο βαθμό του Αντιστράτηγου και τοποθετήθηκε ως Β΄ Υπαρχηγός ΓΕΣ. Την 4η Μαρτίου του 2005 ανέλαβε Διοικητής της ΑΣΔΕΝ. Διετέλεσε αρχηγός ΓΕΕΘΑ από το 2007 έως το 2009 οπότε και αποστρατεύτηκε.

### Διακρίσεις
Ο στρατηγός Δημήτριος Γράψας στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του τιμήθηκε με τις εξής διακρίσεις: 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Biography at NATO official website

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί των τεθωρακισμένων
Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ΄ Τάξεως
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Τιμής
Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής
Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής
Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄ Τάξεως
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)
Κατηγορία:Υπάτη
Θεόδωρος Χαβίνης

Ο **Θεόδωρος Χαβίνης** (Φυτείες Αιτωλοακαρνανίας, 1886- Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου 1960) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής και υπουργός σε πολλές κυβερνήσεις. Υπήρξε ο βουλευτής Πρέβεζας με τη μεγαλύτερη συνολικά θητεία (18 χρόνια και 4 μήνες) και κατόρθωσε να εκλεγεί 10 φορές βουλευτής της περιφέρειας αυτής.

## Βιογραφία
Πολέμησε σε διάφορους πολέμους, όπως οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και συνέβαλε στην απελευθέρωση της Πρέβεζας ως διοικητής της 6ης πεδινής πυροβολαρχίας κατά τη μάχη της Νικοπόλεως.  Πήρε μέρος στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας.

Στη Δίκη των Έξι ήταν μέλος στο έκτακτο στρατοδικείο, με το βαθμό του Συνταγματάρχη.

Η κάθοδός του στον πολιτικό στίβο ξεκίνησε στις εκλογές του 1923 με το Κόμμα Φιλελευθέρων οπότε εξελέγη για πρώτη φορά στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση. Εξελέγη βουλευτής Πρεβέζης-Άρτης με το Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος, με 2.222 ψήφους, στις εκλογές του 1926. Επανεξελέγη βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1928, του 1932, του 1933 και το 1936. Απέτυχε να επανεκλεγεί στις εκλογές του 1946, για να εκλεγεί ξανά το 1950, το 1951, το 1952 και το 1956. Υπήρξε ο μακροβιότερος βουλευτής της Εκλογικής Περιφέρειας Πρέβεζας, με συνολική θητεία 18,5 περίπου ετών, έχοντας κατορθώσει να εκλεγεί σε 10 εκλογικές αναμετρήσεις.

Στην κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου υπηρέτησε ως υπουργός Στρατιωτικών από τις 5 Ιουνίου 1932 μέχρι τις 3 Νοεμβρίου 1932.

Ανέλαβε για πρώτη φορά υπουργός Δημοσίων Έργων στην κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη από τις 22 Νοεμβρίου 1945 ως την παραίτησή του, στις 20 Ιανουαρίου 1946 και στη συνέχεια υπουργός Εσωτερικών και προσωρινά Δημοσίων Έργων ως το Μάρτιο του 1946.

Στη κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου του 1950 ο Χαβίνης χρημάτισε υπουργός Δημοσίων Έργων, Οικισμού και Ανοικοδομήσεως από τις 24 Μαρτίου ως τις 27 Μαρτίου 1950. Λίγο αργότερα ανέλαβε υπουργός Δημοσίων Έργων στην κυβέρνηση Πλαστήρα, από τις 15 Απριλίου 1950 ως τις 21 Αυγούστου 1950. Στο χαρτοφυλάκιο των Δημοσίων Έργων παρέμεινε και στη επόμενη κυβέρνηση, από τις 27 Οκτωβρίου 1951 ως την παραίτησή του, στις 19 Μαρτίου 1952. 

Πέθανε το Φεβρουάριο του 1960 από καρδιακή συγκοπή ενώ μεταφερόταν στο νοσοκομείο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων, Οικισμού και Ανοικοδομήσεως
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος
Κατηγορία:Βενιζελισμός
Ηλίας Μαριολόπουλος

Ο **Ηλίας Μαριολόπουλος** ( Αθήνα, 1900- Αθήνα, 13 Φεβρουαρίου 1991) ήταν Έλληνας φυσικός και ακαδημαϊκός. Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη μελέτη του κλίματος της Ελλάδας. Θεωρείται "πατέρας" της σύγχρονης ελληνικής μετεωρολογίας και κλιματολογίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, με καταγωγή από τα Μαγούλιανα Αρκαδίας. Σπούδασε Φυσική και Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, από όπου απέκτησε τίτλο μάστερ. Στην Αγγλία έλαβε και δίπλωμα στη Μετεωρολογία. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία, από όπου απέκτησε άλλα δύο διπλώματα.

Το Δεκέμβριο του 1925 διορίστηκε τμηματάρχης στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (όπου ίδρυσε την πρώτη ελληνική υπηρεσία για τη μέτρηση του ατμοσφαιρικού ηλεκτρισμού) και τρία χρόνια αργότερα εξελέγη τακτικός καθηγητής της Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας στη Φυσικομαθηματική Σχολή στο νεοσύστατο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Η εν λόγω έδρα ήταν η πρώτη στα ελληνικά πανεπιστημιακά χρονικά στον τομέα εκείνο. Το 1939 τον βρίσκει καθηγητή Μετεωρολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1959 ως το 1960 ήταν κοσμήτορας στο εν λόγω πανεπιστήμιο. 

Εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1965 και πρόεδρός της το 1973.

Μετά το τέλος της πανεπιστημιακής του καριέρας εισηγήθηκε στην Ακαδημία και οργάνωσε το 1977 το Κέντρο Ερεύνης Φυσικής της Ατμοσφαίρας και Κλιματολογίας.

Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 16 Φεβρουαρίου 1991. Άφησε πλήθος έργων, όπως μελέτες.

## Κοινωφελές ίδρυμα
Με πρωτοβουλία  της συζύγου του, Αικατερίνης-Νίνας Ηλία Μαριολοπούλου (απεβίωσε τον Αύγουστο του 2004), ιδρύθηκε ίδρυμα που φέρει το όνομά του με σκοπό ανάμεσα στα άλλα να προαχθούν οι επιστήμες της ατμόσφαιρας, όπως η μετεωρολογία και να βραβευτούν οι νέοι που ασχολούνται με τις επιστήμες αυτές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφία

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μετεωρολόγοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Βάρνο

Ο **Βάρνο** (*Warnow*) είναι ποταμός στο κρατίδιο του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας της Γερμανίας. Ρέει προς τη Βαλτική περνώντας δίπλα από την πόλη Ρόστοκ. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 3.324 τετραγωνικά χλμ. Το μήκος του φτάνει τα 155 χλμ.

Η πηγή του ποταμού είναι στο Γκρέμπιν, ένα μικρό χωριό 10 χλμ νότια του Πάρχιμ, στα δυτικό άκρο του λιμνότοπου Μέκλενμπουργκ. Έπειτα ρέει προς τα βόρεια περνώντας από τις πόλεις Στέρνμπεργκ, Μπούτσοου και Σβάαν πριν φτάσει στο Ρόστοκ.

Το 2003 άνοιξε ο πρώτος μοντέρνος δρόμος με διόδια στη Γερμανία, το τούνελ Βάρνο, ενώνοντας το λιμάνι του Ρόστοκ στην ανατολική όχθη με την δυτική όχθη του ποταμού.

Οι Βάρναμπι, μια μεσαιωνική Σλάβικη φυλή, πιθανότατα πήραν το όνομά τους από τον ποταμό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Κατηγορία:Ποταμοί που εκβάλλουν στη Βαλτική
Πάρχιμ

Το **Πάρχιμ** είναι μια πόλη στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία της Γερμανίας. Eίναι πρωτεύουσα του δήμου Λούντβιχσλουστ-Πάρχιμ. Είναι η γενέτειρα του Χέλμουτ Καρλ φον Μόλτκε, στον οποίο ανεγέρθηκε ένα μνημείο το 1876. Η πόλη ιδρύθηκε γύρω στο 1210. Κατά την διάρκεια του 14ου αιώνα ένας κλάδος της οικογένειας του δούκα του Μεκλεμβούργου κατοικούσε στο Πάρχιμ. Έγινε ευημερούσα βιομηχανική πόλη κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα, αλλά αυτή η ευημερία καταστράφηκε από τον τριακονταετή πόλεμο. Αναλυτικότερα, έχει έκταση 106,61 τετραχωνικά χλμ και πληθυσμό 17.174 κατοίκους σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2012.

## Παραπομπές

* http://service.mvnet.de/statmv/daten_stam_berichte/e-bibointerth01/bevoelkerung--haushalte--familien--flaeche/a-i__/a113__/2012/daten/a113-2012-00.xls

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πόλεις του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Αβραάμ Πετρόνιεβιτς

Ο **Αβραάμ Πετρόνιεβιτς** (*[[Σερβική γλώσσα|σερβικά :]] Аврам Петронијевић*) (Τεκίτζια , Κλάδοβο 13, Σεπτεμβρίου 1791 - Κωνσταντινούπολη 22 Απριλίου 1852), ήταν Σέρβος πολιτικός. Είχε διατελέσει πολλές φορές πρωθυπουργός κι υπουργός εξωτερικών του πριγκιπάτου της Σερβίας.

Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1791 (σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο) στο Τεκίτζια της περιοχής του Κλάδοβο, σχολείο πήγε στη γειτονική πόλη Orsay (σήμερα ανήκει στη Ρουμανία). Το 1817 επέστρεψε στη Σερβία όπου έγινε ιδιαίτερος γραμματέας του πρίγκιπα Μήλου Ομπρένοβιτς. Ήταν μέλος των σωμάτων αντιπροσώπων της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη από το 1821. Το 1826 και αργότερα ήταν επανειλημμένα Σέρβος αναπληρωτής (Αρχειονόμος) με την τουρκική κυβέρνηση. 

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πρίγκιπα Αλέξανδρου Καραγιώργεβιτς το 1844 μέχρι το θάνατό του διετέλεσε υπουργός εξωτερικών και εκπρόσωπος του πρίγκιπα (που ισοδυναμεί με τον Πρωθυπουργό σήμερα). Στα μέσα του 19ου αιώνα κατασκεύασε εργοστάσιο παραγωγής γυαλιού στη Μπέλιτσα. Ήταν το πρώτο εργοστάσιο υαλουργίας στα Βαλκάνια, αν όχι η πρώτη βιομηχανική μονάδα. 

Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 22 Απριλίου 1852 και θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Биографија на сајту САНУ
* http://www.msp.rs/History/ministri/APetronijevic_s.html 
* http://www.msp.rs/History/ministri/APetronijevic_e.html
* Аврам Петронијевић, некролог у „Србским новинама“ од 26. априла 1852, стр. 1-2 (Дигитална Народна библиотека Србије)
* Радомир Ј. Поповић: Аврам Петрониејвић и Српски покрет у Војводини 1848-1849. године, Историјски часопис, број 57, 2008. године
* Фонд Слободан Јовановић: „Радован Калабић: Аврам Петронијевић (1791-1852)“ , приступ 12.5.2013

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας
Ορόντης Α΄ της Παρθίας

Ο **Ορόντης Α’ της Παρθίας** ήταν βασιλιάς των Πάρθων από τη δυναστεία των Αρσακιδών από το 90 ως το 80 π.Χ.. Ως το 88 π.Χ. είχε συμβασιλεύσει με τον αντίπαλο του Μιθριδάτη τον μέγα. Η ιστορία της Παρθίας ήταν ασαφής την περίοδο της βασιλείας του Ορόντη, φαίνεται ότι τελείωσε όπως ξεκίνησε με εμφύλιο πόλεμο με άγνωστο διεκδικητή. Οι διάδοχοι του μέχρι το 77 π.Χ. που εμφανίζεται το όνομα του Σανατράκη δεν είναι γνωστοί. Το όνομα του Ορόντη αναφέρεται σε ένα Βαβυλωνιακό έγγραφο σχετιζόμενο με τη σεληνιακή έκλειψη στις 11 Απριλίου 80 π.Χ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Σανατράκης Α΄ της Παρθίας

Ο **Σανατράκης της Παρθίας** (*Sinatruces*) ήταν πρίγκηπας του βασιλικού οίκου των Αρσακιδών, έζησε μεταξύ 157 και 70 π.Χ. και ήταν βασιλιάς των Πάρθων μεταξύ 77 και 70 π.Χ.. Έγινε βασιλιάς σε ηλικία 80 ετών και βασίλευσε ως τον θάνατο του στα 87 του. Έγινε βασιλιάς με την βοήθεια της ληστρικής φυλής των Σακά που επιτέθηκε στην Παρθία το 77 π.Χ. Ύστερα από μια αμφιλεγόμενη περίοδο ακυβερνησίας, τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραάτης Γ’.

## Παραπομπές

## Πηγές
*«Les villes du sud-ouest de l'Afghanistan». C. Baratin. In: *Afghanistan, ancien carrefour entre l'est et l'ouest*, p. 181, ISBN 2-503-51681-5
*«The Commerce of Kapisene and Gandhāra after the Fall of Indo-Greek Rule», K. Walton Dobbins. Journal of the Economic and Social History of the Orient, Vol. 14, No. 3 (December , 1971), p. 286.
**The Makrobioi or 'Long Life'.* The Parthians, p. 35 (1967). Malcolm A.R. Colledge. Frederick A. Praeger, New York; Washington.

Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Λαβάλ

Με το όνομα **Λαβάλ** αναφέρονται:

* Το Λαβάλ (Καναδάς), πόλη και περιοχή του Καναδά
* Το Λαβάλ (Γαλλία), πόλη της Γαλλίας ανάμεσα στη Ρεν και το Λε Μαν
* Ο Πιερ Λαβάλ, Γάλλος πολιτικός

Κατηγορία:Επώνυμα
Αβώνου τείχος

Ως αρχαιολογική θέση η **Αβώνου τείχος**, μεταγενέστερα **Ιωνόπολις**, είναι πόλη που πιθανώς ιδρύθηκε από Ίωνες, στην αφιλόξενη ακτή της Παφλαγονίας κατά μήκος της Μαύρης θάλασσας (Εύξεινου Πόντου). Το *status* της ως *[[πόλις]]* το πέτυχε τον 1ο αι., οπότε και μετονομάστηκε σε Ιονόπολι υπό τον Μάρκο Αυρήλιο. Το όνομα γνωρίζει ο Μαρκιανός Ηρακλείας και ο Ιεροκλής και απαντάται σε νομίσματα της εποχής του Αντωνίνου και του Λεύκιου Βέρου *&#7992;ωνοπολιτ&#8182;ν* και *&#7944;βωνοτειχιτ&#8182;ν*. Έγινε διάσημη στην εποχή της ανάπτυξή της ως έδρα του μαντείου του θεωρούμενου τσαρλατάνου Αλέξανδρου, τουλάχιστον στις επιστολές του Λουκιανού. Ίχνη των αρχαίων τειχών βρέθηκαν στην ακρόπολη, ενώ η πόλη είναι διάσπαρτη από αρχιτεκτονικά μέλη. Η σύγχρονη ονομασία της Ινεμπολού (İnebolu) είναι προφανώς παραφθορά του ονόματος  Ιονόπολις].

## Σημειώσεις παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*Jacopi G. 1936, *Dalla Paflagonia alla Commagene*, 8.

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κατηγορία:Μικρά Ασία
Κατηγορία:Επαρχία Κασταμονής
Ζάρκο Κόρατς

Ο **Ζάρκο Κόρατς** (σερβικά Жарко Кораћ), γεννημένος στις 9 Μαρτίου 1947 στο Βελιγράδι, είναι Σέρβος πολιτικός και ψυχολόγος. Σήμερα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Βελιγραδίου.

Σπούδασε ψυχολογία στο Βελιγράδι όπου αποφοίτησε το 1970, και έπειτα απέκτησε το διδακτορικό του. Ένας από τους ιδρυτές και σημερινός πρόεδρος της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης. Ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός στην κυβέρνηση της Σερβίας μεταξύ 2001 και  2003 , και εν συντομία πρωθυπουργός στις 17-18 Μαρτίου 2003 μετά την δολοφονία του Ζόραν Τζίντζιτς. Έπειτα ο Κόρατς ήταν βουλευτής στο Κοινοβούλιο της Σερβίας ως μέρος ενός συνασπισμού που σχηματίζεται γύρω από το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα. Μέλος του Κοινοβουλίου της Σερβίας ήταν κατά την περίοδο από το 1993 έως το 1997 και από το 2003 μέχρι σήμερα.

Αξιοσημείωτες είναι οι εμφανίσεις του σε μια σειρά εκπαιδευτικών και ψυχαγωγικών σειρών της τηλεοράσεως για παιδιά.

## Πηγές
* Сајт Филозофског факултета Универзитета у Београду
* Биографија Жарка Кораћа на званичном сајту ЛДП-а
* Биографија Жарка Кораћа на званичном сајту Скупштине Србије
* Ко је овај човек - Жарко Кораћ („Глас јавности“, 14. април 2000) 
* Сајт Социјалдемократске уније 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας
Άγιος Αθανάσιος Κουρκούρης

Ο **Άγιος Αθανάσιος Κουρκούρης** είναι μικρός ναός στο Θησείο.

## Ιστορικό
Ο μικρός αυτός μεταβυζαντινός ναός βρίσκεται στην οδό Επταχάλκου, στο Θησείο, σε υπερυψωμένη θέση, πάνω σε βράχο, και είναι μονόκλιτη κεραμοσκεπής βασιλική. Οι μακρές πλευρές έχουν από ένα τυφλό τόξο. Το τόξο της βόρειας πλευράς μεταγενέστερα ανοίχτηκε και κατασκευάστηκε αριστερά μια μικρή προσθήκη. Το Ιερό Βήμα είναι υπερυψωμένο κατά μια βαθμίδα, ενώ η επίστρωση έγινε αργότερα. Μεταγενέστερη ήταν και άλλη προσθήκη, που εμφανίζεται σε παλαιότερες φωτογραφίες. Αυτή αργότερα κατεδαφίστηκε. Οι διαστάσεις του ναού είναι 2,50 x 5 μέτρα. Σημειωτέον ότι ο ναός είναι χτισμένος πάνω στη βάση όπου κατά την αρχαιότητα ήταν τοποθετημένο το άγαλμα του ήρωα Χαλκώδοντα.Αποκλήθηκε Κουρκούρης ή Κουρκουρής, παίρνοντας το όνομα ενός μεταγενέστερου ιδιοκτήτη του κτήματος, στο οποίο υπάρχει ο ναός. Ο Δημήτριος Καμπούρογλου γράφει ότι ο ναός εκεί που βρίσκεται δίνει την εντύπωση *«ορνέου κουρκουριάζοντος»*.Ο ναός χτίστηκε επί Τουρκοκρατίας πιθανώς από Αγιορείτη μοναχό. Υπάρχει μια παράδοση που υποστηρίζει ότι κτήτορας είναι ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης, τον 10ο αιώνα, πλην όμως ελέγχεται ως ανακριβής. Υπάρχει και μια εντοιχισμένη επιγραφή που αναφέρει ότι κατασκευάστηκε το 1750, αλλά δεν υπάρχει κάποια απόδειξη γι' αυτό.

## Μετονομασία
Ο ναός ήταν αφιερωμένος στον Μέγα Αθανάσιο, πατριάρχη Αλεξανδρείας. Επειδή όμως λίγα μέτρα πιο κάτω (επί της οδού Επταχάλκου) χτίστηκε αργότερα ναός αφιερωμένος στον ίδιο άγιο, σήμερα ο Κουρκούρης είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη και πανηγυρίζει την 5η Ιουλίου.Ο νεότερος ναός, αφιερωμένος στον Άγιο Αθανάσιο, πατριάρχη Αλεξανδρείας, χτίστηκε την περίοδο 1933-1953. Τα εγκαίνιά του έκανε την 3η Μαΐου 1953 ο τότε βοηθός επίσκοπος Ρωγών και αργότερα μητροπολίτης Κοζάνης Διονύσιος, πανηγυρίζει δε την 18η Ιανουαρίου. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ιστοσελίδα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών
*Δ. Καμπούρογλου *«Αι Παλαιαί Αθήναι»*

Αθανασιος Κουρκουρης
Κατηγορία:Δήμος Αθηναίων
Νεμπόισα Τσόβιτς

Ο **Νεμπόισα Κόβιτς** (*[[σερβικά]] : Небојша Човић*), γεννημένος στις 2 Ιουλίου 1958 στο Βελιγράδι, είναι Σέρβος πολιτικός πρώην δήμαρχος Βελιγραδίου και προσωρινός πρωθυπουργός της Σερβίας για λίγες ημέρες, πρώην επικεφαλής του κέντρου συντονισμού για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια. Γνωστός παράγοντας της Καλαθοσφαίρισης και πρόεδρος του Ερυθρού Αστέρα.

Αποφοίτησε από τη σχολή μηχανολόγων μηχανικών, όπου απέκτησε το διδακτορικό του το 2000. Εργάστηκε σε πολλές εταιρείες, ήταν ο διευθύνων σύμβουλος της Α.Σ. «Πρόλετερ» και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της "FMP Ζελέσνικ" του Βελιγραδίου.

Ως μέλος του Σοσιαλιστικού κόμματος της Σερβίας το 1994 εξελέγη ο 66ος δήμαρχος του Βελιγραδίου έως το 1997. Ήταν μέλος του Σερβικού κοινοβουλίου για δύο θητείες. Το 1997 ίδρυσε το κόμμα "Δημοκρατική εναλλακτική λύση" και μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές στις 24 Σεπτεμβρίου 2000 έγινε μέλος του κοινοβουλίου. Το 2005 έγινε πρόεδρος του Δημοκρατικού κόμματος.

Στην κυβέρνηση του Ζόραν Τζίντζιτς ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός και επικεφαλής του κέντρου συντονισμού για τη Νότια Σερβία, και το κέντρο συντονισμού για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια.

Ο Νεμπόισα Κόβιτς έχει παρασημοφορηθεί με το παράσημο του Τάγματος του Αγίου Σάββα Α΄ κατηγορίας.  Ήταν επίσης πρόεδρος της Ομοσπονδίας μπάσκετ της Γιουγκοσλαβίας .

Είναι παντρεμένος με την Βέσνα και έχουν δύο παιδιά, μια κόρη και ένα γιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Δήμαρχοι Βελιγραδίου
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Σερβίας
Κατηγορία:Αναπληρωτές πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Σερβία
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Γιουγκοσλαβία
Υπερασπιστές του συντάγματος

Οι **Υπερασπιστές του συντάγματος** (*[[σερβικά]]: Уставобранитељи*) ήταν μία ομάδα πολιτικών, υπουργών, του Πριγκιπάτου της Σερβίας κατά τον 19ο αιώνα που ήταν κατά του δεσποτισμού της οικογένειας Ομπρένοβιτς που κυβερνούσαν τη Σερβία τότε. Ο προσδιορισμός "υπερασπιστές του συντάγματος" είχε δοθεί από τους ίδιους τους πολιτικούς.

Οι υπερασπιστές αντιπολιτεύονταν την οικογένεια Ομπρένοβιτς, ζητούσαν θέσπιση συντάγματος και νόμους που να περιορίζουν τις εξουσίες του εκάστοτε πρίγκιπα της Σερβίας. Ζητούσαν μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση και στη δημόσια διοίκηση, τάξη στα υπουργεία, επίσης ζητούσαν την έγκριση του συντάγματος του 1838. Η ομάδα των υπερασπιστών ήταν οι εξής: Τομά Βούσιτς Πέρισιτς, Αβραάμ Πετρόνιεβιτς, Στόγιαν Σίμιτς και Αλέξα Σίμιτς, Μιλούτιν Γκαρασάνιν και Ίλιγια Γκαρασάνιν. 

## Αναφορές
* Миодраг Јовичић, *Лексикон српске уставности 1804-1918*, Београд 1999

Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Σερβίας
Κατηγορία:Πολιτική της Σερβίας
Η απαγορευμένη εκπαίδευση

***Η απαγορευμένη εκπαίδευση*** (ισπανικός τίτλος ***La Educación Prohibida***) είναι ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε το 2012. Περιγράφει ποικίλες εναλλακτικές πρακτικές εκπαίδευσης και αντισυμβατικά σχολεία στη Λατινική Αμερική και την Ισπανία, και περιλαμβάνει εκπαιδευτικές προσεγγίσεις όπως η λαϊκή επιμόρφωση, το σύστημα Μοντεσσόρι, η προοδευτική εκπαίδευση, η εκπαίδευση Βάλντορφ, η κατ΄ οίκον διδασκαλία. Είναι η πρώτη ταινία στην ισπανική γλώσσα που χρηματοδοτήθηκε από το κοινό.

## Περιεχόμενο
Το ντοκιμαντέρ χωρίζεται σε 10 θεματικά επεισόδια, που το καθένα παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σχολείου και έξω από αυτό. Τα θέματα περιλαμβάνουν την ιστορία του σχολικού συστήματος, την εξουσία και δύναμη στα σχολεία, την αξιολόγηση και το διαχωρισμό των μαθητών, την κοινωνική λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και το ρόλο των εκπαιδευτικών και των οικογενειών. Η ταινία περιέχει σχεδόν 30 λεπτά κινουμένων σχεδίων και μια φανταστική δραματοποιημένη ιστορία που συνδέει τα επεισόδια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Internet Archive

Απαγορευμενη εκπαιδευση
Απαγορευμενη εκπαιδευση
Κατηγορία:Ταινίες του 2012
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες
Δημήτριος Χατζηγάκης

Ο **Δημήτριος Χατζηγάκης** (1901-20 Μαΐου 1977) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Τρικάλων.

## Σταδιοδρομία
Πήρε μέρος στις εκλογές του 1946 με το συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων) και εξελέγη με 2.376 ψήφους. Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων και στις εκλογές του 1958, του 1961 και του 1964 με την ΕΡΕ.

Πέθανε σε ηλικία 76 ετών, το Μάιο του 1977.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Δημητριος