open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης Γερμανός

Ο **Μητροπολίτης Γερμανός** (κατά κόσμον **Σπυρίδων Τρωιάνος**, Αργοστόλι, 29 Ιουνίου 1870 - Αθήνα, 30 Δεκεμβρίου 1935) ήταν Έλληνας κληρικός και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Διετέλεσε Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης από το 1907 έως το 1935.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1870 στο Αργοτόλι Κεφαλονιάς και το 1893 αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Σπούδασε στη Γερμανία και το 1906, διορίστηκε αρχιγραμματέας της Ιερά Συνόδου. Στις 16 Ιουλίου 1907 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μονεμβασίας και Λακεδαίμονος. Το 1922 προήχθη σε Μητροπολίτη μαζί με τους υπόλοιπους Επισκόπους της Εκκλησίας της Ελλάδος. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ανέπτυξε σημαντικό οργανωτικό και φιλανθρωπικό έργο, ιδρύοντας συλλόγους και ιδρύματα. Διετέλεσε δύο φορές μέλος της Ιεράς Συνόδου (1911-1912, 1927-1928).

Το 1921 μετέβη ως απεσταλμένος της Εκκλησίας της Ελλάδος στις ΗΠΑ, προκειμένου να μεσολαβήσει στην πολιτική διαμάχη που είχε δημιουργηθεί στην εκεί ελληνορθόδοξη κοινότητα. Ακραιφνής οπαδός της μοναρχίας στην Ελλάδα, ο Μητροπολίτης Γερμανός συγκρούστηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Αλέξανδρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με τον διχασμό της εκεί κοινότητας σε βενιζελικούς και βασιλικούς να πολλαπλασιάζεται. Παρά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου να επιστρέψει, ο ίδιος αρνήθηκε και παρέμεινε εκεί μέχρι το 1923, με αποτέλεσμα να διοριστεί τοποτηρητής στην επαρχία του. Με την επιστροφή του, τον Σεπτέμβριο του 1924, ανέλαβε και πάλι τη διοίκησή της, παρά το γεγονός ότι η υγεία του ήταν ήδη κλονισμένη, μέχρι τον θάνατό του το 1935. 

Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους ιεράρχες της εποχής του.

## Παραπομπές


Γερμανος
Αλέξανδρος της Σουηδίας

Ο **Αλέξανδρος της Σουηδίας** (Σουηδικά: *Alexander av Sverige*, 19 Απριλίου 2016) είναι το πρώτο παιδί του Πρίγκιπα Κάρολου Φίλιππου, Δούκα του Βέρμλαντ και της Πριγκίπισσας Σοφίας, Δούκισσας του Βέρμλαντ. Είναι το πέμπτο εγγόνι και ο τρίτος εγγονός του Βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου και της Βασίλισσας Σίλβιας, και πέμπτος στη γραμμή διαδοχής του σουηδικού θρόνου.

## Γέννηση
Ο *Αλέξανδρος Ερρίκος Ουμβέρτος Μπέρτιλ* γεννήθηκε στις 19 Απριλίου 2016 και τοπική ώρα 18:25 μ.μ. στο Νοσοκομείο Νταντέρουντ της Στοκχόλμης. Η γέννηση του έγινε δεκτή, με δύο χαιρετισμούς των 21 πυροβόλων όπλων, στο νησί Σκεπσχόλμεν, απέναντι από το Βασιλικό Παλάτι στην πρωτεύουσα της Στοκχόλμης στις 20 Απριλίου. 

Τα ονόματά του και ο τίτλος του ανακοινώθηκαν από τον παππού του, τον βασιλιά Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο στις 21 Απριλίου στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Μια ευχαριστήρια δοξολογία, πραγματοποιήθηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού στις 22 Απριλίου 2016 για να γιορταστεί η γέννησή του.

Ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος βαφτίστηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2016 στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού Ντρότνινγκχολμ στη Στοκχόλμη. Νονοί του ήταν η Διάδοχος Πριγκίπισσα Βικτώρια (αδελφή του πατέρα του), η Λίνα Φρεζντ (αδελφή της μητέρας του), ο Βίκτορ Μάγκνουσον (εξάδελφος του πατέρα του), ο Γιαν-Ακε Χάνσον (φίλος και κουμπάρος του πατέρα του) και η Γουέντι Λάρσον (φίλη της μητέρας του).

## Τίτλοι
***19 Απριλίου 2016 - 6 Οκτωβρίου 2019**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πρίγκιπας Αλέξανδρος της Σουηδίας, Δούκας του Σόντερμανλαντ
***7 Οκτωβρίου 2019 - έως σήμερα**: Πρίγκιπας Αλέξανδρος της Σουηδίας, Δούκας του Σόντερμανλαντ

### Τιμητικές διακρίσεις
**Σουηδικές**
* : Ιππότης του Βασιλικού Τάγματος του Σεραφείμ
* : Ιππότης του Τάγματος του Καρόλου ΙΓ΄

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

|-

|-
|colspan=3|**Γραμμή διαδοχής**

Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς
Διαδίκτυο στη Ρωσική γλώσσα

[thumb|right|upright=2|Οι Ρωσόφωνοι παγκοσμίως, που χρησιμοποιούν συχνά το [Διαδίκτυο στη ρωσική γλώσσα.]]

Το **Διαδίκτυο στα Ρωσικά** (επίσης **Ρωσικό Ίντερνετ,** ρωσικά: русский Интернет, γνωστό ως **Ρουνέτ**) είναι ένα τμήμα του διαδικτύου, που χρησιμοποιεί τη ρωσική γλώσσα. Γεωγραφικά, καταλαμβάνει όλες τις ηπείρους, συμπεριλαμβάνοντας την Ανταρκτική (Ρώσοι επιστήμονες στον Σταθμό Μπελλινγκσχάουζεν,) αλλά βασίζεται κυρίως στη Ρωσία. 

Σύμφωνα με αναφορές που έχει δημιουργήσει η Yandex, η ρωσική γλώσσα είναι η κύρια γλώσσα του 91% των Ρωσικών ιστοσελίδων (στη λίστα του Yandex). Το φθινόπωρο του 2009, το Runet περιελάμβανε περίπου 15 εκατομμύρια ιστοσελίδες (σύμφωνα με εκτιμήσεις, περίπου το 6,5% του συνολικού διαδικτύου).

Στα TLD με μεγάλη παρουσία της ρωσικής γλώσσας, περιλαμβάνονται τα .su, .ru, .рф, .ua, .by, .kz.

Τα Ρωσικά χρησιμοποιούνται στο 89,8% των ιστοσελίδων με των κώδικα .ru, και στο 88,7% των ιστοσελίδων με τον κώδικα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, τον .su. Τα ρωσικά είναι η περισσότερο χρησιμοποιούμενη γλώσσα των ιστοσελίδων σε διάφορες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης: 79,0% στην Ουκρανία, 86,9% στη Λευκορωσία, 84,0% στο Καζακστάν, 79,6% στο Ουζμπεκιστάν, 75,9% στο Κιργιστάν, και 81,8% στο Τατζικιστάν.

## Στατιστικά
Οι 59,7 εκατομμύρια ρωσόφωνοι χρήστες του διαδικτύου, αντιπροσωπεύουν το 3% των χρηστών του διαδικτύου παγκοσμίως. Η Ρωσία κατατάσσεται 9η παγκοσμίως στον αριθμό χρηστών και 4η (με 4.8%) στον αριθμό του περιεχομένου στη Ρωσική γλώσσα.

Τον Σεπτέμβριο του 2011, η Ρωσία ξεπέρασε τη Γερμανία, και έγινε η μεγαλύτερη αγορά του Διαδικτύου στην Ευρώπη, με 50,8 εκατομμύρια χρήστες.

Τον Μάρτιο του 2013, ανακοινώθηκε ότι τα ρωσικά είναι η δεύτερη πιο χρησιμοποιούμενη γλώσσα στο διαδίκτυο.

## Δείτε επίσης
* Ιστοσελίδες στη Ρωσική γλώσσα
* Γλώσσες που χρησιμοποιούνται στο Διαδίκτυο
* Αγγλικά στο διαδίκτυο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα Ρωσικά είναι τώρα η δεύτερη πιο χρησιμοποιούμενη γλώσσα στο διαδίκτυο

Κατηγορία:Διαδίκτυο στη Ρωσία
Oruchuban Ebichu

Το ***Oruchuban Ebichu*** (ιαπωνικά: おるちゅばんエビちゅ?, αγγλικά: *Ebichu Minds the House*) είναι σειρά manga που γράφτηκε και σχεδιάστηκε από την Ρίσα Ίτο το 1990. Αρχικά εκδόθηκε στο περιοδικό *Weekly Gíga chan* από το 1991 έως το 2008 από την Futabasha Publishers.

Το 2018 ξεκίνησε να εκδίδεται μία σειρά sequel στο περιοδικό *[[Manga Action]]* με τίτλο *Oruchuban Ebichu Chu~.*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Oruchuban Ebichu (manga) 
* Oruchuban Ebichu (TV) 
* Futabasha's Ebichu website 
* Gainax's Ebichu website 

Κατηγορία:Σειρές anime
Κατηγορία:Σειρές manga
Κατηγορία:Seinen anime και manga
Κατηγορία:Gainax
Κατηγορία:Κωμικά anime και manga
Κατηγορία:Manga του 1991
Αγαθάγγελος Κωνσταντινίδης

Ο **Αγαθάγγελος Κωνσταντινίδης - Μάγνης** (κατά κόσμον Στυλιανός Κωνσταντινίδης, 27 Δεκεμβρίου 1864 – 16 Αυγούστου 1935) ήταν εκκλησιαστική μορφή των αρχών του 20ού αιώνα, που διετέλεσε Μητροπολίτης πολλών επαρχιών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας (εξ'ού και το προσωνύμιο *Μάγνης*) και φοίτησε στη Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1886. Χειροτονήθηκε διάκονος από τον Εφέσου Αγαθάγγελο, συμπατριώτη και προστάτη του, του οποίου έγινε και αρχιδιάκονος. Εργάστηκε ως καθηγητής σε σχολαρχείο και ιεροκήρυκας. Από το 1892 ως το 1896 σπούδασε νομικά στο Βερολίνο και το Παρίσι και έζησε και 4 μήνες στο Λονδίνο για να μάθει αγγλικά. Με την επιστροφή του στην Κωνσταντινούπολη (Οκτώβριος 1896) δίδαξε νομικά στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Το 1901 εξελέγη Μητροπολίτης Γρεβενών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ανέπτυξε έντονη εθνική δράση συνεργαζόμενος με το ελληνικό προξενείο. Η γενικότερη στάση του προκάλεσε την αντίδραση των οθωμανικών αρχών που πέτυχαν την ανάκλησή του στην Κωνσταντινούπολη δύο φορές, με αποτέλεσμα το 1910 το Πατριαρχείο να αναγκαστεί να τον μεταθέσει στη Μητρόπολη Δράμας. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, από τις 21 Ιουλίου 1916 έως το 1919, αναγκάστηκε να μείνει στη Θεσσαλονίκη, καθώς η Δράμα βρισκόταν στα χέρια των Βουλγάρων. Κατά τον Εθνικό Διχασμό υποστήριξε τη βασιλική παράταξη. Ανέπτυξε εκτεταμένη δράση κατά της βουλγαρικής κατοχής. Επέστρεψε στη Δράμα τον Ιούνιο του 1919, μετά από έγκριση της Ελληνικής Κυβέρνησης και άδεια της Ιεράς Συνόδου. Το 1920, ζήτησε και έλαβε την έγκριση του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τη μεταφορά των οστών του Πατριάρχη Νεοφύτου Η΄ στη Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης.

Το 1922 εξελέγη Μητροπολίτης Νεοκαισαρείας και το 1924 Μητροπολίτης της νεοϊδρυθείσας Μητρόπολης Πριγκηποννήσων. Στην πατριαρχική εκλογή της 1ης Ιουλίου 1925, οι τουρκικές αρχές αντέδρασαν σε τυχόν υποψηφιότητά του, λόγω της θητείας του σε Μητροπόλεις της ελληνικής επικράτειας. Το 1927 εξελέγη Μητροπολίτης Χαλκηδόνας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1932, οπότε και παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Το ίδιο έτος η Πατριαρχική Σύνοδος του απένειμε τον τίτλο του Μητροπολίτη Εφέσου.

Απεβίωσε στις 16 Αυγούστου 1935 στη Χάλκη και ετάφη στο εκεί κοινοτικό κοιμητήριο.

## Εργογραφία

Ο Μητροπολίτης Αγαθάγγελος είχε ιδιαίτερα πλούσιο συγγραφικό έργο. Μεταξύ αυτών:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων, Αγαθάγγελος Κωνσταντινίδης - Μάγνης
* Γεώργιος-Σπυρίδων Μάμαλος, Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στο επίκεντρο διεθνών ανακατατάξεων (1918-1972): εξωτερική πολιτική και οικουμενικός προσανατολισμός, Διδακτορική διατριβή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), 2009

Κατηγορία:Μητροπολίτες Εφέσου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Χαλκηδόνος
Κατηγορία:Μητροπολίτες Δράμας
Κατηγορία:Μητροπολίτες Πριγκηποννήσων
Κατηγορία:Μητροπολίτες Νεοκαισαρείας
Κατηγορία:Μητροπολίτες Γρεβενών
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1980)

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 του 1980** ήταν το 31ο που διοργάνωσε η FIA. Τα 14 Γκραν Πρι απ' τα οποία αποτελείτο, ξεκίνησαν στις 13 Ιανουαρίου στην Αργεντινή κι ολοκληρώθηκαν στις 5 Οκτωβρίου στις Ανατολικές ΗΠΑ. Το Πρωτάθλημα αυτό σημαδεύτηκε απ' το τραγικό ατύχημα στο οποίο ενεπλάκη ο Γάλλος οδηγός της Alfa Romeo Πατρίκ Ντεπαγιέ την Παρασκευή 1 Αυγούστου στην πίστα του Χοκενχάιμ της τότε Δυτικής Γερμανίας όταν δοκίμαζε ένα μονιθέσιο της ομάδας. Η σφοδρή σύγκρουση είχε σαν αποτέλεσμα ο Ντεπαγιέ να τραυματιστεί θανάσιμα και το βράδυ της ημέρας αυτής να φύγει απ' τη ζωή. Πάντως το Γερμανικό Γκραν Πρι έγινε κανονικά στις 10 Αυγούστου. Παγκόσμιος Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αυστραλός Άλαν Τζόουνς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1980
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1980
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1972)

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 του 1972** ήταν το 23ο το οποίο διοργάνωσε η FIA. Περιλάμβανε 12 Γκραν Πρι και ξεκίνησε στις 23 Ιανουαρίου με το Γκραν Πρι Αργεντινής κι ολοκληρώθηκε στις 8 Οκτωβρίου με το Γκραν Πρι των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Να πούμε πως το 1972 δεν υπήρξε Ολλανδικό Γκραν Πρι καθώς αρχικά το Γκραν Πρι αυτό είχε συμπεριληφθεί κανονικά στο καλεντάρι του πρωταθλήματος κι επρόκειτο να διεξαχθεί στις 18 Ιουνίου ανάμεσα στα Γκραν Πρι Βελγίου και Γαλλίας. Όμως οι οδηγοί αρνήθηκαν να τρέξουν στο Ζάντβορτ επειδή έκριναν πως η πίστα εκείνη ήταν ανασφαλής κι 
έπρεπε να γίνουν κάποιες εργασίες ανακατασκευής της τις οποίες οι υπεύθυνοι δεν είχαν ξεκινήσει καν μέχρι την ημερομηνία διεξαγωγής του Γκραν Πρι του Μονακό δηλαδή μέχρι τις 14 Μαΐου. Εκείνη τη χρονιά, ο Βραζιλιάνος Έμερσον Φιτιπάλντι κατέκτησε το 1ο απ' τα 2 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1972
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1972
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1978)

Το **Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 του 1978** ήταν το 29ο που διοργάνωσε η FIA. Τα 16 Γκραν Πρι τα οποία περιλάμβανε, ξέκινησαν στις 15 Ιανουαρίου στην Αργεντινή κι ολοκληρώθηκαν στις 8 Οκτωβρίου στον Καναδά. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών κατέκτησε ο Αμερικανός Μάριο Αντρέτι ο οποίος ήταν ο τελευταίος οδηγός απ' τη συγκεκριμένη χώρα που αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής μέχρι και σήμερα. Το Σουηδικό Γκραν Πρι εκείνου του Πρωταθλήματος έμελλε να' ταν και το τελευταίο. Επίσης το Καναδικό Γκραν Πρι διεξήχθη για 1η φορά στην Πίστα Ζιλ Βιλνέβ στο Μόντρεαλ και στην πίστα αυτή διεξάγεται μέχρι και σήμερα. Το συγκεκριμένο Πρωτάθλημα σημαδεύτηκε από τον θάνατο του Σουηδού οδηγού Ρόνι Πίτερσον.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

1978
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1978
Βίκυ Γεωργιάδου

Η **Βίκυ Γεωργιάδου** είναι σκηνοθέτρια και δασκάλα υποκριτικής.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Καβάλα. Σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. και του Πανεπιστημίου του Κεντ.
## Σκηνοθεσία
Από το 1993 μέχρι το 2000 εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη στην Πειραματική Σκηνής της "Τέχνης" Θεσσαλονίκης, στην Actors Touring Company του Λονδίνου, στη νέα "Σκηνή" του Λευτέρη Βογιατζή, στο Εθνικό Θέατρο και στο Θέατρο του Νότου (Θέατρο Αμόρε).

Από το 2000 εργάζεται ως σκηνοθέτις. Έχει σκηνοθετήσει τα έργα:
* *Πυρετός* του Γουάλας Σων (Θέατρο Αμόρε, 2000)
* *Κόλπερτ* του Ντάβιντ Γκίζελμαν (Θέατρο Αμόρε, 2001)
* *Χειμώνας* του Γιον Φόσσε (Θέατρο Αμόρε, 2002)
* *Push Up* του Ρόλαντ Σίμμελπφενιχ (Θέατρο Αμόρε, 2003)
* *Έρωτες* του Άρτουρ Σνίτσλερ (Θέατρο Αμόρε, 2004)
* *Πολύ Μακριά* της Κάριλ Τσέρτσιλ (Θέατρο Αμόρε, 2005)
* *Το Πιστοποιητικό* του Νικολάι Έρντμαν (Από Μηχανής Θέατρο, 2005)
* *Ο Πουπουλένιος* του Μάρτιν ΜακΝτόνα (Θέατρο Αμόρε, 2005)
* *Μικροπράγματα* του Έντα Γουόλς (Φεστιβάλ Αθηνών, 2006)
* *Μαυροπούλι* του Ντέιβιντ Χάροουερ (Απλό Θέατρο, 2007)
* *Σάββατολαντ* της Λένας Κιτσοπούλου (Εθνικό Θέατρο, 2007)
* *Κρυψώνες* (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, 2008)
* *Μέρες Ολόκληρες, Νύχτες Ολόκληρες* (Πειραματική Σκηνή της Τέχνης Θεσσαλονίκης, 2009)
* *Φύλλα από Γυαλί* του Φίλιπ Ρίντλεϋ (Απλό Θέατρο, 2009)
* *Απαλλαγή* της Λίντα ΜακΛιν (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, 2010)
* *Τι Λες Κι Εσύ, Μπάμπη;* του Σάκη Σερέφα (Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Καβάλας, 2010)
* *Βόυτσεκ* του Γκέοργκ Μπύχνερ (Ομάδα Ακάρεα, 2011)
* *Έπρεπε Να Είχα* του Φραντς Κάφκα (Ομάδα Πάλσαρ, 2012)
* *Μια Άγνωστη Από Τον Σηκουάνα* του Έντεν φον Χόρβατ (Ομάδα Πάλσαρ, 2013)
* *Το Κτίσμα* του Φραντς Κάφκα (Φεστιβάλ Αθηνών, 2013)
* *Νέοι Χωρίς Θεό* του Έντεν φον Χόρβατ (Ομάδα Πάλσαρ, 2014)
* *Ντύρντρα* του Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς (Ομάδα Πάλσαρ, 2015)
Από το 1999 διδάσκει στη δραματική σχολή “Αρχή”. Το 2006 δίδαξε το μάθημα της υποκριτικής στο Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ.

Είναι ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Πάλσαρ, η οποία κάνει θεατρικές παραγωγές.

## Πηγές
* Βίκυ Γεωργιάδου - η επίσημη ιστοσελίδα της σκηνοθέτιδας
* Ομάδα Πάλσαρ - η ιστοσελίδα της θεατρικής ομάδας
* Κώστας Ανδρέου - η σελίδα του μουσικού
* Κόλπερτ - Γκήζελμαν Ντάβιντ 
* O Πουπουλένιος στον Εξώστη του Αμόρε
* Ο Πυρετός του Γουάλλας Σων
* Τμήμα Θεάτρου Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ.
* Φραντς Κάφκα, Το κτίσμα, Φεστιβάλ Αθηνών 2013
* Πειραματική Σκηνή της Τέχνης - Μέρες ολόκληρες, νύχτες ολόκληρες
* Απλό Θέατρο - Μαυροπούλι 

## Συνεντεύξεις
* "Η ανάγκη του μαζί κινεί τους ανθρώπους"
* "Οι άνθρωποι διαρκώς μετατρέπουμε τον χώρο και τον χρόνο"
* H Τσέρτσιλ πάει «Πολύ μακριά»
* συνέντευξη της Βίκυς Γεωργιάδου - Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο
* Τρεις σκηνοθέτιδες μεταφέρουν στη σκηνή τρία λογοτεχνικά έργα

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κάτω Βέρβενα Αρκαδίας

Τα **Κάτω Βέρβενα** είναι ένας μικρός οικισμός στους πρόποδες του όρους Ζάβιτσα, 5 χιλιόμετρα από το Άστρος Κυνουρίας. Είναι ο πρώτος οικισμός της πεδιάδας του Άστρους που συναντάμε ερχόμενοι από την Αθήνα. Αποτελεί τη χειμερινή κατοικία για τους περισσότερους από τους κατοίκους των ορεινών Βερβένων.

Μέχρι το  1927 ονομαζόταν Τσερένι. Κατόπιν, στις 20 Αυγούστου 1927 μετονομάστηκε σε Τημένιον, ονομασία που κράτησε μέχρι τις 13 Νοεμβρίου 1984, οπότε και πήρε τη σημερινή του ονομασία.
μικρογραφία|Η παραλία Κάτω Βερβένων, γνωστή και ως Παλιόχανο

## Εξέλιξη πληθυσμού

## Προσωπικότητες
* Αδερφοί Σουραπά, ιδρυτές της γαλακτοβιομηχανίας ΕΒΓΑ το 1934.
* Παναγιώτης Φάκλαρης, αρχαιολόγος.
* Βασίλης Κούκουρας, ηθοποιός.
* Πάνος Δημάκης, συγγραφέας.

## Δείτε επίσης
* Βέρβενα
* Αρκαδική Ριβιέρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Φιλίπ Βασέ

Ο **Φιλίπ Βασέ** (γαλλικά: *Philippe Washer*) ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης. Αγωνίστηκε με το Βέλγιο στο Κύπελλο Ντέιβις αρκετές φορές από το 1946 έως το 1961.

## Βιογραφία
Ο Βασέ γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1924 στις Βρυξέλλες. Ήταν γιος του Ζαν Βασέ, επίσης παίκτη της αντισφαίρισης και βιομηχάνου κλωστοϋφαντουργίας. Η μητέρα του, Σιμόν βαν ντερ Στράτεν, ήταν εγγονή του Ερνέστ Σολβέ, ιδρυτή της εταιρείας «Solvay International Chemical Group». Είχε τρεις αδελφούς: τον Πολ, πρόεδρο της ομοσπονδίας χημικών βιομηχανιών του Βελγίου και διευθυντή της εταιρείας Solvay· τον Ζακ, αρχαιολόγο που πέθανε σε συντριβή αεροπλάνου στην Αθήνα· και τον Εντουάρ. Ξάδελφός του ήταν ο διάσημος οδηγός αυτοκινήτου Ολιβιέ Ζαντεμπιέν (Olivier Gendebien). Άρχισε να παίζει τένις σε ηλικία έξι ετών, εκπαιδευόμενος από τον πατέρα του . Κέρδισε το πρώτο του τουρνουά στις 9 Μαΐου 1940 στο Λα Ρασάντ, μόλις μία ημέρα πριν από τη Μάχη του Βελγίου, κατά τη διάρκεια της οποίας προσφέρθηκε εθελοντικά να συμμετάσχει στον Βελγικό στρατό . Το 1942 κέρδισε το γαλλικό πρωτάθλημα Νέων.

## Σταδιοδρομία
Ο Βασέ κέρδισε το Βελγικό εθνικό πρωτάθλημα εννέα φορές μεταξύ 1945-1954, με μόνη εξαίρεση το 1950 όταν αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τη διοργάνωση λόγω ασθένειας.Το 1951 στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερος στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Πιέρ Ζελάν. Το 1952 έφτασε στον ημιτελικό του τουρνουά της πεντηκοστής επετείου της Βασιλικής Βελγικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης. Το 1957 έφτασε στους τελικούς της Ζώνης Ζωνών του κυπέλλου Ντέιβις με την ομάδα του Βελγίου. Την ίδια χρονιά κέρδισε το Διεθνές πρωτάθλημα αντισφαίρισης του Λιβάνου νικώντας στον τελικό τον Γουόρεν Γούντκοκ. Το 1967 επέστρεψε από τη συνταξιοδότησή του για να κερδίσει το Βελγικό εθνικό πρωτάθλημα. Επίσης μετά τη συνταξιοδότησή του, κέρδισε τέσσερις φορές το Γουίμπλεντον στους βετεράνους από το 1968 έως το 1971 και στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Γιάροσλαβ Ντρόμπνι.

## Προσωπική ζωή
Αποσύρθηκε από την αντισφαίριση το 1961, μετακόμισε στην Ελβετία και στη συνέχεια άρχισε να παίζει γκολφ. Το 1964 εκπροσώπησε το Βέλγιο στο «Trois Eisenhower». Μετά την αποχώρησή του, διετέλεσε πρόεδρος του συλλόγου «Ρουαγιάλ Λεοπόλ Κλαμπ» των Βρυξελλών μεταξύ 1983 και 1994, τον οποίο η οικογένειά του έσωσε από την πτώχευση το 1948. Έμεινε κύριος μέτοχός του στη συνέχεια. Πέθανε στις 27 Νοεμβρίου 2015 στην ηλικία των 91 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 
* 
*
*
*
* 
* 

Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές του γκολφ
Κατηγορία:Ρόγιαλ Λέοπολντ κλαμπ Βρυξελλών
Τζον Γιανγκ

Ο **Τζον Γιανγκ** (αγγλικά: John Young, 31 Αυγούστου 1807 - 6 Οκτωβρίου 1876) ήταν ο 8ος κατά σειρά λόρδος αρμοστής στα Ιόνια Νησιά (1855 – 1858) κατά τη διάρκεια των πενήντα χρόνων αγγλικής κυριαρχίας των Επτανήσων (1814 – 1864).

## Δράση
Ο Γιανγκ ανέλαβε την αρμοστεία το 1855, σε μια περίοδο άθλιας κατάστασης των Ιονίων Νήσων όπου η φτώχεια και η χολέρα μάστιζε τον τόπο. Ήδη, εξαιτίας του Κριμαϊκού Πολέμου (1853 – 1856), ο εφοδιασμός σιτηρών στα Ιόνια Νησιά ήταν ανεπαρκής ενώ το 1852 είχε προκληθεί τεράστια καταστροφή στο σταφιδόκαρπο. Έτσι το 1856,με το ξέσπασμα χολέρας στη Ζάκυνθο, το μικρόβιο φτάνει και στην Κέρκυρα με τα πρώτα κρούσματα να εμφανίζονται στη συνοικία Μαντούκι. Αμέσως επικρατεί τρόμος και πανικός, δεν δέχονται οι κάτοικοι την απομόνωση του προαστίου και η επιδημία μεταδίδεται και στην πόλη της Κέρκυρας ταλαιπωρώντας τον κόσμο επί τρεις χαώδεις μήνες.

Ο Γιανγκ, όμως, εκτός από τη δεινή αυτή κατάσταση του λαού είχε να αντιμετωπίσει και τις αντιπαραθέσεις των δύο αντίθετων πολιτικών ρευμάτων που είχαν ήδη δημιουργηθεί. Όπως ήταν φυσικό, η αγγλική επέμβαση στα πράγματα της Ιονίου Κοινοπολιτείας είχε δημιουργήσει δυο αντίπαλες παρατάξεις. Από τη μία υπήρχαν οι αριστοκράτες αγγλόφιλοι τους οποίους η αντιπολίτευση έδωσε το χαρακτηριστικό όνομα ‘οι Καταχθόνιοι’ και από την άλλη οι άνθρωποι που θεωρούσε τους Άγγλους καταπιεστές και ονομαζόταν κόμμα των Ριζοσπαστών με κύριο σκοπό την ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Γιανγκ προσπάθησε να κυβερνήσει με μετριοπάθεια υποσχόμενος μελλοντικές μεταρρυθμίσεις. Μία από αυτές ήταν και η πρότασή του να παραχωρηθούν πέντε νησιά του Ιονίου στην Ελλάδα και να διατηρήσει η Αγγλία την Κέρκυρα και τους Παξούς ως αποικιακή κτήση, ισχυριζόμενος ότι οι ίδιοι οι κάτοικοι δεν επιθυμούσαν να χωριστούν από την Αγγλία. Όταν το έγγραφο αυτό έγινε γνωστό ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Η βουλή μάλιστα εξέδωσε πρακτικό διακηρύτοντας ότι η μόνη θέλησή τους ήταν να σταματήσει η αγγλική προστασία και να ενωθεί η Επτάνησος με την ελεύθερη Ελλάδα καθώς επίσης ο κάθε αντιπρόσωπος της βουλής είναι έτοιμος να το υπογράψει ‘όχι απλώς διά της μελάνης αλλά δι’ αυτού του αίματός του’.

Συνέπεια των γεγονότων αυτών ο λόρδος αρμοστής Γιανγκ παραιτήθηκε το 1858.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Αγιούς Ι. Αντωνίου, ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΕΨΙΛΟΝ, ΚΕΡΚΥΡΑ 2001 σελ.120 -121
* Σπύρος Κατσαρός, ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ,ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ, ΚΕΡΚΥΡΑ 2003, σελ 328 -329

Κατηγορία:Βουλευτές του Ηνωμένου Βασιλείου
Ισοτολουόλια

Τα **ισοτολουόλια** είναι μη αρωματικά ισομερή του τολουόλιου με έναν εξωκυκλικό διπλό δεσμό. Παρουσιάζουν αξιόλογο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον για τη σχέση ανάμεσα στην αρωματικότητα και τους μηχανισμούς ισομερείωσης.

Τα τρία (3) βασικά ισοτολουόλια είναι το «ορθοϊσοτολουόλιο» ή 5-μεθυλενο-1,3-κυκλοεξαδιένιο συστηματικά, που ο γραμμικός του τύπος εικονίζεται ως #1 δομή στη διπλανή απεικόνιση, το «παραϊσοτολουόλιο» ή  6-μεθυλενο-1,3-κυκλοεξαδιένιο συστηματικά, #2 δομή στη διπλανή απεικόνιση και το «μεταϊσοτολουόλιο» ή 2-μεθυλενο-3-δικυκλο[3.1.0]εξένιο συστηματικά, #3 δομή στη διπλανή απεικόνιση. Υπάρχει όμως ακόμη ένα δομικό ισομερές  «ισοτολουόλιο», με συστηματική ονομασία 5-μεθυλενο-2-δικυκλο[2.2.0]εξένιο, #4 δομή στη διπλανή απεικόνιση.

Το ορθοϊσοτολουόλιο και το παραϊσοτολουόλιο ισομερίζονται σε τολουόλιο, με μια αντίδραση που οδηγείται από τη σταθεροποίηση που προσφέρει η αρωματικότητα του τολουολίου. Έχει εκτιμηθεί ότι διαφορά σταθερότητας ανάμεσα στα δυο αυτά μη αρωματικά ισοτολουόλια και στο αρωματικό τολουόλιο ανέρχεται ενεργειακά περί τα 96 kJ/mol.

Ειδικότερα, ο ισομερισμός του παραϊσοτολουόλιου σε τολουόλιο συμβαίνει στους 100 °C, με διαλύτη βενζόλιο, με διμοριακή χημική κινητική, μέσω μιας ενδομοριακής αντίδρασης μηχανισμού ελευθέρων ριζών. Ο ενδομοριακός ισομερισμός με 1,3-σιγματροπική αντίδραση είναι μη προτιμιτέος, γιατί επιβάλλεται μια αντιαφορική κατάσταση. Επίσης, μια άλλη αντίδραση ελευθέρων ριζών οδηγεί σε διμερισμό.

Το ορθοϊσοτολουόλιο βρέθηκε ότι ισομερίζεται στους 60 °C, με διαλύτη βενζόλιο, με μια επίσης δευτέρου βαθμού χημικής κινητικής αντίδραση. Ο προτεινόμενος μηχανισμός αντίδρασης είναι μια συντονισμένη ενδομοριακή αντίδραση ενίου. Το προϊόν της αντίδρασης είναι είτε τολουόλιο είτε (και) ένα μείγμα διμερών προϊόντων αντίδρασης ενίου, ανάλογα με τις ακριβείς συνθήκες της αντίδρασης.

Οι συνστηματικές ονομασίες των παραπάνω αναφερόμενων διμερών είναι 3-βενζυλο-6-μεθυλενοκυκλοεξένιο (κάτω, κέντρο) και 5-βενζυλο-5-μεθυλο-1,3-κυκλοεξαδιένιο (κάτω, δεξιά).

Το ορθοϊσοτολουόλιο ερευνάται, επίσης, για σύνδεση με το μηχανισμό ενεργοποίησης του πολυμερισμού ελευθέρων ριζών που οδηγεί στο πολυστυρένιο.

## Δείτε επίσης
* Πεντακένιο

## Αναφορές


Κατηγορία:Αλεικυκλικοί υδρογονάνθρακες
Κατηγορία:C7
Κατηγορία:Αλκαδιένια
Golemata Voda

Το ***Golemata Voda*** (πρωτότυπος τίτλος: *Γолемата Вода*, διεθνής τίτλος: ***The Great Water***) είναι μία δραματική ταινία από την Βόρεια Μακεδονία, του 2004, σε σκηνοθεσία Ίβο Τράικοβ. Το σενάριο το έγραψε ο σκηνοθέτης σε συνεργασία με τον Ζίβκο Τσίνκο. Το σενάριο είναι βασισμένο σε παιδικό βιβλίο του τελευταίου. Πρωταγωνιστούν οι Σάσο Κεκενόβσκι και Μάγια Σταμκοβσκα. Η πλοκή αναφέρεται στον αντίκτυπο της σταλινικής Γιουγκοσλαβίας στα παιδικά χρόνια των ηρώων.

Η ταινία κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου του 2004 και απέσπασε ως επί το πλείστον θετικές κριτικές. Στο Rotten Tomatoes έχει 71% βαθμολογία σε 21 κριτικές,  ενώ στο Metacritic, έχει σκορ 62 σε 15 κριτικές. Η ταινία έλαβε το *Grand Prize* στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βαλένθια, ενώ ήταν και η υποψήφια ταινία από την πΓΔΜ, ώστε να εισαχθεί στην 77η τελετή Όσκαρ, στην κατηγορία Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία, όμως τελικά δεν προκρίθηκε.

## Πλοκή

Η ταινία ξεκινά στο παρόν, όταν ο γέρων Λεμ, ένα πολιτικός από τη πΓΔΜ, παθαίνει ανακοπή καρδιάς, κι ενώ μεταφέρεται στο νοσοκομείο, έχει αναμνήσεις από την παιδική του ηλικία, πίσω στο 1945. "Μεταφέρεται" στο ορφανοτροφείο, όπου τα ορφανά εκεί είναι τα παιδιά των εχθρών του νέου καθεστώτος. Εκεί μαθαίνει πώς να προσαρμοστεί στον ρόλο του υπάκουου ανθρώπου. Εκεί γνωρίζει κι ένα όμορφο και χαρισματικό αγόρι, τον Ισάακ. Μερικοί από τους εσωτερικούς αγώνες που δίνουν εκεί τα παιδιά είναι η αλλαγή του πολιτικού συστήματος, που μαζί με αυτό εξωραΐζεται η εκκλησία, τα θέματα του Στάλιν και του Τίτο, αλλά και γενικότερα η προσαρμογή στην Κομμουνιστική περίοδο, σε μία χώρα που ο εθνικισμός κυριαρχούσε.

## Διανομή
* Σάσο Κεκενόβσκι ως Lem Nikodinoski
* Μάγια Σταμκοβσκα ως Isak Keyten
* Μίτσκο Αποστολόβσκι ως Ariton
* Βέρικα Νεντέσκα ως Olivera Srezoska
* Ρίστο Γκογκόφσκι ως επιστάτης
* Νικολίνα Κουγιάτσα ως σύζυγος του Ariton
* Μέτο Γιοβανόφσκι ως ο γέρων Lem Nikodinoski

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

 

Κατηγορία:Ταινίες του 2004
Κατηγορία:Σλαβομακεδονόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες από Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παιδικά βιβλία
Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ορφανά
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βόρεια Μακεδονία
Βασίλειο του Αξούμ

Το **Βασίλειο του Αξούμ** ή της **Αξώμης**, επίσης γνωστό ως η **Αξουμιτική Αυτοκρατορία** ή η **Βασιλεία των Αξωμιτών**, ήταν εμπορικό έθνος των Αβυσσυνίων που περιλάμβανε εδάφη στη σημερινή περιοχή της Ερυθραίας, στη περιοχή Τιγκράι της Αιθιοπίας και στη Νουβική έρημο. Υπήρχε περίπου από το 100 μ.Χ. έως το 940 μ.Χ.

Αναπτυσσόταν από την πρωτοαξουμιτικη εποχή του σιδήρου, τον 4ο αιώνα π.Χ, για να εμφανιστεί στο προσκήνιο τον 1ο αιώνα μ.Χ.. Έγινε σημαντικός παράγοντας στην εμπορική διαδρομή μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Αρχαίας Ινδίας. Οι κυβερνήτες της Αξώμης διευκόλυναν το εμπόριο κόβοντας το δικό τους νόμισμα, το κράτος καθιέρωσε την ηγεμονία του επί του παρακμάζοντος Βασιλείου του Κους ενώ επενέβαινε τακτικά στα ζητήματα των βασιλείων στην Αραβική Χερσόνησο, επεκτείνοντας τελικά την κυριαρχία του στην περιοχή με την κατάκτηση του βασιλιά των Χιμιαριτών. Ο Πέρσης προφήτης Μάνης θεωρούσε την Αξούμ ως μία από τις τέσσερις μεγάλες δυνάμεις της εποχής του, παράλληλα με την Περσία, τη Ρώμη και την Κίνα.

Η αρχαία πρωτεύουσα, που ονομάζεται επίσης Αξούμ, ήταν στη βόρεια Αιθιοπία. Το Βασίλειο χρησιμοποίησε το όνομα "Αιθιοπία" ήδη από τον 4ο αιώνα. Η παράδοση ισχυρίζεται ότι ο Αξούμ είναι ο υποτιθέμενος τόπος ανάπαυσης της Κιβωτού της Διαθήκης και της υποτιθέμενης κατοικίας της βασίλισσας της Σαβά.

## Σημειώσεις



## Περαιτέρω ανάγνωση
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* East-West Orientations of Historical Empires
* Ethiopian Treasures - Queen of Sheba, Aksumite Kingdom - Aksum 
* Ancient History Sourcebook: Accounts of Meröe, Kush, and Axum 
* Aksum: UNESCO World Heritage Site
* ''The Ash Heap of History'' (Mises.org) 

Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής
Κατηγορία:Ιστορία της Αιθιοπίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ερυθραίας
Αξουμ
*
Αξουμ
Γλώσσα Αλούμου

Η **Αλούμου** (ISO 639-3: *aab*, Ethnologue: *Alumu*, Glottolog: *Alumu–Akpondu*) είναι γλώσσα της οικογενείας του Νίγηρα - Κογκό η οποία ομιλείται στην επαρχία Νασαράουα της Νιγηρίας. Έχει απωλέσει το χαρακτηριστικό του συστήματος της ονομαστικής επισύναψης των γλωσσών της οικογενείας αυτής. Διάλεκτος της είναι η *Τέσου*, η οποία διαφέρει με την καθιερωμένη γλώσσα μόνο ως προς τον τονισμό, ενώ υπάρχει και η *Ακπόντου* η οποία διαθέτει περισσότερα διακριτά χαρακτηριστικά.

## Φωνήματα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλώσσες της Νιγηρίας
Ζακ Πετέν

Ο **Ζακ Πετέν** (*[[γαλλικά]]: Jacques Peten*) (Αμβέρσα 8 Δεκεμβρίου 1912 - 1995) ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης και του αλπικού σκί. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρέιμοντ Φρανσουά Ελγκιους Μαρί Πετέν και της Ορτάνς Φαμπρί.

Πολλά χρόνια νούμερο δύο στο Βέλγιο πίσω από τον μόνιμο πρωταθλητή Φιλίπ Βασέ, κατάφερε να είναι πρωταθλητής Βελγίου το 1950 εκμεταλλευόμενος την απουσία του Βασέ από τη διοργάνωση. Ήταν και πρωταθλητής και στο διπλό ανδρών το 1946.
Συμμετείχε το 1936 στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1936 στη Γερμανία στο αλπικό σκι.

Στο Γουίμπλεντον ήταν στους 16 το 1946, 1947 και το 1949. Στο Ρολάν Γκαρός ήταν στους 8 το 1947 ενώ αγωνιζόταν στο Γαλλικό πρωτάθλημα από το 1497 έως το 1953. Έπαιξε στο Αμερικανικό Όπεν μία φορά το 1947 όπου έφτασε στους 32. 
Έπαιξε 7 αγώνες στο Κύπελλο Ντέιβις από το 1946 έως το 1951 με το Βέλγιο με ρεκόρ 4 νίκες και 8 ήττες στο μονό και στο διπλό. Στο Εαρινό πρωτάθλημα αντισφαίρισης ήταν δεύτερος το 1948 στο μονό αντρών και στο διπλό. Το 1949 στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερος στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Πιέρ Ζελάν. Κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο έζησε στη Γαλλία όπου έπαιξε αντισφαίριση και κατετάγη ανάμεσα στους 6 καλύτερους παίκτες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βέλγοι χιονοδρόμοι
Χειλικά σύμφωνα

Τα **χειλικά σύμφωνα** στην φωνητική είναι σύμφωνα τα οποία προφέρονται με την χρήση των άνω και κάτω χειλών. Αναφέρονται και ως *αμφιχειλικά* ή *διχειλικά* σύμφωνα, τα οποία διακρίνονται σε άηχα (*[[π]]*) ή ηχηρά (*[[μπ]]*). Παραλλαγή τους αποτελούν τα χειλοδοντικά σύμφωνα τα οποία σχηματίζονται με τα χείλη και το άνω μέρος των δοντιών (*[[φ]]*, *[[β]]*).

## Παραπομπές
Ρινικά σύμφωνα

Τα **ρινικά σύμφωνα** στη φωνητική είναι σύμφωνα τα οποία προφέρονται παράλληλα με την διαφυγή του αέρα από την μύτη κατά την διάρκεια της άρθρωσης του συμφώνου. Το φωνητικό αυτό φαινόμενο εμφανίζεται τόσο σε κανονικό όσο και σε γρήγορο ρυθμό ομιλίας, σε λέξεις που έχουν μικρά διαστήματα μεταξύ τους. Παραδείγματα συμφώνων αποτελούν το *[[μ]]* και το *[[ν]]*, ενώ ως λέξεις τα *μπαμπά* και *γκρεμό*.

Υπάρχουν αρκετά ρινικά σύμφωνα, με τα συχνότερα να είναι το [m] και το [n]. Παρακάτω υπάρχει ένα πινακάκι στο οποίο εμφανίζονται όλα τα ρινικά σύμφωνα.

Το διχειλικό ηχηρό είναι το γνωστό μας μ.

Το χειλοδοντικό ηχηρό είναι το μ στη λέξη *έμβρυο*, όπου οι πάνω κοπτήρες ακουμπούν το κάτω χείλος κατά την εκφορά.

Το οδοντικό ηχηρό είναι το ν στη λέξη *άνθος*, όπου η γλώσσα βρίσκεται ανάμεσα στα δόντια, όπως ακριβώς προφέρουμε το θ και το δ.

Το φατνιακό ηχηρό είναι το γνωστό μας ν.

Το αναδρομικό ηχηρό προφέρεται με τη γλώσσα γυρισμένη προς τα πίσω, όπως στο αγγλικό r και είναι πολύ συνηθισμένος ήχος στις διαλέκτους της Ινδικής.

Το ουρανικό ηχηρό είναι το νι στη λέξη *νιανιά*.

Το υπερωϊκό ηχηρό είναι το γ στις λέξεις *άγχος*, *έλεγχος* κλπ., που δεν προφέρεται ούτε γ ούτε ν. 

Το μεταϋπερωϊκό ηχηρό είναι εξαιρετικά σπάνιο και προφέρεται με τον ίδιο τρόπο όπως το γαλλικό ρ, μόνο που είναι ρινικό.

Τέλος, τα άηχα ρινικά είναι κι αυτά πολύ σπάνια και απαντώνται μόνο στα ουαλικά, ως [m̩], [n̩] και [ŋ̍]. 

## Παραπομπές
Κλειστά σύμφωνα

Τα **κλειστά** ή **έκκροτα σύμφωνα** στη φωνητική είναι σύμφωνα κατά την προφορά των οποίων φράζεται η φωνητική οδός, φαινόμενο το οποίο αναφέρεται ως *συμφωνική φραγή*. Αντιτίθενται με τα έρρινα και τα τριβόμενα διότι μεν στα πρώτα παρότι η στοματική κοιλότητα παραμένει κλειστή ο αέρας διαφεύγει από τη μύτη ενώ στα δεύτερα το στοματικό κανάλι δεν κλείνει απόλυτα. Ως *κλειστή φάση* αναφέρεται το διάστημα κατά το οποίο διατηρείται η φραγή, ενώ ως *έκρηξη* η λήξη της φραγής με την απελευθέρωση του αέρα.

Όλες οι γλώσσες του κόσμου διαθέτουν κλειστά σύμφωνα με τα πιο κοινά να είναι τα [p], [t] και [k]. Τα κλειστά σύμφωνα των ελληνικών είναι τα διχειλικά [b] και [p], τα οδοντικά [d] και [t], τα ουρανικά [ɟ] και [c] και τα υπερωικά [g] και [k], με όλα τους να αποτελούν φωνήματα πέραν των δύο ουρανικών.

## Παραπομπές
Φατνιακά σύμφωνα

Τα **φατνιακά σύμφωνα** στην φωνητική είναι σύμφωνα τα οποία προφέρονται με την χρήση της άκρης της γλώσσας και των άνω φατνίων του οστού των γνάθων. Τα φατνιακά σύμφωνα της νέας ελληνικής είναι τα κλειστά [t] και [d], τριβόμενα συριστικά [s] και [z], τα υγρά [ɾ] και [l] και το έρρινο [n] με όλα τους να αποτελούν φωνήματα.

## Παραπομπές
Τσιτάλια Αρκαδίας

Τα **Τσιτάλια** είναι οικισμός της Νότιας Κυνουρίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Τα Τσιτάλια είναι κτισμένα σε ένα οροπέδιο του Πάρνωνα, στις ανατολικές πλαγιές του όρους Σγουριάς σε υψόμετρο 550 μέτρα. Το χωριό απέχει 10 χιλιόμετρα νότια του Λεωνιδίου και 95 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Τρίπολης. Υπάγονται διοικητικά στο Δήμο Νότιας Κυνουρίας με πρωτεύουσα το Λεωνίδιο. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (ελιές και αμπέλια) και την κτηνοτροφία.

## Ιστορικό πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κυνουρίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Ρίκισσα της Δανίας

Η **Ρίκισσα της Δανίας** (*Rikissa av Danmark*, ενίοτε και *Ρίξα της Δανίας* περί το 1182 - 8 Μαΐου 1220), βασιλική σύζυγος του Ερρίκου Ι΄, βασιλιά της Σουηδίας και μητέρα του βασιλιά Ερρίκου ΙΑ΄ της Σουηδίας ήταν μικρότερη κόρη του βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Α΄ και της Σοφίας του Μινσκ, κόρης της Ρίκισσα της Πολωνίας, της οποίας και πήρε το όνομα.

## Βασίλισσα της Σουηδίας
Το 1210 ο νέος βασιλιάς της Σουηδίας Ερρίκος Ι΄ -σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Σβέρκερ Β΄- επιθυμούσε να δημιουργήσει μια ισχυρή συμμαχία με τη Δανία, την οποία παραδοσιακά υποστήριζε η σουηδική οικογένεια των Σβέρκερ και βρισκόταν σε αντιπαλότητα με τη νορβηγική δυναστεία των Έρικ, γι' αυτό προτίμησε να πάρει σύζυγο μια από τις αδελφές του βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Β΄. Όταν η Ρίκισσα έφτασε στη νέα πατρίδα της τη Σουηδία, της προξένησε μεγάλη έκπληξη που την έβαλαν να ιππεύσει προς τον προορισμό της, αντί να οδηγηθεί με άμαξα, όπως είχε συνηθίσει στην ιδιαίτερη πατρίδα της. Οι Σουηδοί ευγενείς της εξήγησαν ότι θα έπρεπε να προσαρμοστεί στα έθιμα της πατρίδας του συζύγου της.

Η Ρίκισσα κατά τη διάρκεια της ζωής του Ερρίκου Ι΄ γεννούσε μόνο κόρες και τελικά εκείνος πέθανε το 1216, ενώ η Ρίκισσα ήταν έγκυος στον μοναδικό τους γιο, τον Ερρίκο ΙΑ΄, μετέπειτα βασιλιά της Σουηδίας. Έτσι αυτός γεννήθηκε μετά τον θάνατο του πατέρα του, ενώ η δυναστεία του έχασε την εξουσία από τον Οίκο του Σβέρκερ, αφού νέος βασιλιά της Σουηδίας έγινε ο Ιωάννης Α΄, ο οποίος εξελέγη διάδοχος του Ερρίκου Ι΄. Η Ρίκισσα επέστρεψε στη Δανία, όπου πέθανε πριν δει την άνοδο του γιου της στον θρόνο και τον γάμο των θυγατέρων της, ενώ γενικότερα δεν είναι γνωστά πολλά γύρω από το πρόσωπο της, αλλά το γεγονός ότι το όνομά της ήταν συνηθισμένο μεταξύ των απογόνων της αποτελεί ένδειξη ότι ήταν αγαπητή.

## Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Ερρίκο Ι΄ της Σουηδίας απέκτησε τέκνα:
* Σοφία Έρικσντοττερ (1217-1241)
* Μάρθα Έρικσντοττερ
* Ίνγκεμποργκ Έρικσντοττερ της Σουηδίας
* Μαριάννα Έρικσντοττερ (1210-1252).
* Ερρίκος ΙΑ΄ Έρικσσον της Σουηδίας

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*A.M. Strinnholm, Svenska folkets historia, Vol. IV. Stockholm: Hörbergska, 1852

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ρίκισσα της Δανίας (σουηδ.)

Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας
Κατηγορία:Οίκος του Έρικ
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Ελένη της Δανίας

Η **Ελένη της Δανίας** (*Helene af Danmark*, 1180 - 22 Νοεμβρίου 1233) δούκισσα του Λύνεμπουργκ με επιγαμία και γενάρχης του Οίκου των Γουέλφων ήταν κόρη του βασιλιά της Δανίας Βαλντεμάρ Α΄ και της Σοφίας του Μινσκ, κόρης του Πολωνού πρίγκηπα Ριτσέζα, μια από τις μικρότερες αδελφές των βασιλέων της Δανίας Κνούτου ΣΤ΄ και Βαλντεμάρ Β΄.

Η Ελένη παντρεύτηκε στο Αμβούργο (1202) τον δούκα Γουλιέλμο του Λύνεμπουργκ μικρότερο γιο του Ερρίκου του ''λέοντος'' και της Ματθίλδης της Αγγλίας με τον οποίο απέκτησε τον μελλοντικό δούκα Όθωνα Α΄ το Παιδί. Με τον πρόωρο θάνατο του συζύγου της (1213) κηδεμόνας του ανήλικου γιου της ορίστηκε ο θείος του Όθων Δ΄ της Γερμανίας, ενώ ο γιος της ορίστηκε αρχηγός του Οίκου των Γουέλφων από τον θείο του Ερρίκο τον Πρεσβύτερο μεγαλύτερο αδελφό του πατέρα του, αφού τόσο ο ίδιος όσο και ο αυτοκράτορας Όθων Δ΄ πέθαναν άτεκνοι. 

Πέθανε στο Λύνεμπουργκ και τάφηκε στο μοναστήρι των Βενεδικτίνων του Αγίου Μιχαήλ στο Λύνεμπουργκ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Annales Stadenses

Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Δύναμη επαναφοράς

μικρογραφία|Δύναμη επαναφοράς: Το παράδειγμα του ελατηρίου
**Δύναμη επαναφοράς** στη φυσική ονομάζεται κάθε δύναμη που δημιουργεί μια μηχανική ισορροπία σε ένα φυσικό σύστημα. Αν το σύστημα διαταραχθεί έτσι ώστε να απομακρυνθεί από την ισορροπία, τότε η δύναμη επαναφοράς τείνει να επαναφέρει το σύστημα προς την κατάσταση ισορροπίας. Η δύναμη επαναφοράς είναι συνάρτηση μόνο της θέσεως του σώματος στο οποίο ασκείται. Η διεύθυνση και η φορά της είναι πάντοτε προς τη θέση ισορροπίας του συστήματος. Η δύναμη επαναφοράς απαντάται συχνά σε μια απλή αρμονική κίνηση.

Συνηθισμένο παράδειγμα δυνάμεως επαναφοράς αποτελεί η δύναμη ενός ελατηρίου. Ένα ιδανικό (απολύτως ελαστικό) ελατήριο ασκεί μια δύναμη που είναι ανάλογη της παραμορφώσεώς του από το μήκος ισορροπίας του, και που ασκείται σε διεύθυνση αντίθετη της παραμορφώσεως. Είτε η επιμήκυνση του σε μεγαλύτερο μήκος, είτε η συμπίεσή του σε μικρότερο, το κάνει να ασκήσει μια δύναμη που το *επαναφέρει* προς το μήκος ισορροπίας του. Το μέτρο της δυνάμεως μπορεί να προσδιορισθεί πολλαπλασιάζοντας τη σταθερά του ελατηρίου με το μήκος της παραμορφώσεως.

Το εκκρεμές είναι ένα άλλο παράδειγμα δυνάμεως επαναφοράς: όταν δεν ταλαντώνεται. όλες οι δυνάμεις που ασκούνται πάνω του βρίσκονται σε ισορροπία. Η δύναμη του βάρους ισούται με την τάση του νήματος που συγκρατεί το βαρίδι. Αλλά όταν το εκκρεμές τίθεται σε κίνηση, η θέση της ισορροπίας βρίσκεται στο κατώτατο σημείο της ταλαντώσεως, που αντιστοιχεί στην κατάσταση ακινησίας. Όταν βρίσκεται σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της ταλαντώσεώς του, τότε η δύναμη που το φέρνει πίσω στο χαμηλότερο σημείο είναι η βαρύτητα. Συνεπώς, η βαρύτητα μπορεί να θεωρηθεί ως η δύναμη επαναφοράς σε αυτή την περίπτωση.

## Παραπομπές


Επαναφορας
Ζαν Βασέ

Ο **Ζαν Βασέ** (*[[γαλλικά]] : Jean Marie Octave Constant Washer*) (22 Αυγούστου 1894 - 23 Μαρτίου 1972) ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης.

Ήταν παντρεμένος με την Σιμόν βαν ντερ Στράτεν, εγγονή του Ερνέστ Σολβέ, κι απέκτησαν τέσσερις γιους: τον Φιλίπ, τον Πολ, τον Ζακ και τον Εντουάρ.

Αγωνίστηκε με το Βέλγιο στα Κύπελλα Ντέιβις του 1921, 1922, 1923, 1924, 1925, 1926 και του 1927 με ρεκόρ 14 νίκες και 10 ήττες. Έφτασε στα ημιτελικά του Ρολάν Γκαρός το 1925 και στα προημιτελικά το 1926. Στους προημιτελικούς του Γουίμπλεντον το 1924. Έπαιξε στον τελικό του παγκοσμίου πρωταθλήματος σε σκληρό τερέν το 1921 και το  1923.

Σύμφωνα με τον A. Wallis Myers της Daily Telegraph ήταν νούμερο 9 στον κόσμο για το 1923.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Ρόγιαλ Λέοπολντ κλαμπ Βρυξελλών
Ελεονώρα της Σουηδίας

Η **Ελεονώρα της Σουηδίας** (Σουηδικά: *Leonore av Sverige*, 20 Φεβρουαρίου 2014) είναι το πρώτο παιδί της Πριγκίπισσας Μαγδαληνής, Δούκισσας του Χέλσινγκλαντ και του Γιέστρικλαντ και του Κρίστοφερ Ο'Νιλ. Είναι δέκατη στην γραμμή διαδοχής του σουηδικού θρόνου, ενώ την στιγμή της γέννησής της ήταν πέμπτη.

## Γέννηση
Η *Ελεονώρα Λιλιάνα Μαρία* γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2014 και ώρα 22:41 μ.μ. (ώρα Νέας Υόρκης) στο Βελ Κορνέλ Ιατρικό Κέντρο της Νέας Υόρκης. Η γέννηση της έγινε δεκτή, με ένα χαιρετισμό των 21 πυροβόλων όπλων, στην πρωτεύουσα της Στοκχόλμης. Πριν από την γέννησή της ανακοινώθηκε ότι τα μελλοντικά παιδιά της πριγκίπισσας Μαγδαληνής θα έχουν τον τίτλο της *Βασιλικής Υψηλότητας* και θα εισέλθουν στην γραμμή της διαδοχής. 

Τα ονόματά της και ο τίτλος της ανακοινώθηκαν από τον παππού της, τον βασιλιά Κάρολο ΙΣΤ΄ Γουσταύο, στην συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στις 26 Φεβρουαρίου 2014. Ωστόσο, για να είναι ικανή να ανέλθει, η Ελεονώρα πρέπει να ανατραφεί ως μέλος της Εκκλησίας της Σουηδίας και να κατοικήσει στη Σουηδία κατά την διάρκεια της ανατροφής της.

Το πρώτο της όνομα *Ελεονώρα* επιλέχθηκε από τους γονείς της καθώς του άρεσε πάρα πολύ, αφού εξέτασαν ένα πολύ μεγάλο αριθμό άλλων ονομάτων. Το δεύτερο της όνομα *Λιλιάνα*, επιλέχθηκε για να τιμήσουν την Πριγκίπισσα Λιλιάνα, Δούκισσα του Χάλαντ (θεία του παππού της) και το *Μαρία* επιλέχθηκε προς τιμήν της γιαγιάς της Εύα Μαρία Γουόλτερ (μητέρα του πατέρα της). Η Ελεονώρα καταχωρήθηκε με το επώνυμο Μπερναντότε στο σουηδικό μητρώο. 

Μια ευχαριστήρια δοξολογία πραγματοποιήθηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού, στις 2 Μαρτίου 2014 για να γιορταστεί η γέννησή της.

Στις 8 Ιουνίου 2014 (πρώτη επέτειος γάμου των γονιών της), η Ελεονώρα βαφτίστηκε στο βασιλικό παρεκκλήσι του παλατιού Ντρότνινγκχολμ.  Νονοί της ήταν η θεία της Διάδοχος Πριγκίπισσα Βικτώρια, η Τατιάνα Ντ'Αμπό και ο Κόμης Ερνέστος Αμπενσπέργκ-Τράουν (θείοι του πατέρα της), ο Πάτρικ Σόμμερλαθ (εξάδελφος της μητέρας της), η Αλίκη Μπάμφορντ και η Λουΐζα Γκότλιμπ (φίλες των γονιών της).

## Τίτλοι
***20 Φεβρουαρίου 2014 - 6 Οκτωβρίου 2019**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ελεονώρα της Σουηδίας, Δούκισσα του Γκότλαντ
***7 Οκτωβρίου 2019 - έως σήμερα**: Πριγκίπισσα Ελεονώρα της Σουηδίας, Δούκισσα του Γκότλαντ

### Τιμητικές διακρίσεις
**Σουηδικές**
* Μέλος του Βασιλικού Τάγματος του Σεραφείμ (20 Φεβρουαρίου 2014, παρουσιάστηκε 8 Ιουνίου 2014).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Royal Court of Sweden- Princess Leonore

|-

|-
|colspan=3|**Γραμμή διαδοχής**

Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς
Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Πιερ Ζελάν ντε Μερξέμ

Ο **Πιέρ Ζελάν ντε Μέρξεμ** (*[[γαλλικά]] : Pierre Geelhand de Merxem*) (10 Μαΐου 1910 - 198)  ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης. Πρόεδρος της Βελγικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης από το 1974 έως το 1979.
 
Είχε συμμετάσχει με το Βέλγιο στο Κύπελλο Ντέιβις το 1936, 1937 1938, 1939, 1946, 1947 και το 1948 με ρεκόρ 8 νίκες και 10 ήττες. 

Είχε συμμετάσχει σε πολλά ανά τον κόσμο τουρνουά. Το 1955 ήταν πρώτος στο κλειστό πρωτάθλημα Βελγίου, δεύτερος το 1949 στο ίδιο πρωτάθλημα, δεύτερος στην Ντεβίλ το 1948, πρώτος στις Βρυξέλλες το 1950. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν στο διπλό αντρών πρώτος το 1938 με συμπαίκτη τον Τσαρλς Νέιγιερτ, δεύτερος το 1949 με συμπαίκτη τον Ζακ Πετέν, και το 1951 με συμπαίκτη τον Φιλίπ Βασέ, στο μεικτό διπλό δεύτερος το 1949 με συμπαίκτρια την Πέγκι Ντόουσον-Σκοτ. Στο Εαρινό πρωτάθλημα αντισφαίρισης και το 1948 ήταν πρώτος στο μονό αντρών, και δεύτερος στο διπλό με συμπαίκτη τον Ζακ Πετέν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές της αντισφαίρισης
A tanú

Το ***A tanú*** (διεθνής τίτλος: ***The Witness***, γνωστό και ως ***Without A Trace***) είναι μία ουγγρική σατιρική ταινία του 1969, σε σκηνοθεσία Πέτερ Μπάσκο. Το σενάριο το έγραψε ο ίδιος ο σκηνοθέτης σε συνεργασία με τον Γιάνος Ουιχέγκι. Πρωταγωνιστούν οι Φέρενς Καλάι, Λάιος Όζε και Μπέλα Μποθ. 

Η ταινία κυκλοφόρησε μέσα σε έντονο πολιτικό κλίμα και αρχικά απαγορεύτηκε από τις αρχές να προβληθεί στην Ουγγαρία. Κατόπιν, όμως, όταν κυκλοφόρησε και σε άλλες χώρες, επιτράπηκε η προβολή του και στη χώρα. Η ταινία προβλήθηκε και στο Φεστιβάλ Κανών του 1981, στο *Un Certain Regard*. Το 1994, κυκλοφόρησε κι ένα σίκουελ της ταινίας ονόματι *Megint tanú*.

## Πλοκή
Ο Γόζεφ Πελίκαν, ένας άγαμος πατέρας, ο οποίος νωρίτερα είχε συμμετάσχει στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στο πλευρό του κομμουνιστικού κινήματος της Ουγγαρίας, τώρα εργάζεται ως φύλακας. Ο Γιόζεφ συναντά έναν παλιό του φίλο, από τότε που ήταν στο κομμουνιστικό κίνημα, τον Ζόλταν Ντάνιελ, ο οποίος δουλεύει για την κυβέρνηση, ενώ του αρέσει το ψάρεμα, το οποίο το ασκεί κοντά στο μέρος εργασίας του Γιόζεφ. Ο Ντάνιελ, πέφτει στη λίμνη, και ο Γιόζεφ τον σώζει, ο οποίος τον προσκαλεί στο σπίτι του.

Οι δυο του άρχισαν τότε να αναπολούν το παρελθόν και να συζητάν για αυτό, όταν ξαφνικά η μυστική υπηρεσία  ÁVH εισβάλει στο σπίτι, η οποία είχε λάβει μία ανώνυμη καταγγελία, η οποία έλεγε ότι ο Γιόζεφ, ασκούσε παράνομες πράξεις, οι οποίες αφορούσαν το παράνομο σφάξιμο γουρουνιών. Ο Ντάνιελ τότε προσπαθεί να εξηγήσει στην ÁVH πόσο πιστός ήταν στην οργάνωση και σε αυτόν ο Γιόζεφ, που τον έκρυβε, ώστε να του χαριστούν, αλλά άθελά του, αποκάλυψε την κρυψώνα, όπου Γιόζεφ φύλαγε τα γουρούνια. Ο Πελίκαν τότε φυλακίζεται. 

Αργότερα ο σύντροφος Βίραγκ, του αναθέτει διάφορες δουλειές, ονομάζοντάς τον διευθυντή μιας πισίνας, ενός λούνα παρκ κι ενός ινστιτούτου ερευνών για πορτοκάλια. Ο Γίζοεφ που ήταν "ιδεολογικά αμόρφωτος", απέτυχε σε όλες τις δουλειές που του ανέθεσαν, εκτός από το ινστιτούτο με τα πορτοκάλια. Αργότερα, γίνεται γνωστό ότι όλα αυτά έγιναν για να γίνει ο Γιόζεφ μάρτυρας σε δική κατά του παλιού του φίλου Ντάνιελ, ο οποίος άρχισε να χάνει την εύνοια του κόμματος. Ο Γιόζεφ πληρούσε όλα τα κριτήρια, ήταν ένας τυπικός εργάτης στην Ουγγαρία του 1950.

Πριν τη δίκη του παρουσιάστηκε μια γραπτή κατάθεση, την οποία έπρεπε να απομνημονεύσει. Στο τέλος όμως όχι μόνο δεν ψευδομαρτύρησε αλλά κατηγόρησε τον Βιράγκ, ο οποίος ήταν μεγάλο στέλεχος του κόμματος, λέγοντας έτσι όλη την αλήθεια. Φυσικά, μετά από αυτό τον βάζουν ξανά φυλακή. Περιμένοντας να τον κρεμάσουν, το πολιτικό κλίμα αλλάζει, με τον θάνατο του Στάλιν, και τελικά αφήνεται ελεύθερος, όπου στο τέλος συναντά ξανά τον Βιράγκ, στο τραμ, ο οποίος πλέον είχε χάσει τη θέση του.

## Διανομή
* Φέρενς Καλάι ως Γιόζεφ Πελίκαν
* Λάιος Όζε ως Σύντροφος Βίραγκ
* Μπέλα Μποθ ως Μαστία
* Ζολτάν Φάμπρι ως Ζολτάν Ντανιέλ
* Λιλί Μονόρι ως Γκίζι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*PORT.hu
*
*Janet Maslin, New York Times review, September 26, 1981

Κατηγορία:Ταινίες του 1969
Κατηγορία:Ουγγρόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ουγγρικές ταινίες
Κατηγορία:Πολιτικές σατιρικές ταινίες
Δήμος Σελινόης

Ο **Δήμος Σελινόης** ήταν βραχύβιος δήμος της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων που συστάθηκε το 1835 και καταργήθηκε το 1841.

## Διοικητική ιστορία
Ο δήμος συστάθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 20/04/1835 ως δήμος της Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος. Κατατάχθηκε στους δήμους  Γ΄ Τάξεως και έδρα του ορίστηκε ο οικισμός  Πετσάκοι. Οι οικισμοί που τον αποτελούσαν ήταν οι εξής: Πετσάκοι, Κυρίτσοβα, Λαπαναγοί, Μονή Μακελλαριάς. Δύο χρόνια αργότερα προσαρτήθηκε στο δήμο ολόκληρος ο Δήμος Κερήνειας με τους οικισμούς Κλαπατσούνα, Βιλιβίνα, Δίγελα, Δουμενά, Βάλτα, Άγιο Παντελεήμονα και τη Μονή Πλατανίτσας.

Με το Β.Δ. της 19ης Ιουνίου (1ης Ιουλίου) 1841 ο Δήμος Σελινόης καταργήθηκε και οι οικισμοί που τον αποτελούσαν προσαρτήθηκαν στο γειτονικό Δήμο Κερπίνης του ίδιου νομού.

## Πηγές
* Αλέξ. Θ. Δρακάκης - Στυλ. Ι. Κούνδουρος, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/f/a/4/metadata-01-0000554.tkl Αρχεία περί της συστάσεως και εξελίξεως των δήμων και κοινοτήτων 1836-1939 και της διοικητικής διαιρέσεως του κράτους. (Τέως δήμοι, κοινότητες, σύνδεσμοι κοινοτήτων, ανοργάνωτοι κοινότητες, συνοικισμοί, μοναί, θέσεις – Αναγνωρίσεις, προσαρτήσεις, αποστάσεις, μετονομασίες, συγχωνεύσεις)]*, τόμοι Α΄-Β΄, Τύποις «Γραφικαί Τέχναι», Αθήνα 1939-1940.
* Α.Ι. Κλάδου, *[https://web.archive.org/web/20160304213844/http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/e/8/c/metadata-01-0000515.tkl Εφετηρίς (Almanach) του Βασιλείου της Ελλάδος δια το Έτος 1837]*, Εκ της Βασιλικής Τυπογραφίας και Λιθογραφίας, Εν Αθήναις 1837.
* Χρήστου Π. Κορύλλου, ''Χωρογραφία της Ελλάδος''. Α'. ''Νομός Αχαΐας'', Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων «Ανέστη Κωνσταντινίδου», Εν Αθήναις 1903.
* 
* Ι. Δ. Σταματάκης, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/7/6/e/metadata-01-0000381.tkl Πίναξ χωρογραφικός της Ελλάδος, Περιέχων τα Ονόματα, τας Αποστάσεις και τον Πληθυσμόν των Δήμων, Πόλεων Κωμοπόλεων και Χωρίων. Ερανισθείς εκ διαφόρων επισήμων εγγράφων της Β. Κυβερνήσεως, και εκδοθείς υπό Ι. Δ. Σταματάκη]*, Εν Αθήναις 1846.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Σελινόης. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/04/2017.

Κατηγορία:Παλαιότεροι δήμοι της Ελλάδας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Κατηγορία:Ιστορία της Αχαΐας