Φαέντσα

Η **Φαέντσα** (, ) είναι ιταλική πόλη και Δήμος στην Επαρχία της Ραβέννας στην Εμίλια-Ρομάνια, βρίσκεται 50 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μπολόνια και έχει 58.143 κατοίκους. Η Φαέντσα είναι η πατρίδα μιας παραδοσιακής μεθόδου αγγειοπλαστικής, γνωστής στην Γαλλική γλώσσα ως Φαγιάνς.
thumb|left|250px|Ο καθεδρικός ναός της Φαέντσα.
Τον Μεσαίωνα η Φαέντσα πέρασε στην κυριαρχία των Μανφρέντι και εισήλθε σε περίοδο σημαντικής ανάπτυξης τις εποχές της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, διαμόρφωσε την τέχνη και την αρχιτεκτονική της. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα η Φαέντσα έγινε το επίκεντρο του Νεοκλασικισμού στην Ιταλία και σε όλη την Ευρώπη. Η Φαέντσα αποτελεί σήμερα ακμάζων δημιουργικό κέντρο, φιλοξενεί τα κέντρα έρευνας και ανάπτυξης που επικεντρώνονται στην Επιστήμη υλικών και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα.

## Ιστορία

Η ιστορία της Φαέντσα ξεκίνησε την Ρωμαϊκή εποχή από κάποια στοιχεία που προκύπτουν τον 2ο αιώνα π.Χ., η Ρωμαϊκή κυριαρχία έληξε ότι την έκανε δώρο ο Καρλομάγνος στα Παπικά Κράτη (774). Τον Μεσαίωνα που στην Λομβαρδία επικρατούσε το κοινοτικό σύστημα οι Μανφρέντι εδραίωσαν την εξουσία τους και έγιναν η ισχυρότερη οικογένεια της Φαέντσας. Την εποχή του εμφύλιου εντάχθηκε στην Λομβαρδική Ένωση για αυτόν τον λόγο δέχθηκε πολλές πολιορκίες από τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν. Τον 16ο αιώνα η Φαέντσα πέρασε υπό παπική κυριαρχία και αναδείχτηκε ως ένα ισχυρό επίκεντρο Νεοκλασσικισμού. Την εποχή που ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος υπέφερε από τις Συμμαχικές δυνάμεις με πολλούς βομβαρδισμούς. Το σύμβολο του Δήμου είναι ένα όρθιο λιοντάρι που απεικονίζεται στο οικόσημο του, αναγνωρίστηκε από τον Μπενίτο Μουσολίνι (5 Ιουλίου 1928) και φιλοξενείτε στο Εθνικό Μουσείο της Φαέντσα. Το λιοντάρι σε ασημένιο χρώμα είναι όρθιο, οπλισμένο, νοθρό και στεφανωμένο, κρατά στο δεξί του χέρι ένα σπαθί σε λυγισμένη θέση. Τα σύμβολα εμφανίζονται για πρώτη φορά σε σφραγίδα τον 14ο αιώνα, διαθέτουν τα τυπικά σύμβολα των Γουέλφων στα οποία τα Εραλδικά σύμβολα υπό μορφή κρίνου πάνω από το λιοντάρι είναι πέντε αντί για τρία. Η Φαέντσα βρισκόταν ανάμεσα στις πόλεις που κέρδισαν παράσημο για την στρατιωτική ανδρεία που έδειξαν στο αντάρτικο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό Στρατιωτικής Ανδρείας.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Carlo Morbio, «Faenza», in History of Italian Municipalities, Milan, 1837.
*Bartolomeo Righi, Annals of the City of Faenza, Montanari e Marabini Press, Faenza, 1840–1841.
*Montanari Antonio, Historical Guide to Faenza, Marabini Press, Faenza 1882.
*Antonio Messeri, Achille Calzi, Faenza in History and Art, Faenza Social Typography, Faenza 1909.
*Antonio Archi, M. Teresa Piccinini, Faenza as it was: architecture and urban events, churches and convents, families and palaces, Lega Press, Faenza 1973.
*Ennio Golfieri, Guide to the City of Faenza, Faenza, Municipality, 1979.
*Alteo Dolcini, The Sacred Fires of Forlì and Faenza, Faenza Typography, Faenza 1997.
*Antonio Saltini, M. Teresa Salomoni, Stefano Rossi Cescati, Via Emilia. Unusual Routes Among the Municipalities of the Ancient Consular Road, Edagricole, Bologna 2003.
*AA. VV. (edited by Alessandro Montevecchi), Faenza in the Twentieth Century, Edit Faenza, Faenza 2003.
*Fausto Renzi, The Manfredi. Lords of Faenza and Imola, Cesena, Il Ponte Vecchio, 2010.
*Gabriele Albonetti, History of Faenza. From Prehistory to the Year 2000, Cesena, Il Ponte Vecchio, 2018. 
*Domenico Savini, Andrea Tanganelli, Illustrious Families of Faenza, Cesena, Il Ponte Vecchio, 2019.

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ραβέννας
Κατηγορία:Παπικά Κράτη