open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δήμος Μπότσαρης

Ο **Δήμος Μπότσαρης** του Μάρκου (1935 — 2003) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός. Διετέλεσε δήμαρχος Σπάτων και βουλευτής. Σύζυγός του υπήρξε η ηθοποιός Μαίρη Χρονοπούλου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1935 στην Παιανία και μεγάλωσε στα Σπάτα. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημόσιες σχέσεις στο Ιλλινόις των ΗΠΑ. Εντάχθηκε στο ΠΑΚ Αμερικής όταν ζούσε στο Σικάγο και αργότερα, το 1974, στο ΠΑΣΟΚ. Μετά τη Μεταπολίτευση εκλέχθηκε δήμαρχος Σπάτων, θέση την οποία κατείχε από τις 7 Απριλίου 1975 μέχρι τον Νοέμβριο του 1977, οπότε εκλέχθηκε βουλευτής Υπολοίπου Αττικής του ΠΑΣΟΚ.

Τον Αύγουστο του 1975 παντρεύτηκε την γνωστή ηθοποιό Μαίρη Χρονοπούλου.

Το 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου τον διέγραψε από το ΠΑΣΟΚ, και από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ο Μπότσαρης ήταν βασικός αρθρογράφος στον Ελεύθερο Τύπο, που εξέδιδε ο Άρης Βουδούρης, επίσης πρώην οπαδός του Παπανδρέου που εξελίχθηκε σε κορυφαίο πολέμιό του. Η επιθετική αρθρογραφία του Μπότσαρη (της οποίας η ακρίβεια αμφισβητούταν) συνετέλεσε στην αλματώδη αύξηση της κυκλοφορίας της εφημερίδας, που τελικά κατέκτησε την πρώτη θέση πανελλαδικά το 1988—89.

Έγραψε αρκετά βιβλία, με πιο γνωστά το «*Οπλοφόροι του ΠΑΚ: Η Πολιτική Τρομοκρατία στην Ελλάδα*», το «*Τα πράσινα λεονταράκια του νεοφασισμού*» το «*Ανδρέας*» και το «*Ένα ουίσκι για τον κύριο πρόεδρο*» στα οποία άσκησε σκληρή κριτική στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ τον κατηγορούσε ότι ήλεγχε και υποκινούσε την τρομοκρατία στην Ελλάδα.

Κατά καιρούς έγινε στόχος επιθέσεων από οργισμένους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ: δύο φορές ξυλοκοπήθηκε άγρια, ενώ του δηλητηρίασαν και τα λυκόσκυλα που είχε ως κατοικίδια. Ο ίδιος μάλιστα ισχυρίστηκε ότι οι επιθέσεις εναντίον του ήταν κεντρικά κατευθυνόμενες και κατονόμασε τον Θεοφάνη Τόμπρα, διοικητή του ΟΤΕ και φίλο του Ανδρέα Παπανδρέου, ως «αρχηγό και καθοδηγητή μπράβων και ΚΥΠατζήδων».

Απεβίωσε το 2003 σε ηλικία 68 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Αρχαία Υάμεια

Στη θέση «Βίγλα», περιοχή της Κοινότητας Καπλανίου Μεσσηνίας και κοντά στα χωριά Καπλάνι και Ζιζάνι, που απέχει οδικώς 6 χλμ. από την Υάμεια, βρέθηκαν αρχαιολoγικά ευρήματα με αναφορές στην **Αρχαία Υάμεια**. Χρειάζεται όμως να γίνει ανασκαφή και αρχαιολογική έρευνα για να μαθουμε περισσότερα γιά την Αρχαία Υάμεια.

## Αρχαίες αναφορές
**Υαμείτις** ήταν μία από τις 5 πόλεις που μοίρασε ο Κρεσφόντης τη Μεσσηνία. Οι άλλες 4 ήταν η Πύλος, το Ρίο (πιθανόν η σημερινή Κορώνη). η Μεσόλα και η πρωτεύουσα Στενύκλαρος (Στράβων 8,4,7). **Υάμεια**, ή **Υαμία**, ή **Υαμείτης**, ή **Υαμίτης** ήταν η πόλη που παραχώρησαν οι Λακεδαιμόνιοι στους απογόνους του Ανδροκλή (Παυσανίας 4,14,4).

## Κήρυξη Αρχαιολογικού Χώρου
Η περιοχή **[https://www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/search-data-map?id=165598&type=Space Βίγλα στο Καπλάνι Πυλίας]** (), κηρύχθηκε Χερσαίος Αρχαιολογικός Χώρος από το Υπουργείο Πολιτισμού και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας, με το ΦΕΚ 666Β - 01/08/1996 (σελ. 2 και 3, από 8).

## Δείτε επίσης

* Υάμεια
* Δήμος Υαμειας

## Παραπομπές


## Χάρτης περιοχής


Υαμεια
Αρχαια
Δήμος Υάμειας

Για 5 χρόνια υπήρξε **Δήμος Υάμειας**, όταν στις 21 Απριλίου 1835, ο οικισμός Πεντιά τότε, το σημερινό Τρίκορφο Μεσσηνίας, ορίστηκε έδρα του Δήμου Υάμειας, που περιείχε και τους οικισμούς, Ξηροκάσι (σήμερα Παλαιόκαστρο), Κάτω Δαλακλή (σήμερα Πολύλοφος), Ράδου (σήμερα Περδικόβρυση), Κυνηγός, Μαγγανιακό, Δραΐνα, Ζαγάρενα (σήμερα Κορομηλιά), Κλήμα, Μάνεσης και Πουλίτσα (σήμερα Πουλίτσι).

Στις 18 Δεκεμβρίου 1840, καταργήθηκε ο **Δήμος Υαμείας** και οι οικισμοί του, προσαρτήθηκαν στο Δήμο Ιθώμης,με έδρα το Επάνω Μαυρομμάτι (σήμερα ονομάζεται Αρχαία Μεσσήνη), που βρίσκεται πολύ κοντά στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης.

## Δείτε επίσης

* Υάμεια
* Δημοτική Κοινότητα Υάμειας
* Αρχαία Υάμεια

## Διοικητικές μεταβολές

## Παραπομπές


## Χάρτης περιοχής


Κατηγορία:Παλαιότεροι δήμοι της Ελλάδας
Κατηγορία:Δήμος Υάμειας
Κατηγορία:Υάμεια
We Five

Οι **We Five** ήταν ελληνικό συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβρη του 1966. Είναι γνωστό και για την συμμετοχή του τραγουδιστή Ντέμη Ρούσσου στο μπάσο και τα φωνητικά.

## Ιστορία
Κυκλοφόρησαν δύο δίσκους 45 στροφών, ο πρώτος περιλαμβάνει την διασκευή στο τραγούδι "When a man loves a woman" (με τον Ντέμη Ρούσσο στα φωνητικά) και στην δεύτερη πλευρά το "Do you wanna dance" (με την φωνή του Σπύρου Μεταξά). Ο δεύτερος δίσκος 45 στροφών περιέχει δύο ιταλικές συνθέσεις διασκευασμένες στα ελληνικά, "Σαν ήμουν στρατιώτης"  (από το τραγούδι "When I was a soldier" του Lucio Dalla, με τον Ντέμη Ρούσσο στα φωνητικά) ενώ η δεύτερη πλευρά περιλαμβάνει το τραγούδι "Κάποιο αγόρι όπως κι εγώ λάτρευε Beatles και Rolling Stones" (από το τραγούδι "C'era un ragazzo che come me" του Gianni Morandi, με τον Σπύρο Μεταξά στα φωνητικά).

Το 1978 ο Νίκος Μαστοράκης, ο οποίος βοήθησε αρκετά ελληνικά συγκροτήματα της δεκαετίας του '60, κυκλοφόρησε ένα δίσκο με διάφορα τραγούδια των We Five από ταινίες εγγραφής που είχε στο αρχείο του. Οι ηχογραφήσεις αυτές προέρχονται από μια περίοδο κατά την οποία το συγκρότημα συμμετείχε σε μια ραδιοφωνική παραγωγή του Μαστοράκη. Ο δίσκος περιλαμβάνει διάφορες διασκευές όπως το *Black is Black*, το *Don't Bring me Down*, το *[[Paint It Black]]* και το *Summer in the City*.

Διαλύθηκαν το 1967 λίγο καιρό μετά την αποχώρηση του Ντέμη Ρούσσου, ο οποίος ξεκίνησε την συνεργασία του με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, με τον οποίο αργότερα σχημάτισαν τους Aphrodite's Child.

## Δισκογραφία
**Δίσκοι 45 στροφών**

* Do you wanna dance / When a man loves a woman - 1966
* Σαν ήμουν στρατιώτης / Κάποιο αγόρι όπως κι εγώ λάτρευε Beatles και Rolling Stones - 1966

**Δίσκοι**
* We Five - The Nico Mastorakis tapes, featuring Demis Roussos - 1978

## Μέλη
* Ντέμης Ρούσσος - φωνητικά, μπάσο (μέχρι τον Φεβρουάριο του 1967)
* Αλέκος Καρακαντάς - κιθάρα
* Σπύρος Μεταξάς - κιθάρα, φωνητικά (μέχρι το 1967) 
* Μάκης Σαλιάρης - τύμπανα
* Λάκης Βλαβιανός - πλήκτρα
* Γιώργος Πετρίδης - φωνητικά (από το 1967)

Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Σέρφινγκ

thumb|340px|Σέρφερ στην Ικαρία
Το **σέρφινγκ** ή **κυματοδρομία** (*surfing* ή **σερφάρισμα**) είναι θαλάσσιο άθλημα στο οποίο ο αθλητής (σέρφερ) καβαλάει ένα κινούμενο κύμα. Συνήθως τα κύματα αυτά βρίσκονται στον ωκεανό, αλλά μπορεί να βρίσκονται επίσης σε λίμνες ή ποτάμια, με τη μορφή στατικών ή παλιρροιακών κυμάτων, ή να είναι τεχνητά, όπως αυτά που δημιουργούνται από πλοία ή σε ειδικές πισίνες.

Το σέρφινγκ μπορεί να γίνει με σανίδα, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο. Στο σύγχρονο σέρφινγκ συνήθως όμως αφορά το σέρφερ όρθιο πάνω σε ειδική σανίδα του σερφ. Παρόλα αυτά υπάρχουν πολλές παραλλαγές, όπως με τον σέρφερ να είναι ξαπλωμένος πάνω στη σανίδα ή στα γόνατα, ή ακόμη και χωρίς τη χρήση σανίδας, χρησιμοποιώντας μόνο το σώμα του.

Το σέρφινγκ κατάγεται από την Πολυνησία, όπου για αιώνες ήταν τμήμα του πολυνησιακού πολιτισμού. Η πρώτη φορά που το είδαν οι Ευρωπαίοι ίσως ήταν στην Ταϊτή το 1767, από τον Σάμουελ Γουόλις, ή το 1769 από τον Τζόζεφ Μπανγκς, μέλος της πρώτης αποστολής του Τζέιμς Κουκ με το HMS Endeavour. Ο Τζορτζ Φριθ (*George Freeth*, 1883-1919) χαρακτηρίζεται συχνά ως ο πατέρας του σύγχρονου σέρφινγκ.

## Ολυμπιακοί Αγώνες
Στις 3 Αυγούστου 2016, ανακοινώθηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, ότι το σερφ θα συμπεριληφθεί ως ολυμπιακό άθλημα για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες που θα διεξαχθούν στο Τόκιο το 2020.

## Δημοφιλείς προορισμοί
### Ασία
Η Ινδονησία θεωρείται προορισμός με πολύ μεγάλη παράδοση και σημαντικές υποδομές στο σερφινγκ. Η Σρι Λάνκα επίσης είναι ένας ανερχόμενος προορισμός, με αξιόπιστο κυματισμό και υποδομές για την υποδοχή σέρφερς.

### Αμερική
Η Χαβάη, η Βραζιλία, η Καλιφόρνια των Η.Π.Α. και η Κόστα Ρίκα είναι από τους δημοφιλέστερους προορισμούς στην Αμερική για την εξάσκηση στο σέρφινγκ.

### Αφρική
Το Μαρόκο και η Νότια Αφρική θεωρούνται οι σημαντικότεροι προορισμοί στην αφρικανική ήπειρο για σέρφινγκ. 

### Ευρώπη
Η Γαλλία και η Πορτογαλία είναι οι σημαντικότεροι προορισμοί στην Ευρώπη. Στη Γαλλία διεξήχθη το 2017 το παγκόσμιο πρωτάθλημα σέρφινγκ. Δημοφιλείς προορισμοί στους οποίους μπορεί κάποιος να εξασκηθεί στο σέρφινγκ στην Ελλάδα είναι η Μεσακτή στην Ικαρία, η Κολυμπήθρα στην Τήνο, η Κρήτη, η Βουλιαγμένη Αττικής, ο Λαγκούβαρδος στην Πελοπόννησο, η Ασπροβάλτα στη Θεσσαλονίκη, η Πάργα, η Πρέβεζα και η Ζαχάρω Ηλείας 
Σχολές εκμάθησης σερφ στην Ελλάδα υπάρχουν στην Τήνο, στην Ικαρία, στη Σαντορίνη, στα Χανιά, στη Λήμνο, στον Λαγκούβαρδο της Πελοποννήσου, στην Πύλο της Μεσσηνίας και στη Γλυφάδα Αττικής. 

### Ωκεανία
Η Αυστραλία θεωρείται το προπύργιο του σέρφινγκ με μακραίωνη παράδοση, εξαιρετικές υποδομές και σημαντικότατους προορισμούς για την εξάσκηση του αθλήματος. Τα Νησιά Φίτζι είναι επίσης ένας πολύ σημαντικός προορισμός για την εκμάθηση σέρφινγκ.

## Αθλητές

Ο Κέλι Σλέιτερ, ο οποίος έχει κατακτήσει 11 παγκόσμια πρωταθλήματα, θεωρείται ευρέως ως ο καλύτερος σέρφερ όλων των εποχών 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αθλήματα
Κατηγορία:Αθλήματα με σανίδα
Κατηγορία:Ναυταθλήματα
Κατηγορία:Πολιτισμός της Χαβάης
Κατηγορία:Πολιτισμός της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Αθλήματα με προέλευση τις Ηνωμένες Πολιτείες
Εύλαλο Ξάνθης

Το **Εύλαλο** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης και από το 1997 είναι η έδρα του Δήμου Τοπείρου.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Εύλαλο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας, στη δυτική πλευρά της  πεδιάδας της Ξάνθης, σε υψόμετρο 38 μέτρα. Το χωριό είναι κτισμένο ανατολικά και σε κοντινή απόσταση από τον ποταμό Νέστο ενώ απέχει 20 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ξάνθης και 51 χλμ. ανατολικά της Καβάλας. Οι κάτοικοί του είναι κυρίως αγρότες και κτηνοτρόφοι και τα κυριότερα προϊόντα της περιοχής είναι αραβόσιτος, καπνά, ζαχαρότευτλα, ηλίανθος κ.α. Υπάρχουν xριστιανοί και μουσουλμάνοι κάτοικοι, ενώ στους γειτονικούς οικισμούς συναντώνται αφροελληνικής καταγωγής κάτοικοι. Στο χωριό υπάρχουν περιφερειακό ιατρείο, αστυνομικός σταθμός και ταχυδρομικό κατάστημα.
μικρογραφία|263x263εσ|Το δημαρχείο του Δήμου Τοπείρου στο Εύλαλο.
Η ονομασία του την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν *Ινανλή* ενώ μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και τον Εύξεινο Πόντο. Σύμφωνα με τα οθωμανικά απογραφικά κατάστιχα (*Salname*) του 1898 υπήρχαν 15 σπίτια μουσουλμάνων και από το 1878 ως το 1912 ανήκε στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και τον καζά Ξάνθης.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση της Θράκης, αναφέρεται το 1924 ως Εύλαλο στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας, η οποία ανήκε στη Ροδόπη. Το 1944 με το  ΦΕΚ 35Α - 21/12/1944 αποσπάστηκε στο νομό Ξάνθης και το 1977 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997  ορίστηκε έδρα του δήμου Τοπείρου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τους οικισμούς Δέκαρχο, Ηλιοκέντημα, Κρεμαστή, Κύρνος, Μικροχώρι, Ορφανό και Παλαιό Όλβιο αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ευλάλου που υπάγεται στο Δήμου Τοπείρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως δημοτική κοινότητα έχει πληθυσμό 4.985 κατοίκους ενώ ως οικισμός 922. Οι παλιότερες απογραφές του είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
Πανεπιστήμιο Πληροφορικής και Τεχνολογίας «Απόστολος Παύλος»

Το **Πανεπιστήμιο Πληροφορικής και Τεχνολογίας «Απόστολος Παύλος»** είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στην Οχρίδα της Βόρειας Μακεδονίας.

Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε από το Κοινοβούλιο της χώρας με έναυσμα την εγκαθίδρυση του Πανεπιστημίου Πληροφορικής το 2008. Το 2010, οι μαθητές του UIST δημιούργησαν τον πρώτο υπερυπολογιστή (συγκρότημα υπολογιστών) στη χώρα.

Η διεθνής εμβέλεια των αποτελεσμάτων του πανεπιστημίου προσέλκυσε στο UIST φοιτητές που προέρχονταν από περισσότερες από 40 χώρες από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και των εντόπιων σπουδαστών. Περισσότεροι από 450 ντόπιοι και ξένοι φοιτητές σπουδάζουν στο UIST. Το UIST παρέχει 15 διαπιστευμένα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα στην αγγλική γλώσσα. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Ακαδημαϊκή Κατάταξη των Πανεπιστημίων για την περίοδο 2013/2014, το UIST κατατάσσεται ως το 4ο κορυφαίο πανεπιστήμιο στη Βόρεια Μακεδονία μεταξύ άλλων 20 πανεπιστημίων .

Το UIST αποτελείται από 5 τμήματα:
* Το Τμήμα Δικτυακών Επικοινωνιών και Ασφάλειας (CNS)
* Το Τμήμα Πληροφορικής και Μηχανολογίας (CSE)
* Το Τμήμα Πληροφοριακών Συστημάτων, Οπτικοποίησης, Πολυμέσων και Ψυχαγωγίας (ISVMA)
* Το Τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής, Τεχνητής Νοημοσύνης και Ρομποτικής
* Το Τμήμα Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Επιστημών

Το UIST έχει συνάψει διεθνείς συνεργασίες και διμερή μνημόνια συνεργασίας με διάφορα πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο, όπως:
* Πανεπιστήμιο του Όκλαντ, Ρότσεστερ, Μίσιγκαν, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
* Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
* Cumhuriyet Universiti, Σίβας, Τουρκία
* Technical University of Cluj-Napoca, Κλουζ-Ναπόκα, Ρουμανία
* Universitatea de Vest din Timişoara, Τιμισοάρα, Ρουμανία
* Elizade University, Όντο, Νιγηρία
* Kütahya Dumlupınar University,  Κιουτάχεια, Τουρκία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Αποστολος Παυλος
Κατάλογος κάστρων της Θράκης

## Νομού Έβρου

## Νομού Ξάνθης

## Νομού Ροδόπης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Κατάλογος κάστρων στο νομό Αχαΐας

## Κάστρα & Φρούρια Νομού Αχαΐας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Λοζάνγκ Γκιάτσο

Η κατά τους Λαμαϊστές, *Αυτού Αγιότητα*, ο *Λοζάνγκ Γκιάτσο* ήταν ο 5ος Δαλάι Λάμα. Γεννήθηκε το 1617 στο Θιβέτ και πέθανε το 1682. Οι δύο προηγούμενοι δαλάι Λάμα ήταν απλά ιστάμενοι θιβετιανοί μοναχοί. Βασίλευσε από το 1642 μέχρι το 1682 και απέκτησε τον τίτλο μετά τον θάνατό του. Είχε δύο αντιβασιλείς:
*Αντιβασιλέας Σόναμ Ράπτεν (1642 - 1658)
*Αντιβασιλέας Σάνγκιε Γκιάτσο (1678-1703)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δαλάι Λάμα
Κατάλογος κάστρων στα Επτάνησα

## Νομός Ζακύνθου

## Νομός Κερκύρας

## Νομός Κεφαλονιάς

## Νομός Λευκάδας

## Παραπομπές
Κάστρα στο νομό Δωδεκανήσων

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Δωδεκανήσων|Νομού Δωδεκανήσων]]

## Παραπομπές
Κάστρα της Κρήτης

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Ηρακλείου|Νομού Ηρακλείου]]

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Λασιθίου|Νομού Λασιθίου]]

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Ρεθύμνου|Νομού Ρεθύμνης]]

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Χανίων|Νομού Χανίων]]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα της Κρήτης
Κάστρα στη Μακεδονία

## [[Δυτική Μακεδονία|Δυτικής Μακεδονίας]]

### Νομού Καστοριάς

### Νομού Κοζάνης

## [[Κεντρική Μακεδονία|Κεντρικής Μακεδονίας]]

### Νομού Ημαθίας

### Νομού Θεσσαλονίκης

### Νομού Κιλκίς

### Νομού Πέλλας

### Νομού Πιερίας

### Νομού Σερρών

### Νομού Χαλκιδικής

## Αγίου Όρους

## [[Ανατολική Μακεδονία|Ανατολικής Μακεδονίας]]

### Νομού Καβάλας

## Θάσος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Κάστρα στην Ήπειρο

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Άρτας|Νομού Άρτας]]

### Κάστρα & Φρούρια Νομού Θεσπρωτίας

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Ιωαννίνων|Νομού Ιωαννίνων]]

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Πρέβεζας|Νομού Πρέβεζας]]

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Κάστρα στο νομό Αττικής

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Αττικής|Νομού Αττικής]]

## Κάστρα & Φρούρια Νομού Αττικής (Πειραιώς & Νήσων)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Ρούντολφ Γέριγκ

Ο **Ρούντολφ φον Γέριγκ** (*Rudolf von Jhering*, 1818 - 1892), αναφερόμενος και εξελληνισμένα ως **Ροδόλφος Γέρινγκ**, ήταν Γερμανός νομικός και συγγραφέας.

## Η ζωή του
Γεννήθηκε στο Αουριχ. Ήταν καθηγητής του ρωμαϊκού δικαίου και ήταν φιλοσοφικό πνεύμα και έβλεπε την εξέλιξη των ιδεών στην κοινωνία και συνδύαζε τους νόμους με την ανάγκες της πρακτικής ζωής. Τα κυριότερα έργα του είναι τα παρακάτω:

* *Το πνεύμα του ρωμαικού δικαίου*
* *Ο σκοπός εις το δίκαιον*
* *Ο περί δικαίου αγώνας*
* *Η νομική επιστήμη του καθημερινού βίου*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί νομικοί
Κάστρα στο νομό Φωκίδας

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Φωκίδας|Νομού Φωκίδας]]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Δημήτριος Γατόπουλος

Ο **Δημήτριος Γατόπουλος** (1886 - 1956) ήταν Έλληνας συγγραφέας.

## Η ζωή του
Γεννήθηκε το 1886 στην Πάτρα και ήταν ιστορικός συγγραφέας και δημοσιογράφος. Έγινε υπάλληλος στην Εθνική Βιβλιοθήκη και εργάστηκε στην εφημερίδα Εστία ως δημοσιογράφος. Ασχολήθηκε με την νεοελληνική ιστορία και τα γνωστότερα έργα του είναι:
**Η Υποχώρησις του Σόροβιτς επί τη βάσει των Επισήμων Εκθέσεων*, (1914)
**Οι ξένοι στην Ελλάδα*, (1928)
**Τα 100 Ελληνικά χρόνια*, (1930)
**Αι Μονομαχίαι εις την Ελλάδα*
**[[Ιωάννης Καποδίστριας]]*, (1932), το οποίο βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών
**Αλέξανδρος Υψηλάντης ο Εθνικός Ήρως του Εικοσιένα*
**Ο Δημοκράτης Βασιλεύς Γεώργιος Α΄ (1863–1913)*
**Ιστορίες του τόπου μας*, (1934)
**Η Ιστορία της Αθηναϊκής Κοινωνίας*, (1942)
**Ιστορία της Κατοχής* (τετράτομο έργο) (1945 περίπου)
*''Ανδρέας Μιχαλακόπουλος (1875–1938). Η βιογραφία και το έργον του'', (1947)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Λακήδας

Ο **Λακήδας** ή **Λακήδης** (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος βασιλιάς του Άργους, γιος του βασιλιά Φείδωνα και απόγονος των Ηρακλειδών.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο Λακήδας υπήρξε ένας από τους επίδοξους μνηστήρες της ονομαστής για την ομορφιά της Αγαρίστης, θυγατέρας του τυράννου της Σικυώνας Κλεισθένους, ο οποίος όμως τελικώς την πάντρεψε με τον Αθηναίο Μεγακλής}Μεγακλή. Τον Λακήδα διαδέχθηκε στον θρόνο του Άργους ο γιος του Μέλτας, ο οποίος όμως θεωρήθηκε ανίκανος να διοικήσει το κράτος του και καθαιρέθηκε. Από τότε καταργήθηκε η βασιλεία στο `Αργος και εγκαθιδρύθηκε δημοκρατικό πολίτευμα.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 16, σελ. 605

Λακηδ
Ριτσιότι Γκαριμπάλντι

Ο **Ριτσιόττι Γκαριμπάλντι** (, 24 Φεβρουαρίου 1847 - 17 Ιουλίου 1924) ήταν Ιταλός πολιτικός.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1847, γιος του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι. Εκλέχτηκε το 1887 βουλευτής στο Ιταλικό Κοινοβούλιο και το 1897 στον ελληνοτουρκικό πόλεμο πολέμησε με 3000 Ιταλούς στο πλευρό της Ελλάδας, στον Δομοκό. Το 1912 ετοιμάστηκε να πολεμήσει στους Βαλκανικούς πολέμους αλλά δεν του το επέτρεψε η κυβέρνηση της Ιταλίας. Γιος του ήταν ο Ιωσήφ (1879 - 1950).

## Φιλελληνική δράση
Στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, Ο Ριτσιότι Γκαριμπάλντι έφτασε με ένα σώμα εθελοντών στον Δομοκό, όπου βρισκόταν η γραμμή άμυνας της Ελλάδος. Αργότερα, το 1912, σχημάτισε ένοπλο σώμα 1.200 εθελοντών για την απαλευθέρωση της Ηπείρου, αλλά του σώματος τελικά ηγήθηκε ο γιός του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
Κάστρα στη Θεσσαλία

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Μαγνησίας|Νομού Μαγνησίας]]

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Λάρισσας|Νομού Λάρισας]]

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Καρδίτσας|Νομού Καρδίτσας]]

## Κάστρα & Φρούρια [[Νομός Τρικάλων|Νομού Τρικάλων]]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Αριστείδης Μπασιάκος

Ο **Αριστείδης Μπασιάκος** (17 Ιουλίου 1902 — 29 Ιουνίου 1981) του Ευαγγέλου ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε επί μακρόν ως βουλευτής Βοιωτίας και υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος στην κυβέρνηση Σοφούλη.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θήβα. Σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση, το 1933. Στις εκλογές του 1935 και του 1936 εξελέγη βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας με το Λαϊκό Κόμμα. Επανεξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας το 1946 και με την ΕΡΕ το 1961.

Διετέλεσε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 19 Σεπτεμβρίου 1947 ως τις 7 Μαΐου 1948.

Ο αδερφός του, Αθανάσιος Μπασιάκος ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Μπασιάκου, η οποία απεβίωσε τον Οκτώβριο του 2013. Ο ανιψιός του, Ευάγγελος Μπασιάκος, έγινε αργότερα βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Υπήρξε Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στην Κυβέρνηση Καραμανλή από το 2004 ως το 2007. Απέκτησε έναν γιό από τον γάμο του με την Βικεντία Συροπούλου, τον Αθανάσιο-Αριστείδη ο οποίος πήρε τιμητικά και το όνομά του Αριστείδη Μπασιάκου.

Πέθανε στις 29 Ιουνίου 1981 και κηδεύθηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Θηβών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Βορείου Ελλάδος
Σεραφείμ Παπαδόπουλος

Ο **Σεραφείμ Παπαδόπουλος** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1956 ως το 1963, κατακτώντας με τους «κίτρινους» το τελευταίο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης.

## Σταδιοδρομία
Ο Παπαδόπουλος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός και μεταγράφηκε στον Άρη σε ηλικία 21 ετών από την ΜΕΝΤ. Κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης το 1959, παίζοντας σε δέκα αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος και δεκατρείς για την τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι «κίτρινοι» κατέλαβαν την έκτη θέση. Στις 26 Απριλίου 1959, ο Άρης αποκλείστηκε από τον θεσμό του κυπέλλου Ελλάδας από τη Νίκη Βόλου και ο Παπαδόπουλος κατηγορήθηκε από συμπαίκτη του ότι εσκεμμένα είχε μειωμένη απόδοση. Η διοίκηση της ομάδας τον τιμώρησε, αφήνοντας τον εκτός προπονήσεων και αγωνιστικών δραστηριοτήτων μέχρι το τέλος του έτους.

Επανήλθε στην ενεργό δράση τον Ιανουάριο του 1960, παίζοντας ως βασικός για το υπόλοιπο της σεζόν. Τις επόμενες δύο χρονιές, διακρίθηκε ως μέσος και αμυντικός χαφ, αλλά στην ήττα του Άρη με 0-1 από τον Φωστήρα στις 18 Μαρτίου 1962, κατηγορήθηκε από συμπαίκτη του ότι προσπάθησε να τον παρασύρει για να έχει μειωμένη απόδοση και τιμωρήθηκε και πάλι από τους ιθύνοντες της ομάδας.

Επέστρεψε τον Ιανουάριο του 1963, παίζοντας σε δεκαεφτά αγώνες και βοηθώντας τους «κίτρινους» να αποφύγουν τον υποβιβασμό. Μετά το τέλος της χρονιάς, αποχώρησε από τον σύλλογο, έχοντας παίξει συνολικά σε 113 αγώνες για το τοπικό πρωτάθλημα, το πρωτάθλημα Ελλάδος και το κύπελλο, σκοράροντας τέσσερα τέρματα.

Κατά τη σεζόν 1966-67 υπηρέτησε με τη διπλή ιδιότητα παίκτη-προπονητή στον ΠΑΟΔ.

## Στατιστικά



## Παραπομπές


## Πηγές

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Παπαδόπουλος Σαράφος | aris.re

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Ανδρέας Μπιράκης

Ο **Ανδρέας Ν. Μπιράκης** (1885 -  17 Οκτωβρίου 1960) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπήρξε βουλευτής Θεσσαλονίκης και υπουργός, σημαίνον στέλεχος του Κόμματος Φιλελευθέρων.

## Βιογραφία
Καταγόταν από τους Κομητάδες Σφακίων. Καταγόταν από οικογένεια αγωνιστών και ο ίδιος πολέμησε στους βαλκανικούς πολέμους του 1912-13 και έπειτα στον Πρώτο Παγκόσμιο. Ήταν σύμβουλος του στρατιωτικού διοικητή της Αρκαδίας από το 1917 ως το 1918.

Ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και έγινε διδάκτορας του Δικαίου. Στη συνέχεια άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στη Θεσσαλονίκη.

Εξελέγη βουλευτής στη συμπρωτεύουσα αρχικά το 1923 και μετά το 1933.

Εκλέχθηκε ξανά βουλευτής Θεσσαλονίκης το 1946 με το Κόμμα Φιλελευθέρων.

Χρημάτισε υπουργός Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 7 Σεπτεμβρίου 1947 ως τις 18 Νοεμβρίου 1948.

Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στις 17 Οκτωβρίου 1960 και κηδεύτηκε από το ναό της Αγίας Σοφίας στη συμπρωτεύουσα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων
Λαύρεντο

Το **Λαυρέντο** ήταν αρχαία πόλη στο Λάτιο νοτιοδυτικά της Ρώμης, στην δυτική ακτή της Ιταλικής χερσονήσου ανάμεσα στην Όστια και το Λαβίνιο. Οι Ρωμαίοι συγγραφείς καταγράφουν το Λαυρέντο σαν την πρώτη πρωτεύουσα της Ιταλίας πριν την μεταφορά της στο Λαβίνιο από τον Αινεία όταν πέθανε ο βασιλιάς Λατίνος. Στους ιστορικούς χρόνους το Λαυρέντο ενώθηκε με το Λαβίνιο δημιουργώντας μια εννιαία πόλη. Ο Τίτος Λίβιος αναφέρει ότι όταν την Ρώμη διοικούσαν ο Ρωμύλος και ο Τίτος Τάτιος έφτασαν απεσταλμένοι του Λαυρέντου αλλά ξυλοκοπήθηκαν από τους συγγενείς του Τίτου Τάτιου. Οι Λαυρέντοι διαμαρτυρήθηκαν στον Τίτο Τάτιο αλλά εκείνος υπεράσπισε τους συγγενείς του από τους κατοίκους του Λαυρέντου που ήταν ξένοι. Αργότερα όταν ο Τίτος Τάτιος επισκέφτηκε το Λαβίνιο δολοφονήθηκε σε συμπλοκή, ο Ρωμύλος δεν συνέχισε τον πόλεμο και συμφιλιώθηκε με τους κατοίκους του Λαβίνιου. Στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία υπήρχε μια αυτοκρατορική βίλλα, ο Πλίνιος ο Νεότερος κατείχε επίσης μια βίλα στην περιοχή.

Το όνομα *"Λαυρέντο"* προέρχεται από το φυτό Δάφνη το οποίο όπως αναφέρει ο Βιργίλιος ήταν ιερό. Το αρσενικό όνομα *"Λαυρέντος"* όπως και το θηλυκό *"Λαυρεντία"* αναφερόταν σε όποιον *"κατάγεται από το Λαυρέντο"* ή σε όποιον *"φορά [[Δάφνινο στεφάνι]]"*. Το όνομα το συναντάμε σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, οι κάτοικοι έδωσαν το όνομα αυτό στην πόλη τους επειδή το φυτό της δάφνης ήταν το ευλογημένο δέντρο των Λατίνων.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Edward Herbert Bunbury (1854). "Laurentum". In William Smith (ed.). Dictionary of Greek and Roman Geography. London: Walton and Maberly.
*T. W. Potter (2003). "Laurentum". In Simon Hornblower and Antony Spawforth (ed.). The Oxford Classical Dictionary (3rd edition, revised ed.). Oxford: Oxford University Press. 
*Theodore C. Williams (1910). "Virgil, Aeneid 7.59". P. Vergilius Maro. Boston: Houghton Mifflin Co.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στο Λάτιο
Αυγούστα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

Η **Αυγούστα** (γερμ. *Augusta*, 30 Σεπτεμβρίου 1811 - 7 Ιανουαρίου 1890) του Οίκου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και με το γάμο της έγινε βασίλισσα της Πρωσίας και μετά αυτοκράτειρα της Γερμανίας. 

## Βιογραφία
Η *Αυγούστα Μαρία Λουίζα Αικατερίνη* ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Καρόλου Φρειδερίκου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Μαρίας Πάβλοβνα, κόρης του Παύλου της Ρωσίας. Ήταν, επίσης, δισέγγονη της Αικατερίνης Β΄ της Ρωσίας.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1829 το Γουλιέλμο της Πρωσίας, που τον είχε συναντήσει πρώτη φορά τρία χρόνια νωρίτερα. Μετά το γάμο της έγινε βασίλισσα της Πρωσίας και μετά τη στέψη του άνδρα της ως αυτοκράτορα της Γερμανίας το 1871, έγινε η πρώτη αυτοκράτειρα της Γερμανίας. Είχε δύο τέκνα:
* Φρειδερίκος Γ΄ (1831 - 1888), Αυτοκράτορας της Γερμανίας, παντρεύτηκε τη Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου, απέκτησαν οκτώ παιδιά.
* Λουίζα (1838 - 1923), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο Α΄ της Βάδης, απέκτησαν τρία παιδιά.

## Πηγές
* Karin Feuerstein-Praßer; *Die deutschen Kaiserinnen 1871–1918*, Regensburg 1997, ISBN 3-492-23641-3
* Wilhelm Treue (Hsg); *Drei Deutsche Kaiser – Ihr Leben und Ihre Zeit 1858–1918*, Verlag Ploetz, Würzburg 1987, ISBN 3-87640-192-5

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Γερμανίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
Οι Ρεπουμπλικανοί (Γαλλία)

Οι **Ρεπουμπλικανοί** (γαλλ. *Les Républicains*) είναι ένα γαλλικό πολιτικό κόμμα της κεντροδεξιάς. 

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 30 Μαΐου 2015 ώστε να διαδεχτεί την Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα η οποία ιδρύθηκε από τον πρώην Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Ζακ Σιράκ. 

Το κόμμα είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα της χώρας μαζί με το κεντροαριστερό Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Ηγέτης του κόμματος είναι ο Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας από το 2007 μέχρι το 2012, οπότε και ηττήθηκε από τον Φρανσουά Ολλάντ. 

Το κόμμα συμμετέχει στην κοινοβουλευτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Γαλλία
Κατηγορία:Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα
Λουίζα της Πρωσίας (1838-1923)

Η **Λουίζα** (γερμ. *Louise von Preußen*, 3 Δεκεμβρίου 1838 - 23 Απριλίου 1923) του Οίκου των Χοεντσόλλερν ήταν πριγκίπισσα της Πρωσίας και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Βάδης.

## Βιογραφία
Η *Λουίζα Μαρία Ελισάβετ* ήταν το δεύτερο παιδί και η μοναδική κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Αυγούστας, κόρης του Καρόλου Φρειδερίκου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Αδελφός της ήταν ο Φρειδερίκος Γ´ της Γερμανίας. Ήταν γνωστή στης οικογένειά της ως *Βίβι*.

Οι γονείς της είχαν ευτυχισμένο -αλλά συχνά με εντάσεις- γάμο και ο πατέρας της έδειχνε σαφή προτίμηση στην κόρη του παρά στο γιο του. Αντίθετα, η Λουίζα δεν είχε στενή σχέση με τη μητέρα της.

Αρραβωνιάστηκε το Φρειδερίκο, Αντιβασιλέα της Βάδης, το 1854 και παντρεύτηκαν το 1856 στο Νέο Παλάτι στο Πότσδαμ. Απέκτησαν τρία παιδιά. Το 1858 ο Φρειδερίκος έγινε μέγας δούκας της Βάδης, καθώς ο αδελφός του, Λουδοβίκος Β΄, κρίθηκε ακατάλληλος να συνεχίσει.

Συχνά το ζεύγος έφευγε από την Αυλή της Καρλσρούης για τη θερινή κατοικία του στο Μάιναου και στην Κωνσταντία. Είχε μεγάλη φιλία με την Αλίκη, Μεγάλη Δούκισσα της Έσσης και παρά τω Ρήνω, αλλά μια πιο ανταγωνιστική σχέση με τη σύζυγο του αδελφού της και αδελφή της Αλίκης, Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου. Είχε, ακόμη, αδυναμία στον ανιψιό της και γιο της Βικτωρίας, Γουλιέλμο, Διάδοχο της Γερμανίας.

Λόγω της ιδιότητάς της ως μεγάλης δούκισσας συμμετείχε σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Είχε συχνή αλληλογραφία με τις νοσοκόμες Κλάρα Μπάρτον και Φλόρενς Νάιτινγκεηλ και ήταν υπεύθυνη για την οργάνωση στρατιωτικών νοσοκομείων.

Το 1888 έχασε τον πατέρα της, τον αδελφό της, το νεότερο γιο της και τη μητέρα της. Το 1907 έμεινε χήρα και ο μεγαλύτερος γιος της, Φρειδερίκος, διαδέχθηκε τον πατέρα του ως μέγας δούκας της Βάδης, ενώ η κόρη της έγινε βασίλισσα της Σουηδίας.

Όταν ανατράπηκε η Γερμανική Αυτοκρατορία, της οποίας βασίλευε ο ανιψιός της, Γουλιέλμος Β΄, η κυβέρνηση της επέτρεψε να μείνει στο Παλάτι Λάνγκενσταϊν κοντά στην Κωνσταντία και έπειτα στο σπίτι της στο Μάιναου. Η νέα κυβέρνηση της επέτρεψε τη διαμονή στο Μπάντεν-Μπάντεν και της έβγαλε σύνταξη. Απεβίωσε εκεί το 1923 σε ηλικία 84 ετών.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1856 το Φρειδερίκο Α΄ της Βάδης και είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος Β΄ (1857 - 1928), Μέγας Δούκας της Βάδης.
* Βικτωρία (1862 - 1930), παντρεύτηκε τον Γουσταύο Ε΄ της Σουηδίας.
* *Λουδοβίκος* Γουλιέλμος Κάρολος Φρειδερίκος Βερθόλδος (1865 - 1888).

## Πρόγονοι


## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Βάδης
Τόφφος

Ο **τόφφος** είναι πυροκλαστικό πέτρωμα που προέρχεται από υλικά που εκτινάσσονται από τα ηφαίστεια.  Ανάλογα με τη φύση των ηφαιστειακών αναβλημάτων (λίθοι, βολίδες, άμμος τέφρα) και την ορυκτολογική τους σύσταση έχουμε διαφορετικά είδη τόφφων. 

Στην Ελλάδα συναντάμε ηφαιστειακούς τόφφους κυρίως στη δυτική Μακεδονία και τη Θράκη και σε ορισμένα νησιά των Κυκλάδων (π.χ. Σαντορίνη, Μήλος, Κίμωλος).

Ο ασβεστολιθικός τόφφος είναι πέτρωμα από ανθρακικό ασβέστιο που δημιουργείται από αποθέσεις θερμών υδάτων γι’ αυτό και τον συναντάμε σε περιοχές με θερμές πηγές (π.χ. Αιδηψός)

Ο τόφφος σε γενικές γραμμές είναι ελαφρύς, έχει μαλακή σύσταση και λόγω της εύκολης επεξεργασίας του χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα σαν δομικό υλικό.

## Πηγές
*
*
*


Αρχείο:Ettringer_Tuff.jpg|Δείγμα τόφφου
Αρχείο:AgiosNikolaos_Plakas.jpg|Βράχια τόφφου στη Σαντορίνη
Αρχείο:Servian_Wall-Termini_Station.jpg|Το Σέρβιο Τείχος της Ρώμης από τόφφο 


Κατηγορία:Γεωλογία-επέκταση
Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Κατηγορία:Πετρώματα
Ανεμόπτερο

[thumb|right|300px|Ένα ανεμόπτερο πάνω από τις [Άλπεις]]
Ένα **ανεμόπτερο** είναι ένα βαρύτερο από τον αέρα αεροσκάφος το οποίο υποστηρίζεται στην πτήση από τη δυναμική αντίδραση του αέρα έναντι των επιφανειών άντωσης, και του οποίου η ελεύθερη πτήση δεν εξαρτάται από κινητήρα.

Τα περισσότερα ανεμόπτερα δεν έχουν κινητήρα, αν και τα κινητήρια-ανεμόπτερα έχουν μικρούς κινητήρες για την επέκταση της πτήσης τους, όταν είναι απαραίτητο και μερικά είναι ακόμα αρκετά ισχυρά για να απογειωθούν. Υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία τύπων που διαφέρουν στην κατασκευή των φτερών τους, αεροδυναμικής απόδοσης, τη θέση των πιλοτικών, τους ελέγχους και τον επιδιωκόμενο σκοπό.Τα περισσότερα εκμεταλλεύονται μετεωρολογικά φαινόμενα για να διατηρήσουν ή ακόμη και να κερδίσουν ύψος. Ανεμόπτερα χρησιμοποιούνται κυρίως για τα αθλήματα του αέρα της πλαγιάς, αιωροπτερισμός και παραπέντε. Ωστόσο, ορισμένα διαστημόπλοια έχουν σχεδιαστεί για να κατεβαίνουν ως ανεμόπτερα και τα στρατιωτικά ανεμόπτερα έχουν χρησιμοποιηθεί στον πόλεμο. Ίσως τα απλούστερα και πιο γνωστά είδη είναι παιχνίδια όπως το χάρτινο ανεμόπτερο και το ξύλινο μπάλσα ανεμόπτερο.
Υπάρχουν και διάφορα παιχνίδια στο ίντερνετ για να παίξετε και θα καταλάβετε καλύτερα!

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Αθλητικός εξοπλισμός
Ταρρακωνησία

Η **Ταρρακωνησία Ισπανία** (λατινικά: Hispania Tarraconensis) ήταν μια επαρχία αρχικά της ρωμαϊκής Ιβηρίας και στη συνέχεια του Βησιγοτθικού Βασιλείου. Ιδρύθηκε το 27 π.Χ. από τον Οκταβιανό Αύγουστο και περιελάμβανε τα εδάφη της πρώην Εντεύθεν Ιβηρίας, την κεντρική, βόρεια και ανατολική Ιβηρική χερσόνησο. Πρωτεύουσά του ήταν η Τάρρακο. Ως επαρχία ανήκε στην κατηγορία των «αυτοκρατορικών», δεδομένης της ύπαρξης σε αυτήν πυρήνων αντίστασης στη ρωμαϊκή εξουσία.

Από το 284 κι έπειτα, με τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση του Διοκλητιανού, το βορειοδυτικό και νότιο της κομμάτι αποκόπηκαν, διαμορφώνοντας τις επαρχίες της Γαλικίας και της Καρχηδονιακής αντίστοιχα. Ο πληθυσμός της κατά τους πρώτους αιώνες μ.Χ. φέρεται να κυμαινόταν γύρω στα 3.500.000.

## Οργάνωση της επαρχίας

### Λεγεώνες
Η επαρχία χαρακτηριζόταν από ένα αρκετά ανεπτυγμένο δίκτυο αστικών πυρήνων, που εντοπίζονταν κυρίως στην κοιλάδα του ποταμού Έβρου και τη μεσογειακή ακτή. Σημαντικές πόλεις, πέραν της πρωτεύουσας ήταν η Ιλέρντα, η Καισαραυγούστα, η Βαλέντια και η Νέα Καρχηδόνα.

Μετά τους Κανταβρικούς Πολέμους (26 π.Χ.- 19 μ.Χ.), στην Ταρρακωνική εγκαταστάθηκαν τρεις λεγεώνες:
* Η VI ''Victrix'', στη σημερινή Λεόν**,** μέχρι το 70, όταν και μετακινήθηκε στην Κάτω Γερμανία από τον Βεσπασιανό.
* Η X ''Gemina'', στη σημερινή Θαμόρα, μέχρι το 63 όταν στάλθηκε στην Παννονία από τον Νέρωνα.
* Η IV ''Μacedonica'', κοντά στη σημερινή Παλένθια, μέχρι το 43 όταν επανεγκαταστάθηκε στη Γερμανία από τον Κλαύδιο Α΄.

Παράλληλα υφίσταντο αρκετά βοηθητικά σώματα.

### Συγκοινωνίες
Σημαντικό ήταν το ρωμαϊκό οδικό δίκτυο. Οι τρεις πιο σημαντικές οδικές αρτηρίες ήταν οι εξής:
* Αυτή που ένωνε την Αστούρικα Αουγκούστα με την Τάρρακο διαμέσω της κοιλάδας του Έβρου.
* Η *vía Ab Asturica Burdigalam*, που ένωνε την Αστούρικα Αουγκούστα με τα Βουρδίγαλα διαμέσω της σημερινής Γκιπούθκοα.
* Η Αυγούστεια Οδός, που ξεκινούσε από τα Πυρηναία και οδηγώντας παράλληλα με τη μεσογειακή ακτή έφτανε στη Βαιτική.
Στο Κανταβρικό πέλαγος, το πιο σημαντικό λιμάνι ήταν η *Oiasso*, η σημερινή Γκιπούθκοα, από όπου εξήγαντο τα προϊόντα της κοιλάδας του Έβρου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες της Ιβηρίας
Βαιτική

μικρογραφία|Ο χάρτης απεικονίζει την επικράτεια της Βαιτικής κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Η **Βαιτική** (στα λατινικά, *Baetica*) ήταν μια επαρχία αρχικά της ρωμαϊκής Ιβηρίας και στη συνέχεια του Βησιγοτθικού Βασιλείου. Ιδρύθηκε το 27 π.Χ. από τον Οκταβιανό Αύγουστο και περιελάμβανε μέρος των εδαφών της πρώην Εκείθεν Ιβηρίας, σε μια περιοχή που χονδρικά ταυτίζεται με τη σημερινή Ανδαλουσία. Πήρε το όνομά της από τον ποταμό Βαίτι, τον σημερινό Γουαδαλκιβίρ και πρωτεύουσά του ήταν η Κορδούη. Ως επαρχία ανήκε στην κατηγορία των «γερουσιακών»· γενικό χαρακτηριστικό της ήταν ο γρήγορος εκρωμαϊσμός των κατοίκων της και η απουσία πυρήνων αντίδρασης εναντίον της αυτοκρατορίας.

Η επαρχία της Βαιτικής έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τόσο στον οικονομικό τομέα, όσο και στον πολιτισμικό. Ήταν μια περιοχή ιδιαίτερα πλούσια σε μέταλλα και γεωργικά προϊόντα, ιδιαίτερα κρασί και λάδι. Όσον αφορά την πολιτική, υπήρξε η πατρίδα των αυτοκρατόρων Τραϊανού και Αδριανού και του φιλόσοφου Σενέκα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες της Ιβηρίας
Χρήστος Κατσώτης

Ο **Χρήστος Κατσώτης**  του Περικλή (γεννήθηκε στο Κοτσανόπουλο Πρέβεζας) είναι Έλληνας πολιτικός του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών από το 2012.

## Βιογραφία
Έχει στο ενεργητικό του πολλούς αγώνες για το εργατικό κίνημα.

Ως υπάλληλος ξενοδοχείου, δραστηριοποιήθηκε στους κόλπους της Αριστεράς, έγινε μέλος του Ε.Γ. του ΠΑΜΕ, και διετέλεσε μέλος του προεδρείου του Εργατικού Κέντρου Αθήνας και πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδοχοϋπαλλήλων της πρωτεύουσας. Επίσης, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, με τελευταία επανεκλογή το 2013.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Β΄ Αθηνών του ΚΚΕ στις  Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 και επανεξελέγη στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 συγκεντρώνοντας 19.242 ψήφους καθώς και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς.

Ως βουλευτής, μετέχει στην Επιτροπή για την Παρακολούθηση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης και στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων. 

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Προφίλ του Κατσιώτη Χρήστου στο Vouliwatch

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές Β3΄ Νότιου Τομέα Αθηνών
Χαρίλαος Τζαμακλής

Ο **Χαρίλαος Τζαμακλής** (γεννήθηκε στην Κατερίνη στις 14 Φεβρουαρίου 1954) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής Πιερίας με το ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015. Μεταξύ άλλων, έχει διατελέσει πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της γενέτειράς του και είναι ιδρυτικό μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης Κατερίνης.

## Βιογραφία
### Σπουδές και οικογένεια
Γεννήθηκε στην Κατερίνη και σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ από το 1973 ως το 1978. Είναι δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω, έγγαμος και έχει 3 αγόρια. Διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κατερίνης από το 2004 ως το 2011.

### Πολιτική δράση
Από νεαρή ηλικία μετέχει στα κοινωνικά, πολιτιστικά και κοινωνικά δρώμενα στην Κατερίνη. Στα μέσα της δεκαετίας του ' 70 δραστηριοποιήθηκε στην αριστερή οργάνωση ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και το 1979 στο ΚΚΕ Εσωτερικού. Ήταν ιδρυτικό μέλος της ΕΑΡ και αργότερα μέλος και γραμματέας της ΝΕ Πιερίας του ΣΥΡΙΖΑ.  Έχει δώσει το παρών σε διαμαρτυρίες και εθελοντικές δράσεις όπως το συμβολικό άνοιγμα των διοδίων της Λεπτοκαρυάς τον Απρίλιο του 2015. Έχει ζητήσει την ίδρυση Διοικητικού Πρωτοδικείου στην Κατερίνη. Το καλοκαίρι του 2015 με επιστολή του προς του δημάρχους και στα δημοτικά συμβούλια της Πιερίας, υπέβαλε πρόταση-προτροπή για να αιτηθούν το χαρακτηρισμό ως Μαρτυρικών Πόλεων και ως Μαρτυρικών Χωριών πόλεων και χωριών του Νομού Πιερίας για τα δεινά που υπέστησαν την περίοδο της Κατοχής (1941-1944).
Στις εκλογές του 2015 εξελέγη με το ΣΥΡΙΖΑ βουλευτής Πιερίας λαμβάνοντας 6.060 ψήφους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας
Καρχηδονιακή

Η **Καρχηδονιακή** (στα λατινικά, *Hispania Carthaginensis*) ήταν μια επαρχία της ρωμαϊκής Ιβηρίας. Ιδρύθηκε το 216 μ.Χ. από τον Διοκλητιανό και περιελάμβανε τη νότια και νοτιοδυτική επικράτεια της Ταρρακωνησίας, που χονδρικά σήμερα αντιστοιχούν στην κεντρική Ισπανία και την Βαλενθιανική Κοινότητα. Πρωτεύουσά του ήταν η *Carthago Nova* («Νέα Καρχηδόνα», εξελληνισμένα Καρθαγένη).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες της Ιβηρίας
Κατηγορία:Καρχηδόνα
Κόμι Σελόμ Κλασού

Ο **Κόμι Σελόμ Κλασού** (Komi Sélom Klassou, 10 Φεβρουαρίου 1960-) είναι πολιτικός από το Τόγκο και διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από τις 10 Ιουνίου 2015 ως τις 26 Σεπτεμβρίου 2020. Έχει διατελέσει υπουργός και αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1960 στο Νοτσέ της επαρχίας Αό.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Διορίστηκε υπουργός Πολιτισμού, Νεολαίας και Αθλητισμού στις 8 Οκτωβρίου 2000, υπηρετώντας στο αξίωμα ως τον διορισμό του ως υπουργού Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε στις 29 Ιουλίου 2003. Διηύθυνε την προεκλογική εκστρατεία του προέδρου Φωρ Γκασινγκμπέ για τις προεδρικές εκλογές του 2005 και μετά την ανακήρυξη του νικητή Φωρ από το Συνταγματικό Δικαστήριο, ο Κλασού την αποκάλεσε "μια σπουδαία νίκη για το λαό του Τόγκο".

Ο Κλασού υπηρέτησε ως υπουργός Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης επί 4 και πλέον έτη. Ήταν στην κορυφή της λίστας των υποηφίων με το κόμμα RPT στην περιφέρεια Αό κατά τις βουλευτικές εκλογές του 2007 και κέρδισε μία έδρα. Στις 24 Νοεμβρίου 2007 εξελέγη ως πρώτος αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, και αντικαταστάθηκε στο χαρτοφυλάκιό του στην κυβέρνηση που ανακοινώθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2007.

Ήταν μέλος του Πολιτικού Γραφείου του RPT.

Μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών το 2013, ο Κλασού επανεξελέγη ως πρώτος αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης στις 2 Σεπτεμβρίου 2013.

Έπειτα από την επανεκλογή του προέδρου Φωρ Γκνασινγκμπέ στις προεδρικές εκλογές του Απριλίου του 2015, ο επανεκλεγείς πρόεδρος διόρισε τον Κλασού ως αντικαταστάτη του Κουέζι Αουμέι-Ζουνού στην πρωθυπουργία στις 5 Ιουνίου 2015.

Στις 4 Ιανουαρίου 2019 υπέβαλε την παραίτησή του, για να επαναδιοριστεί στις 24 Ιανουαρίου με τα σημαντικότερα υπουργεία να παραμένουν στα ίδια πρόσωπα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τόγκο
Υακίνθη (όνομα)

**Υακίνθη**, ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
## Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα θηλυκό του *Υάκινθος*, από το αρχαιοελληνικό *Ὑάκινθος*, αβέβαιου ετύμου (βλ. Υάκινθος).

Σημασιολογικά ανήκει στα ονόματα που προέρχονται από παρομοιώσεις με φυτά και ταυτίζεται με τα ονόματα Ζουμπουλιά και Διατσέντα. Η άνθιση και η τρυφερότητα του υάκινθου, το πανέμορφο χρώμα και άρωμα του άνθους του είναι χαρίσματα της φύσης που οι άνθρωποι αποδίδουν σε ανθρώπους για λόγους επαινετικούς. 

## Ονομαστική εορτή
Συνήθως στις  3 Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τη μνήμη του μάρτυρα Υακίνθου (βλ. Υάκινθος).
## Διάδοση του ονόματος
Το όνομα εισήλθε στο νεοελληνικό ονοματολόγιο τις παραμονές της επανάστασης του 1821 μαζί με άλλα αρχαιοελληνικά ονόματα σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο. 
## Τύποι και υποκοριστικά του ονόματος
* *Υακινθία*
* *Υακινθίτσα*, *Υακινθούλα*, υποκοριστικοί τύποι
* *[[Κική]]*, υποκοριστικός τύπος

## Αρσενικός τύποι του ονόματος
* *[[Υάκινθος (όνομα)|Υάκινθος]]*
## Το όνομα Υακίνθη σε άλλες γλώσσες
*αγγλικά: *Hyacinth* (Άισενθ), *Hyacintha*, *Jacinda*, *Jacinth*
*γαλλικά: *Hyacinthe*, *Jacinthe* (Ζασάντ)
*ισπανικά: *Jacinta* (Χασίντα)
*ιταλικά: *Giacinta* (βλ. και Διατσέντα)
*ολλανδικά: *Jacintha* (Ιασίντ)
*πορτογαλικά: *Jacinta*
## Το όνομα Υακίνθη στις τέχνες
*Υακίνθη η ιπποπόταμος* (Hyacinth Hippo), πρίμα μπαλαρίνα στην ταινία του Ντίσνεϋ *Φαντασία* (ανιμέισον, 1940)
## Δείτε επίσης
Ηρακλής Κακαβάνης, «Καθ’ οδόν: Σε μυθικά “μυρωδάτα” ονόματα», *[[Ριζοσπάστης]]*, 14 Απριλίου 2011 (ανακτήθηκε 13.vi.2015)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Κατηγορία:Ονόματα από τον φυτικό κόσμο
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα
Κατηγορία:Ονόματα από την αρχαιοελληνική μυθολογία
Γιουτζουλού Ντενγκσούζι

Ο **Γιουτζουλού Ντενγκσούζι** (βασίλευσε περίπου το 555) ήταν ο τελευταίος Χαγάνος του Χαγανάτου των Ρουράν (μια πρωτοαβαρική συνομοσπονδία). Την εποχή του οι Ουράνιοι Τούρκοι διέλυσαν το Χαγανάτο των Ρουράν, συμμαχώντας με δύο βραχύβιες κινεζικές δυναστείες, τους Βόρειους Τζόου και Βόρειους Τσι. Τα απομεινάρια των Ρουράν κατέφυγαν στην Κίνα, συγκεκριμένα στους Δυτικούς Ουέι, όπου κατόπιν απαίτησης των Ουράνιων Τούρκων οι Δυτικοί Ουέι τον εκτέλεσαν μαζί με τους ευγενείς που τον συνόδευαν.

Κατηγορία:Χαγανάτο των Ρουράν
Κατάλογος Κάστρων Νομού Πρέβεζας

Ο παρακάτω κατάλογος των κάστρων, φρουρίων και λοιπών οχυρωματικών έργων **της Περιφερειακής Ενότητας Πρεβέζης** είναι ταξινομημένος γεωγραφικά κατά Δήμο της Περιφερειακής Ενότητας.

## Κάστρα στον Δήμο Πρέβεζας
* Κάστρο του Αγίου Αντρέα, Πρέβεζα 
* Φρούριο Αγίου Γεωργίου, Πρέβεζα 
* Κούλια Λασκάρας, Ακρωτήριο Λασκάρας, Άγιος Θωμάς Πρέβεζας 
* Κάστρο της Μπούκας, Πρέβεζα 
* Περιτειχισμένη Νικόπολη των Βυζαντινών χρόνων, Πρέβεζα 
* Φρούριο του Παντοκράτορα, Παντοκράτορας Πρέβεζας 
* Κάστρο της Ρινιάσας, Ριζά Πρέβεζας 
* Κάστρο των Ρωγών & Βουχέτιο, μεταξύ Νέας Κερασούντας και Πέτρας

## Κάστρα στον Δήμο Ζηρού
* Όρραον & Ακρόπολη Ορράου, Αμμότοπος Πρέβεζας, Δήμος Ζηρού 
* Κάστρο στα Πέντε Πηγάδια, Πέντε Πηγάδια Πρέβεζας 

## Κάστρα στον Δήμο Πάργας
* Κάστρο της Ανθούσας, μεταξύ Ανθούσας και Αγιάς, Πάργα 
* Φρούριο του νησιού της Παναγιάς, Νησί Παναγίας, Πάργα 
* Κάστρο της Πάργας, Πάργα 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* «Τα κάστρα του Νομού Πρεβέζης από ψηλά» από epirustravel.eu. Πλάνα της περιοχής από drone.

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Πρέβεζας
Κατηγορία:Κάστρα στην περιφερειακή ενότητα Πρέβεζας
Θιβετιανή Αυτοκρατορία

Η **Θιβετιανή Αυτοκρατορία** ήταν το ενιαίο κράτος του Θιβέτ την περίοδο 618-842 μ.Χ. Ιδρυτής της και πρώτος αυτοκράτορας ήταν ο Σονγκτσέν Γκαμπό (604-650), γιος του Ναμρί Σονγκτσέν. Στο απόγειό της, τον 8ο αιώνα, τα εδάφη που κατείχε απλώνονταν πέρα από το Οροπέδιο του Θιβέτ, περιλαμβάνοντας περιοχές της ανατολικής, κεντρικής και νότιας Ασίας. Συμμάχησε με την Κίνα το 751 στη μάχη του Ταλάς, και τον 15ο αιώνα το Θιβέτ έγινε θρησκευτικό κράτος υπό τον Δαλάι Λάμα. Το 747 η ισχύς του Θιβέτ μειώθηκε με την εκστρατεία του κορεατικής καταγωγής στρατηγού των Κινέζων Τανγκ, Γκάο Σιεντσί (Gao Xianzhi), ο οποίος προσπάθησε ν' ανοίξει ξανά τις διόδους της Κίνας προς το Κασμίρ και την κεντρική Ασία. Μέχρι το 750 οι Θιβετιανοί είχαν χάσει όλες σχεδόν τις κτήσεις τους στην κεντρική Ασία, αλλά μετά την ήττα του Γκάο Σιεντσί από τους Άραβες στη μάχη του Ταλάς το 751, η κινεζική επιρροή μειώθηκε δραματικά και το Θιβέτ επανήλθε στο προσκήνιο. Το 821 υπογράφηκε συνθήκη ειρήνης μεταξύ του Θιβέτ και της Κίνας, καθορίζοντας τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. Το Θιβέτ παρέμεινε έτσι μία αυτοκρατορία της κεντρικής Ασίας μέχρι και τα μέσα του 9ου αιώνα.

## Παρακμή
Ένας εμφύλιος πόλεμος που προέκυψε από τον διάδοχο του αυτοκράτορα Λανγκντάρμα (838–842), οδήγησε στην κατάρρευση της αυτοκρατορίας του Θιβέτ. Η εποχή που ακολούθησε, γνωστή παραδοσιακά ως η εποχή της κατάτμησης, κυριαρχήθηκε από τις εξεγέρσεις εναντίον των υπολειμμάτων του αυτοκρατορικού Θιβέτ και την άνοδο των περιφερειακών πολέμαρχων.

## Γεωγραφία
Η Θιβετιανή Αυτοκρατορία βρισκόταν στην κεντρική Ασία και τα εδάφη της διέρρεε ο ποταμός Γιαρλούνγκ Τσάνγκπο. Διοικητικά χωριζόταν σε τέσσερις ορδές (Στρατιωτική-Διοικητική Περιοχή): Τη Γκιας-ρου (Δεξιά Ορδή), τη Ντμπου-ρου (Κεντρική Ορδή), τη Γκιο-ρου (Αριστερή Ορδή) και τη Ρου-λαγκ (Πρόσθετη Ορδή).

## Παραπομπές


## Επιπλέον ανάγνωση
* Nie, Hongyin. 西夏文献中的吐蕃

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "The Early History of Tibet. From Chinese Sources" S. W. Bushell, *The Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland*, New Series, Vol. 12, No. 4 (Oct., 1880), pp.&nbsp;435–541, Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland

Κατηγορία:Ιστορία του Θιβέτ
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Θιβετιανη
Φιλίπ Μπεντορό

Ο **Φιλίπ Μπεντορό** (Philip Boedoro, 21 Μαΐου 1958) είναι πολιτικός από το Βανουάτου. Υπήρξε πρόεδρος του κοινοβουλίου και υπηρεσιακός πρόεδρος της χώρας, για 20 ημέρες (από τις 2 Σεπτεμβρίου ως τις 22 του ίδιου μήνα) το 2014.

## Βιογραφία
Προτού ασχοληθεί με τα κοινά, εργάστηκε ως φρουρός και ως αξιωματικός της αστυνομίας.. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2002 για πρώτη φορά, για να επανεκλεγεί το 2004, το 2008 και το 2012 στην περιφέρεια Μαέουο με το Vanua'aku Pati (παραδοσιακά αριστερό κόμμα στα νησιά).. Έπειτα από τις εκλογές του 2002 διορίστηκε από τον πρωθυπουργό Έντουαρντ Ναταπέι στο αξίωμα του υπουργού Οικονομικών Μεταρυθμίσεων. Η κυβέρνηση έχασε την εξουσία μετά τις εκλογές του 2004 και τα επόμενα χρόνια ο Μπεντορό ήταν στην αντιπολίτευση. Τον Απρίλιο του 2013 εξελέγη πρόεδρος του κοινοβουλίου.. Τον Σεπτέμβριο του 2014 με τη λήξη της θητείας του προέδρου Ιόλου Άμπιλ, ο Μπεντορό ανέλαβε προσωρινά τα καθήκοντά του, χωρίς να ασκεί ουσιαστική εξουσία, καθώς το αξίωμα του προέδρου είναι εθιμοτυπικό στη χώρα..

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Πρόεδροι του Βανουάτου