open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παπα Αλέξης Οικονόμος

Ο **Παπά Αλέξης**ο **Οικονόμος** ήταν κληρικός, πολιτικός και αγωνιστής του 1821.

Ήταν σημαντικός πολιτικός της Πελοποννήσου και φάνηκε πού χρήσιμος. Εστάλη πληρεξούσιος (βεκίλης) της Πελοποννήσου στην Κωνσταντινούπολη στον Σουλτάνο. Στην Τρίπολη φάνηκε επίσης πολύ χρήσιμος διότι καθησύχαζε τις υποψίες των Τούρκων. Φυλακίστηκε και αυτός με τους άλλους προκρίτους και πέθανε στα μπουντρούμια της Τρίπολης κατά την πολιορκία της πόλης.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Παπά Γιάννης Αθανασόπουλος

Ο πρωτοσύγγελος **Ιερόθεος** ή **Παπά Γιάννης Αθανασόπουλος** ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Υπηρέτησε την πατρίδα του στρατιωτικά και πολιτικά. Εστάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη από την συνάθροιση των κληρικών και των άλλων στην Αγία Λαύρα των Καλαβρύτων για να φέρει την είδηση από την εφορεία την Κωνσταντινούπολης περί της ενάρξεως της επανάστασης και για να μάθει τις οδηγίες τις οποίες είχαν οι έφοροι από την Αόρατη Αρχή. Πριν επιστρέψει τον πρόλαβε η είδηση στον Σουλτάνο ότι ο Μωριάς επαναστάτησε και οι Τούρκοι κυνηγούσαν τους Μωραΐτες για να τους εξολοθρεύσουν. 

Επέστρεψε και πήρε τα όπλα και πολέμησε σε πολλές μάχες. Είχε την εκτίμηση όλων και ιδιαίτερα του πρίγκηπα Υψηλάντη και του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Γεράσιμος Παγώνης

Ο  **Γεράσιμος Παγώνης** (1792-1867) από τη Δυτική Μάνη ήταν επίσκοπος Αργολίδος και αγωνιστής του 1821.  
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1792 στη Μεγάλη Μαντινεία της Δυτικής Μάνης και το λαϊκό του όνομα ήταν Γεώργιος Παγώνης ή Παγωνόπουλος. Ήταν ανιψιός του Χρύσανθου Παγώνη, μητροπολίτη Μονεμβασίας και Καλαμάτας (1769-1821). Φοίτησε στη Σχολή Μελέ της Τσερνίτσας (Αρτεμισίας) και σε ηλικία 17 ετών διορίστηκε γραμματικός του μητροπολίτη θείου του. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. 
Με την έναρξη της επανάστασης του 1821 ανέλαβε γραμματέας του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, με τον οποίο αργότερα συγγένεψε μιας και η αδερφή του Χρυσηίς παντρεύτηκε τον Αναστάσιο Μαυρομιχάλη, δευτερότοκο υιό του Πετρόμπεη. 
Αρχικά ασπάσθηκε το μοναχικό τάγμα μετά το θάνατο του θείου του χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος με το όνομα Γεράσιμος. Κατά την Επανάσταση βρέθηκε αρχικά στην Καλαμάτα όπου εμψύχωνε τους στρατιώτες και ιδίως στην οικογένεια των Μαυρομιχαλαίων, η οποία τον σέβονταν και τον άκουγε. Μεσολάβησε στις διαμάχες μεταξύ των Μανιατών και τους καθησύχαζε αποτρέποντας μεγαλύτερη πολιτική αναταραχή. Στην πολιορκία της Τριπολιτσάς συντηρούσε στρατιωτικό σώμα από 200 άτομα με δικά του έξοδα.

Κατά τα έτη 1830-1831 μετείχε της αντικαποδιστριακής στάσης των φίλων των Μαυρομιχαλαίων και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει προσωρινά τη θέση του ως τοποτηρητού της Μητρόπολης Καλαμάτας. Μετά την έλευση του Όθωνα, το 1833 τοποθετήθηκε πρωτοσύγκελος στην επισκοπή Τριφυλίας και το 1835 στη μητρόπολη Καλαμάτας. Από το 1844 ανέλαβε τοποτηρητής του επισκοπικού θρόνου της Μεσσήνης. Το 1848 του απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός του  τάγματος Σωτήρος. Το 1852 χειροτονήθηκε επίσκοπος Άργους. Επί των ημερών του κατεδαφίστηκε ο ημιυπόγειος ναός του Αγίου Νικολάου στο Άργος και στη θέση κτίστηκε ο ναός του Αγίου Πέτρου.
Πέθανε στις 30 Μαρτίου 1867 στην Αθήνα, όπου νοσηλευόταν λόγω σοβαρής ασθένειας, σε ηλικία 77 ετών. Μετά θάνατον του απενεμήθη ο τίτλος του αγωνιστή Β' τάξεως, δηλ. αντιστρατήγου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

*Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος - Λαρούς", λήμμα "Γεράσιμος Παγώνης".
*Γεράσιμος (Παγώνης) Μητροπολίτης Άργολίδος. Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Νεζερών Νικηφόρος

Ο ηγούμενος της Μονής των Νεζερών **Νικηφόρος** ήταν κληρικός, καθώς και αγωνιστής του Επανάστασης του 1821.

Ήταν πασίγνωστος για τα παλικαρίσια τα στρατιωτικά κατορθώματά του. Πήρε μέρος μαχόμενος στο Μεσολόγγι μαζί με τον Ανδρέα Ζαΐμη και στην πολιορκία των Πατρών και παντού άφησε φήμη γενναίου πολεμιστού. Μετά την επιστροφή του από το Μεσολόγγι πήγε στην Ακράτα όπως ήταν με όλους τους στρατιώτες του τμήματος των Νεζερών, όσοι τότε ήτανε υπό τις διαταγές του Ζαΐμη, και πολέμησαν στην εκεί μάχη τις όσες εναπομείναντες στρατιωτικές δυνάμεις του Δράμαλη. 

Έμεινε παροιμιακός για την απαράμιλλη ανδρεία του.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Δανιήλ Αγίου Γεωργίου

Ο ηγούμενος του κάτω Αγίου Γεωργίου **Δανιήλ** ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφία
Ήταν ενθουσιασμένος υπέρ της επανάστασης. Είχε νοσοκομείο εντός της μονής του που ήταν απόρθητο φρούριο και θεράπευε τους ασθενείς στρατιώτες. Βοηθούσε δε και τους άπορους Έλληνες για να παίρνουν μέρος στις μάχες.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Μοναχός Νεκτάριος

Ο ιερομόναχος **Νεκτάριος** ήταν ιερωμένος και αγωνιστής του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από τα Καλάβρυτα. Ήταν από τους πιο ανδρείους Έλληνες. Ακολούθησε το στρατιωτικό σώμα του Α. Ζαΐμη και πολέμησε σε πολλές μάχες στην πολιορκία των Πατρών και αλλού. Πήγε και στο Μεσολόγγι όταν ο Α. Ζαΐμης με τα πελοποννησιακά στρατεύματα εξεστράτευσε, και ανδραγάθησε στους πολέμους που έγιναν εκεί. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Πατρών Θεόφιλος

Ο πρωτοσύγγελος Πατρών **Θεόφιλος** ήταν ιερωμένος και αγωνιστής του 1821.

Υπηρέτησε την πατρίδα στο πλευρό του πατέρα του, αοιδίμου Παλαιών Πατρών Γερμανού. Συνετέλεσε από την αρχή του αγώνα πολύ στην ενθάρρυνση των στρατιωτών.

Χειροτονήθηκε αργότερα αρχιερέας Ακαρνανίας.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Γεώργιος Αλεξάνδρου

Ο **Γεώργιος Αλεξάνδρου** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην κωμόπολη Κορικιάνη της Κρήτης. Χειροτονήθηκε ιερέας όντας έγγαμος, και αφού μετά από λίγο καιρό χήρεψε έφυγε για την Ιταλία. Περίπου το 1490 μετέβη στη Ρώμη και διορίστηκε καθηγητής. Εκεί σύντομα αναδείχτηκε, είτε επίσκοπος, είτε έμπιστος στο στενό περιβάλλον του Πάπα, αφού σε επίσημες εορτές συναντάμε το Γεώργιο να συντελεί τα της ακολουθείας ως επίσκοπος της Κρητικής Αρκαδίας μαζί με τον Πάπα, και μάλιστα να διαβάζει το Ευαγγέλιο στα Ελληνικά.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Αλέξανδρος Γεωργίου

Ο **Αλέξανδρος Γεωργίου** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Χάνδακα της Κρήτης. Πατέρας του ήταν ο Γεωργίου (ιερέας) του Αλεξάνδρου. Στην Βενετία επαγγέλλονταν την τέχνη του τυπογράφου. Τύπωσε τον Νοέμβριο του 1486 το Ψαλτήριο του Δαυίδ. Ήταν ο πρώτος Έλληνας τυπογράφος. Στέγαζε το τυπογραφείο του στην αυλή του Ρίο Παπαφάβα.



Ο Αλέξανδρος γιος του ιερέα Γεωργίου γεννήθηκε στο Χάνδακα της Κρήτης (Ηράκλειο). Όταν ο πατέρας του έμεινε χήρος μετανάστευσε με τον Αλέξανδρο στη Ρώμη, όπου δίδασκε την ελληνική γλώσσα. Ο πάπας αναγνώρισε τις ικανότητές του Γεωργίου και τον χειροτόνησε επίσκοπο (ορθόδοξο), τον καλούσε δε σε επίσημες τελετές για να διαβάζει το ευαγγέλιο στην ελληνική.

Ο Αλέξανδρος εγκαταστάθηκε στην Βενετία όπου έμαθε την τέχνη του τυπογράφου. Ήταν ο πρώτος τυπογράφος ελληνικής καταγωγής. Το 1486 τύπωσε το Ψαλτήριο του Δαβίδ, στο οποίο έγραψε: «Σύνθεσις εμού Αλεξάνδρου του από Χάνδακος της Κρήτης, υιού δε του σοφωτάτου και λογιωτάτου κυρού Γεωργίου ιερέως του Αλεξάνδρου»

## Δείτε επίσης
Ιστορία της ελληνικής τυπογραφίας

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ»

Το **Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ»** (ρωσ. Медаль «За оборону Ленинграда») ήταν ένα βραβείο της ΕΣΣΔ. Θεσμοθετήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1942 με διάταγμα του Προέδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ με σκοπό να τιμήσει τους ήρωες στην Πολιορκία του Λένινγκραντ.

## Απονομή

Το Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ» απονέμεται σε:

* Στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, του Πολεμικού Ναυτικού της ΕΣΣΔ και της NKVD για τη συμμετοχή τους στην άμυνα της πόλης από τη Ναζιστική Γερμανία.
* Πολίτες, αμάχους, εργαζομένους που συμμετείχαν στην άμυνα του Λένινγκραντ και στη δημιουργία αμυντικών γραμμών γύρω του Λένινγκραντ.

Μέχρι το 1985, είχαν γίνει **1.470.000** απονομές του Μεταλλίου «Για την υπεράσπιση του Λένινγκραντ».

* Указ Президиума Верховного Совета СССР «Об учреждении медалей «За оборону Ленинграда», «За оборону Одессы», «За оборону Севастополя» и «За оборону Сталинграда» и награждении этими медалями участников обороны Ленинграда, Одессы, Севастополя и Сталинграда» от 22 декабря 1942 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1942. — 30 декабря (№ 47 (206)). — С. 1.

Κατηγορία:Αγία Πετρούπολη
Υπερασπιση της Σεβαστουπολης
Ιωάννης Μόσχος (λόγιος)

Ο **Ιωάννης Μόσχος** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Λακεδαιμονία και δίδαξε στην Ιταλία τα Ελληνικά γράμματα. Είχε πολλή ευφράδεια στην διδασκαλία και ήταν πολύ γόνιμος ως δάσκαλος, αφού πολλοί από τους μαθητές του αναδείχτηκαν δεινοί  ομιλητές, έγιναν σημαντικοί και φάνηκαν χρήσιμοι στην Ελλάδα.

Αρρώστησε έξαφνα και βαριά, και πέθανε νωρίς, περίπου το 1495 πενθούμενος από όλους. Άφησε δυο υιούς, τον Γεώργιο και τον Δημήτριο, οι οποίοι επίσης διέπρεψαν στα γράμματα.
## Συγγράμματα
Έργα του Μόσχου είναι:
* Επιτάφιος λόγος επί τοω ενδοξοτάτω και εκλαμπροτάτω μακαρίτη μεγάλω δουκί Λουκά του Νοταρά
* Απάντησις πρός τούς εκ πατρός
## Πηγές
* 
## Βιβλιογαφία
*Em.Legrand, «Ιωάννου του Μόσχου λόγος επιτάφιος επί τω Λουκά Νοταρά», Δελτίον της Ιστορικής κι Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ.Β, σσ.413-424

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Διονύσιος ο εξ Αγράφων

Ο **Διονύσιος**ο έξ Αγγράφων η εξ Φουρνάς ήταν Έλληνας ιερομόναχος, ζωγράφος και  λόγιος του 15ου αιώνα.

Έργο του είναι οι διατριβές στο Άγιο Όρος. Έγραψε εκεί το 1458 πραγματεία περί αγιογραφίας, μνημείο όντως πολύτιμο για την μεσαιωνική ελληνική καλλιτεχνία, και σημαντικό δείγμα γραπτής και ομιλούμενης νεοελληνικής γλώσσας.

Το έργο του δημοσιεύτηκε από τον Γάλλο Διδρών το 1845 στο Παρίσι σε γαλλική μετάφραση, και μετά οκτώ χρονών και στο πρωτότυπο υπό των Φ. Καραμπίνη και Κ. Βάφα στο τυπογραφείο Αθανασίου Ζωσιμά στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Αγιορείτες
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Νικηφόρος Μπαμπούκης

Ο **Νικηφόρος Μπαμπούκης** ή **Παμπούκης** ήταν ιερωμένος και αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1784 στα Χαλκιάνικα του Δήμου Νωνάκριδος της Επαρχίας Καλαβρύτων. Γονείς του ήταν ο Πανάγος και η Καλομοίρα, άνθρωποι ευσεβείς και ενάρετοι. Διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα στο σχολείο της πατρίδας του και αργότερα πήγε στη σχολή του γειτονικής κωμόπολης της Αγίας Βαρβάρας για ανώτερη εκπαίδευση. Στη συνέχεια πήγε στο Άγιο Όρος και στις Κυδωνίες όπου υπήρχε αξιόλογη σχολή και μετά από εξαετείς σπουδές απέκτησε την ιδιότητα του δασκάλου. 

Δίδασκε τα ελληνικά γράμματα στην Ύδρα, το Άργος, τον Πόρο και στους σημαντικότερους άνδρες των τόπων αυτών, οι οποίοι ευεργετήθηκαν πολύ και με τη σειρά τους φάνηκαν πολύ χρήσιμοι στην επανάσταση που έγινε αργότερα.

Είχε μυηθεί ως μέλος της Φιλικής Εταιρείας πριν το 1818 και από τότε φρόντιζε να διαδίδει την ιδέα της επανάστασης στους πιο σημαντικούς πολιτικούς της Πελοποννήσου και στους κληρικούς. Ανακαλύφθηκε και καταζητήθηκε από τον Πασά της Τριπολιτσάς, αλλά κατέφυγε στην Ύδρα και από εκεί στην Ιταλία, για να ξεφύγει από τον Πασά που τον κυνηγούσε αδίστακτα. Στην Τοσκάνη συναντήθηκε με τους περίφημους και ανώτερους αποστόλους, τον Τσακάλωφ, τον Αναγνωστόπουλο και τον Δημητρίου. Έμεινε εκεί πηγαίνοντας στο Πανεπιστήμιο, αλλά και γράφοντας παρακινώντας και συμβουλεύοντας τους αδελφούς και περιμένοντας την ημέρα της επαναστάσεως.

Όταν ξεκίνησε η επανάσταση επέστρεψε αμέσως και έλαβε ενεργό μέρος υπέρ του αγώνα. Υπηρέτησε ως στρατιώτης και ως δεινός ρήτορας. Πήρε μέρος στις Εθνοσυνελεύσεις, ενώ πήγαινε και στα στρατόπεδα για να παρακινεί τους στρατιώτες εναντίον του Δράμαλη.

Έχασε στον πόλεμο την πλούσια βιβλιοθήκη του και την πατρική του περιουσία. Μετά την επανάσταση επέστρεψε στα γράμματα και ίδρυσε σχολείο στην Ακράτα. Πέθανε πάμφτωχος.

## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Νικόλαος Τομαίος

Ο **Νικόλαος Τομαίος** ή **Λεόνικος** (1456-1531) ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.


## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1456 στην Βενετία από γονείς Ηπειρώτες, όπου και εκπαιδεύτηκε τα πρώτα του γράμματα. Πήγε στην Φλωρεντία για να διευρύνει την κατάρτισή του και εκεί μαθήτευσε στον Δημήτριο Χαλκοκονδύλη. Κατέγεινε ιδίως σε εμβριθείς μελέτες των συγγραμμάτων των φιλοσόφων της αρχαιότητας, και νέος ήδη εξέδωσε την πρώτη λατινική μετάφραση του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα. 

Προικισμένος με νου γόνιμο και ευρεία φιλοσοφική και φιλολογική παιδεία προσκλήθηκε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Εκεί δίδαξε πάνω από τριάντα χρόνια και μόρφωσε πλήθος επιφανών ομιλητών διαδίδοντας τα Ελληνικά γράμματα και τους θησαυρούς της αρχαιότητας. Είχε την δόξα να διδάξει αυτός πρώτος τον Αριστοτέλη, σε όλο του το παρθενικό μεγαλείο, απελευθερώνοντάς τον από κάθε άνθισμα της αραβικής σχολής. Εξέδωσε δε και πλήθος υπομνημάτων. Διέδωσε επίσης και τον Πλάτωνα, εκτιμώντας και τους δύο και κρατώντας άψογη ισορροπία, αφού την εποχή εκείνη ήταν συνηθισμένο φαινόμενο, οι φιλόλογοι να δείχνουν αποκλειστική συμπάθεια, είτε στον ένα είτε στον άλλο, με αποτέλεσμα να παραμορφώνουν τερατωδώς τον άλλο από αυτούς τους δύο φιλοσόφους. 

Ο Τομαίος αγαπούσε την ησυχία του σπουδαστηρίου και ουδέποτε αναμίχτηκε με τα πολιτικά, ούτε και σε φιλολογικές διαμάχες πήρε μέρος. Έζησε βίο λιτότατο, έμεινε άγαμος και πέθανε φιλοσοφώντας. Η κηδεία του συνοδεύτηκε από πρωτοφανή για την εποχή εκείνη πομπή. Ο διάσημος καρδινάλιος Βέμβος χάραξε στον τάφο του επίγραμμα σε λατινική γλώσσα, συνοδευόμενο και από τους ελληνικούς στίχους του ίδιου του Τομαίου.

Ο Έρασμος, Σαδολόγος, Ιόβιος, Βέμβος και πολλοί άλλοι μίλησαν ενθουσιωδώς για τον Τομαίο. Ο Ιόβιος αναφέρει ότι μία από τις αθώες ασχολίες του Τομαίου ήταν η διατροφή του πτηνού γερανός, που σαράντα χρόνια τον τάιζε με το χέρι. Ο Τομαίος θεώρησε τον θάνατο του αγαπημένου του πτηνού ως οιωνό του δικού του θανάτου. Πέθανε τον Μάρτιο του 1531.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Αριστοτελικοί φιλόσοφοι
Ιουστίνος Δεκάδυος

Ο **Ιουστίνος Δεκάδυος** ήταν σημαντικός Έλληνας μελωδός του 15ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήλθε με πρόσκληση του Άλδου στην Βενετία για να επιστατήσει στην διόρθωση των υπό αυτού εκδιδόμενων Ελλήνων συγγραφέων. Ήταν μέλος της Αλδιανής Ακαδημίας, και απεβίωσε μετά το 1526.
## Έργα του
Δημοσίευσε γύρω στα 1495 το Ψαλτήριο του Δαυίδ με προοίμιο, στο οποίο αναγγέλλει και την προσεχή έκδοση του Τριωδίου, του Πεντηκοσταρίου και την Παρακλητική.  Επίσης έγραψε:
* Ακολουθία του αγίου Ιωάννου του Νεομάρτυρος του εξ Ιωαννίνων μαρτυρήσαντος το 1526, τυπωθείσα το 1792 στο Ανθολόγιο που εκδίδονταν στην Βενετία.
* Ακολουθία του αγίου Νικολάου του εκ Μετζόβου
* Κανονική έκθεση
* Επιστολές προς Δημήτριον Φωτεινόν, Αμφιλόχιον, Τιμόθεον και Εμμανουήλ τον Ρήτορα
Προς τον Δεκάδυο διευθύνεται επιστολή του Εμολάου Βαρβάρου την οποία δημοσίευσε ο Πολιτιανός.
## Πηγές
* }

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Φούρκα

Με την ονομασία **Φούρκα** μπορεί να αναφέρονται:

## Οικισμοί
; Σύγχρονοι οικισμοί
*Φούρκα Ιωαννίνων, οικισμός του δήμου Κόνιτσας της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων.
*Φούρκα Χαλκιδικής, οικισμός του δήμου Κασσανδρείας της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής.

; Καταργημένοι οικισμοί
*Φούρκα Καστοριάς, πρώην οικισμός του δήμου Καστοριάς του νομού Καστοριάς που καταργήθηκε το 1971.

; Παρώνυμα
* Σκάλα Φούρκας Χαλκιδικής, οικισμός του δήμου Κασσανδρείας της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής.

; Μετονομασίες οικισμών
* Δερβέν Φούρκα Φθιώτιδας, παλαιά ονομασία του οικισμού Καλαμάκι της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γεώργιος Κωδινός

Ο κουροπαλάτης **Γεώργιος Κωδινός** ή και **ψευδο-Κωδινός** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα και κατείχε το αξίωμα του κουροπαλάτη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πιθανώς να κατάγεται από το Βυζάντιο. Επέζησε της άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

## Έργα του
Στον Κωδινό αποδόθηκαν τα παρακάτω έργα αλλά αμφισβητούνται εντονότατα από τη νεώτερη ιστορική έρευνα :
* *[[Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως]]*
** Παρεκβολές (Η ίδρυση της Πόλης)
** Περί σχηματογραφίας της Κωνσταντινουπόλεως
** Περί αγαλμάτων, στηλών, και θεαμάτων
** Περί κτισμάτων
** Περί οικοδομής του ναού της αγίας Σοφίας ― πρωτότυπο και νεοελλην.μετάφρ.Γιώργη Πρίντζιπα ("Ακρίτας", 1987)
* *Περί οφφικιαλίων του Παλατίου Κωνσταντινουπόλεως και περί των οφφικίων της Μεγάλης Εκκλησίας* https://books.google.de/books?id=udPOxVbiV70C&hl=el&pg=PP7#v=onepage&q&f=false
* *Περί των από κτίσεως κόσμου ετών μέχρι της βασιλείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου και περί των βασιλευσάντων εν αυτή τη βασιλίδι των πόλεων μέχρι και αυτής της της παρά των Αγαρηνών ταύτης αλώσεως*

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Δανιήλ Εφέσου

Ο μητροπολίτης Εφέσου και αργότερα Σμύρνης **Δανιήλ** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο αρχιερέας αυτός είχε μεγάλη μόρφωση και με τις υπηρεσίες του ήταν χρησιμότατος για το Πατριαρχείο. Έκανε πολλά ταξίδια αψηφώντας πολλούς κινδύνους, φόβους ληστών και ζημιών. Τον έστειλε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μάξιμος στα τρία πατριαρχεία της ανατολής, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Πέρασε ταξιδεύοντας την Ασία και την Φρυγία, απέπλευσε από εκεί για την Πεντάπολη της Αιγύπτου, ανέβηκε τον Νείλο ως το Κάιρο και από εκεί διέσχισε με καμήλες δεκατέσσερις ημέρες έρημο και άνυδρες χώρες. Ανέβηκε στο όρος Σινά και στο Χωρήβ, και από την άκρη της Ερυθράς Θάλασσας επέστρεψε στην Αίγυπτο. Από την Γάζα ανέβηκε μετά από δεκαέξι ημέρες οδοιπορίας στην Ιερουσαλήμ, και από εκεί στην Βηθλεέμ και στα περίχωρα, και επισκεπτόμενος τον Ιορδάνη, την Ιεριχώ και την Νεκρά θάλασσα κατέβηκε στην Καισάρεια και Ιόππη. Από εκεί συνέχισε το ταξίδι του με πλοίο για την Κύπρο, Αμορίου, Σίδης, και Αττάλεια.

## Συγγράμματα
Διήγησιν και περιήγησιν των αγίων τόπων. Εκδόθηκε από τον Μεγγαρέλη στον Κατάλογο των Νανιανών Κωδίκων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Μητροπολίτες Εφέσου
Παχειά

Με το όνομα **Παχειά** αναφέρονται δύο νησίδες του Αιγαίου:
*Παχειά Νισύρου, νησίδα στα δυτικά της Νισύρου
*Παχειά Ανάφης, (ή Αναφόπουλο) νησίδα στα νότια της Ανάφης

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Θεοφάνης Μηδείας

Ο μητροπολίτης Μηδείας **Θεοφάνης** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε σημαντικός ρήτορας της μεγάλης Εκκλησίας. Ήταν σύγχρονος και φίλος του Γεννάδιου Σχολάριου, με τον οποίο διατηρούσε επιστημονική αλληλογραφία.
## Συγγράμματα
* Λόγος αποδεικνύων ότι του ανθρωπίνου σπέρματος αψύχου καταβληθέντος τη δε πραγματική αυτού δυνάμει συμπήξαντος εν τη μήτρα το έμβρυον ενίησιν αυτώ ψυχή. Συνεξεδόθη με την λογική του Βλεμμύδοη στην Λειψία το 1784 από τον Παναγιώτη Χατζή-Νίκου.
* Προς τον πανευγενέστατον κύριον Γεώργιον Ραούλ αποβαλόντα τον παμφίλτατον υιόν αυτού Μιχαήλ
* Προς τον αυτόν Ραούλ περί φιλοπτωχίας
* Επιστολαί (προς διάφορους)
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Μητροπολίτες
Νικόλαος Ακτιακός

Ο **Νικόλαος Ακτιακός** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λευκάδα. Μετά την άλωση του νησιού από του Τούρκους και τον όλεθρο όλων των συγγενών του, κατέφυγε στην Ιταλία. Αρχικά διέτριβε στη Φλωρεντία, μετά στη Φερραρία, όπου και πέθανε και θάφτηκε στον περίβολο του Αγίου Δομένικου. 
## Πηγές
* }

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Αντώνιος Δαμιλάς

Ο **Αντώνιος Δαμιλάς** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.


## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κρήτη, και κατέφυγε στην Ιταλία μετά την άλωση του Βυζαντίου.

Διέτριβε κυρίως στο Μιλάνο, από όπου πήρε και το όνομα *Μεδιολανεύς*. Διέπρεψε ως έξοχος καλλιγράφος και λόγιος. Διέτριβε από το 1489 – 1485 στην Κρήτη.

## Συγγράμματα
Αντέγραψε διάφορα ελληνικά χειρόγραφα, την Ιλιάδα του Ομήρου, και άλλα. Διάφορα χειρόγραφά του φυλάγονται στην Εσκουμάλη.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Λουκάς Σπαντωνής

Ο **Λουκάς Σπαντωνής** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και απεβίωσε στην Θεσσαλονίκη την 1η Ιανουαρίου 1481. 
## Πηγές
}

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Αντώνιος Πυρόπουλος

Ο **Αντώνιος Πυρόπουλος** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κορώνη. Διέτριβε όπως φαίνεται και εκπαιδεύτηκε στην Ιταλία. Αργότερα, το 1494, έγινε μοναχός στο Άγιο Όρος στην μονή της Θεοτόκου και του Βατοπαιδίου.

## Συγγράμματα
* Περί του βήχα.
* Συναγωγή των θεοφθόγγων ρημάτων και διδασκαλιών των θεοφόρων πατέρων, από πάσης γραφής θεοπνεύστου συναθροισθείσα κα οικείως και προσφόρως εκτεθείσα εις ωφέλεια των εντυχανόντων παρά Αντωνίου Πυροπούλου του οσιωτάτου μοναχού και κτήτορος μονής της υπεραγίας Θεοτόκου της Ευεργέτιδος.

Προς τον Πυρόπουλο διεύθυνε επιστολή ο περιφανής Ερμόλαος Βάρβαρος. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Αγιορείτες
Ιλαρίων Μοναχός

Ο **Ιλαρίων** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Άγνωστο είναι που γεννήθηκε και εκπαιδεύτηκε ο Έλληνας αυτός. Ξέρουμε μόνο ότι άκμασε ως το 1494.

Πήρε μέρος στην Σύνοδο της Φλωρεντίας και ήταν οπαδός της λατινικής εκκλησίας. Έγραψε εναντίον της ορθόδοξης θρησκείας.
## Συγγράμματα
* Λόγος Διαλεκτικός περί Αζύμων. Εκδόθηκε μαχί με λατινική μετάφραση από τον Ιωάννη Μεούρσιο στο Λούγδουνο το 1619
* Περί εκπορεύσεως του αγίου πνεύματος
* Επίμετρον εις τους εν έτει 1484 εκδοθέντας βίους αγίων
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Ιωσήφ Θεσσαλονικεύς

Ο **Ιωσήφ Θεσσαλονικεύς** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Άκμασε μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Τιμήθηκε με το αξίωμα του πατριαρχικού έξαρχου επί Γενναδίου Σχολαρίου, με τον οποίο διατηρούσε επιστημονική αλληλογραφία. 
## Πηγές
}

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Θεόδωρος Καρυστηνός

Ο **Θεόδωρος Καρυστηνός** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα και αγωνιστής στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Πήρε μέρος στην σύνοδο της Φλορεντίας στο πλευρό του Ιωάννη Παλαιολόγου. Οι επιστολές του Λουκά Νωταρά όσες σώζονται δείχνουν ότι ο Θεόδωρος ήταν άνθρωπος από τους αξιόλογους λογίους.

Επί πολιορκίας του Βυζαντίου τάχθηκε να φρουρεί στα Καλυγάρια. Ως πολεμιστής ήταν άνδρας δραστήριος και επιτήδιος τοξότης. 

Πέθανε μάλλον κατά την άλωση.
## Πηγές
}

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Ιωάννης Μουζάκης

Ο **Ιωάννης Μουζάκης** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Η καταγωγή του ήταν από την νότια Αλβανία και από την ομώνυμη οικογένεια ηγεμόνων. Κατέφυγε μετά την υποδούλωση της Ηπείρου στην Ιταλία. 

Πέθανε και θάφτηκε στην ελληνική εκκλησία της Νεάπολης.

## Συγγράμματα
* Breve memoria della nosira casa Musachi, δημοσιεύτηκε από τον Χοπφ
## Πηγές
}

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Γερμανός Αιτωλός

Ο ιερομόναχος **Γερμανός Αιτωλός** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Συνέγραψε το 1480 την Ιστορία της τότε ανευρεθείσας εικόνας της Παναγίας της Χρυσοβίτσης. Δημοσιεύτηκε μετά προσθηκών στην Βενετία το 1794.

## Πηγές

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Κατηγορία:Διευθυντές Μεγάλης του Γένους Σχολής
Ανδρόνικος Κοντοβλάκας

Ο **Ανδρόνικος Κοντοβλάκας** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα. 

Δεν είναι γνωστό πότε γεννήθηκε και πού έζησε. Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 κατέφυγε στην Ιταλία και για ένα διάστημα βρέθηκε στον κύκλο του Βησσαρίωνα του Τραπεζούντιου στη Ρώμη. Επειδή είχε το ίδιο μικρό όνομα με τον Ανδρόνικο Κάλλιστο που επίσης ανήκε στον ίδιο κύκλο, κάποιοι τους μπέρδευαν.

Έπειτα πήγε στην Ελβετία και δίδαξε Ελληνικά στην Βασιλεία. Σώζεται επιστολή του προς τον Γιόχαν Ρόιχλιν (*Johann Reuchlin*) του 1478, ο οποίος υπήρξε μαθητής του.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Αγαπητός Κασσιανός

Ο **Αγαπητός Κασσιανός** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Γεννήθηκε στη Ρόδο και διετέλεσε όλη του τη ζωή ιερακοτρόφος των μεγάλων μαγίστρων του τάγματος του αγίου Ιωάννη του Ιεροσολυμίτη που είχε εγκατασταθεί στην πατρίδα του. 

Έγραψε αξιόλογη πραγματία περί Ιερακοτροφίας (Ιερακοσόφιο).
## Πηγές

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Ιωάννης Καναβούτζης

Ο **Ιωάννης Καναβούτζης** ο Μάγιστρος ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
## Βίος
Ο **Ιωάννης Καναβούτζης** ήταν εξελληνισμένος Ιταλός από τη Χίο. 
## Συγγραφικό έργο
Η πραγματεία του *Περί Αίνου και Σαμοθράκης και των Τρωικών θεών* δεν είχε εκδοθεί. Δημοσιεύτηκε ανάλυση του χειρογράφου από τον βαρόνο Σπιν Ρουά (Notices et Exttaits des manuscrits de la Bibliotheque du Roi, tom I) Περιγράφεται η μετανάστευση των ελληνικών φύλων στην Ιταλία και σε εκτενείς παρεκβάσεις του θίγει ζητήματα για την αρχή των επιστημών και τεχνών, για τη χημεία και τη μετατροπή των μετάλλων.
Η σημασία του έγγειται στις μεσαιωνικές λέξεις, στη γεωγραφική ονοματοθεσία και την ελληνική δημώδη μυθολογία που περιέχει...

## Παραπομπές

## Πηγές
*

*Κάρολος Κρουμβάχερ, Ιστορία της Βυζαντινής Λογοτεχνίας, μτφρ. Γ. Σωτηριάδου, εκδ. Πάπυρος, τομ.1ος, Αθήναι (χ.χ) σελ.563-564

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Ιωάννης Πόλος

Ο **Ιωάννης Πόλος** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Δίδαξε τα Ελληνικά γράμματα στη Γερμανία. Μεταξύ των μαθητών του καταλέγεται και ο Ιωάννης Δαρβούργιος, επίσκοπος Βορματίας. 

Επιστολή του Ιωάννη φυλάγεται στη Βασιλεία και εκδόθηκε το 1556 στην *Αιρεσιολογία*.

## Πηγές

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Μιχαήλ Χρυσολωράς

Ο **Μιχαήλ Χρυσολωράς** ο **Δρομοκάτης** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Συγγενής του ήταν ο Μανουήλ. Μετά την άλωση του Βυζαντίου έφυγε πρόσφυγας στην Ιταλία και εδεξιώθηκε από τον Φίλελφο, ο οποίος τον συνέστησε και σε άλλους επιφανείς, τον Μιχαήλ Ασάνη, Ανδρίνικο Τριχά Σπανδωνή και Γεώργιο Δούκα.
## Πηγές
}

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Ιωάννης Ρώσος

Ο **Ιωάννης Ρώσος ο πρεσβύτερος** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη. Διέτριψε το επάγγελμα του καλλιγράφου επί σαράντα χρόνια (1455 – 1499) σε διάφορες Ιταλικές πόλεις, στην Ρώμη, Βενετία, Φλωρεντία, Μπολώνια, και αλλού. Πρώτος του σταθμός στη Ρώμη υπήρξε το εργαστήρι αντιγραφής και μετάφρασης του Έλληνα καρδιναλίου Βησσαρίωνα του Τραπεζούντιου. 

Έργα του σώζονται σε πολλές Ευρωπαϊκές βιβλιοθήκες. 

Το 1501 όταν έμενε στην Βενετία, ο Ρώσος συμπεριλήφθηκε στην Ακαδημία του Άλδου Μανούτιου, όπου διορίστηκε καλλιγράφος της και συνεργάστηκε με τους Κρητικούς λόγιους Μάρκο Μουσούρο και Αρσένιο Αποστόλη.
## Πηγές

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Μανουήλ ο Κορίνθιος

Ο **Μανουήλ Κορίνθιος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα μέσα του 15ου αιώνα. Ήταν μαθητής του Ματθαίου του Καμαριώτη στην Πατριαρχική Σχολή (Μεγάλη του Γένους) της Κωνσταντινούπολης. Δίδαξε για μεγάλο χρονικό διάστημα στην σχολή διαδεχόμενος το 1500 τον Δημήτριο Καστρηνό, που χε διαδεχθεί τον Καμαριώτη το 1490. Χρημάτισε το 1505 – 1521 μέγας ρήτωρ και χαρτοφύλακας της Μεγάλης Εκκλησίας επί των πατριαρχών Παχωμίου Α’, Θεολήπτου και Ιερεμία Α’. Η Πατριαρχική ιστορία τον τίμησε χαρακτηρίζοντάς τον σοφώτατο και θεολογικότατο.

## Συγγράμματα
* Απολογίαν πρός τά ερωτήματα Φραγκίσκου τινος εκ τού τάγματος των Κηνίκων
* Ακολουθίας στιχηροων και κανόνων
* Ακολουθίαν Μάρκου του Ευγενικού
& Κατά δύο συλλογιμών των λατίνων περί εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος
* Πρός τον φράτρε Φραγκίσκον επιστολή, εν ή περί τών τριών καινοτομιών της Ρωμαϊκής αυλής.
* Περί ματαιότητος κόσμου και προς Γεράσιμον ιερομόναχον κατά Λατίνων 
* Περί του ιεραρχικού πνεύματος, και πότε τεθέωται η του Κυρίου σάρξ
* Περί του θεαρχικού πνεύματος
* Μανουήλου ιεροδιακόνου και μεγάλου χαρτοφύλακος τής μεγάλης εκκλησίας έκθεσις απλουστέρα τε και συντομοτέρα, συντεθείσα παρ’ ημών αρτίως και εκδοθείσα ορισμώ τού παναγιωτάτου ημών δεσπότου και οικουμενικού πατριάρχου κυρίου Ιερεμίου. 1563
* Ωδή πρός Θεοτόκον

Προς τον Μανουήλ διευθύνει επιστολή ο Ιουστίνος Δεκάδυος, ανέκδοτη στην Αμβροσιανή βιβλιοθήκη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* }

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Δημήτριος Μόσχος

Ο **Δημήτριος Μόσχος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης, από τον οποίο έλαβε τις πρώτες γνώσεις του. Ήρθε στην Ενετία και δίδαξε εκεί και στην Φερράρα. Ανάμεσα στους πολυάριθμους μαθητές του ήταν ίσως και οι Ραγγώνοι, από επιφανή οικογένεια της Μόντενα. Μετακόμισε στη Μάντουα πριν το 1478, οπότε και απεβίωσε ο ηγεμόνας Λουδοβίκος Γκονζάγα, που κυβερνούσε από το 1444. Είναι πιθανόν, ότι στην Φερράρα έκανε την γνωριμία του με τον Ιωάννη τον Πίκο, κύριο του Μιράντολα. Οπωσδήποτε στην Φερράρα μετακόμισε και στην αυλή του Πίκου, στον οποίο μάλλον έμεινε λίγο χρόνο, επειδή ο Πίκος δολοφονήθηκε δια σφαγής, την ώρα που γονάτιζε ενώπιον του εσταυρωμένου.

Επαινέθηκε για την δεινότητα της γλώσσας του και την επιτήδεια τέχνη του, αλλά και ως γραμματικός και ρήτωρας.

Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Μόσχος, επίσης λόγιος, καθηγητής της ιατρικής και ρητορικής στην Κέρκυρα.

## Συγγράμματα
* Υπόμνημα εις το περί λίθων ποίημα του Ορφέως
* Δημητρίου Μόσχου του Λάκωνος τα καθ΄ Ελένην και Αλέξανδρον.
* Ελεγείες (δεν σώθηκε καμία)
* επιγράμματα (είκοσι σώζονται ανέκδοτα στην βιβλιοθήκη της Περουσίας, μία δημοσιεύθηκε υπό του Βεκκέρου)
* κωμωδίες (ανέκδοτες, εκτός από μια, τη Νέαιρα δημοσιεύθηκε από τον Μουστοξύδη)

## Πηγές

*Φαίδωνος Μπουμπουλίδου, «Ανέκδοτον κείμενον του Δημητρίου Μόσχου», Επιστημονική Επετηρίδα Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών,τομ. 16(1965-1966),σελ. 364-373

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Γεώργιος Μόσχος

Ο **Γεώργιος Μόσχος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης και αδελφός του ο Δημήτριος. Χρημάτισε στην Κέρκυρα καθηγητής της ιατρικής και ρητορικής.

## Πηγές

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Νύμφαι ορχούμεναι (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 259, 260 και 267)

thumb|right|450px|Νύμφαι ορχούμεναι (Εθνικό Μουσείο, αύξοντες αριθμοί 260, 259 και 2267)
Οι **ορχούμενες Νύμφες** είναι σύνολο τριών ανάγλυφων που βρέθηκαν το 1862 στο Διονυσιακό Θέατρο Αθηνών και φυλάγονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με τους αύξοντες αριθμούς 259, 260 και 2267. 
## Περιγραφή
Το ύψος τους δεν είναι ακριβώς γνωστό, διότι και στις τρεις πλάκες λείπει ή το κάτω ή το πάνω άκρο. Αν τις συγκρίνουμε όμως υποθέτουμε ότι το ύψους τους αρχικά θα πρέπει να ήταν 1 μέτρο και 25 εκατοστά. Το πλάτος τους είναι 64 εκατοστά. Η επιφάνεια των δύο πρώτων πλακών είναι υπόκοιλη, ενώ η τρίτη είναι εντελώς επίπεδη. Το κάθε ανάγλυφο απεικονίζει από μία Νύμφη που βηματίζει τόσο ανάλαφρα ώστε να δίνει την εντύπωση ότι αιωρείται. 
* Το πρώτο ανάγλυφο (αριθμός 259) παριστάνει την Νύμφη βηματίζοντας προς τα αριστερά με το δεξί πόδι προτεταμένο. Φοράει αραχνοΰφαντο χιτώνα που κυματίζει στο διάβημά της. Η κόμμωση είναι αξιοσημείωτη και σπάνια στο είδος της. Το ακάλυπτο κεφάλι είναι στραμμένο σε αριστερό προφίλ, τα μαλλιά πιασμένα στο πλάι και χτενισμένα ψηλά, όπου είναι πλεγμένα, ενώ στο πίσω μέρος του κρανίου σχηματίζουν κόμβο. 
* Το δεύτερο ανάγλυφο (αριθμός 260) παριστάνει επίσης Νύμφη η οποία βηματίζει προς αριστερά, κάνοντας ταυτόχρονα χαριτωμένη στροφή. Φοράει πολύπτυχο διαφανή χιτώνα τον οποίο τινάζει προς τα εμπρός με το αριστερό χέρι. Το κεφάλι είναι καλυμμένο από μια πτυχή του χιτώνα και γερμένος ελαφρά στο πλάι ενώ το πρόσωπο αντικρίζει τον θεατή. 
* Το τρίτο ανάγλυφο (αριθμός 2267) φέρει παρόμοια παράσταση, της οποίας τα επιφανειακά χαρακτηριστικά λόγω φθορών δύσκολα διακρίνονται. 
## Ερμηνεία
Οι παραστάσεις εικονίζουν τις Ώρες. Ανήκουν σε πολυαριθμότερο σύμπλεγμα αναγλύφων πλακών που στο σύνολό τους διακοσμούσαν το βήμα των θυμελικών αγώνων του Διονυσιακού θεάτρου. Τα δύο πρώτα ανάγλυφα που έχουν υπόκοιλη επιφάνεια βρίσκονταν στην στρογγυλή στεφάνη της ορχήστρας του Διονυσιακού Θεάτρου, ενώ η τρίτη και επίπεδη κοσμούσε μία από τις δύο πλάγιες, επίπεδες όψεις. 
## Ιστορική τοποθέτηση
Στο πρώτο ανάγλυφο (αριθμός 259) ανακαλύπτουμε μεταγενέστερο στρογγυλό διαμπερές άνοιγμα, το οποίο έγινε κατά την τροποποίηση του θεάτρου στους Ρωμαϊκούς χρόνους, όταν καταργήθηκε η θυμέλη και τα υλικά της χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή υδρορροής των βρόχινων νερών. Οι πλάκες όμως είναι προγενέστερες και ανήκουν στην τελευταία ελληνιστική εποχή. Οι παραστάσεις αυτές καθεαυτές είναι ακόμα προγενέστερες. Είναι αντίγραφα παλαιότερων αναγλύφων που στην εποχή τους στόλιζαν μία από τις πλευρές της θυμέλης του θεάτρου της Μαντινείας. Η κόμμωση στο πρώτο ανάγλυφο (αριθμός 259) μαρτυράει, ότι τα αρχικά πρότυπα ανάγονται εις την εποχή της πρώτης Συμπολιτείας των Αχαιών, και πιθανώς είναι έργα της σμίλης του περίφημου Πραξιτέλη.

## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Ανάγλυφα
Κατηγορία:Ελληνιστική τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Γηρόβαρης Εχινάδων

Ο **Γηρόβαρης** ή **Γκράβαρης** ή **Γκρόβαρης** είναι μικρή νησίδα του Ιόνιου Πελάγους η οποία ανήκει στο σύμπλεγμα των Εχινάδων νήσων που βρίσκονται στις νοτιοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας.  Είναι ακατοίκητη και διοικητικά ανήκει στον δήμο Ιθάκης. Από τα παλιότερα χρόνια ήταν ιδιόκτητα, όπως τα περισσότερα του συμπλέγματος, ενώ σήμερα είναι ένα από αυτά που πωλήθηκαν σε ανώνυμες εταιρείες. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εχινάδες
Πράσο Εχινάδων

Το **Πράσο** ή **Πρασονήσι Εχινάδων** είναι νησίδα του Ιόνιου Πελάγους. Ανήκει στο σύμπλεγμα των Εχινάδων νήσων που βρίσκονται στις νοτιοανατολικές ακτές της Αιτωλοακαρνανίας. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αγίας Ευφημίας του τότε δήμου Πυλαρέων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην Κοινότητα Αγίας Ευφημίας που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πυλαρέων του Δήμου Σάμης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν έχει κατοίκους όπως και με αυτήν του 2011. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εχινάδες
Άρπυια Στροφάδων

Η **Άρπυια** ή **Αρπίνα** Στροφάδων**** είναι η μικρότερη και βορειότερη νησίδα των Στροφάδων (το άλλο είναι η Σταμφάνη). Βρίσκεται στο Ιόνιο πέλαγος, νοτιοανατολικά της Ζακύνθου (σε απόσταση περίπου 27 ν.μ.) και δυτικά της Πελοποννήσου (στο ύψος της Κυπαρρισίας). Είναι ένα βραχώδες νησί ενώ χωρίζεται από τη Σταμφάνη με επικίνδυνα αβαθή νερά που περιλαμβάνουν σκoπέλους και υφάλους.

Το νησί αντλεί την ονομασία του από τις Άρπυιες, της ελληνικής μυθολογίας, οι οποίες αποτελούν προσωποποιήσεις του θυελλώδους ανέμου.

## Παραπομπές


Αρπυια
Αρπυια
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κάτω Αντικέρι Αμοργού

Το **Κάτω Αντικέρι** ή **Δρίμα**  είναι νησίδα των Κυκλάδων. Η έκτασή του είναι 1,079 τ.χλμ.. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αμοργού και χωρίζεται από το νησί Άνω Αντικέρι με έναν στενό πορθμό. Στην απογράφη του 2011, είχε πληθυσμό 2 ατόμων.

Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αμοργού
Πανεπιστήμιο του Αμβούργου

Το **Πανεπιστήμιο του Αμβούργου** (γερμανικά: *Universität Hamburg*) είναι ένα πανεπιστήμιο στο Αμβούργο της Γερμανίας. Ιδρύθηκε το 1919 από τον Βίλχελμ Στερν και άλλους. Αντικατάστησε τα προηγούμενα *Allgemeines Vorlesungswesen*και το Kolonialinstitut όπως και το *Akademisches Gymnasium*.
Σήμερα στο Πανεπιστήμιο φοιτούν περίπου 40.008 σπουδαστές.

Κάθε χρόνο εισάγονται περίπου 7.000 πρωτοετείς, και περίπου 3.500 άτομα παίρνουν πτυχίο και 900 διδακτορικό.

## Ιστορία
Το 1919 στο Πανεπιστήμιου του Αμβούργου υπήρχαν 1.719 φοιτητές. Ο αριθμός αυτός αυξήθηκε στα 6.000 στη δεκαετία του '50. Στη δεκαετία του '60 έφτασε τους 12.600 φοιτητές και την δεκαετία του '70 εκτινάχτηκε στους 19.200. Σήμερα στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου σπουδάζουν πάνω από 38.000 άτομα, από τους οποίους οι 2.200 είναι από το εξωτερικό. Από τα τέλη της δεκαετίας του '50 έως τα μέσα της δεκαετίας του '60 η πανεπιστημιούπολη Von-Melle-Park, στο κέντρο της πόλης, κοντά στη λίμνη Aussenalster ανανεώθηκε. Το έτος 1974-1975 χτίστηκαν νέα μοντέρνα κτήρια. Κατασκευάστηκε επίσης το «Geomatikum» για τις σχολές των Μαθηματικών και των Επιστημών της Γης που βρίσκεται στο Eimsbüttel (περιοχή του Αμβούργου).

## Πανεπιστημιούπολη
thumb|Όψη του ιδρύματος
Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στο Rotherbaum στο κέντρο του Αμβούργου. Άλλα πρόσθετα ιδρύματα του Πανεπιστημίου του Αμβούργου που βρίσκονται σε άλλες περιοχές είναι:

* Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Αμβούργου (Eppendorf)
* Ινστιτούτο βοτανολογίας (Flottbek)
* Ινστιτούτο Υδροβιολογίας και Αλιείας Επιστήμης κοντά στο λιμάνι και Έλβα (Altona)
* Παρατηρητήριο Αμβούργου (Bergedorf)

## Σχολές
* Νομική Σχολή
* Σχολή Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών
* Ιατρική Σχολή
* Σχολή Παιδαγωγικής Ψυχολογίας και Ανθρώπινης Κίνησης
* Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών
* Σχολή Μαθηματικών, Πληροφορικής, και Φυσικών Επιστημών
* ZBH Κέντρο Βιοπληροφορικής

### Μέλη ΔΕΠ
Με σχεδόν 850 καθηγητές που ασχολούνται με τη διδασκαλία και την έρευνα, το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου είναι το μεγαλύτερο στο Αμβούργο. Υπάρχουν 1.800 μέλη ΔΕΠ και 6.650 διοικητικοί υπάλληλοι σε 270 κτήρια στο Αμβούργο, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Αμβούργο
Αμβουργου
Άνω Αντικέρι Αμοργού

Το **Άνω Αντικέρι** είναι ακατοίκητο νησί των Κυκλάδων. Η έκτασή του είναι 1,077 τ.χλμ.. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αμοργού.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Panoramio-Google maps

Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αμοργού
Μετάλλιο για την σωτηρία των ετοιμοθάνατων

Το **Μετάλλιο για την σωτηρία των ετοιμοθάνατων** (ρωσ. медаль «За спасение погибавших») είναι ένα βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Δημιουργήθηκε στις 2 Μαρτίου του 1994, με το διάταγμα **Νο.442**.

## Απονομή

Το Μετάλλιο για την σωτηρία των ετοιμοθάνατων απονέμεται σε πολίτες για την σωτηρία των συνανθρώπων τους σε φυσικές καταστροφές, υδρόβιες και εδάφιες, όταν ξεσπά μια φωτιά και σε άλλες σοβαρές καταστάσεις.

## Μετάλλιο για την σωτηρία των πνιγμένων
Προκάτοχος του βραβείου ήταν το μετάλιο για την σωτηρία των πνιγμένων (ρωσ. Медаль «За спасение утопающих»). Δημιουργήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1957, με διάταγμα του Πρόεδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Ωστόσο, μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, το 1991, με το διάταγμα **Νο.442**, που εκδόθηκε στις 2 Μαρτίου του 1994, αντικαταστάθηκε από το Μετάλλιο για την σωτηρία των ετοιμοθάνατων.

Το Μετάλλιο για την σωτηρία των πνιγμένων απονεμόταν για:

*Το κουράγιο και την αφοσίωση που έδειξαν οι βραβευμένοι κατά την διάρκεια διάσωσης ενός πνιγμένου.
*Την επαγρύπνηση και την εφευρετικότητα, χάρη στην οποία οι πνιγμένοι σώθηκαν.
*Την υποδειγματική οργάνωση υδρόβιων υπηρεσιών διάσωσης.

Σωτηρια ετοιμοθανατων
Παναγία του Κουρσκ

200px|δεξιά|μικρογραφία|Η θαυματουργή Παναγία του Κουρσκ
Η **Παναγία του Κουρσκ** (), είναι ένα από τα πλέον παλαιά ιερά και θαυματουργά εικονίσματα της Παναγιάς, της άλλοτε Ρωσικής Αυτοκρατορίας που βρέθηκε στην παλαιά πόλη Κουρσκ. Πρόκειται για εικόνισμα της Παναγίας της βρεφοκρατούσας περιβαλλόμενη από παραστάσεις 9 προφητών, τέσσερις εκατέρωθεν και μία στο κάτω μέρος, ενώ πάνω από την Παναγία φέρεται η παράσταση του Θεού Πατρός (Σαβαώθ) με το Άγιο Πνεύμα, συμπληρώνοντας έτσι με το εικονιζόμενο βρέφος (Ιησού) την Αγία Τριάδα, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την Παναγία και Θεομήτορα.

Οι εικονιζόμενοι προφήτες του ιερού αυτού προσκυνήματος από άνω αριστερά προς τα κάτω και δεξιά είναι κατά σειρά οι: Προφητάναξ Δαυίδ, Μωυσής, Ησαΐας, Γεδεών, Αββακούμ (κάτω) και Ηλίας, Ιερεμίας, Δανιήλ και ο βασιλιάς Σολομών.
μικρογραφία|αριστερά|280px|Πίνακας "Λιτανεία της εικόνας, του Ηλ. Ρέπιν
Το εικόνισμα αυτό φυλάσσονταν στο ομώνυμο μοναστήρι που ανεγέρθηκε στο σημείο εύρεσης της εικόνας. Κατά τη μπολσεβική επανάσταση ακολούθησε μεγάλη καταστροφή του άλλοτε περίλαμπρου μοναστηριού αλλά η ιερή εικόνα διασώθηκε και μεταφέρθηκε πρώτα σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις, και έπειτα στη Νέα Υόρκη όπου και βρίσκεται στη κατοχή της εκεί ορθόδοξης ρωσικής εκκλησίας. Σήμερα καταβάλλονται προσπάθειες ανοικοδόμησης του ιστορικού μοναστηριού. Το 1997 κόπηκε ιδιαίτερο αναμνηστικό νόμισμα για τη συμπλήρωση 400 χρόνων από την ίδρυση του ιστορικού μοναστηριού.

* Η Ι.Μονή Παναγίας του Κουρσκ υπάγεται εκκλησιαστικά στην Αρχιεπισκοπή Κουρσκ και Μπελγκόροντ που εδρεύει στο Κουρσκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εικόνες (Χριστιανισμός)
Σπειροειδής γαλαξίας

right|255px|thumb|Σπειροειδής γαλαξίας
Οι **σπειροειδείς γαλαξίες**, αλλιώς γαλαξίες **τύπου S**, αποτελούνται συνήθως από ένα λαμπρό πυρήνα και δύο συνεπίπεδες αντιδιαμετρικές και συμμετρικές σπείρες. Οι σπειροειδείς γαλαξίες αποτελούν το 40% με 50% του συνόλου των γαλαξιών που παρατηρούνται στο διάστημα. Χωρίζονται σε τρεις υποκατηγορίες, τους Sa που έχουν λαμπρό πυρήνα και κλειστές σπείρες, τους Sb με πιο ανοικτές σπείρες και τους Sc με πολύ ανοικτές σπείρες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα Sb είναι ο δικός μας Γαλαξίας. Ακόμη υπάρχει η υποκατηγορία S0 που ανήκουν όλοι οι γαλαξίες που βρίσκονται στο μεταβατικό τους στάδιο, από ελλειπτικοί γαλαξίες να γίνουν σπειροειδείς. Αυτοί οι γαλαξίες διαθέτουν ένα πεπλατυσμένο γαλαξιακό δίσκο χωρίς όμως να έχουν αποκτήσει ακόμη σπείρες.

## Βιβλιογραφία


* Αυγολούπης Σταύρος, Σειραδάκης Γιάννης (1987): *Παρατηρησιακή Αστρονομία*, εκδόσεις «Πλανητάριο Θεσσαλονίκης». ISBN 960-86810-3-0
* Δανέζης Μάνος, Θεοδοσίου Στράτος (1999): *Το Σύμπαν που αγάπησα. Εισαγωγή στην Αστροφυσική*, εκδόσεις «Δίαυλος». ISBN 960-531-063-5
* Ξυλοπαρκιώτης, Κωνσταντίνος: «Το αίνιγμα των σπειροειδών γαλαξιών», *[[Περισκόπιο της Επιστήμης]]*, τεύχος 214 (Φεβρουάριος 1998), σσ. 30-40
* *Στοιχεία Αστρονομίας & Διαστημικής*, ΟΕΔΒ. ISBN 960-06-1468-7


*
Λεωτυχίδας ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Λεωτυχίδας** ή **Λεωτυχίδης** ήταν βασιλιάς της Σπάρτης από το 491 π.Χ. - 469 π.Χ. και ήταν ο 16ος από τη δυναστεία των Ευρυποντιδών. Ήταν γιος του Μενάρη, 5ου εξαδέλφου του βασιλιά Δημάρατου. Ήταν απόγονος του Αναξανδρίδα Α' των Ευρυποντιδών ως εξής: Αναξανδρίδας Α', Αρχίδαμος, Αναξίλαος, Λεωτυχίδης, Ιπποκρατίδης, Αγησίαλος, Μενάρης, Λεωτυχίδας.

Πήρε μέρος ως στρατηγός των Ελλήνων μαζί με τον Ξάνθιππο κατά τη μάχη της Μυκάλης το 479 π.Χ. Εκεί κατατρόπωσε το περσικό τείχος και τους Πέρσες σε ξηρά και θάλασσα. Μετά από χρόνια εξεστράτευσε κατά των Αλευάδων στη Θεσσαλία. Δεν κατάφερε να τους νικήσει και θεωρήθηκε ύποπτος προδοσίας. Κατέφυγε στην Τεγέα όπου και πέθανε.

Από τον πρώτο του γάμο είχε γιο τον Ζευξίδαμο, πατέρα του Αρχίδαμου Β'. Νυμφεύθηκε σε δεύτερο γάμο την Ευρυδάμη (κόρη του Διακτορίδου) και είχε κόρη τη Λαμπιτώ, που παντρεύτηκε τον Αρχίδαμο Β'.

Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Λεωτυχίδας

Με το όνομα **Λεωτυχίδας** μπορεί να αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
* Ο Λεωτυχίδας ο Λακεδαιμόνιος, βασιλιάς της Σπάρτης.
* Ο Λεωτυχίδας Ιπποκρατίδα ο Λακεδαιμόνιος, μέλος του βασιλικού οίκου των Ευρυποντιδών της Σπάρτης.
* Ο Λεωτυχίδας Αρχιδάμου ο Λακεδαιμόνιος, αμφισβητούμενος γιος του βασιλιά της Σπάρτης Αρχίδαμου Β΄.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κουρσκ

Το **Κουρσκ** (ρωσικά: Курск) είναι πόλη της Ρωσίας, πρωτεύουσα ομώνυμης διοικητικής περιφέρειας, βορειοανατολικά της Ουκρανίας, στη συμβολή των ποταμών Τούσκαρ ή Τούσκορ και Σέιμ ή Τούρα (παραπόταμοι του Κουρ).

## Γενικά
Το Κουρσκ αποτελεί σπουδαίο σιδηροδρομικό κόμβο προς τη βόρεια και. ανατολική Ρωσία  και Ουκρανία, αλλά και μεγάλο εμπορικό κέντρο με παραγωγή σιτηρών και κτηνοτροφικών προϊόντων. Το 1926 αριθμούσε 98.000 περίπου κατοίκους, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ο πληθυσμός έφτασε τις 415.159 κατοίκους.

Στη πόλη υφίστανται μεγάλα πνευματικά ιδρύματα όπως Πανεπιστήμιο Πολυτεχνείο Γεωργική Ακαδημία κ.α. Κοντά στο πολιτικό αεροδρόμιο του Κουρσκ και σε απόσταση 7 χλμ. ανατολικά της πόλης βρίσκεται η μεγάλη πολεμική αεροπορική βάση Βοστόσνι που είχε ιδιαίτερη δράση στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου και που σήμερα αποτελεί την έδρα της 14ης ρωσικής πτέρυγας μάχης.

Στη περιοχή της πόλης αυτής έχουν βρεθεί πολύ μεγάλα κοιτάσματα σιδηρούχων μεταλλευμάτων σε βάθος 150 μέτρα υπό την επιφάνεια του εδάφους παρουσιάζοντας έτσι τη μεγαλύτερη μαγνητική παρεκτροπή πυξίδας στην επιφάνεια της Γης, γνωστή και ως Μαγνητική ανωμαλία του Κουρσκ

Το Κουρσκ είναι περισσότερο όμως γνωστό για την ομώνυμη μάχη που συνέβη στη περιοχή, και συγκεκριμένα παρά το παραπλήσιο χωριό Προκχόροβκα, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταξύ Γερμανών και Ρώσων, όπου σημειώθηκε η μεγαλύτερη σε αριθμό αναμέτρηση αρμάτων μάχης, αλλά και από τις πιο φονικές του πολέμου.

Επίσης για τους ορθόδοξους Χριστιανούς το Κουρσκ είναι επιπλέον γνωστό από τη θαυματουργό εικόνα της Παναγίας της βρεφοκρατούσας, η Παναγία του Κουρσκ,  που φυλάσσονταν στο ομώνυμο μοναστήρι που ανεγέρθηκε στο σημείο εύρεσης. Σήμερα το εικόνισμα  βρίσκεται στις ΗΠΑ, υπό την κατοχή της εκεί απόδημης ορθόδοξης ρωσικής εκκλησίας.

## Αξιοθέατα
thumb|left|280px|Ο καθεδρικός ναός του Κουρσκ
Σπουδαίο αξιοθέατο της πόλης είναι ο καθεδρικός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Σέργιο και στη Παναγία του Καζάν, η είσοδος του οποίου θυμίζει αρχαίο ελληνικό ναό, με κιονοστοιχία, ο ομώνυμος σιδηροδρομικός σταθμός, η έπαυλη Ρομοντανόφσκι που μετετράπη σε επιμελητήριο, το Μοναστήρι της Παναγίας του Κουρσκ, πολιούχου της πόλης, που κατά τη ρωσική επανάσταση λεηλατήθηκε και ένα μεγάλο τμήμα του κατεδαφίστηκε, και βεβαίως το πολεμικό μνημείο της περίφημης μάχης.

## Σημειώσεις
Σε κοντινή απόσταση από την πόλη εκτείνεται η μεγάλη στέπα της Κούρσκαγια που ποτέ δεν έχει καλλιεργηθεί.

## Δείτε επίσης
* Μάχη του Κουρσκ

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΕ΄, σελ.81.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Κουρσκ
Κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη 1863

Η **Κυβέρνηση Ζηνοβίου Βάλβη** (11 Φεβρουαρίου 1863 – 25 Μαρτίου 1863), ήταν η τρίτη κυβέρνηση στο διάστημα της Μεσοβασιλείας του Ελληνικού κράτους, και προέκυψε ύστερα από την ψηφοφορία των πληρεξουσίων της  Β΄ Εθνοσυνέλευσης των Αθηνών.

Στη συνεδρίαση της 19ης Μαρτίου 1863, και ύστερα από την άρνηση της αγγλικής διπλωματίας της παραχώρησης του Στέμματος στον  πρίγκιπα Άλφρεντ, - λόγω προηγούμενων διεθνών συνθηκών που απαγόρευαν να ανέλθει στο θρόνο της Ελλάδας, πρίγκηπας από τις Προστάτιδες Δυνάμεις - η Εθνοσυνέλευση αποφάσισε να εκλέξει τον πρίγκιπα Γουλιέλμο της Δανίας, δηλαδή τον μελλοντικό Γεώργιο Α΄, ως Βασιλέα των Ελλήνων.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου

* «*Πρόεδρος υπουργικού συμβουλίου*»: Ζηνόβιος Βάλβης, *(πληρεξ. [[Μεσολόγγι|Μεσολογγίου]])
* «*Επί των Εξωτερικών* υπουργός»: [[Δημήτριος Σ. Μαυροκορδάτος]], *(πληρεξ. «των εν Λιβόρνω ευρισκομένων Ελλήνων»)
* «*Επί των Εσωτερικών* υπουργός»:  Ανδρέας Αυγερινός, *(πληρεξ. [[Ηλεία|Ηλιείας]])* 
* «*Επί των Οικονομικών* υπουργός»: Δημήτριος Χαραλάμπης, *(πληρεξ. [[Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς|Επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς]])*
* «*Επί των Στρατιωτικών* υπουργός»:  Λεωνίδας Σμόλεντς, *(πληρεξ. [[Αττική|Αττικής]])*
* «*Επί της Δικαιοσύνης* υπουργός»: Ιωάννης Παπαζαφειρόπουλος, *(πληρεξ. [[Μαντίνεια Αρκαδίας|Μαντινείας]])*
* «*Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως* υπουργός: Κωνσταντίνος Δόσιος, *(πληρεξ. [[Αττική|Αττικής]])*
* «*Επί των Ναυτικών* υπουργός»: Δημήτριος Μπουντούρης, *(πληρεξ. [[Ύδρα|Ύδρας]])*

Ύστερα από τις ταραχές των Φεβρουαριανών (3 - 13 Φεβρουαρίου), η απόφαση της Εθνοσυνέλευσης για αύξηση της οικονομικής αποζημίωσης των πληρεξουσίων ήρθε να ταράξει ακόμα μια φορά την Αθήνα. Μέσα σε μια περίοδο λιτότητας και ενώ η κυβέρνηση προσπαθούσε να εξοικονομήσει χρήματα από παντού, το γεγονός αυτό, ξεσήκωσε τους Αθηναίους, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν διαμαρτυρόμενοι έξω από το σπίτι του Μωραϊτίνη και έπειτα του Κουμουνδούρου. Η Εθνοσυνέλευση ανέστειλε την ισχύ του ψηφίσματος ωστόσο πολλοί βουλευτές έθεσαν θέμα ανικανότητας της κυβέρνησης Βάλβη, η οποία και αντικαταστάθηκε στις 25 Μαρτίου από την κυβέρνηση του Διομήδη Κυριακού.

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


 

1863 02
Κατηγορία:1863
18