open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σαν Ραφαέλ (Μεντόσα)

Το **Σαν Ραφαέλ** () είναι πόλη στη νότια περιοχή της επαρχίας Μεντόσα της Αργεντινής. Με 118.009 κατοίκους (απογραφή 2010), είναι η μεγαλύτερη πόλη και η έδρα του νομού Σαν Ραφαέλ.

Η πόλη απέχει 240 χλμ. από την πρωτεύουσα της επαρχίας και 990 χλμ. από την ομοσπονδιακή πρωτεύουσα. Τα φυσικά αξιοθέατα της περιοχής περιλαμβάνουν τον ποταμό Ντιαμάντε, ο οποίος διασχίζει την πόλη, τον ποταμό Ατούελ, ο οποίος διατρέχεται από ορμητικά νερά στα νότια, και τη λίμνη Λος Ρεϊούνος, 20 χλμ. δυτικά του Σαν Ραφαέλ.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Ερείπια του οχυρού του Σαν Ραφαέλ
Οι ισπανικές αποστολές με επικεφαλής τον Φρανσίσκο ντε Βιγιάγκρα από τη σημερινή Χιλή ερεύνησαν για πρώτη φορά την περιοχή το 1551 και, βρίσκοντας έναν καλά εδραιωμένο γεωργικό πολιτισμό των Κοκίμπο και Ντιαγκίτα, υπέταξαν γρήγορα τους υπάρχοντες λαούς και απαλλοτρίωσαν τη γη. Ωστόσο, οι εκτοπισμένοι Πεχουέντσε εξεγέρθηκαν και οι επανειλημμένες επιθέσεις οδήγησαν σε μια συνθήκη το 1804 που υπέγραψε ο αντιβασιλέας Ραφαέλ ντε Σομπρεμόντε, με την οποία οι Πεχουέντσε παραχώρησαν γη στις αποικιακές αρχές. Η κατασκευή του οχυρού Σαν Ραφαέλ ντελ Ντιαμάντε και η ολοκλήρωσή του στις 2 Απριλίου 1805 σηματοδότησε την επίσημη ίδρυση του Σαν Ραφαέλ.

Το Σαν Ραφαέλ παρέμεινε σχετικά απομονωμένο από την υπόλοιπη χώρα, πολύ καιρό μετά την ανεξαρτησία του 1816. Το γεωργικό δυναμικό της περιοχής και η στρατηγική της θέση έπεσαν τελικά στην αντίληψη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το 1871 ανατέθηκε στον πολιτικό μηχανικό Χούλιο Μπαγιοφέτ να επιβλέψει την ανάπτυξη του Σαν Ραφαέλ. Οι προσπάθειές του επικεντρώθηκαν στα αναγκαία δημόσια έργα, μεταξύ των οποίων ήταν δημόσια κτίρια, σχολεία, πλατείες, νοσοκομείο, καθεδρικός ναός και αρδευτικά έργα. Τα αρδευτικά κανάλια συνοδεύονταν από ένα γεωργικό εργαστήριο και μια ομάδα γεωπόνων και, μέχρι το 1900, οι οπωρώνες της περιοχής του Σαν Ραφαέλ είχαν προσελκύσει ένα σημαντικό ποσοστό Ιταλών και Γάλλων μεταναστών.

Αυτή η ξαφνική ευημερία οδήγησε στον επίσημο ορισμό του Σαν Ραφαέλ ως έδρα του νομού το 1903 και, τον ίδιο Νοέμβριο, οι αναπτυσσόμενοι σιδηρόδρομοι έφτασαν στην πόλη. Οι σιδηρόδρομοι οδήγησαν στην τοπική ανάπτυξη βιομηχανιών επεξεργασίας τροφίμων, καθώς και στον χαρακτηρισμό του οικισμού ως «πόλη» το 1922. Οι χειμαρρώδεις ποταμοί Ατούελ και Ντιαμάντε διευκόλυναν την κατασκευή πολλών σημαντικών υδροηλεκτρικών φραγμάτων στην περιοχή, αναδεικνύοντας περαιτέρω το Σαν Ραφαέλ ως οικονομικό και τουριστικό κέντρο στη νότια επαρχία Μεντόζα. Το πρώτο, το υδροηλεκτρικό φράγμα Νιχουίλες, εγκαινιάστηκε το 1953 στον ποταμό Ατούελ. Η εγκατάσταση, η οποία παράγει περίπου 1000 MWh ετησίως (σήμερα σχεδόν το 1% του συνόλου της χώρας), είχε επίσης ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός ταμιευτήρα 9.000 εκταρίων, φέρνοντας μαζί του αυξανόμενο τουρισμό αναψυχής στην περιοχή. Ένα εξίσου σημαντικό έργο, το φράγμα Λος Ρεϊούνος, κατασκευάστηκε στον ποταμό Ντιαμάντε, νότια του Σαν Ραφαέλ, και εγκαινιάστηκε το 1984. Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο .

## Κλίμα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Ρυσάνζ

Το **Ρυσάνζ** (, , ,  ή ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρυσανζουά ().

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Σγουρός Σπάτας

Ο **Σγουρός Σπάτα** μέλος της μεγάλης Αλβανικής Οικογένειας Σπάτα ήταν λόρδος της Άρτας (1399) και άρχοντας του Αγγελοκάστρου (1400-1403) την εποχή που ξέσπασαν εμφύλιοι πόλεμοι στα μέλη της οικογένειας. Ο Ιωάννης Μπούας Σπάτας διόρισε λίγο πριν τον θάνατο του (29 Οκτωβρίου 1399) τον μικρότερο αδελφό του Σγουρό Σπάτα, κυβερνήτη της Ναυπάκτου και διάδοχό του στο Δεσποτάτο της Άρτας. Σε λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Ιωάννη ο τυχοδιώκτης σφετεριστής Βογκόης κατέλαβε την Άρτα. Ο εγγονός του Ιωάννη Σγουρού Μορίς Σπάτα ανακατέλαβε την Άρτα από τον Βογκόη και τον διαδέχθηκε ο ίδιος, ο Σγουρός παρέμεινε κυβερνήτης μόνο στο Αγγελόκαστρο. Σε λίγα χρόνια (1403) ο Κάρολος Α΄ Τόκκος πολιορκούσε το Αγγελόκαστρο, ο Μορίς ήρθε από την Άρτα να υπερασπιστεί τον Σγουρό. Ο Κάρολος Α΄ Τόκκος αποκρούστηκε, αλλά ο Σγουρός Σπάτα πέθανε αμέσως μετά από τα τραύματα του, τον διαδέχθηκε ο γιος του Παύλος Σπάτα. Ο Παύλος που είχε υποστήριξη από την Οθωμανική αυτοκρατορία ηττήθηκε από τον Κάρολο Τόκκο και δραπέτευσε αφού παρέδωσε το Αγγελόκαστρο στους Οθωμανούς, ο ίδιος αποσύρθηκε στην Ναύπακτο που την πούλησε στην Δημοκρατία της Βενετίας. Μετά την οπισθοχώρηση του Παύλου, ο Μορίς Σπάτα και ο Κάρολος Α΄ Τόκκο μοίρασαν την Αιτωλία και την Ακαρνανία. Ο Κάρολος Α΄ Τόκκο κράτησε το Αγγελόκαστρο (1408).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ivo Banac (1988). The National Question in Yugoslavia: Origins, History, Politics. Cornell University Press. 
* Traian Stoianovich (1 September 1994). Balkan Worlds: The First and Last Europe. M.E. Sharpe. 
* Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor: University of Michigan Press. 
* Nicol, Donald MacGillivray (2010). The Despotate of Epiros 1267–1479: A Contribution to the History of Greece in the Middle Ages. Cambridge: Cambridge University Press. 
* Milan Šufflay, Srbi i Arbanasi (1925)

Κατηγορία:Αλβανοί ευγενείς του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Δεσπότες της Άρτας
Κατηγορία:Ιστορία της Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Οικογένεια Σπάτας
Blue Beetle

Το **Blue Beetle** είναι το όνομα τριών πλασματικών υπερηρώων που εμφανίζονται σε Αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από διάφορες εταιρείες από το 1939, με την πιο πρόσφατη να είναι η DC Comics. 

Ο αρχικός Blue Beetle, με όνομα **Νταν Γκάρετ**, δημιουργήθηκε από τον Τσαρλς Νίκολας Γουουζκόσκι και την Fox Comics. Ο δεύτερος Blue Beetle είναι ο **Τεντ Κορντ**, ο οποίος δημιουργήθηκε από την Charlton Comics και έγινε μέρος του Σύμπαντος της DC κατά την διάρκεια του *Crisis on Infinite Earths*. Ο τρίτος Blue Beetle, **Χάιμε Ρέγιες**, έγινε η βασική έκδοση του χαρακτήρα με το reboot των DC Comics με τίτλο "New 52".

Ο Blue Beetle εμφανίζεται σε διάφορα μέσα βασισμένα στα κόμικς της DC. Οι Σεμπάστια Σπενς και Τζάρεν Μπάρτλετ υποδύονται τους Κορντ και Ρέγιες, αντίστοιχα, στην τηλεοπτική σειρά *[[Σούπερμαν: Τα Χρόνια της Νιότης]]*. Ο Σόλο Μαριντουένια υποδύθηκε τον Ρέγιες στην ταινία του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC (DCEU) *[[Blue Beetle (ταινία)|Blue Beetle]]* (2023) και είναι προγραμματισμένος να επαναλάβει τον ρόλο του στο Σύμπαν της DC (DCU), ξεκινώντας με μια σειρά κινουμένων σχεδίων με πρωταγωνιστή τον ίδιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Blue Beetle στο Grand Comics Database

Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1966
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 2006
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1939
Κατηγορία:Teen Titans
Κατηγορία:Χαρακτήρες της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης
Σουσάννα Μαρ

Η **Σουσάννα Γκεόργκιεβνα Μαρ** (, πραγματικό επώνυμο *Τσαλχουσιάν*, , 26 Φεβρουαρίου 1900, Ναχιτσεβάν επί του Ντον - 27 Οκτωβρίου 1965, Μόσχα) ήταν Ρωσίδα ποιήτρια και μεταφράστρια.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1900 στο Ναχιτσεβάν επί του Ντον, στην οικογένεια του αρμενικής καταγωγής διάσημου ναχιτσεβανού δικηγόρου Γκριγκόρι Χριστοφόροβιτς Τσαλχουσιάν, και της γυναίκας του, Σοφία Αντρέιεβνα. Το 1920 εντάχθηκε στη λογοτεχνική ομάδα των Νιτσεβόκων. Συγγραφέας της ποιητικής συλλογής "*Αμπέμ*" (Μόσχα, 1922), αφιερωμένης στον Ρώσο ποιητή-ιμαζινιστή Α. Μ. Μαριενγκόφ.

Ο πρώτος της γάμος έγινε με τον Ριούρικ Ροκ (1898-1962), Ρώσο ποιητή και αρχηγό των Νιτσεβόκων. Ο δεύτερος της σύζυγος ήταν ο Ιβάν Αξιόνοφ (1884-1935), Ρώσος ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας και τέχνης, μεταφραστής.

Μεταξύ των μεταφράσεων της Σ. Γ. Μαρ είναι ποιήματα του Μιτσκέβιτς, ιδιαιτέρως το ποίημά του "*Παν Ταντέους*" (ξεχωριστή έκδοση - 1956), αλλά και μεταφράσεις από την σύγχρονη αγγλική ποίηση (ως μέρος της "*Ανθολογίας της νέας αγγλικής ποίησης*", 1938).

Πέθανε στις 27 Οκτωβρίου 1965 στη Μόσχα. Η τεφροδόχος με τις στάχτες της Σ. Γ. Μαρ θάφτηκε στον τάφο της μητέρας της, στο αρμενικό νεκροταφείο του Ροστόφ επί του Ντον.

## Βιβλιογραφία
* Αρμενία του Ντον. Τεύχος 1. - Ροστόφ-επί-του-Ντον, 2007. - ISBN 5-901377-18-4 .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Radio Liberty. Ivan Aksenov και τα περίχωρα 

Κατηγορία:Ρωσίδες ποιήτριες
Αέτσι Ράνοφ

Ο **Αέτσι Ράνοφ** (, πραγματικό όνομα **Αλεξάντρ Ισαάκοβιτς Ράνοφ**, , 7 Δεκεμβρίου 1899, Ροστόφ επί του Ντον - 1979, Ντουσαμπέ) ήταν Ρώσος επιδημιολόγος και ποιητής, μέλος της λογοτεχνικής ομάδας των Νιτσεβόκων.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1899 στο Ροστόφ επί του Ντον.

Αποφοίτησε από την ιατρική σχολή του 1ου Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας.

Μέλος της λογοτεχνικής ομάδας "Νιτσεβόκοι", που δημιουργήθηκε στη Μόσχα στις αρχές του 1920 και έλαβε τον τελικό της σχηματισμό τον Αύγουστο του 1920 υπό την Ένωση Ποιητών στο Ροστόφ επί του Ντον.

Τον Ιούλιο του 1920, ο Ριούρικ Ροκ, ο Αέτσι Ράνοφ και ο Λάζαρ Σουχαρέμπσκι δημοσίευσαν τη συλλογή νιτσεβοκικών ποιημάτων "*Σε εσάς*" στη Μόσχα.

Από το 1922 έως το 1926 εργάστηκε στο όμπλαστ των Ουραλίων, αρχικά ως ασκούμενος και στη συνέχεια ως γιατρός της κομητείας.

## Κρατικά βραβεία

* Τάγμα του Σήματος της Τιμής
* Μετάλλιο «Για γενναίο έργο στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο του 1941-1945»

## Οικογένεια

* Σύζυγος του ήταν η Γιελένα Αλεξάντροβνα Ράνοβα (1897-1979), δασκάλα,ποιήτρια. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
** τον Αλεξάντρ Αλεξάντροβιτς Ράνοφ (1922-1941).
** τον Βαντίμ Αλεξάντροβιτς Ράνοφ (1924-2006), μετέπειτα Ρώσο αρχαιολόγο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία του Α. Ράνοφ

Κατηγορία:Ποιητές του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Κατηγορία:Ρώσοι επιδημιολόγοι
Σαμουέλ Ούσκε

Ο **Σαμουέλ Ούσκε** (Λισαβόνα, περίπου 1500 - μετά το 1555 στην Ιταλία ή την Παλαιστίνη) ήταν Πορτογάλος converso Εβραίος συγγραφέας που εγκαταστάθηκε στη Φεράρα.

Το κύριο έργο του είναι το *Consolação às Tribulações de Israel* ("Παρηγορία για τις δοκιμασίες του Ισραήλ"), Φερράρα, 1553.
Φαίνεται ότι είναι ο μόνος από τους σύγχρονους του Σόλομον Ιμπν Βέργκα που έκανε χρήση του *Σκήπτρου του Ιούδα του τελευταίου.*

Του πιστώνεται η επινόηση του επιθέτου «Μητέρα του Ισραήλ» (Ιουδαϊο-ισπανικά: *Madre de Israel*) για την πόλη της Θεσσαλονίκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορτογάλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς
Το πορτρέτο μιας γυναίκας που φλέγεται

***Το πορτρέτο μιας γυναίκας που φλέγεται*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Portrait de la jeune fille en feu***) είναι γαλλική αισθηματική δραματική ταινία του 2019 σε σενάριο και σκηνοθεσία της Σελίν Σιαμά, με πρωταγωνίστριες τη Νοεμί Μερλάν και την Αντέλ Ενέλ. Η ταινία είναι τοποθετημένη στη Γαλλία στα τέλη του 18ου αιώνα και αφηγείται την ιστορία μιας λεσβιακής σχέσης μεταξύ μιας αριστοκράτισσας και μιας ζωγράφου, στην οποία ανατέθηκε να ζωγραφίσει το πορτρέτο της πρώτης.

Η ταινία επιλέχθηκε για να διαγωνιστεί για τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών του 2019. Κέρδισε τον Queer Φοίνικα και έγινε η πρώτη ταινία σκηνοθετημένη από γυναίκα που έλαβε το βραβείο. Η Σιαμά κέρδισε, επίσης, το βραβείο Καλύτερου Σεναρίου του φεστιβάλ.

Προτάθηκε για Ανεξάρτητο Βραβείο Spirit, Βραβείο Broadcast Film Critics Association και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, ενώ επελέγη από το National Board of Review ως μία από τις πέντε κορυφαίες ξενόγλωσσες ταινίες του 2019.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Γαλλικές ιστορικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2019
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Οικογένεια Σπάτα

Η **Οικογένεια Σπάτα**  ήταν Αλβανική οικογένεια ευγενών υποτελών αρχικά στην Δημοκρατία της Βενετίας και αργότερα στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Οι προπάτορες της Οικογένειας ήταν οι Δεσπότες της Άρτας Ιωάννης Μπούας Σπάτας και Σγουρός Σπάτας. Το όνομα *"Σπάτα"* μεταφράζεται στην Αλβανική γλώσσα ως *"Σπαθί"*. Στις αρχές του 14ου αιώνα έμποροι, μετανάστες και επιδρομείς Αλβανοί κατέκλυσαν την Ελλάδα, ξεκίνησαν τις επιδρομές στην Θεσσαλία (1325, 1334). Οι Αλβανοί λεηλάτησαν την Ήπειρο, την Αιτωλία και την Ακαρνανία (1358), ίδρυσαν πριγκιπάτα με αρχηγούς τον Ιωάννη Μπούα και τον Πέτρο Λιόσα, αλώθηκε και η Ναύπακτος (1378). Η Οικογένεια των Σπάτα είχε συχνά καλές σχέσεις με τους Οθωμανούς που τους θεωρούσε ως προστάτες. Ο ιστορικός Καρλ Χοπφ καταγράφει το γενεαλογικό δέντρο της Οικογένειας που έγινε αποδεκτό από τους περισσότερους ιστορικούς.

*Ιωάννης Μπούας Σπάτας, ο Συμεών Ούρεσης Παλαιολόγος τον διόρισε κυβερνήτη της Ηπείρου και της Αιτωλίας (1359-1360).
**Ειρήνη Σπάτα, παντρεύτηκε τον Δεσπότη των Ιωαννίνων Ησαύ Μπουοντελμόντι (1396)
**Ανώνυμη θυγατέρα που παντρεύτηκε τον Αλβανό φύλαρχο Τζων Ζενεβίσι.
**Άγνωστο τέκνο
***Μορίς Σπάτας
***Γιακούμπ Σπάτας
*Σγουρός Σπάτας
**Παύλος Σπάτας, Οθωμανός υποτελής.

Η Οικογένεια Σπάτα δεν είχε συγγενικές σχέσεις με την Φάρα Μπούα.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Aleksić, Marko (2007). Mediaeval Swords from Southeastern Europe: Material from 12th to 15th Century. Belgrade: Marko Aleksić. 
*Hammond, Nicholas Geoffrey Lemprière (1976). Migrations and Invasions in Greece and Adjacent Areas. Park Ridge, NJ: Noyes Press. 
*Luttrell, Anthony (1982). Latin and Greece: The Hospitallers and the Crusades, 1291–1440. London: Ashgate Publishing Limited. 
*Madgearu, Alexandru; Gordon, Martin (2008). The Wars of the Balkan Peninsula: Their Medieval Origins. Lanham, MD: Scarecrow Press. 
*Pipa, Arshi (1978). Albanian Folk Verse: Structure and Genre. Munich: Trofenik. 
*Schirò, Giuseppe (1971–1972). "La genealogia degli Spata tra il XIV e XV sec. E due Bua sconosciuti". Rivista di Studi Bizantini e Neoellenici. 28–29: 67–85.

Κατηγορία:Οικογένεια Σπάτας
CEV Challenge Cup ανδρών 2022–23

Το **CEV Challenge Cup ανδρών 2022–23** ήταν το 43ο πρωτάθλημα της τριτοβάθμιας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης πετοσφαίρισης ανδρών, CEV Challenge Cup.  Τον τίτλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός για 1η φορά στην ιστορία του. 

## Κλήρωση

## Παραπομπές

Κατηγορία:CEV Challenge Cup ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2022
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2023
Κοστούρινο

thumb|280px|Το χωριό Κοστούρινο του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, εν έτει 1931
Το **Κοστούρινο** (σλαβ.: Костурино) είναι χωριό στον Δήμο Στρώμνιτσας της Βόρειας Μακεδονίας. Παλαιότερα ήταν μέρος του Δήμου Κούκλις.

Το χωριό και τα όρη γύρω του ήταν το σκηνικό της Μάχης του Κοστούρινο μεταξύ Βουλγάρων και Ιρλανδών τον Δεκέμβριο του 1915.

## Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε συνολικά 1.280 κατοίκους. Οι εθνότητες του χωριού περιλαμβάνουν:

*Σλαβομακεδόνες 1.276
*Σέρβοι 2
*Τούρκοι 1
*Άλλοι 1

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
NGC 3972

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3972** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ στις 14 Απριλίου 1789. Απέχει 66&nbsp;εκατομμύρια έτη φωτός και απομακρύνεται με ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα 846&nbsp;km/s. Ανήκει επίσης στην Ομάδα γαλαξιών NGC 3992.

## Υπερκαινοφανής
Στις 26 Απριλίου 2011 ανιχνεύθηκε από τους Zhangwei Jin και Xing Gao ένας υπερκαινοφανής τύπου Ia ο οποίος ονομάστηκε **SN 2011by**. Βρισκόταν  ανατολικά και  βόρεια από τον γαλαξιακό πυρήνα.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
3972
37466
06904
Κατηγορία:Ομάδα γαλαξιών Μ109
+09-20-032
Ρόμπερτ Μπέλτραν

Ο **Ρόμπερτ Αντάμε Μπέλτραν**, περισσότερο γνωστός ως **Ρόμπερτ Μπέλτραν** (αγγλικά: *Robert Beltran*, γεννημένος στις 19 Νοεμβρίου 1953) είναι ένας Αμερικανός ηθοποιός, κυρίως γνωστός για τον ρόλο του ως Διοικητής Chakotay στην τηλεοπτική σειρά Σταρ Τρεκ: Βόγιατζερ της δεκαετίας του 1990. Είναι επίσης γνωστός για τις συμμετοχές του σε θεατρικές παραστάσεις στην Καλιφόρνια.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Ντόμινικ Κίτινγκ

Ο **Ντόμινικ Κίτινγκ** (πραγματικό όνομα: **Ντόμινικ Πάουερ** αγγλικά:*Dominic Keating*) (γενν. 1 Ιουλίου 1961) είναι Άγγλος ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου. Είναι ευρέως γνωστός για τον ρόλο του ως Τόνι στην κωμική σειρά Desmond's στο Channel 4 και για τον ρόλο του ως Υπολοχαγός Μάλκολμ Ριντ στο Σταρ Τρεκ: Αποστολή στο διάστημα.

## Βιογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Λέμιουελ Φράνσις Άμποτ

Ο **Λέμιουελ «Φράνσις» Άμποτ** (, 1760/61 - 5 Δεκεμβρίου 1802) ήταν Άγγλος ζωγράφος προσωπογραφιών, διάσημος για τον πίνακα του Οράτιου Νέλσον, 1ου υποκόμη Νέλσον (που σήμερα εκτίθεται στην αίθουσα Τερακότα της Ντάουνινγκ Στριτ 10) και για τους πίνακες άλλων αξιωματικών του ναυτικού και λογοτεχνών του 18ου αιώνα.
[αριστερά|μικρογραφία|Προσωπογραφία του [Οράτιος Νέλσον|Οράτιου Νέλσον]]
Γεννήθηκε ως Λέμιουελ Άμποτ στο Λέστερσιρ το 1760 ή το 1761, γιος του κληρικού Λέμιουελ Άμποτ, εφημέριου του Άνστεϊ (και αργότερα εφημέριου του Θόρντον) και της συζύγου του Μαίρης. Το 1775, σε ηλικία 14 ετών, έγινε μαθητής του Φράνσις Χέιμαν και έζησε στο Λονδίνο, αλλά επέστρεψε στους γονείς του μετά τον θάνατο του δασκάλου του το 1776. Εκεί συνέχισε να αναπτύσσει το καλλιτεχνικό του ταλέντο ανεξάρτητα, αλλά ορισμένες αρχές υποστηρίζουν ότι μπορεί επίσης να σπούδασε με τον Τζόζεφ Ράιτ του Ντέρμπυ.

Το 1780, ο Άμποτ παντρεύτηκε την Άννα Μαρία και εγκαταστάθηκε και πάλι στο Λονδίνο, όπου διέμενε για πολλά χρόνια στην Καρολάιν Στριτ στο Μπλούμσμπερι. Αν και πραγματοποίησε εκθέσεις στη Βασιλική Ακαδημία, δεν έγινε ποτέ Ακαδημαϊκός. Λέγεται ότι η υπερκόπωση, λόγω των παραγγελιών που αναλάμβανε, και η οικογενειακή δυστυχία οδήγησαν στην παραφροσύνη του. Κηρύχθηκε παράφρων το 1798 και νοσηλεύτηκε από τον Δρ. Τόμας Μάνρο (1759-1833), επικεφαλής ιατρό του νοσοκομείου Μπέθλεμ και ειδικό στις ψυχικές διαταραχές - ο Μάνρο είχε επίσης νοσηλεύσει τον βασιλιά Γεώργιο Γ΄ (1738-1820).

Ο Άμποτ πέθανε στο Λονδίνο στις 5 Δεκεμβρίου 1803.

## Έργα
Ο Άμποτ ζωγράφισε πορτρέτα πολλών προσωπικοτήτων της εποχής. Η προσωπογραφία του Οράτιου Νέλσον το 1797 ξεκίνησε κατά τη διάρκεια μιας περιόδου κατά την οποία και οι δύο άνδρες ζούσαν στο ίδιο κατάλυμα στην Μποντ Στριτ του Λονδίνου. Το τελικό έργο απέσπασε την έγκριση τόσο του Νέλσον όσο και της συζύγου του, με την κυρία Νέλσον να γράφει ότι «η ομοιότητα είναι μεγάλη, είμαι πολύ ευχαριστημένη με τον Άμποτ». Ενώ η προσωπογραφία του Νέλσον ήταν το πιο διάσημο έργο του Άμποτ, άλλα θέματα της εποχής ήταν ο ναύαρχος σερ Ρόμπερτ Κάλντερ, ο υποναύαρχος σερ Τόμας Πάσλεϊ και ο πλοίαρχος Γουίλιαμ Λόκερ, ο αστρονόμος σερ Γουίλιαμ Χέρσελ, ο ποιητής Γουίλιαμ Κάουπερ, οι καλλιτέχνες Φραντσέσκο Μπαρτολότσι και Γιόζεφ Νόλεκενς, ο επιχειρηματίας Μάθιου Μπούλτον και ο βιομήχανος Τζον Γουίλκινσον.
[μικρογραφία|''Προσωπογραφία του [Χένρι Κάλεντερ ολόσωμος σε τοπίο με τη στολή του γενικού αρχηγού της Λέσχης Γκολφ Μπλάκχιθ'', μεταξύ 1790 και 1798.]]
Η προσωπογραφία του Χένρι Κάλεντερ, γενικού αρχηγού της Βασιλικής Λέσχης Γκολφ Μπλάκχιθ, είναι μία από τις πρώτες απεικονίσεις του παιχνιδιού του γκολφ. Αντίγραφα του κοσμούν συλλόγους γκολφ σε όλο τον κόσμο. Πωλήθηκε από τον οίκο δημοπρασιών Bonhams στο Λονδίνο στις 9 Δεκεμβρίου 2015.

Ορισμένοι από τους πίνακές του φέρουν την υπογραφή "Francis Lemuel Abbott", αλλά δεν είναι γνωστό γιατί υιοθέτησε αυτό το επιπλέον χριστιανικό όνομα, καθώς δεν ήταν αυτό με το οποίο βαπτίστηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2009

Η **63<sup>η</sup> απονομή των [[Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου|Βραβείων της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου]]**, γνωστά κυρίως ως **Βραβεία BAFTA**, τίμησαν τις καλύτερες ταινίες του 2009 και πραγματοποιήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2010 στο Royal Opera House του Λονδίνου. Η απονομή μεταδόθηκε ζωντανά από τον τηλεοπτικό σταθμό BBC One και οικοδεσπότης της βραδιάς ήταν για τέταρτη φορά ο Τζόναθαν Ρος.

## Νίκες και Υποψηφιότητες
### Ειδικό βραβείο (Academy Fellowship)
*Βανέσα Ρέντγκρεϊβ

## Πολλαπλές υποψηφιότητες
* **8**: *[[Άβαταρ (ταινία)|Avatar]]*, *Μια Κάποια Εκπαίδευση*, *[[The Hurt Locker]]*
* **7**: *[[District 9]]*
* **6**: *[[Άδωξοι Μπάσταρδη]]*, *Ραντεβού στον Αέρα*
* **4**: *Στον κόσμο της Κοκό Σανέλ*, *Όλοι Θέλουν Λίγη Αγάπη*, *[[Μονάκριβη]]* και *[[Ψηλά στον Ουρανό]]*
* **2**: *Crazy Heart*, *[[Ο απίθανος κύριος Φοξ]]*, *Ο Φανταστικός Κόσμος του Δρ Παρνάσους*, *Φεγγάρι*, *Ένας Άνδρας Μόνος*, *Sex & Drugs & Rock & Roll*, *Πόλεμος Εκτός Προγράμματος*, *[[Σταρ Τρεκ (ταινία)|Σταρ Τρεκ]]*, *[[Παραδεισένια οστά]]*, *[[Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ (ταινία)|Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ]]*, *Βασίλισσα Βικτόρια: Τα Χρόνια της Νιότης*

## Πολλαπλές νίκες
* **6**: *[[The Hurt Locker]]*
* **2**: *[[Άβαταρ (ταινία)|Avatar]]*, *[[Ψηλά στον Ουρανό]]*, *Βασίλισσα Βικτόρια: Τα Χρόνια της Νιότης*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Βρετανικής Ακαδημίας

2009
BAFTA
Νικόλα Ρεσίνιο

Ο **Νικόλα Ρεσίνιο** (, 28 Μαΐου 1916 – 4 Αυγούστου 2008) ήταν Ιταλοαμερικανός διευθυντής ορχήστρας που ασχολήθηκε ειδικότερα με το ιταλικό οπερατικό ρεπερτόριο. Υπήρξε σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία της αμερικανικής όπερας και καθόρισε την εξέλιξη δύο μεγάλων αμερικανικών εταιρειών όπερας—της Λυρικής Όπερας του Σικάγο και της Όπερας του Ντάλας — επικουρώντας, παράλληλα, πολλούς ανερχόμενους τραγουδιστές και διευθυντές ορχήστρας. Η σταδιοδρομία του διήρκεσε περισσότερα από πενήντα χρόνια.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε από μουσική οικογένεια στη Νέα Υόρκη. Έκανε το ντεμπούτο του το 1943, διευθύνοντας την *[[Τραβιάτα]]* στην Ακαδημία Μουσικής του Μπρούκλιν. Στη συνέχεια, έκανε στις Ηνωμένες Πολιτείες με την εταιρεία όπερας του Σαν Κάρλο, παραμένοντας μουσικός διευθυντής της εταιρείας από το 1944 ως το 1947. Έπειτα, ανέλαβε θέσεις μουσικού διευθυντή στην Όπερα του Κονέκτικατ και την Όπερα της Αβάνας. Έκανε το ντεμπούτο του με την Όπερα του Σαν Φρανσίσκο το 1950 διευθύνοντας την επιφανή υψίφωνο Λίλι Πονς στον *[[Ο Κουρέας της Σεβίλλης|Κουρέα της Σεβίλλης]]* και την υψίφωνο Ντόροθι Κίρστεν στη *[[Μαντάμα Μπατερφλάι]]*.

Το 1953, συμμετείχε στην ίδρυση της Λυρικής Όπερας του Σικάγο, της οποίας παρέμεινε καλλιτεχνικός διευθυντής από το 1954 έως το 1956. Για την εναρκτήρια παράσταση της εταιρείας διηύθυνε την κορυφαία υψίφωνο Μαρία Κάλλας στο αμερικάνικο ντεμπούτο της στον φερώνυμο ρόλο της *[[Νόρμα (όπερα)|Νόρμας]]* του Μπελίνι. Συνεργάστηκε με την επιφανή σοπράνο αρκετές φορές ακόμα, συμπεριλαμβανομένης της διεύθυνσης των μοναδικών σκηνικών εμφανίσεών της στην όπερα Μαντάμα Μπατερφλάι (Σικάγο, 1955) και της συναυλιακής παρουσίασης της όπερας «Ο Πειρατής» (*Il pirata*) του Μπελίνι στο Κάρνεγκι Χολ το 1959.

Το 1957, συμμετείχε στην ίδρυση της Όπερας του Ντάλας, παραμένοντας καλλιτεχνικός της διευθυντής από το 1957 έως το 1990. Εκεί, διηύθυνε τις αμερικανικές πρεμιέρες μονωδών όπως η Μονσεράτ Καμπαγιέ, ο Πλάθιντο Ντομίνγκο και η Τζόαν Σάδερλαντ, ενώ συνεργάστηκε και πάλι με τη Μαρία Κάλλας. Παρουσίασε εκεί τις αμερικανικές πρεμιέρες της *[[Αλτσίνα]]* του Χαίντελ και του *[[Ορλάνδος μαινόμενος (Βιβάλντι)|Ορλάνδου μαινόμενου]]* του Βιβάλντι. Το δεύτερο έργο ήταν η πρώτη όπερα του Βιβάλντι που ανέβηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και είχε ως πρωταγωνίστρια την υψίφωνο Μέριλυν Χορν.

Έκανε το ντεμπούτο του στη Μητροπολιτική Όπερα το 1978, διευθύνοντας την όπερα ''Δον Πασκουάλε'' και ακολούθησαν αρκετές ακόμα παραγωγές. Ακόμα, διηύθυνε όπερες στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, στην Όπερα του Παρισιού, στην Κρατική Όπερα της Βιέννης και σε άλλες γνωστές λυρικές σκηνές.

Πέθανε σε ηλικία 92 ετών σε νοσοκομείο του Βιτέρμπο της Ιταλίας, ενώ ανέμενε χειρουργική επιδιόρθωση του σπασμένου μηριαίου οστού του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Νικόλα Ρεσίνιο – Εικονικό Εκπαιδευτικό Μουσείο Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Κατηγορία:Διευθυντές ορχήστρας
Γουόλτερ Λεγκ

Ο **Χάρι Γουόλτερ Λεγκ** (, 1 Ιουνίου 1906 – 22 Μαρτίου 1979) ήταν Άγγλος παραγωγός δίσκων κλασικής μουσικής, κυρίως συνδεδεμένος με τη δισκογραφική εταιρεία EMI. Αρκετές από τις δισκογραφικές δουλειές του θεωρήθηκαν ως σημεία αναφορας και επανεκδόθηκαν πολλάκις. Εργάστηκε στη βιομηχανία ηχογράφησης από το 1927, συνδυάζοντας την εργασία του αυτή με τη θέση του μουσικού κριτικού στην εφημερίδα Guardian. Προπολεμικά, υπήρξε βοηθός του Τόμας Μπίτσαμ στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου στο Κόβεντ Γκάρντεν. 

Μετά τον πόλεμο, ο Λεγκ ίδρυσε την ορχήστρα «Φιλαρμονία» (Philharmonia Orchestra) και εργάστηκε για την EMI ως μουσικός παραγωγός. Ήταν από τους πρώτους που εντόπισε τις μουσικές δυνατότητες της υψιφώνου Μαρίας Κάλλας, της οποίας τις ηχογραφήσεις σε στούντιο παρήγαγε για λογαριασμό της EMI. Τη δεκαετία του 1960 ήρθε σε ρήξη με τη διεύθυνση της EMI και παραιτήθηκε. Μετά από την παραίτησή του δεν είχε μόνιμη εργασία· περιορίστηκε στην παράδοση ειδικών σεμιναριακών μαθημάτων και στην επίβλεψη των ηχογραφήσεων της δεύτερης συζύγου του, υψιφώνου Ελίζαμπεθ Σβάρτσκοπφ.

Πέθανε στο Σεν-Ζαν-Καπ-Φερά της Γαλλίας σε ηλικία 72 ετών.
## Παραπομπές

## Πηγές

* Culshaw, John (1968). *ΚRing Resounding*. Λονδίνο: Secker & Warburg 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* National Portrait Gallery (Φωτογραφία)
* BBC Radio 3 Γουόλτερ Λεγκ (σειρά τεσσάρων προγραμμάτων)
* BBC Radio 4 Η αλήθεια για τον Γουόλτερ Λεγκ (στα αγγλικά)

Κατηγορία:Μουσική παραγωγή
NGC 89

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 89** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό του Φοίνικα και ανοίκει στη Τετράδα του Ρόμπερτ, μια ομάδα τεσσάρων αλληλεπιδρώντων γαλαξιών. Έχει πυρήνα Σίφερτ 2 και εκπέμπει ακτινοβολία Hα. Ενδέχεται επίσης να έχει απολέσει τα αποθέματα αερίων ουδέτερου υδρογόνου (H1) που είχε εξαιτίας της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με τους άλλους γαλαξίες της Τετράδας, πιθανότερα με τον NGC 92.

Ανακαλύφθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1834 από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel).

## Σημειώσεις


## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Φοίνιξ (αστερισμός)
Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ
0089
01374
Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων

Το Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων είναι χώρος υποδοχής, φιλοξενίας και διημέρευσης άστεγων ατόμων της Αττικής που εδρεύει στον Δήμο Αθηναίων. Τέθηκε σε λειτουργία στις 8 Απριλίου του 2020, από τον δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη, και δύναται να φιλοξενήσει ως και 400 αστέγους. Η δομή βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αχαρνών & Λιοσίων, αποτελείται από 55 διαμερίσματα και στεγάζει Κέντρο Ημέρας, Υπνωτήριο και Ξενώνα. Είναι 24ωρης λειτουργίας και μπορεί να καλύψει πλήρως τις στεγαστικές ανάγκες του άστεγου πληθυσμού της πόλης.

Στο έργο της δομής συνδράμουν επιπλέον οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην προστασία των αστέγων**,** όπως o Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, η Αποστολή, η Praksis, οι Γιατροί του Κόσμου, και η Equal Society . Κάθε διαμέρισμα  της νέας δομής  διαθέτει το δικό του μπάνιο, κουζίνα με ψυγείο και τηλεόραση. Όλα τα διαμερίσματα διαθέτουν διπλά τζάμια, θέρμανση με φυσικό αέριο και πυρασφάλεια. Στελεχώνεται από ιατρούς, φροντιστές, νοσηλευτές, κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους και οι ωφελούμενοι, εκτός από σίτιση και στέγη, λαμβάνουν ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα και ψυχοκοινωνική στήριξη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα
Κατηγορία:Δήμος Αθηναίων
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αθήνα
Βλαντίμιρ Ερλ

Ο **Βλαντίμιρ Ιμπραγκίμοβιτς Ερλ** (, γεννηθείς *Βλαντίμιρ Ιβάνοβιτς Γκορμπουνόφ*, *,* 14 Μαΐου 1947, Λένινγκραντ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ - 25 Σεπτεμβρίου 2020, Αγία Πετρούπολη, Ρωσία) ήταν Ρώσος ποιητής, πεζογράφος και κριτικός κειμένων.

## Βιογραφία
Εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος και εκπαιδευτής της πυροσβεστικής.

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960, ήταν μέλος του κύκλου ποιητών "Μάλαγια Σαντόβαγια". Ήταν ο ηγέτης της λογοτεχνικής ομάδας των Χελενούκτων, με την οποία συνδέθηκαν κατά κάποιο τρόπο οι Α. Ν. Μιρόνοφ, Α. Λ. Χβοστένκο και άλλοι. Τα έργα του Ερλ δημοσιεύονταν κυρίως ως σαμιζντάτ (στα περιοδικά "Ρολόι", "37", "Τρανσπονάνς", "Το περιοδικό του Μίτια", κ.λπ).

## Δημιουργία
Δημοσίευσε περισσότερα από 100 βιβλία σαμιζντάτ ως εκδότης. Ο ερευνητής του σαμιζντάτ Μπορίς Κονστρίκτορ αποκάλεσε τον Ερλ «Παγκανίνι της γραφομηχανής» για τη υψηλή ποιότητα των δημοσιεύσεων, γεγονός ασυνήθιστο στους κύκλους του σαμιζντάτ.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ασχολήθηκε κυρίως με τη φιλολογική και κειμενική εργασία. Ενήργησε ως κριτικός κειμένων και εκδότης των έργων των Ν. Ι. Χαρμς, Κ. Κ. Βάγκινοφ, Α. Ι. Βεντένσκι, Β. Ν. Πετρόφ, Λ. Λ. Αρονζόν κ.ά.

Βραβεύτηκε το 1986 με το Βραβείο Αντρέι Μπέλιι.

Το πρώιμο ποιητικό έργο του Ερλ και άλλων Ελενούκτων κληρονομείται από τους Ομπεριούτους και έχει φαινομενικά παιχνιδιάρικο χαρακτήρα, μέσα από το οποίο αναδύεται το υπαρξιακό-τραγικό μοτίβο του ακαταμάχητου χάους και ο παραλογισμός του κόσμου. Στα ποιήματα των δεκαετιών 1970 και 1980 εντείνονται τα λυρικά μοτίβα. Το κύριο πεζογραφικό έργο του Ερλ, το διήγημα "Αναζητώντας το χαμένο Χέιφ" (1965-1970), είναι μια από τις πρώτες προσπάθειες εφαρμογής στη ρωσική λογοτεχνία των τεχνικών που αναπτύχθηκαν από την παγκόσμια λογοτεχνική πρωτοπορία των μέσων του 20ού αιώνα: αλεατορική γραφή, κολάζ κ.λπ.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοι σύνδεσμοι

* Владимир Эрль на сайте «Новая карта русской литературы»
* Владимир Эрль на сайте «Неофициальная поэзия»
* Страница Владимира Эрля на сайте «Вавилон»
* Эрль, Владимир Ибрагимович в электронном архиве Центра Андрея Белого
* Изображения Владимира Эрля на сайте «Лица русской литературы»
* Интервью с Владимиром Эрлем на сайте OpenSpace 07.10.2011

Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Ιμάμ Σαμούντρα

Ο **Ιμάμ Σαμούντρα**, γεννημένος ως **Αμπντούλ Αζίζ** και γνωστός με διάφορα ψευδώνυμα όπως **Αμπού Ουμάρ**, **Φατίχ** κλπ (, 14 Ιανουαρίου 1970 – 9 Νοεμβρίου 2008), ήταν Ινδονήσιος ισλαμιστής τρομοκράτης. Μέλος της οργάνωσης Τζεμάα Ισλαμίγια, εκτελέστηκε το 2008 από τις ινδονησιακές αρχές μετά τη σύλληψη και την ακόλουθη καταδίκη του εις θάνατον για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στις πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις του 2002 στο Μπαλί.

## Βιογραφία
Ο Σαμούντρα γεννήθηκε το 1970 στο Σεράνγκ της Ιάβας και προερχόταν από πολυμελή μονογονεϊκή οικογένεια. Σε ό,τι αφορά τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια αναφέρεται ως πολύ καλός μαθητής, αλλά και ευέξαπτος χαρακτήρας. Αφού ολοκλήρωσε τη φοίτησή του σε ισλαμικό σχολείο σπούδασε πληροφορική, ενώ το 1990 εγκατάλειψε τους συγγενείς του, απουσιάζοντας για περίπου μια δεκαετία.

Στο μεσοδιάστημα πραγματοποίησε θεολογικές σπουδές στη Μαλαισία, κατά τη διάρκεια των οποίων συνδέθηκε με την τρομοκρατική οργάνωση Τζεμάα Ισλαμίγια. Παράλληλα, υποστηρίζεται πως μετέβη στο Αφγανιστάν προκειμένου να λάβει στρατιωτική εκπαίδευση από τους Ταλιμπάν, ενώ αναφέρεται και ως εμπλεκόμενος σε μπαράζ βομβιστικών επιθέσεων στην Ινδονησία κατά την περίοδο των Χριστουγέννων του 2000. 

Σύμφωνα με μεταγενέστερες καταθέσεις, κατά το β΄ μισό του 2002 ήταν ένας από τους κύριους οργανωτές της επικείμενης τρομοκρατικής επίθεσης στο τουριστικό θέρετρο Κούτα του Μπαλί, το οποίο αποτελούσε πόλο έλξης για παραθεριστές προερχόμενους κυρίως από κράτη του Δυτικού Κόσμου. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε τη 12η Οκτωβρίου του ίδιου έτους και οδήγησε στον θάνατο τουλάχιστον 202 ατόμων. Με βάση πληροφορίες της τοπικής αστυνομίας, μετά την επίθεση ο Σαμούντρα παρέμεινε για αρκετές μέρες στην περιοχή προκειμένου να επιθεωρήσει τη διαμορφωθείσα κατάσταση. 

Στις 21 Νοεμβρίου του ίδιου έτους συνελήφθη από τις αρχές στην προσπάθειά του να διαφύγει προς τη Σουμάτρα. Κατόπιν προσήχθη σε δίκη μαζί με άλλους υπόπτους, όπου αρνήθηκε τις κατηγορίες περί οργάνωσης της επίθεσης, την οποία ωστόσο υπερασπίστηκε, αναλαμβάνοντας παράλληλα την ηθική αυτουργία σε αυτή. 

Στα τέλη του 2003 ο Σαμούντρα καταδικάστηκε σε θάνατο, από κοινού με άλλους δύο εκ των συλληφθέντων (τους αδελφούς Χουντά μπιν Αμπντούλ Χακ και Αμρόζι μπιν Νουρχασίμ). Ακολούθησε μια σειρά ενστάσεων των δικηγόρων των τριών καταδικασθέντων, οι οποίες ωστόσο απορρίφθηκαν. Ενδιάμεσα το 2004 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του, όπου υπεραμυνόταν του ρόλου του στις επιθέσεις του Μπαλί.

Εκτελέστηκε από κοινού με τους άλλους δύο καταδικασθέντες στις 9 Νοεμβρίου του 2008, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση ακραίων ισλαμιστικών κύκλων της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ινδονήσιοι
Κατηγορία:Ισλαμική τρομοκρατία
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες
Σαν Φερνάνδο (Μπουένος Άιρες)

Το **Σαν Φερνάνδο ντε λα Μπουένα Βίστα** () είναι πόλη στην περιοχή του Ευρύτερου Μπουένος Άιρες, στην Αργεντινή, και πρωτεύουσα του Παρτίδο (κομητεία) Σαν Φερνάνδο, 20 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης του Μπουένος Άιρες. Έχει 76.726 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010.

## Περιγραφή
Το Σαν Φερνάντο βρίσκεται στη βόρεια περιοχή του Ευρύτερου Μπουένος Άιρες και αποτελείται από δύο σαφώς διαφοροποιημένες περιοχές: ένα πυκνοκατοικημένο ηπειρωτικό τμήμα, όπου κυριαρχούν οι βιομηχανικές, εμπορικές και επαγγελματικές περιοχές, και ένα μέρος των νησιών του Δέλτα του Παρανά, έκτασης 950 km². Είναι η ναυτική πρωτεύουσα της Αργεντινής.
thumb|Πλατεία Μίτρε
Η πόλη συνορεύει με τις πόλεις Σαν Ισίδρο και Τίγκρε. Η ηπειρωτική της περιοχή αποτελείται από τις πόλεις Βιρέγιες, Σαν Φερνάντο και Βικτόρια. Το υπόλοιπο τμήμα της δικαιοδοσίας του περιλαμβάνει το δεύτερο και το τρίτο τμήμα των νησιών του Δέλτα του Παρανά.

Στην πόλη υπάρχει αεροδρόμιο .

## Εκπαίδευση
Η Διεθνής Χριστιανική Ακαδημία του Μπουένος Άιρες, ένα αγγλόφωνο χριστιανικό διεθνές σχολείο στην Αργεντινή, βρίσκεται στο Σαν Φερνάνδο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
NGC 3938

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3938** είναι σπειροειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο και ανακαλύφθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1788 από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ. Πρόκειται για έναν από τους λαμπρότερους γαλαξίες της Μεγάλης Άρκτου και η διάμετρός του εκτιμάται πως είναι περίπου 67000 έτη φωτός. Απέχει περίπου 43 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και ταξινομείται ως τύπου Sc σύμφωνα με την ακολουθία Χαμπλ. Στους βραχίονές του υπάρχουν πολλές περιοχές που περιέχουν αέρια ιονισμένου ατομικού υδρογόνου, ειδικά προς το κέντρο.

## Υπερκαινοφανείς
Έχουν ανιχνευθεί τρεις υπερκαινοφανείς στον NGC 3938: Ο τύπου ΙΙ **SN 2005ay** στις 27 Μαρτίου 2005, ο τύπου Ic **SN 2017ein** 25 Μαΐου 2017 και ο τύπου Ia **SN 2022xlp** στις 13 Οκτωβρίου 2022.

## Φωτογραφίες

NGC 3938 Wiki1.jpg|Φωτογραφία του NGC 3938 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ. Διακρίνεται επίσης η θέση των υπολειμάτων του υπερκαινοφανούς SN 2005ay.
NGC 3938 SN 2005ay.jpg|Φωτογραφία του NGC 3938 με τον υπερκαινοφανή SN 2005ay.
SN 2017ein in NGC 3938 STSCI-H-p1847.png|Φωτογραφία του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Χαμπλ όπου διακρίνεται η θέση του υπερκαινοφανούς SN 2017ein.
NGC3938 - SDSS DR14 (panorama).jpg|Εικόνα του γαλαξία από το SDSS.


## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
3938
37229
06856
+07-25-001
Κλειδίον

Το **Κλειδίον** (λατινικά: Clidium· βουλγαρικά: Ключ *Κλιουτς*, σημ.: κλειδί) είναι χωριό στο νοτιοδυτικότερο άκρο της Βουλγαρίας. Ανήκει στον Δήμο Πετριτσίου της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ και βρίσκεται κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, σε υψόμετρο 455 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Από το 2005, έχει πληθυσμό 1.113 κατοίκους και δήμαρχος είναι ο Χρίστο Μαρκώφ.

Το Κλειδίον βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες της οροσειράς Μπέλλες, γνωστής και ως Κερκίνη, νοτίως του Στρωμνιτσιώτη ποταμού. Η περιοχή έχει μεταβατικό Μεσογειακό κλίμα.

Το χωριό είναι διάσημο για την Μάχη του Κλειδίου της 29ης Ιουλίου 1014, κατά την οποία οι δυνάμεις του Τσάρου Σαμουήλ της Βουλγαρίας κατατροπώθηκαν από τον στρατό του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Βασιλείου Β´. Μετά την μάχη, ο Βασίλειος διέταξε να τυφλωθούν και οι 14.000 Βούλγαροι αιχμάλωτοι, με έναν μόνο στρατιώτη να μένει με το ένα μάτι για να οδηγεί κάθε εκατό τυφλούς στο σπίτι.

Πέντε χιλιόμετρα βόρεια του χωριού βρίσκονται τα ερείπια του φρουρίου του Σαμουήλ, που χτίστηκε μεταξύ 1009 και 1013, και το Εθνικό Πάρκο-Μουσείο του Φρουρίου του Σαμουήλ, που δημιουργήθηκε το 1982 και διαθέτει ένα χάλκινο μνημείο του Σαμουήλ.

Το Κλειδίον είναι επίσης διάσημο για πολλές φερόμενες εμφανίσεις ΑΤΙΑ, οι οποίες διαδόθηκαν κυρίως από τον ντόπιο Κύριλ Ιακείμωφ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ
Γιασάρ Γκιουλέρ

Ο **Γιασάρ Γκιουλέρ** (τουρκικά: Yaşar Güler), (γεννηθείς στις 18 Σεπτεμβρίου 1954) είναι Τούρκος στρατηγός και νυν υπουργός Άμυνας, διαδεχόμενος τον Χουλουσί Ακάρ, μετά την επανεκλογή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην προεδρία της χώρας και τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Νωρίτερα είχε διατελέσει Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, υπηρετώντας στη θέση από τότε που διαδέχθηκε τον Χουλουσί Ακάρ τον Ιούλιο του 2018.

## Σταδιοδρομία
Κατατάχθηκε στις χερσαίες δυνάμεις το 1974, που ουσιαστικά ήταν η αρχή της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας. Πέρασε δύο χρόνια πριν από την κατάταξή του σπουδάζοντας στην Τουρκική Στρατιωτική Ακαδημία. Στα 10 χρόνια από την ένταξή του στις χερσαίες δυνάμεις, υπηρέτησε σε διάφορους λόχους πεζικού και σηματοδοτών, ενεργώντας ως διοικητής ενός από αυτούς. Το 1986 αποφοίτησε από την Τουρκική Ακαδημία Πολέμου με άριστα και αποφοίτησε με το βαθμό του επιτελή. Προήχθη σε ταξίαρχο το 2001 και ανέλαβε την ευθύνη της Διοίκησης της 10ης Ταξιαρχίας Πεζικού και του Τμήματος Οργάνωσης και Συντονισμού του Γενικού Επιτελείου.

4 χρόνια αργότερα προήχθη σε υποστράτηγο και ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Επιτελείου και στη Σχολή Επικοινωνιών και Ηλεκτρονικών Πληροφοριακών Συστημάτων του TAF στην Άγκυρα. Το 2009 διορίστηκε σε θέση στη Γενική Διοίκηση του Δ' Σώματος Στρατού υπηρετώντας για περισσότερα από 2 χρόνια, αυτή τη φορά ως αντιστράτηγος. Από το 2011 έως το 2013 διετέλεσε αρχηγός πληροφοριών των ενόπλων δυνάμεων, θέση όπου εκτέλεσε τα καθήκοντά του πριν γίνει Υπαρχηγός Επιτελείου το 2013, όπου προήχθη επίσης σε στρατηγό και έγινε διοικητής της Γενικής Διοίκησης Χωροφυλακής το 2016–2017, και έγινε Διοικητής Χερσαίων Δυνάμεων το 2017–2018, υπηρετώντας σε αυτές τις θέσεις συνολικά για 5 χρόνια. Στις 10 Ιουλίου 2018 διορίστηκε από τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως ο 30ος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Τουρκίας, διαδεχόμενος τον Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος προήχθη στη θέση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας την ίδια ημέρα.

Αυτή τη στιγμή είναι παντρεμένος με την Ντεμέτ Γκιουλέρ, με την οποία έχει ένα παιδί. Έχει επίσης και δύο εγγόνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις
Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας
Κατηγορία:Υπουργοί της Τουρκίας
NGC 3558

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3558** είναι ελλειπτικός ή φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 440 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 15 Απριλίου 1866 και ανήκει στο γαλαξιακό σμήνος Abell 1185. Πρόκειται για γαλαξία LINER.

## Δείτε επίσης
* NGC 3561

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
3558
33960
Κατηγορία:Γαλαξίες LINER
+05-27-8
Μαλαισιανές γενικές εκλογές 2022

Στις **19 Νοεμβρίου 2022** διεξήχθησαν **γενικές εκλογές** στη **[[Μαλαισία]]** για την ανάδειξη των 222 βουλευτών του κοινοβουλίου, γνωστού ως Ντεβάν Ρακιάτ. Ήταν οι 15ες γενικές εκλογές από την ανεξαρτησία της Μαλαισίας.

Οι εκλογές δεν είχαν κάποιον ξεκάθαρο νικητή, καθώς κανένα κόμμα δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την αυτοδυναμία. Παρόλα αυτά, ο αντιπολιτευόμενος κεντροαριστερός συνασπισμός *[[Πακατάν Χαραπάν]]* ήρθε πρώτος, με 37% των ψήφων και 82 έδρες, ενώ δεύτερο ήρθε ο δεξιός ισλαμικός συνασπισμός *[[Περικατάν Νασιονάλ]]* (=Εθνική Συμμαχία) με 30% και 73 έδρες*.* Για πρώτη φορά στην ιστορία της Μαλαισίας το Μπαρισάν Νασιονάλ (=Εθνικό Μέτωπο), που κυβερνούσε τη Μαλαισία αδιαλείπτως από το 1957 έως το 2018, ήρθε τρίτο, συγκεντρώνοντας το 22% και μόλις 30 έδρες.

Σε αυτές τις εκλογές, το εκλογικό σώμα απασχόλησε κυρίως η οικονομία, το αυξανόμενο κόστος διαβίωσης και η πολιτική αστάθεια. Το θέμα της κλιματικής αλλαγής, παρόλο που ήταν επίκαιρο λόγω των μεγάλων πλημμυρών που αντιμετώπισε η Μαλαισία τα τελευταία χρόνια, δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο. Αντίστοιχα, το θέμα της διαφθοράς δεν προκάλεσε το ενδιαφέρον των πολιτών, σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκλογές, που ήταν καθοριστικής σημασίας. Το ποσοστό συμμετοχής ήταν 74%, σχετικά χαμηλό για τα δεδομένα της Μαλαισίας. Γενικότερα παρατηρήθηκε μία σχετική πολιτική απάθεια του εκλογικού σώματος. Για πρώτη φορά ψήφιζαν οι ηλικίες 18-21 ετών, μετά τη μείωση του ορίου δικαιώματος ψήφου.

Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ο Βασιλιάς της Μαλαισίας έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ανουάρ Ιμπραήμ, τον αρχηγό της συμμαχίας Πακατάν Χαραπάν, η οποία συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ποσοστό.

## Αποτελέσματα

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογές στη Μαλαισία
Κατηγορία:Εκλογές του 2022
Maestro (τηλεοπτική σειρά)

**Maestro** (ή Maestro in Blue) είναι ο τίτλος ελληνικής δραματικής κοινωνικής τηλεοπτικής σειράς σε σενάριο του Χριστόφορου Παπακαλιάτη και σκηνοθεσία του ίδιου από κοινού με τον Άκη Πολύζο.

Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην ελληνική τηλεόραση από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel στις 13 Οκτωβρίου του 2022 και ο πρώτος κύκλος ολοκληρώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου με εννέα επεισόδια. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο δημιουργός ανακοίνωσε τον επερχόμενο δεύτερο κύκλο της σειράς.

Στις 11 Νοεμβρίου του 2022, η παγκόσμια συνδρομητική πλατφόρμα Netflix απέκτησε τα δικαιώματα της σειράς και τον Δεκέμβριο, οπότε είχε ολοκληρωθεί προβολή του πρώτου κύκλου στην ελληνική τηλεόραση, ήταν διαθέσιμη για προβολή υπό τον τίτλο *Maestro in Blue*, κάνοντάς την την πρώτη ελληνική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από την πλατφόρμα.

## Πλοκή

Ο Ορέστης Εμμανουήλ, δάσκαλος μουσικής ταξιδεύει στους ειδυλλιακούς Παξούς για να αναλάβει το τοπικό φεστιβάλ μουσικής. Εκεί, γνωρίζει την Κλέλια, μια 19χρόνη φιλόδοξη κοπέλα που θέλει να σπουδάσει μουσική στην Αθήνα. Αντιμέτωπος με τη μικρή κοινωνία του νησιού και όλες τις παθογένειές της, θα βρεθεί μπλεγμένος σε μία ακραία ερωτική ιστορία που θα αποτελέσει κίνητρο για να εκδηλωθούν όλα τα κοινωνικά προβλήματα τα οποία μαστίζουν μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων. Παράλληλα λαμβάνει χώρα ένας φόνος ο οποίος θα αλλάξει τα σχέδια.

## Διανομή ρόλων

## Επισκόπηση Σειράς
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 13 Οκτωβρίου του 2022 και προβαλλόταν κάθε Πέμπτη βράδυ, με το πρώτο επεισόδιο να σημειώνει τηλεθέαση 31,4% στο σύνολο.

## Παραγωγή
Η σειρά αποτέλεσε την δεύτερη πιο ακριβή σειρά ανά επεισόδιο στο Mega Channel, με προϋπολογισμό επιλέξιμων δαπανών 2.318.570€, ενώ παράλληλα το κάθε επεισόδιο της σειράς κόστισε 257.618€. Λίγες ημέρες πριν την επίσημη πρεμιέρα της σειράς, οργανώθηκε ειδική προβολή του πρώτου επεισοδίου για ηθοποιούς, συντελεστές και δημοσιογράφους στο Μουσείο Μπενάκη.

## Γυρίσματα
Το κάστινγκ της σειράς ξεκίνησε το 2020 στην Αθήνα, ενώ η συνολική παραγωγή της σειράς κράτησε δυο χρόνια. Τα γυρίσματα άρχισαν τον Ιούλιο του 2021 και ολοκληρώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2022, ενώ έλαβαν χώρα σε Παξούς, Κέρκυρα και Αθήνα. Τα γυρίσματα του δεύτερου κύκλου άρχισαν την άνοιξη του 2023. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
NGC 4892

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4892** είναι σπειροειδής ή φακοειδής γαλαξίας LINER. Απέχει 275 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 11 Απριλίου 1785 και ανήκει στο Σμήνος της Κόμης. 

## Παραπομπές


## Αναφορές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Γαλαξίες LINER
Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης
4892
44697
08108
Κατηγορία:Σμήνος της Κόμης
+05-31-078
Όπερα της Ρώμης

Η **Όπερα της Ρώμης** () είναι λυρική σκηνή στη Ρώμη. Εγκαινιάστηκε τον Νοέμβριο του 1880 με την ονομασία «Θέατρο Κονστάντζι» (*Teatro* *Costanzi*) και είχε χωρητικότητα 2.212 θέσεων. Στις δεκάδες ετών που ακολούθησαν έλαβε διάφορα ονόματα και υπέστη αρκετές τροποποιήσεις. Σήμερα, έχει χωρητικότητα 1.600 θέσεων. 

Το θέατρο διαθέτει τη δική του —ομώνυμη— εταιρεία όπερας, ήτοι σώμα μονωδών και λοιπών συντελεστών για το ανέβασμα οπερατικών έργων καθώς και σώμα χορευτών μπαλέτου για οπερατικές ή χορευτικές παραστάσεις. Κατά τη θερινή περίοδο, οι παραγωγές της Όπερας της Ρώμης ανεβαίνουν στις Θέρμες του Καρακάλλα.   

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Teatro dell'Opera di Roma, Καλλιτεχνικό Ινστιτούτο Google

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Ρωμης
Κυβέρνηση πολέμου Τσώρτσιλ

Η **Κυβέρνηση πολέμου του Τσόρτσιλ** ήταν η κυβέρνηση συνασπισμού του Ηνωμένου Βασιλείου κατά το μεγαλύτερο μέρος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου  από της 10 Μαΐου 1940 ως τις 23 Μαΐου 1945. Αρχηγός της κυβέρνησης αυτής ήταν ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο οποίος διορίστηκε Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου από τον Γεώργιο ΣΤ΄ μετά την παραίτηση του Νέβιλ Τσάμπερλεϊν ως αποτέλεσμα της Νορβηγικής Εκστρατείας. 

Στην αρχή, ο Τσόρτσιλ σχημάτισε ένα πενταμελές Πολεμικό Συμβούλιο το περιλάμβανε τον Νέβιλ Τσάμπερλεϊν ως Λόρδο Πρόεδρο του Συμβουλίου, τον Κλέμεντ Άτλι ως Λόρδο Σφραγιδοφύλακα και αργότερα ως Υπουργό παρά τω προθυπουργώ, τον Κόμη Χάλιφαξ ως Υπουργό Εξωτερικών και τον Άρθουρ Γκρίνγουντ ως Υπουργό δίχως χαρτοφυλάκιο. Παρότι το αρχικό πολεμικό συμβούλιο απαρτίζονταν αποκλειστικά από αυτά τα πέντε μέλη στην πράξη συνοδεύονταν από τους αρχηγούς των επιτελείων και τους διαφόρους υπουργούς των κλάδων της άμυνας (δηλαδή αεροπορίας, ναυτικού και στρατού ξηράς). Το πολεμικό συμβούλιο διευρύνθηκε κατά την διάρκεια του πολέμου με πολλές σημαντικές προσθήκες και ο αριθμός των μελών του έφτασε τους 8 καθώς μετά την απομάκρυνση του Κόμη Χάλιφαξ, ο οποίος στάλθηκε στην Ουάσιγκτον ως πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου στις Η.Π.Α. και τον θάνατο του Νέβιλ Τσάμπερλεϊν διορίστηκαν σε αυτό ο Έρνεστ Μπέβιν ως Υπουργός Εργασίας, ο Άντονι Ίντεν ως Υπουργός Εξωτερικών, ο Λόρδος Μπίβερμπρουκ ως Υπουργός Αεροπορικού Εφοδιασμού, ο Κίνγκσι Γουντ ως Υπουργός Οικονομικών και ο Τζον Άντερσον ως Λόρδος Πρόεδρος του Συμβουλίου. 

Ο συνασπισμός διαλύθηκε το Μάιο του 1945 μετά την ολοκληρωτική ήττα της Γερμανίας όταν το Εργατικό Κόμμα αποφάσισε να αποσυρθεί ώστε να προετοιμαστεί για τις γενικές εκλογές του 1945. Στον Τσόρτσιλ, ο οποίος ήταν αρχηγός του Συντηρητικού Κόμματος, ζητήθηκε από τον βασιλιά να μία νέα, ουσιαστικά συντηρητική, κυβέρνηση. Αυτή η κυβέρνηση έμεινε γνωστή ως προσωρινή κυβέρνηση του Τσόρτσιλ και διαχειρίστηκε τα εθνικές υποθέσεις μέχρι την ολοκλήρωση των γενικών εκλογών στις 26 Ιουλίου του ίδιου έτους.

Κατηγορία:Ουίνστον Τσώρτσιλ
Μαστοροχώρια

Μαστοροχώρια ονομάζονται συνήθως χωριά με μεγάλη και ιδιαίτερη παράδοση στην συντεχνιακή οικοδομική τέχνη, στην Ελλάδα αλλά και στα Βαλκάνια και σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Επίσης συχνά αναφέρονται σε ομάδες χωριών -κυρίως ορεινών- που συγκροτούν παραδοσιακές και ιστορικές περιοχές με συνδετικό κρίκο την παραδοσιακή ενασχόληση με την συντεχνιακή οικοδομική. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα η συντεχνιακή οικοδομή σταδιακά παρήκμασε και πλέον ελάχιστοι κάτοικοι των χωριών αυτών ασχολούνται ακόμη με την οικοδομή, κυρίως ηλικιωμένοι και μόνο ως ιδιώτες οικοδόμοι ή εργολάβοι.  

## Περιοχές Μαστοροχωρίων
μικρογραφία|τα Λαγκάδια, το μεγαλύτερο Μαστοροχώρι της Πελοποννήσου
Συνήθως αναφέρονται ως Μαστοροχώρια τα εξής χωριά ή ομάδες χωριών:

### Ελλάδα

* Μαστοροχώρια Κόνιτσας, γνωστά στην Νότια Ελλάδα ως Ηπείρου με πρωτεύουσα την Πυρσόγιαννη
* Μαστοροχώρια Βοΐου, γνωστά στην Νότια Ελλάδα ως Μακεδονίας, με κύριο χωριό τον Πεντάλοφο (Ζούπανι)
* Μαστοροχώρια Γορτυνίας με κύριο χωριό τα Λαγκάδια
* οι Κλούκινες, γνωστά και ως Μαστοροχώρια Καλαβρύτων με κύριο χωριό την Αγία Βαρβάρα
μικρογραφία|η Καστάνιανη, τμήμα των Μαστοροχωρίων της Κόνιτσας

### Αλβανία

* Μαστοροχώρια Ερσέκας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας