open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Στέλιος Αγγελούδης

Ο **Στέλιος Αγγελούδης** (Θεσσαλονίκη, 26 Νοεμβρίου 1959) είναι Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος ο οποίος είναι ο 62ος δήμαρχος Θεσσαλονίκης από τον Ιανουάριο του 2024.

## Βιογραφία
[μικρογραφία|293x293εσ|Ο Μιχάλης Χουρδάκης με τον [Στέφανος Κασσελάκης|Στέφανο Κασσελάκη και την Θεοδώρα Τζάκρη μετά από συνάντηση με τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Στέλιο Αγγελούδη.]]
Γεννήθηκε στην Άνω Πόλη της Θεσσαλονίκης όπου διαμένει και σήμερα. Έχει σπουδάσει νομική στην Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων. Υπήρξε νομικός σύμβουλος στην ΕΡΤ3, έχει διετέλεσε Ειδικός Γραμματέας Αθλητισμού Μακεδονίας - Θράκης του Υπουργείου Πολιτισμού και Γενικός Γραμματέας Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης. Επίσης διετέλεσε για δέκα χρονιά πρόεδρος της Ομοσπονδίας Χειροσφαιρίσεως Ελλάδας. Το 2001 συμμετείχε ως εκτελεστικός αντιπρόσωπος στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Υπήρξε ιδρυτής τόσο της Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας όσο και του Ολυμπιακού Μουσείου Θεσσαλονίκης.

Στη θητεία του σε αυτές τις θέσεις έχει δημιουργήσει πολλές αθλητικές υποδομές στην Θεσσαλονίκη, με χαρακτηριστικότερα το Ποσειδώνιο και το ΚΑΠΠΑ το οποίο είναι το μοναδικό αθλητικό και πολιτιστικό κέντρο για άτομα με αναπηρία στην Ευρώπη.

Υπήρξε επίσης και εντεταλμένος σύμβουλος στην διοργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας το 2004.

Το 2010 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου στον Ο.Λ.Θ.

## Πολιτική
Έχει διατελέσει διευθυντής του γραφείου του Ευάγγελου Βενιζέλου.

Στις δημοτικές εκλογές του 2023 συμμετείχε ως υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με την δημοτική παράταξη του Ομάδα για τη Θεσσαλονίκη οπού και στον πρώτο γύρο βγήκε δεύτερος μετά τον πρώην δήμαρχο Κωνσταντίνο Ζέρβα με ποσοστό 25,74% και 24,572 ψήφους, αλλά στον δεύτερο γύρο κατάφερε και επικράτησε με σαρωτική νίκη στο 67,33% και 50,305 ψήφους. Επί δημαρχίας του, το 2024 εγκαινιάστηκε το Μετρό, ενώ έχει εκφράσει θετική άποψη και για συμπληρωματικά μέσα αστικής συγκοινωνίας όπως το τραμ, την θαλάσσια αστική συγκοινωνία και το τρόλει.

## Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με τη Βίκυ Τσομάκου και έχει δύο παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων
Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης
Κλάους: Το Μυστικό των Χριστουγέννων

Το ***Κλάους: Το Μυστικό των Χριστουγέννων*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Klaus***) είναι Αμερικανική Χριστουγεννιάτικη κωμική ταινία κινουμένων σχεδίων του 2019 σε σκηνοθεσία από τους Σέρχιο Πάμπλος (στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο) και Κάρλος Μαρτίνεζ Λόπεζ από σενάριο των Ζακ Λιούις και Τζιμ Μαχόνι. Πρωταγωνιστούν οι φωνές των Τζέισον Σουόρτσμαν, Τζ. Κ. Σίμονς, Ρασίντα Τζόουνς, Γουίλ Σάσο, Νέντα Μάργκετ Λάμπα, Πάμπλος (σε διπλό ρόλο), Νορμ ΜακΝτόναλντ (στον τελευταίο του ρόλο), και Τζόαν Κιούζακ. Είναι εναλλακτική εκδοχή της ιστορίας προέλευσης του Άι Βασίλη, τοποθετείται στον 19ο αιώνα και ακολουθεί έναν ταχυδρόμο που ταξιδεύει σε ένα νησί στον βορρά, όπου γνωρίζει έναν δημιουργό παιχνιδιών (Κλάους).

Το *Κλάους: Το Μυστικό των Χριστουγέννων* κυκλοφόρησε στις 8 Νοεμβρίου του 2019 στο Netflix και έλαβε αναγνώριση από τους κριτικούς για τα κινούμενα σχέδια, την ιστορία, το συναισθηματικό βάθος, το χιούμορ, και τις φωνητικές ερμηνείες. Κέρδισε εφτά βραβεία στα 47α Βραβεία Άννι, περιλαμβάνοντας Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων, και κέρδισε την ίδια κατηγορία στα Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2019. Έλαβε υποψηφιότητα για το ίδιο βραβείο στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2019, κάνοντας την την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων του Netflix που έλαβε υποψηφιότητα για Βραβείο Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, καθώς και την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων από συνδρομητική υπηρεσία που έλαβε υποψηφιότητα, μαζί με το *[[Έχασα το Σώμα μου]]* (επίσης του Netflix), αλλά έχασε από το *[[Toy Story 4]]*, στο οποίο επίσης πρωταγωνιστεί η Κιούζακ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2019
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2019
Κατηγορία:Αμερικανικές χριστουγεννιάτικες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του Netflix
Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Filofax

Η **Filofax **είναι μια εταιρεία με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο που παράγει μια σειρά από προσωπικά σημειωματάρια. Τα σημειωματάρια είναι ιστορικά δερματόδετα και διαθέτουν σύστημα βιβλιοδεσίας με φύλλα έξι δακτυλίων. Το σχέδιο προέρχεται από τη Lefax, μια εταιρεία των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Φιλαδέλφεια που εξήγαγε προϊόντα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η εταιρεία εμπορεύεται επίσης μια σειρά από προσωπικά δερμάτινα είδη και αποσκευές με την επωνυμία "Filofax".

## Προϊόντα

Το όνομα προέρχεται από μια συντομογραφία της φράσης "file of facts" (αρχείο συμβάντων/γεγονότων). Αυτό το όνομα επινοήθηκε για το προϊόν για πρώτη φορά όταν ιδρύθηκε η εταιρεία του Ηνωμένου Βασιλείου το 1921. Η δημοτικότητα του προσωπικού ημερολογίου Filofax αυξήθηκε πάρα πολύ στις αρχές της δεκαετίας του 1980 λόγω της συσχέτισής του με την κουλτούρα Γιάπη, όπου θεωρήθηκε ως ένα "must-have" αξεσουάρ, τον καιρό πριν από τις ηλεκτρονικές ατζέντες.

Πωλείται σε μια σειρά από μορφές ένθετων σελίδων, συμπεριλαμβανομένων ημερολογίων, σημειώσεων, λιστών κωδικών πρόσβασης και μιας λεπτής αριθμομηχανής.

## Η Εταιρεία

Η εταιρεία ήταν γνωστή ως Norman & Hill μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν αργότερα πήρε το όνομα του πιο δημοφιλούς προϊόντος της. Για μεγάλο μέρος της δραστηριότητάς της, είχε ως έδρα το South Woodford στο Ανατολικό Λονδίνο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, μετακόμισε στο κοντινό Barkingside, επίσης στο Ανατολικό Λονδίνο όπου και γοράστηκε από τον David Collischon. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 μετέφερε τα γραφεία της πίσω στο Λονδίνο και ανέθεσε με υπεργολαβία τη λειτουργία της αποθήκης της στο Crick στο Northamptonshire. Η εταιρεία εξαγοράστηκε από την Day Runner, Inc. το 1998. Το 2001, η Day Runner, Inc. προχώρησε σε πώληση της Filofax.

Η Filofax είναι μέρος του Ομίλου Letts με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2006, η Phoenix Equity Partners προχώρησε σε εξαγορά της επιχείρησης με μόχλευση. Η συμφωνία παρείχε έξοδο από τον όμιλο private equity Dunedin Capital Partners. Το 2012, η εταιρεία εξαγοράστηκε από την HSGP Investments.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Πράσινη Γραμμή (Ισραήλ)

thumb|Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών του 1955 που δείχνει τις Συμφωνίες Εκεχειρίας, με πρωτότυπα σημεία αναφοράς χάρτη στο πλέγμα της Παλαιστίνης που αναφέρονται στις αντίστοιχες συμφωνίες.
right|thumb|upright|Πράσινη γραμμή του Ισραήλ του 1949 (σκούρο πράσινο) και αποστρατιωτικοποιημένες ζώνες (ανοιχτό πράσινο)

Η **Πράσινη Γραμμή** είναι η διαχωριστική γραμμή που ορίστηκε στις Συμφωνίες εκεχειρίας του 1949 μεταξύ των στρατών του Ισραήλ και εκείνων των γειτόνων του (Αίγυπτος, Ιορδανία, Λίβανος και Συρία) μετά τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1948. Χρησίμευε ως τα *[[de facto]]* σύνορα του κράτους του Ισραήλ από το 1949 μέχρι τον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967, και συνεχίζει να αντιπροσωπεύει τα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα του Ισραήλ με τα δύο παλαιστινιακά εδάφη: τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας.

Η Πράσινη Γραμμή προοριζόταν ως διαχωριστική γραμμή παρά ως μόνιμο σύνορο. Οι συμφωνίες ανακωχής του 1949 ήταν ξεκάθαρες (με επιμονή των Αράβων) ότι δεν δημιουργούσαν μόνιμα σύνορα. Η συμφωνία Αιγύπτου-Ισραήλ, για παράδειγμα, ανέφερε ότι «η Διαχωριστική Γραμμή Ανακωχής δεν πρέπει με καμία έννοια να ερμηνευθεί ως πολιτικό ή εδαφικό όριο και οριοθετείται με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων, αξιώσεων και θέσεων οποιουδήποτε από τα μέρη της εκεχειρίας όσον αφορά τελική διευθέτηση του Παλαιστινιακού ζητήματος». Παρόμοιες διατάξεις περιέχονται στις Συμφωνίες Εκεχειρίας με την Ιορδανία και τη Συρία. Η Συμφωνία με τον Λίβανο δεν περιείχε τέτοιες διατάξεις και αντιμετωπιζόταν ως τα διεθνή σύνορα μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου, προβλέποντας μόνο πως οι δυνάμεις θα αποσύρονταν στα σύνορα Ισραήλ-Λιβάνου.

Η Πράσινη Γραμμή αναφέρεται συχνά ως τα «σύνορα προ του 1967» ή τα «σύνορα του 1967» από πολλούς διεθνείς φορείς και εθνικούς ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του πρώην προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Μπαράκ Ομπάμα, του Παλαιστινίου προέδρου Μαχμούντ Αμπάς, του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) σε ανεπίσημα κείμενα και στο κείμενο των ψηφισμάτων της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Η ονομασία προέρχεται από το πράσινο μελάνι που χρησιμοποιήθηκε για να χαραχτεί η γραμμή στον χάρτη κατά τις συνομιλίες ανακωχής. Μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών, τα εδάφη που κατέλαβε το Ισραήλ πέραν της Πράσινης Γραμμής χαρακτηρίστηκαν ως Ανατολική Ιερουσαλήμ, Δυτική Όχθη, Λωρίδα της Γάζας και Υψώματα του Γκολάν. Αυτά τα εδάφη αναφέρονται συχνά ως εδάφη κατεχόμενα από το Ισραήλ. Η Χερσόνησος του Σινά, η οποία επίσης καταλήφθηκε εκείνην την εποχή, έχει από τότε επιστραφεί στην Αίγυπτο ως μέρος της συνθήκης ειρήνης του 1979.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύνορα του Ισραήλ
Κωνσταντίνος Πουλής

Ο **Κωνσταντίνος Πουλής** (γεννημένος το 1973) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας, μεταφραστής, θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστός για τον δημοσιογραφικό σχολιασμό του σε ζητήματα πολιτικής και πολιτισμού. Σε αυτό το πλαίσιο, παρουσιάζει τη σατιρική εκπομπή *Ανασκόπηση* στη διαδικτυακή πλατφόρμα του YouTube. Έχει τη θέση του εκδότη του διαδικτυακού μέσου ενημέρωσης «ThePressProject», που είχε ιδρύσει ο δημοσιογράφος Κώστας Εφήμερος.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1973. Σπούδασε κοινωνιολογία και αρχαίο δράμα στην Ελλάδα και την Αγγλία. Ασχολήθηκε με το θέατρο δρόμου επί σειρά ετών, συμμετέχοντας ως ηθοποιός σε πλήθος παραστάσεων της θεατρικής ομάδας «Τσιριτσάντσουλες». Ακόμα, συμμετείχε σε παραστάσεις σατιρικού λόγου, συνεργαζόμενος μεταξύ άλλων με τον τραγουδοποιό Σπύρο Γραμμένο.

Το 2011, ανέλαβε συντακτικά καθήκοντα στο ThePressProject. Το 2017, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του ιδρυτή και πρώτου εκδότη του διαδικτυακού μέσου ενημέρωσης «The Press Project», ο Πουλής ανέλαβε τη θέση του εκδότη στο μέσο. Το 2020, του απονεμήθηκε το «Κρατικό Βραβείο Μαρτυρίας – Bιογραφίας – Χρονικού – Ταξιδιωτικής Λογοτεχνίας» για το βιβλίο του *Απ’ το αλέτρι στο smartphone*.

## Εργογραφία

### Συγγραφικό έργο

* *Η γουλιά και το ποτήρι*, Εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα, 2022
* *Απ' το αλέτρι στο smartphone: συζητήσεις με τον πατέρα μου*, Εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα, 2019
* *Ο θερμοστάτης*, Εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα, 2014
* *Φόρο στους ρακοσυλλέκτες*, Εκδόσεις The Press Project, Αθήνα, 2013
* *Το παρόν του παρελθόντος και το παρόν του μέλλοντος: τέσσερα κείμενα για τον Γιάννη Κιουρτσάκη* (συλλογικό, συμμετοχή), Εκδόσεις Κουκκίδα, Αθήνα, 2011
* *Δον Ζουάν. Το άγραφο αριστούργημα. Πινόκιο, ο δισταγμός της μύτης. Ντα Πόντε, η τελευταία φάρσα*, Εκδόσεις Κουκκίδα, Αθήνα, 2010

### Μεταφραστικό έργο

* Όσκαρ Ουάιλντ, *Βέρα η μηδενίστρια*, μτφ. Κων. Πουλή, Εκδόσεις Κουκκίδα, Αθήνα, 2011
* Τζόναθαν Γκλόβερ, *Ηθική απόσταση*, μτφ. Κων. Πουλή, Εκδόσεις Έρασμος, Αθήνα, 2009
* Τιμ Σέβεριν, *Βίκινγκ: Ο γιος του Όντιν*, μτφ. Κων. Πουλή, Εκδόσεις Φανταστικός Κόσμος, Αθήνα, 2006

### Εισηγήσεις

* *Καβάφεια 2005: Διεθνής ποιητική συνάντηση στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας: 9-12 Οκτωβρίου 2005: Οι ελληνικές εισηγήσεις* (συλλογικό, συμμετοχή με εισήγηση), Εκδόσεις Τυπωθήτω, Αθήνα, 2006
**Πηγή:**

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Μπλας Πινιάρ

Ο **Μπλας Πινιάρ Λόπεζ** (, 22 Νοεμβρίου 1918 – 28 Ιανουαρίου 2014) ήταν ισπανός ακροδεξιός πολιτικός. Έχοντας διασυνδέσεις με καθολικές οργανώσεις, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Φρανθίσκο Φράνκο διηύθυνε το Ινστιτούτο Ισπανικού Πολιτισμού (*Instituto de Cultura Hispánica*) και υπηρέτησε ως εισαγγελέας (*procurador*) και ως εθνικός σύμβουλος. Μετά την πτώση του καθεστώτος Φράνκο, εξελέγη μέλος του Κογκρέσου των Αντιπροσώπων το 1979.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συνέντευξη του Μπλας Πινιάρ στα ισπανικά

Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Εθνικιστές
NGC 469

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 469** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες και απέχει περίπου 167 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) το 1864.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
0469
04753
+02-04-023
Σαΐντ Χαμάμι

Ο **Σαΐντ Χαμάμι** (στην αραβική γλώσσα: سعيد حمّامي) ήταν Παλαιστίνιος πολιτικός και εκπρόσωπος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στο Λονδίνο, από το 1973 μέχρι το 1978. Ήταν γνωστός ως μετριοπαθής πολιτικός καθώς υποστήριζε τη δημιουργία δύο κρατών ως λύση για το Παλαιστινιακό ζήτημα και ήταν αντίθετος με τις τρομοκρατικές ενέργειες ως μέσο για την προώθηση του παλαιστινιακού αγώνα.

Δολοφονήθηκε στο Λονδίνο, στις 4 Ιανουαρίου 1978, πιθανόν από μέλος της Οργάνωσης του Αμπού Νιντάλ.

## Βιογραφικό
Ο Σαΐντ Χαμάμι γεννήθηκε στη Γιάφα το 1941. Όταν ξέσπασε ο Αραβο-ισραηλινός πόλεμος του 1948 έφυγε με την οικογένειά του από την Παλαιστίνη και κατέληξε στην Ιορδανία. Αργότερα πήγε στη Δαμασκό όπου σπούδασε αγγλική λογοτεχνία και στη συνέχεια εργάστηκε ως δημοσιογράφος και ως δάσκαλος. Το 1967 εντάχθηκε στη Φατάχ και το 1969 εκλέχτηκε στο Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο. Τοποθετήθηκε από τον Γιασέρ Αραφάτ διπλωματικός αντιπρόσωπος της ΟΑΠ στο Λονδίνο, το 1973. Από τη θέση αυτή άρχισε να προωθεί την λύση των δύο κρατών στο ζήτημα της Παλαιστίνης. Στο Λονδίνο είχε επαφές με Βρετανούς πολιτικούς και δημοσιογράφους και με Ισραηλινούς ακτιβιστές υπέρ της ειρήνης, μεταξύ των οποίων ήταν ο Uri Avnery.

Ο Χαμάμι δολοφονήθηκε στο γραφείο του στο Λονδίνο, στις 4 Ιανουαρίου 1978. Ο δράστης της δολοφονίας, που πιστεύεται ότι ανήκε στην Οργάνωση του Αμπού Νιντάλ, δεν συνελήφθη ποτέ. Η κηδεία του Χαμάμι έγινε στις 8 Ιανουαρίου, στη Βηρυτό, με την συμμετοχή των επικεφαλής της ΟΑΠ.

Ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλαιστίνιοι
Η Ράια και ο Τελευταίος Δράκος

***Η Ράια και ο Τελευταίος Δράκος*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Raya and the Last Dragon***) είναι Αμερικανική ταινία φαντασίας κινουμένων σχεδίων υπολογιστή του 2021 σε παραγωγή της Walt Disney Animation Studios και διανομή της Walt Disney Pictures. Αποτελεί την 59η ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους της Disney. Σκηνοθετήθηκε από τους Ντον Χολ και Κάρλος Λόπεζ Εστράντα, συν-σκηνοθετήθηκε από τους Πολ Μπριγκς και Τζον Ρίπα, παράχθηκε από τους Όσνατ Σούρερ και Πίτερ Ντελ Βέκο, και γράφτηκε από τους Κι Νγκουιέν και Αντέλ Λιμ από ιστορία των Μπράντλεϊ Ρέιμοντ και Χέλεν Καλαφάτικ. Πρωταγωνιστούν οι Κέλλυ Μαρί Τραν, Awkwafina, Ιζάακ Γουάνγκ και Τζέμα Τσαν. Η ταινία ακολουθεί μια πολεμίστρια-πριγκίπισσα, την Ράια, η οποία ψάχνει τον τελευταίο δράκο για να σώσει τον πατέρα της και το Κουμάντρα από τα κακά πνεύματα Ντρούουν.

Η ανάπτυξη ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2018, και ανακοινώθηκε επίσημα τον Αύγουστο του 2019, μαζί με τον τίτλο και το καστ. Κατά την διάρκεια της παραγωγής, η Disney αντικατέστησε πολλά από τα μέλη του καστ και του συνεργείου. Η ταινία αντλεί έμπνευση από τους πολιτισμούς της Νοτιοανατολικής Ασίας. Ο Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ σύνθεσε την μουσική της ταινίας.

*Η Ράια και ο Τελευταίος Δράκος* κυκλοφόρησε ταυτόχρονα στους κινηματογράφους και στο Disney+ με πληρωμή στις 5 Μαρτίου του 2021. Η ημερομηνία κυκλοφορίας καθυστέρησε δύο φορές από την αρχική του Νοεμβρίου του 2020 λόγω της πανδημίας COVID-19. Έγινε η τρίτη συνδρομητική ταινία του 2021 με τις περισσότερες προβολές, και χωρίς τα έσοδα από το Disney+ εισέπραξε $130.4 εκατομμύρια παγκοσμίως. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τα κινούμενα σχέδια και το βάθος, αλλά επίκριναν την ιστορία. Έλαβε υποψηφιότητα για Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2021.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2021
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2021
Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Buddy ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ
Κατηγορία:Ταινίες του Disney+
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Νικόλας Αγραφιώτης

Ο **Νικόλας Αγραφιώτης** (25 Απριλίου  2000) είναι ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη επίθεση γραμμή με την Εξέλσιορ Ρότερνταμ. Έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ολλανδία και έχει Ελληνική και Σερβική καταγωγή.

## Καριέρα
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες της Ντεν Μπος, από την ομώνυμη πόλη όπου γεννήθηκε, και έπειτα μεταβεί σε αυτές τις Φίτεσε. Τον Νοέμβριο του 2016 προωθήθηκε στην δεύτερη ομάδα της Φίτεσε.

Στις 20 Ιουνίου 2020 πήρε μεταγραφή στην Ντόρντρεχτ. Δύο μήνες αργότερα, στις 30 Αυγούστου, έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα σε μια εντός έδρας ισοπαλία εναντίον της Γκο Αχέντ Ιγκλς.

Στις 31 Ιανουρίου 2022, ο Αγραφιώτης ήρθε σε συμφωνία με την Εξέλσιορ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Transfermarkt.com - Nikolas Agrafiotis

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Πρόεδρος της Αργεντινής

Ο **Πρόεδρος της Αργεντινής** (ισπανικά: *Presidente de Argentina*), επίσημα γνωστός ως ***Πρόεδρος του Αργεντινικού Έθνους και της Αργεντινικής Δημοκρατίας*** (ισπανικά*: Presidente de la Nación Argentina*) είναι ο αρχηγός του κράτους και επικεφαλής της κυβέρνησης της Αργεντινής. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Αργεντινής, ο Πρόεδρος, είναι το ανώτατο όργανο της εκτελεστικής εξουσίας και ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων.

Σημερινός Πρόεδρος της Αργεντινής, από τις 10 Δεκεμβρίου 2023, είναι ο **[[Χαβιέρ Μιλέι]]**, από το Λιμπερταριανό Κόμμα. Διαδέχθηκε στην εξουσία τον Αλμπέρτο Φερνάντες. 

## Προϋποθέσεις και τρόπος εκλογής
Για να είναι κάποιο άτομο υποψήφιος πρόεδρος της χώρας, θα πρέπει σύμφωνα με το άρθρο 90 του Συντάγματος της Αργεντινής, να πληροί τις εξής προϋποθέσεις: 

* Να είναι φυσικά γεννημένος πολίτης της Αργεντινής. 
* Να είναι μόνιμος κάτοικος της Αργεντινής τουλάχιστον 2 χρόνια. 
* Να έχει συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας του την ημέρα των εκλογών. 
* Να έχει ετήσιο εισόδημα τουλάχιστον 2.000 πέσο. 

### Τρόπος Εκλογής
Σύμφωνα με το άρθρο 94 έως το άρθρο 98 του Συντάγματος της Αργεντινής, η ψηφοφορία ανάδειξης νέου προέδρου, πραγμτοποιείται με το εκλογικό σύστημα των δύο γύρων (ή μόνο από τον πρώτο γύρο σε περίπτωση που κάποιος υποψήφιος λάβει πάνω από 45%). 

Οι εκλογές πραγματοποιούνται μέσω καθολικής και μυστικής ψηφοφορίας, κάθε τέσσερα χρόνια, και υπάρχει δυνατότητα ανανέωσης της θητείας άπαξ. 

## Κατάλογος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτική της Αργεντινής

Κατηγορία:Κυβέρνηση της Αργεντινής
NGC 7838

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7838** είναι σπειροειδής ή φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 500 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 29 Νοεμβρίου 1864 και φαίνεται πως αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον NGC 7837, με τους δύο γαλαξίες να καταγράφονται στον *[[Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών|Άτλαντα των ιδιόμορφων γαλαξιών]]* ως Arp 246.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
Κατηγορία:Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
7838
00525
246
Ο Δήμος από τα Τρίκαλα

***Ο Δήμος από τα Τρίκαλα*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1962 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη, η οποία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου "Μειδιάστε Παρακαλώ" του Δημήτρη Γιαννουκάκη. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Χατζηχρήστος, Καίτη Πάνου, Κώστας Ναός, Γιάννης Γκιωνάκης και η Κυβέλη Θεοχάρη (στον τελευταίο της κινηματογραφικό ρόλο).

## Πλοκή
Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον Παρασκευά Πουρνάρα (Κώστα Χατζηχρήστο), ο οποίος αρέσκεται σε ερωτικές απιστίες από την σύζυγό του Λέλα (Κυβέλη Θεοχάρη). Όταν όμως μια μέρα, η Λέλα βλέπει στη βιτρίνα ενός φωτογραφείου μια φωτογραφία του Παρασκευά με μια κοπέλα σε κάποιο παραθαλάσσιο κεντράκι, εκείνος επινοεί την ύπαρξη του δίδυμου αδελφού του, Δήμου, ο οποίος όντως υπάρχει αλλά δεν του μοιάζει καθόλου. Η Λέλα δεν έχει συναντήσει ποτέ τον Δήμο (Κώστα Νάο) που ζει στα Τρίκαλα και δεν έτυχε να ’ρθει ως τώρα στην Αθήνα. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες και τεχνάσματα του Παρασκευά να πείσει την Λέλα για τον δίδυμο αδελφό του, αυτήν δεν θα το πιστέψει και αποφασίζει να τον πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Η κατάσταση θα γίνει ακόμη πιο περίπλοκη όταν ο πραγματικός Δήμος θα κάνει την εμφάνιση του στο σπίτι του Παρασκευά.

## Διανομή

* Κώστας Χατζηχρήστος - Παρασκευάς**'
* [[Κώστας Ναός]] - Δήμος**'
* Κυβέλη Θεοχάρη - Λέλα**
* Καίτη Πάνου
* Γιάννης Γκιωνάκης - φωτογράφος
* Στέλλα Στρατηγού - Καίτη
* Περικλής Χριστοφορίδης - Μιλτιάδης
* Λιάνα Ορφανού - Λούλα
* Σταύρος Παράβας - Στέλιος
* Γιώργος Γαβριηλίδης
* Θόδωρος Κεφαλόπουλος

## Απήχηση
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 26 Μαρτίου 1962 στους κινηματογράφους Άστρον, Έλλη, Κοτοπούλη, Ριβόλι και Σελέκτ στην Αθήνα, ενώ συγχρόνως ξεκίνησε να προβάλλεται στους κινηματογράφους Κάπιταλ του Πειραιά, Αττικόν της Καβάλας, Αττικόν της Πάτρας, Παλλάς των Τρικάλων και Αστέρια των Χανίων. Ένα μήνα αργότερα ξεκίνησε να προβάλλεται και στον Έσπερο της Θεσσαλονίκης. Συνολικά έκοψε 56.391 εισιτήρια στο εγχώριο box office, καταλαμβάνοντας την 8η θέση ανάμεσα σε 68 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1961-1962.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1962
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Επικεφαλής του συμβουλίου υπουργών (Αργεντινή)

Ο **επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου του Έθνους της Αργεντινής** (ισπανικά: *Jefe de Gabinete de Ministros de la Nación Argentina*, JGM), ευρύτερα γνωστός απλά ως επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου (ισπανικά: Jefe de Gabinete), είναι ένα υπουργικό αξίωμα στην κυβέρνηση της Αργεντινής που έχει ως αποστολή την εποπτεία της γενικής διοίκησης της κυβέρνησης και λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος μεταξύ της εθνικής εκτελεστικής εξουσίας και του Εθνικού Κογκρέσου της Αργεντινής. Η θέση αυτή δημιουργήθηκε με την τροποποίηση του Συντάγματος της Αργεντινής το 1994.

Ο επικεφαλής του συμβουλίου υπουργών δεν είναι πρωθυπουργός, καθώς στην προεδρική δημοκρατία της Αργεντινής ο ρόλος του επικεφαλής της κυβέρνησης εξακολουθεί να απονέμεται στον πρόεδρο.  Ωστόσο, ο επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου εξακολουθεί να είναι συνταγματικά υποχρεωμένος να δίνει λογαριασμό για τη γενική πορεία των πολιτικών της κυβέρνησης ενώπιον του Κογκρέσου και μπορεί να απομακρυνθεί μέσω ψήφου δυσπιστίας (moción de censura) με απόλυτη πλειοψηφία και στα δύο σώματα του Κογκρέσου.

Ο σημερινός επικεφαλής του συμβουλίου υπουργών είναι ο Νικολάς Ποσέ, ο οποίος ορκίστηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2023 από τον πρόεδρο Χαβιέρ Μιλέι.

## Ιστορία
Το αξίωμα του επικεφαλής του Συμβουλίου Υπουργών καθιερώθηκε με την αναθεώρηση του 1994 στο Σύνταγμα της Αργεντινής. Ήταν μέρος των συμφωνιών που μεσολάβησαν τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της Αργεντινής εκείνη την εποχή, το Δικαιοκρατικό Κόμμα (PJ) και η Ριζοσπαστική Ένωση Πολιτών (UCR), σε αυτό που είναι σήμερα γνωστό ως Σύμφωνο των Ελιών. Η UCR, της οποίας ηγείτο τότε ο πρώην πρόεδρος Ραούλ Αλφονσίν, επεδίωκε τη μείωση των σημαντικών πολιτικών εξουσιών της Προεδρίας και τη στροφή προς ένα κοινοβουλευτικό σύστημα. Τελικά, ωστόσο, ο γενικός χαρακτήρας του πολιτικού συστήματος της Αργεντινής μετά τη μεταρρύθμιση παρέμεινε αποφασιστικά προεδρικός, καθώς ο επικεφαλής του Συμβουλίου Υπουργών λειτουργεί περισσότερο ως προέκταση του Προέδρου, στον οποίο ο αρχηγός του κράτους μπορεί να αναθέσει ορισμένες αρμοδιότητες, ενώ είναι επίσης συνταγματικά υποχρεωμένος να δίνει αναφορά στο Εθνικό Κογκρέσο.

Ο πρώτος επικεφαλής του συμβουλίου υπουργών ήταν ο Εδουάρδο Μπαουσά, ο οποίος διορίστηκε στις 8 Ιουλίου 1995 από τον πρόεδρο Κάρλος Μένεμ.

## Έδρα
Το γραφείο του επικεφαλής του συμβουλίου υπουργών βρίσκεται στο Κτίριο Σομίσα (επίσημα γνωστό ως κτίριο "Teniente General Castiñeiras"), πρώην έδρα της Sociedad Mixta Siderúrgica Argentina (SOMISA), μιας κρατικής εταιρείας μεταλλουργίας που ιδρύθηκε το 1972. Έπειτα από την ιδιωτικοποίηση του Somisa το 1993, το κτίριο αποκτήθηκε από την εθνική κυβέρνηση για να χρησιμοποιηθεί ως έδρα του νεοσύστατου γραφείου του επικεφαλής του συμβουλίου υπουργών. Το κτίριο, που σχεδιάστηκε σε μοντερνιστικό στυλ από τον Μάριο Ρομπέρτο Άλβαρες, χτίστηκε από το 1966 έως το 1977 και ήταν το πρώτο κτίριο στην Αργεντινή που κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από φύλλα χάλυβα 3mm και ήταν πλήρως συγκολλημένο. Βρίσκεται στην Λεωφόρο Χούλιο Ρόκα στο Μονσεράτ στις *Γειτονιές του Μπουένος Άιρες*' του Μπουένος Άιρες.

## Κατάλογος επικεφαλής συμβουλίου υπουργών

## Παραπομπές


Επικεφαλής
NGC 5910

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 5910** είναι  ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 540 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Όφι. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 13 Απριλίου 1785 και είναι επίσης ραδιογαλαξίας 

## Χαρακτηριστικά
Ο NGC 5910 φαίνεται πως έχει διπλό πυρήνα, ενώ διακρίνεται και μία αχνή λωρίδα σκόνης. Ασυμμετρίες στο ισοτοπικό προφίλ του γαλαξία υποδηλώνουν ότι στο παρελθόν συνέβη συγχώνευση και σύγκρουση ενός ή περισσότερων γαλαξιών.  

### Ομάδα γαλαξιών
Ο NGC 5910 είναι το λαμπρότερο και σημαντικότερο μέλος της ομάδας γαλαξιών Hickson Compact Group 74. Αυτή αποτελείεται από πέντε γαλαξίες συνολικά, έχει διασπορά ταχύτητας 537 km/s και διάμετρο 260 χιλιάδων ετών φωτός. Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας είναι οι 2MASX J15193179+2053005, PGC 54692, PGC 54694 και MCG+04-36-036.

Επίσης ο NGC 5910 φαίνεται πως βρίσκεται κοντά στα Υπερσμήνη του Ηρακλή.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Όφις (αστερισμός)
5910
54689
Κατηγορία:Ραδιογαλαξίες
+04-36-035
NGC 6054

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 6054** είναι ραβδωτός φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 460 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ηρακλή. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 27 Ιουνίου 1886 και ανεξάρτητα από αυτόν ο Γκυγιώμ Μπιγκουρντάν (Guillaume Bigourdan) την 1η Ιουνίου 1888. 

Ο NGC 6054 ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Ηρακλή ενώ συχνά συγχέται λανθασμένα με τον γαλαξία PGC 57073.  

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

6054
57086
10192
Κατηγορία:Ραβδωτοί φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ηρακλής (αστερισμός)
1183
Κατηγορία:Σμήνος του Ηρακλή
+03-41-103
Αγλαΐα Καραδήμα

Η **Αγλαϊα Καραδήμα**, (4 Φεβρουαρίου 1982) είναι πρώην διεθνής Ελληνίδα αθλήτρια της καλαθοσφαίρισης, με ύψος 1.78, που αγωνιζόταν στην θέση της γκαρντ.

Έπαιξε καλαθοσφαίριση για το Α.Σ. Βελβεντό Κοζάνης , για τον Γ.Σ.Κ. Λασσάνης Κοζάνης και έπειτα για τον Γ.Α.Σ. Απόλλων Πτολεμαΐδας, βασική στην πεντάδα. Ακόμη, έπαιξε στην Α1 κατηγορία με τα χρώματα του Απόλλωνα για 10 δέκα χρόνια τόσο στο Ελληνικό Πρωτάθλημα όσο και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. 

**Eurocup**

* 2003: FIBA Europe Cup for Women
* 2005: FIBA Europe Cup Women
* 2007: EuroCup Women
* 2008: EuroCup Women

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εθνική ομάδα 
*Μεσογειακή ομάδα Ελλάδα - Ιταλία 80-72  17 πόντους (4) τρίποντα

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης
Εμφύλιος πόλεμος της Μιανμάρ (2021–σήμερα)

Ο **εμφύλιος πόλεμος της Μιανμάρ**, που ονομάζεται επίσης και η **Ανοιξιάτικη Επανάσταση της Μιανμάρ** και ο **Λαϊκός Αμυντικός Πόλεμος**, είναι ένας συνεχιζόμενος εμφύλιος πόλεμος μετά τις μακροχρόνιες εξεγέρσεις της Μιανμάρ που κλιμακώθηκαν σημαντικά ως απάντηση στο στρατιωτικό πραξικόπημα του 2021 και το επακόλουθο βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων κατά του πραξικοπήματος.

Τους μήνες που ακολούθησαν το πραξικόπημα, η αντιπολίτευση άρχισε να συσπειρώνεται γύρω από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, η οποία εξαπέλυσε επίθεση εναντίον του Συμβουλίου Κρατικής Διοίκησης (SAC), μιας στρατιωτικής χούντας. Μέχρι το 2022, η αντιπολίτευση έλεγχε σημαντική, αν και αραιοκατοικημένη, περιοχή. Σε πολλά χωριά και πόλεις, οι επιθέσεις της χούντας έδιωξαν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Στη δεύτερη επέτειο του πραξικοπήματος, τον Φεβρουάριο του 2023, ο πρόεδρος του SAC, Μιν Αούνγκ Χλαίν, παραδέχτηκε ότι έχασε τον ουσιαστικό έλεγχο σε «περισσότερο από το ένα τρίτο» των δήμων. Ανεξάρτητοι παρατηρητές σημειώνουν ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πιθανότατα πολύ μεγαλύτερος, με μόλις 72 από τους 330 δήμους να παραμένουν υπό τον έλεγχο του Τατμαντό, των στρατιωτικών δυνάμεων που ευθυγραμμίζονται με τη χούντα. Ωστόσο, οι δήμοι υπό τον έλεγχο της χούντας περιλαμβάνουν όλα τα μεγάλα πληθυσμιακά κέντρα. 

Από τον Σεπτέμβριο του 2022, 1.3&nbsp;εκατομμύρια άνθρωποι είχαν εκτοπιστεί εσωτερικά και πάνω από 13.000 παιδιά είχαν σκοτωθεί. Μέχρι τον Μάρτιο του 2023, ο ΟΗΕ υπολόγιζε ότι από το πραξικόπημα, 17.6&nbsp;εκατομμύρια άνθρωποι στη Μιανμάρ χρειάστηκαν ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ 1,6&nbsp;εκατομμύρια εκτοπίστηκαν εσωτερικά και 55.000 κτίρια πολιτών είχαν καταστραφεί. Η UNOCHA ανέφερε ότι πάνω από 40.000 άνθρωποι είχαν καταφύγει σε γειτονικές χώρες.

Τον Οκτώβριο του 2023, τα μέσα ενημέρωσης της Βιρμανίας άρχισαν να αναφέρουν ότι οι κατώτερες βαθμίδες του Τατμαντό είχαν αρχίσει να αδειάζουν, με τις λιποταξίες και το χαμηλό ηθικό να είναι εξαιρετικά συνηθισμένα. Έχει επίσης αναφερθεί ότι ο Τατμαντό ελέγχει τώρα λιγότερο από το 40% της χώρας. Στις αρχές Νοεμβρίου 2023, αναφέρθηκε ότι τρεις ένοπλες πολιτοφυλακές στη βόρεια Βιρμανία, οι MNDAA, TNLA και AA, είχαν εισέλθει επίσημα στη σύγκρουση. Σε δήλωση που δόθηκε στη δημοσιότητα οι τρεις ανέφεραν ότι κατέλαβαν περισσότερες από 80 στρατιωτικές βάσεις και τη συνοριακή πόλη Τσινσεχάου. Αρκετές κοινές αντεπιθέσεις έχουν επίσης ξεκινήσει από μεγάλες ομάδες ανταρτών εναντίον της στρατιωτικής χούντας, όπως η Επιχείρηση 1027 και 1107. Οι επιθέσεις έχουν περιγραφεί ως επιτυχημένες, με σχεδόν 200 κωμοπόλεις να έχουν καταληφθούν από τους αντάρτες.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Σπουδών – Χάρτης Συγκρούσεων της Μιανμάρ
* Έκθεση Ειδικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου – Αμφισβήτηση και Έλεγχος/Αντίσταση στις 30 Ιουνίου 2022
Κατηγορία:Μιανμάρ
Κατηγορία:Συγκρούσεις το 2023
Κατηγορία:Συγκρούσεις το 2022
Ορεινό αεροδρόμιο

Το **ορεινό αεροδρόμιο** είναι αεροδρόμιο για μικρά αεροπλάνα και ελικόπτερα και βρίσκεται σε ορεινό έδαφος. Τα ορεινά αεροδρόμια γενικά χαρακτηρίζονται από το ότι διαθέτουν διάδρομο προσγείωσης με άτυπη κλίση, που ταιριάζει στην τοπική τοπογραφία. Αυτή η κλίση βοηθά το αεροσκάφος να επιβραδύνει κατά την προσγείωση και βοηθά στην επιτάχυνση κατά την απογείωση. Το μεγάλο υψόμετρο έχει ως αποτέλεσμα μικρότερη δύναμη ανύψωσης στα φτερά του αεροσκάφους, γεγονός που απαιτεί από το αεροσκάφος να επιτυγχάνει μεγαλύτερη ταχύτητα κατά την απογείωση. Τέτοια αεροδρόμια με ασυνήθιστα φυσικά χαρακτηριστικά βρίσκονται συχνά σε περιοχές όπως οι γαλλικές Άλπεις,  περιοχές των Ιμαλαΐων, καθώς και τα νησιά του Ειρηνικού.

## Ορισμοί
Σύμφωνα με το έγγραφο 9150 του ICAO: Εγχειρίδιο STOLport : "Το ορεινό αεροδρόμιο μπορεί να οριστεί ως μικρό αεροδρόμιο σε  ορεινή περιοχή με διάδρομο απότομης κλίσης, που χρησιμοποιείται για προσγείωση και για απογείωση στην πλαγιά, χρησιμοποιώντας έτσι μόνο μία περιοχή προσέγγισης/αναχώρησης." 

Σύμφωνα με την προγενέστερη Γαλλική Τεχνική Οδηγία για τα Πολιτικά Αεροδρόμια (ITAC) του 2000, το ορεινό αεροδρόμιο είναι σχεδιασμένο ειδικά για την εξυπηρέτηση ορεινών περιοχών. Διαθέτει απότομο διάδρομο προσγείωσης που έχει μια ενιαία διαδρομή προσέγγισης/αναχώρησης. Ο διάδρομος τελειώνει σε τμήμα που έχει χαμηλότερη κλίση. Ως ορεινό αεροδρόμιο ορίζεται διαβαθμισμένη περιοχή που δεν είναι αεροδρόμιο, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απότομος διάδρομος προσγείωσης με ενιαία διαδρομή προσέγγισης/αναχώρησης. 

## Κατάλογος ορεινών αεροδρομίων
μικρογραφία| Courchevel Altiport, με τον κεκλιμένο διάδρομο

## Αναφορές

Κατηγορία:Ορεινό αεροδρόμιο
Ορφέας (Μοντεβέρντι)

Το έργο ***Ορφέας*** ( ή *La favola d'Orfeo* , SV 318) είναι όπερα του Κλαούντιο Μοντεβέρντι σε λιμπρέτο του Αλεσάντρο Στρίτζο. Βασίζεται στον ελληνικό μύθο του Ορφέα και αφηγείται την ιστορία της καθόδου του στον Άδη και την άκαρπη προσπάθειά του να επαναφέρει τη νεκρή νύφη του, Ευρυδίκη, στον κόσμο των ζωντανών.

## Ιστορία

### Σύνθεση
Συντέθηκε το 1607, για να παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια του ετήσιου Καρναβαλιού της Μάντοβας. Παρότι η όπερα *[[Δάφνη (Τζάκοπο Πέρι)|Δάφνη]]* του Τζάκοπο Πέρι αναγνωρίζεται ευρέως ως το πρώτο έργο στο είδος της όπερας και το έργο του *[[Ευρυδίκη (Πέρι)|Ευρυδίκη]]* είναι η παλαιότερη όπερα που έχει διασωθεί, ο *Ορφέας* του Μοντεβέρντι είναι η παλαιότερη όπερα που παρουσιάζεται τακτικά έως και στη σημερινή εποχή. Περαιτέρω, το έργο ήταν η πρώτη καθαρή εκδοχή του τότε αναδυόμενου μουσικοθεατρικού είδους της όπερας.

### Παραγωγές
Το έργο ανέβηκε ξανά στη Μάντοβα, και πιθανώς σε άλλα πολιτιστικά κέντρα της Ιταλίας τα επόμενα χρόνια. Η παρτιτούρα του δημοσιεύτηκε από τον Μοντεβέρντι το 1609 και ξανά το 1615. Μετά τον θάνατο του συνθέτη το 1643, η όπερα δεν παρουσιάστηκε για εκτενές χρονικό διάστημα, μέχρι την αναβίωση του ενδιαφέροντος για αυτή στα τέλη του 19ου αιώνα, που οδήγησε σε μια σειρά από σύγχρονες εκδόσεις και παραστάσεις. Οι πρώτες αυτές παρουσιάσεις είχαν συναυλιακό χαρακτήρα και λάμβαναν χώρα σε πολιτιστικά κέντρα. Μετά την πρώτη σύγχρονη δραματοποιημένη παράσταση στο Παρίσι το 1911, το έργο παρουσιαζόταν όλο και συχνότερα σε λυρικές σκηνές ανά τον κόσμο, ενώ μετά το 1945 κυκλοφορήθηκαν πολλές ηχογραφήσεις της όπερας και αυξήθηκαν σημαντικά οι σκηνικές παρουσιάσεις της, παρά τον αρχικό δισταγμό των διευθύνσεων ορισμένων μουσικοθεατρικών σκηνών. Το 2007, η τετρακοσιοστή επέτειος της πρεμιέρας εορτάστηκε με παραστάσεις σε όλο τον κόσμο.

## Μουσική
Στην αυθεντική παρτιτούρα του έργου, ο Μοντεβέρντι απαριθμεί περίπου 41 όργανα για την όπερά του, με ξεχωριστές ομάδες οργάνων να χρησιμοποιούνται για την απεικόνιση συγκεκριμένων σκηνών και χαρακτήρων. Επί παραδείγματι, τα έγχορδα, το τσέμπαλο και οι φλογέρες αποδίδουν τα ποιμενικά τοπία της Θράκης με τις νύμφες και τους βοσκούς τους, ενώ τα χάλκινα πνευστά χρησιμοποιούνται για την απόδοση της ατμόσφαιρας του Κάτω Κόσμου. Ευρισκόμενο χρονολογικά στο μεταίχμιο μεταξύ Αναγεννησιακής και Μπαρόκ μουσικής, στο έργο είναι ενσωματωμένοι όλοι οι τότε γνωστοί στη μουσική τέχνη συνθετικοί τρόποι, με εξέχουσα την πολυφωνία. Σύμφωνα με την παράδοση της εποχής, το έργο δεν είναι αυστηρά ενορχηστρωμένο· οι οργανοπαίκτες είχαν την ελευθερία να αυτοσχεδιάσουν πάνω στις γενικές συνθετικές οδηγίες του Μοντεβέρντι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  στη βιβλιοθήκη International Music Score Library Project
* Λιμπρέτο στα ιταλικά και τα αγγλικά
* Λιμπρέτο στα γερμανικά 

Κατηγορία:Όπερες
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Κατηγορία:Όπερες του Κλαούντιο Μοντεβέρντι
Μια νύχτα στον παράδεισο

Το ***Μια νύχτα στον παράδεισο*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1951 σε σκηνοθεσία του Θανάση Μεριτζή και σενάριο του Μάνθου Κέτση. Πρωταγωνιστούν οι Γεωργία Βασιλειάδου, Μίμης Φωτόπουλος, Αλέκος Αλεξανδράκης, Λίντα Μιράντα, Γιάννης Σπαρίδης, Γιάννης Πρινέας και η Λέλα Πατρικίου.

## Σύνοψη
Το ξενοδοχείο "Ο Παράδεισος" φιλοξενεί διάφορους ιδιόρρυθμους ενοίκους. Μεταξύ αυτών είναι και η συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων κυρία Βυζαντίου. Όταν μια φίλη του καμαριέρη Αντώνη, η οποία σκοπεύει να παντρευτεί τον γιο του επιχειρηματία Δαμιανού, φτάνει παράλληλα μαζί με ένα ζευγάρι νεόνυμφων στο ξενοδοχείο, η κυρία Βυζαντίου που διαθέτει καλπάζουσα φαντασία θα εμπνευστεί μια δραματική ερωτική ιστορία. Η κυρία Βυζαντίου θα συγκεντρώσει όλους τους ενοίκους στο σαλόνι του "Παραδείσου" και θα πείσει πως η νεαρή κοπέλα που έχει έρθει, έχει σκοπό να σκοτώσει τον γαμπρό και στη συνέχεια να δώσει τέλος στην ζωή της.

## Διανομή ρόλων

* Γεωργία Βασιλειάδου - κυρία Βυζαντίου**'
* Αλέκος Αναστασιάδης - κύριος Δαμιανός **'
* Άννα Ραυτοπούλου - κυρία Δαμιανού**'
* [[Αλέκος Αλεξανδράκης]] - Άγης Δαμιανός**'
* Ιωάννης Πρινέας - ξενοδόχος**'
* [[Λέλα Πατρικίου]] - σύζυγος ξενοδόχου**'
* Μίμης Φωτόπουλος - Αντώνης**
* Λίντα Μιράντα - Λίνα
* Γιάννης Σπαρίδης - κύριος Δόξας

## Κυκλοφορία και απήχηση
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 15 Οκτωβρίου 1951 στις κινηματογραφικές αίθουσες Έσπερος, Κοτοπούλη και Τιτάνια στην Αθήνα, ενώ μια εβδομάδα αργότερα άρχισε να προβάλλεται και στον κινηματογράφο Παλλάς του Πειραιά. Συνολικά έκοψε 72.125 εισιτήρια στο εγχώριο box office, καταλαμβάνοντας την 5η θέση ανάμεσα σε 15 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1951-1952.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1951
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ξενοδοχεία
Ιταλική Εθνικιστική Ένωση

Η **Ιταλική Εθνικιστική Ένωση** (, **ANI**) ήταν το πρώτο εθνικιστικό πολιτικό κίνημα της Ιταλίας. Iδρύθηκε το 1910, υπό την επιρροή Ιταλών εθνικιστών όπως ο Ενρίκο Κοραντίνι και ο Τζοβάνι Παπίνι. 

Κατά τη σύστασή της, η Ένωση τάχθηκε υπέρ της επανάκτησης από την Ιταλία των αυστριακών εδαφών που κατοικούνταν από Ιταλούς και υποστήριξε τον πόλεμο με την Αυστροουγγαρία για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός. Το κόμμα είχε μια παραστρατιωτική πτέρυγα που ονομαζόταν κυανοχίτωνες. 

Η απολυταρχική εθνικιστική πτέρυγα της Ένωσης υπήρξε σημαντική επιρροή του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος του Μπενίτο Μουσολίνι, που δημιουργήθηκε το 1921. Το 1922, η Ένωση συμμετείχε στην Πορεία προς τη Ρώμη, έχοντας σημαντικό ρόλο, αλλά χωρίς να είναι πλήρως συνταυτισμένη με το κόμμα του Μουσολίνι. Παρά ταύτα, η Ένωση συγχωνεύτηκε στο Φασιστικό Κόμμα τον Οκτώβριο του 1923.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ιταλία
Κατηγορία:Φασισμός στην Ιταλία
Μαχαιρούς

Η **Μαχαιρούς** (εβραϊκά: מכוור, αραβικά: قلعة مكاور) ήταν ασμοναϊκό ανάκτορο σε μια κορυφή καθώς και φρούριο της ερήμου. Τα ερείπιά του βρίσκονται στο χωριό Μουκαβίρ στη σύγχρονη Ιορδανία, 25 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά των εκβολών του Ιορδάνη ποταμού στην ανατολική πλευρά της Νεκράς Θάλασσας. Σύμφωνα με τον Εβραιορωμαίο ιστορικό Ιώσηπο Φλάβιο, ήταν ο τόπος της φυλάκισης και της εκτέλεσης του Ιωάννη του Βαπτιστή. Σύμφωνα με τη χρονολογική σειρά της Βίβλου, η εκτέλεση έλαβε χώρα κατά το 32 μ.Χ. λίγο πριν από το Εβραϊκό Πάσχα, έπειτα από διετή φυλάκιση.

Το φρούριο της Μαχαιρούντος χτίστηκε αρχικά από τον Ασμοναίο βασιλέα, Αλέξανδρο Ιανναίο (104 π.Χ.-78 π.Χ.) κατά το έτος 90 π.Χ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιορδανία
Κατηγορία:Εβραίοι και Ιουδαϊσμός στην Ιορδανία
NGC 6090

Ως **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 6090** καταγράφεται στο Νέο Γενικό Κατάλογο ζεύγος σπειροειδών γαλαξιών που βρίσκονται στο στάδιο συγχώνευσης. Είναι στον αστερισμό Δράκοντα και απέχουν 400 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Οι πυρήνες των δύο γαλαξιών απέχουν μεταξύ τους περίπου δέκα χιλιάδες έτη φωτός, γεγονός που δείχνει ότι η διαδικασία συγχώνευσης είναι σε ενδιάμεσο στάδιο. Έξω από τους κύριους γαλαξίες έχουν σχηματιστεί δύο μεγάλες «ουρές» αποτελούμενες από υλικό που εκτινάχθηκε βαρυτικά κατά τη συγχώνευση των δύο. Στην επικαλυπτόμενη περιοχή διακρίνονται νεοσχηματισμένοι αστέρες.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες
Κατηγορία:Δράκων (αστερισμός)
6090
57437
10267
NGC 3845

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3845** είναι ραβδωτός φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 270 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 17 Μαρτίου 1831 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Λέοντα. Πιθανότατα έχει χαμηλής φωτεινότητας Ενεργό Γαλαξιακό Πυρήνα.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ραβδωτοί φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
Κατηγορία:Ενεργοί γαλαξίες
3845
36470
Κατηγορία:Σμήνος του Λέοντα
+03-30-074
NGC 7835

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 7835** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 215 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 29 Νοεμβρίου 1864.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
7835
00505
Θεόδωρος Τερζόπουλος

Ο **Θεόδωρος Τερζόπουλος** (Μακρύγιαλος Πιερίας, 1945) είναι Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης.

## Βιογραφία
Ο Τερζόπουλος γεννήθηκε το 1945 στον Μακρύγιαλο Πιερίας και προέρχεται από πολύτεκνη αγροτική οικογένεια, ποντιακής καταγωγής. Σπούδασε αρχικά στη δραματική σχολή του Κ. Μιχαηλίδη στην Αθήνα (1965-1967) και κατόπιν στο Berliner Ensemble του Ανατολικού Βερολίνου (από το 1972 μέχρι το 1976). Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ανατολική Γερμανία επηρεάστηκε σημαντικά από τον Χάινερ Μύλλερ (1929–1995). 

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, συνεργάστηκε πρώτα με θεατρικές σκηνές της Θεσσαλονίκης και από το 1978 με το ΚΘΒΕ, στο οποίο σκηνοθέτησε τέσσερις παραστάσεις, διατελώντας παράλληλα διευθυντής της Δραματικής Σχολής του από το 1981 έως το 1983. Το 1985 ανέλαβε τη θέση του διευθυντή στο φεστιβάλ Διεθνών Συναντήσεων Αρχαίου Δράματος στους Δελφούς. Το ίδιο έτος ίδρυσε τη θεατρική ομάδα Άττις, με την οποία παρουσίασε το 1986 στους Δελφούς την παράσταση «Βάκχες» του Ευριπίδη, κερδίζοντας στο πέρασμα των ετών διεθνή φήμη και αναγνώριση για τη ριζοσπαστική και πρωτοποριακή σκηνοθεσία του. Το 1993 ίδρυσε τη Διεθνή Θεατρική Ολυμπιάδα, της οποίας ανέλαβε και την προεδρία.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, έχει σκηνοθετήσει πληθώρα έργων αρχαίων Ελλήνων τραγικών, καθώς και σύγχρονων Ελλήνων και Ευρωπαίων συγγραφέων τα οποία έχει παρουσιάσει σε φεστιβάλ και θέατρα ανά τον κόσμο. Έχει παρουσιάσει έργα στα: Φεστιβάλ Επιδαύρου, Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου της Κωνσταντινούπολης, Φεστιβάλ των Εθνών, Φεστιβάλ ΜΙΤΕΜ της Ουγγαρίας, Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Αλεξαντρίνσκι στην Αγία Πετρούπολη, Διεθνές Φεστιβάλ “Solo” της Μόσχας, Φεστιβάλ Έσσεν (Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2010).

Το 2024 σκηνοθέτησε την Ορέστεια του Αισχύλου, που ανέβηκε αρχικά σε δύο sold out παραστάσεις στο θέατρο της Επιδαύρου - είκοσι χρόνια μετά την προηγούμενη εμφάνισή του στο χώρο και συνεργαζόμενος για πρώτη φορά με το Εθνικό Θέατρο.

Παράλληλα έχει τιμηθεί με ποικίλες διακρίσεις, ενώ το 2015 εξέδωσε το βιβλίο *Η Επιστροφή του Διόνυσου*, το οποίο μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*  
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

  
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κυριάκος Καμπερίδης

Ο **Κυριάκος Καμπερίδης** (3 Ιουνίου 1971) είναι Έλληνας προπονητής πετοσφαίρισης.

## Καριέρα
Ο Κυριάκος Καμπερίδης γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου 1971. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1994 ως βοηθός προπονητή στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Η πρώτη του χρονιά ως 1ος προπονητής ήταν το 2000 στη γυναικεία ομάδα του Αια Ευόσμου όπου και έμεινε για 2 σεζόν. Τη 2η χρονιά έφτασε με την ομάδα από τον Εύοσμο μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Την επόμενη σεζόν θα προπονήσει την ανδρική ομάδα της Αεκ. Το 2004/05 θα προπονήσει τη γυναικεία ομάδα της ΧΑΝΘ και το 2011/12 θα προπονήσει την ανδρική του Ολυμπιακού. Τις επόμενες 2 σεζόν θα έχει ένα πέρασμα από τις γυναικείες ομάδες του Αο Σαρωνικού και της Άρτεμις Κορυδαλλού, ενώ το 2017 θα πάει στην Κύπρο και την ανδρική ομάδα του Παφιακού Πάφου, με την οποία θα αναδειχθεί πρωταθλητής Κύπρου. Τη σεζόν 2018/19 θα αναλάβει την Γυναικεία ομάδα του Παναθηναϊκού στη χειρότερη περίοδο στην ιστορία του τμήματος, καθώς λόγο χρεών η ομάδα είχε υποβιβαστεί στην Pre League. Εν τέλη, κατάφερε να πάρει την άνοδο (όντας 2ος πίσω από τον Παοκ) και την επόμενη σεζόν με τον Παναθηναϊκό στην Volleyleague θα καταλάβει την 3η θέση. Τις επόμενες δύο σεζόν θα επιστρέψει στην Πάφο, ενώ τη σεζόν 2022/23 ξεκίνησε τη σεζόν στην γυναικεία ομάδα του Πανιωνίου και την ολοκλήρωσε στην Κύπρο και την ανδρική ομάδα της Αναγέννησης Δερύνειας. Τη σεζόν 2023/2024 αποτελεί μέλος του Stuff του Γιάννη Καλμαζίδη και συγκεκριμένα στη θέση του βοηθού προπονητή.

## Πηγές/Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://women.volleybox.net/kyriakos-kaberidis-p45034/clubs

Κατηγορία:Έλληνες προπονητές πετοσφαίρισης
Ζυλ Πωλ Μπενζαμέν Ντελεσέρ

Ο **Ζυλ Πωλ Μπενζαμέν Ντελεσέρ** (γαλλ. *Jules Paul Benjamin Delessert*, 14 Φεβρουαρίου 1773 – 1 Μαρτίου 1847) ήταν Γάλλος τραπεζίτης και φυσιοδίφης. Ο Ντελεσέρ ήταν επίτιμο μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών και πολλά είδη ζωντανών οργανισμών καθορίστηκαν από τις συλλογές του.

## Βίος
Ο Μπενζαμέν Ντελεσέρ γεννήθηκε στη Λυών και ήταν γιος του τραπεζίτη Ετιέν Ντελεσέρ (*Étienne Delessert*, 1735-1816). Οι πρόγονοί τους είχαν εγκατασταθεί εκεί από την Ελβετία μετά το 1685. Ο νεαρός Μπενζαμέν βρισκόταν σε ταξίδι στην Αγγλία όταν ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση, αλλά επέστρεψε και εντάχθηκε στη Εθνικής Φρουράς του Παρισιού το 1790, φθάνοντας να γίνει αξιωματικός του πυροβολικού το 1793. Ωστόσο ο πατέρας του τον εξαγόρασε από το στράτευμα το 1795 προκειμένου να αναλάβει τη διεύθυνση της τράπεζάς του.

Προικισμένος με αξιοσημείωτη ενεργητικότητα, ο Μπενζαμέν Ντελεσέρ ξεκίνησε πολλά επιχειρηματικά εγχειρήματα: ίδρυσε το πρώτο εργοστάσιο βάμβακος στην περιοχή των Παρισίων (συγκεκριμένα στο Πασύ, το 1801) και ένα εργοστάσιο ζάχαρης το 1802, όπου ο Ζαν-Μπατίστ Κερυέλ ανέπτυξε τη βιομηχανική παραγωγή ζάχαρης από σακχαρότευτλα. Διετέλεσε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων επί πολλά έτη, αρχίζοντας από το 1815, και ήταν ισχυρός υποστηρικτής ανθρωπιστικών μέτρων, όπως της καταργήσεως της θανατικής ποινής και της βελτιώσεως του σωφρονιστικού συστήματος. Το 1802 έγινε μέλος του Δ.Σ. της Τράπεζας της Γαλλίας και υπήρξε ο ιδρυτής πολλών επιστημονικών και φιλανθρωπικών συλλόγων. Το 1818 ίδρυσε, μαζί με τον βαρόνο Ζαν-Κονράντ Οτινγκέ (*Jean-Conrad Hottinguer*) και άλλους, το πρώτο ταμιευτήριο στην ιστορία της Γαλλίας, το «Groupe Caisse d'Epargne» και διετήρησε ένα έντονο ενδιαφέρον για αυτό μέχρι τον θάνατό του. Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 74 ετών και τάφηκε στο κοιμητήριο της Rue Lekain.

Ο Ντελεσέρ είχε μία θυγατέρα, την Καρολίν, η οποία το 1858, μετά τον θάνατό του πατέρα της, παντρεύτηκε τον πρωτότοκο γιο του συνεταίρου του, τον βαρόνο Ζαν-Ανρί Οτινγκέ.

Ο Ντελεσέρ υπήρξε εκτός των άλλων αφοσιωμένος ερασιτέχνης βοτανολόγος και συλλέκτης κοχυλιών. Η βοτανική βιβλιοθήκη του περιείχε 30 χιλιάδες τόμους, των οποίων δημοσίευσε και κατάλογο (*Musée botanique de M. Delessert*, 1845). Συνέγραψε το σχετικό βιβλίο *Recueil de coquilles décrites par Lamarck* (1841-1842).

Οι κυριότεροι βοτανολογικοί συνεργάτες του Ντελεσέρ ήταν ο Ωγκυστέν Πυραμύ ντε Καντόλ και ο Πέντρου Κλάουντιου Ντιναμάρκες Κλάουζεν.

Ο Ντελεσέρ τιμήθηκε από την επιστήμη το 1813, όταν ο βοτανολόγος Ζαν Βενσάν Φελίξ Λαμουρού ονόμασε ένα γένος ροδοφυκών που ανεκάλυψε *[[Delesseria]]* από το επώνυμο του Ντελεσέρ, και μάλιστα το γένος έδωσε με τη σειρά του το όνομα στην οικογένειά του, τα *[[Delesseriaceae]]*. Εκτός αυτών, μια λεωφόρος στο 16ο Διαμέρισμα του Παρισιού και μια οδός στο 10ο Διαμέρισμα φέρουν το όνομα του Ντελεσέρ.

* Η πρότυπη συντομογραφία **Deless.** χρησιμοποιείται διεθνώς για να υποδηλώσει τον Ζυλ Πωλ Μπενζαμέν Ντελεσέρ σε επιστημονικές αναφορές βοτανικών ονομασιών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Γάλλοι βοτανολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι τραπεζίτες