Καταδρομικό κλάσης Capitani Romani

Τα ελαφρά καταδρομικά της κλάσης ***Capitani Romani*** σχεδιάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1930 για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα μεγάλων διαστάσεων ταχέα αντιτορπιλικά των κλάσεων *[[αντιτορπιλικό κλάσης Le Fantasque|Le Fantasque]]* και *[[αντιτορπιλικό κλάσης Mogador|Mogador]]* που ενέτασσε τότε σε υπηρεσία το Γαλλικό Ναυτικό. Παραγγέλθηκαν δώδεκα καταδρομικά στα τέλη του 1939, όμως μόνο τέσσερα από αυτά ολοκληρώθηκαν τελικά (τα τρία πριν από τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας το 1943). Όλα έλαβαν ονόματα μεγάλων προσωπικοτήτων από τη ρωμαϊκή ιστορία.

## Περιγραφή
Τα σκάφη της κλάσης ταξινομούνταν αρχικά ως «ωκεανοπόρα αναγνωριστικά» (ιταλικά: *Esploratori Oceanici)*, παρόλο που κάποιοι συγγραφείς θεωρούν πως επρόκειτο για βαρέα αντιτορπιλικά. Μεταπολεμικά δύο από τα σκάφη που παρέμειναν σε υπηρεσία επαναταξινομήθηκαν ως ναυαρχίδες στολίσκων (ιταλ. *caccia conduttori*).

Επρόκειτο για ελαφρά πλοία με ελάχιστη θωράκιση, ισχυρό προωστικό σύστημα και βαρύ οπλισμό. Το προωστικό σύστημα απέδιδε έως και , δηλαδή ισχύ που επαρκούσε ακόμα και για βαρέα καταδρομικά της τάξεως των 17.000 τόνων, με συνέπεια τα *Capitani Romani* να μπορούν να φτάσουν σε ταχύτητα τους 40&nbsp;κόμβους (ακόμα και 41 ή 43&nbsp;κόμβους κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών, ανάλογα με τις πηγές). Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από οκτώ πυροβόλα των 135 mm, ενώ ήταν εγκατεστημένοι και οκτώ&nbsp;τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm. Η μέγιστη ταχύτητα με φορτίο και εξοπλισμό για πολεμικές επιχειρήσεις ήταν μικρότερη κατά έναν έως πέντε&nbsp;κόμβους, παρέμενε όμως ιδιαίτερα υψηλή.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Μόνον το *Scipione Africano* συμμετείχε σε επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μάλιστα ήταν εξοπλισμένο με ραντάρ EC.3 ''Gufo'', ιταλικής κατασκευής. Τη νύχτα της 17ης&nbsp;Ιουλίου 1943 το καταδρομικό εντόπισε τέσσερις βρετανικές τορπιλακάτους ενώ διέσχιζαν με μεγάλη ταχύτητα τα στενά της Μεσσήνης. Κατάφερε να βυθίσει μία εξ αυτών, την MTB 316, καθώς και να προκαλέσει σοβαρές ζημιές στην MTB 313, με την επίθεση να διαρκεί μόλις τρία λεπτά. Αρκετοί Βρετανοί ναυτικοί έχασαν τη ζωή τους. Το *Scipione Africano* υπέστη ελαφρές ζημιές όταν γερμανικές παράκτιες πυροβολαρχίες άνοιξαν πυρ εναντίον του λίγο αργότερα. Στις 9:46&nbsp;AM έφτασε στον ναύσταθμο του Τάραντα. Η υψηλή ταχύτητα πλεύσης του θεωρείται αποφασιστικής σημασίας για την επιτυχή έκβαση της επιχείρησης. Μαζί με το παλαιό καταδρομικό *[[Luigi Cadorna (καταδρομικό)|Luigi Cadorna]]* πόντισαν ναρκοπέδια στον κόλπο του Τάραντα και στον Σκυλλητικό κόλπο το διάστημα 4ης-17ης Αυγούστου.

Το *Attilio Regolo* τορπιλίστηκε από το βρετανικό υποβρύχιο HMS ''Unruffled'' στις 7&nbsp;Νοεμβρίου 1942 και παρέμεινε σε δεξαμενισμό για πολλούς μήνες προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι αναγκαίες επισκευές. Επειτα από τη συνθηκολόγηση, κρατήθηκε στη Μινόρκα.

## Κατάλογος πλοίων
Τέσσερα από τα πλοία διαλύθηκαν για σκραπ πριν από την καθέλκυση τους και άλλα πέντε πέρασαν ανολοκλήρωτα στην κατοχή των Γερμανών τον Σεπτέμβριο του 1943. Και τα πέντε βυθίστηκαν εβρισκόμενα σε λιμένες, όμως ένα ανελκύστηκε και ολοκληρώθηκε. Τέλος τρία σκάφη εντάχθηκαν σε υπηρεσία με το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό πριν από τη συνθηκολόγηση του 1943.

* *[[Attilio Regolo (καταδρομικό)|Attilio Regolo]]*
* *[[Caio Mario (καταδρομικό)|Caio Mario]]* 
* *[[Claudio Druso (καταδρομικό)|Claudio Druso]]* 
* *[[Claudio Tiberio (καταδρομικό)|Claudio Tiberio]]*
* *[[Cornelio Silla (καταδρομικό)|Cornelio Silla]]*
* *[[Giulio Germanico (καταδρομικό)|Giulio Germanico]]*
* *[[Ottaviano Augusto (καταδρομικό)|Ottaviano Augusto]]*
* *[[Paolo Emilio (καταδρομικό)|Paolo Emilio]]*
* *[[Pompeo Magno (καταδρομικό)|Pompeo Magno]]*
* *[[Scipione Africano (καταδρομικό)|Scipione Africano]]*
* *[[Ulpio Traiano (καταδρομικό)|Ulpio Traiano]]*
* *[[Vipsanio Agrippa (καταδρομικό)|Vipsanio Agrippa]]*

## Μεταπολεμική χρήση

### Γαλλία
Τα *Attilo Regolo* και *Scipione Africano*, που μετονομάστηκαν σε *Chateaurenault* και *Guichen* αντίστοιχα, δόθηκαν στη Γαλλία ως πολεμικές αποζημιώσεις. Στα 1951-54 πραγματοποιήθηκε ριζική ανακατασκευή τους. Τελικά παροπλίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

### Ιταλία
Τα *Giulio Germanico* και *Pompeo Magno* μετονομάστηκαν σε *San Marco* και *San Giorgio* αντιστοίχως και παρέμειναν σε υπηρεσία με το Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό (*Marina Militare*). Στα 1951-55 εκσυγχρονίστηκαν με αμερικανικής προελεύσεως ραντάρ και οπλισμό, ενώ το *San Marco* τροποποιήθηκε εκ νέου στα 1963-65 προκειμένου να αξιοποιηθεί ως εκπαιδευτικό. Τελικά παροπλίστηκε το 1971, για να το ακολουθήσει το 1980 το *San Giorgio*.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Photos of ''Capitani Romani'' ships
* Details of Regia Marina ships captured by the Germans