open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σύμπλεγμα Ορφέως (Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών)

Το **Σύμπλεγμα Ορφέως** εκτίθεται στο  Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας.
## Περιγραφή
Πρόκειται για μαρμάρινο σύμπλεγμα διαστάσεων 1,10 Χ0,50 Χ 0,15 προέλευσης από την Αίγινα και τοποθετούμενο τον 4ο αι. Ο Ορφέας κάθεται μπροστά σε δέντρο και παίζει λύρα που κρατάει με δύο χέρια προς τα δεξιά. Φέρει ιμάτιο,που στηρίζεται με κόμβο στον αριστερό του ώμο και σανδάλια/ Γυμνό είναι το άνω δεξί τμήμα του κορμού του,ενώ από τον δεξιό του ώμο περνάει ταινία που καταλήγει στην αριστερή πλευρά του.Οι πτυχές του ιματίου είναι λίγες και ελαφρώς επεξεργασμένες με τρυπάνι. Το είδος της κόμμωσής του εμφανίζεται στην τέχνη της όψις αρχαιότητας από το β μισό του 3ου αιώνα Τον Ορφέα περιβάλει στεφάνη από ζώα ήμερα και άγρια, μεταξύ των οποίων επάνω αριστερά διακρίνεται σφίγγα και δεξιά καθιστός πίθηκος. Επάνω από το κεφάλι του και στο πιο ψηλό σημείο της αλυσίδας των ζώων παριστάνεται αετός με ανοικτά φτερά, διακριτικό που δίνει στον ορφέα την αλληγορική σημασία της παράστασης του Χριστού. Η στήλη φέρει συμφυή μικρή τετράπλευρη βάση με ανάγλυφη παράσταση λιονταριού που επιτίθεται σε αντιλόπη. Ο Ορφέας και τα ζώα αποτελούν ενιαίο σύνολο που στηρίζεται σε κορμό δέντρου. Τα ζώα συν΄δεονται μεταξύ τους αλλά και με την κεντρική μορφή του Ορφέα. Ο κορμός του δέντρου αποτελεί άξονα στήριξης, αλλά και μέρος της σύνθεσης , αφού χρησιμελυει ως βάση για τον καθιστό Ορφέα και τμήμα του υπερβαίνει τα όρια της αλυσιδας των ζώων στο κέντρο. Ίσως το σύμπλεγμα αποτελούσε επιτύμβια στήλη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μαρία Σκλάβου Μαυροειδή, Γλυπτά του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών : κατάλογος, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων,Αθήνα 1999.

Κατηγορία:Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών
Τσιτσέκ Πασάτζι

μικρογραφία|Η σειρά των εστιατορίων στην κύρια είσοδο στην Λεωφόρο Ιστικλάλ
μικρογραφία
μικρογραφία
Το **Τσιτσέκ Πασαζί** (τουρκικά: *Çiçek Pasajı*, κυριολεκτικά σημαίνει πέρασμα λουλουδιών στα τουρκικά), αρχικά γνωστή ως Σιτέ ντε Πέρα, είναι ένα διάσημο ιστορικό πέρασμα (γκαλερί ή στοά) στη Μεγάλη Οδό του Πέραν (Λεωφόρο Ιστικλάλ) στην περιοχή Μπέηογλου της Κωνσταντινούπολης, στην Τουρκία. Συνδέει τη Λεωφόρο Ιστικλάλ με την οδό Σαχνέ.

## Ιστορία
Εγκαινιάστηκε το 1876. Το Τσιτσέκ Πασαζί είναι μια στολισμένη στοά με σειρές ιστορικών καφετεριών, οινοποιείων και εστιατορίων.

Ο χώρος του Τσιτσέκ Πασαζί αρχικά χρησιμοποιούταν από το Θέατρο Ναούμ, το οποίο υπέστη σοβαρές ζημιές από την Πυρκαγιά του Πέρα το 1870. Το θέατρο επισκέφθονταν συχνά οι σουλτάνοι Αμπντουλ Αζίζ και Αμπντουλ Χαμίτ Β΄, και φιλοξένησε την όπερα Ιλ Τροβατόρε του Τζουζέπε Βέρντι πριν τους οίκους όπερας του Παρισιού.

Μετά την πυρκαγιά του 1870, το θέατρο αγοράστηκε από τον ντόπιο Έλληνα τραπεζίτη Χρηστάκη Ζωγράφο Εφέντι και ο αρχιτέκτονας Ζήνων Κλεάνθης σχεδίασε το σημερινό κτίριο που ονομάστηκε Σιτέ ντε Πέρα ή Χριστάκι Πασαζί (Πέρασμα Χρηστάκη) στα πρώτα του χρόνια. Το Yorgo'nun Meyhanesi (Οινοποιείο του Γιώργου) ήταν το πρώτο οινοποιείο που άνοιξε στο πέρασμα. Το 1908, ο Μεγάλος Βεζίρης Μεχμέτ Σαΐντ Πασάς αγόρασε το κτίριο και έγινε γνωστός ως Σαΐτ Πασά Πασαζί (Πέρασμα Σαΐτ Πασά).

Μετά την Ρωσική επανάσταση του 1917, πολλές νεόπτωχες Ρωσίδες από οικογένειες ευγενών, συμπεριλαμβανομένου μιας Βαρόνης, πωλούσαν λουλούδια εδώ. Κατά την δεκαετία του 1940 υπήρχαν κυρίως ανθοπωλεία στο κτίριο, παίρνοντας το σημερινό όνομα Τσιτσέκ Πασαζί (τουρκικά: Πέρασμα Λουλουδιών).

Μετά την αποκατάσταση του κτιρίου το 1988, ξανάνοιξε ως μια γκαλερί παμπ και εστιατορίων.

Η πιο πρόσφατη αποκατάσταση έγινε τον Δεκέμβριο του 2005.

## Δείτε επίσης

* Θέατρο Ναούμ

## Πηγές

* Κολώνας Β. (2005) Έλληνες αρχιτέκτονες στην οθωμανική αυτοκρατορία (19ος - 20ός αιώνας), Εκδόσεις Ολκός

* Bohle H. & Dimog J. (2014), Istanbul. Architekturführer (Architekturführer/Architectural Guide), DOM publishers

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του Τσιτσέκ Πασατζί
* Γκαλερί του Τσιτσέκ Πασατζί στη Fotopedia

Κατηγορία:Στοές (αρχιτεκτονική)
Κατηγορία:Μπέγιογλου
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Κωνσταντινούπολη
Πλάκα με παράσταση της Γέννησης (Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών)

**Πλάκα με παράσταση της Γέννησης**εκτίθεται στο  Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας.
## Περιγραφή
Απεικονόζονται δύο σκηνές από τον κύκλο της Γέννησης σε επάλληλα επίπεδα. Στο επάνω εικονίζεται μικρό τμήμα από τον Ιωσήφ και τα πόδοα του όνου ,πιθανώς από τη φυγή στην Αίγυπτο. Στο κάτω συνοπτική απόδοση της Γέννησης Στο κέντρο υψηλή κτιστή φάτνη με το βρέφος εσπαργανωμένο και τα δύο συμμετρικά τοποθετημένα δεξιά και αριστερά. Τη σκηνή πλαισιώνουν δύο ανόμοια δέντρα με πλούσια φυλλώματα και δυνατούς κορμούς. Το αριστερό είναι κωνοφόρο, γνωστό από ρωμαϊκές σαρκοφάγους, με τη σημασία της διαιώνισης της ζωής και της αθανασίας Το δεξί δέντρο είναι άμπελος πιθανώς, συμβολίζει την ανθρώπινη φύση του Χριστού. Η επεξερφασία σε διαφορετικά επίπεδα της πλάκας μαρτυράει την επίδραση της αρχαιότητας. Η φάτνη θυμίζει τραπέζι σε συμπόσια νεκροδείπνων. Το κεφάλι των ζώων είναι έξεργο και το σώμα τους σε χαμηλό ανάγλυφο, σε πλάγια στάση, Η όλη παράσταση χαρακτηρίζεται από λιτότητα με επιδράσεις αρχαίων προτύπων, και κλασικίζουσα απόδοση των πτυχώσεων στο χιτώνα του Ιωσήφ. Χρονολογείται περί το 400 μ.Χ.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Μαρία Σκλάβου Μαυροειδή, Γλυπτά του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών : κατάλογος, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων,Αθήνα 1999.

Κατηγορία:Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών
Θεόδωρος Φιλής

Ο **Θεόδωρος Φιλής** (μέσα 13ου αι.) από τον Οίκο των Φιλήδων ήταν ευγενής και κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης στα μέσα του 13ου αι.

## Βιογραφία
Είναι το πρώτο αξιοσημείωτο μέλος του οίκου του. Ορίστηκε κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης από τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη κάποια στιγμή μεταξύ των ετών 1248-52, στη θέση του αποβιώσαντος Ανδρονίκου Παλαιολόγου (πατέρα του Μιχαήλ Η΄). Η θέση αυτή, που είχε τον τίτλο του *πραίτωρος* είχε ευρεία αρμοδιότητα: περιελάμβανε στρατιωτική, φορολογική και δικαστική εξουσία επί των εδαφών και των πόλεων της Μακεδονίας, που ήταν στα χέρια της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας.

Κατά τη διακυβέρνησή του υπονόμευσε τον διάδοχο Θεόδωρο Β΄, ο οποίος έγινε φανερά εχθρός του. Το 1254 ο διάδοχος ανέλαβε την εξουσία και διέταξε τη φυλάκιση του Θεοδώρου Φιλή και ενός άλλου εξέχοντα ευγενή, του Αλεξίου Στρατηγοπούλου (που θα ανακτήσει την Κωνσταντινούπολη το 1261) με την κατηγορία της προσβολής κατά του Αυτοκράτορα. Στη Θεσσαλονίκη νέος πραίτορας ορίστηκε ο Γεώργιος Ακροπολίτης (ο ιστορικός). 

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Θεόδωρος και η οικογένειά του να γίνουν υποστηρικτές της αντίπαλης ομάδας, των αριστοκρατών περί τον Μιχαήλ Παλαιολόγο. Το 1258 απεβίωσε ο Θεόδωρος Β΄ Βατάτζης και ο Φιλής υποστήριξε τον Μιχαήλ στην προσπάθειά του να αποκτήσει τον έλεγχο της Αυτοκρατορίας εναντίον του Γεωργίου Μουζάλωνος. Το 1259 ο Μιχαήλ, τώρα Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄, τον έστειλε σε διπλωματική αποστολή στην αυλή του δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄, αλλά αναφέρεται ότι δεν είχε επιτυχία λόγω της αλαζονίας του δεσπότη.

## Οικογένεια
Είχε ένα τέκνο:
* Αλέξιος Φιλής β΄ ήμισυ 13ου αι., μέγας Δομέστικος.

## Αναφορές


## Πηγές
* Geanakoplos, Deno John (1959). Emperor Michael Palaeologus and the West, 1258–1282 - A Study in Byzantine-Latin Relations. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
* Guilland, Rodolphe (1967). Recherches sur les Institutions Byzantines, Tome I (στα γαλλικά). Βερολίνο: Akademie-Verlag.
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Μεσαιωνική Μακεδονία
Αλέξιος Φιλής

Ο **Αλέξιος Φιλής** (β΄ ήμισυ 13ου αι.) από την οικογένεια των Φιλήδων, ήταν Βυζαντινός ευγενής και στρατηγός του 13ου αι.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Θεοδώρου Φιλή, πραίτωρος (κυβερνήτη) της Θεσσαλονίκης και πρώτου εξέχοντος μέλους του οίκου του. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Καντακουζηνή, κόρη της Ειρήνης (Ευλογίας) Παλαιολογίνας, αδελφής του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Το 1259 ο Μιχαήλ Η΄ διόρισε τον Αλέξιο μέγα δομέστικο (αρχηγό του στρατού), ως διάδοχο του Αλεξίου Στρατηγοπούλου, ο οποίος προήχθη σε καίσαρα μετά τις νίκες του εναντίον του δεσπότη της Ηπείρου. 

Το 1262/63 ο Φιλής, μαζί με τον παρακοιμώμενο Ιωάννη Μακρηνό, ακολούθησε τον σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο (αδελφό του Μιχαήλ Η΄) στην εκστρατεία του στον Μωρέα, εναντίον του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Από τη Μονεμβασία οι Βυζαντινές δυνάμεις προωθήθηκαν για την κατάληψη της Ανδραβίδας, πρωτεύουσας του πριγκιπάτου. Στο πέρασμα της Πρινίτσας (πλησίον της αρχαίας Ολυμπίας) όμως ηττήθηκαν και ο Κωνσταντίνος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, αφήνοντας υπεύθυνους τον Αλέξιο και τον Ιωάννη. Αυτοί ηττήθηκαν ξανά το 1263/64 στη μάχη στο Μακρυπλάγι (στα ΒΑ σύνορα της Μεσσηνίας, κοντά στο Γαρδίκι). Ο Φιλής και ο Μακρηνός αιχμαλωτίστηκαν και ο πρώτος απεβίωσε λίγο μετά στην αιχμαλωσία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Παλαιολογίνα Καντακουζηνή, δεύτερη κόρη του πιγκέρνη Ιωάννη Καντακουζηνού.

## Αναφορές


## Πηγές
* Geanakoplos, Deno John (1959). Emperor Michael Palaeologus and the West, 1258–1282 - A Study in Byzantine-Latin Relations. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
* Guilland, Rodolphe (1967). Recherches sur les Institutions Byzantines, Tome I (in French). Berlin, Germany: Akademie-Verlag.
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών
Ιωάννης Άγγελος (πρωτοστράτωρ)

Ο **Ιωάννης Άγγελος** (μέσα 13ου αι.) ήταν ανώτερος αξιωματικός της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας. 

## Βιογραφία
Ταπεινής καταγωγής, ήταν ένας από τους ευνοούμενους τού Θεοδώρου Β΄ Βατάτζη (1254-58). 

Ο Ιωάννης ήταν μέγας πριμικήριος και ο Θεόδωρος Β΄ τον προήγαγε το 1255 στο βαθμό του πρωτοστράτορος. Μετά τον θάνατο του Θεοδώρου Β΄, αυτοκτόνησε ο Ιωάννης Άγγελος, μάλλον λόγω της επικράτησης των ευγενών.. Ο Θεόδωρος Β΄ είχε προωθήσει αρκετά άτομα ταπεινής καταγωγής για να του είναι έμπιστοι, όπως τον Γεώργιο Μουζάλωνα, αλλά αυτό δυσαρέστησε τους ευγενείς, που συσπειρώθηκαν γύρω από τον Μιχαήλ Η΄ και κατέλαβαν την εξουσία όταν απεβίωσε ο Θεόδωρος Β΄.

## Αναφορές


## Πηγές
* Guilland, Rodolphe (1967). "Le Protostrator". Recherches sur les institutions byzantines, Tome I (in French). Berlin: Akademie-Verlag. pp. 478–497.
* Macrides, Ruth (2007). George Akropolites: The History – Introduction, Translation and Commentary. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-921067-1.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Νίκαιας
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πριμικήριοι
Αλέξιος Ασπιέτης

Ο **Αλέξιος Ασπιέτης** (άκμασε π. το 1200) ήταν Βυζαντινός κυβερνήτης και στρατιωτικός ηγέτης, που αιχμαλωτίστηκε από τους Βουλγάρους. Ηγήθηκε μιας εξέγερσης εναντίον των Βουλγάρων στη Φιλιππούπολη το 1205, όπου οι πολίτες τον αναγόρευσαν αυτοκράτορα.

## Βιογραφία
Ήταν μέλος της Οικογένειας Ασπιέτη, ευγενών με Αρμενική καταγωγή. Μάλλον συγγενείς του ήταν ο Μιχαήλ Ασπιέτης και Κωνσταντίνος Ασπιέτης, που δραστηριοποιήθηκαν στα τέλη του 12ου αι.

Εμφανίζεται πρώτα το 1195 ως κυβερνήτης των Σερρών. Ο Αλέξιος Γ΄ Άγγελος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων τον διέταξε να βαδίσει εναντίον της Βουλγαρο-Βλαχικής εξέγερσης υπό τους αδελφούς Πέτρο Ασέν και Ιβάν Ασέν. Κατά την εκστρατεία που έγινε το θέρος ή το φθινόπωρο του έτους αυτού, ο στρατός του ηττήθηκε· οι Πέτρος και Ιβάν αιχμαλώτισαν πολλούς, ακόμη και τον Ασπιέτη.

Δεν έχουμε πληροφορίες από τις πηγές γι' αυτόν κατά την επόμενη δεκαετία. Φαίνεται ελευθερώθηκε, διότι το 1205 αναφέρεται πως ήταν στην Φιλιππούπολη (νυν Πλόβντιβ Βουλγαρίας). Το έτος αυτό ο Καλογιάν της Βουλγαρίας (μικρότερος αδελφός των Πέτρου και Ιβάν) νίκησε συντριπτικά τους Λατίνους στη μάχη της Αδριανούπολης. Τότε οι κάτοικοι της Φιλιππούπολης, που ήταν Έλληνες και δεν ήθελαν την επικείμενη κατάκτησή τους από τον Καλογιάν, εξεγέρθηκαν και ανακήρυξαν αυτοκράτορά τους τον Ασπιέτη. Ο Καλογιάν αμέσως έστρεψε το στρατό του εναντίον της πόλης, που μετά από σύντομη αντίστραση παραδόθηκε υπό όρους. Όμως ο Καλογιάν, οργισμένος από το ότι οι κάτοικοι τού αντιτέθηκαν όπως οι Λατίνοι, δεν τήρησε τη συμφωνία με τους πολίτες, αλλά εκτέλεσε την ηγεσία της Φιλιππούπολης. Ο Νικήτας Χωνιάτης αναφέρει ότι τον Ασπιέτη, αφού τον κρέμασε ανάποδα, τον διαμέλισε και πέταξε τα μέλη του σε χαράδρα για να φαγωθούν από τους γύπες.

## Αναφορές


## Πηγές
* Kazhdan, Alexander (1991). "Aspietes". In Kazhdan, Alexander. The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. pp. 211–212. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Savvides, Alexis G. K. (1991). "Notes on the Armeno-Byzantine family of Aspietes, late 11th-early 13th centuries". Byzantinoslavica. Prague. 52: 70–79.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Όσκαρ Άιζακ

Ο **Όσκαρ Άιζακ** (αγγλ.:Óscar Isaac Hernández Estrada, 9 Μαρτίου 1979) είναι Γουατεμαλοαμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και μουσικός. Έχει κάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμική-δραματική ταινία *[[Inside Llewyn Davis]]* (2013), για την οποία πήρε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα, στο εγκληματικό δράμα *[[A Most Violent Year]]* (2014), και στο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας *[[Ex Machina]]* (2015). Το 2006, ενσάρκωσε τον Άγιο Ιωσήφ, σύζυγο της Μαρίας, στο *[[The Nativity Story]]*. Επίσης, έπαιξε τον Ζοζέ Ράμος Όρτα, πρώην πρόεδρο του Ανατολικού Τιμόρ, στην αυστραλιανή ταινία *[[Balibo]]*, για την οποία κέρδισε το AACTA Award για τον Καλύτερο Δεύτερο Ρόλο. Εμφανίστηκε στα S''tar Wars: The Force Awakens'' (2015) και *[[Star Wars: Οι Τελευταίοι Τζεντάι|Star Wars: The Last Jedi]]* (2017) ως πιλότος Poe Dameron, και στο *[[X-Men: Apocalypse]]* (2016) στον ρόλο του τιτλοδοτούμενου χαρακτήρα της ταινίας. Έπαιξε στην μίνι σειρά του HBO *[[Show Me a Hero]]* (2015) ως πολιτικός Νικ Γουαζίκο, ερμηνεία για την οποία απέσπασε την Χρυσή Σφαίρα για τον Καλύτερο Πρωταγωνιστικό Ηθοποιό – Μίνι σειρά ή Τηλεοπτική ταινία. Το 2016, το περιοδικό *[[Time]]* χαρακτήρισε τον Άιζακ ως έναν από τους 100 ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο στην ετήσια λίστα *Time 100*. Το 2017, ο Άιζακ χαρακτηρίστηκε ως "ο καλύτερος καταραμένος ηθοποιός της γενιάς του" από το *[[Vanity Fair]]*.

## Φιλμογραφία

### Ταινίες

### Τηλεοπτικές σειρές

### Βιντεοπαιχνίδια

### Podcasts

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Πάνω Πρασούα Χάλκης

Η **Πάνω Πρασούα** ή **Πάνω Πρασούδα** είναι βραχονησίδα του Αιγαίου, η οποία βρίσκεται στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Χάλκης και Αλιμιάς, στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων μαζί με τη νησίδα Άγιο Θεόδωρο και τις βραχονησίδες Μαελονήσι, Τσούκα και Σφύρα. Έχει έκταση 0,067 τ.χλμ. και έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Αιγαιόγλαρος (*Larus audouinii)* και *Sylvia rueppelli*. Το 2011 αναγνωρίστηκε ως οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Χάλκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Χάλκης
Μιχαήλ Ασπιέτης

Ο **Μιχαήλ Ασπιέτης** (άκμασε το 1167-1176) ήταν διακεκριμένος Βυζαντινός στρατηγός, που υπηρέτησε τον Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνό.

## Βιογραφία
Ήταν μέλος του Οίκου των Ασπιέτηδων, ευγενών με αρμενική καταγωγή. Μάλλον είναι αυτός που ο Ιωάννης Κίνναμος αναφέρει πως είχε διακριθεί στους πολέμους εναντίον των Ούγγρων το 1167.

Η επόμενη αναφορά γίνεται από τον Νικήτα Χωνιάτη το 1176, που ο Μιχαήλ δραστηριοποιείται μετά τη μάχη του Μυριοκέφαλου: μαζί με τον μέγα δομέστικο Ιωάννη Βατάτζη εκστράτευσαν εναντίον των Σελτζούκων Τούρκων, που λεηλατούσαν την κοιλάδα του Μαιάνδρου ποταμού. Στη μάχη στο Υέλιον και Λειμόχειρ ο σελτζουκικός στρατός σχεδόν καταστράφηκε σε ένα πέρασμα του ποταμού, όταν τους έστησε ενέδρα το στράτευμα των Βυζαντινών. Ωστόσο ένας Τούρκος τραυμάτισε το άλογο του Ασπιέτη· αυτό πανικόβλητο σηκώθηκε στα πίσω του πόδια, ρίχνοντας τον στρατηγό στον Μαίανδρο, όπου πνίγηκε.

## Αναφορές


## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Δήμαρχος του Σαράνσκ

Το Σαράνσκ ιδρύθηκε το 1641 ως φρούριο. Αρχικά, οι διοικητές ασχολήθηκαν με αυτό. Ο ιδρυτής του Σαράνσκ και ο πρώτος βοϊβόδας ήταν ο πρίγκηπας Σάβα Κοζλόφσκι. Οι κυβερνήτες κυβερνούσαν την πόλη μέχρι το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα.

Το επαρχιακό γραφείο ήταν ένα σύστημα τοπικών αρχών. Ο βοϊβόδας έχτισε φρούρια, είχε διοικητική και στρατιωτική εξουσία, και ασκούσε δημοσιονομικές λειτουργίες. Η υποψηφιότητα του βοϊβόδα προταζόταν από το Τάγμα του Παλατιού του Καζάν και ο τσάρος τον διόριζε. Η διάρκεια της θητείας ήταν 2-3 χρόνια. Η επαρχιακή εξουσία διατηρήθηκε εις βάρος του τοπικού πληθυσμού, η οποία ονομαζόταν «σίτιση». Σε όλη την ιστορία του Σαράνσκ, η πόλη είχε περισσότερους από 30 κυβερνήτες.

Το 1775, η Αικατερίνη Β΄ πραγματοποίησε επαρχιακή μεταρρύθμιση, κατά την οποία το 1786 καταργήθηκε το επαρχιακό γραφείο στο Σαράνσκ. Η πόλη έγινε κυβερνείο. Ο πρώτος κυβερνήτης του Σαράνσκ δεν είναι γνωστές. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρονται στο 1801, όταν ο κυβερνήτης του Σαράνσκ ήταν ο έμπορος Ικόννικοφ. Οι ακόλουθοι κάτοικοι ήταν επίσης κυρίως έμποροι. Η θέση του κυβερνήτη υπήρχε μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα αιώνα, και από τότε μέχρι το 1917 η διοικητική αρχή ασκούταν από τον δήμαρχο.

Μετά την Φεβρουαριανή Επανάσταση, η πόλη φιλοξένησε μια εκτελεστική επιτροπή λαϊκής εξουσίας. Στις 10 Μαΐου 1918, το Σοβιέτ του Ουγιέζντ του Σαράνσκ με επικεφαλής τους μπολσεβίκους καταργούσε τα όργανα της κυβέρνησης της πόλης και το ζέμστβο. Ο πρώτος σοβιετικός κυβερνήτης του Σαράνσκ είναι ο Φιοντόρ Σεμένοβιτς Κάπλεφ, ο οποίος έγινε ο πρώτος πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της πόλης του Σαράνσκ το 1918. Από το 1929 η εξουσία στην πόλη ασκούταν από τον πρώτο γραμματέα της επιτροπής του ΚΚΣΕ στη πόλη και τον πρόεδρο της εκτελεστικής επιτροπής της πόλης. Από το 1992, οι επικεφαλής της διοίκησης του Σαράνσκ είναι οι επικεφαλής της διοίκησης.

## Επικεφαλής της διοίκησης (από το 1992)
* Γιούρι Ιβάνοβιτς Ρίμπιν (1992—1996)
* Ιβάν Γιακόβλεβιτς Νένιουκοφ (1996—2004)
* Βλαντιμίρ Φιοντόροβιτς Σούσκοφ (2004—2012)
* Πιοτρ Νικολάγιεβιτς Τουλτάγιεφ (από τις 19 Ιουνίου 2012)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Ρωσίας
Κάτω Πρασούα Χάλκης

Η **Κάτω Πρασούα** ή **Κάτω Πρασούδα** ή **Πελαγούσα** είναι βραχονησίδα του Αιγαίου, η οποία βρίσκεται στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Χάλκης και Αλιμιάς, στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων δυτικά της Ρόδου, ανατολικά της Χάλκης και νοτιοδυτικά της Αλιμιάς. Έχει έκταση 0,038 τ.χλμ. και έχει χαρακτηριστεί προστατευμένος βιότοπος. Το 2011 αναγνωρίστηκε ως οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμου Χάλκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραχονησίδες της Χάλκης
Τσομπανάκος ήμουνα

Το ***Τσομπανάκος ήμουνα*** (ή ***Ο Τσομπανάκος*** ή ***Ο Τσοπανάκος***) είναι δημώδες άσμα με προέλευση από τη Στερεά Ελλάδα και, συγκεκριμένα, από την περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας. Έγινε γνωστό κυρίως από τη μουσική μορφή που του δόθηκε ως σήμα της πρώτης ελληνικής κρατικής ραδιοφωνίας στο Μεσοπόλεμο, και αργότερα και της τηλεόρασης, από το δεξιοτέχνη του κλαρίνου Νίκο Ρέλλια, από τη Γκούρα της ορεινής Κορινθίας.

## Ως σήμα της ραδιοφωνίας και τηλεόρασης
Το 1936, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ρέλλια, ενόψει της σύστασης του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών, αναζητείτο το σήμα του σταθμού. Υπήρχαν διάφορες προτάσεις και ο ίδιος πρότεινε να του αναθέσουν την επιλογή οι αρμόδιοι, πράγμα που έγινε. Έτσι, προμηθεύτηκε κουδούνια αιγοπροβάτων και ένα φλάουτο και συνέθεσε το γνωστό σήμα, πάνω στο σκοπό από το δημοτικό τραγούδι του *Τσομπανάκου*. Φλαουτίστας ήταν ο Σπύρος Μάγγος ή Μάγκος (Άρτα 1886 &ndash; Αθήνα 1963) της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ωδείου των Αθηνών, της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. To σήμα ακούστηκε για πρώτη φορά το βράδυ της 25ης Μαρτίου του 1938. Από τότε μέχρι και το 1997, ήταν το κύριο σήμα του Πρώτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, από το 1966 έως το 1996 ήταν το σήμα έναρξης και λήξης του προγράμματος της ΕΤ1, από το 1987 έως το 2013 και από το 2015 μέχρι και σήμερα, αποτελεί (σε διασκευή) το σήμα της Φωνής της Ελλάδας. Από τον Σεπτέμβριο του 2013 έως τον Μάιο του 2014 ήταν το σήμα της Δημόσιας Ραδιοφωνίας, σε διασκευή του Μίμη Πλέσσα. Το σήμα δεν ακουγόταν την περίοδο της Κατοχής στην Ελλάδα. Με την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, το ηχητικό «φυγαδεύτηκε» στο Λονδίνο, στο BBC, και «επέστρεψε» μετά την Απελευθέρωση.

## Στίχοι
Όπως αναφέρει η Κανελλάτου, «*ο ρυθμός του κομματιού είναι 8/8 (3-3-2), χορεύεται ως [[συρτός]] και κινείται σε δρόμο Νιγρίζ*».

:Τσοπανά… μωρέ παιδιά τσοπανάκος ήμουνα,
:άιντε τσοπανάκος ήμουνα προβατάκια έβοσκα.

:Κι αν δε φύλαγα πολλά καμιά πεντακοσαριά,
:κι αν δε φύλαγα πολλά καμιά πεντακοσαριά.

:Άιντε ζούμπες ζούμπες ζούμπες ζούμπες
:στα τσαρούχια μ' είχα φούντες,
:άιντε κι όλο γύρναγα στις στρούγκες
:να βρω νιες και βλαχοπούλες.

:Είχα κά… μωρέ παιδιά είχα κάπα είχα γλίτσα,
:άιντε είχα κάπα είχα γλίτσα μ' αγαπούσαν τα κορίτσια.

:Κι αν δε φύλαγα πολλά καμιά πεντακοσαριά,
:κι αν δε φύλαγα πολλά καμιά πεντακοσαριά.

:Άιντε ζούμπες ζούμπες ζούμπες ζούμπες
:στα τσαρούχια μ' είχα φούντες,
:άιντε κι όλο γύρναγα στις στρούγκες
:να βρω νιες και βλαχοπούλες.

:Τη φλογέ… μωρέ παιδιά τη φλογέρα λάλαγα,
:άιντε πάνω στα ψηλώματα ως τα ξημερώματα.

:Κι αν δε φύλαγα πολλά καμιά πεντακοσαριά,
:κι αν δε φύλαγα πολλά καμιά πεντακοσαριά.

:Άιντε ζούμπες ζούμπες ζούμπες ζούμπες
:στα τσαρούχια μ' είχα φούντες,
:άιντε κι όλο γύρναγα στις στρούγκες
:να βρω νιες και βλαχοπούλες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*«Ο τρομπανάκος», παρτιτούρα του σήματος, «Διασκευή για Ορχήστρα από τον Κώστα Καπνίση». *[[Αρχείο ΕΡΤ]]*, αρ. τεκμηρ. 54049. Ανακτήθηκε στις 2018-04-25.
*Το ηχητικό σήμα της ΕΡΤ.

Κατηγορία:Δημοτική μουσική
Κατηγορία:Ραδιοφωνική ιστορία
Κωνσταντίνος Ασπιέτης

Ο **Κωνσταντίνος Ασπιέτης** (άκμασε 1167-1190/91) από τον Οίκο των Ασπιέτηδων ήταν Βυζαντινός στρατηγός, που δραστηριοποιήθηκε στα τέλη του 12ου αι.

## Βιογραφία
Η οικογένειά του ήταν αρμενικής καταγωγής. Μάλλον ήταν συγγενής του σύγχρονού του Μιχαήλ Ασπιέτη, διακεκριμένου στρατηγού που σκοτώθηκε το 1176. Όπως και εκείνος, ο Κωνσταντίνος κέρδισε διάκριση κατά την εκστρατεία του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού εναντίον των Ούγγρων του 1167. Ο ιστορικός Ιωάννης Κίνναμος αναφέρει ότι κατείχε το αξίωμα του *[[σεβαστός|σεβαστού]]*.

Η επόμενη αναφορά τον δείχνει ενεργό το 1190/91, κατά την προσπάθεια καταστολής της εξέγερσης των Βουλγαρο-Βλάχων υπο τους αδελφούς Πέτρο Ασέν και Ιβάν Ασέν. Ο ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης γράφει, ότι σε μία προσπάθειά του να συγκρατήσει το στράτευμα και να ενισχύσει το ηθικό τους, ο Ασπιέτης αποφάσισε να τους διανείμει τους καθυστερημένους ετήσιους μισθούς τους. Ο καχύποπτος Ισαάκιος Β΄ Άγγελος θεώρησε ότι αυτό ήταν προσπάθεια να δωροδοκηθεί ο στρατός για να υποστηρίξει τον Ασπιέτη και να εκθρονίσει τον ίδιο, έτσι αφού τον συνέλαβε, τον τύφλωσε. Δεν αναφέρεται ξανά στις πηγές· μάλλον απεβίωσε κατά τα πρώτα έτη του 13ου αι.

## Αναφορές


## Πηγές
* Kazhdan, Alexander (1991). "Aspietes". In Kazhdan, Alexander. The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. pp. 211–212. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Savvides, Alexis G. K. (1991). "Notes on the Armeno-Byzantine family of Aspietes, late 11th-early 13th centuries". Byzantinoslavica. Prague. 52: 70–79.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Λίμνη Αρπή

Η **λίμνη Αρπή** (Αρμενικά: Արփի լիճ) βρίσκεται στην επαρχία Σιράκ της Αρμενίας, στο οροπέδιο Ασότσκ στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας. Η λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 2.025 μ. και έχει έκταση 220 τ.χλμ. Προέρχεται από τεκτονικό σεισμό ηφαιστείου.

Το 1951 κατασκευάστηκε φράγμα για τη δημιουργία της δεξαμενής της λίμνης Αρπής και αύξησε τεχνητά την φυσική κατάσταση των 4,5 χλμ., βάθους 1,6 μέτρων και όγκου 5 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων. Το φράγμα της δεξαμενής έχει ύψος 10 μέτρων και μήκος 80 μέτρων. Η λιμνοδεξαμενή εκτείνεται σε μήκος 7,3 χλμ. και πλάτος 4,3 χλμ., με έκταση 20 τ.χλμ., βάθος 8 μ. και όγκο 30 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων.

Η λίμνη Αρπή έχει γίνει το δεύτερο σημαντικότερο σώμα ύδατος στην Αρμενία, μετά τη λίμνη Σεβάν. Χρησιμοποιείται για άρδευση και παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Η λίμνη τροφοδοτείται από νερό που προκύπτει από την τήξη χιονιού ή πάγων και τέσσερα ρέματα, και είναι η πηγή του ποταμού Αχουριάν.

Η λίμνη έχει πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή της Σύμβασης Ραμσάρ, και το 2009 δημιουργήθηκε εθνικό πάρκο γύρω από τη λίμνη. Το χειμώνα καλύπτεται από πάγο. Περισσότερα από 100 είδη πουλιών έχουν παρατηρηθεί γύρω από τη λίμνη Αρπή, γι 'αυτό και η περιοχή αναγνωρίστηκε ως Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες της Αρμενίας
Κατάλογος πρωθυπουργών της Γουινέας-Μπισσάου

|termlength      = 
|δημιουργία       = 24 Σεπτεμβρίου 1973
|succession      = 
|αρχικός       = Φρανσίσκο Μέντες
|deputy          = 
|salary          = 
|website         = 
}}

Ακολουθεί **κατάλογος με τους [[πρωθυπουργός της Γουινέας-Μπισσάου|πρωθυπουργούς]] της [[Γουινέα-Μπισσάου|Γουινέας Μπισσάου]]**, από τη σύσταση του αξιώματος το 1973 ως σήμερα.
Ο **Πρωθυπουργός της Γουινέας Μπισσάου** είναι ο αρχηγός κυβέρνησης στη Γουινέα-Μπισσάου, ο οποίος διορίζεται από τον Πρόεδρο της χώρας. Το αξίωμα συστάθηκε το 1973, με πρώτο κάτοχο τον Φρανσίσκο Μέντες, ο οποίος δολοφονήθηκε το 1978. Από το 1980 ως το 1982 η θέση ήταν κενή, ενώ καταργήθηκε το 1984 και επανήλθε το 1991. Επίσης, κενή έμεινε η θέση και το διάστημα από τις 14 ως τις 28 Σεπτεμβρίου του 2003 και από τον Απρίλιο ως τον Μάιο του 2012.

Από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Γουινέας-Μπισσάου από την Πορτογαλία στις 24 Σεπτεμβρίου 1974, έχουν υπηρετήσει 22 πρωθυπουργοί και 2 υπηρεσιακοί πρωθυπουργοί. 

## Κλειδί
;*Πολιτικά κόμματα*
*
*
*
*
;*Λοιπά*
*

;Σύμβολα

;*Σύμβολα*
* Δολοφονήθηκε

## Πρωθυπουργοί της Γουινέας-Μπισσάου (1973–σήμερα)

## Σημειώσεις


## Γραμμή χρόνου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* World Statesmen - Guinea-Bissau
Μακρόβιος

Ο **Μακρόβιος**, πλήρες όνομα **Μακρόβιος Αμβρόσιος Θεοδόσιος**, ήταν Ρωμαίος επαρχιώτης που έζησε κατά τις αρχές του 5ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της μετάβασης της Ρωμαϊκής προς τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, και όταν τα λατινικά ήταν τόσο διαδεδομένα όσο τα ελληνικά μεταξύ της ελίτ. Είναι κατά κύριο λόγο γνωστός για τα γραπτά του, τα οποία περιλαμβάνουν το ευρέως αντιγραμμένο και διαβασμένο *Commentarii in Somnium Scipionis* («Υπομνήματα στο Όνειρο του Σκιπίωνα»), σχολιασμός του ομώνυμου έργου του Κικέρωνα, το οποίο ήταν μία από τις σημαντικότερες πηγές του Πλατωνισμού στη Λατινική Δύση κατά τον Μεσαίωνα, το *Saturnalia*, μια επιτομή της αρχαίας ρωμαϊκής θρησκευτικής και σχετικής με παλιά βιβλία παράδοσης, και το *De differentiis et societatibus graeci latinique verbi* («Περί των διαφορών και ομοιοτήτων του ελληνικού και λατινικού ρήματος»), το οποίο έχει πια χαθεί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Συγγραφείς στη λατινική γλώσσα
Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Ειρήνη Δούκαινα Λασκαρίνα

Η **Ειρήνη Δούκαινα Λασκαρίνα Ασενίνα Βατάτζαινα**, βουλγαρ. Ирина Ласкарина Асенина (απεβ. 1268) από τη Δυναστεία των Βατάτζηδων ήταν βασίλισσα της Βουλγαρίας ως σύζυγος τού Κωνσταντίνου Α΄ Τιχ της Βουλγαρίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Θεοδώρου Β΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια και της Έλενας των Ασέν, κόρης του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας. Αδελφός της ήταν ο Ιωάννης Δ΄, που διαδέχθηκε τον πατέρα του· η αδελφή της Μαρία παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Α΄ Άγγελο δεσπότη της Ηπείρου.

Το 1257 παντρεύτηκε τον Βούλγαρο ευγενή Κωνσταντίνο Α΄ Τιχ ως η δεύτερη σύζυγός του. Ο Κωνσταντίνος Α΄ ήταν διεκδικητής του Βουλγαρικού θρόνου. Ήταν υπερήφανος, που νυμφεύτηκε την εγγονή του Ιβάν Β΄ Ασέν, μάλιστα υιοθέτησε το επώνυμο Ασέν για να κάνει ισχυρότερη τη διεκδίκησή του. Πράγματι το επόμενο έτος ένα συμβούλιο βογιάρων στο Τάρνοβο τον εξέλεξε τσάρο της Βουλγαρίας και η Ειρήνη έγινε "τσάριτσα (τσαρίνα)".

Το 1261 ο αντιβασιλιάς της Νίκαιας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος ανέκτησε την Κωνσταντινούπολη, καταλύοντας τη Λατινική αυτοκρατορία και επαναφέροντας τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στην έδρα της. Τότε ο Μιχαήλ Η΄ εκτόπισε και τύφλωσε τον Ιωάννη Δ΄, που εστάλη σε μονή. Η Ειρήνη έγινε αμείλικτη εχθρός τού σφετεριστή: κατέστη αρχηγός της αντίπαλης του Μιχαήλ Η΄ μερίδας στη Βουλγαρική Αυλή.

Το 1268 απεβίωσε άτεκνη.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1257 τον Κωνσταντίνο Α΄ Τιχ της Βουλγαρίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* John V.A. Fine, Jr., The Late Medieval Balkans, Ann Arbor, 1987.



Κατηγορία:Δυναστεία των Βατάτζηδων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας
Κατηγορία:Σύζυγοι Βουλγάρων ηγεμόνων
Ροντρίγκο Γκάλο

Ο **Ροντρίγκο Γκάλο Μπρίτο** (πορτογαλικά: *Rodrigo Galo Brito*, 19 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως δεξιός αμυντικός.

## Σταδιοδρομία

Με την ΑΕΚ υπέγραψε αρχικά συμβόλαιο συνεργασίας δύο ετών το Μάϊο του 2015.  Για την ΑΕΚ σκόραρε το πρώτο του γκολ εναντίον του Πλατανιά στις 22 Αυγούστου 2015. Στις 13 Ιανουαρίου 2017 η ΑΕΚ ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το καλοκαίρι του 2019.  Μάλιστα, στην τετραετία που αγωνίστηκε στην ΑΕΚ (2015-19), ο Γκάλο κατέκτησε την κούπα στη Super League, το 2018. Τελευταίο σταθμό στην καριέρα του, αποτέλεσε η πορτογαλική Κάζα Πία, όπου την περασμένη σεζόν μέτρησε 18 συμμετοχές με δύο ασίστ.

Στις 23 Νοεμβρίου του 2022 αποσύρθηκε απο την ενεργό δράση. Ο Γκάλο μέσω ανάρτησής του στα ΜΜΕ, ανέφερε τα παρακάτω: "Μετά από 15 χρόνια, το παιδικό μου όνειρο φτάνει στο τέλος του… Ειμαι πολύ χαρούμενος που πραγματοποίησα αυτό το όνειρο, γιατί ξέρω πόσο δύσκολο είναι να γίνεις επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Θέλω να ευχαριστήσω τον Θεό για όλα όσα έζησα και έμαθα από το ποδόσφαιρο."

Από την πλευρά της, η ΑΕΚ προχώρησε σε ένα ευχαριστήριο μήνυμα, αναφέροντας χαρακτηριστικά: “Σε ευχαριστούμε για τις αναμνήσεις”.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αβαΐ Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιλ Βισέντε ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Ανδριάντας Κολοκοτρώνη (Παλαιά Βουλή)

Ο **Ανδριάντας Κολοκοτρώνη** είναι έργο του Λάζαρου Σώχου και βρίσκεται στον ανοιχτό χώρο ανατολικά της Παλαιάς Βουλής.

## Περιγραφή
Είναι χάλκινος  ανδριάντας ύψους τεσσάρων μέτρων. Πρόκειται για την πρώτη έφιππη μορφή της νεοελληνικής γλυπτικής. Το 1889 προκηρύχθηκε ο σχετικός διαγωνισμός τον οποίο κέρδισε ο Σώχος. Το πρόπλασμα δουλεύθηκε ανάμεσα στα 1891-1895 στο Παρίσι, στο εργαστήριο του Μερσί όπου και βραβεύθηκε. Το 1900 είχε βραβευθεί από την Ακαδημία της Ρώμης με χρυσό μετάλλιο για το Πρόπλασμα του Ανδριάντα.

Η χύτευσή του σε χαλκό έγινε στο εξωτερικό σε δύο αντίτυπα. Το ένα στήθηκε στο Ναύπλιο το 1901 και το άλλο στην Αθήνα το 1904. Η ομιλητική χειρονομία του ήρωα προσδίδουν στο έργο εκφραστικότητα, ζωντάνια και εντυπωσιακότητα. Στη βάση υπάρχουν δύο χάλκινα ανάγλυφα στα οποία στο ένα ο Κολοκοτρώνης εμψυχώνει τους πολεμιστές του και στο άλλο μάχεται κατά του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων.

Ο Σώχος βασίστηκε σε έργα όπως το Μνημείο του Κάρλου Αλμπέρτου στο Τορίνο του γλύπτη Κάρλο Μαροκέτι, ενώ άλλοι ερευνητές το συνδέουν με τον Έφιππο Ανδριάντα του Κούρφουστερν Μαρξ στο Μόναχο. Για τον Χρύσανθο Χρήστου δεν φαίνεται να επηρεάστηκε άμεσα από κανένα αφού τέτοιοι τύποι ήταν κοινοί και ευρέως διαδεδομένοι, τους οποίους χρησιμοποίησε ελεύθερα. Τα ρούχα του αποδίδονται ρεαλιστικά και με γραφικές λεπτομέρειες. Δεν παρουσιάζεται παθητικώς και αδιάφορος όπως σαν άλλοι έφιπποι ανδριάντες. Με το δεξί χέρι δείχνει τον δρόμο μακρυά και το κεφάλι είναι γυρισμένο προς τα πίσω. Αυτή η αντιθετική κίνηση δίνει δυναμισμό.

## Παλαιότερες τοποθεσίες
Από έργα ζωγραφικής του Στέφανου Τριβόλη των αρχών του 20ού αιώνα προκύπτει ότι το άγαλμα ήταν σε διαφορετικές θέσεις, μέχρι να καταλήξει στη σημερινή του θέση.



Aspiotis ν.jpg|Το κτήριο της Ελληνικής Στρατιωτικής Ένωσης και το άγαλμα του Κολοκοτρώνη, 1909.
Aspiotis να.jpg|Το Ξενοδοχείο *Ίλιον Παλάς* και το άγαλμα του Κολοκοτρώνη.



## Παραπομπές


## Πηγές
* Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1996
* Χρύσανθος Χρήστου-Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική Γλυπτική 1800-1940,εκδ. Εμπορική Τράπεζας της Ελλάδας, Αθήνα, 1982.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αγάλματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ανδριάντες
Κατηγορία:Έφιππα αγάλματα
Ανδριάντας του Ουίλιαμ Γλάδστωνα

Ο **Ανδριάντας του Ουίλιαμ Γλάδστωνα** είναι έργο του Γεώργιου Βιτάλη και βρίσκεται έξω από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.

## Ιστορία
Ο ανδριάντας αυτός ήταν παραγγελία του Πανεπιστημίου Αθηνών και δόθηκε στον Βιτάλη μετά από διαγωνισμό στα 1883 αφού τον κέρδισε. Τελείωσε το 1888 και εκτέθηκε στα Δ΄Ολύμπια. Προπλασμά του υπάρχει στην Τήνο (Μουσείο Τηνίων Καλλιτεχνών). Η Ελληνική κυβέρνηση έστειλε τον Γεώργιο Βιτάλη στην Αγγλία για να μελετήσει τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του Γλάδστωνα ,και να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Προτομή από πεντελικό μάρμαρο εστάλη και στον ίδιο τον άγγλο πολιτικό.

## Περιγραφή

Ο Γλάδστωνας εικονίζεται όρθιος, σε στάση ρήτορα, με το σώμα σε τρια τέταρτα προς τα δεξιά, το κεφάλι σε ελαφρή στροφή προς τα αριστερά, κίνηση που συνοδεύει και η προβολή του αριστερού ποδιού. Έχει το δεξί χέρι σε έκταση, ενώ το αριστερό κρατάει τον κύλινδρο με τη Συνθήκη του Βερολίνου, και κάτω,πλάι από το αριστερό του πόδι, βρίσκονται δύο βιβλία, αναφορά στην ιδιαίτερη αγάπη του για τα ομηρικά ποιήματα. Ο καλλιτέχνης τον αποτυπώνει τη στιγμή που μιλάει προφανώς για τα δίκαια της Ελλάδος, ντυμένο με κουστούμι της εποχής του, συνδυάζοντας ρεαλιστικά στοιχεία, και ιδεαλιστικούς κλασικιστικούς τύπους. Το βλέμμα του είναι προσηλωμένο κάπου μακρυά αλλά η χειρονομία του μοιάζει επιφανειακή. Η διάσταση των ποδιών δίνει εξωτερική ασφάλεια και εσωτερική βεβαιότητα στη μορφή.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Χρύσανθος Χρήστου-Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική Γλυπτική 1800-1940,εκδ. Εμπορική Τράπεζας της Ελλάδας, Αθήνα, 1982.
*Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1996

Κατηγορία:Αγάλματα στην Ελλάδα
Γ
Ανδριάντας Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄

Ο **Ανδριάντας Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄** είναι έργο του γλύπτη Γεώργιου Φυτάλη.
## Ιστορία του ανδριάντα
Ο ανδριάντας αποδίδει τον Πατριάρχη μετωπικά με ελαφρά στροφή του κεφαλιού δεξιά. Με το αριστερό χέρι κρατάει την ποιμαντορική ράβδο και απλώνει το δεξί στα πλήθη, όπου έχει στραμμένο το βλέμμα του. Προβάλει το αριστερό του πόδι με με το οποίο πατάει το σκοινί του μαρτυρίου του. Κλειστά τα περιγράμματα στην αριστερή πλευρά και ανοικτά στη δεξιά, δίνουν εσωτερική βεβαιότητα και εξωτερική αποφασιστικότητα. Πρόκειται για έργο με επισημότητα, βαρύτητα, επιβλητικότητα. Αρχικά προβλεπόταν στη θέση του να τοποθετηθεί άγαλμα αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου. Η αντικατάσταση του με εκείνο του Γρηγορίου Ε΄ αντανακλούσε το «τέλος της ειδυλλιακής σχέσης των Νεοελλήνων με την αρχαιότητα».Εγγραφόταν στην ανάπτυξη της ιδέας εκείνη την περίοδο για τη δημιουργία ενός εθνικού πανθέου με την τοποθέτηση ανδριάντων και προτομών ηρώων της Επανάστασης στα προπύλαια του Πανεπιστημίου.
Το έργο στήθηκε στις 25 Μαρτίου 1872 με δαπάνες του Γεώργιου Αβέρωφ, αλλά η επεξεργασία του πρέπει να ξεκίνησε πολύ νωρίτερα. Η καθυστέρηση οφειλόταν στο γεγονός ότι ο Γεώργιος Φυτάλης προβληματιζόταν πάνω στα προσωπογραφικά χαρακτηριστικά του Γρηγορίου. Γράφτηκε πως απευθύνθηκε ακόμα και στο Άγιον Όρος, προκειμένου να βρει πιστή εικόνα του. Τελικά μάλλον η καθυστέρησή του οφειλόταν σε άλλους λόγους: σε τεχνικά προβλήματα ή σε φόρτο παραγγελιών.
## Παραπομπές

## Πηγές
*Ηλίας Μυκονιάτης, «Οι ανδριάντες του Ρήγα και του Γρηγορίου Ε΄ στα προπύλαια του Πανεπιστημίου της Αθήνας και το πρώτο κοινό τους», Ελληνικά, τομ.35 (1984), σελ.355-370
*Χρύσανθος Χρήστου-Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική Γλυπτική 1800-1940,εκδ. Εμπορική Τράπεζας της Ελλάδας, Αθήνα, 1982.
*Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπτική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1996
* Χάρης Εξερτζόγλου, «Πολιτικές τελετουργίες στην νεότερη Ελλάδα. Η μετακομιδή των οστών του Γρηγορίου Ε΄ και η πεντηκονταετηρίδα της Ελληνικής Επανάστασης», Μνήμων τόμ. 23 (2001), σελ. 153-182
Γρ

Γ
Θεόδωρος Βατάτζης

Ο **Θεόδωρος** (άκμασε μέσα 12ου αι.) από τη Δυναστεία των Βατάτζηδων ήταν μέλος της Ρωμαϊκής αριστοκρατίας και στρατιωτικός διοικητής της Ρωμανίας κατά τις βασιλείες του Ιωάννη Β΄ και Μανουήλ Α΄ των Κομνηνών.

## Βιογραφία
Ο Οίκος του ήταν εξέχων στην Αδριανούπολη της Θράκης για γενεές. Η οικογένεια ανήλθε στην πρώτη τάξη των ευγενών και έγινε προέχουσα στην πολιτική της Αυτοκρατορίας στο πρόσωπο του ίδιου του Θεοδώρου. 

Ο Ιωάννης Β΄, που δεν εμπιστευόταν τους συγγενείς του, προώθησε μερικούς ικανούς άνδρες σε θέσεις εξουσίας· ένας από αυτούς ήταν και ο Θεόδωρος Βατάτζης. Αυτός νυμφεύτηκε την κόρη του Ιωάννη Β΄ και της Ειρήνης των Άρπαντ και έλαβε τον τίτλο *σεβαστοϋπέρτατος*.

Δεν έχουμε πληροφορίες για τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις κατά τη βασιλεία του Ιωάννη Β΄. Το 1143 τον Αυτοκράτορα διαδέχθηκε ο γιος του Μανουήλ Α΄ και οι πηγές αναφέρουν, πως ο Θεόδωρος ήταν ανώτερος στρατηγός του συνόρου με την Ουγγαρία. Επέδραμε στην περιοχή γύρω από την πόλη Ζέμουν και απέκλεισε την πόλη, ώσπου αυτή παραδόθηκε στον ίδιο τον Μανουήλ Α΄. Το 1158 εξεγέρθηκαν οι Αρμένιοι της Κιλικίας και ο Αυτοκράτορας εκστράτευσε για να ανακτήσει τον έλεγχο της περιοχής. Εμπιστεύτηκε στον Θεόδωρο την κατάληψη της Ταρσού, της μεγαλύτερης πόλης στην περιοχή. Οι πολιορκούμενοι, νομίζοντας ότι είχε φθάσει ο Μανουήλ Α΄ με όλο τον στρατό του, πανικοβλήθηκαν και η πόλη έπεσε αμέσως στον Ρωμαϊκό στρατό. Όταν αυτό επετεύχθη, άνοιξε η οδός προς την Αντιόχεια, της οποίας ο έλεγχος ήταν ο απώτερος στόχος του Αυτοκράτορα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1131 την πορφυρογέννητη Ευδοκία Κομνηνή, κόρη του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα:
* Ιωάννης π. 1132-1182, στρατηγός, ο καταστροφέας των Σελτζούκων στη μάχη του Υελίου και Λεομόχειρος, στο πέρασμα του Μαιάνδρου. Υηρέτησε τον Μανουήλ Α΄ και εξεγέρθηκε στον Ανδρόνικο Α΄ Κομνηνό.
* Ανδρόνικος, απεβ. 1176 από τους Σελτζούκους, καθώς οδηγούσε μία εκστρατεία εναντίον τους στην Αμάσεια.
* Αλέξιος.
** Ισαάκιος Κομνηνός Βατάτζης, νυμφεύτηκε την Άννα Αγγελίνα, κόρη του Αλεξίου Γ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
* Θεοδώρα, γνωστή για την ωραιότητά της, έγινε ερωμένη του θείου της Μανουήλ Α΄..

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Δυναστεία των Βατάτζηδων
Κατηγορία:Σεβαστοί
Κοινοβούλιο της Γεωργίας

Το **Κοινοβούλιο της Γεωργίας** (γεωργιανά: *საქართველოს პარლამენტი*) είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα της Δημοκρατίας της Γεωργίας. Είναι μονοθάλαμο και αριθμεί 150 μέλη, γνωστοί ως λαϊκοί αντιπρόσωποι, από τους οποίους οι 77 βουλευτές εκλέγονται μέσω του συστήματος της απλής αναλογικής και οι 73 εκλέγονται μέσω ενός ενιαίου περιφερειακού συστήματος πολυφωνίας, που αντιπροσωπεύει τις εκλογικές τους περιφέρειες. Όλα τα μέλη του κοινοβουλίου εκλέγονται για τέσσερα χρόνια με βάση την καθολική ψηφοφορία. Από τον Μάιο του 2012 το κοινοβούλιο συνεδριάζει σε ένα νέο κτίριο στο Κουτάισι.

Το Σύνταγμα της Γεωργίας παρέχει στο κοινοβούλιο της χώρας μια κεντρική νομοθετική εξουσία, η οποία περιορίζεται από τα κοινοβούλια των αυτόνομων Δημοκρατιών Αζαρίας και Αμπχαζίας.

## Δομή
Το γεωργιανό κοινοβούλιο είναι το ανώτατο όργανο εκπροσώπησης της χώρας, που επιτελεί τη νομοθετική εξουσία, καθορίζει τις κύριες κατευθύνσεις της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της χώρας, ελέγχει τη δραστηριότητα της κυβέρνησης, εντός των ορίων που ορίζει το σύνταγμα, και ασκεί διάφορα άλλα καθήκοντα.

Το κοινοβούλιο προεδρεύεται από τον πρόεδρό του. Ο Ζουράμπ Ζβάνια κατείχε τη θέση του προέδρου από τον Νοέμβριο του 1995 έως ότου διαφώνησε με τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε και παραιτήθηκε από τη θέση του, την 1 Νοεμβρίου 2001. Κατά το κλείσιμο μιας μαραθώνιας συνεδρίασης, η Νίνο Μπουρτζανάτζε εξελέγη πρόεδρος στις 10 Νοεμβρίου 2001. Εκείνη ήταν η πρόεδρος έως τις νέες βουλευτικές εκλογές του 2008, καθώς είχε επιλέξει να μην συμμετάσχει σε εκείνες τις εκλογές. Ο Νταβίτ Μπακράτζε, ο οποίος ήταν επικεφαλής της εκλογικής λίστας του κυβερνώντος κόμματος «Εθνικού Κινήματος» στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2008, εξελέγη πρόεδρος του κοινοβουλίου το 2008. Μετά τις εκλογές του 2016, ο Ντέιβιντ Ουσουπασβίλι αντικαταστάθηκε από τον Ιρακλί Κομπακίτζε.

## Νέο κτίριο του κοινοβουλίου
Στις 26 Μαΐου 2012, ένα νέο κτίριο του κοινοβουλίου εγκαινιάστηκε στην πόλη Κουταΐσι, 231 χιλιόμετρα δυτικά της Τιφλίδας, αντικαθιστώντας το κτήριο του κοινοβουλίου στη Λεωφόρο Ρουσταβέλι 8 στην Τιφλίδα.

Η κυβέρνηση, κατά την κατασκευή του νέου κτιρίου, το προώθησε ως σύμβολο του «λαμπρού, δημοκρατικού μέλλοντος της Γεωργίας». Η θέση του στο Κουταΐσι χαρακτηρίστηκε ως ώθηση για την περιφερειακή οικονομία εκεί, καθώς και ένας τρόπος να βρεθούν οι περιοχές της χώρας πιο κοντά. Οι επικριτές του νέου κτιρίου, χαρακτήρισαν αυτό ως ένα σπάταλο έργο και υποστήριξαν ότι το γεγονός ότι αυτό βρίσκεται στο Κουταΐσι, τη στιγμή που η υπόλοιπη κυβέρνηση παραμένει στην Τιφλίδα, θα το έκαναν αναποτελεσματικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Γεωργίας
Βικιπαίδεια στα Έρζυα

Η **Βικιπαίδεια στα Έρζυα** (έρζυα: Эрзянь Википедия) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γλώσσα Έρζυα. Ξεκίνησε στις 26 Μαΐου 2008 (στο παρελθόν ήταν στον Επωαστήρα).

## Ιστορία
Με πρωτοβουλία του προγράμματος τον Ιούλιο του 2007, ο συμμετέχοντας στη ρωσική έκδοση της Βικιπαίδειας Αντρέι Σουρίκοφ, ο οποίος ζει στη Μόσχα, έκανε μια ομιλία. Η ομάδα πρωτοβουλίας περιλαμβάνει επίσης τον αμερικανό γλωσσολόγο Τζακ Ριούτερ, ο οποίος διδάσκει τα Έρζυα στη Φινλανδία, τον δημοσιογράφο Αντρέι Πετρόφ (Πετριάν Άντιου)  από την Αγία Πετρούπολη και τον μηχανικό-προγραμματιστή από το Ουλιάνοφσκ Μιχαήλ Στεπτσένκο.

Στις 19 Φεβρουαρίου 2008, η γλωσσική επιτροπή της Βικιπαίδειας αναγνώρισε την Βικιπαίδεια στα Έρζυα ως επιτυχημένο εγχείρημα, έχοντας εγκρίνει την ετοιμότητά της και τη συμμόρφωσή της με τις καθιερωμένες απαιτήσεις. Μετά από αυτό, μέσα σε 4 μήνες οι ειδικοί προετοίμασαν μια πλατφόρμα για τη μεταφορά πληροφοριών από το Επωαστήρα, αφού έγινε γλωσσική επιβεβαίωση των άρθρων. Στις 26 Μαΐου 2008 το εγχείρημα ξεκίνησε επίσημα με δική του διεύθυνση, όπου όλες οι σελίδες που δημιουργήθηκαν προηγουμένως στον Επωαστήρα μεταφέρθηκαν αυτόματα στο εγχείρημα. Αξίζει να σημειωθεί ότι την ίδια ημέρα δημιουργήθηκαν οι εκδόσεις στα Μόκσα και τα Γιακουτικά.

Οι διαχειριστές της Βικιπαίδειας στα Έρζυα για τους πρώτους έξι μήνες ήταν οι Πετριάν Άντι, ο Αντρέι Σούρικοφ και ο Τζακ Ριούτερ.

Στις 16 Μαΐου 2015, ο αριθμός των λημμάτων στο εγχείρημα ξεπέρασαν τα 2000.

Στις 11 Οκτωβρίου 2017 γράφτηκε το 4.000ο λήμμα στο εγχείρημα. Σύμφωνα με τον συμμετέχοντα του τμήματος Ίλια Βαβρνόφ, "Υπάρχει έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού. Το εγχείρημα κυριολεκτικά βασίζεται στο συνεχές έργο πολλών ανθρώπων. Αν και για παράδειγμα, η έκδοση της Βικιπαίδειας στη Βεπσιανή γλώσσα, η απουσία των γηγενών ομιλητών αυτή τη στιγμή, ξεπερνά τον αριθμό των λημμάτων της γλώσσας Έρζυα σχεδόν δύο φορές. Είναι δύσκολο να κρίνουμε τους λόγους για αυτό, αλλά φαίνεται ότι οι Έρζυα σήμερα δεν έχουν ακόμη συνοχή ακόμη και στην υποστήριξη εγχειρημάτων στο Διαδίκτυο».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Мелькужо Эрзянь Мастор — Форум Страна эрзян, эрзянский форум

Κατηγορία:Επεκτάσεις Βικιπαίδειας
Ανδριάντας Παναγή Βαλλιάνου

Ο **Ανδριάντας Παναγή Βαλλιάνου** είναι έργο φιλοτεχνημένο από τον Γεώργιο Μπονάνο στα 1900 και βρίσκεται έξω από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος
## Περιγραφή
Η Εθνική Βιβλιοθήκη χτίστηκε με δωρεά των αδελφών Βαλλιάνων. Ο Μπονάνος έπρεπε να φιλοτεχνήσει συγχρόνως του  ανδριάντες των τριών αδελφών σε μέγεθος υπερφυσικό με σκοπό την τοποθέτήσή τους στον ίδιο χώρο. Έπρεπε να αποφύγει την ομοιομορφία και την επανάληψη. Συνδυάσε καλσικισμό και ρεαλισμό. Ο Παναγής Βαλλιάνος έχει φυσικότητα : το άνοιγμα της πελερίνας, η θέση των χεριών, η ανάταση του κορμού και το απόμακρο βλέμμα πρσδίδουν διαχρονικότητα.Το αριστερό χέρι ακουμπάει σε στήλη πλάι του, ενώ το δεξί βρίσκεται τοποθετημένο στη μέση του. Το αριστερό πόδι βρίσκεται σε προβολή,που φέρνει το ένα μέρος του σχεδόν έξω από το βάθρο
## Παραπομπές

## Πηγές
*Χρύσανθος Χρήστου-Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική Γλυπτική 1800-1940,εκδ. Εμπορική Τράπεζας της Ελλάδας, Αθήνα, 1982.
*Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1996
Β

Π
Ανδριάντας Ιωάννη Βαρβάκη

Ο **Ανδριάντας του Ιωάννη Βαρβάκη** είναι έργο του Λεωνίδα Δρόση και βρίσκεται στον κήπο του Ζαππείου. 
## Η κατασκευή και η θέση του
Βρίσκεται στη δυτική πλευρά της παρόδου, που οδηγεί από τη λεωφόρο Αμαλίας στο χώρο του Ζαππείου. Φιλοτεχνήθηκε από τον κλασικιστή γλύπτη και καθηγητή του Πολυτεχνείου Λεωνίδα Δρόση ύστερα από διαγωνισμό που είχε προκηρύξει η ελληνική κυβέρνηση, αντί του ποσού των 85.000 δραχμών το 1870. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1886. Άργησε να ολοκληρωθεί λόγω φόρτου παραγγελιών που είχε ο δημιουργός του. Στη θέση όπου βρίσκεται σήμερα μεταφέρθηκε το 1889, αλλά τα επίσημα αποκαλυπτήρια πραγματοποιήθηκαν με την ευκαιρία της μετακομιδής των οστών του Βαρβάκη από τη Ζάκυνθο το 1890.

## Περιγραφή

Ο Βαρβάκης απεικονίζεται όρθιος πάνω σε υψηλό βάθρο Στο δεξί χέρι κρατάει τη διαθήκη του και έχει το αριστερό στη μέση. Η αντιθετική κίνηση του κορμού και η φορά των πτυχών του μανδύα πάνω από το σύγχρονο κουστούμι δημιουργούν μια σειρά από άξονες που συντελούν στην ισορροπία του συνόλου. Στη βάση υπάρχουν τέσσερις αλληγορικές μορφές: Ιστορία, Ελεύθερη Ελλάδα, Σκέψη, Ναυτιλία-αναφέρονται στην προσφορά του Βαρβάκη στον Αγώνα του 21 και στη δράση του ευεργέτη. Το βάθρο είναι στατικό και στηρίζει τον ανδριάντα. Ο ρόλος του είναι οπτικός, θέτωντας τον ανδρίαντα στη κατάλληλη θέση για καλύτερη θέαση, ενώ ταυτόχρονα συμβολίζει τη σχέση του Ιωάννη Βαρβάκειου με τον κόσμο. Οι αλληγορικές μορφές έχουν τυπικά κλασικιστικά χαρακτηριστικά και μπαρόκ στοιχεία άλλοτε με έμφαση στις σχεδιαστικές λεπτομέρειες και άλλοτε στις καθαρά πλαστικές αξίες, πότε στην κίνηση και πότε στην στάση επισημαίνει ο Χρήσανθος Χρήστου.
## Παραπομπές


## Πηγές
*Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1996
*Χρύσανθος Χρήστου-Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική Γλυπτική 1800-1940,εκδ. Εμπορική Τράπεζας της Ελλάδας, Αθήνα, 1982.

Κατηγορία:Αγάλματα στην Ελλάδα
Β
Ερίκ Μοράν

Ο **Ερίκ Μοράν Αρίμπας** (ισπανικά: *Erik Morán Arribas*, 25 Μαΐου 1991) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για την Ανδόρρα.

Τον χειμώνα του 2018 η ΑΕΚ ήρθε σε συμφωνία με την Λεγανές για την απόκτηση του Ερίκ Μοράν, ο οποίος υπέγραψε με την ΑΕΚ συμβόλαιο συνεργασίας 3,5 ετών για 130.000 ευρώ και 10% ποσοστό μεταπώλησης. Η μεταγραφή του Μοράν ήταν απρόοπτη, καθώς προέκυψε λόγω του σοβαρού τραυματισμού του Γιάκομπ Γιόχανσον, ο οποίος αναγκάστηκε να απουσιάσει από το υπόλοιπο της σεζόν λόγω ρήξης χιαστού.

## Τίτλοι
### Συλλογικοί
;ΑΕΚ
* Πρωτάθλημα Ελλάδας** ([[Σούπερ Λίγκα 2017–18|2018]])**

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λεγανές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλαγα ΚΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Νουμάνθια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Πονφερραδίνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλέτικ Μπιλμπάο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Μπασκόνια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανδόρρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλέτικ Μπιλμπάο Β