Γάιος Καλπούρνιος Πίσων (ύπατος το 67 π.Χ.)

Ο **Γάιος Καλπούρνιος Πίσων**, λατινικά: *Gaius Calpurnius Piso* ήταν πολιτικός και στρατηγός κατά τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Έγινε ''πραίτωρ της Ρώμης'' (praetor urbanus) το 72/71 π.Χ. Αφού εκλέχτηκε ύπατος το 67 π.Χ., ο Πίσων αντιτάχθηκε στους φίλους του Πομπηίου Μάγνου, τους τριβούνους Γάιο Κορνήλιο και Aύλο Γαβίνιο. Διορίστηκε τόσο στη Ναρβωνική Γαλατία όσο και στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, και παρέμεινε ως ανθύπατος μέχρι το 65, ή ίσως αργότερα στην Εντεύθεν των Άλπεων. Ο Πίσων νίκησε μία εξέγερση των Αλλοβρόγων και κατέστειλε τα προβλήματα στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, για την οποία διώχθηκε ανεπιτυχώς από τον Καίσαρα. Υποστήριξε τον Κικέρωνα κατά τη διάρκεια της συνωμοσίας του Κατιλίνα. 

## Βιογραφία
Το 72 ή το 71 π.Χ. ο Πίσων έγινε πραίτωρ της Ρώμης μετά την αθώωσή του με τις κατηγορίες για *δωροδοκία στις εκλογές* (ambitus) κατηγορίες που του επιβλήθηκαν. 

Υπήρξε ύπατος το 67 π.Χ. με τον Mάνιο Ακίλιο Γλαβρίωνα. Ανήκε στη μερίδα των Αρίστων (Optimates) και, ως ύπατος, ηγήθηκε της εναντίωσης στον προτεινόμενο νόμο του τριβούνου Aύλου Γαβίνιου, με τον οποίο ο Πομπήιος Μάγνος έπρεπε να αναλάβει απεριόριστες εξουσίες (imperium) για τον σκοπό της διεξαγωγής του πολέμου κατά των πειρατών. Ο νόμος, ωστόσο, εφαρμόστηκε, παρά την αντίθεση του Πίσωνα και της μερίδας του. Λίγο αργότερα, όταν οι εντολές που είχε εκδώσει ο Πομπήιος δεν εκτελέστηκαν στην Ναρβωνική Γαλατία, ως συνέπεια, όπως υποτίθεται, των ραδιουργιών του Πίσωνα, ο Γαβίνιος πρότεινε να στερηθεί ο τελευταίος από την υπατεία του, ένα ακραίο μέτρο, που η σύνεση του Πομπήιου δεν επέτρεψε να εκτελεστεί.

Ο Πίσων δεν είχε εύκολη ζωή κατά τη διάρκεια της υπατείας του. Την ίδια χρονιά ο τριβούνος Γάιος Κορνήλιος, πρότεινε αρκετούς νόμους, οι οποίοι στρέφονταν κατά των αναίσχυντων καταχρήσεων της αριστοκρατίας. Σε όλους αυτούς ο Πίσων αντιστάθηκε με τη μέγιστη δυνατή σφοδρότητα, και όχι πιο σθεναρά από μία αυστηρή διάταξη για την κατάργηση της δωροδοκίας στις εκλογές. Καθώς όμως η Σύγκλητος δεν μπορούσε με κάποια ευπρέπεια να αρνηθεί να προσφέρει τη βοήθειά της για την καταστολή αυτής της διεφθαρμένης πρακτικής, προσποιήθηκε ότι ο νόμος του Κορνήλιου ήταν τόσο αυστηρός, που κανένας κατήγορος δεν θα εμφανιζόταν, και κανένας δικαστής δεν θα καταδίκαζε έναν εγκληματία. Ως εκ τούτου, έβαλαν τους υπάτους να παρουσιάσουν μία λιγότερο αυστηρή νομοθεσία (*[[Lex Acilia Calpurnia|Lex Atilia Calpurnia]]*), επιβάλλοντας πρόστιμο στον παραβάτη, με αποκλεισμό από τη Σύγκλητο και όλα τα δημόσια αξιώματα. Χωρίς την επιθυμία να μειώσει τη διαφθορά στις εκλογές, ο Πίσων ενώθηκε με τον συνάδελφό του στην πρόταση νόμου, διότι τον προηγούμενο χρόνο είχε απαγγελθεί κατηγορία εναντίον του, ότι έλαβε μέσω δωροδοκίας τη δική του εκλογή στην υπστεία.

Το 66 και το 65 π.Χ. ο Πίσων διοικούσε την επαρχία Ναρβωνική Γαλατία ως ανθύπατος, και ενώ βρισκόταν εκεί, κατέστειλε μία εξέγερση των Aλοβρόγων και κατέστειλε τα προβλήματα στην Ναρβωνική. Όπως και οι άλλοι Ρωμαίοι ευγενείς, λεηλάτησε την επαρχία του και υπερασπίστηκε τον Κικέρωνα το 63 π.Χ. όταν κατηγορήθηκε ότι λήστεψε τους Αλοβρόγες και ότι εκτέλεσε άδικα έναν Εντεύθεν των Άλπεων Γαλάτη. Η τελευταία κατηγορία απαγγέλθηκε εναντίον του με παρότρυνση του Καίσαρα, ο οποίος είχε συμφέροντα στην περιοχή. Ο Πίσων, σε εκδίκηση, παρακάλεσε τον Κικέρωνα, χωρίς επιτυχία, να κατηγορήσει τον Καίσαρα ως έναν από τους συνωμότες του Λεύκιου Σέργιου Κατιλίνα.

Το 61 π.Χ. ο Πίσων κλήθηκε να μιλήσει πρώτος στη Σύγκλητο από τον Μάρκο Πόποιο Πίσωνα, έναν από τους συγγενείς του, προς μεγάλη απογοήτευση του Κικέρωνα. 

Ο Πίσων πρέπει να απεβίωσε πριν από το ξεκίνημα του εμφυλίου πολέμου, αλλά σε ποια χρονιά, είναι αβέβαιο. Δεν ακούγεται μετά το 59 π.Χ. Ο Κικέρων του αποδίδει σημαντικές ρητορικές ικανότητες. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ρωμαίων υπάτων

## Αναφορές

### Βιβλιογραφία
* 
*  Smith, William, ed. (1870). "Piso (17)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. 3. p. 374.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα π.Χ.