open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κυκλάδων 2016–17

Για την **περίοδο 2016–17**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στον νομό Κυκλάδων.

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2016–17 ήταν η 37η διοργάνωση πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της ΕΠΣ Κυκλάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Ο. Σύρου, ο οποίος κέρδισε την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. 

Ο θεσμός του κυπέλλου διοργανώθηκε για 35η φορά και αποτέλεσε ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών 2016-17 της ΕΠΟ. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Α.Ο. Σύρου, ο οποίος απέκτησε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

## Το δυναμικό της ΕΠΣ (2016–17)

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων είναι η εξής:

* Α' Κατηγορία
* Β' Κατηγορία (σε 2 ομίλους)

### Α' Κατηγορία
Η Α' Κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 9 συλλόγων. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Α.Ο. Σύρου, που όμως δεν δήλωσε συμμετοχή στη Γ' Εθνική, αλλά ούτε και στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Κυκλάδων για την επόμενη περίοδο. Καμία ομάδα δεν υποβιβάστηκε, καθώς το πρωτάθλημα της επόμενης σεζόν διεξήχθη σε μία κατηγορία. 

* Ο Α.Ο. Λάβα δεν κατέβηκε να αγωνιστεί στο εκτός έδρας παιχνίδι με τον Α.Ο. Σύρου, με αποτέλεσμα να ηττηθεί με 3-0 άνευ αγώνα, ενώ του επιβλήθηκε και ποινή αφαίρεσης 2 βαθμών.

### Β' Κατηγορία
Η Β' Κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 11 συλλόγων χωρισμένων σε 2 ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Όλες οι ομάδες προβιβάστηκαν καθώς το πρωτάθλημα της επόμενης σεζόν διεξήχθη σε μία κατηγορία.

**1ος όμιλος**

* Από την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο, ο Α.Σ. Παμμηλιακός είχε ποινή αφαίρεσης 5 βαθμών.

**2ος όμιλος**

* Ο Α.Μ.Ε.Σ. Μαρπησσαϊκός τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών.
* Από την προηγούμενη αγωνιστική περίοδο, Α.Ο. Αστέρας Τραγαίας και Α.Ο. Καρτεράδος είχαν ποινή αφαίρεσης 2 βαθμών.

#### Τελικός Β' Κατηγορίας

## Κύπελλο

Στον θεσμό του κυπέλλου, πήραν μέρος τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων όλων των κατηγοριών (εκτός του Πανθηραϊκού που αγωνίστηκε στο Κύπελλο Γ' Εθνικής) και ο κυπελλούχος θα συμμετείχε στο Κύπελλο Ερασιτεχνών της σεζόν. Νικητής αναδείχθηκε για 13η φορά στην ιστορία του ο Α.Ο. Σύρου, αφού κέρδισε στον τελικό τον Πανναξιακό με 3-2. 

### 1η φάση

### 2η φάση

### 3η φάση

### Ημιτελική φάση

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κυκλάδων
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Νίκαια (κόρη Αντίπατρου)

Η **Νίκαια** (π. 335 π.Χ. - π. 302 π.Χ.) ήταν ευγενής από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών. Ήταν κόρη του Αντιπάτρου, αντιβασιλιά της Μακεδονίας.

## Βιογραφία
Η Νίκαια γεννήθηκε και ανατράφηκε στη Μακεδονία, όταν ο πατέρας της Αντίπατρος ήταν κυβερνήτης την εποχή του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μέγα. Όταν ο Αλέξανδρος Γ΄ απεβίωσε και οι διάδοχοι έριζαν για την εξουσία, ο πατέρας της, προκειμένου να αποκτήσει καλές σχέσεις με τον διεκδικητή Περδίκκα, συμφώνησε τον γάμο της. Έτσι το 323 π.Χ. την έστειλε με τη συνοδεία του αδελφού της Ιόλλα. Ο Περδίκκας, αν και δεν είχε φιλικές σχέσεις με τον Αντίπατρο, παντρεύτηκε τη Νίκαια. Όμως ο φίλος του Περδίκκα Ευμένης τον συμβούλευσε πως για το σκοπό που θέλει, δηλ. τη διαδοχή του βασιλείου, καλύτερα θα ήταν να νυμφευτεί την αμφιθαλή αδελφή του Αλεξάνδρου Γ΄. Πράγματι ο Περδίκκας χώρισε τη Νίκαια και νυμφεύτηκε την Κλεοπάτρα. Αυτό όμως οδήγησε σε ρήξη των σχέσεών του με τον Αντίπατρο, που συνασπίστηκε με τον Κρατερό, τον Αντίγονο Α΄ και τον Πτολεμαίο Α΄ εναντίον του Περδίκκα. Είναι ο Πρώτος Πόλεμος των Διαδόχων και ο Περδίκκας θανατώνεται στη σκηνή από τους στρατηγούς του.

Περίπου το 321 π.Χ., ο Αντίπατρος πάντρεψε τη Νίκαια με το νέο του σύμμαχο Λυσίμαχο, κυβερνήτη της Θράκης. Ο σύζυγός το 306 π.Χ. έγινε βασιλιάς της Θράκης, της Μικράς Ασίας και της Μακεδονίας, έτσι η Νίκαια έγινε βασίλισσα. Απεβίωσε μεταξύ των ετών 302 π.Χ. και 300 π.Χ.. Το 300 π.Χ. ο Λυσίμαχος μετονόμασε μία πόλη της Βιθυνίας σε Νίκαια (νυν Ιζνίκ), προς τιμήν της.

## Οικογένεια
Η Νίκαια παντρεύτηκε πρώτα το 323 π.Χ. τον Περδίκκα, που αργότερα τη χώρισε.

Το 321 π.Χ. παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον Λυσίμαχο βασιλιά της Θράκης και είχε τέκνα:
* Αγαθοκλής π. 315 π.Χ. - 84 π.Χ..
* Ευρυδίκη π. 31 π.Χ. - μετά το 87 π.Χ., παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Αντίπατρο Β΄ βασιλιά της Μακεδονίας.
* Αρσινόη Α΄ 308 π.Χ. - 247 π.Χ., παντρεύτηκε τον Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο βασιλιά της Αιγύπτου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Στράβων, http:/www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?lookup=Strab.+12.4.1 *Geography*, xii, 4;
* Στέφανος ο Βυζάντιος, *Ethnica*, s.v. "Nikaia"
* H. Bengtson, Griechische Geschichte von den Anfängen bis in die römische Kaiserzeit, C.H.Beck, 1977
* http:/www.livius.org/ne-nn/nicaea/nicaea.html Nicaea’s article at Livius.org
* W. Heckel, Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006
* M. Lightman & B. Lightman, A to Z of ancient Greek and Roman women (Google eBook), Infobase Publishing, 2007

Κατηγορία:Αρχαίες Ελληνίδες του 4ου αιώνα π.Χ.
Κατηγορία:Ελληνιστική Θράκη
Κατηγορία:Ελληνιστική Μακεδονία
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες του 4ου αιώνα π.Χ.
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιπατριδών
Κατηγορία:Νίκαια (Βιθυνία)
Παρτενόπε Νάπολι

Η **Παρτενόπε Νάπολι** (ιταλικά: *Partenope Napoli*) είναι ιταλική ερασιτεχνική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα τη Νάπολη. Στο παρελθόν διακρίθηκε στο πρωτάθλημα και το κύπελλο Ιταλίας, ενώ κατέκτησε και το κύπελλο Κυπελλούχων του 1970.

## Ιστορία
Η Νάπολι ιδρύθηκε το 1957 και ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία το 1962-63 κατακτώντας την δέκατη θέση. Μετά από μία κακή σεζόν το 1965-66, η ομάδα υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία, για να επιστρέψει αμέσως, κατακτώντας την δεύτερη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος το 1967-68. Την ίδια χρονιά, η Παρτενόπε Νάπολι κατέκτησε το κύπελλο Ιταλίας, κερδίζοντας την Ελντοράντο Μπολόνια με 93-68, με προπονητή και παίκτη τον Τζιοβάνι Γκαβάνιν.

Την επόμενη σεζόν, κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα και έφθασε ως τον τελικό του κυπέλλου, όπου ηττήθηκε από την Βαρέζε. Παράλληλα, έφθασε ως την προημιτελική φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων, όπου αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό.

Το 1969-70, η Νάπολι έπεσε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος, αλλά κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Ευρώπης, κερδίζοντας την γαλλική Ζαν Ντ'Αρκ Βισί σε διπλούς αγώνες. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Αντόνιο Ζόρζι, ενώ η σύνθεση της ομάδας αποτελούνταν από τους Μάιλς Έικεν, Τζιμ Ουίλιαμς, Σάουρο Μπουφαλίνι, Κάρλος ντ' Αγκουίλα, Ρέμο Μαγκέτι, Τζιοβάνι Γκαβάνιν, Φραντσέσκο Όβι, Αντόνιο Ερίκο, Βιντσέντσο Ερίκο, Μανφρέντο Φουτσίλε, Ρενάτο Αμπάτε και Λεονάρντο Κοέν.

Η Νάπολι παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία μέχρι το 1975, φθάνοντας ως τον τελικό του κυπέλλου το 1971, όταν και ηττήθηκε και πάλι από την Βαρέζε. Για τις δύο επόμενες δεκαετίες παρέμεινε σε χαμηλότερες κατηγορίες, συμμετέχοντας για τελευταία φορά σε επαγγελματικό επίπεδο το 1998, όταν και λόγω οικονομικών προβλημάτων αναγκάστηκε να αγωνιστεί σε ερασιτεχνική κατηγορία.

## Τίτλοι και διακρίσεις
### Εγχώριοι
* **Κύπελλο Ιταλίας (1)**:
1967-68

* *Φιναλίστ Κυπέλλου Ιταλίας (2)*:
1968-69, 1970-71

### Διεθνείς

* **[[Κύπελλο Σαπόρτα|Κύπελλο Κυπελλούχων]] (1)**:
1969-70

## Ονόματα χορηγών
* Ίνις Σουντ Νάπολι (1967-1968)
* Φιντές Νάπολι (1968-1972)
* Φαγκ Νάπολι (1973-1976)
* Κοζάτο Νάπολι (1976-1977)
* Γκις Νάπολι (1977-1978) 
* Πάστα Μπαρόνια Νάπολι (1997-1998)

## Παραπομπές


## Πηγές
* A.D. Pallacanestro Partenope @ playBASKET.it
* Pasta Baronia Napoli - Stagione 
* PARTENOPE NAPOLI BASKET basketball team - eurobasket.com

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* A.D. Pallacanestro Partenope | Facebook

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1957
Κατηγορία:Ιταλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1957
Αλφόνσος, κόμης του Τσέστερ

thumb|right|250px|Το ψαλτήρι του Αλφόνσου
Ο **Αλφόνσος, κόμης του Τσέστερ** (*Alphonso, Earl of Chester*, 24 Νοεμβρίου 1273 - 19 Αυγούστου 1284) από τον Οίκο του Ανζού ήταν γιος του Εδουάρδου Α' της Αγγλίας και της πρώτης συζύγου του Ελεονώρας της Καστίλης, διάδοχος του Αγγλικού θρόνου αλλά δεν έγινε βασιλιάς ποτέ λόγω του πρόωρου θανάτου του. Ο Αλφόνσος γεννήθηκε στο Μπαγιόν στην Γασκώνη ένα δουκάτο που διεκδίκησε από τον θείο του από μητέρα Αλφόνσο τον Σοφό από την εποχή του γάμου των γονέων του (1254).

## Διάδοχος του Αγγλικού θρόνου

Οι γονείς του Εδουάρδος Α' και Ελεονώρα είχαν πολύ καλή σχέση με τον μεγάλο ετεροθαλή αδελφό της βασίλισσας Αλφόνσο Ι' τον Σοφό γι'αυτό αποφάσισαν να ονομάσουν τον γιο τους *Αλφόνσο* κάτι που αποτελούσε μεγάλη τιμή για τον ίδιο επειδή το όνομα του δεν υπήρχε καθόλου στην Αγγλία. Η Ελεονώρα της Καστίλης έπεισε τον ετεροθαλή αδελφό της να ταξιδεύσει στην Γασκώνη για να γίνει ο ίδιος ο νονός του νέου πρίγκηπα. Μετά τον θάνατο των δυο μεγαλύτερων αδελφών του Ιωάννη (1271) και Ερρίκου (1274) σε βρεφική ηλικία έγινε διάδοχος του Αγγλικού θρόνου από τους πρώτους μήνες της ζωής του.

Ο Αλφόνσος ζούσε στο δικό του νοικοκυριό επειδή οι γονείς του έλειπαν συνεχώς σε εκστρατείες, η μητέρα του φρόντισε για την ανατροφή του με Ισπανούς δασκάλους και Ισπανό μάγειρα.

## Το πρόωρο τέλος του

Σε ηλικία 10 ετών ο Αλφόνσος αρραβωνιάστηκε με την Μαργαρίτα κόρη του Φλόρις Ε΄, κόμη της Ολλανδίας προετοιμάστηκε ένα πλούσιο ψαλτήρι αλλά ο πρίγκηπας αρρώστησε και πέθανε λίγο πριν τον γάμο.
Το *Ψαλτήρι του Αλφόνσου* ολοκληρώθηκε μια δεκαετία αργότερα όταν έγινε ο γάμος της αδελφής του Ελισάβετ του Ρούντλαν με τον αδελφό της Μαργαρίτας, Ιωάννη Α΄ κόμη της Ολλανδίας. 
Ο πρόωρος θάνατος του Αλφόνσου στο Ουίνδσορ συνέβη αμέσως μετά την γέννηση του μικρότερου αδελφού του Εδουάρδου, πρίγκηπα της Ουαλίας ο οποίος θα είναι ο διάδοχος στον θρόνο, η ταφή του Αλφόνσου έγινε στο *Αββαείο του Ουαλίας*, η καρδιά του μεταφέρθηκε στο μοναστήρι των Μπρίακφριαρς στο Λονδίνο. Σαν διάδοχος του Αγγλικού θρόνου είχε τα ίδια βασιλικά σύμβολα με αυτά που είχε ο μικρότερος αδελφός του Εδουάρδος με μοναδική διαφορά μια γαλάζια ετικέτα σε τρία σημεία.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Bent, Margaret (2016). "Magister Jacobus de Ispania, Author of the Speculum Musicae". Routledge.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Το ψαλτήρι του Αλφόνσου
*Δημιουργική ιστορία
*Σύμβολα του Αγγλικού βασιλικού Οίκου

Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Αναστασία (αυτοκράτειρα)

Η **Αναστασία** (650 - μετά το 711) ήταν Βυζαντινή αυτοκράτειρα, σύζυγος του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Δ΄ και μητέρα του Ιουστινιανού Β΄.

Τίποτα δεν είναι γνωστό από την προηγούμενη ζωή της Αναστασίας, συζύγου του Κωνσταντίνου Δ΄ (668-685). Ο μεγαλύτερος γιος της Ιουστινιανός Β΄ γεννήθηκε το 668. Μια προφανώς απόκρυφη παράδοση, που καταγράφεται από τον Κωνσταντίνο Ζ΄, αναφέρει ότι γέννησε τον Ιουστινιανό στο νησί της Κύπρου. Όταν ο Κωνσταντίνος πέθανε το 685, σε ηλικία μόλις 35 ετών, αφήνοντας τον Ιουνστινιανό, τότε 17 ετών, και τον Ηράκλειο. 2 Η ύπαρξη του Ηρακλείου είναι γνωστή μόνο από ένα μήνυμα που στάλθηκε από τον Κωνσταντίνο στον Πάπα Βενέδικτο Β΄ (684-85) μαζί με μπούκλες των μαλλιών των παιδιών του. Η Αναστασία δεν ήταν εξ ολοκλήρου κρυπτογραφημένη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του γιου της σηματοδοτήθηκε από την έκθεση που είχε στόχο τον ταμία του Ιουστινιανού και επόπτη των εργασιών, τον Στέφανο τον ευνούχο, κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου της βασιλείας του Ιουστινιανού. . Ο Θεοφάνης εξιστορεί το περιστατικό στο έτος 693/4, προσθέτοντας ότι έλαβε χώρα κατά την απουσία του αυτοκράτορα. Ο απολογισμός του υποδηλώνει ότι το πλαίσιο ήταν η κατασκευή ενός έργου στο παλάτι.

Η Αναστασία ήταν να ταφεί δίπλα στον Κωνσταντίνο, αλλά έζησε πιο πολύ από το σύζυγό της και ήταν ακόμα ζωντανή το 711, όταν ο γιος της, ο Ιουστινιανός Β΄ θανατώθηκε από τον Ηλία. Με την ευκαιρία αυτή η Αναστασία προσπάθησε γενναία, αλλά ανεπιτυχώς να σώσει τον εγγονό της Τιβέριο από μια παρόμοια μοίρα - ο Τιβέριος είχε μείνει πίσω στην πρωτεύουσα, ενώ ο πατέρας του προσπάθησε να συσπειρώσει τα στρατεύματα στη Μικρά Ασία. Ο Θεοφάνης περιγράφει ότι ο Τιβέριος πήγε να πιάσει την Αγία Τράπεζα στο ιερό της Παναγίας στην εκκλησία των Βλαχερνών, ενώ η γιαγιά του παρέμεινε έξω από το Ιερό Βήμα (όπως γινόταν για τις γυναίκες), και έπεσε στα πόδια του πατρίκιου Μαύρου, ενός από τους δολοφόνους, εκλιπαρώντας τον να μην σκοτώσουν τον αθώο εγγονό της. Ενώ τον ικέτευε, ο άλλος δολοφόνος, ο Στρούθος, μπήκε στο ιερό και αιχμαλώτισε το αγόρι, του οποίου ο λαιμός κόπηκε στα τείχη της πόλης. Ο Τιβέριος θάφτηκε στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Οικογενειακά Αμαρτήματα

Η ταινία με τίτλο ***Οικογενειακά Αμαρτήματα*** είναι ιταλικής παραγωγής 1975 και διάρκειας 89min.
## Υπόθεση
Ο Giacomo D'Amato (Ρέντσο Μοντανιάνι), αμέσως μετά την απελευθέρωσή του από τη φυλακή, προσλαμβάνεται αμέσως από μια κυρία της υψηλής κοινωνίας, τη Magda, με σκοπό να την βοηθήσει να πάρει αυτή τη μεγάλη κληρονομιά του ασθενούς αδελφού της. Όμως, σ’ αυτό το παιχνίδι παίζουν κι άλλοι φιλόδοξοι παίχτες, όπως η σύζυγος του ασθενούς και η εξώγαμη κόρη του, ενώ και ο Giacomo έχει τη δική του κρυφή ατζέντα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1975
Κατηγορία:Ιταλικές ερωτικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Κομέντια σέξι αλ'ιταλιάνα
Μαργαρίτα της Αγγλίας, δούκισσα της Βραβάντης

Η **Μαργαρίτα της Αγγλίας, δούκισσα της Βραβάντης** (15 Μαρτίου 1275 - 1333) ήταν έβδομη κόρη του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και της πρώτης συζύγου του Ελεονώρας της Καστίλης. Η Μαργαρίτα παντρεύτηκε την χρονιά θανάτου της μητέρας της (1290) τον Ιωάννη Β΄ της Βραβάντης και απέκτησαν έναν γιο τον Ιωάννη Γ΄ της Βραβάντης. Τα αδέλφια της Μαργαρίτας ήταν η Ελεονώρα της Αγγλίας, κόμισσα του Μπαρ, η Ιωάννα της Άκρας, η Ελισάβετ του Ρούντλαν, η Μαρία του Γούντστοκ και ο Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας.

## Γάμος της Μαργαρίτας με τον Ιωάννη Β΄ της Βραβάντης

Στις 8 Ιουλίου 1290 η Μαργαρίτα παντρεύτηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ τον Ιωάννη Β΄ της Βραβάντης και έγινε δούκισσα της Βραβάντης στις 3 Μαΐου 1294, με τον Ιωάννη γνωρίστηκε σε βρεφική ηλικία και αρραβωνιάστηκε μόλις 3 ετών (1378). Ο γάμος έγινε σε μεγαλοπρεπείς τελετές με οπλισμένους ιππότες, τροβαδούρους και γλέντια στο Λονδίνο, το μόνο παιδί που γεννήθηκε ήταν ο Ιωάννης Γ΄ διάδοχος του πατέρα του. Η Μαργαρίτα περιγράφεται εύθυμο κορίτσι αλλά δυστυχισμένη μετά τον γάμο της λόγω των ερωμένων του συζύγου της, γέννησε πολλά νόθα παιδιά τα οποία ανατράφηκαν με τον δικό της γιο που γεννήθηκε 10 χρόνια μετά τον γάμο τους.

Ο σύζυγος της δημιούργησε συμμαχίες με σκοπό να σταματήσει την Γαλλική επέκταση, προσπάθησε να κατακτήσει την Νότια Ολλανδία από τον Ιωάννη Β΄ της Ολλανδίας αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Ιωάννης Β΄ ο οποίος έπασχε από πέτρες στα νεφρά παρέδωσε την εξουσία στον γιο του Ιωάννη Γ΄(1312).
Η Μαργαρίτα και ο Ιωάννης Β΄ παρακολούθησαν τον γάμο του αδελφού της Εδουάρδου Β΄ με την Ισαβέλλα της Γαλλίας (1295-1358) στην Βουλώνη στις 25 Ιανουαρίου 1308 ενώ ήταν και παρόντες στον δικό τους γάμο τους που έγινε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ έναν μήνα αργότερα.
Η Μαργαρίτα πέθανε στο Βέλγιο 22 χρόνια μετά τον σύζυγο της και τάφηκε στον Καθεδρικό ναό των Βρυξελλών, έζησε περισσότερο από όλα τα αδέλφια της, την εποχή του ανιψιού της Εδουάρδου Γ΄ ο τάφος της όπως και ο τάφος του πατέρα της είχαν καταστραφεί.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές



## Πηγές

*Richardson, Douglas, Everingham, Kimball G. (2004). Plantagenet Ancestry: a study in Colonial and Medieval Families. Baltimore: Genealogical Publishing Company. 
*Costain, Thomas B. (1958). The Three Edwards. Garden City, New York: Doubleday and Company, Inc.

Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας
Enforcer

Οι **Enforcer** είναι σουηδικό Heavy metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στην Αρβίκα το 2004 και αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους αντιπροσώπους του New Wave of Traditional Heavy Metal.

## Βιογραφία
Οι Enforcer σχηματίστηκαν το 2004 από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Όλοφ Βίλκστραντ και την επόμενη χρονιά ηχογράφησαν δύο ντέμο με τα κομμάτια "*Black Angel*", "*Evil Attacker*" και "*Mistress from Hell*". Το 2006, εντάχθηκε στη σύνθεση του συγκροτήματος ο κιθαρίστας Άνταμ Ζάαρς και ο ντράμερ Γιόνας Βίλκστραντ, με τον μπασίστα Γιόζεφ Τολ να γίνεται μέλος τους το 2007.

Η σύνθεση αυτή κυκλοφόρησε το σινγκλ "*Evil Attacker / Mistress from Hell*" μέσω της Iron Pegasus Records, ενώ συμμετείχε στο split άλμπουμ "*Speed Kills... Again*" με τους Toxic Holocaust, Avenger of Blood, Hatred, Merciless Death και Warbringer.

Από το 2008, την σύνθεση των Enforcer αποτελούσαν οι Όλοφ Βίλκστραντ στην κιθάρα και τα φωνητικά, ο Γιόνας Βίλκστραντ στα τύμπανα, ο Γιόζεφ Τολ στην κιθάρα και ο Τομπάιας Λίνκβιστ στο μπάσο, ενώ μέχρι το 2011 υπήρχε στην σύνθεση τους ο κιθαρίστας Άνταμ Ζάαρς. Στις 18 Νοεμβρίου 2008 κυκλοφόρησαν το ηχογραφημένο στα Hvergelmer Studios άλμπουμ "*[[Into the Night (άλμπουμ)|Into the Night]]*" μέσω της Heavy Artillery Records.

Τον Μάιο του 2010 συμμετείχαν στο split σινγκλ "*Nightmare over the UK*" μαζί με τους Cauldron, με το κομμάτι "*Midnight Vice*", το οποίο προερχόταν από τον δεύτερο τους δίσκο με τίτλο "*[[Diamonds (άλμπουμ των Enforcer)|Diamonds]]*". Ακολούθησαν δύο ακόμη συμμετοχές σε split σινγκλ με τους Volture και τους Bullet, στα τέλη του 2010 και τις αρχές του επόμενου έτους.

Ο τρίτος τους δίσκος με τίτλο "*[[Death by Fire]]*" εκδόθηκε την 1 Φεβρουαρίου 2013, πραγματοποιώντας την πρώτη τους εμφάνιση στον κατάλογο επιτυχιών της Σουηδίας. Το νέο άλμπουμ κυκλοφόρησε μέσω της Nuclear Blast, όπως και το "*[[From Beyond (άλμπουμ των Enforcer)|From Beyond]]*" δύο χρόνια αργότερα, το οποίο ηχογραφήθηκε στα Necromorbus Studios το φθινόπωρο του 2014.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Enforcer - Biography - Metal Storm
* Enforcer | Biography, Albums, Streaming Links | AllMusic
* ENFORCER - Nuclear Blast

Κατηγορία:Σουηδικά heavy metal συγκροτήματα
Κατηγορία:Σουηδικά thrash metal συγκροτήματα
Ντέζι Αρνάζ

Ο **Ντέζι Αρνάζ** (ισπαν.: *Desiderio Alberto Arnaz y de Acha III*, Σαντιάγο ντε Κούβα, 2 Μαρτίου 1917 – 2 Δεκεμβρίου 1986), ήταν Αμερικανός (κουβανικής καταγωγής) μουσικός, ηθοποιός, τηλεοπτικός παραγωγός, συγγραφέας και σκηνοθέτης. Έγινε πασίγνωστος περισσότερο λόγω της συμμετοχής του στην Αμερικανική τηλεοπτική σειρά «I Love Lucy», όπου συμπρωταγωνιστούσε με τη Λουσίλ Μπολ της οποίας την ίδια περίοδο, ήταν σύζυγος. Επίσης, ήταν διεθνώς αναγνωρίσιμος ως επικεφαλής μιας μπάντας Λατινοαμερικανικής μουσικής, της «*Desi Arnaz Orchestra*».

## Πρώτα χρόνια
Ο Ντέζι Αρνάζ ήταν γιος του Desiderio Alberto Arnaz y de Alberni II (1894 – 1973) και της Dolores de Acha (1896 – 1988). Ο πατέρας του υπήρξε ο νεότερος δήμαρχος της πόλης του Σαντιάγο και μέλος της Κουβανικής Βουλής των Αντιπροσώπων. Σύμφωνα με τον ίδιο το Ντεζί Αρνάζ (στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «A Book», 1976) η οικογένειά του διέθετε τρία ράντσα, μια πολυτελή κατοικία και μια εξοχική οικία σε ιδιωτικό νησί στην παραλία του Σαντιάγο. Ωστόσο, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1933 που ανέτρεψε τον πρόεδρο της χώρας Χεράρδο Ματσάδο και έφερε στην εξουσία το δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα, ο Alberto Arnaz φυλακίστηκε για 6 μήνες, ενώ ολόκληρη η περιουσία του κατασχέθηκε. Μετά την αποφυλάκιση του πατέρα, η οικογένεια μετοίκησε στο Μαϊάμι των ΗΠΑ, όπου ο Ντεζί γράφτηκε στο Καθολικό Γυμνάσιο St. Patrick. Το καλοκαίρι του 1934 συνέχισε τις σπουδές του, για να βελτιώσει τα αγγλικά του, στο ίδρυμα Saint Leo Prep, κοντά στην Τάμπα.

## Σταδιοδρομία
Στην Αμερική ο Αρνάζ στράφηκε στην καλλιτεχνική σκηνή, προκειμένου να κερδίζει τα προς το ζην και να εκμεταλλευτεί το ταλέντο του. Το 1939 πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ με τίτλο «Too Many Girls». Τον επόμενο χρόνο βρέθηκε στο Χόλιγουντ για να εμφανιστεί σε μια παραγωγή με βασική πρωταγωνίστρια τη Λουσίλ Μπολ που σύντομα έγινε γυναίκα του (30 Νοεμβρίου 1940). Ο Αρνάζ έπαιζε, παράλληλα, κιθάρα στο συγκρότημα Xavier Curat.

Ο Αρνάζ εμφανίσθηκε σε διάφορες ταινίες κατά τη δεκαετία του ’40, όπως «Bataan» (1943) κ.α. Κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π. κλήθηκε να υπηρετήσει στον Αμερικανικό στρατό, διευθύνοντας ένα πρόγραμμα (U.S.O.) σε στρατιωτικό νοσοκομείο του San Fernando Valley. Παρατηρώντας ότι το πρώτο πράγμα που ζητούσαν οι τραυματίες στρατιώτες ήταν ένα ποτήρι κρύο γάλα, κανόνισε να σερβίρεται σε αυτούς από νεαρές ηθοποιούς. Τραγούδησε για άρρωστους στρατιώτες στο Birmingham Hospital μαζί με το John Macchia και προσέλαβε τον παιδικό του φίλο Marco Rizo ως πιανίστα στην ορχήστρα του. Μετά τη δημοφιλία που απέκτησε και στην τηλεόραση,  ανέλαβε ο ίδιος τη μισθοδοσία των μελών της μπάντας του και ταυτόχρονα, ο Rizo επιμελήθηκε την ενορχήστρωση της σειράς «I Love Lucy».

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Άλαν Τόμιντι

Ο **Άλαν Τόμιντι**, γεννημένος στις 17 Ιανουαρίου 1974 στη Νέα Υόρκη, είναι Ιρλανδοαμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,06 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

## Καριέρα
Ο Τόμιντι φοίτησε στο κολέγιο του Μάριστ στο Πουκίπσι της Νέας Υόρκης, όπου με τους Red Foxes έπαιξε σε 113 αγώνες για το NCAA από το 1992 ως το 1996, με μέσους όρους 13,3 πόντων και 7,4 ριμπάουντ.

Πρώτος επαγγελματικός σύλλογος στον οποίο αγωνίστηκε ήταν ο Άρης Θεσσαλονίκης, με τον οποίο έπαιξε στο κύπελλο Κόρατς, πριν μεταγραφεί στα μέσα της σεζόν 1996-97 στην ιταλική Σιένα, με την οποία αγωνίστηκε σε δώδεκα παιχνίδια πρωταθλήματος με μέσο όρο 4,3 πόντων και 2,2 ριμπάουντ.

Συνέχισε το 1997-98 στην βελγική Οστάνδη, με την οποία έφθασε ως την φάση των 16 του κυπέλλου Σαπόρτα, όπου αποκλείστηκε από την Στεφανέλ Μιλάνου.

Το καλοκαίρι του 1998, υπέγραψε στην Μπάσκετ Ρίμινι από την Ιταλία, με την οποία αγωνίστηκε σε 54 αγώνες του ιταλικού πρωταθλήματος στις δύο σεζόν που παρέμεινε στην ομάδα, όπως και στο κύπελλο Κόρατς.

Την διετία από το 2000 ως το 2002, φόρεσε την φανέλα της Μπένετον Τρεβίζο, κατακτώντας το ιταλικό σούπερ καπ, όταν κέρδισε την Σκαβολίνι Πέζαρο με 88-71. Ακολούθησε η θητεία του στην Ρέτζιο Καλάμπρια το 2002-03, πριν ολοκληρώσει την επαγγελματική του καριέρα στην Ροζέτο Σαρκς για την Α2 Ιταλίας, σε ηλικία 29 ετών.

Παράλληλα με την καριέρα του σε επίπεδο συλλόγων, αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Ιρλανδίας από το 1995 ως το 1997.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Alan Tomidy Europe Stats | Basketball-Reference.com
* Alan Tomidy Basketball Player Profile
* TOMIDY, ALAN - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οστάνδης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βιόλα Ρέτζο Καλάμπρια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ροζέτο Σαρκς
Κατηγορία:Σέντερ
I Love Lucy

Το ***I Love Lucy*** είναι Αμερικανική τηλεοπτική ασπρόμαυρη, κωμική σειρά με πρωταγωνιστές τους ηθοποιούς Λουσίλ Μπολ, Ντέζι Αρνάζ, Βίβιαν Βανς (1909 – 1979) και Ουίλιαμ Φρόλεϊ (1887 – 1966).  Η προβολή της διήρκεσε από τις 15 Οκτωβρίου του 1951 έως τις 6 Μαΐου του 1957 στο κανάλι CBS. Ωστόσο, υπήρξε και μια τροποποιημένη συνέχειά της, για τρεις ακόμη σεζόν, με 13 ωριαία επεισόδια (1957 – 1960). Η εκπομπή αρχικά τιτλοφορούνταν *The Lucille Ball-Desi Arnaz Show* και, εν συνεχεία *The Lucy-Desi Comedy Hour*.

Ήταν το πρώτο τηλεοπτικό σόου που παρήχθη σε φιλμ των 35 χιλιοστών και λάμβανε χώρα μπροστά σε κοινό το οποίο βρισκόταν εντός του στούντιο. Έλαβε πολλές διακρίσεις, καθώς ήταν για 4 από τις 6 σεζόν του το πιο δημοφιλές σίριαλ στις ΗΠΑ και μάλιστα ήταν το πρώτο που ολοκλήρωσε την προβολή του, βρισκόμενο στην κορυφή της τηλεθέασης. Παραμένει μέχρι σήμερα πολύ δημοφιλές, ενώ μεταφρασμένες εκδοχές του έχουν προβληθεί παγκοσμίως. Κάθε χρόνο, υπολογίζεται ότι παρακολουθείται από 40 εκατομμύρια ανθρώπους, μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συχνά αναφέρεται ως μια από τις κωμικές σειρές με την περισσότερη επιρροή προς το κοινό, στα παγκόσμια χρονικά. Στα 2012 ψηφίσθηκε σαν το καλύτερο τηλεοπτικό σόου όλων των εποχών, σύμφωνα με μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα από τον σταθμό ABC News και το περιοδικό *[[People]]*. 

Στην Ελλάδα, η σειρά προβαλλόταν αρχικά από το ΕΙΡΤ και στη συνέχεια από την ΥΕΝΕΔ με τον τίτλο *Λούσυ*. 

## Παραπομπές


Lucy Love I
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS
Κατηγορία:Sitcoms
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-σειρές)
Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν κόμικς
Σεβγκίλ Μουσάγιεβα-Μποροβίκ

Η **Σεβγκίλ Μουσάγιεβα-Μποροβίκ** είναι δημοσιογράφος από την Κριμαία, ο αρχισυντάκτης της διαδικτυακής έκδοσης της Ουκραγίνσκα Πράβντα και εμπνευστής της δημιουργίας της διαδικτυακής πύλης Krym_SOS.

Γεννήθηκε το 1987 στην Τζούμα κοντά στη Σαμαρκάνδη, και γύρισε στην Κριμαία με την οικογένειά της το 1989, όταν οι περιορισμοί κατά των Τατάρων της Κριμαίας στη Σοβιετική Ένωση καταργήθηκαν. Εγκαταστάθηκαν στο Κερτς στην περιφέρεια της Κριμαίας. Την περίοδο 2004-10 σπούδασε στο ινστιτούτο Δημοσιογραφίας του πανεπιστημίου του Κιέβου. Την περίοδο αυτή δούλεψε για διάφορα επιχειρηματικά πρακτορεία ειδήσεων και εκδότες όπως το Εκονομίτσνι νοβίνι, Ντέλο, Βλαστ ντενέγκ.

Από τον Ιούνιο του 2011 έως τον Αύγουστο του 2013 δούλεψε ως ανταποκριτής του ουκρανικού Forbes, μέχρι την αγορά του από τον Σέρχι Κουρτσένκο. Με την έναρξη του Euromaidan, η Μουσάγιεβα ήταν ακτιβίστρια και έφτιαξε αναφορές για το πρότζεκτ Hubs στο facebook. Τον Φεβρουάριο του 2014, ξεκίνησε το Hubs ως μία ξεχωριστή επιχειρηματική διαδικτυακή πύλη και έγινε η αρχισυντάκτρια της. Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσική Ομοσπονδία, έγινε επίσης ένας από τους ιδρυτές του διαδικτυακού πρότζεκτ Krym_SOS. Από τον Οκτώβριο του 2014 η Μουσάγιεβα είναι αρχισυντάκτης της Ουκραγίνσκα Πράβντα.

## Προσωπική ζωή
Τον Αύγουστο του 2014, η Σεβγκίλ Μουσάγιεβα παντρεύτηκε με τον Αντρίι Μποροβίκ, προσθέτοντας το επίθετό του στο όνομά της. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ουκρανοί δημοσιογράφοι
Στεπάν Έρζια

Ο **Στεπάν Ντιμιτρίεβιτς Έρζια (Νεφιόντοφ)** (* 8 Νοεμβρίου 1876 (27 Οκτωβρίου στο παλιό ημερολόγιο) – 24 Νοεμβρίου 1959) ήταν Μορδβίνος γλύπτης που έζησε στη Ρωσία και στην Αργεντινή. Ο Έρζια επέλεξε το ψευδώνυμό του από την εθνολογική ομάδα στην οποία ανήκε, τους Μορδβίνους Έρζυα.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1876 στο Μπάγιεβο στο ουγιέζντ Αλατίρσκι του Κυβερνείου Σιμπίρσκ στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Το 1892 η οικογένειά του μετακόμισε στο Αλατίρ όπου ο Στεπάν έγινε μαθητευόμενος σε διάφορα εργαστήρια αγιογραφίας. Την περίοδο 1893-97 έζησε στο Καζάν, και αργότερα δούλεψε στο εργαστήριο αγιογραφίας του Π.Α. Κοβαλίνσκι, στο Καζάν. Αυτό το διάστημα ο Έρζια διακόσμησε εκκλησίες σε διάφορες πόλεις και χωριά της περιοχής του Βόλγα και φοίτησε στη Σχολή Τεχνών του Καζάν.

Το 1902-06 φοίτησε στη σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας, συμμετέχοντας σε εκθέσεις των μαθητών της σχολής. Το 1906-14 έζησε στην Ιταλία και τη Γαλλία. Συμμετείχε σε εκθέσεις στη Βενετία και το Μιλάνο το 1909 και στο Παρίσι το 1912.

Το 1914 επέστρεψε στη Ρωσία και το 1918 μετακόμισε στο Αικατερίνμπουργκ, όπου δημιούργησε τα μνημειώδη έργα τέχνης του. Το 1921 μετακόμισε στο Νοβοροσίσκ και μετά στο Μπατούμι. Ζώντας εκεί, δημιούργησε πορτραίτα του Λένιν, Μαρξ και Ένγκελς, και πολλών προσώπων που εμπλέκονταν στον τομέα του πολιτισμού της Γεωργίας. Το 1923 μετακόμισε στο Μπακού.

Το 1926 η Σοβιετική κυβέρνηση αποφάσισε να στείλει τον Στεπάν Έρζια στο εξωτερικό «για να διαδώσει τη γνώση της Σοβιετικής τέχνης», με αποτέλεσμα να γυρίσει ξανά στο Παρίσι.

Σε 1927-1950 εργάστηκε στο Μπουένος Άιρες, δημιουργώντας πορτρέτα του Λένιν, του Μωυσή, του Τολστόι και τουΜπετόβεν.

Εκεί ο Έρζια, ως εκπρόσωπος ενός μικρού και φοβισμένου έθνους, συνέλαβε την ιδέα να μετατρέψει βουνά των Άνδεων σε μνημεία που θα αφορούσαν τους ήρωες του πολέμου για την ανεξαρτησία. Οι τοπικές αρχές ενέκριναν το σχέδιό του αλλά τελικά δεν κατάφεραν να το χρηματοδοτήσουν.

Όσο βρισκόταν στη Αργεντινή, εφηύρε μια μέθοδο επεξεργασίας κάποιων τοπικών, πολύ σκληρών ειδών ξύλου: του αλγκαρόμπο και του κεμπράτσο. 

Το 1950 επέστρεψε στη Σοβιετική Ένωση. Το 1956 τιμήθηκε με το Τάγμα του Κόκκινου Λάβαρου της Εργασίας.

Ο Στεπάν Έρζια πέθανε το 1959 στη Μόσχα, και κηδεύτηκε στο Σαράνσκ, πρωτεύουσα της Μορντόβια.

Στις 26 Ιουνίου 1958 το Μορδοβιανό μουσείο Εικαστικών Τεχνών Έρζια () άνοιξε στην πρωτεύουσα της Μορδοβίας, το Σαράνσκ. Το μουσείο διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή έργων του Έρζια (204 έργα).

## Κύρια έργα

* *Φρίκη* 
* *Απελπισία* 
* *Θάρρος* 
* *Κυρία της Χιλής* 
* *Μια Παριζιάνικη κοπέλα σε ένα Καπέλο* 
* *Το Κεφάλι της Μορδβινιανής Γυναίκας* 
* *Λεβ Τολστόι* 
* *Μπετόβεν* 
* *Μωυσής και Χριστός*

## Αποφθέγματα

## Δείτε επίσης

* Λίστα των Ρώσων καλλιτεχνών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρώσοι γλύπτες
Κατηγορία:Μορδοβία
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2016-17

Το **Κύπελλο Κύπρου 2016-17** ήταν η 43η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (40η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οκτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2016-17. Νικητής ήταν ο Παφιακός για 4η φορά στην ιστορία του.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στην προημιτελική φάση οι οκτώ ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους σε τέσσερα ζευγάρια και έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας). Οι τέσσερις νικήτριες προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση. Στην ημιτελική φάση οι ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους και τα δύο ζευγάρια έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) με τις δύο νικήτριες να προκρίνονται στον τελικό. Στις δύο αυτές φάσεις, αν μια ομάδα πετύχαινε δύο νίκες, τότε έπαιρνε αυτή την πρόκριση.

Σε περίπτωση που στους δύο αγώνες οι δύο ομάδες είχαν από μία νίκη, όπως πιο κάτω, αμέσως με την λήξη του δεύτερου αγώνα διεξαγόταν το χρυσό σετ (golden set):
*Πρώτος αγώνας 3 – 0, δεύτερος αγώνας 0 – 3 ή 1 – 3 τότε χρυσό σετ
*Πρώτος αγώνας 3 – 1, δεύτερος αγώνας 0 – 3 ή 1 – 3 τότε χρυσό σετ
*Πρώτος αγώνας 3 – 2, δεύτερος αγώνας 2 – 3 τότε χρυσό σετ
*Πρώτος αγώνας 3 – 0 ή 3 – 1, δεύτερος αγώνας 2 – 3 προκρίνεται ο νικητής του πρώτου αγώνα
*Πρώτος αγώνας 3 – 2, δεύτερος αγώνας 0 – 3 ή 1 – 3 προκρίνεται ο νικητής του δεύτερου αγώνα 

Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερη έδρα.

## Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.




## Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.




## Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν o Παφιακός και η Ομόνοια. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 17 Μαρτίου 2017 στο Κίτιον στη Λάρνακα. Νικητής ήταν ο Παφιακός με σκορ 3-2 σετ (25-21, 25-21, 18-25, 27-29, 15-8).

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2016
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2017
Νέλα Ερζισνίκ

Η **Νέλα Ερζίσνικ** (18 Ιουνίου 1924 – 14 Αυγούστου 2007, κροατικά: Nela Eržišnik) ήταν μία κροάτισσα ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Μπάνια Λούκα ως Νεβένκα Μαράς, και εμφανίστηκε σε μερικές κλασικές κροατικές ταινίες την δεκαετία του 1950 και στην αρχή της δεκαετίας του 1960. Αργότερα, στράφηκε προς στην τηλεόραση στην οποία και έκτισε φήμη ως μια από τις σπάνιες γυναίκες  stand-up κωμικούς στην Κροατία (και την πρώην Γιουγκοσλαβία). Ο πιο γνωστός χαρακτήρας τον οποίον ενσαρκώνει είναι η Μαρίκα Χρντάλο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Κροάτες ηθοποιοί
Ροδάς

Το **Ροδάς** () είναι δήμος και πόλη στην επαρχία Σιενφουέγος της Κούβας. Ιδρύθηκε το 1859 υπό την ονομασία Λετσούθο. Το 1879 μετονομάστηκε σε Ροδάς προς τιμήν του συνταγματάρχη Καβαλιέρο δε Ροδάς. Έχει πληθυσμό 33.477 κατοίκων το 2004.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Κούβας
Ντζιαρζίνσκαγια Χάρα

Ο **Ντζιαρζίνσκαγια Χάρα **(Λευκορωσίας Дзяржынская гара, *Ντζιαρζίνσκαγια χάρα*) είναι λόφος και το υψηλότερο σημείο στη Λευκορωσία με ύψος 345 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και βρίσκεται δυτικά του Μινσκ, κοντά στο Ντζιαρζίνσκ, στο χωριό Σκιρμουντάβα. Το αρχικό όνομα του λόφου ήταν **Σβιάταγια χάρα** (Святая гара, "Άγιο βουνό"). Το 1958, ο λόφος μετονομάστηκε σε Ντζιαρζίνσκαγια χάρα, προς τιμήν του Φέλιξ Ντζερζίνσκι, ιδρυτή της NKVD/KGB.

## Δείτε επίσης
* Γεωγραφία της Λευκορωσίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Χάρα Ντζιαρζίνσκαγια, Λευκορωσία", Peakbagger

Κατηγορία:Γεωγραφία της Λευκορωσίας
Μουσείο Μπακσί

Το **Μουσείο Μπακσί** είναι μουσείο που βρίσκεται στο Μπαϊμπούρτ της Τουρκίας. Στα τουρκικά «Μπακσί» κυριολεκτικά σημαίνει "θεραπευτής, βοηθός, προστάτης" στην Κεντρική Ασία.

Το μουσείο ήταν ιδέα του ζωγράφου και ακαδημαϊκού καθηγητή Χιουσαμετίν Κοτσάν, που αποφάσισε να χτίσει ένα μουσείο στην γενέτειρά του, στην Μαύρη Θάλασσα, στην περιοχή του Μπαϊμπούρτ. Το μουσείο άνοιξε τον Ιούλιο του 2010, μετά από περίπου 20 χρόνια προετοιμασίας. Ο Κοτσάν είπε, «Εγώ δεν το κάνω για το χωριό μου, το έκανα για τους ανθρώπους που ζουν στο χωριό μου και παντού».

## Δείτε επίσης
* Μπαϊμπούρτ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* επίσημη ιστοσελίδα 

Μπακσι
Κατηγορία:Επαρχία Μπαϊμπούρτ
Moliendo Café

Το **Moliendo Café** είναι τραγούδι του Βενεζουελάνου συνθέτη Χοσέ Μάνθο Περρόνι. Έκατσε στην κορυφή των τσαρτ της Αργεντινής και Ιαπωνίας το 1961.

Η πρώτη ηχογράφηση του "Moliendo Café" έγινε από τον Mario Suárez, ενώ η απόδοση της Κουβανής τραγουδίστριας Χιομάρα Αλφάρο θεωρείται ως η αυθεντική ισπανική ερμηνεία του τραγουδιού και έφτασε στο νούμερο 1 στο Περού. Ο Lucho Gatica το τραγούδησε στο νο. 3 στην Ισπανία. Ανέβηκε στο Νο 3 στην Ιταλία, και μέχρι σήμερα γνώρισε περισσότερες από 800 διαφορετικές ερμηνείες παγκοσμίως, ακόμα και στην Ιαπωνία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του 1958
Κατηγορία:Μουσική στη Βενεζουέλα
Χασάν Αλί Τοπτάς

Ο **Χασάν Αλί Τοπτάς **(γεννημένος στις 15 Οκτωβρίου 1958) είναι τούρκος μυθιστοριογράφος και συγγραφέας διηγημάτων. Το πρώτο βιβλίο με διηγήματα ήταν το *Bir Gülüşün Kimliği* (Η Ταυτότητα ενός Γέλιου) που δημοσιεύθηκε το 1987.

Ένας σημαντικός τούρκος λόγιος, η Γιλντίζ Ετσεβίτ τον χαρακτηρίζει «μεταμοντέρνο μοντερνιστή» και τον αποκαλεί «Κάφκα στην τουρκική λογοτεχνία», στο έργο της *Türk Romanında *Postmodernist *Açılımlar* (Η Μεταμοντέρνα επέκταση στην Τουρκική Λογοτεχνία).

Το 1999 ο Τοπτάς κέρδισε το λογοτεχνικό βραβείο Τσεβντέτ Κουντρέτ με το βιβλίο *Bin Hüzünlü Haz,* το οποίο είναι, αφενός, μια μεταμοντέρνα νουβέλα όσον αφορά την πολυφωνία, την μεταφαντασία και την διακειμενικότητα. Από την άλλη πλευρά, περιέχει πολλά καφκικά στοιχεία σε όρους που απεικονίζουν μία παράλογη, σουρεαλιστική και παραδόξως μία εγκόσμια πραγματικότητα.

## Λειτουργεί
* Yalnızlıklar (Απομόνωση) - 1990
* Ölü Zaman Gezginleri (Ταξιδιώτες του Νεκρού Χρόνου) - 1993
* Sonsuzluğa Nokta (Τελεία στο Άπειρο) - 1993
* Gölgesizler (Το Ασκίαστο) - 1995
* Kayıp Hayaller Kitabı (Το Βιβλίο των Χαμένων Ονείρων) - 1996
* Ben Bir Gürgen Dalıyım (είμαι Κλαδί Γαύρου) - 1997
* Bin Hüzünlü Haz (Χιλιάδες Ζοφερές Ευχαριστήσεις) - 1999
* Uykuların Doğusu (η Ανατολική Κοιμάται) - 2005
* Harfler ve Notalar (Γράμματα και Σημειώσεις) - 2007
* Heba (Ριψοκίνδυνος) - 2013

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του Χασάν Αλί Τοπτάς

Κατηγορία:Τούρκοι συγγραφείς
Azúcar Moreno

Οι **Azúcar Moreno** (ισπανικά για τη "μαύρη ζάχαρη") είναι ένα pop μουσικό ντουέτο από την Ισπανία.

## Καριέρα
Οι αδελφές Τόνι και Ενκαρνά Σαλαζάρ γεννήθηκαν στην Μπανταχόθ της Εστρεμαδούρας από γονείς μουσικούς. Έχουν πουλήσει περισσότερα από 2 εκατομμύρια άλμπουμ στην πατρίδα τους και επιπλέον άλλα περίπου 5 εκατομμύρια άλμπουμ στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τη λατινική Αμερική κατά τη δεκαετία του 1990.

Οι Azúcar Moreno έγιναν γνωστοί στην ηπειρωτική Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική αφού τραγούδησε το τραγούδι Bandido, το οποίο γράφτηκε και παρήχθη από τον Ραούλ Ορεγιάνα στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 1990. Δυστυχώς, η συμμετοχή τους στην αρένα του Ζάγκρεμπ σημαδεύτηκε από ηχητικά προβλήματα. Το "Bandido" βγήκε ως πρώτη είσοδος από είκοσι δύο συμμετέχουσες χώρες. Ο διαγωνισμός μεταδόθηκε ζωντανά σε περίπου 500 εκατομμύρια θεατές - αλλά λόγω του ότι ο τεχνικός της ταινίας δεν ξεκίνησε εγκαίρως το προ-εγγεγραμμένο υποστηρικτικό κομμάτι, τόσο οι τραγουδιστές, η μπάντα τους όσο και η ζωντανή ορχήστρα αντιμετώπιζαν προβλήματα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι αδελφές να βγουν από τη σκηνή, να κάνουν μια δεύτερη είσοδο και να ξεκινήσουν το τραγούδι τους από την αρχή. Στο βιβλίο του Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision - Η Επίσημη Ιστορία, ο βρετανός ιστορικός της Eurovision Τζον Κένεντι Ο'Κόνορ με τη σειρά του περιγράφει το περιστατικό ως "χειρότερο εφιάλτη του κάθε καλλιτέχνη".

Παρά το πολύ ατυχές περιστατικό το "Bandido" βγήκε πέμπτο και το τραγούδι και το συνοδευτικό του άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένου και του μετέπειτα σινγκλ "Devórame Otra Vez", έγινε η αφετηρία της διεθνούς καριέρας του ντουέτου. Κατά τα επόμενα χρόνια, οι Ενκάρνα και Τόνι Σαλαζάρ είχαν την ευκαιρία να συνεργαστούν με κορυφαίους παραγωγούς όπως οι Εμίλιο Εστεφάν και Εστέφανο, ηχογραφώντας τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες, κερδίζοντας ένα Βραβείο Μουσικής Billboard και μετετράπησαν σε ένα από τους κορυφαίους καλλιτέχνες στην ισπανική ποπ σκηνή. Το κομμάτι τίτλου του άλμπουμ του 1994 El Amor παρουσιάστηκε στην ταινία του Λουίς Γιόσα Ο Ειδικός.

## Δισκογραφία
**Στούντιο άλμπουμς**
* *[[Con La Miel En Los Labios]]* (1984)

* *[[Estimúlame]]* (1986)
* *[[Carne De Melocotón]]* (1988)
* *[[Mix In Spain]]* (Remix album) (1989)
* *[[Bandido]]* (1990)
* *[[The Sugar Mix Album]]* (Remix album) (1990)
* *[[Mambo]]* (1991)
* *[[Ojos Negros]]* (1992)
* *[[El Amor]]* (1994) 
* *[[Esclava De Tu Piel]]* (1996)
* *[[Mucho Azúcar - Grandes Éxitos]]* (1997)
* *[[Olé]]* (1998)
* *[[Amén]]* (2000)
* *[[Únicas]]* (2002)
* *[[Desde El Principio]]* (2004)
* *[[Bailando Con Lola]]* (2006)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Azucar Moreno στο Twitter
* Azucar Moreno στο Facebook

Κατηγορία:Ισπανικά μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα αδελφών
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ισπανία
Κατηγορία:Ισπανοί Ρομά
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1990
Ιλχάμ Ζακίγιεφ

Ο **Ιλχάμ Αζιζαγά ογλού Ζακίγιεφ** (, γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1980 στο Σουμγκαγήτ) είναι τυφλός τζουντόκα από το Αζερμπαϊτζάν. Ξεκίνησε να ασχολείται με το τζούντο όταν ήταν 11 ετών. Το 1998, όταν ήταν 18 ετών, υπηρέτησε στον αζερικό στρατό στο χωριό Ασάγκι Εμπντιουρεχμανλί της επαρχίας Φιζουλί και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της σύγκρουσης για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Στις 4 Φεβρουαρίου 1999 τραυματίστηκε από μια σφαίρα στο κεφάλι από έναν αρμένιο σκοπευτή, σε μια αποστολή μάχης. Η σφαίρα πέρασε όλο το κεφάλι, μπαίνοντας από τον αριστερό και βγαίνοντας από τον δεξιό κρόταφο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει την όρασή του. Μετά από μια μακρά περίοδος αποκατάσταση επέστρεψε στο άθλημα αλλά ως παραολυμπιονίκης. Έχει μαύρη ζώνη στο άθλημα.

Κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς αγώνες του 2004 στην Αθήνα  και στους Παραολυμπιακούς αγώνες του 2008 στο Πεκίνο στην κατηγορία των +100 κιλών. Ο Ζακίγιεφ είναι ευρωπαϊκός πρωταθλητής έξι φορές, και παγκόσμιος πρωταθλητής δύο φορές.

## Προσωπική ζωή
Το 2008, ο Ζακίγιεφ έλαβε το παράσημο Σοχράτ για τις υπηρεσίες του στην ανάπτυξη του αζερικού αθλητισμού.

Είναι φανατικός υποστηρικτής της Νεφτσί Μπακού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αζέροι αθλητές
Άλκης Παπακώστας

Ο **Άλκης Παπακώστας** ήταν αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και της ειρήνης. Ήταν καθηγητής Διεθνούς Δικαίου του Παντείου Πανεπιστημίου.

## Βιογραφία

Ο Άλκης Παπακώστας γεννήθηκε το 1923 στο Πορτ Σάιντ της Αιγύπτου και πέρασε τα εφηβικά του χρόνια στα Γιάννενα, απ' όπου κατάγονταν οι γονείς του.

Τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και κατόπιν σπούδασε Νομικές και Πολιτικές Επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και στον αντιδικτατορικό αγώνα.

Επί πολλά χρόνια ήταν εξέχον στέλεχος του Κινήματος Ειρήνης. Ήταν ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών (ΚΜΕ), εκλέχτηκε στο πρώτο Διοικητικό του Συμβούλιο το 1975 και ήταν μέλος του προεδρείου του.

Ο Άλκης Παπακώστας έθεσε τις γνώσεις και την επιστημονική του κατάρτιση στην υπηρεσία του λαϊκού κινήματος και του ΚΚΕ. Με το έργο του ως πανεπιστημιακός δάσκαλος και με τη δράση του στους λαϊκούς αγώνες θέλησε να αποδείξει ότι η επιστήμη αποκτάει τον αληθινό στόχο της, μόνο όταν συνδέεται με την κομμουνιστική κοσμοθεωρία και την εργατική τάξη, το φορέα της σοσιαλιστικής κοινωνικής αλλαγής.

Δίδαξε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο ως υφηγητής επί σειρά ετών, ενώ μετά την πτώση της χούντας αναγορεύτηκε αναπληρωτής καθηγητής και έπειτα τακτικός καθηγητής του Δημόσιου Διεθνούς Δικαίου. 

Ηταν μέλος του ΚΚΕ και συμμετείχε δραστήρια στο παγκόσμιο κίνημα ειρήνης και ειδικά στον αγώνα ενάντια στο απαρτχάιντ μέσα από την ΕΕΔΥΕ και άλλες οργανώσεις. 

Ηταν επί σειρά ετών πρόεδρος του Ελληνοτσεχοσλοβακικού Συνδέσμου.

Είχε πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο. Συνολικά έχει συγγράψει και δημοσιεύσει πάνω από 14 συγγράμματα και 60 επιστημονικά άρθρα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά.

## Προσωπική ζωή
Στις 29 Ιουνίου 1957 παντρεύτηκε την Έλσα Οικονομίδου και απέκτησε μαζί της δύο παιδιά, την Αλίνα και τον Χάρη. 

Απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 1997 σε ηλικία 74 ετών και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Νέας Σμύρνης. Ύστατο χαιρετισμό στον Άλκη Παπακώστα απηύθυναν ο Ευάγγελος Μαχαίρας από τη Διεθνή Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη, ο Σήφης Αναστασάκος από τον Ελληνοτσεχοσλοβακικό Σύνδεσμο, ο Ηλίας Λέγγερης εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ και ο Κωνσταντίνος Τουμασάτος από τον Ελληνοκουβανικό Σύνδεσμο Φιλίας.

## Βιβλία
* "Περί του Δικαιώματος της αυτοδιάθεσης των λαών", Κάιρο 1948.
* "Η Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων των ανθρώπων", Αθήνα 1956.
* "Η ετεροδικία των διπλωματικών αντιπροσώπων", Αθήνα 1960.
* "Το Δίκαιο του Διαστήματος", Αθήνα 1965.
* "Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο", Αθήνα 1969.
* "Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο - Ειρηνικά και βίαια μέσα επιλύσεως διεθνών διαφορών", Αθήνα 1969.
* "Ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών, Το παρών και το μέλλον του ΟΗΕ", Αθήνα 1969.
* "Η διεθνής οργάνωσις", Αθήνα 1970.
* "Το Δίκαιο των διπλωματικών σχέσεων", Αθήνα 1976.
* "Η Τελική Πράξη του Ελσίνκι", Αθήνα 1980.

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Γιοχάνες Βάρες

Ο **Γιοχάνες Βάρες** (εσθονικά: *Johannes Vares*, 31 Δεκεμβρίου 1899/12 Ιανουαρίου 1890 - 29 Νοεμβρίου 1946) ήταν Εσθονός λογοτέχνης, γιατρός και πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Κίισα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα ο οικισμός ανήκει στην Εσθονία) και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στον ρωσικό στρατό ως γιατρός, ιδιότητα με την οποία συμμετείχε και την περίοδο 1918 - 1920 στον νεοσύστατο εσθονικό στρατό στα πλαίσια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας.

Στις 21 Ιουνίου του 1940, μετά την κατάληψη της Εσθονίας από τα σοβιετικά στρατεύματα, διορίστηκε πρωθυπουργός της χώρας κηρύσσοντας την μετατροπή του κράτους σε λαϊκή δημομοκρατία, ενώ την επόμενη μέρα ανήγγειλε την υποβολή αίτησης του κράτους για υπαγωγή στην ΕΣΣΔ. Διατηρήθηκε στη θέση του πρωθυπουργού μέχρι τις 25 Αυγούστου του ίδιου έτους όταν η Εσθονία προσαρτήθηκε επίσημα στη Σοβιετική Ένωση. Μετά από αυτή την εξέλιξη ορίστηκε γενικός γραμματέας του Ανωτάτου Σόβιετ της Εσθονίας και κατά το διάστημα της γερμανικής κατοχής (1941 - 1944) διετέλεσε επικεφαλής της εξόριστης κυβέρνησης που είχε καταφύγει εντός σοβιετικού εδάφους.

Βρέθηκε νεκρός την 29η Νοεμβρίου του 1946 στο Παλάτι Κάντριοργκ του Τάλιν. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή ο θάνατος του Βάρες οφείλεται σε αυτοκτονία, καθώς ο ίδιος ήταν απογοητευμένος από την κατάσταση που είχε επιβάλει η σοβιετική πολιτική στη χώρα, ενώ άλλες απόψεις υποστηρίζουν πως δολοφονήθηκε ή οδηγήθηκε στην αυτοχειρία από την NKVD.

### Λογοτεχνική σταδιοδρομία
Παράλληλα ο Βάρες ήταν ποιητής (γνωστός υπό το φιλολογικό ψευδώνυμο *Johannes Vares Barbarus*) και ιδεολογικά ανήκε στη ριζοσπαστική σοσιαλιστική πτέρυγα. Το 1917 προσχώρησε στην νεοσύστατη λογοτεχνική ομάδα *Σιούρου*, τα μέλη της οποίας εισήγαγαν στα εσθονικά γράμματα καινοτόμες προσεγγίσεις με κύριο στοιχείο τον πασιφισμό. Κυρίαρχο μοτίβο του λογοτεχνικού έργου του Βάρες ήταν η εξύμνηση της νέας - σοβιετικής - κοινωνίας, ενώ αντιπροσωπευτικό του ποίημα θεωρείται η *Νυχτερινή πορεία του Αγίου Γεωργίου* όπου καταπιάνεται με μια εσθονική εξέγερση του 14ου αιώνα ενάντια στην τοπική φεουδαρχία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Εσθονίας
Κατηγορία:Εσθονοί συγγραφείς
Κατηγορία:Εσθονοί πολιτικοί
Κατηγορία:Εσθονοί κομμουνιστές
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Κατηγορία:Εσθονοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Εσθονοί ιατροί
Θέμος Ποταμιάνος

Ο **Θέμος Ποταμιάνος** (Κεφαλλονιά 3 Μαρτίου 1895 - Αθήνα 10 Δεκεμβρίου 1973) ήταν Έλληνας συγγραφέας.

Γεννήθηκε στην  στην Aνωμεριά Λιβαράτων της Κεφαλονιάς. Σπούδασε στη Σχολή Δοκίμων και στη συνέχεια έγινε Οικονομικός Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι και το 1935 όταν και αποστρατεύτηκε. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε το 1955. Τα μυθιστορήματά του περιέγραφαν κυρίως τη ζωή των ναυτικών και των ψαράδων, καθώς και τον Κόσμο της θάλασσας. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1973 σε ηλικία 78 ετών στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του.

## Βιβλία του
* Ο καλλιτέχνης της ζωής (τυπ. Π. Βεργιανίτου, 1923)
* Τόπον εις τους τρελούς και άλλα διηγήματα (εκδ. Ζηκάκης, 1928)
* Θαλασσινές σελίδες (χ.ο., 1929)
* Ακρογιάλια (εκδ. Ομίλου Φίλων των Ακτής, 1931)
* Σιλουέτες των βυθών (χ.ο., 1932)
* Σιλουέτες και πορτρέτα (εκδ. Μιχ. Σαλίβερος, 1935)
* Φυσιογνωμίες ( Τυπ. Βαλλιανάτου, 1938)
* Εύθυμες ιστορίες (χ.ο., 1943)
* Η μαγειρική των περιστάσεων (χ.ο., 1943)
* Τρελοί και φρόνιμοι: μυθιστόρημα (εκδ. Ι. Σιδέρης, 1945)
* Εδώ βυθός! (εκδ. Μιχ. Σαλίβερος, 1950)
* Με το γυαλί του ψαρά (εκδ. Μιχ. Σαλίβερος, 1952)
* Ψαρέματα και ψάρια : τα μυστικά και οι χαρές της ψαρικής (εκδ. Μιχ. Σαλίβερος, 1954)
* Εύθυμος κόσμος : το λουκούμι και άλλες ιστορίες (εκδ. Μιχ. Σαλίβερος, 1954) 
* Στα ρηχά και στα βαθιά (εκδ. Κακουλίδης, 1955)
* Τα ψάρια και η μαγειρική (εκδ. Εστία, 1956)
* Το βιβλίο της θάλασσας (εκδ. Μιχ. Σαλίβερος, 1958)
* Γιαλό γιαλό (εκδ. Εστία, 1959)
* Αφρόνερα και βάθη (εκδ. Ι. Σιδέρης, 1961)
* Εμείς και η θάλασσα (εκδ. Εστία, 1962)
* Μυστικά της θάλασσας (εκδ. Εστία, 1963)
* Η ρουλέτα (εκδ. Εστία, 1963)
* 33 ελληνικές συνταγές (εκδ. Ταχυδρόμος, 1965)
* Με το γυαλί του ψαρά (εκδ. Εστία, 1965)
* Μικροί ψαράδες (εκδ. Εστία, 196;)
* Ματιές στη θάλασσα (εκδ. Εστία, 1969)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα