open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λουκίλλιος

Ο **Λουκίλλιος** ήταν Έλληνας σατιρικός ποιητής (59-139). Έζησε την εποχή του Νέρωνα, ο οποίος τον χρηματοδοτούσε. Έσκωψε με μεγάλη δύναμη τους δοκησίσοφους και σολοικίζοντες γραμματικούς, ποιητές, ρήτορες, φιλοσόφους, μουσικούς, αστρολόγους και σατύρισε ψηλούς, κοντούς, αδύνατους, γριές, πυγμάχους, γιατρούς, δειλούς κ.τ.λ. Περιλαμβανόταν στο Ανθολόγιο του Διογενιανού και σώθηκαν 180 επιγράμματά του στην Παλατινή Ανθολογία, από τα οποία όμως τα 57 αμφισβητούνται.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Σίμος Μενάρδος, *Στέφανος*, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 142.
* Βασίλης Λαζανάς, *Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της*, Αθήνα, 1971, σ. 145.
* Pierre Waltz, *Anthologie Grecque*, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol. II, p. 144.
* Peter Jay, *The Greek Anthology*, ed. Allen Lane, 1973, p. 249.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σατιρικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολόγιο του Διογενιανού
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Ρουφίνος (ποιητής)

Ο **Ρουφίνος** ήταν ερωτικός ποιητής, γνωστός μόνο από την Ελληνική Ανθολογία στην οποία σώθηκαν περίπου 40 επιγράμματά του. Το όνομά του, Ρουφίνος, είναι λατινικό. Δεν υπάρχουν άλλες πληροφορίες για αυτόν, παρά μόνο όσες μπορούν να αντληθούν από τα επιγράμματά του.

## Πληροφορίες από τα επιγράμματά του Ρουφίνου
Ποιήματά του διασώθηκαν στην Παλατινή Ανθολογία, στην Ανθολογία του Πλανούδη και στο Appendix Barberino-Vaticana. Στα ποιήματα αυτά ασχολείται αποκλειστικά με ερωτικά θέματα και αναφέρει σε αυτά σημαντικό αριθμό γυναικών: Ελπίδα (V.9), Προδίκη (V.12, V.66, V. 103), Ευρώπη (V.14), Μελίτη (V.15, V.2, V.36, V.94), Βοώπις (V.22), Μέλισσα (V.27), Ροδόπη (V.36, V.92), Ροδόκλεια (V.36, V.73, V.74), Λέμβιον (V.44), Κερκούριον (V.44)͵ Θάλεια (V.47), Φιλίππη (V.61), Μαιονίδα (V.69), Φίλη (V.70), Νικομάχη (V.71), Αμυμώνη (V.75), Μελισσιάς (V.87). Αναφέρει και τα ανδρικά ονόματα Πρωτομάχος, Ζήνων (V.71).

Οι δυο τοποθεσίες που αναφέρονται στα ποιήματά του είναι η Κορρησός,  συνοικία της Εφέσου μαζί με το ναό της Αρτέμιδος (V.9), καθώς και το λιμάνι της Σάμου (V.44).

Τέλος στο επίγραμμά του V.61 αναφέρει το παιχνίδι κόνδακας, το οποίο αναφέρεται στον Ιουστινιάνειο Κώδικα του 529 μ.Χ.

Σε ένα επίγραμμα (V.284), αναφέρεται ότι είναι του «Ρούφινου Δομέστικου». Από τη βιβλιογραφία ο Ρούφινος ο Δομέστικος θεωρείται ότι δε συμπίπτει με τον Ρούφινο των άλλων επιγραμμάτων.

## Χρονολόγηση του Ρουφίνου
Αρχικά, είχε θεωρηθεί ότι ο Ρουφίνος έζησε τον 6ο αιώνα, αλλά αργότερα θεωρήθηκαν ως πιθανοί χρόνοι είτε ο 4ος αιώνας, αλλά και τα μισά ή το δεύτερο μισό του 2ου αιώνα. Σε κάθε περίπτωση, οι εκτιμήσεις αυτές απέχουν μεταξύ τους γιατί δεν υπάρχουν απτά στοιχεία για τη χρονολόγηση των επιγραμμάτων του Ρουφίνου.

## Η αποκαλούμενη [[Sylloge Rufiniana]]
Τα ποιήματα / επιγράμματα του Ρουφίνου που βρίσκονται στο πέμπτο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας θεωρείται πιθανόν ότι αποτελούσαν μια ανθολογία που αποκαλείται από κάποιους μελετητές Sylloge Rufiniana.

## Τα επιγράμματα του Ρουφίνου
Παρακάτω δίνεται πίνακας με τα επιγράμματα που αποδίδονται σε αυτόν, είτε άμεσα (Ρουφίνου, του ιδίου) από μια από τις τρεις πηγές που βρίσκονται, είτε από την βιβλιογραφία.

## Αναφορές


## Πηγές

* Σίμος Μενάρδος, *Στέφανος*, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 162.
* Βασίλης Λαζανάς, *Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της*, Αθήνα, 1971, σ. 158.
* Pierre Waltz, *Anthologie Grecque*, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol. II, p. 146.
* Peter Jay, *The Greek Anthology*, ed. Allen Lane, 1973, p. 298.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Στράτων ο εκ Σάρδεων

Ο **Στράτων** υπήρξε Έλληνας ποιητής. Έζησε τον Β΄ αιώνα και καταγόταν από τις Σάρδεις. Συνέθεσε την περιβόητη Μούσα Παιδική, μια συλλογή από 258 παιδεραστικά επιγράμματα 26 ποιητών, που σώθηκε ολόκληρη και που αποτελεί το XII βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας. 98 από τα επιγράμματα αυτά είναι δικά του. Παρ’ όλο το περιεχόμενό τους (που στην εποχή του ήταν περισσότερο αποδεκτό) τα ποιήματα αυτά διακρίνονται για τη χάρη τους και την κομψότητά τους.

## Πηγές
* Σίμος Μενάρδος, *Στέφανος*, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 143.
* Βασίλης Λαζανάς, *Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της*, Αθήνα, 1971, σ. 161.
* Pierre Waltz, *Anthologie Grecque*, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol. ΧΙ.
* Peter Jay, *The Greek Anthology*, ed. Allen Lane, 1973, p. 596.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Μούσα Παιδική, σελ. 100-161 στο βιβλίο Anthologia graeca ad palatini codicis fidem edita, Τόμος 3, Ex Officina Car. Tavchnitii, Lipsiae, 1819

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Μούσα Παιδική
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Λυδία
Νταλάτ

Το **Νταλάτ**, με πληθυσμό 206.105 το 2009 (βιετν. Đà Lạt) είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Λαμ Ντονγκ στο Βιετνάμ. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.500 μέτρων και αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό.

Αξιοθέατα της πόλης είναι τα δάση με πεύκα και κατιφέδες που ανθίζουν κατά το χειμώνα. Το εύκρατο κλίμα της περιοχής έρχεται σε αντίθεση με το γενικότερο τροπικό κλίμα του Βιετνάμ. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για την επιστημονική έρευνα στον τομέα της βιοτεχνολογίας και της πυρηνικής φυσικής.

Λόγω του κλίματός του, το Νταλάτ εφοδιάζει με αγροτικά προϊόντα όλο το Βιετνάμ, όπως για παράδειγμα το λάχανο και το κουνουπίδι, ενώ η ανθοβιομηχανία περιλαμβάνει κυρίως υδραγεία (βιετν. cẩm tú cầu) και ελίχρυσον (βιετν. hoa bất tử). Η βιομηχανία ζαχαροπλαστικής προσφέρει μια ευρεία ποικιλία mứt, γλυκίσματος από φρούτα όπως φράουλες, μούρα, γλυκοπατάτες και τριαντάφυλλο.

## Ιστορία
Κατά τη δεκαετία του 1890, εξερευνητές της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου του γνωστού βακτηριολόγου Αλεξάντρ Γιερσέν, προστατευόμενου του Λουί Παστέρ, ζήτησαν από το Γάλλο κυβερνήτη στρατηγό Πολ Ντουμέρ, να δημιουργήσουν ένα θέρετρο στα υψίπεδα, κάτι το οποίο ενέκρινε ο ίδιος. Το 1907 χτίστηκε το πρώτο ξενοδοχείο και η πολεοδομία ήταν έργο του Έρνεστ Χεμπράρ.

Οι Γάλλοι κόσμησαν την πόλη με βίλες και βουλεβάρτα. Ο Χεμπράρ συμπεριέλαβε το απαιτούμενο σύστημα ύδρευσης, πάρκα, σχολεία, γήπεδο του γκολφ, κατοικίες, αλλά καθόλου βιομηχανία. Οικοτροφεία φιλοξενούσαν παιδιά από ολόκληρη την Ινδοκίνα υπό τη διδασκαλία Γάλλων ιερέων και μοναχών, ενώ εκπατρισμένοι Γάλλοι διέμεναν στην περιοχή μέχρι το τέλος της γαλλικής κυριαρχίας. Η διακεκριμένη κλειστή Βιετναμέζικη Εθνική Στρατιωτική Ακαδημία έβγαλε τους πρώτους αποφοίτους της το 1950. Στο αεροδρόμιο Καμ Λι υπήρχε Σχολή Αεροπορίας.

Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Νταλάτ ήταν η πρωτεύουσα της Ομοσπονδίας της Ινδοκίνας από το 1939 ως το 1945. Στα μέσα της δεκαετίας του '50, η Ένωση Προσκόπων Βιετνάμ ίδρυσε το εθνικό της πεδίο εκπαίδευσης στην πόλη. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Βιετνάμ
Καρχεμίς

Η **Καρχεμίς** (μετέπειτα **Ευρωπός**) ήταν αρχαία πόλη της Συρίας, η οποία διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο ήδη από την εποχή του Χαλκού. Αναφέρεται επίσης στη Βίβλο. Η Ευρωπός φαίνεται να κτίστηκε από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα, κατά το 300 π.Χ., στη θέση της Καρχεμίδος, σε ανάμνηση της γενέτειράς του, Ευρωπού, στη Μακεδονία. Ο Λουκιανός βέβαια αναφέρει ότι την ίδρυσαν οι Εδεσσαίοι της Μακεδονίας. Ο Ιησούς ο Στηλίτης έγραφε για αυτήν ότι: . Στα βυζαντινά χρόνια, μετά τις επιδρομές των Σασσανιδών, ο Ιουστινιανός ξανάκτισε την πόλη. 

Βρισκόταν στην επαρχία της αρχαίας Κυρρηστικής, μεταξύ της Νικατορίδος και του Ζεύγματος, στις όχθες του ποταμού Ευφράτη. Την πόλη αναφέρουν ο Στέφανος Βυζάντιος, ο Προκόπιος, ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και ο Ιεροκλής στον *Συνέκδημό* του, ο οποίος την κατατάσσει στη βυζαντινή επαρχία Ευφρατησίας, της Συρίας. 

Η Ευρωπός απείχε περί τα 27 χιλιόμετρα από τη Μακεδονόπολη, την οποία, κατά την παράδοση, ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Βρίσκεται κοντά στη Καργκαμίς (Kargamış) της Τουρκίας και την Τζαραμπλούς της Συρίας, στα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. 

## Πηγές
* Getzel M. Cohen, *The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa*.
* Στέφανος Βυζάντιος, *Εθνικά*.
* Johann Gustav Droysen, *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Καρχεμις
Κατηγορία:Αρχαίες ασσυριακές πόλεις
Ρανταούτσι

Η **Ρανταούτσι** (*Rădăuți* ρουμανική  προφορά  [rədəˈut͡sʲ]) είναι πόλη της Ρουμανίας, στο ΒΑ. τμήμα της χώρας, κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία, του νομού Σουτσεάβα με πληθυσμό περίπου τους 28.000 κατοίκους. Στη πόλη αυτή υφίσταται μεγάλη εβραϊκή κοινότητα.

Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Κάρελ Σκρέτα

Ο **Κάρελ Σκρέτα** (*Karel Škréta*, Πράγα 1610 – 30 Ιουλίου 1674) ήταν Τσέχος ζωγράφος, ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της μπαρόκ ζωγραφικής στη χώρα του. Πήρε μαθήματα ζωγραφικής κοντά στους καλλιτέχνες της βασιλικής Αυλής. Σπούδασε στη Σαξωνία και την Ιταλία. Είναι γνωστός κυρίως για τις έξοχες προσωπογραφίες του.

Στο διάστημα που ήταν στη Ρώμη, ο Σκρέτα συγκατοικούσε με τον αναγνωρισμένο Γερμανό ακουαρελίστα ζωγράφο Willem Bouwer (1607 – 1640). Έγινε μέλος της περίφημης κλίκας καλλιτεχνών Bentvueghels (ολλανδικά: «Πουλιά του ενός Φτερού»), μιας ομάδας Ολλανδών και Φλαμανδών κυρίως ζωγράφων, που έδρασαν στη Ρώμη μεταξύ των ετών 1620 και 1720. Ο Σκρέτα ήταν δάσκαλος του ζωγράφου από την Πράγα Γιόχαν Γκέοργκ Χάινς (Johann Georg Heinsch, 1640-1713).  

Από το 1638, ο Σκρέτα έζησε στην Πράγα, όπου εργάστηκε στους βωμούς πολλών εκκλησιών, μεταξύ των οποίων και της Εκκλησίας της Παναγίας του Τυν (Church of Our Lady in front of Týn) στην Πράγα. Σήμερα, μια αναμνηστική πλάκα σηματοδοτεί το σπίτι στην παλιά πόλη της Πράγας, όπου γεννήθηκε ο Σκρέτα. 

Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα του Κάρελ Σκρέτα περιλαμβάνονται: «Η γέννηση του Αγίου Βενσεσλάου» (1640), «Πορτρέτο του μαθηματικού και της γυναίκας του» (περ. 1640), «Πορτρέτο ενός άντρα με μακριά ξανθιά μαλλιά» (1630 – 1640), «Αγία Αικατερίνη, προστάτιδα της φιλοσοφίας», «Ο Ντιονίζιο Μιζερόνι και η οικογένειά του» (1653), «Διδώ και Αινείας» (περ. 1670). 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τσέχοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Ολογραφική απεικόνιση

**Ολογραφική απεικόνιση** είναι μια τεχνολογία απεικόνισης που έχει την ικανότητα να παρέχει και τους τέσσερεις μηχανισμούς θέασης για το μάτι: την διοπτρική ανισότητα, την παράλλαξη κίνησης, την προσαρμογή και τη σύγκλιση. Το τρισδιάστατο αντικείμενο θα μπορεί να γίνει θεατό χωρίς την χρήση ειδικών γυαλών και χωρίς να προκαλεί οπτική κόπωση στο ανθρώπινο μάτι.

## Ηλεκτροολογραφική απεικόνιση
**Ηλεκτροολογραφική απεικόνιση** είναι το είδος της ολογραφικής προβολής, το οποίο χρησιμοποιεί ηλεκτροολογραφία για την καταγραφή και την ανακατασκευή ενός τρισδιάστατου αντικειμένου. Αυτή η μέθοδος τρισδιάστατης απεικόνισης έχει πλεονεκτήματα σε σχέσεις με άλλες τέτοιες μεθόδους· για παράδειγμα μπορεί να ανασυνθέσει τρισδιάστατες εικόνες με πλήρη παράλλαξη.

Κατηγορία:Τεχνολογίες προβολής
Κατηγορία:Ολογραφία
Κατηγορία:Τρισδιάστατες απεικονίσεις
Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Καθήμενος με τα χέρια σε στάση λατρείας (ιερογλυφική γραφή)

thumb|right|250px|Όστρακο με απεικόνιση καθήμενου με τα χέρια σε στάση λατρείας
Ο **καθήμενος με τα χέρια σε στάση λατρείας** είναι εικονιστικό σύμβολο της αρχαίας Αιγυπτιακής γλώσσας. Είναι από τα αρχαιότατα ιερογλυφικά και συναντάται στα κείμενα παλαιότατων δυναστειών. Συναντάται σε διάφορες παραλλαγές που απεικονίζουν άνδρα, γυναίκα, άνθρωπο, ή ομάδες ανθρώπων με τα χέρια υψωμένα σε στάση λατρείας. Ως έκφραση καλύπτει ένα μεγάλο εύρος ανθρώπινων χαρακτηριστικών και συναισθημάτων. 

## Πηγές

*Budge.  *An Egyptian Hieroglyphic Dictionary,* E.A.Wallace Budge, (Dover Publications), c 1978, (c 1920), Dover edition, 1978. (In two volumes) (softcover, ISBN 0-486-23615-3)

 
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη
Αιχμάλωτος (ιερογλυφική γραφή)

thumb|right|250px|Σύμπλεγμα αιχμάλωτων.
Ο **αιχμάλωτος** είναι εικονιστικό σύμβολο της αρχαίας Αιγυπτιακής γλώσσας. Πιθανώς να ενσωματώθηκε στην αρχαία Αιγυπτιακή γλώσσα από κάποια απεικόνιση της προδυναστειακής Αιγύπτου. Τα πρόσωπα που απεικονίζονται είναι επαναστάτες από πόλεις και επαρχίες, και ξένοι αιχμάλωτοι πολέμου. Ένα από τα αρχαιότερα δείγματα ιερογλυφικής απεικόνισης αιχμαλώτου συναντάμε στην Παλέτα του πεδίου της μάχης από την προδυναστειακή εποχή της αρχαίας Αιγύπτου. 

## Πηγές

*Budge.  *The Rosetta Stone,* E.A.Wallace Budge, (Dover Publications), c 1929, Dover edition(unabridged), 1989. (softcover, ISBN 0-486-26163-8)
*Rohl, 1995.  *Pharaohs and Kings: A Biblical Quest,* Rohl, David M., c 1995, Crown Publishers, Inc., (softcover, ISBN 0-609-80130-9)

Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή γραμματεία
Μεντόσα

Η **Μεντόσα** (ισπ. *Mendoza*) είναι μια πόλη της δυτικής Αργεντινής και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Η πόλη βρίσκεται στις πλαγιές του Πιεμόντε των Άνδεων και καταλαμβάνει 57 χλμ² ενώ ολόκληρη  η μητροπολιτική περιοχή, γνωστή ως Μεγάλη Μεντόσα (Gran Mendoza), εκτείνεται σε 168 χλμ².

Η απογραφή του  **INDEC** (Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Απογραφής) το 2010 ανέγραψε 114.822 κατοίκους όσον αφορά τον δήμο της Μεντόσα οι οποίοι αθροιζόμενοι στους 848.660 κατοίκους της Μεγάλη Μεντόσα,  σύμφωνα με παλαιότερη απογραφή του 2001,  την καθιστούν τον τέταρτο μεγαλύτερο οικισμό της χώρας. Ο δήμος,  αποτελείται εξ ολοκλήρου από την  εδαφική έκταση που ήταν παλαιότερα γνωστή ως **Πρωτεύουσα-Διαμέρισμα (Μεντόσα)** - **Departamento Capital (Mendoza)**.

Στον δήμο της Μεντόσα η τάση  εξέλιξης του πληθυσμού είναι σχεδόν ουδέτερη  γιατί δεν υπάρχει διαθέσιμος χώρος για την κατασκευή νέων κατοικιών. Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται από το γεγονός ότι πολλές πλούσιες οικογένειες επιλέγουν να ζουν  εκτός κέντρου της πόλης , αυξάνοντας τον πληθυσμό του  πολεοδομικού συγκροτήματος της Μεγάλης Μεντόσα.

Το σχέδιο της σημερινής πόλης προέκυψε από μια νέα ρύθμιση που έγινε το 1863, μετά τον σεισμό του 1861, από τον Γάλλο μηχανικό Χούλιο Χερόνιμο Μπαλοφέ (Julio Gerónimo Balloffet) και συνίσταται στη στρατηγική επιλογή κατασκευής ενός κεντρικού πολεοδομικού τετραγώνου που περιβάλλεται από αλλα τέσσερα μικρότερα.

Η οικονομική δραστηριότητα συνδέεται με τη βιομηχανία (παραγωγή κρασιού, τροφίμων και ποτών) και την εξόρυξη και διύλιση πετρελαίου. Είναι επίσης σημαντικό τουριστικό και πανεπιστημιακό κέντρο.

## Κλίμα
Η Μεντόσα έχει κλίμα ξηρό με ηπειρωτικά χαρακτηριστικά και ελάχιστες βροχοπτώσεις. Το καλοκαίρι είναι ζεστό και υγρό, και η μέση θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη των 25 °C. Ο χειμώνας είναι ψυχρός και ξηρός, με μέσες θερμοκρασίες κάτω από 8 °C, περιστασιακούς παγετούς κατά τη νύχτα και μικρές βροχοπτώσεις. Το χιόνι και το χιονόνερο είναι σπάνια, συνήθως συμβαίνουν μία φορά το χρόνο, αλλά με μικρή ένταση στις υψηλότερες περιοχές της πόλης. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 2007, χιόνισε 6 φορές στην καρδιά της πόλης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Audio slideshow: Mendoza City, Argentina- An earthquake hotspot. Travel writer Christabelle Dilks discusses how earthquakes have shaped the city of Mendoza. *[[Royal Geographical Society#Hidden Journeys|Royal Geographical Society's Hidden Journeys project]]*
* Universidad Nacional de Cuyo
* (Spanish) Municipality of Mendoza Official website
* (Spanish) Tourism office
*

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Cido Arena

Η **Cido Arena** είναι το μεγαλύτερο κλειστό στάδιο στο Πανεβεζίς της Λιθουνίας. Συνήθως φιλοξενεί αγώνες ποδηλασίας αφού διαθέτει μία πίστα 250 μέτρων, καθώς επίσης αγώνες μπάσκετ και συναυλίες. Άνοιξε στις 24 Οκτωβρίου 2008 και έχει χωρητικότητα 5.656 ατόμων. Σ'αυτό το στάδιο έγιναν οι αγώνες του 1ου Ομίλου του Ευρωμπάσκετ 2011.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του γηπέδου - *(Αγγλικά)*

Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στη Λιθουανία
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2011
Οξείδιο του αζώτου

Γενικά με τον όρο **οξείδιο του αζώτου** ονομάζεται οποιαδήποτε χημική ένωση στο μόριο της οποίας συνυπάρχουν άτομα δύο μόνο στοιχείων: αζώτου (Ν), και οξυγόνου (Ο). 
Σημειώνεται ότι η άμεση σύνδεση των στοιχείων αυτών στη δημιουργία οξειδίου γίνεται μόνο με την επίδραση ηλεκτρικής ενέργειας.

Περισσότερο γνωστά οξείδια του αζώτου είναι οι ακόλουθες χημικές ενώσεις:
* Υποξείδιο του αζώτου ή οξείδιο του μονοσθενούς αζώτου Ν2Ο
* Μονοξείδιο του αζώτου ή οξείδιο δισθενούς αζώτου, ΝΟ
* Διοξείδιο του αζώτου ή οξείδιο τετρασθενούς αζώτου ΝΟ2
* Νιτροσυλαζίδιο, οξείδιο του μονοσθενούς αζώτου + διατομικό άζωτο Ν4Ο
* Τριοξείδιο του αζώτου, οξείδιο δισθενούς και τετρασθενούς αζώτου, Ν2Ο3
* Τετροξείδιο του αζώτου, οξείδιο του τετρασθενούς αζώτου, Ν2Ο4
* Πεντοξείδιο του αζώτου, οξείδιο του πεντασθενούς αζώτου, Ν2Ο5
* Τρινιτραμίδιο Ν(ΝΟ2)3

Ειδικότερα το μείγμα ΝΟ και ΝΟ2 που απαντάται στην ατμόσφαιρα αναφέρεται ως οξείδια του αζώτου (NOx).
Πρόδρομος Τρικάλων

Ο **Πρόδρομος**  είναι οικισμός του Δήμου Τρικκαίων, στην  Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων, που βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων και έχει πληθυσμό 472 κατοίκους, κατά την Ελληνική απογραφή 2011. Βρίσκεται σε μια τοποθεσία με πολλά πλατάνια και νερά.

## Ιστορία
Το χωριό δημιουργήθηκε από χτίστες της Ηπείρου, που εγκαταστάθηκαν στη σημερινή θέση του οικισμού κατά τον 16ο αιώνα για να εργαστούν στην ευρύτερη περιοχή. Ένα χιλιόμετρο νοτίως του οικισμού σώζονται τα ερείπια αρχαίου κάστρου. Σώζεται ακόμη το παλιό γυναικείο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη και ο «Τούρνος» (νερόμυλος). Κοντά στο χωριό βρίσκεται ο βιότοπος της Μπαλτίστας, ένα πλατανόδασος που φιλοξενεί πολλά είδη ζώων και πουλιών, μεταξύ των οποίων φασιανούς και πετροπέρδικες. Μέσα στο δάσος υπάρχει η ομώνυμη πηγή. Άλλη πηγή είναι του Μαϊδανού. Το χωριό διατρέχει το ρέμα της Καζανούς.

## Εορτές
Την Πρωτομαγιά στη Μεγάλη Βρύση τηρείται το έθιμο του Κλήδονα.

Το διήμερο 28 και 29 Αυγούστου ο Πρόδρομος πανηγυρίζει και προσελκύει πλήθος επισκεπτών από όλα τα Τρίκαλα και τη Θεσσαλία, καθώς στα ριζά του Κόζιακα βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Στις 28 του μήνα πραγματοποιείται εσπερινός στον Αϊ Γιάννη στον Πρόδρομο και μετά ακολουθεί το παραδοσιακό πανηγύρι.

## Πηγές
* 3kala.gr - 5η διαδρομή, Πρόδρομος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Θάψακος

Η **Θάψακος**, γνωστή και ως *Αμφίπολις*, ήταν αρχαία πόλη της Συρίας, η οποία επανιδρύθηκε ως ελληνιστική αποικία.

Η κτίση της αποικίας αποδίδεται στον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα, ο οποίος μετέφερε εκεί αποίκους από την Αμφίπολη της Μακεδονίας. Οι Μακεδόνες άποικοι εγκαταστάθηκαν στην παλαιότερη και με μακρόβια ιστορία πόλη Θάψακο, δίνοντάς της το όνομα της γενέτειράς τους. Η μακεδονική ονομασία δεν επικράτησε για πολύ.  

Οι Σύροι την έλεγαν και Τούρμεδα. Δεν αποκλείεται η πόλη να είχε μετονομαστεί στους ρωμαϊκούς χρόνους σε *Αθίς* και στους βυζαντινούς σε *Νεοκαισάρεια*. 

Η τοποθεσία της πόλεως ακόμη αμφισβητείται, πιθανώς ταυτίζεται με τη σημερινή Ντιμπσί Φαράζ της περιφέρειας Χαλεπίου της Συρίας.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Getzel M. Cohen, *The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa*.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Alytus Arena

Η **Alytus Arena** είναι ένα κλειστό στάδιο, που βρίσκεται στο Αλύτους της Λιθουανίας. Εγκαινιάστηκε το 1981. Η ανοικοδόμησή του ξεκίνησε το 2009 και ολοκληρώθηκε στα τέλη του 2010. Το στάδιο άνοιξε επίσημα στις 12 Φεβρουαρίου 2011 και έχει χωρητικότητα 5.500 ατόμων. Το στάδιο φιλοξένησε τα παιχνίδια του 3ου Ομίλου του Ευρωμπάσκετ 2011 από 31 Αυγούστου έως 5 Σεπτεμβρίου 2011.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για το γήπεδο - *(Αγγλικά)*

Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στη Λιθουανία
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2011
Βραβεία Nebula

μικρογραφία|Το βραβείο Nebula στα χέρια του William Ledbetter που πήρε το βραβείο για την Καλύτερη μικρή νουβέλα το 2017
Τα ***Βραβεία Nebula*** απονέμονται ετησίως από τη μη κερδοσκοπική οργάνωση *Science Fiction and Fantasy Writers of America* (SFWA) στο καλύτερο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας/φαντασίας που εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κατά τη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς. Δεν υπάρχει χρηματικό έπαθλο που να σχετίζεται με το βραβείο. Αντίθετα στον νικητή απονέμεται μια διαφανής κατασκευή, η οποία περιέχει ένα ενσωματωμένο σπειροειδές νεφέλωμα με γκλίτερ και πολύτιμους λίθους κομμένους με τέτοιο τρόπο, ώστε να μοιάζουν με πλανήτες.

## Κατηγορίες βραβείων
Το *Βραβείο Nebula* απονέμεται σε τέσερις διαφορετικές κατηγορίες: *[[Μυθιστόρημα]]*, *[[Νουβέλα]]*, *[[Νovelette]]* και *[[Διήγημα]]*. Από το 1973 έως το 1977 και ξανά από το 1999 έως το 2008, απονέμονταν επιπλέον και ένα βραβείο σεναρίου, αλλά το 2009 αντικαταστάθηκε από το βραβείο Bradbury. Οι κατηγορίες αυτές καθορίζονται από τον αριθμό των λέξεων, ως εξής:
* **Μυθιστόρημα:** 40.000 λέξεις ή περισσότερο
* **Νουβέλα:** τουλάχιστον 17.500 λέξεις αλλά κάτω από 40,000 λέξεις
* **Novelette:** τουλάχιστον 7.500 λέξεις αλλά κάτω από 17.500 λέξεις
* **Διήγημα:** 7.500 λέξεις

## Επιλεξιμότητα
Ξεκινώντας από το 2009, τα *Βραβεία Nebula* θα μετακινηθούν σε ένα πρότυπο σύστημα επιλεξιμότητας, σύμφωνα με το ημερολογιακό έτος. Έργα που εκδόθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους μπορούν να είναι υποψήφια, ακόμη κι αν έχουν ήδη δημοσιευθεί σε άλλο μέρος.

Τα μέλη του SFWA μπορούν να προτείνουν έργα προς ανάγνωση κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Από τις 15 Νοεμβρίου έως τις 15 Φεβρουαρίου του επόμενου χρόνου, τα μέλη του SFWA μπορούν να προτείνουν έως και πέντε έργα για κάθε κατηγορία. Οι κορυφαίες έξι υποψηφιότητες εμφανίζονται στην τελική ψηφοφορία. Η ψηφοφορία διεξάγεται από τις 20 Φεβρουαρίου έως τις 30 Μαρτίου. Ο αριθμός των υποψηφιοτήτων χρησιμοποιείται για να καθορίσει τον νικητή σε περίπτωση ισοψηφίας. Αν ακόμη υπάρχει ισοπαλία, η ισοπαλία ισχύει και τότε και τα δύο έργα λαμβάνουν το βραβείο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα των Βραβείων Nebula
* 
* Αποσπάσματα και συνόψεις των υποψήφιων και νικητήριων μυθιστορημάτων
* Εικόνα του Solstice Award
* YouTube βίντεο της αποδοχής του βραβείου Bradbury από τον Joss Whedon το 2009
* Εικόνα του βραβείου Bradbury

Κατηγορία:Επιστημονική φαντασία
Nebula
Φιοντόρ Μπρούνι

Ο **Φιοντόρ Αντόνοβιτς Μπρούνι** (*Fëdor Antonovič Bruni*, ρωσική γλώσσα: *Фёдор Анто́нович Бру́ни*, 10 Ιουνίου 1799 - 30 Αυγούστου 1875) ήταν Ιταλός ζωγράφος με ρωσική υπηκοότητα.

## Βιογραφία
thumb|left|200px|Αυτοπροσωπογραφία του Φιοντόρ Μπρούνι (περ. 1810, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη).
thumb|right|300px|"Βακχίς που δίνει κρασί στον Έρωτα" (1828, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη).
Ο Μπρούνι γεννήθηκε στο Μιλάνο της Ιταλίας. Ο πατέρας του Αντόνιο Μπρούνι (Antonio Bruni, 1767 – 1825) ήταν ζωγράφος και γλύπτης. Το 1807, η οικογένειά του μετακόμισε στη Ρωσία. Σπούδασε στην Ακαδημία Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης, από όπου αποφοίτησε το 1818. Το 1820, μετά από πρόσκληση της πριγκίπισσας Ζινάιντα Βολκόνσκαγια, συγγραφέα και προστάτιδα των τεχνών, πήγε στην Ιταλία, όπου συμπλήρωσε τις σπουδές του, χωρίς να πάψει να ζωγραφίζει.

Μετά την επιστροφή του στην Αγία Πετρούπολη το 1836, ο Μπρούνι διορίστηκε καθηγητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Το 1838 επέστρεψε στην Ιταλία, όπου συνέχισε να εργάζεται στο μεγάλο πίνακά του «Ο χάλκινος όφις». Το 1855, ο Μπρούνι έγινε πρύτανης στην Ακαδημία Καλών Τεχνών και σταδιακά έπαψε να ζωγραφίζει. Το 1871 αποχώρησε από την Ακαδημία και έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε πλήρη απομόνωση. 
 
## Καλλιτεχνική δημιουργία

Το έργο του Μπρούνι, με το οποίο γνώρισε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του, ήταν «Ο θάνατος της Καμίλλης, αδελφής των Ορατίων» (1824, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη), που ακολουθεί την κλασικιστική παράδοση, αλλά με εμφανή στοιχεία ρομαντισμού. Ρομαντικά στοιχεία εμφανίζονται και στους πίνακές του «Πορτρέτο της πριγκίπισσας Ζινάιντα Βολκόνσκαγια με ενδυμασία του Ταγκρέδου» (1820 -22) και «Βακχίς που δίνει κρασί στον Έρωτα» (1828), που βρίσκονται και οι δύο στο Ρωσικό Μουσείο της Αγίας Πετρούπολης. 

Το 1837, ο Μπρούνι φιλοτέχνησε τον πίνακα «Ο Αλέξανδρος Πούσκιν στο φέρετρό του», το οποίο αναπαράχθηκε σε πολλαπλές λιθογραφίες και έγινε ευρύτατα προσφιλές στην Αγία Πετρούπολη. Το πολυπρόσωπο ακαδημαϊκής τεχνοτροπίας και βιβλικής έμπνευσης έργο του «Ο χάλκινος όφις» (1826 – 1841, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη), που είχε αρχίσει να φιλοτεχνεί κατά την παραμονή του στη Ρώμη, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους πίνακες, με διαστάσεις 565 Χ 852 εκατοστά, που φιλοτεχνήθηκε στο πρώτο μισό του ΙΘ΄ αιώνα. 
     
Ο Μπρούνι ανέλαβε να φιλοτεχνήσει και τις τοιχογραφίες στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ισαάκ στην Αγία Πετρούπολη, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει το περίφημο «Όραμα του Αγίου Ιεζεκιήλ». 

## Πηγές
* «The Russian Museum (A pictorial Guide) », p. 62 & 65, Palace Editions, Αγία Πετρούπολη, 2005.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Fyodor Bruni at the Olga’s Gallery

Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι
Αλέκος Αλέκου

Ο **Αλέκος Αλέκου** είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού και τη φετινή περίοδο αγωνίζεται στη ΦΚ Τζαζ.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Άρη Λεμεσού. Την περίοδο 2006-07 δόθηκε δανεικός στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Τις επόμενες χρονιές αγωνίστηκε στον Εθνικό Άχνας, στον Άρη Λεμεσού, στον ΑΠΟΠ Κινύρα Πέγειας και στην ΑΕΚ Λάρνακας. Χρίστηκε διεθνής 4 φορές με την Εθνική Κύπρου.
 
## Πηγές

* Player profile

Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Άχνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΠ Κινύρα Πέγειας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σόπρονι ΒΣΕ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τζαζ
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Αλέξανδρος - Κωνσταντίνος Βούλτζος

Ο **Αλέξανδρος - Κωνσταντίνος Βούλτζος** (1914 - 16 Ιανουαρίου 1982) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού και πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 1914 και ήταν γιος του Ιωάννη Βούλτζου και της Ασπασίας Ρώμα, κόρη του βουλευτή και υπουργού Αλέξανδρου Ρώμα. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά οικογένεια της Ζακύνθου ενώ από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από τις οικογένειες Ρώμα και Ζωγράφου. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και ακολούθησε σταδιοδρομία αξιωματικού στο Βασιλικό Ναυτικό ειδικευόμενος στα ραντάρ. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων με τον βαθμό του σημαιοφόρου το 1935. Το 1939 έγινε ανθυποπλοίαρχος, το 1942 υποπλοίαρχος και το 1949 πλωτάρχης. Την περίοδο 1947 - 1949 διετέλεσε διευθυντής Σπουδών στη Σχολή Πολέμου. Παραιτήθηκε το 1950 για να θέσει υποψηφιότητα με το «Νέον Κόμμα» του Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη, με το οποίο και εξελέγη βουλευτής Ζακύνθου. Αν και έθεσε υποψηφιότητα και σε επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις δεν επανεξελέγη βουλευτής. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας.

Ασχολήθηκε με τους αγώνες αυτοκινήτων και με τα αεροπλάνα διατελώντας γραμματέας του Αγωνιστικού Τμήματος της ΕΛΠΑ (1956 - 1960) ενώ ήταν και ιδρυτικό μέλος της Αερολέσχης της Ελλάδος. Υπήρξε μέλος της τεκτονικής στοάς “Αστήρ της Ανατολής” στη Ζάκυνθο και ευεργέτης του *Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων*.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1982 και ενταφιάστηκε στη Ζάκυνθο. Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Φιλίνη, με την οποία χώρισε, και δεν είχε παιδιά.

## Αναφορές
 

Βουλτζος Αλεξανδρος
Βουλτζος Αλεξανδρος
Βουλτζος Αλεξανδρος
Β
Βουλτζος Αλεξανδρος
Κατηγορία:Οικογένεια Ζωγράφου
Ιωάννης Βούλτζος

Ο **Ιωάννης Βούλτζος** (1890 - 1945) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Βούλτζου και της Ελένης Πάϊκου και καταγόταν από παλιά οικογένεια της Ζακύνθου Υπήρξε βουλευτής Ζακύνθου. στην Κ'  Περίοδο, από τις 31 Μαΐου ως 29 Οκτωβρίου 1915 και από τις 12 Ιουλίου 1917 ως 10 Σεπτεμβρίου 1920.

Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Αλεξάνδρου Ρώμα και είχε έναν γιο, τον Αλέξανδρο - Κωνσταντίνου Βούλτζο.

## Αναφορές
 

Κατηγορία:Βουλευτές Ζακύνθου
Αθανάσιος Καψάλης

Ο **Αθανάσιος Καψάλης** (1904 - Σεπτέμβριος 1981) ήταν Έλληνας πολιτικός και βιομήχανος.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο  και ήταν γιος του Σπύρου Καψάλη και της Αλεξάνδρας Παπαστράτου, αδερφής των ιδρυτών της καπνοβιομηχανίας Παπαστράτου. Σπούδασε στην Ελβετία οικονομικές επιστήμες και εργάστηκε στην οικογενειακή επιχείρηση, της οποίας και ανέλαβε τη διεύθυνση. Εκτός από τις επιχειρήσεις, ασχολήθηκε και με την πολιτική εκλεγόμενος το 1945 βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα. Προσχώρησε στο Νέον Κόμμα του Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη, του οποίου και υπήρξε στενός φίλος, και το 1952 εξελέγη βουλευτής με τον Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου. Αποχώρησε από τον "Συναγερμό" μαζί με τον Μαρκεζίνη και επανεξελέγη βουλευτής με το κόμμα του τελευταίου. 

Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας ανέλαβε υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη, υπουργός Εμπορίου (1952 - 1953), αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού (1953 - 1954 και υπουργός Συντονισμού (1954) στην κυβέρνηση Παπάγου καθώς και υπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη.
## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες βιομήχανοι
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συντονισμού και Προγραμματισμού
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κ
Κατηγορία:Οικογένεια Παπαστράτου
Σπύρος Ζουρνατζής

Ο **Σπύρος Ζουρνατζής** (Σοφάδες, 7 Οκτωβρίου 1935 - Αθήνα, 13 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Έλληνας πολιτικός και δημοσιογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στους Σοφάδες Θεσσαλίας και είναι γιος του Βασίλη Ζουρνατζή. Σπούδασε νομικές και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία διατελώντας διευθυντής του πολιτικού περιοδικού "Προοπτική" την περίοδο 1960 - 1967 ενώ αρθρογραφούσε και στην Εστία από το 1974 έως το 1997. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ. Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος του εθνικιστικού κόμματος ΕΠΕΝ, με το οποίο και εξελέγη ευρωβουλευτής το 1989.

Απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 2022.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ
Ζ
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΝ
Ιωάννης Κούλης

Ο **Ιωάννης Κούλης** (1910 - 1977) ήταν Έλληνας νομικός.

## Βιογραφικά στοixεία

Γεννήθηκε sτα Λαγκάδια Γορτυνίας και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ. Το 1943 αναγορεύθηκε διδάκτωρ οικονομικών του πανεπιστημίου του Μονάχου. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1949 υφηγητής νομικής, το 1955 έκτακτος καθηγητής και το 1959 τακτικός καθηγητής Δημόσιας Οικονομίας και Δημοσιονομικής Νομοθεσίας. Υπήρξε επίσης επισκέπτης καθηγητής στα πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης, Βόννης και Μονάχου. Την περίοδο 1968 - 1969 διετέλεσε κοσμήτορας της Νομικής Σχολής Αθηνών ενώ την περίοδο 1934 - 1940 γραμματέας του Ανωτάτου Οικονομικού Συμβουλίου.

Στις κυβερνήσεις Παπαδόπουλου και Μαρκεζίνη διετέλεσε υπουργός Οικονομικών (1971 - 1973). Για τη δράση του αυτή τιμωρήθηκε από το Ειδικό Πειθαρχικό Συμβούλιο με οριστική απόλυση από τα ακαδημαϊκά του καθήκοντα (1975).

Απεβίωσε το 1977. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Υπουργοί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974)
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Διοσκορίδης (επιγραμματοποιός)

Ο **Διοσκορίδης** ή **Διοσκουρίδης** (3ος αι. π.Χ.) ήταν ο τελευταίος από τους μεγάλους επιγραμματοποιούς των Αλεξανδρινών χρόνων. Ως πιθανός τόπος καταγωγής του αναφέρεται η Ισσός. Ήταν μιμητής του Ασκληπιάδη και τα ποιήματά του είχαν τα πιο διαφορετικά θέματα. Ηρωϊκά, ερωτικά (από τα τολμηρότερα της Παλατινής Ανθολογίας), αφιερωμένα σε ποιητές, παιδεραστικά, και άλλα που μιλούσαν για απλούς ανθρώπους. Σαράντα από αυτά βρίσκονται συγκεντρωμένα στην Παλατινή Ανθολογία παρμένα από τον Στέφανο του Μελέαγρου.

## Πηγές
*Σίμος Μενάρδος, *Στέφανος*, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 117.
*Βασίλης Λαζανάς, *Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της*, Αθήνα, 1971, σ. 138.
*Κωνσταντίνος Τρυπάνης, *Η Αλεξανδρινή ποίηση*, Αθήνα, 1943, τ. Α΄, σ. 228-229.
*Peter Jay, The Greek Anthology, ed. Allen Lane, 1973, p. 115.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Μούσα Παιδική
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Ενώς

Ο **Ενώς** (Εβραϊκά: **אֱנוֹשׁ**), ήταν βιβλικός πατριάρχης πριν από τον κατακλυσμό, γιος του Σηθ και τρίτος κατά σειρά στο γενεαλογικό δέντρο από τον Αδάμ μέχρι τον Ιησού Χριστό. Γεννήθηκε όταν ο Σηθ ήταν 205 χρονών και έζησε 715 χρόνια κατά τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα. Έγινε επίσης πατέρας του Καϊνάν (γιος του Ενώς) όταν ήταν 190 χρονών, πάλι σύμφωνα με την Μετάφραση των Εβδομήκοντα.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τον **Ενώς** ως άγιο και εορτάζει τη μνήμη του την Κυριακή των Προπατόρων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Αριστείδης Έσσλιν

200px|right|thumb|Ο Σταυρός των Ιπποτών του Βασιλικού Τάγματος
Ο **Αριστείδης Έσσλιν** (*Aristeides Emanuel Bathasar von Hößlin*), 1839-1904, ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός βαυαρικής καταγωγής.

Γεννήθηκε στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου 1839 και σπούδασε πολιτικός μηχανικός. 
Απεβίωσε στη Λάρισα στις 27 Νοεμβρίου 1904.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Ιουλίου Έσσλιν, τραπεζίτη - μεγαλέμπορου, και της Χριστίνας Χατζηαποστόλου, κόρης Έλληνα προξένου στην Σμύρνη. Είχε δύο μικρότερα αδέλφια, τον έγκριτο νομικό και πολιτικό Κωνσταντίνο Έσσλιν και τον Φερδινάνδο Έσσλιν που θυσιάστηκε το 1866 για την απελευθέρωση της Κρήτης.

Νυμφεύθηκε το 1871 την Μαρία Νοταρά, εγγονή του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Η Μαρία Νοταρά καταγόταν από την αρχοντική οικογένεια των Νοταράδων με ρίζες στο Βυζάντιο. Ήταν κόρη του Ανδρέα Νοταρά, υπασπιστή του βασιλιά Όθωνα, υπουργού και βουλευτού Κορινθίας και της Πηνελόπης Καραϊσκάκη. Ο Αριστείδης Έσσλιν μαζί με την Μαρία Νοταρά απέκτησαν 8 παιδιά, από το πρώτο τους γιο τον γεωπόνο και μεγαλοκτηματία Φλαμπουρίτσας Τρικάλων Γουλιέλμο Έσσλιν που γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1872 κατάγονται όλοι οι εν ζωή Έσσλιν στην Αθήνα. Το 1880 γεννήθηκε ο Όθωνας Έσσλιν, ο μικρότερος της οικογενείας, που αφιέρωσε τη ζωή του στον Μακεδονικό Αγώνα. Ο οπλαρχηγός Όθωνας Έσσλιν κατατάχθηκε στο σώμα του Δ. Παπαβίερου που συστάθηκε την άνοιξη του 1907.

## Έργα του
Ο Αριστείδης Έσσλιν εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός, κατασκεύασε το λιμάνι του Βόλου, το νομαρχιακό κτήριο της Ερμούπολης Σύρου και πολλά άλλα κτήρια στην Αθήνα μεταξύ των οποίων και της οικογένειας Μπενάκη. Τιμήθηκε από τον Βασιλιά των Ελλήνων Γεώργιο Α' για την μακρά και επιτυχημένη υπηρεσία του με τον Αργυρό Σταυρό του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος.

## Αναφορές



Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί μηχανικοί
Αριστειδης
Κατηγορία:Οικογένεια Ίσκου
Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Παναγία Ντινιούς

Η **Παναγία Ντινιούς** είναι μικρό εκκλησάκι στη Βόρειο Εύβοια, κοντά στην Ιστιαία, όπου υπάρχει θαυματουργή εικόνα της Παναγίας.

## Ονομασία
Για το όνομα υπάρχουν δύο κύριες εκδοχές.

Η πρώτη σχετίζεται με την ιστορία της εικόνας, όπου σύμφωνα με την παράδοση Τούρκος Οθωμανός στρατιώτης την περίοδο της Τουρκοκρατίας πυροβόλησε την εικόνα, στην προσπάθειά του να σκοτώσει κάποιο κυνηγημένο Έλληνα που κρύφτηκε καταφεύγοντας πίσω από αυτήν. Σύμφωνα με την παράδοση, η θαυματουργή εικόνα «επέστρεψε» τη σφαίρα στον αλλόθρησκο στρατιώτη και τον σκότωσε. Η εκδοχή αυτή ενισχύεται από την ύπαρξη του σημείου της βολής του πυροβόλου όπλου του Τούρκου στο πρόσωπο της Παναγίας και ειδικότερα στο μέτωπο. Η «επιστροφή» της σφαίρας έδωσε το όνομα στην Παναγία που ονομάστηκε Παναγία Ντινιούς ή Ντονιούς από την τουρκική λέξη *”Donus”* που σημαίνει «επιστροφή» (δηλαδή Παναγία της επιστροφής).

Η δεύτερη εκδοχή, εξίσου σημαντική, που όμως δεν φαίνεται να επικράτησε, αποδίδει με κάποια φωνητική παρήχηση ή παράφραση αλλοιωμένη την τοπική ιδιομορφία του χώρου, επειδή λίγα μέτρα από τη εκκλησία υπάρχει ένα ρέμα με νερά από τοπικές πηγές που λέγεται , μέχρι σήμερα, *δινιόρεμα*. Έτσι, η Παναγία Ντινιούς, ορισμένοι μάλιστα την αποκαλούν ακόμα και σήμερα  Παναγία Δινιούς, οφείλει την προσωνυμία της από τη θέση της κοντά στο δινιόρεμα.

## Ιστορία
Στην εικόνα υπάρχει η επιγραφή «Παναγία η Ελεούσα». Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η εικόνα μπορεί να έχει αγιογραφηθεί ακόμα και τον 11ο αιώνα ή να είναι λίγο μεταγενέστερη (μεταξύ του 14ου ή 16ου αιώνα), αλλά «ξαναφιλοτεχνημένη» πάνω σε προηγούμενη εικόνα, που ανάγεται στον 10ο ή 11ο αιώνα. 

Η ιστορία της δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί.

Η εκκλησία, αρχικά αφιερωμένη στην Αγία Αικατερίνη όμως άγνωστο πότε ακριβώς. Το 1951 γκρεμίστηκε και στη θέση της χτίστηκε η τωρινή εκκλησία τη δεκαετία του '60 σε ιδιωτική έκταση, που ανάγεται στα χρόνια της ύστερης τουρκοκρατίας, ενώ βρίσκεται κοντά στην περιοχή Κεφαλές, που έχει πλούσιο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. 

Η εικόνα συντηρήθηκε το 1972 από τον αγιογράφο Νίκο Κάϊλα στην Αθήνα. Θυμίζει έντονα μακεδονική τεχνοτροπία με ευρεία φόρμα, σκληρή πτυχολογία και ελαφρά διακοσμητική διάθεση.

Το πρόσωπο της Παναγίας δεν είναι το αρχικό αλλά το δεύτερο και μάλλον υπήρχε και τρίτο πρόσωπο από κάλυμμα με τσίγκο το οποίο έχει αφαιρεθεί. Το αρχικό καταστράφηκε είτε από άγνοια των χριστιανών που προσπαθούσαν να αποκτήσουν ένα κομματάκι της Εικόνας για φυλαχτό, είτε από το γυάλισμα του καλύμματος κατά το οποίο χρησιμοποιούσαν σόδα ή στάχτη κτλ.

Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζει στις 23 Αυγούστου (ημέρα απόδοσης της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου). Στην πανήγυρη συρρέουν πολλοί επισκέπτες, ενώ η εικόνα έχει πληθώρα αφιερωμάτων.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
* ΚΑΛΕΜΗ ΑΛΕΞ.: *Οι Μονές και τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Εύβοιας*,εκδ.ΚΙΝΗΤΡΟ,2002.
* ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΦΩΤΙΟΥ: *Παναγία Ντινιούς - Η Οδηγήτρια των Χριστιανών*

Κατηγορία:Εκκλησίες
Νικόλαος Μομφερράτος

Ο **Νικόλαος Μομφερράτος** (28 Φεβρουαρίου 1924 - 21 Φεβρουαρίου 1985) ήταν Έλληνας εκδότης και τραπεζίτης, στενός φίλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες του κεντροδεξιού Τύπου και από τα πιο γνωστά θύματα της οργάνωσης 17 Νοέμβρη.
    
## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Γεωργίου Μομφερράτου και της Ελένης Σκουμπουρδή. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από τις παλιές οικογένειες Πατρινού, Βούλγαρη και Κουντουριώτη. Συγκεκριμένα ήταν δισέγγονος του Δημητρίου Πατρινού, δημάρχου Πατρέων, βουλευτή και υπουργού, τρισέγγονος του Δημητρίου Βούλγαρη, πρωθυπουργού, και τετρασέγγονος του Λάζαρου Κουντουριώτη, γερουσιαστή και πλοιοκτήτη. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας υπηρέτησε στη Μακρόνησο, σπούδασε στο London School of Economics και συνεργάσθηκε στενά με τον Κωνσταντίνο Δοξιάδη. 

Υπήρξε Οικονομικός Σύμβουλος του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή (1959-1963) καθώς και υποδιοικητής της Αγροτικής Τράπεζας (1960-1963). Επί χούντας (1973) διετέλεσε υπουργός Βιομηχανίας στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης ήταν εκδότης της εφημερίδας *[[Απογευματινή]]* (1980-1985).

Ο Νικόλαος Μομφερράτος ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο, τον Γιώργο Μομφερράτο, από τον πρώτο του γάμο με τη Σμαράγδα (Εσμέ) Πηλείδη. Διέμενε στο Κολωνάκι.

## Δολοφονία από την 17Ν.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1985 ο Μομφερράτος δολοφονήθηκε ακαριαία με τέσσερις σφαίρες στην καρδιά, στη διασταύρωση των οδών Βουκουρεστίου και Τσακάλωφ στο Κολωνάκι από μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Στην ίδια τρομοκρατική επίθεση τραυματίστηκε θανάσιμα και ο οδηγός του, Παναγιώτης Ρουσέτης.

## Πηγές


Κατηγορία:Οικογένεια Κουντουριώτη
Κατηγορία:Οικογένεια Βούλγαρη
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βιομηχανίας
Μ
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Κατηγορία:Έλληνες θύματα τρομοκρατικών ενεργειών
Κατηγορία:Πολιτικές δολοφονίες
Κατηγορία:Θύματα της Ε.Ο. 17Ν
Δολοφονήστε τον Μακάριο

Το ***Δολοφονήστε τον Μακάριο*** είναι ο τίτλος μίας ελληνικής δραματικής περιπέτειας, σε σκηνοθεσία Παύλου Φιλίππου και Κώστα Δημητρίου, σενάριο Τζόναθαν Ράμπολτ, του 1975, με πρωταγωνιστές τους Λάκη Κομνηνό, Στέλιο Καυκαρίδη, Αντώνη Κατσαρίδη, Νίκο Βασταρδή, Γιάννη Κανδήλα και Κώστα Καραγιώργη.  Η διάρκειά της είναι 95 λεπτά.

## Πλοκή

Ένας Έλληνας δημοσιογράφος, ο Θέμης Γιαννίδης (Λάκης Κομνηνός), πληροφορείται ότι θα γίνει δολοφονική απόπειρα κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974. Αφού κάνει διάφορες προσπάθειες να δημοσιεύσει την πληροφορία στην εφημερίδα που εργάζεται, χωρίς επιτυχία, αποφασίζει να πάει στην Κύπρο.

Εκεί γνωρίζεται με μια Κύπρια κοπέλα, τη Μαίρη (Χριστίνα Κωνσταντινίδου), που έχει αδελφό, τον Αντρέα (Σταύρος Λούρας), που υπηρετεί στην προεδρική φρουρά του Μακαρίου, και τον φέρνουν σε επαφή με τον ίδιο τον Μακάριο. Εκείνος τον διαβεβαιώνει ότι πολλές απόπειρες έχουν γίνει κατά το παρελθόν και δεν εντυπωσιάζεται από την πληροφορία του. Στο μεταξύ, ο Δημήτριος Καμπάκης, που εργάζεται στο Υπουργείο Εσωτερικών και είναι πληροφοριοδότης του Θέμη, θα εξουδετερωθεί από τη Χούντα.

Μετά από μια απόπειρα εξόντωσης του δημοσιογράφου, η προεδρική φρουρά αποφασίζει να βρει στοιχεία στο άντρο της παράνομης οργάνωσης, ενώ ο Θέμης παίρνει μέρος σε μια επιχείρηση εναντίον της ΕΟΚΑ Β', κατά τη διάρκεια της οποίας σκοτώνεται ο Αντρέας. Στη συνέχεια, γίνεται το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου που ανατρέπει τον Μακάριο και ακολουθεί η τουρκική εισβολή στις 20 Ιουλίου 1974. Καθώς η κυβέρνηση που έχει εγκαθιδρύσει ο Νίκος Σαμψών αλλά και η ελληνική χούντα καταρρέουν, το νησί διχοτομείται και ο Θέμης με τη Χριστίνα γίνονται πρόσφυγες.

## Διανομή ρόλων

* Λάκης Κομνηνός ως δημοσιογράφος Θέμης Γιαννίδης**'
* Στέλιος Καυκαρίδης ως Φρανκ
* Χριστίνα Κωνσταντινίδου ως Μαίρη**'
* Κώστας Δημητρίου ως Τουρκοκύπριος ταξιτζής
* Γιώργος Σένιος ως αρχηγός Εφεδρικού Σώματος
* Σταύρος Λούρας ως Αντρέας
* Ανδρέας Μαυρομάτης ως Δημήτριος Ιωαννίδης
* Κώστας Παπαμαρκίδης ως αρχισυντάκτης
* Νίκος Βασταρδής ως Γιώργος
* Κώστας Καραγιώργης ως Δημήτρης Καμπάκης

## Παραγωγή
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 24 Νοεμβρίου 1975 . Στην ταινία εμφανίζεται και ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ο οποίος παρευρέθηκε και στην προβολή της. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικές πηγές
*Σελίδα στο IMDB

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες του 1975
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη
Κατηγορία:Ελληνικές ιστορικές ταινίες
Βίβα Μαρία!

Με την ονομασία,  ιαχή, **Βίβα Μαρία**, (Viva Maria), φέρεται στην ιστορία της Ιταλίας και γενικότερα των επαναστάσεων η μεγάλη λαϊκή εξέγερση των χωρικών της Τοσκάνης, τον Ιούλιο του 1799,  όπου και πέτυχαν την εκδίωξη των Γάλλων κατακτητών από την περιοχή τους.

Η εξέγερση αυτή που είχε ως πρότυπο τη Γαλλική Επανάσταση ξεκίνησε αρχικά ως πορεία διαμαρτυρίας από τους χωρικούς της ευρύτερης περιοχής με σκοπό τον αποκλεισμό των πόλεων που κατέληξε στη κατάληψή τους, με πρώτη πόλη την Αρέτσο, πρωτεύουσα της Τοσκάνης. Την νύκτα μεταξύ της 5ης προς  6η Μαΐου του 1799, υπό την ιαχή "Βίβα Μαρία"[ ξεκίνησαν οι ταραχές όπου τις πρωινές ώρες άρχισε η πυρπόληση της πόλης.  Σε πολλές όμως των περιπτώσεων σημειώθηκαν σφαγές όπως στη Σιένα, πρωτεύουσα ομώνυμης περιοχής, κυρίως κατά Εβραίων (13), αλλά και άλλων πολιτών που θεωρούνταν Ιακωβίνοι.

Τελικά από την εξέγερση αυτή αφενός μεν οι Γάλλοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή μετά από μια μόλις πεντάμηνη διάρκεια κατοχής, (Μάρτιος – Ιούλιος 1799), αφετέρου τόσο οι κληρικοί της υπαίθρου όσο και οι γαιοκτήμονες που αποτελούσαν την αριστοκρατία της περιοχής να ανακτήσουν την προγενέστερη δύναμή τους. Δύο μήνες αργότερα καταλύθηκε  και η Παρθενόπεια Δημοκρατία που είχαν εγκαθιδρύσει οι Γάλλοι. Στη συνέχεια ακολούθησε και η αποκατάσταση του  Βασιλείου των Βουρβόνων της Νάπολης, από τον Φερδινάνδο Α΄ των Δύο Σικελιών.

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τομ.14ος, σελ.178.

Κατηγορία:Τοσκάνη
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας
Κατηγορία:Επαναστάσεις
Εξωχώρι Μεσσηνίας

Το **Εξωχώρι** ή Ξεχώρι είναι χωριό της Μάνης, στο νομό Μεσσηνίας. Ανήκει στο δήμο Δυτικής Μάνης, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο δήμο Λεύκτρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 227 κατοίκους. Μέχρι το 1932 ήταν γνωστό με το όνομα Ανδρουβίστα. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 500 μ. Απέχει 8 χιλιόμετρα από την Καρδαμύλη, έδρα του δήμου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου Γαλλίας

thumb|125px|2013-2016
right|125px|thumb|2004-2013
Το **Πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου Γαλλίας** ή **Μάγκνους Λιγκ** (Γαλλικά: *Championnat de France de hockey sur glace* ή *Ligue Magnus*) αποτελεί την κορυφαία διοργάνωση στη Γαλλία και διοργανώνεται από την Γαλλική Ομοσπονδία Χόκεϊ επί Πάγου (*Fédération Française de Hockey sur Glace (FFHG)*). Ξεκίνησε τη σεζόν 1906-07 και από το 2002 ονομάστηκε σε Μάγκνους Λιγκ προς τιμήν του παγοδρόμου Λούις Μάγκνους. Το πρωτάθλημα κατατάσσεται από την Διεθνή Ομοσπονδία Χόκεϊ επί Πάγου ως το 14ο ισχυρότερο πρωτάθλημα της Ευρώπης  και το επίπεδο του παιχνιδιού θεωρείται γενικά ως μεσαίου επιπέδου. Νικητές του πρωταθλήματος θεωρούνται αυτοί που θα κατακτήσουν το Κύπελλο Μάγκνους με τα την κανονική περίοδο του πρωταθλήματος δηλαδή, ο πρωταθλητής στα πλέι-οφ.

Τους περισσότερους τίτλους κατέχει η ΧΚ Σαμονί η οποία έχει κατακτήσει 30 πρωταθλήματα και ακολουθεί η Ντραγκόν ντε Ρουέν με 11. Το πρωτάθλημα αποτελείται από 14 ομάδες και διαρκεί από τον Σεπτέμβριο μέχρι το Μάρτιο. Την περίοδο 2010-11 πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η Ντραγκόν ντε Ρουέν.

## Πρωταθλήματα

## Σύνολο τίτλων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα της Γαλλικής Ομοσπονδίας Χόκεϊ επί Πάγου 

Γαλλια
Χοκει
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2009-2010

Η **[[Πρωτάθλημα Ελλάδας υδατοσφαίρισης ανδρών|Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών]] 2009–2010** ξεκίνησε στις 30 Οκτωβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 18 Ιουνίου 2010 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Πανιώνιο. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 25η φορά στην ιστορία του και για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, ενώ όπως και την περσινή περίοδο κατέκτησε το πρωτάθλημα νικώντας και στους 27 αγώνες που έδωσε.

## Κανονική Περίοδος
### Βαθμολογία

**Β**= Βαθμοί, **Α**= Αγώνες, **Ν**= Νίκες, **Ι**= Ισοπαλίες, **Η**= Ήττες, **ΓΥ**= Γκολ υπέρ, **ΓΚ**= Γκολ κατά, **ΔΤ**= Διαφορά τερμάτων

### Πίνακας αποτελεσμάτων

## Πλέι οφ
### Προημιτελικοί

### Ημιτελικοί

### Θέσεις 5–6

### Μικρός Τελικός

### Μεγάλος Τελικός

## Τελική κατάταξη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το πρωτάθλημα στο sport.gr
*Το πρωτάθλημα στην επίσημη ιστοσελίδα της ΚΟΕ



2009 2010
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2009
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2010
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2010-2011

Η **[[Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου γυναικών|Α' κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών]] 2010−2011**, ήταν το 19ο πρωτάθλημα στην ιστορία του θεσμού. Αυτή τη σαιζόν άλλαξε ο τρόπος διεξαγωγής του πρωταθλήματος. Έγινε σε μία μόνο φάση, και οι 13 ομάδες που συμμετείχαν αγωνίστηκαν σε έναν ενιαίο όμιλο. Έγιναν δύο γύροι, σύνολο 24 αγώνων για κάθε ομάδα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του ΠΑΟΚ για 6η συνεχή χρονιά, νικώντας μάλιστα και στους 24 αγώνες που έδωσε.

## Τελική Βαθμολογία

## Αποτελέσματα

## Πηγές

*Αποτελέσματα Ιστότοπος epo.gr
*Βαθμολογία Ιστότοπος epo.gr
*Βαθμολογία Ιστότοπος karditsalive.net

Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών