open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνός

Ο **Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνός** (κατά κόσμον **Μηνάς Καρπαθάκης**, Αθήνα, 10 Μαΐου 1959) είναι Έλληνας επίσκοπος και Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Από τον Οκτώβριο του 2009 είναι Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου. Προηγουμένως διατέλεσε Επίσκοπος Διαυλείας (1995-2009) και Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (1990-1998).

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο κατά κόσμον Μηνάς Καρπαθάκης γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάιο του 1959. Φοίτησε στην Πρότυπο Ευαγγελική Σχολή Νέας Σμύρνης. Σπούδασε Νομική (1977-1981) και κατόπιν Θεολογία (1981-1985) στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου για τρία περίπου χρόνια (1982-1985). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος (*master*) στη Νομική.  

Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη την 1η Φεβρουαρίου 1985. Χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Μεγάρων κ. Βαρθολομαίο στις 23 Μαρτίου 1985 και Πρεσβύτερος στις 14 Σεπτεμβρίου 1987 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Σεραφείμ. Υπηρέτησε στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής της οδού Ακαδημίας. Διατέλεσε Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου από το 1985 έως το 1990 και Αρχιγραμματέας από το 1990 έως το 1998.

Στις 25 Ιανουαρίου 1995 εξελέγη βοηθός Επίσκοπος Διαυλείας. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 27 Ιανουαρίου 1995 από τον Μητροπολίτη Δράμας Διονύσιο, με την παρουσία πολλών αρχιερέων.

Στις 12 Οκτωβρίου 2009 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου, και ενθρονίστηκε στο Διδυμότειχο στις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Το 2016 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κρήτης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα Ι.Μ. Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου

Δαμασκηνος
Κατηγορία:Επίσκοποι Διαυλείας
Κατηγορία:Αρχιγραμματείς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Στάδιο Αρτέμιο Φράνκι

Το **Στάντιο Αρτέμιο Φράνκι** είναι γήπεδο στη Φλωρεντία της Ιταλίας και είναι έδρα της Φιορεντίνα.

## Ιστορία

Το γήπεδο εγκαινιάστηκε το 1931 και η αρχική ονομασία ήταν **Κομμουνάλε**. Χτίστηκε από τον Πιερ Λουίτζι Νέρβι και το γήπεδο ήταν ένα από τις καλύτερες κατασκευές της πόλης. Έχει ανακαινιστεί μόνο μία φορά, το 1990 για να είναι έτοιμο στο Μουντιάλ 1990. Το στάδιο χωράει 47.290 θεατές.

## Ρεκόρ

*Η μεγαλύτερη συμμετοχή έγινε στις 25 Νοεμβρίου 1984 σε αγώνα ανάμεσα στη Φιορεντίνα και στην Ίντερ με 58.271 άτομα να βρίσκονται στο γήπεδο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ιταλία
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1960
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Φλωρεντία
Κατηγορία:Φιορεντίνα
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1990
Συμμετοχή της Κύπρου στους Παραολυμπιακούς Αγώνες 2008

Η **[[Κύπρος]]** συμμετείχε στους 13ους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες, που διεξάχθηκαν στο Πεκίνο το 2008 με τέσσερις αθλητές. Την κυπριακή αποστολή αποτελούσαν ο δρομέας Αντώνης Αρέστη, ο σκοπευτής Ευριπίδης Γεωργίου, η κολυμβήτρια και χρυσή παραολυμπιονίκης στην Αθήνα το 2004 Καρολίνα Πελενδρίτου και ο κολυμβητής Ανδρέας Ποταμίτης.

Η Κύπρος πρόσθεσε στη συλλογή των παραολυμπιακών της μεταλλίων συνολικά τέσσερα μετάλλια σε αυτή την κορυφαία παγκόσμια αθλητική διοργάνωση: ένα χρυσό, δύο αργυρά και ένα χάλκινο. Αυτή ήταν η καλύτερη συμμετοχή της Κύπρου σε Παραολυμπιακούς Αγώνες από άποψης επιδόσεων. Στις προηγούμενες πέντε συμμετοχές της σε Παραολυμπιακούς αγώνες, η χώρα είχε κατακτήσει μόνο ένα χρυσό μετάλλιο στην κολύμβηση το 2004.

## Συγκομιδή μεταλλίων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2008
Κατηγορία:Η Κύπρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες
GY

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων **GY** ή **Gy** ή **gy**, μπορεί να αναφέρεται:

## Γεωγραφικοί προσδιορισμοί
*Στη Γουιάνα, χώρα της Νοτίου Αμερικής , κατά ISO 3166-2
**Ως .gy, στον top-level domain κωδικό για τη Γουιάνα στο διαδίκτυο.

## Άλλες χρήσεις
* Στη Γκρέυ (μονάδα) μέτρησης απορρόφησης ενέργειας ως **Gy**
* Στο Κοσμικό έτος (**G**alactic **Y**ear), μονάδα μέτρησης χρόνου.
* Στο Giga year, ίσο με 109 Έτη, ανεπίσημη μονάδα μέτρησης.
* Στο Δολάριο Γουιάνας ως **GY$**
* Στις Αερογραμμές της Γκαμπόν (Gabon Airlines), κατά IATA
Άντις Μερσέντες

Η **Addys Mercedes** είναι Κουβανή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Ζει στο Έσσεν της Γερμανίας.
## CD άλμπουμ
* *Mundo Nuevo* (2001 Media Luna)
* *Nomad* (2003 Media Luna)
* *Addys* (2012 Media Luna)

### CD singles & βίντεο κλιπ
* Mundo Nuevo (2001 Media Luna)
* Gitana Loca (2005 Media Luna)
* Esa Voz (2005 Media Luna)
* Sábado Roto (2011 Media Luna)
* Hollywood (2012 Media Luna)
* Gigolo (2012 Media Luna)

### Διασκευές
* Mundo nuevo (Tony Brown - Media Luna)
* Gitana loca (Tony Brown - Media Luna)
* Esa voz (4tune twins - Media Luna)
* Afro D' Mercedes (Andry Nalin - Media Luna)
* Oye Colombia (4tune twins - Media Luna)
* Cry It Out (Guido Craveiro - Media Luna)
* Cha Ka Cha (Ramon Zenker - Media Luna)
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Addys Mercedes Δικτυακός τόπος  

Κατηγορία:Κουβανοί μουσικοί
Κατηγορία:Κουβανοί τραγουδιστές
Μιναρές Κουτμπ

Ο **Μιναρές Κουτμπ** γνωστός και ως **Μινάρ Κουτμπ** (Ουρντού: قطب مینار) είναι ένας μιναρές ύψους 72,5 μέτρων ο οποίος βρίσκεται στο Δελχί στην Ινδία. Ο μιναρές στην βάση έχει διάμετρο 14,32 μέτρα και στην κορυφή 2,75 μέτρα και μαζί με τα μνημεία που τον περιτριγυρίζουν βρίσκεται στον κατάλογο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Ο μιναρές ανοικοδομήθηκε το 1311 και έχει χαρακτηριστεί ως *αριστούργημα* Ινδοϊσλαμικής αρχιτεκτονικής.

## Ιστορία
Η κατασκευή του Μιναρέ ανατέθηκε από τον Σουλτάνο Κουτμπ αλ-Ντίν Αϊμπάκ (ο οποίος βασίλεψε μεταξύ 1206 - 1211) το 1199. Ο μιναρές βρίσκεται δυτικά του ομώνυμου ισλαμικού τεμένους και χτίστηκε σύμβολο θριαμβευτικής στήλης νίκης του ισλάμ στο κόσμο. Ο πρώτος μουσουλμάνος Σουλτάνος Κουτμπ αλ-Ντίν Αϊμπάκ εγκαταστάθηκε στο Δελχί μετά την νίκη των στρατευμάτων του Μουχαμάντ από το Γκοούρ (Σχαχάμπ-ουντ-Ντιν Μουχαμάντη Γχορί - Σουλτάνο της Αυτοκρατορίας Γκχορίντ μεταξύ 1202–1206). Ο μιναρές αποτελεί θριαμβευτική στήλη γιατί στην πράξη ο μιναρές λόγω ύψους δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον μουεζίνη για το κάλεσμα των πιστών στην προσευχή.  Ο Κουτμπ μιναρές στέκεται όρθιος στο Δελχί εδώ και 800 χρόνια και το ύψος των 72,5μέτρων τον καθιστούσε στο παρελθόν ως τον υψηλότερο μιναρέ του κόσμου. Σήμερα είναι ο υψηλότερος λιθόχτιστος μιναρές της Ινδίας . Η κατασκευή του μιναρέ ολοκληρώθηκε από το διάδοχο Σουλτάνο Ιλτουμίς.

## Τέμενος Κουβάτ αλ-Ισλάμ
Δίπλα στο μιναρέ βρίσκεται και το ισλαμικό τέμενος Κουβάτ αλ-Ισλάμ το οποίο μεταφράζεται ως “η δύναμη του ισλάμ” το οποίο άρχισε να ανεγείρεται την δεκαετία 1190.

Είναι το πρώτο ισλαμικό τέμενος στο Δελχί μετά την κατάκτηση των μουσουλμάνων κατακτητών. Στην θέση του τεμένους στο παρελθόν υπήρχαν ερείπια ινδουιστικού ναού. Οι κίονες του τεμένους αποτελούν αγάλματα τα οποίο προέρχονται από αρχαίους ινδουϊστικούς ναούς. Συγκεκριμένα καταστράφηκαν 27 αρχαίοι ινδουιστικοί και Τζαϊνιστικοί κάτι το οποίο αναφέρει ο Σουλτάνος Κουτμπ αλ-Ντίν Αϊμπάκ σε επιγραφή στην κύρια είσοδο του τεμένους .

Το τέμενος Κουβάτ αλ-Ισλάμ ("η δύναμη του ισλάμ") το 1210-1229 τριπλασιάστηκε σε μέγεθος και ο μιναρές Κουτμπ βρισκόταν μέσα στην περίβολο.  Την εποχή της βασιλείας του Άλα αλ-Ντιν Χαλτζί (1296-1316), ένα αιώνα αργότερα το τέμενος τριπλασιάστηκε για άλλη μια φορά. Το νέο γιγάντιο τέμενος είχε διαστάσεις 228x135 μέτρα και έτσι ξεκίνησε η κατασκευή νέου μιναρέ (Άλα αλ-Ντιν Χαλτζί μιναρέ) ο οποίος είχε βάση διπλή από αυτή του μιναρέ Κουτμπ και προοριζόταν να έχει διπλάσιο ύψος (των 145 μέτρων). Το έργο δεν ολοκληρώθηκε και σήμερα βορείως του μιναρέ σώζονται μόνο τα ερείπια της βάσης.

Η πύλη *Αλάι Νταρβάζα* ανοικοδομήθηκε το 1305 κατά την βασιλεία του Σουλτάνου Άλα αλ-Ντιν Χαλτζί κατά το σχέδιο επέκτασης του Τεμένους. Ο Σουλτάνος δεν κατάφερε να ολοκληρώσει όλα τα σχέδια επέκτασης πέρα από την πύλη αυτή και τον μεντρεσέ (ισλαμικό ιεροσπουδαστήριο) ανατολικά του τεμένους.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ινδία
Κατηγορία:Ισλαμική αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ινδία
Κατηγορία:Δελχί
Λιγούστρο

Το **λιγούστρο** ή *λιγκούστρο* (*Ligustrum*) είναι γένος αειθαλών ή φυλλοβόλων θάμνων, οι οποίοι μπορεί να γίνουν δέντρα μικρού ή μεσαίου μεγέθους. Ανήκει στα ελαιοειδή. Το γένος απαρτίζεται από σαράντα περίπου είδη. Τα λιγούστρα χρησιμοποιούνται κυρίως για την δημιουργία φυτοφρακτών και πράσινων πλαισίων, ενώ μπορούν να φυτευτούν και σε γλάστρες. Είναι ημισκιόφυτα και φωτόφυτα και αναπτύσσονται σε καλά στραγγιζόμενα εδάφη. Πολλαπλασιάζονται με σπόρους και με μοσχεύματα. Οι δενδρώδεις ποικιλίες πολλαπλασιάζονται με εμβόλια πάνω στο L. japonicum. 

## Περιγραφή

Τα λιγούστρα είναι θάμνοι ή μικρά δέντρα, τα οποία μπορούν να φτάσουν σε ύψος έξι μέτρων ή και μεγαλύτερο, ανάλογα με το είδος.
Τα φύλλα τους είναι απλά, επιμήκη ή οβάλ και έχουν αντίθετη φυλλοταξία. Ανθίζουν την άνοιξη και το καλοκαίρι και τα μικρά λευκά άνθη τους σχηματίζουν κωνικές ταξιανθίες. Τα άνθη αποτελούνται από τέσσερα πέταλα ενωμένα στο βασικό τους μισό. Οι καρποί είναι μικρά κηρώδη μπλε και μαύρα μούρα που παραμένουν πάνω στο φυτό το χειμώνα. 

Τα φυτά είναι ολόκληρα τοξικά, συμπεριλαμβανομένων των καρπών. Η τοξική ουσία που παράγουν τα λιγούστρα είναι ένα γλυκοσίδιο, η συριγκίνη ή λιγουστρίνη, η οποία είναι ερεθιστική για τον άνθρωπο και μπορεί να προκαλέσει ναυτία, εμετό, διάρροια και κοιλιακές κράμπες, αλλά δεν υπάρχει καταγεγραμμένη περίπτωση δηλητηρίασης στον άνθρωπο από λιγούστρο. Αντίθετα, το φυτό είναι δηλητηριώδες για τα μηρυκαστικά. 

Εκχυλίσματα των διαφόρων ειδών λιγούστρου φαίνεται ότι έχουν αντιοξειδωτική (προστατεύουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια από την αιμόλυση), αντιφλεγμονώδη και ηπατοπροστατευτική δράση. Θεωρείται επίσης ότι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθάει στην πρόληψη του καρκίνου, αν και τα στοιχεία δεν είναι αρκετά. Εκχύλισμα από τα φύλλα του είδους L. robustum χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική.

## Είδη
Το γένος περιλαμβάνει περίπου 40 είδη. Από αυτά έντεκα είναι δεκτά από το ITIS (Integrated Taxonomic Information System):
* Ligustrum amurense - Λιγούστρο του Αμούρ 	 
* Ligustrum ibota -  Λιγούστρο το ιμπότα 	 
* Ligustrum japonicum - Λιγούστρο το ιαπωνικό
* Ligustrum lucidum 
* Ligustrum obtusifolium - Λιγούστρο το αµβλύφυλλον
* Ligustrum ovalifolium -  Λιγούστρο το ωοειδόφυλλον 
* Ligustrum quihoui 
* Ligustrum robustum - Λιγούστρο το εύρωστο
* Ligustrum sempervirens - Λιγούστρο το αειθαλές
* Ligustrum sinense - Λιγούστρο το σινικό
* Ligustrum tschonoskii 
* Ligustrum vulgare - Λιγούστρο το κοινό

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ελαιοειδή
Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Κατηγορία:Δηλητηριώδη φυτά
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Θάμνοι
Κατηγορία:Δέντρα
Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος

Ο **Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος** (κατά κόσμον Σωτήριος Φιλοθέου) είναι Ελληνοκύπριος επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1952 στη Λευκωσία της Κύπρου. Αποφοίτησε το 1972 από την Ιερατική Σχολή Κύπρου, το 1976 από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1980 από τη Φιλοσοφική Σχολή του ιδίου πανεπιστημίου. Παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Ντάρχαμ της Αγγλίας και αποφοίτησε το 1983. Μετά από την Αγγλία ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πατρολογία.

Το 1977 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1981 πρεσβύτερος. Έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη από τον τότε Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο Ρούσσα, ενώ για τέσσερα χρόνια χρημάτισε ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως. Το 1991 αποσπάστηκε στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπηρετώντας ως Γραμματέας της Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής Νεότητος. Χρημάτισε επίσης Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος και Διευθυντής Υπηρεσιών της Αποστολικής Διακονίας. Υπηρέτησε ως θεολόγος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αλεξανδρούπολη. Παράλληλα υπηρέτησε στον Ναό Αγίων Αναργύρων Αττικής για ένα χρόνο και για εννιά χρόνια ως προϊστάμενος του Ναού Αγίου Παύλου οδού Ψαρών. 

Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου εξελέγη στις 14 Δεκεμβρίου 2001, ενώ χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 16 του ίδιου μήνα.

Το 2016 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κρήτης.

## Κριτική
Συχνά του ασκείται κριτική για διεκδικήσεις του όπως η πρόταση που έκανε να του δοθεί το δικαίωμα εκμετάλλευσης περιοχής που κανονικά είναι χαρακτηρισμένη ως δασική έκταση. Διεκδικεί ακόμη την παραχώρηση κτιρίου του Υπουργείου Άμυνας ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τον τοπικό Δήμο. 

Επίσης, έχει θέσει θέμα απαραίτητης τοποθέτησης εξέδρας για να ξεχωρίζουν οι επίσημοι του Σιδηροκάστρου στις παρελάσεις. Τάχθηκε κατά της αναβίωσης της μάχης των οχυρών του Ρούπελ, χαρακτηρίζοντάς την «παρωδία», αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρχουν οικονομικά οφέλη για τους ίδιους τους διοργανωτές της εκδήλωσης και ζήτησε από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να διακόψει την διοργάνωσή τους.

Διετέλεσε Πρόεδρος του ΚΕΠΕΠ Σιδηροκάστρου (Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παιδιών με Αναπηρία). Το ίδρυμα έως σήμερα συνεχίζει να λειτουργεί σε ακατάλληλες συνθήκες με πολλές ελλείψεις.

Επί των ημερών του, το έτος 2007, 55 μοναχές εγκατέλειψαν τη Ιερά Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης Σιδηροκάστρου και εγκαταστάθηκαν σε μοναστήρι της Αττικής, ως μέσο αντίδρασης στη συμπεριφορά του Μητροπολίτη Μακάριου, στον οποίον καταλογίζουν προσπάθειες πλήρους παρέμβασης στα εσωτερικά και τα οικονομικά του μοναστηριού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 10/2012
Μακαριος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Τορπιλοβόλο 11

thumb|left|250px|Αναμνηστική πλάκα προς τιμή του πληρώματος του Τορπιλοβόλου 11, Ιστορικό Μουσείο Ύδρας

Το **[[τορπιλοβόλο]] 11** ήταν το πρώτο του ιδίου τύπου ελληνικό πολεμικό πλοίο (τα άλλα ήταν τα Τορπιλοβόλο 12, Τορπιλοβόλο 13, Τορπιλοβόλο 14, Τορπιλοβόλο 15, και Τορπιλοβόλο 16).
Ναυπηγήθηκε το 1884-1885 στα γερμανικά ναυπηγεία Vulkan. Ενετάγη στον Στόλο το 1885. Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897. Το 1905 υπέστη μετασκευή στο εργοστάσιο «ΜακΝτούαλ και Βαρβούρ» στον Πειραιά. Προστέθηκε δεύτερος λέβητας και απέκτησε δεύτερη καπνοδόχο, ενώ αυξήθηκε η ταχύτητά του και βελτιώθηκε ο οπλισμός του.

Με την έναρξη του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου και με κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Ν. Βότση στις 18 Οκτωβρίου 1912, μπήκε νύκτα στον λιμένα της Θεσσαλονίκης και τορπίλισε την αγκυροβολημένη εκεί παλαιά τουρκική θωρακοβάριδα Φετχ-ι-Μπουλέντ.
Βυθίσθηκε κατόπιν προσαράξεως στις 23 Απριλίου 1913 στον όρμο Μούδρου της Λήμνου συνεπεία σφοδρής κακοκαιρίας, χωρίς θύματα. Αργότερα ανελκύσθηκε και επανήλθε στην ενεργό δράση.
Το 1918 μετατράπηκε σε υδροφόρο.
Παροπλίσθηκε το 1920.

## Αναφορές


11
Τορπιλοβόλο 14

Το **Τορπιλοβόλο 14** ήταν το τέταρτ τορπιλοβόλο ιδίου τύπου ελληνικό πολεμικό πλοίο (τα άλλα ήταν τα: Τορπιλοβόλο 11, Τορπιλοβόλο 12, Τορπιλοβόλο 13, Τορπιλοβόλο 15, και Τορπιλοβόλο 16). Ναυπηγήθηκε το 1884-1885 στα γερμανικά ναυπηγεία Vulkan και ενετάγη στον Στόλο το 1885. Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897. Μαζί με το «ΠΗΝΕΙΟΣ» αρχές Μαΐου του 1897 συνέλαβε το τουρκικό επίτακτο ΓΕΩΡΓΙΟΣ το οποίο μετέφερε στρατιώτες και πυρομαχικά το οποίο και κατασχέθηκε ως λεία πολέμου.

Το 1905 υπέστη μετασκευή στο εργοστάσιο "ΜακΝτούαλ και Βαρβούρ" στον Πειραιά. Προστέθηκε δεύτερος λέβητας και απέκτησε δεύτερη καπνοδόχο, ενώ αυξήθηκε η ταχύτης του και βελτιώθηκε ο οπλισμός του.

Στις 8 Νοεμβρίου 1912, με κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Π. Αργυρόπουλο και ύπαρχο τον Σημαιοφόρο Χρ. Κονιάλη βύθισε με τορπίλη μέσα στον όρμο των Κυδωνιών (Αϊβαλί) την τουρκική κανονιοφόρο ΤΡΑΒΖΟΝ.

Παροπλίσθηκε το 1919.

## Αναφορές


14
Ντέρμπι της Σεβίλλης

Το **Ντέρμπι της Σεβίλλης** (*Derbi sevillano*) είναι το όνομα του τοπικού ντέρμπι μεταξύ των δύο ποδοσφαιρικών ομάδων της πόλης της Σεβίλλης, στην Ισπανία, της Ρεάλ Μπέτις και της Σεβίλλη ΦΚ.

Η Σεβίλλη ΦΚ ιδρύθηκε το 1905. Ακολουθήθηκε δύο χρόνια αργότερα (Σεπτέμβριος 1907) από την δεύτερη ομάδα της πόλης *Sevilla Balompié*. Μετά από διαφωνίες στο εσωτερικό της Σεβίλλης ΦΚ, μία νέα ομάδα προέκυψε, η Μπέτις ΦΚ. Το 1914, η Μπέτις ΦΚ συγχωνεύτηκε με την *Sevilla Balompié*. Μετά την συγκεκριμένη συγχώνευση, η ομάδα πήρε νέα ονομασία: *Real Betis Balompié*. Στις 8 Οκτωβρίου 1915, έλαβε χώρα το πρώτο ντέρμπι *Sevilla-Betis*, το οποίο τελείωσε με την νίκη της Σεβίλλης με σκορ 4–3. Η Σεβίλλη αγωνίζεται στο Εστάδιο Ραμόν Σάντσεθ Πιθχουάν στη συνοικία *Barrio de Nervió*, ενώ η Μπέτις εδρεύει στην *Heliópolis*, στο νότιο τμήμα της πόλης, ενώ χρησιμοποιεί ως έδρα το Εστάδιο Μπενίτο Βιγιαμαρίν.

## Κατάλογος των αγώνων

## Συνολικός απολογισμός των αγώνων

Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ισπανία
Κατηγορία:Ρεάλ Μπέτις
Κατηγορία:Σεβίλλη ΦΚ
Σεβίλλη
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1856

Οι **ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1856** διενεργήθηκαν από την Κυβέρνηση Βούλγαρη στις 6 Νοεμβρίου. Την απόλυτη πλειοψηφία των 138 βουλευτών απέκτησαν οι φιλοβασιλικοί με τον Δημήτριο Βούλγαρη ο οποίος έμεινε στην πρωθυπουργία για έναν ακόμη χρόνο με την ίδια κυβέρνηση.

## Υπόβαθρο
Η προηγούμενη κυβέρνηση αποκαλούμενη και υπουργείον της κατοχής είχε εξαναγκασθεί να μείνει ουδέτερη στον Κριμαϊκό Πόλεμο υπό την απειλή των όπλων, όταν Αγγλικά και Γαλλικά στρατεύματα είχαν αποβιβασθεί τον Πειραιά. Η Κυβέρνηση Βούλγαρη είχε αναλάβει το 1855, υπό το ίδιο καθεστώς κατοχής, κάτω από το οποίο έγιναν και οι εκλογές το Νοέμβριο του 1856 που διενέργησε και κέρδισε η κυβέρνηση. Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι εμπόδιζαν έτσι την κυβέρνηση που ήθελε να εκμεταλλευτεί τον ΡωσοΤουρκικό πόλεμο και να επιτεθεί στην Τουρκία. Η κατοχή έληξε στις 15 Φεβρουαρίου 1857.

## Οι εκλογές
Το διάταγμα προκήρυξης των εκλογών δημοσιεύτηκε στις 5 Οκτωβρίου 1856 με υπογραφή της Αμαλίας που εκτελούσε χρέη Αντιβασιλείας, ενώ ο Όθων βρισκόταν στο εξωτερικό.
Οι εκλογές διενεργήθηκαν στις 6 Νοεμβρίου 1856 με πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα, σε στενή περιφέρεια με ψηφοδέλτιο, με ισχύοντα νόμο τον «Περί εκλογών βουλευτών» της 18ης Μαρτίου 1844, ΦΕΚ 7, 25 Μαρτίου 1844. Εκλέχθηκαν 138 βουλευτές.

Το κλίμα των εκλογών ήταν επιβαρυμένο λόγω της κατάληψης του Πειραιά και των Αθηνών από Αγγλικές και Γαλλικές δυνάμεις, καθώς επίσης και από επιδημία χολέρας. Μετά τις εκλογές του 1856 έγιναν καταγγελίες για νοθεία και σε νεότερη βιβλιογραφία χαρακτηρίζονται ως νόθες 

## Παραπομπές


1856
Αρτουά

[thumbnail|Η [σημαία της Κομητείας του Αρτουά]]
Το **Αρτουά** (ή **Αρτεζιάν**) είναι παλαιά επαρχία της βόρειας Γαλλίας. Τα εδάφη του εκτείνονταν σε απόσταση περίπου 4.000 τ.χλμ., ενώ  πληθυσμό περίπου ενός εκατομμυρίου κατοίκων. Οι σημαντικότερες πόλεις του ήταν το Αρά (ολλανδικά: *Atrecht*), το Σαιν-Ωμέρ, η Λανς και η Μπετύν.

## Τοποθεσία
Το Αρτουά καταλάμβανε την ενδοχώρα του διαμερίσματος (département) του Πα-ντε-Καλαί, το δυτικό τμήμα του οποίου αποτελούσε το παλιό Μπουλονναί. Το Αρτουά αντιστοιχεί περίπου στα σημερινά διαμερίσματα του Αρά, της Μπετύν, του Σαιν-Ωμέρ, και της Λανς, καθώς και στο δυτικό τμήμα του διαμερίσματος του Μοντρέιγ. Καταλαμβάνει το δυτικό τμήμα της έκτασης κοιτασμάτων άνθρακα, η οποία εκτείνεται στα ανατολικά μέσω του *département* Νορ και κατά μήκος του κεντρικού Βελγίου.

## Ιστορία

200px|thumb|Τοποθεσία της Κομητείας του Αρτουά, κατά τον 15ο αιώνα
Αρχικά μία αυτόνομη φεουδαρχική κομητεία, το Αρτουά προσαρτήθηκε από την Κομητεία της Φλάνδρας. Περιήλθε στην κατοχή της Γαλλίας το 1180, ως προίκα της Φλαμανδής πριγκίπισσας, Ισαβέλλας του Αινώ, ενώ έγινε ξανά αυτόνομη κομητεία το 1237 από τον Ροβέρτο, εγγονό της Ισαβέλλας. Μέσω διαδοχών και κληρονομιών, το Αρτουά περιήλθε στην κατοχή των Δουκών της Βουργουνδίας το 1384. Με τον θάνατο του τέταρτου Δούκα, Καρόλου του Τολμηρού, το Αρτουά πέρασε στην κατοχή των Αψβούργων, περνώντας στο ισπανικό παρακλάδι του Οίκου. Μετά τις θρησκευτικές συγκρούσεις του 1566 στις Κάτω Χώρες, το Αρτουά συμμετείχε για σύντομο χρονικό διάστημα στην Ολλανδική Επανάσταση το 1576, συμμετέχοντας στην Ειρήνη της Γάνδης, προτού λάβει μέρος στην Ένωση του Άτρεχτ το 1579. Μετά την ένωση του Άτρεχτ, το Αρτουά, καθώς και το Αινώ (Ολλανδικά: *Henegouwen*) έφτασαν σε επί μέρους συμφωνία με τον Ισπανό βασιλιά Φίλιππο Β’. Το Αρτουά παρέμεινε ως τμήμα των Ισπανικών Κάτω Χωρών, μέχρις ότου κατακτηθεί από τους Γάλλους στη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου. Η προσάρτησή του έγινε με τον πλέον επίσημο τρόπο, με την υπογραφή του Συμφώνου των Πυρηναίων το 1659, όταν και έγινε επαρχία του Βασιλείου της Γαλλίας. Αν και το Αρτουά ήταν σε σημαντικό αριθμό γαλλόφωνο, εντούτοις θεωρούνταν τμήμα των Κάτω Χωρών, μέχρι και την προσάρτησή του από τη Γαλλία.

Το Αρτουά γνώρισε ταχύτατη βιομηχανική ανάπτυξη στη διάρκεια του δεύτερου μισού του αιώνα, κυρίως λόγω των πλούσιων κοιτασμάτων του σε κάρβουνο. Στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η γραμμή του μετώπου μεταξύ της Γερμανίας και των Συμμαχικών δυνάμεων στη Γαλλία εκτεινόταν κατά μήκος της επαρχίας, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα εκτεταμένες ζημιές στο φυσικό της περιβάλλον. Κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα το Αρτουά, υπέφερε, όπως και οι γειτονικές του περιοχές, από την κατάρρευση της βιομηχανίας άνθρακα.

## Σημαντικές Προσωπικότητες
*Πιέρ-Σαρλ Λε Συέρ, (περ. 1657- 1705), γεννημένος στο Αρτουά, σημαντικός εξερευνητής και έμπορος.
*Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος (1758–1794), Γάλλος επαναστατικός ηγέτης, γεννημένος στο Αρά
*Καρόλους Κλούσιους

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης

* Μάχη του Αρτουά (αποσαφήνιση)
* Κομητεία του Αρτουά
* Κόμητες του Αρτουά
* Κόμησσες του Αρτουά

Κατηγορία:Πρώην επαρχίες της Γαλλίας
*
Σωτήρης Ζυγούρης

Ο **Σωτήρης Ζυγούρης** γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1954 στη Ροδαυγή Άρτας. Ανήκε σε τετραμελή οικογένεια και μεγάλωσε, 
όπως η μεγάλη πλειοψηφία των 
ανθρώπων της γενιάς του, κάτω 
από σκληρές και αντίξοες συνθήκες. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο χωριό που μεγάλωσε 
και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές 
του σπουδές στο 1ο Γυμνάσιο 
Αρρένων Άρτας. Σπούδασε πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές 
επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παράλληλα με 
τις σπουδές του, δούλευε ως βιομηχανικός εργάτης σε λατομείο 
πέτρας.

Εμφανίστηκε στα γράμματα 
το 1979 με την ποιητική συλλογή «Κόκκινος κύκλος». Ακολούθησαν στη συνέχεια άλλες εφτά 
ποιητικές συλλογές. Το 1982 έγινε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων 
Λογοτεχνών. 

Το 1984 εγκαταστάθηκε στην 
Άρτα και εργάστηκε αρχικά για 
δέκα χρόνια ως λογιστής και 
ύστερα ως εργάτης πέτρας στο 
λατομείο του Γριμπόβου. Τα εννιά 
τελευταία χρόνια της ζωής του εργάστηκε στη βιομηχανία ΙΟΝ. Το 
1988 παντρεύτηκε τη Φωτεινή Βεντίστα, με την οποία απέκτησαν 
τον Πασχάλη.

Ο Σωτήρης Ζυγούρης πέθανε το αιφνίδια στις 10 Οκτώβρη του 
2003, σε ηλικία 49 ετών. Η οικογένειά του επέλεξε να αναπαυθεί 
στο γενέθλιο τόπο του, στην ιδιαίτερη πατρίδα του Ροδαυγή, την 
οποία υπεραγαπούσε. Ο πρόωρος 
θάνατός του διέκοψε το ποιητικό 
του έργο στην ώριμη πλέον ηλικία 
του και δεν του επέτρεψε να δει σε έναν τόμο συγκεντρωμένα άπαντα τα ποιήματά του, που τόσο 
πολύ λαχταρούσε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Βισακαπάτναμ νομός

Ο **Νομός Βισακαπάτναμ** είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας. Η συνολική του έκταση είναι 11.161 τ.χλμ. (ή 4.309 τετραγωνικά μίλια), και ο πληθυσμός του 4.288.000 κάτοικοι (2011). Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της πολιτείας, στη περιφέρεια Παράλια Άντρα. Τον νομό διαρρέουν οι ποταμοί Γκοντάβαρι και Ιντραβάρι. Πρωτεύουσα του νομού είναι η παράλια πόλη και σπουδαίος λιμένας Βισακαπάτναμ, απ΄ όπου και το όνομά του, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των τριών επαρχιών του νομού.

Ο νομός Βισακαπάτναμ περιλαμβάνει 3 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 43 δημοτικά διαμερίσματα. Ο νομός αυτός αν και φέρεται να είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένος με βαριά βιομηχανία και ανεπτυγμένο εμπόριο, εντούτοις η γεωργία αποτελεί την κύρια οικονομική δραστηριότητα με περιορισμένη όμως ανάπτυξη με συνέπεια και ο νομός αυτός να συμπεριλαμβάνεται στους προβληματικούς νομούς που καλύπτονται με ειδικά προγράμματα οικονομικής υποστήριξης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.14ος, σελ.369.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα του νομού Βισακαπάτναμ

Κατηγορία:Νομοί της Άντρα Πραντές
Στέργος Μαρίνος

Ο **Στέργος Μαρίνος** (Κως, 17 Σεπτεμβρίου 1987) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Γεννημένος στην Κω ξεκίνησε την καριέρα του στον τοπικό Ασκληπιό, στον οποίο έμεινε για 3 χρόνια αγωνιζόμενος σε μικτές ομάδες της Δωδεκάνησου όπου και άρχισε να γίνεται γνωστός. Το 2004 μετά από εισήγηση του Γιώργου Παράσχου μετακινήθηκε στη Χαλκηδόνα και παράλληλα έγινε μέλος της εθνικής Νέων με προπονητή τον Νίκο Νιόπλια.

Την επόμενη χρονιά πραγματοποιήθηκε η συγχώνευση της Χαλκηδόνας με τον Ατρόμητο και έτσι συνέχισε να αγωνίζεται με τα χρώματα του Ατρόμητου, με τον οποίο γνώρισε έναν υποβιβασμό, άλλα την επόμενη χρονιά η ομάδα επέστρεψε στην Α΄ Εθνική τερματίζοντας πρώτη στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Η συμβολή του Μαρίνου τη χρονιά αυτή υπήρξε σημαντική με συνέπεια να προξενήσει το ενδιαφέρον μεγαλύτερων ομάδων και να μεταγραφεί τελικά στον Παναθηναϊκό, το καλοκαίρι του 2009. Στην πρώτη χρονιά στον Παναθηναϊκό συνέβαλε αρκετά ώστε η ομάδα του να κατακτήσει το πρωτάθλημα και το κύπελλο Ελλάδος, γεγονός που του άνοιξε τον δρόμο για την εθνική ομάδα.

Το καλοκαίρι του 2013 αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό και συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στη βελγική Σαρλερουά, με την οποία υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας. Στην πρώτη του χρονιά στον βελγικό σύλλογο είχε 17 συμμετοχές στο πρωτάθλημα.

### Στις εθνικές ομάδες
Στην εθνική Ανδρών κλήθηκε για πρώτη φορά από τον Ότο Ρεχάγκελ την άνοιξη του 2010, όταν επιλέχθηκε στην 30μελή προεπιλογή για την προετοιμασία ενόψει της συμμετοχής της στο Μουντιάλ του 2010, χωρίς τελικά να συμπεριληφθεί στην τελική 23άδα.. Το ντεμπούτο του τελικά πραγματοποιήθηκε μερικούς μήνες αργότερα, όταν με προπονητή τον Φερνάντο Σάντος, αγωνίστηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2010 στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση απέναντι στη Σερβία.

Έχει επίσης αγωνιστεί στην εθνική Νέων ενώ έχει κληθεί και στην Ελπίδων.

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Ελλάδας**: 1 ([[Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2009-2010|2010]])
* [[Κύπελλο Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών|Κύπελλο Ελλάδας]]**: 1 (2010)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Στέργος Μαρίνος στο soccerway
* sport24.gr Συνέντευξη στο Novasports FM 94,6 (26-05-2011)
* pamesports.gr Συνέντευξη στη Nova (29-09-2012)
* Επίσημη σελίδα παίκτη Βιογραφικό
* epo.gr Πρώτη κλήση στην εθνική

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλκηδόνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Σαρλερουά
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Διονύσιος Ξηρογιαννόπουλος

Ο **Διονύσιος Ξηρογιαννόπουλος** ήταν Έλληνας βραβευμένος λογοτέχνης και υποστράτηγος.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1938 στον συνοικισμό Αμπολιά, από όπου και επηρεάσθηκε ως λογοτέχνης στα "Λόγια της Αμπολιάς". Ο πατέρας του καταγόταν από τη Ζάκυνθο, ενώ η μητέρα του από το Σούλι, γένος Κουτσονίκα.

Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (1ος επιτυχών), από όπου εξήλθε ως Αξιωματικός Ιππικού-Τεθωρακισμένων. Στη συνέχεια, εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Αεροπορίας Στρατού και απέκτησε διπλώματα χειριστή και εκπαιδευτή πτήσεων αεροσκαφών και ελικοπτέρων. Εκτός των Μονάδων του Όπλου του και των Επιτελείων Μεγάλων Μονάδων, υπηρέτησε επί σειρά ετών ως χειριστής και εκπαιδευτής πτήσεων σε Μονάδες και στη Σχολή της Αεροπορίας Στρατού.

Φοίτησε με επιτυχία σε όλες τις προβλεπόμενες Σχολές του Εσωτερικού, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται η Ανωτέρα Σχολή Πολέμου και η Σχολή Εθνικής Αμύνης, όπως και σε Σχολές του Εξωτερικού (Η.Π.Α). Πλην των διπλωμάτων που απέκτησε, κατά καιρούς τιμήθηκε με παράσημα, βραβεία και λοιπές διακρίσεις.

Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Υποστρατήγου και επανελθών σε ενέργεια υπηρέτησε ως Προϊστάμενος του Τμημάτων Πολιτικής Σχεδίασης Εκτάκτων Αναγκών (Π.Σ.Ε.Α), Πολιτικής Άμυνας (Π.Α) και Πολιτικής Προστασίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αιτωλοακαρνανίας.

Η λογοτεχνική του δράση ξεκίνησε ήδη από το 1957. Πυρήνα του έργου του αποτέλεσε το Μεσολόγγι, η ιστορία του, οι άνθρωποί του, η λιμνοθάλασσα. Ο έρωτας καθώς και οι χαμένες αξίες των σύγχρονων ανθρώπων ήταν επίσης ένα μεγάλο κεφάλαιο στα γραφόμενά του.

Ποιήματά του έχουν βραβευτεί από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (αργότερα έγινε τακτικό μέλος της) κατά τους 13ους Πανελλήνιους Ποιητικούς Αγώνες Δελφών του 1999 και από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών κατά τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό του 2002.

Υπήρξε αρθρογράφος, χρονογράφος και σκιτσογράφος στον τοπικό Τύπο της Ι. Π. Μεσολογγίου και αντεπιστέλλον μέλος της Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας (ΑΙ.ΠΟ. E).

Απεβίωσε στις 23 Οκτωβρίου 2012.

## Λογοτεχνική Δράση
* Άνθρωποι και Στέκια
* Λόγια της Αμπολιάς
* Λόγια του νου, της ψυχής και του κορμιού
* Πράματα και Θάματα 
* Λόγια του Έρωτα 
* Η μεγάλη βόλτα 
* Η ώρα της στιγμής

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://messolonghi.elea.gr/biblia/anthrwpoi_stekia.htm  Άνθρωποι και Στέκια 1999
* http://messolonghi.elea.gr/biblia/ampolia.htm  Λόγια της Αμπολιάς 2000
* Αναφορά στην ημέρα του θανάτου του από τον τοπικό τύπο

Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Λήμματα με προβλήματα μορφοποίησης
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 10/2012
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού
Κασίμ Αμπνταλά

Ο **Κασίμ Αμπνταλά Εμφοϊχάγια** (γεννημένος στις 9 Απριλίου 1987 στη Μασσαλία) είναι ένας, γεννημένος στη Γαλλία, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τα νησιά Κομόρες. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται για λογαριασμό της ομάδας της Αζαξιό.

## Πρώτα χρόνια
Ο Αμπνταλά γεννήθηκε στη Μασσαλία της Γαλλίας και μεγάλωσε στον γαλλικό νομό των Μπους-ντυ-Ρον.

## Καριέρα
Ο Αμπνταλά ξεκίνησε την ευρωπαϊκή του καριέρα το 2005, με την Ατού Σπορ Μπυσερίν, υπογράφοντας λίγους μήνες αργότερα, το καλοκαίρι του 2005, με την, έχουσα έδρα στη Μασσαλία, ομάδα της ΑΣΚ ντε Ζενές Φελίξ-Πιά. Με την ΑΣΚΖ Φελίξ-Πιά αγωνίστηκε δύο χρόνια, προτού υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας ΟΣ Μαρινιάν. Αγωνίστηκε σε σύνολο 44 αγώνων σε διάστημα δύο ετών στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας με την ομάδα του, την ΟΣ Μαρινιάν, προτού υπογράψει τον Ιούνιο του 2009 στην ΚΣ Σεντάν.

## Διεθνής Καριέρα
Ο Αμπνταλά αποτελεί, από το 2007, στέλεχος της Εθνικής Κομορών, με την οποία σημείωσε την πρώτη του συμμετοχή σε αναμέτρηση τα πλαίσια των Αγώνων Νήσων Ινδικού Ωκεανού απέναντι στη Μαδαγασκάρη.

## Προσωπική Ζωή
Τέσσερα μέλη της οικογένειάς του σκοτώθηκαν στο αεροπορικό δυστύχημα του Yemenia Flight 626, με τη μητέρα του να γλιτώνει καθώς προτίμησε να πάρει άλλη πτήση.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Κομορανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μαρινιάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κομόρων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Κοιλάδα του Μάρινερ

thumb|300px|Πανοραμική άποψη της κοιλάδας του Μάρινερ, σε φωτογραφία στις 7 Ιανουαρίου 2019.
[thumb|right|300px|Τοπογραφικός χάρτης της Valles Marineris με τα σχετικά κανάλια εκροής (επιστημονικός όρος που εισήχθη το 1975, καθώς θυμίζουν κανάλια εκροής) και τα περίχωρά τους, με βάση τα δεδομένα [υψομετρίας του Mars Global Surveyor.]]
thumb|300px|Τρισδιάστατη απεικόνιση σε υπολογιστή.

Η **Κοιλάδα του Μάρινερ** (*Valles Marineris* / *Βάλες Μαρινέρις*, μετάφραση: *Κοιλάδα του Ναύτη* - ονομάστηκε προς τιμή της ομάδας του διαστημικού οχήματος *[[Μάρινερ 9]]* που το ανακάλυψε) είναι ένα σύστημα φαραγγιών που διατρέχουν την επιφάνεια του Άρη, ανατολικά του μεγάλου ηφαιστειακού πεδίου Θαρσίς. 

Με μήκος πάνω από 4.000 χιλιόμετρα, πλάτος 200 χλμ. και βάθος έως και 7 χιλιόμετρα, είναι από τα μεγαλύτερα φαράγγια στο Ηλιακό Σύστημα. Σε μήκος το ξεπερνούν μόνο οι ρηξιγενείς κοιλάδες της Γης και η Κοιλάδα της Μπάλτις (Baltis Vallis) στην Αφροδίτη. Η κοιλάδα βρίσκεται κατά μήκος του ισημερινού του Άρη και εκτείνεται στο ένα τέταρτο της περιμέτρου του πλανήτη. Η κοιλάδα του Μάρινερ θεωρείται ότι είναι μια μεγάλη ριξηγενής κοιλάδα που δημιουργήθηκε μαζί με την περιοχή Θαρσίς.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* Hoffman, Nick; *White Mars: A New Model for Mars' Surface and Atmosphere Based on CO2*; Academic Press; 2000.
* Malin Space Science Systems Home Page
* Malin Space Science Systems, science paper.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Flight into Mariner Valley: Valles Marineris HD video (narrated) at YouTube or the ASU web site
* Google Mars scrollable map—centered on Valles Marineris.
* Flying around Candor Chasma at an altitude of 100 meters (see MARS3DdotCOM album for more)
* Video simulation of high altitude Valles Marineris overflight by Seán Doran (see Mars playlist for more)

Μαρινερ
Νικολά Ν'Κουλού

Ο **Νικολά Αλεξί Ζουλιό Ν'Κουλού Ν'Ντουμπενά** (*Nicolas Julio Nkoulou Ndoubena,* γενν. 27 Μαρτίου 1990), πιο γνωστός ως **Νικολά Ν'Κουλού**, είναι Καμερουνέζος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζονταν στον Άρη Θεσσαλονίκης.

## Συλλογική Καριέρα
Ο Ν'Κουλού ξεκίνησε τη καριέρα του από την Κατζί Σπορ Ακαντεμί στη Ντουάλα, την ίδια ακαδημία ποδοσφαίρου από την οποία αναδείχτηκαν οι Σαμουέλ Ετό, Κάρλος Καμενί, και Ερίκ Τζεμπά-Τζεμπά. Στα τέλη του 2007, ανακοινώθηκε η απόκτησή του από την Μονακό. Συμφώνησε στην υπογραφή τριετούς συμβολαίου. Πέρασε το δεύτερο μισό της σεζόν 2007–08 αγωνιζόμενος με την ομάδα του CFA των Μονεγάσκων, προτού συμπεριληφθεί στην πρώτη ομάδα για την καλοκαιρινή προετοιμασία τον Ιούλιο του 2008, όπου έλαβε τον αριθμό 3 στη φανέλα του.

Πραγματοποίησε δύο εμφανίσεις στη διάρκεια της προετοιμασίας, ξεκινώντας στον φιλικό αγώνα με αντίπαλο την ομάδα της Λιγκ 1, Τουλούζ και αγωνιζόμενος, επίσης, απέναντι στην Ζάγκρεμπ. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 13 Σεπτεμβρίου 2008, σε μια νίκη με 2–0 επί της Λοριάν, ξεκινώντας βασικός στην αναμέτρηση, προτού αντικατασταθεί στο 65ο λεπτό. Από τότε ξεκίνησε βασικός σε όλους τους αγώνες, αγωνιζόμενος σε ολόκληρο το 90λεπτο στο σύνολό τους. Ακόμη, όμως, δεν είχε πετύχει κάποιο τέρμα με τους Μονεγάσκους.

Οι εμφανίσεις του με τη Μονακό προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ευρωπαϊκών ομάδων. Των αγγλικών Άρσεναλ και Χαλ Σίτι, των ισπανικών Σεβίλλη και Ατλέτικο Μαδρίτης, και της πρωταθλήτριας Γαλλίας Λυών, με όλες αυτές τις ομάδες να έχουν εκδηλώσει, εμπράκτως, το ενδιαφέρον τους για την απόκτηση του νεαρού Καμερουνέζου αμυντικού. Στις 29 Ιουνίου 2011, ο Ν'Κουλού πέρασε από ιατρικές εξετάσεις και υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Μαρσέιγ.

Ακολούθησαν οι ιταλική Τορίνο (2018-21), η αγγλική Γουότφορντ (2021-22) και ο Άρης Θεσσαλονίκης. Στις 18 Ιουλίου 2023 ανακοινώθηκε η λύση της συνεργασίας παίκτη με την Άρη.

## Διεθνής Καριέρα
Ο Ν'Κουλού περιλήφτηκε στην αποστολή της Εθνικής Καμερούν U-23 που συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Βοήθησε την ομάδα να φτάσει ως τη φάση των *knock-out* αγώνων, όπου αποκλείστηκε από τη Βραζιλία. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα στις 19 Νοεμβρίου 2008, σε μία φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο τη Νότια Αφρική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ από την LFP
* Προφίλ στην ιστοσελίδα της ΑΣ Μονακό

Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Καμερούν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Σπυρίδων Ταβουλάρης

Ο **Σπυρίδων Ταβουλάρης** (Ζάκυνθος, 1839- Αθήνα, 1910) ήταν Έλληνας ηθοποιός και συνθιασάρχης, από τους πρωτοπόρους του αθηναϊκού θεάτρου, του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Μεγάλωσε στη Ζάκυνθο όπου έκανε και τα πρώτα του θεατρικά βήματα σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς μαζί με τον αδελφό του Διονύσιο Ταβουλάρη. Τον τελευταίο ακολούθησε στη συνέχεια σε περιοδείες σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία στην Κωνσταντινούπολη και στη Ρουμανία. Από τότε συνέχισε τις παραστάσεις ως συνθιασάρχης με τον αδελφό του. Το 1889 γοητεύει το αθηναϊκό κοινό μαζί με τον Ευάγγελο Παντόπουλο στην δημοφιλέστατη *«Τύχη της Μαρούλας»* του Δημήτριου Κορομηλά.
 
Αργότερα συμμετείχε στο θίασο της  Νέας Σκηνής του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.56ος, σελ.276

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγος

Ο **Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης Θεολόγος** (κατά κόσμον *Ιωάννης Αποστολίδης*, Βόλος, 27 Μαρτίου 1967) είναι επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Βόλο στις 27 Μαρτίου 1967. Φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1988. Συνέχισε τις σπουδές του στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αργότερα στο Πανεπιστήμιο «Νεάπολις» της Πάφου, στον τομέα της εκκλησιαστικής ιστορίας. Μιλάει αγγλικά και γαλλικά.  

Διάκονος χειροτονήθηκε το 1992 και πρεσβύτερος το 1994. Διακόνησε ως ιερατικός προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Κωνσταντίνου και Αγίας Ελένης Βόλου, καθώς και σε πολλούς τομείς ποιμαντικού έργου της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού, όπως στις εκκλησιαστικές κατασκηνώσεις ως αρχηγός και υπαρχηγός, ως παραγωγός ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών και ως υπεύθυνος σεμιναρίων για νέους κληρικούς.  

Το 1999 μετατέθηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και διορίστηκε το ίδιο έτος γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και το 2000 Αρχιγραμματέας της. Ως Αρχιγραμματέας της Συνόδου συμμετείχε ως μέλος επίσημων αντιπροσωπειών σε αποστολές σε ομόδοξες εκκλησίες ανα τον κόσμο. Διακόνησε ως ιερατικός προϊστάμενος στον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας Νέου Ψυχικού.

Εξελέγη Επίσκοπος Σαλώνων, βοηθός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, από την ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και χειροτονήθηκε στον βαθμό του επισκόπου στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο, συμπαραστατούμενο από πλειάδα ιεραρχών στις 14 Οκτωβρίου 2001.

Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης εξελέγη στις 16 Μαΐου 2003 και ενθρονίστηκε στην πόλη των Σερρών στις 21 Ιουνίου 2003. 

Το 2016 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κρήτης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Μητροπολίτες Σερρών και Νιγρίτης
Κατηγορία:Επίσκοποι Σαλώνων
Κατηγορία:Αρχιγραμματείς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
GP

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων **GP** ή **Gp** ή **gp**, μπορεί να αναφέρεται:

## Γεωγραφικοί προσδιορισμοί
*Στη Γουαδελούπη, υπερπόντιο διαμέρισμα της Γαλλίας στην Καραϊβική  , κατά ISO 3166-2
**Ως .gp, στον top-level domain κωδικό για τη Γουαδελούπη στο διαδίκτυο.

## Άλλες χρήσεις
* Στο Σέντι της Γκάνας, νομισματική μονάδα της Γκάνας ως **Gp**
* Στη Γεωμετρική πρόοδο (Geometric progression), στα Μαθηματικά.
* Στη Φόρμουλα 1, (Grand Pri), πρωτάθλημα αγώνων αυτοκινήτου.
* Στη μουσική σημειογραφία, ως *γενική [[παύση (μουσική)|παύση]]* (εκ της γερμανικής *Generalpause* ή της αγγλικής *General Pause*)
Γκοντάβαρι Ανατολικό (νομός)

Ο **Νομός Ανατολικό Γκοντάβαρι** είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας. Η συνολική του έκταση είναι 10.807 τ.χλμ (ή 4.173 τετρ. μίλια), και ο πληθυσμός του 5.151.500 κάτοικοι (2011). Βρίσκεται στο βόρειο-ανατολικό τμήμα της πολιτείας, στη περιφέρεια Άντρα, και είναι παράλιος νομός στον οποίο περιλαμβάνεται το μεγαλύτερο μέρος του δέλτα του ποταμού Γκοντάβαρι που τον διαρρέει, εξ ου και η ονομασία του νομού. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Κακινάντα, σημαντικός λιμένας, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των πέντε επαρχιών του νομού. Το κλίμα είναι τροπικό. Κυρίαρχη γλώσσα είναι η Τελούγκου.

Το Ανατολικό Γκοντάβαρι είναι ο πιο πυκνοκατοικημένος νομός της πολιτείας και ο περισσότερο ευημερεύων. Περιλαμβάνει 5 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 60 δημοτικά διαμερίσματα με 9 δήμους και 1379 χωριά. Στον νομό αυτό ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου η εξόρυξη των οποίων, καθώς και φυσικού αερίου έχουν ανεβάσει ιδιαίτερα την οικονομία της πολιτείας.

## Παραπομπές


## Πηγές
"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Kakinada Information Portal - It also provides information of surrounding places
* East Godavari District governmental web site
* Godavari web site
* Kakinada website
* Godavari district temples map 

Κατηγορία:Νομοί της Άντρα Πραντές
Στάδιο Μεστάγια

Το **Στάδιο Μεστάγια** (ισπανικά: *Estadio de Mestalla*) είναι γήπεδο στην Βαλένθια της Ισπανίας. Χτίστηκε το 1923 και τα εγκαίνια έγιναν στις 20 Μαΐου του ίδιου χρόνου. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 55.000 θέσεων, γεγονός που το κατατάσσει ως το πέμπτο σε χωρητικότητα στάδιο στην Ισπανία. Είναι έδρα της Βαλένθια ΚΦ και είναι μία από τις πιο θερμές έδρες της Ευρώπης. 

## Ιστορία

Το γήπεδο εγκαινιάστηκε με έναν φιλικό αγώνα μεταξύ της Βαλένθια και της Λεβάντε. Το Μεστάγια αντικατέστησε το Αλγκιρός, το προηγούμενο γήπεδο της Βαλένθια. Κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο, το Μεστάγια χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη. Μόνο η δομή θα μείνει ίδια, αφού μία εξέδρα καταστράφηκε, ενώ οι άλλες είχαν σοβαρές ζημιές. Μετά τον πόλεμο, το στάδιο επιδιορθώθηκε. Το γήπεδο έχει φιλοξενήσει τον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας 7 φορές.

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ισπανία
Κατηγορία:Βαλένθια
Κατηγορία:Βαλένθια ΚΦ
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κοινότητα της Βαλένθια
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1992
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1982
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Νήσοι Φερόες)

Το **Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα των Νήσων Φερόες** () είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα των Νήσων Φερόες. Το κόμμα διατηρεί αυτή τη στιγμή 6 από τις συνολικά 33 έδρες του κοινοβουλίου των Νήσων Φερόες και 1 από τις 2 έδρες των Νήσων Φερόες στο Φόλκετινγκ. Μαζί με το Κόμμα Ένωσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα επιθυμεί τη διατήρηση της ένωσης των Νήσων Φερόες με τη Δανία, σε μικρότερο, όμως, βαθμό από αυτό. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα των Νήσων Φερόες
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Σοφία Ταβουλάρη

Η **Σοφία Ταβουλάρη** (1843 - Αθήνα, 1916) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός από τις πρωτοπόρους του αθηναϊκού θεάτρου, του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η ίδια ηθοποιός σύζυγος του Παναγιώτη Πανά, μετά τον θάνατο του συζύγου της, βρισκόμενη στη Κωνσταντινούπολη γνώρισε τον Διονύσιο Ταβουλάρη σε θεατρική περιοδεία του τον οποίο στη συνέχεια και παντρεύτηκε. Με τον σύζυγό της συνέχισε παραστάσεις σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία συμμετέχοντας σ΄ όλους τους θιάσους που δημιούργησε ως θιασάρχης στην Αθήνα, τη Σύρο, τη Σμύρνη και άλλα αστικά κέντρα του Ελληνισμού. Το 1867 μαζί με τον σύζυγό της προσχώρησαν στον θίασο "Σοφοκλής" που ίδρυσε ο Σοφοκλής Καρύδης και αργότερα στο σπουδαίο θίασο "Αισχύλος" όπου το 1872 μετονομάστηκε "Μένανδρος". ο οποίος ήταν και ο σημαντικότερος της ελληνικής σκηνής της εποχής εκείνης. Αργότερα συμμετείχε στο θίασο της  Νέας Σκηνής του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, με τον οποίο πραγματοποίησαν περιοδείες και στο εξωτερικό μεταξύ των οποίων Αγγλία και ΗΠΑ (1903 - 1904), ενώ λίγο αργότερα προσχώρησαν στο Εθνικό θέατρο. Πέθανε στην Αθήνα έχοντας προηγουμένως αποσυρθεί της θεατρικής σκηνής, το 1916.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.56ος, σελ.276

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Δυτικό Γκοντάβαρι

Ο **Νομός Δυτικό Γκοντάβαρι** είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας. Η συνολική του έκταση είναι  7.700 τ.χλμ (ή 3.000 τετρ. μίλια), και ο πληθυσμός του 3.934.782 κάτοικοι (2011). Βρίσκεται στο βόρειο-ανατολικό τμήμα της πολιτείας, στη περιφέρεια Άντρα, ΝΔ. του Ανατολικού Γκοντάβαρι και είναι παράλιος νομός στον οποίο περιλαμβάνεται το μεγάλο Δέλτα που σχηματίζουν οι ποταμοί Γκοντάβαρι και Κρίσνα μετά τις μεγάλες διώρυγες που έχουν κατασκευαστεί. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Ελούρου, ή Ελάπουν, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των 2 επαρχιών του νομού. Το κλίμα είναι τροπικό. Κυρίαρχη γλώσσα είναι η Τελούγκου.

Το Δυτικό Γκοντάβαρι είναι ένας από τους πλέον αγροτικούς παραγωγικούς νομούς της πολιτείας. Περιλαμβάνει 2 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 46 δημοτικά διαμερίσματα με 7 δήμους.

## Παραπομπές


## Πηγές
"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica"

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

* Προφίλ του νομού από Άντρα Πραντές Online.
* Χάρτης με τους ναούς στο νομό Γκοντάβαρι 
* Άρθρο των Times της Ινδίας 
* papikondalu.net.in

Κατηγορία:Νομοί της Άντρα Πραντές
Βιβλίο των Ωρών

thumb|right|280px|Γιαν βαν Άικ, «Γέννηση του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή» και «Η εν Ιορδάνη Βάπτιση» από το Βιβλίο των Ωρών Τορίνου-Μιλάνου, περ.1422-24, Τορίνο, Δημοτικό Μουσείο Αρχαίας Τέχνης.
μικρογραφία|419x419εσ
Το **Βιβλίο των Ωρών** είναι ένα εικονογραφημένο βιβλίο χριστιανικών προσευχών που προορίζεται για την κατ' ιδίαν άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων του πιστού. Υπήρξε ιδιαίτερα διαδεδομένη καλλιτεχνική μορφή στη Βόρεια Ευρώπη από το Μεσαίωνα και μετά. 

Οι Ώρες είναι οι διαιρέσεις της ημέρας που έχουν καθοριστεί για προσευχή προς τιμήν της Παρθένου κι έτσι προκύπτει το όνομα του βιβλίου. Η σύνθεσή του ποίκιλε. Στην αρχή υπήρχε το λειτουργικό ημερολόγιο του έτους, που συχνά συνοδευόταν από εικονογραφήσεις με τις εργασίες των μηνών και τα ζώδια. 

Οι τόμοι εμπλουτίζονταν με μικρογραφίες, συχνά εξαιρετικής ποιότητας, που καθιστούσαν το βιβλίο αντικείμενο πολυτελείας. Η αυξημένη ζήτηση για τέτοια βιβλία είχε εξέχουσα σημασία για την ανάπτυξη της γοτθικής εικονογράφησης χειρογράφων.

Με την εικονογράφηση τέτοιων βιβλίων καταπιάστηκαν σημαντικοί καλλιτέχνες όπως οι Γιαν βαν Άικ, οι αδερφοί Λίμπουργκ και ο Ζαν Φουκέ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Ferrari, Simone (2006). «Van Eyck», μετάφραση Wordshop, 1η έκδοση Αθήνα: Ημερησία, χορηγός Εθνική Τράπεζα. Σειρά Artbook · 12. ISBN 960-892-030-2.

Κατηγορία:Γοτθική ζωγραφική
Κατηγορία:Χριστιανική λατρεία
Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Κοινότητα των Ινουίτ

Η **Κοινότητα των Ινουίτ** (γροιλ. *Inuit Ataqatigiit*) είναι σοσιαλιστικό κόμμα της Γροιλανδίας. Τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας της Γροιλανδίας από τη Δανία. 

Στις εκλογές του 2009, το κόμμα αναδείχθηκε ως μεγαλύτερο κόμμα του Γροιλανδικού κοινοβουλίου, κερδίζοντας το 43,7% των ψήφων και 14 από τις συνολικά 31 έδρες του, διπλασιάζοντας έτσι τον αριθμό των εδρών που κέρδισε στις εκλογές του 2005. Εκπροσωπείται, επίσης, στο Φόλκετινγκ, κατέχοντας μία από τις δύο έδρες που αντιστοιχούν στη Γροιλανδία. Τωρινός πρόεδρος του κόμματος είναι ο Κουούπικ Κλάιστ, ο οποίος διαδέχτηκε τον Γιόσεφ Μότζφελντ. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γροιλανδικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα