open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παλλακανέστρο Τρεβίζο

Η **Παλακανέστρο Τρεβίζο** (ιταλικά: *Pallacanestro Treviso*) είναι ιταλικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα το Τρεβίζο της Ιταλίας. Ιδρύθηκε το 1954. Από το 1982, είναι γνωστή με τη διακριτική της ονομασία **Μπενετόν Τρεβίζο** για εμπορικούς λόγους.

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1954 και αγοράστηκε από τον Όμιλο Benetton το 1982, αν και διατήρησε το «Ασοτσατσιόνε Παλακανέστρο Τρεβίζο» (Associazione Pallacanestro Treviso) ως νόμιμη ονομασία του. Με την οικονομική υποστήριξη της οικογένειας Μπενετόν, η ομάδα εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1990 ως μια σημαντική δύναμη τόσο στην Ιταλία όσο και στην Ευρώπη. Ο πρώτος τίτλος του συλλόγου στο ιταλικό πρωτάθλημα ήρθε το 1992 με το θρυλικό Τόνι Κούκοτς στην ομάδα.

Ο Κούκοτς βοήθησε την Μπενετόν να φτάσει στον τελικό της Ευρωλίγκας το 1993, ενώ παράλληλα κέρδισε τρεις συνεχόμενες φορές το Κύπελλο Ιταλίας. Η ομάδα κέρδισε το Κύπελλο Σαπόρτα το 1995, με παίκτες όπως ο Ορλάντο Γούλριτζ και ο Πέταρ Ναουμόφσκι. Η Μπενετόν πρόσθεσε και άλλο ιταλικό πρωτάθλημα στους εγχώριους τίτλους της το 1997, ενώ έκανε και πάλι την εμφάνισή της στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας το 1998. Κέρδισε έναν ακόμη τίτλο στο Κύπελλο Σαπόρτα το 1999 και ένα Κύπελλο Ιταλίας το 2000.

Η Μπενετόν κέρδισε το ιταλικό πρωτάθλημα και έφτασε στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας τόσο το 2002 όσο και το 2003. Κέρδισε επίσης το πέμπτο ιταλικό πρωτάθλημα το 2006. Το 2007, η ομάδα κέρδισε τον όγδοο τίτλο της στο Κύπελλο Ιταλίας. Τον Φεβρουάριο του 2011, ο Τζιλμπέρτο Μπενετόν ανακοίνωσε ότι από τον Ιούλιο του 2012, ο όμιλος Benetton θα εγκαταλείψει το επαγγελματικό μπάσκετ για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στα τμήματα υποδομής.

Άμεση κληρονόμος της πρώτης επαγγελματικής ομάδας αποτελεί η Ουνιβέρσο Τρεβίζο Μπάσκετ, η οποία ιδρύθηκε το 2012 με την ονομασία «Τρεβίζο Μπάσκετ 2012» και ξεκίνησε από την 7η κατηγορία (Promozione) της Ιταλίας.

## Επιτυχίες
### Εγχώριες διοργανώσεις
***[[Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ιταλίας|Ιταλικό Πρωτάθλημα]]**
****Πρωταθλήτρια (5):** 1992, 1997, 2002, 2003, 2006
***Ιταλικό Κύπελλο**
****Κυπελλούχος (8):** 1993, 1994, 1995, 2000, 2003, 2004, 2005, 2007
***Ιταλικό Σούπερ Καπ**
****Νικήτρια (4):** 1997, 2001, 2002, 2006

### Ευρωπαϊκές διοργανώσεις
***[[Ευρωλίγκα ανδρών|Ευρωλίγκα]]**
***Φιναλίστ (2):* 1993, 2003
***[[Κύπελλο Σαπόρτα]]**
****Νικήτρια (2):** 1995, 1999

### Διεθνή τουρνουά
***Τουρνουά Βελιγραδίου**
***3η θέση:* 1997 

## Χορηγίες
Ακολουθούν οι κύριοι χορηγοί του συλλόγου από το 1979 έως σήμερα:
* Liberti (1979–1981)
* Benetton (1982–σήμερα)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1954
Κατηγορία:Σύλλογοι της Ευρωλίγκα ανδρών
Πρωτόπαππας Ιωαννίνων

Ο **Πρωτόπαππας** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων. 

## Γενικά στοιχεία
Ο Πρωτόπαππας βρίσκεται σε απόσταση 23 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Ιωαννίνων. Το χωριό χαρακτηρίζεται ημιορεινό, έχει υψόμετρο 640 μέτρα και συνδυάζει πλούσια βλάστηση και βιοποικιλότητα που εκτείνεται από τις καλλιέργειες και τα αυτοφυή φυτά κάμπου μέχρι τα αμπέλια των ημιορεινών περιοχών και τις αιωνόβιες βελανιδιές και τα πουρνάρια. 

Διοικητικά, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ζίτσας του Δήμου Ζίτσας**** ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 είχε 342 κατοίκους. 

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά μια εκδοχή, το χωριό οφείλει την ονομασία στον πρώτο οικιστή του χωριού που ήταν παπάς, επικεφαλής ομάδας μεταναστών από τη βόρεια Ήπειρο, που αποφεύγοντας το κύμα των διωγμών και το εξισλαμισμού στον τόπο τους, μετανάστευσαν στην περιοχή του Πρωτόπαππα γύρω στα μέσα του 17ου αιώνα.

Υπάρχει παράδοση, σύμφωνα με την οποία ο παπάς οικιστής του χωριού, καταγόταν από τους Ζουλιάτες, (Ζουλιάτι) χριστιανικό χωριό της Βορείου Ηπείρου και, εκτός από τους συγχωριανούς του, έφερε μαζί του την καμπάνα της εκκλησίας του. Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή της παράδοσης πιο συμβατή με γραπτές ιστορικές μαρτυρίες που τοποθετεί την ύπαρξη του χωριού το έτος 1542 ως χωριό/κτήμα του Πρωτόπαπα, εξ' ου και το όνομα του χωριού Πρωτόπαπα δηλ. το χωριό του Πρωτόπαπα. "Χρονογραφία της Ηπείρου" του Π. Αραβαντινού.

## Το σχολείο
Στο χωριό στεγάζεται σχολείο από την εποχή της Τουρκοκρατίας με δάσκαλο που πλήρωναν οι κάτοικοι και κυρίως με πολλούς μαθητές. Σήμερα το σχολείο είναι σύγχρονο ( χτίστηκε το 1952 ) με πελεκητή πέτρα και πολλές αίθουσες, αλλά, δυστυχώς, χωρίς παιδιά! Έτσι ανέστειλε την λειτουργία του!

Σήμα κατατεθέν του χωριού είναι ο περίφημος Πλάτανος, ηλικίας περίπου 180 ετών, ιδιαίτερης αισθητικής αξίας, λόγω της θέσης του (πλατεία του χωριού) των αναλογιών του και του σχήματός του. Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού, ενώ δεξιά και αριστερά του απλώνονται αμφιθεατρικά οι δύο συνοικίες του (μαχαλάδες).

## Η παλαιά εκκλησία
Η εκκλησία του χωριού ( Άγιος Νικόλαος ) χτίστηκε με την συνδρομή του γιού του Αλή Πασά,Μουχτάρ.
Η σημερινή εκκλησία, χτίσθηκε με οικονομική συνδρομή όλων των κατοίκων το 1956.

## Η ζωή των κατοίκων
Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία, την αμπελουργία και την καλλιέργεια δημητριακών. Παράγεται εξαιρετικής ποιότητας κρασί από την ποικιλία σταφυλιών Debina.Παράγεται επίσης τσίπουρο, υπάρχουν επίσης μερικές κτηνοτροφικές μονάδες.
## Αρχιτεκτονική σπιτιών
Όλα τα σπίτια ήταν χτισμένα με πέτρα και στέγη από άσπρη πλάκα φερμένη από άλλες περιοχές, ενώ η πέτρα για το χτίσιμο έβγαινε με σκληρή δουλειά από κοντινά μαντέμια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Άλαν Ντέιβιντσον

Ο **Άλαν Ίτον Ντέιβιντσον** (αγγλικά: *Alan Eaton Davidson*, 30 Μαρτίου 1924 – 2 Δεκεμβρίου 2003) ήταν Βρετανός διπλωμάτης και ιστορικός, διάσημος για το έργο του γύρω από το φαγητό και τη γαστρονομία . Ήταν ο συγγραφέας του 900-σελίδων εγκυκολοπαιδικού χαρακτήρα έργου *[[:en:Oxford Companion to Food|The Oxford Companion to Food]]* (1999, Δεύτερη έκδοση 2006). Λίγο πριν το θάνατό του το 2003, παρέλαβε το βραβείο Εράσμους από την βασίλισσα των Κάτω Χωρών Βεατρίκη για την προσφορά του στην βιομηχανία φαγητού.

## Συγγραφικό έργο
* *Mediterranean Seafood*, 1972
* *Seafood of South-east Asia*, 1976, αναθεωρημένη έκδοση 2003, ISBN 1-903018-23-4
* *Fish and Fish Dishes of Laos*, 1975, ISBN 0-907325-95-5
* *Petits Propos Culinaires* (περιοδικό), editor, 1979, ISSN 0142-4857
* *North Atlantic Seafood*, 1980, ISBN 978-1-58008-450-5
* *Oxford Symposium on National & Regional Styles of Cookery*, εκδότης, 1981
* Phia Sing: *Traditional Recipes of Laos*, εκδότης, 1981, ISBN 0-907325-02-5
* *Food in Motion: the migration of foodstuffs and cookery techniques: proceedings*, εκδότης, 1983
* *On Fasting and Feasting: a personal collection of favourite writings on food and eating*, 1988, ISBN 978-0-356-15637-8
* *Seafood: a connoisseur’s guide and cookbook*, 1989, ISBN 0-85533-752-4
* *A Kipper with my Tea: selected food essays*, 1990, ISBN 978-0-333-47408-2
* *The Cook’s Room: a celebration of the heart of the home*, 1991, ISBN 978-0-86824-456-3
* *Fruit: a connoisseur’s guide and cookbook*, 1991, ISBN 0-85533-903-9
* *Oxford Companion to Food*, 1999, ISBN 0-19-211579-0. Δεύτερη έκδοση, 2006 ISBN 0-19-280681-5
* *Trifle*, 2001, with Helen Saberi, ISBN 1-903018-19-6
* *The wilder shores of gastronomy: twenty years of the best food writing from the journal "Petits Propos Culinaires" *, συνεκδότης με την Έλεν Σαμπέρι (Helen Saberi), 2002, ISBN 1-58008-417-6
* *The Penguin Companion to Food*, 2002, ISBN 0-14-200163-5

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Obituary (in *[[The Guardian]]*)
*Alan Davidson website
*''Petits Propos Culinaires'' website

Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Αποδέκτες του βραβείου Erasmus
Κατηγορία:Βρετανοί ιστορικοί
Αρμυρήθρα

Η **αρμυρήθρα** (*Salicornia europaea*) (ή **αλμυρήθρα, αλμυρίχα**) είναι ένα αλόφυτο, δικοτυλήδονο και ανήκει στο γένος χηνοποδιιδών (*chenopodiaceae*). 
Αναπτύσσεται σε αλμυρά – αλατούχα εδάφη και είναι ένα θαμνώδες φυτό.

Στην μαγειρική χρησιμοποιείται ο βλαστός, αφού ζεματιστεί σε νερό για την παρασκευή σαλατών. Ο ινώδης πυρήνας του βλαστού αφαιρείται μετά το μαγείρεμα και η σάρκα του καταναλώνεται. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αμαρανθοειδή
Κατηγορία:Χόρτα
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Αλμύρα

μικρογραφία|Αλμύρα (''Salsola soda'').
Η **αλμύρα** (*Salsola soda*) είναι ένα αλόφυτο το οποίο αναπτύσσεται σε αλμυρά - αλατούχα εδάφη.
Το ύψος του φυτού φτάνει περίπου τα 70cm. Και έχει κόκκινους μίσχους και πράσινα φύλλα.

Στην μαγειρική χρησιμοποιούνται τα φύλλα του  αφού ζεματιστούν  σε νερό για την παρασκευή σαλατών.

Κατηγορία:Αμαρανθοειδή
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Προεδρικές εκλογές στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου 2015

**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στην μη διεθνώς αναγνωρισμένη ΤΔΒΚ τον Απρίλιο του 2015. Στον πρώτο γύρο που έγινε στις 19 Απριλίου 2015, ο πρόεδρος και ανεξάρτητος υποψήφιος Ντερβίς Έρογλου προηγήθηκε του Μουσταφά Ακιντζί και οδηγήθηκαν σε δεύτερο γύρο. Στον δεύτερο γύρο στις 26 Απριλίου 2015 νικητής αναδείχθηκε ο Ακιντζί.

## Αποτελέσματα

Ο Ακιντζί κέρδισε τον πρώτο γύρο σε 3 επαρχίες: στη Λεφκόσα,  (31,27%), Γκιρνέ (27,61%)  και Γκιουζέλιουρτ (32,47%). Ο Έρογλου ήταν νικητής στην Γαζιμαγούσα (31,83%) και στην Ισκελέ (37,47%).

## Παραπομπές


2015 προεδρικες
ΤΔΒΚ
Ρολάντ Ζαΐμι

Ο **Ρολάντ Ζαΐμι** (**Roland Zajmi**) γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1973 στα Τίρανα και είναι διεθνής παλαίμαχος Αλβανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σαν επιθετικός. Εκτός από την θητεία του στο Αλβανικό ποδόσφαιρο, κατά το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνίστηκε στην Ελλάδα και έχει χαρακτηριστεί ως "γυρολόγος των ελληνικών γηπέδων".

## Καριέρα
### Συλλογικό επίπεδο
Προτού έρθει στην Ελλάδα αγωνιζόταν στο Αλβανικό πρωτάθλημα και αξιοσημείωτα, ποδοσφαιριστής υπήρξε επίσης και ο πατέρας του, Ντασαμίρ Ζαΐμι, κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80. Από το 1993 μέχρι το 1995 έπαιξε στην Ντιναμό Τιράνων και στη συνέχεια, την περίοδο 1995-1996 έπαιξε κατά σειρά στις Ολιμπίκ Τιράνων και Παρτιζάνι Τιράνων.

To 1996 τον απέκτησε η Προοδευτική. Αγωνίστηκε αρχικά στη Β' Εθνική, κερδίζοντας την άνοδο και το 1997 έκανε ντεπούτο στην Α' Εθνική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής συνέχισε μέχρι τα μισά της σεζόν 1999-2000, όταν τον Φεβρουάριο του 2000 παραχωρήθηκε στον Ατρόμητο Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου συνέχισε το υπόλοιπο της σεζόν, αγωνιζόμενος στην Γ' Εθνική. Το 2000 επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε μια χρονιά στη Β' Εθνική και το 2001 αποκτήθηκε από την Κασσάνδρα. Το 2002, επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε δύο χρόνια (2002-2003 και 2003-2004) στην Α' Εθνική. Το 2004 μετακομίζει στην Κύπρο για τον Απόλλων Λεμεσού, με τον οποίο αγωνίστηκε μια χρονιά και το 2005 επέστρεψε στην Ελλάδα και ξανά στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε δύο χρονιές στη Β' Εθνική.

Το 2007 πήρε μεταγραφή στον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου, με τον οποίο αγωνίστηκε μία σεζόν στην Β' Εθνική. Το 2008 μετακινήθηκε στην Πιερία για τον Πιερικό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στην Β' Εθνική το πρώτο μισό της περιόδου 2008-2009 και κατόπιν μεταπήδησε στον Ελπιδοφόρο Κηφισιάς, με τον οποίο ολοκλήρωσε τη σεζόν και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα, βοηθώντας τον να προβιβαστεί στη Δ' Εθνική.

Το Νοέμβριο του 2009 ο βετεράνος πλέον ποδοσφαιριστής, εργάστηκε ως βοηθός προπονητή του Σούλη Παπαδόπουλου στον Πιερικό.

### Διεθνές επίπεδο
Με την Εθνική Αλβανίας συμμετείχε σε τέσσερις αγώνες, μεταξύ των οποίων οι τρεις ήταν φιλικοί αγώνες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το προφίλ του Ρολάντ Ζαΐμι στο forum.transfermarkt.bg
* Το προφίλ του Ρολάντ Ζαΐμι στο transfermarkt.gr
* Η καριέρα του Ρολάντ Ζαΐμι από το 1996 μέχρι το 2009 στοwww.national-football-teams.com

Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιράνων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάνι Τιράνων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Αλβανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιερικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Βούτυρο μανιέ

thumb|Βούτυρο μανιέ
Το **βούτυρο μανιέ** προκύπτει ύστερα από την ομογενοποίηση ίσης ποσότητας μαλακού ανάλατου βουτύρου και αλευριού.
Το βούτυρο μανιέ χρησιμοποιείται στην μαγειρική για να δέσουν οι σάλτσες και οι σούπες.
Σε ενα σκεύος όπου η  σάλτσα ή η σούπα ζεσταίνεται, το βούτυρο μανιέ προστίθεται σε μικρές ποσότητες ενώ το παρασκεύασμα ανακατεύεται συνεχώς εως ότου να πήξει.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλείμματα
Κατηγορία:Γαλακτοκομικά προϊόντα
Πλατεία Αγίας Σοφίας

[thumb|Άποψη της πλατείας. Στο κέντρο το [Μέγαρο Λόγγου|''Κόκκινο σπίτι'' στη διασταύρωση της οδού Αγίας Σοφίας και Ερμού]]
Η **Πλατεία Αγίας Σοφίας** βρίσκεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο βυζαντινό ναό που υπάρχει στην πλατεία.  

Βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Αγίας Σοφίας και Ερμού και συναντιέται με τις οδούς Μακένζι Κινγκ και Καθηγητού Αντωνίου Κεραμοπούλου. 

Στις 17-18 Ιουνίου 1913, στον χώρο του παλαιού τεμένους της Αγίας Σοφίας, έλαβε χώρα η Μάχη της Θεσσαλονίκης, με την οποία εκκαθαρίστηκε η πόλη από την Βουλγαρική φρουρά.

## Αξιοθέατα
[μικρογραφία|Κτίριο Νεδέλκου (1924), Αρχιτέκτων [Ξενοφών Παιονίδης|Ξενοφών Παιοονίδης, Πλατεία Αγ. Σοφίας, Θεσσαλονίκη]]
Εκτός από τον Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, ιδιαίτερης ομορφιάς είναι το λεγόμενο "Κόκκινο Σπίτι" ή Μέγαρο Ιωάννη Λόγγου στα ΝΔ της πλατείας.  

Στη ΒΑ πλευρά της πλατείας βρίσκεται το μέγαρο της Φιλόπτωχου Αδελφότητας Ανδρών Θεσσαλονίκης (ΦΑΑΘ), ενώ στην ΝΑ το κτήριο Νεδέλκου, έργο του αρχιτέκτονα Ξενοφώντα Παιονίδη, έτος κατασκευής 1924.  

Στην πλατεία βρίσκονται αρκετά γλυπτά. Ένα από αυτά είναι ο ιστορικός ανδριάντας του Χρυσοστόμου Σμύρνης, έργο του Μικρασιάτη γλύπτη Θανάση Απάρτη (1960). Ένα πιο μοντέρνο είναι το γλυπτό 'Πολίτες διαβάζουν εφημερίδα και συζητούν' από τον Μανόλη Τζομπανάκη. Υπάρχουν δύο γλυπτά που αναφέρονται στον Ποντιακό Ελληνισμό. Το πρώτο είναι το 'Πρόμαχοι του Ελληνισμού στον Πόντο', από τον Ευθύμη Καλεβρά, δωρεά της Εύξεινου Λέσχης Θεσσαλονίκης το 1979. Το δεύτερο φαίνεται να μην έχει τίτλο, απεικονίζει μια γυναικεία φιγούρα και έχει μια επιγραφή που γράφει 'Των μαρτύρων, των ηρώων, των αγωνιστών του Πόντου Αιωνία η μνήμη' και τοποθετήθηκε τον Μάιο 2006.  

## Συνδέσεις
Στις 30 Νοεμβρίου 2024 παραδόθηκε ο σταθμός μετρό Αγίας Σοφίας που βρίσκεται πλησίον της Πλατείας Αγίας Σοφίας.

Στην πλατεία υπάρχει στάση για τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ με κωδικό 1032, όπου κάνει στάση η γραμμή **15** (Σαράντα Εκκλησίες - Ιστορικό Κέντρο). Επίσης υπάρχει η στάση με κωδικό 1031 όπου σταματάνε οι γραμμές η **16** (Ευαγγελίστρια - Ιστορικό Κέντρο), **17** (Τριανδρία- Βενιζέλου) η **24** (Πλατεία Ελευθερίας - Χίλια Δέντρα) και η Πολιτιστική Διαδρομή **50**.  

## Παραπομπές


Αγιας Σοφιας
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Αίγιμος

Ο **Αίγιμος** ή **Αιγίμιος** (περίπου 6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος έλληνας ιατρός, και κάτοικος της Ελέας στη Λευκανία της Κάτω Ιταλίας.

## Ιστορικό
Μνημονεύεται από τον Γαληνό (2ος αιώνας μ.Χ.) ως ο πρώτος που μελέτησε και έγραψε σημειώσεις σχετικά με τον καρδιακό παλμό, και θεωρείται πως έζησε πριν τον καιρό του Ιπποκράτη (5ος αιώνας π.Χ.).

Το έργο που έγραψε αναφέρεται πως ονομάζονταν *Περί Παλμών*, το οποίο δεν διασώζεται πλέον. 

## Άλλες αναφορές
Ο λόγιος του 2ου αιώνα μ.Χ., Αθήναιος, αναφέρει πως ο ποιητής Καλλίμαχος του 3ου αιώνα π.Χ. είχε στην κατοχή ένα έργο του Αίγιμου με την ονομασία πλακουντοποιικόν σύγγραμμα το οποίο αφορούσε τη μαγειρική, και ο ιστορικός και γεωγράφος Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (1ος αιώνας μ.Χ.) αναφέρει κάποιον με το ίδιο όνομα τον οποίο η παράδοση ήθελε να έχει ζήσει για 200 έτη, αλλά το κατά πόσο ήταν το ίδιο ή διαφορετικό άτομο είναι αβέβαιο.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
ΕΚΑ

Το **ΕΚΑ** μπορεί να αναφέρεται σε οποιοδήποτε από τα παρακάτω.

*Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης
*Ένωση Κυπρίων Αγροτών
*Ένωσις Κοινωνικής Αμύνης
Πεδινή Ιωαννίνων

Η **Πεδινή** είναι κωμόπολη της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Πεδινή είναι χτισμένη στους ανατολικούς πρόποδες των υψωμάτων Κουρί και Κασταλάτας σε υψόμετρο 484 μέτρων. Απέχει 7,5 χλμ. Ν. - ΝΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων ενώ βρίσκεται πολύ κοντά στην Εγνατία Οδό (Ε90), επάνω στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων - Δωδώνης (ΕΟ17) και δίπλα στο Πανεπιστήμιο και Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Στην ίδια περιοχή βρίσκεται το παλιό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου της Δουρούτης ή Περιστεράς, για το οποίο πιθανολογείται ότι προήλθε, το 1902, από την συγχώνευση των δύο (από τις τρεις μονές) που υπήρχαν στο λόφο αυτό: Του Μοναστηριού της Αγίας Παρασκευής Δουρούτης ή Ντουρούτι και του Μοναστηριού Αγίου Γεωργίου Περιστεράς.

Η παλιά ονομασία της Πεδινής μέχρι το 1928 ήταν *Ραψίστα* ενώ πρωτοσυστάθηκε ως κοινότητα Ραψίστας το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919. Μέχρι το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στο Δήμο Μπιζανίου και είχε οριστεί ως έδρα του. Μαζί με τη Φτέρη και τη Χιονιάσα αποτελούν την Κοινότητα Πεδινής της Δημοτικής Ενότητας Μπιζανίου που υπάγεται στο Δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 2.871 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μονή Αγίου Γεωργίου Περιστεράς ή Δουρούτης  από την Πύλη Πολιτισμού "Οδυσσεύς" του Υπουργείου Πολιτισμού .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πολιτιστικός Σύλλογος Πεδινής
* Το Χωριό Πεδινή, Ραψίστα, Ιωαννίνων (Βιβλίο/Μονογραφία)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Πλατανιά Ιωαννίνων

Η **Πλατανιά** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γενικά στοιχεία
Η Πλατανιά βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη λίμνη Παμβώτιδα και περίπου 14,5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης των Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Ιωαννιτών μετά την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 391 κατοίκους, ενώ μέχρι το 2010 ανήκε στο Δήμο Παμβώτιδος. Η παλιά ονομασία του οικισμού, μέχρι το 1928, ήταν *Γουλάς*. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Πλατανια
Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Άρης Τσαχουρίδης

Ο **Άρης Τσαχουρίδης** είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής (10 Δεκεμβρίου 1940) που αγωνιζόταν ως ακραίος επιθετικός.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον ΠΑΟ Διοικητηρίου και ακολούθησε ο Μακεδονικός, στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 1960, όταν το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς αποκτήθηκε από την ΑΕΚ. Με τη φανέλα της «Ένωσης» αγωνίστηκε συνολικά τέσσερα χρόνια, μέχρι και το τέλος της περιόδου 1963-64, κατακτώντας το πρωτάθλημα της περιόδου 1962-63 και το κύπελλο της επόμενης (1963-64). Το καλοκαίρι του 1964 αποχώρησε για την Προοδευτική, ως ένα από τα "έμψυχα ανταλλάγματα" για την απόκτηση του Φώτη Μπαλόπουλου.

Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε για 4 χρόνια στην Α΄ Εθνική, μέχρι και το 1968. Ακολούθως αγωνίστηκε δυο χρονιές στον Α.Ο. Κορωπίου και το καλοκαίρι του 1970 αποδεσμεύτηκε, έχοντας προλάβει να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής της περιόδου 1969-70. Συνέχισε στον Λεωνίδα Σπάρτης, όπου και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.

### Στις εθνικές ομάδες
Με τη φανέλα της εθνικής Ανδρών αγωνίστηκε μία και μοναδική φορά στις 22/5/1963 στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Πολωνία στη Βαρσοβία, όπου υπό τις οδηγίες του Τρύφωνα Τζανετή ξεκίνησε στη βασική ενδεκάδα. Υπήρξε μέλος της εθνικής Ενόπλων το διάστημα μεταξύ 1962-1963, με την οποία έφτασε στην κατάκτηση του 18ου Παγκόσμιου Κυπέλλου Ενόπλων.

## Τίτλοι
Με την ΑΕΚ:
* 1 πρωτάθλημα: 1962-63
* 1 κύπελλο: 1963-64

## Μετά το ποδόσφαιρο
Αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Παλαιμάχων της ΑΕΚ, ενώ τη δεκαετία του '80 εργάστηκε ως σκάουτερ του συλλόγου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Άρης Τσαχουρίδης, AEKPEDIA
* εφ. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μακεδονικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καστοριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Τυποποιημένες Διαδικασίες Λειτουργίας

Ο ορος **τυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας** (standard operating procedure) χρησιμοποιείται στις επιστήμες και τους κλάδους της υγείας, της αεροπορίας, της μηχανικής, της εκπαίδευσης, της βιομηχανίας, των φυσικών επιστημών κ.λπ. Τυποποιημένες διαδικασίες λειτουργίας (ΤΔΛ) είναι οι ρητές οδηγίες που περιγράφουν τις εργασίες, τις συνθήκες, και τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν για την επίτευξη της λειτουργίας μιας μονάδας ή την εφαρμογή κάποιας μεθόδου.

Κατηγορία:Επιστήμες Μηχανικών
Κατηγορία:Επιστήμες Υγείας
Κατηγορία:Φαρμακευτική βιομηχανία
Ευδαμίδας Β΄

Ο **Ευδαμίδας Β**' (; - 245 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Σπάρτης, 24ος από τον οίκο των Ευρυποντιδών, γιος του βασιλιά Αρχιδάμου Δ'.

## Βιογραφία
Ο Ευδαμίδας Β' διαδέχτηκε τον πατέρα του το 275 π.Χ. Νυμφεύτηκε τη θεία του Αγησιστράτη (κόρη του Ευδαμίδα Α') και είχε δύο γιούς: τον μεταρρυθμιστή Άγι Δ' και τον Αρχίδαμο Ε΄.

## Πηγές
**Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*, εκδόσεις Δομή, Αθήνα 1996, τόμος 1.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Θρασύβουλος Σταύρου

Ο **Θρασύβουλος Σταύρου** (1886 - 25 Δεκεμβρίου 1979) ήταν Έλληνας φιλόλογος, ποιητής και μεταφραστής. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πέτρα Λέσβου και φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης και μετά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Όταν το 1911 πήρε πτυχίο φιλολογίας, συνέχισε για δύο χρόνια τις σπουδές του στο Μόναχο. Εργάστηκε ως καθηγητής στη Σμύρνη, γυμνασιάρχης, εκπαιδευτικός σύμβουλος και διευθυντής Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας (1944-45).

Στη Σμύρνη εξέδωσε την ποιητική συλλογή *Δρόμοι και μονοπάτια* (1921). Είχε το ψευδώνυμο Μελικέρτης. Έπειτα μετέφρασε ξένη λογοτεχνία, όπως Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (*Ελένη του δεύτερου Φάουστ*, 1925), Φρίντριχ Σίλερ (*Μαρία Στιούαρτ*, 1932), Μολιέρο (*Με το ζόρι παντρειά - [[Ταρτούφος]] - Οι κατεργαριές του Σκαρπίνου*, 1950), Βίκτωρ Ουγκώ (*[[Ρουί Μπλας]]*, 1951) και Αλφρέ ντε Μυσσέ (*Μια πόρτα πρέπει να είναι ανοιχτή ή κλειστή*, 1948 και *Δεν πρέπει να ορκίζεσαι για τίποτα*, 1950). Συνέχισε με μεταφράσεις αρχαίων συγγραφέων, όπως Αίσωπο (1950), Μένανδρο (1954), Αριστοφάνη (1967), Ευριπίδη (1972) και Πίνδαρο (μεταθανάτια έκδοση το 1979). 

Έγγραψε τη *Νεοελληνική μετρική* (1930) και υπήρξε ένας από τους συγγραφείς του σχολικού εγχειριδίου *Νεοελληνική Γραμματική* (1941). Μαζί με τους Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Μιχάλη Οικονόμου έγραψε το *Η γλώσσα μου* (1955) και δημοσίευσε το *Ο μεταφραστής και αγωνιστής του δημοτικισμού* (περιοδικό *[[Νέα Εστία]]* 1963, τεύχος 73).

Βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την ποιότητα του μεταφραστικού του έργου το 1972. Πέθανε στην Αθήνα τα Χριστούγεννα του 1979. Είναι αδελφός του Δημητρίου Σταύρου, επίσης μεταφραστή, του οποίου η σύζυγος Τατιάνα είναι συγγραφέας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Μενς Σάνα 1871

Η **Μενς Σάνα 1871** (ιταλικά: *Mens Sana 1871*) είναι ένα από τα παλαιότερα ιταλικά αθλητικά σωματεία. Ιδρύθηκε στη Σιένα της Ιταλίας στις 16 Απριλίου 1871 από ορισμένους φοιτητές και αμέσως προσχώρησε στην Ιταλική Γυμναστική Ομοσπονδία (FGNI) [2] με την επωνυμία «Ασσοτσατσιόνε Γκιμνάστικα Σενέσε Μενς Σάνα ιν Κορπόρε Σάνο 1871» (Associazione Ginnastica Senese Mens Sana in Corpore Sano 1871). Το 1971 τιμήθηκε με το «χρυσό αστέρι αθλητικής αξίας» (stella d'oro al merito sportivo) το 2002 και το «χρυσό κολάρο αθλητικής αξίας» (collare d'oro al merito sportivo). Επιπλέον, η «Μενς Σάνα 1871» απονεμήθηκε το 1994 στη Ρώμη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κατά τη διάρκεια του Ομοσπονδιακού Συνεδρίου Γυμναστικής για τα 100 χρόνια και το 1995 από την Ιταλική Ομοσπονδία Χόκεϊ και Πατινάζ για τα 70 χρόνια.

## Ιστορία
Το 1875 οργανώθηκε ως «Μενς Σάνα οργκανιζό α Σιένα ιλ Κονγκρέσο Γκιμνάστικο Νατσιονάλε» (Mens Sana organizzò a Siena il Congresso Ginnastico Nazionale), αποκτώντας όλο και μεγαλύτερη ισχύ σε εθνικό επίπεδο, χάρη στο δάσκαλο Λεοπόλντο Πεσολίνι. Στις αρχές του εικοστού αιώνα, με τη δημιουργία νέων αθλητικών τμημάτων (ξιφασκία, στίβος, ποδηλασία, αγώνες δρόμου και ένα τμήμα μουσικής), η Ασοτσατσιόνε Γκιμνάστηκα Σενέσε (Associazione Ginnastica Senese) επεκτάθηκε. Το 1907 στη Βενετία, η ομάδα καλαθοσφαίρισης των γυναικών κέρδισε τον πρώτο τίτλο στην Ιταλία.

Η έλευση του φασισμού επέφερε μια βαθιά κρίση στη διεξαγωγή των διοργανώσεων, με αποτέλεσμα τη λειτουργία μόνο ορισμένων τμημάτων στην ποδηλασία, το πατινάζ και το χόκεϊ. Με τη συμπλήρωση τριάντα ετών, παρουσιάστηκαν αρκετές οικονομικές δυσκολίες που μάστιζαν το αθλητικό σωματείο, επιτυγχάνοντας μόνο τη λειτουργία του τμήματος πατινάζ. Μετά την πτώση του φασισμού, ο σύλλογος αναγεννήθηκε, αποκτώντας δικό του γυμναστήριο, το Σαντ'Αγκάτα (Sant'Agata). Το 1945 ο σύλλογος είχε πάνω από 1.000 μέλη.

Η ανάγκη για νέο χώρο και κατάλληλες εγκαταστάσεις το 1968, οδήγησε την κατασκευή του *Ντοντεκάεντρο* (*Dodecaedro*, «Palazzetto Giannelli») Σύντομα ακόμη και αυτή η δομή έγινε ανεπαρκής, και το 1976 χτίστηκε το «Πάλα Μενς Σάνα» (Pala Mens Sana). Από εκείνη τη στιγμή, χάρη στη συμβολή των ανθρώπων, όπως ο Τζόρτζο Λουκεσίνι, οι δραστηριότητες του αθλητικού συλλόγου αυξήθηκαν από έτος σε έτος, με αποτέλεσμα να φθάσει σε σημαντικά επιτεύγματα τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Σήμερα, η πλήρης ονομασία του συλλόγου είναι «Σοσιετά Σπορτίβα Ντιλεταντίστικα Μενς Σάνα ιν Κορπόρε Σάνο» (Società Sportiva Dilettantistica Mens Sana in Corpore Sano 1871).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ιταλίας
Μελενικίτσι Σερρών

Το **Μελενικίτσι** είναι πεδινός οικισμός του νομού Σερρών και υπάγεται διοικητικά στην δημοτική ενότητα Σκοτούσσης του δήμου Ηρακλείας. Έχει πληθυσμό 621 κατοίκους και βρίσκεται 14 χλμ. βορειοδυτικά της πόλης των Σερρών.

## Ιστορία

### Αρχαιότητα
Τέσσερα περίπου χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Μελενικίτσι, στη θέση «Λεγγίνιτσκο», έχει αποκαλυφθεί η νεκρόπολη ενός ρωμαϊκού οικισμού, απ’ όπου προέρχονται και τρεις επιτύμβιες επιγραφές των αυτοκρατορικών χρόνων (1ου μ.Χ. αιώνα). Από την ύπαρξη θρακικού πληθυσμού, που υποδηλώνουν τα θρακικά ονόματα στις επιγραφές, εικάζεται ότι ο οικισμός υπήρχε και πριν από τη ρωμαϊκή κατάκτηση. Όσον αφορά την αρχαία τοπογραφία, ο οικισμός βρισκόταν κοντά στα σύνορα της Οδομαντικής και Σιντικής και πάνω στο ρωμαϊκό δρόμο Φιλίππων – Ηράκλειας Σιντικής, ο οποίος διερχόταν μέσα από την πόλη της Σίρρας (σημ. Σέρρες).

## Προσωπικότητες

* Παπασυναδινός, Έλληνας ιερέας και συγγραφέας
* Κώστας Τρέντσιος, Έλληνας πολιτικός και φαρμακοποιός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείας
Αισχύλος ο Αλεξανδρεύς

Ο **Αισχύλος ο Αλεξανδρεύς** ήταν αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής ο οποίος θεωρείται πως έζησε πριν το τέλος του 2ου αιώνα μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια, και τον οποίο ο γραμματικός Αθήναιος, ο οποίος ήταν σύγχρονος του, αποκαλεί ως ένα καλό γνώστη των πραγμάτων (*ἀνὴρ εὐπαίδευτος*). Ένα από τα ποιήματα του είχε τον τίτλο *Αμφιτρύων*, και άλλο ένα *Μεσσηνιακά*. Τμήμα από τα *Μεσσηνιακά* διατηρείται στον Αθήναιο. 

Σύμφωνα με τον σοφιστή Ζηνόβιο ο οποίος επίσης έζησε κατά την ίδια εποχή, ο Αισχύλος είχε γράψει επίσης μια πραγματεία σχετικά με τις παροιμίες (*Περί Παροιμιών*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Δημήτριος Σταύρου (μεταφραστής)

Ο **Δημήτριος Σταύρου** (1899-1973) είναι μεταφραστής αγγλόφωνων κυρίως συγγραφέων. Είναι αδελφός του φιλολόγου, ποιητή και μεταφραστή Θρασύβουλου Σταύρου.

Γεννήθηκε στην Πέτρα Λέσβου και μετά τις σπουδές του στη Σχολή Μπάξτερ της Σμύρνης ασχολήθηκε με εμπορικές επιχειρήσεις. Δημοσίευε τις μεταφράσεις του στα περιοδικά *Ζωή της Κωνσταντινούπολης* και *Χαραυγή* της Λέσβου. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Εξέδωσε τα έργα *Άγγλοι λυρικοί* (1944), *Σύγχρονοι αμερικανοί και άγγλοι λυρικοί* (1946), *Νέγροι ποιητές* (1966), *Δύο έγχρωμοι ποιητές* (1970). Μετέφρασε Ιγκόρ Γκουζένκο (1954) και πολλά θεατρικά του Τζων Μίλιγκτον (1934-1970). Μεταφράσεις του υπάρχουν στα περιοδικά *Κύκλος* και *[[Νέα Εστία]]*.

Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 74 ετών. Η σύζυγός του Τατιάνα, το γένος Αδαμαντιάδου (παντρεύτηκαν το 1929), ήταν συγγραφέας.

Σταυρου, Δημητρι
Κρίστο Τελκίνσκι

Ο **Κρίστο Τελκίνσκι** (βουλγαρικά: Христо Телкийски), (γενν. Φιλιππούπολη, 7 Ιουλίου 1979) είναι Βούλγαρος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και νυν προπονητής.

## Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την επαγγελματική ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία το 1997 στη Λοκομοτίβ Πλόβντιβ. Ντεμπούτο στην A PFG έκανε στις 9 Νοεμβρίου του 1997, στην εντός έδρας ήττα με 0-5 από τη Λέφσκι Σόφιας. Με την Λοκομοτίβ αγωνίστηκε μέχρι το 2002 και συνολικά έκανε 61 εμφανίσεις. Το 2002 ήρθε στην Ελλάδα, για τον ΠΑΣ Γιάννενα, με τον οποίο αγωνίστηκε για ένα χρόνο στην Α' Εθνική, την περίοδο 2002-2003. Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στον Ακράτητο και στην συνέχεια το 2004 στην Καλλιθέα, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 2006, όποτε και αποχώρησε. Ακολούθως μεταπήδησε στην Παναχαϊκή, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε προσωρινά μέχρι το τέλος της σεζόν. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους μετακόμισε στον Πειραιά για την Προοδευτική, και την επόμενη χρονιά μετακόμισε στην Κύπρο για την Αθλητική Ένωση Πάφου. Το καλοκαίρι του 2008 επέστρεψε στην Ελλάδα για τον Φωστήρα, με τον οποίο αγωνίστηκε ένα χρόνο. Το καλοκαίρι του 2009 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Τρικάλων, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 2 χρόνια. Το καλοκαίρι του 2011 αποκτήθηκε από τον Ηρακλή Ψαχνών, στον οποίο αγωνίστηκε προσωρινά μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, όποτε και έλυσε τη συνεργασία του. Ακολούθως, τον Ιανουάριο του 2012 επέστρεψε στην πατρίδα του για την Μπότεφ Πλόβντιφ και το καλοκαίρι του ίδιου έτους αναχώρησε για την ΦΚ Ρακόφσκι, όπου και τερμάτισε την καριέρα του.

## Προπονητική σταδιοδρομία
Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική. Εργάστηκε επί 5 συναπτά έτη ως προπονητής στις ακαδημίες της Μπότεφ Πλόβντιφ και το 2017 επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτή τη φορά ως προπονητής, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Αθλητικής Ένωσης Διδυμοτείχου, ομάδα Γ' Εθνικής.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ Κρίστο Τελκίνσκι στο transfermarkt.com

Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Πλόβντιβ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φωστήρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Τρικάλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Ψαχνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Αλ ντέντε

Στην γαστρονομία ο όρος **αλ ντέντε** (Ιταλικά: *al dente*, δηλ. στο δόντι) χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον τρόπο μαγειρέματος κυρίως των ζυμαρικών. Επίσης  πιο σπάνια χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον τρόπο μαγειρέματος των λαχανικών και των οσπρίων.

Στην σύγχρονη Ιταλική κουζίνα ο όρος προσδιορίζει τον ιδανικό τρόπο μαγειρέματος των ζυμαρικών από άποψη χρόνου, υφής και γεύσης.

Κατά την ερμηνεία του όρου το παρασκεύασμα θα πρέπει να είναι σκληρό στο δάγκωμα αλλά χωρίς καθόλου γεύση ωμού. Η κατάσταση αυτή εκδηλώνεται αμέσως όταν εξαφανιστεί το λευκό χρώμα απο το κέντρο του ζυμαρικού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαγειρική
Τάκης Ελευθεριάδης

Ο **Τάκης Ελευθεριάδης** (1911-1987) ήταν αυτοδίδακτος ζωγράφος.  

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πέτρα Λέσβου στις 23 Ιουνίου 1911, γιος του Παντελή Ελευθεριάδη και της Μερόπης Σάββα. Ήταν ανιψιός του Νικολάου Ελευθεριάδη. Άρχισε να ζωγραφίζει από το 1925. Το 1930 γνώρισε τον Γιώργο Γουναρόπουλο, που κατά κάποιον τρόπο, στάθηκε ο μοναδικός του δάσκαλος. Άρχισε να ζωγραφίζει τοπία επηρεασμένος από τον εξπρεσιονισμό. 

Εξέθεσε για πρώτη φορά το 1933 με την ομάδα *Τέχνη,* της οποίας αργότερα έγινε μέλος. Στην Αθήνα έκανε τέσσερις ατομικές εκθέσεις: Στούντιο Ρωκ 1934, Αίθουσα Στρατηγοπούλου 1936, Αίθουσα Ρόμβος 1948 και Γκαλερί Ζυγός 1959. Πήρε μέρος στις Πανελλήνιες Εκθέσεις του '38, '39, '40 (με την ομάδα *Τέχνη*) και '48. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ζωγράφιζε κυρίως νεκρές φύσεις με την οπτική του κυβισμού, με θέματα περισσότερο γεωμετρικά και λιτή χρωματολογία. Υπήρξε ακόμη από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας *Αρμός*.

Το 1950 μαζί με άλλους ίδρυσαν την ομάδα *Στάθμη*. Με την ίδια ομάδα πραγματοποίησε έκθεση το 1951 και στη Θεσσαλονίκη. Το 1959 πήρε μέρος στην 5η Μπιενάλε του Σάο Πάολο και στην Έκθεση Νεοελληνικής Τέχνης του Καναδά. Το 1960 προτάθηκε ως υποψήφιος για το διεθνές βραβείο Γκούγκενχαιμ. Το 1961 πήρε μέρος στην 4η Μπιενάλε Μεσογειακών Χωρών στην Αλεξάνδρεια.

Μετά την τελευταία του έκθεση στο Ζυγό το 1959 σταμάτησε να ζωγραφίζει. Από τότε πλούτιζε τις συλλογές του με βιβλία, δίσκους μουσικής και λαϊκά κεραμικά.

Έργα του εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη, στη Δημοτική Πινακοθήκη της Αθήνας, της Ρόδου και αλλού. 

Απεβίωσε το 1987 στην Πέτρα.

Κόρη του είναι η ζωγράφος Νίκη Ελευθεριάδη.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος*
* Τάκης Ελευθεριάδης (1911-1987), Μουσείο - Βιβλιοθήκη Στρατή Ελευθεριάδη (Teriade), Αύγουστος 1993, Βαρειά Μυτιλήνης

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Ευδαμίδας Γ΄

Ο **Ευδαμίδας Γ**' (; - 228 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Σπάρτης, 26ος από τον οίκο των Ευρυποντιδών, γιος του βασιλιά Άγιδος Δ' και της Αγιάτιδος.

## Βιογραφία
Ο Ευδαμίδας Γ' διαδέχτηκε νήπιος τον πατέρα του Άγι Δ' μετά την αποτυχία της μεταρρύθμισής του, το 241 π.Χ. Ως ανήλικος δεν άσκησε ουσιαστικά τη βασιλεία. Τον διαδέχθηκε ο θείος του Αρχίδαμος Ε΄ των Ευρυποντιδών.

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Ορέστης Κανέλλης

Ο **Ορέστης Κανέλλης** ήταν Έλληνας ζωγράφος που γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1910. Θεωρείται «ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους της Λέσβου», στην οποία μεγάλωσε και θεωρούσε πατρίδα του.  Απεβίωσε το 1979 στην Αθήνα.

## Βίος
Τελείωσε το Γυμνάσιο στη Μυτιλήνη, τη δεύτερη πατρίδα του, μετά την Μικρασιατική καταστροφή και φοίτησε για δύο χρόνια στο τμήμα της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, την οποία εγκατέλειψε για να μεταβεί στο Παρίσι . Στο Παρίσι σπούδασε στις ελεύθερες Ακαδημίες Μπριανσόν και Γκραντ-Σομιέρ (Academia De La grande Chaumiere). Εκεί συνάντησε έναν από τους σημαντικότερους μέντορες της τέχνης του και από τους κυριότερους δασκάλους του τον Γεώργιος Γουναρόπουλος. Υπήρξε συνιδρυτής των ομάδων *Στάθμη* (μαζί με τον Τάκη Ελευθεριάδη) και *Τέχνη Β*. Έζησε στην Πέτρα Λέσβου όπου νυμφεύτηκε την κα Νταίζη Ραπτέλλη. Έγραφε τεχνοκριτικά άρθρα στο περιοδικό *Ζυγός*, συμμετέχοντας έτσι στην εικαστική ζωή της Αθήνας. Αναφέρεται ως νεανικός φίλος του Ν. Καββαδία

## Έργο και επιδράσεις
Συμμετείχε σε Πανελλήνιες εκθέσεις (1936-74) και πραγματοποίησε δεκαεννέα ατομικές. Επίσης στις εκθέσεις της *Στάθμης* και της *Τέχνης*. Έλαβε μέρος στις εκθέσεις Μπιενάλε (Βενετία 1934, Αλεξάνδρεια 1954) και Διεθνείς Εκθέσεις (Νέα Υόρκη 1958, Λουγκάνο 1962, Βρυξέλλες 1964).

Θέματά των έργων του ήταν κυρίως τα τοπία και ο άνθρωπος, δημιουργώντας ελαιογραφίες και υδατογραφίες. Το έργο του χαρακτηρίζεται από ποιητικό λυρισμό. Επηρεάστηκε από το γαλλικό εξπρεσιονισμό του Ντεραίν και του Σουτίν. Εκτός από τα τοπία και τους ελαιώνες, έλκεται από τις μάνες και τα αδύναμα παιδιά της Κατοχής. Η προτίμηση στο κίτρινο χρώμα δίνει έναν υποβλητικό τόνο στα έργα του. Το 1978 η Εθνική Πινακοθήκη τον τίμησε με αναδρομική έκθεση των έργων του. Πέθανε το 1979 στην Αθήνα. Εκτός από τη ζωγραφική ασχολήθηκε και με τη λιθογραφία.

Έργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών, στις Πινακοθήκες των Δήμων Αθηναίων, Μυτιλήνης, Ρόδου, Ιωαννίνων, Καλαμάτας, Κουτσίγρα, στην Τράπεζα της Ελλάδος, στην Εθνική Τράπεζα, στο Υπουργείο Παιδείας, κ.ά. Ήταν μέλος του Ε.Ε.Τ.Ε.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος*
*Λεύκωμα *Έκθεση Λέσβιων Ζωγράφων, Βιογραφίες Καλλιτεχνών* Έκδοση του Επιμελητηρίου Λέσβου και του Φιλοτεχνικού Ομίλου Μυτιλήνης «Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ», Μυτιλήνη 2002
*Επίσημη Ιστοσελίδα του Φιλοτεχνικού Ομίλου Μυτιλήνης "Ο Θεόφιλος" με ψηφιοποιημένο όλο το αρχειακό υλικό του από το 1977

Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Αλυσοειδής γραμμή επαφής

thumb|250px|Πιλώνες μετάδοσης ηλεκτρικού ρεύματος σε σύγχρονο σιδηροδρομικό σύστημα.
Το ηλεκτρικό σύστημα μετάδοσης για τα σύγχρονα ηλεκτρικά τρένα αποτελείται από ένα πολύπλοκο σύστημα, γνωστό ως **αλυσοειδής γραμμή επαφής**. Ονομάζεται έτσι γιατί θυμίζει λίγο την αλυσίδα. Αντί για ένα απλό καλώδιο που λόγω του βάρους του δεν θα ήταν επίπεδο αλλά καμπύλο (βέλος κάμψης), προσθέτουμε ένα δεύτερο καλώδιο, το φέρον.

Από τον φέροντα αγωγό (Messenger wire) κρέμεται με μια σειρά αναρτήρες (dropper wires), ο αγωγός επαφής (contact wire) με στόχο ο τελευταίος να είναι σχεδόν οριζόντιος. Έτσι μπορούμε ρυθμίζοντας τους αναρτήρες να κρατήσουμε τον αγωγό επαφής στο οριζόντιο επίπεδο, σταθεροποιώντας έτσι μια βασική γεωμετρική παράμετρο στην επαφή παντογράφου, αγωγού επαφής.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ηλεκτροκίνηση: Αλυσοειδής γραμμή τροφοδοσίας Ηλεκτροκίνησης (Catenary) και παντογράφος (pantograph).
* 

Κατηγορία:Ηλεκτροκίνηση
Κατηγορία:Έργα υποδομής
Ευκλείδας Αγιαδών

Ο **Ευκλείδας** ήταν Βασιλιάς της Αρχαίας Σπάρτης από την Δυναστεία των Αγιαδών στην θέση του βασιλιά από την Δυναστεία Ευρυποντιδών (227 π.Χ. - 222 π.Χ.). Ο Ευκλείδας ήταν μικρότερος γιος του βασιλέως της Σπάρτης Λεωνίδα Β΄. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Κλεομένης Γ΄ της Σπάρτης δολοφόνησε τον βασιλιά των Ευρυποντιδών Αρχίδαμο Ε΄, μικρότερο αδελφό του Άγι Δ΄ και τοποθέτησε στην θέση του τον ίδιο τον Ευκλείδα. Ο Παυσανίας γράφει ότι ο Κλεομένης Γ΄ δηλητηρίασε τον Ευδαμίδα Γ΄ γιο του Άγις Δ΄ και τον αντικατέστησε με τον αδελφό του. Ο Ευκλείδας έπεσε στην Μάχη της Σελλασίας πολεμώντας με τον βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονο Γ΄ Δώσων και την Αχαϊκή Συμπολιτεία (222 π.Χ.).

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος*.
*Charles Peter Mason (1870). "Eucleidas". In Smith, William (ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology

Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Αγασικλής Ευρυποντιδών

Ο **Αγασικλής** ήταν βασιλιάς της Σπάρτης, 13ος από τον οίκο των Ευρυποντιδών, γιος του βασιλιά Αρχιδάμου Α'.

Ο Αγασικλής διαδέχθηκε τον πατέρα του και ήταν συμβασιλιάς με τον Λέοντα των Αγιαδών. Είχε επιτυχίες στους πολέμους, εκτός από αυτόν με την Τεγέα. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αρίστων.

Όταν ερωτήθηκε "πώς αν τις αδορυφόρητος ων, δύναιτο ασφαλώς άρχειν;" απάντησε "εάν άρχει αυτών, ώσπερ οι πατέρες των υιών".

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος*.
*Ηρόδοτος Ι, 65.
*Παυσανίας III.7, VI.3, V.
*Πλούταρχος *Αποφθέγματα Λακωνικά* Ι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Damogen Furies

Το "**Damogen Furies**" είναι το δέκατο τέταρτο άλμπουμ του Squarepusher. Κυκλοφόρησε στις 20 Απριλίου του 2015 από την Warp Records. Στις 18 Φεβρουαρίου του 2015 ανακοινώθηκε το άλμπουμ, κυκλοφόρησε το "Rayc Fire 2" δωρεάν στην ιστοσελίδα του Squarepusher και ανακοινώθηκε μια σειρά από συναυλίες που θα γινόντουσαν για την προώθηση του άλμπουμ.

## Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Tom Jenkinson

## Συντελεστές
* Tom Jenkinson (Squarepusher) - καλλιτέχνης, παραγωγός
* Timothy Saccenti - φωτογραφία
* Build - σχέδιο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Bulletin de Nouvelles

Η εφημερίδα **«''Bulletin de Nouvelles''»** (ελληνικά: *Δελτίο Ειδήσεων*) υπήρξε η πρώτη γαλλόφωνη εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης και η πρώτη εφημερίδα που εκδόθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Υπήρξε το πρώτο και κύριο έντυπο πληροφόρησης της γαλλικής κοινότητας της Πόλης αλλά και της χώρας εν γένει. Το πρώτο της τεύχος δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 1795 ενώ εκδιδόταν από τη Γαλλική Πρεσβεία στο Πέραν. Εκείνη την περίοδο, Γάλλος πρέσβης ήταν ο Ρεμόν ντε Βερνινάκ (Raymond de Verninac Saint-Maur), ο οποίος ανέλαβε τη γαλλική αντιπροσωπεία επί σουλτάνου Σελίμ Γ΄ σε μια δύσκολη καμπή των γαλλοοθωμανικών σχέσεων λόγω των πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης.

Εκδιδόταν ανά δεκαπενθήμερο, συνήθως με 6 έως 8 σελίδες, μέχρι τον Μάρτιο του 1796. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησε με τον τίτλο «*Gazette française de Constantinople*» (ελλ.: *Γαλλική εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης*) από τον Σεπτέμβριο του 1796 έως τον Μάιο του 1797, και έπειτα ως «*Mercure Oriental*» (ελλ.: *Ερμής της Ανατολής*) από τον Μάιο έως τον Ιούλιο του 1797. Κύριος σκοπός της εφημερίδας ήταν να μεταφέρει πληροφορίες για τα τεκταινόμενα της μετεπαναστατικής Γαλλίας στους αλλοδαπούς που διέμεναν στην Κωνσταντινούπολη. Απευθυνόταν κυρίως στους Γάλλους πολίτες παρά στους Οθωμανούς υπηκόους της τότε αυτοκρατορίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Οθωμανική Αυτοκρατορία στη γαλλική γλώσσα
Volkswagen Tiguan

Το **Volkswagen Tiguan** είναι ένα μικρομεσαίο SUV αυτοκίνητο, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen, από τον Αύγουστο του 2007. Παράγεται κυρίως στο κεντρικό εργοστάσιο της εταιρείας στο Βόλφσμπουργκ της Γερμανίας, αλλά και σε άλλα κράτη άλλων ηπείρων. Η δεύτερη γενιά του μοντέλου, παρουσιάστηκε στις αρχές του 2016 και η τρίτη γενιά του εισήχθη το 2024.

## Πρώτη γενιά

Η πρώτη γενιά του Tiguan παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ως σχεδιαστική σπουδή στα τέλη του 2006, με σκοπό την προσφορά από την εταιρεία και ενός μικρότερου SUV, που θα ήταν πιο συμπαγές και εμπορικώς προσιτό στο ευρύ κοινό από το μεγαλύτερο και πολυτελέστερο Volkswagen Touareg. Η ανάγκη αυτή είχε γίνει πλέον επιτακτική, λόγω της ολοένα και αυξανόμενης απήχησης των SUV και των crossover SUV στο αγοραστικό κοινό.

Τελικώς, το Tiguan μπήκε στην παραγωγή τον Αύγουστο του 2007 και παρουσιάστηκε διεθνώς στα τέλη του έτους, δηλαδή στα 5 χρόνια μετά την εισαγωγή του Touareg πρώτης γενιάς. Τον Ιούλιο του 2011, το Tiguan υπέστη μια ελαφριά ανανέωση, τόσο στην εξωτερική εμφάνιση, όσο και στους κινητήρες, και διατηρήθηκε στην ευρωπαϊκή παραγωγή έως τον Ιανουάριο του 2016, αν και συνέχισε να κατασκευάζεται μέχρι το έτος 2020 στην Κίνα.

## Δεύτερη γενιά

Η δεύτερη γενιά του Tiguan αποκαλύφθηκε επίσημα στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2015 και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Ιανουάριο του 2016, δηλαδή τον ίδιο μήνα που διακόπηκε η παραγωγή της προηγούμενης γενιάς.

Βασίζεται στην πλατφόρμα Volkswagen Group MQB platform και (αντίθετα με την πρώτη γενιά) παράγεται σε εκδοχές με κοντό μεταξόνιο (Short Wheel Base / SWB), ως 5-θέσιο, και με μακρύ μεταξόνιο (Long Wheelbase / LWB), ως 7-θέσιο. Ειδικότερα η εκδοχή με το μακρύτερο μεταξόνιο μπήκε στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 2017 και μάλιστα σε κάποιες χώρες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, διατίθεται με την ονομασία **Volkswagen Tiguan Allspace**.

## Πωλήσεις

Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years, έτη μοντέλου). Επίσης, οι πωλήσεις στην Κίνα αφορούν μόνο τα αντίτυπα τοπικής παραγωγής και δεν αναφέρονται στα εισαγόμενα μοντέλα από παράλληλες εισαγωγές.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Volkswagen Tiguan 
* Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Volkswagen Tiguan Allspace 
* Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα όλων των SUV της Volkswagen 

tiguan
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Φινλανδικές βουλευτικές εκλογές 2015

**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Φινλανδία στις 19 Απριλίου 2015 με κάποιους πολίτες να ψηφίζουν στο διάστημα από τις 8 ως τις 14 Απριλίου. Τα 200 μέλη του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας εξελέγησαν με την αναλογική μέθοδο Ντ'Οντ. Ήταν εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους συνολικά 4.463.333 ψηφοφόροι.

## Πλαίσιο
Η κυβέρνηση που ήταν στην εξουσία κατά τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών σχηματίστηκε από έναν τετρακομματικό συνασπισμό, αποτελούμενο από το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Φινλανδίας, το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα και τους Χριστιανοδημοκράτες
όπως και μία βουλεύτρια για τα Ώλαντ. Αρχικά εταίροι του συνασπισμού της κυβέρνησης ήταν η Αριστερή Συμμαχία και η Πράσινη Ένωση, ωστόσο αποσύρθηκαν από την κυβέρνηση το 2014.

Στις 22 Ιουνίου 2011, το κοινοβούλιο εξέλεξε τον Γίρκι Κατάινεν στην πρωθυπουργία με 118 ψήφους υπέρ έναντι 72.Μετά την απόσυρση των δύο εταίρων από τον κυβερνητικό συνασπισμό, η πλειοψηφία ων εδρών της κυβέρνησης μειώθηκε στους 112 βουλευτές.

Τον Απρίλιο του 2014 ο Κατάινεν ανακοίνωσε ότι δεν επρόκειτο να διεκδικήσει και άλλη θητεία στην ηγεσία του Κόμματος Εθνικού Συνασπισμού. Το ΚΕΣ επέλεξε τον Αλεξάντερ Στουμπ ως πρόεδρο τον Ιούνιο και έπειτα έγινε πρωθυπουργός. Τον Σεπτέμβριο του 2014 ο Πράσινος Σύνδεσμος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την κυβέρνηση. Μετά την αποχώρηση των Πρασίνων η κυβέρνηση έμεινε με 102 βουλευτές, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της βουλής, ο οποίος δεν ψηφίζει.

Το 2013 το κοινοβούλιο αποφάσισε τη σύσταση μεγαλύτερων εκλογικών περιφερειών, με τη συγχώνευση διαφόρων περιφερειών.

## Αποτελέσματα
Το Κόμμα Κέντρου της Αντιπολίτευσης αναδείχθηκε πρώτο κόμμα και νέος πρωθυπουργός έγινε ο ηγέτης του, Γιούχα Σίπιλα. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλεξάντερ Στουμπ αναγνώρισε την ήττα του και συνεχάρη το νικητή των εκλογών. Ο νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε στις 29 Μαΐου 2015.

## Σχηματισμός κυβέρνησης
Μετά τη διεξαγωγή των εκλογών, ο επικεφαλής του Κεντρώου Κόμματος Γιούχα Σίπιλα ξεκίνησε διαβουλεύσεις με άλλα κόμματα, προκειμένου να σχηματίσει νέα κυβέρνηση συνασπισμού. Η νέα κυβέρνηση ανέλαβε στις 29 Μαΐου 2015.

## Παραπομπές


2015
Κατηγορία:Εκλογές του 2015
Η νύχτα του λυκάνθρωπου

***Η νύχτα του λυκάνθρωπου*** (αγγλικά: *Night of the Werewolf*) είναι ισπανική ταινία τρόμου του 1981 σε σκηνοθεσία Πωλ Νας. Αυτή είναι η ένατη ταινία της σειράς με τον λυκάνθρωπο Waldemar Daninsky, που παίζεται από τον Paul Naschy. 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ταινία κυκλοφόρησε θεατρικά και σε βιντεοκασέτα με τίτλο *The Craving*, το 1985, και πρόσφατα σε DVD και Blu-ray με τον τίτλο *Night of the Werewolf*. Η ταινία είχε ένα πολύ μεγαλύτερο προϋπολογισμό από τις προηγούμενες ταινίες με λυκανθρώπους του Naschy.

## Πλοκή
Μια κακιά μάγισσα φέρνει πίσω στη ζωή την περίφημη κόμισσα Elizabeth Bathory, η οποία εκτελέστηκε αρκετά εκατοντάδες χρόνια πριν για τη δολοφονία μιας νεαρής γυναίκας και για της κολύμβησης στο αίμα της. Άλλα στη ζωή έρχεται επίσης και ο κόμης λυκάνθρωπος Waldemar Daninsky και βρίσκεται πρόσωπο με πρόσωπο με την κόμισσα.

## Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
*Paul Naschy - Waldemar Daninsky / Λυκάνθρωπος
*Julia Saly - Elisabeth Bathory
*Silvia Aguilar - Erika
*Azucena Hernandez - Karen
*Pilar Alcon - Barbara
*Beatriz Elorrieta - Mircaya

## Ενδιαφέρουσες Πληροφορίες
*Η μουσική που χρησιμοποιήθηκε στην αρχή της ταινίας είναι στην πραγματικότητα η μουσική του Στέλβιο Σιπριάνι η οποία χρησιμοποιήθηκε στην ταινία του 1977, Τα Πλοκάμια του Τρόμου.

## Υποδοχή
Η ταινία γνώρισε θετικές ως μεικτές κριτικές από το κοινό. Στο IMDb κρατάει μια βαθμολογία των 6,0/10. Η ελληνική ιστοσελίδα ταινιών χαμηλού προϋπολογισμού b-movies.gr έδωσε στην ταινία μια βαθμολογία των 4/5 και είπε ότι είναι ίσως μια από τις καλύτερες δουλειές του Paul Naschy και παρόλο που οι ερμηνείες δεν είναι και τόσο καλές έχει μια άλλη γοητεία.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Παρουσίαση της ταινίας στο b-movies.gr

Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Ταινίες του 1981
Κατηγορία:Λυκάνθρωποι σε ταινίες
Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες