open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σύλλογος προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής

Ο **Σύλλογος προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής **ιδρύθηκε το 1929 από τον Σίμωνα Καρά με σκοπό, όπως προκύπτει και από την επωνυμία του, να καταγράψει και να διαδώσει την εθνική ελληνική μουσική, όπως την αντιλαμβανόταν ο ιδρυτής του. Ο σύλλογος εστιάστηκε τόσο στη δημοτικη μουσική, όσο και στους εκκλησιαστικούς ύμνους, τη βυζαντινή μουσική.

Η ελληνική μουσική δεν είχε ικανοποιητική θεωρητική επιστημονική υποδομή, ούτε ολοκληρωμένο τρόπο γραφής (σημειογραφία). Τα θεωρητικά βιβλία δεν έδιναν ικανοποιητικές απαντήσεις σε όλες τις απορίες των μουσικών εκτελεστών. Από τις εκκλησιαστικές ακολουθίες ένα μέρος μόνο είχε γραφεί μουσικά αλλά και αυτές όχι με ολοκληρωμένο τρόπο. Από τα τραγούδια ελάχιστα μόνο είχαν γραφεί με τη βυζαντινή μουσική σημειογραφία (η οποία μπορεί να αποδώσει πιστά τη μελωδία τους), αλλά και αυτά επίσης δεν ήταν γραμμένα πλήρως.

Το κενό αυτό θέλησε να συμπληρώσει ο Σίμων Καράς, ο οποίος με την ίδρυση του Συλλόγου διέθεσε όλη τη ζωή του στην έρευνα της ελληνικής μουσικής. Πηγές της έρευνάς του αποτέλεσαν τα μουσικά χειρόγραφα (βιβλιοθηκών Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, Αγίου Όρους, Πετρουπόλεως, Παρισίων κλπ.), τα ιστορικά, θεωρητικά και λαογραφικά βιβλία και άλλα στοιχεία και η ζωντανή παράδοση από τα δημοτικά τραγούδια και τους εκκλησιαστικούς ύμνους. Στα πλαίσια της πραγμάτωσης  των σκοπών του συλλόγου ο Καράς ίδρυσε μουσικη σχολή, στην οποία η μαθητεία ήταν δωρεάν, καθώς και δύο χορωδίες, μια εκκλησιαστική και την *Μεικτή Χορωδία Εθνικών Τραγουδιών*

Ο σύλλογος στα πρώτα του βήματα στηρίχτηκε από την Εύα Πάλμερ-Σικελιανού, μαθήτρια και συνεργάτρια του Καρά. Το 1930 ο σύλλογος αναγνωρίστηκε ως «Σωματείο μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα»  και το 1957 η σχολή του αναγνωριστηκε επίσημα ως Σχολή Εθνικής Μουσικής. Από τις 29 Μαΐου 1932 ο Σύλλογος ξεκίνησε το ετήσιο δημόσιο μνημόσυνο για την άλωση της Κωνσταντινούπολης με βυζαντινό τελετουργικό, παράδοση που συνεχίζεται.

Το 2009, δέκα χρόνια μετά το θάνατο του Καρά, η χήρα και στενή συνεργάτιδα του Αγγελική Καρά ίδρυσε το** **Κέντρο Ερεύνης και Προβολής της Εθνικής Μουσικής ως συνέχεια του Συλλόγου. Δώρισε στο Κέντρο το αρχείο του Καρά καθώς και το σπίτι τους στον Λόφο του Στρέφη για να στεγαστούν οι δραστηριότητες του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του Κέντρου Ερεύνης και Προβολής της Εθνικής Μουσικής

Κατηγορία:Λαϊκή και Παραδοσιακή Μουσική
Κατηγορία:Σύλλογοι στην Ελλάδα
Ιωάννης Ε΄ της Βρετάνης

Ο **Ιωάννης Ε΄ ο Σοφός** (γαλλικά: *Jean V de Bretagne*, 24 Δεκεμβρίου 1389 – 29 Αυγούστου 1442) από τον Οίκο του Ντρε-Μονφόρ ήταν δούκας της Βρετάνης και κόμης του Μονφόρ από το 1399 έως το θάνατό του.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Ε΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη Δ΄ δούκα της Βρετάνης και της Ιωάννας των Εβρέ, κόρης του Καρόλου Β΄ της Ναβάρρας. 

Σε αντίθεση με τον πατέρα του, ήταν φιλειρηνικός βασιλιάς· αναμόρφωσε τον στρατό και τα οικονομικά του κράτους, ενώ υπήρξε προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών, καθώς και οικοδόμος πολλών Καθεδρικών ναών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1396 την Ιωάννα των Βαλουά, κόρη του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας και παιδιά τους ήταν:
* Άννα 1409-μετά το 1415.
* Ισαβέλλα 1411–1442, παντρεύτηκε τον Γκυ ΙΔ΄ κόμη του Λαβάλ.
* Μαργαρίτα 1412-1421, απεβ. 9 ετών.
* Φραγκίσκος Α΄ 1414-1450, δούκας της Βρετάνης.
* Πέτρος Β΄ 1418-1457, δούκας της Βρετάνης.
* Αικατερίνη 1416-μετά το 1421.
* Ζιλ 1420 – 1450, κύριος του Σαντοσέ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης

Ο **Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης** ο *Δίκαιος* (*Arthur III de Bretagne*, 24 Αυγούστου 1393 – 26 Δεκεμβρίου 1458) από τον Οίκο του Ντρε-Μονφόρ ήταν κύριος του Παρτενέ, κόμης του Ρίτσμοντ στην Αγγλία και τους 11 τελευταίους μήνες της ζωής του δούκας της Βρετάνης και κόμης του Μονφόρ.

μικρογραφία|αριστερά|150px|Ο Αρθούρος Γ΄

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του δούκα της Βρετάνης Ιωάννη Ε΄ με την τρίτη σύζυγό του Ιωάννα των Εβρέ, κόρης του Καρόλου Β΄ της Ναβάρρας. Ήταν ένα πρόσωπο που έπαιξε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του σημαντικό ρόλο στη Γαλλική αυλή και ήταν ένας από τους υποστηρικτές της χαρισματικής Ιωάννας της Λωρραίνης. 

Ο Αρθούρος Γ΄ ήταν γνωστός για το πείσμα του και την κακή ψυχική του διάθεση, χαρακτηριστικά που, το 1427, τον οδήγησαν στην εκδίωξή του από τη Γαλλική αυλή. Το 1435 ξανακέρδισε επιρροή και του επετράπη να συνάψει τη Συνθήκη του Αράς μεταξύ του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας και του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας.

### Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του στην εκδίωξη των Άγγλων
Στην εμφύλια σύγκρουση (1410 – 1414) τάχθηκε κατά του κλάδου της Βουργουνδίας και πολέμησε στη μάχη του Αζενκούρ, όπου τραυματίστηκε και συνελήφθη. Απελευθερώθηκε με την επέμβαση της Αγγλίας το 1420, και πίεσε τον αδελφό του δούκα Ιωάννη Ε΄ να υπογράψει τη Συνθήκη του Τρουά. 

Το 1422, οι Άγγλοι δημιούργησαν για λογαριασμό του το δουκάτο της Τουραίνης, αλλά σύντομα, το 1424, άλλαξε στρατόπεδο και ήρθε σε συμμαχία με τον δελφίνο. Το 1425, τοποθετήθηκε ως Κοντόσταυλος της Γαλλίας με την υποστήριξη της Γιολάντας της Αραγωνίας και πολέμησε στο πλευρό της Ιωάννας της Λωρραίνης στη μάχη του Παταί το 1429. Με την επέμβαση του επικυρώθηκε το 1435 η Συνθήκη του Αρράς, για ειρήνη μεταξύ της βασιλικής οικογένειας και του κλάδου της Βουργουνδίας.

Αυτό οδήγησε στην ένωση όλων των Γάλλων κατά της Αγγλίας με αποτέλεσμα τον θρίαμβο που ακολούθησε και την ανακατάληψη της Νορμανδίας.

Αν και παντρεύτηκε τρεις φορές δεν κατόρθωσε να κάνει παιδιά. Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φραγκίσκος Β΄ της Βρετάνης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1423 τη Μαργαρίτα των Βαλουά, κόρη του Ιωάννη του *Άφοβου*, δούκα της Βουργουνδίας, η οποία απεβίωσε το 1441.

Το 1442 έκανε δεύτερο γάμο με την Ιωάννα του Αλμπρέ, κόρη του Καρόλου Β΄ κόμη του Ντρε. Δύο έτη μετά η Ιωάννα απεβίωσε.

Ο Αρθούρος Γ΄ έκανε το 1445 τρίτο γάμο με την Αικατερίνη του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρη του Πέτρου Α΄ κόμη του Σαιν-Πολ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθη) Ζακελίν/Ζακετά.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Υδροδυναμική

Η **Υδροδυναμική** είναι ιδιαίτερος κλάδος της Μηχανικής των ρευστών δηλαδή της Υδρομηχανικής και ειδικότερα της Δυναμικής.

Ο επιστημονικός κλάδος αυτός έχει ως αντικείμενο έρευνας και μελέτης τους νόμους που διέπουν την κίνηση των ασυμπίεστων υγρών όπως τη ροή των ρευστών, την ταχύτητα αυτών, την διεύθυνση των αγωγών ή φλεβών, την παροχή τους, τις διάφορες πιέσεις αυτών κ.λπ. καθώς επίσης και την συμπεριφορά των διαφόρων σωμάτων (αντιστάσεις) που εμφανιζουν κατά την κίνησή τους μέσα στα υγρά.

## Βασικά θεωρήματα υδροδυναμικής
### Εξίσωση της συνέχειας
Ο Νόμος της συνέχειας της ροής είναι από τους σημαντικότερους νόμους στην Υδροδυναμική. Η σχέση που περιγράφει αυτόν τον νόμο ονομάζεται εξίσωση της συνέχειας της ροής και αναφέρει ότι η παροχή παραμένει σταθερή κατά μήκος μίας φλέβας (ενός σωλήνα), που διαρρέεται από υγρό. Η εξίσωση αυτή είναι άμεση συνέπεια της αρχής διατήρησης της ύλης. Η μαθηματική της έκφραση είναι: 
\mathbf{A_1 u_1 = A_2 u_2}  
Όπου **Α** η διατομή του σωλήνα και **u** η ταχύτητα του υγρού

Παράδειγμα: Έστω ότι παρατηρείται ένας υδραγωγός που σε κάποιο σημείο του (1) παρουσιάζει μια ιδιαίτερη στένωση, είτε από εξωτερική παραμόρφωση, είτε εσωτερικά από εναπόθεση αλάτων, και τα σημεία 2 και 3 κοντά και εκατέρωθεν του 1, καθώς επίσης τα σημεία 4 και 5 εκατέρωθεν και μακρύτερα των προηγουμένων 2 και 3 αντίστοιχα. Θα διαπιστωθεί αμέσως ότι ο υδραγωγός αυτός είναι "μεταβλητής διατομής" αφού οι διατομές του στα σημεία 1, 2, 3, 4 και 5 είναι διάφορες. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι το το μεν υγρό είναι ασυμπίεστο και η ροή μόνιμη θα πρέπει σε ορισμένο χρόνο, σύμφωνα με την "Αρχή της συνεχείας της ροής", να διέρχεται από κάθε διατομή ίσος όγκος ρευστού.

Επειδή η παροχή **Q = F υ** θα έχουμε **F<sub>1</sub> υ<sub>1</sub>** = **F<sub>2</sub> υ<sub>2</sub>** = **F<sub>3</sub> υ<sub>3</sub>** = **F<sub>4</sub> υ<sub>4</sub>** = **F<sub>5</sub> υ<sub>5</sub>** = ............**C** σταθερό, ή γενικά, **F υ = σταθερό**.

### Εξίσωση του Μπερνούλλι
Η εξίσωση αυτή διατυπώθηκε από τον Ελβετό φυσικό Ντάνιελ Μπερνούλι και είναι αποτέλεσμα της αρχής διατήρησης της ενέργειας σε κινούμενο υγρό. Σύμφωνα με αυτή σε μία ρευματική γραμμή το άθροισμα της δυναμικής ενέργειας ανα μονάδα όγκου, της κινητικής ενέργειας ανά μονάδα όγκου και της πίεσης παραμένουν σταθερά, σε οποιοδήποτε σημείο μίας ρευματικής γραμμής. δηλαδή ισχύει: 
P + \frac{1}{2}\rho u^2 +\rho g h = **σταθ**  

Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
Κατηγορία:Μηχανική συνεχούς μέσου
Υδροδυναμικη
Ιωάννης του Μονφόρ

Ο **Ιωάννης** (γαλλικά: *Jean de Montfort* (1294 – 26 Σεπτεμβρίου 1345) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν, ως Ιωάννης Β΄, κόμης τού Μονφόρ. Επίσης ήταν διεκδικητής δούκας της Βρετάνης από το 1341 έως το 1345, σε αντιπαράθεση με την Ιωάννα και τον Κάρολο. Από αυτόν και μετά ο Οίκος του μετονομάστηκε σε Ντρε-Μονφόρ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του δούκα Αρθούρου Β΄ δούκα της Βρετάνης και της δεύτερης συζύγου του Γιολάντας των Ντρε κόμισσας του Μονφόρ, κόρης του Ροβέρτου Δ΄ κόμη του Ντρε. 

Το 1322 διαδέχθηκε τη μητέρα του στο Μονφόρ και το 1329 νυμφεύτηκε την Ιωάννα της Φλάνδρας στη Σαρτρ κάνοντας μαζί της δύο παιδιά:
* Ιωάννης Δ΄ 1339-1399, δούκας της Βρετάνης.
* Ιωάννα 1341-1399, βαρόνη του Ντρέιτον και προστάτιδα του κάστρου του Ρίτσμοντ.

Το 1341 διαδέχθηκε στη Βρετάνη τον ετεροθαλή αδελφό του Ιωάννη Γ΄ και προσπάθησε να διεκδικήσει τα δίκαιά του από την ανιψιά του Ιωάννα του Παντιέβρ και τον σύζυγό της, Κάρολο γιο του κόμη του Μπλουά. Αυτό οδήγησε στο Πόλεμο της Διαδοχής της Βρετάνης παράλληλα με τον Εκατονταετή πόλεμο και ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Γ΄ ήρθε με το μέρος του.

Απεβίωσε χωρίς να επιτύχει να γίνει απόλυτος κυβερνήτης, καθώς είχε πολλές αμφισβητήσεις, ενώ τον αγώνα συνέχισε η σύζυγός του στο όνομα του γιου τους, Ιωάννη Δ΄.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Κατηγορία:Κόμητες του Ρίτσμοντ
Φραγκίσκος Α΄ της Βρετάνης

Ο **Φραγκίσκος Α΄** (*François Ier de Bretagne*, 14 Μαΐου 1414 – 17 Ιουλίου 1450) από τον Οίκο των Ντρε-Μονφόρ ήταν δούκας της Βρετάνης και κόμης του Μονφόρ από το 1442 έως το 1450.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του δούκα της Βρετάνης Ιωάννη Ε΄ και της Γαλλίδας πριγκίπισσας Ιωάννας του Βαλουά.

Ο Φραγκίσκος πέθανε στις 17 Ιουλίου 1450 στη Ναντ, και καθώς δεν είχε αποκτήσει γιο, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Πέτρος Β΄ της Βρετάνης.

## Οικογένεια
Το 1431 στη Ναντ, νυμφεύτηκε τη Γιολάντα των Βαλουά-Ανζού, κόρη του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Ανζού & βασιλιά της Νάπολης, και είχε τέκνο:
* Ρενώ, κόμης του Μονφόρ, απεβ. νέος.

Το 1440 απεβίωσε η Γιολάντα και το 1442 ο Φραγκίσκος νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ισαβέλλα των Στιούαρτ, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Σκωτίας, με την οποία έκανε τέκνα:
* Μαργαρίτα 1443–1469, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φραγκίσκο Β΄ δούκα της Βρετάνης.
* Μαρία 1444–1506, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ υποκόμη του Ροάν & κόμη του Ποροέτ.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Πέτρος Β΄ της Βρετάνης

Ο **Πέτρος Β΄** (*Pierre II de Bretagne*, 7 Ιουλίου 1418 - 22 Σεπτεμβρίου 1457) από τον Οίκο του Ντρε-Μονφόρ ήταν δούκας της Βρετάνης και κόμης του Μονφόρ (1450 - 1457). 

## Βιογραφία
Ήταν δεύτερος γιος του δούκα Ιωάννη Ε΄ της Βρετάνης και διάδοχος του αδελφού του, Φραγκίσκου Α΄. 

Τον διαδέχθηκε, στη θέση του δούκα, ο θείος του Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης.
## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη του Αμπουάζ (1441), χωρίς να κάνουν κανένα παιδί. 

## Πρόγονοι


	

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Ροβέρτος Γ΄ του Ντρε

Ο **Ροβέρτος Γ΄ του Ντρε** (Γαλλική γλώσσα : *Robert III de Dreux*, 1185 - 3 Μαρτίου 1234) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε ήταν κόμης του Ντρε και Μπρεν, γιος του Ροβέρτου Β΄, κόμη του Ντρε, και της Γιολάντας του Κουσί. Στην νεότητά του, κατά την διάρκεια ενός κυνηγιού κατέστρεψε ένα χωράφι με στάρι και αυτό του έδωσε το ψευδώνυμο *Gasteble*. Ενώ ο αδελφός του Πέτρος Α΄ της Βρετάνης πολεμούσε τον μέλλοντα βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Η΄ στην Ναντ (1212), συνελήφθη κατά την διάρκεια μίας εξόδου του. Αφού ανταλλάχθηκε μετά τη μάχη του Μπουβίν με τον Γουλιέλμο τον *Μακρόξιφο* (γιο του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας), συμμετείχε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών κυριεύοντας την Αβινιόν (1226). Υποστήριξε την αντιβασίλισσα της Γαλλίας Λευκή της Καστίλλης, μετά τον θάνατο του συζύγου της Λουδοβίκου Η΄.

## Οικογένεια
Με τον γάμο του με την Αενόρ του Σαιν-Βαλερύ, παιδιά του ήταν:
* Γιολάντα 1212-1248, παντρεύτηκε τον Ούγο Δ΄ Καπετιδών δούκα της Βουργουνδίας.
* Ιωάννης Α΄ (1215 - 1249) κόμης του Ντρε, πατέρας του Ροβέρτου Δ' κόμη του Ντρε.
* Ροβέρτος (1217 - 1264), κύριος του Μπω. Νυμφεύτηκε την Κλημεντία, υποκόμισσα του Σατωντάν.
* Πέτρος (1220 - 1250), κληρικός

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Bubenicek, Michelle, Quand les femmes gouvernent: droit et politique au XIVe siècle:Yolande de Flandre, Droit et politique au XIV siecle, Ecole des Chartes, 2002
*Evergates, Theodore, The aristocracy in the county of Champagne, 1100-1300, University of Pennsylvania Press, 2007.
*Painter, Sidney, William Marshal, Knight-Errant, Baron, and Regent of England, University of Toronto Press, 1982

Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Επισκοπή Χύτρων

Η  **Επισκοπή Χύτρων** είναι Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην **[[Εκκλησία της Κύπρου]]**. Παλαιότερα, η Επισκοπή βρισκόταν στους Χύτρους, περιοχή στην κατεχόμενη σήμερα Κυθραία. Ιδρύθηκε τον 4ο αιώνα με πρώτο επίσκοπο τον Άγιο Πάππον τον ομολογητή.

Ο πιο γνωστός της Επίσκοπος υπήρξε ο **[[Άγιος Δημητριανός]]** Επίσκοπος Χύτρων από το 890 μ.Χ μέχρι τον θάνατο του το 915 μ.Χ. Εκκλησία του Αγίου Δημητριανού υπάρχει έξω από το χωριό Δάλι, πλησίον του δρόμου προς το χωριό Ποταμιά. Επιπλέον, υπάρχει εκκλησία στου αγίου στην κοινότητα Άγιος Δημητριανός Πάφου. Γιορτάζει στις 6 Νοεμβρίου.

Εξωκλήσι του Αγίου Δημητριανού υπάρχει στη ακτή του κατεχόμενου, από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής, Αγίου Αμβροσίου Κερύνειας.

Άλλοι γνωστοί Αγίοι της Επισκοπής Χύτρων ήταν ο Άγιος Αθανάσιος, ο Άγιος Φωτεινός επίσκοπος Χύτρων τον 5ο αιώνα, ο Άγιος Σπυρίδων επίσκοπος Χύτρων τὸν 8ο μ.Χ. αιώνα.

Το 2007 ανασυστάθηκε η πάλαι ποτέ διαλαμψάσα Επισκοπή Χύτρων και σήμερα, Επίσκοπος Χύτρων είναι ο Θεοφιλέστατος Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Νεοφύτου του Έγκλειστου στην Πάφο κ. Λεόντιος.

## Παραπομπές


## Σύνδεσμοι
* Ο άγιος Δημητριανός, επίσκοπος Χυτρών (Κυθρέας)
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου

Χυτρων
Χόρινχεμ

μικρογραφία|Η πύλη ''Dalem'' στο Χόρινχεμ
Το **Χόρκεμ** (ολλανδικά: **Gorinchem**) είναι πόλη στην περιοχή Νότια Ολλανδία (*Zuid-Holland*), στην Ολλανδία. Το Χόρκεμ είναι επίσης δήμος. Έχει 34.376 κατοίκους (2007). Είναι η γενέτειρα πόλη του ζωγράφου Ερτ φαν ντερ Νέιρ. 
Βρίσκεται ανατολικά του Ρόττερνταμ και νότια της Ουτρέχτης στις όχθες του ποταμού Βάαλ (Waal).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας
Κατηγορία:Νότια Ολλανδία
Επισκοπή Λήδρας

Η **Επισκοπή Λήδρας** ή **Επισκοπή Λεδρών** είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου, η οποία φαίνεται να είναι στενά συνδεδεμένη με την πόλη της Λευκωσίας, εφόσον Λέδρες ή Λήδρα υπήρξε και το αρχαίο όνομά της. Πρώτος Επίσκοπος και πολύ γνωστός ήταν ο Άγιος Τριφύλλιος Λήδρας, του οποίου την μνήμη εορτάζει η Εκκλησία μας στις 13 Ιουνίου και ο οποίος υπήρξε μαθητής του **[[Άγιος Σπυρίδωνας|Αγίου Σπυρίδωνος Τριμυθούντος]]**. 

Σημερινός Επίσκοπος της Λήδρας, είναι ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λήδρας και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας του Μαχαιρά κ. Επιφάνιος.

Ιστορικά, η Επισκοπη Λήδρας αναφέρεται και με το όνομα **Επισκοπή Καλλινικήσεων** γιατί από διάφορες εκκλησιαστικές αναφορές, φαίνεται πως η πόλη ονομαζόταν και Καλλινίκη, όπως και *πόλη των Λευκών θεών*, μιας και στο βίο του Αγίου Σπυρίδωνος αναφέρεται πως ο Τριφύλλιος έγινε *Επίσκοπος της Καλλινικησέων πόλεως* ήτοι Λευκών θεών αγίας του θεού Εκκλησίας. Επίσης σε κάποια άλλη εκκλησιαστική αναφορά, γράφει: *Τριφύλλιος ψήφω θεία της Καλλινικησέων μεν πριν, νυν δε Λευκωσίας προχειρίζεται Μητροπόλεως*. 

## Συνδέσμοι
* Ο άγιος Τριφύλλιος
* Ιερά Μονή Μαχαιρά
* Επίσκοπος Λήδρας κ. Επιφάνιος
* Εκκλησία της Κύπρου
* Λήδρα

Ληδρας
Θεώρημα του Τοριτσέλι

Το **Θεώρημα του Τοριτσέλι**, που διατυπώθηκε από τον Ιταλό φυσικό Τοριτσέλι , προσδιορίζει την εκροή ιδεώδους ρευστού στο ελεύθερο αέρα. Στην απλούστερη διατύπωσή του το θεώρημα αυτό λέει ότι:
:"*Όταν ένα υγρό εκρέει στον ελεύθερο αέρα υπό την επίδραση της [[Βαρύτητα|βαρύτητας]] από μια οπή βάθους *'h** (από την ελεύθερη επιφάνειά του) αποκτά "[[ταχύτητα]] εκροής" ίση με εκείνη που θα ελάμβανε εάν έπεφτε ελεύθερα από ίδιο ύψος''".
* Προϋπόθεση ισχύος του θεωρήματος αυτού είναι το εμβαδόν διατομής εκροής να είναι κατά πολύ μικρότερο της ελεύθερης επιφάνειας.

Η ταχύτητα **υ** στο σημείο της εκροής δίνεται από τον τύπο: **υ = \sqrt {2gh}** σε **m/sec**.<br /> 
Η δε [[παροχή (ρευστού)|παροχή]] **Q**, όταν η διατομή της οπής εκροής είναι F, δίνεται από τον τύπο **Q = F \sqrt {2gh}** σε **m3/sec'''

## Δείτε επίσης
* Σωλήνας Πιτότ (υδρομετρικό όργανο)

Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
Ιερά Μητρόπολις Ταμασού και Ορεινής

Η **Ιερά Μητρόπολις Ταμασού και Ορεινής** (όχι Ταμασσού), γνωστή και ως **Επισκοπή Ταμασέων, Ταμασού**, ή παλαιότερα **Επισκοπή Ταμασίας**, είναι μια Επισκοπή που ανήκει εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου.

Πρώτος Επίσκοπος της Επισκοπής αυτής υπήρξε ο Άγιος Ηρακλείδιος, ο οποίος ήταν και από τους πρώτους Επισκόπους που χειροτονήθηκαν στην Κύπρο. Στην κοινότητα Πολιτικό υπάρχει και μοναστήρι του Αγίου (η γνωστή ανα το παγκύπριο γυναικεία Ιερά Μονή Αγίου Ηρακλειδίου), μαζί με σπηλιά, μέσα στην οποία ασκήτεψε ο Άγιος, ο οποίος γιορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου. Επόμενος Επίσκοπος υπήρξε ο Άγιος Μνάσων και ακολούθησαν άλλοι Άγιοι, μαθητές και συνεργάτες του Αγίου Ηρακλειδίου, όπως ο Άγιος Ρόδωνας που υπήρξε και βιογράφος του Αγίου Ηρακλειδίου, που έζησαν και ασκήτεψαν στην Επισκοπή Ταμασού.

Η ανασυσταθείσα μετά από οκτώ αιώνες που είχε καταργηθεί από τους Φράγκους κατακτητές της Κύπρου, **Ιερά Μητρόπολις Ταμασού και Ορεινής**, είχε αρχικά την έδρα της στο χωριό Πολιτικό, μετέπειτα όμως μετεφέρθη σε άλλο μεγαλύτερο χώρο στην Πάνω Δευτερά, όπου βρίσκεται και σήμερα, μέχρι την ανέγερση μεγάλου ιδιόκτητου Μητροπολιτικού Μεγάρου, που θα γίνει, όπως γνωστοποιήθηκε, στο χωριό Επισκοπειό, όπου βρίσκεται και ο Καθεδρικός Ναός της νέας Μητροπόλεως. Ο σημερινός Επίσκοπος είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐας (Κυκκώτης).

Σημειωτέον δε, ότι η Καθολική Εκκλησία διατηρούσε ανέκαθεν Τιτουλάριο Επίσκοπο Ταμασού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιερά Μητρόπολη Ταμασού και Ορεινής
* Η γραφή του Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου για την Ταμασό στο μοναδικό του βιβλίο.

Ταμασου
Κάλιμπαν (δορυφόρος)

Ο **Κάλιμπαν** (*Caliban*) ή **Ουρανός XVΙ** (*Uranus XVΙ*) στην αστρονομία είναι μικρός φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Ουρανού, ο δεύτερος σε διαστάσεις από όσους περιφέρονται σε ανάδρομη φορά γύρω από τον πλανήτη. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν **S/1997 U 1**.

Ο Κάλιμπαν ανακαλύφθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1997 από τους Μπρετ Γκλάντμαν, Φίλιπ Ντ. Νίκολσον, Τζόζεφ Α. Μπερνς και Τζον Τζ. Κάβελαρς, που χρησιμοποίησαν το μεγάλο τηλεσκόπιο (των 5 μέτρων) του Όρους Πάλομαρ. Μαζί με τον Κάλιμπαν ανακαλύφθηκε και ο Σύκοραξ. Προσδιορισμένος ως **Uranus XVI**, ο νέος δορυφόρος έλαβε το κανονικό του όνομα από το δαίμονα *[[Κάλιμπαν]]* του θεατρικού έργου του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ *«[[Η Τρικυμία]]»*.

Ο Κάλιμπαν συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ουρανό σε 579,7 γήινες ημέρες, ακολουθώντας μία αρκετά έκκεντρη τροχιά (εκκεντρότητα 0,07714). Η απόστασή του από τον Ουρανό κυμαίνεται μεταξύ 6.083.000 και 8.379.000 χιλιόμετρα (μέση, ο μεγάλος ημιάξονας, 7.163.810 χιλιόμετρα). Η μέση ταχύτητα της περιφοράς περί τον Ουρανό είναι 3.265 χιλιόμετρα την ώρα. Η τροχιά είναι ανάδρομη και η κλίση της ως προς την εκλειπτική είναι 139,9°, ενώ η κλίση ως προς το ισημερινό επίπεδο του Ουρανού είναι 140,8°. Οι τροχιακές παράμετροι υποδεικνύουν ότι ο Κάλιμπαν ίσως ανήκει στην ίδια τροχιακή ομάδα με τον δορυφόρο Στεφάνο, κάτι που σημαίνει ότι ίσως έχουν κοινή προέλευση.

Η μέση διάμετρος του Κάλιμπαν (παρότι μάλλον αποκλίνει σημαντικά από το σφαιρικό σχήμα) έχει εκτιμηθεί (το έτος 2005) σε 42 χιλιόμ. (για λευκαύγεια 0,22), τιμή που αντιστοιχεί σε επιφάνεια περίπου 5.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Η μάζα του Κάλιμπαν εκτιμάται σε 250 τρισεκατομμύρια τόνους, τιμή που αντιστοιχεί σε μέση πυκνότητα 1,5 γραμμάριο ανά cm3, σε επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια περί τα 0,02 m/sec<sup>2</sup> (δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 490 φορές ασθενέστερη από αυτή στην επιφάνεια της Γης) και σε ταχύτητα διαφυγής 45 m/sec.

Κάπως ασύμφωνες μεταξύ τους εργασίες θέτουν τον Κάλιμπαν στην κατηγορία του «ελαφρώς ερυθρού» χρώματος (δείκτες χρώματος B-V=0,83, V-R=0,52), ως ερυθρότερο από τη Σύκοραξ αλλά λιγότερο ερυθρό από τα περισσότερα σώματα της Ζώνης του Κάιπερ. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά του υπολογίζεται σε 208 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Προφανώς, το μικρό αυτό σώμα δεν έχει δική του ατμόσφαιρα.
	
Ο Κάλιμπαν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, σύμφωνα με φωτομετρικά δεδομένα (καμπύλη φωτός), μία φορά κάθε 9,95 ώρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κάλιμπαν από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA 
* Οι δορυφόροι του Ουρανού από τον Σκοτ Σέπαρντ 
* Σελίδες του David Jewitt

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Ουρανού
Ιερά Μητρόπολις Κωνσταντίας και Αμμοχώστου

Η **Ιερά Μητρόπολις Κωνσταντίας και Αμμοχώστου** είναι μια από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Κύπρου. Γνωστός επίσκοπός της υπήρξε ο Άγιος Επιφάνιος, Αρχιεπίσκοπος Σαλαμίνας. Έδρα της Μητρόπολης είναι η Αμμόχωστος, αλλά λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974 φιλοξενείται στο Παραλίμνι. Επίσκοπος της Μητροπόλεως από τις 11 Μαΐου 2007 είναι ο (από Τριμυθούντος, 1996-2007) κ. Βασίλειος (Καραγιάννης).

## Ιστορικά στοιχεία
Υπάρχει κάποια συσχέτιση της Επισκοπής με την Επισκοπή Σαλαμίνος και όπως φαίνεται η Σαλαμίνος προϋπήρξε της Κωνσταντίας, από την οποία ίσως να αντικαταστάθηκε. Από το 2007 που επανασυστάθηκε η επισκοπή Κωνσταντίας ως «Ιερά Μητρόπολις Κωνσταντίας-Αμμοχώστου», εδρεύει στο Παραλίμνι μέχρι της ημέρα απελευθερώσεως της κανονικής της έδρας της πόλεως Αμμοχώστου. 

## Παραπομπές


## Σύνδεσμοι
* Ο άγιος Επιφάνιος
* Οικοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κωνσταντίας και Αμμοχώστου

Κωνσταντια
Κατηγορία:Αμμόχωστος
Επισκοπή Καρπασίας

Η **Επισκοπή Καρπασίας** ή αλλιώς **Επισκοπή Καρπασέων** είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην **[[Εκκλησία της Κύπρου]]**. Γνωστοί Άγιοι της Επισκοπής οι οποίοι υπήρξαν και Επίσκοποι είναι ο άγιος Φίλων Καρπασίας (24/1), ο άγιος **Συνέσιος** (26/5) και ο άγιος **Θύρσος** (ή Θέρισσος, 14/12) Επίσκοποι Καρπασίας. Άλλοι άγιοι που ασκήτεψαν είναι ο άγιος **Σωζόμενος** (20/11) και η αγία **Φωτεινή** (2/8).

Σήμερα, η **Επισκοπή Καρπασίας**, έχει προσωρινά την έδρα της στην **[[Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου]]** και ο σημερινός Επίσκοπος της Επισκοπής είναι ο  Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστόφορος, ο οποίος είναι ένας από τους δύο βοηθούς του Αρχιεπισκόπου Κύπρου.

## Σύνδεσμοι
* Ο ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΡΠΑΣΙΑΣ 
* Επισκοπή Καρπασίας
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου

Καρπασιας
Επισκοπή Σόλων

Η  **Επισκοπή Σόλων** είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου και σε αυτήν υπάγονται οι ενορίες στην περιοχή Σολέας. Προστάτης και Πολιούχος της Επισκοπής και γενικότερα της Μητροπολιτικής Περιφέρειας Μόρφου είναι ο Άγιος Μάμας, που γιορτάζει στις 2 Σεπτεμβρίου. Η Επισκοπή έχει αναδείξει αρκετούς Αγίους, όπως τον Άγιο Αυξίβιο.

Σήμερα, η Ιερά Μητρόπολις Μόρφου, η οποία από το 1973 αποτελεί την ανασυστημένη πάλαι ποτέ διαλάμψασα Επισκοπή Σόλων έχει την έδρα της στο χωριό Ευρύχου μέχρι της ημέρα απελευθερώσεως της κανονικής της έδρας, της Μόρφου. Ο Σημερινός Επίσκοπος της Μητροπόλεως είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου και Πρόεδρος Σόλων κ. Νεόφυτος.

## Δείτε επίσης
* Επισκοπή Μόρφου
* Σόλοι (Κύπρος)

## Σύνδεσμοι
* Ο άγιος Μάμας 
* Ιερά Μητρόπολις Μόρφου
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου

Σολων
Ιερά Μητρόπολις Μόρφου

Η **Ιερά Μητρόπολις Μόρφου** είναι μια από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Κύπρου. Προστάτης και Πολιούχος της Επισκοπής είναι ο Άγιος Μάμας, που γιορτάζει στις 2 Σεπτεμβρίου.

## Ιστορικά στοιχεία
Πρώτος Επίσκοπος και πρώτος εκλεγμένος Μητροπολίτης Μόρφου αναδείχτηκε το 1973 ο τότε Χωρεπίσκοπος Λήδρας Χρύσανθος (Σαρηγιάννης). Μετά όμως την εισβολή του 1974 η Μόρφου έπεσε στα χέρια των Τούρκων και έτσι η Μητρόπολη στεγάστηκε για ένα χρόνο προσωρινά στην κεντρική Ιερά Μονή Κύκκου, ελπίζοντας ότι θα επέστρεφε γρήγορα στη Μόρφου. Ο Μητροπολίτης Χρύσανθος αποφάσισε να μεταφερθεί προσωρινά η έδρα της Μητροπόλεως στο χωριό Ευρύχου, αφού διαρρυθμίστηκε το παλιό Δημοτικό Σχολείο σε Επισκοπή.

Το 1996 απεβίωσε ο Μητροπολίτης Χρύσανθος και το 1998 εξελέγη ο σημερινός Μητροπολίτης Μόρφου και Πρόεδρος Σόλων κ. Νεόφυτος.

### Επισκοπικός κατάλογος

## Η Μητρόπολη σήμερα
Σήμερα, η Ιερά Μητρόπολις Μόρφου, η οποία από το 1973 αποτελεί την ανασυστημένη πάλαι ποτέ διαλάμψασα Επισκοπή Σόλων, έχει την έδρα της στο χωριό Ευρύχου μέχρι την ημέρα απελευθερώσεως της κανονικής της έδρας, της Μόρφου.

Στην επισκοπή Μόρφου υπάγονται 83 ενορίες, εκ των οποίων 30 είναι κατεχόμενες από τους Τούρκους και 53 ελεύθερες. Υπό την επίβλεψη της Μητροπόλεως Μόρφου λειτουργούν σήμερα στην ελεύθερη περιφέρειά της κατώτερα κατηχητικά σχολεία, χριστιανικοί όμιλοι μαθητών και μαθητριών που αντικατέστησαν τα μέσα και ανώτερα κατηχητικά, σχολή βυζαντινής μουσικής, δανειστική βιβλιοθήκη, καθώς και θρησκευτική υπηρεσία στρατού. Επίσης υπό ιδία επίβλεψη εκδίδονται τα μηνιαία περιοδικά:

α) «Τάδε λέγει» για την καθοδήγηση του εφημεριακού κλήρου και
β) «Προς το Φως» για την πνευματική καθοδήγηση των πιστών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιερά Μητρόπολις Μόρφου


Μορφου
Βιόλα (αποσαφήνιση)

Η λέξη **βιόλα** μπορεί να αναφέρεται, μεταξύ άλλων, σε κάποιο από τα παρακάτω:

* Στη Βιόλα γένος φυτών
* Στο μουσικό όργανο βιόλα
* Σε κατηγορία μουσικών οργάνων Βιόλα (όργανα)
Νόμος του Μπερνούλι

Το **θεώρημα του Μπερνούλι**, καλούμενο και *Θεμελιώδες θεώρημα της Υδροδυναμικής*, ταυτίζεται με την αρχή διατήρησης της ενέργειας και αφορά την περίπτωση των υγρών. Το όνομά δόθηκε προς τιμήν του Ελβετού φυσικού Ντάνιελ Μπερνούλι (*Daniel Bernoulli*) (1700-1782), που πρώτος και το διατύπωσε. Στην απλή του μορφή ο νόμος αυτός καθορίζει την πίεση που επικρατεί μέσα στα υγρά, όταν αυτά κινούνται.
## Ως άθροισμα ενεργειών
Στη πραγματικότητα πρόκειται για ένα άθροισμα τριών ενεργειών: της "ενέργειας θέσεως", της "δυναμικής πίεσης", που αποτελεί το μέτρο της "κινητικής ενέργειας" του υγρού, και της "υδροστατικής πίεσης", που είναι και το μέτρο της "δυναμικής ενέργειας" λόγω ύψους ή λόγω του πεδίου βαρύτητας.
## Τύπος

Αν για παράδειγμα ονομασθεί **ρ<sub>ε</sub>** η πίεση ενός υγρού, **γ** το ειδικό βάρος του, **υ** η ταχύτητα αυτού και **h** το στατικό ύψος ενός θεωρουμένου σημείου, τότε ο *Νόμος του Μπερνούλι* παρίσταται με την ακόλουθη μαθηματική διατύπωση:

:::::::::\rho_{\epsilon}+\frac{\gamma u^2}{2g}+\gamma h=C σταθερό

Στον μαθηματικό αυτό τύπο, το **ρ<sub>ε</sub>** παριστάνει την υπό των εξωτερικών δυνάμεων δημιουργούμενη πίεση που αποτελεί ακριβώς το μέτρο της *ενέργειας θέσεως*. Η δε παράσταση **(γ υ<sup>2</sup>) / 2g** εκφράζει την δυναμική πίεση και αποτελεί το μέτρο της *κινητικής ενέργειας* του υγρού. Τέλος η παράσταση **(γ h)** είναι αυτή που εκφράζει την *υδροστατική πίεση* που είναι και το μέτρο της *δυναμικής ενέργειας* όπως προαναφέρθηκε. Το δε άθροισμα αυτών **C** είναι σταθερό.
## Τα συμπεράσματα
Κατόπιν όλων των παραπάνω, ως κατάληξη, ο *Νόμος του Μπερνούλι* καθορίζει ότι:
:"*Κατά μήκος μιας φλέβας ή ενός αγωγού που διέρχεται υγρό το άθροισμα της εξωτερικής πίεσης, της δυναμικής πίεσης και της υδροστατικής πίεσης είναι <u>σταθερό</u>*".
*Στη περίπτωση οριζόντιου αγωγού οπότε το ύψος **h** παραμένει σταθερό εξυπακούεται ότι ο παραπάνω μαθηματικός τύπος περιορίζεται στις δύο πρώτες παραστάσεις: \rho_{\epsilon}+\frac{\gamma u^2}{2g}=C σταθερό.

Εξ αυτού του τελευταίου συνάγεται ότι: *κατά τη ροή του υγρού, η πίεση είναι μικρή στα σημεία όπου η ταχύτητα είναι μεγάλη, και αντίστροφα είναι μεγάλη σε σημεία όπου η ταχύτητα είναι μικρή*, ή ακόμα, *το άθροισμα της "ενέργειας θέσεως" και της "κινητικής ενέργειας" είναι σταθερό*. Τούτο άλλωστε γίνεται εύκολα αντιληπτό δεδομένου ότι όταν αυξάνεται η κινητική ενέργεια του υγρού, η αύξηση αυτή πραγματοποιείται με αντίστοιχη ελάττωση της ενέργειας θέσεως προκειμένου το άθροισμα τους να παραμένει σταθερό.

## Δείτε επίσης
*Ροή των ρευστών
*Φαινόμενο Βεντούρι
*Μετρητής Βεντούρι (υδρομετρικό όργανο)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
Κατηγορία:Φυσικοί νόμοι
Τανταλίτης

Ο **τανταλίτης** με χημικό τύπο (Fe+2, Mn)(Ta, Nb)2O6 είναι ορυκτό οξείδιο αποτελούμενο από σίδηρο (δισθενή), μαγγάνιο, ταντάλιο και νιόβιο. Το όνομά του οφείλεται στο περιεχόμενο ταντάλιο.

Είναι ορυκτό συγγενές προς τον κολουμβίτη.Τα δύο αυτά ορυκτά πολλές φορές ενώνονται προς δημιουργία ενός  ημιατομικού ορυκτού που ονομάζεται κολτάν(coltan). Από χημική άποψη, είναι τανταλικό άλας του σιδήρου με αντικατάσταση σε μερικά μόρια του ατόμου του σιδήρου με άτομο μαγγανίου ή και νιοβίου.
 
Ο τανταλίτης είναι μαύρος έως σιδηρόμαυρος στο χρώμα, ενώ οι πλούσιοι σε μαγγάνιο τανταλίτες μπορεί να είναι φαιόχροοι και ημιδιαφανείς. Κάποια δείγματα εμφανίζουν κυανωπή ιριδίζουσα λάμψη και παραμαγνητικές ιδιότητες. Απαντάται σε γρανίτες και γρανιτικούς πηγματίτες. Ο τανταλίτης χρησιμοποιείται ως μετάλλευμα για την εξαγωγή τανταλίου και νιοβίου.
 
Αρκετοί οδηγοί ορυκτών αναφέρουν τον τανταλίτη μαζί με τον κολουμβίτη σε ένα ορυκτό αποκαλούμενο «κολτάν» (coltan, κολουμβίτης-τανταλίτης), και πράγματι συχνά βρίσκονται μαζί. Αλλά ο τανταλίτης έχει σημαντικά μεγαλύτερη πυκνότητα από τον κολουμβίτη (από 6,5 ως 8,0+ σε σύγκριση με το 5,2 του κολουμβίτη).

Ο τανταλίτης έχει βρεθεί στη Ναμίμπια, τη Νιγηρία, τον Καναδά, τη Μαδαγασκάρη, τη βόρεια Ευρώπη, και σε πολιτείες των ΗΠΑ (Μέιν, Καλιφόρνια, Κολοράντο και Βιρτζίνια. Αλλά τα μεγαλύτερα αποθέματα τανταλίτη υπάρχουν στη Βραζιλία (το 52,1%), τη Μοζαμβίκη και την Αυστραλία, από την οποία, το 2006, προήλθε το 75% της παγκόσμιας παραγωγής.

## Πηγές
*Mindat.org
*Galleries.com
*Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Κατηγορία:Ορυκτά του μαγγανίου
Κατηγορία:Ορυκτά του νιοβίου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Κατηγορία:Ορυκτά του τανταλίου
Χορός Μεταμφιεσμένων (Βέρντι)

Ο ***Χορός Μεταμφιεσμένων*** (ιταλ.: *Un ballo in maschera*) είναι μια όπερα σε τρεις πράξεις σε μουσική του Τζουζέπε Βέρντι και λιμπρέτο του Αντόνιο Σόμα, που πρωτοπαρουσιάστηκε στο θέατρο *Απόλλο* της Ρώμης, στις 17 Φεβρουαρίου 1859.

Το θέμα της όπερας βασίζεται στη δολοφονία του Γουσταύου Γ΄, βασιλιά της Σουηδίας, αν και δεν είναι ιστορικά ακριβής. Λόγω του πολιτικά ευαίσθητου θέματος της όπερας, η λογοκρισία της εποχής ζήτησε από τον Βέρντι να κάνει πολλές αλλαγές στο έργο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Όπερες του Τζουζέπε Βέρντι
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Πετεινός Ξάνθης

Ο **Πετεινός** είναι είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Πετεινός βρίσκεται στην πεδιάδα της Ξάνθης με υψόμετρο 45 μέτρα σε απόσταση περίπου 4  χιλιόμετρα νότια από το κέντρο της πόλης και 8 χιλιόμετρα από τη Γενισέα (έδρα του δήμου). Βορειοανατολικά του χωριού είναι ο Παλαιός και Νέος Ζυγός ενώ περνάει η ΕΟ Ξάνθης - Κομοτηνής και νοτιοανατολικά είναι η Διομήδεια και περνάει η Εγνατία Οδός. Πρόκειται για ένα συνεχώς αναπτυσσόμενο χωριό, κυρίως λόγω της μικρής του απόστασης από την Ξάνθη.

Η ονομασία του, την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι *Χοροζλού.* Με την ανταλλαγή πληθυσμού  ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 41 οικογένειες προσφύγων από τον Εύξεινο Πόντο και το χωριό θεωρείτο αμιγώς ποντιακό. Μετά το 1945 εγκαταστάθηκαν Θρακιώτες και Μικρασιάτες.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση ως Πετεινός το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Χιονίστρας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Διομήδεια, τον Νέο Ζυγό, τον Παλαιό Ζυγό, τον Αυξεντίου και τη Φελώνη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Διομηδείας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Βιστωνίδος του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 1.118 κατοίκους.

## Σημαντικοί Πετεινιώτες
* Βασίλης Τοροσίδης, ποδοσφαιριστής
* Σάββας Παραστατίδης,  εμπνευστής της ψηφιακής βοηθού της Microsoft, “Cortana”

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα του πολιτιστικού συλλόγου Πετεινού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης
Εθνόσημο της Νότιας Κορέας

thumb|right|Εθνόσημο της Νότιας Κορέας

Το **εθνόσημο της Νότιας Κορέας** αποτελείται από το σύμβολο *τέγκουκ* που βρίσκεται στη σημαία της Νότιας Κορέας και περιβάλλεται από πέντε καλλιτεχνικά σχεδιασμένα πέταλα και μία κορδέλα που φέρει την επιγραφή *Ντεχάν Μινγκούκ* («Δημοκρατία της Κορέας») και την επίσημη ονομασία της χώρας με χαρακτήρες Χάνγκουλ. Το γιν και το γιανγκ συμβολίζουν την ειρήνη και την αρμονία, ενώ τα πέντε πέταλα έχουν ένα νόημα και σχετίζονται με το εθνικό λουλούδι της Κορέας, τον ιβίσκο (Hibiscus syriacus).

File:Seal of the President of the Republic of Korea.svg|Σφραγίδα του Προέδρου
File:Emblem of the Prime Minister of the Republic of Korea.svg|Έμβλημα του Πρωθυπουργού.
File:Emblem of the National Assembly of Korea.svg|Έμβλημα της Εθνοσυνέλευσης της Νότιας Κορέας.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Γραφείο Προέδρου
*  Γραφείο Πρωθυπουργού 
*  Korea.net 

Κορεα Νοτια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νότιας Κορέας
Σημαία της Νότιας Κορέας

thumb|Λόγος: 2:3
Η **[[σημαία]] της [[Νότια Κορέα|Νότιας Κορέας]]** αποτελείται από 3 μέρη: ένα λευκό φόντο, ένα κυανέρυθρο τέγκουκ στο κέντρο και 4 μαύρα τριγράμματα, ένα σε κάθε γωνία της σημαίας. 

Η σημαία σχεδιάστηκε από τον Μπακ Γιονγκ – χιο, τον Κορεάτη πρεσβευτή στην Ιαπωνία. Η Τέγκουκγκι (taegeukgi), όπως λέγεται στα κορεατικά, έγινε επίσημη σημαία στις 6 Μαρτίου 1883.

Τα τέσσερα τριγράμματα προέρχονται από το κινεζικό βιβλίο Ι Τσίνγκ, εκπροσωπώντας τις 4 κινέζικες βασικές αρχές για το σύμπαν, δηλ. Αρμονία, Συμμετρία, Ισορροπία, Στρογγυλότητα. Το γενικό σχέδιο στη σημαία επίσης προέρχεται από την παραδοσιακή χρησιμοποίηση του συμβόλου με τα τρία χρώματα (κόκκινο, μπλε και κίτρινο) από τους Κορεάτες, αρχής γενομένης από την αρχαιότατη εποχή της κορεατικής Ιστορίας.

Το λευκό φόντο συμβολίζει την καθαρότητα του λαού και το τέγκουκ συμβολίζει την προέλευση όλων των στοιχείων του σύμπαντος, με τις δύο αρχές του «Ουμ», που είναι η αρνητική πλευρά και συμβολίζεται με μπλε και του «Γιανγκ», που είναι η θετική πλευρά και συμβολίζεται με κόκκινο. Τα δύο αυτά στοιχεία βρίσκονται σε πλήρη ισορροπία. 

Παραδοσιακά τα τριγράμματα αποτελούν σύμβολα των 5 στοιχείων : φωτιά, νερό, γη, ξύλο και μέταλλο.

## Ιστορία
Το κυανόλευκο σύμβολο προέρχεται από κάτι καθ’ όλα κοσμικό, που είναι η γραφική παράσταση του μήκους της σκιάς του ήλιου.

Παρά το γεγονός ότι συνδέεται με τον ταοϊσμό και λέγεται σήμερα «γιν-γιανγκ» η τοποθέτησή του στη σημαία αντικατοπτρίζει μια παράδοση που ήταν για το κοινό όφελος, επί εποχής του Βασιλιά Σέτζονγκ, το 13ο αιώνα.

Τα τέσσερα τριγράμματα είναι συνδεδεμένα με τις τέσσερις εποχές και είναι τοποθετημένα στη σημαία ως εξής: «Παράδεισος» (καλοκαίρι) επάνω αριστερά, «Νερό» (φθινόπωρο) πάνω δεξιά, «Γη» (χειμώνας) κάτω δεξιά και «Φωτιά» (άνοιξη) κάτω αριστερά. Έτσι γίνεται συμβολισμός του κύκλου των εποχών.

Η αρχική σημαία του 1883 είχε αυτά τα στοιχεία των εποχών σε άλλη θέση.

## Πρώτες σημαίες

Αρχείο:Flag of the king of Joseon.svg| Τέγκουκγκι της Δυναστείας Τζοσεόν  (πριν το 1800)
Αρχείο:大淸國屬高麗國旗.jpg| Τιμητική σημαία της Αυτοκρατορίας Τσινγκ, Μάρτιος 1883
Αρχείο:朴泳孝作 朝鮮國旗.jpg| Τέγκουκγκι του Παρκ Γιονγκ-χιο (Σεπτέμβριος 1882)
Αρχείο:Flag of Korea (November 1882).svg| Τέγκουκγκι (Νοέμβριος 1882)
Αρχείο:Flag of the Joseon Dynasty.jpg| Τέγκουκγκι (1910)
Αρχείο:Korean flag 1944 United States stamp detail.jpg| Παλιά έκδοση του Τέγκουκγκι σε αμερικανικό γραμματόσημο (1944)
Αρχείο:Flag of South Korea (1945-1948).svg| Σημαία της στρατιωτικής κυβέρνησης των ΗΠΑ στην Κορέα 1945–1948.
Αρχείο:Flag of South Korea (1948-1949).svg| Νότια Κορέα (1948-1949)
Αρχείο:Flag of South Korea (1949–1984).svg| Νότια Κορέα (1949-1984)
Αρχείο:Flag of South Korea (1984-1997).svg| Νότια Κορέα (1984-1997)
Αρχείο:Flag of South Korea (1997–2011).svg| Νότια Κορέα (1997-2011)


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Ιστορία της σημαίας

Κορεα Νοτια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Νότιας Κορέας
Κατηγορία:Σημαίες της Ασίας
Ιωάννης Α΄ της Βρετάνης

thumb|left|150px|Ο θυρεός του δούκα της Βρετάνης είναι παραλλαγή του θυρεού του Ντρε.
Ο **Ιωάννης Α΄ της Βρετάνης** ή **Ιωάννης ο Ερυθρός** λόγω του χρώματος της γενειάδας του (Γαλλική γλώσσα : *Jean Ier de Bretagne*, 1217 – 8 Οκτωβρίου 1286) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν Δούκας της Βρετάνης (1221 - 1286) και 2ος κόμης του Ρίτσμοντ (1268 - 1286). Ο Ιωάννης Α΄ ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του δούκα της Βρετάνης Πέτρου Α΄ και της Αλίκης δούκισσας της Βρετάνης. Στην πραγματικότητα έγινε δούκας σε ηλικία τεσσάρων ετών με τον πρόωρο θάνατο της μητέρας του (1221), αλλά μέχρι την ηλικία των 20 ήταν υπό την επίβλεψη του πατέρα του Πέτρου. Ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας έδωσε στον Ιωάννη την κομητεία του Ρίτσμοντ (1268), ο τίτλος μεταφέρθηκε στους κληρονόμους του αν και έγιναν συνεχώς μέχρι το 1342 νέες δωρεές και κατασχέσεις. Προχώρησε σε μια σειρά από συγκρούσεις με τον επίσκοπο της Νάντης και τον κλήρο των Βρετόνων, εξέδωσε διάταγμα με το οποίο έστειλε εξορία τους Ιουδαίους από το δουκάτο και τους χάρισε τα χρέη. Συμμετείχε με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον Άγιο στην Η΄ Σταυροφορία (1270), γλύτωσε από την μεγάλη επιδημία πανώλης που θανάτωσε ακόμα και τον βασιλιά. Το Δουκάτο της Βρετάνης πέρασε έναν αιώνα ειρήνης που ξεκίνησε με τον Ιωάννη Α΄ και τελείωσε με τον Ιωάννη Γ΄ της Βρετάνης (1341).

## Οικογένεια

Με την σύζυγο του Λευκή της Ναβάρρας (1226-1283), κόρη του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας (1236) απέκτησε :

* Ιωάννης Β΄ 1239-1305, δούκας της Βρετάνης.
* Πέτρος 1241-1268, κύριος του Ντινάν, Αντέ, Λεόν, Εννεμπόν & Λα Ρος-Ντερριέν..
* Αλίκη 1243-1288, κυρία του Πονταρσύ, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Σατιγιόν κόμη του Μπλουά.
* Θεοβάλδος 1245-1256, απεβ. 11 ετών, τάφηκε στο αββαείο του Σαιν-Ζιλντάς-ντε-Ρυύς, όπως και τα επόμενα αδέλφια του:
* Θεοβάλδος γενν. 1247, απεβ. νέος.
* Ελεονώρα γενν. 1248, απεβ. νέα.
* Νικόλαος 1249-1251, απεβ. 2 ετών.
* Ροβέρτος 1251- 1259, απεβ. 8 ετών.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Hallam, Elizabeth M.; Everard, Judith (2001). Capetian France, 987-1328. London: Longman.
*Jones, Michael (1988). The Creation of Brittany: A Late Medieval State. London: The Hambledon Press. 
*Lower, Michael (2005). The Barons' Crusade: A Call to Arms and Its Consequences. University of Pennsylvania Press.
*Morvan, Frederic (2009). La Chevalerie bretonne et la formation de l'armee ducale (in French). Presses Universitaires de Rennes.
*Richard, Jean (1983). Lloyd, Simon (ed.). Saint Louis, Crusader King of France. Translated by Birrell, Jean. Cambridge University Press.

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Αρθούρος Β΄ της Βρετάνης

Ο **Αρθούρος Β΄ της Βρετάνης** (Γαλλική γλώσσα : *Arthur II de Bretagne*, 25 Ιουλίου 1261 – 27 Αυγούστου 1312) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν Δούκας της Βρετάνης (1305 - 1312). Ο Οίκος του ήταν κλάδος των Καπετιδών. Ο Αρθούρος Β΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη Β΄ της Βρετάνης και της Βεατρίκης, κόρης του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Γ΄. Μόλις ο Αρθούρος διαδέχθηκε τον πατέρα του, έδωσε στον αδελφό του Ιωάννη την κομητεία του Ρίτσμοντ. Ως δούκας ανεξαρτητοποιήθηκε από το Γαλλικό στέμμα. Χώρισε το δουκάτο του σε οκτώ ανεξάρτητες πολιτείες και το 1309 κάλεσε για πρώτη φορά την συνέλευση των ηνωμένων επαρχιών. Ο Αρθούρος Α΄ πέθανε στον πύργο του νησιού του Σαίντ Ντενίς και τάφηκε σε έναν μαρμάρινο τάφο στο Βαν. Ο τάφος του βανδαλίστηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης αλλά αργότερα επισκευάστηκε.

## Οικογένεια

Το 1275 νυμφεύτηκε την Μαρία υποκόμισσα του Λιμόζ, που απεβίωσε το 1291, έκαναν μαζί τρία παιδιά:
* Ιωάννης Γ΄ 1286 – 1341, δούκας της Βρετάνης.
* Γκυ 1287 – 1331, κόμης του Παντιέβρ, πατέρας της:
** Ιωάννας του Ντρε.
* Πέτρος 1289 – 1312.

Νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά με την τρίτη εξαδέλφη του Γιολάντα των Ντρε, κόμισσα του Μονφόρ, κόρη του Ροβέρτου Δ΄ κόμη του Ντρέ και της Βεατρίκης του Μονφόρ· τα παιδιά που έκαναν μαζί ήταν:

* Ιωάννης 1295 – 1345 κόμης του Μονφόρ.
* Βεατρίκη 1295 – 1384, παντρεύτηκε τον Γκυ Ι΄, κύριο του Λαβάλ.
* Ιωάννα 1296 – 1364, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο, κύριο του Μαρλ & Κασέλ, γιο του Ροβέρτου Γ΄ κόμη της Φλάνδρας.
* Αλίκη 1297 – 1377, παντρεύτηκε τον Μπουσάρ ΣΤ΄ κόμη του Βαντόμ.
* Μπλανς γενν. π. 1300, θεωρείται ότι απεβίωσε σε μικρή ηλικία.
* Μαρία 1302 – 1371, έγινε μοναχή.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Duplès-Agier, H. (ed.) (1874) Chroniques de Saint-Martial de Limoges (Paris), Anonymum S Martialis Chronicon, Chroniques de Saint-Martial de Limoges
*Jonathan Sumption, Trial by Battle: The Hundred Years War, 373
*Hereford Brooke George, Genealogical Tables Illustrative of Modern History, (Oxford Clarendon Press, 1875)
*Goodall, W. (ed.) (1759) Joannis de Fordun Scotichronicon cum Supplementis et Continuatione Walteri Boweri, Vols. I, II (Edinburgh) ("Joannis de Fordun (Goodall)")

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Συνισταμένη

Στη Κλασική Μηχανική, **συνισταμένη** χαρακτηρίζεται η δύναμη εκείνη που προκύπτει από τον συνδυασμό δύο ή περισσοτέρων δυνάμεων που εν προκειμένω χαρακτηρίζονται συνιστώσες.

Όταν ένα σώμα δέχεται την επίδραση πολλών δυνάμεων που ασκούνται σε διαφορετικές διευθύνσεις δεν μπορεί να κινηθεί ταυτόχρονα προς όλες αυτές. Έτσι οι ασκούμενες δυνάμεις συνδυάζονται προκειμένου να δώσουν μια τελική δύναμη, την συνισταμένη τους, η οποία και δείχνει το συνολικό αποτέλεσμα για μεταφορική κίνηση από την άσκηση όλων των δυνάμεων που εφαρμόζονται πάνω στο σώμα.

Σε σώμα με διαστάσεις η συνισταμένη δύναμη \sum_{i=1}^n \vec F_i  θα ασκεί και μία συνισταμένη ροπή M_o=\sum_{i=1}^n \vec r_i \times\vec F_i 

Παραστατική εικόνα της συνισταμένης παρουσιάζει το τεντωμένο τόξο που κρατάει ο τοξότης όταν ελευθερώνει το βέλος όπου τούτο και κατευθύνεται εμπρός κατά τη συνισταμένη των δύο δυνάμεων που ασκούνται σ΄ αυτό (εκ του άνω και κάτω τμήματος της χορδής του τόξου).

*Η συνισταμένη έχει ίδια διεύθυνση με των συνιστωσών, μόνο όταν όλες οι συνιστώσες έχουν ίδια διεύθυνση.

*Η συνισταμένη ορίζεται ως το διανυσματικό άθροισμα των συνιστωσών. (διάνυσμα)

Κατηγορία:Κλασική μηχανική
Ιωάννης Γ΄ της Βρετάνης

Ο **Ιωάννης Γ΄ ο Καλός** (γαλλικά: *Jean III de Bretagne*, 8 Μαρτίου 1286 - 30 Απριλίου 1341) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν Δούκας της Βρετάνης (1312 - 1341) και 5ος κόμης του Ρίτσμοντ (1334 - 1341). Ο Ιωάννης ο Καλός ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Αρθούρου Β΄ της Βρετάνης από την πρώτη σύζυγο του Μαρία του Λιμόζ. Αντιτάχθηκε σκληρά στον δεύτερο γάμο του πατέρα του με την Γιολάντα του Ντρε, προσπάθησε να αμφισβητήσει την νομιμότητα του. 

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τρεις φορές, χωρίς να καταφέρει να αποκτήσει κανένα παιδί.

Πρώτη σύζυγός του (1297) η 5χρονη τότε Ισαβέλλα των Βαλουά, κόρη του Καρόλου του Βαλουά και της Μαργαρίτας του Ανζού, που απεβίωσε (1309) χωρίς να αποκτήσουν παιδιά. Νυμφεύτηκε (1310) την 27χρονη Ισαβέλλα των Ιβρέα, κόρη του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης η οποία απεβίωσε το 1328. Για τρίτη φορά ο Ιωάννης Γ΄ νυμφεύτηκε (1329) τη 19χρονη Ιωάννα της Σαβοΐας, επίσης χωρίς να κάνει παιδιά, που πέθανε τρία χρόνια μετά από αυτόν.

Ο Ιωάννης Γ΄ αρνήθηκε να ορίσει κληρονόμο του τον ετεροθαλή αδελφό του Ιωάννη του Μονφόρ γιο της μητριάς του Γιολάντας του Ντρε, προτίμησε να κληροδοτήσει το δουκάτο στον βασιλιά της Γαλλίας. Ο Κάρολος του Μπλουά παντρεύτηκε την ανεψιά του Ιωάννα του Παντιέβρ έδωσε στον Ιωάννη κληρονομικά δικαιώματα στο δουκάτο, τα προβλήματα διαδοχής επιλύθηκαν ωστόσο μόνο μετά τον θάνατο του Ιωάννη. Με τον θάνατο του Ιωάννη Γ΄ ο ετεροθαλής αδελφός του Ιωάννης του Μονφόρ διεκδίκησε το δουκάτο χάρη στα κληρονομικά του δικαιώματα, ο βασιλιάς της Γαλλίας υποστήριζε όμως τους Μπλουά με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο *"Πόλεμος διαδοχής της Βρετάνης"* (1341-1364). Ο πόλεμος διαδοχής ανάμεσα στον Οίκο του Μπλουά και τον Οίκο του Μονφόρ έγινε σταδιακά τμήμα του Εκατονταετούς πολέμου, οι Άγγλοι υποστήριζαν τους Μονφόρ και οι Γάλλοι τους Μπλουά.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Michael Jones, Creation of Brittany: A Late Medieval State, (Hambledon Press, 1988)

Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Βρετάνη (διοικητική περιοχή)

Η **Βρετάνη** () είναι διοικητική περιοχή της Γαλλίας. Καταλαμβάνει τη χερσόνησο στο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας, έχει 3 εκατομμύρια κατοίκους και έκταση 27.208 τ.χλμ.. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Ρεν. Η περιοχή χωρίζεται σε τέσσερις διοικητικές περιφέρειες. Διαθέτει σημαντική ιστορική και φυσική κληρονομιά. Είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός στη Γαλλία.
Άλλη μεγάλη πόλη είναι η Βρέστη, παραλιακά στον Ατλαντικό, η οποία αποτελεί τη δυτικότερη πόλη της Γαλλίας. Πολλές φορές στην περιφέρεια της συμπεριλαμβανόταν και η γειτονική μεγάλη πόλη της Ναντ που τελικά το 1941 έγινε πρωτεύουσα στον γειτονικό νομό της Λουάρ-Ατλαντίκ (Loire-Atlantique).

## Διοίκηση

### Νομοί
thumb|right|200px|Αναλυτικός χάρτης της Βρετάνης

## Ιστορικές περιοχές
Η Βρετάνη σύμφωνα με ιστορικά κριτήρια χωρίζεται σε εννέα περιοχές :

* Κάτω Βρετάνη : Λεόν, Τρεγκόρ, Κορνουάιγ και Βαννεταί
* Άνω Βρετάνη : Περιοχή του Σαιν-Μπριέκ, Περιοχή του Σαιν-Μαλό, Περιοχή Dol, την πόλη Ρεν και την πόλη Ναντ.

## Κλίμα
Το κλίμα της Βρετάνης είναι εξαιρετικά ήπιο, ειδικά κατά μήκος των ακτών, με διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο καλοκαίρι και τον χειμώνα 10&nbsp;°C περίπου. Ο Βορειοδυτικός άνεμος (noroît στα γαλλικά, gwalarn στα βρετονικά) κυριαρχεί στον Βορρά.

Οι βροχές είναι αρκετά συχνές ενώ στα νότια παράλια, Λοριάν και Πορνίκ, η ετήσια ηλιοφάνεια είναι περισσότερη από 2000 ώρες τον χρόνο.

## Ιστορικά γεγονότα
Στα αρχαία χρόνια, η περιοχή ήταν συνδεδεμένη με κελτικές φυλές που βρίσκονταν απευθείας σε επαφή με τα Βρετανικά Νησιά, απ' όπου προήλθε και η τοπική ονομασία. Κατοικείτο από τους Βρετόνους, των οποίων η γλώσσα (βρετονικά) διαφοροποιούνταν από την κοινή Γαλλική, κάτι που έκανε τους Άγγλους πολλές φορές να διεκδικήσουν την περιοχή με στρατιωτικές επιθέσεις.

Αποτελούσε ανεξάρτητο δουκάτο, που διοικείτο από τον Καπετιδικό κλάδο του Ντρε, απογόνους του δούκα Ροβέρτου του Ντρε, μικρότερου γιου του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΣΤ΄.

Πρώτος δούκας από την οικογένεια του Ντρε ήταν ο Πέτρος Α΄ της Βρετάνης (1190 - 1251), που παντρεύτηκε τη διάδοχο του δουκάτου Αλίκη, ενώ ως τότε βρισκόταν υπό την κατοχή των βασιλέων της Αγγλίας Πλανταγενετών.

Οι δούκες της Βρετάνης βρίσκονταν πολλές φορές αντίπαλοι με το γαλλικό στέμμα και έκαναν απόπειρες ανεξαρτητοποίησής τους. Συγχωνεύτηκε με το γαλλικό στέμμα, όταν η κληρονόμος του δουκάτου Άννα της Βρετάνης (1477 - 1514) παντρεύτηκε συνεχόμενα δυο Γάλλους βασιλείς, τους Κάρολο Η΄ και Λουδοβίκο ΙΒ΄, μετά από συμφωνία που είχε κάνει. Η ίδια η Άννα ήθελε να δημιουργήσει ανεξάρτητο κράτος και να παντρευτεί τον Μαξιμιλιανό των Αψβούργων, αλλά ο Κάρολος Η΄, χρησιμοποιώντας στρατιωτικά μέσα, την ανάγκασε να τον παντρευτεί ενσωματώνοντας το δουκάτο στη Γαλλία.

## Δείτε επίσης
* Βρετάνη (θωρηκτό), εκ του οποίου προήλθε η ομώνυμη γαλλική κλάση θωρηκτών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*