open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κασρ Μπουρκού

Το **Κασρ Μπουρκού** είναι σύνολο ερειπίων και αρχαιολογικός τόπος στην ''μπαντία'' της ανατολικής Ιορδανίας. Θεωρείται ως ένα εκ των κάστρων της ερήμου των Ομαγιαδών, ωστόσο, καθώς σημειώνεται από τον Σβεντ Χελμς, «δεν πρόκειται ούτε για κάστρο, ούτε βρίσκεται εντός της ερήμου», ενώ η πλειοψηφία των κατασκευών είναι προγενέστερες του Χαλιφάτου των Ομαγιαδών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι
Τιβούρτος

Στη ρωμαϊκή μυθολογία, ο **Τιβούρτος** (ή Τιβούρνος) ήταν ο μεγαλύτερος υιός του Κάτιλλου και εγγονός του Αμφιάραου. Ήταν, σύμφωνα με τον Βιργίλιο εντός του Βιβλίου Ζ΄ της *[[Αινειάδα|Αινειάδας]]* ιδρυτής της πόλεως Τιβούρ στην Ιταλία. Αδερφοί του ήσαν οι Κόρας και Κάτιλλος (υιός). Οι τρεις τους πολέμησαν τον Αινεία, βοηθώντας τον Τούρνο. Ο Βιργίλιος συγκρίνει τον Κόρα και τον Κάτιλλο με « κενταύρους », οδηγώντας στην υπόθεση πως πολεμούσαν όντες έφιπποι.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία
Βλάττιον

Ο όρος **βλάττιον** όριζε κατά την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το πορφυρό χρώμα, ενώ, στην συνέχεια, το σύνολο του υφάσματος βαμμένου σε μωβ χρώμα, μάλλινου ή, κυρίως, μεταξωτού, η παραγωγή των οποίων αποτελούσε από την εποχή του Ιουστινιανού κρατικό μονοπώλιο. Σταδιακά ο όρος κατέληξε, τον 10ο αιώνα, να ορίζει γενικώς τα μεταξωτά, ανεξαρτήτως του χρωματισμού και της χρήσης τους: απαντάται τόσο σε περιγραφές των παραπετασμάτων του Μεγάλου Παλατιού, όσο και των πέπλων τα οποία κάλυπταν τα εικονίσματα.

## Δείτε επίσης
* Άρχοντας του βλαττίου

## Παραπομπές


## Πηγές
* , σ. 296. λήμμα Blattion.
*  Nicolas Oikonomidès, « Silk trade and production in Byzantium from the sixth to the ninth century : the seals of kommerkiarioi », *Dumbarton Oaks Papers*, 1986, p. 33-53.

Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Φρειδερίκος της Τοσκάνης

Ο **Φρειδερίκος της Κανόσσα**, γεννηθείς προς το 1040 και αποβιώσας το 1053 προ της 17ης Δεκεμβρίου, ήταν υιός του Βονιφάτιου Γ΄, Μαρκήσιου της Κανόσσα και της Τοσκάνης, και της Βεατρίκης της Λωρραίνης, ο οποίος υπήρξε Μαρκήσιος της Κανόσσα και της Τοσκάνης από το 1052 έως το 1053.

## Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος, ο οποίος έφερε το όνομα του πάππου του από την πλευρά της μητέρας του, σε ορισμένες περιπτώσεις ονομαζόμενος και ως Βονιφάτιος (Δ΄), ήταν ακόμη ανήλικος όταν ο πατέρας του, Βονιφάτιος Γ΄, φονεύθηκε στη διάρκεια κυνηγιού στις 6 Μαΐου 1052, ενώ η μητέρα του ανέλαβε την αντιβασιλεία, ωστόσο ο ίδιος απεβίωσε λίγο καιρό αργότερα πριν από τα τέλη του 1053, υπό συνθήκες τις οποίες οι πηγές της εποχής δεν αναλύουν περαιτέρω. Σύμφωνα με την ερμηνεία του Ζοζέφ Καλμέτ, δεν άντεξε τις αντίξοες συνθήκες του ταξιδιού, όπως συνέβη με την αδερφή του, Βεατρίκη, κατά τη μεταφορά τους προς τη Γερμανία, μαζί με τη μητέρα τους, η οποία και τους επιβλήθηκε από τον Αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ ο θάνατός του αποτέλεσε την αφορμή για την οργή της Ματθίλδης της Τοσκάνης εναντίον της φρανκονικής αυτοκρατορικής οικογένειας.

Ετάφη στο Αββαείο της Παναγίας της Φελόνικα, υπέρ του οποίου η μητέρα του πραγματοποίησε δωρεά στις 17 Δεκεμβρίου 1053, εις μνήμη του συζύγου, του υιού και της μεγαλύτερης κόρης της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικός Σύνδεσμος
*  ''Bonifazio di Canossa'' στην ιστοσελίδα Medieval Lands.

Κατηγορία:Ηγεμόνες του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Τοσκάνης
Κατηγορία:Ιστορία της Τοσκάνης
Κατηγορία:Οίκος της Κανόσα
Κυβέρνηση Τερέζας Μέι

Η Τερέζα Μέι έχει σχηματίσει δύο Κυβερνήσεις:

* Κυβέρνηση Τερέζας Μέι 2016
* Κυβέρνηση Τερέζας Μέι 2017

Μει
Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας

Το **Κομμουνιστικό Κόμμα της Ισπανίας** (Ισπανικά: Partido Comunista de España, PCE) είναι εθνικό πολιτικό κόμμα της Ισπανίας. Είναι η μεγαλύτερη οργάνωση-μέλος του εκλογικού συνασπισμού της Ενωμένης Αριστεράς και έχει επιρροή στο μεγαλύτερο συνδικαλιστικό σωματείο στην Ισπανία, το «Επιτροπές Εργαζομένων» (CCOO). Το PCE χαρακτηρίστηκε από τον αγώνα του κατά της δικτατορίας του Φράνκο, κατά την διάρκεια της οποίας ήταν παράνομο. Νομιμοποιήθηκε το 1977 από τον Αδόλφο Σοάρεζ ως μία από τις δυνάμεις που απαιτούνταν για την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας στην Ισπανία. Σημερινός πρόεδρος είναι ο Χοσέ Λουίς Σεντέλλα, γενικός γραμματέας ο Ενρίκε Σσντιάγο και επίτιμη πρόεδρος (τιμητικός τίτλος) η γνωστή και ως «Πασιονάρια» Ντολόρες Ιμπάρρουρι. Το κόμμα αριθμεί περί τα 35.000 μέλη. 

Η οργάνωση νεολαίας του PCE είναι η Κομμουνιστική Ένωση Νεολαίας Ισπανίας. Το PCE δημοσιεύει μηνιαίως το *Mundo Obrero* (Κόσμος των Εργατών).

## Παραπομπές σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ισπανία
Ειρήνη Παλαιολογίνα (κόρη Δημητρίου)

Η **Ειρήνη Παλαιολογίνα** (απεβ. μετά το 1356) ήταν η σύζυγος του Ματθαίου Καντακουζηνού συναυτοκράτορα.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του δεσπότη Δημητρίου Παλαιολόγου κυβερνήτη της Θεσσαλονίκης και της Θεοδώρας. Ο πατέρας της ήταν γιος του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου και της δεύτερης συζύγου του Γιολάντας του Μομφερράτου.

Παντρεύτηκε τον Ματθαίο, πρώτο γιο του Ιωάννη ΣΤ΄. Στις 26 Οκτωβρίου 1341 ο πεθερός της στο Διδυμότειχο αυτοανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας των Ρωμαίων, ενώ στην Κωνσταντινούπολη ήταν Αυτοκράτορας ο 9ετής Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος. Ήταν η αρχή του Β΄ Εμφυλίου Πολέμου που κράτησε ως τις 3 Φεβρουαρίου 1347, οπότε οι δύο πλευρές συμφώνησαν ο Ιωάννης ΣΤ΄ να είναι ο Αυτοκράτορας και ο Ιωάννης Ε΄ συναυτοκράτορας. 

Στις 15 Απριλίου 1353 ο Ιωάννης ΣΤ΄ ανακήρυξε τον γιο του Ματθαίο συναυτοκράτορα ως μία προσπάθεια για να εξασφαλίσει τη διαδοχή. Τότε η Ειρήνη έγινε συναυτοκράτειρα. Η διαμάχη ξέσπασε πάλι μεταξύ του Ιωάννη Ε΄ και του Ιωάννη ΣΤ΄, αλλά στις 4 Δεκεμβρίου 1354 ο τελευταίος παραιτήθηκε και αποσύρθηκε σε μονή. Ο Ματθαίος και η Ειρήνη κράτησαν τους τίτλους τους και μέρος της Θράκης ως ιδιοκτησία τους. Όμως τον Φεβρουάριο του 1356 Σερβικές δυνάμεις τους συνέλαβαν και τους κράτησαν ως τον Δεκέμβριο, οπότε παραδόθηκαν στον Ιωάννη Ε΄, που τους ανάγκασε να παραιτηθούν των τίτλων τους. Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε η Ειρήνη.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ματθαίο Καντακουζηνό το 1340, όπως μας πληροφορεί ο πατέρας του Ιωάννης ΣΤ΄ στο έργο του *Ιστορία*. Είχαν τουλάχιστον πέντε τέκνα:
* Ιωάννης π. 1342-μετά το 1361, δεσπότης.
* Δημήτριος Α΄ π. 1343-1383, σεβαστοκράτωρ, δεσπότης του Μωρέως.
* Θεοδώρα. Στην *Ιστορία* του πατέρα της μαθαίνουμε ότι μορφώθηκε από τη μητέρα του Ειρήνη Ασανίνα. Μάλλον έγινε μοναχή.
* Ελένη, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Φαδρίκ κόμη των Σαλώνων (Άμφισσας), εγγονό του Αλφόνσο Φαδρίκ αντιπροσώπου του Δουκάτου των Αθηνών.
* Μαρία, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Λάσκαρη-Καλόφερο, συγκλητικό του βασιλείου της Κύπρου.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Her listing in "Medieval lands" by Charles Cawley.

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Ειρηνη
Ιωάννης Καντακουζηνός (πιγκέρνης)

Ο **Ιωάννης Καντακουζηνός** από την Οικογένεια Καντακουζηνών κατείχε τον τίτλο του επικέρνη ή "πιγκέρνη" (οινοχόου) και του δούκα του θέματος των Θρακησίων το διάστημα 1244-1249.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Μιχαήλ και μίας κόρης του σεβαστοκράτορος Ιωάννη Αγγέλου. Ο Ιωάννης Καντακουζηνός ήταν δεύτερος εξάδελφος του Μιχαήλ, πατέρα του Ιωάννη ΣΤ΄.

Το 1249 ο Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης τον έστειλε σε αποστολή στη Ρόδο εναντίον των Γενουατών, που εκμεταλλευόμενοι την απουσία του κυβερνήτη της Ιωάννη Γαβαλά είχαν καταλάβει τη Ρόδο.

Προς το τέλος της ζωής του έγινε μοναχός με το όνομα Ιωαννίκιος· απεβίωσε πριν το 1257.

## Οικογένεια
Ο ιστορικός Ντόναλντ Νίκολ δίνει επαρκείς αποδείξεις της ταύτισης του Ιωάννη Καντακουζηνού με τον Ιωάννη Καντακουζηνό Κομνηνό Άγγελο, σύζυγο της Ειρήνης Παλαιολογίνας, της αδελφής του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Είχαν τέκνα:
* Θεοδώρα, παντρεύτηκε πρώτα τον Γεώργιο Μουζάλωνα και έπειτα τον Ιωάννη Ραούλ.
* Μαρία, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλέξιο Φιλή, μετά τον Κωνσταντίνο Α΄ Τιχ της Βουλγαρίας και έπειτα τον Ιβάιλο της Βουλγαρίας (διάδοχο του Κωνσταντίνου Α΄).
* Άννα, παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Α΄ Άγγελο δεσπότη της Ηπείρου.
* Ευγενία, παντρεύτηκε τον Συργιάννη. Γιος τους ήταν ο Συργιάννης Παλαιολόγος.
* ίσως υπήρχε πέμπτη κόρη, που παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Μουζάλωνα, αδελφό του ανωτέρω Γεωργίου.

## Aναφορές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρόδος
Ι
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Θρακησίων
Κατηγορία:Πιγκέρνες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Μεχντί Καρσελά-Γκονσάλες

Ο **Μεχντί Φρανσουά Καρσελά-Γκονσάλες** (γαλλικά: *Mehdi François Carcela-González*, αραβικά: *المهدي كارسيلا‎‎*, 1 Ιουλίου 1989 -) είναι Βελγό-Μαροκινός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν ως μέσος στην Σταντάρ Λιέγης καθώς και στην εθνική Μαρόκου.

Τα πρώτα του βήματα τα έκανε στην ομάδα της γενέτειράς του Σταντάρ Λιέγης, αγωνιζόμενος σε πάνω από 100 αγώνες, έως και το 2011 που πήρε μεταγραφή στη ρωσική Ανζί Μαχατσκαλά.  Κατόπιν επέστρεψε στη Σταντάρ, ενώ αργότερα αγωνίστηκε στη Μπενφίκα και στην Γρανάδα. 

Το 2004, ξεκίνησε να αγωνίζεται στα μικρά τμήματα της Εθνικής Βελγίου. Επίσης μετρά και δύο συμμετοχές στην Ανδρών του Βελγίου. Από το 2011 κι έπειτα, όμως, αγωνίζεται στην Εθνική Μαρόκου, με την οποία έχει κάνει έως τώρα σχεδόν 20 συμμετοχές. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Benfica official profile  
* 
* 
* Belgium stats at Belgian FA

Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανζί Μαχατσκαλά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γρανάδα ΚΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Κράτη μέλη του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας

μικρογραφία|300x300εσ|Τα κράτη-μέλη του ΟΙΣ είναι με πράσινο χρώμα, τα μέλη-παρατηρητές σε κόκκινο, τα ανασταλμένα μέλη είναι σε πορτοκαλί.
Ο **[[Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης|Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας,]]** που ιδρύθηκε το 1969 έχει 57 μέλη, 56 από τα οποία είναι επίσης κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Κάποιες χώρες μέλη, ειδικά στη Δυτική Αφρική, έχουν μεγάλους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς αλλά δεν είναι απαραίτητα χώρες με Μουσουλμανική πλειοψηφία. Λίγες χώρες με σημαντικό Μουσουλμανικό πληθυσμό, όπως η Ρωσία και η Ταϊλάνδη, είναι μέλη παρατηρητές, ενώ άλλες χώρες, όπως η Ινδία και ηΑιθιοπία, δεν είναι μέλη.

Ο συλλογικός πληθυσμός των κρατών μελών του ΟΙΣ είναι πάνω από 1,6 δισεκατομμύρια άτομα το 2011. 

## Τα κράτη μέλη

## Κράτη παρατηρητές

## Μέλη που αποσύρθηκαν

## Οργανισμοί παρατηρητές και κοινότητες

## Ισλαμικά ιδρύματα παρατηρητές

## Διεθνείς οργανισμοί παρατηρητές

## Προσπάθειες ένταξης
*  - Ζήτησε να γίνει μέλος ως παρατηρητής το 2010.
*  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2011.
*  - Ζήτησε να γίνει πλήρες μέλος το 2002.
*  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή 2012.
*  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2008 και αναβάθμιση σε πλήρες μέλος το 2011.
*  - Η Ινδία, που έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό Μουσουλμάνων παγκοσμίως, είχε ενδιαφέρον να ενταχθεί στον ΟΙΣ ως κράτος μέλος την περίοδο του σχηματισμού του. Ωστόσο, σε αυτό αντιτέθηκε το Πακιστάν. Η Ινδία δεν έχει κάνει ποτέ επίσημα μια αίτηση να γίνει μέλος του ΟΙΣ ως παρατηρητής ή ως κράτος μέλος. Ενώ η υποψηφιότητα της Ινδίας υποστηρίζεται από μερικά μέλη του Οργανισμού, η ισχυρή αντίθεση του Πακιστάν και η απειλή για μποϊκοτάρισμα του ΟΙΣ έχει οδηγήσει αποτελεσματικά στο μπλοκάρισμα της συμπερίληψης της Ινδίας στον οργανισμό. Το Εξωτερικό Γραφείο του Πακιστάν έχει δηλώσει ότι η συμπερίληψη της Ινδίας στον οργανισμό θα παραβίαζε τους κανόνες του Οργανισμού, καθώς απαιτείται ένα υποψήφιο κράτος να μην έχει κάποια σε εξέλιξη σύγκρουση με ένα κράτος μέλος.
*  - Ζήτησε να γίνει πλήρες μέλος το 2011.
*  - Ζήτησε να γίνει πλήρες μέλος τον Νοέμβριο του 2016.
*  - Ζήτησε να γίνει πλήρες μέλος το 2002.
*  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2008.
*  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2008. Η κυβέρνηση των Φιλιππινών έχει κάνει προσπάθειες για την ένταξη στον ΟΙΣ, αλλά σε αυτό αντιτίθεται το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Μόρο, ένας παρατηρητής του ΟΙΣ που βρίσκεται στις Φιλιππίνες. Το ΕΑΜΜ υποστηρίζει ότι η συμμετοχή των Φιλιππινών δεν είναι αναγκαία. Το 2009, η υποψηφιότητα της χώρας έλαβε δυνατότερη στήριξη και έχει υποστηριχθεί από την Ινδονησία, το Ιράν, τη Μαλαισία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μεταξύ άλλων.
*  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2008.
*  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2002.
*  - Ζήτησε καθεστώς παρατηρητή το 2008.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χώρες μέλη ανά οργανισμό
Άγιος Παύλος (νησίδα)

Ο **Άγιος Παύλος** ή **Μάλιγκραντ** (αλβ. **Qyteti i Vogël**) είναι νησί που βρίσκεται στο αλβανικό τμήμα της λίμνης Πρέσπας, με πολλά σπήλαια κατάλληλα να φιλοξενήσουν άγρια ζωή και έναν κυκλικό γκρεμό. Έχει σχήμα γυρίνου και καλύπτεται από δέντρα και αμμώδη περιοχή. Το νησί περιλαμβάνει μια περίφημη εκκλησία της Παρθένου Μαρίας, που χτίστηκε από τον Καίσαρ Νόβακ, ευγενή της περιοχής, το 1369. Έχει έκταση περίπου 5 εκταρίων (50 στρέμματα).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησιά της Αλβανίας
Λευκή της Γαλλίας (1328-1394)

Η **Λευκή της Γαλλίας, δούκισσα της Ορλεάνης** (γαλλικά:*Blanche de France*, 1 Απριλίου 1328 - 8 Φεβρουαρίου 1328) ήταν υστερότοκη κόρη του βασιλιά Καρόλου Δ΄ της Γαλλίας και της τρίτης συζύγου του Ιωάννα του Εβρέ. Ο πατέρας της πέθανε χωρίς να αποκτήσει γιους και ο πρώτος ξάδελφος του Φίλιππος Βαλουά ορίστηκε αντιβασιλιάς της Γαλλίας στην περίπτωση που η μητέρα της γεννούσε γιο. Μετά από δυο μήνες η Ιωάννα του Εβρέ γέννησε κόρη, τη Λευκή, με αποτέλεσμα ο μέχρι τότε αντιβασιλιάς Φίλιππος Βαλουά να στεφθεί βασιλιάς ως Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Σαλικός νόμος ο οποίος εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία από τον θείο της Φίλιππο Ε΄ έχει αποκλείσει τη διαδοχή στον θρόνο της Γαλλίας όχι μόνο σε κόρες ή αδελφές αλλά οποιαδήποτε θηλυκή γραμμή· ο βασιλιάς θα έπρεπε να είναι από πατέρα προς πατέρα απόγονος του Ούγου Καπέτου.

Η Λευκή παντρεύτηκε στις 8 Ιανουαρίου 1345 τον δεύτερο ξάδελφο της Φίλιππο της Ορλεάνης, γιο του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας και της Ιωάννας της Χωλής, δεν απέκτησαν παιδιά, αν και ο Φίλιππος είχε νόθα παιδιά. Με τον θάνατο του συζύγου της (1375) οι τίτλοι και τα εδάφη του επανήλθαν στο βασιλικό στέμμα.

Η Λευκή πέθανε το 1382 και τάφηκε στο παρεκκλήσι της Παναγίας των Παρισίων στη Βασιλική Σαιν-Ντενί. 

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Βασιλική Σαιν-Ντενί

	
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Δούκισσες της Ορλεάνης
Άγιος Πέτρος (νησίδα)

Ο **Άγιος Πέτρος** ή **Γκόλεμ Γκραντ** (), που σημαίνει Μεγάλο Οχυρό, επίσης γνωστό ως η **Νήσος του Φιδιού**, είναι νησί της Βόρειας Μακεδονίας. Το νησί καλύπτει μια έκταση άνω των 20 εκταρίων (200 στρέμματα). Βρίσκεται στη λίμνη Πρέσπα, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνικά και τα αλβανικά εδάφη. Ο Άγιος Πέτρος φιλοξενεί πολλά αρχαία ερείπια και εκκλησίες. Είναι επίσης το σπίτι διαφόρων κοινοτήτων ζώων, ιδίως φιδιών. Από το 2008, το νησί "άνοιξε" για τους τουρίστες.

## Περιγραφή

Ο Άγιος Πέτρος έχει έκταση 200 στρεμμάτων και έχει μήκος 600 μέτρα και πλάτος 350 μέτρα. Το νησί είναι σήμερα ακατοίκητο και έχει παραμείνει έτσι από τα μέσα του 20ου αιώνα, όταν η μικρή μοναστική κοινότητα έφυγε από το νησί. Στο νησί, μπορεί κανείς να φτάσει μόνο με βάρκα. Το χωριό Κόνσκο (Konjsko) είναι το πιο κοντινό στο νησί με περίπου δύο χιλιόμετρα απόσταση μεταξύ των δύο.

## Δείτε επίσης
*Λίμνες Πρέσπες
*Κατάλογος νησιών της Βόρειας Μακεδονίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Ιστοσελίδα σχετικά με το νησί του Αγίου Πέτρου

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Νησιά της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Δήμος Ρέσεν
Μαρία του Λουξεμβούργου, βασίλισσα της Γαλλίας

Η **Μαρία του Λουξεμβούργου** (Γαλ.: *Marie de Luxembourg*, 1304 - 26 Μαρτίου 1324) βασίλισσα της Γαλλίας και της Ναβάρρας, μέλος του Οίκου του Λουξεμβούργου ήταν κόρη του Γερμανού αυτοκράτορα Ερρίκου Ζ΄ του Λουξεμβούργου και της Μαργαρίτας της Βραβάντης, τα αδέλφια της ήταν ο Ιωάννης του Λουξεμβούργου και η Βεατρίκη του Λουξεμβούργου, βασίλισσα της Ουγγαρίας. Όταν ήταν τεσσάρων ετών ο πατέρας της την αρραβώνιασε με τον Λουδοβίκο της Βαυαρίας γιο και διάδοχο του Ροδόλφου Α΄ της Βαυαρίας επειδή ο Ροδόλφος τον είχε υποστηρίξει να γίνει αυτοκράτορας. Ο αρραβώνας έληξε με τον πρόωρο θάνατο του Λουδοβίκου (1311) την ίδια χρονιά πέθανε και η μητέρα της.   

## Δεύτερη σύζυγος του Καρόλου Δ΄

Στις 21 Σεπτεμβρίου 1322 στο Παρίσι ή στο Προβέν η Μαρία παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο του τον νέο βασιλιά Κάρολο Δ΄ της Γαλλίας ο οποίος χώρισε την κατηγορούμενη για μοιχεία πρώτη σύζυγο του Λευκή της Βουργουνδίας. Ο Κάρολος είχε αποκτήσει από τον πρώτο του γάμο έναν γιο και μια κόρη που πέθαναν σε νηπιακή ηλικία γι'αυτό είχε ανάγκη από έναν διάδοχο ώστε να μην εξαλειφθεί η δυναστεία των Καπετιδών. 
Στις 15 Μαΐου 1323 η Μαρία στέφθηκε βασίλισσα της Γαλλίας στο Σαιν - Σαπέλ από τον Γουλιέλμο του Μελάν, αρχιεπίσκοπο του Σενς. Την ίδια χρονιά έμεινε έγκυος σε μια κόρη αλλά απέβαλλε. Τον Μάρτιο του 1324 η Μαρία έμεινε ξανά έγκυος σε ένα αγόρι, παρά την εγκυμοσύνη της ταξίδευσε με τον σύζυγο της στην Αβινιόν προκειμένου να επισκεφτούν τον πάπα, μια πτώση της είχε σαν αποτέλεσμα να γεννήσει πρόωρα τον γιο Λουδοβίκο που πέθανε την ίδια χρονιά ενώ και η ίδια η Μαρία πέθανε από τις επιπλοκές.  Ο σύζυγος της ξαναπαντρεύτηκε σε τρίτο γάμο του την Ιωάννα του Εβρέ αλλά και πάλι δεν κατάφερε να αποκτήσει τον πολυπόθητο διάδοχο, το στέμμα της Γαλλίας πέρασε στον Οίκο του Βαλουά.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Jean-Marc Cazilhac: Jeanne d'Evreux, Blanche de Navarre : Deux reines de France, deux douairières durant la Guerre de Cent ans, Editions L'Harmattan, 2010
*Christian Bouyer: Dictionnaire des Reines de France, Librairie Académique Perrin, 1992

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Λουξεμβούργο
*Ιστορία των βασιλέων της Γαλλίας

Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας
Ιωάννα του Εβρέ

Η **Ζαν ντ'Εβρέ** (Γαλ.:*Jeanne d'Évreux*, 1310 – 4 Μαρτίου 1371), βασίλισσα της Γαλλίας και της Ναβάρρας ως τρίτη σύζυγος του Καρόλου Δ΄ της Γαλλίας, ήταν κόρη του Λουδοβίκου, κόμητος του Εβρέ και της Μαρίας του Αρτουά. Παντρεύτηκε τον γάλλο βασιλιά μετά τον θάνατο στην γέννα της δεύτερης συζύγου του Μαρίας του Λουξεμβούργου προκειμένου να αποκτήσει τον απαιτούμενο διάδοχο. Ο Κάρολος δεν κατόρθωσε ούτε με την τρίτη σύζυγό του να αποκτήσει τον διάδοχο, απέκτησε όμως τρεις κόρες, την Ιωάννα, τη Μαρία και τη Λευκή, από τις οποίες οι δυο πρώτες πέθαναν σε βρεφική ηλικία και μονάχα η υστερότοκη κόρη του Λευκή της Γαλλίας, δούκισσα της Ορλεάνης επέζησε.

Η Ζαν ντ'Εβρέ πέθανε στις 4 Μαρτίου 1371 στο Ιλ-ντε-Φρανς, περίπου είκοσι μίλια νότια του Παρισιού και τάφηκε στην νεκρόπολη των Γάλλων βασιλέων στην Βασιλική Σαιν-Ντενί.  

Τα δυο πιο αξιοσημείωτα αντικείμενα που έμειναν γνωστά από την βασιλεία της Ζαν ήταν το Βιβλίο των Ωρών και το άγαλμα της Παρθένου με το Θείο Βρέφος. Το Βιβλίο των Ωρών, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης, είχε ανατεθεί στον Ζαν Πουσέλ την περίοδο 1324 - 1328 σαν δώρο στον σύζυγο της. Ήταν μια σειρά από λαϊκές προσευχές οι οποίες είχαν αφιερωθεί στον προπάππου της Άγιο Λουδοβίκο. Το μικρό άγαλμα της Παρθένου με το Θείο Βρέφος, το οποίο η Ζαν άφησε στην Βασιλική Σαιν-Ντενί, βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Moreri L., Gouget: Le Grand dictionnaire historique ou le Mélange curieux de l'histoire sacrée, 1759

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιωάννα του Εβρέ 

Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Κατηγορία:Οίκος του Εβρέ
Κατηγορία:Κόμισσες της Καμπανίας (Γαλλία)
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας
Ιωάννης Καντακουζηνός (Καίσαρ)

Ο **Ιωάννης Καντακουζηνός** (άκμασε το 1183-1186) ήταν στρατιωτικός διοικητής και από τα πρώτα μέλη του Οίκου των Καντακουζηνών. Ο σύγχρονός του ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης τον περιγράφει ως γενναίο, τολμηρό και έμπειρο στρατιώτη, αλλά συχνά παρασυρόμενο από την απερισκεψία και το ριψοκίνδυνο του χαρακτήρα του.
## Βιογραφία
Οι γονείς του δεν είναι γνωστοί. Ίσως ήταν αδελφός του Θεοδώρου Καντακουζηνού, που ο Νικήτας Χωνιάτης αναφέρει ότι σκοτώθηκε το 1184, όταν βοηθούσε τον Ισαάκιο Β΄ να υπερασπιστεί τη Νίκαια εναντίον του Ανδρόνικου Α΄. Εξάδελφος του Ιωάννη ήταν ο Μανουήλ ο μετέπειτα πιγκέρνης στη Νίκαια, πατέρας του Ιωάννη επίσης πιγκέρνη.

Ήταν ένα από τα θύματα του Ανδρόνικου Α΄ Κομνηνού, που για να εδραιωθεί το 1183 στο θρόνο εξαπέλυσε τρόμο: τον τύφλωσε μερικώς και τον έριξε στη φυλακή, επειδή επιτέθηκε σε έναν ευνούχο της Αυλής που κατηγόρησε τον προκάτοχο Αλέξιο Β΄ Κομνηνό για ανικανότητα.

Όταν το 1185 ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος έγινε Αυτοκράτορας των Ρωμαίων, τον έκανε καίσαρα και τον διόρισε διοικητή της εκστρατείας εναντίον των Βουλγάρων, που είχαν επανιδρύσει το κράτος τους. Οι αντάρτες δεν πολεμούσαν στο ανοικτό πεδίο, αλλά αποσυρόταν στα οχυρά όρη τους. Ο Ιωάννης τους ακολούθησε εκεί, αλλά από υπερβολική αυτοπεποίθηση αμέλησε την οχύρωση του στρατοπέδου του, που περικυκλώθηκε. Έτσι υπέστη ταπεινωτική ήττα· τα επίσημα ενδύματά του κατασχέθηκαν και οι Βούλγαροι ηγέτες αδελφοί Πέτρος Δ΄ και Ιβάν Ασέν Α΄ τα επιδείκνυαν. Ο Ισαάκιος Β΄ τον αντικατέστησε με τον Αλέξιο Βρανά και ο Ιωάννης αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

## Οικογένεια
Επρόκειτο να νυμφευτεί την Ειρήνη Αγγελίνα, κόρη του Ανδρόνικου στρατηγού. Η Ειρήνη ήταν αδελφή του Ισαάκιου Β΄ και του Αλεξίου Γ΄. Επειδή ο Ιωάννης και η Ειρήνη είχαν μεταξύ τους συγγένεια 7ου βαθμού, οι Πατριάρχες δεν επέτρεπαν τον γάμο την περίοδο του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού και του Ανδρόνικου Α΄. Όταν ο Ισαάκιος Β΄ ήλθε στην εξουσία, μία σύνοδος καθαίρεσε τον Πατριάρχη που είχε ορίσει ο Ανδρόνικος Α΄ και ο νέος Πατριάρχης Νικήτας Β΄ Μουντάνης επέτρεψε το γάμο. Το ζεύγος είχε:
* έναν γιο, υποψήφιο για το θρόνο κατά τη διάρκεια της ασθένειας του Αλεξίου Γ΄.
## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών
Ιωάννης Καντακουζηνός, σεβαστός

Ο **Ιωάννης Καντακουζηνός** (απεβ. 17 Σεπτεμβρίου 1176) ήταν στρατιωτικός διοικητής και από τα πρώτα μέλη του Οίκου των Καντακουζηνών.

## Βιογραφία
Οι γονείς του δεν είναι γνωστοί. Ήταν εξάδελφος του Μανουήλ, πιγκέρνη στη Νίκαια και πατέρα του Μιχαήλ, επίσης πιγκέρνη.

Διακρίθηκε στις εκστρατείες του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού εναντίον των Σέρβων, Ούγγρων και Πετσενέγκων το διάστημα 1150-1153. Κατά τη διάρκεια των εκστρατειών αυτών τραυματίστηκε και έχασε τα δάκτυλα του ενός χεριού του. Το 1155 εστάλη στο Βελιγράδι, όπου επέτρεψε στους κατοίκους του το σχέδιο παράδοσης της πόλης στους Ούγγρους. Στη μάχη του Μυριοκέφαλου ήταν διοικητής ενός σώματος του Ρωμαϊκού στρατού· ακόμη και όταν απομονώθηκε από τους στρατιώτες του, μαχόταν μόνος εναντίον μίας ομάδας Σελτζούκων, ώσπου σκοτώθηκε.

Ήταν παρών στις εκκλησιαστικές Συνόδους που συγκλήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη τον Μάιο του 1157, το Μάρτιο του 1166 και τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο του 1170. Στα πρακτικά των Συνόδων αυτών καταγράφεται ως *πανσεβαστός σεβαστός*, που είναι ο πιο υψηλή θέση μεταξύ των *σεβαστών*.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομνηνή, κόρη του Ανδρόνικου σεβαστοκράτορα, αδελφού του Μανουήλ Α΄. Γιος τους ήταν ο:
* Μανουήλ, που εκστράτευσε με τον Ανδρόνικο Άγγελο εναντίον των Τούρκων. Όταν πρόσβαλε τον Μανουήλ Α΄, ο Αυτοκράτορας τον τύφλωσε και τον φυλάκισε.

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Σεβαστοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Εμάνουελ Εμενίκε

O **Εμάνουελ Τσινένιε Εμενίκε** (αγγλικά: *Emmanuel Chinenye Emenike*, γεν.: 10 Μαΐου 1987) είναι Νιγηριανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και πρώην διεθνής με την Εθνική Νιγηρίας, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός και τελευταία στην Βέστερλο.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*

Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρντεμίρ Καραμπούκσπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπαρτάκ Μόσχας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αΐν ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρώτης Κατηγορίας Τουρκίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΒΚ Βέστερλο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Παγκόσμιο Φόρουμ (Χάγη)

Το **Παγκόσμιο Φόρουμ** (αρχικά γνωστό ως *Nederlands Congresgebouw* και πρώην *Nederlands Congres Centrum*) είναι ένας χώρος συναυλιών και συνεδριακό κέντρο στη Χάγη της Ολλανδίας, κοντά στα κτίρια του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία, Απαγόρευση των χημικών όπλων και ένα από τα διοικητικά γραφεία του διεθνούς απολυτηρίου. Άνοιξε το 1969 και σχεδιάστηκε σύμφωνα με το ολλανδικό στυλ λειτουργισμού από τον αρχιτέκτονα Jacobus Johannes Pieter Oud. Ο γιος του, Hans Oud, ολοκλήρωσε την κατασκευή μετά το θάνατο του πατέρα του το 1963.

Το 2006, μέρος του συνεδριακού κέντρου, συμπεριλαμβανομένου του Statenhal, κατεδαφίστηκε για να πραγματοποιηθεί το κτίριο της Ευρωπόλ. Πολλές συναυλίες και φεστιβάλ πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν, όπως το ετήσιο Φεστιβάλ Τζαζ της Βόρειας Θάλασσας και οι Διαγωνισμοί Τραγουδιού της Eurovision το 1976 και το 1980. Μεταξύ 2006 και 2010 πραγματοποιήθηκε στο Παγκόσμιο Φόρουμ το φεστιβάλ τζαζ της Χάγης (για να αντικατασταθεί η μετακινηθείσα Βόρεια Θάλασσα Φεστιβάλ τζαζ, το οποίο πραγματοποιείται τώρα στο Ρότερνταμ). Από το 2011 το φεστιβάλ πραγματοποιείται στο στάδιο Kyocera.

## Γεγονότα
;Nederlands Congresgebouw
*Wings - 20–21 Αυγούστου 1972
**[[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision]]* - 1976 και 1980
**[[North Sea Jazz Festival]]* - 1976 μέχρι 2005 
**[[Nationaal Songfestival|National Song Festival]]* - 22 Φεβρουαρίου 1978 (κερδήθηκε από το Harmony με το τραγούδι *[['t Is OK]]*)
*Finch - 14 Νοεμβρίου 1978 (τελευταία τους συναυλία)
*Eric Clapton - 24 Φεβρουαρίου 1990
**[[48th World Science Fiction Convention]]* - 23–27 Αυγούστου 1990
*a-ha - 4 Απριλίου 1991
;Nederlands Congres Centrum
*Celine Dion - 27 Μαΐου 1995
*Backstreet Boys - 9 Δεκεμβρίου 1996
*Sarah Brightman - 22 Μαΐου 1999
*Laura Pausini - 18 Ιανουαρίου 2002
*Laura Pausini - 13 Μαρτίου 2005
;World Forum Convention Center
**[[The Hague Jazz]]* - 2006 μέχρι 2010 
**[[International Conference on Afghanistan, The Hague (2009)|International Conference on Afghanistan]]* - 31 Μαρτίου 2009
**[[Meet the Future, Science & Technology Summit 2010|Meet the Future, Science & Technology Summit]]* - 18 Νοεμβρίου 2010
**[[The Hague International Model United Nations]] (THIMUN)* - Ετήσια
;World Forum
**[[AnimeCon - Anime Convention]]* - Ετήσια.
**[[2014 Nuclear Security Summit|Nuclear Security Summit]]* - 24–25 Μαρτίου 2014
**[[Nick Cave ]]* - 16–17 Μαΐου 2015

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* of the World Forum
* of AnimeCon

Κατηγορία:Χάγη
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ολλανδία
Κατηγορία:Συνεδριακά κέντρα
Grieg Hall

Η **Μέγαρο Γκριγκ** () είναι αίθουσα συναυλιών χωρητικότητας 1.500 θέσεων στο Μπέργκεν της Νορβηγίας.

Η αίθουσα πήρε το όνομά της από τον συνθέτη Έντβαρντ Γκριγκ, ο οποίος ήταν μουσικός διευθυντής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Μπέργκεν από το 1880 έως το 1882, ενώ η ορχήστρα εδρεύει στην αίθουσα από την ολοκλήρωση της το 1978. Σχεδιάστηκε από τον Δανό αρχιτέκτονα Κνουντ Μουνκ.

## Γεγονότα
Η αίθουσα χρησιμοποιείται κάθε χρόνο για μια σειρά συναυλιών, παραστάσεων μπαλέτου και όπερας. Έχει φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1986 και είναι ο διοργανωτής του ετήσιου διαγωνισμού του Νορβηγικού Πρωταθλήματος Ορεινών Ζωνών, ο οποίος πραγματοποιείται στα μέσα του χειμώνα. Το στούντιο ηχογράφησης του Μεγάρου είναι, επίσης, γνωστό μέσα στην κοινότητα της μπλακ μέταλ, καθώς καταγράφηκαν εκεί μερικούς από τα πιο δημοφιλείς νορβηγικούς δίσκους μπλακ μέταλ, ενώ ο Pytten ανέλαβε καθήκοντα τεχνικού ήχου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νορβηγία
Μέγαρο Μουσικής «Βατοσλάβ Λισίνσκι»

Το **Μέγαρο Μουσικής «Βατοσλάβ Λισίνσκι»** () είναι μέγαρο μουσικής και συνεδριακό κέντρο στο Ζάγκρεμπ. Πήρε το όνομα του Βάτροσλαβ Λισίνσκι, ενός Κροάτη συνθέτη του 19ου αιώνα. Το κτίριο διαθέτει μια μεγάλη αίθουσα με 1.841 θέσεις και μια μικρή αίθουσα με 305 θέσεις. Ένα μεγάλο λόμπι διπλασιάζεται ως εκθεσιακός χώρος.

## Ιστορία
Η απόφαση για την κατασκευή μιας νέας πολυλειτουργικής αίθουσας στο Ζάγκρεμπ έγινε το 1957. Μια ομάδα αρχιτεκτόνων με επικεφαλής τον Marijan Haberle κέρδισε το διαγωνισμό σχεδίου. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1961, αλλά οι πλημμύρες και οι οικονομικές δυσκολίες ώθησαν την ημερομηνία ολοκλήρωσης στην επόμενη δεκαετία. Η αίθουσα τελικά άνοιξε στις 29 Δεκεμβρίου 1973.

Η αίθουσα συναυλιών έχει διοργανώσει διάφορες συναυλίες από μουσικούς όλων των ειδών. Χρησιμεύει ως σκηνικό για κλασσική μουσική, όπερα, μπαλέτο και θεατρικές παραστάσεις, καθώς και πολλά διεθνή συνέδρια και συνέδρια. Η αίθουσα είδε 10 εκατομμύρια επισκέπτες κατά τα πρώτα τριάντα χρόνια λειτουργίας. Το 2007, συγκεντρώθηκαν συνολικά 450 διαφορετικές εκπομπές, καταγράφοντας πάνω από 760.000 επισκέπτες.

Η αίθουσα συναυλιών Vatroslav Lisinski ήταν ο τόπος διεξαγωγής του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision το 1990 μετά την πρώτη μεγάλη ανακαίνισή του το 1989. [7] Το 1992, το κάλυμμα της οροφής χαλκού της αίθουσας αντικαταστάθηκε εντελώς. [7] Περαιτέρω εργασίες ανακατασκευής και ανακατασκευής πραγματοποιήθηκαν το 1999 και το 2009.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  
* Virtual tour

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κροατία
Κατηγορία:Μουσική στην Κροατία
Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών
Μάχη των Θυατείρων

Η **μάχη των Θυατείρων** διεξήχθη το 366 στα Θυάτειρα της Λυδίας μεταξύ του στρατού του Ρωμαίου αυτοκράτορα Ουάλη και του στρατού του σφετεριστή Προκόπιου. 

Η ήττα μείωσε τις ελπίδες του Προκόπιου ώστε, όταν ο Ουάλης τον πλησίασε, τα στρατεύματα του σφετεριστή εγκατέλειψαν τον διοικητή τους και ο Προκόπιος φυλακίστηκε και σκοτώθηκε από τον Ουάλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάχες ρωμαϊκού στρατού
Σταμάτιος Βάλβης

Ο **Σταμάτιος Βάλβης** (1850-1916) ήταν Έλληνας φιλόλογος και λογοτέχνης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1850 στο Μεσολόγγι, και ήταν συγγενής του Κωστή Παλαμά, μιας και η γυναίκα του Παλαμά καταγόταν από την οικογένεια Βάλβη. Αφού ολοκλήρωσε το γυμνάσιο μετακόμισε στην Αθήνα, όπου σπούδασε φιλολογία στο εκεί πανεπιστήμιο. Υπερασπιζόταν και αγωνιζόταν υπέρ της Καθαρεύουσας, και είχε ταχθεί κατά των Δημοτικιστών. Για τον λόγο αυτό συγκρούστηκε με τον Κωστή Παλαμά, λέγοντας πως πήρε τον δρόμο της «χυδαιογραφίας». Με την σειρά του ο Παλαμάς απάντησε με τρία κείμενα, υπογράφοντας ως «Αβλάβιος». Πέθανε το 1916.

## Συγγραφικό έργο
Έγραψε τα εξής έργα:
### Ποιητικές συλλογές
**Γερανοί του Ιβύκου*
**Λυρικά ειδύλλια*
**Αι κόραι του Πανδάρεως*
**Επιθαλάμιον*

### Μελέτες
**Φιλολογικά μελετήματα*
**Τω Ιωακείμ τω Γ΄ Κωνσταντινουπόλεως Γεωργίω Μιστριώτη*
**Περί τριών στίχων του Δάντου*

### Μεταφράσεις
**Επινίκων* του Πινδάρου

## Παραπομπές



Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Οικογένεια Βάλβη
Αθανάσιος Χατζηνώτας

Ο **Αθανάσιος Χατζηνώτας** (1892 - 1 Ιουνίου 1978), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας έμπορος, κτηματίας και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1892 και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Ο Χατζηνώτας πέτυχε να καθοδηγήσει με ορθό τρόπο την πλειοψηφία των Κουτσόβλαχων και να την προστατεύσει από ξενοκίνητες προπαγάνδες και ενέργειες.

Στις εκλογές του 1926 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κατερίνης-Βεροίας-Ναούσης με το Λαϊκό Κόμμα, λαμβάνοντας 1.193 ψήφους Άλλες πηγές, αναφέρουν ότι δεν εξελέγη και ότι έλαβε συνολικά 1.212 σταυρούς στην περιφέρεια του Ειρηνοδικείου της Βέροιας (εφημερίδα "Αστήρ της Βέρροιας", 1926).

Το 1932 εξελέγη βουλευτής Βερροίας με το Λαϊκό Κόμμα.

Μεταπολεμικά αναφέρεται ως κτηματίας και εξελέγη βουλευτής Ημαθίας με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και Βεροίας με το ίδιο κόμμα το 1952.

Ήταν επίσης υποψήφιος βουλευτής Ημαθίας το 1958 με την ΠΑΔΕ.

Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών την 1η Ιουνίου 1978 και κηδεύτηκε την επομένη στη Βέροια.
Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Σημανίκα και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Βεροίας
Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές Κατερίνης-Βεροίας-Ναούσης
Τσαρλς Ντανς

O **Τσαρλς Ντανς** (αγγλικά *Charles Dance*, γενν. 1946) είναι Άγγλος ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1946 στο Ρέντιτς του Γούστερσαϊρ. Σπούδασε γραφιστική και φωτογραφία στη Σχολή Καλών Τεχνών του Λέστερ, όμως στη συνέχεια στράφηκε στην υποκριτική.

## Καλλιτεχνική πορεία
Στα μέσα της δεκαετίας το 1970 έγινε μέλος του Royal Shakespeare Company και έκτοτε έχει εμφανιστεί σε πολλές θεατρικές παραστάσεις.

Στον κινηματογράφο η πρώτη του συμμετοχή ήταν στο *[[Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Για τα μάτια σου μόνο]]* το 1981. Στη συνέχεια, έπαιξε σε πλήθος ταινιών, όπως *[[Το νησί του Πασχάλη (ταινία)|Το νησί του Πασχάλη]]*, *[[Άλιεν 3]]*, *[[Scoop (ταινία, 2006)]]* και *[[Σημαδιακό όνειρο 3D (ταινία)|Σημαδιακό όνειρο 3D]]*.

Το 2001 συμμετείχε στο *[[Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ]]* και κέρδισε μαζί με όλο το καστ το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών καλύτερης συλλογικής ερμηνείας.

Επιπλέον, έχει παίξει στις ταινίες *[[Το παιχνίδι της μίμησης]]*, *[[Γυναίκα από χρυσό]]* και *[[Child 44]]*.

Στην τηλεόραση έχει παίξει στη σειρά *The Jewel In The Crown*, όπου προτάθηκε για το BAFTA καλύτερου ηθοποιού το 1985. Έχει παίξει και στη σειρά *Bleak House* και  το 2006 έλαβε υποψηφιότητα για Βραβείο Έμμυ Α' Ανδρικού ρόλου.

Από το 2011 ως το 2015 έπαιξε στο *[[Game of Thrones]]* στον ρόλο του *Τάιγουιν Λάνιστερ* και προτάθηκε δύο φορές (2014 & 2015) μαζί με όλο το καστ για το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών καλύτερης συλλογικής ερμηνείας.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κάτω Μακεδονία

Η **Κάτω Μακεδονία** είναι γεωγραφικός όρος που χρησιμοποιούταν στην αρχαιότητα για να αναφερθεί στην παράκτια πεδιάδα της αρχαίας Μακεδονίας που βρέχεται από τα ποτάμια του Αλιάκμονα, στα δυτικά από τον Αξιό και οριοθετείται στα ανατολικά από από τον Στρυμόνα. 

Οι περιοχές της ήταν: η Πιερία, η Βοττιαία, η Ημαθία, η Κρηστωνία, η Μυγδονία και η Βισαλτία. Υπήρχαν επίσης και οι υποπεριοχές Ανθεμούς και Κρουσίδα που αρχικά ήταν μέρος της Χαλκιδικής αλλά είχαν προσαρτηθεί νωρίτερα. Η περιοχή αντιστοιχεί περίπου στη νεότερη ελληνική περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας, εκτός από τη χερσόνησο της Χαλκιδικής.

Το κέντρο και οι δύο πρωτεύουσες (Αιγαί και Πέλλα) του αρχαίου Μακεδονικού βασιλείου βρίσκονται στην Ημαθία και τη Βοττιαία αντίστοιχα, από όπου οι Μακεδόνες κατέκτησαν σταδιακά τις κατοικημένες περιοχές της Θράκης ανατολικά του Αξιού τον 5ο και 4ο αιώνα π.Χ. Για το λόγο αυτό, οι περιοχές της Ηδωνίδας, της Σιντικής, της Οδομαντίδας και της Πιερίας, που κατέκτησε ο Φίλιππος Β, ονομάζονταν στα λατινικά *Macedonia Adjecta* (Επίκτητος Μακεδονία).

## Δείτε επίσης
*Άνω Μακεδονία
*Αρχαιοελληνική γεωγραφία
*Ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας 

## Πηγές
**A Manual of Ancient Geography*. by Heinrich Kiepert, George Augustin. Macmillan. p 182 
**The Greek World in the Fourth Century*. by Lawrence A. Tritle. p 167 
**The Classical Gazetteer*. Hazlitt. p 210

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Map of the growth of Macedonia 4th BC - Lower Macedonia is shown in brown - Retrieved from Eliznik. com.


Κατηγορία:Γεωγραφία της αρχαίας Μακεδονίας
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γεωγραφία
Κατηγορία:Μακεδονικό Βασίλειο

Κατηγορία:Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας
Νίκος Χανάν Σταυρουλάκης

Ο **Νικόλας** ή **Νίκος Χανάν Σταυρουλάκης** (1929-2017) ήταν Έλληνας, Εβραίος στο θρήσκευμα, καλλιτέχνης, ακαδημαϊκός και συγγραφέας.

## Βιογραφία

Ο Νίκος Χανάν Σταυρουλάκης γεννήθηκε στην Αγγλία και πατέρας του ήταν ο Πέτρος Σταυρουλάκης  Χριστιανός με καταγωγή από τα Χανιά και της Εβραίας ΄Αννας Πίνχας. Σπούδασε σε πανεπιστήμια των Η.Π.Α. της Αγγλίας και του Ισραήλ με ειδίκευση στην ισλαμική τέχνη. Το 1958 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου τα επόμενα χρόνια δίδαξε σε ιδιωτικές σχολές και παράλληλα εργάστηκε ως ζωγράφος και χαράκτης εκθέτοντας τα έργα του σε γκαλερί και έλαβε μέρος σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 1965 έγινε και επίσημα μέλος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών. Το 1969 μετακόμισε στο Ισραήλ όπου μέχρι το 1971 διεύθυνε μία ανασκαφή στην Ιερουσαλήμ, ενώ το κατά τα έτη 1972-1974 δίδαξε βυζαντινή τέχνη και βυζαντινή αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.

Το 1974 ο Σταυρουλάκης επέστρεψε στην Αθήνα, δίδαξε σε διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα και υπήρξε ένας εκ των ιδρυτών του Εβραϊκού Μουσείου Ελλάδος και διευθυντής του από το 1977 έως το 1993 και στη συνέχεια εργάστηκε για την ίδρυση του Εβραϊκού Μουσείου Θεσσαλονίκης.

Το 1994 εγκαταστάθηκε στα Χανιά και άρχισε εκστρατεία για την αποκατάσταση της ιστορικής Συναγωγής Ετζ Χαγίμ. Οι προσπάθειές του για τη διάσωση και ανάδειξη αυτού του ιστορικού κτηρίου βρήκαν ανταπόκριση και το έργο τελικά ολοκληρώθηκε το 1999. Ο Νίκος Χανάν Σταυρουλάκης έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στα Χανιά ασχολούμενος με την διάσωση και ανάδειξη της εβραϊκής κουλτούρας και τη συγγραφή σχετικών βιβλίων μέχρι τον θάνατό του στις 19 Μαΐου 2017.

## Εργογραφία
* *Cookbook of the Jews of Greece,* Athens, Lycabettus Press, 1986.
* *The Jews of Greece,* Athens, Talos Press, 1990.
* *Sephardi and Romaniote Jewish Costumes in Greece and Turkey,* Athens, The Jewish museum of Greece, 1986.
* *Jewish Sites and Synagogues of Greece,* Athens, Talos Press, 1992.
* *The Jews of Greece*, Athens, Talos Press, 1990, ISBN 960-7459-00-8
* *Jewish Sites and Synagogues of Greece,* Athens, Talos Press, 1992. ISBN 960-7459-01-6
* *Salonika, Jews and Dervishes*, Athens, Talos Press, 1993. ISBN 960-7459-02-4
* *Salonika, A Family Cookbook*, Athens, Talos Press, 1997. ISBN 960-7459-05-9
* *Cookbook of the Jews of Greece*, Αθήνα, Λυκαβηττός  2000.
* *West Cretan Cooking*, Αθήνα, Εκδόσεις Τάλως 2003.

## Δείτε επίσης
*Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος
*Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης
*Συναγωγή Ετζ Χαγίμ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Συναγωγή Ετζ Χαγίμ (επίσημη ιστοσελίδα)
*Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος (επίσημη ιστοσελίδα)

Κατηγορία:Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες
Βιδρονήσι

Το **Βιδρονήσι** επίσης **Βιδρινέτσι** είναι νησίδα στην Ελλάδα, στον δήμο Πρεσπών. Βρίσκεται μέσα στη λίμνη της Μικρής Πρέσπας, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Η νησίδα, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, δεν έχει κατοίκους. Είναι καταφύγιο σπάνιας ορνιθοπανίδας. Στην νησίδα ευρίσκονται ερείπια ναού που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος

## Παραπομπές σημειώσεις

## Δείτε επίσης
*Λίμνες Πρέσπες
*Άγιος Αχίλλειος Πρεσπών
*Μικρή Πρέσπα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Νησιά της Ελλάδας
Θασοπούλα Θάσου

Η **Θασοπούλα** είναι βραχώδης νησίδα στη βόρεια Ελλάδα και το Θρακικό πέλαγος.Βρίσκεται μπροστά στο Δέλτα του ποταμού Νέστου, στο μέσο περίπου του ανατολικού τμήματος του διαύλου της Θάσου, ανάμεσα στη Θάσο και τις ακτές του νομού Καβάλας. Έχει έκταση 0,716 τετραγωνικά χιλιόμετρα ενώ η ψηλότερή της κορυφή της φτάνει τα 111 μέτρα. Η νησίδα είναι ακατοίκητη. Απέχει 15 ναυτικά μίλια από την Καβάλα και έχει τρεις όμορφες παραλίες.

Στην περιοχή υπάρχουν αποικίες γλάρων, *Phalacrocorax carbo* (Κορμοράνοι) και ερωδιών και η νησίδα είναι καλυμμένη με μεσογειακή μακία βλάστηση.

Ο Σύλλογος Χειμερινών Κολυμβητών και Θαλάσσιων Αθλημάτων Κεραμωτής διοργανώνει κάθε χρόνο αγώνα ανοιχτής θάλασσας συνολικής απόστασης 2,4 χιλιομέτρων, με αφετηρία την Κεραμωτή και τερματισμό τη Θασοπούλα.

Η Θασοπούλα είναι ένα από τα 30 μικρά νησιά-βραχονησίδες, που σχεδιάζει να ενοικιάσει το Ελληνικό Δημόσιο σε ιδιώτες μέσω του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου για μία περίοδο 50 ετών.

## Εικόνες

 Thasos NASA photo-cropped.jpg|Στα βόρεια - βορειοανατολικά της νήσου Θάσου διακρίνεται η νησίδα Θασοπούλα
 Thasos view from Keramoti.jpg|Η Θασοπούλα (στο προσκήνιο) και η ηπειρωτική Θάσος, όπως φαίνεται από την Κεραμωτή


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα δήμου Θάσου

Κατηγορία:Θάσος
Κατηγορία:Θρακικό Πέλαγος
Αγωνιστικό Δημοκρατικό Κίνημα

Το **Αγωνιστικό Δημοκρατικό Κίνημα** (Α.ΔΗ.Κ.) ήταν πολιτικό κόμμα στην Κύπρο.

## Ιστορικό
Το κόμμα ιδρύθηκε μετά την αποχώρηση του Ντίνου Μιχαηλίδη από το Δημοκρατικό Κόμμα, που κατείχε τη θέση του Αντιπροέδρου του κόμματος μέχρι το 1998, όταν και διαφώνησε με την τότε ηγεσία.

Στην ιδρυτική διακήρυξη, τονίστηκε η βαθιά πίστη και προσήλωση του κινήματος στις αρχές και τα ιδανικά της Δημοκρατίας και έθεσε ως στόχο του, την υπεύθυνη παρέμβαση στα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δρώμενα στον τόπο.

Το Α.ΔΗ.Κ. πραγματοποίησε το ιδρυτικό του συνέδριο στις 28 Μαρτίου 1999. Πρώτος πρόεδρος εκλέχθηκε ο Ντίνος Μιχαηλίδης.

Στις εκλογές του 2001, στις 27 Μαΐου 2001, το κόμμα κέρδισε το 2,2% της λαϊκής ψήφου και 1 στις 56 έδρες, ενώ στις εκλογές του 2006, δεν κατάφερε να εκλέξει βουλευτή, παρά την εκλογική συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κόμμα που εξέλεξε 3 βουλευτές.

Στις προεδρικές του 2003 υποστήριξε την υποψηφιότητα του Τάσσου Παπαδόπουλου, η οποία και κέρδισε τις εκλογές. Τον Τάσσο Παπαδόπουλο στήριξε και το 2008, ενώ στο δεύτερο γύρο των εκλογών δεν υποστήριξε κανέναν υποψήφιο.

Στο δημοψήφισμα του 2004 για το Σχέδιο Ανάν υποστήριξε το **ΟΧΙ**.

Στις ευρωεκλογές του 2009 το Α.ΔΗ.Κ. υποστήριξε το ψηφοδέλτιο του ΔΗ.ΚΟ.. Το 2011, το Α.ΔΗ.Κ. αποφάσισε να συγχωνευτεί με το Δημοκρατικό Κόμμα. Προηγουμένως, το Δεκέμβριο του 2010 είχε δημοσιοποιήσει ομόφωνη απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου του για παραπομπή πρότασης στην Κεντρική Επιτροπή του Κινήματος για ένταξή του, με όλες του τις δυνάμεις, στο Δημοκρατικό Κόμμα.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Αντιπροσώπων

### Πρόεδρος της Δημοκρατίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα
Ανδρόνικος Καντακουζηνός (γιος Δημητρίου Α΄)

Ο **Ανδρόνικος Παλαιολόγος Καντακουζηνός** (απεβ. 1453) ήταν μέγας δομέστικος, ο τελευταίος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν παρών το 1453 στην Κωνσταντινούπολη στην άλωση και ήταν ένας από τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Αυτοκρατορίας, που πέντε ημέρες μετά εκτέλεσε ο Μεχμέτ Β΄ των Οθωμανών. 
## Βιογραφία
Ο Ούγκος Μπουζάκ, στη γενεαλογία της συζύγου του Καρόλας ντε Φλορύ, μικρανεψιάς του Ανδρόνικου, αναφέρει ότι ο Ανδρόνικος ήταν αδελφός του Γεωργίου και μάλλον γιος του Θεοδώρου Καντακουζηνού ευγενούς ή ίσως του Δημητρίου Α΄ Καντακουζηνού. 

Ο Ανδρόνικος ήταν μεταξύ αυτών που συμβούλευσαν τον Κωνσταντίνο ΙΑ΄  Παλαιολόγο να νυμφευτεί ως τρίτη σύζυγό του την Άννα Μεγάλων Κομνηνών, κόρη του Δαυίδ της Τραπεζούντας, αντί για τη Μάρα Μπράνκοβιτς, κόρη του Γεωργίου δεσπότη της Σερβίας. Το όνομά του υπάρχει στη συμφωνία μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Βενετίας που συνήφθη τον Απρίλιο του 1448, ως αντικαταστάτης του Δημητρίου Καντακουζηνού που ασθένησε.

Μάλλον ταυτίζεται με τον Καντακουζηνό μέγα δομέστικο, που ο Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος έστειλε το φθινόπωρο του 1436 για να πείσει τους Σέρβους να στείλουν αντιπροσωπεία στη Σύνοδο της Φερράρας-Φλωρεντίας για την Ένωση των Εκκλησιών. Ο ιστορικός Συλβέστερ Συρόπουλος περιγράφει τον άνδρα ως κουνιάδο του δεσπότη της Σερβίας· πράγματι η αδελφή του Ανδρόνικου, η Ειρήνη είχε παντρευτεί τον Γεώργιο Μπράνκοβιτς δεσπότη της Σερβίας. Η Εκκλησία της Σερβίας αρνήθηκε να συμμετάσχει στη Σύνοδο. Αν η ταύτιση είναι σωστή, αυτό εξηγεί το γιατί ο Ανδρόνικος αντιτέθηκε στην πρόταση γάμου του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ με τη Μάρα Μπράνκοβιτς.

## Οικογένεια
Με τη σύζυγό του είχε:
* έναν γιο, που νυμφεύτηκε την κόρη του Λουκά Νοταρά μεγάλου δουκός. Ο ιστορικός Μιχαήλ Δούκας περιγράφει πώς ο νεαρός Καντακουζηνός και ο πεθερός του εκτελέστηκαν μετά την άλωση.

## Αναφορές


Ανδρονικος
Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών
Ελένη Καντακουζηνή της Τραπεζούντας

Η **Ελένη Καντακουζηνή** (απεβ. 1463) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Δαυίδ Μεγάλου Κομνηνού, τελευταίου ηγεμόνα της Τραπεζούντας.

## Οικογένεια

Έχει υποστηριχθεί ότι ήταν αδελφή του Γεωργίου Καντακουζηνού, που ήταν εγγονός του Ματθαίου Καντακουζηνού συναυτοκράτορα, και μάλλον κόρη του Θεοδώρου Καντακουζηνού ευγενούς. Ο ιστορικός Θεόδωρος Σπανδούνης αναφέρει ότι ο Γεώργιος την επισκέφθηκε στην Τραπεζούντα μετά το 1437.

Δεν είναι σαφές ποια από τα τέκνα του Δαυίδ είναι δικά της και ποια της πρώτης συζύγου του Μαρίας της Γοτθίας (Θοδωρούς, Κριμαίας). Από τα πέντε τέκνα του, οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του Βασίλειος και Μανουήλ σκοτώθηκαν μαζί με τον πατέρα τους, ενώ σώθηκε μόνο ένας, ο Γεώργιος, που ήταν τριών ετών, και η Άννα. Ο Σπανδούνης αναφέρει, ότι στάλθηκαν ως δώρο στον Ουζούν-Χασάν σουλτάνο των Λευκοπροβατάδων (Aq Qoyunlu), όπου ο Γεώργιος έγινε μουσουλμάνος, αλλά δραπέτευσε και επέστρεψε στον χριστιανισμό· καταφύγιο του πρόσφερε ένας Γκουργουιαμπέη. Αυτός μπορεί να είναι ο βασιλιάς της Γεωργίας (Γεώργιος Η΄ ή Κωνσταντίνος Β΄) ή ο πρίγκιπας της Γκουρία (νοτιοδυτικής περιοχής της Γεωργίας).

Για την τύχη της Άννας μας πληροφορεί ο ιστορικός Λαόνικος Χαλκοκονδύλης: την νυμφεύτηκε ο Ζαγκάν πασάς και όταν προσπάθησε να την κάνει Μουσουλμάνα, ο Μωάμεθ Β΄ τους χώρισε. Στο *Χωριό της Κυράς*, νότια της Τραπεζούντας, στο ναό των Αρχαγγέλων υπάρχει (1870) αφιερωματική επιγραφή με το όνομα της Άννας.

## Αυτοκράτειρα της Τραπεζούντας
Στις 15 Αυγούστου 1461 ο Μωάμεθ Β΄ των Οθωμανών ανάγκασε τον Δαυίδ Μεγάλο Κομνηνό να παραδώσει το θρόνο του με την υπόσχεση χορήγησης προσόδων. Του δόθηκαν κτήματα κοντά στις Σέρρες στην κοιλάδα του Στρυμόνα, που απέφεραν εισόδημα περίπου 300.000 αργυρά νομίσματα ετησίως. Η Ελένη θα ήταν μαζί του, αλλά ο Ντόναλντ Νίκολ βρήκε μία πηγή, που αναφέρει ότι την είχε στείλει στον Μαμία πρίγκιπα της Γκουρία πριν την άφιξη του Μωάμεθ Β΄ στα τείχη της Τραπεζούντας. 

Έπειτα από δύο έτη ο πρώην υπηρέτης του Δαυίδ, ο Γεώργιος Αμιρούτζης τον κατηγόρησε για συνωμοσία εναντίον του σουλτάνου, ο οποίος τον εκτέλεσε με τους δύο μεγαλύτερους γιους του Βασίλειο και Μανουήλ. Κατά τον Σπανδούνη η Ελένη επέζησε αυτών. Ο Μωάμεθ Β΄ όρισε να σώματά τους να μείνουν εκτεθημένα εκτός των τειχών της Κωνσταντινούπολης. Τότε η Ελένη έσκαψε το χώμα με τα χέρια της και τους έθαψε· καταδικάστηκε σε πρόστιμο 15.000 δουκάτων ή να εκτελεστεί· οι υπηρέτες της μάζεψαν το ποσό. Η Έλενα ντύθηκε με σάκο και έζησε κοντά σε αυτούς που έθαψε σε μία αχυρένια καλύβα.
## Αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Thierry Ganchou, "Une Kantakouzènè, impératrice de Trébizonde : Théodôra ou Héléna?" *Revue des Etudes byzantines*, **58** (2000), pp. 215-229

Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατάλογος χωρών ανά μέγεθος οδικού δικτύου

Αυτός είναι ένας **κατάλογος χωρών με βάση το συνολικό μέγεθος του [[Δρόμος|οδικού]] δικτύου**, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλτοστρωμένων δρόμων και χωματόδρομων. 

Το μήκος των αυτοκινητόδρομων επίσης περιλαμβάνεται. Οι αυτοκινητόδρομοι είναι μια εθνική οδός με ελεγχόμενη πρόσβαση, χωρίς σήματα και με διασταυρώσεις με άλλους δρόμους, σιδηροδρόμους ή μονοπάτια πολλαπλών χρήσεων εκτός από το τέρμα.

## Δείτε επίσης
* Εξέλιξη της κατασκευής αυτοκινητόδρομων στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης
* Εξέλιξη της κατασκευής αυτοκινητόδρομων στα Ευρωπαϊκά έθνη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σειρά κατάταξης - Οδοστρώματα CIA World factbook 

## Παραπομπές
public domain material

Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
Κατηγορία:Κατάλογοι δρόμων
Χρήστος Μεϊτάνης

Ο **Χρήστος Γ. Μεϊτάνης** (18.. -  23 Ιουνίου 1920) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφία
Εξελέγη βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδας τον Νοέμβριο του 1910 και επανεξελέγη στις εκλογές που έγιναν τον Μάιο του 1915. Ήταν παντρεμένος με τη Μαργαρίτα Μεϊτάνη και είχαν 5 γιους.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 23 Ιουνίου 1920 και κηδεύτηκε την επομένη στο ναό του Πρώτου Νεκροταφείου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος