open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νόρα Βαλσάμη

Η **Νόρα Βαλσάμη** (Κάιρο, 24 Ιανουαρίου 1948) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

## Βιογραφία
Σπούδασε χορό και ρυθμική στην Αίγυπτο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση σε μια παραγωγή του 1965, στην κωμωδία του Αριστοφάνη *[[Εκκλησιάζουσες (κωμωδία)|Εκκλησιάζουσες]]*, όταν ακόμη φοιτούσε στη δραματική σχολή.

Ένα χρόνο αργότερα έκανε το ντεμπούτο της και στη μεγάλη οθόνη, στην ταινία ''Στεφανία''. Τότε ήταν που της παρείχε και το συμβόλαιό της η Φίνος Φιλμ. Μετά από μια πλειάδα ρόλων αποσύρθηκε από τις ταινίες το 1975 και ασχολήθηκε με το θέατρο αποκλειστικά. Ανάμεσα στις θεατρικές παραστάσεις στις οποίες συμμετείχε είναι "Ματωμένος γάμος" του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, "Ένας ιδανικός σύζυγος" του Όσκαρ Ουάιλντ κ.ά. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε σε σειρές που έκαναν πολύ μεγάλη επιτυχία ( κ.ά.).

## Προσωπική ζωή
Στις 18 Ιουνίου 1973, παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη Ερρίκο Ανδρέου μετά από 6 χρόνια σχέσης με τον οποίο γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας ''Τα δύο πόδια σ’ ένα παπούτσι'', την οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος με το ψευδώνυμο Δημήτρης Μήκας. Έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Κωνσταντίνο-Ερρίκο.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

### Βιντεοταινίες

### Τηλεταινίες

### Τηλεοπτικό θέατρο

### Θέατρο

### Εκπομπές
(Σε μερικές πήρε μέρος κι άλλες παρουσίασε)

### Τηλεπαιχνίδια

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νόρα Βαλσάμη στο Internet Movie Database.
*Νόρα Βαλσάμη (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase
*Νόρα Βαλσάμη στο cine.gr
*https://web.archive.org/web/20130828112507/http://www.tainiothiki.gr/v2/filmography/view/1/510 / ΤΑ ΔΥΟ ΠΟΔΙΑ Σ'ΕΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙ

Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ροκ όπερα

Η **ροκ όπερα** είναι είδος μουσικής δημιουργίας που εμφανίστηκε κατά τη δεκαετία του 1960. Αποτελεί μια διασταύρωση της φόρμας της όπερας με τη ροκ μουσική. Τα τυπικά στοιχεία του είδους της όπερας, όπως το λιμπρέτο, οι μονόλογοι, τα χορωδιακά μέρη διατηρούνται, όμως η μουσική που συνοδεύει τη δράση είναι ροκ, παιγμένη από μια ροκ μπάντα την οποία μπορεί να συνοδεύει ή όχι μια ορχήστρα.

Το πρώτο μουσικό έργο που χαρακτηρίστηκε ως ροκ όπερα ήταν το άλμπουμ Tommy των Who από τα 1969. Πολύ γνωστή έγινε αργότερα η όπερα του Άντριου Λόυντ Γουέμπερ Jesus Christ Superstar.

Την πρώτη ροκ όπερα για τα ελληνικά δεδομένα αποτέλεσαν τα Απέραντα Χωράφια του Κώστα Τουρνά όπου η σύνθεση, ενορχήστρωση και οι στίχοι γράφτηκαν από τον ίδιο το 1972. Ακολούθησαν οι  Δαίμονες του Νίκου Καρβέλα και της Άννας Βίσση.      

Κατηγορία:Ροκ μουσική
Κατηγορία:Μιούζικαλ
Οι Πυγμάχοι (τοιχογραφία)

"**Οι Πυγμάχοι**" είναι τοιχογραφία, φιλοτεχνημένη με την τεχνική της νωπογραφίας, η οποία κοσμούσε τον νότιο τοίχο του δωματίου Β1 του **Κτιρίου Β** του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου.  

## Περιγραφή
Η τοιχογραφία έχει ύψος 2,75 μέτρα και πλάτος 0,94 μέτρα.
Δύο μικρά παιδιά, πιθανώς μεταξύ 6 και 8 ετών, πυγμαχούν. Τα παιδιά φέρουν μόνο περίζωμα. Τα σώματα αποδίδονται με κόκκινο χρώμα, το δεξιό παιδί φαίνεται να είναι μικρότερο του άλλου και το αριστερό παιδί είναι στολισμένο με περιδέραιο, περιβραχιόνιo με πολύτιμες πέτρες κυανού χρώματος, περισφύριο και φοράει χρυσό σκουλαρίκι. Στο δεξί τους χέρι φορούν *χειρόκτια* (γάντια πυγμαχίας) και έχουν ξυρισμένο κεφάλι εκτός από δύο μεγάλους πλοκάμους που κρέμονται στο πίσω μέρος και δύο μικρότερους ψηλά, πάνω από το μέτωπο. Ο Σπύρος Μαρινάτος είχε θεωρήσει αρχικά ότι φορούσαν γαλάζιους σκούφους, αλλά σε συνδυασμό με άλλες τοιχογραφίες, όπως με τις Κροκοσυλλέκτριες, θεωρείται δεδομένο ότι με γαλάζιο χρώμα απεικονιζόταν το ξυρισμένο κεφάλι.

Η διαφορά στον στολισμό των δύο παιδιών έχει ερμηνευθεί ως ένδειξη διαφορετικής κοινωνικής θέσης, αν και έχει διατυπωθεί η άποψη ότι το αριστερό παιδί είναι θηλυκού γένους.

Το φόντο της τοιχογραφίας είναι άσπρο και κόκκινο, πιθανότατα αποδίδοντας τη γη και τον ουρανό.

Οι Πυγμάχοι βρίσκονται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και έχει αριθμό ευρετηρίου **1974 26β**.


## Ο ρόλος της πυγμαχίας στον μινωικό πολιτισμό
Οι Μινωίτες ασκούσαν διάφορα αθλήματα, όπως πάλη, άλμα ταύρου, ακροβατικά και φυσικά πυγμαχία. Αυτό είναι εμφανές σε πολλά έργα τέχνης, από άλλες τοιχογραφίες, όπως η τοιχογραφία των ταυροκαθαψίων  μέχρι την κεραμική. Το νεαρό της ηλικίας των αγοριών στην τοιχογραφία του Ακρωτηρίου "Οι Πυγμάχοι" υποδηλώνει ότι οι αθλητές άρχισαν να προπονούνται από πολύ μικρή ηλικία, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο αθλητισμός ήταν εξαιρετικά σημαντικός για τη μινωική κοινωνία. Έχει μάλιστα προταθεί ότι ο αθλητισμός έπαιζε θρησκευτικό ρόλο στην κοινωνία λόγω της ευρείας εξάπλωσής του.

Η νεαρή ηλικία των αθλητών σε πολλά έργα τέχνης υποδεικνύει ότι ο αθλητικός ανταγωνισμός μπορεί να ήταν μια ιεροτελεστία μετάβασης στην ενηλικίωση για τους Μινωίτες. Αν και υπάρχει μεγάλη επιστημονική συζήτηση σχετικά με το αν τα γάντια που φορούν τα αγόρια είχαν σκοπό να παρέχουν προστασία για τα οστά του χρήστη ή να αυξήσουν το μέγεθος της ζημιάς που προκαλούσαν στον αντίπαλο, είναι σαφές ότι εκτός από γάντια, κοσμήματα και ζώνες, οι αθλητές φορούσαν όσο το δυνατόν λιγότερα. Λόγω της απλότητας του αθλήματος, είναι πολύ πιθανό η πυγμαχία να δημιουργήθηκε ως μέσο επίλυσης διαφορών και τελικά να εξελίχθηκε σε αθλητικό αγώνα.

## Έκθεση Φωτογραφιών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
*Ίδρυμα Μείζον Ελληνισμού
*Ancient History Encyclopedia
*The Thera Foundation 

Πυγμαχοι
Κατηγορία:Πυγμαχία
Πυγμαχοι
Κατηγορία:Αρχαία ζωγραφική
Το κάθαρμα

***Το κάθαρμα*** (ή ***Η Μαρκησία του λιμανιού***) είναι ελληνική ασπρόμαυρη ταινία παραγωγής 1963 σε σενάριο Νίκου Φώσκολου και σκηνοθεσία Κώστα Ανδρίτσου.

## Πλοκή
Στον σκληρό και ανελέητο κόσμο της Τρούμπας ξεχωρίζει η φανταχτερή παρουσία μιας τραγουδίστριας σε καμπαρέ, της Μάγδας (Μάρω Κοντού), γνωστής με το προσωνύμιο η Μαρκησία. Η Μάγδα βρίσκει τον ιδεώδη γι’ αυτήν άντρα στο πρόσωπο ενός ναυτικού, του Μάνου Αποστολίδη (Γιώργος Φούντας). 

Μετά από κάποιους δισταγμούς, αποφασίζει να τον παντρευτεί και να αλλάξει τη ζωή της. Περιχαρής, εν όψει του γάμου, αποχαιρετά τις συναδέλφους της στο καμπαρέ όπου χόρευε και τραγουδούσε, καθώς και τη φτωχογειτονιά που έμενε. Όμως τα όνειρα για μια καινούργια ζωή συντρίβονται πριν από τον γάμο καθώς, σε έναν τυχαίο καβγά, ο Μάνος σκοτώνει τον Μιχάλη (Στέφανος Στρατηγός), έναν προαγωγό που επεδίωκε να γίνει προστάτης της Μάγδας κι εκείνη αναγκάζεται να δώσει όλες τις οικονομίες της στον Σάββα (Νίκος Τσαχιρίδης), ο οποίος είναι φίλος του νεκρού και τους εκβιάζει.

Στη συνέχεια, έρχεται η φοβερή αποκάλυψη. Ο αγαπημένος της δεν είναι παρά ένας αδίστακτος προαγωγός, ο οποίος έχει στήσει το κόλπο μαζί με τον Μιχάλη και τον Σάββα, για να της φάνε τα λεφτά. Όταν η αδίστακτη τριάδα επαναλαμβάνει το εγχείρημα με τη Σούλα (Ρένα Χρηστάκη), την καλύτερη φίλη της Μάγδας, η τελευταία σκοτώνει τον Μάνο χωρίς ίχνος δισταγμού.

## Διανομή ρόλων
* Γιώργος Φούντας - Μάνος Αποστολίδης**'
* [[Μάρω Κοντού]] - Μάγδα (Μαρκησία)**'
* Στέφανος Στρατηγός - Μιχάλης**'
* [[Νίκος Τσαχιρίδης]] - Σάββας**'
* Παύλος Λιαρός - Ηλίας
* Ρένα Χρηστάκη - Σούλα
## Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η Μάρω Κοντού τραγουδά στο καμπαρέ το τραγούδι "Σ' αυτό το δρόμο" σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Πυθαγόρα.  Πολλά από τα γυρίσματα έγιναν πράγματι στην κακόφημη (τότε) περιοχή της Τρούμπας, ενώ οι σκηνές του καμπαρέ γυρίστηκαν σε κέντρο της περιοχής με την επωνυμία "45 Γιάννηδες", το οποίο δεν υπάρχει πια. 

Ο Μάνος ξεστομίζει στο τέλος της ταινίας μια πολύ χαρακτηριστική ατάκα: «Είσαι ένα κάθαρμα κι είμαι μια πόρνη. Είμαι αυτό που σου ταιριάζει και είσαι αυτό που μου αξίζει». 

## Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 7 Οκτωβρίου 1963 στις κινηματογραφικές αίθουσες Αλεξάνδρα, Άνεσις, Άντζελα,  Γρανάδα, Embassy, Ρεξ, Σταρ και στην Αθήνα, ενώ συγχρόνως ξεκίνησε να προβάλλεται στους κινηματογράφους Αττικόν της Δράμας, Διονύσια της Θεσσαλονίκης, Αττικόν της Πάτρας, Απόλλων της Καβάλας, Αστέρια των Σερρών, Ορφεύς της Λάρισας και Τιτάνια της Ρόδου. Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Το κάθαρμα'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
* ''Το κάθαρμα'' στο Cine.gr

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1963
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Ανδρίτσου
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φοίνιξ Φιλμ
Σω

μικρογραφία|Νόμισμα του Κανίσκο, Βασιλιά της Ινδίας.
μικρογραφία|Χειρόγραφο της Βακτρίας που περιέχει τα γράμματα Ρω, Φι και Σω.
Το **σω** (, ) είναι γράμμα που χρησιμοποιήθηκε για τη γραφή της βακτριανής γλώσσας, όταν αυτή γραφόταν με το ελληνικό αλφάβητο. 

Στη Βακτριανή (σήμερα βόρειο Αφγανιστάν) μετά από την κατάκτησή της από τον Μέγα Αλέξανδρο επίσημη γλώσσα ήταν τα ελληνικά. Περίπου δύο αιώνες αργότερα αυτό το καθεστώς άλλαξε και τα ελληνικά έχασαν την επίσημη θέση τους. Παρ' όλα αυτά οι ιθαγενείς συνέχιζαν να γράφουν τη γλώσσα τους με το ελληνικό αλφάβητο, στο οποίο είχε προστεθεί το **σω,** για να αποδώσει πιθανώς μια μορφή συριστικού συμφώνου που φωνητικά προσέγγιζε το παχύ σίγμα, όπως στην αγγλική λέξη ***sh'''oot'', ή στην γαλλική ***ch**ateau'' ([[ΔΦΑ]]: ). 

Το **σω** δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ για τη γραφή ελληνικών λέξεων. Το σχήμα του μοιάζει με το **Ρ** αν προεκτείνουμε την κάθετη γραμμή προς τα πάνω, ή με το **Φ** χωρίς το αριστερό ημικύκλιο. Λόγω της ομοιότητάς του με το **ρω** το βακτριανό γράμμα ονομάστηκε **σω''' μετά από πρόταση γλωσσολόγων.

Στο σύστημα κωδικοποίησης Unicode είναι καταχωρισμένο ως εξής:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Sho
* Everson, Michael and Sims-Williams, Nicholas (2002) “Proposal to add two Greek letters for Bactrian to the UCS”  
* Emperor Kanishka

Κατηγορία:Γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου
Σημαία του Μεξικού

thumb|Σημαία του Μεξικού. Λόγος 4:7
Η σύγχρονη **[[σημαία]] του [[Μεξικό|Μεξικού]]** είναι τρίχρωμη (πράσινη, λευκή, κόκκινη) και καθιερώθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1968.

Οι τρεις λωρίδες της είναι κάθετες και έχουν το Εθνόσημο του Μεξικού στο κέντρο. Το πράσινο χρώμα συμβολίζει την ανεξαρτησία, το λευκό τη θρησκεία και το κόκκινο την ένωση Ευρωπαίων και Αμερικανών. Η σημασία των χρωμάτων άλλαξε μετά τις μεταρρυθμίσεις του Μπενίτο Χουάρες. Έτσι, το κόκκινο ταυτίστηκε με το αίμα των ηρώων του έθνους, το λευκό με την ενότητα και το πράσινο με την ελπίδα.

Το όλο σχέδιο της σημαίας είναι σε χρήση από το 1821, οπότε και πρωτοχρησιμοποιήθηκε η εθνική σημαία.

Στη διάρκεια της ιστορίας, η σημαία άλλαξε 4 φορές. Το εθνόσημο δείχνει έναν αετό που κρατάει στο νύχι του ένα ερπετό και που είναι κουρνιασμένος σε έναν κάκτο του γένους οπουντία. Ο κάκτος βρίσκεται πάνω σε βράχο, ο οποίος υψώνεται πάνω από μία λίμνη.

## Εξέλιξη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Σημαία του Μεξικού

Μεξικό
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μεξικού
Εθνόσημο του Μεξικού

200px|thumb|Το εθνόσημο του Μεξικού

Το **[[εθνόσημο]] του [[Μεξικό|Μεξικού]]** είναι ένα σπουδαίο σύμβολο εδώ και αιώνες για τον πολιτισμό της χώρας αυτής. Πρώτοι οι Αζτέκοι εμπνεύστηκαν το σχέδιο του εθνοσήμου, σύμφωνα με την παράδοση. Έτσι, ίδρυσαν την Πόλη του Μεξικού σχεδόν 700 χρόνια πριν, στο σημείο που τους υπέδειξε ο θεός τους. Αυτό το σημείο, λέει ο θρύλος, ήταν κοντά σε λίμνη και εκεί βρισκόταν ένας αετός που καταβρόχθιζε ένα φίδι.

Πράγματι, στο σημερινό εθνόσημο, υπάρχει ένας χρυσαετός (*águila real*, βασιλικός αετός στα ισπανικά) που κρατάει στο ράμφος του ένα ερπετό (σύμβολο της νίκης του καλού επί του κακού). Ο αετός είναι κουρνιασμένος σε έναν κάκτο του γένους οπουντία. Ο κάκτος βρίσκεται πάνω σε βράχο, ο οποίος υψώνεται πάνω από μία λίμνη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εθνόσημο του Μεξικού

Μεξικό
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μεξικού
Αναστάσιος Χριστόπουλος

Ο **Αναστάσιος Χριστόπουλος** ήταν νομικός.

Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα και ήταν γιος του Χρήστου Χριστόπουλου. Ο Αναστάσιος Χριστόπουλος είναι ουσιαστικά ο γενάρχης της σπουδαίας οικογένειας των Χριστοπουλέων, της οποίας τα μέλη διακρίθηκαν στην πολιτική ζωή του τόπου. Σπούδασε νομικά και φιλοσοφία στην Κωνσταντινούπολη και στην Πίζα και έζησε για μερικά χρόνια στο Βουκουρέστι. Με το ξέσπασμα της επανάστασης κατατάχθηκε στον Ιερό Λόχο, αιχμαλωτίστηκε αλλά κατάφερε να δραπετεύσει στο Ιάσιο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1828, οπότε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα.

Στην Ελλάδα διορίστηκε στο δικαστικό σώμα και υπηρέτησε στα δικαστήρια της Άνδρου, των Σπετσών, της Κέας & της Αίγινας ως πρόεδρος δικαστηρίου. Στη συνέχεια μετατέθηκε στην Αθήνα, όπου διετέλεσε πρωτοδίκης, εφέτης και πρόεδρος πρωτοδικών. Επίσης είχε γράψει γραμματική της ελληνικής γλώσσας.

Απεβίωσε το 1854 και αδερφός του ήταν ο στρατηγός της επανάστασης του 21΄, Τζαννέτος Χριστόπουλος.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Α
Όρμος Αθηνιού Θήρας

μικρογραφία|Το λιμάνι του Αθηνιού.
Ο **Όρμος Αθηνιού** ή *Αθηνιός* είναι το λιμάνι της Σαντορίνης. Βρίσκεται σε απόσταση 10 χιλιομέτρων νότια των Φηρών. Διοικητικά ανήκει στο Τοπικό διαμέρισμα Πύργου Καλλίστης του Δήμου Θήρας.
μικρογραφία|Ο δρόμος που οδηγεί στον Αθηνιό.
μικρογραφία|Το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου.

Ο Αθηνιός είναι ένα από τα 16 λιμάνια που συμπεριλαμβάνονται στο σχέδιο λιμένων καταφυγής. Μετά την βύθιση του κρουαζιεροπλοίου Sea Diamond, έχει ξεκινήσει η διαδικασία κατάργησης της θέσης αυτής ως λιμένα καταφυγής.

## Ο προϊστορικός ελαιώνας
Το 2003, στην περιοχή μεταξύ του λιμανιού του Αθηνιού και του ακρωτηρίου Αλωνάκι, εντοπίστηκε από τον Δανό γεωλόγο **Tom Pfeifer**, θαμμένο μέσα στην ηφαιστειακή τέφρα, ένα κλαδί ελιάς. Η ραδιοχρονολόγηση του κλαδιού αυτού οδήγησε στην τοποθέτηση της καταστροφικής έκρηξης που δημιούργησε την καλδέρα της Σαντορίνης στο διάστημα 1627-1600 π.Χ..

Στις 4 Ιουλίου του 2007, τριμελής επιστημονική ομάδα διενήργησε ανασκαφή στην ίδια θέση και έφερε στο φως ένα κλαδί ελιάς μήκους 2 μέτρων και διαμέτρου 20 εκατοστών, φύλλα ελιάς και κεραμική Υστεροκυκλαδικής περιόδου. Το γεγονός ότι έχουν εντοπιστεί κλαδιά που ανήκουν σε τουλάχιστον τρια διαφορετικά δέντρα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι προϊστορικά στο μέρος αυτό υπήρχε ελαιώνας.

Μέρος από τα ευρήματα εκτίθεται στο **Μουσείο Ορυκτών και Απολιθωμάτων** στην Περίσσα της Σαντορίνης.

## Το ναυάγιο του Sea Diamond

Στις 6 Απριλίου του 2007, στις 4 η ώρα τα ξημερώματα βυθίστηκε στον όρμο του Αθηνιού, δίπλα στο **ακρωτήριο Αλωνάκι** (το βόρειο άκρο του όρμου), το ελληνικής σημαίας κρουαζιερόπλοιο **Sea Diamond** (*διαμάντι της θάλασσας*), χωρητικότητας 22.412 τόνων. Το κρουαζιερόπλοιο είχε προσκρούσει την προηγούμενη μέρα σε ξέρα κατά τους χειρισμούς κατάπλου στον όρμο Φηρών και είχε ρυμουλκηθεί στο σημείο που τελικά βυθίστηκε, σε μία προσπάθεια για την σωτηρία του. Από την ημέρα του ναυαγίου μέχρι και σήμερα υπάρχουν δύο Γάλλοι αγνοούμενοι, πατέρας και κόρη. Επίσης, μέχρι και σήμερα, διεξάγεται επιχείρηση καθαρισμού της θαλάσσιας περιοχής και των κοντινών ακτών, στο εσωτερικό της καλδέρας, από το πετρέλαιο, τα λάδια και τα διάφορα χημικά του πλοίου που ανεβαίνουν στην επιφάνεια της θάλασσας. Το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας έχει δεσμευθεί να αναθέσει σε εξειδικευμένο διεθνή οίκο να υλοποιήσει μελέτη για θέματα που αφορούν την αποκατάσταση του θαλάσσιου περιβάλλοντος, την απάντληση του πετρελαίου και την ανέλκυση του βυθισμένου κρουαζιερόπλοιου.


Αρχείο:Floating dam in Athinios.jpg|Πλωτό φράγμα.
Αρχείο:Beach cleanup in Athinios.jpg|Προσπάθεια καθαρισμού των ακτών.


## Παραπομπές


Ορμος
Αθηνιου Θηρας
Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Κάρολος του Δυρραχίου

Ο **Κάρολος του Δυρραχίου** (*Carlo di Gravina*, 1323 - 23 Ιανουαρίου 1348) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν πρωτότοκος γιος του Ιωάννη, δούκα του Δυρραχίου & κόμη της Γραβίνας και της Αγνής του Περιγκόρ, κόρης του Ηλία Ζ΄ κόμη του Περιγκόρ.

## Βιογραφία

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1336 ως δούκας του Δυρραχίου και κόμης της Γραβίνας. Νυμφεύτηκε το 1343 τη Μαρία της Καλαβρίας, κόμισσα της Άλμπα, νεότερη κόρη του εξαδέλφου του Καρόλου δούκα της Καλαβρίας και αδελφή της Ιωάννας Α΄ της Νάπολης. Είχε προταθεί ως νύφη για τον Λουδοβίκο Α΄ της Ουγγαρίας ή τον Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας, αλλά απήχθη από τον Κάρολο. Κρατώντας προσεκτική ουδετερότητα από τη συνωμοσία, που δολοφόνησε τον Ανδρέα των Καπετιδών-Ανζού Ουγγαρίας δούκα της Καλαβρίας, σκόπευε να επωφεληθεί από την προβλεπόμενη, λόγω της ουγγρικής επίθεσης, εκθρόνηση της Ιωάννας A΄. Αλλά στην Αβέρσα πολιορκήθηκε και αποκεφαλίστηκε από τους Ούγγρους.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1343 τη Μαρία των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Καρόλου δούκα της Καλαβρίας και είχε τέκνα:

*Ιωάννα του Δυρραχίου 1344-1387, δούκισσα του Δυρραχίου. Παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο των Εβρέ πρίγκιπα της Ναβάρρας και έπειτα τον Ροβέρτο Δ΄ των Αρτουά κόμη του Ε.
*Αγνή του Δυρραχίου 1345-1383, παντρεύτηκε πρώτα τον Κανσινιόριο ντελα Σκάλα κυβερνήτη της Βερόνας, και μετά τον 2ο εξάδελφό της Ιάκωβο των Μπω τιτουλάριο πρίγκιπα του Τάραντα & της Αχαΐας.
*Κλημεντία 1346-1363, απεβίωσε 17 ετών.
*Μαργαρίτα του Δυρραχίου 1347-1412, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Κάρολο Γ΄ της Νάπολης.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
*Bartlett, Robert (2020). Blood Royal: Dynastic Politics in Medieval Europe. Cambridge University Press.
*Zacour, Norman P. (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301–1364)". Transactions of the American Philosophical Society. New Series. American Philosophical Society. 50 (7): 1–83. 
*Topping, Peter (1975). "The Morea, 1364–1460". In Setton, Kenneth M.; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades, Volume III: The Fourteenth and Fifteenth Centuries. Madison and London: University of Wisconsin Press

Κατηγορία:Κόμητες της Γραβίνας
Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Δυρραχίου
Κατηγορία:Δούκες του Δυρραχίου
Λουδοβίκος της Γκραβίνα

Ο **Λουδοβίκος του Δυρραχίου** (1324 - 22 Ιουλίου 1362) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν κόμης της Γραβίνας (1336-1362).

## Βιογραφία

Ήταν ο δεύτερος γιος του Ιωάννη δούκα του Δυρραχίου & κόμη της Γραβίνας και της Αγνής του Περιγκόρ, κόρης του Ηλία Ζ΄ κόμη του Περιγκόρ.
Το 1337 ονομάστηκε αντιβασιλιάς και αρχιστράτηγος της Αλβανίας. Την περίοδο βασιλείας της Ιωάννας Α΄ της Νάπολης ήταν ένας από τους πρεσβευτές στην παπική Αυλή. Μετά την επίθεση του Λουδοβίκου Α΄ της Ουγγαρίας και την εκτέλεση του μεγαλύτερου αδελφού του Καρόλου (1348), αυτός έμεινε ως το 1352 αιχμάλωτος μαζί με τον μικρότερό του αδελφό Ροβέρτο του Δυρραχίου. Την υπόλοιπη ζωή του ξόδεψε σε ανεπιτυχείς επαναστάσεις κατά της Ιωάννας Α΄ στην Απουλία. Το 1360 αιχμαλωτίστηκε από τον Λουδοβίκο πρίγκιπα του Τάραντα στο Καστέλ ντελ'Όβο της Νάπολης και απεβίωσε στην φυλακή δηλητηριασμένος.

## Οικογένεια

Με τη σύζυγό του Μαργαρίτα Σανσεβερίνο, που τη νυμφεύτηκε το 1343, παιδιά του ήταν:

*Κάρολος Γ΄ της Νάπολης 1345-1386, βασιλιάς της Νάπολης. Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μαργαρίτα των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Καρόλου δούκα του Δυρραχίου.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές



## Πηγές

*Casteen, Elizabeth (2015). From She-Wolf to Martyr: The Reign and Disputed Reputation of Johanna I of Naples. Cornell University Press.
*Zacour, Norman P. (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301–1364)". Transactions of the American Philosophical Society. New Series. 50 (7): 1–83

Κατηγορία:Κόμητες της Γραβίνας
Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Δυρραχίου
Όσα κρύβει η νύχτα

Το ***Όσα κρύβει η νύχτα*** είναι ελληνική δραματική ταινία του 1963 σε παραγωγή Κορονέτ Φιλμ, σε σκηνοθεσία Στέλιου Ζωγραφάκη και σενάριο Νίκου Φώσκολου. Πρωταγωνιστούν οι Πέτρος Φυσσούν και Ανδρέας Ντούζος. Η ταινία πραγματεύεται την ιστορία ενός νέου που παρασύρεται για τον εύκολο πλουτισμό.

## Πλοκή
Ο Σωτήρης (Πέτρος Φυσούν) και η Σούλα (Μάρθα Βούρτση) είναι ένα φτωχό ζευγάρι που δυσκολεύεται πολύ να επιβιώσει. Ο Αλέκος (Ανδρέας Ντούζος) είναι ένας νέος, γόνος πλούσιας οικογένειας, που εναντιώνεται στον καταπιεστικό πατέρα του και εγκαταλείπει το σπίτι του. Στην προσπάθειά του να βγάλει εύκολα χρήματα, μπλέκει στην χαρτοπαιξία και χρωστάει χρήματα. Ο Σωτήρης, που έχει σχέσεις με τον κόσμο της νύχτας, θα προσφέρει μία λύση στο χρηματικό πρόβλημα του Αλέκου, και θα τον παρασύρει σε μία κλοπή που, όμως, θα καταλήξει σε φόνο.

## Διανομή ρόλων

* Πέτρος Φυσσούν - Σωτήρης Καβάγιας
* Ανδρέας Ντούζος - Αλέκος Λάσκαρης
* Μάρθα Βούρτση - Σούλα**'
* [[Διονύσης Παπαγιαννόπουλος]] - Θωμάς**'
* Έφη Οικονόμου - Νάντια
* Χρήστος Τσαγανέας - Δημήτρης Λάσκαρης
* Νίτσα Τσαγανέα - Αλεξάνδρα Λάσκαρη
* Νίκος Φέρμας - πωλητής αυτοκινήτων
* Κώστας Παπαχρήστος - αστυνόμος
* Χρήστος Κατσιγιάννης - Βασίλης "Τράπουλας"
* Τότης Παπαδόπουλος - Πάνος

## Παραγωγή
Μεγάλο μέρος της ταινίας γυρίστηκε στον Πειραιά και την Δραπετσώνα. Στην ταινία υπάρχουν πλάνα από τη λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα. 
## Κυκλοφορία
Η ταινία συμμετείχε στο πληροφοριακό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Όσα κρύβει η νύχτα'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1963
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Νόμια Λακωνίας

Στο νομό Λακωνίας με το όνομα **Νόμια** υφίστανται δύο χωριά:

*Νόμια Μονεμβασίας στην πρώην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς και
*Νόμια Κοίτας Λακωνίας στην επαρχία Οιτύλου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος

Ο **Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος** (γενν. 31 Οκτωβρίου 1946) είναι πρώην Σμηναρχος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και  πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Αχαΐας και Υπουργός Εθνικής Άμυνας εκλεγόμενος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
## Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Πάτρα. Σπούδασε στην Σχολή Ικάρων, από όπου αποφοίτησε ως ιπτάμενος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Φοίτησε σε διάφορες στρατιωτικές σχολές, την νομική και την φιλοσοφική του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1980 ήταν υπασπιστής του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή και το 1985 παραιτήθηκε από την αεροπορία για να πολιτευθεί με την Νέα Δημοκρατία.

Εξελέγη βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1989 (Νοεμβρίου), του 1990, του 1993, του 1996 του 2000 και του 2004. Διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από τον Δεκέμβριο του 1992 μέχρι τον Οκτώβριο του 1993 σε κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Στην Κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή 2004 διορίστηκε Υπουργός Εθνικής Άμυνας . Στις 14 Φεβρουαρίου 2006 αντικαταστάθηκε από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, κάτι που προκάλεσε έκπληξη και δυσαρέσκεια στον Σπηλιωτόπουλο. Στις 7 Αυγούστου 2007 ανακοίνωσε με δήλωσή του ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. δηλώνοντας ότι αυτό δεν αποτελεί έκφραση δυσαρέσκειας .

## Παραπομπές


## Πηγές άρθρου
*Βουλή των Ελλήνων: Σπηλιωτόπουλος Π. Σπήλιος (ανακτήθηκε 8 Αυγούστου 2007)

## Επιπλέον υλικό
*Προσωπικός ιστότοπος

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Ροβέρτος του Δυρραχίου

Ο **Ροβέρτος του Δυρραχίου** (1326 – 19 Σεπτεμβρίου 1356) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν κύριος των Καππάτσιο, Μούρο & Μοντάλμπανο στο βασίλειο της Νάπολης.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη, δούκα του Δυρραχίου & κόμη της Γραβίνας και της Αγνής του Περιγκόρ, κόρης του Ηλία Ζ΄ κόμη του Περιγκόρ. 

Αφού αιχμαλωτίσθηκε στην πολιορκία της Αβέρσα (1350) από τον Λουδοβίκο Α΄ της Ουγγαρίας, έμεινε αιχμάλωτός του για δύο χρόνια. Μετά την απελευθέρωσή του κατέφυγε με το θείο του καρδινάλιο του Περιγκόρ στην Αβινιόν, πόλη που είχε πωληθεί στον πάπα από την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης.

Ο θείος του ήθελε να παντρέψει την ανιψιά τού Τζοβάννι Βισκόντι άρχοντα τού Μιλάνου με τον Ροβέρτο, αλλά στο ταξίδι του προς το Μιλάνο απήχθη από τον Ιάκωβο της Σαβοΐας κόμη του Πεδεμοντίου. Του τελευταίου η σύζυγος Σίβυλλα των Μπω, κατηγόρησε τον Ροβέρτο και την οικογένειά του, ότι συμμετείχαν στον φόνο του ανιψιού της Ροβέρτου κόμη του Αβελλίνο (είχε δολοφονηθεί με εντολή της συζύγου εκείνου Μαρίας της Νάπολης, την οποία είχε νυμφευτεί δια της βίας). 

Απελευθερώθηκε το 1355, αφού ορκίστηκε ότι δεν θα εκδικηθεί τους πρώην απαγωγείς του. Σπάζοντας τον όρκο του, πολιόρκησε το 1355 το φρούριο των Μπω, που ήταν η έδρα του Ραϋμόνδου Γ΄ των Μπω, αδελφού και διαδόχου του δολοφονημένου Ροβέρτου. Ο πάπας εξοργίστηκε και, παρά το ότι ο θείος του τον υπερασπίστηκε, δεν γλύτωσε τον αφορισμό. Πολιορκήθηκε και αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει.

Συνόδευσε τον καρδινάλιο στη μάχη του Πουατιέ, όπου κρατώντας ουδετερότητα προσπάθησε να μεσολαβήσει ανάμεσα στις Αγγλικές δυνάμεις, που ήταν υπό τις διαταγές του Εδουάρδου του "Μαύρου Πρίγκηπα", και τις Γαλλικές δυνάμεις, που ήταν υπό τις διαταγές του ίδιου του βασιλιά Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας. Σπάζοντας την ουδετερότητα, πολέμησε στο πλευρό των Γάλλων και σκοτώθηκε στη μάχη. Η παραβίαση της ουδετερότητας εξόργισε τόσο πολύ τον Εδουάρδο, που έκαψε το πτώμα του ως ένδειξη χλευασμού.

## Πρόγονοι


## Πηγές
*

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Δυρραχίου
Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Κάρολος Γ΄ της Νεαπόλεως

thumb|right|Ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ σε ουγγρική μινιατούρα

Ο **Κάρολος Γ΄** (*Carlo III di Napoli*, 1345 – 24 Φεβρουαρίου 1386) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν βασιλιάς της Νεαπόλεως (1382-1386) και της Ουγγαρίας ως **Κάρολος Β΄** (1385-1386), τιτουλάριος βασιλιάς των Ιεροσολύμων (1382-1386) και πρίγκιπας της Αχαΐας (1383-1386).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου κόμη της Γκραβίνα και της Μαργαρίτας του Σανσεβερίνο.

Ως δισέγγονος του Καρόλου Β΄ του Χωλού της Νεαπόλεως, ήταν δεύτερος εξάδελφος της Ιωάννας Α΄ της Νεαπόλεως και το μόνο άρρεν μέλος του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού, που ζούσε τότε. Η Ιωάννα Α΄ ήταν ξεμυαλισμένη μαζί του, αλλά λόγω του δυσάρεστου χαρακτήρα της, τα ρομαντικά ενδιαφέροντά της προς αυτόν δεν ανταποδόθηκαν από τον Κάρολο Γ΄.

Νυμφεύτηκε το 1369 την Μαργαρίτα του Δυρραχίου, κόρη της Μαρίας, νεότερης αδελφής της Ιωάννας Α΄. Η σύγκρουση της Ιωάννας Α΄ με τον πάπα Ουρβανό ΣΤ΄ στάθηκε αιτία να την εκθρονίσει ο πάπας και να δώσει το βασίλειο στον Κάρολο Γ΄, ως εξής: στάλθηκε Ουγγρικός στρατός από τον ηλικιωμένο και άρρωστο 2ο εξάδελφό του Λουδοβίκο Α΄ της Ουγγαρίας, προκειμένου αυτός να τιμωρήσει τον προ πολλών ετών θάνατο με δηλητηριασμό από την Ιωάννα Α΄ του νεότερου αδελφού του, Ανδρέα.

## Κατάληψη της Νεαπόλεως, αποτυχία και φόνος του στην Ουγγαρία
Ο Κάρολος Γ΄ στραγγάλισε την Ιωάννα Α΄ στην φυλακή το 1382 και κατέλαβε τον θρόνο της Νάπολης. Ο σύζυγος της Ιωάννας, Λουδοβίκος Α΄ των Καπετιδών-Ανζού πρίγκιπας του Τάραντα, που είχε καταφύγει στην κομητεία της Προβηγκίας της Ιωάννας Α΄, επιτέθηκε με στρατό εναντίον της Νάπολης, αλλά ηττήθηκε από τον Κάρολο Γ΄. Αυτός διαδέχθηκε το 1383 τον 2ο εξάδελφό του Ιάκωβο των Μπω στο πριγκιπάτο της Αχαΐας και όταν απεβίωσε ο επίσης 2ος εξάδελφός του Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας, απαίτησε και το Ουγγρικό στέμμα ως εξ αρρενογονίας διάδοχος στον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού, διώχνοντας την Μαρία της Ουγγαρίας, κόρη του Λουδοβίκου Α'.

Τότε η Ελισάβετ της Βοσνίας, χήρα του Λουδοβίκου Α΄ και μητέρα της Μαρίας, έστειλε δολοφόνους που έσφαξαν την ακολουθία του και τον φυλάκισαν στο Βίσεγκραντ όπου πέθανε από τα τραύματά του. Τον διαδέχθηκαν στο βασίλειο της Νάπολης τα παιδιά του, πρώτα ο Λαδίσλαος Α΄ και μετά η Ιωάννα Β΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1369 την εξαδέλφη του Μαργαρίτα των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Καρόλου δούκα του Δυρραχίου και είχε τέκνα:
* Ιωάννα Β΄ 1373-1435, βασίλισσα της Νάπολης. Παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας και έπειτα τον Ιάκωβο Β΄ των Βουρβόνων κόμη του Λα Μαρς.
* Λαδίσλαος Α΄ 1377-1414, βασιλιάς της Νάπολης.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές σε πηγές


|-

Κατηγορία:Βασιλείς της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Κροατίας
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αχαΐας
Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Δυρραχίου
Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ
Rocky 5

Ο ***Ρόκυ Νο 5*** είναι κινηματογραφική ταινία αμερικανικής παραγωγής, του 1990 σε σκηνοθεσία του Τζον Αβίλντσεν και το σενάριο του Σιλβέστερ Σταλόνε. Αποτελεί συνέχεια του *[[Ρόκυ Νο 4: Η Γιγαντομαχία]]*.

## Πλοκή
Ο Ρόκυ επιστρέφει νικητής από τη Σοβιετική Ένωση, βαριά τραυματισμένος στο κεφάλι, στον αγώνα με τον Ντράγκο. Επίσης, ανακαλύπτει ότι όλη του η περιουσία έχει χαθεί, από κακοδιαχείριση του λογιστή του. Έτσι μένει πάμφτωχος και αρνούμενος να εκμεταλλευτεί τη δόξα του, επιστρέφει στη γειτονιά από όπου ξεκίνησε. Εκεί άνοιξε το γυμναστήριο του παλιού του προπονητή, του Μάικ Γκόλντμιλ, προπονώντας νεαρούς πυγμάχους. Ο πιο άξιος από πολλούς που προπονούνται μαζί του είναι ο Τόμυ Γκαν, ένας νεαρός πυγμάχος ο οποίος, έχοντας αποκτήσει την πείρα του Ρόκυ, έχει ένα σκορ νικών 23-0-0. Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν ο ίδιος έχοντας θυμώσει, καθώς όλοι τον θεωρούσαν ως το "Ρομποτάκι του Ρόκυ", προκάλεσε μια μάχη μεταξύ αυτού και του πρώην δασκάλου του.

## Διανομή
* Σιλβέστερ Σταλόνε ... Ρόκυ Μπαλμπόα
* Τάλια Σάιρ ... Άντριαν Πενίνο
* Μπαρτ Γιάνγκ ... Πόλι Πενίνο
* Μπέρτζες Μέρεντιθ ... Μίκι Γκόλντμιλ
* Σέιτζ Σταλόνε ... Ρόκυ Μπαλμπόα Τζούνιορ
* Τόμι Μόρρισον ... Τόμυ Γκαν
* Τόνι Μπάρτον ... Ντιούκ
* Ντίλια Σέπαρντ ... Κάρεν

## Υποδοχή
Αν και η ταινία αναμένονταν σαν μια από τις μεγάλες εισπρακτικές επιτυχίες του 1990 τελικά οι συνολικές εισπράξεις ήταν απογοητευτικές. Στις Η.Π.Α η ταινία έκανε εισπράξεις της τάξης των 40,9 εκατομμυρίων δολαρίων και αποτέλεσε την λιγότερο επιτυχημένη ταινία της σειράς *Ρόκυ*. Στα παγκόσμια ταμεία οι εισπράξεις ήταν σαφώς καλύτερες, με 119,9 εκατομμύρια δολάρια συνολικά, αλλά και πάλι χαμηλές σε σχέση με τις υπόλοιπες ταινίες της σειράς.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος χριστουγεννιάτικων ταινιών
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Rocky
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Ταινίες του 1990
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες
Κατηγορία:Πυγμαχικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα το bullying
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πενσυλβάνια
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ίρβιν Γουίνκλερ
Λουντ

thumb|Ο καθεδρικός ναός της Λουντ.
thumb|Το κεντρικό κτήριο του πανεπιστημίου της Λουντ.

Η **Λουντ** (Σουηδικά: ) είναι μια πόλη της νότιας Σουηδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Σκάνια. Βρίσκεται περίπου 17 χιλιόμετρα βορειoανατολικά από το Μάλμε, και περίπου 40 χιλιόμετρα ανατολικά από την Κοπεγχάγη. 
Στη Λουντ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της Σκανδιναβίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
Γλαρέντζα

Η **Γλαρέντζα** ή **Clarentia** ή **Clarence** ήταν σημαντική οχυρωμένη πόλη και λιμάνι της Πελοποννήσου κατά την εποχή της Φραγκοκρατίας. Τα ερείπιά της βρίσκονται πλησίον της Κυλλήνης.

## Ιστορία
Χτίστηκε από τους Βιλλεαρδουίνους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας στη θέση της αρχαίας Κυλλήνης στην Ηλεία κατά τον 13ο αιώνα και χρησίμευσε ως επίνειο της Ανδραβίδας, της πρωτεύουσας του πριγκιπάτου.

Η ιδιαίτερη σημασία της πόλης φαίνεται από το γεγονός ότι τα νομίσματα του πριγκιπάτου, τα τορνέζια, έφεραν την ένδειξη DE CLARENTIA και αργότερα DE CLARENCIA. Τα τορνέζια παράγονταν από το Πριγκιπάτο της Αχαΐας, με άδεια που έδωσε ο Ροβέρτος Β' ντε Κουρτεναί στον Γοδεφρείδο Β' Βιλλεαρδουίνο.

Το λιμάνι και το κάστρο της Γλαρέντζας υποστηριζόταν και από το φρούριο Χλεμούτσι, το οποίο βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή. Η Γλαρέντζα απέχει περίπου 5-6 χλμ. από το Χλεμούτσι και 12-13 χλμ. από την Ανδραβίδα.

Η πόλη αναφέρεται στις πηγές της εποχής με διάφορα ονόματα, όπως Γραρέντζα, Κλαρένζα, Κλαρέντσα, Κλορένστια και Κιοφέντσα .

Αρκετές πληροφορίες για τη Γλαρέντζα δίνει το Χρονικό του Μορέα. Ο άγνωστος συγγραφέας την αναφέρει ως Κλαρέντζα (η πιο κοντινή απόδοση στα Ελληνικά του CLARENTIA) περίπου 20 φορές.

Τα πλοία από την Ιταλία ξεκινούσαν συνήθως από το Μπρίντιζι, όπως φανερώνεται από το κείμενο, με χρόνο πλεύσης συνήθως δύο ή το πολύ τρεις ημέρες.

Στα μέσα του 14ου αιώνα, αν και το νομισματοκοπείο της έχει σταματήσει να κόβει νομίσματα, η πόλη ήταν, λόγω του λιμανιού της, μεγάλο εμπορικό κέντρο για ολόκληρη την Αχαΐα. Ο πλούτος της πόλης ήταν σημαντικός αν λάβουμε υπόψη ότι υπήρχαν λιμενικά τέλη 2%-3% επί της αξίας των διακινούμενων εμπορευμάτων. Στις αρχές του 15ου αιώνα αρχίζει να χάνει τον πλούτο της, όπως συνέβη και για όλο το πριγκιπάτο, περνώντας στα χέρια της οικογένειας των Τόκκων. Αλλάζει χέρια αρκετές φορές μεταξύ των πριγκίπων της Αχαΐας, των Καταλανών και των Βυζαντινών.

 
Το 1430 ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος γκρεμίζει τα τείχη της για να σταματήσει τις συνεχείς ανακαταλήψεις. Μετά την Οθωμανική κυριαρχία στον Μοριά, η Γλαρέντζα χάνει την προηγούμενη αίγλη της και τη θέση της, ως σημαντικά λιμάνια, καταλαμβάνουν η Πάτρα και το Κατάκολο.

Το δουκάτο της Γλαρέντζας πιθανότατα έδωσε το όνομά του στον τίτλο *[[Duke of Clarence]]* της Αγγλίας, ο οποίος υπάρχει ακόμα και σήμερα. Η Γλαρέντζα αναφέρεται επίσης και στον *Ζητιάνο* του Ανδρέα Καρκαβίτσα, όπως και στην *Πριγκηπέσσα  Ιζαμπώ* του Άγγελου Τερζάκη. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το κάστρο της Γλαρέντζας Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού, ανακτήθηκε 9/8/2007

## Βιβλιογραφία
* Ελένη Σαράντη, «Η μεσαιωνική Γλαρέντζα», *Δίπτυχα*, τόμ. 2 (1980-81), σελ. 61-71

## Δείτε επίσης
* Κυλλήνη Ηλείας

Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία
Κατηγορία:Κάστρα της Ηλείας
Σημαία της Μογγολίας

thumb| Η σημαία της Μογγολίας, λόγος 1:2

Η σύγχρονη **[[σημαία]] της [[Μογγολία|Μογγολίας]]** καθιερώθηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 1992. Είναι παρόμοια με τη σημαία του 1949, εκτός από την απομάκρυνση του αστεριού του σοσιαλισμού. Αποτελείται από τρεις κάθετες ισομεγέθεις λωρίδες χρωμάτων κόκκινου (στην πλευρά που κυματίζει η σημαία), μπλε και κόκκινου. Στο κέντρο της πλευράς που κυματίζει η σημαία είναι το κίτρινο εθνικό έμβλημα «Σογιόμπο» («*soyombo*») - μία αφηρημένη και γεωμετρική αναπαράσταση συμβόλων σε στήλες, για τη φωτιά, τον ήλιο, το φεγγάρι, τη γη, το νερό και το σύμβολο Ταϊτζίτου (*Taijitu*). 

## Πρώην σημαίες
Η αναφορά για το ανακηρυχθέν χανάτο Μπογκντά της Μογγολίας τονίζει ότι όπως όλες οι χώρες στον κόσμο έχουν σημαία, έτσι και η χώρα των Μογγόλων θα έπρεπε να διαθέτει μία σημαία.

Πριν το 1992, η σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μογγολίας είχε ένα κίτρινο αστέρι στην κορυφή του Σογιόμπο, σύμβολο του σοσιαλισμού. Η μπλε λωρίδα ήταν επίσης πιο σκούρα.


File:Flag of Mongolia (1911).svg| Σημαία του Χανάτου Μπογκντά της Μογγολίας (1911-1921)
File:Flag of the People's Republic of Mongolia (1921-1924).svg| Σημαία του Χανάτου Μπογκντά της Μογγολίας (1921-1924)
File:Flag of the People's Republic of Mongolia (1924-1940).svg| Σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μογγολίας (1924-1940)
File:Flag of the People's Republic of Mongolia (1945-1992).svg| Σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μογγολίας (1940-1992)
File:Flag of the Mongolian National Olympic Committee.svg|Σημαία της Εθνικής Ολυμπιακής Επιτροπής της Μογγολίας


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Η σημαία της Μογγολίας στο δικτυακό τόπο "Σημαίες του Κόσμου"

Μογγολια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μογγολίας
Κάλφα

Ο όρος **κάλφα** (τουρκικά: «μαθητευόμενος, βοηθός») ήταν γενικός όρος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία για τις γυναίκες, που υπηρετούσαν και είχαν την γενική επίβλεψη στο αυτοκρατορικό παλάτι. 

Οι αρχάριες έπρεπε να περιμένουν την προαγωγή τους στο βαθμό της *κάλφα*. Ήταν μια θέση κατώτερη από την *ούστα,* τίτλος των κορυφαίων διοικητικών και εποπτικών αξιωματούχων του χαρεμιού. Οι τίτλοι ανήκουν στην ορολογία της οθωμανικής οργάνωσης συντεχνιών και άλλων ιεραρχικά οργανωμένων συλλογικών οργάνων. 

Νομικά σκλάβες, αυτές οι γυναίκες — ανάλογα με τον βαθμό τους — μπορούσαν να ασκήσουν σημαντική εξουσία και επιρροή στα καθήκοντά τους και γενικά αντιμετωπίζονταν με μεγάλο σεβασμό στο χαρέμι, καθώς και από μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας.

Μεταξύ των τεχνιτών ο όρος είχε παρόμοια ιεραρχία: αυτή του κατώτερου μάστορα που δεν είχε αποφοιτήσει ακόμη ως *ούστα* και δεν είχε ανοίξει το δικό του μαγαζί.

## Αυτοκρατορικές ''κάλφα''
Οι *κάλφα* που υπηρετούσαν τον μονάρχη ονομάζονταν *χουνκιάρ καλφαλαρί* (τουρκικά: , «αυτοκρατορικές κάλφα»). *Χαζινεντάρ* (τουρκικά: θησαυροφύλακας) ήταν υψηλόβαθμοι θαλαμηπόλοι *κάλφα,* που είχαν αναλάβει καθήκοντα εποπτείας στο χαρέμι. Επικεφαλής τους ήταν οι *[[Χαζινεντάρ|ουστά χαζινεντάρ]]*, που κατείχαν τη δεύτερη υψηλότερη θέση στην υπηρεσία του χαρεμιού, αμέσως κάτω από την οικονόμο.

## Αξιοσημείωτες ''κάλφα''
Αξιοσημείωτες γυναίκες που παραδοσιακά αποκαλούνται *κάλφα* περιλαμβάνουν την Τζεβρί Κάλφα, μια σκλάβα που έσωσε τη ζωή του Σουλτάνου Μαχμούτ Β' και βραβεύτηκε για την ανδρεία και την αφοσίωσή της και διορίστηκε *ουστά χαζινεντάρ*, επικεφαλής θησαυροφύλακας του Αυτοκρατορικού Χαρεμιού, η δεύτερη πιο σημαντική θέση στην ιεραρχία.

Οι σύζυγοι πολλών σουλτάνων ήταν *κάλφα* πριν από τον γάμο τους. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι
Κατηγορία:Δουλεία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Όμπλαστ του Κουρσκ

Το **Όμπλαστ του Κουρσκ** (ρωσικά: *Ку́рская о́бласть*, ουκρανικά: *Курська область*) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Κεντρικό Διαμέρισμα. Το διοικητικό της κέντρο είναι η πόλη του Κουρσκ (415.159 κάτοικοι - απογρ. 2010). 

## Γεωγραφία
Η περιφέρεια καταλαμβάνει τις νοτιότερες πλαγιές της μέσης πεδιάδας της Ρωσίας, και το κατά μέσον όρον υψόμετρο της κυμαίνεται από 177 έως 225 μέτρα. Η επιφάνεια του εδάφους είναι λοφώδης και διακόπτεται από φαράγγια. Το κεντρικό τμήμα της περιφέρειας του Κουρσκ έχει μεγαλύτερο υψόμετρο από την *Κοιλάδα του Σεϊμ* στα δυτικά της. Στην κορυφογραμμή Τίμσκο-Σίγκρινσκι βρίσκεται το υψηλότερο σημείο της περιφέρειας στα 288 μέτρα επάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Το χαμηλό ανάγλυφο, με πιο ήπιες πλαγιές και ο μαλακός χειμώνας κάνουν την περιοχή κατάλληλη για αγροτική εκμετάλλευση, καθώς τα περισσότερα από τα δάση της έχουν αποψιλωθεί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κουρσκ
Παλάτι των Δόγηδων

thumb|220px|Γλυπτή πρόσοψη του παλατιού από την εσωτερική αυλή
μικρογραφία|270x270εσ|H «Μέθη του Νώε» και η Γέφυρα των Στεναγμών
Το **Παλάτι των Δόγηδων** (ιταλικά:*Palazzo Ducale di Venezia*) είναι ένα παλάτι Γοτθικής αρχιτεκτονικής στη Βενετία. Το σημερινό παλάτι κατασκευάστηκε κατά την περίοδο από το 1309 ως 1424 πάνω σε υπάρχον κτίριο του 9ου αιώνα. Το κτίριο εικάζεται ότι σχεδιάστηκε από τον Φιλίππο Καλεντάριο  (Filippo Calendario). Οι Μπαρτολομέο και Τζιοβάννι  Μπον (Bartolomeo και Giovanni Bon) δημιούργησαν σε μεταγενέστερη εποχή τη μνημειώδη είσοδο του κτιρίου (*Porta della Carta*) από την πλευρά της πλατείας (*Piazzetta*). 

Το παλάτι ήταν η κατοικία των ηγετών της Βενετίας ή Δόγηδων και περιείχε τα γραφεία ενός αριθμού πολιτικών ιδρυμάτων, διαρρυθμισμένα γύρω από μία κεντρική αυλή. Ο πρώτος όροφος στέγαζε τα δικηγορικά γραφεία, το διευθυντήριο, τη ληξιαρχική διεύθυνση και τη διεύθυνση του στόλου. Στον δεύτερο όροφο υπήρχαν η αίθουσα του Μεγάλου Συμβουλίου, η αίθουσα ψηφοφορίας και τα διαμερίσματα του Δόγη. Στον τρίτο όροφο υπήρχε η αίθουσα του Κολλεγίου (*Sala del Collegio*) διακοσμημένη με πίνακες, (κάποιοι από αυτούς ήταν πορτραίτα Δόγηδων), και η αίθουσα Λεπάντο (*Lepanto*), διακοσμημένη από τον Πάολο Βερονέζε, όπου γίνονταν συνήθως δεκτοί οι ξένοι πρέσβεις. Υπάρχουν επίσης κτίρια που χρησιμοποιούνταν από κυβερνητικά όργανα όπως η αίθουσα *Bussola* όπου οι πολίτες μπορούσαν να καταθέτουν γραπτώς τα παράπονά τους, οι αίθουσες του Συμβουλίου των Δέκα και *Sala dei Tre Capi* που διακοσμήθηκαν από τον Έλληνα ζωγράφο της αναγέννησης Αντώνη Βασιλάκη, και το κρατικό Ιεροδικείο.

Η πιο θεαματική αίθουσα θεωρείται αυτή του Μεγάλου Συμβουλίου ή *Sala del Maggior Consiglio* που χρησιμοποιήθηκε αρχικά για τις συζητήσεις νομοθεσίας. Η τεράστια αυτή αίθουσα κοσμείται από τοιχογραφίες, περίτεχνες διακοσμήσεις στην οροφή και πολλούς πίνακες, ιδιαίτερα πορτραίτων Δόγηδων. Ένας από αυτούς τους πίνακες είναι και ο *[[Παράδεισος του Τιντορέττο|Παράδεισος]]* του Τιντορέττο που θεωρείται ο μεγαλύτερος πίνακας του κόσμου σε καμβά.

Επίσης ενδιαφέρουσα είναι η αίθουσα μελέτης *Sala dello Scrutinio* όπου εκτίθενται πολλοί αριστουργηματικοί πίνακες, ιδιαίτερα η *Μάχη του Λεπάντο* (1571) του Αντρέα Βιντσεντίνο (Andrea Vicentino). Στο πίσω μέρος του παλατιού βρίσκεται η Γέφυρα των στεναγμών που συνδέει το παλάτι με την φυλακή. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Bενετία, Παλάτι των Δόγηδων
* Κρατικό Μουσείο Βενετίας

Κατηγορία:Παλάτια στη Βενετία
Κατηγορία:Γοτθική αρχιτεκτονική στην Ιταλία
Εθνόσημο της Μογγολίας

Το **κρατικό έμβλημα της [[Μογγολία|Μογγολίας]]** καθιερώθηκε το 1992 έπειτα από την πτώση της κομμουνιστικής κυβέρνησης. Το εξωτερικό μέρος έχει ένα *τουμέν νουσάν*, σύμβολο αιωνιότητας, το οποίο περιβάλλει ένα κυκλικό μπλε φόντο, που συμβολίζει τον ουρανό. Στο κέντρο του φόντου υπάρχει ένας συνδυασμός από ένα σογιόμπο και ένα ακόμα σύμβολο, αμφότερα εμβλήματα της ανεξαρτησίας, κυριαρχίας και του ελεύθερου πνεύματος στη Μογγολία. Πάνω από το φόντο είναι ένα *τσαντμανί*, το βουδιστικό σύμβολο των τριών κοσμημάτων, το οποίο ικανοποιεί τις ευχές του καθενός, σύμφωνα με την μογγολική παράδοση και αποτελεί σύμβολο του χθες, του σήμερα και του αύριο. Κάτω από το κεντρικό έμβλημα βρίσκεται μία πράσινη βουνοκορφή, με τον τροχό του πεπρωμένου στο κέντρο. Στο κάτω μέρος της βουνοκορφής και του τροχού υπάρχει ένα μογγολικό κασκόλ *χαντάγκ*, με το οποίο καλωσορίζεται κάποιος στη χώρα.

## Προηγούμενα εθνόσημα
Από το 1960 ως το 1991, η Λαϊκή Δημοκρατία της Μογγολίας χρησιμοποιούσε ένα παρόμοιο εθνόσημο με το σημερινό, όμως με διαφορετικά στοιχεία. 

Έτσι, αντί για το άλογο που τρέχει σαν τον άνεμο, παρουσιαζόταν ένας καβαλάρης πάνω σε ένα κοινό άλογο. Στο βάθος, ο ήλιος ανατέλλει πάνω από τα βουνά. Τα βουδιστικά σύμβολα είχαν αντικατασταθεί από κομμουνιστικά σύμβολα (τροχός, κόκκινο αστέρι κλπ.) . Υπήρχε επίσης η επιγραφή "БНМАУ" (διαβάζεται Μπε-Εν-Μάου), συντομογραφία για το "Λαϊκή Δημοκρατία της Μογγολίας".

Πριν το 1961, το εθνόσημο δεν είχε σοσιαλιστικά σύμβολα και ο καβαλάρης κρατούσε λάσο. Επίσης, υπήρχε διαφορά στον τρόπο γραφής του ονόματος της χώρας.



File:Soyombo yellow.svg|*Σογιόμπο* της Μογγολίας (2 Δεκεμβρίου 1924 - 14 Μαρτίου 1939)
File:Soyombo yellow1939.svg|*Σογιόμπο* της Μογγολίας (15 Μαρτίου 1939 - 5 Απριλίου 1940)
Image:Coat of Arms of the People's Republic of Mongolia (1940 - 1941).svg|Εθνόσημο 1940 - 1941
Image:Coat of Arms of the People's Republic of Mongolia (1941 - 1960).svg|Εθνόσημο 1941 - 1960
Image:State emblem of the People's republic of Mongolia.svg|Εθνόσημο 1960-1991


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://web.archive.org/web/20070310153408/http://www.geocities.com/ulsuud/ - Σημαία και εθνόσημο της Μογγολίας.

Μογγολια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μογγολίας
Της αγάπης μαχαιριά

**Της αγάπης μαχαιριά** ήταν ο τίτλος μιας δραματικής τηλεοπτικής σειράς του Στράτου Μαρκίδη, σε σενάριο της Υβόννης Μεταξάκη, η οποία προβάλλονταν στον ΑΝΤ1. Η σειρά άρχισε να προβάλλεται στις 18 Ιανουαρίου 2006 και ολοκληρώθηκε στις 27 Ιουνίου 2007. Η σειρά διαδραματίζεται στην Κρήτη και εξιστορεί τη βεντέτα ανάμεσα σε δύο οικογένειες, τους *Σταματάκηδες* και τους *Λεβεντογιάννηδες*. Έκανε μεγάλη επιτυχία στην ελληνική τηλεόραση και αργότερα και στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Σερβία.

## Πλοκή
Λεβεντογιάννηδες και Σταματάκηδες, δύο οικογένειες που τις χωρίζει βαθύ μίσος... Μια βεντέτα που κρατάει έναν αιώνα... Τώρα επιστρέφει η κόρη εκείνου που δολοφόνησε το μεγάλο γιο του Σταματάκη, και αναζωπύρωσε με έναν παράνομο έρωτα τη μεγάλη αυτή βεντέτα, με αποτέλεσμα να χυθεί πολύ αίμα και από τις δύο οικογένειες. Η επιστροφή της, πέφτει σαν βόμβα στα θεμέλια του χωριού και ένας απαγορευμένος έρωτας γεννιέται ανάμεσα στη Μαρία, τη κόρη του Γιάννη «του Φονιά» και τον Σήφη, τον μικρότερο γιο της οικογένεια Σταματάκη. 

## Πρωταγωνιστούν
**Συμμετέχουν**

**Οικογένεια Λεβεντογιάννη**

**Οικογένεια Σταματάκη **

## Επιμέλεια
* Σκηνοθεσία - Παραγωγή: Στράτος Μαρκίδης
* Σενάριο: Υβόννη Μεταξάκη
* Μουσική: Χρήστος Παπαδόπουλος
* Τραγούδι: Κώστας Καραφώτης
* Στίχοι: Πόπη Πασβάντη
* Διεύθυνση Παραγωγής: Νάσος Αργυρόπουλος, 
* Οργάνωση Παραγωγής: Κώστας Στούκας
* Διεύθυνση Φωτογραφίας: Άκης Αποστολίδης
* Σκηνογράφος: Βασίλης Μπλάτσας

## Πηγές
#http://www.livemovies.gr/  

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Εθνόσημο των Σαμόα

150px|right
Το **[[εθνόσημο]] των [[Σαμόα]]** είναι εμπνευσμένο από τον ΟΗΕ, καθώς η χώρα προτού γίνει ανεξάρτητη, την Πρωτοχρονιά του 1962, ήταν υπό νεοζηλανδική διοίκηση (Δυτική Σαμόα), υπό την Κοινωνία των Εθνών και Έδαφος υπό Εντολή των Ηνωμένων Εθνών. Η Σαμόα ήταν το πρώτο κράτος στην Πολυνησία που απέκτησε ξανά την ανεξαρτησία της τον εικοστό αιώνα.

Το φόντο του εθνοσήμου είναι με μορφή σταυρού και έχει έναν πίνακα όπως το έμβλημα του ΟΗΕ. Τα περισσότερα από τα στοιχεία του παρουσιάζονται επίσης στη σημαία των Σαμόα. Η περγαμηνή στο κάτω μέρος γράφει *Η Σαμόα ιδρύθηκε στο Θεό* στη γλώσσα των Σαμόα.

## Προηγούμενα εμβλήματα

Image:Coat_of_arms_of_German_Samoa.svg|Έμβλημα των Γερμανικών Σαμόα.


## Πηγές

* Σημαίες του Κόσμου - Πληροφορίες για το εθνόσημο.

Σαμοα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Σαμόα
Ρόμπερτ Τσάρτοφ

Ο **Ρόμπερτ Τσάρτοφ** (*Robert Chartoff*, 26 Αυγούστου 1933 - 10 Ιουνίου 2015) ήταν Αμερικανός παραγωγός ταινιών.

Γενήθηκε στη Νέα Υόρκη. Στις σημαντικότερες του παραγωγές ανήκουν η ταινία *The Right Stuff - Οι κατάλληλοι Άνθρωποι* όπως και (σε μακροχρόνια συνεργασία με τον Ίρβιν Γουίνκλερ) όλες οι ταινίες της σειράς Ρόκυ.

## Βραβεύσεις
*1977 - Όσκαρ (*[[Ρόκυ]]*)
*1981 - Υποψηφιότητα: Όσκαρ (*[[Οργισμένο είδωλο]]*)
*1984 - Υποψηφιότητα: Όσκαρ (*[[Οι κατάλληλοι Άνθρωποι]]*).
*1986 - Υποψηφιότητα: Χρυσό Βατόμουρο (*[[Ρόκυ Νο 4: Η Γιγαντομαχία|Ρόκυ Νο 4]]*)
*1991 - Υποψηφιότητα: Χρυσό Βατόμουρο (*[[Ρόκυ Νο 5]]*)

## Φιλμογραφία
*Rocky Balboa  (2006)  
*Country of My Skull: Guilt, Sorrow, and the Limits of Forgiveness in the New South *Africa  (2004) 
*Ρόκυ Νο 5  (1990)  
*Ρόκυ Νο 4: Η Γιγαντομαχία  (1985) 
*The Right Stuff - Οι κατάλληλοι Άνθρωποι  (1984) 
*Ρόκυ Νο 3: Ο Θρίαμβος  (1982) 
*Raging Bull - Οργισμένο είδωλο  (1981)   
*Ρόκυ Νο 2  (1979) 
*Comes a Horseman - Ελεύθερος Καβαλάρης  (1978) 
*New York, New York  (1977)   
*Ρόκυ  (1977)    
*Up the Sandbox  (1972)   
*Leo the Last - Λέων ο Έσχατος  (1970)  
*The Strawberry Statement  (1970) 
*They Shoot Horses, Don`t They? - Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν  (1969) 
*Point Blank - Ο Επαναστάτης του Αλκατράζ  (1967)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Ρόμπερτ Τσάρτοφ στο IMDb
* Ο Ρόμπερτ Τσάρτοφ στο cine.gr 

Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Οι Πάπυροι (τοιχογραφία)

«**Οι Πάπυροι**» είναι τοιχογραφία, η οποία κοσμούσε τον νότιο, τον δυτικό και τον βόρειο τοίχο της δυτικής πλευράς του δωματίου 1 της **Οικίας των Γυναικών** στο προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης.

Η τοιχογραφία βρίσκεται σήμερα στο **Μουσείο Προϊστορικής Θήρας** στα Φηρά της Σαντορίνης.

## Διαστάσεις

Διαστάσεις σε μέτρα.

## Περιγραφή
Αρχικά είχε θεωρηθεί ότι τα λουλούδια της τοιχογραφίας ήταν *Pancratium Maritimum L.* (κρίνο της θάλασσας), τελικά, όμως, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για *Cyperus Papyrus* (κύπειρος ο πάπυρος), γεγονός που ενισχύεται από το μέγεθος που έχουν τα φυτά στην τοιχογραφία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα, Αναπαράσταση του Δωματίου 1 της Οικίας των Γυναικών.
*The Thera Foundation 

Παπυροι
Κατηγορία:Τοιχογραφίες