open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ταξιαρχία Νοτιο-Ανατολικής Ευρώπης

Η **Ταξιαρχία Νοτιο-Ανατολικής Ευρώπης**, γνωστή και ως **SEEBRIG** (αγγλ. South-Eastern Europe Brigade) είναι μια πολυεθνική ταξιαρχία με δυνάμεις από την Ελλάδα, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Βουλγαρία, Ρουμανία και Τουρκία. Συστάθηκε ύπο το φως του προγράμματος του ΝΑΤΟ *[[Σύμπραξη για την Ειρήνη]]*. Ως μέλη-παρατηρητές συμμετέχουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες τις Αμερικής, Βοζνία-Ερζεγοβίνη, Κροατία, Σλοβενία, Ουκρανία και Σερβία. Το ΝΑΤΟ έχει ήδη δηλώσει ότι η δύναμη είναι πλήρως λειτουργική.

Η ταξιαρχία ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1999, βασισμένη στη συμφωνία MPFSEE (αγγλ. Multinational Peace Force South-Eastern Europe - Πολυεθνική Ειρηνευτική Δύναμη Νοτιο-Ανατολικής Ευρώπης), η οποία πάρθηκε μεταξύ των υπουργών εθνικής άμυνας των συμμετεχόντων κρατών στα Σκόπια τις 26 Σεπτεμβρίου 1998. Είναι διαθέσιμη για ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ωστόσο δύναται να επιχειρήσει και ως αυτόνομη μονάδα.

Η ταξιαρχία αριθμεί περίπου 5.000 στρατιώτες, περιλαμβάνοντας τέσσερα τάγματα μηχανοποιημένου πεζικού και μια δύναμη κρούσης μηχανικού () που παρέχει «δυνατότητες έκτακτης βοήθειας και ανθρωπιστικής παρέμβασης».
[μικρογραφία|Ρουμανικό [Τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού|ΤΟΜΠ TABC-79 (ABC-79M) με το έμβλημα της SEEBRIG (μπροστινό μέρος του οχήματος) και της ISAF στο Αφγανιστάν.]]
Τα συμμετέχοντα στρατεύματα παραμένουν στις εγχώριες βάσεις τους, αλλά συντονίζονται από κοινό αρχηγείο. Το αρχηγείο έδρευε αρχικά στην Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας, πριν μεταφερθεί στην Κωνστάντζα της Ρουμανίας το 2003, την Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας το 2007, τον Τύρναβο της Ελλάδας το 2011 και το Κουμάνοβο της Βόρειας Μακεδονίας το 2020.

## Συμμετέχοντα στρατεύματα
* :
* :
* :
* :
* :
**23x23εσ 6ο Μηχανοποιημένο Τάγμα Πεζικού «*Mărășești*»

* :

## Δείτε επίσης

* Βαλκανικός Σχηματισμός Μάχης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σελίδα εκδόσεων του εγκεκριμένου περιοδικού της Ταξιαρχίας «Stars Informer». . 

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Τουρκίας
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Ταξιαρχίες
Μπλάιθ Ντάνερ

Η **Μπλάιθ Κάθριν Ντάνερ** (*Blythe Katherine Danner*, 3 Φεβρουαρίου 1943) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια. Έχει έναν αδελφό, τον τραγουδιστή όπερας και ηθοποιό Χάρι Ντάνερ. Ήταν παντρεμένη με τον παραγωγό και σκηνοθέτη Μπρους Πάλτροου, ο οποίος πέθανε το 2002. Με τον Πάλτροου απέκτησαν δύο παιδιά, την ηθοποιό Γκουίνεθ Πάλτροου και τον σκηνοθέτη Τζέικ Πάλτροου. Η ανιψιά της είναι η ηθοποιός Κάθριν Μένιγκ, κόρη του ετεροθαλούς αδελφού της από την πλευρά της μητέρας της, Ουίλιαμ.

Οι διακρίσεις που έχει λάβει περιλαμβάνουν δύο βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης για την καλύτερη ηθοποιό σε δραματική σειρά για τον ρόλο της ως Ίζι Χάφστοντ στο *Huff* (2004–2006) και ένα βραβείο Τόνυ για την καλύτερη ηθοποιό για την ερμηνεία της στο *Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες* στο Μπρόντγουεϊ (1969–1972). Ήταν δύο φορές υποψήφια για το βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης για την καλύτερη γκεστ ηθοποιό σε κωμική σειρά για την ερμηνεία της ως Μέριλιν Τρούμαν στο *[[Will & Grace]]* (2001–06, 2018–20) και το βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης για την καλύτερη ηθοποιό σε μίνι σειρά ή ταινία για τους ρόλους της στο *We Were the Mulvaneys* (2002) και *Back When We Were Grownups* (2004). Για το τελευταίο, έλαβε επίσης υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Έμμυ
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Σαλίχ ιμπν Αλί

Ο **Σαλίχ ιμπν Αλί ιμπν Αλάχ ιμπν Αμπάς,** αραβ.:    (711–769) ήταν μέλος τής δυναστείας των Αββασιδών (Μπανού Αμπάς), που υπηρέτησε ως στρατηγός και κυβερνήτης στη Συρία και την Αίγυπτο.

## Ο βίος του
Ο Σαλίχ και ο αδελφός του Αμπντ Αλάχ ήταν μεταξύ των δυνάμεων των Αββασιδών, που ανέτρεψαν τους Ομεϋάδες το 750. Οι αδελφοί πολιόρκησαν και κατέλαβαν την πρωτεύουσα τού χαλιφάτου, τη Δαμασκό, και στη συνέχεια καταδίωξαν τον τελευταίο χαλίφη των Ομεϋάδων, Μαρουάν Β΄, στην Αίγυπτο, όπου συνελήφθη και σκοτώθηκε.  

Ο Σαλίχ διορίστηκε πρώτος Αββασίδης κυβερνήτης τής Αιγύπτου στις 9 Αυγούστου 750. Διατήρησε τη θέση για λιγότερο από ένα χρόνο, διοριζόμενος κυβερνήτης τής *Jund Filastin* (Παλαιστίνης) τον Μάρτιο τού 751. Με αυτή την ιδιότητα, έστειλε τον Σαΐντ ιμπν Αμπνταλάχ στην πρώτη επιδρομική εκστρατεία τής εποχής των Αββασιδών εναντίον τής Ρωμαϊκής Μ. Ασίας.  Στις 8 Οκτωβρίου 753 διορίστηκε ξανά κυβερνήτης τής Αιγύπτου, θέση που διατήρησε μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου 755.  Μετά το τέλος τού χαλίφη αλ-Σαφάχ, ανιψιού τού Σαλίχ, το 754, ο αδελφός τού Σαλίχ, Αμπντ Αλάχ, ξεκίνησε μία εξέγερση στη Συρία εναντίον τού νέου χαλίφη αλ-Μανσούρ, ισχυριζόμενος ότι ορίστηκε από τον ετοιμοθάνατο Σαφάχ ως διάδοχός του. Ο Σαλίχ αρνήθηκε να συμμετάσχει στην εξέγερση τού αδελφού του, και μάλιστα οδήγησε στρατεύματα στη Συρία, για να την καταπνίξει. Συγκρούστηκε και νίκησε τον κυβερνήτη τής Παλαιστίνης τού Αμπντ Αλάχ, αλ-Χακάμ ιμπν Νταμπάν, ενώ ο Αμπντ Αλάχ ηττήθηκε από τον Αμπού Μουσλίμ και αναγκάστηκε να υποταχθεί στον Μανσούρ. 

Παρά την εξέγερση τού Αμπντ Αλάχ, ο Σαλίχ και η οικογένειά του καθιερώθηκαν ως οι κορυφαίοι Αββασίδες ηγεμόνες στη Συρία, μία θέση που διατήρησαν για τον επόμενο μισό αιώνα, καθώς οι γιοι τού Σαλίχ, αλ-Φαντλ, Ιμπραχίμ και Αμπντ αλ-Μαλίκ, έγιναν όλοι κυβερνήτες στη Συρία και την Αίγυπτο.   Ο Σαλίχ οικειοποιήθηκε επίσης το μεγαλύτερο μέρος των εκτεταμένων κτήσεων τής δυναστείας των Ομεϋαδών στην περιοχή για τον εαυτό του. Επιπλέον, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση των Αββασιδικών-Ρωμαϊκών συνόρων, το *Θουγκούρ*, ανακαταλαμβάνοντας και ανοικοδομώντας τις πρώην Ρωμαϊκές πόλεις Μελιτηνή (Μαλάτια), Γερμανίκεια (Μαράς) και Μοψουεστία (αλ-Μασίσα). Απεβίωσε στη Συρία το 769. 

## Δείτε επίσης
* Ισάκ ιμπν Σουλεϊμάν αλ-Χασίμι

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Αββασίδες στρατηγοί
NGC 3223

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3223** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Αντλία. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel) στις 2 Φεβρουαρίου 1835. Απέχει περίπου 110 εκατομμύρια έτη φωτός και απομακρύνεται με ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα 2.896&nbsp;km/s. 

Μορφολογικά ταξινομείται ως SA(s)b, είναι δηλαδή σπειροειδής χωρίς κεντρική «ράβδο» και χωρίς εσωτερικό δακτύλιο και με βραχίονες που σχηματίζουν σχετικά σφιχτή σπειροειδή δομή. Το γαλαξιακό επίπεδο είναι κεκλιμένο κατά 46° ως προς τη γραμμή θέασης από τη Γη, με τον κύριο άξονα να βρίσκεται σε γωνία 128°. Διαθέτει τουλάχιστον δύο σαφώς καθορισμένους βραχίονες. 

## Ομάδα γαλαξιών
Ο NGC 3223 είναι το λαμπρότερο και μεγαλύτερο μέλος της ομώνυμης ομάδας γαλαξιών. Αυτή περιλαμβάνει δεκαέξι γαλαξίες, συμπεριλαμβανομένων των NGC 3224, NGC 3258, NGC 3268, NGC 3289, IC 2552, IC 2559 και IC 2560 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Αντλίας.

## Παραπομπές

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Αντλία (αστερισμός)
3223
30308
-06-23-023
Σταυρός Λακωνίας

Ο **Σταυρός** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Ο Σταυρός βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας, στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 500 μέτρων. Απέχει περίπου 10 χιλιόμετρα δυτικά από την Σπάρτη και λιγότερο από 1 χιλιόμετρο νότια από την Τρύπη.

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Stavro* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών 22 και συνολικό πληθυσμό 103 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Σταυρός* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 22 και συνολικό πληθυσμό 103 άτομα (άνδρες: 50, γυναίκες: 53).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στο δήμο Σπάρτης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή Κλεισθένης Ι, μαζί με την Τρύπη και τον Καραβά αποτελούν την Κοινότητα Τρύπης, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μυστρά  του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 12 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

 *είχε απογραφεί μαζί με τη Τρύπη*

## Παραπομπές


Σταυρός
Σταυρός
Λα Φερέ

Το **Λα Φερέ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Αρδεννών, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες των Αρδεννών
Αλ-Φαντλ ιμπν Σαλίχ

δεξιά|μικρογραφία|100εσ|Ο τρούλος τού θησαυροφυλακίου Μπαΰτ αλ-Μαλ κτίστηκε υπό τις διαταγές τού Φαντλ ιμπν Σαλίχ το 789.

Ο **Αλ-Φαντλ ιμπν Σαλίχ ιμπχ Αλί ιμπν Αμπντ Αλάχ ιμπν αλ-Αμπάς** , αραβ.:  (740  – 789) ήταν ο Αββασίδης κυβερνήτης διαφόρων επαρχιών στη Συρία κατά τα τέλη τού 8ου αι. μ.Χ. Διετέλεσε επίσης κυβερνήτης τής Αιγύπτου για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Ήταν συγγενής των Αββασιδών χαλιφών και ήταν μέρος τού κλάδου Μπανού Σαλίχ τής δυναστείας των Αββασιδών. 

## Σταδιοδορμία
Το 755 ο αλ-Φαντλ ηγήθηκε τού καραβανιού των προσκυνητών, που προοριζόταν για τη Μέκκα και τη Μεδίνα για το ετήσιο *[[χατζ]]*. Έγινε κυβερνήτης τής περιοχής της Δαμασκού (Jund Dimashq) (με κύρια πόλη τη Δαμασκό) το 766 και τρία χρόνια αργότερα πρόσθεσε το Jund Qinnasrin (με κύρια πόλη το Χαλέπιο) στην επικράτειά του, κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού χαλίφη αλ-Μανσούρ. Το 775 διορίστηκε κυβερνήτης τής περιοχής αλ-Τζαζίρα βόρεια τής Δαμασκού, από τον Αββασίδη χαλίφη αλ-Μαχντί. Μετακόμισε στην αλ-Τζαζίρα την ίδια χρονιά. Ο αλ-Φαντλ επέστρεψε στη Δαμασκό μετά το ταξίδι του στην Ιερουσαλήμ το 780, όπου συνόδευσε τον αλ-Μαχντί ως μέλος τής συνοδείας του.  Ήταν περίπου αυτή την εποχή, που καθαιρέθηκε από τη θέση τού κυβερνήτη τής αλ-Τζαζίρα, και αντικαταστάθηκε από τον Αμπντ αλ-Σαμάντ ιμπν Αλί. 

Ο αλ-Φαντλ στάλθηκε μαζί με έναν μεγάλο στρατό, για να καταστείλει μία εξέγερση στην Αίγυπτο το 785. Αφού νίκησε τούς επαναστάτες στο Μπουβίτ, ο αλ-Μαχντί τον διόρισε κυβερνήτη στο αλ-Φουστάτ στην Αίγυπτο.  Ίδρυσε τούς στρατώνες και το κοινό τζαμί τού αλ-Ασκάρ, και κατά τη διάρκεια τής θητείας του οι πόλεις αλ-Ασκάρ και αλ-Φουστάτ συγχωνεύθηκαν σε μία μεγάλη πόλη.  Η διακυβέρνησή του διήρκεσε μόνο ένα χρόνο, και όταν ο αλ-Χαντί διαδέχθηκε τον πατέρα του στο χαλιφάτο το 786, απαλλάχθηκε από τη θέση του.  Με την επιστροφή του στη Συρία το 789, αντικατέστησε τις πόρτες τού τζαμιού των Ομεϋαδών, και έκτισε τον περίφημο θόλο τού θησαυροφυλακίου Μπαΰτ αλ-Μαλ, για να στεγάσει τα χρήματα τού τζαμιού.  Ο αλ-Φαντλ ήταν επίσης υπεύθυνος για την κατασκευή τού ανατολικού Θόλου τού Ρολογιού, ο οποίος κτίστηκε το 780. 

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*
*
*
 
Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Πανεπιστήμιο της Γιούτα

Το **Πανεπιστήμιο της Γιούτα** (γνωστό στις ΗΠΑ ως **U**, **U of U**, ή απλά **Utah**) είναι ένα αμερικανικό δημόσιo ερευνητικό πανεπιστήμιο με έδρα στο Σολτ Λέικ Σίτι της Γιούτα, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδρύθηκε το 1850 ως Πανεπιστήμιο του Ντεσερέτ από την Γενική Συνέλευση της προσωρινής Πολιτείας του Ντεσερέτ, καθιστώντας το το παλαιότερο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της Γιούτα. Το πανεπιστήμιο πήρε το σημερινό του όνομα το 1892, τέσσερα χρόνια πριν από τον σχηματισμό της πολιτείας της Γιούτα, και μεταφέρθηκε στην σημερινή του τοποθεσία το 1900. Είναι το πανεπιστήμιο-ναυαρχίδα του Συστήματος Ανώτερης Εκπαίδευσης της Γιούτα.

Με στοιχεία φθινοπώρου του 2024, είχε 28.064 προπτυχιακούς και 8.817 μεταπτυχιακούς φοιτητές, συνολικά 36.881, καθιστώντας το το δεύτερο μεγαλύτερο δημόσιο πανεπιστήμιο στην Γιούτα. Οι μεταπτυχιακές σπουδές περιλαμβάνουν το S.J. Quinney College of Law και την Ιατρική Σχολή, την πρώτη ιατρική σχολή της Γιούτα. Είναι μέλος της Ένωσης Αμερικανικών Πανεπιστημίων (AAU) και ταξινομείται στα Πανεπιστήμια με πολύ υψηλή ερευνητική δραστηριότητα.

Σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών (NSF), το πανεπιστήμιο έλαβε 723,7 εκατομμύρια δολάρια σε χρηματοδότηση έρευνας και ανάπτυξης το οικονομικό έτος 2023, κατατάσσοντάς το 47ο στην χώρα. Το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης του πανεπιστημίου περιλαμβάνει τέσσερα νοσοκομεία, συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημικού νοσοκομείου της Γιούτα και του Ινστιτούτο Καρκίνου Χάντσμαν, μαζί με δώδεκα κοινοτικές κλινικές και ειδικά κέντρα όπως το Οφθαλμολογικό Κέντρο Moran. Οι αθλητικές ομάδες του πανεπιστημίου, οι *Utes*, συμμετέχουν στην Α΄ Κατηγορία της (FBS για το ποδόσφαιρο) ως μέλος του *Big 12 Conference*.

Είκοσι δύο υπότροφοι Rhodes, τέσσερις Νoμπελίστες, τρεις βραβευθέντες με Τούρινγκ, οκτώ υπότροφοι MacArthur, διάφοροι βραβευθέντες με Πούλιτζερ, δύο αστροναύτες, υπότροφοι Gates Cambridge και Churchill έχουν συνδεθεί με το πανεπιστήμιο ως φοιτητές, ερευνητές ή μέλη του διδακτικού προσωπικού ως σήμερα.

## Παραπομπές


Γιουτα
Κατηγορία:Γιούτα
Φουνταίικα Λακωνίας

Τα **Φουνταίικα** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Τα Φουνταίικα βρίσκονται στα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας και της Μεσσηνίας, σε υψόμετρο 520 μέτρων. Απέχουν περίπου 28 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σπάρτης και 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Μεγαλόπολη ενώ στα βορειοανατολικά τους περνάει η ΕΟ Λεύκτρο - Σπάρτη. 

Αναφέρονται επίσημα για πρώτη φορά το 1928, γραμμένα *Φουντέϊκα* (με "ε"), να προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Ρεγκόζενας. Το 1940 ο όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Φουνταίικα  Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί τον Άγιο Κωνσταντίνο αποτελούν την Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελλάνας του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 17 κάτοικοι. Το 2011 ήταν 19 κάτοικοι και το 2001 είχε 51.

## Παραπομπές


Φουνταίικα
Φουνταίικα
Περιβόλια Λακωνίας

Τα **Περιβόλια** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Τα Περιβόλια βρίσκονται στα βορειοδυτικά όρια με την Αρκαδία και την Μεσσηνία, στους βόρειους πρόποδες του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 490 μέτρων στη μέση κάμπου κατάφυτου από ελιές. Απέχουν περίπου 23 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Σπάρτης και 41 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Μεγαλόπολη. 

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Perivolia* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών 24 και συνολικό πληθυσμό 86 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Περιβόλια στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 24 και συνολικό πληθυσμό 86 άτομα (άνδρες: 55, γυναίκες: 31). 

Τα Περιβόλια αναφέρονται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτώνται στον τότε δήμο Πελλάνης. Το 1946 ορίστηκαν  έδρα της κοινότητας Περιβολίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελούν κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελλάνας του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 72 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Περιβόλια Λακωνίας από τον ιστότοπο https://tokastori.wordpress.com/.

## Παραπομπές


Περιβόλια
Περιβόλια
Ποταμιά Λακωνίας

Η **Ποταμιά** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Ποταμιά βρίσκεται σε υψόμετρο 280 μέτρων και απόσταση περίπου 22 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από την Σπάρτη ενώ στα ανατολικά του χωριού  περνάει η ΕΟ Σπάρτης - Γυθείου. Σύμφωνα με την παράδοση και τον Δρ. Ηλία Π. Στεργάκο, στην περιοχή υπήρχε βυζαντινός οικισμός ο  οποίος προϋπήρχε του Μυστρά. Ενοριακός ναός του χωριού είναι η εκκλησία Κοίμηση της Θεοτόκου, στο προαύλιο της οποίας έχει στηθεί μνημείο προς τιμήν των πεσόντων για την πατρίδα. 

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Potamia (ancien chef-lieu)* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*) → Τμήμα Μπαρδουνοχώρια *(Bardounia-Khoria)*, με αριθμό οικογενειών 13 και συνολικό πληθυσμό 53 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Ποταμιά στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 13 και συνολικό πληθυσμό 53 άτομα (άνδρες: 27, γυναίκες: 26).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φελλίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα , που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαρίδος του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 145 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Ποταμιά
Ποταμιά
Ισμαΐλ ιμπν Σαλίχ ιμπν Αλί αλ-Χασιμί

Ο **Ισμαήλ ιμπν Σαλίχ ιμπν Αλί αλ-Χασιμί** (αραβ.:) ήταν Αββασίδης κυβερνήτης τής Αιγύπτου και τού Χαλεπίου τον 8ο αι.

Μέλος τής οικογένειας των Αββασιδών, ήταν γιος τού Σαλίχ ιμπν Αλί  και εξάδελφος των δύο πρώτων Αββασιδών χαλιφών αλ-Σαφάχ (βασ. 750–754 ) και αλ-Μανσούρ (βασ. 754–775 ). Κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Χαρούν αλ-Ρασίντ (βασ. 786–809 ) διορίστηκε κυβερνήτης τής Αιγύπτου το 797. Μετά από μία διοίκηση που διήρκεσε λίγο λιγότερο από ένα χρόνο, απολύθηκε από την επαρχία  και αντ' αυτού τοποθετήθηκε στο Χαλέπιο και την Κινασρίν, τις οποίες και διατήρησε για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* 
* 
* 
* 
* Al-Kindi, Muhammad ibn Yusuf (1912). Guest, Rhuvon (ed.). The Governors and Judges of Egypt (in Arabic). Leyden and London: E. J. Brill.

Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Λίμνη του Δάσους

thumb|Η Λίμνη του Δάσους
Η **Λίμνη του Δάσους** (αγγλικά: Lake of the Woods· γαλλικά: lac des Bois· οτζίμπουε: Pikwedina Sagainan,, που σημαίνει «εσωτερική λίμνη των αμμόλοφων») είναι λίμνη που εκτείνεται στις καναδικές επαρχίες του Οντάριο και της Μανιτόμπα, καθώς και στην αμερικανική πολιτεία της Μινεσότα. Η Λίμνη του Δάσους έχει μήκος και πλάτος άνω των 110 χιλιομέτρων, περιέχει περισσότερα από 14.552 νησιά και διαθέτει 105.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής. Τροφοδοτείται από τον Ποταμό Ρέινι, τη Λίμνη Σόουλ, την Λίμνη Κακάγκι και άλλα μικρότερα ποτάμια. Η λίμνη εκβάλλει στον Ποταμό Γουίνιπεγκ, και στη συνέχεια στη Λίμνη Γουίνιπεγκ. Τέλος, τα ύδατά της καταλήγουν βόρεια μέσω του Ποταμού Νέλσον στον Κόλπο Χάντσον.

Η Λίμνη του Δάσους είναι επίσης η έκτη μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού που βρίσκεται (τουλάχιστον εν μέρει) στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά τις πέντε Μεγάλες Λίμνες, και η 35η μεγαλύτερη σε έκταση λίμνη στον κόσμο. Χωρίζει μια μικρή χερσαία περιοχή της Μινεσότα από τις υπόλοιπες Ηνωμένες Πολιτείες. Η περιοχή Northwest Angle, που κυριολεκτικά σημαίνει Βορειοδυτική Γωνία, και η πόλη Angle Township είναι προσβάσιμες από την υπόλοιπη Μινεσότα μόνο διασχίζοντας τη λίμνη ή ταξιδεύοντας μέσω του Καναδά. Η περιοχή Northwest Angle είναι το βορειότερο τμήμα των συνεχόμενων Ηνωμένων Πολιτειών. Το «βορειοδυτικότερο σημείο» της αποτέλεσε ένα προβληματικό ορόσημο σε συνθήκες που όριζαν τα διεθνή σύνορα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λίμνες του Καναδά
Κατηγορία:Λίμνες των Ηνωμένων Πολιτειών
Τόριζα Λακωνίας

H **Τόριζα** είναι σχεδόν ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
H Τόριζα βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με τη Μεσσηνία, στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 800 μέτρων ενώ απέχει περίπου 19 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από την Σπάρτη και 5 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Παλαιοπαναγιά. Το χωριό αλλά και η γύρω περιοχή αποτελεί τουριστικό προορισμό ο οποίος διαθέτει ξενοδοχείο και καταλύματα καθώς και αρκετές πεζοπορικές διαδρομές. 

Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Λήκ την αναφέρει ως *Dhóriza* (Morea I, 265). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Doritza* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*) → Τμήμα Μπαρδουνοχώρια *(Bardounia-Khoria)*, με αριθμό οικογενειών 25 και συνολικό πληθυσμό 111 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Δόριζα* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με  συνολικό πληθυσμό 14.

Αναφέρεται επίσημα το 1940 να προσαρτάται στην κοινότητα Παλαιοπαναγίας. Το 1981 προσαρτήθηκε ο καταργούμενος οικισμός Νιχώριον (βορειοανατολικά της Τόριζας). Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Παλαιοπαναγιά και το Κρυονέρι αποτελούν την Κοινότητα Παλαιοπαναγίας, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαρίδος του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 6 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

 *μαζί με το καταργούμενο Νιχώρι*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πεζοπορικές διαδρομές στην Τόριζα από τον ιστότοπο el.wikiloc.com.

## Παραπομπές


Τόριζα
Τόριζα
Ιέρζ

Το **Ιέρζ** (, , , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Αρδεννών, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες των Αρδεννών
Νταβούντ ιμπν Αλί αλ-Χασιμί

Ο **Νταβούντ ιμπν Αλί αλ-Χασιμί,** αραβ.: **داود بن** (8ος αι.) ήταν ένας από τη Δυναδτεία των Αββασιδών. Διετέλεσε ο πρώτος κυβερνήτης τής Μεδίνας και τής Μέκκας το 750 για το χαλιφάτο των Αββασιδών.

## Ο βίος του
Ο αλ-Χασίμι ήταν γιος τού Αλί ιμπν Αμπντ Αλάχ ιμπν αλ-Αμπάς. Ήταν εκ πατρός θείος των δύο πρώτων Αββασιδών χαλιφών, του αλ-Σαφάχ (βασ. 750–754) και του αλ-Μανσούρ (βασ. 754–775), γεγονός που τον καθιστά έναν από τους «θείους» ('umumah), που άσκησαν μεγάλη επιρροή κατά τα πρώτα χρόνια που ακολούθησαν την Αββασιδική Επανάσταση.

Ο ανιψιός του, χαλίφης αλ-Σαφάχ, τον διόρισε  κυβερνήτη τής Μεδίνας και τής Μέκκας το 750, ωστόσο απεβίωσε εν ενεργεία την ίδια χρονιά. Τον διαδέχθηκε ο Ζιγιάντ ιμπν Ουμπαϊνταλά, ο εκ μητρός θείος τού αλ-Σαφάχ, ο οποίος τον διόρισε  το 750.

## Πηγές

## Βιβλιογραφία
* Crone, Patricia (1980). Slaves on Horses: The Evolution of the Islamic Polity. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52940-9.
* 
* 

Κατηγορία:Αββασίδες κυβερνήτες
Ραγιτά μπιντ αλ-Σαφάχ

Η **Ραγιτά μπιντ αλ-Σαφάχ** (αραβ.: ريطة بنت السفاح ) ήταν μία πριγκίπισσα των Αββασιδών, κόρη τού πρώτου Αββασίδη χαλίφη αλ-Σαφάχ (βασ. 750–754 ), ανιψιά τού 2ου χαλίφη των Αββασιδών αλ-Μανσούρ (βασ. 754–775) και η πρώτη σύζυγος τού 3ου χαλίφη των Αββασιδών αλ-Μαχντί (βασ. 775–785 ).

## Βιογραφία
Η Ραγιτά ήταν κόρη τού αλ-Σαφάχ από τη διάσημη σύζυγό του Ουμ Σαλαμά, η οποία ανήκε στη φυλή Μαχζούμ των Κουραϊσών.  Ο πατέρας της ήταν ο πρώτος χαλίφης των Αββασιδών, βασιλεύοντας από το 750 έως το 754.

Η Ραγιτά είχε έναν μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό από την πλευρά τής μητέρας της, τον Σαΐντ ιμπν Μασλαμά, από τον πρώτο γάμο τής μητέρας της με τον Ομεϋάδη πρίγκιπα Μασλαμά ιμπν Χισάμ. Ο Σαΐντ ήταν εγγονός τού Ομεϋάδη χαλίφη Χισάμ (βασ. 724–743 ). Ο Σαΐντ έγινε προφορικός μεταδότης ιστορικής παράδοσης στην πρώιμη περίοδο των Αββασιδών. 

Η Ραγιτά ήταν πολύ μικρή, όταν απεβίωσε ο πατέρας της. Ο αδελφός τού Αλ-Σαφάχ, αλ-Μανσούρ, ανέλαβε την ευθύνη τής εγκαθίδρυσης τού χαλιφάτου των Αββασιδών, διατηρώντας την εξουσία για σχεδόν 22 χρόνια, από το Ντου αλ-Χιτζά το 136 ΈΕ μέχρι το Ντου αλ-Χιτζά το 158 ΈΕ (754 – 775 μΧ).  

Το 761 ο χαλίφης των Αββασιδών αλ-Μαχντί νυμφεύτηκε τη Ραγιτά ως την πρώτη του σύζυγο, μετά την επιστροφή του από το Χουρασάν.  Εκείνη γέννησε δύο γιους, τον Ουμπαϊνταλά και τον Αλί.  

Η Ραγιτά παρέμεινε η πιο ισχυρή σύζυγος τού αλ-Μαχντί μέχρι τον γάμο του με την αλ-Καγιζουράν μπιντ Ατά, μία Αράβισσα Υεμενιτικής καταγωγής, που γεννήθηκε στη Χετζάζη. Η αλ-Καγιζουράν έπεισε τον αλ-Μαχντί να την απελευθερώσει και να τη νυμφευτεί, στερώντας τη Ραγιτά από τα προνόμιά της: τον έπεισε επίσης να στερήσει τον γιο του από τη Ραγιτά από τη θέση τού διαδόχου τού θρόνου, και αντ' αυτού να ονομάσει τούς γιους της ως κληρονόμους, παρά το γεγονός ότι το έθιμο εκείνη την εποχή δεν επέτρεπε στους γιους ενός σκλάβου να ονομάζονται διάδοχοι. Από εκείνο το σημείο και μετά, ήταν η πιο ισχυρή σύζυγος τού χαλίφη.

## Οικογένεια
Η Ραγιτά είχε συγγένεια με τη δυναστεία των Αββασιδών, τον οίκο που κυβερνούσε το χαλιφάτο, τόσο από μητρικής όσο και από πατρικής άποψης. Ήταν σύγχρονη με αρκετούς Αββασίδες χαλίφες, Αββασίδες πρίγκιπες και πριγκίπισσες.

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* Sanders, P. (1990). The Meadows of Gold: The Abbasids by MAS‘UDI. Translated and edited by Lunde Paul and Stone Caroline, Kegan Paul International, London and New York, 1989 . Middle East Studies Association Bulletin, 24(1), 50–51. doi:10.1017/S0026318400022549
* 
* 

Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Δούκας του Κεντ και του Στράθερν

Ο **Δούκας του Κεντ και του Στράθερν** (Αγγλικά: *Duke of Kent and Strathearn*, Γαελικά: *Diùc Kent agus Srath Éireann*) ήταν ένας τίτλος που δημιουργήθηκε μία φορά στο Τάγμα Ευγενών της Μεγάλης Βρετανίας.

## Ιστορία
Αρκετοί Κόμητες του Κεντ είχαν προηγουμένως δημιουργηθεί στο Τάγμα Ευγενών της Αγγλίας. Ο Ερρίκος Γκρέι, 12ος Κόμης του Κεντ, διορίστηκε Δούκας του Κεντ το 1710, αλλά ο τίτλος έπαψε να ισχύει μετά τον θάνατό του το 1740.

Στις 23 Απριλίου 1799, το διπλό δουκάτο του Κεντ και του Στράθερν δόθηκε, μαζί με την Κομητεία του Δουβλίνου, στον τέταρτο γιο του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄, Πρίγκιπα Εδουάρδο Αύγουστο. Μετά την Ένωση της Μεγάλης Βρετανίας, οι βασιλιάδες του Ανόβερου προτιμούσαν να χορηγούν διπλούς τίτλους (έναν από τη μία συστατική χώρα, έναν από την άλλη) για να τονίσουν την ενότητα.

Ο Εδουάρδος είχε μόνο ένα νόμιμο παιδί, μια κόρη, την Πριγκίπισσα Αλεξανδρίνα Βικτώρια (τη μελλοντική Βασίλισσα Βικτώρια). Μετά τον θάνατο του Εδουάρδου το 1820, το δουκάτο του Κεντ και του Στράθερν έπαψε να ισχύει, καθώς δεν είχε νόμιμο άρρεν κληρονόμο.

## Δούκας του Κεντ και του Στράθερν
: επίσης: *Κόμης του Δουβλίνου (1799)*
* Εδουάρδος της Μεγάλης Βρετανίας (1799-1820)

Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Ουμ Ισά μπιντ Μουσά αλ-Χαντί

Η **Ουμ Ισά μπιντ Μουσά αλ-Χαντί** (αραβ.: أم عيسى بنت موسى الهادي ) ήταν πριγκίπισσα τής δυναστείας των Αββασιδών, κόρη τού χαλίφη αλ-Χαντί, ανιψιά τού χαλίφη Χαρούν αλ-Ρασίντ και κύρια σύζυγος τού αλ-Μαμούν, του 7ου χαλίφη τού Χαλιφάτου των Αββασιδών.

Η Ουμ Ισά ήταν κόρη τού Αλ-Χαντί (βασ. 785–786) από μία από τις παλλακίδες του. Γεννήθηκε γύρω στο 783 ή 785. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Βαγδάτη. Ήταν μικρό παιδί, όταν απεβίωσε ο πατέρας της το 786. Τον πατέρα της διαδέχθηκε ο θείος της Χαρούν αλ-Ρασίντ. Ο θείος της φρόντισε αυτήν και τούς αδελφούς της, μετά το τέλος τού αλ-Χαντί.

Ο Αλ-Μαμούν νυμφεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, την Ουμ Ισά, κόρη τού θείου του αλ-Χαντί, την οποία νυμφεύτηκε όταν αυτός ήταν 18 ετών. Απέκτησαν δύο γιους, τον Μουχαμάντ αλ-Ασγκάρ και τον Αμπντ Αλάχ.  Αυτός ο γάμος κανονίστηκε κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Χαρούν αλ-Ρασίντ. Επίσης, οι δύο γιοι τού αλ-Χαντί, ο Ισμαήλ και ο Τζαφάρ, νυμφεύτηκαν τις κόρες τού Χαρούν-Ρασίντ: την Χαμντουνά και τη Φατιμά αντίστοιχα.  Έτσι, οι δύο κόρες τού Χαρούν ήταν επίσης εξαδέλφες και κουνιάδες τής Ουμ Ισά. Έζησε μία απομονωμένη ζωή στο χαρέμι τού χαλίφη: λίγα πράγματα είναι γνωστά γι' αυτήν.

Η Ουμ Ισά ήταν ένα ή δύο χρόνια μεγαλύτερη από τον σύζυγό της αλ-Μαμούν. Ο σύζυγός της γεννήθηκε την ίδια ημέρα, που απεβίωσε ο πατέρας της και ο θείος της ανέβηκε στο χαλιφάτο.

Ο θείος της, χαλίφης Χαρούν αλ-Ρασίντ, είχε ορίσει τούς δύο μεγαλύτερους γιους του, τον Αλ-Αμίν και τον αλ-Μαμούν, ως διαδόχους. Ήδη από το 792, ο Χαρούν έδωσε στον Μουχαμάντ τον όρκο πίστης (bay'ah) με το όνομα *αλ-Αμίν* («ο Αξιόπιστος»), ουσιαστικά χαρακτηρίζοντάς τον ως τον κύριο κληρονόμο του, ενώ ο Αμπντ Αλάχ ονομάστηκε δεύτερος κληρονόμος, με το όνομα *αλ-Μαμούν* («Ο Έμπιστος») αργότερα το 799.   Ο σύζυγός της αλ-Μαμούν έγινε χαλίφης μετά το τέλος τού εξαδέλφου και κουνιάδου της, αλ-Αμίν. Το 813, ο αλ-Αμίν αποκεφαλίστηκε, και ο αλ-Μαμούν έγινε ο αδιαμφισβήτητος χαλίφης. 

## Οικογένεια
Η Ουμ Ισά ήταν συγγενής από τον πατέρα της με τον οίκο των Αββασιδών. Ήταν σύγχρονη με αρκετούς χαλίφες των Αββασιδών, πρίγκιπες και πριγκίπισσες.

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* Ibn al-Sāʿī (2017). Consorts of the Caliphs: Women and the Court of Baghdad
* 

Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Μουχαμάντ ιμπν αλ-Μουστακφί

Ο **Αμπού αλ-Χασάν Μουχαμάντ ιμπν αλ-Μουστακφί** ( αραβ.:   ) ήταν γιος τού χαλίφη των Αββασιδών αλ-Μουστακφί (βασ. 944–946). Ορίστηκε διάδοχος τού πατέρα του, και μερικά νομίσματα κόπηκαν στη Βαγδάτη με το όνομά του, πριν ο πατέρας του ανατραπεί από τους Μπουγίδες στις αρχές τού 946. 

Ο Μουχαμάντ κατέφυγε στην Αυλή των Ιχσιδιδών στην Αίγυπτο, από όπου ξεκίνησε μία συγκαλυμμένη προπαγάνδα εναντίον των Μπουγιδών και τού χαλίφη, που είχαν τοποθετήσει, αλ-Μουτί. Με αυτόν τον τρόπο, απέκρυψε την πραγματική του ταυτότητα, υιοθετώντας τον ρόλο τού Μαχντί, του αναμενόμενου Ισλαμικού μεσσία, και τα μηνύματά του προφανώς έγιναν ευπρόσδεκτα τόσο από τούς Σουνίτες, όσο και από τούς Σιίτες στο Ιράκ, συμπεριλαμβανομένης τής ίδιας τής Βαγδάτης.  Αυτές οι προσπάθειες εντάθηκαν μετά το τέλος τού Μπουγίδη κατακτητή τής Βαγδάτης, Μουίζ αλ-Νταουλά, το 967. Ο κύριος προσήλυτός του δεν ήταν άλλος από τον Μπουγίδη διοικητή τής Βαγδάτης, τον Τούρκο Σουμπουκτεγκίν αλ-Ατζαμί, ο οποίος τον προσκάλεσε στην πόλη, τού παρείχε προστασία, και ετοιμαζόταν να πραγματοποιήσει πραξικόπημα στο όνομά του, πριν αποκαλυφθεί η ταυτότητά του και παραδοθεί στον αλ-Μουτί.  Ο χαλίφης δεν τον τιμώρησε αυστηρά, εκτός από το να διατάξει να τού κόψουν τη μύτη, αποκλείοντάς τον έτσι από τη διαδοχή.  Ο Μουχαμάντ τελικά κατάφερε να δραπετεύσει, αλλά οι ελπίδες του να καταλάβει τον θρόνο δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. 

## Αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Αλ-Γκαλίμπ

Ο **Aμπού αλ-Φαντί Μουχαμάντ ιμπν αλ-Καντίρ** ( αραβ.:   ) περισσότερο γνωστός με το βασιλικό του όνομα **αλ-Γκαλίμπ μπι΄λάχ** ( αραβ.:   ),  ήταν Αββασίδης πρίγκιπας, γιος τού χαλίφη αλ-Καντίρ. Ορίστηκε διάδοχος το 1001, ωστόσο απεβίωσε πριν από τον πατέρα του.

## Βιογραφία
Ο Μουχαμάντ γεννήθηκε τον Δεκέμβριο τού 992,  και ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού χαλίφη αλ-Καντίρ (βασ. 991–1031 ). Ο Μουχαμάντ, τότε μόλις οκτώ ή εννέα ετών, ανακηρύχθηκε διάδοχος τού θρόνου, με τον τίτλο *αλ-Γκαλίμπ Μπιλάχ*, το 1001.   Αυτή η υποψηφιότητα ήταν μία απάντηση στους διεκδικητές τού χαλιφάτου από άλλους κλάδους τής δυναστείας των Αββασιδών. Στην Υπερωξιανή, ένας μακρινός εξάδελφος, ο Αμπνταλάχ ιμπν Ουθμάν, απόγονος τού χαλίφη τού 9ου αι. αλ-Ουαθίκ, προσποιήθηκε ότι ήταν ο ορισμένος διάδοχος τού αλ-Καντίρ, και κέρδισε την υποστήριξη τού τοπικού ηγεμόνα των Καραχανιδών.  Αυτό το γεγονός έδωσε στον αλ-Καντίρ την ευκαιρία να ανακηρύξει επίσημα τον γιο του κληρονόμο, χωρίς να περιμένει την έγκριση των Μπουγιδών ηγεμόνων του. Οι Καραχανίδες σύντομα αναγνώρισαν την επικυριαρχία τού χαλίφη των Αββασιδών για πρώτη φορά, και απέσυραν την υποστήριξή τους στον διεκδικητή.  

Ωστόσο, ο αλ-Γκαλίμπ απεβίωσε τον Ιανουάριο τού 1019, ενώ ο πατέρας του ήταν ακόμη ζωντανός.  Το 1030, ο αλ-Καντίρ ονόμασε έναν άλλο γιο, τον Αμπού Τζα'φάρ, τον μελλοντικό αλ-Κα'ίμ, ως κληρονόμο του, μία απόφαση πού ελήφθη εντελώς ανεξάρτητα από τούς εμίρηδες Μπουγίδες, που κυβερνούσαν τη Βαγδάτη εκείνη την εποχή.  

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* Küçükaşcı, Mustafa Sabri (2001). "Kādir-Billâh". TDV Encyclopedia of Islam, Vol. 24 (Kāânî-i Şîrâzî – Kastamonu) (in Turkish). Istanbul: Turkiye Diyanet Foundation, Centre for Islamic Studies. pp. 127–128. ISBN 978-975-389-451-7.
* Sourdel, D. (1978). "al-Ḳādir Bi'llāh". In van Donzel, E.; Lewis, B.; Pellat, Ch. & Bosworth, C. E. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Volume IV: Iran–Kha. Leiden: E. J. Brill. pp. 378–379. doi:10.1163/1573-3912_islam_SIM_3761. OCLC 758278456.

Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Ισμαΐλ ιμπν Ισά ιμπν Μουσά αλ-Χασιμί

Ο **Ισμαΐλ ιμπν Ισά ιμπν Μουσά αλ-Χασιμί** ( αραβ.:   ) ήταν Αββασίδης και κυβερνήτης τής Αιγύπτου.

Γιος τού Ισά ιμπν Μουσά,  διορίστηκε στην Αίγυπτο από τον δεύτερο εξάδελφό του Χαρούν αλ-Ρασίντ (βασ. 786–809 ) το 798. Μετά από μία μερικών μηνών διοίκηση, απολύθηκε και αντικαταστάθηκε από τον αλ-Λαΐθ ιμπν αλ-Φαντλ. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* 
* 
* 
* 
* Al-Kindi, Muhammad ibn Yusuf (1912). Guest, Rhuvon (ed.). The Governors and Judges of Egypt (in Arabic). Leyden and London: E. J. Brill.

Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Μαρατζίλ

Η **Μαρατζίλ** , αραβ.: مراجل (απεβ. το 786) ήταν παλακίδα (umm walad) του χαλίφη Χαρούν αλ-Ρασίντ και μητέρα τού χαλίφη αλ-Μαμούν.

## Βιογραφία
Η Μαρατζίλ ήταν Περσίδα σκλάβα παλλακίδα τού Αββασίδη πρίγκιπα Χαρούν (μελλοντικού χαλίφη Χαρούν αλ-Ρασίντ). Σύμφωνα με μία αφήγηση, είχε εισέλθει στο νοικοκυριό των Αββασιδών ως αιχμάλωτη πολέμου. Η Μαρατζίλ μεγάλωσε στο νοικοκυριό των Αββασιδών πριν δοθεί ως παλλακίδα στον πρίγκιπα Χαρούν. Ήταν ένα ή δύο χρόνια νεότερη από τον Χαρούν.

Το μοναχοπαίδι τής Μαρατζίλ, ο Αμπνταλάχ (ο μελλοντικός αλ-Μαμούν), γεννήθηκε στη Βαγδάτη τη νύχτα τής 13ης προς 14η Σεπτεμβρίου 786 από τον Χαρούν αλ-Ρασίντ και την παλλακίδα του Μαρατζίλ, από το Μπαντγκίς. Την ίδια νύχτα, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως η «νύχτα των τριών χαλιφών», ο θείος του Αλ-Χαντί απεβίωσε, και τον διαδέχθηκε ο πατέρας τού Μαμούν, Χαρούν αλ-Ρασίντ, ως ηγεμόνας τού χαλιφάτου των Αββασιδών.  Ο Χαρούν έγινε χαλίφης το 786, όταν ήταν στις αρχές τής δεκαετίας των 20. Εκείνη την εποχή, ήταν ψηλός, όμορφος και λεπτός αλλά γεροδεμένος, με κυματιστά μαλλιά και λαδί δέρμα.  Κατά την άνοδό του στον θρόνο, ο Χαρούν ηγήθηκε των προσευχών τής Παρασκευής στο Μεγάλο Τζαμί τής Βαγδάτης, και στη συνέχεια κάθισε δημόσια, καθώς αξιωματούχοι και λαϊκοί παρατάχθηκαν, για να ορκιστούν πίστη, και να δηλώσουν την ευτυχία τους για την άνοδό του στο αμίρ αλ-Μουμινίν.  Ξεκίνησε τη βασιλεία του διορίζοντας πολύ ικανούς υπουργούς, οι οποίοι συνέχισαν το έργο τής κυβέρνησης τόσο καλά, που βελτίωσαν σημαντικά την κατάσταση τού λαού.  Η Μαρατζίλ παρακολούθησε την άνοδο τού Χαρούν, και έλαβε τον τίτλο Ουμ Αμπνταλάχ από τον χαλίφη. Ωστόσο, τη νύχτα τής άνοδος τού Χαρούν στον θρόνο, τον Σεπτέμβριο τού 786, η υγεία της άρχισε να επιδεινώνεται μετά τη γέννηση τού Αμπνταλάχ.

Η Μαρατζίλ απεβίωσε λίγο μετά τη γέννησή του, και ο Αμπνταλάχ ανατράφηκε από τη σύζυγο τού Χαρούν αλ-Ρασίντ, Ζουμπαϊντά, η οποία καταγόταν και η ίδια από την υψηλή οικογένεια των Αββασιδών, ως εγγονή τού χαλίφη αλ-Μανσούρ (βασ. 754–775).  Η σύνδεση τής Mαρατζαΐλ με το Χουρασάν έγινε η κύρια συνεισφορά της, στη σταδιοδρομία τού αλ-Μαμούν.

## Δείτε επίσης
* Αλ-Αμπάς ιμπν αλ-Μαμούν

## Αναφορές

## Πηγές
* Rekaya, M. (1991). "al-Maʾmūn". In Bosworth, C. E.; van Donzel, E. & Pellat, Ch. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Volume VI: Mahk–Mid. Leiden: E. J. Brill. pp. 331–339. ISBN 978-90-04-08112-3.
* Bosworth, C. E., ed. (1989). The History of al-Ṭabarī, Volume XXX: The ʿAbbāsid Caliphate in Equilibrium: The Caliphates of Mūsā al-Hādī and Hārūn al-Rashīd, A.D. 785–809/A.H. 169–192. SUNY Series in Near Eastern Studies. Albany, New York: State University of New York Press. ISBN 978-0-88706-564-4.
* 
* 

Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Ισάκ ιμπν Μουσά ιμπν Ισά αλ-Χασιμί

Ο **Ισάκ ιμπν Μουσά ιμπν Ισά αλ-Χασιμί** ( αραβ.:   ) ήταν ένας Αββασίδης τού 9ου αι. και κυβερνήτης τής Υεμένης.

## Σταδιοδρομία
Μέλος τής Δυναστείας των Αββασιδών (Μπανού αλ-Αμπάς), ο Ισάκ ήταν γιος τού Μουσά ιμπν Ισά και εγγονός τού Ισά ιμπν Μουσά. Ήταν 3ος εξάδελφος των χαλιφών αλ-Αμίν (βασ. 809–813 ), αλ-Μαμούν (βασ. 813–833 ), και αλ-Μουτασίμ (βασ. 833–842). 

Το 814 ο Ισχάκ διορίστηκε στην Υεμένη από τον αλ-Μαμούν, και έφθασε στην επαρχία εκείνο το καλοκαίρι. Παρέμεινε στην Υεμένη μέχρι το επόμενο έτος, όταν έμαθε ότι η κοντινή Μέκκα είχε καταληφθεί από τον Αλίδη επαναστάτη Χασάν ιμπν Χουσεΐν ιμπν αλ-Αφτάς. Ο Ισάκ απάντησε οργανώνοντας μία εκστρατεία για να ανακτήσει την πόλη για τον χαλίφη, και άρχισε να βαδίζει προς τη Χιτζάζ, αλλά δέχθηκε επίθεση από Βεδουίνους καθ' οδόν, και αναγκάστηκε να υποχωρήσει πίσω στη Σαναά. Λίγο αργότερα έμαθε ότι ένας άλλος Αλίδης, ο Ιμπραχίμ ιμπν Μουσά αλ-Καντίμ, προχωρούσε προς την Υεμένη για να αναλάβει τον έλεγχο της χώρας, και αποφάσισε να μην προβάλει κάποια αντίσταση στους επαναστάτες. Ως εκ τούτου, αναχώρησε, μαζί με όλο το ιππικό και το πεζικό του, κατά μήκος τής οδού Νατζντ, ουσιαστικά παραδίδοντας την επαρχία στον Ιμπραχίμ. 

Μετά την αναχώρησή του από την Υεμένη, ο Ιμπραχίμ κατευθύνθηκε προς τη Μέκκα, όπου ο Μουχαμάντ ιμπν Τζαφάρ αλ-Σαντίκ είχε ανακηρυχθεί αντιχαλίφης, και τελικά έφθασε στο Μουσάς, όπου στρατοπέδευσε. Εκεί τον συνόδευσε η μητέρα του, και αρκετοί πιστοί των Αββασιδών που κατάφεραν να διαφύγουν από την πόλη, και συνέχισε να εμπλέκεται με τούς επαναστάτες σε μάχες για αρκετές ημέρες. Αφού απέτυχε να νικήσει τις δυνάμεις των Αλιδών, αποφάσισε να υποχωρήσει, και να κατευθυνθεί προς το Ιράκ, αλλά στην πορεία συνάντησε ενισχύσεις με επικεφαλής τον Βαρκά ιμπν Τζαμίλ, και πείστηκε να γυρίσει πίσω. Οι συνδυασμένες δυνάμεις συνάντησαν τούς επαναστάτες στο Μπιρ Μεϊμούν κοντά στη Μέκκα και σημείωσαν νίκη, τρέποντας τούς επαναστάτες σε φυγή μετά από δύο ημέρες μάχης. Ο Μουχαμάντ ιμπν Τζαφάρ αποφάσισε στη συνέχεια να εκκενώσει τη Μέκκα, επιτρέποντας στον Βαρκά και τον Ισάκ να εισέλθουν σε αυτήν στις αρχές τού 816, και να αποκαταστήσουν τον κυβερνητικό έλεγχο. 

Ο Ισάκ μπορεί στη συνέχεια να ηγήθηκε τού προσκυνήματος τού 817. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* 
* Al-Mad'aj, Abd al-Muhsin Mad'aj M. (1988). The Yemen in Early Islam (9-233/630-847): A Political History. London: Ithaca Press. ISBN 0863721028.
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Κρις Μάρτιν

Ο **Κρίστοφερ Άντονι Τζον Μάρτιν** (*Christopher Anthony John Martin*, 2 Μαρτίου 1977) είναι Άγγλος τραγουδιστής, στιχουργός, μουσικός και παραγωγός. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής, πιανίστας και συνιδρυτής του ροκ συγκροτήματος Coldplay.

Γεννημένος στο Έξετερ, σπούδασε στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου, όπου ίδρυσε τους Coldplay με τους Τζόνι Μπάκλαντ, Γκάι Μπέριμαν και Γουίλ Τσάμπιον. Το συγκρότημα υπέγραψε με την Parlophone το 1999, γνωρίζοντας παγκόσμια φήμη με το *[[Parachutes]]* (2000) και τα επόμενα άλμπουμ. Έχει κερδίσει επτά βραβεία Γκράμι και εννέα βραβεία Brit ως μέλος των Coldplay. Έχοντας πουλήσει περισσότερους από 160 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως, είναι το πιο επιτυχημένο συγκρότημα του 21ου αιώνα. Οι Independent και Evening Standard έχουν ονομάσει τον Μάρτιν μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ το American Songwriter τον κατέταξε ανάμεσα στους καλύτερους τραγουδιστές του 21ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Άγγλοι στιχουργοί
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Άγγλοι πιανίστες
Κατηγορία:Coldplay
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Νταβούντ ιμπν Ισά ιμπν Μουσά αλ-Χασιμί

Ο **Νταβούντ ιμπν Ισά ιμπν Μουσά αλ-Χασιμί** ( αραβ.:  **داود بن عيسى بن موسى الهاشمي** ) ήταν μέλος ενός πλάγιου κλάδου τής Δυναστείας των Αββασιδών τον 9ο αιώ. Διετέλεσε κυβερνήτης τής Μεδίνας και τής Μέκκας από το 811 έως το 815 για το χαλιφάτο των Αββασιδών.

## Σταδιοδρομία
Ο Νταβούντ ήταν γιος τού Ισά ιμπν Μουσά. Ο πατέρας του ήταν ένας σημαντικός και ισχυρός αξιωματούχος των Αββασιδών. Οι αδελφοί του είχαν επίσης επιρροή στην κυβέρνηση των Αββασιδών.

Ο μακρινός εξάδελφός του, χαλίφης αλ-Αμίν, τον διόρισε το 811. Παρέμεινε κυβερνήτης καθ' όλη τη διάρκεια τής βασιλείας τού αλ-Αμίν, ωστόσο, λόγω τής Τέταρτης Φιτνά, αργότερα άλλαξε την πίστη του στον αντίπαλο αλ-Μαμούν , πιθανώς το 812.

Στη Μέκκα, ο Νταβούντ ιμπν Ισά υπενθύμισε στους πιστούς, ότι ο αλ-Αμίν είχε καταστρέψει τούς όρκους διαδοχής τού Χαρούν αλ-Ρασίντ και τούς οδήγησε να ορκιστούν πίστη στον αλ-Μαμούν. Ο Νταβούντ πήγε στη συνέχεια στην πόλη Μαρβ, και παρουσιάστηκε στον αλ-Μαμούν. Ο αλ-Μαμούν επιβεβαίωσε τον Νταβούντ ως κυβερνήτη τής Μέκκας και τής Μεδίνας.

Κατά τη διάρκεια τής πολιορκίας τής Βαγδάτης κατά την Τέταρτη Φιτνά, τα πράγματα χειροτέρευαν, και ο Ταχίρ ιμπν Χουσεΐν (στρατηγός τού αλ-Μαμούν) προχώρησε στην πόλη, ο αλ-Αμίν προσπάθησε να διαπραγματευτεί ασφαλή διέλευση. Ο Ταχίρ ιμπν Χουσεΐν συμφώνησε απρόθυμα, με τον όρο ότι ο αλ-Αμίν θα παρέδιδε το σκήπτρο, τη σφραγίδα και άλλα διακριτικά τού χαλιφικού αξιώματος. Ο αλ-Αμίν, απρόθυμος να το κάνει, προσπάθησε να φύγει με μία λέμβο. Ο Ταχίρ ιμπν Χουσεΐν παρατήρησε τη λέμβο, και έστειλε τούς άνδρες του να κυνηγήσουν τον χαλίφη, ο οποίος συνελήφθη, και μεταφέρθηκε σε ένα δωμάτιο, όπου εκτελέστηκε. Το κεφάλι του τοποθετήθηκε στην πύλη αλ-Ανμπάρ. Ο αλ-Ταμπαρί παραθέτει την επιστολή τού Ταχίρ προς τον νέο χαλίφη αλ-Μαμούν, ενημερώνοντάς τον για τη σύλληψη και την εκτέλεση τού αλ-Αμίν, και την κατάσταση ειρήνης που επικράτησε στη Βαγδάτη.  Ο αλ-Μαμούν έγινε στη συνέχεια χαλίφης.

Το 815 η Μεδίνα καταλήφθηκε εκ μέρους τού φιλο-Αλιδικού επαναστάτη Αμπού αλ-Σαραγιά αλ-Σαρί ιμπν Μανσούρ . Η κυβέρνηση των Αββασιδών διόρισε ως κυβερνήτη τον Χαρούν ιμπν αλ-Μουσαγιάμπ, ο οποίος στάλθηκε από τον στρατηγό Αλί ιμπν Αμπί Σαΐντ.  Οι επαναστάτες κατάφεραν να καταλάβουν την πόλη, επειδή ο Νταβούντ δίσταζε να αντιμετωπίσει τούς επαναστάτες, και να αιματοκυλίσει την ιερή πόλη, ακόμη και ενώ ο τοπικός διοικητής τής φρουράς, Μασρούρ αλ-Καμπίρ, ευνοούσε την αντιμετώπισή τους. Τελικά, ο Νταβούντ ιμπν Ισά εγκατέλειψε την πόλη με μέρος των οπαδών των Αββασιδών, και ο Μασρούρ αλ-Καμπίρ, με τις δυνάμεις του εξαντλημένες, και φοβούμενος τούς προσκυνητές που θα ενώνονταν με τούς επαναστάτες, ακολούθησε μέσα σε λίγες ημέρες.

## Παραπομπές

## Πηγές και βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Αββασίδες κυβερνήτες
Αλ-Αμπάς ιμπν Μουσά ιμπν Ισά αλ-Χασιμί

Ο **Αλ-Αμπάς ιμπν Μουσά ιμπν Ισά** ( αραβ.:   ) (απεβ. το 815) ήταν ένα δευτερεύον μέλος τής δυναστείας των Αββασιδών. Κατείχε διάφορες θέσεις στα τέλη τού 8ου και στις αρχές τού 9ου αι., και έπαιξε υποστηρικτικό ρόλο στα γεγονότα τής Τέταρτης Φιτνά.

## Σταδιοδρομία
Ο αλ-Αμπάς ήταν εγγονός τού Ισά ιμπν Μουσά, ανιψιού των δύο πρώτων Αββασιδών χαλιφών, αλ-Σαφάχ και αλ-Μανσούρ, και αρχικός διάδοχος τού τελευταίου. Λίγο μετά την άνοδο στον θρόνο τού Χαρούν αλ-Ρασίντ το 786, αναφέρεται ότι υπηρέτησε ως αναπληρωτής κυβερνήτης τής Κούφα για τον πατέρα του, Μουσά, και αργότερα, κατά τη διάρκεια τής βασιλείας τού Χαρούν, διορίστηκε πλήρης κυβερνήτης τής ίδιας πόλης.  Το 805 ηγήθηκε τού ετήσιου προσκυνήματος,  και υπηρέτησε επίσης ως κυβερνήτης τής Μέκκας σε απροσδιόριστη ημερομηνία. 

Μετά το τέλος τού Χαρούν το 809, ο αλ-Αμπάς αρχικά προσλήφθηκε από τον διάδοχό του αλ-Αμίν, για να ενεργήσει ως απεσταλμένος τού αλ-Μαμούν στο Χουρασάν, αλλά εν μέσω τής αυξανόμενης σύγκρουσης μεταξύ των δύο αδελφών, σύντομα πείστηκε να αλλάξει στρατόπεδο, και να προσφέρει την υποταγή του στον αλ-Μαμούν.  Τον Μάρτιο τού 812 συμμετείχε στο αποτυχημένο πραξικόπημα τού αλ-Χουσεΐν ιμπν Αλί ιμπν Ισά, στο οποίο ήταν υπεύθυνος για την προσωπική σύλληψη, τόσο τού αλ-Αμίν όσο και τής μητέρας του Ζουμπαϊντά μπιντ Τζαφάρ,  και στη συνέχεια επιλέχθηκε για να ηγηθεί των πρώτων προσκυνημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο όνομα τού αλ-Μαμούν, το 812, 813 και 814. 

Τον Ιούνιο τού 814, ο αλ-Αμπάς διορίστηκε κυβερνήτης τής Αιγύπτου από τον αλ-Μαμούν, και ανέθεσε στον γιο του Αμπνταλάχ να αναλάβει τον έλεγχο τής επαρχίας στο όνομά του. Ωστόσο, ο Αμπνταλάχ γρήγορα ανέπτυξε κακές σχέσεις με την τοπική *κυβέρνηση (jund),* και μετά από λιγότερο από τρεις μήνες στο αξίωμα ανατράπηκε από μία στρατιωτική εξέγερση, ενώ ο πρώην κυβερνήτης αλ-Μουταλίμπ ιμπν Αμπνταλάχ αλ-Χουζαΐ απελευθερώθηκε από τη φυλακή, και αποκαταστάθηκε στην εξουσία στη θέση του.  Ο αλ-Αμπάς απάντησε στη συνέχεια ξεκινώντας για την Αίγυπτο σε μία προσπάθεια να παρέμβει, αλλά τον Φεβρουάριο τού 815 απεβίωσε ξαφνικά στο Μπιλμπαΐς, φέρεται να οφείλεται σε δηλητηρίαση. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* 
* 
* 
* 
* Al-Kindi, Muhammad ibn Yusuf (1912). Guest, Rhuvon (ed.). The Governors and Judges of Egypt (in Arabic). Leyden and London: E. J. Brill.
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αββασίδες χαλίφηδες
Αναγνώριση των ενώσεων μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου στην Ευρώπη

Συζήτηση έχει πραγματοποιηθεί σε όλη την Ευρώπη σχετικά με προτάσεις για τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, καθώς και των ομόφυλων συμφώνων συμβίωσης. Προς το παρόν, 33 από τις 50 χώρες και τα 8 εξαρτώμενα εδάφη της Ευρώπης αναγνωρίζουν κάποιο είδος ομόφυλης ένωσης, μεταξύ αυτών τα περισσότερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (24/27). Σχεδόν το 43% του ευρωπαϊκού πληθυσμού ζει σε δικαιοδοσίες όπου ο γάμος ατόμων του ίδιου φύλου είναι νόμιμος.

Τον Ιανουάριο του 2025, 22 ευρωπαϊκές χώρες αναγνωρίζουν και τελούν νομικά γάμους μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου: Ανδόρα, Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ισλανδία, Ιρλανδία, Λιχτενστάιν, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Κάτω Χώρες, Νορβηγία, Πορτογαλία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία και Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον δέκα ευρωπαϊκές χώρες αναγνωρίζουν νομικά κάποια μορφή πολιτικής ένωσης, δηλαδή η Κροατία, η Κύπρος, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Ιταλία, η Λετονία, η Λιθουανία, το Μονακό, το Μαυροβούνιο και ο Άγιος Μαρίνος.

Μολονότι η Βουλγαρία, η Πολωνία, η Ρουμανία και η Σλοβακία δεν αναγνωρίζουν τις ομόφυλες ενώσεις, δεσμεύονται από απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) να αναγνωρίζουν τους γάμους μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου που έχουν τελεστεί εντός της ΕΕ και περιλαμβάνουν πολίτες της ΕΕ, για σκοπούς χορήγησης νόμιμης διαμονής αν και η απόφαση αυτή δεν γίνεται πάντα σεβαστή στην πράξη, όπως στην περίπτωση της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας που δεν έχουν εφαρμόσει την απόφαση. Τον Δεκέμβριο του 2023, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι με το να μην νομιμοποιήσει ομόφυλες ενώσεις, η Πολωνία παραβίασε το δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής. Στις 25 Νοεμβρίου 2025, το ΔΕΕ έκρινε ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να αναγνωρίζουν τους γάμους μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου που έχουν συναφθεί νομίμως σε άλλο κράτος μέλος, ακόμη κι αν δεν υποχρεούνται να νομιμοποιήσουν τον ομόφυλο γάμο εντός της χώρας τους.

Από τις χώρες που τελούν ομόφυλους γάμους, ορισμένες εξακολουθούν να επιτρέπουν πολιτικές ενώσεις, π.χ. οι χώρες της Μπενελούξ, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ η Ανδόρα, η Δανία, η Φινλανδία, η Γερμανία, η Ισλανδία, η Ιρλανδία, το Λιχτενστάιν, η Νορβηγία, η Σλοβενία, η Σουηδία και η Ελβετία έχουν καταργήσει τη νομοθεσία για τις προγαμιαίες πολιτικές ενώσεις, ώστε οι υπάρχουσες να παραμένουν αλλά να μην είναι πλέον δυνατές νέες.

Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες δεν αναγνωρίζουν καμία ομόφυλη ένωση. Ο γάμος ορίζεται ως ένωση αποκλειστικά μεταξύ άνδρα και γυναίκας στα συντάγματα της Αρμενίας, της Λευκορωσίας, της Βουλγαρίας, της Κροατίας, της Γεωργίας, της Ουγγαρίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Μολδαβίας, του Μαυροβουνίου, της Ρωσίας, της Σερβίας, της Σλοβακίας και της Ουκρανίας. Από αυτές, ωστόσο, η Κροατία, η Ουγγαρία, η Λετονία και το Μαυροβούνιο επιτρέπουν πολιτικές ενώσεις για ομόφυλα ζευγάρια, ενώ το ανώτατο δικαστήριο της Λιθουανίας έκρινε ότι οι ομόφυλες ενώσεις θα πρέπει να επιτρέπονται.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Ευρώπη
Μάγια Χοκ

Η **Μάγια Ρέι Θέρμαν Χοκ** (**Maya Ray Thurman Hawke**, 8 Ιουλίου 1998) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Είναι η κόρη των ηθοποιών του Χόλυγουντ Ήθαν Χοκ και Ούμα Θέρμαν. Ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο και αργότερα έκανε το υποκριτικό της ντεμπούτο ως Τζο Μαρτς το 2017 στην τηλεοπτική προσαρμογή του μυθιστορήματος *[[Μικρές κυρίες]]* από το BBC. Έλαβε αναγνώριση για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο ως Ρόμπιν Μπάκλεϊ στην τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας τρόμου του Netflix *[[Stranger Things]]* (2019–2025).

Έχει εμφανιστεί στις ταινίες *[[Κάποτε στο… Χόλιγουντ]]* (2019), *[[Οδός Τρόμου – Μέρος 1: 1994]]* (2021), *[[Do Revenge]]* (2022), *[[Asteroid City]]* (2023), *[[Ο Μαέστρος (ταινία)|Ο Μαέστρος]]* (2023) και *[[Wildcat (ταινία, 2023)|Wildcat]]* (2023) και είχε φωνητικό ρόλο στο *[[Τα Μυαλά που Κουβαλάς 2]]* (2024). Ως μουσικός, έχει κυκλοφορήσει τα άλμπουμ *Blush* (2020), *Moss* (2022) και *Chaos Angel* (2024).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί γερμανικής καταγωγής
Λανσόν (Αρδέννες)

Το **Λανσόν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Αρδεννών, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες των Αρδεννών