open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τζον Στιούαρτ

Ο **Τζον Στιούαρτ** (*Jon Stewart*, γεννηθείς ως Jonathan Stuart Leibowitz, 28 Νοεμβρίου 1962) είναι Αμερικανός κωμικός, τηλεοπτικός παρουσιαστής και πολιτικός σατιρικός. Είναι γνωστότερος - κυρίως στην Αμερική (ΗΠΑ), Καναδά και μέρος της Δυτικής Ευρώπης - ως παρουσιαστής του Daily Show («Το καθημερινό σόου»), ενός σατιρικού προγράμματος που προβάλλεται στο κανάλι Comedy Central.

Ο Στιούαρτ άρχισε με Όρθια κωμωδία (Stand-up comedy), αλλά αργότερα προσέγγισε την τηλεόραση ως παρουσιαστής του «Short Attention Span Theater» στο κανάλι Comedy Central. Συνέχισε παρουσιάζοντας το δικό του σόου στο κανάλι MTV με τίτλο «The Jon Stewart Show» («Το σόου του Τζον Στιούαρτ») και αργότερα παρουσίασε ένα ακόμα σόου στο MTV, το «You Wrote It, You Watch it» («Εσύ το'γραψες, δές το τώρα»). Είχε επίσης διάφορους ρόλους σε κινηματογραφικές ταινίες (συνήθως κωμωδίες μικρομεσαίας επιτυχίας). 

Ο Στιούαρτ έγινε παρουσιαστής του Daily Show στο κανάλι Comedy Central το ξεκίνημα του 1999. Είναι επίσης σεναριογράφος και συμπαραγωγός του σόου. Αφού ο Στιούαρτ έγινε μέρος της ομάδας, το Daily Show σταθερά κέρδιζε δημοσιότητα και κριτική αναγνώριση οδηγώντας στο πρώτο του Emmy το 2001. 

Ο ίδιος ο Στιούαρτ έχει επίσης αποκτήσει σημαντική δόξα ασκώντας σκληρή κριτική στην κυβέρνηση Μπους - κυρίως μέσω του σόου του - και κριτική σε άλλα γνωστά σόου προσωπικοτήτων, κυρίως τα νέα του CNN, Fox News και MSNBC. 

Η αρνητική κριτική απέναντί του, του καταλογίζει πως κερδίζει από *[[δύο μέτρα και δύο σταθμά]]*: συγκεκριμένα, πως κριτικάρει άλλα κέντρα ειδήσεων από την ασφαλή γωνιά των σατιρικών «ψεύτικων» Νέων του. Ο ίδιος ο Στιούαρτ συμφωνεί, αντιπαραθέτοντας ότι ούτε ο ίδιος ούτε και το κανάλι που τον στεγάζει ισχυρίζονται ότι είναι κάτι περισσότερο από σάτιρα και κωμωδία. Παρόλο ομολογουμένως το σόου έχει στόχο την ψυχαγωγία, έχει συχνά βραβευτεί με τίτλους που αφορούν Νέα και Δημοσιογραφία.

Ο Τζον Στιούαρτ ήταν ο παρουσιαστής των 78ων Βραβείων Όσκαρ και είναι παράλληλος συγγραφέας του «America (The Book)» το όποιο ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα βιβλία στις ΗΠΑ το 2004.

Τον Φεβρουάριο του 2015 ο Στιούαρτ ανακοίνωσε, μέσω της εκπομπής του, ότι μέχρι το τέλος της χρονιάς θα αποχωρήσει από την παρουσίαση του Daily Show. Διάδοχός του στην παρουσίαση της εκπομπής ορίστηκε ο νοτιοαφρικανός κομικός Τρέβορ Νόα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Jon Stewart στο CNN's Crossfire  (Video, αγγλ.)

Κατηγορία:Αμερικανοί καλλιτέχνες
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές
Ντεϊκούντι (περιοχή)

Με το όνομα **Ντεϊκούντι**, ή **Νταϊκόντι**, φέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται ακριβώς στο κεντρικότερο τμήμα της Χώρας, ισαπέχουσα κατ΄ έναντι των συνόρων της. Δημιουργήθηκε μόλις το 2004 μετά από απόσπαση μεγάλου τμήματος της περιοχής  Ορουζγκάν. Η έκτασή της φθάνει περίπου τα 8.100 τ.χλμ. Ο δε πληθυσμός της, το 2006 πλησίαζε τους 400.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει σήμερα 8 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική δαρνική, η χαζαρική και ή πάστο ή παστούν. 
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Νίλι, της ομώνυμης επαρχίας.

## Επαρχίες
Οι 8 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Ντεϊκούντι, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ισχταρλάι, η Καζιράν ή Καζράν, η Κίτι,  η Κχεντίρ, η Μιραμόρ, η Νίλι, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Σανγκί Ταχτ και το, ή, η Σαχριστάν.

## Παραπομπές


## Πηγές
*«Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Χρήστος Χαιρόπουλος

Ο **Χρήστος Χαιρόπουλος** (5 Μαΐου 1909 - 8 Οκτωβρίου 1992) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συνθέτης και συγγραφέας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον 5 Μαΐου 1909 και ήταν γιος του Κωστή Χαιρόπουλου. Σπούδασε νομικά και από πολύ νέος ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Το 1936 εξέδωσε μαζί με άλλους την εβδομαδιαία επιθεώρηση "Σαββατοκύριακο", και από το 1938 ανέλαβε την εφημερίδα του πατέρα του "Χρόνος". Κατά τη διάρκεια της κατοχής εργάσθηκε σε διάφορα περιοδικά όπως "Εβδομάς", "Μπουκέττο", "Θησαυρός" κ.ά. Μετά την απελευθέρωση επανήλθε στις εφημερίδες "Καιροί", "Αλλαγή", "Αθηναϊκή", "Έθνος", "Ακρόπολη", "Βραδυνή", "Εμπρός". Τότε άρχισε και τη καλλιτεχνική συνεργασία με τα περιοδικά "Φαντάζιο", "Φαντασία", "Πάνθεον" κ.ά. 

Παράλληλα όμως με τη δημοσιογραφία άπό το 1928 αρχίζει να ασχολείται με την οπερέτα όπου και έγραψε τις οπερέτες: "Ντόλυ ...αν μ΄ αγαπούσες", "Η βασιλοπούλα της πλάκας", "Μοδιστρούλες της Αθήνας", "Το λαχείο", "Φτερό στον άνεμο" κ.ά. 
Το 1936 ασχολήθηκε εκτός των παραπάνω και με το επιθεωρησιακό θέατρο όπου και έγραψε σε συνεργασία με άλλους την επιθεώρηση "*Ντόπιο Πράμα*". Εκτός όμως και από τις θεατρικές συγγραφικές του ασχολίες άρχισε να γράφει και ελαφρά τραγούδια, όπως: "*Γυναίκες - γυναίκες*", "*Όνειρο ήταν και πάει*", "*Πάολα*", την πασίγνωστη "*Ψαροπούλα*", καθώς και μουσική και σενάρια ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου.

Επίσης ο Χρήστος Χαιρόπουλος ως λογοτέχνης έγραψε περίπου 100 μυθιστορήματα όπως "*Μικρή Μαμά*", "*Ένα κορίτσι μέσ΄ τη βροχή*" κ.ά., ιστορικά αναγνώσματα όπως "*Δούκισσα της Πλακεντίας*", "*Μαντώ Μαυρογένους*" κ.ά., καθώς και πολλά διηγήματα, ποιήματα και ιστορικές έρευνες.

Ο Χρήστος Χαιρόπουλος ήταν μέλος της ΕΣΗΕΑ, της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και επίσης της Société des auteurs, compositeurs, éditeurs de musique. Μιλούσε επίσης αγγλικά, γαλλικά και ήταν κάτοικος Αθηνών. Πέθανε στις 8 Οκτωβρίου του 1992.

## Πηγές
* "Who's Who 1979" σ.736

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Τσόπακας Λακωνίας

Ο **Τσόπακας** ή αλλιώς Παλάνα είναι ένας προεπαναστατικός ελληνικός οικισμός στην περιοχή της Λακωνικής Μάνης. Βρίσκεται 11 χιλιόμετρα νότια του χωριού Αρεόπολη και 5 χιλιόμετρα από το χωριό Πύργος Διρού, όπου βρίσκονται και τα περίφημα Σπήλαια Διρού. 

Ο παλαιός οικισμός του Τσόπακα βρίσκεται δυτικά της επαρχιακής οδού. Ο νέος οικισμός ή Παλάνα είναι χτισμένος κατά μήκος της. 

Σύμφωνα με μαρτυρίες προπολεμικά αριθμούσε 30 "παλικάρια για πόλεμο". Μέλη των οικογενειών Γκλεζάκου, Μιχαλίτση, Μονιφόρου και Ψυλλάκου αναφέρονται στους καταλόγους των τιμηθέντων με Αριστεία του Αγώνα 1821, τα οποία απονεμήθηκαν από τον 'Οθωνα, ως αναγνώριση στρατιωτικής υπηρεσίας κατά την περίοδο της επαναστάσεως (1821-1829).

Διαθέτει κοινό πολεμόπυργο και την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας. Δίπλα στην Αγία Μαρίνα βρίσκεται το γνωστό βάραρθρο "Αγριοτσόπακας". Γειτονεύει με τους οικισμούς Αγία Βαρβάρα (ΒΔ.) και Καφιόνα (Ν.). 

Γειτονικά αξιοθέατα ο βυζαντινός ναός των Αγίων Θεοδώρων ή Τρισάκια (13ος αιώνας) και η Ιερά Μονή Φανερωμένης (11ος αιώνας)

Ο Τσόπακας μετά το πρόγραμμα Καλλικράτη διοικητικά ανήκει στη κοινότητα Δρυάλου της Δημοτικής Ενότητας Οιτύλου του Δήμου Ανατολικής Μάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει μόνιμο πληθυσμό 45 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Μάνη
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Οδός Ανθέων

Η **Οδός Ανθέων** είναι μια κωμική τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ που προβλήθηκε το 1988 από την ΕΡΤ1. Τη σκηνοθεσία και το σενάριο υπέγραφε ο Γιάννης Δαλιανίδης και η σειρά, όπως και πολλές άλλες του γνωστού σκηνοθέτη, ασχολήθηκε με τα ελληνικά κακώς κείμενα. Οι ομοιότητες αυτής της σειράς με τα προγενέστερα Λιονταράκια του κυρ Ηλία, Λούνα Παρκ και Καθημερινά, αλλά και τα μεταγενέστερα Ρετιρέ και Μικρομεσαίοι, είναι προφανείς.

## Υπόθεση
Σε κάθε επεισόδιο, λαμβάνουν χώρα διασκεδαστικά σκετς, τα οποία περιστρέφονται γύρω από την προσπάθεια δύο νέων (Ελένη Ράντου και Δάνης Κατρανίδης) να παντρευτούν, αντίθετα από τη θέληση των δικών τους. Η μητέρα της κοπέλας, η Μάρθα Βούρτση, με τις φωνές και τη «στριμάδα» της, και ο αδερφός του νεαρού, ο Σταμάτης Γαρδέλης, με τις παράλογες οικονομικές του απαιτήσεις, βασανίζουν μεταξύ άλλων και το ζευγάρι.

## Πρωταγωνιστές
* Μάρθα Βούρτση - Αγγέλα Φιλίππου
* Δάνης Κατρανίδης - Γιώργος Ελευθεριάδης
* Ελένη Ράντου - Έλσα Φιλίππου
* Σταμάτης Γαρδέλης - Γιάννης Ελευθεριάδης
* Γιώργος Βασιλείου  -Πέτρος
* Γαλήνη Τσεβά -Καίτη Ελευθεριάδη
* Τόνης Γιακωβάκης - Θανάσης Φιλίππου
* Αλίκη Αλεξανδράκη - Άννα Ελευθεριάδη
* Τάνια Τρύπη - Σοφία
* Παύλος Χαϊκάλης- Θεοχάρης
* Στέλλα Κωνσταντινίδου -Ντόρα
* Δήμητρα Σερεμέτη - Αναστασία
* Ευτυχία Μοσχάκη - Ρένα
* Σία Φαράκη -Μαριάννα
* Αγνή Βλάχου -Ελένη
* Φρύνη Αρβανίτη - κυρία Αναστασίου 
* Κώστας Αποστολίδης - Παύλος

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Κατάλογος χωρών κατά δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (2008)

Αυτός είναι ένας κατάλογος των χωρών του κόσμου κατά την κατάταξή τους στην Έκθεση για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη (Human Development Report) του 2008 με βάση στα στοιχεία του 2006.

Ο Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης (*Human Development Index*, HDI) αποτελεί μέτρο σύγκρισης του προσδόκιμου ηλικίας, του αλφαβητισμού, της εκπαίδευσης και της ποιότητας ζωής ανά τον κόσμο. Με βάση αυτόν το Δείκτη, γίνεται χαρακτηρισμός μιας χώρας σε υπανάπτυκτη ή αναπτυσσόμενη ή   αναπτυγμένη.

Ο δείκτης ξεκίνησε να μετράται για πρώτη χρονιά το 1990 από τον Πακιστανό οικονομολόγο Μαχμπούμπ ουλ Χακ. Οι χώρες (σχεδόν όλα τα Μέλη του ΟΗΕ και μερικά ειδικά εδάφη) διαιρούνται σε τρεις κύριες κατηγορίες με βάση το Δείκτη HDI: **<span style="color:#090">Με Υψηλή</span>**, **<span style="color:#fc0">Με Μέση</span>** και **<span style="color:#e0584e">Με χαμηλή</span>** ανθρώπινη ανάπτυξη.

Η τελευταία έκθεση δημοσιεύτηκε το 2007, ωστόσο το 2008 η κατάταξη των χωρών αναθεωρήθηκε. Τα τελευταία στατιστικά στοιχεία δημοσιεύτηκαν στις 18 Δεκεμβρίου του 2008. Περιλαμβάνει συνολικά **179** χώρες (μεταξύ των οποίων 177 από τις 192 συνολικά χώρες που είναι μέλη του ΟΗΕ), το Χονγκ Κονγκ,  τα Παλαιστινιακά εδάφη και τη Δημοκρατία της Κίνας.  Πρώτη στον κατάλογο των χωρών είναι η Ισλανδία και τελευταία η Σιέρα Λεόνε.

## Πλήρης κατάλογος χωρών
*  = αύξηση με βάση τα στοιχεία του 2006  (δημοσιεύτηκαν το 2008) - σε σύγκριση με τα στοιχεία του 2004  (δημοσιεύτηκαν το 2006).
*  = στοιχεία του 2006  (δημοσιευμένα το 2008) που παρέμειναν ίδια με τα στοιχεία του  2005  (δημοσιεύτηκαν το 2007).
*  = μείωση με βάση στα στοιχεία του 2006  (δημοσιευμένα το 2008) - σε σύγκριση με τα στοιχεία του 2005 (δημοσιεύτηκαν το 2007).

### Υψηλή ανάπτυξη

### Μεσαία ανάπτυξη

### Χαμηλή ανάπτυξη

## Μη συμπεριλαμβανόμενα στον κατάλογο
### Κράτη μέλη του ΟΗΕ (πιο πρόσφατα στοιχεία του UNDP)

### Μη μέλη του ΟΗΕ (δεν υπολογίζονται από το UNDP)

## Κατάλογος χωρών ανά ηπείρους

### Αμερική

**10 υψηλότεροι δείκτες HDI**

**10 χαμηλότεροι δείκτες HDI**

### Ασία & Ωκεανία

**10 υψηλότεροι δείκτες HDI**

**10 χαμηλότεροι δείκτες HDI**

### Αφρική

**10 υψηλότεροι δείκτες HDI**

**10 υψηλότεροι δείκτες HDI**

### Ευρώπη

**10 υψηλότεροι δείκτες HDI**

**10 χαμηλότεροι δείκτες HDI**

## HDI ανά περιοχές και ομάδες

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αρχείο προηγούμενων εκθέσεων 

ΔΑΑ
Σώμα Μεταφορών Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος

Το **Σώμα Μεταφορών του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος** (*Nationalsozialistisches Kraftfahrkorps (NSKK)*) ήταν κομματικός κλάδος (*Gliederung*) του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος. Άρχισε να οργανώνεται ήδη από το 1931 με στόχο την διασφάλιση ευχερών μετακινήσεων των ανδρών των SA. Το 1933, ύστερα από την «πτώση» των SA το έργο του μετατράπηκε σε εκπαιδευτικό, ώστε να αποκτήσουν σχετικές δεξιότητες οι άνδρες του Κόμματος για μελλοντική χρήση τους από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ταυτόχρονα, τα εκπαιδευμένα μέλη παρείχαν τις υπηρεσίες τους για τις μεταφορές συνεργείων και υλικών άλλων οργανώσεων, όπως η Οργάνωση Τοτ.

Ως κλάδος του Κόμματος το NSKK διέθετε τις δικές του, τοπικές οργανώσεις, που αποκαλούνταν «Motorobergruppen» για μια ευρύτερη περιοχή και «Motorgruppen» σε απόλυτα τοπικό επίπεδο. Η υπαγωγή σε κάποια τοπική οργάνωση ήταν απόλυτα εθελοντική.

Με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι σκοποί της οργάνωσης μεταβλήθηκαν και πάλι:
*Ανέλαβε την προστρατιωτική εκπαίδευση μελών της Χιτλερικής Νεολαίας (*Hitler-Jugend (HJ)*) που, μελλοντικά, θα αναλάμβαναν υπηρεσία σε μηχανοκίνητες μονάδες.
*Ανέλαβε την υπηρεσία βοηθητικών μεταφορών για την υποστήριξη των μονάδων της Βέρμαχτ. Οι βοηθητικές αυτές μονάδες οργανώθηκαν σε ξεχωριστές ταξιαρχίες.
*Εκπαίδευε νέα άτομα στην οδήγηση θωρακισμένων οχημάτων και αρμάτων μάχης.
*Εκπαίδευε άτομα της Εθνοφρουράς (*Volkssturm*) ανέλαβε την εκπαίδευση των μελών της στην οδήγηση οχημάτων, ώστε να καταστεί αυτόνομη.

## Πηγές, Αναφορές
''Technical Manual: Handbook on German military Forces'', U.S War Department, TM-E 30-451

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ναζιστική Γερμανία
Τελεστώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τελεστώ** ή **Τελεσθώ** είναι γνωστή μία από τις Ωκεανίδες, θυγατέρες του Ωκεανού και της Τηθύος. Η Τελεστώ έφερε την προσωνυμία «κροκόπεπλος». Το όνομα «Τελεστώ» ετυμολογείται από τις θρησκευτικές τελετές που έκαναν για να τη λατρεύσουν.

* Η Τελεστώ έδωσε το όνομά της σε έναν από τους μικρούς φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Κρόνου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Τελεστω
Τελεσφόρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τελεσφόρος** είναι γνωστός ένας από τους δαίμονες του κύκλου του θεού Ασκληπιού. Ο Τελεσφόρος είχε δικό του βωμό στην Πέργαμο και απεικονιζόταν σε νομίσματα της εποχής του Αδριανού, ενώ άγαλμά του υπήρχε στον ιερό περίβολο του Ασκληπιού μέσα στον ναό της Υγιείας. Ο Τελεσφόρος απεικονιζόταν με τη μορφή παιδιού, φορώντας χαρακτηριστική ενδυμασία που κάλυπτε όλο του το σώμα. Η Υγιεία και ο Τελεσφόρος αποτελούν τους συνοδούς του Ασκληπιού. Ο Τελεσφόρος ήταν γνωστός με την επίκληση «Σωτήρας» και προστάτευε όσους ανθρώπους βρίσκονταν στην ανάρρωση από κάποια ασθένεια. Επιπλέον, τον θεωρούσαν ως το «ιερό ενδιάμεσο» του Ασκληπιού.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Τελεσφορος
Κατηγορία:Θεότητες της υγείας της ελληνικής μυθολογίας
Δαμέας

Με το όνομα **Δαμέας** φέρονται δύο αρχαίοι Έλληνες γλύπτες ανδριαντοποιοί, οι:

* Δαμέας ο Κροτωνιάτης, ανδριαντοποιός, χαλκοπλάστης, από τον Κρότωνα της κάτω Ιταλία (6ος αιώνας π.Χ.) και
* Δαμέας ο Αρκάς, ανδριαντοποιός, από την Αρκαδία.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Τελεύτας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τελεύτας** είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Φρυγίας, σύμμαχος του Πριάμου, του βασιλιά της Τροίας. Θυγατέρα του Τελεύταντα ήταν η Τέκμησσα, που την πήρε ο Αίαντας κατά τον Τρωικό Πόλεμο και μαζί της απέκτησε ένα γιο, τον Ευρυσάκη, όπως αναφέρει ο Σοφοκλής.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Τελευτας
Αγαμήδης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αγαμήδης** (από το *άγαν* + *μήδος* = ο πολύ συνετός) ήταν γιος του Στυμφάλου, βασιλιά της Αρκαδίας, ή του θεού Απόλλωνα και της Επικάστης, ή του ίδιου του Δία και της Ιοκάστης. Ορθότερη όμως εκδοχή είναι ότι ο Αγαμήδης και ο Τροφώνιος ήταν γιοι του Εργίνου, βασιλιά του Ορχομενού.

Ο Αγαμήδης αναφέρεται και ως χθόνια θεότητα, ταυτόσημη με τον Ερμή, τον Ευβουλέα και τον Δία τον Σκοτίδα. Κυρίως όμως ήταν διάσημος ως θρυλικός αρχιτέκτονας και κτίστης, που μαζί με τον Τροφώνιο έκτισε θαυμαστά οικοδομήματα της μυθολογίας και της προϊστορικής εποχής. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν: ο θάλαμος της Αλκμήνης, ο ναός του Ποσειδώνα στη Μαντίνεια, το υπόγειο ιερό της Λεβάδειας, ο ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς, κ.ά..

Επίσης, κατά την παράδοση, ο Αγαμήδης και ο Τροφώνιος ανεκάλυψαν τα μέταλλα, επενόησαν τη λατρεία, και είχαν μεγάλες μαγικές ικανότητες: μπορούσαν να προκαλούν βροχή ή χαλάζι για να ωφελούν τα κτήματα των φίλων ή να βλάπτουν εκείνα των εχθρών τους.

Κάποτε οι δύο αδελφοί ανέλαβαν να ανεγείρουν ένα μεγάλο θησαυροφυλάκιο για τον βασιλιά της Βοιωτίας Υριέα. Εκείνοι όμως, κρυφά απ' αυτόν, έφτιαξαν σε κάποιο τοίχο του μυστικό πέρασμα. Από το άνοιγμα αυτό, περνώντας τις νύχτες, κατάφερναν να κλέβουν σιγά-σιγά τους θησαυρούς του βασιλιά Υριέα. Τελικά ο Υριέας υποψιάσθηκε την κλοπή και έστησε παγίδα. Την ίδια νύχτα πιάστηκε σε αυτή ο Αγαμήδης. Ο Τροφώνιος μάταια προσπάθησε να τον ελευθερώσει από την παγίδα. Το ξημέρωμα, για να μη συλληφθεί και αυτός αιχμάλωτος από τον βασιλιά, έκοψε με μαχαίρι το κεφάλι του Αγαμήδη και πήγε να φύγει από το κρυφό πέρασμα. Αλλά οι θεοί τον τιμώρησαν αμέσως για το έγκλημά του: η γη άνοιξε ξαφνικά και τον κατάπιε.

Και από εκεί ξεκίνησε ο χρησμός του Τροφωνίου οπού εκείνος εισερχόταν μέσα στο άντρο δεν μπορούσε να γελά και οι ίδιοι προσερχόμενοι όφειλαν την ίδια νύχτα να κάνουν θυσία ένα κριάρι και να επικαλεστούν τον Αγαμήδη.

Κατά μία άλλη παράδοση αυτό το συμβάν μετατίθεται στην Ήλιδα οπού ο Αγαμήδης του Στυμφάλου και οι δυο του γιοι, Τροφώνιος και Κερκύων, έκλεψαν τον θησαυρό του Αυγείου και μετά τον εκτελεστικό θάνατο του Αγαμήδη, ο Τροφώνιος έφυγε στο Ορχομενό ενώ ο Κερκύων στην Αθήνα.

Όμοια διηγείται ο Ηρόδοτος  ως παρόμοιο συμβάν στην Αίγυπτο, εις στον θησαυρό του βασιλιά Ραμψινίτου, και πιθανότατα ο μύθος μετέβη εκεί λόγω επιμιξίας της Ελλάδος και της Αιγύπτου.

## Δείτε επίσης
* Τροφώνιος
* Μαντείο Τροφωνίου

## Παραπομπές


## Πηγές
* Παυσανίας Η΄ 4.5, 5.3
* Στράβων ΙΧ 421
* Ο Αγαμήδης αναφέρεται, μεταξύ άλλων, και από τον ποιητή Ευγάμμονα και από τον ομηρικό «`Υμνο στον Απόλλωνα» (στίχος 296).
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σσ. 11-12
*Εγκυκλοπαίδεια Μαλλιάρης Παιδεία, 2005
*Thesaurus Linguae Graecae

Κατηγορία:Χθόνιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Αγαμηδης
Αγέλαος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αγέλαος** (***Αγέλεως*** στην ιωνική διάλεκτο, από τις λέξεις *άγω* + *λαός* = αυτός που οδηγεί τον λαό) είναι γνωστά τα παρακάτω 8 διαφορετικά πρόσωπα, όλα από τα έπη του Ομήρου:

# Γιος του Φράδμονα, ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και τον σκότωσε ο Διομήδης. Αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Θ 257).
# Αχαιός που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου και τον σκότωσε ο Έκτορας. Αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Λ 302).
# Γιος του Δαμάστορα, ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης, που τον σκότωσε ο Οδυσσέας με το ακόντιό του. Αυτός ο Αγέλαος αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (υ 321, χ 131, χ 247).
# Γιος του Ευάνορα, ένας από τους ακολούθους του Ακάμαντα κατά τον Τρωικό Πόλεμο (Κόιντου Σμυρναίου *Τα μεθ' `Ομηρον*, 4:365).
# Γιος του Ηρακλή και της Ομφάλης, πρόγονος του Κροίσου. Αυτός ο Αγέλαος είναι γνωστός και με το όνομα **Λάμος** (*[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]], Β΄ 7.8).
# Γιος του [[Οινέας|Οινέα]] και της [[Αλθαία]]ς. Σκοτώθηκε κατά τη μάχη εναντίον των [[Κουρήτες|Κουρήτων]].
# Γιος του Στυμφάλου και πατέρας του [[Φάλανθος ο Αγελάου|Φαλάνθου]].
# Πατέρας του Ανθέως που πολέμησε στον στρατό του [[Διόνυσος|Διονύσου]] κατά την εκστρατεία του στην Ινδία.

==Πηγές==
* [[Μαρτίνος Κρούσιος|Κρουσίου]]: *Λεξικόν Ομηρικόν'', διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 7

Αγελαος
Αγελαος
Αγελαος
Κατηγορία:Μνηστήρες της Πηνελόπης
Βικτόρ Ραμαχατρά

Ο **Βικτόρ Ραμαχατρά** (Victor Ramahatra) είναι παλαιός πολιτικός της Μαδαγασκάρης. Υπήρξε πρωθυπουργός του νησιωτικού κράτους την περίοδο από το 1988 ως το 1991.

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε το 1945. Επί προεδρίας του Ντιντιέ Ρατσιράκα. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον τελευταίο στις 12 Φεβρουαρίου του 1988 αντικαθιστώντας το βετεράνο πρωθυπουργό Ντεζιρέ Ρακοτοαριζαονά. Παρέμεινε πρωθυπουργός μέχρι τις 8 Αυγούστου του 1991. Έπειτα από την επάνοδο του Ρατσιράκα στην εξουσία το 1997, ο Ραμαχατρά ορίστηκε ειδικός στρατιωτικός σύμβουλος του προέδρου. Τον Ιούνιο του 2002 κατηγορήθηκε για προδοσία και φυλακίστηκε για θεωρούμενη εμπλοκή του σε συνωμοσία με σκοπό τη δολοφονία του νέου προέδρου, Μαρκ Ραβαλομανάνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μαδαγασκάρης
Αδρήστη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αδρήστη** (ιωνικός τύπος του ***Αδράστη***) είναι γνωστή μία από τις γυναίκες που συνόδευαν την Ωραία Ελένη. Μνημονεύεται στην *[[Οδύσσεια]]* (δ 123), όπου αναφέρεται ότι έφερε ένα «ομορφοσκάλιστο θρονί» στην Ελένη για να καθίσει, όταν είχε επιστρέψει στα ανάκτορα της Σπάρτης από την Τροία μετά τον πόλεμο και δέχθηκε την επίσκεψη του Τηλεμάχου.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 16

Αδρηστη
Αίσηπος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αίσηπος** είναι γνωστά τα παρακάτω τρία διαφορετικά πρόσωπα, αναφερόμενα στην *[[Ιλιάδα]]*:

 
# Γιος του Ωκεανού και της Τηθύος, ποτάμιος θεός του ομώνυμου ποταμού της Μυσίας, του οποίου οι εκβολές βρίσκονταν κοντά στην Κύζικο, στην Προποντίδα (*Ιλιάδα*, Β 820, Μ 21).
# Γιος του Ωκεανού και της Θέτιδας, ίσως μυθική παραλλαγή του προηγουμένου.
# Γιος του Βουκολίωνα, (γιου του Λαομέδοντα), και της Ναϊάδας νύμφης Αβαρβαρέας, αδελφός του Πηδάσου. Αυτός ο Αίσηπος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στο πλευρό των Τρώων, όπου και τον σκότωσε ο Ευρύαλος, ο γιος του Μηκιστέως, ένας από τους υπαρχηγούς του Διομήδη (*Ιλιάδα*, Ζ 21).

## Δείτε επίσης
* Αίσηπος, ποταμός της Τρωάδας στη Μικρά Ασία.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 35
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τομ.1ος, σελ.878

Αισηπος
Αισηπος
Αισυήτης

1.Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αισυήτης** είναι γνωστός ένας Τρώας ευγενής, πατέρας του Αλκαθόου. Ο Αισυήτης έζησε πριν από τον Τρωικό Πόλεμο. Ο τάφος του, με τη μορφή τύμβου, βρισκόταν επάνω σε λόφο, 5 στάδια μακριά από την πόλη της Τροίας (ίσως στο σημερινό Ουζέκ-τεπέ). Κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου ο τύμβος του Αισυήτη είχε χρησιμοποιηθεί ως σκοπιά, επειδή δέσποζε σε ολόκληρη την πεδιάδα της Τροίας. Ο Αισυήτης αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Ν 427), όπως και ένας άλλος Αισυήτης: 

2.Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Αισυήτης** ήταν ήρωας από την Τροία. Με την σύζυγο του Κλεομήστρα απέκτησε τον Ασσάρακο και τον Αντήνορα, είχε επίσης άλλον έναν γιο τον Αλκάθοο. Ο Πολίτης της Τροίας γιος του Πριάμου χρησιμοποίησε τον τάφο του για να ανιχνεύσει τις κινήσεις των Αχαιών όταν ξέσπασε ο Τρωικός πόλεμος.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 77
*Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 856

Αισυητης
Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας
Ορουζγκάν (περιοχή)

Με το όνομα **Ορουζγκάν**, ή **Ουρουζγκάν**, αναφέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται λίγο νοτιότερα του κεντρικού τμήματος της Χώρας. Το 2004 ένα μεγάλο βόρειο τμήμα της περιοχής αποσπάστηκε για τη δημιουργία της Ντεϊκούντι. Η έκτασή της φθάνει περίπου τα 22.700 τ.χλμ. Ο δε πληθυσμός της, το 2006 ανέρχοταν στους 627.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει σήμερα 6 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική πάστο ή παστούν. 
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Τάριν Κόουτ, της ομώνυμης επαρχίας.

## Επαρχίες
Οι 6 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Ορουζγκάν, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Γκιζάμπ, η Κας Ουρουζγκάν, η Ντε Ραγούντ, η Σαΐντι Χασάς, η Ταρίν Κόουτ, ΄που και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, και η Χορά.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τόμ. 12, σελ. 377

Ορουζγκαν
Αβαντεία ασπίς

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα ***Αβαντεία ασπίς*** είναι γνωστή η ασπίδα του βασιλιά Άβαντα του Άργους, γιου του Λυγκέως και της Υπερμήστρας. Η Αβαντεία ασπίς ήταν θρυλική στην αρχαία Ελλάδα, καθώς είχε τη μαγική ιδιότητα να προξενεί τρόμο στους εχθρούς και να τους τρέπει σε φυγή. Η ασπίδα αυτή αρχικώς ανήκε στον Δαναό, τον παππού του Άβαντα. Ο Δαναός την είχε πάρει από κάποιο νεαρό πολεμιστή που με τη βοήθειά της είχε κατατροπώσει ολόκληρο στράτευμα. Ο Δαναός κρέμασε την ασπίδα ως αφιέρωμα στο Ηραίον (τον ναό δηλαδή της θεάς `Ηρας) του Άργους. Από εκεί την ξεκρέμασε ο Λυγκέας και την έδωσε στο γιο του τον Άβαντα. Είναι πιθανό ότι από τότε επεκράτησε το έθιμο να χαρίζουν στους νικητές των Ηραίων Αγώνων από μία ασπίδα.

Ο κορυφαίος Ρωμαίος ποιητής Βιργίλιος βρήκε την έμπνευσή του στην Αβαντεία ασπίδα προκειμένου να κολακέψει τον Καίσαρα Αύγουστο όταν εκείνος νίκησε τον Αντώνιο στη Ναυμαχία του Ακτίου. Φαντάσθηκε λοιπόν ότι οι θεοί έδωσαν το δικαίωμα στον Αινεία να παραλάβει τη μαγική ασπίδα από την Τροία και να τη μεταφέρει στο ιερό του Απόλλωνα του Ακτίου (*[[Αινειάδα]]*, ΙΙΙ 273 κ.ε.).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 5-6

Αβαντ
Τελλιάδες

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τελλιάδες** (***Τελλιάδαι***) είναι γνωστό ένα γένος μάντεων καταγόμενων από την Ηλεία. Από το γένος αυτό, δύο ήταν οι πιο φημισμένοι μάντεις: ο Ηγησίστρατος και ο Τελλίας, που έδωσε και το όνομά του στο γένος. Σχετικά αφιερώματα ευγνωμοσύνης των κατοίκων της Φωκίδας στον Απόλλωνα στους Δελφούς είχαν κατατεθεί (και σώζονταν επί αιώνες) για τη βοήθεια που τους είχε προσφέρει ο Τελλίας στους αγώνες τους κατά των Θεσσαλών περί το 500 π.Χ..

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ηλείας
Τελμισσός (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τελμισσός** είναι γνωστός ένας γιος του θεού Απόλλωνα και μιας ανώνυμης θυγατέρας του Αντήνορα. Ο Τελμισσός ίδρυσε την ομώνυμη πόλη της Λυκίας, η οποία υπήρξε κέντρο της μαντικής τέχνης (ο Απόλλων ήταν ο θεός και της μαντείας). Σύμφωνα με το *«[[Σούδα (λεξικό)|Λεξικό της Σούδας]]»* ωστόσο, ο Τελμισσός υπήρξε ο ιδρυτής μιας άλλης πόλεως Τελμισσού, στην Καρία.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969, σελ. 684

Τελμισσος
Τελμισσος
Τελχίνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τελχίνας** (***Τελχίν***) είναι γνωστός ένας γιος του Εύρωπα, βασιλιά στη Σικυώνα. Παππούς του Τελχίνα ήταν ο Αιγιαλέας του Ινάχου. Ο Τελχίνας είχε ένα γιο, τον `Απιο ή `Απιν, από τον οποίο ονομάσθηκε Απία ολόκληρη πλέον η Πελοπόννησος (σύμφωνα με τον Παυσανία, Β΄ 5, 6) πριν προσλάβει το σημερινό της όνομα από τον Πέλοπα..

## Παραπομπές


### Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Τελχινας
Τέλχις

Στην ελληνική μυθολογία ο **Τέλχις** ήταν ο ένας από τους δύο ηνιόχους των Διοσκούρων κατά την Αργοναυτική Εκστρατεία. Ο άλλος ηνίοχος ήταν ο Άμφιτος. Ο Τέλχις και ο Άμφιτος παρέμειναν στον Πόντο, όπου ίδρυσαν την πόλη Διοσκουριάδα και έζησαν σε αυτή. Εκεί έγιναν γενάρχες του λαού των «Ηνιόχων» και όλη η περιοχή πήρε το όνομα «Ηνιοχία Χώρα».

Ο Στράβων τους αποκαλεί Ρέκα και Αμφίστρατο.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Τελχις
Πακτιά (περιοχή)

Με το όνομα **Πακτιά**, φέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται ανατολικά της Χώρας στα σύνορα με το Πακιστάν. Η έκτασή της είναι σχετικά μικρή, φθάνει περίπου τα 6.430 τ.χλμ. Ο δε πληθυσμός της, το 2006, ανέρχοταν στους 415.000 κατοίκους. Παλαιότερα αποτελούσε μεγάλη επαρχία με τριπλάσια σχεδόν έκταση, λεγόμενη και "μεγάλη Πακτιά. Σήμερα περιλαμβάνει 11 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική πάστο ή παστούν. 
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Γκαρντέζ, της ομώνυμης επαρχίας.

## Επαρχίες
Οι 11 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Πακτιά, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Αχμανταμπάντ, η Βούζα Ζαντράν, η Γκαρντέζ, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Ζουρμάτ, η Λάζα Αχμάντ Κελ, η Νταντ-Βα-Πατάν ή Νταντβαπατάν, η Σαΐντ Καράμ, η Σαμκάνι, η Σουάκ, η Τζάνι Χελ, και η Τζάτζι.

## Παραπομπές


## Πηγές
*«Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Ηγησίστρατος (μάντης)

Ο **Ηγησίστρατος** ήταν ένας μάντης που εργάσθηκε για λογαριασμό του Πέρση στρατηγού Μαρδονίου κατά τους περσικούς πολέμους. Η καταγωγή του Ηγησιστράτου ήταν από την Ελέα. Στη συνέχεια είχε συλληφθεί από τους Σπαρτιάτες και τον κρατούσαν δεμένο, αλλά απέδρασε κόβοντας ένα κομμάτι από το πόδι του. Τον ξανάπιασαν όμως, οπότε και τον εκτέλεσαν. Αυτά αναφέρονται στο ένατο βιβλίο της Ιστορίας του Ηροδότου.

## Πηγές
* Ηροδότου ''Ιστορίαι'', 9.37, 1-4. Harvard University Press, Cambridge, Mass., 1920.

Κατηγορία:Μάντεις
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Τελέωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τελέωνας** (***Τελέων***) είναι γνωστός ο πατέρας του Αργοναύτη Εριβότη από τη Λοκρίδα, ή, σύμφωνα με την Αθηναϊκή παραλλαγή του μύθου, ο πατέρας του Αθηναίου Αργοναύτη Βούτη. Στη δεύτερη εκδοχή, ο Τελέωνας ήταν ο πρώτος σύζυγος της Ζευξίππης, της μετέπειτα συζύγου του βασιλιά Πανδίονα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Τελεωνας
Πήδασος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πήδασος** είναι γνωστός ένας Τρώας πολεμιστής, γιος του Βουκολίωνα και της Νύμφης Αβαρβαρέας, δίδυμος αδελφός του Αισήπου. Ο Πήδασος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Ζ, στίχος 21). Ο Πήδασος, όπως και ο αδελφός του, σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο, από τον Ευρύαλο, τον γιο του Μηκιστέως.
## Δείτε επίσης
* Με το ίδιο όνομα αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (Π 152) και ένα από τα άλογα του Αχιλλέα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 725

Πηδασος
Υριέας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Υριέας** (***Υριεύς***) είναι κυρίως γνωστός ο πατέρας του Νυκτέως και του Λύκου. Ο ίδιος ο Υριέας μυθολογείται ως γιος του θεού της θάλασσας Ποσειδώνα και της Αλκυόνης, μιας από τις Πλειάδες.

Μία άλλη μυθική μορφή με το ίδιο όνομα είναι ο «επώνυμος ήρωας» της πόλεως Υρίας στη Βοιωτία. Αυτός ο Υριέας δεν είχε παιδιά και ήταν χήρος όταν έλαβε τον Ωρίωνα ως δώρο από τους θεούς.

## Παραπομπές

*

Υριεας
Κόλπος της Χρυσοχούς

Ο **Κόλπος της Χρυσοχούς** βρίσκεται στη βορειοδυτική Κύπρο και διοικητικά στην Επαρχία Πάφου. Το όνομα του το οφείλει στην πόλη της Χρυσοχούς που βρίσκεται εκεί, ορίζεται στα δυτικά από το ακρωτήριο του Ακάμαντα και στα ανατολικά από τη χερσόνησο της Τηλλυρίας με μήκος 38 χιλιόμετρα.

Ο κόλπος της Χρυσοχούς αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα διάβρωσης, η Κυπριακή Δημοκρατία προσπαθεί να την αντιμετωπίσει με κατασκευή κυματοθραυστών. Στον κόλπο χύνονται οι ποταμοί *Μακούντας*, *Ξεροπόταμος*, *Ξερός*, *Λειβάδις*, και ο *Χρυσοχούς* που πηγάζουν από το Τρόοδος . 

Στον κόλπο υπάρχει και το νησάκι του Διγενή , βραχονησίδα, όπως λέγεται από τον Διγενή Ακρίτα. Στις παραλίες του κόλπου , όπως σχεδόν και στο μεγαλύτερο τμήμα της Κύπρου, αναπαράγονται οι χελώνες Καρέτα καρέτα και η Πράσινη χελώνα , η θαλάσσια περιοχή έχει ανακηρυχθεί αλιευτικό καταφύγιο .

Στις εκβολές του ποταμού της Χρυσχούς έχουν αναεβρεθεί αρχαίες λιμενικές εγκαταστάσεις που πιστεύτεια ότι ήταν το λιμάνι του αρχαίου βασιλείου του Μάριου. 

## Παραπομπές


Χ
Χ
Βωμός

[μικρογραφία|350x350εσ|Βωμός που αφιερώθηκε από τον Αθηναίο κυβερνήτη στην [Αφροδίτη (μυθολογία)|Αφροδίτη Ηγεμόνη και στις Χάριτες, περίπου 194/93 π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα.]]
Ως **Βωμός** (λατινικά: *Altar*), στην θρησκευτική τελετουργία, χαρακτηρίζεται ένας χώρος ή μια συμβολική κατασκευή που προορίζεται για θρησκευτική - ιερή χρήση. Είναι αφιερωμένος σε κάποια θεϊκή - ιερή οντότητα, και χρησιμοποιείται για λατρευτικές πράξεις. Ωστόσο, ακόμα και η καθιέρωση ενός βωμού θεωρείται ιεροπραξία. Ανάλογα με τις θρησκείες και τις πρακτικές, ο βωμός μπορεί να βρίσκεται είτε σε δημόσιο χώρο λατρείας, είτε σε ιδιωτική οικία. 

Στην χριστιανική παράδοση, ο βωμός βρίσκεται στο κέντρο του Ιερού Βήματος του ναού και είναι μια τραπεζόσχημη κατασκευή, η Αγία Τράπεζα, πάνω στην οποία τελείται το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Στη θρησκεία του Σίντο, οι κάμι (θεότητες και πνεύματα) λατρεύονται τόσο στον οικιακό βωμό, όσο και στον βωμό του ναού. Ο ευσεβής σίντο, στον οικιακό βωμό θα αποδώσει τιμές και στους προγόνους του. Οι οικιακοί βωμοί είναι επίσης συνηθισμένοι μεταξύ Βουδιστών, Ινδουιστών και Ταοϊστών.

Κατά την αρχαιότητα, ο βωμός (θυσιαστήριον, θυμέλη, εστία) συνδέεται είτε με τελετουργική θυσία ζώων είτε με αναίμακτη προσφορά, όπως γάλα, μέλι, άνθη. Υπήρχαν επίσης και μικροί βωμοί όπου καιγόταν θυμίαμα ή χύνονταν προσφορές αρωμάτων. Ο βωμός ήταν αφιερωμένος στη λατρεία των θεοτήτων ή στη λατρεία των νεκρών. 

Κατά την ελληνική και ρωμαϊκή αρχαιότητα, ο βωμός αποτελούσε στοιχείο του οικιακού ιερού, όπου η οικογένεια τελούσε τη «λατρεία» της. Στην αρχαία Ελλάδα, τουλάχιστον μέχρι και τον 3ο αιώνα π.Χ., συγκεκριμένοι βωμοί λειτουργούσαν ως τόποι ιερού ασύλου για τους ικέτες, για αυτούς δηλαδή που χρειάζονταν βοήθεια ή προστασία, όπως ο «Βωμός του Ελέου», ο «Βωμός της Πολιάδος Αθηνάς», οι «Βωμοί των Σεμνών Θεών» και ο «Βωμός του Απόλλωνα» στους Δελφούς.

Ενδεικτικά ευρήματα καλοδιατηρημένων μνημείων είναι οι λεγόμενοι, «Βωμός του Λυκαίου Διός» (Αρκαδία), «Βωμός του Υψίστου Θεού» (Γόρτυνα), «Βωμός της Αφροδίτης Ουρανίας», «Βωμός της Περγάμου», «Βωμός των Δώδεκα Θεών», «Βωμός της Ειρήνης», καθώς και ο μαρμάρινος βωμός στον αρχαιολογικό χώρο της Ταρτησσού στην Ισπανία.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης

* Κυλώνειο Άγος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Βωμος
Κόλπος της Μόρφου

Ο **κόλπος της Μόρφου** βρίσκεται στη βορειοδυτική Κύπρο , στα κατεχόμενα σήμερα εδάφη της επαρχίας Λευκωσίας. Είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος της Κύπρου  και ονομάζεται έτσι από την πόλη της Μόρφου. Ορίζεται στα βόρεια από το ακρωτήριο του Κορμακίτη και στα νότια από την χερσόνησο της Τηλλυρίας.

Στον κόλπο χύνονται πολλοί ποταμοί που πηγάζουν είτε από το Τρόοδος είτε από τον Πενταδάκτυλο, οι σημαντικότεροι είναι οι Σερράχης, *Ελιάς*, *Ατσάς*, *Ξερός*, και άλλοι μικρότεροι. Μάλιστα στις εκβολές του Σερράχη σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση,  βρήκε ο Λεόντιος, ευσεβής πολίτης από του Σόλους, τη κάσα με τα οστά των Αγίων Βαρνάβα και Ιλαρίωνα. Η παράδοση λέει ότι είχαν παρουσιαστεί μπροστά του οι δύο Άγιοι και του είχαν υποδείξει το μέρος που βρισκόταν η κάσα με τα οστά τους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Μορφου
Κατηγορία:Επαρχία Λευκωσίας
Βαθύ

Το όνομα **Βαθύ** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω ελληνικά τοπωνύμια:

## Οικισμοί
*Βαθύ Αίγινας
*Βαθύ Αστυπάλαιας
*Βαθύ Εύβοιας
*Βαθύ Ιθάκης
*Βαθύ Κέρκυρας
*Βαθύ Λακωνίας
*Βαθύ Λασιθίου
*Βαθύ Λευκάδας
*Βαθύ Μεσσηνίας
*Βαθύ Πρέβεζας
*Βαθύ Σάμου
*Βαθύ Σίφνου
*Βαθύ Τροιζήνας
*Βαθύ ή Βαθύς Καλύμνου

## Ακτογραφικά χαρακτηριστικά
* Βαθύ Αμοργού, όρμος
* Βαθύ Αρτάκης, όρμος
* Βαθύ Αστυπαλαίας, φυσικό λιμάνι
* Βαθύ Δόμβραινας, μικρός όρμος
* Βαθύ Ζάρακα, ακρωτήριο
* Βαθύ Θάσου, όρμος
* Βαθύ Ιθάκης, φυσικό λιμάνι
* Βαθύ Καλύμνου, όρμος
* Βαθύ Καστελλορίζου, μικρή χερσόνησος
* Βαθύ Λακωνικής, δύο όρμοι
* Βαθύ Λεβίθων, αυλώνας
* Βαθύ Μεγανησίου, αυλώνας
* Βαθύ Σίφνου, φυσικό λιμάνι
* Βαθύ Σκύρου, ακρωτήριο
* Βαθύ Σύρου
* Βαθύ Φολεγάνδρου, όρμος
* Βαθύ Χαλκιδικής, φυσικό λιμάνι
* Βαθύ Ωρεών, όρμος

## Δείτε επίσης
* Βαθύ Αυλάκι
* Βαθύ Γιαλούδι
* Βαθύ Λαγκάδι
* Βαθύ Μπογάζι
* Βαθύ Ρέμα
* Βαθύ Σελλάδι

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Άθενς (Μέιν)

Η **Άθενς** (αγγλικά: *Athens, Maine*, προέρχεται από την ελληνική λέξη *Αθήνα*) είναι μια μικρή πόλη στην κομητεία Σόμερσετ (*Somerset County*) της πολιτείας Μέιν των ΗΠΑ. Στην απογραφή του 2000 είχε 847 κατοίκους, από τους οποίους το 12% έχει ελληνικές ρίζες.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ, η πόλη έχει συνολική έκταση 112,7 τ.χλμ., από τα οποία σχεδόν όλα είναι χερσαία έκταση και μόλις 0,1 τ.χλμ. είναι υδάτινη έκταση.

## Δημογραφικά στοιχεία

Σύμφωνα με την απογραφή του 2000 στην πόλη υπάρχουν 847 κάτοικοι, 327 νοικοκυριά και 225 οικογένειες. Το 1960 απογράφηκαν 602 άτομα ενώ το 1990 έφτασε στο μέγιστο με 897 άτομα. Η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 7,5 κάτ/τ.χλμ. Υπάρχουν 484 κατοικίες σε μια πυκνότητα 4,3 κτήρια/τ.χλμ. Η φυλετική αναλογία πληθυσμού είναι 99,53% λευκοί, 0,12% αφρο-αμερικανοί, 0,24 ιθαγενείς και 0,12% μιγάδες. Το 0,71% του πληθυσμού είναι ισπανόφωνοι. 

Αναφέρεται ως η πόλη των ΗΠΑ με την υψηλότερη αναλογία πληθυσμού με ελληνική καταγωγή. Όμως, η αναλογία αυτή ήταν μόλις 12% στην απογραφή του 2000. 

Το μέσο μέγεθος ανά νοικοκυριό ήταν 2,52 άτομα, ενώ η μέση οικογένεια είχε 2,92 άτομα. Η μέση ηλικία των κατοίκων ήταν 37 έτη. Το μέσο εισόδημα ανά νοικοκυριό ήταν 24.813 δολάρια και ανά οικογένεια 32.841 δολάρια. Περίπου το 17% των οικογενειών και το 22,9% του πληθυσμού βρισκόταν κάτω από το όριο φτώχειας. Από αυτούς το 28,9% ήταν κάτω των 18 ετών και το 12% άνω των 65.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα της πόλης Athens, Maine

Κατηγορία:Πόλεις του Μέιν
Όμο (ποταμός)

250px|thumb|Ο ποταμός Όμο
Ο **Όμο** είναι ένας ποταμός στο νότο της Αιθιοπίας. Το μήκος του είναι περίπου 800 χλμ. Ο ποταμός πηγάζει στο κέντρο των βουνών της Αιθιοπία, ρέει στο νότο και εκβάλλει στην λίμνη Τουρκανά (Ρουντόλφ).

Η κυβέρνηση της Αιθιοπίας εκπονεί το προσχέδιο της οικοδόμησης του μεγάλου υδροηλεκτρικού σταθμού στο ποτάμι για να εφαρμόσουν τον εξηλεκτρισμό της Αντίς Αμπέμπα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Omo National Park

Κατηγορία:Ποταμοί της Αιθιοπίας
Μεσημβρία (Εύξεινος Πόντος)

Η **Μεσημβρία** ήταν αρχαία Ελληνική πόλη της Θράκης στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη χτίστηκε από Μεγαρείς κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό. Η Μεσημβρία ήταν η δεύτερη αποικία των Μεγαρέων στη Μαύρη Θάλασσα μαζί με την Ηράκλεια και χτίσηκε πιθανόν στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ.. Σήμερα στην θέση της πόλης βρίσκεται η σύγχρονη Βουλγαρική πόλη Νεσέμπαρ, που αποκαλείται και Μεσημβρία.

## Ιστορία
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο η πόλη χτίστηκε από κατοίκους των δύο Μεγαρικών αποικιών του Βοσπόρου, της Χαλκηδόνας και του Βυζαντίου. Σύμφωνα με αναφορές σε άλλους συγγραφείς όπως ο Σκύμνος ο Χίος και ο Στράβων φαίνεται πως στον αποικισμό της συμμετείχαν και τα Μέγαρα. Η πόλη αναφερόταν στο παρελθόν και με το όνομα Μενεβρία, όνομα που το όφειλε σε κάποιον Μένα, πιθανόν οικιστή της πόλης.

Η Μεσημβρία κατά την κλασική περίοδο είχε εξελιχθεί σε σημαντικό κέντρο της περιοχής. Τον 5ο αιώνα π.Χ. είχε ενταχθεί στην Δηλιακή Συμμαχία. Η πόλη άκμασε και κατά την Ελληνιστική εποχή. Τον 9ο αιώνα κατακτήθηκε για μικρό διάστημα από Βούλγαρους οι οποίοι κατέλαβαν ξανά την πόλη τον 14ο αιώνα. Λίγο πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης πέρασε στους Οθωμανούς. Η περιοχή της Μεσημβρίας διατηρούσε κυρίως ελληνικό πληθυσμό μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Στην θέση της βρίσκεται σήμερα η Βουλγαρική πόλη Νεσέμπαρ η οποία έχει ανακηρυχθεί μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θράκης
Κατηγορία:Αποικίες των Μεγάρων
Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Η έκφραση «**δύο μέτρα και δύο σταθμά**» αναφέρεται στην αντιμετώπιση κάποιων αυστηρότερα από άλλους, μέσω διαφορετικών κριτηρίων κρίσης για τα εμπλεκόμενα άτομα. Η αντιμετώπιση θεωρείται άδικη διότι παραβιάζεται η βασική ιδέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων (εκφρασμένη από πολλά Συντάγματα και από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στο νόμο.

Η τακτική επίσης παραβιάζει κανόνες που επιβάλουν αμεροληψία, κάτι συχνό σε ένα νομικό πλαίσιο.

Διαφέρει από την υποκρισία μιας και ο υποκριτής δηλώνει την συμφωνία του με αυτό που παραβιάζει. Για παράδειγμα, ένας άντρας, πιστεύοντας ότι πρέπει να έχει περισσότερα δικαιώματα από ότι οι γυναίκες, εφαρμόζει δύο μέτρα και δυο σταθμά, ενώ ένας που δηλώνει υπέρμαχος της ισότητας των δύο φύλων, αλλά με τις πράξεις του συμβάλλει στην υποβάθμιση των γυναικών είναι υποκριτής.

## Δείτε επίσης

* Ηθική

Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Ηθική
Κατηγορία:Αδικία
Κατηγορία:Κοινωνική ανισότητα
Κατηγορία:Διάκριση
Κατηγορία:Μεροληψία
Πακτίκα (περιοχή)

Με το όνομα **Πακτίκα**, ή **Πακτικά**, φέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται Α.ΝΑ. της Χώρας στα σύνορα με το Πακιστάν. Παλαιότερα περιελάμβανε και την περιοχή Πακτιά. Σήμερα η έκτασή της περιορίζεται  περίπου τα 19.430 τ.χλμ. Ο δε πληθυσμός της, το 2002, ανέρχονταν στους 350.000 κατοίκους. Πρόκειται για μεθοριακή περιοχή κάπως απομονωμένη που είχε υποστεί μεγάλες καταστροφές από τους Ταλιμπάν, τους οποίους και βοηθούσαν ομοϊδεάτες τους Πακιστανοί. Σήμερα περιλαμβάνει 19 επαρχίες, από τις οποίες οι 6 δημιουργήθηκαν το 2005. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική πάστο ή παστούν. 
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Σαράν, της ομώνυμης επαρχίας.

*Στη περιοχή αυτή σταθμεύει μεγάλη στρατιωτική μονάδα των ΗΠΑ. Από τις τεράστιες όμως σε έκταση αποψιλώσεις που έχουν γίνει, η περιοχή υφίσταται τακτικές καταστροφές κυρίως από πλημμύρες και κατακρημνίσεις.   

## Επαρχίες
Οι 19 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Πακτίκα, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Βάζα Κβα, Βορ Μαμάι, η Γιάγια Κελ, Γιοσούφ Κελ, η Γκαγιάν, η Γομάλ, η Ζαργκούν Σαχρ, η Ζιρούκ, η Μάτα Χαν, η Μπαρμάλ, η Νίκα, η Ντίλα, η Όμνα, η Οργκούν ή Ουργούν, η Σαρ Χάουζα, η Σαράν, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Σαρόμπι, η Τέρβα και η Τζανί Χελ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*«Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

Κατηγορία:Επαρχίες του Αφγανιστάν
Γκίκας Μπινιάρης

Ο **Γκίκας Μπινιάρης** (1915 – 4 Απριλίου 1980), ήταν σημαντικός Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και λογοτέχνης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1915 και η καταγωγή του ήταν υδραίϊκη. Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με το θέατρο παίζοντας με όλους τους μεγάλους θιάσους. Μαθήτευσε κοντά στη Μαρίκα Κοτοπούλη και στον Δημήτρη Ροντήρη και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου του οποίου και αποτέλεσε βασικό στέλεχος. Παράλληλα έγραψε θεατρικά έργα και είχε πολλές φορές επιμεληθεί των θεατρικών παραστάσεων του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιώς. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίσθηκε με μια συλλογή από διηγήματα που εξέδωσε σ΄ ένα τόμο με τον τίτλο *Μαριονέττες* το 1949. Σύζυγός του ήταν η Πίτσα Καπιτσινέα, επίσης ηθοποιός 
Ο Μπινιάρης πέθανε το 1980 από γρίπη και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο της Ανάστασης, στο Κερατσίνι του Πειραιά.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές παραστάσεις

Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες ο Μπινιάρης συμμετείχε ως ηθοποιός.

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
## Σημειώσεις - παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φιλμογραφία  90lepta.com
* Θεατρογραφία, Αρχείο Εθνικού Θεάτρου
* Στους Δελφούς, άρθρο του Μπινιάρη, εφημερίδα Ελληνική Ώρα Πειραιώς, 10/08/1951, Αρχείο Εθνικού Θεάτρου

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί
Πολέμαρχος

Ο **Πολέμαρχος** είναι ένα πρόσωπο με εξουσία που έχει τον στρατιωτικό έλεγχο σε μια υποεθνική περιοχή λόγω της αφοσίωσης σε αυτόν στρατιωτικών δυνάμεων και όχι στην κεντρική εξουσία. 

Ο όρος μπορεί επίσης να σημαίνει κάποιον που ενστερνίζεται την ιδέα ότι ο πόλεμος είναι αναγκαίος, και έχει τα μέσα και την εξουσία να διεξάγει πόλεμο. 

Η λέξη επίσης την υποδηλώνει ότι το πρόσωπο κατέχει πολύ περισσότερη ισχύ από αυτήν του επίσημου τίτλου ή του βαθμού (αν υπάρχει) που τον νομιμοποιεί να την ασκήσει. 

Στην περίοδο του φεουδαλισμού, αντίθετα, ο τοπικός στρατιωτικός ηγέτης μπορούσε να απολαμβάνει μια μεγάλη αυτονομία και προσωπικό στρατό, αλλά ακόμα αντλούσε την νομιμοποίησή του από την τυπική υποταγή του στην κεντρική εξουσία. 

Ο Πολέμαρχος ήταν και ο αδερφός του ρήτορα Λυσία μαζί με τον Ευθυδημο, πατέρας τους ο Κέφαλος ο Συρακοσιος

Κατηγορία:Πόλεμος
Κατηγορία:Θέσεις εξουσίας
Οδηγός οπτικού δίσκου

μικρογραφία|300px|Ένας οδηγός CD-ROM
Στους υπολογιστές ένας **οδηγός οπτικού δίσκου** (**ΟΟΔ**) είναι ένας οδηγός δίσκου που χρησιμοποιεί φως laser ή ηλεκτρομαγνητικά κύματα κοντά στο φάσμα του φωτός σαν μέρος της διαδικασίας ανάγνωσης και εγγραφής δεδομένων. Είναι μια περιφερειακή συσκευή, που αποθηκεύει δεδομένα σε οπτικούς δίσκους. Μερικοί οδηγοί μπορούν μόνο να διαβάσουν από δίσκους, αλλά συνήθως οι οδηγοί είναι και *αναγνώστες* και *εγγραφείς*. Η διαδικασία της εγγραφής σε οπτικό δίσκο καλείται και «κάψιμo».

Κοινά μέσα και τεχνολογίες είναι οι CD, DVD, και Blu-ray Disc.

## Πηγές
* Πώς δουλεύουν οι εγγραφείς CD 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης
Κατηγορία:Υλικό υπολογιστών
Κατηγορία:Οπτοηλεκτρονική
Κατηγορία:Αποθηκευτικός χώρος ήχου
Νικομήδης (αποσαφήνιση)

**Νικομήδης** είναι ένα αρχαίο ελληνικό ανδρικό όνομα. Ιστορικά πρόσωπα με το όνομα αυτό είναι:

*Οι Βασιλείς της [[Βιθυνία|Βιθυνίας]], στην [[Ανατολία]], κατά την [[Ελληνιστική περίοδος|ελληνιστική εποχή]]:*
*Νικομήδης Α' Φιλέλληνας.      
*Νικομήδης Β' Επιφανής.    
*Νικομήδης Γ' Ευεργέτης.   
*Νικομήδης Δ' Φιλοπάτωρ.    

*Άλλα πρόσωπα με το όνομα αυτό:*
*Νικομήδης, αρχαίος Έλληνας μαθηματικός.
*Νικομήδης, μάρτυρας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

*Παρουσία στην τέχνη:*
*Νικομήδης, τραγωδία του Πιερ Κορνέιγ.
Κέντρο Κεφαλαλγίας

**Κέντρο κεφαλαλγίας** είναι το ειδικό ιατρείο που αντικείμενό του είναι η διάγνωση, θεραπεία και παρακολούθηση ασθενών με πονοκέφαλο. Ο όρος **ιατρείο κεφαλαλγίας** σημαίνει ακριβώς το ίδιο.

Ένα κέντρο κεφαλαλγίας προσφέρει την δυνατότητα εξέτασης και παρακολούθησης από ειδικά εκπαιδευμένο και εξειδικευμένο σε θέματα κεφαλαλγίας γιατρό, με ειδικότητα νευρολόγου. Για τους περισσότερους ανθρώπους με πονοκέφαλο που απευθύνονται σε ένα ιατρείο κεφαλαλγίας, η εξέταση από τον εξειδικευμένο νευρολόγο αρκεί. Ωστόσο, μερικές φορές μπορεί να υπάρξουν διαγνωστικά ή θεραπευτικά προβλήματα και ο γιατρός να έχει την ανάγκη βοήθειας από την ομάδα συνεργατών του κέντρου κεφαλαλγίας. Η ομάδα θα πρέπει να περιλαμβάνει εξειδικευμένο οδοντίατρο, ωτορινολαρυγγολόγο, ψυχολόγο και ενδεχομένως αναισθησιολόγο, οφθαλμίατρο και διάφορες άλλες ειδικότητες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κάθε ασθενής που προσέρχεται σε κέντρο κεφαλαλγίας θα πρέπει να εξετάζεται από ολόκληρη την ομάδα. Η ομάδα όμως πρέπει να είναι διαθέσιμη, ώστε να απαντηθούν οι ανάγκες συγκεκριμένων ασθενών, όταν και αν προκύψουν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα της Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας
* Headaches.gr- Ενημερωτική ιστοσελίδα για θέματα πονοκεφάλων

Κατηγορία:Νευρολογία
BirdLife International

Το **BirdLife International** είναι η μεγαλύτερη παγκόσμια οργάνωση που ασχολείται με την προστασία των πουλιών και των βιότοπων τους.

Ιδρύθηκε το 1922 από τους Αμερικανούς ορνιθολόγους T. Gilbert Pearson and Jean Theodore Delacour ως το Παγκόσμιο Συμβούλιο για τη Διατήρηση των Πουλιών (*International Council for Bird Preservation*). Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο όμως και μετά κατέστει ανενεργό και επαναδραστηριοποιήθηκε το 1983 με αλλαγή του ονόματός του σε Birdlife International.

Οι στόχοι του Birdlife International είναι η προστασία όλων των ειδών των πουλιών της γης και του φυσικού περιβάλλοντός τους καθώς και η διατήρηση της βιοποικιλότητας και η αειφόρος χρήση των φυσικών πόρων από τον άνθρωπο.

Εταίροι του BirdLife International γίνονται παγκοσμίως όλοι οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί που υπογράφουν μία συμφωνία συνεργασίας (*Partnership Agreement*), η οποία θέτει κοινούς στόχους για την προστασία του περιβάλλοντος και στρατηγική που μπορεί να εφαρμοστεί ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε χώρας. Ο μεγαλύτερος εθνικός εταίρος είναι η Βασιλική Εταιρεία για την Προστασία των Πτηνών (Royal Society for the Protection of Birds) στη Μεγάλη Βρετανία με πάνω από 1.000.000 μέλη. Το BirdLife International έχει 42 εταίρους σε ολόκληρο τον κόσμο και συνεργάζεται με αντιπροσώπους σε πάνω από 100 χώρες.

Το BirdLife International είναι η επίσημη αρχή της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), για τη σύσταση και ανανέωση της Κόκκινης Λίστας των Πουλιών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ιστοσελίδα της οργάνωσης 
* Το Birdlife International στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρίας

Κατηγορία:Οικολογικές οργανώσεις
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις