open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάρβουνο

Ο όρος **Κάρβουνο** μπορεί να αναφέρεται:
* Σε οποιαδήποτε μορφή του Άνθρακα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν καύσιμη ύλη. Αναλυτικότερα μπορεί να αναφέρεται:
** Στο Ξυλοκάρβουνο.
** Στο Γαιάνθρακα ως καύσιμο και αναλυτικότερα:
*** Στον Ανθρακίτη.
*** Στο Λιθάνθρακα.
*** Στο Λιγνίτη.
Παχώμιος Β΄ Πατέστος

Ο **Παχώμιος Β΄** (επονομαζόμενος *Πατέστος* ή *Μπατίστας*, από το ιταλικό *Battista*) καταγόταν από τη Λέσβο και διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1584-1585.

Ήταν άνθρωπος μεγάλης μόρφωσης, λόγιος, και μάλιστα είχε διατελέσει δάσκαλος φιλοσοφίας και μαθηματικών του Σουλτάνου Μωάμεθ Γ΄. Γύρω στο 1580 έγινε εφημέριος του Πατριαρχικού ναού. Ο αδελφός του, ο οποίος ήταν πλούσιος έμπορος, λέγεται ότι δωροδόκησε με 12.000 φλουριά τον Διοικητή της Καισάρειας, προκειμένου να εκλεγεί ο Παχώμιος τοπικός μητροπολίτης. Αυτό συνέβη γύρω στο 1583 ή 1584, αλλά ο Πατριάρχης Ιερεμίας Β΄, λόγω προσωπικής αντιπαλότητας, ενώ είχε εκλεγεί Μητροπολίτης Καισαρείας, δεν τον χειροτόνησε. Όταν ο Ιερεμίας Β΄ καθαιρέθηκε, με προσωπικές ενέργειες του Σουλτάνου Μωάμεθ Γ΄ εξελέγη διάδοχός του ο Παχώμιος στις 22 Φεβρουαρίου 1584. Εκτός από την προσωπική σχέση του με το Σουλτάνο, για την εκλογή του συνετέλεσε και η υπόσχεση που είχε δώσει για αύξηση του ετήσιου φόρου της Εκκλησίας.

Συνεκάλεσε συνοδική διάσκεψη, με τη συμμετοχή του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Σωφρόνιου Δ΄, η οποία καταδίκασε το γρηγοριανό ημερολόγιο και εξόρισε στην Ρόδο τον προηγούμενο Πατριάρχη, Ιερεμία Β΄, επειδή δεν διέκειτο αρνητικά προς αυτό. Ως Πατριάρχης, ο Παχώμιος απέτυχε να εκπληρώσει την υπόσχεσή του για αύξηση του εκκλησιαστικού φόρου προς το Σουλτάνο και δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει την κακή οικονομική κατάσταση του Πατριαρχείου, αν και εκποιήθηκαν πολλά εκκλησιαστικά περιουσιακά στοιχεία. Παράλληλα, δεν κατόρθωσε να αντιμετωπίσει τη συνεχή πολεμική του αφοσιωμένου στον Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ διακόνου Νικηφόρου, ο οποίος κατέκρινε την εκλογή του Παχώμιου ως παράνομη.

Κατόπιν, άλλοι Αρχιερείς προσπάθησαν να τον ανατρέψουν, προσφέροντας στο Σουλτάνο Μουράτ Γ΄ το υπερβολικό ποσό των 40.000 φλουριών. Ο Σουλτάνος όμως εισέπραξε το ίδιο ποσό από φίλους του Παχώμιου και τον διατήρησε στη θέση του. Τελικά καθαιρέθηκε στις 26 ή 27 Φεβρουαρίου 1585 από Σύνοδο 16 ιεραρχών, μεταξύ των οποίων και ο Σίλβεστρος Αλεξανδρείας και ο Ιωακείμ Αντιοχείας.

Ένα χρόνο αργότερα απαλλάχτηκε από τις κατηγορίες και του ζητήθηκε μάλιστα να πάει στην Αίγυπτο και στην Κύπρο για να συλλέξει εράνους. Ο ίδιος όμως άλλαξε γνώμη και δεν έφυγε από την Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρέμεινε και συνέχισε να δημιουργεί προβλήματα. Το 1589 μάλιστα επιχείρησε ανεπιτυχώς να επανέλθει στον θρόνο χρηματίζοντας τον Πασά. Τελικά εξορίστηκε στη Βλαχία, όπου πέθανε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Ηχώ (νύμφη)

Η **Ηχώ** (αρχ. ᾿Ηχώ) ήταν ορεσίβια Νύμφη στην ελληνική μυθολογία, την οποία οι Μούσες δίδαξαν άσμα, αυλό και σύριγμα. Έμεινε γνωστή για τη μελωδική φωνή της. 

## Ο μύθος
Ως μουσικός, κατά μία παράδοση, συναγωνίζονταν τον Πάνα, που, είτε αυτός από καλλιτεχνική αντιζηλία είτε διότι η Ηχώ περιφρόνησε τον έρωτά του, προτιμώντας αντ' αυτού έναν σάτυρο (αν και αναφέρεται ως κόρη της Ηχούς και του Πάνα η ομηρική Ίαμβη ή η Βαυβώ των Ορφικών), ενέβαλε μανία στους ποιμένες, οι οποίοι την κατακερμάτισαν και σκόρπισαν τα λείψανά της. Όμως η Γαια συνέλεξε τα τεμάχια της Ηχούς και τα έθαβε όπου τα έβρισκε. Αυτά, όμως, παρέμειναν αναλλοίωτα, διατηρώντας τις μουσικές ικανότητες της Ηχούς, ώστε να επαναλαμβάνουν, ασθενέστερα, ό,τι ήχους ακούσουν (Μόσχου Ειδυλ. Λόγγος ΙΙΙ, 23).

Κατ' άλλη παράδοση, η Ηχώ, σε μια περιπλάνησή της στα δάση, είδε κι ερωτεύτηκε τον Νάρκισσο. Προσπάθησε να τον σαγηνέψει με την ομορφιά της, αλλά εκείνος ήταν απορροφημένος από τη δική του ομορφιά. Χρησιμοποίησε τότε τη φωνή της, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Αυτή η απόρριψη είχε ως αποτέλεσμα η νύμφη να πέσει σε βαθιά θλίψη, να κρύβεται στα δάση και η φυσική της υπόσταση να εξαφανιστεί σιγά-σιγά, έτσι ώστε να μείνει μόνο η φωνή της, που και αυτή ακόμα ακούγεται ως επανάληψη λέξεων άλλων. Έτσι, όταν οι θεοί από οίκτο τη μεταμόρφωσαν σε βράχο, διατήρησε την ιδιότητα της επανάληψης των τελευταίων συλλαβών της όποιας φωνής έφθανε σ' αυτόν.

Κατά τον Οβίδιο, η Ηχώ είχε αναλάβει να βοηθάει τον Δία κατά τις ερωτοτροπίες του με τις Νύμφες, απασχολώντας την Ήρα με την ακατάσχετη αλλά ευχάριστη φλυαρία της. Όταν, όμως, η Ήρα αντελήφθη το στρατήγημα της Ηχούς, της αφαίρεσε τη λαλιά, αφήνοντας τόσο λίγη, που να μπορεί μόνο να επαναλαμβάνει τις τελευταίες συλλαβές των όσων ακούει.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[60 Ηχώ]]** (60 Echo), που ανακαλύφθηκε το 1860, πήρε το όνομά του από τη νύμφη αυτή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οβίδιος, Μεταμορφώσεις iii.341-401

Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Αλγεβρική παράσταση

**Αλγεβρική παράσταση** ή **αλγεβρική έκφραση** είναι μια σειρά πράξεων με αριθμούς και μεταβλητές. Μπορεί να λείπουν οι αριθμοί, όχι όμως οι μεταβλητές. Αν λείπουν οι μεταβλητές τότε πρόκειται για **[[αριθμητική παράσταση]]**.

Αν σε μια αλγεβρική παράσταση αντικαταστήσουμε τις μεταβλητές με συγκεκριμένους αριθμούς, τότε προκύπτει μια αριθμητική παράσταση. Η τιμή της αριθμητικής αυτής παράστασης λέγεται και τιμή της αλγεβρικής παράστασης για τις συγκεκριμένες τιμές των μεταβλητών της.

Μία αλγεβρική παράσταση μπορεί να έχει πολλές αριθμητικές τιμές. Για παράδειγμα, αν στην αριθμητική παράσταση

2a^2-3ab^3+\frac{a^3}{b}

αντικαταστήσουμε το *a* με 2 και το *b* με 1, τότε η τιμή της παράστασης θα είναι 10, ενώ αν αντικαταστήσουμε αντίστοιχα με 1 και 2, η τιμή θα είναι -21,5.

Μία Αλγεβρική παράσταση ονομάζεται **ρητή** όταν σε καμία μεταβλητή της δεν υπάρχει **ρίζα** (ισοδύναμα όλες οι μεταβλητές είναι υψωμένες σε μη αρνητικές δυνάμεις) , ενώ σε αντίθετη περίπτωση ονομάζεται **άρρητη**. Επίσης οι ρητές αλγεβρικές παραστάσεις που δεν περιέχουν το σύμβολο της πρόσθεσης, (+), ή και της αφαίρεσης (-), ονομάζονται *μονώνυμα*.
*Ειδική περίπτωση αλγεβρικής παράστασης είναι το πολυώνυμο.

Κατηγορία:Αφηρημένη άλγεβρα
Παύλος Σαντορίνης

Ο **Παύλος Σαντορίνης** του Ελευθερίου ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός, φυσικός, ομότιμος καθηγητής του Ε. Μ. Πολυτεχνείου. Γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1893 στην Οδησσό της Ρωσίας και απεβίωσε στις 19 Οκτωβρίου 1986 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ελβετία (1905-1919) στο Πολυτεχνείο και Πανεπιστήμιο στη Ζυρίχη και στη συνέχεια αναδείχθηκε τακτικός καθηγητής και διευθυντής των εργαστηρίων της Φυσικής ΙΙ του Ε. Μ. Πολυτεχνείου, καθώς και της Ανωτάτης Γεωπονικής Σχολής.

Υπήρξε επιστήμονας και ερευνητής πολλών περιοχών της επιστήμης και ιδιαίτερα στη Στατιστική, Υδραυλική, στην έρευνα των φυσικών πηγών ενέργειας ενώ εκτέλεσε πολλές πρωτοποριακές κατασκευές τσιμέντου (1919-1925).  Σύμφωνα με τους δικούς του ισχυρισμούς «επινόησε και κατασκεύασε πρώτος το ελληνικό μικροκυματικό ραντάρ» που εφευρέθηκε αργότερα και ανεξάρτητα από τους Βρετανούς. 

Κηδεύτηκε στις 20 Οκτωβρίου 1986, από το Γ'  Νεκροταφείο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
SLAM

[300px|right|thumb|Φόρτωση AGM-84E SLAM σε αεροσκάφος [F/A-18 Hornet|F/A-18C Hornet]]
Ο **AGM-84E Standoff Land Attack Missile** ή **SLAM** ήταν ένας κατευθυνόμενος πύραυλος πλεύσης της McDonnell Douglas, ο οποίος εξελίχθηκε από τον αντιπλοιϊκό AGM-84 Harpoon antiship missile.. Η ανάπτυξη του βλήματος άρχισε τη δεκαετία του 1970 για λογαριασμό του Αμερικανικού Ναυτικού.

Η τρέχουσα έκδοση **SLAM-''ER*** (*expanded response*), προορίζεται για την προσβολή στόχων ξηράς και πλοίων επιφανείας σε μεγάλες αποστάσεις (εμβέλεια 150+ [[ναυτικό μίλι|ναυτικά μίλια]]), και βάλλεται από αεροσκάφη. 

Αποτελεί συνδυασμό του βλήματος AGM-84 Harpoon, εξοπλισμένο με δέκτη/κεραία [[GPS]] και σύστημα αδρανειακής ναυτιλίας για την ενδιάμεση κατεύθυνση, τον ερευνητή IIR (*Imaging Infra-Red*) του βλήματος [[AGM-65 Maverick|AGM-65D Maverick]] για την τερματική κατεύθυνση και τη ραδιοζεύξη δεδομένων (man in the loop datalink) της κατευθυνόμενης βόμβας [[AGM-62 Walleye]].

Το κόστος πρόσκτησης ενός SLAM-*ER'' είναι περίπου 720,000 δολάρια.

## Εκδόσεις
* AGM-84E - Βασική έκδοση SLAM
* AGM-84H - SLAM-ER
* AGM-84K - Βελτιωμένη έκδοση AGM-84H
* SLAM-ER ATA - Έκδοση με δυνατότητα αυτόματης αναγνώρισης στόχων ATA (Autonomous Target Acquisition)

## Παραπομπες


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* US Navy fact file 
* Time.com spec sheet.
* Boeing (McDonnell-Douglas) AGM/RGM/UGM-84 Harpoon - Designation Systems

Κατηγορία:Πύραυλοι πλεύσης
Πέλλινορ

Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Πέλλινορ** είναι ο βασιλιάς του Listenoise ή του Βασιλείου των Νήσων, πατέρας του Λάμορακ, του Άγκλοβαλ και του Πέρσιβαλ, ενώ είναι κι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. 

Ο βασιλιάς Πέλλινορ ήταν ξακουστός για την αέναη καταδίωξη του θρυλικού Τέρατος, που είχε κεφάλι φιδιού, σώμα λεοπάρδαλης και πόδια λιονταριού και ελαφιού. Κάποια στιγμή συναντάει τον βασιλιά Αρθούρο και τον προκαλεί σε μονομαχία. Ωστόσο, αργότερα γίνεται ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους και Ιππότες του. 

Στο πεδίο της μάχης, ο Πέλλινορ σκοτώνει τον βασιλιά Λοτ του Όρκνεϊ. Οι γιοι του Λοτ, ανάμεσά τους ο Γκαγουέιν κι ο Γκάχερις, παίρνουν εκδίκηση και σκοτώνουν τον Πέλλινορ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Encyclopedia Mythica

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Ούριενς

Στον Αρθουριανό κύκλο, ο **Ούριενς** ή **Ούριεν** ήταν βασιλιάς της Βόρειας Ουαλίας και σύζυγος της Μοργκάνα λε Φέι, ενώ ανήκε στους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. 

## Ιστορικό πρόσωπο

Σύμφωνα με πηγές, ο Ούριεν υπήρξε σαν ιστορικό πρόσωπο. Ήταν γιος του Cynfarch Oer και βασιλιάς στη Βόρεια Αγγλία και Νότια Σκωτία κατά τον 6ο αιώνα. 

Κατά το έργο *Historia Britonnum*, δολοφονήθηκε κατ' εντολήν ενός συμμάχου του, που ζήλευε την επιτυχία του. Οι *ουαλικές Τριάδες* τον αποκαλούν στρατηγό της Βρετανίας. Είχε τέσσερις γιους, απ' τους οποίους ο μεγαλύτερος, ονόματι Ογουέιν (Owain), τον διαδέχθηκε.

## Ο θρύλος
Ο Ούριεν παρέμεινε δημοφιλής χαρακτήρας στην Ουαλία για αιώνες, μέχρι που ενσωματώθηκε ως "Βασιλιάς Ούριενς" στον Αρθουριανό κύκλο. 

Στους θρύλους λέγεται πως ο γάμος του με τη Μοργκάνα λε Φέι δεν ήταν ιδιαίτερα ομαλός. Κατά έναν μύθο, η Μοργκάνα σχεδιάζει να πάρει η ίδια το σπαθί Εξκάλιμπερ, να σκοτώσει τον Ούριενς και τον Αρθούρο, ώστε να ανέβουν στο θρόνο η ίδια κι ο εραστής της, Άκκολον. 

Στις πηγές εμφανίζεται πάντα ως πατέρας του Όουεν (Owain), ενώ στην ουαλική παράδοση έχει μια κόρη που λέγεται Μόρβυντ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://web.archive.org/web/20070214015036/http://www.earlybritishkingdoms.com/bios/uriens.html

Κατηγορία:Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης
Ομομορφισμός

**Ομομορφισμός** είναι μια απεικόνιση μεταξύ δυο αλγεβρικών δομών (όπως για παράδειγμα οι δακτύλιοι).

Όταν ο ομομορφισμός είναι επί λέγεται επιμορφισμός, όταν είναι 1-1 λέγεται μονομορφισμός και όταν είναι 1-1 και επί λέγεται ισομορφισμός.

Πιο γνωστό παράδειγμα ομομορφισμών είναι οι γραμμικές απεικονίσεις μεταξύ διανυσματικών χώρων.

## Πηγές
* 
*
*
*

## Δείτε επίσης
*Ομομορφισμός δακτυλίων

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αφηρημένη άλγεβρα
Μαρίνος Κοντάρας (ταινία)

Το ***Μαρίνος Κοντάρας*** (ή ***Ο Κουρσάρος του Αιγαίου***) είναι μία ελληνική κινηματογραφική αισθηματική ταινία του 1948, σε παραγωγή Νόβακ Φιλμ και σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα. Το σενάριο της ταινίας διασκευάστηκε από τον Γιώργο Τζαβέλλα από το ομότιτλο διήγημα του Αργύρη Εφταλιώτη. Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Μάνος Κατράκης, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Πέτρος Γιαννάκος και Μπίλλυ Κωνσταντοπούλου.

## Πλοκή
Ο πειρατής του Αιγαίου Μαρίνος Κοντάρας (Μάνος Κατράκης) ερωτεύεται τη Λεμονή (Μπίλλυ Κωνσταντοπούλου) και αποφασίζει να την κλέψει. Εκείνη συμφωνεί να τον ακολουθήσει υπό τον όρο ότι θα απαρνηθεί για χάρη της τη θάλασσα και την παράνομη ζωή του πειρατή. Εκείνος δέχεται και συμφιλιώνεται με τους διώκτες του, ανάμεσα στους οποίους είναι ο Γρηγόρης, ο αδερφός της Λεμονής (Βασίλης Διαμαντόπουλος).

## Διανομή ρόλων

## Παραγωγή και παραλειπόμενα

Η ταινία *Μαρίνος Κοντάρας* είναι η πρώτη ελληνική κινηματογραφική παραγωγή με θέμα την πειρατεία. 
Ο Μπάμπης Ακτσόγλου γράφει για την ταινία:Με εξαίρεση το κούρσεμα εντός ανταγωνιστικού πλοίου κοντραμπαντιέρηδων (σκηνή που υστερεί σκηνοθετικά, αλλά και σε θέαμα, σε σχέση με τις χολιγουντιανές θαλασσινές περιπέτειες της εποχής), τα υπόλοιπα ηρωικά κατορθώματα του Μαρίνου Κοντάρα επιτελούνται εκτός οθόνης. Ο θεατής τα πληροφορείται διά στόματος ενός αφηγητή, πάλαι ποτέ συντρόφου του πειρατή και νυν καντηλανάφτη. Η δράση τρενάρει υπερβολικά κάποιες στιγμές, με τα απανωτά πηγαινέλα σε νησιώτικες ταβέρνες και σοκάκια, η καταδίωξη του Μαρίνου Κοντάρα από τον αδελφό της Λεμονής υστερεί σε ρυθμό και, γενικά, ο Τζαβέλλας δε δείχνει να νιώθει άνετος μ' αυτό το είδος του επικού κινηματογράφου (ένα είδος, στο οποίο ποτέ δεν διέπρεψε ο ελληνικός κινηματογράφος, παρά τις κάποιες φιλότιμες προσπάθειες). 

Η ταινία, που έκανε πρεμιέρα στις 15 Μαρτίου 1948, 
συμμετείχε το 1949 στο Φεστιβάλ Κνοκ λε Ζουτ στο Βέλγιο, αποτελώντας την πρώτη ελληνική ταινία με συμμετοχή σε ξένο φεστιβάλ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Μαρίνος Κονταράς'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
*

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1940
Κατηγορία:Ταινίες του 1948
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Τζαβέλλα
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε ελληνικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Νόβακ Φιλμ
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ιστορικές ταινίες
Αντιγόνη (ταινία)

Η ***Αντιγόνη*** είναι βραβευμένη ασπρόμαυρη ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα παραγωγής 1961, βασισμένη στο ομώνυμο αρχαίο δράμα του Σοφοκλή με πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Παππά. Ο σκηνοθέτης γύρισε την ταινία με βάση το πρότυπο των επικών ταινιών χλαμύδας που γνώριζαν άνθιση εκείνη την εποχή.

Εισιτήρια: 43.705 (12η/68).

## Πλοκή

Η Αντιγόνη ζητάει από την αδελφή της, Ισμήνη, να θάψουν τον αδελφό τους, Πολυνείκη. Η Ισμήνη αρνείται να παραβεί την απόφαση του νέου ηγεμόνα των Θηβών και θείου τους, Κρέοντα, η Αντιγόνη όμως έχει πάρει την απόφασή της. Μερικές ώρες αργότερα ένας από τους φύλακες που φρουρούσαν το άταφο πτώμα, ανακοινώνει με τρεμάμενη φωνή στον Κρέοντα ότι κάποιος έκανε σπονδές στον νεκρό και τον κάλυψε με σκόνη. Ο βασιλιάς οργισμένος τον διώχνει. Ο φύλακας επιστρέφει έπειτα από μερικές ώρες έχοντας μαζί του την Αντιγόνη. Ο Κρέοντας διατάζει τον εγκλεισμό της σε σπηλιά, χωρίς τροφή και νερό, μέχρι να πεθάνει. Η παρουσία και τα παρακάλια του γιου του, Αίμονα, αρραβωνιαστικού της Αντιγόνης, δεν τον μαλακώνουν. Η Αντιγόνη αυτοκτονεί. Το παράδειγμά της ακολουθεί και ο Αίμονας. Η τραγωδία όμως δεν σταματά εδώ: η μητέρα του Αίμονα και γυναίκα του Κρέοντα, η Ευρυδίκη, μαθαίνοντας τον άδικο χαμό του γιου της, αυτοκτονεί κι εκείνη. Ο Κρέων παραιτείται από τον θρόνο του και εγκαταλείπει την πόλη.

## Διανομή
* Ειρήνη Παππά... (Αντιγόνη)**'
* [[Μάνος Κατράκης]]... ([[Κρέοντας|Κρέων]])**'
* Μάρω Κοντού... (Ισμήνη)
* Ίλια Λιβυκού... (Ευρυδίκη)**'
* [[Γιάννης Αργύρης]] (φρουρός)
* [[Νίκος Καζής]]... (Αίμων) 
* [[Τζαβαλάς Καρούσος]]... ([[Τειρεσίας (μυθολογία)|Τειρεσίας]])**'
* Βύρων Πάλλης... (άγγελος) 
* Θόδωρος Μορίδης 
* Γιώργος Βλαχόπουλος
* Θανάσης Κεφαλόπουλος

## Βραβεία/Διακρίσεις
*2 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1961 (μουσικής και α' γυναικείου ρόλου)
*Υποψηφιότητα για Χρυσή Άρκτο στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου
*Υποψηφιότητα για βραβείο Samuel Goldwyn καλύτερης ταινίας στις Χρυσές Σφαίρες
*2 βραβεία στο Φεστιβάλ Σαν Φρανσίσκο (σκηνοθεσίας και α’ ανδρικού ρόλου)
*Βραβείο α' γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λονδίνου 1961
*Επιλέχθηκε ανάμεσα στις 10 καλύτερες ταινίες της χρονιάς 1961 από την Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου Αμερικής.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το ''Αντιγόνη'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
* Το ''Αντιγόνη'' στο Cine.gr

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1961
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε Αρχαία Ελληνικά θεατρικά έργα
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Αργύρη Κουνάδη
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αρχαία Ελλάδα
Γιώργος Κωνσταντίνου (ηθοποιός)

Ο **Γιώργος Κωνσταντίνου** (Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 1934) είναι Έλληνας ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης της τηλεόρασης και του κινηματογράφου καθώς και συγγραφέας θεατρικών κειμένων.

## Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στην πλατεία Βάθη, μια υποβαθμισμένη περιοχή γεμάτη οίκους ανοχής.

Είναι γιος του τενόρου Μιχαήλ Κωνσταντίνου και της ηθοποιού Νίτσας Φιλοσόφου. Ακολουθούσε τη μητέρα του, Νίτσα, και τον πατέρα του, Μιχάλη, σπουδαίους καλλιτέχνες της οπερέτας προπολεμικά, σε μπουλούκια στην επαρχία. Ο ίδιος είχε παίξει σε πολλούς ερασιτεχνικούς θιάσους προτού αποφασίσει να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός μετά από προτροπή της μητέρας του.

Έδωσε εξετάσεις για τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ωστόσο απορρίφθηκε ως "εντελώς ατάλαντος". Τελικά τον κράτησε ο Κάρολος Κουν στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν».

## Καριέρα
Το 1974 έπαιξε, έγραψε και σκηνοθέτησε την τηλεοπτική σειρά *[[Ανθρώπινες ιστορίες]]* της ΥΕΝΕΔ. Το 1975 έπαιξε και έγραψε το *[[Άσε τον κόσμο να γελάσει]]* για το ίδιο κανάλι.

Το 2017 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ιανός το αυτοβιογραφικό βιβλίο του με τίτλο *Showtime*.

## Διάκριση

Το 2025 στο πλαίσιο του 66ου διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του απονεμήθηκε τιμητική διάκριση για την «προσφορά του στον πολιτισμό».

## Φιλμογραφία

## Προσωπική ζωή
Ο Κωνσταντίνου έκανε δύο γάμους. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η ηθοποιός Μαρία Μαρμαρινού και η δεύτερη η Μαρία Δουρή. Έχει δύο παιδιά, την Άννα η οποία ακολουθεί τα χνάρια του πατέρα της και ασχολείται με την υποκριτική  και τον Γιώργο, ο οποίος είναι πιανίστας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γιώργος Κωνσταντίνου στο IMDb
* Ο Γιώργος Κωνσταντίνου δεν διανοείται να σταματήσει να παίζει, αφιέρωμα στο *Athens Voice*
* Γιώργος Κωνσταντίνου (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase

Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν
Ενωμένη Αριστερά

Η **Ενωμένη Αριστερά** ήταν ένας συνασπισμός αριστερών κομμάτων που δημιουργήθηκε με σκοπό να συμμετάσχει στις πρώτες μετά τη μεταπολίτευση εκλογές του 1974. Πρόεδρος της διοικούσας επιτροπής της Ενωμένης Αριστεράς ήταν ο Ηλίας Ηλιού.

## Ιστορικό
Το ενιαίο ψηφοδέλτιο απέσπασε 464.787 ψήφους (ποσοστό 9,47%) και εξασφάλισε 8 έδρες στη βουλή, εκ των οποίων οι 5 ανήκαν στο ΚΚΕ, 2 στο ΚΚΕ Εσωτερικού και 1 στην ΕΔΑ. Με τη λήξη της κοινοβουλευτικής της θητείας, η Ενωμένη Αριστερά διασπάστηκε. Το ΚΚΕ συνέχισε αυτόνομη πορεία, ενώ τα υπόλοιπα κόμματα μαζί με άλλους σχηματισμούς δημιούργησαν στη συνέχεια τη Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων.  

## Συμμετέχοντα κόμματα
Τα κόμματα που αποτελούσαν την Ενωμένη Αριστερά ήταν:

## Αποτελέσματα εκλογών
### [[Βουλή των Ελλήνων]]

## Παραπομπές
Τάκης Κανελλόπουλος

Ο **Τάκης Κανελλόπουλος** (26 Οκτωβρίου 1933 - 21 Σεπτεμβρίου 1990) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1933 στη Θεσσαλονίκη και πέθανε στις 21 Σεπτεμβρίου 1990 από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Από τους πρώτους έλληνες σκηνοθέτες που έκαναν ταινίες στη Θεσσαλονίκη, την οποία δεν εγκατέλειψε ποτέ. Τιμήθηκε με ειδική μνεία στο 7ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το 1966, με αφορμή την ταινία *[[Εκδρομή (ταινία)|Εκδρομή]]*,****** για τη συμβολή του στην ανύψωση του ποιοτικού επιπέδου του Φεστιβάλ. Στην αντίστοιχη εκδήλωση του 1968 και με αφορμή την ταινία *«[[Παρένθεση (ταινία)|Παρένθεση]]»* βραβεύτηκε από την Ελληνική Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου για τη σκηνοθεσία του, ενώ η ίδια η ταινία αναγνωρίστηκε ως η Καλύτερη Καλλιτεχνική της χρονιάς από κοινού με τα *«[[Κορίτσια στον ήλιο]]»* του Βασίλη Γεωργιάδη. Κατά τη δεκαετία του 1970, οι ταινίες του σκηνοθέτη έτυχαν αρνητικής αποδοχής από το φεστιβαλικό κοινό της Θεσσαλονίκης και αγνοήθηκαν από τους κριτικούς της εποχής. Από τότε και μέχρι και την επόμενη δεκαετία, ο Κανελλόπουλος καταπιάνεται με τη λογοτεχνία, γράφοντας στίχους και διηγήματα. Ο θάνατος του Τάκη Κανελλόπουλου συνέπεσε με την πολυαναμενόμενη έγκριση χρηματοδότησης μια ταινίας του που δεν θα γυριζόταν ποτέ.

## Φιλμογραφία
### [[Ταινία μικρού μήκους|Μικρού μήκους]]
**[[Μακεδονικός γάμος]]* (1960) (σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ)
**[[Θάσος (ταινία)|Θάσος]]* (1961) (σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ)
**[[Καστοριά (ταινία)|Καστοριά]]* (1969) (σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ)

### Μεγάλου μήκους
**[[Ουρανός (ταινία)|Ουρανός]]* (1962) (σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ)
**[[Εκδρομή]]* (1966) (σκηνοθεσία, μοντάζ)
**[[Παρένθεση (ταινία)|Παρένθεση]]* (1968) (σκηνοθεσία, παραγωγή, μοντάζ)
**[[Η τελευταία άνοιξη (ταινία)|Η τελευταία άνοιξη]]* (1972) (σκηνοθεσία, σενάριο, παραγωγή)
**[[Το χρονικό μιας Κυριακής]]* (1975) (σκηνοθεσία, σενάριο)
**[[Ρομαντικό σημείωμα]]* (1978) (σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ, κοστούμια)
**[[Σόνια (ταινία)|Σόνια]]* (1980) (σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Takis Kanellopoulos (I), καταχώριση του σκηνοθέτη στο IMDb.
*Τάκης Κανελλόπουλος, καταχώριση του σκηνοθέτη στο cine.gr
*«Ο κριτικός κινηματογράφου Στράτος Κερσανίδης για το έργο του Τάκη Κανελλόπουλου». Δημοσιεύθηκε 4 Φεβρ. 2005. Αρχειοθετήθηκε 23 Απρ. 2008. Ανακτήθηκε 2 Φεβρ. 2018

## Παραπομπές


### Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
* 

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1960

Το **1ο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]]** διοργανώθηκε ως 1η Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου στις 20-26 Σεπτεμβρίου 1960  στον κινηματογράφο *[[Ολύμπιον]]*. Αν και ελάχιστος ο αριθμός των νέων παραγωγών (*Μια του κλέφτη* του Δημήτρη Ιωαννόπουλου, *[[Το ποτάμι (ταινία, 1951)|Το ποτάμι]]* του Νίκου Κούνδουρου, *[[Έγκλημα στα παρασκήνια]]* του Ντίνου Κατσουρίδη και *[[Μανταλένα (ταινία)|Μανταλένα]]* του Ντίνου Δημόπουλου), το γεγονός δεν εμπόδισε να διεξαχθεί το φεστιβάλ ή καλύτερα η "γενική δοκιμή", όπως χαρακτηρίστηκε, ενός μελλοντικού θεσμού, με επισημότητα και την παρουσία όλης της καλλιτεχνικής αφρόκρεμας της εποχής. Αδιαμφισβήτητη πρωταγωνίστρια η ανατέλλουσα σταρ, ήδη δημοφιλής, Αλίκη Βουγιουκλάκη που απέσπασε και το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου για τη *Μανταλένα* .  

## Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

* *[[Μανταλένα (ταινία)|Μανταλένα]]*: 3 βραβεία (σεναρίου, α’ γυναικείου ρόλου και β’ ανδρικού ρόλου)
* *[[Έγκλημα στα παρασκήνια]]*: 2 βραβεία (φωτογραφίας και β’ γυναικείου ρόλου)
* *[[Το ποτάμι (ταινία, 1951)|Το ποτάμι]]*: 2 βραβεία (σκηνοθεσίας και μουσικής)
* *[[Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας)
* *[[Ο Δράκος (ταινία)|Ο δράκος]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας)
* *[[Μια του κλέφτη]]*: 1 βραβείο (α’ ανδρικού ρόλου)
* *[[Στέλλα (ταινία)|Στέλλα]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας ρετροσπεκτίβας)

## Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους

* *[[Διεθνής έκθεση Θεσσαλονίκης]]*: 1 βραβείο (τιμητική μνεία)
* *[[Μακεδονικός γάμος]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

## Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους

* *[[Απόλλων και Δάφνη]]*
* *[[Αρχαιότητες των Αθηνών]]*
* *[[Εδώ Αθήνα]]*
* *[[Ήπειρος (ταινία)|Ήπειρος]]*
* *[[Καρναβάλι της Πάτρας]]*
* *[[Τ' αναστενάρια]]*
* *[[Τα δάση μας καίγονται]]*
* *[[Χαλύβδινοι πύργοι]]*

## Ρετροσπεκτίβα

Θέμα: Αναδρομικές προβολές των καλύτερων ταινιών παραγωγής 1955 - 59. Προβλήθηκαν 9 ταινίες:

* *[[Αστέρω (ταινία, 1959)|Αστέρω]]*
* *[[Η λίμνη των πόθων]]*
* *[[Καλημέρα Αθήνα]]*
* *[[Η Κάλπικη λίρα|Κάλπικη λίρα]]*
* *[[Ο Δράκος (ταινία)|Ο δράκος]]*
* *[[Στέλλα (ταινία)|Στέλλα]]*
* *[[Στρατιώτες δίχως στολή]]*
* *[[Το νησί των γενναίων]]*
* *[[Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο]]*

## Τιμητικό βραβείο
Τιμητικό βραβείο δόθηκε στον Ρούσσο Ι. Κούνδουρο για την προσφορά του στο ελληνικό ντοκιμαντέρ.******

## Κριτική επιτροπή

* Γ. Γεωργιάδης, πρόεδρος
* Ελένη Βλάχου
* Αχιλλέας Μαμάκης
* Γιάννης Μόραλης
* Στράτης Μυριβήλης
* Κατίνα Παξινού
* Μάριος Πλωρίτης
* Λένα Σαββίδη
* Πέτρος Χάρης

## Παραπομπές


1960
Βαλύρα Μεσσηνίας

Η **Βαλύρα** είναι ένα μικρό χωριό της Μεσσηνίας στους πρόποδες του Ιερού όρους της Ιθώμης, όπου βρίσκεται και η έδρα του ομώνυμου καποδιστριακού Δήμου, σε μια παραγωγική κοιλάδα η οποία περιβρέχεται από τους ποταμούς Πάμισο και Μαυροζούμενα, με 1.005 κατοίκους στην απογραφή του 2001. Από το 2011 με το πρόγραμμα Καλλικράτης η Βαλύρα αποτελεί μέρος του δήμου Μεσσήνης. 

Η θέση της Βαλύρας ταυτίζεται με την ιστορία της Αρχαίας Μεσσήνης. Το όνομα δόθηκε από το προ-ομηρικό μουσικό Θάμυρι (Β Ραψωδία Ιλιάδα 594-605) φημισμένο για την ομορφιά, τραγούδι και λύρα του, που θέλησε να ανταγωνιστεί τις μούσες, έχασε όμως τυφλώθηκε και πέταξε τη λύρα του. Έχει γράψει γι αυτό, ο Ιωνάς Κεφαλάς και το αφιερώνει στο Βαλυραίο δάσκαλο Νιφόρο. Το όνομα Τζεφερεμίνι στο γνωστό ενετικό κατάλογο του Pacigico το 1690 και ήταν ένα από τα 68 χωριά της Ανδρούσας.

Η Βαλύρα αποτελεί την ιστορική συνέχεια της Ομηρικής Μεσσήνης,της πόλης των Ποδαλείριου και Μαχάονα υιών Ασκληπιού (ιατρών),ηγεμόνων και ηγετών της Μεσσηνιακής Ιθώμης στην εκστρατεία της Τροίας με 30 καράβια στρατό.Η Βαλύρα της Ιθώμης και η Βαλύρα της Ανδόρας φέρουν τη σφραγίδα των αρχαίων Θρακών.Οι έννοιες Βαλύρα και Θάμυρις έχουν σχέση με τον ήχο που παράγει το νερό καθώς τρέχει στην κοίτη του ποταμού.Η κάθοδος των Δωριέων στη Μεσσηνία,σηματοδότησε την φυγή σημαντικού μέρους των κατοίκων της και την δημιουργία της Ιθώμης της Θεσσαλίας.

Η Βαλύρα με την ενεργή συμμετοχής της στο μεγάλο ξεσηκωμό του 1821 δίνει γενναίο παρόν για την υπόθεση της πολυπόθητης λευτεριάς.
Φέρνοντας στη δημοσιότητα για πρώτη φορά τα άγνωστα ντοκουμέντα, από το ΓΑΚ Υπουργείο πολέμου (30 Αυγούστου 1825) ρίχνει φως σε μια άγνωστη για πολλούς σελίδα της Βαλυραίικης ιστορίας.
Οι Βαλυραίοι, ανήκαν στο σώμα των οπλαρχηγών Παναγιώτη Κεφάλα από το Δυράχι της Μεγαλόπολης και του Αλέξη Αναστασόπουλου από το Ζευγολατιό Μεσσηνίας. Έλαβαν μέρος στην πολιορκία και την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς, στις μάχες του Βαλτετσίου των Δερβενακίων και της Κορίνθου. Συμμετείχαν επίσης το 1824 στις αμυντικές προσπάθειες στα παράλια της Μεσσηνίας, για απόκρουση πιθανής επιδρομής των Αράβων οι οποίοι βοηθούσαν τότε την καταρρέουσα Τουρκική Αυτοκρατορία, στη μάχη στο Μανιάκι και στη μάχη Βέργας – Αλμυρού στις 22-24/6/1826.  

Το 1836 τα χωριά Σκάλα – Βαλύρα αποτελούσαν το Δήμο Δερών. Δήμαρχος ήταν ο Αναγνώστης Πουλόπουλος και το 1839-40 ο Βασίλης Λινάρδος.

Το 1841-50 η Βαλύρα ανήκε στο Δήμο Οιχαλίας και πάρεδρος το 1841-42 ήταν ο Παναγιώτης Μπόβης. Ο Δήμος είχε 21 χωριά και υπόγραψε από τη Βαλύρα ο Ιερεύς Μιχαήλ (αγράμματος).

Το 1998 με το νόμο Καποδίστρια είναι η έδρα του Δήμου Ιθώμης και με πρώτο Δήμαρχο τον Γιατρό Γιαννακόπουλο Κωνσταντίνο από την Αρσινόη (Σιμίζα).

## Πηγές
* Ιωάννης Λύρας - Ένα οδοιπορικό στο χρόνο και στο χώρο

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Κωνσταντίνος Σάθας

Ο **Κωνσταντίνος Σάθας** (Αθήνα, 1842 – Παρίσι, 25 Μαΐου 1914) ήταν από τους επιφανέστερους Έλληνες ιστορικούς της νεότερης Ελλάδας καθώς και από τους πρωτοπόρους των νεοελληνικών ερευνών. Επίσης συγκαταλέγεται στους θεμελιωτές των Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών στην Ελλάδα, μαζί με τον Αθανάσιο Παπαδόπουλο - Κεραμέα και τον Μανουήλ Γεδεών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά καταγόταν από Γαλαξειδιώτικη οικογένεια αγωνιστών και γραμματοδιδασκάλων. Το 1860 τέλειωσε το γυμνάσιο Λαμίας και δύο χρόνια αργότερα εγγράφηκε στην Ιατρική σχολή Αθηνών. Γρήγορα όμως παράτησε τις σπουδές του για να ασχοληθεί με την ιστορία. Αφορμή στάθηκε η τυχαία ανεύρεση του «Χρονικού του Γαλαξειδίου», το οποίο ανακάλυψε σε μια κρύπτη στα ερείπια της μονής Σωτήρος. Ένα χρόνο αργότερα, το 1865, και ύστερα από σχολαστική επιμέλεια εξέδωσε το «Χρονικό του Γαλαξειδίου». Σημαντικοί υποστηρικτές του έργου του ήταν ο Παύλος Λάμπρος, μεσαιωνολόγος και πατέρας του επίσης ιστορικού Σπυρίδωνα Λάμπρου, ο Κωνσταντίνος Λομβέρδος και ο Γεώργιος Αλ. Μαυροκορδάτος. Οι δύο τελευταίοι μάλιστα χρηματοδότησαν τις έρευνες του στα αρχεία της Κωνσταντινούπολης, της Βενετίας, της Φλωρεντίας κ.α. Μέχρι το 1895 καταφέρνει να εκδώσει πολυάριθμες μελέτες αλλά σταματάει ξαφνικά λόγω οικονομικών προβλημάτων. Το 1900 εγκαθίσταται στο Παρίσι, όπου και απεβίωσε το 1914, τυφλός και πάμφτωχος. Ήταν παντρεμένος με την Χαρίκλεια Μάγγου (1846-1923).

## Εργογραφία

Κατά τη διάρκεια της ζωής του εξέδωσε πληθώρα έργων σχετικά με την περίοδο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αλλά και της Τουρκοκρατίας. 

Μερικά από τα έργα του: 
* *Ελληνικά ανέκδοτα* (2 τόμοι, 1867)
* 
*Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της βυζαντινής αυτοκρατορίας μέχρι της ελληνικής εθνεγερσίας
* *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/5/c/2/metadata-02-0000617.tkl Τουρκοκρατουμένη Ελλάς]* (1869)
* *Ιστορικόν σχεδίασμα περί του πατριάρχου Ιερεμία Β΄* (1870)
* 
*  Τόμος Β, Τόμος Δ, Τόμος Ε, Τόμος ΣΤ, Τόμος Η, Τόμος Θ
* *Μεσαιωνική βιβλιοθήκη* (7 τόμοι, 1872-1894) Τόμος Α, Τόμος Β, Τόμος Γ, Τόμος Δ, Τόμος Ε, Τόμος ΣΤ, Τόμος Ζ
* *[http://www.archive.org/stream/historikondokim00sathgoog#page/n5/mode/2up Ιστορικόν δοκίμιον περί του θεάτρου και της μουσικής των Βυζαντινών]* (1878)
* *Κρητικόν θέατρον ή συλλογή ανεκδότων και αγνώστων δραμάτων* (το οποίο περιελάμβανε έκδοση των θεατρικών έργων
** ''Ζήνων''
** ''Στάθης''
** ''Ερωφίλη''
** και ''Γύπαρις'', 1879)
* και φυσικά το *Χρονικό του Γαλαξειδίου* (1865). 

Το έργο του *Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821* (1868) βραβεύθηκε στο Ροδοκανάκειο Διαγωνισμό. Επίσης αρθρογραφούσε σε διάφορα περιοδικά της εποχής μεταξύ αυτών και στην *«[[Πανδώρα (περιοδικό)|Πανδώρα]]»*.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* Κωνσταντίνος Σάθας συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Γαλαξίδι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 19ου αιώνα
Ιωάννης της Σανγκάης

Ο Άγιος **Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης** (, κατά κόσμον **Μιχαήλ Μπορίσοβιτς Μαξιμόβιτς**, ; 4 Ιουνίου του έτους 1896, χωριό Αντάμοβκα, Χάρκοβο κυβερνείο, Ρωσική Αυτοκρατορία - 2 Ιουλίου 1966, Σιάτλ) - επίσκοπος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Διασποράς.

Στην Ελλάδα τιμάται στην Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου, Τρίκορφο Φωκίδος και στην πόλη της Κατερίνης στον Ιερό Ναό της Αγίας Άννας.

## Βιογραφία
Τελείωσε τη Στρατιωτική Ακαδημία της Πολτάβας και στη συνέχεια τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χαρκώβ. Το 1922 ο Άγιος Ιωάννης μαζί με την οικογένειά του μετανάστευσε στο Βελιγράδι. Το 1924 χειροτονήθηκε αναγνώστης της Ρωσικής Εκκλησίας του Βελιγραδίου από τον Μητροπολίτη Αντώνιο και το 1925 αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Στις αρχές του έτους 1926 ο ίδιος Μητροπολίτης τον έκαρε μοναχό δίνοντας του το όνομα Ιωάννης και στη συνέχεια τον χειροτόνησε διάκονο. Στις 21 Νοεμβρίου του έτους 1926 χειροτονήθηκε ιερομόναχος από τον Επίσκοπο Γαβριήλ του Τσέλγιαβινσκ. 

Διετέλεσε καθηγητής των θρησκευτικών στο Σερβικό Κρατικό Λύκειο. Όταν ο άγιος Νικόλαος (Επίσκοπος Αχρίδος και Ζίτσης) ασκούσε το αξίωμα του μητροπολίτου της Αχρίδος, ο Ιωάννης υπήρξε από το 1929 έως το 1934 δάσκαλος στην Ιερατική Σχολή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Μοναστήρι της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όπου τελούσε τη Θεία λειτουργεία και στην ελληνική γλώσσα. Ήταν άλλωστε η συνήθειά του να τελεί τη Θεία λειτουργεία στη τοπική γλώσσα. Αυτό το τυπικό ακολούθησε μετά και στην Ολλανδία και στη Κίνα.

Στις 28 Μαΐου του 1934 εκλέχτηκε Επίσκοπος Σαγκάης, ενώ το 1946 εκλέχτηκε Αρχιεπίσκοπος της περιφέρειας της Κίνας. Το 1951 οι Επίσκοποι της Συνόδου τον έστειλαν στην επισκοπή Παρισιού και Βρυξελλών. Στις 21 Νοεμβρίου του έτους 1962 εκλέχτηκε Επίσκοπος Σαν Φρανσίσκο. Αυτή ήταν και η τελευταία ιερατική μετακίνηση του.  Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς κοιμήθηκε στις 2 Ιουλίου του έτους 1966 στο Σιάτλ. 

## Παραπομπές


Ιωαννης Μαξιμοβιτς
Χρονικό του Γαλαξειδίου

Το **«Χρονικό του Γαλαξειδίου»** είναι μια σύντομη χειρόγραφη περίληψη της ιστορίας του Γαλαξειδίου απο τον 10ο έως τον 17ο αιώνα. 

Βρέθηκε το 1864 από τον Γαλαξειδιώτη μεσαιωνοδίφη Κωνσταντίνο Σάθα σε μια κρύπτη στα ερείπια της Βασιλικής Μονής του Σωτήρος. Φέρεται να το είχε γράψει κάποιος ιερομόναχος με το όνομα Ευθύμιος το 1703. Το *Χρονικό* εκδόθηκε το 1865 με τον τίτλο "Χρονικόν του Γαλαξειδίου" από τον Κ. Σλαθα, που πρόσθεσε εκτενή σχόλια. 

Ο τίτλος του χρονικού είναι ο εξής: **. Είναι γραμμένο σε ένα τεύχος 20 φύλλων και στο χειρόγραφο αναφέρεται ότι έχει γραφτεί από τον ιερομόναχο Ευθύμιο, το 1703. Το χρονικό, σύμφωνα με τον συγγραφέα του, βασίζεται σε επίσημα έγγραφα καθώς και σε ιστορικά κείμενα, τα οποία δυστυχώς δεν διασώθηκαν. Μέχρι και σήμερα θεωρείται ως μια σπουδαία ιστορική πηγή, ενώ είναι και ενδιαφέρον δείγμα καλλιέργειας της ομιλουμένης γλώσσας με λογοτεχνική αξία, που πηγάζει από το λιτό και επιγραμματικό του ύφος.

Το *Χρονικόν του Γαλαξειδίου* αναδημοσιεύτηκε το 1914 από τον "Σύνδεσμο των Γαλαξειδιωτών" μαζί με την ιστορία και των γύρω κωμοπόλεων, όπως της Άμφισσας, της Ναυπάκτου, του Λιδωρικίου κ.λπ. Το δε 1944 ο Γεώργιος Βαλέτας το επαναδημοσίευσε.

Το πρωτότυπο χειρόγραφο του *Χρονικού* περιήλθε στις ανιψιές τού Κωνσταντίνου Σάθα, Αικατερίνη & Ευθυμία Βλασσοπούλου μέχρι το 1967. Τελικά, ύστερα από μια μικρή περιπέτεια, επέστρεψε στις 30 Ιουνίου 1980 στην πατρίδα του. Σήμερα φυλάσσεται σε ειδική προθήκη στο «Ναυτικό Μουσείο Γαλαξειδίου».

## Βιβλιογραφία
* Χρονικόν Ανέκδοτον Γαλαξειδίου, ή Ιστορία Αμφίσσης, Ναυπάκτου, Γαλαξειδίου, Λοιδορικίου και των περιχώρων από των αρχαιοτάτων μέχρι των καθ' ημάς χρόνων. Μετά προλεγομένων και άλλων ιστορικών σημειώσεων, νυν πρώτον εκδίδοντος Κωνσταντίνου Ν. Σάθα, φοιτητού της ιατρικής, εν ω προσήρτηται πραγματεία και πίναξ ανεκδότων νομισμάτων του Μεσαιώνος. Αθήνησιν εκ του τυπογραφείου Ιω. Κασσανδρέως και Σίας, 1865.
* Χρονικόν Ανέκδοτον Γαλαξειδίου, ή Ιστορία Αμφίσσης, Ναυπάκτου, Γαλαξειδίου, Λοιδορικίου και των περιχώρων από των αρχαιοτάτων μέχρι των καθ' ημάς χρόνων. Μετά προλεγομένων και άλλων ιστορικών σημειώσεων Κωνσταντίνου Ν. Σάθα. Σύνδεσμος Γαλαξειδιωτών, Αθήνα, εκδ. Δημήτριος Μ. Δελή, 1914, 8ο, σελ. η'+244.
* Χρονικό του Γαλαξειδίου. Δημοτικό ιστόρημα του 1703 γραμμένο από τον ιερομόναχο Ευθύμιο Πενταγιώτη. Λογοτεχνική αποκατάσταση Γ. Βαλέτα, Αθήνα, εκδ. Ίκαρος, 1944, 8ο, σελ. 245.

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Χρονικό του Γαλαξειδίου

Χ
Κατηγορία:Χρονικά

Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας
Αχλαδιά

Η **αχλαδιά** ή απιδιά είναι οπωροφόρο δέντρο και ανήκει στην τάξη Ροδώδη και στην οικογένεια των Ροδοειδών και καλλιεργείται δε σε όλες τις εύκρατες χώρες.

Κατάγεται από τις περιοχές γύρω από την Κασπία θάλασσα και βρέθηκε στην Ελλάδα από τα αρχαία χρόνια. Στην Ευρώπη καλλιεργείται από τον 17ο αιώνα.

μικρογραφία|200px|αριστερά|Άνθος αχλαδιάς.

Η αχλαδιά έχει άνθη λευκόχρωμα ή είναι απαλού ρόδινου χρώματος και μοιάζουν με αυτά της μηλιάς.
Οι καλλιεργούμενες αχλαδιές πολλαπλασιάζονται με σπόρο και στη συνέχεια με εμβολιασμό. Από 4 μέχρι 7 χρόνια μετά τη φύτευση αρχίζει η ικανοποιητική απόδοση του δέντρου.

Η αχλαδιά καλλιεργείται για το νόστιμο καρπό της το αχλάδι. 
Είναι εξαιρετικά ανθεκτική στις χαμηλές θερμοκρασίες και μπορεί να αντέξει και στους –20 βαθμούς αλλά πριν αρχίσει η άνθιση. Όταν οι καρποί δέσουν τότε η ανθεκτικότητα του δέντρου στο κρύο πέφτει και φτάνει στους –2 βαθμούς.

Το έδαφος πρέπει να είναι ελαφρύ και δροσερό ενώ αργιλώδη εδάφη είναι απαγορευτικά στην ανάπτυξη του δέντρου.
Συνήθως σε ένα στρέμμα μπορούν να φυτευτούν 15-25 δέντρα αλλά σε μη ζωηρές ποικιλίες μπορούμε να δούμε και 100 δέντρα ανά στρέμμα. Όταν δεν υπάρχει αρκετή υγρασία ή ικανοποιητικός αριθμός βροχοπτώσεων τότε χρειάζεται πότισμα γιατί το δέντρο είναι ευαίσθητο στην ξηρασία.

Στην Ελλάδα η συστηματική καλλιέργεια της αχλαδιάς γίνεται κυρίως στη Μακεδονία (περίπου το 40% της εγχώριας παραγωγής), στην Πελοπόννησο (το 27% της παραγωγής) στη Δυτική Στερεά και στη Θεσσαλία.

## Ποικιλίες
Οι κυριότερες ποικιλίες είναι:
 
# **Κρυστάλλι**, που καλλιεργείται κυρίως στη Μακεδονία και στη Βόρεια Πελοπόννησο.
# **Κοντούλα**, η αχλαδιά με τα πιο νόστιμα και ακριβά αχλάδια, εξαιρετικής ποιότητας αλλά και αρκετά ευαίσθητη. Καλλιεργείται στη δυτική Πελοπόννησο.
# **Βουτυράτη**, καλλιεργείται κυρίως στη Μακεδονία και Θεσσαλία.
# **Δουκέσσα**, με τους μικρούς νόστιμους καρπούς καλλιεργείται στη Μακεδονία.

Ακόμα υπάρχουν οι **Κάιζερ**, **Πάς Κρασάν**, Αμπάτε **Φέτελ, Πάκαμς** και άλλες.

Εκτός από τις καλλιεργούμενες αχλαδιές υπάρχουν και αυτοφυείς στα δάση της βορείου και νοτίου Ελλάδας γνωστές με το όνομα αγριαπιδιά, αγκαθιά, αμπουρτζιά κ.λ.π.

## Δείτε επίσης
* Αχλάδι - Ο καρπός της αχλαδιάς

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Δέντρα
Κατηγορία:Αμυγδαλοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα της Δυτικής Ασίας
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα
Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Αχλάδι

Το **αχλάδι** είναι ο καρπός της αχλαδιάς.

## Περιγραφή
Έχει σχήμα μακρύ και στενεύει στο άκρο που βρίσκεται το κοτσάνι ενώ είναι φαρδύ στο κάτω μέρος. Υπάρχουν και ποικιλίες αχλαδιών με σχήμα μήλου. Τα αχλάδια εξωτερικά έχουν χρώμα ανοιχτό πράσινο, πρασινοκίτρινο, κιτρινωπό, ελαφρύ κίτρινο, πράσινο με κόκκινο ανάλογα με την ποικιλία. Εσωτερικά η σάρκα τους είναι συνήθως λευκή πιο μαλακή από τα μήλα και πιο γλυκιά.

Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες αχλαδιών. Στην Ελλάδα οι κυριότερες είναι η **κρυστάλλια** που το βάρος του κάθε αχλαδιού είναι από 100-130 γραμμάρια. Το χρώμα τους είναι κιτρινοπράσινο και η σάρκα τους λευκή.

## Ποικιλίες
μικρογραφία|305x305εσ|Διάφορα είδη αχλαδιών
Οι περίφημες **κοντούλες**, με μέτριου μεγέθους καρπό 60-90 γραμμαρίων. Ελαφρύ πράσινου χρώματος εξωτερικά, με θαυμάσιο άρωμα και γεύση. Δεν βρίσκονται εύκολα στις αγορές και η τιμή τους είναι λίγο τσουχτερή. Είναι ευαίσθητες στη μεταφορά τους.

Τα **βουτυράτα**, με χρώμα κιτρινωπό εξωτερικά, αρκετά μεγάλα αχλάδια 120-160 γραμμάρια βάρος. Η σάρκα τους είναι μαλακή και η γεύση τους γλυκιά ελαφρώς βουτυράτη.

## Παραγωγή και χρήσεις
Τα αχλάδια μαζεύονται πριν ωριμάσουν καλά αλλά σε τέτοιο στάδιο ώστε στη συνέχεια η ωρίμανση να γίνει χωρίς να αλλοιωθεί η γεύση και το χρώμα τους.

Τρώγονται νωπά, γίνονται κομπόστες, χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική, γίνονται μαρμελάδες. Περιέχουν βιταμίνη C, ασβέστιο, νιασίνη, βιταμίνη Β6, φώσφορο και κάλιο.

Η Ιταλία έχει τη μεγαλύτερη παραγωγή στον κόσμο. Ακολουθούν η Γαλλία, η Ιαπωνία και η Κίνα. Η Ελλάδα έχει την 6η θέση στην Ευρώπη με 140.000 τόνους ετησίως.

## Στον πολιτισμό και τη λαϊκή κουλτούρα

* Αχλάδια φυτρώνουν στο περίφημο περιβόλι του Αλκίνοου, στην *[[Οδύσσεια]]* (8ος αι. π.Χ.) του Ομήρου: "ἔνθα δὲ δένδρεα μακρὰ πεφύκασι τηλεθόωντα, ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι" ("και μέσα εκεί ψηλά κι ολόχλωρα φυτρώνουν δέντρα πλήθος: εκεί αχλαδιές, μηλιές χρυσόκαρπες, ρογδιές φυλλομανούνε, εκεί συκιές γλυκές κι ολόχλωρες ελιές θωρείς ολούθε).
* Η αχλαδιά (όπως και η καρυδιά)  ήταν αντικείμενο ιδιαίτερης λατρείας στη δεντρολατρία των λαών Ναχ του βόρειου Καυκάσου (ο πιο γνωστός από τους λαούς αυτούς σήμερα είναι οι Τσετσένοι). Οι αχλαδιές και οι καρυδιές θεωρούνταν ιερές κατοικίες των ευεργετικών πνευμάτων στην προϊσλαμική τσετσενική θρησκεία και, για τον λόγο αυτό, απαγορευόταν η κοπή τους.
* Στην ελληνική ταινία *[[Τζένη Τζένη]]* (1966) των Βαγγέλη Σεϊτανίδη και Ντίνου Δημόπουλου, κατά τη διάρκεια του γλεντιού μετά από έναν λευκό γάμο, ο γαμπρός (Ανδρέας Μπάρκουλης) προσπαθεί να φερθεί τρυφερά στη νύφη (Τζένη Καρέζη) προσφέροντάς της με άγαρμπο τρόπο ένα αχλάδι από το τραπέζι.
* "Τα αδέρφια που μάζευαν αχλάδια" (1985) είναι μια από τις ιστορίες που παρουσιάστηκαν στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων της ΕΡΤ *Παλιά γιαπωνέζικα παραμύθια.*

## Δείτε επίσης
* Αχλαδιά

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Φρούτα
Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1962

Το **3ο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]]** διοργανώθηκε στις 17-23 Σεπτεμβρίου 1962 στον κινηματογράφο *[[Ολύμπιον]]* ως 3η Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου. 

## Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

* *[[Ηλέκτρα (ταινία)|Ηλέκτρα]]*: 9 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας στον Μιχάλη Κακογιάννη, α’ γυναικείου ρόλου στην Ειρήνη Παπά, κριτικών καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, κριτικών σκηνοθεσίας, κριτικών α’ γυναικείου ρόλου, κριτικών β’ γυναικείου ρόλου στην Αλέκα Κατσέλη, κριτικών β’ ανδρικού ρόλου στον Νότη Περγιάλη και κριτικών μουσικής στον Μίκη Θεοδωράκη)
* *[[Ουρανός (ταινία)|Ουρανός]]*: 2 βραβεία (φωτογραφίας και κριτικών φωτογραφίας στους Τζοβάνι Βαριάνο, Γρηγόρη Δανάλη)
* *[[Ηλέκτρα (ντοκιμαντέρ)|Ηλέκτρα]]*: 1 βραβείο (ντοκιμαντέρ)
* *[[Θρίαμβος]]*: 1 βραβείο (κριτικών α’ ανδρικού ρόλου)
* *[[Πολιορκία (ταινία)|Πολιορκία]]*: 1 βραβείο (α’ ανδρικού ρόλου στον Τίτο Βανδή)
* *[[Τα χέρια]]*: 1 βραβείο (μουσικής στον Κώστα Καπνίση)

## Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

* *[[Η εκδίκηση του καβαλάρη]]*
* *[[Η παγίδα]]*

## Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους

* *[[Αθήνα Χ.Ψ.Ξ]]* του Δημήτρη Κολλάτου 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)
* *[[Η παράσταση τελείωσε]]* του Μηνά Χρηστίδη 1 βραβείο (κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

## Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους

* *[[Γιάννενα (ταινία)|Γιάννενα]]*
* *[[Εγκαίνια]]*
* *[[Ειρήνη και Ζωή]]*
* *[[Η χώρα των κενταύρων]]*
* *[[Λάκριμε Ρέρουμ]]*
* *[[Μυκήνες (ταινία)|Μυκήνες]]*
* *[[Ναύπλιο (ταινία)|Ναύπλιο]]*

## Ξένο μη διαγωνιστικό

Προβλήθηκαν 4 ταινίες μεγάλου και 4 μικρού μήκους. Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις:

**Α' τιμητική διάκριση**:

* *Η ωραία Αμερικάνα* (*La belle Américaine*) Ρομπέρ Ντερί 
* *[[Διαζύγιο αλά Ιταλικά|Διαζύγιο αλά ιταλικά]]* (*Divorzio all'italiana)* Πιέτρο Τζέρμι 

**Β' τιμητική διάκριση**:

* *Ελ Σιντ (El Cid)* *[[Άντονι Μαν]]* 

**Γ' τιμητική διάκριση**:

* *Μια βόμβα εκλάπη (S-a furat o bomba)* *[[Ίον Ποπέσκου-Γκόπο]]* 

## Κριτική επιτροπή
*Σπύρος Μελάς ακαδημαϊκός
*Νικόλαος Αρβανίτης 
*Γιώργος Ασημακόπουλος πρόεδρος της Ένωσης Θεατρικών Συγγραφέων
*Γ. Αστεριάδης, μουσικοκριτικός
*Γεώργιος Γεωργιάδης πρόεδρος της ΔΕΘ
*Λυκούργος Καλλέργης ηθοποιός
*Γεώργιος Κουρνούτος διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας
*Κλείτος Κύρου ποιητής και κριτικός
*Χρήστος Λεφάκης, ζωγράφος
*Αγλαΐα Μητροπούλου, κριτικός κινηματογράφου
*Μιχάλης Περάνθης λογοτέχνης
*Άγγελος Προκοπίου τεχνοκριτικός καθηγητής του Πολυτεχνείου
*Γιώργος Τζαβέλλας σκηνοθέτης
*Κωνσταντίνος Ψαρράς παραγωγός

## Παραπομπές


1962
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963

Το **4ο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]]** διοργανώθηκε στις 16-22 Σεπτεμβρίου 1963 στον κινηματογράφο *[[Ολύμπιον]]* ως 4η Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου.

## Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

* *[[Μικρές Αφροδίτες]]*: 6 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας στον Νίκο Κούνδουρο, μουσικής στον Γιάννη Μαρκόπουλο, κριτικών σκηνοθεσίας, κριτικών σεναρίου και τιμητική διάκριση ερμηνείας)
* *[[Ένας ντελικανής]]*: 5 βραβεία (φωτογραφίας στον Δήμο Σακελλαρίου, α’ γυναικείου ρόλου στην Ίλυα Λιβυκού, κριτικών φωτογραφίας, κριτικών α’ γυναικείου ρόλου και τιμητική διάκριση ερμηνείας)
* *[[Αδελφός Άννα]]*: 2 βραβεία (α’ ανδρικού ρόλου και κριτικών α’ ανδρικού ρόλου στον Πέτρο Φυσσούν)

## Τιμητικές διακρίσεις

* Άλκης Γιαννακάς για τη συμμετοχή του στο *[[Ένας ντελικανής]]*
* Βαγγέλης Ιωαννίδης για τη συμμετοχή του στο *[[Μικρές Αφροδίτες]]*

## Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

* *[[Όσα κρύβει η νύχτα]]* του Στέλιου Ζωγραφάκη (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Της κακομοίρας]]* του Ντίνου Κατσουρίδη
* *[[Το κάθαρμα]]* του Κώστα Ανδρίτσου

## Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους

* *[[Η πιο μεγάλη δύναμη]]* των Ροβήρου Μανθούλη, Ηρακλή Παπαδάκη 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)
* *[[Το πρώτο βήμα]]* του Φώτη Μεσθεναίου 1 βραβείο (κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους) 

## Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους

* *[[Αναμονή]]*
* *[[Απουσία]]*
* *[[Έκσταση (ταινία)|Έκσταση]]* (εκτός συναγωνισμού)
* *[[Νέοι καιροί]]*
* *[[Το κορίτσι και το ραδιόφωνο]]*

## Ξένο μη διαγωνιστικό

Προβλήθηκαν 7 ταινίες μεγάλου μήκους και 8 μικρού μήκους. Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις:

* **Α' τιμητική διάκριση**: *[[Ο Φανφαρόνος|Ο φανφαρόνος]] (Il Sorpasso)* Ντίνο Ρίζι 
* **Β' τιμητική διάκριση**: *Δύο ημιχρόνια στην κόλαση* (*Két félidö a pokolban)* Ζόλταν Φάμπρι 
* **Γ' τιμητική διάκριση**: *Άνοιξη* (μικρού μήκους)

Η προγραμματισμένη ταινία του Φεντερίκο Φελίνι *[[8½ (ταινία)|8 ½]]* αντικαταστάθηκε την τελευταία στιγμή από την *[[Τερέζ Ντεκετού]]*, του *[[Φρανζύ]]*.
## Κριτική επιτροπή
*Ηλίας Βενέζης Ακαδημαϊκός
*Γιώργος Γεωργιάδης πρόεδρος της ΔΕΘ
*Λούλα Κουρκουλάκου σκηνοθέτης
*Γιώργος Τζαβέλλας σκηνοθέτης
*Γεώργιος Κουρνούτος, Διευθυντής Γραμμάτων Θεάτρου και Κινηματογράφου του Υπουργείου Παιδείας
*Σόλωνας Μιχαηλίδης συνθέτης-διευθυντής του Ωδείου Θεσσαλονίκης
*Παύλος Ζάννας κριτικός κινηματογράφου
*Γιώργος Σαββίδης κριτικός κινηματογράφου
*Σπύρος Σκούρας κινηματογραφικός επιχειρηματίας
*Νίκος Αρβανίτης εκπρόσωπος του Υπουργείου Βιομηχανίας
*Δημήτριος Ρένεσης κυβερνητικός επίτροπος

## Παραπομπές


1963
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1964

Το **5ο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]]** διοργανώθηκε στις 21-27 Σεπτεμβρίου 1964 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών ως 5η Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου. 

## Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

* *[[Διωγμός (ταινία)|Διωγμός]]*: 2 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους και σκηνοθεσίας στον Γρηγόρη Γρηγορίου) 
* *[[Προδοσία (ταινία 1964)|Προδοσία]]*: 3 βραβεία (σεναρίου στον Πάνο Κοντέλλη, φωτογραφίας στον Νίκο Γαρδέλη, α’ ανδρικού ρόλου στον Πέτρο Φυσσούν και κριτικών καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Τετράγωνο (ταινία)|Τετράγωνο]]* των  2 βραβεία (τιμητική διάκριση σκηνοθεσίας και ειδική μνεία κριτικών)
* *[[Γάμος αλά ελληνικά (ελληνική ταινία)|Γάμος αλά ελληνικά]]*: 1 βραβείο (α’ γυναικείου ρόλου στην Ξένια Καλογεροπούλου)
* *[[Μονεμβασιά (ταινία)|Μονεμβασιά]]*: 1 βραβείο (μουσικής στον Νίκο Μαμαγκάκη)

## Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

* *[[Τον παλιό εκείνο τον καιρό]]* των Κλέαρχου Κονιτσιώτη, Αλέκου Σακελλάριου, Μιχαήλ Μιχαήλ, Αιμίλιου Βεάκη

## Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους

* *[[Ελιές (ταινία|Ελιές]]* του Δημήτρη Κολλάτου 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)
* *[[Κύπρον ου μ' εθέσπισεν]]* του Νίνου Φενέκ Μικελίδη 1 βραβείο (κριτικών καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)

## Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους

* *[[4.500.000 φίλοι]]*
* *[[Αναμνήσεις από την Ελλάδα]]*
* *[[Η ανάσα της γης]]*
* *[[Η ρόδα]]*
* *[[Κάλυμνος (ταινία)|Κάλυμνος]]*
* *[[Κύπρος το νησί των παλικαριών]]*
* *[[Περίπατος (ταινία μικρού μήκους)|Περίπατος]]*
* *[[Το κορίτσι και οι σάτυροι]]*
* *[[Το μοναστηράκι]]*
* *[[Το παραμύθι ενός ζωγράφου]]*

## Ξένο μη διαγωνιστικό

Προβλήθηκαν 8 ταινίες μεγάλου μήκους και 5 μικρού μήκους. Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις:

**Α' τιμητική διάκριση**:

* *Μια μέρα ένας γάτος (Az prijde kocour)* Βόιτσεχ Γιασνί 

**Β' τιμητική διάκριση**:

* *Οι σύντροφοι (I compagni)* Μάριο Μονιτσέλι 

**Γ' τιμητική διάκριση**:

* *[[100.000 Δολάρια στον Ήλιο|100.000 δολάρια στον ήλιο]] (Cent mille dollars au soleil)* *[[Ανρί Βερνέιγ]]* 

Προβλήθηκε το βραδύ της απονομής των βραβείων: *Εγώ και οι γυναίκες* (*Le soupirant)* *[[Πιερ Ετέ]] .* Για τεχνικούς λόγους ματαιώθηκε η προβολή της ανατολικογερμανικής ταινίας *[[Σιωπηλός πλανήτης]]*.

## Τιμητικές διακρίσεις
Ειδικές μνείες απονεμήθηκαν στους σκηνοθέτες Πάνο Κατέρη, Γιάννη Κοκκόλη, Νίκο Οικονόμου, Στέλιιο Τζάκσον και Κώστα Τάσσιο (*Τετράγωνο*).******

## Κριτική επιτροπή
*Ηλίας Βενέζης ακαδημαϊκός
*Μαίρη Αρώνη ηθοποιός
*Σώτος Βασιλειάδης μουσικός
*Ιωάννης Βελλίδης πρόεδρος της ΔΕΘ
*Νικόλαος Καλογερόπουλος, κυβερνητικός επίτροπος 
*Χρήστος Λεφάκης ζωγράφος
*Απόστολος Μαγγανάρης λογοτέχνης
*Γιάννης Μαρής συγγραφέας και δημοσιογράφος
*Παύλος Παπασιώπης λογοτέχνης
*Γιώργος Τζαβέλλας σκηνοθέτης
*Παντελής Τόσκας
*Κωνσταντίνος Ψαρράς παραγωγός

## Παραπομπές


1964