open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παναγιώτης Λαγός

Ο **Παναγιώτης Λαγός** (Θεσσαλονίκη, 18 Ιουλίου 1985) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός αμυντικός και μέσος.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
[μικρογραφία|αριστερά|150px|Ο Λαγός με τα χρώματα της [ΑΕΚ (ποδόσφαιρο)|ΑΕΚ]]
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, όπου αγωνίστηκε 76 φορές στο πρωτάθλημα. Τις περιόδους 2004-05, 2005-06 αναδείχτηκε ως ο καλύτερος νέος ποδοσφαιριστής, ενώ τη δεύτερη ειδικά χρονιά ήταν εντυπωσιακός και η δική του σημαντική συμβολή είχε ως αποτέλεσμα την έξοδο του Ηρακλή στην Ευρώπη.

Το καλοκαίρι του 2006, υπήρξε μεταγραφικός στόχος όλων των μεγάλων ομάδων της Ελλάδας, αλλά ο ίδιος επέλεξε την ΑΕΚ, με το κόστος της μεταγραφής του να φθάνει το 1 εκατομμύριο ευρώ.

Η πρώτη του περίοδος στην "Ένωση" δεν ήταν ευνοϊκή για εκείνον, καθώς τον Φεβρουάριο του 2007 τραυματίστηκε σοβαρά στον αχίλλειο τένοντα και έμεινε εκτός δράσης για 6 μήνες. Η επιστροφή του πραγματοποιήθηκε αρκετά μετά το ξεκίνημα της επόμενης περιόδου, με τον ίδιο να έχει μείνει φανερά πίσω σε θέμα φυσικής κατάστασης και τεχνικής, μετά το μακρύ διάστημα απουσίας του. Έως και την περίοδο 2009-10 ήταν συνήθως αναπληρωματικός, ενώ θέση βασικού κέρδισε την περίοδο 2010-11, χάνοντας ελάχιστους αγώνες και αυτά λόγω μικροτραυματισμών. Το καλοκαίρι του 2012, μετά τη φυγή πολλών πρωτοκλασάτων ποδοσφαιριστών λόγω οικονομικών προβλημάτων της ΑΕΚ, πήρε το αξίωμα του πρώτου αρχηγού της ομάδας.

Τον Ιανουάριο του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ουκρανική Βόρσκλα Πολτάβα διάρκειας 1,5 έτους, όμως μερικούς μήνες πριν τη λήξη του, τον Μάρτιο του 2014, λόγω της έκρυθμης κατάστασης στην Ουκρανία αποφάσισε να αποχωρήσει. Το καλοκαίρι του 2014 συμφώνησε με τον Απόλλωνα Σμύρνης, όπου παρέμεινε δύο χρόνια, συμπληρώνοντας 38 συμμετοχές και τρία τέρματα.

### Στις εθνικές ομάδες
Έχει αγωνιστεί στην εθνική Ελπίδων αλλά και στην ολυμπιακή ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Στις 21 Ιανουαρίου του 2006 έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Ανδρών σε φιλική ισοπαλία εναντίον της Νότιας Κορέας, στην οποία αριθμεί εννέα συνολικά συμμετοχές, τις οκτώ μεταξύ 2006-2008 επί θητείας Ότο Ρεχάγκελ και ακόμη μία το 2011 με προπονητή τον Φερνάντο Σάντος.

## Διακρίσεις
### Σε συλλογικό επίπεδο
* Κύπελλο Ελλάδας με την ΑΕΚ (2011)

### Σε ατομικό επίπεδο
* 2 φορές καλύτερος νέος ποδοσφαιριστής της χρονιάς, από τον ΠΣΑΠ (2005, 2006)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βόρσκλα Πολτάβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κουρέσα Νασάου

Ο **Κουρέσα Νασάου** (*Kuresa Nasau*, 1943-2022) ήταν πολιτικός από το Τοκελάου. Διατέλεσε συνολικά 7 φορές αρχηγός Κυβερνήσεως του νησιού, με τελευταία θητεία από τον Φεβρουάριο του 2014 ως το 2015. Το αξίωμα έχει τον τίτλο *Ulu ο Tokelau* στην τοπική γλώσσα και ο Νασάου είναι επίσης «faipule» του Αταφού (Atafu) το 1987-93 και από το 2005.. Ο Ulu ο Tokelau, εναλλάσσεται ετησίως ανάμεσα στους τρεις faipule (έναν για καθεμία από τις τρεις ατόλλες). Η θητεία του διαρκούσε ένα έτος.
Υπηρέτησε 5 φορές στο αξίωμα του αρχηγού της Κυβέρνησης (*Ulu ο Tokelau*): 

* 1998-1999
* 2001-2002
* 2007-2008
* 2010 - 2011
* 2014- 2015

## Παραπομπές


Νασαου
Μπέρου

Η **Μπέρου** (παλαιότερα γνωστό ως *Ελίζα*, *Φράνσις Νήσος*, *Μαρία*, *Περοάτ*, *Πέρου Νήσος* ή *Σάντεϋ*) είναι μια ατόλλη που βρίσκεται στα Τουνγκαρού, ή Νότια Νησιά Γκίλμπερτ στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η Μπέρου έχει μήκος 15 χλμ. στον άξονα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά, και πλάτος 4,75 χλμ. στο πλατύτερο σημείο της, από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά. Το κέντρο του υφάλου είναι ένα ρηχό βαθούλωμα που ονομάζεται Λιμνοθάλασσα Νούκα. Το νησί βρίσκεται 96 χλμ. ανατολικά της Ταμπιτεουέα και 426 χλμ. νοτιοανατολικά της Ταράουα, κοντά στον ισημερινό. 

## Γεωγραφία

Η ξηρά καταλαμβάνει το ένα τρίτο ή και περισσότερο από τη δομή του ρηχού υφάλου και βρίσκεται κυρίως προς τη βορειοανατολική άκρη του υφάλου. Η νησίδα έχει μέγιστο μήκος 13,9 χλμ., και ποικίλλει στο πλάτος από τα 0,5 έως τα 2,9 χλμ.

Μια εκτενής ανάπτυξη της αμμώδους γλώσσας ξηράς δημιούργησε τη σχεδόν κλειστή Λιμνοθάλασσα Ταμπιάνγκ στο βόρειο άκρο, όπου υπάρχουν μανγκρόβια φυτά. Μια μικρή λιμνοθάλασσα στο βόρειο άκρο περικυκλώνεται από κατασκευασμένες λιμνούλες με ψάρια, με παρόμοια χαρακτηριστικά και στο νότιο άκρο της νησίδας. Μια μικρή λιμνοθάλασσα, με μήκος 3 χλμ. και εκτενή μανγκρόβια καταλαμβάνει το εσωτερικό νότιο τμήμα της Λιμνοθάλασσας Νούκα. Ένας υπερυψωμένος δρόμος βρίσκεται στην είσοδο του ορμίσκου και ένας διάδρομος αποβίβασης βρίσκεται στα εσωτερικά επίπεδα. Η λιμοθάλασσα Νούκα, έχει ένα πλατύ άνοιγμα. Το πλησιέστερο νησί στο Μπέρου είναι το Νικουνάου.

### Οικισμοί

Κατηγορία:Νησιά Γκίλμπερτ
Μπερου
Σημαία του Τριστάν ντα Κούνια

thumb|250px|Η σημαία του Τριστάν ντα Κούνια

Η **[[σημαία]] του [[Τριστάν ντα Κούνια]]**, έργο του σημαιολόγου Γκράχαμ Μπάρτραμ, καθιερώθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 2002 με Βασιλικό Διάταγμα της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου από τον Κυβερνήτη της χώρας. Πριν από το 2002, το νησί χρησιμοποιούσε για επίσημες περιστάσεις τη σημαία της Αγίας Ελένης.

Η σημαία είναι μπλε με το κύριο βρετανικό σύμβολο. Στη σημαία υπάρχει επίσης το εθνόσημο του Τριστάν ντα Κούνια. Αυτό είναι μια βάρκα του Τριστάν πάνω από ένα ναυτικό στέμμα, με έναν κεντρικό θυρεό που είναι διακοσμημένος με τέσσερα άλμπατρος με κίτρινη μύτη, να περιβάλλονται από δύο ενδημικούς αστακούς των βράχων. Κάτω από αυτά υπάρχει μια περγαμηνή, η οποία φέρει το ρητό του εδάφους, που είναι *Our faith is our strength.* (στα αγγλικά σημαίνει: «Η πίστη μας είναι η δύναμή μας»).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του Κόσμου:Τριστάν ντα Κούνια

Τρισταν ντα Κουνια
Κατηγορία:Τριστάν ντα Κούνια
Κατηγορία:Σημαίες του Ηνωμένου Βασιλείου
Εθνόσημο του Τριστάν ντα Κούνια

thumb|200px|Το εθνόσημο του Τριστάν ντα Κούνια.
Το **εθνόσημο του [[Τριστάν ντα Κούνια]]** παραχωρήθηκε το 2002. Πριν από αυτό, ως κτήση της Αγίας Ελένης, το Τριστάν ντα Κούνια χρησιμοποίησε το εθνόσημο της Αγίας Ελένης.

## Περιγραφή
Ο θυρεός στο εθνόσημο αποτελείται από τέσσερα άλμπατρος σε ένα σχέδιο καθρεφτίσματος χρώματος γαλάζιου και λευκού. Δύο αστακοί των βράχων βαστούν το θυρεό. Τα ζώα αυτά απαντώνται στα νερά του νησιού.Βλέπουμε επίσης μια ναυτική κορόνα και ένα πλοίο του Τριστάν ντα Κούνια.

Το ρητό είναι *Our faith is our strength* (= "Η Πίστη μας Είναι η Δύναμή μας").

Το εθνόσημο υπάρχει στη σημαία του Τριστάν ντα Κούνια όπως επίσης και στη Σημαία της Ένωσης (Union Flag) που χρησιμοποιείται από το Διοικητή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του Κόσμου:Τριστάν ντα Κούνια

Τρισταν ντα Κουνια
Κατηγορία:Τριστάν ντα Κούνια
Βασική γραμμή

Ο όρος **Βασική γραμμή** (Base Line) είναι ένας σημαντικότατος όρος της Ναυπηγικής, ιδιαίτερα στη γεωμετρία σκάφους και στις ναυπηγικές γραμμές.

Περιέργως λέγεται γραμμή, παρά το γεγονός ότι είναι επίπεδο και όχι γραμμή, ονομάζεται όμως έτσι προς διευκόλυνση των ναυπηγικών σχεδίων όπου και συμβολίζεται με τα γράμματα **BL**. Ορίζεται ως ο άξονας των νομέων του πλοίου, στα δε σχέδια εγκάρσιας απεικόνισης φέρεται ως επίπεδο (οριζόντια γραμμή) της τρόπιδας. Από της γραμμής αυτής υπολογίζονται πολλές διαστάσεις των πλοίων και κυρίως το βύθισμα αυτών.

Κατηγορία:Πλοίο
Αρχιτέλης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αρχιτέλης** ήταν ο Φθιωτός γιος, ή εγγονός, του Αχαιού. Μαζί με τον αδελφό του, τον Άρχανδρο, ήταν ήρωες των Αχαιών. Κατέβηκαν στο Άργος, όπου πήραν για συζύγους τις δύο από τις κόρες του Δαναού: την Αυτομάτη και τη Σκαιά. Οι δύο αδελφοί στη συνέχεια κυριάρχησαν στο Άργος και στη Σπάρτη, με αποτέλεσμα να δώσουν στους κατοίκους τους το κοινό όνομα «Αχαιοί».

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ήταν γιοι του Ακάστου, που μαζί με τον πατέρα τους έδιωξαν από τη Φθία τον Πηλέα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 200

Αρχιτελης
Μάγνης

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Μάγνης** ήταν πρίγκιπας από την Θεσσαλία που έγινε ο επώνυμος πρώτος βασιλιάς της Μαγνησίας. Ο Μάγνης ήταν γιος του Διός και της Θυίας της κόρης του Δευκαλίωνα, αδελφός του Μακεδόνα. Στην Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου ο Μάγνης τοποθετείται στο μετέπειτα γενεαλογικό δέντρο του Δευκαλίωνα, γιος του Αιόλου και της Εναρέτης. Τα αδέλφια του ήταν ο Κρηθέας, ο Σίσυφος, ο Αθάμας, ο Σαλμωνέας, ο Δηιονεύς, ο Περιήρης, η Κανάκη, η Αλκυόνη, η Πεισιδίκη, η Καλύκη και η Περιμήδη. Ο Μάγνης παντρεύτηκε μια από τις Ναϊάδες, τα παιδιά τους ήταν ο Δίκτυς και ο Πολυδέκτης. Η σύζυγος και τα παιδιά του μετανάστευσαν στην Σέριφο, ο Πολυδέκτης έγινε βασιλιάς του νησιού και ο αδελφός του Δίκτυς ως ψαράς υποδέχτηκε αργότερα την Δανάη, μητέρα του Περσέα, αργότερα έγινε και εκείνος βασιλιάς. O Ευριπίδης καταγράφει το όνομα της συζύγου του Μάγνη ως Φιλοδίκη και τους γιους τους αντίστοιχα Ευρύνομος και Ηιονέας. Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης καταγράφει την σύζυγο του Μελίβοια και έναν γιο τους τον Αλέκτωρ, ζούσε στο σημερινό Κάστρο Βελίκας στους πρόποδες του Πηλίου και έδωσε το όνομα του στην μετέπειτα Μαγνησία. Ο Πιέρος, πατέρας του Υάκινθου με την Μούσα Κλειώ θεωρείται επίσης γιος του Μάγνη. Ο Ιωάννης Τζέτζης έγραψε επιπλέον ότι ο Μάγνης απέκτησε με την Κλειώ τον Λίνο.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Gaius Julius Hyginus, Astronomica from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online version at the Topos Text Project.
*Hesiod, Catalogue of Women from Homeric Hymns, Epic Cycle, Homerica translated by Evelyn-White, H G. Loeb Classical Library Volume 57. London: William Heinemann, 1914. 
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*William Smith. A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. London (1873).

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Δευκαλιωνίδες
Εύνομος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Εύνομος** αναφέρεται ένας κιθαρωδός από τους Επιζεφυρίους Λοκρούς, όπου υπήρχε και άγαλμά του. Ο Εύνομος απεικονιζόταν με την κιθάρα του, πάνω στην οποία καθόταν ένας τζίτζικας. Σύμφωνα με τον μύθο του (Στράβων ΣΤ΄ 260), διαγωνίσθηκε στους Δελφούς με τον κιθαρωδό Αρίστωνα από το Ρήγιο. Κατά τη διάρκεια του μουσικού διαγωνισμού έσπασε μία χορδή από την κιθάρα του Ευνόμου. Τότε πήγε και κάθισε επάνω της ένας τζίτζικας και συνέχισε τη μελωδία με τον γλυκό του ήχο.
Λέγεται πως το άγαλμά του στην πόλη Λοκροί στην Ιταλία τον έδειχνε με την κιθάρα του κι έναν τζίτζικα να κάθεται επάνω της.

* Με το ίδιο όνομα απαντάται σε μερικές πηγές και ο οινοχόος του Οινέα, γνωστότερος ως Ευρύνομος (βλ.λ.).

## Πηγές
* 

Ευνομος
Έλεγχος αγνότητας

[thumb|200px|[Ντίρικ Μπάουτς: *Η δοκιμασία της φωτιάς*]]

Η λεγόμενη **δίκη μέσω δοκιμασίας** αποτελεί πρωτόγονο δικαστικό έθιμο και ιδιαίτερα της ανακριτικής.
Υπήρξε στο παρελθόν επίσημη δικαστική δοκιμασία δια βασανισμού προς εξακρίβωση της αθωότητας (αγνότητας) υπόδικου άνδρα ή γυναίκας. Η ενοχή ή η αθωότητα του κατηγορούμενου καθοριζόταν με την υποβολή σε επικίνδυνες ή οδυνηρές δοκιμασίες (όπως το να βγάλει κάποιος ένα αντικείμενο από βραστό νερό) που πιστευόταν ότι εξαρτιόταν υπό θεϊκό έλεγχο.

Η «δίκη μέσω δοκιμασίας» απαντάται στα δικαστικά έθιμα διαφόρων πρωτόγονων κοινωνιών που έφθασαν όμως να τηρούνται μέχρι και τον Μεσαίωνα. Εφαρμοζόταν με την πεποίθηση ότι το θείον προστατεύει την αγνεία και την αθωότητα και έτσι ο αγνός ή αθώος δε θα βλάπτονταν από τη βασανιστική δοκιμασία.

Η εφαρμογή της «δίκης μέσω δοκιμασίας» απαντάται ιστορικά με διάφορες μορφές τόσο κατά λαούς, όσο και κατά εποχές. Για παράδειγμα στον ινδουιστικό εθιμικό κώδικα μέσω της δοκιμασίας της φωτιάς αποδεικνυόταν η πίστη κάποιας συζύγου στον ζηλότυπο σύζυγο. Το σύνολο τέτοιων βασανισμών έλαβε τον όρο *θεοκρισία*, *[[θεοδικία]]* ή και με την ξενική ονομασία *ορδαλίες*.

## Παραπομπές και σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Encyclopædia Britannica Online "Ordeal"
* http://www.fordham.edu/halsall/source/ordeals1.html 
* http://www.fordham.edu/halsall/source/water-ordeal.html 

Κατηγορία:Μεσαιωνικό δίκαιο
Κατηγορία:Βασανιστήρια
Κατηγορία:Ανακριτική
Κατηγορία:Ιστορία και Θεωρία του Δικαίου
Κάπνισμα

thumb|right|180px|Επιγραφή που δηλώνει ειδικό χώρο καπνίσματος

**Κάπνισμα** ονομάζεται η πρακτική της εισπνοής καπνού προερχόμενου από την καύση φύλλων του φυτού καπνός. Η καύση γίνεται συνήθως σε τσιγάρο, πούρο ή με άλλο τρόπο. Η πρακτική αυτή ήταν συνήθεια των κατοίκων της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, πριν ακόμα αυτές ανακαλυφθούν από τους Ευρωπαίους. Η συνήθεια μεταφέρθηκε στην Ευρώπη και την Ασία μετά το 1556. 

Τη δεκαετία του 1920, Γερμανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το κάπνισμα είναι βλαβερό για την υγεία, αλλά η παγκόσμια κοινότητα αναγνώρισε το πρόβλημα σταδιακά μόνο μετά το 1950. Στα επόμενα χρόνια, έγινε κατανοητό ότι το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο (του πνεύμονα αλλά και άλλες μορφές καρκίνου) καθώς και άλλα προβλήματα υγείας. Τα κράτη έλαβαν μέτρα για το κάπνισμα και ανάλογα με τη χώρα τα μέτρα για τη συνήθεια του καπνίσματος μπορεί να περιλαμβάνουν απαγόρευση της διαφήμισης των προϊόντων καπνού, απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, προκειμένου να αποφευχθεί το παθητικό κάπνισμα, υποχρεωτική σήμανση στα προϊόντα καπνού και άλλα.

## Δείτε επίσης

* Απαγόρευση καπνίσματος στην Ελλάδα
Ουέζεν

**Ουέζεν** (**Wezen** ή **Wesen**) είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα **δ** του αστερισμού Μέγας Κύων (*delta Canis Majoris*, δ CMa). Το όνομα αυτό (όπως και η παρεφθαρμένη παραλλαγή **Al Wazor**) προέρχεται από την αραβική λέξη **Al Wazn** (**وزن**), που σημαίνει «το βάρος», *«καθώς ο αστέρας αυτός φαίνεται να σηκώνεται με δυσκολία πάνω από τον ορίζοντα»*. Το ίδιο όνομα αποδίνεται κάποτε και στον αστέρα β Περιστεράς. Στην αραβική αστρονομία ήταν μέλος του μικρού αστερισμού *Οι Παρθένοι*, μαζί με τον Αντχάρα και τον Αλάντρα. Ο Γερμανός αστρονόμος Christian Ludwig Ideler (1766-1846) αποκαλεί αυτό το όνομα «απίστευτο» για αστέρα. Επίσης, ο αστέρας φέρει και το όνομα **25 Μεγάλου Κυνός** (ονοματολογία κατά Τζον Φλάμστηντ). Βρίσκεται στο πίσω μέρος του σώματος του σκύλου που παριστάνει ο αστερισμός του. Είναι ο τρίτος λαμπρότερος αστέρας του Μέγα Κύονα μετά τον Σείριο και τον Αντχάρα.

## Χαρακτηριστικά
Ο Ουέζεν είναι ένας κιτρινόλευκος υπεργίγαντας. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 6.200 K, ενώ η μάζα του εκτιμάται ότι είναι δεκαεπταπλάσια της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του 200 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής, επομένως ο όγκος του είναι 8 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου. Το μέσο απόλυτο μέγεθος του αστέρα είναι &minus;6,87, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 50 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου. Ο Γκουλντ θεωρούσε τον δ Μεγάλου Κυνός μεταβλητό, και πραγματικά έχει μία ελαφριά μεταβλητότητα του τύπου «α Κύκνου». Η γραμμική ταχύτητα περιστροφής του περί τον άξονά του είναι, στον ισημερινό, περί τα 28 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο, μάλλον αργή για τη σχετικώς μικρή ηλικία του, των 10 εκατομμυρίων ετών περίπου. Με αυτήν την ταχύτητα θέλει ένα χρόνο για να ολοκληρώσει μία περιστροφή γύρω από τον εαυτό του. Τα επόμενα εκατομμύρια χρόνια θα μετατραπεί σε ερυθρό υπεργίγαντα και όταν αποκτήσει ένα πυρήνα από σίδηρο θα καταρρεύσει σε έναν υπερκαιοφανή.

Ο Ουέζεν, ως μακρινός αστέρας, εμφανίζει αμελητέα ιδία κίνηση, η οποία μετρήθηκε σε 0,004 arcsec/έτος, και απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα 34 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (122.000 χιλιόμετρα την ώρα).

## Πηγές
* Allen, Richard H.: *Star Names: Their Lore and Meaning*, Dover Publ. 1963

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Μεγάλου Κυνός

Ουεζ
Κατηγορία:Μέγας Κύων
Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες τύπου F
Ιδιοπαθής φλεγμονώδης εντερική νόσος

Η **ιδιοπαθής φλεγμονώδης εντερική νόσος** (ΙΦΕΝ) είναι χρόνια φλεγμονώδης νόσος του εντέρου προκαλούμενη από μικρόβια ή παράσιτα, από άγχος και άλλους παράγοντες. Δύο διακριτές μορφές της είναι η νόσος του Κρον και η ελκώδης κολίτιδα. Η νόσος του Κρον επηρεάζει το λεπτό και το παχύ έντερο, καθώς και το στόμα, τον οισοφάγο, το στομάχι και τον πρωκτό, ενώ η ελκώδης κολίτιδα επηρεάζει κυρίως το παχύ έντερο και το ορθό.

Τα συνήθη συμπτώματα περιλαμβάνουν την επίμονη διάρροια, το κοιλιακό άλγος, την αιμορραγία από το ορθό (αιματηρά κόπρανα), την απώλεια βάρους και την κούραση. Η διάγνωση της νόσου γίνεται μέσω ενδοσκόπησης (για τη νόσο του Κρον) ή της κολονοσκόπησης (για την ελκώδη κολίτιδα) σε συνδυασμό με απεικονιστικές μελέτες, όπως η ακτινογραφία αντίθεσης, η μαγνητική τομογραφία ή η αξονική τομογραφία. Μπορούν επίσης να εξεταστούν δείγματα κοπράνων για να αποκλειστεί κάποιου είδους λοίμωξη, και να πραγματοποιηθούν εξετάσεις αίματος για την επιβεβαίωση της διάγνωσης.

Τα ακριβή αίτια της νόσου δεν είναι γνωστά. Κάποιος παράγοντας ή ένας συνδυασμός παραγόντων - βακτήρια, ιοί, αντιγόνα - ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος να παράγει μια φλεγμονώδη αντίδραση στη γαστρεντερική οδό. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι κάποιος συνδυασμός κληρονομικών, γενετικών ή/και περιβαλλοντικών παραγόντων μπορεί να προκαλεί την ανάπτυξη της νόσου. Κάποιος ιστός του σώματος μπορεί επίσης να προκαλεί την αυτοάνοση αντίδραση.

Το 2015, υπολογίζεται ότι από τη νόσο είχαν προσβληθεί 11.2 εκ. άνθρωποι. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση διαφόρων φαρμάκων, όπως αμινοσαλικυλικά (όπως σουλφασαλαζίνη), κορτικοστεροειδή (όπως πρεδνιζόνη), ανοσορρυθμιστικά, και βιολογικά/αντισώματα (όπως ινφλιξιμάμπη). Κάποιες φορές συνιστώνται εμβολιασμοί για την πρόληψη από τις λοιμώξεις. Σε σοβαρές μορφές της νόσου μπορεί να πραγματοποιηθεί χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση κατεστραμμένων τμημάτων του γαστρεντερικού σωλήνα. Η πρόοδος ωστόσο της φαρμακευτικής αγωγής περιόρισε τις χειρουργικές επεμβάσεις σε σχέση με το παρελθόν.  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Crohnhellas
*European Federation of Crohn's & Ulcerative Colitis Associations
*Crohn's and Colitis Foundation of Canada
*Crohn's & colitis foundation of America
*National Association of Crohn's and colitis

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φλεγμονές
Γιάννης Σιδέρης

Ο **Γιάννης Σιδέρης** (1898 - 1975) υπήρξε Έλληνας ιστορικός του νεοελληνικού θεάτρου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Το 1938 ανέλαβε την πρωτοβουλία ίδρυσης του Θεατρικού Μουσείου και ήταν ο πρώτος έφορος του από το 1938 έως τον θάνατο του το 1975. Διατέλεσε για χρόνια καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση αλλά και σε δραματικές σχολές.

Ο Γιάννης Σιδέρης αφιέρωσε τη ζωή του στη συγκέντρωση εκθεσιακού υλικού, καθώς και στην καταγραφή της ιστορίας του νεοελληνικού θεάτρου. 

### Εργογραφία
**Ο Σαίξπηρ στην Ελλάδα* , 1964
**Ιστορία του Νέου Ελληνικού Θεάτρου, τόμος Α΄,Καστανιώτης-Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου, Αθήνα 1990
**Ιστορία του Νέου Ελληνικού Θεάτρου, τόμος Β΄1, Καστανιώτης-Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου, Αθήνα 1999
*''Ιστορία του Νέου Ελληνικού Θεάτρου, τόμος Β΄2, Καστανιώτης-Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου, Αθήνα 2000

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο Γιάννης Σιδέρης στην Ιστοσελίδα του Θεατρικού Μουσείου

Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 19ου αιώνα
Μάγκνα Κάρτα

Η **Μάγκνα Κάρτα** (λατινικά: *Magna Charta*; ("Great Charter") , απόδοση: **Μεγάλη Χάρτα**), αποκαλούμενη και ως **Μάγκνα Κάρτα Λιμπερτάτουμ** (λατινικά: *Magna Carta Libertatum*, απόδοση: **Μεγάλος Χάρτης των Ελευθεριών**) , είναι αγγλικός καταστατικός χάρτης, ο οποίος αρχικά εκδόθηκε το 1215. Η Μάγκνα Κάρτα θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά έγγραφα στην ιστορία της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. 

## Ιστορία
Αρχικά γράφτηκε λόγω διαφωνιών μεταξύ του Πάπα Ιννοκεντίου του Γ', του Βασιλιά Ιωάννη της Αγγλίας και των Άγγλων βαρώνων σχετικά με τα δικαιώματα του βασιλιά. Η Μάγκνα Κάρτα ζητούσε από τον Βασιλιά να αποκηρύξει κάποια δικαιώματά του, να σεβαστεί τις νομικές διαδικασίες και να αποδεχτεί ότι θα δεσμεύεται από τους νόμους και προστάτευε τα δικαιώματα των υπηκόων του Βασιλιά, ιδιαίτερα από την παράνομη φυλάκιση.

### Ρήτρες της "Μάγκνα Κάρτας" στα καταστατικά του 1215 και αργότερα
Μόνο τρεις ρήτρες της "Μάγκνα Κάρτας" παραμένουν σε ισχύ στην έννομη τάξη της Αγγλίας και της Ουαλίας.  Αυτές αναφέρονται στην ελευθερία της Εκκλησίας της Αγγλίας, τις «παλιές ελευθερίες» του Σίτι του Λονδίνου (ρήτρα 13 στο χάρτη του 1215, ρήτρα 9 στο γράμμα του 1297) και το δικαίωμα στη νομική διαδικασία (ρήτρες 39 και 40 στο γράμμα του 1215, ρήτρα 29 στο γράμμα του 1297) . Αναλυτικά: 

## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας
Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο
Κατηγορία:Ιστορία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Κατηγορία:Μεσαιωνικό δίκαιο
Σημαία του Τοκελάου

thumb|right|Η επίσημη σημαία, εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο το 2008 και από τη Βασίλισσα τον Σεπτέμβριο του 2009.
Καθώς το Τοκελάου είναι σήμερα μη αυτοδιοικούμενο έδαφος της Νέας Ζηλανδίας, η σημαία της Νέας Ζηλανδίας είναι η επίσημη σημαία. Υπάρχει όμως και μία εναλλακτική σημαία, που πολύ συχνά χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους του νησιού και επισημοποιήθηκε από τη Βασίλισσα το 2009.

## Πρόταση του 1989
Η εναλλακτική και ανεπίσημη σημαία προτάθηκε το 1989. Τα τρία αστέρια στην ανεπίσημη σημαία (η οποία δε θα γινόταν επίσημη εάν άλλαζε το καθεστώς της χώρας, βάσει της απόφασης της Βουλής) συμβολίζουν τις τρεις ατόλλες που απαρτίζουν τα νησιά Τοκελάου.

## Πρόταση του 2007
Τον Ιούνιο του 2007 το τοπικό Κοινοβούλιο έλαβε αποφάσεις για τη σημαία, τον ύμνο και τα εθνικά σύμβολα του Τοκελάου. Η σημαία που προτάθηκε απεικόνιζε ένα καλλιτεχνικά σχεδιασμένο κανό με 4 αστέρια (σύμβολο των 3 κυρίων νησιών και επιπλέον του Νησιού Σουέινς (Swains Island), το οποίο τελεί από αμερικανική διοίκηση αλλά το διεκδικεί το Τοκελάου. Καθώς δεν επιτεύχθηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία στο δημοψήφισμα για το μελλοντικό καθεστώς του Τοκελάου, που διεξήχθη το 2007, η σημαία αυτή δεν υιοθετήθηκε.

## Τελική πρόταση 2008
Τον Μάιο του 2008 εγκρίθηκαν από το τοπικό Κοινοβούλιο οι τελικές εκδόσεις των εθνικών συμβόλων. Το σχέδιο της σημαίας βασίστηκε στην πρόταση του 2007 με μικρές τροποποιήσεις στη διάταξη των αστεριών και στη χρήση του Σταυρού του Νότου ως συμβόλου της γεωγραφικής θέσης των νησιών. Την ίδια περίοδο εγκρίθηκε και ένα έμβλημα. 

## Έγκριση από Βασίλισσα 2009
Η νέα σημαία παρουσιάστηκε από τον Γενικό Διοικητή στον Ούλου (αρχηγό κυβέρνησης) ως η πρώτη επίσημη σημαία του Τοκελάου στις 7 Σεπτεμβρίου του 2009. Τα εγκαίνια της σημαίας γίνονται στις 21 Οκτωβρίου του 2009. 


Αρχείο:Flag of Tokelau (local).svg|Σημαία που προτάθηκε τη δεκαετία του 1980
Αρχείο:Tokelau flag reconstruction.svg|Τροποποιημένη έκδοση της πρότασης του 2007 


## Παραπομπές


Τοκελάου
Κατηγορία:Τοκελάου
Διαγωγή πλοίου

**Διαγωγή πλοίου** (trim), ονομάζεται οποιαδήποτε εικόνα παρουσιάζει ένα πλοίο όταν δεν είναι ζυγοσταθμισμένο, δηλαδή δεν είναι ισοβύθιστο κυρίως κατά το διάμηκες, (κατά το εγκάρσιο χαρακτηρίζεται κλίση πλοίου).

Ή Διαγωγή πλοίου συμβολίζεται συνήθως με το γράμμα **d**. Και υφίσταται κάθε φορά που παρατηρείται διαφορά μεταξύ του πρωραίου και του πρυμναίου βυθίσματος. (**d = d<sub>ΠΡ</sub> - d<sub>ΠM</sub>**). Όταν **d = 0** δεν υπάρχει διαγωγή.

Δύο είναι οι μορφές διαγωγής ενός πλοίου:
:1. Όταν το πρωραίο βύθισμα είναι μικρότερο του πρυμναίου, οπότε και καλείται **έμπρυμνο** (by the stern), και

:2. Όταν το πρωραίο βύθισμα είναι μεγαλύτερο του πρυμναίου, οπότε το πλοίο χαρακτηρίζεται **έμπρωρο** (by the bow).

Σε τακτά χρονικά διαστήματα θα πρέπει να ελέγχονται τα βυθίσματα πλώρης μέσου και πρύμνης προκειμένου να διαπιστώνεται αν το πλοίο έχει υποστεί παραμορφώσεις από τις διάφορες καταπονήσεις του, στο κυματισμό όπως αυτές είναι η κύρτωση ή η κοίλωση του πλοίου.

Κατηγορία:Ευστάθεια πλοίου
Κατηγορία:Φόρτωση πλοίου
Γούρνες Ηρακλείου (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Γούρνες** υπάρχουν δύο οικισμοί του περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου:

* Γούρνες Γουβών Ηρακλείου, οικισμός του δήμου Χερσονήσου.
* Γούρνες Ηρακλείου, οικισμός του δήμου Ηρακλείου.

## Παρώνυμα
* Γούρνες (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αγκάλη

Η **Αγκάλη** είναι περισσότερο δημώδης αλιευτικός όρος με τον οποίο χαρακτηρίζεται μικρός όρμος με λίγο υψηλές ακτές που αφενός μεν προφυλάσσει από κάποιους ανέμους, αφετέρου ο βυθός είναι αμμώδης ή με μικρά χαλίκια, που προτιμάται για προσωρινό αγκυροβόλιο. Αναφορά σ΄ αυτή έχει κάνει και ο εθνικός ποιητής:
:::::::*Δεν ακούεται ένα κύμα μεσ΄ την έρμη ακρογιαλιά*
:::::::*Λες κι η θάλασσα κοιμάται μεσ΄ της γης την αγκαλιά*.

Με το όνομα Αγκάλη φέρονται επίσης και οικισμοί στη κοινότητα Άνω Μεριάς της Μήλου καθώς και παραθαλάσσιοι οικισμοί στην Εύβοια (Αγκάλη Εύβοιας) και τη Φολέγανδρο (Αγκάλη Φολεγάνδρου).

Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία
Κατηγορία:Όρμοι
Βραβείο Σάχαροφ

thumb|Απονομή Βραβείου Σάχαροφ στον Αούνγκ Σαν Σου Κίι, το 2013
Το **Βραβείο Σάχαροφ για την Ελευθερία της Σκέψης** είναι ένα διεθνές βραβείο το οποίο καθιερώθηκε στη μνήμη του Σοβιετικού πυρηνικού φυσικού και αντιφρονούντα Αντρέι Σάχαροφ. Θεσμοθετήθηκε το 1988 από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και απονέμεται κάθε χρόνο σε αναγνώριση προσώπων ή οργανισμών για τη διά βίου αφοσίωσή τους στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ελευθεριών.

Η απονομή του βραβείου γίνεται κοντά στις 10 Δεκεμβρίου, την ημέρα που η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κύρωσε την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το 1948. Η ημέρα αυτή τιμάται επίσης ως η Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

## Βραβευθέντες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα: Βραβείο Σάχαροφ 

Σaχαροφ
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα
Χόρχε Μαχφούντ

Ο **Χόρχε Μαχφούντ** (ισπανικά: *Jorge Majfud*) είναι Ουρουγουανός συγγραφέας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Τακουαρεμπό της Ουρουγουάης το 1969. Διδάσκει λατινοαμερικανική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Τζώρτζια των ΗΠΑ. Έχει επισκεφθεί περισσότερες από σαράντα χώρες και οι ταξιδιωτικές του εντυπώσεις περιλήφθηκαν στα μυθιστορήματα και στα δοκίμιά του.

Έχει εκδώσει, μεταξύ άλλων, τα μυθιστορήματα *Hacia qué patrias del silencio (memorias de un desaparecido)* (1996), *La reina de América* (2002) και *Perdona nuestros pecados* (2007), καθώς και τα δοκίμια *Crítica de la pasión pura* (1998). 

Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και τα πορτογαλικά. 

Ιστορίες και άρθρα του έχουν κυκλοφορήσει σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά όπως οι *El País* και *La República* του Μοντεβιδέο, *Página/12* του Μπουένος Άιρες, *Milenio* του Μεξικού καθώς και τα *Rebelión* και *Hispanic Culture Review* του Πανεπιστημίου Τζωρτζ Μέισον. 

Είναι ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού *SigloXXI – reflexiones sobre nuestro tiempo*, και τακτικός συνεργάτης της εβδομαδιαίας έκδοσης της *República*, Bitácora.

Το 2012, το περιοδικό *Foreign Policy* τον κατέταξε ως *«μία από τις δέκα προσωπικότητες με την μεγαλύτερη επιρροή ανάμεσα στους Ιβηροαμερικανούς διανοούμενους»*.

Έχει επίσης μεταφράσει και εκδόσει στα ισπανικά, το βιβλίο του Νόαμ Τσόμσκι *Ilusionistas* (Μαδρίτη, 2012)

Έχει εκδώσει βιβλία σε συνεργασία με άλλους συγγραφείς, όπως τον Σλάβοϊ Ζίζεκ, τον Εδουάρδο Γκαλεάνο, τον Ρέι Μπράντμπερι, τον Ζοζέ Σαραμάγκου, τον Μάριο Βάργας Λιόσα, τον Κάρλος Φουέντες, και τον Ερνέστο Σάμπατο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστοσ. monthlyreview.gr, Ο δεκάλογος κατά του ανθρωπισμού

Κατηγορία:Ουρουγουανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ουρουγουανοί αρχιτέκτονες
Πέτρος Μάρτυς της Ανγκιέρα

Ο **Πέτρος Μάρτυς της Ανγκιέρα** (*Pietro Martire d'Anghiera*, 2 Φεβρουαρίου 1457 – Οκτώβριος 1526) ήταν Ιταλός ιστορικός στην υπηρεσία της Ισπανίας κατά τη διάρκεια της Εποχής των ανακαλύψεων. Φέρεται να είναι ο πρώτος που έκανε χρήση του όρου *[[Νέος Κόσμος]]* (*novi orbis*) για να περιγράψει την ήπειρο της Αμερικής που οι Ευρωπαίοι ήρθαν σε επαφή το 1492,σε μια επιστολή του η οποία απευθυνόταν στον Κολόμβο κατά τη διάρκεια του πρώτου του ταξιδιού στην Αμερική.

Στην αρχή σπούδασε ιατρική και αποκτώντας μεγάλη φήμη προσλήφθηκε βασιλικός γιατρός του Λουδοβίκου ΙΑ'. Το 1487 μετέβη στην Ισπανία και προσλήφθηκε στην αυλή του βασιλιά Φερδινάνδου Β´ και της βασίλισσας Ισαβέλλας Α´. Εκεί απέκτησε σημαντική φήμη και κατέλαβε ανώτατα αξιώματα. Στη συνέχεια ανέλαβε την εξέταση των πληρωμάτων των εξερευνητών και σχετίσθηκε με τους μεγάλους θαλασσοπόρους Χριστόφορο Κολόμβο, Αμέρικο Βεσπούτσι, Βάσκο ντε Γκάμα, Μαγγελάνο, Κορτές κ.ά. ισχυρούς της εποχής εκείνης. Το 1501 στάλθηκε στην Αίγυπτο και κατόπιν άδειας που του παρεχώρησε ο Σουλτάνος ανέλαβε την επισκευή των Χριστιανικών μνημείων των Ιεροσολύμων.

Ο Αγκιέρα έγραψε πολλά κυρίως ιστορικά συγγράμματα, από τα οποία και σπουδαιότερα είναι εκείνο που αναφέρεται στο ταξίδι του στην Αίγυπτο, και το αναφερόμενο στην εξερεύνηση της νέας γης, στο οποίο εξιστορούνται τα ταξίδια των θαλασσοπόρων, οι ανακαλυφθείσες νέες χώρες καθώς και μία συλλογή επιστολών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί
Κατηγορία:Ισπανοί ιστορικοί
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας
Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Κατηγορία:Ιερουσαλήμ
Κατηγορία:Εποχή των Ανακαλύψεων
Ελ Ναθ

*Ελ Ναθ*' ή **Αλνάθ** είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα β (βήτα) στον αστερισμό Ταύρο (*beta Tauri*, β Tau). Ως ο δεύτερος φωτεινότερος αστέρας αυτού του αστερισμού, είναι εύκολα ορατός από την Ελλάδα, ψηλά στον ουρανό τα βράδια του Νοεμβρίου και του χειμώνα. Επίσης, ο αστέρας φέρει και το όνομα **112 Ταύρου** (ονοματολογία κατά Τζον Φλάμστηντ).

## Ονομασίες και Ιστορία
Τα ονόματα **El Nath** και **Alnath** προέρχονται από την αραβική λέξη **Al Natih** (**النطح**), που σημαίνει «αυτός που χτυπά με τα κέρατα» (ενν. του ταύρου), και οφείλεται στη θέση του αστέρα στο άκρο του βόρειου κέρατου του ταύρου που αναπαριστά ο αστερισμός του. Η ονομασία εμφανίζεται και για τον αντίστοιχο αστέρα του Κριού, τον Χαμάλ.

Ο Φερεκύδης, και κατά τον Bayer και πολλοί άλλοι, συγκατέλεγαν τον Ελ Ναθ και τον ζ Ταύρου στις Υάδες, πράγμα που σήμερα φαίνεται απίθανο.

Ο β Ταύρου είναι ο ίδιος αστέρας με τον γ Ηνιόχου, και κατά την αρχαιότητα και μέχρι το 1900 περίπου θεωρούσαν ότι ανήκε σε αμφότερους τους αστερισμούς. Ως αστέρας του Ηνιόχου βρισκόταν στον αριστερό αστράγαλο της μορφής και ήταν ο **Kabd al Inan** των Αράβων, που συνήθως μεταφράζεται ως «η Φτέρνα του Ηνιόχου».

Μαζί με την Αίγα και άλλους αστέρες στον Ηνίοχο ο Ελ Ναθ ήταν για τους Κινέζους ο **Woo Chay**. Στη Βαβυλώνα ο β Ταύρου ήταν ο **Shur-narkabti-sha-iltanu**, δηλαδή ο «Βόρειος Αστέρας στον Ταύρο», και σημείωνε το έκτο τους ζώδιο. Ο Ήλιος φαινόταν να περνά από κοντά του κατά την εαρινή ισημερία πριν από 6.000 χρόνια περίπου.

Για τους Ινδούς ο αστέρας αντιπροσώπευε τον **Agni**, τον θεό της φωτιάς, και συνήθως αναφερόταν και ο ίδιος με αυτό το όνομα, ή με το παρόμοιο **Hutabhuj** (= «ο Καταβροχθίζων τη Θυσία»).

Ανάμεσα στον β Ταύρου και τον ψ Ηνιόχου εμφανίσθηκε ο «Καινοφανής του Ηνιόχου» στις 24 Ιανουαρίου 1892, που κίνησε τότε το ενδιαφέρον του αστρονομικού κόσμου.

## Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα

Ο β Ταύρου είναι ένας κυανός γίγαντας αστέρας με επιφανειακή θερμοκρασία 13.600 K. Η μάζα του εκτιμάται ότι είναι 4,5 φορές μεγαλύτερη της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του πενταπλάσια ή εξαπλάσια. Το απόλυτο μέγεθος του β Ταύρου είναι −1,37, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 700 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου. Σε σχέση με τον Ήλιο μας, ο Ελ Ναθ έχει υψηλή περιεκτικότητα σε μαγγάνιο, αλλά πολύ μικρότερη σε ασβέστιο και μαγνήσιο. Εξελικτικά, ο αστέρας βρίσκεται ακόμα στη φάση της διογκώσεως προς γίγαντα, αφού έχει μόλις εγκαταλείψει την Κύρια Ακολουθία.

Ο Ελ Ναθ απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα 9,2 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (33.000 χιλιόμετρα την ώρα) και εμφανίζει ιδία κίνηση 0,176 δευτερόλεπτο της μοίρας ανά έτος.

* Ο β Ταύρου υφίσταται τακτικά επιπρόσθηση από τη Σελήνη, όπως φαίνεται από τη Γη, κυρίως από το Νότιο Ημισφαίριο και σχεδόν ποτέ από την Ελλάδα, αφού ο αστέρας βρίσκεται στη βορειότερη απόκλιση στην οποία φθάνει ποτέ η Σελήνη.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Ταύρου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Περιγραφή του Ελ Ναθ

Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου B
Κατηγορία:Ταύρος (αστερισμός)
Κατηγορία:Αστέρες με ονομασία κατά Bayer
Φινέας (γιος του Αγήνορα)

Ο **Φινέας** ήταν, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, γιος του Αγήνορα (ή του Ποσειδώνα ή του Φοίνικα) και της Κασσιόπης. Στη Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, ο Φινέας αναφέρεται ως γιος του Βήλου (του αδερφού του Αγήνορα, οι οποίοι ήταν εγγονοί του Έπαφου) και της Αγχινόης, της κόρης του Νείλου. Ο ησιόδειος *[[Κατάλογος Γυναικών]]* πάντως δίνει ως πατέρα του Φινέα τον Φοίνικα, κάτι που καθιστά τον Φινέα εγγονό του Αγήνορα. Το όνομα *Φινεύς* μπορεί να συνδέεται με την αρχαία πόλη Φινέα ή Φινεόπολις στον θρακικό Βόσπορο.
## Ο μύθος
Ο Φινέας πήρε αρχικά ως σύζυγό του την Κλεοπάτρα, κόρη του Βορέα και της Ωρειθυίας. Αργότερα παντρεύτηκε την Ιδαία, κόρη του Δαρδάνου (ή αλλιώς Ειδοθέα ή Ευρυτία). Από τους δύο αυτούς γάμους είχε πολλούς γιους, τους *Φινείδες*, οι οποίοι έδωσαν τα ονόματά τους σε σειρά πόλεων και λαών στη δυτική ακτή της Μικράς Ασίας. Ανάμεσά τους ήταν, από μεν την Κλεοπάτρα οι Πλέξιππος και Πανδίων, ή οι Γερύμβας και Άσπονδος, ή οι Πολυδέκτορας και Πολύδοφος, ή οι Παρθένιος και Κράμβος, από δε την Ιδαία (που με δόλο τον έκανε να τυφλώσει τους προηγούμενους γιους) οι Μαριανδυνός και Θύνος, αλλά και δύο θυγατέρες: η Ερασεία και η Αρπυρεία (κατά τον Τζέτζη). Σύμφωνα με τον μύθο, ο Φινέας ήταν τυφλός μάντης και βασιλιάς στην περιοχή του Βοσπόρου, ή στη Σαλμυδησσό της Θράκης. Είχε τυφλωθεί από τον θεό Δία επειδή αποκάλυπτε τις προθέσεις του στους ανθρώπους, ή από τον Τιτάνα Ήλιο. Σαν να μην έφθανε αυτό, ο Δίας του έστειλε τις Άρπυιες, 5 πουλιά με κεφάλι γυναίκας, που του άρπαζαν την τροφή ή τη λέρωναν με τις κουτσουλιές τους, ώστε ο Φινέας να είναι πάντα πεινασμένος. Από αυτό το βάσανο τον απάλλαξαν οι Αργοναύτες όταν πέρασαν από το μέρος εκείνο και σταμάτησαν, για να τον συμβουλευθούν ως μάντη (Απολλωνίου *Αργοναυτικά*, 2, 178 κ.ε.). Ο ίδιος ο Φινέας τους είπε ότι το πεπρωμένο ήταν να τον ελευθερώσουν από τις Άρπυιες οι δύο φτεροπόδαροι «Βορεάδες», ο Καλάις και ο Ζήτης, οι οποίοι συγκαταλέγονταν μεταξύ των Αργοναυτών. Πραγματικά, οι Βορεάδες καταδίωξαν τις Άρπυιες μέχρι τις Στροφάδες. Σε αντάλλαγμα, ο Φινέας απεκάλυψε στους Αργοναύτες το δρόμο για τον προορισμό τους και το πώς θα περνούσαν από τις Συμπληγάδες Πέτρες με ασφάλεια.

Στα Ορφικά-Αργοναυτικά παρουσιάζεται μια εκ διαμέτρου αντίθετη παραλλαγή της ιστορίας του Φινέα. Σύμφωνα με τα Ορφικά, ο Φινέας τύφλωσε τα δύο παιδιά του και τα άφησε λεία για τα άγρια θηρία πάνω στο βουνό, τυφλωμένος από τον έρωτά του για μια γυναίκα. Τα παιδιά τα έσωσαν οι δύο γιοι του Βορέα. Τον ίδιο τον Φινέα τον τιμώρησαν στερώντας του την όραση.

Ο Αισχύλος είχε γράψει το χαμένο σήμερα δράμα *Φινεύς* σχετικά με το μύθο του Φινέα, το οποίο αποτελούσε το πρώτο της τριλογίας ή τετραλογίας που περιελάμβανε τους *[[Πέρσες (Αισχύλου)|Πέρσες]]* (472 π.Χ.).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ψευδο-Απολλόδωρος, *Βιβλιοθήκη*, Β 1,4.
* Ησίοδος, *Κατάλογος Γυναικών*. 
* Απολλώνιος ο Ρόδιος, *Αργοναυτικά*, 2, 178 κ.ε.
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969.

Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αργοναυτική εκστρατεία
Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Λυκομήδης (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Λυκομήδης** (αναφερόμενος κάποιες φορές και ως **Λυκούργος**) ήταν βασιλιάς των Δολόπων στη νήσο Σκύρο, που είχε πολλές κόρες. 
## Ο μύθος
Σε αυτόν έφερε η Θέτιδα τον νεαρό γιο της Αχιλλέα ντυμένο με γυναικεία φορέματα για να τον κρύψει ανάμεσα στις κόρες του και έτσι να αποφύγει τον κίνδυνο θανάτου που τον περίμενε στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Αχιλλέας όμως, παίζοντας με τις θυγατέρες του Λυκομήδη, άφησε έγκυο τη μία από αυτές, τη Δηιδάμεια. Τον μύθο αυτό πραγματεύθηκε ο Ευριπίδης στο χαμένο δράμα του *«Σκύριοι»*, ενώ ο ζωγράφος Πολύγνωτος τον αναπαρέστησε σε τοιχογραφίες του.

Μετά από χρόνια, ο Λυκομήδης επανέρχεται στο μυθολογικό προσκήνιο ως ο άνθρωπος που σκότωσε τον Θησέα. Κατά την παράδοση, αρχικά τον καλοδέχθηκε, αλλά μετά από κάποιο διάστημα τον πήγε δήθεν για περίπατο στο ψηλότερο σημείο της Σκύρου και τον έσπρωξε στον γκρεμό. Ο Θησέας έπεσε και σκοτώθηκε. Σύμφωνα με άλλη μυθολογική παράδοση ωστόσο επρόκειτο για αυτοκτονία.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 9694 Λυκομήδης (9694 Lycomedes), που ανήκει στην Τρωική Ομάδα και ανακαλύφθηκε το 1960, πήρε το όνομά του από τον βασιλιά της Σκύρου.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 581

Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Αντίλοχος

Με το όνομα **Αντίλοχος** (

## Πηγές
* (Ιταλικά)

Αντιλοχο
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Νηλείδες
Κατηγορία:Μνηστήρες της Ωραίας Ελένης
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Μεσσηνίας
Γραιγώλια Αγίου Ιωάννη

Με την ελληνική ναυτική δημώδη ονομασία ***Τ΄ άη Γιάννη τα γραιγώλια*** ή ***Τα γραιγώλια τ΄ άη Γιαννιού*** καλούνται τα τελευταία μελτέμια που πνέουν κυρίως στις Κυκλάδες και που εμφανίζονται ως "Μέσης" λαμπρός, (δηλαδή Γραίγος φρέσκος, όπως επίσης λέγεται), που πνέουν κατ΄ έτος περί τις 29 Αυγούστου, επετείου της μνήμης της αποτομής της τιμίας κεφαλής του Προδρόμου και Βαπτιστή Ιωάννη.

Σημειώνεται ότι μόλις «σπάσουν» (κοπάσουν) "Τ΄ άη Γιάννη τα γραιγώλια" ξεκινούν τα "Τ΄ άη Σώστη οι μπονάτσες".

Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Κατηγορία:Άνεμοι
Κατηγορία:Λαογραφία
Αίσονας

Στην ελληνική μυθολογία. ο **Αίσονας** (***Αίσων***) ήταν ήρωας της Μαγνησίας, γιος του Κρηθέα (βασιλιά της Ιωλκού) και της Τυρούς. Ο Αίσονας ήταν ο πατέρας του Ιάσονα και ετεροθαλής αδελφός του Πελία και του Νηλέα. Είχε επίσης δύο ομοθαλείς αδελφούς, τον Φέρητα και τον Αμυθάονα. Σύζυγος του Αίσονα ήταν η Πολυμήδη, κόρη του Αυτόλυκου και θεία του Οδυσσέα.

Ο Πελίας έδιωξε τον Αίσονα, όπως και τον Νηλέα, και έγινε βασιλιάς στην Ιωλκό, ενώ άλλη εκδοχή λέει ότι ο Αίσονας, όντας ο νόμιμος βασιλιάς της Ιωλκού, εμπιστεύθηκε στον Πελία την εξουσία ώσπου να ενηλικιωθεί ο Ιάσων, αλλά μετά ο Πελίας αρνήθηκε να του την παραδώσει.

Ο Ιάσονας εκδικήθηκε τον σφετεριστή μετά τον θάνατο του πατέρα του. Για τον θάνατο του Αίσονα υπάρχουν τρεις τουλάχιστον εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη, ο Πελίας τον είχε σκοτώσει μετά τον σφετερισμό του θρόνου, αναγκάζοντάς τον να πιεί αίμα ταύρου. Κατά τη δεύτερη, που αναφέρεται από τον Απολλόδωρο, ο Αίσονας πληροφορήθηκε ψευδώς ότι η Αργοναυτική Εκστρατεία είχε αποτύχει και ότι οι ήρωές της, των οποίων επικεφαλής ήταν ο γιος του Ιάσονας, χάθηκαν στον Εύξεινο Πόντο. Τότε ο Αίσονας απελπίστηκε και αυτοκτόνησε πίνοντας αίμα ταύρου που είχε θυσιασθεί. Σύμφωνα τέλος με την τρίτη εκδοχή, ο Αίσονας δεν πίστεψε την ψεύτικη είδηση και έζησε μέχρι την επιστροφή του γιου του, οπότε ξανάνιωσε με τη βοήθεια και των μαγικών της νύφης του Μήδειας.

## Δείτε επίσης
* Ιωλκός
* Ιάσονας
* Πελίας
* Μήδεια
* Αργοναυτική εκστρατεία

## Πηγές

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Αισονας
Αισονας
587 Υψιπύλη

Η **Υψιπύλη (Hypsipyle)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και έλαβε το όνομα της μυθικής βασίλισσας της Λήμνου. Η μέση ταχύτητα της Υψιπύλης καθώς περιφέρεται στην τροχιά της γύρω από τον Ήλιο είναι 19,49 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ή 70.164 χιλιόμετρα την ώρα.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Υψιπύλης εκτιμάται σε 11 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, το ίδιο και το άλβεδό της. Η Υψιπύλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 53 λεπτά, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Υψιπυλη
35 Λευκοθέα

Η **Λευκοθέα (Leukothea)** είναι ένας μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,5. Ανακαλύφθηκε το 1855 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντύσελντορφ, και έλαβε το όνομα της μυθικής Λευκοθέας.

Η μέση διάμετρος της Λευκοθέας είναι 103,1 χιλιόμετρα. Η μάζα της εκτιμάται σε 1,1 τετράκις εκατομμύριο τόνους, με πυκνότητα περί τα 2 γραμμάρια ανά κυβικό cm. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Λευκοθέας εκτιμάται σε 2,88 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 340 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 54,5 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Λευκοθέας είναι **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,066 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 111 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Λευκοθέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 32 ώρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

Λευκοθεα
Εύα Κιουρί-Λαμπουίς

Η **Εύα Κιουρί** (*Ève Denise Curie Labouisse*) υπήρξε Γαλλίδα συγγραφέας.

Γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1904 και ήταν δεύτερη κόρη της Γαλλοπολωνίδας φυσικού Μαρίας Κιουρί και του Πιερ Κιουρί. Η ίδια έγραψε τη βιογραφία της μητέρας της το 1937, που έτυχε θετικών κριτικών.

Έπειτα από την κατάληψη της Γαλλίας από τους Ναζί το 1940, η Εύα εγκαταστάθηκε στην Αγγλία και εργάστηκε στο πλευρό των Συμμάχων και των Ελευθέρων Γάλλων. Το 1945 δημοσίευσε το "Ταξίδι Ανάμεσα στους Πολεμιστές", χρονικό του ταξιδιού της στα μέτωπα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Διορίστηκε σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ το 1952 και υπηρέτησε στο Στρατιωτικό Σύμφωνο ως το γάμο της το 1954. Επί 15 χρόνια ήταν Διευθύντρια του Ταμείου του ΟΗΕ για τα Παιδιά (UNICEF).

Απεβίωσε στις 22 Οκτωβρίου του 2007 σε ηλικία 102 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Νεκρολογία  στους Times, 26 Οκτωβρίου 2007
* Βιογραφία στην Encyclopedia of World

Εύα
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Αιωνόβιοι
Κατηγορία:Αμερικανοί βιογράφοι
Βαχός Ηρακλείου

Ο **Βαχός** (κάτοικοι 63 το 2011) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Βιάννου και της τέως Επαρχίας Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.

Βρίσκεται στις νότιες υπώρειες του όρους Δίκτη σε απόσταση 70 χιλιομέτρων από το Ηράκλειο.

Οι κάτοικοι (Βαχουδιανοί) ασχολούνται με τη γεωργία , ειδικότερα την καλλιέργεια μπανάνας και οπωροκηπευτικών. Παράγουν επίσης ελαιόλαδο.  Το Δημοτικό διαμέρισμα έχει έναν μόνο οικισμό που είναι και η έδρα (ο Βαχός). Ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα είναι ο σημαντικότερος, ενώ υπάρχει και στα κοιμητήρια ο Άγιος Μάρκος.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία πιθανότατα προέρχεται από το *Βάκχος* και υποδηλώνει τα γλέντια που ακόμα και σήμερα αφθονούν στο χωριό. Το χωριό  δεν αναφέρεται στις βενετικές απογραφές μολονότι υπήρχε. Αυτό φαίνεται από τις τουρκικές απογραφές, στις οποίες αναγράφεται. Στην απογραφή του 1671 ο Βαχός είχε 11 χαράτσα.

Όπως και τα λεγόμενα "καμένα χωριά" δίπλα στο Βαχό, το χωριό αυτό δέχτηκε την οργή του Γερμανού κατακτητή το 1943.  Στο Βαχό, πριν από την εκτέλεση των κατοίκων, πρότειναν στον πρόεδρο της Κοινότητας Ηρακλή Πνευματικάκη να υπογράψει έγγραφη αποδοκιμασία των ανταρτών, για να εξευμενίσει τους Γερμανούς,  όμως αυτός αρνήθηκε λέγοντας: *Εγώ την υπογραφή μου δεν την ατιμάζω*. Συγκέντρωσαν τους άνδρες και συγχρόνως οι Γερμανοί λεηλάτησαν το χωριό. Τη στιγμή της εκτελέσεως ο πρόεδρος Ηρακλής Πνευματικάκης φίλησε τους συγχωριανούς του λέγοντας:*Έτσι, παιδιά, αποχτάται η Λευτεριά*.. Εκτελέστηκαν συνολικά 23 κάτοικοι του χωριού.

Δείτε ***[[Κοινότητα Βαχού]]***

## Βλέπε επίσης
Ολοκαύτωμα της Βιάννου
## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Βαχος
Βαχος
Βιθέντε Ροδρίγκεθ

Ο **Βιθέντε Ροδρίγκεθ** (*Vicente Rodríguez Guillén*, 16 Ιουλίου 1981) είναι Ισπανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην Μπράιτον & Χόουβ Άλμπιον, στην Αγγλία.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Βαλένθια στις 16 Ιουλίου του 1981. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στην Λεβάντε το 1997 όπου και δεν άργησε να προσελκύσει το ενδιαφέρον μεγάλων συλλόγων όπως η Άρσεναλ και η Ρεάλ Μαδρίτης. Τελικά το 2000 υπέγραψε με την Βαλένθια, ομάδα που υποστήριζε από μικρό παιδί.

Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της Βαλένθια, αλλά και ένας από τους καλύτερους αριστερούς μέσους που αγωνίστηκαν ποτέ στο ισπανκό ποδόσφαιρο.

## Τίτλοι
* **2 Πρωταθλήματα Ισπανίας** 2002, 2004
* **1 Κύπελλο Ισπανίας** 2008
* **1 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ** 2004
* **1 Σούπερ Καπ Ευρώπης** 2004

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 
* Στατιστικά του Βιθέντε στην ιστοσελίδα BDFutbol

Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβάντε ΟΝ
Βάτου

Το **βάτου** (*vatu*), στην (ISO 4217: *VUV*, μερικές φορές και *Vt*) είναι το  νόμισμα του Βανουάτου. Εισήχθη το 1982, έπειτα από την ανεξαρτησία της νησιωτικής χώρας, σε αντικατάσταση του Φράγκου των Νέων Εβρίδων. Η εισαγωγή του βάτου έφερε και το τέλος της επίσημης κυκλοφορίας του αυστραλιανού δολαρίου στο Βανουάτου. Το βάτου δεν έχει υποδιαιρέσεις και η αξία του παρουσιάζει διακυμάνσεις. Φημολογείται όμως ότι έχει «κλειδωθεί» η ισοτιμία του με άλλα νομίσματα χωρίς να γίνει αυτό επίσημα γνωστό.

## Κέρματα
Το 1983 κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 και των 2, 5, 10, 20 και 50 βάτου, ενώ ακολούθησε η κυκλοφορία των 100 βάτου το 1988.

## Τραπεζογραμμάτια
Το 1982 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια από την Κεντρική Τράπεζα του Βανουάτου σε ονομαστικές αξίες των 100, 500 και 1000 βάτου. Ακολούθησαν τα χαρτονομίσματα των 5.000 βάτου, το 1989. Το 1993 εισήχθησαν και χαρτονομίσματα των 500 και 1000 βάτου. Χαρτονομίσματα των 200 βάτου κυκλοφόρησαν το 1995.

## «Δολάριο»
Οι κάτοικοι της χώρας πολλές φορές κάνουν λόγο για υποθετικό *δολάριο* ισότιμο με 100 βάτου, χωρίς να αποσαφηνίζουν για ποιας χώρας το νόμισμα λένε. Αυτό προέρχεται από την περίοδο 1966-1973 όταν το φράγκο των Νέων Εβρίδων ήταν ίδιο σε αξία με το αυστραλιανό δολάριο σε ισοτιμία των 100 φράγκων = 1 δολάριο.

Η ιδέα αυτή για το υποθετικό δολάριο ενισχύεται και από το μέγεθος του κέρματος των 100 βάτου: είναι 23 χιλιοστά και συγκρίσιμο με τα 23 χιλιοστά του αυστραλιανού δολαρίου, όπως επίσης και τα 23 χιλιοστά του νεοζηλανδικού δολαρίου. Όμως, στο πάχος προσιδιάζει στη βρετανική στερλίνα.

## Πηγές
* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801-1991, 18th ed., Krause Publications. ISBN 0-87341-150-1. 
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues, Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors), 7th ed., Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

Βάτου
Κατηγορία:Βανουάτου
Κατηγορία:Κέρματα ανά χώρα