Θρακικό Σερρών (πρώην οικισμός)

Το παλιό **Θρακικό**, έως το 1927 γνωστό ως **Τουρτσελή**, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Πρόκειται για τον αρχικό οικισμό του σημερινού κατοικημένου χωριού Θρακικό Σερρών και βρισκόταν σε μικρή απόσταση από αυτό, νοτίως της εθνικής οδού Προμαχώνα-Κιλκίς και νότια της σημερινής σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης-Αλεξανδρούπολης.

## Ιστορία

### Οθωμανική περίοδος
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης και ήταν τσιφλίκι του αγά Σουλεϊμάν.

Στη δημογραφική μελέτη *«[[Le Courrier d'Orient (εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης)|Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης]]»* που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι το 1873 ο οικισμός αποτελούνταν από 86 σπίτια και 208 μουσουλμάνους κατοίκους, ενώ στη στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, *«Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική»*, εκτιμάται ότι το 1900 είχε 500 Τούρκους κατοίκους. Ο οικισμός αναφέρεται στις οδοιπορικές σημειώσεις του Νικολάου Σχινά, ο οποίος στα μέσα της δεκαετίας του 1880 περιόδευσε ολόκληρη σχεδόν την επικράτεια της Μακεδονίας. Σε πορεία του από τη Σέρρες προς τη Δοϊράνη, περιέγραψε το *Τουχτσουλί* ως ένα χωριό με *«80 οθωμανικές οικογένειες, 20 χριστιανικές και εκκλησία»*. Το έτος 1891, ο Γκεόργκι Στρέζοφ έγραψε σχετικά:*Τουζσελί, δυτικά της [[Ηράκλεια Σερρών|Τζουμαγιάς]], πέρα από τη λίμνη του [[Στρυμόνας|Στρυμόνα]]. Εύφορο έδαφος. Επίπεδη τοποθεσία με εκροές στον Στρυμόνα. Η γύρω περιοχή υποφέρει από τις πλημμύρες του Στρυμόνα, που αλλάζει συχνά τις όχθες του και προκαλεί καταστροφές. 70 τουρκικά σπίτια. Το όνομα του χωριού είναι τουρκικό και σημαίνει «αλμυρό». Ένας τοπικός θρύλος λέει ότι εδώ βρισκόταν στο παρελθόν η θάλασσα, έτσι το χωριό ήταν στην ακτή και γινόταν εξόρυξη αλατιού. Και τώρα αναφέρουν μια αιωνόβια βελανιδιά, με έναν σιδερένιο χαλκά επάνω της, όπου έδεναν τα καράβια. Μεταφέρω αυτόν τον μύθο μόνο από περιέργεια. Η πιο πιθανή ερμηνεία που μπορεί να του δοθεί, είναι ότι εδώ, κάποτε, εξορύσσονταν με κάποιον τρόπο αλάτι.*Σύμφωνα με υπολογισμούς που εξέδωσε το 1919 η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 υπήρχαν 700 μουσουλμάνοι κάτοικοι.

### Σύγχρονη ιστορία
Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και τον Αύγουστο του 1915 είχε πληθυσμό 268 κατοίκων.

Λεπτομερής κάτοψη του οικισμού αποτυπώθηκε σε βρετανικό στρατιωτικό χάρτη χαρακωμάτων κατά την περίοδο του Μακεδονικού Μετώπου του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Σύμφωνα με τον χάρτη αυτόν, που βασίστηκε σε αεροφωτογραφίες, το 1918 ο οικισμός αποτελούνταν από 60 τουλάχιστον κτήρια. Νότια από τον οικισμό, διερχόταν η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης-Αλεξανδρούπολης, η οποία ξεκίνησε να λειτουργεί το 1896 ως προέκταση της υπάρχουσας γραμμής από την Κωνσταντινούπολη προς την Κεντρική Μακεδονία.

Το 1920 ο οικισμός προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Ράμνης της Υποδιοίκησης Σιδηροκάστρου του νομού Σερρών, μαζί με τα χωριά Δερβέντι (Ακριτοχώρι), Μεσιλή (Πετρινό), Μπαχτιάρ (Δενδρόφυτο) και Χατζή-Μπεϊλίκ (Άνω Βυρώνεια).******

Με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 ο μουσουλμανικός πληθυσμός εκδιώχθηκε στην Τουρκία και στον οικισμό εγκαταστάθηκαν τουλάχιστον 40 οικογένειες προσφύγων από την Ανατολική Θράκη. Με την έλευση των προσφύγων, ο οικισμός επεκτάθηκε προς βόρεια και το 1927 μετονομάστηκε σε *Θρακικό*. Το 1928 αριθμούσε, πλέον, 275 κατοίκους. 

Η τοποθεσία του οικισμού ήταν ευάλωτη στις πλημμύρες του ποταμού Στρυμόνα. Κατά την περίοδο των μεγάλων αντιπλημμυρικών και εξυγιαντικών έργων της πεδιάδας των Σερρών, τη δεκαετία του 1930, κατασκευάστηκε φράγμα στον Λιθότοπο Σερρών, καθώς και αναχώματα, που σχημάτισαν την τεχνητή λίμνη Κερκίνη. Η κοίτη του ποταμού εγκιβωτίστηκε δίπλα ακριβώς από το οικισμό, ενώ εξαιτίας των έργων, τμήμα της αρχικής σιδηροδρομικής γραμμής από το ύψος της Λιβαδιάς έως λίγο πριν τη Βυρώνεια, μετατοπίστηκε βορειότερα.**** Κάτοψη του τότε οικισμού είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες του 1938.

Ακολούθησε η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, η βουλγαρική κατοχή 1941-1944 και η περίοδος του ελληνικού εμφυλίου πολέμου, γεγονότα που συνέτειναν στη συρρίκνωση του οικισμού. 

Τη δεκαετία του 1950, μετά από απαλλοτρίωση έκτασης στην απέναντι πλευρά της εθνικής οδού, χτίστηκε το σημερινό χωριό του Θρακικού και ο παλιός οικισμός εγκαταλείφθηκε. Την ίδια περίοδο, με την εγκατάλειψη του παλιού Ομαλού, χτίστηκε στο ίδιο σημείο και ο σημερινός οικισμός Ομαλό. Έχοντας ουσιαστικά ενωθεί μεταξύ τους, καθώς τα δύο χωριά χωρίζονται νοητά από έναν κοινό δρόμο, αναφέρονται συχνά ως *Θρακικό-Ομαλό* ή *Ομαλό-Θρακικό*. 

Στην τοποθεσία του παλιού Θρακικού, υπάρχουν σήμερα αγροκτήματα και κτηνοτροφικές μονάδες, ενώ λίγο πιο νότια βρίσκονται τα αναχώματα της εκβολής του ποταμού Στρυμόνα και ο υδροβιότοπος της λίμνης Κερκίνη.

## Πληθυσμός

 απογραφή προσφύγων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σιντικής