open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κοινότητα Μοιρών

μικρογραφία|670x670εσ
Η **Κοινότητα Μοιρών** είναι κοινότητα του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και ως έδρα ορίστηκε ο οικισμός Μοίρες. Εκτός από την έδρα της,  περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Αντώνιος, Καππαριανά, Ξεροκάμπια και Σφαιριανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Άγιος Αντώνιος, ο (17)
* Μοίρες, οι (6.379)
* Ξεροκάμπια, τα (85)
* Σφαιριανά, τα (15)

Συνολικά η κοινότητα έχει 6.496 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Κακουλάκη.

## Κοινοτάρχες Μοιρών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Μοιρών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Μικρονήσι Ηρακλείου

Το **Μικρονήσι** ή **Άγιος Παύλος** ή **Γαϊδουρονήσι** είναι νησίδα της νότιας Κρήτης, ανατολικά από το ακρωτήριο Λίθινο, απέναντι (νοτιοανατολικά) από τους Καλούς Λιμένες. 
αριστερά|μικρογραφία|181x181εσ|Το Μικρονήσι από τους Καλούς Λιμένες.
Επάνω της υπάρχουν εγκαταστάσεις για τον ανεφοδιασμό ποντοπόρων πλοίων.  Απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός από το 1981 στην κοινότητα Πηγαϊδακίων ενώ  στην απογραφή του 2011 δεν απογράφησαν κάτοικοι όπως και σε αυτήν του 2021.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης
Κοινότητα Πηγαϊδακίων

μικρογραφία|670x670εσ
Η **Κοινότητα Πηγαϊδακίων** είναι κοινότητα του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 5Α - 12/01/1927 με την απόσπαση του οικισμού Πηγαϊδάκια από την Κοινότητα Πόμπιας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Πηγαϊδακίων περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Μάρκος, Καβούσα, Καλοί Λιμένες και Χρυσόστομος, καθώς και τη Μονή Οδηγητρίας και τις νησίδες Μακρονήσι, Μικρονίσι και Τράφος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Άγιος Μάρκος, ο (28)
* Καβούσα, η (72)
* Καλοί Λιμένες, οι (21)
* Μαξρονήσι, το (νησίς) (0)
* Μικρονήσι, το (νησίς) (0)
* Μονή Οδηγητρίας, η (11)
* Πηγαϊδάκια, τα (270)
* Τράφος, η (νησίς) (0)
* Χρυσόστομος, ο (52)

Συνολικά η κοινότητα έχει 454 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τριμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Μιχαήλ Κουτσάκη.

## Κοινοτάρχες Πηγαϊδακίων
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πηγαϊδακίων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Κοινότητα Καστελλίου Πεδιάδος

Η **Κοινότητα Καστελλίου** Πεδιάδος είναι κοινότητα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και ως έδρα της κοινότητας ορίστηκε ο οικισμός Καστέλλι. Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Καστελλίου περιλαμβάνει και τον οικισμό Λαγός. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Καστέλλι, το (1.438)
* Λαγός, ο (53)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.491 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τριμελές Συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κα. Μαρία Σκουλούδη.

## Πληθυσμός

## Κοινοτάρχες Καστελλίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καστελλίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κλίμακα Ράνκιν

Ο όρος **κλίμακα Ράνκιν** μπορεί να αναφέρεται σε:

## Φυσική

* Κλίμακα Ράνκιν (φυσική), η οποία είναι μια κλίμακα θερμοκρασίας.

### Ιατρική

* Κλίμακα Ράνκιν (ιατρική), η οποία είναι κλίμακα για τη μέτρηση του βαθμού αναπηρίας.
Κοινότητα Πανοράματος

Η **Κοινότητα Πανοράματος** είναι κοινότητα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1956 με το ΦΕΚ 140Α - 14/06/1956 με την απόσπαση του οικισμού Πανόραμα από την Κοινότητα Πατσιδέρου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αμουργέλλες και Στίρονας. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αμουργέλλες, οι (199)
* Πανόραμα, το (180)
* Στίρονας, ο (116)

Συνολικά η κοινότητα έχει 495 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τριμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Κλάδο.

## Κοινοτάρχες Πανοράματος
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Πανοράματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κοινότητα Αρκαλοχωρίου

μικρογραφία|541x541px|Η κοινότητα σε σχέση με το δήμο.
Η **Δημοτική Κοινότητα Αρκαλοχωρίου** είναι κοινότητα του Δήμου Μινώα Πεδιάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 ως έδρα της κοινότητας ορίστηκε ο οικισμός Αρκαλοχώρι. Εκτός από την έδρα της, η Δημοτική Κοινότητα Αρκαλοχωρίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Σεμνή, Αρχοντικό, Ζίντα, Μιλλιαρήσι, Μουσούτα και Χουμέρι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

Το 1994 με το ΦΕΚ 53Α - 11/04/1994 ο οικισμός του Αρκαλοχωρίου αποσπάται από την κοινότητα Αρκαλοχωρίου και ορίζεται έδρα του Δήμου Αρκαλοχωρίου ο οποίος αποτελεί συνέχεια της κοινότητας που έπαψε να υφίσταται. Στη συνέχεια αποτέλεσε τμήμα του καποδιστριακού Δήμου Αρκαλοχωρίου.

* Αγία Σεμνή, η (8)
* Αρκαλοχώρι, το (4.313)
* Αρχοντικό, το (194)
* Ζίντα, η (116)
* Μιλλιαρήσι, το (4)
* Μουσούτα, η (90). 
* Χουμέρι, το (97)

Μέχρι το 1961, το *Γάσι* στα νότια του Αρκαλοχωρίου αναφέρεται ως άλλος οικισμός της κοινότητος. Λόγω της πλησιότητάς του με την έδρα, λογίζεται πλέον ως συνοικία του Αρκαλοχωρίου.

Συνολικά η Κοινότητα έχει 4.822 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Μαλεδάκη Γεώργιο.

## Κοινοτάρχες Αρκαλοχωρίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αρκαλοχωρίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Πεύκη η αραιόφυλλος

180px|μικρογραφία|Ώριμο άτομο (δέντρο) της ''Pinus glabra''
Η ***πεύκη η αραιόφυλλος***, επιστημονική ονομασία ***Pinus glabra*** (αγγλ. *spruce pine*), είναι είδος κωνοφόρου δέντρου που φύεται στις παράκτιες πεδιάδες των νοτίων Ηνωμένων Πολιτειών, από το νότιο τμήμα της Νότιας Καρολίνας μέχρι και τη βόρεια Φλόριντα και δυτικά έως και τη νότια Λουιζιάνα. Αυτό το πεύκο είναι ένα ευθυτενές δέντρο, μεσαίου μεγέθους, με ύψος που φτάνει τα 20–40 m.

Τα φύλλα του είναι βελονοειδή, δηλ. *βελόνες* σε δέσμες των δύο, με μέσο μήκος 5-8 εκ., πολύ λεπτές (1&nbsp;mm πάχους) και έχουν γυαλιστερό σκούρο πράσινο χρώμα. Φέρει τυπικούς κώνους, μικρούς και λεπτούς, μήκους περίπου 4–6&nbsp;εκ.

Το πεύκο *Pinus glabra* διαφέρει σημαντικά από τα περισσότερα πεύκα στο ότι φυσικά δεν απαντάται σε μεγάλο βαθμό σε αμιγή πευκοδάση, αλλά συνήθως ανευρίσκεται -ως διάσπαρτα δέντρα- μέσα σε υγρούς δασικούς βιότοπους και σε μικτά δάση πλατύφυλλων ειδών. Για να μπορέσει να ανταγωνιστεί τα άλλα είδη σε τέτοιους οικοτόπους, έχει προσαρμοστεί σε μεγαλύτερη ανοχή στη σκιά από τα περισσότερα είδη πεύκων.


Αρχείο:Pinus_glabra.jpg|Τυπικές βελόνες και κώνος της *Pinus glabra*
Αρχείο:Pinus_glabra_Bark.jpg|Φλοιός της ώριμης *Pinus glabra*
Αρχείο:Large Pinus glabra.jpg|Η κόμη ενός ώριμου άτομου *Pinus glabra*


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Farjon, A. (2013). "Pinus glabra". IUCN Red List of Threatened Species. 2013: e.T42364A2975443. doi:10.2305/IUCN.UK.2013-1.RLTS.T42364A2975443.en. Retrieved 11 November 2021.
*What Is A Cedar Pine: Tips On Planting Cedar Pine Hedges
* Kossuth, Susan V.; Michael, J. L. (1990). "Pinus glabra". In Burns, Russell M.; Honkala, Barbara H. (eds.). Conifers. Silvics of North America. Washington, D.C.: United States Forest Service (USFS), United States Department of Agriculture (USDA). Vol. 1 – via Southern Research Station.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δασική βοτανική
Κατηγορία:Δασολογία
Μιλλιαρήσι Ηρακλείου

Το **Μιλλιαρήσι** ή **Μηλιαρίσσα** είναι πολύ μικρός οικισμός του Αρκαλοχωρίου στον Δήμο Μινώα Πεδιάδος της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου στην Κρήτη, ο οποίος απέχει περίπου 5 χλμ. ΝΔ. από αυτό και έχει υψόμετρο 492 μέτρα. Κατοικήθηκε από τα πρώτα βυζαντινά χρόνια. Σήμερα, υπάρχουν τα εγκαταλελειμμένα σπίτια του, τα οποία είναι παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, του 14ου-16ου αιώνα, ο οποίος λειτουργούσε την περίοδο της Ενετοκρατίας, όπως φαίνεται από πηγές. Αναφέρεται το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρκαλοχωρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με την Αγία Σεμνή, το Αρχοντικό, τη Ζίντα, το Αρκαλοχώρι, τη Μουσούτα και το Χουμέρι, αποτελούν την κοινότητα Αρκαλοχωρίου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος και σύμφωνα την απογραφή του 2011 απογράφησαν 4 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Μουσούτα Ηρακλείου

Η **Μουσούτα** ή **Μουσσούτα** είναι οικισμός του Αρκαλοχωρίου στον Δήμο Μινώα Πεδιάδος της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου στην Κρήτη, ο οποίος βρίσκεται 3 χλμ. νότιά του και έχει υψόμετρο 419 μέτρα.  Αναφέρεται από το 14ο αιώνα και η ενετική της βρύση αναφέρεται από τον *Gerola* στον κατάλογο με τα ενετικά μνημεία της Κρήτης. Κοντά στην πλατεία βρίσκονται τα γραφεία του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού. Στο παλιό λατομείο του ακατοίκητου σήμερα οικισμού Βιτσιλιά αποκαλύφθηκε νεολιθικό νεκροταφείο. Αναφέρεται το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρκαλοχωρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με την Αγία Σεμνή, το Αρχοντικό, τη Ζίντα, το Αρκαλοχώρι, το Μηλλιαρήσι και το Χουμέρι, αποτελούν την κοινότητα Αρκαλοχωρίου υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρκαλοχωρίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος και σύμφωνα την απογραφή του 2011 απογράφησαν 90 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Ντέιβιντ Σίσιλιν

Ο **Ντέιβιντ Νίκολα Σίσιλιν** (αγγλικά: *David Nicola Cicilline*, 15 Ιουλίου 1961), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η κογκρεσιακή περιφέρεια της πολιτείας του Ρόουντ Άιλαντ, από τον Ιανουάριο του 2011. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 36ος Δήμαρχος του Πρόβιντενς, από τον Ιανουάριο του 2003 έως τον Ιανουάριο του 2011, και ήταν ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος δήμαρχος σε πολιτειακή πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Επίσης, υπηρέτησε ως Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων του Ρόουντ Άιλαντ από την 4η περιφέρεια, από το 1995 έως το 2003. 

Εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, στις ενδιάμεσες εκλογές του 2010, με ποσοστό 50.5% έναντι 44.5% του τότε Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του. Επανεξελέγη το 2012, το 2014, το 2016, το 2018 και το 2020. Στις εκλογές του 2020, επανεξελέγη με ποσοστό 71.3% έναντι των ανεξάρτητων ανθυποψηφίων του, που έλαβαν 15.9% και 12.7%. Η κογκρεσιακή περιφέρεια του Σίσιλιν, περιλαμβάνει την πόλη του Πρόβιντενς, και το μεγαλύτερο μέρος των προαστίων της πόλης. 

## Βιογραφία
Ο Ντέιβιντ Σίσιλιν, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1961 στο Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ, όπου και μεγάλωσε. Γεννήθηκε από Καθολικό πατέρα Ιταλικής καταγωγής και από μητέρα Εβραία. Αποφοίτησε το Λύκειο "Narragansett High School" στο Ναράγκανσετ (μια μικρή παράκτια πόλη στο Ρόουντ Άιλαντ), το 1979. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Μπράουν, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1983, με διάκριση. Κατόπιν, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Τζόρτζταουν (στην Ουάσινγκτον), απ'όπου έλαβε πτυχίο (JD) το 1986.

Μέχρι το 1992, παρέμεινε στην Ουάσινγκτον, όπου εκεί εργάστηκε ως δικηγόρος. Το 1992, επέστρεψε στο Ρόουντ Άιλαντ, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για μια έδρα στην πολιτειακή Γερουσία, όμως ηττήθηκε στις προκριματικές. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Ρόουντ Άιλαντ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Δήμαρχοι των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Κατηγορία:Εβραίοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Αετοβάτος

Ο **αετοβάτος** (*Aetobatus*) είναι γένος από ψάρια, και πιο συγκεκριμένα σαλάχια του ανοικτού ωκεανού, που βρίσκονται στον Ατλαντικό, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό. Παλαιότερα κατατασσόταν στην οικογένεια μυλιοβατίδες, αλλά πλέον ταξινομείται στη νέα, δική του ομώνυμη οικογένεια **αετοβατίδες** (*Aetobatidae*) εξαιτίας των εμφανών διαφορών του από όλα τα είδη των μυλιοβατιδών, ιδίως στο ότι τα θωρακικά πτερύγια ενώνονται με την κεφαλή στο ύψος των οφθαλμών.

## Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται πέντε ή τρία είδη αετοβάτου, αναλόγως με το εάν τα *A. ocellatus* και *A. laticeps* θεωρηθούν υποείδη του *A. narinari* ή όχι:

Υπάρχουν επιπλέον τα παρακάτω 6 προϊστορικά είδη που έχουν εξαφανισθεί και είναι γνωστά μόνο από απολιθώματα:

* †*[[Aetobatus arcuatus]]*, Agassiz 1843
* †*[[Aetobatus cappettai]]*, Antunes & Balbino 2006
* †*[[Aetobatus irregularis]]*, Agassiz 1843
* †*[[Aetobatus punctatus]]*, Miller 1876
* †*[[Aetobatus poeyi]]*, Fernández de Castro 1873
* †*[[Aetobatus sinhaleyus]]*, Deraniyagala 1937

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 2 (1968), σελ. 263
* Family ''AETOBATIDAE'' στο *fishesofaustralia*

Αετοβατος
Άμμος Ημαθίας

Η **Άμμος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Βεροίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ημαθίας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ημαθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
## Γεωγραφία
Η Άμμος είναι χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται στον μεγάλο κάμπο του Αλιάκμονα, κοντά στις βόρειες όχθες του ποταμού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 35. Απέχει 5,5 χλμ. περίπου ΝΑ. της Βέροιας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 3,297 χμ² (2011).  
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μικρογουζίου του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1926 προσαρτήθηκε στον δήμο Βεροίας και το 1928 καταργήθηκε. Επανασυστάθηκε το 1940 και το 1946 υπήχθη στον νομό Ημαθίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Βαρβάρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Βεροίας.
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο βόρειο τμήμα του οικισμού
*Το παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής στη βόρεια έξοδο του οικισμού
*Το φράγμα και η τεχνητή λίμνη στον Αλιάκμονα, νότια του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.youtube.com/watch?v=V2oRLeBajWk

Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Αετονύχι

Το **αετονύχι** είναι ποικιλία αμπέλου (*Vítis vinífera*) και σταφυλιού, που καλλιεργείται και στην Ελλάδα, σε περιορισμένη έκταση και κυρίως σκορπισμένο μέσα σε αμπέλια άλλης ποικιλίας. Η ρώγα του σταφυλιού του είναι μακρόστενη και καταλήγει σε κυρτό άκρο, χαρακτηριστικό από το οποίο πήρε και την ονομασία του (σαν νύχι αετού). Επίσης τα φύλλα του είναι λίγο περισσότερο χνουδωτά από αυτά των άλλων ποικιλιών αμπέλου.

## Πηγές
* Τσοκανάς, Στ.: Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελίδα 264

Αετονυχι
Κοινότητα Γαζίου

Η **Κοινότητα Γαζίου** είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1930 με το ΦΕΚ 120Α - 19/04/1930 με την απόσπαση του οικισμού Γάζιον από την Κοινότητα Τυλίσσου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. 

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Γαζίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιοι Θεοδώροι, Άγιος Γέωργιος Μεθυστής, Καβροχώρι, Κολλυβάς, Σκαφιδαράς και Τίμιος Σταυρός. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Άγιοι Θεόδωροι, οι (789)
* Άγιος Γεώργιος ο Μεθυστής, ο (117)
* Γάζι, το (12.606)
* Καβροχώρι, το (503)
* Κολλυβάς, ο (484)
* Σκαφιδαράς, ο (92)
* Τίμιος Σταυρός, ο (49)

Συνολικά η κοινότητα έχει 14.640 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από εντεκαμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ευάγγελο Παρασύρη.

## Κοινοτάρχες Γαζίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γαζίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στη Γουαδαλαχάρα

Το **σιδηροδρομικό δυστύχημα στη Γουαδαλαχάρα** συνέβη στις 22 Ιανουαρίου 1915 στο Μεξικό και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο πάνω από 600 ανθρώπων.

Η Μεξικανική Επανάσταση βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη μέχρι το 1915. Μετά τη δολοφονία του Φρανσίσκο Μαδέρο δύο χρόνια νωρίτερα, την προεδρία της χώρας ανέλαβε ο Βικτοριάνο Χουέρτα, αλλά οι επαναστατικές δυνάμεις με επικεφαλής τους Βενουστιάνο Καρράντζα (Venustiano Carranza) και Πάντσο Βίγια τον ανέτρεψαν και ο Καρράντζα έγινε πρόεδρος το 1914. Ωστόσο, ο Βίγια ήθελε να συνεχίσει την επανάσταση και ακολούθησε ένοπλος αγώνας. Στις 18 Ιανουαρίου 1915 τα στρατεύματα του Καρράντζα κατέλαβαν τη Γουαδαλαχάρα στο νοτιοδυτικό Μεξικό. Διέταξε αμέσως να μεταφερθούν οι οικογένειες των στρατευμάτων του με τρένο από την Κολίμα στην ακτή του Ειρηνικού στο πρόσφατα κατειλημμένο προπύργιο του.

Γύρω στις 22 Ιανουαρίου 1915, ένα ειδικό τρένο με είκοσι βαγόνια ξεκίνησε από την Κολίμα. Ήταν κατάμεστο, με τον κόσμο να έχει κολλήσει ακόμη και στις στέγες και στα συστήματα των τροχών. Εκείνη την περίοδο οι αναχωρήσεις των τρένων δεν ήταν συχνές, το τροχαίο υλικό δεν είχε την απαιτούμενη συντήρηση και οι γραμμές είχαν παραμείνει σε κακή κατάσταση.

Κάπου μεταξύ Κολίμα και Γουαδαλαχάρα, ο μηχανικός έχασε τον έλεγχο, λόγω βλάβης στο σύστημα πέδησης σε μεγάλη, απότομη κατωφέρεια. Καθώς αυξανόταν η ταχύτητα, πολλοί άνθρωποι πετάχτηκαν από το τρένο καθώς αυτό έπαιρνε τις στροφές. Τελικά ολόκληρο το τρένο ξέφυγε από τις γραμμές και κατέληξε σε βαθύ φαράγγι, ενώ λιγότεροι από 300 από τους 900 επιβαίνοντες επέζησαν από την καταστροφή.. Μερικοί από τους στρατιώτες του Καρράντζα, Ινδιάνοι Yaqui αυτοκτόνησαν όταν άκουσαν τον θάνατο των οικογενειών τους. Άλλοι ορκίστηκαν να εκδικηθούν το πλήρωμα του τρένου, αλλά αυτό είχε επίσης σκοτωθεί στην καταστροφή.

Η τραγωδία παραμένει το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην ιστορία της Βόρειας Αμερικής.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Στερεότυπα για τους νοσηλευτές

Το στερεότυπο είναι μια ευρέως διαδεδομένη και σταθερή αντίληψη ενός συγκεκριμένου τύπου ατόμου και είναι συχνά υπεραπλουστευμένη και ενίοτε προσβλητική.   Η νοσηλευτική ως επάγγελμα έχει υπάρξει στερεότυπο πολλές φορές ανά τις διάφορες ιστορικές περιόδους. Τα στερεότυπα που προσδίδονται στη νοσηλευτική καθώς και στις γυναίκες νοσηλεύτριες είναι επαρκώς καταγεγραμμένα. Μια κοινή παρανόηση είναι ότι όλοι όσοι ασκούν το επάγγελμα του νοσηλευτή είναι  γυναίκες. Αυτή η λανθασμένη αντίληψη έχει οδηγήσει στην εμφάνιση ενός άλλου στερεότυπου ότι οι άνδρες νοσηλευτές είναι θηλυπρεπείς.   Αυτές οι γενικευμένες αντιλήψεις για το νοσηλευτικό επάγγελμα έχουν συμβάλει στην εσφαλμένη παρουσίαση των νοσηλευτών στα μέσα ενημέρωσης καθώς και στον εσφαλμένο χαρακτηρισμό των νοσηλευτών στην κοινή αντίληψη. Η εικόνα των νοσηλευτών που απεικονίζεται από τα μέσα ενημέρωσης είναι τυπικά αυτή μιας υπερβολικά σεξουαλικής γυναίκας με μειωμένη πνευματική διαύγεια. Η "εικόνα" αυτή απεικονίζεται σε κάρτες με ευχές για ταχεία ανάρρωση, στην τηλεόραση, σε ταινίες και βιβλία.  Η υπερβολικά σεξουαλοποιημένη νοσοκόμα αναφέρεται συνήθως ως "άτακτη νοσοκόμα" και συχνά θεωρείται ως σύμβολο του σεξ ή ως νυμφομανής.   Μαζί με αυτά τα κοινά στερεότυπα, οι μελέτες έχουν εντοπίσει πολλές άλλες δημοφιλείς αναπαραστάσεις στα μέσα ενημέρωσης όπως αυτή του υπηρέτη, του άγγελου, του βασανιστή, του ομοφυλόφιλου άνδρα, και του αλκοολικού.  Τα κοινά στερεότυπα της νοσηλευτικής και η απεικόνιση αυτών των παραποιήσεων έχουν πυροδοτήσει ένα διάλογο σχετικά με τις επιπτώσεις τους στο επάγγελμα.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Στερεότυπα
Κατηγορία:Νοσηλευτική
Δευτερογενής δηλητηρίαση

Η **δευτερογενής δηλητηρίαση** ή τοξικότητα αναμετάδοσης είναι η δηλητηρίαση που προκύπτει όταν ένας οργανισμός έρχεται σε επαφή ή καταπίνει έναν άλλο οργανισμό που έχει δηλητήριο στο σύστημά του. Συνήθως συμβαίνει όταν ένα αρπακτικό τρώει ένα ζώο, όπως ποντίκι, αρουραίο ή έντομο, το οποίο έχει προηγουμένως δηλητηριαστεί από ένα εμπορικό φυτοφάρμακο. Εάν το επίπεδο τοξικότητας στο ζώο-θύμα είναι αρκετά υψηλό, θα βλάψει το αρπακτικό.

Στα θηλαστικά που είναι επιρρεπή σε δευτερογενή δηλητηρίαση περιλαμβάνονται οι άνθρωποι, τα κατοικίδια ζώα, όπως οι γάτες και οι σκύλοι, καθώς και τα άγρια πτηνά.

## Παρασιτοκτόνα
Διάφορα φυτοφάρμακα, όπως τα τρωκτικοκτόνα, μπορεί να προκαλέσουν δευτερογενή δηλητηρίαση. Ορισμένα φυτοφάρμακα απαιτούν πολλαπλές τροφοδοσίες που διαρκούν αρκετές ημέρες- αυτό αυξάνει τον χρόνο που ένας οργανισμός-στόχος συνεχίζει να κινείται μετά την κατάποση, αυξάνοντας τον κίνδυνο δευτερογενούς δηλητηρίασης ενός θηρευτή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υγεία
Κατηγορία:Τοξικολογία
Χιου Γκριν

Ο **Σερ Χιου Γκριν** (αγγ.: *Sir Hugh Carleton Greene*) (15 Νοεμβρίου 1910 - 19 Φεβρουαρίου 1987) ήταν Βρετανός τηλεοπτικός διευθυντής και δημοσιογράφος. Διετέλεσε γενικός διευθυντής του BBC από το 1960 έως το 1969.

Αφού εργάστηκε για εφημερίδες τη δεκαετία του 1930, ο Greene πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της μετέπειτα καριέρας του στο BBC, ανεβαίνοντας στις διευθυντικές βαθμίδες των υπερπόντιων εκπομπών και στη συνέχεια των ειδήσεων για τα κύρια εγχώρια κανάλια. Αντιμετώπισε αντιδράσεις από ορισμένους πολιτικούς και ακτιβιστές που ήταν αντίθετοι με την εκσυγχρονιστική του ατζέντα, αλλά υπό την ηγεσία του το BBC αναγνωρίστηκε ότι υπερείχε έναντι του εμπορικού του αντιπάλου, του ITV, και του απονεμήθηκε ένα δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι (BBC 2) από τη βρετανική κυβέρνηση και του δόθηκε η άδεια να εισαγάγει την έγχρωμη τηλεόραση στη Βρετανία.

Αφού αποσύρθηκε από το BBC, ο Γκριν δημοσίευσε αρκετά βιβλία, μεταξύ των οποίων και μια συνεργασία με τον αδελφό του, τον μυθιστοριογράφο Γκράχαμ Γκριν, και έκανε τηλεοπτικές εκπομπές τόσο για το BBC όσο και για τον εμπορικό του αντίπαλο.

## Ζωή και καριέρα

### Πρώιμα χρόνια
Ο Greene γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1910 στο Berkhamsted του Hertfordshire, ο νεότερος από τους τέσσερις γιους και το πέμπτο από τα έξι παιδιά του Charles Henry Greene, διευθυντή του σχολείου του Berkhamsted, και της συζύγου του (και ξαδέλφης), Marion Raymond, κόρης του αιδεσιμότατου Carleton Greene, εφημέριου του Great Barford. Ανάμεσα στα άλλα παιδιά του ζευγαριού ήταν ο Graham Greene, ο μυθιστοριογράφος, και ο Raymond Greene, γιατρός της Ιατρικής και ορειβάτης. Ο Greene εκπαιδεύτηκε στο Berkhamsted School και στο Merton College της Οξφόρδης, όπου πήρε δεύτερη τάξη στις κλασικές μετριοπάθειες (1931) και στα αγγλικά (1933).

## Παραπομπές


Κατηγορία:British Broadcasting Corporation
Κατηγορία:Βρετανοί δημοσιογράφοι
Αμμουδάρα Λασιθίου

Η **Αμμουδάρα** είναι περιοχή της κοινότητας Κριτσάς, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αγίου Νικολάου και της τέως Επαρχίας Μιραμπέλλου, της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου, της Κρήτης. 

## Γεωγραφία
Η Αμμουδάρα είναι παράλιος οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στον δυτικό μυχό του κόλπου Μιραμπέλλου λίγο νοτιότερα του Αγίου Νικολάου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 5,5 χλμ. περίπου Ν. του Αγίου Νικολάου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κριτσάς του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κριτσάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.
## Αξιοθέατα
*Η μικρή σπηλιά («του Ληστή ο Σπήλιος») στη μικρή χερσόνησο που σχηματίζει ο οικισμός
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου βορειοδυτικά του οικισμού
*Η παραλία του οικισμού, καθώς και η παραλία «Αλμυρός», βόρεια του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Κοινότητα Ροδιάς Ηρακλείου

Η **Κοινότητα Ροδιάς** είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1930, γραμμέννη ως Κοινότητα Ρογδιάς, με το ΦΕΚ 120Α - 19/04/1930 και έδρα τον ομώνυμο οικισσμό. Το όνομά της διορθώθηκε το 1940. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Δημήτριος, Καπετανάκι Μετόχι, Λινοπεράματα, Παλαιόκαστρο, Παντάνασσα και Πλαΐτης, καθώς και την Μονή Σαββαθιανών. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Άγιος Δημήτριος, ο (53)
* Καπετανάκι Μετόχι, το (86)
* Λινοπεράματα, τα (216)
* Μονή Σαββαθιανών, η (18)
* Παλαιόκαστρο, το (255)
* Παντάνασσα, η (266)
* Πλαΐτης, ο (94)
* Ροδιά, η (797)

Συνολικά η κοινότητα έχει 1.785 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Στρατάκη.

## Κοινοτάρχες Ροδιάς
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ροδιάς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Κοινότητα Φόδελε

Η **Κοινότητα Φόδελε** είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Φόδελε περιλαμβάνει και τους οικισμούς Μονή Αγίου Παντελεήμονος και Παραλία Φόδελε. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Μονή Αγίου Παντελεήμονος, η (3)
* Παραλία Φόδελε, η (66)
* Φόδελε, το (457)

Συνολικά η κοινότητα έχει 464 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Χαράλαμπο Παντέρη.

## Κοινοτάρχες Φόδελε
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Φόδελε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Εθνική Βιβλιοθήκη της Μπελίζ

Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Μπελίζ** ή Εθνική Υπηρεσία Βιβλιοθήκης και Σύστημα Πληροφόρησης της Μπελίζ είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην πόλη Μπελίζ.

## Ιστορία
Η πρώτη μαρτυρία για την ύπαρξη βιβλιοθήκης σε βρετανική αποικία χρονολογείται από το 1825. Το 1845, ο Τζέιμς Κρούικσανκ, ο οποίος ήταν εκδότης των εφημερίδων Honduras Almanack και Honduras Gazette, δημοσίευσε μια σύντομη ανακοίνωση για την ύπαρξη μιας βιβλιοθήκης. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, οι βιβλιοθήκες στη Βρετανική Ονδούρα οργανώθηκαν σε λέσχες και συλλόγους. Το 1894, ο Σερ Άλφρεντ Μαλόνεϊ προσπάθησε να ιδρύσει την πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη στη Μπελίζ. Όλες οι υπάρχουσες βιβλιοθήκες καταστράφηκαν από έναν τυφώνα το 1931, με αποτέλεσμα ο Κυβερνήτης Σερ Άλαν Μπερνς, να ανοίξει το 1935 τη Βιβλιοθήκη Jubilee με μια συλλογή 1800 βιβλίων. Το 1960, το όνομά της άλλαξε σε Βιβλιοθήκη της Βρετανικής Ονδούρας. Το 1966 μετονομάστηκε σε Εθνική Βιβλιοθήκη. Το 2006 ψηφίστηκε νόμος που εξασφάλιζε την επικαιροποίηση της ονομασίας και την αυτόνομη λειτουργία του θεσμού .

Από το 1977, η βιβλιοθήκη έχει καταρτίσει μια βιβλιογραφία που περιλαμβάνει όλα τα βιβλία και τα φυλλάδια που εκδόθηκαν στη Μπελίζ, ανεξάρτητα από την εθνικότητα του συγγραφέα .

## Κατά νόμο κατάθεση
Η βιβλιοθήκη λειτούργει ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για την Κατά Νόμο Κατάθεση. Οι εκδότες οφείλουν να υποβάλλουν στη βιβλιοθήκη, εντός 30 ημερών από τη δημοσίευση, δύο αντίγραφα βιβλίων, φυλλαδίων, περιοδικών, εφημερίδων, δίσκων, κασετών, CD-ROM, DVD, διατριβών κ.λπ. που έχουν εκδοθεί ή παραχθεί στη Μπελίζ για δημόσια διανομή. Η μη συμμόρφωση με την εν λόγω διάταξη τιμωρείται με πρόστιμο έως 3.000 δολάρια ή φυλάκιση ενός έτους. Τα πρόστιμα πρέπει να καταβάλλονται στη βιβλιοθήκη και να καλύπτουν το κόστος των υπηρεσιών που παρέχει[4]. Το ίδρυμα διαθέτει ορισμένες από τις συλλογές του στο διαδίκτυο σε συνεργασία με την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Καραϊβικής . Πρόκειται για συλλογές  χαρτών, καρτ ποστάλ, πολύτιμων βιβλίων και γραμματοσήμων . Αγόρασε την πρόσβαση στη βάση δεδομένων EBOSKO και κάθε πολίτης της χώρας μπορεί να τη χρησιμοποιήσει.

Το 1990 η βιβλιοθήκη αριθμούσε 130.000 τόμους.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
*Μπελίζ
*Πόλη του Μπελίζ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Μπελίζ
Μπελιζ
Χάικ Γιαζιτζιάν

Ο **Χάικ Γιαζιτζιάν** (1959, Χαλέπι) είναι Αρμένιος ουτίστας, τραγουδιστής και συνθέτης. Για μεγάλο μέρος της ζωής του ζει και δημιουργεί στην Ελλάδα. Ο πρώτος του δίσκος με όνομα «Nihavend Ionga» που κυκλοφόρησε το 1995 από την FM Records δεν είχε ιδιαίτερη απήχηση, αλλά ο δεύτερος που ονομάζεται «Talar» ενίσχυσε σε μεγάλο βαθμό τη δημοτικότητά του.

Ο Γιαζιτζιάν συμμετείχε το 2006 στον δίσκο «An Ancient Muse» της Λορίνα Μακένιτ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Χαλέπι της Συρίας από Αρμένιους γονείς με καταγωγή από την Καισάρεια και το Νεβσεχίρ της Τουρκίας. Το 1980 εγκαταστάθηκε και ξεκίνησε να εργάζεται στην Ελλάδα.

## Δισκογραφία

* 1995: Nihavend longa
* 1996: Talar
* 1998: Garin
* 2001: Beast on the Moon
* 2001: Yeraz (The Master Oud Player)
* 2007: Amalur
* 2009: Rhythm In Topkapı Palace Orient Percussion - Arras
* 2010: Imerologio
* 2011: Stou Tragoudiou Tin Ohthi Vol. 6

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κανάλι στο YouTube
* Σελίδα στο Spotify
* Σελίδα στο iTunes
* Σελίδα στο Deezer
* Σελίδα στο Discogs
*  στο IMDb

Κατηγορία:Αρμένιοι μουσικοί
Γιάννης Κορεντσίδης

Ο **Γιάννης Κορεντσίδης** (12 Νοεμβρίου 1973) είναι Έλληνας πολιτικός και δήμαρχος της Καστοριάς, θέση που εκλέχτηκε στις δημοτικές εκλογές του 2019, συγκεντρώνοντας 62,37% με τον συνδυασμό «Ώρα για δουλειά». 

## Βιογραφία

### Σπουδές και επαγγελματική δραστηριότητα
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1973 με καταγωγή από το Μαυροχώρι και την Κορησό. Σπούδασε Οργάνωση & Διοίκηση Επιχειρήσεων στο ICBS Business College, στη Θεσσαλονίκη. Μιλάει αγγλικά και ιταλικά. Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε το 1994, στην οικογενειακή γουνοποιητική επιχείρηση «*ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΟΡΕΝΤΣΙΔΗ – ΓΟΥΝΟΠΟΙΙΑ ΟΒΕ*», που δραστηριοποιείται στην Καστοριά από το 1959.

Το 2006 εκλέχτηκε, για πρώτη φορά, στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.ΔΗ.ΚΑ. Α.Ε., ενώ επανεκλέχτηκε το 2009  αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα Αντιπρόεδρος της Εταιρείας για την περίοδο 2009-2012. 

Το 2011 εκλέχτηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Καστοριάς. Στο ίδιο όργανο, εκλέχτηκα στην Διοικούσα Επιτροπή, ως Α’ Αντιπρόεδρος, υπηρετώντας τη θέση έως το 2017.

Τον Μάιο του 2015 εκλέχτηκε στον Σύνδεσμο Γουνοποιών Καστοριάς “Ο Προφήτης Ηλίας”, την θέση του Προέδρου.

### Θητεία
Ο Γιάννης Κορεντσίδης είναι ο πρώτος δήμαρχος που αναφέρθηκε στην «απογουνοποίηση» της Καστοριάς, βλέποντας ως μονόδρομο τον τουριστικό τομέα για την ανάπτυξη της περιοχής. Η ελληνική γουνοποιΐα είναι ίσως ο κλάδος που χτυπήθηκε περισσότερο από κάθε άλλον στη διάρκεια της πανδημίας, με έντονες αρνητικές συνέπειες για την περιοχή της Καστοριάς καθώς η γουνοποποιΐα τουλάχιστον στο παραγωγικό κομμάτι αποτελεί σχεδόν "μονοκαλλιέργεια" ενώ αποτελεί την κυριότερη οικονομική δραστηριότητα εδώ και δεκαετίες.

Ο Δήμαρχος Καστοριάς έχει αναφερθεί στον προγραμματισμό των επόμενων ετών, σε μελέτες και προτάσεις, συνολικού προϋπολογισμού 45 εκατομμυρίων ευρώ που έχουν κατατεθεί σε όλα τα τρέχοντα χρηματοδοτικά προγράμματα, κάποια εκ των οποίων έχουν ήδη δημοπρατηθεί. Ανάμεσα στα έργα είναι η ενεργειακή αναβάθμιση σχολικών μονάδων και δημοτικών κτιρίων, η κατασκευή κυκλοφοριακών κόμβων στη λεωφόρο Κύκνων και η ανάπλαση του παραλίμνιου κοινόχρηστου χώρου τμήματος νότιας Παραλίας, η συντήρηση αποκατάσταση του Λιμναίου Οικισμού του Δισπηλιού, η δημιουργία καταφυγίου αδέσποτων ζώων, αλλά και η μελέτη και η κατασκευή Πνευματικού Κέντρου στην Καστοριά.

Τον Νοέμβριο του 2022, κατά τον απολογισμό της τριετίας της δημοτικής αρχής του Γιάννη Κορεντσίδη, παρουσιάστηκαν σημαντικά έργα για τον Δήμο Καστοριάς που υπολοποιούνται ή έχουν δρομολογηθεί. Ο δήμαρχος αναφέρθηκε στις εντάξεις έργων που έχει πετύχει η δημοτική αρχή οι οποίες ανέρχονται σε 61 έργα με προϋπολογισμό 57.500.000 €. Αναφέρθηκε, επίσης, διεξοδικά στην οικονομική κατάσταση του δήμου όταν τον παρέλαβε το 2019 και σήμερα παρουσιάζει σημαντικές απομειώσεις στο τεράστιο χρέος που κληρονόμησε. Έκπληξη προκάλεσε το γεγονός ότι ακόμη και η μείζονος αντιπολίτευση του δημοτικού συμβουλίου δήλωσε χαρούμενη για τα έργα ευχόμενη στον δήμαρχο μια καλή και πιο δραστήρια νέα θητεία.

Ο Κορεντσίδης επανεξελέγη το 2023 με ποσοστό 50,50% στον 2ο γύρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Καστοριάς
Κατηγορία:Μακεδόνες
Σαρλ Μπενουά Αζ

Ο **Σαρλ Μπενουά Αζ** ή **Καρλ Μπένεντικτ Χάζε** (γαλλ. *Charles Benoît Hase*, γερμ. *Carl Benedict Hase*, 11 Μαΐου 1780 &ndash; 21 Μαρτίου 1864) ήταν Γάλλος ελληνιστής γερμανικής καταγωγής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χάζε γεννήθηκε στην κωμόπολη Μπαντ Σούλτσα κοντά στο Νάουμπουργκ. Σπούδασε στα πανεπιστήμια της Ιένας και του Χέλμστετ. Κατόπιν, το 1801 ταξίδεψε πεζός μέχρι το Παρίσι, όπου του ανατέθηκε από τον ντε Σουαζέλ-Γκουφιέ (*comte de Choiseul-Gouffier*), πρώην πρέσβυ στην Κωνσταντινούπολη, να επιμεληθεί τα έργα του Ιωάννου Λαυρεντίου του Λυδού από ένα χειρόγραφο που είχε δοθεί στον ντε Σουαζέλ-Γκουφιέ από τον Πρίγκιπα της Μολδοβλαχίας Αλέξανδρο Μουρούζη.

Ο Χάζε (αποκαλούμενος πλέον «Αζ» στη Γαλλία) επικεντρώθηκε έτσι στη βυζαντινή ιστορία και γραμματεία, θέματα στα οποία έγινε η πλέον αναγνωρισμένη αυθεντία της εποχής του. Το 1805 διορίσθηκε στο τμήμα χειρογράφων της Βασιλικής Βιβλιοθήκης και το 1816 έγινε καθηγητής της Παλαιογραφίας και της Νέας Ελληνικής στην École Royale. Το 1812 επιλέχθηκε να εποπτεύσει την εκπαίδευση του Λουδοβίκου Ναπολέοντα (του μετέπειτα Προέδρου και Αυτοκράτορα Ναπολέοντος Γ΄) και του αδελφού του. Τέλος, το 1852 έγινε καθηγητής της Συγκριτικής Γραμματικής στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων (Σορβόννη).

Ο Αζ απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 84 ετών.

## Το έργο του
Τα σημαντικότερα επιτεύγματα του Αζ είναι οι εκδόσεις του Λέοντος του Διακόνου, του *[[Περί παραδρομής|De velitatione bellica]]* και άλλων Βυζαντινών έργων (1819), καθώς και του *De ostentis* (1823) του Ιωάννου του Λυδού, ένα αριστούργημα αποκαταστάσεως κειμένου, οι δυσκολίες της μελέτης του οποίου ήταν μεγαλύτερες εξαιτίας του γεγονότος ότι το χειρόγραφο είχε επί μακρόν αποθηκευθεί μέσα σε ένα κρασοβάρελο σε ένα μοναστήρι. Επίσης επιμελήθηκε μέρος των Ελλήνων εκ των συγγραφέων της συλλογής των ιστοριών των Σταυροφοριών και συνεισέφερε πολλές προσθήκες (από τους εκκλησιαστικούς Πατέρες, από ιατρικούς και τεχνικούς συγγραφείς, από σχολιαστές και άλλες πηγές) στη νέα έκδοση του *Θησαυρού της ελληνικής γλώσσης* του Ερρίκου Στεφάνου.

Είναι πιθανό ότι ο Αζ πλαστογράφησε ένα έργο γνωστό ως «Σπαράγματα του Τοπάρχη Γοτθικού» και το πλασάρισε ως πραγματικό σε έναν από τους υποστηρικτές του, τον Νικολάι Ρουμιάντσεφ, προκαλώντας μια περίοδο συγχύσεως μεταξύ των βυζαντινολόγων σχετικώς με την προέλευση του έργου.

Αρκετές ειδικότερες πληροφορίες για τον Αζ παραθέτουν ο Joseph-Daniel Guigniaut στο *Notice historique sur la vie et les travaux de Carl Benedict Hase* (Παρίσι 1867) και η συλλογή αυτοβιογραφικών επιστολών *Briefe von der Wanderung und aus Paris*, που επιμελήθηκε ο O. Heine (1894).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αζ, Κάρολος Βενέδικτος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 278
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ελληνιστές
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόλογοι
Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
Αζαί-λε-Ριντώ

Το **Αζαί-λε-Ριντώ** (γαλλ. *Azay-le-Rideau*) είναι κοινότητα στον νομό Εντρ-ε-Λουάρ της κεντρικής Γαλλίας. Ο πληθυσμός της τον Ιανουάριο του 2019 ήταν 3.501 κάτοικοι. Η κοινότητα αποτελεί το κέντρο της ομώνυμης περιοχής Π.Ο.Π. «Touraine Azay-le-Rideau» για το λευκό και το ροζέ κρασί της.

## Δείτε επίσης
* Κάστρο του Αζαί-λε-Ριντώ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομωνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελίδα 279

Κατηγορία:Κοινότητες του Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ
Κατηγορία:Γεωγραφία της Εντρ-ε-Λουάρ
Πιερ Υασίντ Αζαΐς

Ο **Πιερ Υασίντ Αζαΐς** (γαλλ. *Pierre Hyacinthe Azaïs*, 1 Μαρτίου 1766 – 22 Ιανουαρίου 1845) ήταν Γάλλος φιλόσοφος. Γεννήθηκε στο Σορέζ της νότιας Γαλλίας και πέθανε στο Παρίσι.

Ο Αζαΐς συνέβη να είναι σύγχρονος με το μεγάλο γεγονός της Γαλλικής Επαναστάσεως. Αρχικώς τάχθηκε με το μέρος της, αλλά σύντομα αηδίασε με την υπερβολική βία της, σε σημείο ώστε να αποκηρύξει κάποια από τα ιδεώδη της. Μια επικριτική φυλλάδα του έλκυσε πάνω του το μίσος των επαναστατών και μόλις το 1806 μπόρεσε να εγκατασταθεί με κάποια ασφάλεια στο Παρίσι. Το 1809 δημοσίευσε το  μοναδικό αξιόλογο έργο του, το *Des Compensations dans les destines humaines* (5η έκδ. 1846), που ευχαρίστησε τον Μέγα Ναπολέοντα τόσο πολύ, ώστε διόρισε τον Αζαΐς καθηγητή στο Σαιν Συρ. Το 1811 έγινε επιθεωρητής στη δημόσια βιβλιοθήκη της Αβινιόν ενώ το διάστημα 1812-1815 είχε την αντίστοιχη θέση στο Νανσύ.

Στην εποχή του δημιουργήθηκε μεγάλος θόρυβος σχετικώς με τις θεωρίες του για την ισότητα των ανθρώπων, ωστόσο σήμερα αυτές έχουν σχεδόν λησμονηθεί, όπως εξάλλου και ο Αζαΐς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αζαΐς Πέτρος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 279
* 

Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Αζαί-συρ-Σερ

Το **Αζαί-συρ-Σερ** (γαλλ. *Azay-sur-Cher*) είναι κοινότητα στον νομό Εντρ-ε-Λουάρ της κεντρικής Γαλλίας. Ο πληθυσμός της τον Ιανουάριο του 2019 ήταν 3.099 κάτοικοι και το υψόμετρό της είναι από 48 έως 103 μέτρα.

Η κοινότητα είναι «αδελφοποιημένη» με την κωμόπολη Μπηντέιλ της βόρειας Αγγλίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομωνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελίδα 279

Κατηγορία:Κοινότητες του Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ
Κατηγορία:Γεωγραφία της Εντρ-ε-Λουάρ
Αετόξυλο

Το **αετόξυλο** (*Aquilaria*)  είναι γένος δένδρων με 15 είδη, γνωστά και ως **λιγναλόες**, ιθαγενή των Ινδιών και της νοτιοανατολικής Ασίας. Ειδικότερα φύονται στα δάση βροχής της Ινδονησίας, της Ταϊλάνδης, της Καμπότζης, του Λάος, του Βιετνάμ, της Μαλαισίας, της βορειοανατολικής Ινδίας, του Μπανγκλαντές, των Φιλιππίνων, του Βόρνεο και της Νέας Γουινέας. Το ύψος αυτών των δένδρων φθάνει τα 6 έως 20 μέτρα, αναλόγως του είδους. Τα φύλλα τους φύονται εναλλασσόμενα, έχουν μήκος 5 έως 11&nbsp;cm και πλάτος 2 έως 4&nbsp;cm. Τα άνθη είναι κιτρινοπράσινα, εκφυόμενα σε σκιάδιο, ενώ ο καρπός είναι ξυλώδης κάψα μήκους 2,5 έως 3&nbsp;cm.

Το γένος, όπως φανερώνει και η ονομασία του, είναι κυρίως γνωστό επειδή από αυτό παράγεται το ομώνυμο αρωματικό ξύλο, το καλαμπάκ ή αετόξυλο ή και «ξύλο αλόης» (γαλλ. «calambac», «bois d'aigle», «bois d'agar», «bois d'argile», αγγλ. *agarwood, aloeswood, eaglewood* ή *gharuwood*), παρόμοιο με το ξύλο του γένους *[[Gyrinops]]*. Η ευωδιά του ξύλου αυτού οφείλεται στο ότι περιέχει μια αρωματική ρητίνη. Χρησιμεύει ακόμα και στην παραγωγή θυμιάματος, ιδίως το είδος *[[Aquilaria malaccensis]]* από το οποίο εξάγεται και αρωματικό αιθέριο έλαιο. Η υλοτόμηση των δένδρων του γένους στη φύση αδιακρίτως είχε ως αποτέλεσμα να συγκαταλέγεται σήμερα στα γένη με είδη που κινδυνεύουν με αφανισμό. Σε κάποιες από τις χώρες όπου φύεται υπάρχουν σήμερα προγράμματα σε εξέλιξη για το μπόλιασμα και τη δημιουργία φυτειών αετόξυλου, ώστε να παράγεται το προϊόν τους με βιώσιμο τρόπο.

## Είδη
thumb|right|225px|Καλλιεργημένο δένδρο ''Aquilaria sinensis''

* *Aquilaria acuminata* (Merr.), Quisumb., αρχικώς *Gyrinopsis acuminata*
* *Aquilaria apiculata*, Merr.
* *Aquilaria baillonii*, Pierre από Lecomte & Leandri
* *[[Aquilaria banaensae]]*, Phamh.
* *[[Aquilaria beccariana]]*, Tiegh.
* *Aquilaria brachyantha* (Merr.), Hallier f.
* *Aquilaria citrinicarpa* (Elmer), Hallier f.
* *[[Aquilaria crassna]]*, Pierre από Lecomte
* *[[Aquilaria cumingiana]]* (Decne.), Ridl.
* *Aquilaria filaria* (Oken), Merr.
* *Aquilaria grandiflora*, Benth.
* *[[Aquilaria hirta]]*, Ridl.
* *[[Aquilaria malaccensis]]*, Lam., συνώνυμα: *A. agallocha*, *A. secundaria*
* *[[Aquilaria microcarpa]]* Baill.
* *Aquilaria ophispermum* Poir.
* *Aquilaria parvifolia* (Quisumb.), Ding Hou
* *Aquilaria pentandra*, Blanco
* *[[Aquilaria rostrata]]*, Ridl.
* *Aquilaria rugosa*, K.Le-Cong & Kessler
* *[[Aquilaria sinensis]]*, Gilg
* *Aquilaria subintegra*, Ding Hou
* *Aquilaria urdanetensis*, Hallier (είδος των Φιλιππίνων)
* *Aquilaria yunnanensis*, S.C. Huang

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «αετόξυλον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 265

Αετοξυλο
Αμμουδάρα Καστοριάς

Η **Αμμουδάρα** είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Άργους Ορεστικού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καστοριάς, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία και νομό Καστοριάς, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
*Μέχρι το 1926 ο οικισμός ονομαζόταν *Πισιάκοι*.
## Γεωγραφία
Η Αμμουδάρα είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Καστοριάς. Βρίσκεται στις νότιες όχθες του Αλιάκμονα, λίγο νοτιότερα από το Άργος Ορεστικό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 630. Απέχει 15 χλμ. περίπου Ν. της Καστοριάς.
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αμμουδάρας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 17,223 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αμπελοχώρι και Βοτάνι.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως *Πισιάκοι* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χρουπίστης του νομού Φλωρίνης. Το 1920 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Πισιάκων και το 1926 μετονομάστηκε σε *Αμμουδάρα*. Το 1941 υπήχθη οριστικά στον νομό Καστοριάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αμμουδάρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ορεστίδος ο οποίος, το 2013, μετονομάστηκε σε δήμο Άργους Ορεστικού.
## Ιαματικές πηγές
Στον οικισμό λειτουργεί υδροθεραπευτήριο με 9 ατομικούς λουτήρες, που εκμεταλλεύεται την υδροθειούχο πηγή της περιοχής. Το νερό χαρακτηρίζεται ως ψυχρό HCO3-Ca-Na-Mg- Cl-υδροθειούχο, υποτονικό και έχει μέση θερμοκρασία 15˚C. Είναι κατάλληλο για ρευματισμούς, δερματικές, αναπνευστικές και αρθριτικές παθήσεις.
## Αξιοθέατα
*Ο ναός του Αγίου Νικολάου στη νοτιοανατολική έξοδο του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://loutrammoudaras.weebly.com/

Δήμος Άργους Ορεστικού

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Αμμουδάρες Λασιθίου

Οι **Αμμουδάρες** είναι οικισμός της κοινότητας Ανατολής, του δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Ιεράπετρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, της Κρήτης. 
## Γεωγραφία
Οι Αμμουδάρες είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Λασιθίου, στις ακτές του Λιβυκού Πελάγους. Βρίσκονται κοντά στην παραλιακή επαρχιακή οδό Ιεράπετρας-Βιάννου (ΕΠ 20), δυτικά της Ιεράπετρας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχουν 44 χλμ. περίπου ΝΔ. του Αγίου Νικολάου (μέσω Μοναστηρακίου).
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ανατολής του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ανατολής και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιεράπετρας. 
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους στη βορειοδυτική έξοδο του οικισμού
*Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Κοινότητα Βενεράτου

Η **Κοινότητα Βενεράτου** είναι κοινότητα του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους Πύργο, το Σινάπι καθώς και τη Μονή Παλιανής. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Βενεράτο, το (836)
* Μονή Παλιανής, η (21)
* Πύργος, ο (8)
* Σινάπι, το (4)

Συνολικά η κοινότητα έχει 869 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ευάγγελο Μαραγκάκη.

## Πληθυσμός

## Κοινοτάρχες Βενεράτου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Βενεράτου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Αμμουδάρι Χανίων

Το **Αμμουδάρι** είναι χωριό της κοινότητας Ασκύφου, του δήμου Σφακίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Σφακίων του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.  
## Γεωγραφία
Το Αμμουδάρι είναι ορεινό χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του οροπεδίου Ασκύφου, στις ανατολικές κλιτύς των Λευκών Ορέων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 730 μέτρα. Απέχει 52 χιλιόμετρα περίπου νοτιοανατολικά των Χανίων.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ασκύφου του νομού Χανίων ενώ, το ίδιο έτος, ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασκύφου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σφακίων.
## Γενικά στοιχεία
Το Αμμουδάρι βρίσκεται σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες θέσεις του νομού Χανίων, στη «συμβολή» τριών σημαντικών οροπεδίων (Ασκύφου, Ταύρης και Νιάτου).
## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία της Παναγίας στο κέντρο του οικισμού
*Το ορειβατικό καταφύγιο στο υψίπεδο της Ταύρης, στα 1.200 μέτρα, δυνατότητας 42 κλινών με εξαιρετική θέα στα Λευκά Όρη και στα γύρω οροπέδια, βορειοδυτικά του οικισμού. Από εδώ περνάει το μεγάλο ορειβατικό μονοπάτι Ε4
*Το οροπέδιο Νιάτος, δυτικά του οικισμού
*Το οροπέδιο Ασκύφου, ανατολικά του οικισμού
*Το πετρόκτιστο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα στην Ταύρη 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το οροπέδιο Ταύρης από τον ιστότοπο https://www.cretanbeaches.com/
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Σφακιά
Σουρεαλιστικό χιούμορ

Το **σουρεαλιστικό χιούμορ** (που ονομάζεται επίσης **σουρεαλιστική κωμωδία**, **παράλογο χιούμορ** ή **παράλογη κωμωδία**) είναι μια μορφή χιούμορ που βασίζεται σε σκόπιμες παραβιάσεις της αιτιώδους λογικής, παράγοντας έτσι γεγονότα και συμπεριφορές που είναι προφανώς παράλογες. Οι απεικονίσεις του σουρεαλιστικού χιούμορ τείνουν να περιλαμβάνουν παράξενες αντιπαραθέσεις, ανακολουθίες, μη-συνέπειες, παράλογες ή παράλογες καταστάσεις και εκφράσεις ανοησίας.

Το σουρεαλιστικό χιούμορ αναπτύχθηκε από τον υπερρεαλισμό, ένα πολιτιστικό κίνημα που αναπτύχθηκε τον 20ό αιώνα από Γάλλους και Βέλγους καλλιτέχνες, οι οποίοι απεικόνιζαν εκνευριστικές και παράλογες σκηνές, ενώ ανέπτυξαν τεχνικές που επέτρεπαν στο ασυνείδητο μυαλό να εκφραστεί. Το ίδιο το κίνημα προοιωνίστηκε από Άγγλους συγγραφείς του 19ου αιώνα, κυρίως από τον Lewis Carroll και τον Edward Lear. Το χιούμορ της σουρεαλιστικής κωμωδίας προκύπτει από την ανατροπή των προσδοκιών του κοινού, δίνοντας έμφαση στη γελοιότητα και το απίθανο μιας κατάστασης, έτσι ώστε η διασκέδαση να βασίζεται σε μια απρόβλεπτη κατάσταση που διαχωρίζεται από τη λογική ανάλυση της κατάστασης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κωμωδία
Αμμούδες Ρόδου

Οι **Αμμούδες** είναι οικισμός της Ρόδου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Κοσκινού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καλλιθέας, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

## Γεωγραφία
Οι Αμμούδες είναι παράλιος οικισμός στη βορειοανατολική Ρόδο. Βρίσκονται ακριβώς βόρεια από το Φαληράκι και στον νότιο μυχό του όρμου Καλλιθέας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχουν 12 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κοσκινού της Ρόδου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κοσκινού και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλλιθέας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Καλλιθέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου.
## Αξιοθέατα
*Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού
## Σημειώσεις
**i.**  Ο συγκεκριμένος de facto πληθυσμός αναφέρεται στην επίσημη απογραφή 2011
## Παραπομπές

## Πηγές
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Χάρτες «ROAD» (Ρόδος, 1:100.000)
*eetaa.gr
*Google Earth

Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρόδου