open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κεφαλή Κούρου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 16)

Η **Κεφαλή κούρου** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου 16 βρέθηκε στο ιερό του Απόλλωνα στο Πτώο της Βοιωτίας.
## Περιγραφή
Η μαρμάρινη κεφαλή ανήκε σε άγαλμα που χάθηκε. Φέρει φθορές στη μύτη και το πηγούνι. Παριστάνει έναν έφηβο. Η κόμη είναι δεμένη με ταινία και καταλήγουν σε αστραγαλόσχημους πλοκάμους που πέφτουν στους ώμους και στο θώρακα. Το επάνω και πίσω μέρος του κεφαλιού είναι ακατέργαστο, διότι το άγαλμα μάλλον ήταν τοποθετημένο σε υψηλό μέρος και τα σημεία αυτά δεν ήταν ορατά για τον θεατή. Το πρόσωπο είναι στενό και μακρύ με ήρεμο χαρακτήρα. Τα μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια είναι του αρχαϊκού ρυθμού, το σχήμα του στόματος και των χειλιών είναι σοβαρό με ένα αμυδρό αττικό χαμόγελο. 
## Ιστορική τοποθέτηση
Το κεφάλι είναι χρονολογείται περίπου στο έτος 540 π.Χ.
## Πηγές
* Νικόλαος Καλτσάς: *Sculpture in the National Archaeological Museum, Athens*, The J. Paul Getty Museum, Los Angeles 2002, ISBN 0-89236-686-9, S.&nbsp;56.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του έργου από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού 
 

Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Βοιωτία
Τριπαράδεισος Συρίας

Ο **Τριπαράδεισος** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Άνω Συρίας, γνωστή για τη σύνοδο των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου η οποία έλαβε χώρα εκεί το 321 π.Χ., μετά το θάνατο του αντιβασιλέα Περδίκκα. Κατά τη σύνοδο αυτή επιτεύχθηκε η Συμφωνία του Τριπαράδεισου, στην οποία διευθετήθηκαν τα θέματα της διαχείρισης των κτήσεων της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η γενικότερη οργάνωση της. 

Αναφέρεται ότι βρισκόταν στην Κοίλη Συρία, ενώ έχει θεωρηθεί ότι ήταν η πόλη Παράδεισος, στον Ορόντη ποταμό

Μελέτη του 1969 έχει προτείνει ότι ο Τριπαράδεισος είναι η Μπάαλμπεκ του Λιβάνου, η ελληνιστική Ηλιούπολις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Κούρος (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 4890)

Ο **κούρος** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό *4890* είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε το 1972 από τον Ευθύμιο Μαστροκώστα στη Μερέντα της Αττικής στον αρχαιολογικό χώρο του δήμου Μυρρινούντος. 

## Περιγραφή
Είναι από Πάριο μάρμαρο. Διατηρείται σε καλή κατάσταση. Λείπουν τα πόδια, το δεξί χέρι και η βάλανος του πέους. Οι βραχίονες είχαν σπάσει στα μπράτσα και στους καρπούς, και έχουν κολληθεί ξανά στη θέση τους. Παρουσιάζει έναν γυμνό έφηβο στην χαρακτηριστική για την εποχή στάση, να βηματίζει με το αριστερό πόδι μπροστά. Οι βραχίονες κρέμονται σε φυσική κάθετη στάση με ελαφρώς λυγισμένο τον αγκώνα και τα χέρια κλειστά με τον αντίχειρα μπροστά. Η κόμη είναι λεπτομερώς επεξεργασμένη και διακοσμεί το κούτελο με μεγάλες κοχλιόμορφες μπούκλες, ενώ αστραγαλόσχημοι πλόκαμοι πέφτουν μέχρι πίσω από τους ώμους. Ένα διάδημα στολίζει το κεφάλι. Από τα υπολείμματα ζωγραφικής που διακρίνονται αμυδρά συμπεραίνουμε ότι το άγαλμα ή μέρος αυτού ήταν ζωγραφισμένο με έντονα χρώματα στα μαλλιά, τα φρύδια, τις θηλές και την ήβη, ενώ στο λαιμό ήταν ζωγραφισμένο μια αλυσίδα κολιέ. 

## Ιστορική τοποθέτηση
Ο κούρος ήταν ταφικό άγαλμα. Βρέθηκε μαζί με την κόρη Φρασίκλεια, και πιστεύεται ότι ήταν έργο του Αριστίωνα από την Πάρο. Χρονολογείται μεταξύ 540 και 530 π.Χ.

## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *Sculpture in the National Archaeological Museum, Athens*, The J. Paul Getty Museum, Los Angeles 2002, ISBN 0-89236-686-9, σσ.&nbsp;49.
* 

Κατηγορία:Κούροι
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Κατηγορία:Γλυπτά γύμνιας
Περιρραντήριο

Το **περιρραντήριο** (περί + ῥαίνειν) ήταν αρχαίο ελληνικό αγγείο που χρησίμευε στις λατρείες ως δεξαμενή αγιασμένου νερού. Ήταν κατασκευασμένο από λαξευτή πέτρα, μάρμαρο και σπανιότερα από ψημένο πηλό. Εξωτερικά ήταν διακοσμημένο με τρεις ή τέσσερις γυναικείες μορφές που το κρατούσαν, ενώ σπάνια το συναντάμε και με υψηλό πόδα. Έχει βρεθεί σε διάφορα ιερά. Δεν πρέπει να συγχέεται με το λουτήριο.

## Πηγές
* Wolfgang Schiering: *Die griechischen Tongefässe. Gestalt, Bestimmung und Formenwandel*. 2. Auflage. Mann, Berlin 1983, S. 154 ISBN 3-7861-1325-4 

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγγεία ανά είδος
Ευκλείδας (νομισματοκόπτης)

[thumb|250px|[Τετράδραχμο του Ευκλείδα. περ. 405 - 400&nbsp;π.&nbsp;Χ.; Στο οπισθότυπο εικονίζεται η κεφαλή της θεάς Αθηνάς σε τρία τέταρτα, δεξιά και αριστερά δελφίνια βουτάν, στα δεξιά η υπογραφή *EYK – ΛEIΔ / A*. Στον εμπροσθότυπο: Τέθριππο με Νίκη]]
[thumb|right|250px|Τετράδραχμο, περ. 415 - 400&nbsp;π.&nbsp;Χ.; Οπισθότυπο: Κεφαλή της θεάς Αρέθουσας με δελφίνια που κολυμπούν, δεξιά η υπογραφή ''ΕΥΚΛ / ΕΙΔΑ''. Εμπροσθότυπο: τέθριππο με Νίκη, υπογεγραμμένο από τον [Εύμενος|Εύμενο (*ΕΥΜΗΝΟΥ*)]]
Ο **Ευκλείδας** υπήρξε αρχαίος Έλληνας νομισματοκόπτης που ήκμασε μεταξύ 415 και 390 π.Χ. στις Συρακούσες. Συναντάμε την υπογραφή του σε νομίσματα σχεδόν όλης της εποχής της νομισματοκοπίας των Συρακουσών. Θεωρείται ισάξιος των δύο άλλων συγχρόνων του και ανταγωνιστών του, του Κίμωνα και του Ευαίνετου. Ίσως να είναι ο πρώτος νομισματοκόπτης που κατάφερε να απεικονίσει πρόσωπο θεότητας σε τρία τέταρτα, υλοποιώντας τα καλλιτεχνικά ιδεώδη της εποχής του. Εικονίζει κατεξοχήν την κεφαλή της θεάς Αθηνάς με πρότυπο την Αθηνά Παρθένο του Φειδία. Διακρίνουμε δύο μήτρες που κατασκεύασε για την εκτύπωση του οπισθότυπου των νομισμάτων. Οι μήτρες παρουσιάζουν σημαντικές φθορές από τη συνεχή χρήση, παρέμειναν όμως εν ενεργεία για περισσότερο διάστημα. Πριν από την εποχή του Ευκλείδα το οπισθότυπο των Συρακουσιανών νομισμάτων διακοσμούσε η θεά Αρέθουσα. Η θεματική αλλαγή είχε πολιτικούς λόγους, αφού το έτος 413 π.Χ. οι Συρακούσιοι αμύνθηκαν με επιτυχία εναντίον της εισβολής των Αθηναίων, και γι' αυτό ως επίδειξη πολιτικής και στρατιωτικής υπεροχής προτίμησαν από τότε τη θεά Αθηνά. 

Εκτός από τετράδραχμα ο Ευκλείδας χάραξε τις μήτρες και μικρότερων νομισμάτων με τη θεά Αθηνά σε τρία τέταρτα, τις οποίες όμως δεν υπέγραψε. Η καλλιτεχνική του επιρροή έγινε αισθητή μέχρι τη Μικρά Ασία. 

## Πηγές
* Χέρμπερτ Καν: *Eukleidas.* In: Rainer Vollkommer (Herausgeber): *Künstlerlexikon der Antike.* Nikol, Hamburg&nbsp;2007, S.&nbsp;224–225.

Κατηγορία:Νομισματική
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Σόδα

Το όνομα **σόδα** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω :

# Σόδα (ποτό), γνωστή και σαν ανθρακούχο νερό.
# Ανθρακικό νάτριο (Na2CO3), γνωστό και ως σόδα στάχτης.
# Όξινο ανθρακικό νάτριο (NaHCO3), γνωστό και ως μαγειρική σόδα. 
# Υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), γνωστό και ως καυστική σόδα.
Λιοντάρι της Κατάνγκα

thumb|left|Δύο λιοντάρια της Κατάνγκα
Το **[[λιοντάρι]] της Κατάνγκα** ή **Νοτιοδυτικό Αφρικανικό λιοντάρι** (Panthera leo bleyenberghi - Πάνθηρ ο λέων του Μπλέγιενμεργκ) είναι υποείδος λιονταριού που ζει στη Νοτιοδυτική Αφρική.Εκτείνεται στη Ναμπίμπια,στην Ανγκόλα,στο Ζαΐρ,στη Ζαμπία,στη Ζιμπάμπουε και στην Μποτσουάνα.Η παλιά του κατανομή συμβαδίζει με τη νέα,αν και σε πολύ πιο περιορισμένη έκταση,λόγω του κυνηγιού που υφιστόταν από τους αποίκους.Η κατάστασή του είναι κρίσιμη,αλλά δεν κινδυνεύει άμεσα από εξαφάνιση.

## Μέγεθος και διακριτικά χαρακτηριστικά
Το λιοντάρι της Κατάνγκα ακολουθεί το τυπικό μέγεθος των λιονταριών,με μήκος μέχρι 2,5 μέτρα και βάρος μέχρι 250 κιλά.Η χαίτη του είναι μεγάλη και φουντωτή,με πιο ανοιχτά χρώματα από των υπολοίπων λιονταριών.Τα θηλυκά μόνο έχουν μαύρα σημάδια πίσω από τα αυτιά τους,αλλά όχι στις κορυφές όπως έχει το λιοντάρι του Ακρωτηρίου και στα αρσενικά και στα θηλυκά.

## Τροφή και δίαιτα
Το λιοντάρι της Κατάνγκα τρέφεται με γκνου,ζέβρες,φακόχοιρους,βουβάλια,αντιλόπες,γαζέλες,και σπάνια με μωρά καμηλοπαρδάλεων.Όταν δε βρίσκει τροφή επιτίθεται στα κατοικίδια ζώα,με αποτέλεσμα να υφίσταται άγριο κυνήγι,παρά τις νομοθεσίες που το απαγορεύουν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Κατηγορία:Λιοντάρια
Αγαλματίδιο γυναίκας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 4)

Το **αγαλματίδιο γυναίκας** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 4 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε το 1886 στο Πτοίον της Θήβας.
## Περιγραφή
Είναι από μάρμαρο της Πεντέλης. Το κεφάλι είχε σπάσει και φυλαγόταν στο Μουσείο της Θήβας, μέχρι που ανακαλύφθηκε και κολλήθηκε ξανά με το σώμα. Το υπόλοιπο σώμα διατηρείται σε καλύτερη κατάσταση. Φέρει φθορές και λείπουν η μύτη, το πηγούνι, μέρη του στόματος και της κόμης. Η κόμη στολίζει το κούτελο και καταλήγει σε παχιές μπούκλες και κοτσίδες που φτάνουν μέχρι το στήθος. Οι κόρες των ματιών ήταν ένθετες και έχουν χαθεί. Το άγαλμα στέκει όρθιο. Φοράει πέπλο που είναι δεμένος στη μέση με λεπτή ζώνη. Τα χέρια κρέμονται στο πλάι και είναι συνδεδεμένα με τον κορμό. 
## Ερμηνεία
Το γλυπτό ανήκε μαζί με άλλα παρόμοια στον στατικό διάκοσμο περιρραντηρίου και χρησίμευε ως στήριγμα.

## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο από εργαστήριο της Βοιωτίας με επιρροή από την Εγγύς Ανατολή, ίσως από τη Συρία ή Κύπρο. Χρονολογείται στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ.

## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *Sculpture in the National Archaeological Museum, Athens*, The J. Paul Getty Museum, Los Angeles 2002, ISBN 0-89236-686-9, σελ.&nbsp;38.

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Βοιωτία
Χέρμπερτ Καν

Ο **Χέρμπερτ Άντολφ Καν** (γερμ. *Herbert Adolf Cahn* 1915-2002) υπήρξε Γερμανός, και από το 1949 Ελβετός κλασικός αρχαιολόγος, νομισματολόγος και έμπορος αρχαιοτήτων.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1915 στη Φρανκφούρτη. Η οικογένειά του διατηρούσε από παλιά το επάγγελμα της εμπορίας νομισμάτων. Παππούς του ήταν ο Άντολφ Έμιλ Καν (1840-1918), ιδρυτής εμπορίας νομισμάτων στη Φρανκφούρτη, η οποία αργότερα έγινε κέντρο αξιόλογων δημοπρασιών. Ο πατέρας του Λούντβιχ Τέοντορ Καν (1877-1924) και ο θείος του, Γιούλιους Καν (1871-1935) διεύθυναν το κατάστημα που κληρονόμησαν. Ο μικρός Χερμπερτ εργάστηκε από παιδί στο κατάστημα, συντάσσοντας καταλόγους για συλλέκτες νομισμάτων. Σπούδασε κλασική αρχαιολογία, κλασική ιστορία και κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Το 1933 αναγκάστηκαν να καταφύγουν οικογενειακώς στην Ελβετία, όπου και συνέχισε τις σπουδές του και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1940.

Απεβίωσε στις 5 Απριλίου 2002 στη Βασιλεία. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Die Münzen der sizilischen Stadt Naxos. Ein Beitrag zur Kunstgeschichte des griechischen Westens. Basel 1944. [= Diss. Basel 1940]
* Frühhellenistische Münzkunst. Basel 1945.
* Griechische Münzen archaischer Zeit. Basel 1947.
* Knidos. Die Münzen des 6. und des 5. Jahrhunderts vor Christus. Berlin 1970.
* Kleine Schriften zur Münzkunde und Archäologie. Basel 1975.
* Festschrift Herbert A. Cahn. Zum 70. Geburtstag gewidmet und herausgegeben vom Circulus Numismaticus Basiliensis. Basel 1985.
* Carmen Biucchi: Schriftenverzeichnis Herbert A. Cahn 1929 - 1974. In: Herbert A. Cahn: Kleine Schriften zur Münzkunde und Archäologie. Basel 1975. S. 8-14.
* Bibliographie Herbert A. Cahn, 1975 - 1984. Antike Kunst 28 (1985) S. 5-6. 
* Hans Voegtli: Bibliographie Herbert A. Cahn. In: Festschrift Herbert A. Cahn. Zum 70. Geburtstag gewidmet und herausgegeben vom Circulus Numismaticus Basiliensis. Basel 1985. S. XIII-XV.
* Peter Berghaus: Herbert A. Cahn. In: Numismatisches Nachrichten Blatt 43, 2 (1994) S. 31-32.
* Silvia Hurter: «Gratulamur!», in Schweizer Münzblätter 45 (1995) S. 1.
* Dietrich Willers: Herbert A. Cahn achtzigjährig, Karl Schefold neunzigjährig. In: Antike Kunst 38 (1995) S. 63-64
* Bibliographie Herbert A. Cahn, 1985 - 1995. Antike Kunst 38 (1995) S. 66-67. 
* Martin Flashar: Archäologe aus Passion – Zum Tod von Herbert A. Cahn. In: Badische Zeitung vom 11. April 2002.
* Dieter  Koepplin:  Professor Herbert A. Cahn zum Gedenken. In: Basler Zeitung Nr. 86 vom 13./14.&nbsp;April 2002, S. 31.
* Silvia Mani Hurter, Markus Peter: Zum Gedenken an Herbert A. Cahn. In: Schwerische Numismatische Rundschau 81 (2002) S. 4-6. 
* Ute Wartenberg: Herbert A. Cahn, 1915 - 2002. In: American Numismatic Society Magazine 1, 2 (2002) S. 33.
* Ute Wartenberg: Herbert A. Cahn, 1915 - 2002. In: The Celator 16, 9 (2002) S. 32.
* Adrienne Lezzi-Hafter: Zum Gedenken an Herbert Cahn, 1915 - 2002. In: Antike Kunst 46 (2003) S. 3.
* Hans Voegtli: Bibliographie Herbert A. Cahn, 1995 - 2002. In: Antike Kunst 46 (2003) S. 4.

Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Λιοντάρι του Τράνσβααλ

[thumb|left|Αρσενικό λιοντάρι του Τράνσβααλ στo [εθνικό πάρκο Κρούγκερ]]
Το **λιοντάρι του Τράνσβααλ** (Panthera leo krugeri - Πάνθηρ ο λέων του Κρούγκερ), επίσης γνωστό και ως Νοτιοανατολικό Αφρικανικό λιοντάρι, είναι ένα υποείδος λιονταριού που ζει στη Νότια Αφρική, συμπεριλαμβανομένου και του Εθνικού Πάρκου Κρούγκερ. Ονομάστηκε έτσι από την περιοχή του Τράνσβααλ στη Νότια Αφρική. Όπως και όλα τα άλλα λιοντάρια (εκτός από τα λιοντάρια του Τσάβο) το αρσενικό έχει χαίτη. Η λιονταρίνα αναλαμβάνει το κυνήγι, ενώ το αρσενικό υπερασπίζει την περιοχή. Η τροφή τους αποτελείται από γκνου, βουβάλια του Ακρωτηρίου, αντιλόπες, φακόχοιρους και περιστασιακά από μωρά καμηλοπαρδάλεων, όταν το θήραμα είναι σπάνιο. Λευκισμός υπάρχει σε αυτό το υποείδος λιονταριού, αλλά είναι αρκετά σπάνιος.
thumb|left|Αρσενικό λευκό λιοντάρι του Τράνσβααλ σε ζωολογικό κήπο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Κατηγορία:Λιοντάρια
Καλλιόπη Κορνάρου

Η **Καλλιόπη (Πόπη) Κορνάρου** από τη Σητεία υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο τη δεκαετία του '60, στις ρίψεις, ως αθλήτρια του Πανιωνίου Γ.Σ., στη σφαιροβολία και στη δισκοβολία.

## Βιογραφικό

Η Πόπη Κορνάρου πρωτοεμφανίστηκε στους στίβους το 1961, όταν πέτυχε 10,81 στη σφαίρα. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1962 κατέλαβε τη 2η θέση στη σφαιροβολία με 11,11. Την ίδια θέση θα πάρει και τις επόμενες δύο χρονιές στα πανελλήνια πρωταθλήματα 1963 και 1964, πίσω από τη Σοφία Λερίου, ανεβάζοντας το ρεκόρ της σε 12,24 και αργότερα σε 12,51 που υπήρξε ως το 1971 η 2η καλύτερη επίδοση στην Ελλάδα. Η αποχώρηση της Λερίου της άνοιξε το δρόμο για την κατάκτηση της πρώτης θέσης τις επόμενες δυο χρονιές, 1965 (με 11,67) και 1966 (με 10,74). 

Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τη δισκοβολία. Ήταν δευτεραθλητρια Ελλάδος το 1964 με βολή 36,09, 1965 με 32,99μ και 1966 με 34,99. Στη συνέχεια, όπως πολλές γυναίκες αθλήτριες της περιόδου εκείνης εγκατέλειψε τον πρωταθλητισμό για λόγους οικογενειακούς και βιοποριστικούς. Μόνο περιστασιακά μετείχε σε αγώνες, κυρίως για να βοηθήσει βαθμολογικά το σύλλογό της, τον Πανιώνιο, όπως στους διασυλλογικούς του 1969 που μετείχε στη σφαίρα (2η με 10,01)και στο δίσκο (33,94).
 
Μετά τη λήξη της καριέρας της ασχολήθηκε με το στίβο ως κριτής, ενώ επαγγελματικά ασχολήθηκε με το εμπόριο ενδυμάτων. 

## Διακρίσεις

* **Πρωταθλήτρια Ελλάδος**:
**Σφαιροβολία: 1965, 1966. 
* *Δευτεραθλήτρια Ελλάδος*:
**Σφαιροβολία: 1962, 1963, 1964. 
**Δισκοβολία: 1964, 1965, 1966.

## Πηγές

# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
# Πέτρου Λινάρδου, "Ο Πανιώνιος στο δρόμο για τη Νέα Σμύρνη (1930-1940)", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 21 (23/5/2009), σελ. 7.
# Αθλητική Ηχώ.
## Αναφορές

     

Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της δισκοβολίας
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της σφαιροβολίας
Κατηγορία:Έλληνες κριτές κλασικού αθλητισμού
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
PN

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων **PN** ή **.pn** (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται πι-εν) & στην ελληνική γλώσσα **ρν** μπορεί να αναφέρεται:

* Ως **PN** στην εξηρτημένη περιοχή από τη Μ. Βρετανία Νήσοι Πίτκαιρν
* Ως .pn στον top-level domain κωδικό για τους Νήσους Πίτκαιρν στο Διαδίκτυο.
* Ως **PN** στον Αριθμό παρτίδας (Part Number).
* Ως **PN** στην συντομογραφία για πλανητικό νεφέλωμα (Planetart Nebula)
* Ως **ΡΝ΄** ή **ρν΄** στον αριθμό 150 στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Σιέρρα Νεβάδα

Η οροσειρά της **Σιέρρα Νεβάδα** () (χιονισμένη οροσειρά) βρίσκεται στις Η.Π.Α. και συγκεκριμένα σε δύο δυτικές πολιτείες της, την Καλιφόρνια και τη Νεβάδα, μεταξύ της κεντρικής κοιλάδας της Καλιφόρνιας και την επαρχία Γκάμα. Η οροσειρά εκτείνεται 400 μίλια (640 χλμ.) από τον βορρά στον νότο και περίπου 70 μίλια (110 χλμ.) από τα ανατολικά στα δυτικά. Αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της οροσειράς είναι η λίμνη ''Τάχο'' (), η μεγαλύτερη αλπική λίμνη στη Βόρεια Αμερική. Το βουνό Γουίτνει με ύψος 14.505 πόδια (4.421 μ.) είναι το υψηλότερο σημείο της. Επίσης η κοιλάδα Γιόσεμάιτ () είναι ένα ανάγλυφο από παγετώνες ηλικίας πάνω από 100 εκατομμύρια χρόνια.
thumb|left|Η ψηλότερη κορυφή της Σιέρρα Νεβάδα, το όρος Γουίτνει.

Η Σιέρρα Νεβάδα φιλοξενεί τρεις εθνικούς δρυμούς, 20 περιοχές άγριας φύσης και δύο εθνικά μνημεία. Αυτοί οι τομείς περιλαμβάνουν την κοιλάδα Γιoσέμιτι και άλλα δύο εθνικά πάρκα, το Εθνικό πάρκο της Σεκόγια (Sequoia) και το Εθνικό πάρκο Κίνγκ Κάνυον (King Canyon). Τα χαρακτηριστικά της οροσειράς διαμορφώνονται από τη γεωλογία και την οικολογία της. Περισσότερο από 100 εκατομμύρια χρόνια πριν γρανίτης εμφανίζεται βαθειά υπόγεια. Η Σιέρρα Νεβάδα άρχισε την άνοδό της 4 εκατομμύρια πριν και έτσι ο γρανίτης διαβρώνεται από παγετώνες και σχηματίζονται τα ανοιχτόχρωμα βουνά και τα βράχια που συνθέτουν το σύνολο της οροσειράς. Η ανύψωση προκάλεσε ένα ευρύ φάσμα των αυξήσεων των κλιμάτων της περιοχής, που αντανακλώνται από την παρουσία πέντε ζωνών ζωής. Η Σιέρρα Νεβάδα ήταν η πατρίδα πολλών ιθαγενών αμερικανικών φυλών. Η οροσειρά εξερευνήθηκε από τους αποίκους μεταξύ του 1844 και του 1912.

## Γεωγραφία
thumb|right|Κοιλάδα στη Σιέρρα Νεβάδα.
Η Σιέρρα Νεβάδα εκτείνεται από τον ποταμό Σούζαν και από το πέρασμα του Φρέντονγιερ. Οριοθετείται δυτικά από την κοιλάδα της Καλιφόρνιας και ανατολικά από τη λεκάνη απορροής της περιοχής. Το ύψος των βουνών αυξάνεται σταδιακά από τον βορρά προς τον νότο. Μεταξύ του περάσματος Φρέντονγιερ και της λίμνης Τάχο (Tahoe).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Roper, Steve (1997). Sierra High Route: Traversing Timberline Country. The Mountaineers Press. ISBN 0-89886-506-9.
* Simpson, John W. (2005). Dam!: Water, Power, Politics, and Preservation in Hetch Hetchy and Yosemite National Park. ISBN 0-375-42231-5.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.climber.org/data/SierraPeaks/map.html
* http://www.summitpost.org/sierra-nevada/176773
* https://web.archive.org/web/20111229034439/http://www.life.com/gallery/53531/galen-rowells-sierra-nevada#index/0

Κατηγορία:Γεωγραφία της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νεβάδα
Κατηγορία:Οροσειρές των ΗΠΑ
Ρωμαϊκοί αριθμοί

Το Λατινικό **σύστημα αναπαράστασης αριθμών**, που χρησιμοποιείτο ευρέως στην Αρχαία Ρώμη, αλλά επιβιώνει ακόμη και στις μέρες μας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, είναι ένα σύστημα που απεικονίζει τους αριθμούς με συνδυασμούς γραμμάτων του λατινικού αλφάβητου που ανάλογα με τη διάταξη τους , προστίθενται ή αφαιρούνται. Βασίζεται στο αντίστοιχο σύστημα αναπαράστασης των Ετρούσκων. Στην αρχική του μορφή περιελάμβανε 5 γράμματα (**I**, **V**, **X**, **L** και **C**). Οι δέκα πρώτοι αριθμοί στο ρωμαϊκό σύστημα αναπαράστασης αριθμών είναι :

**I**=1, **II**=2, **III**=3, **IV**=4, **V**=5, **VI**=6, **VII**=7, **VIII**=8 , **IX**=9 και **Χ**=10

## Χαρακτήρες αναπαράστασης

Το σημερινό σύστημα περιλαμβάνει 7 γράμματα αναπαράστασης με τις κάτωθι αξίες στο δεκαδικό σύστημα:

*I=1     \,
*V=5\,
*X=10\,
*L=50\,
*C=100\,
*D=500\,
*M=1.000\,

## Κανόνες σύνταξης
Οι κανόνες αναπαράστασης έχουν ως εξής:
*Όταν έχουμε δύο ή τρία ίδια γράμματα στη σειρά  τότε οι αξίες των γραμμάτων προστίθενται: **II**=2, **CC**=200, **III**=3, **XXX**=30,.
*Όταν έχουμε δύο γράμματα στη σειρά, και το γράμμα που βρίσκεται στα δεξιά είναι μικρότερης αξίας από το γράμμα που βρίσκεται αριστερά τότε προστίθενται οι αξίες των γραμμάτων: **VI**=6, **XI**=11, **DC**=600, **XV**=15
*Όταν έχουμε δύο γράμματα στη σειρά και το γράμμα που βρίσκεται στα δεξιά είναι μεγαλύτερης αξίας ή το γράμμα στα αριστερά μικρότερης αξίας τότε αφαιρούνται: **IV**=4, **IX**=9, **CD**=400.

## Παρατηρήσεις

* Τα σύμβολα **I**, **X**, **C** και **Μ** μπορούν να επαναληφθούν  διαδοχικά μέχρι τρεις φορές. Κατ' εξαίρεση στα καντράν ρολογιών συχνά υπάρχει και η αναπαράσταση **IIII** που αντιστοιχεί στον αριθμό 4.
* Τα σύμβολα **V**, **L** και **D** δεν μπορούν να επαναληφθούν.
* Τo σύμβολο **I** μπορεί να αφαιρεθεί μόνο από τα σύμβολα **V** και **X**.
* Τo σύμβολο **X** μπορεί να αφαιρεθεί μόνο από τα σύμβολα **L** και **C**.
* Τo σύμβολο **C** μπορεί να αφαιρεθεί μόνο από τα σύμβολα **D** και **M**.
* Τα σύμβολα **V** , **L** και **M** δεν αφαιρούνται ποτέ.
* Το δεκαδικό ψηφίο **0** και ο αριθμός "0" δεν αναπαρίστανται και δεν υπάρχουν στους ρωμαϊκούς αριθμούς.

## Χρήσεις
Το ρωμαϊκό σύστημα αριθμών σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως σε καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις όπως στον κινηματογράφο για την απεικόνιση του έτους παραγωγής της ταινίας και στο καντράν αναλογικών ρολογιών για να προσδώσει μια αίσθηση ρετρό. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 40, σελίδα 12

## Δείτε επίσης
* Χρονόγραμμα (γραφή)
* Πανψηφιακός αριθμός

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* FAQ: Γιατί τα ρολόγια με Ρωμαϊκούς αριθμούς χρησιμοποιούν το "IIII" αντί του "IV";

Κατηγορία:Συστήματα αρίθμησης
ΟΣ Αβράνς Μον-Σαιν-Μισέλ

thumb|170px|Το προηγούμενο σήμα της ομάδας
Η **Ουνιόν Σπορτίβ Αβράνς Μον-Σαιν-Μισέλ**, με όνομα μέχρι το 1990 **Ουνιόν Σπορτίβ ντ'Αβράνς**, είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Αβράνς, στο νόμο της Μάγχης, με έτος ίδρυσης το 1897. 

Η ομάδα ήταν αρχικά ένας σύλλογος με διαφορετικά αθλητικά τμήματα, μέχρι που το ποδόσφαιρο έγινε η κύρια δραστηριότητά της. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η ομάδα βρίσκεται κολλημένη στις τοπικές κατηγορίες πριν καταφέρει να φτάσει στις εθνικές το 1987. Η ΟΣ Αβράνς καταφέρνει αρκετές συνεχόμενες ανόδους, μέχρι να φτάσει το 1993 στο πρωτάθλημα της Νασιονάλ 1, την ελίτ του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου της Γαλλίας εκείνη την εποχή. Την δεκαετία του 2000, η ομάδα βρίσκεται κολλημένη στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας 2 (CFA 2) πριν ξαναβρεί την ερασιτεχνική ελίτ του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας (CFA) στη διάρκεια της σεζόν 2009-2010. Η ομάδα μετράει επίσης δύο κατακτήσεις του Κυπέλλου Κάτω Νορμανδίας, το 1992 και το 2007.

Η ομάδα αγωνίζεται από την αρχή του 20ού αιώνα στο Σταντ Ρενέ Φενουγιέρ, από το όνομα ενός παλιού παίκτη και ιδρυτή της ομάδας, που έγινε στη συνέχεια αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας και της Μπαρτσελόνα. Η πρώτη σχολή διαιτητών στη Γαλλία άνοιξε από την ΟΣ Αβράνς στο τέλος της δεκαετίας του 2000. Η ομάδα, με πρόεδρο τον Ζιλμπέρ Γκεράν από το 1990, μετράει 400 εγγεγραμμένους παίκτες το 2009. Η πρώτη ομάδα, με προπονητή τον Σέρβο Ζίβκο Σλιγιέπσεβιτς από το 2008, συμμετέχει για τη σεζόν 2009-2010 στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας (CFA).

## Παραπομπές


## Πηγές
### Βιβλιογραφία
* Jacques Simon, *Un siècle de football normand*, Éditions Charles Corlet, Μπαγιέ, Ιούνιος 1998
* US Avranches, *1897-1997 l'US Avranches à 100 ans*, 1997

### Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Επίσημη Ιστοσελίδα
* Προφίλ της ομάδας στην ιστοσελίδα footballenfrance.fr 

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1897
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1897
19P/Μπορελλύ

Ο κομήτης **19P/Μπορελλύ** (19P/Borrelly) είναι ένας περιοδικός κομήτης, τον οποίο επισκέφθηκε το διαστημικό σκάφος *[[Deep Space 1]]* το 2001.

## Ανακάλυψη
Ο κομήτης ανακαλύφθηκε από τον Αλφόνσο Μπορελλύ κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναζήτησης για κομήτες στη Μασσαλία της Γαλλίας, στις 28 Δεκεμβρίου 1904.

## ''Deep Space 1''
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2001 το διαστημικό σκάφος *Deep Space 1*, το οποίο ξεκίνησε για τη δοκιμή νέου εξοπλισμού στο διάστημα, πραγματοποίησε μια επίσκεψη στον κομήτη 19P/Μπορελλύ. Ενώ κατευθυνόταν προς τον κομήτη κατά τη διάρκεια της παράτασης της αποστολής του σκάφους, παρουσίαστηκε ένα απρόσμενο δώρο για τους επιστήμονες της αποστολής. Παρά την αποτυχία ενός συστήματος που βοήθησε να καθοριστεί προσανατολισμός του, το *Deep Space 1* κατάφερε να στείλει πίσω στη Γη τις καλύτερες εικόνες και άλλα επιστημονικά δεδομένα από τον κομήτη 19P/Μπορελλύ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κομήτης 19P/Μπορελλύ
* 19P στην Kronk's Cometography

Κατηγορία:Κομήτες
Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου

Το **Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου** (1950-1952) συμμετείχε στις ελληνικές εκλογές του 1950 και του 1951. Ιδρυτής και αρχηγός του ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου.

## Ιστορία
Το προηγούμενο κόμμα του οποίου αρχηγός ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν το Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα και το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου αναφέρεται ως μετονομασία του προηγούμενου ή συνέχειά του.

Πρώτη φορά έλαβε μέρος στις εκλογές του 1950 και έλαβε ποσοστό 10,67% του εκλογικού σώματος, εκλέγοντας 36 βουλευτές, ενώ στις εκλογές του 1951 έλαβε μόνο 2,1% και έμεινε εκτός Βουλής.

Το 1952 ο Γεώργιος Παπανδρέου συνεργάστηκε ως ανεξάρτητη προσωπικότητα με τον Ελληνικό Συναγερμό, στον οποίο προσχώρησαν αρκετοί από τους βουλευτές του κόμματός του που τον ακολούθησαν.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλή των Ελλήνων

## Παραπομπές


*
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Μπιγκ Μπεν

**Μπιγκ Μπεν** λέγεται η μεγάλη καμπάνα και το ρολόι στο βόρειο άκρο των ανακτόρων του Ουεστμίνστερ στο Λονδίνο**<sup>.</sup>** γενικότερα παραπέμπει στο ρολόι ή τον πύργο του ρολογιού. Είναι το μεγαλύτερο τεσσάρων όψεων ρολόι με καμπάνες και ο πύργος του ρολογιού είναι ο τρίτος ψηλότερος στον κόσμο. Η ανέγερση του πύργου ολοκληρώθηκε στις 10 Απριλίου 1858. Ο πύργος του ρολογιού έχει γίνει ένα από τα πιο γνωστά σύμβολα τόσο του Λονδίνου όσο και της Αγγλίας, συχνά στην "establishing shot" των ταινιών που γυρίζονται στην πόλη.

## Το εναέριο σαλάμι

Ο τωρινός Πύργος του Ρολογιού ανεγέρθηκε ως μέρος του σχεδιασμού του Charles Barry για ένα νέο ανάκτορο, μετά από την καταστροφή του παλιού παλατιού του Ουέστμινστερ από πυρκαγιά το βράδυ της 16ης Οκτωβρίου 1834. Το νέο Κοινοβούλιο χτίστηκε σε νεογοτθικό στιλ. Αν και ο Barry ήταν ο κύριος αρχιτέκτονας του ανακτόρου, στράφηκε στον Αύγουστο Pugin για το σχεδιασμό του Πύργου του Ρολογιού, το οποίο μοιάζει σε νωρίτερα σχέδια του Pugin, συμπεριλαμβανομένου ενός για το Scarisbrick Hall. Ο σχεδιασμός για τον Πύργο του Ρολογιού ήταν το τελευταίο σχέδιο του Pugin πριν από την τελική κάθοδό του στην τρέλα και τον θάνατο, και ο ίδιος ο Pugin έγραψε, κατά το χρόνο της τελευταίας επίσκεψης του Barry για να εισπράξει τα σχέδια: «Εγώ ποτέ δεν δούλεψα τόσο σκληρά στη ζωή μου για τον κ. Barry για αύριο πρόσφερα όλα τα σχέδια για το τελείωμα του καμπαναριού του και αυτό είναι όμορφο». Ο πύργος είναι σχεδιασμένος στο αγαπημένο γοτθικό σχέδιο του Pugin, και είναι 96,3 μέτρα (316 πόδια) υψηλό (περίπου 16 όροφοι).

Το κάτω μέρος 61 μέτρα (200 πόδια) της δομής του Πύργος του Ρολογιού αποτελείται από πλινθοδομή με άμμο χρωματισμένα με Anston επένδυση ασβεστόλιθο. Το υπόλοιπο του ύψους του πύργου είναι πλαισιωμένο κωδωνοστάσιο από χυτοσίδηρο. Ο πύργος είναι θεμελιωμένος σε πέδιλο μήκους 15 μέτρων (49 πόδια), από 3 μ. (9,8 ft) πάχους μπετόν, σε βάθος 4 μέτρα (13 πόδια) κάτω από το επίπεδο του εδάφους. Οι τέσσερις πίνακες του ρολογιού βρίσκεται 55 μέτρα (180 πόδια) πάνω από το έδαφος. Ο εσωτερικός όγκος του πύργου είναι 4.650 κυβικά μέτρα (164.200 κυβικά πόδια).

Παρά τα γεγονότα τα πιο διάσημα τουριστικά αξιοθέατα του κόσμου, το εσωτερικό του πύργου δεν είναι ανοιχτό σε επισκέπτες από το εξωτερικό. Επίσης, ο πύργος δεν διαθέτει ανελκυστήρα, και έτσι θα πρέπει να ανεβείτε τα 334 σκαλοπάτια από ασβεστόλιθο με τα πόδια έως την κορυφή. 

Λόγω των αλλαγών στις συνθήκες του εδάφους από την κατασκευή (κυρίως σήραγγας για την επέκταση γραμμής Jubilee), ο πύργος κλίνει ελαφρώς προς τα βορειοδυτικά, κατά περίπου 220 χιλιοστά στο καντράν ρολογιού, δίνοντας μια κλίση περίπου 1 / 250. Το Μπιγκ Μπεν επρόκειτο να ηχήσει για τρία λεπτά πριν από την έναρξη της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Μεγάλης Βρετανίας.

## Δείτε επίσης
* Πύργος Βικτώρια (Ουεστμίνστερ)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λονδίνο
Κατηγορία:Πύργοι ρολογιών
1432 Αιθιοπία

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1432 Αιθιοπία
Η **Αιθιοπία (Ethiopia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,989. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη χώρα της Αφρικής.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αιθιοπίας είναι άγνωστα. Η Αιθιοπία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες 50 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αιθιοπια
Κατηγορία:Αιθιοπία
1433 Γκεραμτίνα

Η **Γκεραμτίνα (Geramtina)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,512. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της από τμήματα του ονοματεπωνύμου της αδελφής του Σουηδού αστρονόμου Μπρορ Άνσγκαρ Άσπλιντ (*Bror Ansgar Asplind*).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Γκεραμτίνας είναι **S** (λιθώδης). Η Γκεραμτίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 και πλέον ώρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γκεραμτινα
Χέλυς (όργανο)

thumb|right|150px|Η αρχαία Χέλυς
Η **χέλυς** ή αλλιώς **χελώνη** ήταν έγχορδο μουσικό όργανο, κοινό με τη λύρα των αρχαίων Ελλήνων, ονομαζόμενο έτσι από την κυρτή πλάτη ξύλου που είχε σε σχήμα, όπως το κέλυφος της χελώνας. Η λέξη χρησιμοποιήθηκε ως υπαινιγμός για την παλαιότερη λύρα των Ελλήνων, η οποία λέγεται ότι εφευρέθηκε από τον Ερμή. 

Η λέξη έχει εφαρμοστεί αυθαίρετα από την κλασική εποχή σε διάφορα έγχορδα όργανα και σήμερα υπάρχουν πολλές αναπαραστάσεις της σε ελληνικά αγγεία, σε πολλές από τις οποίες αντιπροσωπεύεται από ένα πραγματικό κέλυφος.

Το 2012 στο τμήμα Μηχανικών Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής του ΤΕΙ Κρήτης μελετήθηκε με σύγχρονες μεθόδους ένα αυθεντικό αντίγραφο μιας αρχαίας ελληνικής χέλυος επιβεβαιώνοντας ότι η αρχαία χέλυς ήταν όργανο που συνόδευε την ανθρώπινη φωνή στην ίδια τονικότητα.  

## Πηγές
* Scaliger, notas introductorias a su edición de Marco Manilius, *Astronomicon*, 1579.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαία μουσικά όργανα
Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Σιέρρα Νεβάδα (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Σιέρρα Νεβάδα** είναι ισπανικός όρος που σημαίνει *χιονισμένη οροσειρά*. Ο όρος μπορεί να αναφέρεται:

*Στη Σιέρρα Νεβάδα, την οροσειρά μεταξύ Καλιφόρνια και Νεβάδα
*Στη Σιέρρα Νεβάδα (Ισπανία), τη ψηλότερη οροσειρά της Ισπανίας
*Στη Σιέρρα Νεβάδα (Μεξικό)
Μόρνα (μουσική)

Η **μόρνα** είναι είδος μουσικής και χορού από το Πράσινο Ακρωτήριο.

Στα όργανα της ορχήστρας συχνά περιλαμβάνονται κλαρινέτο, ακορντεόν, βιολί, πιάνο και κιθάρα.

Υπάρχει έρευνα για τη σχέση μεταξύ μπλουζ και μόρνα, ενώ εντοπίζονται ενδιαφέρουσες ομοιότητες και σημαντικές πολιτιστικές συνδέσεις μεταξύ του Πράσινου Ακρωτηρίου και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η μόρνα θεωρείται ευρέως η εθνική μουσική του Πράσινου Ακρωτηρίου, όπως είναι το *fado* στην Πορτογαλία, το τανγκό για την Αργεντινή, η ρούμπα για την Κούβα, και ούτω καθεξής.

Η πιο αναγνωρισμένη διεθνώς τραγουδίστρια αυτού του είδους μουσικής ήταν η Σεζάρια Έβορα (Cesaria Evora).

Κατηγορία:Μουσικά είδη
Λίμνη Τάχο

Η **λίμνη Τάχο** (*Tahoe lake*) είναι η μεγαλύτερη αλπική λίμνη στη Βόρεια Αμερική. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.897 μέτρων, στα σύνορα Καλιφόρνιας και Νεβάδα, δυτικά του Κάρσον Σίτι, και περιβάλλεται από τη Σιέρρα Νεβάδα δυτικά και την οροσειρά Κάρσον ανατολικά. Έχει έκταση 496 τετρ. χιλιόμετρα και βάθος 501 μέτρα, δηλαδή είναι η δεύτερη βαθύτερη λίμνη των Ηνωμένων Πολιτειών (πρώτη είναι η λίμνη Κρέιτερ με βάθος 593 μέτρα).

Η λίμνη δημιουργήθηκε πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια εξαιτίας γεωλογικού ρήγματος και πήρε το σύγχρονο σχήμα της κατά την εποχή των παγετώνων. Αποτελεί σημαντικό τουριστικό προορισμό, τόσο στη Νεβάδα όσο και στην Καλιφόρνια, για σκι και άλλες δραστηριότητες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νεβάδα
Κατηγορία:Λίμνες των Ηνωμένων Πολιτειών
Κόκκινο καγκουρό

Το **κόκκινο καγκουρό** (*Macropus rufus*) είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος από όλα τα καγκουρό και το μεγαλύτερο θηλαστικό ιθαγενές είδος της Αυστραλίας. Είναι φυτοφάγο μαρσιποφόρο που ανήκει στην οικογένεια των Μακροποδιδών. Ζει αποκλειστικά στην Αυστραλία. Έχει μακριά και δυνατά πίσω πόδια και μεγάλη ουρά, ενώ τα μπροστινά του πόδια είναι συγκριτικά κοντά και αδύναμα.

## Οικολογία και οικοσύστημα
Ένα κόκκινο καγκουρό σε άνυδρο περιβάλλον|thumb
Οι περιοχές των κόκκινων καγκουρό είναι η δυτική και η κεντρική Αυστραλία, σε οικοσυστήματα όπως χορτολίβαδα ή ερήμους. Ζουν κατά κύριο λόγο σε ανοιχτά ενδιαιτήματα με λίγα δέντρα. Κυρίως τρέφονται με πράσινη βλάστηση. Μελέτη στην κεντρική Αυστραλία έδειξε ότι το γρασίδι αποτελεί το 75-95% της διατροφής αυτών των ζώων. Διαφορετικά αποτελέσματα βγήκαν από μελέτες στη Νέα Νότια Ουαλία (21-69%). Κατά τη διάρκεια ξηρασίας, τα κόκκινα καγκουρό αναζητούν φυτά σε ανοιχτά λιβάδια και κοντά σε πηγές.

## Περιγραφή
Αυτό το είδος είναι μεγαλόσωμο με μακριά, μυτερά αυτιά και ένα τετράγωνο ρύγχος. Υπάρχουν διάφορες ανάμεσα στα αρσενικά και τα θηλυκά, καθώς τα αρσενικά φέρουν κόκκινη-καστανή γούνα. Τα θηλυκά είναι μικρότερα από τα αρσενικά, με μπλε-γκρίζα γούνα με καφέ απόχρωση. Έχει δύο εμπρόσθια όρια με μικρά νύχια, δύο μυϊκά πίσω άκρα, τα οποία χρησιμοποιούνται για άλματα και μια ισχυρή ουρά που συχνά χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει ένα τρίποδο όταν στέκεται όρθια. Τα κόκκινα σκέλη του καγκουρό λειτουργούν σαν μια λαστιχένια ζώνη, με τον τένοντα του Αχίλλειου να τεντώνεται καθώς το ζώο κατεβαίνει και στη συνέχεια απελευθερώνει την ενέργειά του για να ωθήσει το ζώο προς τα επάνω και προς τα εμπρός, επιτρέποντας τη χαρακτηριστική αναπηδώντας κίνηση. Τα αρσενικά μπορούν να καλύψουν 8-9 μ. σε ένα άλμα, φθάνοντας σε ύψος τα 1,8-3 μ., αν και ο μέσος όρος είναι 1,2-1,9 μ..

Τα αρσενικά μεγαλώνουν μέχρι το μήκος του κεφαλιού και του σώματος 1,3-1,6 μ. με μια ουρά που προσθέτει επιπλέον 1,2 μ. στο συνολικό μήκος. Τα θηλυκά είναι σημαντικά μικρότερα, με μήκος κεφαλής και σώματος 85-105 εκ. και μήκος ουράς 65-85 εκ.. Τα θηλυκά μπορούν να ζυγίζουν από 18 έως 40 κιλά, ενώ τα αρσενικά συνήθως ζυγίζουν περίπου δύο φορές περισσότερο, από 55 έως 90 κιλά. Το μέσο κόκκινο καγκουρό έχει ύψος περίπου 1,5 μ. από την κορυφή του κεφαλιού σε όρθια θέση. Τα μεγάλα ώριμα αρσενικά μπορούν να είναι ψηλότερα από 1,8 μ., με το μεγαλύτερο επιβεβαιωμένο να έχει ύψος περίπου 2,1 μ., και να ζυγίζει 91 κιλά.

Το κόκκινο καγκουρό διατηρεί την εσωτερική του θερμοκρασία σε ένα σημείο ομοιόστασης περίπου 36 °C χρησιμοποιώντας μια ποικιλία φυσικών, φυσιολογικών και συμπεριφορικών προσαρμογών. Αυτές περιλαμβάνουν ένα μονωτικό στρώμα γούνας, που είναι λιγότερο δραστήριοι και παραμένουν στη σκιά όταν οι θερμοκρασίες είναι υψηλές, λαχάνιασμα, εφίδρωση, και γλείφει τα εμπρόσθια άκρα.

Η περιοχή όρασης του κόκκινου καγκουρό είναι περίπου 300 ° (324 ° με επικαλύψεις περίπου 25 °), λόγω της θέσης των ματιών του.
 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακροποδίδες
Κατηγορία:Πανίδα της Αυστραλίας
9969 Μπράιγ

Ο **9969 Μπράιγ** (9969 Braille) είναι ένας μικρός αστεροειδής που ολοκληρώνει μια περιφορά γύρω από τον Ήλιο κάθε 3,58 χρόνια. Η ανακάλυψη του έγινε το 1992 από τους αστρονόμους στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ και αργότερα πήρε το όνομά του από τον Λουδοβίκος Μπράιγ, εφευρέτη του σύστημα γραφής για τυφλούς. Φωτογραφήθηκε από το διαστημικό σκάφος Deep Space 1 το 1999, αλλά μια δυσλειτουργία οδήγησε σε ακαθάριστες εικόνες. Μάλιστα στα γαλλικά προφέρεται Μπράι**γ** και όχι Μπράι**λ** γιατί το διπλό l προφέρεται [γ].

## Ανακάλυψη και Ονομασία
Ανακαλύφθηκε στις 27 Μαΐου 1992, από τους Έλινορ Χέλιν και Κένεθ Τζ. Λώρενς ενώ εργάζονταν στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, ως μέρος της Έρευνας Αστεροειδών της ΝΑΣΑ, και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία *1992 KD*. Αργότερα, μετονομάστηκε σε *9969 Μπράιγ* προς τιμήν του Λουδοβίκου Μπράιγ, όπως πρότεινε από το Διαστημικό Κέντρο Κέννεντυ ο μηχανικός Κέρι Μπάτοκ.

## Εξερεύνηση
Λεπτομερείς πληροφορίες για τον **9969 Μπράιγ** προέρχονται κυρίως από το διαστημικό σκάφος Deep Space 1, το οποίο πέρασε σε απόσταση 26 χιλιομέτρων από τον αστεροειδή στις 29 Ιουλίου 1999. Μέχρι τη στιγμή που το Deep Space 1 έφτασε στον **9969 Μπράιγ**, το υπεριώδες φασματόμετρό του είχε αποτύχει, αλλά έστηλε δύο ψηφιακές εικόνες μεσαίας ανάλυσης και τρία υπέρυθρα φάσματα κατά τη διάρκεια της συνάντησης. Ωστόσο, αν και το διαστημικό σκάφος ήρθε σε απόσταση 26 χλμ από τον 9969 Μπράιγ, οι εικόνες και τα φάσματα τραβήχτηκαν από απόσταση 14.000 χλμ., λόγω προβλημάτων με το σύστημα παρακολούθησης.
Ο κύριος σκοπός της αποστολής ήταν δοκιμή της τεχνολογίας, αλλά η συνάντηση με τον 9969 Μπράιγ ήταν μια ισχυρή επιστημονική αξία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αστεροειδείς Κύριας Ζώνης
Συμφωνία της Κόκκινης Γραμμής

thumb|Κιρκούκ (1927): Πίδακας πετρελαίου.

Με την ονομασία  **Συμφωνία της Κόκκινης Γραμμής**, (ή "Συμφωνία της Ερυθράς Γραμμής"), φέρεται η διεθνής επιχειρηματική συμφωνία που συνομολογήθηκε  στις 31 Ιουλίου του 1929 δια της οποίας δημιουργήθηκε το πρώτο πετρελαϊκό κονσόρτσιουμ στη Μέση Ανατολή και που αποτέλεσε τη βάση της κατανομής των πετρελαϊκών κοιτασμάτων  της Μεσοποταμίας και συγκεκριμένα του ιρακινού υπεδάφους, στις Μεγάλες Δυνάμεις.

Ουσιαστικά με την συμφωνία αυτή ορίσθηκε η εταιρική μορφή της διεθνούς εταιρείας εξόρυξης πετρελαίου  στη περιοχή, τα μερίδια των πολυεθνικών εταιρειών που συμμετείχαν σ΄ αυτή, με τη βασική όμως ρήτρα την υπέρ πάντων προάσπιση των συμφερόντων του κονσόρτσιουμ, καθώς επίσης και τον χαρακτηρισμό του πετρελαίου ως μονοπωλιακό αγαθό, αποκλειομένων έτσι στην ίδια περιοχή ομοίων δραστηριοτήτων από τρίτους. 
160px|thumb|left|Ο Καλούστ Γκιουλμπενκιάν (περί το 1900)
Ιστορικά η συμφωνία αυτή άρχισε να προετοιμάζεται μετά τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων όπου και ξεκίνησε η απόσχιση εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που ολοκληρώθηκε μετά τη λήξη του Α' Π.Π. και ειδικά το 1922, όταν κατέρρευσε και η ίδια Αυτοκρατορία και επισημοποιήθηκε μεταξύ άλλων η ανεξαρτησία του Ιράκ. Πρωτεργάτης της συμφωνίας αυτής ήταν ο σπουδαίος Αρμένιος στη καταγωγή επιχειρηματίας και μεγιστάνας της εποχής Καλούστ Γκιουλμπενκιάν ο οποίος στον χάρτη των πετρελαϊκών κοιτασμάτων της συμφωνίας αυτής βοήθησε ακόμα και Αμερικανούς μεγαλοεπενδυτές να θέσουν πόδι στη Μέση Ανατολή.

Τριάντα χρόνια αργότερα , το 1960, ο Σάχης της Περσίας συνεγείροντας τους Άραβες ηγεμόνες σε κοινή πετρελαϊκή πολιτική  υπήρξε ο ουσιαστικός δημιουργός του ΟΠΕΚ.
Τελικά η συμφωνία αυτή άρχισε να κλονίζεται από το 1961 για να παύσει και οριστικά στις 1 Ιουνίου του 1972 οπότε και ολοκληρώθηκε η εθνικοποίηση των εγκαταστάσεων από την ιρακινή επαναστατική κυβέρνηση.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.18ος, σελ.212.
* Μαργαρίτα Πουρνάρα "Mr 5% - Καλούστ Γκιουλμπενκιάν" Καθημερινή - ένθετο g|K, τεύχος 41ο, (Απρίλιος 2011), σελ.104. 

Κατηγορία:Ιστορία του Ιράκ
Κατηγορία:Οικονομία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Πετρελαϊκή πολιτική
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1947

Το **[[Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών]] 1947** διεξήχθη από τις 19 ως τις 20 Ιουλίου 1947 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1947 και περιλάμβανε 21 αγωνίσματα. Μετείχαν και Κύπριοι αθλητές αλλά όχι αθλητές από την Αλεξάνδρεια. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο **[[Εθνικός Γ.Σ.]]** για 16η φορά στην ιστορία του. Δεν διεξήχθη πρωτάθλημα Μαραθωνίου και δεκάθλου. Στις 23 Νοεμβρίου διεξήχθησαν στο Στάδιο τα πρωταθλήματα πεντάθλου, 3000μ στιπλ και σκυταλοδρομίας 4.000μ (6 αθλητών: 1500x1000x800x400x200x100μ), τα οποία ήταν εκτός βαθμολογίας.

## Οι νικητές
 
Διεξήχθησαν στις 23 Νοεμβρίου στο Στάδιο.
Περιλάμβανε: άλμα εις μήκος, ακοντισμό, δισκοβολία, 200μ, 1500μ.
Την ομάδα αποτελούσαν οι: Μαστρογιάννης-Σακκής-Βάρφης-Γρηγοριάδης-Βεντίκος-Γρανίτσας.

(*) Οι επιδόσεις του Κ.Διακογιάννη: Μ΄γκος: 5.75 - Ακοντισμός: 32.80μ - Δισκοβολία 27.87μ - 200μ: 24.2, 1500μ 4.53.9

## Βαθμολογία

## Πηγές
*"Αθλητική Ηχώ", 14/7/1947.  
*"Αθλητική Ηχώ", 17/7/1947.  
*"Αθλητική Ηχώ", 21/7/1947.
*Η Χρυσή Βίβλος του αθλητισμού (1896-2012) Νίκου Νταρή
*Δελτίο ΣΕΓΑΣ Δεκέμβριος 1947 (αρ.9)
*Εφημερίς Εμπρός 19/7/1947 - 20/7/1947 - 22/7/1947 (Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος - www.nlg.gr - Ψηφιακή Συλλογή Εφημερίδων)

Ανδρων
Κατηγορία:Στίβος το 1947
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ακαδημία για την Εβραϊκή γλώσσα

right|thumb|300px
Η **Ακαδημία για την Εβραϊκή γλώσσα** (εβρ.  הָאָקָדֶמְיָה לַלָּשׁוֹן הָעִבְרִית),*HaAkademya laLashon haIvrit*" είναι ανώτατο ίδρυμα του Ισραήλ, το οποίο χορηγεί υποτροφίες σπουδών στην εβραϊκή γλώσσα. Ιδρύθηκε από την κυβέρνηση του Ισραήλ το 1953.

## Οργάνωση
Η Ολομέλεια του ιδρύματος αποτελείται από 23 μέλη. Επιπλέον, η Ακαδημία απασχολεί 15 ακαδημαϊκούς συμβούλους, μεταξύ των οποίων και σεβαστοί μελετητές της γλώσσας, της γλωσσολογίας, ιουδαϊκών μελετών και της Αγίας Γραφής. Οι αποφάσεις της Ακαδημίας είναι δεσμευτικές για όλα τα κυβερνητικά γραφεία, συμπεριλαμβανομένης της Ισραηλινής Ραδιοτηλεοπτικής Αρχής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ακαδημία για την Εβραϊκή γλώσσα

Κατηγορία:Εβραϊκή γλώσσα
Κατηγορία:Δημόσια ιδρύματα στο Ισραήλ
Ακαδημία Επιστημών και Ανθρωπιστικών Σπουδών (Ισραήλ)

thumb|205px|right|Το λογότυπο της Ακαδημίας
thumb|left|250px|Η κύρια είσοδος της Ακαδημίας
[thumb|left|250px|Άγαλμα του [Άλμπερτ Αϊνστάιν.]]
Η **Ακαδημία Επιστημών και Ανθρωπιστικών Σπουδών** του Ισραήλ με έδρα την Ιερουσαλήμ ιδρύθηκε το 1961 από το κράτος του Ισραήλ για την προώθηση των επαφών μεταξύ επιστημόνων από τις επιστήμες και ανθρωπιστικές σπουδές στο Ισραήλ, για να συμβουλεύει την κυβέρνηση σε ερευνητικά έργα εθνικής σημασίας, και για να προωθηθεί η αριστεία. Αποτελείται από 102 από τους πλέον διακεκριμένους επιστήμονες του Ισραήλ. Η έδρα της Ακαδημίας βρίσκεται δίπλα στην επίσημη κατοικία του προέδρου του Ισραήλ.

Στις επιστήμες, ασχολείται με τη γεωλογία, τη χλωρίδα και την πανίδα του Ισραήλ, και διευκολύνει τη συμμετοχή των Ισραηλινών επιστημόνων στον τομέα της έρευνας σε διεθνή έργα, όπως η φυσική υψηλών ενεργειών στο CERN) και ακτινοβολία συγχρότρου στο Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Ακτινοβολίας Σύγχροτρον. Στις ανθρωπιστικές επιστήμες, η έρευνα χρηματοδοτείται στη μελέτη του Tanakh και του Ταλμούδ, στην εβραϊκή ιστορία, την εβραϊκή φιλοσοφία, την εβραϊκή τέχνη και την εβραϊκή γλώσσα.

Η Ακαδημία διαχειρίζεται το ταμείο υποτροφιών «Einstein», το οποίο αποσκοπεί στην προώθηση των σχέσεων μεταξύ των επιστημόνων από όλο τον κόσμο και την ισραηλινή ακαδημαϊκή κοινότητα, το «Ταμείο Επιστήμης του Ισραήλ», με ετήσιο προϋπολογισμό των 53 εκατομμυρίων δολαρίων, και μια σειρά από ερευνητικά κονδύλια με βάση τις επιχορηγήσεις του Ταμείου Διαστημικών Ερευνών Adler, του Ιδρύματος Wolf, και του Ταμείου Fulks για την ιατρική έρευνα. Η Ακαδημία λειτουργεί επίσης ισραηλινό ακαδημαϊκό κέντρο στο Κάιρο, που βοηθά τους μελετητές του Ισραήλ με την έρευνα στην Αίγυπτο και το αιγυπτιακό πολιτισμό, και διευκολύνει τη συνεργασία με τους Αιγύπτιους ακαδημαϊκούς. Παράλληλα, έχει το καθεστώς του παρατηρητή στο Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επιστημών και τρέχει τα προγράμματα ανταλλαγών με τη βρετανική Βασιλική Εταιρεία, τη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών και το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας της Σιγκαπούρης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ισραήλ Ακαδημία Επιστημών και Ανθρωπιστικών Σπουδών 

Ισραηλ
Ακαδημια
Διοικητική διαίρεση του Εσουατίνι

Το βασίλειο του Εσουατίνι διαιρείται σε 4 συνοικίες και περαιτέρω σε 58 Tinkhundla.
  
## Συνοικίες

## Tinkhundla
### Χνόχο
* Χνουκουίνι
* Λομπάμπα
* Μαντλανγκεμπίσι
* Μαγιουάνε
* Ανατολικό Μπαμπάνε
* Δυτικό Μπαμπάνε
* Μλανγκατάνε
* Μοτζάνε
* Ντζινγκένι
* Νχάμπα
* Ντφοντζένι
* Πηγγς Πηκ
* Τιμπισίνι
### Μανζίνι
* Εχουχανιένι
* Λαμπανιάτσι
* Κουαλουσένι
* Λαμγκάμπι
* Λομπάμπα Λομτζάλα
* Λουτζελούτζε 
* Μαφουτσένι
* Μαλανγκάτζα
* Μονγκόνγκο
* Βόρειο Μανζίνι
* Νότιο Μανζίνι
* Μχιουένι
* Μτφονγκουανένι
* Νγκουμπίσι
* Νλαμπένι
* Ντοζόζι
### Σισελουένι
* Γκέγκε
* Οσέα
* Κουμπούτα
* Μασεγισίνι
* Νότιο Ματσατζένι
* Μτσαμπάμα
* Ντουτζένι 
* Νκουένε
* Σαντλένι
* Σισελουένι 1
* Σισελουένι 2
* Σίγκουε
* Σομτόνγκο
* Ζομπότζε
### Λουμπόμπο
* Ντβοκοντβουένι
* Λάνε
* Λομαχάσα
* Λουμπούλι
* Λογκονγκολουένι
* Βορειο Ματσαντζένι
* Μλούμε
* Μφολοντζένι 
* Νκιλόνγκο
* Σιφοφανένι
* Σιτομπέλα

   

Κατηγορία:Γεωγραφία του Εσουατίνι
Ιωάννης Κοραντής

Ο **Ιωάννης Κοραντής** (Αθήνα, 17 Ιουλίου 1948 - ) είναι Έλληνας διπλωμάτης, πρώην βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. και διοικητής της ΕΥΠ.

## Βιογραφία
Το 1967 αποφοίτησε από το Lycée Français d'Athènes και από το 1972 είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών. Επίσης είναι τελειόφοιτος του Αmerican University,Washington D.C.

Το 1991 τοποθετήθηκε αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης (Στρασβούργο) και κατόπιν στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στην ΕΕ (Βρυξέλλες). Το 1997 ορίζεται Διευθυντής Βαλκανικών Υποθέσεων στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα. Έχει διατελέσει πρέσβυς της Ελλάδας στη Σαουδική Αραβία (1994), στην Τουρκία (1999) και στο Βέλγιο (2002).

Στις 22 Νοεμβρίου 2004 ανέλαβε τη διοίκηση της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), όπου και παρέμεινε έως τις 14 Ιουλίου 2009.

Το 2005 του απονεμήθηκε ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικος και με Προεδρικό Διάταγμα διατηρεί τον τίτλο του Πρέσβεως επί τιμή.

Είναι νυμφευμένος με την Εύη Μελέτη-Κοραντή και έχουν τρία παιδιά.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού.

Μεταξύ άλλων ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, μέλος της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων και γραμματέας της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπική ιστοσελίδα Ιωάννη Κοραντή

Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΛΑΟΣ
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Διοικητές της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών
Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1948

Το **ΛΔ΄ [[Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών]] 1948** διεξήχθη από τις 21 ως τις 23 Μαΐου 1948 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1948 και περιλάμβανε 23 αγωνίσματα, αφού διεξήχθη και ο μαραθώνιος για πρώτη φορά μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο, ενώ προστέθηκαν τα 3000μ στιπλ. Μετείχαν πάνω από 400 αθλητές, από την πρωτεύουσα και τις επαρχιακές πόλεις, για πρώτη φορά από τα ελεύθερα Δωδεκάνησα και επίσης Έλληνες από την Κύπρο και την Αίγυπτο. Τους παρακολούθησαν 10.000 περίπου θεατές. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο **[[Εθνικός Γ.Σ.]]** για 17η φορά στην ιστορία του. Τα πρωταθλήματα μαραθωνίου, δεκάθλου και πεντάθλου διεξήχθησαν ξεχωριστά και δεν υπολογίστηκαν στη βαθμολογία των συλλόγων.

## Οι νικητές
 
Διεξήχθη στις 11 Απριλίου στη διαδρομή Παναθηναϊκό Στάδιο-Πικέρμι-Παναθηναϊκό Στάδιο.
Διεξήχθη στις 18 Ιουλίου στο Στάδιο μαζί με το πρωτάθλημα εφήβων και περιλάμβανε:άλμα εις μήκος, ακοντισμό, δισκοβολία, 200μ και 1500μ.
Διεξήχθη στο Στάδιο στις 24 & 25 Ιουλίου.

## Κατάταξη

 

## Πηγές
* "Αθλητική Ηχώ", 27/5/1948.
* "Αθλητική Ηχώ", 22/5/1948.
* "Αθλητική Ηχώ", 19/6/1948.
* "Ελευθερία", 22/5/1948.  
* "Ελευθερία", 23/5/1948. 
* "Ελευθερία", 25/5/1948. 
* "Ελευθερία", 27/7/1948.
* Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010.

Ανδρων
Κατηγορία:Στίβος το 1948
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1949

Το **ΛΕ΄ [[Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών]] 1949** διεξήχθη από τις 24 ως τις 26 Ιουνίου 1949 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, χωριστά από το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1949. Περιλάμβανε 23 αγωνίσματα. Δήλωσαν συμμετοχή πάνω από 500 αθλητές από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο. Μετείχαν 250 περίπου αθλητές από 35 σωματεία, από τους οποίους οι 50 από την επαρχία. Τους αγώνες παρακολούθησαν 8-9.000 περίπου θεατές. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο **[[Εθνικός Γ.Σ.]]** για 18η φορά στην ιστορία του. Τα πρωταθλήματα πεντάθλου, δεκάθλου και μαραθωνίου διεξήχθησαν ξεχωριστά και δεν υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.

## Οι νικητές
 
:**Σημείωσεις**:
1 Διεξήχθη στις 15 Μαΐου στη διαδρομή Παναθηναϊκό Στάδιο-Πικέρμι-Παναθηναϊκό Στάδιο.
2 Διεξήχθη στις 23 Σεπτεμβρίου στη διαδρομή Στάδιο-Αγ. Παρασκευή-Στάδιο, μήκους 20χλμ.
3 Διεξήχθη στις 19 Οκτωβρίου στο Στάδιο με συμμετοχή 11 αθλητών.
4 Διεξήχθη στις 22-23 Οκτωβρίου στο Στάδιο με συμμετοχή 15 αθλητών.

## Βαθμολογία

*Βαθμολογήθηκαν 23 σωματεία συνολικά.

## Πηγές
*"Αθλητική Ηχώ", 23/6/1949.
*"Αθλητική Ηχώ", 25/6/1949.
*"Αθλητική Ηχώ", 27/6/1949.
*Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010.

Ανδρων
Κατηγορία:Στίβος το 1949
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα