open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εικονικές κοινότητες

**Εικονικές κοινότητες** (εναλλακτικά: Δυνητικές κοινότητες) είναι οι κοινότητες που αναπτύσσονται στη δυνητική (virtual) πραγματικότητα. Ο όρος δυνητικοποίηση προσδιορίζει μια δυνάμει κατάσταση παρουσίας κάθε οντότητας (ανθρώπων, συμβόλων, πληροφορίας κλπ.), αποδεσμευμένη από χωροχρονικά όρια. Η κατάσταση αυτή δεν είναι πλασματική ή φαντασιώδης, αλλά πραγματική, κρίνοντας από τα αποτελέσματα που παράγει. Ο όρος περιγράφει αξιόπιστα την παρουσία των ανθρώπων και των πληροφοριών στο διαδίκτυο. 

Συνδυάζοντας τους δυο όρους προκύπτει ότι «εικονικές κοινότητες», είναι οι ομάδες αμοιβαίας υποστήριξης, πληροφόρησης, επικοινωνίας και γενικότερα κοινωνικής αλληλεπίδρασης που αναδύθηκαν μέσα από την ανάπτυξη του διαδικτύου. 

Οι διαφορές των δυνητικών κοινοτήτων από τις φυσικές κοινότητες είναι: Συνήθως η μη λεκτική επικοινωνία, η απουσία κοινωνικού διαχωρισμού και η ευκαιρία του να κατασκευάζεται ή να κρύβεται η προσωπικότητα του υποκειμένου. Επίσης, η έννοια του χρόνου είναι διαφορετική και λειτουργεί διαφορετικά από ότι στον φυσικό κόσμο. 

Η παραδοσιακή θεώρηση των ανθρωπιστικών επιστημών σχετικά με την αυθεντική φύση του ανθρώπου και τις αλλαγές στις οποίες αυτή υποβάλλεται από τον πολιτισμό εμφανίζεται και στις εικονικές κοινότητες. Οι υπέρμαχοι θεωρούν πως η ευκαιρία δημιουργίας σχέσεων ανεξάρτητα από τη γεωγραφική θέση, τη φυλή και το γένος των συμμετεχόντων, είναι παράγοντας που μάλλον συνδέει παρά εξατομικεύει τους ανθρώπους. Στο άλλο άκρο βρίσκεται η άποψη πως οι εικονικές ομάδες είναι πλασματικές, στερούνται δηλαδή της συναισθηματικής κάλυψης που προσφέρουν οι άμεσες σχέσεις. Η διαφωνία αυτή δημιούργησε μια σειρά από ερωτήματα και ένα ενδιαφέρον πεδίο έρευνας και μελέτης των σύγχρονων κοινωνιών.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* McKenna, K. & Green, A. (2002) Virtual Group Dynamics 
* Katelyn Y. A. McKenna, NYU (αρχειοθετημένο)
* Κοσκινάς, Κ. & Σ. Αρσένης (επιμ.) (2008) Δυνητικές Κοινότητες και Διαδίκτυο: Κοινωνιο-Ψυχολογικές Προσεγγίσεις και Τεχνικές Εφαρμογές. Αθήνα: Κλειδάριθμος.
* Tsekeris, C. & K. Koskinas (2011) General Reflections on Virtual Communities Research. China Media Research 7(1): 39-47.

Κατηγορία:Κοινωνιολογία
Κατηγορία:Εικονική πραγματικότητα
Καρουζανά Ηρακλείου

Τα  **Καρουζανά** είναι χωριό και πρώην κοινότητα της επαρχίας Πεδιάδος στο νομό Ηρακλείου. Αποτελεί ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα υπαγόμενο σήμερα στο Δήμο Καστελλίου. Αποτελείται από δύο οικισμούς: τα Άνω Καρουζανά (πρώην Απάνω Καρουζανώ) και τα Κάτω Καρουζανά (πρώην Κάτω Καρουζανώ), με 86 κατοίκους συνολικά το 2001. Στο ίδιο Δημοτικό διαμέρισμα υπήχθησαν το Μπιτζαριανό και η Άγνος. Απέχει από το Ηράκλειο 40 χιλιόμετρα.  Κεντρικός ναός (και στο Μπιτζαριανό) είναι η Αγία Πελαγία.
## Κοινότητα Καρουζανών

Η Κοινότητα Καρουζανών αριθμεί 124 κατοίκους, με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2001. Οι οικισμοί που το συναποτελούν είναι:
 
* τα *Κάτω Καρουζανά* [ 38 ] , σε υψόμετρο 300 μ.
* η *Άγνος* [ 14 ] 
* τα *Άνω Καρουζανά* [ 48 ] , σε υψόμετρο 380 μ.
* το *Μπιτζαριανό* (τ. η Πηγή) [ 24 ] , σε υψόμετρο 320 μ. και σε απόσταση 38 χλμ. από το Ηράκλειο. Στην περιοχή βρίσκεται και ο κατάγραφος ναός του Αγίου Παντελεήμονα.
Η Κοινότητα εκπρωσοπίεται από τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Πιταροκοίλη.

## Ιστορικά στοιχεία
Τα ονόματα των χωριών της περιοχής πιστοποιούν ότι ιδρύθηκαν από τους Καρουζάκηδες, όπως το Θωμαδιανό από τους Θωμαδάκηδες, το Καρδουλιανό από τους Καρδουλάκηδες κλπ. Η σωστή γραφή είναι με ‘’ω’’ από τη γενική πληθυντικού. Οι Μπιτζαράκηδες προέρχονται από το ιταλικό bizzaro, που σημαίνει παράξενος, παράδοξος. Το όνομα υπήρχε και στην Ισπανία το 15ο αιώνα. Το επώνυμο του εξερευνητή Φρανσίσκο Πισάρο το πιστοποιεί. 
Το Μπιτζαριανό μετονομάστηκε μεταπολεμικά σε Πηγή, από μία πηγή που βρισκόταν αρκετά μακριά από το χωριό. Τελικά επανήλθε η παλιά ονομασία, που τη βρίσκουμε Μπιτζαριανώ στην απογραφή του 1881, στο Δήμο Καστελίου. Στις ενετικές απογραφές όπως και στην τουρκική του 1834 δεν αναφέρεται καθόλου.  
Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρίκλιτος προσκυνηματικός ναός του Αγίου Παντελεήμονα, της Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Ιωάννη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Καρου
Καρου
Οχυρωτική

**Οχυρωτική** και, σπάνια, **οχυρωματική** χαρακτηρίζεται η τέχνη της οργάνωσης μιας τοποθεσίας κατά την οποία οι αμυνόμενοι σ' αυτή να μπορούν να ανθίστανται κατά εχθρού συνήθως πολυαριθμότερου. Συνεπώς πρόκειται για στρατιωτική τέχνη αμυντικού χαρακτήρα που υπάγεται γενικότερα στη στρατιωτική τακτική.

## Είδη
Η οχυρωτική διακρίνεται αναλόγως της έκτασης και του τύπου των έργων σε μόνιμη οχυρωτική, σε οχυρωτική εκστρατείας και σε ημιμόνιμη οχυρωτική.

Στη μόνιμη οχυρωτική εκτελούνται συνήθως μεγάλα έργα, τα λεγόμενα οχυρά, με χρήση σήμερα βιομηχανικών προϊόντων π.χ. σκυροδέματος, χάλυβα, σιδηρόβεργες κ.λπ., ικανά να αντέξουν σε πυρά βαρέος πυροβολικού και αεροπορικών προσβολών. Διά της οχυρωτικής οργανώνονται ιδιαίτερα εδαφικά σημεία που επιλέγονται κυρίως προς παρεμπόδιση προέλασης ή και ανακοπή εχθρικών δυνάμεων αλλά και ταυτόχρονα την προστασία του χώρου για προέλαση ή χρήση αυτού από φίλιες δυνάμεις.

Αντίθετα η οχυρωτική εκστρατείας περιλαμβάνει έργα που συνήθως πραγματοποιούνται στο πεδίο της μάχης προς ενίσχυση των κατεχομένων θέσεων των στρατευμάτων, τα λεγόμενα οχυρώματα. Η αξία των τελευταίων είναι ανάλογη του διατιθέμενου χρόνου, των διατιθεμένων μέσων καθώς και του τακτικού σκοπού τον οποίο πρόκειται να εξυπηρετήσουν.

Τέλος η ημιμόνιμη οχυρωτική περιλαμβάνει περιορισμένα οχυρωματικά έργα, μικρότερα των οχυρωμάτων, όπως είναι τάφροι, ημίφρακτα πυροβολεία, παρατηρητήρια, φυλάκια κ.λπ., των οποίων κύρια χαρακτηριστικά είναι η προσωρινή άμυνα και ο περιορισμένος χώρος ανάπτυξης αυτών.

Η εκτέλεση τέτοιων έργων και στους τρεις τύπους οχυρωτικής ονομάζεται οχύρωση, ενώ το έργο οχυρό, δευτερεύοντα έργα που περιλαμβάνουν κάποια αμυντήρια (αμυντικά) κωλύματα πέριξ των οχυρών λέγονται οχυρωτικά και συνηθέστερα οχυρωματικά έργα. Όταν αυτά αναπτύσσονται σε πολύ μεγάλο μήκος, είτε αυτούσια είτε με ενδιάμεσα βοηθητικά αμυντικά έργα, ονομάζονται οχυρωματική γραμμή. Η μεγαλύτερη τέτοια οχυρωματική γραμμή που έγινε παγκοσμίως είναι το σινικό τείχος. Σπουδαίες επίσης γραμμές ήταν η γραμμή Μαζινό στη Γαλλία, καθώς και η γραμμή Μεταξά στην Ελλάδα.

## Παραπομπές

Ο
*
Κερά Ηρακλείου

Η  **Κερά** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Αποτελείται από δύο οικισμούς: την (Κάτω) Κερά, που σήμερα έχει 18 κατοίκους και την Άνω (Απάνω) Κερά, με 98 κατοίκους το 2001. Στο ίδιο Δημοτικό διαμέρισμα υπήχθη και η Μονή Καρδιωτίσσης.  Απέχει από το Ηράκλειο περίπου 50 χιλιόμετρα και 25 χιλιόμετρα από το Λιμάνι Χερσονήσου.

Είναι το τελευταίο ορεινό χωριό του Δήμου σε υψόμετρο 680 μ. στα σύνορα με το Οροπέδιο Λασιθίου και βρίσκεται μέσα στην κατάρρυτη και κατάφυτη κοιλάδα (ρυάκι της Παναγίας). Οι κάτοικοι παλαιότερα ήταν μυλωνάδες, ενώ σήμερα ασχολούνται με την ελαιοκαλλιέργεια. Κοντά στο χωριό υπάρχει και μεταλλείο σιδήρου.

## Ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός έλαβε την ονομασία του από το Μοναστήρι της Κεράς Καρδιώτισσας, το οποίο βρίσκεται στα βόρεια.  Στη θέση του υψώματος Καρφί και στο ύψωμα Παπούρα (υψόμετρο 1.026 μ.) έχουν βρεθεί λείψανα προελληνικών πόλεων. Λόγω της θέσης του, παλαιότερα αναφέρεται με το όνομα *Μηνυτής*, επειδή στη θέση αυτή οι σκοποί εμήνυαν την παρουσία του εχθρού. 
Στα νεότερα χρόνια στην κατωφέρεια από τον Άγιο Γεώργιο Ασφεντάμη μέχρι το Κάτω Χωριό Κεράς βρίσκονταν 35 νερόμυλοι που κινούνταν με τα άφθονα πηγαία ύδατα της περιοχής.  Εκεί αλέθονταν τα σιτηρά της επαρχίας Λασιθίου.

Πάνω από την Κερά δεσπόζει το Καρφί, Μινωικό Ιερό Κορυφής της Υστερομινωικής περιόδου. Επίσης, από εδώ διέρχεται και το περίφημο ευρωπαϊκό φυσιολατρικό μονοπάτι Ε4. Ένα ακόμα περιπατητικό μονοπάτι ενώνει την Κερά με τις Γωνιές μέσα από το φαράγγι της Ρόζας.

Ο οικισμός αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 με την ονομασία   *Mesomuri mettocchio*  με 83 κατοίκους.

Δείτε: ***[[Κοινότητα Κεράς]]***

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ταξίδι.
*Χωριά του Δήμου Χερσονήσου

## Βιβλιογραφία
* 

Κερα
Κερα
Νίκος Βούζης

Ο **Νίκος Βούζης** (γενν. στις 16 Ιανουαρίου 1966 στη Χαλκίδα) είναι δρομέας του Παναθηναϊκού. Αγωνίστηκε στα 3.000 μ. στιπλ, στα 800μ. στα 1.500μ. και στα 5.000μ. Προπονητής του ήταν ο Γιώργος Γενναίος. Η ατομική του επίδοση είναι 8.29.06 το 1995. Μεγαλύτερη διάκριση το 1991 στο Μπρούνο Τζάουλι όπου τερμάτισε δεύτερος. Έχει κερδίσει αργυρά μετάλλια στους Βαλκανικούς του '88, του '89 και του '90 στα 1.500μ. Στους Βαλκανικούς του '94 πήρε το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό το 1988 στα 800 μ. και στα 1.500 μ, το 1989 στα 1.500 μ, και το 1991 και το 1992 στα 5.000μ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νίκος Βούζης *iaaf.org*, Ανακτήθηκε 1 Οκτωβρίου 2019

Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων
Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Κατηγορία:Αθλητισμός-επέκταση
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Σταύρος Τσίτουρας

Ο **Σταύρος Τσίτουρας** (γενν. στις 15 Ιουνίου του 1969 στην Αθήνα) είναι παλαίμαχος αθλητής του Παναθηναϊκού Α.Ο. στο άλμα επί κοντώ. Εχει ύψος 1.93, βάρος 175 κιλά. Η ατομική του επίδοση είναι 5.60 (1997). Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς αγώνες του 1993 και το αργυρό στο Μπρούνο Τζάουλι του ίδιου χρόνου. Πρωταθλητής Ελλάδος με τον Παναθηναϊκο το 1998 (5.20).

Τσιτουρας
Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Χρήστος Πολυχρονίου

Ο **Χρήστος Πολυχρονίου** (Αθήνα, 9 Απριλίου 1972) είναι Έλληνας αθλητής.

Ξεκίνησε σαν αθλητής του Παναθηναϊκού Α.Ο. στη σφύρα και αργότερα στον Ολυμπιακό Σ.Φ.Π.. Εχει ύψος 1.86, βάρος 107 κιλά και προπονητής του υπήρξε ο Μανώλης Μανωλόπουλος. Τελευταίος προπονητής του ήταν ο Κώστας Δρακόπουλος (μέχρι το 2005). Η ατομική του επίδοση είναι 80.08μ (2002) που αποτελεί τη 2η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στην Ελλάδα.  Διακρίσεις του αποτελούν η 5η θέση στο Ευρωπαϊκό Εφήβων του 1991, 6η θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Α-Γ (1998), 6η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Α-Γ (1999), 1η θέση στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Εθνικών Ομάδων στο Παρίσι (1999), 2η θέση στην Πανεπιστημιάδα (1999). Ήταν πρωταθλητής Ελλάδας το 1998, 1999 και το 2001. Είναι πτυχιούχος ΤΕΦΑΑ και έχει και άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος προπονητή Α κατηγορίας στίβου.

## Παραπομπές


Πολυχρονιου Χρηστος
Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ
Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 1999
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Ευσθένεια

[μικρογραφία|'' Ευσθένεια σε κήπο, 1ος αιώνας, Akhmim (Khemmis, Panopolis), [Αίγυπτος.]]
Στην ελληνική μυθολογία η **Ευσθένεια** ήταν θυγατέρα του θεού Ηφαίστου και της Αγλαΐας, της μιας από τις τρεις Χάριτες. Δηλαδή η Ευσθένεια ήταν εγγονή του Δία τόσο από την πλευρά του πατέρα της, όσο και από την πλευρά της μητέρας της. Αδελφές της Ευσθενείας ήταν η Εύκλεια, η Ευφήμη και η Φιλοφροσύνη.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Παιδιά του Ηφαίστου
Κλήμα Ηρακλείου

Το **Κλήμα** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού και της τέως Επαρχίας Πυργιωτίσσης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. 

Βρίσκεται σε υψόμετρο 140 μ. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 70 χλμ.

Οι κάτοικοι του Κλήματος ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια της ελιάς και των πρωίμων κηπευτικών, όπως επίσης και με την κτηνοτροφία.

Στο χωριό βρίσκεται ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

## Ιστορικά Στοιχεία
Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας, υπαγόταν στο νομό Ρεθύμνου. Αναφέρεται το 1583 στον Καστροφύλακα ως *Clima di Amari*  με 52 κατοίκους. Νωρίτερα, το 1577 αναφέρεται και από τον Μπαρότσι. 

## Κλημαθιανοί
* Λαντζουράκης Γ.: έφεδρος λοχίας καταδρομών τραυματισθείς της Α' Μοίρας στις 20/7/1974 στην Κύπρο

## Απογραφές Πληθυσμών

## Δείτε επίσης
***[[Κοινότητα Κλήματος Ηρακλείου|Κοινότητα Κλήματος]]***

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Κλημα
Κλημα
Κατηγορία:Δήμος Φαιστού
Κάστρο του Ρίου

**Το κάστρο του Ρίου** (ή και *Καστέλι της Πάτρας* ή *Καστέλι του Μωριά*) βρίσκεται σε παραθαλάσσια θέση στην Αχαΐα στο Ρίο. Σήμερα δίπλα στο κάστρο βρίσκεται η Γέφυρα Ρίου-Αντιρίου, δεξιά και αριστερά του η ανατολική και δυτική προβλήτα των φέρυ μποτ. Χρησιμοποιείται για πολιτιστικές εκδηλώσεις και είναι τουριστικά επισκέψιμο.

## Περιγραφή
Το κάστρο περιβάλλεται στην μια πλευρά από πλατιά τάφρο η οποία περιέχει θαλασσινό νερό αφού ενώνεται με την θάλασσα η οποία βρέχει το υπόλοιπο κάστρο. Στην τάφρο υπάρχουν δύο εξωτερικοί προμαχώνες που ενώνονται με το κυρίως κάστρο με πέτρινες γέφυρες. Έχει δύο πύλες τη θαλάσσια και την κεντρική. 

## Ιστορία
Κατασκευάστηκε από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Β΄ το 1499 πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού του Ποσειδώνα, μέσα σε τρεις μόλις μήνες. 

Μαζί με το απέναντι κάστρο του Αντιρρίου και με την δύναμη πυρός που είχαν έλεγχαν το θαλάσσιο πέρασμα, αποτελούσαν για τους Οθωμανούς τα «Μικρά Δαρδανέλια», σε μια τοποθεσία που οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν «σιαγόνες του Κορινθιακού». 

Το 1533 το καταλαμβάνουν οι Γενοβέζοι με τον Αντρέα Ντόρια αλλά την ίδια χρονιά το ξανά παίρνουν οι Οθωμανοί. 

Το 1687 ο Φραγκίσκος Μοροζίνι πολιορκεί το κάστρο του Ρίου και το καταλαμβάνει, αλλά αναγκάζεται να το ανακατασκευάσει αφού η πολιορκία προξένησε μεγάλες καταστροφές στα τείχη. Τότε προστέθηκαν νέοι πύργοι και το κάστρο πήρε την μορφή που έχει σήμερα. Την ίδια εποχή κατασκευάστηκε και ο σημερινός ναός της Ζωοδόχου πηγής. 
μικρογραφία
Το κάστρο ξαναπέρασε στην κατοχή των Οθωμανών το 1715, την ίδια περίοδο χρησιμοποιήθηκε και σαν φυλακή. Το 1828 παραδόθηκε στους Γάλλους της εκστρατείας του Μωριά υπό τον Μαιζών, από το 1831 και έως το 1912 μετατράπηκε σε στρατιωτική και πολιτική φυλακή. Μάλιστα ο Δήμος Πατρέων χρησιμοποιούσε τους κρατούμενους για την καθαριότητα του Ρίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Δήμος Ρίου
*Το Βήμα
*Υπουργείο πολιτισμού:
**
**
*nafpaktia.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αχαΐα
Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ρίου
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Κατηγορία:Φυλακές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Οθωμανικές οχυρώσεις στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Δυτική Ελλάδα
Παγκάρπιο

Ο όρος **Παγκάρπιο** (και ορθότερα *παγκάρπιον*) είναι ένας αρχαιολογικός συμβατικός όρος αρχιτεκτονικού και γλυπτικού κοσμήματος που παριστά  στέφανο ή ημιστέφανο από άνθη και καρπούς.

Το κόσμημα αυτό απαντάται στην αρχαία ελληνική γλυπτική και αρχιτεκτονική κυρίως από τους ελληνιστικούς χρόνους όπου και επικρατεί ιδιαίτερα στη ρωμαϊκή περίοδο. Με το γλυπτό αυτό κόσμημα διακοσμούσαν οι αρχαίοι κυρίως βωμούς, σαρκοφάγους, καθώς και αρχιτεκτονικά μνημεία. Στους βωμούς και στις σαρκοφάγους το παγκάρπιο φέρεται σαν ημιστέφανος ή αρμαθός να κρέμεται από πάνω και εκατέρωθεν των βουκράνων ή άλλων μορφών ανθρώπων, ή μυθικών όντων, γοργόνων, Νηρηίδων, Ερώτων, ιππόκαμπων, αετών κ.λπ. Τούτο ήταν "γεγλυμμένο" (ανάγλυφο) που ξεκινούσε από τις πάνω γωνίες όπου και διέγραφε στην επιφάνεια της πλευράς ημικύκλιο εντός του οποίου πολλές φορές υπήρχε και επιγραφή.

Το παγκάρπιο είναι σύνηθες διακοσμητικό στην σύγχρονη νεοκλασσική αρχιτεκτονική, με το οποίο και στολίζονται το άνω μέρος των οικιών ή ενδιάμεσα των παραθύρων ή κάτω απ' αυτά, ακόμα δε και υπεράνω των κυρίων εισόδων των κτιρίων.

Κατηγορία:Ορολογία της αρχαιολογίας
Κατηγορία:Γλυπτική
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Ευσέβεια (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία η **Ευσέβεια** ήταν θεότητα, η προσωποποίηση της ευσέβειας.

Οι Ορφικοί ύμνοι αποκαλούν την Ευσέβεια *«μέγα όνειαρ»* (= μεγάλο όφελος). Η Ευσέβεια και η Σωφροσύνη αποτελούσαν το ιδεώδες των αρχαίων Σπαρτιατών. Ο φιλόσοφος Εμπεδοκλής παρακαλεί τη Μούσα να του στείλει άρμα από την Ευσέβεια. Ιερό της θεότητας υπήρχε στη Φιλιππούπολη της Συρίας. Πάνω σε χάλκινα νομίσματα της Αλεξανδρείας των ρωμαϊκών χρόνων παριστάνεται η Ευσέβεια με τη μορφή γυναίκας που φέρει πέπλο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευσεβεια
Λεωνίδας Κουρής

Ο **Λεωνίδας Ν. Κουρής** (γενν. 1949 στην Αθήνα) είναι Έλληνας πολιτικός. Έχει διατελέσει δήμαρχος Αθηναίων, νομάρχης Ανατολικής Αττικής και βουλευτής.

## Βιογραφία
Σπούδασε μεταλλειολόγος μηχανικός στο ΕΜΠ και Οικονομικές Επιστήμες στην ΑΣΟΕΕ με μεταπτυχιακά στην Διοίκηση Επιχειρήσεων και την Περιφερειακή Ανάπτυξη. Απασχολήθηκε ως σύμβουλος ιδιωτικών και δημόσιων επιχειρήσεων ενώ διετέλεσε διευθυντής της ΔΕΗ και σύμβουλος στα υπουργεία Βιομηχανίας - Ενέργειας και Οικονομικών την περίοδο 1977-81.

Το 1986 μετακινήθηκε στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης οπότε και εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων, διατελώντας αντιδήμαρχος αρμόδιος για διάφορες υπηρεσίες του Δήμου από το 1987 έως το 1992. Τον Απρίλιο του 1992 αναλαμβάνει δήμαρχος Αθηναίων. Για την προσφορά του στην πόλη ο διάδοχος του, Δημήτρης Αβραμόπουλος, του απένειμε το χρυσό μετάλλιο της πόλης το 1995. Κατά την περίοδο της δημαρχίας του υπήρξε επίσης πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ από την οποία θέση προώθησε το θεσμό της αιρετής Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και την οικονομική αυτοτέλεια των Δήμων. Ήταν, επίσης, επικεφαλής της αντιπροσωπείας της ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης στο Συμβούλιο της Ευρώπης (1993-1994).

Από το 1995 χρημάτισε σύμβουλος του προέδρου του κόμματος  και Πρόεδρος της ΚΕΤΑ (Κεντρική Επιτροπή Τοπικής Αυτοδιοίκησης) της Νέας Δημοκρατίας, καθώς και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ. Το 1997 εξελέγη βουλευτής Αττικής. Πλήρωσε τις θέσεις του Προέδρου της Ομάδας Κοινοβουλευτικού Ελέγχου Εσωτερικών της ΝΔ, ενώ μετείχε στις Επιτροπές μορφωτικών, οικονομικών και δημόσιας διοίκησης υποθέσεων. 

Τον Οκτώβριο του 2002 εξελέγη νομάρχης Ανατολικής Αττικής με ποσοστό 50.1% από τον πρώτο γύρο και το 2006 εκλέχτηκε ξανά με ποσοστό 54.4% από τον πρώτο γύρο.

Μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου, και μιας και ήταν ο μόνος υποψήφιος Νομάρχης της Νέας Δημοκρατίας που εκλέχθηκε στο λεκανοπέδιο, ήταν ο επικρατέστερος υποψήφιος για το χρίσμα της Νέας Δημοκρατίας για την προεδρία της ΕΝΑΕ, όμως αρνήθηκε να θέσει υποψηφιότητα για το νέο Διοικητικό Συμβούλιο, επειδή έκρινε ότι δεν συνέτρεξαν οι τρεις προϋποθέσεις που είχε θέσει. Ειδικότερα, είχε ζητήσει την αποτίμηση της παρουσίας όσων συμμετείχαν στο προηγούμενο Διοικητικό Συμβούλιο, την εκ των προτέρων οριοθέτηση των στόχων της νέας τετραετίας και τη διαμόρφωση του ψηφοδελτίου μέσα από συλλογικές διαδικασίες.

Είναι παντρεμένος με την Αγγέλα Ξηντάρα και έχει τρία παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομάρχες Αττικής
Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Ευφράτης (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ευφράτης** ήταν ένας απλός άνθρωπος στην ανατολική Μικρά Ασία, που είχε ένα γιο, τον Αξούρτα. Μια φορά ο Ευφράτης είδε το γιο του να κοιμάται κοντά στη μητέρα του και τον πέρασε για ξένο, οπότε τον σκότωσε. Μόλις κατάλαβε το λάθος του, ο τραγικός πατέρας έπεσε και πνίγηκε στον ποταμό Μήδο. Από τότε ο ποταμός αυτός πήρε το όνομά του και ονομάσθηκε Ευφράτης.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Ευφρατης
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Ευχήνορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευχήνορας** (***Ευχήνωρ***) είναι κυρίως γνωστός ένας πλούσιος νέος από την Κόρινθο, γιος του μάντη Πολυίδη. Ο πατέρας του είχε προμαντέψει στον Ευχήνορα ότι αν παρέμενε στην πατρίδα του θα πέθαινε από ήπιο θάνατο ή από σοβαρή ασθένεια, ενώ αν έπαιρνε μέρος στην εκστρατεία κατά της Τροίας θα πέθαινε από βίαιο θάνατο. Ο Ευχήνωρ προτίμησε να συμμετάσχει στον Τρωικό Πόλεμο. Εκεί σκοτώθηκε από ένα βέλος που του έριξε ο Πάρις.

Ευχήνορας επίσης ονομαζόταν και ένας «Αιγυπτιάδης» (γιος του Αιγύπτου). Ο Ευχήνορας αυτός πήρε ως σύζυγό του την Ιφιμέδουσα, μία από τις Δαναΐδες, η οποία τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες. Και οι δύο Ευχήνορες δηλαδή είχαν βίαιο θάνατο.

* Ο αστεροειδής **99950 Ευχήνωρ** (99950 Euchenor), που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον Ευχήνορα του Πολυίδη.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ευχηνορας
Ευχηνορας
Ευχηνορας
Επαρχία της Σιένα

Η **επαρχία της Σιένα** (ιταλικά: *Provincia di Siena*) είναι επαρχία στην περιφέρεια της Τοσκάνης στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.821 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 260.882 κατοίκους (2005). Έδρα της επαρχίας είναι η πόλη της Σιένα (*Siena*). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 36 δήμους.

Συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Φλωρεντίας, βορειοανατολικά με την  επαρχία του Αρέτσο, ανατολικά με την περιφέρεια της Ούμπρια (επαρχία της Περούτζια και επαρχία του Τέρνι), νότια με την περιφέρεια του Λάτιου (επαρχία του Βιτέρμπο) και την επαρχία του Γκροσσέτο και τέλος, δυτικά με την επαρχία της Πίζας.

## Ιστορία

Η επαρχία της Σιένα οφείλει την προέλευσή της στην περιοχή της «*Δημοκρατίας της Σιένα*», που ήλεγχε την περιοχή καθώς επίσης και μέρος της σημερινής επαρχίας του Γκροσέτο, από τα μέσα του 1100 ως την κατάλυσή της το 1559. Η σημερινή έκτασή της προέρχεται από το ομώνυμο διαμέρισμα του Μεγάλου Δουκάτου της Τοσκάνης. Το 1860 ενσωματώθηκαν στην επαρχία ακόμα έξι δήμοι της επαρχίας του Γκροσέτο (*Σαρτεάνο*, *Τσετόνα*, *Κιαντσιάνο Τέρμε*, *Σιναλούνγκα*, *Τορίτα ντι Σιένα*, *Κιούζι*) και δημιούργησαν τη σημερινή επαρχία. 

## Κύριοι Δήμοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σχέδιο συντονισμού της επαρχίας της Σιένα (στα ιταλικά)

Σιενα
Ευφροσύνη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, η **Ευφροσύνη** ήταν μία από τις τρεις Χάριτες, κόρη του Δία και της Ευρυνόμης ή Αυτονόης. Η Ευφροσύνη αναφέρεται από τον Ησίοδο στη *[[Θεογονία]]* του. Σύμφωνα με μία παράδοση, η Ευφροσύνη ήταν θυγατέρα της Νύκτας και του Ερέβους.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 31 Ευφροσύνη (31 Euphrosyne), που ανακαλύφθηκε το 1854, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ευφροσυν
Εχεκλής

Με το όνομα **Εχεκλής** είναι γνωστά δύο πρόσωπα της ελληνικής αρχαιότητας, το ένα μυθικό και το άλλο πραγματικό.

## Μυθολογία
Στην ελληνική μυθολογία ο Εχεκλής ήταν αρχηγός των Μυρμιδόνων, γιος του Άκτορα. Ο Εχεκλής πήρε ως σύζυγό του την Πολυμήλη.

## Φιλοσοφία
Το ιστορικό πρόσωπο με το όνομα Εχεκλής ήταν αρχαίος κυνικός φιλόσοφος από την Έφεσο. Υπήρξε μαθητής του Κλεομένους και του Θεομβρότου, ενώ ο ίδιος ήταν ο δάσκαλος του Μενεδήμου. Δεν έχουν σωθεί πληροφορίες για τα έργα του.

## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 13 (1972), σελ. 60.

Εχεκλης
Εχεκλης
Εχεκλης
Μελέσες Ηρακλείου

350x350px|thumb|right|Ο ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στις Μελέσσες.
Οι  **Μελέσες**  (επίσημο: αι **Μελέσαι**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος στο Νομό Ηρακλείου. Βρίσκεται στο μέσο αμπελώνων, ελαιώνων και ανθόκηπων, στο 21,7 χλμ. της οδικής αρτηρίας προς Βιάννο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία και την αμπελοκαλλιέργεια. Παράγονται κρασί, λάδι και σταφίδα.

Στο χωριό λειτουργεί μεταξύ άλλων Δημοτικό σχολείο, νηπιαγωγείο,  Γυμνάσιο και Ενιαίο Λύκειο. Το Γυμνάσιο ιδρύθηκε από τον έλληνα ομογενή Κωνσταντίνο Μαλιώτη, καταγόμενο από το χωριό αυτό, σαν δώρο προς τη γενέτειρά του. Στο χωριό υπάρχει δραστήριος Πολιτιστικός Σύλλογος, που με τις δράσεις του, φροντίζει τη διατήρηση των ηθών και των εθίμων. Ιερούς ναούς έχει του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Παρασκευής. Στην περιοχή του οικισμού υπάρχουν επίσης οι παλιές εκκλησίες του Αγίου Αντωνίου, της Αγίας Πελαγίας και του Αγίου Ιωάννη. Στο νεκροταφείο του χωρίου υπάρχουν τα ερείπια βυζαντινού ναού, που χρονολογείται στο 12ο αιώνα.

## Ιστορικά στοιχεία
Στα ανατολικά του χωριού σε δίκορφο λόφο που ονομάζεται Κάστελος σώζονται ερείπια από μεσαιωνικό φρούριο.  Εκεί κοντά βρίσκονται και ερείπια από το ναό της Παναγίας. Στη θέση αυτή ο Gerola πιστεύει ότι βρισκόταν χωριό, με το όνομα *Castello del Betto*, που αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα με 37 κατοίκους το 1583.

Σε συμβόλαιο του 1271 γίνεται μια από τις πρώτες μνείες στις Μελέσσες: *Johannes Artemanno habitator in casali Mellexe dare tenetur Lindiacho iudeo*.... Σε άλλα συμβόλαια του 1280 και 1281 το βρίσκουμε *Melesse* και *Micri* ή *Micre Melesse* Το χωριό αναφέρεται το 1583 να συναποτελείται από δύο οικισμούς: *Melesses Catto* και *Melesses Apano* με 217 και 192 κατοίκους αντίστοιχα.

Τα Φιλίσια υπάγονταν στις Μελέσσες όταν οι τελευταίες ήταν κοινότητα, και σήμερα αποτελούν συνοικισμό του Δημοτικού Διαμερίσματος των Μελεσσών. Τον 16ο αιώνα είχαν 119 κατοίκους και αναφέρονται με το όνομα *Figlissa.*

Δείτε ***[[Κοινότητα Μελεσών]]***

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Μελέσσες
Μελέσσες
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Γιάννης Παπαδόπουλος (πυγμάχος)

Ο **Γιάννης Παπαδόπουλος** ήταν πυγμάχος του Παναθηναϊκού Α.Ο.

Διακρίθηκε ως πρωτοπυγμάχος του Παναθηναϊκού Α.Ο. και είχε εντυπωσιακή παρουσία στα ριγκ επί μία 20ετία. Αρχικά σαν ερασιτέχνης τη δεκαετία του 1950 και στη συνέχεια σαν επαγγελματίας. Διακρίθηκε και στο πόστο του προπονητή της Εθνικής ομάδας. 

Ήταν πρωταθλητής Ελλάδος το 1951 και 1953 στην κατηγορία των 71 κιλών και το 1946, 1950, 1952, 1954, 1955 στην κατηγορία των 75 κιλών.

Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι
Κατηγορία:Πυγμάχοι ΠΑΟ
Νέα Σίλατα Χαλκιδικής

Τα **Νέα Σίλατα** είναι ημιορεινό χωριό του νομού Χαλκιδικής και το 2021 είχε 1.282 κατοίκους. Από την εφαρμογή του Σχεδίου Καλλικράτης αποτελεί και ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Νέας Προποντίδας. Η θέση του είναι στα ανατολικά της  Νέας Γωνιάς. Ανάμεσα στα άλλα λειτουργεί Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, φαρμακείο και ΚΑΠΗ. Το χωριό δημιουργήθηκε και έλαβε το όνομά της από Μικρασιάτες πρόσφυγες που προέρχονταν κυρίως από τα Σίλατα της Καππαδοκίας.

## Πληθυσμός
Στη Δημοτική Κοινότητα Νέων Σιλάτων, που έχει συνολικά 1.282 κατοίκους το 2021, υπάγονται οι οικισμοί:
*τα *Νέα Σίλατα* [ 793 ], έδρα.
*ο *[[Ροδόκηπος Χαλκιδικής|Ροδόκηπος]]* [ 49 ] , που βρίσκεται σε υψόμετρο 165 μ. , μεταξύ Σιλάτων και Νέας Γωνιάς,
*και η Σωζόπολη [ 440]. 

## Ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία
Τα Νέα Σίλατα αποτελούν προσφυγικό χωριό. Αποτελείται από κατοίκους που ήρθαν πρόσφυγες από την Καππαδοκία, καθώς επίσης και από ντόπιους και Θρακιώτες. Γραφικό χωριό με σταθερή οικιστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια εξ αιτίας της μικρής απόστασης από την Θεσσαλονίκη, τις παροχές υπηρεσιών που προσφέρει η περιοχή αλλά και των φιλικών κατοίκων.Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στους 12 Αποστόλους. Στα Νέα Σίλατα υπάγονται οι οικισμοί Ροδόκηπος, Σωζόπολη και Βεριά ( αρχαιολογικός χώρος-αρχαία Βρύα- με σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα των αρχαίων και Βυζαντινών χρόνων). Ο *[[Ροδόκηπος Χαλκιδικής|Ροδόκηπος]]* είναι παραδοσιακό χωριό, με πέτρινα σπίτια. Στην πλατεία του υπάρχει ένας μικροσκοπικός κήπος, που τον δημιούργησε κάποιος μικρασιατικής καταγωγής κάτοικος. Παράγει τσίπουρο και διαθέτει συλλογή λαογραφικού υλικού από τις αλησμόνητες πατρίδες. Πολλά από τα σπίτια αναστηλώνονται και τα χρησιμοποιούν ξανά νέοι αγοραστές. Στα Νέα Σίλατα δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος Γυναικών. Η ονομασία του χωριού προέρχεται από το χωριό στη Μικρά Ασία-Καππαδοκία, από όπου ήρθαν ως πρόσφυγες οι κάτοικοι μετά το 1922. Περισσότερες πληροφορίες για τα Σίλατα της Μ. Ασίας στο βιβλίο "Modern Greek in Asia Minor: a study of the dialects of Siĺli, Cappadocia and Phárasa, with grammar, texts, translations and glossary", Richard McGillivray Dawkins, William Reginald Halliday, University Press, 1916.
Από αθλητική άποψη ανενεργή είναι η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα (Αστήρ), που αγωνιζόταν στην Α΄ερασιτεχνική κατηγορία του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Χαλκιδικής.
## Αναφορές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστότοπος του Δήμου Καλλικράτειας

Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας
Νεα Σιλατα
Νεα Σιλατα
Γιάννης Βογιατζής

Το ονοματεπώνυμο **Γιάννης Βογιατζής** μπορεί να αναφέρεται στους:

* Γιάννης Βογιατζής (ηθοποιός), ηθοποιό
* Γιάννης Βογιατζής (τραγουδιστής), τραγουδιστή και ηθοποιό
Οικογένεια Ροκφέλερ

μικρογραφία|John D. Rockefeller, Sr.
Η **οικογένεια Ροκφέλερ** είναι επιχειρηματική οικογένεια των ΗΠΑ.

## Γενεαλογικό δέντρο

* **Ουίλιαμ Ροκφέλερ**
** Τζον Ντ. Ροκφέλερ
*** Ελίζαμπεθ Ροκφέλερ Στρονγκ (1866 – 1906)
**** Μάργκαρετ Στρονγκ (1897 – 1985)
*** Αλίκη Ροκφέλερ (1869 – 1870)
*** Άλτα Ροκφέλερ Πρέντις (1871 – 1962)
*** Έντιθ Ροκφέλερ ΜακΚορμικ (1872 – 1937)
*** Τζον Ντ. Ροκφέλερ τζούνιορ (1874 – 1960), επιχειρηματίας και γιος του Τζον
**** Νέλσον Ροκφέλερ, επιχειρηματίας, αντιπρόεδρος των ΗΠΑ και γιος του Τζον
** **Ουίλιαμ Ροκφέλερ**
*** Λιούις Έντουαρντ Ροκφέλερ (1865 – 1866), σύζυγος Ντόκτορ Ντέιβιντ Χάντερ ΜάκΑλπιν 
*** Έμμα Ροκφελερ ΜακΑλπιν (1868 – 1934)
*** Ουίλιαμ Γοόντσελ Ροκφέλερ (1870 – 1922)
**** Ουίλιαμ Άβερυ Ροκφέλερ II (1896 – 1973)
**** Γκόντφρευ Στίλμαν Ροκφέλερ (1899 – 1983)
***** Γκοντφρέυ Άντερσον Ροκφέλερ
**** Τζέιμς Στίλμαν Ροκφέλερ (1902 – 2004)
***** Τζέιμς Στίλμαν Ροκφέλερ, τζούνιορ (1926)
****** Λιβ Merlin Ροκφέλερ Χέσλερ (1957)
****** Όλα Στίλμαν Ροκφέλερ (1959)
***** Νάνσυ Σερλοκ Καρναγι Ροκφέλερ (1927)
***** Άντριου Καρναγι Ροκφέλερ (1929)
***** Τζώρτζια Στίλμαν Ροκφέλερ (1933)
****** Τζέιμς Στίλμαν Ρόουζ (1958)
****** Άντριου Καρναγι Ρόουζ (1960)
****** Τζώρτζια Ροκφέλερ Ρόουζ (1961)
**** Τζον Στέρλινγκ Ροκφέλερ
**** Αλμίρα Τζεραλντίν Ροκφέλερ (1907)
*** Τζον Ντέιβισον Ροκφελερ (1872 – 1877)
*** Πέρσυ Άβερυ Ροκφέλερ (1878 – 1934)
**** Ίζαμπελ Ροκφέλερ Λίνκολν (1902 – 1980), σύζυγος του Φρεντερικ Λίνκολν, τζούνιορ
**** Άβερυ Ροκφέλερ (1903 – 1986)
***** Άβερυ Ροκφέλερ (1924)
***** Άνν Ροκφέλερ (1926)
***** Τζόαν Ροκφέλερ
**** Γουίνφρεντ Ροκφέλερ Έμενυ (1904 – 1951), σύζυγος του Μπρουκς Έμενυ
**** Φέιθ Ροκφέλερ Μόντελ (1909 – 1960), σύζυγος του Ζέαν Μόντελ
***** Ρόμπερτ Μόντελ (1942)
****** Μπόμπυ Μόντελ
***** Ζανέτ Μόντελ
***** Ρίτσαρντ Μόντελ
**** Γκλάντυς Ροκφέλερ Αντερχιλ (1910)
*** Γκέραλντιν Ροκφέλερ Ντογκ (1882 – 1973), σύζυγος Μαρσέλους Ντογκ
**** Μαρσέλους Χάρτλετ Ντογκ, τζούνιορ (1908 - 1930)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αμερικανικές οικογένειες
Ροκφελερ
Σαρλ Λυσιέν Βοναπάρτης

Ο **Σαρλ Λυσιέν Βοναπάρτης** (*Charles Lucien Bonaparte*, 24 Μαΐου 1803 – 29 Απριλίου 1857), ήταν Γάλλος βιολόγος και ορνιθολόγος. Πραγματοποίησε ταξίδια στην Ευρώπη και δημοσίευσε επιστημονικά έργα. Ο Λυσιέν και η σύζυγός του απέκτησαν δώδεκα παιδιά, μεταξύ των οποίων τον καρδινάλιο Λουκιανό-Λουδοβίκο Βοναπάρτη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο *Κάρολος Λουκιανός Ιούλιος Λαυρέντιος* γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1803 στο Παρίσι και ήταν γιος του Λουκιανού Βοναπάρτη και της Αλεξαντρίν ντε Μπλεσάμπ. Ήταν ανιψιός του Μεγάλου Ναπολέοντα. Το 1822 ταξίδεψε στις ΗΠΑ έχοντας αρχίσει ήδη να ασχολείται με την ορνιθολογία. Αφού παρουσίασε κάποιες μελέτες του, το 1826 επέστρεψε στην Ευρώπη. Ταξίδεψε στη Γερμανία, όπου συνάντησε τον Φίλιπ Γιάκομπ Κρέτσμαρ, και στην Αγγλία, όπου συνάντησε τον Τζον Έντουαρντ Γκρέυ στο Βρετανικό Μουσείο. Τελικά το 1828 εγκαταστάθηκε στη Ρώμη. Μεταξύ του 1832 και 1841 δημοσίευσε τη μελέτη του για τα ζώα της Ιταλίας.

Το 1849 εκλέχτηκε μέλος της ρωμαϊκής συνέλευσης και συμμετείχε στη δημιουργία της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Υπερασπίστηκε μάλιστα τη Ρώμη όταν πολιόρκησαν την πόλη 40.000 Γάλλοι στρατιώτες, σταλμένοι από τον θείο του, Λουδοβίκο Βοναπάρτη. Τον Ιούλιο του 1849, ύστερα από την ήττα του δημοκρατικού στρατού, εγκατέλειψε τη Ρώμη και κατέφυγε στη Μασσαλία, αλλά ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης τον διέταξε να εγκαταλείψει τη χώρα. Ταξίδεψε στην Αγγλία όπου συμμετείχε στη συνεδρίαση της Αγγλικής Ένωσης Επιστημών, και στη συνέχεια στη νότια Σκωτία. Έπειτα άρχισε να εργάζεται για την προετοιμασία μιας συστηματικής ταξινόμησης όλων των πουλιών στον κόσμο επισκεπτόμενος μουσεία σε ολόκληρη την Ευρώπη και μελετώντας συλλογές. Επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι αφού πρότινος του δόθηκε άδεια.

Το 1850, κυκλοφόρησε ο πρώτος τόμος της μελέτης του, με τίτλο *Conspectus Generum Avium*, δεν πρόλαβε όμως να εκδώσει τη συνέχεια του έργου του, καθώς απεβίωσε στις 29 Απριλίου 1857 σε ηλικία 54 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ζηναΐδα Βοναπάρτη, κόρη του Ιωσήφ της Ισπανίας. Απέκτησαν μαζί δώδεκα παιδιά:
* Ιωσήφ Λουκιανός Βοναπάρτης (1824 - 1865), 3ος Πρίγκιπας του Κανίνο.
* Αλεξανδρίνα Γετρούδη Ζηναΐδα (1826 - 1828).
* Λουκιανός (1828 - 1895) καρδινάλιος, 4ος Πρίγκιπας του Κανίνο.
* Ιουλία Καρλόττα (1830 - 1900).
* Καρλόττα Ονορίνη Ιωσηφίνα (1832 - 1901).
* Λεοντία Στεφανία Ελίζα (1833 - 1839).
* Μαρία Ντεζιντέρια Ευγενία Ιωσηφίνα Φιλομένα (1835 - 1890).
* Αυγούστα Αμαλία Μαξιμιλιανή Ιακωβίνα (1836 - 1900), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Πλάτσιντο Γκαμπριέλλι, γιο της Καρλόττας Βοναπάρτη (κόρης του Λουκιανού Βοναπάρτη, 1ου Πρίγκιπα του Κανίνο).
* Ναπολέων Κάρολος (1839 - 1899), 5ος Πρίγκιπας του Κανίνο.
* Ματθίλδη Αλοϋσία Λεοντία (1840 - 1861).
* Αλβερτίνα Μαρία Θηρεσία (1842 - 1842).
* Κάρολος Αλβέρτος (1843 - 1847).

## Πρόγονοι



	

## Παραπομπές


### Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γάλλοι βιολόγοι
Κατηγορία:Ζωολόγοι
Σαρλ
Ευώνυμος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Ευώνυμος** ήταν γιος δύο βασικών αρχέγονων θεοτήτων, του Ουρανού και της Γης. Σύμφωνα πάντως με μία διαφορετική εκδοχή, την οποία αναφέρει ο Στέφανος Βυζάντιος, ο Ευώνυμος ήταν γιος του ποτάμιου θεού Κηφισού (και της Γης πάλι) και έδωσε το όνομά του στον αρχαίο αττικό δήμο Ευώνυμον ή *Ευωνύμεια*, που ανήκε στην Ερεχθηίδα φυλή, ενώ η κόρη του Αυλίδα (*Αυλίς*) έδωσε το όνομά της στην Αυλίδα της Βοιωτίας. Σύμφωνα με την επικρατούσα εκδοχή, η Αυλίς ήταν κόρη του μυθικού βασιλιά της Θήβας Ωγύγου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ευωνυμος
Παγκάστη

Η **Παγκάστη** λέγεται ότι ήταν αρχαία Ελληνίδα, διάσημη εταίρα περίφημου κάλλους από τη Λάρισα, φίλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Κατά την παράδοση, την Παγκάστη είχε λάβει ως πρότυπο ο Απελλής για την απεικόνιση σε έργο του της Αφροδίτης, την οποία και ερωτεύθηκε τόσο όπου κατά παραχώρηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου τελικά την νυμφεύθηκε. Σημειώνεται ότι ο Λουκιανός την ονομάζει *Πακάτην*.

Με το τίτλο «Παγκάστη» έγραψε τρίπρακτο δράμα ο Δημήτριος Κορομηλάς το οποίο και ανέβασε σε θεατρική σκηνή της Αθήνας το 1878.

Σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς, ο χαρακτήρας της Παγκάστης φαίνεται να είναι αντίγραφο της Καλλιξένης καθώς και εκείνη καταγόταν από τη Θεσσαλία και είχε αυλικό ρόλο κοντά στον Μακεδόνα βασιλιά. Επίσης, και για την Καλλιξένη έχει ειπωθεί ότι ήταν η πρώτη γυναίκα με την οποία είχε σεξουαλικές σχέσεις ο Αλέξανδρος.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.15ος, σελ.227

Κατηγορία:Αρχαίες εταίρες
Κατηγορία:Αρχαίοι Λαρισαίοι
Κατηγορία:Αυλικοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Κατηγορία:Ερωμένες του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Πάγκο Πάγκο

Η **Πάγκο Πάγκο** () είναι πρωτεύουσα της Αμερικανικής Σαμόα που βρίσκεται στη νότια ακτή της μεγαλύτερης νήσου Τουτουίλα της συστάδας των Σαμόων νήσων.

Η Πάγκο Πάγκο αποτελεί ένα από τους καλύτερους λιμένες των νοτίων θαλασσών και για το λόγο αυτό αποτελεί και σπουδαία ναυτική βάση των ΗΠΑ. Ο λιμένας Πάγκο Πάγκο είναι και περισσότερο γνωστός ιδιαίτερα στους ναυτικούς από τον ομώνυμο ισχυρό ραδιοφωνικό σταθμό μεγάλης εμβέλειας.

Το 1940 αριθμούσε 930 μόλις κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Αμερικανικής Σαμόα
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ωκεανίας
Εωσφόρος (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Εωσφόρος**, που σημαίνει «αυτός που φέρνει την αυγή», μπορεί να αναφέρεται:

* Στον πλανήτη Αφροδίτη όταν αυτός εμφανίζεται πριν την ανατολή του Ήλιου (και συνεπώς είναι σαν να φέρνει την αυγή της νέας ημέρας). Γνωστότερο όμως με αυτή τη σημασία είναι το συνώνυμο **[[Αυγερινός]]**.
* Στο μυθικό πρόσωπο που προσωποποιούσε τον Αυγερινό.
* Στον άγγελο που επαναστάτησε κατά τη χριστιανική παράδοση εναντίον του Θεού και εξέπεσε από τα ουράνια. Από τότε είναι γνωστότερος ως Διάβολος και ο Σαταναήλ.
* Στην Ελληνική μυθολογία γνωστός ως Προμηθέας που έφερε την γνώση δηλαδή το "φώς" στους ανθρώπους και έτσι δημιουργήθηκε η ανθρωπότητα.
* Στην Αιγυπτιακή μυθολογία είναι γνωστός ως Θώθ (Thoth) που ήταν ο θεός της γνώσης.
* Στην Ρωμαϊκή μυθολογία είναι γνωστός ως φώσφορος δηλαδή αυτός που φέρνει το φως 
* Στην Σουμεριανη μυθολογία είναι γνωστός ως Ένκι-Εα (θεός Ένκι και θεός Εα που ενώθηκαν και έγιναν ενα) που είναι ο θεός που δημιούργησε την ανθρωπότητα
* Στον ινδουισμό ειναι γνωστός ως ο θεός Σίβα (Shiva)
Εωσφόρος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Εωσφόρος** ή Φωσφόρος, ήταν η προσωποποίηση του φωτεινού αστέρα που βγαίνει πριν αρχίσει να χαράζει η αυγή, του Αυγερινού. Τον θεωρούσαν γιο του Αστραίου και της Ηούς ή Αυγής. Σε άλλα μέρη τον θεωρούσαν γιο του Εσπέρου.

Ο Εωσφόρος πήρε ως σύζυγό του την Κλεόβοια και απέκτησαν δύο θυγατέρες, την Τηλαύγη και τη Φιλωνίδα. Ωστόσο, η μητρότητα της Τηλαύγης αμφισβητείται.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 13 (1972), σελ. 70.

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Όρυγμα

**Όρυγμα** χαρακτηρίζεται γενικά η κατόπιν εκσκαφής στο έδαφος σχηματιζόμενη τάφρος που χρησιμοποιείται είτε ως χαράκωμα, είτε ως προσόδευση κατά την αμυντική οργάνωση μιας τοποθεσίας. Η δημιουργία ορυγμάτων είναι αντικείμενο της οχυρωτικής και διακρίνεται ομοίως σε μόνιμο, εκστρατείας και ημιμόνιμο.

Επί τούτου η διάκριση ενός ορύγματος σε χαράκωμα ή προσόδευση γίνεται ανάλογα εκ του σκοπού που εξυπηρετεί (π.χ. για εκτέλεση πυρών), και της διεύθυνσής του ως προς τη γραμμή μάχης (χαράκωμα) ή για ασφαλή μετακίνηση και κυκλοφορία μαχομένων προς ενίσχυση προκεχωρημένων σημείων (προσόδευση). Συνηθέστερα τα ορύγματα προσόδευσης είναι κάθετα προς τη γραμμή μετώπου, οπότε και ονομάζονται τάφροι συγκοινωνίας.

Αν όμως η προσόδευση είναι αισθητά παράλληλη προς τη γραμμή μετώπου, τότε ονομάζεται *παράλληλη προσόδευση*. Όταν σκάβεται ένα τέτοιο όρυγμα, οργανώνεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε σε κατάλληλη στιγμή να μπορεί να μετατραπεί σε χαράκωμα κατά το μεγαλύτερο μήκος αυτού του ορύγματος, προκειμένου να αυξηθεί η βολή (αύξηση πυρός). Τα ορύγματα προσόδευσης ή τάφροι συγκοινωνίας είναι ιδιαίτερα προφυλαγμένοι τόσο ως προς την όψη τους όσο και από εχθρικά πυρά, αποτελώντας έτσι υπόγειες στοές.

Μόνιμα ορύγματα προσόδευσης απαντώνται κυρίως στα οχυρά και στα πυροβολεία. Περισπούδαστο όρυγμα στην αρχαιότητα ήταν το Ευπαλίνειο όρυγμα στη Σάμο, που δημιουργήθηκε όμως για χρήση υπόγειου υδραγωγείου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Ορυγμα
Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης

Ο **Αλέξανδρος (Αλέκος) Τριανταφυλλίδης** (1923 - Ιανουάριος 1971) του Ιωάννου και της Αγγελικής (πρώτο παιδί από τα δέκα που απέκτησε η οικογένεια), διετέλεσε δήμαρχος Σιδηροκάστρου. 

## Πολιτική καριέρα
Πολιτικοποιείται με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά, με αναφορά στο πρόσωπό του το 1946

Το 1958 εκλέγεται δήμαρχος Σιδηροκάστρου, ο δέυτερος αιρετός δήμαρχος της πόλης μεταπολεμικά μετά τον Παναγιώτη Βονίτη.
    
Στις εθνικές εκλογές του 1963 τον πείθουν και κατεβαίνει ως υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα της Ένωσης Κέντρου. Αν και η φήμη του ήταν διάχυτη σ' ολόκληρο το νομό Σερρών, δεν τον βοηθά να εκλεγεί βουλευτής.

Στις δημοτικές εκλογές του 1964 του Ιουλίου εκλέγεται πάλι Δήμαρχος Σιδηροκάστρου με 1.795 ψήφους, έναντι 1.022 ψήφων του αντιπάλου του Ιντζέ. Με την ανάληψη των καθηκόντων του τον Αύγουστο η εφημερίδα Μακεδονία έγραψε, «Επί τη αναλήψει των καθηκόντων του, ως δημάρχου Σιδηροκάστρου, ο κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης απηύθυνε προς τους δημότας του εγκάρδιον χαιρετισμόν, τονίζων ότι θα είναι συνεχώς και άγρυπνος η παρακολούθησις όλων των ζωτικών θεμάτων του δήμου». 

Το έργο του Α.Τ. ως Δημάρχου Σιδηροκάστρου, είναι σημαντικό. Αποχέτευση, Ύδρευση, Οδοποιία, Ηλεκτροδότηση, Διαμόρφωση κοινόχρηστων χώρων, υποδομές δημόσιων κτηρίων, Λουτρά Σιδηροκάστρου, Τουριστικό Περίπτερο, Οικοτροφείο, Γήπεδο, είναι μέρος της προσφοράς του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Κατηγορία:Σιδηρόκαστρο Σερρών
Καπνικαρέα

**Καπνικαρέα** ή **Εκκλησία της Παναγίας Καπνικαρέας** ονομάζεται *μία μικρή, βυζαντινή εκκλησία που χρονολογείται από τον [[11ος αιώνας|11ο αιώνα]]* και η οποία βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Ερμού, τον εμπορικότερο δρόμο του ιστορικού κέντρου της πόλης.

Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στα Εισόδια της Θεοτόκου και ανήκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έτσι ονομάζεται «Ιερός Πανεπιστημιακός Ναός».

## Περιγραφή
Ο αρχιτεκτονικός της ρυθμός είναι σύνθετος τετρακιόνιος σταυροειδής εγγεγραμμένος. Αναφέρεται ότι έχει κτιστεί στη θέση παλαιότερης εκκλησίας, την οποία είχε ανεγείρει η Αιλία Ευδοκία, η Αθηναία σύζυγος του Αυτοκράτορα Θεοδόσιου Β΄ του Μικρού. Η αρχική εκκλησία είχε χτιστεί με τη σειρά της (όπως συνηθιζόταν) επάνω στα θεμέλια αρχαίου ελληνικού ναού, αφιερωμένου σε γυναικεία θεότητα, πιθανότατα την Αθηνά ή τη Δήμητρα. Στον ναό βρίσκονται ενσωματωμένα παλαιότερα οικοδομικά στοιχεία (spolia), όπως κίονες, εντοιχισμένα γλυπτά και επιγραφές. Τα εν λόγω οικοδομικά στοιχεία ήταν μέρη του προγενέστερου ναού της Αθηνάς (ή της Δήμητρας) που βρισκόταν στο σημείο, ο οποίος καταστράφηκε και από τα κομμάτια του χτίστηκε η Καπνικαρέα. 

Στη βόρεια πλευρά του ναού έχει προστεθεί παρεκκλήσιο με τρούλο, στη μνήμη της Αγίας Βαρβάρας.

## Το όνομα της εκκλησίας και ιστορικά στοιχεία
Το όνομα της εκκλησίας θεωρείται ότι προέρχεται από τον **Καπνικαρέα**, **Καπνικάριο** ή **Καπνικάρη**, εισπράκτορα "καπνικού φόρου" στα χρόνια του Βυζαντίου: ο φόρος καταβαλλόταν ανάλογα με τις καμινάδες, που διέθετε κάθε σπίτι. Άλλη άποψη θεωρεί ότι είναι παραφθορά της λέξης *Καμουχαρέα*, που προέρχεται από το πολύτιμο ύφασμα , το οποίο πιθανότατα έφτιαχναν σε εργαστήρια στην περιοχή. Υπάρχει και η άποψη του Διον. Σουρμελή, ο οποίος υποστηρίζει ότι το όνομα προέρχεται από τις λέξεις *καπνός + κάρα*, αναφορικά με την καπνισμένη εικόνα της Παναγίας, που προκλήθηκε από την πυρπόληση του ναού από τους Τούρκους το 1689.

Κατά την Τουρκοκρατία ονομαζόταν *εκκλησία της Βασιλοπούλας* και *του Πρέντζα*. Το 1834 υπήρξε σχέδιο κατεδάφισης του ναού, το οποίο δεν εκτελέσθηκε με παρέμβαση του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας, του πατέρα του Όθωνα.

## Αγιογραφίες
Ο <u>Φώτης Κόντογλου</u> (γνωστός Έλληνας ζωγράφος του 20ου αιώνα) έχει αγιογραφήσει την εικόνα της Πλατυτέρας στο Ιερό του Ναού. Δεν σώζονται οι αρχικές αγιογραφίες του Ναού.

## Φωτοθήκη


Image:Aspiotis_180.jpg|Ο ναός της Καπνικαρέας σε επιστολικό δελτάριο των αρχών του 20ού αι.
Image:Καπνικαρεα1.jpg|Ο ναός της Καπνικαρέας σε επιστολικό δελτάριο των αρχών του 20ού αι.



## Παραπομπές



Καπνικαρέα
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία
Επαρχία της Φλωρεντίας

Η **επαρχία της Φλωρεντίας** (ιταλικά: *Provincia di Firenze*) ήταν μία από τις επαρχίες την περιφέρειας της Τοσκάνης στην Ιταλία. Το 2015 η επαρχία αντικαταστάθηκε ως διοικητική οντότητα από την Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας. Η πόλη της Φλωρεντίας ήταν πρωτεύουσα τόσο της επαρχίας όσο και της Τοσκάνης. 

## Γεωγραφία
Είχε έκταση 3.514 km2. Συνόρευε με την επαρχία της Μπολόνια στο βορά, της Ραβέννα και Φορλί-Τσεζένα στα βορειοανατολικά, τις επαρχίες της Πίζας, της Λούκα, της Πιστόια και του Πράτο στα δυτικά, την επαρχία της επαρχία της Σιένα στα νότια και την επαρχία του Αρέτσο στα ανατολικά και νοτιοανατολικά. Μεγάλο μέρος της επαρχίας βρισκόταν στην πεδιάδα του ποταμού Άρνου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Φωτογραφίες της επαρχίας της Φλωρεντίας 


Φλωρεντια
Εχέλαος

Με το όνομα **Εχέλαος** ή **Αρχέλαος** στην ελληνική μυθολογία είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Αρκαδίας, γιος του Πενθίλου και εγγονός του Ορέστη. Μετά από χρησμό από το Μαντείο των Δελφών, ο Εχέλαος ορίσθηκε ως αρχηγός των Πελοποννήσιων αποικιστών στη νήσο Λέσβο. Ο Στράβων γράφει (ΙΓ΄ 582) ότι ο αποικισμός αυτός είχε αρχικώς σχεδιασθεί από τον Ορέστη, αλλά μόνο ο Πενθίλος κατάφερε να ιδρύσει μικρή αποικία, και αυτή στη Θράκη, ενώ ο Εχέλαος, μαζί με άλλους βασιλιάδες από την κυρίως Ελλάδα, κατόρθωσε να ιδρύσει αποικία σε μέρος της Λέσβου και στην προς βορρά αυτής μικρασιατική ακτή, την οποία αργότερα επεξέτεινε ο γιος του Γρας σε όλο το νησί και στη Μικρά Ασία μέχρι τον Γρανικό ποταμό. Αυτή ήταν η Αιολίδα.

## Πηγή
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 13 (1972), σελ. 61

Εχελαος
Ορυχείο

thumb|right|300px|Σμυριδορυχεία Νάξου οι εγκαταστάσεις των τριών εισόδων τους και η εναέρια εγκατάσταση μεταφοράς σμύριδας
**Ορυχείο** ονομάζεται ο τόπος επιφανειακός ή εσωτερικός στη Γη από τον οποίο εξάγονται χρήσιμα ορυκτά. Με το ίδιο όνομα φέρεται γενικά κάθε τόπος απ΄ όπου εξορύσσονται υλικά χρήσιμα κυρίως στη βιομηχανία.
Όταν τα εξορυσσόμενα υλικά είναι μέταλλα τότε ο τόπος αυτός λέγεται **Μεταλλείο**, αν πρόκειται για οικοδομικά υλικά λέγεται **[[Λατομείο]]**. Τα λατομεία προϋπήρξαν των μεταλλείων.

Από την αρχαιότητα οι άνθρωποι ανέσκαπταν τη γη για την εξόρυξη ιδιαίτερα χρήσιμων υλικών, η δε προσπάθειά τους εκείνη άρχισε να γίνεται εντονότερη με την ανακάλυψη των μετάλλων κι΄ έπειτα. Σήμερα που η ένταση αυτή βρίσκεται στο μέγιστο βαθμό οι τόποι αυτοί λαμβάνουν πρόσθετη ονομασία και από το είδος του εξορυσσόμενου υλικού π.χ. σμυριδορυχεία, λιγνιτορυχεία, χρυσορυχεία, αλατορυχεία κ.λπ.

Τα ορυχεία γενικά λόγω της μεγάλης σπουδαιότητας που κατέχουν στις εθνικές οικονομίες των χωρών διέπονται συνήθως με ιδιαίτερες νομοθεσίες τους καλούμενους Μεταλλευτικούς Κώδικες, ή Νόμους που εκφεύγουν των συνήθων διατάξεων ιδιοκτησίας, εκμετάλλευσης και διάθεσης προϊόντων. Επιμέρους ειδικότερη νομοθεσία αυτών αποτελούν διατάξεις που αφορούν τόσο την αναζήτηση, έρευνα και εξόρυξη, όσο και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε υγρά και αέρια μορφή.

Στη Γιούτα των Ηνωμένων πολιτειών βρίσκεται το ορυχείο Bingham Canyon, ορυχείο χαλκού-χρυσού της Kenneccott Utah Copper (KUC, ανήκει στο γκρουπ της Rio Tinto), το οποίο  θεωρείται ως **το μεγαλύτερο επιφανειακό ορυχείο στον κόσμο**, με διάμετρο εκσκαφής πάνω από 4 χλμ, και βάθος πάνω από 1200 μέτρα. Από το ορυχείο αυτό που λειτουργεί συνεχώς από το 1903, κάθε χρόνο παράγονται  300 χιλ.τον.Cu, 500 χιλ.ουγκιές Au, 3.5-4 εκατ. ουγκιές Ag και 17 χιλ. τον. Mo, ενώ εξορύσσονται 55 εκατ. τον. μεταλλεύματος και 120 εκατ. τον. υπερκειμένων. 

Στην Ελλάδα,  το  ορυχείο **μπεντονίτη στην περιοχή της Αγγεριάς στη νήσο Μήλο**, της S&B Βιομηχανικά Ορυκτά ΑΕ, ένα από τα μεγαλύτερα ορυχεία βιομηχανικών ορυκτών σε διεθνές επίπεδο με παραγωγή περί τους 800-900.000 tn μπεντονίτη κατ΄ έτος. Η εκμετάλλευση γίνεται κυρίως με τη χρήση μηχανικών μέσων (rippers) με τα οποία γίνεται η χαλάρωση και εκσκαφή του κοιτάσματος. Η S& B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε είναι η μεγαλύτερη εξαγωγική εταιρεία **μπεντονίτη** στον κόσμο. 

## Δείτε επίσης
*Μεταλλευτική
*Λατομείο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Λατομική/Μεταλλευτική Νομοθεσία της Ελλάδας
* Νομοθεσία ασφάλειας και υγείας της εργασίας σε εξορυκτικούς χώρους
* Ψηφιακή απεικόνιση των Λατομικών Περιοχών Αδρανών Υλικών της Xώρας 
* Οι Λατομικές Περιοχές (ΛΠ) ως θεσμικό εργαλείο για το σχεδιασμό της πρωτογενούς παραγωγής αδρανών υλικών 

## Παραπομπές
Ορμίσδας

Με το όνομα **Ορμίσδας** ή κατ΄ άλλους *Ωρωμάσδης* φέρονται ένας Πάπας της Ρώμης και πέντε Βασιλείς της Περσίας της δυναστείας των Σασανιδών οι:

* Πάπας Ορμίσδας, (514 - 523).

## Βασιλείς της Περσίας
* Ορμίσδας Α΄ της Περσίας, (272 - 273).
* Ορμίσδας Β΄ της Περσίας, (303 - 309).
* Ορμίσδας Γ΄ της Περσίας, (457).
* Ορμίσδας Δ΄ της Περσίας, (579 - 590). 
* Ορμίσδας Ε΄ της Περσίας, (630 - 632).
Λουίτζι Ορλάντο

Ο **Λουίτζι Ορλάντο** (, 1814-1896) ήταν Ιταλός μηχανικός, πολιτικός κι επιχειρηματίας, συνιδρυτής των ομώνυμων ναυπηγείων στο Λιβόρνο.

## Βιογραφία
Ο Ορλάντο, που μετείχε στην επανάσταση του 1848, αναγκάστηκε στη συνέχεια να καταφύγει στη Γένοβα. Το 1865, μαζί με τα αδέφλια του Τζουζέππε, Πάολο και Σαλβατόρε, ίδρυσε τα μεγάλα «Ναυπηγεία Αφών Ορλάντο» (ιταλικά: *Cantiere navale fratelli Orlando*) στο Λιβόρνο, στα οποία και ναυπηγούνταν τα μεγαλύτερα τότε εμπορικά και πολεμικά πλοία. Στα «Nαυπηγεία Ορλάντο» καταστευάστηκε και το ελληνικό Θωρηκτό Γ. ΑΒΕΡΩΦ, με την τελευταία για εκείνη την εποχή ναυπηγική τεχνολογία και εξοπλισμό των θωρηκτών. Ο Ορλάντο διετέλεσε, επίσης, γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας από τις 25 Μαΐου 1891 μέχρι το θάνατό του, στις 14 Ιουνίου 1896

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί μηχανικοί
Κατηγορία:Ιταλοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Γερουσιαστές του Βασιλείου της Ιταλίας