open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πασκάλ Κουσπέν

Ο **Πασκάλ Κουσπέν** (Pascal Couchepin) είναι Ελβετός πολιτικός, μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από το 1998 ως το 2009, Πρόεδρος της Ομοσπονδίας το έτος 2008.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στο Μαρτινί στις 5 Απριλίου του 1942. Υπηρέτησε ως αντιδήμαρχος (1976) και δήμαρχος (από το 1984) του Μαρτινί. Το 1979-1998 ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελβετίας.

Είναι Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής από το Πανεπιστήμιο της Λωζάννης και πατέρας τριών παιδιών. Επίσης, έχει δύο εγγόνια.

Εξελέγη για πρώτη φορά στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο στις 1 Μαρτίου 1998 ως μέλος του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP/PRD) και του γαλλόφωνου Βαλαί.

Στη διάρκεια της θητείας του ανέλαβε στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών Υποθέσεων (1998 - 2002) και στο αντίστοιχο των Εσωτερικών, από το 2003- τις μέρες μας.

Ήταν Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας το έτος 2003. Στις 13 Δεκεμβρίου του 2006 εξελέγη αντιπρόεδρος στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο για το έτος 2007 και στις 12 Δεκεμβρίου του 2007 εξελέγη Πρόεδροςτης Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το έτος 2008. Ανέλαβε καθήκοντα στις 1 Ιανουαρίου 2008. Στις 12 Ιουνίου του 2009 ανακοίνωσε την παραίτησή του από το ομοσπονδιακό συμβούλιο, με ισχύ στις 31 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου. Συνακόλουθα, διεξήχθησαν επαναληπτικές εκλογές για την πλήρωση της έδρας του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2009.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημο βιογραφικό

Κατηγορία:Πρόεδροι της Ελβετικής Συνομοσπονδίας
Μαγνητική σκλήρυνση

Με τον όρο **μαγνητική σκλήρυνση** χαρακτηρίζεται στον μαγνητισμό το φαινόμενο εκείνο κατά το οποίο παρατηρείται αύξηση της μαγνητικής δύναμης ενός μαγνήτη όταν αυτός υποβληθεί σε μηχανική κατεργασία.

Σκληρυνση
Gala

Η **Gala**  είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, με έδρα της τη Νέα Υόρκη.

Γεννήθηκε στο Μιλάνο στις 6 Σεπτεμβρίου 1975. Το ψευδώνυμο που την έκανε διάσημη προέρχεται από το ομώνυμο όνομα της συζύγου  και μούσας του Σαλβαδόρ Νταλί.

Κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Come into my life" το 1998, που  έδωσε τις επιτυχίες: "Freed from Desire", "Let a Boy cry", "Come into my Life". Το τραγούδι *Freed from Desire* έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία διεθνώς.

Έπειτα από μεγάλο σε διάρκεια διάλειμμα στη σταδιοδρομία της, κυκλοφόρησε το νέο σινγκλ  "Faraway", το οποίο έγινε πολύ δημοφιλές τραγούδι στην Ελλάδα και διασκευάστηκε  με ερμηνεύτρια (στα ελληνικά) την Τάμτα.

Σήμερα η Gala ζει σε Ευρώπη και Νέα Υόρκη, όπου έγιναν τα γυρίσματα του βιντεοκλίπ "Faraway".

Εκτός από τη σταδιοδρομία της ως τραγουδίστριας, η Gala εργάζεται επίσης γράφοντας τραγούδια για κλασική μουσική. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες με τους οποίους έχει συνεργαστεί είναι και ο Μάριος Φραγκούλης. Εργάστηκε επίσης ως χορογράφος, φωτογράφος και σκηνοθέτιδα βιντεοκλίπ. Πρόσφατα ίδρυσε τη δική της δισκογραφική εταιρεία, με τίτλο *Matriarchy*.

## Δισκογραφία
### Albums
* *Come into My Life* 
* *Gala Remixes*
* Coming into a decade (10th Anniversary) (album) (Do It Yourself Records - Digital Download Only)*

=== Singles ===
* "Everyone Has Inside" ([[1995]]) #24 στη Γαλλία (το [[1997]])
* "Freed from Desire" ([[1996]]) #*'1** [[Βέλγιο]],  #2 [[Ηνωμένο Βασίλειο]], #**1** [[Ιταλία]], #**1** [[Γαλλία]], #**1** [[Ολλαδία]], #14 [[Γερμανία]]
* "Let a Boy Cry" (1997) #**1** Βέλγιο, #11 UK, #**1** Ιταλία, #**1** Γαλλία, #**1** Ολλανδία
* "Suddenly" ([[1998]]) #4 Ιταλία, #56 Γαλλία
* "Come into My Life" (1998) #38 UK, #**1** Ιταλία #10 Γαλλία, #**1''' Βραζιλία
* "Everyone Has Inside" (Eiffel 65 remix)
* "Faraway" (2005) #5 Ελλάδα, #71 Γαλλία
* "I Like The Way You"

## Ονόματα, συγκροτήματα, brands
* Gala, Elma, Νέα Ζηλανδία στο yetirştirilen μήλο ξυνό. 
* Gala, ιρλανδική καταγωγή, μια αλυσίδα σούπερ μάρκετ 
* Gala TV, Τουρκία σε μια εποχή που μεταδίδει μουσικό κανάλι Gala RFC Ιρλανδία σε ένα Rugby Club 
* Gala Ηνωμένες Πολιτείες σε μια εποχή που το περιοδικό δημοσιεύεται 
* Gala, ευρωπαϊκό αθλητισμό Γαλατασαράι χρησιμοποιούνται για ένα σύντομο όνομα. (Παράδειγμα? Juve, Barca, κλπ.)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Gala
Gala
Σομ Κιργιζίας

Το **σομ**  , αγγλικά **som** (κιργιζιανά: сом, μερικές φορές αποδίδεται ως «sum» ή «soum») είναι το νόμισμα  της Κιργιζίας στην Κεντρική Ασία. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι το KGS. Υποδιαιρείται σε 100  *τιγίν* (*tyiyn* ) στα κιργιζιανά: тыйын). Το σομ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 10 Μαΐου του 1993 και αντικατέστησε το σοβιετικό ρούβλι σε ισοτιμία 1 σομ προς 200 ρούβλια.

## Ετυμολογία
Στη Σοβιετική Ένωση οι χρήστες της καζακικής, της κιργιζιανής και της ουζμπεκικής γλώσσας αποκαλούσαν το σοβιετικό ρούβλι, με το όνομα *som*. Η λέξη*som* (γράφεται μερικές φορές «sum» ή «soum») σημαίνει «καθαρός» στα καζακικά, κιργιζιανά, ουζμπεκικά και στη γλώσσα των Ουιγούρων. Αυτό υποδηλώνει το «καθαρό χρυσάφι».

## Κέρματα
Έχουν κυκλοφορήσει μόνο αναμνηστικά κέρματα ως τώρα. Το 2008 τέθηκαν σε κυκλοφορία κέρματα των 10 και των 50 τιγίν  καθώς επίσης και των 1, 3 και 5 σομ. Τα νέα κέρματα δημιουργούνται στο νομισματοκοπείο του Καζακστάν.

## Τραπεζογραμμάτια
Το 1993 τυπώθηκαν από την κυβέρνηση τραπεζογραμμάτια τγιν σε αξίες των 1, 10 και 50 τιγίν και χαρτονομίσματα του 1, 5 και  20 σομ (τα τελευταία τυπώθηκαν από την Κεντρική Τράπεζα).Το 1994 εκδόθηκε και δεύτερη σειρά χαρτονομισμάτων σε αξίες των 1, 5, 10, 20, 50 και 100 σομ. Ακολούθησε η τρίτη σειρά, από το 1997 ως σήμερα σε αξίες των  1, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500 και των 1000 σομ.

Το σομ της Κιργιζίας είναι το δεύτερο υψηλότερο σε αξία νόμισμα στην Κεντρική Ασία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορία του σομ

Σομ
Σομ
Σημαία της Αφρικανικής Ένωσης

thumb|Η τωρινή σημαία της Αφρικανικής Ένωσης.
thumb|Η σημαία της Αφρικανικής Ένωσης ως το 2010.
Η **[[σημαία]] της [[Αφρικανική Ένωση|Αφρικανικής Ένωσης]]** υιοθετήθηκε στην 14η τακτική σύνοδο του οργανισμού στην Αντίς Αμπέμπα, στις 31 Ιανουαρίου 2010.  Είναι πράσινη με 53 χρυσά αστέρια, όσα και τα κράτη - μέλη της ένωσης.

Κατά την όγδοη σύνοδο κορυφής της Αφρικανικής Ένωσης, που έγινε στην Αντίς Αμπέμπα στις 29-30 Ιανουαρίου 2007, αποφασίστηκε να διεξαχθεί διαγωνισμός με σκοπό την επιλογή νέας σημαίας για τον οργανισμό. Η τελική σημαία επιλέχθηκε από 106 συμμετοχές πολιτών προερχόμενων από 19 αφρικανικά κράτη και 2 από τη διασπορά. Ειδική επιτροπή εξέτασε τις υποψηφιότητες και τελικά επιλέχθηκε το σημερινό σχέδιο. Η απόφαση της επιτροπής του οργανισμού ήταν η νέα σημαία να έχει πράσινο χρώμα, ως σύμβολο της ελπίδας και να αναπαριστώνται τα κράτη - μέλη με αστέρια.

## Προηγούμενη σημαία
Η παλιά σημαία αποτελούνταν από μια πλατιά οριζόντια πράσινη λωρίδα στο επάνω μέρος που ακολουθείται από μια στενή λωρίδα χρώματος χρυσού. Κάτω έχει μια φαρδιά λωρίδα άσπρου χρώματος, η οποία φέρει το έμβλημα της Αφρικανικής Ένωσης στο κέντρο με μια στενή χρυσή λωρίδα και μια πλατιά πράσινη γραμμή στο κάτω μέρος. Το πράσινο συμβολίζει την ελπίδα των αφρικανικών χωρών και την αφοσίωση στην ενότητα.Το χρυσό συμβολίζει τον πλούτο της Αφρικής και το λαμπρό μέλλον.Με το λευκό χρώμα υποδηλώνεται η αγνή επιθυμία της Μαύρης Ηπείρου να έχει αληθινούς φίλους σε όλο τον κόσμο. Τέλος με το κόκκινο χρώμα των δακτυλίων στο κέντρο αντιπροσωπεύεται η αφρικανική αλληλεγγύη όπως επίσης και το αίμα που χύθηκε με σκοπό την απελευθέρωση της Αφρικής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η σημαία στην ιστοσελίδα της Αφρικανικής Ένωσης

## Παραπομπές


Αφρικανικη
Κατηγορία:Αφρικανική Ένωση
Έμβλημα της Αφρικανικής Ένωσης

thumb|Το έμβλημα της Αφρικανικής Ένωσης
Το **έμβλημα της [[Αφρικανική Ένωση|Αφρικανικής Ένωσης]]** έχει φύλλα φοίνικα, τα οποία σχηματίζουν κύκλο και στις δύο μεριές (αριστερά και δεξιά) και υπάρχει ένας άλλος εξωτερικός κύκλος, που συμβολίζει την ειρήνη.

Το χρυσαφί χρώμα συμβολίζει τον πλούτο της αφρικανικής ηπείρου και το λαμπρό μέλλον της, ενώ ο πράσινος κύκλος εκπροσωπεί τις ελπίδες των Αφρικανών και τους στόχους τους. Με το λευκό χρώμα υποδηλώνονται οι αγνές προθέσεις των χωρών της Αφρικής να έχουν σωστές φιλίες σε όλο τον κόσμο. Ο απλός χάρτης της Αφρικής στον οποίο δε φαίνονται τα σύνορα των χωρών της βρίσκεται σε έναν εσωτερικό κύκλο και σηματοδοτεί την αφρικανική ενότητα. Επίσης, οι μικροί ενωμένοι δακτύλιοι κόκκινου χρώματος στη βάση του εμβλήματος συμβολίζουν την αφρικανική αλληλεγγύη, όπως επίσης και την αιματοχυσία που χρειάστηκε να γίνει για να επιτευχθεί η απελευθέρωση της "Μαύρης ηπείρου".

## Παραπομπές
Το παραπάνω κείμενο αποτελεί τροποποιημένη μορφή του κειμένου από την ιστοσελίδα της Αφρικανικής Ένωσης.

Εμβλημα
Μαγνητικό σώμα

Στη Φυσική **μαγνητικά σώματα** χαρακτηρίζονται όλα εκείνα τα σώματα που έλκονται από τους μαγνήτες και μπορούν να καταστούν και αυτά μαγνήτες. Ο όρος αυτός δίνεται σε αντιδιαστολή προς τα διαμαγνητικά σώματα που δεν αντιδρούν και μένουν ανεπηρέαστα από τον μαγνητισμό.

Το κύριο χαρακτηριστικό των μαγνητικών σωμάτων που λέγονται και σιδηρομαγνητικά σώματα είναι η μαγνητική διαπερατότητα που παρουσιάζουν και που είναι πολύ μεγαλύτερη της μονάδας, η οποία μεταβάλλεται κατά την ένταση του μαγνητικού πεδίου.

## Δείτε επίσης
*Διαμαγνητικά υλικά
*Παραμαγνητικά υλικά
*Σιδηρομαγνητικά υλικά

Σώματα
Μαγνητική διαπερατότητα

**Μαγνητική διαπερατότητα μ**  ( perméabilité ) ονομάζεται και είναι ο λόγος της έντασης της μαγνητικής επαγωγής προς την ένταση του μαγνητικού πεδίου σε ένα σημείο του χώρου. Η μαγνητική διαπερατότητα είναι καθαρός αριθμός. Η μαγνητική διαπερατότητα χαρακτηρίζει τις μαγνητικές ιδιότητες των υλικών , τα οποία ανάλογα προς την τιμή αυτής προσδιορίζονται σε παραμαγνητικά , διαμαγνητικά  και μαγνητικά ή σιδηρομαγνητικά υλικά.

*Η μαγνητική διαπερατότητα  του κενού έχει την τιμή  4π*10^-7 μονάδες μέτρησης Νs^2/C^2
* Παραμαγνητικά υλικά είναι το μαγγάνιο (Mn), το χρώμιο (Cr), το παλλάδιο (Pd), ο λευκόχρυσος (Pt), το αργίλιο (Al) των οποίων η μαγνητική διαπερατότητα είναι λίγο μεγαλύτερη της μονάδας.
*Διαμαγνητικά υλικά είναι το βισμούθιο (Bi), το αντιμόνιο (Sb), ο ψευδάργυρος (Zn), ο μόλυβδος (Pb), το θείο (S), ο χρυσός (Au), ο χαλκός (Cu), ο άργυρος (Ag), ο άνθρακας (C) , των οποίων η μαγνητική διαπερατότητα είναι μικρότερη της μονάδος και τέλος τα
* Σιδηρομαγνητικά υλικά είναι ο σίδηρος (Fe), το νικέλιο (Ni), το κοβάλτιο (Co) και τα μαγνητικά κράματα των οποίων η μαγνητική διαπερατότητα είναι πολύ μεγαλύτερη της μονάδας.

Διαπερατότητα
Μαγνητικό κράμα

Τα λεγόμενα **μαγνητικά κράματα** είναι κράματα από μη μαγνητικά μέταλλα ή ελαφρώς μαγνητικά που παρουσιάζουν μαγνητικές ιδιότητες.

Τέτοιο για παράδειγμα κράμα είναι το λεγόμενο "κράμα του Χούσλερ" που αποτελείται από χαλκό, αργίλιο και μαγγάνιο κατά ορισμένη αναλογία.
Άλλο επίσης πολύ σημαντικό όμως μαγνητικό κράμα είναι το λεγόμενο "Αλνίκο" (Alnico), όνομα που προέρχεται από τ΄ αρχικά των στοιχείων που αποτελείται δηλαδή αλουμίνιο (Al), νικέλιο (Ni) και κοβάλτιο (Co), που εφευρέθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το οποίο αν και συνίσταται από ένα μέταλλο μη μαγνητικό (Al) και δύο ασθενά μαγνητικών, (Ni) και (Co), παρουσιάζει έντονες μαγνητικές ιδιότητες. Το κράμα αυτό χρησιμοποιείται κυρίως στη κατασκευή μονίμων μαγνητών που υπερέχουν καταπληκτικά των κοινών χαλύβδινων μαγνητών.

Κραμα
Λευκοθόη

Κατά την Ελληνική Μυθολογία η **Λευκοθόη** ήταν πριγκίπισσα της Περσίας, κόρη του Πέρση βασιλέως Ορχάμου και της συζύγου του Ευρυνόμης. Ήταν μια ερωμένη του θεού Ήλιου.

## Μυθολογία
Κάποτε, η Αφροδίτη καταράστηκε τον Ήλιο, κάνοντάς τον να ερωτευτεί τη θνητή πριγκίπισσα Λευκοθόη, επειδή φανέρωσε στον Ήφαιστο τη μοιχεία της με τον Άρη. Εκείνος ξέχασε όλες τις παλιές αγάπες του, όπως την σύντροφό του την Κλυτία, από έρωτα προς τη Λευκοθόη. Στο τέλος, λαμβάνοντάς τη μορφή της μητέρας της ώστε να μπει στο παλάτι της ανενόχλητος, την βρήκε στην κάμαρή της, και αφού έδιωξε τις υπηρέτριές της, της φανερώθηκε. Η Κλυτία όμως τον αγαπούσε ακόμα, και από ζήλια φανέρωσε το μυστικό στον πατέρα της Λευκοθόης, ο οποίος τιμώρησε την κόρη του θάβοντάς την ζωντανή ενώ η κοπέλα εκλιπαρούσε. Ο Ήλιος έφτασε πολύ αργά για να τη σώσει, αλλά σκορπώντας στο άψυχό κορμί της νέκταρ, τη μεταμόρφωσε σε λιβανωτή, ώστε να αναπνέει πάλι αέρα, αντί να μείνει βαθιά στη γη. Όσο για την Κλυτία, αν και ήλπιζε ότι έτσι ο Ήλιος θα γυρνούσε σε αυτήν, έκανε λάθος· δεν ήθελε να τη δει καθόλου, και έτσι εκείνη έκατσε γυμνή χωρίς τροφή ή νερό σε ένα βράχο κοιτώντας τον για μέρες, μέχρι που μεταμορφώθηκε σε ηλιοτρόπιο. Σύμφωνα με τον Λακτάντιο Πλάκιδο, ο Οβίδιος πήρε αυτή την ιστορία από τον Ησίοδο.

ο Υγίνος ίσως ήξερε μια αρκετά διαφορετική εκδοχή της ιστορίας, καθώς γράφει πως ο Θέρσανων, ένας Αργοναύτης, ήταν γιος του Ήλιου και της Λευκοθόης, και την τοποθετεί στην Άνδρο αντί της Περσίας, αν και είναι πιθανό να μιλούσε για άλλη Λευκοθόη.

## Κουλτούρα
Έχει προταθεί ότι αυτός ο μύθος χρησίμευε για να εξηγήσει τη χρήση λιβανιού στη λατρεία του θεού Ήλιου, όπως η ιστορία της Δάφνης. Ο θάνατος της Λευκοθόης με ταφή από τον άρρενα κηδεμόνα της, όμοια μοίρα με αυτή της Αντιγόνης, μπορεί να υποδηλώνει πανάρχαιες λατρευτικές πρακτικές που περιελαμβάναν ανθρωποθυσίες σε δεντροκεντρικές λατρείες.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οβίδιος, *[[Μεταμορφώσεις]]*.
* Υγίνος, *Μύθοι*.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Αλθαία

Στην ελληνική μυθολογία η **Αλθαία** ήταν σύζυγος του βασιλιά της Καλυδώνας (στην Αιτωλία) Οινέως. Η Αλθαία ήταν κόρη του βασιλιά Θεστίου και της Ευρυθέμιδας, και επομένως αδελφή της Λήδας.

Η Αλθαία απέκτησε με τον Οινέα τους Τοξέα, Θυρέα, Κλύμενο, τον ήρωα Μελέαγρο και τις Μελεαγρίδες Γόργη και Δηιάνειρα. Αναφέρεται πάντως και ότι τον μεν Μελέαγρο απέκτησε με τον θεό Άρη, τη δε Δηιάνειρα με τον θεό Διόνυσο.

Κατά τον μεταγενέστερο μύθο, όταν ο Μελέαγρος ήταν επτά ημερών βρέφος οι Μοίρες εμφανίσθηκαν στην Αλθαία για να πουν το μέλλον του. Η πρώτη Μοίρα, η Κλωθώ, της είπε ότι ο γιος της είχε γενναία ψυχή, η δεύτερη, η Λάχεσις, ότι θα είναι ανδρείος, ενώ η τρίτη, η Άτροπος, αφού είδε ένα δαυλό που καιγόταν, είπε ότι ο γιος της θα πέθαινε όταν θα καιγόταν τελείως το ξύλο του. Η Αλθαία, έντρομη, άρπαξε και έσβησε τον δαυλό, τον οποίο φύλαξε στη συνέχεια με μεγάλη προσοχή σε ένα κιβώτιο για να διατηρήσει το παιδί της στη ζωή. Αργότερα, όταν ο Μελέαγρος μεγάλωσε, έλαβε μέρος στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Σε αυτό είχε συμμετάσχει και η Αταλάντη, και ο Μελέαγρος σκότωσε στη διαμάχη τους θείους του (γιους του Θεστίου) προκειμένου να προσφέρει το τομάρι του θηρίου στην Αταλάντη, και δίκαια, καθώς εκείνη το είχε πληγώσει πρώτη. Τότε η Αλθαία εξοργίσθηκε τόσο πολύ για τον φόνο των αδελφών της, Τοξέα και Πλεξίππου, ώστε άρπαξε τον κρυμμένο δαυλό και τον έκαψε, με αποτέλεσμα να πεθάνει αμέσως ο γιος της. Αυτή η ιστορία παρουσιάζει ομοιότητα με τον σκανδιναβικό μύθο του Norna-Gests. Η Αλθαία όμως αργότερα μετανόησε και αυτοκτόνησε.

Μια παραλλαγή του μύθου αναφέρει ότι, όταν η Αλθαία ήταν έγκυος, κατάπιε ένα βλαστάρι ελιάς και το «γέννησε» μαζί με τον Μελέαγρο. Αργότερα όμως, όταν πληροφορήθηκε τον φόνο των αδελφών της από τον γιο της, έκαψε την ελιά κι έτσι ο Μελέαγρος πέθανε. Τα πρώτα στοιχεία για τον μύθο της Αλθαίας βρίσκονται στον Όμηρο και στον Ησίοδο. Μετέπειτα συμπληρώθηκαν από τους τραγικούς ποιητές και μυθογράφους.

## Ετυμολογία
Η λέξη Αλθαία ετυμολογείται από το ρήμα Αλθαίνω και Άλθεξις ,που σημαίνει θεραπεία.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 119 Αλθαία (119 Althaea), που ανακαλύφθηκε το 1872, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή βασίλισσα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Άρχανδρος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Άρχανδρος** ήταν ο Φθιωτός γιος ή εγγονός του Αχαιού. Μαζί με τον αδελφό του, τον Αρχιτέλη, ήταν ήρωες των Αχαιών. Κατέβηκαν στο Άργος, όπου πήραν για συζύγους τις δύο από τις κόρες του Δαναού την Σκαιά και την Αυτομάτη. Οι δύο αδελφοί στη συνέχεια κυριάρχησαν στο Άργος και στη Σπάρτη, με αποτέλεσμα να δώσουν στους κατοίκους τους το κοινό όνομα «Αχαιοί». Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ήταν γιοι του Ακάστου, που μαζί με τον πατέρα τους έδιωξαν από τη Φθία τον Πηλέα.

Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Λέων ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Λέων** ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης, που καταγόταν από το γένος των Αγιαδών.

Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Ευρυκρατίδα.    Καθ' όλη τη διάρκεια της βασιλείας του συνεχίστηκε η μακροχρόνια πολεμική σύγκρουση των Λακεδαιμονίων με τους Τεγεάτες, τους οποίους, οι Λακεδαιμόνιοι, εξακολουθούσαν να μην μπορούν να αντιμετωπίσουν επιτυχώς .

Τον Λέοντα διαδέχθηκε ο γιος του, ο Αναξανδρίδας.  

## Απόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Αβεστική γλώσσα

Η **Αβεστική γλώσσα** είναι μια ινδοευρωπαϊκή και πιο συγκεκριμένα μια ινδοϊρανική (ινδοάρεια) εξαφανισμένη γλώσσα και αποτελεί εξέλιξη της παλαιότερης ανατολικής ιρανικής διαλέκτου, ενώ η αντίστοιχη δυτική εξελίχθηκε στη λεγόμενη Αρχαία Περσική.

## Η Γλώσσα του Ζωροαστρισμού

Η Αβεστική μαρτυρείται για πρώτη φορά στις λεγόμενες Γκάθες του Ζωροάστρη (ή Ζαρατούστρα), οι οποίες αποτελούν μια συλλογή ύμνων που απευθύνονται στον Δημιουργό και Θεό του Καλού Άχουρα Μάζντα και που περιλαμβάνονται στην Αβέστα, το ιερό βιβλίο του Ζωροαστρισμού και χρονολογούνται από τον 10ο αιώνα π.Χ. (Αρχαία Αβεστική) ενώ μια εξέλιξη της γλώσσας, η Νέα Αβεστική τοποθετείται χρονικά στον 6ο και 5ο αιώνα.

Η Αρχαία Αβεστική αποτελούσε μια περίπλοκη γλώσσα η οποία διέθετε οκτώ πτώσεις, απαρεμφατικές δομές και πλούσια μορφολογία ενώ σε αυτό το επίπεδο ήταν εμφανής η συγγένεια με την βεδική σανσκριτική με την οποία ανήκει στην ινδοϊρανική ομάδα γλωσσών, για παράδειγμα το ρήμα "είμαι" έχει ως εξής στις δύο γλώσσες:

Το παλαιότερο διασωθέν χειρόγραφο χρονολογείται από το 1288 μ.Χ

## Το Αβεστικό Αλφάβητο

Όπως και στην περίπτωση της Ριγκ Βέντα και πιθανότατα και σε αυτήν των ομηρικών επών, έτσι και τα κείμενα της Αβέστα καταγράφηκαν σε μια ενιαία μορφή αρκετά αργότερα και συγκεκριμένα τον τέταρτο αιώνα μ.Χ. σε μια προσπάθεια να συγκεντρωθούν όλα τα κείμενα που σχετίζονταν με τον Ζωροαστρισμό αλλά και για να καταγραφεί σωστά η προφορά των ιερών κειμένων. Βάσει της αβεστικής γραφής υπήρξε μία αντίστοιχη Παχλαβί γραφή με αρκετές όμως μεταβολές ώστε να αποδίδει ακόμα και τα αλλόφωνα των διαφόρων φωνημάτων. Κάποια από τα γράμματα προέρχονται από αραμαϊκές και ελληνικές ποικιλίες αλφαβήτων.

## Παραπομπές
*Indogermanische Sprachwissenschaft - M.Meier Brügger, σελ.22

## Βιβλιογραφία

*Robert S. P. Beekes, A Grammar of Gatha-Avestan, E.J. Brill: Leiden, New York, København, Köln 1988 ISBN 90-04-08332-4
*Reichelt Hans, Awestisches elementarbuch, Heidelberg 1967
*Hoffmann Karl-Forssman Bernhard, Avestische Laut- und Flexionslehre, Innsbruck 2004 ISBN 3-85124-698-5

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κείμενα στην Αβεστική
* Εισαγωγή στην Αβεστική
* Πηγές και Μαθήματα Αβεστικής

Κατηγορία:Ανατολικές ιρανικές γλώσσες
Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Βίλεμ ντε Σίτερ

Ο **Βίλεμ ντε Σίτερ** (*Willem de Sitter*, 6 Μαΐου 1872 – 20 Νοεμβρίου 1934) ήταν Ολλανδός μαθηματικός, φυσικός και αστρονόμος, γνωστός για τη συνεισφορά του στην κοσμολογία.

## Βιογραφία
Ο Βίλεμ ντε Σίτερ γεννήθηκε στο Σνέικ (Sneek) του Φρίσλαντ της Ολλανδίας και σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν. Στη συνέχεια εργάσθηκε στο Αστρονομικό Εργαστήριο του Χρόνινγκεν και στο Αστεροσκοπείο του Ακρωτηρίου, στη Νότιο Αφρική (1897-1899). Το 1908 ο ντε Σίτερ εκλέχθηκε στην έδρα της Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Διετέλεσε διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Λέιντεν από το 1919 μέχρι τον θάνατό του.

Ο ντε Σίτερ συνέγραψε μια ερευνητική εργασία μαζί με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1932, στην οποία υποστηριζόταν ότι ίσως να υπήρχαν στο Σύμπαν τεράστιες ποσότητες ύλης που δεν εκπέμπει φως και που σήμερα είναι γνωστή ως σκοτεινή ύλη. Επίσης, ο ντε Σίτερ πρότεινε αυτό που είναι γνωστό σήμερα ως Σύμπαν του ντε Σίτερ, μια λύση για τις εξισώσεις της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας στην περίπτωση που δεν υπάρχει ύλη και η κοσμολογική σταθερά είναι θετικός αριθμός. Αυτές οι παραδοχές έχουν ως αποτέλεσμα ένα εκθετικώς διαστελλόμενο άδειο Σύμπαν.

Ο Βίλεμ ντε Σίτερ διακρίθηκε επίσης για τις έρευνές του σχετικά με τον πλανήτη Δία. Πέθανε στο Λέιντεν της Ολλανδίας, σε ηλικία 62 ετών.

## Ερνάουτ ντε Σίτερ
Ο γιος του Βίλεμ, Ερνάουτ ντε Σίτερ (Aernout de Sitter), έγινε διευθυντής του Αστεροσκοπείου Bosscha στο Λεμπάνγκ της Ινδονησίας (τότε τμήμα των Ολλανδικών «Ανατολικών Ινδιών»), όπου μελέτησε το σφαιρωτό σμήνος M4. Αιχμαλωτίσθηκε από τους Ιάπωνες όταν κατέλαβαν την περιοχή στην αρχή του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και πέθανε σε στρατόπεδο εργασίας στη Σουμάτρα τον Σεπτέμβριο του 1944.

## Τιμητικές διακρίσεις
### Βραβεία
* Μετάλλιο James Craig Watson (1929)
* Μετάλλιο Bruce (1931)
* Χρυσό μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (1931)

### Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Σύμπαν του ντε Σίτερ
* Χώρος ντε Σίτερ
* Φαινόμενο ντε Σίτερ
* Ο κρατήρας Ντε Σίτερ (De Sitter) κοντά στον Βόρειο Πόλο της Σελήνης
* Ο αστεροειδής 1686 Ντε Σίτερ (1686 De Sitter), που ανακαλύφθηκε το 1935

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία από τους J.J. O'Connor και E.F. Robertson
* P.C. van der Kruit: ''Willem de Sitter (1872 – 1934)'' στο: *Ιστορία της Επιστήμης και μόρφωση στην Ολλανδία*.
* A. Blaauw: ''Sitter, Willem de (1872-1934)'', στο *Biografisch Woordenboek van Nederland*.
* Σελίδα του Μεταλλίου Bruce 
* Απονομή του χρυσού μεταλλίου της Βασιλ. Αστρον. Εταιρείας
* Τα επιχειρήματα των διπλών αστέρων του ντε Σίτερ εναντίον της σχετικιστικής θεωρίας του Ritz (1913) (4 άρθρα)

Κατηγορία:Ολλανδοί φυσικοί
Κατηγορία:Ολλανδοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Κοσμολόγοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας
Μέντωρ (μυθολογία)

[thumb|right|Ο [Τηλέμαχος και ο Μέντορας]]
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μέντορας** (***Μέντωρ***) ήταν γνωστά δύο πρόσωπα:

* Ο Μέντωρ ήταν ένα πρόσωπο της *[[Οδύσσεια]]ς* στο οποίο ο Οδυσσέας εμπιστεύθηκε «τα του οίκου του» όταν έφευγε για τον Τρωικό Πόλεμο. Τη μορφή του Μέντορα έπαιρνε η θεά Αθηνά σε πολλές περιστάσεις, όπως για να συνοδεύσει τον Τηλέμαχο στη Πύλο και στη Σπάρτη σε αναζήτηση του πατέρα του, ή για να προστρέξει σε βοήθεια του Οδυσσέα κατά τη «μνηστηροφονία», δηλαδή την εξόντωση των μνηστήρων της Πηνελόπης.

* Γιος του Ηρακλή από την Θεσπιάδα Ασωπίδα.

## Μεταφορική έννοια
Ο Γάλλος συγγραφέας Φρανσουά Φενελόν, στο έργο του *Les Aventures de Telemaque* («Οι περιπέτειες του Τηλέμαχου», 1699) παρουσιάζει τον Μέντορα-Αθηνά να συνοδεύει τον Τηλέμαχο στο ταξίδι του, να του δίνει κατευθύνσεις και να τον επαναφέρει τελικώς κοντά στον πατέρα του, τον Οδυσσέα. Με αυτό τον τρόπο, η λέξη **«μέντορας»** στη γαλλική γλώσσα, από αυτή σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, και ως «μερικό» αντιδάνειο και στη νέα ελληνική, σημαίνει και γενικά τον σύμβουλο και φίλο που δρα ως πνευματικός οδηγός και καθοδηγητής. Στην αγγλική γλώσσα υπάρχουν και τα παράγωγα *mentoring, mentorship, mentoree / mentee*.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *[https://www.kougeasbooks.gr/site/bkdetails/15794 Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας]*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 599

Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Ηρακλείδες
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Γιουνγκιανά αρχέτυπα
Άντιφος

Με το όνομα **Άντιφος** (> *ἀντί* [έναντι, εμπρός] + *φάος* [φως], "αυτός που ρίχνει φως μπροστά του, ο λαμπρός") είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:

# Σύντροφος του Οδυσσέα, γιος του Ιθακήσιου ήρωα Αιγυπτίου και αδελφός του Ευρυνόμου. Σε μια μάχη του Τρωικού Πολέμου μπροστά στα τείχη της Τροίας, ο Άντιφος σκότωσε τον Μελανίωνα. Στο ταξίδι της επιστροφής στην Ιθάκη ο Άντιφος φαγώθηκε από τον Κύκλωπα Πολύφημο, όπως και άλλοι σύντροφοι του Οδυσσέα (*[[Οδύσσεια]]*, β 19 κ.ε.). Το ίδιο όνομα είχε πιθανώς και άλλος φίλος του Οδυσσέα (ρ 68).
# Αρχηγός (μαζί με τον αδελφό του Φείδιππο) τριάντα πλοίων από τις Καλυδνές νήσους, την Κάρπαθο, την Κάσο, την Κω και τη Νίσυρο, που συμμετείχε και αυτός στην εκστρατεία κατά της Τροίας. Αυτός ο Άντιφος ήταν γιος του Ηρακλείδη Θεσσαλού και γιος ή εγγονός της Χαλκιόπης (). Καταγόταν από την Εφύρα της Θεσπρωτίας, πόλη όπου ο Στράβων είχε δει κοινό τάφο του Αντίφου και του αδελφού του Φειδίππου. Στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* αναφέρεται ότι ο Άντιφος, κατά την επιστροφή του από την Τροία, πέρασε από τη χώρα των Πελασγών και την ονόμασε Θεσσαλία προς τιμή του πατέρα του.
# Γιος της Νύμφης Γυγαίας και του Ταλαιμένη, βασιλιάς της Μαιονίας. Αδελφός αυτού του Αντίφου ήταν ο Μέσθλος, μαζί με τον οποίο έσπευσε να βοηθήσει τους Τρώες στον Τρωικό Πόλεμο. Αμφότεροι οι αδελφοί σκοτώθηκαν από τον Διομήδη ().
# Τρώας πρίγκηπας, γιος του Πριάμου και της Εκάβης. Στον Τρωικό Πόλεμο σκότωσε τον σύντροφο του Οδυσσέα Λεύκο (), αλλά σκοτώθηκε ο ίδιος σε άλλη μάχη από τον Αγαμέμνονα (Λ 101-112). Αναφέρεται επίσης στην *Ιλιάδα* επεισόδιο, όπου ο Άντιφος αυτός αιχμαλωτίσθηκε από τον Αχιλλέα στο όρος Ίδη, αλλά στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 13463 Άντιφος (13463 Antiphos), που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το πρώτο και το δεύτερο από τα παραπάνω πρόσωπα.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
*  (Ιταλικά)

Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Μαιονία
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Μικράς Ασίας
Αντιφάνης

Με το όνομα **Αντιφάνης**, αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα της αρχαιότητας:

* Αντιφάνης ο κωμικός, Αθηναίος κωμωδιογράφος του 4ου αιώνα π.Χ.
* Αντιφάνης ο Τεγεάτης, Τεγεάτης νομοθέτης
* Αντιφάνης ο Δήλιος, γιατρός από τη Δήλο
* Αντιφάνης ο Καρύστιος, τραγικός συγγραφέας από την Κάρυστο
* Αντιφάνης ο Μακεδών, Μακεδόνας επιγραμματοποιός
* Αντιφάνης ο Αθηναίος, Αθηναίος καλλιτέχνης
* Αντιφάνης ο Θηβαίος, ανδριαντοποιός από τη Θήβα
* Αντιφάνης ο Πάριος, γλύπτης από την Πάρο
* Αντιφάνης ο Αργείος, ανδριαντοποιός από το Άργος
* Αντιφάνης ο Βεργαίος, μυθιστοριογράφος, από τη Βισαλτία

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Παράλυση ύπνου

Η **Παράλυση ύπνου**, γνωστή επίσης ως **Υπνική Παράλυση** η **Υπνοπαράλυση** είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από προσωρινή παράλυση του σώματος που συμβαίνει μετά το ξύπνημα ή -λιγότερο συχνά- στα αρχικά στάδια του ύπνου.

Φυσιολογικά, συνδέεται με τα κανονικά στάδια του ύπνου REM που αναγνωρίζονται και ως ατονία REM. Η παράλυση ύπνου συμβαίνει όταν ο εγκέφαλος ξυπνάει μετά από κατάσταση REM, αλλά η σωματική παράλυση παραμένει. Αυτό έχει ως συνέπεια ένα άτομο να καταλαβαίνει τι του συμβαίνει αλλά να μην μπορεί να κινηθεί. Επιπρόσθετα η κατάσταση μπορεί να επιφέρει και υπναγωγικές παραισθήσεις. 

Αρκετά συχνά, όταν κάποιος βιώνει παράλυση ύπνου έχει την εντύπωση ότι βλέπει όνειρο. Αυτό εξηγεί αρκετές περιγραφές ονείρων στα οποία το άτομο βρίσκεται ξαπλωμένο και ανίκανο να κινηθεί. Τυχόν παραισθήσεις κατά τη διάρκεια της παράλυσης, κάνουν αυτή την κατάσταση να αναγνωρίζεται όλο και πιο συχνά ως όνειρο, αφού κάποιος μπορεί να βλέπει ιδιόρρυθμα ή "ονειρικά" αντικείμενα.

## Πιθανά αίτια
Η παράλυση ύπνου συμβαίνει φυσιολογικά κατά την διάρκεια του ύπνου REM προκειμένου κάποιος να μην κάνει και στην πραγματικότητα τις κινήσεις που "βλέπει" σε ένα όνειρο. Λίγα είναι γνωστά για την φυσιολογία της παράλυσης του ύπνου. Έχει προταθεί ότι η διαταραχή οφείλεται στη μετασυναπτική αναστολή των κινητικών νευρώνων στην περιοχή της γέφυρας στον εγκέφαλο. Συγκεκριμένα, χαμηλά επίπεδα μελατονίνης μπορούν να σταματήσουν το ρεύμα αποπόλωσης στα νεύρα, κάτι που εμποδίζει την ενεργοποίηση των μυών έτσι ώστε κάποιος να μην κινείται όταν ονειρεύεται. Το φαινόμενο ωστόσο δεν είναι συχνό και σε όσους παρατηρείται, η πλειοψηφία βιώνει αυτή την κατάσταση το πολύ μια ή δυο φορές στη ζωή τους. Ορισμένα από τα άτομα που βιώνουν αυτή την κατάσταση υποφέρουν επίσης και από ναρκοληψία.

Αναφορές δείχνουν πως μερικοί παράγοντες αυξάνουν την πιθανότητα της εμφάνισης παράλυσης ύπνου με ή χωρίς παραισθήσεις, όπως:

* Όταν κάποιος κοιμάται κοιτάζοντας προς τα επάνω (ανάσκελα)
* Ακανόνιστο πρόγραμμα ύπνου
* Αυξημένο στρες
* Ξαφνικές αλλαγές στο περιβάλλον ή την ζωή ενός ατόμου
* Ένα συνειδητό όνειρο που προηγείται του επεισοδίου
* Φάρμακα που βοηθούν στον ύπνο
* Παραισθησιογόνα φάρμακα ή ναρκωτικά

## Θεραπεία
Κατά την διάρκεια του επεισοδίου, συστήνεται στα άτομα που το βιώνουν να προσπαθούν να ηρεμήσουν και να κινούν τους μύες τους καθώς κάτι τέτοιο μειώνει την διάρκεια της παράλυσης.

Το Clonazepam αναφέρεται ότι βοηθά στην παράλυση ύπνου, καθώς και πολλά αντικαταθλιπτικά στην κατηγορία των SSRI's.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαταραχές του ύπνου
Τζοβάννι Λανφράνκο

thumb|right|''Ανάσταση'': πίνακας του Τζοβάννι Λανφράνκο
Ο **Τζοβάννι Λανφράνκο** (ιταλ.:*Giovanni Gaspare Lanfranco*, 26 Ιανουαρίου 1582 - 30 Νοεμβρίου 1647) ήταν Ιταλός ζωγράφος.

Ο Λανφράνκο υπήρξε πολύ παραγωγικός ζωγράφος και θαυμαζόταν για την ευχέρειά του αυτή. Άντλησε τα θέματά του κυρίως από τη χριστιανική θρησκεία και τα απέδωσε κυρίως σε τοιχογραφίες. Από τα γνωστότερα έργα του είναι: «Η Γέννηση του Χριστού», «Οι Άγγελοι», «Ο Άγιος Λουκάς», «Η Θυσία του Αβραάμ» και από τα κινητά έργα του, πίνακες,: «Οι Μάγοι», «Ο Άγιος Πέτρος προσευχόμενος», κ.ά.


File:G.Lanfranco_Alessandro_e_il_medico_Filippo.jpg|*Ο Αλέξανδρος και ο γιατρός Φίλιππος*, 1630, Ρέτζο Εμίλια, Fondazione Pietro Manodori
File:Lanfranco,_Giovanni_-_Venus_Playing_the_Harp_-_1630-34.jpg|*Η Αφροδίτη παίζει την άρπα* (Αλληγορία της μουσικής), 1630-34, Ρώμη, Gallerie Nazionali di Arte Antica
File:Giovanni_Lanfranco,_paradico_della_cappella_di_san_gennaro,_1646,_03.JPG|*Ο Παράδεισος* (τοιχογρ. θόλου), 1646, Νάπολη, Μητρόπολη παρεκκλήσι του San Gennaro
File:Esequie_di_un_imperatore_romano.jpg|*Κηδεία ενός Ρωμαίου αυτοκράτορα*, 1635-38, Μαδρίτη, Μουσείο του Πράδο


## Παραπομπές


## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τόμ.12ος σελ.88.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 17ου αιώνα
Γεωπονικά

Τα ***Γεωπονικά*** είναι μία συλλογή από 20 βιβλία που περιέχουν ερανίσματα από παλαιότερα έργα. Συντάχθηκαν με εντολή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου, τον 10<sup>o</sup> αιώνα μ.Χ.. Η συλλογή φέρει ως όνομα του συντάκτη της το **«Κασσιανός Βάσσος ο σχολαστικός»**. Αλλά ο συγγραφέας αυτός έζησε τον 6<sup>ο</sup> αιώνα μ.Χ., είναι δηλαδή 4 αιώνες προγενέστερος, και το δικό του σχετικό έργο ήταν επίσης εράνισμα από ακόμα παλαιότερα έργα. Τα «Γεωπονικά» πραγματεύονται θέματα σχετικά με τη γενική καλλιέργεια της γης, τα οπωροφόρα δέντρα, τις ελιές, τις συκιές, την αμπελοκαλλιέργεια, και άλλα.

## Πηγή

* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

Γεωπο
Γεωπο
Κίκονες

Οι **Κίκονες** ήταν θρακικός λαός που κατοικούσε στην περιοχή μεταξύ της Λίμνης Βιστωνίδας και των εκβολών του ποταμού Έβρου.

thumb|right|325px|Οι Κικονες και οι θρακικές φυλές.

Αρχείο:Orpheus.png|δεξιά|450px|thumb|**Η ζωή του [[Ορφέας|Ορφέα]]**Περάστε με τον δρομέα πάνω από τα επιμέρους σημείαγια περισσότερες πληροφορίες και κάνετε κλικ.
poly 359 397 359 446 418 443 417 422 451 421 449 398 Παρνασσός: εκεί ο Ορφέας έζησε με την μητέρα του Καλλιόπη, η οποία τον δίδαξε τον τρόπο συγγραφής λυρικών στίχων. Το μέρος όπου ο Απόλλωνας του έδωσε και τον δίδαξε να παίζει τη Χρυσή λύρα.
poly 188 322 190 355 222 356 222 333 270 333 270 322 271 322 Άορνον: αυτοκτόνησε εδώ.  
poly 300 245 297 269 376 266 372 253 Όλυμπος 
poly 296 223 299 244 373 246 371 226 Πιερία: το μέρος όπου γεννήθηκε
poly 663 310 725 314 714 267 659 267 Λέσβος: εδώ παρασύρθηκε το κεφάλι του και χτίστηκε ναός-μαντείο προς τιμήν του. Η λύρα του μεταφέρθηκε από τις Μούσες στον ουρανό και έγινε αστερισμός. 
poly 302 267 300 287 386 290 382 270 383 271 Λείβηθρα: ο τάφος του
poly 554 116 555 148 622 147 623 96 623 97 Κίκονες: ήταν ο Βασιλιάς τους.
desc none

Για πρώτη φορά οι Κίκονες αναφέρονται από τον Όμηρο. Στην *[[Ιλιάδα]]* (Β 846) μνημονεύονται ως σύμμαχοι των Τρώων, που είχαν εκστρατεύσει με τον αρχηγό τους Εύφημο. Στην *[[Οδύσσεια]]* (ι 39) αναφέρονται ως το πρώτο «επεισόδιο» στις περιπλανήσεις του Οδυσσέα, αφού έφυγε από την Τροία. Κατά τη σχετική εξιστόρηση, οι Κίκονες ήταν πολυάριθμοι, επιδέξιοι πολεμιστές. Εκδικήθηκαν τον Οδυσσέα και τους συντρόφους του, οι οποίοι είχαν καταστρέψει την πόλη τους Ίσμαρο, σκοτώνοντας πολλούς από αυτούς και αναγκάζοντας τους υπόλοιπους να φύγουν νύχτα από τη χώρα τους.

Ο Ηρόδοτος κάνει επίσης λόγο για τους Κίκονες, αναφέροντάς τους ως έθνος που (κατά τον 5ο αιώνα π.Χ.) κατοικούσε στην παραθαλάσσια ζώνη δυτικά των εκβολών του Έβρου, όπου βρίσκονταν οι πόλεις Σούλη και Ζώνη. Εκεί προσορμίσθηκε ο στόλος του Ξέρξη όταν αυτός απαριθμούσε τους πεζούς του στον Δορίσκο. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι Κίκονες ακολούθησαν τον Ξέρξη στην εκστρατεία του κατά της Ελλάδας.

Οι Κίκονες αναφέρονται και στις *[[Μεταμορφώσεις]]* του Οβιδίου, συγκεκριμένα στο έκτο (VI) βιβλίο τους, όταν ο Οβίδιος γράφει για τον Βορέα που έχει απαγάγει την Ωρείθυια: *«δεν καμπύλωσε την πορεία του στον αέρα, μέχρι που έφθασε στο βορρά, στις γαίες και την πόλη των Κικόνων»*.

Ο Ορφέας, ο Θρακιώτης ποιητής και μουσικός λύρας, που αναζήτησε την αγαπημένη του Ευρυδίκη στον κάτω κόσμο, λέγεται πως ξεσκίστηκε σε κομμάτια από Κικόνιες γυναίκες έπειτα από την απόρριψη των συμβουλών που του έδωσαν. Κάτι που οδήγησε στην μετενσάρκωσή του σε κύκνο.

Ο Στράβων, τέλος, αναφέρει τις Κικονικές πόλεις Ξάνθεια, Μαρώνεια και Ίσμαρο ή Ισμάρα, κοντά στην Ισμαρίδα λίμνη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Κατηγορία:Αρχαία Θράκη
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ελλάδας
Κατηγορία:Οδύσσεια
Γιοχάνες Τσικόνια

Ο **Γιοχάνες Τσικόνια** (φλαμανδικά: *Johannes Ciconia*,  - μεταξύ 10ης Ιουνίου και 13ης Ιουλίου 1412) ήταν συνθέτης και θεωρητικός της μουσικής του ύστερου Μεσαίωνα. Πιθανόν να συγχέεται με τον πατέρα του σε διάφορα ζητήματα βιογραφίας, λόγω της αβεβαιότητας για την ημερομηνία γέννησής του. Όλα τα έργα τους συνθέτη πιστεύεται ότι χρονολογούνται μετά το 1390 περίπου.

Ο Τσικόνια γεννήθηκε στη Λιέγη. Κάποιος Γιοχάνες Τσικόνια, πιθανόν ο πατέρας του, εργαζόταν στην Αβινιόν το 1350 ως γραμματέας για τη σύζυγο του ανιψιού του Πάπα Κλήμη ΣΤ΄. Το 1358 ο εν λόγω Γιοχάνες Τσικόνια κατοικούσε στην Ιταλία, εργαζόμενος στην Πάδουα. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην Ιταλία ταξίδεψε πολύ ως ακόλουθος του Καρδιναλίου Gil Alvarez De Albornoz και ήρθε σε επαφή με όλα τα τοπικά μουσικά στυλ· προφανώς ενσωμάτωσε ό,τι άκουσε στη μουσική του. Το 1372 επέστρεψε στη Λιέγη, όπου παρέμεινε για άγνωστο χρονικό διάστημα· αναφέρεται ότι έκανε εκεί οικογένεια, παρόλο που παρέμεινε άγαμος.

Ένας δεύτερος μουσικός με το όνομα Γιοχάνες Τσικόνια εμφανίζεται σε αρχεία στη Λιέγη το 1385 ως δωδεκαδάκτυλος, γενικά ένα πρόσωπο νεαρή ηλικίας, και γι’ αυτό πιθανότερα ο ίδιος ο συνθέτης. Παπικά αρχεία υπονοούν ότι αυτός ο Τσικόνια ήταν στην υπηρεσία του Πάπα Βονιφάκιου του 9ου στη Ρώμη το 1391. Ένας θρήνος που έγραψε για το θάνατο του Φραντσέσκο ντε Καρράρα χρονολογείται σίγουρα το 1393, δίνοντας περαιτέρω στοιχεία για την παρουσία του στην Ιταλία εκείνη την εποχή. Είναι άγνωστο το πότε ο Τσικόνια πήγε στην Πάδουα –υπάρχει μια πιθανότητα μια ενδιάμεσης παραμονής στην Πάβια που επιβεβαιώνεται από τους Ντι Μπάκο και Νάδας– αλλά είναι γνωστό ότι βρισκόταν στην Πάδουα το 1401, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του.

Η μουσική του Τσικόνια χαρακτηρίζεται από συγκρίσιμη σύμμιξη των στυλ. Μουσικά χαρακτηριστικό της Βόρειας Ιταλίας, όπως το μαδριγάλι του *Una panthera*, συνδυάζεται με τη γαλλική ars nova. Το πιο περίπλοκο στυλ της ars subtilior αναδύεται σε ένα έργο, το *Sus un fontayne*, και το ύστερο μεσαιωνικό στυλ αρχίζει να μορφοποιείται δια την γραφής που κατευθύνεται προς τα μελωδικά πρότυπα της Αναγέννησης (π.χ. *Ο rosa bella*). Έγραψε τόσο κοσμική (γαλλικά βιρελάι, ιταλικές μπαλλάτες και μαδριγάλια) όσο και θρησκευτική μουσική (μοτέτα, μέρη λειτουργίας, κάποια εκ των οποίων ισορυθμικά), ενώ έγραψε και πραγματείες για τη μουσική. Παραμένει πιθανό κάποια έγα να του έχουν αποδοθεί λανθασμένα.

Η εποχή από το θάνατο του Γκιγιώμ ντε Μασώ (1377) μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 15ου αιώνα χαρακτηρίζεται στη σύγχρονη μουσικολογία ως «*εποχή Τσικόνια*», λόγω του μεγάλου όγκου του έργου του σε σχέση με αυτό των συγχρόνων του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλο-Φλαμανδοί συνθέτες
Κατηγορία:Συνθέτες του Μεσαίωνα
Γαρίπα Ηρακλείου

Η **Γαρίπα** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου. Απέχει από το Ηράκλειο 44,7 χλμ. Οι κάτοικοι έχουν την ελαιοκομία ως κύρια ασχολία. Στην κοινότητα ανήκει και ο οικισμός Δραπέτι.

Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στα δύο χωριά εξυπηρετείται από το περιφερειακό ιατρείο, που εδρεύει στη Γαρίπα. Υπάρχει Δημοτικό Σχολείο. Η ποδοσφαιρική ομάδα της Γαρίπας ιδρύθηκε το 1979 και αγωνίζεται στη A΄ κατηγορία της Ενώσεως Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου (Ε.Π.Σ.Η).

Στο χωριό υπάρχει μία Ελεύθερη Ευαγγελική Εκκλησία, με συναθροίσεις των πιστών της. Ο κεντρικός Ορθόδοξος ναός είναι της Αγίας Αικατερίνης.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία Γαρίπα οφείλεται πιθανότατα σε επώνυμο του πρώτου οικιστή. Παρόμοιο επώνυμο υπάρχει και στις μέρες μας. Με το ίδιο όνομα συναντάμε και άλλους οικισμούς σε άλλους νομούς της Κρήτης. Δεν είμαστε όμως σε θέση να μιλήσουμε με βεβαιότητα  για την προέλευση του ονόματος παρά το γεγονός ότι μαρτυρείται όνομα *Garipu* σε έγγραφα του 1368.

Παλαιότερα εκεί που βρίσκεται η Γαρίπα υπήρχαν δύο οικισμοί, η Απάνω και η Κάτω Γαρίπα (καταγράφονται σε αρσενικό γένος- Γαρίπας- σε αιγυπτιακή απογραφή). Στην περιφέρειά της ανήκε και το εξαφανισμένο σήμερα χωριό, Κατσικάλι. Το Κατσικάλι αναφέρεται σε απογραφή το 1577 και τους επόμενος αιώνες, ως το 1940. Το 1583 αναφέρεται η Γαρίπα με το όνομα *Garippa* με 106 κατ. (Καστροφ. Κ96). Στην απογραφή του 1583 ως *Drapetti* βλέπουμε και το Δραπέτι (Καστροφύλακας,  Κ96). Νωρίτερα, γίνεται μνεία στο Δραπέτι σε έγγραφο του 1271 και στη Γαρίπα σε έγγραφο του 1394. Το Δραπέτι ανήκε στην Κοινότητα Καλυβίων μέχρι το 1940. Επί Τουρκοκρατίας, το χωριό είχε αποκλειστικά μουσουλμανικό πληθυσμό. Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού έχουν καταγωγή από το Λασίθι και τη Μικρά Ασία.

Δείτε ***[[Κοινότητα Γαρίπας]]***

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Γαριπα
Γαριπα
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Πολυτεχνείο του Ντάρμστατ

Το **Πολυτεχνείο του Ντάρμστατ** (*Technische Universität Darmstadt* (T.U.D.) – παλαιότερη ονομασία του μέχρι το 1997 *Technische Hochschule Darmstadt*) ιδρύθηκε το 1877 επί Λουδοβίκου 4ου της Έσσης στο Ντάρμστατ και συγκαταλέγεται δε μεταξύ των καλύτερων Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Γερμανίας. Η οργάνωσή του περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα Ανωτάτων Σχολών, όπως: Πολιτικών Μηχανικών, Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Μηχανολόγων Μηχανικών, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, Μηχανικών Υπολογιστών, Μαθηματικών, Φυσικών, Χημικών, Βιολόγων, Οικονομολόγων κ.α.

Οι κτιριακές του εγκαταστάσεις αναπτύσσονται σε δύο κύρια χωροταξικά σύνολα, αφενός στο κέντρο της πόλης τού Ντάρμστατ και αφετέρου στο Campus της Lichtwiese όπου λειτουργεί και το αθλητικό συγκρότημα του Πολυτεχνείου. Φοιτητικές εστίες χωροθετημένες στις όμορες περιοχές του T.U.D. εξυπηρετούν τη διαβίωση των φοιτητών του.

Συνολικά το διδακτικό προσωπικό του ανέρχεται σήμερα σε 3.000 απασχολούμενους σε όλες τις βαθμίδες και θέσεις. Το T.U.D. είναι μέλος της «TU 9 – German Institutes of Technology», στην οποία συμμετέχουν τα εννέα μεγαλύτερα τεχνικά Πανεπιστήμια της Γερμανίας. Πολλοί διακεκριμένοι επιστήμονες συγκαταλέγονται στους κατά καιρούς διδάσκοντες και αποφοίτους του, όπως ο Erasmus Kittler (ο οποίος επιμελήθηκε το πρώτο διεθνώς πρόγραμμα σπουδών στην Ηλεκτρολογία), ο Gerhard Herzberg (Νόμπελ Χημείας, 1971), ο Ερνστ Νόιφερτ (συγγραφέας του παγκοσμίως γνωστού βιβλίου «Bauentwurfslehre»), ο Günter Behnisch (Hans-Molfenter Preis, 1993), ο Peter Grünberg (Νόμπελ Φυσικής, 2007) κ.α.

Από την ίδρυσή του το 1877 σταθερή επιδίωξη του T.U.D. αποτελούσε και αποτελεί ο διεθνής προσανατολισμός του που μεταξύ άλλων προβλέπει σήμερα σε ένα σύνολο 25.000 θέσεων φοίτησης το 22% περίπου εξ’ αυτών να προορίζεται για αλλοδαπούς σπουδαστές. Το T.U.D. διατηρούσε και διατηρεί ουσιαστικές σχέσεις με πολλά αδελφά Πολυτεχνεία και Επιστημονικά Ιδρύματα διακεκριμένης ποιότητας από όλον τον κόσμο ενώ έχει να επιδείξει σημαντικούς σταθμούς κατά τη διαχρονική λειτουργία του και προσφορά του προς τη διεθνή επιστημονική εκπαίδευση. Όπως την ίδρυση το 1882 της πρώτης παγκοσμίως Ανωτάτης Σχολής Ηλεκτρολογίας, την ίδρυση το 1972 της πρώτης σε πανγερμανικό επίπεδο Ανωτάτης Σχολής Υπολογιστών κ.ο.κ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Πολυτεχνείο Ντάρμστατ 
* Darmstadt Centre for IT Security (DZI)
* CE - Computational Engineering
* Αρχιτεκτονική Σχολή Πολυτεχνείου Ντάρμστατ
* Ένωση Φίλων τού T.U.D.
* T.U.D. Alumni 
* TU 9 – German Institutes of Technology 

Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Γερμανία
Πραιτώρια Ηρακλείου

Τα   ** Πραιτώρια ** (παλιά *Προτόρια*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην  επαρχία Μονοφατσίου. Η θέση του είναι  στην πεδιάδα της Μεσαράς, στη δεξιά όχθη του ποταμού Αναποδιάρη.  Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι περίπου 45  χλμ. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελουργία και την ελαιοκομία. Παράγεται λάδι, κρασί, σταφίδα σουλτανίνα. Πρόκειται για ένα κρητικό χωριό, με πλακόστρωτα δρομάκια και παραδοσιακές αυλές με λουλούδια.

## Ονομασία και ιστορικά στοιχεία
Το τοπωνύμιο είναι βυζαντινή λέξη του Ευαγγελίου και είναι πραιτώριον, δηλαδή η επίσημη κατοικία του πραίτωρα, είδος δικαστή στην αρχαία Ρώμη. Για κάποιο χρονικό διάστημα η ονομασία του χωριού είχε αλλάξει σε Προτόρια.

Στη θέση Δαμάντρι έχουν ανακαλυφθεί ερείπια από μινωικό οικισμό. Το 1577 τα Πραιτώρια γράφονται στην ενετική απογραφή *Pretoria Apano*.
Το 1583 αναφέρεται από τον Καστροφύλακα με το όνομα *Prettoria* με 135 κατ. (Κ 99).  Επίσης, τα Πραιτώρια απαντούν στην τουρκική απογραφή του 1671 με την ονομασία *Pretorye*. Το 1881 αναφέρονται ξανά Πραιτώρια με 91 Τούρκους και με 68 Χριστιανούς κατοίκους.

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Δείτε ***[[Κοινότητα Πραιτωρίων]]***

## Βιβλιογραφία
* 

## Παραπομπές


Πραιτω
Πραιτω
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Σουλεϊμάν Β΄

Ο **Σουλεϊμάν Β΄** (τουρκ: *II. Süleymān-i sānī),* ο επονομαζόμενος ως "**Λαμπερός**", 15 Απριλίου 1642 - 22 Ιουνίου 1695) ήταν ο 20ος Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τους χρόνους 1687-1691. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιμπραήμ Α΄ και της Σαλιχά Ντιλασούμπ Σουλτάν. και νεότερος αδερφός του Σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄ και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην απομόνωση στο Παλάτι Τοπ Καπί, σε ένα είδος φυλακής που είχε δημιουργηθεί για τους συγγενείς εξ αίματος του Σουλτάνου, προκειμένου να σιγουρευθεί ότι κανείς τους δε θα επαναστατήσει για να καταλάβει το Θρόνο.

Όταν ο αδελφός του εκθρονίστηκε το 1687, μια αντιπροσωπία εμφανίστηκε μπροστά του για να του ανακοινώσει ότι επρόκειτο να στεφτεί Σουλτάνος, αλλά ο ίδιος πίστεψε ότι επρόκειτο να τον θανατώσουν. Χρειάστηκε αρκετή πειθώ για να τον καταφέρουν να βγει από το Παλάτι και να παραστεί στην τελετή της ενθρόνισης και της παράδοσης του Χαλιφάτου.

Ο Σουλεϊμάν Β΄ ήταν εξαιρετικά αδύναμος να ελέγξει τις εξελίξεις ο ίδιος, έκανε όμως μια σοφή επιλογή, τοποθετώντας στη θέση του Μεγάλου Βεζίρη τον Κιοπρουλού Φαζίλ Αχμέτ Πασά. Υπό την ηγεσία του, η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατόρθωσε να συγκρατήσει την προέλαση της Αυστρίας στη Σερβία και κατέπνιξε εξέγερση στη Βουλγαρία. Ο Κιοπρουλού σκοτώθηκε στη μάχη του Σλάνκαμεν, κατά τη διάρκεια εκστρατείας για την ανακατάληψη της ανατολικής Ουγγαρίας το 1690.

## Θάνατος
Ο Σουλεϊμάν Β΄ πέθανε το 1695 στο παλάτι της Αδριανούπολης, χωρίς να αποκτήσει παιδιά.

## Οικογένεια
**Σύζυγοι**
* Χατιτζέ Καντινεφέντι
* Μπεχζάντ Καντινεφέντι
* Ιβάζ Καντινεφέντι
* Σιουγλιούν Καντινεφέντι
* Σεχσουβάρ Καντινεφέντι
* Ζεϊνέπ Καντινεφέντι

## Παραπομπές


(53 ετών)

Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι
Κατηγορία:Τούρκοι Μουσουλμάνοι
Κατηγορία:Χαλίφηδες
Οσμάν Γ΄

Ο **Οσμάν Γ΄** (τουρκ: *III. Osman* ή *O<u>s</u>mān-i <u>s</u>āli<u>s</u>*, (σαλής= ξανθός) 2 Ιανουαρίου 1699 - 30 Οκτωβρίου 1757) ήταν ο 25ος σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά την περίοδο 1754-1757.

## Βιογραφία
Ο Οσμάν Γ΄ γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1699 στο παλάτι της Ανδριανούπολης. Ήταν νεότερος γιος του Σουλτάνου Μουσταφά Β΄ και της Σεχσουβάρ Σουλτάνκαι ήταν αδερφός του Μαχμούτ Α΄. Η σύντομη βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από αυξανόμενη καταπίεση των μη μουσουλμανικών πληθυσμών (Χριστιανών και Εβραίων), καθώς και μια πυρκαγιά στην Κωνσταντινούπολη.

Έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε απομόνωση στο Παλάτι, ως Σουλτάνος είχε πολλές ιδιορρυθμίες. Αντίθετα με τους προκατόχους του, δεν αγαπούσε τη μουσική και πέταξε έξω από το παλάτι όλους τους μουσικούς. Επίσης, αναφέρεται ότι δεν συμπαθούσε τη γυναικεία συντροφιά, ίσως ως κατάλοιπο της ζωής του στις φυλακές του Παλατιού, που βρίσκονταν στο χαρέμι.

## Θάνατος
Πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1757 στο παλάτι Τοπ Καπί. Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Μουσταφά Γ΄. Τάφηκε στο Τέμενος Νουρουοσμανιγιέ, που το έχτισε ο Μαχμούτ Α΄ προς τιμήν του. Δεν απέκτησε ποτέ παιδιά.

## Οικογένεια
**Σύζυγοι**
*Λεϊλα Μπας-Καντινεφέντι
*Ζεβκί Καντινεφέντι
*Φερχουντέ Εμινέ Καντινεφέντι

## Παραπομπές


(58 ετών)

Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι
Κατηγορία:Τούρκοι Μουσουλμάνοι
Κατηγορία:Χαλίφηδες
Αιματίτης

200px|thumb|Αιματίτης
Ο **αιματίτης** είναι ορυκτό του σιδήρου με ευρεία διάδοση στο στερεό φλοιό της Γης.

## Ονομασία
Ονομάζεται αιματίτης από το ελληνικό "αίμα" λόγω του χρώματος της γραμμής κόνεως του, η οποία είναι χαρακτηριστικά αιματέρυθρη, σε σημείο που να ταυτοποιείται το ορυκτό από αυτή και μόνο.

## Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
* **Χρώμα**: Συνήθως μεταλλικό γκρι, σε βοτρυοειδείς κρυστάλλους. Σπανιότερα απαντά ως κιτρινέρυθρο συσσωμάτωμα υπό μορφή αιματέρυθρων κρυστάλλων. Ορισμένοι αιματίτες εμφανίζουν ιριδισμό σε παράλληλες λωρίδες.

* **Λάμψη**: Μεταλλική. Ενίοτε γαιώδης (σε κιτρινέρυθρα συσσωματώματα).

* **Διαφάνεια**: Ολοσχερώς αδιαφανής

* **Χημική σύσταση**: Οξείδιο του τρισθενούς σιδήρου Fe2O3. Υπό μορφή προσμίξεων απαντούν συνήθως τιτάνιο, μαγγάνιο, αργίλιο

* **Σύστημα κρυσταλλώσεως**: Τριγωνικό

* **Σχισμός**: Δεν παρατηρείται

* **Γραμμή κόνεως**: Αιματέρυθρη

* **Θραύση**: Κογχοειδής ή ανώμαλη

* **Σκληρότητα**: 5 - 6 (κλίμακα Mohs)

* **Πυκνότητα**: 5,25 gr/cm3

## Προέλευση
Ο αιματίτης έχει ιζηματογενή προέλευση, οπότε εμφανίζει συγκρυσταλλωμένα μόρια νερού. Είναι χημικό ίζημα. Αιματίτες με κιτρινωπές αποχρώσεις αποδίδονται σε δευτερογενείς συσσωματώσεις (μηχανικό ίζημα). Σε αιματίτες που δεν περιλαμβάνουν συγκρυσταλλωμένα μόρια νερού, η γένεση αποδίδεται σε ηφαιστειακή δραστηριότητα.
Ο αιματίτης αποτελεί συστατικό πάρα πολλών πετρωμάτων, κυριότερο των οποίων είναι το γνωστό κοκκινόχωμα, που οφείλει το χρώμα του ακριβώς στην ύπαρξη κόνεως αιματίτη.

## Χρήσεις
200px|thumb|Κόσμημα από αιματίτη
Αποτελεί ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματα του σιδήρου και χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη στις υψικαμίνους. Χρησιμοποιείται, επίσης, ως ημιπολύτιμος λίθος, στην κατασκευή κοσμημάτων (κολιέ, μενταγιόν κτλ.). Ωστόσο μειονεκτεί γιατί ενώ έχει μεταλλική έντονη λάμψη, είναι ιδιαίτερα εύθραυστος.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Dictionary of Geology, Penguin books, New York, 1971
*Βάση ορυκτολογικών δεδομένων Mindat
*Mineral Galleries

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αιματιτης
Δολάριο Σουρινάμ

thumb|Κέρμα της σειράς των γκούλντεν που έγινε νόμιμο μέσο συναλλαγής αντί του δολαρίου.
Το **δολάριο** (κωδικός νομίσματος *SRD*) είναι το νόμισμα του Σουρινάμ από το 2004. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς (*cents*).

## Ιστορία
Το δολάριο αντικατέστησε το γκούλντεν του Σουρινάμ την πρώτη ημέρα του 2004 και το 1 δολάριο έγινε ίσο σε αξία με 1000 γκούλντεν. Στην αρχή μόνο τα κέρματα ήταν διαθέσιμα και τα χαρτονομίσματα δεν εκδόθηκαν παρά στα μέσα του Φεβρουαρίου, εξαιτίας προβλήματος με τον εκτυπωτή της Τράπεζας του Καναδά.

Τα παλιά κέρματα που ήταν σε αξία σεντ (δηλαδή 1/100 του γκούλντεν) απέκτησαν την αξία τους αντίστοιχα με το δολάριο. Έτσι, για παράδειγμα, ένα κέρμα των 25 σεντ, το οποίο νωρίτερα άξιζε ένα τέταρτο του γκούλντεν, τώρα ήταν ίσο με ένα τέταρτο του δολαρίου.

Με την τροποποίηση 121 του ISO 4217 δόθηκε στο νόμισμα ο κωδικός SRD στη θέση του γκούλντεν του Σουρινάμ (SRG).

## Κέρματα
Σήμερα κυκλοφορούν κέρματα σε ονομαστική αξία των 1, 5, 10, 25, 100 και 250 σεντς , ίδιες αξίες με το προηγούμενο νόμισμα.

## Τραπεζογραμμάτια
Το 2004 η κυβέρνηση εισήγαγε τραπεζογραμμάτια (*muntbiljet*) του 1 και των 2½ δολαρίων. Ακολούθησε η κυκλοφορία χαρτονομισμάτων των 5, 10, 20, 50 και των 100 δολαρίων, από την Κεντρική Τράπεζα του Σουρινάμ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ανακοίνωση της Κεντρικής Τράπεζας του Σουρινάμ 
* Εικόνες από χαρτονομίσματα δολαρίων του Σουρινάμ 
* Αλλαγές στους κωδικούς ISO

Κατηγορία:Νομίσματα
Κατηγορία:Σουρινάμ