open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τίταρος

Ο **Τίταρος** είναι βουνό της βόρειας Ελλάδας με υψόμετρο 1.839 μέτρα (κορυφή «Σάπκα»). Βρίσκεται στο νομό Πιερίας και το νομό Λάρισας·  το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται στο νομό Λάρισας. Μπορεί να θεωρηθεί τμήμα των Πιερίων με τα οποία συνδέεται στα βόρεια. Στα νότια συνδέεται με τα Καμβούνια όρη.

Η χλωρίδα του απαρτίζεται κυρίως από βελανιδιές σε χαμηλότερο υψόμετρο και οξιές ψηλότερα. Η πανίδα αποτελείται από αγριογούρουνα, αλεπούδες και πολλά είδη πτηνών.

Ο Τίταρος έχει γενικά κρύους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια. Δέχεται αρκετά χιόνια το χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης.

## Πηγές
*ΤΕΔΚ Νομού Λάρισας - Τίταρος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Λάρισας
Κατηγορία:Βουνά της Πιερίας
Κόζιακας

Ο **Κόζιακας** ή Κερκέτιο όρος είναι βουνό του Νομού Τρικάλων, που εκτείνεται από την Καλαμπάκα μέχρι την Πύλη Τρικάλων. Αποτελεί ουσιαστικά τμήμα της νότιας Πίνδου, με την οποία συνδέεται στα δυτικά. Ανατολικά καταλήγει στον θεσσαλικό κάμπο. Η κορυφογραμμή του είναι γυμνή και βραχώδης και καλύπτεται από αραιά δάση κωνοφόρων, λιβάδια και θαμνώνες. Η ψηλότερη κορυφή του βρίσκεται σε υψόμετρο 1.901 μέτρα. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι η κτηνοτροφία, η γεωργία και ο τουρισμός. Στον Κόζιακα επίσης λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο κοντά στο χωριό Περτούλι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Ο Κόζιακας και ο Ασπροπόταμος'' στον ιστότοπο www.kalampaka.com
* Άρθρο για τον Κόζιακα στο ηλεκτρονικό περιοδικό Οικολογική Επιθεώρηση
* Φωτογραφικό υλικό για τον Κόζιακα στον ιστότοπο Panoramio
* Καταφύγιο Κόζιακα Κάμερα Κoziakas Refuge 1750m Live Camera
* MeteoraTrails.com

Κοζ
King's Quest

Το **'King's Quest**' είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών περιπέτειας που δημιουργήθηκε από την αμερικάνικη εταιρεία Sierra Entertainment. Η σειρά έχει αναγνωριστεί ως κλασική σειρά της λεγόμενης χρυσής περιόδου των παιχνιδιών περιπέτειας (περίπου 1985-1995) και ανέδειξε την Sierra ως μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον χώρο. Το πρώτο παιχνίδι της σειράς *King's Quest* εντυπωσίασε όντας το πρώτο τρισδιάστατο βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας. Η Ρομπέρτα Γουίλιαμς, συνιδρυτής και συνιδιοκτήτης της εταιρείας ήταν αυτή που με την προσωπική της συμβολή σχεδιάστηκαν όλα τα παιχνίδια της σειράς.

Τα παιχνίδια αναφέρονται, υπό μορφή παραμυθιού, στη βασιλική οικογένεια του μυθικού βασιλείου της Ντάβεντρυ (Daventry) και στις δοκιμασίες και περιπέτειες που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα μέλη της αλλά και κοινοί θνητοί του βασιλείου. Επίσης, είναι έντονες οι επιρροές από την ελληνική και την κέλτικη μυθολογία, όπως και από παραμύθια διάφορων τόπων (π.χ. Χίλιες και Μία Νύχτες, Χένσελ και Γκραίτελ), αλλά και από μεσαιωνικά και βικτοριανής εποχής διηγήματα.

## Παιχνίδια
Η Sierra δημιούργησε συνολικά 8 παιχνίδια από το 1984 ως το 1998:
**[[King's Quest I: Quest for the Crown]]* (1984, βελτιωμένη έκδοση κυκλοφόρησε το 1990)
**[[King's Quest II: Romancing the Throne]]* (1985)
**[[King's Quest III: To Heir Is Human]]* (1986)
**[[King's Quest IV: The Perils of Rosella]]* (1988)
**[[King's Quest V: Absence Makes the Heart Go Yonder!]]* (1990)
**[[King's Quest VI: Heir Today, Gone Tomorrow]]* (1992)
**[[King's Quest VII: The Princeless Bride]]* (1994)
**[[King's Quest: Mask of Eternity]]* (1998)

## Τίτλοι που κυκλοφόρησαν από μη εμπορικές ομάδες
Πολλοί φίλοι της σειράς από την στιγμή που η επίσημη εταιρεία έπαψε να ασχολείται ιδιαίτερα με τη δημιουργία σχετικών τίτλων, πήραν την πρωτοβουλία και δημιούργησαν ή πρόκειται να δημιουργήσουν παιχνίδια βασισμένα στον κόσμο του King's Quest:

*The Silver Lining (game)|The Silver Lining, Part 1: Shadows (δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη)
*The Silver Lining (game)|The Silver Lining, Part 2: The Two That Are One (δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη)
*The Silver Lining (game)|The Silver Lining, Part 3: Eternities (δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη)
*King's Quest I VGA, εμπλουτισμένη επανέκδοση του King's Quest I από την AGD Interactive (πρώην "Tierra Entertainment")
*King's Quest II VGA: Romancing the Stones, επίσης από την AGD Interactive, εμπλουτισμένη επανέκδοση του King's Quest II
*King's Quest III VGA, της Infamous Adventures, βελτιωμένη επανέκδοση του King's Quest III
*King's Quest IV VGA, της Magic Mirror Games, βελτιωμένη επανέκδοση του King's Quest IV
*King's Quest V - The Text Adventure του Steve Lingle, ανεπίσημο ριμέικ του King's Quest V υπό μορφή περιπέτειας κειμένου.

## Πηγές
* https://web.archive.org/web/20090201165937/http://vintage-sierra.com/kingsquest.php  Αφιέρωμα σε παλιές σειρές παιχνιδιών της Sierra On-Line (Αγγλικά).

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Μάιτα Κάπακ

Ο **Μάιτα Κάπακ** (Κέτσουα: *Mayta Qhapaq Inka*,  ισπ. *Mayta Cápac*) ήταν ο τέταρτος αυτοκράτορας των Ίνκας. Ήταν γιος του Γιόκε Γιουπάνκι και της *Μάμα Κάουα* (*Mama Cahua*). Ανήκε στη δυναστεία Ούριν (ισπ. Hurin) που ίδρυσε ο προπάππους του, Μάνκο Κάπακ. Βασίλεψε περίπου το 1290 ενώ παντρεύτηκε τη Μάμα Κούκα και γιος του ήταν ο Κάπακ Γιουπάνκι, ο οποίος τον διαδέχθηκε στο θρόνο της αυτοκρατορίας.

Την περίοδο της βασιλείας του, η περιοχή του Κούσκο, αντιμετώπισε μια μεγάλη μείωση των βροχοπτώσεων, πράγμα που δυσκόλευε την καλλιέργεια του εδάφους και την ανάπτυξη της γεωργίας. Έτσι αναγκάστηκε ο Μάιτα Κάπακ να κηρύξει πόλεμο εναντίον ορισμένων φυλών που κατείχαν στα εδάφη τους ορισμένες πλούσιες πηγές υδάτων ή μεγαλύτερες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Τελικώς οι Ίνκας νίκησαν τους γείτονες τους, τους *Αλκαβίζα*, αποκτώντας αυτά που επιθυμούσαν ενώ στο βασίλειο τους προσαρτήθηκαν οι περιοχές της λίμνης Τιτικάκα, η πόλη Αρεκίπα και την πόλη Ποτοσί.

Τα χρονικά περιγράφουν τον Μάιτα Κάπακ ως φιλοπόλεμο βασιλέα και επιθετικό άνθρωπο. Ήταν πανύψηλος και αρκετά χειροδύναμος.

## Πηγές
* ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΙΝΚΑΣ, Δεληγιάννης Π., τεύχος 147, εκδόσεις ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, Νοέμβριος 2008
* Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΥΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΚΑ, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα, 1996
* *History of the Incas*, Sarmiento de Gamboa P., S. Bauer B., Smith V., Decoster J., University of Texas Press, March 2007

Μ
Πόπη Χατζηδημητρίου

Η **Πόπη Χατζηδημητρίου** (γενν. 31 Μαρτίου 1972)  είναι παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών και ραδιοφωνική παραγωγός.

Πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση το 1991, στον ΑΝΤ1 με την σατυρική εκπομπή  *Όχι τα νέα του ANT1* μαζί με τον Ντάνο Λυγίζο ενώ το 1993 ήταν παρουσιάστρια μαζί με τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο, της εκπομπής *Κρυφή κάμερα*. Τη σεζόν 1993-1994 παρουσίασε το 3,2,1 ΑNT1. Τη σεζόν 1994-1995 παρουσίασε την πρωινή τηλεοπτική εκπομπή Πρωινός καφές, αντικαθιστώντας την Ρούλα Κορομηλά που αποχώρησε από την εκπομπή και από τον ΑΝΤ1. Ύστερα πήρε μεταγραφή στο Mega Channel παρουσιάζοντας το 1996 την νεανική ψυχαγωγική εκπομπή *Τοκ-Τοκ*, το 1997 το τηλεπαιχνίδι *Foto finish* και το 1998 μαζί με τον Γιώργο Πολυχρονίου την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή *Πολύ Καλημέρα σας*. Η Χατζηδημητρίου σήμερα συν-παρουσιάζει στο ραδιόφωνο του *Real FM 97.8* πρωινή εκπομπή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το προφίλ της Πόπης Χατζηδημητρίου στο Facebook

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Λόλα Πανιάνι

Η **Λόλα Πανιάνι** (ιταλ.: *Lola Pagnani*), (Ρώμη 3 Απριλίου 1972) είναι Ιταλίδα ηθοποιός.
Το πλήρες της όνομα είναι *Anna Lola Pagnani Stavros*, πατέρας της είναι ο συγγραφέας Έντζο Πανιάνι. Σπούδασε σύγχρονο χορό στο Παρίσι και αποφοίτησε σε ηλικία 17 ετών, ήταν πρώτος χορευτής των Momix στη παγκόσμια περιοδεία τους, με τους οποίους ξανασυνεργάστηκε για την χορογραφία του *Circe du Soleil* στο Μόντρεαλ. Ήταν πρώτη χορεύτρια στο Όπερα χάουζ (Opera House) του Μονάχου υπό την καθοδήγηση της Lina Wertmüller και με διευθυντή ορχήστρας τον Γκιουζέπε Σινόπολι. Στη συνέχεια αποφοίτησε από τη σχολή σύγχρονου χορού στο Alvin Ailey American Dance Theater της Νέας Υόρκης. Αργότερα σπούδασε στο ΗΒ Studio, επίσης στη Νέα Υόρκη. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ιταλία.

Επιστρέφοντας στην Ιταλία άρχισε να εργάζεται με μεγάλα ονόματα τού ιταλικού και διεθνούς κινηματογράφου και θεάτρου, όπως ο Ετόρε Σκόλα, Τζούλιο Μπέις, Λίνα Γουέρτμίλερ, επίσης συνεργάστηκε με τους Σπάικ Λι, Άμπλε Φερράρα και Τζον Τορτούρο. Επίσης έχει συνεργαστεί με τους Τούλιο Σολέντζι και Ρικάρντο Γκαρόνε και εργάστηκε για δύο συναπτά έτη με το Τολκσόυο Μαουρίσιο Κοσντανζο σόου. Δούλεψε ακόμη μαζί με τους Ενρίκο Μοντεσάνο, Μάρκο Κλούμπρο, Μπάρμπαρα ντε Ρόσι, Μπλας Ροκα Ρέι, Ενρίκο Μπριγκνάνο, Νίνο Μανφρέντι, Βιτόριο Γκάσμαν και Σίρλεϊ Γουίντερς, η οποία μάλιστα την πήρε μαζί της στο Λος Άντζελες προκειμένου να φοιτήσει στο Άκτορς στούντιο. Στο Λος Άντζελες έκανε ακόμη ιδιωτικά μαθήματα με τον Τέντυ Σίρμαν, και εργάστηκε για τη RAI international στη Νέα Υόρκη σε διάφορα προγράμματα.

Τελευταία έχει αποφασίσει να κάνει ένα ντοκιμαντέρ μαζί με τον Αμερικανό παραγωγό και σκηνοθέτη Μπάλιν Μέλισσα, Το έργο ονομάζεται *γυναίκες που ζητούν δικαιοσύνη* και θα περιλαμβάνει ιστορίες αδικίας από όλο τον κόσμο και είναι εμπνευσμένο από πραγματική ιστορία.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος
* *Trafitti da un raggio di sole* (1995) - Fabiola
* *Polvere di Napoli *(1996) - Rosita
* *Ninfa plebea *(1996) - Lucia
* *Ferdinando e Carolina *(1999)
* *La bomba* (1999) - Daisy
* *Il pranzo della domenica *(2002)
* *Gente di Roma *(2003)
* *Women Seeking Justice  *(2007)

### Τηλεόραση

* *Pazza famiglia *([995)
* *Commissario Raimondi *(1998) - Esmeralda
* *Anni 50 (1998)
** La squadra *(2000)
* *Un posto al sole *(2001) - Roberta Cantone
* *Francesca e Nunziata *(2001)
* *Carabinieri (TV series) *(2005)
* *Un ciclone in famiglia 2 *(2005)
* ' Donne sbagliate *(2006)
* *Capri *(2006) - Maria Rosaria

### Θέατρο
* *Vergine Regina *(1996)
* *Anatra all'arancia *(1997)
* *Carmen *(1987)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*imdb
*Official Web Site
*Studio Morea-Lo Cascio, Lola's Press in Rome

Κατηγορία:Ιταλοί χορευτές
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κεντρικές ενωμοτίες

Με την ονομασία στον πληθυντικό **κεντρικές ενωμοτίες** έμειναν γνωστά στην ιστορία της νεότερης (παλιάς) Αθήνας τα αστυνομικά κρατητήρια που συστάθηκαν με τον οργανισμό της άλλοτε Χωροφυλακής, (με τον νόμο ΓΡΞΕ΄ του 1906), που διατηρήθηκαν για 13 χρόνια. Οι κεντρικές ενωμοτίες είχαν εγκατασταθεί σε παλαιό κτίριο επί της οδού Νικοδήμου που είχε χρησιμοποιηθεί ως ένα από τα αρχικά ανάκτορα του Όθωνα και μετέπειτα Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Στη αρμοδιότητα των κεντρικών ενωμοτιών υπάγονταν τότε οι μεταγωγές υποδίκων, ατόμων που είχαν συλληφθεί ως ύποπτοι, ταραξίες, απατεώνες, ζητιάνοι, αλλά και φρενοβλαβείς, είτε για σύντομο χρονικό διάστημα, είτε για μακρύτερο λόγω ανυπαρξίας ή ανεπάρκειας ειδικών για τους τελευταίους ασύλων. Για κάποια μάλιστα περίοδο οι κεντρικές ενωμοτίες είχαν καταντήσει να θεωρούνται η "Βαστίλη των Αθηνών", για τους κακοποιούς που υφίσταντο διάφορες τιμωρίες συνηθέστερα με βούρδουλα.

Τελικά οι κεντρικές ενωμοτίες διαλύθηκαν το 1919 όταν και συνεστήθη τότε το "Τμήμα μεταγωγών".

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τ.ΙΔ΄ σ.215.

Κατηγορία:Παλαιά Αθήνα
Κατηγορία:Ελληνική Χωροφυλακή
Κατηγορία:Φυλακές
Κάπακ Γιουπάνκι

Ο **Κάπακ Γιουπάνκι** (Κέτσουα *Qhapaq Yupanki Inka*, ο "θαυμάσιος λογιστής Ίνκα", ισπ. *Cápac Yupanqui*) ήταν ο πέμπτος αυτοκράτορας των Ίνκας. Ήταν γιος του Μάιτα Κάπακ (ισπ. *Mayta Cápac*) και της Μάμα Κούκα (ισπ. *Mama Cuca*). Ήταν ο τελευταίος της δυναστεία Ούριν, που ίδρυσε ο Μάνκο Κάπακ. Βασίλεψε περίπου το 1320 ενώ παντρεύτηκε τη Μάμα Κούσι (ισπ. *Mama Cusi*), ή αλλιώς *Κυριιλπάι* (ισπ. *Curihilpay*) όπως ήταν το κανονικό της όνομα, η οποία ήταν κόρη ενός ευγενή της φυλής Αγιαρμάκα. Γιος του ήταν ο Ίνκα Ρόκα, ο οποίος τον διαδέχθηκε στο θρόνο της αυτοκρατορίας.

Δεν ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάιτα Κάπακ αλλά κατάφερε να παραμερίσει τον νόμιμο διάδοχο, τον Κόντε Μάιτα. Ο Κόντε Μάιτα είχε δυσμορφία στο πρόσωπο και στο σώμα του και δεν θεωρούνταν σωματικά ικανός να λάβει το χρίσμα του αυτοκράτορα έτσι ο Μάιτα Κάπακ τον παραμέρισε και έχρισε διάδοχο του τον Κάπακ Γιουπάνκι. Ο τελευταίος όταν έγινε αυτοκράτορας των Ίνκας έκανε μέγα ιερέα, Άπου, τον Μάιτα Κάπακ. Ωστόσο ο Κάπακ Γιουπάνκι έπρεπε για να σταθεροποιήσει τη βασιλεία του να σκοτώσει εννέα από αδέρφια του ώστε να αναγκάσει τα υπόλοιπα να δηλώσουν υποταγή.

Όσο ήταν κυβερνήτης στις βόρειες επαρχίες του βασιλείου, υπό την ηγεσία του πατέρα του, πραγματοποίησε την πρώτη εκστρατεία έξω από το οροπέδιο του Κούσκο, σύμφωνα με τις πηγές. 

Ο Κάπακ Γιουπάνκι έχρισε διάδοχο του τον Ίνκα Ρόκα, γιο της Μάμα Κούσι, αλλά είχε άλλα έξι παιδιά από άλλες γυναίκες. Αυτά ήταν ο Άπου Κάγια (Κέτσουα *Apu Calla*), ο Άπου Τσιματσάουι (Κέτσουα: *Apu Chimachaui*), ο Άπου Σάκα (Κέτσουα *Apu Saca*), ο Ουμπίρι (Κέτσουα *Humpiri*), ο Άπου Ούρκο Γκουαράνγκα (Κέτσουα *Apu Urco Guaranga*) και ο *Ουτσουνκούνα* (Κέτσουα *Uchuncuna*).

## Παραπομπές

## Πηγές
* *ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ*: «Ίνκας», Δεληγίαννης Π., τεύχος 147, εκδ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, Νοέμβριος 2008
* Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΥΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΚΑ, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα 1996

Καπακ Γιουπ
Όρη Τσαμαντά

Τα **Όρη Τσαμαντά** ή **Μουργκάνα** είναι βουνό που εκτείνεται κατά μήκος των ελληνοαλβανικών συνόρων, στα βόρεια του νομού Θεσπρωτίας και του Νομού Ιωαννίνων (οικισμοί Κάτω Λάβδανης & Αγίας Μαρίνας, Πωγωνίου) . Η υψηλότερη κορυφή του βουνού έχει υψόμετρο 1.806 μέτρα, ενώ διαθέτει και άλλες ψηλές κορυφές όπως ο Υψηλάντης (1747 μ), και η Φούρκα (1522 μ). Νότια καταλήγει στην κοιλάδα του Καλαμά ενώ ανατολικά συνδέεται με το όρος Κασιδιάρης.

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου η Μουργκάνα καταλήφθηκε από δυνάμεις του Δημοκρατικού στρατού που διατήρησαν τις θέσεις τους για περισσότερα από δύο χρόνια, στην διάρκεια των οποίων σημειώθηκαν στην περιοχή σφοδρές μάχες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο Τσαμαντάς Θεσπρωτίας, το βουνό Μουργκάνα στην Ήπειρο
*Ομοσπονδία Μουργκάνας 

Τσαμαντα
Τσαμαντα
Κασιδιάρης Ιωαννίνων

Ο **Κασιδιάρης** ή **Κασσιδιάρης** είναι βουνό του νομού Ιωαννίνων με υψόμετρο 1.329 μέτρα. Αποτελεί τμήμα μιας οροσειράς που ξεκινά από τα ελληνο-αλβανικά σύνορα και κινείται με κατεύθυνση από ΒΔ προς ΝΑ, περιλαμβάνοντας τα όρη Μακρύκαμπο, Κασιδιάρη, Κουρέντων και Τόμαρο. Στα ανατολικά του απλώνεται η κοιλάδα του Καλαμά, ενώ δυτικά συνδέεται με τα Όρη Τσαμαντά.

Μολονότι στην κυριολεξία το όνομά του σημαίνει *φαλακρός*, σχεδόν ολόκληρος είναι καλυμμένος από φυσική βλάστηση. Στην πραγματικότητα παλαιά το βουνό έφερε το σλαβικό όνομα «Σιούτιστα» (*κατσίκα χωρίς κέρατα*), ενώ Κασιδιάρης αποκαλείτο μόνο μια κορυφή που πράγματι ήταν γυμνή από δέντρα. Όμως μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο επιβλήθηκε η ονομασία της συγκεκριμένης κορυφής για ολόκληρο το όρος.

Ο Κασιδιάρης είχε βρεθεί στο επίκεντρο μιας πολιτικής διαμάχης κατά τη δεκαετία του '50, όταν κάποιοι βουλευτές της Ένωσης Κέντρου κατηγόρησαν το Γεώργιο Ράλλη (τότε υψηλόβαθμο στέλεχος της ΕΡΕ) ως απόλεμο. Αυτός προσέτρεξε στον αξιωματικό Στυλιανό Παττακό, μετέπειτα πρωτεργάτη της Χούντας των Συνταγματαρχών, ο οποίος εξέδωσε βεβαίωση ότι ο Ράλλης είχε πολεμήσει υπό τις διαταγές του εναντίον των «κομμουνιστοσυμμοριτών» (ενν. του Δημοκρατικού Στρατού) του Κασιδιάρη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων
Δικαστής Ντρεντ

Ο **Δικαστής Ντρεντ** (πλήρες όνομα: **Judge Joe Dredd**) είναι φανταστικός χαρακτήρας, πρωταγωνιστής της ομώνυμης σειράς κόμικς η οποία πρωτοδημοσιεύθηκε στο 2ο τεύχος του Βρετανικού περιοδικού κόμικ 2000 AD το 1977 και από τότε σε πολλά άλλα περιοδικά σε όλο τον κόσμο, κάποια από αυτά με τίτλο το όνομα του Δικαστή Ντρεντ.

Ο Ντρέντ είναι ένας κρατικός λειτουργός σε μια βίαιη μελλοντική πόλη και ανήκει σε ένα σώμα ένστολων δικαστών-αστυνομικών οι οποίοι έχουν δικαιώματα αστυνόμευσης, ερμηνείας του νόμου και άμεσης εκτέλεσής του. Ο Ντρεντ και οι συνάδελφοί του μπορούν να συλλαμβάνουν, να εκδίδουν ποινές αλλά και να τις εκτελούν (όπως να αποφασίζουν για θανατική ποινή και να την εκτελούν) επί τόπου ακόμη και αμέσως μετά τη διάπραξη αδικήματος.

Το κόμικ και ο χαρακτήρας αυτός δημιουργήθηκαν από το συγγραφέα Τζον Βάγκνερ (John Wagner) και τον γραφίστα Κάρλος Εζκουέρα (Carlos Ezquerra), με συμμετοχή και του εκδότη Πατ Μιλς (Pat Mills) στα πρώτα στάδια. Μεταξύ άλλων καλλιτεχνών που εικονογράφησαν τη σειρά ήταν οι Μάικ Μακμάχον, Ντέιβ Γκίμπονς, Μπράιαν Μπόλαντ, Ρον Σμιθ κ.α.

Ο Δικαστής Ντρεντ είναι όχι μόνο ιδιαίτερα γνωστός παγκοσμίως ως φανταστικός χαρακτήρας κόμικς, αλλά χρησιμοποιείται και ως παράδειγμα και στο γραπτό λόγο όπως σε άρθρα εφημερίδων και στον τόπο έκδοσης του κόμικ, τη Βρετανία, αλλά και σε άλλες χώρες (και στην Ελλάδα), συνδεόμενο συνήθως με το ρόλο των αστυνομικών και της αστυνομίας.

Η ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία του κόμικ έχει δημιουργήσει και σειρά άλλων παράγωγων προϊόντων όπως παιχνίδια, ταινίες και βιβλία με το ίδιο θέμα με παγκόσμια κυκλοφορία. Στον κινηματογράφο μεταφέρθηκε δύο φορές, το 1995 και το 2012, με τους ηθοποιούς Σιλβέστερ Σταλόνε και Καρλ Ούρμπαν, αντίστοιχα, να ερμηνεύουν το ρόλο του Ντρεντ.

## Βιβλιογραφία
* *The A-Z of Judge Dredd: The Complete Encyclopedia from Aaron Aardvark to Zachary Zziiz*, von Mike Butcher, St. Martin's Press; ISBN 0-312-13733-8

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εξώφυλλο του Φινλανδικού περιοδικού Judge Dredd στην Φινλανδική Βικιπαίδεια

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικά κόμικς
Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Υπερήρωες
Κασιδιάρης

Η ονομασία **Κασιδιάρης**, παλαιά γραφή **Κασσιδιάρης** (από το μεσαιωνικό ελληνικό *κασσίδης*, φαλακρός), μπορεί να αναφέρεται στα εξής λήμματα:

## Πρόσωπα

* Ηλίας Κασιδιάρης, πολιτικός. 

## Τοποθεσίες

* Κασιδιάρης Ιωαννίνων, όρος του Νομού Ιωαννίνων.
* Ναρθάκιο, επίσης Κασιδιάρης, όρος του Νομού Φθιώτιδας.
Caveat emptor

**Caveat emptor** (Κάβεατ έμ-πτορ) είναι μια λατινική φράση που σημαίνει σε λέξη-προς-λέξη μετάφραση «Ας προσέξει ο αγοραστής», εννοώντας ότι ο αγοραστής θα πρέπει να προσέξει τι αγοράζει, γιατί μετά την αγορά δε θα μπορεί να υπαναχωρήσει.

Αρχικά το οργανωμένο κράτος δεν παρείχε καμιά εγγύηση σε περίπτωση αγοραπωλησιών, συνεπώς με το *caveat emptor* ήταν φανερό ότι οποιοσδήποτε έλεγχος έπρεπε να προηγηθεί της αγοραπωλησίας. Σήμερα στα περισσότερα κράτη υπάρχουν νόμοι που εγγυώνται ότι ο αγοραστής θα προστατευθεί αν το αντικείμενο που αγόρασε δεν έχει τα χαρακτηριστικά που έχει υποσχεθεί ο πωλητής και αρκετές εταιρείες - καταστήματα καταναλωτικών ειδών αποδέχονται επιστροφές προϊόντων, ακόμη και αν δεν υπάρχει τέτοια αιτιολόγηση.

Αντίστοιχη έκφραση για την ευθύνη του πωλητή σε περίπτωση που ανακαλύψει ότι κατά τη γνώμη του η αγοραπωλησία που έκανε ήταν ασύμφορη, είναι το *Caveat venditor* (Ας προσέξει ο πωλητής).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Γιάουαρ Ουάκακ

Ο **Γιάουαρ Ουάκακ** (Κέτσουα: *Yawar Waqaq Inka* ισπ. *Yáhuar Huácac*, ο "Ίνκα που έκλαψε με αίμα") ήταν ο έβδομος αυτοκράτορας των Ίνκας. Ήταν γιος του Ίνκα Ρόκα και της *Μάμα Μίκαι* (ισπ. *Mama Mícay*). Ήταν ο δεύτερος βασιλέας της δυναστεία Ουανάν, που ίδρυσε ο πατέρας του. Βασίλεψε περίπου το 1380. Το κανονικό του όνομα ήταν *Τίτο Κύσι Ουάλπα* (Κέτσουα: *Tito Cusi Hualpa*) και η γυναίκα του ονομαζόταν *Μάμα Τσίκγια* ή *Μάμα Τσίκ-για* (ισπ. *Mama Chicya* ή *Mama Chic-ya*).

Όταν ήταν μικρός τον είχαν απαγάγει οι πολεμιστές της φυλής *Ουαϊγιάκα* και τον παρέδωσαν στον ηγεμόνα της φυλής των *Αγιαρμάκας* για να τους συγχωρήσει για την ατίμωση που είχανε διαπράξει. Ο ηγεμόνας, της πρώτης φυλής, δεν παρέδωσε την κόρη του, ως νύφη, στον ηγεμόνα της φυλής *Αγιαρμάκα*, όπως είχε υποσχεθεί, αλλά στον πατέρα του *Τίτο Κύσι Ουάλπα*. Έτσι ο τελευταίος κατέληξε όμηρος στην αυλή του ηγεμόνα των *Αγιαρμάκας*. Όσο ήταν αιχμάλωτος αναγκάστηκε να υπακούει τους ευγενείς της φυλής που τον αιχμαλώτισαν. Ένας από αυτούς θυμωμένος από μια πράξη του νεαρού *Τίτο* διέταξε να τον αποκεφαλίσουν. Ο νεαρός τότε δάκρυσε και άρχισε να κλαίει αίμα από τα μάτια του, πιθανόν είχε μολυνθεί από επιπεφυκίτιδα. Λαμβάνοντας αυτό ως θείο σημάδι ο ευγενής απλά τον τιμώρησε αναγκάζοντας τον να προσέχει τα Λάμα αλπακά του χωριού. Ύστερα από αυτό το συμβάν πήρε την ονομασία "ο Ίνκα που έκλαψε με αίμα", δηλαδή Γιάουαρ Ουάκακ.

Ο πατέρας του, Ίνκα Ρόκα, ύστερα από χρόνια κατάφερε να τον απελευθερώσει και να τον χρίσει επίσημα ως διάδοχο του. Λόγω των προβλημάτων υγείας που είχε όμως ποτέ δεν έλαβε μέρος σε εκστρατεία και πριν και αφότου έγινε βασιλέας των Ίνκας. Για να προσαρτήσει νέα εδάφη στο βασίλειο του έστειλε τα αδέρφια του, τους στρατηγούς, *Βικακιράο Ίνκα* και *Άπου Μάιτα* στα νότια του Κούσκο. Εκεί αυτοί αντιμετώπισαν τις φυλές Κυντίς και *Μογιάκα* (ισπ. *Mollaca*) τις οποίες υποτάξανε.

Ο Γιάουαρ Ουάκακ είχε έξι γιους. Τον πρωτότοκο *Πάουκαρ Άιγιου* (Κέτσουα: *Paucar Ayllu*) , τον δευτερότοκο *Πάουακ Ουάλπα Μάιτα* (Κέτσουα: *Pahuac Hualpa Mayta*) και τον τριτότοκο Βιρακότσα Ίνκα (Κέτσουα: *Viracocha Inca*) από την Μάμα Τσίκ-για. Από άλλες γυναίκες είχε τους *Βίτσου Τόπα* (Κέτσουα: *Vicchu Topa*) , τον *Μαρκαγιούτο* (Κέτσουα: *Marcayuto*) και τον *Ίνκα Ρόκα Ίνκα* (Κέτσουα: *Inca Roca Inca*).

Ο Γιάουαρ Ουάκακ επέλεξε για διάδοχο του, τον δευτερότοκο *Πάουακ Ουάλπα Μάιτα*. Οι ευγενείς της φυλής *Ουαϊγιάκα* (ισπ. *Huayllaca*) υποστήριζαν τον *Μαρκαγιούτο* και έτσι με τη βοήθεια του δολοφόνησαν τον διάδοχο του Γιάουαρ Ουάκακ. Ο βασιλέας των Ίνκας έστειλε τον γιο του Βιρακότσα να τιμωρήσει τη συγκεκριμένη φυλή για την προδοσία της και αυτός έφερε σε πέρας την αποστολή του. Εν τω μεταξύ στο Κούσκο, οι Ίνκας ευγενείς δολοφόνησαν τον πρωτότοκο Πάουκαρ Άιγιου και τον Γιαουάρ Ουάκακ ενώ οι γεροντότεροι της φυλής έχρισαν νέο ηγεμόνα τον *Βιρακότσα Ίνκα*.

## Πηγές
* ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΙΝΚΑΣ, Δεληγίαννης Π., τεύχος 147, εκδόσεις ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, Νοέμβριος 2008
* Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΥΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΚΑ, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα, 1996
* *History of the Incas*, Sarmiento de Gamboa P., S. Bauer B., Smith V., Decoster J., University of Texas Press, March 2007

Γ
Ίνκα Ρόκα

Ο **Ίνκα Ρόκα** (Κέτσουα: *Inka Roq'a* ο "μεγαλόψυχος Ίνκα", ισπ. *Inca Roca*) ήταν ο έκτος αυτοκράτορας των Ίνκας. Ήταν γιος του Καπάκ Γιουπάνκι και της *Μάμα Κόυσι*. Ήταν ο ιδρυτής της δυναστεία *Άναν* (ισπ. *Hanan*). Βασίλεψε περίπου το 1350.

Με το που ανέλαβε τον θρόνο από τον πατέρα του σκότωσε τον πολιτικό του αντίπαλο *Μοΐνα Πόνγκο* (ισπ. *Mohina*) και έδιωξε τον *Βάμαν Τόπα* (ισπ. *Baman Topa*, *Huaman Topa*). Ακολούθως επιτέθηκε σε μια φυλή που ζούσε στα νότιο-ανατολικά του Κούσκο, την φυλή των *Πινάουα* (ισπ. *Pinahua*). Ύστερα ένα άλλο γεγονός τάραξε της ειρηνικές σχέσεις των Ίνκας με τη φυλή των *Αγιαρμάκα*.

Συγκεκριμένα ο ηγεμόνας της φυλής των *Ουαϊγιάκα* (ισπ. *Huayllaca*) είχε υποσχεθεί να δώσει την κόρη του, τη *Μίκαι* ((ισπ. Mícay), ως νύφη στον ηγεμόνα των *Αγιαρμάκα*. Όμως, ίσως λόγω αλλαγής διπλωματικού σχεδίου ή επειδή ο ηγεμόνας διέβλεψε ότι οι Ίνκας γινόντουσαν μέρα με τη μέρα πιο ισχυροί, τελικά την έδωσε ως νύφη στον Ίνκα Ρόκα. Από αυτήν ο Ίνκα Ρόκα γέννησε τον εκλεκτό διάδοχό του, τον Γιάουαρ Ουάκακ. Οι *Αγιαρμάκας* δεν άφησαν αυτή την προσβολή ατιμώρητη και εισέβαλαν στα εδάφη των *Ουαϊγιάκας*. Οι τελευταίοι όντας πιο ανίσχυροι δήλωσαν στους Αγιαρμάκας πως θα απαγάγουν τον διάδοχο του Ίνκα Ρόκα και θα τους τον παραδώσουν ως ένδειξη μετάνοιας. Έτσι και έγινε και επήλθε ειρήνη ανάμεσα στις δυο αυτές φυλές. Όμως ο Ίνκα Ρόκα ύστερα από μερικά χρόνια κατάφερε να απελευθερώσει το γιο του και να υποτάξει τους Αγιαρμάκας ως φόρου υποτελείς.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Ίνκα Ρόκα, τα πέρασε μαζί με την οικογένεια του, αποτραβηγμένος από την ενεργό πολιτική σκηνή. Τα παιδιά του ήταν ο Γιάουαρ Ουάκακ, που ήταν και διάδοχός του, οι στρατηγοί *Βικακιράο Ίνκα* (Κέτσουα: *Wikakiraw*, ισπ. *Vicaquirao Inca*) και Άπου Μάιτα (Κέτσουα: *Apu Mayta*, ισπ. *Apu Mayta*), *Ίνκα Πάουκαρ* (Κέτσουα: Inka Pawkar, ισπ. *Inca Páucar*) και *Γκουάμαν Τάισι Ίνκα*  (Κέτσουα: *Waman Taysi Inka*, *ισπ. Guaman Taysi Inca*).

## Πηγές
* ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΙΝΚΑΣ, Δεληγίαννης Π., τεύχος 147, εκδόσεις ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, Νοέμβριος 2008
* Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΥΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΚΑ, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα, 1996
* *History of the Incas*, Sarmiento de Gamboa P., S. Bauer B., Smith V., Decoster J., University of Texas Press, March 2007

Ι
Θεολογείον

Το **θεολογείον** ήταν ένα είδος εξώστη που βρισκόταν πάνω από τη σκηνή των αρχαίων θεάτρων με σκοπό την παρουσίαση των υποκριτών που υποδύονταν τους θεούς.

Από τον εξώστη αυτόν αναφερόταν ο λόγος (τα λόγια) των θεών, όπως προκύπτει από την ετυμολογία (θεός+λόγος) και όπως και με τη χρήση της μηχανής (από μηχανής θεός) οι θεοί εμφανιζόταν στο αρχαίο ελληνικό θέατρο να βρίσκονται ψηλότερα από τους κοινούς θνητούς.

Ο όρος αναφέρεται από τον γραμματικό ρήτορα και λεξικογράφο Ιούλιο Πολυδεύκη στο δεκάτομο έργο του Ονομαστικόν: «Στο θεολογείο που βρίσκεται πάνω από τη σκηνή οι θεότητες εμφανίζονται ψηλά, όπως  ο Δίας και οι άλλοι γύρω του στην Ψυχοστασία» (την τραγωδία του Αισχύλου).

Το επινόημα αυτό χρησιμοποιούσε ο Αισχύλος στα έργα του, ο Σοφοκλής σε περιορισμένη κλίμακα και ο Ευριπίδης σε μεγαλύτερο βαθμό.

## Πηγές
* De Romilly, Jaqueline, *Αρχαία Ελληνική τραγωδία*, Ινστιτούτο του βιβλίου-Α. Καρδαμίτσα, Αθήνα, 1997, ISBN 960-354-055-2.
* Perseus Encyclopedia

## Αναφορές


Κατηγορία:Μέρη και εξοπλισμός του θεάτρου
Άνω Ταρσός Κορινθίας

Ο **Άνω Ταρσός** είναι ορεινό χωριό του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται κτισμένος στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Κράθη σε υψόμετρο 1.069 μέτρων κοντά στον Κάτω Ταρσό. Αποτελεί τμήμα της κοινότητας Κάτω Ταρσού που ανήκει διοικητικά στην δημοτική ενότητα Φενεού του δήμο Σικυωνίων της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 16 μόνιμους κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1.050 μέτρων στις ανατολικές πλαγιές του Χελμού και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας. Κοντά στο χωριό υπάρχουν βάραθρο βάθους περίπου 40 μέτρων, το οποίο διαθέτει στον πυθμένα του σταλακτίτες, καθώς και οι πηγές μικρού παραποτάμου του Όλβιου (Φονιάτικου). Παράλληλα στην ευρύτερη περιοχή καταγράφονται αξιόλογες μορφές χλωρίδας και πανίδας.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Άνω Ταρσός - όπως και ο γειτονικός Κάτω Ταρσός - ιδρύθηκε πιθανότατα τον 17ο αιώνα πάνω στα ερείπια της βυζαντινής πόλης της Ταρσού στα βόρεια της πεδιάδας της Φενεού. Στη στατιστική που συνέταξε η γαλλική επιστημονική αποστολή το 1829-1830 αναφέρεται ο οικισμός Ταρσός, στον οποίο κατοικούσαν 75 οικογένειες. Την ίδια περίοδο οι κάτοικοί του διακρίνονταν ως ικανοί κτίστες. Κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, ο πληθυσμός του χωριού υπέστη αισθητή μείωση η οποία οφειλόταν στην υπερπόντια μετανάστευση προς τις ΗΠΑ.

Διοικητικά, το 1834 ο Άνω Ταρσός υπήχθη με βάση το διάταγμα της 10ης Μαΐου στον δήμο Ταρσού και το 1845 προσαρτήθηκε στο δήμο Φενεού όπου παρέμεινε μέχρι το 1912. Στη συνέχεια υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Κορινθίας ενώ αργότερα προσαρτήθηκε στον καποδιστριακό δήμο Φενεού. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Σικυωνίων.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νομός Κορινθίας-Κάτω Ταρσός
*Δήμος Φενεού - Ταρσός

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Μαργαρίτα Καραπάνου

Η **Μαργαρίτα Καραπάνου** ήταν Ελληνίδα πεζογράφος.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Ήταν κόρη της πεζογράφου και θεατρικής συγγραφέα Μαργαρίτας Λυμπεράκη και του ποιητή και δικηγόρου Γιώργου Καραπάνου και εγγονή του Θέμου Λυμπεράκη και της Σαπφώς Φέξη. Το 1959 ακολούθησε τη μητέρα της στη Γαλλία. Σπούδασε κινηματογράφο και φιλοσοφία στο Παρίσι και νηπιαγωγός δι’ αλληλογραφίας  στο Λονδίνο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε σαν νηπιαγωγός στην Αθήνα. Παντρεύτηκε αλλά ο γάμος της είχε μικρή διάρκεια.

Πέθανε στις 2 Δεκεμβρίου του 2008 στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν λόγω της πνευμονοπάθειας που την ταλαιπωρούσε.

## Συγγραφικό έργο
Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» κυκλοφόρησε το 1976. Το δεύτερο, «Ο Υπνοβάτης», τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου ξένου μυθιστορήματος στη Γαλλία το 1988. Βιβλία της έχουν εκδοθεί σε διάφορες χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ολλανδία, η Ιταλία, η Σουηδία και το Ισραήλ.

Λίγες ημέρες πριν τον θάνατό της κυκλοφόρησαν τα δύο τελευταία της αυτοβιογραφικά βιβλία. Το «Δε μ' αγαπάς. Μ' αγαπάς» στο οποίο περιλαμβάνονται 117 γράμματα που της έστειλε η μητέρα της από το Παρίσι και το «Η ζωή είναι αγρίως απίθανη», στο οποίο περιέχεται τα ημερολόγιο που τηρούσε από ηλικία δεκατριών έως τριάντα τριών ετών (1959-1979).

## Βιβλιογραφία
### Μυθιστορήματα
* *[[Η Κασσάνδρα και ο Λύκος]]*. 1976. Ερμής. 1997. Καστανιώτης. ISBN 960-03-1998-7
* *Ο υπνοβάτης*. 1985. Ερμής. 1997. Καστανιώτης. ISBN  960-03-0870-5
* *Rien ne va plus*. Ερμής. 1991.
* *Ναι*. 1999. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-119-6
* *Lee και Lou*. 2003. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-291-5
* *Μαμά*. 2004. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-333-4

### Βιογραφικά
* *Μήπως;*. 2006. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-432-2 (δημόσια εξομολόγηση με τη καθηγήτρια Ψυχολογίας Φωτεινή  Τσαλίκογλου)
* *Δε μ' αγαπάς. Μ' αγαπάς*. 2008. Ωκεανίδα. ISBN 960-03-4837-5
* *Η ζωή είναι αγρίως απίθανη*. 2008. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-541-8

### Συμμετοχές σε ανθολογίες
* *Harper's Anthology, Bitches and sad Iadies*. Νέα Υόρκη. 1975.
* *Alberto Manguel, The gates af Paradise. The Anthology of Erotic short fiction*. Τορόντο. 1993.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφικό και κριτικές του έργου της Μαργαρίτας Καραπάνου από την ιστοσελίδα «Ελλάδα: Τιμώμενη χώρα στην έκθεση βιβλίου της Φραγκφούρτης 2001» 
* Το μάδημα της Μαργαρίτας, της Λώρης Κέζα, Το Βήμα, 23 Νοεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.
* Στην αγκαλιά της μαμάς Μαργαρίτας, της Δέσποινας Σαββοπούλου, Ελεύθερος Τύπος, 3 Δεκεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.
* Το λυπημένο κορίτσι του Παρισιού και της Ύδρας, του Βασίλη Κ. Καλαμαρά, Ελευθεροτυπία, 3 Δεκεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.
* Τελευταίο αντίο στη συγγραφέα του «Υπνοβάτη», του Νίκου Μπακουνάκη*, *Το Βήμα'', 3 Δεκεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.
* Η ζωή της ήταν αγρίως απίθανη, της Όλγας Σέλλα, Η Καθημερινή, 3 Δεκεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2017.

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Χεφρήν

Ο **Χεφρήν**, ή *Χεφρήνος*, ή *Κχεφρέν*, ή *Κχαφρέ*, ήταν Φαραώ στην Αρχαία Αίγυπτο. Με το όνομα Χεφρήν φέρεται από τον Ηρόδοτο, ο καλούμενος από άλλους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς Χεβρύην ή Χαφράν.

Ο Χεφρήν ήταν ο τρίτος Φαραώ της 4ης Δυναστείας. Ήταν δευτερότοκος γιος του Φαραώ Χέοπα που ανήλθε στο θρόνο διαδεχθείς τον αδελφό του Διδουφρήν, αν κι ο Ηρόδοτος και ο μετέπειτα Διόδωρος ο Σικελιώτης τον θεωρούσαν όχι ως γιο αλλά ως αδελφό και διάδοχο του Χέοπα. 
Ο Χεφρήν φέρεται να βασίλεψε 56 χρόνια. Κατά πολλούς ιστορικούς ερευνητές υποστηρίζεται η άποψη ότι τελικά ήταν λαομίσητος Φαραώ λόγω της καταναγκαστικής εργασίας που είχε επιβάλλει στο λαό του προκειμένου ν΄ ανεγερθεί η δεύτερη ξακουστή πυραμίδα στη Γκίζα της Αιγύπτου που φέρει και το όνομά του.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου", τ.18ος, σ.621

Χεφρην
Βέρντερ Βρέμης

Η **Βέρντερ Βρέμης** (γερμανικά: *Werder Bremen*, ) είναι γερμανικός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Βρέμη, νοτιοδυτικά του ομοσπονδιακού κρατιδίου της Βρέμης. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1899 και διαθέτει συνολικά 40.400 εγγεγραμμένα μέλη.

Ο σύλλογος διαθέτει μια από τις ισχυρότερες γερμανικές ομάδες ποδοσφαίρου (την οποία διαχειρίζεται η εταιρεία SV Werder Bremen GmbH & Co. KGaA) και συνολικά έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα Γερμανίας, 6 κύπελλα Γερμανίας, 3 σούπερ καπ Γερμανίας και 1 κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης. To 2009 έφτασε στον τελικό του Europa league ωστόσο ηττήθηκε από την Σαχτάρ με σκορ 2-1(1-1 κανονική διάρκεια) στην παράταση.  Επίσης το 2010 έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας όπου έχει αρκετά καλή παράδοση να φτάνει μακριά αλλά έχασε από την μεγάλη της αντίπαλο, την Μπάγερν Μονάχου με 4-0. Τον Αύγουστο του 2010, νίκησε στα προκριματικά τη Σαμπντόρια με 3-1 και 3-2 (στα πέναλτι) και κληρώθηκε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Απο το 1924, η ποδοσφαιρική ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Βέζερσταντιον, χωρητικότητας 42.500 θεατών, το οποίο έχει φιλοξενήσει αρκετές φορές το *Nordderby* (Βόρειο ντέρμπι), μεταξύ της Βέρντερ και του Αμβούργου, στο οποίο παραδοσιακά υπάρχει αντιπαλότητα.

Ένα από τα σημαντικότερα ονόματα του συλλόγου που διαδραμάτισαν σπουδαίο ρολό στις επιτυχίες της ομάδας είναι ο Κλαούντιο Πιζάρο ο οποίος μετρά 320 αγώνες με την φανέλα της βερντέρ και 153 γκολ. Επίσης κατέχει το ρεκόρ του γηραιότερου παίχτης που έχει σκοράρει στην bundesliga (40 ετών και 136 ημερών).

## Επιτυχίες
### Εγχώριες
**[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γερμανίας|Πρωτάθλημα Γερμανίας]]**

* Πρωταθλήτρια (4): 1965, 1988, 1993, 2004

**[[Κύπελλο Γερμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Κύπελλο Γερμανίας]]**   

* Κυπελλούχος (6): 1961, 1991, 1994, 1999, 2004, 2009

'''Σούπερ καπ Γερμανία'''     

* Σούπερ καπ Γερμανίας (3): 1988, 1993, 1994

### Διεθνείς
* **[[Κύπελλο ΟΥΕΦΑ]]**
** Φιναλίστ (1): 2009

* **[[Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (ποδόσφαιρο)|Κύπελλο Κυπελλούχων]]**
** Νικήτρια (1): 1992

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1899
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1899

Κατηγορία:Βρέμη
Μάριο (Κύπρος)

Το **Μάριον**  ήταν μία από τις δέκα πόλεις-βασίλεια της αρχαίας Κύπρου. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού στην περιοχή του Ακάμαντα κοντά στην σημερινή Πόλη της Χρυσοχούς. Την πόλη αναφέρουν ο Στράβων και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στα βιβλία τους.

Η πόλη ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ., αναπτύχθηκε και απέκτησε πλούτο από τα κοντινά ορυχεία χαλκού και χρυσού. Διέθετε και λιμάνι όπου εξήγαγε χρυσό , χαλκό και ξυλεία. Το σημερινό Λατσί, είναι χτισμένο πάνω στα θεμέλια του αρχαίου λιμανιού, όπου τα υπολείμματα είναι ορατά μέχρι σήμερα.

Στο 450 π.Χ., η πόλη ελευθερώθηκε από τον Αθηναίο στρατηγό Κίμωνα. Ο Κίμων είχε εκστρατεύση στην Κύπρο μετά τη επανάσταση του Ονήσιλου , σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει εκ νέου αθηναϊκή υπεροχή στην Ανατολική Μεσόγειο. Το Μάριο καταστράφηκε το 312 π.Χ. από τον Πτολεμαίο και αργότερα οι κάτοικοι έχτισαν σε κοντινή περιοχή την Αρσινόη.

Από τις γραπτές μαρτυρίες και από νομίσματα που έχουν βρεθεί είναι γνωστοί μόνο οι εξής βασιλείς του αρχαίου Μάριου : ο Στασίοικος Α΄, ο Στασίοικος Β΄, ο Δόξανδρος, ο Τιμοχάρης , ο Σασμάς και ο Ονασίοικος.

Αρχαιολογικές ανασκαφές στη περιοχή διεξήγαγε για πρώτη φορά η Σουηδική Αποστολή μεταξύ 1927 και 1931 .  Στη συνέχεια ακολούθησε το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Κύπρου, και από το 1983  το πανεπιστήμιο Princeton  .

Οι Α. Ε. Linder και Raban διενήργησαν έρευνα μόνο στα ερείπια του αρχαίου λιμανιού το 1971.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Σίκκιμ

Η **Σίκκιμ** (απαντάται και ως **Σικκίμ**, **Σίκιμ** ή **Σικίμ**) είναι μία από τις 28 ομόσπονδες πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο βόρειο-βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, στα ανατολικά Ιμαλάια. Η συνολική της έκταση είναι μόλις 7.096 τ.χλμ., η 2η μικρότερη σε έκταση Πολιτεία της Ινδίας μετά τη Γκόα, ενώ ο πληθυσμός της που το 1981 ήταν 316.000, σήμερα αριθμεί περίπου 540.500 κατοίκους. Είναι η μικρότερη Πολιτεία της Ινδίας σε πληθυσμό. Πρωτεύουσα της Σίκκιμ είναι η πόλη Γκάνγκτοκ.

Λόγω της σπουδαίας γεωγραφικής της θέσης από στρατηγικής και πολιτικής άποψης, δυσανάλογη της έκτασής της, τη διοίκηση της Πολιτείας ασκεί ο ινδικός στρατός. Οι μετακινήσεις από πόλη σε πόλη πραγματοποιούνται μόνο κατόπιν αδείας.

## Ιστορία
Το όνομα Σίκκιμ προέρχεται από δύο ινδικές λέξεις που σημαίνουν *«νέο παλάτι»*. Με το όνομα αυτό υπάρχουν αναφορές για την περιοχή από τον 8ο αιώνα. Το κρατίδιο από το 1717 ήταν μισό μπουτανέζικο και μισό νεπαλέζικο. Το 1853 έγινε ημιανεξάρτητο, ενώ στις 16 Μαΐου του 1975 έγινε ομόσπονδη πολιτεία της Ινδίας, μετά από σχετικό δημοψήφισμα.

## Πηγές
* "Stateman΄s Year-Book 1987-88" σελ.674-675.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα", τομ.54ος, σελ.50.

## Βιβλιογραφία
* Evans, W.H. (1932) The Identification of Indian Butterflies. (2nd Ed), Bombay Natural History Society, Mumbai, India.
* Haribal, Meena (1992) Butterflies of Sikkim Himalaya and their Natural History. Sikkim Nature Conservation Foundation.
* Hooker, Joseph Dalton "Himalayan Journals" Ward, Lock, Bowden & Co. Assistant-director of the Royal Botanic Gardens, Kew.
* *Holidaying in Sikkim and Bhutan* – published by *Nest and Wings* – ISBN 81-87592-07-9
* *Sikkim — Land of Mystic and Splendour* – published by *Sikkim Tourism*.
* *Manorama Yearbook 2003* – ISBN 81-900461-8-7
* Strachey, H. (1854). "Physical Geography of Western Tibet." *Journal of the Royal Geographical Society*, Vol. XXIII, pp.&nbsp;1–69, plus map.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος της κυβέρνησης της Σίκκιμ
* Βουδιστικά μοναστήρια της Σίκκιμ
* 
* Sinlung News
* China backs India's bid for U.N. Council seat ; Amit Baruah; *[[The Hindu]]* 12 April 2005.
* Sikkim Railway Link Project
* Historic India-China link opens, BBC News.
*Sikkim travel guide
*Ένας πλήρης ταξιδιωτικός οδηγός για το Σικίμ

Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Σικκιμ
Σικκιμ
Αρσινόη Μάριου

Η **Αρσινόη** () ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη βορειοδυτική Κύπρο. Βρισκόταν κοντά στο ακρωτήριο του Ακάμαντα (Στράβων XIV. Σ. 682? Ptol. V. 14. § 4), και κοντά στην αρχαία πόλη Μάριο. Η πόλη οικίστηκε από κατοίκους του Μάριου. 

Το 312 π.Χ. ο Πτολεμαίος ο Σωτήρ κατέστρεψε την πόλη του Μάριου και οι κάτοικοι της εγκαταστάθηκαν στην Πάφο (Diod. XIX. 89). Η πόλη ονομάστηκε έτσι από την αδελφή και γυναίκα του Πτολεμαίου του Φιλάδελφου Αρσινόη Β'. Η σύγχρονη ονομασία του είναι Πόλις ή Πόλις της Χρυσοχούς από τα ορυχεία χρυσού στη περιοχή. Σύμφωνα με το Στράβωνα υπήρχε ιερό άλσος στον Δία. Η Κύπρος, από την υπαγωγή της στους Λαγίδες βασιλείς της Αιγύπτου ονόμαζαν τις πόλεις με τα ονόματα των γυναικών τους , με το ίδιο όνομα ήταν γνωστή η Αρσινόη που βρισκόταν κοντά στο αρχαίο Μάριο και η αρχαία Σαλαμίνα.

## Πηγές
* Το άρθρο ενσωματώνει κείμενο από το δημόσιας κυριότητας *Dictionary of Greek and Roman Geography* του William Smith (1856).
* Richard Talbert, *[[Barrington Atlas of the Greek and Roman World]]*, ISBN 0-691-03169-X, p.&nbsp;72.

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Κατηγορία:Πτολεμαϊκές αποικίες
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Αρσινόη Πάφου

Η **Αρσινόη** (" Ἀρσινόη") ήταν αρχαία πόλη στη νοτιοδυτική Κύπρο, βρίσκεται δίπλα στην σημερινή Πάφο.

Είχε λιμάνι και ναό με ιερό άλσος που περιγράφεται από τον Στράβωνα (σ. 683). Η πόλη ιδρύθηκε από τον Πτολεμαίο τον Φιλάδελφο και της έδωσε το όνομα της Αρσινόης Β ' της Αιγύπτου, που ήταν γυναίκα του και αδερφή του. Η δυναστεία των Πτολεμαίων που βασίλεψαν στην Αίγυπτο, συνήθιζαν να δίνουν στις πόλεις τα ονόματα των γυναικών τους. Με το ίδιο όνομα, Αρσινόη υπάρχει κι άλλη πόλη  στην Κύπρο κοντά στο αρχαίο Μάριο, με το ίδιο όνομα ήταν γνωστή και η αρχαία Σαλαμίνα.

## Παραπομπές
* Το άρθρο ενσωματώνει κείμενο από το δημόσιας κυριότητας Dictionary of Greek and Roman Geography by William Smith (1856).
* Richard Talbert, Barrington Atlas of the Greek and Roman World, ISBN 0-691-03169-X, p.&nbsp;72.

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Κατηγορία:Επαρχία Πάφου
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Bundeswehr

thumb|150px|right|Λογότυπο της Μπούντεσβερ
180px|right|thumb|Ίδρυση της Bundeswehr το 1955 με 101 αξιωματικούς
**Bundeswehr** (προφέρεται **Μπούντεσβερ** ελληνικά: *Ομοσπονδιακή Άμυνα*) είναι οι ένοπλες δυνάμεις της Γερμανίας και επίσης ιστορικά οι ένοπλες δυνάμεις της Δυτικής Γερμανίας. Ως έβλημα χρησιμοποιείται ο Σιδηρούς Σταυρός. 

Τα γερμανικά ομοσπονδιακά κράτη δεν έχουν την άδεια να διατηρούν ένοπλες δυνάμεις, καθώς ο συνταγματικός νόμος ορίζει ότι τα θέματα υπεράσπισης περιέρχονται στη μόνη ευθύνη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το στρατιωτικό μέρος της ομοσπονδιακής αμυντικής δύναμης αποτελείται από τον Στρατό Ξηράς (*Heer*), το Πολεμικό Ναυτικό (*Marine*), τη Πολεμική Αεροπορία (*Luftwaffe*), την Κοινή Υπηρεσία Υποστήριξης (*Streitkräftebasis*) και τους Κεντρικούς Κλάδους Ιατρικών Υπηρεσιών (*Zentraler Sanitätsdienst*). 

Κατά τις 30/04/2025 η *Bundeswehr* είχε δύναμη 182.496 ενεργών στρατιωτών, γεγονός που την τοποθετεί ανάμεσα στις 30 μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις στον κόσμο και δεύτερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπρόσθετα διαθέτει προσωπικό 49.244 εφέδρων (2025). Με αμυντικές δαπάνες ύψους 86,37 δισεκατομμυρίων ευρώ (2025) η Bundeswehr είναι ένας από τους δέκα καλύτερα χρηματοδοτούμενους στρατούς στον κόσμο- μετρούμενες ως ποσοστό του ΑΕΠ, οι αμυντικές δαπάνες το 2024 ήταν 2,00%, υπερβαίνοντας την απαίτηση του ΝΑΤΟ για 2% για πρώτη φορά μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Bundeswehr'' – Official site (in German)
* Federal Ministry of Defence official site (in German, English and French)
* Bundesamt für Wehrtechnik und Beschaffung official site (in German)
* Bundesamt für Informationsmanagement und Informationstechnik der Bundeswehr official site (in German)
* Territoriale Wehrverwaltung official site (in German)
* Y – Magazine of the Federal Defence Forces (in German) 
* Zeitschrift für Innere Führung (in German)
* Reader Sicherheitspolitik (in German)

*
Αμμοδυτίδες

Οι **Αμμοδυτίδες** (*Ammodytidae*) αποτελούν ιδιαίτερη οικογένεια ψαριών (βυθόψαρα), που ζουν σε αμμώδεις ακτές των ψυχρών και εύκρατων περιοχών. Περισσότερο γνωστά είναι στις ακτές της Β. Ευρώπης, του Ατλαντικού και της Μεσογείου.

Πρόκειται για μικρά βυθόψαρα, των οποίων το μήκος φθάνει τα 20 εκατοστά. Έχουν σώμα κυλινδρικό και λεπτό. Το δέρμα τους σε μερικά είδη φέρει μικρά λέπια, ενώ σε άλλα είναι γυμνό (γυμναμμοδύτες). Η κάτω σιαγόνα τους είναι μακρύτερη της άνω για να ανασκάπτουν τον βυθό. Τα ψάρια αυτά γενικά δεν έχουν δόντια, αλλά και ούτε κοιλιακά πτερύγια, αντίθετα έχουν ένα συνεχές ραχιαίο που αρχίζει μετά το κεφάλι και καταλήγει στην ουρά. Το ρύγχος τους είναι οξύτατο, με συνέπεια να χώνονται πολύ γρήγορα με το κεφάλι μέσα στην άμμο, ειδικότερα όταν αποσύρονται τα νερά κατά την αμπώτιδα, εξ ου και η ονομασία τους.

Πρώτος που ονομάτισε τα ψάρια αυτά με το ελληνογενές όνομα (εκ του *άμμος* + *δύτης*) ήταν ο φυσιοδίφης Κυβιέ. Στην Αμερική είναι περισσότερο γνωστή η οικογένεια αυτή ως «θαλάσσια λόγχη», και εξ αυτού και το όνομα δύο υποβρύχιων των ΗΠΑ.

Η οικογένεια των Αμμοδυτιδών περιλαμβάνει σχετικά λίγα γένη όπως τους καθαρά αμμοδύτες, τους γυμναμμοδίτες, τους υπερόπλους κ.ά. Σημαντικότερα είδη αυτών είναι ο «Αμμοδύτης» (*Ammodytes*), ο «Υπόπτυχος» (*Hypoptychus*), ο «Αμμοδύτης ο τωβιανός» (*Ammodytes tobianus*), και ο «Αμμοδύτης ο λογχοειδής» (*Ammodytes lanceolatus*), που φθάνει τα 30 εκατοστά και θεωρείται το μεγαλύτερο είδος της οικογένειας.

Όλα τα ψάρια της οικογένειας αυτής είναι εδώδιμα, ιδιαίτερα περιζήτητα για τηγάνισμα αλλά και για δόλωμα πολλών αλιευτικών εργαλείων.

## Ταξινόμηση
Η Οικογένεια των αμμοδυτιδών ανήκει στην υπόταξη των Αμμοδυτοειδών.

## Σημείωση


## Πηγές

* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου», τόμ. 2ος, σελ. 524
* «Ο Κόσμος των Φυτών και των Ζώων», τόμ. 2ος, σελ. 252

Κατηγορία:Οικογένειες ψαριών
Κατηγορία:Περκόμορφα
Κώστια Κοντολέων

Η **Κώστια Κοντολέων** (Αθήνα, 1945), είναι Ελληνίδα συγγραφέας και μεταφράστρια. Χρησιμοποίησε και το ψευδώνυμο Άννα Δομηνίκου.. Έχει μεταφράσει πάνω από 100  βιβλία (συλλογές παραμυθιών και κυρίως μυθιστορήματα για ενήλικες, εφήβους και παιδιά) και έχει τιμηθεί το 1992 με το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης. Έχει ακόμα βραβευτεί από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, την Ένωση Μεταφραστών και από το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα. Συγγραφέας πέντε μυθιστορημάτων και μιας συλλογής διηγημάτων. Υπήρξε και για τέσσερα χρόνια υπεύθυνη του ένθετου για το βιβλίο της εφημερίδας *Αδέσμευτος της Κυριακής*. Είναι παντρεμένη με τον συγγραφέα Μάνο Κοντολέων και έχουν δύο παιδιά.

## Μυθιστορήματα

#
#
#
#
#  *Μέσα από τις ζωές των άλλων.* Εκδ. Ψυχογιός. 2016
## Διηγήματα

#

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Δρυόπη (αποσαφήνιση)

Η Δρυόπη είναι πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας. 

Με την ονομασία αυτή υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
* η Δρυόπη Τροιζήνας
* η Δρυόπη Μεσσηνίας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μάλεμε Χανίων

Το **Μάλεμε** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Απέχει 16 χλμ. από τα Χανιά και υπάγεται διοικητικά στο δήμο Πλατανιά του νομού Χανίων.

Το αεροδρόμιο Μάλεμε αποτέλεσε έναν εκ των κύριων στόχων των Γερμανών αλεξιπτωτιστών που εισέβαλαν στην Κρήτη το 1941 στη διάρκεια της μάχης του Μάλεμε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Την περιοχή υπερασπίζονταν Νεοζηλανδοί στρατιώτες, οι οποίοι πολέμησαν με μεγάλη γενναιότητα. Ωστόσο, οι λανθασμένες αποφάσεις της ηγεσίας τους και τα προβλήματα επικοινωνίας είχαν ως αποτέλεσμα την αποχώρηση του τάγματος που φρουρούσε το Μάλεμε. Έτσι, οι αλεξιπτωτιστές κατέλαβαν το τοπικό αεροδρόμιο, γεγονός που επέτρεψε την αερομεταφορά των απαραίτητων ενισχύσεων για την κατάληψη του νησιού. Έπειτα, οι γερμανικές δυνάμεις κατευθύνθηκαν ανατολικά, ολοκληρώνοντας το έργο τους.

Οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές που έχασαν τη ζωή τους κατά τη μάχη του Μάλεμε είναι θαμμένοι στο Γερμανικό Νεκροταφείο που βρίσκεται στο λόφο πάνω από το χωριό (). Έξω από το Μάλεμε, κοντά στη γέφυρα του Ταυρωνίτη, βρίσκεται επίσης το μνημείο των πεσόντων αεροπόρων της RAF που σκοτώθηκαν ().

Στο Μάλεμε ανακαλύφθηκε θολωτός τάφος της ύστερης Μινωικής περιόδου.

## Δείτε επίσης
***[[Κοινότητα Μάλεμε]]***

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Φωτογραφίες του Γερμανικού νεκροταφείου

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Διώρυγα του Κέντρου

Με την ονομασία **Διώρυγα του Κέντρου** φέρονται δύο ηπειρωτικές διώρυγες στην Ευρώπη, μία στο Βέλγιο και μία στη Γαλλία.

* Διώρυγα του Κέντρου (Βέλγιο)
* Διώρυγα του Κέντρου (Γαλλία)
Χύτροι

Με το όνομα **Χύτροι** στην αρχαιότητα ήταν γνωστά τα παρακάτω

*Τελετή που γινόταν την 3η μέρα της αρχαίας γιορτής των Ανθεστήριων.
*Χύτροι μικρά πήλινα αγγεία 
*Χύτροι, αρχαία πόλη βασίλειο στην Κύπρο.
*Χύτροι, Αθλητικός Σύλλογος στην Κύπρο.
*Επισκοπή Χύτρων στην Κύπρο
Πομπείον

Το **Πομπείον** ήταν μεγάλο οικοδόμημα της αρχαίας Αθήνας που βρίσκονταν μεταξύ του Διπύλου και της Ιεράς Πύλης, δυτικά της Αρχαίας Αγοράς, πρώτο οικοδόμημα του ''έσω Κεραμεικού''. Το οικοδόμημα αυτό χτίστηκε περίπου στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ., ενώ η κατασκευή του φαίνεται πως είχε ξεκινήσει από τον 5ο αιώνα π.Χ.

## Χρήση
Στο Πομπείον φυλάσσονταν όλα τα απαραίτητα πράγματα γα τη διεξαγωγή των διαφόρων πομπών που γίνονταν κατ΄ έτος και σε διάφορα άλλα χρονικά διαστήματα. Ο Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ και ο Καρλ Ότφριντ Μίλερ υποστήριξαν την άποψη μελετώντας τα κείμενα του Παυσανία ότι εξυπηρετούσε μόνο τα Παναθήναια ενώ ο  και άλλοι θεωρούν ότι οι περιγραφές του Παυσανία αναφέρονται στα Ελευσίνια. Κατά τον Φιλόχορο στο κτίσμα αυτό φυλάσσονταν χρυσά και αργυρά δοχεία ονομαζόμενα «πομπεία» που χρησιμοποιούνταν στις πομπές. Ο δε Διογένης ο Λαέρτιος και ο Πλούταρχος αναφέρουν ότι το Πομπείον το κοσμούσαν αγάλματα όπως το χάλκινο άγαλμα του Σωκράτη αλλά και πολλές ζωγραφιές σε μία από τις οποίες εικονιζόταν ο Ισοκράτης καθώς και άλλες κωμικών ποιητών.

Κρίνοντας από την ευρύχωρη αυλή του κτίσματος, στην οποία υπήρχαν επιγραφές εφήβων, το Πομπείον πρέπει να λειτούργσε ως γυμνάσιο, αλλά και σιταποθήκη σε περιόδους όπου αυτό κρινόταν αναγαίο.

Ένα μέρος του κτιρίου, αποτελούσε στοά ανοικτή στο κοινό. Ο Διογένης ο Κυνικός  φαίνεται πως είχε περάσει κάποιο χρόνο του τόσο μέσα στο Πομπείον, όσο και στη Στοά του Διός. Όπως αναφέρει μάλιστα και ο Δημοσθένης σε κάποια σιτοδεία, στο Πομπείο διανέμονταν σίτος και αλεύρι, που αυτό φανερώνει πως ίσως κάποιο μέρος του ήταν σιταποθήκη για πώληση σιτάλευρου στο λαό σε χαμηλότερη τιμή.

Όταν οι Ρωμαίοι υπό τον Σύλλα εισέβαλαν στην Αθήνα το 86 π.Χ., το Πομπείον καταστράφηκε. Κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ., επι αυτοκρατορίας του Αντωνίνου του Ευσεβούς, χτίστηκε στη θέση του νέο κτίσμα, το οποίο διέθετε στοές, το επονομαζόμενο «κτίριο των αποθηκών». Όμως, και αυτό το κτίριο καταστράφηκε, το 267 μ.Χ. από τους Έρουλους. Περίπου έναν αιώνα μετά, στο χώρο αυτό κατασκευάστηκαν δύο στοές εμπορικού χαρακτήρα με αψιδόμορφη πύλη σε σχήμα θριαμβικού τόξου.

## Ανασκαφές
Το Πομπείο ήταν το μόνο κτίριο του *Έσω Κεραμεικού* όπως σημειώνει ο Παυσανίας και του οποίου η ταυτότητα της θέσης του εξακριβώθηκε το 1861 από τις έρευνες της Αρχαιολογικής Εταιρείας. 

Αργότερα με τις ανασκαφές του Κεραμεικού από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών αποκαλύφθηκαν τα θεμέλια και η στρώση του που έχει μήκος 50 μέτρα και πλάτος 24 μέτρα το οποίο έφερε τρία κλίτη ή πτέρυγες. Στη δεκαετία του 1950 αναφάνηκε σε σημείο του νότιου τοίχου η επιγραφή της εικόνας του ποιητή Μενάνδρου.

## Παραπομπές



## Πηγές
* «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη» τ.ΙΔ΄, σ. 226.

Κατηγορία:Κεραμεικός