open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αντώνιος Χατζής

Ο **Αντώνιος Χατζής** ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1885 στο Άργος. Σπούδασε στην Αθήνα και με υποτροφία στη Γερμανία. Επέστρεψε και διορίστηκε καθηγητής στη μέση εκπαίδευση. Αργότερα διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στην Αθήνα. 

Διετέλεσε Έφορος της Βιβλιοθήκης στο Υπουργείο Παιδείας και συντάκτης του Ιστορικού Λεξικού. 

## Πηγές
* 



Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λεξικογράφοι
Κίρσεχιρ

Το **Κίρσεχιρ** (τουρκ.Kırşehir) είναι πόλη στην Τουρκία. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας του Κίρσεχιρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, ο πληθυσμός του δήμου είναι 121.947 από τους οποίους 105.826 μένουν στην πόλη του Κιρσεχίρ. Η παλαιότερη και ελληνική ονομασία του είναι **Μωκισσός** και **Ιουστινιανούπολις**. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* District governor's official website 
* District municipality's official website 
* Kirsehir Portal 

Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών (Ελλάδα)

Το **Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών** (ΣΟΕ) ιδρύθηκε το 1978 (άρθρο 15 του νόμου 820/1978) και ήταν το επίσημο εκτιμητικό όργανο της Πολιτείας, ενώ πλέον έχει αντικατασταθεί από το Μητρώο Πιστοποιημένων Εκτιμητών του Υπουργείου Οικονομικών.

Είναι αρμόδιο για την εκτίμηση ακίνητων, κινητών και άυλων περιουσιακών στοιχείων που αποτελούν αντικείμενο φορολογίας. Παραδείγματα των περιουσιακών στοιχείων που μπορούν να εκτιμηθούν από το ΣΟΕ είναι ακίνητα, μετοχές εταιριών μη εισηγμένων στο ΧΑΑ, έργα τέχνης, κλπ. Με το άρθρο 39 του νόμου 1041/1980, το ΣΟΕ μπορεί να εκτιμήσει και περιουσιακά στοιχεία που δεν αποτελούν αντικείμενο φορολογίας. Με βάση το άρθρο 22 του νόμου 2753/1999, είναι υποχρεωμένοι να στρέφονται στο ΣΟΕ για εκτιμήσεις:
* το Ελληνικό Δημόσιο
* τα ΝΠΔΔ
* οι ΔΕΚΟ
* οι ΟΤΑ Α' και Β' βαθμού
* τα φιλανθρωπικά ιδρύματα
* και τα κληροδοτήματα

Το Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών εποπτεύεται από το Υπουργείο Οικονομικών.

Το 2010 το ΣΟΕ είχε στο δυναμικό του 10 ορκωτούς εκτιμητές, 2 βοηθούς ορκωτούς εκτιμητές, 4 εμπειρογνώμονες εκτιμητές και 4 συνεργάτες.

Το Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών έχει διακόψει την παροχή υπηρεσιών σύμφωνα με το Ν.4152/09-05-13 (παράγραφος Γ΄-Ρυθμίσεις για την παροχή εκτιμητικών υπηρεσιών). Το εκτιμητικό έργο εκτελείται από εκτιμητές, οι οποίοι ανήκουν στο μητρώο πιστοποιημένων εκτιμητών της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικής Πολιτικής του Υπουργείου Οικονομικών. Το μητρώο είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Οικονομικών στη διεύθυνση www.minfin.gr από το οποίο Δημόσιες Υπηρεσίες, φυσικά και νομικά πρόσωπα μπορούν να επιλέγουν εκτιμητή για τη διενέργεια εκτιμήσεων και η αμοιβή τους αποτελεί προϊόν ελεύθερης συμφωνίας, χωρίς προκαθορισμένα ποσοστά ή κατώτατες αμοιβές.

## Πηγές
* Επίσημος ιστότοπος του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημόσιες υπηρεσίες της Ελλάδας
Κωνσταντίνος Φρεαρίτης

Ο **Κωνσταντίνος Φρεαρίτης** (1819-1902) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1819 στην Κωνσταντινούπολη. Η καταγωγή του ήταν από τη Ζάκυνθο ενώ ο πατέρας του Γεώργιος Φρεαρίτης είχε καταγωγή από τα Πέντε Πηγάδια της Ηπείρου και εργαζόταν ως τραπεζίτης στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε νομική και πολιτική επιστήμη στη Γαλλία και τα Πανεπιστήμια της Βόννης και της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία με υποτροφία της Κυβέρνησης. Το 1833 μετεγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο όπου προσλήφθηκε ως διερμηνέας από το τοπικό οπλοστάσιο. Όταν μετακόμισε στην Αθήνα δίδαξε γαλλικά στη Σχολή Κινγκ. 

Διορίστηκε καθηγητής των Εισηγήσεων και της Ιστορίας του Ρωμαϊκού δικαίου ενώ δίδαξε και εκκλησιαστικό δίκαιο, στη θέση του αποβιώσαντος Μιχαήλ Ποτλή. Διετέλεσε επίσης Πάρεδρος του Αρείου Πάγου, έφορος της Εθνικής Βιβλιοθήκης και του Νομισματολογικού Μουσείου, μέλος του Επιστημονικού Συλλόγου της Αρχαιολογικής Εταιρείας και βασιλικός επίτροπος στην Εθνική Τράπεζα και την Ιερά Σύνοδο. Ακόμη, υπήρξε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών το ακαδημαϊκό έτος 1863-1864. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ολοκλήρωσε τις εργασίες κατασκευής του κτιρίου του Πανεπιστημίου διακοσμώντας το εσωτερικά και εξωτερικά, αναθέτοντας τις εργασίες στους Αναστάσιο Θεοφιλά και Λύσανδρο Καυταντζόγλου. Επίσης, μετέφερε βιβλία που βρισκόταν σε οικίες, στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου και την Εθνική Βιβλιοθήκη, της οποίας κατήρτισε πλήρη κατάλογο. Ένα ακόμη σημαντικό του έργο ήταν η ίδρυση της Πανεπιστημιακής Φάλαγγας, της οποίας ήταν και αρχηγός. Επρόκειτο, για μια φοιτητική οργάνωση στρατιωτικού τύπου, που σκοπό είχε να περιφρουρεί τη διατήρηση της τάξης στην πόλη. Για αυτήν τη συνεισφορά του βραβεύθηκε και τιμήθηκε αρκετές φορές. Όταν αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο ανακηρύχθηκε επίτιμος καθηγητής.

Πέρα από τα πανεπιστημιακά του καθήκοντα, εργάστηκε και ως συγγραφέας και δημοσιογράφος. Κατά τη διάρκεια του Βουλγαρικού σχίσματος εξέδιδε την εφημερίδα «Η Ηχώ της Ορθοδοξίας». Η εφημερίδα αυτή υποστήριζε τις ιδέες και απόψεις της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας. Στα συγγραφικά του έργα περιλαμβάνονται νομικά συγγράμματα για το Ρωμαϊκό δίκαιο, μετάφραση της ιστορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, καθώς και οι προσωπικές του περιηγήσεις στο Άγιον Όρος και τη Μικρά Ασία. Σκόπευε να συγγράψει τα *Απομνημονεύματα* του, αλλά λόγω προβλήματος όρασης, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το έργο του. Είχε θέσει υποψηφιότητα ως δήμαρχος Αθηναίων χωρίς όμως να εκλεγεί. Το 1867 εξελέγη μέλος του Εν Κωνσταντινουπόλει Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου.

Σύζυγος του ήταν η Μαριάνα Φρεαρίτου, κόρη του αρχαιολόγου Κυριάκου Πιττάκη. Απεβίωσε στις 8 Δεκεμβρίου 1902.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κερύνεια (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Κερύνεια** αναφέρονται:
* Κερύνεια, πόλη της Κύπρου.
* Δήμος Κερύνειας, δήμος της Κύπρου.
** Κάτω Κερύνεια, συνοικία του Δήμου Κερύνειας.
** Πάνω Κερύνεια, συνοικία του Δήμου Κερύνειας.
* Επαρχία Κερύνειας, επαρχία Κερύνειας.
* Κερύνεια (αρχαία πόλη), Αρχαία πόλη της Αχαΐας.
* Κερύνεια Αχαΐας, χωρίο του νομού Αχαΐας, αποκαλούμενο και Άνω Κερύνεια, γνωστό και με την παλιότερη ονομασία Γαρδενά.

## Δείτε επίσης
* Νέα Κερύνεια Αχαΐας, χωρίο του νομού Αχαΐας.
Οκτώ

Ο αριθμός **Οκτώ** μπορεί να αναφέρεται:

*Στο έτος 8 μ.Χ.
*Στο έτος 8 π.Χ.
*Στον αριθμό 8
*Στην τράπουλα το φύλλο 8.
Ολίβια Χακ

Η **Ολίβια Χακ**(αγγλική γλώσσα: *Olivia Catherine Hack*, 16 Ιουνίου 1983) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.

Γεννήθηκε στο Μπέβερλι Χιλς (Καλιφόρνια).

## Φιλμογραφία

* 1994 - *[[Star Trek Generations]]*
* 1995 - *[[The Brady Bunch Movie]]*
* 1996 - *[[A Very Brady Sequel]]*
* 1996 - *[[Έι Άρνολντ!|Hey Arnold!]]*
* 1997 - *[[Touched by an Angel]]*
* 1998 - *[[Σπίτι για Πέντε|Party of Five]]*
* 1999 - *[[Two of a Kind]]*
* 1999 - *[[The Kids from Room 402]]*
* 2000 - *[[Freaks and Geeks]]*
* 2000 - *[[Rocket Power]]*
* 2001 - *[[Family Guy]]*
* 2002 - *[[Hey Arnold!: Η Ταινία]]*
* 2002 - *[[Any Day Now]]
* 2002 - *Fillmore!*
* 2004 - *Gilmore Girls*
* 2005 - *Bratz*
* 2005 - *Avatar: The Last Airbender*
* 2005 - *Xenosaga Episode II: Jenseits von Gut und Böse*
* 2007 - *Blood+* 
* 2009 - *Open Season 2*
* 2010 -  *Scooby-Doo! Abracadabra-Doo''

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί συνδέσμοι
*

 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Είκοσι

Ο αριθμός **Είκοσι** μπορεί να αναφέρεται:

* Στο έτος 20.
* Στο έτος 20 π.Χ..
* Στον αριθμό 20
Αρχαία Μεσσηνία

Η **Αρχαία Μεσσηνία** είναι περιοχή της αρχαίας Ελλάδας στον ίδιο χώρο με τον σημερινό νομό Μεσσηνίας. Συνόρευε με την Τριφυλία της Ηλείας, την Αρκαδία και την Λακεδαίμονα. Στην Μεσσηνία κυριάρχησε κατά την Μυκηναϊκή περίοδο το Μυκηναϊκό βασίλειο της δυναστείας των Νηλείδων με έδρα την Αρχαία Πύλο. Με την κατάρρευση των Μυκηναϊκών κρατών η Μεσσηνία καταλήφθηκε από τους Δωριείς. Στα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ. η Μεσσηνία καταλήφθηκε από την Σπάρτη και ελευθερώθηκε τέσσερις αιώνες μετά κατά την διάρκεια της Θηβαϊκής ηγεμονίας.

## Ιστορία
Κατά την Μυκηναϊκή περίοδο στην Μεσσηνία κυριάρχησε το Μυκηναϊκό βασίλειο των Νηλείδων. Από τον Όμηρο, τις ανασκαφές στην Πύλο αλλά και αρχαίες παραδόσεις φαίνεται πως το βασίλειο αυτό επικράτησε σε μία μεγάλη περιοχή της νοτιοανατολικής Πελοποννήσου που περιλάμβανε την σημερινή Μεσσηνία, την Τριφυλία και τμήμα της Αρκαδίας. Οι Αχαιοί ιδρυτές του επικράτησαν των παλαιότερων φύλων της περιοχής, τους Καύκωνες και τους Πελασγούς. Ομιλούσαν την ελληνική γλώσσα της Μυκηναϊκής περιόδου και λάτρευαν τους θεούς των Ελλήνων καθώς και τοπικές θεότητες. Το βασίλειο αυτό κατέρρευσε τελικά μετά την εισβολή στην περιοχή των Δωριέων στα μέσα του 12ου αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση ηγέτης των Δωριέων που κατέλαβαν την Μεσσηνία ήταν ο Κρεσφόντης. Οι Δωριείς έκαναν πρωτεύουσα του κράτους που ίδρυσαν στην περιοχή την Στενύκλαρο. 

Η Μεσσηνία φημιζόταν για την γονιμότητα του εδάφους της, γεγονός που οδήγησε στην Σπαρτιατική εισβολή στην περιοχή και στο ξέσπασμα του πρώτου Μεσσηνιακού πολέμου. Αποτέλεσμα του πολέμου ήταν να καταληφθεί η Μεσσηνία από την Σπάρτη και η Μεσσήνιοι να γίνουν Είλωτες. Οι Μεσσήνιοι επαναστάτησαν έναν αιώνα μετά με αποτέλεσμα το ξέσπασμα του δεύτερου Μεσσηνιακού πολέμου. Στον πόλεμο αυτόν συμμετείχαν και άλλα κράτη της Πελοποννήσου. Με τους Μεσσήνιους συμμάχησαν οι Αργείοι, οι Αρκάδες, οι Σικυώνιοι, οι Ηλείοι και οι Πίσατες ενώ με την Σπάρτη συμμάχησαν οι Κορίνθιοι οι οποίοι ήταν εχθροί των Αργείων και οι Λεπρεάτες που ήταν εχθροί των Ηλείων. Μετά από μακροχρόνιες συγκρούσεις οι Σπαρτιάτες κατάφεραν να καταστείλουν την εξέγερση. Μία ακόμα επανάσταση των Μεσσήνιων έγινε το 464 π.Χ. μετά τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε την Σπάρτη. Οι Μεσσήνιοι εκμεταλλευτήκαν την  ευκαιρία για να επαναστατήσουν. Μαζί τους συμμάχησαν και πολλές γειτονικές πόλεις με αποτέλεσμα η Σπάρτη να χρειαστεί εξωτερική βοήθεια για να καταστείλει την επανάσταση. Βοήθεια έστειλε και η Αθήνα η οποία μετά από σύντομη παραμονή στην Λακωνία αποχώρησε με επιθυμία των Σπαρτιατών καθώς η παρουσία των Αθηναίων στην Λακωνία είχε αρχίσει να προκαλεί ανησυχία στην Σπάρτη. Τελικά η αντίσταση των Μεσσήνιων κάμφθηκε το 460 π.Χ. Μετά την ήττα πολλοί Μεσσήνιοι κατέφυγαν στην Ναύπακτο. Η Μεσσηνία επελευθερώθηκε τελικά μετά την εκστρατεία των Θηβαίων στην Πελοπόννησο το 369 και 368 π.Χ. Τότε ιδρύθηκε η Μεσσήνη που αποτέλεσε την νέα πρωτεύουσα των Μεσσήνιων. Οι Μεσσήνιοι δεν απέκτησαν ποτέ μεγάλη δύναμη κατά τα επόμενα χρόνια. Μετά το τέλος της Θηβαϊκής ηγεμονίας έγιναν σύμμαχοί των Μακεδόνων και αργότερα συμμετείχαν στην Αχαϊκή Συμπολιτεία μέχρι την κατάληψη της Πελοποννήσου από τους Ρωμαίους.

## Παραπομπές
Αντώνιος Πασχάλης των Βουρβόνων

Ο **Αντώνιος Πασχάλης** (ισπ. *Antonio Pascual de Borbón*, 31 Δεκεμβρίου 1755 - 20 Απριλίου 1817) ήταν ινφάντης της Ισπανίας.

## Βιογραφία
Ο *Αντώνιος Πασχάλης Φραγκίσκος Ιαβέρης Ιωάννης Νέπομουκ Άγγελος Ραϊμόνδος Σιλβέστρος* ήταν ο νεότερος γιος του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας και της Μαρίας Αμαλίας των Βέττιν-Σαξονίας, κόρης του Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας. Ήταν ακόμη ο νεότερος αδελφός των βασιλέων Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας και Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών. Επρόκειτο για έναν από τους πιο έξυπνους και εργατικούς γιους του Καρόλου Γ΄, ο οποίος ήταν ανθρωπιστής και με αγάπη στις τέχνες. Με τον θάνατο του θείου του Φερδινάνδου ΣΤ΄ της Ισπανίας, ο ίδιος, οι γονείς του και τα μεγαλύτερα αδέλφια του αναχώρησαν για την Ισπανία, όπου ο πατέρας του βασίλευσε. Η μητέρα του απεβίωσε το 1760.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1795 σε ηλικία 40 ετών την ανιψιά του Μαρία Αμαλία των Βουρβόνων, τη 16χρονη κόρη του αδελφού του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας. Η σύζυγός του απεβίωσε μόλις 3 χρόνια αργότερα κατά τη γέννηση του μόνου τέκνου τους:
* γιος (1798), θνησιγενής.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Άνω Ζερβοχώρι Ημαθίας

Το  **Άνω Ζερβοχώρι** Ημαθίας υπάγεται στον Δήμο Ειρηνούπολης και στον Νομό Ημαθίας.  Με τις νέες συνενώσεις δήμων που έγιναν, ανήκει πλέον διοικητικά στο Δήμο της Ηρωϊκής Πόλης της Νάουσας.  Μαζί με το Παλαιό Ζερβοχώρι και τον Αρχάγγελο, αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Ζερβοχωρίου.  Στην πλειονότητά του, κατοικείται από πρόσφυγες ποντιακής καταγωγής, (πολλοί προέρχονταν από το χωριό ΤΕΡΕΚΙΟΪ ΑΠΕΣΙΟΥ)  που ήρθαν το 1923 και την αποκατάστασή τους ανέλαβε η Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων Ε.Α.Π. Στην πρώτη άφιξή τους, οι κάτοικοι έμεναν στο Παλαιό Ζερβοχώρι (γνωστό και από τα *Μυστικά του Βάλτου*, της συγγραφέως Πηνελόπη Σ. Δέλτα), μαζί με γηγενείς Μακεδόνες, αλλά λόγω του βάλτου και της ελονοσίας, μετακινήθηκαν γύρω στο 1933 και δημιούργησαν τον νέο συνοικισμό Άνω Ζερβοχώρι, το  οποίο σήμερα είναι το μοναδικό χωριό με σύγχρονο Δημοτικό Κολυμβητήριο Ολυμπιακών διαστάσεων που  λειτουργεί όμως μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες, μιας και είναι ανοιχτό. Περιλαμβάνει ακόμη μια μικρή εσωτερική πισίνα εκμάθησης κολύμβησης και αποδυτήρια. Με βάση την απογραφή του 2001 αριθμεί 731 κατοίκους και η ενορία του είναι αφιερωμένη στον Προφήτη Ηλία, όπου στις 20 Ιουλίου γίνεται η καθιερωμένη πανήγυρη του χωριού. Στις παρυφές του χωριού μέχρι πρόσφατα, λειτουργούσε η βιομηχανία ΖΑΝΑΕ, (κονσερβοποιία), η οποία όμως μετακινήθηκε τα τελευταία χρόνια σε άλλη περιοχή. Στις ίδιες εγκαταστάσεις λειτουργεί από το 2020 νέα βιομηχανία χυμοποίησης. Στο χωριό λειτουργεί και δραστηριοποιείται, ο Πολιτιστικός Σύλλογος *Ποντιακά Νιάτα* με σημαντικές δράσεις  και με σκοπό, τη διατήρηση των εθίμων και της παράδοσης. Η όλη περιοχή, κατοικείται από αρχαιοτάτων χρόνων, κάτι που αποδεικνύεται και από την ανακάλυψη προϊστορικών οικισμών στην περιοχή, όπως στο χωριό Αγγελοχώρι, όπου υπάρχουν κατάλοιπα προϊστορικών οικισμών και στο χωριό Πολυπλάτανος που αποκαλύφθηκε πλήθος ευρημάτων. Στην είσοδο του Άνω Ζερβοχωρίου και δυτικά της γέφυρας, βρέθηκαν εργαλεία προϊστορικών χρόνων. Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι το χωριό είχε κατοικηθεί από την Νεότερη Νεολιθική και Πρώιμη Εποχή του Χαλκού. 
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Ζερβοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 24,122 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Παλαιό Ζερβοχώρι και Αρχάγγελος.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Προσωπικότητες
* Κωνσταντίνος Φωτιάδης, Διδάκτορας Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Tübingen. (**Προσωπική ιστοσελίδα**: pontos-genoktonia.gr).  
* Ευστάθιος Δ. Γαϊτανίδης, συγγραφεύς.
* Ο Άρχων Πρωτοψάλτης  "Γαϊτανιδης Κωνσταντίνος"  και Διευθυντής της χορωδίας Κιλκίς " Πέτρος ο Γλυκύς" 
*Φωτιάδης Κωνσταντίνος Ε, 1948   συγγραφέας, λέκτορας στην Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ.
*Εμπεσλίδης Θεόδωρος του Αριστείδη, Χειρουργός Οφθαλμίατρος, MD, MRCOphth, FEBOphth, Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Κατηγορία:Δήμος Νάουσας
Δημήτριος Τσακαλώτος

Ο **Δημήτριος Τσακαλώτος** (1883-1919), γιος του Ευστρατίου, ήταν Έλληνας χημικός και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Γεννήθηκε το 1883 στην Αθήνα, με καταγωγή από την Πρέβεζα. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και αναγορεύτηκε διδάκτωρ των Φυσικών επιστημών. Συνέχισε τις σπουδές του παρακολουθώντας μαθήματα Χημείας στην Λειψία, τη Χαϊδελβέργη, την Γενεύη και το Λονδίνο.

Επέστρεψε και διορίστηκε το 1908 υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επιμελητής του εργαστηρίου της Ανόργανης Χημείας. Ακολούθως έγινε καθηγητής της Χημικής Τεχνολογίας και της Φυσικής Χημείας στο Πολυτεχνείο.

Υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής του εργαστηρίου αιθέριων ελαίων στο Υπουργείο Γεωργίας. Συνέγραψε αρκετές επιστημονικές εργασίες σχετικά με την χημεία.

Απεβίωσε στη Ζυρίχη της Ελβετίας στις 6 Ιουλίου 1919. Ήταν εγγονός του εκπαιδευτικού Αθανάσιου Σακελλάριου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*Δημήτριος Τσακαλώτος. Εργαστήριο Φυσικοχημείας, ιστορία : https://web.archive.org/web/20151001014345/http://jupiter.chem.uoa.gr/pchem/lab/tsakalotos.html

Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Δημητριος
Πολιτική επιστράτευση

**Πολιτική επιστράτευση** είναι η υποχρεωτική παροχή των προσωπικών υπηρεσιών των ατόμων που επιτάσσονται, καθώς και των πόρων και μέσων που είναι απαραίτητα για την παροχή αυτών των υπηρεσιών. Η πολιτική στρατολόγηση χρησιμοποιείται από διάφορες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, όπου έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές.

Κηρύσσεται με βάση το Νομοθετικό Διάταγμα 17/1974 «Περί Πολιτικής Σχεδιάσεως Εκτάκτου Ανάγκης» (Π.Σ.Ε.Α.) (ΦΕΚ Α΄ 236/1974), το άρθρο 18 του οποίου επιτρέπει την πολιτική επιστράτευση στην περίπτωση "πολιτικής κινητοποίησης".

Η απόφαση για την ενεργοποίηση του μηχανισμού πολιτικής επιστράτευσης βαραίνει τον εκάστοτε αρμόδιο υπουργό. Οι νομαρχίες μοιράζουν στους επιστρατευόμενους "φύλλα ατομικής προσκλήσεως πολιτικής επιστράτευσης" (αντίστοιχα με τα "φύλλα πορείας" της στρατιωτικής επιστράτευσης). Όσοι αρνούνται να υπακούσουν δικάζονται με αυτόφωρο.

Σχετικές με το ζήτημα είναι οι διατάξεις των άρθρων 18 παρ.3 και 22 παρ.4 του Συντάγματος.

Το 2006 η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ναυτεργατών (ΠΝΟ) κατέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) αμφισβητώντας την ισχύ του Ν.Δ. 17/1974, καθώς αυτό είχε εκδοθεί με βάση το παλιότερο Σύνταγμα του 1952. Το ΣτΕ δεν αποφάσισε ποτέ επί του θέματος, καθώς  στο μεταξύ η Κυβέρνηση απέσυρε την απόφαση της επίταξης.

Το 2015 η πρώτη κυβέρνηση ΣυΡιζΑ με το νομοσχέδιο για τη Δημόσια Διοίκηση που έχει κατατεθεί στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής από τον αναπληρωτή υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Γιώργο Κατρούγκαλο κατάργησε την πολιτική επιστράτευση.

## Παραπομπές


## Πηγές
* enet.gr Το νομικό πλαίσιο της επίταξης και επιστράτευσης
* rethnea.gr Ο νέος νόμος για την πολιτική επιστράτευση

Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο
Κατηγορία:Διοικητικό Δίκαιο
Κατηγορία:Πολιτική
Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση
Κατηγορία:Συνδικαλισμός
Κατηγορία:Διακυβέρνηση
Θεόδωρος Σκούφος

Ο **Θεόδωρος Σκούφος** (1864-1938) ήταν Έλληνας πολιτικός και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1864 στην Πάρο, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και αναγορεύτηκε διδάκτωρ των Φυσικών Επιστημών το 1888. Ακολούθως εργάστηκε ως βοηθός των καθηγητών Αναστάσιου Χρηστομάνου και Κωνσταντίνου Μητσόπουλου. Διορίστηκε καθηγητής της Φυσιογραφίας στη μέση εκπαίδευση.

Πήγε με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, το Βέλγιο και τη Γαλλία και σπούδασε γεωλογία και παλαιοντολογία. Επέστρεψε στην Αθήνα και το 1896 διορίστηκε επιμελητής του Ορυκτολογικού και Γεωλογικού Μουσείου, και καθηγητής στο Αρσάκειο. Το 1906 έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. Απολύθηκε το 1917 ως αντιβενιζελικός και ξαναδιορίστηκε το 1920. Δίδαξε Παλαιοντολογία, Ζωολογία, Πετρογραφία και και Ορυκτολογία στο Πανεπιστήμιο και Γεωλογία, Ορυκτολογία και Πετρογραφία στο Πολυτεχνείο. Διετέλεσε τρεις φορές (1910-1911, 1929-1930 και 1932-1933) κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών Το ακαδημαϊκό έτος 1916-1917 διετέλεσε πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών. 

Το 1903 πραγματοποίησε παλαιοντολογικές ανασκαφές στη Μεγαλόπολη, κατά τις οποίες ανέσκαψε μεγάλο αριθμό απολιθωμένων θηλαστικών, όπως ελέφαντες, ρινόκερους, ιπποπόταμους και μαμούθ. 

Πολιτεύτηκε και εκλέχτηκε δυο φορές βουλευτής Παροναξίας (1910, 1920) και Υπουργός της Παιδείας και προσωρινά Γεωργίας επί Κυβερνήσεως Τριανταφυλλάκου το 1922.

Συνέγραψε αρκετές εργασίες και συγγράματα σχετικά με την παλαιοντολογία και τη γεωλογία.

Απεβίωσε το 1938 στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
### Συγγραφικό έργο

* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Παροναξίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες γεωλόγοι
Δημήτριος Χόνδρος

Ο **Δημήτριος Χόνδρος** (Σέρρες, 1882 - Αθήνα, 29 Ιουλίου 1962) ήταν Έλληνας φυσικός και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1882. Ο πατέρας του ήταν έμπορος και πρόξενος της Ιταλίας στις Σέρρες. Εκεί αλλά και στη Θεσσαλονίκη πήγε σχολείο και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και αναγορεύτηκε διδάκτωρ των Φυσικών Επιστημών το 1905. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, στα Πανεπιστήμια του Γκέτινγκεν (1907) και του Μονάχου (1908) υπό τον καθηγητή Σόμερφελντ, όπου αναγορεύτηκε εκ νέου διδάκτωρ της Φυσικής.

Επέστρεψε και το 1910 διορίστηκε Υποεπιμελητής του Χημικού εργαστηρίου του Εθνικού Πανεπιστημίου. Διορίστηκε τακτικός καθηγητής της Φυσικής το 1912 και διετέλεσε Πρόεδρος της Γεωδαιτικής και Γεωφυσικής Επιτροπής του Κράτους και Πρόεδρος του Τηλεπικοινωνιακού Συμβουλίου και του Γνωμοδοτικού Τεχνικού Συμβουλίου ραδιοφωνίας. Διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1917-1918. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο του 1952 με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή.

Δύο μέρες μετά το διορισμό του στο Πανεπιστήμιο παντρεύτηκε την Ανθή Δαμάσκου, με την οποία απέκτησε 4 παιδιά. Ήταν λάτρης της μουσικής και έπαιζε βιολί στον ελεύθερο του χρόνο, ενώ ασχολιόταν επίσης με την αεροπορία.

Συμμετείχε ως στρατιώτης στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, ενώ πολέμησε και στους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1913 εστάλη μαζί με τον Κωνσταντίνο Ζέγγελη στη Μακεδονία για να καταγράψουν τις ωμότητες των Βουλγάρων, ενώ το 1940 ζήτησε να καταταχθεί στην αεροπορία για να λάβει μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, κάτι που όμως δεν του επετράπη. Ο ίδιος όμως βοήθησε ως εθελοντής τη μάχη των Ελλήνων. Μετά τον πόλεμο ανήκε και πάλι στην ομάδα η οποία κατέγραψε τις ωμότητες των Βουλγάρων στη Μακεδονία. Τον Δεκέμβριο του 1944 κατά την υποχώρηση του ΕΛΑΣ από την Αθήνα συνελλήφθη στην Κηφισιά και κρατήθηκε όμηρος για αρκετές μέρες.

Τη δεκαετία του 1950 ήταν υποψήφιος βουλευτής με την ΕΡΕ, αλλά απέτυχε να εκλεγεί. Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος της ΕΛΠΑ καθώς και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αεροπορικής Ένωσης Αθηνών.

Έγραψε σημαντικό αριθμό επιστημονικών εργασιών σχετικά με τη φυσική. Το 1953 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Κοινοπραξία των Πυρηνικών Ερευνών (CERN), στη Γενεύη της Ελβετίας.

Απεβίωσε στις 29 Ιουλίου 1962 στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

* 

Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Γεώργιος Αθανασιάδης (φυσικομαθηματικός)

Ο **Γεώργιος K. Αθανασιάδης** ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1866 στην Πάτρα όπου και ολοκλήρωσε την βασική του εκπαίδευση. Το 1885 σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1889 αναγορεύτηκε Διδάκτωρ των Φυσικών Επιστημών. Διορίστηκε καθηγητής στα Ζαρίφεια Διδασκαλεία της Φιλιππούπολης και αναπληρωτής καθηγητής του γυμνασίου στην Πάτρα. Κατόπιν σχολάρχης και καθηγητής στην Αθήνα. Το 1900 διορίστηκε Υφηγητής της Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και το 1903 επιμελητής της έδρας του καθηγητή Τιμολέοντα Αργυρόπουλου. Μετά το θάνατο του καθηγητή Αργυρόπουλου το 1910, στην έδρα διορίζεται ο νεότερός του Δημήτριος Χόνδρος. Ύστερα από διάβημά του στον υπουργό Ανδρέα Μιχαλακόπουλο, κατάφερε να δημιουργηθεί και δεύτερη έδρα Φυσικής στην οποία και διορίστηκε στις 26 Ιουλίου 1912. Η Κυβέρνηση Βενιζέλου, τον απέλυσε ως φιλοβασιλικό, το 1917, επέστρεψε όμως τον Δεκέμβριο του 1920 όταν και η κυβέρνηση αυτή αποχώρησε από την εξουσία. Παρέμεινε στη θέση του μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1938 οπότε και την έδρα ανέλαβε ο φοιτητής του Μιχαήλ Αναστασιάδης. Είχε συγγράψει επιστημονικά άρθρα και συγγράμματα στα ελληνικά και τα αγγλικά. Απεβίωσε στις 22 Μαΐου 1947.

Διετέλεσε μέλος της Γεωδαιτικής Επιτροπής του Κράτους και Πρόεδρος του Γεωφυσικού της τμήματος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Ο καθηγητής Γεώργιος Κ. Αθανασιάδης

Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Νίγδη

Η **Νίγδη** (τουρκ: Niğde «*Νίγντε*») είναι πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας Νίγδης στην περιοχή της Κεντρικής Ανατολίας της Τουρκίας. Ο συνολικός πληθυσμός της πόλης είναι 348.081 κάτοικοι. 

## Τοποθεσία
Η Νίγδη βρίσκεται στον ιστορικό-γεωγραφικό χώρο της Καππαδοκίας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1.300 μέτρων, ανάμεσα στα ηφαιστειακά βουνά Μελαντίζ, συμπεριλαμβανομένων του όρους Χασάν Νταγ κοντά στην πόλη Ακσαράι προς τα βόρεια. Ο ορεινός όγκος είναι ένας μεταμορφωμένος θόλος που περιέχει αντιμόνιο και εγκαταλελειμμένα ορυχεία σιδήρου. Πολλά λατομεία μαρμάρου δραστηριοποιούνται σήμερα πάνω στο καθαρό λευκό κρυσταλλικό μάρμαρο του ορεινού όγκου.

## Προσωπικότητες
Στη Νίγδη γεννήθηκαν ο επιχειρηματίας Λεωνίδας Κεστεκίδης, ο οικονομολόγος Νικόλαος Αγνιδης (μαθητής του Αμερικανού οικονομολόγου Edwin R.A. Seligman), ο πολιτικός και διπλωμάτης Αθανάσιος Αγνίδης, οι βουλευτές του Οθωμανικού Κοινοβουλίου Ανανίας Καλίνογλου και Παντελάκης Κοσμίδης, ο συνθέτης Πέτρος Πετρίδης και η τραγουδίστρια Νουκχέτ Ντουρού. Ακόμη, από τη Νίγδη καταγόταν ο αξιωματούχος και πολιτικός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Γεώργιος Κούρτογλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Καππαδοκία
Νικόλαος Χατζιδάκις

Ο **Νικόλαος Χατζιδάκις** (1872-1942) ήταν Έλληνας καθηγητής Πανεπιστημίου με αντικείμενο τη Θεωρητική Μηχανική, τα Μαθηματικά και την Αστρονομία. Έχασε τη ζωή του κατά την πείνα στην Κατοχή αρνούμενος να συνεργαστεί με τους κατακτητές.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1872 στο Βερολίνο και η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη. Πατέρας του ήταν ο φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου Ιωάννης Χατζιδάκις και θείος του ο γλωσσολόγος Γεώργιος Χατζιδάκις. Γυμνάσιο πήγε στην Αθήνα και σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ των Μαθηματικών. Συνέχισε τις σπουδές στο Παρίσι, Γκέτιγκεν και Βερολίνο.

Επέστρεψε και διορίστηκε από το 1900 καθηγητής της Θεωρητικής Μηχανικής και Αστρονομίας στη Σχολή Ευελπίδων και από το 1904 τακτικός καθηγητής των Ανωτέρων Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδαξε επίσης στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.

Είναι ο εισηγητής στην Ελλάδα της Απειροστικής Γεωμετρίας και ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας.
 
Στα συγγράμματά του συγκαταλέγονται τα έργα *Εισαγωγή εις την Αναλυτικήν Θεωρίαν των Επιφανειών* (1912), *Κινητική του Υλικού Σημείου* (1917), Σφαιρική Τριγωνομετρία (1926), *Σμήνη και Συμπλέγματα Καμπυλών και Επιφανειών* (1929) και *Στοιχεία Ανωτέρας Αλγέβρας* (1933).

Ο Νικόλαος Χατζιδάκις υπήρξε θερμός πατριώτης. Το 1897, διέκοψε τις σπουδές του στο Παρίσι για να πάρει μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα που είχε ξεκινήσει στη γενέτειρά του, την Κρήτη μαζί με τον θείο του Γεώργιο Χατζιδάκι. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, παρότι γνώριζε τη γερμανική και ιταλική γλώσσα, δεν καταδέχτηκε να συνάψει γνωριμίες με τους κατακτητές και πέθανε από την πείνα στις 25 Ιανουαρίου 1942. Κληροδότησε τα ελάχιστα περισσεύματά του για εκδόσεις υπέρ των φοιτητών.

Ομιλούσε 13 ξένες γλώσσες και παράλληλα ανέπτυξε σημαντική λογοτεχνική δραστηριότητα. Δημοσίευε με το ψευδώνυμο *Ζέφυρος Βραδυνός* στα λογοτεχνικά περιοδικά Διάπλαση, Νουμάς, και Νέα Εστία. Επίσης ήταν μεταφραστής και με τις μεταφράσεις του έκανε γνωστή στο ελληνικό κοινό τη σύγχρονη σκανδιναβική λογοτεχνία. Το μεταφραστικό του έργο παρουσιάστηκε στο βιβλίο του Ξενικά Λουλούδια (1940). Ενδιαφερόταν ταυτόχρονα για τη Γλωσσολογία και συνέγραψε σχετικά άρθρα στο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη. Αποτελούσε υποστηρικτή της δημοτικής γλώσσας και για τον λόγο αυτό απολύθηκε ως «μαλλιαρός» από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επαναπροσλήφθηκε το 1912.

Κόρη του ήταν η συγγραφέας, μεταφράστρια και κριτικός Φούλα Χατζιδάκη (1906-1984) με σημαντική δράση στην Εθνική Αντίσταση..

Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Γεώργιος Γεωργαλάς (καθηγητής)

Ο **Γεώργιος Γεωργαλάς** (Δερβένι Κορινθίας, 1887 - Αθήνα, 1980) ήταν Έλληνας γεωλόγος και αντιστασιακός. Διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Γεωλογικής Εταιρείας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και αναγορεύτηκε Διδάκτωρ. Τιμήθηκε με το *[[Ράλλειο βραβείο]]* το 1909. Μετά την αποφοίτησή του διετέλεσε βοηθός επιμελητής του εργαστηρίου της Ορυκτολογίας και Γεωλογίας και της Φυσικής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, του Γεωλογικού και Παλαιοντολογικού Μουσείου του Πανεπιστημίου και του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Το 1926 υπήρξε διευθυντής της Γεωλογικής Υπηρεσίας της Ελλάδας. Το 1920 διορίστηκε καθηγητής Γεωλογίας και Ορυκτολογίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1936 στην έδρα Ορυκτολογίας και Πετρολογίας της Φυσικομαθηματικής Σχολής στην οποία διετέλεσε κοσμήτορας την περίοδο 1940-1941.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) και έγινε πρόεδρος της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ). Εξελέγη στο Εθνικό Συμβούλιο της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ) ως αντιπρόσωπος Αθήνας. Μαζί με τους καθηγητές Αλέξανδρο Σβώλο, Άγγελο Αγγελόπουλο της Νομικής και Πέτρο Κόκκαλη της Ιατρικής απολύθηκε από το Πανεπιστήμιο για τη δράση του στις 27 Απριλίου 1944. Με την απελευθέρωση ακυρώθηκε η απόλυσή τους το Νοέμβριο του 1944 αλλά λόγω των Δεκεμβριανών τέθηκαν σε διαθεσιμότητα και απολύθηκαν οριστικά το Σεπτέμβριο του 1946.

Ήταν μέλος της Ελληνικής Θαλασσογραφικής Επιτροπής και του Χαρτογραφικού Συμβουλίου της Ελλάδας. Από το 1939 διετέλεσε πρόσεδρον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Απεβίωσε τον Αύγουστο του 1980. Κηδεύτηκε στις 23 Αυγούστου 1980 από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γεώργιος Γεωργαλάς στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες γεωλόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ
Κατηγορία:Καθηγητές Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
Γεώργιος Ματθαιόπουλος

Ο **Γεώργιος Ματθαιόπουλος** (1873-1958) ήταν Έλληνας καθηγητής του πανεπιστημίου του 19ου αιώνα. Θεωρείται ο «πατέρας» του χημικού επαγγέλματος στην Ελλάδα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1873 στον Πειραιά και καταγόταν από το χωριό Δάρα Αρκαδίας. Είχε δύο αδέρφια. Τον Ματθαίο Ματθαιόπουλο, αντιπλοίαρχο και Αρχηγό Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (16 Σεπτεμβρίου 1912 - 7 Απριλίου 1914) και τον Δημήτριο Ματθαιόπουλο, υποστράτηγο. Ο τρίτος του αδερφός Σωτήρης ασχολήθηκε με την κονσερβοποιία. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στον Πειραιά και στη συνέχεια φοίτησε στο Φυσικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας από το οποίο αποφοίτησε το 1888. Συνέχισε τις σπουδές του παρακολουθώντας μαθήματα Χημείας στο Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Πήρε πτυχίο χημικού μηχανικού το 1895 και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Χημείας του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης το 1896 και γύρισε στην Ελλάδα το 1899.

Ήταν Επιμελητής στο Παθολογικό ανατομείο του Πανεπιστημίου από το 1899. Ορίστηκε υφηγητής Γενικής Χημείας το 1905 και το 1912 έγινε καθηγητής της Οργανικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας ενώ ήταν μέλος του Οικονομικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου και Πρόεδρος του το 1931. Το ακαδημαϊκό έτος 1919-1920 διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών ενώ το ακαδημαϊκό έτος 1928-29 εξελέγη πρύτανης. Την περίοδο της πρυτανείας του θεμελίωσε τα νέα ιατρικά εργαστήρια του Πανεπιστημίου, και εκσυγχρόνισε τις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου. Ήταν τακτικό μέλος του Ιατροσυμβούλιου (1913) και του Ανώτερου Υγειονομικού Συμβουλίου (1914-17) ενώ παράλληλα υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Χημικών και της Φυσιοδιφικής Εταιρείας. Κατά τη διάρκεια των εργαστηριακών μαθημάτων του, δίδασκε επίσης οινοποιία, ελαιουργία, σαπωνοποιία, βυρσοδεψία κ.ά.

Ήταν ο πρώτος που δημιούργησε εργοστάσιο παρασκευής διθειάνθρακα στην Ελλάδα, αν και λόγω της ανεπαρκούς κρατικής υποστήριξης το εγχείρημα του δεν κράτησε πολύ. Η επόμενη επιχειρηματική του κίνηση είχε να κάνει με την παρασκευή αμυλοσυρόπιου, όπου και πάλι υπήρξε πρωτεργάτης στην Ελλάδα. Η υψηλή όμως φορολογία από το κράτος τον οδήγησε στην εγκατάλειψη και αυτού του εγχειρήματος. Το τρίτο και τελευταίο σχέδιο του δεν ευδοκίμησε και πάλι εξ' αιτίας της φορολόγησης. Αυτή τη φορά το σχέδιο του αφορούσε τον ηλεκτροφωτισμό του Αγρινίου με ασετυλίνη.

Δημοσίευσε πολλές μελέτες σχετικά με τα ελληνικά τρόφιμα. Εισήγαγε και οργάνωσε το θεσμό της χημείας τροφίμων στα τελωνεία και έγραψε την Επιτομή της οργανικής χημείας, Ελληνική χημική Ονοματολογία των Οργανικών ενώσεων. Διετέλεσε μέλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος από το 1907.

Απεβίωσε στον Πειραιά στις 9 Μαΐου 1958.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί μηχανικοί
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Νείλος Σακελλαρίου

Ο **Νείλος Σακελλαρίου** (Άγιος Πέτρος Αρκαδίας, 2 Ιανουαρίου 1882 – Αθήνα, 1955) ήταν Έλληνας μαθηματικός και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου στον Άγιο Πέτρο της Κυνουρίας, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1898, και αναγορεύθηκε διδάκτορας το 1903. Μεταξύ 1903 και 1911 διετέλεσε ελληνοδιδάσκαλος στο Πρότυπο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Ιένας (1911-1912) και του Γκέτινγκεν (1912-1914).

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε και πάλι ελληνοδιδάσκαλος στο Πρότυπο Διδασκαλείο της Μέσης Εκπαίδευσης το 1915. Διετέλεσε επίσης σχολάρχης (1915-1917) και υποδιευθυντής (1917-1918) του Διδασκαλείου. Δίδαξε Μηχανική στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (1917-1929) και στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (1929), της οποίας διετέλεσε και πρύτανης, το ακαδημαϊκό έτος 1933-1934.

Το 1918 εξελέγη έκτακτος καθηγητής Ανωτέρας Άλγεβρας και Αναλυτικής Γεωμετρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Απολύθηκε το 1920 και διορίστηκε ξανά ένα χρόνο αργότερα, ως τακτικός των ίδιων μαθημάτων. Διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών, κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1927-1928 και 1935-1936. 

Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, της οποίας χρημάτισε πρόεδρος από το 1929 έως τον θάνατό του, ενώ διετέλεσε μαθηματικός σύμβουλος του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων και του ταμείου ασφάλισης του κλήρου. Ήταν μέλος της Γαλλικής, της Γερμανικής και της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας καθώς και της Γεωγραφικής Εταιρείας της Λίμα. Συνέγραψε αρκετές μαθηματικές εργασίες.

Απεβίωσε το 1955.

## Εργογραφία
* 
* 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νείλος Σακελλαρίου στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Νικόλαος Κρητικός

Ο **Νικόλαος Κρητικός** ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1888 στον Πειραιά. Σχολείο πήγε στο Λύκειο «Πλάτων» και στο γυμνάσιο του Πειραιά. Παρακολούθησε μαθήματα στο Πρακτικό Λύκειο της Αθήνας και σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ των φυσικών επιστημών. Σπούδασε Γεωφυσική και Σεισμολογία στο Γκέτινγκεν της Γερμανίας, στο Αμβούργο και στην Ιένα. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε στο εργαστήριο Αστρονομίας, στο Αστεροσκοπείο Αθηνών, διορίστηκε καθηγητής Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας στην Ανώτατη Δασολογική Σχολή και καθηγητής Φυσικής στην Ανώτατη Γεωπονική Σχολή, και αλλού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Αθανάσιος Τσακαλώτος

Ο **Αθανάσιος Τσακαλώτος** ήταν Έλληνας καθηγητής του Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1885 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και αναγορεύτηκε διδάκτωρ της ιατρικής και των Φυσικών Επιστημών. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Αθανασιος
Σπυρίδων Γαλανός

Ο **Σπυρίδων Γαλανός** ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1896 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το Βαρβάκειο Πρακτικό Λύκειο και σπούδασε Φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, με την καθοδήγηση του Γεωργίου Ματθαιόπουλου. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1918. Στη συνέχεια, σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο Βερολίνου και στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου με υποτροφία του Γρηγόριου Κασιμάτη. Μάλιστα, το 1923, ήταν ο πρώτος μη Γερμανός που έλαβε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Το Γερμανικό κράτος επίσης, του παρείχε το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος εντός Γερμανίας.

Επέστρεψε και εργάστηκε αρχικά το 1914 ως υποβοηθός, βοηθός και επιμελητής του Εργαστηρίου Οργανικής Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1924 εξελέγη έκτακτος και το 1936 τακτικός καθηγητής Τροφιμολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Μεταξύ 1941 και 1943 καθώς και 1957 και 1958, διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ακόμη δίδαξε στην Ακαδημία Ρουσοπούλου και στη Σχολή Αξιωματικών Χωροφυλακής. 

Ήταν μέλος του συμβουλίου της Κρατικής Χημικής Υπηρεσία, του Ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου, πρόεδρος του Πατριωτικού Ιδρύματος Κοινωνικής Πρόνοιας και Αντιλήψεως (ΠΙΚΠΑ), καθώς και σύμβουλος στα νοσοκομεία «Σωτηρία» και «Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού». Το 1925 αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στην Διεθνή Ένωση Εφαρμοσμένης Χημείας *(Union Internationale de Chimie pure et apliquée)*. Συνέγραψε αρκετές επιστημονικές εργασίες σχετικές με την Χημεία και την τεχνολογία τροφίμων, καθώς και άρθρα στον τύπο, με σκοπό την ενημέρωση του πληθυσμού για τα τρόφιμα.

Ήταν μέλος της Μεγάλης Τεκτονικής Στοάς. Απεβίωσε στις 21 Δεκεμβρίου 1960 στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
*

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
Νόα Ρίνγκερ

Ο **Νόα Ρίνγκερ** (αγγ. Noah Ringer, ολοκληρωμένο όνομα *Νόα Άντρου Ρίνγκερ*, αγγ. *Noah Andrew Ringer*) γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1996, στο Ντάλας του Τέξας, και είναι Αμερικάνος ηθοποιός.

## Πρώτα χρόνια

Ο Νόα Ρίνγκερ γεννήθηκε στο Ντάλας του Τέξας, και είναι αθλητής του ταεκβοντό. Στη ηλικία των 12, έλαβε τη μαύρη ζώνη από την Αμερικάνικη Όμοσπονδία Ταεκβοντό. Αποτελεί μέλος μιας ομάδας ταεκβοντό, από όπου έμαθε για ένα κάστινγκ της Paramount Pictures για το ρόλο του Άανγκ στη ταινία *The Last Airbender*. Μετά το κάστινγκ, έγινε δεχτός για το ρόλο του Άανγκ στη ταινία και άρχισε τη συνεργασία του με τη Creative Artists Agency. Στις 27 Μαρτίου 2010, συμμετείχε στα Nickelodeon Kids' Choice Awards, μαζί με τη Νίκολα Πέλτζ, το Ντέβ Πάτελ και το Τζάκσον Ρέτμπουν, για να παρουσίασει τη ταινία.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Παναγιώτης Κυριακός

Ο **Παναγιώτης Κυριακός** (1835-1900) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ιατρός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1835 όπου και ολοκλήρωσε την βασική του εκπαίδευση. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια το Μονάχου και του Βερολίνου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ για δεύτερη φορά με την διατριβή του σχετικά με την διέκπριση του βραχιονίου κατά τον Langenbeck.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1862 διορίστηκε έκτακτος καθηγητής Γενικής Παθολογίας και Θεραπευτικής, της Μεθοδολογίας και της Εγκυκλοπαίδειας της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Το 1871 διορίστηκε τακτικός καθηγητής στην έδρα της Ιστορίας της Ιατρικής και της Υγιεινής. Το ακαδημαϊκό έτος 1882-1883 διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Ιούλιο του 1900.

### Επιστημονικό έργο
Συνέγραψε ιατρικές μελέτες και εργασίες. Οι σημαντικότερες από αυτές:
* *Συγκριτική ανατομική και φυσιολογία του εγκεφάλου*, 1864.
* *Περί στρατιωτικών ιατρών παρά τοις αρχαίοις*, 1856.
* *Περί συγγενών δυσμορφιών και ιδία περί ερμαφροδίτων*, 1856.
* *Περί επιρροής του Αριστοτέλους εις την εν Αλεξανδρεία Ιατρικήν Σχολήν*, 1857.
* *Περί του κατά τον Πελοποννησιακόν πόλεμον λοιμού*, 1856.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παναγιώτης Κυριακός στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κωνσταντίνος Μελισσηνός

Ο **Κωνσταντίνος Μελισσηνός** (1867-1945) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ιατρός. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου 1867. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1863 και σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1892. Συνέχισε τις σπουδές του στο Μόναχο το 1898. Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1901 διορίστηκε υφηγητής και αργότερα, το 1919, τακτικός καθηγητής της Παθολογικής Ανατομικής. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1930-1931. 

Οι επιστημονικές του εργασίες αφορούν την ιστολογία, την εμβρυολογία και την ανατομία. 

Απεβίωσε το 1945. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες ανατόμοι
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Νικόλαος Καλλικούνης

Ο **Νικόλαος Καλλικούνης** (1862-1922) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ιατρός. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Νησί της Μεσσηνίας στις 4 Δεκεμβρίου 1862. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1885. Μετέβη στη Γαλλία όπου συνέχισε τις σπουδές του επί τετραετία στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.  Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε επιμελητής της Παθολογικής Κλινικής, υπό τον καθηγητή Γεώργιο Καραμήτσα. Έγινε υφηγητής το 1896. Το 1901 διορίστηκε καθηγητής της Πειραματικής Φαρμακολογίας και διευθυντής του φαρμακολογικού εργαστηρίου. Την ακαδημαϊκή χρονιά 1906-1907 ήταν Κοσμήτωρ της Ιατρικής Σχολής. Διετέλεσε, επίσης, διευθυντής της «Αστυκλινικής».

Ο Νικόλαος Καλλικούνης ήταν εξάδελφος του εργοστασιάρχη Γεωργίου Καλλικούνη,  ιδρυτή της ομώνυμης ιστορικής ποτοποιίας της Καλαμάτας. Αξιοποιώντας τις γνώσεις που είχε γύρω από τα φαρμακευτικά φυτά, ο Ν. Καλλικούνης φέρεται να βοήθησε το έργο του εξαδέλφου του, εισηγούμενος τη χρήση διαφόρων βοτάνων στη διαδικασία παρασκευής των ποτών.

Απεβίωσε στις 17 Οκτωβρίου 1922 στην Αθήνα. από καρκίνο του μεσαυλίου.

## Συγγράμματα
Ο Ν. Καλλικούνης συνέγραψε και δημοσίευσε -μεταξύ άλλων- τα ακόλουθα επιστημονικά συγγράμματα:
* *Οροθεραπεία* (στα γαλλ., Παρίσι 1889**.**  - ελλ. μετάφρ. 1900)
* *Περί φυματιώσεως* (1890)
* *Υστερικο-επιληπτικοί παροξυσμοί* (1894)
* *Κλινική Παθολογία και Θεραπευτική*, 4 τόμ. (1912-1914)

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

* 

* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «Καλλικούνης Νικόλαος». *Πανδέκτης*. ΙΝΕ/ΕΙΕ. Ανακτήθηκε στις 20-09-2016.

Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες φαρμακολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Λουκάς Παπαϊωάννου (ιατρός)

Ο **Λουκάς Παπαϊωάννου** (1831-1890) ήταν διαπρεπής Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ιατρός. Υπήρξε εκ των θεμελιωτών των ανατομικών σπουδών στην Ελλάδα. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1831 στην Αράχωβα της Παρνασσίδας. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών την περίοδο 1851-1855 και αναγορεύθηκε διδάκτωρ το 1856. Στη συνέχεια μετέβη στη Χίο, όπου μεταξύ άλλων δίδαξε και μαθηματικά σε Γυμνάσιο, και από εκεί στο Παρίσι για μετεκπαίδευση στην ανατομία. Επέστρεψε στην πατρίδα του και εξάσκησε το ιατρικό επάγγελμα, ενώ έγινε και δύο φορές δήμαρχος Αράχωβας και πληρεξούσιος στην Β΄ Συνέλευση των Ελλήνων στην Αθήνα. Το 1871 βραβεύθηκε στον *Συμβουλίδειο επιστημονικό διαγωνισμό* για το έργο του *Περί του αισθητηρίου της οράσεως*. 

Το 1881 διορίστηκε υφηγητής Ανατομίας και το 1883 τακτικός καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο στη θέση του Δαμιανού Γεωργίου. Το 1886 ίδρυσε το Ανατομείο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γνώριζε την αρχαία ελληνική γλώσσα σε άριστο επίπεδο και έγινε ο εισηγητής των επιστημονικών ανατομικών όρων στην Ελλάδα. Φέρεται να εισήγαγε 2700 ανατομικούς όρους, ενώ μέχρι το τέλος της ζωής του υποστήριζε πως οι όροι θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται στην αρχαιοελληνική.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1890. Μετά το θάνατό του, η αίθουσα του Ανατομείου πήρε το όνομά του.

## Επιστημονικά συγγράμματα
Τα σημαντικότερα έργα του είναι τα εξής:

* *Ανατομικά μελετήματα*, τχ. Α΄, 1870
* *Περί της εν Ανεμωρείω (Αραχώβη) τω έτει 1872 ενσκηψάσης επιδημίας της ευλογίας*, Πρακτικά Συνεδρίου Ελλήνων Ιατρών, 1882
* *Ανατομικά μελετήματα αναφερόμενα εις τους αρχαίους ιατρούς*, 1882
* *Ανατομική του αισθητηρίου της οράσεως*, 1882
* *Ερμηνεία χωρίων Αριστοτέλους*, 1884
* *Η ανατομική εν τοις καθ’ ημάς χρόνοις*, 1886
* *Περί ανατομικών τινών ανωμαλιών*, (Πρακτικά Συνεδρίου Ελλήνων Ιατρών), 1887
* *Ανατομική περιγραφή των αγγειωδών τε και μυικών χιτώνων του βολβού του οφθαλμού*, Διατριβή επί υφηγεσία, 1897
* *Ανατομική του ανθρώπου περιέχουσα και ιστολογίαν και εμβρυολογίαν*, 1889-1890 (α΄ εκδ.), & 1896 (β΄ εκδ.), 3 τόμοι
* *Όροι ανατομικοί*, Ιατρικόν Δελτίον

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λουκάς Παπαϊωάννου στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες ανατόμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Δήμαρχοι
Κωνσταντίνος Μαυρογιάννης

Ο **Κωνσταντίνος Μαυρογιάννης** (1816 - 1861) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ιατρός. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1816 στην Κέρκυρα. Η καταγωγή του ήταν από την Ήπειρο. Στις 7 Οκτωβρίου 1843 διορίστηκε επίτιμος καθηγητής της Κλινικής Ιατρικής και της Ειδικής Παθολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 1845, οπότε και απολύθηκε. Υπήρξε από τους πρώτους γιατρούς της Ελλάδας που έκαναν ανακοινώσεις για κρούσματα οστρακιάς στην παιδική ηλικία, το 1842, σε συνεδρίαση της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών. Τότε, προχώρησε σε ανακοίνωση -την πρώτη σε παγκόσμιο επίπεδο- περί υπάρξεως εξανθηματικής νόσου, της λεγόμενης ψευδο-οστρακιάς, η οποία σαράντα χρόνια αργότερα αποκλήθηκε ως η τέταρτη εξανθηματική νόσος, το γνωστό σήμερα *αιφνίδιο εξάνθημα*. Τον Φεβρουάριο του 1844 σημειώθηκαν επεισόδια στο μάθημά από φοιτητές, καθώς ακολουθούσε το γαλλικό σύστημα διδασκαλίας και όχι το γερμανικό. Αποτέλεσμα ήταν η Σύγκλητος να αποδοκιμάσει τους φοιτητές, ζητώντας όμως παράλληλα από τον Μαυρογιάννη να αρχίσει να ακολουθεί την γερμανική διδασκαλία.

Απεβίωσε το 1861.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Γεώργιος Καραμήτσας

Ο **Γεώργιος Καραμήτσας** (1834-1904) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ιατρός. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1834 στη Μήθυμνα της Λέσβου, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. 

Αν και εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τελικά σπούδασε στα Πανεπιστήμια του Μονάχου και του Βύρτσμπουργκ, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Βιέννης και του Βερολίνου και επέστρεψε στην Αθήνα και εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού, ενώ εξέδιδε ιατρικό περιοδικό με τίτλο «Ασκληπιός». Διορίστηκε ιατρός στην Αστυκλινική, υφηγητής της Παθολογικής Ανατομικής το 1862, έκτακτος καθηγητής της Ειδικής Νοσολογίας το 1875 και υποδιευθυντής της Αστυκλινικής. Στο τέλος το 1880 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Ειδικής Νοσολογίας και της Παθολογικής κλινικής. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου το έτος 1886-1887. 

Μετέφρασε το έργο «Ειδική Νοσολογία» του Γερμανού ιατρού Νιεμάγερ, ενώ συνέγραψε και τις δικές του επιστημονικές εργασίες. 

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 1904 από αποπληξία, τη στιγμή που επέστρεφε από γαμήλια τελετή. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες ανατόμοι
Κατηγορία:Έλληνες νοσολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα