open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γκούντερ Κλάιμπερ

Ο **Γκούντερ Κλάιμπερ** (16 Σεπτεμβρίου 1931, Όιλα – 29 Μαρτίου 2013, Βερολίνο) ήταν πρώην Κομμουνιστής πολιτικός από την Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ). Ήταν μέλος του πολίτμπιρο του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανίας (SED) από το 1984 έως το 1989, καθώς και μέλος της κυβέρνησης της ΛΔΓ ως υπουργός επί της βιομηχανίας, της αγροτικής βιομηχανίας και της κατασκευής οχημάτων από το 1973 έως το 1986. Ήταν, επίσης, μέλος της κεντρικής επιτροπής του SED και του Λαϊκού Επιμελητηρίου από το 1967. Ήταν Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου από το 1971 έως το 1989. Από το 1986 έως το 1989, ήταν εκπρόσωπος της ΛΔΓ στην COMECON.

Ο Κλάιμπερ παραιτήθηκε του συνόλου των θέσεων που κατείχε στις 8 Νοεμβρίου 1989, την προηγούμενη ημέρα της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου. Εκδιώχθηκε από το κόμμα στις 3 Δεκεμβρίου. Μια έρευνα για κατάχρηση εξουσίας και διαφθορά ανεστάλη τον Μάιο του 1990. Μετά την απελευθέρωσή του από το καθεστώς επιτήρησης, ευρέθηκε άνεργος.

Το 1997, ο Κλάιμπερ δικάστηκε για τον ρόλο που διαδραμάτισε στην διαταγή προς τους συνοριοφύλακες να πυροβολούν τους Ανατολικογερμανούς, οι οποίοι επιχειρούσαν να διαφύγουν προς την Δύση, ενώ καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης διάρκειας τριών ετών. Η δικαστική απόφαση επικυρώθηκε από το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο τον Νοέμβριο του 1999, ενώ ο Κλάιμπερ μεταφέρθηκε σε φυλακή του Βερολίνου, προκειμένου να ξεκινήσει να εκτίει την ποινή του στις 18 Ιανουαρίου 2000. Έπειτα από αίτημα χάριτος, εντός του οποίου εξέφρασε την μετάνοιά του για τις ενέργειές του ως μέλος του κομμουνιστικού καθεστώτος και καταδίκασε την ΛΔΓ, έλαβε, μαζί με τον Γκούντερ Σχαμπόβσκι, χάρη από τον Κυβερνώντα Δήμαρχο, Έμπερχαρντ Ντίπγκεν (ΧΔΕ) και αποφυλακίστηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί
Κατηγορία:Πολιτικοί της Ανατολικής Γερμανίας
Κούνα Κροατίας

Η **κροατική κούνα** ή **κούνα Κροατίας** (*kuna*, ISO 4217 κωδικός: HRK) ήταν το νόμισμα της Κροατίας μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2023, οπότε η Κροατία εισήλθε στην Ευρωζώνη. Υποδιαιρούταν σε 100 λίπα. Η κούνα εκδιδόταν από την Κροατική Εθνική Τράπεζα και το Νομισματοκοπείο της Κροατίας. Η λέξη κούνα στα κροατικά σημαίνει κουνάβι, καθώς οι γούνες κουναβιών χρησιμοποιούνταν ως μέτρα αξίας. Η λέξη λίπα σημαίνει το δέντρο φιλύρα.

## Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής εποχής, στις επαρχίες της Άνω και Κάτω Παννονίας (σημερινή Ουγγαρία και Σλαβονία), οι φόροι συλλέγονταν με τη μορφή δερμάτων κουναβιών, τα οποία είχαν μεγάλη αξία. Η γούνα χρησιμοποιούταν ως νομισματική μονάδα σε πολλά σλαβικά κράτη, όπως οι Ρως του Κιέβου, μέχρι τον 15ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, στην περιοχή της Κροατίας χρησιμοποιούνταν πολλά ξένα νομίσματα, αλλά τουλάχιστον από το 1018 υπήρχε τοπικό νόμισμα. Ανάμεσα στο 1260 και το 1380, οι Κροάτες αντιβασιλείς εξέδιδαν ένα ασημένιο νόμισμα με ένα κουνάβι το οποίο αποκαλούσαν μπάνοβατς. Όμως, εξαιτίας της μειωμένης αυτονομίας της Κροατίας στο βασίλειο της Κροατίας-Ουγγαρίας, το νόμισμα σταδιακά εξαφανίστηκε τον 14ο αιώνα.

Η ιδέα του νομίσματος κούνα εμφανίστηκε το 1939, όταν η Μπανοβίνα της Κροατίας, μια αυτόνομη επαρχία μέσα στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, σχεδίαζε να εκδόσει το δικό της νόμισμα. Το 1941, το καθεστώς των Ουστάσι δημιούργησε το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας και η κούνα υιοθετήθηκε ως νόμισμα του κράτους. Το νόμισμα αυτό συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι το 1945, οπότε εξαφανίστηκε με την εγκαθίδρυση της Γιουγκοσλαβίας και αντικαταστάθηκε από το δηνάριο της Γιουγκοσλαβίας.

Η σύγχρονη κούνα τέθηκε σε ισχύ στις 30 Μαΐου 1994, όταν άρχισε η μεταβατική περίοδος από το προσωρινό *Κροατικό Δηνάριο*, το οποίο ήταν σε ισχύ από το 1991 και καταργήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1994, και το οποίο είχε συνδεθεί με τον αιματηρό Πόλεμο της Κροατίας. Η ισοδυναμία ανάμεσα σε δηνάριο και κούνα ήταν 1 κούνα = 1000 δηνάρια. Παρά τις αντιδράσεις για το όνομα του νομίσματος, καθώς είχε χρησιμοποιηθεί, μεταξύ άλλων, από το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, η μετάβαση ήταν ομαλή. Από τότε, η Κροατία χρησιμοποιεί de facto πίνακα σταθερής συναλλαγματικής ισοτιμίας. Η κούνα αρχικά συνδέθηκε με το γερμανικό μάρκο και με την αντικατάσταση του γερμανικού μάρκου από το ευρώ το 1999, η κούνα συνδέθηκε με το ευρώ. 

Την 1η Ιουλίου 2013, η Κροατία, μετά από μια δεκαετία ανάκαμψης και ειρήνης, έγινε επισήμως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ την 1η Ιανουαρίου 2023 προσχώρησε στην Ευρωζώνη, οπότε η κούνα αντικαταστάθηκε από το Ευρώ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Συναλλαγματική ισοτιμία της Κούνα, Εθνική Τράπεζα της Κροατίας

Κατηγορία:Νομίσματα που αντικατέστησε το Ευρώ
κατηγορία:Οικονομία της Κροατίας
Κατηγορία:Νομίσματα της Κροατίας
Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Πινακοθήκη Τέιτ

Ο τίτλος **Πινακοθήκη Τέιτ** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:

* Τέιτ ή *Πινακοθήκη Τέιτ*, ο οργανισμός υπό τον οποίο βρίσκονται οι πινακοθήκες Τέιτ
* Τέιτ Μπρίταιν, η πρώτη πινακοθήκη Τέιτ στην οποία εκθέτονται κυρίως ιστορικά καθώς και σύγχρονα έργα της βρετανικής τέχνης, Λονδίνο
* Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Τέιτ, πινακοθήκη Τέιτ για τα βρετανικά και διεθνή έργα σύγχρονης τέχνης, Λονδίνο
* Τέιτ Λίβερπουλ, πινακοθήκη Τέιτ στο Λίβερπουλ, βορειοδυτική Αγγλία
* Τέιτ Σαιντ Άιβς, πινακοθήκη στο Σαιντ Άιβς της Κουρνουάλης, νοτιοδυτική Αγγλία
Ακρίδα (σκάκι)

Η **ακρίδα** (*grasshopper*) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι, που εισήχθη από τον Thomas Rayner Dawson το 1913 σε σκακιστικά προβλήματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα *Cheltenham Examiner*. Σήμερα είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ανορθόδοξα κομμάτια που χρησιμοποιούνται στα σκακιστικά προβλήματα. Στη διεθνή σημειογραφία το κομμάτι συμβολίζεται με το **G**.

Η ακρίδα εμφανίζεται συνήθως στα διαγράμματα ως ανεστραμμένη βασίλισσα, όπως και στο λήμμα αυτό.

## Κίνηση
Η ακρίδα κινείται ορθογωνίως και διαγωνίως, όπως μια συνηθισμένη βασίλισσα, αλλά μόνο με άλματα πάνω από άλλο κομμάτι σε οποιαδήποτε απόσταση από το αμέσως πιο κοντινό τετράγωνό της. Αν δεν υπάρχει κομμάτι να κάνει άλμα από πάνω του, τότε δεν μπορεί να μετακινηθεί. Αν κάποιο τετράγωνο, πέρα από το κομμάτι που πηδάει η ακρίδα, καταλαμβάνεται από κομμάτι του αντιπάλου, τότε η ακρίδα μπορεί να το συλλάβει. Η ακρίδα μπορεί να πηδήσει πάνω από όλα τα κομμάτια (λευκά ή μαύρα), αλλά το κομμάτι που πηδά από πάνω του δεν επηρεάζεται.

Ένα παράδειγμα κίνησης της ακρίδας φαίνεται στο πρώτο διάγραμμα πάνω δεξιά. Η λευκή ακρίδα στο δ4 μπορεί να κινηθεί προς τα τετράγωνα που σημειώνονται με χι (β2, δ1, δ7 και θ8), μπορεί επίσης να συλλάβει το μαύρο πιόνι στο α7. Δεν μπορεί όμως να μετακινηθεί στο η4, επειδή υπάρχουν δύο κομμάτια ενδιαμέσως και δεν μπορεί να πηδήξει από πάνω τους.

## Σκακιστικό πρόβλημα

Στο διάγραμμα δεξιά, παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε οκτώ κινήσεις.

Λύση: 
:1. 18px|λευκή ακρίδαθ3! 18px|μαύρη ακρίδαθ4
:2. 18px|λευκή ακρίδαθ5 18px|μαύρη ακρίδαh6
:3. 18px|λευκή ακρίδαθ7 18px|μαύρη ακρίδαθ8
:4. 18px|λευκή ακρίδαε7 18px|μαύρη ακρίδαδ7
:5. 18px|λευκή ακρίδαγ7 18px|μαύρη ακρίδαβ7
:6. 18px|λευκή ακρίδαα7+ 18px|μαύρη ακρίδαα6
:7. 18px|λευκή ακρίδαα5+ 18px|μαύρη ακρίδαα4
:8. 18px|λευκή ακρίδαα3#

## Δείτε επίσης
* Σιάνγκτσι, που διαθέτει το *κανόνι* (*cannon*) με παρόμοιες ικανότητες (όπως και στο *janggi*).
* Σκάκι ακρίδας, που είναι μια παραλλαγή που χρησιμοποιεί το κομμάτι ακρίδα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανορθόδοξοι πεσσοί
Κατηγορία:Σκακιστικά προβλήματα
Τάφος του Ααρών

Ο **Τάφος του Ααρών** είναι η ονομασία του πιθανού τόπου ταφής του Ααρών, αδερφού του Μωυσή. Η παράδοση αναφέρει δύο πιθανούς τόπους ταφής, το Όρος Χορ, κοντά στο Όρος Σινάι στο Σινάι, ή μια τοποθεσία κοντά στην Πέτρα της Ιορδανίας.

## Τοποθεσία
Το βιβλικό Βιβλίο των Αριθμών αναφέρει πως ο Ααρών απεβίωσε και ετάφη στο Όρος Χορ. Το Όρος Χορ ευρίσκεται πλησίον του Όρους Σινάι στο Σινάι. Άλλες παραδόσεις αναφέρουν πως ο Ααρών, γνωστός ως *Χαρούν* στα αραβικά, απεβίωσε και ετάφη στο Τζαμπάλ Χαρούν, ή Όρος του Ααρών, κοντά στην Πέτρα της Ιορδανίας. Ένα τζαμί ανεγέρθηκε στην ιορδανική τοποθεσία κατά την διάρκεια του 14ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Ιορδανίας
Κατηγορία:Ιουδαϊσμός
Κατηγορία:Τζαμιά στην Ιορδανία
Ααρων
Λήδα Βαρδινογιάννη

Η **Λήδα Βαρδινογιάννη** (*το γένος Κατακουζηνού*, Ελληνικό Αττικής, 1928 - Αθήνα, 10 Δεκεμβρίου 2020) ήταν Ελληνίδα επιχειρηματίας και συλλέκτις έργων τέχνης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ελληνικό και ήταν κόρη του Ιωάννη Κατακουζηνού, επιχειρηματία, και της Ειρήνης Κουτλίδη, αδελφής του Ευριπίδη Κουτλίδη, επιχειρηματία και συλλέκτη έργων τέχνης. Η καταγωγή της οικογένειάς της είναι από την Μυτιλήνη ενώ θείος της ήταν ο ψυχίατρος Άγγελος Κατακουζηνός. Φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και στη Σχολή Βακαλό και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές της στην Ελβετία. Κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών έζησε στο Παρίσι.  Το 1979 ανέλαβε την διεύθυνση της οικογενειακής επιχείρησης ξυλείας. Τα μέλη της οικογένειάς της συναναστρέφονταν με ποιητές και ζωγράφους με αποτέλεσμα να στραφεί και η ίδια προς την τέχνη. Η συλλογή της περιλαμβάνει  Πικάσο, Μαρκ Σαγκάλ, Ανρί Ματίς, Ζουάν Μιρό, Νικηφόρο Λύτρα, Κωνσταντίνο Βολανάκη, Γιάννη Τσαρούχη, Νίκο Χατζηκυριάκο - Γκίκα, Δημήτρη Γαλάνη, Σπύρο Βασιλείου, Παναγιώτη Τέτση κ.α. 

Μεγάλο μέρος της επίπλωσης της οικίας της, έχει δωρηθεί στο Μουσείο Μπενάκη, προς το οποίο έχει πραγματοποιήσει πλήθος δωρεών. Σε ένδειξη τιμής το Μουσείο Μπενάκη, το 2014, διοργάνωσε, στην Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου - Γκίκα, την έκθεση με τίτλο *«Στο σπίτι της Λήδας Βαρδινογιάννη»*, όπου και εκτέθηκε το μεγαλύτερο μέρος της προσωπικής της συλλογής. Ηταν επίσης ευεργέτρια του Ασύλου Ανιάτων.

Ζούσε στο Κολωνάκι. Ήταν παντρεμένη με τον πρώην βουλευτή Παύλο Βαρδινογιάννη και κουμπάρος τους στον γάμο ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου 2020, σε ηλικία 92 ετών, και τάφηκε σε οικογενειακό τάφο στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης
Κατηγορία:Ελληνίδες επιχειρηματίες
Σκάκι ακρίδας

Το **Σκάκι ακρίδας** (*Grasshopper chess*) είναι παραλλαγή στο σκάκι, στην οποία τα πιόνια επιτρέπεται να προαχθούν σε ένα ανορθόδοξο κομμάτι, την ακρίδα (που συχνά εμφανίζεται ως ανεστραμμένη βασίλισσα). Η ακρίδα κινείται όπως η βασίλισσα, αλλά πρέπει να κάνει άλμα πάνω από άλλα κομμάτια για να μετακινηθεί ή να κάνει κάποια σύλληψη.

Στην παράταξη εκκίνησης κάποιων παραλλαγών, εκτός από τα συνήθη κομμάτια, παρουσιάζονται και ακρίδες στη σκακιέρα. Για παράδειγμα, τα πιόνια μπορεί να μετακινηθούν μία γραμμή προς τα εμπρός και τοποθετούνται ακρίδες στη δεύτερη και στην έβδομη γραμμή όπως φαίνεται στο διάγραμμα δεξιά. Μια άλλη δυνατότητα είναι να αντικατασταθούν οι βασίλισσες με ακρίδες στην παράταξη εκκίνησης, ενώ τα πιόνια μπορούν να προαχθούν κανονικά σε βασίλισσες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκακιστικές παραλλαγές
Κάρολος ΙΑ΄ της Σουηδίας

Ο **Κάρολος ΙΑ΄** (*Karl XI*, 24 Νοεμβρίου 1655 - 5 Απριλίου 1697) ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1660-1697) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ. Η περίοδος της βασιλείας του είναι μέσα στην περίοδο της Σουηδικής αυτοκρατορίας (1611-1718).

Η αρίθμησή του ως "Κάρολος ΙΑ΄" βασίζεται στη μυθική ιστορία της χώρας· στην πραγματικότητα είναι ο *Κάρολος Ε΄*.

Ήταν το μόνο τέκνο του Καρόλου Ι΄ και της Χεδβίγης Ελεονώρας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Ο πατέρας του απεβίωσε όταν εκείνος ήταν 5 ετών και εκπαιδεύτηκε ως την ενηλικίωσή του, οπότε και στέφθηκε βασιλιάς. Σύντομα τον ώθησαν σε στρατιωτική εκστρατεία για να εξασφαλίσει τα πρόσφατα αποκτημένα εδάφη από τη Δανία, κατά τον Πόλεμο της Σκάνια (1675-1679). Αφού αγωνίστηκε επιτυχημένα εναντίον των Δανών, επέστρεψε στη Στοκχόλμη όπου ασχολήθηκε με τη διόρθωση της παραμελημένης πολιτικής και δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας. Κατάφερε να διατηρήσει 20ετή ειρήνη, κατά τη διάρκεια της οποίας έκανε αλλαγές στην οικονομία, το εμπόριο, το στόλο και τον εξοπλισμό του στρατού, την απονομή δικαιοσύνης, την εκκλησιαστική διοίκηση και την εκπαίδευση. Ο υιός του Κάρολος ΙΒ΄ που τον διαδέχθηκε, χρησιμοποίησε αυτόν τον καλά εκπαιδευμένο στρατό στις μάχες που διεξήγε στην Ευρώπη.

## Οικογένεια
Το 1675 αρραβωνιάστηκε την Ουλρίκα Ελεονώρα των Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας, σε μια προσπάθεια εξομάλυνσης της μακράς εχθρότητας των δύο χωρών, αλλά ο πόλεμος της Σκάνια άρχισε μεταξύ των δύο χωρών λίγο αργότερα το ίδιο έτος. Αν και η δανική της καταγωγή την έφερε σε δύσκολη θέση, εκείνη εξαγόραζε Σουηδούς αιχμαλώτους ενεχυριάζοντας τα κοσμήματά της, πράγμα που την έκανε δημοφιλή. Από τις πολλές εγκυμοσύνες ασθένησε και απεβίωσε το 1693. Τέκνα:
* Εδβίγη Σοφία (1681-1708), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Δ΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Ο γιος τους:
** Κάρολος Φρειδερίκος (1700-1739), νυμφεύτηκε την Άννα Πετρόβνα της Ρωσίας· είναι οι γονείς του:
*** Πέτρου Γ΄ της Ρωσίας (1728-1762).
* Κάρολος ΙΒ΄ (1682-1718), Βασιλιάς της Σουηδίας (1697-1718).
* Γουσταύος (1683-1685).
* Ούλρικ (1684-1685).
* Φρειδερίκος (1685).
* Κάρολος Γουσταύος (1686-1687).
* Ουλρίκα Ελεονώρα (1688-1741), Βασίλισσα της Σουηδίας (1718-20). Ο σύζυγός της Φρειδερίκος της Έσσης έγινε ο επόμενος βασιλιάς της Σουηδίας (1720-51). Αυτόν θα διαδεχθεί ο 2ος εξάδελφος της Ουλρίκας Ελεονώρας, Αδόλφος Φρειδερίκος, ως βασιλιάς της Σουηδίας (1751-71).

## Πρόγονοι



## Πηγές
* Åberg, Alf: Karl XI, Wahlström & Widstrand 1958 (reprinted by ScandBook, Falun 1994, ISBN 91-46-16623-8)
* Granlund, Lis (2004). "Queen Hedwig Eleonora of Sweden: Dowager, Builder, and Collector". In Campbell Orr, Clarissa. Queenship in Europe 1660-1815: *The Role of the Consort. Cambridge University Press. pp.&nbsp;56–76. ISBN 0-521-81422-7
* Lindqvist, Herman: Historien om Sverige
* Rystad, Göran: Karl XI / En biografi, AiT Falun AB 2001. ISBN 91-89442-27-X
* Upton, Anthony F. Charles XI and Swedish Absolutism, 1660–1697. Cambridge University Press, 1998. ISBN 0-521-57390-4.

Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Άντριεν ντε Μπι

Ο **Άντριεν ντε Μπι** (φλαμανδικά:**Adriaen de Bie**, 1593 – 1668) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της περιόδου του μπαρόκ, σημαντικός δάσκαλος ζωγράφων του μπαρόκ και πατέρας του ποιητή Κορνέλις ντε Μπι.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τον βιογράφο Άρνολντ Χαουμπράκεν, ο πατέρας του είχε αποκοπεί από τη μήτρα της μητέρας του και έζησε ως εκ θαύματος ως "αγέννητο παιδί". Ο Χαουμπράκεν πήρε τις βιογραφικές αυτές πληροφορίες σχετικά με τον ντε Μπι από τον Χ. Πότερ, ο οποίος ανέφερε ότι ο Άντριεν ντε Μπι έμαθε να ζωγραφίζει μαθητεύοντας αρχικά στον ζωγράφο Βάουτερ Αμπτς (Wouter Abts). Σε ηλικία 18 ετών έφυγε για το Παρίσι, όπου σπούδασε για δύο χρόνια με τον Ρούντολφ Σχόοφ (Rudolf Schoof), ο οποίος τότε ήταν ζωγράφος στην Αυλή του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας. Από εκεί αναχώρησε για τη Ρώμη, όπου διέμεινε επί έξι έτη. Από εκεί επισκέφθηκε τις πιο σημαντικές πόλεις της Ιταλίας όπου για τα επόμενα τρία χρόνια ζωγράφιζε για λογαριασμό Καρδιναλίων κυρίως πίνακες με χρυσές και ασημένιες πλάκες και πολύτιμους λίθους. Το 1623 επέστρεψε στη Βραβάντη, όπου ζωγράφιζε πορτρέτα και διακοσμήσεις για την εκκλησία του Αγίου Χουμμάρους πάνω από την Αγία Τράπεζα του Αγίου Ελίγιου, προστάτη Αγίου των χρυσοχόων.

Απεβίωσε στο Λίερ τον Ιούνιο του 1668.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Filippo Baldinucci's *Artists in biographies by Filippo Baldinucci*, 1610–1670, p.&nbsp;197 Google books

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*[Adriaen de Bie στο [RKD]]

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου 2015–16

Για την **περίοδο 2015–16**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Δωδεκανήσου.

Η πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Δωδεκανήσου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Δωδεκανήσου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.

## Πρωτάθλημα

Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου είναι η εξής:

* Α΄ Κατηγορία
* Β΄ Κατηγορία (3 Όμιλοι)
* Γ΄ Κατηγορία

### Α΄ Κατηγορία
Η Α΄ Κατηγορία «Blue Star Ferries» διεξάγεται με τη συμμετοχή 17 ομάδων καθώς η 18η που είχε δικαίωμα συμμετοχής, ο Α.Ο. Δικαίου , τελικά δήλωσε συμμετοχή στη Β΄ Κατηγορία. Η πρώτη σε βαθμολογία ομάδα συμμετέχει στο ειδικό Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ με σκοπό την άνοδο στη Γ΄ Εθνική, οι ομάδες από 15η θέση και κάτω υποβιβάζονται στη Β΄ Κατηγορία. Πρωταθλήτρια Δωδεκανήσου για το 2015-16 αναδείχθηκε η Α.Σ. Ρόδος.

Η τελική βαθμολογία ήταν:

Πηγή: Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου

### Β΄ Κατηγορία
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε τρείς ομίλους . Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου ανεβαίνουν κατηγορία και οι τελευταίοι των δυο ομίλων Ρόδου υποβιβάζονται.

#### 1ος Όμιλος

1 Η μετονομασία της ομάδας «Κολοσσός Κάστρου»(Α.Ο. Παλαιάς Πόλης Ρόδου Κάστρο) σε *Αθλητικη Ένωση Κυπρίων Ρόδου η «Κύπρος»* εγκρίθηκε το Μάρτιο του 2016 

#### 2ος Όμιλος

Ο *Αγιος Γεώργιος Μαλώνας* έχει ποινή αφάιρεσης 2 βαθμών


#### 3ος Όμιλος (Νήσων)

### Γ΄ Κατηγορία

## Κύπελλο

Στο θεσμό του Κυπέλλου Δωδεκανήσου «Αυγουστίνος» συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου. Οι ομάδες χωρίζονται σε δύο ομίλους, τον όμιλο Ρόδου με ομάδες από τη Ρόδο, Κάρπαθο, Τήλο,Χάλκη και Νίσυρο και τον όμιλο «Βορείου συγκροτήματος Νήσων» (συμμετείχαν ομάδες από Κω, Κάλυμνο και Λέρο). Στην πρώτη φάση του κυπέλλου συμμετέχουν οι σύλλογοι της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας και στη δεύτερη εισέρχονται οι σύλλογοι της Α΄ ΕΠΣΔ και της Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής. Έξι ομάδες από τον όμιλο Ρόδου και δύο από τον όμιλο Νήσων συγκροτούν την τελική οκτάδα των προημιτελικών. Κυπελλούχος για την περίοδο 2015–16 αναδείχθηκε η ομάδα του Γ.Α.Σ. Ιάλυσος, η οποία στη συνέχεια έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών.

### Τελικός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Goodbye, 20th Century!

To ***Goodbye, 20th Century!*** () είναι κωμική φανταστική ταινία από την Βόρεια Μακεδονία, του 1998, σε σκηνοθεσία Ντάρκο Μιτρέβσκι και Αλεξάνταρ Ποπόβσκι, ενώ οι σκηνοθέτες έγραψαν και το σενάριο, με τον Μιτρέβσκι, να αναλαμβάνει και την παραγωγή. Πρωταγωνιστούν οι Νικολάι Ριστάνοβσκι, Λάζαρ Ριτόβσκι και Βλάντο Γιαβονόβσκι. Ο τίτλος οφείλεται στο ότι γράφτηκε στα τέλη του 20ού αιώνα.

Η ταινία τοποθετείται το 2019, μετά την καταστροφή της γης, με τον αθάνατο Κουζμάν, να προσπαθεί να ανακαλύψει το πεπρωμένο του και να βρει τρόπο να πεθάνει. Σε αυτό το ταξίδι του ανακαλύπτει πόσο βλάσφημος ήταν ο αιώνας μας και πως φτάνει στο τέλος του. Κατόπιν ακολουθούν άλλες δύο ιστορίες.

Η ταινία υπήρξε υποψήφια για να συμπεριληφθεί στις 5 φιναλίστ, για ένα Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, όμως τελικά δε συμμετείχε στην 71η τελετή της Αμερικανικής Ακαδημίας.

## Πλοκή
Η ταινία εκτυλίσσεται σε τρεις ιστορίες, οι οποίες είναι γεμάτες βία και συναισθηματική απόγνωση. Η πρώτη ιστορία τοποθετείται το 2019, όταν η γη έχει ερημωθεί και έχει γεμίσει ερείπια. Ένας άντρας, ο Κουζμάν, είναι έτοιμος να εκτελεστεί από μία νομαδική φυλή, αλλά όλες οι προσπάθειες τους αποτυγχάνουν. Έτσι, αθάνατος όπως είναι, ο Κουζμάν αρχίζει και περιφέρεται σε αυτή τη γη, βρίσκοντας τελικά μία αινιγματική φιγούρα, που του δίνει πληροφορίες για το πώς θα αποδράσει από την αιώνια ζωή.

Η δεύτερη ιστορία, διάρκειας, μόλις τριών λεπτών, λαμβάνει χώρα το 1990. Παρουσιάζεται ως η πρώτη εγγραφή γάμου σε φιλμ, όμως η σκηνή γίνεται βίαιη, όταν μαθεύεται ότι οι νεόνυμφοι είναι στην πραγματικότητα αδέλφια.

Η τρίτη ιστορία διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη, το έτος 1999. Ένας άντρας ντυμένος με στολή Άγιου Βασίλη επιστρέφει στο διαμέρισμά του. Στο κτίριο του γίνεται μια ολονυχτία. Η επισημότητα της σκηνής καταστρέφεται το επόμενο πρωινό και αρχίζει πάλι η βιαιότητα, υπό τους ήχους του τραγουδιού *[[My Way]]*, σε επανεκτέλεση του Σιντ Βίσιους.

## Κυκλοφορία στις ΗΠΑ
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ, το 1999, στο Cinequest Film Festival, στον Σαν Χοσέ, της Καλιφόρνια. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στο B-Movie Film Festival, στη Νέα Υόρκη, κερδίζοντας βραβείο για Καλύτερο Μοντάζ και Καλύτερα Σκηνικά. Στις ΗΠΑ, κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα, αλλά όχι και σε DVD έως τώρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

 

Κατηγορία:Ταινίες του 1998
Κατηγορία:Σλαβομακεδονικόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες από Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας
Κατηγορία:Κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βόρεια Μακεδονία
Κατηγορία:Περιπετειώδεις ταινίες
Αγία Ειρήνη (ναός στην Πλάκα)

Η **Αγία Ειρήνη** γνωστός και ως *Ρηνάκι* είναι μονόχωρος ιδιωτικός ναός εβρισκόμενος επί της οδού Ναυάρχου Νικοδήμου στην Πλάκα της Αθήνας.
## Ονομασία-ιστορία
Ο Δημήτριος Καμπούρογλου πρώτος διασώζει την ονομασία του ναού *αγία Ρηνούλα* και την τοπική λαογραφική παράδοση πως κάθε φορά που διέρχονταν μαθητές ή μαθήτριες με σκοπό ναμεταβούν στο σχολείο προσέυχονταν στη θέα του ναΐσκου για να έχουν επιτυχία στις εξετάσεις. 
Αρχικά ο ναός ανήκε στην οικογένεια Κυπριάδου και στη συνέχεια περιήλθε στον Αμίλκα Αλιβιζάτο ο οποίος το απέδωσε με κληροδότημα στην Ακαδημία Αθηνών
## Αρχιτεκτονικός τύπος ναού και γνωρίσματα αυτού
Ο ναός της Αγίας Ειρήνης είναι μονόχωρος με διαστάσεως 6Χ6 μαζί με την αψίδα του ιερού και καλύπτεται με δίριχτη κεραμοσκεπή στέγη. Στην κάτοψή του ο κεντρικός χώρος του ναού είναι ελαφρώς πεπλατυσμένος και παράγωνος.Στα ανατολικά προσκολλάται η δυσανάλογα μεγάλη και ακανόνιστα ημικυκλική κόγχη με ανεξάρτητη κεραμοσκεπή.
Ο ναός στο κομμάτι του προς την οδό Αγίου Νικοδήμου είναι ημιυπόγειος ενώ προς το μέρος της δυτικής και βόρειας αυτλής είναι κατά το ήμισυ ισόγειος.
Ο κύριος χώρος του ναού χωρίζεται από το ιερό βήμα με ξύλινο νεοκλασσικίζον τέμπλο, από το οποίο έχουν αφαιρεθεί οι εικόνες. Η σολέα είναι σε μικρό αναβαθμό, αλλά γενικά ο χώρος είναι ενιαίος. Στο βόρειο και το νότιο τοίχο του κυρίως ναού διαγράφονται αβαθή τοξωτά αψιδώματα που στηρίζονται σε spolia. Είναι τόξα που ανήκουν σε προγενέστερες φάσεις του ναού, τα ανοίγματα των οποίων φράχθηκαν με ελαφρά πτοπλινθοδομή κατά τις επισκευές που πραγματοποιήθηκαν τη δεκαετία του 1930.

## Οικοδομικές φάσεις
Διακρίνονται τρεις φάσεις: στην αρχική ανήκουν ο ανατολικός τοίχος με την κόγχη του ιερού, καθώςτα δύο τόξα που σχηματίζουν τον βόρρειο και το νότιο τοίχο του ναού. Το αρχικό κτήριο είναι δύσκολο να χρονολογηθεί: η ύπαρξη σπολίων του 7ου και 8ου αιώνα πιστοπOιεί πως το παρόν κτήριο δεν είχε καμία σχέση με το αρχικό. Η προέλευση αυτών είναι μάλλον από μέλη διάσπαρτων κτηρίων της περιοχής. Στην τελική φάση στα νότια συνπληρώνεται το τριγωνικό τμήμα που κατασκευάστηκε η σημερινή στέγη. Η φάση αυτή τοποθετούμενη μετά την ολοκλήρωση της χάραξης της οδού Ναυάρχου Νικοδήμου κατά τον 19ο αιώνα. Τότε φτιάχτηκε το αυλάκι για την απορροή των ομβρίων υδάτων της αυλής.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Σωτήρης Βογιατζής, «Η Αγία Ειρήνη (Ρηνάκι) στην Πλάκα», *Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας,* περίοδος Δ' τόμος ΛΑ' (2010), σελ.47-52
*Αμίλκας Αλιβιζάτος, «To *Ρηνάκι* της Πλάκας», Επετηρίς Εταιρειας Βυζαντινών Σπουδών, τομ.7(1930), σελ.327-334

Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αθήνα
Κατηγορία:Μεταβυζαντινές εκκλησίες στην Αθήνα
Βαγγέλης Γιαννακουδάκης

Ο **Βαγγέλης Γιαννακουδάκης** είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Με καταγωγή από το Γύθειο και σπουδές ελληνικής φιλολογίας, εργάστηκε για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Αθήνα από τα μέσα της δεκαετίας του '70. Διαμένει στη Νέα Φιλαδέλφεια και είναι πλέον συνταξιούχος. Το 2016 συγκροτήθηκε ομάδα πρώην μαθητών του και φίλων, με σκοπό τη στήριξη προσπάθειας για μελλοντική συγγραφική του δραστηριοποίηση.

## Σταδιοδρομία
### Ως διαιτητής
#### Σε εγχώριο επίπεδο
Υπήρξε μέλος του Συνδέσμου Διαιτητών Ποδοσφαίρου Πειραιά και από το 1974 διεύθυνε αναμετρήσεις του πρωταθλήματος Β΄ Εθνικής. Το χρίσμα για την ανώτατη κατηγορία έλαβε την αγωνιστική περίοδο καθιέρωσης του επαγγελματισμού στο εγχώριο ποδόσφαιρο, 1979-80, ενώ αποσύρθηκε –οριστικά– 9 χρόνια αργότερα έχοντας στο ενεργητικό του 55 παρουσίες για τη συγκεκριμένη διοργάνωση:

Την 1983-84 επιλέχθηκε όπως ο Θεσσαλονικιός Τάσος Κανταρτζής και ο επίσης διεθνής αργότερα Χρήστος Κολοκυθάς, τις περισσότερες φορές από κάθε άλλον συνάδελφό τους. Αποτέλεσε το συμπρωταγωνιστή σε ένα ευχάριστα πρωτότυπο περιστατικό του αθλητισμού, λαμβάνοντας τη χειραψία συγχαρητηρίων του Χουάν Ραμόν Ρότσα όταν τον απέβαλλε με δύο κίτρινες κάρτες (55' και 71') στο ντέρμπι αιωνίων αντιπάλων Ολυμπιακός Πειραιώς-Παναθηναϊκός (1-2) της 9ης Νοεμβρίου 1985. 

Η μεταγενέστερη αθλητική βιβλιογραφία εμφανίζει τον ίδιο ως άκρως σοβαρό και την πορεία του ως διακεκριμένη, αλλά με αμφισβητούμενες υποδείξεις σε κρίσιμους αγώνες, ειδικά στον καταλογισμό ή μη πέναλτι. 

#### Σε διεθνές επίπεδο
Ονομάστηκε διαιτητής FIFA, χωρίς να έχουν καταγραφεί περιπτώσεις που ορίστηκε για αναμετρήσεις διασυλλογικών κυπέλλων της UEFA, σε αντίθεση με δύο εθνικών ομάδων:

### Μετέπειτα στον αθλητισμό
Διατέλεσε εμπνευστής και υπεύθυνος στο μακροχρόνιο πρόγραμμα *Ευ αγωνίζεσθαι* της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (ΕΠΣΑ), μία πρωτοβουλία για την εισαγωγή των αθλητικών αξιών στην διαπαιδαγώγηση παιδιών και νέων των βορειοδυτικών περιοχών της πρωτεύουσας.

Πρόκειται για συνιδρυτή και το πλέον δραστήριο στέλεχος του Αθλητικού Συλλόγου Φίλων του –επίσης– "Ευ αγωνίζεσθαι" που εστιάζει στην ανάπτυξη των ακαδημιών του, με απώτερο σκοπό την πρόληψη της βίας στον αθλητισμό.

Τη σχέση του με τη διαιτησία διατηρεί αποδεχόμενος συχνά τις προσκλήσεις να διευθύνει φιλικά παιχνίδια παλαίμαχων ποδοσφαιριστών.  

## Παραπομπές


## Πηγές
* Σύντομο βιογραφικό, χώρος συζητήσεων του ιστοτόπου Pas News
* Γιώργος Παγιωτέλης, *Το έπος της Α΄ Εθνικής*, σειρά αφιερωμάτων αθλητικού περιοδικού *Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ*
* Ανδρέας Μπόμης, *Γκολ 2000 • Ένας αιώνας ποδόσφαιρο: αλμανάκ, ιστορία, σχόλια*, Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα 2000, ISBN 978-000-4000-05-3.

Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές ποδοσφαίρου
Κάρολος Ι΄ Γουσταύος της Σουηδίας

Ο **Κάρολος Ι΄ Γουσταύος** (*Karl X Gustav*, 8 Νοεμβρίου 1622 - 13 Φεβρουαρίου 1660) ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1654-1660) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ. Η αρίθμησή του ως Ι΄ βασίζεται στη μυθική ιστορία της χώρας· στην πραγματικότητα είναι ο Κάρολος Δ΄.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη-Κάζιμιρ κόμη του Παλατινάτου-Κλέεμπουργκ και της Αικατερίνης των Βάσα, κόρης του Καρόλου Θ΄ βασιλιά της Σουηδίας. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ως παλατινός κόμης (pfalzgraf). Κατά τη βασιλεία της προκατόχου και εξαδέλφης του Χριστίνας των Βάσα ήταν δούκας του Έλαντ. Όταν το 1654 έγινε βασιλιάς της Σουηδίας, ήταν ο δεύτερος Βίττελσμπαχ: πιο πριν είχε γίνει και ο Χριστόφορος των Βίττελσμπαχ βασιλιάς της Σουηδίας (1441-1448). Τον Κάρολο Ι΄ Γουσταύο διαδέχθηκε ο υιός του και αυτόν ο εγγονός του, όλοι με το όνομα Κάρολος· ήταν μία εποχή που η Σουηδία έγινε αυτοκρατορία. Συμμετείχε στον Δεύτερο Βόρειο Πόλεμο, αυξάνοντας εδαφικά τη χώρα του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χεδβίγη-Ελεονόρα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Μόνο παιδί του ήταν ο:
* Κάρολος ΙΑ' 1655-1697, βασιλιάς της Σουηδίας.
** Κάρολος ΙΒ΄ 1682-1718, βασιλιάς της Σουηδίας.

Ο Κάρολος Ι' Γουσταύος είχε και φυσικά τέκνα από εκτός γάμου γυναίκες, όπως τον:
* (νόθος) Γκούσταφ Κάρλσον 1647-1708, κόμη του Μπέρρινγκε και του κάστρου Λίντχομεν στη Σκάνια, γιο από τη Μάρτα Άλλερτς.

## Πρόγονοι



## Πηγές
* Paul Meijer Granqvist in Carl X Gustaf "den förste pfalzaren" Askerbergs, Stockholm 1910 p. 56-57
* Article Karl in Nordisk familjebok
* Granlund 2004, p. 56-58
* Asmus & Tenhaef 2006, p. 59-60.

Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Τοξωτή Γέφυρα Τσακώνας

Η **Τοξωτή Γέφυρα Τσακώνας** είναι μια από τις μεγαλύτερες τοξωτές γέφυρες με πολλαπλά ανοίγματα στον κόσμο, και η μεγαλύτερη αυτού του είδους στην Ελλάδα. Διασχίζει την Κοιλάδα της Τσακώνας και συνδέει μια επικίνδυνη τοποθεσία κοντά στη Μεγαλόπολη, όπου τα τελευταία χρόνια υπήρξαν πολλές κατολισθήσεις.

## Κατασκευή
Η Τοξωτή Γέφυρα Τσακώνας, με μήκος 490 μέτρων, ήταν το τελευταίο τμήμα προς παράδοση, στο τμήμα Παραδείσια - Τσακώνα, στον Αυτοκινητόδρομο Μορέας (Τρίπολη - Καλαμάτα), που κατασκευάστηκε από το Δημόσιο και αποτελεί αντικείμενο διαχείρισης από την κοινοπραξία *«Μορέας»*. Όπως έχει δηλωθεί από τον επικεφαλής της κατασκευής, Νίκο Ντονά, αυτή η γέφυρα είναι ένα από τα πιο δύσκολα κατασκευαστικά έργα, μετά από τη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, και κοστολογείται στα 22 εκατομμύρια ευρώ, μαζί με την παράκαμψη που λειτουργούσε εως και πριν από την παράδοση του τμήματος.

Η γέφυρα στηρίζεται σε τρία σημεία: ένα στήριγμα σε κάθε πλευρά (εγκαθίσεις) και ένα στήριγμα που βρίσκεται πλησίον της κορυφής της βάθρας της γέφυρας. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό στήριγμα: πρόκειται ουσιαστικά για ένα γιγαντιαίο προκατασκευασμένο κτήριο, το οποίο διασφαλίζει τη στατικότητα της γέφυρας. Από τα βάθρα της γέφυρας ξεκινά το τόξο της γέφυρας, με μέγιστο ύψος 30 μέτρων, το οποίο ολοκληρώνεται στην αντίπερα πλευρά. Τα δύο τόξα, ένα σε κάθε πλευρά, στηρίζουν το ατσάλινο τμήμα της γέφυρας, στο οποίο βρίσκεται το τμήμα του δρόμου.

Η κατασκευή της γέφυρας ξεκίνησε το 2008 και δόθηκε στην κυκλοφορία τον Ιανουάριο του 2016.

## Δείτε επίσης
* Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Πελοποννήσου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παρουσίαση της γέφυρας από το news247.gr

Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Αρκαδίας
Κατηγορία:Γέφυρες στην Ελλάδα
Γιάννης Ρούλιας

Ο **Γιάννης Ρούλιας** (Αμφιλοχία 1872 – Αθήνα 1905), ο επιλεγόμενος και *Ρούλιας ο Καρπενησιώτης* ήταν Έλληνας καραγκιοζοπαίχτης. Θεωρείται από τους πιο σημαντικούς καραγκιοζοπαίχτες στο γύρισμα του 20ού αιώνα και ήταν ο ιδρυτής της λεγόμενης «Σχολής της Ρούμελης». Σύμφωνα με ορισμένους πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο με τον «διάσημο καραγκιοζοπαίχτη Φούλια» που ανέφερε ο Γιάννης Βλαχογιάννης.

## Βιογραφία
Ο Γιάννης Ρούλιας γεννήθηκε το 1872 στην Αμφιλοχία. Έδρασε σαν καραγκιοζοπαίχτης στην Αιτωλοακαρνανία, τη Δυτική Στερεά και την τουρκοκρατούμενη τότε Ήπειρο. Στην Αθήνα, είχε το θέατρό του στην περιοχή του Σταδίου, τουλάχιστον από το 1895, το οποίο λεγόταν *Ο Μπαρμπαγιώργος*. Φέρεται να συνεργάστηκε με το θρυλικό καραγκιοζοπαίκτη Μίμαρο (Δημήτρης Σαρδούνης ή Σαρντούνης). Στην Αθήνα, όπως λέγεται, γνώρισε την αποθέωση του κοινού. Σύμφωνα με τον τύπο της εποχής, τις παραστάσεις στο θεάτρο του Ρούλια παρακολουθούσε πλήθος πεντακοσίων ατόμων. Ο Ρούλιας υπήρξε ο σπουδαιότερος καραγκιοζοπαίκτης της ελληνικής πρωτεύουσας για μια δεκαετία, από το 1895 μέχρι το 1905, χρονιά του θανάτου του.

Στην προφορική παράδοση της ιστορίας του ελληνικού Καραγκιόζη, ο Ρούλιας αναφέρεται ως ο δημιουργός της φιγούρας του *[[Μπάρμπα-Γιώργος|Μπαρμπα-Γιώργου]]*, του γνωστού φουστανελά τσέλιγκα. Στην πραγματικότητα, υπήρξε επινόηση του Μίμαρου —που πιθανότατα με τη σειρά του μετάπλασε κι εξέλιξε προϋπάρχοντα στοιχεία— αλλά καθιερώθηκε με τη μορφή και τον χαρακτήρα που γνωρίζουμε από τον Ρούλια. Αυτός τον επέβαλε στο αθηναϊκό κοινό, με τα χαρακτηριστικά του «τελειοποιημένα», μάλλον μετά από τον «ατυχή» πόλεμο του 1897, στοχεύοντας στην ενίσχυση του ηθικού των Ελλήνων, που είχε τσαλακωθεί από  την ταπεινωτική ήττα. Το ξυλοφόρτωμα του Βεληγκέκα, στον οποίο αποτυπωνόταν η συμπεριφορά του Τούρκου δυνάστη (αλλά και του Έλληνα «χωροφύλακα», συγκαλυμμένα), από τον ατίθασο Ρουμελιώτη έκανε γρήγορα τον Μπαρμπα-Γιώργο ιδιαίτερα αγαπητό στο κοινό του Καραγκιόζη. Ο Ρούλιας προσπάθησε να επιβάλει τον Μπαρμπα-Γιώργο ως κεντρικό πρόσωπο στις παραστάσεις του, υποσκάπτοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Καραγκιόζη. Με αυτόν τον τρόπο εξέφρασε μιαν αντίληψη για παραπέρα προσαρμογή του θεάματος στην ελληνική πραγματικότητα, ένα επιπλέον βήμα εξελληνισμού του θεάτρου σκιών.

## Μαθητές
Οι περισσότεροι καραγκιοζοπαίκτες του Μεσοπολέμου ήταν μαθητές των Μίμαρου, Μέμου (Δημήτρης Χριστοδούλου) και του Ρούλια. Από το πλήθος όσων μαθήτευσαν κοντά στον τελευταίο ξεχώρισαν οι Αντώνης Μόλλας, Γιάννης Μώρος, Νάσος Φωτεινός, Μάρκος Ξανθάκης ή Ξάνθος, Χρήστος Χαρίδημος, Κώστας Μάνος, Κώστας Νταμαδάκης κ.άλ. Μαθητές του υπήρξαν, επίσης, και οι αξιόλογοι τραγουδιστές του Καραγκιόζη Γιάννης Γρεμίνας, Μάρκος Σαντορινιός και Μήτσος Κουτσούρης.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

*

* (Ο Αγραφιώτης τοποθετεί την εμφάνιση του Μπαρμπαγιώργου πριν το 1897.)

Κατηγορία:Καραγκιοζοπαίκτες
Für Elise

H **Μπαγκατέλα αρ. 25** σε Λα ελάσσονα, WoO 59, κοινώς γνωστή ως **Für Elise** (), είναι σύνθεση για πιάνο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα κομμάτια του συνθέτη. Δεν δημοσιεύτηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του παρά μόνο όταν ανακαλύφθηκε από το Λούντβιχ Νολ σαράντα χρόνια μετά τον θάνατό του και μπορεί να χαρακτηριστεί είτε ως μπαγκατέλα είτε ως άλμπουμπλατ. Η ταυτότητα της Ελίζ μέχρι και σήμερα παραμένει άγνωστη, αν και ερευνητές θεωρούν πως πρόκειται για κάποια μεταξύ της Τερέζ Μαλφάτι, της Ελίζαμπετ Ρόκελ και της Ελίζ Μπάρενσφελντ.

Ο Λούντβιχ Νολ επιβεβαίωσε ότι το πρωτότυπο χειρόγραφο, που τώρα έχει χαθεί, είχε τον τίτλο: "Für Elise am 27 April [1810] zur Erinnerung von L. v. Bthvn" ("Για την Ελίζα στις 27 Απριλίου στη μνήμη του L. v. Bthvn").

Η μουσική δημοσιεύτηκε ως μέρος του Neue Briefe Beethovens (Νέες Επιστολές του Μπετόβεν) του Νολ στις σελίδες 28 έως 33, τυπωμένο στη Στουτγάρδη από τον Γιόχαν Φρίντριχ Κότα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*"Für Elise" at the Mutopia Project
* , arranged by Georgii Cherkin
*Nohl's first publication of "Für Elise" in 1867
*"Für Elise" sheet music, and free recording by Valentina Lisitsa
*A MIDI of the revised version Beethoven was working on in 1822
* Fur Elise Guitar TAB at DragonGuitar
* Klaus Martin Kopitz, *Beethoven’s ‘Elise’ [[:en:Elisabeth Röckel|Elisabeth Röckel]]: a forgotten love story and a famous piano piece*, in: *[[:en:The Musical Times|The Musical Times]]*, vol. 161, no. 1953 (Winter 2020), pp. 9–26, klaus-martin-kopitz.de (PDF)

Κατηγορία:Συνθέσεις του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ελάσσονα
Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1810
Νυχτερινά, Op. 9 (Σοπέν)

**Nocturnes, Op. 9** είναι σύνθεση του Φρεντερίκ Σοπέν, που αποτελείται από 3 *nocturnes* (νυχτερινά), γραμμένα μεταξύ το 1830 και το 1832, κυκλοφορώντας κιόλας αυτήν τη χρονιά, αφιερωμένα στην Καμίλ Πλεγιέ. Το δεύτερο νυχτερινό, από τα τρία, θεωρείται ως ένα από τα πιο δημοφιλή κομμάτια του Σοπέν, ενώ χρησιμοποιήθηκε δεκάδες φορές σε ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και σε βιντεοπαιχνίδια. Μουσικά, το πρώτο μέρος είναι σε Σι ύφεση Μινόρε, το δεύτερο σε Μι ύφεση Μινόρε και το τρίτο σε Σι Ματζόρε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Free sheet music of the Nocturnes, on *Cantorion.org*
* Hear the performance of the Op. 9 No. 2 Nocturne with original cadenzas  at The Chopin Project

*09
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Κάρολος Η΄ της Σουηδίας

Ο **Κάρολος Η' Κνούτσον** (*Karl Knutsson*, 1 Οκτωβρίου 1408 - 15 Μαΐου 1470) ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1448-57, 64-65, 67-70) και της Νορβηγίας (1449-50) ως **Κάρολος Α' **, από τον Οίκο των Μπόντε. Ήταν υιός του Κνουτ Τόρντσον και της Μαργαρίτας κόρης του Καρλ. Η αρίθμησή του ως Η΄ βασίζεται στη μυθική ιστορία της χώρας· στην πραγματικότητα είναι ο Κάρολος Β΄.

## Η ζωή του
Το 1448 απεβίωσε ο Χριστόφορος Γ' Βίττελσμπαχ βασιλιάς της Δανίας που ήταν και βασιλιάς της Σουηδίας. Στη Δανία εξελέγη ο Χριστιανός Α' Όλντενμπουργκ, ενώ στη Σουηδία ανέβηκε επάνω στους λίθους της Μόρα (έξω από την Ουψάλα) ο Κάρολος Η' (ήταν ο τυπικός τρόπος στέψης στη Σουηδία). Για την ανάρρησή του στηρίχθηκε στον προσωπικό στρατό του, ενάντια στη θέληση του Οίκου των Ούξενχανα. Το στέμμα της Νορβηγίας το διεκδίκησε η Δανία, όμως το 1449 η Συνέλευση των Νορβηγών τον εξέλεξε βασιλιά της χώρας. Για τη διατήρηση του στέμματος της Νορβηγίας θα έπρεπε η Σουηδία να πολεμήσει με τους Δανούς, πράγμα που δεν θέλησαν οι Σουηδοί μεγιστάνες, έτσι η Νορβηγία επέστρεψε το επόμενο έτος στη Δανία. Ο Κάρολος Η' προσπάθησε να συγκεντρώσει κοσμική εξουσία στο στέμμα, αλλά βρήκε αντιπάλους την Εκκλησία, τους Ούξενχανα και τους Βάσα. Το 1457 ο αρχιεπίσκοπος Γιανς Ούξενχανα και ο Έρικ Τοτ από τους ευγενείς επαναστάτησαν, τον εξόρισαν και κάλεσαν τον Χριστιανό Α'.

Ο Χριστιανός Α' αντιτέθηκε στις φορολογίες του αρχιεπισκόπου και τον φυλάκισε. Οι συγγενείς του Ούξενχανα επαναστάτησαν, έδιωξαν τον Χριστιανό Α' και κάλεσαν το Κάρολο Η' το 1464. Μόλις επέστρεψε βρέθηκε σε πόλεμο με τον αρχιεπίσκοπο και μετά από δύο αιματηρές μάχες, εξορίστηκε λίγους μήνες μετά, το 1465. Ακολούθησαν οι ενιαύσιοι αντιβασιλείς Κέτιλ Βάσα, Γιανς Ούξενχανα και Έρικ Τοτ.

Το 1467 ο Έρικ Τοτ μεταστράφηκε και υποστήριξε τον Κάρολο Η', ο οποίος έτσι επέστρεψε. Απεβίωσε το 1470. Ο υιός του Χριστιανού Α', ο Ιωάννης βασιλιάς της Δανίας έγινε και της Σουηδίας (1497-1501) και μετά ο υιός αυτού, ο Χριστιανός Β' (1501-21). Τελικά ο 2ος εξάδελφος τού Καρόλου Η', ο Γουσταύος Α' Βάσα, θα γίνει βασιλιάς της Σουηδίας (1523-60) εγκαινιάζοντας μια περίοδο ανάπτυξης για τη χώρα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Μπιργκίτα και παιδί τους ήταν:
* Χριστίνα π.1432 - πριν το 1500.
Έπειτα την Αικατερίνη του Μπζουρούμ και είχε απογόνους:
* Μαγδαληνή 1445 - 1495, που παντρεύθηκε τον ευγενή Ιβάρ Τοτ
* Ριτσέζα π.1445 - ; έγινε μοναχή.
Τέλος νυμφεύτηκε τη Χριστίνα Αμπραχάμσντοτερ και απέκτησε τέκνο:
* Άννα.

Επίσης είχε τρία τέκνα, που έζησαν το πολύ 23 έτη και άλλα πέντε που απεβίωσαν νωρίς.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Karl Knutsson (Bonde)". Svenskt biografiskt lexikon. Retrieved 28 August 2012.
*"Karl 1 Knutsson Bonde". Norsk biografisk leksikon. Retrieved 28 August 2012.
*Article Karl in Nordisk familjebok
*Johan Henrik Schröder Anteckningar om Drottning Catharina, Konung Carl Knutssons Gemål, och Dess Graf-Monument i Wadstena Klosterkyrka Iduna, Stockholm 1820 p.&nbsp;378
*Harrison, Dick. Karl Knutsson, en biografi. p.&nbsp;13. ISBN 91-89442-58-X.

|-

|-

Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας
Βάουτερ Αμπτς

Ο **Βάουτερ Αμπτς** (φλαμανδικά:**Wouter Abts** γαλλικά: **Gautier Abts**) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος γεννήθηκε στο Λιρ του Βελγίου, κοντά στην Αμβέρσα, πιθανόν το 1582.

Διετέλεσε μαθητής του ζωγράφου Βίλλεμ ντε Φος. Δεν έχουν ακόμη γίνει γνωστές λεπτομέρειες για τη ζωή του, εκτός του ότι έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1604-1605. Ζωγράφισε κατά κύριο λόγο ρωπογραφίες αλλά του έχει αποδοθεί και ένας πίνακας που απεικονίζει χειμωνιάτικο τοπίο. Μαθητές του διετέλεσαν οι Άντριεν ντε Μπι και Λένερτ Κόομανς (Lenaert Coomans).

Απεβίωσε στην Αμβέρσα το 1642-43.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
Στο λήμμα εμπεριέχεται κείμενο από το λήμμα "ABTS, Wouter" από το βιβλίο *[http://www.archive.org/stream/cu31924092716962#page/n5/mode/2up Bryan's Dictionary of Painters and Engravers]* του Michael Bryan, επιμ. Robert Edmund Graves και Sir Walter Armstrong, έκδοση του 1886–1889, σήμερα κοινό κτήμα.

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Γουσταύος Δ΄ Αδόλφος της Σουηδίας

Ο **Γουσταύος Δ΄ Αδόλφος** (σουηδ. *Gustav IV Adolf*, 1 Νοεμβρίου 1778 - 7 Φεβρουαρίου 1837) του Οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1792-1809).

## Βιογραφία
Ήταν υιός του Γουσταύου Γ΄ της Σουηδίας και της Σοφίας Μαγδαληνής, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας.

Ως την εποχή του η Σουηδία περιελάμβανε τη Φινλανδία (ήταν το 1/3 της χώρας), αλλά το 1807 με τη συμφωνία του Τιλσίτ η Ρωσία υπέγραψε συμμαχία με τη Γαλλία, έτσι η Βρετανία έμεινε μόνο με τη Σουηδία και την Πορτογαλία. Το 1808 ο Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας εισέβαλε στη Φινλανδία και ο πόλεμος που ακολούθησε έληξε με τη συμφωνία του 1809 όπου η Ρωσία κρατούσε τη Φινλανδία. Η δυσαρέσκεια των Σουηδών κορυφώθηκε με πραξικόπημα, όπου στρατιωτικοί εξώθησαν τον Γουσταύο Δ΄ σε παραίτηση με τον όρο να τον διαδεχθεί συγγενής του. 

Τον διαδέχθηκε ο 60ετής θείος του, Κάρολος ΙΓ΄. Ο Γουσταύος Δ΄ είχε απογόνους, ο θείος του όμως όχι, πράγμα που δημιούργησε πρόβλημα στη διαδοχή. Ο Κάρολος ΙΓ΄ είναι ο τελευταίος των Χόλσταϊν-Γκόττορπ της Σουηδίας και υιοθέτησε τον Ζαν Μπατίστ Μπερναντότ, γενάρχη της τωρινής δυναστείας της Σουηδίας, που τον διαδέχθηκε ως *Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης*.

Κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, στην περιοχή της Πομερανίας που ανήκε στη Σουηδία, άρχισε να οικοδομείται η πόλη Γουσταύεια προς τιμήν του, αλλά οι Σουηδοί αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1797 τη Φρειδερίκη, κόρη του Καρόλου Λουδοβίκου της Βάδης, και είχε τέκνα:
* Γουσταύος (1799 - 1877), Πρίγκιπας του Βάσα, διάδοχος· νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Λουίζα, κόρη του Καρόλου Β΄ της Βάδης. Η κόρη τους:
** Καρόλα (1853 - 1907), παντρεύτηκε τον Αλβέρτο της Σαξονίας.
* Σοφία (1801 - 1865), παντρεύτηκε το μεγάλο θείο της, Λεοπόλδο Α΄ της Βάδης. Ο γιος τους 
** Φρειδερίκος Α΄ της Βάδης (1826 - 1907), ήταν πατέρας της 
*** Βικτωρίας (1862 - 1930), συζύγου του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας. Με το γάμο αυτό οι απόγονοι της Βικτωρίας και του Γουσταύου είναι και απόγονοι των προηγουμένων από τους Μπερναντότ δυναστειών: Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ, Βάσα, κά.
* Κάρολος Γουσταύος (1802 - 1805), Μέγας Δούκας της Φινλανδίας.
* Αμαλία (1805 - 1853), υπέφερε από ραχίτιδα.
* Καικιλία (1807 - 1844), παντρεύτηκε τον Αύγουστο του Ολδεμβούργου, πατέρα (από προηγούμενο γάμο) της Αμαλίας, Βασίλισσας της Ελλάδας.
Το 1812 πήρε διαζύγιο από τη σύζυγό του και στη συνέχεια είχε πολλές ερωμένες και νόθα παιδιά, πολλά από τα οποία δεν αναγνώρισε.

Από τη σχέση του με τη Μαρία Σλέγκελ, απέκτησε ένα γιο:

* Άντολφ Γκούσταφφσον

## Πρόγονοι



## Πηγές

*Bain, Robert Nisbet (1911). "Gustavus IV.". *[[Encyclopædia Britannica]]* (11th ed.)
*Wikisource-logo.svg "Gustavus IV. Adolphus". *New International Encyclopedia*. 1905
*Wikisource-logo.svg "Gustavus IV., Adolphus". *The American Cyclopædia*. 1879.

Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας
Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Κατηγορία:Διάδοχοι της Σουηδίας
Ιωάννης Αδόλφος του Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Ο **Ιωάννης Αδόλφος** (27 Φεβρουαρίου 1575 - 31 Μαρτίου 1616) ήταν δούκας του Χόλσταϊν-Γκότορπ (1590-1616).

Ήταν ο τριτότοκος γιος του Αδόλφου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ (1544-86) και της Χριστίνας, κόρης του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης. Ήταν διοικητής της επισκοπής του Λύμπεκ και της αρχιεπισκοπής του Μπρέμεν. Διαδέχθηκε τους δύο μεγαλύτερους αδελφούς του Φρειδερίκο Β' (1586-1587) και Φίλιππο (1587-1590) ως *δούκας του Χόλσταϊν-Γκότορπ*, δηλ. τού μέρους τού Σλέσβιχ-Χόλσταϊν που περιείχε το κάστρο Γκότορπ. Το υπόλοιπο τού δουκάτου ανήκε στον εξάδελφό του Φρειδερίκο Β' βασιλιά της Δανίας και στον υιό του Χριστιανό Δ'.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αυγούστα των Όλντενμπουρκ, κόρη τού εξαδέλφου του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας. Είχε τέκνα:
* Φρειδερίκος Γ΄ 1597 - 1659, δούκας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
* Ελισάβετ-Σοφία 1599 - 1627, παντρεύτηκε τον Αύγουστο των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
* Αδόλφος 1600 - 1631.
* Δωροθέα-Αυγούστα 1602 - 1682, παντρεύτηκε τον Ιωακείμ-Ερνέστο των Όλντενμπουρκ, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Ζόντερμπουρκ-Πλεν.
* Χέντβιχ 1603 - 1657, παντρεύτηκε τον Αύγουστο των Βίττελσμπαχ, παλατινό κόμη του Ζούλτσμπαχ.
* Άννα 1605 - 1623, απεβ. 18 ετών.
* Ιωάννης Ι΄ 1606 - 1655, διοικητής στην επισκοπή της Λυβέκης.

## Πρόγονοι

## Πηγές
https://en.wikipedia.org/wiki/History_of_Schleswig-Holstein

Κατηγορία:Δούκες του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Κατηγορία:Δούκες του Χόλσταϊν
Αρίων Λεμεσού

Ο ** Αρίων Λεμεσού** ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Λεμεσό. Η ομάδα είχε πέντε συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία. Έδρα του Αρίωνα ήταν το Στάδιο ΓΣΟ. Το 1970 ενσωματώθηκε στον  Απόλλων Λεμεσού.

## Ιστορία
Ο Αρίων συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ) έως το 1965. Τη χρονιά εκείνη εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Β΄ κατηγορίας.  Στις πρώτες τρεις συμμετοχές του η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε 2 ομίλους. Ο Αρίων συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Την περίοδο 1968-69 η Β΄ κατηγορία ξεκίνησε να διεξάγεται ως ενιαία κατηγορία. Ο Αρίων τερμάτισε στην 4η θέση, την υψηλότερη της ιστορίας του. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην 8η θέση.

Το 1970 ενσωματώθηκε στον Απόλλων Λεμεσού ο οποίος μετονομάστηκε σε *Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Λεμεσού «Απόλλων»*.





1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Ο Αρίων συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.


## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
 
*Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Η ταφή του Χριστού (Ελ Γκρέκο)

Ο **Ενταφιασμός του Αγίου** (ονομάζεται επίσης και **Η ταφή του Χριστού**) είναι ένα έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (*El Greco*), που φιλοτεχνήθηκε μεταξύ των ετών 1568 και 1576. Φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη (Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου) στην Αθήνα.

## Το θέμα
Το έργο απεικονίζει την ταφή του Χριστού. Συγκεκριμένα οι Νικόδημος και Ιωσήφ της Αριμαθείας τοποθετούν τον Χριστό στον τάφο με την Παναγία, τον Ιωάννη και την Μαρία Μαγδαληνή να παρακολουθούν μεταξύ άλλων τη διαδικασία.

## Περιγραφή
Η *ταφή του Χριστού* (τέμπερα και λάδι σε ξύλο διαστάσεων 51,5 x 42,9) θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα που φιλοτέχνησε ο Έλληνας καλλιτέχνης στο διάστημα της παραμονής του στη Βενετία. Στο έργο αυτό φαίνονται οι επιρροές του Θεοτοκόπουλου από την βυζαντινή τέχνη καθώς και από την αντίστοιχη της Δύσης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου
Ποσειδώνας Γιόλου

Ο **Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ποσειδώνας Γιόλου** είναι κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Γιόλου της επαρχίας Πάφου. Η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου έχει δέκα συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Γιόλου.
thumb|120px|Παλαιότερο έμβλημα του Ποσειδώνα.

## Ιστορία
Ο Ποσειδώνας ιδρύθηκε το 1970. Το όνομα του προέρχεται από τον θεό της ελληνική μυθολογίας Ποσειδώνα. Αρχικά αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Σωματείων Πάφου (ΠΟΑΣΠ).

Το 1989, μέσω του πρωταθλήματος ένταξης, εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας.

Την εποχή εκείνη η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε ομίλους. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Στην πρώτη του συμμετοχή, την περίοδο 1989-90, τερμάτισε στην έκτη θέση του ομίλου του.

Η περίοδος 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου αυτής υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Ο Ποσειδώνας κατάφερε να τερματίσει στην τρίτη θέση του ομίλου του και συνέχισε στην ενιαία Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1993-94 τερμάτισε στην 3η θέση του πρωταθλήματος, την υψηλότερη της ιστορίας του.

Παρέμεινε στην Δ΄ κατηγορία έως την περίοδο 1998-99 που τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΑΣΠ.

To 2004 η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου ενοποιήθηκε με την ΑΕΜ Μεσόγης δημιουργώντας την ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου. Το 2007 η ΑΕΜ διαλύθηκε και η ποδοσφαιρική ομάδα του Ποσειδώνα επαναδραστηριοποιήθηκε. Συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΠΟΑΣΠ.

Το 2017 μέσα από το Πρωτάθλημα ένταξης 2017 κέρδισε την άνοδο του στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ. Ωστόσο, την περίοδο 2017-18 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΠΟΑΣΠ.




1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ποσειδώνας συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.


## Τίτλοι-Διακρίσεις
*Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ (3): 1988-89, 2001-02, 2012-13
*Κύπελλο ΠΟΑΣΠ (2): 2001-02, 2016-17

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης

*Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1970
Κατηγορία:Γιόλου