open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μολυβένια χρόνια

Από τα τέλη της δεκαετίας του εξήντα μέχρι και τη δεκαετία του ογδόντα η Ιταλία γνώρισε μια σειρά από τρομοκρατικές επιθέσεις, τόσο της άκρας δεξιάς όσο και της άκρας αριστεράς, που είχαν ως συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους περισσότεροι από 100 άνθρωποι (πολιτικοί, αστυνομικοί και απλοί πολίτες). Η χρονική αυτή περίοδος αποτελεί τα **Μολυβένια Χρόνια** της Ιταλίας (ο όρος αυτός προήλθε από την ομώνυμη ταινία της Margarethe Von Trotta (1981) που αναφέρεται σε αντίστοιχα γεγονότα που βίωσε η Δυτική Γερμανία την ίδια περίπου περίοδο). Άλλος όρος που χρησιμοποιείται για εκείνη την περίοδο είναι αυτός της **στρατηγικής της έντασης** - **strategia della tensione**), ενώ αρκετοί μελετητές χαρακτηρίζουν την περίοδο αυτή της ιταλικής ιστορίας ως έναν εμφύλιο πόλεμο χαμηλής έντασης.

Αρχή αυτής της περιόδου θεωρείται από αρκετούς ιστορικούς η 1η Μαρτίου του 1968, όταν στη Ρώμη διαδηλωτές συγκρούστηκαν με την αστυνομία (Battaglia di Valle Giulia). Στις 19 Νοεμβρίου του 1969, στη διάρκεια μιας διαδήλωσης της Ένωσης Ιταλών Κομμουνιστών (μαρξιστών-λενινιστών) (Unione Comunisti Italiani (marxisti-leninisti)) στο Μιλάνο, έχασε τη ζωή του ο αστυνομικός Antonio Annarumma, αφού δέχτηκε χτύπημα στο κεφάλι με έναν σωλήνα. 

Σχεδόν έναν μήνα μετά εξερράγη βόμβα στην Banca Nazionale dell'Agricoltura στην Πιάτσα Φοντάνα στο Μιλάνο, προκαλώντας τον θάνατο 17 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 88. Η τρομοκρατική αυτή ενέργεια είναι γνωστή ως Σφαγή της Πιάτσα Φοντάνα (Strage di piazza Fontana). Καθ΄ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του εβδομήντα έγιναν στην Ιταλία μια σειρά από τρομοκρατικές επιθέσεις, κάποιες εκ των οποίων ήταν: η βομβιστική επίθεση στον σιδηροδρομικό σταθμό του Gioia Tauro στις 22 Ιουλίου του 1970 που προκάλεσε τον εκτροχιασμό του τρένου που κατευθυνόταν από το Παλέρμο στο Τορίνο με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 6 άνθρωποι και να τραυματιστούν άλλοι 66 (Strage di Gioia Tauro), η έκρηξη βόμβας στην αστυνομική διεύθυνση του Μιλάνο στις 17 Μαΐου του 1973  (Strage della Questura di Milano) που προκάλεσε το θάνατο 4 ανθρώπων και τον τραυματισμό 52, η έκρηξη βόμβας στην Piazza della Loggia στη Μπρέσια στις 28 Μαΐου του 1974 στη διάρκεια μιας διαδήλωσης ενάντια στη φασιστική τρομοκρατία με 8 νεκρούς και 102 τραυματίες (Strage di Piazza della Loggia) και η έκρηξη βόμβας στις 4 Αυγούστου του 1974 στο τρένο Italicus Express που κατευθυνόταν από τη Ρώμη στο Μόναχο με 12 νεκρούς και 44 τραυματίες.

Στις 16 Μαρτίου του 1978, μέλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών απήγαγαν στη Ρώμη τον Άλντο Μόρο. 54 ημέρες αργότερα ο Μόρο βρέθηκε δολοφονημένος μέσα σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο.

 
Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ιταλία
Μουσείο Φιλικής Εταιρείας (Οδησσός)

thumb|right|250px|Το Μουσείο της Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό, Ουκρανία
thumb|right|250px|Αναπαράσταση των Φιλικών, που συζητούν την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό το 1814
Το **Μουσείο Φιλικής Εταιρείας** βρίσκεται στην οδό Κρέσνι Περεούλοκ (Krasnij Pereulok) αριθ. 18 στην Οδησσό της Ουκρανίας. Στεγάζεται στο σπίτι του Έλληνα επιχειρηματία και εθνικού ευεργέτη Γρηγορίου Γρ. Μαρασλή (1831 – 1907), δημάρχου της πόλης της Οδησσού για δεκαέξι χρόνια, από το 1878 ως το 1895. Εδώ είχαν βρει το πρώτο τους καταφύγιο και συνεδρίαζαν οι Φιλικοί της Οδησσού.

Το σπίτι αυτό, που ανήκε στον πατέρα του Γρηγορίου Μαρασλή, ανακαινίστηκε με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού – Παράρτημα Οδησσού και μετατράπηκε από το 1994, μαζί με τα γειτονικά του οικήματα, σε Μουσείο της Φιλικής Εταιρείας, το οποίο είχε ιδρυθεί το 1979 από το Ιστορικό-Λαογραφικό Μουσείο της Οδησσού. 
  
Στο Μουσείο στεγάζεται επιστημονική βιβλιοθήκη με 6.000 τίτλους. Πρόσφατα εγκαινιάστηκε νέο λαογραφικό τμήμα στο Μουσείο, με αυθεντικά αντικείμενα που αποδίδουν την εικόνα της οικίας του Γρηγορίου Ιωάννη Μαρασλή. Ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται πρωτότυπα έργα σχετικά με τη δράση των Φιλικών, χάρτες, γκραβούρες και φωτογραφίες, έγγραφα στον κρυπτογραφικό κώδικα των Φιλικών, χειρόγραφα σχετικά με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, κατάλογοι των μελών της, επιστολές και χειρόγραφες προκηρύξεις του Αλέξανδρου Υψηλάντη, αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας, προσωπογραφίες και σφραγίδες του Αλέξανδρου Υψηλάντη, του Εμμανουήλ Παπά, του Εμμανουήλ Ξάνθου και άλλων. 

Στο Μουσείο εκτίθεται αντίγραφο της περίφημης ελαιογραφίας του Δ. Τσόκου «Ο Όρκος των Φιλικών» (1849), φιλοτεχνημένο το 1994 από τον Γ. Σιδηρόπουλο, ενώ γλυπτική σύνθεση με τον «Όρκο των Φιλικών» κοσμεί την εξωτερική όψη του Παραρτήματος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού στην Οδησσό. Σε μια ξεχωριστή αίθουσα του μουσείου αναπαριστάνεται, με καθισμένους γύρω από ένα τραπέζι τους τρεις εμπόρους – ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας, η σκηνή της ίδρυσης της πατριωτικής μυστικής οργάνωσής τους.
 
Το Μουσείο δέχεται πολλούς επισκέπτες από ολόκληρη την Ουκρανία, την Ελλάδα και άλλες χώρες του εξωτερικού. Το Παράρτημα οργανώνει, σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Παιδείας του Δήμου Οδησσού, δωρεάν ξεναγήσεις και διαλέξεις για μαθητές και φοιτητές.

## Πηγές
* Βάνα Χαραλαμπίδου: "Τόποι του μύθου και της ιστορίας", σελ. 30 – 31, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα, 2006
* https://web.archive.org/web/20120111114443/http://www.hfcodessa.org/gr/museum.html

Κατηγορία:Φιλική Εταιρεία
Κατηγορία:Οδησσός
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ουκρανία
Φιλικης Εταιριας
Φιλικης Εταιριας
Φιλικης Εταιριας
Αριθμητική παράσταση

Στα μαθηματικά, **αριθμητική παράσταση** είναι μια ακολουθία από τα ψηφία 0\ldots 9 και σύμβολα τα σύμβολα για την πρόσθεση (+), αφαίρεση (-), πολλαπλασιασμό (\times), διαίρεση (/), ύψωση σε δύναμη (\hat{\ }) και παρενθέσεις ((, )), που ικανοποιεί κάποιους κανόνες ώστε να θεωρείται *έγκυρη*. Για παράδειγμα, η ακολουθία 
:8 - (3 + 4) \times 10^3
είναι μία έγκυρη ακολουθία, ενώ η ακολουθία
:8 - 3 + ) \times \times 10
δεν είναι έγκυρη.

Αυστηρά, οι έγκυρες αριθμητικές παραστάσεις ορίζονται ως μία γλώσσα χωρίς συμφραζόμενα.

Για τις έγκυρες αριθμητικές παραστάσεις ορίζεται η **τιμή της παράστασης** ακολουθώντας μία αυστηρά ορισμένη ακολουθία εκτέλεσης πράξεων. Η συμβατική σειρά εκτέλεσης είναι η εξής: πρώτα υπολογίζουμε τις δυνάμεις, έπειτα τους πολλαπλασιασμούς και διαιρέσεις και τέλος κάνουμε προσθέσεις και αφαιρέσεις. Αν όμως υπάρχουν παρενθέσεις τότε προηγούνται οι πράξεις μέσα σ' αυτές με την παραπάνω σειρά.

## Παράδειγμα Υπολογισμού Τιμής

Θα υπολογίσουμε την τιμή της παράστασης:

:2 \times (17 - 4^2) - 3 \times 5^2 + (3 \times 2 + 4) \times (4 - 6)^3 : (5 - 2 \times 7 + 8).

**Βήμα 1ο:** Εκτελούμε τις πράξεις μέσα σε κάθε παρένθεση χωριστά: 

και αντικαθιστούμε με τα ενδιάμεσα αποτελέσματα: 
:2 \times 1 - 3 \times 5^2 + 10 \times (-2)^3/(-1)

**Βήμα 2ο:** Υπολογίζουμε τις δυνάμεις:

και αντικαθιστούμε με τα ενδιάμεσα αποτελέσματα: 
:2 \times 1 - 3 \times 25 + 10 \times (-8)/(-1)

**Βήμα 3ο:** Εκτελούμε τους πολλαπλασιασμούς και τις διαιρέσεις:

και αντικαθιστούμε με τα ενδιάμεσα αποτελέσματα: 
:2-75+80

**Βήμα 4ο:** Εκτελούμε τις προσθέσεις και τις αφαιρέσεις με τη σειρά που γράφονται:
:2 - 75 + 80 = -73 + 80 = 7.

Εμομένως, το **7** είναι η **τιμή** της παραπάνω αριθμητικής παράστασης.

Παρατηρήστε ότι κατά την αντικατάσταση, όταν ένα ενδιάμεσο αποτέλεσμα έχει πρόσημο (ή είναι κλάσμα) γράφεται σε παρένθεση. Οι παρενθέσεις αυτές απαλείφονται οριστικά ακριβώς πριν από την εκτέλεση των προσθέσεων, την στιγμή δηλαδή που η αριθμητική παράσταση είναι ένα **[[αλγεβρικό άθροισμα]]**.

## Ορισμός ως γλώσσα χωρίς συμφραζόμενα

Οι έγκυρες αριθμητικές παραστάσεις μπορούν να οριστούν ως την εξής γλώσσα χωρίς συμφραζόμενα με μη-τερματικά σύμβολα (S, \mathit{Op}, Z, D):
:
\begin{align}
S & \to S \ \mathit{Op} \ S \ | \ (S) \\
\mathit{Op} & \to + \ | \ - \ | \ \times \ | \ : \\
S & \to DZ \ | \ - DZ \ | \ 0 \\
D & \to 1 \ | \ 2 \ | \ 3 \ | \ 4 \ |\ 5 \ | \ 6 \ | \ 7 \ | \ 8 \ | \ 9 \\
Z & \to 0 \ | \ D \ | \ \epsilon
\end{align}


## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλγεβρα
Οικογένεια Αργέντη

thumb|right|150px| Οικόσημο της Οικογένειας των Αργέντηδων της Χίου.

Η **Οικογένεια Αργέντη** ήταν αριστοκρατική οικογένεια από τη Γένοβα της Ιταλίας (***Argenti/-e*** δηλαδή «Αργυρού», πρβλ. τα σύγχρονα ιταλικά επώνυμα Αρτζέντο και Αρτζέντι), που εγκαταστάθηκε στη Χίο επί Γενουατοκρατίας της νήσου, το 1346, και εξελληνίσθηκε με την πάροδο των αιώνων. Αναφέρεται σε παλιότερες πηγές και ως «οι **Αργένται**». «Αργένται» υπήρχαν και στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ακόμα παλαιότερα, πριν το έτος 1205, ως Ρωμαιοκαθολικοί αξιωματούχοι της αυτοκρατορίας.

## Μέλη
[thumb|right|200px| Ο Πύργος της Οικογένειας Αργέντη στον [Κάμπος Χίου|Κάμπο της Χίου, προ του σεισμού του 1881.]]
Ανάμεσα στα πολλά επιφανή μέλη της Οικογένειας Αργέντη συγκαταλέγονται τα παρακάτω πρόσωπα:

# Αμβρόσιος Αργέντης, έμπορος και λόγιος
# Άγιος Ανδρέας Αργέντης, νεομάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας
# Ευστράτιος Αργέντης (1685-1762), θεολόγος και γιατρός
# Ευστράτιος Αργέντης (1767-1798), συναγωνιστής του Ρήγα Φεραίου, πιθανώς εγγονός του προηγούμενου
# Κύριλλος Αργέντης (1918-1994), αγωνιστής της γαλλικής αντίστασης και ορθόδοξος ιερομόναχος ελληνικής καταγωγής
# Παντελής Αργέντης (1853-1911), μεγάλος ευεργέτης της Χίου
# Φίλιππος Αργέντης (1891-1974), γιος του προηγούμενου, συγγραφέας, ευεργέτης, ιστορικός, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

## Βιβλιογραφία
* Λάιος Γεώργιος: *Ο εν Βιέννη εμπορικός οίκος 'Αργέντη' (Ανέκδοτα έγγραφα εκ των αρχείων της Βιέννης)*, Εις μνήμην Κ. 'Αμαντου 1874-1960, Αθήνα 1960, σσ. 167-186


Αργεντη
Αργέντης

Το **επώνυμο Αργέντης** αναφέρεται  στα πολλά επιφανή μέλη της Οικογένειας Αργέντη, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αμβρόσιος Αργέντης, έμπορος και λόγιος
* Άγιος Ανδρέας Αργέντης, νεομάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας
* Ευστράτιος Αργέντης (1685-1762), θεολόγος και γιατρός
* Ευστράτιος Αργέντης (1767-1798), συναγωνιστής του Ρήγα Φεραίου, πιθανώς εγγονός του προηγούμενου
* Κύριλλος Αργέντης (1918-1994), αγωνιστής της γαλλικής αντίστασης και ορθόδοξος ιερομόναχος ελληνικής καταγωγής
* Παντελής Αργέντης (1853-1911), μεγάλος ευεργέτης της Χίου
* Φίλιππος Αργέντης (1891-1974), γιος του προηγούμενου, συγγραφέας, ευεργέτης, ιστορικός, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών
Ειδική βαθμολογία Fair Play

Η **ειδική βαθμολογία Fair Play** (Ευ Αγωνίζεσθαι) είναι βαθμολογία που καταρτίζει η UEFA με την οποία αξιολογούνται οι επιδόσεις των Ευρωπαϊκών χωρών και ομάδων  σε θέματα σχετικά με το Fair Play (Ευ Αγωνίζεσθαι).  Η βαθμολογία άρχισε να καταρτίζεται από το 1995. Με βάση την βαθμολογία αυτή εξασφαλίζονται τρεις επιπλέον θέσεις ομάδων στην διοργάνωση του Γιουρόπα Λιγκ. Για την περίοδο 2011-12 τις πρώτες θέσεις της ειδικής βαθμολογίας κατέλαβαν οι  χώρες Νορβηγία, Φινλανδία και Ολλανδία, ενώ η Ελλάδα κατέλαβε την 45η θέση κερδίζοντας δύο θέσεις από την προηγούμενη χρονιά όπου είχε κατελάβει την 47η και τελευταία θέση (εξαιρουμένων των χωρών με αριθμό αγώνων στα εγχώρια πρωταθλήματα χαμηλότερο από το κατώτατο όριο).

## Λειτουργία του συστήματος
Για την κατάρτιση της ειδικής βαθμολογίας fair play λαμβάνεται υπόψη η παρουσία των ομάδων των ανώτερων κατηγοριών κάθε χώρας στις εγχώριες και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η βαθμολογία κάθε χρονιάς αφορά την περίοδο από 1η Ιουνίου έως 31 Μαΐου του επόμενου έτους. Οι χώρες που εξασφαλίζουν τις τρεις πρώτες θέσεις της ειδικής βαθμολογίας και ξεπερνούν παράλληλα το βαθμολογικό όριο των 8 βαθμών, εξασφαλίζουν μία ακόμα θέση στην διοργάνωση του Γιουρόπα Λιγκ. Την θέση καταλαμβάνει η ομάδα που είναι πρώτη στην ειδική βαθμολογία fair play της χώρας που κατέλαβε μία από τις πρώτες θέσεις. Αν η ομάδα αυτή έχει εξασφαλίσει ήδη την έξοδό της σε κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση το εισιτήριο πηγαίνει στην αμέσως επόμενη ομάδα της κατάταξης.

Τα κριτήρια με τα οποία γίνεται η επιλογή αφορούν:
*Τις κάρτες που δέχονται οι ποδοσφαιριστές των ομάδων
*Το θετικό παιχνίδι που αντιστοιχεί στην συνεχή προσπάθεια της ομάδας για επίτευξη καλύτερου σκορ
*Τον σεβασμό στον αντίπαλο
*Τον σεβασμό στον διαιτητή
*Την συμπεριφορά των μελών της αποστολής της ομάδας
*Την συμπεριφορά των οπαδών της ομάδας

## Νικητές της ειδικής βαθμολογίας Fair Play

## Παραπομπές


Κατηγορία:ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Τσέζαρε Παόλι

Ο **Τσέζαρε Παόλι** (ιτ. *Cesare Paoli*) (1840–1902) υπήρξε Ιταλός ιστορικός και παλαιογράφος. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1840 στη Φλωρεντία. Πατέρας του ήταν ο βουλευτής Μπαλτασσάρε Παόλι. Σχολείο πήγε στην γενέτειρά του, και σε ηλικία 21 χρονών διορίστηκε στο γραφείο αρχειοθέτησης. Εργάστηκε στο αρχείο της Σιένας από το 1865 ως το 1871. Πιθανόν να επέστρεψε στη Φλωρεντία, όπου το 1874 διορίστηκε καθηγητής παλαιογραφίας και διπλωμάτων στο *Istituto di Studii Superiori*, όπου συνέχισε τις μελέτες του. Απεβίωσε το 1902.

## Συγγράμματα
Δημοσίευσε εκτός των άλλων :
* *Archivio storico italiano*
* και πολλά άρθρα, ιστορικά δοκίμια, παλαιογραφικές μελέτες, κ.α..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Ανρί Μπορντιέρ

Ο **Ανρί Μπορντιέρ** (γαλλικά: *Henri Léonard Bordier*, 8 Αυγούστου 1817 - 31 Αυγούστου 1888) υπήρξε Γάλλος ιστορικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1817 στο Παρίσι. Ήταν ιστορικός, παλαιογράφος και βιβλιοθηκάριος. Εργάστηκε από το 1851 ως το 1853 στο εθνικό αρχείο (*Archives nationales*), και ύστερα στην εθνική βιβλιοθήκη (*Bibliothèque nationale de France*). Απεβίωσε στις 31 Αυγούστου 1888 στην γενέτειρά του.

## Συγγράμματα
* Δημοσίευσε σε συνεργασία με τον Édouard Charton την ιστορία της Γαλλίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Κάζα Αττικής

right|thumb|250px|Το στενό της Κάζας
Η **Κάζα** είναι στενή ορεινή διάβαση στην περιοχή της Δυτικής Αττικής, που διέρχεται μέσα από μία χαράδρα ανάμεσα στα όρη Κιθαιρώνας και Πάστρα. Συνδέει τη Βοιωτία με τη δυτική Αττική. Από τη θέση αυτή διέρχεται η παλαιά εθνική οδός Αθήνας-Θήβας. 

Το πέρασμα της Κάζας ήταν γνωστό από την αρχαιότητα με την ονομασία πέρασμα Δρυός Κεφαλών και ήταν στρατηγικής σημασίας. Για τον έλεγχό του είχε κατασκευαστεί τον 4ο αιώνα π.Χ. το ισχυρό φρούριο των Ελευθερών. Το φρούριο στέκει στην ανατολική πλευρά της διάβασης και διατηρείται σε καλή κατάσταση σήμερα. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν μέρος του κύριου περάσματος από τη Βοιωτία προς τη Μεγαρίδα και την Πελοπόννησο, που χαρακτηριζόταν Μεγάλο Δερβένι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το Πέρασμα της Κάζας

Κατηγορία:Γεωγραφία της Αττικής
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βοιωτίας
Κατηγορία:Ορεινά περάσματα της Ελλάδας
Λουκάς Σπάρος

Ο **Λουκάς Δημ. Σπάρος **ήταν Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών .
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1959). Είναι παντρεμένος με την Ρεγγίνα Σταθοπούλου.
## Επαγγελματική σταδιοδρομία
*ΕΛΛΑΔΑ: Εσωτερικός βοηθός , Επιμελητής, Διευθυντής σε διάφορες παθολογικές κλινικές.
*ΓΑΛΛΙΑ: Εσωτερικός Ιατρός στο Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής Νοσοκομείου Broussais.
*Ειδικότητα Παθολογίας: 1963
*Επιστημονικός Σύμβουλος Υπουργού Υγείας 1982-1985.
## Επιστημονική σταδιοδρομία
*Διδάκτορας Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών 1965.
*Υφηγητής Παθολογίας Ιατρικής Σχολής Αθηνών 1975.
*Επιμελητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας 1979 - 1983.
*Ειδικός Επιστήμονας Υγιεινής και Επιδημιολογίας 1983-1985
*Καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής Παν/μίου Αθηνών 1985-2003.
*Μέλος της Συγκλήτου.
## Μεταπτυχιακές σπουδές
*Assistant Etranger της Ιατρικής Σχολής των Νοσοκομείων Broussais - Hotel Dreux.
*Διπλωματούχος Προχωρημένων ( advanced) Σπουδών στην Ανθρώπινη Βιολογία (DRBH).
*Σπουδές στην Επιδημιολογία και Στατιστική.
## Συγγραφικό έργο
### Του ιδίου
*Μετα-επιδημιολογία ή εφαρμοσμένη ιατρική έρευνα ( Αιτιο-γνωστική, δια-γνωστική, προ-γνωστική )  ISBN 9789608071339
*Θεωρία της λήψης κλινικών αποφάσεων ISBN 960-8071-01-1

### Συλλογικά έργα
*Επιδημιολογία Ι  ISBN 960-8071-76-3
*Δοκίμια επιδημιολογίας  ISBN 978-960-394-422-5
*Εγχειρίδιο επιδημιολογίας  ISBN 978-960-452-090-9
*Επιδημιολογία ΙΙ  ISBN 960-8071-84-4
*Κλινική και Επιδημιολογική Έρευνα. Βασικές έννοιες ISBN 978-960-452-148-7
*Επιδημιολογία ΙΙΙ ISBN 960-452-002-4

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Λουκάς Δ. Σπάρος, κατάλογος δημοσιευμένων έργων.
* Εκπολιτιστικός σύλλογος Στειρίου

Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες επιδημιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Τζιρόλαμο Βιτέλλι

Ο **Τζιρόλαμο Βιτέλλι** (ιταλικά: *Girolamo Vitelli*) (27 Ιουλίου 1849 - 2 Σεπτεμβρίου 1935) υπήρξε Ιταλός φιλόλογος, ελληνιστής, παπυρολόγος και βουλευτής του ιταλικού κράτους. Ήταν κορυφαίος φιλόλογος του 19ου και 20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1849 στη Σάντα Κρότσε ντελ Σάννιο της Καμπανίας από μικρή αστική οικογένεια με φιλελεύθερες ιδέες. Πήγε σχολείο και το 1863 γράφτηκε στο γυμνάσιο «Vittorio Emanuele» της Νάπολης, όπου έμαθε ελληνικά από τον Ντομένικο Ντενικόττι. Συμπλήρωσε τα μαθήματα και αρίστευσε κερδίζοντας το πρώτο βραβείο στα λατινικά σε πανιταλικό διαγωνισμό. Σπούδασε στη Scuola Normale Superiore di Pisa, αποφοίτώντας το 1872. Συνέχισε τις σπουδές του στη Λειψία, όπου είχε δασκάλους τον Γκέοργκ Κούρτιους και Φρίντριχ Ριτσλ. Επέστρεψε στην Ιταλία και διορίστηκε καθηγητής της ελληνικής και λατινικής γλώσσας το 1874 στη Φλωρεντία. Το 1897 ίδρυσε την «Ιταλική Εταιρεία Κλασικών Μελετών». Απεβίωσε στις 2 Σεπτεμβρίου 1935 στο Σποτόρνο της Λιγουρίας. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Ζαν Μπατίστ ντ' Αζενκούρ

thumb|right|250px|''Histoire de l’Art'', Architecture, Πίνακας 23, San Vitale στην Ραβένα
thumb|right|250px|''Histoire de l’Art'', Architecture, Πίνακας 40, Η μητρόπολη του Νότρε Νταμ στο Παρίσι
Ο **Ζαν Μπατίστ ντ' Αζενκούρ** (γαλλικά: *Jean Baptiste Louis Georges Séroux d’Agincourt*, 5 Απριλίου 1730 - 24 Σεπτεμβρίου 1814) υπήρξε Γάλλος ιστορικός τέχνης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1730 στην Μπωβαί και ήταν απόγονος των κομήτων της Ναμύρ. Σπούδασε βοτανική στο Παρίσι. Ως φορολογικός έφορος (*Fermier Général*) στην αυλή του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ΄ ήρθε σε επαφή με σημαντικές προσωπικότητες της εποχής του διαφωτισμού, και ιδίως με τους εγκυκλοπαιδιστές Ρουσσώ, Βολταίρο, Μπουφόν, αλλά και με καλλιτέχνες, τον Μπουσέ, Φραγκονάρ, Βερνέ, και Πιγκάλ. Το 1777 περιόδευσε στην Αγγλία, Γερμανία και Ολλανδία, και το 1779 για δεύτερη φορά στην Ιταλία και Ρώμη. Κατόπιν εγκαταστάθηκε στη Ρώμη με σκοπό να ετοιμάσει τα αποτελέσματα των ερευνών του για δημοσίευση.

Κατέγραψε τις μελέτες του, αλλά η Γαλλική Επανάσταση τον απαλλοτρίωσε. Απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου 1814 στην Ρώμη. Το έργο του δημοσιεύτηκε 20 χρόνια μετά τον θάνατό του.

## Έργα του
* *Histoire de l’Art par les monumens, depuis sa décadence au IVe siècle jusqu'à son renouvellement au XVIe*. Treuttel & Würtz, Paris 1810-23
* *Recueil de fragmens de sculpture antique en terre cuite*. Treuttel & Würtz, Paris 1810

## Παραπομπές


## Πηγές
* Hubert Locher: *Kunstgeschichte als historische Theorie der Kunst 1750-1950*. München 2001
* Henri Loyrette: *Séroux d’Agincourt et les origines de l’histoire de l’art médiéval*, in: Revue de l’art, 48, 1980, S.40-56
* Daniela Mondini: *Mittelalter im Bild – Séroux d’Agincourt und die Kunsthistoriographie um 1800.* Zürich 2005
* Ilaria Mariani Miarelli: *Seroux d’Agincourt e l’Histoire de l’Art par les monuments. Riscoperta del medioevo, dibattito storiografico e riproduzione artistica tra fine XVIII e inizio XIX secolo*. Rom 2005. ISBN 88-7597-368-7
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Jean Baptiste Louis Georges Seroux d'Agincourt bei arthistoricum.net - Wissenschaftshistorischer Kontext und digitalisierte Werke im Themenportal "Geschichte der Kunstgeschichte"

Κατηγορία:Γάλλοι κριτικοί της τέχνης
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Καφέ Ανζελινά

thumb|right|300px|Το Καφέ Ανζελινά, Παρίσι.
Το **Καφέ Ανζελινά** (Café Angelina), ένα από τα πιο διάσημα και αριστοκρατικά καφέ – ζαχαροπλαστεία του Παρισιού, βρίσκεται κάτω από τις αψίδες της οδού Ριβολί (Rue de Rivoli) στον αριθμό 226 και απέναντι ακριβώς από τον κήπο του Κεραμεικού (Jardin des Tuileries) και το Μουσείο του Λούβρου. 

Το Καφέ Ανζελινά ιδρύθηκε το 1903 από τον Αυστριακό ζαχαροπλάστη Αντουάν Ρούμπελμαγιερ (Antoine Rumpelmayer, 1832 - 1914), δίνοντας σ’ αυτό το όνομα της νύφης του. Αποτελεί τόπο συνάντησης της αριστοκρατίας του Παρισιού. Εδώ σύχναζαν, μεταξύ άλλων, ο Γάλλος συγγραφέας Μαρσέλ Προυστ, η Κοκό Σανέλ, η Όντρεϊ Χέπμπορν και οι μεγαλύτεροι Γάλλοι σχεδιαστές μόδας. 

Η διακόσμηση στο εσωτερικό του, με τα μαρμάρινα τραπέζια, τις επιχρυσωμένες κορνίζες, τα καλαίσθητα φωτιστικά, τους τεράστιους καθρέπτες και τις εξαίσιες ζωγραφικές στους τοίχους, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα διακοσμητικής τεχνοτροπίας της Μπελ Επόκ (Belle Époque), σχεδιασμένα από το διάσημο ολλανδικής καταγωγής αρχιτέκτονα Εντουάρ – Ζαν Νίερμανς (Édouard – Jean Niermans, 1859 – 1928).

Το Καφέ Ανζελινά θεωρείται ότι σερβίρει την καλύτερη ζεστή σοκολάτα στο Παρίσι, γνωστή ως «Σοκολά Λ’ Αφρικαίν» (Chocolat L’ Africain), καθώς και τα περίφημα γλυκά «Μον Μπλαν» (Mont Blanc). 

## Πηγές

*  Επίσημος ιστότοπος
* «Παρίσι» (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 130, Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 1998.

Κατηγορία:Καφέ στο Παρίσι
Αρσίδα Ανατολικής Αττικής

Η **Αρσίδα** (και Ελεούσα ή Ελαιούσα ή Αρτσιδάς ή Αργέντας) είναι νησίδα που βρίσκεται στον Σαρωνικό, πολύ κοντά στις δυτικές ακτές της νοτιοανατολικής Αττικής. Βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από την ακτή, δυτικά της Αναβύσσου, στο ύψος του 49ου χιλιομέτρου της λεωφόρου Αθηνών - Σουνίου. Η έκταση του νησιού είναι περίπου 800 στρέμματα.

Η νησίδα ανήκει διοικητικά στον δήμο Σαρωνικού. Το νησί αποτελεί βιότοπο του ευρωπαϊκού προγράμματος Corine με κωδικό Α00060046 

## Παραπομπές



κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Δήμος Σαρωνικού
Σαρλ Γκρο

Ο **Σαρλ Γκρο** (γαλλικά: *Charles Alexandre Louis Graux*, 4 Ιανουαρίου 1827 - 22 Ιανουαρίου 1910) υπήρξε Βέλγος φιλελεύθερος πολιτικός και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1837 στις Βρυξέλλες. Μετά το σχολείο σπούδασε νομική και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Εργάστηκε αρχικά ως δικηγόρος, και αργότερα ως καθηγητής στο πανεπιστήμιο των Βρυξελλών. Ήταν ιδρυτικό μέλος των εφημερίδων *«La Liberté»* και *«Ligue de l'Enseignement»* και εκδότης της *«La Discussion»*. Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως εκπρόσωπος των φιλελεύθερων στη βελγική βουλή. Διορίστηκε Υπουργός των Οικονομικών το 1878, και τιμήθηκε για τις υπηρεσίες του. Ήταν επίσης ηγετικό στέλεχος των Μασόνων. Απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου 1910 στην Ixelles/Elsene.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Liberaalarchief''

Κατηγορία:Βέλγοι δικηγόροι
Κατηγορία:Βέλγοι πολιτικοί
Κατηγορία:Βέλγοι υπουργοί
Κατηγορία:Βέλγοι πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Βέλγοι εκδότες
Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Γυφτόκαστρο

Το όνομα **Γυφτόκαστρο** μπορεί να αναφέρεται:
*Φρούριο των Ελευθερών ή Γυφτόκαστρο, αρχαίο φρούριο στην περιοχή της Κάζας στην Δυτική Αττική
*Αιγυπτόκαστρο ή Γυφτόκαστρο, κάστρο κοντά στο χωριό Άρλα της Αχαΐας
*Γυφτόκαστρο (κορυφή), κορυφή του όρους Ροδόπη
Στανισλάς Ζυλιάν

Ο **Στανισλάς Ζυλιάν** (γαλλ: *Aignan Stanislas Julien*, Ορλεάνη, 1797- Παρίσι, 1873) ήταν διακεκριμένος Γάλλος σινολόγος, λεβαντινολόγος και μεταφραστής του 19ου αιώνα. Υπήρξε ο πρώτος που μετέφρασε στη γαλλική γλώσσα τον ''Ύμνο εις την Ελευθερία'' του Διονυσίου Σολωμού.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1797 στην Ορλεάνη και προερχόταν από φτωχή οικογένεια. Φοίτησε αρχικά στη γενέτειρά του και στη συνέχεια μετέβη στο Παρίσι όπου σπούδασε κλασική φιλολογία στο *[[Κολλέγιο της Γαλλίας|Collège de France]]* όπου το 1821 διορίστηκε βοηθός καθηγητή των ελληνικών. 
Το 1822 μετέφρασε σε διάφορες γλώσσες (γαλλικά, λατινικά, ιταλικά, αγγλικά, ισπανικά και γερμανικά) την *Αρπαγή της Ελένης* του Έλληνα ποιητή του 5ου μ.Χ. αιώνα, Κόλουθου και λίγο καιρό αργότερα μετέφρασε στα γαλλικά ''Ύμνο εις την Ελευθερία'' του Διονυσίου Σολωμού με τη μετάφρασή του να δημοσιεύεται το 1825 στον β΄ τόμο των *Νεοελληνικών δημοτικών τραγουδιών* του Κλοντ Φοριέλ. Την ίδια δεκαετία μετέφρασε και έργα του Ανδρέα Κάλβου. Στη συνέχεια ακολούθησε τον σινολογικό κλάδο και ασχολήθηκε με την μετάφραση στα γαλλικά σημαντικών έργων της κινέζικης φιλολογίας και φιλοσοφίας ενώ αργότερα επιδόθηκε στην εκμάθηση και μελέτη των σανσκριτικών. 

Το 1832 αναδείχτηκε καθηγητής της κινέζικης γλώσσας και φιλολογίας στο *Collège de France* και το επόμενο έτος έγινε μέλος της *Γαλλικής Ακαδημίας Επιγραφών και Καλών Γραμμάτων*. Το 1852 ονομάστηκε διευθυντής του *Collège de France* ενώ το 1872 η *[[Ακαδημία Επιγραφών και Γραμμάτων|Γαλλική Ακαδημία Επιγραφών και Καλών Γραμμάτων]]* καθιέρωσε προς τιμή του το ετήσιο βραβείο σινολογίας *Prix Stanislas Julien*, το οποίο απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 1875.

Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου του 1873 στο Παρίσι.

## Εργογραφία (ενδεικτική)
* *Meng Tseu vel Mencium inter Sinenses philosophos, ingenio, doctrina, nominisque claritate Confucio proximum, edidit, Latina interpretatione, ad interpretationem Tartaricam utramque recensita, instruixit, et perpetuo commentario, e Sinicis deprompto, illustravit Stanislaus Julien* (λατινικά). Παρίσι, 1824 - 1829.
* *Le Livre de la Voie et de la Vertu, composé dans le VIe siècle avant l'ère chrétienne, par le philosophe Lao-Tseu, traduit en français et publié avec le texte chinois et un commentaire perpétuel* (γαλλικά), Παρίσι, 1842.
* *Mémoires sur les Contrées Occidentales* (γαλλικά). Παρίσι, 1851.
* *Histoire de la Vie de Hiouen-Thsang* (γαλλικά). Παρίσι, 1856
* *Histoire et Fabrication de la Porcelaine Chinoise* (γαλλικά) Παρίσι, 1856.
* *Syntax Nouvelle de la Langue Chinoise* (γαλλικά). Παρίσι, 1869.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εργογραφία του στην ψηφιακή εκδοτική συλλογή  "Les classiques des sciences sociales"
* Βιογραφικό σημείωμα 

Κατηγορία:Γάλλοι φιλόλογοι
Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Βικτόρ Λανγκλουά

Ο **Βικτόρ Λανγκλουά** (γαλλικά: *Victor Langlois*) (20 Μαΐου 1829 -14 Μαΐου 1869) υπήρξε Γάλλος περιηγητής, λεβαντινολόγος, ιστορικός και νομισματολόγος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1829 στη Διέππη. Το 1852-53 περιηγήθηκε στην Κιλικία με αποστολή του Ναπολέοντα Γ', δημοσιεύοντας το οδοιπορικό του με τίτλο *«Voyage dans la Cilicie et les montagnes du Taurus»*, με πολλές απεικονίσεις ρωμαϊκών, βυζαντινών και αρμενικών επιγραφών και αρχαίων μνημείων. Αργότερα δημοσίευσε αρκετά συγγράμματα ιστορικού και νομισματολογικού περιεχομένου. Απεβίωσε στις 14 Μαΐου 1869 στο Παρίσι. 

## Δημοσιεύσεις
* Victor Langlois. *Voyage dans la Cilicie et dans les montagnes du Taurus: exécuté pendant les années 1851-1853 ...*. Paris 1861 ψηφιακή έκδοση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εργογραφία
* Εργογραφία

Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Γάλλοι περιηγητές
Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Κατηγορία:Νομισματολόγοι
Τζουζέππε Κότσα-Λούτσι

Ο **Τζουζέππε Κόζα-Λούτσι** (ιταλικά: *Giuseppe Cozza-Luzi*) (1837 - 1 Ιουνίου 1905) υπήρξε Ιταλός λόγιος, αβάς της Μονής Γκροτταφερράτα (*Grottaferrata*) κοντά στη Ρώμη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Μπολσένα (*Bolsena*) στις 24 Δεκεμβρίου 1837. Από μικρός έγινε μοναχός και έγινε αβάς το 1882. Ήταν διδάσκαλος των Παπών Πίου Θ΄ και Λέοντα ΙΓ΄. Το 1898 αποδεσμεύτηκε από τις επίσημες υποχρεώσεις του και αφιερώθηκε στη μελέτη. Απεβίωσε στη Ρώμη την 1η Ιουνίου 1905.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Catholic Encyclopedia article: Giuseppe Cozza-Luzi

Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Κατηγορία:Λόγιοι
Κατηγορία:Ιταλοί μοναχοί
Λίμνη Βουλιαγμένη (Κορινθίας)

Η **Λίμνη Βουλιαγμένη** είναι λιμνοθάλασσα που βρίσκεται 16 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λουτρακίου, πολύ κοντά στην περιοχή του αρχαιολογικού χώρου του Ηραίου και στον οικισμό Περαχώρα. Έχει μέγιστο μήκος 2 χλμ. και μέγιστο πλάτος περίπου 1 χλμ. Το βάθος της δεν υπερβαίνει τα 40 μέτρα. Διαθέτει παραλία με άμμο εν αντιθέσει με την παραλία του Λουτρακίου και είναι λιγότερο επισκέψιμη. Επικοινωνεί με τα νερά του Κορινθιακού κόλπου από ένα πολύ στενό κανάλι που το πλάτος του δεν υπερβαίνει τα 6 μέτρα.

Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Εσχατιώτις αλλά και Γοργωπίς, όνομα που πήρε από την Γόργη κόρη του Μεγαρέα που πνίγηκε στην λίμνη. Στην περιοχή κοντά στο στενό κανάλι της λίμνης έχουν εντοπιστεί ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης της πρωτοελλαδικής περιόδου, δείγμα ότι η περιοχή κατοικείται από την 3η χιλιετία π.Χ..

## Ιστορία
Σύμφωνα με μελέτες η λίμνη αποτελεί γεωλογικό φαινόμενο και υπήρχε προ αμνημονεύτων ετών. Ο λόγος που δημιουργήθηκε λέγεται ότι οφείλεται στα υπόγεια στρώματα του υπεδάφους, τα οποία ήταν πολύ σαθρά και σε έναν πολύ μεγάλο σεισμό υποχώρησαν και δημιουργήθηκε η λίμνη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*gtp.gr Λίμνη Βουλιαγμένη Κορινθίας
* faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στη θέση Μελαγκάβι Ηραίον Λίμνης Βουλιαγμένης Λουτρακίου 

Κατηγορία:Λίμνες του νομού Κορινθίας
Αντόνιο Μαρία Μπισιόνι

Ο **Αντόνιο Μαρία Μπισιόνι** (ιταλικά: *Antonio Maria Biscioni*, 1674 - 1756) υπήρξε Ιταλός φιλόλογος και βιβλιοθηκάριος.

## Βιογραφικό σημείωμα
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία το 1674. Επιμελήθηκε με σημειώσεις πολλά έργα, του Δάντη, Βοκκάκιου και άλλων συγγραφέων. Έγραψε επίσης το χρονικό της Τοσκάνης *«Historie pistolesi, ovvero delle cose avvenute in Toscana dall'anno 1300 al 1348»* στο οποίο περιέχονται γεγονότα από το 1300 μέχρι το 1348. Απεβίωσε τον Μάιο του 1756.

## Πηγές
**Dizionario Storico... * dell' abate Ladvocat, Bassano, MDCCXCV – *a spese Remondini di Venezia* 

Κατηγορία:Ιταλοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Παλαιογράφοι
Ηώς και Κέφαλος (ανάγλυφο)

Το **ανάγλυφο της Ηούς και του Κεφάλου** είναι αρχαιολογικό εύρημα από την περιοχή της Αθήνας.
## Περιγραφή
Το πήλινο ανάγλυφο μικρών διαστάσεων διαπνέεται από μεγαλοπρέπεια και γαλήνη. Παριστάνει μια γυναικεία μορφή που κρατάει το σώμα ενός εφήβου στην αγκαλιά της, ενώ πετάει.  
## Ερμηνεία
Το ανάγλυφο παρουσιάζει την Ηώ και τον Κέφαλο. Η σκηνή απαγωγής παριστάνεται συνήθως σε μια από εξής δύο μορφές. Οι ζωγράφοι προτιμούν κυρίως την σκηνή της καταδίωξης, ενώ στην γλυπτική, όπως εδώ, συναντούμε την ένωση του ζεύγους σε μία πλαστική αρχιτεκτονική οντότητα.

## Ιστορική τοποθέτηση
Το ανάγλυφο πιστεύεται ότι ήταν τμήμα του διακόσμου της βασιλείου στοάς προς την μεριά του Κεραμεικού. 
## Πηγές
* Ερνστ Κούρτιους, Ρίχαρντ Σένε: Αρχαιολογική Εφημερίδα, 1876, σελ. 166-168 και 245 

Κατηγορία:Αρχαία τέχνη
Κατηγορία:Ανάγλυφα
Κατηγορία:Εκθέματα στο Νησί των Μουσείων, Βερολίνο
Ρίχαρντ Σένε

Ο **Ρίχαρντ Σένε** (γερμανικά: *Richard Schöne*, 5 Φεβρουαρίου 1840 - 5 Μαρτίου 1922) υπήρξε Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος και διευθυντής του τότε Βασιλικού Αρχαιολογικού Μουσείου του Βερολίνου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1840 στη Δρέσδη. Άρχισε να σπουδάζει κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας το 1858, και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1861. Αφού στράφηκε για λίγο καιρό προς τη ζωγραφική στη Βαϊμάρη, επέστρεψε στην αρχαιολογία και περιόδευσε το 1864 την Ιταλία. Από τότε αφοσιώθηκε στην μελέτη της αρχαίας τέχνης. Επέστρεψε στη Γερμανία το 1868 και αναγορεύτηκε καθηγητής (habilitation) στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Λίγο αργότερα διορίστηκε έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χάλε το 1869. Επέστρεψε στο Βερολίνο το 1872 για να εργαστεί στο Υπουργείο Πολιτισμού της Πρωσίας. Διετέλεσε  διευθυντής του βασιλικού αρχαιολογικού μουσείου επί εικοσιπενταετίας. Την εποχή της υπηρεσίας του αναβάθμισε και λάμπρυνε το αρχαιολογικό μουσείο, ενίσχυσε τις αρχαιολογικές συλλογές και ανανέωσε τα εκθέματα με αγορές και ανασκαφές. Ανήγειρε επίσης καινούργια οικοδομήματα για την στέγαση των εκθεμάτων. Απεβίωσε στις 5 Μαρτίου 1922 στο Βερολίνο. Προς τιμή της μνήμης του λειτουργεί η εταιρεία *Richard-Schöne-Gesellschaft für Museumsgeschichte e. V.*, η οποία ιδρύθηκε το 1994.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Claudia Bohm: *Richard Schöne*. In: Reinhard Lullies, Wolfgang Schiering (Hgg.): *Archäologenbildnisse. Porträts und Kurzbiographien von Klassischen Archäologen deutscher Sprache*. Mainz 1988. ISBN 3-8053-0971-6
* Ludwig Pallat: *Richard Schöne – Generaldirektor der Königlichen Museen zu Berlin: Ein Beitrag zur Geschichte der preußischen Kunstverwaltung 1872–1905*. Berlin 1959

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του Ρίχαρντ Σένε στον  Catalogus Professorum Halensis
* Επίσημη ιστοσελίδα της Εταιρείας Richard-Schöne-Gesellschaft

Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί
Σαχνισί

[thumb|right|290px|Τοπική αρχιτεκτονική στη παλιά πόλη [Ξάνθη|Ξάνθης- "*σαχνισιά*": ξύλινα μαδέρια-υποστυλώματα στηρίζουν τα δωμάτια του ορόφου που επεκτείνονται πέρα από τα όρια της τοιχοποιίας του ισογείου .]]
Η **σαχνισιά** ή το **σαχνισί** είναι ορολογία της αρχιτεκτονικής, η οποία αναφέρεται στις προσόψεις παραδοσιακών κτηρίων, και περιγράφει προεξοχές στηριγμένες σε ξύλινα δοκάρια οι οποίες βρίσκονται πέρα από τα όρια της τοιχοποιίας του ισογείου. Αυτή η αρχιτεκτονική παρατηρείται σε παραδοσιακά κτήρια βαλκανικής, μικρασιατικής αλλά και της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής (στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική έχει επικρατήσει ο όρος έρκερ, *erker*). 

Το σαχνισί δημιουργεί πρόσθετο ωφέλιμο χώρο στον όροφο, τετραγωνισμό της κάτοψης και επίσης χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της εισόδου και του δρόμου μπροστά στην παραδοσιακή κατοικία .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχιτεκτονική κτιρίων
Ευστράτιος Αργέντης (θεολόγος)

Ο **Ευστράτιος Αργέντης** (1685 - 1762) ήταν Έλληνας θεολόγος, ιατρός και λόγιος, μέλος της ιστορικής οικογένειας των Αργέντηδων.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο και σπούδασε ιατρική και θεολογία σε πανεπιστήμια της Ιταλίας και της Γερμανίας (Σαξονία), όπου και παρέμεινε μέχρι το έτος 1719. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Χίο και άσκησε εκεί την ιατρική με επιτυχία, ενώ παραλλήλως δίδασκε στην ακμάζουσα τότε Σχολή της Χίου. Πέρα από τις δύο ειδικότητές του (του ιατρού και του θεολόγου) ο Ευστράτιος Αργέντης ήταν γλωσσομαθής και είχε ευρύτατη εγκυκλοπαιδική μόρφωση, θεωρούμενος ως ένας από τους πιο διακεκριμένους λόγιους της εποχής του. Προσκλήθηκε επανειλημμένα στην Αλεξάνδρεια: αρχικώς από τον Πατριάρχη Κοσμά και στη συνέχεια από τον Πατριάρχη Ματθαίο την περίοδο 1746 ως 1760. Σκοπός ήταν η επίλυση διάφορων σοβαρών εκκλησιαστικών θεμάτων που αντιμετώπιζε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, όπως ήταν η προπαγάνδα των απεσταλμένων του Πάπα υπέρ της εισαγωγής άζυμου άρτου στην Ορθόδοξη Εκκλησία, θέμα που ο Αργέντης αντιμετώπισε με επιτυχία. Με την αφορμή αυτή ο Ματθαίος τον παρακάλεσε να συγγράψει μελέτη για το ζήτημα των αζύμων. Το σύγγραμμα αυτό του Αργέντη μεταφράσθηκε από τον διάδοχο του Ματθαίου στην αραβική γλώσσα για τους Άραβες Ορθόδοξους Χριστιανούς.

Ο Αργέντης συνέγραψε και πολλές άλλες θεολογικές μελέτες, όπως:

* *Εγχειρίδιον περί βαπτίσματος* (Κωνσταντινούπολη 1756)
* *Άνθος της ευσεβείας* (Λειψία 1757)
* *Περί του καθαρτηρίου πυρός*
* *Περί των γνωρισμάτων του Αντιχρίστου*

Ο Ευστράτιος Αργέντης απεβίωσε στη γενέτειρά του σε ηλικία 77 ετών αφήνοντας την πλούσια βιβλιοθήκη του στο Λεπροκομείο της Χίου, αλλά το περιεχόμενό της χάθηκε κατά την Καταστροφή της Χίου το 1822.

## Πηγές
* Ι. Ανδρεάδης: *Ιστορία της εν Χίω Ορθοδόξου Εκκλησίας*, τόμος Α΄ (Αθήναι 1940), σελ. 176
* Αθανάσιος Ι. Γκιάλας: *Η ελληνική ιατρική και οι `Ελληνες ιατροί από της Αλώσεως μέχρι της Εθνεγερσίας*, βραβείο Ακαδημίας Αθηνών, Αθήναι 1979, σελ. 76
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6 (1973), σελ. 463-464
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τάσος Ζαννής, «Ευστράτιος Αργέντης: ένας γιατρός απολογητής της ορθοδοξίας», Το Σύνορο, τ/χ.39 (φθινόπωρο 1966),σελ.171-179 http://www.imdlibrary.gr/index.php?option=com_flippingbook&view=book&id=449&catid=2:2010-05-31-05-04-09&tmpl=component 

Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Οικογένεια Αργέντη
Πάριον

Το **Πάριον** *(κατ. Παριανός)* ήταν αρχαία ελληνική πόλη της βορείου Μυσίας, στην πεδιάδα της Αδράστειας, στα δυτικά του βορείου στομίου του Ελλησπόντου. Υπήρξε έδρα βοηθητικού επισκόπου της εμβελείας της Μητρόπολης της Κυζίκου. Η πόλη υπήρξε αποικία της Ερετρίας και της Πάρου (από την οποία πήρε και το όνομά της). Στην συνέχεια έγινε μέλος της Δηλιακής Συμμαχίας (ιδρύθηκε το 477 π.Χ.). Κατά την ελληνιστική περίοδο προσαρτήθηκε στο βραχύβιο βασίλειο του Λυσιμάχου και πολύ αργότερα στο βασίλειο της Περγάμου. Αργότερα οι Ρωμαίοι την κατέστησαν αποικία τους (Colonia) της επαρχίας της Ασίας. Από τον 4ο αιώνα μ.Χ. το Πάριον ανήκε στην βυζαντινή επαρχία του Ελλησπόντου. Τα νομίσματα της πόλεως βεβαιώνουν την αφθονία της σε αγαθά, ιδίως στην μεγάλη παραγωγή της μίνθης. Κατά την ελληνιστική περίοδο το έμβλημά της που απεικονίζεται στα νομίσματα, ήταν το *γοργόνειον*. 

Από τη βιογραφία του μάρτυρος αγίου Ονησιφόρου, πιστοποιείται η ύπαρξη χριστιανικής κοινότητας στο Πάριον πριν το 180 μ.Χ. Επίσης άλλοι άγιοι είναι άξιοι αναφοράς: ο άγιος Μένιγνος (μαρτύρησε επί αυτοκράτορος Δεκίου, στις 22 Νοεμβρίου), ο άγιος Θεογένης (επίσκοπος και μάρτυρας, τιμάται στις 3 Ιανουαρίου) και ο άγιος Βασίλειος (επίσκοπος και μάρτυρας του 9ου αιώνα, τιμάται στις 12 Απριλίου). 

Ο Γάλλος θεολόγος και ιστορικός Michel Le Quien, αναφέρει και καθολικούς επισκόπους της πόλεως κατά τον 14ο αιώνα. Κατά το 640 το Πάριον έγινε ανεξάρτητη αρχιεπισκοπή και παρέμεινε έτσι μέχρι το τέλος του δέκατου τρίτου αιώνα. Στη συνέχεια, ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ ίδρυσε μια μητρόπολη υπό τον τίτλο: *Πηγών και Παρίου*. Το 1354 η μητρόπολη Πηγών και Παρίου καταργήθηκε (ίσως λόγω της κατάληψης από τους Τούρκους) και ο μητροπολίτης για αντάλλαγμα έλαβε την έδρα της θρακικής Σωζοπόλεως. 

Τα ερείπια της αρχαίας ελληνικής αποικίας βρίσκονταν στο ελληνικό χωριό Καμάρες (σημ. Kimir), επί του ακρωτηρίου Tersana-Bournou, στην διοικητική περιφέρεια των Πηγών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
Ορτάκιοϊ (αποσαφήνιση)

Το **Ορτάκιοϊ** (μεταφράζεται ως *Μεσοχώρι* από τα Τούρκικα) μπορεί να αναφέρεται:

* Στo Ορτάκιοϊ, συνοικία της Κωνσταντινούπολης στα όρια της περιοχής Μπεσίκτας.
* Στο Ορτάκιοϊ Βιθυνίας, κωμόπολη της Βιθυνίας στη Μικρά Ασία (κατά τη Οθωμανική Αυτοκρατορία, περίοδο 1650 – 1920).
* Στο Ορτάκιοϊ Βόρειας Θράκης, στην Ανατολική Ρωμυλία, σημερινό Ιβαΐλογκραντ.
* Στο Άνω και Κάτω Ορτάκιοϊ Σερβίων Κοζάνης, από τη συνένωση των οποίων προέκυψε ο σημερινός οικισμός Πλατανόρρευμα.
* Στο Ορτάκιοϊ Πόντου, του δήμου Καγκισμάν.
* Στο Ορτάκιοϊ της Κύπρου.
Νεάνδρεια Τρωάδος

Η **Νεάνδρεια** (αλλιώς και Νεανδρία), ήταν παραλιακή πόλη της Τρωάδος, μεταξύ της Αλεξανδρείας (από την οποία και απείχε 13 χιλιόμετρα) και της Λαρίσης. Φαίνεται να ιδρύθηκε από Αιολείς αποίκους, το 700 π.Χ. Αναφερόταν στους αρχαίους καταλόγους της ναυτικής συμμαχίας μεταξύ Αττικής και Δήλου. Η πόλη εκκενώθηκε στα ελληνιστικά χρόνια, όταν κατά διαταγή του Αντιγόνου, οι Νεανδρείς κλήθηκαν να μετοικήσουν στην γειτονική Αντιγόνεια το 306 π.Χ. 
Το πιο σημαντικό μνημείο της πόλης είναι ο ναός του Απόλλωνος. Τα τείχη της πόλης, που είναι 3.200 μέτρα μήκος και 3 μέτρα πλάτος κτίστηκαν με πολυγωνική μορφή. Είναι σε καλή κατάσταση σήμερα. Επιπρόσθετα το ιερό του Δία, οι οικίες της αρχαϊκής και κλασικής περιόδου, η νεκρόπολη με τις σαρκοφάγους και τους τάφους, αποτελούν τα διασωθέντα μνημεία της Νεανδρείας. Η ακρόπολη της πόλης είναι 500 μέτρα ύψος. Η τοποθεσία ανακαλύφθηκε ξανά από τον Γερμανό αρχαιολόγο Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ το 1899.  

## Πηγές
* Τα αξιοθέατα της Νεανδρείας. 
* Νεάνδρεια.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας
Πιονία Μυσίας

Η **Πιονία** ήταν αρχαία πόλη της Μυσίας, στη Μικρά Ασία. Λεγόταν αλλιώς και **Πιονίαι**. Ιδρύθηκε από τον Πιόνιο, απόγονο του Ηρακλέους. Βρισκόταν μεταξύ του Κοκυλίου και των Γαργάρων. Πρόκειται για τη σημερινή Gömeniç της Τουρκίας.

## Πηγές

* Richard J. A. Talbert (επιμ.), *[[Barrington Atlas of the Greek and Roman World]] - Map by Map Directory - Map 56 Pergamum*, Princeton University Press, 2000, ISBN 9780691049458.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
1250 Γάλανθος

Ο **Γάλανθος (Galanthus)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,264. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο γένος φυτών.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γαλάνθου εκτιμάται σε 21,0 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0500. Ο Γάλανθος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 55 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γαλανθος
1252 Σελεστία

Η **Σελεστία (Celestia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,475. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Αμερικανό αστρονόμο Φρεντ Χουίπλ, που παρατηρούσε από το Όουκ Ριτζ της Καλιφόρνια, και πήρε το όνομά της από το μικρό όνομα της μητέρας του Χουίπλ (Σελέστια). Η Σελεστία υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από τον συγκεκριμένο αστρονόμο.

Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη κλίση της τροχιάς της Σελεστίας ως προς την εκλειπτική, σχεδόν 34 μοίρες.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σελεστίας εκτιμάται σε 17,38 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2573. Η Σελεστία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 38 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σελεστια
1251 Έδερα

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1251 Έδερα
Η **Έδερα (Hedera)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,74. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη λατινική και επιστημονική ονομασία του κισσού.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Έδερας εκτιμάται σε 26 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **X** (κατά SMASSII) ή **E** (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της δεν είναι γνωστό με κάποια ακρίβεια. Η Έδερα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19 ώρες και 54 λεπτά, μια κάπως αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χεδερα
Λόφος Ελικώνας

Ο **Ελικώνας**, επίσης γνωστός ως **Αλεπότρυπα**, είναι χαμηλός λόφος της Αθήνας, που βρίσκεται στη συνοικία Κυψέλης, στα βόρεια της Πλατείας Κυψέλης και στα όρια με τον Δήμο Γαλατσίου. Βρίσκεται ανατολικά της Οδού Πατησίων, στο τέρμα των οδών Αμοργού και Ανάφης. Πρόκειται για μικρό λόφο με κορυφή σε υψόμετρο 184 μέτρων, ο οποίος καταλαμβάνει έκταση περίπου 140 στρεμμάτων. Περικλείεται από τις οδούς Τραυλαντώνη, Αμοργού, Μεγίστης, Αστυπάλαιας, Αρμονίας και Ελικώνος από την οποία έχει πάρει το όνομα ο λόφος. Στο παρελθόν λειτούργησαν σε αυτόν λατομεία ιδιοκτησίας των αδελφών Κουρούση. Από το 1934 έχει ανακηρυχθεί αναδασωτέος.

## Αθλητισμός

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 κατασκευάστηκε σε μέρος του λόφου κέντρο νεότητας που περιλαμβάνει αθλητικές εγκαταστάσεις και πιο συγκεκριμένα ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στο οποίο εδρεύουν η Αθηναΐδα, ο Άτλας Κυψέλης, ο Αστέρας Εξαρχείων, ο Γκυζιακός, ο Κρόνος, οι Αμπελόκηποι και η Δόξα Γκύζη.

## Μελλοντικό Μετρό

Υπόγεια από τον λόφο θα διέρχεται από το 2027 η Γραμμή 4 του μετρό και πλησίον του λόφου, στο πάρκο στη συμβολή των οδών Χοπφ, Πάρνηθος και Αγίας Γλυκερίας, θα βρίσκεται ο σταθμός μετρό Ελικώνος που θά έχει το όνομα του λόφου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λόφοι της Αθήνας
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2001-2002

To **πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής 2001-02** διεξήχθη σε έναν όμιλο με 16 ομάδες. Πριν ξεκινήσει η σεζόν αποφασίστηκε η αύξηση των ομάδων σε όλες τις κατηγορίες κι έτσι από τη Γ΄ Εθνική στη Β΄ ανήλθαν 5 ομάδες ενώ στο Περιφερειακό πρωτάθλημα υποβιβάστηκαν μόλις τρεις. Στα αξιοσημείωτα της σεζόν ο υποβιβασμός του Πανελευσινιακού για οικονομικούς λόγους και η πρώτη εμφάνιση στο τρίτο τη τάξει πρωτάθλημα για την πρωταθλήτρια Ελλάδας του 1987-1988, Α.Ε.Λ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Κέρκυρα. Οι ομάδες την επόμενη χρονιά έγιναν 20 καθώς υποβιβάστηκε 1 από τη Β' Εθνική ενώ ανέβηκαν 11 από το Περιφερειακό Πρωτάθλημα.

## Βαθμολογία

## Παραπομπές


## Πηγές

*Νίκος Νικολαΐδης, "Απ' τη Γ΄ Εθνική στο Περιφερειακό (1965-2012)", Αθήνα 2012 (ψηφιακή έκδοση).

Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2001-2002
Παλαιογραφία

thumb|right|250px|Τμήμα αρχαίας ελληνικής επιγραφής<br />Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
**Παλαιογραφία** ονομάζεται η επιστημονική μελέτη των αρχαίων συστημάτων γραφής. Συγκαταλέγεται στις βοηθητικές επιστήμες της ιστορίας και είναι κλάδος της φιλολογίας. Η παλαιογραφία ερευνά την εξέλιξη της γραφής και των τύπων μέσα στο χρόνο. Οι παλαιογράφοι αναλύουν μεθοδικά τα χαρακτηριστικά των γραμμάτων, γραμματοσειρών, τύπων, σημείων στίξεως ή και των συνήθων συντομεύσεων, ως αναγνωρίσιμα και διακριτικά χαρακτηριστικά της εποχής τους. 
Με την βοήθεια της παλαιογραφίας είναι δυνατός ο προσδιορισμός της ηλικίας αχρονολόγητων κειμένων, ή η διασταύρωση διαθέσιμων πληροφοριών για το χρονικό, γεωγραφικό ή ιστορικό τους πλαίσιο. Μια από τις εφαρμογές της παλαιογραφίας είναι η χρονολόγηση επιγραφών επάνω σε σκληρό υλικό (π.χ. πέτρα, πέτρωμα, μάρμαρο κλπ.), όταν οι επιγραφές αυτές δεν φέρουν κάποια ιδιαίτερη χρονολογία.

Ανάλογα με το αλφάβητο διακρίνουμε και επί μέρους κλάδους, την 
* λατινική παλαιογραφία
* ελληνική παλαιογραφία
* αραβική παλαιογραφία
* κυριλλική παλαιογραφία, κλπ.

## Δείτε επίσης
* Ιερές συντομογραφίες

## Πηγές
* Bernhard Bischoff: *Paläographie des römischen Altertums und des abendländischen Mittelalters*. 3. unveränderte Auflage. Erich Schmidt Verlag, Berlin 2004, ISBN 3-503-07914-9, (*Grundlagen der Germanistik* 24).
* Hartmut Günther, Otto Ludwig: *Schrift und Schriftlichkeit. Ein interdisziplinäres Handbuch internationaler Forschung. = Writing and its use. An Interdisciplinary Handbook of International Research*. 2 Bände. de Gruyter, Berlin-New York 1994-1996, ISBN 3-11-011129-2, ISBN 3-11-014744-0, (*Handbücher zur Sprach- und Kommunikationswissenschaft* 10, 1–2).
* Malte Rehbein, Patrick Sahle, Torsten Schaßan (Hrsg.): *Kodikologie und Paläographie im digitalen Zeitalter. = Codicology and Palaeography in the Digital Age.* BoD, Norderstedt 2009, ISBN 978-3-8370-9842-6.
* Karin Schneider: *Gotische Schriften in deutscher Sprache*. I.: *Vom späten 12. Jahrhundert bis um 1300*. Textband- und Tafelband. Reichert Verlag, Wiesbaden 1987, ISBN 3-88226-281-8.
* Karin Schneider: *Gotische Schriften in deutscher Sprache*. II.: *Die oberdeutschen Schriften von 1300 bis 1350*. Text- und Tafelband. Reichert Verlag, Wiesbaden 2009, ISBN 978-3-89500-603-6.
* Karin Schneider: *Paläographie und Handschriftenkunde für Germanisten. Eine Einführung*. Max Niemeyer, Tübingen 1999, ISBN 3-484-64007-3, (*Sammlung kurzer Grammatiken germanischer Dialekte* B, Ergänzungsreihe 8).
* Malte Rehbein, Patrick Sahle, Torsten Schaßan (Hrsg.): *Kodikologie und Paläographie im digitalen Zeitalter.* BoD, Norderstedt 2009, Volltext, ISBN 3-8370-9842-7 (Schriften des Instituts für Dokumentologie und Editorik 2)
* Franz Fischer, Christiane Fritze, Georg Vogeler (Hrsg.): *Kodikologie und Paläographie im digitalen Zeitalter 2.* BoD, Norderstedt 2010, ISBN 978-3-8423-5032-8 (Schriften des Instituts für Dokumentologie und Editorik 3)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Virtual Library - Βοηθητικές επιστήμες της ιστορίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου (Τμήμα Παλαιογραφίας)


Κατηγορία:Βοηθητικές επιστήμες της ιστορίας
Κατηγορία:Γραφή
Κατηγορία:Κριτική του κειμένου
Αριστοφάνης ο Βυζάντιος

Ο **Αριστοφάνης** ο **Βυζάντιος** (περ. 257  - περ. 180 π.Χ.) υπήρξε σημαντικός Έλληνας φιλόλογος και διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας.

Τα έργα του, τα οποία σώζονται μόνο αποσπασματικά, ασχολούνται με θέματα γραμματικής, ανάλυσης κειμένων και την φιλολογία. Μελέτησε τον τονισμό τον λέξεων και εφηύρε τους τόνους και τα σημεία στίξεως που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα στην ελληνική γλώσσα, δημιουργώντας την πολυτονική γραφή της Ελληνικής γλώσσας. Μαθητής του ήταν ο Αρίσταρχος ο Σαμόθραξ ο οποίος τον διαδέχθηκε ως διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας.

## Δείτε επίσης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λεξικογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες θρακικής καταγωγής
Κατηγορία:Αρχαίοι Βυζάντιοι
Κατηγορία:Βιβλιοθηκάριοι της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας