open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρχικαθεδρική Βασιλική του Αγίου Στανίσλαους Κόστκα (Λοτζ)

Η **Αρχικαθεδρική Βασιλική του Αγίου Στανίσλαους Κόστκα** () είναι ρωμαιοκαθολική ενοριακή εκκλησία που χτίστηκε τα έτη 1901–1912, η οποία βρίσκεται στην Οδό Πιοτρκόφσκα 265 στο Λοτζ της Πολωνίας.

## Ιστορία
Η επιτροπή κατασκευής δημιουργήθηκε το 1895 και περιλάμβανε τους μεγαλύτερους κατασκευαστές στο Λοτζ: Γιούλιους Τεόντορ Χάινσελ, Έντβαρντ Χερμπστ, Γιούλιους Κουνίτσερ, Γιούζεφ Ρίχτερ και Άντολφ Χόφριχτερ. Γύρω στο 1897, οι αρχές της πόλης διέθεσαν ένα μέρος της Καθεδρικής Πλατείας για την κατασκευή μιας νέας (τρίτης κατά σειρά κατασκευής) καθολικής εκκλησίας. Ο διαγωνισμός για το σχεδιασμό ανακοινώθηκε το 1898, τον οποίο κέρδισε η εταιρεία «Wende i Zarske», που ανήκε στους Γιοχάνες Βέντε και Άντολφ Ζάρσκε, οι οποίοι απασχολούσαν τον ελάχιστα γνωστό τότε αρχιτέκτονα, Εμίλ Ζίλμαν. Ο βαθμός συμμετοχής του Ζίλμαν στο έργο είναι άγνωστος. Αν και στη δεκαετία του 1970, του αποδόθηκε η αποκλειστική συγγραφή του σχεδιασμού του κτιρίου, σήμερα ο Γιοχάνες Βέντε και ο Άντολφ Ζάρσκε αναγνωρίζονται ως πλήρεις συν-σχεδιαστές. Το 1900, το οικόπεδο προς κατασκευή σημαδεύτηκε από το γραφείο μέτρησης των Ζντζίσουαφ Κουουακόφσκι και Μικόουαϊ Τραμπτσίνσκι. Ο Γιούζεφ Πίους Ντζιεκόνσκι, ο Σουαβόμιρ Οντζιβόλσκι και ο Στέφαν Σίλερ εισήγαγαν τροποποιήσεις στο αρχικό έργο για να μεγεθύνουν το μέγεθος της εκκλησίας. Το εσωτερικό σχεδιάστηκε από τον Βιεννέζο αρχιτέκτονα Ζίγκφριντ Στερν. Την επίβλεψη της κατασκευής είχε ο αρχιτέκτονας Καζίμιες Σοκοουόφσκι, και από το 1909 ο Καζίμες Στεμπέλσκι.

Ο ακρογωνιαίος λίθος καθαγιάστηκε στις 16 Ιουνίου 1901, από τον Αρχιεπίσκοπο της Βαρσοβίας, Βιντσέντι Τεόφιλ Πόπιελ. Το κτίριο της εκκλησίας χτίστηκε κατά τα έτη 1901–1912 από μη επιχρισμένο ανοιχτό κίτρινο τούβλο (στο λεγόμενο στυλ Ρόχμπαου). Στις 10 Δεκεμβρίου 1920, η Εκκλησία του Αγίου Στανίσλαους Κόστκα ανυψώθηκε από τον Πάπα Βενέδικτος ΙΕ΄ στο βαθμό του καθεδρικού ναού και στις 15 Οκτωβρίου 1922, ο καθεδρικός ναός καθαγιάστηκε από τον Επίσκοπο Βιντσέντι Τιμιενιέτσκι.

Το 1941, ο ναός λεηλατήθηκε από τους Γερμανούς Ναζί, μετατράπηκε σε στρατιωτική αποθήκη και στην κρύπτη του δημιουργήθηκε φάρμα μανιταριών.

Η τρίκλιτη βασιλική είναι διαμορφωμένη σύμφωνα με το γερμανικό Μίνστερ της Ουλμ. Ο Καθεδρικός Ναός του Λοτζ είναι το ψηλότερο κτήριο στο Λοτζ, με ύψος 104,5 μ. και μία από τις ψηλότερες εκκλησίες στην Πολωνία.

## Όργανο
Το εκκλησιαστικό όργανο κατασκευάστηκε στη θέση του οργάνου του Ντομίνικ Μπιερνάτσκι, το οποίο καταστράφηκε στην πυρκαγιά του καθεδρικού ναού (1971). Το όργανο χρηματοδοτήθηκε από τις επισκοπές της Γερμανίας και της Αυστρίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Περίγραμμα της ιστορίας του καθεδρικού ναού του Λοντζ
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστότοπος της Αρχικαθεδρικής Ενορίας του Αγίου Στανίσλαους Κόστκα στο Λοτζ
* Καθεδρικός Ναός του Λοτζ (Gazeta Wyborcza)
* 

Κατηγορία:Εκκλησίες στο Λοτζ
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Πολωνία
Κατηγορία:Νεογοτθική αρχιτεκτονική στο Λοτζ
Γραμμική φορολογία

Η **γραμμική φορολογία** (Αγγλικά: flat tax) αποτελεί σύστημα φορολογίας με έναν ενιαίο συντελεστή επί του φορολογητέου ποσού, αφού ληφθούν υπόψη τυχόν εκπτώσεις ή απαλλαγές από τη φορολογική βάση. Δεν είναι απαραίτητα ένας πλήρως αναλογικός φόρος. Υπάρχουν διάφορα φορολογικά συστήματα που φέρουν την ένδειξη «κατ' αποκοπήν φόρος» παρόλο που διαφέρουν σημαντικά. Το χαρακτηριστικό είναι η ύπαρξη μόνο ενός φορολογικού συντελεστή, σε αντίθεση με πολλαπλούς μη μηδενικούς συντελεστές που ποικίλλουν ανάλογα με το ποσό που υπόκειται σε φορολογία.

Ένα γραμμικό φορολογικό σύστημα συζητείται συνήθως στο πλαίσιο ενός φόρου εισοδήματος.

Οι φόροι, εκτός από πηγή εσόδων, μπορούν να αποτελέσουν ισχυρά μέσα πολιτικής. Για παράδειγμα, είναι σύνηθες για τις κυβερνήσεις να ενθαρρύνουν την κοινωνική πολιτική. Σε ένα γραμμικό σύστημα ενιαίας φορολογίας με περιορισμένες εξαιρέσεις οι μηχανισμοί περιορίζονται. Εκτός από την κοινωνική πολιτική, η γραμμική φορολογία μπορούν να στερήσει και εργαλεία για την προσαρμογή της οικονομικής πολιτικής. Για παράδειγμα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα βραχυπρόθεσμα κέρδη κεφαλαίου φορολογούνται με υψηλότερο συντελεστή από τα μακροπρόθεσμα κέρδη ως μέσο για την προώθηση των μακροπρόθεσμων επενδυτικών οριζόντων και την άμβλυνση των κερδοσκοπικών διακυμάνσεων.

## Χώρες που εφαρμόζουν Γραμμική Φορολογία

Η Ρωσία θεωρείται περίπτωση επιτυχούς εφαρμογής ενός τέτοιου συστήματος. τα πραγματικά έσοδα από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων αυξήθηκαν κατά 25,2% το πρώτο έτος μετά την εισαγωγή το 2001, ακολουθούμενα από αύξηση 24,6% το 2002 και αύξηση 15,2% το 2003.

Το ρωσικό παράδειγμα χρησιμοποιείται συχνά ως απόδειξη της εγκυρότητας αυτής της ανάλυσης, παρά τη μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το 2006, η οποία διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε κανένα σημάδι "συμπεριφορικών αντιδράσεων τύπου Laffer που δημιουργούσαν αυξήσεις εσόδων από τα στοιχεία μείωσης φόρων αυτών των μεταρρυθμίσεων" Ρωσία ή σε άλλες χώρες. Το 2021, η Ρωσία εγκατέλειψε αυτό το σύστημα.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Φορολογία
Σέρο Μπονέτε

Το **Σέρο Μπονέτε** () είναι βουνό στα βόρεια της επαρχίας Λα Ριόχα της Αργεντινής, κοντά στα σύνορα της επαρχίας με την Καταμάρκα. Η κορυφή του είναι 6.759 μέτρα πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας, καθιστώντας το το πέμπτο υψηλότερο μεμονωμένο βουνό στην αμερικανική ήπειρο (μετά τα Ακονκάγκουα, Όχος ντελ Σαλάδο, Μόντε Πισίς και Ουασκαράν). Τα δεδομένα SRTM διαψεύδουν τον συχνά διατυπωμένο ισχυρισμό ότι η κορυφή του είναι 6.872 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.

Μέσα στα τελευταία 3,5 εκατομμύρια χρόνια, η ηφαιστειακή δραστηριότητα στο Σέρο Μπονέτε σχημάτισε δόμους λάβας από δακίτη και ρυοδακίτη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουνά της Αργεντινής
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Αργεντινής
Απάθεια

Η **απάθεια** είναι, στην ψυχολογία, το αίσθημα που υποδηλώνει έλλειψη συναισθήματος, συναισθήματος, ενδιαφέροντος ή ανησυχίας για κάτι. Είναι μια κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος είτε είναι αδιάφορος, είτε καταστέλλει τα αισθήματα που έχει μέσα του για κάτι, όπως για παράδειγμα ανησυχία, ενθουσιασμός, κίνητρο ή πάθος. Ένα απαθές άτομο έχει μια απουσία ενδιαφέροντος ή ανησυχίας για τη συναισθηματική, κοινωνική, πνευματική, φιλοσοφική, εικονική ή φυσική ζωή και τον κόσμο. Η απάθεια μπορεί επίσης να οριστεί και ως αποτέλεσμα της έλλειψης της στοχοπροσήλωσης του ανθρώπου σε κάτι. 

Οι άνθρωποι που πάσχουν από απάθεια μπορεί να αδυνατούν να βρουν ένα σκοπό ή μια σημασία για την ζωή τους. Τα άτομα που πάσχουν από σοβαρή απάθεια τείνουν να έχουν χαμηλότερη ποιότητα ζωής και διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας και πρώιμης ιδρυματοποίησης. Μπορεί επίσης να παρουσιάζουν αναισθησία ή ληθαργία, από ιατρικής πλευράς. Στη θετική ψυχολογία, η απάθεια περιγράφεται ως αποτέλεσμα της έλλειψης δυνατοτήτων σε έναν άνθρωπο να αντιμετωπίσει μια πρόκληση. Μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα του ότι δεν αντιλαμβάνονται καμία πρόκληση που θεωρούν ότι πρέπει να αντιμετωπίσουν. Η απάθεια είναι κάτι που αντιμετωπίζουν όλοι οι άνθρωποι σε κάποιο βαθμό. Η απάθεια είναι μια φυσική απάντηση στην απογοήτευση, την κατάθλιψη και το άγχος. Η απάθεια έτσι γίνεται ένας τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος ξεφορτώνεται αυτά τα αρνητικά συναισθήματα που επηρεάζουν την ψυχική του υγεία. Στους περισσότερους ανθρώπους η απάθεια είναι κάτι προσωρινό και βραχυπρόθεσμο, σε κάποιους όμως μπορεί να εξελιχθεί σε μακροχρόνια ή και ισόβια κατάσταση, οδηγώντας σε βαθύτερες κοινωνικοψυχολογικές συνέπειες στο άτομο και την κοινωνία. 

Η παθολογική απάθεια, η οποία συνοδεύεται από ακραίες μορφές της απάθειας, αποτελεί σύμπτωμα αρκετών εγκεφαλικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένων ασθενειών όπως η άνοια, η νόσος του Αλτσχάιμερ, η νόσος του Πάρκινσον και ψυχιατρικές διαταραχές όπως ησχιζοφρένεια. Αν και πολλοί ασθενείς που πάσχουν από παθολογική απάθεια παρουσιάζουν επίσης συμπτώματα κατάθλιψης, αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι κατάθλιψη και παθολογική απάθεια είναι δύο πράγματα που διαφέρουν: ένας ασθενής μπορεί να αναπτύξει συμπτώματα παθολογικής απάθειας χωρίς να πάσχει από κατάθλιψη, αλλά και το αντίστροφο.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ψυχολογική στάση
Κατηγορία:Συναισθήματα
Κατηγορία:Προβληματική συμπεριφορά
Παλάσκα (θήκη)

Η **παλάσκα** (από το τουρκ. **palaska**) είναι ένα είδος θήκης που χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν από ένοπλους προς αποθήκευση πυρίτιδας και φυσιγγίων.

Τον 18ο και τον 19ο αιώνα κυριαρχούσαν στη Δυτική Ευρώπη οι δερμάτινες παλάσκες. Το ίδιο ίσχυε και για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου οι παλάσκες ήταν ορθογώνιου ή τετράγωνου σχήματος και διακοσμημένες με κεντήματα. Δημοφιλής και στον Ελλαδικό χώρο παρουσιάζουν μια μεγάλη ποικιλία σε σχήμα, μορφή και υλικό κατασκευής.

Στη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης χρησιμοποιήθηκαν μαζικά και από τους Έλληνες εξεγερμένους. Οι παλάσκες ελληνικού τύπου διακρίνονταν από ιδιαίτερα στοιχεία: είχαν κυρτές κάτω άκρες και οξεία κατάληξη έχοντας αντιγράφοντας το σχήμα τους από τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές, ήταν κατά κανόνα μεταλλικές, κατασκευασμένες κυρίως από ορείχαλκο (πιο σύνηθες) και ασήμι και παρουσίαζαν ποικιλία μοτίβων που περιλάμβαναν παραστάσεις της Θεάς Αθηνάς και άλλα μυθολογικά στοιχεία, δικέφαλους αετούς κ.α.

## Βιβλιογραφία

* *Τα άρματα του Αγώνα 1821 (δίγλωσσο)*, Πολεμικό Μουσείο, Αθήνα 2021

## Παραπομπές

Κατηγορία:Στρατιωτικός εξοπλισμός
Οστροβός Λάρισας

Ο **Οστροβός** απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός του Δήμου Αγιάς στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας από το 2011. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' απογράφεται στην κοινότητα Μελιβοίας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μελιβοίας του Δήμου Αγιάς ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011  απογράφησαν 2 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Παλάτι του Κάρολ Γκέμπχαρτ (Λοτζ)

Το **Παλάτι του Κάρολ Γκέμπχαρτ** (πολωνικά: Pałac Karola Gebhardta) είναι ένα από τα παλαιότερα σωζόμενα ανάκτορα στο Λοτζ της Πολωνίας, το οποίο αρχικά ανήκε στον Κάρολ Γκέμπχαρτ. Βρίσκεται στη οδό Πομόρσκα (Pomorska) 18.

## Ιστορία
Το 1856, ο Κάρολ Γκέμπχαρτ, ο οποίος καταγόταν από το Βρότσουαφ, έλαβε ένα οικόπεδο στην οδό Σρέντνια (Średnia, σήμερα: οδός Πομερανίας). Μέχρι το 1860 κατάφερε να χτίσει ένα παλάτι με 2 βοηθητικά κτίρια, ένα τυπογραφείο, ένα βαφείο, έναν στάβλο, ένα αμαξοστάσιο και ένα κοτέτσι. Το 1861, έχτισε έναν φράχτη και λόγω χρέους, την ίδια χρονιά πούλησε το παλάτι στον Βουαντίσουαφ Κοχανόφσκι. Ωστόσο, ο αγοραστής δεν μπόρεσε να εξοφλήσει τον Γκέμπχαρτ, οπότε ο δικαστικός επιμελητής παρενέβη και την ιδιοκτησία κατέλαβε ο Ρωσικός Στρατός που στάθμευε εδώ κατά τη διάρκεια της Ιανουαριανής Εξέγερσης και το κτίριο ανέλαβε ο αρχηγός πολέμου του Λοτζ, Συνταγματάρχης Αλεξάντερ φον Μπρέμζεν. Το 1866, το κτίριο δημοπρατήθηκε και νέος αγοραστής ήταν ο Ίζραελ Γκίνμπεργκ, ο οποίος αγόρασε το κτίριο για 15.000 ζλότι. Το 1871, το κτίριο κόστισε 30.000 ζλότι, όπου αγοράστηκε από την Εμπορική Τράπεζα του Λοτζ (Bank Handlowy w Łodzi), που ιδρύθηκε, μεταξύ άλλων, από τους Καρλ Βίλχελμ Σάιμπλερ και Λεόπολντ Κρόνενμπεργκ. Το 1887, το παλάτι ξαναχτίστηκε σύμφωνα με το σχέδιο του αρχιτέκτονα Χιλάρι Μαγέφσκι και οι επόμενες ανακατασκευές βασίστηκαν στο σχέδιο του Κ. Σοκοουόφσκι. Το 1899, πραγματοποίησε την ανακατασκευή του κτιρίου σε νεοαναγεννησιακό στυλ. Το παλάτι ήταν η έδρα της τράπεζας μέχρι το 1913. Το 1918, το παλάτι αγοράστηκε από ένα ζευγάρι - την Αντέλα και τον Χέρμαν Γκρούενσπαν, που πλήρωσαν 550.000 πολωνικά μάρκα. Ο Χέρμαν Γκρούενσπαν πέθανε το 1932, αφήνοντας πίσω του χρέη και έτσι το 1936 το κτίριο δημοπρατήθηκε για 270.000 πολωνικά μάρκα, όπου αγοράστηκε από την εβραϊκή θρησκευτική κοινότητα του Λοτζ. Στο κτίριο στεγαζόταν η έδρα του ραβινάτου, το διοικητικό συμβούλιο της εβραϊκής κοινότητας, καθώς και μια αίθουσα γάμου. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το παλάτι πέρασε στα χέρια των Γερμανών κατακτητών, όπου κατοικήθηκε από Γερμανούς στρατιώτες και μετά το τέλος του πολέμου, άνοιξε σε αυτό το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και στη συνέχεια η Σχολή Χημείας και Φυσικής του Πανεπιστήμιο του Λοτζ. Το 1997, το κτίριο ανακτήθηκε από την εβραϊκή κοινότητα. Μετά από μια γενική ανακαίνιση, οι ιδιοκτήτες δημιούργησαν μια συναγωγή με μίκβα στο κτίριο, που ήταν το πρώτο εβραϊκό τελετουργικό λουτρό στο Λοτζ μετά το 1945, έναν οίκο ηλικιωμένων, έναν ξενώνα για νεοφερμένους, καθώς και γραφεία και αίθουσες διαλέξεων, όπως επίσης και ένα εστιατόριο κοσέρ και την καφετέρια «Café Tuwim».

## Παραπομπές



Κατηγορία:Παλάτια στο Λοτζ
Κατηγορία:Νεοαναγεννησιακή αρχιτεκτονική στο Λοτζ
Παλάτι του Άλφρεντ Μπίντερμαν (Λοτζ)

Το **Παλάτι του Άλφρεντ Μπίντερμαν** (πολωνικά: Pałac Alfreda Biedermanna) είναι παλάτι που βρίσκεται στην οδό Φραντσισκάνσκα (Franciszkańska) 1/3 στο Λοτζ της Πολωνίας, κοντά στη διασταύρωση με την οδό Πουουνότσνα (Północną).

## Ιστορία
Χτίστηκε για τον Άλφρεντ Μπίντερμαν (1866–1936), γιο του Ρόμπερτ Μπίντερμαν. Ανεγέρθηκε μαζί με κτίρια αγροκτημάτων και στάβλους το 1912. Βρίσκεται σε έναν κήπο, πιθανώς στη θέση ενός παλαιότερου μονώροφου σπιτιού που χτίστηκε από τον Ρόμπερτ Μπίντερμαν.

Τον Ιανουάριο του 2008, το Πανεπιστήμιο του Λοτζ έγινε ιδιοκτήτης του παλατιού. Από το ακαδημαϊκό έτος 2004/2005, το παλάτι στεγάζει το Τμήμα Ιστορίας της Τέχνης και το Ινστιτούτο Σύγχρονου Πολιτισμού του Πανεπιστημίου του Λοτζ. Μόνο επίσημες πανεπιστημιακές τελετές πραγματοποιούνται στο πιο αντιπροσωπευτικό σημείο του κτηρίου.

Το κτίριο είναι εγγεγραμμένο στο μητρώο μνημείων με τον αριθμό Α/271 της 16ης Σεπτεμβρίου 1980.

## Αρχιτεκτονική
Ανήκει στον τύπο των αυτοτελών ανακτόρων, που χτίζονταν μακριά από το εργοστάσιο, όχι σε άμεση γειτνίαση. Περιβάλλεται από φράχτη από χυτοσίδηρο σε θεμέλιο από τούβλα. Η παλιά συστάδα δέντρων (φλαμουριές και βελανιδιές) έχει διατηρηθεί στο πάρκο, καθώς και μια ιστορική πύλη στην είσοδο.

Η οικιστική κατοικία αποτελούνταν από δύο κτίρια σε ορθογώνια κάτοψη που συνδέονταν μεταξύ τους. Το κεντρικό κτίριο είναι τρίπατο, με υπόγειο, όροφο και αξιοποιήσιμη σοφίτα.

Ολόκληρο το κτίριο έχει ένα συμπαγές σχήμα με μοντερνιστικά χαρακτηριστικά και καλύπτεται με στέγη σοφίτας. Η κύρια είσοδος από τη βόρεια πλευρά καλύπτεται με προστώο από κίονες που οδηγεί σε μια αντιπροσωπευτική αίθουσα, από την οποία εκτείνεται ένας διάδρομος, με δωμάτια διατεταγμένα γύρω από αυτήν. Στο ισόγειο, εκτός από το χολ, υπήρχε τραπεζαρία και γραφείο. Μια ξύλινη σκάλα δύο επιπέδων με ενδιαφέρουσα, ασύμμετρη σύνθεση και μανιεριστική-μπαρόκ διακόσμηση με κιγκλίδωμα οδηγεί στον πρώτο όροφο, ο οποίος αποτελούσε κτίριο κατοικιών.

Οι εσωτερικοί χώροι ήταν πλούσια επιπλωμένοι με πολυάριθμους πίνακες, γλυπτά και χαλιά, τα οποία ήταν μέρος της διάσημης συλλογής του Άλφρεντ Ρόμπετ Μπίντερμαν του νεότερου (1902–1964). Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ελάχιστοι από αυτούς παρέμειναν στη θέση τους.

Αρχικά σχεδιαζόταν να κατασκευαστούν βιτρό στο παλάτι, αλλά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ματαίωσε αυτά τα σχέδια. Μόνο κατά την τελευταία ανακαίνιση του παλατιού, που πραγματοποιήθηκε το 1999–2003 από το Πανεπιστήμιο του Λοτζ, εκτός από την ανακαίνιση της πρόσοψης και της οροφής, η εσωτερική διακόσμηση συμπληρώθηκε με στυλιζαρισμένα βιτρό. Χρησιμοποιήθηκε η ίδια τεχνολογία όπως εκατό χρόνια νωρίτερα - τα στολίδια εφαρμόστηκαν με ζωγραφική και κάψιμο. Το εσωτερικό ολοκληρώθηκε επίσης με επιχρυσωμένες λαβές με το γράμμα «Β».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παλάτι στην υπηρεσία του Πανεπιστημίου του Λοτζ
* Το Παλάτι στον ιστότοπο για τα μνημεία του Πανεπιστημίου του Λοτζ 
* 
* Φωτογραφίες του παλατιού

Κατηγορία:Παλάτια στο Λοτζ
Κατηγορία:Μοντερνιστική αρχιτεκτονική στο Λοτζ
Τμώλος (πατέρας του Τάνταλου)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Τμώλος** ήταν μυθικός βασιλιάς της Λυδίας και πατέρας του Τάνταλου με την κόρη του Κρόνου Πλουτώ. 
Ο Τμώλος ήταν γιος του Πρωτέα και της Τορώνης.
Ο Ευριπίδης σε ένα σχόλιο του τον καταγράφει σαν γιο του θεού Άρη και της Θεογόνης. Σε άλλες εκδόσεις θεωρείται γιος του ύπατου θεού Διός.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Gantz, Timothy (1993). Early Greek Myth: A Guide to Literary and Ancient Sources. London: Johns Hopkins University Press.

Κατηγορία:Λυδία
Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Τορώνη

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η **Τορώνη** από την Φλέγρα ή **Χρυσονή** ήταν πριγκίπισσα από την Σιθωνία κόρη του βασιλιά Κλείτου και της Παλλήνης. Με τον σύζυγο της υπέρτατο θεό των υδάτων Πρωτέα απέκτησε τον Τηλέγονο και τον Τμώλο. Την εποχή που ο Πρωτέας ήρθε από την Αίγυπτο στην Θράκη και επισκέφτηκε τον πατέρα της, ο Κλείτος ενθουσιάστηκε μαζί του και του έδωσε σε γάμο την κόρη του Τορώνη. Οι γιοι της ήταν τόσο αιμοβόροι που σκότωναν κάθε ξένο, ο Πρωτέας παρακάλεσε τον πατέρα του Ποσειδώνα να τον μεταφέρει πίσω στην Αίγυπτο. Ο Ηρακλής ωστόσο βρέθηκε σε σύγκρουση μαζί τους και τους σκότωσε. Η πόλη Τορώνη Χαλκιδικής στην Σιθωνία πήρε το όνομα της.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Conon, Fifty Narrations, surviving as one-paragraph summaries in the Bibliotheca (Library) of Photius, Patriarch of Constantinople translated from the Greek by Brady Kiesling. 
*Lycophron, The Alexandra translated by Alexander William Mair. Loeb Classical Library Volume 129. London: William Heinemann, 1921. 
*Lycophron, Alexandra translated by A.W. Mair. London: William Heinemann; New York: G.P. Putnam's Sons. 1921. 
*John Tzetzes, Book of Histories, Book II-IV translated by Gary Berkowitz from the original Greek of T. Kiessling's edition of 1826. 
*Stephanus of Byzantium, Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt, edited by August Meineike (1790-1870), published 1849. A few entries from this important ancient handbook of place names have been translated by Brady Kiesling. Online version at the Topos Text Project.

Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Κάτω Σωτηρίτσα Λάρισας

Η **Κάτω Σωτηρίτσα** είναι παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κάτω Σωτηρίτσα βρίσκεται στα παράλια του Αιγαίου Πελάγους, σε υψόμετρο 10 μέτρων. Απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα Α. από την Λάρισα, 15 χιλιόμετρα Α. από την Αγιά (έδρα του δήμου) ενώ είναι ανάμεσα στον Αγιόκαμπο (ΝΑ.) και την Βελίκα (ΒΔ.). Το χωριό δημιουργήθηκε την δεκαετία του '70 όταν σιγά – σιγά οι κάτοικοι της Σωτηρίτσας άρχισαν να την εγκαταλείπουν και να  μεταναστεύουν είτε να μετακινούνται στα παραλία όπου βρίσκονταν οι περισσότερες αγροτικές τους ασχολίες. Η παραλία της είναι οργανωμένη σε αρκετά σημεία (με beach bar, fast food, ταβέρνες) και με πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στο χωριό υπάρχει φαρμακείο, υπηρεσία της ΔΕΥΑΜ, ΑΤΜ τράπεζας αλλά και Περιφερειακό Ιατρείο.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά, το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Σωτηρίτσης και το 1989 στο ΦΕΚ 186Α - 09/08/1989 να ορίζεται έδρα της. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Σωτηρίτσα αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μελιβοίας του Δήμου Αγιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 306 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού της σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Πιθανή υπερδύναμη

Μια **πιθανή υπερδύναμη** είναι ένα κράτος ή άλλο κράτος που εικάζεται ότι είναι —ή έχει τη δυνατότητα να γίνει σύντομα — υπερδύναμη.

Επί του παρόντος, μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες πληρούν τα κριτήρια για να θεωρηθούν υπερδύναμη. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι πλέον η μόνη αδιαμφισβήτητη κορυφαία υπερδύναμη και η μοναδική υπερδύναμη στον κόσμο που κυριαρχεί σε κάθε τομέα (δηλαδή στρατιωτικό, πολιτισμό, οικονομία, τεχνολογία, διπλωματικό).

Από τη δεκαετία του 1990, η Κίνα,  η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ινδία, και η Ρωσία έχουν συνήθως περιγραφεί ως πιθανές υπερδυνάμεις. Η Ιαπωνία θεωρούνταν παλαιότερα μια πιθανή υπερδύναμη λόγω της υψηλής οικονομικής της ανάπτυξης. Ωστόσο, η κατάστασή της ως πιθανή υπερδύναμη έχει διαβρωθεί από τη δεκαετία του 1990 λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της οικονομικής στασιμότητας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κέντρο Ανερχόμενων Δυνάμεων, Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ 
* Η Κίνα στην Παγκόσμια Σκηνή από τα Ψηφιακά Αρχεία Εξωτερικών Υποθέσεων του Κοσμήτορα Πίτερ Κρόγκ
* Blast off: Η Ινδία ελπίζει ότι ο πύραυλος Mars θα ενισχύσει την υπερδύναμή της από τους Times
* China and India: The Power of Two από το Harvard Business Review
* The End of Pax Americana: How Western Decline Becane Inevitable από το The Atlantic
* Γιατί οι ΗΠΑ παραμένουν η αδιαμφισβήτητη υπερδύναμη του κόσμου

***

Κατηγορία:Υπερδυνάμεις
Κατηγορία:21ος αιώνας
Κατηγορία:Στρατιωτική ορολογία
Κάτω Αμυγδαλή Λάρισας

Η **Κάτω Αμυγδαλή** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Η Κάτω Αμυγδαλή βρίσκεται στην περιοχή της αποξηραμένης λίμνης Κάρλα, σε υψόμετρο 90 μέτρων ενώ απέχει περίπου 36 χιλιόμετρα Α. από την Λάρισα και 22 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από την Αγιά (έδρα του δήμου). Στα βορειοανατολικά είναι η Αμυγδαλή, βορειοδυτικά της ο Αγιόκαμπος και νοτιοανατολικά το Καλαμάκι. Το χωριό δημιουργήθηκε από κατοίκους της Αμυγδαλής οι οποίοι στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου το είχαν εγκαταλείψει για ζήσουν σε παράγκες στη Λάρισα μέχρι και το 1950. Με την επιστροφή τους μία με δύο οικογένειες αποφάσισαν να κτίσουν τα σπίτια τους στην παρακάρλια περιοχή "Καλύβια" κυρίως λόγω της έλλειψης συγκοινωνίας-δρόμου.

Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά, το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Αμυγδαλής και το 1972 στο ΦΕΚ ΦΕΚ 16Α - 31/01/1972 να ορίζεται έδρα της. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Αμυγδαλή αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λακέρειας του Δήμου Αγιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 352 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού της σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Πλούτο

Ο **Πλούτο** (Pluto) είναι χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϊ. Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία έγινε το 1930 (στην ταινία The Chain Gang στην οποία δεν είχε κάποιο όνομα). Την ίδια χρονιά συμμετέχει και στην ταινία the Picnic (ως ένας απλός σκύλος) ενώ λίγα χρόνια μετά, παρουσιάστηκε ως Πλούτο, επίσημα στην ταινία *[[The Moose Hunt]]* (1931). Ο Πλούτο σχεδιάστηκε από την Walt Disney και από τον Νορμ Φέργκιουσον. Η φωνή αυτού του χαρακτήρα ανήκει (χρονολογικά) στους Λι Μίλαρ (1930–1940), Πίντο Κόλβιγκ (1932–1937, 1954–1957), Τζίμι ΜακΝτόναλντ (1941–1953), Τέντι Μπαρ (1941) Πολ Φρις (1959) και τέλος στον Μπιλ Φάρμερ (1990–μέχρι και σήμερα).

## Προφίλ
Ο Πλούτο είναι ένας σκύλος παιχνιδιάρης, χαρούμενος, ζωηρός και περιπετειώδης. Ζει μαζί με τον ιδιοκτήτη του, τον Μίκυ Μάους, ο οποίος τον ακολουθεί και τον βοηθάει σε οτιδήποτε χρειαστεί. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο Πλούτο έχει και έναν γιο, τον Πλούτο τζούνιορ και έναν αδελφό, τον K.B., ενώ η σύζυγος του είναι η Dinah the Dachshund. Ο Πλούτο είναι ράτσα rover, έχει μεγάλα μακριά μαύρα αυτιά, είναι κίτρινος στο χρώμα, με μαύρα μάτια και πολύ μικρός στο μέγεθος.                            

## Εμφανίσεις
Ο Πλούτο είναι ένας από τους χαρακτήρες των «Sensational Six», μαζί με τον Μίκυ Μάους, τη Μίννι Μάους, τον Ντόναλντ Ντακ, την Νταίζι Ντακ και τον Γκούφυ (από όλους τους παραπάνω πρωταγωνιστές ο Πλούτο είναι ο μόνος που δεν φοράει ανθρώπινα ρούχα). Έχει συμμετάσχει σε 24 περίπου ταινίες και τον βλέπουμε να εμφανίζετε και σε βιντεοπαιχνίδια οπού το πρώτο είναι το 1994 στο παιχνίδι «Mickey Mania: The Timeless Adventures of Mickey Mouse». Βέβαια, είναι σημαντικό να τονιστεί η έντονη αγάπη που έχει από τους φανατικούς του, μίας και στα περισσότερα θεματικά πάρκα (της Ντίσνεϊ κυρίως) αποτελεί έναν από τους πιο λατρεμένους χαρακτήρες.

## Δημιουργία
Ένας σημαντικός δημιουργός του Πλούτο είναι ο Νορμ Φέργκιουσον, μιας και καλλιέργησε την προσωπικότητα, τους συγγενείς του, καθώς και την εξωτερική του εμφάνιση. Εννοείται πως η Ντίσνεϊ συμμετείχε σε όλη την παραπάνω προσπάθεια, δίνοντας τις τελευταίες πινελιές για την σύσταση του ρόλου του Πλούτο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί χαρακτήρες

*Πλούτο στην IMDb

Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κόμικς)
Κατηγορία:Φανταστικοί σκύλοι
Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς που δημιουργήθηκαν το 1930
Κατηγορία:Disney (χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων)
Μαρμαρίνη Λάρισας

Η **Μαρμαρίνη** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Μαρμαρίνη βρίσκεται κοντά στο βουνό Κοτζαμούρσια (νοτιοδυτικοί πρόποδες της Όσσας) σε υψόμετρο 160 μέτρων ενώ απέχει περίπου 24 χιλιόμετρα Β.-ΒΑ. από την Λάρισα και 24 χιλιόμετρα Δ. από την Αγιά (έδρα του δήμου). Το όνομά της οφείλεται στο λατομείο μαρμάρου στο Μόψιον όρος (3 χλμ. μακρύτερα) και αξιόλογο μνημείο αποτελούσε το σταυροπηγιακό μοναστήρι Αγίου Δημητρίου Μαρμαριανών, στην περιοχή του οποίου η σύγχρονη έρευνα τοποθετεί τη βυζαντινή Χάρμαινα. Όπου γνωρίζουμε πως υπήρχε μοναστήρι της Παναγίας που δωρίθηκε το 1277 στο μοναστήρι της Μακρυνίτισσας. Δυτικά, δίπλα στον χείμαρρο που κατεβαίνει από το βουνό, σώζονται αρκετοί νερόμυλοι ενώ έχουν ανασκαφεί και τάφοι της Μυκηναϊκής εποχής.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά της ονομασία από την Τουρκοκρατία ως *Μαρμάριανη* να προσαρτάται στον τότε δήμο Δωτίου και το 1912 στο ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 στο ΦΕΚ 11Α - 24/01/1957 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Μαρμαρίνη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λακέρειας του Δήμου Αγιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 293 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η πεζοπορική διαδρομή: Μαρμαρίνη - Ανατολή από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/.
* Ποδοσφαρική ομάδα Χείμαρρος Μαρμαρίνης Α.Ο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Παλάτι του Γκούσταφ Άντολφ Κίντερμαν (Λοτζ)

Το **Παλάτι του Γκούσταφ Άντολφ Κίντερμαν** (πολωνικά: Pałac Gustawa Adolfa Kindermanna) είναι παλάτι στην οδό Πιοτρκόφσκα 151 στο Λοτζ της Πολωνίας.

## Ιστορία
Ο σχεδιασμός του διώροφου παλατιού έγινε από τον Αυστριακό αρχιτέκτονα Καρλ Ζάιντλ για τον Γκούσταφ Άντολφ Κίντερμαν (αδελφό του Γιούλιους Ρόμπερτ Κίντερμαν, ιδιοκτήτη του παλατιού στην οδό Πιοτρκόφσκα 137/139). Η κατασκευή του παλατιού ολοκληρώθηκε χρόνο αργότερα. Ο Γκούσταφ Άντολφ Κίντερμαν πήρε τη θέση του στον κεντρικό δρόμο της πόλης όταν ήταν 46 ετών. Γεννήθηκε στο Λοτζ, ως ένα από τα δεκατρία παιδιά Φραντσίσεκ Κίντερμαν, ιδιοκτήτη ενός εργοστασίου προϊόντων βαμβακιού και μαλλιού που βρισκόταν στην οδό Αγίου Ανδρέα 63.

Το 1916, το παλάτι στέγαζε το τμήμα για το Λοτζ του τμήματος καταγραφής των απωλειών πολέμου στο Κεντρικό Συμβούλιο Πρόνοιας.

## Αρχιτεκτονική
Σύμφωνα με το σχέδιο του Καρλ Ζάιντλ σύντομα ανεγέρθηκε ένα σπίτι σε ένα στενό οικόπεδο που έφτανε στην οδό Σπατσερόβα (σήμερα Λεωφόρος Ταντέους Κοστσιούσκο). Αποτελούνταν από ένα διώροφο μπροστινό κτίριο και ένα μακρύ τριώροφο βοηθητικό κτίριο. Το σύνολο έλαβε τη μορφή της ιταλικής Αναγέννησης, προφανώς μετά από αίτημα του ιδιοκτήτη, γιατί τότε φαινόταν αναχρονιστικό.

Η ρομαντική μπροστινή πρόσοψη, που στέκεται σε ένα βάθρο από γρανίτη, ήταν αντιμέτωπη με πλάκες ψαμμίτη (η οποία είναι μοναδική στην αρχιτεκτονική του Λοτζ) που εισήχθη από το Κιέλτσε. Στέφεται με γείσο που προεξέχει έντονα μπροστά από το πρόσωπο. Το κέντρο της πρόσοψης στον πρώτο όροφο είναι διακοσμημένο με τοξωτή προεξοχή με δίφωτα παράθυρα στα πλάγια και τρίφωτο παράθυρο από πάνω. Όλα τα παράθυρα και το άνοιγμα της πύλης που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της πρόσοψης είναι κλειστά σε ημικύκλιο. Το ισόγειο με τα παράθυρα είναι έντονα ρουστίκ.

Η πρόσοψη του βοηθητικού κτιρίου ήταν διακοσμημένη με μια μεγάλη λότζια, από την οποία μια πέτρινη σκάλα οδηγούσε στον κήπο. Το ισόγειο του μπροστινού κτιρίου με την είσοδο από το δρόμο χρησιμοποιήθηκε για εμπορικούς σκοπούς, όπου το μεγάλο δωμάτιο που βρίσκεται εδώ ενοικιάζονταν από τον Κίντερμαν. Οι όροφοι του μπροστινού τμήματος και τα βοηθητικά κτίρια χρησίμευαν ως διαμέρισμα του ιδιοκτήτη. Η πρόσβαση σε αυτό το τμήμα γινόταν από την αίθουσα του περάσματος, μέσω μιας διακοσμητικής σκάλας επενδεδυμένης με μάρμαρο. Η εσωτερική διακόσμηση του παλατιού ήταν πολύ υψηλού επιπέδου. Ήταν διακοσμημένο με μάρμαρο, επένδυση από ευγενή είδη ξύλου, πλούσια γύψινα καλούπια σε νεο-ροκοκό μορφές και έπιπλα κατά παραγγελία.

Το κτίριο είναι εγγεγραμμένο στο μητρώο μνημείων με τον αριθμό Α/51 της 20ης Ιανουαρίου 1971.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Παλάτια στο Λοτζ
Κατηγορία:Ιστορικά κτίρια στο Λοτζ
Κατηγορία:Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική στο Λοτζ
Α.Σ. Όμηρος Καλλιμασιάς

Ο **Αθλητικός Σύλλογος Καλλιμασιάς «Όμηρος»** είναι ιστορικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Καλλιμασιά στη Χίο. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1928, χρώματά του αποτελούν το κυανό και το λευκό και έμβλημά του ή προτομή του Ομήρου. Διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών και καλαθοσφαίρισης ανδρών, ενώ στο παρελθόν διέθετε επίσης τμήματα στίβου, επιτραπέζιας αντισφαίρισης και τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 1928, αρχικά ως μορφωτικός σύλλογος με απώτερο σκοπό τη μορφωτική και πνευματική καλλιέργεια των κατοίκων της Καλλιμασιάς. Πρώτος πρόεδρος και εμπνευστής της ιδέας αυτής ήταν ο γιατρός Γεώργιος Σταγκούλης.

Τον Αύγουστο του 1931 ιδρύθηκε το ποδοσφαιρικό τμήμα και το 1984 το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου.

## Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
Η ομάδα του ανδρικού ποδοσφαιρικού τμήματος του συλλόγου συμμετέχει στις διοργανώσεις της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χίου. Το 1994 ήταν φιναλίστ και το 2013 νικητής του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Χίου. Το 2008 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Χίου, εκπροσωπώντας την Καλλιμασιά και το νησί στην Δ΄ Εθνική την αγωνιστική περίοδο 2008-09.

Έδρα της ομάδας αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Καλλιμασιάς «Νίκος Σύλλας».

### Τίτλοι – Διακρίσεις
* 1 Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Χίου:
** 2007-08
* 1 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Χίου:
** 2012-13

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Η ομάδα του τμήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του συλλόγου συμμετέχει στις διοργανώσεις της Τοπικής Επιτροπής Ε.Ο.Κ. Χίου και υπήρξε ένα από τα πέντε ιδρυτικά της σωματεία. Έχει 1 παρουσία στην Γ΄ Εθνική την αγωνιστική περίοδο 1997-98. Έδρα της ομάδας αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Καμποχώρων.

### Τίτλοι – Διακρίσεις
* 7 Πρωταθλήματα Α΄ Κατηγορίας Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Χίου:
** 1996-97, 2000-01, 2001-02, 2002-03, 2003-04, 2014-15, 2018-19
* 1 Κύπελλο Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Χίου:
** 2015-16 

## Τμήμα καλαθοσφαίρισης κοριτσιών
Η ομάδα του τμήματος καλαθοσφαίρισης κοριτσιών συμμετέχει στις διοργανώσεις της Τοπικής Επιτροπής Ε.Ο.Κ Χίου και χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες:
* Παγκορασίδες
* Κορασίδες
* Νεάνιδες

## Τμήμα στίβου
Κατά καιρούς, ο σύλλογος λειτούργησε τμήμα στίβου, από το οποίο αναδείχθηκε ο Ολυμπιονίκης δισκοβόλος Νίκος Σύλλας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ο Α.Σ. Όμηρος Καλλιμασιάς στην Ε.Π.Σ. Χίου

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Χίου
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1928
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1931
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1984
Παλάτι του Γιούλιους Χάινσελ (Λοτζ)

μικρογραφία| Το παλάτι μετά τον βομβαρδισμό το 1939
μικρογραφία| Ένας ογκόλιθος με μια πλάκα που μνημονεύει τους πεσόντες στρατιώτες
Το **Παλάτι του Γιούλιους Χάινσελ** (πολωνικά: Pałac Juliusza Heinzla) ήταν παλάτι που υπήρχε κατά τα έτη 1890-1942 στο Λοτζ της Πολωνίας. Ανήκε στον βιομήχανο  Γιούλιους Χάινσελ και βρισκόταν στο Πάρκο Γιουλανόφσκι.

## Ιστορία
Το Πάρκο Γιουλανόφσκι, μαζί με την περιοχή όπου βρισκόταν το παλάτι, ανήκε αρχικά στην οικογένεια Ζάβις (Zawisz) και ήταν μέρος του κτήματος του Μαρίσιν Γ΄. Το ακίνητο δημοπρατήθηκε τη δεκαετία του 1980 και αγοράστηκε από τον Γιούλιους Χάινσελ. Το 1890, ο Γιούλιους Χάινσελ, στον κήπο που ανήκε στο αγρόκτημα του αρχοντικού, έχτισε ένα παλάτι στη θέση ενός ξύλινου αρχοντικού σε έναν λόφο, σύμφωνα με το σχέδιο των αρχιτεκτόνων Ότο Γκέλιχ και Άλβιλ Γιάνκαου, για το ποσό των 60.000 ρουβλίων. Στο παλάτι, ο Χάινσελ συνέλεξε πίνακες, γλυπτά και μεσαιωνικά όπλα. Οι γιοι του Γιούλιους Χάινσελ, Γιούλιους Τεόντορ Χάινσελ και Λούντβικ Χάινσελ, οργάνωσαν εκεί μεγάλα πάρτι, όπου οι καλεσμένοι τους ήταν μεταξύ άλλων οι: Φραντσίσεκ Ζβίρκο, Εουγκένιους Μπόντο και επίσκοπος Βιντσέντι Τιμιενιέτσκι. .

Το 1938, λόγω του χρέους της οικογένειας Χάινσελ, ο Ρίσαρντ Χάινσελ πούλησε το ακίνητο για 1,2 εκατομμύρια ζλότι. Ο νέος αγοραστής ήταν οι αρχές της πόλης του Λοτζ, παραχωρώντας το κτίριο του παλατιού στο Περιφερειακό Μουσείο. Το παλάτι βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς κατακτητές κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στις 6 Σεπτεμβρίου 1939, όταν στρατεύματα του Στρατού του Λοτζ υπό τη διοίκηση του Γιούλιους Ρούμελ βρίσκονταν εκεί. Αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν να σκοτωθούν αρκετοί στρατιώτες και ο διοικητής αιχμαλωτίστηκε. Το 1942, οι Γερμανοί γκρέμισαν τα ερείπια του παλατιού.

## Παλάτι στον πολιτισμό
Το παλάτι του Ρόμπερτ Κέσλερ στο μυθιστόρημα του Βουαντίσουαφ Ρέιμοντ, ''Η γη της επαγγελίας'', ήταν εμπνευσμένο από το Παλάτι του Γιούλιους Χάινσελ. Ο συγγραφέας περιέγραψε σε αυτό τα μεγάλα πάρτι που οργάνωσε ο Κέσλερ.

## Αρχιτεκτονική
Το παλάτι χτίστηκε στο στυλ της Ιταλικής Αναγέννησης. Το σώμα δημιουργήθηκε στην προβολή ενός επιμήκους ορθογωνίου με ορόφους πτέρυγες. Στο κεντρικό τμήμα του παλατιού υπήρχε ένας τριώροφος πύργος, στο ισόγειο του οποίου υπήρχε μια φαρδιά, θολωτή πύλη με δίπλευρο δρόμο. Στην περιοχή του παλατιού υπήρχε θηριοτροφείο και λαχανόκηπος.

## Μνήμη
Στη θέση της πρώην θέσης του παλατιού, τοποθετήθηκε ογκόλιθος με πλάκα που μνημονεύει τους πεσόντες στρατιώτες κατά τον βομβαρδισμό του παλατιού στις 6 Σεπτεμβρίου 1939.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Παλάτια στο Λοτζ
Κατηγορία:Νεοαναγεννησιακή αρχιτεκτονική στο Λοτζ
Κατηγορία:Πρώην κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία
Κατηγορία:Κατεστραμμένα κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία
Παλάτι του Έβαλντ Κερν (Λοτζ)

Το **Παλάτι του Έβαλντ Κερν** (πολωνικά: Pałac Ewalda Kerna) είναι παλάτι που βρίσκεται στην οδό Πιοτρκόφσκα 179 στο Λοτζ της Πολωνίας.

## Ιστορία
Ο Έβαλντ Κερν (Ewald Kern), πολίτης του Λοτζ αυστριακής καταγωγής, ήταν ιδιοκτήτης του δεύτερου μεγαλύτερου χυτηρίου σιδήρου στο Λοτζ και ενός μηχανουργείου που παρήγαγε μηχανικούς αργαλειούς ύφανσης. Κατά τα έτη 1896–1898 έχτισε, σύμφωνα με το σχέδιο του αρχιτέκτονα Φραντσίσεκ Χεουμίνσκι, ένα εκλεκτιστικό παλάτι που παραπέμπει στην αναγεννησιακή αρχιτεκτονική με κλασικιστικές λεπτομέρειες.

Ως αποτέλεσμα οικονομικών προβλημάτων, ο Έβαλντ Κερν πούλησε το παλάτι σε δημοπρασία το 1903 και από τότε το κτίριο άλλαξε ιδιοκτήτες αρκετές φορές. Το 1930 αγοράστηκε από την Γενική Εμπορική και Βιομηχανική Εταιρεία του Φρεντ Γκρίνγουντ.

Από το 1960, το κτίριο στέγαζε μια παιδαγωγική βιβλιοθήκη και στη συνέχεια την έδρα του παραρτήματος του Λοτζ της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών και της Επιστημονικής Εταιρείας του Λοτζ.

## Αρχιτεκτονική
Η πολυκατοικία είναι ένα μονώροφο κτίριο με επικλινές τοίχο και στέγη που γειτνιάζει με αυτό από τη νότια πλευρά. Η βάση του σπιτιού φτιάχτηκε με πράσινο γρανίτη εισαγόμενο από το εξωτερικό. Το ισόγειο είναι ρουστίκ με ημικυκλικά παράθυρα που ολοκληρώνονται με περίτεχνη διακόσμηση. Στον πλαϊνό άξονα υπάρχει μια αυλόπορτα με την κύρια είσοδο του κτιρίου που οδηγεί στη σκάλα.

Ένας μαίανδρος υπάρχει μεταξύ του ισογείου και του πρώτου ορόφου. Τα παράθυρα του πρώτου ορόφου είναι ορθογώνια στο επάνω μέρος με τριγωνικά τύμπανα γεμάτα με διακόσμηση. Τα παράθυρα διευρύνθηκαν με παραστάδες.

Η στέγη από μπροστά καλύπτεται με διάτρητη σοφίτα και από κάτω υπάρχει γείσο με ιωνικό κιμάτιο. Ανάμεσα στα παράθυρα υπάρχουν ανάγλυφα με κλαδίσιο στολίδι.

Το παράθυρο της σκάλας είναι γεμάτο με μια αλληγορική υαλογραφία με σύμβολα της βιομηχανίας, του εμπορίου και της ύφανσης. Οι εσωτερικοί χώροι με διαφορετικό στυλ διακόσμησης ήταν πολυτελώς εξοπλισμένοι με σόμπες μαγιόλικας, βιτρό παράθυρα, γυψομάρμαρο, πάνελ και καθρέφτες. Το πρωτότυπο της πολυκατοικίας ήταν το παλάτι του Καρλ Βίλχελμ Σάιμπλερ του νεότερου στην οδό Πιοτρκόφσκα 268, το οποίο έχει παρόμοια διαίρεση της πρόσοψης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλάτια στο Λοτζ
Κατηγορία:Ιστορικά κτίρια στο Λοτζ
Κατηγορία:Εκλεκτικιστική αρχιτεκτονική στο Λοτζ
Σχολή των Συγκρούσεων

μικρογραφία|Ο κοινωνιολόγος, οικονομολόγος και φιλόσοφος Καρλ Μαρξ, εμπνευστής της Σχολής των Συγκρούσεων
Στην Κοινωνιολογία, η **Σχολή των Συγκρούσεων** μελετά τις αναπόφευκτες συγκρούσεις που γίνονται στην κοινωνία λόγω της συνεχούς παραγωγής ανισοτήτων. Εμπνευστής της σχολής ήταν ο Γερμανός κοινωνιολόγος, οικονομολόγος και φιλόσοφος Καρλ Μαρξ.

## Εκφραστές της Σχολής
μικρογραφία|Ο κοινωνιολόγος και φιλόσοφος Ραλφ Ντάρεντολφ
Η Σχολή των Συγκρούσεων είχε δύο κύριους ο εκφραστές. Ο πρώτος ήταν ο Καρλ Μαρξ, που ανέπτυξε τον ορισμό της Πάλης των Τάξεων και της Υπεραξίας. Ο δεύτερος ήταν ο Γερμανός κοινωνιολόγος και φιλόσοφος Ραλφ Ντάρεντολφ που ήταν ένας από τους νεομαρξιστές που ανέπτυξε την έννοια της κοινωνικής δύναμης.

## Πάλη των Τάξεων, Υπεραξία και Κοινωνική Δύναμη
* Στον καπιταλισμό υπάρχει ο ανταγωνισμός μεταξύ των καπιταλιστών που διαθέτουν τα μέσα παραγωγής και των προλετάριων που κατέχουν μόνο την εργατική τους δύναμη. Η αντιπαράθεση αυτή είναι η Πάλη των Τάξεων, που σύμφωνα με τον Καρλ Μαρξ είναι ο μοχλός της ιστορίας. 
* Κατά τον Καρλ Μαρξ, οι μισθοί των εργατών δεν αντιστοιχούν στην πλήρη αξία των αγαθών που παράγουν καθώς μόνο ένα μέρος του εργάσιμου χρόνου τους αντιστοιχεί στην παραγωγή αγαθών ίσης αξίας με τις δαπάνες των δικών τους αναγκών συντήρησης. Τα αγαθά που παράγουν τον υπόλοιπο εργάσιμο χρόνο τους αντιστοιχούν στην Υπεραξία, την οποία εκμεταλλεύονται οι καπιταλιστές με τη μορφή κέρδους. 
* Σύμφωνα με τον Ραλφ Ντάρεντολφ, οι κοινωνικές συγκρούσεις δεν αφορούν μόνο την κατοχή πλούτου αλλά και την κατοχή κοινωνικής δύναμης ανάμεσα στις κυρίαρχες ομάδες, που θέλουν την διατήρηση των δεδομένων σχέσεων, και στις κυριαρχούμενες ομάδες που επιδιώκουν την ανατροπή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαρξιστική θεωρία
Κατηγορία:Κοινωνικές θεωρίες
Αντρέα ντι Μποναϊούτο

[μικρογραφία|Ο [Αλ-Άνταλους|Ανδαλουσιανός φιλόσοφος Αβερρόης, πίνακας του 14ου αιώνα από τον Αντρέα Μποναϊούτο]]
Ο **Αντρέα ντι Μποναϊούτο της Φλωρεντίας** (, ενεργός 1343 - 1377) ήταν Ιταλός ζωγράφος που έδρασε στη Φλωρεντία.

Πιθανώς γεννήθηκε στη Φλωρεντία, όπου δραστηριοποιήθηκε από το 1343. Τα πρώτα του έργα δείχνουν ότι πρέπει να είχε στενή επαφή με το εργαστήριο του Αντρέα ντι Τσιόνε.

Ο Αντρέα ντι Μποναϊούτο είναι γνωστός για το βιτρό παράθυρό του με τη *Στέψη της Παναγίας* στη Βασιλική της Σάντα Μαρία Νοβέλλα και για τις τοιχογραφίες του στο ισπανικό παρεκκλήσι (που τότε ονομαζόταν *Καπελλόνε ντέλι Σπανιόλι*) του εκεί καθολικού. Το κεντρικό θέμα των τοιχογραφιών στο ισπανικό παρεκκλήσι είναι η εξύμνηση του Δομινικανικού Τάγματος.

Από τα μέσα του 1366 έως τα μέσα του 1367 ο Αντρέα ντι Μποναϊούτο ήταν ένας από τους καλλιτέχνες που παρείχαν συμβουλές για την κατασκευή του καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας.

Πέθανε στην Πίζα ενώ δούλευε πάνω σε μια τοιχογραφία με θέμα τον *Θρύλο του Αγίου Ρανέιρο* στο Καμποσάντο Μονουμεντάλε.

Αν και οπαδός των παραδοσιακών προτύπων, ο Αντρέα ντι Μποναϊούτο έφερε καινοτομία, απαλύνοντας τις λεπτομέρειες και τα περιγράμματα με απαλές και αναμεμειγμένες σκιές και τονίζοντας τη δισδιάστατη όψη της ζωγραφικής επιφάνειας μέσω ζωγραφικών και διάτρητων διακοσμητικών εφέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 14ου αιώνα
Gottgläubig

Ο θρησκευτικός όρος **Gottgläubig** (ελλ.: **πίστη στα θεία**) αναφερόταν σε Γερμανούς πολίτες που είχαν εγκαταλείψει τις χριστιανικές εκκλησίες, αλλά ομολογούσαν την πίστη τους σε κάποια ανώτερη δύναμη ή θεϊκό δημιουργό. Χρησιμοποιήθηκε κατά την διάρκεια της ναζιστικής διακυβέρνησης, ώστε να ενταχθούν οι πολίτες που είχαν εγκαταλείψει τα επίσημα εκκλησιαστικά δόγματα σε ένα ενιαίο θρησκευτικο-εθνικιστικό πλαίσιο. Οι άνθρωποι που ακολουθούσαν την συγκεκριμένη πίστη καλλούνταν *Gottgläubige* (πιστοί στον Θεό) και ο όρος που αναφερόταν σε αυτήν γενικώς ήταν *Gottgläubigkeit* (πίστη στον Θεό). Οι συγκεκριμένοι πολίτες ήταν μεν απομακρυσμένοι από τις διάφορες εκκλησίες, αλλά δεν είχαν και κάποια σχέση με τις τάξεις των άθεων. Το 1943, το *Φιλοσοφικό Λεξικό* περιέγραψε την *Gottgläubig* ως «επίσημο χαρακτηρισμό για όσους δηλώνουν ένα είδος ευσέβειας και πίστης στον Θεό χωρίς να δεσμεύονται σε ένα εκκλησιαστικό δόγμα, ενώ ταυτόχρονα απορρίπτουν την αθρησκεία και την αθεΐα». Στην απογραφή του Γερμανικού Ράιχ του 1939, το 3.5% του Γερμανικού πληθυσμού αυτοπροσδιορίστηκε ως *Gottgläubig*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θρησκεία στη Ναζιστική Γερμανία
Κατηγορία:Θεολογία
Κατηγορία:Ντεϊσμός
Κατηγορία:Αντιλήψεις για το Θεό
Αμπαντία Λαριάνα

Η **Αμπαντία Λαριάνα** (ιταλικά: *Abbadia Lariana*) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Δύμας της Φρυγίας

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Δύμας** ήταν βασιλιάς της Φρυγίας. Ο πατέρας του ήταν ο Ηιονεύς ο οποίος σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς ήταν γιος του Πρωτέως. Ο Δίκτυς ο Κρης έγραψε ότι ήταν απόγονος του Φοίνικος του γιου του Αγήνορα, όπως αφηγήθηκε η Εκάβη στην Ωραία Ελένη για να αποδείξει την συγγένεια τους. Ο Δύμας παντρεύτηκε την Εύνοη, κόρη του ποτάμιου θεού Σαγγάριου. Ο Δύμας και οι υπήκοοι του σχετίστηκαν άμεσα με τον ποταμό Σαγγάριο που χύνεται στην Μαύρη Θάλασσα. Με την σύζυγο του Εύνοη απέκτησε την Εκάβη, την γνωστή σύζυγο του βασιλιά της Τροίας Πριάμου. Σύμφωνα με μερικές πηγές είχε έναν γιο τον Άσιο που πολέμησε και πέθανε όταν ξέσπασε ο Τρωικός Πόλεμος, δεν ταυτίζεται με τον Άσιο γιο του Ύρτακου που επίσης πολέμησε και πέθανε στα Τρωικά. Οι συγγραφείς του πιστώνουν άλλον έναν γιο τον Οτρεύς που πολέμησε τις Αμαζόνες μια γενιά πριν τα Τρωικά. Η ρίζα του ονόματος *"Δύμας"* δεν έχει αποσαφηνιστεί, ίσως να μην είναι Ελληνική.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Dictys Cretensis, from The Trojan War. The Chronicles of Dictys of Crete and Dares the Phrygian translated by Richard McIlwaine Frazer, Jr. (1931-). Indiana University Press. 1966. 
*Homer, The Iliad with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924. 
*Homer, Homeri Opera in five volumes. Oxford, Oxford University Press. 1920. 
*Quintus Smyrnaeus, The Fall of Troy translated by Way. A. S. Loeb Classical Library Volume 19. London: William Heinemann, 1913. 
*Quintus Smyrnaeus, The Fall of Troy. Arthur S. Way. London: William Heinemann; New York: G.P. Putnam's Sons. 1913. 

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Φρυγίας
Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Ραδερφορντίνης

Ο **ραδερφορντίνης** ή **διδεριχίτης** (αγγλ. *rutherfordine*/*diderichite*, συντομογραφία ως ορυκτό *Rfd*) είναι σπάνιο ορυκτό, που από χημικής απόψεως είναι σχεδόν καθαρό ανθρακικό ουρανύλιο, με μοριακό χημικό τύπο UO2CO3). Ως περιέχον ουράνιο, είναι ραδιενεργό ορυκτό. Κρυσταλλώνεται στο ορθορομβικό κρυσταλλικό σύστημα, έχοντας μικρούς βελονοειδείς διαφανείς κρυστάλλους, που εκφύονται ακτινωτά. Η πυκνότητά του είναι 5,7 gr/cm3 και σχίζεται κατά δύο διαφορετικές διευθύνσεις. Το χρώμα του είναι καφεκίτρινο, μπεζ, κρεμ, υπόλευκο, ανοικτό πορτοκαλί-καφετί, ή κιτρινόλευκο (στο οποίο και φθορίζει).

Το ορυκτό περιγράφηκε για πρώτη φορά το έτος 1906, από δείγμα που βρέθηκε στην Περιφέρεια Μορογκόρο της Τανζανίας. Ονομάσθηκε από το επώνυμο του Έρνεστ Ράδερφορντ προς τιμή του μεγάλου αυτού φυσικού και χημικού, πρωτοπόρου της έρευνας της ραδιενέργειας. Συναντάται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στη Βόρεια Επικράτεια της Αυστραλίας και σε διάφορες άλλες τοποθεσίες ανά τον κόσμο.

Ο ραδερφορντίνης συναντάται ως δευτερογενές ορυκτό, αποτελώντας παράγωγο της αποσαθρώσεως του ουρανινίτη. Εκτός από τον ουρανινίτη, σχετίζεται (ανευρίσκεται μαζί) με τα σπάνια ορυκτά μπεκερελίτη, μασυΐτη, σεπίτη, καζολίτη, κιουρίτη, μπολτγουντίτη, βανντενντρισχεΐτη, μπιλιετίτη, μετατορμπερνίτη, φουρμαριερίτη, στουντίτη και σκλοδοβσκίτη. Δημιουργείται κάτω από όξινες έως ουδέτερου pH συνθήκες και είναι το μοναδικό ορυκτό που αποτελείται αποκλειστικά και μόνο από τις χημικές ρίζες ουρανύλιο και ανθρακική ρίζα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Palache, C., H. Berman, & C. Frondel: *Dana's system of mineralogy*, 7η έκδ., 1951, τόμος II, σσ.&nbsp;274-275

Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά
Κατηγορία:Ορυκτά του ουρανίου
Δίλοφο Νικαίας Λάρισας

Το **Δίλοφο** Νικαίας είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Το Δίλοφο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 24 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Λάρισα, 26 χλμ. Β.-ΒΑ. από τα Φάρσαλα και 20 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Νίκαια (έδρα του δήμου), σε υψόμετρο 220 μέτρα. Βορειοδυτικά του χωριού είναι το Ζάππειο, βορειοανατολικά το Σοφό, ανατολικά το Καλό Νερό και νότια η Σκοτούσσα.  Οι κάτοικοί του είναι κυρίως πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία που μετανάστευσαν στον ήδη υπάρχοντα οικισμό το 1907 και οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία.

Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται επίσημα με το παλιό της όνομα ως *Μέγα Χαλίτσι* το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κραννώνος. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1957 με το ΦΕΚ 11Α - 24/01/1957 μετονομάστηκε σε Δίλοφον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκαιας του Δήμου Κιλελέρ και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 124 κατοίκους.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχειακή περιγραφή για Δίλοφο (Λάρισα) από το Εθνικό Ευρετήριο Αρχείων των Γενικών Αρχείων του Κράτους.

## Δείτε επίσης
Στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα αλλά στον Δήμο Φαρσάλων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Δίλοφο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Οταβίτης

Ο **οταβίτης** (αγγλ. *otavite*, συντομογραφία ως ορυκτό *Ota*) είναι σπάνιο ορυκτό, που από χημικής απόψεως αποτελεί ανθρακικό κάδμιο, με μοριακό χημικό τύπο **CdCO<sub>3</sub>** και μοριακό βάρος 172,41. Το ορυκτό αυτό κρυσταλλώνεται στο τριγωνικό/εξαγωνικό σύστημα, σχηματίζοντας μικρούς σκαληνοεδρικούς κρυστάλλους. Η λάμψη του είναι μαργαρώδης ή αδαμάντινη, ενώ το χρώμα του κυμαίνεται από λευκό έως κοκκινωπό ή καφεκίτρινο. Φωτιζόμενος με υπεριώδη ακτινοβολία, φθορίζει με κόκκινο χρώμα. Η σκληρότητα Mohs του ορυκτού αναφέρεται ότι είναι 3,5 έως 4, και η πυκνότητά του είναι 5,04 gr/cm3. Ο οταβίτης σχετίζεται (ανευρίσκεται μαζί) με ορυκτά όπως ο αζουρίτης, ο ασβεστίτης, ο μαλαχίτης και ο σμιθσονίτης.

Το ορυκτό περιγράφηκε για πρώτη φορά το έτος 1906, από δείγμα που βρέθηκε στο διαμέρισμα του Τσουμέμπ, κοντά στο Οτάβι της βόρειας Ναμίμπια, του οποίου το όνομα τού έδωσε και την ονομασία του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δεδομένα στο ''Mindat''
* Ο οταβίτης στο *Webmineral*

Κατηγορία:Ορυκτά του καδμίου
Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά