open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καναδικό Πρωτάθλημα Στίβου 2014

Το **Καναδικό Πρωτάθλημα Στίβου 2014** (αγγλ: *Canadian Track and Field Championships 2014*,  γαλ: *Championnats Canadien Athlétisme 2014*) θα είναι η 120η διοργάνωση του Καναδικού Πρωταθλήματος Στίβου, που θα διοργανωθεί υπό την εποπτεία της Καναδικής Ομοσπονδίας Στίβου. Η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί στο Στάδιο Μόνκτον, στο Μόνκτον, στη Νέα Βρουνσβίκη μεταξύ 27–29 Ιουνίου του 2014. Στο πρωτάθλημα θα συμμετέχουν πάνω από 700 αθλητές από όλο τον Καναδά και θα διεξαχθούν είκοσι αγωνίσματα ανδρών και γυναικών.

## Τόπο διεξαγωγής
Η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί στο Στάδιο Μόνκτον, στο Μόνκτον για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, αφού και το 2013 φιλοξένησε τη διοργάνωση. Το Στάδιο Μόνκτον είναι ένα στάδιο στίβου στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Μόνκτον που άνοιξε το 2010 και έχει χωρητικότητα 10.000 θέσεων. Το στάδιο φιλοξενεί αθλήματα καναδικού ποδοσφαίρου, ποδοσφαίρου και στίβου.

Το 2010 στο στάδιο διεξήχθη το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Νέων. Το 2014 θα λάβουν χώρα αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Γυναικών Κ-20 καθώς και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών το 2015.
 
## Αποτελέσματα
### Ανδρών

### Γυναικών

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Καναδικό Πρωτάθλημα Στίβου 2014 

Κατηγορία:Καναδικά Πρωταθλήματα Στίβου
Κατηγορία:Στίβος το 2014
Κατηγορία:Νιου Μπράνσγουικ
Κατηγορία:Αθλητισμός στον Καναδά
Μίλος Τσάρεβιτς

Ο **Μίλος Τσάρεβιτς** (*[[σερβικά]] : Милош Царевић*) ήταν Σέρβος πολιτικός.

Στα νεανικά του χρόνια ήταν ποδοσφαιριστής της Φ.Κ. Τάκοβο. Ήταν μέλος του Δημοκρατικού κόμματος, την περίοδο 1937-1941 ήταν βουλευτής εκπρόσωπος της περιοχής Τάκοβο. Χρημάτισε υπουργός δασών της Λαϊκής δημοκρατίας της Σερβίας στην Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1946. Ήταν επίσης υπουργός δικαιοσύνης της Σερβίας το 1951. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί
Κατηγορία:Υπουργοί δασών της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Αυτόνομο νευρικό σύστημα

Το **αυτόνομο νευρικό σύστημα **είναι το τμήμα του νευρικού συστήματος το οποίο ρυθμίζει τις σπλαχνικές λειτουργίες. Διακρίνεται σε συμπαθητικό και παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, τα οποία έχουν ανταγωνιστική λειτουργία: το συμπαθητικό ετοιμάζει τον οργανισμό για μια οξεία κατάσταση όπου θα σπαταλήσει μεγάλη ενέργεια, ενώ το παρασυμπαθητικό έχει αντίθετη λειτουργία.

## Ανατομία
### Συμπαθητικό Νευρικό Σύστημα
Τα σώματα των απαγωγών νευρώνων του συμπαθητικού, βρίσκονται στην φαιά ουσία του νωτιαίου μυελού από το ύψος του πρώτου θωρακικού σπονδύλου έως το δεύτερο οσφυϊκό σπόνδυλο. Πιο συγκεκριμένα, συγκροτούν το *πλάγιο κέρας* της φαιάς ουσίας του νωτιαίου μυελού. Από τα εκεί σώματα εκπορεύονται *νευράξονες* (μακρυές αποφυάδες των νευρικών σωμάτων), οι οποίες μέσω της πρόσθιας ρίζας και του λευκού αναστομωτικού κλάδου (white rami communicantis), εισέρχονται στα *παρασπονδυλικά γάγγλια*, όπου τα περισσότερα εξ αυτών θα συνδεθούν με χολινεργική νευρική σύναψη (δηλαδή το πρώτο κύτταρο εκκρίνει ακετυλοχολίνη) με άλλα νευρικά κύτταρα. Το νευρικό κύτταρο με το σώμα στον νωτιαίο μυελό και τον νευράξονα που καταλήγει στο γάγγλιο, ονομάζεται προγαγγλιακό, ενώ το επόμενο μεταγαγγλιακό.  Ωστόσο, ορισμένοι προγαγγλιακοί νευράξονες, ίσως αντί να συνδεθούνε με δεύτερο νευρικό άξονα, ίσως ταξιδέψουν προς τα άνω, δηλαδή τα αυχενικά νευρικά γάγγλια ή προς τα κάτω, για να σχηματίσουν τα 3 σπλαχνικά νεύρα (μεγαλύτερα, μικρότερα και κατώτερα σπλαχνικά νεύρα). Τα παρασπονδυλικά γάγγλια είναι δυο μεγάλες ταινίες νευρικού ιστού που είναι παράλληλες με την σπονδυλική στήλη και ενώνονται στην ιερή χώρα για να σχηματίσουν το µονοφυές κοκκυγικό γάγγλιο.

Οι προσαγωγοί νευρώνες του συμπαθητικού, ξεκινάνε από τα περιφερικά όργανα και χωρίς σύναψη εισέρχονται στο γάγγλιο της οπίσθιας νωτιαίας ρίζας.

### Παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα
Τα απαγωγά σώματα των νευρώνων του παρασυμπαθητικού βρίσκονται εντός του κρανίου και στην ιερή μοίρα του νωτιαίου μυελού. Αυτά που εντοπίζονται στο κρανίο, σχηματίζουν τους πυρήνες της III (κοινό κινητικό νεύρο), VII (προσωπικό), IX (γλωσσοφαρυγγικό) και Χ (πνευμονογαστρικό) εγκεφαλικής συζυγίας. Τα κύτταρα στην ιερή μοίρα θα δώσουν νευράξονες που θα σχηματίσουν το ιερό πλέγμα. Οι νευράξονες των κυττάρων του παρασυμπαθητικού, συνάπτονται με τα επόμενα (μεταγαγγλιακά νευρικά κύτταρα) σε περιφερικά γάγγλια.

Τα προσαγωγά σώματα των νευρώνων του παρασυμπαθητικού ταξιδεύουν από τα περιφερικά όργανα που νευρώνουν προς τα αισθητικά γάγγλια των κρανιακών νεύρων είτε προς τους νευρώνες στον νωτιαίο μυελό. Από εκεί, οι κεντρικοί νευράξονες των νευρώνων ταξιδεύουν προς το κεντρικό νευρικό σύστημα, όπως τα σωματικά νεύρα.

## Φυσιολογία
Η φυσιολογική αποστολή του Αυτόνομου νευρικού συστήματος είναι να καθορίζει μια σειρά από παραμέτρους του σώματος, όπως τον καρδιακό και αναπνευστικό ρυθμό, την αρτηριακή πίεση, θερμοκρασία, την πέψη, τον μεταβολισμό και άλλα. Γενικά το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ετοιμάζει τον οργανισμό για "μάχη ή φυγή" ενώ το παρασυμπαθητικό προετοιμάζει τον οργανισμό για διατήρηση της ενέργειας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νευρικό σύστημα
Λευκή (αποσαφήνιση)

:*Για την ονομασία Λεύκη, δείτε [[Λεύκη (αποσαφήνιση)]]*
Η ονομασία **Λευκή** μπορεί να αναφέρεται:

## Οικισμοί
* Λευκή Λακωνίας (αποσαφήνιση)
; Παρώνυμα
* Λευκή Περιστέρα Χαλκιδικής, οικισμός της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής.
* Λευκή Πέτρα Λακωνίας, πρώην οικισμός της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας.
* Λευκή Συκιά Λακωνίας, πρώην οικισμός της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας.

### Νησιά
* Λευκή νήσος, τοποθεσία της ελληνικής μυθολογίας στην οποία υπάρχει είσοδος για τον Κάτω Κόσμο. 
* Φιδονήσι (Ουκρανία) ή *Λευκή*, νησί της Ουκρανίας.

### Άλλα τοπωνύμια
* Λευκή Άκρα, αρχαία ελληνική αποικία στην αρχαία Ιβηρία.
* Λευκή Θάλασσα, θάλασσα του Αρκτικού Ωκεανού.
* Λευκή Πόλη, συνοικία του Τελ Αβίβ.

## Πρόσωπα
* Λευκή (όνομα), το γυναικείο όνομα.
* Λευκή (μυθολογία), νύμφη στην ελληνική μυθολογία που αγάπησε τον θεό Άδη.

### Ευγενείς γυναίκες
* Λαίδη Λευκή Αρουντέλ
* Λευκή Α΄ της Ναβάρρας
* Λευκή Β΄ της Ναβάρρας
* Λευκή Παλαιολογίνα
* Λευκή της Βουργουνδίας
* Λευκή της Βουργουνδίας, κόμισσα της Σαβοΐας
* Λευκή της Βρετάνης
* Λευκή της Γαλλίας (μοναχή)
* Λευκή της Γαλλίας (1328-1394)
* Λευκή της Γαλλίας (1282-1305)
* Λευκή της Γαλλίας, ινφάντα της Καστίλης
* Λευκή της Καστίλης (1188 - 1252), Βασίλισσα της Γαλλίας.
* Λευκή της Ναβάρρας (1226-1283)
* Λευκή της Ναβάρρας, βασίλισσα της Γαλλίας
* Λευκή της Ναβάρρας (1177-1229)
* Λευκή της Σαβοΐας
* Λευκή του Ανζού (1250-1269)
* Λευκή του Αρτουά
* Λευκή του Λάνκαστερ
* Λευκή του Λάνκαστερ, βαρόνη των Γουέικ του Λίντελ
* Λευκή του Ναμύρ
* Λευκή των Βουρβόνων

## Διάφορα
* Λευκή απεργία, μορφή απεργιακής κινητοποίησης.
* Λευκή Βίβλος, είδος προσβάσιμων κυβερνητικών εγγράφων.
* Λευκή τρομοκρατία, μορφή τρομοκρατίας.
* Λευκή ψήφος, μορφή ψήφου σε εκλογική διαδικασία.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Βόια Λέκοβιτς

Ο **Βόια Λέκοβιτς** (*[[σερβικά]] : Воја Лековић*) (Ραντοΐνια 15 Φεβρουαρίου 1912 - Βελιγράδι 25 Ιανουαρίου 1997), ήταν Σέρβος συμμετέχων της εθνικής απελευθέρωσης, Γιουγκοσλάβος πολιτικός, κομμουνιστής και εθνικός ήρωας της Γιουγκοσλαβίας.

Τελείωσε το γυμνάσιο στην Νόβα Βάρος κι έπειτα πήγε στο Βελιγράδι να εργαστεί σε αρτοποιείο, έπειτα εργάστηκε ως βοηθός καταστήματος, σερβιτόρος, συλλέκτης και εργάτης. Το 1939 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας όπου το 1940 συνελήφθη και εξορίστηκε στην γενέτηρά του. Κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο και την κατάληψη της Γιουγκοσλαβίας από τις δυνάμεις του άξονα συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές του κόμματος.

Μετά την απελευθέρωση και τις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές, εξελέγη βουλευτής της Ομοσπονδιακής συνέλευσης (βουλής) και της Εθνικής συνέλευσης (βουλής) της Δημοκρατίας της Σερβίας. Χρημάτισε υπουργός βιομηχανίας και αναπληρωτής πρωθυπουργός της Σερβίας. 

Πέθανε στις 25 Ιανουάριο του 1997 στο Βελιγράδι και τάφηκε στην αλέα των εθνικών ηρώων στο το νέο κοιμητήριο. Είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα από την Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση.

## παραπομπές


## Αναφορές
* *Војна енциклопедија* (књига пета). Београд 1973. година.
* 

Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας
Κατηγορία:Υπουργοί βιομηχανίας της Σερβίας
Κατηγορία:Αναπληρωτές πρωθυπουργοί της Σερβίας
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί
Ούρος Τζέκιτς

Ο **Ούρος Τζέκιτς** (*[[σερβικά]] : Урош Јекић*) ήταν Σέρβος ψυχίατρος, επίκουρος καθηγητής και πολιτικός της Γιουγκοσλαβίας μετά την απελευθέρωση της χώρας από τις δυνάμεις του άξονα το 1945-1946.

Κατά την διάρκεια του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας ήταν προσωπικός γιατρός του πρίγκιπα Τζόρτζε Καραγιώργεβιτς όταν αυτός είχε κλειστεί στο ψυχιατρικό νοσοκομείο. Ήταν υπουργός δημοσίας υγείας στην Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1945 και στην Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1946 σαν ανεξάρτητος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υπουργοί δημοσίας υγείας της Σερβίας
Κατηγορία:Σέρβοι ψυχίατροι
Κατηγορία:Σέρβοι πανεπιστημιακοί
Ζίμποτα Τζερμάνοβις

Ο **Ζίμποτα Τζερμάνοβις** (*[[σερβικά]] : Живота Ђермановић*) ήταν Σέρβος πολιτικός μετά την απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας το 1945.

Χρημάτισε υπουργός κοινωνικών υποθέσεων της Σερβίας στην Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1945, αντιπρόεδρος στην Κυβέρνηση Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς 1946. Το 1947 συμμετείχε στην σύλληψη του Ντράζα Μιχαΐλοβιτς, καταζητούμενου από το κομμουνιστικό καθεστώς, ηγέτης των Τσέτνικ κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο. Ήταν μέλος του συμβουλίου εθνοτήτων της Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σέρβοι υπουργοί
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Σερβίας
Ιούλιος (αποσαφήνιση)

Η λέξη **Ιούλιος** μπορεί να αναφέρεται:

*Ιούλιος, μήνας του έτους.
*Ιούλιος (όνομα), κύριο ανδρικό όνομα

## Πρόσωπα
Κατά σειρά εμφάνισης:

### Αρχαία εποχή
*Ιούλιος Καίσαρ, αυτοκράτορας της Ρώμης.
*Ιούλιος Λεωνίδας, ποιητής στην Παλατινή Ανθολογία
*Ιούλιος Πολύαινος, ποιητής στην Παλατινή Ανθολογία.
*Ιούλιος Κασσιανός, γνωστικιστής.
*Ιούλιος Πολυδεύκης, Έλληνας φιλόσοφος.
*Ιούλιος Νέπως, αυτοκράτορας της δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

### Πάπες
*Πάπας Ιούλιος Α΄
*Πάπας Ιούλιος Β΄
*Πάπας Ιούλιος Γ΄

### Μετά τον 16ο αιώνα
*Ιούλιος Σίλερ, Γερμανός δικηγόρος
*Ιούλιος Σμιτ, αστρονόμος
*Ιούλιος φον Έσσλιν, Βαυαρός οικονομολόγος.
*Ιούλιος Τυπάλδος, Επτανήσιος ποιητής
*Ιούλιος Βερν, Γάλλος μυθιστοριογράφος.
*Ιούλιος Γαλβάνης, Έλληνας γιατρός.
Πρόεδρος της Σλοβενίας

Ο θεσμός του **Προέδρου της [[Σλοβενία|Δημοκρατίας της Σλοβενίας]]** (σλοβεν. *Predsednik Republike Slovenije*) δημιουργήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1991, όταν το Κοινοβούλιο της Σλοβενίας ψήφισε το νέο Σύνταγμα της χώρας, ως αποτέλεσμα της ανεξαρτητοποίησής της από την Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.

Καθώς το Σλοβενικό Σύνταγμα δίνει στον Πρόεδρο περιορισμένες εξουσίες, το αξίωμα είναι ως επί το πλείστον συμβολικό. Μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος είναι Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων. Η έδρα του Προέδρου είναι το Προεδρικό Μέγαρο στη Λιουμπλιάνα. Ο Πρόεδρος της Σλοβενίας εκλέγεται με άμεση καθολική ψηφοφορία κάθε πέντε χρόνια. Κάθε Σλοβένος πολίτης μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για τον θεσμό, αλλά μπορεί να εκλεγεί μόνο μέχρι δύο θητείες.

## Λίστα των Προέδρων της Σλοβενίας
### [[Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σλοβενίας]]
; Κόμματα

### Δημοκρατία της Σλοβενίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημος ιστότοπος της Προεδρίας της Δημοκρατίας της Σλοβενίας
Αντίοχος ο Συρακούσιος

Ο **Αντίοχος ο Συρακούσιος**, γιος του Ξενοφάνη, (αναφέρεται και ως **Ἀντίοχος ὁ Ξενοφάνους**) ήταν ιστορικός του τέλους του 5ου π.Χ. αιώνα, σύγχρονος του Θουκυδίδη.

Για τη ζωή του δεν γνωρίζουμε τίποτε άλλο. Το έργο του πάντως εκτιμήθηκε κατά την αρχαιότητα για τη σαφήνειά του και αποτέλεσε αναφορά και πηγή πληροφοριών για μεταγενέστερους ιστορικούς,

όπως ο Στράβων και ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς.

Αν και Δωριεύς ο ίδιος, έγραψε σε ιωνική διάλεκτο την ιστορία της Σικελίας (*Σικελικών ιστορία*) και της Ιταλίας (*Περί Ιταλίας* ή *Ιταλίας οικισμός*), έργα που έχουν χαθεί πλην μερικών αποσπασμάτων. Στις "Σικελικές ιστορίες" εξιστορούσε τα γεγονότα που συνέβηκαν στη Σικελία από την εποχή του μυθικού βασιλιά Κώκαλου μέχρι το 424 π.Χ. (συνέδριο της Γέλας), όπως μας πληροφορεί ο Διόδωρος ο Σικελιώτης,

και στο "Περί Ιταλίας" διηγείτο την ίδρυση των ελληνικών αποικιών και παρέθετε πολλές εθνογραφικές και γεωγραφικές πληροφορίες.

Το έργο του μνημονεύεται επίσης από τον Παυσανία, τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα, τον Στέφανο τον Βυζάντιο και τον Ησύχιο.
 
 
## Παραπομπές


κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι
Μηχανική καταπόνηση

Η **μηχανική καταπόνηση** είναι η επίδραση δυνάμεων και ροπών πάνω σε σώματα, που τα παραμορφώνει. Ως σώματα νοούνται τα αντικείμενα που από μόνα τους διατηρούν το σχήμα τους, όπως για παράδειγμα τα στερεά. Οι δυνάμεις που τα παραμορφώνουν προκύπτουν είτε από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον τους είτε από τα ίδια. Η παραμόρφωση συμβαίνει στους δομικούς λίθους που απαρτίζουν το σώμα, οι οποίοι του δίνουν συνοχή και κρατούν το σχήμα του σταθερό. Κατά βάση η παραμόρφωση αφορά το μικροσκοπικό επίπεδο, για παράδειγμα τα άτομα ή τα μόρια ενός στερεού στα οποία κατανέμεται ο φόρτος από τις δυνάμεις και τις ροπές αναγκάζοντάς τα να μετακινηθούν σε σχέση με τα διπλανά τους. Η παραμόρφωση αυτή πολλές φορές γίνεται αντιληπτή και μακροσκοπικά, δηλαδή το σώμα αλλάζει το σχήμα του και το αντιλαμβανόμαστε είτε με τις αισθήσεις μας (όραση, αφή) είτε με τη χρήση οργάνων μέτρησης. Η καταπόνηση του σώματος μπορεί να οφείλεται και στο ίδιο το σώμα, μπορεί δηλαδή αυτό να υφίσταται δυνάμεις από το περιβάλλον επειδή διαστέλλεται ή συστέλλεται, από τους δομικούς του λίθους (κατασκευαστικές ατέλειες, υλικά με μνήμη) ή από φαινόμενες δυνάμεις επειδή περιστρέφεται.

Καταπόνηση μπορεί να υφίστανται και σώματα που διατηρούν το σχήμα τους αλλά δεν είναι στερεά, όπως μια σταγόνα νερού που συμπιέζεται και παραμορφώνεται από έναν συνδετήρα που ακουμπά πάνω της. Όμοια μπορεί να καταπονείται και ένα σύνθετο σώμα όπως ένα μπαλόνι με νερό, μια μπάλα ποδοσφαίρου ή ένας πλανήτης που υφίσταται παλιρροϊκές δυνάμεις από άλλα ουράνια σώματα.

## Είδη καταπόνησης στα στερεά σώματα
μικρογραφία|250px|Χωρίς καταπόνηση
250px|μικρογραφία|Εφελκυσμός
250px|μικρογραφία|Θλίψη
250px|μικρογραφία|Διάτμηση
250px|μικρογραφία|Κάμψη
Η καταπόνηση των στερεών σωμάτων μελετάται από τη Μηχανική, η οποία χωρίζει τις καταπονήσεις τους σε έξι βασικά (απλά) είδη. Οι πιο σύνθετες καταπονήσεις αναλύονται ως συνδυασμός απλών καταπονήσεων και υπολογίζονται με βάση αυτές. Τα απλά είδη καταπονήσεων μοντελοποιούνται προσεγγιστικά πάνω σε ιδανικά στερεά σώματα που έχουν απλά σχήματα, θεωρούνται ομογενή και ισότροπα και καλούνται «φορείς φορτίων».

### Εφελκυσμός

### Θλίψη

### Διάτμηση

### Κάμψη

### Στρέψη

### Λυγισμός

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Μηχανική στερεών
Κονσταντίν Μελάτζε

Ο **Κονσταντίν Σοτάγιεβιτς Μελάτζε** (Ρωσικά: Константин Шотаевич Меладзе, Γεωργιανά: კონსტანტინე მელაძე), είναι Γεωργιανός και Ουκρανός συνθέτης και παραγωγός. Είναι γνωστός για την εφεύρεση του στο Ρωσο-Ουκρανό γυναικείο συγκρότημα "ΒΙΑ Γκρα" (Ρωσικά: ВИА Гра).

## Βιογραφία

### Πρόωρη ζωή

Γεννήθηκε στο Μπατούμι 11 Μαΐου του 1963, από τον Σότα και τη Νέλι Μελάτζε, που ήταν μηχανικοί. Ο Κονσταντίν έχει δύο αδέρφια, τον διάσημο τραγουδιστή της ποπ Βαλέρι (1965) και την Λιάνα (1968).

### Καριέρα

Ο Κονσταντίν έχει συνθέσει και παράγει τραγούδια για τον Βαλέρι Μελάτζε, το γκρουπ ΒΙΑ Γκρα, το γκρουπ Ιν-Γιαν, την Βέρα Μπρέζνιεβα, την Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα και την Πολίνα Γκαγκάρινα. Τα τραγούδια του βγαίνουν σε βίντεο κλιπ και συνήθως τα σκηνοθετεί ο Αλάν Μπαντόγεφ. Ο Κονσταντίν έχει συνθέσει τραγούδια για αμέτρητες ταινίες, ανάμεσά τους και η ταινία του 2002 Λίλια Για Πάντα, με την Οξάνα Ακίνσινα.

### Προσωπική ζωή

Το 1994 ο Κονσταντίν παντρεύτηκε με την Τζάνα Μελάτζε μαζί έχουν αποκτήσει τρία παιδιά:
*Αλίσα (γενν. Απρίλιος του 2000)
*Λίγια (γενν. το 2004)
*Βαλέρι (γενν. 2005), του διαγνώστηκε αυτισμός.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Ρώσοι συνθέτες
Κατηγορία:Ουκρανοί συνθέτες
Κατηγορία:Ρώσοι μουσικοί παραγωγοί
Κατηγορία:Ουκρανοί μουσικοί παραγωγοί
Κατάλογος αστεροειδών/901-1000

...προηγούμενος  επόμενος...

...προηγούμενος  επόμενος...

9
Μόμα Μάρκοβιτς

Ο **Μομτσίλο "Μόμα" Μάρκοβιτς** (*[[σερβικά]] : Мома Марковић*), (Πόποβιτς, 16 Σεπτεμβρίου 1912 - Βελιγράδι, 7 Αυγούστου, 1992) ήταν Σέρβος συμμετέχων στον εθνικό απελευθερωτικό αγώνα στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο κι εθνικός ήρωας της Γιουγκοσλαβίας. Η κόρη του Μαριάννα ήταν σύζυγος του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

Γεννήθηκε στο χωριό Πόποβιτς στο σημερινό Σόποτ σε οικογένεια δασκάλου. Εκεί τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και το γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Από το γυμνάσιο ήταν μέλος στην νεολαία του κομμουνιστικού κόμματος, ο πατέρας του ήταν μέλος του κόμματος. Σπούδασε ιατρική όπου το 1935 λόγω της πολιτικής του δράσης συνελήφθη και έμεινε 9 μήνες στην φυλακή. Μέχρι τη συνθηκολόγηση του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας στα μέσα μέσα Απριλίου 1941 συνέχισε να κατέχει διάφορες θέσεις στο κόμμα. 

Κατά την γερμανική κατοχή πήγε στο Βελιγράδι για να οργάνωση το απελευθερωτικό κίνημα, κι παρέμεινε εκεί καθ όλη την διάρκεια της κατοχής. 

Μετά την απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας ήταν υπουργός της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Σερβίας (1945-1946), πρόεδρος στην επιτροπή ελέγχου της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Σερβίας (1946-1948), και Ομοσπονδιακός υπουργός κοινωνικών υποθέσεων και δημόσιας υγείας (1953-1963).

## Παραπομπές


## Πηγες
*Војна енциклопедија (књига пета). Београд 1973. година.
*„Народни хероји Југославије“. Београд: Младост. 1975.

Κατηγορία:Σέρβοι υπουργοί
Κατηγορία:Υπουργοί της Γιουγκοσλαβίας
Όλγα Γκολοντέτς

Η **Όλγα Γιούριεβνα Γκολοντέτς** (; γεννηθείσα την 1η Ιουνίου 1962) είναι Ρωσίδα οικονομολόγος και πολιτικός. Στην κυβέρνηση του προέδρου Πούτιν διορίστηκε Αναπληρώτρια Πρωθυπουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας και είναι αρμόδια για τις κοινωνικές σχέσεις.

## Βιογραφία και Εκπαίδευση
Γεννήθηκε στη Μόσχα την 1η Ιουνίου 1962 και κατέχει πτυχίο στα οικονομικά, που έλαβε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 2014. Το 1984, η Όλγα αρχικά εργάστηκε στο Κεντρικό Ερευνητικό Εργαστήριο του Ινστιτούτου Εργασίας, και στο Ινστιτούτο Προβλημάτων Απασχόλησης της Ακαδημίας των Επιστημών, όπου εργαζόταν σε συνεργασία με πανεπιστήμια άλλων χωρών. Στη συνέχεια, το 1999, διορίστηκε διευθυντής των κοινωνικών προγραμμάτων της "Reformugol Foundation", μιας οργάνωσης για την προώθηση των συμφωνιών μεταξύ της κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Από το 1999 μέχρι το 2008, ήταν Βοηθός Γενικός Διευθυντής και υπεύθυνη για το προσωπικό της δημόσιας πολιτικής της δημόσιας επιχείρησης "Norilsk Nickel" μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο για την εξόρυξη νικελίου. Το 2001, η Όλγα διορίστηκε Υποδιοικητής της περιοχής Νένετς στην Περιφέρεια Ταίμρ Ντόλγαν με αρμοδιότητα τα κοινωνικά ζητήματα. Στις  2 Δεκεμβρίου  2010, κέρδισε τη θέση του Επίκουρου προς τον Δήμαρχο της Μόσχας σε θέματα εκπαίδευσης και  δημόσιας υγείας. Τη θέση αυτή διατήρησε μέχρι τις 21 Μαΐου του 2012 όταν διορίστηκε αναπληρώτρια πρωθυπουργός της Ρωσίας στην κυβέρνηση Μεντβέντεφ.

## Συγγραφικό έργο
Η Όλγα Γκολόντετς είναι επίσης συγγραφέας σε περισσότερες από τριάντα επιστημονικές εργασίες και αυτό είναι ένας σημαντικός παράγοντας στα προγράμματα τόσο εθνικά όσο και  διεθνή, που αφορούν τον τομέα των ανθρώπινων πόρων, καθώς και την ανάπτυξη των εκθέσεων στον κοινωνικό χώρο εργασίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Όλγα Γκολόντετς, Αναπληρώτρια Πρωθυπουργός της Ρωσίας

Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρώσοι οικονομολόγοι
Φύλαρχος (ιστορικός)

Ο ***Φύλαρχος*** ήταν ιστορικός και μυθογράφος του 3ου π.Χ. αιώνα. Ως γενέτειρά του αναφερόταν άλλοτε η Ναύκρατις της Αιγύπτου, άλλοτε η Αθήνα και άλλοτε η Σικυών. Το σίγουρο πάντως είναι ότι έζησε στην Αθήνα· ίσως όμως να γεννήθηκε στη Ναύκρατι.
 
Έγραψε, σύμφωνα με την Σούδα, τα εξής έξι έργα: 

- *"Ιστορίαι"* (αποτελούμενο από 28 βιβλία, το σημαντικότερο και εκτενέστερο έργο του) στο οποίο εξιστορούσε τα γεγονότα που συνέβηκαν από το 272 έως το 220 π.Χ., δηλαδή από την εκστρατεία του Ηπειρώτη Πύρρου εναντίον της Πελοποννήσου μέχρι τον θάνατο του βασιλιά της Σπάρτης Κλεομένη του Γ'.
- *"Τα κατά Αντίοχον και Περγαμηνόν Ευμένη"*, ιστορικό επίσης έργο στο οποίο παρέθετε τα γεγονότα και τις διαμάχες από την εποχή του Ευμένη του Α΄ και του Αντιόχου Σωτήρος μέχρι την εποχή του Ευμένη του Β΄ και του Αντιόχου του Μεγάλου.
- *"Επιτομή μυθική"* και *"Περί της του Διός επιφανείας"*.

- *"Περί ευρημάτων"*.
- *"Παρεμβάσεις"* (αποτελούμενο από εννιά βιβλία). 
Ένα έβδομο έργο με τίτλο *"Άγραφα"*, μυθολογικού επίσης περιεχομένου, αναφέρεται από τον **Σχολιαστή του Αίλιου Αριστείδη**.

Ο Πολύβιος κατέκρινε τον Φύλαρχο για το ρητορικό και παθιασμένο ύφος του και τον κατηγόρησε για έλλειψη αντικειμενικότητας, μεροληψία υπέρ του Κλεομένη και εχθρότητα εναντίον των Αχαιών. Τις κατηγορίες αυτές υιοθέτησε και ο Πλούταρχος,
 
παρότι ο ίδιος δανείστηκε και ενσωμάτωσε στα δικά του έργα πολλές από τις πληροφορίες του Φυλάρχου (όπως αργότερα και ο Ιουστίνος).

Στα έργα του Φυλάρχου αναφέρονται επίσης ο Αθήναιος (αρκετές φορές), ο Παρθένιος, ο Αιλιανός, ο Διογένης ο Λαέρτιος, ο Απολλώνιος ο Δύσκολος, ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος, ο Ιωάννης Τζέτζης, ο Ζηνόβιος, ο Αρποκρατίων, το Λεξικόν του Φωτίου, το Μέγα Ετυμολογικόν κ.ά.

## Παραπομπές


κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μυθογράφοι
Αλεξάντρ Χλοπόνιν

Ο **Αλεξάντρ Γκεννάντιεβιτς Χλοπόνιν** (ρωσικά: *Александр Геннадьевич Хлопонин*) είναι Ρώσος οικονομολόγος και πολιτικός. Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου του 1965 στο Κολόμπο της Κεϋλάνης (σημερινή Σρι Λάνκα).

## Εκπαίδευση και πολιτική καριέρα
Κατέχει πτυχίο Οικονομικών από την Ακαδημία Οικονομικών που βρίσκεται στη Μόσχα και ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Norilsk Nickel. Το 2001 έγινε κυβερνήτης της Αυτόνομης Περιφέρειας της Ταιμρί στη βόρεια Σιβηρία, θέση που διατήρησε ως το 2002. Στη συνέχεια κέρδισε τις τοπικές εκλογές στο ομοσπονδιακό υποκείμενο Κράι Κρασνογιάρσκ συγκεντρώνοντας το 48% των ψήφων σε βάρος του αντιπάλου του, επιχειρηματία Αλέξανδρου Γιούς. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση ως τον Ιανουάριο του 2010.

Το 2002 ο Αλεξάντρ Χλοπόνιν ονομάστηκε Πρόσωπο της Χρονιάς από το περιοδικό εμπειρογνωμόνων, Ρωσική Επιχειρηματική Εβδομάδα. Μετά την ίδρυση νέου Ομοσπονδιακού κρατιδίου κάτι που εγκρίθηκε και από τον τότε Ρώσο πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ με το όνομα Ομοσπονδιακή Περιοχή του Βόρειου Καυκάσου διορίστηκε προεδρικός απεσταλμένος στην περιοχή αυτή θέση την οποία κατέχει ως σήμερα. Τον Μάιο του 2012 διορίστηκε Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Ρωσίας εντός της Κυβέρνησης Μεντβέντεφ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Αλεξάντρ Χλοπόνιν, Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Ρωσίας

Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί
Ευδοκία Αγγελίνα

Η **Ευδοκία Αγγελίνα** (1173 - 1211) ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα του οίκου των Αγγέλων, αυτοκράτειρα του Βυζαντίου και πριγκίπισσα της Σερβίας. Ήταν η 3η κόρη του  Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Γ΄ και της Ευφροσύνης Καματηράς.

Η Ευδοκία παντρεύτηκε με τον Στέφανο Β΄ Νεμάνια (Nemanjic) που τότε ήταν ακόμη δευτερότοκος γιος του μεγάλου ζουπάνου της Ράσκας (=πρίγκιπα της Σερβίας). Τον γάμο κανόνισε ο θείος της  Ισαάκιος Β΄ Άγγελος περίπου το 1186. Το 1195 ο άντρας της διαδέχτηκε τον πατέρα του στον θρόνο και έγινε μέγας ζουπάνος και η ίδια μεγάλη πριγκίπισσα της Ράσκας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Νικήτα Χωνιάτη περίπου το 1198 το ζευγάρι χώρισε λόγω του ότι ο Στέφανος την κατηγόρησε για μοιχεία και την έστειλε πίσω στον πατέρα της.

Στην Κωνσταντινούπολη η Ευδοκία παντρεύτηκε τον αυτοκράτορα Αλέξιο Ε΄ Δούκα. Το 1204 μετά την πολιορκία και κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας διέφυγε στη Θράκη. Εκεί στη Μοσυνούπολη ο Αλέξιος Ε΄ και η Ευδοκία συναντήθηκαν με τον πατέρα της Αλέξιο Γ΄ όπου τους φιλοξένησε αλλά δολοφόνησε τον γαμπρό του.

Η Ευδοκία παντρεύτηκε για τρίτη φορά τον άρχοντα της Κορίνθου Λέοντα Σγουρό, ο οποίος είχε προσφέρει άσυλο στον Αλέξιο Γ΄ και την οικογένειά του το 1204. Μετά τον θάνατο του Λέοντα το 1208, γύρω στα 1211, πέθανε και η Ευδοκία.

Παιδιά απέκτησε μόνο με τον Στέφανο Β' Νεμάνια, τα εξής : 
* Στέφανος Ράντοσλαβ, βασιλιάς της Σερβίας.
* Στέφανος Βλάντισλαβ, βασιλιάς της Σερβίας.
* Σάββας Β΄, αρχιεπίσκοπος Σερβίας και άγιος.
* Κομνηνή Νεμάνια, δούκισσα της Κρούγια (Κρόιας) και του Ελμπασάν.

## Πρόγονοι





## Γενεαλογία
Γενεαλογία Ρωμαίων Αυτοκρατόρων 717 - 1453

## Παραπομπές


## Πηγές
* K. Varzos, *Ē genealogia tōn Komnēnōn*, Thessalonica, 1984.
* *The [[Oxford Dictionary of Byzantium]]*, Oxford University Press, 1991.
* *Ο city of Byzantium: annals of Niketas Choniates* tr. Harry J. Magoulias (Detroit: Wayne State University Press, 1984).

Κατηγορία:Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σερβίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Τανάγρας

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Τανάγρας** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Σχηματάρι της Βοιωτίας. Βρίσκεται λίγο πιο έξω από την πόλη του νομού Βοιωτίας. Ο σταθμός άνοιξε το 2016 καιεξυπηρετείται από την επέκταση της  γραμμής Πειραιά - Χαλκίδας προς Θήβα.

Τανάγρα
Τανάγρα
Τανάγρα
Τανάγρα
VIA Gra

Οι **VIA Gra** (ρωσικά: ВИА Гра, Ουκρανικά: ВІА Гра) είναι ρωσοουκρανικό γυναικείο συγκρότημα υπό τη διεύθυνση του Κονσταντίν Μελάτζε. Οι VIA Gra τραγουδούν στα ρώσικα και, σε σπάνιες περιπτώσεις, στα αγγλικά.

## Timeline

TimeAxis = orientation:horizontal format:yyyy
ImageSize = width:800 height:500
PlotArea = width:700 height:450 bottom:20 left:20

Colors =
  id:canvas value:rgb(0.97,0.97,0.97)
  id:grid1  value:rgb(0.86,0.86,0.86)
  id:grid2  value:gray(0.8)
  id:bars   value:rgb(0.96,0.96,0.6)

BackgroundColors = canvas:canvas

Period     = from:2000 till:2015
ScaleMajor = unit:year increment:1 start:2000 gridcolor:grid1

BarData=
  barset:Groupmembers

PlotData=

# set defaults
  width:25 fontsize:M textcolor:black align:left anchor:from shift:(10,-4) color:bars

  barset:Groupmembers

  from:2000.71 till:2003.12 text:"Αλιόνα Βινίτσκαγια"
  from:2000.71 till:2002.42 text:"Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια
  from:2002.91 till:2006.12 text:"Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια
  from:2009.17 till:2011.90 text:"Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια
  from:2002.42 till:2002.91 text:"Τετιάνα Νάϊνικ" 
  from:2002.45 till:2004.52 text:"Άννα Σεντοκόβα" 
  from:2003.12 till:2007.59 text:"Βέρα Μπρέζνιεβα" 
  from:2004.53 till:2004.77 text:"Σβιτλάνα Λομπόντα"
  from:2004.77 till:2012.70 text:"Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα"
  from:2006.12 till:2006.39 text:"Χριστίνα Κοτς-Γότλιμπ"
  from:2006.4 till:2007.41 text:"Όλγα Ρομανόφσκαγια"
  from:2007.43 till:2009.17 text:"Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα"
  from:2008.31 till:2010.31 text:"Τατιάνα Κοτόβα"
  from:2010.31 till:2012.70 text:"Γιέβα Μπουσμινά"
  from:2011.90 till:2012.64 text:"Σάντα Δημόπουλος"
  from:2013.1 till:end text:"Μίσα Ρομάνοβα"
  from:2013.1 till:end text:"Έρικα Γκέρτσεκ"
  from:2013.1 till:end text:"Αναστασία Κοζεβνίκοβα"
  

## Μέλη
* Αλιόνα Βινίτσκαγια
* Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια
* Άννα Σεντοκόβα
* Βέρα Μπρέζνιεβα
* Σβιτλάνα Λομπόντα
* Τατιάνα Κοτόβα
* Γιέβα Μπουσμινά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Νικητές World Music Awards
Κατηγορία:Ρωσικά μουσικά συγκροτήματα
Αναστασία της Σερβίας

Η **Αναστασία της Σερβίας** ή **Αγία Αναστασία της Σερβίας**, πραγματικό όνομα Άννα, (*[[σερβικά]] : Ана Немањић, Света Анастасија*), ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα και πριγκίπισσα της Ράσκα. Ήταν σύζυγος του Στέφανου Νεμάνια (1166-1196). Πήρε μοναστικούς όρκους το 1196 και βαφτίστηκε Αναστασία, μετά τον θάνατο της ανακηρύχθηκε αγία και εορτάζεται στις 22 Ιουνίου.

Αναφέρεται ως κόρη του βυζαντινού αυτοκράτορα Ρωμανού, άγνωστο ακριβώς ποιου, πιθανολογείτε κόρη του Ρωμανού Δ΄ Διογένη χωρίς αυτό να ταιριάζει χρονικά. Από άλλους αναφέρεται ως κόρη του Βάνου της Βοσνίας.

Με τον Στέφανο απέκτησαν τα εξής παιδιά: 
* Στέφανος ο Πρωτόστεπτος, βασιλιάς της Σερβίας.
* Βούκαν, κυβερνήτης της Ντούκλια/Διοκλείας (1190-1208).
* Άγιος Σάββας, ο ιδρυτής της Σερβικής εκκλησίας, γεννημένος σαν Ράστκο Νεμάνιτς.
* Ευφημία, ο οποία παντρεύτηκε τον ηγεμόνα της Θεσσαλονίκης.
* άγνωστη κόρη που παντρεύτηκε Τιχομίρ άρχοντα των Σκοπίων, με τον οποίο είχε έναν γιο, τον Βούλγαρο ηγεμόνα Κωνσταντίνο Α΄.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Охридски пролог, владика Николај Велимировић
* Охридски пролог за 22. јун (5. јул)
* Госпођа Ана, незнаног порекла (српско наслеђе)
* Потера за сином Растком („Вечерње новости“, фељтон „Жене српских владара“, 23. јануар 2011)

Κατηγορία:Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σερβίας
Κατηγορία:Οίκος Διογένη
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Κατηγορία:Σέρβοι άγιοι
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αλίαρτου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Αλίαρτου** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Αλίαρτο της Βοιωτίας. Βρίσκεται μέσα στην πόλη. Ο σταθμός άνοιξε στις 8 Μαρτίου 1904 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη.

## Yπηρεσίες

Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στη Βοιωτία
Αλιαρτος
Αλιάρτου
Αλιάρτου
Πέταρ Γκρκ

Ο **Πέταρ Γκρκ** (*[[σερβικά]] : Петар Грк * = Έλληνας) ήταν ελληνικής καταγωγής αγωνιστής της Β΄Σερβικής εξέγερσης. 

Είχε συμμετάσχει στην Συνέλευση του Τάκοβι το 1815 όπου αποφασίστηκε η εκ νέου συνέχιση της Σερβικής επανάστασης. Το όνομα του τιμάται σε αναμνηστική πλάκα, σήμερα, στο Μουσείο της δεύτερης σερβικής εξέγερσης στο Τάκοβι η οποία αναφέρει ότι ήταν από την Νεβάδε της κεντρικής Σερβίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές της Β΄ Σερβικής εξέγερσης
Κατηγορία:Σέρβοι ελληνικής καταγωγής
Σιδηροδρομικός Σταθμός Τιθορέας

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Τιθορέας** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Κάτω Τιθορέα της Φθιώτιδας. Βρίσκεται μέσα στην κωμόπολη. Ο σταθμός άνοιξε στις 8 Μαρτίου 1904 και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και τη Καλαμπάκα. Από αυτόν το σταθμό,  ξεκινάει η νέα σιδηροδρομική γραμμή Τιθορέας - Δομοκού, η οποία παραδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2018.

## Ιστορικό

### 1904-2000

### Δεκαετία του 2010
Ο σταθμός ανακαινίστηκε την περίοδο 2016-2017, με την κατασκευή υπόγειας διάβασης, στεγάστρων στις αποβάθρες, ανελκυστήρων, καθώς και με την βελτίωση των κτηρίων του συγκροτήματος, ενώ εξοπλίστηκε με σύγχρονο σύστημα ηχητικών αναγγελιών και πίνακες δρομολογίων. Τέθηκε υπό τάση στις 15 Δεκεμβρίου του 2017, και εγκαινιάστηκε, ως ανακαινισμένος, στις 8 Ιανουαρίου του 2018, ταυτόχρονα με το υπόλοιπο τμήμα Τιθορέα - Λιανοκλάδι της νέας σιδηροδρομικής γραμμής. Από τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους πραγματοποιείται σε αυτόν αλλαγή μηχανής (από ηλεκτρική σε ντιζελοκίνητη προς Δομοκό, και αντίστροφα) στις αρτηριακές αμαξοστοιχίες μέχρι τον Ιούνιο, που ολοκληρώθηκαν τα έργα ηλεκτροκίνησης μέχρι το Λιανοκλάδι.

## Υπηρεσίες

Επί διαχείρησης των σιδηροδρόμων από τους ΣΕΚ, υπήρξε ανταποκριτικό λεωφορείο του σιδηροδρόμου από Αθήνα και συγκεκριμένα από την Τιθορέα προς Ελάτεια, Καλαπόδι και Αταλάντη.

## Παραπομπές


Τιθορέα
Τιθορέα
Τιθορέα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Λιλαίας

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Λιλαίας** είναι σιδηροδρομικός σταθμός κοντά στα Άνω Καλύβια Αμφίκλειας στη Φθιώτιδα. Βρίσκεται έξω από τον οικισμό, επί της σιδηροδρομικής γραμμή Αθήνας - Θεσσαλονίκης. Ο σταθμός άνοιξε το 1905. Το 1915 ο σταθμός λεγόταν Σουβάλα και έκλεισε προσωρινά στις 10 Φεβρουαρίου 2018, με αφορμή την κατασκευή της νέας ομώνυμης γραμμής υψηλών ταχυτήτων. Επαναλειτούργησε τον Ιούλιο του 2018. Από τον σταθμό εξυπηρετούνται και οι οικισμοί Πολύδροσο, Δρυμαία, Μαριολάτα και Τιθρώνιο.

## Παραπομπές


Λιλαία
Λιλαία
Λιλαία
Λιλαία
Σιδηροδρομικός Σταθμός Μπράλου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Μπράλου** είναι σιδηροδρομικός σταθμός του χωριού Μπράλος του Νομού Φθιώτιδας και βρίσκεται 4 χλμ. νοτιότερά του. Ο σταθμός άνοιξε το 1905 και έκλεισε στις 10 Φεβρουαρίου του 2018, με αφορμή την κατασκευή της νέας γραμμής υψηλών ταχυτήτων Αθήνας - Θεσσαλονίκης, στο τμήμα Τιθορέα-Λιανοκλάδι. Επαναλειτούργησε τον Ιούλιο του 2018. Ο σταθμός από το 1939 έως το 1957 λεγόταν σταθμός Γραβιάς, ενώ κατά περιόδους είχε και τις ονομασίες Κυτίνιον, Δελφοί (1933), Θερμοπύλαι. Βρίσκεται σε υψόμετρο 361 μέτρων, το υψηλότερο σημείο ενεργού σιδηροδρομικού σταθμού στον παλαιό σιδηροδρομικό άξονα Πειραιώς - Θεσσαλονίκης.

## Ο οικισμός
Ο ομώνυμος οικισμός ο οποίος αναπτύχθηκε γύρω από το σταθμό βρίσκεται σε υψόμετρο 375 μέτρων και έχει πληθυσμό 84 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Υπάγεται διοικητικά στον διευρυμένο Δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας.

## Ιστορικό

### 1905-1930

### Δεκαετία του 1940
Στις 12 Ιανουαρίου 1947, με αρχηγό τον καπετάν Διαμαντή και 300 αντάρτες, ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας κατέλαβε αιφνιδιαστικά τον σιδηροδρομικό σταθμό Μπράλου στις 14:00, όταν έφτασε η αμαξοστοιχία. Οι αντάρτες κατέστρεψαν τους ασυρμάτους, κάλεσαν τους επιβάτες να κατέβουν από το τρένο και χώρισαν τους πολίτες από τους στρατιώτες. Στην κατάληψη προέβαλαν αντίσταση οι λοχαγοί Σταθακόπουλος, Νικολόπουλος και ο χωροφύλακας Καστανάς, οι οποίοι σκοτώθηκαν στην ανταλλαγή πυροβολισμών που ακολούθησε. Οι αντάρτες έκατσαν μιάμιση ώρα στον σταθμό, ανατίναξαν με νάρκη την καπνοδόχο της ατμομηχανής και έβαλαν φωτιά στο τρένο, με αποτέλεσμα να καούν δύο βαγόνια. Στη συνέχεια αποχώρησαν με αυτοκίνητα παίρνοντας μαζί τους 20 περίπου στρατιωτικούς αιχμαλώτους, διάφορα εφόδια και το ταμείο του σταθμού, και κατέφυγαν στην Οίτη. Δυνάμεις του στρατού και της χωροφυλακής τους καταδίωξαν χωρίς αποτέλεσμα.

### 1950-σήμερα
Προτίθεται να ιδρυθεί Λαογραφικό-Σιδηροδρομικό Μουσείο σε Συρμό του ΟΣΕ στον Σ.Σ Μπράλου από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Μπράλλου.

## Πληθυσμός
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Υπηρεσίες

## Παραπομπές


 

Μπραλος
Μπραλος
Μπραλος
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Σταθμος Μπραλου
Μπραλος
Σιμωνίς Παλαιολογίνα

Η **Σιμωνίς Παλαιολογίνα** (, Κωνσταντινούπολη, 1294 - 1340) ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα και Βασίλισσα της Σερβίας ήταν κόρη του του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου και της δεύτερης συζύγου του Γιολάντας του Μομφερράτου. Η Σιμωνίς έγινε βασίλισσα της Σερβίας ως τέταρτη σύζυγος του Στέφανου Ούρου Β΄ Μιλούτιν.

## Βιογραφία
Μετά από ήττα των Βυζαντινών, ο Ανδρόνικος Β΄ υποσχέθηκε συμμαχία με γάμο στον Σέρβο ηγεμόνα Μιλούτιν (1298), του πρότεινε την αδελφή του Ευδοκία χήρα του Ιωάννη Β΄ Μέγα Κομνηνού  αλλά όταν εκείνη αρνήθηκε προτάθηκε τότε η 4χρονη Σιμωνίς. . Οι εκκλησιαστικοί κύκλοι το απαγόρευσαν αλλά ο αυτοκράτορας ήταν αποφασισμένος να προχωρήσει τη συμφωνία, στα τέλη του 1298 έστειλε τον Θεόδωρο Μετοχίτη στη Σερβία να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις. Ο Μιλούτιν ήταν τόσο πρόθυμος να αποδεχθεί που χώρισε την τρίτη σύζυγό του Άννα Τέρτερ κόρη του Βούλγαρου τσάρου..

Ο γάμος τελέστηκε στη Θεσσαλονίκη την άνοιξη του 1299, και το ζευγάρι αναχώρησε για τη Σερβία, τον Απρίλιο.

Μετά το θάνατο του Μιλούτιν (1321) η Σιμωνίς επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και μπήκε μοναχή στο μοναστήρι του *"Αγίου Ανδρέα εν Κρίσει"*. Πέθανε λίγο μετά το 1336.

## Θρύλοι
Έμεινε γνωστή στην Σερβική παράδοση για την ομορφιά και την αγνότητά της. Μια τοιχογραφία της στο μοναστήρι Γκρατσάνιτσα θεωρείται πολύτιμη για την Σερβική τέχνη, δυστυχώς είναι κατεστραμμένη και η Σιμωνίς εμφανίζεται χωρίς μάτια..
Ο Μίλαν Ράκιτς έγραψε ένα λυρικό ποίημα για τη Σιμωνίς και ο Μιλούτιν Βόιτς ένα ψυχολογικό δράμα *"Το φθινόπωρο του βασιλιά"*. . Ο αστεροειδής Σιμωνίς 1675 που ανακαλύφθηκε από τον Σέρβο αστρονόμο Μίλοραντ Β. Πρότιτς πήρε το όνομά της.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασίλισσες της Σερβίας (σύζυγοι βασιλέων)
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Σιδηροδρομικός Σταθμός Κιλκίς

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Κιλκίς** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Κιλκίς. Βρίσκεται στον οικισμό Κρηστώνη, λίγα χιλιόμετρα νότια της πόλης του Κιλκις. Ο σταθμός άνοιξε το 1900 και εξυπηρετεί υπεραστικά τρένα ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Αλεξανδρούπολη.

Κιλκίς
Κιλκίς
Κιλκίς
Σιδηροδρομικός σταθμός Σοφάδων

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Σοφάδων** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στους Σοφάδες της Καρδίτσας. Βρίσκεται μέσα στην πόλη. Ο σταθμός άνοιξε στις 16 Ιουνίου 1886 και ανακαινίστηκε το 2000. Εξυπηρετείται από υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και τη Καλαμπάκα και από τοπικές αμαξοστοιχίες ανάμεσα στον Παλαιοφάρσαλο και την Καλαμπάκα. Επίσης, στον χώρο βρίσκεται παλαιό υδραγωγείο.

## Yπηρεσίες

## Παραπομπές

Σοφάδες
Σοφάδες
Σιδηροδρομικός σταθμός Καρδίτσας

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Καρδίτσας** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Καρδίτσα. Βρίσκεται στα νότια όρια της πόλης. Ο αρχικός σταθμός άνοιξε στις 3 Οκτωβρίου 1885 και εξυπηρετείται από υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και τη Καλαμπάκα. Κατασκευάστηκε το 1885 από τον Ιταλό μηχανικό *Evaristo De Chirico*, όπως και όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο της Θεσσαλίας, συνολικού μήκους 202 χιλιομέτρων.

Ο καταστροφικός σεισμός των Σοφάδων το 1954 έπληξε ανεπανόρθωτα το αρχικό κτίριο του σταθμού με αποτέλεσμα να κτιστεί νέο κτίριο.

## Yπηρεσίες

## Παραπομπές


Καρδίτσα
Καρδίτσα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Μαγούλας Καρδίτσας

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Μαγούλας** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στη Μαγούλα Καρδίτσας. Βρίσκεται έξω από την κωμόπολη του Νομού Καρδίτσας. Ο σταθμός άνοιξε το 2001 και εξυπηρετείται από υπεραστικά τρένα ανάμεσα στην Αθήνα και την Καλαμπάκα.

## Yπηρεσίες

Μαγούλα
Μαγούλα
Γιοβάν Όλιβερ Γκρτσκιτς

Ο **Γιοβάν Όλιβερ ο Έλληνας** (**Ιωάννης Λιβέρης,** *[[σερβικά]] : Јован Оливер Грчинић*) (περ. 1310-1356) ήταν άρχοντας του Μεσαιωνικού Βασιλείου της Σερβίας και του βασιλιά Δουσάν, κατείχε τους τίτλους του «σεβαστοκράτορα», του «δεσπότη», και του «μεγάλου βοεβόδα», εξέχουσα θέση στο βασίλειο και ήταν ένας από τους σημαντικότερους άρχοντες του Δουσάν. Ο Όλιβερ υποστήριξε τον Δουσάν στον πόλεμο διαδοχής εναντίον του πατέρα του, και ήταν ένας από τους στρατηγούς που πήραν μέρος στις μάχες. Τα φέουδα του Όλιβερ περιλαμβάνουν το σημερινό Όβτσε Πόλιε και την αριστερή όχθη του ποταμού Αξιού. Μετά το θάνατο του αυτοκράτορα Δουσάν, δεν υπάρχουν πλέον αναφορές για τον Όλιβερ.

Ήταν ο γιος ενός Έλληνα εμπόρου, του Αστερίωνα, που είχε εγκατασταθεί σε κάποιο μέρος του σερβικού βασιλείου. Αναφέρεται σε μεσαιωνική πηγή ως «*Oliver Grčinić*», από τις γνώσεις του της ελληνικής γλώσσας που μιλούσε, κι επιβεβαιώνει την ιδέα της ελληνικής καταγωγής. Απέκτησε πολλά εδάφη και ήταν ένας ημιανεξάρτητος πρίγκιπας, αναγνωρίζοντας την επικυριαρχία του Δουσάν αλλά όχι την υπαγωγή του σε αυτόν. Είχε υποστηρίξει την ανατροπή του πατέρα του, βασιλιά Στέφανου Ούρεση Γ΄ το 1331, και μετά το θάνατο της πρώτης του συζύγου, που λεγόταν «Καραβίδα» (πιθανώς επώνυμο), το 1336 παντρεύτηκε τη Μαρία Παλαιολογίνα, μητριά του Δουσάν. Υπάρχει μία σημαντική επιστημονική συζήτηση ως προς το πότε ο Όλιβερ απέκτησε τα εδάφη του, δηλαδή αν αυτό πραγματοποιήθηκε πριν από την προσχώρηση στο στρατόπεδο του Δουσάν ή αν τα είχε αποκτήσει από τον Δουσάν ως ανταμοιβή για την υποστήριξή του, ή ακόμη, αν είχαν αποκτηθεί ως αποτέλεσμα του γάμου του με τη Μαρία.

Γεγονός είναι ότι απέκτησε μεγάλη δύναμη και ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς ευγενείς υπό τον Δουσάν, στον οποίο άσκησε σημαντική επιρροή, όπως αποδεικνύεται στις διαπραγματεύσεις τον Ιούλιο του 1342, που τον οδήγησεαν στην απόφαση να στηρίξει τον Ιωάννη Καντακουζηνό στον βυζαντινό εμφύλιο πόλεμο του 1341-1347, ελπίζοντας σε αντάλλαγμα να παντρευτεί την κόρη του Μανουήλ Β´ Παλαιολόγου. Πήρε μέρος  και στον πόλεμο του 1334 με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, και ήταν παρών κατά τη διάρκεια των επόμενων ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων μαζί με τον Βράτκο Νεμάνια μάλλον όταν ονομάστηκε δεσπότης από τον Ανδρόνικο Παλαιολόγο.

Το 1341 μιμούμενος τους Σέρβους βασιλείς έκτισε την Ανατολική Ορθόδοξη Μονή του Λέσνοβο ως εκπλήρωση ενός τάματος. Μετά το θάνατο του Δουσάν οι γιοι του δεν ήταν σε θέση να επιβληθούν και τα περισσότερα από τα εδάφη του πατέρα τους ανακαταλήφθηκαν από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο Όλιβερ αναφέρεται ότι είχε επτά παιδιά.

## Παραπομπές



## Πηγές
* 

Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς
Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Κατηγορία:Σέρβοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας)
Βράτκο Νέμανιτς

Ο **Βράτκο Νεμάνια** (*[[σερβικά]] : Вратко Немањић*) ήταν Σέρβος στρατιωτικός του 14ου αιώνα, ήρωας της επικής ποίησης της Σερβίας γνωστός σαν Γιούγκ Μπόγνταν (Југ Богдан).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις αρχές του 14ου αιώνα, ήταν γιος του Ντιμιτάρ, και εγγονός του πρίγκιπα της Ράσκα Βουκάν. Ήταν στρατιωτικός διοικητής του βασιλιά των Σέρβων Στέφανου Δουσάν, στάλθηκε με τον Ελληνοσέρβο Γιοβάν Όλιβερ Γκρτσκιτς να διαπραγματευτεί με τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό πριν από τον βυζαντινό εμφύλιο πόλεμο του 1341-1347 στον οποίο η σερβική αυτοκρατορία θα αγωνιστεί και στις δύο πλευρές. Οι Βράτκο και Όλιβερ οδήγησαν τον σερβικό στρατό να επιτεθεί στις Σέρρες κατά παραγγελία του Ιωάννη ΣΤ 'Καντακουζηνού.

Ήταν ο πατέρας της Μιλίτσα, που ήταν η σύζυγος του Λαζάρου πρίγκιπα της Σερβίας του Μοράβα.

Στην Προκούπλιε έκτισε μία εκκλησία γνωστή σήμερα ως "η λατινική εκκλησία" λόγω του ότι οι Ενετοί που κατέλαβαν την πόλη για λίγα χρόνια την είχαν μετατρέψει σε λατινικό ναό. Η εκκλησία χτίστηκε από τον Βράτκο τον 14ο αιώνα σε ένα λόφο όπου πάνω στα ερείπια εκκλησίας του 5ου αιώνα, η οποία ήταν χτισμένη στη θέση ναού του 2ου αιώνα αφιερωμένου στον Ηρακλή. Τμήματα και τοιχογραφίες των δύο προηγούμενων ναών έχουν σήμερα βρεθεί. Σε αυτή την εκκλησία τάφηκε μετά τον θάνατό του.

## Σερβική επική ποίηση
Στην σερβική επική ποίηση είναι ο ένας γιος του "Γιουγκοβίτσι" (εννέα συνολικά αδέλφια). Μία από τις κόρες του η "Αντζελία" είναι παντρεμένη με τον "Μπανόβικ Στραχίνια", αλλά απήχθη από τους Οθωμανούς του υποτελής Βλάχου Αλία. Ο Στραχίνια ρωτά τον Μπόγνταν αν αυτός και οι αδελφοί του θα μπορούσαν να την σώσουν, αλλά ο Μπόγνταν αρνήθηκε, δεδομένου ότι η Αντζελίνα είχε κοιμηθεί με Τούρκο και έφερε μεγάλη ντροπή για την οικογένεια.
 
Σκοτώθηκε μαζί με τους αδελφούς του κατά τη διάρκεια της μάχης του Κοσσυφοπεδίου. Σήμερα υπάρχει ένα μνημείο με ένα μεγάλο λευκό σταυρό που έχει την επιγραφή:

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς
Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας)
Βρατκο
Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Σερβίας
Κατηγορία:Μάχη του Κοσσυφοπεδίου
Hurley (Weezer)

Το **Hurley** είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ των Weezer. Κυκλοφόρησε στις 10 Σεπτεμβρίου του 2010 από την Epitaph Records και την W Records. Παραγωγός ήταν ο Rivers Cuomo και ο Shawn Everett, και, όπως έγινε με το προηγούμενο άλμπουμ της μπάντας, Raditude, περιέχει τραγούδια γραμμένα μαζί με άτομα εκτός της μπάντας.

Στο εξώφυλλο εμφανίζεται ο Jorge Garcia, γνωστός από το ρόλο του ως Hugo "Hurley" Reyes στην γνωστή σειρά "Οι Αγνοούμενοι". Ο ρόλος του στη σειρά αυτή έδωσε στο άλμπουμ το όνομα του.

Το Hurley έκανε το ντεμπούτο του στο #6 στο Billboard 200 με 45.000 αντίτυπα να έχουν πωληθεί την πρώτη εβδομάδα.

Για να προωθήσουν το άλμπουμ, το συγκρότημα εμφανίστηκε σε βίντεο διάφορων διάσημων Youtuber

## Κομμάτια

## Θέσεις στα τσάρτς

## Συντελεστές
* Rivers Cuomo – φωνή, κιθάρα, παραγωγός 
* Brian Bell – κιθάρα, φωνητικά 
* Scott Shriner – μπάσο, φωνητικά
* Patrick Wilson – ντραμς, φωνητικά
* Dave Collins - mastering
* John Goodmanson - μίξινγκ (κομμάτι 4)
* Marc McClusky - μίξινγκ (κομμάτια 2,3,5,7,9) 
* Shawn Everett - μίξινγκ (κομμάτια 1,6,8,10), παραγωγή, ηχογράφηση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δισκογραφία των Weezer
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2010
Σιδηροδρομικός Σταθμός Τρικάλων

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Τρικάλων** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην πόλη των Τρικάλων, πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού στην Θεσσαλία. 

Ο σταθμός ξεκίνησε την λειτουργία του στις 16 Ιουνίου του 1886 από την εταιρεία Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων και αποτέλεσε έναν από τους κυριότερους σταθμούς της τότε γραμμής, μαζί με εκείνους των Φαρσάλων, της Καρδίτσας και της Καλαμπάκας. Εξυπηρετείται από υπεραστικά τρένα με κατεύθυνση προς την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Καλαμπάκα.

## Yπηρεσίες

## Παραπομπές


Τρικαλα
Τρικαλα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Τρίκαλα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλαμπάκας

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλαμπάκας** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Καλαμπάκα. Βρίσκεται μέσα στην πόλη του νομού Τρικάλων. Ο σταθμός άνοιξε στις 16 Ιουνίου 1886 από την εταιρεία Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων και εξυπηρετείται από τα υπεραστικά τρένα προς την Αθήνα και τον Παλαιοφάρσαλο.

## Yπηρεσίες

Καλαμπάκα
Καλαμπάκα
Elvira T

Η **Ελβίρα Σεργκέγεβνα Τουγκουσέβα** (Ρωσικά: Эльвира Сергеевна Тугушева), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια, γεννημένη στις 14 Αυγούστου 1994 στο Σαράτοφ.

## Δισκογραφία

; Στούντιο άλμπουμ
* «Одержима» (2013)

## Βιντεογραφία

*Στο μουσικό βίντεο «Всё решено» κάνει εμφάνιση και ο Ρώσος ηθοποιός Πάβελ Πριλούτσνι.

## Βραβεία & Υποψηφιότητες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://web.archive.org/web/20140223122731/http://elviramusic.ru/

Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες
Μάρκο της Ράσκας

Ο **Μάρκο της Ράσκας** (άκμασε π. 1090) από τον Οίκο των Νέμανιτς ήταν μεγάλος ζουπάνος της Ράσκας κατά τον Μεσαίωνα, γύρω στα 1090 όπου δεν υπάρχει ξανά αναφορά για αυτόν, μαζί με τον αδελφό του Βούκαν. 

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πέτρισλαβ, ο οποίος ήταν γιος τού Μιχάιλο Α΄ βασιλιά της Διόκλειας και της δεύτερης, Ελληνίδας συζύγου του. Τα δύο αδέλφια ήταν υποτελείς του θείου τους Κωνσταντίνου Μπόντιν βασιλιά της Διόκλειας. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ούρος Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία γυναίκα αγνώστου ονόματος, γεννημένη στην Ουγγαρία και είχε τέκνα:
* Ούρος Α΄ 1083-1145, πρίγκιπας της Ράσκας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας
Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Ζέτα
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Σερβίας
Κατηγορία:Δυναστεία των Βουκάνοβιτς
Κατηγορία:Σέρβοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Βεράτιον

Το λεγόμενο επίσημα στην ελληνική "***βεράτιον***", ή απλούστερα *βεράτιο*, ή και *βεράτι* εκ της τουρκο-περσικής "βεράτ" ήταν ένα επίσημο δημόσιο έγγραφο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με το οποίο αναγνωριζόταν ή επικυρωνόταν υψηλόβαθμη διοικητική θέση καθώς και τα προνόμια που αποδίδονταν για τη συγκεκριμένη θέση.

Αρχικά το βεράτιο είχε χαρακτήρα αξιόγραφου που κατά τη χρήση του στο διάβα των αιώνων έλαβε τελικά χαρακτήρα επικύρωσης και ακόμη είδος σύγχρονου διαπιστευτηρίου στον χορηγούμενο, ή τον κατέχοντα τούτο. Το βεράτιο εκδιδόταν κατ' εφαρμογή ειδικού διατάγματος (φιρμάνι) με εκτελεστικό χαρακτήρα, είτε από τον Σουλτάνο, είτε συνηθέστερα από τον Μέγα Βεζίρη, φέροντας αντίστοιχα υπογραφή στην αρχή του κειμένου ως επικεφαλίδα, όπως και το φιρμάνι.
Τα βεράτια εκδίδονταν κυρίως σε πατριάρχες, ως επικύρωση εκλογής και αναγνώρισης προνομίων, σε επισκόπους και επισκοπές, ομοίως σε αναγνώριση αυτών καθώς και σε ιερές μονές, σε αναγνώριση προνομίων και των υπαγομένων σ' αυτά εκτάσεων, εγκαταστάσεων, νήσων, νησίδων, λιμνών κ.λπ.

Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 δημιουργήθηκε παράλληλα ένας μεγάλος αριθμός από επισκοπές - μητροπόλεις που βρέθηκαν να μη καλύπτονται με βεράτια, αλλά με υπόσχεση έκδοσης ή μελλοντικής αναγνώρισής τους από το Πατριαρχείο. Την κατάσταση αυτή που άφησε να διαιωνίζεται ο Ι. Καποδίστριας αποκατέστησε δυναμικά ο Βασιλεύς Όθων ορίζοντας μία μητρόπολη ανά νομό, (για παράδειγμα μόνο στο νομό Λακωνίας την περίοδο εκείνη υπήρχαν πέντε επίσκοποι με ισάριθμες επισκοπικές έδρες), φθάνοντας μάλιστα και σε κατάργηση μοναστηριών που λειτουργούσαν με ελάχιστους μοναχούς. 
Τη θέση του βερατίου στη σύγχρονη Ελλάδα, μετά την Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ελλάδος κάλυψε αρχικά εκδιδόμενο  σχετικό κατά περίπτωση Βασιλικό Διάταγμα, ή στη συνέχεια Προεδρικό Διάταγμα όπως υφίσταται η έκδοσή του σήμερα χωρίς ιδιαίτερη επί τούτου ονομασία.

Το 1870 όταν εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη το σχετικό φιρμάνι ίδρυσης της Βουλγαρικής Εξαρχίας με ειδικό επί τούτου βεράτιο ορίσθηκε και επικυρώθηκε ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας της. Στη συνέχεια όμως η συνεχής έκδοση βερατίων επί νέων βουλγαρικών επισκοπών δημιούργησε τεράστιο ζήτημα συνέπεια του οποίου ήταν η ανάδειξη φυλετικού μίσους μεταξύ των λαών της Βαλκανικής.

Τέλος σημειώνεται ότι τα βεράτια καθώς και τα όποια προνόμια αποδίδονταν μ' αυτά κατά περίπτωση, καταργήθηκαν και στην Τουρκία, με τη Συνθήκη της Λωζάνης

## Πηγές
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Ζ΄, σελ.61

Κατηγορία:Οθωμανικό δίκαιο
Κατηγορία:Οικουμενικό Πατριαρχείο
Κατηγορία:Ιστορία της Ανατολικής Ορθοδοξίας
Κατηγορία:Κανονικό Δίκαιο