open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γάιος Κατέλιος Κέλερ

Ο **Γάιος Κατέλιος Κέλερ**, επίσης γνωστός ως **Λεύκιος Πομπήιος Βοπίσκος Γάιος Κατέλιος Κέλερ**, λατιν.: [*Lucius Pompeius Vopiscus] Gaius Catellius Celer*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που άκμασε κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Φλαβίων. Υπηρέτησε ως ύπατος για το *διάστημα (nundinium)* Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 77, με συνάδελφό του τον Mάρκο Αρούντιο Ακουίλα. 

## Όνομα
Το όνομα "ΚΑτέλιος" είναι σπάνιο. Ο Ρόναλντ Σάυμ μπόρεσε να το βρει εκπροσωπούμενο μόνο σε τρεις πόλεις: την Αισερνία (σύγχρονη Ισέρνια),  το Φόρουμ Σεμπρόνιι (σύγχρονο Φοσομπρόνε),  και το Βολσίνιι,  όπου μαρτυρούνται τέσσερις απελεύθεροι ενός Λεύκιου Κατέλιου. Ο Σάυμ έχει περιορίσει την επιλογή μεταξύ αυτών: ένα αποσπασματικό όνομα "Κ. Πομπήιος [...] Κατ[...]" που μαρτυρείται στο Βολσίνιι,  υποδεικνύει το Βολσίνιι ως την πατρίδα του. 

Κατά καιρούς, ο Κέλερ συμπεριλάμβανε επίσης το επώνυμο «Αρούντιος» στο όνομά του, υποδεικνύοντας είτε ότι η μητέρα του ανήκε σε αυτήν την οικογένεια, είτε ότι έλαβε κληρονομιά από κάποιον αυτής της οικογένειας, σε αντάλλαγμα για την υιοθέτηση του ονόματος αυτού του ατόμου, μία πρακτική που αναφέρεται από τους μελετητές ως «υιοθεσία κατά τη διαθήκη». Επιπλέον, το αργότερο το 80 μ.Χ. ο Κέλερ υιοθέτησε την εκτενέστερη εκδοχή του ονόματός του --Λεύκιος Πομπήιος Βοπίσκος Κατέλιος Κέλερ-- υποδηλώνοντας ότι δέχτηκε μία άλλη υιοθεσία δια διαθήκης, περίπου εκείνη την εποχή, στην προκειμένη περίπτωση από κάποιον Λεύκιο Πομπήιο Βοπίσκο.  Αυτός ο Πομπήιος Βοπίσκος θα μπορούσε να είναι ο ύπατος του 69. 

## Σταδιοδρομία
Λεπτομέρειες για τη ζωή του Κέλερ ελλείπουν πριν από τις 20 Μαΐου 75, όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά στα αρχεία των αδελφών των αγρών (fratres arvales) ως μέλος αυτού του συλλόγου.  Ο Σάυμ υποστηρίζει, ότι μεταξύ αυτής της ημερομηνίας και του Οκτωβρίου του 77 που αναφέρεται ξανά, έλειπε από τη Ρώμη υπηρετώντας ως κυβερνήτης της Λουζιτανίας.  Επέστρεψε στη Ρώμη, για να υπηρετήσει ως αντικαταστάτης ύπατος το 77, και παρακολούθησε όλες τις γνωστές τελετές των αδελφών των αγρών μέχρι το 86, και δεν εμφανίστηκε ξανά μέχρι τις 27 Μαΐου 90. Ο Σάυμ εξηγεί την απουσία του, χρονολογώντας τη θητεία του Κέλερ ως *δικαστικού* (juridicus) της Tαρακωνικής Ισπανίας σε αυτά τα χρόνια.  Πριν να υπηρετήσει ως *δικαστικός*, ο Κέλερ είναι γνωστό ότι υπηρέτησε ως *επιμελητής δημοσίων έργων* (procurator operum publicorum), διαδεχόμενος τον Mάρκο Ίριο Φρόντωνα Νεράτιο Πάνσα. 

Το 91 μ.Χ. ήταν υποψήφιος στην κλήρωση για να εκλεγεί ανθύπατος της Αφρικής ή της Ασίας, αλλά δεν κατάφερε να εξασφαλίσει κάποια από τις δύο επαρχίες. 

## Οικογένεια
Ορισμένες αρχές εγείρουν την πιθανότητα η Πομπηία Κελερίνα, μητέρα της 2ης συζύγου του Πλίνιου του Νεότερου, να ήταν κόρη του Κέλερ. Στη μονογραφία του για την αυτοκρατορική ρωμαϊκή ονοματολογία, η Όλλι Σαλόμιες επισημαίνει, ότι αν ίσχυε κάτι τέτοιο, έπρεπε να είχε γεννηθεί αφότου ο Κέλερ αποδέχτηκε την υιοθεσία από τον Πομπήιο Βοπίσκο --μετά το 80-- αλλά «μία κυρία που γεννήθηκε το νωρίτερο γύρω στο 80, δεν μπορεί να ήταν η μητέρα της 2ης συζύγου του Πλίνιου».

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Πομπώνιος Βάσσος (ύπατος το 259)

Ο **Πομπώνιος Βάσσος [...]στος**, λατιν.: *Pomponius Bassus [...]stus* (π. 220 – μετά το 271) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός ανατολικής καταγωγής, που έζησε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

## Βιογραφία
Ο Βάσσος ήταν ιταλικής, ρωμαϊκής και ποντιακής (ελληνικής) καταγωγής, και προερχόταν από διακεκριμένη συγκλητική οικογένεια. Ο Βάσσος ήταν γιος του πρεσβύτερου Πομπόνιου Βάσσου, του συγκλητικού που υπηρέτησε ως ύπατος το 211, και της συζύγου του [Αννίας [Αυρηλίας] Φαυστίνας](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BD%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CE%A6%CE%B1%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B1), η οποία ήταν δισεγγονή του Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου και της συζύγου του Φαυστίνας της Νεότερης. Αδελφή του ήταν η Πομπονία Ουμμίδια και μέσω της μητέρας του, ο Βάσσος ήταν απόγονος της δυναστείας των Αντωνίνων.

Ο Βάσσος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο μεγάλο κτήμα της μητέρας του στην Πισιδία. Όταν ο πατέρας του Βάσσου απεβίωσε περί το 221, η μητέρα του ήταν για λίγο παντρεμένη με τον Αυτοκράτορα Ελαγάβαλο. Ο γάμος έληξε στο τέλος του ίδιου έτους.

Ο Βάσσος ήταν ένας από τους πρεσβύτερους και πιο σεβαστούς συγκλητικούς της εποχής του. Διετέλεσε ύπατος για πρώτη φορά το 259 υπό τη βασιλεία των Αυτοκρατόρων Βαλεριανού και Γαλλιηνού. Υπάρχει πιθανότητα ο Βάσσος να ανήλθε σε εξέχουσα θέση, μετά την πρώτη του θητεία ως υπάτου.

Ο Βάσσος, ως πρώτος ύπατος, κατείχε διάφορες άλλες ανώτερες θέσεις, συμπεριλαμβανομένης αυτής του ανθυπάτου (κυβερνήτη) είτε της Αφρικής είτε της Ασίας, πιθανώς γύρω στο 260. Υπό τον Αυτοκράτορα Κλαύδιο Γοτθικό, ο Βάσσος διορίστηκε *επιθεωρητής πάσης Ιταλίας* (corrector totius Italiae) και ήταν *[[Κόμης (Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία)|ακόλουθος του Αυγούστου]]* (comes Αugusti).  Τον Ιανουάριο του 271 ο Βάσσος μοιράστηκε τη δεύτερη θητεία του ως υπάτου με τον Αυτοκράτορα Αυρηλιανό, η οποία ήταν και η πρώτη θητεία τού Αυτοκράτορα. Είτε κατά τη διάρκεια, είτε μετά τη δεύτερη θητεία του Βάσσου ως υπάτου, διορίστηκε έπαρχος της πόλης. Γύρω από αυτήν την εποχή, φαίνεται ότι ο Βάσσος ήταν επίσης ο πρώτος της Συγκλήτου (princeps Senatus). 

Ο Βάσσος νυμφεύτηκε την Πομπονία Γρατιδία, με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Πομπονία Βάσσα (γενν.  250). Η κόρη του παντρεύτηκε τον Λεύκιο Σεπτίμιο Σεβήρο (γενν. π. το 245), γιο του Λεύκιου Σεπτίμιου (γενν. π. το 210) και εκ πατρός εγγονό του Γάιου Σεπτίμιου Σεβήρου Άπερ. Γιος τους ήταν ο Σεπτίμιος Βάσσος.

## Αναφορές

## Πηγές
* Αλάριχος Γουάτσον, *Αυρηλιανός, τρίτος αιώνας* . Ράουτλετζ, 1999.
* William M. Ramsay, *Οι πόλεις και οι επισκοπές της Φυργίας: Δοκίμιο για την τοπική ιστορία της Φρυγίας από τους πρώτους χρόνους έως την τουρκική κατάκτηση*, Τόμος 1. 2004

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα
Hopper (διαστημόπλοιο)

Το **Hopper** ήταν ένα προγραμματισμένο μη επανδρωμένο σύστημα διαστημικής μεταφοράς του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Έμοιαζε με αεροσκάφος και επρόκειτο να εκτοξευθεί από μια τροχιά μήκους 4 χιλιομέτρων πάνω σε ένα έλκηθρο στη Γαλλική Γουιάνα. Στη συνέχεια, θα ανέβαινε σε ύψος 130 χιλιομέτρων για να απελευθερώσει έναν πύραυλο, ο οποίος θα μετέφερε δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη Γη. Μετά την αποστολή, το Hopper θα προσγειωνόταν σε ένα νησί του Ατλαντικού και θα επέστρεφε με πλοίο στη Γαλλική Γουιάνα. Το σύστημα προβλεπόταν να καταστεί λειτουργικό το νωρίτερο το 2020 και, σύμφωνα με εκτιμήσεις, θα μείωνε το κόστος μεταφοράς φορτίου στο διάστημα σε περίπου 5.000 – 10.000 ευρώ ανά χιλιόγραμμο. Σύμφωνα με το New Scientist το πρωτότυπο σχεδιάστηκε από την γερμανική διαστημική εταιρεία Astrium.

## Phoenix
[μικρογραφία|Το πρωτότυπο Phoenix στο παράρτημα της [Airbus στη Βρέμη.]]
Το Phoenix ήταν ένα δοκιμαστικό πρωτότυπο του Hopper, μήκους περίπου 7 μέτρων και βάρους 1.200 κιλών. Τον Μάιο του 2004, πραγματοποιήθηκαν τρεις επιτυχημένες δοκιμαστικές πτήσεις ανεμοπορίας στο Βίντσελ της Σουηδίας. Το μοντέλο απελευθερώθηκε από ελικόπτερο σε ύψος περίπου 2.400 μέτρων και προσγειώθηκε αυτόματα μετά από πτήση διάρκειας 90 δευτερολέπτων.

Ως **Hopper** αναφέρονται σήμερα στη διαστημική τεχνολογία και πρωτότυπα επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων, τα οποία φτάνουν μόνο σε χαμηλά ύψη πτήσης. Ο όρος καθιερώθηκε κυρίως μέσω των πειραματικών πυραύλων Grasshopper και Starhopper της εταιρείας SpaceX.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ESA: Διαστημικός μεταφορέας του μέλλοντος (Σχέδια από το 2003)

Κατηγορία:Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος
Κατηγορία:Διαστημικά αεροσκάφη
Ματέο Ρετέγκουι

Ο **Ματέο Ρετέγκουι** (29 Απριλίου 1999) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για την ιταλική ομάδα Αταλάντα**.**  Αν και εκπροσώπησε την Αργεντινή σε νεανικό επίπεδο, επέλεξε να αγωνιστεί με την εθνική ομάδα της Ιταλίας σε ανδρικό επίπεδο.

Ξεκίνησε στην Μπόκα Τζούνιορς, με ντεμπούτο το 2018. Ακολούθησαν δανεισμοί σε Εστουδιάντες και Τίγκρε, με εντυπωσιακές εμφανίσεις. Τον Ιούλιο του 2023 μεταγράφηκε στη Τζένοα για 15 εκατ. ευρώ, σκοράροντας άμεσα στο Κύπελλο Ιταλίας. Τον Αύγουστο του 2024 μεταγράφηκε στην Αταλάντα για 28 εκατ. ευρώ, αντικαθιστώντας τον τραυματία Τζιανλούκα Σκαμάκα. Ξεχώρισε σκοράροντας δύο γκολ στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και τέσσερα σε έναν αγώνα Σέριε A.

Αγωνίστηκε με τις μικρές εθνικές της Αργεντινής. Το 2023 κλήθηκε στην εθνική ομάδα της Ιταλίας και σκόραρε στα δύο πρώτα του παιχνίδια, επίτευγμα που είχε να συμβεί από το 1968. Το 2024 συμπεριλήφθηκε στην αποστολή για το Euro 2024. Διακρίθηκε με γκολ και ασίστ στη νίκη επί της Γαλλίας κατά την δειάρκεια του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ 2024–25.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εστουδιάντες Λα Πλάτα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ταγιέρες ντε Κόρδοβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Τίγρε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Γιαουρτογλυκό

Το **γιαουρτογλυκό**, όπως υποδηλώνει το όνομά του, είναι ένα επιδόρπιο με βασικό συστατικό το γιαούρτι. Γλυκά με τη χρήση γιαουρτιού παρασκευάζονται σε διάφορες χώρες. Συνήθως περιέχουν αλεύρι ή σιμιγδάλι. Για παράδειγμα, η τουρκική εκδοχή είναι το yoğurt tatlisi (παρόμοιο με το ραβανί), η γαλλική εκδοχή είναι το gâteau au yaourt, η ισπανική το pastel de yogurt κτλ. Η ελληνική εκδοχή δεν περιέχει αλεύρι και δε χρειάζεται να ψηθεί. Τοποθετείται στο ψυγείο για κάποιες ώρες για να πήξει η ζελατίνη που συνήθως χρησιμοποιείται στο μείγμα. 

Στην πιο απλή του εκδοχή περιέχει μπισκότα για τη βάση (μπορούν να τοποθετηθούν σε στρώσεις), γιαούρτι, γάλα (ή κρέμα γάλακτος), μέλι και ζελατίνη (για να πήξει το μείγμα), και μαρμελάδα ή γλυκό του κουταλιού για την επικάλυψη. Υπάρχουν και νηστίσιμες εκδοχές αυτού του γλυκού, όπου το γιαούρτι, το γάλα και η ζελατίνη αντικαθίστανται από τα ανάλογα υποκατάστατα (π.χ. η ζωική ζελατίνη μπορεί να αντικατασταθεί από άγαρ, πηκτίνη ή κόμμι ξανθάνης). Εκτός από τα βασικά υλικά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξηροί καρποί (π.χ. φυστίκι Αιγίνης, αποφλοιωμένα αμύγδαλα), φρούτα (π.χ. κομπόστα ροδάκινο, φράουλες), σοκολάτα, ζαχαρούχο γάλα κτλ.   

Το γιαουρτογλυκό Βόλου έχει τη μορφή σουφλέ, όπου τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι το γιαούρτι, τα αυγά, η ζάχαρη άχνη, το άμυλο καλαμποκού για το πήξιμο κ.α.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλυκά
Μάρκος Αρούντιος Ακουίλα (ύπατος το 77)

Ο **Μάρκος Αρούντιος Ακουίλα**, λατιν.: *Marcus Arruntius Aquila* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που άκμασε κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Φλαβίων. Αν και ήταν αντικαταστάτης ύπατος για το *διάστημα* (nundinium) του Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 77 με τον Γάιο Κατέλιο Κέλερ, ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει, ότι όπως και οι άλλοι ύπατοι που προέρχονταν από το Πατάβιον (σύγχρονη Πάντοβα), ο Ακουίλα «απέτυχε να παίξει ρόλο στην πολιτική ζωή». 

Πατέρας του ήταν ο Mάρκος Αρούντιος Ακουίλα, αντικαταστάτης ύπατος το 66. Είτε ο πρεσβύτερος Ακύλας απέκτησε τον γιο του σε σχετικά πρώιμο στάδιο της ζωής του, είτε ανέλαβε τα καθήκοντα τού υπάτου αργά στη ζωή του. 

Μία σωζόμενη επιγραφή παρέχει μία σκιαγράφηση της σταδιοδορμίας του.  Παρά το ευοίωνο ξεκίνημα, καθώς επιλέχθηκε ως ένας από τους *τρεις άνδρες του νομισματοκοπείου* (tresviri monetales) για τη θητεία του στους ''είκοσι άνδρες'' (vigintiviri) και υπηρέτησε τη θέση του ως ''ταμία'' (quaestor) σε έναν Aυτοκράτορα (πιθανώς στον Νέρωνα, του οποίου το όνομα παραλείπεται συνήθως από τις επιγραφές λόγω ΄΄καταδίκης της μνήμης του'' (damnatio memoriae). Ετός από τη θητεία του ως υπάτου, το μόνο άλλο καταγεγραμμένο αξίωμα του Ακουίλα ήταν η ένταξή του στους *δεκαπέντε άνδρες των ιερών χρησμών* (quindecimviri sacris faciundis), ένας από τους πιο έγκριτους *συλλόγους* των ρωμαϊκών ιερατείων. Ο Σάυμ σημειώνει: «αυτός ο σύλλογος έτεινε να περιλαμβάνει συγκλητικούς με καλλιεργημένα γούστα». 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Νταφαλάχ αλ Χατζ Αλί

Ο **Νταφάλαχ αλ-Χατζ Άλι Οσμάν** (αραβικά: دفع الله الحاج علي عثمان Dafʻ Allāh al-Ḥājj ʻAlī ʻUthmān) είναι Σουδανός διπλωμάτης και υπηρεσιακός πρωθυπουργός του Σουδάν από τις 30 Απριλίου 2025.

## Βιογραφία
Ο Οσμάν έλαβε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Χαρτούμ το 1978. Έγινε διπλωμάτης τη δεκαετία του 1980 και υπηρέτησε ως πρεσβευτής του Σουδάν στη Γαλλία (2016–2020), στο Πακιστάν και στο Βατικανό.

Ο Οσμάν υπήρξε Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Σουδάν στα Ηνωμένα Έθνη από τις 13 Αυγούστου 2010 έως τις 16 Απριλίου 2014. Μετά τον ισραηλινό βομβαρδισμό του εργοστασίου πυρομαχικών Γιαρμούκ το 2012, ο Οσμάν μετέφερε την υπόθεση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Δήλωσε επίσης ότι το Ισραήλ είχε παραβιάσει τον εναέριο χώρο του Σουδάν τρεις φορές τα τελευταία χρόνια. Ο Οσμάν δήλωσε ακόμη ότι το Σουδάν έχει «δικαίωμα να αντιδράσει» και να επιτεθεί στο Ισραήλ.

Το 2019, ο Οσμάν υπέβαλε αίτηση για πρόωρη συνταξιοδότηση, αλλά επέστρεψε μετά το πραξικόπημα στο Σουδάν το 2021, αναλαμβάνοντας τη θέση του υφυπουργού στο Υπουργείο Εξωτερικών έως τις 8 Δεκεμβρίου 2023. Το 2024, διορίστηκε πρεσβευτής του Σουδάν στη Σαουδική Αραβία.

Στις 30 Απριλίου 2025 ο Οσμάν διορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός από τον πρόεδρο του Μεταβατικού Κυρίαρχου Συμβουλίου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Μπουρχάν.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτικοί του Σουδάν
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Σάλομ Χάρλοου

Η **Σάλομ Χάρλοου** (αγγλ. *Shalom Harlow*, γεννημένη στις 5 Δεκεμβρίου 1973) είναι Καναδή μοντέλο και ηθοποιός, γνωστή ως μία από τις πιο εμβληματικές φιγούρες της μόδας των δεκαετιών 1990 και 2000. Ξεκίνησε την καριέρα της στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και αναδείχθηκε ως ένα από τα κορυφαία supermodels της εποχής.

Έγινε διεθνώς γνωστή με τη συνεργασία της με σχεδιαστές όπως οι Alexander McQueen, Versace και Chanel, ενώ αποτέλεσε και πρόσωπο σημαντικών καμπανιών για την Estée Lauder. Η εμφάνισή της στην πασαρέλα του ΜακΚουίν το 1999 θεωρείται από τις πιο εμβληματικές στιγμές στην ιστορία της μόδας.

Μετά από ένα διάλειμμα από τη δημόσια ζωή, η Χάρλοου έκανε εντυπωσιακή επιστροφή το 2018 και συνέχισε να εργάζεται στον χώρο της μόδας με σημαντικές εμφανίσεις και φωτογραφίσεις.

## Καριέρα
Η καριέρα της Σάλομ Χάρλοου ξεκίνησε όταν την ανακάλυψαν σε μια ροκ συναυλία στο Τορόντο. Σύντομα υπέγραψε με πρακτορείο μοντέλων και έκανε το ντεμπούτο της στις πασαρέλες στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, περπάτησε για κορυφαίους οίκους μόδας όπως οι Versace, Chanel, Valentino, Alexander McQueen και Dior.

Το 1995 έγινε ένα από τα βασικά πρόσωπα της Estée Lauder, ενώ το 1997 κατέκτησε την 13η θέση στη λίστα των «Top 20 Models of the 1990s» του περιοδικού *[[Vogue]]*.

Η εμφάνισή της στο σόου του Αλεξάντερ ΜακΚουίν το 1999, όπου δύο ρομποτικά χέρια την ψέκασαν με μπογιά ενώ περιστρεφόταν σε μια βάση, θεωρείται ιστορική.

Το 2018, μετά από μια μακρά απουσία, η Χάρλοου επέστρεψε στην πασαρέλα και πρωταγωνίστησε σε καμπάνιες για τον Moschino και τη Versace.

## Προσωπική ζωή
Η Σάλομ Χάρλοου είναι γνωστή για τη διακριτικότητά της όσον αφορά την προσωπική της ζωή. Έχει δηλώσει ότι προτιμά την ηρεμία και την απομόνωση, ειδικά μετά από χρόνια έντονης έκθεσης στον χώρο της μόδας.

Στο παρελθόν είχε σχέση με τον ηθοποιό Peter Sarsgaard, χωρίς όμως να δημοσιοποιούνται πολλές λεπτομέρειες.

Η Χάρλοου έχει επίσης ασχοληθεί με το περιβάλλον και την πνευματικότητα, ενώ σε συνεντεύξεις της έχει αναφερθεί στην αξία της αυτογνωσίας και της εσωτερικής γαλήνης.

## Φιλμογραφία
* 1997 – *In & Out*
* 2001 – *Head Over Heels*
* 2003 – *How to Lose a Guy in 10 Days* ως γυναίκα στο πάρτι της εταιρείας
* 2004 – *Vanity Fair* ως Lady Violet

## Δείτε επίσης
* Κλόντια Σίφερ
* Ναόμι Κάμπελ
* Σίντι Κρόφορντ

## Παραπομπές


## Πηγές
* Vogue.com – The Return of Shalom Harlow
* Harper’s Bazaar – Συνέντευξη
* 

Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί
Κατηγορία:Καναδές μοντέλα
Γκουστάβο Αντριανσέν

O **Γκουστάβο Λίνο Αντριανσέν Ολάγια** (*Gustavo Lino Adrianzén Olaya*, γεννημένος στις 25 Οκτωβρίου 1966) είναι Περουβιανός δικηγόρος, πολιτικός και διπλωμάτης, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του Περού από τον Μάρτιο του 2024 έως τον Μάιο του 2025. Προηγουμένως, διετέλεσε 26ος Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Περού στον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών από το 2023 έως το 2024, καθώς και υπουργός Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπό τον πρώην πρόεδρο Ογιάντα Ουμάλα από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο του 2015.

## Σπουδές
Αποφοιτώντας από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιο της Λίμα, ο Αντριανσέν συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αλκαλά ντε Ενάρες στη Μαδρίτη. Η ακαδημαϊκή του πορεία περιλάμβανε εξειδίκευση στα Ανθρώπινα Δικαιώματα σε διάφορες διεθνείς τοποθεσίες, όπως η Γενεύη, το Στρασβούργο, το Σαν Χοσέ και η Φλωρεντία. Επιπλέον, απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη Δημόσια Διοίκηση και Διοίκηση από το INAP της Μαδρίτης, καθώς και Δίπλωμα Δημόσιας Διοίκησης από το Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε, και τα δύο με έδρα την ισπανική πρωτεύουσα.

## Πολιτική καριέρα
Ο Αντριανσέν ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα το 2015, όταν διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 2 Απριλίου, διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αντικαθιστώντας τον Φρέντι Οτάρολα. Τον Οκτώβριο η τότε Εισαγγελέας για το Ξέπλυμα Χρήματος, Τζούλια Πρίνσιπε, ισχυρίστηκε ότι ο Αντριανσέν προσπάθησε να την "φιμώσει" ζητώντας εξηγήσεις για τις δηλώσεις της στον Τύπο σχετικά με τις έρευνες που αφορούσαν την Πρώτη Κυρία Ναντίνε Ερέδια. Ο Αντριανσέν κλήθηκε στο Κογκρέσο του Περού για να δώσει εξηγήσεις για τις κατηγορίες αυτές, αλλά παραιτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου για να αποφύγει καθαίρεση. Η Πρίνσιπε επίσης απαλλάχθηκε από τη θέση της.

Διορίστηκε από την πρόεδρο Ντίνα Μπολουάρτε στη θέση του μόνιμου αντιπροσώπου του Περού στον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών (OAS) στις 23 Φεβρουαρίου 2023. Ως πρέσβης, εξέφρασε τη «σταθερή και αμετακίνητη δέσμευση της κυβέρνησης και του λαού του Περού στις αξίες» του OAS. Παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 2024 μετά τον διορισμό του ως πρωθυπουργού από την πρόεδρο Μπολουάρτε.

Στις 6 Μαρτίου 2024 ορκίστηκε πρωθυπουργός του Περού, μετά την παραίτηση του προκατόχου του Αλμπέρτο Οτάρολα, λόγω της αμφιλεγόμενης εμπλοκής του στην πρόσληψη της Γιαζιρέ Πινέδο, την οποία αποκάλεσε «αγάπη μου» στο υπουργείο Άμυνας.
Ο Αντριανσέν παραιτήθηκε στις 13 Μαΐου 2025, λίγο πριν από μια προγραμματισμένη ψήφο δυσπιστίας εναντίον του στο Κογκρέσο.

## Παραπομπές


Αντριανσεν
Τζαφάρ Χασάν

Ο **Τζαφάρ Χασάν** (*Jafar Hassan*, αραβικά: جعفر حسان;, γεννήθηκε το 1968) είναι Ιορδανός πολιτικός, πρωθυπουργός από τις 15 Σεπτεμβρίου 2024.

## Εκπαίδευση
Ο Τζαφάρ Χασάν κατέχει ένα δίπλωμα ανωτέρων σπουδών και Διδακτορικό στην Πολιτική Επιστήμη και Διεθνή Οικονομικά από το Μεταπτυχιακό Ινστιτούτο Διεθνών και Αναπτυξιακών Σπουδών στη Γενεύη. Επίσης, έχει αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ στην Kennedy School of Government, το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, και έχει πτυχίο από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο στο Παρίσι.

Το 2020 τιμήθηκε με το Χρυσό και Ασημένιο Αστέρι του Τάγματος του Ανατέλλοντος Ηλίου της Ιαπωνίας για την ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ Ιορδανίας και Ιαπωνίας.

## Σταδιοδρομία
Αφού εντάχθηκε στην υπηρεσία εξωτερικών της Ιορδανίας το 1991, τοποθετήθηκε σε πρεσβείες στο Ουάσινγκτον και τη Γενεύη. Από το 2006 έως το 2009, υπηρέτησε ως διευθυντής του Τμήματος Διεθνών Υποθέσεων του Βασιλικού Χασεμιτικού Δικαστηρίου. Το 2009 διορίστηκε υπουργός Σχεδιασμού και Διεθνούς Συνεργασίας, θέση την οποία κατείχε μέχρι το 2013.

Το 2014 ανέλαβε καθήκοντα αρχηγού προσωπικού στο γραφείο του βασιλιά της Ιορδανίας Αμπντάλα Β' και το 2018 διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης για θέματα οικονομίας, με στόχο την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων για τη μείωση του δημόσιου χρέους. Το 2021 ανέλαβε εκ νέου τη διεύθυνση του γραφείου του βασιλιά (δηλαδή, προσωπάρχης).

Επαναδιορίστηκε ως Διευθυντής του Γραφείου του Βασιλιά Αμπντάλα Β' Ιμπν Αλ Χουσεΐν τον Μάιο του 2021.

Είναι συγγραφέας ενός βιβλίου για την Πολιτική Οικονομία της Ιορδανίας, το οποίο εκδόθηκε στα αραβικά το 2020.

## Διορισμός στην πρωθυπουργία
Ο Τζαφάρ Χασάν διορίστηκε πρωθυπουργός της Ιορδανίας από τον βασιλιά Αμπντάλα Β΄ στις 15 Σεπτεμβρίου 2024, μετά από τις βουλευτικές εκλογές της 10ης Σεπτεμβρίου 2024. Η τοποθέτησή του στην ηγεσία της κυβέρνησης ακολούθησε την παραίτηση του προκατόχου του, Μπισέρ Χασαουέχ, και η επιλογή του Χασάν έγινε στο πλαίσιο μιας προσπάθειας ανανέωσης και ενίσχυσης της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας της Ιορδανίας.

Ο διορισμός του Χασάν ως πρωθυπουργού ήρθε μετά από μια σειρά από αξιώματα που κατείχε στην ιορδανική πολιτική σκηνή, καθώς και την προηγούμενη εμπειρία του στην υπηρεσία του βασιλιά Αμπντάλα Β΄ ως επικεφαλής του γραφείου του και άλλων σημαντικών θέσεων στο υπουργικό συμβούλιο.

## Παραπομπές


Χασαν, Τζαφαρ
Χασαν, Τζαφαρ
Κόιντος Ιούλιος Κόρδος

Ο **Κόιντος Ιούλιος Κόρδος**, λατιν.: *Quintus Julius Cordus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός της πρώιμης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του οποίου η γνωστή σταδιοδρομία άκμασε υπό τη βασιλεία του Βεσπασιανού. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα (nundinium)* Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 71 μ.Χ., ως συνάδελφος του Γναίου Πομπήιου Κολέγα. 

Ο Ιούλιος Κόρδος είναι γνωστό ότι ήταν κυβερνήτης δύο επαρχιών. Η πρώτη ήταν η δημόσια επαρχία της Κύπρου, όπου μία επιγραφή καταγράφει ότι επέβλεψε την ανακατασκευή του θεάτρου του Κουρίου, μετά τις ζημιές που υπέστη από σεισμό.  Αυτή η επιγραφή μας επιτρέπει να χρονολογήσουμε τη θητεία του στο έτος 65. Η δεύτερη επαρχία ήταν η Ακουιτανική Γαλατία κατά τη διάρκεια του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων, ή το 69 μ.Χ. Παρά το γεγονός ότι αρχικά οι κορυφαίοι κάτοικοί της έδωσαν όρκο πίστης στον Όθωνα, η επαρχία τελικά μεταστράφηκε στον αντίπαλο Αυτοκράτορα Βιτέλλιο . 

Η ζωή του αφότου παραιτήθηκε από την υπατεία είναι άγνωστη.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γναίος Πινάριος Κορνήλιος Κλήμης

Ο **Γναίος Πινάριος Κορνήλιος Κλήμης**, λατιν.: *Gnaeus Pinarius Cornelius Clemens* (γύρω στον 1ο αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός αξιωματικός και συγκλητικός, ο οποίος διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βεσπασιανού. Είναι κυρίως γνωστός μέσω επιγραφών.

## Βιογραφία
Πιθανώς προερχόμενος από την Ισπανία, γιος ενός Λεύκιου, το πολυώνυμο όνομα του Κλήμη Πινάριου αποτελεί πρόκληση: ο Κ. Καστίγιο υποστήριξε ότι γεννήθηκε ως Κορνήλιος, Λεύκιου υιός, ο οποίος υιοθετήθηκε από έναν Γναίο Πινάριο. Η Όλλι Σαλόμιες, ωστόσο, αναφέρει ότι «ανάμεσα στους πολυάριθμους Πινάριους μπορώ να βρω μόνο έναν Γναίο, ενώ, από την άλλη πλευρά, αυτό το *όνομα* (praenomen) ήταν ευρέως σε χρήση μεταξύ των Κορνήλιων». Αυτό οδήγησε τh Σαλόμιες να υποθέσει, ότι αρχικά ήταν ένας Γναίος Κορνήλιος, Λεύκιου υιός, ο οποίος πρόσθεσε το από την πλευρά της μητέρας του «Πινάριος». Αλλά σημειώνοντας την ύπαρξη του Γναίου Πινάριου Αιμίλιου Κικατρικούλα, ύπατου το 72, η Σαλόμιες κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι «είναι πολύ καλύτερο να υποθέσουμε» την ύπαρξη ενός Γναίου Πινάριου, παρά την έλλειψη στοιχείων για το αντίθετο από τον συγκλητικό, ο οποίος υιοθέτησε και τους δύο άνδρες.  Σε μεταγενέστερο άρθρο, η Σαλόμιες σημείωσε την ύπαρξη του Γναίου Πινάριου Καικίλιου Σίμπλεξ, υπάτου το 69. Αυτό την ανάγκασε να συμπεράνει, ότι «η πιο οικονομική εξήγηση για την ύπαρξη των τριών σύγχρονων Γναίων Πινάριων θα ήταν να υποθέσουμε έναν κατά τα άλλα άγνωστο Γναίο Πινάριο, πιθανώς έναν άνθρωπο με περιουσία, αλλά ίσως χωρίς απογόνους, ο οποίος θα μπορούσε να είχε υιοθετήσει με διαθήκη τρεις πολλά υποσχόμενους νεότερους συγκλητικούς». 

Πριν από το 74 μ.Χ., πιθανότατα είτε το 71 είτε το 72 μ.Χ., ο Κορνήλιος Κλήμης διορίστηκε *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|αντικαταστάτης ύπατος]]* (consul suffectus).  Στη συνέχεια διορίστηκε *επόπτης ιερών κτηρίων* (curator aedium sacrarum, ο αξιωματούχος που ήταν υπεύθυνος για τη συντήρηση των θρησκευτικών και δημόσιων κτιρίων της Ρώμης). Η επόμενη τοποθέτησή του ήταν ως *[[Legatus Augusti pro praetore|λεγάτος του Αυγούστου αντί του πραίτορα]]* (legatus Augusti pro praetore, αυτοκρατορικός κυβερνήτης) της επαρχίας Άνω Γερμανίας, μία θέση που κατείχε από το 72 έως το 75 μ.Χ.  Λαμβάνοντας τα εμβλήματα της Λεγεώνας VIII Augusta και της Λεγεώνας XI Claudia, ανέλαβε μία εκστρατεία στη δεξιά όχθη του Ρήνου στη Μεγάλη Γερμανία, για την οποία ο Αυτοκράτορας Βεσπασιανός του απένειμε τη *[[Ρωμαϊκός θρίαμβος|θριαμβική]] διάκριση* (ornamenta triumphalia). Ταξιδεύοντας μέσα από την αραιοκατοικημένη περιοχή *Agri Decumates* το 74 μ.Χ., ο Κλήμης Πινάριος κατασκεύασε έναν δρόμο από το Aργεντοράτον μέχρι τον άνω Δούναβη. Αυτός ο δρόμος μείωσε την απόσταση μεταξύ Aυγούστας Βινδελικόρου και Moγοντιάκου κατά 160 χλμ. ή επτά ημερών πορεία.

Ο Κλήμης Πινάριος τάφηκε στην πόλη Ισπέλον. Ο Γναίος Πινάριος Κορνήλιος Σεβήρος, ο αντικαταστάτης ύπατος του 112 μ.Χ., είναι πιθανώς εγγονός του. 

## Αναφορές

## Πηγές
* CIL XIII, 9082
* CIL XI, 5271
* CIL XII, 113
* 

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γναίος Πινάριος Αιμίλιος Κικατρίκουλα

Ο **Γναίος Πινάριος Αιμίλιος Κικατρικούλα**, λατιν.: *Gnaeus Pinarius Aemilius Cicatricula* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη βασιλεία του Δομιτιανού. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα (nundinium)* Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 72, ως συνάδελφος του Σέξτου Μάρκιου Πρίσκου.  Είναι γνωστός αποκλειστικά από επιγραφές.

## Βιογραφία
Το πολυώνυμο όνομα του Κικατρικούλα αποτελεί πρόκληση. Η Όλλι Σαλόμιες ανέφερε αρχικά, ότι «ανάμεσα στους πολυάριθμους Πιναρίους μπορώ να βρω μόνο έναν Γναίο, ενώ από την άλλη πλευρά, αυτό το *όνομα* (praenomen) ήταν ευρέως σε χρήση μεταξύ των Κορνηλίων»,  γεγονός που την οδήγησε να υποθέσει ότι αρχικά ήταν Γναίος Κορνήλιος, Λεύκιου υιός (L. f.), ο οποίος πρόσθεσε το από την πλευρά  της μητέρας του «Πινάριος». Ωστόσο, σημείωσε την ύπαρξη του Γναίου Πιναρίου Κορνηλίου Κλήμη, υπάτου το 71 είτε το 72, και του Γναίου Πιναρίου Καικιλίου Σίμπλεξ, υπάτου το 69, γεγονός που την ανάγκασε να καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι «η πιο οικονομική εξήγηση για την ύπαρξη των τριών σύγχρονων Γν. Πιναρίων θα ήταν να υποθέσουμε έναν κατά τα άλλα άγνωστο Γν. Πινάριο, πιθανώς έναν άνθρωπο με περιουσία αλλά ίσως χωρίς απογόνους, ο οποίος θα μπορούσε να είχε υιοθετήσει με διαθήκη τρεις πολλά υποσχόμενους νεότερους συγκλητικούς». 

Ένας άλλος πιθανός συγγενής είναι ο Γναίος Πομπήιος Λογγίνος (πλήρες όνομα *Γναίος Πινάριος Αιμίλιος Κικατρικούλα Πομπήιος Λογγίνος*), τον οποίο η Σαλόμιες υπέθεσε ότι ήταν ένας Πομπήιος Λογγίνος υιοθετημένος από τον Γναίο Αιμίλιο  Κικατρικούλα. 

Ο Κικατρικούλα είναι γνωστό ότι κατείχε ένα ακόμη αξίωμα. Μία αποσπασματική επιγραφή που ανακτήθηκε από τη Θούγκα στη σύγχρονη Τυνησία βεβαιώνει, ότι ήταν παρών στη Ρωμαϊκή Αφρική το 79/80.  Η επιγραφή μπορεί να αποκατασταθεί με δύο τρόπους: εάν αποκατασταθεί ώστε να αναγράφεται *Cn(aeo) Pinar[io Aemilio] / Cicatr[icula leg(ato) Aug(usti) pr(o) pr(aetore)]* (όπως αρκετές πηγές αποκαθιστούν αυτό το τμήμα), ο Κικατρικούλα ήταν *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|λεγάτος]],* που στάλθηκε στην Αφρική κατόπιν εντολής του Αυτοκράτορα· εάν αποκατασταθεί ώστε να αναγράφεται *Cn(aeo) Pinar[io Aemilio] / Cicatr[icula proco(n)s(ule)]* (όπως φαίνεται να την αποκαθιστά η Σαλομίες), ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ρωμαϊκής Αφρικής.

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λεύκιος Βαλέριος Κάτουλος Μεσαλίνος

Ο **Λεύκιος Βαλέριος Κάτουλος Μεσαλίνος**, λατιν.: *Lucius Valerius Catullus Messalinus,* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Φλαβίων, και είναι περισσότερο γνωστός ως ο πιο μισητός και αδίστακτος *κατήγορος (delator)* ή πληροφοριοδότης της εποχής του. Τον φοβόντουσαν ακόμη περισσότερο λόγω της τύφλωσής του. 

Ο Μπαρτολομέο Μποργκέζι υπέθεσε ότι ο Μεσαλίνος ήταν γιος της Στατιλίας Μεσσαλίνας, τρίτης συζύγου του Νέρωνα, αλλά από προηγούμενο γάμο της. Ωστόσο, όπως επεσήμανε ο Ρόναλντ Σάυμ, αυτό «θα την έκανε μεγαλύτερη από τον Μ. Σ. Όθωνα (ο οποίος γεννήθηκε το 32), και θα την έφερνε σε ηλικία κοντά στη Βαλερία Μεσσαλίνα».  Έτσι, στο γενεαλογικό του δέντρο των απογόνων τού Μάρκου Βαλέριου Μεσάλλα Κορβίνου, ο Σάυμ θεωρεί τη Στατιλία και τον Κάτουλο Μεσαλίνο αδελφή και αδελφό.  Ωστόσο, ο Ράτλητζ προσδιορίζει τους γονείς του Mεσαλίνου ως Βαλέριος Κάτουλος και Στατιλία Μεσαλίνα.  Δεν είναι σαφές πώς σχετίζεται με τον αντικαταστάτη ύπατο του 31 μ.Χ. Σέξτο Τέδιο Βαλέριο Κάτουλο, τον μόνο άλλον ύπατο Βαλέριο Κάτουλο. 

Ο Μεσαλίνος διετέλεσε δις ύπατος. Η πρώτη φορά ήταν ως κανον*ικός ύπατος* το 73 μ.Χ., όταν ήταν συνάδελφος του Αυτοκράτορα Δομιτιανού.  Ο Στήβεν Ράτλητζ παρατηρεί, ότι αυτή ήταν «μία εξαιρετική τιμή, αφού από τις 24 τακτικές υπατικές θέσεις που υπήρχαν μεταξύ 70 και 81, όλες (εκτός από έξι) τις κατείχαν ο Βεσπασιανός και οι γιοι του».  Η δεύτερη φορά ήταν ως *αντικαταστάτης* *ύπατος* (consul suffectus) με τον Κόιντο Ιούλιο Κορδίνο Γάιο Ρουτίλιο Γαλλικό για το *διάστημα (nundinium)* από τον Μάρτιο έως τον Απρίλιο του 85.  Το γεγονός ότι ο Μεσαλίνος κατείχε την υπατεία δύο φορές παρά την τύφλωσή του, αποτελεί μοναδικό επίτευγμα: ο Ρίτσαρντ Τάλμπερτ σημειώνει, ότι η τύφλωση θα απέκλειε έναν άνδρα από την ιδιότητα μέλους της Συγκλήτου, πόσο μάλλον θα του στερούσε την επιδίωξη περαιτέρω αξιωμάτων. Ο Τάλμπερτ παραθέτει την άποψη του νομικού Ουλπιανού σχετικά με αυτό, καθώς και τη δήλωση του Δίωνα Κάσσιου ότι το 13 π.Χ. ο Αύγουστος δεν θα εξέταζε κανέναν αν ήταν ανάπηρος για τη Σύγκλητο.  Ο Μεσαλίνος πρέπει να απέδειξε την αξία του στον Δομιτιανό, ώστε ο Αυτοκράτορας να κάνει αυτές τις εξαιρέσεις.

Δεν μας έχουν φθάσει τα ονόματα κάποιου από τους στόχους των κατηγοριών ή των διώξεών του. Μέχρι τον Αύγουστο του 93, ο Μεσαλίνος δεν έκανε καμία κατηγορία στη Σύγκλητο, αντίθετα έπαιζε ρόλο στο παρασκήνιο του *συμβουλίου* (consilium) του Αυτοκράτορα Δομιτιανού.  Ο Τάκιτος γράφει πώς οι «θορυβώδεις συμβουλές του Μεσαλίνου δεν ακουγόντουσαν πέρα από τα τείχη της Άλβα».  Παρ' όλα αυτά, δεν είναι γνωστό, αν κατείχε άλλες επίσημες θέσεις. 

Ο Μεσαλίνος είχε αποβιώσει το 97 μ.Χ., την ημερομηνία ενός δείπνου που παρέθεσε ο Αυτοκράτορας Νέρβας, διάδοχος του Δομιτιανού, όπου ρώτησε: «αν συνέχιζε να ζει, τι νομίζετε ότι θα είχε απογίνει;» 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Τατιάνα Πατίτς

Η **Τατιάνα Πατίτς** (αγγλ. *Tatjana Patitz*, 25 Μαρτίου 1966 – 11 Ιανουαρίου 2023) ήταν Γερμανίδα μοντέλο και ηθοποιός. Έγινε παγκοσμίως γνωστή τη δεκαετία του 1990 ως supermodel, μαζί με τις Σίντι Κρόφορντ, Ναόμι Κάμπελ, Λίντα Εβαντζελίστα και Κλόντια Σίφερ.

Η Πατίτς συνεργάστηκε με κορυφαίους φωτογράφους μόδας όπως οι Peter Lindbergh και Herb Ritts, και εμφανίστηκε σε εξώφυλλα των μεγαλύτερων περιοδικών μόδας, όπως η *Vogue* και το *Harper’s Bazaar*.

## Καριέρα

Η Πατίτς γεννήθηκε στο Αμβούργο από Γερμανό πατέρα και Εσθονή μητέρα, και μεγάλωσε στη Σουηδία. Το 1983, σε ηλικία 17 ετών, συμμετείχε σε διαγωνισμό μοντέλων του περιοδικού *Elite* και κέρδισε την τρίτη θέση, γεγονός που της άνοιξε τον δρόμο για διεθνή καριέρα.

Κατά τη δεκαετία του 1990, η Πατίτς έγινε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες στον χώρο της μόδας. Εμφανίστηκε σε εξώφυλλα, μεταξύ αυτών το διάσημο εξώφυλλο της βρετανικής *Vogue* του Ιανουαρίου 1990 με τις Κάμπελ, Εβανγκελίστα, Κρίστι Τέρλινγκτον και Κρόφορντ.

Έγινε επίσης γνωστή από τη συμμετοχή της στο βίντεο κλιπ του Τζορτζ Μάικλ για το τραγούδι *Freedom! '90*, μαζί με άλλες συναδέλφους της.

## Προσωπική ζωή

Η Πατίτς ήταν διακριτική σχετικά με την προσωπική της ζωή. Απέκτησε έναν γιο, τον Τζόνας, με τον Αμερικανό επιχειρηματία Jason Johnson. Έζησε για πολλά χρόνια στην Καλιφόρνια και υπήρξε ενεργή σε οικολογικές δράσεις και φιλοζωικές οργανώσεις.

## Θάνατος

Η Τατιάνα Πατίτς απεβίωσε στις 11 Ιανουαρίου 2023 σε ηλικία 56 ετών, από καρκίνο του μαστού, όπως επιβεβαιώθηκε από την οικογένειά της και τον εκπρόσωπό της στο πρακτορείο Vogue Model Management.

Η απώλειά της προκάλεσε συγκίνηση στον κόσμο της μόδας, με πολλούς σχεδιαστές και φωτογράφους να την αποχαιρετούν δημοσίως ως «σύμβολο κομψότητας και ηρεμίας».

## Παραπομπές


## Πηγές
* Vogue – Tatjana Patitz's Career Overview
* The New York Times – Obituary
* Vogue UK – 1990 Supermodel Cover
* Harper’s Bazaar – Συνέντευξη 2021

Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί
Κατηγορία:Γερμανίδες μοντέλα
Άμπερ Βαλέτα

Η **Άμπερ Βαλέτα** (αγγλ. *Amber Valletta*, γενν. 9 Φεβρουαρίου 1974) είναι Αμερικανίδα μοντέλο και ηθοποιός. Έγινε γνωστή ως ένα από τα κορυφαία supermodels της δεκαετίας του 1990, εμφανιζόμενη σε εξώφυλλα περιοδικών όπως η *Vogue*, και σε καμπάνιες για οίκους όπως οι Versace, Chanel και Calvin Klein.

Εκτός από τη λαμπρή πορεία της στον χώρο της μόδας, η Βαλέτα έχει συμμετάσχει και σε κινηματογραφικές παραγωγές, με πιο γνωστή ίσως τη συμμετοχή της στην ταινία *Hitch* (2005), δίπλα στον Will Smith.

## Καριέρα
Η Άμπερ Βαλέτα ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο σε ηλικία 15 ετών, όταν γράφτηκε σε σχολή μοντέλων στην Τάλσα της Οκλαχόμα. Σύντομα υπέγραψε με το πρακτορείο Ford Models και άρχισε να εργάζεται στο εξωτερικό.

Κατά τη δεκαετία του 1990, η Βαλέτα καθιερώθηκε ως ένα από τα πλέον επιτυχημένα supermodels παγκοσμίως. Έχει εμφανιστεί πάνω από 15 φορές στο εξώφυλλο της αμερικανικής *Vogue* και υπήρξε το κεντρικό πρόσωπο σε καμπάνιες για κορυφαίους σχεδιαστές, όπως οι Versace, Louis Vuitton, Chanel, Gucci και Calvin Klein.

Τη δεκαετία του 2000, η Βαλέτα ξεκίνησε και την καριέρα της στην υποκριτική. Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 2000 στην ταινία *What Lies Beneath*, ενώ απέσπασε ευρύτερη αναγνώριση για τον ρόλο της στην ρομαντική κωμωδία *Hitch* (2005), όπου πρωταγωνίστησε δίπλα στον Will Smith.

Ακολούθησαν συμμετοχές σε ταινίες όπως *Transporter 2*, *Gamer* και *The Spy Next Door*, καθώς και τηλεοπτικές εμφανίσεις, όπως στη σειρά *Revenge* του ABC. Η Βαλέτα έχει συνδυάσει τη μόδα με την οικολογική ακτιβιστική δράση, συμμετέχοντας σε καμπάνιες βιώσιμης μόδας και παρουσιάζοντας σχετικές πρωτοβουλίες σε διεθνή φόρα.

## Προσωπική ζωή
Η Άμπερ Βαλέτα έχει μιλήσει ανοιχτά για τις προσωπικές της προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων εθισμού. Σε συνεντεύξεις της έχει αποκαλύψει ότι αντιμετώπισε προβλήματα με ναρκωτικές ουσίες και αλκοόλ, ειδικά κατά τη διάρκεια της κορύφωσης της καριέρας της ως μοντέλο.

Έχει έναν γιο, τον Όντεν, από τον γάμο της με τον πρώην σύζυγό της Chip McCaw, πρώην αθλητή της Ολυμπιακής ομάδας βόλεϊ των ΗΠΑ.

Η Βαλέτα ζει στο Λος Άντζελες και είναι ενεργή σε θέματα περιβαλλοντικής βιωσιμότητας, ενώ συνεργάζεται με οργανισμούς όπως το *Environmental Media Association*.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος
* 2000 – *What Lies Beneath* – Claire Spencer
* 2004 – *Raising Helen* – Martina
* 2005 – *Hitch* – Allegra Cole
* 2005 – *Transporter 2* – Audrey Billings
* 2007 – *Dead Silence* – Ella Ashen
* 2009 – *Gamer* – Angie
* 2010 – *The Spy Next Door* – Gillian
* 2013 – *Girl Walks into a Bar* – Camilla

### Τηλεόραση
* 2000 – *CSI: Miami* – Επεισόδιο “Golden Parachute”
* 2011–2014 – *Revenge* – Lydia Davis
* 2015 – *Blood & Oil* – Carla Briggs

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα
Σαρκοφάγες μύγες

Οι **σαρκοφάγες μύγες** με τη στενή έννοια είναι τα χίλια και πλέον είδη του γένους δίπτερων εντόμων ***Sarcophaga***, που είναι εξαπλωμένο σε ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο. Γενικώς οι μύγες αυτές έχουν αρκετά μεγάλο μέγεθος και γκριζωπό χρώμα. Σύνηθως γνώρισμά τους, όπως και πολλών συγγενικών γενών, είναι διαμήκεις πιο σκουρόχρωμες λωρίδες στον θώρακά τους και σκούρες-λευκές τετράγωνες κηλίδες στην κοιλία τους. Πολλά είδη έχουν έντονα κόκκινους σύνθετους οφθαλμούς, που απέχουν περισσότερο μεταξύ τους στα θηλυκά από όσο στα αρσενικά. Επίσης οι θηλυκές σαρκοφάγες μύγες είναι μεγαλύτερες από τις αρσενικές, κατά μέσο όρο. Είναι σχεδόν αδύνατο να ταυτοποιηθούν τα είδη με μακροσκοπική εξέταση, και πολλά ξεχωρίζουν μεταξύ τους μόνο από τη μικροσκοπική εξέταση των γεννητικών οργάνων των αρσενικών.

Οι προνύμφες του γένους, όπως υποδηλώνει η κοινή ονομασία του, συνήθως τρέφονται με σάπιο κρέας. Ορισμένα είδη πάντως είναι εξειδικευμένα στο να τρώνε τα βακτήρια και άλλους μικροοργανισμούς που ζουν σε πτώματα.

## Παραπομπές


Σαρκοφαγες μυγες
Σαρκοφαγίδες

Οι **σαρκοφαγίδες** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Sarcophagidae* είναι οικογένεια από δίπτερα έντομα, συγκεκριμένα μύγες που διαφέρουν στο ότι δεν είναι ωοτόκες, αλλά ωοζωοτόκες, γεννώντας προνύμφες μέσα σε πτώματα, κοπριές, υλικό που σαπίζει ή και σε ανοικτές πληγές θηλαστικών, από όπου και η ονομασία της οικογένειας.

## Παραπομπές


Σαρκοφαγιδες
Ερυθράνδρα

Η **ερυθράνδρα** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Erythrandra*) είναι γένος από μύγες (δίπτερα έντομα), που ανήκουν στις κρεατόμυγες, δηλαδή στην οικογένεια σαρκοφαγίδες. Σήμερα γίνονται ευρύτερα αποδεκτά τα εξής δύο είδη στο γένος ερυθράνδρα:

* *Erythrandra picipes*, Brauer & von Bergenstamm, 1891
* *Erythrandra distincta* (Townsend, 1892)

## Παραπομπές


Ερυθρανδρα
Βραχυκόμη

Η **βραχύκομη** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Brachicoma*) είναι γένος από μύγες (δίπτερα έντομα) που ανήκει στην οικογένεια σαρκοφαγίδες.

## Παραπομπές


Βραχυκομη
Κάρολιν Μέρφι

Η **Κάρολιν Μέρφι** (αγγλ. *Carolyn Murphy*, γενν. 11 Αυγούστου 1974) είναι Αμερικανίδα μοντέλο και ηθοποιός, η οποία αναδείχθηκε ως ένα από τα πιο επιτυχημένα και αναγνωρίσιμα μοντέλα της δεκαετίας του 1990. Έχει εμφανιστεί σε δεκάδες εξώφυλλα περιοδικών όπως η *Vogue* και το *Elle*, ενώ έχει υπάρξει κεντρικό πρόσωπο καμπανιών για οίκους όπως οι Estée Lauder, Gucci, Calvin Klein και Versace.

## Καριέρα
Η Μέρφι ανακαλύφθηκε ως έφηβη στη Φλόριντα και ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το 1998, ανακηρύχθηκε «Model of the Year» στα VH1/Vogue Fashion Awards.

Έχει συνεργαστεί με κορυφαίους φωτογράφους όπως οι Mario Testino, Steven Meisel και Annie Leibovitz. Το πρόσωπό της συνδέθηκε ιδιαίτερα με την Estée Lauder, για την οποία υπήρξε επίσημο πρόσωπο από το 2001 και μετά.

Το 2002, εμφανίστηκε ως μοντέλο εξωφύλλου στο ημερολόγιο της *Sports Illustrated Swimsuit Issue* και έγινε γνωστή για την κομψή, κλασική της παρουσία στο χώρο της μόδας.

## Προσωπική ζωή
Η Μέρφι έχει μία κόρη, την Ντίλαν, από τον πρώην σύζυγό της Τζέικ Σκοτ, σκηνοθέτη και γιο του Ρίντλεϊ Σκοτ. Είναι υπέρμαχος της οικολογίας και υποστηρίζει περιβαλλοντικές οργανώσεις όπως το Surfrider Foundation.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Vogue – Model of the Year 1998
* IMDb – Carolyn Murphy
* Estée Lauder – Official Bio
* Surfrider Foundation – Ocean Advocacy

Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί
Aldrovanda vesiculosa

***Aldrovanda vesiculosa*** είναι η λατινική-επιστημονική ονομασία του μοναδικού είδους του γένους φυτών *[[Aldrovanda]]* της οικογένειας δροσεροειδή. Είναι υδρόβια σαρκοφάγα φυτά, τρεφόμενα με μικρά ασπόνδυλα που συλλαμβάνουν με χρήση παγίδων διατεταγμένων γύρω από ένα κεντρικό στέλεχος. Είναι ένα από τα λίγα είδη φυτών που είναι ικανά για ταχεία κίνηση.

## Γενικά
Αν και το μόνο σύγχρονο είδος είναι το *Aldrovanda vesiculosa*, έως και 19 εξαφανισμένα είδη είναι γνωστά από απολιθώματα. Το είδος επιδεικνύει έναν βαθμό μορφολογικής ποικιλίας μεταξύ πληθυσμών, ωστόσο έχει πολύ μικρή γενετική διαφοροποίηση σε όλη τη γεωγραφική κατανομή του.

Η *A. vesiculosa* έχει περιορισθεί τον 20ό αιώνα σε μόνο 50 επιβεβαιωμένους πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο. Αυτοί βρίσκονται στην Ευρώπη, την Αφρική, την Ασία και την Αυστραλία., με κάποιους μικρούς πληθυσμούς από εισβολή στις ανατολικές ΗΠΑ, καθώς τοποθετείται σε οικιακά ενυδρεία.

## Μορφολογία
Η *Aldrovanda vesiculosa* είναι υδρόβιο φυτό χωρίς ρίζες. Για την ακρίβεια, τα νεαρά βλαστάρια αναπτύσσουν μία κοντή «πρωτόρριζα», η οποία όμως δεν αναπτύσσεται περαιτέρω και ατροφεί. Το φυτό αποτελείται από στελέχη μήκους 6 έως 40 εκατοστών του μέτρου. Τα φύλλα που αποτελούν τις παγίδες έχουν μήκη 2 έως 3 mm και εκφύονται σε σπονδυλώματα, 5 έως 9, κατά μήκος του κεντρικού στελέχους του φυτού. Στη βάση τους υπάρχουν σακκίδια αέρα που τα βοηθούν να επιπλέουν. Το ένα άκρο του στελέχους αναπτύσσεται συνεχώς, ενώ το άλλο ατροφεί και πεθαίνει. Η αύξηση είναι ταχεία, 4 έως 9&nbsp;mm την ημέρα στους ιαπωνικούς πληθυσμούς.

### Παγίδες
Οι παγίδες του φυτού αποτελούνται από δύο λοβούς που διπλώνουν μαζί, παρόμοιους με εκείνους της Venus flytrap, με τη διαφορά ότι είναι μικρότεροι και βρίσκονται μέσα στο νερό. Οι παγίδες έχουν τα ανοίγματά τους προς τα έξω και έχουν εσωτερικό λεπτό επίστρωμα από τριχίδια, το άγγιμα των οποίων ενεργοποιεί την παγίδα. Αυτή κλείνει απότομα ως απόκριση με την επαφή με μικρά υδρόβια ασπόνδυλα, παγιδεύοντάς τα. Το κλείσιμο της παγίδας της *Aldrovanda vesiculosa* γίνεται μέσα σε 10 έως 20 χιλιοστά του δευτερολέπτου, όντας μία από τις ταχύτερες ταχείες κινήσεις φυτoύ που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα. Αυτή η κίνηση είναι δυνατή μόνο σε θερμοκρασίες 20&nbsp;°C και άνω. Η κάθε παγίδα περιβάλλεται από 4 έως 6 σκληρές τρίχες μήκους 6 έως 8&nbsp;mm, που αποτρέπουν το κλείσιμο των παγίδων από στερεά σωματίδια που αιωρούνται στο νερό.

## Δείτε επίσης
* Σαρκοφάγα φυτά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το πρόγραμμα ''Aldrovanda vesiculosa''

Κατηγορία:Δροσεροειδή
Κατηγορία:Σαρκοφάγα φυτά
Γκραζίνα Χροστόφσκα

Η **Γκραζίνα Χροστόφσκα** (, 20 Σεπτεμβρίου 1921 - 18 Απριλίου 1942) ήταν Πολωνή ποιήτρια και μέλος αντιστασιακής οργάνωσης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ανήκε στη γενιά των Κολόμβων.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η Γκραζίνα Χροστόφσκα γεννήθηκε το 1921 στο Λούμπλιν και καταγόταν από πολωνική αριστοκρατική οικογένεια. Αποφοίτησε από το λύκειο στο Λούμπλιν, όπου έδειξε ενδιαφέρον για τις ανθρωπιστικές επιστήμες, έγραφε ποιήματα και άλλα σύντομα λογοτεχνικά είδη, δοκίμασε την τύχη της στην πεζογραφία, ήταν ενεργή στο σχολικό θέατρο και στους προσκόπους και ήταν παθιασμένη με τον κινηματογράφο. 

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας, έγινε μέλος της παράνομης αντιστασιακής οργάνωσης Διοίκηση Υπερασπιστών της Πολωνίας (KOP) και της ανατέθηκε η επιμέλεια και διανομή του περιοδικού *Η Πολωνία ζει*. Στις 8 Μαΐου 1941 συνελήφθη μαζί με τον πατέρα της ενώ επισκεπτόταν την αδερφή της, Απολόνια, η οποία ήταν ήδη φυλακισμένη. Στις 23 Σεπτεμβρίου 1941, απελάθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ, όπου της δόθηκε ο αριθμός στρατοπέδου 7714. Εργάστηκε στο στρατόπεδο κατασκευάζοντας θερμαντικούς πάτους από άχυρο για τις μπότες των στρατιωτών. 

Εκτελέστηκε σε ηλικία 20 ετών από τους Ναζί μαζί με την αδερφή της, στις 18 Απριλίου 1942, σε μια μαζική εκτέλεση μαζί με δώδεκα άλλες γυναίκες. Λίγες ώρες πριν από τον θάνατό της, έγραψε το τελευταίο της ποίημα με τίτλο *Ανησυχία* (*Niepokoj*). 

Το 2002, εκδόθηκε ένα βιβλίο με τη συλλογή ποιημάτων της με τίτλο *Σαν να έχουν ήδη περάσει όλα.* Μερικά από τα ποιήματά της δεν θα είχαν διασωθεί αν οι συγκρατούμενές της στο στρατόπεδο συγκέντρωσης δεν τα είχαν μάθει απ΄ έξω. Το 2018, γυρίστηκε ένα μυθοπλαστικό ντοκιμαντέρ για τη ζωή της  με τίτλο *Πίσω από τα κάγκελα υπάρχουν πράσινα δέντρα,* σε σκηνοθεσία των Μαγκνταλένα και Ράφαλ Κολοντζιέτσικ. Οι αδελφές Γκραζίνα και Απολόνια (Πόλα) Χροστόφσκι, μετά θάνατον κατείχαν τον βαθμό του ανθυπολοχαγού και τιμήθηκαν με τον Σταυρό της Ανδρείας και τον Χρυσό Σταυρό της Αξίας.

## Αναφορές
Οι φρικτές συνθήκες στο στρατόπεδο Ράβενσμπρικ περιγράφονται στο βιβλίο της Αγγλίδας Σάρα Χελμ *Αν πρόκειται για γυναίκα. Μέσα στο Ράβενσμπρουκ. Το στρατόπεδο συγκέντρωσης γυναικών του Χίτλερ* (2015), με μαρτυρίες γυναικών που επιβίωσαν και αφηγήσεις για τη ζωή και τον θάνατο χιλιάδων γυναικών κρατουμένων.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες
Κατηγορία:Πολωνοί αντιστασιακοί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Πολωνοί πολίτες που σκοτώθηκαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανδρείας (Πολωνία)

Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Κατηγορία:Θύματα του Ολοκαυτώματος
Τορπιλοβόλο κλάσης Ciclone

Τα τορπιλοβόλα (ή αντιτορπιλικά συνοδείας) της κλάσης ***Ciclone*** ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν τροποποιημένες, βαρύτερες εκδοχές των σκαφών της προγενέστερης κλάσης *[[Τορπιλοβόλο κλάσης Orsa|Orsa]]* με ισχυρότερο ανθυποβρυχιακό εξοπλισμό και βελτιωμένη ευστάθεια. Τα σκάφη αυτά ολοκληρώθηκαν στα 1942–43.

## Ιστορικό
Αρκετά από τα τορπιλοβόλα της κλάσης χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς σε αποστολές συνοδείας νηοπομπών που μετέφεραν εφόδια από την Ιταλία στις δυνάμεις του Άξονα στη Βόρεια Αφρική. Πολλά έδρασαν επίσης ως ανθυποβρυχιακά ενώ άλλα παρέμεναν ακόμη ημιτελή όταν υπεγράφη η ανακωχή του Κασιμπίλε και στη συνέχεια είτε καταστράφηκαν από τους ίδιους τους Ιταλούς για να μην περάσουν σε γερμανικά χέρια είτε οι δεύτεροι κατάφεραν να τα ανακτήσουν για να τα εντάξουν σε υπηρεσία ως *Torpedoboot Ausland*, δηλαδή ως «ξένης προέλευσης τορπιλοβόλα».

Πέντε πλοία επιβίωσαν μετά το τέλος του πολέμου και δόθηκαν ως πολεμικές αποζημιώσεις στην ΕΣΣΔ και τη Γιουγκοσλαβία. Κανένα δεν παρέμεινε σε υπηρεσία με το Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό μεταπολεμικά.

## Πλοία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Μπουρέκι Χανίων

Το **μπουρέκι Χανίων** είναι μια παραδοσιακή πίτα που προέρχεται από τα Χανιά. Εμφανίστηκε στην Κρήτη την εποχή της Τουρκοκρατίας γύρω στο 1674. Αποτελείται από γέμιση που περιέχει πατάτες, κολοκυθάκια, δυόσμο και ντόπιο μαλακό τυρί (γαλομυζήθρα ή ξινομυζήθρα ή πηχτόγαλο). Παραδοσιακά σερβίρεται τον Δεκαπενταύγουστο.

Γενικά το χανιώτικο μπουρέκι έχει πολλές παραλλαγές. Μπορεί να ταυτίζεται με τα Χανιά, αλλά μαγειρεύεται σε όλη την Κρήτη. Μπορεί να φτιαχτεί με φύλλο ζυμωμένο στο χέρι, να μην έχει φύλλο, ή να φτιαχτεί με χυλό. Όταν χρησιμοποιείται έτοιμο φύλλο, συνήθως είναι χωριάτικο. Επίσης μπορεί να περιέχει ντομάτα ή αλεύρι στη γέμιση, όπως επίσης γάλα και αυγά, ή στάκα, ή άλλα τυριά, όπως το ανθότυρο.

## Ιστορικά στοιχεία
Η προέλευση του μπουρεκιού δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς. Υπάρχουν πολλές θεωρίες με την πιο πιθανή να είναι ότι προέρχεται από τον βυζαντινό πλακούντα (*placus*), ο οποίος με τη σειρά του κατάγεται από τον ρωμαϊκό πλακούντα (*placenta*). Ωστόσο, πρόσφατη εθνογραφική έρευνα υποδηλώνει ότι είναι πιο πιθανό να έχει εφευρεθεί από τους νομάδες Τούρκους της Κεντρικής Ασίας κάποια στιγμή πριν από τον 7ο αιώνα.

Το μπουρέκι αντανακλούσε τη σκληρή ζωή των βοσκών. Μαγειρεμένο σε *σάι* - ένα επίπεδο σιδερένιο τηγάνι, τοποθετημένο πάνω από την φωτιά ή σε καυτές πέτρες - απαιτούσε μόνο τα περιορισμένα τρόφιμα που ήταν διαθέσιμα στη στέπα: το βούτυρο και το τυρί που έφτιαχναν οι ίδιοι από το γάλα των προβάτων και των κατσικιών, τον μαϊντανό, ο οποίος φύτρωνε άγριος στις πεδιάδες και τα σιτηρά που μπορούσαν να αγοραστούν - ή να ανταλλαγούν - στις αγορές. Στους νομάδες Τούρκους άρεσε ένα πιο αφράτο αποτέλεσμα στο ψωμί τους, αλλά επειδή δεν είχαν δικούς τους φούρνους, έπρεπε να μιμηθούν την αφράτη υφή του στρώνοντας τη ζύμη τους όσες περισσότερες φορές μπορούσαν πριν τη γεμίσουν με μια αλμυρή γέμιση και την τηγανίσουν.

Από τον 7ο αιώνα και μετά το μπουρέκι άρχισε να εξαπλώνεται, καθώς οι διάφορες τουρκικές φυλές άρχισαν να μεταναστεύουν δυτικά, προς την Κεντρική Ασία. Το μπουρέκι άρχισε να εξελίσσεται, όπου στη γεμίση άρχισαν να προστίθενται ντόπια υλικά. Για παράδειγμα, στην Τραπεζούντα γινόταν η χρήση του γαύρου. Όταν οι Οθωμανοί Τούρκοι κατέκτησαν τον ελλαδικό χώρο, το μπουρέκι υιοθετήθηκε από τον ντόπιο πληθυσμό. Στην Κρήτη, το μπουρέκι άρχισε να βασίζεται σε κολοκυθάκια και ντόπιο μαλακό τυρί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πίτες