open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μεσάνυχτα στο Πικαντίλι

Το ***Μεσάνυχτα στο Πικαντίλι*** (αγγλικά: *The Alphabet Murders*) είναι μια βρετανική αστυνομική ταινία του 1965 σε σκηνοθεσία Φρανκ Τάσλιν, με πρωταγωνιστή τον Τόνι Ράνταλ ως ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό. Βασίζεται στο μυθιστόρημα του 1936 *[[Φόνοι με αλφαβητική σειρά]]* της Άγκαθα Κρίστι.

## Πλοκή
Ο Άλμπερτ Άχεν, ένας κλόουν που εκτελεί ένα νούμερο κατάδυσης, βρίσκεται νεκρός και το όπλο της δολοφονίας τυχαίνει να είναι ένα δηλητηριώδες βέλος. Όταν μια γυναίκα που ονομάζεται Μπέτι Μπάρναρντ γίνεται το επόμενο θύμα, ο ντετέκτιβ Ηρακλής Πουαρό υποπτεύεται ότι ο σερ Καρμάικλ Κλαρκ μπορεί να βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο.

Καθώς ο Πουαρό και ο λοχαγός Χέιστινγκς ερευνούν τα εγκλήματα, μια όμορφη γυναίκα με ενδιαφέροντα αρχικά ονόματος, η Αμάντα Μπίατρις Κρος, γίνεται το επίκεντρο της έρευνάς τους, τουλάχιστον μέχρι να πηδήξει στον Τάμεση.

## Διανομή

* Τόνι Ράνταλ ως Ηρακλής Πουαρό
* Ανίτα Έκμπεργκ ως Αμάντα
* Ρόμπερτ Μόρλεϊ ως λοχαγός Άρθουρ Χέιστινγκς
* Μόρις Ντέναμ ως επιθεωρητής Τζαπ
* Γκάι Ρολφ ως Ντάνκαν Ντόνκαστερ
* Σίλα Άλεν ως λαίδη Νταϊάν
* Τζέιμς Βίλιερς ως Φράνκλιν
* Τζούλιαν Γκλόβερ ως Ντον Φόρτσουν
* Γκραζίνα Φρέιμ ως Μπέτυ Μπάρναρντ
* Κλάιβ Μόρτον ως «Χ»
* Όστιν Τρέβορ ως μπάτλερ Τζάντσον
* Μάργκαρετ Ράδερφορντ ως μις Τζέιν Μαρπλ
* Στρίγκερ Ντέιβις ως κύριος Στρίνγκερ

## Παραγωγή
Ο ρόλος του Πουαρό αρχικά προοριζόταν για τον Ζίρο Μόστελ, αλλά η ταινία καθυστέρησε επειδή η Άγκαθα Κρίστι είχε αντιρρήσεις με το σενάριο. Μεταξύ των πραγμάτων στα οποία είχε αντίρρηση ήταν η πρόθεση να εμφανίζεται ο Ηρακλής Πουαρό στην κρεβατοκάμαρα.  Η ταινία διαφέρει σημαντικά από το μυθιστόρημα και δίνει έμφαση στην κωμωδία, ειδικότητα του σκηνοθέτη Φρανκ Τάσλιν. Ο Πουαρό αποκτά αστεία χαρακτηριστικά, ενώ παραμένει λαμπρός ντετέκτιβ.

Η ταινία περιλαμβάνει μια καμέο εμφάνιση της Μάργκαρετ Ράδερφορντ ως μις Μαρπλ και του Στρίνγκερ Ντέιβις ως φίλου της, κυρίου Στρίνγκερ. Το ζευγάρι είχε εμφανιστεί προηγουμένως σε μια σειρά τεσσάρων ταινιών της MGM μεταξύ 1961 και 1964ενσαρκώνοντας τους ίδιους ρόλους. 

Ο Όστιν Τρέβορ, που ερμηνεύει τον μπάτλερ Τζάντσον, είχε παίξει τον Πουαρό σε τρεις βρετανικές ταινίες στις αρχές της δεκαετίας του 1930: *Alibi* (1931), *Black Coffee* (1931) και *Ο θάνατος του Λόρδου Έντγκαρ* (1934).

## Υποδοχή
Ο Λέναρντ Μάλτιν δίνει στην ταινία 2 στα 4 αστέρια, χαρακτηρίζοντάς την «παράξενη διασκευή» του βιβλίου του Κρίστι.  Το TCM αποκαλεί τον Πουαρό του Ράνταλ «επιθεωρητή σε στιλ Κλουζό», σημειώνοντας ότι η δεύτερη δόση της σειράς ταινιών Ροζ Πάνθηρας είχε καλές κριτικές τον προηγούμενο χρόνο. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1965
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αγκάθα Κρίστι
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιβλία με τον Ηρακλή Πουαρό
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα της Αγκάθα Κρίστι
Μελίσσια Ηλείας

Τα **Μελίσσια** είναι μικρός οικισμός, χωριό, της Καλλιθέας στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας, ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή της Αλιφείρας. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός στο δήμο Ανδρίτσαινας-Κρεστένων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Καλλιθέα  και τα Μπαρακίτικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλιθέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αλιφείρας του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 16 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Σύρος Παβίας

Ο **Σύρος** (ιταλικά :Sirio, λατινικά : Syrus) έζησε τον πρώτο αιώνα και ήταν ο πρώτος επίσκοπος της Παβίας, όπου τιμάται άγιος από την Καθολική Εκκλησία στις 9 Δεκεβρίου. Είναι ο πολιούχος άγιος της πόλης της Παβίας.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με την πηγή του 14ου αιώνα, γνωστή ως *De laudibus Papiæ*, αναφέρει ότι ο Σύρος ήταν το αγόρι με τα πέντε ψωμιά που εμφανίζεται στα Ευαγγέλια. Όπως γράφει ο Ιππόλυτος Ντελεαί,  οι παλιοί προστάτες των εκκλησιών ταυτίστηκαν με ορισμένα πρόσωπα στα ευαγγέλια ή που υποτίθεται ότι είχαν κάποιο μέρος της ζωής του Χριστού στη γη Λέγεται ότι ο Σύρος ακολούθησε τον Άγιο Πέτρο στη Ρώμη και από εκεί στάλθηκε στην κοιλάδα του Πάδου για να κηρύξει και να =προσηλυτίσει τους ανθρώπους στη χριστιανική πίστη. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι Παβίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 1ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Ρωμύλος της Γένοβας

Ο **Ρωμύλος** ή **Ρέμος** ή **Ρόμολος** (ιταλικά :  Romolo, Remo, λατινικά : Romulus) ήταν επίσκοπος της Γένοβας, και τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία .

Έζησε την ίδια εποχή με τον προκάτοχο του Σύρο, οι ημερομηνίες του είναι αβέβαιες: δεδομένου ότι οι παραδοσιακοί κατάλογοι του Ιάκωβου Βαραγινού που συντάσσονται από τοπικές λειτουργίες τοποθετούν γενικά την επισκοπή του τέταρτη (τέταρτος επίσκοπος της πόλης) σε έναν κατά κύριο λόγο θρυλικό κατάλογο. Σύμφωνα με την παράδοση έφυγε από τη Γένοβα για να  γλιτώσει από τις επιδρομές των Λομβαρδών και κατέληξε στο Σαν Ρέμο της σημερινής ιταλικής ριβιέρας, όπου πέθανε και τάφηκε εκεί.

Το 876 ο επίσκοπος Σαββατιανός έφερε το λείψανό του στη Γένοβα, στην εκκλησία του αγίου Σύρου, όπου καθαγιάστηκε το 1023. Ο άγιος απεικονίζεται με επισκοπική ενδυμασία και ένα ξίφος στο χέρι λόγω του όστι σε επίθεση εχθρών στην πόλη έκανε προσευχές για να την σώσει. 

Η εορτή του Αγίου Ρωμύλου έχει καθιερωθεί στις 13 Οκτωβρίου, την παραδοσιακή ημερομηνία του θανάτου του, καθώς και στις 22 Δεκεμβρίου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Γένοβας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Πασχάλιος της Γένοβας

Ο **Πασχάλιος** (ιταλικά : Pascasio) ήταν επίσκοπος της Γένοβας τον 4ο αιώνα.

Ο Πασχάλιος ήταν ο δεύτερος ιστορικά τεκμηριωμένος επίσκοπος Γένοβας μετά τον Διογένη, συμμετείχε στη σύνοδο του Μιλάνου το 451, όπου αντιμετωπίστηκαν διάφερα  θεολογικά ζητήματα. Υπέγραψε μαζί με άλλους επισκόπους συνοδική επιστολή προ τον Πάπα Λέωντα καταδικάζοντας τον Νεστόριο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Γένοβας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Διογένης της Γένοβας

Ο **Διογένης** (ιταλικά : Diogene) ήταν επίσκοπος της Γένοβας τον 4ο αιώνα, και τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία.

Είναι ο πρώτος ιστορικά τεκμηριωμένος επίσκοπος της Γένοβας, όπου μάλιστα το 381 συμμετείχε στην σύνοδο της Ακουιλείας

Το 390 αναφέρεται ότι ανακατασκεύασε ένα βαπτηστήριο που είχε χτίσει πάνω σε αρχαίο ναό ο επίσκοπος του Μιλάνου Καλημέριος και το μετέτρεψε σε χριστιανικό ναό αφιερώνοντάς τον στο Άγιο πνεύμα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Γένοβας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Μαρινιέ

Το **Μαρινιέ** (γαλλικά: *Marignier*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρινιερό (γαλλικά: *Marignerots*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Μαρλιό

Το **Μαρλιό** (γαλλ.: *Marlioz*) είναι γαλλική κοινότητα στον Νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρλιοζιέν (γαλλ. *Marlioziens*).

## Παραπομπές


Μαρλιο
Γιάννης Κωνσταντέλιας

Ο **Γιάννης Κωνσταντέλιας** είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος στον ΠΑΟΚ και στην Εθνική Ελλάδος.

## Καριέρα
### Συλλογικό επίπεδο
Ο Κωνσταντέλιας υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ το 2021, ενώ στις 17 Ιανουαρίου πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εκτός έδρας νίκη με 3-0 επί του ΟΦΗ, στα πλαίσια του Πρωταθλήματος της Σούπερ Λιγκ. Εκείνη τη σεζόν αγωνίστηκε σε συνολικά 3 αγώνες με την φανέλα του ΠΑΟΚ. Στο φινάλε της σεζόν, πανηγύρισε την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας. Στον τελικό, ο ΠΑΟΚ ήρθε αντιμέτωπος με τον ΟΣΦΠ και επικράτησε με σκορ 2-1. Ο ίδιος δεν αγωνίστηκε. 

Στις 20 Ιανουαρίου 2022, ο Κωνσταντέλιας παραχωρήθηκε ως δανεικός στην βελγική ΚΑΣ Όιπεν ενώ ταυτόχρονα, ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον ΠΑΟΚ μέχρι το καλοκαίρι του 2026. Το καλοκαίρι εκείνου του έτους επέστρεψε στην Ελλάδα και από την περίοδο 2022/23 αγωνίζεται στον «Δικέφαλο του Βορρά» ως βασικός.

Το 2023 αναδείχθηκε στα βραβεία του ΠΣΑΠ ως ο «Καλύτερος νέος ποδοσφαιριστής» της Σούπερ Λιγκ.

Για την σεζόν 2023-24 αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους παίκτες του Δικέφαλου του Βορρά. Για όλη την περίοδο, αγωνίστηκε σε συνολικά 55 παιχνίδια, ενώ πέτυχε 14 γκολ και έδωσε 9 ασίστ και ήταν ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές της χρονιάς. Για τη σεζόν 2023-24 στέφθηκε πρωταθλητής με τον ΠΑΟΚ.

### Διεθνές επίπεδο
Ο Κωνσταντέλιας έκανε ντεμπούτο με την Εθνική Ελλάδος στις 24 Μαρτίου 2023, όταν πέρασε ως αλλαγή στην εκτός έδρας νίκη εναντίον του Γιβραλτάρ. Στις 17 Νοεμβρίου 2023, στην τρίτη του εμφάνιση με τα εθνικά χρώματα, πέτυχε το πρώτο του γκολ, στην νικηφόρα φιλική αναμέτρηση απέναντι στη Νέα Ζηλανδία. 

## Διακρίσεις
; ΠΑΟΚ

* Πρωτάθλημα Ελλάδας (1): 2023-24
* Κύπελλο Ελλάδος (1): 2020-21

** Ατομικοί **
* Βραβεία ΠΣΑΠΠ: Κορυφαίος νέος παίκτης για την σεζόν 2022-23

## Προσωπική ζωή
Στις 28 Δεκεμβρίου 2024 παντρεύτηκε τη σύντροφο του, Χριστίνα Ρουμπάτη. Το ζευγάρι απέκτησε έναν γιο στις 17 Ιουνίου 2025.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΑΣ Όιπεν
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Μιχάλης Τανούσης

Ο **Μιχάλης Τανούσης** (αγγλικά: Michael Tannousis, 8 Δεκεμβρίου 1983), είναι Ελληνοαμερικανός δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρετεί ως Μέλος της πολιτειακής Συνέλευσης της Νέας Υόρκης από την 64η περιφέρεια από τον Ιανουάριο του 2021. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. 

Εργάστηκε ως βοηθός εισαγγελέας στο Στάτεν Άιλαντ και στο Μπρονξ, καθώς και σύμβουλος του Δημοτικού Συμβούλου της Νέας Υόρκης Τζο Μπορέλι. Στην πολιτειακή Συνέλευση, διαδέχθηκε την επίσης ομογενή πολιτικό Νικόλ Μαλλιωτάκη, η οποία εξελέγη Μέλος της ομοσπονδιακής Βουλής των Αντιπροσώπων. Εξελέγη το 2020, με ποσοστό 58.5% έναντι 41.4% του Δημοκρατικού ανθυποψηφίου του.

## Βιογραφία
Ο Μιχάλης Τανούσης, γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1983 στο Στάτεν Άιλαντ της Νέας Υόρκης, από Ελληνοκύπριους γονείς που μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αποφοίτησε το Λύκειο "Monsignor Farrell High School" στο Στέιτεν Άιλαντ το 2001, και κατόπιν σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Μπίνγχαμπτον, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 2006. Στη συνέχεια σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Πέις, από το οποίο έλαβε πτυχίο (JD).

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Κυπριακή διασπορά στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Αμερικανοί εισαγγελείς
Ασιατική γάτα

Η **Ασιατική**, γνωστή και ως **Μαλαισιανή γάτα**, είναι μια ράτσα γάτας παρόμοια με τη Βιρμανική, αλλά σε διαφορετικά χρώματα και σχέδια τριχώματος. Η ράτσα ομαδοποίται στο ξένο τμήμα στις εκθέσεις γατών.

## Προέλευση
Η ράτσα αναπτύχθηκε στη Μεγάλη Βρετανία, ξεκινώντας με μια γέννα με γατάκια που εκτράφηκαν το 1981 από τη βαρόνη Μιράντα βον Κίρχμπεργκ .

## Περιγραφή

### Εμφάνιση
Έχει φαρδύ, στρογγυλεμένο στήθος και λεπτά πόδια με ουρά μεσαίου μήκους. Τα στρογγυλά και φαρδιά μάτια συνήθως έχουν το χρώμα του κίτρινου.  Τα θηλυκά δεν είναι τόσο μεγάλα όσο τα αρσενικά.  Μπορούν να ζυγίζουν από 6 έως 13 κιλά. 
αριστερά|μικρογραφία| Μαύρη Ασιατική γάτα

#### Τρίχωμα και χρώματα
Το κοντότριχο τρίχωμα της ράτσας είναι γυαλιστερό και μπορεί να είναι πολλαπλών χρωμάτων και σχεδίων. 

### Χαρακτήρας
Η Ασιατική γάτα είναι πολύ στοργική και καλή με τα παιδιά, αλλά και γενικά με τους ανθρώπους. Μοιράζονται παρόμοια χαρακτηριστικά με την Βιρμανική γάτα. Τους αρέσει να εξερευνούν και ακόμη και να απολαμβάνουν τα ταξίδια. Είναι μια αρκετά ομιλητική και μάλλον θορυβώδης γάτα με φαινομενικά ισχυρή θέληση. Αυτές οι γάτες θα φροντίσουν να της δώσετε την προσοχή που ζητά και πάντα φαίνεται να θέλουν να τις κρατάτε και να τις αγκαλιάζετε. Θα αλληλεπιδρούν συνεχώς με ανθρώπους, ακόμα και με αγνώστους. Τους αρέσουν πολύ τα χάδια.
μικρογραφία|Μια μαύρη Ασιατική γάτα

## Υγεία και φροντίδα

### Περιβάλλον
Είναι μια καλή οικόσιτη γάτα. Ωστόσο, συνιστάται να μπορεί να μένει μόνο σε διαμερίσματα, εάν δεν αφορά την πόλη. Δεν απολαμβάνει δυνατούς θορύβους από αυτοκίνητα, λεωφορεία ή φορτηγά. Επομένως, εάν χρειάζεται να ζήσετε σε ένα διαμέρισμα, πρέπει να είναι κοντά σε ένα ήσυχο προάστιο, διότι η ράτσα είναι ευαίσθητη σε θορύβους και δεν της αρέσει καθόλου η πόλη.

### Περιποίηση
Για να φροντίσετε το τρίχωμα μιας ασιατικής γάτας, θα πρέπει να βουρτσίζεται κάθε εβδομάδα.

### Υγεία
Αυτές οι γάτες ζουν μεταξύ 12-18 ετών. Ως αποτέλεσμα της δομής του προσώπου τους, μπορεί να έχουν προβλήματα με το ροχαλητό, αλλά εκτός από αυτό δεν έχουν πάρα πολλά προβλήματα.

## Αναπαραγωγή
Τα θηλυκά μπορούν να γεννήσουν γατάκια από την ηλικία περίπου επτά έως οκτώ μηνών. Αν και είναι ξεχωριστή ράτσα, μπορεί να γεννηθεί και από την Βιρμανική γάτα, αφού είναι σχεδόν ίδια ράτσα. Ένα γατάκι μπορεί να παράγει και Βιρμανικά γατάκια, αλλά και Ασιάτικα γατάκια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Bombay και Asian Self Breed Club 
* Ένωση Ασιατικής Γάτας 
* Ασιατική Ομάδα Γάτων
* Φωτογραφίες από Ασιάτες
* Σελίδα φυλής FBRL: Ασιατική
Κατηγορία:Φυλές γατών
Κατηγορία:Γάτες
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αντίπαπας Χριστόφορος

Ο **Χριστόφορος** διεκδίκησε τη θέση του πάπα από τον Οκτώβριο του 903 έως τον Ιανουάριο του 904  Αν και περιλαμβανόταν ως νόμιμος πάπας στους περισσότερους σύγχρονους καταλόγους παπών μέχρι το πρώτο μισό του 20ού αι., η φαινομενικά αντικανονική μέθοδος με την οποία απέκτησε το αξίωμα του πάπα οδήγησε στην απομάκρυνσή του από τον σχεδόν επίσημο κατάλογο των παπών, το Ποντιφικό Ημερολόγιο (*Annuario Pontificio.).* Ως εκ τούτου, θεωρείται πλέον αντίπαπας από την Καθολική Εκκλησία.

## Ζωή και αρχιερατεία
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του Χριστοφόρου. Η έλλειψη αξιόπιστων, συνεπών πηγών καθιστά δύσκολη τη δημιουργία μίας συνοπτικής βιογραφίας. Πιστεύεται ότι ήταν Ρωμαίος και ότι ο πατέρας του ονομαζόταν Λέων. Ήταν καρδινάλιος-ιερέας τιτουλάριος του ναού του Αγίου Δαμάσου, όταν έγινε πάπας. Ο προκάτοχός του, Λέων Ε΄, καθαιρέθηκε και φυλακίστηκε, πιθανότατα γύρω στον Οκτώβριο του 903. Καθώς πιστεύεται ότι ο Λέων Ε΄ απεβίωσε στη φυλακή, ο Χριστόφορος μπορεί να θεωρηθεί ως πάπας μετά το τέλος του. Ωστόσο, η αφήγηση του Αυξίλιου της Νάπολης λέει ότι ο πάπας Σέργιος Γ΄ δολοφόνησε τον Λέοντα Ε΄ και τον Χριστόφορο. Ένα ελληνικό έγγραφο του 11ου αι.  λέει ότι ο Χριστόφορος ήταν ο πρώτος πάπας που δήλωσε ότι το Άγιο Πνεύμα προήλθε «από τον Πατέρα και από τον Υιό ». Ωστόσο, το έγγραφο υποστηρίζει ότι ο Χριστόφορος έκανε αυτή την ομολογία στον Σέργιο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Τότε, όμως, ο Νικόλαος Μυστικός ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, καθιστώντας την αναφορά ιστορικά ύποπτη. (Ο Σέργιος Α΄ ήταν Πατριάρχης το 610-638 και ο Σέργιος Β' το 1001-1019 στην Κωνσταντινούπολη.)

## Εκθρονισμός
Ο Χριστόφορος εκδιώχθηκε από τη θέση τού αντίπαπα από τον πάπα Σέργιο Γ' (904–911). Ο Χερμάνους Κοντράκτους υποστηρίζει ότι ο Χριστόφορος αναγκάστηκε να τελειώσει τις μέρες του ως μοναχός.  Ωστόσο, ο ιστορικός Ευγένιος Βουλγκάριος λέει ότι στραγγαλίστηκε στη φυλακή. 

## Νομιμότητα
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο Χριστόφορος ήταν νόμιμος πάπας, ανεξάρτητα από τα παράνομα μέσα με τα οποία φαίνεται ότι απέκτησε τον τίτλο. Το όνομά του περιλαμβάνεται σε όλους τους μεγάλους καταλόγους των παπών μέχρι τις αρχές του 20ού αι.  Το πορτρέτο του φιγουράρει μεταξύ των άλλων ομοιωμάτων των παπών στη βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών στη Ρώμη και μεταξύ των τοιχογραφιών των παπών του 10ου αι. που ζωγραφίστηκαν τον 13ο αι. στους τοίχους της αρχαίας εκκλησίας του Σαν Πιέτρο α Γκράντο, έξω από την Πίζα. Αναγνωρίστηκε, εξάλλου, ως πάπας από τους διαδόχους του. Για παράδειγμα, επιβεβαιώνοντας τα προνόμια του Αβαείου του Κορμπί στη Γαλλία, ο Λέων Θ' ανέφερε τις προηγούμενες χορηγίες του Βενέδικτου και του Χριστόφορου.  Αυτό το προνόμιο είναι το μόνο από τις πράξεις του Χριστόφορου που σώζεται.  Ωστόσο, ο ίδιος δεν έχει θεωρηθεί ως νόμιμος πάπας από το πρώτο μισό του 20ου αιώνα και έχει διαγραφεί από το *Annuario Pontificio, τη* λίστα των Παπών.

## Δείτε επίσης

* Παπική επιλογή πριν από το 1059

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Καθολική Εγκυκλοπαίδεια: Πάπας Χριστόφορος

Κατηγορία:Αντίπαπες
Τόμας Στανκιέβιτς

Ο **Τόμας Στανκιέβιτς** (πολωνικά: *Tomasz Stankiewicz*, 28 Δεκεμβρίου 1902, Βαρσοβία - 21 Ιουνίου 1940, Παλμίρι) ήταν Πολωνός αθλητής της ποδηλασίας πίστας.

Ο Στανκιέβιτς ήταν έμπορος στο επάγγελμα. Ήταν αθλητής της Εταιρείας Ποδηλατών της Βαρσοβίας (WTC 1886), με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Πολωνίας το 1923. Ήταν αργυρός Ολυμπιονίκης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι, στο ομαδικό pursuit 4.000 μ., μαζί με τους Γιούζεφ Λάνγκε, Γιαν Γουαζάρσκι και Φραντσίσεκ Σίμτσικ.

Κατά την κατοχή της Πολωνίας, ο Στανκιέβιτς φυλακίστηκε στη φυλακή Πάβιακ. Πυροβολήθηκε από τους Γερμανούς στο δάσος Καμπίνος, κοντά στην πόλη Παλμίρι, στο πλαίσιο της γερμανικής επιχείρησης καταστολής στην Πολωνία *Aktion AB*, με στόχο την εξόντωση της πολωνικής ιντελιγκέντσια. Ο συμβολικός τάφος του βρίσκεται στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία (τμήμα 166-6-2.3).
μικρογραφία|360x360εσ| Συμβολικός τάφος του Τόμας Στανκιέβιτς στο κοιμητήριο Ποβόνσκι.
Κάθε χρόνο, στο τέλος της ποδηλατικής περιόδου, μέλη της Εταιρείας Ποδηλατών της Βαρσοβίας (WTC 1886) τοποθετούν λουλούδια στον τάφο του μέλους τους, ενώ προηγείται μια λειτουργία στο Παλμίρι.

## Παραγγελίες και διακοσμήσεις

* Αργυρός Σταυρός της Αξίας (19 Μαρτίου 1931) 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο cyclingarchives.com (αγγλικά)
* Προφίλ στο sports-reference.com (αγγλικά)
* Προφίλ στην ιστοσελίδα των Ολυμπιακών Αγώνων της Πολωνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (πολωνικά)

Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές της ποδηλασίας
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές της ποδηλασίας πίστας
Κατηγορία:Αθλητές της ποδηλασίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Πολωνοί αργυροί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της ποδηλασίας
Κατηγορία:Πολωνοί πολίτες που σκοτώθηκαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Φινλανδικές περιφερειακές εκλογές 2022

Στις 23 Ιανουαρίου 2022 διεξήχθησαν **περιφερειακές εκλογές στη [[Φινλανδία]]**, για να εκλεγούν τα 1379 μέλη των 21 κομητειών πρόνοιας. 

Αυτές ήταν οι πρώτες εκλογές για κομητείες πρόνοιας, αφού πρόκειται για νεοσύστατο τύπο διοικητικής υποδιαίρεσης της επικράτειας. Προτού τεθεί σε ισχύ ο νέος νόμος, οι δημόσιες υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας ελέγχονταν από τους 310 δήμους της Φινλανδίας. Με το νέο νόμο, από τις αρχές του 2022, οι αρμοδιότητες αυτές πέρασαν από τους δήμους στις κομητείες. Πρόκειται για αυτόνομα περιφερειακά συμβούλια τα οποία θα έχουν την ευθύνη για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, την εξειδικευμένη υγειονομική περίθαλψη, την κοινωνική πρόνοια, τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας και απεξάρτησης, τη φροντίδα των ηλικιωμένων, τις υπηρεσίες διάσωσης και άλλες συναφείς υπηρεσίες της περιφέρειάς τους. Οι εκλογές διεξάγονται σε όλην την επικράτεια εκτός από το Ελσίνκι, όπου το δημοτικό συμβούλιο θα συνεχίσει να έχει την ευθύνη για τις υπηρεσίες πρόνοιας, και στις νήσους Ώλαντ, όπου δεν επήλθαν αλλαγές με το νέο νόμο.

## Εκλογικό σύστημα
Τα μέλη των κομητειών θα εκλεγούν με αναλογική εκπροσώπηση από 21 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, οι οποίες αναλογούν στις 21 κομητείες. Η κατανομή των εδρών θα γίνει με μέθοδο Ντ'Οντ. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Φινλανδίας ηλικίας άνω των 18 ετών. Δικαίωμα ψήφου έχουν, επίσης, οι πολίτες της Ε.Ε., της Ισλανδίας και της Νορβηγίας υπό την προϋπόθεση να έχουν διαμείνει στη Φινλανδία για τουλάχιστον 51 ημέρες, και οι πολίτες οποιασδήποτε χώρας υπό την προϋπόθεση να έχουν διαμείνει στη Φινλανδία για τουλάχιστον δύο συνεχόμενα χρόνια. Οι εκλογείς είχαν την ευκαιρία να ψηφίσουν πρόωρα, στις 12-18 Ιανουαρίου, και οι Φινλανδοί του εξωτερικού στις 12-15 Ιανουαρίου.
μικρογραφία|Η προσέλευση εκλογέων ανά δήμο

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


Φιν
Κατηγορία:Φινλανδικές εκλογές
Αναστάσιος Γαβρίλης

Ο **Αναστάσιος Γαβρίλης** (γεν. 21 Δεκεμβρίου 1952) είναι Έλληνας Ολυμπιονίκης της ιστιοπλοΐας. Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στον τελικό της κατηγορίας σκαφών Soling στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στη Μόσχα της ΕΣΣΔ, μαζί με τους Τάσο Μπουντούρη και Αριστείδη Ραπανάκη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ιστιοπλοΐας
Κατηγορία:Αθλητές της ιστιοπλοΐας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της ιστιοπλοΐας
Κατηγορία:Έλληνες χάλκινοι Ολυμπιονίκες
Σαιν-Σεργκ (Άνω Σαβοΐα)

Το **Σαιν-Σεργκ** (γαλλικά: *Saint-Cergues*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Σεργκουά (γαλλικά: *Saint-Cerguois*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Αστέριος Μεδιολάνων

Ο **Αστέριος** (ιταλικά *Asterio*, θάν. 4 Ιουλίου 640) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων και εκ των γεγονότων επίσκοπος Γένοβας από το 630 έως το 640.

## Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του πριν από την εκλογή του στην επισκοπική έδρα. Καταγόταν από μια από τις αριστοκρατικές οικογένειες που είχαν καταφύγει σχεδόν ογδόντα χρόνια νωρίτερα στην αρχιεπισκοπική αυλή του Μιλάνου στη Γένοβα. Πριν την εκλογή του ήταν ήδη μέλος του κλήρου του Μιλάνου.

Σε ένα απόσπασμα από το *Historia ecclesiastica gentis Anglorum* του Βέδα του Σεβάσμιου σχετικώς με τη ζωή του Αγίου Όσβαλντ της Νορθούμπρια, αναφέρεται πώς ο Αστέριος είχε χειροτονήσει τον επίσκοπο Μπιρίνο του Ντόρτσεστερ, που θεωρούνταν ευαγγελιστής των Σαξόνων, με εντολή του Πάπα Ονόριου Α'.

Στη Γένοβα πέθανε στις 4 Ιουλίου 640. Τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Σύρου, που πιθανότατα ιδρύθηκε από τη μιλανέζικη κοινότητα της πόλης. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da San Pietro sino ai nostri giorni* di Gaetano Moroni, 1879, Venezia, Tip. Emiliana
* *Dizionario Biografico degli Italiani* di Alberto Maria Ghisalberti, Massimiliano Pavan, Istituto della Enciclopedia italiana - 1960, Milano

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Γένοβας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Τάγμα του Μαύρου Κύκνου

Το **Τάγμα του Μαύρου Κύκνου** ( ή ) ήταν ένα βραχύβιο ιπποτικό τάγμα, που ιδρύθηκε από τον Aμεδαίο ΣΤ΄ κόμη της Σαβοΐας το 1350. Καταργήθηκε το 1364, όταν ο Aμεδαίος ΣΤ΄ ίδρυσε το Τάγμα του Περιλαιμίου στη θέση του. Μαζί με τον Aμεδαίο ΣΤ΄, ο Aμεδαίος Γ΄ κόμης της Γενεύης και ο Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι ήταν οι «μεγάλοι κύριοι» (*grans seignours*) του Τάγματος. Την εποχή της ίδρυσής του, η ύπαρξη μαύρων κύκνων ήταν άγνωστη στους Ευρωπαίους.

Το τάγμα αποτελούταν αρχικά από 14 ιππότες. Οι απαιτήσεις της ιδιότητας μέλους ήταν η κατοχή ενός πολεμικού ίππου (charger), ενός ίππου αποστάσεων (plafrey) και η δυνατότητα να υπηρετήσει (συντηρηθεί) με δικά του έξοδα για μία εβδομάδα, όποτε απαιτηθεί. Το Τάγμα εισέπραττε εισφορές, τουλάχιστον από ευγενείς (*riches hommes*) για σκοπούς έκτακτους (*estreordinaire*) σύμφωνα με τον βαθμό τους (κύρος, *puissance*): 8 εκύ (*écus*) από έναν σημαιοφόρο ιππότη, 4 από έναν *απλό ιππότη* και 1 από οποιονδήποτε ιππότη (squire). Κάθε χρόνο την ημέρα του Αγίου Ανδρέα οι ιππότες συγκεντρώνοντο και ενέκριναν τις δαπάνες. Στο μεταξύ, τα χρήματα ήταν αποθηκευμένα σε διάφορα θρησκευτικά ιδρύματα.

Το έμβλημα του Τάγματος ήταν ένας μαύρος κύκνος, με κόκκινο ράμφος και πόδια, σε ένα λευκό χωράφι και τα μέλη (σύντροφοι, *compaignons*) έπρεπε να το φέρουν, συνήθως στις ασπίδες τους. Τα μέλη ορκίστηκαν να υπερασπίζονται το ένα το άλλο, ακόμη και έναντι συγγενών πέρα από το βαθμό του πρώτου εξαδέλφου, και να υποβάλουν όλες τις διαφορές μεταξύ τους στην κρίση των μελών. Όποιος ιππότης αρνιόταν να συμμορφωθεί με τη διαιτησία των άλλων, θα εκδιώκετο και οι πρώην σύντροφοί του θα ένωναν τα όπλα τους εναντίον του.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Charles Buet (1878), *Les ducs de Savoie aux XVe et XVIe siècles* (Περιηγήσεις: Alfred Mame et Fils).
* 

Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Κατηγορία:Δυναστικά τάγματα
Κατηγορία:Τάγματα, παράσημα και μετάλλια της Σαβοΐας
Φόρτε Μεδιολάνων

Ο **Φόρτε** (ιταλικά : Forte,  Forto, Forsio,)  (... - Ρώμη 643) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων και εκ των γεγονότων επίσκοπος Γένοβας από το 641 έως το 643.

## Βιογραφία
Εκλεγμένος αρχιεπίσκοπος Μιλάνου, ήταν επίσκοπος μόλις τρία έτη, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη της Γένοβας ήδη από το 641, όπου οι Μιλανέζοι αρχιεπίσκοποι, επί ογδόντα χρόνια, είχαν καταφύγει στην εξορία για να αποκτήσουν την αποτελεσματική διακυβέρνηση της επισκοπής τους, που κατείχε το Λομβαρδικό Βασίλειο.

Η εγκατάλειψη της Γένοβας οφειλόταν στην κάθοδο του Ροθάριου, ενός Λομβαρδού βασιλιά, στη Λιγουρία, η οποία οδήγησε τον Αρχιεπίσκοπο Φόρτε να καταφύγει στον Πάπα, παραιτούμενος από τη θέση του και αναθέτοντας τη διοίκηση της επισκοπής στον Ιωάννη Α΄, διάδοχό του.

Πέθανε στη Ρώμη το 643. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
**Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da San Pietro sino ai nostri giorni* di Gaetano Moroni, 1879, Venezia, Tip. Emiliana
**Dizionario Biografico degli Italiani* di Alberto Maria Ghisalberti, Massimiliano Pavan, Istituto della Enciclopedia italiana - 1960, Milano

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Γένοβας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Γκιγκ Η΄ του Βιενουά

μικρογραφία|200px|Ο δακτύλιος του Γκιγκ Η΄. Επιγρ.: COMES GUIGO DALPHINUS VIENNENSIS ET ALBONIS.

Ο **Γκιγκ Η΄**, γαλλ.: *Guigues VIII de la Tour-du-Pin* (1309 - 28 Ιουλίου 1333) από τον Οίκο του Λα Τουρ-ντυ-Πεν, ήταν ο κόμης (δελφίνος) του Βιενουά από το 1318 έως το τέλος του. 

## Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη Β΄ κόμη (δελφίνου) του Βιενουά και της Βεατρίκης των Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Καρόλου-Μαρτέλου της Ουγγαρίας.

Ήταν μόλις εννέα ετών όταν απεβίωσε ο πατέρας του, που τον διαδέχθηκε υπό την επιτροπεία του θείου του Ερρίκου δελφίνου, εκλεγμένου επισκόπου του Μετς, η οποία ασκήθηκε μέχρι το 1323.

Ιππότης και μαχητής *κατ' εξοχήν* (par excellence), το 1325 σε ηλικία 16 ετών, κέρδισε τη μάχη του Βαρέ (Varey), κοντά στο Ποντ ντ'Άιν (Pont d'Ain), σε μία λαμπρή μάχη κατά της Σαβοΐας.  Χρονικά της εποχής λένε, ότι "ο οικοδεσπότης της Σαβοΐας ήταν όμορφα απογοητευμένος" ('l'ost de Savoye fut bellement desconfit). Από εκείνη την ημερομηνία μέχρι το τέλος του, ο Γκιγκ Η΄ βρισκόταν σε συνεχή σύγκρουση με τους γείτονές του στη Σαβοΐα.

Η Γαλλική επιρροή ενισχύθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ιδιαίτερα από τον γάμο του με την Ισαβέλλα των Καπετιδών, κόρη του Φιλίππου Ε' της Γαλλίας.   Το 1328 στη μάχη του Κασέλ, ο Φίλιππος ΣΤ΄ ανέθεσε στον Γκιγκ Η΄ τη διοίκηση του Εβδόμου Σώματος, με τα δώδεκα λάβαρά του. Στη μάχη αυτή οι Φλαμανδoί συντρίφθηκαν από το Γαλλικό ιππικό. Για το θάρρος του, ο Γκιγκ Η΄ ανταμείφθηκε με την *Οικία των Κιόνων* (Maison aux Piliers) στο Γκρεβ (Grève) του Παρισιού.

Ο Γκιγκ Η΄ σκοτώθηκε, ενώ πολιορκούσε το κάστρο της Σαβοΐας Λα Περιέρ (La Perrière) το 1333.  Άφησε την κομητεία (δελφινάτο, Dauphiné) στον αδελφό του Ουμβέρτο Β΄. Τάφηκε στο Σαιντ-Αντρέ της Γκρενόμπλ.

## Σημειώσεις


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κόμητες του Βιενουά
Γεώργιος Χατζής

Ο **Γεώργιος Χατζής** (1881–1930), γνωστός και με το ψευδώνυμο **Πελλερέν**, ήταν Έλληνας συγγραφέας, ποιητής και δημοσιογράφος.

## Βιογραφία
Ο Χατζής γεννήθηκε στα Ιωάννινα, όταν η πόλη ήταν ακόμη μέρος του Βιλαετίου των Ιωαννίνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αποφοίτησε από τη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και στη συνέχεια πήγε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου σπούδασε ιατρική. Ωστόσο, λόγω οικονομικών δυσκολιών δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ακολούθως, επέστρεψε στα Ιωάννινα και έγινε δάσκαλος στη Βούρμπιανη της Κόνιτσας. Το 1909, διορίστηκε εκδότης της εφημερίδας *[[Ήπειρος (περιοχή)|Ήπειρος]]* από τον *Ελληνικό Πολιτικό Σύλλογο Ιωαννίνων*. Στις στήλες της *Ηπείρου* υποστήριξε τα δικαιώματα του ελληνικού πληθυσμού της περιοχής απέναντι στην κακοδιαχείριση και την πλημμελή διοίκηση των τότε οθωμανικών αρχών. Εξαιτίας αυτής της δραστηριότητας καταδικάστηκε σε θάνατο από τους Οθωμανούς, αλλά στο μεταξύ, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και η υποχώρηση των οθωμανικών στρατευμάτων, του έσωσαν τη ζωή. Την περίοδο 1914-1915, συμμετείχε στα γεγονότα που συνέβησαν στη Βόρεια Ήπειρο από τους ντόπιους Έλληνες κατά της προσάρτησης στη νεοσύστατη Αλβανία και υποστήριξε τις δραστηριότητες της προσωρινής κυβέρνησης.

Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τη μετέπειτα ενσωμάτωση της πατρίδας του στην Ελλάδα, ο Χατζής υποστήριξε την πρωτοβουλία για μια οργανωμένη λογοτεχνική λέσχη στα Ιωάννινα με δική της βιβλιοθήκη, για την προώθηση της λογοτεχνίας και των τεχνών στην πόλη. Τελικά, το 1924 ιδρύθηκε ο *Εκπαιδευτικός Όμιλος* *Ιωαννίνων* και ο Χατζής μαζί με άλλες εξέχουσες προσωπικότητες της Ηπείρου, όπως ο Χρήστος Χρηστοβασίλης, έγιναν μέλη της διοικητικής επιτροπής. Συνέχισε να εργάζεται στην εφημερίδα *Ήπειρος* μέχρι τον θάνατό του, το 1930.

Ένα άγαλμά του στήθηκε στο *Άλσος των Ποιητών* στα Ιωάννινα. Ο Χατζής απέκτησε δύο γιους, ο ένας από αυτούς, ο Δημήτρης Χατζής, έγινε επίσης συγγραφέας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ρίμες, Γεώργιος Χατζής, http://anemi.lib.uoc.gr

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα
Ουμβέρτος Α΄ του Βιενουά

Ο **Ουμβέρτος Α΄**, γαλλ.: *Humbert I de Viennois, de La Tour-du-Pin* (π. 1240 – 12 Απριλίου 1307) από τον Οίκο του Λα Τουρ-ντυ-Πεν ήταν βαρόνος του Λα Τουρ-ντυ-Πεν και στη συνέχεια έγινε επίσης, με τον γάμο του, κόμης του Βιενουά. Ήταν γιος του Αλβέρτου Γ΄ βαρόνου του Λα Τουρ-ντυ-Πεν, και της Bεατρίκης του Κολινύ , κόρης του Ούγου Α΄ κυρίου του Κολινύ.

## Βιογραφία
Το 1294 ο Ουμβέρτος Α΄ έγινε υποτελής του Φίλιππου Δ΄ της Γαλλίας με αντάλλαγμα 500 £ ετήσια σύνταξη, η οποία θα έδινε ώθηση στην απόκτηση του Ντωφινέ από τον Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας, 50 χρόνια αργότερα. 

## Οικογένεια
Τον Σεπτέμβριο του 1273 νυμφεύτηκε την Άννα των Καπετιδών-Βουργουνδίας , κόρη και κληρονόμο του Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Βιενουά και παιδιά τους ήταν:
* Ιωάννης Β΄ 1280-1319, κόμης του Βιενουά.
* Ούγος απεβ. 1329, βαρόνος του Φωσινύ (Fauciny).
* Γκιγκ απεβ. 1319, κύριος του Μοντωμπάν (Montauban).
* Aλίκη 1280-1309, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ (1275 - 1333) κόμη του Φορέ (Forez) το 1296.
* Mαρία, παντρεύτηκε τον Αϋμάρ του Πουατιέ-Βαλεντινουά.
* Mαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ (απεβ. 1336) μαρκήσιο του Σαλούτσο το 1303.
* Bεατρίκη 1275-1347, παντρεύτηκε τον Ούγο Α΄ των Ιβρέα κύριο του Σαλόν-Αρλαί το 1312.
* Ερρίκος 1296 - 1349, επίσκοπος του Μετς.
* Αικατερίνη απεβ. 1337, παντρεύτηκε τον Φίλιππο της Σαβοΐας (1278-1334), κόμη του Πιεμόντε και πρίγκιπα της Αχαΐας το 1312.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Κόμητες του Βιενουά
Γιανάκ Πάτσο

[μικρογραφία| ''Γύμνια'' (1964) του Πάτσο από την Εθνική Πινακοθήκη στα [Τίρανα, σε σειρά γραμματοσήμων της Αλβανίας του 2011]]
[δεξιά|μικρογραφία| ''Ο Σκεντέρμπεης με το λαό'' (1982) από τον Πάτσο, στο [Εθνικό Μουσείο «Γκιέργκι Καστριότι Σκεντέρμπεη» στην Κρούγια]]
Ο **Γιανάκ Πάτσο** (αλβανικά: Janaq Paço) (14 Μαρτίου 1914, Κόνιτσα, Βασίλειο της Ελλάδας – 11 Ιουλίου 1991, Τίρανα, Αλβανία) ήταν ένας από τους πιο γνωστούς Αλβανούς γλύπτες του 20ου αιώνα. Μερικά από τα εξέχοντα έργα του περιλαμβάνουν τα μνημεία του Σκεντέρμπεη στην Κρούγια, στα Τίρανα και στην Πρίστινα του Κοσσυφοπεδίου (αναπαράχθηκε μεταθανάτια), καθώς και *Οι Μονομάχοι*.

## Βιογραφία
Ο Πάτσο ήταν αρωμουνικής καταγωγής. Σπούδασε αρχικά στη γενέτειρά του και μετά σε λύκειο της Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια εισήλθε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, δούλεψε και σπούδασε με τον Έλληνα σύγχρονο γλύπτη Κωσταντίνο Δημητριάδη, ο ίδιος μαθητής του Ωγκύστ Ροντέν και άλλων.

Πήγε στην Αλβανία το 1941. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, εργάστηκε ως δάσκαλος γλυπτικής στο Καλλιτεχνικό Λύκειο «Γιορντάν Μίσγια» στα Τίρανα, όπου θα δίδασκε όλη του τη ζωή, μέχρι τη συνταξιοδότησή του.

Ο Πάτσο ήταν ένας από τους ιδρυτές της αλβανικής σχολής γλυπτικής και παράδοσης.

Εκτός από τα ρεαλιστικά γλυπτά του, ο Πάτσο δημιούργησε επίσης πολλά γυμνά γλυπτά κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 και αναγκάστηκε να τα καταστρέψει, φοβούμενος την τιμωρία από το Κομμουνιστικό Καθεστώς. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δέχθηκε κριτική από άλλα μέλη της Αλβανικής Ένωσης Συγγραφέων και Καλλιτεχνών. Αυτό τον οδήγησε να αποστασιοποιηθεί σταδιακά από την Ένωση.

## Έργα
Κύριο μέρος του έργου του:

* Μνημείο του Σκεντέρμπεη στην Κρούγια (ξεκίνησε το 1949, ολοκληρώθηκε το 1959), το οποίο αντιγράφηκε αργότερα στην Πρίστινα του Κοσσυφοπεδίου, μετά τον Πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου 1998–1999.
* Μνημείο του Σκεντέρμπεη (1968), σήμερα στην «Πλατεία Σκεντέρμπεη» στα Τίρανα, όπου συνεργάστηκε με τον Αλβανό γλύπτη Οντίσε Πασκάλι και τον Αντρέα Μάνο
* Δύο αγάλματα του Φαν Νόλι και ένα του Αλεξάντερ Μοϊζίου (δεκαετία 1960)
* Οι *Μονομάχοι* (1973) (3,5 μ.), αναμενόταν να τοποθετηθεί στην είσοδο του αρχαίου Αμφιθεάτρου Δυρραχίου στο 
* Σύνολο γλυπτών *Σκεντέρμπεης και ο λαός* (1982), που βρίσκεται στην είσοδο του Εθνικού Μουσείου «Γκιέργκι Καστριότι Σκεντέρμπεη» στην Κρούγια

## Βραβεία

* Το 1984, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Λαϊκού Καλλιτέχνη της Αλβανίας
* Στην έκθεση «Άνοιξη '90» στην Εθνική Πινακοθήκη της Αλβανίας, κέρδισε το πρώτο βραβείο με το έργο τέχνης του *Πορτρέτο Κοριτσιού* (), το οποίο ένα χρόνο νωρίτερα (πριν την πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία) είχε απαγορευτεί να εκτεθεί εντός της έκθεσης ως «μοντέρνο έργο τέχνης». 

## Δείτε επίσης
* Ιμπραχίμ Κόντρα
* Σύγχρονη αλβανική τέχνη

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατάλογος άρθρων από την Αλβανική Βιβλιοθήκη Bksh.al
* shqiperia.com
*   
* 

Κατηγορία:Αλβανοί γλύπτες
Κατηγορία:Αλβανοί καλλιτέχνες
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών
Ερρίκος του Βιενουά

Ο **Ερρίκος**, γαλλ.: *Henri de la Tour du Pin*, (1296–1349) από τον Οίκο του Λα Τουρ-ντυ-Πεν ήταν επίσκοπος του Μετς στη Γαλλία από το 1319 έως το 1325.

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ουμβέρτου Α΄ κόμη του Βιενουά (jure auxoris) και της συζύγου του Άννας των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόρης και διαδόχου του Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Βιενουά. Το 1318 ανέλαβε στην κομητεία του Βιενουά επίτροπος του ανήλικου ανιψιού του Γκιγκ Η΄ και κράτησε αυτόν τον ρόλο μέχρι το 1323.

Ενώ ήταν επίσκοπος του Πασσάου, και παρόλο που δεν χειροτονήθηκε ποτέ ιερέας, ονομάστηκε ως ο 68ος επίσκοπος του Μετς από τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ στις 4 Μαΐου 1319, αφού η επισκοπή ήταν κενή για 3 χρόνια μετά το τέλος του Ρενώ του Μπαρ. Κατείχε αυτή την επισκοπή ταυτόχρονα με τις θέσεις του ως μέλος του Συλλόγου των καθεδρικών των Ρουέν, Βιέν, Κλερμόν, Ρομάν, Σαιν-Ζυστ ντε Λυόν και Καμπραί και τη θέση του αρχιδιάκονου του Γουόρτσεστερ.

Το 1323 ενοικίασε τον πύργο του Κοντέ στον Eδουάρδο Α΄ κόμη του Μπαρ με τη μορφή ενεχύρου, αντί για τις 6.000 λίβρες που του χρωστούσε. Αυτό το χρέος είχε συναφθεί από τον Ρενώ του Μπαρ, προκάτοχο του Εδουάρδου Α΄. Το 1324 έπρεπε να επιστρέψει τον πύργο του Σατιγιόν στον Ερρίκο Α΄ κύριο του Μπλαμόν· τον πύργο είχε εμπιστευθεί ο Ερρίκος Α΄ στον προκάτοχό του. Καθώς αποσπούσε συνεχώς χρήματα από την επισκοπή τού Μετς, άρχισαν να διαμαρτύρονται και ο Ερρίκος παραιτήθηκε από την επισκοπή στις 25 Αυγούστου 1325. Ανέλαβε την προηγούμενη έδρα του και αποσύρθηκε στο Βιενουά. Ο Λουδοβίκος του Πουατιέ τον διαδέχθηκε ως επίσκοπος.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy: The House of Savoy in Thirteenth-Century Europe. Princeton University Press.
* Cox, Eugene (1999). "The Kingdom of Burgundy, the lands of the house of Savoy and adjacent territories". In Abulafia, David; McKitterick, Rosamond (eds.). The New Cambridge Medieval History. Vol. 5, C.1198–c.1300. Cambridge University Press.

Κατηγορία:Οίκος του Λα Τουρ-ντυ-Πεν
Κατηγορία:Γάλλοι επίσκοποι
Αλίνιφκα

Η **Αλίνιφκα** (ρωσικά: Оленевка) ή **Ολένιβκα** (ουκρανικά: Оленівка· πριν το 1945 ονομαζόταν Καρατζί) είναι κωμόπολη στη Ρωσία και την Ουκρανία, η οποία βρίσκεται στη Δημοκρατία της Κριμαίας, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Είναι μέρος του Ραγιόν Τσερνομόρσκι, και αποτελεί σημαντικό καλοκαιρινό τουριστικό θέρετρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Κριμαίας
Άγιος Δημήτριος Πεύκου Ηρακλείου

Ο **Άγιος Δημήτριος** είναι οικισμός της Κοινότητας Πεύκου του Δήμου Βιάννου και της τέως Επαρχίας Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Δημήτριος είναι ημιορεινός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές απολήξεις της Δίκτης, νοτιοανατολικά του Άνω Βιάννου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 300 μέτρων. Απέχει 96 χιλιόμετρα περίπου νοτιοανατολικά του Ηρακλείου.  
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κεφαλοβρυσίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεφαλοβρυσίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιάννου.

## Αξιοθέατα
*Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο βορειοδυτικό τμήμα του οικισμού
*Το εκκλησάκι της Παναγιάς Κεραλιμενιώτισσας, ανατολικά του οικισμού
*Το μικρό φαράγγι της Παναγιάς, βορειοανατολικά του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Βιάννου
Σαμουέν

Το **Σαμουέν** (γαλλικά: *Samoëns*, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Άνω Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεπτιμονταίν (γαλλικά: *Septimontains*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες της Άνω Σαβοΐας
Ιωάννης Β΄ του Βιενουά

Ο **Ιωάννης Β΄**,  γαλλ.: *Jean II de la Tour du Pin* (1280 - 5 Μαρτίου 1319, Ποντ ντε Σοργκ, κοντά στην Αβινιόν) από τον Οίκο του Λα Τουρ-ντυ-Πεν, ήταν κόμης του Βιενουά από το 1306 ως το 1318.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος γιος του Ουμβέρτου Α΄ κόμη του Βιενουά (jure auxoris) και της Άννας των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόρης και διαδόχου του Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Βιενουά.

## Οικογένεια
Το 1296 νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη των Καπετιδών-Ανζού,  κόρη του Καρόλου Μαρτέλου τιτουλάριου βασιλιά της Ουγγαρίας. Είχαν παιδιά:
* Γκιγκ Η΄ 1309-1333, κόμης του Βιενουά.
* Ουμβέρτος Β΄ 1312-1355, κόμης του Βιενουά. 

## Σημειώσεις


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 

Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Κόμητες του Βιενουά
Ρωμαϊκό Αμφιθέατρο του Δυρραχίου

Το **Ρωμαϊκό Αμφιθέατρο του Δυρραχίου** (, ) είναι ρωμαϊκό αμφιθέατρο στο κέντρο της πόλης του Δυρραχίου της Αλβανίας. Η κατασκευή άρχισε επί Αυτοκράτορα Τραϊανού τον 2ο αιώνα μ.Χ. και καταστράφηκε δύο φορές από σεισμούς τον 6ο και τον 10ο αιώνα. Είναι το μεγαλύτερο αμφιθέατρο που έχει κατασκευαστεί ποτέ στη Βαλκανική Χερσόνησο, με κάποτε χωρητικότητα 20.000 ατόμων.

Το αμφιθέατρο περιλαμβάνεται στον προκαταρκτικό κατάλογο της Αλβανίας για την εγγραφή του ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ανακαλύφθηκε στα τέλη του 1966 και έχει γίνει ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο.

## Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|227x227εσ| Ένα παλαιοχριστιανικό μωσαϊκό στο παρεκκλήσι.
Το αμφιθέατρο χτίστηκε στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ. Χρησιμοποιήθηκε για παραστάσεις μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ. Ο σεισμός του 345/346 πιθανότατα κατέστρεψε το μνημείο και έκλεισε το «ludii gladiatorii». Στο αμφιθέατρο κατασκευάστηκε παλαιοχριστιανικό παρεκκλήσι στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα. Το παρεκκλήσι αρχικά ήταν διακοσμημένο με τοιχογραφίες και τον 6ο αιώνα προστέθηκαν ψηφιδωτά. Ένα μεσαιωνικό παρεκκλήσι χτίστηκε τον 13ο αιώνα, επίσης διακοσμημένο με τοιχογραφίες. Το αμφιθέατρο σκεπάστηκε τον 16ο αιώνα, μετά την οθωμανική κατοχή, όταν χτίστηκε το τείχος εκεί κοντά. Ο Μαρίν Μπαρλέτι περιέγραψε το μνημείο ως «άψογα κατασκευασμένο».

Περίπου το ένα τρίτο της τοποθεσίας ανακαλύφθηκε και ανασκάφηκε τη δεκαετία του 1960 από τον Βανγκιέλ Τότσι. Το υπόλοιπο ανασκάφηκε τη δεκαετία του 1980 από τη Λίντα Μιράι. Μετά τις ανασκαφές, το αμφιθέατρο σιγά-σιγά υποβαθμίστηκε, καθώς δεν είχαν γίνει προσπάθειες συντήρησης πριν από τη δεκαετία του 2000 και η κατασκευή συνέχισε να πραγματοποιείται γύρω από την τοποθεσία. Το 2004 το Πανεπιστήμιο της Πάρμα ξεκίνησε εργασίες αποκατάστασης για τη διάσωση του μνημείου.

## Χώρος
Το αμφιθέατρο έχει ελλειπτικό σχήμα με άξονες 132,4 μέτρων και 113,2 μέτρων . Η αρένα είναι 61,4 επί 42,2 μ. και έχει ύψος 20 μ.. Είναι χτισμένο σε μια πλαγιά του λόφου, και μέσα στο αμφιθέατρο υπάρχουν σκάλες και στοές σε διάφορα επίπεδα. Σώζεται το εκκλησάκι με ψηφιδωτά.

Ο χώρος σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.

## Κίνδυνοι
Το αμφιθέατρο περιβάλλεται από όλες τις πλευρές από την πόλη του Δυρραχίου και ένα τμήμα της ίδιας της αρένας έχει χτιστεί με σύγχρονες κατοικίες. Έτσι, οι αναπτυξιακές πιέσεις απειλούν τη μακροπρόθεσμη διατήρηση του χώρου. Ο Δήμος Δυρραχίου σχεδιάζει τώρα να αφαιρέσει τα σπίτια.

Το αμφιθέατρο παρουσιάζει σοβαρές δομικές ελλείψεις και τα ψηφιδωτά και οι πίνακές του σιγά σιγά φθείρονται.

Το 2013, το αμφιθέατρο συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα μαζί με άλλες δεκατρείς τοποθεσίες από την Europa Nostra ως ένα από τα πιο απειλούμενα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς στην Ευρώπη.
Albania Durres Panorama 004.jpg|Πανόραμα Αμφιθέατρου Δυρραχίου


## Δείτε επίσης

* Πεντάμορφη του Δυρραχίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αλβανία
Κατηγορία:Ενδεικτικός κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Δυρραχιο
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Δυρράχιο
Αναστασία Αβραμίδου

Η **Αναστασία Αβραμίδου** (γεν. 29 Ιανουαρίου 2000) είναι Ελληνίδα σκακίστρια, η οποία κατέχει τον τίτλο της Διεθνούς Μετρ (WIM, 2016).

## Βιογραφικά Στοιχεία
Το 2012, η Αβραμίδου κατέκτησε το Ελληνικό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων Κορασίδων στην ηλικιακή κατηγορία κάτω των 12 ετών (U12). Εκπροσώπησε επανειλημμένα την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων, σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες, όπου απέσπασε δύο χρυσά μετάλλια: το 2012, στην Πράγα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων στην ηλικιακή ομάδα κοριτσιών κάτω των 12 (U12),  και το 2014, στο Μπατούμι, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων και στην ηλικιακή κατηγορία κοριτσιών κάτω των 14 (U14).  Επίσης, κέρδισε δύο φορές το Παγκόσμιο Σχολικό Πρωτάθλημα Σκακιού σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες: το 2009, στην ηλικιακή ομάδα κοριτσιών κάτω των 9 (U09), και το 2013, στην ηλικιακή ομάδα κοριτσιών κάτω των 13 (U13).  Το 2014, η Αβραμίδου κέρδισε το Ευρωπαϊκό Σχολικό Πρωτάθλημα σκακιού στην ηλικιακή κατηγορία κοριτσιών κάτω των 15 (U15).

### Αποτελέσματα Τουρνουά
[μικρογραφία|258x258px|Η Αναστασία Αβραμίδου (πρώτη δεξιά) με την ελληνική γυναικεία ομάδα στη [Σκακιστική Ολυμπιάδα του 2016. Από αριστερά προς τα δεξιά: Χ. Μαρκαντωνάκη, Μαρία Κουβάτσου, Αικ. Παυλίδου, Σταυρούλα Τσολακίδου, Αβραμίδου]]
Η Αβραμίδου εκπροσώπησε την Ελλάδα σε αρκετές σκακιστικές Ολυμπιάδες γυναικών. Τα αποτελέσματά της φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

Ακόμη, αγωνίστηκε με την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Ομαδικό Πρωτάθλημα Σκακιού. Τα αποτελέσματά της φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

Το 2016, της απονεμήθηκε ο τίτλος FIDE Γυναίκας Διεθνούς Μετρ (WIM).

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Η κάρτα FIDE της Αναστασίας Αβραμίδου
* Το προφίλ της Αναστασίας Αβραμίδου στο Chessgames.com
* Το προφίλ της Αναστασίας Αβραμίδου στο Chess365.com

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Κατηγορία:Σκάκι στην Ελλάδα
Άγιος Δημήτριος Ροδιάς Ηρακλείου

Ο **Άγιος Δημήτριος** είναι οικισμός της Κοινότητας Ροδιάς, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γαζίου, του δήμου Μαλεβιζίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. 
## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Δημήτριος είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται κοντά στον όρμο Ροδιάς, πάνω στην επαρχιακή οδό Ροδιάς-Γαζίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160. Απέχει  15 χλμ. περίπου Δ.ΒΔ. του Ηρακλείου.  
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Ροδιάς του δήμου Γαζίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γαζίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαλεβιζίου.

## Αξιοθέατα
*Η Μονή Παναγίας (Ροδιάς), στο νοτιοανατολικό τμήμα του οικισμού
*Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, νοτιοανατολικά του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Ναυμαχία της Παλλήνης

Η **Μάχη της Παλλήνης** έλαβε χώρα το 1344 μεταξύ των στόλων μίας Λατινικής Χριστιανικής ένωσης και Τούρκων επιδρομέων, στη χερσόνησο της Παλλήνης (Κασσάνδρας) στη Χαλκιδική (στη βόρεια Ελλάδα).

## Μάχη
Η μάχη είναι γνωστή μέσα από το *χρονικό* τού από την Πάδουα νομικού Γκουλιέλμο Κορτούζι και την *Ιστορία* του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού (βασ. 1347–1354).  Ο Κορτούζι παρέχει την ημερομηνία, εορτή της Ανάληψης (13 Μαΐου 1344) και καταγράφει ότι οι Χριστιανοί κατέστρεψαν 52 Τουρκικά πλοία.  Σύμφωνα με τον Καντακουζηνό, ο Χριστιανικός στόλος αριθμούσε 24 γαλέρες και ανάγκασε τους Τούρκους να εγκαταλείψουν τα πλοία τους, 60 τον αριθμό, σε έναν κολπίσκο που ονομαζόταν Λόγγος στη χερσόνησο της Παλλήνης. Στη συνέχεια οι Χριστιανοί προχώρησαν στο κάψιμο των εγκαταλειμμένων Τουρκικών πλοίων. 

[δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Ζωγραφική του 14ου αι. μίας ελαφράς [γαλέρας, από μία εικόνα που βρίσκεται τώρα στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο στην Αθήνα. Επιγρ.: Η ανακομιδή του λειψάνου του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.]]

Η ταυτότητα του Χριστιανικού στόλου δεν αποκαλύπτεται από τις πηγές, αλλά αφού στις 25 Ιουλίου ο πάπας Κλήμης ΣΤ΄ συνεχάρη τον Μεγάλο Διδάσκαλο των Ιωαννιτών Ιπποτών Ελιόν ντε Βιλνέβ για τη συμβολή του στη Σταυροφορία, που είχε οργανώσει ο παπικός αντιπρόσωπος (legatus) Ερρίκος του Άστι.  Ο στόλος ήταν πιθανώς ο ίδιος, με αυτόν που οργανώθηκε για τη Σταυροφορία της Σμύρνης, αποτελούμενος από τέσσερα πλοία από τον πάπα και τον βασιλιά της Κύπρου, έξι πλοία των Ιωαννιτών, με τα υπόλοιπα (14) πιθανώς να αποτελούνται από Βενετικά πλοία, που είχαν συγκεντρωθεί στο Νεγκροπόντε τον Νοέμβριο του 1343.  

## Συνέπεια
Ο στόλος των Σταυροφόρων συνέχισε, και κατέλαβε το λιμάνι και την (κάτω) πόλη της Σμύρνης στις 28 Οκτωβρίου, αλλά η ακρόπολη παρέμεινε στα χέρια των Τούρκων του Αϊδινίου. Ο ηγέτης των Αϊδινιδών Ουμούρ μπέης με τη σειρά του πολιόρκησε τους Σταυροφόρους και σε μία αιφνιδιαστική επίθεση στις 17 Ιανουαρίου κατάφερε να σκοτώσει τους ηγέτες των Σταυροφόρων.   Εντούτοις, αν και σε μεγάλη δυσκολία και συνεχώς παρενοχλούμενη από τους Τούρκους, η Σμύρνη παρέμεινε στα χέρια των Λατίνων μέχρι που καταλήφθηκε από τον Ταμερλάνο το 1402 .

## Δείτε επίσης
* Ναυμαχία του Αδραμυττίου (1334)
* Μάχη της Ίμβρου (1347)
* Μάχη των Μεγάρων (1359)

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Χαλκιδικής
Κατηγορία:Ναυμαχίες της Βενετικής Δημοκρατίας