open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γερμανικός παγανισμός

Ο **γερμανικός παγανισμός** αναφέρεται στις διάφορες θρησκευτικές πρακτικές των γερμανικών λαών από την Εποχή του Σιδήρου μέχρι τον χριστιανισμό κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα. Αυτές οι θρησκευτικές πρακτικές αντιπροσώπευαν ένα ουσιαστικό στοιχείο του πρώιμου γερμανικού πολιτισμού. Από τα αρχαιολογικά κατάλοιπα και τις λογοτεχνικές πηγές, είναι δυνατόν να εντοπιστούν κοινές ή στενά συνδεδεμένες πεποιθήσεις των γερμανικών λαών στον Μεσαίωνα, όταν οι τελευταίες περιοχές στην Σκανδιναβία ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό. Η πρωτο-γερμανική θρησκεία βασίστηκε στην πρωτο-ινδοευρωπαϊκή θρησκεία και επεκτάθηκε την εποχή των μεταναστεύσεων όπως ο παγανισμός που ασπάζεται στο εσωτερικό των ηπειρωτικών γερμανικών λαών και ο αγγλοσαξονικός παγανισμός μεταξύ των λαών που ομιλούσαν τα αρχαία αγγλικά. Ο γερμανικός παγανισμός τεκμηριώνεται καλύτερα σε κείμενα του 10ου και 11ου αιώνα από την Σκανδιναβία και την Ισλανδία.

## Βιβλιογραφία

*
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
* 
*
*
* 
*
*
*

## Περαιτέρω μελέτη
*
*
* 
*

Κατηγορία:Παγανισμός στην Ευρώπη
Τσάγλα Ιρμάκ

Η **Ναζ Τσάγλα Ιρμάκ** (τουρικικά: *Naz Çağla Irmak*, 19 Οκτωβρίου 1997) είναι Τούρκισσα ηθοποιός.

Γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1997 στην Άγκυρα, και είναι κόρη της Χιουλγιά Γκουλσέν Ιρμάκ. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεοπτική σειρά *Bizim Evin Halleri* δίπλα στη μητέρα της, όπου και ξεκίνησε την καριέρα της. Το 2015 πρωταγωνίστησε στη σειρά *[[Ζωές Παράλληλες|Kırgın Çiçekler]]*.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Τούρκισσες ηθοποιοί
Μαργαρίτα φον ντερ Ζάαλε

Η **Μαργαρίτα** (γερμ.: *Margarethe von der Saale*, 1522 - 6 Ιουλίου 1566) ήταν μια Γερμανίδα κυρία επί των τιμών και ευγενής, μοργανατική σύζυγος σε διγαμία του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Χανς φον ντερ Ζάαλε και της Άννας φον Μίλτιτς. Συνάντησε τον παντρεμένο λάντγκραβο Φίλιππο σε ηλικία 17 ετών. Ο Φίλιππος επιθυμούσε να νυμφευτεί τη Ζάαλε μοργανατικά, αντί να την κρατήσει ως ερωμένη, καθώς η μοιχεία θα αμαύρωνε τη θρησκευτική του φήμη, αλλά δεν ήθελε να χωρίσει τη σύζυγό του, Χριστίνα της Σαξονίας, καθώς πίστευε ότι το διαζύγιο ήταν εξίσου αμαρτωλό. Στις 10 Δεκεμβρίου 1539 έλαβε υποστήριξη από τον Mαρτίνο Λούθηρο, με το επιχείρημα ότι από δύο κακά πράγματα, η διγαμία ήταν καλύτερη από το διαζύγιο. Η δίγαμος γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου 1540 στο κάστρο του Ρότενμποργκ, παρουσία του Μάρτιν Μπούτσερ και Φιλίππου Μελάγχθονος. Η Ζάαλε δεν παρευρέθηκε ποτέ στην Αυλή, αλλά διέμενε σε ένα σπίτι δίπλα στην πλατεία στο Σπάνγκενμπεργκ.

Η διγαμία μεταξύ της Μαργαρίτας και του Φιλίππου είχε αρνητική επίδραση στη Μεταρρύθμιση.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε -σε μοργανατικό γάμο- το 1540 τον Φίλιππο Α΄ λάντγκραβο της Έσσης και είχε τέκνα:
* Φίλιππος (12 Μαρτίου 1541 - 10 Ιουνίου 1569), κόμης του Ντητς.
* Χέρμαν (12 Φεβρουαρίου 1542 - περ. 1568), κόμης του Ντητς.
* Χριστόφορος-Ερνέστος (16 Ιουλίου 1543 - 20 Απριλίου 1603), κόμης του Ντητς.
* Mαργαρίτα (14 Οκτωβρίου 1544 - 1608), παντρεύτηκε πρώτα στο Κάσσελ στις 3 Οκτωβρίου 1567 τον Χανς-Μπέρναρντ, κόμη του Έμπερσταϊν, και μετά στο Φράουενμπεργκ στις 10 Αυγούστου 1577 τον Στέφαν-Χάινριχ, κόμη του Έβερσταϊν.
* Aλβέρτος (10 Μαρτίου 1546 - 3 Οκτωβρίου 1569), κόμης του Ντητς, απεβ. 23 ετών.
* Φίλιππος-Κορράδος (29 Σεπτεμβρίου 1547 - 25 Μαΐου 1569), κόμης του Ντητς, απεβ. 22 ετών.
* Mαυρίκιος (8 Ιουνίου 1553 - 23 Ιανουαρίου 1575), κόμης του Ντητς, απεβ. 22 ετών.
* Eρνέστος (12 Αυγούστου 1554 - 1570), απεβ. 16 ετών.
* Άννα (1557 - 2/5 Ιανουαρίου 1558), απεβ. 1 έτους.

## Δείτε επίσης
* Eλισάβετ-Ελένη φον Φίερεγκ
* Σοφία φον Ντένχοφ

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Το **Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς** (Γερμανικά: *Freistaat Mecklenburg-Strelitz*) ήταν κρατίδιο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης που ιδρύθηκε το 1918 μετά τη Γερμανική Επανάσταση, η οποία είχε δημιουργήσει το Μεγάλο Δουκάτο του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Το κράτος διήρκεσε έως ότου το Κόμμα των Ναζί (NSDAP) ήρθε στην εξουσία στη Γερμανία και συγχώνευσε το κράτος με το γειτονικό Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν για να σχηματίσει ένα νέο ενωμένο κράτος του Μεκλεμβούργου στις 31 Δεκεμβρίου 1933.

## Παραπομπές
*States of Germany since 1918

Κατηγορία:Πρώην διοικητικές διαιρέσεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία
Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Το **Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν** (Γερμανικά: *Freistaat Mecklenburg-Schwerin*) ήταν κρατίδιο στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης που ιδρύθηκε το 1918 μετά την παραίτηση του Μεγάλου Δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν Φρειδερίκου Φραγκίσκου Δ΄, μετά τη Γερμανική Επανάσταση. 

Το 1933, μετά την έναρξη της ναζιστικής κυριαρχίας, ενώθηκε με το μικρότερο γειτονικό Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς για να σχηματίσει το ενωμένο κράτος του Μεκλεμβούργου στις 31 Δεκεμβρίου 1933.

## Παραπομπές
*States of Germany since 1918

Κατηγορία:Πρώην διοικητικές διαιρέσεις της Γερμανίας
Κατηγορία:Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία
Βαρβάρα της Έσσης

Η **Βαρβάρα της Έσσης**, γερμ.: Barbara von Hessen von Württemberg-Mömpelgard (8 Απριλίου 1536 - 8 Ιουνίου 1597) ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Βυρτεμβέργης-Μέμπελγκαρντ και μετά κόμισσα του Βάλντεκ.

## Οικογένεια
Γεννήθηκε στο Κάσσελ της Έσσης στις 8 Απριλίου 1536, ως η τρίτη κόρη του Φίλιππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της νόμιμης συζύγου του Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας. Είχε τέσσερις αδελφές και πέντε αδελφούς, συμπεριλαμβανομένου του Γεωργίου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Ο πατέρας της ήταν κορυφαίος πρωτεργάτης της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Αφού αυτός νυμφεύτηκε τη μητέρα της, έκανε (μαργανατικό γάμο) και με τη Μαργαρίτα φον ντερ Ζάαλε, από την οποία απέκτησε άλλα εννέα παιδιά.

[δεξιά|μικρογραφία|Ο γιος της Βαρβάρας, ο [Φρειδερίκος Α΄ δούκας της Βυρτεμβέργης|Φρειδερίκος Α΄ δούκας της Βυρτεμβέργης και η οικογένειά του.]]

## Οικογένεια
Στις 10 Σεπτεμβρίου 1555 στο Ράιχενβαϊερ, η Bαρβάρα παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο, τον Γεώργιο Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης-Mέμπελγκαρντ (γαλλ.: Μονμπελιάρ). Αυτή ήταν 19 ετών και αυτός 57. Έκαναν την κατοικία τους στο σατώ ντε Μονμπελιάρ στο πριγκιπάτο του Μέμπελγκαρντ, ενός αυστηρά Λουθηρανικού θύλακα στη Γαλλία.

Μαζί είχαν έναν γιο: 
* Φρειδερίκος Α΄ (19 Αυγούστου 1557, Mέμπλεγκαρντ - 29 Ιανουαρίου 1608, Στουτγκάρδη), δούκας της Βυρτεμβέργης.

Η Bαρβάρα χήρευσε στις 18 Ιουλίου 1558, μετά από λιγότερο από τρία χρόνια γάμου. Παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της Δανιήλ κόμη του Βάλντεκ δέκα χρόνια αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου 1568 στο Κάσσελ,  όταν ήταν 32 ετών.

Απεβίωσε στις 8 Ιουνίου 1597 στο κάστρο Βάλντεκ της Έσσης. Μεταξύ των πολυάριθμων απογόνων της είναι η σημερινές ισπανική και βρετανική βασιλικές οικογένειες.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Σέρκιο

Ο **Σέρκιο** (*Serchio*) είναι, με μήκος 126 χιλιόμετρα ή σύμφωνα με άλλη πηγή 106 χιλιόμετρα, ο τρίτος σε μήκος ποταμός στην Τοσκάνη της Ιταλίας, μετά τον Άρνο και τον Ομπρόνε. Από απόψεως μέσης ροής (παροχής), έρχεται δεύτερος στην Τοσκάνη μετά τον Άρνο. Στη ρωμαϊκή εποχή ήταν γνωστός με την ονομασία **Άουσερ** (λατ. *Auser*).

Η βασική πηγή του βρίσκεται στις πλαγιές του βουνού Σιλλάνο, σε υψόμετρο περίπου 1.500 μέτρα (η κορυφή του Σιλλάνο είναι στα 1.864 μέτρα). Τα νερά της ενώνονται με αυτά ενός δευτερεύοντος κλάδου, του Σέρκιο ντι Γκραμολάτσο (*Serchio di Gramolazzo*), στην κωμόπολη Πιάτσα αλ Σέρκιο.

Στη συνέχεια ο ποταμός διασχίζει την περιοχή Γκαρφανιάνα από βορρά προς νότο, από το χωριό Σιλλάνο μέχρι πέρα από την κωμόπολη Καστελνουόβο ντι Γκαρφανιάνα. Κατόπιν ρέει στη «Μέση Κοιλάδα» (*Media Valle*), ορίζοντας το σύνορο του δήμου Μπάργκα και διασχίζοντας το έδαφος του δήμου Μπόργκο α Μοτσάνο. Κοντά στην αντίστοιχη πόλη, υπάρχει η αξιοσημείωτη μεσαιωνική γέφυρα Πόντε ντελλα Μανταλένα. Σε αυτό το κύριο τμήμα του, ο Σέρκιο δέχεται τα νερά των δεξιών παραποτάμων Έντρον, Τούρριτε Σέκκα, Τούρριτε ντι Γκαλλικάνο, Τούρριτε Κάβα και Πεντόνια, και των αριστερών παραποτάμων Φιούμε, Καστιλιόνε, Σίλλικο και του σημαντικότερου από όλους τους παραπόταμούς του, του Λίμα. Ο τελευταίος πηγάζει από το Πάσσο ντελλ Αμπετόνε και συλλέγει τα νερά των υψηλών Απεννίνων των επαρχιών της Μόντενα και της Πιστόια, επιτυγχάνοντας μια μέση παροχή μεγαλύτερη των 20 κυβικών μέτρων ανά δευτερόλεπτο.

Μετά το Μπόργκο α Μοτσάνο, ο Σέρκιο εισέρχεται στην πεδιάδα της Λούκκα, πόλη την οποία διαρρέει, και δέχεται τα νερά του χειμάρρου Φρεντάνα, ενώ στη συνέχεια στρέφεται προς τα δυτικά, διασχίζει τα «στενά» του Φιλεττόλε και εισέρχεται στην Επαρχία της Πίζας. Εδώ περνά δίπλα από τις πόλεις Σαν Τζουλιάνο Τέρμε και Βεκκιάνο, προτού εκβάλει στην Τυρρηνική θάλασσα λίγα χιλιόμετρα βορείως της Πίζας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 43°46′49΄΄ Βόρειο πλάτος και 10°16′09΄΄ Ανατολικό μήκος. Η λεκάνη απορροής του Σέρκιο έχει έκταση 1.525 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ η μέση παροχή του είναι 46 κυβ. μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Η εθνική οδός SS 12 (Αμπετόνε-Μπρέννερο) ακολουθεί τον ρου του Σέρκιο από την πεδιάδα της Λούκκα μέχρι την κωμόπολη Μπάνι ντι Λούκκα.

## Παραπομπές


Σερκιο
Μεγάλο Δουκάτο του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Το **Μεγάλο Δουκάτο του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς** (Γερμανικά: *Großherzogtum Mecklenburg-Strelitz*) ήταν ένα έδαφος στη Βόρεια Γερμανία, το οποίο κατείχε η νεότερη γραμμή του Οίκου του Μεκλεμβούργου που κατοικούσε στο Νοϊστρέλιτς. 

Όπως το γειτονικό Μεγάλο Δουκάτο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, ήταν ένα κυρίαρχο κράτος μέλος της Γερμανικής Συνομοσπονδίας και έγινε ομοσπονδιακό κράτος της Βόρειας Γερμανικής Συνομοσπονδίας και τελικά της Γερμανικής Αυτοκρατορίας μετά την ενοποίηση του 1871. 

Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Γερμανική Επανάσταση από το 1918-19 το διαδέχθηκε η Ελεύθερο Κράτος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

## Παραπομπές
*Grand Ducal House of Mecklenburg-Strelitz


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρώην μεγάλα δουκάτα
Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας
Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Αυτοκρατορίας
Μαργαρίτα του Ντητς

Η **Μαργαρίτα**, γερμ.: Margaret von Diez (Γερμανικά - Margarethe von Diez, 14 Οκτωβρίου 1544 - 12 Ιουλίου 1608) ήταν Γερμανίδα ευγενής. 

## Βιογραφία
Γεννημένη στο Σπάνγκενμπεργκ, ήταν η έκτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της δεύτερης μοργατικής συζύγου του, Mαργαρίτας φον ντερ Ζάαλε, που τη νυμφεύτηκε ενώ ήταν ακόμη νυμφευμένος με την πρώτη του σύζυγο Χριστίνα της Σαξονίας, με την οποία είχε ήδη πέντε γιους και πέντε κόρες.

## Οικογένεια
Με τον πρώτο της γάμο με τον Ιωάννη-Βερνάρδο κόμη του Nόι-Έμπερσταϊν είχε:
* Φίλιππος Γ΄ (π. 1570-1609).
* Βαρβάρα.
* Ιωάννης-Ιάκωβος Β΄ του Nόι-Έμπερσταϊν (1574–1637/38).

Με τον δεύτερο γάμο της με τον Στέφανο-Ερρίκο κόμη του Έμπερσταϊν-Κβάρκενμπουργκ είχε:
* Σαβίνα-Χέντβιχ 1579-1631.
* Βάλπουργκις 1580–1613.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Βιβλιογραφία (στα Γερμανικά)
* Eckhart G. Franz: *Das Haus Hessen.* Kohlhammer Urban, Στουτγκάρδη 2005,, S. 55–57.
* Tina Sabine Römer: ''Der Landgraf im Spagat;'' ''Die hessische Landesteilung 1567 και die Testamente Philipps des Großmütigen.'' (PDF-Datei; 191&nbsp;kB) Σε: *Zeitschrift des Vereins für hessische Geschichte (ZHG).* 109, 2004,, S. 31–49, bes. 33.
* Sabine Köttelwesch: *Margarethe von der Saale.* Σε: Sabine Köttelwesch: *Geliebte, Gemahlinnen und Mätressen.* *Zehn Frauenschicksale aus dem Umfeld des Kasseler Fürstenhofes.* Verein für Hessische Geschichte und Landeskunde, Zweigverein Hofgeismar, Hofgeismar 2004, S. 17–28 ( *Die Geschichte unserer Heimat* αρ. 41,  ).
* Friedrich Küch (εκδ. ): ''Politisches Archiv des Landgrafen Philipp des Grossmütigen von Hessen.'' Ζώνη 1. Hirzel, Λειψία 1904, S. 22–32.

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Σαβίνα της Βυρτεμβέργης

Η **Σαβίνα**, γερμ.: Sabine von Württemberg (2 Ιουλίου 1549 στο Moνμπελιάρ - 17 Αυγούστου 1581 στο Ρότενμπουργκ αν ντερ Φούλντα) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του δούκα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Κάσσελ.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης (1515–1568) και της Άννας-Μαρίας των Χόεντσολερν (1526–1589), κόρης του Γεωργίου μαργράβου του Βραδεμβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμπαχ.

Παντρεύτηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1566 στο Mάρμπουργκ τον Γουλιέλμο Δ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ, του οποίου ο νεότερος αδελφός Λουδοβίκος Δ΄ λάντγκραβος της Έσσης-Μάρμπουργκ ήταν ήδη νυμφευμένος με τη μεγαλύτερη αδελφή της Σαβίνας, τη Χέντβιχ, και την οποία είχε συναντήσει ο Γουλιέλμος Δ΄ όταν διαπραγματεύτηκε τον γάμο του Λουδοβίκου Δ΄ με τον πατέρα της. Ο γάμος τους εορτάστηκε πολύ πλούσια.

Η κόμισσα φρόντιζε την ευημερία της χώρας και ίδρυσε το Δωρεάν Αυλικό Φαρμακείο στο Κάσσελ, το οποίο χρησίμευε, όχι μόνο για την προμήθεια της Αυλής, αλλά και ολόκληρου του πληθυσμού του Κάσσελ.

Ο γάμος της Σαβίνας και του Γουλιέλμου Δ΄ χαρακτηρίζεται ευτυχισμένος. Ο Γουλιέλμος Δ΄ αποφάσισε στην πρώτη του διαθήκη ότι, σε περίπτωση πρόωρου τέλους του, η Σαβίνα θα ενεργούσε ως επίτροπος της χώρας για τον μεγαλύτερο γιο της Mαυρίκιο. Ωστόσο αυτή απεβίωσε το 1581, πριν από τον σύζυγό της και αυτός σε μία νέα του διαθήκη δήλωσε ότι ο γιος του Μαυρίκιος είχε φτάσει στην ενηλικίωση.

Η Σαβίνα απεβίωσε το 1581 και τάφηκε στο Mάρτινσκιρχε στο Κάσσελ.

## Πρόγονοι

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1566 τον Γουλιέλμο Δ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
* Άννα Μαρία (1567–1626), παντρεύτηκε το 1589 τον Λουδοβίκο Β΄ κόμη του Νάσσαου-Ζάαρμπρυκεν (1565–1627).
* Χέντβιχ (1569–1644), παντρεύτηκε το 1597 τον Ερνέστο (1569–1622) κόμη του Σάουμπουργκ.
* Αγνή (1569).
* Σοφία (1571–1616).
* Mαυρίκιος (1572–1632), λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ.
* Σαβίνα (1573).
* Σιδωνία (1574–1575), απεβ. 1 έτους.
* Χριστιανός (1575–1578), απεβ. 3 ετών.
* Ελισάβετ (1577–1578), απεβ. 1 έτους.
* Χριστίνα (1578–1658), παντρεύτηκε το 1598 τον Ιωάννη-Ερνέστο Β΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ (1566–1638).
* Ιουλία (1581)

## Βιβλιογραφικές αναφορές
*  (πρόσθετο υλικό στην είσοδο του συζύγου της)
* Anke Hufschmidt: *Adlige Frauen im Weserraum Zwischen 1570 und 1700: Status, Rollen, Lebenspraxis*, Aschendorff, 2001, σελ.&nbsp;202,
* Pauline Puppel: ''Die Regentin'', σελ.&nbsp;310

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Εδβίγη της Έσσης-Κάσσελ

Η **Χέντβιχ**, γερμ.: Hedwig von Hessen-Kassel (30 Ιουνίου 1569 στο Κάσσελ · 7 Ιουλίου 1644 στο Χάγκεν) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λάντγκραβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Σάουμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ (1532-1592) από τον γάμο του με τη Σαβίνα (1549-1581), κόρη του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης.

Παντρεύτηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1597 στο κάστρο Βίλχελμσμπουργκ στο Σμάλκαλντεν τον Eρνέστο κόμη του Σάουμπουργκ (1569-1622). Όταν η Χέντβιχ μνηστεύθηκε το 1593, ο αδελφός της Mαυρίκιος είχε θέσει ως προϋπόθεση ότι ο Eρνέστος θα μοιραζόταν τη διακυβέρνηση του Σάουμπουργκ με τον αδελφό του Aδόλφο ΙΑ΄. Το 1559 το Σάουμπουργκ διαιρέθηκε με τη Συνθήκη του Mίντεν και ο Eρνέστος έλαβε το Κάτω Σάουμπουργκ, αποτελούμενο από τις περιοχές Ζάχσενχαγκεν, Χάγκενμπουργκ και Μπόκελοχ.

Η Χέντβιχ και ο Eρνέστος ζούσαν αρχικά στο διαθέσιμο κάστρο στο Ζάχσενχαγκεν και το επέκτειναν σε ένα ανάκτορο. Ο Eρνέστος μετακόμισε αργότερα την έδρα της κυβέρνησής του στο Μπύκεμπουργκ. Ο Ερνέστος απεβίωσε το 1627. Η Χέντβιχ κατασκεύασε ένα Πριγκιπικό Μαυσωλείο στην εκκλησία Σανκτ Μάρτινι στο Στάτχαγκεν.

Ο γάμος τους παρέμεινε άτεκνος. Η Χέντβιχ έλαβε την πόλη και την περιοχή του Στάτχαγκεν ως ιδιοκτησία χηρείας της (wittum). Είχε ένα ομόλογο 100 τάλερ χωρίς τόκο. Έδωσε στον ανιψιό της Γουλιέλμο Ε΄ ένα ετήσιο εισόδημα και αργότερα κληρονόμησε το ομόλογό της και όλα τα δικαιώματά της στο νομό Σάουμπουργκ στη χήρα του Aμαλία-Ελισάβετ, την οποία διόρισε επίσης εκτελέστρια της τελευταίας διαθήκης της.

Η Χέντιχ απεβίωσε το 1644 και τάφηκε στο Πριγκιπικό Μαυσωλείο στην εκκλησία του Σανκτ Μάρτινι στο Στάτχαγκεν, δίπλα στον σύζυγό της. Ένα επίγραμμα επάνω από τον τάφο της αναφέρει: *Δεν υπάρχει πιο ιερή απόφαση, από το να μεταβιβάσουμε στους ζωντανούς, εκείνα που μας είχαν ανατεθεί και να τα φυλάξουν, όταν χρειαστεί*.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1597 τον Eρνέστο κόμη του Σάουμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Helge bei der Wieden: *Ein Norddeutscher Renaissancefürst.* *Ernst Zu Holstein-Schaumburg, 1569-1622* ,
* Friedrich Rehm: ''Handbuch der Geschichte beider Hessen'' σελ. 442
* Andrea Baresel-Μάρκα: ''Grabdenkmäler nordeuropäischer Fürstenhäuser im Zeitalter der Renaissance ...'' σελ. 235 ff
* Christoph von Rommel: ''Geschichte von Hessen'' σελ. 646

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20120402104820/http://www.renaissance-stadthagen.de/index.html; Mausol.html

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Αγνή του Ζολμς-Λάουμπαχ

Η **Αγνή**, γερμ.: Agnes von Solms-Laubach (7 Ιανουαρίου 1578 - 23 Νοεμβρίου 1602) από τον Οίκο του Ζολμς ήταν κόρη του κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Κάσελ από το 1593 μέχρι το τέλος της.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ (1546-1600) και της Μαργαρίτας (1554-1606), κόρης του Γεωργίου Α΄ κόμη του Σένμπουργκ-Γκλάγκαου.

Παντρεύτηκε σε ηλικία 15 ετών, στις 23 Σεπτεμβρίου 1593, με τον Mαυρίκιο λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ, τον οποίο είχε γνωρίσει στο γάμο της μεγαλύτερης αδελφής της Άννας-Μαρίας. Ο γάμος της Άννας εορτάστηκε παρουσία πολλών πριγκιπικών προσκεκλημένων. Ο γάμος με την Καλβινίστρια κόμισσα αύξησε τους δεσμούς του Μαυρίκιου με τους Καλβινιστές κόμητες του Βέτεραου, αν και ο Mαυρίκιος είχε επιλέξει την Αγνή ως σύζυγό του περισσότερο από αγάπη, παρά από δυναστικό υπολογισμό.

Η Αγνή χαρακτηρίστηκε ως εξαιρετικά ταλαντούχα, όμορφη και αξιαγάπητη. Η Mάτχαους Μέριαν έφτιαξε ένα κέντημα της κόμισσας με τον σύζυγο και τα παιδιά της. Την επομένη ημέρα μετά το τέλος της Άννας, ο Mαυρίκιος έγραψε στον Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας για τη μεγάλη του απώλεια.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ και είχε παιδιά:
* Όθων (1594–1617), λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ.
* Ελισάβετ (1596–1625), παντρεύτηκε το 1618 τον Ιωάννη-Αλβέρτο Β΄ του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ (1590–1636).
* Mαυρίκιος (1600–1612), απεβ. 12 ετών.
* Γουλιέλμος Ε΄ (1602–1637), λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Christian Roeth: ''ιστορία της Έσσης'', σελ. 225 ff.
* Heiner Borggrefe, Vera Lüpkes και Hans Otto Meyer (επιμ. ): *Ο μελετητής Maurice: ένας αναγεννησιακός πρίγκιπας στην Ευρώπη*, 1997
* Stefan Schweizer: ''ερμηνεία της ιστορίας και εικόνες από την ιστορία'', σελ. 270
* Alison Deborah Anderson: ''Στα πρόθυρα του πολέμου'', σ. 34

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος του Ζολμς
Λίμνη Αρκαδίας

Η **Λίμνη** είναι ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας, το οποίο βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Ολίγυρτος σε υψόμετρο 710 μέτρα και έχει θέα το λεκανοπέδιο της Κανδήλας. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Απέχει 38 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Τρίπολη. Η παλιά της ονομασία ονομασία, από την τουρκοκρατία, είναι *Κάτω Άγαλη* και αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νάσων. Το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912  ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1955 με το ΦΕΚ 54Α - 05/03/1955  μετονομάστηκε σε Λίμνη. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λίμνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 157 κατοίκους.

## Εξέλιξη πληθυσμού
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Αγνή της Έσσης-Κάσσελ

Η **Αγνή**, γερμ.: Agnes von Hesse-Kassel (14 Μαΐου 1606 στο Κάσελ - 28 Μαΐου 1650 στο Ντέσαου) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Ντέσαου.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Mαυρίκιου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ (1572-1632) από τον δεύτερο γάμο του με την Γιουλιάνα (1587-1643), κόρη του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλεμπουργκ-Ζήγκεν. Μεγάλωσε μαζί με τα αδέλφια της. Μιλούσε έξι γλώσσες και συνέθεσε μουσική.

Στις 18 Μαΐου 1623 παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου (1596-1660). Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου κατάφερε να μαλακώσει την κατάσταση στο Άνχαλτ-Ντέσαου, διαπραγματευόμενη με τους στρατηγούς προφορικά και γραπτά. εθεωρείτο ένθερμη οικονομολόγος και μαθηματικός. Το 1645 έκτισε ένα οχυρωμένο σπίτι στο Νίσβιτς, το οποίο αργότερα μετατράπηκε στο κάστρο Oράνιενμπαουμ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1623 τον Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
* Mαυρίκιος (1624), απεβ. νήπιο.
* Δωροθέα (1625-1626), απεβ. 1 έτους.
* Γιουλίανα (1626-1652), απεβ. 24 ετών.
* Ιωάννης-Γεώργιος Α΄ (1627-1693), πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντέσαου από το 1660 έως το 1693.
* Λουίζα (1631-1680), παντρεύτηκε το 1648 με τον Χριστιανό των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Μπζεγκ (1618-1672).
* Αγνή (1644), απεβ. νήπιο.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Αύγουστος B. Michaelis: *Einleitung zu einer volständigen Geschichte der Chur- und Fürstlichen Häuser ...*, σελ.&nbsp;624, διαδικτυακά
* Christian August Wichmann: *Geschichte berühmter Frauenzimmer*, σελ.&nbsp;741, διαδικτυακά

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Τζουζέππε Αμπάτι

Ο **Τζουζέππε Αμπάτι** (ιταλ.: *Giuseppe Abbati*, 13 Ιανουαρίου 183621 Φεβρουαρίου 1868) ήταν Ιταλός ζωγράφος που ανήκε στην ομάδα καλλιτεχνών γνωστή με το προσωνύμιο Μακιαγιόλι.

## Βιογραφία

Ο Αμπάτι γεννήθηκε στη Νάπολη. Έλαβε την αρχική εκπαίδευση στη ζωγραφική από τον πατέρα του, Βιντσέντσο, ο οποίος ειδικευόταν σε πίνακες αρχιτεκτονικών εσωτερικών χώρων και οι πρώτοι πίνακες του Αμπάτι απεικόνιζαν εσωτερικούς χώρους. Συμμετείχε στην εκστρατεία του Γκαριμπάλντι του 1860, γεγονός που επέφερε απώλεια του δεξιού του ματιού στη Μάχη της Κάπουα. Στη συνέχεια μετακόμισε στη Φλωρεντία όπου, στο , συνάντησε τους Τζοβάννι Φαττόρι (Giovanni Fattori), Σιλβέστο Λέγκα (Silvestro Lega), και τους υπόλοιπους καλλιτέχνες που σύντομα θα ονομάστηκαν Macchiaioli.

αριστερά|μικρογραφία|301x301εσ| Τζουζέππε Αμπάτιi, ''Ο Πύργος του Palazzo del Podestà'', 1865, λάδι σε ξύλο, 39 x 32 cm.
Στην Εθνική Έκθεση της Φλωρεντίας το 1861, στον Αμπάτι απονεμήθηκε μετάλλιο για τις απεικονίσεις εσωτερικών χώρων, αλλά αρνήθηκε να το αποδεχθεί, ως χειρονομία διαμαρτυρίας ενάντια στη σύνθεση της επιτροπής. Στη συνέχεια, προσελκύσθηκε από την πρακτική της ζωγραφικής τοπίων στην ύπαιθρο. Η δραστηριότητά του ως ζωγράφου διακόπηκε το 1866 όταν στρατολογήθηκε ξανά στο στρατό για τον Τρίτο Πόλεμο Ανεξαρτησίας, κατά τον οποίο συνελήφθη από τους Αυστριακούς και κρατήθηκε στην Κροατία.

Επιστρέφοντας στην κανονική του ζωή στο τέλος του έτους, μετακόμισε στο Castelnuovo della Misericordia και πέρασε τον τελευταίο χρόνο της ζωγραφικής του στην ύπαιθρο. Ο Αμπάτι απεβίωσε σε ηλικία τριάντα δύο ετών στη Φλωρεντία, όταν ο σκύλος του τον δάγκωσε, μολύνοντάς τον με λύσσα.

Οι πίνακες του χαρακτηρίζονται από τολμηρή επεξεργασία ελαφριών εφέ. Συχνά ζωγράφιζε μια φωτεινή σκηνή τοπίου όπως αυτό φαίνεται από την πόρτα ενός σκοτεινού εσωτερικού, όπως στην *Προβολή από το κελάρι κρασιού του Diego Martelli* (1866).  Μερικά από τα όψιμα τοπία του, όπως το *View of Castiglioncello* (1867), είναι σε πολύ επιμήκη οριζόντια μορφή που συχνά προτιμούν οι Macchiaioli.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Broude, Norma (1987). *Italian Painters of the Nineteenth Century*. New Haven and London: Yale University Press. 
* Steingräber, E., & Matteucci, G. (1984). *The Macchiaioli: Tuscan Painters of the Sunlight: March 14–April 20, 1984* . Νέα Υόρκη: Stair Sainty Matthiesen σε συνεργασία με το Matthiesen, Λονδίνο.OCLC&nbsp;70337478

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Σοφία της Έσσης-Κάσσελ

Η **Σοφία**, γερμ.: Sophie von Hesse-Kassel (12 Σεπτεμβρίου 1615, στο Κάσσελ - 22 Νοεμβρίου 1670, στο Μπύκεμπουργκ) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Σάουμπουργκ-Λίππε.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Mαυρίκιου κόμη της Έσσης-Κάσσελ (1572–1632) και της Γιουλιάνας (1587–1643), κόρης του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Nάσσαου-Ντίλενμπουργκ-Ζήγκεν.

Παντρεύτηκε στις 12 Οκτωβρίου 1640 στο Χάγκεν τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Σάουμπουργκ-Λίππε (1601–1681). Μέσω του γάμου του ο Φίλιππος Α΄ εξασφάλισε την ανανέωση της διακυβέρνησης των περιοχών Ρόντενμπεργκ, Χάγκενμπουργκ και Άρενσμπουργκ, η οποία εξαρτάτο από το ότι η κομητεία του ήταν υπό την προστασία της Ελισάβετ-Αμαλίας της Έσσης-Κάσσελ .

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1640 τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Σάουμπουργκ-Λίππε και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
* Ελισάβετ (1646), απεβ. νήπιο.
* Σοφία-Ελεονώρα (1648–1671), απεβ. 23 ετών.
* Ιωάννα-Δωροθέα (1649–1695), παντρεύτηκε το 1664 τον (διαζευγμένο το 1678) Ιωάννη-Αδόλφο κόμη του Μπέντχαϊμ-Tέκλενμπουργκ (1637-1704).
* Χέντβιχ-Λουίζα (1650–1731), παντρεύτηκε το 1676 ο Αύγουστο δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1652-1689).
* Βερνάρδος-Γουλιέλμος (1651), απεβ. νήπιο.
* Φιλιππίνη-Ελισάβετ (1652–1703),  παντρεύτηκε το 1676 τον Φίλιππο-Χριστόφορο κόμη του Μπρόινερ στο Άσπαρν (1708).
* Φρειδερίκος-Χριστιανός (1655-1728), κόμης του Σάουμπουργκ-Λίππε.
* Κάρολος-Χέρμαν (1656–1657), απεβ. 1 έτους.
* Καρλόττα-Γουλιάνα (1657–1684), παντρεύτηκε το 1676 Ιωάννη-Χάινριχ κόμη του Κούεφσταϊν (1643-1687).
* Φίλιππος-Ερνέστος (1659–1723), κόμης του Λίππε-Άλβερντισεν.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Αναφορές και πηγές
* Franz Carl Theodor Piderit: ''Geschichte der Grafschaft Schaumburg und der wichtigsten Orte in derselben'', σελ. 141

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Λίβιο Αγκρέστι

Ο **Λίβιο Αγκρέστι** (ιταλ. *Livio Agresti*, 1508-1580, αποκαλούμενος επίσης *Ritius* ή *Ricciutello*) ήταν Ιταλός ζωγράφος της ύστερης Αναγεννησιακής περιόδου ή περιόδου του Μανιερισμού, ενεργός τόσο στην πατρίδα του Φορλί όσο και στη Ρώμη, όπου και απεβίωσε. Ήταν ένα από τα μέλη της «Σχολής ζωγραφικής του Φορλί».

[μικρογραφία|«Ο [Πέτρος Β΄ της Αραγονίας|Πέτρος της Αραγονίας παραδίδει το βασίλειο στον Πάπα Ιννοκέντιο Γ΄» (νωπογραφία, Sala Regia του Βατικανού).]]
## Βιογραφία
Αρχικά μαθητής του Φραντσέσκο Μεντσόκκι (Francesco Menzocchi), το 1535 ζωγράφισε τις τοιχογραφίες της *[[Θεία Ευχαριστία|Ευχαριστίας]]* και των *Προφητών* για το Παρεκκλήσι του Μυστηρίου στον Καθεδρικό Ναό του Φορλί, που σήμερα βρίσκονται στην τοπική πινακοθήκη τέχνης, την Pinacoteca Civica di Forlì . Το 1539, ζωγράφισε στην Εκκλησία της Σάντα Μαρία ντε Σέρβι. Το 1542, ταξίδεψε στη Ραβέννα, όπου ζωγράφισε τον πίνακα των *επισκόπων* που φυλάσσεται τώρα στον καθεδρικό ναό του Αριάνι. Έγινε μέλος της Ρωμαϊκής Ακαδημίας του Αγίου Λουκά το 1534.  Το 1544, ζωγράφισε τις τοιχογραφίες των αλληγορικών μορφών στη *Sala Paolina* του Καστέλ Σαντ'Άντζελο στη Ρώμη, υπό την επίβλεψη του Περίν ντελ Βάγκα (Perin del Vaga) . Η Agresti βοήθησε επίσης στη διακόσμηση της εκκλησίας της Σάντα Μαρία ιν Κοσμεντίν της Ρώμης.

Το 1555-6, διακοσμούσε το παρεκκλήσι Gonzaga στην Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος στη Σάσια με βιβλικές σκηνές και επέστρεψε το 1574 για να διακοσμήσει το Παρεκκλήσι της Αγίας Τριάδας με περισσότερες σκηνές από την Καινή Διαθήκη.

Το πιο πρόσφατα ανακαλυφθέν έργο του Αγκρέστι ήρθε στο φως τον Ιούνιο του 2009 στον καθεδρικό ναό της Τσεζένα, ελαιογραφία σε χαλκό, που απεικονίζει τον προστάτη άγιο της πόλης, τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, που ανατέθηκε στον γέροντα Δάσκαλο από τον Άλεξ Καβαλολούτσι (Alex Cavallucci).

Η Εκκλησία *St John Maddermarket* στο Νόργουιτς διαθέτει μια μεγάλη ελαιογραφία του *[[Μυστικός δείπνος|Μυστικού Δείπνου]]* που, αν και αποδίδεται στον Αγκρέστι, δεν έχει επαληθεύσιμη προέλευση.

Ένας από τους μαθητές του ήταν ο Λιτάρντο Πιστιόλλι (Litardo Piccioli). 

## Έργα
* Τσεζένα: Καθεδρικός ναός της Τσεζένα
* Ρώμη: Εκκλησία του Santo Spirito στη Σάσια
* Ρώμη: Εκκλησία της Santa Caterina dei Funari
* Ρώμη: Oratorio del Gonfalone
* Ρώμη: Εκκλησία της Santa Maria della Consolazione
* Τίβολι : Βίλα ντ' Έστε, όπου είχε τη διεύθυνση της διακόσμησης του δαπέδου.
* Βατικανό: Βασιλική Αίθουσα (Βατικανό)
* Φορλί: Πινακοθήκη (Μουσείο)
* Ρονκοφρέντο : Pieve di Santa Paola με δύο τοιχογραφίες: *Madonna and Child* και *Saint Catherine of Alexandria*
* Τέρνι : Καθεδρικός ναός
* Αμέλια: Εκκλησία του San Giovanni Decollato ("Αποκεφαλισθέντος Αγίου Ιωάννη") ή dell'Ospedaletto ("του Νοσοκομείου")
* Νάμι: Πινακοθήκη (μουσείο)
* Μπέργκεν, Νορβηγία: Μουσείο Τέχνης Μπέργκεν ("Φθινοπωρινή Αλληγορία")

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 16ου αιώνα
Ελισάβετ της Έσσης-Κάσσελ (1596-1625)

Η **Ελισάβετ**, γερμ.: Elisabet von Hesen-Kassel von Mecklenburg (24 Μαρτίου 1596 στο Κάσσελ - 16 Δεκεμβρίου 1625 στο Γκύστροβ) από τον Οίκο της Έσσης, ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και με το γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ. Έγραψε ποιήματα στη γερμανική και στην ιταλική γλώσσα.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Mαυρίκιου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ (1572-1632) και της Αγνής (1578-1602), κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου κόμη του Ζόλμς-Λάουμπαχ. Ανάδοχός της ήταν η Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, η οποία εκπροσωπήθηκε στην περίσταση αυτή από τον κόμη του Λίνκολν. Η βάπτιση της πριγκίπισσας ήταν μία από τις πιο θεαματικές τελετές στην Αυλή του Κάσσελ, συμπεριλαμβανομένων "τεσσάρων ημερών πολυτελών παιχνιδιών, κονταρομαχιών και πυροτεχνημάτων".  Τα τελευταία τουρνουά ιπποτών στην Ευρώπη πραγματοποιήθηκαν με αυτή την ευκαιρία. Ο χαράκτης και ιστορικός Βίλχελμ Ντίλιχ έγραψε ένα έργο για το γεγονός το 1598-1601. Αυτός ο τόμος βρίσκεται τώρα στο Μουσείο της Πόλης της Έσσης.  Ένα δεύτερο χειρόγραφο σχετικά με τους εορτασμούς, "που καταρτίστηκε και εκτελέστηκε από ένα άγνωστο χέρι", φυλάσσεται από τη Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη. 

Ο πατέρας της εκπαίδευσε αυτή και τα αδέλφια της στην Αυλή. Η Ελισάβετ χαρακτηρίστηκε ως πολύ πνευματώδης. Μιλούσε ευχερώς σε πολλές γλώσσες και έχει γράψει περισσότερα από 200 ποιήματα. Έπαιξε και συνέθεσε μουσική και επίσης μετέφρασε κείμενα στα γερμανικά και στα ιταλικά.

Ο πατέρας της ήθελε να την παντρέψει με τον Κάρολο-Φίλιππο δούκα του Σέντερμανλαντ, αλλά αυτή αρνήθηκε. Στη συνέχεια μνηστεύθηκε με τον Φρειδερίκο-Ερρίκο πρίγκιπα της Οράγγης. Ωστόσο ο Μαυρίκιος διέκοψε τον αρραβώνα, όταν δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τις σημαντικές απαιτήσεις για την προίκα της.

Η Ελισάβετ παντρεύτηκε στις 25 Μαρτίου 1618 στο Κάσσελ με τον Ιωάννη-Αλβέρτο Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ, ο οποίος είχε ήδη τέσσερα παιδιά από τον πρώτο του γάμο. Η δούκισσα, που ήταν καλή μουσικός, δημιούργησε την Αυλική Ορχήστρα στο Γκύστροβ και ήταν επίσης ενεργή ως συγγραφέας.

Η Ελισάβετ δεν είχε παιδιά από το γάμο της και μετά το τέλος της, η προίκα της, η πόλη Ντάργκουν, επέστρεψε στην Έσση.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1618 με τον Ιωάννη-Αλβέρτο Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ. Δεν απέκτησε απογόνους.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* Christoph von Rommel: *Geschichte von Hessen*, τόμος. 2, Kassel, 1837, σελ.&nbsp;349 κ.λ.π. ( Διαδικτυακά )

Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Παναγίτσα Αρκαδίας

Η **Παναγίτσα** είναι ορεινό χωριό στον δήμο Τρίπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 43 κατοίκων.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το χωριό είναι κτισμένο σε πλαγιά λόφου στην νότια βόρεια πλευρά του κάμπου του Δάρα. Στο χωριό βρίσκονται οι πηγές του ποταμού Τράγου που τροφοδοτούνται από τον κάμπο της Κανδήλας. Η περιοχή των πηγών είναι βατή και περιέχει πλούσια βλάστηση, από λεύκες, καρυδιές και άλλα δένδρα. Κοντά στο χωριό είναι τα χωριά Δάρας και Κώμη. Απέχει 40 χλμ. ΒΔ. από την Τρίπολη. 

Μέχρι και το 1927, το χωριό έφερε την ονομασία *Γκιούσι*. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας αποτελούσε αγροτική εγκατάσταση μουσουλμάνων, στους οποίους οφείλεται και η παλαιότερη ονομασία του. Ως πρώτοι κάτοικοι του σύγχρονου οικισμού, αναφέρονται αγρότες από τη Νυμφασία, οι οποίοι είχαν αναλάβει την καλλιέργεια εκτάσεων που ανήκαν στη Μονή Κερνίτσης. 

Διοικητικά, μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, προσαρτήθηκε το 1845 στον τότε δήμο Νυμφασίας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Παναγίτσας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Χωτούσσα Αρκαδίας

Η **Χωτούσσα** είναι ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Χωτούσσα βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας, είναι κτισμένη αμφιθεατρικά σε βουνοπλαγιά με υψόμετρο 770 μέτρα της δυτικής άκρης της λεκάνης της Κανδήλας. Το χωριό απέχει 39 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Τρίπολη και 14 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Λεβίδι. Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 όπου καταγράφεται ως *Χωτούσα* ή *Χοτούσα* ή *Χυτούσα* ή *Διάσελο* να συμπεριλαμβάνεται στην τότε επαρχία Τριπολιτσάς.

## Αξιοθέατα
Το πιο σημαντικό είναι ο αρχαιολογικός χώρος των Καφυών στα ανατολικά του χωριού, όπου έχουν βρεθεί λείψανα προϊστορικού οικισμού, το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη, η πηγή Τειχιό, ο βράχος «Πέτρα» με τα κυκλώπεια τείχη που βρίσκεται στον δρόμο για Βλαχέρνα και η θολωτή κρήνη με δύο γούρνες, που έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο «διότι αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα κτίσματος ειδικής κατασκευής, λαϊκών μαστόρων, σημαντικό για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής».

## Διοικητικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται γραμμένη ως «Χωτούσα» (με ένα «σ»), το 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νάσων. Το 1919 με το ΦΕΚ 94Α - 02/05/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Χωτούσσα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Χωτούσσας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Αμαλία Ελισάβετ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ

Η **Αμαλία Ελισάβετ** (γερμ. *Amalie Elisabeth von Hanau-Münzenberg*, 1602–1651) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνα και επίτροπος της Έσσης-Κάσσελ.

## Βιογραφία
μικρογραφία|left|Χαρακτικό με την κόμισσα Αμαλία-Ελισάβετ.
εναλλ.=Bust in the Walhalla by Christian Friedrich Tieck|μικρογραφία|left|Προτομή της στη Βαλχάλα από τον Κρίστιαν-Φρήντριχ Τηκ.Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου Λουδοβίκου Β΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και της Αικατερίνης Βελγικής, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Οράγγης και κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρήσλαντ.

Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ε΄ της Έσσης-Κάσσελ το 1619 και έγινε λανδγραβίνα, όταν ανέβηκε στην εξουσία το 1627. Το 1637 οι στρατιωτικές ήττες ανάγκασαν την ίδια και τον Γουλιέλμο Ε΄ να εξοριστούν στην Ανατολική Φρισία. Αργότερα εκείνο το έτος, αυτή έγινε επίτροπος για τον ανήλικο γιο τους Γουλιέλμο ΣΤ΄ μετά το τέλος του συζύγου της. Μέσα από επιδέξια διπλωματία και στρατιωτικές επιτυχίες στον Τριακονταετή Πόλεμο προώθησε τα συμφέροντα της Έσσης-Κάσσελ και επηρέασε την Ειρήνη της Βεστφαλίας, που έθεσε τέλος στη σύγκρουση. Έδωσε μία διευρυμένη επικράτεια στον γιο της, όταν παραιτήθηκε κατά την ενηλικίωσή του το 1650. Ωστόσο η υγεία της είχε επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου και απεβίωσε λίγο μετά την παραίτησή της το 1651.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1619 τον Γουλιέλμο Ε΄της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα:
* Αγνή (1620–1621).
*Μαυρίκιος (1621).
*Ελισάβετ (1623–1624).
*Γουλιέλμος (1625–1626).
*Αιμιλία (1626–1693), παντρεύτηκε το 1648 με τον Ανρί Σαρλ ντε Λα Τεμουάιγ, στρατιωτικό (1620–1672).
*Καρλόττα (1627–1686), παντρεύτηκε το 1650 (διαζεύχθηκε το 1657) με τον Κάρολο Λουδοβίκο των Βίττελσμπαχ, εκλέκτορα του Παλατινάτου (1617–1680).
* Γουλιέλμος ΣΤ΄ (1629–1663), λανδγράβος της Έσσης-Κάσσελ.
*Φίλιππος (1630–1638).
*Aδόλφος (1631–1632).
*Κάρολος (1633–1635).
* Ελισάβετ (1634–1688), πριγκίπισσα-ηγουμένη του Αββαείου του Χέρφορντ.
*Λουίζα (1636–1638).

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κομητείες της Νορβηγίας

Η **Κομητείες της Νορβηγίας** (νορβηγικά: *Norges fylker*) είναι διοικητική διαίρεση της Νορβηγίας. Η Νορβηγία χωρίζεται σε 11 διοικητικές κομητείες. Οι κομητείες σχηματίζουν τις διοικητικές διαιρέσεις πρώτου επιπέδου της Νορβηγίας και υποδιαιρούνται περαιτέρω σε 356 δήμους. Οι νησιωτικές περιοχές Σβάλμπαρντ και Γιαν Μάγεν βρίσκονται εκτός του διαμερίσματος της κομητείας και κυβερνώνται απευθείας σε εθνικό επίπεδο. Η πρωτεύουσα του Όσλο θεωρείται κομητεία και δήμος.

## Οι Κομητείες της Νορβηγίας
thumb|Οι Κομητείες της Νορβηγίας

## Δείτε επίσης
*Γεωγραφικά διαμερίσματα της Νορβηγίας
*Επαρχίες της Νορβηγίας

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας
Κατηγορία:Πρώτο επίπεδο υποδιαιρέσεων της τοπικής αυτοδιοίκησης
Κατηγορία:Πρώτο επίπεδο NUTS της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Σοφία Καρλόττα της Έσσης-Κάσσελ

Η **Σοφία-Καρλόττα**, γερμ.: Sophie-Charlotte von Hessen-Kassel (16 Ιουλίου 1678, Κάσσελ - 30 Μαΐου 1749, Μπύτσοβ) ήταν κόρη του λάντγκραβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

## Βιογραφία
Η Σοφία-Καρλόττα ήταν κόρη του Καρόλου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ (1654 έως 1730) και της Μαρίας-Αμαλίας των Κέττλερ (1653 έως 1711), κόρης του Ιακώβου δούκα της Κουρλάνδης.

Παντρεύτηκε στις 2 Ιανουαρίου 1704 με τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1675-1713). Δεν είχαν παιδιά. Ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος πιθανώς υπέφερε από σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια.

Μετά το τέλος του δούκα το 1713, η Σοφία-Καρλόττα έζησε στο κάστρο του Μπύτσοβ. Ήταν μέλος της Μεταρρύθμισης και από το δεσπόζον Λουθηρανικό Μεκλεμβούργο προστάτευε τη Γαλλική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία. Ίδρυσε τη Γερμανική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία στο Μπύτσοβ.

Η Σοφία-Καρλόττα επισκέφθηκε επίσης τον αδελφό της Φρειδερίκο Α΄ της Σουηδίας. Έμεινε στη Σουηδία κατά την επίσκεψη του αδελφού της στην Έσση τον Ιούλιο-Νοέμβριο του 1731, για να υποστηρίξει τη σύζυγό του Ουλρίκα-Ελεονόρα της Σουηδίας, η οποία υπηρέτησε ως αντιβασίλισσα κατά την απουσία εκείνου. 

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Christian Roeth: ''ιστορία της Έσσης'', σελ.&nbsp;322

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Froufrou.de
* Reformiert.de
* Αρχείο PDF, 43 kB 

Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Τελικός ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ (2023)

Ο **τελικός του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ (2023)** ήταν ο τελευταίος αγώνας του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2022-23, της δεύτερης σεζόν του τριτοβάθμιου τουρνουά ποδοσφαίρου της Ευρώπης που διοργανώνει η UEFA .

Οι νικητές θα πληρούν τις προϋποθέσεις για να εισέλθουν στην φάση ομίλων του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2023-24, εκτός εάν έχουν ήδη προκριθεί για το Τσάμπιονς Λιγκ ή το Γιουρόπα Λιγκ μέσω της απόδοσής τους στο πρωτάθλημα (στην περίπτωση αυτή η λίστα πρόσβασης θα εξισορροπηθεί).

## Eπιλογή σταδίου
Μια διαδικασία υποβολής προσφορών ξεκίνησε από την UEFA για να επιλέξει τους χώρους των τελικών του UEFA Europa Conference League το 2022 και το 2023. Οι ενώσεις που ενδιαφέρονται να φιλοξενήσουν έναν από τους τελικούς είχαν έως τις 20 Φεβρουαρίου 2020 να υποβάλουν φακέλους προσφοράς.

Το στάδιο επιλέχθηκε από την Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA κατά τη συνεδρίασή της στις 3 Δεκεμβρίου 2020.Η απόφαση είχε αρχικά προγραμματιστεί να ληφθεί στη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2020,  αν και καθυστέρησε.

## Αγώνας
### Λεπτομέρειες αγώνα

## Παραπομπές


Κατηγορία:ΟΥΕΦΑ Κόνφερενς Λιγκ
Άγιος Αχίλλιος ο Καππαδόκης

Ο **Άγιος Αχίλλιος** ήταν Μικρασιάτης επίσκοπος και άγιος. Καταγόταν από την Καππαδοκία και έζησε στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Πέρασε από τους άγιους Τόπους και έπειτα από τη Ρώμη όπου επιδόθηκε στο κήρυγμα, διδάσκοντας τον Χριστιανισμό. Αργότερα αναδείχθηκε επίσκοπος Λαρίσης. Έλαβε μέρος και στην Α' Οικουμενική Σύνοδο που έγινε το 325 μ.Χ. στη Νίκαια όπου διακρίθηκε για την συνεισφορά του. Η μνήμη του τιμάται στις 15 Μαΐου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία
Κατηγορία:Μητροπολίτες Λαρίσης
Γεωγραφικά διαμερίσματα της Νορβηγίας

Τα **Γεωγραφικά διαμερίσματα της Νορβηγίας** (νορβηγικά: *Norske landsdeler*) είναι πέντε μεγάλες γεωγραφικές περιοχές. Αυτές οι περιοχές είναι καθαρά γεωγραφικές και δεν έχουν διοικητικό σκοπό. 

## Τα γεωγραφικά διαμερίσματα

* **[[Βόρεια Νορβηγία]]** (Nord-Norge) είναι το βόρειο και το μεγαλύτερο τμήμα της Νορβηγίας και αποτελείται από δύο επαρχίες.
* **[[Τρέντελαγκ]]** (Midt-Norge) είναι το κεντρικό τμήμα της Νορβηγίας και αποτελείται από μια επαρχία.
* **[[Δυτική Νορβηγία]]** (Vestlandet) είναι το δυτικό τμήμα της Νορβηγίας και αποτελείται από τρείς επαρχίες.
* **[[Νότια Νορβηγία]]** (Sørlandet) είναι το νότιο και το μικρότερο τμήμα της Νορβηγίας και αποτελείται μια επαρχία.
* **[[Ανατολική Νορβηγία]]** (Østlandet) είναι το ανατολικό και πιο πυκνοκατοικημένο τμήμα της Νορβηγίας και αποτελείται από τέσσερις επαρχίες.

## Δείτε επίσης
*Επαρχίες της Νορβηγίας
*Κομητείες της Νορβηγίας 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας
Τζιανκάρλο Τζιανίνι

[μικρογραφία|250x250εσ|Ο Τζιανίνι (δεξιά) με τον [Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι και τη Μόνικα Βίτι στην ταινία του 1970 *Δράμα ζηλοτυπίας*]]
[μικρογραφία|250x250εσ|Ο Τζανίνι (αριστερά) με τον [Λουκίνο Βισκόντι]]
Ο **Τζιανκάρλο Τζιανίνι** () (1 Αυγούστου 1942) είναι Ιταλός ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Κέρδισε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών για την ερμηνεία του στην ταινία *[[Ιστορία έρωτα και αναρχίας]]* (1973) και έλαβε μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στη ταινία *[[Ο Πασκουαλίνο και οι 7 καλλονές]]* (1975).

## Πρώτα χρόνια
Ο Τζιανίνι γεννήθηκε στη Λα Σπέτσια και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας στον οικισμό του Πιτέλι. Το 1952, αυτός και η οικογένειά του μετακόμισαν στη Νάπολη όπου πήρε δίπλωμα ηλεκτρονικής μηχανικής από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Αλεσάντρο Βόλτα. Κατά τη διάρκεια των εφηβικών του χρόνων, μετακόμισε στη Ρώμη όπου και σπούδασε στην Ακαδημία Δραματικών Τέχνων Σίλβιο Ντ' Αμίκο. 

## Καριέρα
Ο Τζιανίνι έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο σε ένα μικρό ρόλο στο *Iriminal della metropoli* το 1965. Εμφανίστηκε σε δεύτερους ρόλους στο *Άντζιο* και το *Mυστικό της Σάντα Βιτόρια* και πρωταγωνίστησε στη ταινία *[[Η κυρία και ο ναύτης]]* της Λίνα Βερτμίλερ. 

Το 1967, ήταν ειδικός καλεσμένος σε ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής εκπομπής "Sabato Sera" της Μίνα. Το 1971, εμφανίστηκε στο *E le stelle stanno*, μια τηλεοπτική προσαρμογή του μυθιστορήματος του AJ Cronin, *The Stars Look Down*.

Ο Τζιανίνι κέρδισε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ των Καννών για την ερμηνεία του στο *[[Ιστορία έρωτα και αναρχίας]]* (1973) της Λίνα Βερτμίλερ  και έλαβε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στον *Πασκουαλίνο και οι 7 καλλονές* (1975) της Λίνα Βερτμίλερ. Επίσης πέτυχε κάποια διεθνή αναγνώριση, καθώς η ευχέρεια του στα αγγλικά του έδωσε αρκετούς ρόλους σε παραγωγές του Χόλυγουντ, κυρίως ως Επιθεωρητής Πάτσι στο *[[Χάνιμπαλ (ταινία, 2001)|Χάνιμπαλ]]* του Ρίντλεϊ Σκοτ. Εμφανίστηκε επίσης στο *[[Η Φλόγα της Εκδίκησης|Η φλόγα της εκδίκησης]]* του Ελί Σουρακί.

Το 2002, πρωταγωνίστησε στην ταινία τρόμου Darkness, ενώ αργότερα υποδύθηκε τον Γάλλο πράκτορα στις ταινίες Τζέιμς Μποντ,  *[[Casino Royale (ταινία, 2006)|Casino Royale]]* (2006) και *[[Quantum of Solace]]* (2008).
 
## Προσωπική ζωή
Από το 1967 έως το 1975, ο Τζιανίνι ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Λίβια Τζιαμπάλμο και είχαν δύο παιδιά. Ο μεγαλύτερος γιος τους ήταν ο Λορέντζο, ο οποίος πέθανε το 1987 από ένα εγκεφαλικό ανεύρυσμα λίγο πριν από τα 20ά γενέθλιά του. Ο δεύτερος γιος τους ήταν ο ηθοποιός Αντριάνο Τζιανίνι, ο οποίος υποδύθηκε το ρόλο του πατέρα στο remake του 2002 της Κυρίας και ο Ναύτης. Από το 1983, είναι παντρεμένος με την Εουρίλα ντελ Μπόνο και έχουν δύο γιους, τον Εμανουέλε και τον Φρανσίσκο που είναι μουσικοί.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*

Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης Σίλβιο Ντ'Αμίκο
Καρλόττα Χριστίνα Μπυισίν

Η **Καρλόττα-Χριστίνα** (γαλλ.: *Charlotte-Christine Buissine*, γενν. 1749) από τον Οίκο Μπυισίν, ήταν η βασιλική ερωμένη του Γουλιέλμου Α΄ εκλέκτορα της Έσσης από το 1775 έως το 1778.

## Βιογραφία
Ήταν η κόρη του Ανρί Μπυισίν και της Σαρλότ Βαρλύτ Αντικαταστάθηκε από τη Ρόζα-Δωροθέα Ρίτερ.

Με τον Γουλιέλμο Α΄ εκλέκτορα της Έσσης, είχε τα παιδιά:
* Γουλιέλμος του Χάιμροντ (1775-1811), απεβ. 36 ετών.
* Κάρολος του Χάιμροντ (1776–1827), απεβ. 51 ετών.
* Φρειδερίκος του Χάιμροντ (1777), απεβ. νήπιο.
* Φρειδερίκος του Χάιμροντ (1778–1813), απεβ. 35 ετών.

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες
Βαρβάρα Χριστίνα φον Μπέρνχολντ

Η **Βαρβάρα-Χριστίνα** (γερμ.: *Barbara Christine von Bernhold*, 1690 - 1756), ήταν Γερμανίδα αυλικός. Ήταν η επίσημη βασιλική ερωμένη του Καρόλου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ το 1711-1730 και η πολιτική σύμβουλος, πρώτη κυρία και επικεφαλής της Αυλής του γιου του Γουλιέλμου Η΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ μεταξύ 1730-1756.

## Βιογραφία
Ήταν η κόρη τού ευγενούς, και αξιωματούχου της Έσσης, Γιόχαν-Λούντβιχ φον Μπέρνχολντ και της Άννας-Λουκρητίας φον Στάιν. Μετά το τέλος της Μαρίας-Αμαλίας της Κουρλάνδης (συζύγου του Καρόλου Α΄) το 1711, έγινε η επίσημη ερωμένη του Καρόλου Α΄. Είχε μία καλή σχέση με τους γιους του και μετά το τέλος του το 1730, της επετράπη να παραμείνει στην Αυλή. Έγινε επικεφαλής της Αυλής του Γουλιέλμου Η΄ το 1730 και επειδή η σύζυγός του Δωροθέα-Βιλελμίνη της Σαξονίας-Τσάιτς "φυλακίστηκε" λόγω ψυχικής ασθένειας, ενεργούσε στις τελετές ως η πρώτη κυρία της Αυλής. Άσκησε επίσης πολιτική επιρροή στον Γουλιέλμο Η΄, καθώς την έκανε πολιτικό σύμβουλο. Διέμενε στο ανάκτορο Μπελβιού.

## Πηγές
* Susanne Köttelwesch: Barbara Christine von Bernhold. Σε: Jahrbuch des Landkreises Kassel 2001, Kassel, S. 17 ff.
* Uta Löwenstein: Höfisches Leben und höfische Αναπαράσταση στο Hessen-Kassel im 18. Jahrhundert (pdf; 58 kB), S. 40
* Peter Naumann: Die landgräfliche Nebenfrau Barbara Christine von Bernhold: Eine Verbindung zum Kupferbergbau und zur Kupferverhüttung στο Nordhessen. σε: * PN Geo-Jahreschronik Nordhessen, Nr. 8, Selbstverlag, 2001

Κατηγορία:Αυλικοί
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες
Καρολίνα φον Σλότχαϊμ

Η **Καρολίνα του Σλότχαϊμ** (γερμ.: *Karoline von Schlotheim*, 1766 - 1847), ήταν μία Γερμανίδα, η οποία έγινε η βασιλική ερωμένη του Γουλιέλμου Α΄, εκλέκτορα της Έσσης, από το 1788 έως το 1811.

## Βιογραφία
Ήταν η κόρη του Ερρίκου-Χριστιανού-Γουλιέλμου του Σλότχαϊμ και της Φρειδερίκης Μοστ άους Βίλχελμσταλ. Την απήγαγε ο Γουλιέλμος Α΄, ο οποίος την έκανε ερωμένη του, αντικαθιστώντας τη Ρόζα-Δωροθέα Ρίτερ. Το 1788 την έκανε κόμισα του Σλότχαϊμ και το 1793 έκτισε το κάστρο Λέβενσταϊν· ζητούσε τη συμβουλή της σε θέματα κρατικών υποθέσεων. Η Καρολίνα είχε επιρροή στην ανάπτυξη του κράτους  και το 1807 τον ακολούθησε στην εξορία. Το 1811 ο Γουλιέλμος Α΄ την έκανε κόμισσα του Χέσενσταϊν.

## Οικογένεια
Ως ερωμένη του Γουλιέλμου Α΄ εκλέκτορα της Έσσης, απέκτησε τα εξής παιδιά, όλα με το επώνυμο *φον Χέσενσταϊν*:

* Γουλιέλμος-Φρειδερίκος (1789–1790), απεβ. 1 έτους.
* Γουλιέλμος-Κάρολος (1790-1867).
* Φερδινάνδος (1791–1794), απεβ. 3 ετών.
* Καρολίνα (1792-1797), απεβ. 5 ετών.
* Αυγούστα (1793–1795), απεβ. 2 ετών.
* Λουδοβίκος-Κάρολος (1794–1857).
* Φρειδερίκη (1795–1855).
* Γουλιέλμος-Φρειδερίκος (1800-1836).
* Φρειδερίκος-Λουδοβίκος (1803-1805), απεβ. 2 ετών.
* Καρολίνα Χέσενσταϊν (1804–1891).
* θνησιγενής γιος (1805).
* θνησιγενής κόρη (1806).
* θνησιγενής γιος (1807).

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες