Μύρων Μιχαηλίδης

Ο **Μύρων Μιχαηλίδης** είναι Έλληνας διευθυντής ορχήστρας και πιανίστας. Είναι επίσης ο πρώτος καλλιτεχνικός διευθυντής του νέου Πολιτιστικού και Συνεδριακού Κέντρου Ηρακλείου από το 2019 και της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου από το 2026. Θεωρείται σήμερα ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες αρχιμουσικούς.

Την περίοδο 2018-2022 ο Μύρων Μιχαηλίδης ήταν γενικός μουσικός διευθυντής στην ιστορική Όπερα της Ερφούρτης, καθώς και στη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Ερφούρτης, και από το 2011 ως το 2017 ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής και κύριος αρχιμουσικός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, συντελώντας καθοριστικά στην ανάδειξη της σε μία από τις μεγάλες ευρωπαϊκές όπερες. Την περίοδο 2004-2011 διετέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής και Κύριος Αρχιμουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, ενώ το διάστημα 1999-2004 διατέλεσε Μόνιμος Αρχιμουσικός και υπεύθυνος σπουδών στην Όπερα της Ανατολικής Σαξονίας.

Το ρεπερτόριο του Μύρωνα Μιχαηλίδη, που αποτελείται από έναν κατάλογο που ξεπερνά τα 300 συμφωνικά έργα και τις 45 όπερες, είναι ευρύτατο και εκτείνεται από έργα της εποχής Μπαρόκ ως Σύγχρονες συνθέσεις. Καλύπτει έργα Συμφωνικής και Χορωδιακής μουσικής όπως επίσης Όπερα. Κεντροβαρή θέση στο ρεπερτόριο του έχουν τα έργα των Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, Πιοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι, Σεργκέι Ραχμάνινοφ και Ιάννη Ξενάκη, όπως επίσης οι όπερες των Τζουζέπε Βέρντι, Τζάκομο Πουτσίνι, Σαρλ Γκουνό και Ρίχαρντ Βάγκνερ.

Ο Μιχαηλίδης έχει διευθύνει επανειλημμένα πολλές σημαντικές ορχήστρες, όπως τη Συμφωνική Ορχήστρα του Βερολίνου, τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Ερφούρτης, τη Κρατική Ορχήστρα του Μπράουνσβάιγκ (*Staatsorchester Braunschweig*), την Κρατική Ορχήστρα του Σααρμπρύκεν (*Saarländisches Staatsorchester*), την Ορχήστρα Δωματίου της Βιέννης (*Wiener Kammerorchester*), την Καμεράτα του Μονάχου (*Camerata München*), τη Συμφωνική Ορχήστρα της Ρώμης (*Orchestra Sinfonica di Roma*), τη Συμφωνική Ορχήστρα της Όπερας της Σαγκάης (*Shanghai Opera Symphony Orchestra*), τη Βασιλική Συμφωνική Ορχήστρα της Μπανγκόκ, τη Συμφωνική Ορχήστρα της Ιερουσαλήμ (*Jerusalem Symphony Orchestra*), τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Οντάριο (*Ontario Philharmonic Orchestra*), την Εθνική Κροατική Συμφωνική Ορχήστρα της Ριέκα, (*Riječki Simfonijski Orkestar*), τη Σλοβακική Φιλαρμονική Ορχήστρα (*Slovenská filharmónia*), τη Ραδιοφωνική Συμφωνική Ορχήστρα της Πράγας (*Symfonický orchestr Českého rozhlasu*), τη Ρουμανική Εθνική Όπερα του Βουκουρεστίου (*Opera Naţională București*), τη Φιλαρμονική Ορχήστρα George Enescu (*Filarmonica „George Enescu” din București*), την Εθνική Ραδιοφωνική Ορχήστρα της Ρουμανίας (*Orchestra Națională Radio*), τη Ορχήστρα της Εθνικής Όπερας της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας (*Оркестарот на Националната опера на Република Северна Македонија*), τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Οδησσού (*Національний одеський філармонійний оркестр*), την Συμφωνική Ορχήστρα της Κρατικής Όπερας του Αστρακάν (*Симфонический оркестр - Астраханский Государственный Театр Оперы и Балета*), την Ορχήστρα Μπιλκέντ της Άγκυρας (*Bilkent Senfoni Orkestrası*), τη Συμφωνική Ορχήστρα του Κράτους του Μεξικού (*Orquesta Sinfónica del Estado de México*), τη Δημοτική Συμφωνική Ορχήστρα του Σάο Πάολο (*Orquestra Sinfônica Municipal de São Paulo*), κ.α. Στην Ελλάδα συνεργάστηκε επανειλημμένα με όλες τις συμφωνικές ορχήστρες, όπως τη Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ), τη Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (ΚΟΑ), την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, την Ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ή τη Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών.

Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες, ανάμεσα στους οποίους ξεχωρίζουν οι Άλντο Τσικολίνι, Πάουλ Μπάντουρα-Σκόντα, Κυπριανός Κατσαρής, Ίβο Πογκορέλιτς, Λαρς Φογκτ, Φαζέλ Σάι, Μπάρι Ντάγκλας (*Barry Douglas*), Μαρτίνος Τιρίμος, Δημήτρης Σγούρος, Σαλβατόρε Ακάρντο, Βαντίμ Ρέπιν, Σλόμο Μιντς (*Shlomo Mintz*), Ντιάνα Τισένκο (*Diana Tishchenko*), Κιρίλ Τρούσσοφ (*Kirill Troussov*), Μίσα Μάισκι (*Mischa Maisky*), Θεόδωρος Κερκέζος, Παάτα Μπουρτσουλάντζε (*Paata Burchuladze*), Τζουν Άντερσον (*June Anderson*), Τσέρυλ Στούντερ (*Cheryl Studer*), Μαρία Φαραντούρη και άλλους. Σχετικά με τη στενή συνεργασία που είχε με τον Μύρωνα Μιχαηλίδη και τη Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, ο θρυλικός πιανίστας Άλντο Τσικολίνι δήλωνε τον Μάιο του 2006:

Επίσης, και πιο πρόσφατα, έπειτα από μια συναυλία που διηύθυνε ο Μιχαηλίδης στην Ερφούρτη το Σεπτέμβριο του 2018, ο Κυπριανός Κατσαρής, ο οποίος ερμήνευσε το 2ο κοντσέρτο για πιάνο του Σοστακόβιτς, δήλωσε:

## Σπουδές
Ο αρχιμουσικός Μύρων Μιχαηλίδης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε πιάνο με τον Δημήτρη Τουφεξή στην Αθήνα και αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή (Τμήμα Νομικών και Οικονομικών Επιστημών) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε τις μουσικές του σπουδές στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Βερολίνου (*Hochschule/Universität der Künste Berlin, UdK*), όπου μελέτησε διεύθυνση ορχήστρας με τον Χανς-Μάρτιν Ράμπενσταϊν (*Hans-Martin Rabenstein*). Επίσης, παρακολούθησε Σεμινάρια/Master Classes του Μιλτιάδη Καρύδη στην Ανώτατη Μουσική Σχολή Καρλ Μαρία φον Βέμπερ της Δρέσδης (*Hochschule für Musik Carl Maria von Weber, Dresden*) και του Σερ Σάιμον Ρατλ (*Sir Simon Rattle*) στο Βερολίνο.

## Σταδιοδρομία
### Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης (2004-2011)
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Καλλιτεχνικού Διευθυντή της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ) (2004-2011), ο Μύρων Μιχαηλίδης έθεσε στόχους για ριζικά ανανεωμένο προγραμματισμό και διείσδυση της διεθνούς δισκογραφίας. Επίσης, πραγματοποίησε πλήθος συναυλιών στην κατοικία της Ορχήστρας (το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης) και σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Smetana Hall και Rudolfinum στην Πράγα (2009), Teatro Verdi στη Φλωρεντία (2009), Konzerthaus στο Βερολίνο (2010) κ.λπ.). Τον Δεκέμβριο 2007, στο πλαίσιο του *Πολιτιστικού Έτους της Ελλάδας* στην Κίνα, ο Μύρων Μιχαηλίδης διηύθυνε την ΚΟΘ σε μία ιστορική εμφάνιση στην Αίθουσα Συναυλιών της Απαγορευμένης Πόλης (*Forbidden City Concert Hall*) του Πεκίνου που ανέλαβε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008.

### Εθνική Λυρική Σκηνή (2011-2017)
πλαίσιο|δεξιά|392x392εσ
Το 2011 ο Μύρων Μιχαηλίδης διορίστηκε Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ) στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια της εμβληματικής εξαετούς θητείας του και εν μέσω της οικονομικής κρίσης, ο Μιχαηλίδης κατάφερε να αυξήσει το προφίλ του και εκείνο της Όπερας, επιτεύγματα που έχουν πολλές φορές αναγνωριστεί τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Από οικονομικής πλευράς, ο Μιχαηλίδης αποκατέστησε με επιτυχία έναν ισορροπημένο προϋπολογισμό για το ίδρυμα. Το συνολικό χρέος της ΕΛΣ που κληρονόμησε στις αρχές του 2011, και που είχε ξεπεράσει τα 17 εκατ. ευρώ, μηδενίστηκε τον Φεβρουάριο του 2014. Αυτό το αξιοσημείωτο αποτέλεσμα, που επιτεύχθηκε κατά τη διάρκεια της ελληνικής οικονομικής κρίσης, αποκτήθηκε με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες περιστολής δαπανών (αλλά χωρίς απολύσεις προσωπικού) και από μια ουσιαστική πολιτική ευαισθητοποίησης του κοινού, η οποία αύξησε σημαντικά το ενδιαφέρον του κοινού και των μέσων ενημέρωσης για την Λυρική Τέχνη και βελτίωσε τόσο τις πωλήσεις των εισιτηρίων όσο και τα ποσοστά πλήρωσης των αίθουσων συναυλιών.

Ο Μιχαηλίδης άνοιξε έτσι τις πόρτες της Όπερας σε ένα γνήσιο νέο ακροατήριο και θεμελίωσε και ανέπτυξε μια σειρά καινοτόμων καλλιτεχνικών, πολιτιστικών, κοινωνικών και εκπαιδευτικών δράσεων (οι οποίες παρουσιάστηκαν από το Μαέστρο κατά τη διάρκεια της εμβληματικής διάλεξης TEDxAcademy2014 του): ανοικτές δοκιμές όπερας, μουσικές περιπάτους στους δρόμους της Αθήνας, χορός στις πλατείες της πόλης, υπαίθριες και δωρεάν συναυλίες σε απροσδόκητους χώρους (στο λιμάνι του Πειραιά για ένα "βαλς των καραβιών", στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, στους σταθμούς του μετρό, στη Βαρβάκειο Αγορά της Αθήνας, μπροστά στον Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας ή μπροστά στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης, κλπ.). Άλλες πρωτοβουλίες περιελάμβαναν τις δράσεις: "Όπερα της Βαλίτσας" (μικρογραφικές όπερες τσέπης, χωρίς εισιτήριο, που ταξίδεψαν για τέσσερα χρόνια ανά την ελληνική επικράτεια), "Λυρικό λεωφορείο" (μουσική βόλτα με λεωφορείο στους δρόμους της Αθήνας, με επιβάτες καταξιωμένους Έλληνες τραγουδιστές της όπερας, σε συνεργασία με την Ο.ΣΥ. Α.Ε.), η ίδρυση μιας "Παιδικής Χορωδίας της ΕΛΣ" (αποτελούμενη από 80 μέλη, η οποία τραγούδησε για τον αμερικανικό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψής του στην Αθήνα το 2016), η ίδρυση ενός "Προγράμματος Νέων Καλλιτεχνών", και η συμμετοχή στο πρόγραμμα της ΕΕ με τίτλο "Η όπερα διαδραστικά στα δημοτικά σχολεία", το οποίο αφορούσε 45.000 μαθητές σε 147 σχολεία ανά την επικράτεια. 
[αριστερά|μικρογραφία|230x230px|Ο Μιχαηλίδης διευθύνει την Ορχήστρα της [Εθνική Λυρική Σκηνή|Εθνικής Λυρικής Σκηνής κάτω από την Ακρόπολη, σε μια ανοιχτή πρόβα της Μαντάμα Μπατερφλάι του Πουτσίνι τον Ιούλιο του 2013.]]
Παράλληλα, ο Μύρων Μιχαηλίδης ανέπτυξε ένα πλαίσιο για διεθνείς συμπαραγωγές με μεγάλα λυρικά θέατρα όπως η Βασιλική Όπερα του Λονδίνου (*Royal Opera House, Covent Garden*), η Εθνική Όπερα της Ουαλίας (*Welsh National Opera*), η Κρατική Όπερα της Βιέννης (*Wiener Staatsoper*), το Φεστιβάλ της Αρένας της Βερόνας (*Arena di Verona Festival*), το ''Teatro La Fenice'' της Βενετίας.. Έχει επίσης εμβαθύνει και επεκτείνει τη σχέση της ΕΛΣ με αλλά ευρωπαϊκά θέατρα ως μέλος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Λυρικών Θεάτρων Opera Europa.

Στο καλλιτεχνικό επίπεδο, ο Μιχαηλίδης πραγματοποίησε πολλές παραστάσεις όπερας στο ιστορικό κτήριο της ΕΛΣ (θέατρο Ολύμπια, 700 θέσεις), στο αρχαίο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού (που βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλαγιά της Ακρόπολης των Αθηνών, 5000 θέσεις) κατά τη διάρκεια του ετήσιου θερινού Φεστιβάλ Αθηνών, και στις αίθουσες του Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (2000 και 1750 θέσεις), με την πλειοψηφία των παραστάσεων sold out. Μεταξύ όλων των παραγωγών της ΕΛΣ, ο Μιχαηλίδης έχει διευθύνει ο ίδιος *[[Τα Παραμύθια του Χόφμαν]]* (2001), *[[L'elisir d'amore|Το ελιξίριο του έρωτα]]* (2002), *[[Fedora (opera)|Φεντόρα]]* (2002), *[[Τόσκα]]* (2004 και 2012), *[[Τροβατόρε]]* (2005), *[[Η Ιταλίδα στο Αλγέρι]]* (2006), *[[Τραβιάτα]]* (2010), *[[Ο Μαγικός Αυλός]]* (2010 & 2011), ''Φάουστ'' (2012), *[[Ο Σικελικός Εσπερινός]]* (2013), *[[Μαντάμα Μπατερφλάι]]* (2013), *[[Macbeth (opera)|Μάκβεθ]]* (2014), *[[Οθέλος (Βέρντι)|Οθέλλος]]* (2014), *[[Λα Μποέμ (Πουτσίνι)|Λα Μποέμ]]* (2015), *[[Τριστάνος και Ιζόλδη (Βάγκνερ)|Τριστάνος και Ιζόλδη]]* (2015), *[[Αΐντα]]* (2016) και *[[Λόενγκριν (όπερα)|Λόενγκριν]]* (2017). Το ρεπερτόριο της ΕΛΣ αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου προτείνοντας 35 νέους τίτλους όπερας και οπερέτας, καθώς και 11 νέα μπαλέτα.
[μικρογραφία|230x230px|Ο Μιχαηλίδης διευθύνει την ''[Τόσκα* του [[Τζάκομο Πουτσίνι|Πουτσίνι]] με την Ορχήστρα της [[Εθνική Λυρική Σκηνή|Εθνικής Λυρικής Σκηνής]] στο [[Ωδείο Ηρώδου του Αττικού]] κάτω από την [[Ακρόπολη Αθηνών|Ακρόπολη]] το 2012.]]

Ο Μιχαηλίδης επίσης συνέχισε να πρωταγωνιστεί στην παραγωγή σπάνιων έργων και σύγχρονης μουσικής. Ιδιαίτερα, υποστήριξε τη σύγχρονη δημιουργία με σκηνικά ανεβάσματα έργων 6 σύγχρονων Ελλήνων συνθετών, και το 2014 παρήγαγε τη δημιουργία της παγκόσμιας πρεμιέρας της σύγχρονης όπερας *Η Φονίσσα* (βασισμένη στο διάσημο μυθιστόρημα του [[Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης|Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη]]) του [[Giorgos Koumendakis|Γιώργου Κουμεντάκη]], φιλοξενούμενος συνθέτης (*composer in residence*) της ΕΛΣ. Ο Μιχαηλίδης επίσης έχει διευθύνει την Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΛΣ σε δύο νέες παραγωγές των οπερών του [[Ρίχαρντ Βάγκνερ]]: *Τριστάνος και Ιζόλδη* (2015, σε σκηνοθεσία του [[Yannis Kokkos|Γιάννη Κόκκου]]) και *Λόενγκριν* (2017, σε σκηνοθεσία του Anthony McDonald) που ακούστηκαν για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία στις ολοκληρωμένες, πρωτότυπες και πλήρως σκηνοθετημένες εκδοχές τους. 

Ένα από τα πιο επιτυχημένα μακροχρόνια επιτεύγματα του Μιχαηλίδη ήταν η μετακίνηση της ΕΛΣ το 2017 από την ιστορική της στέγη, το Θέατρο Ολυμπία που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, στη νεόκτιστη έδρα της στο [[Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος]] (ΚΠΙΣΝ), ένα υπερσύγχρονο Κέντρο Τεχνών που σχεδιάστηκε από τον διάσημο αρχιτέκτονα [[Ρέντσο Πιάνο]] (*Renzo Piano*). Αυτό το Κέντρο στεγάζει τις νέες εγκαταστάσεις της [[Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος|Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος]] (ΕΒΕ) και της [[Εθνική Λυρική Σκηνή|Εθνικής Λυρικής Σκηνής]] (ΕΛΣ) (νέο Λυρικό θέατρο, 1400 θέσεις) και βρίσκεται στην καρδιά ενός μεγάλου πάρκου, συνολικού εμβαδού 210.000 μ², κοντά στο κέντρο της Αθήνας (στο [[Παλαιό Φάληρο]]) στην [[Αθηναϊκή Ριβιέρα]]. Αξίζει να σηµειωθεί ότι το 2014, πριν από τη μετακίνηση, ο Μιχαηλίδης διηύθυνε την ορχήστρα της ΕΛΣ στο εργοτάξιο του ΚΠΙΣΝ, σε μια εντυπωσιακά ποιητική ζωντανή παράσταση, κατά τη διάρκεια της οποίας [[Γερανός (μηχάνημα)|10 γερανοί πύργων]] "χόρευαν" στη μουσική της σουίτας [[The Planets|*Οι Πλανήτες*]] του [[Γκούσταβ Χολστ]], με τη μοναδική χορογραφία του Renato Zanella.

=== Όπερα και Φιλαρμονική Ορχήστρα της Ερφούρτης (2018-2022) ===
[[Αρχείο:Theater Erfurt entrance.jpg|μικρογραφία|230x230px|To νεόκτιστο θέατρο του [[Θεάτρο της Ερφούρτης|Θεάτρου της Ερφούρτης]].|εναλλ.=]]
Μετά την ολοκλήρωση δύο συνεχόμενων τριετών θητειών στη ΕΛΣ, και λίγους μόνο μήνες πριν από την τελική εγκατάσταση της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ, το Υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε το Φεβρουάριο του 2017 ότι η σύμβαση του Μύρωνα Μιχαηλίδη δεν θα επεκταθεί πέρα από τη σεζόν 2017, προκαλώντας μεγάλη έκπληξη και σοκ στην κοινή γνώμη. Μετά την πρόσκλησή του στην [[Shanghai Opera House|Εθνική Όπερα της Σαγκάης]] για να διευθύνει (στην πρώτη παρουσίαση επί κινεζικού εδάφους) την Όπερα *Η Κόρη του Συντάγματος* του [[Γκαετάνο Ντονιτσέττι]], και στην [[Theater Erfurt|Όπερα της Ερφούρτης]] («Theater Erfurt») για να διευθύνει τη σπάνια *Ιουλιέττα και Ρωμαίος* του [[Riccardo Zandonai|Ρικάρδο Τζαντονάι]], ανακοινώθηκε, στα τέλη του 2017, ότι ο Μιχαηλίδης επιλέχθηκε από την [[Theater Erfurt|Όπερα της Ερφούρτης]] και από το σώμα των μουσικών της [https://de.m.wikipedia.org/wiki/Philharmonisches_Orchester_Erfurt Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Ερφούρτης] , σε σχετική ψηφοφορία που προηγήθηκε, για να γίνει ο νέος Γενικός Μουσικός Διευθυντής ("*Generalmusikdirektor*") τους για τις επόμενες δύο περιόδους.

Για το ντεμπούτο του (σεζόν 2018/19), ο Μιχαηλίδης έχει διευθύνει μια νέα παραγωγή της *Κάρμεν* του [[Ζωρζ Μπιζέ]] στο καλοκαιρινό ύπαιθρο φεστιβάλ 2018 της Ερφούρτης ("*DomStufen-Festspiele*", που τοποθετείται στην Πλατεία του καθεδρικού ναού, φιλοξενώντας μέχρι και 2000 θεατές). Έχει διευθύνει επίσης κατά τις επόμενες σεζόν την *Εύθυμη χήρα* του [[Φραντς Λέχαρ]] (2019), *Το παραμύθι του τσάρου Σαλτάν* του [[Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ]] (2019), *Αΐντα* (2019), *Ναμπούκο* (2020, 2022) & *Λουίζα Μίλλερ* (2022) του [[Τζουζέπε Βέρντι]], *Λόενγκριν* του [[Ρίχαρντ Βάγκνερ]] (2020), και *Μανόν Λεσκώ* του Πουτσίνι (2021), καθώς και μια σειρά συμφωνικών συναυλιών με έργα των [[Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ|Μότσαρτ]], [[Λούντβιχ βαν Μπετόβεν|Μπετόβεν]], [[Ρόμπερτ Σούμαν|Σούμαν]], [[Γιοχάνες Μπραμς|Μπραμς]], [[Γκούσταβ Μάλερ|Μάλερ]], [[Ρίχαρντ Στράους|Στράους]], [[Πιοτρ Τσαϊκόφσκι|Τσαϊκόφσκι]], [[Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ|Ρίμσκι-Κόρσακοφ]], [[Σεργκέι Ραχμάνινοφ|Ραχμάνινοφ]], [[Σεργκέι Προκόφιεφ|Προκόφιεφ]], [[Ντμίτρι Καμπαλέφσκι|Καμπαλέφσκι]], [[Εκτόρ Μπερλιόζ|Μπερλιόζ]], [[Ζυλ Μασνέ|Μασνέ]], [[Κλωντ Ντεμπυσί|Ντεμπισί]], [[Henri Dutilleux|Ντιτιγιέ]], [[Νίκος Σκαλκώτας|Σκαλκώτα]] και [[Μίκης Θεοδωράκης|Θεοδωράκη]]. Στις 3 Δεκεμβρίου 2022, ο Μιχαηλίδης έχει διευθύνει επίσης την πρώτη παγκόσμια παρουσίαση της Όπερας *Ελένη*, μια σύγχρονη όπερα βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο μπεστ σέλερ του Ελληνοαμερικανόυ δημοσιογράφου και συγγραφέα [[Νίκος Γκατζογιάννης|Νίκου Γκατζογιάννη]] (Nicholas Gage), που έχει συνθέσει o Αυστραλοέλληνας συνθέτης [[Νέστωρ Ταίηλορ]] (Nestor Taylor) (λιμπρέττο [[Fergus Currie]]) και σκηνοθετηθεί από τον Γενικό Διευθυντή της [[Theater Erfurt|Όπερας της Ερφούρτης]] [[:de:Guy_Montavon|Guy Montavon]]. Ο Μύρων Μιχαηλίδης διηύθυνε τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Ερφούρτης είτε στο νεόκτιστο θέατρο της Όπερας της Ερφούρτης (Theater Erfurt - Großes Haus, 840 θέσεις) είτε σε αρκετούς άλλους χώρους της [[Θουριγγία]]ς, όπως το ιστορικό "Festsaal" του [[Πύργος του Βάρτμπουργκ|Κάστρου του Βάρτμπουργκ]].

=== Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου της Κρήτης (2019-) ===
[[Αρχείο:Cultural and Conference Center of Crete (Heraklion).jpg|μικρογραφία|230x230εσ|Η μεγάλη αίθουσα του [[Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου|Πολιτιστικού και Συνεδριακού Κέντρου Ηρακλείου]] το 2019.|εναλλ.=|αριστερά]]
Το Φεβρουάριο του 2019 ο Μύρων Μιχαηλίδης έχει αναλάβει τα καθήκοντα του πρώτου Καλλιτεχνικού Διευθυντή στο νέο [[:en:Cultural and Conference Center of Crete|Πολιτιστικού και Συνεδριακού Κέντρου Ηρακλείου (ΠΣΚΗ)]] της [[Κρήτη]]ς, μια θέση που αρχικά κρατούσε παράλληλα με τη θέση του στην Όπερα της Ερφούρτης. Σε μία ιστορική συναυλία εγκαινίων του νέου Κέντρου, ο Μιχαηλίδης διηύθυνε την [[Μουσικά Σύνολα ΕΡΤ|Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ]] σε έργα [[Γιάννης Μαρκόπουλος|Μαρκόπουλου]], [[Μίκης Θεοδωράκης|Θεοδωράκη]], [[Τζοακίνο Ροσσίνι|Ροσσίνι]], [[Ζυλ Μασνέ|Μασνέ]] και [[Πιοτρ Τσαϊκόφσκι|Τσαϊκόφσκι]], όλα εμπνευσμένα από τη Κρητική ή Μεσογειακή παράδοση.

Σε μόλις λίγα χρόνια λειτουργίας, ο Μύρων Μιχαηλίδης μετέτρεψε το ΠΣΚΗ σε έναν κορυφαίο πολιτιστικό προορισμό, με τακτικό, θεσμικό πρόγραμμα όπερας, και το καθιέρωσε ως τη δεύτερη σημαντικότερη λυρική σκηνή της Ελλάδας (μετά την [[Εθνική Λυρική Σκηνή]]) και την ηγετική στις περιφέρειες.  

Ο Μιχαηλίδης συνεχίζει στην Κρήτη τις συνεργασίες του με διεθνούς φήμης καλλιτέχνες, όπως ο [[Κυπριανός Κατσαρής]] (*Cyprien Katsaris*), η Ντιάνα Τισένκο (*Diana Tishchenko*), ο [[Αντώνης Φωνιαδάκης]] (σύγχρονο μπαλέτο *Burning Water*) ή η [[Μαρία Φαραντούρη]]. Τον Νοέμβριο του 2023, συνοδεύει την Ελληνίδα ντίβα στο πιάνο σε ένα μοναδικό ρεσιτάλ με έργα των συνθετών [[Μάνος Χατζιδάκις|Μάνου Χατζιδάκι]] και [[Μίκης Θεοδωράκης|Μίκη Θεοδωράκη]] και, τον Νοέμβριο του 2025, με την [[Κρατική Ορχήστρα Αθηνών]] για τον επίσημο εορτασμό των 100 χρόνων από τη γέννηση του Μίκης Θεοδωράκη.

Τον Νοέμβριο του 2021, παρήγαγε σε συνεργασία με το [[Teatro Grattacielo της Νέας Υόρκης]] και διηύθυνε το [[Ιδομενέας (Μότσαρτ)|*Ιδομενέα*, *Bασιλιάς της Κρήτης*]] του [[Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ]], το πρώτο ανέβασμα όπερας σε πλήρη σκηνική και μουσική μορφή που έγινε ποτέ στην [[Κρήτη]]. Ήταν επίσης η πρώτη φορά από τη δημιουργία της που η Όπερα του Μότσαρτ δόθηκε στην Κρήτη, ο τόπος της δράσης στο λιμπρέτο. Στις σεζόν που ακολούθησαν, άλλες νέες παραγωγές έχουν παρουσιαστεί σε πλήρη σκηνή και μουσική μορφές για πρώτη φορά στην Κρήτη όλες υπό τη διεύθυνση του Μιχαηλίδη (ο οποίος διευθύνει τις περισσότερες φορές τη [[Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών]]): [[Οθέλος (Βέρντι)|*Οθέλλος*]] (2022, συμπαραγωγή με την [[:en:Ivan_Zajc_Croatian_National_Theatre|Εθνική Κροατική Όπερα της Ριγέκα]])  και *Ριγκολέττο* (2023) του [[Τζουζέπε Βέρντι]], *Κάρμεν* του [[Ζoρζ Μπιζέ|Ζωρζ Μπιζέ]] (2023, συμπαραγωγή με το [[Teatro Grattacielo της Νέας Υόρκης]])*,* *Το ελιξίριο του έρωτα* του [[Γκαετάνο Ντονιτσέττι|Ντονιτσέττι]] (2024), *Καβαλερία Ρουστικάνα* του [[Πιέτρο Μασκάνι]] (2024, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μασκάνι της Ιταλίας), *Οι Παλιάτσοι* του [[Ρουτζέρο Λεονκαβάλο|Λεονκαβάλο]] (2025, σε συνεργασία με την Provincia di Lecce και το Politeama Greco Theatre της Ιταλίας), *Τόσκα* (2025, συμπαραγωγή με την Εθνική Κροατική Όπερα της Ριγέκα) και *Μαντάμα Μπατερφλάι* (2026, συμπαραγωγή με την Όπερα της Λουμπλιάνα) του [[Τζάκομο Πουτσίνι]]. Τον Φεβρουάριο του 2023, ο Μιχαηλίδης θριάμβευσε στο [[:en:Cultural and Conference Center of Crete|ΠΣΚΗ]] με την πρώτη παγκόσμια παρουσίαση της όπερας *Ελευθέριος Βενιζέλο*ς, μια σύγχρονη όπερα βασισμένη στη ζωή του μεγάλου Έλληνα πολιτικού [[Ελευθέριος Βενιζέλος|Ελευθερίου Βενιζέλου]], που έχει συνθέσει o Έλληνας συνθέτης [[Δημήτρης Μαραμής]] και που ανέβηκε στην σκηνή από τον Γενικό Διευθυντή της [[Theater Erfurt|Όπερας της Ερφούρτης]] [[:de:Guy_Montavon|Guy Montavon]]. 

Το καλοκαίρι του 2023, ο Μιχαηλίδης διηύθυνε την *Κάρμινα Μπουράνα* του [[Καρλ Ορφ]] στην αίθουσα του ΠΣΚΗ και στη συνέχεια στο υπαίθριο φεστιβάλ των [https://giortesrokkas.gr/ Γιορτών Ρόκκας,] [[Δήμος Κισσάμου|Κισσάμου]], μια εκδήλωση που έλαβε χώρα στον αρχαιολογικό χώρο της [[Ρόκκα Χανίων|αρχαίας Ρόκκας]] και μπροστά σε περισσότερους από 5.000 ακροατές. Τον Νοέμβριο του 2024, στο πλαίσιο των εορτασμών για την 200η επέτειο της [[9η Συμφωνία (Μπετόβεν)|*9ης Συμφωνίας σε Ρε ελάσσονα, Op. 125*]] του [[Λούντβιχ βαν Μπετόβεν]], ο Μιχαηλίδης διηύθυνε το εμβληματικό αριστούργημα του συνθέτη σε μια ιστορική συναυλία, παρουσιάζοντας το έργο για πρώτη φορά στην Κρήτη.

=== Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου (2026-) ===
Τον Δεκέμβριο του 2025, το Ίδρυμα Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου ανακοινώνει την επίσημη πρόσληψη του Μύρωνα Μιχαηλίδη ως Καλλιτεχνικού Διευθυντή της [https://www.cyso.org.cy/?lang=el Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου], με θητεία που ξεκινά τον Ιανουάριο του 2026.

== Ηχογραφήσεις ==
Ο Μύρων Μιχαηλίδης έχει ηχογραφήσει για την [[EMI Classics]] και επανειλημμένα για την εταιρεία [[Naxos Records|Naxos]]:

* Το 2007, κυκλοφόρησε το πρώτο του CD σε συνεργασία με την αγγλική εταιρεία [[Naxos Records|Naxos]] «*Greek Classics - Impressions For Saxophone And Orchestra*», με έργα Ελλήνων συνθετών, όπως οι [[Μίκης Θεοδωράκης]], [[Νίκος Σκαλκώτας]], [[Θεόδωρος Αντωνίου]], [[Μάνος Χατζιδάκις]], [[Μηνάς Ι. Αλεξιάδης|Μίνας Αλεξιάδης]], [[Βασίλης Τενίδης]], οι οποίοι ερμηνεύονταν από τον διεθνούς φήμης σαξοφωνίστα [[Θεόδωρος Κερκέζος|Θεόδωρο Κερκέζο]] και τη [https://www.tsso.gr/?lang=en-GB&page=5/ Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ)]  υπό τη διεύθυνση του Μιχαηλίδη. Το βραβείο ποιοτικής δισκογραφίας *Supersonic Award* του περιοδικού «Pizzicato Classics» στο Λουξεμβούργο απονεμήθηκε στο Μαέστρο, ενώ η Naxos πρότεινε την ηχογράφηση για δύο *βραβεία Grammy*.
* Το 2009, η ηχογράφηση έργων του σημαίνοντος Ιταλού συνθέτη [[Ildebrando Pizzetti|Ιλντεμπράντο Πιτσέττι]] (*Ildebrando Pizzetti*) για τη [[Naxos Records|Naxos]]  (μερικά μάλιστα εκ των οποίων σε πρώτη παγκόσμια ηχογράφηση) έλαβε πολλές διακρίσεις (*Τιμητική Διάκριση* από την Ένωση Ελλήνων Μουσικών και Θεατρικών Κριτικών, τον Δεκέμβριο του 2009) και πολλές εξαιρετικές κριτικές στον διεθνή τύπο, αποσπάζοντας πέντε *Diapason* του ομώνυμου γαλλικού περιοδικού δισκογραφίας («[[Diapason (magazine)|Diapason]]»)
* Το 2012, η ηχογράφηση για την [[EMI Classics]] του *3ου και του 4ου Κοντσέρτου για πιάνο* του [[Λούντβιχ βαν Μπετόβεν|Μπετόβεν]] με τη [https://www.tsso.gr/?lang=en-GB&page=5/ Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης] (ΚΟΘ) και με σολίστ τον θρυλικό Γάλλο πιανίστα [[Aldo Ciccolini|Άλντο Τσικολίνι]] (*Aldo Ciccolini*) έφερε τον Μιχαηλίδη στο επίκεντρο της διεθνούς δημοσιότητας.
* Το 2015, ο Μιχαηλίδης κυκλοφόρησε το πρώτο DVD που παρήγαγε ποτέ η [[Εθνική Λυρική Σκηνή]], ο "[[Faust (opera)|Φάουστ]]" (*Faust*) του [[Σαρλ Γκουνώ]] με τους Eric Cutler (Φάουστ), Αλεξία Βουλγαρίδου (Μαργαρίτα), Παάτα Μπουρτσουλάντζε (Μεφιστοφελής), Δημήτρης Πλατανιάς (Βαλεντίνος), Δημήτρης Κασιούμης (Βάγκνερ), Ειρήνη Καράγιαννη (Ζήμπελ), Ινές Ζήκου (Μάρθα), Ρενάτο Ζανέλλα (Σκηνοθεσία - Χορογραφία – Κινησιολογία), Μύρων Μιχαηλίδης (Μουσική διεύθυνση) –  Ορχήστρα, Χορωδία και Μπαλέτο της Εθνική Λυρική Σκηνή. Η παράσταση μαγνητοσκοπήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 2012 στο [[Μέγαρο Μουσικής Αθηνών]], σε τηλεσκηνοθεσία Μιχάλη Νταή.

== Διακρίσεις ==

* Το 2009 ο Μύρων Μιχαηλίδης απέσπασε *Τιμητική Διάκριση* από την Ένωση Ελλήνων Μουσικών και Θεατρικών Κριτικών.
*  Το 2016, η Γαλλική Δημοκρατία τον τίμησε με το παράσημο του [[Ordre des Arts et des Lettres|*Ιππότη* του Εθνικού Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων]] (*Chevalier de l'Ordre National des Arts et des Lettres*).
* Το 2017 έλαβε το σημαντικό *Βραβείο* *Απόλλων* από την Εταιρεία Φίλων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ), καθώς και το *Ειδικό Βραβείο Χρυσή Μπαγκέτα'' για την εξαιρετική συμβολή του στις επιτυχίες και τα επιτεύγματα του λυρικού θεσμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
*Σελίδα στο Facebook
*Σελίδα στο Instagram
*Σελίδα στο Spotify
*Σελίδα στο iTunes

Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων