Οίκος των Κνέζεβιτς

[μικρογραφία|240x240εσ|Μαρτίνος βαρόνος Κνέζεβιτς (*1708–†1781), υποστράτηγος του στρατού της [Μοναρχία των Αψβούργων|μοναρχίας των Αψβούργων]]
μικρογραφία|240x240εσ|Γιούραϊ, βαρόνος Κνέζεβιτς (*1733-†1805), υποστράτηγος, πρωτότοκος γιος του Μάρτιν
[μικρογραφία|240x240εσ|[Βίνκο Κνέζεβιτς (*1755–†1832), στρατηγός του ιππικού, νεότερος γιος του Μάρτιν]]
Ο **Οίκος των Κνέζεβιτς**(γερμανικά: Knesevich, και von Szent-Helena) ήταν μια κροατική οικογένεια ευγενών, που καταγόταν από το μεσαιωνικό χωριό Μπρότσνο (Μπρότνιο) στο Τσιτλούκ της Ερζεγοβίνης. 

Αναφέρεται για πρώτη φορά εκεί τον 15ο αιώνα. Η οικογένεια μετακόμισε στο δεύτερο μισό του αιώνα προς τα βορειοδυτικά, όπου τα μέλη της οικογένειας απέκτησαν νέες εκτάσεις από τον βασιλιά Ματθία Κορβίνο στο Γκράτσατς και το Γκραμπ στην περιοχή Λίκα. 

Κατά τους επόμενους αιώνες, διορίστηκαν σε διάφορες στρατιωτικές και άλλες υπηρεσίες στον μοναρχικό στρατό των Αψβούργων. Στις αρχές του 19ου αιώνα, μερικά από τα διακεκριμένα μέλη της οικογένειας, ως αξιόλογοι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί του στρατού, μετακόμισαν στο Μετζιμούριε, το βορειότερο τμήμα της Κροατίας, όπου απέκτησαν νέες κτήσεις. Ο τελευταίος από αυτούς, ο Ίβο Κνέζεβιτς, πέθανε το 1924 χωρίς να αφήσει διάδοχο.

## Οικογενειακό ιστορικό
Η οικογένεια καταγόταν από το μεσαιωνικό χωριό Μπρότσνο στο Τσιτλούκ.

Όπως πολλές παλιές κροατικές ευγενείς οικογένειες από το νοτιοανατολικό τμήμα του μεσαιωνικού Κροατικού Βασιλείου και άλλα κοντινά κράτη ή εδάφη (Βασίλειο της Βοσνίας, Ζαχλουμία, Τερβουνία), οι Κνέζεβιτς αναγκάστηκαν, μετά την αυξανόμενη οθωμανική απειλή και την εδαφική επέκταση, να αποσυρθούν και να εγκαταλείψουν τις οικίες τους και να μετακινηθούν βορειοδυτικά.

Μετά την κατάληψη του μεσαιωνικού Βασιλείου της Βοσνίας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1463, ο Κροατοούγγρος βασιλιάς Ματθίας Κορβίνος επιβεβαίωσε την ιδιότητα ευγενή του Ιβάν/Ιωάννη Κνέζεβιτς, γιου του Φιλίπ/Φίλιππου Κνέζεβιτς, ενός ευγενή που είχε πέσει κατά την Πολιορκία του Γιάιτσε, και του έδωσε κτήματα στη Λίκα (Γκράτσατς και Γκραμπ), σύμφωνα με διάταγμα της 2ας Ιουλίου 1466.

Ο δισέγγονος του Ιβάν Κνέζεβιτς, Φράνιο/Φραγκίσκος Κνέζεβιτς, έλαβε αναγνώριση των κτήσεων του από τον βασιλιά Φερδινάνδο Β΄ των Αψβούργων στις 15 Μαΐου 1628. Ο Φράνιο ήταν διοικητής άμυνας της περιοχής Κρμπάβα (ανατολική Λίκα), αλλά έχασε σχεδόν όλες τις κτήσεις του μετά την οθωμανική κατοχή. Μόνο όταν οι Οθωμανοί εκδιώχθηκαν από τη Λίκα στα τέλη του 17ου αιώνα και στις αρχές του 18ου αιώνα, η οικογένεια Κνέζεβιτς ανέκτησε τα παλιά της κτήματα. Εκείνη την εποχή, επικεφαλής της οικογένειας ήταν ο Γιούραϊ/Γεώργιος Κνέζεβιτς, ταγματάρχης του Κροατικού Στρατιωτικού Συντάγματος Πεζικού Λίκα του αυτοκρατορικού στρατού των Αψβούργων, ο οποίος παντρεύτηκε την Καταρίνα, το γένος Στίμπορ, μια ευγενή από το Σένι. Ο γιος τους, Μάρτιν (1708–1781), σημείωσε περαιτέρω πρόοδο, προαχθείς σε υποστράτηγο στις 11 Φεβρουαρίου 1759. Συμμετείχε σε πολλές μάχες και πολέμους κατά τη διάρκεια της καριέρας του, όπως στον Πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής (1740–1748) και στον Επταετή Πόλεμο (1756–1763).

Το 1762, ο Μάρτιν Κνέζεβιτς τιμήθηκε με τον Σταυρό των Ιπποτών του Στρατιωτικού Τάγματος της Μαρίας Τερέζας για τις εξαιρετικές στρατιωτικές του υπηρεσίες. Στις 7 Απριλίου 1763, του δόθηκε ο κληρονομικός τίτλος του βαρόνου. Η σύζυγός του, Ούρσουλα, το γένος Βουκάσοβιτς (1717–1776), του γέννησε πολλά παιδιά, μεταξύ των οποίων και έξι γιους.

Το 1802, ορισμένοι από τα αδέρφια Κνέζεβιτς (Ιβάν, Πέταρ και Βίνκο) μετακόμισαν στο Μετζιμούριε, το βορειότερο τμήμα της Κροατίας. Αγόρασαν (ή αντάλλαξαν με τις ιδιοκτησίες τους στην Λίκα) το πρώην μοναστηριακό κτήμα στη Σβέτα Γέλενα, καθώς και τα εδάφη Μάτσκοβεκ, Ζάσαντμπρεγκ, Κνέζοβεκ, Στρίγκοβα και Λέσκοβεκ. Ταυτόχρονα, πήραν τον τίτλο *Κνέζεβιτς της Σβέτα Γέλενα*.

Μόνο δύο από τα έξι αδέρφια απέκτησαν δικά τους παιδιά, ο Πέταρ και ο Βίνκο. Ο Πέταρ παντρεύτηκε τη Βικτόρια, το γένος Μπέντερ, και απέκτησε τον Μαξιμίλιαν Ιβάν/Μαξιμιλιανό Ιωάννη το 1804 και τον Αλεξάνταρ Φράνιο Κάζιμιρ/Αλέξανδρο Φραγκίσκο Κάζιμιρ το 1809. Από τον γάμο του Βίνκο με τη βαρόνη Καρολίνα, το γένος Χόγκερ, γεννήθηκαν επίσης δύο γιοι: ο Αλεξάνταρ (1810) και ο Κονσταντίν/Κωνσταντίνος (1811).

Όταν ο στρατηγός Βίνκο Κνέζεβιτς πέθανε το 1832, τα κτήματα στη Σβέτα Γέλενα πουλήθηκαν στην οικογένεια Φέστετιτς, η οποία ήδη κατείχε το μεγαλύτερο μέρος του νομού. Τα κτήματα στη Στρίγκοβα και τα περίχωρά της παρέμειναν στην κατοχή της οικογένειας Κνέζεβιτς μέχρι το 1924. Είναι γνωστό ότι ο Βίκτορ Κνέζεβιτς, απόγονος του Πέταρ Κνέζεβιτς, ο οποίος ήταν συνταξιούχος και ανύπαντρος λοχαγός των Ουσάρων, έζησε στο κτήμα του στη Στρίγκοβα το 1898.

Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, δύο απόγονοι παρέμειναν και ζούσαν στο Μετζιμούριε: ο Αλεξάνταρ και ο Ίβο/Τζόνι. Ο τελευταίος πέθανε το 1924 αφήνοντας διαθήκη, σύμφωνα με την οποία ολόκληρη η συλλογή των οικογενειακών πορτρέτων έγινε δωρεά στο Κροατικό Ιστορικό Μουσείο στο Ζάγκρεμπ.

## Δείτε επίσης

* Κροατία σε προσωπική ένωση με την Ουγγαρία
* Βασίλειο της Κροατίας (Αψβούργων)
* Ιστορία της Κροατίας

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κνέζεβιτς της Σβέτα Γέλενα – Κροατική στρατιωτική οικογένεια (PDF) *(στα κροατικά, με περίληψη στα αγγλικά)*
* Κροατική στρατιωτική δυναστεία: η οικογένεια Κνέζεβιτς της Αγίας Ελένης
* Συνδέσεις με τη βοσνιακή δυναστική οικογένεια Κοτρομάνιτς
* Πέντε μέλη της οικογένειας στον κατάλογο των αυτοκρατορικών και βασιλικών στρατηγών των Αψβούργων (σελίδα 50)
* Βιογραφικό λεξικό Αυστριακών στρατηγών
Κατηγορία:Κροατικές ευγενείς οικογένειες