open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γερουσία (Αίγυπτος)

H **Αιγυπτιακή Γερουσία** είναι η άνω βουλή του Αιγυπτιακού Κοινοβουλίου, του διθάλαμου νομοθετικού σώματος της χώρας που περιλαμβάνει, επίσης, την Βουλή των Αντιπροσώπων (κάτω βουλή). Ιδρύθηκε μετά τις συνταγματικές τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν με το δημοψήφισμα του 2019. Αποτελείται από 300 μέλη, από τα οποία τα 200 εκλέγονται με δημοκρατικές άμεσες εκλογές και τα 100 διορίζονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για πενταετή θητεία.

## Ιστορικό
Με το Αιγυπτιακό σύνταγμα του 1923 το Αιγυπτιακό Κοινοβούλιο έγινε διθάλαμο και περιλάμβανε Γερουσία και Βουλή των Αντιπροσώπων. Το 1952, κατά την Επανάσταση της 23ης Ιουλίου, η άνω βουλή διαλύθηκε. Το Αιγυπτιακό Κοινοβούλιο παρέμεινε μονοθάλαμο μέχρι το 1980 που τέθηκαν σε ισχύ οι συνταγματικές τροποποιήσεις του 1971 και ιδρύθηκε το Συμβούλιο Σούρα, το οποίο έγινε η νέα άνω βουλή. Αυτό διατηρήθηκε μέχρι το 2013, και, μετά τις συνταγματικές τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν με το δημοψήφισμα του 2014, το διθάλαμο Αιγυπτιακό Κοινοβούλιο έγινε και πάλι μονοθάλαμο, και η άνω βουλή διαλύθηκε. 

Μετά τις συνταγματικές τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν με το δημοψήφισμα του 2019 ιδρύθηκε εκ νέου η Γερουσία. Οι πρώτες εκλογές γερουσιαστών για το νέο νομοθετικό σώμα διεξήχθησαν στις 11-12 Αυγούστου 2020.
## Εκλογικό σύστημα
Η Γερουσία αποτελείται από 300 μέλη, από τα οποία τουλάχιστον το 10% πρέπει να είναι γυναίκες. Τα 100 μέλη διορίζονται από τον Πρόεδρο και τα 200 εκλέγονται με άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Από τους 200 αιρετούς γερουσιαστές, οι 100 εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από 4 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες (δύο των 15 εδρών και δύο των 35 εδρών), και οι 100 με πλειοψηφικό σύστημα από 27 εκλογικές περιφέρειες. Οι λίστες των κομμάτων είναι κλειστές, και μπορεί να περιλαμβάνουν και ανεξάρτητους πολιτικούς.

Προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί ένας υποψήφιος γερουσιαστής για να συμμετάσχει στις εκλογές:

* να είναι Αιγύπτιος πολίτης
* να είναι ηλικίας άνω των 35 ετών
* να έχει πτυχίο Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος ή ισοδύναμο τίτλο
* να έχει εκτελέσει την υποχρεωτική στρατιωτική του υπηρεσία ή να έχει νόμιμη απαλλαγή από αυτήν 
* να μην έχει αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης
* να καταθέσει μία χρηματική εγγύηση: 10.000 Αιγυπτιακές λίρες.

## Αρμοδιότητες – Εξουσίες
Η Γερουσία μελετά και προτείνει μέτρα για ενίσχυση των θεμελίων της δημοκρατίας, υποστηρίζει την κοινωνική ειρήνη, τα βασικά θεμέλια της κοινωνίας και τις ανώτερες αξίες της, τα δικαιώματα, τις ελευθερίες, τα καθήκοντα, εμβαθύνει το δημοκρατικό σύστημα και διευρύνει το πεδίο του. Έχει την εξουσία να:

* Προτείνει την εισαγωγή συνταγματικών τροποποιήσεων
* Παρουσιάζει γενικά σχέδια οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης
* Γνωμοδοτεί για συνθήκες ειρήνης και συμφωνίες συμμαχίας
* Καταρτίζει νομοσχέδια 
* Ενημερώνει τον Πρόεδρο για θέματα που αφορούν τη γενική πολιτική του κράτους.

## Πρόεδροι της Γερουσίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβέρνηση της Αιγύπτου
Επιχείρηση Ισαβέλλα

Η ***Επιχείρηση Ισαβέλλα*** (**[[αγγλικά]]: Isabella Operation**) ήταν σχέδιο της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που θα έμπαινε σε εφαρμογή μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης για την εξασφάλιση βάσεων στην Ισπανία και την Πορτογαλία για τη συνέχιση της περικύκλωσης και στραγγαλισμού της Μεγάλης Βρετανίας. 
Αυτή η ιδέα εκπονήθηκε από τον ίδιο τον Αδόλφο Χίτλερ τον Μάιο του 1941, ωστόσο ποτέ δεν εκτελέστηκε.

## Επιχειρησιακό σχέδιο
Η *Ισαβέλλα* ήταν μια αρχική ιδέα ενός σχεδίου εισβολής μικρότερης κλίμακας που αργότερα ονομάστηκε *[[Επιχείρηση Ιλόνα]]*. Όπως και η σχετική Επιχείρηση Φέλιξ, το σχέδιο περιελάμβανε εισβολή στην ηπειρωτική Ισπανία, καθώς και τη κατάληψη επιχειρησιακών βάσεων της Πορτογαλίας, του Γιβραλτάρ, στις Νήσους των Αζορών και του Πράσινου Ακρωτηρίου. Ωστόσο, σε αντίθεση με την Επιχείρηση Φέλιξ, η Ιζαμπέλλα προέβλεπε ότι οι ισπανικές δυνάμεις θα ήταν τουλάχιστον συμπαθητικές προς τις δυνάμεις του Άξονα και ότι η εισβολή στην Ισπανία θα ξεκινούσε να βοηθήσει τους Ισπανούς μόνο εάν οι Σύμμαχοι εισέβαλαν στην Ιβηρική χερσόνησο. Για να εξασφαλιστεί η νότια πλευρά της επιχείρησης, η Βέρμαχτ επρόκειτο επίσης να καταλάβει το Γαλλικό λιμάνι του Ντακάρ στη Βόρεια Αφρική. Στρατηγικός στόχος της επιχείρησης ήταν να εμποδίσει τους Βρετανούς να χρησιμοποιούν τις διαδρομές με πορεία προς και από τη Μέση Ανατολή και την Ινδία, τόσο μέσω του καναλιού του Σουέζ όσο και του Γιβραλτάρ και γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος.

Παρόλο που το σχέδιο δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ, ο Στρατηγός Φρανζ Χάλντερ αναφέρει στα ημερολόγια του ότι μια εφοδιαστική βάση για την εισβολή είχε ετοιμαστεί στο Μπορντό της Γαλλίας.

## Δείτε επίσης
*Η Πορτογαλία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
*Η Ισπανία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

## Βιβλιογραφία
* 
* 
*  https://books.google.com/books?id=mgDWLYcTYIAC&pg=PA314&dq=%22operation+isabella%22&hl=fi&ei=TVRJTaalJsKDOsz6-Q8&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=10&ved=0CFEQ6AEwCQ#v=onepage&q=%22operation%20isabella%22&f=false

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ιστορία της Πορτογαλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Ιστορία της Ισπανίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Οφθαλμολογική εξέταση

Η **οφθαλμολογική εξέταση** γίνεται από οφθαλμίατρο ή οπτομέτρη για τον έλεγχο της όρασης και της υγείας των ματιών. Μια τυπική εξέταση ξεκινά με την περιγραφή τυχόν προβλημάτων με τα μάτια ή την όραση. Στην περίπτωση που υπάρχουν, θα πρέπει να περιγραφούν, να αναφερθεί η χρονική διάρκεια από τη στιγμή της εμφάνισης, και οι τυχόν παράγοντες που την επηρεάζουν. Παράλληλα, εξετάζεται ιστορικό χρήσης γυαλιών ή φακών επαφής. Επίσης, αναφέρεται η γενική υγεία του ατόμου, τυχόν ύπαρξη ασθενειών ή χρήση κάποιας φαρμακευτικής αγωγής.

Στη συνέχεια ο οφθαλμίατρος εξετάζει την οπτική οξύτητα του ασθενούς. Αυτό γίνεται με την αναγνώριση αριθμών ή συμβόλων των οποίων το μέγεθος μειώνεται ώστε να  εξεταστεί πόσο καλά γίνονται αντιληπτά. Άλλες εξετάσεις περιλαμβάνουν τον έλεγχο της στερεοσκοπικής όρασης (στερέοψη), της πλευρικής όρασης, και των μυών των ματιών. Τέλος, γίνεται η εξέταση του ασθενούς στην οφθαλμολογική λάμπα όπου φαίνεται σε διάφορες μεγεθύνσεις ο οφθαλμός του ασθενή και μετά με ειδικούς φακούς γίνεται η εξέταση του βυθού του ασθενούς.

Οι οφθαλμολογικές εξετάσεις μπορεί να ανιχνεύσουν θεραπεύσιμες ασθένειες των ματιών που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τύφλωση, οφθαλμικές εκδηλώσεις συστημικής νόσου ή σημάδια όγκων ή άλλες ανωμαλίες του εγκεφάλου.

Μια πλήρης εξέταση των ματιών περιλαμβάνει μια εξωτερική εξέταση, ακολουθούμενη από συγκεκριμένες εξετάσεις ελέγχου οπτικής οξύτητας, λειτουργίας της κόρης, εξοφθάλμιας μυϊκής κινητικότητας, οπτικού πεδίου, ενδοφθάλμιας πίεσης, και οφθαλμοσκόπησης μέσω διεσταλμένης κόρης του ματιού.

Μια ελάχιστη εξέταση των ματιών αποτελείται από εξετάσεις οπτικής οξύτητας, λειτουργίας της κόρης, εξοφθάλμιας μυϊκής κινητικότητας, καθώς και άμεση οφθαλμοσκόπηση μέσω μη διεσταλμένης κόρης του ματιού. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οφθαλμολογία
Κατηγορία:Ιατρική διάγνωση
Βραβείο πολυτιμότερου παίκτη στο NBA

Το **βραβείο πολυτιμότερου παίκτη στο NBA** (**MVP**) είναι ένα ετήσιο βραβείο στο NBA, που απονέμεται στον παίκτη με την καλύτερη απόδοση κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου της σεζόν. Ο νικητής κερδίζει το τρόπαιο "Maurice Podoloff", το οποίο πήρε την ονομασία του από τον πρώτο κομισάριο της λίγκας.

Το βραβείο δόθηκε για πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο 1955-56 και νικητής αναδείχθηκε ο Μπομπ Πετίτ των Σαιντ Λούις Χοκς. Έως τη σεζόν 1979-80, ο MVP προέκυπτε από ψηφοφορία μεταξύ των παικτών του πρωταθλήματος. Από τη σεζόν 1980-81, ο νικητής ψηφίζεται από μία ομάδα δημοσιογράφων και αθλητικογράφων από όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.

Πολυνίκης του βραβείου είναι ο Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ με έξι κατακτήσεις. Από πέντε κατακτήσεις έχουν οι Μπιλ Ράσελ και Μάικλ Τζόρνταν, ενώ Ουίλτ Τσάμπερλεϊν και ΛεΜπρόν Τζέιμς έχουν από τέσσερις. Μάλιστα, οι Ράσελ και Τζέιμς κέρδισαν το βραβείο τέσσερις φορές μέσα σε πέντε σεζόν. Με τρεις κατακτήσεις ακολουθούν οι Μόουζες Μαλόουν, Λάρι Μπερντ και Μάτζικ Τζόνσον και Νίκολα Γιόκιτς.

Δύο ρούκις (πρώτη χρονιά στο NBA) έχουν καταφέρει να κατακτήσουν το βραβείο: ο Τσάμπερλεϊν τη σεζόν 1959-60 και ο Ουές Άνσελντ τη σεζόν 1968-69. Ο Χακίμ Ολάζουον από τη Νιγηρία, ο Στιβ Νας από τον Καναδά, ο Ντιρκ Νοβίτσκι από τη Γερμανία, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο από την Ελλάδα, ο Νίκολα Γιόκιτς από τη Σερβία και ο Τζοέλ Εμπίντ από το Καμερούν είναι οι μοναδικοί παίκτες εκτός Ηνωμένων Πολιτειών που κέρδισαν το βραβείο.

## Νικητές

## Πολυνίκεις παίκτες

## Βραβεία ανά ομάδα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Πολυτιμότερος παίκτης
NBA
Κομισάριος του NBA

Ο **κομισάριος του NBA** είναι ο διευθύνων σύμβουλος της διοργανώτριας αρχής του ομώνυμου πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης. Σήμερα, κομισάριος είναι ο Άνταμ Σίλβερ, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ντέιβιντ Στερν τον Φεβρουάριο του 2014.

## Λίστα κομισάριων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Θεόδωρος Α΄ της Νεαπόλεως

Ο **Θεόδωρος** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης από τον Σεπτέμβριο του 719 έως το 729

Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Κατηγορία:Δούκες της Νεαπόλεως
Νικολό Μπαρέλα

Ο **Νικολό Μπαρέλα** (*Nicolò Barella*, 7 Φεβρουαρίου 1997) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Ίντερ Μιλάνου και την εθνική ομάδα της Ιταλίας.

Ο Μπαρέλα ξεκίνησε την καριέρα από την Κάλιαρι, με την οποία πραγματοποίησε το επαγγελματικού ντεμπούτο στη Σέριε Α το 2015. Τον Ιανουάριο του 2016 δόθηκε δανεικός στην Κόμο όπου ήταν βασικός για το υπόλοιπο της σαιζόν. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Κάλιαρι. Τον Ιούλιο του 2019 αποκτήθηκε με τη μορφή δανεισμού ύψους 12 εκατομμυρίων ευρώ με την υποχρέωση αγοράς από την Ίντερ, ύψους 25 εκατομμυρίων και με μπόνους ύψους 8 εκατομμυρίων.

Ο Μπαρέλα πραγματοποίησε το ντεμπούτο με την εθνική ανδρών το 2018 και έχει πραγματοποιήσει 57 συμμετοχές με το εθνόσημο, σκοράροντας 10 γκολ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ15
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλιαρι Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Ανισόπεδος κόμβος Ποσειδώνος-Κηφισού

Ο **Ανισόπεδος Κόμβος Ποσειδώνος-Κηφισού** (γνωστός και ως Κόμβος ΣΕΦ) είναι ανισόπεδος κόμβος στον Αυτοκινητόδρομο ΑΘΕ. Βρίσκεται στον Δήμο Πειραιώς και πήρε το όνομά του από τις λεωφόρους Ποσειδώνος και Κηφισού, τις οποίες εξυπηρετεί. Παραδόθηκε το 2004

## Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|Ο ΑΘΕ πριν τον κόμβο.
Πριν την κατασκευή του κόμβου, η περιοχή του Φαλήρου ήταν κακή: Η παραλία είχε μπαζωθεί και είχαν κατασκευαστεί η λεωφόρος Εθνάρχου Μακαρίου (Αργότερα Λεωφόρος Ποσειδώνος), η Κάτω Διάβαση Φαληρέως, το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και οι διαβάσεις Μυρτιδωτίσσης, της Λ. Τροχιοδρόμων, και ΗΣΑΠ-ΣΕΦ. Εξίσου προβληματική ήταν και η κυκλοφοριακή κατάσταση, με τους οδηγούς από τα παραλιακά προάστια προς Λαμία και αντίστροφα, για να βγουν στην Α.Θ.Ε, να το κάνουν από την γέφυρα Καραΐσκάκη μέσω της οδού Πειραιώς. Ακόμη, η παραλιακή ζώνη ήταν γεμάτη μπάζα και σκουπίδια, με τους κατοίκους του Ν. Φαλήρου και του Μοσχάτου να μην έχουν πρόσβαση ή θέα στην θάλασσα. Έτσι, η ανάπλαση της περιοχής, καθώς και η κατασκευή ενός κόμβου που θα συνδέει την περιοχή με την υπόλοιπη χώρα, προϋπολογισμού 14.200.000.000 δραχμών, γίνεται ολοένα και πιο επιβεβλημένη.

Για την κατασκευή του νέου κόμβου, επιλέχθηκαν η ΕΥΔΕ/ΕΣΕΑ του ΥΠΕΧΩΔΕ, ως φορέας υλοποίησης του έργου, η ΕΥΔΕ/ΕΣΕΑ/ΤΚΕ, ως επιβλέπουσα υπηρεσία και η Μοχλός Α.Ε., ως ανάδοχος κατασκευής, ενώ Μελέτη Εφαρµογής των Κυκλοφοριακών Έργων εκπονήθηκε από την Συστας Ε.Μ.Ε – Κ. Μιχαλόπουλος. Το έργο περιλάμβανε την κατασκευή οκτώ γεφυρών, η κάλυψη τμήματος του Κηφισού ποταμού, έργα αποχέτευσης, διαβάσεις πεζών (ισόπεδες και ανισόπεδες) και έργα πρασίνου. Η προθεσμία εκτέλεσης του έργου ήταν 27 μήνες και η χρηματοδότησή του προερχόταν από πιστώσεις δημοσίων επενδύσεων, με συγχρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.  Το έργο παραδόθηκε στις 22 Ιουλίου 2004, από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, Γ. Σουφλιά ενόψει των Ολυμπιακών  Αγώνων 2004. Ο νέος κόμβος, είναι πλήρης ανισόπεδος, τύπου "τρομπέτα" και εξυπηρετεί τις κυκλοφοριακές ανάγκες του Σταδίου Ειρήνης, τις κυκλοφοριακές απαιτήσεις της Γλυφάδας, του Πειραιά και της Λαμίας και τις απαιτήσεις διέλευσης του Τραμ της Αθήνας. Εκτείνεται από τον παλαιό ισόπεδο κόμβο της Λεωφόρου Τροχιοδρόμων με το ΣΕΦ μέχρι 400,00 μέτρα από τον Κηφισό. Διαθέτει 16 οδικές γέφυρες (Εκ των οποίων οι 5 προϋπήρχαν). Με την λειτουργία του κόμβου, συνδέθηκαν ο Περαιάς, η παραλιακή ζώνη, το ΣΕΦ, η Γλυφάδα, το Ν. Φάληρο και το Μοσχάτο μεταξύ τους.

## Κριτική
Πριν την κατασκευή του κόμβου, υπήρξαν αντιδράσεις από το νομαρχιακό διαμέρισμα Πειραιά, οι οποίες θεωρούσαν παράνομη των κοινή απόφαση των υπουργών ΠΕΧΩΔΕ, Πολιτισμού και Εμπορικής Ναυτιλίας για την κατασκευή του κόμβου. Η κριτική αφορούσε την εμφάνισή του στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Πειραιώς με αριστερόστροφη διάταξη, η οποία ήταν αντίθετη με εκείνη που προβλεπόταν στο έργο και στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του κόμβου. Είχαν επίσης δηλώσει ότι *"έπρεπε να είχε εκπονηθεί ενιαία μελέτη για την περιβαλλοντική αντιμετώπιση των δύο έργων, γιατί αποτελούν ένα ενιαίο φυσικό αντικείμενο."*

## Παραπομπές


Π
Λιναριά Ηλείας

Η **Λιναριά** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας**** σε υψόμετρο 85 μέτρα.

## Γεωγραφία - ιστορία
Η Λιναριά βρίσκεται δίπλα στις βόρειες όχθες του Αλφειού ποταμού σε απόσταση περίπου 8 χλμ. Α. από την Αρχαία Ολυμπία (έδρα του δήμου) και 23 χλμ. Α. από τον Πύργο. Η παλιά του ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι *Γκορτζιά* και βρισκόταν ψηλότερα (ανατολικότερα) από τη σημερινή τοποθεσία στο λόφο όπου είναι Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου, ο οποίος είναι κτισμένος με κογχυλιάτη λίθο και χρονολογείται στις αρχές του 1.800. Λόγω σεισμού οι κάτοικοί του μετακινήθηκαν προς τον κάμπο του ποταμού, όπου καλλιεργούν ελιές και εσπεριδοειδή (κυρίως πορτοκαλιές). Η  κοίτη του Αλφειού από το ύψος της Λιναριάς μέχρι την συμβολή του με τον Κλαδέο έχει κηρυχθεί ως αρχαιολογικός χώρος.

## Διοικητικά
Ως Γκορτζιά αναφέρεται επίσημα το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ολυμπίων. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Λιναριά και το 1931 με το ΦΕΚ 374Α - 28/10/1931 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λιναριάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχαίας Ολυμπίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 156 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Άσλεϊ Τζόνσον (ηθοποιός)

Η **Άσλεϊ Σούζαν Τζόνσον** (αγγλικά: *Ashley Suzanne Johnson*, 9 Αυγούστου 1983) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης, καθώς και τραγουδίστρια και ηθοποιός φωνής. Γεννημένη στην Καλιφόρνια, ξεκίνησε να ασχολείται με την υποκριτική σε παιδική ηλικία, συμμετέχοντας και στη sitcom σειρά *Growing Pains* και στην τηλεταινία *Annie: A Royal Adventure!* (1996). Αργότερα, σπούδασε βιολί και πιάνο στο International School of Music. Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες που έχει συμμετάσχει είναι οι *What Women Want* (2000), *[[Υπηρέτριες]]* (2011) και Οι Εκδικητές (2012), χωρίς όμως να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το 2013 ξεκίνησε να αποκτά φήμη και να γίνεται δημοφιλής με τη συμμετοχή της στο βιντεοπαιχνίδι του PlayStation 3, *[[The Last of Us]]*, στον ρόλο της πρωταγωνίστριας, Ellie. Ο ρόλος αυτός, πέρα από φήμη, της έφερε και βραβεύσεις. Κέρδισε δις BAFTA στην κατηγορία Ηθοποιού Φωνής σε Βιντεοπαιχνίδι, μία το προαναφερθέν παιχνίδι, και το δεύτερο με ένα prequel του παιχνίδιου, το *[[The Last of Us: Left Behind]]*. Το 2020, επανέλαβε τον ρόλο της στη συνέχεια του παιχνιδιού *[[The Last of Us Part II]]*. Κατά τ'άλλα έχει συμμετάσχει και στο franchise *[[Ben 10]]*, μεταξύ άλλων βιντεοπαιχνιδιών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA
Καρλόττα της Γαλλίας

Η **Καρλόττα της Γαλλίας** (23 Οκτωβρίου 1516 - 18 Σεπτεμβρίου 1524) ήταν μια πριγκίπισσα της Γαλλίας, η οποία πέθανε ως παιδί. Ήταν η δεύτερη κόρη του Βασιλιά Φραγκίσκου Α΄ και της Κλαυδία της Γαλλίας.

## Ζωή

Η Καρλόττα γεννήθηκε στο κάστρο του Αμπουάζ, στις 23 Οκτωβρίου 1516. Είχε γαλαζοπράσινα μάτια και φωτεινά κόκκινα μαλλιά. Ήταν ένα από τα έξι παιδιά του βασιλιά και της βασίλισσας της Γαλλίας που είχε κόκκινα μαλλιά, ένα χαρακτηριστικό που κληρονόμησε από την Άννα της Βρετάνης, μητέρα της Κλαυδίας και συνεπώς εκ μητρός γιαγιά της. Έζησε μια ευτυχισμένη ζωή, μετακομίζοντας από το Château de Amboise στο Château de Saint-Germain-en-Laye πριν από τον Μάρτιο του 1519.

Με τα ρούχα και τα κοσμήματά της στα υπάρχοντα πορτρέτα, μπορεί να εκτιμηθεί η υψηλή κοινωνική της θέση. Το κομπολόι της, επίσης παρόν στους πίνακες, δείχνει ότι ήταν ευσεβής Καθολική. Οι ευρωπαϊκές βασιλικές οικογένειες ανέθεσαν πορτρέτα των παιδιών τους για να καταγράψουν την ανάπτυξή τους και συχνά αντάλλασσαν αυτές τις εικόνες με άλλα βασιλικά σπίτια ως διπλωματική χειρονομία.

Όταν η Καρλόττα ήταν ενός έτους, η μεγαλύτερη αδερφή της, Λουίζα, πέθανε τριετής από επιληπτικές κρίσεις. Χωρίς άλλο ζωντανό γιο, ο Φραγκίσκος αναγκάστηκε να ονομάσει την Καρλόττα Δελφίνη της Γαλλίας. Η θέση αυτή ήταν ισοδύναμη με εκείνη της σημερινής πριγκίπισσας της Ουαλίας (Ηνωμένο Βασίλειο) ή της πριγκίπισσας των Αστουριών (Ισπανία). Ο πατέρας της ζήτησε αμέσως από τον Ζαν Κλουέ να ζωγραφίσει ένα πορτρέτο της νέας Δελφίνης. Αλλά στις 28 Φεβρουαρίου 1518, η βασίλισσα Κλαυδία γέννησε ένα αγόρι, ονόματι Φραγκίσκο, κάτι που υποβίβασε την Καρλόττα στη διαδοχή. Ο Φραγκίσκος ονομάστηκε δελφίνος της Γαλλίας από τη γέννησή του και η Καρλόττα μετονομάστηκε Καρλόττα των Βαλουά.

## Το τέλος
Η πριγκίπισσα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της στο κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι. Από τη γέννησή της, ήταν ένα εύθραυστο και ευαίσθητο παιδί. Όταν ολοκλήρωσε τα επτά, αρρώστησε από ιλαρά, την ίδια ασθένεια που είχε σκοτώσει στα 3 έτη του τον θείο της, Κάρολο Ορλάνδο, σχεδόν τριάντα χρόνια νωρίτερα. Το μόνο άτομο που τη φρόντιζε όταν ήταν άρρωστη ήταν η θεία της, η Μαργαρίτα της Ναβάρρας. Η μητέρα της είχε πεθάνει δύο μήνες νωρίτερα. Η γιαγιά της, Λουίζα, ήταν πολύ άρρωστη και ο πατέρας της είχε πάει στον πόλεμο - τον ιταλικό πόλεμο του 1521-1526 - οπότε δεν βρισκόταν εκεί τη στιγμή του θανάτου της κόρης του. Προφανώς, η Καρλόττα ήταν πολύ κοντά στη θεία της, η οποία καταστράφηκε όταν "το κοριτσάκι της" πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου 1524.

Μετά το θάνατο της Καρλόττας, η θεία της, η Μαργαρίτα της Ναβάρρας, έγραψε το ποίημα "Διάλογοι με τη μορφή νυχτερινής όρασης".

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* *The Cambridge Modern History*. A. W. Ward, editor. Vol. 2, p.&nbsp;417. MacMillan Company, 1904.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
EuroMed

**EuroMed 9** ονομάζεται η ομάδα κρατών Γαλλίας, Ελλάδας, Ιταλίας, Μάλτας, Πορτογαλίας, Ισπανίας, Κύπρου, Κροατίας και Σλοβενίας. Οι αρχηγοί των κρατών αυτών διεξάγουν τακτικές συναντήσεις με σκοπό την αναζήτηση ενός «νέου οράματος»  για την Ευρώπη, και την υποστήριξη της συμφωνίας μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας. Το ακρωνύμιο *EuroMed 9* παραπέμπει στην ήπειρο Ευρώπη, τη Μεσόγειο θάλασσα (Mediterraneum) και τον αριθμό των 9 κρατών μελών της ομάδας αυτής.

## Ιστορική αναδρομή
Η Ομάδα ιδρύθηκε ανεπίσημα στις 17 Δεκεμβρίου 2013 στις Βρυξέλλες με πρωτοβουλία των Υπουργών Εξωτερικών της Κύπρου και της Ισπανίας με σκοπό τη δημιουργία συντονισμού σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος εντός της ΕΕ. Αποφασίστηκε ότι η ομάδα θα πραγματοποιεί ετήσια συνάντηση σε υπουργικό επίπεδο. Η πρώτη υπουργική συνάντηση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα το 2014, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Συμβουλίου στην Ελλάδα, αλλά πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου στο Αλικάντε.  

Η δεύτερη συνάντηση πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2015 στο Παρίσι. Η τρίτη κατά σειρά Υπουργική Συνάντηση της Μεσογειακής Ομάδας πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο τον Φεβρουάριο του 2016, στην οποία παρακολούθησαν επίσης ο Γενικός Γραμματέας της Ένωσης για τη Μεσόγειο (UfM), Fathallah Sijilmassi. Οι Υπουργοί Εξωτερικών συζήτησαν θέματα ασφάλειας και σταθερότητας στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, καθώς και τον χειρισμό της μεταναστευτικής κρίσης.

Η Ομάδα πραγματοποίησε την πρώτη Διάσκεψη Κορυφής των χωρών της Νότιας ΕΕ στις 9 Σεπτεμβρίου 2016 στο Ζάππειο Μέγαρο στην Αθήνα. Μετά τη σύνοδο κορυφής, εκδόθηκε η Διακήρυξη της Αθήνας με την οποία ζητούνται επενδύσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων και τη στήριξη της ανάπτυξης, καθώς και ενισχυμένη συνεργασία της ΕΕ σε θέματα ασφάλειας και μετανάστευσης. Η επόμενη σύνοδος κορυφής έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στην Ισπανία, στο Βασιλικό Παλάτι του Ελ Πράντο. 
## Χώρες μέλη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νότια Ευρώπη
Κατηγορία:Διακυβερνητικοί οργανισμοί
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Κύπρου
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Γαλλίας
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Ιταλίας
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Μάλτας
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Ισπανίας
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί με έδρα την Ευρώπη
Βιβέτα Τσιούνη

Η ***Βιβέτα Τσιούνη*** (1934 - 13 Μαΐου 2019) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου.

## Πρώτα χρόνια
Η Βιβέτα Τσιούνη σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου είχε συμφοιτητές μεταξύ άλλων την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και την Δέσποινα Στυλιανοπούλου. Στη συνέχεια πήγε στο Λονδίνο όπου και συνέχισε τις σπουδές της στην υποκριτική στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης. Επίσης έκανε μαθήματα στο περίφημο «Actor's Studio» της Νέας Υόρκης.

## Καριέρα
Το ντεμπούτο της στον ελληνικό κινηματογράφο το έκανε το 1962 με την δραματική ταινία ''Οργή'' σε σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο του Νίκου Φώσκολου. Από τους σημαντικούς ρόλους της θεωρούνται στις ταινίες *[[Μικροί και μεγάλοι εν δράσει]]* σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου (1963) και *[[Αμφιβολίες]]* σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου (1964). Συνολικά η Τσιούνη πήρε μέρος μόνο σε οκτώ ταινίες και όλες ήταν την δεκαετία του 1960.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 έκανε στροφή στην καριέρα της και άρχισε να παίρνει ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές των τότε ΕΙΡΤ (μετέπειτα ΕΡΤ) και ΥΕΝΕΔ, όπως το Ξενοδοχείο ο 7ος ουρανός (1972) και Το ταξίδι (1976). Αργότερα κατά την δεκαετία του 1980 πήρε μέρος στην σειρά Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα (1987 στην ΕΡΤ2).

Στο θέατρο η Τσιούνη έκανε το ντεμπούτο της στο Εθνικό Θέατρο με την παράσταση *Δοκιμασία (Οι μάγισσες του Σάλεμ)* το 1955 σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, δίπλα στην Τζένη Καρέζη, την Αντιγόνη Βαλάκου, τη Ρίτα Μυράτ και τον Βύρωνα Πάλλη. Συνεργάστηκε επίσης με τον Αλέξη Μινωτή στην παράσταση *Αντιγόνη* (1956) δίπλα στον Θάνο Κωτσόπουλο και την Άννα Συνοδινού. Από το 1955 έως το 1993 η Τσιούνη έλαβε συνολικά μέρος σε 35 παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου.

## Θάνατος
Η Βιβέτα Τσιούνη πέθανε στις 13 Μαΐου 2019 σε ηλικία 85 ετών. Σύμφωνα με τον ιστότοπο Entertv.gr τα τελευταία χρόνια έπασχε από τη νόσο Αλτσχάιμερ και νοσηλευόταν στο Άσυλο Ανιάτων στην Κυψέλη.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Θεατρικές συμμετοχές

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Γύρος Ηλείας

Ο **Γύρος**  είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 53 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται βόρεια του Αλφειού, σε απόσταση 12 χλμ. Α. την Αρχαία Ολυμπία (έδρα του δήμου) και 27 χλμ. Α. από τον Πύργο, ενώ στη δίπλα του χωριού περνάει η ΕΟ Ολυμπίας - Τρίπολης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λούβρου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Λούβρο, αποτελούν την τοπική κοινότητα Λούβρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχαίας Ολυμπίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 11 κατοίκους ενώ ως οικισμός 184.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Βικτώρια Μαργαρίτα της Πρωσίας

Η **Βικτωρία Μαργαρίτα** (γερμ. *Viktoria Margarete von Preußen*, 17 Απριλίου 1890 - 9 Σεπτεμβρίου 1923) του Οίκου των Χοεντσόλλερν ήταν πριγκίπισσα της Πρωσίας και με το γάμο της έγινε πριγκίπισσα Ρόυς του Καίστριτς.

## Βιογραφία
Η *Βικτωρία Μαργαρίτα Ελισάβετ Μαρία Ουλρίκη* γεννήθηκε στις 17 Απριλίου 1890 στο Πότσδαμ, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Φρειδερίκου Λεοπόλδου της Πρωσίας και της Λουίζας Σοφίας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ.

Στις 17 Μαΐου 1913 παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΛΓ΄ Ρόυς του Καίστριτς. Απέκτησαν δύο παιδιά:
*την Μαρία Λουίζα (1915 - 1985), παντρεύτηκε το Χάινριχ Τάισεν. Απέκτησαν 1 παιδί και (2) τον Αλεξάντερ Μπόντεϋ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*τον Ερρίκο Β΄ (1916 - 1993).

Η Βικτωρία Μαργαρίτα και ο Ερρίκος χώρισαν στις 14 Ιουλίου 1922. Ένα χρόνο αργότερα η Βικτωρία Μαργαρίτα πέθανε από την ισπανική γρίπη στις 9 Σεπτεμβρίου 1923 στο Κλάιν Γκλίνεκε του Πότσδαμ σε ηλικία 33 ετών. Είναι θαμμένη στο Παλάτι Γκλίνεκε του Βερολίνου.

## Τίτλοι
*17 Απριλίου 1890 - 17 Μαΐου 1913: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Βικτωρία Μαργαρίτα της Πρωσίας
*17 Μαΐου 1913 - 9 Σεπτεμβρίου 1923: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Η Πριγκίπισσα Ρόυς του Καίστριτς

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Ρόις
Γρηγόριος Β΄ της Νεαπόλεως

Ο **Γρηγόριος** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης την περίοδο 766 — 794.

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του προκατόχου του Στέφανου, ανέλαβε το δουκάτο το 766 όταν ο πατέρας του παραιτήθηκε για να γίνει επίσκοπος. Για την θητεία του δεν είναι τίποτα γνωστό, πέθανε το 794 και τον διαδέχτηκε για λίγους μήνες ο πατέρας του κι έπειτα ο γαμβρός του Θεοφύλακτος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Δούκες της Νεαπόλεως
Στέφανος Β΄ της Νεαπόλεως

Ο **Στέφανος** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης από τον Σεπτέμβριο του 755 έως το 766 και το 794, και Επίσκοπος Νάπολης την περίοδο 766 — 799.

Ως ο πιο δραστήριος από τους ναπολιτάνους ευγενείς της εποχής, ο Στέφανος διορίστηκε στη θέση του δουξ από τον στρατηγό Σικελίας, όπου υπαγόταν τότε το Δουκάτο.

Το 761, ακολουθώντας την επίσημη πολιτική των βυζαντινών αυτοκρατόρων στο θέμα της εικονομαχίας, ο δούκας αρνήθηκε να δεχτεί τον επίσκοπο Παύλο Β΄, ο οποίος είχε διοριστεί από τον πάπα και ήταν υπέρ του προσκυνήματος των εικόνων. Το 763, στα γράμματά του, ο Στέφανος χαρακτήρισε τον στρατηγό της Σικελίας Αντίοχο, ως *αρχηγό του*, "σεβάσμιο πατρίκιο και πρωτοστρατηγό". Ωστόσο, ήδη το 764, ο Στέφανος αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τους νόμους κατά του προσκυνήματος των εικόνων και δέχτηκε τον Επίσκοπο Παύλο Β'..

Λίγο πριν το 766, ο Στέφανος διεξήγαγε πόλεμο με τον Δούκα του Μπενεβέντο Αρέχι Β', ηττήθηκε, και αναγκάστηκε να δώσει όμηρο τον γιο του Καισάριο.

Το 766, η Νάπολη χτυπήθηκε από επιδημία πανώλης, η οποία αφαίρεσε τη ζωή πολλών κατοίκων, συμπεριλαμβανομένου, ενδεχομένως, του επισκόπου Παύλου Β'. Οι Ναπολιτάνοι εξέλεξαν τον Στέφανο ως νέο επίσκοπο τους, πήγε αμέσως στη Ρώμη και χειροτονήθηκε από τον Πάπα. Έχοντας γίνει επίσκοπος, ο Στέφανος ήδη το 767 παραιτήθηκε από το δουκάτο υπέρ του γιου του Γρηγόριου , και μέχρι το θάνατό του ήταν επικεφαλής της Επίσκοπος Νάπολης.

Όταν ο Γρηγόριος πέθανε το 794, ο Στέφανος κυβέρνησε και πάλι τη Νάπολη για λίγους μήνες μόνος του, και στη συνέχεια έγινε συν-αντιβασιλέας του γαμπρού του Θεοφύλακτου.

Ο Στέφανος πέθανε το 799. Ο διάδοχός του στην επισκοπική κατάταξη ήταν ο Παύλος Γ΄ ο νεότερος. Παιδιά του ήταν ο Γρηγόριος Δούκας της Νάπολης 766-794, ο Καισάριος (γεννημένος το 762) αναφέρεται ως ο praefectus urbi της Νάπολη και η Ευπραξία σύζυγος Θεοφύλακτου Δούκα της Νάπολης 794-801.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα
Κατηγορία:Δούκες της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 8ου αιώνα
Γαλήσιο

Το **Γαλήσιο** (**Γαλήσιον όρος**), γνωστό σήμερα ως *Alamandağ* στα τουρκικά, είναι ένα βουνό βόρεια της Εφέσου, στην νότια όχθη του ποταμού Κάυστρου (σημερινού *Küçükmenderes*), στην δυτική ακτή της Μικράς Ασίας. Ήταν σημαντικό κέντρο Ορθόδοξου μοναχισμού στα τέλη των Βυζαντινών χρόνων, από τον 11ο αιώνα έως την κατάκτηση της περιοχής από τους Τούρκους τον 14ο αιώνα. 

Η πρώτη μοναστική κοινότητα στο Γαλήσιο ιδρύθηκε από τον στυλίτη μοναχό Λάζαρο Γαλησιώτη, ο οποίος πέθανε εκεί το 1053. Ήδη κατά τη διάρκεια της ζωής του ιδρύθηκαν τρία μοναστήρια κοντά στον στύλο του: του Σωτήρος, όπου μόναζαν 12 ευνούχοι, της Θεοτόκου με 12 μοναχούς και της Αναστάσεως με 40. Κάθε ένα από αυτά είχε δικό του ηγούμενο. Ένα τέταρτο μοναστήρι, η μονή της Θεοτόκου στις Βέσσες, ιδρύθηκε από την αυτοκρατορική οικογένεια και μόναζαν εκεί μέχρι και 300 μοναχοί, αλλά παρήκμασε γρήγορα μετά τον 11ο αιώνα. Υπήρχε επίσης μια γυναικεία μονή, εκείνη της Ευπραξίας, όπου μπορούσαν να μείνουν οι γυναίκες συγγενείς των μοναχών. 

Ο θάνατος του Λαζάρου στέρησε την κοινότητα από μεγάλο μέρος του κύρους της, αλλά ανέκαμψε και πάλι τον 13ο αιώνα, με την ίδρυση της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας, οπότε η γειτονική πόλη του Νυμφαίου έγινε η αγαπημένη χειμερινή κατοικία των Αυτοκρατόρων της Νίκαιας. Οι Οικουμενικοί Πατριάρχες Ιωσήφ Α΄ (1266–1275 και 1282–1283), Γρηγόριος Β΄ (1283–1289) και Αθανάσιος Α΄ (1289–1293 και 1303–1309) ήταν όλοι μοναχοί του Γαλησίου. Ο Γρηγόριος Β΄ έγραψε μάλιστα και μια εκδοχή της αγιολογίας του Αγίου Λαζάρου. Το μοναστήρι διέθετε σημαντική βιβλιοθήκη και σκριπτόριο. 

Η ιστορία της περιοχής ως μοναστικό κέντρο τελείωσε, όταν κατακτήθηκε από τους Τούρκους στις αρχές του 14ου αιώνα. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινή Μικρά Ασία
Χειμώνας της πείνας (Ολλανδία)

Ως **Χειμώνας της πείνας στην Ολλανδία** (στα ολλανδικά: **Hongerwinter**) είναι γνωστός ο χειμώνας του 1944 -1945, στη διάρκεια του οποίου 18.000 με 22.000 άνθρωποι πέθαναν από την πείνα ενώ συνολικά 4.500.000 άνθρωποι επλήγησαν από την έλλειψη τροφίμων κυρίως στις δυτικές επαρχίες της χώρας, που ήταν οι πιο πυκνοκατοικημένες.

Για την αντιμετώπιση της έλλειψης τροφίμων και τη στήριξη των κατοίκων της Ολλανδίας διοργανώθηκαν συσσίτια και έγινε μεταφορά αλευριού από τη Σουηδία και ρίψη τροφίμων από συμμαχικά αεροπλάνα, αφού υπήρξε σχετική συμφωνία με τους Γερμανούς.  Ειδικότερα πραγματοποιήθηκαν δύο επιχειρήσεις, η Επιχείρηση Μάννα (Ολλανδία) (29 Απριλίου - 7 Μαΐου 1945) και η Επιχείρηση Chowhound (1 -8 Μαΐου 1945) από Βρετανικά, Αυστραλιανά και Καναδέζικα αεροπλάνα καθώς και αεροπλάνα της Ν.Ζηλανδίας η πρώτη και Αμερικανικά αεροπλάνα η δεύτερη. Κατά τη διάρκεια των δύο αυτών επιχειρήσεων έγινε ρίψη 11.000 τόνων τροφίμων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Ολλανδίας
Κατηγορία:Λιμοί
Κατηγορία:Επακόλουθα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Βιταμίνη Ε

thumb|250px|Η χημική δομή της άλφα-τοκοφερόλης
Η **βιταμίνη Ε** είναι μια ομάδα οχτώ λιποδιαλυτών ουσιών οι οποίες περιλαμβάνουν τέσσερις τοκοφερόλες και τέσσερις τοκοτριενόλες. Η έλλειψη βιταμίνης Ε, η οποία είναι σπάνια και οφείλεται συνήθως σε υποκείμενο πρόβλημα δυσαπορρόφησης των λιπιδίων παρά από δίαιτα χαμηλή σε βιταμίνη Ε και μπορεί να προκαλέσει νευρολογικά προβλήματα. Η βιταμίνη Ε είναι λιποδιαλυτή αντιοξειδωτική ουσία η οποία προστατεύει τις κυτταρικές μεμβράνες από τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου.

Παγκοσμίως οι κυβερνητικοί οργανισμοί συστήνουν οι ενήλικες να καταναλώνουν από 7 μέχρι 15 mg την ημέρα. Όσον αφορά το 2016, η κατανάλωση είναι κάτω από τις συστάσεις σύμφωνα με το συμπέρασμα τουλάχιστον εκατό μελετών, οι οποίες ανέφεραν διάμεση ημερήσια πρόσληψη 6,2 mg την ημέρα ως α-τοκοφερόλη. Η έρευνα σχετικά με την άλφα-τοκοφερόλη ως συμπλήρωμα διατροφής, με ημερήσιες δόσεις μέχρι 2000 mg την ημέρα είχε ανάμεικτα αποτελέσματα. Μελέτες πληθυσμού υπέδειξαν ότι όσοι κατανάλωναν περισσότερη βιταμίνη Ε, ή όσοι επέλεγαν να καταναλώσουν συμπληρώματα βιταμίνης Ε, είχαν χαμηλότερη επίπτωση καρδιαγγειακών νόσων, καρκίνου, άνοιας και άλλων ασθενειών, αλλά κλινικές μελέτες με εικονικό φάρμακο δεν κατάφεραν να αναπαράγουν το αποτέλεσμα, ενώ υπήρχαν ενδείξεις ότι τα συμπληρώματα βιταμίνης Ε στην πραγματικότητα αυξάνουν ελαφρώς τη θνητότητα από όλες τις αιτίες. Όσον αφορά το 2017, το θέμα είναι ακόμη από μελέτη. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι τα καλλυντικά με βιταμίνη Ε είναι αποτελεσματικά. 

Τόσο οι τοκοφερόλες όσο και ο τοκοτριενόλες υπάρχουν στις μορφές α, β, γ και δ, όπως καθορίζονται από τον αριθμό και τη θέση των μεθυλομάδων στον δακτύλιο χρωμανόλης. Και οι οχτώ μορφές έχουν ένα διπλό δακτύλιο χρωμανίου, με μια υδροξυομάδα η οποία μπορεί να δώσει ένα άτομο υδρογόνου ώστε να εξουδετερώσει τις ελεύθερες ρίζες, και η υδρόφοβη πλευρική αλυσίδα, η οποία επιτρέπει τη διείσδυση σε βιολογικές μεμβράνες. Από τις διαφορετικές μορφές της βιταμίνης Ε, η γ-τοκοφερόλη είναι η πιο κοινή μορφή στη βορειοαμερικανική δίαιτα, αλλά α-τοκοφερόλη είναι πιο ενεργή βιολογικά. Το φοινικέλαιο είναι πηγή τοκοτριενόλων. Τόσο οι φυσικές όσο και οι συνθετικές τοκοφερόλες υπόκεινται σε οξείδωση και έτσι στα διαιτητικά σκευάσματα είναι εστεροποιημένες, δημιουργώντας την οξική τοκοφερόλη για λόγους σταθερότητας.

Η βιταμίνη Ε ανακαλύφθηκε το 1922, απομονώθηκε το 1935 και συντέθηκε το 1938. Επειδή η δράση ως βιταμίνη αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως απαραίτητη σε γονιμοποιημένα ωάρια τα οποία οδηγούσαν στη γέννηση ζωντανών μικρών (σε αρουραίους), της δόθηκε το όνομα «τοκοφερόλη», από τις ελληνικές λέξεις «τοκετός» και «φέρω». Η άλφα τοκοφερόλη, είτε εκχυλισμένη φυσικά από φυτικά έλαια ή, πιο συχνά, ως συνθετικική οξική τοκοφερόλη, είναι δημοφιλές συμπλήρωμα διατροφής, είτε μόνη της είτε σε πολυβιταμινούχα προϊόντα, και σε έλαια και κρέμες για χρήση στο δέρμα.

## Παραπομπές


κατηγορία:Βιταμίνες
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις
κατηγορία:Φαινόλες
Κατηγορία:Συμπληρώματα διατροφής
Ξυλώδες φυτό

**Ξυλώδες φυτό** (στα αγγλικά: *woody plant*), ή **ξυλώδη φυτά** ονομάζονται εκείνα τα φυτά που παράγουν *ξύλωμα* (κοινώς ξύλο) στους κορμούς τους. Τα φυτά αυτά απαντώνται είτε ως δένδρα, είτε ως θάμνοι, είτε ως κληματίδες. Είναι φυτά πολυετή, δηλ. ζουν πολλά χρόνια, από 20 έτη έως και αιώνες (βλ. ελιά, σεκόγια).
μικρογραφία|δεξιά|Τμήμα κορμιδίου από ένα ξυλώδες φυτό (''Salvia rosmarinus''), στο οποίο αποτυπώνονται χαρακτηριστικά του ξυλώματος.
Ένα ξυλώδες φυτό έχει κλαδιά και βαθιές ρίζες, ενώ το κυρίως ξύλωμά του λέγεται κορμός και αποτελείται από το λεγόμενο *δευτερογενές ξύλωμα*. Επίσης, ο κορμός του καλύπτεται από ένα εξωτερικό περίβλημα, τον φλοιό (ή εξωτερικό φλοιό), για προστασία από μύκητες – έντομα αλλά και για φράγμα διαφυγής της υγρασίας του κορμού. Το ξύλωμα είναι δομικό στοιχείο και αποτελείται από επιμέρους ξυλώδεις ιστούς. Αυξάνει σε δύο άξονες, οριζόντια δηλ. κατά πάχος αύξηση, και καθ’ ύψος με σκοπό το δένδρο να ψηλώνει και να μπορεί να απορροφάει μεγαλύτερη ηλιακή ακτινοβολία. Τα ψηλότερα ξυλώδη φυτά (δηλ. δένδρα) της Γης φτάνουν και τα 100 μέτρα σε ύψος.

Τα ξυλώδη φυτά διακρίνονται σε δύο κατηγορίες (ανάλογα αν ρίχνουν το φύλλωμά τους ή όχι), στα αείφυλλα και στα φυλλοβόλα. Τα φυλλοβόλα είδη (λ.χ. δρύες, οξιά, λεύκη) παύουν τη χειμερινή περίοδο να έχουν κυκλοφορία νερού και θρεπτικών στοιχείων στη μάζα τους. Τα αείφυλλα είδη (λ.χ. ελιά, πουρνάρι) δεν ρίχνουν ποτέ τα φύλλα τους και βρίσκονται μάλλον σε μια συνεχή λειτουργία. Σε όλα τα ξυλώδη φυτά, υπάρχουν δύο περίοδοι ανάπτυξης, η *εαρινή* και η *θερινή*. Αυτό ισχύει για την εύκρατη ζώνη του πλανήτη. Η δεύτερη (θερινή) είναι και η σπουδαιότερη και λέγεται *κύρια αυξητική περίοδος*, αφού το καλοκαίρι τα φυτά αυτά φωτοσυνθέτουν στο μέγιστο.

Το ξύλωμα, από χημικής άποψης, αποτελείται από ξυλώδη κύτταρα, που είναι δομημένα από κυτταρίνη και λιγνίνη αλλά και ημικυτταρίνες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βιολογικοί όροι
Κατηγορία:Φυτά
Κατηγορία:Ξύλο
Κατηγορία:Μορφολογία φυτών
Σοφία Φρειδερίκη του Τουρν και Τάξις

Η **Σοφία Φρειδερίκη** (γερμ. *Sophie Friederike von Thurn und Taxis*, 20 Ιουλίου 1758 - 31 Μαΐου 1800) του Οίκου του Τουρν και Τάξις ήταν πριγκίπισσα του Τουρν και Τάξις και με τους γάμους της έγινε πριγκίπισσα Ραντζίβιου, πριγκίπισσα Καζανόβσκι και κόμισσα Οστρορόγκ.

## Βιογραφία
Η *Σοφία Φρειδερίκη Δωροθέα Ερριέττα* γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1758 στο Ρέγκενσμπουργκ, και ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Καρόλου Ανσέλμου του Τουρν και Τάξις και της Αυγούστας της Βυρτεμβέργης.

Στις 31 Δεκεμβρίου 1775 παντρεύτηκε τον Ιερονιμ Βινκέντυ Ραντζίβιου στο Ρέγκενσμπουργκ. Απέκτησαν ένα παιδί:
*τον Ντόμινικ Ιερόνιμ (1786 - 1813), παντρεύτηκε (1) την Τερέζα Μίντσεζ. Δεν απέκτησαν παιδιά και (2) την Τεοφίλια Μοράβσκα. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Το 1795 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Αντρέι Καζανόβσκι και το 1797 παντρεύτηκε τον Μίκολαϊ, Κόμη Οστρορόγκ. Από το δεύτερο και τον τρίτο γάμο της, δεν απέκτησε απογόνους.

Πέθανε στις 31 Μαΐου 1800 σε ηλικία 41 ετών.

## Τίτλοι
*20 Ιουλίου 1758 - 31 Δεκεμβρίου 1775: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Σοφία Φρειδερίκη του Τουρν και Τάξις
*31 Δεκεμβρίου 1775 - 1795: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Σοφία Φρειδερίκη Ράντζιβιου, Πριγκίπισσα του Τουρν και Τάξις
*1795 - 1797: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Σοφία Φρειδερίκη Καζανόβσκι, Πριγκίπισσα του Τουρν και Τάξις
*1797 - 31 Μαΐου 1800: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Κόμισσα Σοφία Φρειδερίκη Οστρορόγκ, Πριγκίπισσα του Τουρν και Τάξις

## Παραπομπές
* House of Thurn and Taxis 
* Profile on Geni.com 
* Profile on Thepeerage.com 
* Genealogy of Sophia Frederica Thurn und Taxis 


Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τουρν και Τάξις
Μιχαήλ Κωτσάκος

Ο **Μιχαήλ Κωτσάκος** (περ. 1845–1913) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περίπου το 1845 στο Ναύπλιο. Πρώτη φορά υπήρξε υποψήφιος βουλευτής το 1885, χωρίς όμως να εκλεγεί. Από το 1892 εκλεγόταν βουλευτής στην επαρχία Άργους. Το 1892 με το Νεωτεριστικό κόμμα υπό τον Χαρίλαο Τρικούπη και το 1899 υπό τον Γεώργιο Θεοτόκη. Την περίοδο που ήταν βουλευτής αντιμετώπισε σφοδρή κριτική από τους πολίτες του Άργους μιας και δεν είχε καταγωγή από την πόλη. Παράλληλα με την πολιτική του σταδιοδρομία υπήρξε και δικηγόρος. Άσκησε το επάγγελμα αυτό στην Αθήνα, όπου ήταν και αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της πόλης. Αποσύρθηκε από την πολιτική και πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Αθήνα. Πέθανε στις 18 Ιουνίου 1913.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Άργους
Βιταμίνη Κ

thumb|250px|Μορφές της βιταμίνης Κ.
Η **βιταμίνη Κ** αναφέρεται σε μία ομάδα δομικά παρόμοιων λιποδιαλυτών ουσιών οι οποίες βρίσκονται στα τρόφιμα και σε συμπληρώματα διατροφής. Το ανθρώπινο σώμα απαιτεί βιταμίνη Κ για την μεταμεταφραστική τροποποίηση των πρωτεϊνών που απαιτούνται για την πήξη του αίματος (Κ από koagulation, δανικά για την πήξη) ή στον έλεγχο της πρόσδεσης του ασβεστίου στα οστά και άλλους ιστούς. Η τελική σύνθεση περιλαμβάνει την τροποποίηση των αποκαλούμενων πρωτεϊνών γλα από το ένζυμο γ-γλουτάμινο καρβοξυλάση, το οποίο χρησιμοποιεί τη βιταμίνη Κ ως συμπαράγοντα. Η παρουσία των μη καρβοξυλιωμένων πρωτεϊνών υποδεικνύει ανεπάρκεια βιταμίνης Κ. Η καρβοξυλίωση επιτρέπει στην πρόσδεση ιόντων ασβεστίου, τα οποία αλλιώς δεν μπορούν. Απουσία της βιταμίνη Κ, η πήξη του αίματος εμποδίζεται και λαμβάνει χώρα ανεξέλεγκτη αιμορραγία. Έρευνες υποδεικνύουν επίσης ότι η έλλειψη βιταμίνης Κ αποδυναμώνει τα οστά και μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπόρωση και μπορεί να προκαλέσει ασβέστωση των αρτηριών και άλλων μαλακών ιστών.

Χημικά, η βιταμίνη Κ αποτελείται από παράγωγα της 2-μεθυλ-1,4-ναφθκινόνη (3-). Η βιταμίνη Κ περιλαμβάνει δύο φυσικά βιταμερή, τη βιταμίνη Κ1 (φυλλοκινόνη) και βιταμίνη Κ2 (μενακινόνη). Η βιταμίνη Κ2, από την άλλη, αποτελείται από ένα αριθμό χημικών υποτύπων, με διάφορα μήκη των πλευρικών ανθρακικών αλυσίδων η οποία αποτελείται από ισοπρενοεϊδή μονομερή. Τα δύο που έχουν μελετηθεί περισσότερο είναι η μενακινόνη-4 και η μενακινόνη -7.

Η βιταμίνη Κ1 συντίθεται από τα φυτά και βρίσκεται σε μεγαλύτερες ποσότητες στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, γιατί εμπλέκεται άμεσα στη φωτοσύνθεση. Έχει δράση βιταμίνης στα ζώα και έχει τις κλασσικές λειτουργίες της βιταμίνης Κ, συμπεριλαμβανομένης της δραστηριότητας στην παραγωγή πηκτικών πρωτεϊνών. Τα ζώα μπορεί να τη μετατρέψουν σε βιταμίνη Κ2 με τη μορφή ΜΚ-4. Τα βακτήρια της χλωρίδας του εντέρου μπορούν επίσης να μετατρέψουν την Κ1 σε ΜΚ-4. Όλες οι μορφές της Κ2 διαφορετικές από την ΜΚ-4 μπορούν να παραχθούν μόνο από βακτήρια, τα οποία τις χρησιμοποιούν για την αναερόβια αναπνοή. Η βιταμίνη Κ3 (μεναδιόνη), μία συνθετική μορφή της βιταμίνης Κ, η οποία χρησιμοποιείται για την αντιμετωπίση την ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ, αλλά επειδή παρεμβαίνει στην δράση της γλουταθειόνης, δεν χρησιμοποιείται έτσι πλέον.

Η βιταμίνη Κ είναι η αγωγή επιλογής σε περίπτωση δηλητηρίασης από τρωκτικοκτόνα (κουμαρινικά). Επίσης, δίνεται σε περίπτωση υπερδοσολογίας βαρφαρίνης. Η βιταμίνη Κ χορηγείται σε ενέσιμη μορφή στα νεογνά για την πρόληψη της νεογνικής αιμορραγίας από έλλειψη βιταμίνης Κ. Η βιταμίνη Κ με τη μορφή φυλλοκινόνης ή μενακινόνης δεν έχει συσχετιστεί με τοξικότητα σε υψηλές δόσεις, οπότε και δεν έχει οριστεί ανώτερο όριο πρόσληψης, όμως η βιταμίνη Κ1 έχει συσχετιστεί με βρογχόσπασμο και καρδιακή ανακοπή όταν χορηγηθεί ενδοφλεβίως αντί από το στόμα.

## Παραπομπές


κατηγορία:Βιταμίνες
κατηγορία:Αντίδοτα
κατηγορία:Λιπίδια
κατηγορία:Ναφθαλίνια
κατηγορία:Κινόνες
Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή
Τα χρονικά της Νάρνια: Ο πρίγκιπας Κασπιανός

**Τα χρονικά της Νάρνια: Ο πρίγκιπας Κασπιανός** είναι ο τίτλος ενός παιδικού βιβλίου-μυθιστορήματος το οποίο αρχικά εκδόθηκε ως *Πρίγκιπας Κάσπιαν: Η επιστροφή στη Νάρνια*. Γράφτηκε από τον Κ.Σ. Λιούις και εκδόθηκε από τον Τζόφρεϊ Μπις το 1951. Ήταν το δεύτερο μυθιστόρημα που εκδόθηκε από τα επτά μυθιστορήματα  Τα χρονικά της Νάρνια (1950–1956) , και ο Λιούις είχε τελειώσει να το γράφει το 1949, πριν βγει το πρώτο βιβλίο. Είναι το τέταρτο βιβλίο στις πρόσφατες εκδόσεις της σειράς, ακολουθούμενο από την εσωτερική χρονολογία των βιβλίων. Όπως και όλα τα βιβλία, εικονογραφήθηκε από την Πωλίν Μπέινς και το έργο της διατηρήθηκε σε πολλές μεταγενέστερες εκδόσεις.

Στο βιβλίο αυτό τα τέσσερα παιδιά του Pevensie του πρώτου μυθιστορήματος επιστρέφουν στην Νάρνια, περίπου ένα χρόνο αργότερα μετά τα γεγονότα του πρώτου μυθιστορήματος στην Αγγλία, αλλά 1300 χρόνια αργότερα στη Νάρνια.  Είναι το μοναδικό βιβλίο των Χρονικών όπου οι άντρες κυριαρχούν στη Νάρνια. Τα ομιλώντα ζώα και τα μυθικά όντα καταπιέζονται και μερικά απο αυτά απειλούνται με εξαφάνιση. Τα αδέλφια, οι θρυλικοί βασιλιάδες και οι βασίλισσες της Νάρνια , καλούνται με μαγικό τρόπο στην Νάρνια, για άλλη μια φορά παιδιά, από τον πρόσφυγα Πρίγκιπα Κασπιανό .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Prince Caspian
* Prince Caspian —immediately, the full-colour C. S. Lewis centenary edition 
* http://www.isfdb.org/cgi-bin/title.cgi?1368

Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας
Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά
Κατηγορία:Τα χρονικά της Νάρνια
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1951
Θεόδωρος Β΄ της Νεαπόλεως

Ο **Θεόδωρος** ήταν Βυζαντινός στρατηγός και δουξ της Νάπολης το  821.

Ο Θεόδωρος αναφέρεται σε αρκετές πρώιμες μεσαιωνικές πηγές, συμπεριλαμβανομένου του δεύτερου μέρους των Πράξεων των Επισκόπων της Νάπολης που γράφτηκε από τον Ιωάννη τον Διάκονο. Το Χρονικό των Δουκών του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης που περιέχει επίσης πληροφορίες για τους ηγέτες της Νάπολης εκείνη την εποχή.

Ο Θεόδωρος αντικατέστησε τον Θεόκτιστο, στρατιωτικό ηγέτη που πέτυχε στους πολέμους με τους Λομβαρδούς. Ωστόσο, ο Θεόκτιστος, για άγνωστους λόγους, δεν είχε την εμπιστοσύνη  και την έγκριση της Κωνσταντινούπολης, και ο στρατηγός της Σικελίας (Γρηγόριος), υπό την καθοδήγηση του αυτοκράτορα Μιχαήλ Β΄, διόρισε τον Πρωτοσπαθάριο Θεόδωρο, δουξ της Νάπολης το 821. Και οι δύο αυτοί δούκες δείχνουν μια σημαντική ενίσχυση εκείνη την εποχή της υπέρτατης εξουσίας του αυτοκράτορα του Βυζαντίου στη νότια Ιταλία και της πρόθεσης των Βυζαντινών να φέρουν τη Νάπολη υπό τον πλήρη έλεγχό τους. Ωστόσο, ο διορισμός του Θεόδωρου ως δούκα δυσαρέστησε τους Ναπολιτάνους. Είναι πιθανό οι κάτοικοι της Νάπολης να φοβούνται μη χάσουν τα προνόμιά τους, τα οποία είχαν όταν ο αρχηγός της πόλης τους εξελέγη μεταξύ των τοπικών ευγενών. Ως αποτέλεσμα, το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, οι Ναπολιτάνοι εξεγέρθηκαν, εκδίωξαν τον Θεόδωρο και εξέλεξαν τον Στέφανο Γ', τον ανιψιό του Στεφάνου Β΄ ως διάδοχό του. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την περαιτέρω μοίρα του Θεόδωρου.

## παραπομπές


## Πηγές
*Schipa, Michelangelo. *Storia del Ducato Napolitano*. Napoli, 1895.
*Cassandro, Giovanni. *Il Ducato bizantino in Storia di Napoli Vol I*. Napoli, 1975.

Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Δούκες της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι
Στέφανος Γ΄ της Νεαπόλεως

Ο **Στέφανος** ήταν Βυζαντινός  δουξ της Νάπολης την περίοδο 821 – 832. 

Ο Στέφανος έγινε δουξ της Νάπολης όταν σε μία εξέγερση οι αριστοκράτες της πόλης έδιωξαν τον Θεόδωρο και εξέλεξαν τον Στέφανο για την θέση του. Ήταν εγγονός του Στέφανου Β΄, τελευταίος δουξ από την συγκεκριμένη οικογένεια, είχε παντρευτεί την κόρη του προκατόχου του Θεόδωρου. Μετά από 11 χρόνια θητείας δολοφονήθηκε έπειτα από συνωμοσία όπου συμμετείχε και ο διάδοχός του Μπόνος.

Το 831 το Δουκάτο είχε δεχτεί επίθεση από τους Λομβαρδούς του πριγκιπάτου του Μπενεβέντο, οι οποίοι έκλεψαν και τα λέιψανα του Αγίου Τζενάρο προστάτη της πόλης. Η δυσαρέσκεια από αυτό το γεγονός ήταν έντονη στην Νάπολη, συνωμότες έλαβαν ακόμη και υποστήριξη από τους Λομβαρδούς που έφτασαν στη Νάπολη για να λάβουν επιβεβαίωση της εκεχειρίας από τον ίδιο τον δούκα. Ως αποτέλεσμα, τη στιγμή που ο κυβερνήτης της Νάπολης διάβαζε από τα σκαλοπάτια της Βασιλικής του Αγίου Restituta, που ήταν τότε καθεδρικός ναός, το κείμενο της ειρηνευτικής συμφωνίας με τους Λομβαρδούς, οι συνωμότες επιτέθηκαν στον δούκα και τον σκότωσαν.

## παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Δούκες της Νεαπόλεως
Κοντάρδος της Νεαπόλεως

Ο **Κοντάρδος** ήταν Φράγκος δουξ της Νάπολης για τρείς μήνες το 840.

Εστάλη από τον Λοθάριο Α΄, βασιλιά της Ιταλίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το 839 για να βοηθήσει τον Δούκα Ανδρέα Β΄ εναντίον των πολέμων με τους Λομβαρδούς του Πριγκιπάτου του Μπενεβέντο. Φοβούμενος τη δύναμη του Κοντάρδο και τη φραγκική επιρροή, ο Ανδρέας του υποσχέθηκε την κόρη του Ευπραξία για σύζυγο του. Ο Ανδρέας, ωστόσο, πήρε πίσω την υπόσχεση του, τον Μάρτιο του 840, ο Κοντάρδο ξεσηκώθηκε εναντίον του και να τον σκότωσε, σφετερίζοντας τη θέση του. Μέσα σε τρεις ημέρες, οι Ναπολιτάνοι είχαν εκδιώξει τον Κοντάρδο.

## Πηγές
* Ghisalberti, Alberto M. Dizionario Biografico degli Italiani: III Ammirato – Arcoleo. Rome, 1991.

Κατηγορία:Δούκες της Νεαπόλεως
Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές