open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νομοθετικό Σώμα του Μισισίπι

Το **Νομοθετικό Σώμα του Μισισίπι** (αγγλικά: *Mississippi Legislature*), είναι το Πολιτειακό νομοθετικό σώμα της αμερικανικής πολιτείας του Μισισίπι. Το Νομοθετικό Σώμα του Μισισίπι, είναι διθάλαμο που αποτελείται από την Γερουσία του Μισισίπι (άνω βουλή) με 52 μέλη, και την Βουλή των Αντιπροσώπων του Μισισίπι, (κάτω βουλή) με 122 μέλη. 

Και οι Βουλευτές και οι Γερουσιαστές, υπηρετούν τετραετείς θητείες, χωρίς όρια θητείας. 

Το Νομοθετικό Σώμα συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο του Μισισίπι στο Τζάκσον.

## Δείτε επίσης

*Πολιτειακό Καπιτώλιο του Μισισίπι
*Βουλή των Αντιπροσώπων του Μισισίπι
*Γερουσία του Μισισίπι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Mississippi Legislature

Μισισιπι
Κατηγορία:Μισισίπι
Μικ Τζάγκερ

Ο Σερ **Μάικλ Φίλιπ "Μικ" Τζάγκερ** (αγγλικά: Sir Michael Phillip "Mick" Jagger, 26 Ιουλίου 1943, Κεντ) είναι Άγγλος μουσικός, τραγουδιστής και στιχουργός, γνωστός κυρίως ως ο βασικός τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος των Rolling Stones.

Ο Τζάγκερ απέκτησε κακή φήμη στον Τύπο για την ομολογία του ότι έπαιρνε ναρκωτικά και είχε ρομαντικές περιπτύξεις. Συχνά απεικονιζόταν ως αντικομφορμιστής.

Τα τέλη του 1960, ο Τζάγκερ ξεκίνησε την υποκριτική (πρωταγωνιστώντας στις ταινίες Performance και Ned Kelly) και άφησε ανάμεικτες εντυπώσεις. Το 1985, ο Τζάγκερ κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ του, το *She's the Boss*. Στις αρχές του 2009, έγινε μέλος στο ηλεκτρονικό συγκρότημα ονόματι SuperHeavy.

## Δισκογραφία

* *She's The Boss* (1985)
* *Primitive Cool* (1987)
* *Wandering Spirit* (1993)
* *Goddess In The Doorway* (2001)
* *SuperHeavy* (2011)

### Επίσημα singles

* *Don't Look Back* (Peter Tosh, 1978)
* *State of Shock* (The Jackson Five, 1984)
* *Just Another Night* (1985)
* *Lucky in Love* (1985)
* *Lonely at the Top* (1985)
* *Dancing In the Street* (David Bowie, 1985)
* *Ruthless People* (1986)
* *Let's Work* (1987)
* *Throwaway* (1987)
* *Say You Will* (1987)
* *Sweet Thing* (1993)
* *Wired All Night* (1993)
* *Don't Tear Me Up* (1993)
* *Out of Focus* (1993)
* *God Gave Me Everything* (2001)
* *Visions of Paradise* (2002)
* *Old Habits Die Hard* (2004)
* *Charmed Life* (2008)
* *T.H.E. (The Hardest Ever)* (2011)

## Ταινίες
μικρογραφία|Ο τζάγκερ το 1976.
* *Rock and Roll Circus* (1968)
* *Performance* (1970)
* *Gimme Shelter * (1970)
* *Ned Kelly* (1970)
* *Umano non umano* (1972)
* *Wings of Ash* (1978)
* *Fitzcarraldo* (1981)
* *Running Out of Luck* (1987)
* *Freejack* (1992)
* *Bent* (1997)
* *Mein liebster Feind* (aka *My Best Fiend*) (1999)
* *Enigma* (2001)
* *The Man From Elysian Fields* (2001)
* *Being Mick* (2001)
* *Mayor of the Sunset Strip* (2003)
* *Wild hogs* (2005)
* *Shine a Light* (2008)
* *Get on Up* (*production*, 2014)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Βρετανοί μουσικοί παραγωγοί
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες
Κατηγορία:Μέλη των Rolling Stones
Κατηγορία:Άγγλοι παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
Ανώτερα φυτά

Στη Βοτανική με τον όρο **αγγειακά φυτά** (αγγλ. vascular plants) ή **ανώτερα φυτά** (αγγλ. higher plants), επίσης γνωστά ως **Τραχειόφυτα** (Tracheophyta), χαρακτηρίζονται όλα εκείνα τα φυτά που ο πολλαπλασιασμός τους γίνεται με σπέρματα και τα οποία καλούνται σήμερα σπερματόφυτα.

Τα φυτά αυτά, ο Σουηδός βοτανολόγος Κάρολος Λινναίος (1707 - 1778), στην προσπάθειά του στην ταξινόμηση των φυτών, τα ονόμασε "*φανερόγαμα*" σε αντιδιαστολή προς τα βακτήρια, τα φύκη, τους μύκητες, τα βρυόφυτα και τα πτεριδόφυτα τα οποία ονόμασε "*κρυπτόγαμα*" επειδή ακόμα στην εποχή του ήταν άγνωστος ο τρόπος της αναπαραγωγής τους. Σημειώνεται ότι τα κρυπτόγαμα προηγήθηκαν στη βιολογική εξέλιξη των φανερογάμων κατά πολλά εκατομμύρια χρόνια, δηλαδή ενώ τα πρώτα άρχισαν να εμφανίζονται στην πρωτεροζωική εποχή (προ 600 εκατ. ετών), τα δεύτερα άρχισαν να εμφανίζονται μόλις στη μεσοζωική εποχή (προ 150 εκατ. χρόνια).
Τα Σπερματόφυτα τα οποία και ονομάζονται ανθόφυτα διαιρούνται σε δύο μεγάλες βασικές κατηγορίες: τα γυμνόσπερμα και τα αγγειόσπερμα.

Σήμερα το φυτικό βασίλειο περιλαμβάνει περίπου 170.000 διαφορετικά είδη ανωτέρων φυτών. 

Κατηγορία:Φυτά
Περιφέρειες του Νότιου Σουδάν

thumb|right|500px|Περιφέρειες του Νότιου Σουδάν.<br/>
Tο **[[Νότιο Σουδάν]]** διαιρείται σε 3 περιφέρειες:

Tο Νότιο Σουδάν υποδιαιρείται σε 10 πολιτείες (βιλαέτια):

Κατηγορία:Γεωγραφία του Νότιου Σουδάν
Διοικητική διαίρεση του Μαυρίκιου

300px|right

Ο **[[Μαυρίκιος (κράτος)|Μαυρίκιος]]** διαιρείται διοικητικά σε 9 συνοικίες:

 

Κατηγορία:Γεωγραφία του Μαυρικίου
Minimal instruction set computer

Ο **υπολογιστής μικρού συνόλου εντολών** (**Minimal Instruction Set Computer**, **MISC**) είναι μια αρχιτεκτονική μικροεπεξεργαστών με πολύ μικρό αριθμό βασικών λειτουργιών και αντίστοιχων μνημονικών εντολών (opcodes). Αυτά τα σύνολα εντολών βασίζονται συνήθως στη στοίβα και όχι στους καταχωρητές, για να μειώσει το χώρο που χρειάζεται για να δηλώνονται οι τελεστές στις εντολές. Μια τέτοια αρχιτεκτονικής μηχανής στοίβας είναι πιο απλή γιατί όλες οι εντολές χρησιμοποιούν τα δεδομένα που βρίσκονται στο πάνω μέρος της στοίβας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα μικρότερο σύνολο εντολών, μια μικρότερη και πιο γρήγορη μονάδα αποκωδικοποίησης εντολών, και γενικότερα τη γρηγορότερη εκτέλεση των ίδιων των εντολών. Το μειονέκτημα είναι ότι οι εντολές τείνουν να έχουν περισσότερες ακολουθιακές εξαρτήσεις, μειώνοντας τον παραλληλισμό σε επίπεδο εντολής (instruction-level parallelism). Οι αρχιτεκτονικές MISC μοιάζουν αρκετά με τη γλώσσα προγραμματισμού Forth και την εικονική μηχανή της Java.

Ένα από τα πιο επιτυχημένα εμπορικά παραδείγματα MISC ήταν ο INMOS transputer.

## Δείτε επίσης
* Complex instruction set computer (CISC)
* Reduced instruction set computer (RISC)
* One instruction set computer (OISC)
* Zero instruction set computer (ZISC)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Forth MISC chip designs 
* MISC variants 

Κατηγορία:Μικροεπεξεργαστές
Κώστας Σταφυλίδης

Ο **Κώστας Σταφυλίδης** (Θεσσαλονίκη, 2 Δεκεμβρίου 1993) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός αμυντικός στον ΑΠΟΕΛ.

## Συλλογική καριέρα
Ο Σταφυλίδης ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο, στα έξι του χρόνια, στην ομάδα του χωριού του, τους Αετούς Ακροποτάμου. Στα 12 του πήρε τον δρόμο προς τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ, ενώ παράλληλα φοιτούσε στο Αριστοτέλειο Κολλέγιο Θεσσαλονίκης φτάνοντας στον πανελλήνιο τελικό Λυκείων το Φεβρουάριο του 2009, σε ηλικία 15 ετών και 2 μηνών, κάτι που αποτελεί ρεκόρ στην ιστορία της διοργάνωσης. Αγωνίστηκε σε όλα τα ηλικιακά τμήματα του ΠΑΟΚ και το 2011 προωθήθηκε στην ομάδα των ανδρών κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση σε αγώνα του πρωταθλήματος με αντίπαλο τον Παναιτωλικό. Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε και το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του στον αγώνα εναντίον της Τότεναμ.

Το καλοκαίρι του 2012 πήρε μεταγραφή για την Μπάγερ Λεβερκούζεν, αλλά παρέμεινε για έναν χρόνο στον ΠΑΟΚ με τη μορφή δανεισμού. Τον Ιούλιο του 2014 παραχωρήθηκε στην αγγλική Φούλαμ και πάλι ως δανεικός.

Τον Αύγουστο του 2015 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας για τα επόμενα 2+1 χρόνια με την Άουγκσμπουργκ.

## Διεθνής καριέρα
[μικρογραφία|αριστερά|150px|Με τη [Εθνική Νέων Ελλάδος (ποδόσφαιρο)|Νέων το 2012]]
Ο Σταφυλίδης υπήρξε βασικό μέλος της εθνικής Νέων που έφτασε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 2012, με την οποία συνολικά έχει αγωνιστεί 21 φορές (7 επίσημους και 14 φιλικούς αγώνες) και της Ελπίδων (Κ-21) (2012-2014).

Στις 14 Νοεμβρίου 2012 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εθνική Ανδρών στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα με την Ιρλανδία, στον οποίο ο τότε ομοσπονδιακός προπονητής Φερνάντο Σάντος τον ξεκίνησε στη βασική ενδεκάδα.

Στις 11 Οκτωβρίου 2015, στη νικηφόρα εντός έδρας αναμέτρηση με την Ουγγαρία (4-3), σημείωσε το παρθενικό του τέρμα, ανοίγοντας το σκορ στον αγώνα, αντικαταστάθηκε όμως μερικά λεπτά αργότερα, καθώς αντιμετώπισε πρόβλημα τραυματισμού.

## Διακρίσεις
* 2η θέση ευρωπαϊκού πρωταθλήματος με την εθνική Νέων (2012).

## Στατιστικά καριέρας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Σταφυλίδης στο soccerway.com 
* Η καριέρα του Κώστα Σταφυλίδη στο national-football-teams.com
* Το προφίλ του Κώστα Σταφυλίδη στο transfermarkt 

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Άουγκσμπουργκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Ψηφιδωτό του Μεγάλου Αλεξάνδρου (Πομπηία)

Το **ψηφιδωτό του Μεγάλου Αλεξάνδρου** ανακαλύφθηκε σε αρχαιολογικές ανασκαφές στις 24 Οκτωβρίου 1831 στην έπαυλη του Φαύνου στην Πομπηία. Φιλοξενείται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι.
## Ιστορία του μωσαϊκού
Το ψηφιδωτό κατασκευάστηκε το 150-100 π.Χ. περίπου. Ο άγνωστος καλλιτέχνης χρησιμοποίησε περίπου ενάμισι εκατομμύριο έγχρωμες ψηφίδες, οι οποίες είναι τοποθετημένες ανά τόξα. Το πολύτιμο έργο τέχνης κοσμούσε άλλοτε το δάπεδο της ιδιωτικής έπαυλης κάποιου ευπόρου ή κάποιας πλούσιας οικογένειας. Σύμφωνα με μια εκδοχή, το ψηφιδωτό κατασκευάστηκε στην Ελλάδα και μεταφέρθηκε στην Ρώμη. 

Το ψηφιδωτό ανακαλύφθηκε στους σύγχρονους χρόνους στις αρχαιολογικές ανασκαφές της Πομπηίας το 1831 και μεταφέρθηκε στη Νάπολη το 1843. Εκεί εκτίθεται σήμερα.

Το 2003 το ψηφιδωτό αναλύθηκε επιστημονικά και καλλιτεχνικά, και κατασκευάστηκε ολοκληρωμένο αντίγραφό του, με αποκαταστημένα όλα τα τμήματα που έλειπαν, και αναζωογονημένα χρώματα. Το αντίγραφο εκτίθεται στην έπαυλη του Φαύνου.
## Περιγραφή
Το μωσαϊκό απαθανατίζει μια σκηνή μάχης μεταξύ των στρατιωτών του Αλέξανδρου και του Δαρείου. Στα αριστερά κυριαρχεί η μορφή του έφιππου Αλέξανδρου, επάνω στον Βουκεφάλα. Φοράει τον θώρακά του, ο οποίος είναι διακοσμημένος με το γοργόνιο της μέδουσας. Στα δεξιά εικονίζεται ο Δαρείος επάνω σε άρμα, ενώ διατάζει τους στρατιώτες του που τρέπονται σε φυγή. Στο κέντρο βλέπουμε τον αδερφό του Δαρείου, Οξειάρτη, που πέφτει στη μάχη για να σώσει τον βασιλιά.

## Ιστορική τοποθέτηση
Το ψηφιδωτό είναι έργο του 2ου αιώνα π.Χ. Πιστεύεται ότι είναι αντίγραφο του γνωστού πίνακα του Απελλή του 4ου αιώνα π.Χ. και σύγχρονο του Μεγάλου Αλέξανδρου. Ίσως να είναι αντίγραφο νωπογραφίας του Φιλόξενου της Ερέτρειας, την οποία αναφέρει ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Bernard Andreae: *Das Alexandermosaik*. Reclam, Stuttgart 1967.
* Michael Pfrommer: *Untersuchungen zur Chronologie und Komposition des Alexandermosaiks auf antiquarischer Grundlage*. von Zabern, Mainz 1998 (Aegyptiaca Treverensia. Trierer Studien zum griechisch-römischen Ägypten 8), ISBN 3-8053-2028-0.
* Michael Pfrommer: *Alexander der Große. Auf den Spuren eines Mythos*. Zabern, Mainz 2001 (Antike Welt, Sonderheft; Zaberns Bildbände zur Archäologie). ISBN 3-8053-2729-3.
* Klaus Stähler: *Das Alexandermosaik. Über Machterringung und Machtverlust*. Fischer-Taschenbuch-Verlag, Frankfurt am Main 1999, ISBN 3-596-13149-9.
* Fritz Winzer: *Kulturgeschichte Europas. Von der Antike bis zur Gegenwart.* Braunschweig: Westermann, o.J. ISBN 3-14-509007-0. Kapitel *Die Kultur der griechischen Antike*, mit dem Alexandermosaik auf der Doppelseite 36/37.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Παρουσίαση του μωσαϊκού
*  Παρουσίαση του μωσαϊκού

Κατηγορία:Ψηφιδωτά
Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι
Κατηγορία:Πομπηία
Αχαιμένης (σατράπης)

Ο **Αχαιμένης** ήταν γιος του Δαρείου και της Άμηστρις. Μετά την πρώτη εξέγερση των Αιγυπτίων, ο Ξέρξης τον διόρισε σατράπη της Αιγύπτου. Συμμετείχε στην ναυμαχία του Αρτεμισίου, ως αρχηγός του στόλου των Αιγυπτίων. Όταν ξέσπασε νέα εξέγερση των Αιγυπτίων, υπό την ηγεσία του Ινάρω, ο Αχαιμένης προσπάθησε να σταματήσει τον Ινάρω στην μάχη της Παμπρήμιδος, αλλά σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της μάχης.

## Σημειώσεις



## Παραπομπές



## Πηγές

*Ηρόδοτος, *Ιστορίαι*

κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Αρχαίας Αιγύπτου
Σίκιννος (μέτοικος)

**Να μην συγχέεται με τον [[Σίκιννος|Σίκιννο]], πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας*
Ο **Σίκιννος** ήταν μέτοικος (ή οικέτης) και Πέρσης ακόλουθος του Θεμιστοκλή, καθώς και παιδαγωγός των παιδιών του Αθηναίου στρατηγού. Είναι γνωστός για την συμμετοχή του στην ναυμαχία της Σαλαμίνας.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Θεμιστοκλής έστειλε τον Σίκιννο στο στρατόπεδο των Περσών, πριν την ναυμαχία της Σαλαμίνας, για να τους μεταφέρει την πληροφορία ότι ένα μέρος των Ελλήνων σκόπευαν να φύγουν από το νησί και επίσης του ζήτησε να μεταφέρει στον Ξέρξη ότι ήταν με το μέρος των Περσών και ότι έπρεπε να επιτεθούν στους Έλληνες για να τους καταστρέψουν όλους μαζί. Οι Πέρσες έπεσαν στην παγίδα του Θεμιστοκλή και ηττήθηκαν στην ναυμαχία.

Δεν είναι γνωστό ο τόπος και η ημερομηνία θανάτου του Σίκιννου, ούτε και το όνομα των γονιών του και η πόλη γέννησης του. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ηρόδοτος, *Ιστορίαι* (Ουρανία)
*Πλούταρχος, *Βίοι Παράλληλοι* (Θεμιστοκλής)

κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Μέρλιν (κύκλος 1)

Ο **Κύκλος ένα** του *[[Μέρλιν (τηλεοπτική σειρά)|Μέρλιν]]*, μια Βρετανική τηλεοπτική σειρά φαντασίας, ξεκίνησε στις 20 Σεπτεμβρίου του 2008 και έληξε στις 13 Δεκεμβρίου του 2008. Τα μόνιμα μέλη του καστ του πρώτου κύκλου περιλαμβάνουν τους Κόλιν Μόργκαν, Μπράντλεϊ Τζέιμς, Κέιτι ΜακΓκράθ, Έιντζελ Κόλμπι, Άντονι Χεντ, Ρίτσαρντ Γουίλσον, και Τζον Χερτ ως τη φωνή του Μέγα Δράκου. Ο πρώτος κύκλος αποτελείται από δεκατρία επεισόδια και κατά μέσο όρο 7.15 εκατομμύρια στην πρεμιέρα με 6,27 στο φινάλε της σειράς και 82,19 εκατομμύρια θεατές σε όλα τα επεισόδια του πρώτου κύκλου.

Πριν από το φινάλε της σειράς, το BBC επιβεβαίωσε ότι η σειρά θα ανανεωθεί για τον δεύτερο κύκλο, με τους ίδιους κύριους χαρακτήρες και άλλο ένα σύνολο επίσημων προσκεκλημένων. Ο Κύκλος δύο έκανε πρεμιέρα στις 19 Σεπτεμβρίου, 2009.
## Πλοκή
Ο νεαρός Μέρλιν είναι ένας έφηβος, που ανακαλύπτει και στη συνέχεια μαθαίνει να ελέγχει το χάρισμά του στη μαγεία. Ο Μάγιστρος Γάιος, ο πολυμαθής γιατρός της αυλής του Ούθερ Πεντράγκον στον οποίο έχει ανατεθεί ως ταπεινός ακόλουθος, τον διδάσκει ιατρική, εκπαιδεύει την αυτοδιδασκαλία του στη μαγεία και τον προειδοποιεί για τη διεφθαρμένη απέχθεια του Ούθερ για τη μαγεία. Ο Μέρλιν γίνεται υπηρέτης του ευγενή αλλά απερίσκεπτου διάδοχου του θρόνου, του Άρθουρ, του οποίου το πεπρωμένο συνδέεται με του Μέρλιν.
### Πρωταγωνιστούν
*Κόλιν Μόργκαν ως Μέρλιν
*Κέιτι ΜακΓκράθ ως Μοργκάνα
*Μπράντλεϊ Τζέιμς ως Άρθουρ
*Έιντζελ Κόλμπι ως Γκουέν
*Άντονι Χεντ ως Ούθερ Πεντράγκον
*Ρίτσαρντ Γουίλσον ως Γάιος
*Τζον Χερτ ως ο Μέγας Δράκος (φωνή)

### Επανεμφανίζονται
*Μισέλ Ράιαν ως Νιμούε (4 επεισόδια)
*Μάικλ Κρόνιν ως Τζέφρεϊ του Μονμάουθ (3 επειδόδια)
*Ντέιβιντ Ντάραμ ως Τομ (2 επεισόδια)
*Καρολάιν Φάμπερ ως Ούνιθ (2 επεισόδια)
*Σαντιάγκο Καμπρέρα ως Λάνσελοτ (1 επεισόδιο)
*Άσα Μπάτερφιλντ ως Μόρντρεντ (1 επεισόδιο)
### Εμφανίζονται Επίσης
*Ιβ Μάιλς ως Λαίδη Έλεν/Μαίρη Κόλινς
*Γουίλ Μέλορ ως Βάλιαντ
*Τζούλιαν Ριντ-Τατ ως Έντουιν
*Κένεθ Κράνχαμ ως Όλφρικ
*Χόλιντεϊ Γκρέιντζερ ως Σοφία
*Αλεξάντερ Σίντιγκ ως Κάναν
*Τζόζεφ Ντεμπσί ως Γουίλ
*Φρανκ Φίνλαιυ ως Ανχόρα
*Καλ ΜακΆνιντς ως Τόρεν
## Επεισόδια


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Επαρχίες του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε

200px|right

Το **[[Σάο Τομέ και Πρίνσιπε]]** διαιρείται σε 2 επαρχίες και επιμέρους σε 7 συνοικίες:

Κατηγορία:Γεωγραφία του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
Περιφέρειες της Τανζανίας

μικρογραφία|400x400εσ|Οι Περιφέρειες της Τανζανίας.
Η **[[Τανζανία]]** διαιρείται σε 30 περιφέρειες.
Διοικητική διαίρεση του Τζιμπουτί

Η **[[Τζιμπουτί|Δημοκρατία του Τζιμπουτί]]** χωρίζεται σε 6 περιφέρειες και 11 επαρχίες.

## Περιφέρεια
250px|right|thumb|Οι περιφέρειες του Τζιμπουτί   

## Επαρχίες
250px|right|thumb|Οι περιφέρειες του Τζιμπουτί   

## Δείτε επίσης
* Περιφέρειες του Τζιμπουτί

Κατηγορία:Γεωγραφία του Τζιμπουτί
Επαρχίες της Λιβύης

Η **[[Λιβύη]]** διαιρείται σε 3 επαρχίες:

# Φεζάν (πρωτεύουσα Σάμπχα)
# Τριπολίτιδα (που ενίοτε μεταφράζεται εσφαλμένα, υπό την επίδραση της αγγλικής, σε **Τριπολιτανία*) (πρωτεύουσα Τρίπολη).
# Κυρηναϊκή (πρωτεύουσα Βεγγάζη) 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Λιβύης
Διαμερίσματα της Δημοκρατίας του Κονγκό

thumb|right|250px
Η **[[Δημοκρατία του Κονγκό]]** διαιρείται σε 12 διαμερίσματα, πρώην περιφέρειες:

Κατηγορία:Γεωγραφία της Δημοκρατίας του Κονγκό
Αλέξης Λιάτης

Ο **Αλέξιος Λιάτης** (1906 - 1985) ήταν Έλληνας πρέσβης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1906 και ήταν γιος του Σταύρου Λιάτη, διπλωματικού υπαλλήλου και μέλους της οικογένειας Λιάτη. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Λυών και ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα εισερχόμενος σε αυτό το 1920. Υπήρξε γενικός γραμματέας της ελληνικής αντιπροσωπίας στη Διάσκεψη του Σαν Φρανσίσκο που κατέληξε στην υπογραφή του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, υπηρέτησε στην Ολλανδία και στον Καναδά ενώ στα τέλη της δεκαετίας του 1940 υπηρέτησε ως πρόξενος της Ελλάδας στην Λευκωσία. Την περίοδο 1950 - 1953 υπηρέτησε ως πρέσβης της Ελλάδας στο Κάϊρο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 διορίστηκε πρέσβης στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το 1962 οπότε και μετατέθηκε, διατηρώντας τη θέση του πρέσβη, στο Τόκυο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1965. Την περίοδο 1965 - 1967 ανέλαβε τη θέση του μόνιμου αντιπροσώπου της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη.

Ενταφιάστηκε στον Αυλώνα Αττικής, απ'όπου καταγόταν και η οικογένειά του.
## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Δυτική αναπτυξιακή περιοχή (Νεπάλ)

500px|right

Η **δυτική αναπτυξιακή περιοχή** (Νεπαλ. पस्चिमान्चल, pashchimanchal) είναι μία από τις 5 αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ. Πρωτεύουσα είναι η Ποκάρα.

## Ζώνες
* Γκαντάκι (Ποκάρα)
* Νταουλαγκίρι (Μπαγκλούγκ)
* Λουμπίνι (Συνταρταναγκάρ)

## Συνοικίες
### Γκαντάκι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Γκαντάκι

* Γκόρχα
* Κάσκι
* Λαμτζούυνγκ
* Μανάνγκ
* Συάνγκτζα
* Ταναχού
### Λουμπίνι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Λουμπίνι

* Αργκαχάντσι
* Γκούλμι
* Καπιλβάστου
* Ναβαλπαράσι
* Πάλπα
* Πουπαντέχι
### Νταουλαγκίρι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Νταουλαγκίρι

* Μπαγκλούγκ
* Μουστάνγκ
* Μυάγκντι
* Παρμπάτ

Κατηγορία:Αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ
Εσχατοβούνι Πάτρας

Το **Εσχατοβούνι** είναι λόφος της Πάτρας στα βορειοανατολικά του κέντρου της.

## Ονομασία και τοποθεσία
Ονομάζεται έτσι διότι είναι ο τελευταίος (έσχατος) λόφος της περιοχής του Δασυλίου, και κατά προέκταση του όγκου του Παναχαϊκού όρους, πριν την επίπεδη, ομαλή εδαφικά και πυκνοκατοικημένη περιοχή των Πατρών. Αναφέρεται επίσης, σπανίως βέβαια, με τις ονομασίες *Εσχατοβούνιον* και *Σχατοβούνι*.

## Περιγραφή
Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του λόφου είναι το άλσος του, που καλύπτει σχεδόν όλη την έκτασή του, στο οποίο φύονται κυρίως πυκνές συστάδες πεύκων. Οι συστάδες πεύκων καθώς και η μερική διαμόρφωση κάποιων χώρων και η ύπαρξη μικρών μονοπατιών, καθιστούν την περιοχή χώρο ηρεμίας, χαλάρωσης και άθλησης στην φύση ενώ πλεονέκτημα αποτελεί ότι βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη. 

Στις απολήξεις του Εσχατοβουνίου βρίσκεται η συνοικία Γούβα, ονομασία προερχόμενη από τη μορφολογία της περιοχής, η οποία βρίσκεται πλησίον του κέντρου της Πάτρας απέχοντας λιγότερο από 2 χιλιόμετρα από το κεντρικότερο σημείο της, την Πλατεία Γεωργίου. 

## Πηγές
* Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, *Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις*, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα «Εσχατοβούνιον», λήμμα «Σχατοβούνι».

Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Κατηγορία:Λόφοι της Αχαΐας
Ιωσήφ Δασκαλάκης

Ο **Ιωσήφ "Σήφης" Δασκαλάκης** (γεννημένος στις 7 Αυγούστου 1982) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.

## Καριέρα
Ο Δασκαλάκης ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της γενέτειράς του, ΟΦΗ, αγωνιζόμενος κυρίως ως αναπληρωματικός τερματοφύλακας του Μιχάλη Σηφάκη. Στην συνέχεια, μετακόμισε στον γειτονικό κρητικό σύλλογο της Σούπερ Λίγκα, Εργοτέλη, όπου και παρέμεινε για διάστημα 5 ετών (τα τελευταία 4 εκ των οποίων τα πέρασε αγωνιζόμενος ως βασικός τερματοφύλακας του συλλόγου) πραγματοποιώντας συνολικά 90 συμμετοχές με τα χρώματα της ομάδας. Οι σταθερές του εμφανίσεις με τον Εργοτέλη προκάλεσαν το ενδιαφέρον του πρωταθλητή Ελλάδας, Ολυμπιακού, ο οποίος και απέκτησε τον Δασκαλάκη το καλοκαίρι του 2011, προκειμένου να αποτελέσει τον αναπληρωματικό του Φράνκο Κοστάντζο. Η παρουσία του στον πρωταθλητή Ελλάδας διήρκεσε έναν χρόνο, στην διάρκεια της οποίας η ομάδα πραγματοποίησε το νταμπλ για την σεζόν 2011-12. Ο Δασκαλάκης πραγματοποίησε μία μόνον εμφάνιση με τα χρώματα του συλλόγου στην διάρκεια της συγκεκριμένης σεζόν, καθώς κατέληξε να αποτελεί εναλλακτική λύση του τρίτου τερματοφύλακα της ομάδας, Μπάλας Μέγερι, έπειτα από την λύση του συμβολαίου του Κοστάντζο.

Το 2012, ο Δασκαλάκης υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την προσφάτως προβιβασθείσα στην Σούπερ Λίγκα, Βέροια, ωστόσο τέθηκε άμεσα εκτός της αρχικής ενδεκάδας του συλλόγου, αφότου δέχθηκε δύο τέρματα στην διάρκεια του ντεμπούτου του σε αναμέτρηση απέναντι στην πρώην ομάδα του, Ολυμπιακό. Αποχώρησε από τον σύλλογο στην διάρκεια του καλοκαιριού του 2013, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών με την ομάδα από την οποία και ξεκίνησε την καριέρα του, τον ΟΦΗ. Η δεύτερη παρουσία του με τον ΟΦΗ, ωστόσο, επίσης τερματίστηκε πρόωρα έπειτα από διαμάχη του με τον προπονητή Τζεννάρο Γκαττούζο, ο οποίος και απαίτησε ο Δασκαλάκης και ο συμπαίκτης του, Μιχαήλ Φραγκουλάκη, να απομακρυνθούν από τον σύλλογο. 

Έναν χρόνο έπειτα από την διαμάχη του με τον σύλλογο, ο Δασκαλάκης επέστρεψε στον ΟΦΗ τον Οκτώβριο του 2015 βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας, έπειτα από την αίτηση πτώχευσης του συλλόγου το 2015 και τον, ως συνέπεια, υποβιβασμό του στην Γ΄ Εθνική, τρίτη κατηγορία του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ελλάδας. Ωστόσο, καθώς η ομάδα προχώρησε στην απόκτηση των έμπειρων αμυντικών Μηνά Πίτσου, Κώστα Κιάσσου και Ηλία Κώτσιου στην διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου του 2016, λόγω περιορισμού στον αριθμό των παικτών άνω των 33 ετών με δικαίωμα συμμετοχής με σύλλογο της Γ΄ Εθνικής, ο Δασκαλάκης αποδεσμεύτηκε από τον σύλλογο τον Φεβρουάριο του 2016.

## Τίτλοι
***[[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο)|Ολυμπιακός]]**:
**Σούπερ Λίγκα (1) : 2011-12
**Κύπελλο Ελλάδας (1) : 2012

## Παραπομπές


## Εξωτερικός Σύνδεσμος
*Προφίλ στο Onsports.gr

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Ινάρως

Ο **Ινάρως**,ΙΙ γιος του Ψαμμητίχου, ήταν βασιλιάς των Λιβύων και ηγέτης της εξέγερσης των Αιγυπτίων, η οποία ξεκίνησε το 460 π.Χ έως το 454 π.Χ.

## Εξέγερση των Αιγυπτίων

Οι Αιγύπτιοι, υπό την ηγεσία του Ινάρω, εξεγέρθηκαν κατά των Περσών το 460 π.Χ. Ο Ινάρως είχε ζητήσει τη βοήθεια των Αθηναίων, οι οποίοι έστειλαν στην Αίγυπτο 200 τριήρεις. Ο Αρταξέρξης έστειλε τον Αχαιμένη, μαζί με 400.000 άνδρες πεζικό και 80 πλοία. Στη μάχη της Παμπρήμιδος, ο Ινάρως νίκησε, σκοτώνοντας τον Αχαιμένη και στέλνοντας το σώμα του σατράπη στον Αρταξέρξη. Παράλληλα, στην θάλασσα, ο Χαριτιμίδης νίκησε τους Πέρσες, αιχμαλωτίζοντας 20 περσικά πλοία και βυθίζοντας άλλα 30.

Τότε, ο Αρταξέρξης έστειλε τον Μεγάβυζο, με επιπρόσθετο στρατό 200.000 ανδρών και 300 πλοίων. Τότε διεξήχθη μια μάχη, και οι απώλειες των δύο στρατών ήταν βαριές, αλλά οι Αιγύπτιοι είχαν περισσότερες απώλειες, με τον Μεγάβυζο να τραυματίζει τον Ινάρω στον μηρό. Ο Ινάρως υποχώρησε, μαζί με όσους Έλληνες δεν σκοτώθηκαν στην μάχη, και σχεδόν όλη η Αίγυπτος έπεσε στα χέρια των Περσών.

Αργότερα, ο Μεγάβυζος επιτέθηκε στην Βύβλο, όπου βρίσκονταν ο Ινάρως και οι Έλληνες (που υπολογίζονται στους 6000), αλλά φαίνεται ότι απέτυχε να την καταλάβει. Τότε, ο Μεγάβυζος πρότεινε όρους παράδοσης στον Ινάρω, σύμφωνα με τους οποίους, ο Ινάρως δεν θα σκοτωνόταν και οι Έλληνες μπορούσαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους όποτε ήθελαν. Οι Έλληνες δέχθηκαν, και τότε ο Μεγάβυζος τους οδήγησε στον Αρταξέρξη και τον έπεισε να μην σκοτώσει τον Ινάρω.

## Θάνατος

Η Άμηστρις, ωστόσο, προσπάθησε να πείσει τον Αρταξέρξη και τον Μεγάβυζο να σκοτώσουν τον Ινάρω, καθώς αυτός είχε σκοτώσει τον Αχαιμένη, ο οποίος ήταν γιος της, αλλά δεν τα κατάφερε. Αργότερα, όμως, ο βασιλιάς της παρέδωσε τον Ινάρω και 50 Έλληνες - η Αμέστρις αποκεφάλισε τους Έλληνες και σούβλισε ή σταύρωσε τον Ινάρω.

## Παραπομπές



## Πηγές
*Ηρόδοτος, *Ιστορίαι*
*Θουκυδίδης, *Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου*
*Κτησίας, *Περσικά*

κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Λιβύης
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Άπω δυτική αναπτυξιακή περιοχή (Νεπάλ)

500px|right
Η **Άπω δυτική αναπτυξιακή περιοχή** (Νεπαλ.: सुदुर पस्चिमान्चल), είναι μία από τις 5 αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ. Πρωτεύουσα είναι η Ντιπαγιάλ.

## Ζώνες
* Σέτι (Ντιπαγιάλ) 
* Μαχακάλι (Μαχεντραναγκάρ)

## Συνοικίες
### Σέτι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Σέτι

* Ατσκάμ
* Μπατζχάγκ
* Μπατζούρα
* Δότι
* Καϊλάλι

### Μαχακάλι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Μαχακάλι

* Μαϊτάντι
* Δαδελδούρα
* Νταρτσούλα
* Καντσανπούρ

Κατηγορία:Αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ
Κομητείες της Λιβερίας

Η Λιβερία διαιρείται σε 15 κομητείες, οι οποίες επιπλέον διαιρούνται σε περιφέρειες  (*districts*)  και επιπλέον σε *clans*. Οι κομητείες είναι:

280px

Κατηγορία:Γεωγραφία της Λιβερίας
1609 Μπρέντα

Η **Μπρέντα (Brenda)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,61. Ανακαλύφθηκε το 1951 από τον αστρονόμο Έρνεστ Λέοναρντ Τζόνσον της Νότιας Αφρικής, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Union, και πήρε το όνομά της από μία εγγονή του.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η Μπρέντα έχει διάμετρο 29,64 χλμ και το άλβεδό της είναι 0,1147. Επίσης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19,46 ώρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java)

Μπρεντα
Χβαρ

Το **Χβαρ** (, ,  ή , , , ) είναι νησί της Αδριατικής Θάλασσας, στην Κροατία. Βρίσκεται στα ανοικτά των δαλματικών ακτών μεταξύ των νησιών  Μπρατς, Βις και Κόρτσουλα. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η πόλη Χβαρ. Αποτελεί το τέταρτο μεγαλύτερο νησί μετά τα Τσρες, Κρκ και Μπρατς και το εικοστό έβδομο μεγαλύτερο της Μεσογείου.

## Ιστορία
μικρογραφία|δεξιά|230px|Χάρτης της νότιας κροατικής Αδριατικής
Οι αρχαίοι Έλληνες, άποικοι από την Πάρο, ίδρυσαν το 385 π.Χ. αποικία με το όνομα Φάρος στη θέση του σημερινού Στάρι Γκράντ (δηλ. Παλαιά πόλη) καθιστώντας την μία από τις αρχαιότερες πόλεις της Ευρώπης. Ο Πτολεμαίος Κλαύδιος την αναφέρει ως Φαρία, απ' όπου προέκυψε και η λατινική του ονομασία.

Το 231 π.Χ. καταλήφθηκε από του Ιλλυριούς με αποτέλεσμα να επέμβουν οι Ρωμαίοι υποστηρίζοντας τον τοπικό ηγεμόνα Δημήτριο Φάριο και όπως είναι γνωστά τα γεγονότα από τον Α΄ Ιλλυρικό πόλεμο έληξε με νίκη των Ρωμαίων και στη συνέχεια στη δημιουργία της επαρχίας της Ιλλυρίας 218 π.Χ..

Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα δυτικά, το νησί βρέθηκε υπό τον έλεγχο της Βυζαντινής ή Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο πληθυσμός την περίοδο αυτή αυξήθηκε όπως μαρτυρά η πληθώρα των αρχαιολογικών ευρημάτων. Ένας μεγάλος αριθμός νέων επαύλεων στην περιοχή του  Στάρι Γκράντ και στις προηγουμένως άδειες ανατολικές ακτές οικοδομήθηκε.

Κατά τον πρώιμο μεσαίωνα, σλαβικές φυλές εισέβαλαν στο νησί και το πρώτο μισό του 7ου αιώνα, η σλαβική φυλή των Παγγανών (οι Ναρεντίνοι, από τον Νέρετβα, όπως τους αποκαλούσαν οι Ενετοί ιστοριογράφοι)  εγκαταστάθηκε στο νησί. Τον 11ο αιώνα το νησί εντάχθηκε στο Βασίλειο της Κροατίας.

## Κλίμα
Πηγή: www.worldclimate.com

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Hvar City.jpg|Πανοραμική άποψη της πόλης του Χβαρ, από το ύψος του κάστρου.
Αρχείο:Hvar port.jpg|Άποψη του λιμένα της πόλης.
Αρχείο:Hvar J obala.jpg|Άποψη του νοτίου τμήματος των ακτών του νησιού


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά της Κροατίας
Κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας
Οπωροφόρα

Στη Γεωπονία με τον γενικό όρο **οπωροφόρα** χαρακτηρίζονται όλα εκείνα τα δενδρώδη πολυετή φυτά που παράγουν εδώδιμους καρπούς και ειδικότερα καρπούς με οικονομική σημασία.

Η εντατική καλλιέργεια των οπωροφόρων αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της δενδροκομίας που ονομάζεται **οπωροκομία** ή "*καλλιέργεια δενδρωδών*". Η οπωροκομία εφαρμόζεται σε πολύ μεγάλες, σχετικά με τους κήπους, εκτάσεις που ονομάζονται οπωρώνες. 
Στους Οπωρώνες εφαρμόζονται σήμερα ιδιαίτερες τεχνικές εγκατάστασης και ανάπτυξης, καθώς και ποικίλες καλλιεργητικές περιποιήσεις, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η καλύτερη δυνατή απόδοση στη συγκομιδή και στη μετέπειτα διακίνηση των παραγομένων καρπών. 
Οι απασχολούμενοι στη καλλιέργεια των οπωροφόρων ονομάζονται γενικά οπωροκόμοι.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.47ος, σελ.93.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Φυτά
Κατηγορία:Γεωπονία
Κατηγορία:Εδώδιμα φρούτα
Μοτέλ

Τα **μοτέλ** (motel) είναι ξενοδοχεία που οφείλουν το όνομα τους στη σύντμηση των αγγλικών λέξεων motor και hotel. 

Βρίσκονται κυρίως επάνω σε οδικές αρτηρίες μεγάλης κυκλοφορίας, που ενώνουν μεγάλα αστικά κέντρα ή τουριστικά κέντρα, και εμφανίζουν μεγάλη κίνηση αυτοκινήτων. Κύριος λόγος ύπαρξης τους πρέπει να είναι η εξυπηρέτηση όσων διακινούνται με αυτοκίνητο. Μπορούν να διαθέτουν πρατήριο βενζίνης, ενώ υποχρεωτικά  θα πρέπει να προσφέρουν πρωινό και να διαθέτουν χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων, καθώς και ένα συνεργείο που να καλύπτει την επισκευή των βασικών ζημιών ενός αυτοκινήτου.

Ο αριθμός των δωματίων που έχει ένα ξενοδοχείο τύπου motel είναι από 10 (δέκα) έως 50 (πενήντα) δωμάτια, ενώ τουλάχιστον το 10% των δωματίων πρέπει να είναι μονόκλινα.

Συναντάμε τα motels κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Αυστραλία, όπου συναντάμε ταυτόχρονα οδικές αρτηρίες μεγάλων χιλιομετρικών αποστάσεων.
Λευκό λιοντάρι

Το **λευκό λιοντάρι** το οποίο απαντάται περιστασιακά στα εθνικά πάρκα, είναι ένας ιδιαίτερος τύπος του *Panthera leo krugeri* (*Πάνθηρ ο λέων του Κρούγκερ*). Το χρώμα που έχει οφείλεται σε υποτελή γονίδια, από τα οποία προκύπτει μία σπάνια γονιδιακή μετάλλαξη. Σήμερα τα λευκά λιοντάρια σπανίζουν στους ζωολογικούς κήπους, αλλά είναι ακόμα πιο σπάνια στην άγρια φύση. Τα λευκά λιοντάρια είναι ένα από τα πιο ξεχωριστά υποείδη του κόσμου, γι' αυτό και κυνηγιούνται πολύ. Τα σημερινά εξημερωμένα λευκά λιοντάρια είναι απόγονοι δύο νεαρών ατόμων που εντοπίστηκαν και αιχμαλωτίστηκαν στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι στη Νότια Αφρική το  1975. Όμως το 1938 εθεάθησαν για πρώτη φορά, αποδεικνύοντας ότι δεν ήταν φαντασίες οι μύθοι των ιθαγενών που μίλαγαν για λευκά λιοντάρια.

Οι σκύμνοι αλμπίνο πωλούνται ως κατοικίδια, με κόστος έως 110.000€. Είναι από τα πιο ακριβά κατοικίδια.

## Γενετική
[thumb|right| Λευκό λιοντάρι σε ζωολογικό κήπο στο [Βελιγράδι]]
Τα λευκά λιοντάρια δεν είναι αλφιστικά άτομα, αλλά λευκιστικά. Έχουνε κανονική ίριδα, της οποίας το χρώμα μπορεί να είναι καφέ, γκριζομπλέ ή και γκριζοπράσινο. Επίσης έχουνε κανονικά μαξιλαράκια στις πατούσες τους και φυσιολογικά χείλη. Λευκά λιοντάρια με γαλάζια μάτια υπάρχουνε σε ζωολογικούς κήπους, πάρκα ή καταφύγια. Γεννιούνται μερικές φορές από φυσιολογικούς γονείς, οι οποίοι έχουνε κληρονομήσει γονίδια στα οποία οφείλεται το λευκό τους χρώμα από τους γονείς τους, και τα μετέφεραν στους απογόνους τους. Ο λευκισμός, όπως ονομάζεται αυτό το φαινόμενο, δυσχεραίνει την επιβίωση των λευκών λιονταριών στη φύση, με συνέπεια την έλλειψή τους στο φυσικό περιβάλλον. Ένα μεγάλο πρόβλημα για τη διατήρηση των λευκών λιονταριών είναι οι ενδογαμίες, οι οποίες γίνονται με σκοπό τη διατήρηση των λευκών λιονταριών στην αιχμαλωσία, αλλά υπάρχει φόβος να προκύψουν προβλήματα όπως και συμβαίνει και στις λευκές τίγρεις (στραβισμός, προβλήματα στον εγκέφαλο, στον ουρανίσκο και στη σπονδυλική στήλη).

## Στην άγρια φύση και ενδημική έκταση
thumb|right|Σκύμνος στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι
Το 2003 η WTL (Global White Lion Protection Trust), πρότεινε για πρώτη φορά τον επαναπάτρισμό των λευκών λιονταριών στο ενδημικό τους περιβάλλον, στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι στην Ν.Αφρική. Προγενέστερες έρευνες έχουνε δείξει ότι τα λευκά λιοντάρια κυνηγούνε το ίδιο ή και περισσότερο επιτυχώς με τους "χρωματιστούς" συγγενείς τους. Πιο προσεκτικές μελέτες όμως έδειξαν ότι τα λευκά λιοντάρια έχουνε πολύ λιγότερες επιτυχίες στο κυνήγι σε σχέση με τα φυσιολογικά λιοντάρια, λόγω του χρώματός τους που δεν τους παρέχει αρκετή κάλυψη. Τελικά η WTL αποφάσισε να αναμείξει φυσιολογικά λευκά και χρωματιστά λιοντάρια στην ενδημική τους περιοχή.Τα λευκά λιοντάρια στην άγρια φύση κυνηγάνε αντιλόπες, γαζέλες, γκνου, ζέβρες, φακόχοιρους και σπάνια καμηλοπαρδάλεις.

## Παραπομπές
*National Geographic

Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Κατηγορία:Λιοντάρια
Περικλής Σκέφερις

Ο **Περικλής Σκέφερις** (Πρέβεζα, 13 Μαρτίου 1884 - Αθήνα, 26 Μαρτίου 1970) ήταν Έλληνας διπλωμάτης από την Πρέβεζα και γόνος τεσσάρων σημαντικών οικογενειών της πόλης: Κονεμένου, Σκέφερη, Μπάλκου και Παρούση.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1884 στην Πρέβεζα και ήταν πρωτότοκος γιος του Δημητρίου Σκέφερη (1848-1921), δημογέροντα και υποπροξένου της Ρωσίας στην Πρέβεζα, και της Πηνελόπης Κονεμένου, γόνου παλιάς οικογένειας της Πρέβεζας. Αδέλφια του ήταν ο Κωνσταντίνος (γεν. 1886), ο Ανδρέας, η Αγγελική (γεν. 1888) και η Κλεοπάτρα (γεν. 1902). Από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός του Πέτρου Σκέφερη, πλούσιου εμπόρου, και της Αγγελικής Μπάλκου. Από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του Περικλή Κονεμένου, του οποίου πήρε και το όνομα, και της Κλεοπάτρας Παρούση. Η απώτερη καταγωγή της οικογένειας Σκέφερη ήταν από τη Σκέφερη της Τσαμουριάς, κατήλθαν δε τα μέλη της οικογένειας στην Πρέβεζα στα μέσα του 18ου αιώνα. 

Έζησε για κάποιο διάστημα στη Λευκάδα, όπου πήγε και σχολείο. Υπηρέτησε στο διπλωματικό σώμα διατελώντας μεταξύ άλλων πρέσβυς της Ελλάδας στο Κάιρο (1927-1933), γενικός πρόξενος στη Μασσαλία, πρέσβυς στο Βουκουρέστι και πρέσβυς στα Τίρανα. Την περίοδο της Κατοχής διέφυγε στην Αίγυπτο, όπου υπηρέτησε ως γενικός διευθυντής του υπουργείου εξωτερικών στη Μέση Ανατολή, στο Κάιρο. Το 1946 διορίστηκε πρέσβυς της Ελλάδας στην Άγκυρα, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1950. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εκλογή του Αθηναγόρα στον πατριαρχικό θρόνο. Αναφέρεται ότι συμμετείχε σε συνάντηση στην Αθήνα μεταξύ των διπλωματών Σεφέρη, Δεληβάνη, Ηρακλείδη, του υπουργού Ευάγγελου Αβέρωφ και του Ανδρέα Αζίνα, ο οποίος ήταν σύνδεσμος του Γρίβα με την ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να μεταπειστεί ο Αζίνας ώστε να μη στείλει στον Γρίβα δηλητηριώδεις ουσίες για να μολύνει το νερό με το οποίο υδρεύονταν τα βρετανικά στρατόπεδα.

Στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή (1956) διορίστηκε μόνιμος υφυπουργός εξωτερικών, θέση την οποία διατήρησε και στην επόμενη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή μέχρι το 1960, οπότε και παραιτήθηκε.

Είχε συγγράψει το άρθρο *Η παράδοσις της Πρεβέζης (21.10.1912). Μία σχετική ανέκδοτος έκθεσις του τότε υποπροξένου της Ρωσσίας εις Πρέβεζαν Δ. Σκέφερι* (Αθήνα, 1962). 

Παντρεύτηκε τη Μαρίτσα Κουτρουβή, από τη Σμύρνη, και απέκτησαν μία μόνον κόρη την Άλεξ, η οποία απεβίωσε άτεκνη. Ο Περικλής Σκέφερις απεβίωσε στην Αθήνα στις 26 Μαρτίου 1970 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Το προσωπικό του αρχείο περιήλθε σε μία από τις τρεις ανιψιές του, την Έφη, κόρη του γαμπρού του, Τίτου Νικολάου.

## Πηγές


Σκεφερις
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Ταϋγέτη Λακωνίας

Η **Ταϋγέτη** (πρώην Μπαρσινίκος) είναι ορεινό χωριό του Νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στην ανατολική πλαγιά του Ταϋγέτου και στα δυτικά του. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Απογραφής του 2021, ο πληθυσμός της Ταϋγέτης ανέρχεται σε 3 κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή και ιδιαίτερα η ορεινή της ζώνη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ενδοχώρα του Μυστρά. Ο Μυστράς υπήρξε, τουλάχιστον από τα μέσα του 13ου αιώνα, ο δεσπόζων οικισμός όχι μόνο στην ανατολική πλαγιά του Ταϋγέτου αλλά και σε όλη τη Λακεδαίμονα, εφόσον επιλέχθηκε ως περιφερειακή έδρα από τρεις διαδοχικές αυτοκρατορίες, φραγκική, βυζαντινή και οθωμανική, καθώς και από άλλη μία αποικιακή δύναμη, τη Βενετική Δημοκρατία, η οποία συνυπήρξε για μακρά διαστήματα με τους ανταγωνιστές της και μάλιστα στο γύρισμα του 17ου προς τον 18ο αιώνα κατόρθωσε να τους εκτοπίσει και να κυριαρχήσει αυτή στην Πελοπόννησο.

Το όνομα Βαρσινίκος προέρχεται από τη σλαβική λέξη «βρσνικ» που σημαίνει «ύψωμα» και «κορυφή» και έφτασε στις μέρες μας με την παραλλαγή του αρχικού «β» σε «μπ» (Μπαρσινίκος), κατά τα φωνητικά πρότυπα της ελληνικής των νεότερων χρόνων.  Το τοπωνύμιο, εφόσον περιγράφει φυσική διαμόρφωση και όχι ανθρώπινο δημιούργημα, δεν φανερώνει από μόνο του τους οικιστές του τόπου, αν και είναι φανερή η επήρεια της σλαβικής παρουσίας στην Πελοπόννησο, μετά τον 7ο αιώνα.  Όπως συμβαίνει με πολλά τοπωνύμια τα οποία καθιερώθηκαν στη διάρκεια του βυζαντινού μεσαίωνα, πιθανόν προέρχεται κι αυτό από αυτόχθονες υπηκόους της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, γλωσσικά επηρεασμένους από τη γειτνίαση ή τη συγκατοίκησή τους με κάποιο σλαβικό φύλο· και επικράτησε, διότι δεν προέκυψε εξέχουσα αιτία ή δεν βρέθηκε παράγοντας με τοπική επιρροή ισχυρότερη από την αδράνεια της παράδοσης που να το αλλάξει. Παρόμοια σλαβική φωνητική επιρροή απαντάται βορειότερα με τη Βάρσοβα, το χωριό με τη σημερινή ονομασία Αγία Ειρήνη.

Η παλαιότερη ένδειξη κατοίκησης του Μπαρσινίκου βρίσκεται στην απογραφή του πληθυσμού της Πελοποννήσου του 1700, η οποία διενεργήθηκε κατ’ εντολή και για λογαριασμό των βενετικών αρχών από τους ιερείς των χωριών, που ήσαν εγγράμματοι και άρα ικανοί να συντάξουν ένα δελτίο. Τα δελτία αποστέλλονταν στις περιφερειακές αρχές, στην περίπτωσή μας στον Μυστρά, από όπου διαβιβάζονταν στον Ενετό προβλεπτή, στο Ναύπλιο. Με την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους ο οικισμός υπήχθη στο νομό Λακωνίας ενώ με βασιλικό διάταγμα του 1835 εντάχθηκε στον δήμο Σπάρτης όπου παρέμεινε μέχρι το 1912 όταν και περιήλθε στην κοινότητα Μυστρά. Το 1997 προσαρτήθηκε στον καποδιστριακό δήμο Μυστρά ενώ από το 2011 ανήκει στον δήμο Σπάρτης.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Μπαρσινίκος - Ένα μικρό χωριό στην ενδοχώρα του Μυστρά
*Δίκτυο Μονοπατιών Βόρειου και Κεντρικού Ταΰγετου - Taygetos Trails

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα** είναι γνωστές οι εξής ελληνικές πολιτικές οργανώσεις του 20ου αιώνα:

*Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα 1909-1918: Κόμμα που ίδρυσε ο Πλάτων Δρακούλης (1858-1942) (Σύνδεσμος των Εργατικών Τάξεων της Ελλάδας)
*Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα 1945-1947: Κόμμα του Στέλιου Βαλιούλη, μέλος της Αντικομμουνιστικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδίας
*Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα 1963-1964: Κόμμα που προέκυψε από τη συνεργασία της Σοσιαλιστικής Ένωσης του Στρατή Σωμερίτη και του Σοσιαλιστικού Κόμματος / Ελληνικού Λαϊκού Κινήματος Ανεξαρτησίας του Νίκου Πουλιόπουλου
*Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη
## Αναφορές
Ανεξικακία

Η **ανεξικακία** ή αλλιώς ακακία ήταν ένα μικρό κυλινδρικό πορφυρό σακούλι που κρατούσε στο ένα του χέρι ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, στις επίσημες τελετές. Περιείχε χώμα και συμβόλιζε τα φθαρτά και πρόσκαιρα χαρακτηριστικά της επίγειας εξουσίας. 

Ανήκει στα βυζαντινά αυτοκρατορικά διάσημα (insignia), δηλαδή στα σύμβολα, τα εξωτερικά διακριτικά γνωρίσματα που έφερε ο αυτοκράτορας, ως δηλωτικά της εξουσίας του.  

Η ανεξικακία είναι μετεξέλιξη της μάππα (λατινικά: mappa). Αλλαγή που συντελέστηκε το αργότερο την εποχή της Εικονομαχίας.

Βυζαντινές γραπτές πηγές όπου δίνονται πληροφορίες για την ακακία - ανεξικακία είναι η πραγματεία “Έκθεσις της βασιλείου τάξεως (De Cerimoniis)” του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ του Πορφυρογέννητου (Ι. 9, σ.62.6.Ι.37, σ. 287.16.ΙΙ.40, σ. 638.10) και στην πραγματεία “Περί των οφφικίων του παλατιού της Κωνσταντινουπόλεως και των οφφικίων της μεγάλης εκκλησίας” του Ψευδο-Κωδινού (IV, σ. 201.1-4.12, σ. 202,3-5)

## Βιβλιογραφία
* Παλιούρας Αθ., “Εισαγωγή στη βυζαντινή αρχαιολογία”, Ιωάννινα: Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 2000  
* Γκιολές Νικ., “Τα βυζαντινά αυτοκρατορικά διάσημα”. Το Βυζάντιο ως Οικουμένη: κατάλογος έκθεσης, Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού, 2002

Κατηγορία:Βυζαντινά διάσημα
Μάππα

thumb|right|Ο Flavius Anastasius Probus, ύπατος της Ανατολικής Αυτοκρατορίας κρατά στο δεξί του χέρι τη '''μάππα'''.
Η **μάππα** (λατινικά: mappa) ήταν μαντίλι που κρατούσε στο χέρι τα παλαιοχριστιανικά χρόνια ο ύπατος. Με αυτό έδινε το σύνθημα έναρξης των αγώνων, που διεξάγονταν για τον εορτασμό της ανάληψης του υπατικού αξιώματος. Ήδη από την εποχή των διαδόχων του Μεγάλου Κωνσταντίνου η μάππα περιήλθε στα αυτοκρατορικά διάσημα. Το αργότερο την εποχή της Εικονομαχίας, η μάππα φαίνεται να αλλάζει μορφή και σημασία, και εξελίσσεται στην ανεξικακία.

Επίσης στη βιβλιογραφία απαντάται και ως λευκό ύφασμα, το οποίο ανύψωνε ο ειδικός υπάλληλος, ο μαππάριος στον ιππόδρομο της Κωνσταντινουπόλεως, την περίοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, για την έναρξη του αγώνα.

## Βιβλιογραφία
*Παλιούρας Αθ., “Εισαγωγή στη βυζαντινή αρχαιολογία”, Ιωάννινα: Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 2000  
*Γκιολές Νικ., “Τα βυζαντινά αυτοκρατορικά διάσημα”. Το Βυζάντιο ως Οικουμένη: κατάλογος έκθεσης, Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού, 2002

Κατηγορία:Βυζαντινά διάσημα
Βαρόνος

[thumb|160px|Χαλκογραφία του [Βέντσλαους Χόλαρ|Βάτσλαβ Χόλαρ (1607–1677). Άνδρας με τον εθιμοτυπικό χιτώνα, κατά τη διάρκεια της τελετής προαγωγής του σε Βαρόνο]]

Ο **βαρόνος** (γαλλικά: *Baron*) (θηλυκό: *βαρώνη* ή *βαρόνη)* είναι τίτλος ευγενείας προερχόμενος από την παλαιά γαλλική λέξη *baron* (πρβλ. παλαιά αγγλική *beorn*) και σημαίνει τον ελεύθερο. Αντιστοιχεί στον γερμανικό τίτλο, που χρησιμοποιείτο στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, *Baron*, αν και υπάρχει και ο τίτλος *Freiherr* που στα γερμανικά σημαίνει ακριβώς τον ελεύθερο άνθρωπο (κύριο). Είναι ο κατώτερος τίτλος ευγενείας.  

## Δείτε επίσης
* Δούκας
* Μαρκήσιος (Μαργράβος)
* Κόμης
* Βουργράβος
*Εραλδική

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας
Κατηγορία:Ανδρικοί κοινωνικοί τίτλοι
Κόμης

[thumb|200px|Νόμισμα που αναπαριστά τον αυτοκράτορα [Κωνσταντίνος Α΄|Κωνσταντίνο Α΄ (272 - 337) με την επιγραφή SOLI INVICTO COMITI, *στον Ανίκητο Ήλιο τον κόμη*.]]

Ο **κόμης** (γαλλικά: *Comte*, αγγλικά: *Count* ή *Earl*, γερμανικά: *Graf*, θηλ. *Gräfin*) είναι τίτλος ευγενείας κατώτερος του Μαρκησίου και ανώτερος του Υποκόμη.

## Δείτε επίσης
* Δούκας
* Μαρκήσιος (Μαργράβος)
* Βουργράβος
* Βαρόνος
*Εραλδική
*Ιωάννης Καποδίστριας

## Παραπομπές


 


Κατηγορία:Ανδρικοί κοινωνικοί τίτλοι
Όρμος Παντέλι

Ο **Όρμος Παντέλι**, ή **Παντελής**, είναι όρμος της νήσου Λέρου στα Δωδεκάνησα. Είναι ο τρίτος από Β. προς Ν. ανατολικός όρμος, που ορίζεται βόρεια από το ακρωτήριο Παντελής και νοτιοανατολικά από το ακρωτήριο Βουρλίδια. Το άνοιγμά της εισόδου του του έχει εύρος 7 στάδια, ή 0,7 του μιλίου και η είσδυσή του προς τα δυτικά είναι περίπου 8 στάδια ή 0,8 μιλίου.

Ο όρμος αυτός κρίνεται ασφαλές αγκυροβόλιο προφυλαγμένο από τους νοτιοδυτικούς, δυτικούς, και βόρειους ανέμους. Στον μυχό του όρμου υφίσταται αλιευτικό καταφύγιο παρά το ομώνυμο χωριό της Λέρου.
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τoν όρμο παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 4ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: **ΧΕΕ-4511**, που καλύπτει τη Λέρο και τη νήσο Κάλυμνο.

Παντέλι
Παντελι
Διαμελισμός της χέρσου

Στη Γεωγραφία και ειδικότερα στη Γεωμορφολογία με τον όρο **χέρσος διαμελισμός**, ή **διαμελισμός της χέρσου**, χαρακτηρίζεται η παρατηρούμενη διείσδυση της λιθόσφαιρας στις δύο άλλες γήινες ζώνες, δηλαδή στην υδρόσφαιρα και στην ατμόσφαιρα, ή απλούστερα η διείσδυση της ξηράς στη θάλασσα και τον αέρα. Εξ αυτού διακρίνονται δύο τέτοιες διεισδύσεις που ονομάζονται αντίστοιχα "οριζόντιος διαμελισμός" και "κατακόρυφος διαμελισμός" αντίστοιχα.

## Οριζόντιος διαμελισμός
Τα στοιχεία του οριζόντιου διαμελισμού είναι τα εξής: οι χερσόνησοι, οι κόλποι, τα νησιά, τα ακρωτήρια, οι πορθμοί,οι ήπειροι,οι ισθμοί κ.λπ. Όσο πλουσιότερος ή εντονότερος παρατηρείται ο οριζόντιος διαμελισμός μιας χώρας τόσο περισσότερο είναι ανεπτυγμένος ο πολιτισμός της. Οι λαοί παράκτιων περιοχών με την ανάπτυξη ναυτιλίας και εξ αυτής εμπορίου και συναλλαγών εκπολιτίστηκαν πολύ νωρίτερα από λαούς ενδοχωρίων περιοχών.

## κατακόρυφος διαμελισμός
Κατά τον γεωμορφολογικό κάθετο διαμελισμό της ξηράς αυτή διακρίνεται κατά πρώτον σε υψίπεδα και βαθύπεδα . Στα μεν υψίπεδα περιλαμβάνονται τα όρη και οι οροσειρές, τα οροπέδια και οι λόφοι. Στα δε βαθύπεδα που διακρίνονται επιμέρους σε παράκτια και ενδοχωρικά περιλαμβάνονται οι λιμνοθάλασσες, οι πεδιάδες, οι εσωτερικές θάλασσες και λίμνες (π.χ. Νεκρά θ. Κασπία θ. κ.λπ.) Στην έννοια των βαθυπέδων περιλαμβάνονται και οι μεγάλες ωκεάνιες και θαλάσσιες λεκάνες, που ο βυθός τους θεωρείται ξηρά που καταβυθίστηκε ή κατακλύστηκε από νερό από διάφορες γεωλογικές αιτίες.

Έχει υπολογιστεί πως το μέσον ύψος της χερσαίας επιφάνειας της Γης, δηλαδή αν ισοπεδωνόταν κάθε προεξοχή της λιθόσφαιρας θα έφθανε τα 825 μέτρα. Αντίστοιχα το μέσο βάθος των ωκεανών και όλων των θαλασσών, δηλαδή της υδρόσφαιρας, υπολογίζεται περίπου στα 3.700 μέτρα.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.Ε΄, σελ.1021.

Κατηγορία:Γεωμορφολογία
Φτέλι Λέσβου

To **Φτέλι** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Μυτιλήνης στη Λέσβο.

## Γενικά στοιχεία
Το Φτέλι βρίσκεται στο στόμιο του Κόλπου της Γέρας και σε υψόμετρο 24 μέτρα ενώ απέχει περίπου 30 χλμ. νότια από την Μυτιλήνη. Στα βορειοανατολικά του είναι η "Καβουρολίμνη" και το εκκλησάκι του Αγίου Νικόλα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμό για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Μεσαγρού του τότε δήμου Γέρας. Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο διευρυμένο Δήμο Λέσβου και από το 2019 με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 ανήκει πλέον στο Δήμο Μυτιλήνης της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.  Μαζί με τον Μεσαγρό, τους Πύργους, τον Αυλώνα και τη νησίδα Άγιος Βασίλειος αποτελούν την κοινότητα Μεσαγρού ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 15 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διερεύνηση προτύπων ποικιλότητας της σκιόφιλης και κοραλλιγενούς βιοκοινότητας στο ΒΑ Αιγαίο (ΝΑ Λέσβος, Φτέλι Γέρας)

## Παραπομπές


Φτελι
Φτελι
Πάουλα Φερνάντες

Η **Πάουλα Φερνάντες** (Paula Fernandes, γεν. στις 28 Αυγούστου 1984) είναι Βραζιλιάνα τραγουδίστρια-τραγουδοποιός της κάντρι.

## Δισκογραφία
### Άλμπουμ
* Paula Fernandes (1993)
* Ana Rayo (1995)
* Canções do Vento Sul (2005)
* Dust in the Wind (2007) 
* Pássaro de Fogo (2009)

### Ζωντανές ηχογραφήσεις
* Paula Fernandes: Ao Vivo (2011)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βραζιλιάνες τραγουδίστριες
Ανατολική αναπτυξιακή περιοχή (Νεπάλ)

500px|right

Η **Ανατολική αναπτυξιακή περιοχή** (Νεπαλ.: पुर्वान्चल, Purwanchal) είναι μια από τις 5 αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ. Πρωτεύουσα είναι η Ντανκούτα.

## Ζώνες
* Σαγκαρμάτα
* Μέτσι
* Κόσι

## Συνοικίες
### Σαγκαρμάτα
thumb|250px|right|Συνοικίες της Σαγαρμάτα
* Κοτάνγκ
* Σαπτάρι
* Σιράχα
* Σολουκούμπου
* Ουνταγιαπούρ

### Μέτσι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Μέτσι
* Ιλάμ
* Τζχάπα
* Παντστάρ
* Ταπλεντζούνγκ

### Κόσι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Κόσι
* Μποτζπούρ
* Ντανκούτα
* Μοράνγκ
* Σανχουασάμπα
* Σουνσάρι
* Τερατούμ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ
Κεντρική αναπτυξιακή περιοχή (Νεπάλ)

500px|right

Η **Κεντρική αναπτυξιακή περιοχή** (Νεπαλ.: मध्यमान्चल) είναι μια από τις 5 αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ. Πρωτεύουσα είναι η Κατμαντού.

## Ζώνες
* Μπαγκμάτι
* Ναραγιάνι
* Τζανακπούρ

## Συνοικίες
### Μπαγκμάτι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Μπαγκμάτι

* Μπακταπούρ
* Νταντίνγκ
* Λατιπούρ
* Κατμαντού
* Καβρεπαλαντσόκ
* Νουγουακότ
* Ράσουα
* Σιντουπαλτσόκ

### Ναραγιάνι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Ναραγιάνι

* Μπάρα
* Τσιτουάν
* Μακουανπούρ
* Πάρσα
* Ραουταχάτ

### Τζανακπούρ
thumb|250px|right|Συνοικίες του Τζανακπούρ
* Δανούσα
* Δολάχα
* Μαχοτάρι
* Ραμετσχάπ
* Σαρλάχι
* Σινδούλι

Κατηγορία:Αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ
Διανδρία

Με τον όρο **διανδρία** που εισήγαγε στη Βοτανική ο Σουηδός βοτανολόγος Κάρολος Λινναίος χαρακτηρίστηκε η δεύτερη κλάση του γεννητικού συστήματος των φυτών.

Η κλάση αυτή περιλαμβάνει τα φυτά εκείνα των οποίων τα άνθη φέρουν δύο στήμονες όπως το ιάσμινο, η βερονίκη κ.ά. Η κλάση αυτή, κατά Λινναίο, είναι σχετικά μικρή και περιλαμβάνει τις ακόλουθες τρεις τάξεις που διακρίνονται από τον αριθμό των φερομένων υπέρων:
# Διανδρία μονόγυνος, που περιλαμβάνει ένα ύπερο.
# Διγυνία, που περιλαμβάνει δύο υπέρους, και
# Τριγυνία, που περιλαμβάνει τρεις υπέρους.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. Ε΄, σελ. 1923

Κατηγορία:Βοτανική
Κατηγορία:Μορφολογία φυτών