open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπέττυ Χαρλαύτη

Η **Μπέττυ Χαρλαύτη** είναι Ελληνίδα σύγχρονη τραγουδίστρια. Είναι κλασικά εκπαιδευμένη μέτζο υψίφωνος και ερμηνεύει ένα crossover ρεπερτόριο σε πολλές γλώσσες.

## Καριέρα
Συχνά αναφέρεται ως «*η φωνή του [[Μίκης Θεοδωράκης|Μίκη Θεοδωράκη]] από τη νεότερη γενιά*» και είναι περισσότερο γνωστή στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για τη στενή της συνεργασία με τον μεγαλύτερο Έλληνα συνθέτη του 20ού αιώνα.

Το τελευταίο της άλμπουμ «Η Μπέττυ Χαρλαύτη στον κόσμο του Μίκη Θεοδωράκη», σε παραγωγή της Μουσικών Συνόλων της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης (ΕΡΤ), τοποθετεί τη Χαρλαύτη ανάμεσα στους λίγους ερμηνευτές στη χώρα της που έχουν ηχογραφήσει προσωπικό άλμπουμ με μια συμφωνική ορχήστρα. Οι παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνες Zülfü Livaneli και Μαρία Φαραντούρη την τιμούν με τη συμμετοχή τους. Συμμετέχει και ο Γιώργος Περρής.

Η Χαρλαύτη έχει εμφανιστεί σε πολλές συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη με ποικίλο ρεπερτόριο.

Μεταξύ άλλων έχει εμφανιστεί στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης (Merkin Concert Hall) για την 90η επέτειο των γενεθλίων του Μίκη Θεοδωράκη, στο Harvard Club της Νέας Υόρκης, στην Ελβετία (Salle Paderewski), στη Γερμανία (Lutherkirche, Κολωνία), στην Κύπρο, στη Φινλανδία, στο Ισραήλ και αλλού.

Έχει εμφανιστεί επίσης στις Βρυξέλλες, τραγουδώντας το μεγάλο ορατόριο του Θεοδωράκη, *Canto General*.

Έχει παίξει σε μεγάλα θέατρα στην Ελλάδα, όπως στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στην Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Θέατρο Badminton, κ.α.

Η Χαρλαύτη έχει εμφανιστεί στη σκηνή με τους Μαρία Φαραντούρη, El Sistema Greece, Μάριο Φραγκούλη, κ.α. Έχει επίσης εμφανιστεί σε φεστιβάλ, ζωντανές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές και συμμετείχε ως προσκεκλημένη καλλιτέχνης σε πολλές κυκλοφορίες άλμπουμ.

Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ «Ποιος μπορείς να είσαι;» με παλιά ελληνικά τραγούδια και ρεμπέτικα από τον συνθέτη του Μεσοπολέμου Μιχάλη Σουγιούλ, έγινε δεκτή με επαίνους από ελληνικά περιοδικά και κοινό.

Η Χαρλαύτη έχει κάνει σπουδές φωνητικής σε Ελλάδα και Γερμανία (Δίπλωμα κλασικού τραγουδιού). Έλαβε υποτροφία από τον διάσημο Άγγλο κόντρα τενόρο Michael Chance για να σπουδάσει Early Music. Είναι επίσης κάτοχος του London College of Music Diploma Examination in Classical Vocal Studies. Είναι πτυχιούχος Γεωλογίας από το Πανεπιστήμιο Πατρών και σήμερα σπουδάζει Επιστήμη Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι
Μαρία Κομνηνή (κόρη Αλεξίου Α΄)

Η **Mαρία Κομνηνή** (19 Σεπτεμβρίου 1085 – μετά το 1136) από τη δυναστεία των Κομνηνών ήταν η δεύτερη κόρη τού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Αλεξίου Α΄. Αρχικά ήταν αρραβωνιασμένη με τον Γρηγόριο Γαβρά, αλλά τελικά παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Κατακαλώνα.

## Βιογραφία
Η Μαρία Κομνηνή γεννήθηκε την Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 1085, ως δεύτερη κόρη και δεύτερο παιδί τού Αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού (βασ. 1081–1118 ) και της αυτοκράτειρας Ειρήνης Δούκαινας.   Επειδή γεννήθηκε όταν ο πατέρας της ήταν Αυτοκράτορας, έφερε τον τίτλο της *[[Πορφυρογέννητος|πορφυρογέννητης]]*. 

Το 1094 μνηστεύθηκε με τον Γρηγόριο Γαβρά, τον γιο τού *[[Δουξ|δούκα]]* της Χαλδίας Θεοδώρου Γαβρά.  Αφού ο Γρηγόριος προσπάθησε να δραπετεύσει από το παλάτι και να καταφύγει στον πατέρα του, τέθηκε υπό κράτηση και ο αρραβώνας ακυρώθηκε.  

Τελικά, περί το 1099/1100 η Μαρία παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Κατακαλώνα, γιο τού Κωνσταντίνου Ευφορβηνού Κατακαλώνος, ενός από τους πιο επιφανείς και έμπιστους στρατηγούς τού Αλεξίου Α΄.    Με την ευκαιρία, στον Νικηφόρο Κατακαλώνα δόθηκε ο τίτλος του *[[Πανυπερσέβαστος|πανυπερσεβαστού]]*.   Μαζί με τη μητέρα της και τις αδελφές της, η Μαρία παρακολούθησε τον ετοιμοθάνατο πατέρα της το 1118. 

Ο σύζυγός της απεβίωσε επίσης νέος, κάπου μεταξύ 1118 και 1130.  Η Μαρία και ο Νικηφόρος απέκτησαν πολλά παιδιά, αλλά μόνο δύο γιοι, ο Αλέξιος και ο Ανδρόνικος, είναι γνωστοί ονομαστικά, αφού κατείχαν ανώτερες θέσεις αργότερα μέσα στον αιώνα.    Ένας άλλος γιος, ο Ιωάννης, είναι γνωστός μόνο από τη μνήμη του στο *[[Τυπικό της Εκκλησίας|τυπικό]]* της Μονής τού Φιλανθρώπου Χριστού. 

Το ζευγάρι είχε επίσης άγνωστο αριθμό κορών (τουλάχιστον τρεις σύμφωνα με τον Βάρζο), καθώς η ύπαρξή τους αναφέρεται στο *τυπικό* της Μονής Κεχαριτωμένης .   Αυτή η μονή ιδρύθηκε από την Ειρήνη Δούκαινα, η οποία είχε αρχικά διατάξει ότι η μικρότερη κόρη της Ευδοκία έπρεπε να τη διαδεχθεί ως προστάτιδα. Όταν απεβίωσε η Ευδοκία (), η Ειρήνη επέλεξε τη μεγαλύτερη κόρη της, την λόγια, ιατρό, διοικητή τού νοσοκομείου και ιστορικό Άννα Κομνηνή, με τη Μαρία μετά από αυτήν.   Η ημερομηνία τού τέλους της Μαρίας είναι άγνωστη, εκτός από το ότι συνέβη μετά το 1136, όταν τα αποθανόντα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας καταγράφηκαν στο *τυπικό* της Μονής Παντοκράτορα. 

Στην *[[Αλεξιάδα]]* της, η μεγαλύτερη αδελφή της Άννα Κομνηνή μιλάει με μεγάλη στοργή και επαίνους για την αρετή της, ιδιαίτερα για τις πράξεις της στις τελευταίες ημέρες τού πατέρα τους.  

## Πηγές
* 
* 
* 
*  Varzos, Konstantinos (1984). Η Γενεαλογία των Κομνηνών [The Genealogy of the Komnenoi] (PDF) (in Greek). Vol. A. Thessaloniki: Centre for Byzantine Studies, University of Thessaloniki. OCLC 834784634.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Κομνηνών
Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Ανδρόνικος Ευφορβηνός

Ο **Aνδρόνικος Κομνηνός Ευφορβηνός** (άκμασε 1105/08 - 1163) ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και στρατιωτικός διοικητής, ο οποίος υπηρέτησε ως κυβερνήτης της Κιλικίας το 1162-1163.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος τού Νικηφόρου Ευφορβηνού Κατακαλώνος και της πορφυρογέννητης πριγκίπισσας Μαρίας Κομνηνής, κόρης τού Αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ (βασ. 1081–1118 ).   Πιθανότατα γεννήθηκε γύρω στο 1105/1108, αλλά η ζωή του είναι ως επί το πλείστον άδηλη: είναι άγνωστο αν νυμφεύτηκε ή απέκτησε τέκνα.  Τον Φεβρουάριο του 1147, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλέξιο, παρευρέθηκε σε εκκλησιαστική σύνοδο στο ανάκτορο των Βλαχερνών, η οποία καθαίρεσε τον Πατριάρχη Κοσμά Β΄ Αττικό. 

Ο Ευφορβηνός ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, αλλά το μόνο αξίωμα που είναι γνωστό ότι κατείχε ήταν αυτό τού *[[Δουξ|δούκα]]* (περιφερειακού στρατιωτικού διοικητή) της Κιλικίας, το οποίο κατείχε το 1162-1163.   Στην Κιλικία βρέθηκε αντιμέτωπος με τον τοπικό Αρμένιο άρχοντα, Θόρο Β΄, ο οποίος είχε στόχο να επαναβεβαιώσει την ανεξαρτησία της περιοχής από τη Βυζαντινή κυριαρχία.  Μετά την εκστρατεία στην Κιλικία τού Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού (βασ. 1143–1180 ) το 1158, ο Θόρος Β΄ αναγνώρισε την επικυριαρχία τού Αυτοκράτορα. Ενώ οι Βυζαντινοί παγίωσαν τον έλεγχό τους στην πεδιάδα της Κιλικίας, ο Θόρος Β΄ παρέμενε ελεύθερος και είχε τον έλεγχο των δικών του στρατιωτικών δυνάμεων και το ορεινό εσωτερικό, ως ονομαστικός υποτελής τού Αυτοκράτορα.  Το 1162 ο ετεροθαλής αδελφός του Θόρου, ο Στέφανος, βρέθηκε δολοφονημένος έξω από τα τείχη της Ταρσού, αφού τον προσκάλεσε ο Ευφορβηνός σε ένα συμπόσιο στην πόλη την προηγούμενη ημέρα. Παρόλο που ο Στέφανος ήταν αντίπαλος, αυτό παρείχε στον Θόρο Β΄ το κατάλληλο πρόσχημα για να επιτεθεί στις βυζαντινές κτήσεις στην περιοχή, αν και ο Ευφορβηνός αρνήθηκε σθεναρά οποιαδήποτε ανάμειξη στην πράξη. Ο Ευφορβηνός δεν μπόρεσε να σταματήσει τον Αρμένιο πρίγκιπα, ο οποίος κατέλαβε τα φρούρια Μάμιστρα, Αναζαρβό και Βακχά, και κατέσφαξε τις φρουρές τους.   Προς το συμφέρον της ενότητας κατά των Μουσουλμάνων, ο βασιλιάς Αμαλρίκ Α΄ της Ιερουσαλήμ μεσολάβησε μεταξύ του Θόρου Β΄ και των Βυζαντινών, με αποτέλεσμα ο Ευφορβηνός να ανακληθεί και να αντικατασταθεί από τον Κωνσταντίνο Καλαμάνο.  

Η μετέπειτα μοίρα του είναι άγνωστη. 

## Παραπομπές


## Πηγές

* Der Nersessian, Sirarpie (1969) [1962]. "The Kingdom of Cilician Armenia". In Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311 (Second ed.). Madison, Milwaukee, and London: University of Wisconsin Press. pp. 630–659. ISBN 0-299-04844-6.
* 
* Varzos, Konstantinos (1984). Η Γενεαλογία των Κομνηνών [The Genealogy of the Komnenoi] (PDF) (in Greek). Vol. A. Thessaloniki: Centre for Byzantine Studies, University of Thessaloniki. OCLC 834784634.

Κατηγορία:Στρατηγοί του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Κιλικίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Γιώτα Φώτου

Η **Γιώτα Φώτου** (24 Ιανουαρίου 1957, Δροσάτο - 26 Ιουλίου 2019, Θεσσαλονίκη) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας.

## Βιογραφία
Η Φώτου γεννήθηκε στο Δροσάτο της Καρδίτσας το 1957. Σε ηλικία 6 ετών εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Λάρισα, όπου και μεγάλωσε. Αρχικά σπούδασε στην εκεί Παιδαγωγική Ακαδημία και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, και έγινε διευθύντρια στο 1ο Δημοτικό σχολείο Λάρισας . Εκεί έμεινε μέχρι το θάνατό της. Από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορούν τα ακόλουθα βιβλία της:

* Ο αόρατος Πολ
* Μασάς, φυσάς και νικάς
* Μια καρφίτσα και δυο αυτοκίνητα
* Ο ξεχωριστός Αργύριος Νατ
* Το χαμένο χαμόγελο της Καλλιόπης Φοξ
* Η μικρούλα η Μιμή πάντα ξέρει τι θα πει
*  Δε θέλω να με πάρει ο ύπνος
* Το κόκκινο αυγό της Γαβριέλλας
* Τα Χριστουγεννιάτικα δώρα της Γαβριέλλας
* Οι διακοπές της Γαβριέλλας

καθώς και 6 μυθιστορήματά της για ενήλικες. Η Φώτου πέθανε τα ξημερώματα των Χριστουγέννων του 2019 σε ηλικία 62,5 ετών από καρκίνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Μάρκος Αντώνιος Ροδόσταμος

Ο **Μάρκος-Αντώνιος Ροδόσταμος** (1813-1901) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Είχε καταγωγή από την Κέρκυρα, απόγονος του ιατροφιλόσοφου Αντώνιου Ροδόσταμου, ο οποίος ήταν σύζυγος της Μαρίας Αντ. Καποδίστρια, μικρότερης αδελφής του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.

Χρημάτισε αυλάρχης του βασιλιά Γεωργίου Α᾿.

Είχε τιμηθεί από τον Τσάρο της Ρωσίας Αλέξανδρο Β' με το μεγαλόσταυρο των ιπποτών του τάγματος της Αγίας Άννας και από τον Δούκα του Saxe-Meiningen με τον μεγαλόσταυρο του τάγματος της Γερμανικής Χρηστότητας.

## Πηγές
Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ελευθερουδάκη, τομ. 11, σελ. 157

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Κέρκυρα
Λέων Αργυρός (9ος αι.)

Ο **Λέων Αργυρός** (άκμασε μέσα 9ου αι.) ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και στρατηγός, δραστήριος στα μέσα του 9ου αι. και ιδρυτής της ευγενικής οικογένειας των Αργυρών.

## Βιογραφία
Ο Λέων Αργυρός είναι το πρώτο βεβαιωμένο μέλος και γενάρχης της οικογένειας των Αργυρών,  αν και έχει προταθεί με βάση τα ονόματα της οικογένειας, ότι τα μέλη κατάγονταν από κάποιον *[[Πατρίκιοι|πατρίκιο]]* Μαριανό και τον γιο του Ευστάθιο, ενεργό περί το 741. 

Ο Λέων Αργυρός καταγόταν από το θέμα τού Χαρσιανού και υπηρέτησε ως *[[τουρμάρχης]]* υπό τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ (βασ. 842-867). Συμμετείχε στο πογκρόμ τού 843 κατά των Παυλικιανών και διακρίθηκε στους συνοριακούς πολέμους κατά των Αράβων και των Παυλικιανών συμμάχων τους.  Ίδρυσε επίσης το μοναστήρι της Αγίας Ελισάβετ στη γενέτειρά του το Χαρσιανόν, όπου πιθανότατα ενταφιάστηκε.  Είχε τουλάχιστον έναν γιο, τον στρατηγό Ευστάθιο Αργυρό. 

## Πηγές
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινά πρόσωπα των Αραβοβυζαντινών Πολέμων
Κατηγορία:Οικογένεια των Αργυρών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατάλογος δημάρχων Σάμου

Ο **Δήμαρχος Σαμίων** ήταν ο επικεφαλής του Δήμου Σάμου (ή Σαμίων), ο οποίος ιδρύθηκε για πρώτη φορά ως δήμος Λιμένος Βαθέος στις 5 Μαΐου 1918 με έδρα τον οικισμό Λιμήν Βαθέος. Ο οικισμός Λιμήν Βαθέος μετονομάστηκε σε Σάμος και ο δήμος σε **Δήμο Σαμίων** στις 2 Ιουνίου 1958. Ο δήμος Σαμίων λειτούργησε έως την κατάργησή του, το 1997. Στη συνέχεια συστάθηκε ο **Δήμος Βαθέος** το 1997 με την απόσπαση του οικισμού Σάμος από τον δήμο Λιμένος Βαθέος και τον ορισμό του ως έδρα του δήμου. Ο δήμος Βαθέος καταργήθηκε το 2010 και το 2011 εντάχθηκε στον διευρυμένο **Δήμο Σάμου**, ο οποίος διαιρέθηκε το 2019 σε **Δήμο Ανατολικής Σάμου** με έδρα τη Σάμο και ιστορική έδρα το Πυθαγόρειο και **Δήμο Δυτικής Σάμου** με έδρα το Νέο Καρλόβασι. Οι σημερινοί δύο δήμοι δημιουργήθηκαν με το Πρόγραμμα Κλεισθένης Ι  

## Προηγούμενη διοίκηση
* 

## Δήμος Λιμένος Βαθέος (Σάμου) (1918-1958)

## Δήμαρχοι Σαμίων (Σάμου) (1958-1998)

## [[Δήμος Βαθέος]] (1999-2010)

## Δήμος Σάμου (διευρυμένος, 2011-2019)

## Δήμαρχος Ανατολικής Σάμου (2019-)

## Δήμαρχος Δυτικής Σάμου (2019-)

## Παραπομπές


Σαμου
Κατηγορία:Σάμος
Μάχη των Κατασυρτών

Η **μάχη των Κατασυρτών** έγινε το φθινόπωρο του 917, λίγο μετά τον εντυπωσιακό βουλγαρικό θρίαμβο στη μάχη του Αχελώου (917) κοντά στο ομώνυμο χωριό, κοντά στη βυζαντινή πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη. Το αποτέλεσμα ήταν μία βουλγαρική νίκη.

## Οι απαρχές της σύγκρουσης
Από τις αρχές του 917 και οι δύο πλευρές προετοιμάστηκαν για αποφασιστικές ενέργειες. Οι Ρωμαίοι προσπάθησαν να σχηματίσουν συνασπισμό κατά της Βουλγαρίας, αλλά οι προσπάθειές τους απέτυχαν λόγω της γρήγορης αντίδρασης του Βούλγαρου ηγεμόνα Συμεών Α΄. Ωστόσο, οι Ρωμαίοι συγκέντρωσαν έναν τεράστιο στρατό, αλλά ηττήθηκαν αποφασιστικά στον Αχελώο.

## Η μάχη
Ενώ ο νικηφόρος βουλγαρικός στρατός βάδιζε προς τα νότια, ο ρωμαίος διοικητής Λέων Φωκάς ο Πρεσβύτερος, που επέζησε από τη μάχη τού Αχελώου, έφτασε στην Κωνσταντινούπολη δια θαλάσσης και συγκέντρωσε τα τελευταία ρωμαϊκά στρατεύματα, για να αναχαιτίσουν τον εχθρό, πριν φτάσει στην πρωτεύουσα. Οι δύο στρατοί συγκρούστηκαν κοντά στο χωριό Κατασύρται λίγο έξω από την πόλη και μετά από νυχτερινό αγώνα, οι Ρωμαίοι κατατροπώθηκαν εντελώς από το πεδίο της μάχης. 

## Συνέπεια
Οι τελευταίες ρωμαϊκές στρατιωτικές δυνάμεις κυριολεκτικά καταστράφηκαν και ο δρόμος προς την Κωνσταντινούπολη άνοιξε, αλλά οι Σέρβοι επαναστάτησαν στα δυτικά και οι Βούλγαροι αποφάσισαν να εξασφαλίσουν τα μετόπισθεν τους πριν από την τελική επίθεση της βυζαντινής πρωτεύουσας, που έδωσε στους Ρωμαίους πολύτιμο χρόνο να συνέλθουν.

## Bιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοβουλγαρικοί Πόλεμοι
Αδράλεστος (Δομέστικος των Σχολών)

Ο **Αδράλεστος** (άκμασε 920-921) ήταν ο Δομέστικος των Σχολών (αρχηγός του βυζαντινού στρατού) στα πρώτα χρόνια της βασιλείας τού Ρωμανού Α΄ Λεκαπηνού.

## Βιογραφία
Πολύ λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν. Προφανώς διορίστηκε στη θέση του Δομέστικου μετά την άνοδο τού Ρωμανού Α΄ στον θρόνο το 920, διαδεχόμενος τον Ιωάννη Γαριδά, και κράτησε τη θέση μέχρι το τέλος του αργότερα το 920 ή το 921, καθώς αναφέρεται ότι απεβίωσε το 921. Διάδοχός του ήταν ο Πόθος Αργυρός.   Η οικογένειά του είναι άγνωστη. Ο Ροντόλφ Γκυγιάν τον θεωρούσε πρόγονο, πιθανώς παππού, τού Αδραλεστού Διογένη, *[[Στρατηγός (Βυζάντιο)|στρατηγού]]* τού Ανατολικού Θέματος το 970, αλλά υπάρχουν ελάχιστα συγκεκριμένα στοιχεία, που να υποστηρίζουν αυτήν την υπόθεση, εκτός από τα πανομοιότυπα ονόματα.  

## Πηγές
* Guilland, Rodolphe (1967). "Le Domestique des Scholes". Recherches sur les institutions byzantines [Studies on the Byzantine Institutions]. Berliner byzantinische Arbeiten 35 (in French). Vol. I. Berlin and Amsterdam: Akademie-Verlag & Adolf M. Hakkert. pp. 426–468. OCLC 878894516.
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
The Handmaiden

To ***The Handmaiden*** (κορετικά: *아가씨*, λατινοποίηση: *Agassi*, μετάφραση: *Η Υπηρέτρια*) είναι νοτιοκορεατική ψυχολογική ταινία θρίλερ του 2016, σε σκηνοθεσία Παρκ Τσαν-γουκ. Το σενάριο γράφτηκε σε συνεργασία του σκηνοθέτη και του Τζέονγκ Σέο-Κιόνγκ, το οποίο είναι εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα του 2002, *Fingersmith*, της Ουαλής συγγραφέως Σάρα Γουότερς, που τοποθετείται χρονολογικά στην αλλαγή της βρετανικής Βικτωριανής Εποχής στην Ιαπωνική κυριαρχία στην Κορέα. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Κιμ Μιν-χι, Κιμ Τε-ρι, Χα Τζουν-γου και Τσο Τζιν-γουνγκ. Η παραγωγή έγινε από τον σκηνοθέτη και τον Σιντ Λιμ. Τη διανομή ανέλαβε η εταιρεία CJ Entertainment. Τη μουσική της ταινίας ανέλαβε ο Τζο Γιονγκ-γουκ, ο οποίος έχει συνεργαστεί σε πολλά έργα του Παρκ Τσαν-γουκ. 

Το σενάριο ξεκίνησε να επεξεργάζεται από το 2014.  Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στη Νότια Κορέα και στην Ιαπωνία, τα οποία ξεκίνησαν από τον Ιούνιο του 2015 και ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Τον Φεβρουάριο του 2016, η ταινία πραγματοποιεί πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών, όπου διαγωνίστηκε και για τον Χρυσό Φοίνικα. Τον Ιούνιο του 2016, κυκλοφόρησε και στις κινηματογραφικές αίθουσες της Νότιας Κορέας. Το 2017 η ταινία κυκλοφόρησε και σε DVD και σε Blu-ray. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, έγινε η πέμπτη σε πωλήσεις ξένη ταινία στα home media. Παγκοσμίως, ήταν η τρίτη νοτιοκορεατική ταινία σε πωλήσεις εκείνης της χρονιάς πίσω από τις *Operation Chromite* και *[[Το Εξπρές των Ζωντανών Νεκρών|Train to Busan]]*.

Η ταινία από τη στιγμή της κυκλοφορίας της έλαβε πάρα πολύ καλές κριτικές, από κριτικούς, κοινό και διάφορες σχετικές ιστοσελίδες. Για παράδειγμα στο Rotten Tomatoes έχει μια βαθμολογία της τάξης των 8.3/10, ενώ στο IMDb 8.1/10. Πολυάριθμοι κριτικοί την τοποθέτησαν μέσα στις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, σε έγκριτους ιστοτόπους όπως το *RogerEbert.com*. Κυρίως, επαινέθηκε για τη σκηνοθεσία, τις ερμηνείες και το σενάριο. Επίσης, υπήρξε και πολλές φορές υποψήφια για βράβευση. Μεταξύ των πιο σπουδαίων βραβεύσεων της ήταν στα Blue Dragon Film Awards (κέρδισε 3) και στα Ασιατικά Βραβεία Κινηματογράφου (κέρδισε 4). Στην 71η τελετή των BAFTA, κέρδισε και στην κατηγορία της Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Review for The Handmaiden by film critic Lee Dong-jin

Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα
Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιαπωνία
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Παρκ Τσαν-γουκ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής CJ Entertainment
Κατάλογος δημάρχων Έδεσσας

Ο **Δήμαρχος Έδεσσας** είναι ο επικεφαλής του Δήμου Έδεσσας (παλαιότερα: *Εδέσσης*). Στο αξίωμα υπηρέτησε για πρώτη φορά ο Αλή Ριζά, το 1912.  Ο πρώτος αιρετός δήμαρχος μεταπολιτευτικά ήταν ο Πέτρος Σούγγαρης. Σημερινός δήμαρχος είναι ο Ιωάννης Τσεπκεντζής.

## Δήμαρχοι Έδεσσας
### Δήμαρχος στην Περίοδο της [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Τουρκοκρατίας]]

### Δήμαρχοι στην Περίοδο της Απελευθέρωσης της Μακεδονίας, του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και στον Παγκόσμιο Οικονομικό Κραχ (1912 - 1929)

### Δήμαρχοι στην Περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τον Εμφύλιο Πόλεμο (1936 - 1949)

### Μεταπολεμικοί Δήμαρχοι (1950 - 1967)

### Δήμαρχοι στην Περίοδο της [[Χούντα των Συνταγματαρχών|Χούντας]] (1967 - 1974)

### Δήμαρχοι στην [[Μεταπολίτευση]] (1974 - σήμερα)

## Παραπομπές



Εδεσσας
Θάνατος και κηδεία του Κιμ Ιλ-σονγκ

Ο Κιμ Ιλ-σονγκ πέθανε νωρίς το πρωί της 8ης Ιουλίου 1994, σε ηλικία 82 ετών. Ο θάνατος του, δημιούργησε την πρώτη κομμουνιστική δυναστεία, των Κιμ, αφού την ηγεσία της χώρας ανέλαβαν πρώτα ο γιός του, Κιμ Τζονγκ-ιλ (1994 - 2011) και έπειτα ο εγγονός του, Κιμ Τζονγκ-ουν (2011- σήμερα). Η κηδεία του Κιμ Ιλ-σονγκ, υπήρξε μια από τις πολυπληθέστερες παγκοσμίως, αφού την παρακολούθησαν περί 2.000.000 άτομα. Το τρίχρονο πένθος της χώρας, έληξε τυπικά στις 8 Ιουλίου του 1997.

Την προηγούμενη ακριβώς ημέρα, στις 7 Ιουλίου ο Κιμ υπέστη καρδιακή προσβολή αλλά παρόλες τις προσπάθειες του ιατρικού του επιτελείου, ο Ανώτατος Ηγέτης της χώρας, κατέληξε στις 02:00 της 8ης Ιουλίου.   Η αναγγελία του θανάτου, άργησε κατά 34 ώρες λόγω θρησκευτικών παραδόσεων Η επίσημη ανακοίνωση έγινε στις 9 Ιουλίου από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης. Εθνικό πένθος κηρύχθηκε μέχρι την ημέρα ταφής του. Κατά τη διάρκεια του πένθους απαγορεύτηκε οποιαδήποτε δημόσια εκδήλωση διασκέδασης ή χαράς.

Η κηδεία του ήταν προγραμματισμένη για τις 17 Ιουλίου, αλλά για άγνωστο λόγο, έγινε στις 19 Ιουλίου, με την παρουσία 2 εκατομμυρίων ανθρώπων. Η σορός του, τοποθετήθηκε, στο μαυσωλείο Παλάτι του Ήλιου Κουμσουσάν. Κείται σε ένα γυάλινο φέρετρο, με το κεφάλι του επάνω σε ένα παραδοσιακό κορεατικό μαξιλάρι, ενώ είναι σκεπασμένος με τη σημεία του Εργατικού Κόμματος Κορέας.

Όσον αφορά διεθνείς αντιδράσεις, ο Ρώσος πρόεδρος Μπόρις Γιέλτσιν, δεν αντέδρασε λόγω τεταμένων διμερών σχέσεων, αλλά έστειλε συλληπητήριο μήνυμα ο πρωθυπουργός Βίκτορ Τσερνομύρντιν. Από πλευράς των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Μπιλ Κλίντον έστειλε συλληπητήριο τηλεγράφημα τονίζοντας πως οι συζητήσεις των δύο χωρών θα πρέπει να συνεχιστούν.  

## Παραπομπές


## Περαιτέρω μελέτη
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*On the occasion of the 23rd anniversary of the death of Kim Il-sung  at Naenara

Κατηγορία:Κιμ Ιλ-σονγκ
Κατηγορία:Ιστορία Εργατικού Κόμματος Κορέας
Πέτρος Σούγγαρης

Ο **Πέτρος Σούγγαρης** (1933 - 2019) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως δήμαρχος Έδεσσας από το 1975 έως το 1989 και βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ από το 1989 έως το 1996.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Έδεσσα και σπούδασε νομικά. Έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ το 1977 και μέλος της Ν.Ε. Πέλλας του κινήματος.

### Δήμαρχος
Για πρώτη φορά ήταν υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές του 1964 και ήρθε 2ος με 36% έναντι 39% για τον ήδη υπηρετούντα δήμαρχο Γρηγόρη Ιατρόπουλο. Ο τελευταίος εξελέγη δήμαρχος με εσωτερική ψηφοφορία λαμβάνοντας 9 ψήφους έναντι 6 του Πέτρου Σούγγαρη.Από το 1964 έως την χούντα των Συνταγματαρχών, το 1967, διατέλεσε δημοτικός σύμβουλος.

Εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος Έδεσσας το 1975 από τον 1ο γύρο με τον Προοδευτικό Συνδυασμό Εδεσσαίων, ο πρώτος εκλεγμένος δήμαρχος μεταπολιτευτικά. Επανεξελέγη με ποσοστό 100% το 1978,  60,8% το 1982 (στον 1ο γύρο με έναν νέο συνδυασμό, τη Δημοκρατική Έδεσσα) και με 56,9% στον 2ο γύρο το 1986. Κατά τη δημαρχία του, συνετέλεσε στην ανάπλαση του αστικού ιστού της πόλης.

### Βουλευτής
Πριν ενταχθεί στο ΠΑΣΟΚ, ο Σούγγαρης πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις, το 1974, χωρίς να πετύχει να εκλεγεί βουλευτής, μόλις για 600 ψήφους, καθώς έλαβε συνολικά 2.942 ψήφους.

Παραιτήθηκε από δήμαρχος στα τέλη του 1988 προκειμένου να συμμετάσχει στις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, στις οποίες και εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, υπηρετώντας στη Βουλή έως το 1996.

## Θάνατος
Ο Πέτρος Σούγγαρης απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών στις 12 Ιανουαρίου 2019 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίας Σκέπης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας
Κατηγορία:Δήμαρχοι Έδεσσας
Παλάτι του Ήλιου Κουμσουσάν

Το **Παλάτι του Ήλιου - Κουμσουσάν** (κορεατικά: 금수산태양궁전), παλαιότερα γνωστό και ως **Παλάτι Μνήμης Κουμσουσάν** (금수산기념궁전), είναι το Μαυσωλείο των Κιμ Ιλ-σονγκ και Κιμ Τζονγκ-ιλ,  που θεωρούνται **Αιώνιοι Ηγέτες**  της Βόρειας Κορέας.

Το κτίριο βρίσκεται στα βορειοανατολικά της πόλης και πρωτεύουσας της Βόρειας Κορέας, Πιονγιάνγκ, και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα  αξιοθέατα της χώρας.

Το παλάτι χτίστηκε το 1976, ως κυβερνητικό κτίριο: μέγαρο συγκέντρωσης (금수산의사당) και  επίσημη κατοικία του Κιμ Ιλ-σονγκ. Μετά τον θάνατο του πατέρά του, όμως, ο Κιμ Τζονγκ-ιλ, το ανακαίνισε και το μετέτρεψε ολοκληρωτικά σε μαυσωλείο για αυτόν. Πιστεύεται ότι οι εργασίες για την αλλαγή της χρήσης του κτιρίου έφτασαν τα 100 εκατομμύρια δολάρια. Άλλες πηγές λένε ότι η αλλαγή αυτή κόστισε πολύ παραπάνω, ήτοι περίπου στα 900 εκατομμύρια δολάρια.  Μέσα στο κτίριο, η σορός του Κιμ Ιλ-σουνγκ, βρίσκεται ξαπλωμένη μέσα σε μια γυάλινη σαρκοφάγο. Το κεφάλι του αναπαύεται επάνω σε ένα παραδοσιακό κορεατικό μαξιλάρι, ενώ το σώμα του είναι καλυμμένο με τη σημεία του Εργατικού Κόμματος Κορέας. Το 2011, όταν απεβίωσε και ο Κιμ Τζονγκ-ιλ, τοποθετήθηκε η σορός του σε ένα διπλανό δωμάτιο και εκτέθηκε με παραπλήσιο τρόπο, όπως ο πατέρας του. 

Το κτίριο δεν είναι προσβάσιμο στους τουρίστες, αλλά μπορούν να εισέλθουν αν συνοδεύονται από διαπιστευμένους ξεναγούς του κράτους. Η φωτογράφηση, το κάπνισμα και η βιντεοσκόπηση απαγορεύοντα. Ωστόσο, απέξω ακριβώς υπάρχει μια μεγάλη πλατεία, η οποία είναι ανοιχτή και προσβάσιμη όλο το εικοσιτετράωρο. Το εν λόγω κτίριο, είναι το μεγαλύτερο μαυσωλείο αφιερωμένο σε κομμουνιστή ηγέτη στον κόσμο, καθώς η έκταση του φτάνει τα 10.700 τ.μ.  Επίσης, είναι και το μοναδικό, το οποίο τιμά παραπάνω από 1 άνθρωπο. Το κτίριο είναι τόσο μεγάλο, με μερικούς διαδρόμους του να έχουν μήκος 1 χιλιόμετρο. Η ανατολική του και η βόρεια πλευρά του συνορεύει με τάφρο.

## Παραπομπές


## Περαιτέρων μελέτη
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Kim Il Sung-Kim Jong Il Foundation  at Naenara
* 360-degree panorama image at DPRK 360
* In-depth tourist visit at Earth Nutshell

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πιονγιάνγκ
Κατηγορία:Μνημεία στη Βόρεια Κορέα
Κατηγορία:Κιμ Ιλ-σονγκ
Κατηγορία:Κιμ Τζονγκ-ιλ
Δραγουβίτες

Οι **Δρουγουβίτες** ήταν Νότιοι Σλάβοι Σκλαβηνοί που εγκαταστάθηκαν στα Βαλκάνια τον 7ο αιώνα. Οι πηγές αναφέρουν δύο διακριτούς κλάδους που ζούσαν στη μεσαιωνική Μακεδονία και βορειοδυτικά από τη Θεσσαλονίκη, γύρω από τη σημερινή Βέροια. Στα Θαύματα του Αγίου Δημητρίου που γράφτηκαν τον 7ο αιώνα και αναφέρουν τις εγκαταστάσεις των Σλαβικών ομάδων στα Βαλκάνια, οι Δραγουβίται και άλλες τέσσερις φυλές ζούσαν γύρω από την περιφέρεια της Θεσσαλονίκης. Οι φυλές αυτές, που διοικήθηκαν από βασιλείς, ήταν σύμμαχοι και φόρου υποτελείς στη Βυζαντινή αυτοκρατορία. Τα Θαύματα αναφέρουν αρχικά τη συμμετοχή των φυλών αυτών σε δύο ανεπιτυχείς πολιορκίες της Θεσσαλονίκης (617-618 και 677).

Το 879 ιδρύθηκε η *Δραγουβιτεία επισκοπή* που ανήκε στην Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης. Ο Βυζαντινολόγος Νικόλαος Οικονομίδης γράφει ότι την ίδια εποχή τοποθετήθηκε στη φυλή ένας Βυζαντινός κυβερνήτης με τον τίτλο του Στρατηγού. Ο Ιωάννης Καμινιάτης γράφει ότι οι Δραγουβίτες ζούσαν στις αρχές του 10ου αιώνα γύρω από τη Βέροια, στα τέλη του 10ου και στις αρχές του 11ου αιώνα ενώθηκαν με το Θέμα Θεσσαλονίκης. 

Ο Δημήτριος Χωματηνός αργότερα τον 13ο αιώνα έγραψε ότι οι Δραγουβίται «*βασίλευαν*» σε όλη τη γη από τη Βέροια μέχρι τα Σκόπια.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Curta, Florin (2001). The Making of the Slavs: History and Archaeology of the Lower Danube Region, c. 500–700. 
*Curta, Florin (2006). Southeastern Europe in the Middle Ages, 500–1250. Cambridge: Cambridge University Press. 
*Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. 
*Nesbitt, John W.; Oikonomides, Nicolas, eds. (1991). Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art, Volume 1: Italy, North of the Balkans, North of the Black Sea. Dumbarton Oaks Research Library and Collection. 
*Oikonomides, Nicolas (1972). Les listes de préséance byzantines des IXe et Xe siècles (Στα Γαλλικά).

Κατηγορία:Μεσαιωνική Μακεδονία
Κατηγορία:Σκλαβηνίες
Πέρι Κόμο

Ο **Πέρι Κόμο** (Pierino Ronald " **Perry** " **Como**,   ; 18 Μαΐου 1912 – 12 Μαΐου 2001) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, ηθοποιός και τηλεοπτική προσωπικότητα. Κατά τη διάρκεια μιας καριέρας που διήρκεσε περισσότερο από μισό αιώνα, ηχογράφησε αποκλειστικά για την RCA Victor για 44 χρόνια, αφότου υπέγραψε με τη δισκογραφική το 1943. 

Ηχογράφησε κυρίως φωνητική ποπ και ήταν διάσημος για ηχογραφήσεις στο οικείο, εύκολο στην ακρόαση είδος που πρωτοστάτησε ο σταρ των πολυμέσων Μπινγκ Κρόσμπι. 

Ο "Mr. C.", όπως ήταν το παρατσούκλι του, πούλησε εκατομμύρια δίσκους και πρωτοστάτησε σε μια εβδομαδιαία τηλεοπτική εκπομπή βαριετέ μουσικής. Οι εβδομαδιαίες τηλεοπτικές εκπομπές του και οι εποχιακές του αφιερώσεις μεταδίδονταν σε όλο τον κόσμο. Στο επίσημο αφιέρωμα του περιοδικού ''Billboard'' της RCA Records, η ζωή του συνοψιζόταν σε αυτές τις λίγες λέξεις: «50 χρόνια μουσικής και μια ωραία ζωή. Παράδειγμα για όλους» 

Ο Κόμο έλαβε πέντε Έμμυ από το 1955 έως το 1959,  και ένα Βραβείο Κρίστοφερ το 1956. Μοιράστηκε επίσης ένα βραβείο Peabody με την καλή φίλη Τζάκι Γκλίζον το 1956.   Έλαβε το βραβείο του Κέντρου Κένεντι το 1987 και εισήχθη στο Hall of Fame της Ακαδημίας Τηλεοπτικών Τεχνών &amp;amp; Επιστημών το 1990.    Μετά θάνατον, ο Κόμο έλαβε το βραβείο Grammy συνολικής προσφοράς το 2002 και εισήχθη στο Long Island Music Hall of Fame το 2006  Έχει τη διάκριση ότι έχει τρία αστέρια στο Hollywood Walk of Fame για τη δουλειά του στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και τη μουσική. 

## Δισκογραφία
### Albums

#### RCA Victor 10"
{| class="wikitable" style="text-align:center; align="center" "width="500" border="1" |
|-
! width="500" colspan=2|RCA Victor 10"
|-
|1946
|*Perry Como - His Latest and Greatest*
|-
|1951
|*Perry Como Sings Merry Christmas Music*
|-
|1952
|*TV Favorites*
|-
|1952
|*A Sentimental Date With Perry*
|-
|1952
|*Supper Club Favorites*
|-
|1953
|*Hits from Broadway Shows*
|-
|1953
|*Around the Christmas Tree*
|-
|1953
|*I Believe ~ Songs of All Faiths Sung by Perry Como*
|-
|1954
|*Como's Golden Records*

### Άλμπουμς

#### RCA Camden 12"

#### Επιλεγμένα συλλεκτικά άλμπουμ

### Τραγούδια που έκαναν επιτυχία στα αμερικανικά και βρετανικά τσαρτ (#1)
Μεταξύ 1944 και 1958, ο Πέρι Κόμο είχε 48 επιτυχίες στα τσαρτ του Billboard.

### Τελευταίες ηχογραφήσεις
* 1994 *Perry Como's Christmas Concert* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Μανσούρ Γιαβάς

Ο **Μανσούρ Γιαβάς** (τουρκ.:*Mansur Yavaş*, γεν. 23 Μαΐου 1955) είναι Τούρκος δικηγόρος και πολιτικός που είναι επί του παρόντος ο Δήμαρχος της Άγκυρας και κατέχει το αξίωμα από τον Απρίλιο του 2019. Εξελέγη στις τοπικές εκλογές του 2019 ως υποψήφιος της Συμμαχίας Έθνους, μιας αντιπολιτευόμενης συμμαχίας που σχηματίστηκε από το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) και το Καλό Κόμμα.

Δικηγόρος στο επάγγελμα, ο Γιαβάς μπήκε αρχικά στην πολιτική ως εθνικιστής πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (MHP) του Μπεϊπαζαρί, μιας περιφέρειας της Άγκυρας, στις τοπικές εκλογές του 1999. Υπηρέτησε μέχρι το 2009 και αποχώρησε από το MHP το 2013. Εντάχθηκε στο CHP την ίδια χρονιά και ήταν υποψήφιος του CHP για δήμαρχος της Άγκυρας στις τοπικές εκλογές του 2014, όπου τα επίσημα αποτελέσματα υποστήριζαν ότι είχε χάσει κατά 1 ποσοστιαία μονάδα. Οι εκλογές αμφισβητήθηκαν και μάλιστα παραπέμφθηκαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων λόγω εικαζόμενης νοθείας και παρατυπιών. Παρά τη σύντομη αποχώρησή του από το CHP, ο Γιαβάς επέστρεψε στην πολιτική πριν από τις τοπικές εκλογές του 2019 για να είναι και πάλι υποψήφιος του CHP, αυτή τη φορά με την υποστήριξη του Καλού Κόμματος (το οποίο σχημάτισε τη Συμμαχία Έθνους μαζί με το CHP). Εξελέγη με 50,9% των ψήφων.

Ο Γιαβάς έχει λάβει επαίνους για τον χειρισμό του στην πανδημία COVID-19 στην Άγκυρα, όπου ανακοίνωσε ότι οι μισθοί για τους δημοτικούς υπαλλήλους θα συνεχίσουν να πληρώνονται και ότι οι γάτες και οι σκύλοι του δρόμου θα συνεχίσουν να ταΐζονται παρά το κλείσιμο των εστιατορίων και των καφέ. Του πιστώθηκε επίσης η ουσιαστική μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος του δήμου με την εξάλειψη των δαπανών που θεωρούνται «σπάταλες».

Σύμφωνα με τον Πιάρ Αραστιρμά, ο Γιαβάς είχε ποσοστό ικανοποίησης 73,2% το 2020, μεγαλύτερο από τον δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου ή τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον υψηλότερο από τους δημάρχους που συμμετείχαν σε δημοσκόπηση. Ο Μανσούρ Γιαβάς κατέχει επίσης το υψηλότερο ποσοστό αποδοχής από οποιονδήποτε Τούρκο πολιτικό με 61%. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, είναι ο ισχυρότερος υποψήφιος για να θέσει υποψηφιότητα εναντίον του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις τουρκικές προεδρικές εκλογές του 2023, με προβάδισμα έως και 28% στον δεύτερο γύρο. Με αυτό το προβάδισμα, οι πιθανότητές του να νικήσει τον Ερντογάν είναι ισοδύναμες με τον άλλο πιθανό υποψήφιο δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης από την αντιπολίτευση Εκρέμ Ιμάμογλου.

Ο Μανσούρ Γιαβάς κέρδισε το Παγκόσμιο Βραβείο Δημάρχου Πρωτεύουσας το 2021.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί
Κατηγορία:Άγκυρα
Κένεθ Μπράνα

Ο **σερ Κένεθ Τσαρλς Μπράνα** (αγγλικά: Sir Kenneth Charles Branagh, 10 Δεκεμβρίου 1960) είναι Βορειοϊρλανδός ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός. Εκπαιδεύτηκε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου και διατελεί πρόεδρός της από το 2015. Έχει κερδίσει ένα Όσκαρ, τέσσερα BAFTA (συν δύο τιμητικά βραβεία), δύο βραβεία Emmy και μία Χρυσή Σφαίρα. Στις 9 Νοεμβρίου 2012 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ιππότη της Μεγάλης Βρετανίας. Τον Ιανουάριο του 2018 έλαβε το Βραβείο της Ελευθερίας της Πόλης στη γενέτειρά του, το Μπέλφαστ. Το 2020 κατετάγη στην 20ή θέση στη λίστα των *[[The Irish Times]]* με τους καλύτερους ηθοποιούς του κινηματογράφου της Ιρλανδίας.

Έχει σκηνοθετήσει και πρωταγωνιστήσει σε πολλές κινηματογραφικές προσαρμογές των έργων του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Έχει πρωταγωνιστήσει στις τηλεοπτικές σειρές *Fortunes of War* (1987), *Shackleton* (2002) και *Wallander* (2008–2016) και στις ταινίες *Διασημότητες* (1998), *[[Wild Wild West]]* (1999), *[[Ο Δρόμος για το Ελ Ντοράντο]]* (2000), *Συνωμοσία* (2001), ''Ο Χάρι Πότερ και η Κάμαρα με τα Μυστικά'' (2002), *Warm Springs* (2005), ''Επιχείρηση Βαλκυρία'' (2008), *Ροκ εν πλω* (2009), *[[Επτά μέρες με τη Μέριλιν]]* (2011), ''Δουνκέρκη'' (2017) και *[[Tenet (ταινία)|Tenet]]* (2020). Επίσης, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε ως Ηρακλής Πουαρό στις κινηματογραφικές προσαρμογές των έργων της Αγκάθα Κρίστι, *[[Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές (ταινία, 2017)|Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές]]* (2017), ''Έγκλημα στον Νείλο'' (2022) και *[[Μυστήριο στη Βενετία]]* (2023).

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Βρετανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Βρετανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Βρετανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Εζέν ντ'Αλμπέρ

Ο **Εζέν ντ'Αλμπέρ** (*Eugen***,** αρχικά *Eugène*, *Francis Charles d'Albert***,** 10 Απριλίου 1864 – 3 Μαρτίου 1932) ήταν γερμανικής καταγωγής πιανίστας και συνθέτης, γεννημένος στη Σκωτία.

Σπούδασε στη Βρετανία, επιδεικνύοντας από νωρίς μουσικό ταλέντο. Σε ηλικία δεκαεπτά ετών, κέρδισε μια υποτροφία για σπουδές στην Αυστρία. Σύντομα μετανάστευσε στη Γερμανία, όπου μαθήτευσε πλάι στον επιφανή πιανίστα Φραντς Λιστ και ξεκίνησε την καριέρα του ως συναυλιακός πιανίστας. Αργότερα, ο Ντ' Αλμπέρ απαρνήθηκε την πρώιμη εκπαίδευση και ανατροφή του στη Σκωτία, θεωρώντας τον εαυτό του Γερμανό.

Ενώ η πιανιστική καριέρα του βρισκόταν εν εξελίξει, ο Ντ' Αλμπέρ άρχισε να επικεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στη σύνθεση, δημιουργώντας 21 όπερες αλλά και έναν σημαντικό όγκο έργων για πιάνο και φωνή, έργα μουσικής δωματίου και συνθέσεις για ορχήστρα. Η πιο επιτυχημένη όπερα του ήταν το έργο *[[Στον κάμπο]]*, που ανέβηκε για πρώτη φορά στην Πράγα το 1903. Στα ορχηστρικά του έργα συγκαταλέγονται το κονσέρτο για τσέλο που συνέθεσε το 1899, μια συμφωνία, δύο κουαρτέτα εγχόρδων και δύο κονσέρτα για πιάνο. 

Το 1907 ο Ντ' Αλμπέρ έγινε διευθυντής της σχολής *Hochschule für Musik* στο Βερολίνο, από όπου άσκησε μεγάλη επιρροή στη μουσική εκπαίδευση στη Γερμανία. Επιμελήθηκε εκδόσεις των παρτιτούρων του Μπετόβεν και του Μπαχ, μετέγραψε τα οργανικά έργα του Μπαχ για πιάνο και συνέθεσε καντέντσες για τα κοντσέρτα για πιάνο του Μπετόβεν. Κατείχε επίσης τη θέση του αρχιμουσικού (*Kapellmeister*) στην Αυλή της Βαϊμάρης.

Ο Ντ' Αλμπέρ παντρεύτηκε έξι φορές και υπήρξε διαδοχικά Βρετανός, Γερμανός και Ελβετός πολίτης.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* Lederer, Josef-Horst: «Albert, Eugen d'», στο: *Die Musik in Geschichte und Gegenwart (MGG), βιογραφικό μέρος, τόμ. 1 (Kassel: Bärenreiter, 1999), cc. 336–339.*
* Pangels, Charlotte: *Eugen d'Albert: Wunderpianist und Komponist: eine Biographie* (Ζυρίχη & Φράιμπουργκ: Atlantis Musikbuch-Verlag, 1981),  .
* Raupp, Wilhelm: *Eugen d'Albert.* *Ein Künstler- und Menschenschicksal* (Λειψία: Koehler und Amelang, 1930).
* Sadie, Stanley (επιμ.): *The New Grove Dictionary of Opera*, 4 τόμ. (1992).
* Tyler, Luke: *Eugen d'Albert (1864–1932) and His Piano Sonata, Op. 10: Its Use of Unifying Devices and Formal Structure* (DA diss, Ball State University, 2014).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  διαθέσιμες μέσω της International Music Score Library Project (IMSLP)
* Επίσημη ιστοσελίδα του 1ου Διεθνούς Διαγωνισμού Εζέν Ντ' Αλμπέρ.

Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Συνθέτες όπερας
Μάχη του Αχελώου (1359)

: *Να μη συγχέεται με τη [[Μάχη του Αχελώου (917)]].*

Η **μάχη του** Αχελώου () έλαβε χώρα το 1359 κοντά στον ποταμό Αχελώο, στην Αιτωλία της σύγχρονης Ελλάδας. Ο πόλεμος έγινε μεταξύ των αλβανικών στρατευμάτων, υπό τους Πέτρο Λιόσα και Ιωάννη Σπάτα, και τις δυνάμεις τού δεσποτάτου της Ηπείρου, υπό τον Νικηφόρο Β΄ Ορσίνι. Οι Αλβανοί νίκησαν τον στρατό τού Ορσίνι, ο οποίος υπέστη τεράστιες απώλειες κατά τη διάρκεια της μάχης. Η μάχη ίδρυσε δύο δεσποτάτα από περιοχές, που προηγουμένως ανήκαν στο δεσποτάτο της Ηπείρου: το δεσποτάτο της Άρτας και το δεσποτάτο Αγγελοκάστρου και Λεπάντο.

## Το προοίμιο
Από τις αρχές του 14ου αι. η δύναμη τού δεσποτάτου της Ηπείρου μειωνόταν, ενώ οι Αλβανοί φύλαρχοι αύξαναν τον έλεγχό τους σε πολλές περιοχές τού δεσποτάτου.  Ο Νικηφόρος Β΄ Ορσίνι, δεσπότης της Ηπείρου αποφάσισε να δημιουργήσει στενότερες σχέσεις με τη Σερβική Αυτοκρατορία, εγκαταλείποντας την προηγούμενη σύζυγό του Μαρία Καντακουζινή και νυμφευόμενος την αδελφή τής χήρας τού Στέφανου-Ούρου Δ΄ *Ντουσάν*. Οι Αλβανοί τού δεσποτάτου απείλησαν με εξέγερση, εάν ο Ορσίνι νυμφευτεί την αδερφή τής Ελένης της Βουλγαρίας και δεν ανακαλούσε τη Μαρία, η οποία ήταν μέλος της οικογένειας των Καντακουζηνών τη σύμμαχό τους.  Ο Ορσίνι αναγκάστηκε να ανακαλέσει τη Μαρία, αλλά αποφάσισε να ξεκινήσει πόλεμο εναντίον των Αλβανών, για να σταματήσει την αυξανόμενη ισχύ τους στο δεσποτάτο. 

## Η μάχη
Ο Νικηφόρος Βʹ Ορσίνι συγκέντρωσε τις δυνάμεις του και βάδισε εναντίον των Αλβανών στις περιοχές, που είχαν εγκατασταθεί στην Αιτωλία, τη σύγχρονη δυτική Ελλάδα. Οι Αλβανοί συγκέντρωσαν τις δυνάμεις τους και υπό την ηγεσία τού Πέτρου Λιόσα και πολέμησαν εναντίον τού Ορσίνι στα τέλη της άνοιξης τού 1359 κοντά στον ποταμό Αχελώο. Οι Αλβανοί κέρδισαν τη μάχη, ενώ ο Ορσίνι σκοτώθηκε και ολόκληρος ο στρατός του καταστράφηκε.

## Οι συνέπειες
Μετά το τέλος τού Νικηφόρου οι υπόλοιπες μεγάλες πόλεις στο δεσποτάτο της Ηπείρου, που κινδύνευαν να καταληφθούν από τα αλβανικά στρατεύματα, υποτάχθηκαν στον Συμεών Ούρεση και οι υπόλοιπες περιοχές τού Δεσποτάτου μοιράστηκαν μεταξύ αυτού και τού Ραδοσλάβου Χλάπενου.  Ο Συμεών, μη μπορώντας να εκδιώξει τους Αλβανούς ηγέτες, προσπάθησε να διατηρήσει τον έμμεσο έλεγχο της Ηπείρου αναγνωρίζοντας τον Πέτρο Λιόσα και τον Ιωάννη Σπάτα ως δεσπότες, στις περιοχές της Άρτας και τού Αγγελοκάστρου και τού Λεπάντο αντίστοιχα.

Αν και το μεγαλύτερο μέρος της Ηπείρου περιήλθε προσωρινά υπό αλβανική κυριαρχία, λόγω της επιμέρους φυλετικής τους δομής και της έλλειψης κεντρικής εξουσίας, οι Αλβανοί δεν αντικατέστησαν καμία υπάρχουσα ελληνική ή σερβική κυριαρχία με ένα συγκεντρωτικό αλβανικό κράτος.  Ως επακόλουθο το 1366-67 μόνο η πόλη των Ιωαννίνων δεν βρισκόταν υπό τον αλβανικό έλεγχο.

## Πηγές

Κατηγορία:Μεσαιωνική Ήπειρος
Κατηγορία:Ιστορία της Αιτωλοακαρνανίας
Ιωάννης Βογάς

Ο **Ιωάννης Βογάς** ήταν Βυζαντινός στρατηγός τού 10ου αι. Το 917 στάλθηκε στους Πετσενέγους για να σχηματίσει συμμαχία εναντίον της Βουλγαρίας κατά τη διάρκεια τού Πολέμου του 913–927, αλλά παρόλο που μπόρεσε να δωροδοκήσει μερικούς από τους αρχηγούς των φυλών τους, ο βυζαντινός *μέγας δούκας* (ναύαρχος) Ρωμανός Λεκαπηνός δεν κατάφερε να τους μεταφέρει με πλοία στον Δούναβη. Την ίδια περίοδο ολόκληρος ο βυζαντινός στρατός καταστράφηκε στη μάχη τού Αχελώου από τους Βούλγαρους υπό τον τσάρο Συμεών Α΄. Μετά την επιστροφή τους στην Κωνσταντινούπολη, ο Βογάς και ο Ρωμανός ήταν μεταξύ των ευγενών, που κατηγορήθηκαν για την ήττα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Συνεχιστής τού Θεοφάνη, ed. Bekker, σ. 388–90.

Κατηγορία:Βυζαντινοί των Βυζαντινοβουλγαρικών Πολέμων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Καρλ Μιλλαίκερ

Ο **Κάρλ Μιλλαίκερ** (,   &#x2013; 31 Δεκεμβρίου 1899), ήταν Αυστριακός συνθέτης οπερέτας και διευθυντής ορχήστρας. Γεννήθηκε στη Βιέννη, όπου σπούδασε φλάουτο στο Ωδείο της Βιέννης. Ξεκίνησε να συνθέτει οπερέτες ενόσω κατείχε διάφορα πόστα διευθυντή ορχήστρας στην πόλη. Το πρώτο έργο του ήταν το *Der tote Gast*, μια μονόπρακτη οπερέτα που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1865 σε λιμπρέτο του Λούντβιχ Χάρις.

Η διεθνής επιτυχία του κορυφαίου έργου του «Ο ζητιάνος φοιτητής» (*Der Bettelstudent*) τού έδωσε τη δυνατότητα να αποσυρθεί από τη διεύθυνση ορχήστρας. Ωστόσο, μετά από αυτήν την επιτυχία δεν είχε άλλο συγκρίσιμο συνθετικό επίτευγμα.

Πέθανε στο Μπάντεν μπάι Βιν στις 31 Δεκεμβρίου 1899 και κηδεύτηκε σε τιμητικό μνήμα στο νεκροταφείο Τσεντράλφριντχοφ (*Zentralfriedhof*) της Βιέννης.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία

* Lamb, Andrew (1992), 'Millöcker, Carl' στο *The New Grove Dictionary of Opera*, εκδ. Stanley Sadie (Λονδίνο) 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Λίστα των έργων του Μιλλαίκερ στο *Index to Opera and Ballet Sources Online*
* 
* Παρτιτούρες έργων του Καρλ Μιλλαίκερ, διαθέσιμες μέσω της International Music Score Library Project (IMSLP)

Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Συνθέτες οπερέτας
Οίκος των Άμπερφραου

μικρογραφία|253x253εσ|Παραδοσιακός θυρεός του οίκου των Άμπερφραου και του Γκουίνεθ.
Ο **Οίκος των Άμπερφραου** (αγγλικά: *House of Aberffraw*) ήταν βασιλική δυναστεία του Ουαλικού βασιλείου Γκουίνεθ που δημιουργήθηκε από τους γιούς του Ρόντρι του Μέγα κατά τον 9ο αιώνα. Ο οίκος κατάφερε να αποκτήσει τους τίτλους του πρίγκιπα της Ουαλίας, βασιλιά της Ουαλίας και βασιλιά του Άμπερφραου, οι οποίοι αναγνωρίστηκαν από την Αγγλία και τα υπόλοιπα Ουαλικά βασίλεια.

Ο οίκος ιδρύθηκε από την οικογένεια του Ρόντρι του Μέγα, ο οποίος καταγόταν από την βασιλική δυναστεία του Γκουίνεθ. Ο γιός και διάδοχος του Ρόντρι, Άναραουντ, ίδρυσε την κοινότητα Άμπερφραου στο νησί Άνγκλεσι βορειο-δυτικά της Ουαλίας, την οποία όρισε πρωτεύουσα του Γκουίνεθ και έδρα του δυναστικού οίκου. Ο νεοϊδρυθείς οίκος διοίκησε την Ουαλία από την δεκατία του 870 έως την κατάκτηση της Ουαλίας από τον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας το 1283.

## Δείτε επίσης

* Βασίλειο του Γκουίνεθ
* Πριγκιπάτο της Ουαλίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Ουαλίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Βιετνάμ

Το **Κομμουνιστικό Κόμμα Βιετνάμ** (**ΚΚΒ**), (βιετναμέζικα: Đảng Cộng sản Việt Nam), γνωστό και ως **Βιετναμέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα** (**ΒΚΚ**), είναι το ιδρυτικό και μοναδικό κόμμα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ. Το κόμμα ιδρύθηκε το 1930, από τον Χο Τσι Μινχ κι έγινε το κυβερνών κόμμα του Βόρειου Βιετνάμ το 1954 και αργότερα ολόκληρου του Βιετνάμ, μετά την πτώση της Νοτιοβιετναμεζικής κυβέρνησης, μετά την Πτώση της Σαϊγκόν, το 1975. Το κόμμα συνυπάρχει με το Βιετναμέζικο Πατριωτικό Μέτωπο, αλλά διατηρεί ένα ενιαίο κράτος κι έχει αποκτήσει τον έλεγχο του κράτους, του στρατού και των μέσων. Η ανωτερότητα του ΚΚΒ είναι εγγυημένη από το Αρθρο 4 του εθνικού συντάγματος. Στο Βιετνάμ, αναφέρεται απλά είτε ως «το Κόμμα» (Đảng) ή «το Κόμμα μας» (Đảng ta).

Το ΚΚΒ έχει ως βάση στην οργάνωσή του τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, αρχή εμπνευσμένη από τον Ρώσο μαρξιστή επαναστάτη Βλαντίμιρ Λένιν. Ο υψηλότερος θεσμός του κόμματος είναι το Εθνικό Κογκρέσο, το οποίο επιλέγει την Κεντρική Επιτροπή. Η Κεντρική Επιτροπή είναι το ανώτατο όργανο σχετικά με τα θέματα του κόμματος. Μετά από σύγκληση στο Κογκρέσο, επιλέγεται το Πολιτικό Γραφείο και η Γραμματεία, εκ των οποίων επιλέγεται και ο Γενικός Γραμματέας, ο ανώτατος τίτλος του κόμματος. Το Πολιτικό Γραφείο στο ενδιάμεσο αναλαμβάνει κάποιες υποθέσεις, αλλά πρέπει να συπίμπτουν με τις θέσεις της Κεντρικής Επιτροπής. Το 2017, το 12ο Πολιτικό Γραφείο είχε 19 μέλη. Ο τρέχων Γενικός Γραμματέας είναι ο Νγκουγιέν Φου Τρονγκ, του οποίου ο πλήρης τίτλος είναι Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής και Γραμματέας Κεντρικής Στρατιωτικής Λειτουργίας.

Η ιδελογία του κόμματος είναι ο κομμουνισμός και συμμετέχει κανονικά στην ετήσια Διεθνή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων. To κόμμα επίσης υποστηρίζει τον λεγόμενο «σοσιαλιστικό προσανατολισμό της οικονομίας», θεωρία του Χο Τσι Μινχ, η οποία συνδυάζει μαρξισμό-λενινισμο, βιετναμέζικη φιλοσοφία, ιδέες από τη Γαλλική Επανάσταση και, τέλος, προσωπικά πιστέυω του Χο Τσι Μινχ. Το κόμμα εφάρμοζε τη σχεδιασμένη οικονομία, μέχρι και το 1986, όπου έγιναν μεταρρυθμίσεις, γνωστές και ως Ντόι Μόι.  Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, συμπορεύθηκε με τη Σοβιετική Ένωση.

## Παραπομπές


### Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Communist Party of Vietnam official website

Κατηγορία:Πολιτική του Βιετνάμ
Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ασία
Κατηγορία:Κόμματα μονοκομματικών συστημάτων
Κατηγορία:Ακροαριστερά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα
Ιάκωβος Ράλλης

Ο **Ιάκωβος Δ. Ράλλης** (Χίος, 1799 – Κέρκυρα, 1874) ήταν Έλληνας έμπορος και ευεργέτης της πόλης του Πειραιά.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του Δημητρίου Ράλλη, γεννήθηκε στη Χίο το 1799. Δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο εγκατεστημένος στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν αδελφός του Λουκά Ράλλη δημάρχου Πειραιά και ο μεγάλος δωρητής για την κατασκευή του **Παρθεναγωγείου Πειραιά** το 1855, η αποπεράτωση και η λειτουργία του οποίου έγινε το 1857. Με δική του δωρεά ιδρύθηκε στα Υδραίικα του Πειραιά και το Δεύτερο Δημοτικό Παρθεναγωγείο.

Πέθανε στις 30 Ιουνίου 1874 στην Κέρκυρα από χρόνιο νόσημα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Οικογένεια Ράλλη
Θανάσης Κουκάκης

Ο **Θανάσης Κουκάκης** (1979) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, με εμπειρία στο οικονομικό, τραπεζικό και χρηματοοικονομικό ρεπορτάζ, ο οποίος έχει εργαστεί σε ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ. Το όνομά του έχει αναμιχθεί στο σκάνδαλο τηλεφωνικών παρακολουθήσεων και ο ίδιος έχει υποβάλει μηνύσεις ότι υπήρξε θύμα παρακολούθησης.

Είναι απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μέχρι σήμερα έχει συνεργαστεί με την «ΕΣΤΙΑ», τον ειδησεογραφικό ιστότοπο in.gr, «Τα Νέα» και το «Το Βήμα». Άρθρα του έχουν φιλοξενηθεί σε διεθνή ΜΜΕ, όπως τους Financial Times, ενώ τακτικά συνεργάζεται με το CNN, το CNBC και το Al Jazeera International. 

Το 2022, ο Θανάσης Κουκάκης ανακάλυψε την παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών του μέσω του λογισμικού *Predator* από το οποίο είχε μολυνθεί το κινητό του τηλέφωνο -τον Μάρτιο 2022-  έπειτα από έλεγχο που διενήργησε για λογαριασμό του, το *Citizen Lab* του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Η ανάλυση του *Citizen Lab* εντόπισε την παρουσία του *Predator* το διάστημα Ιουλίου - Σεπτεμβρίου 2021, ενώ δεν απέκλεισε και το ενδεχόμενο και άλλων μολύνσεων. Ο Κουκάκης προχώρησε σε επίσημο αίτημα προς την Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) στις 6 Απριλίου 2022 για να διερευνήσει τις διαπιστώσεις του καναδικού εργαστηρίου.

Τον Αύγουστο 2025, ο ίδιος μαζί με τη δημοσιογράφο Ελίζα Τριανταφύλλου και Μαλτέζους δημοσιογράφους προέβη σε ρεπορτάζ και έθεσε ερωτήσεις στην Τράπεζα της Ελλάδος για την επικείμενη συγχώνευση της ελληνικής τράπεζας Credia Bank (πρώην Attica Bank) με την μαλτέζικη τράπεζα HSBC Μάλτας, γεγονός που προκάλεσε αμφίσημα σχόλια και δημοσιεύσεις στον Τύπο.

Η ΕΥΠ ενημέρωσε το ΣτΕ στο οποίο προσέφυγε ο Κουκάκης για να πληροφορηθεί τους λόγους της παρακολούθησής του από την ΕΥΠ ότι δεν ήταν δυνατό να εντοπιστούν τα αιτήματα με βάση τα οποία εκδόθηκαν οι τρεις εισαγγελικές διατάξεις παρακολούθησης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 21ου αιώνα