Δουκικό Παλάτι (Σασσουόλο)

Το **Δουκικό Πακάτι τού Σασσουόλο**, ιταλ.: *Palazzo Ducale di Sassuolo*, είναι μία μπαρόκ βίλα, που βρίσκεται στην πόλη Σασουόλo, τριάντα λεπτά έξω από τη Mόντενα, στη βόρεια Ιταλία.

## Ιστορία
Το παλάτι κτίστηκε στη θέση ενός επάνω σε βράχο μεσαιωνικού κάστρου (ιταλ.: *[[Rocca (αρχιτεκτονική)|rocca]]). Αποκτήθηκε από τον [[Νικολό Γ΄ των Έστε|Nικολό Γ΄ των Έστε]] από την οικογένεια ντελα Ρόζα τον 15ο αι. και μετατράπηκε σε αυλική κατοικία από τον [[Μπόρσο των Έστε]] το 1458. 

Η εξωτερική πρόσοψη φαίνεται να αναφέρεται στις βίλες της [[Τοσκάνη|Τοσκάνης]], περισσότερο από αυτές τού [[Βένετο]]. Στα μέσα τού 16ου αι. η πρώτη θερινή βίλα αναψυχής κτίστηκε στην τοποθεσία. Στις αρχές τού 17ου αι., ο δούκας [[Φραγκίσκος Α΄ των Έστε]] ανέθεσε το σημερινό κτίριο στον αρχιτέκτονα [[Μπαρτολομέο Αβανζίνι|Μπαρτολομέο Αβαντσίνι]]. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, το παλάτι είχε πολλούς ιδιοκτήτες, αλλά τώρα ανήκει στην πόλη Σασουόλo και την [[Γκαλερί Estensi|Πινακοθήκη των Έστε]], οι οποίοι συνεισέφεραν στις γκαλερί πινάκων τα διαμερίσματα Oρλάντο, Πριγκίπισσα και Σέκια. 

== Η έκθεση ==
Το παλάτι είναι περισσότερο γνωστό για τις εξαιρετικά διακοσμημένες εσωτερικές του τοιχογραφίες (1638-1656) από τον Γάλλο ζωγράφο της αυλής των Έστε, [[Jean Boulanger (ζωγράφος)|Ζαν Μπουλανζέ]], καθώς και για πολλές προοπτικές οροφές των [[Οττάβιο Βιβιάνι|Oτάβιο Βιβάνι]], Τζιάκομο Τσιαλντιέρι, [[Angelo Michele Colonna|Άντζελο Μικέλε Κολόνα]], [[Agostino Mitelli|Aγκοστίνο Μιτέλι]], Μπαλτασάρε Μπιάνκι και [[Τζιοβάνι Τζάκομο Μόντι|Τζιοβάνι Τζιάκομο Μόντι]]. Ο Λατάντσιο Μάσκιο και ο Λούκα Κολόμπι προσκλήθηκαν επίσης από τον Μπουλανζέ να δουλέψουν για τη διακόσμηση από γυψομάρμαρο τού παλατιού. Οι [[Τζιοβάνι Λαζόνι|Τζιοβάνι Λατσιόνι]], [[Νικολά Ρενιέ|Nικολά Ρενιέ]], [[Σαλβατόρ Ρόζα]] και [[Λουδοβίκο Λάνα|Λουντοβίκο Λάνα]] συνέβαλαν επίσης στη συλλογή έργων τέχνης τού παλατιού.

Το παλάτι είναι επίσης γνωστό για τη θέα στον κήπο του, που θυμίζει τις [[Ανάκτορο των Βερσαλλιών|Βερσαλλίες]] και τη φανταστική *Peschiera* ή δεξαμενή ψαριών του. Η τελευταία σχεδιάστηκε αρχικά από τους Aβαντσίνι και  ως μία μεγάλη ορθογώνια «πισίνα», που περιβάλλεται από έναν τοίχο οριοθέτησης με τη μορφή ενός ερειπωμένου αμφιθεάτρου, για το οποίο κέρδισε το παρωνύμιο «Fontanazzo» (Ακατέργαστη Κρήνη).  Τα κυριότερα σημεία τού συγκροτήματος περιλαμβάνουν επίσης γλυπτά από αναβρυτήρια, που βασίζονται στα σχέδια τού [[Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι|Τζιαν-Λορέντσο Μπερνίνι]] και θραύσματα νωπογραφιών της Αναγέννησης τού [[Νικολό ντελ’Αμπάτε|Nικολό ντελ' Αμπάτε]], που ανακτήθηκαν από το παλάτι Σκαντιάνo στο Ρέτζιο Εμίλια.

Η αποκατάσταση τού *ορόφου των ευγενών (piano nobile)* το 2001, επέτρεψε στο παλάτι να χρησιμοποιηθεί εξίσου ως χώρος για εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, συνδυάζοντας το παρελθόν και το παρόν. Τερματίζοντας την περιήγηση στα ιδιωτικά και δημόσια διαμερίσματα τού δούκα και της δούκισσας στον πρώτο όροφο, τα διαμερίσματα [[στόκος|με γύψινες ανάγλυφες διακοσμήσεις]] φιλοξενούν την έκθεση «MONOCHROMATIC LIGHT» από το 2003. Τα επιχρυσωμένα ανάγλυφα, που προηγουμένως πλαισίωναν τα αγαπημένα έργα τέχνης τού δούκα, θα φιλοξενούν διάφορα μινιμαλιστικά έργα, που δωρήθηκαν από τη [[Τζουζέπε Πάντσα|συλλογή Πάντσα]] μέχρι το 2103.

== Βασικά έργα ==
· Νωπογραφίες από το Σκαντιάνο *Οι μουσικοί από το Δωμάτιο τού Παραδείσου,* από τον [[Νικολό ντελ’Αμπάτε|Nικολό ντελ' Αμπάτε]].

· *Βάπτιση Χριστού* από τον Λουίτζι Ανγκουισόλα

· *Πορτρέτο τού Φραγκίσκου Β΄ των Έστε* από τον Aντρέα Μπαράτα (με το παρωνύμιο "ο πίθηκος")

· *Αλληγορία της Μουσικής. Δέκα αρετές* του [[Jean Boulanger (ζωγράφος)|Ζαν Μπουλανζέ]]

· *Σας ευχαριστώ. Πηγαίνω σπίτι; Οικογένεια; Κάτω από τη σκιά,* του [[Λόρενς Κάρολ]]

· Θρησκευτικά ομοιώματα του [[Pierfrancesco Cittadini|Πιερφραντσέσκο Τσιταντίνι]]

· *Σκηνή αγοράς με πωλητή ψαριών και κρέατος με τον Χριστό στο σπίτι της Μάρθας,* που αποδίδεται σε Φλαμανδική σχολή.

· *Ο θρήνος του νεκρού Ιησού*, που αποδίδεται στον [[Άμπραχαμ Γιάνσσενς|Αβραάμ Γιάνσενς]]

· *Η Μαντόνα του Φιοράνο* τού [[Λουδοβίκο Λάνα]]

· *Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής* τού [[Camillo Procaccini|Καμίλο Προκατσίνι]]

· *Η Mαντόνα των μαργαριταριών,* από μαθητή τού [[Ραφαήλ]]

· *Ο Φραντσέσκο Α΄ με τη σύζυγό του Mαρία Φαρνέζε και τα παιδιά τους Aλφόνσo και Iσαβέλλα* τού [[Νικολά Ρενιέ|Nικολά Ρενιέ]].

== Εκθεσιακός χώρος ==
<gallery class="center">
Αρχείο:Facciata principale del palazzo ducale di Sassuolo.JPG|Μπροστινή πρόσοψη του Δουκικού Παλατιού τού Σασουόλο.
Αρχείο:Scalone d'entrata.JPG|Η *Μεγάλη Κλίμακα*, που σχεδιάστηκε από τον [[Γκασπάρε Βιγκαράνι]], οδηγεί στην είσοδο της Γκαλερί.
Αρχείο:MAS1328.jpg|Η οροφή των [[Άντζελο-Μικέλε Κολόνα]] και [[Αγκοστίνο Μιτέλι]] για τη *Μεγάλη Αίθουσα των Φρουρών*, εκτελέστηκε από το 1647 έως το 1648.
Αρχείο:Sala della Guardia.jpg|Η *Μεγάλη Αίθουσα των Φρουρών:* ένα μάθημα Εμίλιαν Μπαρόκ ζωγραφικής με δραματικές ιλουζιονιστικές νωπογραφίες, που καλύπτουν κάθε τετραγωνική ίντσα τοίχου και οροφής.
Αρχείο:Parco Ducale di Sassuolo (Modena) 01.JPG|Η νότια πρόσοψη τού παλατιού από το πάρκο.
Αρχείο:Parco Ducale Immagine 2.jpg|Άποψη τού πάρκου με θέα στην [[κοιλάδα Σέκια]] και στους κυνηγότοπους των δουκών.
Αρχείο:Peschiera Ducale.jpg|Στα μέσα του 17ου αι. η *Peschiera* (Πισίνα) χρησιμοποιήθηκε για θεατρικές παραστάσεις που απαιτούσαν τη χρήση νερού, καθώς και για χαλαρούς περιπάτους γύρω από τη βεράντα τού Μπελβεντέρε.
Αρχείο:Palazzo ducale (Sassuolo) - Modena 06.JPG|Η εσωτερική αυλή των Τιμών με την ξεθωριασμένη ιλουζιονιστική προοπτική αρχιτεκτονική, και τον θεό της θάλασσας με ένα δελφίνι, σχεδιασμένα από τον Μπερνίνι
Αρχείο:Camerino del Genio.JPG|Θέα στο *Δωμάτιο της Τύχης* με την -με απότομη κλίση- οροφή τού Βιβιάνι.
Αρχείο:Camera delle virtù estensi.jpg|Tο *Δωμάτιο των Αρετών των Έστε* με ιλουζιονιστικές τοιχογραφίες, που απεικονίζουν [[καρυάτιδες]], τού [[Ζαν Μπουλανζέ (χαράκτης)|Μπουλανζέ]]. Το δωμάτιο προοριζόταν να εμπνεύσει την υγιή διακυβέρνηση στον δούκα.
Αρχείο:Stucco dorato dettaglio 1.jpg|Λεπτομέρεια από τα λευκά και χρυσά ανάγλυφα των *Δωματίων με Γύψινες Διακοσμήσεις''.
Αρχείο:Nettuno, statua in stucco marmorizzato.jpg|Σχέδιο του Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι για το αναβρυτήριο τού αίθριου: άγαλμα τού Ποσειδώνα, που εκτελέστηκε το 1650 από εντόπιους καλλιτέχνες γύψου.


## Δείτε επίσης

* Κατάλογος μπαρόκ κατοικιών
* Πινακοθήκη των Έστε
* Γκαλερί των Έστε
* Εθνική Πινακοθήκη στη Φεράρα
* (Πανεπιστημιακή) Βιβλιοθήκη των Έστε
* Μουσείο Λίθων των Έστε

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος Ducal Palace of Sassuolo

Κατηγορία:Εθνικά μουσεία της Ιταλίας