open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σάντε Μπεντιβόλιο

Ο **Σάντε Μπεντιβόλιο** (, 1426–24 Ιουνίου 1462), πιθανώς καταγόμενος από τον Οίκο των Μπεντιβόλιο, ήταν Ιταλός ευγενής, ο οποίος κυβέρνησε ως τύραννος ή de facto πρίγκιπας της Μπολόνια από το 1445 έως το 1462.

Επισήμως γιος ενός φτωχού σιδηρουργού, εργάστηκε ως νέος στη βιομηχανία μαλλιού στη Φλωρεντία με άλλο όνομα, μέχρι που φέρεται να ήταν γιος του Έρκολε Μπεντιβόλιο. Σπούδασε στη Φλωρεντία στην αυλή του Κόζιμο του Πρεσβύτερου των Μεδίκων.  Μέσω τού υποτιθέμενου ευγενή πατέρα του, ο Σάντε μπορούσε να ισχυριστεί ότι ήταν εξάδελφος του Αννίμπαλε Α΄ Μπεντιβόλιο, τότε κυβερνήτη της Μπολόνια (επίσης αμφίβολης πατρότητας).

## Σημαιοφόρος
Όταν ο Αννίμπαλε Α΄ σκοτώθηκε σε ενέδρα από μία αντίπαλη οικογένεια, ο λαός της Μπολόνια τού έδωσε τον έλεγχο της δημοτικής αρχής με τον τίτλο του *σημαιοφόρου (gonfaloniere de Giustizia)*. Ονομάστηκε ο μοναδικός δidάσκαλος τοού γιου τού Αννίμπαλε A΄, Τζοβάννι (Β΄) . Το γεγονός μετέτρεψε τον Σάντε, από έναν Φλωρεντινό *ποπολάνο,* στον πραγματικό πρίγκιπα της Μπολόνια. Με την κατάληψη της εξουσίας από τον Σάντε Μπεντιβόλιο, με την ενθάρρυνση του δούκα του Μιλάνου, εγκαταστάθηκε τελικά στη διακυβέρνηση (signoria) της Μπολόνια.

Το 1454 νυμφεύτηκε τη Τζινέβρα Σφόρτσα, τότε δεκατεσσάρων ετών, κόρη του Αλεσσάντρο κυρίου του Πέζαρο, εδραιώνοντας τη στενή σχέση της οικογένειάς του με τη δυναστεία των Σφόρτσα.  Οι δυο τους απέκτησαν δύο κόρες: την Κοστάντσα (1458–1491), η οποία παντρεύτηκε τον Αντονμαρία Πίκο ντελα Μιράντολα, και την Έρκολα (1459–1505). Ο γιος του Έρκολε (1459-1507) έγινε *κοντοτιέρος,* και πολέμησε για τη Φλωρεντία σε αρκετούς πολέμους. 

Το 1457 ο πάπας και ο Σάντε δημιούργησαν ένα μικτό συνταγματικό κράτος στην Μπολόνια. Το 1460 ο Σάντε ξεκίνησε την κατασκευή του παλάτσο Μπεντιβόλιο, το οποίο καταστράφηκε αργότερα, το 1507, μετά την εκδίωξη του Μπεντιβόλιο από την Μπολόνια. Απέκτησε από τον πάπα τον έλεγχο της πόλης, και ίδρυσε μία κοινοτική γερουσία, που περιλάμβανε τοπικούς ευγενείς και παπικούς εκπροσώπους. Εργάστηκε σε συνεργασία με τους εκπροσώπους του πάπα: ο Πίος Β΄ επισκέφθηκε την Μπολόνια δύο φορές το 1458 και το 1459. Δεν εμπιστευόταν, ωστόσο, τον Σάντε και είπε σε μία περίπτωση: «το αίμα των συγγενών μου με δίδαξε ένα πικρό μάθημα σχετικά με τη μικρή πίστη, που μπορεί να αποδοθεί στους ιερείς».

## Συμμαχίες
Συμμάχησε με τη Δημοκρατία της Βενετίας, τον Οίκο των Σφόρτσα και τον Οίκο των Μεδίκων, εκμεταλλευόμενος τον βενετσιάνικο φόβο τόσο για το Μιλάνο, όσο και για τη Φλωρεντία. Απεβίωσε στην Μπολόνια το 1462 λόγω ασθένειας, και τον διαδέχθηκε ο Τζοβάννι Β΄ Μπεντιβόλιο, γιος του Αννίμπαλε Α΄, ο οποίος αργότερα νυμφεύτηκε τη χήρα του Τζινέβρα.

Ο μεγάλος ιστορικός της Μπολόνια, Κερουμπίνο Γκιραρντάτσι, έγραψε ότι «ο Σάντε Μπεντιβόλιο είχε αποκτήσει την υψηλότερη φήμη, όχι μόνο μεταξύ των πολιτών της Μπολόνια, αλλά και μεταξύ των κυρίων της Ιταλίας, κάτι που ήταν θαυμαστό».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Μπεντιβόλιο
Αννίμπαλε Β΄ Μπεντιβόλιο

Ο **Αννίμπαλε Β΄**, ιταλ.: *Annibale II Bentivoglio* (1467  – Ιούνιος 1540) από τον Οίκο των Μπεντιβόλιο, ήταν Ιταλός κοντιτιέρος, ο οποίος ήταν για λίγο κύριος της Μπολόνια το 1511 και το 1512. Ήταν το τελευταίο μέλος της οικογένειάς του, που κατείχε την εξουσία στην πόλη. Ήταν γιος του Τζοβάννι Β΄.
[μικρογραφία| Ο ''πίνακας βωμού των Μπεντιβόλιο'' του [Λορέντσο Κόστα, λεπτομέρεια με το πορτρέτο του Aννίμπαλε Β΄ Μπεντιβόλιο.]]
Το 1487 νυμφεύτηκε τη Λουκρητία των Έστε. Υπηρέτησε τη Φλωρεντία, και πολέμησε ενάντια στη γαλλική εισβολή του Καρόλου Η΄ το 1494. Το 1500, σε μία αλλαγή πλευράς που διατάχθηκε από τον πατέρα του, πλήρωσε 50.000 δουκάτα στον Τζαν Τζάκομο Τριβούλτσιο, Γάλλο πληρεξούσιο στο Μιλάνο, για να σώσει την πόλη του από οποιαδήποτε επίθεση.

Το 1506 ο Τζοβάννι Β΄ εκδιώχθηκε από την Μπολόνια. Ο Αννίμπαλε Β΄ και ο αδελφός του Ερμής παρέμειναν στην πόλη, για να ευνοήσουν την επιστροφή της οικογένειας, αλλά μάταια. Το 1511, χάρη στη μεσολάβηση του Τριβούλτσιο, κατάφερε να επιστρέψει ως ηγεμόνας. Αλλά μπόρεσε να διατηρήσει τη θέση του μόνο μέχρι τις 10 Ιουνίου 1512, μετά την ήττα των Γάλλων στη Ραβέννα.

Κατέφυγε στη Φεράρα, όπου και απεβίωσε το 1540. Απεικονίζεται στον *πίνακα βωμού των Μπεντιβόλιο* του Λορέντζο Κόστα του Πρεσβύτερου, το οποίο παρήγγειλε ο πατέρας του το 1488.

## Αναφορές
* 

## Υποσημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα στη διεύθυνση www.condottieridiventura.it 

Κατηγορία:Οίκος των Μπεντιβόλιο
Αντονγκαλεάτζο Μπεντιβόλιο

Ο **Αντονγκαλεάτσο**, ιταλ.: *Antongaleazzo Bentivoglio* (π. 1385 &#x2013; 1435) από τον Οίκο των Μπεντιβόλιο, ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, που εκτελέστηκε από τον παπισμό για προδοσία.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Τζοβάννι Α΄ Μπεντιβόλιο. Μετά τη δολοφονία τού πατέρα του, ο Αντογκαλεάτσο σπούδασε νομική και ήταν ηγέτης της δημοκρατικής αντιπολίτευσης στη Μπολόνια, ενάντια στην εξουσία του αντιπάπα Ιωάννη ΚΓ΄ (1416–1420). Συνεργάστηκε με τον διάσημο κοντοτιέρο Μπράτσιο ντα Μοντόνε, όταν ο τελευταίος στάλθηκε να καταλάβει την πόλη. Το 1420 κατέλαβε την ουσιαστική κυριαρχία της Μπολόνια, αλλά σύντομα αναγκάστηκε να την παραχωρήσει στον νεοεκλεγέντα πάπα Μαρτίνο Ε΄, σε αντάλλαγμα για το κάστρο της Μπολόνια. Ο Αντονγκαλεάτσο έζησε στη συνέχεια ως κοντοτιέρος, αν και χωρίς αξιοσημείωτες πράξεις.

Εξόριστος από την πόλη του, παρά τη θέση του ως παπικού διοικητή, ο Μπεντιβόλιο κατάφερε τελικά να επιστρέψει στην Μπολόνια στις 4 Δεκεμβρίου 1435 ως επικεφαλής μεγάλου αριθμού εξόριστων. Ωστόσο, η παρουσία του κίνησε τις υποψίες του παπικού απεσταλμένου Ντανιέλε ντα Τρεβίζο, ο οποίος τον συνέλαβε αιχμάλωτο και τον αποκεφάλισε. Τα λείψανά του ενταφιάστηκαν στο παρεκκλήσιο των Μπεντιβόλιο της βασιλικής του Σαν Τζάκομο Ματζόρε.

## Αναφορές
* 

Αντονγκαλεατζο
Κοστάντσα Σφόρτσα

Η **Κοστάντσα της Σάντα Φιόρα**, ιταλ.: *Costanza Sforza of Santa Fiora* (1550 – 22 Ιανουαρίου 1617) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν Ιταλίδα ευγενής, κόρη του κόμη της Σάντα Φιόρα, που με τον γάμο της έγινε μέλος του Οίκου των Μπονκομπάνι και δούκισσα της Σόρα.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Σφόρτσα Σφόρτσα, 1ου μαρκήσιου του Καστέλ' Αρκουάτο, 11ου κόμη της Σάντα Φιόρα (1520 – Καστέλ' Αρκουάτo, 21 Οκτωβρίου 1575) και της πρώτης συζύγου του Λουιτζία Παλλαβιτσίνι (απεβ. 1552), εκ μητρός εγγονής του Τζάκοπο Σαλβιάτι και της συζύγου του Λουκρητίας των Μεδίκων. Ήταν ετεροθαλής αδελφή του καρδινάλιου Φραγκίσκου Σφόρτσα, και εκ πατρός εγγονή τής Κοστάντσας Φαρνέζε (κόρης του Αλεσσάντρο Φαρνέζε, αργότερα πάπα Παύλου Γ΄).  Παντρεύτηκε τον ντον Τζάκομο Μπονκομπάνι, 1ο μαρκήσιο της Βινιόλα και 1ο δούκα της Σόρα, του Ακουίνο, του Άρτσε και του Αρπίνο, στις 5 Φεβρουαρίου 1576, και απέκτησε δεκατέσσερα παιδιά. 

Η Λαβίνια Φοντάνα, μία εξέχουσα καλλιτέχνιδα από τη Μπολόνια, ζωγράφισε το πορτρέτο της το 1594. Έναν χρόνο αργότερα, η Κονστάντσα έγινε η συνονόματη και νονά τής κόρης τής Φοντάνας. 

## Πρόγονοι

## Σημειώσεις

## Αναφορές
* Μέρφι, Καρολάιν Π. (1996). «Λαβίνια Φοντάνα και η «Κυρία της Πόλης»: κατανόηση της γυναικείας καλλιτεχνικής υποστήριξης στην Μπολόνια στα τέλη του δέκατου έκτου αιώνα». *Αναγεννησιακές Σπουδές* 10 (2). σελ.&nbsp;190–208.

Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Κατηγορία:Ιταλίδες δούκισσες
Sport24.gr

Το ***sport24.gr*** είναι ελληνικός αθλητικός ιστότοπος που ανήκει στον όμιλο 24 MEDIA και ιδρύθηκε το 2000. Πρόκειται για έναν από τους πιο δημοφιλείς ιστοτόπους αθλητικής ειδησεογραφίας στην Ελλάδα, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα θεμάτων που αφορούν το ποδόσφαιρο, την καλαθοσφαίριση, τα μηχανοκίνητα αθλήματα, τον στίβο, όπως και άλλα αθλήματα.

## Γενικά
Ο ιστότοπος δημιουργήθηκε το 2000 από ομάδα αθλητικών δημοσιογράφων με στόχο την παροχή άμεσης και έγκυρης αθλητικής ενημέρωσης στο διαδίκτυο. Το 2005 εντάχθηκε στον όμιλο 24 MEDIA, ο οποίος τον ανέπτυξε τόσο ως προς την επισκεψιμότητα όσο και ως προς την ποιότητα και το εύρος της δημοσιογραφικής του κάλυψης. Πρόσφατα, η ίδια η ιστοσελίδα διοργανώνει εκπαιδευτικά σεμινάρια αθλητικής δημοσιογραφικής κατάρτισης.

Η έδρα του βρίσκεται στην Καλλιθέα Αττικής και το περιεχόμενό του απευθύνεται αποκλειστικά σε ελληνόφωνο κοινό. Η αθλητική ιστοσελίδα περιλαμβάνει τόσο ειδήσεις και ρεπορτάζ, όσο και αρθρογραφία, συνεντεύξεις, αναλύσεις και podcasts. Το *Sport24.gr* διαθέτει και ενότητες με ζωντανή ροή αγώνων, στατιστικά, βίντεο, καθώς και ειδικές κατηγορίες για μεγάλες διοργανώσεις, όπως το Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών, το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος της ιστοσελίδας είναι η Μαρία Γράψα. Επίσης, ο αθλητικός δημοσιογράφος Παντελής Βλαχόπουλος από το 2021 είναι ο διευθυντής σύνταξης.

## Επισκεψιμότητα
Σύμφωνα με στοιχεία εταιρειών καταγραφής διαδικτυακής κίνησης (όπως AT Internet και Reuters Institute), το Sport24.gr κατατάσσεται σταθερά ανάμεσα στους αθλητικούς ιστότοπους στην Ελλάδα με υψηλή επισκεψιμότητα.

Το *Sport24.gr* θεωρείται ότι τυγχάνει αποδοχής για την εγκυρότητα της ειδησεογραφίας του. Ωστόσο, όπως και άλλοι μεγάλοι ειδησεογραφικοί φορείς, έχει δεχτεί κατά καιρούς κριτική για τη διαχείριση κάποιων θεμάτων, κυρίως ως προς τον τρόπο προβολής συγκεκριμένων αθλητικών ομάδων ή προσώπων. Ο όμιλος 24 MEDIA στον οποίο ανήκει το *Sport24.gr*, διαθέτει και άλλες ιστοσελίδες όπως το News247.gr, το Oneman.gr και το LadyLike.gr. Το *Sport24.gr* συνεργάζεται με τα υπόλοιπα μέσα του ομίλου για διασταυρούμενη κάλυψη γεγονότων και προώθηση περιεχομένου.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ιστότοποι της Ελλάδας
Κλέιτον Ντιαντί

Ο Κλέιτον Σιλβέριο Ντιαντί (γεννημένος στις 29 Ιουλίου 2006) είναι Σενεγαλέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός ακραίος επιθετικός για την Σαουδαραβική **Al-Diraiyah FC**, ως δανεικός για ένα χρόνο από τον Άρη Θεσσαλονίκης.

## Καριέρα
Ο Ντιαντί γεννήθηκε στο **Σάο Ντομίνγκος**, στη Γουινέα-Μπισάου. Η οικογένειά του μετακόμισε στη Σενεγάλη, όταν ο Ντιαντί ήταν ακόμη  παιδί. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο στην ακαδημία της **Casamance AC** και συνέχισε σε αυτή της **Espoirs de Guédiawaye**.

Κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου του 2024, εντάχθηκε στον δυναμικό του  Άρη Θεσσαλονίκης και την ελληνική Super League 1, συμφωνώντας σε πενταετές συμβόλαιο, έχοντας νωρίτερα δοκιμαστεί επί δύο εβδομάδες από τους ιθύνοντες της ομάδας. 

Ξεκίνησε θεαματικά την καριέρα του στην αρχική ενδεκάδα του Άρη, αλλά τραυματίστηκε (υπέστη θλάση στον Δικέφαλο) στον επαναληπτικό αγώνα για το Κύπελλο Ελλάδας  με την Α.Ε.Κ. στις αρχές του Δεκέμβρη 2024, με αποτέλεσμα να χάσει έναν μήνα λόγω αυτού του τραυματισμού.

Η διαχείριση του τραυματισμού του, επέφερε μια νέα υποτροπή στο εκτός έδρας ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και κάπως έτσι ο Ντιαντί βρέθηκε από τις 14 συνεχόμενες συμμετοχές στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος, να επιστρέφει στους αγωνιστικούς χώρους στα πλέι οφ του πρωταθλήματος, και να ολοκληρώνει τη χρονιά με  19 συμμετοχές  στο Πρωτάθλημα και 3 συμμετοχές στο Κύπελλο Ελλάδας.

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2025 ο παίκτης παραχωρηθεί με τη μορφή δανεισμού για έναν χρόνο στην Αλ Ντιρίγια, με τον Άρη, να παίρνει ένα ποσό της τάξης του 1.500.000 ευρώ, ενώ υπάρχει και ρήτρα εξαγοράς του παίκτη για το επόμενο καλοκαίρι. 

## Στυλ παιχνιδιού
Ο Ντιαντί διακρίνεται για την ικανότητά του να αγωνίζεται ως πλάγιος επιθετικός, με καλή ντρίπλα και διεισδύσεις στην αντίπαλη περιοχή.

## Εθνικές ομάδες
Ο Νιταντί είναι κάτοχος δυο υπηκοοτήτων αλλά επέλεξε να αγωνίζεται με την Σενεγάλη. Αρχικά επιλέχθηκε για την Κ17 της Σενεγάλης, με σκοπό για να παίξει στο **Παγκόσμιο Κύπελλο Κ17** του 2023, με συμμετοχή σε αγώνες. 

Αγωνίστηκε επίσης με την Κ20 της Σενεγάλης στο τουρνουά **Κυπέλλου Εθνών Αφρικής Κ20** (2025), κερδίζοντας ένα πέναλτι στον τελευταίο αγώνα των ομίλων εναντίον της ΛΔ Κονγκό Κ20, βοηθώντας την ομάδα του να εξασφαλίσει  μια θέση στους γύρους νοκ-άουτ.

## Παραπομπές
 

## Εξωτερικές πηγές
*Προφίλ του Κ. Ντιαντί στο transfermarkt.com

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μαράθι Πάρου

Το **Μαράθι** είναι οικισμός στην Πάρο και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Το Μαράθι βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νησιού και σε υψόμετρο 180 μέτρα. Απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα ανατολικά από το κέντρο της Παροικιάς (ή Χώρας - έδρα και λιμάνι του νησιού) και 10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Νάουσα. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1988

Στην περιοχή υπάρχει από την αρχαιότητα (πρωτοκυκλαδική εποχή έως τα τέλη του 19ου αιώνα) υπόγειο λατομείο παριανού μαρμάρου (λυχνίτης) όπου σώζονται έως σήμερα οι αρχαίες επιγραφές και σήραγγες που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι κάτοικοι της Πάρου για να προμηθεύουν του καλλιτέχνες σε όλη την Ελλάδα.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά, ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 στην κοινότητα Κώστου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Κώστο και το Ιστέρνι αποτελούν την κοινότητα Κώστου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πάρου του Δήμου Πάρου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει 174 κατοίκους.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα αρχαία λατομεία μαρμάρου της Πάρου από τον Ελληνικό Ορυκτό Πλούτο.
* Ψηφιακή αποτύπωση και προβολή των αρχαίων υπόγειων λατομείων μαρμάρου στο Μαράθι στον ιστότοπο https://www.logotypos.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πάρου
Δημήτρης Χατζηχρήστος

Ο **Δημήτρης Χατζηχρήστος** (10 Ιανουαρίου 1958 – 5 Ιουνίου 2025) ήταν Έλληνας οπαδός και ηγετική προσωπικότητα των οργανωμένων φιλάθλων της ΑΕΚ, ο οποίος θεωρείται ως ο ιστορικός ηγέτης της οργάνωσης φιλάθλων Original 21. Διετέλεσε πρόεδρος της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ από το 2008 έως το 2011.

Κατά γενική ομολογία, υπήρξε μία από τις χαρακτηριστικές μορφές αγνών Ελλήνων οπαδών του ποδοσφαίρου και η δράση του συνδέθηκε με τον «ρομαντισμό» του φιλάθλου της δεκαετίας του '80 και '90, και γι' αυτό τιμήθηκε από την κοινότητα της ΑΕΚ αλλά και άλλους συλλόγους και φορείς για την συνεισφορά του.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1958 και μεγάλωσε αρχικά στην περιοχή των Εξαρχείων, μετακομίζοντας αργότερα στα Παναθήναια. Από νεαρή ηλικία συνδέθηκε με τον αθλητισμό και την ΑΕΚ.

Πέρασε στην Νομική Σχολή Αθηνών, την οποία εγκατέλειψε το 1977. Το 1982 συμμετείχε στην ίδρυση της οργάνωσης φιλάθλων Original 21, η οποία εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη και πιο επιδραστική οργανωμένη ομάδα φιλάθλων της ΑΕΚ. Ως επικεφαλής της Original 21, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην οργάνωση των φιλάθλων της ομάδας, αλλά και στη δημόσια στήριξη της ΑΕΚ σε κρίσιμες περιόδους. 

Το 2008 εκλέχθηκε πρόεδρος της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, θέση που διατήρησε έως το 2011.

## Ασθένεια και θάνατος
Την τελευταία περίοδο της ζωής του αντιμετώπισε προβλήματα υγείας και νοσηλευόταν με καρκίνο. Η ΠΑΕ ΑΕΚ και οργανωμένοι φίλαθλοι είχαν καλέσει σε αιμοδοσία για τη στήριξή του την άνοιξη του 2025.

Απεβίωσε στις 5 Ιουνίου 2025, σε ηλικία μόλις 67 ετών. Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε συγκίνηση σε κύκλους φιλάθλων της ΑΕΚ και άλλων ομάδων και όχι μόνο. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιουνίου 2025 με πλήθος κόσμου να δίνει το «παρών». Προηγουμένως, η σορός του πέρασε από την OPAP Arena, όπου τελέστηκε αποχαιρετισμός με καπνογόνα και συνθήματα.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Original 21
* ΑΕΚ (ποδόσφαιρο)

*
Φρονβίλ

Το **Φρονβίλ** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Μαρν, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Μαρν
Ιερά Μητρόπολις Αξώμης

Η **Ιερά Μητρόπολις** **Αξώμης**, είναι μια τις επαρχίες του Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας.

Η Μητρόπολη έχει ιδρυθεί το 1908 και σήμερα περιλαμβάνει τα κράτη της Αιθιοπίας, του Τζιμπουτί και της Σομαλίας, με έδρα της Μητροπόλεως την Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας.

Σημερινός μητροπολίτης είναι ο Πέτρος (Παργινός).

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά τον 4ο αιώνα στο Βασίλειο της Αξώμης, καταφθάνει ένας Έλληνας από την Τύρο, ο Φρουμέντιος και ο αδελφός του ο Εδέσιος, οι οποίοι ήταν σκλάβοι του Βασιλιά και μετά από χρόνια απελευθερώθηκαν. Μετέπειτα, ο Φρουμέντιος χειροτονήθηκε πρώτος Επίσκοπος Αξώμης από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Άγιο Αθανάσιο. Κατά τον 7ο αιώνα, η Επισκοπή Αξώμης υπάχθηκε στη δικαιοδοσία της Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλεξάνδρειας.

Η Ιερά Μητρόπολις Αξώμης επανιδρύθηκε στις 3 Αυγούστου 1908 από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Φώτιο, με πρώτο Μητροπολίτη τον μετέπειτα Χριστοφόρο (μετέπειτα Πατριάρχη Χριστοφόρο Β΄) χωρίς να καταφέρνει να αναγνωριστεί η Ιερά Μητρόπολη από το κράτος της Αιθιοπίας.

Μέχρι το 1914, χτίστηκε ο Καθεδρικός Ιερός Ναός του Αγίου Φρουμεντίου στην Αντίς Αμπέμπα, που διατηρείται λειτουργικός έως και σήμερα.

Στις 15 Δεκεμβρίου 1927, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Μελέτιος Β΄ εγκατέστησε μητροπολίτη τον Νικόλαο Αμπντάλα (Θεοδούλου).

Στις 29 Νοεμβρίου 1968 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Αξώμης ο Μεθόδιος (Φούγιας) από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Νικόλαο ΣΤ΄. Η ενθρόνισή του θα γίνει στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίου Φρουμεντίου Αντίς Αμπέμπα. Κατά τη διάρκεια της θητείας του έκανε την Αντίς Αμπέμπα διορθόδοξο και διεκκλησιαστικό κέντρο.

Με την μετάθεση του Μητροπολίτη Μεθοδίου σε Αρχιεπίσκοπο Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, στις 30 Νοεμβρίου 1979 εξελέγη Μητροπολίτης Αξώμης ο έως τότε Πατριαρχικός Επίτροπος Καΐρου, Επίσκοπος Βαβυλώνος Πέτρος (Γιακουμέλος).

Το 1986, ιδρύθηκε η Ανώτερη Εκκλησιαστική Σχολή στο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου κοντά στην Αντίς Αμπέμπα. Το 1994, άνοιξε επίσης στην Αντίς Αμπέμπα το θεολογικό κολλέγιο της Αγίας Τριάδας.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το ποίμνιο της Μητροπόλεως περιελάμβανε Ορθόδοξους Έλληνες, Αιθίοπες, Ρώσους, Σέρβους, Βούλγαρους και άλλους ορθόδοξους ευρωπαϊκούς λαούς.

Στις 26 Νοεμβρίου 2018, η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου εξέλεξε νέο Μητροπολίτη Αξώμης τον έως τότε Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Αρχιμανδρίτη Δανιήλ Μπιάζη.

Από το 2021, λειτουργεί από την Ιερά Μητρόπολη, εντός του μητροπολιτικού οίκου, κέντρο εκμάθησης ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού. Στις 19 Μαίου 2021, ο Μητροπολίτης Αξώμης Δανιήλ τέλεσε τα εγκαίνια του ανακαινισμένου από την Ελληνική Κοινότητα Ιερού Κοιμητηριακού Ναού Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, στην πρωτεύουσα της Αιθιοπίας. Το 2023, η Ιερά Μητρόπολη ενεγράφη ως αναγνωρισμένης θρησκευτικής κοινότητας από το κράτος της Αιθιοπίας.

Στις 15 Φεβρουαρίου 2024 εξελέγη Μητροπολίτης Αξώμης ο έως τότε Μητροπολίτης Άκκρας Πέτρος (Παργινός).

### Επισκοπικός κατάλογος

## Παραπομπές


Αξώμης
Κορνήλιος Μπεντιβόλιο

Ο **Κορνήλιος**, ιταλ.: *Cornelio Bentivoglio* (27 Μαρτίου 1668 - 30 Δεκεμβρίου 1732 στη Φερράρα) από τον Οίκο των Μπεντιβόλιο ήταν Ιταλός ευγενής και καρδινάλιος.

Γεννήθηκε στη Φερράρα στον ισχυρό Οίκο των Μπεντιβόλιο, γιος του Ιππόλυτου, μικρανιψιού τού καρδιναλίου Γκουίντο Μπεντιβόλιο (1579 – 1644). Ο Κορνήλιος πήγε στη Ρώμη σε νεαρή ηλικία, και διορίστηκε αρχιεπίσκοπος Καρχηδόνας. 

Το 1712 διορίστηκε αντιπρόσωπος (nuncio) στο Παρίσι. Συγκρούστηκε με τους Γιανσενιστές, με επικεφαλής τον Πασκιέ Κενέλ στο Παρίσι, και ανακλήθηκε μετά το τέλος τού Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας το 1715.  Έγινε καρδινάλιος το 1719  και ονομάστηκε *απεσταλμένος* (legatus) τής επαρχίας τής Ρομάνια μέχρι το 1726. Στη συνέχεια ονομάστηκε *Ισπανός Πληρεξούσιος Υπουργός* στη Ρώμη, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το τέλος του.  Είναι θαμμένος στην εκκλησία της Σάντα Τσετσίλια στο Tραστέβερε. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Μπεντιβόλιο
Μπραϊάν Μπουμό

Ο **Μπράιαν Τετσαντόνγκ Μαρσώ Μπουμό** (γαλλική προφορά: [bø.mo], 7 Αυγούστου 1999) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Αν και γεννήθηκε στη Γαλλία, εκπροσωπεί την εθνική ομάδα του Καμερούν.

Ο Μπουμό ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία στις ακαδημίες της Τρουά. Προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα το 2018, πραγματοποιώντας σταδιακά εξαιρετικές εμφανίσεις στη Λιγκ 2. Οι εμφανίσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες και τον Αύγουστο του 2019 μεταγράφηκε στην αγγλική Μπρέντφορντ, η οποία τότε αγωνιζόταν στην Τσάμπιονσπιπ.

Με τη Μπρέντφορντ, ο Μπουμό αποτέλεσε μέρος μιας επιθετικής τριάδας γνωστής ως «BMW», μαζί με τους Σαΐντ Μπενράχμα και Όλι Γουάτκινς. Η συνεισφορά του ήταν καθοριστική στην προσπάθεια της ομάδας για άνοδο στην Πρέμιερ Λιγκ, κάτι που τελικά επιτεύχθηκε τη σεζόν 2020–21, μέσω των πλέι-οφ. 

Στις 21 Ιουλίου 2025, ο Μπουμό υπέγραψε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ συμβόλαιο μέχρι το 2030, με δυνατότητα επέκτασης για έναν επιπλέον χρόνο.

Αν και είχε εκπροσωπήσει τη Γαλλία σε επίπεδο εθνικών ομάδων νέων (Κ-17, Κ-20, Κ-21), ο Μπουμό αποφάσισε να αγωνιστεί με την εθνική ομάδα του Καμερούν, την πατρίδα του πατέρα του. Έκανε το ντεμπούτο του  το 2022, λίγο πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ 3
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέντφορντ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Αννίμπαλε Μπεντιβόλιο (επίσκοπος)

Ο **Αννίμπαλε**, ιταλ.: *Annibale Bentivoglio* (απεβ. το 1663) από τον Οίκο των Μπεντιβόλιο ήταν Ρωμαιοκαθολικός ιεράρχης, που διετέλεσε τιτουλάριος αρχιεπίσκοπος *Θηβών* (1645–1663)  και αποστολικός αντιπρόσωπος (nuncio) στη Φλωρεντία (1645–1652).  

## Βιογραφία
Ο Aννίμπαλε γεννήθηκε στη Μπολόνια της Ιταλίας.   Στις 6 Μαρτίου 1645 διορίστηκε κατά τη διάρκεια της παπικής θητείας του πάπα Ιννοκέντιου Ι΄ ως τιτουλάριος αρχιεπίσκοπος *Θηβών*.   Στις 19 Μαρτίου 1645 χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον Aλεσσάντρο Μπίκι επίσκοπο Καρπέντρας, με τον Aλφόνσο Γκοντζάγκα, τιτουλάριο αρχιεπίσκοπο της *Ρόδου*, και τον Τζιοβάννι ντε Τόρες, τιτουλάριο αρχιεπίσκοπο της *[[Αδριανούπολη|Αδριανούπολης στο Όρος Αίμος]]*, που υπηρετούσαν ως χειροτονηθέντες.  Στις 20 Απριλίου 1645 διορίστηκε κατά τη διάρκεια της παπικής θητείας του πάπα Ιννοκέντιου Ι΄ ως αποστολικός αντιπρόσωπος (nuncio) στη Φλωρεντία.  Τον Νοέμβριο του 1652 παραιτήθηκε από αποστολικός αντιπρόσωπος στη Φλωρεντία.  Διετέλεσε τιτουλάριος αρχιεπίσκοπος *Θηβών* μέχρι το τέλος του, στις 21 Απριλίου 1663 στη Φλωρεντία της Ιταλίας. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Μπεντιβόλιο
Αλφόνσος Γκοντζάγκα

Ο **Αλφόνσος**, ιταλ.: *Alfonso Gonzaga* (απεβ. το 1649) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν Ρωμαιοκαθολικός ιεράρχης, που υπηρέτησε ως τιτουλάριος αρχιεπίσκοπος της *Ρόδου* (1621–1649).    

## Βιογραφία
Ο Αλφόνσος γεννήθηκε στη Νοβελάρα της Ιταλίας το 1588.  Στις 17 Μαρτίου 1621 ο Γκονζάγκα διορίστηκε κατά τη διάρκεια της παπικής θητείας του πάπα Γρηγορίου ΙΕ΄ ως τιτουλάριος αρχιεπίσκοπος της *Ρόδου*.   Στις 18 Απριλίου 1621 χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον Μπονιφάτσιο Μπεβιλάκουα Αλντομπραντίνι, καρδινάλιο-ιερέα της Σάντα Μαρία στο Τραστέβερε.  Διετέλεσε τιτουλάριος αρχιεπίσκοπος *Ρόδου* μέχρι το τέλος του το 1649 στο Ρέτζιο Εμίλια της Ιταλίας.  

## Παραπομπές


ΚΑτηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Μη μού τους κύκλους τάραττε

[thumb|«Ο θάνατος του Αρχιμήδους», ζωγραφικός πίνακας του [Τομά Ντεζωρζ, έργο του 1815. Απεικονίζει σχήματα σε κύλινδρο και όχι πάνω στην άμμο.]]
Η αρχαία ελληνική φράση **«Μη μού τους κύκλους τάραττε»**, παροιμιώδης και στη λατινική γλώσσα ως ***Nōlī turbāre circulōs meōs!***, σημαίνει «Μην διαταράσσεις τους κύκλους μου» και λέγεται ότι την είπε ο Αρχιμήδης σε έναν Ρωμαίο στρατιώτη, αναφερόμενος σε γεωμετρικά σχήματα που κατά την παράδοση είχε σχεδιάσει στην άμμο.

## Προέλευση
Σύμφωνα με τον Βαλέριο Μάξιμο, η φράση ειπώθηκε από τον αρχαίο Έλληνα μαθηματικό και μηχανικό Αρχιμήδη όταν το 212 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την πόλη του, τις Συρακούσες, μετά την περίφημη Πολιορκία των Συρακουσών, όταν ο Αρχιμήδης συνεβαλε στην άμυνα με θαυμαστά τεχνολογικά επιτεύγματα. Τότε ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Κλαύδιος Μάρκελλος έδωσε διαταγή να βρουν τον Αρχιμήδη και να του τον φέρουν άθικτο. Κάποιοι στρατιώτες έφθασαν στο σπίτι του μαθηματικού και ένας τους ρώτησε τον Αρχιμήδη ποιος ήταν. Αλλά σύμφωνα με την αφήγηση του Β. Μάξιμου (στο *Facta et dicta memorabilia*, Βιβλίο VIII, 7), ο Αρχιμήδης τού αποκρίθηκε στα λατινικά «Noli, obsecro, istum disturbare.» (= «Μη, παρακαλώ, την ταράζεις [την άμμο]»), επειδή ήταν υπερβολικά απορροφημένος με τους κύκλους που είχε σχεδιάσει πάνω στην άμμο μπροστά του. Μετά από αυτό ο ίδιος ή άλλος στρατιώτης σκότωσε τον Αρχιμήδη με το σπαθί του, παρά το ότι έτσι παρέβη (χωρίς ίσως να το γνωρίζει) τη διαταγή του στρατηγού του.

## Γνησιότητα
Ο Πλούταρχος δεν αναφέρει το περιστατικό στο έργο του *[[Βίοι Παράλληλοι]]*- «Μάρκελλος». Η φράση που παραθέτει ο Β. Μάξιμος (το *«noli obsecro istum disturbare*» είναι η μόνη μορφή που σώζεται από την αρχαιότητα, παρά το ότι η σημερινή μορφή, «μη μού τους κύκλους τάραττα» είναι διαφορετική και προφανώς αποτελεί νεότερη παράφραση, πρώτα στη λατινική και μετά εκ μεταφοράς στην καθαρεύουσα ελληνική τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με τον Νατσούλη, η φράση λέγεται σήμερα όταν κάποιος μάς εμποδίζει από σοβαρή εργασία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχιμήδης
Κατηγορία:Εκφράσεις
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Βιντσέντσο Αμπάτι

thumb|«Καρθουσιανοί μοναχοί στην Πάδοβα», πίνακας του Βιντσέντσο Αμπάτι
Ο **Βιντσέντσο Αμπάτι** (ιταλ. *Vincenzo Abbati*, 1803 – περ. 1874) ήταν Ιταλός ζωγράφος του 19ου αιώνα. Είχε κατά το ήμισυ γαλλική καταγωγή, καθώς ο πατέρας του ήταν ένας Γάλλος αξιωματικός του στρατού του Ναπολέοντα, που ήταν τότε με τη μονάδα του στη Νάπολη.

Μετά από σπουδές στη σχολή σκηνογραφίας του Θεάτρου του Σαν Κάρλο στη Νάπολη, ο Βιντσέντσο Αμπάτι εγγράφηκε στο Βασιλικό Ινστιτούτο Καλών Τεχνών το 1822. Εκεί είχε δάσκαλο τον Τζουζέππε Καμμαράνο και παρέμεινε μέχρι το 1826, όταν παρουσίασε για πρώτη φορά έργο του στην πρώτη Έκθεση των Βουρβόνων. Κατόπιν έγινε ζωγράφος της αυλής της Καρολίνας, Δούκισσας του Μπερύ και κόρης του βασιλέως Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών. Μετακόμισε ακολουθώντας την στη Φλωρεντία το 1842, στο Γκρατς της Αυστρίας το 1844 και τέλος στη Βενετία, όπου λάμβανε μέρος στις ετήσιες εκθέσεις της Ακαδημίας Καλών Τεχνών. Επέστρεψε στη Νάπολη το 1856 με τον γιο του, τον Τζουζέππε, που ήταν επίσης ζωγράφος, ζώντας μόνιμα εκεί από το 1859 και μετά. Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι το έτος θανάτου του, που παλαιά θεωρείτο το 1866, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι γύρω στο 1874.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Ρενσαλίαρ

Το **Ρενσαλίαρ** (αγγλ. *Rensselaer*) είναι μικρή πόλη στην ομώνυμη κομητεία της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού Χάντσον, απέναντι από την πρωτεύουσα της πολιτείας, το Όλμπανι, στο δυτικό σύνορο της Κομητείας Ρενσαλίαρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, το Ρενσαλίαρ είχε πληθυσμό 9.210 κατοίκους.

Η περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα η πόλη εποικίσθηκε από τους Ολλανδούς τον 17ο αιώνα και ο οικισμός είχε αρχικώς την ονομασία t'Greyn Bos, που παραφθάρηκε από τους αγγλόφωνους σε **Γκρήνμπους** (*Greenbush*). Αναγνωριζόμενο ως πόλη έλαβε το όνομα Ρενσαλίαρ από το επώνυμο της οικογένειας Βαν Ρενσελαίρ που είχαν στην ιδιοκτησία τους ολόκληρο σχεδόν το έδαφος της κομητείας και επέλεξαν να κτίσουν το μέγαρό της κατοκίας τους στην πόλη αυτή. Η πόλη αναπτύχθηκε σε ένα από τα πρώτα κέντρα της αμερικανικής βιομηχανίας βαφών και σε αυτή λειτούργησε το πρώτο εργοστάσιο ασπιρίνης στις ΗΠΑ. Πριν το τελος του 19ου αιώνα είχε καταστεί σιδηροδρομικός κόμβος.

## Παραπομπές


Ρενσαλιαρ
Ντομαρτέν-λε-Φραν

Το **Ντομαρτέν-λε-Φραν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Μαρν, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Μαρν
Κέμπτεν

Το **Κέμπτεν** (γερμανικά: *Kempten*) είναι πόλη στο Άλγκοου, στη Σουαβία της Βαυαρίας, Γερμανία. Το 2023 είχε 70.713 κατοίκους. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Ίλλερ, στις Άλπεις του Άλγκοου, περίπου 110 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μονάχου.

Πιθανότατα ιδρύθηκε από τους Κέλτες και κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το 15 π.Χ., οι οποίοι το αποκαλούσαν *Cambodunum*. Το Κέμπτεν είναι ο παλαιότερος αστικός οικισμός στη Γερμανία. Το 752 ιδρύθηκε στην πόλη ένα αββαείο των Βενεδικτίνων μοναχών από την Χίλντεγκαρντ, γυναίκα του Καρλομάγνου. Το 1289 η πόλη έγινε ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη ενώ το αββαείο έγινε πριγκιπάτο το 1348. Το αββαείο ήταν σε κόντρα με την πόλη, η οποία ασπάστηκε τον προτεσταντισμό το 1525. Τον 17ο αιώνα, μετά τον Τριακονταετή Πόλεμο, μια νέα πόλη αναπτύχθηκε γύρω από το αββαείο, η οποία απέκτησε δικαιώματα δήμου το 1712. Οι δύο πόλεις απορροφήθηκαν από τη Βαυαρία το 1803 και ενοποιήθηκαν το 1818. Η πόλη σήμερα είναι το οικονομικό, πολιτιστικό και επικοινωνιακό κέντρο του Άλγκοου.

Η εκκλησία του αββαείου, αφιερωμένη στον Άγιο Λαυρέντιο, κτίστηκε το 1652 και αναγνωρίζεται ως η πρώτη μεγάλη εκκλησία που κατασκευάστηκε στη Γερμανία μετά τη λήξη του Τριακονταετούς Πολέμου. Άλλα ιστορικά αξιοθέατα του Κέμπτεν περιλαμβάνουν το ανάκτορο των πριγκήπων-αββών (1651-74), το πέτρινο δημαρχείο (1474) και η ευαγγελική εκκλησία του Αγίου Μανγκ, η οποία χρονολογείται από το 1426 και σήμερα έχει αποκατασταθεί. Το ανταλλακτήριο σιτηρών (Κορνχάους), του 18ου αιώνα, σήμερα στεγάζει το επαρχιακό μουσείο του Άλγκοου. Από το 1977 στην πόλη εδρεύει το πανεπιστήμιο εφαρμοσμένων επιστημών του Κέμπτεν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Ρότζερς (Άρκανσο)

Το **Ρότζερς** (αγγλ. *Rogers*) είναι πόλη στην Κομητεία Μπέντον της πολιτείας Άρκανσω των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, σε μια ταχέως αναπτυσσόμενη περιοχή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, το Ρενσαλίαρ είχε πληθυσμό 69.908 κατοίκους, ενώ σήμερα εκτιμάται ότι έχει υπερβεί τις 73 χιλιάδες κατοίκους. Είναι η μεγαλύτερη πόλη της κομητείας της και η έκτη μεγαλύτερη σε ολόκληρο το Άρκανσω.

Το Ρότζερς ήταν η πόλη όπου άνοιξε το πρώτο κατάστημα της Walmart (της μεγαλύτερης εταιρείας στον κόσμο ως προς τα έσοδα το 2020) στην ιστορία, από τον Σαμ Γουόλτον το 1962. Η έδρα του κολοσσού αυτού βρίσκεται εξάλλου και σήμερα στην κοντινή πόλη Μπέντονβιλ. Η εταιρεία Daisy Outdoor Products, γνωστή για τα αεροβόλα της, έχει την έδρα της και το Μουσείο Αεροβόλων της στο Ρότζερς. Η πόλη φιλοξενεί ένα δημοφιλές εμπορικό κέντρο, το Pinnacle Hills Promenade, και έναν χώρο συναυλιών (Walmart Arkansas Music Pavilion) που έχει φιλοξενήσει γνωστούς καλλιτέχνες, όσο και τοπικούς ερμηνευτές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος του δήμου

Ροτζερς
Κομητεία Γκραντ (Γιούτα)

* 

Η **Κομητεία Γκραντ** (αγγλ. *Grand County*) είναι κομητεία στο ανατολικό μέρος της πολιτείας Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020 ο πληθυσμός της κομητείας ήταν 9.669 κάτοικοι. Η έδρα της κομητείας και μεγαλύτερος οικισμός της είναι η κωμόπολη Μόαμπ.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 9.540 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km²), εκ των οποίων τα 30 km² (ποσοστό 0,3%) καλύπτονται από νερό (λίμνες και ποτάμια).

## Παραπομπές


Γκραντ
Κωνσταντίνος Φάσσος

Ο **Κώστας Φάσσος** (Αροανία Καλαβρύτων, 1902 – 30 Σεπτεμβρίου 1984) είναι Έλληνας ζωγράφος και νομικός. Υπήρξε πτυχιούχος της νομικής και ανώτερος δημόσιος υπάλληλος και ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη ζωγραφική αμέσως μετά την συνταξιοδότησή του. Όντας αυτοδίδακτος, άρχισε να ζωγραφίζει από παιδί, έκανε πάνω από πενήντα ατομικές εκθέσεις στις αίθουσες του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός και έλαβε μέρος σε πολλές πανελλήνιες, όπως και σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έργα του υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές αλλά και σε δημόσιες πινακοθήκες, υπουργεία, υπηρεσίες του κράτους κ.λ.π. όπως επίσης και στο μοναστήρι του Μεγάλου Σπηλαίου.

Αγάπησε πολύ τον τόπο του, γι αυτό και τα περισσότερα τοπία του είναι εμπνευσμένα από αυτόν. Άλλα θέματά του ήταν τοπία της Αττικής, ήρεμες θάλασσες, νεκρές φύσεις, λουλούδια και συνθέσεις. Χαρακτηριστικό της τεχνοτροπίας του η ελεύθερη, ιμπρεσιονιστική πινελιά, το φως, η διαφάνεια των χρωμάτων και η αίσθηση της αρμονίας στην τοποθέτηση των αντικειμένων στους πίνακές του. 

Το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαβρύτων μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Φάσσου, στις 30 Σεπτεμβρίου 1984, με δωρεά της οικογένειάς του, ίδρυσε τη Δημοτική Πινακοθήκη Κώστα Φάσσου με 49 ζωγραφικούς πίνακες. Από το 1999 η πινακοθήκη λειτουργεί σε αίθουσα της Αγροτικής Τράπεζας Καλαβρύτων στην οδό Εθνικής Αντιστάσεως 15, παράπλευρα του Πολιτιστικού Κέντρου στην Κεντρική Πλατεία.

Κόρη του ζωγράφου είναι η Γιοβάννα Φάσσου-Καλπαξή, τραγουδίστρια και συγγραφέας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Στράτος Γρίβας

O **Στράτος (Ευστράτιος) Γρίβας** (γεν. 30 Μαρτίου 1966, Αίγιο) είναι Έλληνας σκακιστής , με τον τίτλο του Γκρανμαίτρ (από το 1993), και κατέχει τους τίτλους FIDE Senior Trainer (2005), International Arbiter (1998) και International Organizer (1998).

Ξεκίνησε το σκάκι στην ηλικία των 13, στον Σκακιστικό Όμιλο Καλλιθέας, και το 1981 αναδείχθηκε πρωταθλητής παίδων Ελλάδας. Στην πορεία διδάχτηκε από προπονητές όπως ο Νικολάι Μίνεφ και ο Εφίμ Γκέλερ.

Εκπροσώπησε την Ελλάδα σε 8 Ολυμπιάδες Σκακιού (1984‑1998), 3 Ευρωπαϊκά Ομαδικά Πρωταθλήματα (1989‑1997) και 12 Βαλκανιάδες. Σημαντικές διακρίσεις του περιλαμβάνουν:

* Αργυρό μετάλλιο (3η σκακιέρα) στην 33η Ολυμπιάδα του 1998
* Χρυσό μετάλλιο (3η σκακιέρα) στο Ευρωπαϊκό Ομαδικό Πρωτάθλημα του 1989
* 1η θέση στο διεθνές τουρνουά του Μονάχου το 1987

Έχει συγγράψει πάνω από 25 βιβλία, με γνωστότερα τα: *A Complete Guide to the Grivas Sicilian* (2005) και την σειρά 18 τόμων *The Chess Instructor* (2024). Έχει τιμηθεί με το Μετάλλιο Μπολεσλάβσκι ως καλύτερος συγγραφέας σε σκακιστικό βιβλίο για τα έτη 2009 και 2015.

Ως προπονητής, έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 12000 ώρες διδασκαλίας, διετέλεσε ομοσπονδιακός προπονητής των Εθνικών Νέων ομάδων, δίδαξε σε δημόσια ΙΕΚ και στρατιωτικά ιδρύματα, ενώ από το 2005 κατέχει τον τίτλο FIDE Senior Trainer.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στη FIDE
* Προφίλ στη ChessBase

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες Γκραντ Μετρ
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Καουφμπόιρεν

Το **Καουφμπόιρεν** (γερμανικά: *Kaufbeuren*) είναι ανεξάρτητη πόλη στη Σουαβία της Βαυαρίας, Γερμανία. Το 2023 είχε 46.386 κατοίκους. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Βέρταχ, νοτιοδυτικά του Μονάχου. Λέγεται ότι ιδρύθηκε το 842 και αναφέρεται για πρώτη φορά σε χρονικά του 1126. Φαίνεται ότι έγινε ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη περίπου το 1288, διατηρώντας την ανεξαρτησία του μέχρι το 1803, όταν πέρασε στη Βαυαρία. Ήταν προηγουμένως θέρετρο προσκυνητών και έχουν βρεθεί ρωμαϊκά νομίσματα στην περιοχή.

Η παλιά πόλη διατηρεί τα παλιά της τείχη και διαθέτει πολλούς πύργους. Έχει ένα όμορφο δημαρχείο με ωραίες ζωγραφιές, έναν παλιό πύργο (τον Χέξεντουρμ ή πύργο των μαγισσών), ένα μουσείο και διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Το πιο ενδιαφέρον από τα εκκλησιαστικά κτίρια είναι το παρεκκλήσι του Αγίου Βλάσιου, το οποίο αποκαταστάθηκε το 1896. Η μεγαλύτερη γειτονιά της πόλης, η Νοϊγκαμπόλτς, φιλοξενεί τον διάσημο τομέα χειροτεχνίας 'Gablonzer Industrie', ο οποίος είναι πιο γνωστός για την κοσμηματοποιία αλλά προμηθεύει επίσης ακριβή κομμάτια και εξαρτήματα τις βιομηχανίες αυτοκινήτων, οικιακών συσκευών και υδραυλικών εγκαταστάσεων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
1,2-διφθοραιθένιο

Το **1,2-διφθοραιθένιο** είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο **[[C2H2F2|C<sub>2</sub>H<sub>2</sub>F<sub>2</sub>]]**, αλλά συχνά αποδίδεται με το σύντομο συντακτικό τύπο **FCH=CF**. Ανήκει στα διαλαλκένια. Βρίσκεται στη μορφή δυο (2) γεωμετρικών ισομερών, το cis-1,2-διφθοραιθένιο και το trans-1,2-διφθοραιθένιο.

## Ιδιότητες
Το χημικά καθαρό 1,2-διφθοραιθένιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος είναι ένα αέριο που θεωρείται βλαβερό, τοξικό όταν εισπνέεται, πτητικό και προκαλεί ερεθισμό όταν έρχεται σε επαφή με το δέρμα και τις βλεννογόνους. Είναι ελάχιστα διαλυτό στο νερό, πολύ εύφλεκτο και πολυμερίσιμο.

Τα μόριά του είναι επίπεδα, με τα άτομα άνθρακα σε sp² υβριδισμό, καθένα από τα οποία σχηματίζουν από δύο (2) απλούς δεσμούς (σ), με άτομα υδρογόνου και φθορίου, αντίστοιχα, και ένα διπλό δεσμό (σ+π). Η παρουσία δεσμού π δεν επιτρέπει την ελεύθερη περιστροφή γύρω από το δεσμό C-C, και αυτό προκαλεί την ύπαρξη δύο γεωμετρικών ισομερών.

Στο ισομερές trans-, οι διεδρικές γωνίες HCCH και FCCF είναι 180°, ενώ η συμμετρία του μορίου είναι C2h και η διπολική ροπή (μ) είναι προφανώς μηδέν, το μόριο είναι μη πολικό. Στο ισομερές cis, η μοριακή συμμετρία είναι C2v, τα διανύσματα των  διπολικών ροπών των δεσμών H-C και C-F αθροίζονται για να δώσουν μια αξιοσημείωτη συνολική ροπή, μ = 2,42 D (η αντίστοιχη του νερού είναι μ = 1,86 D), επομένως το μόριο είναι σαφώς πολικό.

Μια άμεση συνέπεια είναι ότι υπάρχουν διαμοριακές διπολικές δυνάμεις μεταξύ των μορίων του cis ισομερούς, ενώ στο trans ισομερές αυτές απουσιάζουν. Αυτό, με τη σειρά του, έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της πτητικότητας του πολικού ισομερούς και επομένως την αύξηση του σημείου βρασμού του: Teb (cis-1,2-διφθοροαιθυλένιο) = -26,0 °C και Teb (trans-1,2-διφθοροαιθυλένιο) = -53,1 °C και πολική.

## Σχετική σταθερότητα ισομερών
Στις περισσότερες περιπτώσεις, σε ενώσεις που εμφανίζουν cis-trans ισομερισμό, το trans (E) ισομερές είναι το πιο σταθερό από τα δύο. Ωστόσο, για το 1,2-διφθοροαιθυλένιο η κατάσταση είναι η αντίθετη, με το cis (Z) ισομερές να είναι πιο σταθερό από το trans κατά 1,08 kcal/mol και αυτό το χαρακτηριστικό επεκτείνεται σε ορισμένα άλλα παρόμοια μόρια, όπως το 1,2-διχλωραιθένιο, το 1,2-διβρωμαιθένιο (ισοηλεκτρονικό σθένος) και επίσης στην περίπτωση του διφθοριούχου διαζώτου (N2F2, ισοηλεκτρονικό)

## Πηγές
* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Σημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:C2
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Κατηγορία:Αλυδρογονάνθρακες
Πιέτρο Ριάριο

Ο **Πιέτρο**, ιταλ.: *Pietro Riario* (1445 – 3 Ιανουαρίου 1474) από τον Οίκο των Ριάριο, ήταν Ιταλός καρδινάλιος και παπικός διπλωμάτης.

## Βιογραφία
Γεννημένος στη Σαβόνα, ήταν γιος του Πάολο Ριάριο και τής Μπιάνκα ντελα Ρόβερε, αδελφής του πάπα Σίξτου Δ΄. Ο θείος του Σίξτος Δ΄ τον διόρισε επίσκοπο του Τρεβίζο και καρδινάλιο το 1471, και το 1473 αρχιεπίσκοπο της Φλωρεντίας. Του είχε ανατεθεί η εξωτερική πολιτική του Σίξτου Δ΄. Για να ενισχύσει τη συμμαχία μεταξύ Ρώμης και Μιλάνου, έβαλε τον αδελφό του Τζιρόλαμο να νυμφευτεί την Αικατερίνη Σφόρτσα, κόρη του Γκαλεάτσο Μαρία, δούκα του Μιλάνου.

Ήταν ουμανιστής, γνωστός για την υποστήριξη τής λογοτεχνίας και των τεχνών, τα τεράστια γλέντια, την πολυτελή διαβίωση και την άθρησκη συμπεριφορά του.  Ξεκίνησε την κατασκευή ενός μεγάλου παλάτσο στη Ρώμη, κοντά στην εκκλησία των Σάντι Απόστολι (το οποίο ολοκληρώθηκε από τον εξάδελφό του Τζουλιάνο ντελα Ροβέρε). Το 1473 μετέτρεψε την πλατεία μπροστά από το παλάτσο του με ζωγραφισμένο καμβά και ξύλινες κατασκευές σε προσωρινό, αλλά πολυτελές, κατάλυμα για την Ελεονώρα των Τραστάμαρα, κόρη του βασιλιά Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης, η οποία φιλοξενήθηκε τον Ιούνιο, καθώς ταξίδευε στη Ρώμη καθ' οδόν για να παντρευτεί τον Έρκολε Α' των Έστε δούκα της Φερράρα, με μία ρωμαϊκή δεξίωση που περιελάμβανε ένα πολυτελές συμπόσιο με σαράντα *πιάτα (piatti) μ*ε ψητά ελάφια, ερωδιούς, το απαραίτητο ψητό παγώνι, ακόμη και μία ψητή αρκούδα. Το ψωμί ήταν επιχρυσωμένο.  

Το 1473 ταξίδευσε στη βόρεια Ιταλία για να επιβλέψει την παραχώρηση της Ίμολα από το Μιλάνο στη Δημοκρατία της Φλωρεντίας. Κατά την επιστροφή του στη Ρώμη, ο Ριάριο απεβίωσε ξαφνικά στο σπίτι του σε ηλικία 28 ετών.  Υπήρχε η υποψία ότι είχε δηλητηριαστεί,  αν και ήταν επίσης πιθανό να έχει προκληθεί δυσπεψία. Τάφηκε στους Σάντι Απόστολι σε έναν μεγαλοπρεπή αναγεννησιακό τάφο, που σμιλεύτηκε από τους Μίνο ντα Φιέζολε και Αντρέα Μπρένιο. Ο ρόλος του ως συνεργάτη του Σίξτου Δ΄ κληρονομήθηκε από τον εξάδεξφό του Τζουλιάνο ντελα Ρόβερε, μετέπειτα πάπα Ιούλιο Β΄.
[δεξιά|μικρογραφία| Το ταφικό μημείο του καρδινάλιου Πιέτρο Ριάριο στον ναό των [Σάντι Απόστολι, Ρώμη|Σάντι Απόστολι.]]

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Διφθοραιθίνιο

Το **διφθοραιθίνιο** ή **διφθορακετυλένιο** (αγγλικά *difluoroethyne*) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και φθόριο, με μοριακό τύπο **C<sub>2</sub>F<sub>2</sub>** και ημισυντακτικό τύπο **FC**≡**CF**. Το μόριό του είναι γραμμικό, με τα δύο άτομα άνθρακα του να συνδέονται με τριπλό δεσμό και έχουν τερματικά άτομα φθορίου. Το μόριο είναι το υπερφθοριούχο ανάλογο του αιθινίου, C2H2.  

Η παρασκευή διφθοροακετυλενίου είναι δύσκολη, με κίνδυνο εκρήξεων και με χαμηλές αποδόσεις. Παρ' όλα αυτά, η ένωση έχει παρασκευαστεί, απομονωθεί και χαρακτηριστεί με διάφορες φασματοσκοπικές μεθόδους (MS, NMR, φωτοηλεκτρονική και φασματοσκοπία IR). Η ένωση παρουσιάζει ενδιαφέρον ως πρόδρομος φθοροπολυμερών που περιέχουν διπλούς δεσμούς, ανάλογοι με το πολυακετυλένιο. Το διφθοροακετυλένιο είναι σταθερό στην αέρια φάση υπό χαμηλή πίεση. Σε θερμοκρασία υγρού αζώτου, μετατρέπεται αργά σε τετραφθοροβουτατριένιο, πιθανότατα μέσω ενός ενδιάμεσου διφθοροβινυλιδενίου. 

## Πηγές

* Speight J. G., “Chemical and Process Design Handbook”, McGraw-Hill, 2002.
* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* University College of Cork

## Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:C2
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Κατηγορία:Αλυδρογονάνθρακες
Κάρλο Βισκόντι

[δεξιά|μικρογραφία| ''Η συνωμοσία του Λαμπουνιάνι'' από τον [Φραντσέσκο Άγιετς, έργο του 1826.]]

Ο **Κάρλο**, ιταλ.: *Carlo Visconti* (απεβ. στις 2 Ιανουαρίου 1477) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν Ιταλός ευγενής, γραμματέας της κυβέρνησης στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης του Μιλάνου. Εκτελέστηκε ως δολοφόνος του Γκαλεάτσο Μαρία Σφόρτσα, δούκα του Μιλάνου.

## Βιογραφία
Ο Βισκόντι ήταν ένας αξιωματούχος με ισχυρές διασυνδέσεις στην Αυλή του Μιλάνου, και ο δούκας, αν και δημοφιλής ως προστάτης των τεχνών, ήταν γνωστός για την μάλλον αδίστακτη διακυβέρνησή του και ήταν γυναικάς. Ο Βισκόντι πίστευε ότι ο δούκας είχε ξεπαρθενέψει την αδελφή του, και κάποια στιγμή το 1476 συνωμότησε εναντίον του δούκα με τον Τζιοβάννι Αντρέα Λαμπουνιάνι και τον Τζερόλαμο Ολτζάτι, δύο άλλους αξιωματούχους του Μιλάνου.

Στις 26 Δεκεμβρίου 1476, οι τρεις συνωμότες συναντήθηκαν στην εκκλησία του Σάντο Στέφανο Ματζόρε, τον τόπο όπου επρόκειτο να λάβει χώρα η δολοφονία. Ήταν επίσης η ημέρα του Αγίου για τον ναό Σάντο Στέφανο, μία ημέρα που επιλέχθηκε ειδικά για τον σκοπό αυτό. Αφού προσευχήθηκαν για την προστασία του αγίου, οι τρεις τους περίμεναν, μαζί με αρκετούς υποστηρικτές και το τακτικό εκκλησίασμα, την άφιξη του δούκα.

Ο δούκας έφτασε στην εκκλησία με μία καθιερωμένη πομπή. Όταν έφθασε στο μέρος της εκκλησίας όπου βρίσκονταν οι δολοφόνοι, ο Λαμπουνιάνι έδωσε το πρώτο χτύπημα, ενώ σύντομα προστέθηκαν και οι Βισκόντι, Ολγιάτι και ένας υπηρέτης του Λαμπουνιάνι, όλοι εκ των οποίων ήταν οπλισμένοι και φορούσαν κρυμμένη πανοπλία. Ο δούκας απεβίωσε κατά τη διάρκεια τής επίθεσης και όλοι -συμπεριλαμβανομένων των δολοφόνων- εγκατέλειψαν γρήγορα την εκκλησία, εκτός από τον Λαμπουνιάνι, ο οποίος σκοτώθηκε.

Την επόμενη ημέρα, ωστόσο, ο Φραντσόνε, ο υπηρέτης του Λαμπουνιάνι, συνελήφθη, και αποκάλυψε τις ταυτότητες των άλλων συνωμοτών. Ο Βισκόντι συνελήφθη στις 29 Δεκεμβρίου, εγκαταλελειμμένος από έναν φοβισμένο συγγενή, και εκτελέστηκε δημόσια στις 2 Ιανουαρίου 1477, μαζί με τον Φραντσόνε και τον Ολτζάτι. Τα σώματα αυτών των τριών ανδρών σχίστηκαν από τη βουβωνική χώρα μέχρι τον λαιμό, και τοποθετήθηκαν στις πύλες του Μιλάνου ως προειδοποίηση προς τους άλλους. Τα κεφάλια τους χωρίστηκαν, και εκτέθηκαν επάνω σε λόγχες, στο καμπαναριό της πόλης.

## Αναφορές
* Μαρτίνες, Λάουρο. *Αίμα του Απριλίου: Η Φλωρεντία και η συνωμοσία εναντίς των Μεδίκων* . Οξφόρδη UP: Νέα Υόρκη, 2003. &#x5B; *[[Βικιπαίδεια:Παράθεση πηγών|<span title="This citation requires a reference to the specific page or range of pages in which the material appears. (September 2010)">σελίδα&nbsp;χρειάζεται</span>]]* &#x5D;

Κατηγορία:Οίκος των Βισκόντι
Συριακή Έρημος

[μικρογραφία|350x350εσ|Η Συριακή Έρημος κοντά στην πόλη [Παλμύρα (αρχαία πόλη)|Παλμύρα της Συρίας.]]
Η **Συριακή Έρημος** (αραβικά بادية الشام *Bādiyat Ash-Shām*), γνωστή και ως **Βόρεια Αραβική Έρημος**, **Ιορδανική Στέπα** ή **Συριακή** **Μπαντία**, είναι μια περιοχή ερήμου, ημιερήμου και στέπας, που καλύπτει περίπου 500.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα της Δυτικής Ασίας, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων της βόρειας Σαουδικής Αραβίας, της ανατολικής Ιορδανίας, της νότιας Συρίας και του δυτικού Ιράκ. Καταλαμβάνει περίπου το 85% της έκτασης της Ιορδανίας, και το 55% της Συρίας. Στα νότια, συνορεύει με την Αραβική Έρημο και ενώνεται με αυτήν. 

Το τοπίο της ερήμου κυριαρχείται από βασάλτη από ηφαιστειακή δραστηριότητα, η οποία ιστορικά έχει περιορίσει τη βιοποικιλότητα και την ανθρώπινη κατοίκηση. Το έδαφος αποτελείται από ένα ανοιχτό, βραχώδες ή χαλικώδες εδαφικό οδόστρωμα, κομμένο με περιστασιακά ουάντι ή κοιλάδες ποταμών, γενικά ξηρές κοίτες ποταμών.

Η Συριακή Έρημος δέχεται κατά μέσο όρο λιγότερα από 125 χιλιοστά βροχόπτωσης ετησίως και καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από ροές λάβας, σχημάτιζε ένα σχεδόν αδιαπέραστο φράγμα μεταξύ των κατοικημένων περιοχών του Λεβάντε και της Μεσοποταμίας μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Αρκετοί μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι και αγωγοί πετρελαίου την διασχίζουν πλέον. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, υπήρξε έντονη εξερεύνηση πετρελαίου. Η έρημος, ο νότιος τομέας της οποίας είναι κοινώς γνωστός ως Αλ-Χαμμάντ, κατοικείται από αρκετές νομαδικές φυλές και εκτροφείς αραβικών αλόγων.

Παρά τις σκληρές συνθήκες, η Συριακή Έρημος φιλοξενεί μια ποικιλία φυτικών ειδών ανθεκτικών στην ξηρασία και μοναδική άγρια ​​ζωή, συμπεριλαμβανομένων ενδημικών ζώων όπως πολλά είδη γαζέλας και το συριακό χάμστερ. Η περιοχή είναι επίσης σημαντική για τα αποδημητικά πουλιά, ιδιαίτερα κατά μήκος της κοιλάδας του Ευφράτη, η οποία χρησιμεύει ως κρίσιμος διάδρομος για πολλά είδη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έρημοι