open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τζοβάνι Σκιαπαρέλι

Ο **Τζοβάνι Βιρτζίνιο Σκιαπαρέλι** (, Σαβιλιάνο, 14 Μαρτίου 1835 – Μιλάνο, 4 Ιουλίου 1910) ήταν Ιταλός αστρονόμος, γνωστός κυρίως για τις μελέτες του σχετικά με τον πλανήτη Άρη. Υπήρξε γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας, μέλος της Ακαδημίας των Λύγκων (Accademia dei Lincei), της παλαιότερης ιταλικής ακαδημίας, της Ακαδημίας Επιστημών του Τορίνου και του Βασιλικού Ινστιτούτου Lombardo. Από το 1862 έως το 1900 διετέλεσε διευθυντής του Αστεροσκοπείου Brera του Μιλάνου. 

## Η εργασία του για τον Άρη
Από το 1877 ο Σκιαπαρέλι αφοσιώθηκε στην παρατήρηση του Άρη και, ύστερα από χρόνια παρατηρήσεων, δημοσίευσε τον πρώτο λεπτομερή χάρτη του πλανήτη. Το όνομά του ταυτίστηκε με τον πλανήτη αυτό, ώστε θεωρείται ιδρυτής της αρεογραφίας, του κλάδου της αστρονομίας που μελετά τη γεωγραφία του Άρη. Ήταν ο πρώτος που παρατήρησε με τηλεσκόπιο αυτό που νόμισε πως ήταν ένα πυκνό δίκτυο διωρύγων στον Κόκκινο Πλανήτη, των διάσημων διωρύγων του Άρη, την εποχή της μεγάλης αντίθεσης του 1877, γεγονός που έγινε αιτία για κύμα υποθέσεων και εικασιών όσον αφορά την πιθανότητα ύπαρξης ευφυούς ζωής στον Άρη. Ο Σκιαπαρέλι είχε γράψει στο έργο του *Η ζωή στον πλανήτη Άρη*: *«Πρέπει να φανταστούμε όχι τόσο πραγματικές διώρυγες με σχήμα που μας είναι οικείο αλλά λεκάνες εδάφους ελάχιστα βαθιές, που εκτείνονται ευθύγραμμα για χιλιάδες χιλιόμετρα, με πλάτος 100, 200 χιλιομέτρων ή ακόμη περισσότερων. Έχω ήδη τονίσει παλιότερα, ότι, εφόσον δεν υπάρχουν βροχές στον Άρη, οι διώρυγες αυτές αποτελούν μάλλον το βασικό μηχανισμό, με τον οποίο το [[νερό]] (και με αυτό η οργανική ζωή) μπορεί να σκορπιστεί στην άγονη επιφάνεια του πλανήτη»*.
 
Οι περισσότερες υποθέσεις ύπαρξης ευφυών όντων στον Άρη (που αργότερα αποδείχθηκαν λανθασμένες) οφείλονται σε μια λανθασμένη μετάφραση των εργασιών του Σκιαπαρέλι στα Αγγλικά. Πράγματι, η λέξη *canali* μεταφράστηκε με τη λέξη *canals* και όχι με την πιο σωστή λέξη *channels*. Ενώ η πρώτη λέξη δηλώνει μια τεχνητή κατασκευή, η δεύτερη λέξη δηλώνει μια διάπλαση του εδάφους που μπορεί να είναι και φυσική. Από αυτή τη λανθασμένη μετάφραση εντάθηκαν οι διάφορες υποθέσεις για ζωή στον Άρη. Μεταξύ των πιο ένθερμων υποστηρικτών της υπόθεσης των τεχνητών διωρύγων του Άρη ήταν ο διάσημος Αμερικανός αστρονόμος Πέρσιβαλ Λόουελ, ο οποίος αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του προσπαθώντας να αποδείξει ότι υπάρχει ευφυής ζωή στον Άρη. Αργότερα όμως, κυρίως χάρη στις παρατηρήσεις του Ιταλού αστρονόμου Βιντσέντζο Τσερρούλι και του Ευγένιου Αντωνιάδη, επαληθεύθηκε ότι οι διάσημες διώρυγες ήταν στην πραγματικότητα απλές οφθαλμαπάτες. 

Ο Σκιαπαρέλι ήταν επίσης ο πρώτος που απέδειξε ότι τα μετεωρικά σμήνη (κυρίως οι Περσείδες και οι Λεοντίδες) είναι στην πραγματικότητα υπολείμματα κομητών.

Ο τάφος του βρίσκεται στο Μνημειακό Κοιμητήριο του Μιλάνου.

### Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο κρατήρας Σκιαπαρέλι στη Σελήνη.
* Ο κρατήρας Σκιαπαρέλι στον Άρη.
* Ο αστεροειδής 4062 Σκιαπαρέλι (4062 Schiaparelli).
* Η Ράχη Σκιαπαρέλι (Schiaparelli Dorsum), μία οροσειρά στον Ερμή
* Το σκάφος προσεδάφισης Σκιαπαρέλι του ExoMars.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Τορίνο
Πατριάρχης Κύριλλος Ζ΄

Ο **Κύριλλος Ζ΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης για πέντε χρόνια (1855-1860).

## Βιογραφικά στοιχεία
[thumb|right|260px|Υπογραφή του Κυρίλλου ως Μητροπολίτη σε έγγραφο της Δημογεροντίας [Αίνος Θράκης|Αίνου (1831)]]
Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι γεννήθηκε το 1775 στην Αδριανούπολη και είχε το κοσμικό όνομα Κωνσταντίνος, εντούτοις φαίνεται ότι τα τρία αυτά στοιχεία είναι αναληθή και προήλθαν από σύγχυση με τον Πατριάρχη Κύριλλο ΣΤ΄.

Τον Μάιο του 1831 εξελέγη Μητροπολίτης Αίνου και τον Μάρτιο του 1847 Αμασείας. Πατριάρχης εξελέγη στις 20 Σεπτεμβρίου 1855. Επί της πατριαρχίας του συγκλήθηκε συνέλευση αντιπροσώπων των επαρχιών του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τη σύνταξη και κύρωση των *Γενικών Κανονισμών*, οι οποίοι προκάλεσαν μεγάλες δυσαρέσκειες. Ο Κύριλλος υπέβαλε την παραίτησή του το 1859, αλλά αυτή δεν έγινε δεκτή από την Υψηλή Πύλη.

Προσπάθησε να αντιμετωπίσει το Βουλγαρικό ζήτημα χειροτονώντας Βούλγαρους αρχιερείς. Ήταν όμως ήδη αργά, και επί των ημερών του, συγκεκριμένα το Πάσχα του 1860, για πρώτη φορά δεν μνημονεύτηκε το όνομα του Οικουμενικού Πατριάρχη στον Βουλγαρικό ναό του Αγίου Στεφάνου στην Κωνσταντινούπολη. Λόγω της αποτυχίας του στο ζήτημα αυτό, παραιτήθηκε την 5 Ιουλίου 1860 και αποσύρθηκε στη Χάλκη, όπου και πέθανε στις 13 Μαρτίου 1872. 

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις


### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Μητροπολίτες Αίνου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αμασείας
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1993

Οι πρόωρες **εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993** προκλήθηκαν από την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη στις 9 Σεπτεμβρίου (απώλεια της δεδηλωμένης και διάλυση της Βουλής μετά τη δήλωση ανεξαρτητοποίησης του βουλευτή Κιλκίς της ΝΔ Γιώργου Συμπιλίδη). Νικητής με 46,88% ήταν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος επέστρεψε στην εξουσία και σχημάτισε την τρίτη και τελευταία κυβέρνησή του.

Οι εκλογές έγιναν με τον Εκλογικό Νόμο 1907/1990 που είχε ψηφίσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δηλαδή ενισχυμένη αναλογική με τις ρήτρες του +1 και του 3%.

Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων μετέβη στο Ζάππειο Μέγαρο, και δήλωσε:

«Η εκλογή κρίθηκε. Ο ελληνικός λαός επέλεξε το ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα έχει την δυνατότητα να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση με άνετη πλειοψηφία στη Βουλή. Η ΝΔ τα τριάμισι χρόνια διακυβέρνησής της ακολούθησε τον σωστό δρόμο και πήρε δύσκολες αλλά αναγκαίες για το μέλλον της Ελλάδας αποφάσεις και πλήρωσε το ανάλογο πολιτικό κόστος. Σέβομαι την κρίση του ελληνικού λαού και εύχομαι στην καινούργια κυβέρνηση να επιτύχει».

Από την βίλα του στην Εκάλη, ο Ανδρέας Παπανδρέου προέβη στην εξής δήλωση το βράδυ των εκλογών, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων:

«Ο λαός εμίλησε. Κατεδίκασε τον κακέκτυπο νεοφιλελευθερισμό της Νέας Δημοκρατίας. Είπε το μεγάλο ΝΑΙ στην πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την έξοδο από την κρίση και την ανασυγκρότηση της πατρίδας μας. Για μια πολιτική εθνικά υπερήφανη που να αναστηλώνει το κύρος της χώρας μας. Για μια οικονομική πολιτική που θα εξασφαλίζει την οικονομική σταθερότητα, την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική προστασία. Όπως γνωρίζετε, κληρονομήσαμε πολύπλοκα και δύσκολα προβλήματα. Γι' αυτό και καλούμε όλο τον ελληνικό λαό σε συστράτευση, για να αντιμετωπίσουμε μαζί τις προκλήσεις των καιρών μας. ...»
## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εκλογικός Νόμος εκλογών 1993 & 1996

Κατηγορία:Ελληνικές βουλευτικές εκλογές
Κατηγορία:Εκλογές του 1993
Γλώσσες Μπαντού

Οι **γλώσσες Μπαντού** αποτελούν μία υποομάδα της νιγηροκονγκολέζικης γλωσσικής οικογένειας. Κατά μία εκτίμηση υπάρχουν 513 γλώσσες στην κατηγορία Μπαντού, 681 γλώσσες στην κατηγορία Μπαντόιντ, και 1514 στην κατηγορία Νίγηρα - Κονγκό. Οι γλώσσες Μπαντού είναι διαδεδομένες κυρίως στα ανατολικά και δυτικά της σημερινής Νιγηρίας, δηλαδή στις περιοχές της Κεντρικής Αφρικής, της Ανατολικής Αφρικής και της Νοτίου Αφρικής. 

Η λέξη Μπαντού χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Βίλχελμ Χάινριχ Ιμμάνουελ Μπληκ (1827-1875) με την έννοια *λαός*, και απαντάται σε πολλές γλώσσες αυτής της ομάδας. Κοινό χαρακτηριστικό των γλωσσών Μπαντού είναι ότι χρησιμοποιούν την κατάληξη -ντου ή -του ως προσδιορισμό του *ανθρώπου*, και το πρόθεμα που υποδηλώνει τον λαό σε πολλές γλώσσες είναι το μπα-. Μαζί οι δύο συλλαβές δίνουν τη λέξη μπαντού. Ο Μπλικ και αργότερα ο Καρλ Μάινχοφ μελέτησαν εκτεταμένα και συγκριτικά τη γραμματική των γλωσσών Μπαντού.

Κατηγορία:Γλώσσες της Νιγηρίας
Κατηγορία:Νιγηροκονγκολεζικές γλώσσες
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Κατηγορία:Συνθετικές γλώσσες
Κατηγορία:Τονικές γλώσσες
Πατριάρχης Μελέτιος Β΄

Ο **Μελέτιος Β΄** διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1768-1769.

Γεννήθηκε στην Τένεδο. Περιγράφεται ως συνετός, ευθύς και επιεικής. Διετέλεσε πρωτοσύγκελλος του Μητροπολίτη Νικομηδείας Γαβριήλ και από τις 13 Ιουνίου 1750 έως τον Νοέμβριο 1768 Μητροπολίτης Λαρίσης.

Μετά την παραίτηση του Πατριάρχη Σαμουήλ εξελέγη παμψηφεί Οικουμενικός Πατριάρχης, στις 5 Νοεμβρίου 1768.

Η Πατριαρχία του ήταν ολιγόμηνη και χαρακτηρίζεται «ο ατυχέστερος των πατριαρχών της ΙΗ΄ εκατονταετηρίδος». Υπέστη πολλές περιπέτειες λόγω του Ρωσοτουρκικού Πολέμου που μαινόταν τότε. Κατά την εξέγερση του 1769, στις 11 Απριλίου, απομακρύνθηκε από το Θρόνο και εξορίστηκε στη Μυτιλήνη. Το 1775, με άδεια του Σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ επέστρεψε στην Τένεδο και το 1777 στην Κωνσταντινούπολη, όπου και πέθανε πάμπτωχος.

## Σημειώσεις


## Πηγές
* 
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 35, σελ. 419
* 

Μελέτιος Β
Μελέτιος Β
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Εμίλ Μπουτρού

Ο **Εμίλ Μπουτρού** (*Étienne Émile Marie Boutroux*, 28 Ιουλίου 1845 - 22 Νοεμβρίου 1921) ήταν Γάλλος φιλόσοφος και ιστορικός της φιλοσοφίας. 

Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1845 και το πλήρες όνομά του ήταν Ετιέν Εμίλ Μαρί Μπουτρού. Ήταν πολέμιος του υλισμού στην επιστήμη. Υπήρξε πνευματικός φιλόσοφος ο οποίος υπερασπίστηκε την ιδέα ότι η θρησκεία και η επιστήμη είναι συμβατές, σε μια εποχή που η δύναμη της επιστήμης μεγάλωνε ραγδαία. Η δουλειά του επισκιάστηκε από τον Ανρί Μπεργκσόν. Εξελέγη μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών το 
1898 και της Γαλλικής Ακαδημίας το 1912. 

Γεννήθηκε στη Μονρούζ, κοντά στο Παρίσι, στο σημερινό διαμέρισμα Ο-ντε-Σεν. Φοίτησε στο λύκειο Ναπολεόν (σημερινό Λύκειο Ανρί IV), και το 1865 συνέχισε τις σπουδές του στην Εκόλ Νορμάλ Σουπεριέρ. Στη συνέχεια φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης τα έτη 1869-1870 όπου ήρθε σε επαφή με τη Γερμανική φιλοσοφία με καθηγητή του τον Χέρμαν φον Χέλμχολτς (Hermann von Helmholtz). 

Εργάστηκε για πρώτη φορά ως καθηγητής φιλοσοφίας στο λύκειο της Καν. Το 1874 δημοσίευσε το βιβλίο όπου βασίστηκε η διπλωματική του διατριβή "Το Απρόοπτο των νόμων της φύσης",  μια ανάλυση της φιλοσοφίας του Καντ για την επιστήμη. 

Μεταξύ του 1874 και 1876 ο Μπουτρού δίδαξε αρχικά στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ και στη συνέχεια στο Τμήμα Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου του Νανσύ και εκεί ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε την Αλίν Πουανκαρέ, αδελφή του επιστήμονα και μαθηματικού Ανρί Πουανκαρέ. Το 1880 γεννήθηκε ο γιος τους Πιέρ, ο οποίος έγινε διακεκριμένος μαθηματικός και ιστορικός της επιστήμης. 

Το 1888 ο Μπουτρού ανακηρύχθηκε καθηγητής ιστορίας της σύγχρονης φιλοσοφίας στη Σορβόννη. 

Εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών το 1898 και το 1902 έγινε Διευθυντής του *Ιδρύματος Thiers*. Εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας το 1912.

Πέθανε στις 22 Νοεμβρίου 1921.
## Παραπομπές

## Εργογραφία
*Το Απρόοπτο των Νόμων της Φύσης, (1874) 
*Η Ελλάδα ηττημένη από τους Στωικούς, (1875) 
*Σωκράτης, ο Θεμελιωτής της Ηθικής, (1883) 
*Η ιδέα των νόμων της φύσης στην επιστήμη και τη φιλοσοφία, (1895) 
*Ηθικά ζητήματα και Εκπαίδευση, (1897) 
*Πάσχα, (1900) 
*Η Φιλοσοφία του Φίχτε, (1902) 
*Ψυχολογία του Μυστικισμού, (1902) 
*Επιστήμη και Θρησκεία στη Σύγχρονη Φιλοσοφία, (1908)

Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Πατριάρχης Σωφρόνιος

Ο **Σωφρόνιος** διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων (1771–75, ως Σωφρόνιος Δ΄) και κατόπιν Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1775-1780, ως Σωφρόνιος Β΄).

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κιλίς σε οικογένεια Ορθοδόξων Αράβων Χριστιανών που καταγόταν από το Χαλέπι της Συρίας. Μεγάλωσε σε αραβικό - τουρκικό περιβάλλον και ο πατέρας του λεγόταν Ίσα. Τα έτη 1733-1735 ασχολήθηκε με τη συλλογή χρημάτων για την Εκκλησία στα Άδανα και την Αντιόχεια, και ως το 1739 είχε μετακομίσει στη Δαμασκό.

Το 1740 χειροτονήθηκε ιερέας στα Ιεροσόλυμα. Το 1741 εξελέγη επίσκοπος Άκρας και το 1752 Χαλεπίου. Την ίδια χρονιά αποσύρθηκε και μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη. Διετέλεσε επίσης Μητροπολίτης Πτολεμαΐδος (Πατριαρχείου Ιεροσολύμων). Το 1766 του ζητήθηκε να αναλάβει τον θρόνο του Πατριάρχη Αντιοχείας, αλλά αρνήθηκε. Εκείνη την εποχή, οι Φραγκισκανοί προσπάθησαν και πάλι, με την υποστήριξη διπλωματών των καθολικών δυνάμεων, να ανακτήσουν τους ιερούς τόπους που είχαν προηγουμένως αποδοθεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία των Ιεροσολύμων. Ο Σωφρόνιος, ως Μητροπολίτης Πτολεμαΐδας και έξαρχος του Πατριάρχη, κατάφερε να κερδίσει την εύνοια του Σεΐχουλ-Ισλάμ, επικεφαλής του οθωμανικού δικαστικού συστήματος, και να επιβεβαιωθούν τα προνόμια των Ορθοδόξων με φιρμάνι του Σουλτάνου Μουσταφά Γ΄.

Τον Απρίλιο του 1770 εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων ως *Σωφρόνιος Ε΄*. Κατά την Πατριαρχία του στα Ιεροσόλυμα τερματίστηκε ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος και υπογράφτηκε η Συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή (1774), με την οποία η Ρωσία ανέλαβε ρόλο προστάτιδος των χριστιανών της Μέσης Ανατολής.

Το 1775 εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ως *Σωφρόνιος Β΄*. Επί των ημερών του, Σύνοδος στην Κωνσταντινούπολη καταδίκασε τους Κολλυβάδες. Ήταν Πατριάρχης μορφωμένος και ασκητικός και ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την παιδεία και για τα οικονομικά των Πατριαρχείων που διακόνησε. Τον Μάιο του 1775 συνέστησε επιτροπή, αποτελούμενη από 4 αρχιερείς και 16 ή 18 λαϊκούς, με σκοπό την τακτοποίηση των θεμάτων του Πατριαρχείου, κυρίως των οικονομικών.

Πέθανε στις 8 Οκτωβρίου του 1780 και ετάφη στο προαύλιο του Ιερού Ναού των Ασωμάτων (Παμμεγίστων Ταξιαρχών) στο Μέγα Ρεύμα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Σωφρόνιος Ε
Σωφρόνιος Β
Σωφρόνιος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
ΑΕΔ

Το αρκτικόλεξο **ΑΕΔ** μπορεί να αναφέρεται σε οποιοδήποτε από τα παρακάτω.

*Αγροτικό Εργατικό Δυναμικό
*Αθλητική  Διδυμοτείχου
*Αθλητική Ένωση Δροσιάς
*Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο
*Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων
*Αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων
Ανρί Πουανκαρέ

Ο **Ζυλ Ανρί Πουανκαρέ** (, 29 Απριλίου 1854 – 17 Ιουλίου 1912) ήταν ένας από τους κορυφαίους Γάλλους μαθηματικούς και θεωρητικούς φυσικούς, καθώς και φιλόσοφος της επιστήμης. Ο Πουανκαρέ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1854 στην πόλη Νανσύ της Γαλλίας και πέθανε στις 17 Ιουλίου 1912 στο Παρίσι. Συχνά περιγράφεται ως πολυμαθής, και στον κόσμο των μαθηματικών είναι γνωστός ως ο «τελευταίος πανεπιστήμονας», καθώς διέπρεπε σε όλα τα επιστημονικά πεδία τα οποία υπήρχαν στη διάρκεια της ζωής του.

## Ο άνθρωπος Πουανκαρέ
Ο Πουανκαρέ ήταν μύωψ, ιδιαίτερα αφηρημένος και αδέξιος. Είναι χαρακτηριστικό πως οι σύγχρονοί του τον αποκαλούσαν αμφιδέξιο, με την έννοια ότι είχε κακές επιδόσεις τόσο με το αριστερό όσο και με το δεξί χέρι. Στο σχολείο κατάφερε να βαθμολογηθεί με μηδέν στο σχέδιο. Ωστόσο όλες οι παραπάνω αδυναμίες του αναπληρώνονταν και με το παραπάνω από τη μαθηματική του μεγαλοφυΐα και την ευρυμάθεια που τον διέκρινε. Ο δάσκαλός του Elliot a Liard έγραψε το 1872: «Έχω στην τάξη μου ένα τέρας των μαθηματικών, τον Ανρί Πουανκαρέ».

## Το έργο του
Ο Πουανκαρέ δημοσίευσε το πρώτο του άρθρο στο περιοδικό *Nouvelles Annales des Mathematiques* σε ηλικία 19 ετών. Συνολικά συνέγραψε τουλάχιστον 30 βιβλία και 500 ερευνητικές εργασίες - άρθρα. Ίσως ήταν ο τελευταίος μαθηματικός με ευρύτατο πεδίο ενασχόλησης, ώστε οι διαλέξεις του στη Σορβόνη να ποικίλλουν σε ευρύτατη γκάμα θεμάτων. Ο Πουανκαρέ, εκτός από τη σημαντική του προσφορά στο αμιγώς μαθηματικό πεδίο, συνεισέφερε στην οπτική, τον ηλεκτρισμό, την ελαστικότητα, τη θερμοδυναμική, την κβαντική θεωρία τη σχετικότητα και την κοσμολογία. Ο Πουανκαρέ υπήρξε και σημαντικός εκλαϊκευτής της επιστήμης. Χαρακτηριστικά στο βιβλίο του *Η Αξία της Επιστήμης* έλεγε:  Με την εκλογή του ως μέλους του τμήματος λογοτεχνίας του Γαλλικού Ινστιτούτου τιμήθηκε για την πολυποίκιλη προσφορά του στην επιστήμη.

## Το πρόβλημα των τριών σωμάτων
Το 1889 ο Πουανκαρέ έδειξε ότι η πλήρης ανάλυση της κίνησης έστω και τριών σωμάτων (π.χ. του Ήλιου, της Γης και της Σελήνης) με βάση τη νευτώνεια θεωρία παρήγαγε ένα ενδογενώς μη ολοκληρώσιμο σύστημα. Ως εκ τούτου θεμελίωσε τη σημαντική δυσκολία επίλυσης των προβλημάτων της φυσικής με μαθηματική ανάλυση, ακόμα και για τρία σώματα (πολύ περισσότερο για πάνω από τρία ή για εκατομμύρια) και ανέδειξε τις πρώτες ρωγμές στο Νευτώνειο σύμπαν. Ο αναγωγισμός, ως θεώρηση του κόσμου, απεδείχθη υπεραπλουστευτικός και ανακριβής. Με αφορμή τη ρήση του Νεύτωνα «η φύση ευχαριστιέται με την απλότητα και δεν αγαπάει τη μεγαλοπρέπεια των περιττών αιτίων» ο Πουανκαρέ παρατήρησε: 

## Δείτε επίσης
* Ανισότητα Πουανκαρέ
* Εικασία του Πουανκαρέ

## Περαιτέρω ανάγνωση

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Ανρί Πουανκαρέ βιβλιογραφία στο MacTutor του Πανεπιστημίου του Σαιντ Άντριους

### Βιβλιογραφία στα ελληνικά
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγνωστικιστές
Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι
Κατηγορία:Γεωμέτρες
Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Τοπολόγοι
Ζουλού

right|thumb|250px|Πολεμιστές Ζουλού (τέλη 19ου αιώνα)
Οι **Ζουλού** είναι το πιο πολυπληθές έθνος της Νότιας Αφρικής, αριθμώντας σχεδόν 11 από τα 33 εκατομμύρια μαύρων κατοίκων της χώρας. Μέλη των Ζουλού ζουν επίσης στη Ζιμπάμπουε, τη Ζάμπια και τη Μοζαμβίκη. Η γλώσσα τους, η ζουλού ή ισιζουλού, είναι γλώσσα προέλευσης Μπαντού. 

Το βασίλειο των Ζουλού έπαιξε σημαντικό ρόλο στη Νοτιοαφρικανική ιστορία κατά τον 19ο και 20ο αιώνα. Στη διάρκεια του απαρτχάιντ υπέφεραν από τις φυλετικές διακρίσεις και θεωρούνταν πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Σήμερα έχουν ίσα δικαιώματα με όλους τους πολίτες της Νότιας Αφρικής. Στη γλώσσα των Ζουλού, το όνομά τους σημαίνει *Ουρανός*. 

Πολύ γνωστή προσωπικότητα των Ζουλού ήταν ο Σάκα Ζούλου. Ήταν νόθος γιος του αρχηγού των Ζουλού, Σενζανγκακόνα. Γεννήθηκε περί το 1787. Ο ίδιος και η μητέρα του, Νάντι, εξορίστηκαν από τον Σενζανγκακόνα και βρήκαν καταφύγιο στη Μθεδουα. Ο Σάκα πολέμησε στο πλευρό του αρχηγού της Μθεδουα, Ντινγκισγουαγιο. Μετά το θάνατο του Σενζανγκακόνα, ο Ντινγκισγουάγιο βοήθησε τον Σάκα να διεκδικήσει το θέση του αρχηγού του βασιλείου των Ζουλού. Τον Σάκα διαδέχθηκε ο Ντινγκάνε, ετεροθαλής αδελφός του, ο οποίος συνωμότησε σε με τον Μλανγκάνα, άλλον ετεροθαλή αδερφό του για να τον δολοφονήσουν. Μετά τη δολοφονία του Σάκα, ο Ντιγκάνε δολοφόνησε και τον Μλανγκάνα και ανέλαβε την εξουσία. Στα επόμενα χρόνια εκτέλεσε πολλούς υποστηρικτές του Σάκα για να διασφαλίσει την εξουσία. 

Ο σύγχρονος πληθυσμός είναι εξίσου κατανεμημένος σε αστικές και αγροτικές περιοχές. Η γλώσσα ισιζούλου είναι η πιο διαδεδομένη γλώσσα στην περιοχή, με αμέσως επόμενη τη Σέσοτο. Οι Ζουλού παίζουν σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή της Νοτίου Αφρικής. Ο Μανγκοσούθου Μπουθελέζι υπήρξε ένας από τους δυο αναπληρωτές Προέδρους της κυβέρνησης εθνικής ενότητας που ανέλαβε εξουσία το 1994. Σπουδαία είναι η μουσική των Ζουλού, που έχει διαδοθεί παγκοσμίως. 

Το διεθνώς γνωστό συγκρότημα των Ζουλού Ladysmith Black Mambazo είναι μεταξύ των καλλιτεχνών που έκαναν τη μουσική παράδοση των Ζουλού να αντηχήσει σε όλο τον κόσμο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Σούπερ Μπόουλ

Το **Σούπερ Μπόουλ** (αγγλικά: *Super Bowl*) είναι ο σημαντικότερος και δημοφιλέστερος ετήσιος αγώνας του αθλήματος του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Το Σούπερ Μπόουλ είναι πρώτο σε τηλεθέαση κάθε χρόνο στις ΗΠΑ και δεύτερο παγκοσμίως σε ετήσια αθλητικά γεγονότα πίσω από τον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.

Στο 45ο Σούπερ Μπόουλ, που διεξήχθη στις 6 Φεβρουαρίου 2011 στο Ντάλας, Τέξας οι Γκριν Μπέι Πάκερς νίκησαν με 31-25 τους Πίτσμπουργκ Στίλερς, κατακτώντας το τρόπαιο.. Στο 48ο Σούπερ Μπόουλ που έγινε στις 2 Φεβρουαρίου 2014 στην Νέα Υόρκη, οι Σιάτλ Σίχοκς επικράτησαν των Ντένβερ Μπρόνκος με 43-8 και κέρδισαν το τρόπαιο. Στο "χρυσό" 50ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στο Σαν Φραντσίσκο, έγινε στις 7 Φεβρουαρίου 2016 και τον τίτλο κέρδισαν για 3η φορά στην ιστορία τους οι Ντένβερ Μπρόνκος επικρατώντας των Καρολίνα Πάνθερς με 24-10 στο τελευταίο ματς της θρυλικής καριέρας του Πέϊτον Μάνινγκ.

Στο 51ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στις 5 Φεβρουαρίου 2017 στο Χιούστον, Τέξας οι Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς κέρδισαν 34-28 τους Ατλάντα Φάλκονς κατακτώντας το τρόπαιο κάνοντας την μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του θεσμού καθώς έχαναν με διαφορά 25 πόντων. Επίσης, ήταν η πρώτη φορά που το Σούπερ Μπόουλ πήγε στην παράταση. Το 2018 ο τίτλος κατακτήθηκε από τους Φιλαδέλφεια Ιγκλς και το 2019 από τους Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς.

Στο 54ο Σούπερ Μπόουλ που σηματοδότησε το φινάλε της 100ης σεζόν του NFL, διεξήχθη στις 2 Φεβρουαρίου 2020 στο Μαϊάμι, Φλόριντα με τους Κάνσας Σίτι Τσίφς να επικρατούν επί των Σαν Φραντσίσκο 49ερς με 31-20. Μάλιστα οι Τσιφς επέστρεψαν και κατέκτησαν τον τίτλο μετά από 50 χρόνια.

Στο 55ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στις 7 Φεβρουαρίου 2021 στην Τάμπα, Φλόριντα οι Τάμπα Μπέι Μπακανίερς με σκορ 31-9 εκθρόνισαν τους Τσιφς και κατέκτησαν τον τίτλο για 2η φορά στην ιστορία τους. Επίσης, οι Μπακανίερς έγιναν η πρώτη ομάδα που έπαιξε Σούπερ Μπόουλ μέσα στην έδρα της. Λόγω της πανδημίας COVID-19 το Σούπερ Μπόουλ εκείνης της χρονιάς είχε τους λιγότερους θεατές (ο αριθμός περιορίστηκε σε 25.000) στην ιστορία του.

Στο 56ο Σούπερ Μπόουλ που διεξήχθη στις 14 Φεβρουαρίου 2022 στο Λος Άντζελες, οι Λος Άντζελες Ραμς επιβλήθηκαν με σκορ 23-20 των Σινσινάτι Μπένγκαλς. Έτσι αυτό που δεν είχε γίνει ποτέ πριν στα 54 πρώτα Σούπερ Μπόουλ, έγινε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Οι Ραμς έγιναν η δεύτερη ομάδα μετά τους Μπακανίερς, η οποία έπαιξε και κέρδισε το Σούπερ Μπόουλ στην έδρα της.  

## Οι νικητές σε όλα τα Σούπερ Μπόουλ του αμερικανικού ποδοσφαίρου (Πρωταθλητές AFL-NFL)

**Με σομόν χρώμα οι πρωταθλητές της American Football League (AFL 1966-69), μετέπειτα 	American Football Conference (AFC) από το 1970 και με μπλε της National Football League (NFL 1966-69), 	National Football Conference (NFC από το 1970)**

## Πρωτάθλημα NFL (Πρωταθλητές AFC-NFC)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορία του Super Bowl: Η εξέλιξη και οι καλύτεροι τελικοί sport24.gr

 
Κατηγορία:Αμερικανικό ποδόσφαιρο
Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών

Ο **Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών** ήταν ο πρώτος δημόσιος ραδιοφωνικός σταθμός στην Ελλάδα, ο πρώτος στην περιοχή της Αττικής και ο δεύτερος σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Ιδρύθηκε το 1938 από την κυβέρνηση Μεταξά και ξεκίνησε να εκπέμπει την ίδια χρονιά στην Αθήνα. Ουσιαστικά ήταν ο προπομπός του ΕΙΡ. Το 1952 μετεξελίχθηκε στο Πρώτο Πρόγραμμα.

## Ιστορικό
*Δείτε επίσης: [[Ραδιόφωνο στην Ελλάδα]]*

Το 1920 είχαν αρχίσει οι προσπάθειες ανάπτυξης ραδιοφωνικού σταθμού στην Ελλάδα, δίχως συνέχεια. Το φθινόπωρο του 1928 ο Χρίστος Τσιγγιρίδης, πωλητής ραδιοφώνων, ξεκινάει τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια, με έδρα την Θεσσαλονίκη και εξέπεμπε στη Βόρεια Ελλάδα. Το 1929 ξεκίνησαν και οι προσπάθειες δημιουργίας δημόσιου ραδιοφωνικού σταθμού, που όμως δεν καρποφόρησαν.

Με την έλευση της Αυγουστινιανής δικτατορίας το 1936, εντείνονται οι προσπάθειες δημιουργίας ραδιοφωνικού σταθμού. Τον Σεπτέμβριο της χρονιάς εκείνης, ιδρύθηκε η **Υπηρεσία Ραδιοφωνικών Εκπομπών**. Η προσπάθεια της 4ης Αυγούστου είχε ως πρότυπο την Ναζιστική Γερμανία, η οποία είχε επενδύσει στο ραδιόφωνο σαν μέσο προπαγάνδας, αλλά και την Φασιστική Ιταλία, η οποία είχε ιδρύσει το 1924, την Ιταλική Ραδιοφωνία (σημερινή **RAI**).

## Εκκίνηση εκπομπών
Στις 25 Μαρτίου 1938 ο Βασιλεύς των Ελλήνων Γεώργιος Β΄ εγκαινιάζει τον πομπό των 14KW στο κέντρο εκπομπής στα Νέα Λιόσια ο οποίος στήθηκε με την συνεργασία Ελλήνων τεχνικών και Γερμανών απεσταλμένων της Telefunken. Την ίδια ημέρα ξεκινάει τις πρώτες του εκπομπές, ο *Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών*, ενώ έβγαλε πλήρες πρόγραμμα μετά από περίπου δύο μήνες (21 Μαΐου). Πρώτη εκφωνήτρια ήταν η Αφροδίτη Λαουτάρη ενώ θρυλικό έγινε το σήμα του σταθμού, η βουκολική μελωδία, ο *Τσοπανάκος*, που έμεινε γνωστό ως τις ημέρες μας.

## Ελληνοϊταλικός Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πόλεμου το ραδιόφωνο μετέδιδε πληροφορίες για τις συγκρούσεις και χρησιμοποιήθηκε για την κινητοποίηση της ελληνικής πλευράς. Λίγο πριν από την είσοδο των ναζιστικών στρατευμάτων στην Αθήνα, σε μια δραματική έκκληση ο εκφωνητής κάλεσε τους ακροατές να μην πιστεύουν το σταθμό που σε λίγο θα μετέδιδε ψέματα. Μετά την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, ο ΡΣΑ μετέδιδε τη γερμανική προπαγάνδα, αν και το προσωπικό προσπαθούσε με κάθε τρόπο να το διακόπτει, προσποιούμενο τεχνικές δυσκολίες.

## Μεταπολεμικά
Οι Γερμανοί, λίγο πριν αποχωρήσουν από την Αθήνα τον Οκτώβριο του 1944, προσπάθησαν να ανατινάξουν τους πομπούς του σταθμού στα Νέα Λιόσια, ωστόσο κατέστρεψαν μόνο έναν από τους τρεις. Αυτό δεν εμπόδισε τον σταθμό να εκπέμψει πρόγραμμα την ημέρα της απελευθέρωσης, που ξεκίνησε με τον Εθνικό ύμνο. Ο Αυστριακός Έμπερχαρντ Βίχενμπαχ ήταν ένα από τα πρόσωπα που συνέβαλαν στη διάσωση του σταθμού. Το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) που ιδρύθηκε στις 15 Ιουνίου 1945 και αντικατέστησε την κατοχική **ΑΕΡΕ** (*Ανώνυμη Εταιρεία Ραδιοφωνικών Εκπομπών*), λειτουργούσε πλέον τον σταθμό. Το 1952, στο πλαίσιο αναδιοργάνωσης του ραδιοφώνου, μετονομάστηκε σε Πρώτο Πρόγραμμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας
Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί
Ταν Σουέ

Ο **Ταν Σουέ ** (ή **Θαν Σουέ**) είναι στρατιωτικός από τη Μιανμάρ, δικτάτορας της χώρας από τις 23 Απριλίου 1992 ως τις 30 Μαρτίου 2011.

Γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1933. Έγινε στρατιωτικός σε ηλικία 20 ετών, έχοντας εργαστεί προηγουμένως στην Ταχυδρομική Υπηρεσία της χώρας. Ανέλαβε Πρόεδρος του Συμβουλίου για την Ειρήνη και την Ανάπτυξη το 1992. Συνδέθηκε με την ανατροπή και σύλληψη του Πρωθυπουργού Κιν Νιουντ, γεγονός που αισθητά επαύξησε την εξουσία του.

## Υγεία και οικογένεια
Είναι γνωστό ότι είναι διαβητικός και φημολογείται ότι πάσχει από καρκίνο του εντέρου. Σπάνια κάνει δημόσιες εμφανίσεις Στις 31 Δεκεμβρίου του 2006 έφυγε στη Σιγκαπούρη, όπου υποβλήθηκε σε θεραπεία. Επέστρεψε στη Μιανμάρ έπειτα από δύο εβδομάδες.

Το 2006 διέρρευσαν στο Διαδίκτυο εικόνες από ένα ερασιτεχνικό βίντεο από το γάμο της κόρης του Ταν Σουέ, που προκάλεσε σχόλια για την πολυτέλεια και τη δεξίωση. 

Έπειτα από τις πολυήμερες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του 2007  ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ανέφεραν ότι η σύζυγος και τα κατοικίδια του του δικτάτορα έφυγαν από τη χώρα στις 27 Σεπτεμβρίου του 2007 και πήγαν πιθανότατα στο Λάος.

Το 2011 ανέλαβε νέος πρόεδρος ο Θέιν Σέιν και ο Σουέ αποχώρησε και από το αξίωμα του αρχηγού του στρατού.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Δικτάτορες
Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Σόε Γουίν

Ο **Σόε Γουίν** (10 Μαΐου 1947 – 12 Οκτωβρίου 2007) ήταν στρατιωτικός από τη Μιανμάρ, πρωθυπουργός από το 2004 μέχρι το θάνατό του, το 2007.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1947. Το 2003 προήχθη στη θέση του πρώτου Γραμματέα στην ιεραρχία της χούντας της χώρας. Έγινε Πρωθυπουργός της χώρας στις 19 Οκτωβρίου 2004, διορισμένος από τον Ταν Σουέ.

Το Μάρτιο του 2007 εισήχθη με προβλήματα υγείας σε ιδιωτικό νοσοκομείο στη Σιγκαπούρη. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της χώρας έκαναν λόγο για λευχαιμία, ενώ η κυβέρνηση αρνήθηκε να αποκαλύψει τι ασθένεια είχε. Επέστρεψε στη χώρα του στις 3 Μαΐου 2007, στη συνέχεια όμως επέστρεψε στη Σιγκαπούρη. Στις 18 του ιδίου μήνα διορίστηκε άλλος προσωρινός Πρωθυπουργός στη θέση του Γουίν.

Στις 19 Σεπτεμβρίου είχε πεθάνει ο δίδυμος αδελφός του.

Ο Γουίν απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2007 και όχι στις 2 Οκτωβρίου, όπως είχαν μεταδώσει τα διεθνή μέσα ενημέρωσης εσφαλμένα εκείνη την ημέρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μιανμάρ
Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Εθνόσημο του Ναουρού

Το **[[εθνόσημο]] του [[Ναουρού]]** χρονολογείται από το 1968 και η επίσημη χρήση του άρχισε από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ο θυρεός του χωρίζεται στη μέση σε δύο μέρη. Στο ανώτερο τμήμα παρουσιάζεται το χημικό σύμβολο του φωσφόρου πέρα από ένα υφασμένο με χρυσό φόντο. Το χαμηλότερο τμήμα, χρώματος ασημί, απεικονίζει ένα πουλί, τον ωκυπέτη (φρεγάτα), το οποίο κάθεται σε κούρνια πάνω από τα μπλε κύματα του ωκεανού. Το κατώτερο δεξιό τμήμα είναι μπλε και περιέχει ένα κλαδί του λουλουδιού *calophyllum*. Ο θυρεός περιβάλλεται από τις εικόνες εξοπλισμού φυλάρχων, που φοριέται στις τελετές - σχοινιά από τα φύλλα φοινικών, φτερά φρεγάτας και δόντια καρχαριών. Το αστέρι που κεντροθετείται επάνω από την ασπίδα προέρχεται από τη σημαία. Η κορδέλα επάνω από αυτό φέρει την επωνυμία του νησιού στη γλώσσα των Μικρονησίων του Ναουρού: *Naoero*. Η κορδέλα κάτω από το θυρεό φέρει το εθνικό ρητό της Δημοκρατίας του Ναουρού: Πρώτα το Θέλημα του Θεού. Το υφασμένο φόντο συμβολίζει τους ανθρώπους του Ναούρου, το πουλί την πανίδα της χώρας και το χημικό σύμβολο για το φώσφορο την εξόρυξη των φωσφορικών αλάτων.

## Παραπομπές



Ναουρου
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Ναουρού
Μαζάο Τακεμότο

Ο **Μαζάο Τακεμότο** () *Masao Takemoto*, 29 Σεπτεμβρίου 1919 - 2 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Ιάπωνας επτάκις ολυμπιονίκης (1952, 1956, 1960) της ρυθμικής γυμναστικής.  Το 1997 μπήκε στο Hall of Fame της Παγκόσμιας Γυμναστικής. Πέθανε το 2007 στην Καναγκάβα.
 
## Τίτλοι
### Ολυμπιακά μετάλλια
*Χρυσά   1960, Ρώμη ομαδικό 
*Αργυρά  1952, Ελσίνκι άλμα- 1956, Μελβούρνη ομαδικό  -1960, Ρώμη μονόζυγο
*Χάλκινα 1956, Μελβούρνη μονόζυγο- δίζυγο - κρίκοι
### Τίτλοι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
*Χρυσά μετάλλια 1954, Ρώμη ασκήσεις εδάφους-1958 Μόσχα, ασκήσεις εδάφους
*Αργυρά μετάλλια 1954, Ρώμη, ομαδικό- 1958, Μόσχα, ομαδικό και άλμα
*Χάλκινα μετάλλια 1954 Ρώμη, δίζυγο-   1958 Μόσχα, μονόζυγο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιάπωνες αθλητές
Κατηγορία:Ιάπωνες Ολυμπιονίκες
Σπανάκι

Το φυτό **σπανάκι** ανήκει στην τάξη Καρυοφυλλώδη και στην οικογένεια των Χηνοποδιοειδών (Chenopodiaceae).

Καλλιεργείται κυρίως στην Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική ενώ η καταγωγή του είναι από την Ασία.

Μονοετές ή διετές φυτό καλλιεργείται για τα παχιά τριγωνικά φύλλα του. Αυτά βρίσκονται κοντά στη ρίζα, έχουν χρώμα βαθύ πράσινο και λεία ή κυματιστή επιφάνεια. Όταν η διάρκεια της ημέρας είναι μεγαλύτερη και η θερμοκρασία αρκετά υψηλή τότε αναπτύσσεται ένας βλαστός που φέρει μία ταξιανθία με μικρά άνθη.

Ο καρπός είναι ένα πολύ μικρό μονόσπερμο καρύδι που μερικές φορές φέρει και αγκαθωτό περίβλημα. 
Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με σπορά. Το ψυχρό κλίμα ευνοεί την ανάπτυξη του σπανακιού· στην Ελλάδα γίνεται σπορά από τα μέσα Αυγούστου μέχρι το Φεβρουάριο. Το έδαφος πρέπει να είναι υγρό και ειδικά όταν το σπανάκι είναι μικρό. Τα αμμοπηλώδη εδάφη είναι τα πιο κατάλληλα. Το ύψος του φτάνει τα 30 εκατοστά.

Αν δεν υπάρχουν βροχές τότε χρειάζεται λίγο πότισμα. Πολλές από τις καλλιέργειες πάντως είναι ξερικές. Η συγκομιδή γίνεται περίπου 6 εβδομάδες μετά τη σπορά.
## Ποικιλίες
Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες σπανακιού. Οι πιο γνωστές στην Ελλάδα είναι το κοινό σπανάκι, η πριγκίπισσα Τζουλιάνα, το κοντό σπανάκι και το πλατύφυλλο Άργους. Στην Ελλάδα απαντάται και αυτοφυές, ως άγριο σπανάκι, κοινώς η *[[νάνα]]*.
Έχουν αναπτυχθεί και κάποια υβρίδια για μεγαλύτερη παραγωγή.

## Στη μαγειρική
Το σπανάκι κυκλοφορεί στην κατανάλωση φρέσκο, κονσερβοποιημένο ή κατεψυγμένο. Ακόμη μπορεί να διατηρηθεί και σε κοινούς καταψύκτες, αφού πρώτα ζεματιστεί, για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τρώγεται μαγειρεμένο (σπανακόρυζο, σουπιές με σπανάκι), γίνεται διάφορες πίτες (σπανακόπιτα) ή ακόμα τρώγεται και ωμό σε διάφορες σαλάτες. Μπορεί να προστεθεί σε θρεπτικούς χυμούς, ενώ όταν καταναλώνεται μαγειρεμένο, χάνει την περιεκτικότητα του σε βιταμίνη C.

## Θρεπτική αξία
Έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο, β-καροτένιο βιταμίνες C, Ε και Κ, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, σελήνιο, ψευδάργυρο, ασβέστιο, μαγνήσιο, χλωροφύλλη, άλατα ιωδίου και σαπωνίνες.
Είναι πολύ καλό στη σωστή λειτουργία του εντέρου και κατά της αναιμίας. Συμβάλλει στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού και του νευρικού συστήματος.

## Καλλιέργεια
Στην Ελλάδα καλλιεργούνται 25.000 στρέμματα περίπου και η ετήσια παραγωγή φτάνει τους 36.000 τόνους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Λαχανικά
Κατηγορία:Χηνοποδιοειδή
Κατηγορία:Χλωρίδα του Νεπάλ
Κατηγορία:Αμαρανθοειδή
Χρονικό των Τόκκων

Το **Χρονικό των Τόκκων** είναι ένα έμμετρο χρονικό στην μεσαιωνική ελληνική γλώσσα που αναφέρεται στην δράση της οικογένειας των Τόκκων και ιδιαιτέρως στα χρόνια της διακυβέρνησης του Κάρολου Α΄ Τόκκου, κόμητα Κεφαλληνίας και Ζακύνθου. Καλύπτει την χρονική περίοδο 1375-1425 περίπου.

Ο άγνωστος συγγραφέας ήταν σύγχρονος με τα γεγονότα που περιγράφει, όπως φαίνεται από σημεία του κειμένου στα οποία αφηγείται ως αυτόπτης μάρτυρας, και ανήκε πιθανότατα στο περιβάλλον του Κάρολου Α΄ Τόκκου. Η καταγωγή του ήταν μάλλον από τα Ιωάννινα. Από το κείμενο συνάγεται ότι δεν είχε ιδιαίτερη μόρφωση· γι' αυτό η γλώσσα και η αφήγησή του είναι απλές. 

Ο συγγραφέας είναι πολύ εγκωμιαστικός απέναντι στους Τόκκους· τους παρουσιάζει ως δίκαιους άρχοντες, που ενδιαφέρονται για τον λαό. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι δεν αναφέρεται καθόλου στην λατινική καταγωγή της αρχοντικής οικογένειας. Η στάση του απέναντι στους Έλληνες (τους οποίους αποκαλεί  Ρωμαίους, όπως αποκαλούσαν οι βυζαντινοί διαχρονικά τον εαυτό τους) είναι φιλική, ενώ αντίθετα είναι πολύ εχθρικός απέναντι στους Αλβανούς.  

Το Χρονικό εκτυπώθηκε και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1975 από τον G. Schirò. Αποτελείται από 3923 δεκαπεντασύλλαβους ανομοιοκατάληκτους στίχους και παραδίδεται από τον κώδικα Vaticanus Graecus 1831 από τον οποίον λείπει η αρχή και το τέλος του κειμένου. Ο κώδικας, τον οποίον ο Schirò θεωρεί αυτόγραφο, γράφτηκε πριν από τον Ιούνιο του 1429 και σώζεται και ένα πιστό αντίγραφό του, ο κώδικας Vatic. gr. 2214, του 16ου αιώνα. Η αρίθμηση των σελίδων του κώδικα είναι προβληματική και η διάταξη των τετραδίων είχε διαταραχθεί, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται χάσματα και δυσκολία κατανόησης για τους πρώτους 1000 στίχους περίπου· έχει προταθεί μια διαφορετική διάταξη αυτών των στίχων από την Ελισάβετ Ζαχαριάδου, η οποία αποκαθιστά την νοηματική αλληλουχία του κειμένου και αποδεικνύει ότι οι στίχοι που λείπουν από την αρχή του κειμένου είναι λιγότεροι από όσους υπολόγιζε ο Schirò.

Το Χρονικό έχει μεγάλη σημασία ως ιστορική πηγή και ως γλωσσική μαρτυρία για την δημώδη γλώσσα της εποχής· η λογοτεχνική του αξία όμως είναι περιορισμένη.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από την αρχή του Χρονικού:

 
 
 
 
 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* H.-G. Beck, *Ιστορία της Βυζαντινής δημώδους λογοτεχνίας*, μετάφραση Νίκη Eideneier, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1988.
* Κ. Μητσάκη, *Εισαγωγή στη Νέα Ελληνική λογοτεχνία. Πρωτονεοελληνικοί χρόνοι. Μέρος πρώτο. Από τα τραγούδια του ακριτικού κύκλου έως τους θρήνους για το πάρσιμο της πόλης*, εκδ. Καρδαμίτσα, Αθήνα 1989.
* G. Schirò, *Το Χρονικό των Τόκκων. Τα Ιωάννινα κατά τας αρχάς του ΙΕ αιώνος*, Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών, Ιωάννινα  1965

Κατηγορία:Οικογένεια Τόκκο
Κατηγορία:Χρονικά
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Άντονι Σέριτς

Ο **Άντονι Σέριτς** (*Anthony Šerić*, 15 Ιανουαρίου 1979) είναι Κροάτης πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας. Αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού αμυντικού διαθέτοντας και επιθετικές και οργανωτικές αρετές. Κατά την διάρκεια της καριέρας του, αγωνίστηκε σε Παναθηναϊκό,Ελλάς Βερόνα,Πάρμα,Λάτσιο  και Μπεσίκτας μεταξύ άλλων. Εκπροσώπησε την εθνική Κροατίας σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα (1998,2002,2006). 

## Βιογραφία
### Νεανικά χρόνια
Ο Σέριτς γεννήθηκε στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας από κροατική οικογένεια, ενώ έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στο Κέντρο Αριστείας Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας.

### Καριέρα
#### Χάιντουκ Σπλιτ
Ο Σέριτς ξεκίνησε την καριέρα του στο Σπλιτ για λογαριασμό της Χάιντουκ Σπλιτ.

#### Ελλάς Βερόνα & Πάρμα
Ο Σέριτς μετακόμισε στην Ιταλία αρχικά για λογαριασμό της Πάρμα, αλλά λόγω της ποσόστωσης 3+2 εκτός ΕΕ, δόθηκε δανεικός στη Βερόνα και ο Ανταϊλτόν αποκτήθηκε από τη Βερόνα σε συμφωνία συνιδιοκτησίας.

#### Παναθηναϊκός
Το 2005, ο Σέριτς υπέγραψε στον Παναθηναϊκό με μεταγραφή από την ιταλική Λάτσιο, έχοντας και πάλι προπονητή τον Αλμπέρτο Μαλεζάνι, έπειτα από την κοινή τους θητεία στην Πάρμα την σεζόν 2001-2002.

### Διεθνής καριέρα
Το 1998, ο Σέριτς επιλέχθηκε τόσο από την εθνική Αυστραλίας όσο και από την εθνική Κροατίας. Επέλεξε να εκπροσωπήσει την Κροατία και η απόφασή του τον δικαίωσε σύντομα, καθώς η χώρα τοιυ τερμάτισε στην 3η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 στη Γαλλία. Δεν έλαβε καθόλου χρόνο συμμετοχής κατά τη διάρκεια του τουρνουά, λίγο πριν από το οποίο έκανε το διεθνές ντεμπούτο του ως αλλαγή σε φιλικό αγώνα εναντίον της Σλοβακίας, στις 29 Μαΐου 1998 στην Πούλα. Επίσης, αγωνίστηκε ως αλλαγή στα επόμενα δύο φιλικά της Κροατίας πριν από το τουρνουά. Εκπροσώπησε την Κροατία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.

## Διακρίσεις
#### Χάιντουκ Σπλιτ
* Κύπελλο Κροατίας: 2009–2010

#### Μπεσίκτας
* Πρωτάθλημα Τουρκίας: 2008–2009
* Κύπελλο Τουρκίας: 2008–2009

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρντεμίρ Καραμπούκσπορ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελλάς Βερόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάιντουκ Σπλιτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ολιανένσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Εκπομπή ΑΜ

250px|right|thumb|Παλμογραφική εικόνα AM διαμόρφωσης
Η **εκπομπή AM** είναι η ραδιοφωνική εκπομπή που χρησιμοποιεί διαμόρφωση κατά πλάτος (στα αγγλικά **''A**mplitude **M**odulation*), εξου και τα αρχικά.

== Ιστορία ==

Τα AM ήταν ο κυρίαρχος τρόπος εκπομπής κατά τα πρώτα ογδόντα χρόνια του [[20ος αιώνας|20ού αιώνα]] και παραμένει σε ευρεία χρήση και κατά τον [[21ος αιώνας|21ο]]. Οι σταθμοί που εκπέμπουν στα AM παγκοσμίως αριθμούνται σε 16.265[https://web.archive.org/web/20061004205948/https://www.odci.gov/cia/publications/factbook/fields/2013.html].

Η εκπομπή στα AM ξεκίνησε με την πρώτη πειραματική εκπομπή το [[1906]] από τον [[Ρέτζιναλντ Φέσσεντεν]], και χρησιμοποιήθηκε για χαμηλής κλίμακας εκπομπές φωνής και μουσικής μέχρι τον [[Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος|Πρώτο Παγκόσμιο]]. Η μεγάλη άυξηση στη χρήση των AM σημειώθηκε την ακόλουθη δεκαετία. Οι πρώτοι αδειοδοτημένοι εμπορικοί ραδιοσταθμοί ξεκίνησαν στα AM τη δεκαετία του [[1920]]. Ο XWA του [[Μόντρεαλ]], στο [[Κεμπέκ]] (αργότερα γνωστός ο CFCF) ήταν ο πρώτος εμπορικός πομπός στον κόσμο, με επίσημη έναρξη των εκπομπών του στις 20 Μαΐου του 1920. Ο πρώτος που εξέπεμψε στα AM στην [[Ελλάδα]] και τα [[Βαλκάνια]] ήταν ο [[Χρίστος Τσιγγιρίδης]], από τη [[Θεσσαλονίκη]], το 1926, ενώ ο κρατικός [[Ραδιοσταθμός Αθηνών]] βγήκε στον αέρα το 1938. Την ίδια περίοδο η Αμερική και η Ευρώπη ζούσε τη λεγόμενη "Χρυσή Εποχή του Ραδιοφώνου" ([[1920]]-[[1950]]). Στον αέρα έβγαιναν εκπομπές δράματος, κωμωδίας και άλλα ήδη ψυχαγωγίας , καθώς και εκπομπές ενημέρωσης και μουσικής.

== Περιοχές συχνοτήτων ==
[[Αρχείο:SpectrumAMmetP.jpg|250px|right|thumb|Φασματική εικόνα AM διαμόρφωσης ακουστικού σήματος σταθερής συχνότητας]]
Η εκπομπή με διαμόρφωση κατά πλάτος γίνεται σε διάφορες περιοχές [[συχνότητα|συχνοτήτων]] ([[μπάντα|μπάντες]]).
**Μακρά κύματα*: από τους 153 έως τους 279 [[KHz]], όπου εκπέμπουν κυρίως ραδιοφωνικοί σταθμοί από την κεντρική Ευρώπη, με απόσταση 9 KHz (παλιότερα η μπάντα έφτανε μέχρι τους 413 KHz, αλλά σήμερα δεν υπάρχουν επίγειοι πομποί πάνω από τους 279 KHz).
**Μεσαία κύματα*: από τους 522 έως τους 1610 KHz. 
**Βραχέα κύματα'': από τους 2.300 έως τους 26.100 KHz, υποδιαιρούμενο σε 15 μικρότερες μπάντες. Γενικά χρησιμοποιείται ένα εύρος 5 KHz μεταξύ των σταθμών.

Κατηγορία:Ραδιοφωνική τεχνολογία
Σημαία του Ναουρού

200px|thumb|right|Σημαία του Ναουρού. Αναλογίες: 1:2

Έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας, η **[[σημαία]] του [[Ναουρού]]** υψώθηκε για πρώτη φορά. Επιδεικνύει τη γεωγραφική θέση του νησιωτικού κράτους. Μια στενή κίτρινη λωρίδα με πλάτος του 1/24 του μήκους της σημαίας αντιπροσωπεύει τον ισημερινό. Το δωδεκάκτινο άσπρο αστέρι δηλώνει τη θέση του νησιού στα γαλάζια νερά του Ειρηνικού Ωκεανού, νότια του Ισημερινού. Ο διαχωρισμός του μπλε υφάσματος σε δύο ίσα μέρη υπενθυμίζει το μακροσκελές περιπετειώδες έπος, σύμφωνα με το οποίο οι πρώτοι κάτοικοι επρόκειτο να παρουσιαστούν στη γη από δύο λίθους. Οι δώδεκα ακτίνες στο αστέρι αντιπροσωπεύουν τις δώδεκα αρχικές φυλές του νησιού.

Το λευκό συμβολίζει τα φωσφάτα, που αποτελούν πηγή ορυκτού πλούτου για το νησί. Η σημαία δημιουργήθηκε από έναν κάτοικο που συμμετείχε στο τοπικό διαγωνισμό για τη δημιουργία νέας σημαίας. Υιοθετήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1968. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 29 Ιανουαρίου 1968. Μία εναλλακτική σημαία του Ναουρού χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τους προσκόπους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εναλλακτική σημαία των προσκόπων στο νησί
* Σημαίες του Κόσμου

Ναουρού
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Ναουρού
Μίκαελ Νίλσον

Ο **Μίκαελ Νίλσον** (*Mikael Nilsson*, 24 Ιουνίου 1978) είναι πρώην διεθνής Σουηδός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού αμυντικού και μέσου. Αγωνίστηκε και στον Παναθηναϊκό. 

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου του 1978 στην πόλη Όβεσχολμ της Σουηδίας και έχει ύψος 1,78 μ. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του από την τοπική ομάδα και το 2000 έκανε το πρώτο σημαντικό βήμα στην καριέρα του όταν πήρε από την *Åhus Horna BK* μεταγραφή για την Χάλμσταντ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2000. Έπειτα από τέσσερα χρόνια παραμονής ο Σουηδός μπακ-χαφ μεταπήδησε το καλοκαίρι του 2004 στο αγγλικό πρωτάθλημα για λογαριασμό της Σαουθάμπτον. Μετά τον υποβιβασμό της ομάδας πήρε μεταγραφή για το ελληνικό πρωτάθλημα και τον ΠΑΟ, στον οποίο αγωνίστηκε για τέσσερα χρονιά. Στη συνέχεια (2009) αγωνίστηκε στην ομάδα της Μπρόντμπι, ενώ το 2012 αποκτήθηκε για λίγο από την Φρίμαντ Άμαγκερ, όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του το καλοκαίρι του 2012.

### Εθνική Σουηδίας

Ο Νίλσον ήταν διεθνής με την Εθνική Σουηδίας. Το 2002 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε φιλική αναμέτρηση με την Τσεχία, όπου και σημείωσε 2 γκολ. Σε σύνολο 64 συμμετοχών, σημείωσε συνολικά 3 τέρματα. Με την εθνική της χώρας του συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2006 και στα EURO του 2004 και του 2008, πραγματοποιώντας αξιόλογες εμφανίσεις.

Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρόντμπυ ΙΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φρέμαντ Άμαγκερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάλμσταντ ΜΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία
Σωτήρης Λεοντίου

Ο **Σωτήρης Λεοντίου** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος και αριστερός μπακ. Έχει αγωνιστεί στις εθνικές κατηγορίες, φορώντας μεταξύ άλλων τη φανέλα του Παναθηναϊκού, από τον οποίο και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο. Ανήκει στον Π.Ο. Ψυχικού με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στα αθηναϊκά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών μέχρι την απόσυρση του και παράλληλα αποτελεί προπονητής των τμημάτων υποδομής του συλλόγου.

## Βιογραφικό
Ο **Λεοντίου** γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου του 1984 στα Ιωάννινα και έχει ύψος 1,82. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού και το 2002 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο και δόθηκε δανεικός αρχικά στον Γ.Σ. Μαρκό μέχρι το 2004 (Γ΄ Εθνική) και κατόπιν για μια σεζόν στη Β΄ Εθνική και την Προοδευτική.

Το καλοκαίρι του 2005 επέστρεψε στην Παιανία υπογράφοντας νέο τεραετές συμβόλαιο.
Αν και είχε αρκετό χρόνο συμμετοχής κατά τις δυο πρώτες χρονιές, ένας σημαντικός τραυματισμός κατά τη διάρκεια του ντέρμπι της πρεμιέρας της σεζόν 2007/08 με τον Ολυμπιακό, έπειτα από εναέρια σύγκρουση με τον Λούα Λούα, τον έχει αφήσει από τότε εκτός γηπέδων. Μετά από δύο χρόνια απουσίας παραχωρείται στην το 2009 στην Καβάλα ως δανεικός, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ήθελε να αγωνιστεί στον ΠΑΣ Γιάννινα, και την επόμενη χρονιά στην Ηλιούπολη πάλι ως δανεικός. Πριν τον δανεισμό του είχε επεκτείνει το συμβόλαιό του μέχρι το 2012. Την περίοδο 2011-2012 αγωνίστηκε πάλι στον Παναθηναϊκό και το 2012, μετά την λήξη του συμβολαίου του, αποκτήθηκε από τον Απόλλωνα Σμύρνης, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής με συμβόλαιο ενός χρόνου. Τον επόμενο χρόνο αποκτήθηκε από τον Φωστήρα, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στην Β' Εθνική και στη συνέχεια τον Σεπτέμβριο του 2014 από τον Θεσπρωτό Ηγουμενίτσας, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 1,5 χρόνο στην Γ' Εθνική. Τον Ιανουάριο του 2016 και μεσούσης της σεζόν 2015-16 υπέγραψε στο Αιγάλεω και αγωνίστηκε στο αθηναϊκό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2016 υπέγραψε στον Π.Ο. Ψυχικού, όπου αποτελεί προπονητής ακαδημιών του συλλόγου και παράλληλα αγωνίζεται ως ποδοσφαιριστής στα αθηναϊκά πρωταθλήματα, μέχρι και σήμερα.

## Στατιστικά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Ηλιούπολης Αττικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Μαρκό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φωστήρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Τελικός Γκραν Πρι καλλιτεχνικής παγοδρομίας

Ο **Τελικός Grand Prix Καλλιτεχνικού Πατινάζ**, που ονομαζόταν αρχικά Champions Series Final μέχρι το 1998 είναι μια ξεχωριστή διοργάνωση του καλλιτεχνικού πατινάζ. Συχνά λέγεται εν συντομία Τελικός του Γκραν Πρι και οι αθλητές και αθλήτριες αγωνίζονται σε 4 κατηγορίες: Απλό ανδρών, Απλό γυναικών, Ζευγάρια και Χορός στον Πάγο.

## Οι κάτοχοι των μεταλλίων
### Απλό ανδρών

### Απλό γυναικών

### Ζευγάρια

### Χορός στον Πάγο

## Συγκεντρωτικός πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καλλιτεχνική παγοδρομία
Φίλιππος Δάρλας

Ο **Φίλιππος Δάρλας** (Αγρίνιο, 23 Οκτωβρίου 1983) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1999 από τον Παναιτωλικό και το 2001 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό. Λόγω του νεαρού της ηλικίας του δόθηκε δανεικός αρχικά στην Καλλιθέα και στη συνέχεια στο Γ.Σ. Μαρκό και στον Απόλλωνα Αθηνών.

Το καλοκαίρι του 2005 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2008. Στη συνέχεια δόθηκε εκ νέου δανεικός, αυτήν τη φορά στον ΠΑΟΚ για έναν χρόνο, ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Χρήστου Μελίσση. Το 2010 αποχώρησε ως ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό για να συνεχίσει την καριέρα του στο γαλλικό πρωτάθλημα με τα χρώματα της Μπρεστ. Το 2011 παραχωρήθηκε ως δανεικός από τη γαλλική ομάδα για έξι μήνες στον Ατρόμητο Αθηνών για να συνεχίσει, όντας πλέον ελεύθερος, το 2012 στον Εργοτέλη.

Τη διετία 2012-2014 επέστρεψε στην ομάδα που έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τον Παναιτωλικό, αποχωρώντας το καλοκαίρι του 2014. Τον Δεκέμβριο του 2014 συμφώνησε αρχικά με τον Άρη Θεσσαλονίκης, όμως οι διοικητικές αλλαγές που ακολούθησαν στον σύλλογο ματαίωσαν τελικά τη μεταγραφή. Μερικές ημέρες αργότερα ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Κισσαμικό.

### Στις εθνικές ομάδες
Ο Φίλιππος Δάρλας έχει διατελέσει διεθνής με την εθνική Ελπίδων (14 συμμετοχές, 1 γκολ) την περίοδο 2003-2005, ενώ έχει αγωνιστεί και μία φορά με την εθνική ανδρών, το 2006.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η καριέρα του Φίλιππου Δάρλα στο soccerway
* Το προφίλ του Φίλιππου Δάρλα στο transfermarkt

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Μαρκό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Μπρεστουά
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό