open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μπόντι (δέντρο)

μικρογραφία|Το δέντρο Bodhi, στο οποίο λέγεται ότι ο Βούδας Gautama έλαβε το φωτισμόμικρογραφία|Το δέντρο Μπόντι στο ναό Μάχαμποντι στη Μποντγκάγια σήμερα
Το δέντρο **Μπόντι** (Bodhi-λατ.γρ.) (Σανσκριτικά: बोधि) επίσης γνωστό ως Bo (από τα Σιναλεζικά(=γλώσσα της Σρι Λάνκα, άλλοτε Κεϋλάνης- Bo) και «peepal δέντρο» (δέντρο καταλύματος)(Ντεβαναγκάρι: पीपल)  ήταν  μια μεγάλη και πολύ παλιά ιερή συκιά (Ficus religiosa στην τοποθεσία Μποντγκάγια, κάτω από την οποία ο Σιντάρτα Γκαουτάμα (Siddhartha Gautama), ο πνευματικός δάσκαλος που αργότερα έγινε γνωστός ως ο Βούδας, λέγεται ότι έχει επιτύχει τη φώτιση (Bodhi. Έτσι αποδίδεται κατ` επέκτασιν η φώτιση εξαιτίας του ομώνυμου δέντρου ). Στη θρησκευτική εικονογραφία, το δέντρο μπόντι είναι αναγνωρίσιμο από τα φύλλα του, διαμορφωμένα σε σχήμα  καρδιάς, τα οποία εμφανίζονται συνήθως σε περίοπτη θέση. 

Η ονομασία μπόντι χρησιμοποιείται επίσης ευρέως σε υπάρχοντα δέντρα, ιδιαίτερα το ιερό σύκο carica Papaya που καλλιεργείται στο ναό Mahabodhi στο Bodh Gaya, το οποίο αναφέρεται συχνά ως άμεσος απόγονος από το αρχικό δείγμα που φυτεύτηκε το 288 π.Χ. Αυτό το δέντρο είναι ένας συχνός προορισμός για τους προσκυνητές, που είναι ο σημαντικότερος από τους τέσσερις κύριους βουδιστικούς χώρους προσκυνήματος. Άλλα ιερά δέντρα μπόντι που έχουν μεγάλη σημασία στην ιστορία του βουδισμού είναι το δέντρο Anandabodhi στη Sravasti και το δέντρο μπόντι στην Anuradhapura στη Σρι Λάνκα. Και τα δύο πιστεύεται ότι έχουν πολλαπλασιαστεί από το αρχικό δέντρο Bodhi.
μικρογραφία|Το μεγάλο άγαλμα του Βούδα στη Μποντ Γκάγια

## Ημέρα Bodhi
Στις 8 Δεκεμβρίου,είναι η ημέρα μπόντι. Γιορτάζεται η φώτιση του Βούδα κάτω από το δέντρο μπόντι. Εκείνοι που ακολουθούν την Ντάρμα, χαιρετίζουν ο ένας τον άλλον λέγοντας «Budu saranai!», που μεταφράζεται: «μπορεί η ειρήνη του Βούδα να είναι δική σας». 
## Μποντ Γκάγια
Το δέντρο Bodhi στο ναό Μαχαμπόντι ονομάζεται Σρι Μάχα Μπόντι. Ο Γκαουτάμα Σιντάρτα πέτυχε τη φώτιση (bodhi) ενώ διαλογιζόταν κάτω από μια ιερή συκιά στην περιοχή Μποντγκάγια του Μπιχάρ της Ινδίας.Σύμφωνα με τα βουδιστικά κείμενα ο Βούδας, διαλογίστηκε χωρίς να μετακινηθεί από το κάθισμά του για επτά ημέρες κάτω από αυτό το δέντρο.  Αργότερα ανεγέρθηκε ένα ιερό, που ονομάζεται Animisalocana cetiya, στο σημείο όπου καθόταν. Το σημείο χρησιμοποιήθηκε ως ιερό ακόμη και κατά τη διάρκεια ζωής του Βούδα.

## Χρήσεις
Οι χάντρες προσευχής ( κομπολόγια )κατασκευάζονται από τους σπόρους της ιερής συκιάς ( Ficus religiosa ), που θεωρούνται ιεροί λόγω της εγγύτητάς τους με τον ίδιο τον Βούδα και τη φώτιση του.

## Δείτε επίσης
* Λαγερστροιμία η μεγαλοπρεπής

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιστορικά δέντρα
Βασίλειος Μποτόπουλος

Ο **Βασίλειος Μποτόπουλος** (1932 — 18 Σεπτεμβρίου 1999) ήταν διαπρεπής Έλληνας δικαστικός που διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας για 11 χρόνια, από το 1988 ως το 1999, ο μακροβιότερος στην ιστορία του δικαστηρίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1932 στην Αθήνα, γιος του δικηγόρου Κωνσταντίνου Μποτόπουλου. Αποφοίτησε από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Δημόσιο Δίκαιο στο Παρίσι. Εισήλθε στον δικαστικό κλάδο το 1958 με διαγωνισμό, ως εισηγητής στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Ήταν στενός φίλος του Αναστάσιου Πεπονή και του Ευάγγελου Γιαννόπουλου. Η επιλογή του για την προεδρία του ΣτΕ το 1988 προκάλεσε την έντονη αντίδραση του τότε αρχηγού της Αντιπολίτευσης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Στον Μητσοτάκη απάντησε ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος σε υψηλούς τόνους.

Διατέλεσε πρόεδρος του ΣτΕ για 11 χρόνια, ως το 1999, χρονιά την οποία πέθανε μετά από σύντομη ασθένεια. Σημαντικές αποφάσεις του ΣτΕ που φέρουν τη σφραγίδα του ήταν αυτές για την εθνικοποίηση της βασιλικής περιουσίας, την ισονομία των δύο φύλων και τον δημόσιο χαρακτήρα των πανεπιστημίων.

Ο Μποτόπουλος πέθανε το 1999 και κηδεύτηκε στις 20 Σεπτεμβρίου σε στενό οικογενειακό κύκλο, όπως ο ίδιος επιθυμούσε. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Καίτη, τα παιδιά του και έναν εγγονό.

Γιος του είναι ο πρώην ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κωνσταντίνος Μποτόπουλος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας
Παρθένιος ο Λάκων

Ο **Παρθένιος ο Λάκων** (1772-1838) ήταν Σπαρτιάτης Πρωτοσύγγελος και λόγιος.

## Βίος
Ο **Παρθένιος ο Λάκων**, γεννήθηκε στα Κουμαστά της Σπάρτης το 1772. Θείος του ήταν ο αρχιεπίσκοπος Σάμου και Ικαρίας, Δανιήλ Κομνηνός. Νωρίς ακολούθησε το ιερατικό στάδιο. Εστάλη από τον θείο του να σπουδάσει στη Σχολή της Χίου κοντά στον Αθανάσιο Πάριο. Δια μέσου του Πάριου γνωρίζει τη φιλοκαλική σκέψη και τους Κολυβάδες. Ο Παρθένιος γύρισε στη Σάμο, χειροτονήθηκε ιερέας και άρχισε τη θητεία του κοντά στον θείο του ως πρωτοσύγκελος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Σάμου και Ικαρίας. Δρα στην εποχή της διαμάχης μεταξύ ‘’Καρμανιόλων‘’ και ‘’Καλλκατζάρων’’. Λόγω των κοινωνικών κηρυγμάτων του Χριστιανισμού τάσσεται με το μέρος των πρώτων. Επίσης την ίδια περίοδο εντείνονται οι εξισλαμισμοί στο νησί. Όταν ο θείος του αποφάσισε να αποσυρθεί στη Μονή Τιμίου Σταυρού στη Σάμο, τον ακολούθησε κι ο Παρθένιος δωρίζοντας σε αυτήν όλη την περιουσία του. Όταν πέθανε ο Δανιήλ, οι προύχοντες θέλησαν να προωθήσουν τον Παρθένιο στον αρχιερατικό θρόνο του νησιού. Τελικά, εξελέγη άλλος. Ο Παρθένιος έγινε τελικά ηγούμενος στη μονή το 1817, μετά από διετή εγκαταβίωση σε αυτήν. Αναδιοργανώνει τη θεία λατρεία εφαρμόζει πλήρως το κοινοβιακό σύστημα, και καθιερώνει σύμφωνα με το κολλυβαδικό σύστημα νέο τυπικό εκλογής τους εκάστοτε ηγουμένου. Επίσης ο Παρθένιος ανακαίνισε και αναμόρφωσε τον κώδικα της μονής, αντιγράφοντας παλιότερα τμήματά του. Τέλος περιχαρακώνει και αξιοποιεί την περιουσία της μονής. Το 1819 ο Παρθένιος υπήρξε συνδρομητής του πρώτου τόμου του Κιβωτού της Ελληνικής γλώσσης, ενώ μερίμνησε για τις σπουδές νέων της Σάμου, όπως του Κύριλλου Β’ Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Πέθανε στις 23 Νοεμβρίου 1833.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Μανώλης Βαρβούνης, «Παρθένιος ο Λάκων (1772-1838): ένας ελάσσων εκπρόσωπος του εκκλησιαστικού διαφωτισμού», Λακωνικαί Σπουδαί, τομ. 18 (2006), σελ. 157-167

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Μάρκος Ζαδές

Ο **Μάρκος Ζαδές** (;-1865;) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.
## Βίος
Ο Ζαδές αναφέρεται στα έγγραφα ως Θεσσαλός. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες σχετικά με τον τόπο και χρόνο γέννησής του ή θανάτου του. Ο πατέρας του ήταν έμπορος και εγκαταστάθηκε στη Χίο παίρνοντάς τον μαζί του στο νησί. Υπήρξε μαθητής του Νεόφυτου Βάμβα, μετά το 1813 ή μετά το 1815. Μετά το πέρας των σπουδών του βρέθηκε σε κάποια χώρα του εξωτερικού, ίσως τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, για να καταλήξει στην Τεργέστη. Από εκεί στις 30 Μαΐου 1821 μαζί με τον Δημήτριο Υψηλάντη επιβιβάστηκε στο πλοίο του Κροάτη Παύλου Στοΐκοβιτς και στις 8 Ιουνίου 1821 βρέθηκε στην Ύδρα.

## Συμμετοχή σε μάχες της Ελληνικής Επανάστασης
Έλαβε μέρος σε μάχες στην Πελοπόννησο, όπως στην Πολιορκία της Τρίπολης (2 Ιουνίου -26 Σεπτεμβρίου 1821) και στην εκστρατεία της Βοστίτσας. Στη συνέχεια στάλθηκε στον Όλυμπο με σκοπό να οργανώσει και να ξεσηκώσει τους Ολύμπιους, αλλά συνελήφθη στην Κατερίνη της Πιερίας ως κατάσκοπός. Κάτω από άγνωστες συνθήκες απελευθερώθηκε και κατέβηκε στη νότια Ελλάδα. Τον Μάιο του 1823 ακολούθησε τον Μανώλη Τομπάζη στην Κρήτη, όπου ο Τομπάζης είχε διοριστεί αρμοστής στο νησί. Στα επόμενα χρόνια συμμετείχε ως αξιωματικός επικεφαλής μικρού σώματος σε διάφορες μάχες. Το 1850 του χορηγήθηκε το αργυρούν αριστείο για τη συμμετοχή στον Αγώνα, χωρίς όμως να ζητήσει ο ίδιος οικονομική ενίσχυση. Πριν το 1850 εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη μέχρι τον θάνατό του το 1865.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Θωμάς Ζέρβας, «Ο Θεσσαλός αγωνιστής του 1821 Μάρκος Ζαδές», Θεσσαλικό Ημερολόγιο, τομ. 61 (2012), σελ.361-368

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα
Γουίνι το Αρκουδάκι

Ο **Γουίνι το Αρκουδάκι** (αγγλικά: *Winnie-the-Pooh*) είναι φανταστικός χαρακτήρας, που τον δημιούργησε ο Άγγλος συγγραφέας Α. Α. Μιλν. Ξεκίνησε με σειρά βιβλίων, το πρώτο βιβλίο βγήκε το 1924, ονόματι *Όταν Ήμασταν Νέοι* και είχε τη μορφή ποιήματος. Το 1926 βγήκε το δεύτερο και είχε την ονομασία *Γουίνι το Αρκουδάκι*, ενώ βγήκαν άλλα δύο βιβλία, τα οποία και τα τέσσερα τα εικονογράφησε ο Ε. Χ. Σέπραντ.

Ο Μιλν ονόμασε τον ήρωα Γουίνι, από ένα αρκουδάκι που είχε ο γιος του. Μάλιστα, πολλοί από τους χαρακτήρες, πήραν το όνομά τους από τα παιχνίδια του γιου του συγγραφέα, Κρίστοφερ. Ο Κρίστοφερ, είχε ονομάσει ο ίδιος το αρκουδάκι *Winne* από μία μαύρη αρκούδα που συχνά επισκεπτόταν στο Ζωολογικό Κήπο του Λονδίνου και *Pooh* από έναν κύκνο που είχε δει σε κάποιες διακοπές. Ενώ και οι λοιποί χαρακτήρες, πήραν το όνομά τους, από τα παιχνίδια του Κρίστοφερ.

Στα βιβλία του *Millne* ο Γουίνι, είναι ένα αφελές και αργόστροφο αρκουδάκι που είναι όμως, πολύ φιλικό και συμπονετικό προς τους άλλους. Συχνά, παρόλο που δε διακρίνεται για το μυαλό του, ο Γουίνι έχει πολύ έξυπνες ιδέες, οι οποίες βασίζονται στη κοινή λογική. Λατρεύει το μέλι, έχει έντονη ποιητική φλέβα και είναι ιδιαίτερα κοινωνικός. Ο αγαπημένος του φίλος είναι ο Piglet (το Γουρουνάκι), με τον οποίο περνάει τον περισσότερο χρόνο του. Μένει στο δάσος των γαλάζιων ονείρων (Δάσος των Εκατό Στρεμμάτων) μαζί με τους φίλους του, το Γουρουνάκι, τον Λαγό, την Κουκουβάγια, την Κάνγκα και τον Ρω, τον Gofer, τον Γκαρή, τον Τίγρη κλπ.

Στην ελληνική μεταγλώττιση τον Γουίνι τον έκανε ο Κώστας Δαρλάσης. Αργότερα τον έκανε ο Ακίνδυνος Γκίκας.

## Δείτε επίσης
*Γουίνι το Αρκουδάκι (franchise)
*Οι φίλοι μου Τίγρης και Γουίνι

## Πηγές
* Παραμυθοχωριό Η ιστορία ενός αρκουδιού που κρατάει από πολύ παλιά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
* The original bear, with A. A. Milne and Christopher Robin,  at the National Portrait Gallery, London
* Winnie-the-Pooh at the New York Public Library 
* "Winnie the Pooh saga turns 100 years old", CBC News, 24 August 2014.
* "The skull of the 'real' Winnie goes on display", BBC News, 20 November 2015.

Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
Κατηγορία:Winnie-the-Pooh
Αχμέτ Νιχάντ

Ο **Αχμέτ Νιχάντ** (τούρκικα: Ahmed Nihad Osmanoğlu) (5 Ιουλίου 1883 - 4 Ιουνίου 1954), ήταν ο 38ος Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν και δεύτερος επικεφαλής του Οίκου, μετά την κατάργηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Διαδέχτηκε τον ξάδερφό του, Αμπντούλ Μετζίτ Β΄, μετά τον θάνατό του, στις 23 Αυγούστου 1944, ως επικεφαλής της Οθωμανική Δυναστείας. Ήταν το πρώτο μέλος της Δυναστείας, που δεν έλαβε τον τίτλο του *Χαλίφη του Ισλάμ*, από την εποχή του πρόγονού του, Σελίμ Α΄, που ίδρυσε τον τίτλο το 1517. Αν βασίλευε, θα ήταν ο **Σουλτάνος Αχμέτ Δ΄**.

## Ζωή
Ο Αχμέτ Νιχάντ, γεννήθηκε το 1883 στο Παλάτι Τσιραγκάν, στο Ορτάκιοϊ της Κωνσταντινούπολης. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Μεχμέτ Σελαχεντίν, από τη σύζυγό του, Ναζικνάζ Μπασανιμεφέντη και ήταν εγγονός του Σουλτάνου Μουράτ Ε΄. Ήταν μορφωμένος ιδιωτικά και είχε κερδίσει τον τίτλο του συνταγματάρχη του Οθωμανικού πεζικού.

Ο Αχμέτ Νιχάντ, πέρασε όλη την παιδική και πρώιμη ενήλικη ζωή του, στο Παλάτι Τσιραγκάν. Το ανάκτορο, χρησίμευε ως κατοικία του παππού του, Μουράτ Ε΄, ο οποίος είχε καθαιρεθεί από σουλτάνος από τον αδερφό του, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Οι περιορισμοί του, ίσχυαν για όλη την οικογένειά του και σταμάτησαν με τον θάνατο του Μουράτ, το 1904. Έπειτα, έζησε σε μερικά ακίνητα που είχε στην Κωνσταντινούπολη. 20 χρόνια αργότερα, μετά την κατάργηση του Σουλτανάτου και του Χαλιφάτου και την ίδρυση της Δημοκρατίας της Τουρκίας, όλη η οικογένειά του εξορίστηκε τον Μάρτιο του 1924.

Σε ηλικία 41 ετών, ο Αχμέτ Νιχάντ, έφυγε από την Τουρκία και δεν ξαναγύρισε πίσω, γιατί πέθανε πριν λήξει το διάταγμα εξορίας. Πήγε στην εξορία με τις δύο συζύγους του, πρώτα στη Βουδαπέστη και έπειτα για 12 χρόνια, στη Νίκαια, όπου είχαν εγκατασταθεί κι άλλοι συγγενείς του. Το 1937, μετακόμισε στον Βηρυτό, όπου έπαθε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, που τον άφησε με ειδικές ανάγκες. Τον Αύγουστο του 1944, έγινε ο πρώτος Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν, από τον 16ο αιώνα, που δεν έλαβε τον τίτλο του *Χαλίφη του Ισλάμ*. Ο Αχμέτ Νιχάντ, ήταν ένας ευσεβής και υπάκουος άνθρωπος, που είχε ταλέντο στην αρχιτεκτονική και στην ξυλουργική. Ήταν επίσης ταλαντούχος συνθέτης, μουσικός και ζωγράφος. Πέθανε το 1954 στον Βηρυτό και τάφηκε εκεί.

Κατηγορία:Τούρκοι
Γιώργος Τζιουμάκας

Ο **Γιώργος Τζιουμάκας** (Θεσσαλονίκη, 23 Ιανουαρίου 1995) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής. Από την αγωνιστική περίοδο 2024–2025 αγωνίζεται ως διαγώνιος με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης στο πρωτάθλημα της Pre League.

## Καριέρα
Είναι γιος του παλαιού αθλητή Σωκράτη Τζιουμάκα. Ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα από την ηλικία των 10 ετών και σύντομα αναδείχθηκε μέσα από τις ακαδημίες του Ηρακλή και λίγο αργότερα στα κλιμάκια των Εθνικών ομάδων. 

Με τον Ηρακλή κατέκτησε πρωτάθλημα και κύπελλο Ελλάδος τη σεζόν 2011-2012. 

Το 2013 αποδέχθηκε την πρόταση της ιταλικής Κούνεο που αποτέλεσε την πρώτη του ομάδα του εξωτερικού. Μετά την Κούνεο μεταγράφηκε στην Περούτζια με την οποία έφτασε μέχρι τους τελικούς του πρωταθλήματος Ιταλίας ενώ στην συνέχεια αγωνίστηκε στις επίσης ιταλικές Πιατσέντζα και Καστελάνα Γκρότε.

Μετά ακολούθησε ο επαναπατρισμός για λογαριασμό της νεοφώτιστης ΑΕΚ, το 2018. Ένα χρόνο αργότερα φόρεσε ξανά τη φανέλα του Ηρακλή και το 2020 ξαναέφυγε για το εξωτερικό, αυτή τη φορά για το Ιράν και τη Σαχντάμπ Γιάζντ. Έπειτα από την πανδημία του 2020 επέστρεψε στην Ελλάδα για τον Φίλιππο Βέροιας τον οποίο οδήγησε μέχρι τον τελικό του Ελληνικού Λιγκ Καπ το 2021. Το 2022 συνέχισε στον Φοίνικα Σύρου με τον οποίο έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Έπειτα ξαναέφυγε για το εξωτερικό, υπογράφοντας με την Αλ-Ταράχι της Σαουδικής Αραβίας. Γύρισε το 2023 για λογαριασμό του ΟΦΗ ενώ ακολούθησαν Πήγασος Πολίχνης και Παφιακός. 

Το καλοκαίρι του 2024 έκανε τη μεγάλη επιστροφή στην Ελλάδα, ξανά για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. 

## Διεθνής καριέρα
Ο Γιώργος Τζιουμάκας ξεκίνησε στην  καριέρα του στις Εθνικές ομάδες Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων το 2010. Στη συνέχεια είχε πολλαπλές συμμετοχές τόσο στις αναπτυξιακές εθνικές ομάδες, όσο και με την Εθνική Ανδρών, με την οποία κατέκτησε το Ασημένιο Μετάλλιο στην Ευρωπαϊκή Λίγκα το 2014. Συνολικά ο Γιώργος Τζιουμάκας κατέγραψε 102 συμμετοχές με τις αναπτυξιακές Εθνικές ομάδες, ενώ με την Εθνική Ανδρών έχει καταγράψει πάνω από 60 συμμετοχές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γιώργος Τζιουμάκας: Ατομικά στοιχεία - Διακρίσεις - Ομάδες καριέρας volleybox.net
* Γιώργος Τζιουμάκας: Ατομικά στοιχεία - Διακρίσεις - Ομάδες καριέρας greekvolley.eu
* Γιώργος Τζιουμάκας - Ευρωπαϊκή παρουσία www-old.cev.eu

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου
Kindertransport

thumb|right|Μνημείο του Φρανκ Μάισλερ για το Kindertransport κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό του Βερολίνου
Ως **Kindertransport** (που στα γερμανικά σημαίνει μεταφορά των παιδιών) είναι γνωστή η επιχείρηση μεταφοράς και διάσωσης, κυρίως προς τη Μεγάλη Βρετανία, περισσότερων από 10.000 παιδιών (τα πιο πολλά από τα οποία ήταν Εβραιόπουλα) από τη Γερμανία, την Αυστρία, την Τσεχοσλοβακία και την Πολωνία. 

Η επιχείρηση αυτή ξεκίνησε μετά τη Νύχτα των Κρυστάλλων στη Ναζιστική Γερμανία, με πρωτοβουλία διάφορων Εβραΐκών και μη οργανώσεων καθώς και οργανώσεων Κουακέρων, που έδρασαν υπό την ομπρέλα της μη θρησκευτικής οργάνωσης *Ίδρυμα για τη Φροντίδα των Παιδιών από τη Γερμανία* (που αργότερα μετονομάστηκε σε *Κίνημα Παιδιών Προσφύγων*), καθώς και με τη συμβολή της Παγκόσμιας Οργάνωσης για την Ανακούφιση των Εβραίων *(World Jewish Relief*). 

Η πρώτη μεταφορά παιδιών έγινε στις αρχές Δεκεμβρίου του 1938 ενώ η τελευταία ομάδα παιδιών κατάφερε να περάσει στη Μεγάλη Βρετανία από την Ολλανδία στα μέσα Μαΐου του 1940. Πολλά από τα παιδιά αυτά όταν έφτασαν στη Μεγάλη Βρετανία, δόθηκαν σε ανάδοχες οικογένειες ενώ άλλα έμειναν σε ξενώνες, σχολεία και φάρμες.

Μετά τον πόλεμο έγιναν προσπάθειες να ξαναβρούν τους γονείς τους και άλλα μέλη των οικογενειών τους, όμως στις περισσότερες των περιπτώσεων οι γονείς και οι συγγενείς τους είχαν εξοντωθεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*http://www.ajr.org.uk/kindertransport
*http://kindertransport.org/
*https://web.archive.org/web/20130311041905/http://www.quaker.org.uk/kinder
*http://remember.org/unite/quakers.htm
*http://www.yadvashem.org/yv/en/education/interviews/ester_golan.asp 
*http://www.dokin.nl/

Κατηγορία:Ολοκαύτωμα
Overclock

**Overclock** και **overclocking** ή **υπερχρονισμός**, λέγεται η εσκεμμένη αύξηση της ταχύτητας ενός υπολογιστή από τον χρήστη. Επιτυγχάνεται αυξάνοντας την τάση λειτουργίας στοιχείων όπως CPU,GPU ή RAM μέσω παρεμβάσεων στο BIOS. Αυξάνει τις επιδόσεις αλλά και την κατανάλωση σε ρεύμα, καθώς και τη θερμοκρασία, με αποτέλεσμα την αυξημένη πιθανότητα για ζημιές στο υλικό υπολογιστή. Κατά συνέπεια χρειάζεται καλύτερη ψύξη (με την βοηθεια της υδροψυξης η οποια εφαρμοζει διαφορετικα σε καθε κουτι) του επεξεργαστή, ώστε ν' απάγεται η επιπλέον θερμότητα που παράγεται με τον υπερχρονισμό.

Κατηγορία:Υλικό υπολογιστών
Ντουντάρ Αλιοσμάν

Ο **Ντουντάρ Αλιοσμάν** (τούρκικα:Dündar Aliosman Osmanoğlu, γεννήθηκε ως **Şehzade Dündar Aliosman Efendi**) (γεν. 30 Δεκεμβρίου 1930-18 Ιανουαρίου 2021), ήταν 45ος Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν. Ήταν απόγονος του Οθωμανού σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.

## Ζωή

Ο Ντουντάρ Αλιοσμάν, γεννήθηκε το 1930 στη Δαμασκό της Συρίας. Είναι γιος του Μεχμέτ Αμπντουλκερίμ Εφέντη και της Νιμέτ Χανίμ. Ο πατέρας του Ντουντάρ έμενε στην εξορία μαζί με άλλα μέλη της οικογένειάς του. Όταν οι γονείς του Ντουντάρ χώρισαν ο ίδιος ήταν μόλις 1 ετών και έμεινε με τη μητέρα του στην Συρία, και ο πατέρας του πήγε στην Νέα Υόρκη, όπου πέθανε το 1935.Ο Ντουντάρ έχει έναν αδερφό, τον Χαρούν (γεν. 1932), του οποίου η μητέρα είναι άγνωστη.

Ο Ντουντάρ παντρεύτηκε την Γιουσρέ Χανούμ (γεν. 1927), χωρίς να έχουν κανέναν απόγονο.

Από το 2017, μετά το θάνατο του Βαγιαζίτ Οσμάν, είναι Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τούρκοι
Άρης Πολεμίου

Ο **Άρης Πολεμίου** είναι ένα κυπριακό αθλητικό σωματείο με έδρα το Πολέμι της επαρχίας Πάφου. Σήμερα διατηρεί τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών και τμήμα υποδομών στην πετοσφαίριση ενώ παλαιότερα διατηρούσε και τμήματα ποδοσφαίρου και πετοσφαίρισης ανδρών.

## Ιστορία
Ο Άρης Πολεμίου ιδρύθηκε το 1954. Το όνομα *Άρης* προέρχεται από τον θεό Άρη, λόγω του ότι ήταν ο θεός του πολέμου, μια λέξη που σχετιζόταν με το όνομα του χωριού Πολέμι.	 Αρχικά δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα. Το σωματείο αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Σωματείων Πάφου (1971). Η ποδοσφαιρική ομάδα δεν είναι πλέον ενεργή.
	
## Πετοσφαίριση ανδρών

Λίγα χρόνια μετά την ίδρυση του ο Άρης δημιούργησε πετοσφαιρική ομάδα ανδρών. Τον Φεβρουάριο του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με τον Άρη να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη,. Η ομάδα είχε μερικές παρουσίες στην Α΄ κατηγορία. Το 2012 ανέστειλε τη λειτουργία της ανδρικής ομάδας.

## Πετοσφαίριση γυναικών

Μερικά χρόνια μετά την ίδρυση της ανδρικής πετοσφαιρικής ομάδας, το σωματείο δημιούργησε και γυναικεία ομάδα. Την περίοδο 2013-14 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην 7η θέση, εξασφαλίζοντας την παραμονή του στην κατηγορία. Την περίοδο 2015-16 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.

## Τίτλοι-Διακρίσεις
;Γυναίκες
* Β΄ Κατηγορία:
** Πρωταθλητής (2): 2014, 2022

;Υποδομής
* Πρωταθλήτρια εφήβων (3): 1987, 1988, 1989
* Πρωταθλήτρια παμπαίδων (1): 2000
* Πρωταθλήτρια παγκορασίδων (3): 1997, 1999, 2004

## Παραπομπές


## Δείτε ακόμη
*Πετοσφαίριση στην Κύπρο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εν ενεργεία σωματεία μέλη της Κ.Ο.ΠΕ.
* 

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1954

Κατηγορία:Πολέμι
Καρίμ Φίντι

Ο **Καρίμ Φίντι**, (1946 Κουρδιστάν- Ιράκ) είναι Κούρδος συγγραφέας.Έχει συγγράφει πολλά βιβλία για την πολιτική, γεωγραφία, γλώσσα, λογοτεχνία, και ιστορία των Κούρδων στα αγγλικά, κουρδικά, και αραβικά.Είναι επίσης ένας από τους ιδρυτές του *Συνδικάτου Δημοσιογράφων του Κουρδιστάν*,και ήταν αρχισυντάκτης του περιοδικού *Dijla* (*Ντίτζλα*, αραβική ονομασία του ποταμού Τίγρη) που ασχολείται με ζητήματα του Κουρδιστάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κούρδοι συγγραφείς
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αθηνών Πελοποννήσου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Αθηνών-Πελοποννήσου**, ο οποίος ήταν απλά γνωστός με το όνομα *«*'Σταθμός Πελοποννήσου**»'', λόγω της περιοχής που εξυπηρετούσε σιδηροδρομικώς, ήταν ο δεύτερος κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός της [[Αθήνα]]ς μετά το [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Αθήνας|σταθμό Αθηνών-Λαρίσης]]. Ο σταθμός εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουνίου 1884 και ανήκε στους [[Σιδηρόδρομοι Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου|Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου]] (ΣΠΑΠ). Το [[1904]], σε πολύ μικρή απόσταση από τον Σταθμό Πελοποννήσου, εγκαινιάστηκε ο λεγόμενος ''«Σταθμός Αθηνών-Λαρίσης»'', αρχικός ιδιοκτήτης του οποίου ήταν οι [[Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους]] (ΣΕΚ) και εξυπηρετούσε τρένα από και προς τη βόρεια Ελλάδα.

==Γενικά==
[[Αρχείο:Athens - Inside old train station.jpg|thumb|left|Το γκισέ των εισιτηρίων]]
[[Αρχείο:Aspiotis 337.jpg|thumb|left|Ο σταθμός το 1915]]
Ο **Σταθμός Αθηνών Πελοποννήσου*' των πρώην ΣΠΑΠ βρισκόταν επί της [[Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά - Πάτρας|σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά - Πάτρας]]. Εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουνίου 1884 και έκλεισε στις 7 Αυγούστου 2005, μαζί με το τμήμα *Πειραιά - Αγίων Αναργύρων* της γραμμής. Οι δραστηριότητές του μεταφέρθηκαν από τότε στον παρακείμενο σταθμό Λαρίσης, ο οποίος φέρει πλέον μόνο το όνομα *«Σιδηροδρομικός Σταθμός Αθήνας»*.

Ο σταθμός *Πελοποννήσου* χτίστηκε σε σχέδια [[Γαλλία|Γάλλων]] μηχανικών, επικεφαλής των οποίων ήταν ο Αλφρέντ Ροντέλ (Alfred Rondel) και αρχιμηχανικό τον Αντέλ Γκοτελάν (Abel Gotteland) και αργότερα μεταποιήθηκε από τον αρχιτέκτονα [[Ερνέστος Τσίλλερ|Ερνέστο Τσίλλερ]] τον [[19ος αιώνας|19ο αιώνα]]. Αποτελεί διατηρητέο κτίριο ιδιαίτερης [[Αρχιτεκτονική|αρχιτετονικής]] αξίας. Είναι μικρογραφία με μικρές διαφοροποιήσεις του [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Σιρκετσί|Σιδηροδρομικού Σταθμού Σιρκετσί]] της [[Κωνσταντινούπολη]]ς.

Από τον σταθμό *Πελοποννήσου'', μία γραμμή οδηγούσε προς τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Αττικής των Σιδηροδρόμων Αττικής, περνώντας ανισόπεδα πάνω από τη σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών - Λάρισας. Η συνδετήρια αυτή γραμμή δε χρησιμοποιούταν από συρμούς που εκτελούσαν δρομολόγια, αλλά μόνο από κενούς ή υπηρεσιακούς και κυρίως για ανταλλαγές τροχαίου υλικού μεταξύ των δύο δικτύων (ΣΑ και ΣΠΑΠ), τα οποία διέθεταν το ίδιο εύρος γραμμής (1m μέτρο). Η γραμμή αυτή καταργήθηκε το 1931.

## Συγκοινωνιακή Εξυπηρέτηση
* ΟΣΥ 057: Λόφος Σκουζέ - Ομόνοια: Στάση Γέφυρα/Τελωνείο Αθηνών

## Παραπομπές


Αθηνα
Αθήνα
Αθήνα
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015

To **16ο [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα υγρού στίβου]]** (ρωσικά: Чемпионат мира по водным видам спорта 2015, ταταρικά: 2015 елгы Су спорт төрләре буенча дөнья чемпионаты, αγγλικά: 16th FINA World Championships) πραγματοποήθηκε στο Καζάν της Ρωσίας από τις 24 Ιουλίου ως τις 9 Αυγούστου.

Μετείχαν συνολικά 1.208 αθλητές και απονεμήθηκαν 75 χρυσά μετάλλια. Αναλυτικότερα, οι αθλητές του διαγωνισμού συμμετείχαν σε έξι κατηγορίες αθλημάτων: την κολύμβηση, την κολύμβηση ανοικτού νερού, την κατάδυση, την υψηλή κατάδυση, την συγχρονισμένη κολύμβηση και την υδατοσφαίριση.

Σ' αυτό το 16ο παγκόσμιο πρωτάθλημα υγρού στίβου περιλαμβάνονταν για πρώτη φορά μικτού ζεύγους (θηλυκό-αρσενικό) ντουέτα στη συγχρονισμένη κολύμβηση. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου συμμετείχε για πρώτη φορά η Ομοσπονδία Κολύμβησης Κοσσυφοπεδίου.

## Πρόγραμμα

## Συμμετοχές χωρών
Συνολικά 1.208 αθλητές απο 65 χώρες. Πιο συγκεκριμένα, 29 χώρες απο την Ευρώπη, 16 απο την Αμερική, 13 απο την Ασία, 4 απο την Αφρική και 3 απο την Ωκεανία. Οι 15 χώρες με περισσότερους απo 35 συμμετέχοντες αθλητές είναι: Αυστραλία, Βραζιλία, Καναδάς, Κίνα, Γαλλία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Ιαπωνία, Μεξικό, Ρωσία, Ισπανία και Ηνωμένες Πολιτείες.

### Πίνακας μεταλλίων

Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

2015

Κατηγορία:Υγρός στίβος το 2015
Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ

Η **Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ** (ολλανδικά: *Sint-Truidense VV*) είναι βελγική ποδοσφαιρική ομάδα που αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος Βελγίου. Προέρχεται από την πόλη Σιντ-Τρέιντεν στην επαρχία της Λιμβουργίας του Βελγίου. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μπλε, όπως ακριβώς και τα χρώματα της πόλης. Έχει αγωνιστεί 39 χρονιές στην πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου του Βελγίου (με καλύτερη θέση τη 2η, τη σεζόν 1965-1966), ενώ έχει κατακτήσει τέσσερις φορές την πρώτη θέση στη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου του Βελγίου (1987, 1994, 2009, 2015).

## Ιστορία
Η Σιντ-Τρέιντεν ιδρύθηκε το 1924 από την ένωση δύο τοπικών συλλόγων της πόλης. Μέσα σε λίγα χρόνια ο σύλλογος έφτασε στην δεύτερη κατηγορία του Βελγίου (1948) και από τότε δεν έχει αγωνιστεί ποτέ σε επίπεδο χαμηλότερο της δεύτερης κατηγορίας. Οκτώ χρόνια χρειάστηκαν για να φτάσει η Σιντ-Τρέιντεν στη μεγάλη κατηγορία και άλλα οκτώ για να τερματίσει 2η εκεί (καλύτερη θέση έως σήμερα). Από εκεί και έπειτα άρχισε η παρακμή, με αποκορύφωμα τον υποβιβασμό το 1974. Μόνο μετά από δεκατρία χρόνια θα κατάφερνε η Σιντ-Τρέιντεν να ξαναεπιστρέψει στην πρώτη κατηγορία. Με εξαίρεση κάποιες χρονιές, από το 1988 η Σιντ-Τρέιντεν αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία.

## Τρέχουσα Σύνθεση

 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924
Αριστοφάνης (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Αριστοφάνης** μπορεί να αναφέρεται:

*Αριστοφάνης, Αθηναίος σατιρικός ποιητής του 5ου αιώνα π.Χ.
*Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, (περ. 257 - περ. 180 π.Χ.), σημαντικός Έλληνας φιλόλογος.

## Άλλες χρήσεις
*Αριστοφάνης (εφημερίδα), εφημερίδα του 19ου αιώνα.  
*2934 Αριστοφάνης, αστεροειδής.
Μαγιαγουές

Το **Μαγιαγουές** (ισπανικά: *Mayagüez*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [maʝaˈɣwes]) είναι ο όγδοος μεγαλύτερος δήμος του Πουέρτο Ρίκο. 

Όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος έφτασε στο Πουέρτο Ρίκο, κατά τη διάρκεια του δεύτερου ταξιδιού του στις 19 Νοεμβρίου 1493, το νησί κατοικούνταν από τους Ταΐνο. Οι Ταΐνο που κατοικούσαν τότε το νησί, το αποκαλούσαν Μπορίκεν ή Μπορίνκεν που σημαίνει «γη των μεγάλων αρχόντων". Οι ινδιάνοι Ταΐνο είχαν μεταναστεύσει από τη Νότια Αμερική και κατοικούσαν το μεγαλύτερο μέρος του νησιού, όταν οι ισπανοί έφτασαν σε αυτό. 

Το Μαγιαγουές ιδρύθηκε επίσημα στις 18 Σεπτεμβρίου 1760. Μεταξύ 1962 και 1998, το Μαγιαγουές ήταν ένα σημαντικό κέντρο κονσερβοποίησης και επεξεργασίας τόνου. Κάποτε, το 80% όλων των προϊόντων τόνου που καταναλώθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες συσκευάστηκαν στο Μαγιαγουές.

Σήμερα, το Μαγιαγουές είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη και θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές πόλεις στο νησί. Το Μαγιαγουές απέχει περίπου δύο ώρες με το αυτοκίνητο από το Σαν Χουάν. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Απογραφής των ΗΠΑ, υπάρχουν 92.156 άνθρωποι που κατοικούν στο Μαγιαγουές. Το Μαγιαγουές φιλοξένησε τους Αγώνες Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής 2010.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα του Μαγιαγουές 
* Mayaguez, Puerto Rico
* Mayaguez 2010 Central American and Caribbean Games 
* Peter van der Krogt's page about the Columbus monument at Mayagüez's ''Plaza de Colón''
*Historic Places in Puerto Rico and the Virgin Islands, a National Park Service Discover Our Shared Heritage Travel Itinerary

Κατηγορία:Γεωγραφία του Πουέρτο Ρίκο
Κατηγορία:Πόλεις του Πουέρτο Ρίκο
Αθλητικός Πανεπιστημιακός Όμιλος Κύπρου

Ο **Αθλητικός Πανεπιστημιακός Όμιλος Κύπρου** (Α.Π.Ο.Κ.) είναι κυπριακό αθλητικό σωματείο με έδρα τη Λευκωσία, (Κλειστή Αίθουσα Πανεπιστημίου Κύπρου). Ιδρύθηκε το 2002. Διαθέτει τμήματα πετοσφαίρισης σε όλες τις κατηγορίες (αγόρια U14, αγόρια U16, αγόρια U18, ανδρών, κοριτσιών U14, κοριτσιών U16, κοριτσιών U18, γυναικών), ενώ παλαιότερα είχε και τμήματα ποδοσφαίρου σάλας ανδρών και καλαθοσφαίρισης γυναικών.

## Πετοσφαίριση
### Πετοσφαίριση ανδρών
Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών συμμετείχε για 1η φορά στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) την περίοδο 2009-10 τερματίζοντας στην 3η θέση του Πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Την ίδια περίοδο, στην πρώτη συμμετοχή της στο Κύπελλο Β΄ κατηγορίας κατέκτησε το τρόπαιο. Τις επόμενες περιόδους τερμάτιζε στις χαμηλές θέσεις του βαθμολογικού πίνακα. Την περίοδο 2020-21 παρ' ότι στο πρωτάθλημα κατέκτησε την 4η θέση, στο κύπελλο κατέκτησε το τρόπαιο. Αναλυτικά κατωτέρω:



### Πετοσφαίριση γυναικών
Η Πετοσφαιρική Ομάδα Γυναικών συμμετείχε για 1η φορά στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (Κ.Ο.ΠΕ.), στο Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ Κύπρου Β' Κατηγορίας και στο Κύπελλο ΟΠΑΠ Κύπρου Β' κατηγορίας, την περίοδο 2014-2015.

Την περίοδο 2014-2015 κατέκτησε την 3η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την περίοδο 2015-2016 κατέκτησε την 3η θέση στο Πρωτάθλημα και τη 2η θέση στο Κύπελλο.

Την περίοδο 2016-2017 κατέκτησε την 8η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την περίοδο 2017-2018 κατέκτησε την 4η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την περίοδο 2018-2019 κατέκτησε την 2η θέση στο Πρωτάθλημα και τη 2η θέση στο Κύπελλο.

Την περίοδο 2019-2020 κατέκτησε την 6η θέση στο Πρωτάθλημα. Λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού το Πρωτάθλημα διεκόπη και το Κύπελλο δεν διεξήχθη.

Την περίοδο 2020-2021 κατέκτησε την 7η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την περίοδο 2021-2022 κατέκτησε την 7η θέση στο Πρωτάθλημα και τη 2η θέση στο Κύπελλο.

Την περίοδο 2022-2023 κατέκτησε την 7η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την περίοδο 2024-2025 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β2 Κατηγορίας.

### Τίτλοι-Διακρίσεις
;
;Άνδρες
* Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας:
** Δευτεραθλήτρια: 2010-2011
* Κύπελλο Β΄ Κατηγορίας:
** Κυπελλούχος (1): 2010-2011
** Κυπελλούχος (2): 2020-2021
;
;Γυναίκες

* Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας:
** Δευτεραθλήτρια: 2018-2019
* Πρωτάθλημα Β2' Κατηγορίας:
** Πρωταθλήτρια: 2024-2025
* Κύπελλο Β΄ κατηγορίας:
** Φιναλίστ:  2015-2016
** Φιναλίστ:  2018-2019
** Φιναλίστ:  2021-2022

## Ποδόσφαιρο σάλας
Ο ΑΠΟΚ συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας μέχρι την περίοδο 2010-11 που τερμάτισε στη 10η θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Το 2013 αποχώρησε από το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας.

## Καλαθοσφαίριση
Ο ΑΠΟΚ διέθετε και καλαθοσφαιρική ομάδα η οποία συμμετείχε στο Κυπριακό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών. Δεν είναι πλέον ενεργή.

## Παραπομπές
## Δείτε ακόμη
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εν ενεργεία σωματεία μέλη της Κ.Ο.ΠΕ.
* 
* Αθλητικός Πανεπιστημιακός Όμιλος Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)
* Αθλητικός Πανεπιστημιακός Όμιλος Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών)
* https://www.facebook.com/APOKLADIES
* 

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας
Living with the Past

Το **Living with the Past** είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ και DVD του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Fuel 2000".

Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν μέτριες προς θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4 / 5 και το "ProgArchives" 3,4 / 5.

Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν από το 1989 μέχρι το 2002 και εκτός από κομμάτια των Jethro Tull περιλαμβάνουν τραγούδια από την προσωπική καριέρα του τραγουδιστή Ίαν Άντερσον, ενώ στις συναυλίες συμμετείχαν μουσικοί οι οποίοι είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν με το συγκρότημα.

## Λίστα Τραγουδιών
# Intro – 0:22
# "My Sunday Feeling" – 4:00
# "Roots to Branches" – 5:34
# "Jack in the Green" – 2:40
# "The Habanero Reel" – 4:03
# "Sweet Dream" – 4:54
# "In the Grip of Stronger Stuff" – 2:57
# "Aqualung" – 8:20
# "Locomotive Breath" – 5:26
# "Living in the Past" – 3:27
# "Protect and Survive" – 1:01
# "Nothing Is Easy" – 5:16
# "Wond'ring Aloud" – 1:54
# "Life Is a Long Song" – 3:32
# "Christmas Song" – 3:05
# "Cheap Day Return" – 1:12
# "Mother Goose" – 1:57
# "Dot Com" – 4:28
# "Fat Man" – 5:06
# "Some Day the Sun Won't Shine for You" – 4:13
# "Cheerio" – 1:36

## Θέσεις τσαρτ
***Living with the Past*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: [[30 Απριλίου]] [[2002]]***

## Βραβεία
***Living with the Past*** *(βίντεο)*
Ηνωμένες Πολιτείες (*RIAA Certification*): Χρυσός 
Καναδάς (*CRIA Certification*): Χρυσός 

## Μέλη των Jethro Tull
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "*Living with the Past*" ήταν οι εξής:
* **[[Ίαν Άντερσον]]** - φωνητικά, φλάουτο, μαντολίνο, ακουστική κιθάρα
* **[[Μάρτιν Μπαρ]]** - ηλεκτρική κιθάρα, ακουστική κιθάρα, φλάουτο
* **Άντριου Γκίντινγκς** - πλήκτρα, ακορντεόν
* **Ντέιβ Πεγκ** - μπάσο
* **Τζόναθαν Νόις** - μπάσο, μαντολίνο
* **Μικ Άμπρααμς** - ηλεκτρική κιθάρα, ακουστική κιθάρα, φωνητικά
* **Γκλεν Κόρνικ** - μπάσο
* **[[Ντον Πέρι]]** - τύμπανα, κρουστά
* **Κλάιβ Μπάνκερ** - τύμπανα

;*Γκεστ συμμετοχές*

* **Μπράιαν Τόμας** - βιολί
* **Τζέιμς Ντάνκαν** - τύμπανα
* **Μάλκολμ Χέντερσον** - βιόλα
* **Τζάστιν Τόμλισον** - βιολί
* **Τζούλιετ Τόμλισον** - τσέλο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Living with the Past - Jethro Tull | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Jethro Tull - Living with the Past | Sputnikmusic
* JETHRO TULL Living with the Past reviews and MP3 - Prog Archives

Κατηγορία:Δισκογραφία των Jethro Tull
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Γεώργιος Κώνστας

Ο **Γεώργιος Κώνστας** (1918-1996) ήταν διαπρεπής Έλληνας δικαστικός που διετέλεσε Πρόεδρος του Αρείου Πάγου από το 1982 ως το 1985.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1918 με καταγωγή από τη Φωκίδα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ακολούθησε καριέρα στον δικαστικό κλάδο. Πολυγραφότατος, μεταξύ άλλων εξέδωσε «*Λεξικό Νομικής*» σε 12 τόμους. Άλλα έργα του: «*Περί ενδίκων μέσων*», «*Περί παραγραφών*» κτλ. Ήταν γνωστός για τις προοδευτικές του ιδέες ήδη από την προδικτατορική περίοδο και το 1958 πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

Τον Μάιο του 1968, αφού είχε ήδη επιβληθεί ένα χρόνο νωρίτερα η χούντα των συνταγματαρχών, με την ΚΔ/28-5-1968 Συντακτική Πράξη «*περί εξυγιάνσεως της Τακτικής Δικαιοσύνης*» αναστέλλεται για 3 ημέρες η ισοβιότητα των δικαστών και η μονιμότητα των εισαγγελέων και αμέσως στη συνέχεια, με το Βασιλικό Διάταγμα της 29-5-1958 απολύονται 30 δικαστές και εισαγγελείς.  Ανάμεσά τους ο μετέπειτα Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης, καθώς και πέντε μέλη του τελευταίου διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, μεταξύ των οποίων και ο Γεώργιος Κώνστας, διότι «*συνείργησαν εις την δημιουργίαν συνδικαλιστικού εν τω Δικαστικώ Σώματι κινήματος*».

Αποκαταστάθηκε στην υπηρεσία του το Σεπτέμβριο του 1974. Τον Ιούλιο του 1982, όταν αποχώρησε λόγω συμπλήρωσης ορίου ηλικίας ο μέχρι τότε Πρόεδρος του Αρείου Πάγου Δημήτριος Σκούμπης, ο Γεώργιος Κώνστας επελέγη ομόφωνα από το Υπουργικό Συμβούλιο της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου ως ο διάδοχός του. Παρέμεινε πρόεδρος ως τον Ιούλιο του 1985, οπότε συμπλήρωσε το ανώτατο όριο ηλικίας, και τον διαδέχθηκε ο Αντώνιος Στασινός.

Ο Γεώργιος Κώνστας απεβίωσε τον Ιούνιο του 1996 και κηδεύτηκε στις 23 Ιουνίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι του Αρείου Πάγου
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Αντώνης Κοτσακάς

Ο **Αντώνης Κοτσακάς** (1947) είναι Έλληνας πολιτικός και ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε γραμματέας του Τομέα Οργανωτικού του κόμματος, βουλευτής Χίου, υφυπουργός Εργασίας και υπουργός Αιγαίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1947 στα Θυμιανά Χίου, αλλά μεγάλωσε στο Μοσχάτο. Είναι πτυχιούχος δημοσιογραφίας, ενώ εργάστηκε ως εργοδηγός δομικών έργων.

Το 1974 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και γραμματέας της Τοπικής Οργάνωσης Μοσχάτου. Στη συνέχεια, διετέλεσε εκλεγμένο μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Νοτιοανατολικής Αθήνας ενώ ήταν μέλος της Επιτροπής Οργανωτικού από το 1979. Εκλέχθηκε στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά το 1984, και επανεκλεγόταν συνεχώς μέχρι το Συνέδριο του 2009. Επίσης, ήταν γραμματέας Οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 1989-1993.

Από το 1989 ως το 2000 διετέλεσε βουλευτής Χίου με το ΠΑΣΟΚ. Στην τρίτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου χρημάτισε υφυπουργός Εργασίας (1993-1994) και υπουργός Αιγαίου (1994-1996), θέση που διατήρησε και στην πρώτη κυβέρνηση Σημίτη (1996).

Σήμερα είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Τάσης του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Αιγαίου
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Χίου
Ευάγγελος Στάικος

Ο **Ευάγγελος Στάικος** (1935—2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, στενός φίλος και συνεργάτης του Ευάγγελου Γιαννόπουλου. Διετέλεσε βουλευτής Φθιώτιδας με το ΠΑΣΟΚ (1977—1989 και 1996—2000) και γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης (1993—1996).

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1935 στο Πουρνάρι Δομοκού. Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από το 1957 έως το 1959 διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου των Φοιτητών Φθιώτιδας στην Αθήνα.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, μετακόμισε στη Λαμία και άσκησε μαχόμενη δικηγορία. Από το 1962 έως το 1967 εκλέχθηκε δύο φορές νομαρχιακός σύμβουλος Φθιώτιδας εκπροσωπώντας την επαρχία Δομοκού.

Μεταπολιτευτικά, ήταν υποψήφιος βουλευτής Φθιώτιδας το 1974 με την Ένωση Κέντρου — Νέες Δυνάμεις, χωρίς να εκλεγεί. Το 1975 προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο και εκλέχθηκε βουλευτής Φθιώτιδας το 1977, 1981, 1985 και 1996.  Ήταν επίσης υποψήφιος, χωρίς να εκλεγεί, το 1989, 1990 και 1993.

Από τον Οκτώβριο του 1993 έως το Σεπτέμβριο του 1996 διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Τσιλαφάκη και είχε δύο παιδιά: τον Θωμά, δικηγόρο και αντιπεριφερειάρχη Φθιώτιδας την περίοδο 2011—2014 και τη Βασιλική, επίσης δικηγόρο.

Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στις 30 Ιουλίου 2015.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας
Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Γραμματείς
Νίκος Τσουκάλης

Ο **Νίκος Τσουκάλης** είναι αντιστράτηγος εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας που διετέλεσε αρχηγός της προσωπικής ασφάλειας του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, καθώς και φρούραρχος της Βουλής των Ελλήνων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Στέρνες Μονοφατσίου Ηρακλείου.

Μετά το 1981 υπηρέτησε στο Τμήμα Ασφαλείας της τότε Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ), ενώ τον Σεπτέμβριο του 1987 ανέλαβε διευθυντής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Παρέμεινε επικεφαλής της ασφάλειας του Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι το θάνατό του τον Ιούνιο του 1996, ενώ διετέλεσε και φρούραρχος της Βουλής των Ελλήνων από το 2000 ως το 2004.

Την περίοδο της τελευταίας πρωθυπουργικής θητείας του Ανδρέα Παπανδρέου (1993—1996) θεωρούνταν πρόσωπο με επιρροή στον πρωθυπουργό και την σύζυγό του Δήμητρα Παπανδρέου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αστυνομικοί
Τιμόθεος Ματθαιάκης

Ο **Τιμόθεος** (κατά κόσμον Σταύρος Ματθαιάκης) του Εμμανουήλ ήταν θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάιο του 1914. Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου και έλαβε το πτυχίο το 1935. Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Πεντέλης. Τον Αύγουστο του 1937 χειροτονήθηκε διάκονος στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Ακαδημίας από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Α'. Στις 13 Απριλίου 1940 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στον ίδιο ναό από τον Επίσκοπο Ταλαντίου Παντελεήμονα και τοποθετήθηκε Πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ιερού Ναού Αγίας Ειρήνης οδού Αιόλου.

Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε και υπηρέτησε ως έφεδρος στρατιωτικός ιερέας και επανήλθε στα καθήκοντά του στον Ιερό Ναό Αγίας Ειρήνης, ενώ τον Δεκέμβριο του 1941 μετετέθηκε στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού Παγκρατίου. Επίσης υπηρέτησε ως Εφημέριος και παιδαγωγός των Τεχνικών Σχολών Λέρου (1949 - 1950), Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και γραμματέας, προϊστάμενος και εν συνέχεια Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Χριστιανικού Ομίλου Νέων Αθηνών και διαφόρων άλλων ευαγών ιδρυμάτων. Το έτος 1948 ταξίδεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο με ειδική αποστολή, ενώ έλαβε μέρος ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Πατριαρχείο Αντιοχείας, Ιεροσολύμων και στη Α΄ Πανορθόδοξη Διάσκεψη Ρόδου.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1951 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Επίσκοπος (της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής) Μυρέων, Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης. Στις 26 Μαρτίου 1954 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής και στις 22 Μαΐου 1974 Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας. 

Τιμήθηκε με ανώτερα παράσημα, ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικα, καθώς και των Οικουμενικού Πατριαρχείων, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Ομιλούσε την αγγλική γλώσσα. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 1992 στη Νέα Ιωνία.

## Συγγράμματα
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται πολλά βιβλία με λόγους και ομιλίες, θεολογικές μελέτες και διάφορα θρησκευτικά άρθρα. 

## Παραπομπές


Τιμοθεος
Κατηγορία:Επίσκοποι Μυρέων
Τιμοθεος
Σταθμός Αγίου Στεφάνου Αττικής

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίου Στεφάνου** είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά - Πλατέος, στην χιλιομετρική θέση 33,542 από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Λιμένα Πειραιά (η νέα χιλιομέτρηση από Πειραιά δεν είναι ακόμα γνωστή). Βρίσκεται σε υψόμετρο 350 μέτρων, το υψηλότερο στον σιδηροδρομικό άξονα Πειραιώς - Θεσσαλονίκης. Εγκαινιάστηκε στις 8 Μαρτίου 1904 και βρίσκεται στον Άγιο Στέφανο Αττικής, ενώ οφείλει την ονομασία του στον δήμο που εξυπηρετεί. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες και βοηθητικές εγκαταστάσεις. Άνοιξε με την νέα του μορφή στις 6 Μαΐου 2005.

Ο Σταθμός *Αγίου Στεφάνου* ήταν αρχικά γνωστός με το όνομα *Μπογιάτι* (ή *Βογιάτι*), που προέρχεται από την κοινή ονομασία του οικισμού του Αγίου Στεφάνου. Μετονομάστηκε σε άγνωστη ημερομηνία σε *Οίον* και έλαβε το σημερινό του όνομα την 1η Αυγούστου 1981.

Το 2006 δημοσιεύτηκαν σχέδια επέκτασης της Γραμμής 1 (τέως ΗΣΑΠ) του Μετρό της Αθήνας από την Κηφισιά έως τον Άγιο Στέφανο, ωστόσο έκτοτε δεν προχώρησε το έργο.

## Σχεδιάγραμμα σταθμού

## Λαϊκή κουλτούρα
Ο Σταθμός Αγίου Στεφάνου (τότε *Σταθμός Οίου*) αποτέλεσε τον κινηματογραφικό «σταθμό τραίνου της Θυμαριάς» στην ταινία του 1954 *[[Ούτε γάτα ούτε ζημιά (ταινία)|Ούτε Γάτα, Ούτε Ζημιά]]*, με πρωταγωνιστή το Βασίλη Λογοθετίδη.

## Αναφορές


Άγιος Στέφανος Αττικής
Άγιος Στέφανος
Άγιος Στέφανος
Άγιος Στέφανος
Σιδηροδρομικός σταθμός Κεφαλοχωρίου

Ο **Σιδηροδρομικός σταθμός Κεφαλοχωρίου** αποτελεί σιδηροδρομική στάση που εξυπηρετεί τον εγγύς οικισμό του Κεφαλοχωρίου του νομού Ημαθίας. 

Η στάση τοποθετείται σε κοντινή απόσταση από τον οικισμό, πλησίον τοπικής επαρχιακής οδού, και εξυπηρετείται από τον Προαστιακό σιδηρόδρομο Θεσσαλονίκης (σύνδεσμος=Γραμμή Π2 (Προαστιακός Θεσσαλονίκης)
|20x20εσ).

## Ιστορικό

### 19ος-20ος Αιώνας
Η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης – Φλώρινας κατασκευάστηκε το 1894 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και είχε ως στόχο τη διασύνδεση των αστικών κέντρων της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας, σε συνδυασμό με τη διευκόλυνση της οικονομικής δραστηριότητας στην περιοχή. Η γραμμή ανήκε ήταν ενταγμένη στο δίκτυο της *Εταιρείας* *Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης-Μοναστηρίου* *(Societe du chemin de fer Ottoman Salonique-Monastir)*, η οποία είχε αναλάβει την εκμετάλλευση και κατασκευή του συγκεκριμένου άξονα, μέσω χρηματοδότησης από ευρωπαϊκά κεφάλαια, κυρίως της Deutsche Bank.

Ο σταθμός του Κεφαλοχωρίου δημιουργήθηκε με την υποδομή μιας απλής στάσης, με μονή αποβάθρα και ένα λιθόκτιστο κτίσμα για την αναμονή των επιβατών, χαρακτηριστικό παράδειγμα των επαρχιακών στάσεων του 20ου αιώνα. 

### 21ος αιώνας
Κατά την περίοδο 2003–2006, στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού της γραμμής Θεσσαλονίκης – Φλώρινας, ο σταθμός ανακαινίστηκε και εντάχθηκε ως προαιρετική στάση στα δρομολόγια του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης (σύνδεσμος=Γραμμή Π2 (Προαστιακός Θεσσαλονίκης)
|20x20εσ). Η αναβάθμιση αυτή ενίσχυσε τη συγκοινωνιακή σύνδεση της Μέσης με τη Θεσσαλονίκη, την Έδεσσα και τη Φλώρινα, διευκολύνοντας την πρόσβαση των κατοίκων στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Σήμερα, η γραμμή εξακολουθεί να λειτουργεί, αν και με περιορισμένο αριθμό δρομολογίων και με υποβαθμισμένη υποδομή σε ορισμένα τμήματά της.

## Δομή σταθμού
Το κτηριακό συγκρότημα του *Σιδηροδρομικού Σταθμού* *Κεφαλοχωρίου*, αποτελείται από ένα αυτοτελές κτίσμα επιβατών με μονή αποβάθρα και δεν διαθέτει παρακαμπτήριες γραμμές. Παρακάτω παρατίθεται τοπογραφική απεικόνιση του κτηριακού συγκροτήματος του σταθμού:
κέντρο|χωρίς-πλαίσιο|949x949εσ

## Υπηρεσίες
Η στάση του Κεφαλοχωρίου από το 2010 εξυπηρετείται από δρομολόγια του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Θεσσαλονίκης ως προαιρετική στάση.

## Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας
Κεφαλοχώρι
Κεφαλοχωρι
Σιδηροδρομικός σταθμός Ρέντη

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίου Ιωάννη Ρέντη** βρίσκεται στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη και εγκαινιάστηκε στις αρχική του μορφή 4 Ιουνίου 2007. Οφείλει την ονομασία του στον δήμο που εξυπηρετεί και αναφέρεται πολλές φορές με τα αρχικά του, **ΑΙΡ**.

Ο σταθμός Ρέντη εγκαινιάστηκε στην αρχική του μορφή από τους Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου (ΣΠΑΠ) σε ημερομηνία, η οποία ήταν η 30ή Ιουνίου 1884, και έκλεισε στις 7 Αυγούστου 2005, μαζί με το τμήμα Πειραιά - Αγίων Αναργύρων της γραμμής. Μετά από ανακατασκευή, επανεγκαινιάστηκε ως σταθμός του προαστιακού Αθήνας, στις 3 Ιουνίου 2007. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες. Στο συγκρότημα του σταθμού Ρέντη λειτουργούσε το κεντρικό μηχανοστάσιο των ΣΠΑΠ, τμήματα του οποίου λειτουργούν μέχρι σήμερα, παρόλο που είναι απομονωμένο από το υπόλοιπο δίκτυο μετρικού εύρους.

## Παραπομπές


## Δομή σταθμού

Ρέντη
Ρέντη
Ρέντη
Ρέντη
Ρέντη
Ρέντη
Τοξικά βαρέα μέταλλα

Ως **τοξικά [[βαρέα μέταλλα]]** εννοούνται εκείνα τα οποία σε μορφή ιόντων είναι τοξικά για τους ζωντανούς οργανισμούς. Η τοξικότητα που προκαλείται από τη λήψη βαρέων μετάλλων από το στόμα, από την εισπνοή ή από απορρόφηση -ειδικότερα του μολύβδου ή του υδραργύρου- αναφέρεται ως δηλητηρίαση από βαρέα μέταλλα. Τα συμπτώματα καθορίζονται από τον τύπο και τη διάρκεια της έκθεσης και είναι δυνατόν να εκδηλώνονται με τη μορφή δερματικών, πνευμονικών, νευρολογικών ή γαστρεντερικών διαταραχών.

## Συνοπτικά
Τοξικό βαρύ μέταλλο είναι οποιοδήποτε σχετικά πυκνό μέταλλο ή μεταλλοειδές που σημειώνεται για την πιθανή τοξικότητα του, ιδιαίτερα σε περιβαλλοντικά πλαίσια. Ο όρος έχει ιδιαίτερη εφαρμογή στο κάδμιο, τον υδράργυρο, τον μόλυβδο και το αρσενικό, τα οποία εμφανίζονται στην κατάλογο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, για τα 10 χημικά που εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Άλλα παραδείγματα περιλαμβάνουν το μαγγάνιο, το χρώμιο, το κοβάλτιο, το νικέλιο, τον χαλκό, τον ψευδάργυρο, το σελήνιο, το αντιμόνιο και το θάλλιο.

Τα τοξικά βαρέα μέταλλα βρίσκονται φυσικά στη γη και συγκεντρώνονται ως αποτέλεσμα ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Εισβάλλουν στους ιστούς των φυτών, των ζώων και των ανθρώπων μέσω της εισπνοής, της διατροφής και της χειρωνακτικής διακίνηση φορτίων. Κατόπιν συνδέονται και παρεμβαίνουν στη λειτουργία των ζωτικών κυτταρικών συστατικών. Οι τοξικές επιπτώσεις του αρσενικού, του υδραργύρου και του μολύβδου ήταν γνωστές στους αρχαίους, αλλά οι μεθοδικές μελέτες της τοξικότητας ορισμένων βαρέων μετάλλων χρονολογούνται στο 1868. Στους ανθρώπους, δηλητηρίαση από βαρέα μέταλλα είναι συνήθως αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση χηλικών παραγόντων. Ορισμένα από αυτά που θεωρούνται τοξικά βαρέα μέταλλα είναι απαραίτητα, σε μορφή ιχνοστοιχείων, για την ανθρώπινη υγεία.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Μέταλλα