open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Erasmus+

thumb|Το λογότυπο του προγράμματος
Το **Erasmus+** είναι το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εκπαίδευση, τη νεολαία και τον αθλητισμό για τη χρονική περίοδο 2014-2020, που διαδέχθηκε το προηγούμενο «Πρόγραμμα Δια Βίου Μάθησης» (2007-2014). Ως ολοκληρωμένο πρόγραμμα, το Erasmus+ προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες για την κινητικότητα των σπουδαστών/μαθητευόμενων και των εκπαιδευτών, όσο και για τη συνεργασία των τομέων εκπαιδεύσεως, πρακτικής εξασκήσεως και νεολαίας. Είναι επίσης ευκολότερη η πρόσβαση σε αυτό σε σχέση με τα προηγούμενα προγράμματα, με απλοποιημένους κανονισμούς χρηματοδοτήσεως και δομή που στοχεύει στην ομαλή διοίκηση του προγράμματος.

## Βασικά δεδομένα
Το πρόγραμμα είναι ανοικτό σε φοιτητές/σπουδαστές, μαθητευόμενους, διδάσκοντες, νέους ανθρώπους, εθελοντές, εργαζόμενους με τη νεολαία και στον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Περί τα δύο τρίτα του προϋπολογισμού του διατίθενται σε μαθησιακές ευκαιρίες στο εξωτερικό για φυσικά πρόσωπα, τόσο στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όσο και εκτός αυτής. Το υπόλοιπο στηρίζει συνεργασίες μεταξύ εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, οργανισμών νεολαίας, επιχειρήσεων, τοπικών και περιφερειακών αρχών και μη κυβερνητικών οργανώσεων, καθώς και μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό της εκπαιδεύσεως, της εξασκήσεως και των συστημάτων νεολαίας.

## Το Erasmus+ για τους εκπαιδευτικούς
Η «Δράση-κλειδί 1» (KA1) του Erasmus+ παρέχει μια εξαιρετική ευκαιρία για δασκάλους/καθηγητές, διευθυντές σχολείων, εκπαιδευτές και άλλους επαγγελματίες της εκπαιδεύσεως να συμμετάσχουν σε διεθνή επιμορφωτικά μαθήματα σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.

Σχολεία, πανεπιστήμια, σχολές επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και εξασκήσεως, όπως και ιδρύματα εκπαιδεύσεως ενηλίκων, είναι όλα επιλέξιμα για πλήρη χρηματοδότηση προκειμένου να παρακολουθήσουν επιμορφωτικά μαθήματα στα πλαίσια της KA1. Η χρηματοδότηση καλύπτει όλες τις δαπάνες ταξιδιού, διαβιώσεως και κόστους των μαθημάτων.

## Δείτε επίσης
* Πρόγραμμα Erasmus

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Erasmus+ Επίσημος ιστότοπος
* Μπροσούρα «Τι υπάρχει για μένα;»

Κατηγορία:Προγράμματα Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ιωάννα του Βαλουά, κόμισσα του Μπωμόν

:*Να μη συγχέεται με την ομώνυμη, ετεροθαλή αδελφή της [[Ιωάννα του Βαλουά (1294-1352)]], σύζυγο του κόμη του Αινώ.*

Η **Ιωάννα**, γαλλ. Jeanne (1304 - 1363) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βαλουά γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Βαλουά και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Αρτουά.

## Βιογραφία
Ήταν η 5η κόρη (η 2η από τον 2ο γάμο) του Καρόλου κόμη του Βαλουά και της 2ης συζύγου του Αικατερίνης Α΄ των Κουρτεναί τιτουλάριας Λατίνας αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης. Ετεροθαλής αδελφός της ήταν ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας.

Ο σύζυγός της Ροβέρτος Γ΄ ήταν κόμης του Αρτουά, του Μπωμόν-λε-Ροζέ και κύριος του Κονς. Όταν η θεία του Μαώ του Αρτουά του πήρε την κομητεία, ο Ροβέρτος Γ΄ προσπάθησε να την ανακτήσει. Τότε καταδικάστηκε σε εξορία το 1331, διότι έφτιαξε και παρουσίασε πλαστά έγγραφα εναντίον της Μαώς. Έτσι η Ιωάννα και τα παιδιά της φυλακίστηκαν με διαταγή του Φιλίππου ΣΤ΄.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε περί το 1320 τον Ροβέρτο Γ΄ κόμη του Αρτουά και είχε τέκνα:
* Ιωάννης 1321-1387, κόμης του Ε.
* Ιάκωβος π.1325-1347, απεβ. 22 ετών.
* Ροβέρτος π.1326-1347, απεβ. 21 ετών.
* Κάρολος 1328-1385, κόμης του Πεζνά.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
* "Les Rois maudits: Casting de la saison 1" (in French). AlloCiné. 2005. Archived from the original on 19 December 2014.

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Κεδρέλαιο

Το **κεδρέλαιο** είναι ειδικός τύπος λαδιού, ο οποίος χρησιμοποιείται στη μικροσκόπηση. Το κεδρέλαιο είναι διαφανές και ιξώδες λάδι και χρησιμοποιείται κυρίως για σκοπούς εργαστηρίου.

Το κεδρέλαιο χρησιμοποιείται στα μικροσκόπια για να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή μεγέθυνση, καθώς έχει την δυνατότητα να παρεμβάλλεται ανάμεσα στο φακό και την πλάκα του αντικειμένου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χημεία
Κατηγορία:Αιθέρια έλαια
Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης

Ο **Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης** γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη στις 19 Οκτωβρίου 1998. Είναι χρυσός Παραολυμπιονίκης της κολύμβησης στα 100 μέτρα πεταλούδα της κατηγορίας S9 (Ρίο Ντε Τζανέιρο, 2016)  και χάλκινος Παραολυμπιονίκης στα 100 μέτρα ελεύθερο της κατηγορίας S8 (Τόκιο, 2020).

Επίσης, είναι 6 φορες παγκόσμιος πρωταθλητής στα 100 μ. πεταλούδα S9, στα 50 μ. ελεύθερο S8, στα 100 μ. ελεύθερο S8 και στα 100 μ. πεταλούδα S8 και έξι φορές πρωταθλητής Ευρώπης.

Κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μέτρα ελεύθερο της κατηγορίας του με επίδοση 2:07:16. και το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μέτρα πεταλούδα με επίδοση 2:09:68. Επίσης κατέχει συνολικά 4 παγκόσμια ρεκόρ.

To Δημοτικό Κολυμβητήριο Αλεξανδρούπολης μετονομάστηκε σε "Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης" στις 23 Σεπτεμβρίου 2018 προς τιμήν του σπουδαίου αθλητή.

## Βιογραφία
### Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη και κατάγεται από τις Φέρες Έβρου. 

Ξεκίνησε την κολύμβηση στην ηλικία των 4 ετών λόγω της πάθησής του που είναι μαιευτική παράλυση στο δεξί άνω άκρο και κατάφερε να περάσει με μεγάλη επιτυχία όλα τα κολυμβητικά σκαλοπάτια. Αξιοσημείωτο το γεγονός πως ο Δημοσθένης αποτελεί τον μοναδικό Έλληνα κολυμβητή ο οποίος κολυμπά παράλληλα και με τους αρτιμελείς κολυμβητές και καταφέρνει να κατοχυρώνει όρια πρόκρισης για τα πανελλήνια πρωταθλήματα.

### Σταδιοδρομία
Το 2014 εντάχτηκε στην εθνική ομάδα κολύμβησης ανδρών ΑμεΑ. Στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης 2014 στο Αϊντχόβεν κατέκτησε την 4η θέση στα 200 μ. μεικτή ατομική S9 και την 5η θέση στα 100 μ. πεταλούδα S9, όντας μόλις 16 ετών. 

Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κολύμβησης ΑμεΑ που διοργανώθηκε στην Γλασκόβη το 2015 κατέκτησε την 4η θέση στα 100 μ. πεταλούδα S9. Η μεγαλύτερη του επιτυχία ωστόσο, επετεύχθη στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στη Βραζιλία, καθώς κατέκτησε το χρυσό παραολυμπιακό μετάλλιο και σημείωσε νέο παραολυμπιακό ρεκόρ (59:27) στα 100 μ. πεταλούδα S9. 

Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στο Μεξικό το 2017 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. πεταλούδα S9  , ενώ στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Δουβλίνου το 2018 κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στην κατηγορία  S8 (100 μ. πεταλούδα, 200 μ. μεικτή ατομική).

Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κολύμβησης ΑμεΑ του Λονδίνου το 2019 αναδείχθηκε ξανά παγκόσμιος πρωταθλητής, καθώς κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια στην κατηγορία S8 (50 μ. ελεύθερο, 100 μ. ελεύθερο, 100 μ. πεταλούδα).

Στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης AμεA 2020, που διοργανώθηκε όμως το 2021, στη Μαδέιρα της Πορτογαλίας (Φουνσάλ), αγωνίστηκε σε τρία αγωνίσματα της κατηγορίας S8 (50 μ. ελεύθερο, 100 μ. ελεύθερο, 100 μ. πεταλούδα) και αναδείχθηκε τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης στην κατηγορία του.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παρα-κολύμβησης 2023, στο Μάντσεστερ, αναδείχτηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στα 50 μ. ελεύθερο S8.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραολυμπιονίκες

Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Αλεξανδρούπολη
Κατηγορία:Κολύμβηση
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Έβρου
Καθεδρικός ναός Αλεξάντερ Νιέφσκι, Νοβοσιμπίρσκ

Ο **Καθεδρικός ναός του Αλεξάντερ Νιέφσκι** (Ρωσικά: Собор во имя Александра Невского) είναι ο καθεδρικός ναός της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Νοβοσιμπίρσκ της Ρωσίας, που  ονομάστηκε προς τιμή του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι.
 
Είναι μια από τις πρώτες πέτρινες κατασκευές στο Νοβονικολάγεφσκ (πρώην όνομα του Νοβοσιμπίρσκ). Η εκκλησία χτίστηκε σε Νεοβυζαντινή αρχιτεκτονική το 1896-1899. Ο σχεδιασμός του κτιρίου επηρεάστηκε από το σχεδιασμό της Εκκλησίας της Παναγίας της Ελεούσας στην Αγία Πετρούπολη που χτίστηκε πριν από λίγα χρόνια. Άνοιξε στις 29 Δεκεμβρίου 1899 και το 1915 έγινε καθεδρικός ναός.

Ο καθεδρικός ναός ήταν ένα συγκεκριμένο μνημείο  για τον Τσάρο Αλέξανδρο ΙΙΙ, ο οποίος ξεκίνησε  την κατασκευή  του Υπερσιβηρικού Σιδηροδρομικού Σταθμού, ο οποίος οδήγησε στην ίδρυση του  Νοβονικολάγεβσκ (σημερινό Νοβοσιμπίρσκ) ως νέου σιδηροδρομικού σταθμού.

Το 1937, ο καθεδρικός ναός έκλεισε από τις σοβιετικές αρχές.

Το 1988, της 1000ης επετείου  της ένταξης της Ρωσίας στον  Χριστιανισμό, άρχισε ένα κίνημα για την επιστροφή του καθεδρικού ναού. Το 1989, άνοιξε εκ νέου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο  

Κατηγορία:Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Ιερά Μητρόπολις Πιττσβούργου

Η **Ιερά Μητρόπολις Πιττσβούργου** είναι εκκλησιαστικό έδαφος ή μητρόπολη της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Οχάιο των Ηνωμένων Πολιτειών, που περιλαμβάνει την πολιτεία της Δυτικής Βιρτζίνιας και την πλειονότητα των πολιτειών του Οχάιο και της Πενσυλβανίας, εκτός από την μεγάλη περιοχή της Φιλαδέλφειας και το δυτικό τμήμα του Οχάιο. Είναι τμήμα της Ελληνικής Ορθοδόξης Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Η έδρα της Μητρόπολης είναι ο Ιερός Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου στην πόλη του Πίτσμπουργκ. Ο Μητροπολίτης Σάββας ενθρονίστηκε ως νέος Μητροπολίτης Πιττσβούργου στις 8 Δεκεμβρίου 2011, μετά την εκλογή του στη θέση αυτή από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις 3 Νοεμβρίου του ιδίου έτους.

## Ιστορία
Η Επισκοπή Πιττσβούργου ιδρύθηκε στις 15 Μαρτίου 1979 ως τμήμα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής.

Στις 20 Δεκεμβρίου 2002, κατόπιν απόφασης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όλες οι επισκοπές του Αρχιεπισκοπής Αμερικής εξυψώθηκαν σε Μητροπόλεις και οι επίσκοποί τους έλαβαν τοπικούς τίτλους. Έτσι ο Επίσκοπος Μάξιμος (Αγιωργούσης) έφερε πλέον τον τίτλο του Μητροπολίτη Πιττσβούργου.

### Επισκοπικός κατάλογος

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος της Ιεράς Μητρόπολις Πιττσβούργου 
* Ιερά Μητρόπολις Πιττσβούργου στον ιστότοπο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως

Κατηγορία:Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής
Κατηγορία:Πίτσμπουργκ
Μιλτιάδης Παπαμιλτιάδης

Ο **Μιλτιάδης Παπαμιλτιάδης** (1907-1987) ήταν Έλληνας ανατόμος. Ο Παπαμιλτιάδης είναι γνωστός για τις μελέτες του πάνω στο λεμφικό σύστημα. Γεννήθηκε στην Αμφίκλεια το 1907. Ήταν μεταξύ των επιβατών του πλοίου Ματαρόα το 1945, στο οποίο επιβιβάστηκαν διάφοροι εκπρόσωποι της ελληνικής διανόησης με προορισμό τη Γαλλία. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ανατόμοι
Ψευδοαρχιμήδης

**Ψευδοαρχιμήδης** είναι το όνομα που δίνεται σε ψευδοανώνυμους συγγραφείς που υπογράφουν με το όνομα Αρχιμήδης. Ο όρος Ψευδοαρχιμήδης αναφέρεται σε συγγραφείς που έγραψαν κατά τη Χρυσή Εποχή του Ισλάμ, όπως ο Αλ-Τζαζαρί που έγραψε έργα για την κατασκευή κλεψύδρων. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα γνωστά δεδομένα, ο Αρχιμήδης δεν έχει γράψει παρόμοιο έργο.

Το μόνο σωζόμενο χειρόγραφο γραμμένο από ένα Ψευδοαρχιμήδη είναι μια αραβική πραγματεία που δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των έργων του Αρχιμήδη. Ο Ντόναλντ Ράουτλετζ Χιλ θεωρεί ότι το αρχικό χειρόγραφο μπορεί να γράφτηκε στα ελληνικά, αλλά να έχει συμπληρωθεί σε μεγάλο βαθμό από μεταγενέστερους Άραβες συγγραφείς. Ο μελετητής Α. Γ. Ντράχμαν πιστεύει ότι το χειρόγραφο συμπληρώθηκε με αραβικές μεταφράσεις ελληνικών επιστημονικών συγγραμμάτων. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχιμήδης
Μανδροκλής ο Σάμιος

Ο **Μανδροκλής** ήταν αρχαίος Έλληνας μηχανικός από τη Σάμο. Έχτισε γέφυρα πάνω από το Βόσπορο, ύστερα από αίτημα του πέρση Βασιλιά Δαρείου Α΄ ο οποίος βρισκόταν σε εκστρατεία για την κατάληψη της Θράκης. Ο Μανδροκλής αφιέρωσε ένα πίνακα που απεικονίζει την γεφύρωση των στενών προς τη θεά Ήρα, στο Ηραίο της Σάμου.

## Πηγές

* Ιστορίαι (Ηρόδοτος) 4. 88 (Εκστρατεία κατά των Σκυθών)

Κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί
Μανδροκλής

Το αρχαίο όνομα **Μανδροκλής** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Μανδροκλής ο Σάμιος
* Μανδροκλής ο Μαγνήσιος
Γεώργιος Σιβετίδης

Ο **Γεώργιος Σιβετίδης** (και Σεβετίδης, 1913-1986) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Ήταν μαχητικό και δημοκρατικό στέλεχος, προσφέροντας μεγάλες υπηρεσίες κυρίως στην Βόρεια Ελλάδα, αλλά και την Πρέβεζα και την Ευρυτανία. Υπηρέτησε ως νομάρχης σε διάφορες περιοχές.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1913 και καταγόταν από οικογένεια προσφύγων του Πόντου. Σε ηλικία 7 ετών εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα μαζί με την οικογένειά του. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Κιλκίς και σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ.  Στο Κιλκίς υπηρέτησε ως δημόσιος υπάλληλος επί δεκαετία, ως το 1946 και έπειτα στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης, από το 1946 έως το 1950, οπότε παραιτήθηκε για να αφοσιωθεί στη δικηγορία. Διατέλεσε γενικός γραμματέας του Δήμου Θεσσαλονίκης από το 1955 ως το 1959.

Από τις 19 Ιουνίου 1965 ως 13 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς διορίστηκε ως Νομάρχης Σερρών. Έπειτα μετατέθηκε και υπηρέτησε ως Νομάρχης Ευρυτανίας. Για την ευδόκιμη άσκηση των καθηκόντων του τιμήθηκε με το Σταυρό των Ταξιαρχών του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικα.

Στις 13 Νοεμβρίου 1965 διορίστηκε Νομάρχης Πρέβεζας, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 25 Φεβρουαρίου 1966.

Έγινε έπειτα Νομάρχης Γρεβενών (1967) και Χαλκιδικής ως τον Μάιο του 1967. Μετά την επιβολή της χούντας το 1967, παύτηκε από νομάρχης και επανήλθε στη δικηγορία. Κατά την περίοδο της χούντας ανέλαβε την υπεράσπιση πολλών διωκομένων από το καθεστώς και στο δημοψήφισμα του 1973 τάχτηκε σθεναρά υπέρ του "όχι".

Μετά την παραίτηση του Γεώργιου Χ. Χιονίδη προκειμένου να πολιτευτεί στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές ανέλαβε Νομάρχης Πιερίας, υπηρετώντας από τον Οκτώβριο του 1974 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1976. Αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησής του (έχοντας συμπληρώσει το όριο ηλικίας) την 1η Ιανουαρίου 1977.

Στις εκλογές του 1981 συνέστησε ειδική ομάδα μαζί με τον φίλο του, Θεόφιλο Καμπερίδη, πρώην βουλευτή Πιερίας, υποστηρίζοντας το ΠΑΣΟΚ..

Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 16 Αυγούστου 1986 και κηδεύτηκε στη συμπρωτεύουσα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομάρχες Γρεβενών
Κατηγορία:Νομάρχες Ευρυτανίας
Κατηγορία:Νομάρχες Πιερίας
Κατηγορία:Νομάρχες Πρέβεζας
Κατηγορία:Νομάρχες Σερρών
Κατηγορία:Νομάρχες Χαλκιδικής
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες
Γερμανικός Αυτοκινητόδρομος

Ο **Γερμανικός Αυτοκινητόδρομος** (Autobahn) (    ; Γερμανικός πληθυντικός   ) είναι το ομοσπονδιακό σύστημα οδικής αρτηρίας ελεγχόμενης πρόσβασης στη Γερμανία . Ο επίσημος γερμανικός όρος είναι ο ****  (πληθυντικός   , συντομογραφία *BAB* ), η οποία μεταφράζεται ως "ομοσπονδιακός αυτοκινητόδρομος". Η κυριολεκτική έννοια της λέξης *Bundesautobahn* είναι η "Ομοσπονδιακή Αυτοκινητιστική Γραμμή. 

Ο Γερμανικός Αυτοκινητόδρομος είναι ευρέως γνωστό ότι δεν έχει ομοσπονδιακά επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας για ορισμένες κατηγορίες οχημάτων.  Εντούτοις, σημειώνονται (και επιβάλλονται) όρια σε περιοχές αστικοποιημένες, υποβαθμισμένες, επιρρεπείς σε ατυχήματα ή υπό κατασκευή. Στις ταχύτητες χωρίς περιορισμούς, ένα συμβουλευτικό όριο ταχύτητας είναι 130 χιλιόμετρα την ώρα (80 μίλια την ώρα).Η ταχύτερη οδήγηση, η οποία δεν είναι παράνομη ως τέτοια, ελλείψει ορίου ταχύτητας, μπορεί να προκαλέσει αυξημένη ευθύνη σε περίπτωση σύγκρουσης (την οποία πρέπει να καλύψει η υποχρεωτική αυτοκινητική ασφάλιση). Τα δικαστήρια έχουν αποφανθεί ότι ένας «ιδανικός οδηγός» που απαλλάσσεται από την απόλυτη ευθύνη για «αναπόφευκτη» αδικοπραξία σύμφωνα με το νόμο δεν θα υπερβαίνει το Συμβουλευτικό Επιτρεπόμενο Όριο Ταχύτητας. 

Μια έκθεση του 2017 του ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Οδοποιίας ανέφερε ότι το 2015 το 70,4% του αυτοκινητοδρόμου είχε μόνο το συμβουλευτικό όριο ταχύτητας, το 6,2% είχε προσωρινά όρια ταχύτητας λόγω καιρικών συνθηκών ή συνθηκών κυκλοφορίας και το 23,4% είχε μόνιμα όρια ταχύτητας.  Οι μετρήσεις από το γερμανικό κρατίδιο του Βρανδεμβούργου το 2006 έδειξαν μέσες ταχύτητες 142 χιλιόμετρα την ώρα (88 μίλια την ώρα) σε μια εξαπλή λωρίδα του αυτοκινητοδρόμου σε συνθήκες ελεύθερης ροής.  
μικρογραφία| Πινακίδα για τον Γερμανικό Αυτοκινητόδρομο 4, κοντά στην Δρέσδη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανικοί αυτοκινητόδρομοι
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα γερμανικά
Κομητεία Τζάκσον (Τέξας)

[μικρογραφία| Ιστορική [άμαξα στο Δικαστήριο της Κομητείας Τζάκσον στο Τέξας]]
Η **Κομητεία Τζάκσον** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 14.988 κάτοικοι. Η  διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι η Έντνα. Η κομητεία δημιουργήθηκε το 1835 ως δήμος στο Μεξικό και το 1836 οργανώθηκε ως κομητεία (της Δημοκρατίας του Τέξας). Ονομάζεται προς τιμήν του  Άντριου Τζάκσον, Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1829 έως το 1837.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση  857 τετραγωνικά μίλια (2.220 τ.χλμ), εκ των οποίων τα 829 τετραγωνικά μίλια (2.150 τ.χλμ) είναι γη και τα 27 τετραγωνικά μίλια (70 τ.χλν) (3,2%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).  

### Κυριότεροι αυτοκινητόδρομοι

* Αυτοκινητόδρομος 59 (ΗΠΑ)
** Διαπολιτειακός 69 (Τέξας) είναι προς το παρόν υπό κατασκευή και θα ακολουθήσει την υπάρχουσα διαδρομή του Αυτοκινητοδρόμου 59 (ΗΠΑ) σε πολλές τοποθεσίες
* Αυτοκινητόδρομος 35(Τέξας)
* Αυτοκινητόδρομος 111(Τέξας)
* Αυτοκινητόδρομος 172(Τέξας)
* Οδός Αγοράς 234(Τέξας)
* Οδός Αγοράς 616(Τέξας)
* Οδός Αγοράς 1862(Τέξας)

### Παρακείμενες κομητείες
* Κομητεία Κολοράντο (βόρεια) 
* Κομητεία Γουάρτον (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Ματαγκόρντα (νοτιοανατολικά) 
* Κομητεία Κάλχουν (νότια) 
* Κομητεία Βικτώρια (νοτιοδυτικά) 
* Κομητεία Λαβάκα (βορειοδυτικά)

## Δημογραφικά στοιχεία

## Κοινότητες

### Πόλεις
* Έντνα (έδρα κομητείας) 
* Γκανάντο 
* Λα Ουόρντ 

### Καθορισμένα από την απογραφή μέρη
* Λολίτα 
* Βάντερμπιλτ 

### Μη ενοποιημένες κοινότητες
* Φράνσιτας 
* Λα Σάγιε 

### Εγκαταλειμμένες πόλεις
* Τεξάνα 

## Πολιτική
Η κομητεία του Τζάκσον στο Τέξας είναι μια πολύ συντηρητική κομητεία και έδωσε στον Ντόναλντ Τραμπ το 80% των ψήφων το 2016. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Τζακσον
Αλύπα Λακωνίας

Η **Αλύπα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Έξω Νυμφίου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
*Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν *Αλίπος* και μέχρι το 2001 *Χαλίκια*.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αλύπα είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του κεντρικού τμήματος της χερσονήσου Μάνης, από την πλευρά του Λακωνικού κόλπου, στους ανατολικούς πρόποδες του Σαγγιά και κοντά στην επαρχιακή οδό Φλομοχωρίου-Αλίκων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40 μέτρα. Απέχει 81 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.
### Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 ως *Αλίπος* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Έξω Νυμφίου του νομού Λακωνίας. Το 1955 μετονομάστηκε σε *Χαλίκια*. Το 1997 προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. Μετονομάστηκε σε *Αλύπα* το 2001.
## Αξιοθέατα
*Η γραφική, βοτσαλωτή παραλία του οικισμού, με πυργόσπιτα ολόγυρα, όπου έχουν γυριστεί τηλεοπτικά σποτς και η αμερικανική κινηματογραφική ταινία *Tempest* (1982)
*Τα εκκλησάκια του Αγίου Παντελεήμονα και της Παναγίας, στην παραλία του οικισμού
 
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.youtube.com/watch?v=9U5lqqrl7-I

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Έξω Νύμφιο Λακωνίας

Το **Έξω Νύμφιο** είναι οικισμός στον δήμο Ανατολικής Μάνης στο νομό Λακωνίας της περιφέρειας Πελοποννήσου στην Ελλάδα. Το 2011 είχε πληθυσμό 71 κατοίκων. Το χωριό υπάγεται στην δημοτική ενότητα Ανατολικής Μάνης και ήταν μέρος του Δήμος Ανατολικής Μάνης το 1997 - 2010. Σήμερα υπάγεται στην τοπική κοινότητα Έξω Νυμφαίου. Είναι κτισμένο κοντά στα δυτικά παράλια του Λακωνικού κόλπου, σε υψόμετρο 150 μέτρων σε απότομο ύψωμα στην προσηλιακή (ανατολική) Μάνη.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Έξω Νύμφι αποτελεί τον μεγαλύτερο από τους συνοικισμούς που αποτελούν το Νύφι. Το Νύφι το 1618 είχε 20 οικογένειες και στην ενετική απογραφή του 1700 ο πληθυσμός του ανερχόταν σε 138 άτομα (34 οικογένειες). Το 1829 στο Νύφι κατοικούσαν 65 οικογένειες. Το 1940 ο πληθυσμός του Έξω Νυμφίου είχε φτάσει τους 465 κατοίκους, όμως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μεγάλο βαθμό εγκαταλείφθηκε και το 1971 είχε 45 κατοίκους. Όπως και στα περισσότερα χωριά της Μάνης, η πλειοψηφία του πληθυσμού έχει μετοικίσει στην Αθήνα.

## Περιγραφή
Το Έξω Νύμφι είναι κτισμένο στην πλαγιά υψώματος και αποτελείται από συστάδες συγγενικών σπιτιών που ανήκουν σε διαφορετικά γένη. Τα γένη που έχουν εγκατασταθεί στο Έξω Νύμφι είναι οι Βεντίκοι, Μπουρίκοι, Τσιγκάκοι, Μουσούληδες, Χριστοδουλάκοι, Κλαπατσιάροι, Μανούσοι και Τετραδάκηδες. Στο ψηλότερο σημείο του χωριού καθώς στο βορειότερο τμήμα, γνωστό ως Βίγλα, βρίσκονται τα πυργόσπιτα των ισχυρότερων οικογενειών, μαζί με απλούστερα κτίρια, κτισμένα τόσο πριν όσο και μετά την Επανάσταση του 1821, και μια μικρή εκκλησία. Στο χαμηλότερο τμήμα του οικισμού βρίσκονται τα νεότερα κτίσματα, κατά μήκος του δρόμου. Εκεί βρίσκονται η ενοριακή εκκλησία, αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο, λιοτρίβεια, καφενείο-κατάστημα και η πλατεία του χωριού, γνωστή ως σπλάντζα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Άγιος Νικόλαος Κοκκάλας Λακωνίας

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κοκκάλας, της δημοτικής ενότητας και  δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
* Ο Άγιος Νικόλαος έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι χωριό της νοτιοδυτικής Λακωνίας, στη χερσόνησο του Ταινάρου. Ανήκει στα χωριά της ανατολικής Μάνης και βρίσκεται στις νοτιοανατολικές υπώρειες του Σαγγιά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200 μέτρα. Απέχει 84 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1889 και και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαγείας του νομού Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Λαγείας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λαγείας, ενώ το 1919 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κοκκάλας. Το 1940 ο οικισμός καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1961. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κοκκάλας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην κεντρική πλατεία του χωριού
* Ο παραδοσιακός μανιάτικος πύργος δίπλα στην εκκλησία

## Σημείωση
Στον ίδιο δήμο αλλά στην Δημοτική Ενότητα Σμύνους υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιος Νικόλαος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Κοκκάλα Λακωνίας

Η **Κοκκάλα** είναι οικισμός στον δήμο Ανατολικής Μάνης στο νομό Λακωνίας της περιφέρειας Πελοποννήσου στην Ελλάδα. Το χωριό υπάγεται στην δημοτική ενότητα Ανατολικής Μάνης και ήταν μέρος του Δήμος Ανατολικής Μάνης το 1997 - 2010. Σήμερα υπάγεται στην κοινότητα Κοκκάλας.

Το 2011 είχε πληθυσμό 238 κατοίκων.

Το 2021 είχε πληθυσμό 158 κατοίκων.

## Διοικητική ιστορία
H Κοκκάλα (Λακωνίας) ως οικισμός προσαρτήθηκε στο δήμο Λαγείας στις 25 Ιουλίου 1879. Το 1899 υπήχθη στο νομό Λακωνικής και το 1909 ξανά στο στο νομό Λακωνίας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λαγείας. Το 1919 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Λαγείας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Κοκκάλας.  Το 1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα και προσαρτήθηκε στο δήμο Ανατολικής Μάνης.

### Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Κοκκάλας
Τελευταίος κοινοτάρχης έως το 1998 ήταν ο Γρηγόρης Μπαρμπαγιάννης. Όλες οι εκλογές έγιναν σε έναν γύρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Αργιλιά Λακωνίας

Η  **Αργιλιά** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Δρυμού, της δημοτικής ενότητας και δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
*Ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος λόγω των πολλών πυργόσπιτων της περιοχής.
*Η σωστή ονομασία του οικισμού, όπως τη χρησιμοποιούσαν πάντα οι κάτοικοί του, είναι: Ο Αργυλιάς. Γένος αρσενικό και με "*υ"* (ύψιλον).
*Βορειοδυτικά σε μεγαλύτερο υψόμετρο, σε απόσταση σε ευθεία γραμμή περίπου 650 μέτρα, υπάρχει μεγαλιθικός οικισμός σε τοποθεσία που ονομάζεται Μακρύναρος. Έχει υπολείμματα τουλάχιστον 15 μεγαλιθικών κτισμάτων, όπως επίσης και ένα εκκλησάκι, Άγιος Γεώργιος, επίσης σε μεγαλιθικό κτίσμα. Χαρακτηριστικό του οικισμού στο Μακρύναρο είναι ότι δεν φαίνεται καθόλου από τη θάλασσα παρότι έχει άπειρη θέα στο Λακωνικό κόλπο.  Οι δύο οικισμοί ενώνονται με ιππήλατο μονοπάτι μήκους 1050 μέτρων περίπου, μεγάλο μέρος του οποίου είναι πλακόστρωτο, Ο οικισμός Αργυλιάς δημιουργήθηκε μάλλον από τη σταδιακή μετακίνηση από τον οικισμό στο Μακρύναρο σε χαμηλότερο υψόμετρο, πιο κοντά στη θάλασσα. Μεταξύ των δύο οικισμών υπάρχουν μερικά υπολείμματα μεγαλιθικών κτισμάτων και μέσα στον οικισμό Αργυλιάς υπάρχουν τουλάχιστον τρία μεγαλιθικά κτίσματα, πάνω στα οποία έχουν κτιστεί και νεότερα σπίτια με μικρότερου μεγέθους πέτρες, όπως είναι το σύνολο του οικισμού.  
## Γεωγραφία
Η Αργιλιά είναι ημιορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λακωνίας, στην περιοχή της Λακωνικής Μάνης. Βρίσκεται στις ανατολικές υπώρειες του Σαγγιά, πάνω από τον όρμο της Κολοκυθιάς και πάνω στην επαρχιακή οδό Φλομοχωρίου-Αλίκων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160 μέτρα. Απέχει 73 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως *Αργηλιά* και προσαρτήθηκε στον δήμο Ασίνης του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον, τέως, νομό Λακωνικής και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1940 η ονομασία του οικισμού διορθώθηκε σε *Αργιλιά*. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Δρυμού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. 
## Αξιοθέατα και διατηρητέα
*Η εκκλησία Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτη, που διασώζει στο εσωτερικό της λείψανα τοιχογραφιών και έχει εξωτερικά γλυπτά υπέρθυρα Bυζαντινών χρόνων. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο
*Τα πυργόσπιτα του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Σπίρα Λακωνίας

Η **Σπείρα** ή **Σπίρα** είναι οικισμός στον δήμο Ανατολικής Μάνης στο νομό Λακωνίας της περιφέρειας Πελοποννήσου στην Ελλάδα. Το χωριό υπάγεται στην δημοτική ενότητα Ανατολικής Μάνης και ήταν μέρος του Δήμος Ανατολικής Μάνης το 1997 - 2010. Σήμερα υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κοκκάλας.   

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στο χωριό δεν υπάρχει μόνιμος κάτοικος, μια πτώση από το 2001 όπου υπήρχαν 14 μόνιμοι κάτοικοι. 

Ο οικισμός αυτός αποτελείται από δύο μέρη: τον "Κοζουνά", στις παρυφές του λόφου και την "Κορφή", στην κορυφή του λόφου, η οποία είναι ορατή από το δημόσιο δρόμο, όπου δεσπόζουν τα πυργόσπιτα και τα "Καστελάρικα" βρίσκεται πακτωμένο ανάμεσα σε δύο μεγάλες πέτρες και ένα κανόνι που έχει απομείνει να θυμίζει την ιστορία του τόπου. Εκτός από την παλαιά εκκλησία (Παναγία η Σπηλαιώτισσα) υπάρχει και ένας παλαιός μύλος, ίσως ο μόνος αλευροανεμόμυλος της Μέσα Μάνης.

Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1978.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Μάνης
Βεατρίκη του Αλμπόν

Η **Βεατρίκη**, γαλλ. Beatrice (1161 - 1228) ήταν κόμισσα του Αλμπόν και του Βιενουά (1162-1228) και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βουργουνδίας.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Γκιγκ Ε΄ κόμη των Αλμπόν & Γκρενόμπλ με τον τίτλο *κόμης/δελφίνος του Βιενουά*.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1183 τον Ούγο Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
* Γκιγκ ΣΤ΄ 1184-1237, κόμης του Αλμπόν, Μπριανσόν, Γκρενόμπλ, Ουαζάν με τον τίτλο δελφίνου του Βιενουά.
* Μαώ 1190-1242, παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Ιβρέα κόμη του Σαλόν.
* Μαργαρίτα 1192-1243, παντρεύτηκε τον Αμεδαίο Β΄ κόμη της Σαβοΐας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Le Mesurier Chepmell, Havilland (1857). A short course of history. Whittaker. p. 189.
* Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton University Press, Princeton. p. 24. ISBN 0691052166.

Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας
Τσαζίμ Κοτσούλι

Ο **Τσαζίμ Κοτσούλι** (, 22 Αυγούστου 1887 – 2 Ιανουαρίου 1943) ήταν Αλβανός πολιτικός των αρχών του 20ού αιώνα και προσωρινός πρωθυπουργός της Αλβανίας για μία ημέρα. Ήταν επίσης ο κύριος στρατιωτικός διοικητής των αλβανικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του πολέμου του Αυλώνα το 1920. 

## Πρώτα χρόνια
Ο Τσαζίμ, γιος του Μουχαμέτ Κοτσίου, γεννήθηκε ως Τσαζίμ Μουχαμέτι το 1887, στο χωριό Κοτσούλι, κοντά στον Αυλώνα (τότε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας). Ο Κοτσούλι παρακολούθησε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στον Αυλώνα και αργότερα μετακόμισε στα Ιωάννινα για να παρακολουθήσει τα μαθήματα της περίφημης Ζωσιμαίας Σχολής. Ολοκλήρωσε την τριτοβάθμια εκπαίδευση του στην Τουρκική Στρατιωτική Ακαδημία Καρά Χαρπ Οκουλού, από όπου αποφοίτησε με τον βαθμό του *Teğmen* (ανθυπολοχαγός). Διορίστηκε στο Οθωμανικό Ναυτικό με τον βαθμό του *Üsteğmen* (υποπλοίαρχος). 

Παραβίασε μια στρατιωτική διαταγή το 1909 κατά τη διάρκεια ναυμαχίας στην Πρέβεζα αρνούμενος να παραδοθεί στο Ιταλικό Ναυτικό. Μετά την έκδοση του εντάλματος σύλληψης από την Αυτοκρατορική Διοίκηση, ο Κοτσούλι κατέφυγε στην Αργεντινή, όπου έζησε μέχρι το 1912. 

Στη συνέχεια επέστρεψε στον Αυλώνα κατόπιν πρόσκλησης του Προέδρου Ισμαήλ Κεμάλ. Ο τελευταίος τον διόρισε Διευθυντή του Λιμένα του Αυλώνα, θέση που κατείχε μέχρι την ανάληψη του λιμανιού από τους Ιταλούς τον Οκτώβριο του 1914. Αποσύρθηκε στο Μπρατάι του Αυλώνα και χρημάτισε δήμαρχος του χωριού μέχρι το 1917. Αργότερα υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του Τεπελενίου μέχρι το 1919. 

## Πόλεμος του Αυλώνα και πολιτική
Ο Κοτσούλι εκπροσώπησε τον Αυλώνα στο Συνέδριο της Λούσνια, μία συντακτική συνέλευση που συστάθηκε τον Ιανουάριο του 1920 και ως εκ τούτου διορίστηκε βουλευτής. Έγινε επίσης νομάρχης του Αυλώνα στις 29 Μαΐου 1920. Ταυτόχρονα διορίστηκε αρχιστράτηγος της Επιτροπής Πολέμου του Αυλώνα. Ο Κοτσούλι ηγήθηκε του στρατού του ενάντια στις ιταλικές δυνάμεις στη μάχη του Αυλώνα, στο τέλος της οποίας, στις 3 Σεπτεμβρίου του 1920, εισέβαλε στην πόλη και ανέλαβε τα καθήκοντα του νομάρχη. 

Με τον σχηματισμό δημοκρατικής κυβέρνησης από το Συνέδριο της Λούσνια, οι πρώτες εκλογές για το εθνικό νομοθετικό σώμα πραγματοποιήθηκαν στις 5 Απριλίου 1921, με τον Κοτσούλι να παίρνει την έδρα του Αυλώνα. 

Ο Κοτσούλι ήταν Υπουργός Δημοσίων Έργων στην κυβέρνηση του Φαν Νόλι ακολουθώντας μια πολιτική αντιπολίτευσης στον βασιλιά Ζόγου. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της Εθνικής Επαναστατικής Επιτροπής στη Βιέννη το 1925. 

Με την ιταλική εισβολή στην Αλβανία το 1939, ο Κοτσούλι επέστρεψε στην Αλβανία. Ο Κοτσούλι δολοφονήθηκε από τον Χαλίλ Αλία το 1943 με εντολή των Ιταλών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Αλίκη του Βερζί

Η **Αλίκη**, γαλλ. Alice (1182 - 1252) από τον Οίκο του Βερζύ γεννήθηκε ως κόρη του κυρίου του Βερζύ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βουργουνδίας. Κυβέρνησε το δουκάτο ως επίτροπος του ανήλικου γιου της (1218-28).

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ούγου κυρίου του Βερζύ και της Ζιγιέτ του Τραινέλ.

Ο γάμος της κανονίστηκε ως μέρος της ειρήνης του πατέρα της με τον Εύδη Γ΄, οι οποίοι είχαν εμπλακεί σε μακροχρόνια διένεξη. Ως προίκα έλαβε αρκετές γαίες του πατέρα της, ενώ ο Εύδης Γ΄ χορήγησε αδιαμφισβήτητη κυριότητα στα εδάφη του πεθερού του. Το 1218 απεβίωσε ο Εύδης Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος τους Ούγος Δ΄, που ήταν 5 ετών. Τότε η Αλίκη ανέλαβε την επιτροπεία και κυβέρνησε τη Βουργουνδία με τον τίτλο *ducissa mater ducis Bourgogne*. Προσπάθησε να διασφαλίσει την κληρονομία του γιου της και έλαβε, στη θέση αυτού, τον όρκο από τους υποτελείς για την πίστη τους. Το 1225 κατάφερε να αποτρέψει μία σύγκρουση με το Δελφινάτο. Απέκτησε το Μπων και το Σαλόν μέσω αγοράς. Το 1227 υπέγραψε μία συμφωνία με την Καμπανία εναντίον του Νεβέρ.

Το 1228 ο γιος της δηλώθηκε νομίμως ενηλικιωθείς. Η Αλίκη παραιτήθηκε από επίτροπος και αποσύρθηκε στις προικώες γαίες της. Το 1231 ενήργησε ως αντιπρόσωπος του γιου της και έλυσε επιτυχώς τη διαφωνία με τον υποκόμη του Ντιζόν και το αββαείο του Σιτώ. Πέρασε τον μακρό χρόνο της απόσυρσή της ως μεγάλη ευεργέτης θρησκευτικών κοινοτήτων.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1199 τον Εύδη Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
* Ιωάννα 1200-1223, παντρεύτηκε τον Ραούλ Β΄ των Λουζινιάν κύριο του Ισσουντύν και κόμη του Ε & του Γκιν. 
* Αλίκη 1204-1266, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Α΄ κόμη του Κλερμόν & δελφίνο του Ωβέρν.
* Ούγος Δ΄ 1213-1272, δούκας της Βουργουνδίας.
* Βεατρίκη γενν. 1216, παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Γ΄ του Τουάρ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1198, (Cornell University Press, 1988), 459.

Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας
Μπουγρά Γκιουλσόι

Ο **Μπουγρά Γκιουλσόι** (τουρκικά: **Buğra Gülsoy**, γενν. Άγκυρα, 22 Φεβρουαρίου 1982) είναι Τούρκος ηθοποιός, παραγωγός και σκηνοθέτης.

## Φιλμογραφία

### Τηλεόραση

## Προσωπική ζωή
Από το 2011 μέχρι το 2012 ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μπουρτζού Καρά. Από το 2018 μέχρι το 2023 ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Νιλουφέρ Γκιουρμπούζ και απέκτησαν έναν γιο, τον Τζεμ (γενν. 2019).

Κατηγορία:Τούρκοι ηθοποιοί
Βεατρίκη της Καμπανίας

Η **Βεατρίκη**, γαλλ. Beatrice (1242 - 1295) από τον Οίκο του Μπλουά γεννήθηκε πριγκίπισσα της Ναβάρρας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βουργουνδίας.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη (η 2η από τον 3ο γάμο) του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας και της Μαργαρίτας των Βουρβόνων, κόρης του Αρσαμμπώ Η΄ του Μπουρμπόν κυρίου του Μπουρμπόν.

Παντρεύτηκε τον Ούγο Δ΄, ο οποίος από την πρώτη σύζυγό του Γιολάντα του Ντρε είχε γιο τον Ροβέρτο Β΄. Έτσι όταν ο Ούγος Δ΄ απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο Ροβέρτος Β΄ και όχι ο Ούγος, γιος της Βεατρίκης. Αυτή αποσύρθηκε στο Σατώ του Ιλ-συρ-Σερέιν. Όταν διαπληκτίστηκε με τον προγονό της Ροβέρτο Β΄, ζήτησε την προστασία του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας. Η Βεατρίκη αποκήρυξε κάθε δικαίωμα για τη διαδοχή του αδελφού της το 1273.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ούγο Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
* Ούγος απεβ. 1288, υποκόμης του Αβαλόν, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Σαλίν.
* Βεατρίκη, κυρία του Γκρινόν, παντρεύτηκε τον Ούγο ΙΓ΄ των Λουζινιάν κόμη του Λα Μαρς & του Ανγκουλέμ. 
* Ισαβέλλα 1270-1323, παντρεύτηκε πρώτα τον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας.  
* Μαργαρίτα, δέσποινα του Βιττώ, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Ιβρέα κύριο του Αρλαί.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
* Theodore Evergates, Aristocratic Women in Medieval France, (University of Pennsylvania Press, 2011), 80.
* Philippe Le Bel et la Noblesse Franc-Comtoise, Frantz Funck-Brentano, Bibliothèque de l’École des chartes, Vol. 49 (1888), 9.

Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Κατηγορία:Δούκισσες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Ινφάντας της Ναβάρρας
Ηλιακή έκλειψη της 21ης Απριλίου 2088

**Ολική [[Έκλειψη Ηλίου|έκλειψη ηλίου]]** θα σημειωθεί στις 21 Απριλίου 2088. 

Η ολική έκλειψη ηλίου θα γίνει ορατή αρχικά από τον Ατλαντικό Ωκεανό, στη συνέχεια από τη Βορειοδυτική Αφρική, θα διασχίσει τη Μεσόγειο περνώντας πάνω από τη Μάλτα (όπου η ολικότητα εκεί θα φτάσει στη μέγιστη διάρκεια της, 3 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα), αλλά και από τα νότια τμήματα της Σικελίας, καθώς και από την Ελλάδα. Στην συνέχεια θα εισέλθει στην Ασία και θα γίνει ορατή από την Κωνσταντινούπολη και την Προύσα, στη συνέχεια από τη νότια Μαύρη Θάλασσα, τη Γεωργία, τη νότια Ρωσία, την Κασπία Θάλασσα, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, την Κιργιζία και θα ολοκληρωθεί κατά το ηλιοβασίλεμα στο εσωτερικό της Κίνας.

Θα είναι η δεύτερη ολική έκλειψη ηλίου που θα σημειωθεί στον Κωνσταντινούπολη μέσα σε μία επταετία, καθώς αναμένεται να βρεθεί στο μονοπάτι της ολικότητας και στην έκλειψη της 3ης Σεπτεμβρίου 2081. Άλλες μεγάλες πόλεις που θα γίνει ορατή η ολική έκλειψη θα είναι: Η Σφαξ στην Τυνησία, η Πάτρα στην Ελλάδα, το Βλαντικαφκάς και η Μαχτσκαλά στη Ρωσία, ενώ για λίγα χιλιόμετρα θα χάσουν την ολική έκλειψη, η Αθήνα και το Μπισκέκ.

## Στην Ελλάδα
Η συγκεκριμένη ολική έκλειψη θα είναι η πρώτη στην Ελλάδα, από τις 29 Μαρτίου 2006, αλλά και η τελευταία σε βάθος περίπου 150 ετών, αφού δεν προβλέπεται άλλη σε ελληνικό έδαφος μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου 2234. Η μέγιστη διάρκεια της ολικής έκλειψης στον Ελλαδικό χώρο, θα σημειωθεί στη δυτική Κεφαλονιά (3 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα), ενώ η ολική φάση θα γίνει ορατή επίσης από τους νομούς Λευκάδας, Ζακύνθου, Άρτας, Πρέβεζας, απ'όλη τη Στερεά Ελλάδα πλην της Αττικής, από την Ηλεία, την Αχαΐα και ένα τμήμα της Κορινθίας, από το μεγαλύτερο μέρος της Θεσσαλίας, την κεντρική και βόρεια Εύβοια, τις Σποράδες, τον Άγιο Ευστράτιο, τη Λήμνο, τη Σαμοθράκη, την Ίμβρο,την Τένεδο, τη βόρεια Λέσβο και τα ακρωτήρια των "ποδιών" της Χαλκιδικής.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα, η έκλειψη θα γίνει ορατή ως μερική.

Παρακάτω οι μεγάλες πόλεις όπου θα συμβεί η ολική έκλειψη, καθώς και η ώρα(σε τοπική) και η διάρκεια της ολικότητας.

## Δείτε επίσης
Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα

20880421
Ματθίλδη Β΄ του Νεβέρ

Η **Ματθίλδη Β΄** ή Ματίλντα ή Μωντ ή Μαώ, γαλλ.: Matilda II (1234/35 - 1262) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ, Τοννέρ (από τη μητέρα της) και κυρία του Μπουρμπόν (από τον πατέρα της).

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αρσαμμπώ Θ΄ κυρίου του Μπουρμπόν και της Γιολάντας των Σατιγιόν, κόμισσας του Νεβέρ, Ωσέρ, Τοννέρ.

Με τον γάμο της με τον δούκα της Βουργουνδίας, επανενώθηκαν δύο σημαντικές περιοχές, που πριν ήταν μαζί ως δουκάτο της Βουργουνδίας. Δεν απέκτησε όμως απογόνους και οι ενωμένες περιοχές, έπειτα  κληρονομήθηκαν στον αδελφό του συζύγου της, τον Ροβέρτο Β΄. Το 1249 απεβίωσε ο πατέρας της και τον διαδέχθηκε ως κυρία του Μπουρμπόν. Το 1266 απεβίωσε ο σύζυγός της και το 1272 ο πατέρας του.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Εύδη διάδοχο στο δουκάτο της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
* Γιολάντα Β΄ 1247-1280, κόμισσα του Νεβέρ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη-Τριστάνο κόμη του Βαλουά και μετά τον Ροβέρτο Γ΄ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας.
* Μαργαρίτα 1250-1308, κόμισσα του Τοννέρ, παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Σικελίας(-Νάπολης).
* Αδελαΐδα 1251-1290, κόμισσα του Ωσέρ, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ κύριο του Ροσφόρ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Michelle Bubenicek, Quand les femmes gouvernent: droit et politique au XIVe siècle:Yolande de Flandre, Droit et politique au XIV siecle, (Ecole des Chartes, 2002), 55.

Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Κατηγορία:Κόμισσες του Νεβέρ
Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Αγνή των Νταμπιέρ

Η **Αγνή**, γαλλ.: Agnes (1237 - 7 Σεπτεμβρίου 1288) από τον Οίκο του Νταμπιέρ γεννήθηκε ως κόρη του κυρίου του Μπουμπόν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βουργουνδίας.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Αρσαμμπώ Θ΄ κυρίου του Μπουρμπόν και της Γιολάντας Α΄ κόμισσας του Νεβέρ, Ωσέρ, Τοννέρ.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας και είχε τέκνα:
* Βεατρίκη 1257-1310, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο των Καπετιδών κόμη του Κλερμόν.
* Λουδοβίκος Α΄ 1279-1341, δούκας του Μπουρμπόν.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Ισαβέλλα της Βουργουνδίας

Η **Ισαβέλλα**, γαλλ. Isabel (1270 - Αύγουστος 1323) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Βουργουνδίας και με τους γάμους της έγινε με τον πρώτο δούκισσα της Αυστρίας & βασίλισσα της Γερμανίας και με τον δεύτερο κυρία του Νοφλέ.

## Βιογραφία
Ήταν η 3η κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας και της 2ης συζύγου του Βεατρίκης των Μπλουά, κόρη του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας.

Έγινε η 2η σύζυγος του Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων, όταν αυτή ήταν 14 και αυτός 66. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Ροδόλφος Α΄ απεβίωσε το 1291. Τον διαδέχθηκαν οι γιοι του Αλβέρτος Α΄ και Ροδόλφος Β΄.

Η Ισαβέλλα επέστρεψε στην Αυλή της Βουργουνδίας και της χορηγήθηκε ο τίτλος της κυρίας του Παλαιού Πύργου το 1294.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1284 με τον Ροδόλοφ Α΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Το 1291 απεβίωσε ο Ροδόλφος και η Ισαβέλλα έκανε 2ο γάμο με τον Πέτρο Θ΄ του Σαμμπλύ, κύριο του Νωφλέ (απεβ. π.1319) και απέκτησε τέκνο:
* Ιωάννα του Σαμμπλύ, κυρία του Νωφλέ-λε-Σατώ. Απόγονοί της υπάρχουν ως τις ημέρες μας.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Πηγές
* Philippe Le Bel et la Noblesse Franc-Comtoise, Frantz Funck-Brentano, Bibliothèque de l’École des chartes, Vol. 49 (1888), 9.

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Στρατσιατέλα

[thumb|Στρατσιατέλα πάνω από [παγωτό σοκολάτα.]]
Η **στρατσιατέλα** (ιταλικά: Stracciatella) είναι γεύση παγωτού που φτιάχνεται με γάλα, κρέμα γάλακτος και κομμάτια μαύρης σοκολάτας. Αρχικά δημιουργήθηκε στο Μπέργκαμο της Βόρειας Ιταλίας στο «Ristorante La Marianna» (Εστιατόριο Λα Μαριάννα) το 1961 και είναι εμπνευσμένη από την ομώνυμη σούπα που παρασκευάζεται από αυγό και ζωμό, έδεσμα δημοφιλές στη Ρώμη. Είναι μια από τις πιο γνωστές γεύσεις ιταλικού τζελάτο.  

## Περιγραφή
Οι παραγωγοί παράγουν το αποτέλεσμα με το ψήσιμο της λιωμένης σοκολάτας σε παγωτό απλού γάλακτος προς το τέλος της διαδικασίας της θραύσης σε μικρά κομμάτια. Η σοκολάτα στερεοποιείται αμέσως καθώς έρχεται σε επαφή με το κρύο παγωτό και στη συνέχεια διαλύεται και ενσωματώνεται στο παγωτό με μια σπάτουλα.  Αυτή η διαδικασία δημιουργεί τα κομμάτια της σοκολάτας που δίνουν στην στρατσιατέλα το όνομά της.  (Straciatella στα ιταλικά σημαίνει "μικρά κομμάτια". ) Ενώ το παγωτό στρατσιατέλα παραδοσιακά περιλαμβάνει παγωτό γάλακτος και σοκολάτα γάλακτος, σύγχρονες παραλλαγές μπορούν επίσης να γίνουν με βανίλια και μαύρη σοκολάτα.  

## Προέλευση
Ο Ενρίκο Πανατόνι, ιδιοκτήτης του *La Marianna*, ενός παγωτατζίδικου στο Μπέργκαμο της βόρειας Ιταλίας, εφηύρε την στρατσιατέλα το 1961.  Σύμφωνα με τον Πανατόνι, η ιδέα τού προέκυψε αφού είχε κουραστεί να ανακατεύει τα αυγά σε ζωμό για να ικανοποιηθούν οι πελάτες του εστιατορίου του που συνέχιζαν να ζητούν σούπα στρατσιατέλα.  

## Σημειώσεις και αναφορές



στρατσιατελα
Φώντας Μπαραλιάκος

Ο **Φώντας Μπαραλιάκος** (Ξενοφών Μπαραλιάκος του Ελευθερίου, 1970-) είναι Έλληνας οικονομολόγος, σύμβουλος επιχειρήσεων και πολιτικός, βουλευτής Πιερίας με τη Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) από το 2019.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια, σπουδές και οικογένεια
Γεννήθηκε το 1970 και φοίτησε στο 4ο Γενικό Λύκειο Κατερίνης. Εν συνεχεία, σπούδασε στο τμήμα Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και είναι πιστοποιημένος από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, μετά από εξετάσεις, ως υπεύθυνος παροχής επενδυτικών συμβουλών και επενδυτικός σύμβουλος για την αγορά παραγωγών. 

Εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία υπηρετώντας ως έφεδρος υπαξιωματικός του Μηχανικού. 

Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Μελίνα Κορομήλη και έχουν μία κόρη και έναν γιο.

### Επαγγελματική Δραστηριότητα
Το 1989 άρχισε να εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και ανέλαβε υπεύθυνος προμηθειών και πωλήσεων σε πολυκατάστημα, ενώ ήταν επί μακρόν διευθυντής του καταστήματος Κατερίνης της CFS Χρηματιστηριακής. Το 2006 ανέλαβε εμπορικός διευθυντής στην εκδοτική εταιρεία "Εκδοτική Ενημερωτική Ι. Κορομήλης Α.Ε.", η οποία εκδίδει την εφημερίδα "Ολύμπιο Βήμα", την αρχαιότερη εν εκδόσει στην Πιερία. Τον Νοέμβριο του 2010 εξελέγη στη Συνέλευση των αντιπροσώπων (ΣτΑ) του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Το 2011 συνίδρυσε την εταιρία Dynamic Business της οποίας αντικείμενο αποτελεί η συμβουλευτική υποστήριξη για τις επιχειρήσεις.

## Αθλητισμός και πολιτισμός
Στον τομέα του αθλητισμού, ο Φώντας Μπαραλιάκος υπήρξε κολυμβητής του Αθλητικού Συλλόγου Αρχέλαος Κατερίνης και αθλητής της ομάδας υδατοσφαίρισης του Α.Σ. Άρη Θεσσαλονίκης και του Νηρέα Κατερίνης. Σήμερα, είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου και υπεύθυνος του τμήματος μάρκετινγκ και χορηγιών της ομάδας καλαθοσφαίρισης ΣΦΚ Πιερικός Αρχέλαος. Μεταξύ άλλων,  είναι μέλος του Φεστιβάλ Ολύμπου, του Ινστιτούτου Επικοινωνίας και της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ). 

## Πολιτική σταδιοδρομία
Το 2010 εξελέγη στη Νομαρχιακή Διοικούσα Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας στον νομό Πιερίας, όπου υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας. Το 2012 ήταν υποψήφιος Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στο Νομό Πιερίας. Το 2018 επιβεβαιώθηκε η επιλογή του στο Μητρώο Στελεχών της ΝΔ, μαζί με άλλα 64 άτομα.

### Βουλευτής
Έπειτα από την εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου του 2019, ο Φώντας Μπαραλιάκος εξελέγη βουλευτής Πιερίας και ήρθε πρώτος σε σταυρούς προτίμησης λαμβάνοντας 11.887 ψήφους.

Συμμετέχει στην Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, στην Ειδική Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας της Βουλής, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος, εκπροσωπώντας την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του, ενώ είναι Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας - Σλοβενίας και μέλος της της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας - Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Ο Μπαραλιάκος εξελέγη με 223 ψήφους υπέρ και 17 «παρών» στις 6 Οκτωβρίου 2025 Κοσμήτορας της Βουλής των Ελλήνων.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*   Προσωπική ιστοσελίδα του Φώντα Μπαραλιάκου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Αθανάσιος Κωνσταντινίδης

Ο **Αθανάσιος Κωνσταντινίδης** (29 Απριλίου 1970) είναι Έλληνας αθλητής με αναπηρία σε αγωνίσματα του στίβου και παραολυμπιονίκης. Αγωνίστηκε στους Παραολυμπιακούς του 2016, του 2020 και του 2024. 

## Αθλητική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τον στίβο για άτομα με αναπηρία το 2010.

Στις 2 Ιουνίου 2016, στους 3ους αγώνες "Δόξα Μακεδονία" που διεξήχθησαν στο Καυταντζόγλειο, σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ στην δισκοβολία, κατηγορία F32, με επίδοση 17,65. Στους ίδιους αγώνες σημείωσε και δύο πανελλήνια ρεκόρ στη σφαίρα F32 με 8,91 μ. και στην κορύνα F32 με 32,43 μ.

Ως μέλος της Ελληνικής Παραολυμπιακής Αποστολής στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, στις 8 Σεπτεμβρίου 2016, κέρδισε χρυσό μετάλλιο στη σφαιροβολία ανδρών F32, ενώ πέτυχε και παγκόσμιο ρεκόρ στο άθλημα, καθώς η σφαίρα που έριξε διένυσε την απόσταση των 10.39 μέτρων. Επίσης, στις 13 Σεπτεμβρίου 2016, κέρδισε αργυρό μετάλλιο στην ρίψη κορύνας F32. 

Στο πλαίσιο του πανελλήνιου πρωταθλήματος ΟΠΑΠ 2017, στις 27 Μαΐου 2017, κατέρριψε εκ νέου το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ στην δισκοβολία, κατηγορία F32, με βολή στα 18 μέτρα 39 εκατοστά.

Στην πρεμιέρα του πανελλήνιου πρωταθλήματος στίβου ΟΠΑΠ 2019 που φιλοξενήθηκε στο ΟΑΚΑ, στις 13 Ιουλίου 2019, «έσπασε» το φράγμα των 20 μέτρων και κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στη δισκοβολία κατηγορίας F32, με βολή στα 20 μέτρα και 86 εκατοστά.

Στις 27 Μαρτίου 2021, σε ημερίδα αφιερωμένη στη μνήμη του τέως προέδρου της Εθνικής Αθλητικής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρίες, Γιώργου Φουντουλάκη, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Παγκρήτιο Στάδιο Ηρακλείου, ο Κωνσταντινίδης σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ στην δισκοβολία F32 με 23,08 μ., ενώ είχε και ρεκόρ Ευρώπης στην σφαίρα της ίδιας κατηγορίας με 10,54 μ.

Τον Ιούνιο του 2021, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Μπίντγκοζ της Πολωνίας, κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στη σφαιροβολία F32 και το χάλκινο στην κορύνα F32.

Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες 2020 του Τόκιο, οι οποίοι διεξήχθησαν εξ αναβολής το 2021, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο αγώνισμα της ρίψης κορύνας.

Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2024 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη σφαιροβολία και το ασημένιο στην κορύνα.

### Τιμητικές διακρίσεις
Έχει υπάρξει σημαιοφόρος της Ελληνικής Παραολυμπιακής Αποστολής κατά την τελετή λήξης στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016, και κατά την τελετή έναρξης στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. 

Τον Φεβρουάριο του 2019 τιμήθηκε μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες και Ελληνίδες μεταλλιούχους Παραολυμπιονίκες σε εκδήλωση για τα 20 χρόνια της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής. 

## Δείτε επίσης
* Παραολυμπιακοί Αγώνες
* Συμμετοχή της Ελλάδας στους Παραολυμπιακούς Αγώνες
* Συμμετοχή της Ελλάδας στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2016

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες παραολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σφαιροβολίας