open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γκουρού

Με τον θρησκευτικό τίτλο **Γκουρού** ή **Γκούρου** (*Guru*) που στη σανσκριτική σημαίνει «σεβαστός», αναφερόμαστε στον *Πνευματικό Δάσκαλο* του Ινδουισμού, ένα πρόσωπο που πιστεύεται από τους οπαδούς της θρησκείας αυτής πως έχει φθάσει στην εσώτερη φώτιση ή έστω έχει προχωρήσει πολύ προς τον τελικό σκοπό.

Έργο του Γκουρού είναι να μελετά προσεκτικά την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία των μαθητών του και να καθορίζει για τον καθένα από αυτούς, την κατάλληλη μέθοδο *Προσήλωσης*. Αν και πολλοί Ινδοί επισκέπτονται συχνά έναν Γκουρού για να τον ακούσουν να απαγγέλλει και να σχολιάζει τα ιερά κείμενα, εντούτοις για μια επιτυχή μαθητεία στον Γιόγκα, πρέπει ο μαθητής να ακολουθήσει τις διδασκαλίες του Γκουρού με πίστη, υπακοή και απόλυτη αυτοεγκατάλειψη.

## Τελετή μυήσεως

Η πνευματική υιοθεσία μαθητή από έναν γκουρού στην Ινδία, ήταν πάντα ισχυρότερη από τον δεσμό του αίματος. Κατά την τελετή αυτή, ο υποψήφιος μαθητής ξύριζε το κρανίο, φορούσε τα γιορτινά του ρούχα και στολιζόταν προσεκτικά. Ο δόκιμος πήγαινε να σταθεί πλάι στον δάσκαλο του. Στέκονταν και οι δυο όρθιοι, με σταυρωμένα χέρια, ενώ ο γκουρού έστρεφε το πρόσωπο του στην ανατολή και ο μαθητής στη δύση. Ο δάσκαλος, ψιθυρίζοντας τα κατάλληλα λόγια, καλούσε τον νέο να ανέβει με το δεξί πόδι πάνω σε πέτρα, για να γίνει σταθερός και ακλόνητος, σαν κι αυτή. Κατόπιν ο γκουρού τού έβγαζε το ρούχο του και του έδενε γύρω στη μέση του εκείνο που του είχε ετοιμάσει αυτός, ενώ ταυτόχρονα του ευχόταν, με τελετουργικό τρόπο, μακροβιότητα. 

Στερέωνε επάνω του, ένα *ιερό κορδόνι* που αποτελείτο από τρεις πλεξούδες από εννέα βαμβακερές κλωστές η καθεμιά, ακουμπώντας το στον αριστερό ωμό και στο δεξί πλευρό. Ο μυημένος έπρεπε να το φοράει σε ολόκληρη τη ζωή του. Ο γκουρού κατόπιν του έδινε μια ζώνη, που την έδενε τρεις φορές γύρω από τη μέση του και του φορούσε δέρμα αντιλόπης ως πανωφόρι, για να του εξασφαλίσει συμβολικά δύναμη και γενναιότητα.

Άρχιζε μετά ένας διάλογος ανάμεσα στον δάσκαλο και τον μαθητή, στη διάρκεια του οποίου καθορίζονταν οι μελλοντικές σχέσεις τους. Ο γκουρού ένωνε τα χέρια και ένας από τους βοηθούς του τα γέμιζε με νερό. Ο δάσκαλος ράντιζε τρεις φορές τα σταυρωμένα χέρια του νέου με το νερό, έπαιρνε μετά το δεξί του χέρι ανάμεσα στα δικά του και ψιθύριζε κάποιες ευχές. Στο τέλος της τελετής, ο μαθητής άκουγε με συντομία τα καθήκοντα του για τους προσεχείς μήνες. Μετά από ένα έτος γινόταν συνήθως το δεύτερο μέρος της τελετής, όπου ο μυημένος μάθαινε τις ιερές τυπικές λέξεις που θα έπρεπε να προφέρει στις καθημερινές ιεροτελεστίες.

Στη σύγχρονη εποχή, αρκετοί γκουρού απέκτησαν πολλούς οπαδούς στη δύση όπως ο Σαντγκουρού, Ινδός, ιδρυτής του Ιδρύματος Isha, Yogi Bhajan που εισήγαγε μια μορφή της Κουνταλίνι γιόγκα και Paramahansa Yogananda, Ινδός γιόγκι και γκουρού που έφερε την Κρίγια γιόγκα στη Δύση.

Κατηγορία:Θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Κατηγορία:Ινδουισμός
Νέα Αλμαγέστη

**«Νέα Αλμαγέστη»** ή **«Αλμαγέστη νέα» (''Almagestum novum'')** είναι ο τίτλος αστρονομικού συγγράμματος, έργου του διάσημου Ιταλού Ιησουίτη αστρονόμου Τζιοβάνι Ριτσιόλι που εκδόθηκε το 1651, ως νεότερη συνέχεια της αρχαίας Αλμαγέστης και περιλαμβάνει σπουδαία συλλογή αστρονομικών παρατηρήσεων.

Θεωρητικά το έργο είναι και μία υπεράσπιση των απόψεων της Δυτικής Εκκλησίας κατά την Αντιμεταρρύθμιση. Περιέχει επιχειρήματα κατά του ηλιοκεντρικού προτύπου με ελλειπτικές τροχιές που υιοθετούσαν οι Κοπέρνικος, Γαλιλαίος και Κέπλερ. Η *Νέα Αλμαγέστη* περιείχε όμως και πολύτιμο επιστημονικό υλικό αναφοράς. Χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα από τους Ιησουίτες δασκάλους επί πολλές δεκαετίες. Σήμερα παραμένει σημαντικό ως η προέλευση των επίσημων ονομάτων που χρησιμοποιούνται πια για τους μεγαλύτερους κρατήρες και τα άλλα κύρια χαρακτηριστικά της επιφάνειας της ορατής πλευράς της Σελήνης.

Τα σχέδια της σεληνιακής επιφάνειας στη *Νέα Αλμαγέστη* σχεδιάσθηκαν από τον μόνιμο συνεργάτη του Ριτσιόλι, τον Ιησουίτη δάσκαλο Φραντσέσκο Γκριμάλντι. Η ονοματολογία επινοήθηκε με βάση την υποδιαίρεση της ορατής πλευράς της Σελήνης σε όγδοα (ογδοημόρια), από το I ως το VIII. Ο τομέας I ήταν ο βορειοδυτικός και οι επόμενοι ακολουθούσαν με τη φορά των δεικτών του ρολογιού, π.χ. το ογδοημόριο VI ήταν το νότιο.

Νεα Αλ
Κατηγορία:Βιβλία αστρονομίας
Αλμάζ (αστέρας)

Ο **Αλμάζ** ή ορθότερα **Αλμάαζ** (**ε [[Ηνίοχος (αστερισμός)|Ηνίοχου]]**) είναι αστέρας τρίτου μεγέθους και είναι μεταβλητός δι΄ εκλείψεων, κυμαινόμενος μεταξύ των μεγεθών 2,92 και 3,83, με περίοδο που ανέρχεται σε 9.883 ημέρες (γήινες), περίπου 27 χρόνια. Η αιτία παραμένει άγνωστη. Πιθανότατα ένας πυκνός δίσκος υλικών που περιβάλλει ένα ζεύγος νάνων αστέρων τύπου Β5 που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον αστέρα. Η εξασθένιση του φωτός διαρκεί 640 με 730 ημέρες (σχεδόν δύο χρόνια).

Κατά τον Πτολεμαίο, ο Αλμάαζ προσδιορίζεται ως «*ο επί του αριστερού αγκώνος*». Επίσης ο αστέρας φέρει το όνομα **7 Ηνιόχου** (ονομασία κατά Τζον Φλάμστηντ).

Ο Αλμάαζ είναι ένας υπεργίγαντας αστέρας με φασματικό τύπο F0. Έχει επιφανειακή θερμοκρασία 7.750 Κ. Η μάζα του ορατού αστέρα είναι 9 με 15 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή και η διάμετρός του είναι 2000 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή. Η φωτεινότητά του είναι 20.000 με 60.000 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμ.7ος, σελ.71.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Ηνιόχου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ηνίοχος (αστερισμός)
Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες τύπου F
Κατηγορία:Μεταβλητοί δι' εκλείψεων αστέρες
Κατηγορία:Αστέρες με ονομασία κατά Bayer
Ανδρέας Παπαδιαμαντόπουλος

Ο **Ανδρέας Παπαδιαμαντόπουλος** (1856 - 1919) ήταν Έλληνας νομικός,πανεπιστημιακός και διπλωμάτης. 
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Δημητρίου. υποστράτηγου και μέλους της οικογένειας Παπαδιαμαντόπουλου. Αδέρφια του ήταν οι Ιωάννης και Γεώργιος Παπαδιαμαντόπουλος. Το 1881 έγινε υφηγητής του Ποινικού Δικαίου, ενώ το 1885 εξελέγη αντιπρόεδρος του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσού. Εν συνεχεία διορίστηκε από τον Θ.Δεληγιάννη πάρεδρος δικαστής στο Γενικό Προξενείο Σμύρνης αλλά και στην Αλεξάνδρεια. Δέκα χρόνια αργότερα διορίστηκε για πρώτη φορά γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη, ενώ το 1898 ακολούθησε τον πρίγκηπα Γεώργιο στην Κρήτη, ως ιδιαίτερος γραμματέας, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1906. Κατά τη διάρκεια της θητείας του συγκέντρωσε το μένος της αντιπολίτευσης γι'αυτό και αντικαταστάθηκε μετά την επανάσταση στο Θέρισσο. Το 1906 - 1908 διετέλεσε γενικός πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη και στη Θεσσαλονίκη και την περίοδο 1912-1914 των βαλκανικών πολέμων διορίστηκε πρεσβευτής στο Βουκουρέστι, στη Χάγη και στις Βρυξέλλες όπου και εργάστηκε θετικά για την προπαρασκευή της συνθήκης του Βουκουρεστίου την οποία και προσυπέγραψε με τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας Ελευθέριο Βενιζέλο. Το 1915 ήταν διευθυντής του υπουργείου Εξωτερικών μέχρι το 1917 που και ετέθη σε διαθεσιμότητα. 

Είχε γράψει διάφορα επιστημονικά έργα όπως τα *«Περί υποτροπής»* (1881), *«Περί των ορίων του ανθρωπίνου πνεύματος»* (1883), *«Περί θανατικής ποινής»* (1884) και *«Περί υπνωτισμού και δικαιοσύνης»* (1891).

Εργογραφία

’’Περί υποτροπής[Ακρόπολη] (1881)’’.

’’Περί των ορίων του ανθρώπινου πνεύματος[Ακρόπολη] (1883)’’.

’’Περί θανατικής ποινής[Ακρόπολη] (1884)’’.

’’Περί υπνωτισμού και δικαιοσύνης[Ακρόπολη] (1891)’’.
## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Ανδρεας
Κατηγορία:Οικογένεια Καλαμογδάρτη
Αλμάζ

Με το όνομα **Αλμάζ** φέρονται:

# Αλμάζ (αστέρας), αστέρας στο αστερισμό του Ηνίοχου
# Αλμάζ (πρόγραμμα), ρωσικό στρατιωτικό διαστημικό πρόγραμμα.
Χλωρίδα

**Χλωρίδα** είναι ο γενικός όρος που χαρακτηρίζει το σύνολο των φυτών τα οποία φύονται στη γη, σε αντίθεση προς τον όρο «πανίδα», που αναφέρεται στο σύνολο των ζώων.

Ο όρος χλωρίδα μπορεί να έχει και πιο περιορισμένη σημασία: να αναφέρεται στο σύνολο των φυτών που αυτοφύονται σε μια ορισμένη γεωγραφική περιοχή (π.χ. μεσογειακή χλωρίδα, ινδική χλωρίδα) ή σε ένα ορισμένο γεωμορφολογικό περιβάλλον (π.χ. αλπική χλωρίδα, χλωρίδα των ερειπίων, τροπική χλωρίδα, χλωρίδα των τελμάτων ή των ερήμων). Μπορεί ακόμη να αφορά μία ορισμένη περίοδο του έτους (π.χ. του θέρους ή χειμερινή χλωρίδα) ή ακόμη ορισμένες γεωλογικές περιόδους (π.χ. χλωρίδα της λιθανθρακοφόρου, χλωρίδα της δεβονίου).

Ο όρος **μικροχλωρίδα** (microflora), χαρακτηρίζει είτε τη χλωρίδα ενός μικροβιότοπου, είτε οποιοδήποτε μικροσκοπικό φυτό που δεν είναι ορατό με γυμνό οφθαλμό.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 


Κατηγορία:Βιογεωγραφία
Κατηγορία:Ενδιαίτημα
Κατηγορία:Βοτανολογική ονοματολογία
Μπέρτα φον Ζούτνερ

Η **Μπέρτα φον Ζούτνερ** (*Bertha von Suttner*, 9 Ιουνίου 1843 - 21 Ιουνίου 1914) ήταν Αυστριακή λογοτέχνης, ειρηνίστρια και κάτοχος Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης.

Γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου του 1843 στην Πράγα της τότε Αυστροουγγαρίας. Ήταν γόνος της φτωχής αλλά αριστοκρατικής οικογένειας Kinsky. Αρραβωνιάστηκε το μηχανικό και λογοτέχνη Βαρόνο Άρτουρ Γκούντακαρ φον Ζούτνερ, τον οποίο αργότερα παντρεύτηκε κρυφά, λόγω της αντίθεσης της οικογένειάς του. Αποτέλεσμα του κρυφού γάμου ήταν ότι η οικογένειά του Άρτουρ τού στέρησε την περιουσία και τον τίτλο του.

Η Μπέρτα αναδείχθηκε σε κορυφαία μορφή του ειρηνιστικού κινήματος με τη δημοσίευση του βιβλίου της *Die Waffen nieder!* (*Κάτω τα όπλα!*) το 1889 και με την ίδρυση ειρηνιστικής οργάνωσης δυο χρόνια αργότερα.

Εργάστηκε για μικρό διάστημα ως γραμματέας του Άλφρεντ Νόμπελ και είχε μαζί του μακρά αλληλογραφία ως το θάνατό του το 1896. Θεωρείται ότι επηρέασε την απόφασή του να συμπεριλάβει και το Βραβείο Ειρήνης Νόμπελ μαζί με τα υπόλοιπα που θεσμοθέτησε στη διαθήκη του. Η ίδια είναι η πρώτη γυναίκα στην οποία δόθηκε το βραβείο αυτό, το 1905.

Πέθανε στη Βιέννη στις 21 Ιουνίου 1914. Η μορφή της εικονίζεται τιμητικά στο αυστριακό κέρμα των 2 ευρώ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αυστριακοί συγγραφείς
Ζουτνερ Μπερτα
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης
Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου

Το **Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου** (συντομογραφία **SMC**) είναι ένας νάνος ανώμαλος γαλαξίας, δορυφόρος του δικού μας Γαλαξία. Είναι γνωστός και με τα ονόματα σε καταλόγους **NGC 292** και **PGC 3085**. Τα απώτατα όριά του του δίνουν διαστάσεις 19.000 × 11.000 έτη φωτός, ενώ απέχει από τη Γη περίπου 190.000 ως 205.000 έτη φωτός. Είναι ορατός με γυμνό μάτι (φαινόμενο μέγεθος 2,7) από το νότιο ημισφαίριο της Γης και τους τροπικούς, αλλά όχι από την Ελλάδα ή την Ευρώπη, καθώς κείται πολύ νότια στην ουράνια σφαίρα: ανήκει στον αστερισμό Τουκάνα. Εξαιτίας του ονόματός του, θα πρέπει να τονίζεται πάντα ότι πρόκειται για γαλαξία, και όχι για «αστρικό νέφος» ή νεφέλωμα. Για ιστορικές αναφορές και την προέλευση του ονόματος παραπέμπουμε στο λήμμα Νέφη του Μαγγελάνου.
[thumb|left|Το [Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου και το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου, στον νυχτερινό ουρανό πάνω από το Αστεροσκοπείο Παρανάλ στην έρημο Ατακάμα στη βόρεια Χιλή, σε φωτογραφία στις 16 Μαρτίου 2015.]]

Παρότι ανώμαλος γαλαξίας, το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου εμπεριέχει μία χονδρή ράβδο με αποτέλεσμα η εξωγαλαξιακή βάση δεδομένων της NASA να τον κατατάσσει ως τύπου **SB(s)m pec**, δηλαδή ως «ιδιόμορφο ραβδωτό σπειροειδή». Ορισμένοι εικάζουν ότι το SMC ήταν κάποτε ένας μικρός ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, του οποίου η μορφή αλλοιώθηκε από τις παλιρροϊκές βαρυτικές δυνάμεις που του ασκεί ο δικός μας Γαλαξίας. Ως νεαρότερος γαλαξίας από τον δικό μας, το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε διαστρικό αέριο και μεγαλύτερο ποσοστό από νεαρούς αστέρες και από γιγάντιους κυανούς αστέρες (κυανούς γίγαντες) που ζουν πολύ λιγότερο από τον Ήλιο και εκρήγνυνται στο τέλος της ζωής τους δίνοντας τις θεαματικές εκρήξεις υπερκαινοφανών.

Εξαιτίας κυρίως της κινήσεώς του περί το κέντρο του Γαλαξία, στην εποχή μας το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου απομακρύνεται από τη Γη με ταχύτητα 158 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* NASA Extragalactic Database entry on the SMC
* SEDS entry on the SMC
* SMC at ESA/Hubble 
* Astronomy Picture of the Day. 2010 January 7 The Tail of the Small Magellanic Cloud - Likely stripped from the galaxy by gravitational tides, the tail contains mostly gas, dust, and newly formed stars.

Κατηγορία:Ακανόνιστοι γαλαξίες
Κατηγορία:Δορυφόροι γαλαξιών
Κατηγορία:Τοπική ομάδα γαλαξιών
0292

Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
03085
Κατηγορία:Τράπεζα (αστερισμός)
Κατηγορία:Δοράς (αστερισμός)
Πανίδα

thumb|250px|Πανίδα
Με τον όρο **πανίδα** ή **πανίσκη** χαρακτηρίζεται το σύνολο των διαφόρων ειδών ζωικών οργανισμών. Ο αντίστοιχος όρος που περιγράφει το σύνολο των φυτών είναι χλωρίδα. Η πανίδα είναι όρος της ζωολογίας και παλαιοζωολογίας για το σύνολο του ζωικού βασιλείου μιας γεωγραφικής περιοχής ή χώρας ή και γεωλογικής περιόδου.
## Είδη πανίδας
Η πανίδα διακρίνεται στη *χερσαία* και την *υδρόβιο* όπου η καθεμιά ανάλογα του περιβάλλοντος που βρίσκεται διακρίνεται επιμέρους σε *πολική*, *τροπική*, *εύκρατη*, *ωκεάνια* ή *θαλάσσια*, *λιμναία* και *ποτάμια*. Η μελέτη των διαφόρων πανίδων στην επιφάνεια της Γης αποτελεί αντικείμενο έρευνας της ζωογεωγραφίας, ενώ για τις παλαιότερες γεωλογικές περιόδους της παλαιοζωολογίας και παλαιοζωογεωγραφίας.

* Ο όρος **υπόβενθος πανίδα** (*infauna*), χαρακτηρίζει γενικά την κοινότητα μικροοργανισμών του κατώτερου τμήματος του βένθους που φωλιάζει στο έδαφος.
* Ο όρος **επίβενθος πανίδα** (*epifauna*), χαρακτηρίζει γενικά την κοινότητα μικροοργανισμών, του βένθους που αντίθετα των προηγουμένων ζει στην επιφάνεια της λάσπης.
* Ο όρος **μικροπανίδα** (*microfauna*), χαρακτηρίζει την κοινότητα μικροοργανισμών, συμπεριλαμβανομένων και των βακτηρίων, των μυκήτων και των αλγών που ζουν σε συγκεκριμένο βιότοπο ή πάνω σε άλλο οργανισμό.
* Ο όρος **μεσοπανίδα** (*mesofauna*), χαρακτηρίζει το σύνολο των ζώων που το μέγεθός τους κυμαίνεται από 200 μm (μικρά) μέχρι ένα cm (εκατοστόμετρο), όπως τέτοια είναι τα μακροσκοπικά ασπόνδυλα του εδάφους, π.χ. αρθρόποδα, γαιοσκώληκες, και νηματώδη.
* Ο όρος **μακροπανίδα** (*macrofauna*), χαρακτηρίζει γενικά: 1. το σύνολο των ζώων που είναι ορατά με γυμνό μάτι. 2. Με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζεται και μια πανίδα με ευρύτατη κατανομή.

Μία ακόμη κατηγοροποίηση της πανίδας είναι η εξής:
* Ψάρια
* Αμφίβια
* Ερπετά
* Πουλιά
* Θηλαστικά
* Ασπόνδυλα

Τα ελληνικά απειλούμενα είδη πανίδας σύμφωνα με τα κριτήρια της IUCN παρουσιάζονται στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ειδών της Ελλάδας, ενώ στα Παραρτήματα των Οδηγιών για τα άγρια πουλιά και τους οικότοπους και τα υπόλοιπα είδη παρουσιάζονται τα είδη προτεραιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γεράσιμος Β΄

Ο **Γεράσιμος Β΄** διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 1673-1674.

## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τη Χίο. Έγινε κληρικός σε νεαρή ηλικία και κατόπιν ανέλαβε τις Μητροπόλεις Προϊλάβου στη Ρουμανία και Τορνόβου στη Βουλγαρία, οι οποίες ήταν τότε επαρχίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εκλέχθηκε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως στις 25 Ιουλίου του 1673, μετά από ενέργειες της συζύγου του τότε Μεγάλου Διερμηνέα της Υψηλής Πύλης Παναγιώτη Νικουσίου, της οποίας ήταν ευνοούμενος.

Ενθρονίστηκε στις 14 Αυγούστου του ίδιου έτους και επαύθη τον Δεκέμβριο του 1674. Ανέλαβε κατόπιν προεδρικώς τη Μητρόπολη Χίου ως το 1676, οπότε προσπάθησε ανεπιτυχώς να επανέλθει στον Πατριαρχικό Θρόνο. Το 1677 ανέλαβε τη Αρχιεπισκοπή Άνδρου, από την οποία καθαιρέθηκε τον Μάιο του 1678. Το 1684 έγινε Μητροπολίτης Παροναξίας και εκθρονίστηκε εκ νέου με ενέργειες του Οικουμενικού Πατριάρχη Διονυσίου του Δ΄ (το 1686 ή 1687).

Κατόπιν αυτών, ζήτησε την προστασία των Ενετών που κυριαρχούσαν την εποχή εκείνη στο Αιγαίο. Ο Ιωάσαφ, διάδοχός του στη Μητρόπολη Παροναξίας, του παραχώρησε τη Μονή της Αγίας Κυριακής στη Νάξο, όπου και πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 1689.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Χίου, Ψαρών και Οινουσσών
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Άνδρου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Παροναξίας
Κατηγορία:Μητροπολίτες Προϊλάβου
Κατηγορία:Μητροπολίτες Τυρνόβου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Νοητικό πείραμα

Το **νοητικό πείραμα** είναι ένα βοήθημα της σκέψης για να υποστηριχθεί, να αντικρουσθεί ή να επεξηγηθεί κάποια θεωρία. Έτσι κατασκευάζεται νοητικά μια κατάσταση που θα ήταν αδύνατον ή πολύ δύσκολο να υπάρξει στην πραγματικότητα, όπως, για παράδειγμα, ένα ταξίδι με την ταχύτητα του φωτός.

Η χρήση των νοητικών πειραμάτων στη φιλοσοφία αποτελεί μέρος της μεθοδολογίας που είναι γνωστή ως αναλυτική φιλοσοφία. Η μέθοδος που κυριαρχεί γενικά στα νοητικά πειράματα διατυπώνεται μέσω της ερώτησης «τι θα συνέβαινε εάν...;». 
[thumb|right|80px|Ο [Άλμπερτ Αϊνστάιν επεξηγούσε συχνά τις ιδέες του μέσω νοητικών πειραμάτων.]]

Ένα νοητικό πείραμα αποτελείται γενικά από τρία στάδια:

*μια διατύπωση της θεωρητικής υπόθεσης 
*μια περιγραφή μιας εξωπραγματικής κατάστασης 
*μια δοκιμή της υπόθεσης

Πρέπει φυσικά να έχουμε πάντα κατά νου ότι ένα νοητικό πείραμα αποτελεί συχνά ένα παράδειγμα, και άρα δεν εξηγεί πλήρως την ιδέα από την οποία προκύπτει. Διάσημα νοητικά πειράματα από τον χώρο της φυσικής είναι, μεταξύ άλλων, το καράβι του Γαλιλαίου, ο δαίμονας του Μάξγουελ στη θερμοδυναμική, το παράδοξο των διδύμων του Λανζεβέν στην ειδική θεωρία της σχετικότητας, το παράδοξο του τρένου στην ειδική θεωρία της σχετικότητας, η γάτα του Σρέντιγκερ στην κβαντική μηχανική. Και στην φιλοσοφία συναντάμε νοητικά πειράματα, όπως για παράδειγμα το παράδοξο του Ζήνωνα, το σπήλαιο του Πλάτωνα, το δαχτυλίδι του Γύγη (επίσης του Πλάτωνα), ο κακός δαίμων του Ρενέ Ντεκάρτ (Καρτέσιος) και άλλα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θεωρητική φυσική
Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες της φυσικής
Κατηγορία:Πηγές γνώσης
Κατηγορία:Επιστημονικά πειράματα
Κατηγορία:Επιστημολογία
Κατηγορία:Φιλοσοφία της επιστήμης
Κατηγορία:Φαντασία
Κατηγορία:Φιλοσοφική μεθοδολογία
Σταθμός Πετραλώνων

Ο όρος **Σταθμός Πετραλώνων** μπορεί να αναφέρεται:

* Στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Πετραλώνων του ΟΣΕ, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Βόλου - Μηλεών.
* Στον σταθμό Πετραλώνων του Μετρό της Αθήνας.
Κοσμικές ακτίνες

[thumb|right|350px|Χάρτης της κοσμικής [Γ (ακτινοβολία)|ακτινοβολίας&nbsp;''Γ'', ενέργειας άνω των 100&nbsp;MeV. Ο Γαλαξίας παρουσιάζεται σαν φωτεινή ζώνη, με το κέντρο του στη μέση.]]
thumb|right|350px|»Καταρράκτης« σωματιδίων που προέρχονται από την είσοδο μιας κοσμικής ακτίνας υψηλής ενέργειας στην ατμόσφαιρα, σε ύψος 20&nbsp;km.

Οι **κοσμικές ακτίνες** ή **κοσμική ακτινοβολία** είναι μία κατηγορία ακτινοβολίας που αποτελείται από σωματίδια υψηλών ενεργειών τα οποία παράγονται σε κάποιο μέρος του Σύμπαντος μακριά από τη Γη και προσκρούουν στην ατμόσφαιρα της Γης με ανιχνεύσιμα αποτελέσματα. Μία από τις κύριες πηγές, ίσως και μοναδική, των κοσμικών ακτίνων είναι οι υπερκαινοφανείς αστέρες, οι οποίοι έχουν ως αποτέλεσμα την έκλυση τεραστίων ποσοτήτων ενεργειών.

Οι κοσμικές ακτίνες αποτελούνται κυρίως από ατομικούς πυρήνες, δηλαδή θετικά ηλεκτρικώς φορτισμένα σωματίδια, με αναλογία 90% πρωτόνια (πυρήνες υδρογόνου), 9% σωμάτια άλφα (πυρήνες ηλίου) και λίγους βαρύτερους πυρήνες (οι σχετικές περιεκτικότητες είναι συγκρίσιμες με τις ηλιακές). Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό των κοσμικών ακτίνων είναι ακτίνες γ (φωτόνια) πολύ υψηλών ενεργειών, ηλεκτρόνια και νετρίνα.

Οι κινητικές ενέργειες των σωματίων των κοσμικών ακτίνων εκτείνονται σε 14 τάξεις μεγέθους, με τη ροή (αριθμός σωματίων ανά μονάδα επιφάνειας και χρόνου) στην περιοχή της Γης να είναι αντιστρόφως ανάλογη του κύβου της ενέργειάς τους. Η μεγάλη αυτή διαφορά στις ενέργειες υποδεικνύει τη μεγάλη ποικιλία των πηγών της κοσμικής ακτινοβολίας: Οι διαδικασίες παραγωγής εκτείνονται από αστρικά φαινόμενα μέχρι μυστηριώδεις διαδικασίες υψηλών ενεργειών στα βάθη του Σύμπαντος. Μία κοσμική ακτίνα (1 σωμάτιο) μπορεί να φθάσει σε ενέργεια τα1020 eV (δηλαδή 50 Joules, η ενέργεια μιας μπάλας του τένις που κινείται με 151 km/h). Καμιά μηχανή (επιταχυντής) κατασκευασμένη από τον άνθρωπο στη Γη, προς το παρόν, δεν μπορεί να επιταχύνει κάποιο σωμάτιο σε τόσο υψηλές ενέργειες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αστροφυσική
Κατηγορία:Ακτινοβολία
Κατηγορία:Ουράνια φαινόμενα
Γκάντι

Το όνομα **Γκάντι** μπορεί να αναφέρεται:
* στον Μαχάτμα Γκάντι
* στην Ίντιρα Γκάντι
* στον Ρατζίβ Γκάντι
* στην ταινία ''Γκάντι''

Κατηγορία:Επώνυμα
Το άρωμα

**Το άρωμα** (γερμ.:*Das Parfum*) είναι μυθιστόρημα του 1985 γραμμένο από τον Γερμανό συγγραφέα Πάτρικ Ζύσκιντ. Το βιβλίο γνώρισε διεθνή επιτυχία και το 2006 διασκευάστηκε σε ταινία με τον τίτλο *[[Το άρωμα: Η ιστορία ενός δολοφόνου]]*  από τον σκηνοθέτη Τομ Τίκβερ.  Άλλα βιβλία του ιδίου συγγραφέα: *[[Το κοντραμπάσο (θεατρικό έργο)|Το κοντραμπάσο]]*, *Το περιστέρι*.

## Περίληψη

Πρόκειται για την ιστορία του Ζαν Μπατίστ Γκρενούιγ, που γεννήθηκε με ένα ιδιαίτερο χάρισμα: Έχει καταπληκτική όσφρηση. Μπορεί να οσφρανθεί αντικείμενα όπως η πέτρα, τα χρήματα, το γυαλί, δηλαδή άψυχα πράγματα που για τους κοινούς ανθρώπους δεν αναδίδουν κάποια συγκεκριμένη οσμή. Μπορεί να μυρίσει πιο χαρακτηριστικά αρώματα, όπως των λουλουδιών και των φυτών, μπορεί να αντιληφθεί ολόκληρο τον κόσμο μέσα από τις οσμές του. Το χάρισμά του αυτό του επιτρέπει να δουλέψει στη βιοτεχνία της αρωματοποιΐας για διάφορα αφεντικά, τα οποία πλήττονται από διάφορες συμφορές, μόλις ο Ζαν φύγει από τη δούλεψή τους.

Όμως αυτός ο άνθρωπος δεν έχει δική του μυρωδιά. Από τη στιγμή που γεννήθηκε υπήρξε ένα άοσμο τίποτα. Με βάση κάποια δύσοσμα υλικά, προσθέτοντας πιο ελαφριές αρωματικές ουσίες δημιούργησε την τέλεια απομίμηση της ανθρώπινης μυρωδιάς. Τότε, ο εγωϊσμός του, η κακία του και το μίσος του για τους ανθρώπους έφτασαν στο αποκορύφωμα. Αποφασίζει να δημιουργήσει το άρωμα του έρωτα και μ' αυτό το επίτευγμα να κατακτήσει τον κόσμο. Αυτή η καταχθόνια σκέψη τον οδηγεί στην δολοφονία είκοσι πέντε νεαρών κοριτσιών προκειμένου να κλέψει την οσμή της καθεμιάς. Στο τέλος κλείνει όλες τις μυρωδιές σε ένα μικρό φιαλίδιο. Μαγεύει τους πάντες και τότε, τη στιγμή του μεγάλου του θριάμβου, το μίσος και η αηδία του για τους ανθρώπους έρχεται να δηλητηριάσει τη χαρά του. Η καταδίκη του ματαιώνεται και ο ίδιος σπαταλάει το τελευταίο άρωμα από το φιαλίδιο, κατακτώντας τις καρδιές των αποβρασμάτων του Παρισιού, οι οποίοι τον σκοτώνουν, προκειμένου ν' αποκτήσουν ένα κομμάτι του Γκρενούιγ δικό τους.

Μέσα από το «Άρωμα» ο αναγνώστης μεταφέρεται στο γοητευτικό αλλά και ρυπαρό Παρίσι του 17ου αιώνα και από τις λεπτομερείς περιγραφές, μαθαίνει γοητευτικές λεπτομέρειες για την ιστορία της αρωματοποιίας καθώς και την διαδικασία παρασκευής των αρωμάτων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αρωμα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα μυστηρίου
Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Βεργιανά Ρεθύμνης

Τα **Βεργιανά** είναι μικρό πεδινό χωριό του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.  Βρίσκεται σε υψόμετρο 270 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Βεργιανά βρίσκονται σε απόσταση 28 χλμ. Α. από το Ρέθυμνο και 6 χλμ ΝΔ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου). Ο πληθυσμός του στην τελευταία απογραφή (2011) είχε 9 κατοίκους. Το χωριό ονομάζεται έτσι από τη φράση «το χωριό των Βέργηδων», ήτοι Βεργιανά. Το επώνυμο Βέργης είναι κοινότατο και σήμερα. Πρώτη φορά μνημονεύεται στο έργο του Μ. Χουρμούζη Βυζάντιου "Κρητικά" το 1842. Το 1881 αναφέρεται στην Απογραφή του Σταυράκη ως οικισμός του Δήμου Μαργαριτών με 76 Χριστιανούς κατοίκους. Το 1900 αναφέρεται στο δήμο Ελευθερναίων με 66 κατ. Το 1920 αναφέρεται στον αγροτικό δήμο Πλευριανών, κατ. 81 το 1928 στην κοινότητα Αλφάς κατ. 74, το 1940 στην Κοινότητα Μαργαριτών κατ. 60, το 1961 κατ. 50 ,το 1971 κατ. 30. το 1981 κατ.23 και το 1991 19 κάτοικοι. Μετά την ενσωμάτωση της Κρήτης με την Ελλάδα αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αλφάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ανήκει στην τοπική κοινότητα Μαργαριτών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεροποτάμου του Δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 9 κατοίκους. Το συγκρότημα κατοικίας ιδιοκτησίας Χρ. Πολυχρονάκη έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

### Εκκλησιαστική υπαγωγή
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Αγία Βαρβάρα και υπάγεται στην ενορία Πλευριανών της Δ΄ Αρχιερατικής Περιφέρειας της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου της Εκκλησίας της Κρήτης και είναι διακοσμημένη με εικόνες του 19ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου
Φρανσουά Μπουσέ

Ο **Φρανσουά Μπουσέ** (François Boucher, 29 Σεπτεμβρίου 1703 — 30 Μαΐου 1770) ήταν Γάλλος ζωγράφος, αντιπροσωπευτικός του ροκοκό, γνωστός για τους ειδυλλιακούς και ηδονικούς πίνακές του σε κλασικά θέματα και για τις διακοσμητικές αλληγορίες του που παρίσταναν τις τέχνες ή τα αγροτικά επαγγέλματα.  

Ήταν γιος του επίσης ζωγράφου Νικολά Μπουσέ. Το 1720 έγινε μαθητευόμενος του Φρανσουά Λε Μουάν. Το 1723 κέρδισε το βραβείο της Ρώμης της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών με έπαθλο μια τετράχρονη υποτροφία στη Ρώμη. Από το 1734 εργαζόταν για την βασιλική αυλή του Λουδοβίκου ΙΕ΄, και από το 1746 για τη μεγάλη προστάτιδά του, την μαρκησία ντε Πομπαντούρ. Επίσης, εκτός από ζωγράφος εργάστηκε και ως διακοσμητής, ενώ το 1755 μάλιστα ανέλαβε τη διοίκηση του βασιλικού εργοστασίου ταπισερί Γκομπλέν.

Επίσημος ζωγράφος του βασιλιά έγινε το 1765. Δούλευε σκληρά και παρήγαγε εκατοντάδες πίνακες, ενώ απέκτησε και διεθνή φήμη στην Ευρώπη.

## Επιλογή έργων



File:François_Boucher_-_The_Rape_of_Europa_-_WGA02897.jpg|*Η αρπαγή της Ευρώπης*, 1732-34, Λονδίνο, Συλλογή Ουάλλας
File:Francois_Boucher_Heracles_and_Omphale.jpg|*Ηρακλής και Ομφάλη*, 1735, Μόσχα, Μουσείο Πούσκιν
File:The_Triumph_of_Venus,_by_François_Boucher.jpg|*Ο θρίαμβος της Αφροδίτης*, 1740, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου
File:Boucher_Diane_sortant_du_bain_Louvre_2712.jpg|*[[Το Λουτρό της Αρτέμιδος (Μπουσέ)|Το Λουτρό της Αρτέμιδος]]*, 1742, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου
File:1742_Boucher_La_Toilette_anagoria.JPG|*Η τουαλέτα*, 1742, Μαδρίτη, Μουσείο Thyssen-Bornemisza
File:François_Boucher_Venus_and_Amor.JPG|* Αφροδίτη και Έρως*, 1742, Βερολίνο, Πινακοθήκη   
File:Are_They_Thinking_about_the_Grape,_1747,_by_Francois_Boucher_-_Art_Institute_of_Chicago_-_DSC09463.JPG|*Ποιμενικό ειδύλλιο*, 1747, Σικάγο, Ινστιτούτο Τέχνης
File:Birdcatcher.jpg|*Αιχμαλωτίζοντας πουλιά*, 1748, Λος Άντζελες, Μουσείο Γκέτι
File:François_Boucher_-_The_Toilet_of_Venus_-_WGA2921.jpg|*Η τουαλέτα της Αφροδίτης*, 1751 Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο
File:Resting Girl by François Boucher (1753) - Alte Pinakothek - Munich - Germany 2017 (crop).jpg|* Ξαπλωμένο κορίτσι*,  1752, Μόναχο, Παλαιά Πινακοθήκη
File:The_Four_Seasons,_Winter_-_Boucher_1755.jpg|*Οι τέσσερις εποχές : Χειμώνας*, 1755 Νέα Υόρκη, Frick Collection
File:Boucher_Marquise_de_Pompadour_1756.jpg|*Μαρκησία ντε Πομπαντούρ*, 1756, Μόναχο, Παλαιά Πινακοθήκη
File:François_Boucher_-_Vulcan_Presenting_Venus_with_Arms_for_Aeneas_-_WGA2924.jpg|*Ο Ήφαιστος δίνει στην Αφροδίτη τα όπλα του Αινεία*, 1757, Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου
File:Pan_y_Siringa_(Boucher).jpg|* Παν και Σύριγξ*, 1759, Μαδρίτη, Μουσείο του Πράδο



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι διακοσμητές εσωτερικών χώρων
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Ροκοκό
Οξφόρδη

Η **Οξφόρδη** (αγγλικά: *Oxford*) είναι πόλη της νότιας Μεγάλης Βρετανίας. Είναι πρωτεύουσα ομώνυμης κομητείας και έχει πληθυσμό 165.000 κατοίκους περίπου. Βρίσκεται χτισμένη στις όχθες του Τάμεση και απέχει γύρω στα 100 χλμ. από το Λονδίνο.

Η Οξφόρδη έχει ανεπτυγμένη βιομηχανία. Διαθέτει εργοστάσια χαλυβουργίας, κατασκευής αυτοκινήτων, ηλεκτρικών συσκευών, χαρτοποιίας, ειδών ένδυσης, τυπογραφίας και γραφικών τεχνών κ.α.. Είναι όμως ιδιαίτερα γνωστή σ' όλο τον κόσμο για τα υψηλού επιπέδου πνευματικά της ιδρύματα και ιδιαίτερα για το περίφημο πανεπιστήμιό της, που ιδρύθηκε στις αρχές του 12ου αι. μ.Χ. Στην Οξφόρδη εδρεύει και το δεύτερο, νεότερο πανεπιστήμιο της πόλης "Oxford Brookes" που εκτείνεται σε τρία *campus*. 

Η πόλη αυτή είναι μία από τις πιο γραφικές περιοχές της Αγγλίας. Η γραφικότητά της οφείλεται στα πολλά κτίσματα γοτθικού ρυθμού που την κατακλύζουν, όπως είναι τα κολέγια, οι πύργοι και οι ναοί, καθώς επίσης και στα όμορφα πάρκα και τους κήπους της. Το παλιό τμήμα της διατηρεί την ομορφιά και την αρχοντιά των παλαιότερων χρόνων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
Σουσίλο Μπάμπανγκ Γιουντχογιόνο

Ο **Σουσίλο Μπάμπανγκ Γιουντχογιόνο** (*Susilo Bambang Yudhoyono*, 1949-) είναι πολιτικός και απόστρατος στρατιωτικός, ο 6ος πρόεδρος της Ινδονησίας. Ήταν υποψήφιος για επανεκλογή και το 2009. Οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 8 Ιουλίου του 2009.

Τον διαδέχτηκε ο Τζόκο Ουιντόντο στις 20 Οκτωβρίου 2014.

## Προφίλ
Γεννήθηκε στο Τρέμαν της ανατολικής Ιάβας στις 9 Σεπτεμβρίου του 1949.  Γιος στρατιωτικού, έγινε και ο ίδιος στρατιωτικός και υπηρέτησε στο Ανατολικό Τιμόρ.
Αποστρατεύτηκε το 2000, εξαιτίας της υπουργοποίησής του, στο Υπουργείο Ορυκτών Πόρων και Ενεργείας. Στη συνέχεια έγινε υπουργός για θέματα ασφαλείας. Η σύζυγός του, Άνι Γιουντχογιόνο (1952-2019) απεβίωσε από λευχαιμία την 1η Ιουνίου 2019. Απέκτησαν 2 γιους.

Τον Σεπτέμβριο του 2004 κέρδισε το β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών, με 60,87% των ψήφων. Έγινε έτσι ο πρώτος πρόεδρος που εξελέγη απευθείας από το λαό, με νίκη επί της ως τότε Προέδρου Μεγκαβάτι Σουκαρνοπούτρι. Ανέλαβε καθήκοντα στις 20 Οκτωβρίου του 2004, με αντιπρόεδρο τον Γιουσούφ Καλά. Στην Ινδονησία είναι γνωστός ως SBY. 

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 8 Ιουλίου του 2009, ο Γιουντχογιόνο επανεξελέγη με 60,8% και ορκίστηκε για μια νέα θητεία στις 20 Οκτωβρίου 2009.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Kompas
* VOA News
* Προφίλ στο BBC 
* Προφίλ με έμφαση στην στρατιωτική του καριέρα 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Ινδονησίας
Χασάν Γκουλέντ Απτιντόν

Ο **Χασάν Γκουλέντ Απτιντόν** (15 Οκτωβρίου 1916 - 21 Νοεμβρίου 2006) ήταν ο πρώτος πρόεδρος του ανεξάρτητου Τζιμπουτί, υπηρετώντας από το 1977 ως το 1999.  Επίσης, το 1977 χρημάτισε πρωθυπουργός και την δεκαετία του '60 υπουργός Παιδείας.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο μικρό χωριό Γκαρίσα στην επαρχία Λουγκάγια της Σομαλιλάνδης στις 15 Οκτωβρίου 1916. Καταγόταν από τη φυλή των Ισά και διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην ανεξαρτησία της χώρας του από τη Γαλλία το 1977. . Από το 1958 ως το 1959 ήταν αντιπρόεδρος του Κυβερνητικού Συμβουλίου και υπηρέτησε ως βουλευτής (1959-62) και ως γερουσιαστής (1952-58) στα αντίστοιχα γαλλικά νομοθετικά σώματα. Τον Νοέμβριο του 1968 εξελέγη μέλος της Εδαφικής Συνέλευσης.

## Πολιτική σταδιοδρομία

### Προεδρία
Ο Απτιντόν διετέλεσε πρόεδρος (1977-1999) και πρωθυπουργός (Μάιος- Ιούλιος 1977) του Τζιμπουτί. Την περίοδο από το 1963 ως το 1967 θήτευσε ως υπουργός Παιδείας και αργότερα ως υπουργός Εσωτερικών. 

Το 1981 μετέτρεψε τη χώρα του σε μονοκομματικό καθεστώς, ανακηρύσσοντας ως μόνο νόμιμο κόμμα το δικό του, με το όνομα "Λαϊκός Συναγερμός για την Πρόοδο" (*Rassemblement Populaire pour le Progrès-RPP*). Εξελέγη πρόεδρος για εξαετή θητεία στις 12 Ιουνίου του 1981, λαμβάνοντας 84,58% των ψήφων.  Έπειτα από το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου το 1991 επέτρεψε τη διεξαγωγή μερικώς ελεύθερων εκλογών το 1992. Στις εκλογές εκείνες έλαβαν μέρος μόλις 4 κόμματα. Το RPP κέρδισε το 72% των ψήφων και ο Απτιντόν εξελέγη ξανά με 60,7% για τέταρτη θητεία τον Μάιο του 1993 . Ανακοίνωσε την επικείμενη παραίτησή του στις 4 Φεβρουαρίου του 1999, σε ηλικία 83 ετών. 

Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο ανεψιός του, Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ (*Ismail Omar Guelleh*). Πέθανε στην οικία του, σε ηλικία 90 ετών, στις 21 Νοεμβρίου 2006..

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γκουλεντ Απτιντον
Γκουλεντ Απτιντον
Παραλία Παντελεήμονα Πιερίας

:*Για οικισμούς κ.λπ. με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: [[Παραλία (αποσαφήνιση)|Παραλία]].*

Η **Παραλία Παντελεήμονα** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας.

## Γενικά στοιχεία
Η Παραλία Παντελεήμονα βρίσκεται στα παράλια του δήμου Δίου - Ολύμπου (υψόμετρο 5 μέτρα) της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και μία από τις 16 συνολικά ακτές του νομού. Απέχει 36 χλμ. από την Κατερίνη, 56 χλμ. από την Λάρισα και βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού. Αποτελεί καλοκαιρινή κατοικία των κατοίκων του Νέου Παντελεήμονα και θέρετρο αναψυχής, το οποίο κατακλύζεται από τουρίστες την περίοδο Μαΐου - Σεπτεμβρίου, ενώ τον χειμώνα σχεδόν ερημώνει.

Βρίσκεται ακριβώς κάτω από το κάστρο του Πλαταμώνα, σε έναν μικρό κολπίσκο, για αυτό και κατά καιρούς ονομάζεται και Κάστρο. Το μήκος των ακτών της παραλίας είναι 3 χλμ. Κάθε χρόνο βραβεύεται με τη Γαλάζια Σημαία από την Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω της καθαρότητας του νερού και της αμμουδερής ακτής της. Συνδυάζει βουνό και θάλασσα και συγκαταλέγεται στις  πιο όμορφες παραλίες της Ελλάδος. Δίπλα στη θάλασσα υπάρχουν πλάτανοι και λεύκες. Ένα ποτάμι χύνεται στη θάλασσα τελειώνοντας έτσι το μακρύ ταξίδι του από τις πηγές του Ολύμπου.

Σύμφωνα με τις τελευταίες αρχαιολογικές ανασκαφές που έγιναν στην περιοχή, κατά τη διάρκεια της κατασκευής της σιδηροδρομικής σήραγγας κάτω από το κάστρο, βρέθηκαν ευρήματα της Προϊστορικής Εποχής και της Βυζαντινής Περιόδου, και τα οποία οδήγησαν τους αρχαιολόγους στο συμπέρασμα ότι εκεί αναπτύχθηκε η αρχαία πόλη *Ηράκλεια*.

## Τουρισμός
Η Παραλία Παντελεήμονος αποτελεί το κεντρικό θέμα της διαφημιστικής καμπάνιας του Νομού Πιερίας. Υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια, κάμπινγκ και ξενοδοχεία που γεμίζουν κάθε καλοκαίρι από τουρίστες κυρίως της Ανατολικής Ευρώπης.

Η Παραλία Παντελεήμονος προσφέρεται για θαλάσσια σπορ και beach volley καθώς επίσης και για ανάβαση στο κάστρο από ένα μονοπάτι 12 λεπτών που ξεκινάει από την παραλία ,το οποίο ενδείκνυται και για ποδηλασία βουνού. Παράλληλα, κάθε καλοκαίρι στο Κάστρο του Πλαταμώνα, πάνω από την παραλία, διοργανώνεται το Φεστιβάλ Ολύμπου με θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες Ελλήνων καλλιτεχνών. Το Φεστιβάλ διοργανώνει το Υπουργείο Πολιτισμού.

## Διοικητικά
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Νέο Παντελεήμονα και τον Παντελεήμονα αποτελούν την τοπική κοινότητα Παντελεήμονας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ολύμπου του δήμου Δίου - Ολύμπου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 90 κατοίκους. Αναφέρεται ως οικισμός το 1971. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 34 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ανατολικού Ολύμπου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Κατηγορία:Δήμος Δίου - Ολύμπου
Ολύμπιο Βήμα

Το ***Ολύμπιο Βήμα*** είναι ελληνική τοπική εφημερίδα της Κατερίνης. Ιδρύθηκε το 1973 και αποτελεί μία από τις παλαιότερες και πιο αναγνωρίσιμες εφημερίδες της περιοχής της Πιερίας. Η εφημερίδα καλύπτει ειδήσεις τοπικού, εθνικού και διεθνούς ενδιαφέροντος, ενώ διαθέτει και ψηφιακή παρουσία μέσω του ιστότοπού της.

## Ιστορικό
Το *Ολύμπιο Βήμα* ξεκίνησε την κυκλοφορία του ως εβδομαδιαία εφημερίδα, με στόχο την κάλυψη ειδήσεων και την ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας. Με την πάροδο του χρόνου, εξελίχθηκε σε σημαντικό μέσο ενημέρωσης για την περιοχή της Πιερίας.

## Περιεχόμενο
Η θεματολογία της εφημερίδας περιλαμβάνει:
* Τοπικές ειδήσεις
* Πολιτικά θέματα
* Πολιτιστικά δρώμενα
* Κοινωνικά και αθλητικά νέα
* Αγγελίες και ενημερωτικά άρθρα

## Διαδίκτυο
Η εφημερίδα διαθέτει διαδικτυακή έκδοση, η οποία δημοσιεύεται στον ιστότοπο olympiobima.gr. Ο ιστότοπος περιλαμβάνει ενημερώσεις σε πραγματικό χρόνο, απόψεις συντακτών και άρθρα ποικίλης ύλης.

## Δείτε επίσης
* Πιερικός Τύπος
* Κατάλογος εφημερίδων λοιπής Ελλάδας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος του Ολύμπιου Βήματος
* Σελίδα Facebook του Ολύμπιου Βήματος
* [Σελίδα [Instagram] του Ολύμπιου Βήματος]
* [Κανάλι του Ολύμπιου Βήματος στο [YouTube]]

Κατηγορία:Εβδομαδιαίες εφημερίδες
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κατερίνη
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Πατριάρχης Κωνσταντίνος Ε΄

Ο **Κωνσταντίνος Ε΄** (κατά κόσμον *Κωνσταντίνος Βαλιάδης*, 1833-1914) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1897 ως το 1901, οπότε και επαύθη από τις Οθωμανικές Αρχές.

Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1833 στη Βέσσα Χίου. Ο πατέρας του ήταν ιερέας και δάσκαλος. Από αυτόν έμαθε και τα πρώτα του γράμματα. Αφού τελείωσε το σχολείο στο νησί του, μπήκε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1857 αριστούχος. Κατόπιν σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Όταν έγινε Πατριάρχης ο θείος του, ο Αμασείας Σωφρόνιος, τον ακολούθησε στην Κωνσταντινούπολη ως γραμματέας του. Το 1864 χειροτονήθηκε διάκονος. Ακολούθησε το θείο του και μετά την αποχώρησή του από τον Οικουμενικό Θρόνο. Αυτός τον έστειλε για μεταπτυχιακές σπουδές στο Στρασβούργο, την Ελβετία και τη Χαϊδελβέργη.

Το 1872 έγινε γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Το 1874 χειροτονήθηκε ιερέας. Το 1876 εξελέγη Μητροπολίτης Μυτιλήνης και χειροτονήθηκε επίσκοπος. Έμεινε στη Μητρόπολη αυτή ως το 1893, οπότε μετατέθηκε στη Μητρόπολη Εφέσου. Στο μεταξύ, ήταν υποψήφιος (στο τριπρόσωπο) στις Πατριαρχικές εκλογές του 1884, του 1887 και του 1891. Στις 2 Απριλίου 1897, μετά την παραίτηση του Πατριάρχη Άνθιμου Ζ΄, εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης.

Ως Πατριάρχης, όρισε επιτροπή η οποία θα εξέδιδε την Καινή Διαθήκη στο αρχαίο κείμενο, ως επίσημη έκδοση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ιδέα που είχε καλλιεργήσει από πολλά χρόνια. Η έκδοση αυτή έγινε μετά την απομάκρυνσή του από το Θρόνο, το 1904, δαπάναις του. Ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το κήρυγμα και την εκκλησιαστική βυζαντινή μουσική. Ασχολήθηκε ιδιαιτέρως με το πρόβλημα της διακοπής των σχέσεων με το Πατριαρχείο Αντιοχείας και προσέγγισε την Αγγλικανική Εκκλησία. Επί των ημερών της Πατριαρχίας του προήχθησαν σε Μητροπόλεις όλες οι Επισκοπές της Μακεδονίας.

Κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα του 1901, ως αποτέλεσμα εσωτερικών ερίδων στο Πατριαρχείο, ομάδα Μητροπολιτών ζήτησε την παραίτηση του Πατριάρχη. Μεσολάβησε εκπρόσωπος της Υψηλής Πύλης, ο οποίος προσπάθησε να συμβιβάσει τις αντιμαχόμενες «παρατάξεις», χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τελικά, το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής του 1901 υπεγράφη αυτοκρατορικό διάταγμα, το οποίο έπαυε τον Πατριάρχη. Τοποτηρητής εξελέγη ο Μητροπολίτης Προύσης, ο οποίος ξεκίνησε να χοροστατεί αυθημερόν.

Ο παυθείς Πατριάρχης Κωνσταντίνος μετά από αυτά απεσύρθη στη Χάλκη. Ταλαιπωρημένος από διαβήτη, πέθανε εκεί στις 27 Φεβρουαρίου 1914. Τον Σεπτέμβριο του 2015 έγιναν τα αποκαλυπτήρια προτομής του στην κεντρική πλατεία της γενέτειράς του, Βέσσας Χίου, από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* Εφημερίδα «Εστία», 2 Απριλίου 1901
* Πῶς ἐκπονήθηκε ἡ πατριαρχικὴ ἔκδοσι τῆς Καινῆς Διαθήκης;
* e-istoria.com 

Κωνσταντίνος Ε΄
Κωνσταντίνος Ε΄
Κωνσταντίνος Ε΄
Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αρχιγραμματείς της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Γραβιά Φωκίδος

Η **Γραβιά** είναι οικισμός στην Στερεά Ελλάδα και την Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας.

## Γενικά - ιστορικά στοιχεία
Η Γραβιά είναι κτισμένη σε υψόμετρο 400 μέτρων στα βορειοανατολικά του πρώην νομού Φωκίδας, στους πρόποδες του Παρνασσού (βουνοκορφή Γερολέκκας). Στην αρχαιότητα η περιοχή της Γραβιάς βρισκόταν μέσα στα όρια της αρχαίας Δωρίδας. Κοντά στη Γραβιά βρισκόταν η αρχαία πόλη Κυτίνιο ή η αρχαία πόλη Ερινεός, πόλεις της Δωρικής Τετράπολης. Από την αρχαία ακόμη εποχή η Γραβιά χρησίμευε για την άμυνα της Φωκίδας και ιδιαίτερα των Δελφών. Εκεί οι πρόμαχοι των Δελφών απέκρουσαν τους Γαλάτες. Εκεί οι Βυζαντινοί προσπάθησαν να αναχαιτίσουν τους Γότθους του Αλάριχου Α΄.

Το πιο γνωστό αξιοθέατο της περιοχής είναι το Χάνι της Γραβιάς, όπου στις 8 Μαΐου 1821 έγινε η γνωστή μάχη. Προς τιμή της νίκης του Οδυσσέα Ανδρούτσου στη μάχη στο Χάνι, κάθε χρόνο διοργανώνονται εκδηλώσεις αυτή την ημέρα. 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821, το 1842 στο ΦΕΚ 24Α - 15/10/1842 να προσαρτάται στο δήμο Δωριέων και να ορίζεται έδρα του. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ορίστκε έδρα του ομώνυμου δήμου (που με το σχέδιο Καποδίστρια καταργήθηκε). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Γραβιάς της δημοτικής ενότητας Γραβιάς που υπάγεται στο δήμο Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 604 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

μικρογραφία|αριστερά|Άγιος Αθανάσιος

## Προσωπικότητες
* Νικόλαος Μακαρέζος (1919-2009), στρατιωτικός (ταξίαρχος πυροβολικού) και πρωτεργάτης της χούντας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Γραβια
Πατριάρχης Σωφρόνιος Γ΄

Ο **Σωφρόνιος Γ΄** (κατά κόσμον *Σταύρος Μεϊδαντζόγλου*, Κωνσταντινούπολη, 1798 ή 1802 - Αλεξάνδρεια, 3 Σεπτεμβρίου 1899) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1863 έως το 1866, και αργότερα (1870-1899) Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής (ως *Σωφρόνιος Δ΄*).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ των ετών 1798 και 1802. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια. Σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Το 1820 χειροτονήθηκε διάκονος, οπότε πήρε και το όνομα Σωφρόνιος. Το 1839 εξελέγη Μητροπολίτης Χίου, οπότε χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και κατόπιν επίσκοπος από τον Πατριάρχη Γρηγόριο ΣΤ΄. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1855 εξελέγη Μητροπολίτης Αμασείας. Εργάστηκε για την ίδρυση ελληνικών σχολείων στην επαρχία του και κατά τα έτη 1858-1860 ήταν μέλος της μεγάλης εθνοσυνέλευσης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία συνέταξε τους λεγόμενους Εθνικούς ή Γενικούς Κανονισμούς, οι οποίοι ψηφίστηκαν το 1862 και επέτρεπαν τη συμμετοχή περισσότερων λαϊκών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων του Πατριαρχείου.

Στις 20 Σεπτεμβρίου 1863, μετά την παραίτηση του Ιωακείμ Β΄, εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Κατά την Πατριαρχία του διαπραγματεύτηκε και το 1866 παραχώρησε με Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη στην Εκκλησία της Ελλάδος τις Μητροπόλεις των Επτανήσων, τα οποία είχαν ήδη ενωθεί με την Ελλάδα το 1864. Την ίδια χρονιά προέκυψε και το λεγόμενο «μοναστηριακό ζήτημα» στην Εκκλησία της Ρουμανίας, καθώς ο ηγεμόνας Αλέξανδρος Κούζας κατέσχεσε όλα τα ακίνητα του Πατριαρχείου, της Μονής Σινά και του Αγίου Όρους στη χώρα αυτή και απέκοψε την Εκκλησία της Ρουμανίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Κατόπιν αυτών, ο Πατριάρχης Σωφρόνιος παραιτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1866 και αποσύρθηκε στο σπίτι του στην Πρίγκηπο μέχρι το 1870. Τη χρονιά εκείνη απεβίωσε ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Νικάνωρ και προκλήθηκαν ταραχές για την εκλογή του διαδόχου του. Στις 30 Μαΐου 1870 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας ως Σωφρόνιος Δ΄. Η πατριαρχία του αμαυρώθηκε από την άδικη εκδίωξη του Πατριαρχικού Επιτρόπου Καΐρου, Μητροπολίτη Πενταπόλεως Νεκταρίου Κεφαλά, τον οποίο αργότερα η Εκκλησία ανακήρυξε Άγιο και μόλις το 1998 το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας απεκατέστησε συνοδικώς την κανονική τάξη περί του προσώπου του, επί Πατριαρχίας Πέτρου Ζ'.

Παρέμεινε Πατριάρχης Αλεξανδρείας μέχρι τον θάνατό του, στις 3 Σεπτεμβρίου 1899, σε ηλικία πέραν των 101 ετών. Τα οστά του βρίσκονται σήμερα σε μαρμάρινη λειψανοθήκη στο Ναό του Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικουμενικό Πατριαρχείο 
* Πατριαρχείο Αλεξανδρείας
* 
* 

Σωφρόνιος Γ΄
Σωφρόνιος Δ΄
Σωφρονιος
Σωφρονιος
Κατηγορία:Αιωνόβιοι
Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Κωνσταντινουπολίτες Έλληνες
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Μεγάλης του Γένους Σχολής
Πύργος Φθιώτιδας

Το χωριό **Πύργος** (παλιά ονομασία *Σμόκοβο*) ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Υπάτης του Δήμου Λαμιέων και βρίσκεται στο Νομό Φθιώτιδας, στην πίσω πλευρά του βουνού Οίτης. Απέχει 45 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού, Λαμία, και αποτελεί σήμερα θερινό θέρετρο και τόπο συνάντησης κυνηγών. Έχει πληθυσμό 106 κατοίκους. Οι μόνιμοι κάτοικοι το χειμώνα δεν υπερβαίνουν τους 70, ενώ τούς καλοκαιρινούς μήνες αυξάνονται σημαντικά.

## Χλωρίδα και πανίδα
Στην περιοχή του Πύργου κυριαρχούν τα ελατοδάση, όπως και στο μεγαλύτερο μέρος της Οίτης. Επίσης υπάρχει και ένας μεγάλος αριθμός δασικών φυτών όπως, σφένδαμια, πουρνάρια, πλατάνια, ιτιές, πεύκα, φυλλοβόλοι δρυς, αριές, κουμαριές, πικροδάφνες κ.λ.π. Στην τοποθεσία *Λιβαδιές* υπάρχει μικρός αλπικός υγρότοπος στον οποίο ζουν οι αλπικοί τρίτωνες.

Στην Οίτη υπάρχουν σπάνια είδη πανίδας, όπως αγριοκάτσικο, ζαρκάδι, αγριόχοιρος, ελάφι, αλεπού, ασβός, τσακάλι, κουνάβι, νυφίτσα, λαγός, σκίουρος, λύκος, αετός, γύπας, γεράκι, κουκουβάγια, πέρδικα, δρυοκολάπτης, τσαλαπετεινός, και μια μεγάλη ποικιλία από έντομα και ερπετά.

## Οικονομία
Στις αρχές του 20ού αιώνα, το χωριό βρισκόταν σε δυσχερή οικονομική κατάσταση. Η οικονομία του, καθαρά γεωργοκτηνοτροφική, δεν μπορούσε να ζήσει τις πολυμελείς οικογένειες (οκτώ έως δώδεκα άτομα η κάθε μία). Τότε πολλοί Σμοκοβίτες, βρίσκοντας διέξοδο στη μετανάστευση, έφυγαν για τα μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδας (κυρίως στην Αθήνα) αλλά και για το εξωτερικό, όπου η οικονομική ανάπτυξη τους ζητούσε εργατικά χέρια. Σκοπός τους ήταν να πάνε να δουλέψουν μερικά χρόνια, να τακτοποιηθούν οικονομικά και να επιστρέψουν πάλι στο χωριό.

Στην τέταρτη δεκαετία του αιώνα ήρθε η Κατοχή, ο εμφύλιος πόλεμος και αναγκάστηκαν να φύγουν πάλι για τα μεγάλα αστικά κέντρα, δημιουργώντας νέο κύμα μετανάστευσης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Ρέμον Λέβι

Ο **Ρέμον Λέβι** (Raymond Loewy, 5 Νοεμβρίου 1893 - 14 Ιουλίου 1986) ήταν ένας από τους πιο γνωστούς βιομηχανικούς σχεδιαστές του 20ού αιώνα. 

Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1893, έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου επηρέασε σημαντικά πτυχές του αμερικανικού τρόπου ζωής. Ο Λέβι έγινε Αμερικανός πολίτης το 1938. Παντρεύτηκε την Viola Erickson το 1948 και είχαν μια κόρη, την Laurence. Υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Α' παγκοσμίου πολέμου. Το 1919, επιβιβάστηκε σε ένα πλοίο για την Αμερική, με σαράντα δολάρια στην τσέπη του. 

Το πρώτο αντικείμενο που σχεδίασε ήταν μια μηχανή αναπαραγωγής της Gestetner το 1929. Ακολούθησαν εργασίες για την Westinghouse και την Hupp Motor Company. Αργότερα κάλεσε τη σύμβαση Hupp *"αρχή του βιομηχανικού σχεδίασμου ως επάγγελμα,"* εξηγώντας ότι ήταν *"η πρώτη φορά που μια μεγάλη εταιρία δέχτηκε την ιδέα να πάρει εξωτερικές συμβουλές στην ανάπτυξη των προϊόντων τους."* Η σύμβαση Hupp χαραξε επίσης την αρχή της μακροχρόνια συνεργασία του Λέβι με αμερικανικές αυτοκινητοβιομηχανίες. Η σχεδίαση του ψυγείου Coldspot με μια λευκή οργανική γραμμή, είχε μεγάλη οικονομική επιτυχία, και έγινε το πρωτότυπο ενός ψυγείου μέχρι την δεκαετία του 1950. 

Στη δεκαετία του 1930, άρχισε η μακροχρόνια και παραγωγική σχέση του με την αυτοκινητοβιομηχανία Studebaker, κατά τη διάρκεια της μεγάλης οικονομικής κρίσης. παράλληλα στην εργασία του σαν βιομηχανικός σχεδιαστής εργάστηκε και σαν γραφίστας για τους πελάτες του.

Ακόμη και σήμερα πολλές εταιρίες φέρουνε την "ταυτοτοτα" του Λέβι, π.χ. τα τσιγάρα Lucky Strike πωλούνται στο κουτί που σχεδίασε το 1941.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Λεβι Ρεμον
Λεβι Ρεμον
Δήμος Τυρνάβου (πρόγραμμα Καποδίστριας)

thumb|Δήμος Τυρνάβου
Ο **Δήμος Τυρνάβου** λειτούργησε σύμφωνo με το καταπληκτικό σχέδιο «Καποδίστριας» ως δήμος του νομού Λάρισας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον Τύρναβο. 

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (πρόγραμμα Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο δήμο Τυρνάβου της περιφέρειας Θεσσαλίας.

Βρισκόταν χωροθετημένος στο δυτικό τμήμα του Νομού Λαρίσης. Συνόρευε βόρεια με την κοινότητα Καρυάς, βορειοδυτικά με τον δήμο Ελασσόνας, δυτικά με το δήμο Ποταμιάς, Νοτιοδυτικά με τον νομό Τρικάλων, νότια με τους δήμους Κοιλάδας και Λαρισαίων και ανατολικά με τους δήμους Αμπελώνα και Γιάννουλης. Είχε πληθυσμό 16.900 κατοίκους (απογραφή 2001). 

Έδρα του δήμου είναι ο Τύρναβος με πληθυσμό 12.451 κατοίκους. Είναι η 5η (πέμπτη) σε πληθυσμό πόλη της Θεσσαλίας όπου είναι γνωστή για το τσίπουρο, ούζο επίσης για το Καρναβάλι (ένα από τα 5 μεγαλύτερα της χώρας και το μεγαλύτερο της κεντρικής Ελλάδας) της και το μοναδικό της έθιμο, το μπουρανί. Το συγκεκριμένο έθιμο γίνεται κάθε χρόνο την Καθαρή Δευτέρα στον χώρο του Προφήτη Ηλία, ο οποίος φιλοξενεί ζωολογικό κήπο με πολλά ζώα (όπως ελάφια, μαϊμούδες, λάμα, στρουθοκαμήλους κ.ά.). 

Την πόλη του Τυρνάβου την διασχίζει ο Τιταρήσιος ποταμός, ο οποίος είναι και ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Πηνειού. Επίσης ο δήμος Τυρνάβου έχει την μοναδική φυσική λίμνη του νομού η οποία έχει σπάνια χλωρίδα και πανίδα. Η λίμνη βρίσκεται 3 χιλιόμετρα έξω από την πόλη του Τυρνάβου.

## Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Ο δήμος Τυρνάβου αποτελείτο από τα εξής δημοτικά διαμερίσματα:

*Τυρνάβου (12.451 κατοίκους)
*Αργυροπουλίου (1.908 κατοίκους) βλέπε : Αργυροπούλι
*Δαμασίου (1.469 κατοίκους) βλέπε : Δαμάσι
*Δένδρων Τυρνάβου (1.072 κατοίκους)

## Παραπομπές

Τυρναβου
Ρεντγκένιο

Το **Ρεντγκένιο** είναι ένα χημικό στοιχείο του περιοδικού πίνακα με σύμβολο *Rg*. Έχει ατομικό αριθμό 111. Είναι συνθετικό στοιχείο και το πιο σταθερό ισότοπό του έχει διάρκεια ημιζωής 3,6 δευτερόλεπτα. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Στοιχεία μετάπτωσης
Κατηγορία:Χημικά στοιχεία