open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Α.Ο. Επαμεινώνδας Λεύκτρων

Ο **Αθλητικός Όμιλος Επαμεινώνδας Λεύκτρων**, συνήθως αναφέρεται ως **Α.Ο. Επαμεινώνδας Λεύκτρων** ή απλά **Επαμεινώνδας Λεύκτρων**, είναι Ελληνικός ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα το χωριό Λεύκτρα, στη Βοιωτία. Ιδρύθηκε το 1971 και αγωνίζεται στη Β΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Ο σύλλογος έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Λεύκτρων 500 θέσεων, όπου παίζει από την ίδρυσή του, και επίσημα χρώματα το μαύρο και το λευκό.

Η πιο επιτυχημένη περίοδο στην ιστορία του Επαμεινώνδα ήταν η επταετής συνεχής παρουσία στη Δ΄ Εθνική από την περίοδο 2000 έως 2007, η οποία αποτελεί ρεκόρ για Βοιωτική ομάδα. Ο Επαμεινώνδας είχε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του το 1997, όταν κέρδισε το πρωτάθλημα και το κύπελλο της ένωσης κάνοντας το νταμπλ. Συνολικά, έχει κερδίσει τρεις τίτλους πρωταθλήματος και έξι Κύπελλα Ε.Π.Σ. Βοιωτίας.

## Ιστορία πρωταθλήματος (1974–Σήμερα)

## Στάδιο
Η έδρα του Επαμεινώνδα είναι το Δημοτικό Γήπεδο Λεύκτρων στα Λεύκτρα. Το δημοτικό γήπεδο έχει χωρητικότητα 500 θέσεων, και διαθέτει φυσικό χλοοτάπητα. Το γήπεδο ανακατασκευάστηκε το 1998 και έχει διαστάσεις 105 x 65 μέτρα. Το βοηθητικό γήπεδο της ομάδας βρίσκεται δίπλα στο δημοτικό γήπεδο και έχει διαστάσεις 60 x 40 μέτρα.

## Διακρίσεις
Το πρώτο τρόπαιο του Επαμεινώνδα Λεύκτρων ήταν το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, το οποίο κέρδισε το 1997. Την ίδια χρονιά, ο σύλλογος κέρδισε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, κάνοντας το νταμπλ στη Βοιωτία. Ο Επαμεινώνδας Λεύκτρων κέρδισε τα περισσότερα τρόπαια στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000˙ Τρεις τίτλους πρωταθλήματος και πέντε Κύπελλα Βοιωτίας.

### Πρωτάθλημα
* **[[Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας]]** 
** **Νικητές (3):** **[[Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Βοιωτίας 1996–97|1996–97]], [[Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Βοιωτίας 1998–99|1998–99]], [[Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Βοιωτίας 1999–2000|1999–00]]**
* **[[Β' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας]]**
** **Νικητές (1): 2019-2020

=== Κύπελλο ===
* **Κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας** 
** **Νικητές (6):** **1996–97, 1997–98, 2001–02, 2002–03**, **2012–13, 2015–16**

=== Συμμετοχές ===
* **Δ΄ Εθνική**: **8** 
** **1997–98, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07'''

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Βοιωτίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971
Ανθρακικό οξύ

Το **ανθρακικό οξύ** είναι ένα  ασθενές ανόργανο διβασικό οξύ με χημικό τύπο **H<sub>2</sub>CO<sub>3</sub>** που υφίσταται σε υδατικά διαλύματα διοξειδίου του άνθρακα, (CO2), αλλά **όχι σε ελεύθερη μορφή**.

Το ανθρακικό οξύ σχηματίζει δύο σειρές ανθρακικών αλάτων: 
:α) τα λεγόμενα **δισανθρακικά** ή διττανθρακικά ή *όξινα ανθρακικά* και 
:β) τα απλά **ανθρακικά**, εκ των οποίων ένα ή δύο άτομα υδρογόνου έχουν αντικατασταθεί από άλλα  θετικά ιόντα, π.χ. δισανθρακικό νάτριο (NaHCO3) και ανθρακικό νάτριο (Na2CO3)

Χημικά πολλές ενώσεις του H2CO3 έχουν ταξινομηθεί ως εστέρες, αμίδια ή άλλα παράγωγα, τα περισσότερα των οποίων όμως πρακτικά παράγονται από το φωσγένιο (COCl2) ή CO2 ή διθειάνθρακα. Ιδιαίτερα σημαντικοί είναι οι πολυεστέρες του ανθρακικού οξέος με ευρύτητα εφαρμογών κυρίως στην παραγωγή γραμμικών πολυμερών από όπου και παρασκευάζονται ίνες.

## Πηγές
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ. 9ος, σελ. 193.

Κατηγορία:Ανόργανα οξέα
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις άνθρακα
Κατηγορία:Οξοξέα
Πατρίδα (εσθονικό πολιτικό κόμμα)

Η **Πατρίδα** (εσθ. *Isamaa*) είναι ένα εσθονικό κεντροδεξιό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε στις 4 Ιουνίου 2006 ως **Ένωση Υπέρ της Πατρίδας και της Δημοκρατίας** ύστερα από τη συγχώνευση δύο συντηρητικών κομμάτων, της Ένωσης Υπέρ της Πατρίδας και του Κόμματος Δημοκρατίας. Μέχρι τις εκλογές του 2007, το κόμμα είχε 32 από τους συνολικά 101 βουλευτές του Εσθονικού Κοινοβουλίου και μία έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Έχει περίπου 8.500 μέλη. Το κόμμα που προέκυψε ύστερα από τη συγχώνευση των δύο κομμάτων είχε δύο διαφορετικούς ηγέτες μέχρι το 2007, όπου και συγχωνεύτηκαν τα δύο κόμματα. Ο υποψήφιος του κόμματος για την πρωθυπουργία στις τελευταίες εκλογές ήταν ο Μαρτ Λάαρ ο οποίος ήταν και επικεφαλής του κόμματος, καθώς και πρωθυπουργός της χώρας τις περιόδους 1992-1994 και 1999-2002.

Κατηγορία:Εσθονικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Ντε Κάιπ

Το **Στάδιο Φέγενορντ** (ολλανδικά: Feyenoord Stadion) ή **Ντε Κάιπ** (ολλ.: De Kuip) όπως είναι ευρέως γνωστό, είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Ρόττερνταμ της Ολλανδίας και είναι έδρα της Φέγενορντ. 

## Ιστορία
### Κατασκευή και πρώτα χρόνια
Η απόφαση για την κατασκευή του Ντε Κάιπ πάρθηκε το 1933, από τον πρόεδρο της Φέγενορντ, Λιν φαν Ζάντφλιτ, λόγω της μικρής χωρητικότητας του Στάδιου Κρομ Τσάντβεγκ. Τον Μάρτιο του 1934 η αρχιτεκτονική εταιρεία Brinkman & Van der Vlug προσκλήθηκε από τον πρόεδρο να αναλάβει την κατασκευή του γηπέδου και δύο μήνες μετά, τον Μάιο επιλέχτηκε το σχέδιο της ανέγερσης. Ο φαν Ζάντφλιτ, θέλοντας να υπάρχει μία πρόοδος στην κατασκευή του σταδίου, όταν ένα υπερκατασκευή ήταν έτοιμη, δοκιμαζόταν άμεσα. Έτσι το Ντε Κάιπ ολοκληρώθηκε σχετικά γρήγορα, στις 23 Ιουλίου 1936.

Παρ' όλο που το γήπεδο ήταν έτοιμο προς χρήση από τον Ιούλιο του 1936, τα εγκαίνια καθυστέρησαν λόγω του ότι οι δρόμοι που οδηγούσαν στο στάδιο δεν ήταν έτοιμοι. Όσο κατασκευάζονται οι δρόμοι, ο πρόεδρος, θέλοντας να είναι σίγουρος ότι το γήπεδο θα αντεπεξέλθει στις ανάγκες ενός αγώνα, καλεί 1.500 πεζοναύτες και άνεργους στο Ντε Κάιπ για να δοκιμαστούν οι αντοχές των κερκίδων. Η δοκιμή στέφτηκε με επιτυχία. Τελικά, στις 27 Μαρτίου 1937 διεξάγεται ο πρώτος αγώνας της Φέγενορντ στο Ντε Κάιπ: 40.000 φίλαθλοι παρακολούθησαν έναν φιλικό αγώνα με αντίπαλο την βελγική Μπέρσχοτ, όπου και την νίκησε με 5-2. Στις 2 Μαΐου του ίδιου έτους διεξήχθη ο πρώτος διεθνής αγώνας στο γήπεδο ανάμεσα στην Ολλανδία και στο Βέλγιο (1-0) Η Ολλανδία έχει αγωνιστεί πάνω από 100 φορές στο Ντε Κάιπ.

### Κίνδυνοι κατεδάφισης και ανακαίνιση
Το 1941 το Ντε Κάιπ κινδύνεψε με κατεδάφιση από τους Γερμανούς ναζί για να αξιοποιηθεί ο χάλυβας του σκελετού του γηπέδου για πολεμική βιομηχανία. Το 1984, λόγω υποψηφιότητας της Ολλανδίας για την φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων 1992, ο δήμος του Ρότερνταμ είχε σχεδιάσει την κατασκευή ενός Ολυμπιακού Σταδίου στη θέση του Ντε Κάιπ. Δέκα  χρόνια αργότερα, το 1994, λόγω διάβρωσης του σκελετού του γηπέδου, υπήρχε κίνδυνος κατεδάφισης, η οποία αποφεύχθηκε, καθώς το στάδιο ανακαινίστηκε. Η ανακατασκευή αυτή κόστισε 120.000.000 φιορίνια, αλλάζοντας την όψη του γηπέδου καθώς τοποθετήθηκε σκέπαστρο όπως και νέες πύλες εισόδου, αυξήθηκε ο αριθμός των καθισμάτων (από 40.000 σε 51.117) ενώ έγιναν και έργα υποδομής, όπως νέα αποδυτήρια, αγωγοί αποχέτευσης, καταστήματα και χώροι για τους υπαλλήλους.

### Νέα χιλιετία και Euro 2000
Το 2000 φιλοξένησε τον τελικό του Euro 2000, το οποίο συνδιοργάνωσαν η Ολλανδία και το Βέλγιο. Το Ντε Κάιπ επιλέχτηκε να φιλοξενήσει αγώνες του, καθώς και τον τελικό της διοργάνωσης, όπου η Γαλλία επικράτησε με 2-1 της Ιταλίας.

Επίσης το 2002 φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, στον οποίο η Φέγενορντ επικράτησε με 3-2 της Μπορούσια Ντόρτμουντ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα (Ολλανδικά)

Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ολλανδία
Κατηγορία:Φέγενορντ
Κατηγορία:Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2000
Άλεριχ

Ο **Άλεριχ** (γερμ. *Ahlerich*, 1971-1992) υπήρξε ίππος που απέσπασε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στον στάβλο του Herbert de Baey, από τον Άντζελο (Angelo) και την Ντοντόνα (Dodona). Το 1975 σε ηλικία τεσσάρων χρονών τον αγόρασε ο Ράινερ Κλίμκε (Reiner Klimke) σε δημοπρασία στο Βάρεντορφ αντί 42 χιλιάδων Μάρκων. Πρώτη του μεγάλη επιτυχία σημείωσε το 1978 κερδίζοντας στο Γκραν Πρι, ενώ το 1982 έβγαλε τον ιππέα του παγκόσμιο πρωταθλητή στη Λοζάνη. Ακολούθησαν τα μετάλλια του 1983 στους Ευρωπαϊκούς, το 1984 στους Ολυμπιακούς αγώνες, ενώ στην συνέχεια κέρδισε το 1985 τους Ευρωπαϊκούς στην Κοπενχάγη, και το 1988 τους Ολυμπιακούς στην Σεούλ. 

Απεβίωσε στις 21 Σεπτεμβρίου 1992 από εντερικούς σπασμούς.

## Πηγές
*  Klimke, Reiner, Ahlerich - Von der Remonte zum Dressur - Weltmeister, 2. Auflage, Franckh´sche Verlagsbuchhandlung, W.Keller & Co., Stuttgart, 1985, ISBN 3-440-05427-6

Κατηγορία:Διάσημα άλογα
Μεντάν

thumb|250px|Άποψη του Μεντάν
Το **Μεντάν** (ινδονησιακά: *Kota Medan*) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Βόρεια Σουμάτρα, Ινδονησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 το Μεντάν είχε 2.097.610 κατοίκους, κατατάσσοντάς την ως τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στην Ινδονησία, μετά την Τζακάρτα, τη Σουραμπάγια και το Μπαντούνγκ και είναι η μεγαλύτερη πόλη της χώρας έξω από την Ιάβα. Η μητροπολιτική του περιοχή 4.144.583 κατοίκους. Είναι κτισμένη κοντά στο ποταμό Ντέλι, στη βορειοανατολική ακτή της Σουμάτρας. Βρίσκεται κοντά στο ηφαίστειο Σιναμπούνγκ, το οποίο εξεράγη το 2010.

Το Μεντάν ιδρύθηκε το 1590. Σύμφωνα με σημειώσεις Πορτογάλων του 16ου αιώνα, το όνομα προέρχεται από την Αραβική πόλη Μεδίνα. Σύμφωνα με άλλες θεωρίες, προέρχεται από την Ινδουϊστική λέξη Maidan, που σημαίνει γη. Η ανάπτυξη του Μεντάν άρχισε όταν οι Ολλανδοί άρχισαν να καλλιεργούν καπνό σε φυτείες στο 2ο μισό του 19ου αιώνα, ενώ μετά άρχισε η παραγωγή καουτσούκ, κακάο, πετρέλαιου. Το 1886 έγινε πρωτεύουσα της βόρειας Σουμάτρας και το 1907 έλαβε το καθεστώς πόλης.

Είναι σημαντικό εμπορικό κέντρο και εξυπηρετείται από το λιμάνι της Μπελαουάν. Επίσης το Μεντάν είναι έδρα βιομηχανιών τροφίμων, υφαντουργικών και μηχανικών προϊόντων, ξυλείας, καπνού και υλικών κατασκευής. Το κύριο αξιοθέατο του Μεντάν είναι το παλάτι του Σουλτάνου και διαθέτει αρκετά κτίρια αποικιακής περιόδου. Διαθέτει αεροδρόμιο και διασχίζεται από την παραλιακή σιδηροδρομική γραμμή. Ένας δρόμος συνδέει το Μεντάν με την ηφαιστειακή λίμνη Τόμπα, η οποία είναι σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Λήμμα στη ΔΟΜΗ
*A Brief on Introduction to Sumatra and Medan

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Παλεμπάνγκ

thumb|250px|Ο ποταμός Μούσι και η γέφυρα Αμπέρα
Το **Παλεμπάνγκ** (ινδονησιακά: *Palembang*) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Νότια Σουμάτρα, Ινδονησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Παλεμπάνγκ έχει πληθυσμό 1.535.952, δηλαδή είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη στη Σουμάτρα και η 7η μεγαλύτερη στη χώρα. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Μούσι, ο οποίος χωρίζει την πόλη στα δύο, στα νοτιοανατολικά του νησιού. Οι δύο όχθες συνδέονται με τη γέφυρα Αμπέρα, ένα από τα ορόσημα της πόλης. Η πόλη ήταν και εξακολουθεί να είναι πολιτικό, πολιτιστικό, εμπορικό και καλλιτεχνικό κέντρο. 
## Ιστορία
Στο παρελθόν το Παλεμπάνγκ ήταν πρωτεύουσα του βουδιστικού βασιλείου Σριβιτζάγια, το οποίο έλεγχε μεγάλο μέρος της Νοτιοανατολικής Ασίας. Η πόλη αναφέρεται από ένα Κινέζο μοναχό, τον Άι-Τσινγκ, ο οποίος ταξίδεψε στην πόλη τον 671. Το 14ο αιώνα το βασίλειο κατακτήθηκε από την ινδουιστική αυτοκρατορία Ματζαχαμπίπ και το 1500 βρέθηκε στη σφαίρα του Ισλαμισμού, όταν σχηματίστηκε το σουλτανάτο του Παλεμπάνγκ. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Βρετανούς και λειτουργούσε ως διπλωματικό κέντρο ανάμεσα σε Βρετανούς και Ολλανδούς. Το Νοέμβριο του 1942 κοντά στην πόλη έγινε η μάχη του Παλεμπάνγκ, ανάμεσα στους Ιάπωνες και τους Συμμάχους, με τους πρώτους να θέλουν την περιοχή εξαιτίας των πλούσιων κοιτασμάτων πετρελαίου και των διυλιστηρίων της Royal Dutch Shell. Τον Αύγουστο του 1945 υπέστη τεράστιες καταστροφές από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων.

## Οικονομία
Η πόλη βρίσκεται κοντά στα πιο πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου της Ινδονησίας και γι´αυτό και στο Παλεμπάνγκ βρίσκονται αρκετές εταιρείες πετροχημικών. Άλλες βιομηχανικές μονάδες κατασκευάζουν υφάσματα, χημικά, ελαστικά, κεραμικά, μηχανικά και ηλεκτρικά εξαρτήματα. Ο ποταμός Μούσι έχει εμβαθυνθεί μέχρι το Παλεμάνγκ και έχει βάθος 6,5 μέτρα, με αποτέλεσμα να είναι πλωτός για μεγάλα πλοία μέχρι το λιμάνι του Παλεμπάνγκ, όπου γίνονται κυρίως εξαγωγές πετρελαίου, ελαστικών και άνθρακα. Στην πόλη λειτουργεί από το 1960 πανεπιστήμιο Σριβιτζάγια.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παλεμπάνγκ από ΔΟΜΗ
*Palembang από Britannica

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Κατηγορία:Λιμένες της Ασίας
Γουάιτ Χαρτ Λέιν

Το **Γουάιτ Χαρτ Λέιν** (αγγλικά: *White Hart Lane*) ήταν ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Λονδίνο. Χτισμένο το 1899, αποτελούσε την έδρα της Τότεναμ Χότσπερ και μετά από πολλές ανακαινίσεις, είχε χωρητικότητα 36.230 θεατών. Εκτός από τα εντός έδρας παιχνίδια της Τότεναμ, έχει φιλοξενήσει κατά καιρούς παιχνίδια της Εθνικής Ομάδας των Ανδρών της Αγγλίας, όπως επίσης και παιχνίδια της εθνικής ομάδας κάτω των 21. Το ρεκόρ προσέλευσης επετεύχθη το 1939 σε ένα παιχνίδι του Κυπέλλου Αγγλίας εναντίον της Σάντερλαντ που το παρακολούθησαν 75.038 θεατές

## Ιστορία
Η Τότεναμ Χότσπερ μετακόμισε το 1899 στο γήπεδο, ενώ το πρώτο παιχνίδι ήταν εναντίον της Νοτς Κάουντι που το παρακολούθησαν 5.000 θεατές. Το παιχνίδι έληξε με νίκη των γηπεδούχων με 4-1. Με την έναρξη του 20ου αιώνα, το γήπεδο ανακαινίστηκε και έφτασε την χωρητικότητα των 15.000 θεατών. Οι εργασίες συνεχίστηκαν κατά την δεκαετία του 1910 όπου χάρη στην κατασκευή νέων κερκίδων, η χωρητικότητα εκτινάχθηκε στους 50.000 θεατές. Κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948, το γήπεδο φιλοξένησε αγώνες ποδοσφαίρου.
Κατά την δεκαετία του 1970 δημιουργήθηκε φράχτης μεταξύ των κερκίδων και του αγωνιστικού χώρου, ώστε να εμποδίσει την εισβολή χούλιγκανς. Ο φράχτης αφαιρέθηκε το 1989 μετά την τραγωδία του Χίλσμπορο όπου 96 φίλαθλοι της Λίβερπουλ βρήκαν τραγικό θάνατο.
Τα τελευταία χρόνια, η διοίκηση απέρριψε το σενάριο περι μετακίνησης της ομάδας στο Γουέμπλεϊ, ενώ εκδηλώθηκε ενδιαφέρον για μετακίνηση στο Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου, αίτηση όμως που απορρίφθηκε καθώς προτιμήθηκε η Γουέστ Χαμ από τις υπεύθυνες αρχές

## Άλλες χρήσεις
Λόγω της ανακατασκευής του Γουέμπλεϊ, το Γουάιτ Χαρτ Λέιν φιλοξένησε αγώνες της Εθνικής Αγγλίας, ενω μετά την αποπεράτωση του Γουέμπλεϊ έχει χρησιμοποιηθεί για παιχνίδια των Εθνικών Ομάδων κάτω των 21.
Την δεκαετία του 1990 το Γουάιτ Χαρτ Λέιν φιλοξένησε αγώνες Αμερικάνικου Ποδοσφαίρου ενώ το 1991 φιλοξένησε κι αγώνα πυγμαχίας. 

## Εκτός γηπέδου
Εκτός γηπέδου υπάρχουν αρκετά καταστήματα όπως παμπ και μαγαζιά με είδη της ομάδας. Το γήπεδο εξυπηρετείται κι από συγκοινωνία (λεωφορείο, τρένο), διευκολύνοντας την πρόσβαση των φιλάθλων.

## Εικόνες

 Tottenham Football Ground, Park Lane, London N17 - geograph.org.uk - 354882.jpg|Εξωτερική όψη του σταδίου
 White Hart Lane2.jpg|Άποψη του σταδίου


## Παραπομπές


Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Αγγλία
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στο Λονδίνο
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1948
Κατηγορία:Τότεναμ Χότσπερ
GD

Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων **GD** ή **Gd** ή **gd**, μπορεί να αναφέρεται:

*Στο Γαδολίνιο, χημικό στοιχείο, ως **Gd**.
*Στη Σκωτική Γαελική γλώσσα, ως **gd**, κατά ISO 639-1.
*Στη Σομάν, τοξική ουσία. 
*Στην Παγκόσμια οικονομική ύφεση 1929, (Great Depression).

## Γεωγραφικοί προσδιορισμοί
*Στην Κουανγκτόνγκ επαρχία της Κίνας.
*Στη Γρενάδα, χώρα της Καραϊβικής κατά ISO 3166-2
**Ως .gd, στον top-level domain κωδικό για τη Γρενάδα στο διαδίκτυο.
Ζελέ από νεροκάστανο

thumb|250px|ζελέ από νεροκάστανο
Το **ζελέ από νεροκάστανο** (馬蹄糕) είναι Κινέζικο γλυκό που το κύριο συστατικό του είναι το Κινέζικο νεροκάστανο. Η συνταγή προέρχεται από την περιοχή Γκουανγκντόνγκ. Το ζελέ συνήθως κόβεται σε τετράγωνα κομμάτια και τηγανίζεται πριν σερβιριστεί. Το ζελέ είναι μαλακό αλλά σκληραίνει και διατηρεί το σχήμα του λόγω του τηγανίσματος. Το γλυκό είναι αξιοπερίεργο λόγω της διαφάνειας του, συνήθως τα κομμάτια του κάστανου διακρίνονται μέσα στο ζελέ.
Είναι παραδοσιακό επιδόρπιο στην κουζίνα του Χονγκ Κονγκ και σερβίρεται στα περισσότερα κινέζικα εστιατόρια.

Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα
Κουρνέλα Λέσβου

Η **Κουρνέλα** είναι ημιορεινός οικισμός της Λέσβου στο Βόρειο Αιγαίο. 

## Γενικά
Η Κουρνέλα βρίσκεται στο νότιο άκρο του νησιού, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Όλυμπου σε υψόμετρο 380 μέτρα. Απέχει περίπου 50 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Μυτιλήνη και 9 χλμ. ΒΔ. από το Πλωμάρι. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Λέσβου, το 1918 στο ΦΕΚ 116Α - 28/05/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Παλαιοχωρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ανήκει στην κοινότητα Πλωμαρίου της Δημοτικής Ενότητας Πλωμαρίου που υπάγεται στο Δήμο Μυτιλήνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 2 μόνο κάτοικοι.

## Τοποθεσία
Είναι προσβάσιμη ξεκινώντας από τον επαρχιακό δρόμο Πλωμαρίου-Παλαιοχωρίου, όπου στη συνέχεια εμφανίζεται στα αριστερά ένας χωμάτινος παράδρομος που μετά από 10 λεπτά οδηγεί στον οικισμό. Στην είσοδο του δεσπόζει ένα από τα αξιοθέατα του οικισμού, η όμορφη τρίκλινη βασιλική του αγίου Ιωάννη του πρόδρομου που χτίστηκε από τους κατοίκους το 1863. Ακολουθώντας το κατηφορικό πέτρινο δρομάκι που περνά σε όλο το μήκος του οικισμού, βρίσκουμε τα δύο από τα τρία καφενεία που λειτουργούσαν, το ένα αντίκρυ στ’ άλλο, στην αυλή του ενός μάλιστα υπάρχει ο υπεραιωνόβιος πλάτανος του οικισμού. Λίγο πιο κάτω, μετά το τελευταίο σπίτι υπάρχουν τρεις λευκές κρήνες που ακόμα έχουν νερό. Ενώ στο τέλος του πέτρινου δρόμου υπάρχει το παλιό ελαιοτριβείο, ένα μεγάλο ορθογώνιο πέτρινο κτίριο που έχει εγκαταλειφθεί ήδη από το 1963.

## Ιστορία
Ο οικισμός χτίστηκε τον 19ο αιώνα, σε αυτόν παλιότερα ζούσαν πενήντα οικογένειες , ωστόσο λόγο της τοποθεσίας του και της αγροτικής- κτηνοτροφικής οικονομίας του, σιγά σιγά άρχισε να εγκαταλείπεται μετά τη δεκαετία του εξήντα, επακόλουθο της αστικοποίησης και της στροφής σε άλλους τομείς της παραγωγής, ήδη στα 1980 είχαν παραμείνει ελάχιστες οικογένειες ενώ σήμερα μένουν μόνιμα μόλις 2 άτομα, ωστόσο τον οικισμό επισκέπτεται περιστασιακά ένας αριθμός ατόμων, φυσιολάτρες που θέλουν να εξερευνήσουν τον τόπο αλλά και κάποιοι που διαμένουν για μεγάλο διάστημα, ενώ υπάρχουν και θερινές κατοικίες.  Τέλος κάθε χρόνο στη Κουρνέλα γίνονται τοπικές γιορτές αλλά και ο εορτασμός της μεγάλης εβδομάδας και του Πάσχα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Ναζιανζός

Η **Ναζιανζός** ήταν πόλη στην Καππαδοκία 4 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του σημερινού χωριού Μπεκαρλάρ (πρώην Νενεζί).
## Ιστορική αναδρομή
Αρχικά ονομάζονταν *Νάνανδος*. Αναφέρεται για πρώτη φορά στα οδοιπορικά της ύστερης Ρωμαϊκής εποχής. Από το 325 υπήρχε εκκλησία, στην οποία υπηρέτησε επίσκοπος ο Άγιος Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Θεολόγος από το 382 ως το 383. Τον ενδέκατο αιώνα έγινε έδρα της Επισκοπής Ναζιανζού, ενώ η μητρόπολη τον 14ο αιώνα αναφέρεται ότι ορφάνεψε. 

Στην κατοικημένη περιοχή συναντούμε δύο λόφους με λίγα ερείπια τείχους και μια ενδιάμεση τάφρο, στον οποίο σήμερα είναι κτισμένος ένας σελτζούκικος τουρμπάς. Ο χριστιανικός ναός ήταν σχήματος οκταγώνου και δεν σώζεται.

## Πηγές
* Friedrich Hild, Marcell Restle: *Kappadokien.* Tabula Imperii Byzantini 2, Wien 1981, S.&nbsp;244-245.
* Justin Mossay: *Nazianze, Nenezi, Bekârlar.* Byzantion 71 (2001) S.&nbsp;438-449.

Κατηγορία:Καππαδοκία
Κατηγορία:Βυζαντινοί οικισμοί
Μουτάζιλα

[thumb|300px|Αραβικό χειρόγραφο από την εποχή των Αββασιδών, όταν μεγάλος αριθμών κειμένων μεταφράστηκαν από τα [ελληνικά, τα ινδικά και τα περσικά στον περίφημο «Οίκο της Σοφίας», τη βιβλιοθήκη της Βαγδάτης.]]
Οι **Μουτάζιλα** (Αραβικά: المعتزلة) είναι μια ισλαμική σχολή θεωρητικής θεολογίας που αναπτύχθηκε στη Βασόρα και τη Βαγδάτη κατά την περίοδο από τον 8ο έως και τον 10ο αιώνα. Στα αραβικά, *μουτάζιλα* σημαίνει «απομονωτιστές», «διαφοροποιημένοι» ή «απομακρυσμένοι» από την πίστη, όνομα που τους απέδωσαν οι αντίπαλοι τους ισλαμιστές θεολόγοι, επειδή απέκλιναν από ορισμένες επίσημες αρχές ερμηνείας του Ισλάμ. Οι ίδιοι ονόμαζαν τους εαυτούς τους «ανθρώπους της δικαιοσύνης και της ενότητας του Θεού» (άχλ αλ - 'αδλ ουά λ - Ταουχίντ).

Οι δύο βασικότερες θέσεις τους ήταν η δικαιοσύνη του Θεού και η απόλυτη ενότητα και μοναδικότητα του. Από τη δεύτερη θέση συνάγεται και η ίσως πιο γνωστή πεποίθηση τους ότι, επομένως, το Κοράνι δεν είναι άκτιστο και αδημιούργητο ή συν-αιώνιο με τον Θεό, αλλά δημιουργημένο από τον Θεό. Σε άμεση συνάφεια με την προηγούμενη θέση υποστήριζαν επίσης ότι οι διαταγές του Θεού επιδέχονται λογική σκέψη και έρευνα: η γνώση πηγάζει από τον λόγο και επομένως ο λόγος, η λογική σκέψη, είναι το τελικό κριτήριο διάκρισης του δίκαιου από το άδικο και κριτήριο του θρησκευτικού νόμου (Κορανίου).

Οι Μουταζιλίτες ήταν οι πρώτοι "διανοητές" θεολόγοι του Ισλάμ και έδωσαν την αρχική συστηματική μορφή στην «επιστήμη της ισλαμικής θεολογίας» (α'ιλμ αλ - καλάμ). Κυριάρχησαν στον θεολογικό κόσμο του Ισλάμ κατά τον 9ο και 10ο μ.Χ. αιώνα. Προκάλεσαν μεγάλες θεολογικές συζητήσεις και διαμάχες. Χρησιμοποίησαν μεθόδους της ελληνικής διαλεκτικής και τόνισαν το ρόλο του λόγου στην έκθεση των αξιών της ισλαμικής πίστης. Για να περιφρουρήσουν την ιδέα του ενός Θεού από τους ανθρωπομορφισμούς που δημιουργούν τα διάφορα ονόματα που δίνει το Κοράνι στον Θεό χρησιμοποίησαν τους αριστοτελικούς όρους «ουσία» και «συμβεβηκός» και έκαναν διάκριση ανάμεσα στη θεία ουσία και τις ιδιότητες της. Επιστράτευσαν τα επιχειρήματα της ελληνικής φιλοσοφίας και ιδιαίτερα της αριστοτελικής λογικής για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους.

Ωστόσο, παρά την μεγάλη του άνθηση κατά τον ισλαμικό «χρυσό αιώνα», το κίνημα αυτό παρέμεινε μετέπειτα στάσιμο λόγω της απουσίας θετικών αναφορών και της υπερ-πληθώρας εχθρικών αναφορών (όπως από το αντίπαλο κυρίαρχο δόγμα των Σουνιτών) και γύρω στον 13ο αιώνα έπαψε εντελώς να υπάρχει. Ένα είδος νεο-μουταζιλισμού παρατηρείται από τα τέλη του περασμένου αιώνα ως τις μέρες μας ανάμεσα σε "προοδευτικούς" μουσουλμάνους θεολόγους.

## Πηγές
* Γρηγ. Ζιάκας, 1979, *Ο Αριστοτέλης στην αραβική παράδοση*.

Κατηγορία:Ισλαμική φιλοσοφία
Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ
Μακασάρ

thumb|250px|Το παραδοσιακό λιμάνι του Μακασάρ, όπου δένουν τα πλοία πισίνι, παραδοσιακά ινδονησιακά ιστιοφόρα που χρησιμοποιούνται για μεγάλες αποστάσεις
Το **Μακασάρ** (ινδονησιακά: *Kota Makassar*) είναι πρωτεύουσα της επαρχίας Νότιο Σουλαουέζι, Ινδονησία, και η μεγαλύτερη πόλη της νήσου Σουλαουέζι. Από το 1971 μέχρι το 1999 η πόλη ονομαζόταν **Ουτζούνγκ Παντάνγκ** εξαιτίας ενός προαποικιακού οχυρού και σήμερα τα δύο ονόματα χρησιμοποιούνται εξίσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 η πόλη είχε 1.334.090 κατοίκους, κατατάσσοντας το Μακασάρ ως την 10η μεγαλύτερη πόλη στη χώρα. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού με μέτωπο προς το στενό του Μακασάρ.
## Ιστορία
Οι πρώτες αναφορές της πόλης χρονολογούνται από 14ο αιώνα. Μέχρι το 16ο αιώνα είχε εξελιχθεί στο κυριότερο λιμάνι του Σουλαουέζι και σημαντικό πολιτικό κέντρο, καθώς ήταν κέντρο εξουσίας των σουλτανάτων Γκόβα και Ταλό. Το 1667 εξαιτίας των επιθέσεων από τον στρατό Ολλανδών και Μπουργκίς παραδόθηκε αρχικά το οχυρό Ουτζούνγκ Παντάνγκ και το 1669 το ισχυρότερο οχυρό Σομπαόπου, στο οποίο βρισκόταν το παλάτι του Σουλτάνου. Το 19ο αιώνα άρχισε η καλλιέργεια και η εμπορεία κοκκοκάρυδων και άλλων μπαχαρικών με αποτέλεσμα το Μακασσάρ να αναπτυχθεί. Το 1938 έγινε πρωτεύουσα της ολλανδικής επαρχίας «Μεγάλη Ανατολή» η οποία περιλάμβανε ολόκληρη την ανατολική Ινδονησία. Μετά την απελευθέρωση της Ινδονησίας ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε από τους μετανάστες που έφευγαν μακριά από τις συμπλοκές με αποτέλεσμα να αστικοποιηθεί γρήγορα.
## Οικονομία
Η κύρια πηγή εισοδήματος της πόλης είναι το λιμάνι, το οποίο είναι το κύριο λιμάνι του νότιου Σουλαουέζι. Το λιμάνι χρησιμοποιείται κυρίως για την εξαγωγή αγροτικών προϊόντων, κυρίως πίτουρο και κακάο στην Ανατολική Ασία και την Αμερική. Κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας η πόλη ήταν γνωστή για το λάδι Μακασάρ, το οποίο χρησιμοποιόταν ως προϊόν περιποίησης μαλλιών, και τον έβενο του Μακασάρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Κατηγορία:Λιμένες της Ασίας
Κατηγορία:Πρώην πορτογαλικές αποικίες
Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Πρεσβύτερος

Ο **Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος** ή **Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Πρεσβύτερος** (276-374) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Ναζιανζού,
εντός της ρωμαϊκής επαρχίας της Καππαδοκίας. Ήταν πατέρας του Αγίου Γρηγορίου Ναζιανζηνού.

## Βιογραφία
Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος ήταν Καππαδόκης προύχοντας ο οποίος πιθανολογείται πως ανήκε σε αίρεση Υψιστάριων - θρησκευτικής ομάδας η οποία συνδύαζε ιουδαϊστικά, χριστιανικά και ζωροαστρικά στοιχεία - προτού μεταστραφεί στον Χριστιανισμό και, στην συνέχεια, βαπτιστεί το έτος 325, έτος διεξαγωγής της Πρώτης Συνόδου της Νίκαιας. Η παράδοση αναφέρει πως ο Γρηγόριος έγινε μάρτυρας εμφάνισης κατά την διάρκεια της βάπτισής του.

Χειροτονήθηκε επίσκοπος, το 329, στη Ναζιανζό, πόλη της οποίας και παρέμεινε επίσκοπος για το υπόλοιπο της ζωής του. Παντρεύτηκε τη Νόννα. Διέθετε οικία στην Καρβάλι, ενώ ο ίδιος ήταν εύπορος γαιοκτήμονας. Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος μελέτησε και υπερασπίστηκε την αντίληψη της Εκκλησίας η οποία υποστηρίχθηκε από την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας. Προχώρησε στην ανέγερση εκκλησίας στη Ναζιανζό με χρηματοδότηση από την προσωπική του περιουσία. Ο επικήδειος λόγος του Γρηγορίου Ναζιανζηνού τον περιγράφει ως δυναμικό.

Γνωστή είναι σύγκρουση η οποία έλαβε χώρα εντός της επισκοπής του, για σύντομο χρονικό διάστημα, μεταξύ του ιδίου και μοναχών αναφορικά με το ζήτημα του Αρειανισμού, καθώς ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος είχε βάλει την υπογραφή του σε αρειανή πράξη πίστεως του 360. Ο επίσκοπος Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος, προκάλεσε, τότε, την αντίδραση του, υπαγόμενου στον ίδιο, κλήρου. Ο υιός του, Γρηγόριος Ναζιανζηνός πέτυχε να κατευνάσει τις ταραχές, καταδεικνύοντας την ορθότητα της πίστεως του Γρηγορίου του Πρεσβύτερου. 

Διαδραμάτισε, σε αριθμό περιπτώσεων, ρόλο ειρηνοποιού κατά τον ορισμό των επισκόπων, ενώ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον ορισμό του Βασιλείου Καισαρείας ως επικεφαλής της επισκοπής του, το 370. Αντάλλασσε αλληλογραφία με τον Άγιο Βασίλειο, επίσης επίσκοπο, αναφορικά με το ζήτημα της υπεράσπισης κάποιου Γλυκερίου, ο οποίος περιτριγυριζόταν από γυναίκες, τις οποίες ο Βασίλειος επιθυμούσε να σταλούν εκ νέου στις οικογένειές τους.

Αυτός ήταν εκείνος ο οποίος ώθησε τον υιό του, Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ενάντια στην θέλησή του, να γίνει, αρχικώς, ιερέας, και, στην συνέχεια, επίσκοπος. Προς το 370 δεν διέθετε, πλέον, κάποιον ενεργό ρόλο ως επίσκοπος της Ναζιανζού.

### Απόγονοι
Μέσω του γάμου του με τη Νόννα, απέκτησε τρία τέκνα, τον Καισάριο Ναζιανζηνό, ο οποίος κατέστη ιατρός του Κωνσταντίνου Β΄, τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ο οποίος κατέστη ένας εκ των Πατέρων της Εκκλησίας και Άγιος και την Αγία Γοργονία.

## Σημειώσεις και παραπομπές
; Σημειώσεις


; Κύριες παραπομπές
*  


; Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί
Κατηγορία:Χριστιανισμός της Αρχαιότητας
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί άγιοι
Κατηγορία:Επίσκοποι Ναζιανζού
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία
Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Γκόττφριντ Μίντσενμπεργκ

Ο **Γκόττφριντ Μίντσενμπεργκ** (γερμ. *Gottfried Münzenberg*, γενν. 1940) είναι Γερμανός φυσικός με σημαντική συνεισφορά στην παραγωγή ισοτόπων των φυσικών στοιχείων μπόριο (Bh Z=107), χάσιο (Hs Z=108), μαϊτνέριο (Mt Z=109), νταρμστάντιο (Ds Z=110), ρεντγκένιο (Rg Z=111) και κοπερνίκιο (Cn Z=112).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1940 στο Νόρντχαουζεν. Τελείωσε το γυμνάσιο στο Βόλφσμπουργκ και σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο του Γκίσεν, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ και αποφοίτησε το 1971. Από το 1976 εργάστηκε στο ερευνητικό κέντρο μελέτης GSI (GSI Helmholtzzentrum für Schwerionenforschung) στο Ντάρμσταντ και προσέφερε σημαντικά στην κατασκευή του SHIP (*Separator of Heavy Ion Reaction Products*). Παράλληλα με την ερευνητική του εργασία υπηρέτησε και ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς, όπου δίδαξε μέχρι το 2005. Εκτός από την φυσική ασχολήθηκε και με τη θεολογία και φιλοσοφία. Διακρίθηκε για την εργασία του και τιμήθηκε με το βραβείο Ρέντγκεν (*Röntgen-Preis*) του Πανεπιστημίου του Γκίσεν το 1983. Από κοινού με τον Ζίγκουρντ Χόφμαν (Sigurd Hofmann) τιμήθηκε με το βραβείο Όττο Χαν (*Otto-Hahn-Preis*) που απονέμει η πόλη της Φρανκφούρτης.

## Πηγές
* Gottfried Münzenberg: *Stigmatisch fokussierendes Teilchenspektrometer mit Massen- und Energiedispersion.* Dissertation, Gießen 1971
* Gottfried Münzenberg, Mathias Schädel: *Moderne Alchemie: die Jagd nach den schwersten Elementen.* Vieweg, 1996, ISBN 3-528-06474-9
* C. A. Bertulani, M. S. Hussein, G. Münzenberg: *Physics of radioactive beams.* Nova Science Publ., Huntington, NY, 2001, ISBN 1-59033-141-9

Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί
Jahrbuch für Antike und Christentum

Το **Jahrbuch für Antike und Christentum (JbAC)** είναι επιστημονικό περιοδικό που εκδίδεται από το 1958. Συνοδεύει επιστημονικά την σύνταξη του λεξικού Reallexikon für Antike und Christentum, ενώ παραθέτει και επιπλέον άρθρα και κριτικές που συμπληρώνουν και εμβαθύνουν επιμέρους θέματα. Εκδότης είναι το Ινστιτούτο Φραντς Γιόζεφ Ντέλγκερ (*Franz Joseph Dölger-Institut*) του Πανεπιστημίου της Βόννης, ενώ κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο του Άσεντρορφ (*Aschendorff Verlag*). 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά
Άνκορεϊτζ

Το **Άνκορεϊτζ** (, αγκυροβόλιο, ορθή προφορά **Άνκοριτζ**, συχνά αναφέρεται στα ελληνικά και ως *Άνκορατζ*), είναι ενοποιημένη πόλη-κομητεία στην Αλάσκα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 το Άνκορεϊτζ έχει 291.826 κατοίκους, ενώ στη μητροπολιτική περιοχή της, που περιλαμβάνει τη γειτονική Ματανούσκα-Σουσίτνα Μπόροου, έχει 380.821 κατοίκους. Είναι η μεγαλύτερη πόλη της Αλάσκας και αποτελεί από μόνη της το 40% του πληθυσμού της πολιτείας. Μόνο η Νέα Υόρκη έχει μεγαλύτερο ποσοστό κατοίκων μιας πολιτείας που ζουν στη μεγαλύτερη πόλη της.
## Ιστορία και σιδηρόδρομος
μικρογραφία|Aεροφωτογραφία του λιμανιού του Άνκορεϊτζ, Αλάσκα, ΗΠΑ, 1999.
Το Άνκορεϊτζ στα τέλη του 19ου αιώνα ήταν μια κωμοπόλη σαν τις υπόλοιπες στη νότια Αλάσκα, σε μια περιοχή με λίγα πολύτιμα μετάλλα. Αυτό που διαφοροποίησε το Άνκορεϊτζ ήταν το γεγονός ότι επιλέχθηκε ως λιμάνι για την κατασκευή του σιδηροδρόμου της Αλάσκας από την Επιτροπή Μηχανικής της Αλάσκας (Alaska Engineering Commission). Στο Άνκορεϊτζ ήταν τα κεντρικά γραφεία. Η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα εξαιτίας του σιδηροδρόμου και το 1920 έλαβε καθεστώς πόλης, ενώ την ανάπτυξη επιτάχυνε περισσότερο η αεροπορική σύνδεση με τις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1930. Το 1964 η πόλη χτυπήθηκε από ένα σεισμό μεγέθους 9,2 ρίχτερ, ο οποίος θεωρείται ο δεύτερος ισχυρότερος που έχει καταγραφεί. Ο σεισμός προκάλεσε ζημιές ύψους 331 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ 1960. Ένα άλλο σημαντικό γεγονός για την πόλη ήταν ανακάλυψη πετρελαίου στη βόρεια Αλάσκα το 1968.

## Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Η κορυφαία εφημερίδα της πόλης είναι η «Άνκορεϊτζ Ντέιλι Νιουζ» (), η οποία είναι η μεγαλύτερη σε απήχηση σε ολόκληρη την Αλάσκα.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Άνκορεϊτζ έχει αδελφοποιηθεί με τις ακόλουθες πόλεις:

* Τσιτόσε, Ιαπωνία
* Ίντσον, Νότια Κορέα
* Ντάργουιν, Αυστραλία
* Χαρμπίν, Κίνα
* Μαγκαντάν, Ρωσία
* Τρόμσο, Νορβηγία
* Γουίτμπι, Αγγλία

## Δημογραφικά

### Γλώσσες
Το 2010 το 83,7% (220.304) των κατοίκων του Άνκορεϊτζ ηλικίας πέντε ετών και άνω μιλούσαν μόνο αγγλικά στο σπίτι. Ταυτόχρονα, το 4,6% (11.769) μιλούσε ισπανικά, ενώ το υπόλοιπο 11,7% μιλά τοπικές γλώσσες, ή γλώσσες μεταναστών, όπως γερμανικά, Κορεατικά κ.ά.

Το Άνκορεϊτζ εμφανίστηκε σε απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για πρώτη φορά το 1920, ενώ, παράλληλα, την ίδια χρονιά, ενσωματώθηκε ως πόλη στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, το Άνκορεϊτζ είχε πληθυσμό 291.247. Το 6,9% του πληθυσμού ήταν κάτω από 5 ετών, το 24% ήταν κάτω των 18 ετών, το 64,3 μεταξύ 18-64 και ένα 11,7% ήταν άνω των 65.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πόλεις της Αλάσκας
Κώστας Περατικός

Ο **Κωστής Περατικός** (1955 - Πειραιάς, 1997) ήταν Έλληνας εφοπλιστής. Δολοφονήθηκε τον Μάιο του 1997 από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη.

## Βιογραφία
Καταγόταν από οικογένεια της Χίου, η οποία ασχολείτο με τη ναυτιλία από τις αρχές του 20ού αιώνα και ήταν γιος του εφοπλιστή Μιχάλη Περατικού (1918-2008). Εργάστηκε από μικρός στις επιχειρήσεις του πατέρα του. Το 1992 απέκτησε μαζί με τον πατέρα του και τον αδελφό του, Νικόλα, τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, αναλαμβάνοντας παράλληλα τη διεύθυνσή τους. Το 1995, λόγω οικονομικών προβλημάτων, αποφάσισε να κλείσει τα ναυπηγεία. Ήταν παντρεμένος με τη Λία Ρακκά και πατέρας δύο παιδιών. 

## Δολοφονία
Το απόγευμα της 28ης Μαΐου 1997 βρισκόταν στην οδό Φίλωνος στον Πειραιά και καθώς πήγαινε να πάρει το αυτοκίνητό του από το πάρκινγκ της εταιρίας του, δέχθηκε 7 σφαίρες από μέλη της 17 Νοέμβρη. Αργότερα μεταφέρθηκε στο Τζάνειο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Κατηγορία:Έλληνες θύματα τρομοκρατικών ενεργειών
Κατηγορία:Θύματα της Ε.Ο. 17Ν
Νικόλαος Θων

[thumb|right|350px|Ο Νικόλαος Θων σε φωτογραφία της διοργανωτικής επιτροπής των [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1906|Ολυμπιακών αγώνων του 1906: Μιλτιάδης Νεγρεπόντης, Αλέξανδρος Μερκάτης, Σπυρίδων Στάης, Σπυρίδων Λάμπρος, Γεώργιος Στρέιτ, Διάδοχος Κωνσταντίνος, Πέτρος Καλλιγάς, Παύλος Σκουζές, Μ. Στελλάκης, Νικόλαος Θων, Κωνσταντίνος Μηλιώτης Κομνηνός.]]Ο **Νικόλαος Θων** (1850 - 1906) ήταν Έλληνας αυλικός και επιχειρηματίας.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1850. Ο γερμανικής καταγωγής πατέρας του, Κάρολος Θων (γερμ.: *Karl Thon*), ήταν υπασπιστής του βασιλιά Όθωνα. Η μητέρα του ονομαζόταν Μαριγώ Βογιατζή.

Υπήρξε επιμελητής της βασιλικής περιουσίας επί Γεωργίου Α', διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, ιδιοκτήτης μεταλλείων στις Κυκλάδες και κάτοχος τεράστιας ακίνητης περιουσίας. Είχε στην ιδιοκτησία του την ομώνυμη έπαυλη στους Αμπελόκηπους, η οποία πωλήθηκε από τα μέλη της οικογένειας το 1921, μια πολυκατοικία στην οδό Ιπποκράτους, η οποία διατηρείται ακόμα και σήμερα, το Παλατάκι στο Χαϊδάρι, καθώς και το οικόπεδο όπου κατασκευάστηκε το Εθνικό Θέατρο. Συνέβαλε στην χρηματοδότηση της εκκλησίας Αγίου Νικολάου στα Πευκάκια Αθήνας, όπου βρισκόταν και η αρχική του κατοικία, καθώς και του Αγίου Γεωργίου του Λυκαβηττού. Διετέλεσε μέλος της οργανωτικής επιτροπής των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1906, πρόεδρος του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου και ιδρυτικό μέλος του Ομίλου Ερετών.

Απεβίωσε το 1906. Ήταν παντρεμένος με την Σοφία Τριανταφύλλου και είχε αποκτήσει έξι παιδιά: τον Κάρολο, την Αγγελική, την Μαρία, την Ιουλία, τον Αγαμέμνονα και τον Μιλτιάδη, ζωγράφο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Ευάγγελος Παπαζαχαρίου

Ο **Ευάγγελος Παπαζαχαρίου** ή «Παπαζαχαρίας», ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από το Σοχό της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης.

## Βιογραφικά στοιχεία
[thumb|200px|left|Ο Ευάγγελος Παπαζαχαρίου (κέντρο πάνω) με τον [Κωνσταντίνος Γαρέφης|Κωνσταντίνο Γαρέφη (καθιστός) κατά τη μεταφορά τους με ατμόπολοιο]]
Ο Ευάγγελος Παπαζαχαρίου γεννήθηκε  στον Σοχό της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης το 1877. Ήταν αδερφός  του επιθεωρητή των Ελληνικών σχολείων Μακεδονίας Άγγελου Παπαζαχαρίου. 
## Ένοπλη δράση
Συμμετείχε στο Μακεδονικό αγώνα ως οπλαρχηγός ένοπλου σώματος από το 1905. Έδρασε κατά Βουλγαρικών ένοπλων ομάδων και Οθωμανικών αποσπασμάτων στρατού, αρχικά στην περιοχή της Καμπανίας (Ρουμλουκιού, συνεργαζόμενος με τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη Αινιάνα. Εκεί συγκρότησε αποθήκη πυρομαχικών στη Μονή Αγίου Αθανασίου Σφηνίτσας, κοντά στην Αγκαθιά Ημαθίας. Στη συνέχεια μετέφερε την περιοχή δράσης του στην περιοχή της Στρώμνιτσας, όπου έδρασε καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Συνεργάστηκε επίσης, σε κοινές επιχειρήσεις με τον Κωνσταντίνο Γαρέφη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Παγωτό με πράσινο τσάι

thumb|240px|παγωτό με γεύση τσάι
Το **παγωτό με πράσινο τσάι**' (抹茶アイスクリーム) είναι μια ιαπωνική γεύση παγωτού. Αυτή η γεύση είναι πολύ δημοφιλής στην Ιαπωνία, στη Νότια Κορέα και σε πολλές χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας και σε σχεδόν όλες οι εταιρείες παγωτού την κατασκευάζουν. Στις ΗΠΑ πωλείται από το 1970, συνήθως σε Ιαπωνικά εστιατόρια και καταστήματα. Μπορεί εύκολα να παρασκευαστεί και στο σπίτι.

Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα
Κατηγορία:Παγωτό
Φοίβη

Το όνομα **Φοίβη**, θηλυκός τύπος του **Φοίβος** < επίθετο *φοῖβος* «καθαρός, αγνός», αβέβαιου ετύμου, μπορεί να αναφέρεται:

* Στη Φοίβη (όνομα), γυναικείο κύριο όνομα.
* Στη Φοίβη (μυθολογία), στην αρχαιοελληνική μυθολογία, Τιτανίδα, κόρη του Ουρανού και της Γαίας.
* Στη Φοίβη (Τυνδάρεω), στην αρχαιοελληνική μυθολογία, κόρη του Τυνδάρεω και της Λήδας, αδελφή της Κλυταιμνήστρας (Ευριπίδης, *Ιφιγένεια εν Αυλίδι*, 50).
* Στη Φοίβη (νύμφη), στην αρχαιοελληνική μυθολογία, Αμαδρυάδα που παντρεύτηκε τον Δαναό (Απολλόδωρος, ii. 1. § 5.).
* Στη Φοίβη (Λευκιππίδα), στην αρχαιοελληνική μυθολογία, κόρη του Λεύκιππου, του βασιλιά της Μεσσηνίας, και αδελφή της Ιλαείρας, μητέρα του Μνησιλάου (Απολλόδωρος, iii. 10. § 3.).
* Στη Φοίβη (Αμαζόνα), στην αρχαιοελληνική μυθολογία, Αμαζόνα που τη φόνευσε ο Ηρακλής (Διόδωρος Σικελιώτης, iv. 16.).
* Στη Φοίβη (θεά Άρτεμις), στην αρχαιοελληνική μυθολογία, επίθετο της θεάς Άρτεμης.
* Στη Φοίβη (κόρη του Αυγούστου) (Σουητώνιος, Αύγουστος, 65).
* Στη Φοίβη (διακόνισσα), από τις Κεχριές Κορινθίας, αναφέρεται από τον απόστολο Παύλο στην επιστολή Προς Ρωμαίους (ιϛ΄ 1).
* Στη Φοίβη (δορυφόρος), δορυφόρος του Κρόνου.
* Στη Φοίβη (ζωολογία), γένος πτηνών.
* Στη Φοίβη (βοτανική), γένος φυτών.

## Δείτε επίσης
* Φοίβος.
Ογκάστα (Μέιν)

Η **Ογκάστα** () είναι η πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας Μέιν, η έδρα της Κομητείας Κένεμπεκ, και το πληθυσμιακό κέντρο του Μέιν. Ο πληθυσμός της πόλης κατά την απογραφή του 2020 ήταν 18.899 κάτοικοι, όντας έτσι η μικρότερη πολιτειακή πρωτεύουσα μετά το Μονπελιέ του Βερμόντ και το Πιερ της Νότιας Ντακότας. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Κένεμπεκ. Το Πανεπιστήμιο του Μέιν στην Ογκάστα βρίσκεται στην πόλη.

## Γεωγραφία
Η Ογκάστα βρίσκεται στις , καθιστώντας την την ανατολικότερη πολιτειακή πρωτεύουσα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη έχει συνολική έκταση 150,30 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία, τα 142,79 είναι ξηρά και τα 7,51 είναι ύδατα. Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Κένεμπεκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις του Μέιν
Κατηγορία:Έδρες κομητειών του Μέιν
Πανεπιστήμιο Νικολό Κουζάνο

250px|thumb|πανεπιστημιούπολη Νικολό Κουζάνο

Το **Πανεπιστήμιο «Νικολό Κουζάνο»** (Università degli Studi Niccolò Cusano, UNICUSANO) είναι ιταλικό ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε το 2006 από τον Στέφανο Μπαντέτσι. Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στο Ρώμη, Ιταλία. Την ακαδημαϊκή χρονιά 2011 - 2012 δέχθηκε περίπου 10.107 νέους φοιτητές.

## Τμήματα και Σχολές του Πανεπιστημίου
* Οικονομία
* Φιλολογία
* Νομική
* Πολιτικές Επιστήμες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πανεπιστήμιο Νικολό Κουζάνο
* Πανεπιστήμιο Νικολό Κουζάνο  Υπουργείο Παιδείας Ιταλίας

Νικόλαος Κουζάνος
Μπαν Κουόν

Το **μπαν κουόν** είναι ένα Ταϊλανδέζικο και Βιετναμέζικο πιάτο.
Πρόκειται για τυλιγμένα ζυμαρικά κατασκευασμένα από ζύμη ρυζιού που έχει υποστεί ζύμωση και είναι γεμιστά με χοιρινό κιμά, κρεμμύδι και μανιτάρια. Συνήθως σερβίρεται με Χοιρινό λουκάνικο, αγγούρι και φασόλια. Συνήθως σερβίρεται με σάλτσα λεμονιού που έχει αρωματιστεί με ένα είδος υδρόβιου σκαθαριού (Lethocerus indicus) αν και αυτό το συστατικό είναι δυσεύρετο και ακριβό. 
Το φύλλο ρυζιού που χρησιμοποιείται είναι εξαιρετικά λεπτό και εύθραυστο και παράγεται από ελαφρά ζυμωμένο ρύζι που παρασκευάζεται στον ατμό. Είναι ένα ελαφρύ πιάτο που τρώγεται συνήθως για πρωινό.

Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση ζυμαρικά
Κατηγορία:Τρόφιμα μαγειρεμένα στον ατμό
Κατηγορία:Ταϊλανδέζικη κουζίνα
Μπαν
Χαλμαχέρα

Η **Χαλμαχέρα** (ινδονησιακά: *Halmahera*) είναι το μεγαλύτερο νησί τους συμπλέγματος Μολούκες, στην ανατολική Ινδονησία. Με έκταση 17.780 τ. χλμ. είναι το 51ο μεγαλύτερο στο κόσμο. Στο βόρειο άκρο του νησιού βρίσκονται τα ενεργά ηφαίστεια Ντουκόνο και όρος Ιμπού. Στο νησί βρίσκεται η πρωτεύουσα της επαρχίας, το Σοφίφι, μετά τη μετακίνησή της από την Τερνάτε. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι η Βέντα και το Τζαϊλόλο.

Απαρτίζεται από τέσσερις χερσονήσους με περίπλοκο ανάγλυφο, ιδιαίτερα στη βόρεια χερσόνησο, και περιτριγυρίζεται από πολλά νησιά, από τα οποία ξεχωρίζουν η Τερνάτε και το Τιντόρε, τα οποία ιστορικά ήλεγχαν τη Χαλμαχέρα. Εξαιτίας των ηφαιστειακών αποθέσεων, το έδαφος είναι πολύ εύφορο και καλλιεργείται εντατικά στις παράκτιες πεδιάδες με ρύζι και τροπικά φρούτα. Στο νησί υπάρχουν ορυχεία χρυσού και νικελίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας
Μνήμη

**Μνήμη** είναι η ικανότητα του ανθρώπου να θυμάται τις εμπειρίες, τις εντυπώσεις, τις γνώσεις που αποκομίζει. Διακρίνεται σε βραχύχρονη και μακρόχρονη.

## Διαδικασίες από και προς τη μνήμη
Μια πρώτη κωδικοποίηση επιτρέπει σε πληροφορίες από τον έξω κόσμο να φθάσουν στα αισθητήρια όργανά μας. Για παράδειγμα μια σειρά ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε κάποιο εύρος συχνοτήτων μεταφέρει σε μας μέσω του αέρα την πληροφορία πως «μια λάμπα φωτίζει». Δεν είναι όμως η πληροφορία αυτή που διεγείρει, στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού τους αντίστοιχους υποδοχείς, είναι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα τα οποία τη μεταφέρουν κωδικοποιημένη. Και η πληροφορία αυτή δεν έχει νόημα εκτός της ανθρώπινης συνείδησης, εκεί δηλαδή όπου γίνεται αντιληπτή η ουσία της.

Στα αισθητήρια όργανα το σήμα περνά από το περιβάλλον σε άλλο μέσο (στο   ανθρώπινο σώμα) και κωδικοποιείται διαφορετικά, μετατρεπόμενο κατ' αρχήν σε χημικό ή φυσικό ερέθισμα και στη συνέχεια σε σειρές από ηλεκτρικές ώσεις, οι οποίες οδεύουν προς τον εγκέφαλο και εκεί λαμβάνουν μορφή ως αισθήσεις. Οι ηλεκτρικές αυτές ώσεις συσχετίζονται και κωδικοποιούνται στον εγκέφαλο ώστε να λάβουν κατανοητές μορφές και να τους αποδοθεί σημασία και έννοια. Η διεργασία και το αποτέλεσμα της τελευταίας αυτής μετατροπής αφορά, για πρώτη φορά στην όλη διαδικασία, τη μνήμη.

#Η μορφή που λαμβάνει το ερέθισμα ώστε να γίνεται κατανοητό από τη μνήμη (κωδικοποίηση) είναι το πρώτο αναγκαίο ζητούμενο σε μια διαδικασία μνήμης.
#Η αποθήκευση είναι ένα δεύτερο στάδιο κατά το οποίο η μορφή αυτή, που παράχθηκε, αποτυπώνεται για κάποιο χρονικό διάστημα ώστε να μπορέσει να ανασυρθεί όταν απαιτηθεί. Άλλες πληροφορίες αποθηκεύονται για μεγάλα και άλλες για μικρότερα χρονικά διαστήματα κι έπειτα χάνονται, «σβήνουν».
#Τρίτη διεργασία είναι η ανάκτηση μιας πληροφορίας που έχουμε αποθηκεύσει, η επιστροφή της δηλαδή στη συνείδησή μας.

Από την προοπτική της επεξεργασίας πληροφοριών υπάρχουν τρία βασικά στάδια στη διαμόρφωση και την ανάκτηση της μνήμης:
* Κωδικοποίηση ή εγγραφή: η λήψη, επεξεργασία και ο συνδυασμός των πληροφοριών που λαμβάνονται
* Αποθήκευση: δημιουργία μιας μόνιμης καταγραφής της κωδικοποιημένης πληροφορίας
* Ανάκτηση, ανάκληση ή ανάμνηση: ανάκληση της αποθηκευμένης πληροφορίας σε απάντηση σε κάποιο σήμα για χρήση σε μια διαδικασία ή δραστηριότητα

## Μερική Απώλεια μνήμης
Η μερική απώλεια μνήμης (βραχυπρόθεσμη απώλεια) είναι φυσιολογική και ονομάζεται παροδική σφαιρική απώλεια μνήμης. Σύμφωνα με τη *Mayo Clinic*, η παροδική σφαιρική αμνησία είναι σπάνια και φαινομενικά ακίνδυνη. Τα επεισόδια είναι συνήθως μεμονωμένα και παροδικά. Μετά από ένα επεισόδιο, η μνήμη επανέρχεται πλήρως.

## Ολική Απώλεια μνήμης
Ολική απώλεια μνήμης - Αμνησία ονομάζεται η μακρυπρόθεσμη απώλεια μνήμης, δηλαδή όταν χάνεται η μνήμη και για γεγονότα που το άτομο έπρεπε υπό κανονικές συνθήκες να θυμάται. 

## Αιτίες απώλειας μνήμης
Συνήθεις αιτίες απώλειας της μνήμης αποτελούν οι εξής:
* Αλκοόλ
* Φάρμακα 
* Διαταραχή του Θυροειδούς 
* Κατάθλιψη 
* Έντονο Άγχος 
* Έλλειψη ύπνου 
## Παραπομπές



Κατηγορία:Νευροψυχολογία
Κατηγορία:Διανοητικές διαδικασίες
Κατηγορία:Πηγές γνώσης
Κατηγορία:Νευροψυχολογική αξιολόγηση
Μνήμη (αποσαφήνιση)

Η λέξη **Μνήμη** μπορεί να αναφέρεται:

*Στη Μνήμη (μυθολογία)
*Στη Μνημοσύνη/ Μνήμη (μυθολογία)
*Στη Μνήμη (δορυφόρος)
*Στον αστεροειδή 1247 Μνήμη

## Στις επιστήμες
*Στη μνήμη στη φυσική
*Στην κοινωνική μνήμη
*Στην ανοσοποιητική μνήμη
*Στη μνήμη (ιατρική), χαρακτηριστικό του ανθρώπινου εγκεφάλου
*Στη μνήμη (γλωσσολογία), αναπαράσταση στη μνήμη του κάθε διακρινόμενου φθόγγου με διαφορετικό σύμβολο

## Στην πληροφορική
*Στη μνήμη υπολογιστή
*Στη μνήμη τυχαίας προσπέλασης
*Στην κρυφή μνήμη
*Στην εικονική μνήμη
*Στην προσωρινή μνήμη (υπολογιστές)
*Στη ROM (μνήμη)
*Στη μνήμη USB

## Στην τέχνη

* Στην ταινία *[[Η μνήμη]]*
Π.Α.Σ. Κιθαιρώνας Καπαρελλίου

Ο **Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος Κιθαιρώνας Καπαρελλίου**, συνήθως αναφέρεται ως **Π.Α.Σ. Κιθαιρώνας Καπαρελλίου** ή απλά **Κιθαιρώνας Καπαρελλίου**, είναι ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Καπαρέλλι της Βοιωτίας και αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, ένα από τα πρωταθλήματα της 4ης σε τάξη κατηγορίας στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Ελλάδας.  

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1968, έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Καπαρελλίου χωρητικότητας 232 θέσεων και επίσημα χρώματα το κόκκινο και το μαύρο.

Οι διακρίσεις του Κιθαιρώνα Καπαρελλίου περιλαμβάνουν την κατάκτηση της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Βοιωτίας την περίοδο 2018–19, τεσσάρων κυπέλλων της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας (1989, 2000, 2008, 2025) και την τριετή συνεχής παρουσία στη Δ΄ Εθνική από την περίοδο 2002 έως 2005, η οποία θεωρείται η πιο επιτυχημένη περίοδος στην ιστορία του συλλόγου. Ο Κιθαιρώνας είχε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του το 1989, όταν κέρδισε το κύπελλο της ένωσης.

## Συμμετοχές στα εθνικά πρωταθλήματα
* **[[Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών|Γ΄ Εθνική Κατηγορία]]**: **1**
** 2019–20
* **[[Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών|Δ΄ Εθνική Κατηγορία]]**: **3**
** 2002–03, 2003–04, 2004–05

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Βοιωτίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1968
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968
Εσκαμόλ

thumb|Εσκαμόλες με βούτυρο
Το **Εσκαμόλ** είναι η προνύμφη των μυρμηγκιών του γένους Liometopum. Στην μεξικάνικη κουζίνα θεωρείται λιχουδιά και πολλοί Μεξικάνοι το ονομάζουν «χαβιάρι από έντομα». Οι προνύμφες συλλέγονται από τις ρίζες του φυτού Αγαύη. Έχουν βουτυράτη γεύση που μοιάζει με αυτήν του τυριού Κότατζ.

Κατηγορία:Μεξικάνικη κουζίνα
Κατηγορία:Μυρμήγκια
Αγία Γοργονία

Η **Αγία Γοργονία** (απεβίωσε περ. 375) είναι Μικρασιάτισσα Αγία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ήταν αδελφή του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.

## Βιογραφία
Η καταγωγή της ήταν από οικογένεια αγίων στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας στη Μικρά Ασία. Πατέρας της ήταν ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο πρεσβύτερος, ενώ αδελφοί της ήταν ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός και ο Καισάριος Ναζιανζηνός, που τιμώνται όλοι από την εκκλησία ως άγιοι. Παντρεύτηκε έναν ισχυρό άνδρα της Πισιδίας, τον οποίο οι πηγές αναφέρουν άλλοτε ως Βιτολιανό, και άλλοτε Μελέτιο. Απέκτησε πολλούς γιους και τρεις θυγατέρες, από τις οποίες μνημονεύεται ιδίως η Αλυπανία. Αργότερα έπεισε τον σύζυγό της να ασπασθεί τον Χριστιανισμό και βαφτίστηκε μαζί του και με όλους τους γιους και εγγονούς της. Βρέθηκε δυο φορές πολύ κοντά στον θάνατο και ανάρρωσε ως εκ θαύματος. Ποδοπατήθηκε από ένα κοπάδι ζώων που της προκάλεσαν πολλά κατάγματα και εσωτερικές αιμορραγίες. Η Γοργονία αρνήθηκε να την δει γιατρός και ανάρρωσε μόνο με την ισχυρή της πίστη. Μια άλλη φορά βασανίστηκε από βαριά αρρώστια με συμπτώματα πυρετού, πονοκεφάλου, παράλυσης και σποραδικού κώματος, από την οποία ανάρρωσε αφού έλαβε το μυστήριο της θείας ευχαριστίας που είχε προηγουμένως βρέξει με τα δάκρυά της προσευχόμενη μπροστά στην Αγία Τράπεζα. 

Απεβίωσε περίπου το 375 από φυσικό θάνατο, ενώ ο πατέρας της και η μητέρα της ήταν εν ζωή αν και σε πολύ προχωρημένη ηλικία. Στην κηδεία της εκφώνησε λόγο ο αδελφός της Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο οποίος την εγκωμίασε με τα πιο ένθερμα και χριστιανικά λόγια.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη της στις 23 Φεβρουαρίου και η Καθολική στις 9 Δεκεμβρίου.

Γοργόνα
Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία
Κατηγορία:Βυζαντινοί άγιοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός