open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φωτοτροπία

Η **φωτοτροπία** αποτελεί φαινόμενο κάπως ανάλογο του φωσφορισμού. Ανακαλύφθηκε από τον Μάρκβαλντ το 1899.

## Περιγραφή
Το φαινόμενο της φωτοτροπίας συνίσταται στην αλλαγή του χρώματος ορισμένων κρυσταλλικών ενώσεων όταν αυτές φωτισθούν από ακτινοβολία την οποία απορροφούν. Όμως στο σκότος ή ακόμη ταχύτερα διά φωτισμού με ακτινοβολία που απορροφάται από το νέο χρώμα η ουσία αποκτά εκ νέου το αρχικό χρώμα.

Το 1908 ο Στομπ ανακάλυψε ένα τυπικό παράδειγμα φωτοτροπίας στη χημική ένωση τριφαινυλοφουλγίδιο. Αυτό είναι πορτοκαλόχρουν, αλλά όταν φωτιστεί με φως βραχέων κυμάτων καθίσταται υποκύανο. Επανέρχεται στο αρχικό του χρώμα γρήγορα σε επίδραση ερυθρού φωτός και βραδύτερα αν μείνει στο σκότος. Η θέρμανση απλά επιταχύνει την τελευταία αυτή μεταβολή.

Σήμερα διά της φωτοτροπίας και με δεδομένα τις φωτοτροπικές ιδιότητες κάποιων στοιχείων και χημικών ενώσεων γίνεται σε πολλές των περιπτώσεων ευκολότερη η αναγνώρισή τους.

Ο όρος φωτοτροπία δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον όρο φωτοτροπισμός που αφορά την ικανότητα των φυτών να προσανατολίζονται στο φως για την επιτυχέστερη φωτοσύνθεση.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Φωτοφυσικά φαινόμενα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Λουτρακίου

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Λουτρακίου** είναι σταθμός του ΟΣΕ, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Ισθμού - Λουτρακίου, στη χιλιομετρική θέση 5,199 από το σταθμό του Ισθμού και της οποίας αποτελεί τερματικό σταθμό. Βρίσκεται στον Δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας και πήρε το όνομά του από την πόλη που εξυπηρετεί.

## Ιστορικό
Εγκαινιάστηκε την 1η Αυγούστου 1954 και η αρχική του θέση ήταν στην παραλία του Λουτρακίου. Μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση, στην κεντρική πλατεία του Λουτρακίου (Πέιν, Ελευθερίου Βενιζέλου και Σολωμού), το 1955. Διαθέτει πλευρική αποβάθρα και η σημερινή του μορφή ανάγεται στη δεκαετία του 1990.

Τα τακτικά δρομολόγια προς τον σταθμό Λουτρακίου έπαυσαν το 2006 και ο σταθμός έκλεισε οριστικά στις 4 Φεβρουαρίου 2007, προκειμένου να ανακατασκευαστεί σε διαφορετική θέση, παράλληλα με την ανακατασκευή της γραμμής Ισθμού - Λουτρακίου.

Ο σταθμός Λουτρακίου δεν πρέπει να συγχέεται με τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Ισθμού, ο οποίος έφερε μέχρι τις 31 Ιουλίου 1954 την ονομασία «Λουτράκι», αφού ήταν μέχρι τότε ο πλησιέστερος προς το Λουτράκι σιδηροδρομικός σταθμός.

Με την νέα γραμμή Ισθμού-Λουτρακίου, ο τερματικός σταθμός θα βρίσκεται στην συμβολή Αιγαίου-Μελίνας Μερκούρη και Εθνικής Αντίστασης.

Λουτρακι
Λουτρακι
Λουτρακι
Λουτρακι
Μητροφάνης Β΄

Ο **Μητροφάνης Β΄** έγινε Οικουμενικός Πατριάρχης στις 4 Μαΐου 1440, μετά το θάνατο του Ιωσήφ Β΄ κατά τη διάρκεια της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας και μετά την επιστροφή της βυζαντινής (ελληνικής) αποστολής στην Κωνσταντινούπολη την 1η Φεβρουαρίου 1440.

Μετά την υπογραφή της Ένωσης των Εκκλησιών, στην Κωνσταντινούπολη εκδηλώθηκε ζωηρή λαϊκή αντίδραση, με αποτέλεσμα να είναι πολύ δύσκολη η εκλογή νέου Πατριάρχη. Ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος αρχικά ήθελε έναν πρώην ανθενωτικό που είχε υπογράψει τον όρο της Ένωσης στη Φλωρεντία, τον Αντώνιο Ηρακλείας. Όμως αυτός είχε αμέσως μετανιώσει και πριν καν επιστρέψουν στην Κωνσταντινούπολη είχε αποκηρύξει την υπογραφή του, λέγοντας με θάρρος στον Ιωάννη ότι δε δέχεται τέτοιο αξίωμα κι ας του κοπεί η «δεξιά η υπογράψασα». Τότε ο Αυτοκράτορας, χωρίς να τιμωρήσει τον Αντώνιο, στράφηκε για τη θέση αυτή στο γηραιό Μητροπολίτη Κυζίκου. Αυτός υπήρξε πριν τη Σύνοδο ανθενωτικός, μεταπείστηκε όμως και είχε υπογράψει στη Φλωρεντία, και μετά έλεγε ότι αν και αμφίρροπος, θεωρεί τίμιο να τηρήσει την υπογραφή του, για να υποστηρίξει τις ενωτικές αποφάσεις και τον Αυτοκράτορα. Η εκλογή του θεωρήθηκε νίκη των Ενωτικών.

Ως Πατριάρχης στην αρχή ο Μητροφάνης προσπάθησε να επιβάλει σε όλους να μνημονεύουν τον Πάπα στη θεία Λειτουργία, να λένε στο Σύμβολο της Πίστεως «και εκ του Υιού εκπορευόμενον» και να επιτρέπουν θεία Κοινωνία με άζυμο άρτο. Δέχτηκε όμως άμεσα επίθεση από τους ανθενωτικούς, με πρώτο τον Μάρκο Ευγενικό που φώναζε στους πιστούς και τους ιερείς να αποφεύγουν τον «Μητροφόνο», όπως τον αποκαλούσαν, και όλους τους ενωτικούς, να μην τελούν μαζί τους ούτε Λειτουργία ούτε γάμο ούτε άλλο μυστήριο. Έπεισε έτσι και πολλούς άλλους όπως το Γεώργιο Γεννάδιο Σχολάριο και το Γεώργιο Αμιρούτζη. Ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος δεν μπόρεσε να τον υπερασπιστεί και έφυγε στην Ρώμη, όπου έγινε καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας, όπως και ο Ισίδωρος του Κιέβου.

Έτσι, στην γιορτή της Πεντηκοστής, 15 Μαΐου, πολλοί αρχιερείς αρνήθηκαν να συλλειτουργήσουν μαζί του. Ο Μητροφάνης βρέθηκε απομονωμένος και, παρότι χειροτόνησε αρκετούς ενωτικούς αρχιερείς, δεν μπόρεσε να αντιδράσει. Αποκηρύχθηκε το 1443 από ανθενωτικούς ιεράρχες, αλλά και από Σύνοδο, η οποία συγκλήθηκε τον Απρίλιο του ίδιους έτους στην Αλεξάνδρεια και κατέληξε σε ανάθεμα της Ενώσεως.

Πέθανε την 1η Αυγούστου του 1443. Τον διαδέχτηκε ο Γρηγόριος Γ΄ Μαμμής, επίσης ενωτικός και πνευματικός του αυτοκράτορα Ιωάννη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 36, σελ. 186
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυζίκου
Πυρίμαχο

thumb|right|Πυρίμαχα τούβλα σε τορπιλοβόλο που χρησιμοποιείται για την ανάσυρση λιωμένου σιδήρου.
**Πυρίμαχο** ονομάζεται κάθε υλικό που έχει μεγάλη ανθεκτικότητα στις υψηλές θερμοκρασίες. Υφίσταται δύσκολα αλλοιώσεις από αυτές, και μόνο σε υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες είναι δυνατό να καεί. Υπάρχουν, ωστόσο, και πυρίμαχα υλικά, όπως τα κεραμικά, τα οποία είναι άτηκτα. Γι' αυτή τους την εξαιρετικά ωφέλιμη ιδιότητα, τα πυρίμαχα υλικά χρησιμοποιούνται στις βιομηχανίες υαλουργίας, μεταλλουργίας, κατασκευής τσιμέντου, όπου χρειάζεται υψηλή αντοχή στη θερμότητα. Επίσης, από πυρίμαχο υλικό κατασκευάζονται και οι στολές των πυροσβεστών.

Πυροσκοπική αντίσταση ονομάζεται, στα πυρίμαχα υλικά, η θερμοκρασία στην οποία το υλικό αρχίζει να μαλακώνει.

Πυρίμαχα υλικά είναι η άργιλος, ορισμένες ενώσεις του πυριτίου, του αργιλίου και του μαγνησίου κ.ά.

## Δείτε επίσης
* Πυρίμαχα μέταλλα
* Θερμική αντοχή

Κατηγορία:Κεραμικά υλικά
Επίσκοπος Νέας Ρώμης Δημόφιλος

Ο **Δημόφιλος** (;—386) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και διετέλεσε επίσκοπος Βεροίας και επίσκοπος Κωνσταντινούπολης από το 370 ως την εκδίωξή του το 380.

Μετατέθηκε στην επισκοπή Νέας Ρώμης το 370 με τη βοήθεια του επισκόπου Ηρακλείας Θεοδώρου. Το 379, όταν ο Μέγας Θεοδόσιος αφαίρεσε τους ναούς που βρισκόταν στη δικαιοδοσία του Αρειανιστή Δημόφιλου και τους επέστρεψε στους ορθοδόξους, εκδίωξε και το Δημόφιλο από τη θέση του επισκόπου. Αναφέρεται ότι κατόπιν αυτού ο Δημόφιλος αποσύρθηκε στη Βέροια, όπου και πέθανε το 386.

## Πηγές
*Οικουμενικό Πατριαρχείο 
*Κ.Μ. Κούμα,*Ιστορίαι των ανθρώπινων πράξεων, από των αρχαιοτάτων χρόνων εώς των ημερών μας*, τόμος Ε΄, Βιέννη 1830.

Δημόφιλος
Κατηγορία:Αρειανισμός
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Έδικτο του Φονταινεμπλώ

Το **Έδικτο του Φονταινεμπλώ** (γαλλικά: Édit de Fontainebleau, Οκτώβριος 1685) ήταν ένα έδικτο του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Με αυτό ανεκλήθη το Έδικτο της Νάντης (1598) με το οποίο ο Ερρίκος Δ΄ το 1598 είχε παραχωρήσει κάποιες ελευθερίες στους Ουγενότους και δόθηκε εντολή για την καταστροφή των εκκλησιών των Ουγενότων, καθώς και για κλείσιμο των προτεσταντικών σχολείων. Ως αποτέλεσμα, ένας σημαντικός αριθμός Ουγενότων (οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 200.000 ως 500.000) εγκατέλειψε τη Γαλλία για την Αγγλία, τη Δανία και τις περιοχές που σήμερα αποτελούν τις ΗΠΑ και τη Γερμανία. Η Μαντάμ ντε Μεντνόν, η βαθιά καθολική δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου ΙΔ΄, πιθανότατα άσκησε σημαντικά επιρροή στην απόφαση του συζύγου της να ανακαλέσει το έδικτο του Ερρίκου Δ΄. Επιπλέον, σημαντικό μερίδιο της ευθύνης θεωρείται ότι έχει και ο εξομολόγος και πνευματικός της, Φρανσουά ντε λα Σεζ (François de la Chaise).

Η **Ανάκληση του Διατάγματος της Νάντης**, όπως συχνά αποκαλείται το έδικτο, κατέστρεψε το πνεύμα θρησκευτικής ανοχής που επικρατούσε στη Γαλλία για περίπου έναν αιώνα και την έφερε σε κατάσταση παρόμοια με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή σε κατάσταση θρησκευτικής μισαλλοδοξίας. Τα αποτελέσματα ήταν μάλλον αρνητικά για τη Γαλλία, καθώς πολλοί διανοούμενοι και επιστήμονες εγκατέλειψαν τη χώρα, ενώ επίσης έφυγαν αξιόλογοι τεχνίτες, όπως ο Ντανιέλ Μαρό (Daniel Marot). Με τη φυγή των Ουγενότων η Γαλλία έχασε σε τεχνογνωσία (ειδικά στην κατεργασία του ασημιού και του γυαλιού) και σε πολιτισμική ποικιλία. Αρκετοί μονάρχες γειτονικών χωρών ενθάρρυναν τους Ουγενότους να έρθουν στη χώρα τους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Γουλιέλμο του Βρανδεμβούργου, που εξέδωσε το έδικτο του Πότσνταμ με αυτό τον σκοπό. Ως αποτέλεσμα, το 1700 περίπου το 20% των κατοίκων του Βερολίνου ήταν Ουγενότοι. 
## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Δύση (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Δύση** μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα ακόλουθα:

*Στη Δύση ως σημείο ή κατεύθυνση του ορίζοντα
*Στον Δυτικό Κόσμο, ως πολιτισμική οντότητα
*Στην Άγρια Δύση, η δυτική χώρα των ΗΠΑ
Δύση

thumb|250px|right|Η δύση (W) σε σχέση με τις άλλες κατευθύνσεις.

Η **Δύση** (ή **Ζέφυρος**) είναι γεωγραφική κατεύθυνση. Αποτελεί ένα από τα τέσσερα κύρια σημεία του ορίζοντα ή σημεία της πυξίδας. Είναι το αντίθετο της ανατολής, κατά σημείο και κατεύθυνση και βρίσκεται σε ορθή γωνία με τον βορρά και τον νότο. Συμβολίζεται διεθνώς με το λατινικό κεφαλαίο γράμμα **W** (εκ του West), και στην ελληνική με το επίσης κεφαλαίο γράμμα **Δ** (εκ του Δύση).

Ειδικότερα ο άνεμος που πνέει από τη διεύθυνση αυτή (και όχι προς τη διεύθυνση αυτή) ονομάζεται **[[Ζέφυρος (άνεμος)|Ζέφυρος]]** ή **** ή **Δυτικός (άνεμος)**.

Κατά κανόνα, σε όλους τους χάρτες, εκτός των αστρονομικών, η δύση καταφαίνεται στο αριστερό τμήμα από το μέσον αυτών.

Κατηγορία:Προσανατολισμός
Εμπορική Επανάσταση

**Εμπορική Επανάσταση** ονομάζεται μία περίοδος ευρωπαϊκής οικονομικής επέκτασης, αποικιοκρατίας και μερκαντιλισμού που διήρκεσε περίπου από το 1520 ως το 1650.

## Η εμφάνιση της εμπορικής επανάστασης
Οι εξερευνήσεις του 15ου και 16ου αιώνα επέτρεψαν στις ευρωπαϊκές δυνάμεις να δημιουργήσουν εκτεταμένα δίκτυα διεθνούς εμπορίου. Ως αποτέλεσμα, συγκέντρωσαν μεγάλες ποσότητες πλούτου. Αυτή η αναπτυσσόμενη παγκόσμια οικονομία βασιζόταν στο ασήμι, που επέτρεπε την αγορά αγαθών, όπως τα κινέζικα μπαχαρικά. Μέχρι τότε, δεν υπήρχε καμία οικονομική θεωρία, αλλά οι νέες συνθήκες έφεραν στην επιφάνεια δύο θεωρίες που προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη συγκεντρώνουν πλούτο: τον μερκαντιλισμό και το ελεύθερο εμπόριο. Οι μερκαντιλιστικές πολιτικές όξυναν τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις ευρωπαϊκές δυνάμεις και συνεισέφεραν στην έκρηξη της Αμερικανικής Επανάστασης. Επιπλέον, η συσσώρευση πλούτου που παρατηρήθηκε στα διάφορα ευρωπαϊκά κράτη αυτή την περίοδο συνεισέφερε σημαντικά στην προετοιμασία της Βιομηχανικής Επανάστασης.

## Οικονομική άνοδος και πτώση κρατών
Αυτή η περίοδος χαρακτηρίστηκε από την απότομη οικονομική ακμή και παρακμή πολλών κρατών, όπως της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Αγγλίας και της Γαλλίας. Η Ισπανία συγκέντρωσε περίπου 200 τόνους χρυσάφι και 16.000 τόνους ασήμι από τις αποικίες στο Νέο Κόσμο, ενώ συγχρόνως έλεγχε την Πορτογαλία από το 1580 ως το 1640. Όμως, η υπερβολική έμφαση στη συγκέντρωση χρυσού και ασημιού, η παράβλεψη άλλων οικονομικών δυνατοτήτων, η στενόμυαλη θρησκευτική πολιτική και μια μακρά σειρά ευρωπαϊκών πολέμων εξουθένωσαν την Ισπανία και οδήγησαν την οικονομία της στην κατάρρευση. Οι Γάλλοι εγκαταστάθηκαν στο Κεμπέκ το 1608, αλλά δεν εποίκησαν τη Βόρεια Αμερική στον ίδιο βαθμό με τους Άγγλους, αφενός γιατί δεν επέτρεψαν στους Ουγενότους να εγκατασταθούν εκεί και, αφετέρου, γιατί ο αυστηρός κυβερνητικός έλεγχος στο εμπόριο αποθάρρυνε τους πιθανούς εποίκους. Οι Άγγλοι μακροπρόθεσμα αποδείχτηκαν πιο σώφρονες αφού εκμεταλλεύθηκαν καλύτερα τις οικονομικές δυνατότητες του Νέου Κόσμου. Όμως η οικονομική τους αποτελεσματικότητα συνεπαγόταν και την εξόντωση του γηγενούς πληθυσμού.

## Πηγές
*Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλικής Βικιπαίδειας.

Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία
Συμμετοχική δημοκρατία

Η **συμμετοχική δημοκρατία** είναι ένας τύπος δημοκρατίας που δίνει έμφαση στην ευρεία εμπλοκή των πολιτών στην διεύθυνση και διαχείριση των πολιτικών υποθέσεων. Αν και η ετυμολογία υπονοεί ότι όλα τα πολιτεύματα που αξίζουν την ονομασία *δημοκρατία* στηρίζονται στη συμμετοχή των πολιτών, οι παραδοσιακές αστικές δημοκρατίες που επικρατούν, τείνουν να περιορίζουν τη συμμετοχή αυτή στην διακυβέρνηση, με τους αντιπροσώπους να αποφασίζουν για όλα τα ζητήματα, μετατρέποντας έτσι τη διακυβέρνηση σε μία επαγγελματική κοινοβουλευτική ολιγαρχία. Η συμμετοχική δημοκρατία προσπαθεί να εισάγει στο κοινοβουλευτικό σύστημα, κάποια χαρακτηριστικά άμεσης δημοκρατίας, ώστε να διευρύνει το πλήθος των ανθρώπων που έχουν πρόσβαση στις πολιτικές διεργασίες λήψης αποφάσεων, αλλά και να εμβαθύνει αυτή την πρόσβαση.

Ένας στοιχειώδης τύπος συμμετοχικής δημοκρατίας εξασκείται στην Ελβετία όπου, παράλληλα με τις συνήθεις πολιτικές διαδικασίες όπου εμπλέκονται οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των πολιτών, λαμβάνουν χώρα και τακτικά δημοψηφίσματα για διάφορα ζητήματα. Στα δημοψηφίσματα αυτά έχει το δικαίωμα να συμμετάσχει το σύνολο των πολιτών. Έχει υποστηριχθεί ότι μία πιο ισχυρή συμμετοχική δημοκρατία θα μπορούσε να επεκτείνει αυτό το μοντέλο με κατάλληλη χρήση του Διαδικτύου για ευκολότερη και ταχύτερη διεξαγωγή ψηφοφοριών σε μαζική κλίμακα (*ηλεκτρονική δημοκρατία*).

Κατηγορία:Δημοκρατία
Κατηγορία:Πολιτική επιστήμη
Κατηγορία:Άμεση δημοκρατία
Ώνγκστρεμ

Το **Ώνγκστρεμ** (απλούστερα **Όνγκστρεμ**) ή όπως έχει επικρατήσει λανθασμένα στα ελληνικά, **Άνγκστρομ**, ή άνγκστρομο ή μονάδα ώνγκστρεμ/άνγκστρομ (*Angstrom* ή *Ångström*) είναι μονάδα μήκους ίση με ένα δεκάκις χιλιοστό του μικρού (μικρόν) και συμβολίζεται με το σουηδικό γράμμα **Å** (Å) με *[[φώνημα]]* /oː/.

Χρησιμοποιείται κυρίως για τη μέτρηση ατομικών πυρήνων, οπτικών φασμάτων και χημικών δεσμών. Στις μέρες μας τέτοια μικρά μεγέθη μετριούνται συνήθως σε νανόμετρα (1 \; nm=10^{-9} \; m), όπου και από τον ορισμό του Ώνγκστρεμ ισχύει:

:1 \; A =  1,0 \cdot 10^{-10} \; m = 0,1 \; nm \; (\nu\mu) = 100 \; pm  

Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για τη μέτρηση του μήκους κύματος ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών.

Το Ώνγκστρεμ **Å** πήρε την ονομασία του από τον σουηδό φυσικό Ανδρέα Ώνγκστρεμ (*Anders Jonas Ångström*) (1814–1874), ο οποίος ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της φασματοσκοπίας.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα* τ.9ος σ.69

## Αναφορές


Ανγκστρομ
Ανγκστρομ
Υπουργός Εξωτερικών

Ο **Υπουργός Εξωτερικών** ή **Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων** είναι το πρόσωπο που ηγείται του Υπουργείου σε μια Κυβέρνηση και το οποίο είναι υπεύθυνο για την εξωτερική πολιτική του κράτους. Το Υπουργείο Εξωτερικών (Υποθέσεων) συχνά θεωρείται ως η υψηλότερη υπουργική θέση μετά από αυτή του Αρχηγού του Κράτους (Πρωθυπουργός ή Πρόεδρος).
Σταθμός Πεντέλης (Προαστιακός Αθήνας)

Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Πεντέλης** είναι σταθμός του Προαστιακού Σιδηροδρόμου της Αθήνας επί της σιδηροδρομικής γραμμής Κιάτου - Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών. Βρίσκεται στα όρια των δήμων Βριλησσίων, Αμαρουσίου και Χαλανδρίου και πήρε το όνομά του από τη λεωφόρο Πεντέλης, στη διασταύρωση της οποίας με τη σιδηροδρομική γραμμή ΣΚΑ - Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών έχει κατασκευαστεί. Εγκαινιάστηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2007. Βρίσκεται στη νησίδα της Αττικής Οδού, κάτω από τον κόμβο της με τη λεωφόρο Πεντέλης και διαθέτει κεντρική αποβάθρα, ενώ είναι εν μέρει υπέργειος (ειδικά στο επίπεδο εισόδου).

## Δομή σταθμού
Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (Ελλάδα)

Το **Γενικό Επιτελείο Ναυτικού** (ΓΕΝ), πρώην *Αρχηγείο Βασιλικού Ναυτικού* και *Αρχηγείο Ναυτικού* είναι το αρμόδιο Επιτελείο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για τη διοίκηση του Πολεμικού Ναυτικού. Ιεραρχικά υπάγεται στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ).

## Ιστορία
Το ΓΕΝ ιδρύθηκε επί πρωθυπουργίας Γεωργίου Θεοτόκη και βασιλείας του Γεωργίου Α΄ με το ν. ΓΣΚΖ΄ της 21  Ιουλίου του 1907. Στη συνέχεια με το από 12 Νοεμβρίου του ίδιου έτους εκδοθέντος Β.Δ. κυρώθηκε ο πρώτος οργανισμός του. Ακολούθησαν διάφορες τροποποιήσεις περί ΓΕΒΝ, ΓΕΠΝ, και στη συνέχεια με το από 28 Οκτωβρίου του 1935 Β.Δ. «Περί οργανισμού ΒΝ» οπότε το ΓΕΝ συγκροτήθηκε από το Γραφείο Αρχηγού, Υπασπιστηρίου, Γραμματείας, Α΄, Β΄, και Γ΄ Διευθύνσεων και τεσσάρων αυτοτελών Τμημάτων (Συνεννόησης, Οργανικών διατάξεων, ιστορικής υπηρεσίας και Προϋπολογισμού – Στατιστικής).

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικότερα μετά τις 20 Απριλίου 1941, κατά την οποία έπαυσε να υφίσταται ουσιαστικά ο Ελληνικός Στρατός, ο θεσμός του ΓΕΝ διατηρήθηκε υποτυπωδώς στη Μέση Ανατολή, όπου κατέφυγαν τα πολεμικά πλοία γραμμής, ακολουθώντας την ελληνική κυβέρνηση, τα οποία και υπήχθησαν επιχειρησιακά στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυαρχείο.

Μετά την απελευθέρωση, το ΓΕΝ αναπτύχθηκε και πάλι ως αυτοτελής οργανισμός στο πλαίσιο του Υπουργείου Ναυτικών που υφίστατο ακόμη. Τελικά επί πρωθυπουργίας Αλέξανδρου Παπάγου και βασιλείας του Παύλου με τον ν. 2387/1953 με τον οποίο και δημιουργήθηκε το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Αμύνης υπήχθη απ' ευθείας σ' αυτό ως κλάδος του, όπως υφίσταται σήμερα.
μικρογραφία|162x162εσ|Θυρεός του ΓΕΝ (1968)

## Ιεραρχία
:Για αναλυτικό κατάλογο των αρχηγών ΓΕΝ στην Ελλάδα, δείτε Κατάλογος αρχηγών του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα).

* Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Α/ΓΕΝ) είναι σήμερα ο Αντιναύαρχος Δημήτριος - Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ. 
* Υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Υ/ΓΕΝ) είναι σήμερα ο Υποναύαρχος Γεώργιος Φλώρος ΠΝ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γενικό Επιτελείο Ναυτικού

*
Κατηγορία:Ναυτικές μονάδες και σχηματισμοί της Ελλάδας
Ευρωμπάσκετ 1981

Η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1981 (γνωστό και ως **Ευρωμπάσκετ 1981**) ήταν η 22η, η οποία οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν δώδεκα εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Τσεχοσλοβακία και έλαβε χώρα στις πόλεις Πράγα, Μπρατισλάβα και Χάβιροβ από τις 26 Μαΐου ως τις 5 Ιουνίου.

Η ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης, πετυχαίνοντας κατά μέσον όρο **100,55 πόντους ανά αγώνα**, και χωρίς τον μεγάλο Σεργκέι Μπέλοφ πλέον, κατακτά το χρυσό μετάλλιο, έχοντας πολύ φορμαρισμένους δύο από τους πολλούς σπουδαίους παίκτες τους, τον νεαρό Βάλντις Βάλτερς, που αναδείχθηκε και πολυτιμότερος παίκτης (MVP) της διοργάνωσης, και τον **Ανατόλι Μίσκιν**.

Η Ελληνική ομάδα αποδείχθηκε κατώτερη των προσδοκιών σε αυτή τη διοργάνωση, καταλαμβάνοντας μόλις τη 10η θέση. Το γεγονός στην παρουσία της εθνικής σ' αυτό το Ευρωμπάσκετ, ήταν η χειροδικία του πρωτοεμφανιζόμενου Νίκου Γκάλη με τον δημοσιογράφο Θ. Κοτσώνη, η οποία οφειλόταν τελικά σε παρεξήγηση, και μάλιστα αρχικά οδήγησε σε τιμωρία 6χρονου αποκλεισμού για τον παίκτη, η οποία ωστόσο μετά αναιρέθηκε. Αγωνιστικά, οι κορυφαίοι παίχτες της εθνικής παρουσιάστηκαν πολύ κουρασμένοι από τις πολλές εμφανίσεις στο Challenge Round, εκεί όπου είχαν εντυπωσιάσει. Ο Νίκος Γκάλης που αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε μεγάλη διοργάνωση με την Εθνική είχε μόλις 20,1 πόντους (κατά μ.ο.), ο Δημήτρης Κοκολάκης 10,9 π., ο Τάκης Κορωναίος 10,9 π. και ο Γιαννάκης 10,4 π.

## Τελική Κατάταξη

## Αποτελέσματα
### Προκριματικός Γύρος

Στον προκριματικό γύρο, οι 12 ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους των έξι ομάδων. Προκρίνονταν οι πρώτες τρεις ομάδες των ομίλων και παίζανε με τις τρεις πρώτες ομάδες του άλλου ομίλου, έτσι ώστε να καταρτιστεί η πρώτη εξάδα. Οι υπόλοιπες ομάδες παίζανε για τις θέσεις 7 ως 12.

#### Γκρουπ A

#### Γκρουπ B

### Αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 7-12
Οι τρεις τελευταίες ομάδες του Α' ομίλου παίξανε με τις τρεις τελευταίες του Β' ομίλου. Στην τελική βαθμολογία πήρανε και τα στατιστικά από τους μεταξύ τους αγώνες στον πρώτο γύρο.

### Τελική φάση
Ομοίως, οι τρεις πρώτες ομάδες του Α' ομίλου παίξανε με τις τρεις πρώτες του Β' ομίλου. Στην τελική βαθμολογία πήρανε και τα στατιστικά από τους μεταξύ τους αγώνες στον πρώτο γύρο. Μετά το πέρας των αγώνων, οι δύο πρώτες ομάδες του τελικού ομίλου παίξανε για το χρυσό και αργυρό μετάλλιο και η 3η και 4η ομάδα για το χάλκινο μετάλλιο.

### Αγώνες μεταλλίων

## Βραβεία

## Συνθέσεις Ομάδων
* **Ελλάδα**: Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης, Λιβέρης Ανδρίτσος, Δημήτρης Κοκολάκης, Κώστας Πετρόπουλος, Μάνθος Κατσούλης, Κυριάκος Βίδας, Γιώργος Καστρινάκης, Τάκης Κορωναίος, Χάρης Παπαγεωργίου. **Προπονητής**: Γιάννης Ιωαννίδης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* FIBA Europe Eurobasket 1981

1981
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1981
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1981
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1981
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1981
Κάθε καημός και δάκρυ

Το ***Κάθε καημός και δάκρυ*** είναι ελληνική αισθηματική-δραματική ταινία του 1964, σε παραγωγή Άττικα Φιλμ και σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Κωστελέτου. 

## Πλοκή

Ο Άγγελος Πετράς θα αγαπήσει την υπάλληλο της επιχείρησης του πατέρα του, Φανή. Η φτωχή Φανή δουλεύει γιατί έχει βαριά άρρωστη τη μητέρα της, Δέσπω,  παρόλο που αυτή προσπαθεί με κάθε τρόπο να μην της φανερώσει την πραγματική της κατάσταση και ελπίζει κάποια μέρα η κόρη της να παντρευτεί τον Νίκο, έναν φοιτητή που τραγουδά σε ταβέρνα για να βγάλει τα προς το ζην.  Η Φανή θα ενδώσει στον έρωτα του Άγγελου. Όταν θα φύγει ο Άγγελος για δουλειές, η Άννα, κόρη του συνεταίρου του κυρίου Πετρά και συνάδελφος της Φανής, θα μηχανορραφήσει και θα πετύχει να κατηγορηθεί η Φανή για κλοπή, αναγκάζοντας τον Πετρά να την απολύσει, με σκοπό να κατακτήσει η ίδια τον Νίκο. Στο τέλος της ταινίας, εμφανίζεται ο πατέρας της Φανής, που θεωρούνταν νεκρός από τα χρόνια της Κατοχής,  αποκαλύπτεται η μηχανορραφία της Άννας και η Φανή παντρεύεται τον Νίκο. **'

== Διανομή ==
*[[Μάρθα Βούρτση]] ... Φανή Δρόση **'
*Θανάσης Μυλωνάς ... Νίκος Βασιλείου **'
*[[Κώστας Κακκαβάς]]  ... Άγγελος Πετράς **'
*Μέλπω Ζαρόκωστα ... Άννα
*Ορέστης Μακρής ... Φάνης Δρόσης, πατέρας Φανής **'
*[[Θόδωρος Μορίδης]] ... Πετράς πατέρας**'
*Μαλαίνα Ανουσάκη ... Δέσπω Δρόση **
*Δήμητρα Κατερινάκη ... κυρά-Λένη, γειτόνισσα
*Γιώργος Βελέντζας ... αστυνόμος
*Νίκος Πασχαλίδης ... αστυνομικός υπηρεσίας
*Σπύρος Πάντζας ... λογιστής στην εταιρεία του Πετρά
*Γεράσιμος Μαρόλιας ... γιατρός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Κάθε καημός και δάκρυ''  στο Cine.gr
* ''Κάθε καημός και δάκρυ'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Καθε καημος και δακρυ
Κατηγορία:Ταινίες του 1964
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Κωστελάτου
Το Σύμπαν σε ένα Καρυδότσουφλο

Το **Συμπαν σε ένα Καρυδότσουφλο** που εκδόθηκε το 2001 είναι ένα από τα τελευταία βιβλία του Στήβεν Χώκινγκ. Στο βιβλίο αυτό ο Χώκινγκ παρουσιάζει αρκετές από τις εξελίξεις των τελευταίων ετών στο πεδίο της θεωρητικής φυσικής. Μετά από μια σύντομη ανασκόπηση των βασικών εννοιών της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν και της κβαντικής μηχανικής παρουσιάζει το βασικό τοπίο μοντέρνων θεωριών όπως η θεωρία Υπερχορδών, οι P-Βράνες και η Θεωρία-Μ.

Το βιβλίο που αποτελεί ουσιαστικά μια συνέχεια του πολύ πετυχημένου εμπορικά Χρονικού του Χρόνου, κέρδισε το βραβείο *Aventis Prizes for Science Books* το 2002. 
 
## Περιεχόμενα
# Το χρονικό της σχετικότητας
# Το σχήμα του χρόνου
# Το Σύμπαν σε ένα καρυδότσουφλο
# Προβλέποντας το μέλλον
# Προστατεύοντας το παρελθόν
# Το μέλλον μας: Star Trek ή όχι;
# Ο εξαίσιος νέος κόσμος

## Πηγές
* Στήβεν Χώκινγκ, *Το Σύμπαν σε ένα Καρυδότσουφλο*, εκδ. Κάτοπτρο, 2001, ISBN 960-7778-46-4.

Σύμπαν
Ανδρομέδα (μυθολογία)

Η **Ανδρομέδα**, πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, ήταν κόρη του Κηφέα, βασιλιά των Κηφήνων ή των Αντιόπων και της Κασσιόπης ή Κασσιόπειας ή Κασσιέπειας (ή κατ' άλλους της Ιόππης, της κόρης του Αιόλου). Σύμφωνα με την παράδοση, όταν η Κασσιόπη ισχυρίστηκε ότι η κόρη της Ανδρομέδα ήταν ωραιότερη από τις Νηρηίδες, ο Ποσειδών, για να την εκδικηθεί, προκάλεσε καταιγίδα στην Αιθιοπία, από την οποία πλημμύρισε τη χώρα, και επιπλέον έστειλε ένα θαλάσσιο τέρας, το Κήτος που κατασπάραζε ανθρώπους και ζώα. Σύμφωνα με το χρησμό του μαντείου του Άμμωνα, για να σωθεί η χώρα έπρεπε η Ανδρομέδα να θυσιαστεί στο τέρας· έτσι την εγκατέλειψαν σ΄ ένα βράχο της ακτής, για να την καταβροχθίσει το Κήτος. Η Ανδρομέδα λοιπόν βρέθηκε δεμένη στο βράχο, στο έλεος του κτήνους. Ο Περσέας ο οποίος επέστρεφε από τη σφαγή της Γοργούς, σκότωσε το Κήτος, την ελευθέρωσε και την παντρεύτηκε αγνοώντας το Φινέα, με τον οποίο ήταν αρραβωνιασμένη η Ανδρομέδα. Στη διάρκεια της γαμήλιας τελετής ξέσπασε καβγάς ανάμεσα στους δυο άνδρες, και ο Φινέας τελικά πέτρωσε, αφού κοίταξε το κεφάλι της Γοργούς. Η Ανδρομέδα ακολούθησε τον άνδρα της στην Τίρυνθα του Άργους. Γέννησαν έξι γιούς: τον Πέρση, τον Αλκαίο, τον Ήλιο, το Μήστορα, το Σθένελο, και τον Ηλεκτρύωνα και μια κόρη τη Γοργοφόνη. Μετά το θάνατό της η Αθηνά την έκανε άστρο και την έβαλε στους αστερισμούς του βόρειου ουρανού κοντά στον Περσέα και την Κασσιόπη.

Ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης: *[[Ανδρομέδα (Ευριπίδη)|(Ανδρομέδα]])* καθώς και ο Γάλλος δραματουργός Κορνήλιος (*[[Ανδρομέδα (Κορνέιγ)|Ανδρομέδα]]*) παρουσίασαν αργότερα το μύθο σε τραγωδίες τους.

## Η Ανδρομέδα στη τέχνη


Αρχείο:Vasari, perseo e andromeda, studiolo.jpg|Η Ανδρομέδα του Τζόρτζο Βαζάρι (1770-72),Παλάτσο Βέκιο, Φλωρεντία
Αρχείο:1869 Edward Poynter - Andromeda.jpg|Ελαιογραφία (1869) του Έντουαρντ Πόυντερ
Αρχείο:Paul Gustave Dore Andromeda.jpg|Η Ανδρομέδα (1869) του Γκυστάβ Ντορέ
Αρχείο:Andromedasculpt metmuseum.jpg|Άγαλμα της Ανδρομέδας του Ντομένικο Γκουίντι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Ιωάννης Φουντούλης

Ο **Ιωάννης Φουντούλης** (26 Νοεμβρίου 1927 – 24 Ιανουαρίου 2007) ήταν Έλληνας θεολόγος και συγγραφέας, κορυφαίος ειδικός της λειτουργικής επιστήμης, ο οποίος διετέλεσε καθηγητής Λειτουργικής και Ομιλητικής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μεσαγρό Λέσβου το Νοέμβριο του 1927. Οι γονείς του Μιχαήλ και Μαρία ήταν πρόσφυγες Μικρασιάτες. Μετά το πέρας των εγκυκλίων σπουδών του στη Λέσβο, μετέβη στην Αθήνα όπου σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου αποφοίτησε και έλαβε πτυχίο με βαθμό «άριστα» το 1950. Μετά τις προπτυχιακές του σπουδές, υπήρξε ακαδημαϊκός βοηθός (1953-1956) του καθηγητή αρχαιολογίας και βυζαντινολογίας Γεωργίου Σωτηρίου, ενώ συνεργάστηκε και με τον καθηγητή ερμηνευτικής της Καινής Διαθήκης Παναγιώτη Τρεμπέλα. 

Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό, πραγματοποιώντας μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στην λειτουργική στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λουβέν στο Βέλγιο (1956-1959) και έρευνα στο Αββαείο του Mont César. Κατόπιν, εξειδικεύτηκε στις λειτουργικές μελέτες στο Ινστιτούτο Άμπτ-Χέρβεγκεν στην Βενεδικτιανή Μονή Μαρία Λάαχ της Γερμανίας (1959-1960), όπου μαθήτευσε δίπλα στον Γιόζεφ Ράτσινγκερ (μετέπειτα Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄).Το 1964 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. με θέμα διδακτορικής διατριβής *«Η εικοσιτετράωρος ακοίμητος δοξολογία»*, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Ευαγγέλου Θεοδώρου.

Το 1966 εξελέγη υφηγητής λειτουργικής και ομιλητικής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., υποβάλλοντας διατριβή επί υφηγεσία με θέμα, *«Τo λειτουργικόν έργον Συμεών Θεσσαλονίκης (Συμβολή εις την ιστορίαν και θεωρίαν της θείας Λατρείας)»*. Το 1969 εξελέγη τακτικός καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. στην έδρα της λειτουργικής-ομιλητικής, θέση στην οποία παρέμεινε έως την αφυπηρέτησή του το 1996. Τα έτη 1970-1973 διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής, και αργότερα τα έτη 1982-1984 διετέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ.

Ήταν χειροθετημένος ως άρχων οφφικιάλιος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Από το 1989 έως το 2003, διετέλεσε διευθυντής του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών στη Μονή των Βλατάδων.

Το συγγραφικό του έργο είναι εκτενές και περιλαμβάνει περισσότερους από 400 τίτλους, εκ των οποίων τα γνωστότερα είναι τα εξής:
 
**Το λειτουργικόν έργον [[Συμεών Θεσσαλονίκης|Συμεών του Θεσσαλονίκης]]*
**Ομιλητική*
**Το εορτολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας*
**Λειτουργική*
**Κείμενα λειτουργικής*
**Παράδοση και Θεία Λατρεία*

Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη στις 24 Ιανουαρίου 2007, από καρκίνο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Εύδοξος ο Κνίδιος

Ο **Εύδοξος ο Κνίδιος** (~407-355 π.Χ) ήταν Έλληνας μαθηματικός, αστρονόμος, φιλόσοφος, ζωγράφος, γεωγράφος και ιατρός. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς της ελληνικής αρχαιότητας, εφάμιλλος του Αρχιμήδη. 
## Βιογραφία
Ο Εύδοξος, γιος του Αισχίνου, γεννήθηκε το 407 π.Χ. στην Κνίδο της Μικράς Ασίας, όπου και πέθανε το 335 π.Χ..

Σπούδασε στον Τάραντα και στην Ακαδημία του Πλάτωνος στην Αθήνα και έζησε αρκετά χρόνια στην Αίγυπτο και στη Μεγάλη Ελλάδα (Σικελία και νότια Ιταλία), στην αυλή του φιλόσοφου και κυβερνήτη του Τάραντα Αρχύτα. Ενώ βρισκόταν στην Ιταλία, ο Εύδοξος επισκέφθηκε τη Σικελία, όπου σπούδασε ιατρική με τον Φιλιστίωνα από την Λοκρίδα. Στην Αθήνα διετέλεσε διευθυντής της Ακαδημίας αντικαθιστώντας τον Πλάτωνα όταν έλειπε σε ταξίδια, με τον οποίο συνδέθηκε με βαθειά φιλία.

Ο κρατήρας Εύδοξος (Eudoxus) στον Άρη και στη Σελήνη ονομάστηκαν έτσι προς τιμήν του. Μια αλγεβρική καμπύλη (η Καμπύλη του Ευδόξου) πήρε επίσης το όνομά του.

## Δράση του

### Το μαθηματικό του έργο
Η πρώτη από τις μεγάλες συνεισφορές του  Ευδόξου στη γεωμετρία ήταν η ανάπτυξη μιας εκλεπτυσμένης **θεωρίας για τις αναλογίες**, η οποία συνοψίστηκε στο 5ο βιβλίο των Στοιχείων του Ευκλείδη. Με τη θεωρία αυτή αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα που προέκυψε με την ανακάλυψη της ασυμμετρίας.

Η δεύτερη μεγάλη συνεισφορά του  Ευδόξου ήταν η **[[μέθοδος της εξάντλησης]]** που είχε άμεση εφαρμογή στον υπολογισμό εμβαδών και όγκων διάφορων γεωμετρικών σχημάτων. Το 12ο βιβλίο των Στοιχείων του Ευκλείδη, που υπολογίζει όγκους στερεών, όπως πρισμάτων, πυραμίδων κλπ αποδίδεται στον Εύδοξο.

Τέλος ο Εύδοξος έδωσε μια λύση στο Δήλιο πρόβλημα με τη λεγόμενη «καμπύλη του Ευδόξου».

### Το αστρονομικό του έργο
Ο Εύδοξος, όπως και οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι Κάλλιπος και Ηρακλείδης ο Ποντικός, έθεταν ως πρώτη αρχή του Κόσμου το πυρ. Η έλξη του πυρός προς τα γειτονικά του σώματα δημιούργησε το Σύμπαν. Ο Εύδοξος ως αστρονόμος εντάχθηκε στο ρεύμα της Πλατωνικής σκέψης που επικεντρωνόταν στο να σώζει τα φαινόμενα και όχι να τα εξηγεί, ως εκ τούτου επινόησε τη θεωρία των ομόκεντρων σφαιρών για να εξηγήσει τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων.

## Παραπoμπές


## Βιβλιογραφία
*Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς, *Γεωμετρικές Διαδρομές*, εκδόσεις Κορφιάτη, Αθήνα 2015.
*Χριστόφορος Πολυκάρπου, «Περί την χρονολόγησιν της γεννήσεως του Ευδόξου», Πλάτων, τομ. 52 (2001-2002), σελ. 163-171.
*Χριστόφορος Πολυκάρπου, «Ο Εύδοξος κατά την αρχαίαν βιογραφικήν παράδοσιν», Πλάτων, τομ. 53 (2003), σελ. 306-327.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ακαδημεικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αριστοτέλης
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αστρονομία-επέκταση
Κατηγορία:Μαθηματικά-επέκταση
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ρόμπερτ Άντλερ

Ο **Ρόμπερτ Άντλερ** (Robert Adler, 4 Δεκεμβρίου 1913 - 15 Φεβρουαρίου  2007) ήταν Αυστριακός εφευρέτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αυστρία και σε ολόκληρη τη ζωή του κατόρθωσε να αποκτήσει περισσότερα από 180 διπλώματα ευρεσιτεχνίας, για ηλεκτρονικές συσκευές. 

Κατόρθωσε να προκαλέσει επανάσταση στη μορφή των τηλεοπτικών δεκτών όπως τους ξέρουμε σήμερα, με την εφεύρεση του ασύρματου τηλεχειριστηρίου, από κοινού με τον Eugene Polley. Το «Flashmatic» λειτουργούσε με φωτοκύτταρα. Το 1980, ο Άντλερ βραβεύτηκε με το Μετάλλιο Έντισον και το 1997, μαζί με τον Polley , τιμήθηκε με ένα Emmy από την Εθνική Ακαδημία των Τεχνών της Τηλεόρασης και των Επιστημών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Λουτσιάνο Παβαρόττι

[255px|thumb|right|Ο Λουτσιάνο Παβαρότι στο [Σταντ Βελοντρόμ της Μασσαλίας, στις 15 Ιουνίου 2002]]
Ο **Λουτσιάνο Παβαρότι** (Ιταλικά: *Luciano Pavarotti*, 12 Οκτωβρίου 1935 - 6 Σεπτεμβρίου 2007, Μόντενα) ήταν Ιταλός τενόρος, γνωστός για την δεξιοτεχνία του στους υψηλότερους φθόγγους της έκτασης του τενόρου, για την οποία είχε κερδίσει το προσωνύμιο «βασιλιάς των υψηλών ντο». Θεωρούνταν ένας από τους εκλεκτότερους τραγουδιστές του μπελ κάντο των τελευταίων χρόνων. Ακόμη και στην υψηλότερη έκταση, η φωνή του παρουσίαζε αξιοσημείωτη καθαρότητα και τονική ακρίβεια.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1935 στη Μόντενα της Ιταλίας. Ο πατέρας του ήταν αρτοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δάσκαλος φωνητικής και, γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '50, αποφάσισε να γίνει τραγουδιστής. Η σταδιοδρομία του άρχισε το 1961, όταν κέρδισε το διαγωνισμό Ρέτζο Εμίλια και τραγούδησε στην όπερα Πουτσίνι. Από τότε κατέκτησε το ιταλικό ακροατήριο. Το 1963 για πρώτη φορά εμφανίστηκε έξω από την Ιταλία, στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Από εκεί άνοιξαν οι δρόμοι για την υπόλοιπη Ευρώπη. Το 1965 είχε πλέον εμφανιστεί σε όλη την Ευρώπη, σημειώνοντας παντού τεράστια επιτυχία, προκαλώντας πρωτοφανή ενθουσιασμό. Τραγούδησε στις μεγαλύτερες όπερες. Συνέχισε πηγαίνοντας στην Αμερική, την Αυστραλία και την Άπω Ανατολή.

Το 2004 εμφανίστηκε για τελευταία φορά σε σκηνή της όπερας, αν και συνέχισε να τραγουδάει σε συναυλίες. Η τελευταία εμφάνισή του ήταν το Φεβρουάριο του 2006 στην τελετή έναρξης των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Τορίνο. Είχε τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με πέντε βραβεία Γκράμι.

Τα τελευταία χρόνια έπασχε από καρκίνο στο πάγκρεας. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση τον Ιούλιο του 2006 και στη συνέχεια αποσύρθηκε στη γενέτειρά του Μόντενα. Απεβίωσε στις 6 Σεπτεμβρίου 2007.

## Συναυλίες
* Terme di caracalla (1990) - Italia
* London - Hyde Park (1991)
* New York - Central Park (1993)
* Los Angeles (1994)
* Paris (1998)
* Viena - Christmas concert (1999)
* Seoul (2001)

## Παραπομπές



Κατηγορία:Ιταλοί τενόροι
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές όπερας
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Τιτσιάνο Φέρο

Ο **Τιτσιάνο Φέρο** (*Tiziano Ferro*, 21 Φεβρουαρίου 1980) είναι Ιταλός τραγουδιστής της ποπ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1980 στη Λατίνα. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση του το 2002 και σύντομα κατάφερε να γίνει μεγάλος Ιταλός σταρ. Πολύ γνωστό του τραγούδι είναι το *Perdono*. Έκανε επίσης μεγάλη επιτυχία στην Ισπανία και στη Λατινική Αμερική. 
Το 2004, κυκλοφόρησε το πρώτο του αγγλόφωνο single, με τίτλο "Universal Prayer", για να προωθήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Το τραγούδι είναι ένα ντουέτο με τη Βρετανίδα Jamelia. Βραβεύτηκε το 2004 στα MTV Europe Music Awards .

## Δισκογραφία
**[[Rosso Relativo]]* (2001)
**[[Rojo Relativo]]* (2001)   WW: 1.000 000
**[[111 Centoundici]]* (2003)
**[[111 Ciento Once]] (2003)   WW: 1.300 000
**Nessuno È Solo* (2006)
**Nadie Está Solo* (2006)     WW:   500 000+
**Alla Mia Età* (2008)
**A Mi Edad* (2009)     WW:   600 000+
**L'amore È Una Cosa Semplice* (2011)
**El Amor Es Una Cosa Simple* (2012)     WW:   300 000+

== Τραγούδια==


== Κατάλογος τραγουδιών==


**'Alla mia età**
([[2008]], [[ιταλικά]])

1.La tua vita non passerà

2.Alla mia età

3.Il sole esiste per tutti

4.Indietro

5.Il regalo più grande

6.Il tempo stesso

7.La paura non esiste

8.La traversata dell'estate

9.Scivoli di nuovo

10.Assurdo pensare

11.Per un po' sparirò

12.Fotografie della tua assenza

13.Breath gentle (Feat Kelly Rowland) (bonus track)
***L'amore è una cosa semplice**
([[2011]], [[ιταλικά]])

1.Hai delle isole negli occhi

2.L'amore è una cosa semplice

3.La differenza tra me e te

4.La fine

5.Smeraldo

6.Interludio:10000 scuse

7.L'ultima notte al mondo

8.Paura non ho

9.TVM

10.Troppo buono

11.Quiero vivir con vos

12.Ma so proteggerti

13.Per dirti ciao

14.Karma feat John Legend
***Il mestiere della vita'''
(2016, ιταλικά)

1.Epic

2.Solo è solo una parola

3.Il mestiere della vita

4.Valore assoluto

5.Il conforto feat Carmen Consoli

6.Lento/veloce

7.Troppo bene (per stare male)

8.My steelo feat Tormento

9.Potremmo ritornare

10.Ora perdona

11.Casa è vuota

12.La tua vita intera

13.Quasi quasi

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Disney club

μικρογραφία|250px|Ο Λυκούργος και η Καρολίνα|δεξιά
Το **Disney club** ήταν μια παιδική τηλεοπτική εκπομπή της ιδιωτικής τηλεόρασης. Προβλήθηκε από τη συχνότητα του MEGA και ήταν μια παραγωγή της Οικογένειας Σοφιανού. Πρόκειται για την ελληνική εκδοχή του Disney Club/The Disney Afternoon. Η προβολή της ξεκίνησε το Νοέμβριο του 1993 και συνεχίστηκε για 9 χρόνια, μέχρι τον Ιούλιο του 2002.

Τα επτά πρώτα χρόνια, παρουσιαστές της εκπομπής ήταν ο Λυκούργος Μαρκούδης και η Καρολίνα Παναγοπούλου. Τα δύο επόμενα χρόνια, την παρουσίαση της εκπομπής ανέλαβαν οι Μιχάλης Γλυνιαδάκης, Μαρούσα Στρογγυόγλου, Χρήστος Ζαν Μπατίστ, και Ακίνδυνος Γκίκας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Θέμα στο RetroDB για το Disney Club
* Γεωργία Παπαστάμου, "Λυκούργος Μαρκούδης: Το Disney Club, η πειραϊκή εκκλησία και σακούλες με αδιάβαστα παιδικά γράμματα", 19 Ιουλίου 2011

Κατηγορία:Τηλεοπτικές εκπομπές
Γαλικία (Ισπανία)

Η **Γαλικία** (,  προφ. /Γκαλίθια/) είναι περιοχή της βορειοδυτικής Ιβηρικής Χερσονήσου που από το 1978 αποτελεί Αυτόνομη Κοινότητα της Ισπανίας με πρωτεύουσα το Σαντιάγο δε Κομποστέλα (*Santiago de Compostela*). Επίσημες γλώσσες είναι τα ισπανικά και τα γαλικιανά ή γαλικιακά.

## Ονομασία
Στην αρχαιότητα, οι Έλληνες είχαν ονομάσει τη βορειοδυτική περιοχή της Ιβηρικής Χερσονήσου ως *Καλλαίκοι*, όνομα που χρησιμοποιούσαν για τους κατοίκους της περιοχής. Η ονομασία προέρχεται από τους Κέλτες που έφτασαν στην περιοχή σε δύο φάσεις, η πρώτη το 1800 π.Χ. περίπου και η δεύτερη τον 4ο αι. μ.Χ.. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μετονομάστηκε σε Gallæcia. Τον Μεσαίωνα ανακηρύχθηκε Ανεξάρτητο Βασίλειο, με το όνομα «Βασίλειο της Γαλικίας», έπειτα ως μέρος του Βασιλείου της Λεόν. Το 1833 δημιουργήθηκε η σημερινή πια Κοινότητα της Γαλικίας, έως ότου ανακηρυχθεί Αυτόνομη Κοινότητα, επισήμως, το 1981.

### Διοίκηση
Πρόεδρος της περιφερειακής κυβέρνησης είναι ο Αλφόνσο Ρουέδα από τις 14 Μαΐου 2022. Οι τελευταίες εκλογές για την εκλογή του κοινοβουλίου της αυτόνομης κοινότητας διεξήχθησαν στις 18 Φεβρουαρίου 2024. Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε το Λαϊκό Κόμμα με 47,4% των ψήφων (40 από τις συνολικά 75 έδρες), το Γαλικιανό Εθνικιστικό Μπλοκ έλαβε 31,6% (25) και το Σοσιαλιστικό Κόμμα 14% (9). Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 67,3%.

## Παραπομπές
Επαγωγή

Ο όρος **επαγωγή** μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα ακόλουθα:

*Επαγωγή, όπως χρησιμοποιείται από τη Λογική και τη Φιλοσοφία.

## Θετικές επιστήμες
*Μαθηματική επαγωγή, μέθοδος απόδειξης στα Μαθηματικά.
*Μαγνητική επαγωγή, στη Φυσική.
*Ηλεκτρομαγνητική επαγωγή, στη Φυσική.

## Νομικές επιστήμες
*Επαγωγή κληρονομιάς, στο Αστικό Δίκαιο.
*Επαγωγή όρκου, στην Πολιτική Δικονομία.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1978

Το **19ο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]]** διοργανώθηκε στις 2-8 Οκτωβρίου 1978 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

## Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

* *[[1922 (ταινία του 1978)|1922]]*: 9 βραβεία (α’ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας, φωτογραφίας, α’ γυναικείου ρόλου, β’ ανδρικού ρόλου, σκηνογραφίας, τιμητική διάκριση ερμηνείας, τιμητική διάκριση για το μακιγιάζ και ΕΚΚ σεναρίου)
* *[[Δυο φεγγάρια τον Αύγουστο]]*: 6 βραβεία (γ’ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σεναρίου, ηχοληψίας, ΕΚΚ σκηνοθεσίας, ΕΚΚ α’ γυναικείου ρόλου και ειδική μνεία ΠΕΚΚ)
* *[[Η καγκελόπορτα]]*: 4 βραβεία (σκηνογραφίας, τιμητική διάκριση ερμηνείας, τιμητική διάκριση φωτογραφίας και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Η χρυσομαλλούσα]]*: 4 βραβεία (μοντάζ, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη, τιμητική διάκριση ερμηνείας και ειδική μνεία ΠΕΚΚ)
* *[[Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας]]*: 4 βραβεία (β’ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνογραφίας, μοντάζ και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Ο ήλιος του θανάτου]]*: 3 βραβεία (σκηνογραφίας, μοντάζ και τιμητική διάκριση φωτογραφίας)
* *[[Υπόθεση Πολκ (ταινία)|Υπόθεση Πολκ]]*: 3 βραβεία (ηχοληψίας, τιμητική διάκριση ερμηνείας και ΕΚΚ α’ ανδρικού ρόλου)
* *[[Η ηλικία της θάλασσας]]*: 2 βραβεία (μουσικής και μοντάζ)
* *[[Παράσταση για ένα ρόλο]]*: 1 βραβείο (ειδική μνεία ΠΕΚΚ)
* *[[Ρομαντικό σημείωμα]]*: 1 βραβείο (τιμητική διάκριση φωτογραφίας)

## Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

* *[[Κορίτσια στον ήλιο]]* (εκτός συναγωνισμού)
* *[[Νίκος Μερτής]]*

## Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους

* *[[Ζωντανή εκπομπή]]*: 1 βραβείο (β’ βραβείο μικρού μήκους)
* *[[Θα μπορούσε και να ‘χε γίνει]]*: 1 βραβείο (δ’ βραβείο μικρού μήκους)
* *[[Ο Γιώργος από τα Σωτηριάνικα]]*: 1 βραβείο (ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)
* *[[Σκυριανός γάμος]]*: 1 βραβείο (α’ βραβείο μικρού μήκους)
* *[[Σπάτα, το στιφάδο του Αγίου Πέτρου]]*: 1 βραβείο (ειδική μνεία ΠΕΚΚ)
* *[[ΤιTVσματα]]*: 1 βραβείο (Βελλίδη σκηνοθεσίας)
* *[[Το καρνάγιο]]*: 1 βραβείο (γ’ βραβείο μικρού μήκους)

## Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους

* *[[Αυτή την τρίτη]]*
* *[[Είκοσι δυο πρωτοχρονιές]]*
* *[[Ένα πακέτο]]*
* *[[Ημέρες χαράς]]*
* *[[Θεσσαλονίκη (ταινία)|Θεσσαλονίκη]]*
* *[[Ο ποντικός]]*
* *[[Οι πρώτοι άνθρωποι της Ευρώπης]]*
* *[[Πες αντίο]]*

## Τιμητικές διακρίσεις
Στο φεστιβάλ απονεμήθηκαν οι εξής τιμητικές διακρίσεις:******

* Διάκριση ειδικών επιτεύξεων στον Χρήστο Τριανταφύλλου (φωτογραφία) για την ταινία *[[Ρομαντικό σημείωμα]]* του Τάκη Κανελλόπουλου.
* Διάκριση ειδικών επιτεύξεων στον Άρη Σταύρου (φωτογραφία) για τις ταινίες *Ο ήλιος του θανάτου* και *Η καγλεκόπορτα.*
* Ειδική μνεία στην Αντιγόνη Αμανίτου για την ερμηνεία της στην ταινία ''1922'' του Νίκου Κούνδουρου.
* Ειδική μνεία στον Βαγγέλη Καζάν για του ερμηνεία της στις ταινίες *Υπόθεσις Πολκ* του Άγγελου Μάλλαρη, *Η καγκελόπορτα* του Δημήτρη Μακρή και *Η χρυσομαλλούσα* του Τώνη Λυκουρέση.

## Παραπομπές


1978
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1981

Το **22ο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]]** διοργανώθηκε από τις 5 εώς τις 11 Οκτωβρίου 1981 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

## Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

* *[[Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί]]*: 5 βραβεία (φωτογραφίας, α’ γυναικείου ρόλου, μοντάζ, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Τον καιρό των Ελλήνων]]*: 5 βραβεία (σκηνοθεσίας, σεναρίου, σκηνογραφίας, μοντάζ και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Μάθε παιδί μου γράμματα]]*: 4 βραβεία (α’ γυναικείου ρόλου, α’ ανδρικού ρόλου, σκηνογραφίας και ειδικό βραβείο ερμηνείας)
* *[[Ιστορίες μιας κερήθρας]]*: 3 βραβεία (ειδικό βραβείο σκηνοθεσίας, ειδικό βραβείο μουσικής και ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Ηλεκτρικός άγγελος]]*: 1 βραβείο (μουσικής)
* *[[Το εργοστάσιο]]*: 2 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Πετροχημικά, οι καθεδρικές της ερήμου]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Πριν από την παράσταση]]*: 1 βραβείο (τιμητική διάκριση φωτογραφίας και μοντάζ)

## Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

* *[[Γιάννης Τσαρούχης: Σπουδή για ένα πορτρέτο]]*
* *[[Οι απέναντι]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Σουβλίστε τους]]*
* *[[Στην αναπαυτική μεριά]]*
* *[[Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια]]* (πληροφοριακό τμήμα)

## Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους

* *[[Ο κύκλος (ταινία μικρού μήκους)|Ο κύκλος]]*: 3 βραβεία (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους κινούμενα σχέδια, ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους και ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)
* *[[Μια θέση στο παράθυρο]]*: 2 βραβεία (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους)
* *[[Ετριζά (ταινία)|Ετριζά]]*: 1 βραβείο (βραβείο Βελλίδη)
* *[[Η Ακρόπολις σε τροχούς]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)

## Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους

* *[[Αμβρακικός: αυτός ο βιότοπος]]*
* *[[Βροχούλα (ταινία)|Βροχούλα]]*
* *[[Γελοιογραφία (ταινία)|Γελοιογραφία]]*
* *[[Γυναίκες στην εξορία]]*
* *[[Η κατάκτηση της πηγής]]*
* *[[Μεταστάσεις (ταινία μικρού μήκους)|Μεταστάσεις]]*
* *[[Ο επίσημος προσκεκλημένος]]*
* *[[Τα φαντάσματα της ελευθερίας]]*
* *[[Τρεις αμαρτίες]]*
* *[[Υπό την προστασίαν του κράτους]]*

## Ρετροσπεκτίβα

Το ελληνικό κινούμενο σχεδίο από το 1943 μέχρι το 1980

## Τιμητικές διακρίσεις
Στο φεστιβάλ απονεμήθηκαν οι εξής τιμητικές διακρίσεις:******

* διάκριση ειδικών επιτεύξεων για φωτογραφία στον Σάκη Μανιάτη (*Πριν από την παράσταση* του Μίμη Κουγιουμτζή)
* ειδική μνεία για τον πειραματισμό του σκηνοθέτη Θανάση Ρεντζή (*Ηλεκτρικός άγγελος*)
* ειδική μνεία για το θέμα της ταινίας *Η δίκη της χούντας* στον σκηνοθέτη Θεοδόση Θεοδοσόπουλο.

## Παραπομπές

1981
Άντερς Γιόνας Ώνγκστρεμ

Ο **Άντερς Γιόνας Ώνγκστρεμ** (Anders Jonas Ångström, 13 Αυγούστου 1814 - 21 Ιουνίου 1874) ήταν Σουηδός φυσικός.

Ήταν καθηγητής του Πανεπιστημίου της Ουψάλας. Έγραψε πολλά βιβλία σχετικά με την θερμότητα, τον μαγνητισμό και την οπτική. Ιδιαίτερα όμως ασχολήθηκε με το φάσμα του Ηλίου. Θεωρείται ως ένας από τους πρωτοπόρους της φασματοσκοπίας. Προς τιμήν του καθιερώθηκε η μονάδα μέτρησης Ώνγκστρεμ (1 Å = 10−10 m) καθώς και ο κρατήρας Ώνγκστρεμ στη Σελήνη.

Ο γιος του, Κνουτ Ώνγκστρεμ, ήταν επίσης φυσικός.

## Αναφορές


Κατηγορία:Σουηδοί φυσικοί
Κατηγορία:Σουηδοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Κνουτ Ώνγκστρεμ

Ο **Κνουτ Ώνγκστρεμ** ήταν Σουηδός φυσικός (1857 - 1910), γιος του Ανδρέα Ώνγκστρεμ.

Ο Κνουτ, όπως και ο πατέρας του, υπήρξε καθηγητής του Πανεπιστημίου της Ουψάλας. Ίδρυσε νέο και πλουσιότερο εργαστήριο Φυσικής. 
Υπήρξε μέλος (από το 1901) και πρόεδρος (από το 1905) της επιτροπής Νόμπελ, η οποία απονέμει τα ομώνυμα Βραβεία Νόμπελ σε εξέχοντες επιστήμονες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουηδοί φυσικοί
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1982

Το **23ο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]]** διοργανώθηκε στις 4-10 Οκτωβρίου 1982 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

## Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

* *[[Ρόζα (ταινία)|Ρόζα]]*: 5 βραβεία (σκηνοθεσίας, φωτογραφίας, α’ γυναικείου ρόλου, ειδικό βραβείο σκηνικών και ειδικό βραβείο μουσικής)
* *[[Άγγελος (ταινία)|Άγγελος]]*: 4 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σεναρίου, α’ ανδρικού ρόλου και ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Μπαλαμός (ταινία)|Μπαλαμός]]*: 2 βραβεία (ειδικό βραβείο σκηνοθεσίας και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Αναμέτρηση]]*: 1 βραβείο (ΕΚΚΑ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Ρεπό (ταινία)|Ρεπό]]*: 1 βραβείο (ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Το ευτυχισμένο πρόσωπο της Λεωνόρας]]*: 1 βραβείο (πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη)
* *[[Το στίγμα (ταινία, 1982)|Το στίγμα]]*: 1 βραβείο (α’ γυναικείου ρόλου)

## Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

* *[[Αγαπάνθεμον]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Αζήτητοι (ταινία)|Αζήτητοι]]*
* *[[Άρπα Colla]]*
* *[[Με τη φλόγα της ειρήνης]]*
* *[[Ντοκουμέντο (ταινία)|Ντοκουμέντο]]*
* *[[Περί έρωτος]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Στο δρόμο του Θεού]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Ταξίδι στην πρωτεύουσα]]*
* *[[Το αίμα των αγαλμάτων]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Το φράγμα (ταινία)|Το φράγμα]]*
* *[[Χωριό μου Σλάτινο τώρα Χρυσή]]* (πληροφοριακό τμήμα)

## Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους

* *[[Post restand – Ομόνοια]]*: 1 βραβείο (βραβείο Βελλίδη)
* *[[Εγώ και η σάκα μου]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση)
* *[[Εργαστήρι 82]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους κινούμενα σχέδια)
* *[[Μετοικεσία (ταινία)|Μετοικεσία]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους με υπόθεση)
* *[[Στα Τουρκοβούνια]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ)
* *[[Συνοδεία (ταινία)|Συνοδεία]]*: 1 βραβείο (καλύτερης ταινίας μικρού μήκους πειραματική)

## Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους

* *[[Δε με λένε Σαμάνθα]]*
* *[[Είμαι κουρασμένος]]*
* *[[Καλπάζοντας στον αφανισμό]]*
* *[[Νίνα (ταινία)|Νίνα]]*
* *[[Σαντορίνη (ταινία_2)|Σαντορίνη]]*
* *[[Σε δεύτερο πρόσωπο]]*
* *[[Σύβρος είναι εν χωρίον]]*
* *[[Τα κάδρα του πολέμου]]*

## Πληροφορίες
Πριν την απονομή των βραβείων, προβλήθηκαν αποσπάσματα από ταινίες πρωτεργατών του ελληνικού κινηματογράφου και μια ταινία - έκπληξη του *[[Νίκος Αλευράς|Νίκου Αλευρά]]* με σατιρικά στιγμιότυπα από το Φεστιβάλ, που είχε γυρίσει σε βίντεο τις προηγούμενες μέρες.

1982