open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαυρονέρι Πιερίας

Το **Μαυρονέρι** ή **Αίσωνας** είναι ποταμός της Πιερίας, ο οποίος βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Κατερίνης. Στον τόπο αυτό έγινε η φονική Μάχη της Πύδνας, το 168 π.Χ., κατά την οποία ο στρατός του τελευταίου Βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα ηττήθηκε από τις λεγεώνες του ύπατου Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου. Η μάχη αυτή ταυτίστηκε με το τέλος της ελληνιστικής εποχής και σήμανε την οριστική υποταγή της Ελλάδας στους Ρωμαίους. Στους οδικούς χάρτες το Μαυρονέρι αναφέρεται σήμερα ως Ρέμα. Το χειμώνα, με τις βροχές και με τα χιόνια, το Μαυρονέρι γεμίζει νερό, ενώ το καλοκαίρι το νερό του αρδεύεται από τα όμορα ορεινά χωριά. 

Στην αρχαιότητα εμφανίζεται και με άλλες ονομασίες, όπως *Μίτυς*. 

## Βιβλιογραφία
* Αγγελίδης Αλέκος: *Ιστορία της Μακεδονίας*

## Παραπομπές


Μαυρονερι
Μαυρονερι
Πάνος Τσάρας

Ο **Πάνος Τσάρας** (έζησε και έδρασε το 18ο αιώνα) ήταν κλεφταρματολός του Ολύμπου, πατέρας του περίφημου Νικοτσάρα.

Καταγόταν από τα Γιαννωτά Ελασσόνας και η δράση του τον έκανε να κερδίσει την εύνοια του Πάνου Ζήδρου, που ήταν επικεφαλής του αρματολικιού του Ολύμπου. Έτσι ο Τσάρας, μαζί με το Σύρο το Βλαχοθόδωρο έγινε κηδεμόνας του γιου του Ζήδρου, Φώτη, όταν ο Πάνος Ζήδρος πέθανε. Μετά τη δολοφονία του νεαρού Φώτη, επικεφαλής στο αρματολίκι έγινε ο Τσάρας, προκαλώντας την οργή του Βλαχοθόδωρου. Ο τελευταίος μεθόδευσε και πέτυχε τη δολοφονία του Τσάρα και έπειτα έγινε επικεφαλής στο αρματολίκι, με τις ευλογίες του Αλή Πασά, που τον βοήθησε στο σχέδιο του αυτό, καθώς ακολουθούσε την τακτική του «διαίρει και βασίλευε» στην περιοχή που διοικούσε. Οι δύο γιοι του, Νίκος (γνωστός ως Νικοτσάρας) και Κώστας κατέφυγαν στους Λαζαίους, την πιο διάσημη και δυνατή οικογένεια αρματολών του Ολύμπου. Ο Βλαχοθόδωρος δεν ήθελε, λόγω του μίσους που έτρεφε για τους Τσαραίους, ν' αφήσει ζωντανό κανέναν από την οικογένεια. Έτσι, ξεκίνησε βεντέτα ανάμεσα στην οικογένεια των Λαζαίων, που προστάτευε τον Νικοτσάρα, και τον Βλαχοθόδωρο και τους υποστηρικτές του, παλιούς αντιπάλους του πατέρα του Νίκου Τσάρα.

## Βιβλιογραφία
*Ράπτης Γ., Όλυμπος, Πιέρια Βέρμιο και Άθως στη ζωή των Μακεδόνων, εκδ. Όλυμπος, 1996.
*ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΝΙΚΟΤΣΑΡΑΣ-Ο Αετός του Ολύμπου, Βαρσάμη Δ., τεύχος 96, εκδόσεις ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, Αύγουστος 2004

Τσάρας
Τσάρας
Λάπας

Ο **Λάπας** (πέθανε το 1785)  ήταν κλεφταρματολός του Ολύμπου, πρωτοπαλίκαρο του Πάνου Ζήδρου. Η καταγωγή του ήταν από το Λιτόχωρο. Οργάνωσε δικό του σώμα κλεφτών μαζί με τον Τρίψα. Στη διάρκεια των Ορλωφικών κατέφυγε στον Ασπροπόταμο, από όπου κατάφερε πλήγματα στους Τούρκους σε βαθμό τέτοιο, που ο Σουλτάνος με διάταγμα ζήτησε επειγόντως να φέρουν το Λάπα στην Κωνσταντινούπολη.

Αρχικά ο Λάπας κρύφτηκε στο σπίτι κάποιου Αλβανού στη Θεσσαλία, προδόθηκε όμως και παραδόθηκε  στον Πασά στα Ιωάννινα. Ενώ οδηγούνταν μαζί με τον Τρίψα στα Γιάννενα, απελευθερώθηκε σε επιχείρηση Σουλιωτών, με επικεφαλής το Γιώργο Μπότσαρη. Ο Λάπας, όντας καταζητούμενος από την Πύλη, συνέχισε τους αγώνες του. Σκοτώθηκε το 1785 κοντά στα Γρεβενά, στα βουνά της Πίνδου.

## Βιβλιογραφία

*Ράπτης Γ., Όλυμπος, Πιέρια Βέρμιο και Άθως στη ζωή των Μακεδόνων, εκδ. Όλυμπος, 1996.

Κατηγορία:Ιστορία της Πιερίας
Κατηγορία:Κλεφταρματολοί του Ολύμπου
Ράχη Πιερίας

Η **Ράχη** είναι χωριό του Νομού Πιερίας, με πληθυσμό 423 κατοίκους, βάσει της Απογραφής του 2011. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κατερίνης και αποτελεί οικισμό της Δημοτικής Ενότητας Λόφου του Δήμου Κατερίνης. Η Ράχη ήταν ενσωματωμένη στο Λόφο όταν αυτός ονομαζόταν Ζιάζιακο. Η απόσταση του οικισμού από την Κατερίνη είναι 14 χιλιόμετρα.

## Υποδομή
Η οικονομία της στηρίζεται στη γεωργία και ιδίως στην καλλιέργεια κερασιών και καπνού. Στη Ράχη δραστηριοποιούνται δυο συνεταιρισμοί κερασιών, ο Άγιος Λουκάς και ο Α.Σ.Π.Ο (Αγροτικός Συνεταιρισμός Παράγωγων Οπωροκηπευτικών) Ράχης. Ο κεντρικός ναός της Ράχης είναι ο Άγιος Λουκάς και έξω από το χωριό βρίσκεται και ο ναός του Αγίου Κωνσταντίνου, όπου και το κοιμητήριο. Έχει μονοθέσιο Νηπιαγωγείο, διθέσιο Δημοτικό Σχολείο και αγροτικό συνεταιρισμό. 
## Πολιτισμός
Δραστήριος είναι ο Πολιτιστικός Σύλλογος της Ράχης (ιδρύθηκε το 1977) , ο οποίος ονομάζεται "Τα Πάτρια". Ο σύλλογος αυτός διοργανώνει πολυήμερες εκδηλώσεις τον Οκτώβριο για τον πολιούχο Άγιο Λουκά, που επίσης λέγονται "Πάτρια". 

Ο Μορφωτικός και Αθλητικός του Όμιλος ονομάζεται "Ο Απόλλων" (ίδρυση 1976) (στο ποδόσφαιρο, αγωνίζεται στην B΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας) . Στο χωριό λειτουργεί και θεατρικό σχήμα το οποίο εντάσσεται στον Πολιτιστικό σύλλογο (Θέατρο Ράχης).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού

Ραχη
Ραχη
Γιώργος Μεσσάλας

Ο **Γιώργος Μεσσάλας** (Αιγάλεω, 14 Νοεμβρίου 1942 - Αθήνα, 20 Ιουλίου 2021) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και ηθοποιός.

Γεννήθηκε στο Αιγάλεω. Ο πατέρας του ήταν κρεοπώλης στο επάγγελμα.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή και εργάσθηκε ως σε διάφορους θιάσους και στο «Προσκήνιο» του Αλέξη Σολομού. Ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους στα έργα «Ο αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου (1969), «Ο κοριός» του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι (1969), «Σαν περάσουν πέντε χρόνια» του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα (1970), «Ο καλός άνθρωπος του Σε Τσουάν» του Μπέρτολντ Μπρεχτ κ.ά.

Το 1973 ίδρυσε το «Μοντέρνο Θέατρο» και σκηνοθέτησε τη σάτιρα του Άρνολντ Ουέσκερ  «Τα πατατάκια», ενώ το 1974 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο έργο «Νύχτα δολοφόνων».

Ερμήνευσε κλασικό ρεπερτόριο ενώ σκηνοθέτησε πάμπολλες παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στον Λυκαβηττό, στο Ελεύθερο Θέατρο και αλλού, αλλά και σε περιοδείες του σε όλη τη χώρα.

Από το 1992 έως το 2012 στεγάστηκε επαγγελματικά στο θέατρο «Αλκυονίδα», το οποίο διατηρούσε και παιδική σκηνή. Η δραστηριότητα του θεάτρου έπαυσε για οικονομικούς λόγους.

Υπήρξε βοηθός και προσωπικός φίλος του θεατρανθρώπου Αλέξη Μινωτή, όταν ο τελευταίος ανέλαβε γενικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου επί μία δεκαετία (1974-1984). Ο Μινωτής μέσω της διαθήκης του κληροδότησε στον Μεσσάλα δεκαεπτά μπαούλα με τα θεατρικά κοστούμια του.

Υπήρξε βοηθός σκηνοθέτη του Αλέξη Σολομού και πήρε μέρος σε όλες τις μεγάλες περιοδείες του Εθνικού Θεάτρου σε ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ιαπωνία, Γαλλία, Βέλγιο και Γιουγκοσλαβία.

Ο Μεσσάλας ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Ντένη Θέμελη κι απέκτησαν έναν γιο, τον Αλέξη. Ήταν επίσης φίλος και συνεργάτης της Αλίκης Βουγιουκλάκη, καθώς και γείτονας του τραγοδοποιού Γιώργου Ζαμπέτα.

Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών στις 20 Ιουλίου 2021.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές παραστάσεις
- Λίστα βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Γ. Μεσσάλας εργάστηκε ως σκηνοθέτης.

- Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Γ. Μεσσάλας συμμετείχε ως ηθοποιός. 

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Θεόφιλος Βερύκιος

Ο **Θεόφιλος Βερύκιος** (1955) είναι Έλληνας θεατρικός συγγραφέας και επιθεωρησιογράφος. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1955 στην Πρέβεζα και ζει στο Αιγάλεω από το 1961. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής. 

Το 1987 δημιουργεί μαζί με άλλα νέα παιδιά της πόλης τη «Θεατρική Σκηνή Δήμου Αιγάλεω» και μαζί με τον Κ. Τσόκαλη  γράφουν τις σατιρικές επιθεωρήσεις «Αιγάλεω Χάλι-Γκάλη» (1987) και «Ένα ψάρι που το λέγανε Ελλάντα» (1989) που παίχθηκαν τόσο στο θέατρο Τιτάν, όσο και σε πολλές πόλεις εντός και εκτός Αττικής.

Το 1990 γράφει κείμενα για την παράσταση «Και Νουνού και light» (Θέατρο ΠΑΡΚ) σε σκηνοθεσία Άννας Παναγιωτοπούλου, με πρωταγωνιστές τους Μίμη Χρυσομάλλη, Παύλο Κοντογιαννίδη, Γιάννη Μπέζο, Κατιάνας Μπαλανίκα και Δημήτρη Πιατά.

Την επόμενη χρονιά γράφει για το «Κώστα Κόλλα ζητάς» (θέατρο Βέμπο) σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή με τους Τάνια Τσανακλίδου, Σπύρο Παπαδόπουλο, Ελένη Ράντου, Κώστα Ευριπιώτη. Από τότε σατιρικά του κείμενα έχουν παιχθεί σε πολλές επιθεωρήσεις : «Πόθεν αίσχος», «Φιέστα κι άστα», «Σημιτιτανικός», «Έλληνες είσθε και φαίνεσθε», «Και ο Σημίτης θέλει το Γερμανό του», «Τα θέλει ο Κωλοτράβας μας», «Μπιγκ σίστερ», «Πολίτικη κουζίνα», «Παπατσουνάμια» κ.ά. με τους Θανάση Βέγγο, Σωτήρη Μουστάκα, Αντώνη Καφετζόπουλο, Γιώργο Κιμούλη, Κώστα Αρζόγλου, Παύλο Χαϊκάλη, Τόνυ Άντονυ, Έλντα Πανοπούλου, Βάσια Τριφύλλη, Βασίλη Τσιβιλίκα, Κώστα Βουτσά, Άννα Βαγενά, Γιώργο Κωνσταντίνου, Ελένη Γερασιμίδου, Ηλία Λογοθέτη, Χρυσούλα Διαβάτη, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Χάρρυ Κλυνν κ.ά.

Έχει βραβευτεί τρεις φορές από την εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων με το βραβείο «Παπαδούκα».

Το πρώτο του τραγούδι «Η ηλεκτρική Μαρία» μελοποιήθηκε το 1974 από το Μάνο Λοΐζο. Έγραψε ακόμη τις «Πυγολαμπίδες», κύκλο τραγουδιών που μελοποίησε ο Χρήστος Λεοντής και ερμήνευσαν οι Λυδία Κονιόρδου, Νένα Βενετσάνου και Γ. Μπαγιόκης. Έργο του είναι και η «Παρεούλα, τραγούδια για παιδιά, μεγάλα και μικρά» σε μουσική Χρύσανθου Μουζακίτη με ερμηνεία Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Θέμη Ανδρεάδη, Αρλέτας και Σάκη Μπουλά. Στίχους του έχουν μελοποιήσει και οι Τ. Γκόρυς, Σ. Τσιλίκης, Μιχάλης Τερζής («Καφές με γάλα με ερμηνεύτρια τη Μαρία Δημητριάδη), «Το πουλάκι» (με την Ελευθερία Αρβανιτάκη).

Έχει γράψει κείμενα και είχε την επιμέλεια σε σατιρικές εκπομπές του ραδιοφώνου στους σταθμούς «Δίαυλος 10» «Σπορ FM» και «ΦΛΑΣ 9,61», ενώ στην τηλεόραση συμμετείχε με δουλειές του στην εκπομπή του MEGA «Άνω κάτω το Σάββατο» με τους Αντώνη Καφετζόπουλο, Γ. Καπετάνιο, Γιάννη Βούρο και Μαρία Τζομπανάκη.

Ετοιμάζει ένα μουσικοχορευτικό θεατρικό έργο, εμπνευσμένο και αφιερωμένο στο σπουδαίο Αιγαλιώτη τραγουδοποιό Γιώργο Ζαμπέτα.

## Πηγές
* "Τέχνης έργα και πρόσωπα του Αιγάλεω", έκδοση Δήμος Αιγάλεω 2006.

Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Σημαία της Κροατίας

[thumb|right|201px|[Αρχείο:FIAV 111000.svg|23px Εθνική σημαία. Λόγος σημαίας: 1:2]]
[thumb|right|200px|[Αρχείο:FIAV 000110.svg|23px Πολιτικό και κρατικό έμβλημα. Λόγος: 2:3]]
[thumb|right|200px|[Αρχείο:FIAV 000001.svg|23px Ναυτικό έμβλημα . Λόγος : 2:3]]
Η **[[σημαία]] της [[Κροατία]]ς** αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες, χρώματος κόκκινου, λευκού και μπλε (τα λεγόμενα πανσλαβικά χρώματα). Όταν η Κροατία ήταν τμήμα της Γιουγκοσλαβίας, η σημαία της ήταν ίδια (τρίχρωμη), με τη διαφορά ότι είχε ένα πεντάκτινο αστέρι ερυθρού χρώματος με κίτρινο περίγραμμα στη θέση του εθνόσημου. Το αστέρι αντικαταστάθηκε από θυρεό τον Μάιο του 1990, λίγο μετά τη διεξαγωγή των πρώτων πολυκομματικών εκλογών. Η σύγχρονη σημαία και το εθνόσημο υιοθετήθηκαν στις 21 Δεκεμβρίου 1990, περίπου 10 μήνες πριν η χώρα ανακηρύξει την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία.

## Ιστορικές σημαίες


Εικόνα:Flag_of_the_State_of_Slovenes,_Croats_and_Serbs.svg|Σημαία του Κράτους των Σλοβένων, Κροατών και Σέρβων, 1918
Εικόνα:Flag of Croatia Ustasa.svg|Σημαία του ανεξάρτητου κράτους της Κροατίας, 1941-1945
Εικόνα:Flag of the Federal State of Croatia.svg|Σημαία του Ομοσπονδιακού Κράτους της Κροατίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας 1944-1947
Εικόνα:Flag of the Socialist Republic of Croatia.svg|Σημαία της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κροατίας εντός της Γιουγκοσλαβίας, 1947-1990




## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα πάντα για τις κροατικές σημαίες
* Σύντομη ιστορία της κροατικής σημαίας
* Ιστορικές σημαίες (1848-1918)

Κροατι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κροατίας
Εθνόσημο της Κροατίας

thumb|160px|Το Εθνόσημο της Κροατίας
Το **[[εθνόσημο]] της [[Κροατία|Κροατίας]]** αποτελείται από έναν κύριο θυρεό και 5 μικρότερους, οι οποίοι σχηματίζουν ένα στέμμα πάνω από τον κύριο θυρεό. Το κύριο έμβλημα είναι μοτίβο σκακιέρας, η οποία αποτελείται από 13 κόκκινα και 12 ασημένια (άσπρα) πεδία. Είναι γνωστό ***šahovnica*** («σκακιέρα», από το *šah*, «σκάκι» στα κροατικά. Οι πέντε μικρότεροι θυρεοί συμβολίζουν τις πέντε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές που συναποτελούν την Κροατία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Υπουργείο Εξωτερικών της Κροατίας

Κροατια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κροατίας
Ελληνικές ευρωεκλογές 1981

Οι **Ελληνικές ευρωεκλογές 1981** διεξήχθησαν την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 1981, ταυτόχρονα με τις βουλευτικές εκλογές. Διενεργήθηκαν με βάση τον νόμο 1180/81 και το υπ' αριθμόν 981/81 Προεδρικό Διάταγμα, ενώ το εκλογικό σύστημα ήταν η απλή αναλογική με τη διαδικασία της λίστας.

Υπουργός Εσωτερικών για τη διενέργεια των βουλευτικών εκλογών και των πρώτων ευρωεκλογών τον Οκτώβριο του 1981 διετέλεσε ο Γεώργιος Δ. Δασκαλάκης.

Στα υπόλοιπα εννέα κράτη μέλη της τότε ΕΟΚ οι πρώτες Ευρωεκλογές είχαν διεξαχθεί το 1979, όμως η Ελλάδα προσχώρησε σε αυτήν την 1η Ιανουαρίου 1981. Για τον λόγο αυτό η θητεία των 24 Ελλήνων Ευρωβουλευτών διήρκεσε 2,5 χρόνια και όχι 5, έως τις Ευρωεκλογές του 1984.

Η αποχή έφτασε το 21,52%.

## Διορισμένοι ευρωβουλευτές (Ιανουάριος - Οκτώβριος 1981)
Από τον Ιανουάριο του 1981 έως τη διεξαγωγή των Ευρωεκλογών, οι εκπρόσωποι της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν διορισμένοι από τη Βουλή και η κατανομή των εδρών ήταν: Νέα Δημοκρατία 14, ΠΑΣΟΚ 7, ΕΔΗΚ 1, ΚΚΕ 1, ΚΟΔΗΣΟ 1.
### Οι διορισμένοι ευρωβουλευτές

## Αποτελέσματα

1 Κοινό ψηφοδέλτιο 2 κομμάτων: Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (ΚΟΔΗΣΟ) και Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (ΚΑΕ).
### Τα μεγαλύτερα και μικρότερα ποσοστά ανά κόμμα

### Οι εκλεγμένοι ευρωβουλευτές

1 Ο Ασημάκης Φωτήλας αντικαταστάθηκε από τον Μανώλη Πονηρίδη αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές, για να αντικατασταθεί με τη σειρά του από τον Αριστείδη Ουζουνίδη τον Ιούνιο του 1983.
2 Ο Αντώνης Γεωργιάδης αντικαταστάθηκε από τον Γιάννη Ζιάγκα τον Ιούλιο του 1982.
3 Ο Δημήτρης Κουλουριάνος αντικαταστάθηκε από την Καλλιόπη Νικολάου αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές.
4 Ο Απόστολος Παπαγεωργίου αντικαταστάθηκε από τον Ηλία Γλυκοφρύδη τον Σεπτέμβριο του 1982, για να αντικατασταθεί με τη σειρά του από τον Γιώργο Αλεξιάδη το Νοέμβριο του 1982.

## Πηγές
* Κώστας Διγκαβές, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985, σελίδες 281 - 289.
* Έλληνες Ευρωβουλευτές από το in.gr

## Παραπομπές


1981
Χαλ Ουόλις

Ο **Χάρολντ Μπρεντ Ουόλις** (, 14 Σεπτεμβρίου 1898 – 5 Οκτωβρίου 1986) ήταν Αμερικανός παραγωγός ταινιών.

Γενήθηκε στο στο Σικάγο. Το 1922 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Λος Άντζελες, όπου βρήκε εργασία στο διαφημιστικό τμήμα στην Warner Bros. το 1923. 
Το 1928 έγινε παραγωγός ταινιών και το 1933 διαδέχθηκε τον Ντάριλ Φ. Ζάνουκ σαν διευθυντής της παραγωγής της Warner. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του που διάρκεσε περισσότερο από πενήντα έτη, συνέβαλλε στην παραγωγή περισσότερων από 400 ταινίες. Εκτός από οργανωτικές και εμπορικές του ικανότητες ξεχώριζε επίσης τα ερχόμενα ταλέντα του κινηματογράφου. Οι Μπαρτ Λάνκαστερ και Κερκ Ντάγκλας ανήκουν στις ανακαλύψεις του. Μεταξύ των πολλών μεγάλων κινηματογραφικών ταινιών που παρήγαγε ήταν η Καζαμπλάνκα, μια από τις περισσότερο τιμημένες ταινίες στην ιστορία του Χόλυγουντ, καθώς επίσης το Ζέζεμπελ με τη Μπέτι Ντέιβις και Το Γεράκι της Μάλτας με το Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. 

Από το 1944 εργάστηκε ως ανεξάρτητος παραγωγός για τα μεγάλα στούντιο. Ανήκει στους περισσότερο πετυχημένους παραγωγούς του Χόλυγουντ. Βραβεύτηκαν με Όσκαρ 32 από τις ταινίες του, ενώ 21 προτάθηκαν για το βραβείο.  

## Φιλμογραφία
*Mary, Queen of Scots - Μαίρη, Βασίλισσα της Σκοτίας  (1971) 
*Anne of the Thousand Days - Η Άννα των χιλίων Ημερών  (1970) 
*True Grit - Αληθινό Θράσος  (1969) 
*Becket - Μπέκετ (1964) 
*Gunfight at the O.K. Corral - Αίμα στον πράσινο βάλτο (1957) 
*The Rose Tattoo - Το Στιγματισμένο Ρόδο  (1955)
*The Strange Love of Martha Ivers - Αμαρτωλές Γυναίκες  (1946) 
*Casablanca - Καζαμπλάνκα  (1943)  
*In this our Life - Η Ύαινα  (1942)  
*Yankee Doodle Dandy - Ο Ουρανός της Δόξας  (1942)
*The Maltese Falcon - Το Γεράκι της Μάλτας  (1941)
*Dark Victory - Το λυκόφως μιας ζωής / Πικρή Νίκη (1939) 
*Jezebel - Ζέζεμπελ  (1938)  
*Τhe Adventures of Robin Hood - Ρομπέν των δασών (1938) 
*The Petrified Forest - Το Πετρωμένο Δάσος  (1936) 
*Captain Blood - Κάπτεν Μπλαντ (1935) 
*42nd Street - 42η οδός  (1934) 
*Five Star Final  (1932)   
*Little Caesar - Ο Άρχων του Εγκλήματος  (1931)

## Παραπομπές


Ουολις, Χαλ
Κατηγορία:Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας
Αρκείσιος

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Αρκείσιος** ήταν βασιλιάς της Ιθάκης, γιος του Δία ή του Κέφαλου του ομώνυμου της Κεφαλλονιάς. Τα Σχόλια στην Οδύσσεια καταγράφουν τον Αρκείσιο σαν γιο του Διός και της Ευρυοδείας. Ο Οβίδιος τον αναφέρει επίσης ως γιο του Διός. Οι περισσότερες πηγές επίσης τον καταγράφουν σαν γιο του Κέφαλου, ο Αριστοτέλης στο έργο του «Το κράτος των Ιθακησίων» γράφει τον χρησμό που πήρε ο Κέφαλος ότι πρέπει να συνευρεθεί με την πρώτη γυναίκα που θα συναντήσει μπροστά του. Ο Κέφαλος συνάντησε μια αρκούδα που είχε μεταμορφωθεί σε γυναίκα, ήρθε σε επαφή μαζί της και έκανε γιο τον Αρκείσιο. Ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος καταγράφει τον Αρκείσιο σαν γιο του Κέφαλου και της Πρόκριδος. Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης αναφέρει μια έκδοση της Ιλιάδας, σύμφωνα με την οποία ο Αρκείσιος ήταν εγγονός του Κέφαλου μέσω του γιου του Κελέως. Ο Αρκείσιος αναφέρεται στη ραγωδία *ξ* της *[[Οδύσσεια]]ς*, στον στίχο 182. Ο Αρκείσιος έγινε διάσημος χάρη στους απογόνους του, ο γιος του ήταν ο Λαέρτης, ο εγγονός του ο Οδυσσέας και ο δισεγγονός του ο Τηλέμαχος. Το όνομα της συζύγου του Αρκείσιου ήταν Χαλκομέδουσα, συνθετικό από τον *χαλκό* και τη *μέδουσα*, η οποία θεωρείτο στην Εποχή του Χαλκού προστάτιδα των μετάλλων.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Homer: The Odyssey, Book XVI, στο *The Iliad & The Odyssey*, μετάφραση Samuel Butler, σελ. 625

Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ιθάκης
Ανύτη

Η **Ανύτη** ήταν αρχαία Ελληνίδα ποιήτρια και επιγραμματοποιός από την Τεγέα, το κυρίως έργο της οποίας τοποθετείται λίγο μετά το 300 π.Χ.. Η Ανύτη έγραψε στη δωρική διάλεκτο.

Ο Στέφανος ο Βυζάντιος την χαρακτηρίζει «μελοποιό», ενώ ο επιγραμματοποιός Αντίπατρος *«θήλυ [[Όμηρος|Όμηρο]]»* και «μία από τις εννέα γήινες μούσες». Η Ανύτη ανήκε στη σχολή των Πελοποννησίων επιγραμματοποιών (όπως ο Λεωνίδας ο Ταραντίνος) που άλλαξαν κατευθύνσεις στο είδος, αντικαθιστώντας το ηρωικό περιεχόμενο των παλαιότερων επιγραμμάτων με καταστάσεις και διαθέσεις της καθημερινής ζωής. Η ποίηση της Ανύτης διακρίνεται για τη φυσιολατρία της, την τρυφερότητα των αισθημάτων και την αναζήτηση της γαλήνης. Λυρικότατα και γεμάτα συναίσθημα είναι και τα επιγράμματά της σε τάφους νεκρών κοριτσιών, ενώ η Ανύτη υπήρξε η πρώτη που έγραψε επιτάφια επιγράμματα και για ζώα.

Η Ανύτη άσκησε μεγάλη επίδραση στους νεότερους αυτής λογοτέχνες. Από τα επιγράμματά της σώζονται στην Παλατινή και την Ανθολογία του Πλανούδη 26, από τα οποία τα 4 ή 6 δεν θεωρούνται γνήσια. Και μέσα από τα είκοσι όμως που είναι με βεβαιότητα δικά της, διακρίνεται το λεπτό της πνεύμα.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιβλιογραφία (ολλανδικός ιστότοπος) 
* Σημειώσεις της Marilyn B. Skinner
* Γιώργος Ιωαννίδης Ανύτης Τεγεάτιδος Επιγράμματα

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εκπαιδευτικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Αντήλιοι δαίμονες

Οι **αντήλιοι δαίμονες** ήταν αγάλματα που τοποθετούσαν οι αρχαίοι Έλληνες στις πύλες των πόλεων απέναντι από τον ήλιο, γεγονός στο οποίο οφείλεται και η ονομασία τους, όπως και η συνώνυμη **«αντήλια αγάλματα»**.

Τα αγάλματα αυτά μνημονεύονται από διάφορους ποιητές και συγγραφείς, τόσο της κλασσικής όσο και της μεταγενέστερης περιόδου, όπως από τον Αισχύλο (*«Αγαμέμνων»* 519), τον Ευριπίδη (*«Μελέαγρος»*), τον Ησύχιο τον Αλεξανδρέα και άλλους.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 155

Αντηλιοι δαιμ
Αντηλιοι δαιμ
Αρδήττης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αρδήττης** ήταν αττικός ήρωας, που κατόρθωσε να καταπαύσει τη διχόνοια και να επανασυμφιλιώσει τους πολίτες της Αττικής όταν κάποτε υπήρχαν αναταραχές: *«ος στασιάζοντα τον δήμον υπέρ ομονοίας ώρκισεν»*. Ο λόφος στον οποίο κάλεσε και όρκισε τους τότε κατοίκους της Αττικής έλαβε και το όνομά του, Λόφος Αρδηττού, ή Αρδηττός, στην ανατολική όχθη του Ιλισού, στην αγκαλιά του οποίου αργότερα ο Ηρώδης ο Αττικός ανήγειρε το Παναθηναϊκό Στάδιο στην Αθήνα.

Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαία Αττική
Αντιφέρα

Στην Ελληνική Μυθολογία, κατά μία από τις πολλές σχετικές παραδόσεις, η **Αντιφέρα** ήταν θεραπαινίδα της Ινούς, καταγόμενη από την Αιτωλία.

Το όνομα «Αντιφέρα» σημαίνει αντίπαλος και προέρχεται από το ότι η Ινώ τη ζήλευε παθολογικά. Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της ζήλειας ήταν να παραφρονήσει η Ινώ και να πνιγεί μαζί με τον γιο της, οπότε και μεταθανάτια αναστήθηκε ως θεότητα, ονομαζόμενη πλέον «Λευκοθέα».

Για τον λόγο αυτό, στη Ρώμη απαγορευόταν να εισέρχονται δούλες στον ναό της Λευκοθέας, ενώ στο ιερό της στη Χαιρώνεια απαγορευόταν η είσοδος στις δούλες, στους δούλους και στους... Αιτωλούς, θεωρούμενους κατά κάποιο τρόπο «εναγείς».

Είναι εμφανές ότι η παράδοση αυτή, που αποτελεί παραλλαγή των κυρίων παραδόσεων περί την Ινώ, δεν δημιουργήθηκε στην Αιτωλία από τους κατοίκους της, αλλά ως προπαγάνδα από διαφόρους διακείμενους εχθρικά έναντι των Αιτωλών.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Αντιφερα
Σάμουελ Κολτ

Ο **Σάμουελ Κολτ** (*Samuel Colt*, 19 Ιουλίου 1814 - 10 Ιανουαρίου 1862) ήταν Αμερικανός εφευρέτης.

## Νεότερα χρόνια
Ο πατέρας του Κολτ, Κρίστοφερ Κολτ, ήταν αγρότης στο Κονέκτικατ, όταν αποφάσισε να μετακομίσει με την οικογένειά του στο Χάρτφορντ και να ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις. Η μητέρα του Κολτ, Σάρα Κάλντγουελ, πέθανε όταν αυτός ήταν δύο χρονών και έμεινε με τον πατέρα του, τις τρεις αδελφές, που οι δύο πέθαναν σε μικρή ηλικία και η τρίτη αυτοκτόνησε αργότερα, και τους τρεις αδελφούς του. Αργότερα, στα τέσσερά του, ο πατέρας του παντρεύτηκε την Όλιβ Σάρτζεντ, η οποία και μεγάλωσε τον Κολτ.

## Η αρχή
Ως νέος θαλασσοπόρος που ταξίδευε για την Καλκούτα, ο Κολτ χάραξε ένα ξύλινο μοντέλο πυροβόλου όπλου που αργότερα έγινε το πιο διάσημο όπλο χειρός που σχεδιάστηκε ποτέ. Μετά από αρκετά χρόνια ο Κόλτ κατάφερε να αναπτύξει ένα μηχανισμό που δούλευε. Το επονομαζόμενο *revolver* (ελληνικά αποδίδεται ως "περίστροφο") είχε έναν μεταλλικό κύλινδρο με υποδοχές για σφαίρες (μύλος), ο οποίος περιστρεφόταν κατά μία θέση κάθε φορά που ο κόκορας σηκωνόταν. Επίσης το revolver ήταν το πρώτο όπλο που χρησιμοποιούσε με επιτυχία την κρουστική δράση.

## Παραγωγή όπλων
Το 1835 ο Κολτ πατεντάρισε το σχέδιο και το 1836, που ιδρύθηκε η εταιρία Patent Arms Manufacturing Company στο Πάτερσον (Paterson), το ρεβόλβερ βγήκε στην παραγωγή. Αργότερα ο Κολτ σχεδίασε τρεις ακόμη τύπους όπλων χειρός, όπως και δύο τουφέκια. Το 1842 το εργοστάσιο έκλεισε λόγω έλλειψης παραγγελιών. Πέντε χρόνια αργότερα η παραγωγή ανέκαμψε όταν η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών παρήγγειλε χίλια κομμάτια για τον πόλεμο ενάντια στο Μεξικό. Το 1855 ο Κολτ κατασκεύασε νέο εργοστάσιο στο Χάρτφορντ, που έγινε και το μεγαλύτερο ιδιωτικό εργοστάσιο παραγωγής όπλων του κόσμου.

## Επανάσταση στην παραγωγή
Ο Κολτ, επηρεασμένος από τον Ιλάια Γουίτνεϊ, ανέπτυξε μια νέα γραμμή παραγωγής βασισμένη στην ξεχωριστή κατασκευή των διαφόρων μερών και στην τελική τους συναρμολόγηση χρησιμοποιώντας μηχανές. Δήλωσε ότι «*Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορεί να παραχθεί από μηχανές*». Έτσι, ο Κολτ κατάφερε να παραγάγει εκατόν πενήντα όπλα την ημέρα μέχρι το 1856.

## Διάφορα όπλα
Το ρεβόλβερ χρησιμοποιούνταν εκτενώς κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου πολέμου στην Αμερική και μέχρι το θάνατό του ο Κολτ είχε παραγάγει πάνω από τετρακόσιες χιλιάδες όπλα. Το 1880 το «peacemaker» έγινε θρύλος στην άγρια Δύση, ενώ το 45άρι ημιαυτόματο πιστόλι του ήταν το τυπικό πιστόλι κατά τη διάρκεια του Α΄ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και παρέμεινε το επίσημο όπλο των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ μέχρι το 1984. Σήμερα, μαζί με το Εθνικό Ινστιτούτο Δικαιοσύνης, η βιομηχανία Κολτ αναπτύσσει ένα «έξυπνο όπλο» με τεχνολογία που θα επιτρέπει στο όπλο να εκπυρσοκροτεί μόνον από τον νόμιμο κάτοχό του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Μύσκελος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Μύσκελος** ήταν ο ήρωας ιδρυτής της πόλης Κρότωνας στην Ιταλία. Χρονολογικά κατατάσσεται στον 8ο αι. π.Χ. και η ίδρυση του Κρότωνα ανέρχεται στο 757 π.Χ..

Κατά την αρχαιότερη παράδοση ο Μύσκελος ήταν Αχαιός , από την πόλη Ρύπες,  που ήθελε να ιδρύσει αποικία στη Μεγάλη Ελλάδα. Ο θεός Απόλλων τον διέταξε με δελφικό χρησμό να ιδρύσει τον Κρότωνα σε συγκεκριμένη τοποθεσία. Φθάνοντας όμως εκεί, ο Μύσκελος διαπίστωσε ότι εκεί κοντά υπήρχε η Σύβαρις και γι' αυτό ρώτησε τον Απόλλωνα αν ήταν ανάγκη να ιδρύσει και άλλη πόλη στην ίδια περιοχή. Ο θεός τον διαβεβαίωσε ότι συμφωνούσε να ιδρυθεί και άλλη πόλη, και τότε ο Μύσκελος ίδρυσε τον Κρότωνα, ο οποίος τελικά θα υπερίσχυε πάνω στη Σύβαρη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Μυσκελος
Αντιμάχη

Στην ελληνική μυθολογία η **Αντιμάχη** ήταν η σύζυγος του βασιλέα της Τίρυνθας Ευρυσθέα και μητέρα της Αδμήτης και του Περιμήδους. Ως προς τους προγόνους της, η Αντιμάχη ήταν κόρη του Αμφιδάμαντα και επομένως εγγονή του Λυκούργου.

Σε ένα ανάγλυφο που αποκαλύφθηκε στη Βίλα Αλμπάνι, η Αντιμάχη απεικονίζεται σε στάση στοχασμού, όπως και η κόρη της, η Αδμήτη.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 159

Αντιμαχη
Αντιμαχη
43 Αριάδνη

Η **Αριάδνη** είναι ένας μεγάλος και φωτεινός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,93 και φωτεινότερο φαινόμενο μέγεθος 8,78. Ανακαλύφθηκε στις 15 Απριλίου του 1857 από τον Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον, που παρατηρούσε από την Οξφόρδη, και έλαβε το όνομα της κόρης του Μίνωα από την αρχαία ελληνική μυθολογία.

Η μέση διάμετρος της Αριάδνης υπολογίσθηκε σε 95×60×50 χλμ. (είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος αστεροειδής της «Οικογένειας της Χλωρίδος»), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 400 τρισεκατομμύρια τόνους, με πιθανή μέση πυκνότητα 2,7 γραμμάρια ανά κυβικό cm. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αριάδνης εκτιμάται σε 1,2 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 820 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 34 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Αριάδνης είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,274 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη δυνατή σε +2 βαθμούς C.

Η Αριάδνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 46 λεπτά κατά την ανάδρομη φορά με κλίση του άξονα περιστροφής της περί τις 105 μοίρες, παρόμοια δηλαδή με του πλανήτη Ουρανού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αριαδνη
47 Αγλαΐα

Η **Αγλαΐα (Aglaja)** είναι μεγάλος αλλά σκοτεινόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,84. Ανακαλύφθηκε το 1857 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ, και έλαβε το όνομα μιας από τις τρεις Χάριτες της ελληνικής μυθολογίας.

Η μέση διάμετρος της Αγλαΐας υπολογίσθηκε σε 127 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,1 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αγλαΐας εκτιμάται σε 3,55 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 276 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 67,1 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Αγλαΐας είναι **C**. Το άλβεδό της είναι 0,080 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 109 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Είναι άγνωστο το αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αγλαΐα γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αγλαια
Ναυσίθοος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ναυσίθοος** ή **Ναυσίθους** είναι κυρίως γνωστός ένας βασιλέας των Φαιάκων, γιος του Ποσειδώνα και της Περιβοίας. Ο Ναυσίθοος ήταν πατέρας του Αλκινόου και εξαναγκάσθηκε από τους Κύκλωπες να μεταναστεύσει από την Υπέρεια στη Σχερία (σημερινή Κέρκυρα), όπου εγκαταστάθηκε με τον λαό του. Αυτός ο Ναυσίθοος αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (η 56).

Ωστόσο, ο Ησίοδος στη *[[Θεογονία]]* (Β 1017-1018) αναφέρει ότι ο ένας από τους δύο γιους του Οδυσσέα και της Καλυψώς ονομαζόταν επίσης Ναυσίθοος. Αυτός ο Ναυσίθοος *ΔΕΝ* αναφέρεται στην *Οδύσσεια*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Ναυσιθοο
Ναυσιθοο
Οδός Ηρώδου Αττικού

Η σύγχρονη **Οδός Ηρώδου Αττικού** βρίσκεται στο κεντρικότερο σημείο της Αθήνας και έχει πάρει το όνομά της από τον αρχαίο ρήτορα και ευεργέτη της Αθήνας Ηρώδη τον Αττικό. Η οδός οδηγεί στο Παναθηναϊκό Στάδιο στην ανατολική κλιτύ του οποίου, στην περιοχή του σημερινού Παγκρατίου, ήταν τοποθετημένο το Μαυσωλείο του. Όταν έγινε η διάνοιξή της ήταν το απώτερο σημείο της τότε Αθήνας, μετά το οποίο ακολουθούσαν κήποι, περιβόλια και το ρέμα του ποταμού Ιλισού. Η οδός ξεκινά (βόρεια) από τη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας και καταλήγει (νότια) στη λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου, έναντι του Παναθηναϊκού Σταδίου. Είναι μονής κατεύθυνσης, το συνολικό της μήκος είναι περίπου 630 μέτρα και αποτελείται από τέσσερα οικοδομικά τετράγωνα.

Αποτελεί το ανατολικό όριο του Εθνικού Κήπου. Επί της ανατολικής πλευράς βρίσκεται το Προεδρικό Μέγαρο και το Μέγαρο Μαξίμου, όπου είναι το επίσημο γραφείο του Πρωθυπουργού της Ελλάδας από το 1982. Στη συμβολή της με τη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας βρισκόταν έως το 1961 η Αμερικανική Πρεσβεία, σε τετραώροφο νεοκλασικό κτίριο, στη θέση του οποίου έχει ανεγερθεί σήμερα πολυώροφη πολυκατοικία.

Η οδός Ηρώδου Αττικού είναι ο δρόμος με τις υψηλότερες εμπορικές τιμές κατοικιών στην Ελλάδα. Οι κατοικίες είναι μόνο υπερπολυτελή διαμερίσματα και στο δρόμο δεν υπάρχουν καθόλου καταστήματα. Ο δρόμος συνδέει τις συνοικίες του Κολωνακίου, ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά κέντρα της Αθήνας, και του Παγκρατίου, μιας από τις πιο ιστορικές συνοικίες του κέντρου των Αθηνών.

## Διάσημοι κάτοικοι
*Γιάννης Κωστόπουλος, τραπεζίτης, πρώην πρόεδρος της Alpha Bank. 
*Νίκος Πατέρας, εφοπλιστής, πρώην πρόεδρος του Παναθηναϊκού.
*Στέλιος Παναγόπουλος, τραπεζίτης και συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου, πρώην διοικητής της Εθνικής Τράπεζας και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
* Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου, ιδρύτρια του Μουσείου Παύλου & Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου.
* Παύλος Κανελλόπουλος, βιομήχανος. 
* Δημήτριος Μάξιμος, τραπεζίτης, Πρωθυπουργός της Ελλάδας.
* Οικογένεια Νοτιά, Εφοπλιστική οικογένεια.

## Παραπομπές


Ηρωδου Αττικου
Έσπερος

Το όνομα **Έσπερος** μπορεί να αναφέρεται στα:

* Αφροδίτη (πλανήτης) όταν εμφανίζεται μετά τη δύση του Ήλιου (την «εσπέρα»). Συνώνυμο: **Αποσπερίτης**.
* Έσπερος (μυθολογία), μυθικό πρόσωπο που προσωποποιούσε τον Αποσπερίτη.
* Έσπερος ο μάρτυς, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που η μνήμη του τιμάται στις 2 Μαΐου.
* Στο αθλητικό σωματείο: Παναθλητικός Όμιλος Καλλιθέας Έσπερος της Καλλιθέας Αττικής.
* Στο αθλητικό σωματείο Α.Ο. Έσπερος Πάτρας.
* Στο αθλητικό σωματείο αλπικού σκι Έσπερος Βυζαντίου (ΣΧΟ Έσπερος Καλαμαριάς).
* Στο αθλητικό σωματείο Έσπερος Βυζαντίου, το οποίο δεν υφίσταται πλέον και αποτελεί μητρικό σύλλογο του προηγούμενου.
* Στο καλλιτεχνικό περιοδικό Έσπερος (έντυπο)
Ακόμα:

* Ως «έσπερος θεός» χαρακτηριζόταν από τους αρχαίους ο Άδης.
* Εσπέρου Κέρας ονομάζει ο Πτολεμαίος ένα ακρωτήριο της δυτικής Αφρικής.
* Η πόλη Χέσπερους (Κολοράντο) (Hesperus), το ομώνυμο βουνό και χιονοδρομικό κέντρο στο Κολοράντο των ΗΠΑ, καθώς και το βουνό Χέσπερους (Αλάσκα) (Hesperus) στην Αλάσκα πήραν το όνομά τους από το μυθικό πρόσωπο Έσπερο.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κορυσχάδες Ευρυτανίας

Οι **Κορυσχάδες** είναι χωριό και τοπική κοινότητα του Δήμου Καρπενησίου του Νομού Ευρυτανίας. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Καρπενησίου, σε υψόμετρο 940 μέτρων. Το 1955 μετονομάστηκε σε *Κυψέλη*, ονομασία που διατήρησε έως το 1965, οπότε και μετονομάστηκε εκ νέου. Κατά την απογραφή του 2011 είχε πραγματικό πληθυσμό 44 κατοίκων. 

## Ιστορία
Το χωριό συνδέθηκε με την ιστορία της Εθνικής Αντίστασης. Ο λόγος είναι ότι σε αυτό το χωριό συνήλθε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ύστερα από πανελλήνιες μυστικές εκλογές, το Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο αποτελούσαν αντιπρόσωποι των περισσότερων περιοχών της Ελλάδας. Τη διενέργεια των εκλογών αποφάσισε και ανήγγειλε η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ), η λεγόμενη κυβέρνηση των βουνών, που είχε σχηματιστεί με πρωτοβουλία του ΕΑΜ τον Μάρτιο του 1944. Στις εκλογές έλαβαν μέρος περισσότεροι από ένα εκατομμύριο Έλληνες και εκλέχθηκαν 250 εθνοσύμβουλοι, από ευρύτατο φάσμα. 
μικρογραφία|αριστερά|Το κτήριο όπου κάποτε στεγαζόταν οι εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου. Σήμερα στεγάζει μουσείο Εθνικής Αντίστασης.

Στις συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου συμμετείχαν πέντε καθηγητές πανεπιστημίου, δύο μητροπολίτες, οκτώ στρατηγοί, είκοσι δημόσιοι υπάλληλοι, πέντε βιομήχανοι, δέκα δημοσιογράφοι, δεκαπέντε γιατροί, είκοσι πέντε δικηγόροι, είκοσι τρεις αγρότες, δέκα καθηγητές γυμνασίου, είκοσι δύο εργάτες κ.ά. Από την Αττικοβοιωτία και την Εύβοια είχαν εκλεγεί 41 αντιπρόσωποι, από την Ήπειρο 14, από τη Θεσσαλία 22, από τη Μακεδονία 38, από τη Στερεά 21, από την Πελοπόννησο 44 και άλλοι από άλλες περιοχές. Η πρώτη συνέδρια του Εθνικού Συμβουλίου πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου 1944 και στις 27 Μαΐου ψηφίστηκε το πρόγραμμά του https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A8%CE%AE%CF%86%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%9A%CE%BF%CF%81%CF%85%CF%83%CF%87%CE%AC%CE%B4%CF%89%CE%BD  στο οποίο προτάσσεται η διακήρυξη:
*Το Εθνικό Συμβούλιο, συγκροτημένο από αντιπροσώπους ολόκληρου του Ελληνικού λαού που συνήλθαν για να διακηρύξουν την ακατάβλητη θέλησή του να πολεμήσει ως την τελευταία του πνοή για την απελευθέρωση της Χώρας, την πλήρη συντριβή του φασισμού και την αποκατάσταση της εθνικής ενότητας και της λαϊκής κυριαρχίας* και καθορίζει με το ψήφισμά του, που αποτελείται από 15 άρθρα, τον τρόπο άσκησης όλων των εξουσιών στην Ελεύθερη Ελλάδα.

## Τοπική κοινότητα Κορυσχάδων
μικρογραφία|αριστερά|Το χωριό Κορυσχάδες Ευρυτανίας
Η Τοπική κοινότητα αποτελείται, εκτός των Κορυσχάδων, από τον οικισμό Μεσαμπελιά (31 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας Κορυσχάδων ανέρχεται σε 75 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Συλλογικό έργο, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Εκδόσεις Δομή, Αθήνα 2006.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Next (ταινία)

Το **Next** είναι μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας αμερικανικής παραγωγής του 2007 σε σκηνοθεσία Λι Ταμαχόρι και με πρωταγωνιστές τους Νίκολας Κέιτζ, Τζέσικα Μπίελ και Τζούλιαν Μουρ. Η ταινία που είναι εν μέρει βασισμένη στο διήγημα του Φίλιπ Κ. Ντικ *The Golden Man* (1954) έκανε πρεμιέρα στις αμερικανικές αίθουσες στις 27 Απριλίου του 2007. Οι πρωταγωνιστές της ταινίας,  Νίκολας Κέιτζ και Τζέσικα Μπίελ, απέσπασαν υποψηφιότητα για Χρυσό Βατόμουρο, χειρότερης Α' Αντρικής και Β' Γυναικείας Ερμηνείας αντιστοίχως.

## Περίληψη

Ο Κρις Τζόνσον είναι προικισμένος με το χάρισμα της ενόρασης. Έχει την ικανότητα να βλέπει το μέλλον αλλά μόνο για λιγοστά λεπτά. Χρησιμοποιεί το χάρισμα του για να παριστάνει το μάγο αλλά και για να "διορθώνει" καταστάσεις εκτός ελέγχου. Ένα ανελέητο κυνηγητό θα αρχίσει όταν η πράκτορας του FBI Κάλι Φέρις πείθει τους ανωτέρους της ότι το χάρισμα του Κρις είναι υπαρκτό και ότι μπορεί να βοηθήσει στην αποτροπή μιας τρομοκρατικής ενέργειας. Ο Κρις όμως έχει διαφορετική γνώμη καθώς είναι πεπεισμένος ότι πρέπει να ακολουθήσει τη γυναίκα που βλέπει επίμονα στα όνειρα του και που συναντά τυχαία (;) σε ένα εστιατόριο...

## Διανομή
* Νίκολας Κέιτζ ... Κρις Τζόνσον
* Τζούλιαν Μουρ ... Κάλι Φέρις
* Τζέσικα Μπίελ ... Λιζ Κούπερ
* Τόμας Κρέτσμαν ... Κ. Σμιθ
* Πίτερ Φολκ ... Ιρβ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα 
* Κριτική για το Sountrack της ταινίας 

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2007
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Αμερικανικές υπερφυσικές θρίλερ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νεβάδα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Χρήστος Χατζηπέτρος (αξιωματικός)

Ο αντιστράτηγος **Χρήστος Χατζηπέτρος** (1873 - 1945) ήταν Έλληνας στρατιωτικός του 19ου και 20ού αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1873. Εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία και εξήλθε το 1895 ως ανθυπολοχαγός. Μετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 στην αρχή ως δεύτερος υπασπιστής του Διαδόχου Κωνσταντίνου και κατά την έκβαση του πολέμου ως ουλαμαγός της 4ης ορεινής πυροβολαρχίας. Επίσης συμμετείχε σε όλες τις επιχειρήσεις των Βαλκανικών πολέμων ως διοικητής πυροβολαρχίας. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διετέλεσε διοικητής πυροβολικού μεραρχίας. Στη Μικρασιατική εκστρατεία στις μεν επιχειρήσεις του 1921 ήταν διοικητής συντάγματος βαρέος πυροβολικού, στις δε επιχειρήσεις του 1922 ήταν αρχηγός πυροβολικού του Β' Σώματος Στρατού.
 
Στη μεταπολεμική περίοδο διετέλεσε Διευθυντής πυροβολικού στο Υπουργείο Στρατιωτικών προαχθείς σε υποστράτηγο όπου και ανέλαβε στη συνέχεια γενικός διευθυντής του Υπουργείου των Στρατιωτικών. Αποστρατεύθηκε το 1930. Πέθανε στην Αθήνα το 1945.

Χατζηπέτρος Χρήστος
Χ
Χατζηπέτρος Χρήστος
Τζέσικα Μπίελ

Η **Τζέσικα Κλερ Μπίελ** (*Jessica Claire Biel*, 3 Μαρτίου 1982) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και πρώην φωτομοντέλο, γνωστή κυρίως από την συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά *[[7th heaven]]* αλλά και σε Χολυγουντιανές παραγωγές όπως οι ταινίες *[[Stealth]]*, **', ''[[The Illusionist]]'' και ''[[The A-Team]]''.

== Τα πρώτα χρόνια ==

Η Τζέσικα γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη της [[Μινεσότα]] (Έλι) αλλά σε μικρή ηλικία μετακόμισε στο [[Μπούλντερ]] του [[Κολοράντο]]. Παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής από μικρή ηλικία με σκοπό να γίνει ερμηνεύτρια στο μουσικό θέατρο και συμμετείχε σε παραστάσεις γνωστών μιούζικαλ όπως τα ''Άννι'', ''Η Μελωδία της Ευτυχίας'' και ''Η Πεντάμορφη και το Τέρας''. Έχει ένα μικρότερο σε ηλικία αδερφό, το Τζάστιν.

== Σταδιοδρομία ==

Η επαγγελματική σταδιοδρομία της Τζέσικα άρχισε το [[1994]] αρχικά σαν μοντέλο, αλλά η μεγάλη της ευκαιρία για καταξίωση ήρθε δύο χρόνια αργότερα, όταν πήρε το ρόλο της Μαίρη Κάμντεν στην επιτυχημένη και μακροβιότατη οικογενειακή σειρά ''[[7th heaven]]'' (''Στον Έβδομο Ουρανό''). Η πρώτη εμφάνιση της στον κινηματογράφο έγινε ένα χρόνο μετά, το [[1997]], στην ταινία ''[[Ulee's Gold]]'' δίπλα στο βετεράνο [[Πίτερ Φόντα]]. Εκτός από την υποκριτική η Τζέσικα έγινε εκπρόσωπος της εταιρίας καλλυντικών [[L'Oreal]] από το [[2002]].

Το [[2000]] η Τζέσικα πόζαρε γυμνόστηθη για το περιοδικό ''Gear'' προκαλώντας αντιδράσεις λόγω του νεαρού της ηλικίας της (ήταν μόλις 17 ετών). Η απόφαση της να φωτογραφηθεί γυμνή έγινε κάτω από το φόβο της τυποποίησης σε "οικογενειακούς" και "αθώους" ρόλους μετά τη μεγάλη επιτυχία της τηλεοπτικής σειράς που εμφανιζόταν, αλλά και από την απογοήτευση που της προκάλεσε η απώλεια σημαντικών για την υποκριτική της εξέλιξη ρόλων εξαιτίας ακριβώς της μέχρι τότε εικόνας της. Η Τζέσικα έχασε κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια της τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία ''[[American Beauty]]'' που τελικά κατέληξε στην [[Θώρα Μπερτς]]. Κατάφερε τελικά να αποδεσμευτεί από τη σειρά ''7th Heaven'' μετά το 2002 και επικεντρώθηκε στην κινηματογραφική της καριέρα.

Οι μετέπειτα εμφανίσεις της περιορίστηκαν αρχικά σε νεανικές ταινίες όπως τα ''[[Summer Catch]]'' (2001) και ''[[The Rules of Attraction]]'' (2002) με μεικτές κριτικές και όχι ιδιαίτερη εμπορική απήχηση. Λίγο αργότερα ήρθαν οι συμμετοχές στο **' και το εμπορικά αποτυχημένο *[[Stealth]]*. Η πρώτη επιτυχία ήρθε με το *[[The Illusionist]]* ταινία του 2006 που διακρίθηκε καλλιτεχνικά και εμπορικά.

Το 2007 η Τζέσικα εμφανίστηκε στην περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας *[[Next]]* δίπλα στον Νίκολας Κέιτζ και στην κωμωδία *[[I Now Pronounce You Chuck and Larry]]* δίπλα στον Άνταμ Σάντλερ. Η δεύτερη έφτασε στο Νο 1 της λίστας εισπράξεων στην Αμερική, κερδίζοντας 32 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο προβολής.

## Φιλμογραφία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη Ιστοσελίδα
* Η Τζέσικα στην IMDb
* Η Τζέσικα στο Cine.gr

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Χαϊντάρ Πασά

thumb|290px|Η Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Μαρμαρά.
Το **Χαϊντάρ Πασά** (τουρκ: *Haydarpaşa*) είναι προάστιο της Κωνσταντινούπολης επί της ασιατικής ακτής, νότια του Σκουτάρι (*Üsküdar*, πρώην Χρυσούπολη) και βόρεια του Καντίκιοϊ (πρώην Χαλκηδόνα). Αποτελεί την αφετηρία όλων των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών της ασιατικής Τουρκίας με μεγαλοπρεπή σταθμό που κτίσθηκε το 1903 ενώ διατηρεί παράλληλα και λιμενικές εγκαταστάσεις με αποβάθρα που προστατεύεται από μεγάλο κυματοθραύστη.

Στη περιοχή του Χαϊντάρ Πασά βρίσκεται η μεγαλύτερη στρατιωτική μονάδα και στρατώνας πέριξ της Κωνσταντινούπολης, το ονομαζόμενο «Σελιμιέ» που κτίσθηκε επί Σουλτάνου Σελήμ, επίσης τα πανεπιστημιακά κτίρια της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Μαρμαρά καθώς και το αγγλικό νεκροταφείο.

Κατηγορία:Χαλκηδόνα
Ελένη Τρικούπη

Η **Ελένη Τρικούπη** υπήρξε Ελληνίδα νοσηλεύτρια.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν κόρη του υποστράτηγου Ανδρέα Ι. Κορδέλλα και σύζυγος του αντιστράτηγου Νικολάου Τρικούπη, γόνου της αρχοντικής και ιστορικής οικογένειας Τρικούπηδων. 

Κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο, υπηρέτησε ως αδελφή νοσοκόμα στο νοσοκομειακό τρένο Λαρίσης - Αθηνών. Στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο, υπηρέτησε ομοίως στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στο Νοσοκομείο Αθηνών. Στη Μικρασιατική εκστρατεία υπηρέτησε ως προϊστάμενη νοσοκόμος στο νοσοκομείο της Προύσας. Τιμήθηκε με το παράσημο του Σταυρού του Σωτήρος, καθώς και με το Αριστείο Ανδρείας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες νοσηλευτές
Ελενη
Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος
Κατηγορία:Αριστείο Ανδρείας
Ανδρέας Ι. Μεταξάς

Ο **Ανδρέας Μεταξάς** ήταν γόνος της ιστορικής κεφαλληνιακής οικογένειας Μεταξά, γιος του Ιακώβου Μεταξά. 
## Βιογραφία
Αναδείχθηκε ως στρατιωτικός και σύμμαχος των Ενετών με τους οποίους και πολέμησε το 1657 στην Κρήτη κατά των Οθωμανών, επικεφαλής 250 Κεφαλληνίων που συντηρούσε ο ίδιος. 
Επίσης, συμμετείχε και στους αγώνες των Ενετών για την κατάληψη της Λήμνου που επιχείρησαν την ίδια εποχή.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. ΙΖ΄, σ. 55.
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 13ος, σ. 413.

Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Ανδρεας Ι
Κατηγορία:Ιστορία της Λήμνου
Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης
Κέφαλος

Το όνομα **Κέφαλος** φέρουν τα παρακάτω:
* το ψάρι κέφαλος, με επιστημονική ονομασία μουγίλος.

## Τοπωνύμια
* ακρωτήριο της Ιθάκης, στην ανατολική ακτή του κεντρικού κόλπου του νησιού (κόλπος Μώλου)
* ακρωτήριο της Κύθνου, στο βορειότερο άκρο του νησιού. Καλείται επίσης Κατακέφαλο.
* ακρωτήριο των Ψαρών, στα ανατολικά παράλια του νησιού
* ακρωτήριο της Σκιάθου, στα βορειοανατολικά παράλια του νησιού
* ακρωτήριο της Ίμβρου, στα ανατολικά παράλια του νησιού
* Κέφαλος, ανοικτός κόλπος στην Κω που ορίζει προς το νότο τη νοτιοδυτική χερσόνησο του νησιού
* νησίδα στον Αμβρακικό κόλπο, ανατολικά του ακρωτηρίου Σκαφιδάκι
* Κέφαλος, όρμος στην Ίμβρο που κλείνεται προς το νότο από το παραπάνω ακρωτήριο.

## Οικισμοί
* Κέφαλος Δωδεκανήσου, χωριό στον παραπάνω κόλπο της Κω και πρώτη κατά την αρχαιότητα πρωτεύουσα του νησιού
* μεσαιωνικό κάστρο, ακριβώς δίπλα στο προηγούμενο χωριό
* οχυρό μεσαιωνικό φρούριο στην Πάρο.

## Πρόσωπα
* Κέφαλος, μυθικός γενάρχης των Κεφαλλήνων και του αττικού γένους των Κεφαλιδών
* Κέφαλος ο Κολλυτεύς, Αθηναίος δημαγωγός του 4ου αι. π.Χ
* Κέφαλος ο Λυσανίου, Συρακούσιος μέτοικος στην Αθήνα του 5ου αι. π.Χ και πατέρας του ρήτορα Λυσία
* Χρήστος Κέφαλος (γένν. 1945), Έλληνας παλαίμαχος διεθνής αθλητής και προπονητής της καλαθοσφαίρισης.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Σπύρος Τρικούπης

Ο **Σπύρος Τρικούπης** (Αθήνα, 1888 - Αράχωβα, 12 Ιανουαρίου 1945) ήταν Έλληνας λογοτέχνης, δικηγόρος και πολιτευτής, γιος του Κωνσταντίνου Τρικούπη και γόνος της αρχοντικής και ιστορικής οικογένειας Τρικούπη.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1888. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αναγορεύθηκε διδάκτωρ το 1912. Έπειτα ασχολήθηκε με τα γράμματα και το θέατρο, ενώ υπήρξε εκδότης του φιλολογικού περιοδικού *"Δάφνη"*. Συνεργάσθηκε με όλα σχεδόν τα περιοδικά που εκδίδονταν από το 1910 μέχρι το 1916, όπως "Νουμάς", *"Πινακοθήκη"*, *"Παναθήναια"*, και άλλα αθηναϊκά έντυπα. Το 1916 έγραψε το βιβλίο *"Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο"*, με νομικά θέματα που αφορούσαν κυρίως την Ελλάδα. Την περίοδο 1912-1920 άσκησε τη δικηγορία, και το 1920 διορίσθηκε αρχικώς, διευθυντής Εμπορίου και Βιομηχανίας στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, και στη συνέχεια γενικός γραμματέας αυτού. Εργάσθηκε για την κατάρτιση του χρηματιστηριακού και ασφαλιστικού κώδικα, καθώς και για την ψήφιση διάφορων οικονομικών μέτρων.

Μετά το θάνατο του πατέρα του, πολιτεύθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το Μεσολόγγι, αναλαμβάνοντας την ηγεσία του τοπικού κόμματος, εκλεγόμενος συνεχώς βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας από το 1926. Το 1932, επί κυβερνήσεως Παναγή Τσαλδάρη, διορίσθηκε αρχικά Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και έπειτα Υπουργός Γενικός Διοικητής της Ηπείρου. Μετά τις βουλευτικές εκλογές στις 5 Μαρτίου 1933, εκλέχθηκε αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Στη συνέχεια διετέλεσε το 1933 στην Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη, αρχικά Υφυπουργός Γενικός Διοικητής Ηπείρου, και έπειτα ξανά Υπουργός Γενικός Διοικητής Ηπείρου.

Κατά τα Δεκεμβριανά συνελήφθη από τους μαχητές του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ), οι οποίοι τον απήγαγαν ως όμηρο στην Αράχωβα, όπου και τον εκτέλεσαν ως πολιτικό αντίπαλο στις 12 Ιανουαρίου 1945. Γιος του ήταν ο Κωνσταντίνος Σ. Τρικούπης.

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Σπυρος
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Ηπείρου
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Ηπείρου
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Κ-20

To **Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου για αθλητές κάτω των 20 ετών** (*FIFA U-20 World Cup*), προηγούμενα γνωστό ως «Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων» (*FIFA World Youth Championship*) είναι παγκόσμια ποδοσφαιρική διοργάνωση της FIFA. Το νέο όνομα για τη διοργάνωση άρχισε να χρησιμοποιείται από τη διοργάνωση του 2007.

Το εν λόγω πρωτάθλημα διεξάγεται ανελλιπώς κάθε δύο χρόνια, αρχής γενομένης από το 1977.

Η αντίστοιχη διοργάνωση για τις γυναίκες (Παγκόσμιο πρωτάθλημα γυναικών κάτω των 20 ετών ή FIFA U-20 Women's World Championship) ξεκίνησε το 2002 με όριο ηλικίας τα 19 χρόνια. Το ηλικιακό όριο για τις γυναίκες άλλαξε σε 20, αρχής γενομένης από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών κάτω των 20 ετών του 2006.

Η διοργάνωση ήταν επίσης γνωστή ως «Κύπελλο της Κόκα Κόλα» (*FIFA Coca-Cola Cup*) μέχρι το 1997.

## Τελικός 2025
Στον τελικό της πιο πρόσφατης διοργάνωσης, που έγινε στη Χιλή στις 19 Οκτωβρίου του 2025, το Μαρόκο κατέκτησε για πρώτη φορά τον τίτλο. Η ομάδα της Αφρικής νίκησε 2–0 την Αργεντινή στο Σαντιάγο. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Κολομβία νικώντας με 1–0 την Γαλλία. 

## Οι νικητές

* Επεξήγηση
** παρ. - μετά από παράταση
** πεν. - ο αγώνας κρίθηκε στη διαδικασία των πέναλτι

### Καλύτερες θέσεις ανά χώρα
Παρακάτω είναι οι 39 χώρες που έχουν φθάσει τουλάχιστον τον ημιτελικό της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου Κ-20. Η Αργεντινή είναι η πιο επιτυχημένη χώρα με έξι τίτλους, επτά συμμετοχές στον τελικό και μία τέταρτη θέση.

: = *συμπεριλαμβάνει τη Γιουγκοσλαβία*
: = *συμπεριλαμβάνει την Σοβιετική Ένωση*
: = *συμπεριλαμβάνει την Δυτική Γερμανία*

## Βραβεία

### Χρυσή Μπάλα

### Χρυσό Παπούτσι
Απονέμεται στον πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης. 

### Χρυσό Γάντι

### Βραβείο Ευ Αγωνίζεσθαι

## Παραπομπές



Κατηγορία:Διοργανώσεις FIFA
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο Κ-20
Αλεβίων

Στην ελληνική μυθολογία ο **Αλεβίων** ή **Αλβίων** ήταν Γίγαντας, γιος του Ποσειδώνα. Αφού ο Ηρακλής σκότωσε τον Γηρυόνη και επέστρεφε στην Ελλάδα με τα βόδια του, ο Αλεβίων μαζί με τον Γίγαντα αδελφό του Βεργίωνα του επιτέθηκαν στη Λιγουρία. Επειδή τα βέλη του Ηρακλή είχαν τελειώσει, ο ήρωας παρακάλεσε τον Δία να τον βοηθήσει. Πραγματικά, ο Δίας άρχισε να ρίχνει βροχή από πέτρες στα κεφάλια των Γιγάντων και τους σκότωσε.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969.

Αλεβιων
Αλεβιων