open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γιώργος Λιάνης

Ο **Γιώργος Λιάνης** (Αμύνταιο, 2 Σεπτεμβρίου 1942) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1942 στο Αμύνταιο Φλώρινας. Σπούδασε στο Τμήμα Χημείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στα νεανικά του χρόνια υπήρξε ποδοσφαιριστής του Ηρακλή Θεσσαλονίκης στην Α΄ Εθνική. Είναι ο πρώτος εξάδελφος της χήρας του Ανδρέα Παπανδρέου, Δήμητρας Λιάνη και ανιψιός του καθηγητή και υπουργού Γιώργου Λιάνη και του υποστράτηγου Κωνσταντίνου Λιάνη.

## Επαγγελματική και πολιτική πορεία
Διήνυσε μακρά δημοσιογραφική πορεία, κυρίως μέσα από την εφημερίδα Τα Νέα, ως ελεύθερος ρεπόρτερ με έμφαση στο κοινωνικό ρεπορτάζ και παίρνοντας συνεντεύξεις από ιδιαίτερα σημαντικά πρόσωπα. Άφησε το στίγμα του στην ελληνική τηλεόραση την δεκαετία του 1980, όταν μαζί με τους δημοσιογράφους Γιάννη Δημαρά και Κώστα Χαρδαβέλλα παρουσίαζε την επιτυχημένη και πολυσυζητημένη εκπομπή *[[Ρεπόρτερς]]*, στην ΥΕΝΕΔ και μετέπειτα στην ΕΡΤ2.

Ήταν βασικός μάρτυρας στη δίκη των πρωταιτίων της Χούντας το 1975, καταθέτοντας σημαντικά έγγραφα, αλλά και μαγνητοφωνημένες συνομιλίες που είχε αποκτήσει με στοιχεία κατά των Γ. Παπαδόπουλου, Ι. Λαδά και Δ. Ιωαννίδη.

Εξελέγη βουλευτής Φλώρινας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. τον Ιούνιο του 1989 και επανεξελέγη τον Νοέμβρη του 1989, το 1990, το 1993, το 1996, το 2000, το 2004, το 2007 και το 2009. Διετέλεσε Υφυπουργός Αθλητισμού στο Υπουργείο Πολιτισμού στα διαστήματα 1993-1996 και 2002-2004.

Στις 14 Ιουνίου 2011 αποχώρησε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ, αρνούμενος να ψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα εξυγίανσης της ελληνικής οικονομίας.

## Προσωπική ζωή
Ο Γιώργος Λιάνης έχει κάνει τρεις γάμους με ισάριθμα διαζύγια. Από τον πρώτο γάμο του απέκτησε μια κόρη, την Τατιάνα. Το 1978 παντρεύτηκε την τραγουδίστρια, Λιζέτα Νικολάου, με την οποία απέκτησαν ένα γιο, τον Αλέξανδρο. Το ζευγάρι χώρισε το 1983. Σύζυγός του υπήρξε και η ηθοποιός, Κοραλία Καράντη, από το 2003 έως το 2013 όταν πήραν διαζύγιο.

## Συγγραφικό έργο
*«Φυλακές» (1982)
*«Τα είδωλα» (χ.χ., 1988;)
*«Μελίνα των Πρεσπών» (1994)
*«Β. Τσιτσάνης» (1996)
*«Μ. Θεοδωράκης» (1999)
*«Ο τελευταίος αρχηγός» (1998, βιογραφία του Α. Παπανδρέου)
*«Ανταποκρίσεις από τη Λογοτεχνία» (2005)
*«Φλέρη Νταντωνάκη: Η Φεγγαρική αηδόνα» (2007)

## Παραπομπές


## Πηγές
*Βιογραφικό του Γιώργου Λιάνη στην Ελευθεροτυπία.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γιώργος Λιάνης, βιογραφικό και προσωπικές αρθρογραφίες του πολιτικού στον ιστότοπο Aixmi.gr

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας
1198 Ατλαντίς

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1198 Ατλαντίς
Η **Ατλαντίς (Atlantis)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,363. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη θρυλική ήπειρο. Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της η Ατλαντίς προσεγγίζει τον Ήλιο στο περιήλιο της τροχιάς της περισσότερο από ό,τι ο πλανήτης Άρης στο δικό του αφήλιο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Ατλαντίδος είναι **L**. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ατλαντις
1199 Γκελντονία

Η **Γκελντονία (Geldonia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,258. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου και της έδωσε ως όνομα τη λατινική ονομασία της γενέτειράς του Ζοντουέν, μικρής πόλης στο Βέλγιο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γκελντονίας εκτιμάται σε 31,25 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **CGTP** (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1299. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Γκελντονία γύρω από τον εαυτό της.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γκελντονια
1200 Αυτοκράτειρα

Η **Αυτοκράτειρα (Imperatrix)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,825. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αυτοκράτειρας εκτιμάται σε 39,52 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0714. Η Αυτοκράτειρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 20 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αυτοκρατειρα
Αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960

thumb|right|Το σύμβολο της ειρήνης, το οποίο σχεδιάστηκε στη Μεγάλη Βρετανία κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για τον πυρηνικό αφοπλισμό, αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της εποχής της αντικουλτούρας.
Ως **αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960** ορίζεται το πολιτιστικό κίνημα που αναπτύχθηκε κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο και διαδόθηκε στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου ανάμεσα στα έτη 1956 και 1974. Το κίνημα άνθησε κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης στρατιωτικής επέμβασης της Κυβέρνησης των Η.Π.Α. στον πόλεμο του Βιετνάμ. Πολλοί μελετητές της εποχής ορίζουν ως περίοδο κορύφωσης του κινήματος το διάστημα μεταξύ 1965 και 1972.

Καθώς η δεκαετία του '60 προχωρούσε, ολοένα και βάθαινε το χάσμα ανάμεσα στην παλαιά και τη νέα γενιά αναφορικά με ζητήματα όπως ο Πόλεμος στο Βιετνάμ, οι φυλετικές σχέσεις, τα σεξουαλικά ήθη, τα δικαιώματα των γυναικών, οι παραδοσιακοί τρόποι άσκησης εξουσίας, ο πειραματισμός με ψυχοτρόπα φάρμακα και διάφορετικές εκδοχές του επονομαζόμενου Αμερικανικού Ονείρου. Προέκυψαν νέες μορφές πολιτισμού, συμπεριλαμβανομένης της ποπ μουσικής και της ταυτόχρονης ανόδου της κουλτούρας των χίπις, η οποία οδήγησε στην ταχεία εξέλιξη της νεανικής υποκουλτούρας που έδινε έμφαση στην αλλαγή και τον πειραματισμό. Εκτός από το διάσημο μουσικό συγκρότημα των Beatles, πολλοί συνθέτες, τραγουδιστές και μουσικά συγκροτήματα από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αμερική είχαν αντίκτυπο στο πολιτιστικό αυτό κίνημα.

Στην Πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου, το 1958, σε μία πράξη πολιτικής ανυπακοής, συγκεντρώθηκαν 60.000 - 100.000 φιλειρηνικοί διαδηλωτές, κυρίως φοιτητές και ειρηνιστές, σε ένα γεγονός ευρέως γνωστό ως «διαδηλώσεις απαγόρευσης της Βόμβας» («ban the Bomb» demonstrations). Από την ομάδα αυτή σχεδιάστηκε και το σήμα της ειρήνης, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο της ειρήνης, της ελευθερίας και της κουλτούρας των χίπις.

Η κοινωνική ανθρωπολόγος Τζέντρι Άντερς παρατηρεί πως ένα σύνολο ελευθεριών είχαν γίνει αποδεκτά μέσα σε μια κοινότητα αντικουλτούρας στην οποία έζησε και μελέτησε: «ελευθερία του να εξερευνά κανείς τις ικανότητές του, ελευθερία του να δημιουργεί κανείς τον Εαυτό του, ελευθερία της προσωπικής έκφρασης, ελευθερία από τη δημιουργία προγραμμάτων, ελευθερία από τους αυστηρά καθορισμένους ρόλους και ιεραρχικές δομές...» Επιπλέον, η Άντερς θεωρεί πως ορισμένα μέλη του κινήματος επιθυμούσαν να επιφέρουν αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε να μην αποθαρρύνει, αλλά να ενθαρρύνει, «την καλαισθησία, την αγάπη για τη φύση, το πάθος για τη μουσική, την επιθυμία για περισυλλογή, ή την ισχυρά εκφρασμένη ανεξαρτησία».

## Παραπομπές



Κατηγορία:Δεκαετία 1960
Κατηγορία:Δεκαετία 1970
Κατηγορία:Ακτιβισμός
Κατηγορία:The Beatles
Κατηγορία:Μουσική στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Περιβαλλοντολογία
Κατηγορία:Οικολογία
Κατηγορία:Φεμινισμός δευτέρου κύματος
Κατηγορία:Τζον Λένον
Κατηγορία:Ροκ μουσική
Κατηγορία:Σεξουαλική επανάσταση
Κατηγορία:Πόλεμος του Βιετνάμ
Κατηγορία:Μουσική στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Αντικουλτούρα
1202 Μαρίνα

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1202 Μαρίνα
Η **Μαρίνα (Marina)** είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής που κινείται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,911. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε ένα παραδοσιακό ορθόδοξο γυναικείο όνομα. Η Μαρίνα ανήκει στην  «Ομάδα αστεροειδών της Χίλντας».

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μαρίνας εκτιμάται σε 54,94 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0337. Η Μαρίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 27 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μαρινα
Θρακικά Μετέωρα

thumb|right|500px|<center>Τοπίο Θρακικών Μετέωρων από τον οικισμό Πολύαρνο.</center>
thumb|right|500px|<center>Τοπίο Θρακικών Μετέωρων από τον οικισμό Εύθυμο.</center>
Τα **Θρακικά Μετέωρα** είναι μια βραχώδης περιοχή φυσικού κάλλους του Νόμου Ροδόπης, βόρειως του Ιάσμου στην ορεινή Ροδόπη κοντά στα σύνορα με τον Νόμο Ξάνθης. Τα Θρακικά Μετέωρα περιτριγυρίζονται από τους εγκαταλελειμμένους οικισμούς της Αστραίας, του Πολύαρνου και του Εύθυμου. Η πρόσβαση τους γίνεται οδικώς μέσω ενός δύσβατου χωματόδρομου ο οποίος ξεκινά ανατολικά της κωμόπολης του Ιάσμου.

## Φύση
Η περιοχή είναι πλούσια σε πανίδα και χλωρίδα. Στην περιοχή υπάρχουν άγρια άλογα, ο υπό εξαφάνιση λευκός γυπαετός, σταυραετοί, ο μαύρος πελαργός κλπ. Ο Δήμος Ιάσμου στον οικισμό Πολύαρνο έχει δημιουργήσει ορεινό καταφύγιο (ανήκει στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ιάσμου) και έχει σηματοδοτήσει πεζοπορικά μονοπάτια με σκοπό την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής. Από την περιοχή περνάει το ορειβατικό μονοπάτι Ε6.

## Ορειβατικά μονοπάτια
Από την Αστραία ξεκινά ορειβατικό μονοπάτι 5,5 χιλιομέτρων μέχρι τον Ίασμο. Ένα άλλο ορειβατικό μονοπάτι 11 χιλιομέτρων ξεκινά από το χωριό Τσαλαπετεινός μέσω του οικισμού Εύθυμου με προορισμό την Αστραία. Επίσης ορειβατικό μονοπάτι 6 χλιομέτρων υπάρχει από το χωριό Κορφοβούνι μέχρι το Εύθυμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Ροδόπης
Κατηγορία:Ροδόπη
Γκυστάβ Κρωκ

Ο **Γκυστάβ Αντόλφ Ντεζιρέ Κρωκ** (Gustave Adolphe Désiré Crauk, Βαλανσιέν 16 Ιουλίου 1827 – Μεντόν 17 Νοεμβρίου 1905) ήταν Γάλλος γλύπτης, Φοίτησε αρχικά στην Ακαδημία ζωγραφικής και γλυπτικής της γενέτειράς του Βαλανσιέν (Valenciennes) και συνέχισε τις σπουδές του το 1845 στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, στο εργαστήριο του διάσημου γλύπτη Ζαν-Ζακ Πραντιέ (Jean-Jacques Pradier, 1790 – 1852).

[thumb|left|250px|"Λυκόφως" (1871). Έργο του Γκυστάβ Κρωκ. [Παρίσι, Κήπος των Εξερευνητών]]Το 1851 κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome) με το έργο του «Οι Έλληνες και οι Τρώες ερίζουν για το σώμα του Πατρόκλου» (Grecs et Troyens se disputant le corps de Patrocle) και μέχρι το 1856 έζησε στην Ιταλία. Μετά την επιστροφή του στο Παρίσι, εξέθεσε στο Σαλόν πολλές προτομές ιστορικών και στρατιωτικών προσωπικοτήτων («Ο στρατηγός Καμού», 1853, Μουσείο Ορσέ) και αλληγορικές μορφές («Νεότητα και Έρως», μάρμαρο, Μουσείο της Βαλανσιέν). 

Ο Κρωκ ήταν πολύφατος καλλιτέχνης, αναλαμβάνοντας πολυάριθμες κρατικές παραγγελίες για έργα στο Λούβρο, την Όπερα Γκαρνιέ, τις Εκκλησίες του Αγίου Ευσταθίου και της Αγίας Τριάδας (Τρινιτέ), το Παρεκκλήσιο της Σορβόννης, το Μουσείο του Λουξεμβούργου, την Εκκλησία Σακρέ-Κερ, το Δημαρχείο του 6ου διαμερίσματος του Παρισιού.

Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα γλυπτά έργα του, που βρίσκονται στο Παρίσι, περιλαμβάνονται: «Μνημείο του ναύαρχου Κολινιύ» (1889, Οδός Ριβολί 160), «Αέτωμα της Πτέρυγας Μαρσάν» στο Λούβρο, «Λυκόφως» (1871, Κήπος των Εξερευνητών ή Μάρκο Πόλο), «Κρήνη βουκολική» (1884, Πλατεία Εντμόν Ροστάν), «Ιατρική» και «Χειρουργική» (Σχολή Ιατρικής), «Σωφροσύνη» (Εκκλησία Τρινιτέ), «Ντρουαί» και «Δουνκέρκη» (1867, Σταθμός του Βορά), «Η Μάχη του Κένταυρου» (1880 -1900, Δημαρχείο 6ου διαμερίσματος Παρισιού). Φιλοτέχνησε επίσης το ταφικό μνημείο του Γάλλου συγγραφέα Εντμόν Αμπού (Edmond About) στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ (Cimetière du Père Lachaise) του Παρισιού.     
## Παραπομπές

## Πηγές
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Gauche”, pp. 98 & 124, Massin Editeur, Paris, 2006.
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite”, pp. 51 & 149, Massin Editeur, Paris, 2006.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Κρωκ, Γκυστάβ Αντόλφ Ντεζιρέ», τόμ. 36, σελ. 259 - 260, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Χοσέ Μιγκέλ Γκόμες

Ο **Χοσέ Μιγκέλ Γκόμες** (ισπαν.*Jose Miguel Gómez*, 6 Ιουλίου 1858 – 13 Ιουνίου 1921) ήταν Κουβανός στρατηγός στον Πόλεμο για την ανεξαρτησία της Κούβας και μετέπειτα πρόεδρος της χώρας.

## Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στο Σάνκτι Σπίριτους της Σάντα Κλάρα της Κούβας στις 6 Ιουλίου του 1858. Αργότερα έγινε κυβερνήτης της Σάντα Κλάρα και δεν άργησε να γίνει δημοφιλής σε ολόκληρη τη χώρα. Κατά τη δημιουργία του συντάγματος της χώρας ήταν ένας από αυτούς που ψήφισαν υπέρ της υιοθέτησης της Τροποποίησης Πλατ.

To 1905 σχεδίαζε να κατέβει σαν υποψήφιος πρόεδρος τη χώρας με το Φιλελεύθερο Κόμμα, μαζί με τον Αλφρέδο Σάγιας.  Βίαια γεγονότα απέτρεψαν τους Φιλελεύθερους από το να αποκομίσουν ισχυρό έρεισμα στις εκλογές, οπότε και ο Γκόμες παραιτήθηκε από την εκλογική διαδικασία.

Οι διαφωνίες του Γκόμες και του Σάγιας δίχασαν το Φιλελεύθερο Κόμμα. Η δύναμη που απέκτησαν όμως οι Συντηρητικοί απέναντι στο διχασμένο Φιλελεύθερο Κόμμα τους έπεισε να συνεργαστούν ξανά.  

## Θητεία στην Προεδρία
Ο Γκόμες και ο Σάγιας νίκησαν τις εκλογές του 1908 σαν υποψήφιοι του Φιλελεύθερου Κόμματος και ο Χοσέ Γκόμες ανέλαβε την προεδρία με αντιπρόεδρο τον Σάγιας. Ο Γκόμες ήταν ιδιαίτερα λαοφιλής και θεωρούνταν ένας καλός πρόεδρος από την πλειοψηφία των πολιτών. Ωστόσο κατά τη διάρκεια της προεδρίας του η πολιτική διαφθορά άνθισε, ενώ ξέσπασαν και ορισμένα σημαντικά σκάνδαλα.  

Την περίοδο της προεδρίας του επίσης η κυβέρνηση ξεκίνησε τη χρηματοδότηση εφημερίδων, στρέφοντας της σε φιλοκυβερνητικές τοποθετήσεις. Αν και πιθανότατα το αποτέλεσμα νοθεύτηκε ο Σάγιας νίκησε τον Γκόμες  στις εκλογές του 1920. Ο Γκόμες θα είχε μάλλον νικήσει αν η εκλογική διαδικασία είχε διεξαχθεί δίκαια.

Στη συνέχεια ο Γκόμες κατέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για να συναντηθεί με τον πρόεδρο Ουώρεν Χάρντινγκ και επιχείρησε να πείσει το Κογκρέσο να παρέμβει στο αποτέλεσμα των εκλογών, χωρίς όμως επιτυχία.

## Μετέπειτα βίος

Ο Γκόμες πέθανε στη Νέα Υόρκη. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Κούβα και τάφηκε στο Κοιμητήριο Κολόν της Αβάνας.

## Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με την Αμέρικα Αρίας και απέκτησαν ένα γιο, τον Μιγκέλ Μαριάνο Γκόμες, ο οποίος διετέλεσε επίσης πρόεδρος τη Κούβας. Ένας στενός του φίλος, ο Χεράρδο Ματσάδο, έγινε επίσης πρόεδρος της χώρας.

## Παραπομπές

*  (ισπανικά)

## Πηγές
* *Cuba, The Pursuit of Freedom* (Eyre & Spottiswoode Ltd., 1971)

Κατηγορία:Πρόεδροι της Κούβας
Ντάλας Μάβερικς

Οι **Ντάλας Μάβερικς** (αγγλικά: *Dallas Mavericks*, επίσης γνωστοί ως *Mavs*) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Ντάλας του Τέξας, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Είναι μέλη της Δυτικής Περιφέρειας του ΝΒΑ, καθώς και μια φορά πρωταθλητές του NBA έχοντας νικήσει τους Μαϊάμι Χιτ στους τελικούς του 2011.

Σύμφωνα με έκθεση του περιοδικού Forbes το 2016, είναι η ένατη πολυτιμότερη ομάδα καλαθοσφαίρισης στις Ηνωμένες Πολιτείες, με την αξία τους εκτιμάται περίπου στα 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια. Από την εναρκτήρια 1980-81 σεζόν τους, οι Μάβερικς έχουν κερδίσει δύο τίτλους Περιφέρειας (2006, 2011), και ένα πρωτάθλημα ΝΒΑ (2011).

## Γήπεδα
thumb|Το γήπεδο των Μάβερικς

* Reunion Arena (1980–2001)
* Moody Coliseum (1984)
* American Airlines Center (2001–σήμερα)

## Επιτυχίες
### Πρωταθλήματα
* **1** (2011)

### Τίτλοι Περιφέρειας
* **3** (2006, 2011, 2024)

### Τίτλοι Κατηγορίας
* **4** (1987, 2007, 2010, 2024)

## Αποσυρθέντα νούμερα
* **3** (15, 22, 41)

## Ρόστερ
Τελευταία Ενημέρωση:20 Οκτωβρίου 2024[thumb|150px|[Ντιρκ Νοβίτσκι]]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1980
Citroën Type B14

Το **Citroën Type Β14** ήταν μεσαίο αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1926 έως τον Οκτώβριο του 1928. Συνολικά κατασκευάστηκαν 127.600 αντίτυπα σειράς Type Β14 στα 2 έτη παραγωγής του, αριθμός - ρεκόρ για την εποχή του.

## Τεχνικά χαρακτηριστικά

Το Type Β14 παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 1926, ως ο αντικαταστάτης του Citroën Type B12. Σε αντίθεση με το Β12, που ήταν ίδιο μηχανικά με τον προκάτοχο Citroën Type B10, αλλά με περαιτέρω ενισχύσεις στο αμάξωμα, το B14 ήταν ένα εξ ολοκλήρου νέο αυτοκίνητο, που δεν είχε καμία μηχανολογική συγγένεια με τους προκατόχους του, ενώ είχε και σημαντικά πιο ενισχυμένο αμάξωμα από αυτούς.

Έφερε έναν εντελώς νέο 4-κύλινδρο σε σειρά (I4) κινητήρα βενζίνης, κυβισμού 1.583 cm³ και ισχύος 22 hp στις 2.300 στροφές το λεπτό, ο οποίος συνδυαζόταν με 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, με την πρώτη ασυγχρόνιστη, αν και με τα δεδομένα της εποχής ήταν σχετικά προηγμένο, καθώς τότε πολλά αυτοκίνητα είχαν ακόμα κιβώτια με μόλις 2 ταχύτητες. Η τελική ταχύτητα στις περισσότερες εκδοχές αμαξώματος ήταν 80 χιλιόμετρα την ώρα ή 50 μίλια την ώρα, αν και σε κάποιες άλλες εκδοχές αμαξώματος υπήρχαν μικρές διαφορές σε αυτά τα νούμερα.

## Εκδοχές αμαξώματος

Το μοντέλο ήταν διαθέσιμο σε αρκετές εκδοχές αμαξώματος:

* Torpédo (σεντάν - το πιο συνηθισμένο)
* Conduite Intérieure
* Coupé (κουπέ)
* Coupé de Ville
* Landaulet (ημι-ανοιχτό)
* Normande (επαγγελματικό)
* Cabriolet (καμπριολέ) 
* Taxi. Ειδικότερα η έκδοση Taxi, σχεδιάστηκε από τον Αντρέ Σιτροέν (André Citroën) εξ αρχής για τον σκοπό αυτό και κυκλοφόρησε επίσημα ως ταξί στο Παρίσι, όπως είχε συμβεί και με την έκδοση ταξί του προκατόχου Β12.

Τον Μάρτιο του 1927, το B14 απέκτησε σερβόφρενα της Westinghouse και μετονομάστηκε σε B14F. Μέσα στο ίδιο έτος, ακολούθησε το B14G, με λίγο πιο σύγχρονη αισθητική. Υπήρξε και μια σπάνια δεξιοτίμονη έκδοση του B14G, το Citroën Type Β18 που κατασκευάστηκε σε μόλις 1.200 αντίτυπα, όλα για εξαγωγή στην Άπω Ανατολή.

## Αντικατάσταση του Β14

Είναι εντυπωσιακό ότι κατά το τελευταίο έτος παραγωγής, το 1928, το Type B14 έφτασε ρυθμό παραγωγής 400 οχήματα την ημέρα, το ένα τρίτο της συνολικής γαλλικής παραγωγής αυτοκινήτων κατά την τότε εποχή. Τελικώς, η παραγωγή του έληξε τον Οκτώβριο του 1928, με τη συνολική παραγωγή να φτάνει τα 127.600 αντίτυπα, και αντικαταστάθηκε από το Citroën Type C4, που εισήχθη στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού ταυτόχρονα, μέσα στον ίδιο μήνα.

## Βιβλιογραφία
* John Reynoolds, «André Citroën: The man and the motor car». Sutton Publishing, Gloucestershire, UK. 1996. ISBN 0-905778-32-4.
* Jacques Wolgensinger, «André Citroën», Lupetti, ISBN 88-85838-69-3.
* J.P. Foucault, «Le 90 ans de Citroën», Éditions Michel Lafon, ISBN 978-2-7499-1088-8.
* AA.VV. «Citroën 1919-2006 - La storia e i modelli», Editoriale Domus.
* Daniel Puiboube, «Un siècle d’automobile en France», Sélection du reader’s digest, 2000.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αφιέρωμα στο Citroën Type Β14 από το Citroënët (στα αγγλικά)
* Αφιέρωμα στο Citroën Type Β18 από το Citroënët (στα αγγλικά)

Type B14
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Καφέ Λα Ροτόντ

thumb|right|250px|Το Καφέ Λα Ροτόντ, Παρίσι 2011.
Το **Καφέ Λα Ροτόντ** (Café La Rotonde) είναι ένα από τα πιο ιστορικά και παραδοσιακά καφενεία και μπρασερί στο Παρίσι και από τα πιο γνωστά σημεία συνάντησης συγγραφέων και καλλιτεχνών. Βρίσκεται στη Λεωφόρο Μονπαρνάς (105, Blvd du Montparnasse) στην Αριστερή Όχθη (Rive Gauche) του Σηκουάνα, πολύ κοντά και σε άλλα διάσημα «φιλολογικά» καφέ της γαλλικής πρωτεύουσας: Λα Κουπόλ, Λε Σελέκτ και Λε Ντομ. (Μετρό: Vavin).

Το Καφέ Λα Ροτόντ ιδρύθηκε το 1910 από τον Βικτόρ Λιμπιόν (Victor Libion) και ήταν προσφιλής τόπος συνάντησης της παριζιάνικης διανόησης κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Ο Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος είχε εκεί κοντά το εργαστήριό του, ήταν φανατικός θαμώνας του. Στο Καφέ Λα Ροτόντ σύχναζε και ο ζωγράφος Αμεντέο Μοντιλιάνι (Amedeo Modigliani), ο οποίος συνήθιζε να αυτοπαρουσιάζεται στους θαμώνες ως «Μοντιλιάνι, ζωγράφος και Εβραίος», ζητώντας να φιλοτεχνήσει το πορτρέτο τους. Με τον τρόπο αυτό συστήθηκε το 1914 στην Αγγλίδα ζωγράφο Νίνα Χάμνετ (Nina Hamnett, 1890 – 1956) κι έτσι ξεκίνησε η στενή φιλία τους. 

Το περιβάλλον και η ατμόσφαιρα στο Καφέ Λα Ροτόντ έχουν απαθανατιστεί από πολλούς καλλιτέχνες, που και οι ίδιοι σύχναζαν σ’ αυτό, όπως ο Ντιέγκο Ριβέρα, ο Φεδερίκο Καντού και ο Λεονάρ Φουζιτά, ο οποίος απεικόνισε έναν καυγά στο καφέ στο χαρακτικό του «Στο Λα Ροτόντ» (1925). Ο Πικάσο ζωγράφισε ένα δείπνο στο καφέ στον πίνακά του «Στο Καφέ Λα Ροτόντ» (1901), καθώς και ο Ρώσος καλλιτέχνης Αλεξάντρ Γιάκοβλεφ σ’ ένα έργο του με τον ίδιο τίτλο «Στο Καφέ Λα Ροτόντ».

Σήμερα, το Καφέ Λα Ροτόντ έχει διατηρήσει τη «μποέμικη» γοητεία του και εξακολουθεί να αποτελεί χώρο συνάντησης καλλιτεχνών, συγγραφέων και διανοούμενων της γαλλικής πρωτεύουσας.

Κατηγορία:Καφέ στο Παρίσι
Τζοβανόττι

Ο **Λορέντσο Κερουμπίνι** (Ιταλικά: Lorenzo Cherubini) ή αλλιώς με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο **Τζοβανόττι** (Jovanotti) είναι Ιταλός τραγουδοποιός και ράπερ. Γεννήθηκε στη Ρώμη στις 27 Σεπτεμβρίου του 1966. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 2008 παντρεύτηκε την Francesca Valiani στην Κορτόνα, απ' όπου κατάγεται ο  Τζοβανόττι. Η κόρη τους, Τερέζα, γεννήθηκε το 1998. Για εκείνη έχει αφιερώσει το τραγούδι του «Per te», μία από τις επιτυχίες του δίκου «Capo Horn»

## Η μουσική του
Ο Τζοβανόττι ξεκίνησε ερμηνεύοντας τραγούδια με χιπ χοπ, ραπ και ντίσκο ρυθμούς, τα οποία αφθονούν στους πρώτους του δίσκους. Πάντως, τα τελευταία χρόνια έχει πλησιάσει αρκετά άλλα μουσικά είδη, όπως η funk ακόμα και κλασικά. Όπως η μουσική του άλλαζε μορφή, το ίδιο και οι στίχοι του, άρχισε να αποβλέπει σε φιλοσοφικά, πολιτικά και θρησκευτικά θέματα.

Τα περισσότερα τραγούδια του είναι στα ιταλικά. Επιπλέον, έχει κυκλοφορήσει και διάφορες επιτυχίες του στα ισπανικά. Ο Τζοβανόττι έχει εμφανιστεί σε μία φιλανθρωπική συναυλία του Λουτσιάνο Παβαρότι το 1996. Έχει στενή φιλία με τον Bono, λόγω του κοινού τους ενδιαφέροντος για την διαγραφή του χρέους των φτωχών αφρικανικών χωρών. Ακόμη, συνεργάστηκε δύο φορές με τον Michael Franti, έναν γνωστό Ιταλό τραγουδιστή, στους δίσκους *"Capo Horn" (1999)* και *"Ora" (2011)*. Και οι δύο προηγούμενοι έχουν γράψει λάθος το όνομα του Τζοβανόττι, αντί για *Jovanotti* σε *Giovanotti*.

## Το ψευδώνυμο «Jovanotti»
Το όνομα Jovanotti προέρχεται από τον πληθυντικό αριθμό της λέξης "giovanotto" που σημαίνει "νέος άνδρας". Ο Jovanotti αρχικά είχε σχηματίσει ένα συγκρότημα με το όνομα "I giovanotti" (οι νεαροί), με το οποίο είχε πάει σε οντισιόν, αλλά ο μουσικός παραγωγός ενδιαφέρθηκε μόνο γι' αυτόν. Αργότερα, βρήκε ένα αμερικανοϊταλικό όνομα «Joe Vanotti» πριν καταλήξει στο σημερινό "Jovanotti".

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Νικητές World Music Awards
Κατηγορία:Ψευδώνυμα
Ολυμπιακός Κερατσινίου (χειροσφαίριση)

## Ιστορία
### 1987-1999
Το τμήμα χειροσφαίρισης του Ολυμπιακού Κερατσινίου ιδρύθηκε το 1987. Το καλοκαίρι του 1995 απορρόφησε τον σύλλογο Ολυμπιακός/Λυκαβηττός που είχε κερδίσει την άνοδό του στην Α1 Εθνική κατηγορία, κι έτσι την περίοδο 1995-96 αγωνίστηκε στην ανώτατη κατηγορία για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του, καθώς κατέλαβε την τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στην Α2. Το καλοκαίρι του 1996 μετείχε στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα μπιτς χάντμπολ, το οποίο και κατέκτησε. Την περίοδο 1997-98 η γυναικεία ομάδα αγωνίστηκε στην Α1 Εθνική κατηγορία, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό στην Α2.

### 2000 - σήμερα
Το 2000 ο Ολυμπιακός Κερατσινίου βρισκόταν στην Α2 Εθνική κατηγορία, ωστόσο μετά από λίγα χρόνια υποβιβάστηκε σε μικρότερες εθνικές κατηγορίες. Το 2002 ήρθε η δεύτερη μεγάλη επιτυχία της ομάδας, και πάλι στο μπιτς χάντμπολ, καθώς κατέκτησε το πρωτάθλημα εκεινου του έτους. Το 2013, ο Ολυμπιακός Κερατσινίου πέτυχε την άνοδο στην Α2 κατηγορία. Το 2017 κατάφερε να φτάσει στα μπαράζ ανόδου στην Α1 κατηγορία. Το 2018 υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική Κατηγορία.

Το 2014 η ομάδα του Ολυμπιακού έφτασε στην κατάκτηση των πρώτων της τίτλων σε επίπεδο νέων, καθώς κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Χειροσφαίρισης Αττικής ΕΣΧΑ μίνι παίδων, καθώς επίσης και το πανελλήνιο πρωτάθλημα της ίδιας κατηγορίας αήττητη, καθώς κέρδισε στον τελικό τον ΠΑΟΚ με 18-16 στα πέναλτι. Από τότε, η συγκεκριμένη φουρνιά διακρίνετε διαρκώς, με κορυφαίες στιγμές 2 ακόμα πρωταθλήματα ΕΣΧΑ (2015,2016), καθώς και τις διακρίσεις σε πανελλήνιο επίπεδο (6η θέση το 2015, 2η θέση το 2016, 3η θέση το 2017). Σημαντική διάκριση είχε και στο πανευρωπαϊκό τουρνουά  "Βριληττός" οπού κατετάγη 6η, πρώτη μεταξύ των ελληνικών ομάδων, έπειτα από έναν συναρπαστικό προημιτελικό με την paris saint germain. Άλλες επιτυχίες της ομάδας είναι η 3η θέση στο πρωτάθλημα ΕΣΧΑ (2017,2018) και η 5η θέση σε αναπτυξιακό τουρνουά στο Μαρούσι. 

Η ομάδα αγωνίζεται στο κλειστό γήπεδο Κερατσινίου "Π. Νικολαϊδης".

## Τίτλοι
### Πανελλήνιοι τίτλοι
* **2 [[Πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Handball|Πανελλήνια Πρωταθλήματα Beach Handball]]** 	
** 1996, 2002

### Μικρές ηλικίες
* **1 Πρωτάθλημα ΕΣΧΑ Μίνι Παίδων** 	
** 2014 
* **1 Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελλάδας Μίνι Παίδων** 	
** 2014 
* **1 Πρωτάθλημα ΕΣΧΑ Παμπαίδων Β΄** 	
** 2015
* **1 Πρωτάθλημα ΕΣΧΑ Παμπαίδων Α**'
* 2016

### Ανεπίσημοι τίτλοι
* **1 Αγωνιστικό Τουρνουά Μίνι-Αγοριών** 	
** 2014 

* **1 Αγωνιστικό Τουρνουά "Duke International Tournament****" Παμπαίδων Α**'
* 2017

## Αξιόλογοι αθλητές

## Πηγές
* Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης Ελλάδος
* Πρωταθλητής στους μίνι παίδες ο Ολυμπιακός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης
Μυκηναϊκός αμφορέας με παράσταση χταποδιών (Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π6725)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π6725** είναι αρχαίο μυκηναϊκό έργο τέχνης. Βρέθηκε στον δεύτερο τάφο στο ταφικό πεδίο της Πρόσυμνας κοντά στο Άργος.
## Περιγραφή και ιστορική τοποθέτηση
Ο τρίωτος αμφορέας είναι διακοσμημένος με θαλάσσιο ζωντανό τοπίο. Στον βυθό της θάλασσας, ανάμεσα σε βράχια και φύκια κολυμπούν τρία μεγάλα χταπόδια, και με τα πλοκάμια τους περιζώνουν τον πήλινο αμφορέα. Ο ανακτορικός αμφορέας είναι έργο της Μυκηναϊκής εποχής, ενώ η διακόσμησή του βασίζεται στο θαλάσσιο ρυθμό της Μυκηναϊκής Κρήτης.
## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *[https://web.archive.org/web/20101219073431/http://www.latsis-foundation.org/gr/elibrary/1/31/book.html Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο]*, σελ. 145, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0

Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εκθέματα αρχαίας κεραμικής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας
Κατηγορία:Αμφορέας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Μυκηναϊκός αμφορέας με παράσταση φοινίκων (Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π7107)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π7107** είναι αρχαίο μυκηναϊκό έργο τέχνης. Βρέθηκε σε τάφο στην Δειράδα κοντά στο Άργος.
## Περιγραφή και ιστορική τοποθέτηση
Ο τρίωτος αμφορέας είναι διακοσμημένος με φυτικό τοπίο. Υψηλοί φοίνικες φυτρώνουν από την βάση του αμφορέα κατά μήκος σε όλο το σώμα του αγγείου, με τους λωτούς να φτάνουν μέχρι το λαιμό. Είναι συμμετρικά κατανεμημένοι, ενώ στα ενδιάμεσα πεδία μικρότεροι φοίνικες, άλλα φυτά και άνθη συμπληρώνουν το τοπίο. Διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση, ενώ είναι εξαίσιο δείγμα αγγειοπλαστικής και αγγειογραφίας. Χρονολογείται το 15ο αι. π.Χ. και είναι έργο Μυκηναϊκής τέχνης.
## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *[https://web.archive.org/web/20140812145633/http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=31 Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο]*, σελ. 145, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0

Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αμφορέας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Μυκηναϊκός κρατήρας των πολεμιστών (Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. Π1426)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π1426** είναι αρχαίο μυκηναϊκό έργο τέχνης. Βρέθηκε στην «οικία του κρατήρα των πολεμιστών» στην ακρόπολη των Μυκηνών.
## Περιγραφή και ιστορική τοποθέτηση
Ο μεγάλος πήλινος κρατήρας είναι ζωγραφισμένος με δύο σκηνές πολεμιστών. Στην εμπρόσθια εικόνα, στοιχισμένη σειρά οπλισμένων ανδρών βαδίζει προς τα δεξιά. Είναι οπλισμένοι με κράνος, θώρακα και κνημίδες, ενώ κρατούν ασπίδα και δόρυ. Στο δόρυ είναι δεμένο το σακίδιό τους. Ενώ οι πολεμιστές αναχωρούν, μια γυναίκα που μένει πίσω σηκώνει το χέρι σε ένδειξη αποχαιρετισμού. Στην πίσω εικόνα άλλοι πολεμιστές, όμοια οπλισμένοι που φορούν όμως διαφορετικό κράνος, κραδαίνουν το δόρυ τους. Το αγγείο είναι διακοσμημένο με πουλιά και ένα ανάγλυφο βουκράνιο. Βρέθηκε θραυσμένο και έχει αποκατασταθεί, αν και λείπουν κάποια τμήματα. Το εύρημα είναι εξαίρετο δείγμα μυκηναϊκής αγγειογραφίας του εικονιστικού ρυθμού.

## Πηγές
* Νικόλαος Καλτσάς: *[https://web.archive.org/web/20140812145633/http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=31 Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο]*, σελ. 146, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του εκθέματος στο Αρχαιολογικό Μουσείο

Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εκθέματα αρχαίας κεραμικής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας
Κατηγορία:Κρατήρας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Κατηγορία:Ερρίκος Σλήμαν
Αδαμαντίνη

right|230px|thumb|<center>Ανατομία δοντιού</center>
right|220px|thumb|<center>Πολύριζο δόντι</center>
Η **αδαμαντίνη** είναι η σκληρότερη ουσία που μπορεί να βρεθεί στο ανθρώπινο σώμα και καλύπτει το τμήμα του δοντιού που είναι ελεύθερο στην στοματική κοιλότητα (μύλη). Το 92% κατ' όγκο αυτής είναι ανόργανα συστατικά, ενώ το 8% είναι οργανικά συστατικά και νερό. Πλέον χαρακτηρίζεται ως μία ακύτταρη ζωντανή ουσία, της οποίας οι βασικές δομικές μονάδες είναι τα πρίσματα.

## Χρησιμότητα της αδαμαντίνης
Η αδαμαντίνη, λόγω της σκληρότητας της, προσφέρει προστασία στην οδοντίνη που βρίσκεται κάτω από αυτή και είναι μαλακότερη, καθώς επίσης διασφαλίζει τον τεμαχισμό και την λειοτρίβηση της τροφής.

## Φθορά
Η αδαμαντίνη φθείρεται από ουσίες όπως η ζάχαρη και τα αναψυκτικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οδοντική ανατομία
Ματωμένα χώματα

Τα ***Ματωμένα χώματα*** είναι ένα από τα πιο γνωστά μυθιστορήματα της Διδώς Σωτηρίου. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα το 1962 και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (μεταξύ των οποίων αγγλικά, βουλγαρικά, εσθονικά, γαλλικά, γερμανικά κ.ά.). Σύμφωνα με τον εκδοτικό οίκο Κέδρο, μέχρι το 2008 είχε κυκλοφορήσει σε περισσότερα από 400.000 αντίτυπα.

## Περίληψη
Στο βιβλίο περιγράφεται η ζωή του Μανώλη Αξιώτη ο οποίος υπηρέτησε στα οθωμανικά Αμελέ Ταμπουρού (Τάγματα Εργασίας) του 1914&ndash;1918, αργότερα έγινε φαντάρος του Ελληνικού Στρατού, και στη συνέχεια έζησε την καταστροφή της Μικράς Ασίας, την αιχμαλωσία και την προσφυγιά. Το βιβλίο αναφέρεται γενικότερα στη ζωή των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και στη Μικρασιατική Καταστροφή.

## Τηλεόραση
Διασκευάστηκε για την τηλεόραση από τους Νίκο Απερανθείτη και Λεία  Βιτάλη και προβλήθηκε από τον Alpha το 2008.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Μυθιστορήματα για την Μικρασιατική εκστρατεία
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1962
1203 Νανά

Η **Νανά (Nanna)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,542. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τον τίτλο αρκετών πινάκων του Γερμανού ζωγράφου Άνσελμ Φόιερμπαχ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Νανάς εκτιμάται σε 35,18 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0473. Η Νανά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 25 ώρες και 48 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Νανα
Σημείο πήξεως

**Σημείο πήξης** ονομάζεται η θερμοκρασία κατά την οποία ένα σώμα περνά από την υγρή κατάσταση σε στερεή. Π.χ.  Στους 0 °C το νερό (υγρή κατάσταση) μετατρέπεται σε πάγο (στερεή κατάσταση). Η διαδικασία ονομάζεται πήξη.

Η αντίθετη διαδικασία ονομάζεται τήξη και η θερμοκρασία αυτή λέγεται σημείο τήξης, και συνήθως είναι η ίδια με το σημείο πήξης για κάθε χημικό στοιχείο ή χημική ένωση (αν και στην πράξη δεν ταυτίζονται πάντα).

## Πηγές - παραπομπές
* Σ. Αβραμιώτης, Β. Αγγελόπουλος, Γ. Καπελώνης, Π. Σινιγάλιας, Δ. Σπαντίδης, Α. Τρικαλίτη, Γ. Φίλος, ΧΗΜΕΙΑ Β΄ Γυμνασίου, ΟΕΒΔ, Αθήνα 2008, σελ. 16, 17, 103.

Κατηγορία:Θερμοδυναμική
Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης
Τραγική ειρωνεία

Ο όρος **τραγική ειρωνεία** είναι θεατρικός χαρακτηρισμός της δραματικής τέχνης. 
Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται ειδικότερα η στιγμή της πλοκής της υπόθεσης, όπου οι πρωταγωνιστές αγνοούν την αλήθεια, ή εκλαμβάνουν κάτι ψευδές ως αληθές και συνεχίζουν να δρουν και να συμπεριφέρονται απελπισμένοι  και πάσχοντας, ενώ την ίδια στιγμή οι θεατές γνωρίζοντας τις πραγματικές αληθείς διαστάσεις των γεγονότων συμμετέχουν στο δράμα αγωνιώντας για την εξέλιξη της υπόθεσης. Αυτή η αντίφαση δημιουργεί έντονη συναισθηματική φόρτιση και τονίζει τη διαδραστικότητα της θεατρικής πράξης, ενώ ταυτόχρονα προοικονομεί την εξέλιξη της πλοκής.

Μια χαρακτηριστική τέτοια σκηνή τραγικής ειρωνείας είναι η «Ηλέκτρα» στο ομώνυμο δράμα του Σοφοκλή που μαθαίνοντας τον τραγικό θάνατο του αδελφού της εκλαμβάνει αυτόν ως αληθή, θρηνολογεί, ενώ οι θεατές γνωρίζοντας την αλήθεια και συμμετέχοντας στο πάθος της ηρωίδας αδημονούν για τη λύση της δραματικής σκηνής. Και η «Ελένη» του Ευριπίδη που σε πολλές σκηνές του δράματος η «πρωταγωνίστρια» και άλλα πρόσωπα χρησιμοποιούν την τραγική ειρωνεία για διάφορους λόγους όπως για να μην υπάρξει πρόωρη λύση.

## Εκφράσεις
Ως σύγχρονη έκφραση λέγεται σε πολλές περιπτώσεις που συμβαίνει ένα τραγικό γεγονός παράλληλα με ευτυχές.      

## Πηγές
* Νεωτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τομ.6ος, σελ.426.
https://web.archive.org/web/20081018195919/http://www.alfavita.gr/OdigosEkpaideytikou/od8516b.php

Κατηγορία:θεωρία θεάτρου
Κατηγορία:Θεωρία της λογοτεχνίας
Κατηγορία:Δράμα
Κατηγορία:Εκφράσεις
Πρόταση

**Πρόταση** ονομάζεται μια νοηματικά ολοκληρωμένη σειρά από λέξεις με κεντρικό χαρακτηριστικό ένα ρήμα. Οι προτάσεις δημιουργούν τις περιόδους και ημιπεριόδους.

## Διαίρεση των προτάσεων
Οι προτάσεις διακρίνονται σε κύριες και δευτερεύουσες. Κύριες ονομάζονται οι προτάσεις που μπορούν να σταθούν ανεξάρτητα στο λόγο, παράγουν δηλαδή κατανοητό αποτέλεσμα. Δευτερεύουσες ονομάζονται όσες δεν μπορούν να σταθούν ανεξάρτητα στο λόγο, δηλαδή αν απομονωθούν δεν παράγουν κατανοητό αποτέλεσμα.

Κατηγορία:Γραμματική
Παναθηναϊκός αμφορέας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 20048)

Ο **Παναθηναϊκός αμφορέας** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου 20048, είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ερέτρια.
## Περιγραφή
Η έμπροσθεν όψη είναι διακοσμημένη με τη θεά Αθηνά Πρόμαχο. Κρατάει ασπίδα και κραδαίνει δόρυ, ενώ στηρίζεται στο μπροστινό πόδι. Δεξιά και αριστερά υψώνονται οι δύο ακανθωτοί κίονες. Στον αριστερό κίονα μια Νίκη κάνει ένα βήμα εμπρός. Δίπλα στον αριστερό κίονα βρίσκεται η επιγραφή «*των Αθένεθεν άθλων*», ενώ δίπλα στον δεξιό κίονα, το όνομα του επώνυμου άρχοντα «*[[Χαρικλείδης|Χαρικλείδη]]*» χρονολογεί τον αμφορέα στο έτος 363/62 π.Χ.. 

Στην όπισθεν άποψη μια σύνθετη σκηνή περιγράφει τον αγώνα πάλης. Δύο παλαιστές παλεύουν, ο ένας είναι έτοιμος να νικήσει, ενώ ένας έφεδρος αθλητής περιμένει την έκβαση του αγώνα για να αναμετρηθεί με τον νικητή. Μια Νίκη κρατάει στα χέρια της ταινία και είναι έτοιμη να στέψει με αυτή τον ένδοξο νικητή.

## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *[https://web.archive.org/web/20140812145633/http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=31 Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο]*, σελ. 332, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0

Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
363
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Εύβοια
Παναθηναϊκός αμφορέας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 20044)

Ο **Παναθηναϊκός αμφορέας** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου 20044, είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ερέτρια.

## Περιγραφή
Η έμπροσθεν όψη είναι διακοσμημένη με τη θεά Αθηνά Πρόμαχο. Παρουσιάζεται στη συνηθισμένη στάση με ασπίδα και δόρυ, αλλά λεπτή και ακίνητη. Αριστερά της υψώνεται ένας κίονας με την επιγραφή «*Των Αθένεθεν άθλων*», ενώ μια άλλη επιγραφή με το όνομα του επώνυμου άρχοντα «*[[Καλλιμήδης 360 π.Χ.|Καλλιμήδη]]*» χρονολογεί τον αμφορέα στο έτος 360/59 π.Χ.. 

Στην όπισθεν άποψη η σκηνή περιγράφει τον αγώνα πάλης, στην οποία παίρνουν μέρος δύο παλαιστές, ενώ δεξιά ένας έφεδρος αθλητής περιμένει την έκβαση του αγώνα για να αναμετρηθεί με τον νικητή. Αριστερά εικονίζεται ο κριτής. Φοράει ιμάτιο και στεφάνι.

## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *[https://web.archive.org/web/20140812145633/http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=31 Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο]*, σελ. 333, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0

Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
360
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Εύβοια
Παναθηναϊκός αμφορέας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 20046)

Ο **Παναθηναϊκός αμφορέας** του 360/359 π.Χ. που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου 20046, είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ερέτρια.
## Περιγραφή
Ο Αμφορέας φέρει την επιγραφή του επώνυμου άρχοντα Καλλιμήδη και χρονολογεί τον αμφορέα στο έτος 360/59 π.Χ.. 
Στην έμπροσθεν όψη η Αθηνά Πρόμαχος προς τα δεξιά πλαισιωμένη από δύο κίονες. Στους κίονες στέκει το η Ειρήνη με τον Πλούτο του Κηφισόδοτου.
Στην όπισθεν άποψη μια σύνθετη σκηνή περιγράφει τον αγώνα πάλης. Δύο παλαιστές αναμετρούνται, ενώ ένας από αυτούς είναι ήδη γονατιστός και στηρίζεται στα δύο του χέρια, ενώ ο αντίπαλός του υπερέχει. Δεξιά από τους παλαιστές στέκει ένας τρίτος, έφεδρος αθλητής που περιμένει την έκβαση του αγώνα για να αναμετρηθεί με τον νικητή. Μια μικρή Νίκη αιωρείται ιπτάμενη υπεράνω των παλαιστών, ενώ στα χέρια της κρατάει την ταινία του νικητή και είναι έτοιμη να στεφανώσει έναν από τους δύο αθλητές. Μια άλλη Νίκη, φυσικού μεγέθους στέκει στα αριστερά παρακολουθώντας τον αγώνα και κρατώντας στο χέρι τον φοίνικα του κριτή.  
## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *[https://web.archive.org/web/20140812145633/http://www.latsis-foundation.org/megazine/publish/ebook.php?book=31 Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο]*, σελ. 334, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0
* Παρουσίαση του Αμφορέα από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
360
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Εύβοια
Χρυσό κόσμημα των Μαλίων

Το **Χρυσό Κόσμημα των Μαλίων**, γνωστό και ως των μελισσών ή σφηκών, που φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, είναι διάσημο αρχαιολογικό εύρημα του 1930 από τον Χρυσόλακκο, τον ταφικό περίβολο της νεκρόπολης των Μαλίων, Μάλια Κρήτης. 

## Περιγραφή
Η πρώτη περιγραφή του κοσμήματος έγινε από τον Pierre Demargne. Πρόκειται για περίαπτο, κρεμαστό κόσμημα, με βασικό στοιχείο αυτό των δύο αντικριστών εντόμων (υμενόπτερα). Επάνω από τα κεφάλια των εντόμων βρίσκεται ένας χρυσός συρμάτινος κλωβός, που περικλείει στο εσωτερικό του ένα χρυσό σφαιρίδιο. Στα φτερά και στο άκρο της κοιλιάς των εντόμων κρέμονται τρία στρογγυλά δισκία. Κατά την ερμηνεία του κοσμήματος έχει ειπωθεί ότι τα έντομα είναι σφήκες ή κοινές μέλισσες που κρατούν ανάμεσα στα πόδια τους μια κηρήθρα. Η απόδοση ότι τα έντομα είναι μέλισσες δεν θεωρείται ορθή, αν και αυτό επικρατεί στην κοινή αντίληψη του κόσμου. Τα έντομα μπορούν με ασφάλεια να καταταγούν στα Aculeata (Apocrita, Hymenoptera). Η πιο πρόσφατη πλήρη μελέτη του κοσμήματος, προτείνει ότι ο καλλιτέχνης χρησιμοποίησε ως μοντέλα για τα έντομα το *[[Megascolia maculata]]* και για τα τρία στρογγυλά κρεμαστά δισκία του κοσμήματος τους καρπούς του φυτού Καυκαλήθρα *[[Καυκαλήθρα|Tordylium apulum]]**.*

## Ιστορική τοποθέτηση
Το κόσμημα είναι έργο Μινωικής χρυσοτεχνίας του 1800 - 1700 π.Χ.. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν όλες οι προηγμένες τεχνολογίες της εποχής.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

Κατηγορία:Μινωική τέχνη
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στο Ηράκλειο
Ιερός Ναός Αγίου Χαραλάμπους Θεσπιών

Η ιστορία του **Ιερού Ναού του Αγίου Χαραλάμπους** σύμφωνα με προφορικές και γραπτές μαρτυρίες έχει μια διαδρομή τετρακοσίων και πλέον ετών.

Λειτούργησε ως ανδρικό μοναστήρι με κτίσματα γύρω από τον παλαιό μικρότερο ναό, ο οποίος υπέστη ζημιές επί Τουρκοκρατίας και διαλύθηκε το 1833 από τους Βαυαρούς.

Η ευλάβεια των Χριστιανών των Θεσπιών, αλλά και όλης της Βοιωτίας, ανοικοδόμησε μέσα σε λίγα χρόνια τον νέο Ιερό ναό, στον οποίο διασώθηκαν παλαιές λειψανοθήκες με τεμάχιο της Ιεράς κάρας του Αγίου Χαραλάμπους και άλλων Αγίων, ως και η εφέστιος εικόνα του Αγίου.

Από το 1983 ξεκίνησε προσπάθεια ριζικής αναστηλώσεως και ανακαινίσεως του ιερού ναού, ο οποίος αποτελεί πόλο έλξης προσκυνητών τόσο από την Βοιωτία όσο και από την Αττική.

Κατηγορία:Εκκλησίες στη Στερεά Ελλάδα
Κατηγορία:Θρησκεία στη Βοιωτία
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Χαράλαμπο
Θεά των όφεων

Ως η ***θεά με τα φίδια*** ονομάζεται ο τύπος αγαλματίδιου που βρέθηκε σε ανασκαφές στους Μινωικούς αρχαιολογικούς τόπους που παρουσιάζει γυναίκα εξώστηθη να κρατάει φίδια. Τα αγαλματίδια χρονολογούνται στον 16ο αιώνα π.Χ.. 

Λίγες πληροφορίες έχουμε για την ερμηνεία των αγαλματιδίων. Ο Έβανς συνδέει τη θεά των όφεων με την Αιγυπτιακή θεά Ουατζέτ. Είναι προπομπός της κρητικής Ρέας και παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με τη φρυγική Κυβέλη και την εφεσία Αρτέμιδα.

## Αγαλματίδια
Τα πρώτα αγαλματίδια βρέθηκαν στις ανασκαφές που διενήργησε ο Άρθουρ Έβανς το 1903. Ήταν της τεχνοτροπίας αιγυπτιακής αγγειοπλαστικής σμάλτου, που συμβόλιζε την ανανέωση της ζωής και χρησιμοποιούνταν στις ταφικές τελετές. Τα αγαλματίδια αυτά εκτίθονται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου στην Κρήτη.

## Παραπομπές

*

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου
Κατηγορία:Μινωική τέχνη
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στο Ηράκλειο
Περιστερές Κέρκυρας

thumb|Ο Φάρος στην νησίδα Περιστέρες-Καπαρέλλι.

**Περιστερές** ή **Καπαρέλλι**ονομάζεται νησίδα ανάμεσα στην Κέρκυρα και την Αλβανία, η οποία βρίσκεται κοντά στο ακρωτήρι Βάρβαρο, πριν το βόρειο Στενό. Χωρίζει το βόρειο στόμιο της Κερκυραϊκής θάλασσας σε δύο μέρη. Το δυτικό ακολουθούν τα πλοία που πλέουν προς Ιταλία, ενώ το ανατολικό αυτά που πλέουν προς Αγίους Σαράντα. 

Στην αρχαιότητα αναφέρεται ως Πυθαία και οι ντόπιοι τις αποκαλούν "Τιγνόσο" ή "Τινιόσο" ή "Καπαρέλι". Έχει βραχώδες έδαφος καλυμμένο με μερικούς θάμνους και δέντρα. Πάνω της υπάρχει φάρος, ο οποίος κτίστηκε το 1826, την περίοδο της Ιόνιας Επτανησιακής Πολιτείας, από τους Βρετανούς. 

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κασσιόπης. Το 1961 καταργείται και αναφέρεται ξανά το 2001 να προσαρτάται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Κασσιόπης του τότε δήμου Κασσοπαίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019 ανήκει στη δημοτική ενότητα Κασσιόπης του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν απογράφηκε κάτοικος ενώ με αυτήν του 2011 είχε απογραφεί 1.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Από το www.faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο νησάκι Περιστερές Κέρκυρας 

Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Κατηγορία:Ακατοίκητα νησιά
Κατηγορία:Κέρκυρα
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Μινωικός κρατήρας με άνθη (Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου)

Ο **κρατήρας με άνθη** που φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, είναι διάσημο αρχαιολογικό εύρημα από το ανάκτορο της Φαιστού.

## Περιγραφή
Πρόκειται για πήλινο αγγείο. Παρουσιάζει ιδιαίτερη ανάγλυφη τροποποίηση και πλούσιο ζωγραφικό διάκοσμο. Είναι διακοσμημένος με άνθη κρίνου, και πλούσιες αγγειογραφίες. 

## Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Ο κρατήρας αυτός είναι πολυτελές σκεύος που χρησιμοποιείτο στα ανάκτορα για επίδειξη και στα συμπόσια. Είναι έργο της Παλαιοανακτορικής περιόδου και χρονολογείται μεταξύ 1800 και 1700 π.Χ..
.

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Μινωική τέχνη
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στο Ηράκλειο
PubMed Central

Η **PubMed Central** είναι ελεύθερη ψηφιακή βιβλιογραφική βάση δεδομένων. Περιλαμβάνει βιβλιογραφικές αναφορές που σχετίζονται με τομείς των βιοϊατρικών επιστημών και των επιστημών υγείας. Αναπτύχθηκε από το online σύστημα αναζήτησης βιοϊατρικής βιβλιογραφίας Entrez PubMed. Η PubMed Central συστάθηκε από την Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη (*National Library of Medicine*, NLM) των ΗΠΑ ως ένα online αρχείο άρθρων βιοϊατρικών άρθρων.

Το πλήρες κείμενο όλων των άρθρων της PubMed Central είναι διαθέσιμο ελεύθερα. Κάποιοι συμμετέχοντες εκδότες, ωστόσο, καθυστερούν την έκδοση των άρθρων τους για ένα σταθερό διάστημα από την δημοσίευση (συχνά έξι μήνες).

Τον Ιούλιο του 2010 το αρχείο περιείχε σχεδόν 1 εκατομμύριο αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων άρθρων, συντακτικών σημειωμάτων και επιστολών. Φαίνεται ότι αυξάνεται κατά 7% κατ' έτος. Τον Αύγουστο του 2004, τα PubMed Central, PubMed και συναφείς υπηρεσίες της Εθνικής Βιβλιοθήκης Ιατρικής διαχειρίζονταν περίπου 1.300 αιτήσεις το δευτερόλεπτο, και παρείχαν 1,3 TB δεδομένων την ημέρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*PubMed Central

Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
Ζεφ Λαμπώ

Ο **Ζεφ Λαμπώ** (Jef Lambeaux, Αμβέρσα 14 Ιανουαρίου 1852 – Βρυξέλλες 5 Ιουνίου 1908) ήταν Βέλγος γλύπτης. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αμβέρσας, στο εργαστήριο γλυπτικής του Ζοζέφ Χέεφς (Joseph Geefs).

## Βιογραφία
To 1874 εγκαθίσταται στο Παρίσι, όπου εργάζεται στο εργαστήριο ζωγραφικής του Jan Van Beers.

Το 1881, ο Λαμπώ επιστρέφει στο Βέλγιο και εγκαθίσταται μόνιμα στις Βρυξέλλες. Το επόμενο έτος, με κρατική επιχορήγηση, επισκέπτεται την Ιταλία, όπου μελετά και επηρεάζεται από τα αριστουργηματικά έργα του 16ου και 17ου αιώνα. Το ταξίδι αυτό σηματοδοτεί μια σημαντική στροφή στην καλλιτεχνική του πορεία. Με το έργο του «Le Faune Mordu» (Λιέγη, Πάρκο Μποβερί) απομακρύνεται από τις κατεστημένες αρχές της εποχής, που επίκεντρο ήταν η πολεμική εναντίον της γυμνότητας των μορφών στην τέχνη. 

Το 1889, ο Λαμπώ ξεκινά, μετά από κρατική παραγγελία, το μνημειώδες ανάγλυφο «Ανθρώπινα Πάθη» (1889 – 1894, Passions Humaines) για το Περίπτερο των Ανθρώπινων Παθών, που είχε σχεδιάσει ο διάσημος Βέλγος αρχιτέκτονας Βικτόρ Ορτά (Victor Horta, 1861 – 1947) στο Πάρκο της Πεντηκονταετίας (Σενκαντενέρ) στις Βρυξέλλες. Κάτω από την επίδραση του Φλαμανδού ζωγράφου Γιάκομπ Γιόρντενς, το εντυπωσιακό αυτό έργο του Λαμπώ, με τα αγκαλιασμένα γυμνά σώματα, εκπέμπει ένα αισθησιακό δυναμισμό, ώστε να κατηγορηθεί ως ανήθικο, σκανδαλώδες και πορνογραφικό, που αντιστρατεύεται στις συνήθειες και τα χρηστά ήθη της εποχής.

Το ίδιο ερωτικό στοιχείο εκδηλώνεται και στα έργα του: «Το Φιλί» (1881, Μουσείο Καλών Τεχνών, Αμβέρσα), «Η Κρήνη του Μπράμπο» (1887, Αμβέρσα, Πλατεία Δημαρχείου), «Το τρελό τραγούδι» (1902, Βρυξέλλες, Πλατεία Αμπιορίξ), «Ο Θρίαμβος της Γυναίκας» (1901) και «Η Αφθονία» (1902) στο Πάρκο Μαριμόν (Mariemont) της βελγικής πόλης Μορλανβέ (Morlanwelz). 

Ο Λαμπώ εκλέχτηκε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου το 1903. Λόγω της κλονισμένης από πολλού υγείας του, πέθανε από ουραιμία το 1908 σε ηλικία 56 ετών.   


Jef Lambeaux, Brabo - Anvers.jpg|"Η Κρήνη του Μπράμπο" (1887). Έργο του Ζεφ Λαμπώ. Αμβέρσα, Πλατεία Δημαρχείου.
Bruxelles - Lambeaux JPG01.jpg|"Το τρελό τραγούδι" (1902). Έργο του Ζεφ Λαμπώ. Βρυξέλλες, Πλατεία Αμπιορίξ.


## Παραπομπές


## Πηγές
* Gwennaelle Gribaumont: “Bruxelles: 200 sculptures se racontent”, Editions Aparte, Bruxelles, 2008.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Λαμπώ, Ζοζέφ», τόμ. 37, σελ. 271, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βέλγοι γλύπτες