open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τεκές των Ασπρογείων

Ο  **Τεκές των Ασπρογείων**, παλαιότερα γνωστός ως **Ιρενί Τεκές**, ήταν αλβανικός τεκές, (δηλαδή μέρος συνάθροισης δερβίσηδων), που βρίσκεται στον Δήμο Πολυδάμαντα της περιφέρειας των Φαρσάλων στο χωριό Άνω Ασπρόγεια, άλλοτε Ιρενί.

Ο τεκές αυτός βρίσκονταν μέσα σε μια κατάφυτη τοποθεσία και τιμόταν στο όνομα του δερβίση Ντουρμπαλού, εξ ου το όνομά του. Υπολογίζεται ότι πρέπει να ανεγέρθηκε περίπου το 1770, από Έλληνα μοναχό όπου αργότερα καταλήφθηκε από Μεβλεβήδες.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, σε κάποια επίσημη διέλευση βασιλέως ή πρωθυπουργού από την περιοχή, βρέθηκε να κατοικείται από 6 Αλβανούς υπερήλικους δερβίσηδες υπό τον ηγούμενό τους Κιαξήμ Μπαμπά. Ο τεκές διέθετε επίσης και προσωπικό άνω των 20 ατόμων, για διάφορες εργασίες εσωτερικές και εξωτερικές αγροτικές με το οποίο εξυπηρετούνταν.
Οι Μεβλεβήδες δερβίσηδες του Ιρενί Τεκέ ήταν πολύ φιλόξενοι. Έξω από τον αυλόγυρο του τεκέ υπήρχε ένα μικρό τέμενος, καλούμενο «τέμενος Ντουρμπαλού», το οποίο ήταν πρώην χριστιανικό κτίσμα, ξωκλήσι, τιμώμενο επ' ονόματι του αγίου Γεωργίου.

Σημειώνεται ότι στον Τεκέ των Ασπρογείων είχαν καταφύγει από το 1925 πολλοί σημαίνοντες Αλβανοί, εχθρικά διακείμενοι προς τον Αλβανό βασιλέα Αχμέτ Ζώγου, ο οποίος τους καταδίωκε ως φιλικά προσκείμενους στον Φαν Νόλη, βρίσκοντας σ' αυτό, και εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας, ευπρόσδεκτο άσυλο.

Σήμερα ο Τεκές των Ασπρογείων ελάχιστα θυμίζει την αλλοτινή του δόξα. Πρόκειται για ένα τελείως εγκαταλελειμμένο διώροφο κτίσμα, περίπου 7 Χ 10 μέτρα, του οποίου παράθυρα, πόρτες και εσωτερικό χαγιάτι έχουν καταστραφεί, η δε σκεπή του έχει σχεδόν καταρρεύσει. Διατηρείται όμως σε καλή κατάσταση το τέμενος (τζαμί) της μονής και κάποιοι τάφοι δερβίσηδων γύρω από αυτό. Επιπλέον, το ελληνικό κράτος έχει απαγορεύσει την ανακατασκευή του τεκέ. Αλβανοί κάτοικοι της περιοχής, καθώς και όσοι παρέμειναν μετά τον θάνατο του τελευταίου δερβίση του τεκέ, προσπάθησαν να τον επισκευάσουν, όμως το ελληνικό κράτος τούς το απαγόρευσε. Παρ’ όλα αυτά, κάθε χρόνο, την 1η Μαΐου, πραγματοποιείται η γιορτή του τεκέ, κατά την οποία δερβίσηδες από την Αλβανία και την Τουρκία επισκέπτονται τον τεκέ του Ντουμπαρλή. Όλοι οι άνθρωποι είναι ευπρόσδεκτοι να προσέλθουν για προσευχή, να αποτίσουν σεβασμό στους τάφους των προηγούμενων δερβίσηδων, καθώς και να καθίσουν για πικνίκ εκτός του χώρου ή ακόμη και να προχωρήσουν σε θυσία ζώου, σύμφωνα με το έθιμο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, Π. Δρανδάκη, τομ. ΙΓ΄, σελ. 187.
* Hasluck, Frederick W. *Χριστιανισμός και ισλάμ την εποχή των σουλτάνων*. Αθήνα: Εκδόσεις Εκάτη, 2004.
* Ψημένος, Στέφανος. *Ανεξερεύνητη Θεσσαλία και Βόρεια Στερεά*, Road, 2003. ISBN 9608481007.
* Τσιακούμης, Παναγιώτης. *Ο τεκές των Μπεκτασήδων στο Ιρενί Φαρσάλων*.
* ''H Καθημερινή'': Μια ιστορία χωρίς «χρυσόβουλα»

Ασπρογείων
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Λάρισας
Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
Ιππόκαμπος (ψάρι)

thumb|right|250px|Ο ιππόκαμπος, το «αλογάκι της θάλασσας»
Ο **Ιππόκαμπος** ανήκει στο ομώνυμο γένος των ιχθύων, της οικογένειας των συγναθιδών, της κλάσης των ακτινοπτερυγίων. Απαντάται στα παράλια ύδατα, κυρίως στις βόρειες θάλασσες και στη Μεσόγειο.

## Χαρακτηριστικά
Κυριότερα γνωρίσματά του είναι η όρθια στάση του. Το μήκος του φθάνει τα 25 εκατοστά, έχει ρύγχος βραχύ και σωληνοειδές που καταλήγει σε στόμα ευρύ. Από τον τράχηλο εκφύονται δύο μικρά πτερύγια. Το σώμα του είναι πεπιεσμένο που καλύπτεται εξ ολοκλήρου από διογκωμένα λέπια που απολήγουν σε ακίδες κατά εμφανείς χρωματικές ζώνες. Ως κακός κολυμβητής χρησιμοποιεί πολύ συχνά την συλληπτήρια ουρά του για να γαντζωθεί σε σταθερά αντικείμενα, όπως κοράλλια.

Συνηθέστερος χρωματισμός του Ιππόκαμπου είναι φαιοπράσινος στη ράχη με ασπρόμαυρες κηλίδες και ανοιχτόχρωμος στη κοιλιά που αισθητά προεξέχει. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ιππόκαμπου είναι η ιδιόρρυθμη ζωοτοκία του, δηλαδή τα αυγά του θηλυκού τα οποία παραλαμβάνει ο αρσενικός και τα οποία τοποθετεί σε ειδικό ασκό της κοιλίας του όπου και εκκολάπτονται. Μετά δε την εκκόλαψη ο ασκός σχίζεται και εξέρχονται οι μικροί ιππόκαμποι.

Οι αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Πλίνιος, ο Διοσκουρίδης κ.ά. απέδιδαν στον ιππόκαμπο θεραπευτικές ιδιότητες. Αντίθετα ο Αιλιανός θεωρεί το κρέας του ιππόκαμπου δηλητηριώδες.

## Είδη
Κυριότερα είδη ιππόκαμπου είναι δύο: ο *[[Ιππόκαμπος ο ιππόκαμπος]]* (Hippocampus hippocampus) συνών. *Ιππόκαμπος ο βραχύραμφος* (Hippocampus brevirostrus) ή *βραχύρρυγχος ιππόκαμπος*, και ο *[[Ιππόκαμπος ο σταγονώδης]]* (Hippocampus guttulatus) ή *στικτός ιππόκαμπος*" (Hippocampus guttulatus), που είναι μικρότερος του πρώτου, φθάνει σε μήκος τα 

6 εκατ..

## Αλιεία
Οι ψαράδες χρησιμοποιούν τον ιππόκαμπο ως δόλωμα. Δεν υφίσταται ιδιαίτερη απαγόρευση αλιείας του.

## Ενυδρείο
Ο ιππόκαμπος δεν θεωρείται εύκολο ψάρι για ενυδρείο, πλην όμως οι ποικιλίες Kuba, Hudsanius και Guttulatus μπορούν εύκολα να προσαρμοστούν σε πολύ καλά οργανωμένο ενυδρείο. Αυτό σημαίνει ότι ο πυθμένας του θα πρέπει να παρουσιάζει βραχώδη κατασκευή με διάφορα κλαδιά – φύκια (οριζόντια ή κάθετα) για να μπορούν σ΄αυτά να στηρίζονται. Η θερμοκρασία του νερού θα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ των 23 και 28 βαθμών Κελσίου  ενώ η οξύτητά του να είναι περίπου pH 8.
 
Οι ιππόκαμποι του ενυδρείου τρέφονται συχνότερα από άλλα ψάρια με φρέσκια τροφή. Μπορούν να συμβιώσουν αρμονικά μόνο με άλλα ήρεμα ψάρια (ενυδρείου).

## Λαογραφία
Λόγω της σχεδόν όρθιας στάσης του και της ανατομίας της κεφαλής του που προσομοιάζει με εκείνη του αλόγου σε πολλές γλώσσες η κοινή του ονομασία είναι *αλογάκι ή άλογο της θάλασσας*.

Σε κάποιες περιοχές της θεσσαλίας ονομάζονται ως ποντίκια της θάλασσας.
Λόγω της ιδιαιτερότητάς της ωοτοκίας του το όνομά του επιλέγεται συχνά σε ονομασίες κέντρων διασκέδασης, μπαρ κ.λπ.

## Πηγές


Κατηγορία:Συγναθόμορφα
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Ακέσανδρος

Ο **Ακέσανδρος** ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός συγγραφέας που έζησε μάλλον τον 3ο ή τον 2ο αιώνα π.Χ..

Ο Ακέσανδρος συνέγραψε το έργο *Κυρηναϊκά*, μία ιστορία της Κυρήνης. Από το έργο αυτό διασώθηκαν λίγα αποσπάσματα, τα οποία βρίσκονται δημοσιευμένα στη σειρά του Muller (*Frag.Hist.Gr.*). Επίσης, ο Πλούταρχος στα *Συμποσιακά* του (2, 8) κάνει λόγο για ένα έργο του Ακεσάνδρου με τίτλο *Περί Λιβύης*, που ίσως να είναι το ίδιο με το προηγούμενο.

## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελίδα 23

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Τιμοκλής (ποιητής)

Ο ποιητής **Τιμοκλής** ήταν Αθηναίος κωμικός ποιητής που άκμασε τον 4ο αιώνα π.Χ.. 

Υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχής στην παρωδία τραγικών υποθέσεων και διακρίνονταν για το εξαίρετο ύφος του και τη λεπτή περιγραφή του χαρακτήρα των προσώπων των έργων του. 
Σατίρισε πολλούς διακεκριμένους ρήτορες και ποιητές της εποχής του.

Από τα έργα του σώθηκαν μόνο 27 τίτλοι και κάποια αποσπάσματα.

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΚΓ΄, σελ.45

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές
Κατηγορία:Ποιητές Μέσης Κωμωδίας
Μάριος Αγαθοκλέους

Ο **Μάριος Αγαθοκλέους** (γενν. Λεμεσός, 8 Σεπτεμβρίου 1974) είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Σήμερα είναι τεχνικός διευθυντής στην ΑΕΛ Λεμεσού.

## Σταδιοδρομία
Ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής έχει αγωνιστεί σε πολλές ελληνικές και κυπριακές ομάδες, όπως η ΑΕΛ Λεμεσού, ο Αθηναϊκός, ο Άρης, η Ανόρθωση Αμμοχώστου, ο ΑΠΟΕΛ, η Αθλητική Ένωση Πάφου, η Δόξα Δράμας, ο Πανθρακικός και ο Θερμαϊκός Θέρμης. Στη συνέχεια αγωνίστηκε ερασιτεχνικά με τη Νίκη Πολυγύρου για μια διετία (2009-11) στη Δ΄ Εθνική, όπου και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα ως ποδοσφαιριστής.

Τον Ιανουάριο του 1999 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη για τέσσερα χρόνια, σε μια μεταγραφή που το τελικό της κόστος ανήλθε στα 600.000.000 δραχμές, ποσό ρεκόρ για την εποχή, με ετήσιες απολαβές για τον παίκτη στα 80.000.000 δραχμές. Ο Αγαθοκλέους συμμετείχε σε συνολικά 89 αγώνες (72 για το πρωτάθλημα, 13 για το Κύπελλο Ελλάδας και 4 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) σημειώνοντας 17 τέρματα (13 γκολ στο πρωτάθλημα και 4 στο Κύπελλο).

## Εθνική Κύπρου
Ο Αγαθοκλέους έχει 39 διεθνείς συμμετοχές με τη φανέλα της Εθνικής Kύπρου και έχει πετύχει 10 γκολ .Κλήθηκε για πρώτη φορά από τον εθνικό προπονητή Ανδρέα Μιχαηλίδη για έναν φιλικό αγώνα με την Εθνική Εσθονίας στις 9 Μαρτίου 1994, όπου σημείωσε και το πρώτο του γκολ (νίκη 2-0). Έλαβε την τελευταία του κλήση στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα στις 29 Ιανουαρίου 2003 στο φιλικό αγώνα κόντρα στην Εθνική Ελλάδας (ήττα με 2-1).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η καρίερα του Αγαθοκλέους national-football-teams.com

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού
Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΠ Πάφου
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Τιμοκλής (υμνογράφος)

Ο υμνογράφος **Τιμοκλής** ήταν εκκλησιαστικός ποιητής που άκμασε στα μέσα του 5ου αιώνα. 

Θεωρείται από τους αρχαιότερους υμνογράφους της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Συνέγραψε πολλά τροπάρια μερικά από τα οποία δεν έχουν διασωθεί.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βυζαντινοί ποιητές
Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές
Κατηγορία:Υμνογράφοι
Αλκιδάμας

Ο **Αλκιδάμας** (4ος αι. π.Χ.) ήταν ρήτορας και σοφιστής από την Ελαία της Μικράς Ασίας. Υπήρξε μαθητής του Γοργία και ακολούθησε πιστά την ρητορική τέχνη εκείνου σε αντίθεση με το συμμαθητή του Ισοκράτη, που διαμόρφωσε περισσότερο προσωπικό χαρακτήρα. Σύμφωνος με το πνεύμα των σοφιστών τηρούσε αρνητική και κριτική στάση απέναντι στη φιλοσοφία που την αποκαλούσε επίσημα «*ἐπιτείχισμα τῷ νόμῳ*», δηλαδή προμαχώνα ανάσχεσης των νόμων, προσέγγισε όμως τον Πλάτωνα υπεραμυνόμενος του ρητορικού αυτοσχεδιασμού.

## Εργογραφία
Με το όνομα του Αλκιδάμαντα σώζονται δύο έργα: το *Περί των τους γραπτούς λόγους γραφόντων ή περί σοφιστών*, και το *Οδυσσεύς κατά [[Παλαμήδης (μυθολογία)|Παλαμήδους]] προδοσίας*, το οποίο δεν θεωρείται γνήσιο.

Είναι γνωστοί ακόμη τίτλοι έργων του που δεν σώθηκαν, όπως ο «Μεσσηνιακός», λόγος συμβουλευτικός, στον οποίο ανήκει η γνωστή φράση:

και δύο λόγοι επιδεκτικοί:

* «*Εγκώμιον Ναϊδος της εταίρας*» και
* «*Εγκώμιον θανάτου*».

Το σπουδαιότερο από τα θεωρητικά του έργα, το «Μουσείον», άρχιζε με έναν αγώνα ανάμεσα στον Όμηρο που αυτοσχεδίαζε και τον Ησίοδο που αντιπροσώπευε τον συγγραφέα των λόγων. Στο αγώνα αυτό, που υποδήλωνε την αντίθεση ανάμεσα στον ίδιο τον Αλκιδάμαντα και στον Ισοκράτη, κέρδιζε ο Ησίοδος, αλλά μόνο χάρη στους άδικους και αμαθείς κριτές. Αυτό το έργο, που αποτελούσε συλλογή βιογραφικού και ανεκδοτολογικού υλικού για ανάπτυξη σε λόγους, χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα στην αρχαιότητα και πρώτα από όλους από τον Αριστοτέλη στο έργο του «Ρητορική τέχνη».

## Παραπομπές


## Πηγές

Αριστοτέλης, Ρητορική/3 Κεφ. 3. 3-4


### Βιβλιογραφία
* Cope, E.M.: *The RHETORIC of Aristotle with a Commentary*, I-III, Καίμπριτζ 1877
* Νικολάου Δημητριάδη (μετάφρ.): *Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΟΡΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ / Ο ρητορικός λόγος του Αλκιδάμαντος «Περί των τους γραπτούς λόγους γραφόντων ή Περί Σοφιστών» σε νεοελληνική μετάφραση μαζί με εισαγωγή και σχόλια*, ΑΘΗΝΑ 1987, Εκδ. Τάκη Μιχαλά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο λόγος ''Περί σοφιστών'' σε αγγλ. μετάφραση (Van Hook, 1919)

Αλκιδαμας
Αλκίφρων

Ο **Αλκίφρων** ήταν αρχαίος Έλληνας επιστολογράφος, που έζησε στα τέλη του 2ου και στις αρχές πιθανώς του 3ου αιώνα μ.Χ.. Συνέγραψε  επιστολές σε 4 βιβλία (*Αλιευτικαί*, *Αγροικικαί*, *Παρασίτων*, *Εταιρικαί*). Οι πρώτες δυο κατηγορίες αφορούν τη ζωή της υπαίθρου, ενώ οι άλλες δυο αναφέρονται στη ζωή άστεως και κινούνται μέσα στο χώρο των διασκεδάσεων και του αγοραίου έρωτα. Από το σύνολο των επιστολών του έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας 124. Όλες οι επιστολές του είναι φανταστικές  και θεωρούνται υποδείγματα ύφους στη γραφή. Οι επιστολές αυτές διακρίνονται για τη λεπτότητα αισθημάτων και γλώσσας, τρυφερότητα, ζωντάνια εικόνων και πρωτοτυπία. Ειδικότερα οι αμοιβαίες επιστολές Μενάνδρου και Γλυκέρας (ο Μένανδρος είναι ο γνωστός κωμωδιογράφος, ενώ η Γλυκέρα μια άγνωστη κοπέλα) εμπεριέχουν πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία για τη ζωή και το ποιητικό έργο του Μενάνδρου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αλκίφρων: *Επιστολές Εταίρων*, εκδόσεις «ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ», Αθήνα 2007, ISBN 978-960-6718-29-8
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 28

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα κείμενα του Αλκίφρονα, μέρος του βιβλίου Επιστολογράφοι Ελληνικοί/Epistolographi Graeci, ed. Rudolf Hercher και Jean-François Boissonade, εκδ. Ambrosio Firmin-Didot, Παρίσι 1873
* κείμενο του Αλκίφρωνα, από Ανθολογία

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Τιμοκλής (γλύπτης)

Ο **Τιμοκλής** ήταν αρχαίος Αθηναίος γλύπτης που άκμασε στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ.. Ήταν γιος του περίφημου γλύπτη Πολυκλή από τον οποίο και έμαθε την τέχνη και αδελφός του επίσης γλύπτη Τιμαρχίδη του πρεσβύτερου με τον οποίον υπήρξε αχώριστος συνεργάτης. Και οι δύο ανήκαν στη λεγόμενη γλυπτική σχολή των νεοαττικών, δηλαδή των αντιγραφέων ή μιμητών προτύπων έργων των κλασικών χρόνων.

Ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος, στη *Φυσική Ιστορία*, αναφέρει τον Τιμοκλή μεταξύ των γλυπτών που άκμασαν κατά την 156η Ολυμπιάδα (156-153 π.Χ) και ανανέωσαν την καλλιτεχνική ζωή της εποχής τους. Ο Παυσανίας παραδίδει πως ένα άγαλμα του Ασκληπιού στην Ελάτεια υπήρξε έργο του Τιμοκλή και του Τιμαρχίδη, όπως επίσης και τα αγάλματα του Αγήσαρχου στην Ολυμπία και της Κραναίας Αθηνάς στην Ελάτεια.

Κατά τον Παυσανία, ο Τιμαρχίδης ήταν επίσης γιος του Πολυκλή και το γεγονός πως δεν αναφέρεται στον κατάλογο γλυπτών του Πλίνιου υποδεικνύει πως μάλλον υπήρξε νεότερος αδελφός του Τιμοκλή.

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ. ΚΓ΄, σελ.45

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Πάνος Κουκόπουλος

Ο **Πάνος Κουκόπουλος** (Παναγιώτης Κουκόπουλος) ήταν καλαθοσφαιριστής γεννημένος στη Λειβαδιά, το 1933.
 
## Βιογραφία
Το 1945 μετακόμισε στην Αθήνα σε ηλικία 12 ετών και συνήθιζε να προπονείται στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Το 1948 εντάχθηκε στη Β΄ ομάδα του Παναθηναϊκού με την οποία υπήρξε πολύ σύντομα διακριθέντας και κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της περιόδου 1949-50. Έτσι το Νοέμβριο του 1950 εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα του ΠΑΟ και αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε αγώνα απέναντι στη Μακαμπί Καΐρου που διεξήχθη στο Κάιρο. Αγωνιζόταν στη θέση σμολ φόργουορντ.

Αναδείχθηκε 4 φορές πρωταθλητής Ελλάδος (1951, 1954, 1961, 1962), ενώ ήταν μέλος της ομάδας την πρώτη χρονιά που αγωνίστηκε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1961. Διετέλεσε αρχηγός του Παναθηναϊκού και παίκτης-προπονητής της ομάδας. Υπήρξε 8 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδος.

Απεβίωσε στις 31 Ιουλίου 2022.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κουκόπουλος, Παναγιώτης, πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο της Ε.Ο.Κ.

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Τσακαρίτα Τζούνιορς

Η **Τσακαρίτα Τζούνιορς** (ισπανικά: *Chacarita Juniors*) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο της Αργεντινής.  Η προφορά στα ισπανικά είναι **Γιούνιορς**. Εδρεύει στο Βίγια Μαϊπού, προάστιο του Μπουένος Άιρες, όμως πρώτη έδρα της ήταν η γειτονιά Τσακαρίτα στο κέντρο της πόλης. Αποκαλούνται και *Νεκροθάφτες*, επειδή το πρώτο γήπεδό τους ήταν κοντά στο μεγαλύτερο νεκροταφείο της χώρας.
thumb|Οι πρωταθλητές Μετροπολιτάνο του 1969
Ο σύλλογος ιδρύθηκε την Εργατική Πρωτομαγιά του 1906 από αναρχικούς (όπως και η άλλη Τζούνιορς, η Αρχεντίνος), κάτι που συμβολίζεται μέχρι σήμερα στη μαύρη-κόκκινη εμφάνιση της ομάδας. Σύντομα διαλύθηκε, αλλά το 1919 επανασυστάθηκε. Από το 1931 που ξεκίνησε το επαγγελματικό Πρωτάθλημα Αργεντινής έως και τις αρχές της δεκαετίας του '70, συμμετείχε σταθερά στην Α' Κατηγορία, με εξαίρεση τέσσερις σαιζόν. Το 1969 κατέκτησε και το μοναδικό εθνικό τίτλο της, το Μετροπολιτάνο.

Από τη δεκαετία του '70 μέχρι σήμερα έχει πολύ ασταθή παρουσία. Το 1980 κατέληξε να παίζει στα τοπικά πρωταθλήματα του Μπουένος Άιρες, αλλά σε τέσσερα χρόνια ανέβηκε τρεις κατηγορίες και το 1984 επανεμφανίσθηκε στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Εκεί έμεινε μόλις ένα χρόνο - μια πολύ βαριά τιμωρία για χουλιγκανισμό της στέρησε πολύτιμους βαθμούς και την έστειλε ξανά στη Β' Κατηγορία. Από τότε μέχρι σήμερα, πελαγοδρομεί ανάμεσα στη Γ' Κατηγορία και την Πριμέρα.

## Τίτλοι

* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αργεντινής|Πρωτάθλημα Αργεντινής]] (1)**
: Μετροπολιτάνο 1969

## Πηγές-συνδέσεις

*Η επίσημη ιστοσελίδα της Τσακαρίτα  (Ισπανικά)

Τσακαρίτα Τζούνιορς

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1906
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αργεντινής
Κυπαρίσσι Μεσσαπίων Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.593806,
          38.628611
        ]
      }
    }
  ]
}
Το **Κυπαρίσσι** είναι χωριό της κεντρικής Εύβοιας το οποίο διοικητικά ανήκει στον δήμο Διρφύων–Μεσσαπίων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 180 μέτρων και έχει μόνιμο πληθυσμό 140 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Το Κυπαρίσσι απέχει 30 λεπτά από τη Χαλκίδα, ευρισκόμενο περίπου στα 23 χλμ. βόρεια από αυτήν, με πρόσβαση από την Εθνική Οδό Χαλκίδας-Αιδηψού. 

## Ονομασία
Το χωριό Κυπαρίσσι σύμφωνα με τους γεροντότερους δεν πήρε το όνομά του από τα πολλά κυπαρίσσια αλλά από ένα θεόρατο φυτεμένο στη σημερινή θέση Άγιος Γεώργιος. Κατά μία εκδοχή εκεί γινόταν οι συγκέντρωση ξυλείας των ξυλοκόπων της περιοχής. Μια δεύτερη εκδοχή όμως εξιστορείται και αναφέρει πως όταν το χωριό ακόμη ήταν στη θέση Παλιοχώρι δηλαδή στις πρόποδες του βράχου και κατά εκείνη την χρονική περίοδο είχε πέσει σε όλη την Ευρώπη η αρρώστια της πανώλης θάβανε τους νεκρούς σε αυτό το σημείο του Αγίου Γεωργίου και κατόπιν θεμελίωσαν τον ιερό ναό ο όποιος από σεισμό γκρεμίστηκε, εκεί φύτεψαν και το Κυπαρίσσι που προαναφέρθηκε. Το 1980 οικοδομήθηκε νέος μεγάλος ναός από τον ιερέα Παπαδημητρίου Βασίλειου και από τους κατοίκους του χωριού.

## Η Μάχη των Αντριαλών
Στην τοποθεσία "Αντριαλά" ή "Τριαλλά" η οποία βρίσκεται 5 χλμ. βόρεια του χωριού, στα τέλη Ιουλίου του 1823 οι  επαναστάτες της περιοχής: Σταύρος Βασιλείου, Θανάσης Χοντροβασίλης, Κώστας Βασιλείου, Ευαγγελινός Αργυροκαστρίτης, ο Κόκκαλης και ο Ολύμπιος Λιάκος αφού οχυρώθηκαν συγκρούστηκαν με τους Τούρκους της Εύβοιας που είχαν αρχηγό τον Ισούφ πασά Περκόφτσιαλη. Μετά από μάχη 6 ημερών επέστρεψαν στο Δερβένι όπου αμύνθηκαν μέχρι ότου να σωθούν τα γυναικόπαιδα στα γύρω χωριά. 

## Σημείωση
Υπάρχει και οικισμός Κυπαρίσσι στον δήμο Ιστιαίας–Αιδηψού κοντά στο χωριό Βουτάς.

## Πηγές
* Κυπαρίσσι Χαλκίδας
* Ιστότοποι κοινότητας Κυπαρισσίου 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Γενετική παρέκκλιση

Στη γενετική και την εξελικτική βιολογία, ως **γενετική παρέκκλιση** ορίζεται η τυχαία σχετική αλλαγή της γονιδιακής συχνότητας, δηλαδή της συχνότητας με την οποία εμφανίζεται ένα αλληλόμορφο σε έναν πληθυσμό. Με τον όρο τυχαία, εννοείται η αλλαγή που δεν οφείλεται σε φυσική επιλογή.

Αποτελεί σημαντική εξελικτική διαδικασία που οδηγεί σε τυχαία αύξηση ή ελάττωση των αλληλομόρφων από γενιά σε γενιά, στην τυχαία εγκαθίδρυση ή και απώλειά τους. Είναι εντονότερη όσο μικρότεροι είναι οι πληθυσμοί, ωστόσο η σημασία της γενετικής παρέκκλισης δεν περιορίζεται στους μικρούς πληθυσμούς.  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γενετική των πληθυσμών
Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία
Άμφις

Ο **Άμφις** ή **Αμφίας** ήταν αρχαίος Έλληνας κωμικός ποιητής που ανήκει στη «μέση κωμωδία» και έζησε στην Αθήνα το πρώτο μισό του 4ου αιώνα π.Χ., καθώς ήταν σύγχρονος του φιλοσόφου Πλάτωνα, στον οποίο αναφέρεται επανειλημμένα. Ο Αμφίας αναφέρεται ως Αθηναίος, αλλά το όνομά του δεν είναι αθηναϊκό και πιθανολογείται ότι καταγόταν από τη νήσο Άνδρο.

Σώθηκαν 49 αποσπάσματα των κωμωδιών του και οι τίτλοι 26 από αυτές (οι εννέα με υπόθεση από τη μυθολογία).

**Εκδόσεις:**
* Αύγουστος Μάινεκε: *Fragm. Comic. Graecorum*
* Kassel-Austin: *Poetae Comici Graeci II* (η πρότυπη)

## Τίτλοι κωμωδιών του
* *Αθάμας*
* *Ακκώ*
* *Αλκμαίων*
* *Λουτρών*
* *Αμφικράτης*
* *Δεξιδεμίδης*
* *Διθύραμβος*
* *Επτά επί Θήβας*
* *Οδυσσεύς*
* *Ουρανός*
* *Παν*
* *Σαπφώ*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελίδα 32

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές
Κατηγορία:Ποιητές Μέσης Κωμωδίας
Τιμοκράτης ο Λακεδαιμόνιος

Ο **Τιμοκράτης** ήταν αρχαίος Έλληνας από τη Σπάρτη, ένας από τους τρεις συμβούλους που είχε ο στρατηγός των Λακεδαιμονίων Κνήμος κατά την ήττα που υπέστη ο στόλος των Λακεδαιμονίων από τον υπό τον Αθηναίο ναύαρχο Φορμίωνα συμμαχικό στόλο των Αθηναίων το 429 π.Χ., στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου.

Τελικά ο Τιμοκράτης το ίδιο έτος συμμετέχων στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου  μεταξύ των δύο αντιπάλων στόλων, και τελών τριήραρχος της Αρκαδίας τριήρους, μετά την καταβύθισή της, προτίμησε ν΄ αυτοκτονήσει προκειμένου ν΄  αποφύγει την αιχμαλωσία.

## Πηγές
"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΚΓ΄, σελ.45

**

Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου
Τιμοκράτης ο Ρόδιος

Ο **Τιμοκράτης** καταγόταν από τη Ρόδο και ενεπλάκη στην δωροδοκία πολλών ελληνικών πόλεων κατά της Σπάρτης για λογαριασμό των Περσών.

Συγκεκριμένα το 396 π.Χ. ο Τιμοκράτης στάλθηκε από τον σατράπη Τιθραύστη στην Ελλάδα με 50 τάλαντα προκειμένου να δωροδοκήσει διάφορους πολιτικούς των κυριοτέρων ελληνικών πόλεων ώστε αυτές να στραφούν κατά της Σπάρτης  και να εξαναγκαστεί έτσι αυτή να ανακαλέσει από την Ιωνία τον Αγησίλαο.
 
Πράγματι η επιχείρηση που ανέλαβε ο Τιμοκράτης στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία μη βρίσκοντας μεγάλα εμπόδια και ειδικά στη Θήβα, στο Άργος και την Κόρινθο.

## Πηγές

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ. ΚΓ΄, σελ. 45

Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Κορινθιακού Πολέμου
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρόδιοι
Αντίμαχος ο Κολοφώνιος

Ο **Αντίμαχος ο Κολοφώνιος** ή **ο Κλάριος** ήταν αρχαίος Έλληνας ελεγειακός και επικός ποιητής και γραμματικός, που άκμασε την εποχή του Πελοποννησικαού Πολέμου (περ. 430-400 π.Χ.). Πλησίαζε στην αξία τον ελεγειακό Μίμνερμο και τους μεγάλους επικούς. Το έπος του *Θηβαΐς*, που περιγράφει την εκστρατεία των «Επτά επί Θήβας», επαινούν οι Πλάτων, Πλούταρχος και Κικέρων. Από το ελεγειακό του έργο ξεχωρίζει το ποίημα *Λύδη* (το όνομα της ερωμένης του ποιητή). Από το έργο του Αντιμάχου διασώθηκαν λίγα αποσπάσματα.

Υπήρξε και ένας άλλος επικός ποιητής με το ίδιο όνομα, ο Αντίμαχος ο Τήιος (καταγόμενος από την πόλη Τέω), κατά πολύ προγενέστερος, που συχνά συγχέεται με τον Κολοφώνιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ελεγειακοί ποιητές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Κολοφώνιοι
Τιμόλαος ο Κορίνθιος

Ο **Τιμόλαος ο Κορίνθιος** ήταν αρχαίος Έλληνας πολιτικός της Κορίνθου που μαζί με τον συμπολίτη του Πολυάνθη  είχε διαφθαρεί από τους λεγόμενους "τοξότες", τα νομίσματα με τα οποία τον δωροδόκησε ο Τιμοκράτης ο Ρόδιος, προκειμένου να υποκινήσει την πατρίδα του σε πόλεμο με τη Σπάρτη. Απώτερος σκοπός αυτής της υποκίνησης ήταν ν΄ αναγκαστεί η Σπάρτη ν΄ ανακαλέσει τον Αγησίλαο από την Ιωνία στην οποία είχε καταφύγει.

Έτσι κατά το συνέδριο των συμμάχων Αθηναίων, Θηβαίων, Αργείων και Κορινθίων το 395 π.Χ. ο Τιμόλαος και άλλοι (που είχαν δωροδοκηθεί) υποστήριξαν την άμεση επίθεση κατά των Σπαρτιατών και μάλιστα εντός της Λακωνικής χώρας πριν εκείνοι προλάβουν να ενισχυθούν με επικουρικές δυνάμεις. Η γνώμη του όμως δεν υπερίσχυσε ως προς το άμεσο της επιχείρησης έναντι της γνώμης των Θηβαίων και Αθηναίων για μια απαραίτητη προπαρασκευή. (Παυσανίας, Λακωνικά, Θ.8).
## Πηγές
"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΚΓ΄, σελ.45

Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί
Αντίγονος ο Καρύστιος

Ο **Αντίγονος ο Καρύστιος** ( *ca* 250 π.Χ. — 197 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης και επιγραμματοποιός, και συγκεκριμένα χαλκοπλάστης, από την Κάρυστο, ο οποίος έζησε στην Αθήνα και μετά στην Πέργαμο.

Ο Αντίγονος φιλοτέχνησε αρκετούς χάλκινους ανδριάντες, διακρίθηκε όμως και ως συγγραφέας. Συνέγραψε μία Ι*στορία της ζωγραφικής και της ανδριαντοποιίας,* από την οποία άντλησε υλικό ο Πλίνιος (*Nat. Hist.* xxxiv 19), ενώ από το έργο του *Βίοι φιλοσόφων* περιέσωσε πολλά αποσπάσματα ο Διογένης Λαέρτιος. Διασώθηκε ακέραιο το έργο του Αντιγόνου *Ιστοριών παραδόξων συναγωγή*',*** αντιπροσωπευτικό έργο της παραδοξογραφίας***,**'' το οποίο θεωρείται, ωστόσο, ψευδεπίγραφο**.*' Εξαιρετική μονογραφία για τον Αντίγονο τον Καρύστιο έγραψε ο μεγάλος Γερμανός φιλόλογος Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff (βλ.παρακάτω).

== Εργογραφία ==
Αναμφισβήτητα του γλύπτη:
* *Ιστορία της ζωγραφικής και της ανδριαντοποιίας*
Είτε του ιδίου είτε άλλου ομώνυμου προσώπου :
* *Ιστοριών παραδόξων συναγωγή* (*Historiarum Mirabilium Collectio*)
* *Βίοι φιλοσόφων*
Στο έργο του *Ιστοριών παραδόξων συναγωγή,* ο συγγραφέας διασώζει (προφανώς επεξεργασμένο) το έργο του Καλλίμαχου *Θαυμασίων τῶν εἰς ἅπασαν τὴν γῆν κατὰ τόπους ὄντων συναγωγή* στο οποίο ο Καλλίμαχος καταγράφει παράδοξα φαινόμενα ανά τον κόσμο με βάση τη γεωγραφική κατανομή τους. Ο Αντίγονος παραμένει, ως εκ τούτου, η μοναδική πηγή μέσω της οποίας μπορούμε να συμβουλευτούμε την πραγματεία του Καλλίμαχου.

== Παραπομπές ==
<references />

== Πηγές ==
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελίδα 38

== Βιβλιογραφία ==
*  Wilamowitz-Mollendorff: "Antigonus von Karystos" στο *Philologische Untersuchungen*, iv (1881)
*  Τα κείμενα του Αντιγόνου στο: 
*  
*  *Pseudo-Antigonos de Carystos : Collection d’histoires curieuses*, Dimitra Eleftheriou, 2018, Thèse de doctorat en Langues et littératures anciennes : Université Paris-Nanterre. Lire en ligne : vol.I : Introduction – Édition – Traduction et vol.II : Commentaire
* *Antigone de Caryste'' (trad. Tiziano Dorandi), , Les Belles Lettres, coll. « Collection des universités de France », 1999 (ISBN 2-251-00475-0).

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες χαλκουργοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Αρχαίοι Ευβοείς
Κατηγορία:Ελληνική Ανθολογία
Κατηγορία:Κάρυστος
Ανδροτίων

Ο **Ανδροτίων ο Αθηναίος** ήταν αρχαίος Έλληνας Ατθιδογράφος και ρήτορας του 4ου αιώνα π.Χ., ένας από τους σημαντικότερους.
## Βιογραφία
Πατέρας του ήταν ο πολιτικός και σοφιστής Άνδρων. Ο Ανδροτίων σπούδασε τη ρητορική κοντά στον Ισοκράτη και στη συνέχεια χρημάτισε πρέσβυς, στρατηγός και πρύτανις. Κάποτε πρότεινε ένα νόμο που δεν εγκρίθηκε τελικά και έτσι κατηγορήθηκε για «γραφήν παρανόμων». Τότε ήταν που ο μεγάλος ρήτορας Δημοσθένης έγραψε τον περίφημο λόγο του *Κατ' Ανδροτίωνος*, το 355 π.Χ.. Τόσο ο Δημοσθένης, όσο και ο Αριστοτέλης στη *Ρητορική* του (ΙΙΙ 4) επαινούν τη ρητορική ικανότητα του Ανδροτίωνος.

Λέγεται ότι ο Ανδροτίων εξορίσθηκε στα Μέγαρα. Συνέγραψε μία «ατθίδα», δηλαδή μια ιστορική, μυθική ή και τοπογραφική μονογραφία για την Αττική, πράγμα που καταγράφει ο Παυσανίας (ΣΤ΄ 7, Ι΄ 8). Μερικοί αμφισβητούν το κατά πόσο ο ρήτορας Ανδροτίων και ο ατθιδογράφος Ανδροτίων είναι το ίδιο πρόσωπο. Πάντως, κάποιος Ανδροτίων που έγραψε για τη γεωργία είναι με βεβαιότητα διαφορετικό πρόσωπο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελίδα 37

Ανδροτιων
Ανδροτιων
Αρτεμίδωρος ο Εφέσιος

Ο **Αρτεμίδωρος ο Εφέσιος** ήταν αρχαίος Έλληνας γεωγράφος που έζησε τον 1ο αιώνα π.Χ. Ο Αρτεμίδωρος συνέγραψε τα *Γεωγραφούμενα* (ή αλλιώς *Περίπλους*) σε 11 βιβλία, έργο που υπήρξε πηγή για τον μεγάλο γεωγράφο Στράβωνα, καθώς και τον Πλίνιο, ενώ φαίνεται ότι είχε επισκεφθεί την Ερυθρά Θάλασσα, την Αίγυπτο, την Ιταλία, την Ισπανία και μέρος του Ατλαντικού Ωκεανού. Από τα Γεωγραφούμενα σώθηκαν ως τις ημέρες μας αποσπάσματα και περίληψη που παραθέτει ο Μαρκιανός.
## Δομή των ''Γεωγραφουμένων''
Κατά τις πληροφορίες που παραθέτει ο Στράβων, τα *Γεωγραφούμενα* του Αρτεμιδώρου χωρίζονται σε 11 βιβλία με το εξής περιεχόμενο:
* Βιβλίο 1: Προλεγόμενα
* Βιβλίο 2: Ισπανία
* Βιβλίο 3: Γαλατία
* Βιβλίο 4: Ιταλία
* Βιβλίο 5: Νότια Ελλάδα
* Βιβλίο 6: Βόρεια Ελλάδα, Ήπειρος, Μακεδονία, Θεσσαλία, Θράκη. Περιγραφή τής Ευρώπης.
* Βιβλίο 7: Ακτές τής Αφρικής
* Βιβλίο 8: Αίγυπτος, Αιθιοπία, Αραβία
* Βιβλίο 9: Ινδία, Παρθία, Φοινίκη, Νότια Μικρά Ασία
* Βιβλίο 10: Πισιδία, Λυκία, Καρία, Ρόδος, Ιωνία, Αιολική
* Βιβλίο 11: Δεν είναι εξακριβωμένο το περιεχόμενο του βιβλίου. Ορισμένα αποσπάσματα για τη Βιθυνία, τη Μυσία, την Καππαδοκία, τον Πόντο, την Κολχίδα, τη Σκυθία κ.ά. θα μπορούσαν να ανήκουν είτε στο 10ο είτε στο 11ο βιβλίο.
## Δείτε επίσης
* Ο Αρτεμίδωρος Δαλδιανός, ερμηνευτής ονείρων που έζησε στην Έφεσο, δεν πρέπει να συγχέεται με τον γεωγράφο.
## Παραπομπές

## Πηγή
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελίδα 58

Αρτεμιδωρος
Αρτεμιδωρος
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Νίκος Μπαχαρίδης

Ο **Νίκος Μπαχαρίδης** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και πλέον προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1976 στο Νέο Σιδηροχώρι του Νομού Ροδόπης. Είναι ο μοναδικός Έλληνας αθλητής που ανέβηκε συνολικά 5 κατηγορίες ποδοσφαίρου ξεκινώντας από το β τοπικό πρωτάθλημα μέχρι την Σούπερ Λίγκα, φορώντας τη φανέλα της ίδιας ομάδας του Πανθρακικού. Αγωνίζόταν κυρίως ως κεντρικός αμυντικός. Αυτή την στιγμής είναι προπονητής του Πανθρακικού.

## Ποδοσφαιρική Καριέρα

Ξεκίνησε την καρίερα του ως κεντρικός αμυντικός στην Δόξα Νέου Σιδηροχωρίου για τρία χρόνια κατόπιν μεταγράφηκε στην ομάδα του Πανθρακικού. Αγωνίστηκε για τρία χρόνια, τα δύο πρώτα στην ομάδα του Πανθρακικού και τον τρίτο στον Πανθρακικό – Ξυλαγανή οπώς είχε μετονομάστεί η ομάδα. Το 1998 μεταγράφηκε στην ΠΑΕ ΘΡΑΚΗ ομάδα στην Αλεξανδρούπολη, αγωνίστηκε ένα χρόνο και μεταγράφηκε στον Αγροτικό Αστέρα στην Θεσσαλονίκη επίσης για ένα χρόνο.Την σεζόν 2000-01 επέστρεψε και αγωνίστηκε στην ομάδα του Πανθρακικού η οποία από την σεζόν 2000-01 ανέβαινε κατηγορίες: ένα χρόνο Α΄Ερασιτεχνική, 2 χρόνια Δ΄Εθνική, 1 χρόνο Γ΄Εθνική, 2 χρόνια Β΄Εθνική και 2 χρόνια Super League.
Έχει αγωνιστεί σε έξι συνολικά κατηγορίες και πανηγύρισε την άνοδο 5 κατηγοριών με την ομάδα της Θράκης από την β' κατηγορία ΕΠΣ Θράκης ως και την Σούπερ Λίγκα.Τον Απρίλιο του 2010 ανακοίνωσε το τέλος της ποδοσφαιρικής του καρίερας.Η ομάδα της Θράκης ανάθεσε στον Νίκο Μπαχαρίδη την θέση του τεχνικού διευθυντή της ομάδας.

## Προπονητική Καριέρα

Ο Νίκος Μπαχαρίδης διατέλεσε την αγωνιστική περίοδο 2010-2011 Γενικός Αρχηγός του Πανθρακικού παρακολουθώντας παράλληλα και μαθήματα προπονητού της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας αποκτώντας μάλιστα και το πτυχίο UEFA B.Το καλοκαίρι του 2011 ανέλαβε προπονητής στην ομάδα Δ' Εθνικής της ΑΕ Νέας Χιλής.Αποχώρησε στο τέλος του 2011 και λίγο αρότερα ανέλαβε τον Έβρο Σουφλίου επίσης τότε ομάδα του Α' ομίλου της Δ'Εθνικής .Την επόμενη σεζόν είχε μια άκρως επιτυχημένη θητεία στην ομάδα του Σουφλίου, καθώς την οδήγησε εκ του ασφαλούς στη Γ’ Εθνική, παραλίγο μάλιστα και ως πρωταθλήτρια. Ωστόσο οι δύο πλευρές δεν συμφώνησαν για το σχεδιασμό της επόμενης αγωνιστικής περιόδου και αποφάσισαν να χωρίσουν φιλικά. Λίγο αργότερα επέστρεψε στον Πανθρακικό και ανέλαβε την ομάδα Κάτω των 20 ετών

## Πηγές-Συνδέσεις

* Ανανέωσε ο Μπαχαρίδης
* Η καριέρα του Μπαχαρίδη
* Nίκος Μπαχαρίδης 
* Άρθρα - Nίκος Μπαχαρίδης 
* Χρόνια Πολλά Νίκο

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αγροτικού Αστέρα Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ.
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανθρακικού
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Αρποκρατίων

Ο **Βαλέριος Αρποκρατίων** (Οὐαλέριος ή Βαλέριος Ἁρποκρατίων, έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ.) ήταν ρήτορας και γραμματικός από την Αλεξάνδρεια.

## Έργα
Συνέταξε το *Λεξικόν των δέκα ρητόρων*, έργο που σώθηκε, αν και σε ατελή μορφή, και διεμόρφωσε το πρότυπο («ρήτορες του αττικού κανόνα») για τους Αττικούς ρήτορες, την ερμηνεία τους, αλλά και για τη γνώση του αττικού δικαίου. Το επεξηγηματικού περιεχομένου λεξικό αυτό είχε βασισθεί σε συγγραφείς όπως ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, του οποίου το έργο έχει διασωθεί, και σε πηγές οι οποίες μας είναι γνωστές μόνον αποσπασματικά, όπως οι ατθιδογράφοι (Ελλάνικος) ή ακόμα ο γραμματικός Δίδυμος Χαλκέντερος. Περιέχει μεταξύ άλλων πληροφορίες για την αρχιτεκτονική, τη θρησκεία, τα πολιτεύματα και τα αττικά δικαστήρια.

Σύμφωνα με τη ''Σούδα'', ο Αρποκρατίων συνέγραψε επίσης το έργο-συλλογή *Ανθηρών συναγωγή*, ένα είδος ανθολογίας εκφράσεων ή χρηστομάθειας, το οποίο όμως δεν διασώθηκε.

## Παραπομπές


### Πηγές

* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελίδες 56-57
* Νικόλαος Κονομής, «Ακμή των επιστημών-φιλολογία-Η λεξικογραφία και το τέλος μιας εποχής», *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, τομ.Ε΄, (1974), σελ. 315

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λεξικογράφοι
Σαχ

**Σαχ** (διεθνώς: **check**) λέγεται στο σκάκι η άμεση απειλή εναντίον του βασιλιά. Προέρχεται από την περσική λέξη شاه (βλέπε σάχης), ενώ ο όρος "σαχ ματ" σημαίνει "Ο βασιλιάς είναι αβοήθητος (αλλά όχι νεκρός)".

Ο παίκτης που απειλεί τον αντίπαλο βασιλιά συνηθίζεται, χωρίς όμως πλέον να υπάρχει κανόνας που να τον υποχρεώνει, να λέει *σαχ* ως προειδοποίηση (χρησιμοποιούνται επίσης το *ρουά* και το *βασιλιάς*). Στους σύγχρονους κανόνες, νόμιμες κινήσεις αντίδρασης και απάντησης είναι μόνο αυτές που αντιμετωπίζουν το σαχ.





## Αντιμετώπιση
Στο σκάκι υπάρχουν τρεις νόμιμοι τρόποι αντιμετώπισης ενός σαχ:

# η μετακίνηση του βασιλιά σε ασφαλές τετράγωνο.
# η αιχμαλωσία του κομματιού που απειλεί τον βασιλιά.
# η παρεμβολή ενός κομματιού ανάμεσα στον βασιλιά και στο κομμάτι που δίνει το σαχ (αν ο πεσσός που απειλεί τον βασιλιά, δεν είναι ίππος).

Αν κανένας από τους τρεις τρόπους δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί σε μία κίνηση, τότε έχουμε την κατάσταση που ονομάζεται ματ (διεθνώς: **checkmate**, αν και κάποιες φορές αναφέρεται και ως **mate** σκέτο) και ο παίκτης που το υπέστη χάνει αμέσως την παρτίδα.

Στο διάγραμμα δεξιά, οι νόμιμες κινήσεις για τον λευκό είναι: ο λευκός αξιωματικός στο ε5 να αιχμαλωτίσει τον μαύρο πύργο, ο λευκός πύργος να κινηθεί στο α4 ή ο λευκός βασιλιάς να κινηθεί σε ένα από τα ασφαλή τετράγωνα (β6, β7, β8)

Ο ίππος έχει το πλεονέκτημα να δίνει σαχ χωρίς να βρίσκεται δίπλα στον βασιλιά (και άρα να απειλείται από αυτόν) και χωρίς να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο τρίτος τρόπος αντιμετώπισης.

Στην σκακιστική γραφή το σαχ σημειώνεται γενικά με το σύμβολο "+". Το διπλό σαχ μερικές φορές συμβολίζεται με "++".

## Ειδικές περιπτώσεις
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το λεγόμενο *διπλό σαχ*. Αυτό συμβαίνει όταν ένα κομμάτι κινείται κάνοντας σαχ και ταυτόχρονα εξ αποκαλύψεως ένα άλλο κομμάτι κάνει επίσης σαχ. Στο διπλό σαχ μόνο ο πρώτος τρόπος αντιμετώπισης είναι νόμιμος.

Άλλη ειδική περίπτωση είναι το *διαρκές σαχ*, το οποίο συμβαίνει όταν ένας παίκτης μπορεί σε κάθε κίνηση να δίνει σαχ στον αντίπαλό του εσαεί, χωρίς όμως να μπορεί να καταφέρει ματ. Παλαιότερα, το διαρκές σαχ ήταν αιτία να διακοπεί η παρτίδα και να θεωρηθεί ισόπαλη. Σήμερα όμως, παρότι το διαρκές σαχ δεν ισχύει καθαυτό ως κανόνας του σκακιού, συνήθως καταλήγει σε ισοπαλία με τριπλή επανάληψη, τον κανόνα των 50 κινήσεων ή με κοινή συμφωνία των παικτών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Jan Newton, ''The King Isn't Dead After All!'', Σεπτέμβριος 2003
* Piececlopedia: King

Κατηγορία:Κανόνες σκακιού
Κατηγορία:Ορολογία σκακιού
Γεώργιος Γοβατζιδάκης

Ο **Γεώργιος Γοβατζιδάκης** (καπετάν Γιώργης Κοκκινογένης, 1877- 15 Φεβρουαρίου 1945), διετέλεσε οπλαρχηγός στις κρητικές επαναστάσεις 1896 και 1897.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στους Βεδέρους Ρεθύμνου στην ιστορική οικογένεια των Γοβατζιδάκηδων, εγγονός του Γάλλου Γενάρχη και φιλέλληνα Γεωργίου (Ζωρζ), γιος του Δημητρίου Γοβατζιδάκη, αδελφός του Ιωάννη Γοβατσιδάκη, βουλευτή της Κρητικής Κοινοπολιτείας, και του Εμμανουήλ, Δημάρχου Ρεθύμνης.

Με δικό του στρατιωτικό σώμα πρωτοστάτησε στην επανάσταση του Θερίσου και κατά τους Βαλκανικούς πολέμους 1912-1913 πολέμησε ως αρχηγός δικού του εκστρατευτικού σώματος στην Ήπειρο στην περιφέρεια Παραμυθιάς. 

Το 1911 εκλέχτηκε πληρεξούσιος της επαρχίας Ρεθύμνου.

Πήρε μέρος στις μάχες Φαναρίου και Παραμυθιάς κοντά στον ποταμό Αχέροντα και, αφού κατέλαβε και απελευθέρωσε τα γύρω χωριά, κυρίευσε μετά από έφοδο το φρούριο Καστρί την 2/1/1913, του οποίου και πήρε ως λάφυρο την τουρκική σημαία. Μετά το τέλος του πολέμου την εκόμισε με θριαμβευτική τελετή στο υπουργείο Στρατιωτικών. Έλαβε τα συγχαρητήρια του συνταγματάρχου υπίτου Σαπουντζάκη.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σε επιστολή του προς τον βουλευτή Ρεθύμνης Ελευθέριο Γοβατζιδάκη τον αποκάλεσε αυτάδελφο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1895-1898)
Χέρτα Μύλερ

Η **Χέρτα Μύλερ** ή **Χέρτα Μίλερ** (γερμανικά: Herta Müller, 17 Αυγούστου 1953) είναι Γερμανίδα συγγραφέας έργων μυθοπλασίας, κάτοχος του Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (2009).

Γεννήθηκε στο Νίτσκιντορφ στη Ρουμανία στις 17 του Αυγούστου 1953. Ανήκει στη γερμανόφωνη μειονότητα της δυτικής Ρουμανίας (περιοχή Μπανάτ). Από το 1987 ζει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 το έργο της έχει βρει διεθνή αναγνώριση και έχει μεταφραστεί σε 20  γλώσσες. Εμφανίστηκε αρχικά με μία συλλογή διηγημάτων το 1982, ενώ το πρώτο της μυθιστόρημα ονομαζόταν *Η συνάντηση*. Άλλα μυθιστορήματά της είναι *Η αλεπού ήταν κιόλας ο κυνηγός*, *Το ζώο της καρδιάς*, και οι *Μετέωροι ταξιδιώτες*.

Έχει τιμηθεί με 20 βραβεία μεταξύ των οποίων το "Kleist Prize" το 1994, το Αριστείον το 1995, το  "International Dublin Literary Award" το 199) και το "Franz Werfel Human Rights Award" το 2009.

## Εργογραφία

### Διηγήματα, μυθιστορήματα
* Niederungen, 1982
* Drückender Tango, 1984
* Der Mensch ist ein großer Fasan auf der Welt, 1986
* Barfüßiger February, 1987
* Reisende auf einem Bein, 1989 - *«Μετέωροι ταξιδιώτες», μτφ. Κατερίνα Χατζή για τις εκδ. "Ηρόδοτος", 1993*
* Wie Wahrnehmung sich erfindet, 1990
* Der Teufel sitzt im Spiegel, 1991
* Der Fuchs war damals schon der Jäger, 1992 - *«Η αλεπού ήταν και τότε ο κυνηγός», μτφ. Κώστας Κοσμάς για τις εκδ. "Καστανιώτης", 2011*
* Eine warme Kartoffel ist ein warmes Bett, 1992
* Der Wächter nimmt seinen Kamm, 1993
* Angekommen wie nicht da, 1994
* Herztier, 1994 - *«Το αγρίμι της καρδιάς», μτφ. Γιώτα Λαγουδάκου για τις εκδ. "Καστανιώτης", 2013*. Το μυθιστόρημα έχει τιμηθεί με τα βραβεία: -"Kleist Prize", (1994), Βραβείο Αριστείον το 1995, Ida-Dehmel Literature Prize, (1998) και με το Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο IMPAC Dublin, (1998)
* In der Falle, 1996
* Heute wär ich mir lieber nicht begegnet, 1997
* Der fremde Blick oder das Leben ist ein Furz in der Laterne, 1999
* Heimat ist das, was gesprochen wird, 2001
* A Good Person Is Worth as Much as a Piece of Bread, foreword to Kent Klich's Children of Ceausescu, 2001
* Atemschaukel, Munich, 2009 - *«Ο άγγελος της πείνας», μτφ. Γιώτα Λαγουδάκου, "Καστανιώτης", 2010* , βραβείο "Franz Werfel Human Rights Award", (2009)

### Ποίηση
* Im Haarknoten wohnt eine Dame, 2000
* Die blassen Herren mit den Mokkatassen, 2005
* Este sau nu este Ion, 2005
* Das Wagnis der Erinnerung, 2010 (συμμετοχή σε συλλογικό έργο) - *«Το τόλμημα της μνήμης:, διηγήματα και ποιήματα από την νοτιοανατολική Ευρώπη», εκδ. "Καστανιώτης", 2011*
* Vater telefoniert mit den Fliegen, 2012

### Δοκίμια
* Hunger und Seide, 1995
* Der König verneigt sich und tötet, 2003
*Immer derselbe Schnee und immer derselbe Onkel, 2011

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Βήμα

Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Γερμανοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες
Κατηγορία:Ρουμάνοι νομπελίστες
Αθηναϊκή Πολυφωνία

Η **Αθηναϊκή Πολυφωνία** υπήρξε ολιγομελές ανδρικό φωνητικό Σύνολο μουσικής δωματίου, εξειδικευόμενο κυρίως στη μουσική της Αναγέννησης και στους κλασικούς δημιουργούς. Ιδρύθηκε το 1986 από τον Καλλιτεχνικό του διευθυντή και μαέστρο Θρασύβουλο Κάββουρα και έλαβε μέρος στο Α' Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ Αθηνών εκείνης της χρονιάς.

To 1989 κατέκτησε το Α' βραβείο και χρυσό Μετάλλιο στο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου της Τακαράτσουκα (Takarazuka) στην Ιαπωνία, ενώ το 1990 και το 1992 απέσπασε τιμητικές διακρίσεις σε μη διαγωνιστικά Φεστιβάλ στην Ταϊβάν και τη Νότια Κορέα αντίστοιχα.

Με τη διοργάνωση του "Διεθνούς Χορωδιακού Φεστιβάλ Αθηνών" το Σύνολο ανέπτυξε κατά τη δεκαετία του '90 πολιτισμικές επαφές με Μουσικούς Οργανισμούς και Συγκροτήματα σε όλο τον κόσμο. Είναι ιδρυτικό μέλος των Μουσικών Εταιρειών "International Choral Network", που εδρεύει στο Μαρκτόμπερντορφ της Γερμανίας και "International Federation for Choral Music", που εδρεύει στις ΗΠΑ.

Παλαιότερα μέλη (δεν συμμετείχαν στο σχήμα μέχρι το 1996): Ασωνίτης Περικλής*, Γαβριηλίδης Μάκης, Γεωργαλής Κώστας, Δημήτριεφ Θεοδ., Καλαϊτζίδης Κυρ., Κουρκούτης Ανδρ*., Κωστάκης Κων/νος*, Μαρόπουλος Παύλος, Μανωλάκης Γιάννης, Μηνιάτης Νίκος, Μπαργιωτάκης Τάσσος*, Μπερής Σταύρος*, Ράπτης Απόστολος, Φλωράκης Κώστας*, Ψύχας Παντελής.

Μέλη το 1996: Κυριαζής Πέτρος, Λάγκας Βασίλης, Λουκόπουλος Παύλος*, Μαθιουδάκης Δημήτρης, Μπάσης Αλέκος*, Μαύρος Βασίλης, Παπαβλασσόπουλος Γιάννης*, Σαμοΐλης Πάνος*, Τζαβάρας Τάσος*, Τσιλιακός Λευτέρης, Χαλκιάς Δημήτρης, Χούπας Δημήτρης*, Μανώλης Νίκος*.

Το Σύνολο ανέστειλε τις εμφανίσεις του εκείνη τη χρονιά, συνεχίζει όμως να δραστηριοποιείται σε μουσικές παραγωγές και εκδηλώσεις.

## Σημειώσεις
(με * σημειώνονται τα ιδρυτικά μέλη)


## Πηγές
* Τάκης Καλογερόπουλος, *Λεξικό της Ελληνικής μουσικής*, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001

Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Τουράν (περιοχή)

Οι αρχαίοι Πέρσες ονόμαζαν **Τουράν** την παλαιά λεγόμενη περιοχή του Τουρκεστάν καθώς και τη χώρα των Τατάρων. Στις περσικές μυθικές παραδόσεις πρώτος βασιλιάς του Τουράν ήταν ο Τουρ, γιος του Φεριντούν, απ΄ όπου και έλαβε το όνομα η περιοχή.

Από τους απογόνους του Τουρ σημαντικότερος ήταν ο Εφρασιάπ που πολέμησε  κατά των Περσών όπου και ακολούθησε σειρά τέτοιων πολέμων μεταξύ Περσών (Ιρανών) και Τουρανών. Στους πολέμους εκείνους εκ μέρους των Περσών διακρίθηκαν ο Ρουστέμ Ζαλ κ.ά. από δε των Τουρανών ο Πεϋράν κ.ά. Αυτοί οι πόλεμοι επαναλήφθηκαν  και επί βασιλείας των Περσών Κιουστάσπ (ίσως του Υστάσπη) που προσπάθησε να εδραιώσει τη θρησκεία του Ζωροαστρισμού στο Τουράν. Και ναι μεν στην αρχή νικούσαν οι Τουρανοί στη συνέχεια όμως τους κατέλαβε ο διάδοχος γιος του Κιουστάσπ, ο Ισφεντιάρ, που πολύ πιθανόν να πρόκειται για τον Δαρείο τον Α'.

Σήμερα δεν υπάρχει αυτή η περιοχή, ούτε το Τουρκεστάν ως χώρα,  αντ' αυτών υφίσταται το Τουρκμενιστάν με διαφορετικά όρια. Σημειώνεται όμως ότι απαντώνται οι σύγχρονοι όροι: τουρανικοί λαοί,  τουρανικές γλώσσες,  παντουρανισμός.

Κατηγορία:Αρχαία ιστορία
Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές
Κατηγορία:Ιστορία της Ασίας
Γενί Τζαμί Θεσσαλονίκης

Το **Γενί τζαμί** είναι οθωμανικό μνημείο της περιόδου της Τουρκοκρατίας στη Θεσσαλονίκη. Βρίσκεται στην οδό Αρχαιολογικού Μουσείου 30,. 
Λειτουργεί ως εκθεσιακός χώρος του Δημου Θεσσαλονίκης και σε μουσουλμανικές εορτές ως ισλαμικό τέμενος.

## Περιγραφή
Χτίστηκε το 1902 από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι (Vitaliano Poselli) και χρησίμευε ως τόπος λατρείας για τους εξισλαμισμένους  Εβραίους που είχαν εξισλαμιστεί, τους επονομαζόμενους Ντονμέδες (Dönme/Donmeh αφού ήτανε το τζαμί τους). Έχει δύο ορόφους και συμβαδίζει με την εκλεκτικιστική αρχιτεκτονική του 20ού αιώνα. Μετά την ανταλλαγή (1923-1924), στέγασε για μικρό διάστημα πρόσφυγες, και από το 1925 έως το 1963 χρησιμοποιήθηκε ως αρχαιολογικό μουσείο και το πιο παλιό της πόλης. Σήμερα είναι εκθεσιακός χώρος του Δήμου Θεσσαλονίκης.   

Το κτίριο συνδυάζει τη μουσουλμανική παράδοση με τον αρχιτεκτονικό συρμό του καιρού του (εκλεκτικιστικά στοιχεία που χρησιμοποίησε ο αρχιτέκτονας και σε πολλά άλλα κτίριά του, που σώζονται στην πόλη, όπως στο Διοικητήριο, το κτίριο της παλιάς Φιλοσοφικής, το Γ' Σώμα Στρατού, τη βίλα Αλλατίνι κ.ά.).Στην αριστερή πλευρά της κεντρικής εισόδου υπάρχει μαρμάρινη επιγραφή με το όνομα του αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι γραμμένο στην παλαιοτουρκική και ιταλική γλώσσα, ενώ στον νότιο εξωτερικό τοίχο υπάρχει  μαρμάρινο ηλιακό ρολόι. 
μικρογραφία|214x214εσ|To μαρμάρινο ηλιακό ρολόι
μικρογραφία|H μαρμάρινη επιγραφή με το όνομα του Βιταλιάνο Ποζέλι
Στο προαύλιό του φυλάσσεται πλούσια συλλογή μαρμάρινων γλυπτών της Ρωμαϊκής εποχής και των πρωτοχριστιανικών χρόνων (σαρκοφάγοι, επιτύμβια, ανάγλυφα, τιμητικές και ταφικές στήλες κ.λ.π.) από ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη. Έως το 2024 Γενί Τζαμί φιλοξένησε διάφορες πολιτιστικές δραστηριότητες.

Από το 2013 το Γενί Τζαμί λειτουργεί ως μουσουλμανικό τέμενος σε ισλαμικές εορτές, όπως το Ραμαζάνι.

## Παραπομπές



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εικόνες από την προσευχή των μουσουλμάνων για το Ραμαζάνι στο Γενί Τζαμί στη Θεσσαλονίκη

Στα άδυτα του Γενί Τζαμί: Η ιστορία του και πότε είχε ακουστεί ξανά το κάλεσμα του ιμάμη, Ραφαήλ Γκαϊδατζής, Parralaxi,15 Μαρτίου 2024. 

Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στη Θεσσαλονίκη
Κατηγορία:Ιστορία των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη
Μεντρεσές Αθηνών

Ο **Μεντρεσές των Αθηνών** ήταν ισλαμικό ιεροσπουδαστήριο (μεντρεσές) που ιδρύθηκε στην Αθήνα κατά τον 17ο αιώνα και βρισκόταν βόρεια του Ωρολογίου του Κυρρήστου (κοινώς "Αέρηδες"). Στην εποχή του Όθωνα και του Γεωργίου του Α' χρησιμοποιούνταν ως φυλακές και τόπος εκτέλεσης. Μάλιστα στους κλάδους του αιωνόβιου πλατάνου στην αυλή του γίνονταν απαγχονισμοί των καταδίκων. Ο μεντρεσές αυτός κατεδαφίστηκε το 1898, για χάρη των αρχαιολογικών ανασκαφών. Σήμερα διασώζεται μόνο η κύρια είσοδός του ακριβώς απέναντι (βόρεια) του αρχαίου μνημείου.
## Πηγές

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 13ος, σ. 263.

Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Αθήνα
Αθηνας

Η σωζώμενη πύλη του μεντρεσέ βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αιόλου και Πελοπίδα.