open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βάλτερ φον Βάρτμπουργκ

Ο **Βάλτερ φον Βάρτμπουργκ** (, 18 Μαΐου 1888 &ndash; 15 Αυγούστου 1971) ήταν Ελβετός λεξικογράφος, με σημαντικότερο έργο του την αρχισυνταξία του μεγάλου *[[Γαλλικό ετυμολογικό λεξικό|Γαλλικού ετυμολογικού λεξικού]]* (γερμ. *Französisches Etymologisches Wörterbuch*), που θεωρείται το κυριότερο έργο αναφοράς όχι μόνο για τη γαλλική, αλλά και για τις γαλατορομανικές γλώσσες γενικότερα.

Ο φον Βάρτμπουργκ γεννήθηκε στο χωριό Ρήντχολτς του Καντονίου του Σόλοτουρν και σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Βέρνης, της Ζυρίχης, της Φλωρεντίας και των Παρισίων. Το 1918 παρουσίασε τη διδακτορική διατριβή του με τίτλο *Zur Benennung des Schafes in den romanischen Sprachen* (= «ονομασίες για το πρόβατο στις ρομανικές γλώσσες») και το 1921 έγινε υφηγητής στη Βέρνη. Από το 1929 έως το 1939 ασχολήθηκε με γλωσσολογικές έρευνες στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και στην υπόλοιπη σταδιοδρομία του, από το 1940 έως το 1959, ήταν καθηγητής της Γαλλικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας. Νυμφεύθηκε 4 φορές, την τελευταία με την Ελβετογερμανίδα Γκιζέλα φον Ριχτχόφεν.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 828

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελβετοί λεξικογράφοι
Ρίζα Λακωνίας

Η **Ρίζα** είναι οικισμός της Λακωνίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Η Ρίζα βρίσκεται δίπλα και δυτικά του ποταμού Ασωπού σε υψόμετρο 180 μέτρων ενώ απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από το κέντρο της Σπάρτης. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, γραμμένη *Ριζά*, να προσαρτάται στον τότε δήμο Αμυκλών. Το 1940 μετονομάστηκε σε Ρίζα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τις Αμύκλες, το Βαφειό, τον Κατσαρό και το Περιστέρι αποτελούν την Κοινότητα Αμυκλών, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σπαρτιατών του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 78 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Ρίζα
Ρίζα
Γούναρης Λακωνίας

Ο **Γούναρης** είναι οικισμός της Λακωνίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Γούναρης βρίσκεται σε υψόμετρο 200 μέτρων και σε απόσταση περίπου 6 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο της Σπάρτης ενώ στα ανατολικά του χωριού περνάει η ΕΟ Σπάρτης - Γυθείου. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σπάρτης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Σπάρτη, την Αγία Κυριακή, το Καλάμι, την Κοκκινόρραχη και τη Ριβιώτισσα αποτελούν την Κοινότητα Σπάρτης, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Σπαρτιατών του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 178 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχείο Δημοτικού Σχολείου Γούναρη - Καλαμίου από το Εθνικό Ευρετήριο Αρχείων των Γενικών  Αρχείων του Κράτους.

## Παραπομπές


Γούναρης
Γούναρης
Λέων Βαρτάλης

Ο **Λέων Βαρτάλης** (13ος-14ος αιώνας) ήταν αξιωματούχος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, επί της βασιλείας του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου. Ο Ανδρόνικος τον είχε τιμήσει με το αξίωμα του Ανθυπάτου. Σύμφωνα με πληροφορίες του Λέοντος Αλλατίου, ο Βαρτάλης είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη χριστιανική υμνογραφία και συνέθεσε ο ίδιος ύμνους, λιτή, αίνους των Εισοδίων της Θεοτόκου και δοξαστικά.

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 9, σελίδα 828

Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Πανθήρα (λιβυρνίς)

Η Πανθήρα, έχοντας ονομασία αρχαίας τριήρους αποτελεί το πρώτο πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού με αυτό το όνομα. Ναυπηγήθηκε στον Ναύσταθμο Πόρου το 1852 για τη δίωξη της πειρατείας μαζί με τα ομοίου τύπου πλοία: Δελφινία, Κυμοθόη Ι και Αμφιτρίτη ΙΙ. 

Και τα τέσσερα πλοία απέπλευσαν από τον Ναύσταθμο τον Ιούλιο του 1853. 

Η Πανθήρα μαζί με την Δελφινία είχαν τομέα περιπολίας τα ΒΑ παράλια της Ελλάδος και αργότερα της Μ. Ασίας. 

Στις 30 Μαρτίου του 1854, κατά την περιπολία της, εισήλθε στον Παγασητικό Κόλπο, που τότε ανήκε στην Τουρκία, συναντήθηκε με ένα τουρκικό πολεμικό ατμόπλοιο το οποίο την κατεδίωξε και την συνέλαβε. Ρυμουλκήθηκε στο λιμάνι του Αλμυρού και λίγες ώρες μετά αφέθηκε ελεύθερη με την προϋπόθεση (κατά απαίτηση των Τούρκων) εις το εξής να μην περιπολεί στα παράλια εκείνα. 

Παροπλίστηκε το Απρίλιο του 1860 και το ίδιο έτος διαλύθηκε.
## Παραπομπές
Παλαιοχώρι Λακωνίας

Το **Παλαιοχώρι** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Το Παλαιοχώρι βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 380 μέτρων και απόσταση περίπου 18 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, γραμμέωο ως  να προσαρτάται στον τότε δήμο Φάριδος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Καμίνια και τη Μονή Ζερμπίτσης αποτελούν την Κοινότητα Καμινίων, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαρίδος του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 12 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Παλαιοχώρι
Παλαιοχώρι
Κυδωνιά Λακωνίας

Η **Κυδωνιά** ή **Κυδωνέα** είναι μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Κυδωνιά βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων και απόσταση περίπου 16 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από την Σπάρτη ενώ στα δυτικά του χωριού περνάει η ΕΟ Σπάρτης - Γυθείου και δίπλα / ανατολικά είναι το Λευκόχωμα. 

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Kydonia* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών 21 και συνολικό πληθυσμό 89 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Κυδωνιά στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 21 και συνολικό πληθυσμό 89 άτομα (άνδρες: 43, γυναίκες: 43).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κυδωνίας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Λευκόχωμα και το Καβουράκι αποτελούν την Κοινότητα Λευκοχώματος, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαρίδος του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 46 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κυδωνιά
Κυδωνιά
Λευκόχωμα Λακωνίας

Το **Λευκόχωμα** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Το Λευκόχωμα βρίσκεται κοντά στον χείμαρρο Γερακάρη σε υψόμετρο 150 μέτρων και σε απόσταση περίπου 16 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Σπάρτη. Δυτικά του περνάει η παράκαμψη Σπάρτης ενώ νοτιοανατολικά είναι ο αερολιμένας Σπάρτης.  

Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Karaspaϊ* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών 22 και συνολικό πληθυσμό 86 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Καράσπαϊ* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 22 και συνολικό πληθυσμό 86 άτομα.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, γραμμένο ως *Καράσπαη* να προσαρτάται στον τότε δήμο Κυδωνίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1928 μετονομάστηκε σε Λευκόχωμα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Καβουράκι και την Κυδωνιά αποτελούν την Κοινότητα Λευκοχώματος, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαρίδος του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 121 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Λευκόχωμα
Λευκόχωμα
Βαρύαξης

Ο **Βαρύαξης** (4ος αιώνας π.Χ.)  ήταν Μήδος αριστοκράτης που έζησε την εποχή των κατακτήσεων του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ο Βαρύαξης προσπάθησε να επωφεληθεί από τη δυσφορία των κατοίκων της Μηδίας από τις διαρπαγές και λεηλασίες που διέπρατταν οι μακεδονικές φρουρές που είχε αφήσει ο Αλέξανδρος στην περιοχή, ενώ ο ίδιος συνέχιζε την εκστρατεία του στην Ινδία. Επωφελούμενος και από την κατάλυση της Περσικής Αυτοκρατορίας, ο Βαρύαξης ανεκήρυξε τον εαυτό του «Βασιλέα της Περσίας και της Μηδίας» το 325 π.Χ.. Τον αιχμαλώτισε όμως ο διορισμένος από τον Αλέξανδρο σατράπης της Μηδίας Ατροπάτης, ο οποίος και θανάτωσε τον Βαρύαξη μετά από διαταγή του Αλεξάνδρου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελίδα 829
* Roisman, Joseph: *Brill's Companion to Alexander the Great*, Edinburgh University Press, Λονδίνο και Νέα Υόρκη 2002

Κατηγορία:Μήδοι
Παλμιερίτης

Ο **παλμιερίτης** (διεθνώς *palmierite*, σύμβολο IMA: **Pmi**) είναι σπανιότατο ορυκτό του μολύβδου και θειικό άλας (ανόργανη χημική ένωση) με μοριακό χημικό τύπο **K<sub>2</sub>Pb(SO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>**. Δεν πρέπει να συγχέεται με το σχεδόν ομώνυμο ορυκτό **παλμερίτη**, που είναι γνωστότερο με την ονομασία ταρανακίτης. Ο παλμιερίτης συναντάται σε περιοχές με ηφαιστειακή δραστηριότητα και έλαβε την ονομασία του προς τιμή του Ιταλού μετεωρολόγου, φυσικού και γεωλόγου Λουδοβίκου Παλμιέρι, διευθυντή του Ηφαιστειολογικού Σταθμού του Βεζούβιου. Είναι μαλακό ορυκτό και βρίσκεται με τη μορφή πολύ μικρών κρυστάλλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου
Σκοτλανδίτης

Ο **σκοτλανδίτης** (διεθνώς *scotlandite*, σύμβολο IMA: **Sct**) είναι μαλακό ορυκτό του μολύβδου, που από χημικής απόψεως είναι ουσιαστικά θειώδης μόλυβδος, με χημικό μοριακό τύπο **PbSO<sub>3</sub>**. Ανακαλύφθηκε μέσα σε ορυχείο κοντά στο χωριό Λήντχιλς του Νότιου Λάναρκσιρ της Σκωτίας, από όπου και η ονομασία του. Η περιοχή του ορυχείου ήταν γνωστή στους ορυκτολόγους και τους γεωλόγους για τη μεγάλη ποικιλία διαφορετικών κατηγοριών ορυκτών που βρίσκονται στις «φλέβες» βαθιά στο υπέδαφος. Ο σκοτλανδίτης βρίσκεται στη φλέβα «Σουζάνα», όπου οι κρύσταλλοί του έχουν το σχήμα σμίλης ή λεπίδας. Ο σκοτλανδίτης ήταν ο πρώτο θειώδες άλας που ανακαλύφθηκε ποτέ στη φύση, με τον παραπάνω απλό χημικό τύπο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου
Δούκας του Ουίνδσορ

Ο **Δούκας του Ουίνδσορ** (Αγγλικά: *Duke of Windsor*) ήταν τίτλος στο Τάγμα των Ευγενών του Ηνωμένου Βασιλείου. Δημιουργήθηκε στις 8 Μαρτίου 1937 για τον πρώην μονάρχη Εδουάρδο Η΄, μετά την παραίτησή του στις 11 Δεκεμβρίου 1936. 

Το δουκάτο πήρε το όνομά του από την πόλη όπου βρίσκεται το Κάστρο του Ουίνδσορ - κατοικία των Άγγλων μοναρχών από την Νορμανδική κατάκτηση. Το Ουίνδσορ είναι το όνομα της βασιλικής οικογένειας από το 1917.

## Δούκας του Ουίνδσορ
*Εδουάρδος του Ηνωμένου Βασιλείου (1937-1972)
Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Δούκας του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου

Ο **Δούκας του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου** (Αγγλικά: *Duke of Gloucester and Edinburgh*, Γαελικά: *Diùc Ghloucester agus Dhùn Èideann*) ήταν τίτλος στο βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Η μοναδική δημιουργία έφερε μαζί του τον δευτερεύοντα τίτλο του Κόμη του Κόνωτ.

Υπήρχε για τον αδελφό του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄, Πρίγκιπα Γουλιέλμο Ερρίκο. Υπήρχαν Δουκάτα του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου, αλλά η εξαφάνισή τους έδωσε την ευκαιρία για συνδυασμό.

Το δουκάτο του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου ήταν βασιλικό δουκάτο όταν ο δούκας δικαιούνταν τον τίτλο «Αυτού Βασιλική Υψηλότητα», όπως και ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος Ερρίκος, αλλά στον Πρίγκιπα Γουλιέλμο Φρειδερίκο απονεμήθηκε αυτός ο τίτλος μόνο κατά τον γάμο του το 1816.

## Δούκες του Γκλόστερ και του Εδιμβούργου
: επίσης: *Κόμης του Κόννωτ*
*Γουλιέλμος Ερρίκος της Μεγάλης Βρετανίας (1764-1805)
*Γουλιέλμος Φρειδερίκος Μεγάλης Βρετανίας (1805-1834)

Κατηγορία:Βρετανικοί βασιλικοί τίτλοι
Κατηγορία:Σκωτσέζικοι βασιλικοί τίτλοι
Βαρτόνιος βαθμίδα

Η **Βαρτόνιος βαθμίδα** ή εποχή (αγγλ. *Bartonian*), είναι γεωλογική εποχή και αντίστοιχη στρώση (βαθμίδα) πετρωμάτων στην ιστορία της Γης. Η εποχή αυτή, σε μεσαία θέση εντός της Ηώκαινης υποπεριόδου, άρχισε πριν από 41,03 εκατομμύρια έτη και τελείωσε πριν από 37,71 εκατομμύρια έτη. Η αμέσως προηγούμενη εποχή ονομάζεται Λουτεσιανή, ενώ η επόμενη είναι η Πριαμπόνια βαθμίδα.

Η Βαρτόνιος βαθμίδα εισάχθηκε από τον Ελβετό στρωματογράφο Καρλ Μάγιερ-Εϋμάρ το 1857. Η ονομασία της προήλθε από την «Ομάδα Μπάρτον» (αγγλ. *Barton Group*), μια λιθοστρωματογραφική ενότητα της Λεκάνης του Χαμσάιρ στη νότια Αγγλία. Η ομάδα με τη σειρά της πήρε την ονομασία της από την παραθαλάσσια κωμόπολη Μπάρτον-ον-Ση.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σσ. 828-829

Βαρτονιος βαθμ
Παρόρειο Λακωνίας

Το **Παρόρειο** ή **Παρόρι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Το Παρόρειο βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του Ταϋγέτου, σε υψόμετρο 280 μέτρων και σε απόσταση περίπου 5 χιλιόμετρα δυτικά από το κέντρο της Σπάρτης. Δίπλα και βορειοδυτικά είναι ο οικισμός Μυστράς και βορειοδυτικότερα η βυζαντινή καστροπολιτεία του.  

Αξιοθέατα είναι η παραδοσιακή πλατεία του χωριού με τις πηγές του Κεράμου με τα κρύα, τρεχούμενα νερά και τα ψηλά πλατάνια. Νοτιοδυτικά και σε απόσταση 2 χιλιομέτρων βρίσκεται, μέσα σε σπηλιά, ο ναός της Παναγίας της Λαγκαδιώτισσας, (χρονολογείται στον 12ο αιώνα), όπου σύμφωνα με την τοπική παράδοση, λειτουργήθηκε ο τελευταίος Βυζαντινός αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, πριν φύγει για την Κωνσταντινούπολη, το 1449. 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Ληκ το αναφέρει ως *Peróri* (*Morea I,* *129*) ενώ ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ ως *Parorea* στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» (Voyage dans la Grece). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Parori* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών 569 και συνολικό πληθυσμό 238 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Παρόριο* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 56 και συνολικό πληθυσμό 238 άτομα (άνδρες: 199, γυναίκες: 199). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, γραμμένο ως *Παρόρι* να προσαρτάται στον δήμο Σπάρτης. Το 1948 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1950 ο όνομά διορθώθηκε σε Παρόρειον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Μυστρά του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 353 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σπηλαιώδες Ναός Παναγίας Λαγκαδιώτισσας στο https://www.youtube.com/.
* Λαγκαδιώτισσα: το σπηλαιώδες ξωκκλήσι της Σπάρτης.
* Η πεζοπορική διαδρομή: ΦΑΡΑΓΓΙ ΛΑΓΚΑΔΙΩΤΙΣΣΑΣ ΠΑΡΟΡΙ-ΛΑΓΚΑΔΙΩΤΙΣΣΑ-ΜΟΝΗ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ-ΠΑΝΑΓΙΑ ΖΑΓΟΥΝΑ στο https://el.wikiloc.com/.

## Παραπομπές


Παρόρειο
Παρόρειο
Παρδάλι Λακωνίας

Το **Παρδάλι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Το Παρδάλι βρίσκεται προς τα βορειοανατολικά όρια με την Αρκαδία, στις όχθες του ποταμού Ευρώτα και σε υψόμετρο 300 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 21 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Σπάρτη, 38 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τη Μεγαλόπολη και 3 χιλιόμετρα δυτικά από την Πελλάνα (αναμεσά τους περνάει η ΕΟ Λεύκτρο - Σπάρτης). Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου που υπάγεται στην Β’ Αρχιερατική Περιφέρεια Καστορείου. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835, να προσαρτάται στον τότε δήμο Πελλάνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Πελλάνα αποτελούν την κοινότητα Πελλάνας, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελλάνας του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 65 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρδάλι - Θέση, Όνομα στον ιστότοπο https://kastoreioportal.gr/.
* Παρδάλι Λακωνίας στο youtube.
* Φωτογραφίες από το Παρδάλι στον ιστότοπο https://www.greece.com/.

## Παραπομπές


Παρδάλι
Παρδάλι
Αντώνιος Πίτσης

Ο **Αντώνιος Πίτσης** (γενν. 1963) είναι Έλληνας ιατρός - καρδιοχειρουργός, ο οποίος είναι διευθυντής της Α' Καρδιοχειρουργικής Κλινικής στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο στη Θεσσαλονίκη, ειδικός στην ενδοσκοπική καρδιοχειρουργική.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1963 στην Κω, όπου μεγάλωσε, πέρασε τα παιδικά του χρόνια και ολοκλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές του.

Σπούδασε ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου έλαβε το πτυχίο του το 1988. Μετά την ειδίκευσή του, εκπαιδεύτηκε στην καρδιοχειρουργική στο Ηνωμένο Βασίλειο, μεταξύ άλλων στο Papworth Hospital, στο South Cleveland Hospital και στο University Hospital of Wales. Το 1998, διορίστηκε Consultant / Senior Lecturer στο Bristol Royal Infirmary (Bristol Heart Institute).   

Το 1999 επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέλαβε επικεφαλής της Καρδιοχειρουργικής στο νοσοκομείο "Άγιος Λουκάς", στη Θεσσαλονίκη, θέση που διατήρησε περίπου 22 χρόνια.  Από τον Μάιο του 2021 είναι διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο.  

## Ιατρική δραστηριότητα
Ο Πίτσης έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες χειρουργικές επεμβάσεις καρδιάς ως κύριος χειρουργός. Κατά μέσο όρο, πραγματοποιεί σχεδόν 400 καρδιοχειρουργικά περιστατικά ετησίως, εκ των οποίων 200 περίπου είναι πλήρως ενδοσκοπικά - ελάχιστα επεμβατικά. Οι τομείς εξειδίκευσής του περιλαμβάνουν: ενδοσκοπική χειρουργική στις βαλβίδες (μιτροειδούς, αορτικής, τριγλώχινας), χειρουργική συγγενών καρδιοπαθειών ενηλίκων, όγκοι της καρδιάς, μυεκτομές για υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, και χειρουργική κολπικής μαρμαρυγής.  

Ίδρυσε το 2022 το Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο Ενδοσκοπικής Καρδιοχειρουργικής, το οποίο εκπαιδεύει χειρουργούς από όλο τον κόσμο. Επιπλέον, συμμετείχε στην ανάπτυξη καινοτόμων ενδοσκοπικών χειρουργικών εργαλείων σε συνεργασία με την εταιρεία Delacroix-Chevalier. Η προσφορά του στην ενδοσκοπική καρδιοχειρουργική θεωρείται αξιοσημείωτη.  

## Επαγγελματικές δράσεις
* Είναι ιδρυτικό μέλος και μέλος του Steering Group του Endoscopic Cardiac Surgeons Club.  
* Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της International Society for Minimally Invasive Cardiothoracic Surgery (ISMICS).  
* Έχει κάνει live χειρουργικές επιδείξεις σε διεθνή συνέδρια όπως το European Association for Cardiac Surgery Annual Meeting, Focus Valve, και Endoscopic Cardiac Surgeons Club.   

## Επιστημονικές δημοσιεύσεις
* Ντόντος Γ., Πίτσης Α. «Ενδοσκοπική καρδιοχειρουργική – Καμπύλη εκμάθησης», Η Ελληνική Καρδιοχειρουργική Εταιρεία.  
* Πίτσης Α., Live surgery και εκπαίδευση ενδοσκοπικής καρδιοχειρουργικής, άρθρο παρουσία στο 29ο Επιστημονικό Συνέδριο Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδας.  
* Ντόντος Γ., Πίτσης Α., «Ανασκόπηση της ελάχιστα επεμβατικής καρδιοχειρουργικής», Η Καρδιολογική Εταιρεία Ελλάδος.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες καρδιοχειρουργοί
Τομ Σκέριτ

Ο **Τόμας Ρόι Σκέριτ** (*Thomas Roy Skerritt*, 25 Αυγούστου 1933) είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης, ο οποίος έχει εμφανιστεί σε πάνω από 170 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές από το 1962. Η αρχή της κινηματογραφικής του καριέρας συνέπεσε με το κίνημα του Νέου Χόλιγουντ, με έναν πρωτοποριακό ρόλο ως Ντιουκ Φόρεστ στην ταινία ''M*A*S*H'' του Ρόμπερτ Άλτμαν. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σε αξιοσημείωτες ταινίες όπως *[[Η κρίσιμη καμπή]]*, *Up in Smoke*, *Τριαντάφυλλο στον πάγο*, *[[Άλιεν: Ο επιβάτης του διαστήματος]]*, *Νεκρή ζώνη*, *[[Top Gun]]* και *Το ποτάμι κυλά ανάμεσά μας*.

Στην τηλεόραση, έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του σερίφη Τζίμι Μπροκ στο οικογενειακό δράμα *Picket Fences* (1992–1996), κερδίζοντας ένα βραβείο Έμμυ Υψηλής Ζώνης Τηλεθέασης για τον Καλύτερο Α' Ανδρικό Ρόλο σε Δραματική Σειρά, καθώς και δύο υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα. Είχε επίσης έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως Έβαν Ντρέικ στην έκτη σεζόν της κωμικής σειράς *Cheers* (1987–1988).

Ήταν, επίσης, τρεις φορές υποψήφιος για βραβείο Σωματείου Ηθοποιών, βραβείο Genie και βραβείο American Television, ενώ έχει κερδίσει βραβείο Saturn και βραβείο Western Heritage. Το 2022, έλαβε το τιμητικό βραβείο Μέρι Πίκφορντ της Διεθνούς Ακαδημίας Τύπου για την «Εξαιρετική Καλλιτεχνική Συμβολή στη Βιομηχανία της Ψυχαγωγίας».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Έμμυ
Η παρείσφρηση

***Η παρείσφρηση*** (πρωτότυπος τίτλος: ***BlackKkKlansman***) είναι αμερικανική βιογραφική δραματική-κωμική ταινία του 2018 σε σκηνοθεσία του Σπάικ Λι. Το σενάριο είναι των Τσάρλι Γουόχτελ, Ντέιβιντ Ραμπίνοβιτς, Κέβιν Ουίλμοτ και του Λι και βασίζεται ελαφρώς στα απομνημονεύματα του 2014 του Ρον Στάλγουορθ με τίτλο *Black Klansman*. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Τζον Ντέιβιντ Ουάσινγκτον ως Στάλγουορθ, μαζί με τους Άνταμ Ντράιβερ, Λόρα Χάριερ και Τόφερ Γκρέις. 

Η ταινία, που διαδραματίζεται τη δεκαετία του 1970 στο Κολοράντο Σπρινγκς του Κολοράντο, εστιάζει στον πρώτο Αφροαμερικανό ντετέκτιβ στο αστυνομικό τμήμα της πόλης, ο οποίος ξεκινά να διεισδύσει και να αποκαλύψει το τοπικό παράρτημα της Κου Κλουξ Κλαν.

Η ταινία κέρδισε το Μέγα Βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών του 2018 και το Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου στα 91α Βραβεία Όσκαρ.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιογραφίες
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό
Κατηγορία:Νικητές Μέγα Βραβείου Φεστιβάλ Καννών
Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου
Κατηγορία:Ταινίες της Blumhouse Productions
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Legendary Pictures
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Focus Features
Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τζέισον Μπλαμ
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2018
Εδουάρδο Ντουάλδε

Ο **Εδουάρδο Αλμπέρτο Ντουάλδε**  (, 5 Οκτωβρίου 1941) είναι Αργεντινός πρώην περονιστής πολιτικός που διετέλεσε προσωρινός Πρόεδρος της Αργεντινής από τον Ιανουάριο του 2002 έως τον Μάιο του 2003. Διετέλεσε επίσης Αντιπρόεδρος και Κυβερνήτης του Μπουένος Άιρες τη δεκαετία του 1990.

Γεννημένος στη Λόμας ντε Θαμόρα, εξελέγη στην τοπική αυτοδιοίκηση και διορίστηκε δήμαρχος το 1973. Καθαιρέθηκε κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος του 1976 στην Αργεντινή και εξελέγη ξανά όταν αποκαταστάθηκε η δημοκρατία το 1983. Εξελέγη αντιπρόεδρος της Αργεντινής το 1989, υπό τον πρόεδρο Κάρλος Μένεμ. Ο Ντουάλδε παραιτήθηκε από αντιπρόεδρος και εξελέγη κυβερνήτης της επαρχίας του Μπουένος Άιρες το 1991 και επανεξελέγη το 1995.

Έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος το 1999, όπου ηττήθηκε από τον Φερνάνδο ντε λα Ρούα. Ο ντε λα Ρούα παραιτήθηκε κατά τη διάρκεια των ταραχών του Δεκεμβρίου 2001 και το Κογκρέσο διόρισε τον κυβερνήτη της επαρχίας Σαν Λούις, Αδόλφο Ροντρίγκες Σαά, ως πρόεδρο. Όταν παραιτήθηκε και ο Ροντρίγκες Σαά, το Κογκρέσο διόρισε τον Ντουάλντε. Κατά τη διάρκεια της θητείας του Ντουάλντε, μια τεράστια υποτίμηση του νομίσματος και μια αύξηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας οδήγησαν την οικονομία σε σταδιακή ανάκαμψη. Υποστήριξε με επιτυχία τον υποψήφιο Νέστορ Κίρχνερ εναντίον του Μένεμ, ο οποίος επιδίωξε μια νέα προεδρική θητεία. Ο Ντουάλντε είχε πολιτικές διαμάχες με τον Κίρχνερ τα επόμενα χρόνια και έχει αποσυρθεί σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική μετά την ήττα του στις προεδρικές εκλογές του 2011.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αργεντινοί βασκικής καταγωγής
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Αργεντινής
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής
Ρομπέρτο ​​Εδουάρδο Βιόλα

Ο **Ρομπέρτο ​​Εδουάρδο Βιόλα**  (,
13 Οκτωβρίου 1924 – 30 Σεπτεμβρίου 1994) ήταν Αργεντινός στρατιωτικός αξιωματικός που διετέλεσε 43ος Πρόεδρος της Αργεντινής και 2ος Πρόεδρος της Εθνικής Διαδικασίας Αναδιοργάνωσης από τις 29 Μαρτίου έως τις 11 Δεκεμβρίου 1981 ως στρατιωτικός δικτάτορας. 

Μετά την αποχώρηση του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα από το αξίωμα, ο Βιόλα ανέλαβε επίσημα τη θέση του Προέδρου της Αργεντινής. Ωστόσο μετά και την κατάρρευση του στρατιωτικού καθεστώτος και την εκλογή του Ραούλ Αλφονσίν το 1983, ο Βιόλα συνελήφθη, δικάστηκε για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διέπραξε η στρατιωτική χούντα κατά τη διάρκεια του Βρώμικου Πολέμου και καταδικάστηκε σε 17 χρόνια φυλάκισης. Η υγεία του επιδεινώθηκε στη φυλακή. Ο Βιόλα έλαβε χάρη από τον Κάρλος Μένεμ το 1990 μαζί με όλα τα μέλη της χούντας. Πέθανε στις 30 Σεπτεμβρίου 1994, σε ηλικία 69 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής
Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Γαλλίας

Αυτή είναι μια λίστα με τις γυναίκες που ήταν βασίλισσες ή αυτοκράτειρες ως σύζυγοι Γάλλων μοναρχών από τη Συνθήκη του Βερντέν του 843, η οποία οδήγησε στη Δυτική Φραγκία, μέχρι το 1870, όταν ανακηρύχθηκε η Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία.
120εσ|H Άννα της Βρετάνης|μικρογραφία

120εσ|H Μαρία Α΄ της Σκωτίας|μικρογραφία

## Βασιλικές σύζυγοι της Γαλλίας
*Ερμεντρούδη της Ορλεάνης (842-869)
*Ριχίλδη της Προβηγκίας (870-877)
*Αδελαΐδα των Παρισίων (877-879)
*Θεοδράτη της Τρουά (888)
*Φρεδερόνη (907-917)
*Έντζιφου της Αγγλίας (919-922)
*Βεατρίκη του Βερμαντουά (922-923)
*Έμμα της Γαλλίας (923-934)
*Γερβέργη της Σαξονίας (939-954)
*Έμμα της Ιταλίας (965-986)
*Αδέλα της Ακουιτανίας (987-996)
*Ροζάλα της Λομβαρδίας (996)
*Βέρθη της Βουργουνδίας (996-1000)
*Κωνσταντία της Αρλ (1003-1031)
*Ματθίλδη της Φρισίας (1034-1044)
*Άννα του Κιέβου (1051-1060)
*Βέρθη της Ολλανδίας (1072-1092)
*Βερτράδη του Μονφόρ (1092-1108)
*Αδελαΐδα του Μωριέν (1115-1137)
*Ελεονώρα της Ακουιτανίας (1137-1152)
*Κωνσταντία της Καστίλης (1154-1160)
*Αδέλα της Καμπανίας (1160-1180)
*Ισαβέλλα του Αινώ (1180-1190)
*Ίνγκεμποργκ της Δανίας (1193 & 1200-1223)
*Αγνή της Μερανίας (1196-1200)
*Λευκή της Καστίλης (1223-1226)
*Μαργαρίτα της Προβηγκίας (1234-1270)
*Ισαβέλλα της Αραγωνίας (1270-1271)
*Μαρία της Βραβάντης (1274-1285)
*Ιωάννα Α΄ της Ναβάρρας (1285-1305)
*Μαργαρίτα της Βουργουνδίας (1314-1315)
*Κλημεντία του Ανζού (1315-1316)
*Ιωάννα Β΄ της Βουργουνδίας (1316-1322)
*Λευκή της Βουργουνδίας (1322)
*Μαρία του Λουξεμβούργου (1322-1324)
*Ιωάννα του Εβρέ (1325-1328)
*Ιωάννα της Βουργουνδίας (1328-1348)
*Λευκή της Ναβάρρας (1350)
*Ιωάννα Α΄ της Ωβέρνης (1350-1360)
*Ιωάννα των Βουρβόνων (1364-1378)
*Ισαβέλλα της Βαυαρίας (1385-1422)
*Μαρία του Ανζού (1442-1461)
*Μαργαρίτα του Ανζού (1445-1453)
*Καρλόττα της Σαβοΐας (1461-1483)
*Άννα της Βρετάνης (1491-1498 & 1499-1504)
*Μαρία της Αγγλίας (1498)
*Ιωάννα της Γαλλίας (1514-1515)
*Κλαυδία της Γαλλίας (1515-1524)
*Ελεονώρα της Αυστρίας (1530-1547)
*Αικατερίνη των Μεδίκων (1547-1559)
*Μαρία Α΄ της Σκωτίας (1559-1560)
*Ελισάβετ της Αυστρίας (1570-1574)
*Λουίζα της Λωρραίνης-Βωντεμόν (1575-1589)
*Μαργαρίτα της Γαλλίας (1589-1599)
*Μαρία των Μεδίκων (1600-1610)
*Άννα της Αυστρίας (1615-1643)
*Μαρία Θηρεσία της Ισπανίας (1660-1683)
*Μαρία Λεστσίνσκα (1725-1768)
*Μαρία Αντουανέτα της Αυστρίας (1774-1792)
*Μαρία Θηρεσία της Γαλλίας (1830)
*Μαρία Αμαλία της Νάπολης και της Σικελίας (1830-1848)

## Αυτοκρατορικές σύζυγοι της Γαλλίας
*Ιωσηφίνα Τασέρ ντε λα Παζρί (1804-1810)
*Μαρία Λουίζα της Πάρμας (1810-1814)
*Ευγενία του Μοντίχο (1853-1870)

## Πηγές
* Joy Law, Fleur de lys: The kings and queens of France. 
* Rene de La Croix, duc de Castries, The Lives of the Kings & Queens of France. 
* Elsie Thornton-Cook, Royal Line of France: The Story of the Kings and Queens of France. 

Κατηγορία:Βασίλισσες και Αυτοκράτειρες της Γαλλίας
Αδόλφο Ροδρίγκες Σαά

Ο **Αδόλφο Ροδρίγκες Σαά**  (, 25 Ιουλίου 1947) είναι Αργεντινός Περονιστής πολιτικός. Γεννημένος σε μια οικογένεια με μεγάλη επιρροή στην ιστορία της επαρχίας του Σαν Λούις, έγινε κυβερνήτης της επαρχίας το 1983, μετά το τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας της Διαδικασίας Εθνικής Αναδιοργάνωσης. Παρέμεινε κυβερνήτης μέχρι το 2001, επανεκλεγόμενος σε διαδοχικές εκλογές.

Όταν ο Φερνάνδο ντε λα Ρούα παραιτήθηκε εκείνο το έτος, εν μέσω των ταραχών του Δεκεμβρίου 2001, ο Κογκρέσο εξέλεξε τον Ροντρίγκεζ Σάα ως πρόεδρο της Αργεντινής.  Σε απάντηση στη Μεγάλη Ύφεση της Αργεντινής του 1998-2002, κήρυξε την μεγαλύτερη χρεοκοπία στην ιστορία της χώρας και παραιτήθηκε λίγες μέρες αργότερα εν μέσω πολιτικών αναταραχών. 

Το Κογκρέσο εξέλεξε νέο πρόεδρο, τον Εδουάρδο Ντουάλδε, προκειμένου να ολοκληρώσει τη θητεία του ντε λα Ρούα (αλλά ο Ντουάλντε δεν τα κατάφερε και τελικά η θητεία αυτή ολοκληρώθηκε από τον Νέστορ Κίρχνερ). Ο Ροντρίγκεζ Σαά έθεσε υποψηφιότητα για Πρόεδρος στις προεδρικές εκλογές του 2003 και του 2015, αλλά το χαμηλό ποσοστό των ψήφων που έλαβε σήμαιναν ότι δεν ήταν μεταξύ των σοβαρών υποψηφίων, λαμβάνοντας το 14,11% της λαϊκής ψήφου το 2003 και μόλις το 1,99% το 2015. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ισπανικά (es)
Καλλιόπη Χάσκα

Η **Καλλιόπη Χάσκα** (Ρόδος, 1 Σεπτεμβρίου 1995) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, γνωστή για τους ρόλους της στις τηλεοπτικές σειρές Grand Hotel και Η Μάγισσα. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε διάφορες παραγωγές, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρόδο και αρχικά ασχολήθηκε με τη μουσική, το χορό και το μπαλέτο, ενώ αργότερα πέρασε και στη Φιλοσοφική σχολή Αθηνών, αν και φοίτησε μόνο το πρώτο εξάμηνο.

Έμεινε για πέντε χρόνια στις ΗΠΑ όπου σπούδασε θέατρο και μουσική στη Βοστώνη και ταυτόχρονα δούλευε για τα προς το ζην και τελικά επέστρεψε στην Ελλάδα όπου έστελενε βιογραφικά σε casting directors και έτσι προέκυψε και η πρώτη της δουλειά στην Ελλάδα που ήταν το τηλέοπτικό σίριαλ του ΑΝΤ1 "Η Μάγισσα",το οποίο την έκανε σχετικά γνωστή στο ευρύ κοινό. Η δεύτερη δουλειά της το σίριαλ του ΑΝΤ1 "Grand hotel" την έκανε ακόμα πιο αναγνωρίσιμη, ενώ έπαιξε και στο θέατρο στην παράσταση "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 
*
Ρεϊνάλντο Μπινιόνε

Ο **Ρεϊνάλντο Μπενίτο Αντόνιο Μπινιόνε**  (,21 Ιανουαρίου 1928 – 7 Μαρτίου 2018)  ήταν Αργεντινός στρατηγός που διετέλεσε *de facto* Πρόεδρος της Αργεντινής από την 1η Ιουλίου 1982 έως τις 10 Δεκεμβρίου 1983, ο τελευταίος πρόεδρος που υπηρέτησε στο πλαίσιο της Εθνικής Διαδικασίας Αναδιοργάνωσης. Το 2010, καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκισης για τον ρόλο του στην απαγωγή, τα βασανιστήρια και τη δολοφονία ατόμων που ήταν ύποπτα για αντίθεση στην κυβέρνηση κατά τη διάρκεια του Βρώμικου Πολέμου.

Ήταν ο δικτάτορας που διέταξε την καταστροφή όλων των εγγράφων που αφορούσαν τους εξαφανισμένους. Η μόνη του συμβολή στο κράτος δικαίου ήταν η παράδοση της διοίκησης στον Ραούλ Αλφονσίν.

Ο Μπινιόνε τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό τον Οκτώβριο του 2006, λόγω της προχωρημένης ηλικίας του. Συνελήφθη τον Μάρτιο του 2007 και τέθηκε υπό κράτηση σε στρατιωτική βάση έξω από το Μπουένος Άιρες στο πλαίσιο έρευνας για παλαιότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των φρικαλεοτήτων στο Νοσοκομείο Ποσάδας και της εμπορίας βρεφών που γεννήθηκαν και απήχθησαν από περίπου 500 έγκυες γυναίκες που ήταν μεταξύ των εξαφανισμένων. Κρίθηκε ότι αυτά δεν έχουν παραγραφή λόγω του χαρακτήρα τους ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Στις 20 Απριλίου 2010, καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκισης για τον ρόλο του στην απαγωγή, τα βασανιστήρια και τη δολοφονία ατόμων που ήταν ύποπτα για αντίθεση στην κυβέρνηση κατά τη διάρκεια του Βρώμικου Πολέμου. στο κέντρο που λειτουργούσε στο στρατιωτικό συγκρότημα Campo de Mayo. 

Στις 14 Απριλίου 2011, καταδικάστηκε εκ νέου σε ισόβια κάθειρξη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Στις 29 Δεκεμβρίου 2011, ο Μπινιόνε έλαβε επιπλέον ποινή φυλάκισης 15 ετών για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, επειδή ίδρυσε ένα μυστικό κέντρο βασανιστηρίων μέσα σε νοσοκομείο κατά τη διάρκεια του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1976. Στις 5 Ιουλίου 2012, καταδικάστηκε ξανά σε 15 χρόνια φυλάκισης για τη συμμετοχή του σε ένα σχέδιο κλοπής βρεφών από γονείς που κρατούνταν από το στρατιωτικό καθεστώς και τοποθέτησής τους σε φίλους του καθεστώτος. Σύμφωνα με την δικαστική απόφαση, ο Μπινιόνε ήταν συνεργός «στα εγκλήματα κλοπής, κράτησης και απόκρυψης ανηλίκων, καθώς και αντικατάστασης των ταυτοτήτων τους». Στις 27 Μαΐου 2016, ο Μπινιόνε καταδικάστηκε για τον ρόλο του στην Επιχείρηση Κόνδορας, η οποία περιελάμβανε τις δολοφονίες 105 ατόμων, μεταξύ των οποίων 45 Ουρουγουανών, 22 Χιλιανών, 13 Παραγουανών και 11 Βολιβιανών που ζούσαν στην εξορία. Καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης.

Ο Μπινιόνε πέθανε από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια στο Μπουένος Άιρες το πρωί της 7ης Μαρτίου 2018 σε ηλικία 90 ετών. Είχε πρόσφατα εισαχθεί στο στρατιωτικό νοσοκομείο με κάταγμα ισχίου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής
Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Αργεντινοί γαλλικής καταγωγής
Ιωάννης Βασδραβέλλης

Ο **Ιωάννης Βασδραβέλλης** (γενν. 1900) ήταν Έλληνας ιστορικός συγγραφέας, που γεννήθηκε στο χωριό Βλάστη Κοζάνης.

Ο Ιωάννης Βασδραβέλλης ήταν ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και διευθυντής της «Ελευθέρας Ζώνης» του λιμένα Θεσσαλονίκης. Το έργο του *Οι Μακεδόνες εις τους αγώνας της ανεξαρτησίας 1796-1832* βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Μερικά άλλα έργα του Βασδραβέλλη είναι τα εξής:

* *[[Ιωάννης Κωττούνιος]], ο εκ Βερροίας σοφός* (1943)
* *Η Θεσσαλονίκη κατά τον αγώνα της ανεξαρτησίας* (1946)
* *Αρματολοί και κλέφτες στη Μακεδονία* (1948)
* *Ολυμπιάδα, η βασίλισσα της Μακεδονίας* (1951)
* *Η [[Έδεσσα]], ιστορία και αγώνες* (1952)
* *Ιστορικά αρχεία Μακεδονίας των χρόνων της Τουρκοκρατίας*
* *Ο λιμήν της Θεσσαλονίκης*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 23

Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Ετιέν Βασερό

Ο **Ετιέν Βασερό** (, 29 Ιουλίου 1809 – 28 Ιουλίου 1897) ήταν Γάλλος φιλόσοφος και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε σε αγροτική οικογένεια στο χωριό Τορσεναί, κοντά στην κωμόπολη Λανγκρ του Νομού Ωτ-Μαρν. Το 1836 αναγορεύθηκε διδάκτορας της φιλοσοφίας στην *[[École normale supérieure]]* και το 1839 διαδέχθηκε τον σημαντικό φιλόσοφο Βικτόρ Κουζέν ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Το πρώτο και γνωστότερο έργο του ήταν η τρίτομη *Κριτική ιστορία της Αλεξανδρινής Σχολής* (*Histoire critique de l'école d'Alexandrie*, 1846-1851). Το έργο αυτό έγινε αφορμή να του ασκηθεί έντονη πολεμική από μέρους του κλήρου, με αποτέλεσμα να τεθεί σε διαθεσιμότητα το 1851. Λίγο αργότερα (1852) αρνήθηκε να δώσει όρκο πίστεως στη νέα αυτοκρατορική κυβέρνηση, οπότε απολύθηκε. Από τότε άρχισε και η πολιτική δράση του. Το 1855 δημοσίευσε σειρά άρθρων σε εφημερίδα, στα οποία διετράνωνε τις δημοκρατικές πεποιθήσεις του. Το 1859 κυκλοφόρησε το έργο του *Η δημοκρατία* (*La Démocratie*), που πλέον οδήγησε στην πολιτική του δίωξη και φυλάκιση.

Παρά την αντίδραση που συνάντησε, στις 7 Μαρτίου 1868 ο Βασερό εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών. Με την πτώση του αυτοκρατορικού καθεστώτος της Γαλλίας, εισήλθε στην ενεργό πολιτική: ήταν επικεφαλής ενός δημοτικού διαμερίσματος των Παρισίων κατά την πολιορκία της πόλεως από τους Γερμανούς και το 1871 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εθνοσυνέλευση, όπου ακολούθησε μια μετριοπαθή φιλελεύθερη γραμμή. Το 1873 πλησίασε προς τους Συντηρητικούς και δεν μπόρεσε να επανεκλεγεί ποτέ πια, αν και συνέχισε να εκφράζει πάντοτε τις ιδέες του με σθένος δια του τύπου.

Παρά το ότι τις δεκαετίες του 1850 και του 1860 είχε αθεϊστικές απόψεις, αργότερα μεταμελήθηκε εξαιτίας της αναπτύξεως του αθεϊστικού αντικληρικαλισμού και επέστρεψε στον Χριστιανισμό, με αποτέλεσμα να έχει θρησκευτική ρωμαιοκαθολική κηδεία όταν απεβίωσε.

* Εγγονοί του Ετιέν ήταν οι πρωταθλητές Γαλλίας στο τένις αδελφοί Βασερό, ο Αντρέ και ο Μαρσέλ.

## Η φιλοσοφία του
Ο Βασερό ήταν άνδρας με «χαρακτήρα» και σταθερά προσηλωμένος στις αρχές του. Η φιλοσοφική του αξία έγκειται κυρίως στο γεγονός ότι ηγήθηκε της προσπάθειας να αναζωογονηθεί η γαλλική φιλοσοφία με τις νέες γερμανικές ιδέες, στις οποίες είχε «μυηθεί» από τον Βικτόρ Κουζέν. Είχε την άποψη ότι η μεταφυσική βασιζόταν στην ψυχολογία. Από την άλλη πίστευε στην ενότητα και την ελευθερία της ψυχής, όσο και στην απόλυτη υποχρέωση του ηθικού νόμου. Στο θέμα της θρησκείας, που αποτελούσε το μείζον ενδιαφέρον του, είχε επηρεασθεί πολύ από τον Έγελο και εμφανίζεται κάπως σαν ένας αμφιβάλλων που θέλει να πιστέψει. Βλέπει άλυτες αντιφάσεις σε κάθε τρόπο αντιλήψεως της υπάρξεως του Θεού, και όμως συνηγορεί υπέρ της θρησκευτικής πίστεως, έστω και αν το υπέρτατο Ον έχει μόνο μια αφηρημένη ή φανταστική ύπαρξη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βασερό Στέφανος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σσ. 23-24

Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Παρισιού
Αναστάσιος Βασιλόπουλος

Ο **Αναστάσιος Βασιλόπουλος** (τέλη 17ου – αρχές 18ου αιώνα), γνωστός και με το επώνυμο **Παπαβασιλείου**, ήταν ονομαστός στην εποχή του Έλληνας λόγιος κληρικός από τα Ιωάννινα.

Ο Βασιλόπουλος μαθήτευσε σε σχολεία των Ιωαννίνων και μετεκπαιδεύθηκε στην Κωνσταντινούπολη και την Ιταλία. Διετέλεσε οικονόμος της Μητροπόλεως Ιωαννίνων και σχολάρχης της Σχολής Γκιούνμα στα Γιάννενα και της Σχολής του Τυρνάβου. Ο Σάθας αναφέρει ότι ο Βασιλόπουλος δίδαξε στις Σέρρες και τα Τρίκαλα (Τρίκκη). Γνωστό είναι επίσης ότι υπήρξε σφοδρός πολέμιος του Μεθοδίου Ανθρακίτη, με τον οποίο όμως συμφιλιώθηκε αργότερα. Μερικά έργα του Α. Βασιλόπουλου είναι τα:

* *Λευχειμονούσα ρητορική*
* *Σύνοψις γενική της λογικής έξεως*
* *Ηθική φιλοσοφία*

## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 106

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Στέφανος Βασιλάκης

Ο **Στέφανος Βασιλάκης** (, γενν. περ. 1584) ήταν Έλληνας ζωγράφος με καταγωγή από τη Μήλο, ο οποίος γεννήθηκε και έζησε στη Βενετία, καθώς ήταν γιος του φημισμένου ζωγράφου Αντωνίου Βασιλάκη και της πρώτης του συζύγου, το όνομα της οποίας δεν διασώθηκε. Ο Στέφανος μαθήτευσε στο εργαστήριο-ατελιέ του πατέρα του και κληρονόμησε από αυτόν όχι μόνο το ψευδώνυμό του *l'Aliense* (δηλαδή «ο ξένος»), αλλά και την έφεση προς τη ζωγραφική τέχνη. Συνεργάσθηκε με τον πατέρα του και τον βοήθησε στην ολοκλήρωση κάποιων έργων, όπως είναι η «Ενθρόνιση του Βαλδουΐνου της Φλαμανδίας». Πέθανε, όμως, νέος. Ο Κάρλο Ριντόλφι, γράφοντας για τον Στέφανο Βασιλάκη, δέχεται ότι θα μπορούσε να γίνει σημαντικός καλλιτέχνης αν δεν πέθαινε προτού προλάβει να θεμελιώσει μια σταδιοδρομία.

## Πηγές
* Νικ. Γ. Μοσχονάς: το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελίδα 28

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Μπέλιστσε

To **Μπέλιστσε** (, ουγγρικά: Belistye) είναι μια πόλη στην Κροατία, που βρίσκεται στην περιοχή της Σλαβονίας, στην κομητεία Όσιεκ-Μπαράνια, σε υψόμετρο 93 μέτρων. Ο πληθυσμός της πόλης το 2011 ήταν 6.518 κάτοικοι, με 10.825 κατοίκους στον δήμο. Στην απογραφή του 2011, η πλειοψηφία ήταν Κροάτες. 

Αυτή η βιομηχανική πόλη στις όχθες του ποταμού Ντράβα βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Ουγγαρία βόρεια από εδώ.

Κύρια επαγγέλματα είναι η δασοκομία, η ξυλεία και η επεξεργασία ξύλου (πριονιστήριο, χημική και μηχανική επεξεργασία ξύλου), η κυματοειδής ινοσανίδα, η μεταλλουργία, τα χημικά και η επεξεργασία συνθετικών υλικών.

Η οικογένεια Γκούτμαν λόγω της επιρροής της άσκησε σημαντικό αντίκτυπο στην περιοχή Μπέλιστσε τον 19ο και 20ό αιώνα. Τα κάποτε απέραντα δάση βελανιδιάς της Σλαβονίας αντικαταστάθηκαν ως επί το πλείστον από γεωργικές εκτάσεις και ένα τμήμα των εργατικών συνοικιών του Σαλαμόν Χ. Γκούτμαν από το 1884 έγινε μέρος του σημερινού Μπέλιστσε.

Οι κύριες ψυχαγωγικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν ψάρεμα, κωπηλασία, καγιάκ και κανό στον ποταμό Ντράβα και τα οχυρά του, καθώς και κυνήγι στην ευρύτερη περιοχή.

Οι οικισμοί στην διοικητική περιοχή είναι: 

* **Μπέλιστσε**, πληθυσμός 6.518
* Μπίστριντσι, πληθυσμός 1.598
* Μποκάνιεβτσι, πληθυσμός 457
* Γκατ, πληθυσμός 705
* Γκόριτσα Βαλπόβατσκα, πληθυσμός 165
* Κιτίσαντσι, πληθυσμός 150
* Τιμποριάντσι, πληθυσμός 291
* Βελίσκοβτσι, πληθυσμός 685
* Βινόγκραντσι, πληθυσμός 256 

## Πολιτική

### Συμβούλια μειοψηφίας
Τα άμεσα εκλεγμένα συμβούλια και οι εκπρόσωποι των μειονοτήτων έχουν ως καθήκον να συμβουλεύουν τις τοπικές ή περιφερειακές Αρχές για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των μειονοτήτων, την ένταξη στη δημόσια ζωή και τη συμμετοχή στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων.  Στις εκλογές του 2023 για τα συμβούλια και τους εκπροσώπους των κροατικών εθνικών μειονοτήτων, οι Ρομά και οι Σέρβοι της Κροατίας πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις για την εκλογή 15 μελών των μειονοτικών συμβουλίων της πόλης Μπέλιστσε, αλλά οι εκλογές για το σερβικό συμβούλιο δεν διεξήχθησαν λόγω έλλειψης υποψηφίων. 

## Αξιοσημείωτοι άνθρωποι

* Έντμουντ Γκούτμαν
* Βίκτορ Γκούτμαν
* Μπράνκο Μικασίνοβιτς

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Πόλεις της Κροατίας
Κατηγορία:Σλαβονία
Καπιτόλα (Καλιφόρνια)

Η **Καπιτόλα** (αγγλικά: *Capitola*) είναι μικρή παραθαλάσσια πόλη στην κομητεία Σάντα Κρουζ της Καλιφόρνια. Η πόλη βρίσκεται στις βόρειες ακτές του κόλπου Μοντερέι, στην κεντρική ακτή της Καλιφόρνια. Η πόλη είχε πληθυσμό 9.456 κατοίκων στην απογραφή του 2024, την ίδια χρονιά που έγινε γνωστή ως The New Midtown. Η πόλη είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός, κάτι που φαίνεται από τις παραλίες και τα εστιατόριά της.

## Ιστορία
Ο αρχικός οικισμός, γνωστός σήμερα ως πόλη του Καπιτόλα αναπτύχθηκε από αυτό που τότε ονομαζόταν Σοκέλ Λάντινγκ. Το Σοκέλ Λάντινγκ πήρε το όνομά του από μια προβλήτα που βρίσκεται στις εκβολές του Σοκέλ Κρικ. Αυτή η προβλήτα, η οποία χρονολογείται από τη δεκαετία του 1850, χρησίμευσε ως έξοδος για τα προϊόντα και το ξύλο που καλλιεργούνται στο εσωτερικό. Το 1865, ο καπετάνιος Τζον Πόουπ Ντάβενπορτ, ένας φαλαινιάρης στο Μοντερέι, μετέφερε τις δραστηριότητές του κοντά στην προβλήτα. Αδύνατον να συλλάβει φάλαινες, μετακίνησε τις επιχειρήσεις του το επόμενο έτος στο Πόιντ Άνιο Νουέβο.

Το 1869, ο Φρέντερικ Α. Χιν, ο οποίος κατείχε το ακίνητο κοντά στην προβλήτα, αποφάσισε να το αναπτύξει ως παραθαλάσσιο θέρετρο. Αρχικά, νοίκιασε την περιοχή στον Σαμουήλ Α. Χάλ και η περιοχή έγινε γνωστή ως Καμπ Καπιτόλα. Η Καπιτόλα είναι γνωστή ως το παλαιότερο παραθαλάσσιο θέρετρο στη Δυτική Ακτή.

Το καλοκαίρι του 1961, εκατοντάδες πουλιά επιτέθηκαν στην πόλη. Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ ήταν τακτικός επισκέπτης στην κοντινή Σάντα Κρουζ και διάβασε για αυτό το γεγονός. Στη συνέχεια σκηνοθέτησε μια ταινία, *[[Τα Πουλιά (ταινία)|Τα πουλιά]]* (1963), βασισμένη στην ιδέα εκατοντάδων πουλιών που επιτίθενται σε ανθρώπους. Ο λόγος για αυτή την επίθεση παρέμεινε άγνωστος για πάνω από 25 χρόνια, μέχρι που ανακαλύφθηκε ότι τα πουλιά είχαν προσβληθεί από δομοϊκό οξύ, μια τοξίνη που παράγεται από τα κόκκινα φύκια.

Το Capitola Classic ήταν μια εκδήλωση σκέιτμπορντινγκ που πραγματοποιήθηκε στην πόλη στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το Capitola Classic ήταν γνωστό στους κύκλους του πατινάζ για τον ετήσιο αγώνα κατάβασης, ο οποίος ήταν ένας αγώνας ταχύτητας πρόσωπο με πρόσωπο που προσέλκυε κορυφαία ονόματα του αθλήματος, πολλά τοπικά αλλά και διεθνή, συμπεριλαμβανομένου του Τζον Χάτσον από τη Σάντα Κρουζ της Καλιφόρνια, ο οποίος κατείχε το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας στο σκέιτμπορντ με 53,45 μίλια/ώρα και κυριάρχησε στη διοργάνωση κάθε χρόνο. Ξεκινώντας το 2009, έγιναν προσπάθειες για την αναβίωση του γεγονότος.

Στις 24 Μαρτίου 2011, ένας αποχετευτικός σωλήνας έσπασε μετά από έντονες βροχοπτώσεις, προκαλώντας κύμα νερού σε όλο το ιστορικό χωριό. Δύο ημέρες αργότερα, οι εργασίες καθαρισμού διακόπηκαν όταν η περιοχή πλημμύρισε ξανά.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κατηγορία:Πόλεις στην κομητεία Σάντα Κρουζ της Καλιφόρνια
Πάλμοτιτς

Ο **οίκος Πάλμοτιτς,** γνωστός ως ***Παλμότα*** στα ιταλικά, ήταν μια από τις παλαιότερες και πιο εξέχουσες οικογένειες της πόλης του Ντουμπρόβνικ. Πολλοί από τους εκπροσώπους του ήταν Ρέκτορες (Κνιάζ) της Δημοκρατίας της Ραγούσας, καθώς και μέλη του Μικρού Συμβουλίου, της Γερουσίας και του Μεγάλου Συμβουλίου. Μερικοί από αυτούς ήταν αξιόλογοι ποιητές και θεατρικοί συγγραφείς.

## Ιστορία
μικρογραφία|599x599εσ|Τελετουργικό σπαθί του Ρέκτορα, δώρο του βασιλιά Ματία Κόρβιν, που μεταφέρθηκε στο Ντουμπρόβνικ το 1466 από τον Τζίβο Πάλμοτιτς
Οι πρόγονοι της οικογένειας πιθανότατα προέρχονταν από το μεσαιωνικό πριγκιπάτο της Ζαχλουμίας. 

Η πρώτη αναφορά στην Παλμότα χρονολογείται στο 1222, αν και σύμφωνα με ορισμένες πηγές υπήρχαν στο Ντουμπρόβνικ και πριν, ήδη από τον 12ο αιώνα (1157). Στην περίοδο των δύο αιώνων, από το 1440 έως το 1640, υπήρχαν συνολικά 46 μέλη της οικογένειας στο Μεγάλο Συμβούλιο, ένα σώμα που αποτελούνταν από όλους τους ενήλικες ευγενείς της Δημοκρατίας. Επίσης, εξελέγησαν 67 φορές στη Γερουσία, 34 φορές στο Μικρό Συμβούλιο και 42 φορές ως Ρέκτορες, αρχηγοί του κράτους.

Στην περιγραφή του για το Ντουμπρόβνικ τον 15ο αιώνα, ο Φίλιππος ντε Ντίβερσις, Ιταλός ουμανιστής που γεννήθηκε στη Λούκα της Τοσκάνης, ανέφερε ότι η οικογένεια Πάλμοτιτς ήταν μία από τις μόνες 33 εναπομείνασες οικογένειες πατρικίων στην ακμάζουσα εμπορική και ναυτική Δημοκρατία. Η διαδικασία εξαφάνισης συνεχίστηκε, ωστόσο, και μετά, με αποτέλεσμα να υπάρχουν μόνο 24 αριστοκρατικές οικογένειες στο Ντουμπρόβνικ τον 17ο αιώνα, συμπεριλαμβανομένων των Πάλμοτιτς. Η οικογένεια έφτασε στο απόγειό της εκείνη την εποχή, καθώς τα μέλη της ήταν διακεκριμένοι διπλωμάτες, ποιητές και θεατρικοί συγγραφείς.

Έχοντας υπάρξει επιδέξιοι διπλωμάτες, τα μέλη της οικογένειας εκτελούσαν καθήκοντα πρεσβευτών σε πολλές ευρωπαϊκές και μη ευρωπαϊκές βασιλικές και αυτοκρατορικές αυλές για αιώνες. Ένας από αυτούς, ο Τζίβο (Ιβάν) Πάλμοτιτς, είχε την τιμή να φέρει ένα όμορφο τελετουργικό σπαθί, δωρεά του βασιλιά Ματία Κόρβιν (δεύτερο μισό του 15ου αιώνα), προσωπικά από τη Βούδα στο Παλάτι του Ρέκτορα στο Ντουμπρόβνικ. Γι' αυτό το σπαθί αποτελεί συστατικό μέρος του οικογενειακού οικόσημου.

Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, η διαδικασία εξαφάνισης επηρέασε τον Οίκο των Πάλμοτιτς στις αρχές του 18ου αιώνα. Η αξιοσημείωτη ραγουσάνικη οικογένεια εξαφανίστηκε, καθώς η τελευταία απόγονός της, η Γελένα Πάλμοτιτς, πέθανε το 1709.

## Αξιοσημείωτα μέλη

* Τζίβο Πάλμοτιτς, διπλωμάτης, έζησε τον 15ο αιώνα
* Ιβάν Νικολίν Πάλμοτιτς (πέθανε το 1483), εκτελέστηκε το 1483 από τους Οθωμανούς για προδοσία μετά την πτώση της Ερζεγοβίνης.
* Ιβάν Πάλμοτιτς (~1567 - 1647), πολιτικός
* Τζούνιε Πάλμοτιτς (1606 ή 1607–1657), διάσημος Κροάτης ποιητής και θεατρικός συγγραφέας του μπαρόκ
* Τζόρε Πάλμοτιτς (1606–1675), ποιητής και θεατρικός συγγραφέας
* Τζακέτα Γκιόνοριτς Πάλμοτιτς (;–1680), πολιτικός και συγγραφέας

## Παραπομπές

*
Κατηγορία:Κροατικές ευγενείς οικογένειες
NGC 3750

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 3750** είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Λέοντα. Απέχει περίπου 450 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ραλφ Κόουπλαντ (Ralph Copeland) στις 9 Φεβρουαρίου 1874. Πρόκειται για γαλαξία LINER σύμφωνα με τη βάση SIMBAD.

## Ομάδα γαλαξιών
Ο NGC 3750 είναι ένας από τους γαλαξίες της Επτάδας του Κόουπλαντ, στην οποία εντάσσονται επίσης οι NGC 3745, NGC 3746, NGC 3748, NGC 3751, NGC 3753 και NGC 3754.

Ο Χάλτον Αρπ (Halton Arp) επίσης μελέτησε τους γαλαξίες της ομάδας αυτής και ονόμασε την ομάδα αυτή, στην οποία εντάσσει επίσης τον γαλαξία PGC 36010, Arp 320 στον *[[Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών|Άτλαντα των ιδιόμορφων γαλαξιών]]*.

Η ίδια ομάδα καταγράφεται επίσης και ως HGC 57 (Hickson Compact Group 57).

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Λέων (αστερισμός)
Κατηγορία:Επτάδα του Κόουπλαντ
Κατηγορία:Γαλαξίες LINER
Κατηγορία:Αντικείμενα NGC
320
+04-28-008
36011
Κοντέ-λεζ-Ωτρί

Το **Κοντέ-λεζ-Ωτρί** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Αρδεννών, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες των Αρδεννών
Μονή Ζερμπίτσης Λακωνίας

Η **Μονή Ζερμπίτσας** ή **Ιερά Μονή Παναγίας Ζερμπίτσης** είναι γυναικείο μοναστήρι που βρίσκεται στην Πελοπόννησο και τις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου, σε 500 μέτρα υψόμετρο και απόσταση 19 χιλιόμετρα Ν.-ΝΑ. από τη Σπάρτη. Η ονομασία “Ζερμπίτσα” είναι πιθανόν σλαβικό τοπωνύμιο και ερμηνεύεται ως “Μετόχιον”. 

## Ιστορία
Το Μοναστήρι ιδρύθηκε το 1639, μάλλον πάνω στα ερείπια προϋπάρχοντος βυζαντινού ναού της Παναγίας που πιθανόν να ήταν του 12ου αιώνα και περιβάλλεται από ψηλό περίβολο που του δίνει την όψη φρουρίου. Ήταν σταυροπηγιακή και άκμασε μετά το 1690, οπότε λειτούργησε σπουδαίο κέντρο αντιγραφής χειρογράφων κωδίκων. Την περίοδο των Ορλωφικών, το 1770, λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε ενώ λόγω της συμμετοχής του στην Επανάσταση του 1821, το 1826 καταστράφηκε από τον στρατό του Ιμπραήμ, αλλά τα μετέπειτα χρόνια επισκευάσθηκε και φιλοξένησε το σχολείο της περιοχής καθώς και ορφανοτροφείο. 

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κυδωνίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στην κοινότητα Καμινίων της Δημοτική Ενότητα Φαρίδος του Δήμου Σπάρτης ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 10 μοναχές. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιερά Μονή Παναγίας Ζερμπίτσης από τον ιστότοπο Μοναστήρια της Ελλάδας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας