open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλφόνσος της Ορλεάνης (1886-1975)

O **Αλφόνσος** (, 12 Νοεμβρίου 1886 - 6 Αυγούστου 1975) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας της Γκαλλιέρα.

## Βιογραφία
Ο *Αλφόνσος Μαρία Φραγκίσκος Αντώνιος Διέγος* γεννήθηκε στη Μαδρίτη. Ήταν το πρώτο παιδί και ο πρώτος γιος του Αντωνίου της Ορλεάνης, Δούκα της Γκαλλιέρα, και της Ευλαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου δε Ασίς, Δούκα του Κάδιθ. Από τη μητέρα του ήταν εξάδελφος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και εγγονός της Ισαβέλλας Β΄ της Ισπανίας.

Μαζί με τον νεότερο αδελφό του, Λουδοβίκο Φερδινάνδο, εστάλησαν στην Αγγλία για εκπαίδευση στο Κολλέγιο Μπώμοντ των Ιησουιτών. Έμειναν εκεί ως το 1904.

## Οικογένεια
Το 1909 νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη των Βέττιν, κόρη του Αλφρέδου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, και είχε τέκνα:
* Άλβαρο (1910 - 1997), Δούκας της Γκαλλιέρα.
** Αλφόνσος (1941 - 1975), διάδοχος της Γκαλλιέρα.
*** Αλφόνσος (γενν. 1968), Δούκας της Γκαλλιέρα.
* Αλφόνσος (1912 - 1936).
* Αταούλφος (1913 - 1974).

## Πρόγονοι





## Βιβλιογραφία
* *Viaje a los Estados Unidos de S.S.A.A.R.R. los infantes don Alfonso y doña Beatriz de Orleáns y su hijo el príncipe don Álvaro = Trip to the United States of Their R.H. the Infantes Don Alfonso y Doña Beatriz de Orleans and their son the Prince Don Alvaro*. Paris, 1929.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Yusta Viñas, Cecilio. El Infante. From the website of the Fundación Infante de Orleans.
* Fundación Infante de Orleans.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Άλβαρο της Ορλεάνης

Ο **Άλβαρος** (γαλλ. *Alvaro d'Orléans*, 20 Απριλίου 1910 - 22 Αυγούστου 1997) του Οίκου των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας της Γκαλλιέρα.

## Βιογραφία
Ο *Άλβαρος Αντώνιος Φερδινάνδος Κάρολος Φίλιππος* ήταν το πρώτο παιδί και ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσου της Ορλεάνης, Δούκα της Γκαλλιέρα, και της Βεατρίκης, κόρης του Αλφρέδου, Δούκα της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας.

## Οικογένεια
Το 1909 νυμφεύθηκε την Κάρλα, κόρη του Λεοπόλντο Παρόντι-Ντελφίνο, γερουσιαστή της Ιταλίας και είχε τέκνα:
* Γεράρδα (γενν. 1939), παντρεύτηκε τον Χάρρυ Φρήμαν Σαιντ.
* Αλφόνσος (1941 - 1975), Διάδοχος της Γκαλλιέρα. Γιος του είναι ο:
** Αλφόνσος Δούκας της Γκαλλιέρα.
* Βεατρίκη (γενν. 1943), παντρεύτηκε τον κόμη Τομάζο του Φαρίνι.
* Άλβαρος Ιάκωβος (γεν. 1947), Πρίγκιπας της Γκαλλιέρα. Νυμφεύτηκε την Τζοβάννα Σαν Μαρτίνο ντ' Αλιέ ντέι Μταρτσέζι ντι Σαν Τζερμάνο, ανιψιά της Πάολας συζύγου του Αλβέρτου Β΄ του Βελγίου. Γιοί τους είναι οι:
** Ανδρέας (γενν. 1976), Πρίγκιπας της Γκαλλιέρα.
** Αλοΰσιος (γενν. 1979), Πρίγκιπας της Γκαλλιέρα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Σισάνι

μικρογραφία
Το Σισάνι είναι χωριό του Δήμου Βοΐου στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Άσκιου. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 254 κατοίκους στο χωριό.

Έξω από το χωριό βρίσκεται η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σισανίου, μοναστήρι του 18ου αιώνα.

## Αναφορές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Ερρίκος του Παρισιού (1933-2019)

Ο **Ερρίκος** γαλλ. Henri d'Orléans (14 Ιουνίου 1933 - 21 Ιανουαρίου 2019) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν ο αυτοαποκαλούμενος *κόμης του Παρισιού* και διεκδικητής βασιλιάς, ως Ερρίκος (Ζ΄), της Γαλλίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερρίκου (ΣΤ΄) κόμη του Παρισιού και διεκδικητή βασιλιά, ως Ερρίκου (ΣΤ΄), της Γαλλίας και της Ισαβέλλας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου-Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά.

## Οικογένεια
Το 1957 νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία-Θηρεσία, κόρη του Φιλίππου-Αλβέρτου δούκα της Βυρτεμβέργης και έχει τέκνα:
* Μαρία γενν. 1959, παντρεύτηκε τον Γκουαντάκερ του πριγκιπικού Οίκου του Λίχτενσταϊν.
* Φραγκίσκος (1961 - 2017), κόμης του Κλερμόν.
* Λευκή γενν. 1963.
* Ιωάννης γενν. 1965, δούκας του Βαντόμ.
* Εντ/Εύδης γενν. 1968, δούκας του Ανγκουλέμ.

Το 1984 διαζεύχθηκαν και ο Ερρίκος έκανε το 1984 δεύτερο γάμο με τη Μικαέλα Κοουσίνιο υ Κινιόνες (γενν. 1938). Δεν έχουν αποκτήσει παιδιά.

## Πρόγονοι


## Βιβλιογραφία
* 
* 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official website of The Count of Paris
* Lawsuit brought by the comte de Clermont against the duc d'Anjou (1987–89)

Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Ιάκωβος της Βουρβόνης-Μπάττενμπεργκ

Ο **Ιάκωβος** (ισπαν. *Jaime*, 23 Ιουνίου 1908 - 20 Μαρτίου 1975) του Οίκου των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας της Ισπανίας και δούκας της Σεγόβια και του Ανζού. Από το 1941 έγινε διεκδικητής του γαλλικού Στέμματος από την πλευρά των Νομιμοφρόνων ως *Ερρίκος ΣΤ΄*. Στον τίτλο τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του, Αλφόνσος των Βουρβόνων, ως Αλφόνσος Β΄.

## Βιογραφία
Ο *Ιάκωβος Λεοπόλδος Ισαβελλίνος Ερρίκος Αλέξανδρος Αλβέρτος Αλφόνσος Βίκτωρ Ακάκιος Πέτρος Παύλος Μαρία* ήταν το δεύτερο παιδί και ο δεύτερος γιος του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και της Βικτωρίας Ευγενίας της Έσσης-Μπάττενμπερκ, κόρης του Ερρίκου του Μπάττενμπερκ.

Έμεινε κωφός, ως αποτέλεσμα εγχείρησης κατά την παιδική του ηλικία, γι' αυτό το 1933 παραιτήθηκε από διάδοχος του ισπανικού θρόνου, ο ίδιος και οι απόγονοί του. Ο Αλφόνσος ΙΓ΄ του έδωσε τον τίτλο του *[[Δούκας|δούκα]] της [[Σεγόβια]]*. Το 1941 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Ιάκωβος τον κληρονόμησε στη διεκδίκηση του Βασιλείου της Γαλλίας και έλαβε τον τίτλο του *δούκα του [[Ανζού]]*. Οι Νομιμόφρονες της Γαλλίας τον αναγνωρίζουν ως *Ερρίκο ΣΤ΄ της Γαλλίας*.

Το 1921 έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Το 1925 έγινε ιππότης του Τάγματος του Καρόλου Γ΄ και του Τάγματος της Ισαβέλλας Α΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1935 τη Γαλλίδα αριστοκράτισσα Εμμανουέλ ντε Νταμπιέρ, κόρη του Ροζέ, Υποκόμη Νταμπιέρ, 2ου Δούκα του Σαν Λορέντσο Νουόβο, και είχε τέκνα:
*Αλφόνσος (1936 - 1989), Δούκας του Ανζού και του Κάδιθ.
* Γονθάλος (1937 - 2000), Δούκας της Ακουιτανίας.

Διαζεύχθηκαν το 1947 και το 1949 νυμφεύτηκε τη Γερμανίδα τραγουδίστρια Σαρλόττε Λουίζε Αουγκούστε Τήντεμαν. Δεν απέκτησαν απογόνους. Ο δεύτερος γάμος του αναγνωρίζεται στην Ιταλία, αλλά όχι στην Ισπανία, την Καθολική Εκκλησία και τους Γάλλους Νομιμόφρονες.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφία
* Zavala, José M. *Don Jaime, el trágico Borbón: la maldición del hijo sordomudo de Alfonso XIII*. Madrid: La Esfera de los Libros, 2006. .
* Aranguren, Begoña. *Emanuela de Dampierre: memorias, esposa y madre de los Borbones que pudieron reinar en España*. Madrid: Esfera de los Libros, 2003. .
* Pedersen, Jørgen. *Riddere af Elefantordenen 1559–2009*, Odense: Syddansk Universitetsforlag, 2009. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Royal House of Spain
* Royal House of France
* Princely House of Ruspoli

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Κωφοί
Δουκάτο του Μπωπρεώ

Το **Δουκάτο του Μπωπρεώ**, με πρωτεύουσα το Μπωπρεώ (επαρχία του Ανζού, σημερινός νομός του Μαιν-ε-Λουάρ), αποτέλεσε, αρχικώς, βαρωνία του Οίκου ντε Μοντεσπεντόν, προτού αναβαθμιστεί, αρχικώς, σε μαρκιζάτο (1557), ενώ, στην συνέχεια, σε απλό δουκάτο από τον Βασιλέα Κάρολο Θ΄ για λογαριασμό του Σαρλ ντε Μπουρμπόν-Μονπανσιέ, Πρίγκιπα του Λα Ρος-συρ-Ιόν (1515-1565) ως ευχαριστία για τα στρατιωτικά του επιτεύγματα. Ο τελευταίος, απεβίωσε δίχως αρσενικό απόγονο. Με τον θάνατο της συζύγου του, Φιλίπ [Φιλιπέτ] ντε Μοντεσπεντόν (✝1578), το Δουκάτο του Μπωπρεώ πέρασε υπό τον έλεγχο του Οίκου ντε Σεπώ, ενώ, στην συνέχεια, διαδοχικά υπό εκείνον της Οικογένειας ντε Γκοντί, του Οίκου ντε Κοσέ-Μπρισάκ και της Οικογένειας ντε Νεβίλ ντε Βιλερουά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δουκάτα της Γαλλίας
Αλφόνσος των Βουρβόνων (1936-1989)

Ο **Αλφόνσος** (20 Απριλίου 1936 - 30 Ιανουαρίου 1989) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν δούκας του Ανζού και του Κάδιθ και διεκδικητής του Γαλλικού Στέμματος, ως Αλφόνσος Β΄ της Γαλλίας. Στον τίτλο τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιός του Λουδοβίκος Αλφόνσος ως Λουδοβίκος Κ΄.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Χάιμε (Ιακώβου) δούκα της Σεγκόβια και του Ανζού και της Εμμανουέλας ντε Νταμπιέρ, κόρης του Ροζέ δούκα του Σαν Λορέντσο Νουόβο. Ήταν εξάδελφος του Χουάν Κάρλος της Ισπανίας.
## Οικογένεια
Το 1972 νυμφεύτηκε τη Μαρία ντελ Κάρμεν Μαρτίνεθ-Μπορδιού υ Φράνκο, κόρη του Κριστόμπαλ Μαρτίνεθ-Μπορντιού 10ου μαρκησίου του Βιλαβέρντε και είχε (επιζόν) τέκνο:
* Λουδοβίκος-Αλφόνσος γενν. 1974, δούκας του Ανζού, διεκδικητής βασιλιάς, ως Λουδοβίκος Κ΄, της Γαλλίας.
* Φρανθίσκο δε Ασίς 1972-1984, απεβ. 12 ετών.

## Πρόγονοι





## Βιβλιογραφία
* Dem, Marc. *Le duc d'Anjou m'a dit: la vie de l'aîné des Bourbons*. Paris: Perrin, 1989. .
* Silve de Ventavon, Jean. *La légitimité des lys et le duc d'Anjou*. Paris: Editions F. Lanore, 1989. .
* Zavala, José M. *Dos infantes y un destino*. Barcelona: Plaza & Janés, 1998. .

## Αναφορές


Κατηγορία:Δούκες του Ανζού
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Μισέλ ντ'Ορλεάν

Ο **Μιχαήλ**, γαλλ. Michel d'Oréans (γενν. 25 Ιουνίου 1941) από τον Οίκου των Βουρβόνων-Ορλεάνης είναι κόμης του Εβρέ. 

## Βιογραφία
Είναι γιος του Ερρίκου κόμη του Παρισιού και διεκδικητή του θρόνου της Γαλλίας και της Ισαβέλλας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου ντε Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά.

## Οικογένεια
Το 1967 νυμφεύτηκε πρώτα τη Μπεατρίς-Μαρί-Πασκιέ ντε Φρανλιέ και έχει τέκνα:
* Κλοτίλδη γενν. 1968, παντρεύτηκε τον Εντουάρ-Υβ-Κορνέιγ Κρεπύ.
* Αντελαΐντ γενν. 1971, παντρεύτηκε τον Πιέρ-Λουί-Ετιέν-Μαρσέλ Νταιγύ.
* Κάρολος-Φίλιππος γενν. 1973, δούκας του Ανζού.
* Φραγκίσκος γενν. 1982, κόμης του Ντρε.

Το 2017 ο Μιχαήλ έκανε δεύτερο γάμο, με την Μπάρμπαρα Έντλερ ντε Πος-Παστόρ.

## Πρόγονοι


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Henri, Count of Paris, Duke of France official website: Institut de la Maison Royale de France

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Εκκλησία Σαιν-Νικολά-ντε-Βερός (Σαιν-Ζερβαί-λε-Μπαιν)

Η **Εκκλησία Σαιν-Νικολά-ντε-Βερός** είναι Καθολική εκκλησία ευρισκόμενη στο Σαιν-Ζερβαί-λε-Μπαιν, στη Γαλλία.

## Τοποθεσία
Η εκκλησία ευρίσκεται εντός του γαλλικού νομού της Άνω Σαβοΐας, στην κοινότητα του Σαιν-Ζερβαί-λε-Μπαιν.

## Ιστορία
Η πρώτη αναφορά στην, αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, εκκλησία γίνεται το 1280, ωστόσο μπορεί να υποτεθεί πως η ημερομηνία ανέγερσής της είναι αρκετά παλαιότερη. Συσχετιζόταν με το Αββαείο της Κονταμίν-συρ-Αρβ. Ωστόσο, φαίνεται πως η εκκλησία δέχθηκε, κατά την διάρκεια του 11ου αιώνα, ένα λείψανο του Αγίου, πιο συγκεκριμένα ένα οστό από τον καρπό του, το οποίο και είναι τοποθετημένο εντός λειψανοθήκης υπό την μορφή χεριού, αποτελώντας λατρευτικό κέντρο του Αγίου στη Σαβοΐα.

Ανεγερθείσα το 1725 χάρη στην οικονομική συνεισφορά των όσων είχαν μεταναστεύσει (πραματευτές, κτλ.), αντικατοπτρίζει την θρησκευτική θέρμη ολόκληρης της κοιλάδας κατά τις αρχές του 18ου αιώνα.

## Περιγραφή
Η εκκλησία διαθέτει επί του θόλου της τοιχογραφία, χρονολογούμενη από τον 19ο αιώνα, η οποία έχει ως θέμα την αποθέωση του Αγίου Νικολάου, ενώ είναι φιλοτεχνημένη από καλλιτέχνες προερχόμενους από την Βαλσέζια, τους Τζουζέππε Αντόνιο και Λορέντζο Αβόντο

## Προστασία
Η εκκλησία κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 2006.

Παράλληλα, διαθέτει ορισμένα αντικείμενα τα οποία αποτελούν από μόνα τους αντικείμενο προστασίας:
* Εμπρόσθιο τμήμα Αγίας Τραπέζης του 17ου αιώνα,
* Πολυέλαιο του 18ου αιώνα,
* Ρετάμπλ της Αγίας Τράπεζας με δύο αγάλματα των Αγίου Ρόκκου και Αγίου Στεφάνου, το οποίο ευρισκόταν και εντός της παλαιότερης εκκλησίας, φιλοτεχνημένο από τον Ζακ Κλαιράν το 1698. Το τελευταίο στολίστηκε και επισκευάστηκε, ενώ διακοσμήθηκε με γλυπτά και επιχρυσώσεις από τον Τζουζέππε Αλμπερτίνι το 1771,
* Σειρά λατρευτικών αντικειμένων: άμφιο, φελόνιο, 2 δαλματικές, 3 μανίπουλα, 3 επιτραχήλια, πέπλο δισκοπότηρου του 17ου-18ου αιώνα, σαλιέρες και δίσκοι 1757, καθώς και θυμιατήρι του 1733,
* Υφαντός πίνακας ο οποίος αναπαριστά την Αγία Οικογένεια,
* Τέσσερις λειψανοθήκες, αποτελούμενες από σκαλιστό ξύλινο πλαίσιο, του 17ου αιώνα,
* Λειψανοθήκη-ιεροφυλάκιο του 18ου αιώνα, καθώς και ακόμη μία του Αγίου Λαυρεντίου του 1738, λειψανοθήκη των Αγίου Σεβαστιανού-Αντωνίου και Αγίου Νικολάου του 15ου αιώνα, 
* Ιεροφυλάκιο του 1733,

## Δείτε επίσης

* Επισκοπή του Αννεσί • Εκκλησίες της Άνω Σαβοΐας
* Κατάλογος ιστορικών μνημείων της Άνω Σαβοΐας
* Σαβοϊκή μπαρόκ τέχνη

## Παραπομπές


## Εξωτερικός Σύνδεσμος
* Ενημερωτική σελίδα στην ιστοσελίδα www.festivalmontblanc.fr

Σαιν-Ζερβαι-λε-Μπαιν
Νικολα-ντε-Βερος Σαιν-Ζερβαι-λε-Μπαιν
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Σαιν-Ζερβαί-λε-Μπαιν
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία κατηγοριοποιημένα το 2006
Σαιν-Ζερβαι-λε-Μπαιν
Σαιν-Ζερβαι-λε-Μπαιν
Φυλακή (Πιερία)

Η **Φυλακή** ή **Φυλακές** (*Φυλακαὶ*) ήταν αρχαία πόλη στην ορεινή Πιερία της Μακεδονίας, στον ποταμό Αλιάκμονα, βόρεια της Βάλλας. Ο Παρμενίων του Γλαυκίου ο Φυλακαίος, ήταν δρομέας δολίχου και νικητής των Αλεξανδρινών αγώνων στη Βέροια τον 3ο ή 2ο αιώνα π.Χ. (αφιερωμένοι στον Μέγα Αλέξανδρο).

## Σημειώσεις


## Παραπομπές
* Hazlitt, The Classical Gazetteer > page 274

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας
Λουί ντε Μπουρμπόν (1974)

Ο **Λουδοβίκος-Αλφόνσος**, ισπ. Luis-Alfonso, γαλλ. Louis-Alphonse (γενν. 25 Απριλίου 1974) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας είναι δούκας του Ανζού και διεκδικητής βασιλιάς, ως Λουδοβίκος Κ΄, της Γαλλίας.
## Βιογραφία
Είναι γιος του Αλφόνσου δούκα του Ανζού και του Κάδιθ και της Μαρίας ντελ Κάρμεν Μαρτίνεθ-Μπορντιού υ Φράνκο.

Είναι ο πρώτος άρρην σε διαδοχή του Οίκου των Καπετιδών-Βουρβόνων και αρχηγός του Οίκου αυτού. Θα ήταν βασιλιάς της Ισπανίας, αλλά ο πάππος του Χάιμε (Ιάκωβος) ως κωφός είχε παραιτηθεί από διάδοχος και επιπλέον είχε νυμφευτεί μοργανατικά.

## Οικογένεια
Το 2004 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Μαργαρίτα Βάργκας Σανταέλα, κόρη του Βίκτωρ Βάργκας από τη Βενεζουέλα και έχει τέκνα:
* Ευγενία, γενν. 2007.
* Λουδοβίκος, γενν. 2010, δούκας της Βουργουνδίας.
* Αλφόνσος, γενν. 2010, δούκας του Μπερύ.
* Ερρίκος, γενν. 2019, δούκας του Τουραίν.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Thierry Ardisson. *Louis XX. Contre-enquête sur la monarchie.*, Olivier Orban, 1986, 
* Jean Foyer, *Titre et armes du prince Louis de Bourbon*, Diffusion-Université-Culture, 1990.
* Apezarena, José. *Luis Alfonso de Borbón: Un príncipe a la espera*. Forthcoming.
* Cassani Pironti, Fabio. "Bref crayon généalogique de S.A.R. la Princesse Marie-Marguerite, Duchesse d'Anjou, née Vargas Santaella", *Le Lien Légitimiste*, n. 16, 2007.
* Opfell, Olga S. *H.R.H. Louis-Alphonse, Prince of Bourbon, Duke of Anjou: Royal House of France (House of Bourbon)*, *Royalty Who Wait: The 21 Heads of Formerly Regnant Houses of Europe*. Jefferson: McFarland & Company, Inc., Publishers, 2001. 11-32.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Institut de la Maison de Bourbon of which he is *Président d'honneur* under the appellation: ''Mgr le Prince Louis, duc d'Anjou''

Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Δούκες του Ανζού
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Βάλλα

Η **Βάλλα** ή **Οὐάλλαι** ήταν αρχαία πόλη στην ορεινή Πιερία της Μακεδονίας, στον ποταμό Αλιάκμονα, νότια της Φυλακής, πιθανώς στο σύγχρονο Παλαιογράτσανο. Από τις ανασκαφές του γάλλου αρχαιολόγου Λέων Εζέ την δεκαετία 1860 και μέχρι να αποδειχθεί πως ήταν η πρωτεύουσα της αρχαία Μακεδονίας την δεκαετία του 1970, οι Αιγές (Βεργίνα) είχαν ταυτοποιηθεί ως την αρχαία Βάλλα.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*The Macedonian State By N. G. L. Hammond pages 157, 385 
*Barrington atlas of the Greek and Roman world By Richard J. A. Talbert

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας
Πέτρος Κάρολος της Ισπανίας

Ο **Πέτρος Κάρολος** (ισπαν. *Pedro Carlos*, 18 Ιουνίου 1786 - 4 Ιουλίου 1812) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας της Ισπανίας. 

## Βιογραφία
Ο *Πέτρος Κάρολος Αντώνιος Ραφαήλ Ιωσίας Ιαβέρης Φραγκίσκος Ιωάννης Νέπομουκ Θωμάς δε Βιγιανουέβα Μάρκος Μαρκελλίνος Βικέντιος Φερρέρ Ραϊμόνδος* ήταν γιος του Γαβριήλ Αντωνίου της Ισπανίας και της Μαριάνας Βικτωρίας των Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου Γ΄ της Πορτογαλίας. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1810 την εξαδέλφη του Μαρία Θηρεσία των Μπραγκάνσα, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας, και είχε τέκνο:
* Σεβαστιανός (1811 - 1875), Πρίγκιπας της Ισπανίας.

## Πρόγονοι





## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ισπανίας
C10H8

Ο μοριακός τύπος **C<sub>10</sub>H<sub>8</sub>**, με μοριακή μάζα 128,17 amu (ακριβέστερη μοριακή μάζα 128,1705 ± 0,0086), μπορεί να αναφέρεται σε ισομερείς υδρογονάνθρακες με βαθμό ακορεστότητας 7, και πιο συγκεκριμένα (μεταξύ άλλων και) στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
# Αζουλένιο, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|80x80εσ και αριθμό CAS 275-51-4.
# Ναφθαλίνιο, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|80x80εσ και αριθμό CAS 91-20-3.
# Φουλβαλένιο, με γραμμικό τύπο χωρίς-πλαίσιο|80x80εσ και αριθμό CAS 91-12-3.

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Κατηγορία:Υδρογονάνθρακες
Κατηγορία:C10
Ερρίκος των Βουρβόνων και των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Ο **Ερρίκος των Βουρβόνων και των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών** (ισπανικά: *Enrique de Borbón y Borbón-Dos Sicilias*, 17 Απριλίου 1823 - 12 Μαρτίου 1870) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας της Ισπανίας & 1ος δούκας της Σεβίλλης. Έμεινε γνωστός για τις προοδευτικές, ακόμη και επαναστατικές ιδέες του κατά τη βασιλεία της (δύο φορές) εξαδέλφης του και συζύγου του αδελφού του Φραγκίσκου δε Ασίς δούκα του Κάδιθ. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Φραγκίσκου δε Πάουλα πρίγκιπα της Ισπανίας & δούκα του Κάδιθ και της Λουίζας-Καρλόττας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών.

## Οικογένεια
Το 1847 νυμφεύτηκε μοργανατικά την Ελένα-Μαρία ντε Καστελβί υ Σελί, κόρη του Αντόνιο ντε Πάντουα κόμη του Καστελά και είχε τα εξής τέκνα:
* Ερρίκος 1848-1894, δούκας της Σεβίλλης.
* Φραγκίσκος δε Πάουλα 1851-1854.
* Αλβέρτος 1854-1939, δούκας της Σάντα Ελένα.
* Μαρία ντελ Ολβίδο 1863-1907, παντρεύτηκε τον Κάρλος Φερνάντεθ-Μακιέιρα υ Ογιανγκουρέν.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Σεβαστιανός της Ισπανίας

O **Σεβαστιανός** (ισπ. *Sebastián de Borbón y Braganza*, 4 Νοεμβρίου 1811 - 14 Φεβρουαρίου 1875) του Οίκου των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πρίγκιπας της Ισπανίας.

## Βιογραφία
Ο *Σεβαστιανός Γαβριήλ Μαρία Κάρολος Ιωάννης Ιωσήφ Φραγκίσκος Ιαβέρης δε Πάουλα Μιχαήλ Βαρθολομαίος δε Σαν Χεμινιάνο Ραφαήλ Γκοντζάγκα* ήταν το μοναδικό παιδί του Πέτρου Καρόλου της Ισπανίας, και της Μαρίας Θηρεσίας των Μπραγκάνσα, κόρης του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1832 τη Μαρία Αμαλία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών, αλλά δεν απέκτησαν τέκνα.

Το 1857 η Μαρία Αμαλία απεβίωσε και ο Σεβαστιανός έκανε το 1860 δεύτερο γάμο με τη 2η εξαδέλφη του Μαρία Χριστίνα των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Φραγκίσκου δε Πάουλα, Δούκα του Κάδιθ. Απέκτησαν πέντε τέκνα:
* *Φραγκίσκος Μαρία* Ισαβέλλος Γαβριήλ Πέτρος Σεβαστιανός Αλφόνσος (1861 - 1923), Δούκας της Μαρτσένα.
* *Πέτρος δε Αλκάνταρα* Μαρία δε Γουαδελούπε Φραγκίσκος δε Ασίς Γαβιρήλ Σεβαστιανός Χριστιανός (1862 - 1892), Δούκας του Δούρκαλ.
* *Λουδοβίκος δε Χεσούς (= του [[Ιησούς Χριστός|Ιησού]])* Μαρία Ισαβέλλος Ιωσήφ Φραγκίσκος δε Ασίς Σεβαστιανός (1864 - 1889), Δούκας της Άνσολα.
* *Αλφόνσος Μαρία* Ισαβέλλος Φραγκίσκος Ευγένιος Γαβριήλ Πέτρος Σεβαστιαβός Πελάγιος Φερδινάνδος Φραγκίσκος δε Πάουλα Πίος Μιχαήλ Ραφαήλ Ιωάννης Ιωσήφ Ιωακείμ Άννα Ζχαρίας Ελισάβετ Συμεών Θηρέσιος Πέτρος Παύλος Θαδδαίος Ιάκωβος Σίμων Λουκάς Ιωάννης Ματθαίος Ανδρέας Βαρθολομαίος Αμβρόσιος Ιερώνυμος Αυγουστίνος Βερνάρδος Κάνδιδος Γεράρδος Λουδοβίκος Γκοντζάγκα Φιλόμενος Κάμιλος Γαϊτανός Ανδρέας-Αβελίνος Μπρούνο Ιωακείμ-Πικολίμινι Φίλιππος Λουδοβίκος-της-Γαλλίας Ριχάρδος Στέφανος-Πρωτομάρτυρας Ιανουάριος Νικόλαος Στανίσλαος-της-Κόσκα Λαυρέντιος Βικέντιος Χρυσόστομος Χριστιανός Δαρείος Ιγνάτιος Φραγκίσκος-Ιαβέρης Φραγκίσκος-ντε-Μπόρχα Υγίνος Κλήμης Στέφανος-της-Ουγγαρίας Λαδίσλαος Ερρίκος Ιλδεφόνσος Ερμενεγίλδος Κάρολος-Μπορρομέο Εδουάρδος Φραγκίσκος-Ρέγκις Βικέντιος Φερρέρ Πασχάλιος Μιχαήλ-δε-λος-Σάντος (= των Αγίων Πάντων) Αδριανός Βενάνκιος Βαλεντίνο Βενίτος Ισωήφ-Οριόλ Δομίνικος Φλωρέντιος Αλφάκιος Μπενέρε Δομίνικος-δε-Σίλος Ραϊμόνδος Ισίδωρος Εμμανουήλ Αντώνιος Τόδος λος Σάντος (= των Αγίων Πάντων) (1866 - 1934), Πρίγκιπας της Ισπανίας.
* Γαβριήλ Ιησούς (1869 - 1889), Πρίγκιπας της Ισπανίας.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ισπανίας
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Παπαχρήστος

Το επώνυμο **Παπαχρήστος/Παπαχρήστου** πιθανόν αναφέρεται στους:

* Βαγγέλης Παπαχρήστος (γεν. 1943), Έλληνας εκπαιδευτικός, λογοτέχνης, δημοσιογράφος και πολιτικός
* Βασίλης Παπαχρήστου (γεν. 1959), Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και προπονητής
* Βούλα Παπαχρήστου (γεν. 1989), Ελληνίδα αθλήτρια του άλματος εις τριπλούν
* Γεώργιος Παπαχρήστου (1883–19??), Έλληνας αθλητής της γυμναστικής
* Γιάννης Παπαχρήστος (1912-1944), μέλος της Εθνικής Αντίστασης
* Δαμασκηνός Παπαχρήστου (1914–1996), Μητροπολίτης Ορθόδοξης Εκκλησίας
* Δημήτρης Παπαχρήστος (γεν. 1950), Έλληνας συγγραφέας
* Ευάγγελος Παπαχρήστος (γεν. 1955), Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός
* Κωνσταντίνος Παπαχρήστος (γεν. 1945), Μητροπολίτης Ορθόδοξης Εκκλησίας
* Κώστας Παπαχρήστος (1916–1995), Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης
* Νίκος Παπαχρήστος (1919–2005), Έλληνας ηθοποιός

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Βασιλική Καναδική Έφιππη Αστυνομία

Η **Βασιλική Καναδική Έφιππη Αστυνομία** (αγγλικά: *Royal Canadian Mounted Police*, RCMP), αναφερόμενη και ως **Βασιλική Χωροφυλακή του Καναδά** (γαλλικά: *Gendarmerie royale du Canada*, GRC) είναι σώμα χωροφυλακής με σκοπό την αστυνόμευση σε ομοσπονδίακο και εθνικό επίπεδο στον Καναδά. Ειδικότερα, το σώμα παρέχει την επιβολή του νόμου σε ομοσπονδιακό επίπεδο στον Καναδά, αλλά και σε σύμβαση με τα τρία εδάφη, οκτώ από τις επαρχίες του Καναδά (το σώμα δεν παρέχει επαρχιακή ή δημοτική αστυνόμευση στο Οντάριο και στο Κεμπέκ), σε περισσότερους από 150 δήμους, 600 τοπικές κοινότητες και τρία διεθνή αεροδρόμια.

## Στρατιωτική υπηρεσία
Παρόλο που αποτελεί πολιτική αστυνομία, το 1921, ύστερα από τη συμμετοχή πολλών μελών της στα πεδία των μαχών, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ απένειμε στη δύναμη το καθεστώς του συντάγματος των δραγώνων, παρέχοντάς της τη δυνατότητα να επιδείξει τις τιμητικές διακρίσεις με τις οποίες είχε βραβευτεί.

## Εικόνες

 "N" Division, Stable Building.JPG|Κτίριο του σώματος στην Οτάβα
 RCMP Musical Ride (2016).jpg|Παρέλαση στο Οντάριο το 2016
 Cavaliers Québec 2014-03-22 D.jpg|Περίπολος στο Κεμπέκ το 2014


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας
Κατηγορία:Καναδάς
Σημαία της Ινγκουσετίας

[μικρογραφία|Η σημαία της [Δημοκρατία της Ινγκουσετίας|Ινγκουσετίας]]
Η **σημαία της [[Δημοκρατία της Ινγκουσετίας|Ινγκουσετίας]]** υιοθετήθηκε το 1994.  Εμφανίζει ένα κόκκινο σύμβολο τρισκέλιου σε ένα άσπρο παρασκήνιο, με στενές οριζόντιες ρίγες πάνω και κάτω. 

## Συμβολισμός
Στη θρησκεία και τη φιλοσοφία των Ινγκουσέτιων, το Ηλιακό έμβλημα (στο κέντρο της σημαίας) αντιπροσωπεύει όχι μόνο τον ήλιο και το σύμπαν, αλλά και τη συνειδητοποίηση της ενότητας του πνεύματος με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Το κόκκινο υπενθυμίζει τον αγώνα των Ινγκουσέτιων για την ύπαρξη και την υπεράσπιση της πατρίδας τους. Το λευκό συμβολίζει τη θεϊκή καθαρότητα των σκέψεων και των απόψεων του έθνους. Το πράσινο είναι το σύμβολο του Ισλάμ.

## Δείτε επίσης
* Εθνόσημο της Ινγκουσετίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σημαίες του Κόσμου
Κατηγορία:Ινγκουσετία
Γιώργος Βαρλάμος

Ο **Γιώργος Βαρλάμος** (Πάρος, 1922 - Αθήνα, 13 Σεπτεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάρο το 1922. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με δάσκαλο τον Γιάννη Κεφαλληνό, και αργότερα, την δεκαετία του 1950, με υποτροφία σε αυτή του Παρισιού, και στο Τεχνικό Κολλέγιο Εστιέν. Έλαβε ειδίκευση σχετικά με την τεχνική του βιβλίου και τον σχεδιασμό γραμματοσήμων. Μελέτησε και ασχολήθηκε με όλα τα είδη της χαρακτικής. Εκτός από τη χαρακτική, όμως, εικονογράφησε και πάνω από 200 βιβλία, αλλά και διάφορες αφίσες κοινωνικού περιεχομένου. Συμμετείχε σε διεθνείς εκθέσεις, έχοντας βραβευτεί σε πολλές από αυτές, ενώ το 1995 τιμήθηκε με βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών. Πέθανε στις 13 Σεπτεμβρίου 2013.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γιώργος Βαρλάμος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Θανάσης Βαρίνος

Ο **Θανάσης Βαρίνος** (15 Ιουλίου 1943 - 22 Ιουλίου 2017), του Σπύρου και της Δήμητρας, ήταν Έλληνας συνταξιούχος πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού, συνδικαλιστής και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Χίου με την Νέα Δημοκρατία.

## Βιογραφία
Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση στους κόλπους της Ένωσης Πλοιάρχων και υπηρέτησε ως πρόεδρος στον Οίκο του Ναύτη. Ήταν επίσης Γενικός Γραμματέας της ΠΕΠΕΝ (Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού.
Πολιτεύτηκε στη Χίο με τη Νέα Δημοκρατία με την οποία εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1993, του 1996 και του 2000. 

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από καρδιακά προβλήματα.

Πέθανε σε ηλικία 74 ετών στον Πειραιά τον Ιούλιο του 2017 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Αλεξάνδρου, στο Παλαιό Φάληρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Χίου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις

Οι **Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις** (αγγλικά: *Canadian Armed Forces*, CAF, γαλλικά: *Forces armées canadiennes*, FAC) ή **Καναδικές Δυνάμεις** (αγγλικά: *Canadian Forces*, CF, γαλλικά: *Forces canadiennes*, FC) είναι οι ενοποιημένες ένοπλες δυνάμεις του Καναδά, με βάση το νόμο για την εθνική άμυνα, στον οποίο αναφέρεται ότι: «Οι Καναδικές Δυνάμεις είναι οι ένοπλες δυνάμεις της Αυτού Μεγαλειότητος του Καναδά και αποτελούνται από μία Υπηρεσία που ονομάζεται Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις».

Αυτός ο ενιαίος θεσμός αποτελείται από θαλάσσια, χερσαία και εναέρια στοιχεία τα οποία είναι το Καναδικό Πολεμικό Ναυτικό, ο Καναδικός Στρατός Ξηράς και η Καναδική Πολεμική Αεροπορία. Το προσωπικό μπορεί να ανήκει είτε στην Τακτική Δύναμη είτε στην Εφεδρική Δύναμη, η οποία έχει τέσσερις επιμέρους συνιστώσες: τη Βασική Εφεδρεία, τη Συμπληρωματική Εφεδρεία, τη Διοίκηση και Εκπαίδευση Οργανισμών Δοκίμων και τους Καναδούς Ρέιντζερς. Σύμφωνα με τον νόμο για την εθνική άμυνα, οι Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι μια οντότητα ξεχωριστή και διακριτή από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ομοσπονδιακή κυβέρνηση αρμόδια για τη διοίκηση και τη διαμόρφωση της αμυντικής πολιτικής), η οποία υπάρχει και ως σύστημα πολιτικής υποστήριξης των δυνάμεων.

Ο αρχηγός των Καναδικών Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο Μονάρχης του Καναδά, που εκπροσωπείται από τον Γενικό Κυβερνήτη του Καναδά. Οι Καναδικές Ένοπλες Δυνάμεις διευθύνονται από τον Αρχηγό του Επιτελείου Άμυνας, ο οποίος συμβουλεύεται και επικουρείται από το Συμβούλιο Ενόπλων Δυνάμεων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Στρατός του Καναδά
Κρήνη Σαιντ-Ωμπέρ

Η **Κρήνη Σαιντ-Ωμπέρ** είναι κρήνη στο Μον-Σαιν-Μισέλ, στη Γαλλία.

## Τοποθεσία
Ευρίσκεται στα βόρεια του Μον-Σαιν-Μισέλ.

## Περιγραφή
Μικρός κωνικός πύργος, με γοτθικό θόλο και αέτωμα. Ερειπωμένος έλλειψη συντήρησης.

## Ιστορία
180px|μικρογραφία|αριστερά|Άποψη της προσόψεως της κρήνης.
Ανεγέρθηκε κατά την διάρκεια του 8ου αιώνα, προς τιμήν του Αγίου Ωμπέρ. Ήταν στην συγκεκριμένη τοποθεσία, σύμφωνα με τον θρύλο, όπου μια πηγή γλυκού νερού, θαυματουργικώς αναβλύζουσα από τον συμπαγή βράχο, ανευρέθηκε και υδροδότησε το μοναστήρι έως τον 15ο αιώνα. Οχυρώθηκε στην διάρκεια του 13ου αιώνα, επικοινωνώντας με το μοναστήρι μέσω ενός *Γκραν Ντεγκρέ*, το οποίο προστατευόταν από υψηλά τείχη των οποίων τα κατάλοιπα είναι, σήμερα, ακόμη ορατά εντός του *Πετί-Μπουά*.

Το σημερινό κτίσμα πιστεύεται πως χρονολογείται από το 1757.

Η κρήνη κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1908.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος ιστορικών μνημείων του Μον-Σαιν-Μισέλ
* Παρεκκλήσιο Σαιντ-Ωμπέρ (Λε Μον-Σαιν-Μισέλ)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λε Μον-Σαιν-Μισέλ
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στη Μανς
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία κατηγοριοποιημένα το 1908
Κατηγορία:Κρήνες ιστορικά μνημεία στη Γαλλία
Σαιντ-Ωμπερ
Λουδοβίκος Γ΄ του Μονπανσιέ

O **Λουδοβίκος** (γαλλ.: *Louis*, 10 Ιουνίου 1513 - 23 Σεπτεμβρίου 1582) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μονπανσιέ (Montpensier).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου πρίγκιπα του Λα Ρος-συρ-Υόν και της Λουίζας των Βουρβόνων, κόρης του Γιλβέρτου κόμη του Μονπανσιέ.

## Οικογένεια
Το 1538 νυμφεύτηκε πρώτα τη Ζακλίν του Λονουί κόμισσα του Μπαρ-συρ-Σεν, κόρη του Ιωάννη Δ΄ βαρόνου του Πανύ και είχε τέκνα:
* Φραγκίσκη 1539-1587, παντρεύτηκε τον Ερρίκο-Ροβέρτο του Λα Μαρκ δούκα του Μπουγιόν, πρίγκιπα του Σεντάν.
* Άννα 1540-1572, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο B΄ των Λα Μαρκ, δούκα του Νεβέρ.
* Ιωάννα 1541-1620, ηγουμένη του Ζουάρ.
* Φραγκίσκος 1542-1592, δούκας του Μονπανσιέ.
* Καρλόττα 1547-1582, ηγουμένη του Ζουάρ, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Νασσάου πρίγκιπα της Οράγγης.
* Λουίζα 1548-1586, ηγουμένη του Φαρεμουτιέ.

Το 1570 έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη της Λωρραίνης, κόρη τού Φραγκίσκου δούκα του Γκιζ· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Δούκες του Μονπανσιέ
Φραγκίσκος του Μονπανσιέ

Ο **Φραγκίσκος** (γαλλ.: *François*, 1542 – 4 Ιουνίου 1592) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μονπανσιέ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λουδοβίκου δούκα του Μονπανσιέ και της Ζακλίν ντε Λονγκουί, κόρης του Ιωάννη Δ΄ βαρόνου του Πανύ.

## Οικογένεια
Το 1566 νυμφεύτηκε την Ρενέε, κόρη του Νικολάου ντ' Ανζού και είχε τέκνο:
* Ερρίκος 1573-1608, δούκας του Μονπανσιέ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Charles Gavard: *Galeries historiques du Palais de Versailles*. Band 9. Imprimerie royale, Paris 1848, S. 79–80 (PDF; 9,8 MB).
* Ferdinand La Roche Lacarelle: *Histoire du Beaujolais et des sires de Beaujeu, suivie de l’armorial de la province*. Band 1. L. Perrin, Lyon 1853, S. 269–271 (PDF; 7 MB).
* Jean Vatout: *Catalogue historique et descriptif des tableaux appartenans à s.a.s.mgr. le duc d’Orléans*. Band 1. Gauttier-Laguionie, Paris 1823, S. 318–320 (PDF; 10,1 MB).
*Nicolas Viton de Saint-Allais: *[[L’Art de vérifier les dates|L’art de vérifier les dates]] des faits historiques, des chartes, des chroniques, et autres anciens monuments, depuis la naissance de notre-seigneur.* Band 10. Vallade, Paris 1818, S. 174 (PDF; 30 MB).

Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Δούκες του Μονπανσιέ
Αυστραλιανή Αμυντική Δύναμη

Η **Αυστραλιανή Αμυντική Δύναμη** (αγγλικά: *Australian Defence Force*, ADF) είναι ο στρατιωτικός οργανισμός που είναι υπεύθυνος για την υπεράσπιση της Αυστραλίας. Αποτελείται από το Αυστραλιανό Πολεμικό Ναυτικό, τον Αυστραλιανός Στρατός Ξηράς, την Αυστραλιανή Πολεμική Αεροπορία και μια σειρά μονάδων «τριών υπηρεσιών». Η ADF έχει δύναμη μόλις πάνω από 80.000 στελέχη και εφεδρείες και υποστηρίζεται από το Υπουργείο Άμυνας και αρκετούς άλλους πολιτικούς οργανισμούς.

Κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, η αυστραλιανή κυβέρνηση καθιέρωσε τις ένοπλες υπηρεσίες ως ξεχωριστές οργανώσεις. Κάθε υπηρεσία είχε ανεξάρτητη δομή διοίκησης. Το 1976, η κυβέρνηση έκανε μια στρατηγική αλλαγή και καθιέρωσε την ADF για να τοποθετήσει τις υπηρεσίες κάτω από ένα ενιαίο αρχηγείο. Με την πάροδο του χρόνου, ο βαθμός ολοκλήρωσης έχει αυξηθεί και τα κεντρικά γραφεία των τριών υπηρεσιών, οι φορείς υλικοτεχνικής υποστήριξης και εκπαίδευσης έχουν αντικαταστήσει πολλά ιδρύματα της ενιαίας υπηρεσίας.

Η ADF είναι τεχνολογικά εξελιγμένη αλλά σχετικά μικρή. Παρόλο που τα 58.061 στελέχει της ADF και οι 19.338 ως ενεργή εφεδρεία την καθιστούν το μεγαλύτερο στρατό στην Ωκεανία, εξακολουθεί να είναι μικρότερη από τους περισσότερους ασιατικούς στρατούς. Παρ' όλ' αυτά, η ADF υποστηρίζεται από ένα σημαντικό προϋπολογισμό σύμφωνα με τα παγκόσμια πρότυπα και είναι σε θέση να αναπτύξει δυνάμεις σε πολλές τοποθεσίες εκτός της Αυστραλίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστραλία
Ερρίκος του Μονπανσιέ

Ο **Ερρίκος**, γαλλ. Henri (12 Μαΐου 1573 - 27 Φεβρουαρίου 1608) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μονπανσιέ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Φραγκίσκου δούκα του Μονπανσιέ και της Ρενέε, κόρης του Νικολάου ντ' Ανζού.

## Οικογένεια
Το 1597 νυμφεύτηκε την Ερριέττα-Αικατερίνη, κόρη του Ερρίκου του Ζουαγιέζ και είχε τέκνο:
* Μαρία 1605-1627, παντρεύτηκε τον Γκαστόν των Βουρβόνων δούκα της Ορλεάνης.

## Πρόγονοι

## Αναφορές
* familysearch.org  Accessed July 22, 2007

Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος

Κατηγορία:Δούκες του Μονπανσιέ
Παντεπόπτης οφθαλμός

Ο **παντεπόπτης οφθαλμός** (ή **μάτι της πρόνοιας**) είναι σύμβολο που αποτελείται από ένα μάτι συχνά εν μέσω ακτίνων φωτός ή σε δόξα, συνήθως περικλεισμένο σε ένα τρίγωνο. Παριστά το μάτι του Θεού που επιστατεί την ανθρωπότητα (ή τη θεία πρόνοια). Στη νεότερη εποχή, αξιοσημείωτη απεικόνιση του παντεπόπτη οφθαλμού βρίσκεται στην οπίσθια όψη της Μεγάλης Σφραγίδας των Ηνωμένων Πολιτειών, που εμφανίζεται στο χαρτονόμισμα του ενός αμερικανικού δολλαρίου.

Κατηγορία:Σύμβολα
Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας
Κατηγορία:Αντιλήψεις για το Θεό
Casterman

Η **Casterman** (*Καστερμάν*) είναι γαλλο-βελγικός εκδοτικός οίκος με ειδίκευση στα κόμικς και την παιδική λογοτεχνία, ο οποίος τυπώνει επίσης και τουριστικούς οδηγούς. Ο οίκος Casterman, που είναι πλέον ενταγμένος στον γαλλικό εκδοτικό όμιλο Flammarion (των Εκδόσεων Γκαλιμάρ), κυκλοφορεί κάθε χρόνο περί τους 250 τίτλους. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες έκδοσης κόμικς στην Ευρώπη, έχοντας τα δικαιώματα έργων μεγάλων δημιουργών, όπως οι Hergé, Ούγκο Πρατ, Ζακ Ταρντί και Ένκι Μπιλάλ.

## Ιστορικό
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1780 στο Τουρναί, από τον βιβλιοπώλη Ντονά Καστερμάν (Donat Casterman). Επί δυο και πλέον αιώνες, η διοίκηση της εταιρείας πήγαινε από πατέρα σε γιο. Το 1934 ο Λουί Καστερμάν ανέλαβε την έκδοση της σειράς *[[Τεντέν]]* σε αυτελή τεύχη, με πρώτη ιστορία *[[Τα πούρα του Φαραώ]]* (την τέταρτη από τις περιπέτειες που είχαν δημοσιευτεί μέχρι τότε σε συνέχειες από το *[[Le Petit Vingtième]]*, εβδομαδιαίο νεανικό ένθετο της βελγικής εφημερίδας *[[Le Vingtième Siècle]]*). Η επιτυχία του Τεντέν έφερε και άλλα κόμικς, όπως το περιπετειώδες *[[Άλιξ]]* (1948) του Ζακ Μαρτέν. Σταδιακά, η εταιρεία επενδύει όλο και περισσότερο στα κόμικς και μέσω από τις σελίδες του περιοδικού ''Τεντέν'' εμφανίζονται ιστορίες των Ρενέ Γκοσινί και Αλμπέρ Ουντερζό, Ρεμόν Μουσερώ, Ντίνο Ατανάσιο και Χέρμαν.

Τη δεκαετία του 1970, η Casterman προώθησε κόμικς που απευθύνονταν σε πιο ενήλικο κοινό. Στο πλαίσιο αυτό, κυκλοφόρησε το περιοδικό *[[(À suivre)]]*, το οποίο περιείχε έργα όπως τα *[[Κόρτο Μαλτέζε]]* του Ούγκο Πρατ και *[[Σκοτεινές πόλεις]]* των Μπενουά Πέετερς και Φρανσουά Σούιτεν. Το περιοδικό σταμάτησε το 1997, αλλά είχε ήδη καταφέρει να προσδώσει λογοτεχνική ποιότητα στα κόμικς. Το 1999, η εκδοτική εξαγοράστηκε από τον όμιλο Flammarion.

Κατά τη δεκαετία του 2000, η Casterman άρχισε να συνεργάζεται με ονόματα όπως ο Ένκι Μπιλάλ και ο Ρεζίς Λουαζέλ, ενώ μετέφρασε μάνγκα και αμερικανικούς τίτλους. Τον Σεπτέμβριο του 2012, η Flammarion και κατ΄επέκταση και η Casterman αγοράστηκαν από τις Εκδόσεις Γκαλιμάρ, μια από τις μεγαλύτερες εκδοτικές εταιρείες της Γαλλίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Βελγικές εταιρείες κόμικς
Αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη

Ως **Grexit** (εκ του Gr απ' το αγγλικό *Greece* + *exit*) αναφέρεται η αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη και η επιστροφή της σε εθνικό νόμισμα, ως λύση της κρίσης χρέους που αντιμετωπίζει. Ο όρος εισήχθη τον Φεβρουάριο του 2012, αλλά χρησιμοποιήθηκε ευρέως το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Οι υποστηρικτές της πρότασης πιστεύουν ότι η έξοδος από το ευρώ και η παρεισαγωγή μιας νέας δραχμής θα ενίσχυε σημαντικά τις εξαγωγές και τον τουρισμό και θα αποθάρρυνε τις ακριβές εισαγωγές. Έτσι θα δινόταν στην Ελληνική οικονομία η δυνατότητα να ανακάμψει και να σταθεί στα πόδια της. Οι αντίπαλοι υποστηρίζουν ότι αυτή η περίπτωση θα επέβαλε υπερβολικές δυσκολίες στον Ελληνικό λαό. Οι πιθανές επιπτώσεις θα ήταν μια μείωση της κατανάλωσης λόγω και της μεγάλης μείωσης της αγοραστικής τους δύναμης, υψηλός πληθωρισμός, μια σημαντική ελάττωση του πλούτου λόγω της υποτίμησης της συναλλαγματικής ισοτιμίας νέας Δραχμής-Ευρώ/Δολαρίου, δυσκολία πρόσβασης σε κεφάλαια, μεγάλη αύξηση επιτοκίων δανεισμού, δυσκολία εισαγωγών λόγω απαίτησης για πληρωμής τους σε ξένο συνάλλαγμα, capital controls για αποτροπή bank run,  πολιτικές αναταραχές και ανάγκη μεγαλύτερης πολιτικής ευθυγράμμισης με μη κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική οικονομία
Κατηγορία:Ευρωσκεπτικισμός στην Ελλάδα
Ιερά Μητρόπολις Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης

Η **Ιερά Μητρόπολις Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης** έχει έδρα την πόλη των Τρικάλων και περιλαμβάνει το νότιο τμήμα του Νομού Τρικάλων και συγκεκριμένα, τους Δήμους Τρικκαίων, Φαρκαδόνας και Πύλης.

Αρχικά περιελάμβανε ολόκληρο τον νομό Τρικάλων, ύστερα όμως από τη διχοτόμησή της το 1991, το βόρειο τμήμα της Μητρόπολης (σημερινός Δήμος Μετεώρων) δόθηκε στην προσωποπαγή τότε Ιερά Μητρόπολη Σταγών και Μετεώρων.

Ανάμεσα στα πρόσωπα που ποίμαναν τη Μητρόπολη συγκαταλέγεται και ο εξ Αδραμυττίου της Μικράς Ασίας Μητροπολίτης Τρίκκης Διονύσιος Χαραλάμπους (1959-1970), που ως αντιστασιακός ιερέας κρατήθηκε σε Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Στις 7 Οκτωβρίου 2021, με απόφαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών, μετονομάστηκε σε Μητρόπολη Τρίκκης, Γαρδικίου και Πύλης.

## Επισκοπικός κατάλογος
thumb|right|250px|Ο επίσκοπος Τρίκκης Κωνστάντιος (1868-1876)

## Αγιολογία
* Ο Άγιος Βησσαρίων Μητροπολίτης Λαρίσης και Τρίκκης (15 Σεπτεμβρίου)
* Ο Άγιος Οικουμένιος Τρίκκης (3 Μαΐου)
* Ο Άγιος Οσιομάρτυρας Εφραίμ ο εκ Τρίκκης (5 Μαΐου)
* Ο Όσιος Δανιήλ ο εκ Τσιοτίου (16 Αυγούστου)
* Ο Όσιος Φιλόθεος ο εκ Σκλαταίνης (13 Ιουνίου)
* Ο Άγιος Νικόλαος ο εκ Μετσόβου (17 Μαΐου)

## Παραπομπές


Τρικκης
Φοροδιαφυγή και διαφθορά στην Ελλάδα

Η **φοροδιαφυγή και η διαφθορά** είναι ένα πρόβλημα στην Ελλάδα. Η φοροδιαφυγή έχει περιγραφεί από τους Έλληνες πολιτικούς ως «εθνικό άθλημα» - με 30 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως που δεν εισπράττονται.

Η πολιτική διαφθορά αναγνωρίζεται ως σημαντικό πρόβλημα από πολλούς παρατηρητές, αλλά ορισμένοι πιστεύουν ότι το μέγεθος της έχει υπερεκτιμηθεί από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Σύμφωνα με την έκθεση της Εθνικής Επιτροπής Αξιολόγησης Ακεραιότητας του 2012 της Transparency International-Greece, το πρόβλημα της διαφθοράς στην Ελλάδα είναι η συρροή πολλών παραγόντων, όπως η αδύναμη  επιβολή του νόμου, η έλλειψη ελέγχων, η απουσία κωδίκων δεοντολογίας, η αδιαφάνεια των κυβερνητικών δραστηριοτήτων, η αναποτελεσματική γραφειοκρατία, η ατιμωρησία της κυβέρνησης, οι ευρείες διακριτικές εξουσίες, καθώς και η έλλειψη ευαισθητοποίησης του κοινού.

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Βαρόμετρο Διαφθοράς της Transparency International, το 2013 το 90% των νοικοκυριών που ερωτήθηκαν θεωρούν ότι τα πολιτικά κόμματα είναι διεφθαρμένα ή εξαιρετικά διεφθαρμένα. Επιπλέον, το 39% των ερωτηθέντων νοικοκυριών πιστεύει ότι το επίπεδο της διαφθοράς έχει αυξηθεί πολύ και το 46% των νοικοκυριών που ερευνήθηκαν θεωρούν ότι οι κυβερνητικές προσπάθειες για την καταπολέμηση της διαφθοράς είναι πολύ αναποτελεσματικές.

Οι κυβερνητικές προσπάθειες καταπολέμησης της διαφθοράς δεν έχουν αξιολογηθεί ως αποτελεσματικές, σύμφωνα με διάφορες πηγές, κάτι που έχει αποδοθεί στην χαλαρή επιβολή της νομοθεσίας κατά της διαφθοράς και στην αναποτελεσματικότητα των υπηρεσιών καταπολέμησης της διαφθοράς. Οι υπηρεσίες καταπολέμησης της διαφθοράς παρεμποδίστηκαν από την υπερβολική πολιτική επιρροή και τη συνεχή αντικατάσταση του προσωπικού. Η πρόσφατη συμμετοχή υψηλόβαθμων δημόσιων υπαλλήλων σε υποθέσεις διαφθοράς έχει αναφερθεί στα μέσα ενημέρωσης.

## Αναφορές


Κατηγορία:Διαφθορά στην Ελλάδα
Μπαφ Ουλκού Γιουρντού

Η **Μπαφ Ουλκού Γιουρντού** (τουρκικά: *Baf Ülkü Yurdu*) είναι αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου με έδρα τη Μόρφου στην ΤΔΒΚ. Αρχική έδρα της ομάδας ήταν η Πάφος, αλλά μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο μετακινήθηκε στη Βόρεια Κύπρο. 

## Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1947 με χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Η ιδέα των Τουρκοκυπρίων που ζουσαν στην Πάφο, για την ίδρυση ενός αθλητικού σωματείου άρχισε να εξελίσσεται και το 1947 υποβλήθηκε αίτηση στις βρετανικές αρχές που κυβερνούσαν την Κύπρο εκείνη την εποχή, για τη σύσταση του συλλόγου. Δύο εξέχοντα μέλη της τουρκοκυπριακής κοινότητας στην Πάφο, ανέλαβαν στην ευθύνη να προχωρήσουν στην ίδρυση του συλλόγου. Ο Χαλίτ Αλί Ριζά και ο Ντερβίς Αχμέτ Ρασίτ.

Η αίτηση εγκρίθηκε και η «Ουλκού Γιουρντού Σπορ Κουλουμπού» (Ülkü Yurdu Spor Kulübü) ιδρύθηκε επισήμως στις 23 Απριλίου 1947. Δεδομένου ότι η αίτηση εκπονήθηκε από τον Χαλίτ Αλί Ριζά, ο οποίος ήταν δικηγόρος, έγινε ο ιδρυτικός πρόεδρος του συλλόγου και ο Ντερβίς Αχμέτ Ρασίτ εκλέχτηκε ως ο πρώτος πρόεδρος στην πρώτη συνέλευση των μελών του συλλόγου. Ενοικιάστηκε επίσης μια κατοικία στη συνοικία Μούταλλος της Πάφου που χρησίμευε ως έδρα του συλλόγου.

Η Ουλκού Γιουρντού υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, στις διοργανώσεις της οποίας συμμετέχει μέχρι σήμερα. Αρχικά η ομάδα είχε ως έδρα τη Πάφο, πόλη στην οποία ιδρύθηκε. Μετά την τουρκική εισβολή και το διαχωρισμό Ελληνοκυπριών και Τουρκοκυπρίων το 1974, μετακινήθηκε στην Μόρφου. 

Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Ζαφέρ, χωρητικότητας 7.000 θεατών.

## Τίτλοι
;Στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας
* Πρωταθλήματα (4): 1987, 1988, 1989, 1990
* Σούπερ Καπ (3): 1987, 1988, 1989
* Πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας (3): 1961, 1999, 2001
* Πρωταθλήματα Γ΄ κατηγορίας (2): 2013 (Β'Όμιλος), 2025 (Α'Όμιλος)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σελίδα του συλλόγου  στην KTFF

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947
Κατηγορία:Τουρκοκυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου
Ιερά Μητρόπολις Σταγών και Μετεώρων

Η **Ιερά Μητρόπολις Σταγών και Μετεώρων** είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Εδρεύει στην Καλαμπάκα και στην περιφέρειά της υπάγεται ο ομώνυμος δήμος. Μητροπολίτης της από το έτος 2017 είναι ο Θεόκλητος (Λαμπρινάκος).

## Ιστορικά στοιχεία
Η Επισκοπή Σταγών αναφέρεται από τις αρχές του 10ου αιώνα, υποκείμενη στη Μητρόπολη Λαρίσης. Συνενώθηκε το 1900 με την Επισκοπή Τρίκκης και από τότε συναποτέλεσαν την Μητρόπολη «Τρίκκης και Σταγών».

Το 1991, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, δημιουργήθηκε με απόσπαση από την Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών η Μητρόπολη Σταγών και Μετεώρων. Η Μητρόπολη δημιουργήθηκε αρχικά ως προσωποπαγής, προκειμένου να αποκατασταθεί ο Μητροπολίτης Σεραφείμ (Στεφάνου), ο οποίος είχε κηρυχθεί έκπτωτος αντικανονικά, χωρίς δίκη, το 1974, από την Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών και δικαιώθηκε δικαστικώς το 1990. Ο Σεραφείμ ήταν και ο πρώτος επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως, από την ίδρυσή της το 1991 και εκείνος που συνέβαλε αποφασιστικά στη μονιμοποίησή της, τον Οκτώβριο του 2015, με σχετική απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ο Μητροπολίτης Σεραφείμ απεβίωσε στις 18 Μαρτίου 2017.

Στις 6 Οκτωβρίου 2017 εξελέγη νέος Μητροπολίτης ο Θεόκλητος (Λαμπρινάκος), ο οποίος την επόμενη μέρα χειροτονήθηκε επίσκοπος στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αθηνών. Η ενθρόνισή του έλαβε χώρα στην πόλη της Καλαμπάκας στις 25 Νοεμβρίου.

### Επισκοπικός κατάλογος

## Αρχιερατικές Περιφέρειες

## Μονές των Μετεώρων
Στα Μετέωρα υπήρχαν 24 μοναστήρια, αλλά σήμερα λειτουργούν τα 6, ενώ τα υπόλοιπα 15 είναι ακατοίκητα και ερειπωμένα.

Τα Μοναστήρια τα οποία σήμερα λειτουργούν είναι τα κάτωθι:
*Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Μεγάλο Μετέωρο) - Ανδρική Μονή
*Ιερά Μονή Βαρλαάμ - Ανδρική Μονή
*Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου - Γυναικεία Μονή
*Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας - Ανδρική Μονή
*Ιερά Μονή Ρουσάνου - Γυναικεία Μονή
*Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά - Ανδρική Μονή

## Δείτε επίσης
*Μετέωρα

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων
*  

Σταγων

Μητροπολη
Λευκή Β΄ της Ναβάρρας

Η **Λευκή Β΄ της Ναβάρρας**, ισπαν. *Blanca de Trastámara y de Evreux* (9 Ιουνίου 1424 - 2 Δεκεμβρίου 1464) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν βασίλισσα της Ναβάρρας και, με τον γάμο της, πριγκίπισσα των Αστουριών. Ήταν κόρη του Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ της Ναβάρρας. Το 1427 η ίδια, ο αδελφός της Κάρολος και η αδελφή της Ελεονώρα ανακηρύχτηκαν νόμιμοι διάδοχοι του βασιλείου της Ναβάρρας. Η Λευκή ανακηρύχτηκε διάδοχος του θρόνου της Καστίλης στην συνθήκη ειρήνης, που υπεγράφη ανάμεσα στην Ναβάρρα και στην Καστίλη (1436) με τον γάμο της με τον Ερρίκο Δ΄ της Καστίλης (1440) ο οποίος τελικά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Το 1453, 13 χρόνια μετά τον γάμο, ο Ερρίκος Δ΄ ζήτησε διαζύγιο από την Λευκή Β΄. Το διαζύγιο υπεγράφη από τον πάπα με την δικαιολογία ότι κάποιο είδος μαγείας, εμπόδιζε τον Ερρίκο να ολοκληρώσει τον γάμο του· επιβεβαίωσε επιπλέον την παρθενία της Λευκής Β΄. Η Λευκή Β΄ επέστρεψε στην Ναβάρρα, όπου παρέμεινε αιχμάλωτη της οικογένειάς της· από το 1462 μπήκε στην συνοδεία της αδελφής της και παρέμεινε άτεκνη καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της. 

Μετά τον θάνατο του αδελφού της το 1461 πολλοί ευγενείς, δυσαρεστημένοι από το αντί - Αραγωνικό κίνημα, κήρυξαν την Λευκή ως βασίλισσα της Ναβάρρας παρά την άρνηση του πατέρα της, που ήθελε διάδοχο τον ετεροθαλή αδελφό της Φερδινάνδο. Ο πατέρας της Ιωάννης Β΄ προσπάθησε να την παντρέψει με τον Κάρολο, δούκα του Μπερρύ, νεότερο αδελφό του Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας, αλλά εκείνη αρνήθηκε, κάτι που εξόργισε τον πατέρα της. Το 1464 επέστρεψε στην Παμπλόνα, προκειμένου να παραστεί στην αυλή της Ναβάρρας με την βοήθεια του επισκόπου Νικολά ντε Εσαμπαρρί, ο οποίος δολοφονήθηκε αμέσως μετά.  Απεβίωσε λίγους μήνες αργότερα δηλητηριασμένη· ο πατέρας της και η αδελφή της Ελεονώρα θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για τον θάνατο της. Στη Ναβάρρα τη διαδέχθηκε η επόμενη αδελφή της Ελεονώρα, η οποία είχε παντρευτεί τον σύμμαχο του πατέρα της Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Orpustan, Jean-Baptiste (n.d.). La Basse-Navarre dans la guerre de Navarre (1512-1530), récit historique, d’après Navarra, 1512-1530… de Pedro Esarte Muniain (Pamiela, Pamplona-Iruña 2001).

Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας
Κατηγορία:Ινφάντας της Αραγωνίας
Κατηγορία:Ινφάντας της Ναβάρρας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Αστουριών