open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
1536 Πίελινεν

Ο **Πίελινεν (Pielinen)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,597. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από τη φινλανδική λίμνη Πίελινεν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πίελινεν είναι άγνωστα. Το 2011 διαπιστώθηκε ότι ο Πίελινεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 66 ώρες και 13 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Πιελινεν
1537 Τρανσυλβανία

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1537 Τρανσυλβανία
Η **Τρανσυλβανία (Transylvania)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,202. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον αστρονόμο Γκ. Στρόμερ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κονκόλυ της Ουγγαρίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιοχή της ανατολικής Ευρώπης, γενέτειρα του Στρόμερ. Η Τρανσυλβανία υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανακάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τρανσυλβανίας εκτιμάται σε 13,77 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,162 ± 0,041. Η Τρανσυλβανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 12 περίπου ώρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τρανσυλβανια
1538 Ντέτρε

Ο **Ντέτρε (Detre)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,36. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον Ούγγρο αστρονόμο Γκιόργκι Κούλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κονκόλυ της Ουγγαρίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ούγγρου αστρονόμου Λάζλο Ντέτρε (*Laszlo Detre*, 1906-1974), διευθυντή του Αστεροσκοπείου Κονκόλυ επί πολλά χρόνια.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ντέτρε είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ντετρε
1539 Μπορελλύ

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1539 Μπορελλύ
Ο **Μπορελλύ (Borrelly)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,055. Ανακαλύφθηκε το 1940 από τον Γάλλο αστρονόμο Αντρέ Πατρύ, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γάλλου αστρονόμου Αλφόνς Λουί Νικολά Μπορελλύ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπορελλύ εκτιμάται σε περίπου 101 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **B**.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μπορελλυ
1540 Κέβολα

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1540 Κέβολα
Ο **Κέβολα (Kevola)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,78. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο φινλανδικό αστεροσκοπείο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κέβολα εκτιμάται σε 44,18 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0433. Ο Κέβολα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ώρες και 5 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κεβολα
Οδός Τσιμισκή (Θεσσαλονίκη)

[ 
{
    "type": "ExternalData",
    "service": "geoline",
    "ids": "Q7849676",
    "properties": {
    "title": "Οδός Τσιμισκή",
    "stroke": "#ffb100",
    "stroke-width": 6,
    }
 }
]

Η **οδός Ιωάννου Τσιμισκή**, στην πραγματικότητα λεωφόρος, είναι ένας οδικός άξονας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ξεκινάει από την πλατεία ΧΑΝΘ και καταλήγει στην περιοχή Λαδάδικα. Φυσική συνέχεια του άξονα αυτού αποτελεί η οδός Πολυτεχνείου, προς δυσμάς (από την οδό Κατούνη μέχρι την οδό 26ης Οκτωβρίου), και η Λεωφόρος Στρατού, προς ανατολάς (από την πλατεία ΧΑΝΘ μέχρι την οδό 3ης Σεπτεμβρίου). Διασταυρώνεται με κεντρικούς άξονες, όπως η Ίωνος Δραγούμη, η Βενιζέλου, η Αριστοτέλους, η Καρόλου Ντηλ, η Αγίας Σοφίας, η Παύλου Μελά, η Δημητρίου Γούναρη, η Εθνικής Αμύνης και οι οδοί Αγγελάκη/Μανώλη Ανδρόνικου. 

Διαθέτει τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας, εκ των οποίων η μία αποκλειστικά για τα λεωφορεία και είναι μονόδρομος με κατεύθυνση προς τα δυτικά.

## Ιστορικά
Ο δρόμος υπήρχε στην Θεσσαλονίκη πριν τους Βαλκανικούς πολέμους όπου ονομαζόταν *Δεύτερη Παράλληλος*. Το 1913 αφού η πόλη περνάει σε ελληνικά χέρια μετανομάζεται σε *Οδός Ιωάννη Τσιμισκή*. Τη σημερινή μορφή του όμως αποκτά μετά την μεγάλη πυρκαγιά του 1917, οπού ξεκινά να κατασκευάζεται και να ολοκληρωθεί το 1921. Η πρώτη φάση της κατασκευής της οδού περιλάμβανε το τμήμα από τα Λαδάδικα μέχρι την συμβολή με την Παύλου Μελά. Για ορισμένα χρόνια μάλιστα ονομάζεται και ως *Οδός Μεγάλου Αλεξάνδρου*.

Η "άνθιση" του δρόμου ξεκινά στην δεκαετία του 1930 όπου ανοίγουν βιβλιοπωλεία, τυπογραφεία και σε συνδυασμό με τα καφενεία, τα ζαχαροπλαστεία και τα εστιατόρια μετατρέπουν την Τσιμισκή στον κύριο εμπορικό δρόμο της πόλης και προσελκύουν πολλές φυσιογνωμίες της καλλιτεχνικής και της πνευματικής ζωής της. Μέχρι το 1950 η Τσιμισκή είχε ως ανατολικό άκρο την Διαγώνιο. Η ανατολική προέκταση της ήταν μια αλάνα και στην συνέχεια διάσπαρτες μονοκατοικίες που κάλυπταν τον χώρο μέχρι την Εθνικής Αμύνης. Η ολοκλήρωση του άξονα παρόλο που η ανατολική προέκταση της συμπεριλαμβανόταν σε ρυμοτομικά σχέδια του 1927 ξεκίνησε την δεκαετία του 1950 και ολοκληρώθηκε το 1955 με την κατεδάφιση και του τελευταίου κτιρίου στην συμβολή με την Εθνικής Αμύνης.

thumb|right|250px|Το κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδος στην Τσιμισκή

Το 1954 ο υπουργός Δημοσίων Εργων Κ. Καραμανλής ξήλωσε τις γραμμές του Τραμ Θεσσαλονίκης και κατήργησε τη γραμμή τραμ Ντεπώ-Τσιμισκή. Το 1957 ο Κ. Καραμανλής, ως Πρωθυπουργός πλέον, κατήργησε και το υπόλοιπο δίκτυο τραμ και στη θέση του ίδρυσε τον ΟΑΣΘ, μονοπωλιακό ιδιωτικό οργανισμό.

## Παραπομπές


Τσιμισκη
Οδός Εγνατία (Θεσσαλονίκη)

[thumb|right|350px|Το [Πανεπιστήμιο Μακεδονίας]]

Η **οδός Εγνατία**, στην πραγματικότητα λεωφόρος, είναι ένας οδικός άξονας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ξεκινάει από την Πλατεία Δημοκρατίας και διασχίζοντας το κέντρο καταλήγει στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Ως άξονας αποτελεί φυσική συνέχεια της οδού Μοναστηρίου  και της λεωφόρου Κωνσταντίνου Καραμανλή. Διασταυρώνεται με σημαντικούς κεντρικούς άξονες, όπως η οδός Ίωνος Δραγούμη, η οδός Ελευθερίου Βενιζέλου, η οδός Αριστοτέλους, η οδός Καρόλου Ντηλ, η οδός Αγίας Σοφίας, η οδός Εθνικής Αμύνης, η οδός Αγγελάκη και η Λεωφόρος Γ' Σεπτεμβρίου. Από την οδό Καυταντζόγλου ξεκινά η Λεωφόρος Κωνσταντίνου Καραμανλή (πρώην Νέα Εγνατία).

Διαθέτει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, εκ των οποία δύο λεωφορειολωρίδες. Κάτω από την οδό Εγνατία διέρχονται οι σήραγγες του Μετρό Θεσσαλονίκης, ενώ λειτουργούν σταθμοί επί της πλατείας Δημοκρατίας, στη συμβολή των οδών Βενιζέλου, Αγίας Σοφίας, Εθνικής Αμύνης και Γ' Σεπτεμβρίου.

Αρχικά, κατέληγε στο Σιντριβάνι. Από την αποξήλωση του Τραμ τον Ιούλιο του 1957 διηνοίχθη σταδιακά μέχρι το παλαιό 424 στο ύψος της Καυταντζόγλου, ακόμη τότε διήρχετο το ρέμα Τριανδρίας το οποίο επιχωματώθηκε μία δεκαετία αργότερα και την Οδό Νοσοκομείων. Από τη δεκατία του 1980 επεκτάθηκε μέχρι τη Χαριλάου ως *Νέα Εγνατία*. Το 1998 ονομάστηκε το κομμάτι αυτό Κωνσταντίνου Καραμανλή.

## Διαδρομή

Εγνατια
Πολιορκία της Πάτρας (1687)

Η πολιορκία της Πάτρας το 1687 ήταν ένα πολεμικό γεγονός που έγινε κατά τον ΣΤ' Ενετοτουρκικό πόλεμο.

## Η μάχη
Από τις 10-20 Ιουλίου του 1687, το βράδυ, τα Ενετικά στρατιωτικά αγήματα ξεκίνησαν από το Εγκλιμενό της Λευκάδας που ανήκε στην Βενετία για την Πάτρα. Την επόμενη μέρα έπλεαν στον Πατραϊκό κόλπο και στην περιοχή του Ρίου προσπαθώντας να βρουν παραλία ελεύθερη να κάνουν εκεί απόβαση, πράγμα δύσκολο επειδή οι Οθωμανοί περίμεναν την επίθεση τους είχαν οχυρώσει όλη την παραλία. Έτσι οι Ενετοί αποβιβάστηκαν κοντά στην Πάτρα χωρίς να αντιμετωπίσουν αντίσταση κι έπιασαν κι αιχμαλώτους.  

Λίγη ώρα μετά την απόβαση τους δέχτηκαν επίθεση από Οθωμανικό ιππικό, 100 ιππείς που έρχονταν από τα νότια, μετά από μικρή μάχη οι Ενετοί είχαν 7 τραυματίες ενώ οι Οθωμανοί 20 νεκρούς. Επειδή οι Οθωμανοί είχαν στήσει πολυβόλα στον δρόμο της παραλίας περιμένοντας τους από εκεί, οι Ενετοί αποφάσισαν να διασχίζουν ένα δύσβατο δρόμο μέσα από δάσος. Ξεκίνησαν το βράδυ και ο δρόμος ήταν τόσος δύσβατος που αναγκάστηκαν να περνάνε ένας ένας οι στρατιώτες σε πολλά σημεία του κουβαλώντας και τα πολυβόλα. Την άλλη μέρα το μεσημέρι είχαν φτάσει κοντά στην πόλη. Παράλληλα την ίδια ώρα που ξεκίνησαν την πορεία στο δάσος Ενετικά πλοία με επτανήσιους καπεταναίους παρενοχλούσαν τα δύο κάστρα και εμπόδιζαν την συγκοινωνία των Οθωμανών από το στενό του Ρίου. 
 
Μόλις οι δύο στρατοί ήρθαν σε επαφή ξεκίνησε η μάχη η οποία ξεκίνησε με επίθεση του οθωμανικού ιππικού που αντιμετωπίστηκε από το *σύνταγμα του Ανοβέρου* με επιτυχία. Έπειτα το Οθωμανικό ιππικό επιτέθηκε ξανά κατά των Ενετών όπου κι πάλι βρήκαν μεγάλη αντίσταση αλλά τράπηκαν και σε φυγή καταδιωκόμενοι από τους Δραγώνους και Σκλαβούνους του συντάγματος του Ανοβέρου. Αναφέρεται ότι ο  κόμης Καίνιγσμαρκ βλέποντας το σύνταγμα να τρέπει σε φυγή τους Οθωμανούς σύμφωνα με το σχέδιο που είχε καταρτίσει δεν μπόρεσε να κρατήσει την χαρά του και φώναζε χαρούμενος. Οι Οθωμανοί εγκατέλειψαν το στρατόπεδο τους μάλιστα φεύγοντας του έβαλαν φωτιά, ανάμεσα τους ήταν και 2.000 γενίτσαροι. 

Μετά το τέλος της μάχης οι Βενετοί βρήκαν γύρω στους 2000 Οθωμανούς νεκρούς και τραυματίες ενώ στην κατοχή  τους έπεσε και η σημαία του Σερασκέρη , πολλά πολυβόλα, προμήθειες και πολεμοφόδια. Κατά της πόλης κινήθηκε ο λοχαγός Νέγκρο αλλά βλέποντας εκεί οι Οθωμανοί τι έγινε στο πεδίο της μάχης εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και έφυγαν μαζί με τα πολυβόλα που είχαν. Έτσι ο Νέγκρο μπήκε στην πόλη και την κατέλαβε αναίμακτα. Το ίδιο έγινε και στο Αντίρριο όπου ο διοικητής του φρουρίου Μεχμέτ Πασάς με 6000 στρατιώτες το εγκατέλειψε κι έφυγε, στο Ρίο το ίδιο έκανε και ο εκεί διοικητής του Χουσελδερέμ Μεχμέτ, όπως και στην Ναύπακτο.
 
Από τις πρώτες ενέργειες του Μοροζίνη ήταν να αλλάξει τα τζαμιά της πόλης σε λατινικούς ναούς κι διόρισε προβλεπτή της πόλης τον Ιερόλυμο Πριούλη όπου έπειτα αντικαστάθηκε από τον Φαλιέρο Γκάρζονη

## Πηγές
*Στέφανος Θωμόπουλος, *Ιστορία της πόλεως Πατρών*, Τόμος Β΄, Αχαϊκές εκδόσεις, ISBN 960-7960-10-6

Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Κατηγορία:Μάχες των Βενετοτουρκικών πολέμων
Κατηγορία:Πολιορκίες
Κατηγορία:Βασίλειο του Μoρέως
Σμυρναίικα σουτζουκάκια

Τα **Σμυρναίικα σουτζουκάκια**   (τουρκικά: İzmir köfte), είναι πιάτο της ελληνικής και τουρκικής κουζίνας. 

## Προέλευση
Η λέξη σουτζούκ (sucuk) στα τουρκικά σημαίνει λουκάνικο, συνεπώς σουτζουκάκι είναι το μικρό λουκάνικο. Ονομάστηκε έτσι από το μακρόστενο οβάλ σχήμα, ενώ η συνταγή έχει τις ρίζες της στην Οθωμανική / Τουρκική και την ελληνική κουζίνα. Οι Έλληνες παράλλαξαν τη συνταγή με το να αφαιρέσουν το ιστό του εντέρου με το οποίο ήταν τυλιγμένο το μίγμα που αποτελούσε το σουτζουκάκι. Στην Ελλάδα έγινε γνωστό και πέρασε από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και της Κωνσταντινούπολης.   

## Συνταγή
Τα σουτζουκάκια μαγειρεύονται στη κατσαρόλα, ενώ μπορούν πριν να έχουν τσιγαριστεί ελαφρά, και σερβίρονται με σάλτσα, μέσα στην οποία έχουν μαγειρευτεί ή αφεθεί να μαλακώσουν. Συνοδεύονται συνήθως με πιλάφι, αλλά και με πουρέ, πατάτες ή χωρίς συνοδευτικό.  Απαντώνται πολλές παραλλαγές στην συνταγή, αλλά εν γένει τα σταθερά υλικά της παραδοσιακής συνταγής περιέχουν: μοσχαρίσιο κιμά, μαζί με χοιρινό κιμά, ψωμί, αβγά, κρεμμύδι, σκόρδο,  και ντομάτα για τη σάλτσα, ενώ στα μπαχαρικά η παραδοσιακή συνταγή περιέχει σίγουρα κύμινο και κανέλα, και από κει και πέρα αλάτι, πιπέρι, μαϊντανό, ενώ μπορεί να περιέχει και λίγο κόκκινο κρασί, ξύδι και ζάχαρη.

## Σουτζουκάκια
Στην ελληνική κουζίνα  η λέξη σουτζουκάκια αναφέρεται στου ίδιου σχήματος και συνήθως και παρασκευής κεφτεδάκια, τα οποία όμως γίνονται στη σχάρα και δεν συνοδεύονται από σάλτσα. Με αυτόν τον τρόπο είναι γνωστά και ως κεμπάπια, ή απλά,  σουτζουκάκια στη σχάρα, και αποτελούν έδεσμα της βόρειας Ελλάδας (κυρίως Θράκη) και δυτικής Μακεδονίας   (Φλώρινα). Είναι γνωστά στα βαλκάνια ως ćevapčići και στα τούρκικα ως  sucuk köfte.  

Τέλος, υπάρχουν και άλλες παραλλαγές της συνταγής και τρόποι παρασκευής για τα σμυρναίικα και τα σουτζουκάκια εν γένει.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαγειρεμένα φαγητά
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Πέμπα (Μοζαμβίκη)

Η **Πέμπα** (πορτογαλικά: Pemba) είναι μια παράκτια πόλη της Επαρχίας Κάμπο Ντελγκάντο, Μοζαμβίκη. Έχει πληθυσμό 141.316 κατοίκων (απογραφή 2007) . Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Κάμπο Ντελγκάντο και της συνοικίας Πέμπα-Μετούγκε και του δήμου Πέμπα.

## Γεωγραφία
Η Πέμπα απλώνεται σε μια χερσόνησο στον Κόλπο Πέμπα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Μοζαμβίκης, κεντροανατολικά της Κάμπο Ντελγκάντο και της κεντρικά συνοικίας Πέμπα. 
 
## Δημογραφία
Η Πέμπα έχει πληθυσμό 141.316 κατοίκων ενώ το 1886 είχε 50.215 κατοίκους και το 1997 88.149.

### Κάτοικοι
Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Μακόντε (Makonde), Μάκουα (Macua) και Μουάνι (Mwani). 

### Γλώσσες
Οι κύριες γλώσσες που ομιλούνται στην Πέμπα είναι η Κινουάνι (Kinwani) και η Μάκουα (Macua), παρόλο που τα Πορτογαλικά είναι η γλώσσα που ομιλείται κυρίως στη Μοζαμβίκη.

## Ονομασία
Η Πέμπα βρέθηκε από την Εταιρεία Νιάσα το 1904 με το όνομα *Πόρτο Αμέλια* από μια βασίλισσα της Πορτογαλίας. Μετονομάστηκε σε *Πέμπα* στο τέλος της Πορτογαλικής κυριαρχίας το 1975.

## Κτήρια-Οδοί
Στο κέντρο της Πέμπα υπάρχει μία τοπική αγορά.  

## Αθλητισμός
Η Πέμπα είναι ένας προορισμός για υγρό στίβο και καταδύσεις.

## Δείτε επίσης
* Πέμπα (αποσαφήνιση)
* Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Πέμπα
Πέμπα (αποσαφήνιση)

Η **Πέμπα** μπορεί να αναφέτεται σε:

## Μέρη
* **[[Πέμπα (νησί)|Πέμπα]]**, τρίτο μεγαλύτερο νησί της Τανζανίας
* **[[Πέμπα (Μοζαμβίκη)|Πέμπα]]**, πόλη της Μοζαμβίκης
* **Πέμπα**, μια κωμόπολη της Ζάμπια

## Άνθρωποι
* **Τζωρτζ Πέμπα**, Νοτιοαφρικανικός ζωγράφος
* **Πέμπα**, ένας γνωστός Θιβετιανός γιατρός

## Ζώα
* **Πέμπα**, ένα πολύ γνωστό κόκκινο πάντα
Ο προσευχόμενος παις

Ο **προσευχόμενος παις** είναι μπρούτζινο έργο κλασικής τέχνης που φιλοξενείται στα Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου. Αντίγραφο του αγάλματος, χωρίς όμως χέρια, βρίσκεται στη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη της Βενετίας. Είναι δημοφιλέστατο έργο τέχνης, συγκρίσιμο με την Αφροδίτη της Μήλου. Σύγχρονα αντίγραφά του υπάρχουν σε δημόσιους χώρους και πλατείες της Ευρώπης.
## Ιστορία του ευρήματος
Το άγαλμα βρέθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα στη Ρόδο. Έλειπαν τα χέρια και το αριστερό πόδι, ενώ ήταν επιφανειακά διαβρωμένο. Συντηρήθηκε το 1558 στη Βενετία, όπου και συγκολλήθηκε το αριστερό του πόδι, το οποίο είχε στο μεταξύ βρεθεί. Το 1576 μεταφέρθηκε από τη Βενετία στη Αγγλία, και από εκεί στη Γαλλία, όπου ξανά συντηρήθηκε το 1651-1655 και προστέθηκαν τα χέρια. Προστέθηκαν επίσης οι οφθαλμοί και διορθώθηκε μια ρωγμή. Περιήλθε στην ιδιοκτησία του Νικολά Φουκέ (*Nicolas Fouquet*) και ήταν μέρος της συλλογής του στην έπαυλή του στο Βω-λε-Βικόντ (*Vaux-le-Vicomte*). Ο γιος του Φουκέ το πούλησε στον πρίγκηπα Ευγένιο της Αυστρίας (Prinz Eugen) έναντι δεκαοκτώ χιλιάδων γαλλικών φράγκων. Μετά τον θάνατο του πρίγκηπα Ευγένιου, το άγαλμα πέρασε στα χέρια ενός έμπορου από τη Βενετία, ονόματι Αντόνιο Μαρία Ζανέττι, ο οποίος το μεταπώλησε στον πρίγκηπα Βέντσελ Λίχτενσταϊν έναντι πεντακοσίων δουκάτων. Ξανά συντηρήθηκε στη Βιέννη και φινιρίστηκε με μελανό βερνίκι. Μετά από μακρά αλληλογραφία πέρασε στην ιδιοκτησία του Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας και τοποθετήθηκε το 1747 στο παλάτι Σανσουσί. Λόγω των καιρικών συνθηκών άρχισε ξανά να αλλοιώνεται η επιφάνειά του, και γι' αυτό μεταφέρθηκε το 1786 στο κρατικό κάστρο του Βερολίνου. Για άλλη μια φορά συντηρήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα στο Βερολίνο, κατακτήθηκε στη συνέχεια από τον Ναπολέοντα και μπήκε στο Μουσείο του Λούβρου. Τέθηκε σε δημοπρασία και αγοράστηκε από κάποιον Ελβετό. Τελικά, ο ιδιοκτήτης του το 1830 το κληροδότησε στα Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου, όπου και φιλοξενείται μέχρι σήμερα.

## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο εργαστηρίου της Ρόδου και χρονολογείται στους κλασικούς χρόνους.

## Πηγές

* 
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Κατηγορία:Εκθέματα στο Άλτες Μουζέουμ Βερολίνου
Άγιος Μηνάς

Ο **Άγιος Μηνάς** (Νικίου Ψάθη (Αίγυπτος), 285 - Κοτύαιο (Φρυγία),  309 κατά προσέγγιση) είναι μεγαλομάρτυρας και άγιος του Χριστιανισμού, η μνήμη του οποίου τιμάται στις 11 Νοεμβρίου από την Ορθόδοξη και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και στις 28 Νοεμβρίου από την Κοπτική Εκκλησία.

## Βιογραφία
Ήταν στρατιώτης στην Αίγυπτο και αργότερα έγινε μοναχός στη Φρυγία. Φυλακίστηκε και βασανίστηκε φρικτά λόγω της χριστιανικής πίστης του, και τελικά βρήκε μαρτυρικό θάνατο επί Διοκλητιανού. Τα ιερά οστά του μεταφέρθηκαν στην Αίγυπτο και θάφτηκαν «εκεί που κάνουν στάση οι καμήλες». Ο τάφος του βρίσκεται σήμερα περίπου 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Αλεξάνδρειας, και ήταν σημαντικός τόπος προσκυνητών μέχρι τον 10ο αιώνα. Από το 1961 διενεργούνται εκεί αρχαιολογικές ανασκαφές από το Γερμανικό Ινστιτούτο.

## Πολιούχος Άγιος του Ηρακλείου
Ο Αγιος Μηνάς είναι ο προστάτης άγιος (πολιούχος) του Ηρακλείου Κρήτης και η μνήμη του γιορτάζεται στις 11 Νοεμβρίου, μέρα αργίας στο Ηράκλειο. Καθιερώθηκε πολιούχος του Ηρακλείου την περίοδο της Τουρκοκρατίας.  Η παράδοση μας λέει ότι το Πάσχα του 1826 ενώ οι χριστιανοί ήταν μαζεμένοι στο ναό και παρακολουθούσαν τη λειτουργία της Ανάστασης, όχλος μουσουλμάνων προετοίμαζε σφαγή εναντίον τους, η οποία αποφεύχθηκε με την επέμβαση ενός ηλικιωμένου αξιωματικού καβαλάρη. Ο καβαλάρης αυτός έμοιαζε με το πρωτοπαλίκαρο των Τούρκων, τον Αγιάν Αγά, που τους ηρέμησε και τους απέτρεψε από τη σφαγή των χριστιανών. Την επέμβαση αυτή του μυστηριώδη καβαλάρη, οι χριστιανοί την απέδωσαν σε θαύμα του Αγίου Μηνά, πιστεύοντας ότι ήταν αυτός που παρουσιάστηκε στους Τούρκους και όχι ο Αγιάν Αγάς. Ομως, ακόμη κι αν οι Τούρκοι είχαν δίκιο και δεν ήταν ο Άγιος Μηνάς ο έφιππος αξιωματικός, ήταν θαύμα ο Τούρκος διώκτης των χριστιανών (Αγιάν Αγάς) να λειτουργήσει σαν προστάτης τους την τελευταία στιγμή. Από τότε ο Άγιος Μηνάς απεικονίζεται έφιππος ως Ρωμαίος στρατηγός και τιμάται ως προστάτης της πόλης του Ηρακλείου. Αναφέρει ο Γεώργιος Συλλαμιανάκης, στο βιβλίο του "Αγιος Μηνάς" το 1939, πως όχι μόνο οι Χριστιανοί θεωρούσαν προστάτη της πόλης τον Αγιο Μηνά αλλά και οι Τούρκοι, οι οποίοι αντίκριζαν τον Αγιο με φόβο και σεβασμό. Θαύματα του αγίου αναφέρονται και σε πιο πρόσφατες εποχές, όπως το ότι ο Αγιος Μηνάς προστάτευσε το ναό του από τον σφοδρό βομβαρδισμό του Ηρακλείου στις 23 Μαΐου 1941. Σήμερα έξω από το ναό εκτίθεται η βόμβα που έπεσε στο ναό αλλά δεν εξερράγη.

## Ναός στο Β' Δημοτικό Κοιμητήριο Πατρών
Το όνομα του αγίου φέρει ο περιώνυμος ιερός ναός στο Β' Δημοτικό Κοιμητήριο Πατρών, το οποίο είναι το μεγαλύτερο σε έκταση της Πάτρας και δημιουργήθηκε το 1973.

## Πηγές
* Vera Schauber, Hanns Michael Schindler: Heilige und Namenspatrone im Jahreslauf. Augsburg: Pattloch, 1992, S. 582f, ISBN 3-629-00068-1
* Lexikon für Theologie und Kirche; Herder.
* Wilhelm Kohl: Menas. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 5, Herzberg 1993, ISBN 3-88309-043-3, Sp. 1247–1249.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του Άγιου Μηνά

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Άγιοι προστάτες στρατιωτικών σωμάτων
Πρόχωμα Θεσσαλονίκης

Το **Πρόχωμα** είναι οικισμός της Μακεδονίας στον Δήμο Χαλκηδόνας.

## Γενικά στοιχεία
Το Πρόχωμα βρίσκεται 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης στην παλιά εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Ευζώνων, σε υψόμετρο 65 μέτρων περίπου και ανατολικά της κοίτης του Αξιού ποταμού. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Χαλκηδόνας. Ο πληθυσμός του είναι 1.004 κάτοικοι (απογραφή 2021).

Στο χωριό υπάρχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο, αγροτικό ιατρείο, ένα πολιτιστικό κέντρο, γήπεδο ποδοσφαίρου και ο Ιερός Ναός Τίμιου Σταυρού. Δυτικά του χωριού και σε απόσταση 700-1.000 μέτρων σε ευθεία από τα όριά του, βρίσκονται η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης-Ειδομένης και ο Αξιός ποταμός. Επίσης υπάρχει γέφυρα στον Αξιό ποταμό για την οδική σύνδεση Προχώματος-Κουφαλίων αλλά και γενικότερα της περιοχής ανατολικά με την  περιοχή  δυτικά του Αξιού.

## Ιστορικά στοιχεία
Στην ονομαζόμενη Τράπεζα Προχώματος βρέθηκε οικισμός της Ύστερης Εποχής του Χαλκού και της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου που κατοικήθηκε μέχρι και τους ιστορικούς χρόνους. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του Αξιού ποταμού και σε απόσταση 1χλμ. από τον οικισμό Πρόχωμα. Ευρήματα μεγάλης αρχαιολογικής αξίας είναι 13 μεγάλα αποθηκευτικά πιθάρια και τα κατάλοιπα μιας πλίνθινης κατασκευής. 

Η παλαιά ονομασία του χωριού ήταν *Δογατζί* ή *Δογατζή* (*Ντογαντζή*) όπου ζούσαν περίπου 200 μουσουλμάνοι τούρκοι και 50 Βούλγαροι εξαρχικοί. Η ονομασία αυτή προέρχονταν από την τουρκική λέξη Ντογάν που σημαίνει γεράκι (λόγω των αρκετών γερακιών στην περιοχή ονομάστηκε το χωριό Ντογαντζή = τόπος με γεράκια). Με τη Συνθήκη της Λωζάνης και την ανταλλαγή πληθυσμών το 1922 οι μέχρι τότε κάτοικοι του Ντογαντζή (κυρίως Τούρκοι) έφυγαν. Το ελληνικό κράτος εγκατέστησε στα σπίτια τους χριστιανούς πρόσφυγες. Στην περιοχή έγιναν οχυρωματικά έργα από τους συμμάχους της Αντάντ και κυρίως από τους Γάλλους κατά την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εξ' αιτίας αυτών των οχυρωματικών έργων μετονομάστηκε το χωριό σε Πρόχωμα. Στο νοτιοανατολικό άκρο του χωριού υπάρχει το σημαντικότερο από τα προαναφερθέντα οχυρωματικά έργα που έχουν απομείνει και το οποίο αποκαλείται από τους κατοίκους του χωριού «πλιντάς». Κοντά σε αυτό έχει κτιστεί εκκλησάκι αφιερωμένο στην Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Χαλκηδόνος
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Οι καβγατζήδες

Οι **καβγατζήδες** (Πρωτότυπος τίτλος: *Tin Men*) είναι αμερικανική κωμική ταινία ου 1987 σε σκηνοθεσία του Μπάρι Λέβινσον και πρωταγωνιστές τους Ρίτσαρντ Ντρέιφους και Ντάνυ ΝτεΒίτο.

## Πλοκή
Ο Έρνεστ Τίλλυ και ο Νπίλ Μπαμπόβσκι (ο «Μπι Μπι») είναι πλασιέ της μεταλλοβιομηχανίας και πουλάν μεταλλικές προσόψεις σπιτιών και σκεπές. Οι εταιρείες που δουλεύουν ανταγωνίζονται, και ο ανταγωνισμός επεκτείνεται μέχρι και στις ανθρώπινες σχέσεις τους. Ανταγωνίζονται, ποιος θα έχει το καλύτερο σπίτι και αυτοκίνητο. Τελικά αποφασίζουν να κρίνουν τις ικανότητές τους στο μπιλιάρδο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες του 1987
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μέριλαντ
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπάρι Λέβινσον
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Touchstone Pictures
Ρίτσαρντ Ντρέιφους

Ο **Ρίτσαρντ Ντρέιφους** (*Richard Stephen Dreyfuss*, γενν. 29 Οκτωβρίου 1947) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης, βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου.

## Βιογραφία
Η πορεία του ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του '60 όταν συμμετείχε ως κομπάρσος στην ταινία *Η Κοιλάδα με τις Κούκλες (Valley of the Dolls)*. Έλαβε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα με την συμμετοχή του στην ταινία του Τζορτζ Λούκας *Νεανικά Συνθήματα (American Graffiti, 1973)*. Έπειτα πρωταγωνίστησε στις ταινίες *[[Τα σαγόνια του καρχαρία]] (Jaws, 1975)*, *[[Στενές επαφές τρίτου τύπου]] (Close Encounters of the Third Kind, 1977)* του Στίβεν Σπίλμπεργκ. To 1977 βραβεύτηκε με όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του Χέρμπερτ Ρος *[[Το κορίτσι του αποχαιρετισμού]] (The Goodbye Girl, 1977)* βασισμένο σε θεατρικό του Νιλ Σάιμον. Συνέχισε την επιτυχημένη του πορεία κατά τη δεκαετία του '80 με τις ταινίες *Επιτέλους Είναι η Ζωή Μου (Whose Life Is It Anyway?, 1981)*, *Οι Κοριοί (Stakeout, 1987)* και *Για Πάντα (Always, 1989)*. To 1995 έλαβε τη δεύτερή του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία *Το Έπος του Κυρίου Χόλαντ (Mr. Holland's Opus)* το οποίο έχασε από τον Νίκολας Κέιτζ για την ταινία *Αφήνοντας το Λας Βέγκας (Leaving Las Vegas, 1995)*. Ο Ντρέιφους είναι επίσης βραβευμένος με Χρυσή Σφαίρα και BAFTA, ενώ το 2002 έλαβε μια υποψηφιότητα για Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών για καλύτερη ανδρική ερμηνεία σε τηλεταινία ή μίνι σειρά. Παντρεύτηκε τρεις φορές την πρώτη φορά με την παραγωγό και συγγραφέα Τζέρεμι Ρέιν από το 1983 μέχρι και το 1995 με την οποία απέκτησε 3 παιδιά.

## Βραβεύσεις

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου 
 
**Βράβευση:**
* 1977: Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία *Το κορίτσι του αποχαιρετισμού*

**Υποψηφιότητα**
* 1995: Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία *Το Έπος του Κύριου Χόλαντ*


Χρυσές Σφαίρες

**Βράβευση:**
* 1977: Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ για την ταινία *Το κορίτσι του αποχαιρετισμού*

**Υποψηφιότητα**
* 1973: Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ για την ταινία *Νεανικά Συνθήματα*
* 1987: Β' Ανδρικός Ρόλος στην ταινία *Αντίστροφη μέτρηση (Nuts)*
* 1995: Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ για την ταινία *Το Έπος του Κύριου Χόλαντ*


Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 
 
**Βράβευση:**
* 1977: Καλύτερος Ηθοποιός Σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο για την ταινία *Το κορίτσι του αποχαιρετισμού*

**Υποψηφιότητα:**
* 1975: Καλύτερος Ηθοποιός Σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο για την ταινία ''Τα Σαγόνια Του Καρχαρία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Σελίδα του ηθοποιού στο cine.gr 

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Κωμωδία ή Μιούζικαλ)
Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Ντάνι Ντε Βίτο

Ο **Ντάνι ΝτεΒίτο** (αγγλικά: *Daniel Michael*' "**Danny**" *'DeVito, Jr.*, 17 Νοεμβρίου 1944) είναι πολυβραβευμένος Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, παραγωγός και ιδιοκτήτης κινηματογραφικής εταιρείας.

## Φιλμογραφία

### Ως Ηθοποιός
#### Κινηματογράφος

#### Τηλεόραση

### Ως παραγωγός

### Ως Σκηνοθέτης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Ντε Βίτο
Σκαμνιά

Το τοπωνύμιο **Σκαμνιά** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην Σκαμνιά Άρτας, χωριό του νομού Άρτας
* Στην Σκαμνιά Ευρυτανίας, χωριό του νομού Ευρυτανίας
* Στην Σκαμνιά Λάρισας, χωριό του νομού Λάρισας.
* Στην Σκαμνιά Λέσβου, χωριό της Λέσβου.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σκοτεινό εστιατόριο

Το **σκοτεινό εστιατόριο** είναι ένας τύπος θεματικού εστιατορίου όπου οι θαμώνες τρώνε σε απόλυτο σκοτάδι ή έχουν καλυμμένα τα μάτια τους. Το πρώτο σκοτεινό εστιατόριο άνοιξε στην Ζυρίχη το 1999.

## Ιστορικό πλαίσιο
Η ιδέα δημιουργίας ενός δείπνου όπου οι άνθρωποι θα δειπνούν στο σκοτάδι, προήλθε από έναν τυφλό κληρικό από την Ζυρίχη στην Ελβετίας, τον αιδεσιμότατο Γιόρκε Σπίλμαν (Jorge Spielmann). Όταν καλούσε τους συνδαιτυμόνες του να δειπνήσουν στο σπίτι του, ίσως από ένδειξη σεβασμού, είτε ως μια προσπάθεια να έρθουν στην θέση του και να κατανοήσουν καλύτερα την απώλεια της όρασης, είτε να ζήσουν μια εμπειρία διαφορετικής αντίληψης του κόσμου των αισθήσεων και των γεύσεων. Η ιδέα αυτή υπήρξε ενδιαφέρουσα για τους φίλους του με αποτέλεσμα, να αποφασίσει να εφαρμόσει επιχειρηματικά αυτήν την ιδέα, ανοίγοντας το πρώτο εστιατόριο αυτού του είδους στην Ζυρίχη.

Σήμερα τα σκοτεινά εστιατόρια έχουν ανοίξει σε αρκετές χώρες του κόσμου. Στα περισσότερα από αυτά, οι σερβιτόροι είναι τυφλοί, υπάρχει μόνο ένα μενού που σερβίρεται και απαγορεύουν κάθε φυσική ή τεχνητή εκπομπή φωτός. Σε ορισμένα από αυτά, μέρος των εσόδων προορίζεται για κοινωφελή ιδρύματα.

## Σκηνικό
Στην αίθουσα και στους διαδρόμους που οδηγούν σε αυτήν, όλες οι τεχνητές και οι φυσικές πηγές φωτός απαγορεύονται. Οτιδήποτε φωσφορίζει, όπως τα ρολόγια χειρός, ή εκπέμπει φως, όπως τα κινητά τηλέφωνα, οι αναπτήρες και τα τσιγάρα, πρέπει να αφήνονται απαραίτητα πριν την είσοδο στον χώρο, στο βεστιάριο. Το σερβίρισμα του δείπνου αποτελεί έκπληξη για τους πελάτες του εστιατορίου, καθώς δεν έχουν να παραγγείλουν το γεύμα της επιλογής τους. Αρχικά, οι πελάτες οδηγούνται στα τυφλά μέσα από ένα σκοτεινό διάδρομο, ώστε για να μην ενοχλούνται οι υπόλοιποι πελάτες του εστιατορίου. Εκεί τους παραλαμβάνει ο σερβιτόρος που τους οδηγεί στο τραπέζι τους, όπου σερβίρονται. Λόγω της απώλειας φυσικών και τεχνητών πηγών φωτός, οι πελάτες χρησιμοποιούν τις αισθήσεις τους, εκτός φυσικά της όρασης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εστιατόριο
Ιωάννης Δούκας (ζωγράφος)

Ο **Ιωάννης Δούκας** (Αργυρόκαστρο, 1841-Αθήνα, 1916) ήταν Έλληνας ζωγράφος που άκμασε κατά τον 19ο αιώνα. Διακρίθηκε κυρίως στον τομέα της προσωπογραφίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Αργυρόκαστρο το 1841. Το 1859 γράφτηκε Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας (την μετέπειτα *Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών*) ενώ από το 1865 ως το 1868 συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου έχοντας ως δάσκαλο τον Καρλ φον Πιλότυ. Αργότερα σπούδασε στο Παρίσι υπό τον Ζαν-Λεόν Ζερόμ. Κατόπιν εργάστηκε στο Παρίσι, τη Μασσαλία και τη Βιέννη όπου διακρίθηκε ως προσωπογράφος. Το 1876, επέστρεψε στην Αθήνα όπου και πέθανε το 1916. Έργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος, στην Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας - Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα, στην ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Λίβερπουλ και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές.
## Έργο
Ο Δούκας Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του είδους του κατά τον 19ο αιώνα. Χαρακτηριστικό στοιχείο των έργων του είναι η απεικόνιση των προσώπων με ρεαλιστική και ψυχογραφική διάθεση. Στη θεματολογία του, πέραν των προσωπογραφιών, εντάσσονται επίσης ιστορικές, μυθολογικές, αλληγορικές και θρησκευτικές παραστάσεις. Επίσης, ασχολήθηκε και με την αντιγραφή έργων ξένων ζωγράφων, όπως του Ρέμπραντ, του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς κ.ά. Μεταξύ των έργων του, περιλαμβάνονται οι προσωπογραφίες του αρχιεπισκόπου Γερμανού, του Δημητρίου Σεμιτέλου, του Δημητρίου Ορφανίδη κ.ά.

Όσον αφορά την εκθεσιακή του δραστηριότητα, σε αυτή συμπεριλαμβάνονται συμμετοχές στην *Exposition des Artistes Vivants* του Παρισίου το 1869, στα Ολύμπια του 1870 ( όπου απέσπασε βραβείο ) και του 1888 καθώς και σε εγχώριες εκθέσεις όπως στην Οικία Μελά (1881), στον φιλολογικό σύλλογο Παρνασσό (1885) και στην έκθεση της Εταιρείας των Φιλοτέχνων, της οποίας υπήρξε δραστήριο μέλος.
## Διάφορα έργα

Αρχείο:Δούκας Ιωάννης.jpg
File:DOUKAS5.jpg
File:DOUKAS1.jpg
File:DOUKAS4.jpg
File:DOUKAS2.jpg
File:DOUKAS3.jpg

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα (επιμ.), *Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια Τέσσερις αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής - Από τις Συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και του Ιδρύματος Ευριπίδη Κουτλίδη*, Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου, Αθήνα 1999.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εθνική Βιβλιοθήκη: Δούκας Ιωάννης.
*Πανδέκτης: Γερμανός, μητροπολίτης Αθηνών.
*Πανδέκτης: Δημήτριος Σεμιτέλος.
*Πανδέκτης: Δημήτριος Ορφανίδης.

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Προσωπογράφοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου
Μέτων ο Αθηναίος

Ο **Μέτωνας** ήταν Έλληνας μαθηματικός, αστρονόμος, γεωμέτρης και μηχανικός, ο οποίος έζησε στην Αθήνα τον 5ο π.Χ. αιώνα. Είναι περισσότερο γνωστός για τους υπολογισμούς που αφορούν τον επώνυμο Μετωνικό κύκλο, τον οποίο εισήγαγε το 432 π.Χ. στο σεληνιακό Αττικό ημερολόγιο.

## Το ημερολόγιο του Μέτωνα
Το ημερολόγιο του Μέτωνα υποθέτει ότι 19 ηλιακά έτη είναι ίσα με 235 σεληνιακούς μήνες. Το σύστημα αυτό προέκυψε από υπολογισμούς που έκανε ο Μέτων με βάση δικές του και παλιότερες αστρονομικές παρατηρήσεις και επιβεβαίωσε ο Αρίσταρχος 152 χρόνια αργότερα. Οι παρατηρήσεις του Μέτωνα έγιναν σε συνεργασία με τον Ευκτήμονα για τον οποίο τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό.

Ο Έλληνας αστρονόμος Κάλλιπος συνέχισε το έργο του Μέτωνα, προτείνοντας τον Καλλίπου κύκλο. Ο Καλλίπου κύκλος έχει διάρκεια 76 ετών - περίπου 4 φορές μεγαλύτερη από τον Μετωνικό κύκλο, με μία λιγότερη ηλιακή ημέρα στον πλήρη κύκλο. Κατά ειρωνικό τρόπο, ενώ ο Μετωνικός κύκλος υπερεκτιμά τη διάρκεια ενός ηλιακού έτους κατά 5 λεπτά, ο κύκλος του Καλλίπου υποεκτιμά τη διάρκεια του ηλιακού έτους κατά 11 λεπτά, και ως εκ τούτου παράγει αποτελέσματα τα οποία είναι λιγότερο ακριβή από εκείνα που παράγονται με τη χρήση του Μετωνικού κύκλου.

Ο αρχαιότερος γνωστός αστρονομικός υπολογιστής του κόσμου, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων (2ος αιώνας π.Χ.), εκτελεί υπολογισμούς με βάση τον Μετωνικό κύκλο, τον κύκλο του Καλλίπου και τον κύκλο του Σάρου.

Σύμφωνα με μαρτυρίες αρχαίων ιστορικών, ο Μέτωνας εγκατέστησε στην Πνύκα το πρώτο *[[ἡλιοτρόπιον]]* ή *[[ἡλιοσκόπιον]]* της Αθήνας, τα θεμέλια του οποίου είναι ακόμα ορατά ακριβώς πίσω από το βήμα της Πνύκας, του αρχαίου βουλευτηρίου. Ο Μέτωνας προσδιόρισε τις ημερομηνίες των ισημεριών και τα ηλιοστάσια με βάση τη συγκεκριμένη θέση του ηλιοσκοπίου. Από τη θέση αυτή η ανατολή του ήλιου κατά το θερινό ηλιοστάσιο φαίνεται από την κορυφή του Λυκαβηττού, ενώ έξι μήνες αργότερα, κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, ο ήλιος ανατέλλει από την κορυφή του Υμηττού. Η ετήσια φαινομενική μετακίνηση του ήλιου στον ορίζοντα δημιουργεί ένα τόξο 60°, η διχοτόμος του οποίου ευθυγραμμίζεται με το βράχο της Ακρόπολης. Ο ακριβής προσδιορισμός του θερινού ηλιοστασίου ήταν σημαντικός για τους αρχαίους Αθηναίους, διότι η πρώτη σελήνη μετά το θερινό ηλιοστάσιο όριζε την αρχή του νέου έτους και την έναρξη του Εκατομβαιώνος.

Ο Μέτων εμφανίζεται για λίγο ως χαρακτήρας στο έργο του Αριστοφάνη «Όρνιθες» (414 π.Χ.). Παρουσιάζεται στη σκηνή με τοπογραφικά όργανα και περιγράφεται ως γεωμέτρης.

Τα λίγα που γνωρίζουμε για τον Μέτωνα έρχονται σε μας μέσα από αρχαίους ιστορικούς. Σύμφωνα με τον Πτολεμαίο, μια στήλη ανεγέρθη στην Αθήνα που περιείχε μια καταγραφή των παρατηρήσεων του Μέτωνα και μια περιγραφή του Μετωνικού κύκλου. Κανένα από τα έργα του δε διασώθηκε.

## Σημειώσεις



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μέτων ο Αθηναίος

Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Οικογένεια Βολάνη

Η οικογένεια **Βολάνη** είναι πολυπληθής ιστορική οικογένεια από την Κρήτη, μέλη της οποίας αναφέρονται ως αγωνιστές στις κρητικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα.

## Ιστορική αναδρομή
Η απώτερη καταγωγή της οικογένειας Βολάνη αναφέρεται ότι ήταν από την Κωνσταντινούπολη. Μετά την Άλωση, μέλη της οικογένειας κατέφυγαν στα Χανιά. Κατά την τουρκική επίθεση κατά της Κρήτης το 1645 απόγονοί τους πήραν μέρος στην άμυνα της πόλης. Αλλά όταν τελικά τα Χανιά κατακτήθηκαν από τους Τούρκους, οι Βολάνηδες αποσύρθηκαν στα ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ, και συγκεκριμένα στο χωριό Λάκκοι.

Πολλά μέλη της οικογένειας διακρίθηκαν στις κρητικές επαναστάσεις για την απελευθέρωση του νησιού. Από αυτούς, οι **Μιχαήλ** και **Σταμάτης** Βολάνης διακρίθηκαν ως επικεφαλής στρατιωτικών σωμάτων σε επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων, με τον Σταμάτη να συμμετέχει αργότερα και στην επανάσταση του 1858. Οι **Ιωάννης** και **Ανδρέας** Βολάνης πολέμησαν στις επαναστάσεις του 1858 και του 1866. Από αυτούς ο Ιωάννης σκοτώθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1866 στη Μάχη της Μαλάξας και ο Ανδρέας στις 31 Ιανουαρίου 1867 κοντά στο Θέρισο. Μεταγενέστερα μέλη της οικογένειας, ο **Ιωάννης**, ο **Βασίλης** και ο **Στρατής**, έλαβαν μέρος στις κρητικές επαναστάσεις του 1877 και 1897, στις οποίες και διακρίθηκαν για το θάρρος τους. Ο **Αντώνιος Α. Βολάνης** (1850 -  1924) ήταν βουλευτής και έπαρχος επί Κρητικής Πολιτείας. Απέκτησε 3 γιους, τον **Λευτέρη**, αρχηγό Σώματος επί ναζιστικής Κατοχής, τον **Αναστάσιο**, που πολέμησε στον πόλεμο του 1940 και τιμήθηκε με μετάλλιο Ανδρείας και τον **Ανδρέα**, που πολέμησε στην Μικρά Ασία.

Στον Μακεδονικό αγώνα (1904-1908) πήρε μέρος ο **Γεώργιος**, που διακρίθηκε επίσης για τη γενναιότητά του. Αυτός αρχικά ανήκε στο ένοπλο σώμα του Παύλου Μελά. Συνελήφθη αιχμάλωτος και οδηγήθηκε στο Μοναστήρι απ' όπου κατάφερε να δραπετεύσει. Συνέχισε τον αγώνα με δικό του σώμα εναντίον των Βουλγάρων και Τούρκων. Ο Γ. Βολάνης πέθανε στην Κρήτη το 1943, φονευθείς πιθανώς από κομμουνιστές αντάρτες. Για τον Γ. Βολάνη (ή Μπολάνη) σώζεται μακεδονικό δημοτικό που αναφέρεται στη μάχη του Στρεμπένου (28-5-1906).:
:Όξω μεριά απ' το Λέχοβο, στο δάσος του Στρεμπένου,
:Γιώργος Μπουλάνης πολεμά με τούρκικο ασκέρι.
:...
Ανιψιός του Γ. Βολάνη ήταν ο επίλαρχος της Μεραρχίας Σερρών, **[[Στυλιανός Βολάνης]]**, ο οποίος εκτελέστηκε στη Θεσσαλονίκη στις 5 Απριλίου του 1935, λόγω της συμμετοχής του στο αποτυχημένο κίνημα των Βενιζέλου - Πλαστήρα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 676

Βολανη
Μανιταρόπιτα

thumb|right|220px|Τα αποξηραμένα μανιτάρια πρέπει να μείνουν σε χλιαρό νερό περίπου μισή ώρα χωρίς να πετάξουμε στη συνέχεια το νερό.
Η **μανιταρόπιτα** είναι παραδοσιακή πίτα των χωριών του ορεινού συγκροτήματος Βιτσίου, όπως Οξυά Καστοριάς, Πολυκέρασο Καστοριάς και Περικοπή Φλώρινας. Παρασκευάζεται είτε από νωπά μανιτάρια είτε από αποξηραμένα. Σερβίρεται και ως νηστίσιμη χωρίς την προσθήκη των τεσσάρων ή πέντε αυγών.

## Γενικά
Προτιμούνται τα μανιτάρια της περιοχής τα γνωστά «καλογεράκια» (πορτσίνι) του είδους *[[Βωλίτης ο εδώδιμος]]* *(Boletus edulis)*.
Τα αποξηραμένα μανιτάρια, το 1/6 του βάρους των νωπών δηλαδή 50 γραμ., πρέπει να μείνουν σε χλιαρό νερό περίπου μια ώρα χρησιμοποιώντας στη συνέχεια το νερό (1,5 φλιτζάνι) στην παρασκευή της πίτας γιατί διαφορετικά το άρωμα οι ουσίες που πέρασαν στο νερό θα χαθούν και θα μειώσουν σημαντικά την ποιότητα της πίτας.

## Παραδοσιακή συνταγή
Ένα από τα σπουδαιότερα στοιχεία της παρασκευής της είναι η χρήση και ο τρόπος λιωσίματος των κρεμμυδιών περ. 500 γρ. που πρέπει να μαλακώσουν και να πολτοποιηθούν με το πιρούνι. Τα υπόλοιπα υλικά συνίστανται από αλεύρι μαλακού σιταριού (4,5 φλιτζάνια), βούτυρο κατά την πλάση του φύλλου, αλάτι (2 κουταλιές γλυκού κοφτές) και ελαιόλαδο (2 κουταλιές σούπας).

## Παραπομπές-Σημειώσεις


## Πηγές
*Φυλλάδιο Πολιτιστικού Συλλόγου Οξυάς Καστοριάς

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Πίτες
Κλείδα

Η **κλείδα** είναι ένα οστό στον ώμο. Αποτελεί το μόνο οστικό σύνδεσμο μεταξύ του κορμού και του άνω άκρου. Στον άνθρωπο είναι ψηλαφητή σε όλο της το μήκος και έχει κυματοειδή μορφή. Προς τα έξω αρθρώνεται με την ωμοπλάτη και προς τα έσω με το στέρνο και την πρώτη πλευρά. Λόγω της θέσης και της μορφής της εμφανίζει συχνά κατάγματα.

Το έξω ή ακρωμιακό άκρο της κλείδας είναι πλατύ και παρουσιάζει μια μικρή ωοειδή αρθρική γλήνη (αρθρική επιφάνεια), όπου συνδέεται με το ακρώμιο της ωμοπλάτης.  Το στερνικό άκρο είναι πιο στενό και έχει μεγαλύτερη αρθρική επιφάνεια. Η κάτω επιφάνεια στο έξω τριτημόριο έχει μια ευδιάκριτη προβολή, το κωνοειδές φύμα, και μια έξω τραχιά επιφάνεια, τη τραπεζοειδή γραμμή. Από αυτή τη περιοχή καταφύεται ο κορακοκλειδικός σύνδεσμος. Αυτός ο σύνδεσμος αποτελείται από δύο επιμέρους συνδέσμους, τον τραπεζοειδή και τον κωνοειδή σύνδεσμο. Η κλείδα έχει πολλές τραχιές επιφάνειες στις οποίες προσφύονται οι μύες που συνδέουν την κλείδα με τον κορμό, τον λαιμό και το άνω άκρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Σκελετικό σύστημα
Ξύδης

Το ελληνικό επώνυμο **Ξύδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αλέξανδρος Ξύδης (γενν. 1918), διπλωμάτης και συγγραφέας
* Γιώργος Ξύδης (1891-;), ηθοποιός
* Θεόδωρος Ξύδης (γενν. 1910), ποιητής και δοκιμιογράφος
* Στέφανος Ξύδης (1912-1975), Αιγυπτιώτης αθλητής

Επίσης:
* Άννα Ξύδη (γενν. 1919), πιανίστα
Στέρνο

μικρογραφία|Το στέρνο

Το **στέρνο** είναι ένα οστό του θώρακα. Αποτελείται από τρία μέρη, τη λαβή προς τα πάνω, το σώμα του στέρνου και τη ξιφοειδή απόφυση. Το στέρνο αρθρώνεται με τους πλευρικούς χόνδρους των εφτά πρώτων πλευρών. Λόγω της προσβασιμότητάς του, το στέρνο χρησιμοποιείται για λήψη μυελού των οστών.

Η λαβή είναι το άνω μέρος του στέρνου και είναι ένα σπογγώδες οστό. Έχει μια ευδιάκριτη εντομή, τη σφαγιτιδική εντομή. Στα δύο άκρα αυτής της εντομής, το στέρνο αρθρώνεται με τη κλείδα. Αρθρώνεται με την πρώτη πλευρά. Αυτή η άρθρωση είναι συνάρθρωση, μια ινοχόνδρινη σύνδεση. Το σώμα του στέρνου είναι επίπεδο και συνδέεται στα πλάγια με τα πλευρά. Η ξιφοειδής απόφυση είναι το κατώτερο και μικρότερο τμήμα του στέρνου. Αρχικά είναι ένα χόνδρινο μόρφωμα αλλά στους ενήλικες οστεοποιείται.

Η λαβή με το σώμα και το σώμα με τη ξιφοειδή απόφυση αρχικά συνδέονται με συμφύσεις, αλλά με τη πάροδο της ηλικίας συχνά οστεοποιούνται.

## Πηγές
* R.L. Drake, W. Vogl, A.W.M. Mitchell, Ανατομία Gray’s, Εκδόσεις Πασχαλίδης, 2007
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πλατιά οστά
1541 Εσθονία

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1541 Εσθονία
Η **Εσθονία (Estonia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,209. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη χώρα της Ευρώπης.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Εσθονίας εκτιμάται σε 20,20 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **Xc**, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1434 ± 0,020. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Εσθονία γύρω από τον εαυτό της.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Εσθονια
Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας

Το **Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας** (Anavatan Partisi-ANAP) είναι δεξιό πολιτικό κόμμα της Τουρκίας.

## Ιστορικό
Ιδρύθηκε στις 20 Μαΐου του 1983 από τον  τεχνοκράτη οικονομολόγο Τουργκούτ Οζάλ. 
Ήταν ένα από τα τρία πολιτικά κόμματα στα οποία επιτράπηκε να συμμετάσχουν στην πρώτη μετά το στρατιωτικό πραξικόπημε του Εβρέν, εκλογική αναμέτρηση το 1983, από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της χώρας.  Το κόμμα θεωρείτο προσωποπαγές καθώς η προσωπικότητα και η ενέργειά του Οζάλ ήταν καθοριστικές για τη μετέπειτα επιτυχία του κόμματος. Ακόμη και όταν ο Οζάλ παραιτήθηκε επίσημα από την αρχηγία το 1989 για να γίνει πρόεδρος, η επιρροή του - και της συζύγου και των αδελφών του - εξακολούθησε να καθορίζει την πορεία του κόμματος. Για παράδειγμα, ο Οζάλ επέλεξε ως διάδοχό του στην αρχηγία τον Γιλντιρίμ Ακμπουλούτ. Ωστόσο, αφού ο Ακμπουλούτ αποδείχθηκε αναποτελεσματικός, τόσο ως πρόεδρος του κόμματος όσο και ως πρωθυπουργός, ο Οζάλ τον πίεσε α παραιτηθεί τον Ιούνιο του 1991. Αντ' αυτού επέλεξε τον Μεσούτ Γιλμάζ ως νεότερο και πιο δυναμικό από τον Ακμπουλούτ.

Ο Γιλμάζ έκανε δυναμική εκστρατεία, χρησιμοποίησε τη θέση του ως πρωθυπουργός για να προσελκύσει ψηφοφόρους με κίνητρα όπως αυξήσεις μισθών για τους υπαλλήλους του δημόσιου τομέα και απέδωσε καλά έναντι άλλων πολιτικών ηγετών στην πρώτη τηλεοπτική πολιτική συζήτηση της Τουρκίας. Ωστόσο, το συνολικό μερίδιο του Κόμματος της Μητέρας Πατρίδας στην εθνική ψήφο στις ψηφοφορίες του Οκτωβρίου 1991 μειώθηκε κατά 12 τοις εκατό σε σύγκριση με το 1987 και το κόμμα κέρδισε εξήντα τρεις λιγότερες έδρες στη συνέλευση από τον αντίπαλό του, το Κόμμα του Ορθού Δρόμου.

Η εκλογική του επιτυχία πρέπει να αποδοθεί στην *χαρισματική* προσωπικότητα και τη *λαϊκίστικη* φυσιογνωμία του ηγέτη του και στην επικοινωνιακή του αμεσότητα.
Το 1989 ο Τουργκούτ Οζάλ μεταπηδά στην Προεδρία της Τουρκίας.  Στις εκλογές του 1991 το Κόμμα της Μητέρας Πατρίδας πέρασε στην αντιπολίτευση, και μετά από ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα συγκυβέρνησης με την Τανσού Τσιλέρ το 1996, επανήλθε στην εξουσία τον Ιούλιο του 1997 αποτελώντας τον κυριότερο εταίρο της κυβέρνησης συνασπισμού η οποία κατέρρευσε τον Νοέμβριο του 1998.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρκικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Δεξιά πολιτικά κόμματα
Μη
1542 Σάλεν

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1542 Σάλεν
Ο **Σάλεν (Schalén)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,493. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σουηδού αστρονόμου Καρλ Σάλεν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σάλεν εκτιμάται σε 45,19 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **D**, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0656.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σαλεν
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πάλης 2007

Το **[[Πανελλήνιο πρωτάθλημα ελληνορωμαϊκής πάλης ανδρών]] 2007** διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο Γ. Κακούρης. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Α.Π.Ο. Ηρακλής Περιστερίου.

## Αποτελέσματα
### Ελληνορωμαϊκή πάλη

## Βαθμολογία συλλόγων
### Ελληνορωμαϊκή πάλη

## Πηγές
* http://www.contra.gr/

Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2007
Κατηγορία:Ίλιον Αττικής
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελευθέρας Πάλης
Ωλένη

μικρογραφία|100px|Η ωλένη από το πλάι
Η **ωλένη** είναι το εσώτερο από τα δύο οστά του αντιβραχίου. Το άνω άκρο είναι μεγαλύτερο από το κάτω άκρο. Το άνω άκρο έχει μια χαρακτηριστική δομή, το ωλέκρανο, την κορωνοειδή απόφυση, την τροχιλιακή εντομή, την κερκιδική εντομή και το ωλένιο όγκωμα. Η διάφυσή της είναι τριγωνική. Το κάτω άκρο είναι μικρό.

## Περιγραφή
Το οστό της ωλένης έχει μια μεγάλη προεξοχή στο άνω άκρο, το ωλέκρανο. Η προσθιοπλάγια επιφάνεια είναι αρθρική και συμβάλλει στο σχηματισμό της τροχιλιακής εντομής, της αρθρικής επιφάνειας της ωλένης με τη τροχιλία του βραχιονίου. Στην άνω επιφάνειά του παρατηρείται ένα μεγάλο τράχυσμα όπου καταφύεται ο τρικέφαλος βραχιόνιος μυς. Η οπίσθια επιφάνεια του ωλεκράνου μπορεί να ψηλαφηθεί στον αγκώνα. Η κορωνοειδής απόφυση προβάλει προς τα εμπρός στο άνω άκρος της ωλένης. Μαζί με το ωλέκρανο σχηματίζει τη τροχιλιακή εντομή. Στην έξω επιφάνειά της παρατηρείται η κερκιδική εντομή, για την άρθρωση με τη κεφαλή της κερκίδας. Η πρόσθια επιφάνεια έχει πολλά τραχύσματα για πρόσφυση μυών, το μεγαλύτερο των οποίων είναι το ωλένιο όγκωμα.

Η διάφυση της ωλένης είναι πλατεία προς τα πάνω και στενεύει προς τα κάτω. Έχει τριγωνική διατομή με τρία χείλη (πρόσθιο, οπίσθιο, μεσόστεο) και τρεις επιφάνειες (πρόσθια, οπίσθια και έσω). Το οπίσθιο χείλος είναι ψηλαφητό σε όλο του το μήκος. Στο μεσόστεο χείλος προσφύεται ο μεσόστεος υμένας, που συνδέει την ωλένη με την κερκίδα. Στο κάτω άκρο της ωλένης υπάρχει μια υποστρόγγυλη κεφαλή και η στυλοειδής απόφυση.

## Οστέωση
Το άνω άκρο της ωλένης σχηματίζεται σταδιακά κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, οπότε και εμφανίζονται πολυάριθμα δευτερεύοντα κέντρα (πυρήνες) οστέωσης. Η συνοστέωση των διαφόρων οστικών τμημάτων γίνεται κατά την εφηβική ηλικία. Αυτοί οι διαφορετικοί πυρήνες μπορούν εύκολα να διαγνωστούν σε μια ακτινογραφία λανθασμένα ως κατάγματα. Το ωλέκρανο αρχίζει να σχηματίζεται στην ηλικία των 12.

## Κακώσεις
Η κερκίδα και η ωλένη παρότι είναι δύο ξεχωριστά οστά, συμπεριφέρονται σαν ένα ενιαίο. Έτσι, σε περίπτωση σοβαρής κάκωσης του αντιβραχίου, αυτή συνήθως αφορά και τα δύο οστά, με αποτέλεσμα το κάταγμα των δύο οστών ή κάταγμα του ενός και εξάρθημα του άλλου. Συνήθως, ο μηχανισμός κάκωσης και η ηλικία του παθόντος καθορίζουν πιο από τα δύο είναι πιθανότερο να έχει συμβεί.

Υπάρχουν τρεις κλασσικές κακώσεις της ωλένης και της κερκίδας:
* Το κάταγμα του Monteggia είναι το κάταγμα του κεντρικού μέρους της ωλένης με πρόσθιο εξάρθημα της κεφαλής της κερκίδας.
* Το κάταγμα του Galeazzi είναι το κάταγμα του περιφερικού τριτημορίου της κερκίδας μαζί με ατελές εξάρθημα της κεφαλής της ωλένης
* Το κάταγμα του Colle είναι κάταγμα στο κάτω άκρο της κερκίδας με ραχιαία παρεκτόπιση του περιφερικού τμήματος.

## Πηγές
* R.L. Drake, W. Vogl, A.W.M. Mitchell, Ανατομία Gray’s, Εκδόσεις Πασχαλίδης, 2007
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Μακρά οστά
Αναχώρηση πολεμιστή για τη μάχη (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)

Η **αναχώρηση του πολεμιστή για τη μάχη** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.
## Περιγραφή
Είναι χάλκινο σφυρήλατο έλασμα με ανάγλυφη παράσταση χωρισμού. Ένας άνδρας, ίσως ο Αμφιάραος ανεβαίνει στο άρμα του. Ο ηνίοχός του είναι ήδη έτοιμος και τον περιμένει για να φύγουνε. Ο πολεμιστής γυρίζει για μια τελευταία φορά και αποχαιρετάει την αγαπημένη του γυναίκα και το παιδί.
## Ιστορική τοποθέτηση
Το έργο προέρχεται από εργαστήριο της Ανατολικής Ιωνίας και χρονολογείται στο 580 π.Χ.

## Δείτε επίσης
* Κορινθιακός κρατήρας
* Αμφορέας του Ερμόνακα με αποχωρισμό νεαρού πολεμιστή
* Μυκηναϊκός κρατήρας των πολεμιστών με αποχωρισμό πολεμιστών
* Αναβάτης σε άρμα

## Πηγές

Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας