open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τιμολέων Ηλιόπουλος

Ο **Τιμολέων Ηλιόπουλος** (1856 - 1932) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, βουλευτής και υπουργός.

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έγινε διδάκτωρ. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1893 υφηγητής του ποινικού δικαίου. Το 1911 εξελέγη τακτικός καθηγητής αποχωρώντας τελικώς το 1924 με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Διετέλεσε κοσμήτορας της νομικής σχολής Αθηνών, συγκλητικός του πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός. Το 1929 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στον τομέα ποινικού δικαίου. 

Το 1910 εξελέγη βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας και το 1916 ανέλαβε το υπουργείο δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Σπυρίδωνος Λάμπρου. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1932.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Reduced instruction set computer

[μικρογραφία|δεξιά|200px|Η [αρχιτεκτονική ARM είναι παράδειγμα εφαρμογής του σχεδιασμού RISC.]]
Η συντομογραφία του είναι RISC (προφέρεται *ρισκ*) και σημαίνει **υπολογιστής περιορισμένου συνόλου εντολών**. Η στρατηγική στην οποία βασίζεται η αρχιτεκτονική RISC είναι η ύπαρξη ενός μικρού συνόλου εντολών, οι οποίες πραγματοποιούν ένα ελάχιστο πλήθος απλών λειτουργιών. Οι σύνθετες εντολές προσομοιώνονται με τη χρήση ενός υποσυνόλου απλών εντολών. Ο προγραμματισμός σε RISC είναι πιο δύσκολος και χρονοβόρος από ό,τι στον άλλο σχεδιασμό, επειδή οι πιο σύνθετες εντολές προσομοιώνονται από απλές.

## Βιβλιογραφία
* Behrouz A. Forouzan. «Εισαγωγή στην Επιστήμη των Υπολογιστών», Επιμέλεια Γιώργος Στεφανίδης, Αλέξανδρος Χατζηγεωργίου, Εκδόσεις Κλειδάριθμος.

## Δείτε επίσης
* Αρχιτεκτονική συνόλου εντολών
* CISC

Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστών
Δημήτρης Καμπερίδης

Ο **Δημήτρης Καμπερίδης** (Δράμα, 1946 - Αθήνα, 12 Σεπτεμβρίου 2010) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και του Πέλλου Κατσέλη. Σπουδαστής ακόμα, συμμετείχε σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ), αλλά και ως χορευτής στην ομάδα "Χορικά" της Ζουζούς Νικολούδη. Πρωτοεμφανίστηκε ως επαγγελματίας ηθοποιός στο Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του πυρήνα που δημιούργησε το Ελεύθερο Θέατρο (ως μέλος της ομάδας των αποφοίτων της σχολής του 1970). Στη δεκαετία του 1980, μαζί με άλλα μέλη του Ελεύθερου Θεάτρου δημιούργησαν το θέατρο «Αμόρε» και την ομάδα «Θέατρο της Αθήνας».

Είχε συνεργαστεί σε δεκάδες παραστάσεις με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ και πολλούς ανεξάρτητους θιάσους. Την τριετία 2003-2006 συμμετείχε σε σειρά παραγωγών του ΚΘΒΕ όπως το *Κατερινάκι από το Χαϊλμπρόν* του Χάινριχ φον Κλάιστ (2003), ''Ειρήνη'' του Αριστοφάνη (2005), *Ιβάνοφ* του Αντόν Τσέχωφ (2005), *[[Ιφιγένεια εν Ταύροις]]* του Ευριπίδη (2006), *Εντιμοτατοι κερατάδες* (2007) κ.ά. Εμφανίστηκε επίσης σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και πολλές κινηματογραφικές ταινίες των Θόδωρου Αγγελόπουλου, Παντελή Βούλγαρη, Λάκη Παπαστάθη, Νίκου Σμαραγδή κ.ά. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό από τις τηλεοπτικές σειρές *[[Λόγω τιμής]]*, *[[Είσαι το ταίρι μου]]* και *[[Στο κάμπινγκ]]*. Επιπλέον, είχε γράψει μια νουβέλα, με τον τίτλο *Η κιβωτός της Πελαγίας*.

Ο Δημήτρης Καμπερίδης απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών από καρκίνο.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Μιχαήλ Λιβαδάς

Ο **Μιχαήλ Λιβαδάς** (1857 - 1931) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς και σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έγινε διδάκτωρ το 1882. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1890 υφηγητής πολιτικής δικονομίας. Το 1916 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην ίδια έδρα, από την οποία αποχώρησε το 1930. Διετέλεσε κοσμήτορας της Νομικής σχολής Αθηνών και το 1926 διορίστηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών με την συντακτική πράξη ίδρυσης αυτής.

Ήταν γνώστης της ελληνικής και λατινικής γραμματείας και ασχολήθηκε με τη νομική ορολογία. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1931. Με την διαθήκη του κληροδότησε 600.000 δραχμές σε χρεόγραφα έτσι ώστε από τους τόκους να ενισχυθεί το Πανεπιστήμιο Αθηνών.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Σωκράτης Ξυνίδης

Ο **Σωκράτης Ξυνίδης** είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός, πρώην Αναπληρωτής Υπουργός Ανάπτυξης και πρώην βουλευτής.

## Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1963 στην Ξάνθη. 

Σπούδασε Νομική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Το 2009 εξελέγη Βουλευτής Ξάνθης με το ΠΑΣΟΚ. 

Από τον Οκτώβριο 2009 είναι Γενικός Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, και από το Σεπτέμβριο 2010 είναι Αναπληρωτής Υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009, θέση την οποία διατήρησε στο ίδιο υπουργείο και στην Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου 2011.

Είναι παντρεμένος με την Ελίνα Σταυρίδου, με την οποία απέκτησε 2 παιδιά.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Βιογραφικό του Σωκράτη Ξυνίδη στο pasok.gr
* Προσωπικό ιστολόγιο του Σωκράτη Ξυνίδη

Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Ξάνθης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας
Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας
Complex instruction set computer

[μικρογραφία|δεξιά|200px|Η [αρχιτεκτονική PDP-11 είναι παράδειγμα εφαρμογής του σχεδιασμού CISC.]]
Η συντομογραφία της έκφρασης "complex instruction set computer" είναι CISC (προφέρεται *σισκ*) και σημαίνει **υπολογιστής σύνθετου συνόλου εντολών**. Η στρατηγική στην οποία βασίζεται η αρχιτεκτονική CISC είναι η ύπαρξη ενός μεγάλου συνόλου εντολών, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και σύνθετες. Ο προγραμματισμός σε CISC είναι πιο εύκολος από ό,τι στον άλλο σχεδιασμό, επειδή υπάρχει μια εντολή για κάθε απλή ή σύνθετη εργασία. Συνεπώς, οι προγραμματιστές δεν χρειάζεται να γράφουν σύνολα εντολών για να πραγματοποιήσουν κάποια σύνθετη εργασία.

Η πολυπλοκότητα του συνόλου εντολών έχει ως αποτέλεσμα το ηλεκτρονικό κύκλωμα της ΚΜΕ και της μονάδας ελέγχου να είναι υπερβολικά σύνθετα. Για την μείωση αυτής της πολυπλοκότητας, οι σχεδιαστές της αρχιτεκτονικής CISC έχουν καταλήξει στην ακόλουθη λύση: Ο προγραμματισμός γίνεται σε δύο επίπεδα. Οι εντολές σε γλώσσα μηχανής δεν εκτελούνται κατευθείαν από την ΚΜΕ. Αυτό προϋποθέτει την προσθήκη ενός ειδικού τύπου μνήμης, τη μικρομνήμη, στην οποία αποθηκεύεται το σύνολο των εντολών κάθε σύνθετης εντολής του μηχανήματος. Αυτού του είδους ο προγραμματισμός, ο οποίος χρησιμοποιεί μικροεντολές, ονομάζεται μικροπρογραμματισμός.

Ένα μειονέκτημα της αρχιτεκτονικής CISC είναι ο επιπλέον φόρτος που σχετίζεται με το μικροπρογραμματισμό και την προσπέλαση της μικρομνήμης. Ωστόσο, οι υπέρμαχοι της αρχιτεκτονικής υποστηρίζουν ότι αυτό αντισταθμίζεται από τα οφέλη που παρέχουν τα μικρότερα προγράμματα σε επίπεδο μηχανής.

## Βιβλιογραφία
* Behrouz A. Forouzan, «Εισαγωγή στην Επιστήμη των Υπολογιστών», Επιμέλεια Γιώργος Στεφανίδης, Αλέξανδρος Χατζηγεωργίου, Εκδόσεις Κλειδάριθμος.

## Δείτε επίσης
* Αρχιτεκτονική συνόλου εντολών
* RISC
* x86

Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστών
Ερρίκος Σκάσσης

Ο **Ερρίκος Σκάσσης** (1884 - 29 Οκτωβρίου 1977) υπήρξε καθηγητής της λατινικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ερμούπολη Σύρου και ήταν καθηγητής της λατινικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσού και πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών κατά τη διάρκεια της κατοχής. Ως πρύτανης συνυπέγραψε μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο κ.ά. επιστολή διαμαρτυρίας προς τις ελληνικές και γερμανικές αρχές σχετικά με την εκτόπιση των Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Εξαιτίας αυτής της πράξης τιμωρήθηκε με τριμηνιαία πειθαρχική απομάκρυνση από τα καθήκοντά του. Το 1955 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος το 1968.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1977.

## Πηγές


## Βιβλιογραφία
*Γεωργούλης, Κωνσταντῖνος Δ., «Σκάσσης Ἐρρῖκος, “Tethea καὶ Tettigonia παρὰ Πλινίῳ. Γλωσσικὴ ζήτησις”. (Πραγματεῖαι τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, τόμ. 24, ἀριθ. 3). Ἀθῆναι, 1960, 17 σ. » , Πλάτων, 25-26 (1961), σσ. 359-361

Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος

Ο **Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος** (1881 - 22 Φεβρουαρίου 1966) ήταν Έλληνας νομικός, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Καρπενήσι, τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στο Β΄ Γυμνάσιο Πατρών και σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έγινε διδάκτωρ, συμπληρώνοντας τις σπουδές του στη Γερμανία. Το 1908 εξελέγη υφηγητής Ρωμαϊκού δικαίου και το 1918 τακτικός καθηγητής αστικού δικαίου παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι και το 1951 οπότε και αποχώρησε με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Ως πανεπιστημιακός, ασχολήθηκε επίσης με τη μελέτη του βυζαντινού δικαίου. Το 1921 απολύθηκε από την θέση του για πολιτικούς λόγους και επέστρεψε πάλι το 1923. Διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας της νομικής σχολής Αθηνών κατά τις περιόδους 1926 - 1927 και 1936 - 1937, διευθυντής του νομικού σπουδαστηρίου καθώς και μέλος της συντακτικής επιτροπής για την εκπόνηση Αστικού κώδικα. Το 1933 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος το 1948, και το 1938 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Συγκριτικού Δικαίου της Λιέγης.

Το 1913 διορίστηκε γενικός γραμματέας διοικήσεως των νήσων του Αιγαίου και το 1928 νομικός σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. To 1913 δημοσίευσε την πρώτη νομική εργασία που γράφτηκε στη δημοτική. Συγκεκριμένα στα 1913, 1915 και 1921, είτε με τα αρχικά του (ΚΤ) είτε με το ψευδώνυμο *Μαλαξός* θα δημοσιεύσει στο *Δελτίο Εκπαιδευτικών Ομίλου* τέσσερις παρουσιάσεις νομικών βιβλίων γραμμένες στη δημοτική. Το 1944 τοποθετήθηκε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1945. Είχε χρηματίσει υπουργός δικαιοσύνης στις κυβερνήσεις Γεωργίου Κονδύλη 1926 και Αλέξανδρου Παπαναστασίου 1932 καθώς και προσωρινός υπουργός εθνικής οικονομίας στην κυβέρνηση Παπαναστασίου (1932). Επίσης υπήρξε μέλος της κοινωνιολογικής Εταιρείας.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 22 Φεβρουαρίου 1966. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Τριανταφυλλόπουλος.

## Πηγές


## Σχετική βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Ιωάννης Τριανταφυλλόπουλος

Ο **Ιωάννης Τριανταφυλλόπουλος** (1969 - 26 Ιουνίου  είναι Έλληνας νομικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλόπουλου. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έγινε διδάκτωρ, συμπληρώνοντας τις σπουδές του στη Γερμανία. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1961 υφηγητής της ιστορίας Φιλοσοφίας και της Κοινωνιολογίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1965 υπηρέτησε ως έκτακτος καθηγητής και το 1969 εξελέγη τακτικός καθηγητής, έδρα στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1989 οπότε και αποχώρησε με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Το 1964 τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου παιδείας και το 1968 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε για περίπου ένα μήνα.

Απεβίωσε στην Αθήνα τη 23 Μαρτίου 2006.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Τ
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Γρηγόριος Κασιμάτης

Ο **Γρηγόριος Κασιμάτης** (Αθήνα, 16 Μαρτίου 1906 - Αθήνα, 27 Νοεμβρίου 1987) ήταν Έλληνας νομικός, πολιτικός, πολλές φορές υπουργός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών καθώς και φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ νομικών επιστημών το 1931. Το 1932 εξελέγη υφηγητής του αστικού δικαίου στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, το 1936 έκτακτος καθηγητής και το 1940 τακτικός καθηγητής. Το 1939 εξελέγη επίκουρος καθηγητής στη Νομικής Σχολής Αθηνών και το 1941 τακτικός καθηγητής. Την περίοδο 1937-1946 δίδασκε ως τακτικός καθηγητής στο τμήμα Αστικού Δικαίου και της Κοινωνικής Πολιτικής στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών ενώ από το 1959 έως το 1971 ήταν τακτικός καθηγητής της κοινωνικής πολιτικής και του εργατικού δικαίου στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς. Το 1975 έγινε ομότιμος καθηγητής. Το 1968 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος το 1972.

Το 1946 παραιτήθηκε από τα πανεπιστημιακά καθήκοντά του στη Νομική Σχολή Αθηνών για να πολιτευθεί. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών για πρώτη φορά το 1946, με την Εθνική Πολιτική Ένωση, εκλεγόμενος συνεχώς μέχρι το 1964. Είχε διατελέσει υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δεμερτζή και την κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά (1936), Υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου (1950), υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Κοινωνικής Πρόνοιας στην πρώτη κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη (1945), υπουργός Δικαιοσύνης και Κοινωνικής Πρόνοιας στη δεύτερη κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη (1945), υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στην κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλοπούλου (1945), υπουργός Εργασίας και Δημοσίας Τάξεως στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου (1950), υπουργός Βιομηχανίας στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου (1950), υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα (1951), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή (1961) καθώς και στην κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Επίσης διετέλεσε αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO (1979-1980).

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1987. Ήταν παντρεμένος με την Έφη Βουτυρά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βιομηχανίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
592 Βηθσεβά

Η **Βηθσεβά (Bathseba)** ή **Βαθσέβη** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,422. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ερωμένη και μετέπειτα σύζυγο του βασιλέως Δαβίδ (ελληνική απόδοση: Βηρσαβεέ).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του αστεροειδούς αυτού εκτιμάται σε 46 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **K**, ενώ το ακριβές άλβεδό του είναι άγνωστο. Η Βηθσεβά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 34 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

## Σημειώσεις


Βηθσεβα
593 Τιτανία

Η **Τιτάνια (Titania)**, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο δορυφόρο του πλανήτη Ουρανού, είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,219. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τιτανίας εκτιμάται σε 75,32 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,060. Η Τιτάνια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 54 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τιτανια
594 Μιρέιγ

Η **Μιρέιγ (Mireille)** είναι ένας μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,935. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα ποίημα του Γάλλου ποιητή Φρεντερίκ Μιστράλ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μιρέιγ εκτιμάται σε 9,22 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,326. Η Μιρέιγ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 58 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μιρειγ
Ιωάννης Σόντης

Ο **Ιωάννης Σόντης** (1907 - 18 Μαρτίου  1982) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Γεννήθηκε στο Μοναστήρι και σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, του οποίου έγινε και διδάκτωρ. Το 1938 εξελέγη υφηγητής αστικού δικαίου στη νομική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1953 εξελέγη έκτακτος καθηγητής. Το 1957 έγινε τακτικός καθηγητής παραμένοντας μέχρι το 1972, οπότε και αποχώρησε από το πανεπιστήμιο με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Το 1942 εξελέγη τακτικός καθηγητής του αστικού δικαίου στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Το 1963 εξελέγη κοσμήτορας της Νομικής σχολής Αθηνών ενώ το 1980 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.

Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου το 1963 είχε χρηματίσει Υπουργός Δικαιοσύνης.

Πέθανε ενώ μιλούσε στο βήμα της Ακαδημίας Αθηνών στη διάρκεια ερωτήματός του με θέμα την ευθανασία.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές Παντείου Πανεπιστημίου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παναγιώτης Ζέπος

Ο **Παναγιώτης Ι. Ζέπος** (1908 - 1985) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα τη 1η Δεκεμβρίου 1908 και ήταν γιος του νομομαθούς Ιωάννη Ζέπου. Αδέλφια του ήταν οι Δημήτριος, δικηγόρος και πολιτικός, Γεώργιος, υποναύαρχος και πολιτικός, και Διονύσιος, υποναύαρχος. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έλαβε το πτυχίο το 1928-1929 και έγινε διδάκτωρ το 1931, συμπληρώνοντας τις σπουδές του στη Γερμανία. Η διδακτορική του διατριβή τιμήθηκε με το Ράλλειο Βραβείο το 1933. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος υφηγητής αστικού δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών το 1934. Το 1939 εξελέγη επίκουρος καθηγητής και το 1940 τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1953 οπότε και εξελέγη τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1974 αποχώρησε από τα πανεπιστημιακά του καθήκοντα με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Διετέλεσε κοσμήτορας της Νομικής Σχολής Αθηνών, πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας, διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου ενώ είχε αναγορευθεί και επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ. Το 1970 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας χρημάτισε πρόεδρος το 1975.

Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του δράση διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης (1935), γενικός γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας (1945) καθώς και υπουργός Εσωτερικών και Παιδείας στις κυβερνήσεις Εθνικής Ενότητας και Κωνσταντίνου Καραμανλή (1974 - 1976) αντίστοιχα.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 προς 18 Μαΐου 1985 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο στις 20 Μαΐου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Αν. Σιφωνιού-Καραπά, «Παναγιώτης Ιω. Ζέπος. Η σταδιοδρομία και το έργο του», *Επετηρίς του Κέντρου Ερεύνης της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου*, τομ. 27-28 (1980-1981), σελ. IX-XXXV

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παναγιώτης Ζέπος στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
* Άρθρα του Παναγιώτη Ζέπου στη ''Νέα Εστία'' .
* 

Κατηγορία:Καθηγητές Νομικής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Κατηγορία:Διευθυντές Γενικών Αρχείων του Κράτους
595 Πολυξένη

Η **Πολυξένη (Polyxena)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,917. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη μυθική πριγκήπισσα της Τροίας Πολυξένη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πολυξένης εκτιμάται σε 109,06 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,094. Η Πολυξένη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 48 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Πολυξενη
598 Οκταβία

Η **Οκταβία (Octavia)** είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,541. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη Ρωμαία αρχόντισσα Οκταβία τη Νεότερη (69-11 π.Χ.).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Οκταβίας εκτιμάται σε 72,34 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **X**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,052. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Οκταβία γύρω από τον εαυτό της.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Οκταβια
Niko Bellic

Ο **Niko Bellic** (σερβικά: Нико Белић, Niko Belić, προφορά: Νίκο Μπέλιτς) είναι πλασματικός χαρακτήρας, πρωταγωνιστής του βιντεοπαιχνιδιού *[[Grand Theft Auto IV]]*. Ο Niko έκανε συζήτηση με τον μακρινό του ξάδερφο, τον Roman. Κάποια στιγμή, ο Roman του λέει πως η Liberty City είναι πλούσια περιοχή και πως έχει εκατομμύρια λεφτά πάνω του, πράγμα που στην πραγματικότητα δεν ισχύει. Ο Roman, απλώς έχει ένα μικρό κέντρο των ταξί, το οποίο είναι έτοιμο να κλείσει γιατί χρωστάει πολλά λεφτά και ότι έχει μπλέξει στον υπόκοσμο. Ο Niko όμως δεν το φαντάστηκε έτσι και πείστηκε από τον Roman, με αποτέλεσμα ο Niko να πάει στην Liberty City. Όμως είχε χάσει την πτήση για την Αμερική, και έτσι αναγκάστηκε να πάει με έναν πλοίο που στο πλοίο *Platypus* μετέφεραν παράνομα, διαμάντια μεγάλης αξίας μέσα σε γλυκά. Ο Niko  έφτασε στην Liberty City, αλλά δεν το περίμενε έτσι. Ήταν μια πόλη γεμάτη φονιάδες και κακοποιούς που τους ένοιαζε μόνο να φροντίζουν τον εαυτό τους. Ο Niko όταν έμαθε την αλήθεια σοκαρίστηκε και έτσι αποφάσισε να βοηθήσει τον ξάδερφο του.

## Βιογραφία
Ο Niko Bellic είναι Σέρβος και γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1978 στην  Γιουγκοσλαβία. Παλιότερα, είχε συμμετάσχει στον Πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας και ήταν κυανόκρανος του ΟΗΕ. Ο Niko όμως φυλακίστηκε για άγνωστη αιτία. Απελευθερώθηκε όμως και έτσι όταν έμαθε πως ο ξάδερφός του ζει στην πολυτέλεια, πήγε στην Liberty City.

Ο πατέρας του είναι αλκοολικός και είχε έναν αδερφό που πέθανε. Η μητέρα του είναι η Milica Bellic, με την οποία ανταλλάσσει μηνύματα κατά την διάρκεια του παιχνιδιού. Ο αδερφός του σκοτώθηκε στον πόλεμο και έτσι έμεινε με τον πατέρα και την μητέρα του. Σε ηλικία 15 ετών αφού ο Niko πολέμησε για το χωριό του στο οποίο σκοτώθηκαν 50 άτομα με τους επιζώντες να είναι μόλις 4 (Ο ίδιος ο Niko, ο  Florian Cravic, που άλλαξε το όνομα του σε Bernie Crane, ο Darko Brevic και ο Roman, που αργότερα έφυγε για την Liberty City). Μετά από λίγους μήνες, ο Niko δούλεψε σε πλοίο στην Αδριατική Θάλασσα, αλλά αργότερα έφυγε με ένα άλλο παράνομο πλοίο και έπλευσε για την Liberty City.

Η φωνή του Niko ανήκει στον Μάικλ Χόλικ.

Κατηγορία:Χαρακτήρες του Grand Theft Auto
Πρίνος Θάσου

Ο **Πρίνος** είναι ένα παραλιακός οικισμός της Θάσου. Ανήκει διοικητικό στον ομώνυμο δήμο Θάσου της ομώνυμης περιφερειακής ενότητας. Η δημοτική κοινότητα Πρίνου, στην οποία περιλαμβάνονται και οι οικισμοί Άγιος Ανδρέας, Μεγάλος Πρίνος (τ. Πρίνος), Μικρός Πρίνος και Όρμος Πρίνου, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 1.330 κατοίκους, από 1.423 το 2011. Στον οικισμό βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του Ελαιουργικού Συνεταιρισμού Πρίνου. Επίσης, αποτελεί την έδρα του Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού Θάσου, αλλά και του Αγροτικού Συνεταιρισμού Θάσου. Στον Πρίνο βρίσκεται το κέντρο υγείας του νησιού.

Στην όμορφη παραλία του Πρίνου, η βλάστηση κατεβαίνει ως την ακροθαλασσιά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα δήμου Θάσου

Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Γομοστό Αχαΐας

Το **Γομοστό** είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας με 249 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Απέχει περίπου 27 χιλιόμετρα από την Πάτρα. Είχε δημοτικό σχολείο από το 1943 όπου σταμάτησε να λειτουργεί το 2009.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Γομοστό αναφέρεται πρώτη φορά σε Οθωμανικό έγγραφο φορολόγησης το 1461 και κατοικείτω τότε από 17 αρβανίτικες οικογένειες. Το όνομα του χωριού είναι ανθρωπονυμικό και προέρχεται από τους πρώτους οικιστές του. Στην ίδια απογραφή του 1461 αναφέρονται και τα ονόματα των κατοίκων όπου η πλειοψηφία τους λέγονταν Γκομοστό. Προφορική παράδοση αναφέρει οικιστή κάποιον με το όνομα Γομοστιώτης που ήρθε από το χωριό Πλάτανο των Νεζερών.

Το Γομοστό αναφέρεται σε όλες τις ενετικές απογραφές, στην Β΄ Τουρκοκρατία αποτέλεσε τσιφλίκι του Χασάν Τσελεπή. Το 1851 αναφέρεται με 890 κατοίκους. Στο χωριό διατηρείται πηγάδι από την Τουρκοκρατία όπου από εκεί έπαιρνε νερό όλο το χωριό.

Το 1831 έγινε ληστεία σε ταξιδιώτες που περνούσαν από το χωριό και ο Γενικός επίτροπος Πελοποννήσου Θ. Κολοκοτρώνης υποχρέωσε σύμφωνα με την νομοθεσία της εποχής το Γομοστό και το γειτονικό χωριό Αποστόλου να αποζημιώσουν τους ταξιδιώτες.

Στην περιοχή μετά την επανάσταση του 1821 άρχισαν και κατέβαιναν τον χειμώνα ποιμένες από τα χωριά του Παναχαϊκού. Στο Γομοστό έρχονταν ποιμένες κυρίως από τη Ζουμπάτα όπου είχαν φτιάξει και καλύβες για την διαμονή τους, και αργότερα εγκαταστάθηκαν εκεί μόνιμα. Το χωριό αρχικά ήταν κτισμένο σε άλλη κοντινή θέση από την σημερινή όπου τα πρώτα σπίτια κτίστηκαν το 1865 όταν κατασκευάστηκε η σημερινή ΕΟ Πατρών-Πύργου και η σιδηροδρομική γραμμή το 1888. Τοπική παράδοση λέει ότι οι κάτοικοι εγκατέλειψαν το παλιό χωριό λόγω ενός φονικού για να αποφύγουν βεντέτα εγκαταστάθηκαν στην σημερινή θέση.

Η οικογένεια "Νιφόρα" του Γομοστού ήταν οικιστές και ονοματοδότες του σημερινού χωριού Νιφοραίικα.

Με το ΒΔ 8/4/1835 αποτέλεσε οικισμό του δήμου Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 καταργήθηκαν οι δήμοι και το Γομοστό έγινε οικισμός της κοινότητας Καραίικων. Με τον νόμο 2539/1997 περί "Συγκρότησης της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης" -γνωστός σαν Σχέδιο Καποδίστριας- έγινε οικισμός του δημοτικού διαμερίσματος Καραίικων του δήμου Μόβρης.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Ομάδα Αρχαιολογίας του τοπίου (ΟΜ.ΑΡ.Τ.), *Ιστορία Δυτικής Αχαΐας 2. Η κοινότητα Καραίικων στο χρόνο*, επιμέλεια: Βασίλης Χρονόπουλος, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2001. ISBN 960-86814-3-X.

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Γομοστού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Καραίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Μόβρης
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Παναθηναϊκός (χειροσφαίριση)

Το τμήμα χάντμπολ (χειροσφαίρισης) του Παναθηναϊκού είναι ένα από τα παλαιότερα του συλλόγου, αλλά και του αθλήματος στην Ελλάδα. Ωστόσο, δεν κατάφερε να πετύχει κάποια σημαντική διάκριση, ενώ σήμερα παραμένει ανενεργό.

## Ιστορία
### 1932-1935
Ιδρύθηκε το 1929 και στην ομάδα αγωνίζονταν κυρίως παίκτες της ποδοσφαιρικής ομάδας του συλλόγου. Μετείχε έως το 1935 στις αθηναϊκές διοργανώσεις της εποχής χωρίς να πετύχει κάποια διάκριση, με το τμήμα να αναστέλλει επί δεκαετίες τη λειτουργία του όταν οι αθλητές εντάχθηκαν στο περισσότερο δημοφιλές ποδοσφαιρικό. 

### 1980-1990
Το 1980 ο αθλητής στίβου Ζήσης Κούρελος εγκατέλειψε το στίβο και σε συνεργασία με το Δημήτρη Σταύρου ανέλαβε να επανιδρύσει το τμήμα χάντμπολ οραματιζόμενος τη δημιουργία μιας ισχυρής ομάδας. Την περίοδο 1980-81 αγωνίστηκε στον πρώτο όμιλο της προκριματικής φάση για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κατακτώντας την 4η θέση μεταξύ 9 ομάδων. 

Το 1982 το ανδρικό τμήμα κατέλαβε την ένατη θέση στο πρωτάθλημα νότου και τοποθετήθηκε στην εναρκτήρια διοργάνωση Β' Εθνικής την επόμενη περίοδο. Το γυναίκειο τμήμα λίγο μετά την ίδρυση του συμμετείχε στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα, χωρίς να καταφέρει να προκριθεί στην τελική φάση.

Το 1983 η ανδρική ομάδα έχασε την άνοδο στην Α' κατηγορία τις τελευταίες αγωνιστικές, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση με 40 βαθμούς, έναν μόλις λιγότερο από Άρη Νίκαιας και Δούκα που ισοβάθμισαν στην κορυφή. Το ίδιο έτος η γυναικεία ομάδα μετείχε στην τελική φάση του Πανελλήνιου πρωταθλήματος, καταλαμβάνοντας την 5η θέση μεταξύ έξι ομάδων. Στον όμιλο αντιμετώπισε τον Άρη Νίκαιας (ήττα 6-21) και Φίλιππο Βέροιας (ισοπαλία 10-10) και κατετάγη τρίτη υστερώντας σε ισοβαθμία με τον Φίλιππο. Στον αγώνα για τις θέσεις 5-6 επικράτησε του Έσπερου Πάτρας με 15-11 και η αθλήτρια του Παναθηναϊκού Σταμέλου αναδείχθηκε πρώτη σκόρερ της τελικής φάσης με 21 τέρματα. 

Τα επόμενα τρία έτη η ανδρική ομάδα κατατάσσεται στο μέσον του βαθμολογικού πίνακα της Β' Εθνικής, ενώ η γυναικεία δεν παρουσιάζει δραστηριότητα και το 1985 ανεστέλλεται η λειτουργία της. Την περίοδο 1986-87 η ανδρική ομάδα υποβιβάστηκε από τη Β' Εθνική, ενώ το 1990 βρέθηκε σε οικονομικό αδιέξοδο και διέκοψε τις δραστηριότητές της.

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* Σήφης Βοτζάκης (συνεργ. Βαγγέλης Μελέκογλου), *100 χρόνια Παναθηναϊκός • Η ιστορία 1908-2008*, Εκδόσ. Α.Α Λιβάνη, Αθήνα 2008, ISBN 960-1418-75-X
* συλλογικό έργο, *Τριφύλλι 100 χρόνια*, επετειακή έκδοση εφ. *Goal news*, Αθήνα 2008.

Χάντμπολ
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης
Ακτή Βασιλειάδη

Η **Ακτή Βασιλειάδη** είναι η βόρεια ακτή του προλιμένα του Πειραιά, στη περιοχή της Δραπετσώνας, νότια της αρχαίας Ηετιωνείας. Ξεκινά από την προπολεμικά αποκαλούμενη ακτή κρεμμυδού, παρά τις ομώνυμες δεξαμενές Βασιλειάδη, ανατολικά, και καταλήγει στη βάση του βόρειου κυματοθραύστη του λιμένα. Το συνολικό μήκος των κρηπιδωμάτων της φθάνει περίπου τα 850 μέτρα. Τα δε βάθη τα 9 - 10 μέτρα. Όλη η έκταση της ακτής αποτελεί χερσαία τμήμα του λιμένα Πειραιά και υπάγεται στη διοίκηση του ΟΛΠ.

Στη περιοχή αυτή μέχρι το 1968 υπήρχαν μικρά νεωλκεία όπως και οι μεγάλες εγκαταστάσεις φορτοεκφόρτωσης γαιανθράκων με γερανογέφυρα που προπολεμικά ήταν στην ακτή του Αγίου Διονυσίου. Μετά το 1968 τα μεν νεωλκεία μεταφέρθηκαν στο Πέραμα, οι δε εγκαταστάσεις γαιανθράκων στην ακτή του Ικονίου (Κερατσίνι).
 
Στη συνέχεια ο χώρος δόθηκε για φορτοεκφορτώσεις των φορτηγών πλοίων δημιουργώντας εκεί σπουδαίες λιμενικές υποδομές που περιλάμβαναν μεγάλες αποθήκες και ανάλογο εξοπλισμό φορτοεκφορτώσεων. Παρακείμενα της ακτής αυτής βρίσκεται και το δεύτερο μεγάλο καταφύγιο του λιμένα του Πειραιά.

Σήμερα, παράλληλα με τα έργα διάνοιξης της παραλιακής οδού Πειραιά - Κερατσινίου, η ακτή αυτή έχει δοθεί για την εξυπηρέτηση της εξαιρετικά αναπτυσσόμενης επιβατηγού ναυτιλίας, όλος ο παλαιός λιμενικός εξοπλισμός έχει αφαιρεθεί ενώ η κύρια πολυώροφη αποθήκη ανακαινίσθηκε σε υπερσύγχρονο κτίριο όπου και εγκαταστάθηκε ο καθ΄ ύλη αρμόδιος φορέας, το υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.
* Η ονομασία Βασλειάδη καθιερώθηκε από το παλαίο νεωλκείο της εταιρείας Βασιλειάδη που υπήρχε από το 1910 παρά τον βόρειο κυματοθραύστη που φέρει το όνομα "Βασιλεύς Γεώργιος Α΄".

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. Δ΄, σελ. 203
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τόμ. 13ος, σελ. 341

Ακτη Βασιλειαδη
Απόστολοι Αχαΐας

Του **Αποστόλου** ή **Απόστολοι** είναι πεδινό χωριό της άλλοτε Επαρχίας Πατρών του Νομού Αχαΐας. Είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Σαγαίικων της Δημοτικής Ενότητας Μόβρης του Δήμου Δυτικής Αχαΐας, με πληθυσμό 88 κατοίκους, και απέχει 32 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 10 χιλιόμετρα από την Κάτω Αχαΐα.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται σε μια εύφορη πεδινή τοποθεσία στον κάμπο της δυτικής Αχαΐας και σε υψόμετρο περίπου 25 μέτρων. Συνορεύει με τα χωριά Λιμνοχώρι και Κάτω Λιμνοχώρι στα βόρεια, Γομοστό στα ανατολικά, Καραίικα στα νοτιοανατολικά, Ράχη στα νότια-νοτιοοανατολικά, Βραχναίικα Μόβρης στα νότια, Σαγαίικα στα νότια-νοτιοδυτικά, Γερουσαίικα στα νοτιοδυτικά και Σταθμός στα δυτικά. Στα νότια του χωριού διέρχεται η Εθνική Οδός Πατρών-Πύργου ενώ σε πολύ κοντινή απόσταση από το χωριό διέρχεται στα βόρειά του το παλαιό μετρικού εύρους σιδηροδρομικό δίκτυο της βόρειας και δυτικής Πελοποννήσου, που συνέδεε την Πάτρα με την Κυπαρισσία.

## Ονομασία
Η ονομασία «Αποστόλου» πιστεύεται ότι προέρχεται από τον πρώτο οικιστή, αρβανίτικης καταγωγής, που ονομαζόταν έτσι. Σήμερα, ωστόσο, εκ παραφθοράς αναφέρεται με την ονομασία «Απόστολοι» και η παρεφθαρμένη αυτή ονομασία -με την οποία αλλάζει η ουσία της προέλευσης της ονομασίας του χωριού- τείνει να επικρατήσει.

## Ιστορία
Μαζί με το γειτονικό Γομοστό είναι τα παλαιότερα χωριά της περιοχής. Πιστεύεται ότι η περιοχή οικίστηκε τον 15ο αιώνα από αρβανίτες, όπως και το γειτονικό Γομοστό· πρώτη φορά αναφέρεται το 1699. Το 1770, στα Ορλωφικά, κάηκε από τουρκαλβανούς. Το 1835 (ΒΔ 8/4/1835) αποτέλεσε οικισμό του νεοσύστατου τότε Δήμου Δύμης, το 1837 αποσπάστηκε μαζί με άλλους οικισμούς στον νεοσύστατο Δήμο Αραξίων, έως το 1840 που διαλύθηκε ο Δήμος Αραξίων και προσαρτήθηκε εκ νέου στον Δύμης.

Του Αποστόλου το 1912 αποτέλεσε οικισμό της Κοινότητας Καραίικων και από το 1959 της Κοινότητας Σαγαίικων.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Ομάδα Αρχαιολογίας του τοπίου (ΟΜ.ΑΡ.Τ.), *Ιστορία Δυτικής Αχαΐας 2. Η κοινότητα Καραίικων στο χρόνο*, επιμέλεια: Βασίλης Χρονόπουλος, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2001. ISBN 960-86814-3-X.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Βιβλιογραφία
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Απόστολοι-Αποστόλου.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Μόβρης
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Οικονομικό βαρόμετρο

Τα λεγόμενα **οικονομικά βαρόμετρα** είναι ειδικοί στατιστικοί δείκτες που παρέχουν μια γενική οικονομική εικόνα περιοχής, κράτους, εμπορικού είδους, ή είδους συναλλαγών σε τρέχουσα πάντα περίοδο με στοιχεία πιθανής μελλοντικής διαμόρφωσης.

Οι δείκτες των οικονομικών βαρομέτρων αφορούν διάφορα οικονομικά μεγέθη που συσχετίζονται σ΄ ένα γενικό δείκτη μιας οικονομικής δραστηριότητας. Η όποια διαπίστωση γίνει εξ αυτών επιτρέπει στη συνέχεια μιά "πρόγνωση" μελλοντικού επιπέδου δραστηριότητας όπως ακριβώς οι δείκτες των βαρομέτρων εκ των οποίων προήλθε συνεκδοχικά και η ονομασία τους.

Αρχαιότερο οικονομικό βαρόμετρο με τη παραπάνω έννοια ήταν το "**βαρόμετρο Χάρβαντ**" του 1917 στις ΗΠΑ που βασίζονταν σε απλούς δείκτες με στοιχεία που δίδονταν ελεύθερα. Η αποτυχία όμως που σημείωσε στη πρόβλεψη της οικονομικής κρίσης που επήλθε με το μεγάλο κραχ (1929-1932) υπήρξε παταγώδης με συνέπεια να εξοβελιστεί ως όργανο και μέθοδος.

Αργότερα το Εθνικό Γραφείο Οικονομικής Έρευνας (National Bureau of Economic Research) των ΗΠΑ, προσπάθησε να τελειοποιήσει τη μέθοδο αυτή με αυστηρότερους και ασφαλέστερους δείκτες πρόγνωσης οικονομικών διακυμάνσεων. Στη προσπάθεια αυτή του αμερικανικού φορέα μεγάλη υπήρξε η βοήθεια που παρείχαν οι καθηγητές Μίτσελ, (*W. C. Mitchell*), και Μπερνς (*Arthur F. Burns*), με τις σπουδαίες και πρωτοποριακές, στον τομέα αυτό, μελέτες τους. Στη συνέχεια των τελευταίων αναπτύχθηκαν και άλλοι δείκτες από ευρωπαίους οικονομολόγους έτσι ώστε σήμερα η τεχνική των οικονομικών βαρομέτρων να έχει επεκταθεί σε πάρα πολλούς τομείς μέχρι και στην έρευνα αγοράς, ιδιαίτερα στις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες.

* Σημειώνεται ότι τα οικονομικά βαρόμετρα δεν επιδέχονται πολιτικές, θρησκευτικές, φυλετικές,  πολιτιστικές (εκτός συγκεκριμένων τομέων),  ή άλλου είδους φορτίσεις.

Κατηγορία:Οικονομικά
Κατηγορία:Στατιστικές μέθοδοι
Ριχάρδος της Κάτω Λοθαριγγίας

Ο **Ρίχαρ** (ή **Ρίχερ**) **της Κάτω Λωρραίνης** (πέθανε το 973) ήταν  κόμης της Μονς και Αντιδούκας της Κάτω Λωρραίνης (964 - 973). Μετά το θάνατο του Γοδεφρείδου Α΄, κόμητα του Αινώ, και αντιδούκα της Κάτω Λωρραίνης, ο αυτοκράτορας Όθων Α΄ έδωσε στον Ρίχαρ τη μισή από την κομητεία του Αινώ (Μονς) με τον τίτλο του κόμητα του Αινώ. 

Του απονεμήθηκε επίσης η κομητεία της Λιέγης, ενώ είχε στενές σχέσεις με τον αυτοκράτορα και με τον αδελφό του Μπρούνο της Κολωνίας, δούκα της Λωρραίνης. Στην Κάτω Λωρραίνη τον διαδέχθηκε ο πρίγκιπας Κάρολος.

|-

Κατηγορία:Δούκες της Λωρραίνης
Γοδεφρείδος Α΄ της Κάτω Λωρραίνης

Ο **Γοδεφρείδος Α΄ της Κάτω Λωρραίνης** (πέθανε το 964) ήταν κόμης του Αινώ (958 - 964) και μαργράβος της Κάτω Λωρραίνης (959 - 964) από τότε που διαιρέθηκε το δουκάτο από τον δούκα Μπρούνο, ο οποίος παρέμεινε δούκας έως τον θάνατό του (965). 

Ήταν γιος του Γοδεφρείδου, κόμητα του Παλατινάτου της Λοθαριγγίας, και της Ερμεντρούδης. Καταγόταν σε βαθμό 6ης γενεάς από τον Καρλομάγνο. Το 958 ο Μπρούνο κατέστειλε την επανάσταση του κόμητα Ρέγκιναρ Γ΄ του Αινώ, τον οποίο εξόρισε δίνοντας την κομητεία του στον Γοδεφρείδο. Την επόμενη χρονιά η Λωρραίνη διασπάστηκε ώστε να μπορεί να διοικηθεί καλύτερα και να έχει καλύτερη άμυνα απέναντι στους εχθρούς: το κάτω τμήμα δόθηκε στον Ρίχαρ, το άνω στον Φρειδερίκο. 

Συνόδευσε στην Ιταλία τον ξάδελφο του αυτοκράτορα, Όθωνα Α΄, στη Ρώμη για να αντιμετωπίσει τον σφετεριστή Αδαλβέρτο, όπου πέθανε από επιδημία. Ο αυτοκράτορας έστεψε μετά τον θάνατο του διάδοχό του τον Ριχάρδος της Κάτω Λοθαριγγίας.

|-

Κατηγορία:Δούκες της Λωρραίνης
Κατηγορία:Οίκος των Ματφριντιδών
Φωτιστικό

thumb|Φωτιστικό
Το  **φωτιστικό** είναι ηλεκτρική συσκευή που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία τεχνητού φωτός ή / και φωτισμού για τον εκφωτισμό ενός χώρου. Η πηγή της ενέργειας είναι συνήθως ο ηλεκτρισμός μέσω ενός καλωδίου, παλαιότερα και γκάζι, κεριά η λάδι.  Για εξωτερικούς χώρους υπάρχουν και ηλιακά φωτιστικά. Σε λειτουργία μπαίνει με έναν διακόπτη ή αυτόματα. Υπάρχουν πολλά είδη φωτιστικών, όπως οι πολυέλαιοι, απλά φωτιστικά ,τα επιτραπέζια , τα κρεμαστά κ.α. Λειτουργεί με ηλεκτρική ενεργεία

Ειδικές μορφές είναι ο πολυέλαιος και το επιτραπέζιο φωτιστικό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Φωτεινές πηγές
ΤΣΣΚΑ Σόφιας (ποδόσφαιρο)

Η **ΠΦΚ ΤΣΣΚΑ Σόφιας** (βουλγαρικά: ПФК ЦСКА София, αγγλικά: *PFC CSKA Sofia*) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, Σόφια. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάντιον Μπαλγκάρσκα Άρμια, χωρητικότητας 22.990 θεατών.

Στις 5 Μαΐου 1948 ιδρύθηκε η ποδοσφαιρική ομάδα του βουλγαρικού στρατού και ήταν μέρος του *Κεντρικού Αθλητικού Συλλόγου του Στρατού* (ΤΣΣΚΑ) *Σόφιας* (βουλγαρικά: Централен спортен клуб на армията - ЦСКА, *Centralen Sporten Klub na Armiyata*), μετέπειτα ΟΣΚ ΤΣΣΚΑ Σόφιας (ОСК ЦСКА - 1948). Πλέον η ομάδα δεν έχει καμία σχέση με το βουλγαρικό στρατό. Η έδρα της ομάδας είναι το στάδιο «Μπαλγκάρσκα Άρμια» χωρητικότητας 22.015 θέσεων.

Το 2015, λόγω χρεών, η ομάδα δεν κατάφερε να πάρει αδειοδότηση από την αρμόδια ποδοσφαιρική αρχή της χώρας, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στο ερασιτεχνικό Νότιο-Δυτικό Ε Γκρουπ (3η κατηγορία του βουλγαρικού ποδοσφαίρου). Το 2016, πήρε τη θέση της Λίτεξ Λόβετς στην κορυφαία κατηγορία της χώρας.

## Ονόματα
Η ΤΣΣΚΑ Σόφιας άλλαξε αρκετά ονόματα μέχρι να καταλήξει στο σημερινό της όνομα. Ξεκίνησε με το ονόματα *Σεπτέμβρι πρι ΣΔΒ* το οποίο είχε από το 1948 που ιδρύθηκε και ολόκληρη την περίοδο 1948/49. Το 1950 ονομαζόταν *Ναρόντνα Βόισκα* δηλαδή *Λαϊκός Στρατός*. Το 1951 και το 1953 ονομαζόταν *ΣΔΝΒ Σόφιας* όπου τα αρχικά σημαίνουν κεντρικό σπίτι του λαϊκού στρατεύματος. Το 1954 έως το 1962 το όνομα της ομάδας ήταν *ΣΔΝΑ Σόφιας* δηλαδή κεντρικό σπίτι του λαϊκού στρατού. Το 1962 έως το 1985 ονομαζόταν *ΤΣΣΚΑ* όπως και τώρα. Ενώ για ένα μικρό διάστημα από το 1985 εως το 1989 ονομαζόταν *ΣΦΚΑ Σρέντετς* δηλαδή κεντρική ποδοσφαιρική ομάδα του στρατού Σρέντετς. Τέλος το σημερινό όνομα σημαίνει Κεντρική αθλητική ομάδα του στρατού.

## Οι τίτλοι
Η ΤΣΣΚΑ Σόφιας είναι η ομάδα που έχει κατακτήσει τους περισσότερους τίτλους στη Βουλγαρία: 31 φορές το πρωτάθλημα, 10 φορές το κύπελλο και 3 φορές το Σούπερ καπ Βουλγαρίας. Tέλος έχει κατακτήσει 13 φορές το κύπελλο του Σοβιετικού Στράτου.

* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βουλγαρίας|Πρωταθλήματα Βουλγαρίας]]: 31**
** 1948, 1951, 1952, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1966, 1969, 1971, 1972, 1973, 1975, 1976, 1980, 1981, 1982, 1983, 1987, 1989, 1990, 1992, 1997, 2003, 2005, 2008

* **Κύπελλα Βουλγαρίας: 11**
** 1981, 1983, 1985, 1987, 1988, 1989, 1993, 1997, 1999, 2006, 2011, 2016

* **Σούπερ Καπ Βουλγαρίας: 4**
** 1989, 2006, 2008, 2011

* **Κύπελλα του Σοβιετικού Στράτου: 13**
** 1951, 1954, 1955, 1961, 1965, 1969, 1972, 1973, 1974, 1985, 1986, 1989, 1990

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βουλγαρίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948
Καραμεσηναίικα Αχαΐας

Τα **Καραμεσιναίικα** ή **Καραμεσηναίικα**, παλαιότερα **Στου Καραμεσήνη**, είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Αποτελεί οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Καραίικων του τέως δήμου Μόβρης με 158 κατοίκους. Έχει δημοτικό σχολείο από το 1931 έως το 1997 που έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία είναι ανθρωπωνυμικό και οφείλεται στον Σπύρο Καραμεσήνη από την Βλασία Καλαβρύτων, που μετά την Ελληνική επανάσταση του 1821 αγόρασε στην περιοχή, ακατοίκητη τότε, εθνικές γαίες. Παρόλο που ο Καραμεσήνης δεν εγκαταστάθηκε μόνιμα στην περιοχή -το 1919 μάλιστα πούλησε όλα τα κτήματα που είχε- και λόγω της εγκατάστασης και άλλων από τα ορεινά των Καλαβρύτων (Άρμπουνας κ.τ.λ.), ήδη από το 1838, αλλά και από το κοντινό Πουρνάρι, επικράτησε το όνομα Καραμεσηναίικα. Σαν συγκροτημένος οικισμός αναφέρεται μετά το 1930 και όλοι οι κάτοικοι με καταγωγή τα χωριά των Καλαβρύτων.

Το 1835 αποτέλεσε οικισμό του Δήμου Δύμης έως το 1912 με την διάλυση των δήμων αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Καραίικων. Σε απογραφή του 1896 είχε 21 κατοίκους, 213 το 1940 και 303 το 1950.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Ομάδα Αρχαιολογίας του τοπίου (ΟΜ.ΑΡ.Τ.), *Ιστορία Δυτικής Αχαΐας 2. Η κοινότητα Καραίικων στο χρόνο*, επιμέλεια: Βασίλης Χρονόπουλος, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2001. ISBN 960-86814-3-X.

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Μόβρης
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Ράχη Καραίικων Αχαΐας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα, δείτε: [[Ράχη]]*
:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: [[Ράχη Αχαΐας]]*

Η **Ράχη** Καραίικων είναι χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Αποτελεί οικισμό της Δημοτικής  Ενότητας Μόβρης του Δήμου Δυτικής Αχαΐας με 136 κατοίκους (απογραφή 2021). 

## Ιστορικά στοιχεία
Η Ράχη είναι σχετικά νέος οικισμός. Πριν το 1900 στην περιοχή υπήρχαν σκόρπιες κατοικίες· μετά το 1900 έγινε εγκατάσταση νέων κατοίκων από τα ορεινά χωριά των Καλαβρύτων. Το σημείο όπου κτίστηκε το χωριό είναι σε πλαγιά -ψηλότερα από τα άλλα της κοινότητας Καραίικων- και γι' αυτό ονομάστηκε Ράχη. Πρώτος οικιστής αναφέρεται ο Κώστας Κατσινάς από το Γομοστό.

Το 1912 αποτέλεσε οικισμό της νεοσύστατης κοινότητας Καραίικων. Αναφέρεται πρώτη φορά σε απογραφή το 1920 με 21 κατοίκους, είχε 202 το 1940 και 207 το 1951. Είχε δημοτικό σχολείο από το 1930 έως το 1997 που έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Λοιπά
Να μην συγχέεται με τη Ράχη Τριταίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Ομάδα Αρχαιολογίας του τοπίου (ΟΜ.ΑΡ.Τ.), *Ιστορία Δυτικής Αχαΐας 2. Η κοινότητα Καραίικων στο χρόνο*, επιμέλεια: Βασίλης Χρονόπουλος, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2001. ISBN 960-86814-3-X.

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Δήμος Μόβρης
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ 2010

Το **Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ** του 2010 είναι 38ο ράλλυ της ιστορίας του. Το πρόγραμμα αποτελούταν απο 13 αγώνες μεταξύ και των οπόιων έκαναν εμφανίσεις η Βουλγαρία, που αντικατέστησε την Ελλάδα και μετά απο δύο χρόνια η Τουρκία που έχει να φιλοξενήσει ράλλυ απο το 2008. Το πρωτάθλημα άρχισε στις 11 Φεβρουαρίου 2010 στο Ράλλυ Σουηδίας. 

## Πρόσφατες Αλλαγές

* Η Πρώτη αλλαγή που παρατηρήθηκε είναι οι πόντοι που κατακτάνε οι οδηγοί. Το 2009 απο την 1η μέχρι και την 8η θέση υπήρχε η δυνατότητα οι οδηγοί που θα βρίσκονται σε αυτες τις θέσεις, να πάρουν βαθμό. Τον Φεβρουάριο του 2010, όμως ανακοινώθηκε πρόσφατα πως οι θέσεις 1 έως και 10 θα υπήρχε δυνατότητα να κατακτησουν βαθμούς. Παρακάτω, υπάρχει ένας πίνακας που συγκρίνει τις θέσεις 1-8 το 2009 και 1-10 το 2010.

Αξίζει να συμπληρώσουμε πως η τελευταία φορά που οι οδηγοί παίρνανε βαθμούς απο τις θέσεις 1-10, ήταν το 1997.
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 2010