open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ασουνσιόν

Η **Ασουνσιόν** (· · Γουαρανί: **') είναι [[πρωτεύουσα]] και μεγαλύτερη πόλη της [[Παραγουάη]]ς. Η επίσημη ονομασία της πόλης είναι στα . 

Σύμφωνα με την Απογραφή Πληθυσμού της χώρας το 2022, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 462.241 κατοίκους, ενώ η [[μητροπολιτική περιοχή]] της (γνωστή ως Μείζων Ασουνσιόν - ) ξεπερνά τους 2,3 εκατ. κατοίκους, καθιστόντας την την πιο πυκονοκατοικημένη περιοχή της Παραγουάης και την πιο παραγωγική, καθώς συγκεντρώνει 70% του εθνικού [[Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν|ΑΕΠ]]. Περιλαμβάνει πόλεις, όπως το Σαν Λορένσο, το Φερνάντο ντε λα Μόρα, το Λαμπαρέ και άλλες. Η πόλη της Ασουνσιόν αποτελεί αυτόνομη πρωτεύουσα και δεν εντάσσεται σε κάποια εκ των επαρχιών της χώρας.

Είναι έδρα της κυβερνήσεως, κύριο [[λιμάνι]] και βιομηχανικό καθώς επίσης και πολιτιστικό κέντρο της χώρας. Στην πόλη λειτουργούν εργοστάσια επεξεργασίας [[Καπνός (φυτό)|καπνού]] και [[Υφαντουργία|υφασμάτων]]. Είναι η τρίτη ασφαλέστερη πρωτεύουσα της Λατινικής Αμερικής μετά το [[Μπουένος Άιρες|Μπούενος Άιρες]] και το [[Σαντιάγο]], σύμφωνα με την [[ΜΚΟ]] έρευνας [[Οργανωμένο έγκλημα|οργανωμένου εγκλήματος]] ''InSight Crime''. Στην μητροπολιτική περιοχή της, συγκεκριμένα στην περιφέρεια Λουκέ/Λουγκέ (), βρίσκονται τα κεντρικά της [[Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Νοτίου Αμερικής|Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Νοτίου Αμερικής]].

== Ονομασία ==
Η ονομασία της πόλης προέρχεται από την ισπανική λέξη ''asunción'' που σημαίνει ''ανάληψη'' και αναφέρεται στην Ανάληψη της [[Παναγία|Παναγίας]] (Μαρίας). Ενώ το πλήρες όνομά της είναι ''Η Κυρία μας, Αγία Μαρία της Αναλήψεως'' (**').

## Ιστορία
thumb|Ο καθεδρικός ναός στην Ασουνσιόν
Αποτελεί μία από τις παλαιότερες πόλεις της Νότιας Αμερικής. Πρώτος στην περιοχή έφτασε ο Χουάν ντε Αγιόλας. Ιδρύθηκε επίσημα στις 15 Αυγούστου του 1537 από τους Χουάν ντε Σαλασάρ ντε Εσπινόσα και Γκονσάλο ντε Μεντόσα.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
*  Μπογκοτά, Κολομβία
*  Μπουένος Άιρες, Αργεντινή
*  Ρεσιστένσια, Αργεντινή
*  Καμπίνας, Σάο Πάολο (πολιτεία) Βραζιλία
*  Κουριτίμπα, Παρανά (πολιτεία), Βραζιλία
*  Σάο Πάολο, Βραζιλία
*  Σίμπα, Ιαπωνία
*  Μαδρίτη, Ισπανία
*  Μαϊάμι Ντέιτ Κάουντι, Φλόριντα, ΗΠΑ
*  Ταϊπέι, Δημοκρατία της Κίνας

## Δείτε επίσης

*Εθνική Βιβλιοθήκη της Παραγουάης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί συνδέσμοι
* 3dLatinamerica.com Τρισδιάστατες εικόνες της πόλης
* Χάρτης του κέντρου και της πόλης (μέρος 1)

Κατηγορία:Πόλεις της Παραγουάης
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Νότιας Αμερικής
Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο

Ο **Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο** (*Bernard Annen Auwen Dowiyogo*, 14 Φεβρουαρίου 1946 - 9 Μαρτίου 2003) ήταν πολιτικός από το Ναουρού. Για 25 χρόνια κυριάρχησε στην πολιτική της χώρας, χρηματίζοντας Πρόεδρος τις περιόδους 1976-1978, 1989 έως 1995, το 1996 μόνο για 15 ημέρες, το 1998-1999 και το 2000-2001 και από τον Ιανουάριο του 2003 ως το θάνατό του το Μάρτιο του ίδιου χρόνου.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1946. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στο 18μελές Κοινοβούλιο του νησιού το 1973 και ήταν Πρόεδρος για πρώτη φορά από το 1976 ως το 1978, έπειτα από την ανατροπή του Χάμερ ντε Ρομπίρτ.

Για τα επόμενα 25 χρόνια υπηρέτησε στην προεδρία με πολλές εναλλαγές, με μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τα 6 χρόνια (1989-1995) και με μικρότερο τις 15 ημέρες.

Επέκρινε τις πυρηνικές δοκιμές της Γαλλίας και των ΗΠΑ στην περιοχή. Πέθανε στις 9 Μαρτίου του 2003 στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Τζορτζ Ουάσιγκτον στις ΗΠΑ από καρδιακές επιπλοκές έπειτα από διαβήτη, πάθηση κοινή στη χώρα του.

Ο γιος του, Βάλντον, διορίστηκε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου το 2005.

## Παραπομπές


Ντοουιγιο
Γιαρέν

thumb|left|Το Κοινοβούλιο του Ναούρου.

Η **Γιαρέν** (**Yaren**, παλαιότερα *Makwa*), είναι η κυριότερη πόλη του Ναούρου. Η θέση της είναι στη νοτιοδυτική ακτή του νησιού. Αποτελεί έδρα της κυβέρνησης αλλά όχι πρωτεύουσα, καθώς το κράτος αυτό δεν έχει επίσημη πρωτεύουσα. Εκεί βρίσκεται το Κοινοβούλιο του κράτους και οι λοιπές κυβερνητικές υπηρεσίες. Η πόλη διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο. Ο ΟΗΕ αναγνωρίζει τη Γιαρέν ως τον κύριο οικισμό του κράτους.

Το κύριο αξιοθέατο είναι η υπόγεια λίμνη Μόκουα Γουέλ. Εκεί βρίσκονται και τα ομώνυμα υπόγεια σπήλαια. Αποτελεί επίσης ανεπτυγμένο τουριστικό κέντρο. Οι φίλοι των καταδύσεων και των θαλασσίων αθλημάτων κάθε χρόνο πηγαίνουν στην πόλη.

## Γεωγραφία
Η Γιάρεν βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού. Η περιοχή της είναι 1,5 τετρ. χιλιόμετρα και το ύψος της ανέρχεται στα 25 μέτρα όπως καταγράφηκε το 2007. Στα βόρεια της Γιάρεν βρίσκεται η Μπουάντα, στα ανατολικά το Μενένγκ και στα δυτικά το Μπόε.

## Βιβλιογραφία
* *Παγκόσμιος Γεωγραφικός Άτλας*, εκδόσεις ΔΟΜΗ, 2006, τόμος 15, σελ. 228

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γιαρεν
Κατηγορία:Ναουρού
Καρκάβος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Καρκάβος** ήταν γιος του Τρίοπα, του σκληρόκαρδου ηγεμόνα του λαού των Περραιβών. Ο Καρκάβος σκότωσε τον πατέρα του και απάλλαξε έτσι τους συμπολίτες του από την απανθρωπιά του. Για να καθαρθεί από τον φόνο, ο πατροκτόνος Κάρκαβος πήγε στην Τρωάδα, όπου ίδρυσε την πόλη Ζέλεια και έγινε πρόγονος του ήρωα Πανδάρου.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καρκαβος
Καρκώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καρκώ** ήταν γνωστή μία μορφή-φόβητρο για τα μικρά παιδιά που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα. Δύο άλλα τέτοια φόβητρα ήταν η Μορμώ και η Γελλώ. Για την Καρκώ έλεγαν ότι είχε σκληρά και μυτερά δόντια, τα οποία εξείχαν προς τα έξω και προσέδιδαν στο πρόσωπό της μια τρομακτική όψη.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 518

Καρκω
Καρκω
Ίουλος

Η λέξη **Ίουλος** μπορεί να αφορά τα:
* Ίουλος (μυθολογία) ή Ασκάνιος: μυθολογικό πρόσωπο για το οποίο θεωρείται ότι από το όνομά του προέρχεται το όνομα «Ιούλιος» που έφεραν πολλοί επιφανείς Ρωμαίοι
* Ίουλος (βοτανική): είδος ταξιανθίας
* Ίουλος (ζωολογία): γένος Διπλόποδων Μυριαπόδων

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Καρυά (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καρυά** ή **Καρύα** ήταν γνωστή μία θυγατέρα του Δίωνα, μυθικού βασιλιά της Λακεδαίμονας, και της Αμφιθέας. 

Αδελφές της Καρυάς ήταν η Όρφη και η Λυκώ. 

Ο Δίων και η Αμφιθέα κάποτε φιλοξένησαν τον Απόλλωνα. Ο θεός για ανταμοιβή υποσχέθηκε στην Αμφιθέα ότι θα έδινε στις κόρες της το δώρο της μαντικής υπό τον όρο ότι αυτές δεν θα πρόδιδαν ποτέ τους θεούς και ποτέ δεν θα ζητούσαν να μάθουν πράγματα που δεν τις αφορούσαν.

Κάποτε ο Δίων φιλοξένησε και τον Διόνυσο στο ανάκτορό του. Ο Διόνυσος ερωτεύθηκε την Καρυά και η Καρυά τον Διόνυσο. Αφού ο θεός τελείωσε το μεγάλο ταξίδι του σε όλη τη Γη, ο θεός ξαναπέρασε από το παλάτι του Δίωνα, καθώς ο έρωτάς του για την Καρυά ήταν τόσο μεγάλος. Τότε όμως οι κόρες τον παρακολούθησαν για να μάθουν τα μυστικά του. Για τον λόγο αυτό οι θεοί τις μεταμόρφωσαν σε βράχια και την Καρυά σε *κάρυον* = κουκούτσι, το οποίο από τότε υπάρχει μέσα στους περισσότερους καρπούς. Οι Λακεδαιμόνιοι, όταν το έμαθαν αυτό από τη θεά Άρτεμη, αφιέρωσαν ναό στην *Αρτέμιδα Καρυάτιδα*.

## Παραπομπές

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καρυα
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Κάρμη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κάρμη** ήταν γνωστή η μητέρα της Βριτομάρτιδος Δικτύννης, την οποία απέκτησε αφού γονιμοποιήθηκε από τον Δία. Η ίδια η Κάρμη αναφέρεται ως θυγατέρα του Ευβούλου, γιου του Καρμάνορα, είτε ως θυγατέρα της Κασσιόπης ή Κασσιεπείας. Η Κάρμη πιστευόταν ότι υπήρξε η τροφός της Σκύλλας, του μυθικού τέρατος που είναι γνωστό από την *[[Οδύσσεια]]*.
## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Καρμη
Κασσιόπη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία η **Κασσιόπη** ήταν η σύζυγος του Κηφέα, βασιλιά της Αιθιοπίας, γνωστή από τον μύθο της Ανδρομέδας και του Περσέως.
## Γενικά
Το όνομά της συναντάται και με τις παραλλαγές *Κασσιόπεια*, *Κασσιέπεια* ή και *Κασσώπη*. Αναφέρεται ως θυγατέρα του Αράβου ή Αραβίου. Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις η Κασσιόπη ήταν σύζυγος του Φοίνικα, του γιου του Αγήνορα, και μητέρα του Φινέα, του Κίλικα, του Δορύκλου και της Κάρμης και εκ του Διός της Ευρώπης και του Ατύμνου. Σε άλλο μύθο η Κασσιόπη είναι σύζυγος του Επάφου και μητέρα της Λιβύης, ή σύζυγος του Οινέα και μητέρα του Τυδέα.

## Ο μύθος
Κατά την επικρατέστερη όμως παράδοση η Κασσιόπη ήταν σύζυγος του Κηφέα και μητέρα της Ανδρομέδας. Κατά τη μία εκδοχή του μύθου, η Κασσιόπη καυχήθηκε ότι ήταν ομορφότερη από την Ήρα και από τις Νηρηίδες. Κατά την άλλη εκδοχή του μύθου, η Κασσιόπη καυχήθηκε πως η κόρη της Ανδρομέδα ήταν ομορφότερη από την Ήρα και τις Νηρηίδες. Αυτό προκάλεσε την οργή της Ήρας και των Νηρηίδων, που ζήτησαν από τον θεό της θάλασσας, τον Ποσειδώνα, να την τιμωρήσει. Τότε ο Ποσειδώνας έστειλε ένα *κήτος*, ένα φοβερό θαλάσσιο τέρας, που κατέστρεφε τα παράλια της χώρας της Κασσιόπης. Για να εξευμενισθεί ο Ποσειδώνας, το βασιλικό ζεύγος υποχρεώθηκε να δώσει την Ανδρομέδα να τη φάει το τέρας. Τότε εμφανίσθηκε ο Περσέας και τη γλίτωσε. Μετά τον θάνατό της, η Κασσιόπη μεταμορφώθηκε στον  αστερισμό, όπως και οι υπόλοιποι ήρωες του μύθου. Παντού στην αρχαία Ελλάδα το βασικό σχήμα στον αστερισμό αντιστοιχούσε σε μία γυναίκα καθισμένη πάνω σε ένα θρόνο (*«Η του θρόνου»*).

## Προέλευση του μύθου
Ο μύθος της Κασσιόπης ανήκει στις παραδόσεις του Άργους, στις λεγόμενες *Αργείες παραδόσεις*. Από το Άργος μεταδόθηκε στη Φοινίκη και από εκεί επανήλθε ελαφρά παραλλαγμένος σε άλλες ελληνικές περιοχές. Η αλληγορική έννοια του μύθου είναι η σύνδεση των επισημότερων ελληνικών γενών και των σημαντικότερων ημίθεων (μυθικών ηρώων) πολλών χωρών (Κιλικίας, Αιγύπτου, Λιβύης) υπό την ίδια μητέρα που έφερε την ομορφιά και τη χάρη όλων των παιδιών της (λαών) για τα οποία και τάχθηκε από τον Δία να τα παρακολουθεί από ψηλά (από τον ουράνιο θόλο) και να τα προστατεύει ως αστερισμός. Η δε εμπλοκή του Ποσειδώνα ως τιμωρού αντί της Ήρας, δηλώνει την προϊστορική γεωλογική αναστάτωση που συνέβη στον ελλαδικό χώρο με συνέπεια την κατάκλυση υδάτων (κατακλυσμός του Δευκαλίωνα) και κατ΄ επέκταση, ουσιαστικά, τον αποχωρισμό των αρχαίων γενών.

Εκτός όμως του Άργους που φέρεται ως πηγή του, στη κυρίως Ελλάδα το όνομα της Κασσιοπείας πλέκεται και σε τοπικούς μύθους όπως της Αιτωλίας, όπου ως σύζυγος του Οινέα και μητέρα του Τυδέα αποκαλύπτεται μάμμη του Διομήδη, του ήρωα του Τρωικού Πολέμου.

Η Κασσιόπη απεικονίζεται σε αρχαία αγγεία, καθώς και σε μία τοιχογραφία της Πομπηίας

## Ο μύθος σήμερα
Ο μύθος διδάσκεται στο μάθημα των Λατινικών στη Β΄  Γενικού Λυκείου, στο 3ο μάθημα.

## Δείτε επίσης
*Κασσιόπη (αστερισμός)

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.10ος, σελ.431.

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Κάρνος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κάρνος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Μάντης από την Ακαρνανία, γιος του Δία και της Ευρώπης κατά μία εκδοχή, ο οποίος σκοτώθηκε από τον Ιππότη, ένα από τους Ηρακλείδες. Το περιστατικό συνέβηκε κατά την προετοιμασία για την επιχείρηση των Ηρακλειδών για την κατάληψη της Πελοποννήσου, όταν βρίσκονταν στη Ναύπακτο. Ο Ιππότης σκότωσε τον Κάρνο νομίζοντάς τον κατάσκοπο των Πελοποννησίων. Εξαιτίας του φόνου αυτού, ο στρατός των Δωριέων-Ηρακλειδών αποδεκατίστηκε από την πείνα, ενώ ο στόλος τους χάθηκε. Η συμφορά προκλήθηκε όχι από τον Δία, αλλά από τον θεό Απόλλωνα, προστάτη των μάντεων. Ο Ιππότης τιμωρήθηκε με δεκαετή εξορία για την πράξη του.
# Γιος του Φοίνικα που έδωσε το όνομά του στην πόλη Κάρνη.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Φοίνικες
Καστάλιος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Καστάλιος** ήταν γιος της Νύμφης Κασταλίας και του Δελφού, του βασιλιά των Δελφών. Αδέρφια του Κασταλίου ήταν ο Πύθης και η Φημονόη, αλλά ο Καστάλιος ήταν αυτός που διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο των Δελφών. Από τη μητέρα του ο Καστάλιος ήταν εγγονός του ποτάμιου θεού Αχελώου, ενώ από τον πατέρα του εγγονός του θεού Απόλλωνα ή του θεού Ποσειδώνα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κασταλιος
Κασσιφόνη

Στην ελληνική μυθολογία η **Κασσιφόνη**, σύμφωνα με μία λιγότερο γνωστή παράδοση που αναφέρει ο Λυκόφρων, ήταν θυγατέρα του Οδυσσέα και της μάγισσας Κίρκης, όπως και ο Τηλέγονος. 

Στην παράδοση αυτή η Κασσιφόνη παντρεύτηκε τον Τηλέμαχο, τον οποίο και δολοφόνησε, επειδή είχε σκοτώσει τη μητέρα της.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κασσιφονη
Καύκασος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Καύκασος** ήταν ένας Σκύθης βοσκός, τον οποίο σκότωσε ο Τιτάνας Κρόνος, επειδή κατά μία εκδοχή είχε βοηθήσει τον γιο του, τον θεό Δία, να τον εκθρονίσει. Για να τιμήσει τον βοσκό, ο Δίας μετονόμασε το μέχρι τότε αποκαλούμενο «Όρος του Βορέου» ή «Κοίτη Βορέου» (κρεβάτι του Βορέα) σε «Καύκασο», όνομα που διατηρεί μέχρι και σήμερα.

## Παραπομπές

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 520

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Καυλώνας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Καυλώνας** (***Καυλών***) ήταν γιος της Αμαζόνας Κλείτης, η οποία ήταν η τροφός της βασίλισσας των Αμαζόνων Πενθεσίλειας. Ο Καυλών πήγε μαζί με τη μητέρα του στη Μεγάλη Ελλάδα (δηλαδή στη νότια Ιταλία), όπου και ίδρυσε μία ομώνυμη πόλη, την Καυλωνία, ή Καυλώνα ή Αυλωνία, κοντά στο Ρήγιο.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 521

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Καύκωνας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καύκωνας** (***Καύκων***) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του βασιλιά Λυκάονα, που έδωσε το όνομά του στους Καύκωνες. Σύμφωνα με μαρτυρία του Παυσανία ο τάφος του βρισκόταν στο Λέπρεο της Τριφυλίας και πάνω στον τάφο υπήρχε άγαλμα άνδρα που κρατούσε μία λύρα. Σε άλλη παράδοση αναφέρεται ότι κατά την ίδρυση της Μεγαλοπόλεως θυσίασαν στη Δήμητρα, στην Κόρη (Περσεφόνη) και στον Καύκωνα, πράγμα που σημαίνει ότι στην περιοχή αυτή ο Καύκωνας λατρευόταν ως ήρωας. Λεγόταν ότι ο Καύκωνας εμφανίσθηκε ως ιεροφάντης στον Επαμεινώνδα μέσα στη νύχτα και τον προέτρεψε να παραδώσει τη χώρα στους Μεσσηνίους. Με τον ίδιο τρόπο παρουσιάσθηκε και στον στρατηγό των Αργείων, τον Επιτέλη και του έδειξε το μέρος της Ιθώμης όπου είχε φυλαγμένο μέσα σε μια υδρία ένα έλασμα κασσιτέρου, πάνω στο οποίο είχε καταγραφεί η τελετή των Μυστηρίων των Μεγάλων Θεών. Κατά τον Αιλιανό ο Καύκων ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα και της Αστυδάμειας.
# Γιος του Κελαινού και εγγονός του Αθηναίου Φλύου. Αυτός ο Καύκωνας καθιέρωσε πρώτος τα μυστήρια της Δήμητρας στη Μεσσηνία, όταν βασιλιάς ήταν ο Πολυκάων, γιος του Λέλεγα.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καυκωνας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Μάθημα ανατομίας του Δρ. Τουλπ

Το ***Μάθημα ανατομίας του Δρ. Τουλπ*** (ολλανδικά: *Anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp*) είναι ομαδικό πορτρέτο του Ρέμπραντ που βρίσκεται στο Mauritshuis (*Mauritshuis*, Br. 403) στη Χάγη και θεωρείται ένα από τα θαύματα της ζωγραφικής τέχνης. Η ελαιογραφία φιλοτεχνήθηκε σε φυσικό μέγεθος το 1632 και αποτελεί ένα είδος ιστορικής καταγραφής των μαθημάτων ανατομίας που παραδόθηκαν τον Ιανουάριο του ίδιου έτους από τον καθηγητή ανατόμο Νικολάες Τουλπ.

## Περιγραφή
Παριστά τον Τουλπ που επιδεικνύει επί πτώματος την ανατομία του βραχίονα στους από δεξιά του φερώνυμους μαθητές του. Τα πρόσωπα όλων των εικονιζόμενων παρουσιάζονται σε πλήρη έκφραση. Ο ίδιος ο καθηγητής φέρεται με ύφος αυστηρό και επεξηγηματικό ενώ οι μαθητές του βρίσκονται σε στάση και έκφραση δίψας για μάθηση, εκτός του τελευταίου πίσω που δείχνει ελαφρά στάση αποκρουστική. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά ομαδικά πορτρέτα, απεικονίζει τα πρόσωπα όχι το ένα δίπλα στο άλλο, αλλά γύρω από το υπό εξέταση πτώμα. Τόσο οι μύες όσο και οι τένοντες του χεριού, απεικονίζονται ρεαλιστικά και σύμφωνα με τις ανατομικές γνώσεις της εποχής. Θεωρείται πιθανό πως ο Ρέμπραντ απέκτησε κάποιες βασικές γνώσεις γύρω από την ανατομία του ανθρώπινου σώματος, πιθανώς έχοντας μελετήσει το έργο του Αντρέα Βεσάλιους, του οποίου γύψινα εκμαγεία χεριών βρέθηκαν στα υπάρχοντα του Ρέμπραντ μετά το θάνατό του.
## Ιστορική τοποθέτηση
Είναι από τους πρώτους πίνακες του Ρέμπραντ που φέρουν υπογραφή με το όνομά του (*Rembrandt f[ecit]*) σε αντιδιαστολή με τη χρήση των αρχικών *RHL* που συναντάται σε προγενέστερες συνθέσεις του, γεγονός που ερμηνεύεται συχνά ως έκφραση της αυτοπεποίθησης που είχε αποκτήσει. Φιλοτεχνήθηκε κατόπιν παραγγελίας του ίδιου του καθηγητή ο οποίος και στη συνέχεια  μετά την παραλαβή του τον δώρισε στη συντεχνία των χειρουργών του Άμστερνταμ.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 2ος, σ. 748

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*''Μάθημα Ανατομίας'' και ανάλυση (στα ολλανδικά)

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ρέμπραντ
Κατηγορία:Ιστορία της ανατομίας
Καύνος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Καύνος** ήταν ο δίδυμος αδελφός της Βυβλίδας, γιος του Μιλήτου και της Ειδοθέας. Ο Καύνος, όταν κατάλαβε ότι η αδελφή του ήταν ερωτευμένη μαζί του, έφυγε από την πατρίδα του και πήγε στην Καρία όπου ίδρυσε ομώνυμη πόλη, την **[[Καύνος|Καύνο]]**. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Καύνος ήταν αυτός που αισθάνθηκε έρωτα για την αδελφή του, και γι' αυτό αυτοεξορίσθηκε. Διηγούνται επίσης ότι ο Καύνος στη Λυκία πήρε ως σύζυγό του μία Νύμφη, την Προνόη, και απέκτησαν έναν γιο, τον Αιγίαλο, ο οποίος πιθανώς ίδρυσε την πόλη Καύνο στην Καρία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Καυνος
Κεβρήνας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κεβρήνας** (***Κεβρήν***) ή **Κεβρηνός** ήταν ποτάμιος θεός που αντιστοιχούσε σε κάποιο παραπόταμο του Σκαμάνδρου, στη Μικρά Ασία. Ο Κεβρήνας αναφέρεται ότι είχε δύο θυγατέρες: την Οινώνη, Νύμφη της Ίδης η οποία παντρεύτηκε τον Πάρι πριν αυτός απαγάγει την Ωραία Ελένη, και την Αστερόπη, η οποία παντρεύτηκε τον Αιακό.

Ο Κεβρήνας δεν αναφέρεται σε σχέση με την αρχαία πόλη Κεβρήνα, που ίσως πήρε το όνομά της από τον ποταμό.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κεβρηνας
Κάυστρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κάυστρος** ήταν γνωστή η προσωποποίηση του ποταμού Καΰστρου της Λυδίας της Μικράς Ασίας, του σημερινού Κιουτσούκ Μεντερές της Τουρκίας. Ο Κάυστρος ήταν, υποτίθεται, γιος του Αχιλλέα και της βασίλισσας των Αμαζόνων, της Πενθεσίλειας. Γιος του Καΰστρου ήταν ο Έφεσος, ο ιδρυτής της ομώνυμης πόλεως. Ο Κάυστρος είχε και μία κόρη, τη Σεμίραμι, την οποία απέκτησε με τη Δηκρητώ.

Σήμερα το όνομα αυτό φέρει η συνοικία *Καΐστριο Πεδίο* ή αλλιώς *Καΐστρι*, στους Αμπελοκήπους Θεσσαλονίκης. Οι Μικρασιάτες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, δημιούργησαν ανάμεσα σε άλλες και τη συνοικία αυτή, που την ονόμασαν έτσι σε ανάμνηση των Πατρίδων τους που βρίσκονταν στην κοιλάδα του ποταμού Καΰστρου και την εγκατέλειψαν ως πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καυστρος
Καφείρα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καφείρα** αναφέρεται μία Ωκεανίδα, δηλαδή μία θυγατέρα του Ωκεανού. Μαζί με τους Τελχίνες η Καφείρα ανέθρεψε και μεγάλωσε στη Ρόδο τον μικρό Ποσειδώνα, τον μετέπειτα φοβερό θεό της θάλασσας, τον οποίο της είχε εμπιστευθεί η μητέρα του η Ρέα για να τον γλιτώσει από τον Κρόνο.

## Παραπομπές


## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Καφειρα
Κείσος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κείσος** ήταν ο μεγαλύτερος από τους γιους του Τημένου, βασιλιά του Άργους. Σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις, ο Τήμενος παραμέρισε τον Κείσο και τα αδέλφια του και όρισε ως διάδοχό του τον γαμπρό του Δηιφόντη, σύζυγο της κόρης του Υρνηθούς. Ο Κείσος και οι αδελφοί του εξοργίσθηκαν και θέλησαν να σκοτώσουν τον πατέρα τους. Μετά από μία αποτυχημένη απόπειρα, ο Τήμενος τους εξόρισε. Αργότερα όμως φαίνεται ότι τουλάχιστον ο Κείσος επέστρεψε στο Άργος, καθώς αναφέρεται ότι διαδέχθηκε στον θρόνο τον Τήμενο. Ως παιδιά του Κείσου καταγράφονται οι Φλίας ο Θέστιος, Μήδωνας και Μάρωνας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κεισος
Κέλαινος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κέλαινος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του Φλύου και πατέρας του Καύκωνα. Από τον πατέρα του ο Κέλαινος ήταν εγγονός της θεάς Γαίας.
# Γιος του θεού της θάλασσας Ποσειδώνα και της Δαναΐδας Κελαινούς. Από αυτόν τον Κέλαινο πήρε το όνομά της η πόλη Κελαιναί στη Φρυγία. Το όνομά του αναγράφεται και σε νομίσματα της πόλεως «Απαμείας της Κιβωτού».

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κελαινος

Κατηγορία:Παιδιά του Ποσειδώνα

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κελαινώ

Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα **Κελαινώ** (από τη λέξη *κελαινός* = σκοτεινός, σκούρος) είναι γνωστά τα παρακάτω 4 πρόσωπα:

# Μία από τις Δαναΐδες, κόρη του Δαναού και της Κρινούς. Η Κελαινώ παντρεύτηκε τον Υπέρβιο, υιό του Αιγύπτου, τον οποίο σκότωσε κατά την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν και οι άλλες 48 από τις αδελφές της. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή όμως, είχε αποκτήσει ένα υιό με τον θεό Ποσειδώνα, τον Κέλαινο.
# Μία από τις επτά Πλειάδες, τις κόρες της Πλειόνης και του Άτλαντα. Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, η Κελαινώ ήταν κόρη του Εργέα. Αναφέρεται συνήθως ως σύζυγος του Ποσειδώνα, με τον οποίο απέκτησαν δύο τουλάχιστον υιούς, τον Λύκο και τον Νυκτέα. Κατά τον Ακέσανδρο, υιοί της Κελαινούς ήταν και οι Τρίτωνας και Ευρύπυλος. Τέλος, μία πολύ ασαφής και αμφιλεγόμενη παράδοση αναφέρει την Κελαινώ ως σύζυγο του Τιτάνα Προμηθέα και μητέρα από αυτόν του Λύκου και του Χιμαίρου.
# Κόρη του Υάμου, υιού του Λυκώρου, κατά μία εκδοχή μητέρα του Δελφού από τον θεό Απόλλωνα.
# Η μία από τις τρεις Άρπυιες (κατά τον Ησίοδο). Ο Αινείας την είχε συναντήσει στις Στροφάδες, όπου εκείνη του προφήτευε σχετικώς με τα επικείμενα ταξίδια του. 
# Μία από τις Αμαζόνες που σκοτώθηκε από τον Ηρακλή. Αναφέρεται από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη (4.16.3).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Δαναΐδες
Κατηγορία:Αμαζόνες
Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Κατηγορία:Πλειάδες της Ελληνικής μυθολογίας
Κελεύτορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κελεύτορας** (***Κελεύτωρ***) είναι γνωστός ένας γιος του Αγρίου. Ο Κελεύτορας μαζί με τα αδέλφια του Θερσίτη, Λυκωπέα, Μελάνιππο, Ογχηστό και Πρόθοο, εξεστράτευσε εναντίον του θείου τους Οινέα, που ήταν βασιλιάς της Καλυδώνας, για να του πάρουν την εξουσία. Σκοτώθηκε από τον ήρωα Διομήδη, που ήταν εγγονός του Αγρίου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κελευτορας
Κέλμις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κέλμις** ή **Σκέλμις** είναι γνωστός ένας από τους Ιδαίους Δακτύλους στην  παράδοση (μάλλον την αρχαιότερη) που αναφέρει ότι οι Δάκτυλοι ήταν τρεις: ο Κέλμις, ο Δαμναμενεύς και ο Άκμων, όλοι τους παντοδύναμοι μάγοι. Αυτοί οι μάγοι ήταν υπηρέτες της Αδράστειας, που πρώτοι άσκησαν την τέχνη του «πολυμήτιος» Ηφαίστου κατεργαζόμενοι με τη φωτιά το σίδερο και τον χαλκό. Ο Κέλμις συνδέεται ιδιαίτερα με την ανακάλυψη του σιδήρου.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κελμις
Κελτίνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κελτίνη** αναφέρεται ένα από τα παράπλευρα πρόσωπα στον μύθο των βοδιών του Γηρυόνη, δηλαδή του ομώνυμου άθλου του Ηρακλή.

Η Κελτίνη ήταν κόρη του Βρεταννού. Επιστρέφοντας ο Ηρακλής από τον άθλο μαζί με τα βόδια του Γηρυόνη, έπεσε στην παγίδα της Κελτίνης, η οποία έκρυψε την αγέλη των βοδιών και υποσχέθηκε στον ήρωα να του τα επιστρέψει μόνο αν αυτός δεχόταν να έχει μια σεξουαλική επαφή μαζί της. Ο Ηρακλής δέχθηκε επειδή ήθελε τα βόδια γρήγορα, αλλά και επειδή η Κελτίνη ήταν όμορφη. Με τον τρόπο αυτό ο Ηρακλής έγινε πατέρας του Κελτού, που έδωσε το όνομά του στους Κέλτες.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Κελτινη
Κελ
Κεβριόνης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κεβριόνης** είναι γνωστός ένας νόθος γιος του Πριάμου, τον οποίο απέκτησε με μία δούλα. Ο Κεβριόνης σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο από τον Πάτροκλο με μία μεγάλη πέτρα, με την οποία τον κτύπησε στο μέτωπο. Για την κατοχή του πτώματος του Κεβριόνη έλαβε χώρα σφοδρή μάχη. Σύμφωνα με την παράδοση που υιοθετεί η *[[Ιλιάδα]]*, ο Κεβριόνης ήταν ο τελευταίος ηνίοχος του Έκτορα.

* Ο αστεροειδής **[[2363 Κεβριόνης]]** (2363 Cebriones), που ανακαλύφθηκε το 1977 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κεβριονης
Γκρίχενμπαϊσλ

Το **Γκρίχενμπαϊσλ** (*Griechenbeisl*) είναι ένα παραδοσιακό Αυστριακό εστιατόριο στην Βιέννη. 

Πρωτοαναφέρεται στην ιστορία το 1447 και είναι το παλαιότερο εστιατόριο της πόλης. Το σημερινό του όνομα το απέκτησε αργότερα και σημαίνει «*Ελληνική ταβέρνα*» στην Αυστριακή διάλεκτο. 

Το εστιατόριο βρίσκεται κοντά στο Φλάισμαρκτ (Fleischmarkt, κρεαταγορά) μεταξύ μιας Ελληνορθόδοξης εκκλησίας και το Ελληνικό σοκάκι (Griechengasse) στην πρώην ελληνική γειτονιά της Βιέννης. Η εσωτερική αρχιτεκτονική του εστιατορίου είναι παραδοσιακά Αυστριακή όπως και τα γεύματα που προσφέρονται. Διάσημες προσωπικότητες έχουν επισκεφτεί το Griechenbeisl, όπως o Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, o Φραντς Σούμπερτ, και o Ρίχαρντ Βάγκνερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
Κατηγορία:Εστιατόριο
Πτολεμαίος ΙΔ΄ Φιλοπάτωρ

Ο **Πτολεμαίος ΙΔ΄** ο *Φιλοπάτωρ* (59 π.Χ. – 44 π.Χ.) ήταν γιος του Πτολεμαίου ΙΒ΄ του *Αυλητή* και ένα από τα τελευταία μέλη της δυναστείας των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο. Ήταν ο δέκατος τέταρτος (ή δέκατος τρίτος σύμφωνα με κάποιες εκδοχές) βασιλιάς της δυναστείας, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Η μητέρα του είναι άγνωστη,  αλλά κατά μία εκδοχή ήταν η Κλεοπάτρα Ε΄ της Αιγύπτου. Συμβασίλευσε με τη μεγαλύτερη αδελφή του, Κλεοπάτρα Ζ΄ τη *Μεγάλη* κατά την περίοδο 47 – 44 π.Χ. οπότε και πέθανε.

## Βιογραφικά στοιχεία
Μετά τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, Πτολεμαίου ΙΓ΄ *Θεού Φιλοπάτωρος*, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου για τη διαδοχή του θρόνου, η Κλεοπάτρα Ζ΄ τον όρισε συμβασιλέα της. Ωστόσο η εξουσία του αυτή ήταν κατ' όνομα μόνο, εφόσον τη χώρα στην πράξη κυβερνούσε η Κλεοπάτρα Ζ΄ με τον εραστή της Ιούλιο Καίσαρα. Όταν το έτος 46 π.Χ. η Κλεοπάτρα ταξίδευσε στη Ρώμη με τον γιο της, πήρε μαζί της και τον δεκατριάχρονο Πτολεμαίο ΙΔ΄. Η δολοφονία του Καίσαρα τον Μάρτιο του 44 π.Χ. από τους πολιτικούς του αντιπάλους ανέτρεψε τα όνειρα της Κλεοπάτρας για την ίδρυση μιας αυτοκρατορίας με κεφαλή την ίδια και τον Ρωμαίο στρατηλάτη, έτσι πήρε τους συγγενείς της και επέστρεψε στην Αίγυπτο. Λίγο αργότερα ο Πτολεμαίος ΙΔ΄ άφησε την τελευταία του πνοή. Ο λόγος παραμένει άγνωστος, ωστόσο ορισμένες από τις αρχαίες πηγές υποστηρίζουν, πως πιθανώς να θανατώθηκε από την Κλεοπάτρα Ζ΄, προκειμένου να συμβασιλεύει η ίδια με τον γιο της από τον Καίσαρα, τον Πτολεμαίο ΙΕ΄ *Καισαρίωνα*.

## Χρονολόγιο

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Πτολεμαίος ΙΓ΄ Θεός Φιλοπάτωρ
* Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική περίοδος

## Πηγές
* www.livius.org  Ptolemy XIV 
* Βιογραφία από τον Christopher Bennett  Ptolemy XIV 
* *The House of Ptolemy,by E. R. Bevan* Κεφάλαιο 13

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φαραώ της δυναστείας των Πτολεμαίων
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Πόλυκαρπ Κους

Ο **Πόλυκαρπ Κους** (*Polykarp Kusch*, 26 Ιανουαρίου 1911 – 20 Μαρτίου 1993) ήταν Γερμανοαμερικανός φυσικός. Το 1955 μοιράσθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής με τον Γουίλις Λαμ για τον ακριβή προσδιορισμό της μαγνητικής ροπής του ηλεκτρονίου και την ανακάλυψη ότι ήταν μεγαλύτερη από τη θεωρητικά προβλεπόμενη τιμή της, οδηγώντας έτσι στην ανάπτυξη της Κβαντικής Ηλεκτροδυναμικής.

## Βιογραφία
Ο Κους γεννήθηκε στο Μπλάνκενμπουργκ της Γερμανίας το 1991 και το επόμενο έτος μετανάστευσε στις ΗΠΑ με την οικογένειά του. Ο πατέρας του ήταν κληρικός. Αρχικά έδειξε ενδιαφέρον για τη Χημεία, αλλά πήρε το πτυχίο της Φυσικής το 1931 από το «Ινστιτούτο Τεχνολογίας Case» (το σημερινό Πανεπιστήμιο Case Western Reserve) στις ΗΠΑ. Πραγματοποίησε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι (μάστερ το 1933, διδακτορικό το 1936). Για μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας του ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη, ενώ στη συνέχεια πήγε στο νέο τότε Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ντάλας. Πέθανε στο Ντάλας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία του Κους στο nobelprize.org

Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Μπέρναρντ Κατς

Ο **Μπέρναρντ Κατς** (*Bernard Katz*, 26 Μαρτίου 1911 – 20 Απριλίου 2003) ήταν Γερμανός ιατρός και βιοφυσικός, γνωστός για το έργο του στη φυσιολογία των νεύρων. Μοιράσθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής του 1970 με τον Γιούλιους Άξελροντ και τον Ουλφ φον Όιλερ.

## Βιογραφία
Ο Κατς γεννήθηκε στη Λειψία από γονείς Γερμανοεβραίους και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Πήρε το πτυχίο του το 1934 και κατέφυγε στη Βρετανία τον Φεβρουάριο του 1935. Εργάσθηκε στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου, στην αρχή υπό τον Άρτσιμπαλ Χιλ. Πήρε το διδακτορικό του το 1938 και κέρδισε μία υποτροφία για να ερευνήσει με τον Τζων Εκλς στο Νοσοκομείο του Σίδνεϊ. Έλαβε τη βρετανική υπηκοότητα το 1941 υπηρέτησε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως αξιωματικός της αεροπορίας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Νυμφεύθηκε τη Μάργκεριτ Πένλι το 1945 και επέστρεψε στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου ως υποδιευθυντής το 1946. Συνεργάσθηκε με τους Άλαν Λόυντ Χότζκιν και Άντριου Χάξλεϋ (που τιμήθηκαν με Νόμπελ το 1963). Ο Κατς εκλέχθηκε καθηγητής στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο το 1952. Πέθανε στο Λονδίνο σε ηλικία 92 ετών.

Οι έρευνες του Κατς απεκάλυψαν θεμελιώδεις ιδιότητες των συνάψεων, των ενώσεων δηλαδή μέσα από τις οποίες τα νευρικά σήματα περνούν από το ένα νευρικό κύτταρο στο άλλο, καθώς και σε άλλα είδη κυττάρων. Την δεκαετία του 1950 μελετούσε τη δράση της ακετυλχολίνης, ενός μορίου που προκαλούσε συστολή των μυών. Ο Κατς τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ για την ανακάλυψή του ότι η απελευθέρωση αυτού του νευροδιαβιβαστή στις συνάψεις ήταν «κβαντωμένη», δηλαδή σε οποιαδήποτε σύναψη η ποσότητά του που απελευθερωνόταν δεν ήταν ποτέ μικρότερη από ένα ορισμένο αριθμό μορίων, και αν ήταν μεγαλύτερη, ήταν πάντα ένα ακέραιο πολλαπλάσιο αυτού του αριθμού.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία στο Ίδρυμα Nobel 

Κατηγορία:Άγγλοι βιολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί
Κατηγορία:Γερμανοί βιολόγοι
Κατηγορία:Βιοφυσικοί
Κατηγορία:Βιοχημικοί
Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Grep

Το **grep** (**G**lobal **R**egular **E**xpression **P**rint) (Καθολική Εκτύπωση Κανονικής Έκφρασης)  είναι ένα πρόγραμμα βοήθημα της γραμμής εντολών που αρχικά δημιουργήθηκε για το λειτουργικό σύστημα Unix. Όταν δοθεί ένας κατάλογος αρχείων ή τυπικής εισόδου προς είσοδο, το grep  αναζητά γραμμές κειμένου που ταιριάζουν σε μια ή περισσότερες  κανονικές εκφράσεις και δίνει σαν έξοδο μόνο τις γραμμές που ταιριάζουν.

## Χρήση και λειτουργία
Το όνομα του προγράμματος προέρχεται από την εντολή που χρησιμοποιείται στον επεξεργαστή κειμένου του Unix ed προκειμένου να πετύχουμε μια παρόμοια λειτουργία.

  `g/re/p`

Αυτή η εντολή ψάχνει ένα αρχείο (g)lobally - καθολικά (δηλαδή το ψάχνει όλο) για γραμμές που ταιριάζουν σε μια δοσμένη (r)egular (e)xpression *[[κανονική έκφραση]]*, και (p)rints τις τυπώνει.

Υπάρχουν πολλές διαθέσιμες επιλογές-ορίσματα της γραμμής εντολών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να το τροποποιήσουν την προκαθορισμένη λειτουργία της εντολής, όπως για να εμφανιστούν οι γραμμές που δεν ταιριάζουν στην κανονική έκφραση, για να ψάξει ή να αποκλείσει μερικά αρχεία προς αναζήτηση, για να *σχολιαστεί* η έξοδος κτλ. Υπάρχουν επίσης πολλές σύγχρονες υλοποιήσεις του κλασικού grep του Unix με μοναδικά χαρακτηριστικά.

Ένα απλό παράδειγμα χρήσης του grep:

  `grep apple fruitlist.txt`

Το grep θα επέστρεφε σε αυτή την περίπτωση όλες τις γραμμές του αρχείου fruitlist.txt που θα περιείχαν τουλάχιστον μια εμφάνιση της λέξης 'apple'. Δεν θα επέστρεφε σαν έξοδο γραμμές που περιέχουν τη λέξη  'Apple' (κεφαλαίο A) γιατι η προκαθορισμένη λειτουργία του είναι ευαίσθητη στα κεφαλαία-μικρά της γραμματοσειράς. Όμως, όπως οι περισσότερες εντολές του Unix, μπορεί να δεχθεί σημαίες που μπορουν να αλλάξουν αυτή τη λειτουργία. π.χ.

  `grep -i apple fruitlist.txt`

Αυτή η εντολή θα επέστρεφε γραμμές με τις λέξεις 'apple', 'Apple', 'apPLE', ή οποιαδήποτε άλλη πιθανή ανάμιξη κεφαλαίων και μικρών.

Η επιλογή -e μπορεί να χρησομοποιηθεί για να δηλώσουμε πολλαπλές κανονικές εκφράσεις για προς ταίριασμα. Επίσης, η επιλογή -v χρησιμοποιείται για να αντιστρέψουμε το ταίριασμα και έτσι να αποκλείσουμε τις γραμμές κειμένου που ταιριάζουν με την κανονική έκφραση.

## Παραλλαγές
Υπάρχουν πολλές παραλλαγές του grep, π.χ. agrep *approximate grep* (προσεγγιστικό grep) που διευκολύνει την θολή αναζήτηση συμβολοσειρών, το  **fgrep** για fixed (σταθερά) πρότυπα αναζήτησης, και **egrep**  για αναζητήσεις που περιλαμβάνουν κανονικές εκφράσεις με περισσότερο πολύπλοκο συντακτικό. Τα fgrep και egrep είναι συνήθως το ίδιο πρόγραμμα **grep**, το οποίο μπορεί να συμπεριφερθεί σαν αυτά ανάλογα με το όνομα με το οποίο θα κληθεί.

## Δείτε επίσης
* Boyer – Moore αλγόριθμος αναζήτησης συμβολοσειρών
* Κατάλογος βοηθημάτων του Unix

Κατηγορία:Λογισμικό Unix
Τρίβια (μυθολογία)

Στη Ρωμαϊκή μυθολογία ή **Τρίβια** *(Trivia)* ήταν θεότητα της μαγείας. Στην Ελληνική μυθολογία αντίστοιχη θεότητα είναι η Εκάτη. 

Ήταν θεά του κάτω κόσμου και θεωρούνταν βασίλισσα των φαντασμάτων και η λατρεία της σχετιζόταν με τη Σελήνη. Βοήθησε την Κέρες να βρει την κόρη της την Προσερπίνα, πανάρχαια θεά που διατηρούσε την εξουσία της πριν την Τιτανομαχία.

Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας
Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Κέβιν Μάσκατ

Ο **Κέβιν Βίνσεντ Μάσκατ** (αγγλικά: *Kevin Vincent Muscat*) είναι Αυστραλός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε  στο Πρωτάθλημα Αυστραλίας με τη φανέλα της Μέλμπουρν Βίκτορι της οποίας είναι επίσης αρχηγός. Ο ύψους 1.80 μ ποδοσφαιριστής γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου του 1973 στην Αγγλία αλλά είναι μαλτέζικης καταγωγής.

## Καριέρα
Ο Μάσκατ αγωνίζεται που ως δεξί μπακ, κεντρικός αμυντικός και κεντρικός μέσος ξεκίνησε την καριέρα του το 1991 από την Χέιντελμπεργκ Γιουνάιτεντ και το 1992 μεταγράφηκε στην Σάουθ Μέλμπουρν.
Το 1996 κάνει το μεγάλο άλμα στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην αγγλική Κρίσταλ Πάλας όπου παρέμεινε μέχρι τα μέσα της επόμενης περιόδου όταν αποκτήθηκε από την Γούλβς έναντι 200.000 λιρών. Στο Γουλβερχάμπτον έμεινε έως το 2002. Ακολούθησαν η Ρέιντζερς Γλασκώβης (2002-03) και η Μίλγουολ (2003-05).

Το 2005 επέστρεψε στην Αυστραλία υπογράφοντας συμβόλαιο με την Μέλμπουρν Βίκτορι έως το 2009 το οποίο και ανανέωσε. Μετά το 2011 έγινε βοηθός προπονητής στην Μέλμπουρν Βίκτορι (και υπηρεσιακός της προπονητής το 2012).

## Εθνική ομάδα
Με την Εθνική Αυστραλίας ο Μάσκατ μετρά 51 συμμετοχές από το 1994 μέχρι σήμερα. Είναι αξιοσημείωτο πως αν και ήταν επί χρόνια βασικό στέλεχος , το 2006 αποκλείστηκε από την αποστολή της Αυστραλίας για το Μουντιάλ του 2006 ύστερα από απόφαση του ομοσπονδιακού προπονητή Γκους Χίντιγκ, το 2007 όμως επανήλθε στην εθνική.

## Στατιστικά

## Τίτλοι
* Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας : 2000,2004
* Πρωτάθλημα Σκοτίας : 2003
* Κύπελλο Σκωτίας : 2003
* Λιγκ Καπ Σκωτίας : 2003
* Πρωτάθλημα Αυστραλίας : 2007,2009

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2001
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1997
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρίσταλ Πάλας ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίλγουολ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάουθ Μέλμπουρν ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέλμπουρν Βίκτορι ΦΚ
Κατηγορία:Αυστραλοί προπονητές ποδοσφαίρου
Κήποι Τύμφης Ιωαννίνων

Οι **Κήποι** είναι οικισμός του Δήμου Ζαγορίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.**** 

## Γενικά στοιχεία - αξιοθέατα
Οι Κήποι βρίσκονται κοντά στην είσοδο του Φαραγγιού του Βίκου σε υψόμετρο 800 μέτρα. Απέχουν 39 χιλιόμετρα από τα Ιωάννινα, ενώ είναι χτισμένοι επί βραχώδους λόφου. Οφείλουν το όνομά τους στους πολλούς κήπους που υπάρχουν στην περιοχή. Η παλαιά σλαβική ονομασία του οικισμού ήταν «Μπάγια», η οποία μεταφράζεται ως «λουτρό». Διατηρούν αρκετά στοιχεία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της περιοχής, με λιθόστρωτα καλντερίμια, χαγιάτια με τα τοξοειδή ανοίγματα και λίθινα σπίτια. 

Στους Κήπους βρίσκεται, επίσης, το μουσείο του Αγάπιου Τόλη, το οποίο φιλοξενεί συλλογή λαογραφικού υλικού, ενώ λίγο έξω από το χωριό βρίσκεται τρίτοξο γεφύρι, η αρχιτεκτονική του οποίου χαρακτηρίζεται από την συμμετρία των τόξων του. Πέραν του τρίτοξου γεφυριού (Πλακίδα ή Καλογηρικό), το χωριό των Κήπων, ευρισκόμενο σε υψόμετρο χαμηλότερο συγκριτικά με τα υπόλοιπα χωριά του Ζαγορίου, περιστοιχίζεται από αριθμό πέτρινων γεφυριών, τα οποία, ιστορικά, αποτελούσαν την μοναδική οδό πρόσβασης. 

Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το πέτρινο γεφύρι του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη, ενώ, σε κοντινή απόσταση, βρίσκεται το πέτρινο γεφύρι του Μύλου, ενώ στην έξοδο του χωριού βρίσκεται το γεφύρι του Πετσώνη. Επίσης, στους Κήπους εδρεύουν το υποθηκοφυλακείο, καθώς και η αστυνομία Ζαγορίου. Τέλος, επί του κεντρικού δρόμου με κατεύθυνση το Ζαγόρι, βρίσκεται το γεφύρι του Κόκορη.

## Φωτοθήκη


Αρχείο:Zagori - Kipi bridge.JPG|Το γεφύρι του Πλακίδα ή Καλογερικό.
Αρχείο:BRIDGE OF KOKORIS.jpg|Η γέφυρα του Κόκορη.
File:Γεφυρα Κοκορη 00.jpg|Η γέφυρα του Κόκορη.
Αρχείο:Ζαγοροχώρια,_γεφύρι_Κοντοδήμου_ή_Λαζαρίδη.jpg|Ζαγοροχώρια, γεφύρι Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη.
Αρχείο:Ζαγοροχώρια,_γεφύρι_Πλακίδα_ή_Καλογερικό.jpg|Ζαγοροχώρια, γεφύρι Πλακίδα ή Καλογερικό.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Τύμφης
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Δήμος Περάματος (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Δήμος Περάματος** μπορεί να αναφέρονται:

*Δήμος Περάματος Αττικής, δήμος της περιφέρειας Αττικής
*Δήμος Περάματος Ιωαννίνων, πρώην δήμος του νομού Ιωαννίνων.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αγγλικανική Εκκλησία της Αυστραλίας

Η **Αγγλικανική Εκκλησία της Αυστραλίας** είναι μέλος της εκκλησιαστικής Αγγλικανικής Κοινωνίας και είναι το πολυπληθέστερο δόγμα στην Αυστραλία μετά την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Μέχρι το 1981 ονομαζόταν *Εκκλησία της Αγγλίας στην Αυστραλία και την Τασμανία*.

## Ιστορικό
Όταν το 1787 ήρθαν στην Αυστραλία τα πρώτα πλοία με κατάδικους, ο αιδεσιμότατος Ρίτσαρντ Τζόνσον ήταν ο επίσημος ιερέας των ναυτών και των καταδίκων οι οποίοι αποτέλεσαν τους πρώτους αποίκους της Νέας Νότιας Ουαλίας. Το 1825 εκλέγεται ο πρώτος αρχιδιάκονος Αυστραλίας υπό τη δικαιοδοσία του επισκόπου Καλκούτας. Το 1836 εκλέγεται ο πρώτος επίσκοπος Αυστραλίας, ενώ το 1842 ιδρύεται η επισκοπή Τασμανίας. Το 1847 η Αυστραλία χωρίζεται σε 4 επισκοπές: (Σίδνεϊ, Μελβούρνη, Νιουκάστλ και Αδελαΐδα). Τα επόμενα 80 χρόνια οι επισκοπές ανήλθαν σε 25.

Τον Ιανουάριο του 1962 η Αγγλικανική Εκκλησία Αυστραλίας κηρύχτηκε αυτοκέφαλη και απέκτησε δικό της αρχιεπίσκοπο. Σήμερα η Αυστραλία έχει 23 Αγγλικανικές επισκοπές που περιέρχονται σε 5 επαρχίες, χωρίς να συνυπολογίζεται η Τασμανία.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, στην Αυστραλία κατοικούν 3.718.241 Αγγλικανοί, οι οποίοι αντιστοιχούν στο 18.7% του συνολικού πληθυσμού.

## Επαρχίες και Επισκοπές
* Επαρχία Νέας Νότιας Ουαλίας (κυριότερες επισκοπές: Αρμιντέιλ , Μπάθουρστ, Καμπέρας)
* Επαρχία Κουίνσλαντ (κυριότερες επισκοπές: Μπρίσμπεϊν, Βόρεια Επικράτεια)
* Επαρχία Νότιας Αυστραλίας (κυριότερες επισκοπές: Αδελαΐδα )
* Επαρχία Βικτόριας (κυριότερες επισκοπές: Μελβούρνης)
* Επαρχία Δυτικής Αυστραλίας (κυριότερες επισκοπές: Περθ)
* Επαρχία Τασμανίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη σελίδα της Αγγλικανικής Εκκλησίας της Αυστραλίας

Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Αυστραλία
Κατηγορία:Αγγλικανισμός
Πέραμα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Πέραμα** αναφέρονται οικισμοί στην Ελλάδα:

*Πέραμα Αιτωλοακαρνανίας
*Πέραμα Αλεξανδρούπολης
*Πέραμα Αττικής
*Πέραμα Έβρου
*Πέραμα Θεσπρωτίας
*Πέραμα Ιωαννίνων
*Πέραμα Κέρκυρας
**Πέραμα Γαστουρίου Κέρκυρας
**Πέραμα Πεταλείας Κέρκυρας
*Πέραμα Λέσβου
*Πέραμα Ρεθύμνου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κήποι Ιωαννίνων

Με το όνομα **Κήποι Ιωαννίνων** είναι γνωστά δύο χωριά στον νομό Ιωαννίνων.

*Κήποι Τύμφης Ιωαννίνων, ένα από τα Ζαγοροχώρια.
*Κήποι Μάζιας Ιωαννίνων, χωριό στον δήμο Περάματος.
Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

thumb|180px|right
Ο τίτλος της **Παγκόσμιας Πρωτεύουσας Βιβλίου** είναι ένας τίτλος που απονέμεται από την UNESCO σε αναγνώριση των προγραμμάτων προώθησης του βιβλίου και του διαβάσματος και της αφοσίωσης στην βιομηχανία του βιβλίου.

Ο τίτλος απονέμεται στις 23 Απριλίου κάθε χρόνου (Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου και Πνευματικών Δικαιωμάτων από την UNESCO) και ισχύει ως τις 22 Απριλίου του επόμενου έτους.

## Σχετικά με τον τίτλο
Η επιτυχία της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου και Πνευματικών Δικαιωμάτων που καθιερώθηκε το 1996, παρότρυνε την UNESCO να αναπτύξει ένα σχέδιο ανάδειξης της Πρωτεύουσας Παγκόσμιου Βιβλίου, επιλέγοντας την Μαδρίτη σαν πρώτη πρωτεύουσα το 2001. Και αυτός ο θεσμός στέφθηκε από επιτυχία και έτσι η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού αποφάσισε την επανάληψη της επιλογής σε ετήσια βάση.

Η UNESCO προσκάλεσε τον Παγκόσμιο Σύνδεσμο Εκδοτών, την Παγκόσμια Συνομοσπονδία Βιβλιοθηκών και την Παγκόσμια Συνομοσπονδία Βιβλιοπωλών να συμμετάσχουν στη διαδικασία επιλογής, ως οι τρεις σημαντικότεροι φορείς στη βιομηχανία του βιβλίου.

Η επιλογή δεν συμπεριλαμβάνει κάποιο χρηματικό έπαθλο, αλλά μόνο επιβραβεύονται τα καλύτερα προγράμματα προώθησης του βιβλίου.

## Κριτήρια επιλογής
Η επιτροπή επιλογής ελέγχει προγράμματα που διοργανώνονται ή υποστηρίζονται από τις πόλεις και αφορούν το βιβλίο και που έχουν προγραμματιστεί να γίνουν κατά τη διάρκεια μιας Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου ως την επόμενη χρονιά. Τα κριτήρια επιλογής είναι:
* ο βαθμός συμμετοχής τόσο σε δημοτικό όσο και σε διεθνές επίπεδο
* η πιθανή επίδραση των προγραμμάτων
* ο σκοπός και η ποιότητα των δραστηριοτήτων που υποστηρίζονται από τις υποψήφιες πόλεις και ο βαθμός που επηρεάζουν τους συγγραφείς, τους εκδότες, τους βιβλιοπώλες και τις βιβλιοθήκες
* κάθε πιθανό πρόγραμμα ή δραστηριότητα που αφορά το βιβλίο
* ο βαθμός που τα προγράμματα ανταποκρίνονται στις αρχές της ελευθερίας της έκφρασης, όπως αναφέρεται στο καταστατικό της UNESCO, στα Άρθρα 19 και 27 της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Συμφωνίας για την Εισαγωγή Εκπαιδευτικών, Επιστημονικών και Πολιτιστικών Υλών.

## Παγκόσμιες Πρωτεύουσες Βιβλίου
Οι παρακάτω πόλεις έχουν επιλεγεί ως Παγκόσμιες Πρωτεύουσες Βιβλίου:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Άμστερνταμ Πρωτεύουσα Παγκόσμιου Βιβλίου 2008:  Επίσημη ιστοσελίδα
*Βηρυτός Πρωτεύουσα Παγκόσμιου Βιβλίου 2009: Επίσημη ιστοσελίδα
*Λιουμπλιάνα Πρωτεύουσα Παγκόσμιου Βιβλίου 2010: Επίσημη ιστοσελίδα
*Μπουένος Άιρες Πρωτεύουσα Παγκόσμιου Βιβλίου 2011: Επίσημη ιστοσελίδα
*Γερεβάν Πρωτεύουσα Παγκόσμιου Βιβλίου 2012: Επίσημη ιστοσελίδα
*Μπανγκόκ Παγκόσμιου Βιβλίου 2013: Επίσημη ιστοσελίδα
*Port Harcourt Παγκόσμιου Βιβλίου 2014: Επίσημη ιστοσελίδα
*Ιντσόν Παγκόσμιου Βιβλίου 2015: Επίσημη ιστοσελίδα
*Βρότσουαφ Παγκόσμιου Βιβλίου 2016: Επίσημη ιστοσελίδα
*Κονακρί Παγκόσμιου Βιβλίου 2017:  Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Βιβλία
Σάλεμς Λοτ

Το **Salem's Lot** είναι μυθιστόρημα του 1975, γραμμένο από τον συγγραφέα Στίβεν Κινγκ. Πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα, μετά την "Κάρι", που εξέδωσε ο εκδοτικός οίκος Doubleday. Ο Κινγκ αρχικά είχε επιλέξει τον τίτλο *Second Coming* (ελληνικά: Δεύτερη Παρουσία), τον οποίο διαδέχτηκε ο τίτλος *Jerusalem's Lot*, όμως ο η Doubleday τον μίκρυνε, καθώς τον θεώρησε υπερβολικά θρησκευτικό.  

Ο Στίβεν Κινγκ, εμπνευσμένος από τον *[[Δράκουλας (βιβλίο)|Δράκουλα]]* του Μπραμ Στόκερ, συνέγραψε το μυθιστόρημα γύρω από την ιδέα του ποιος θα ήταν ο σκοπός του διάσημου κόμη αν επέστρεφε στον εικοστό αιώνα, σε μια μικρή πόλη στην εξοχή.

## Πλοκή
Ο επιτυχημένος συγγραφέας τρόμου Μπεν Μίαρς επιστρέφει στη γενέτειρά του, την μικρή επαρχιακή πόλη Σάλεμς Λοτ στο Μέιν, με σκοπό να πάρει έμπνευση για ένα νέο βιβλίο. Πηγή έμπνευσης του ήταν το αίτιο διαφόρων εφιαλτών του Μίαρς στην παιδική του ηλικία, το εγκαταλελειμμένο μέγαρο του γκάνγκστερ Χιούμπερτ Μάρστεν. Όμως, ένας μυστηριώδης ξένος μαζί με τον βοηθό του -ο Κερτ Μπάρλοου και ο Ρίτσαρντ Στράκερ- αγοράζουν το διαβόητο σπίτι ενώ παράλληλα ανοίγουν στην πόλη ένα κατάστημα αντικών. Όμως, ένας ένας οι κάτοικοι του Σάλεμς Λοτ πεθαίνουν αλλά οι τάφοι τους βρίσκονται άδειοι. Ο Μίαρς αντιλαμβάνεται πως ο Μπάρλοου είναι στην πραγματικότητα βρικόλακας και έχει απώτερο σκοπό να μετατρέψει την πόλη σε αποικία βρικολάκων. Ο Μίαρς ενώνει τις δυνάμεις του με τον φίλο του και καθηγητή γυμνασίου Ματ Μπερκ, τη σύντροφό του Σούζαν Νόρτον, τον γιατρό Τζέιμς Κόντι και τον νεαρό Μαρκ Πετρί για να αφανίσουν τον βρικόλακα και να σώσουν την πόλη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πληροφορίες για την ελληνική έκδοση του βιβλίου από τον εκδοτικό οίκο Λιβάνη
*Πληροφορίες βιβλίου στο StephenKing.com

Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Στίβεν Κινγκ
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1975
Ελνούρ Χουσέινοφ

thumb|Ο Ελνούρ Χουσέινοφ στη Γιουροβίζιον 2015

Ο **Ελνούρ Χουσέινοφ** (*Elnur Hüseynov*, 3 Μαρτίου 1987) είναι Αζέρος τραγουδιστής. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ασγκαμπάτ. Εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν στο Διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2008 και στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2015. 

Έγινε επίσης ο νικητής στην 4η σεζόν του τουρκική εκδοχή του "The Voice", στην ομάδας της Εμπρού Γκιουντές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο Ελνούρ Χουσέινοφ θα αντιπροσωπεύουν το Αζερμπαϊτζάν για την Γιουροβίζιον 

Κατηγορία:Αζέροι τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2015
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Αζερμπαϊτζάν
Πρωτομαγιά

εναλλ.=ΣΤΕΦΑΝΙ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ|μικρογραφία|176x176εσ|ΣΤΕΦΑΝΙ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ
**Πρωτομαγιά** ονομάζεται η πρώτη μέρα του Μαΐου  και αποτελεί ημέρα εορτασμού της άνοιξης για πολλές χώρες του βόρειου ημισφαιρίου. Ο εορτασμός της έχει τις ρίζες του στις παγανιστικές εορτές του παρελθόντος, με πολλά από τα αρχαία έθιμα να επιβιώνουν μέχρι και σήμερα. Στην Ελλάδα εορτάζεται εθιμοτυπικά με τη δημιουργία στεφανιών από λουλούδια. Η σημασία της ημέρας της Πρωτομαγιάς για τους αρχαίους λαούς οφείλεται στο γεγονός πως ημερολογιακά (για το βόρειο ημισφαίριο) η πρώτη ημέρα του Μαΐου βρίσκεται ανάμεσα στην εαρινή ισημερία και το θερινό ηλιοστάσιο, τοποθετείται δηλαδή στην αρχή της άνοιξης.

## Απαρχή
Οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν τα "Ανθεσφόρια", που ήταν μία γιορτή παρόμοια με τη σύγχρονη Πρωτομαγιά. Τότε, νέες κοπέλες και κορίτσια στόλιζαν τα μαλλιά τους με λουλουδένια στεφάνια, προς τιμήν της Θεάς Δήμητρας και της κόρης της, Περσεφόνης. Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς ξεκίνησαν στην προ-χριστιανική Ευρώπη με γιορτές, όπως το κέλτικο Μπελτέιν και την εωσφορική γιορτή της Νύχτας του Walpurgis στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη και γίνονται μέχρι σήμερα. Με τον εκχριστιανισμό, όμως, της Ευρώπης, πολλές από αυτές τις γιορτές είτε απαγορεύτηκαν είτε έλαβαν χριστιανικό χαρακτήρα. Έτσι, ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχασε τον θρησκευτικό του νόημα. Σήμερα, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης επιβιώνουν έθιμα αυτής της εποχής, όπως ο χορός γύρω από το Γαϊτανάκι. Σήμερα πολλές νεο-παγανιστικές ομάδες προσπαθούν να αναβιώσουν ανάλογα αρχαία έθιμα της Πρωτομαγιάς. 

Για πολλές προ-χριστιανικές παγανιστικές κοινωνίες της Ευρώπης η Πρωτομαγιά εορτάζοταν ως η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού. Έτσι το Θερινό Ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου συνέπιπτε με τη μέση του καλοκαιριού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κατηγορία:Γερμανικός παγανισμός