Bombardiere (αντιτορπιλικό)

Το ***Bombardiere*** ήταν ένα από τα δεκαεννέα αντιτορπιλικά κλάσης *[[αντιτορπιλικό κλάσης Soldati|Soldati]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Ολοκληρώθηκε στα μέσα του 1942 και είχε δράση κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Περιγραφή

Τα αντιτορπιλικά κλάσης *Soldati* ήταν ελαφρώς βελτιωμένες εκδοχές της προηγούμενης κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Oriani|Oriani]]*. Είχαν ολικό μήκος 106,7&nbsp;m. Το πλάτος τους ήταν 10,15&nbsp;m και το μέσο βύθισμά τους έφτανε τα 3,15&nbsp;m, ενώ με πλήρες φορτίο ανέρχονταν σε 4,3&nbsp;m. Τα *Soldati* είχαν εκτόπισμα 1830-1850&nbsp;t (1800-1820&nbsp;LT) με κανονικό φορτίο και 2450-2550&nbsp;t (2410-2510&nbsp;LT) με πλήρες. Το πλήρωμα κατά τη διάρκεια του πολέμου ανερχόταν σε 206&nbsp;αξιωματικούς υπαξιωματικούς και ναύτες.

Σχεδιασμένα για μέγιστη ισχύ 48000&nbsp;shp και ταχύτητα 34-35&nbsp;kn σε επιχειρησιακές συνθήκες, τα πλοία της κλάσης αυτής έφτασαν σε ταχύτητες 39-40&nbsp;kn κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών τους, όντας όμως ελαφρώς φορτωμένα. Είχαν ακτίνα δράσης 2340&nbsp;ναυτικών&nbsp;μιλίων με ταχύτητα πλεύσης 14&nbsp;kn και 682&nbsp;ναυτικών&nbsp;μιλίων με ταχύτητα 34&nbsp;kn.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120&nbsp;mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε δύο πυργίσκους, έναν στην πλώρη μπροστά από την υπερκατασκευή, καθώς και έναν ακόμη στην πρύμνη. Υπήρχε επίσης ένα πυροβόλο των 120&nbsp;mm που μπορούσε να βάλει βλήματα φωτισμού/κατάδειξης στόχων. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν οκτώ πυροβόλα των 20&nbsp;mm, ενώ ο οπλισμός συμπληρώνονταν από δύο τρίδυμους τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm εγκατεστημένους στο μέσον του πλοίου. Παρόλο που δεν ήταν εφοδιασμένα με σύστημα σόναρ για ανθυποβρυχιακό πόλεμο, τα πλοία της κλάσης αυτής διέθεταν ζεύγος εκτοξευτών βομβών βυθού. Μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν έως και 48&nbsp;νάρκες.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του *Bombardiere* άρχισε στις εγκαταστάσεις Cantieri Navali Riuniti (CNR), Ανκόνα. Οι εργασίες άρχισαν στις 7&nbsp;Οκτωβρίου 1940, καθελκύστηκε στις 23&nbsp;Μαρτίου 1942 και ολοκληρώθηκε στις 15&nbsp;Ιουλίου του ίδιου έτους. Αφού εντάχθηκε σε υπηρεσία ανέλαβε αποστολές συνοδείας νηοπομπών στην ανατολική Μεσόγειο και στη συνέχεια προς την Τυνησία. Η επιχειρησιακή του πορεία ήταν βραχύβια, ξεκινώντας τον Ιούλιο του 1942 μέχρι τη βύθισή του στις αρχές του επόμενου έτους. Κυβερνήτης του σε αυτό το διάστημα ήταν ο Τζουζέπε Μοσκίνι (Giuseppe Moschini).

Στις 18&nbsp;Νοεμβρίου 1942 το *Bombardiere* συνόδευσε μαζί με το αδελφό *[[Legionario (αντιτορπιλικό)|Legionario]]* και το σύγχρονο τορπιλοβόλο *[[Groppo (τορπιλιβόλο)|Groppo]]* τα μεταγωγικά πλοία *Puccini* και *Viminale* με προορισμό τη Μπιζέρτα. Η νηοπομπή έφτασε στον προορισμό της αλώβητη, παρά τις επιθέσεις βρετανικών υποβρυχίων στο ακρωτήριο Σαν Βίτο. Κατά το ταξίδι της επιστροφής από τη Μπιζέρτα το *Bombardiere* συνόδευσε μαζί με τα αντιτορπιλικά *[[Legionario (αντιτορπιλικό)|Legionario]]* και *[[Velite (αντιτορπιλικό)|Velite]]* τα πλοία *Monginevro* και *Sestriere* που κατευθύνονταν προς την Νάπολη. Στις 15:04 της 21ης Νοεμβρίου, ενώ βρισκόντουσαν περίπου 18 μίλια νοτιοδυτικά της Ίσκια, το *Velite* χτυπήθηκε από τορπίλη και ακινητοποιήθηκε και το *Bombardiere* να ανέλαβε να ρυμουλκήσει το λαβωμένο πλοίο στη Νάπολη.

Στις 17&nbsp;Ιανουαρίου 1943 το *Bombardiere* απέπλευσε από την Μπιζέρτα για να συνοδεύσει μαζί με το *Legionario* το πλοίο *Mario Roselli* στο Παλέρμο. Στις 17:30 , ενώ πλησίαζαν στη Σικελία, έγινε αντιληπτό το ίχνος μιας τορπίλης που είχε εξαπολύσει βρετανικό υποβρύχιο HMS&nbsp;''United''. Tο *Bombardiere* έστριψε επιχειρώντας να την αποφύγει, όμως χτυπήθηκε στο επίπεδο της γέφυρας με συνέπεια να κοπεί στα δύο και να βυθιστεί μέσα σε λίγα λεπτά. Ο κυβερνήτης Μοσκίνι κατάφερε να απελευθερώσει τον πηδαλιούχο που είχε παγιδευτεί στα συντρίμμια και να τον ρίξει στο νερό, πριν χαθεί ο ίδιος μαζί με το πλοίο του. Για την πράξη του αυτή του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο Στρατιωτικής Ανδρείας. Το  *Legionario* έριξε σωσίβιες λέμβους, χωρίς όμως να σταματήσει για να περισυλλέξει ναυαγούς. Πλοία που στάλθηκαν από το Παλέρμο διέσωσαν 49 μέλη του πληρώματος, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν τραυματισμένοι ή σε κατάσταση υποθερμίας Ο κυβερνήτης, επτά αξιωματικοί καθώς και 167 υπαξιωματικοί και ναύτες έχασαν τη ζωή τους.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Soldati
Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου