Φουλκ, αρχιεπίσκοπος της Ρενς

Ο **Φουλκ ο Σεβάσμιος** (απεβ. στις 17 Ιουνίου 900) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν αρχιεπίσκοπος της Ρενς από το 883 μέχρι το τέλος του. Ήταν μία βασική προσωπικότητα στις πολιτικές συγκρούσεις του βασιλείου της Δυτικής Φραγκίας, που ακολούθησαν τη διάλυση του βασιλείου των Καρολιδών στα τέλη του 9ου αι.

## Βιογραφία
Ο Φουλκ γεννήθηκε σε μία ισχυρή αριστοκρατική οικογένεια, και αδελφός του ήταν ο Άνσκαρ Α΄ μάργραβος της Ιβρέας. Έγινε κληρικός στο παλάτι του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού, και μέχρι το 877 είχε γίνει ηγούμενος της μονής του Αγίου Μπερτέν κοντά στο Σαιντ-Ομέρ της Γαλλίας. Χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος της Ρενς τον Μάρτιο του 883, διαδεχόμενος τον επί μακρόν υπηρετήσαντα Χίνκμαρ. Ως επίσκοπος, αλληλογραφούσε με ηγεμόνες, επισκόπους και πάπες για μία σειρά πολιτικών και θρησκευτικών θεμάτων. Πολλά από όσα είναι γνωστά για τη σταδιοδρομία του Φουλκ προέρχονται από το έργο του ιστορικού Φλοδοάρδου «*Ιστορία της Εκκλησίας της Ρενς»*, γραμμένο το 948-52, το οποίο αφηγείται τη ζωή του και διατηρεί περιλήψεις περίπου 76 επιστολών, οι μισές από τις οποίες γράφτηκαν ή στάλθηκαν από πάπες.  Ο Φουλκ αλληλογραφούσε με τον Αλφρέδο τον Μέγα σχετικά με τις ανάγκες της αγγλικής εκκλησίας, και επέπληξε τη βασίλισσα Ριχίλδη (σύζυγο του Καρόλου Β΄) γι' αυτό που θεωρούσε αντικανονική συμπεριφορά. 

Μετά την εκθρόνιση του Καρολίδη βασιλιά Καρόλου Γ΄ του Παχύ το 887, ο Φουλκ επιχείρησε να εγκαταστήσει τον συγγενή του (γιο τού εξαδέλφου του) Γουίδωνα δούκα του Σπολέτο, ως βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας, και μάλιστα τον έστεψε στο Λανγκρ το 888. Ωστόσο, ο Εύδης Α΄ των Ροβερτιδών, κόμης του Παρισιού, στέφθηκε από τον Βάλτερ αρχιεπίσκοπο του Σαν, και έγινε δεκτός από τους ευγενείς ως βασιλιάς. Ο Φουλκ, με τον ευνοούμενο υποψήφιό του να έχει απορριφθεί, συνέχισε να αντιτίθεται στην κυριαρχία του Εύδη Α΄, και ως πιθανή εναλλακτική λύση στράφηκε πρώτα στον Αρνούλφο της Καρινθίας, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον Κάρολο Β΄ στην Ανατολική Φραγκία, επίσης χωρίς αποτέλεσμα. Ο Φουλκ τελικά κατέληξε να υποστηρίξει τον νεαρό Καρολίδη Κάρολο Γ΄ τον Απλό, γιο του Λουδοβίκου Β΄ του Τραυλού, ο οποίος είχε απορριφθεί το 888 λόγω της νεότητάς του. Το 893, ο Φουλκ έστεψε τον Κάρολο Γ΄ βασιλιά σε αντίθεση με τον Εύδη Α΄, και μετά από συνεχιζόμενες συγκρούσεις μεταξύ των μεγιστάνων του βασιλείου, επιτεύχθηκε συμφωνία, σύμφωνα με την οποία ο Κάρολος Γ΄ θα διαδεχόταν τον Εύδη Α΄, κάτι που συνέβη το 898.  Οι αντιπαλότητες και οι φατρίες που εμφανίστηκαν σε αυτή την περίοδο δημιούργησαν το σκηνικό, για συχνές συγκρούσεις μεταξύ των Καρολιδών, των Ροβερτιανών και άλλων ευγενών Οίκων τις επόμενες δεκαετίες. Με την άνοδό του ο Κάρολος Γ΄, έκανε τον Φουλκ καγκελάριό του.

Μετά από μία περίοδο εντατικών επιδρομών των Βίκινγκ στα τέλη τού 9ου αι., το 893 ο Φουλκ αποκατέστησε τα σχολεία της Ρενς, φέρνοντας τους φημισμένους διδασκάλους Ρεμίγιο του Οσέρ και Χουκμπάλντ του Σαιντ-Αμάν. 

Οι πολιτικές εντάσεις συνέχισαν να σιγοβράζουν, και το 900 ο Φουλκ δολοφονήθηκε, με εντολή του Βαλδουίνου Β΄ κόμη της Φλάνδρας. Ο Κάρολος Γ΄ παραχώρησε στον Φουλκ το αβαείο του Αγίου Βάαστ, το οποίο προηγουμένως κατείχε ο Βαλδουίνος Β΄, τον οποίο ο βασιλιάς υποψιαζόταν για απιστία. Ενώ ο Φουλκ ταξίδευε με μία μικρή συνοδεία, για να συναντηθεί με τον Κάρολο Γ΄, δολοφονήθηκε από έναν άνδρα ονόματι Βίνεμαρ και αρκετούς συνεργούς, όλοι εκ των οποίων ήταν στην υπηρεσία του Βαλδουίνου Β΄.  Η δολοφονία ενός επισκόπου ήταν εξαιρετικά σπάνια κατά την Καρολίγγεια περίοδο, και το γεγονός σόκαρε τους συγχρόνους του, όπως υποδεικνύεται από τις ανεξάρτητες αναφορές των χρονικογράφων Ρεγγίνου του Πρυμ, του ανώνυμου συγγραφέα των *Χρονικών του Αγίου Βάαστ*, και του Φλοδοάρδνυ της Ρεμς.  Τον Φουλκ διαδέχθηκε στην αρχιεπισκοπή ο Εριβέους, ο οποίος συγκάλεσε σύνοδο όπου ο Βίνεμαρ αφορίστηκε για το έγκλημά του.

## Πρόγονοι


## Αναφορές

Κατηγορία:Οίκος των Γουιδονιδών