open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαρία του Κουρτεναί

Η **Μαρία του Κουρτεναί** (1204 – Σεπτέμβριος 1228), αυτοκράτειρα της Νίκαιας, ήταν μέλος του Οίκου των Καπετιδών του κλάδου των Κουρτεναί πέμπτη κόρη και έβδομο παιδί του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Γιολάντας της Φλάνδρας, αντιβασίλισσα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης στο όνομα του ανήλικου μικρότερου αδελφού της Βαλδουίνου Β΄.

## Αυτοκράτειρα της Νίκαιας

Μετά τον θάνατο του αδελφού της μητέρας της Ερρίκου της Φλάνδρας (1216) Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης επόμενοι αυτοκράτορες εξελέγησαν οι γονείς της οι οποίοι εκείνη την εποχή βρίσκονταν στη Γαλλία. Στον δρόμο για την Κωνσταντινούπολη ο πατέρας της αιχμαλωτίστηκε από τον Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα, (1217), στην Κωνσταντινούπολη έφτασε μόνο η μητέρα της Γιολάντα της Φλάνδρας η οποία για μια διετία (1217 - 1219) ήταν αντιβασίλισσα στο όνομα του αιχμάλωτου συζύγου της. Η μητέρα της Γιολάντα της Φλάνδρας προσπάθησε να πραγματοποιήσει ισχυρές συμμαχίες με γάμους γι'αυτό τακτοποίησε τον γάμο της κόρης της Μαρίας με τον αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη, ο γάμος πραγματοποιήθηκε (1219) μετά το διαζύγιο του Θεοδώρου Λάσκαρη με τη δεύτερη σύζυγο του Φιλίππη της Αρμενίας.

Η Μαρία ήταν αυτοκράτειρα της Νίκαιας για δυο χρόνια μέχρι τον θάνατο του συζύγου της χωρίς να αποκτήσουν παιδιά (1221), μια από τις θετές κόρες της η Μαρία Λασκαρίνα παντρεύτηκε τον βασιλιά της Ουγγαρίας Μπέλα Δ΄ και μια άλλη από τις θετές κόρες της Ειρήνη Λασκαρίνα παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη τον επόμενο αυτοκράτορα της Νίκαιας, η Μαρία του Κουρτεναί ήταν αντιβασίλισσα για σύντομο χρονικό διάστημα (1222).

## Αντιβασίλισσα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης

Τη μητέρα της διαδέχθηκε στην Κωνσταντινούπολη ο δεύτερος αδελφός της Ροβέρτος του Κουρτεναί (1219) μετά την παραίτηση του μεγαλύτερου αδελφού τους Φιλίππου Β΄ του Ναμύρ, ο Ροβέρτος πέθανε (1228) αφήνοντας διάδοχο του μετά την παραίτηση του τρίτου αδελφού τους Ερρίκου του Ναμύρ τον μικρότερο αδελφό τους Βαλδουίνο Β΄ ο οποίος ήταν μόνο 11 ετών. Οι βαρόνοι της Κωνσταντινούπολης εξέλεξαν τη Μαρία του Κουρτεναί για αντιβασίλισσα μέχρι την ενηλικίωση του μικρού Βαλδουίνου, συμπεριφερόταν σαν αυτοκράτειρα αλλά η αντιβασιλεία της κράτησε μόνο 8 μήνες αφού πέθανε πρόωρα τον Σεπτέμβριο του 1228.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Georgius Akropolites 15
* Kerrebrouck, P. Van (2000) Les Capétiens 987-1328 (Villeneuve d'Asq), p. 459.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

Κατηγορία:Οίκος των Κουρτεναί
Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Νίκαιας
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Μεταφραστικό έργο (αποσαφήνιση)

Μεταφραστικό έργο είναι το έργο που ασχολείται με την δραστηριότητα της μετάφρασης. Αυτό μπορεί επίσης να αναφέρεται στα:
* Μεταφραστικό Έργο, ένας περσικός πολιτιστικός οργανισμός, που ιδρύθηκε από την Niloufar Talebi
*LOLCat Μεταφραστικό Έργο Βίβλου, μία ιστοσελίδα βασισμένη στη Βικιπαίδεια, με στόχο μία Βίβλο γραμμένη στην αργκό LOLspeak
*MediaWiki Μεταφραστικό Έργο, ένας χώρος συντονισμού για τη μετάφραση του MediaWiki
* Μεταφραστικό Έργο της Βικιπαίδεια, ένας συντονισμός για τη μετάφραση της Βικιπαίδεια
* Μετάφραση Βικι-Έργο, ένας χώρος διαγλωσσικής συνεργασίας μεταξύ Βικι-Πηγές σε διάφορες γλώσσες
Άντον Πόποβιτς

Ο **Άντον Πόποβιτς** (*Anton Popovič*, 27 Ιουλίου 1933 &ndash; 24 Ιουνίου 1984) ήταν ένας από τους θεμελιώδεις  Σλοβάκους επιστήμονες της μετάφρασης και θεωρητικός του κειμένου.

## Βιογραφία
Ανήκε στη σχολή της Nitra. Ήταν μεταξύ των πρώτων που εφάρμοσαν τη σημειωτική θεωρία για τη μελέτη της μετάφρασης το 1975 στο βιβλίο του *Teória umeleckého prekladu* που θα μπορούσε να αποδοθεί στα ελληνικά ως *Θεωρία της καλλιτεχνικής μετάφρασης*. Λαμβάνοντας υπόψη μετάφραση συγκεκριμένη περίπτωση μετα-επικοινωνίας, πρότεινε τους όρους "πρωτο-κείμενο" και "μετα-κείμενο" ως εναλλακτικές λύσεις για το τι είναι πιο κοινώς γνωστό ως "κείμενο-πηγή" και το "κείμενο-στόχος". Επίσης, επινόησε τον όρο "translationality" (prekladovost), ο οποίος σηματοδοτεί τα χαρακτηριστικά ενός κειμένου που το καταδεικνύουν ως μεταφρασμένο και τον όρο "creolization", ο οποίος χρησιμοποιείται για κάτι που βρίσκεται ενδιάμεσα σε έναν κείμενο του πολιτισμού-πηγή και σε ένα κείμενο του πολιτισμού-στόχου.
Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα ιταλικά, τα γερμανικά και τα ρωσικά.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* .
* .
* .
* .
* .

Κατηγορία:Σλοβάκοι
Κατηγορία:Γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Μεταφραστές
Ένωση Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων

**Η Ένωση Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων **ήταν ένα με έδρα την Ελβετία εμπορικό σωματείο το οποίο σχετιζόταν  με την μετάφραση του λογισμικού υπολογιστών (και συναφή υλικά) σε πολλαπλές φυσικές γλώσσες, το οποίο προϋπήρχε από το 1990 έως τον Φεβρουάριο του 2011. Περιελάμβανε μεταξύ των μελών της περισσότερες από τις μεγαλύτερες εταιρίες της τεχνολογίας των πληροφοριών  της εποχής, συμπεριλαμβανομένων των Adobe, Cisco, Hewlett-Packard, η IBM, η McAfee, η Nokia, η Novell και η Xerox.

Η Ένωση Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκπροσώπηση των εταίρων της στο Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO), και η TermBase eXchange (TBX) πρότυπο που αναπτύχθηκε από LISA και υποβλήθηκε στο ISO το 2007 και έγινε το πρότυπο ISO 30042:2008.Η Ένωση Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων παρουσιάστηκε στο W3C.

Μια σειρά από πρότυπα της Ένωσης Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της OASIS Ανοικτή Αρχιτεκτονική για Συγγραφής XML και Εντοπισμός.

Η Ένωση Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων εκλεισε στις 28 φεβρουαρίου 2011, και η ιστοσελίδα έκλεισε λίγο αργότερα. Στον απόηχο του κλεισίματος της Ένωσης Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων, το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τηλεπικοινωνιακών Προτύπων ξεκίνησε μια Ομάδα Βιομηχανικών Προδιαγραφών  (ISG) για την τοπικοποίηση. Το ISG έχει πέντε στοιχεία:
* Term-Base eXchange (TBX) / ISO 30042:2008
* Translation Memory eXchange (TMX), with GALA
* Segmentation Rules eXchange (SRX) / ISO/CD 24621)
* Global information management Metrics eXchange – Volume (GMX-V) 
* XML Text Memory (xml:tm) με XTM International.
Μια άλλη οργάνωση που δημιουργήθηκε ως απάντηση στο κλείσιμο της 'Ενωσης Τοπικοποίησης Βιομηχανίας Προτύπων είναι η **Ορολογία για Μεγάλους Οργανισμούς (TerminOrgs)**, μια κοινοπραξία επαγγελματιών ορολογίας που προωθούν την διαχείριση ορολογιών των βέλτιστων πρακτικών.

## Αναφορές

Κατηγορία:Τεχνολογία πληροφοριών
Μίλων Φιρίκης

Ο **Μίλων Φιρίκης** είναι τίτλος έργου και παράλληλα λογοτεχνικός χαρακτήρας που επινόησε ο Νίκος Τσιφόρος στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά σαν ήρωας διηγημάτος αστυνομικής φαντασίας, από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο του 1965 που δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Ταχυδρόμος με τίτλο «*Μίλων Φιρίκης: Ο Μυστικός Πράκτωρ χωρίς 08*». Μια δεύτερη ιστορία με τίτλο «*Η Τρίτη Ακτίνα του Φεγγαριού*» κυκλοφόρησε μέσω του ίδιου περιοδικού από το Φεβρουάριο  έως τον Ιούλιο του 1966 σαν βιβλίο τσέπης.
Ακολούθησαν διάφορες επίτομες επανεκδόσεις.

Ο Μίλων Φιρίκης (το ονοματεπώνυμο αποτελεί παρωδιακό λογοπαίγνιο, καθώς το φιρίκι είναι ποικιλία μήλου) είναι η «απάντηση» του συγγραφέα στον ήρωα αντίστοιχων ιστοριών του Ίαν Φλέμινγκ, Τζέιμς Μποντ, που εκείνη την εποχή μεσουρανούσε στον κινηματογράφο με πρωταγωνιστή μιας σειράς ταινιών, το Σκώτο ηθοποιό  Σον Κόνερι. Ο Φιρίκης είναι εκπαιδευμένος μυστικός πράκτωρ στην υπηρεσία των ελληνικών υπηρεσιών και παράλληλα ένας γυμνασμένος, κοσμοπολίτης νέος (γεννημένος στα 1933) με μεγάλη πέραση στο γυναικείο φύλο. Κατέχει άριστα τις πολεμικές τέχνες ενώ μιλάει άπταιστα πολλές ξένες γλώσσεις. Με τη διορατικότητα, την εξυπνάδα και τις ικανότητές του επιλύει επιτυχώς κάποιες περίπλοκες αστυνομικές υποθέσεις.

## Πηγή
* Χάρις Ποντίδα στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας «''ΤΑ ΝΕΑ''»: «''Όταν το γέλιο γίνεται όπλο''» (2 Απριλίου 2009)

Φιρικης Μιλων
Μάρθα Τσουνγκ

Η **Μάρθα Πούι Γίου Τσουνγκ** (κινέζικα: 張佩瑤; 1953-2013) ήταν Κινέζα ερευνήτρια και μελετητής στις Μεταφραστικές Σπουδές, Καθηγήτρια με Έδρα στη Μετάφραση και Διευθύντρια του Κέντρου Μετάφρασης στο Hong Kong Baptist University. Είναι γνωστή για τον πρώτο τόμο της Ανθολογίας στην Κινεζική Διάλεξη σχετικά με τη Μετάφραση, που δημοσιεύθηκε το 2006. Δούλευε στο δεύτερο τόμο της ανθολογίας κατά τη διάρκεια της χρονιάς του θανάτου της. Η καθηγήτρια Cheung ήταν μία κορυφαία μελετητής της διεθνοποίησης των Μεταφραστικών Σπουδών, εφιστώντας την προσοχή στην Ευρωκεντρική εστίαση του τομέα και βοηθώντας στην ανάδειξη του προφίλ της Κινέζικης θεωρίας της μετάφρασης. Το Hong Kong Academy of the Humanities απονέμει το "Martha Cheung Book Prize in Translation" κάθε χρόνο προς τιμήν της.

## Εργογραφία
* (2005) ‘To Translate’ Means ‘To Exchange’? A New Interpretation of the Earliest Chinese Attempts to Define Translation (‘fanyi’). *Target*, vol. 17 issue 1, 27-48.
* (2006) *An Anthology of Chinese Discourse on Translation. Volume 1: From Earliest Times to the Buddhist Project* (edited), Manchester: St Jerome Publishing
* (2009) *Chinese Discourses on Translation: Positions and Perspectives* (edited). Special issue of *The Translator*, vol. 15, issue 2
* (2009) Representation, Intervention and Mediation: A Translation Anthologist’s Reflections on the Complexities of Translating China. *Translating China*. Eds. Luo Xuanmin and He Yuanjian. Bristol: Multilingual Matters, 171-188.
* (2010) Rethinking Activism: The Power and Dynamics of Translation in China during the Late Qing Period (1840-1911), *Text and Context: Essays on Translation and Interpreting in Honour of Ian Mason*. Eds Baker, Mona, Maeve Olohan and María Calzada Pérez. Manchester: St. Jerome, 237-258. 
* (2011) The (un)importance of flagging Chineseness, *Translation Studies*, vol. 4, issue 1, 41-57
* (2011) Reconceptualizing Translation – Some Chinese Endeavours, *META: Journal des traducteurs* vol. 56, issue 1, 1-19.
* (2012) The mediated nature of knowledge and the pushing-hands approach to research on translation history, *Translation Studies*, vol. 5, issue 2, 156-171

## Μεταφράσεις
* Han Shaogong, Homecoming? And Other Stories, 1992
* Liu Sola, Blue Sky Green Sea and Other Stories, 1993
* Leung Ping-kwan, Foodscape, 1997
* Leung Ping-kwan, Traveling with a Bitter Melon, 2002
Για περισσότερες μεταφράσεις από την Cheung δείτε την αξιολόγηση του Fan Min της *Ανθολογίας* online.

## Παραπομπές


## Πηγέςς
* Douglas Robinson, ed., The Pushing-Hands of Translation and its Theory: In Memoriam Martha Cheung, 1953-2013. London and Singapore: Routledge, 2016.

## Εξωτερικές πηγές
* In Memoriam Prof. Martha Cheung 
* Review of Anthology of Chinese Discourse on Translation
* Academia.edu page for Professor Cheung
* Lecture by Martha Cheung 'From the Sublime to the Ridiculous: Some Thoughts on Literary Translation 

Κατηγορία:Μεταφραστές
Κατηγορία:Κινέζοι μεταφραστές
Υπότιτλος (επικεφαλίδα)

300px|thumb|Ταινία με υπότιτλους στα αγγλικά (αναφορά παύλα χρησιμοποιείται για τη διαφοροποίηση των ομιλητών).
**Οι υπότιτλοι** προέρχονται είτε από ένα κείμενο ή από σενάριο διαλόγου ή σχολιασμό ταινιών, τηλεοπτικά προγράμματα, βιντεοπαιχνίδια, και τα σχετικά, που συνήθως εμφανίζονται στο κάτω μέρος της οθόνης, αλλά μπορεί επίσης να είναι στην κορυφή της, αν υπάρχει ήδη κείμενο στο κάτω μέρος της. Μπορεί να είναι είτε μια μορφή γραπτής μετάφρασης του διαλόγου σε μια ξένη γλώσσα, ή γραπτής απόδοσης του διαλόγου στην ίδια γλώσσα, με ή χωρίς επιπρόσθετες πληροφορίες, για να βοηθήσουν τους θεατές που είναι κωφοί ή βαρήκοοι να ακολουθήσουν το διάλογο, ή άτομα που δεν μπορούν να κατανοήσουν τον προφορικό διάλογο ή που έχουν προβλήματα αναγνώρισης προφοράς. 

Η κωδικοποιημένη μέθοδος μπορεί είτε να έχει ήδη αποδοθεί με  βίντεο ή χωρίς, είτε να αποδοθεί ως γραφικό ή κείμενο να και να επικαλυφθεί από το δέκτη. Οι μεμονωμένοι υπότιτλοι χρησιμοποιούνται στα DVD, Blu-ray και  στην τηλεόραση teletext/Digital Video Broadcasting (DVB) υποτιτλισμό ή σε EIA-608 λεζάντες, οι οποίοι είναι κρυμμένοι, εκτός αν ζητηθούν από τον θεατή από ένα μενού ή το τηλεχειριστήριο-κλειδί ή αν επιλεγούν από την αντίστοιχη σελίδα ή την υπηρεσία (π. χ., σελ. 888 ή CC1), έχοντας πάντα επιπλέον ηχητικές αναπαραστάσεις για κωφούς και βαρήκοους τηλεθεατές. Ή υποτιτλισμένη γλώσσα του τηλεκειμένου ακολουθεί τον αρχικό ήχο, εκτός από πολύγλωσσες χώρες όπου ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός μπορεί να παρέχει υπότιτλους και σε άλλες γλώσσες σε άλλες σελίδες τηλεκειμένου. Οι EIA-608 λεζάντες είναι παρόμοιες, εκτός από τους ισπανικούς σταθμούς της βόρειας Αμερικής οι οποίοι μπορεί να αποδώσουν τις λεζάντες στα ισπανικά για CC3. Το DVD και το Blu-ray διαφέρουν μόνο στη χρήση run-length κωδικοποίημενων γραφικών αντί για κείμενο, καθώς επίσης και κάποια HD DVB εκπομπές.

Κατηγορία:Μετάφραση
Υπεριορδανία

Η **Υπεριορδανία** ήταν ευρεία περιοχή, κράτος της Μέσης Ανατολής, που μετονομάσθηκε το 1949 και αποτέλεσε τη σημερινή Ιορδανία. Το 1917 την κατέκτησαν οι Άγγλοι, που τοποθέτησαν στο θρόνο του βασιλείου τον εμίρη Αμπντάλα των Χασεμιτών. Το 1922 αποσπάστηκε από την Παλαιστίνη, παραμένοντας όμως υπό βρετανική Εντολή.

## Δείτε επίσης
* Ιορδανία 

Κατηγορία:Ιορδανία
Κρότος (Φυσική)

**Κρότος** είναι είδος ήχου κατά τον οποίο η κραδασμική κίνηση των μορίων του ηχογόνου σώματος είναι απεριοδική και διαρκεί ελάχιστο χρόνο, καθώς η έντασή του μειώνεται μέχρι μηδενισμού σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι κρότοι συνήθως προκαλούν δυσάρεστα συναισθήματα.

Άλλα είδη ήχων είναι οι τόνοι, οι φθόγγοι και οι θόρυβοι. Οι κρότοι διαφέρουν από τους τόνους και τους φθόγγους στο ότι στερούνται εντελώς του χαρακτηριστικού του ύψους, δηλαδή δεν έχουν σταθερή συχνότητα (αριθμός παλμών ανά δευτερόλεπτο) που να μπορεί να τους χαρακτηρίσει ως οξείς ή βαρείς. Γενικώς ο κρότος αντιστοιχεί σε περίπτωση ελαχίστου αριθμού ταλαντώσεων, των οποίων το πλάτος από μεγάλη τιμή ελαττώνεται απότομα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.      Παραδείγματα κρότων αποτελούν ο  ήχος της βροντής, ο ήχος που παράγεται κατά την εκπυρσοκρότηση όπλων, το σχίσιμο υφασμάτων, η θραύση ξύλων, κ.α. Στην Ιατρική κρότοι παράγονται από δυσλειτουργικές κινήσεις των αρθρώσεων.

## Παραπομπές


Κροτος
UGC 12591

[δεξιά|μικρογραφία|300px|Ο UGC 12591, όπως παρατηρήθηκε  από το [Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ|Χαμπλ]]

Ο **UGC 12591** είναι γαλαξίας με μορφολογία ανάμεσα σε αυτή ενός φακοειδή και ενός σπειροειδή γαλαξία, στον αστερισμό Πήγασο. Βρίσκεται περίπου 400 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη, στο υπερσμήνος Πήγασου-Ιχθύων. Έχει μάζα η οποία υπολογίζεται τέσσερις φορές μεγαλύτερη από αυτή του Γαλαξία μας. Είναι ο δεύτερος πιο μαζικός, μετά τον ISOHDFS 27. Επιπλέον, είναι ο σπειροειδής γαλαξίας με την υψηλότερη γνωστή ταχύτητα περιστροφής, περίπου 490&#x20;km/s, σχεδόν διπλάσια από αυτή του Γαλαξία μας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πήγασος (αστερισμός)
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Γαλαξίες του UGC
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
71392
Αρχαίο θέατρο Αιγείρας

Το **Αρχαίο θέατρο της Αιγείρας**, βρίσκεται κοντά στο παραλιακό χωρίο της Αιγείρας, που ουσιαστικά είναι πλέον κωμόπολη και βρίσκεται στα ανατολικά του Νομού Αχαΐας. Το αρχαίο θέατρο το συναντάμε σε υψόμετρο 416 μέτρα. Λίγα χιλιόμετρα από τον Κορινθιακό κόλπο, στο πρώτο χωριό του νομού Αχαΐας (ερχόμενοι από Αθήνα) βρίσκονται τα ερείπια της Αρχαίας Αιγείρας, η οποία ήταν σε μεγάλη ακμή κατά πάσα πιθανότητα έως και τον 4ο αιώνα. Το θέατρο είναι ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της ευρύτερης περιοχής.

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Δεομένη

**Δεομένη** ονομάζεται εικονογραφικό θέμα της Θεοτόκου η οποία απεικονίζεται αυτοτελώς.
## Προέλευση εικονογραφικού θέματος
Στις κατακόμβες πρωτοεμφανίζεται το θέμα ως σύμβολο της δεομένης ψυχής. Αναλογοι τύποι υπάρχουν στην μινωική εποχή.
## Τρόποι απεικόνισης
Η Δεοεμένη Παναγία απεικονίζεται όρθια, κατ΄ενώπιον με υψωμένα πλάγια τα χέρια σε δεητική στάση. Φορώντας το μαφόριο από το κεφάλι και κάτω από αυτό το οράριο με τα δύο άκρα αυτού κρεμασμένα μπροστά. Δεομένη απεικονίζεται και πλάγια σε παραστάσεις της Αναλήψεως από την παλαιοχριστιανική εποχή ήδη. Στραμένη πλαγίως προς τον Χριστό ιστορείται κυρίως στις παραστάσεις της λεγόμενης Δεήσεως εκπροσοπώντας την Εκκλησία και τους πιστούς.
Ολόσωμη και κατ' ενώπιον εικονίζεται και κατ' ενώπιον με τα χέρια υψωμένα έναντι αλλήλων, όχι όμως πλάγια, αλλά μπροστά στο στήθος με τις παλάμες στραμένες προς τα έξω. Είναι μια διπλή χειρονομία της Δεομένης και συνιστά τον τύπο της *Ευχής* ή της *οξείας (ισχυράς)παρεμβολής* της Παναγίας. Τα χέρια της είναι ισοϋψή. Άλλοτε εικονίζεται στραμμένη δεξιά με το κεφάλι της να κάνει κίνηση νεύματος, με τοι αριστερό χέρι μπροστά στο στήθος της σε στάση δέησης, ενώ με το δεξί κρατάει μεγάλο ειλητάριο με την επιγραφή της ικεσίας της προς τον Χριστό. Άλλοτε η Παναγία προσάγει προς τον Υιό της κάποιον πιστό ή δωρητή.

## Απεικονίσεις στους ναούς
Η Δεομένη εικονίζεται στον τρούλλο των ναών (σκηνή Αναλήψεως του Χριστού), στους πλάγιους τοίχους και στην κόγχη του Ιερού Βήματος.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Κωνσταντίνος Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν ανατολής και δύσεως, εκδ.Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Θεσσαλονίκη, 1972

Δεομενη
Γαλακτοτροφούσα

**Γαλακτοτροφούσα** ονομάζεται εικονογραφικός τύπος της Παναγίας στον οποίο απεικονίζεται να θηλάζει το Θείο Βρέφος.

## Προέλευση εικονογραφικού τύπου
Το πρότυπο της *Γαλακτοτροφούσας* Παναγίας εντοπίζεται στην αιγυπτιακή παράσταση της Ίσιδος να γαλακτοτροφεί τον Όσιρι. Πρωτοεντοπίζεται στις κατακόμβες της Ρώμης τον 2ο αι. Πηγή έμπνευσης της σκηνής αποτέλεσε και το σχετικό χωρίο του Λουκά: *μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασα σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας*, αλλά και το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου όπου λέγεται ότι το βρέφος *ήλθε και έλαβε μασθόν εκ της μητρός αυτού Μαρίας*.
thumb|250 px|left|Η Ίσιδα θηλάζουσα τον Όσιρι
Είναι δημιούργημα της προεικονομαχικής περιόδου ενώ από τα τέλη του 13ου αι. διαδίδεται ευρύτατα σε βυζαντινίζουσες εικόνες δυτικών εργαστηρίων.

## Απεικονίσεις
Υπάρχουν παραλλαγές της απεικόνισης της Παναγίας σε αυτόν τον τύπο: άλλοτε πρσφέροντας τον αριστερό, συνήθως, μαστό της, άλλοτε τον δεξί της με το δεξί ή το αριστερό χέρι αντίστοιχα. Στις φορητές εικόνες παριστάνεται καθισμένη σε θρόνο. Σπανίως απεικονίζεται κατά τη φυγή στην Αίγυπτο καθισμένη πάνω σε γαϊδουράκι.
H πιο πρώιμη απεικόνιση της Παναγίας Γαλακτοτροφούσας είναι ίσως η ανάγλυφη ένθρονη Παναγία Γαλακτοτροφούσα στην εξωτερική επιφάνεια κρατήρα της εποχής του Ουάλεντος (364-378)
Έχουμε στην οροφή του ναού των Αγίων Θεοδώρων στην Αίγινα, γνωστού και ως Όμορφη Εκκλησιά, απεικόνιση της Παναγίας γαλακτοτροφούσας (περίπου 1282)

### Στη Δύση
Ως *Maria Lactans* η Γαλακτοτροφούσα Παναγία έχει μεγάλη διάδοση. Η Παναγία φέρει στο γόνατό της τον Ιησού προαβάλοντας τον δεξί μαστό της. Γνωστός είναι ο τύπος του Γάλλου ζωγράφου Ζαν Φουκέ, του Γιαν βαν Άικ και η δεξιοκρατούσα και θηλάζουσα τον Χριστό Παναγία του Λεονάρντο ντα Βίντσι στο Ερμιτάζ του Λένινγκραντ, του Θεοτοκόπουλου στο ίδρυμα του Αγίου Ιωάννη στο Τολέδο. Στους Φλαμανδούς ζωγράφους έχουμε παραλλαγή στην οποία η Μαρία προσφέρει με κοχλιάριο το γάλα ή τη σούπα στο θείο βρέφος.

## Γκαλερί (δυτική παράδοση)

File:Jean_Fouquet_005.jpg|Δίπτυχο της Melun: Ένθρονη Παρθένος Γαλακτοτροφούσα, 1450-1455, λάδι σε ξύλο, 95×86, Αμβέρσα, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten O Fouquet ζωγράφησε την Agnes Sorel, η οποία επέμεινε να απεικονισθεί ,πράγμα που έγινε τελικά, με ολόγυμνο τον αριστερό μαστό της.
File:Jan van eyck-lucca madonna.jpg|Γαλακτοτροφούσα Παναγία του Γιαν βαν Άικ, στο Ινστιτούτο Stoedel της Φραγκφούρτης.
File:Andrea solario, madonna del cuscino verde, 1507-10 ca. 02.JPG|Madonna del cuscino verde του Αντρέα Σολάριο


## Παραπομπές


## Πηγές
*Μαρία Νάνου,«Η Παναγία η Γαλακτοτροφούσα η "Σπηλαιώτισσα" σε έργα Καπεσοβιτών ζωγράφων»,Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας Περίοδος Τέταρτη, Τ. 33(2012), σελ. 213-228
*Κωνσταντίνος Δ. Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν Ανατολής και Δύσεως. Θεσσαλονίκη: Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, 1972
*Anthony Culter, «The Cult of the Galaktotrophousa in Byzantium and Italy»,Jahrbuch Der Österreichischen Byzantinistik 37 (1987), σελ335-350 
*Hans Georg-Severin, «Oströmishe plastik unter Valens und Theodosius I», Jahrbuch der Berliner Museen, τομ 12 (1970), σελ.211-252

Γαλακτοτροφουσα
Ιρέκ Ζαρίποφ

Ο **Ιρέκ Ζαρίποφ **(, Μπασκιρικά: Ирек Айрат улы Зәрипов) είναι Ρώσος σκιέρ διάθλου και  δρόμου αντοχής. 

Γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1983, στο Στερλιταμάκ, στην πρώην ΑΣΣΔ της Μπασκιρίας. 

Έχασε τα πόδια του σε ένα τροχαίο το 2000. Άρχισε να προπονείται στο σκι στο 2005.

Αγωνίστηκε στους Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2010, όπου κέρδισε πέντε μετάλλια: δύο χρυσά και ένα αργυρό στο σκι ανώμαλου δρόμου, και δύο χρυσά μετάλλια στο δίαθλο. 

Έχει ένα γιο, που ονομάζεται Αϊνούρ.

## Βιογραφία
Ο Ιρέκ Ζαρίποφ γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1983 στο Στερλιταμάκ. Γονείς του είναι οι Αϊράτ Γκαμπντουλχαμάτοβιτς και Βασίλια Μουσταφίνοβνα Ζαρίποβι, εργαζόμενοι σε εργοστάσιο τούβλων.

Στο σχολείο, ο Ιρέκ ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το σκι και τη καλαθοσφαίριση, ενώ ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο, τη πυγμαχία και τη πάλη.

Το 2000, σε ηλικία 17 ετών, είχε σοβαρό ατύχημα. Ενώ οδηγούσε μια μοτοσικλέτα, τον χτύπησε ένα φορτηγό ΜΑΖ 9 τόνων. Στο νοσοκομείο τα δύο πόδια του ακρωτηριάστηκαν. Μετά από αυτό, ουσιαστικά δεν κινήθηκε για δύο χρόνια, και στη συνέχεια άρχισε να ανακτάει τη φυσική του φόρμα. Παρά την αναπηρία, αποφοίτησε από μια επαγγελματική σχολή και το Βασκιρικό Κολλέγιο Οικονομίας και Δικαίου. Άρχιζε να ασχολείται με τα αθλητικά στον σύλλογο Ιντέλ (πρώτος προπονητής του ήταν ο Φ. Ν. Γκαμπντούλιν).

Ο Ιρέκ προσπάθησε με διάφορα αθλήματα: σε ελαφρύ και βαρύ αθλητισμό, όπως το κολύμπι και το πινγκ-πονγκ. Το 2004 συμμετείχε στην εθνική ομάδα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στο πρωτάθλημα της Ρωσίας, όπου συναντήθηκε με την Ιρίνα Γκρόμοβα, προπονητή σκι και προπονητή διαδήματος, που τον προσκάλεσε να έρθει σε επαφή με τον προπονητή Σαλαβάτ Γκουμέροφ, γνωστός στο Μπασκορτοστάν. Ο Γκουμέροφ άρχισε να προετοιμάζει τον Ιρέκ να συμμετάσχει σε αγώνες σκι. Εκπαιδεύτηκε επίσης υπό την καθοδήγηση του Αμίρ Γκουμέροφ.

Το 2005 έγινε μέλος της παραολυμπιακής ομάδας της Ρωσίας.. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στους Παραολυμπιακούς Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2006 στο Τορίνο, όπου κέρδισε την 4η θέση στα 7.5 χλμ..

Ένας γνήσιος θρίαμβος περίμενε τον Ιρέκ Ζαρίποφ στους Παραολυμπιακούς Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010 στο Βανκούβερ, όπου έλαβε 4 χρυσά μετάλλια: στο δίαθλο στα 2.4 χλμ. (κυνηγητό) και στα 12.5 χλμ. Επίσης κέρδισε χρυσό στα σκι 15 και 10 χιλιομέτρων, ενώ στον αγώνα σκι 1 χιλιομέτρου κέρδισε ασημένιο μετάλλιο.

Τον Ιούνιο του 2010, ο Ιρέκ Ζαρίποφ εκπροσώπησε το Στερλιταμάκ στο Τρίτο Παγκόσμιο Κουρουλτάι των Μπασκίρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το προφίλ του Ιρέκ Ζαρίποφ  στην επίσημη ιστοσελίδα τηςΔιεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής (ΔΠΕ)

Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές
Κατηγορία:Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Οδηγήτρια

Η **Οδηγήτρια** είναι εικονογραφικός τύπος της Παναγίας κατά τον οποίο απεικονίζεται η Παναγία όρθια, βρεφοκρατούσα και ελαφρώς στραμμένη αριστερά.

## Ονομασία
Η ονομασία του τύπου αυτού οφείλεται σε σχετική εικόνα της Μονής των Οδηγών που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη, την οποία έστειλε από τα Ιεροσόλυμα περί το 400 η αυτοκράτειρα Αιλία Ευδοκία στην αδελφή του συζύγου της Πουλχερία. Η εικόνα αυτή κατέστη Ιερό Παλλάδιο και χρησιμοποιήθηκε τόσο σε τελετές, όσο και σε πολεμικές συγκρούσεις, ενώ είχε αποδοθεί στον Λουκά.

## Παραλλαγές και διάδοση
[thumb|280px|[Μιχαήλ Δαμασκηνός, Θεοτόκος Οδηγήτρια. Εδώ η Θεοτόκος εικονίζεται σε προτομή, ελαφρά στραμμένη δεξιά ως προς τον θεατή, κρατά με το αριστερό χέρι τον Ιησού, ενώ συγχρόνως υψώνει το δεξί χέρι σε ευλογία. Μητέρα και Υιός παριστάνονται ευθυτενείς, προσβλέποντας στον θεατή. Στις άνω γωνίες τις εικόνας εικονίζονται οι άγγελοι σε πολύ μικρότερη κλίμακα, γυρισμένοι προς τη Θεοτόκο με τα κεφάλια ελαφρώς σκυφτά και στα χέρια τους ανοικτά ειλητάρια. Η Παναγία φορά μαφόριο πορφυρό. ]]

Παραλλαγή της Οδηγήτριας συνιστά η *δεξιοκρατούσα*. Σε άλλες περιπτώσεις δύο αρχάγγελοι εικονίζονται σε προτομή υπεράνω και εκατέρωθεν της Παναγίας.

Η Παναγία η Οδηγήτρια συνιστά τον πιο διαδεμένο εικονογραφικό Θεομητορικό τύπο. Απεικονίζεται και σε αυτοκρατορικές σφραγίδες, κυρίως μετά το 843 σε νομίσματα, όπως του Μιχαήλ Ραγκαβέ και του Ρωμανού Διογένη.

## Παραπομπές


Οδηγητρια
Νικοποιός

μικρογραφία|Νικοποιός εικονογραφικός τύπος στην φορητή εικόνα της Παναγίας της Βλαχερνιώτισσας, που μετέφεραν οι Σταυροφόροι στον Άγιο Μάρκο της Βενετίας το 1204.
**Νικοποιός** είναι εικονογραφικός τύπος της Παναγίας κατά τον οποίο εικονίζεται κατενώπιον και έχοντας μπροστά στο στήθος της, επίσης κατενώπιον, εικονιζόμενο μικρό Χριστό.

## Ονομασία εικονογραφικού τύπου
Η ονομασία αυτού του εικονογραφικού τύπου  προέρχεται από την πίστη στο πρόσωπο της Παναγίας, πως θα νικήσει τους κατά καιρούς πολέμιους του Βυζαντίου.  Η εικόνα θεωρείτο προστάτης του κράτους και του στρατού και τιμώνταν αναλόγως της Οδηγήτριας, φερόταν ως λάβαρο και είχε αναρτηθεί στις πύλες της βυζαντινής πρωτεύουσας.

## Διάδοση εικονογραφικού τύπου
Από τον 6ο αιώνα ο τύπος απαντά σε βυζαντινές σφραγίδες και βυζαντινά νομίσματα λαμβάνοντας τη θέση της Θεάς Νίκης. Όπως η Νίκη είχε ασπίδα στα χέρια της έτσι και η Παναγία κρατάει ασπιδοειδή δίσκο, δηλαδή σε μετάλλιο (imago clipeata) τον Χριστό, ο οποίος χαρίζει τη νίκη. Αργότερα σε νομίσματα του Μιχαήλ Δούκα και του Νικηφόρου Βοτανειάτη βρίσκουμε την Θεομήτορα ονομαζόμενη *ΝΙΚΟΠΟΙΟΣ*. Τέλος σε τοιχογραφίες ως Νικοποιός εντοπίζεται σε εκκλησίες της Καππαδοκίας, στην Τουτένισα της Σερβίας, στη Ρωσία..

## Παραπομπές


Νικοποιός
Ελεούσα ή Γλυκοφιλούσα

**Ελεούσα** ή **Γλυκοφιλούσα** είναι συγγενέστατοι εικονογραφικοί τύποι της Παναγίας κατά τους οποίους η Θεομήτωρ σε προτομή βαστά τον μικρό Χριστό, σκύβοντας το κεφάλι της στο μάγουλό του. Τα δύο πρόσωπα βρίσκονται σε επαφή και ο μικρός Χριστός αγκαλιάζει τη μητέρα του. Στον τύπο της Γλυκοφιλούσας ο Χριστός αγγίζει το σαγόνι της μητέρας του.

## Προέλευση εικονογραφικών τύπων
Εντοπίζεται στην παλαιοχριστιανική περίοδο. Ίχνη της Ελεούσας βρίσκονται σε κίονα στον ρωμαϊκό ναό της Santa Maria Antiqua (μέσα του 7ου αιώνα). Η *[[Θεοτόκος του Βλαντίμιρ]]* (αρχές του 12ου αι.) είναι μια από τις πιο γνωστές περιπτώσεις, η οποία προέρχεται από την Κωνσταντινούπολη και βρίσκεται σήμερα στο μουσείο Τρετιακόφ της Μόσχας.

## Παραπομπές


Ελεουσα ή Γλυκοφιλουσα
Ρικάρντο Ζόντα

Ο **Ρικάρντο Ζόντα** (γεν. στην Κουριτίμπα της Βραζιλίας στις 23 Μαρτίου του έτους 1976) είναι Βραζιλιάνος οδηγός αγώνων ο οποίος απ' το 1999 μέχρι το 2007 βρέθηκε στη Φόρμουλα 1.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Κουριτίμπα της Βραζιλίας. Το πλήρες ονοματεπώνυμό του είναι Ρικάρντο Λουίζ Ζόντα. Το 1987 ξεκίνησε την καριέρα του στα καρτ όπου κέρδισε τον 1ο του αγώνα πολύ σύντομα. Τον επόμενο χρόνο (1988) ήταν 1ος επιλαχών για το Κύπελλο Καρτ της Κουριτίμπα και το 1991 κέρδισε τον τίτλο. Συνέχισε στα καρτ μέχρι το 1992 όταν και τερμάτισε 4ος στο Κύπελλο Καρτ του Σάο Πάολο και το 1993 προωθήθηκε στα μονοθέσια.

Κατηγορία:Βραζιλιάνοι οδηγοί της Φόρμουλα 1
Χρήστος Γκοσλιόπουλος

Ο **Χρήστος Γκοσλιόπουλος** (17 Οκτωβρίου 1956-), του Πασχάλη και της Μαρίας, είναι Έλληνας συνταξιούχος εκπαιδευτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως ο τελευταίος διορισμένος Νομάρχης Πιερίας και ως αιρετός δήμαρχος Νεστορίου, θέση στην οποία εξελέγη ξανά έπειτα από τις δημοτικές εκλογές του 2019.

## Βιογραφία
### Σπουδές και επαγγελματική δραστηριότητα
Γεννήθηκε το 1956 στο Νεστόριο Καστοριάς, όπου ολοκλήρωσε τις μαθητικές του σπουδές. Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έγινε μέλος της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών. Υπηρέτησε τη θητεία του στο στρατό στο Μηχανικό, στην περιοχή του Έβρου. Το 1982, χρονιά διορισμού του στη δημόσια εκπαίδευση, εγκαταστάθηκε στην πόλη της Καστοριάς, όπου διαμένει με την οικογένειά του. Εργάστηκε επί αρκετά χρόνια ως καθηγητής σε Λύκεια στην πόλη της Καστοριάς και στο Άργος Ορεστικό. Συνταξιοδοτήθηκε το 2014.

### Συνδικαλιστική δράση και πολιτική σταδιοδρομία
Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση στην ΕΛΜΕ Καστοριάς, στο Δ.Σ. της οποίας ήταν μέλος.
Τον Νοέμβριο του 1993 διορίστηκε Νομάρχης Πιερίας και υπηρέτησε ως τις 31 Δεκεμβρίου 1994. Από το 1995 ως το 1996 διετέλεσε Περιφερειακός Διευθυντής Θεσσαλονίκης, και από το 2002 ως το 2004 ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΕΟΜΜΕΧ.

Η θητεία του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ξεκίνησε με την εκλογή του ως κοινοτικού συμβούλου Νεστορίου το 1990. Πολιτεύτηκε στις εκλογές του 1996 με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς.
 
Εξελέγη δήμαρχος Νεστορίου για πρώτη φορά το  2002 συγκεντρώνοντας το 78,74% των ψήφων και επανεξελέγη με ποσοστό 51,6% στον πρώτο γύρο το [2006.

Το 2010 επανεξελέγη δήμαρχος με ποσοστό 68,86% από τον πρώτο γύρο.

Ο Γκοσλιόπουλος εξελέγη ξανά δήμαρχος στις εκλογές του 2019 με συντριπτικό ποσοστό 80,11% από τον 1ο γύρο.

### Οικογένεια
Είναι παντρεμένος με την Κωνσταντίνα Παπατέρπου και έχουν έναν γιο, τον Μιχάλη. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφικό Χρήστου Γκοσλιόπουλου, Political Pedia, ανάκτηση 27 Μαρτίου 2017.

Κατηγορία:Νομάρχες Πιερίας
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Παναγία Τριχερούσα

Η **Παναγία Τριχερούσα** ( η Παναγία με τα τρία χέρια) είναι μια δημοφιλής εικόνα της Παναγίας η οποία βρίσκεται στη σερβική Μονή Χιλανδαρίου στο Άγιον Όρος. Απεικονίζει την Παναγία με τον μικρό Ιησού στον εικονογραφικό τύπο της  Οδηγήτριας, και είναι σκεπασμένη με άμφια. Είναι η σημαντικότερη εικόνα της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στην πίσω όψη της εικόνας είναι μια εικόνα του Αγίου Νικόλα.
thumb|280px|Η εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας
## Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα ήταν κτήμα του Ιωάννη Δαμασκηνού στις αρχές του 8ου αιώνα και είναι συνυφασμένη με το θάυμα της θεραπείας του, περίπου το 717. Σύμφωνα με την παράδοση, ενώ ο Ιωάννης υπηρετούσε ως Βεζίρης στο χαλιφάτο του Ουαλίντ Α', κατηγορήθηκε λανθασμένα για προδοσία και του κόψανε το χέρι. Η κατηγορία φέρεται ότι έγινε από τον Βυζαντινό εικονομάχο αυτοκράτορα Λέοντα τον Ίσαυρο που ήταν πράγματι μεγάλος αντίπαλος του Αγίου Ιωάννη, και φίλος του Ουαλίντ Α. Ενώ προσευχόταν μπροστά σε μια εικόνα της Παναγίας, φέρεται ότι το κομμένο χέρι του ως εκ θαύματος αποκαταστάθηκε. Την ημέρα των ευχαριστιών, προσέθεσε ένα ασημί αντίγραφο του χεριού του στην εικόνα. Μετά από αυτό, η εικόνα έγινε γνωστή ως η "Τριχερούσα", επειδή είχε τρία χέρια: τα δύο της παναγίας και το πρόσθετο αντίγραφο.

Ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός έγινε μοναχός στο μοναστήρι Ἱερὰ Λαύρα τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου έξω από την Ιερουσαλήμ και έδωσε την εικόνα στη μοναστική κοινότητα εκεί. Αργότερα η εικόνα δωρίστηκε στον Αγίο Σάββα όταν επισκέφτηκε το μοναστήρι, μαζί με μία άλλη εικόνα της Παναγίας στον εικονογραφικό τύπο της Γαλακτοτροφούσας και τη ποιμαντορική ράβδο του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου, του ιδρυτή του μοναστηριού. Ο Σάββας έφερε την εικόνα  στη μονή Χιλανδαρίου όπου ζούσε. Έμεινε εκεί μέχρι το 1347 όταν πάρθηκε απο τον Στέφανο Δουσάν κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη μονή Χιλανδαρίου και την έφερε στη Σερβία. Κατά το τέλος του 14ου αιώνα, η εικόνα άνηκε στη μονή Στουντένιτσα. Στις αρχές του 15ου αιώνα, η Τριχερούσα πήγε πίσω στη μονή Χιλανδαρίου στο Άγιον Όρος για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων.

Μέχρι πολύ πρόσφατα, η Παναγία η Τριχερούσα ήταν επισήμως ηγούμενη της μονής Χιλανδαρίου, με μοναχούς εκλεγμένους να υπηρετούν σε αυτή. Η εικόνα γιορτάζει δύο μέρες το χρόνο : 28 Ιουνίου (11 Ιουλίου με το παλαιό ημερολόγιο) και 12 Ιουλίου ( 25 Ιουλίου με το παλαιό ημερολόγιο).

Ιστορικοί της τέχνης θεωρούν ότι το στυλ της εικόνας είναι πιο πιθανά από τον 14ο αιώνα και ότι μπορεί να είναι αντιγραφή ή εκ νέου εικονογράφηση ενός παλαιότερου πρωτότυπου. Μία άλλη εκδοχή που ήλθε στη Μόσχα το 1661 έγινε δημοφιλής και είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν πολλά Ρωσικά αντίτυπα.

## Παραπομπές


Παναγια Τριχερουσα
Κατηγορία:Μονή Χιλανδαρίου
Δήμος Ψωφίδος

Ο **Δήμος Ψωφίδος** ήταν δήμος της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων που καταργήθηκε το 1912 με θέσπιση του θεσμού των διοικητικά ανεξάρτητων κοινοτήτων.

## Διοικητική ιστορία
Ο δήμος συστάθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 20/04/1835 ως δήμος της Επαρχίας Διποταμίας του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος με έδρα τον οικισμό Λειβάρτζι. Ήταν Β΄ Τάξεως και περιελάμβανε επίσης τους οικισμούς Λεχούρι, Κερέσοβα, Χόζοβα και Μουρόχοβα. Τον επόμενο χρόνο ο Δήμος Ψωφίδος αποσπάστηκε από την Επαρχία Διποταμίας και εντάχθηκε οριστικά στην Επαρχία Κυναίθης (Καλαβρύτων) του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος. Το 1841 προσαρτήθηκε στο δήμο ολόκληρος ο Δήμος Σειρών με τους οικισμούς Βερσίτσι, Δεχούνι, Αλέσταινα, Λόπεσι, Τριπόταμα καθώς και τις Μονές Αγίας Τριάδος και Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Στις 28/08/1912 ο δήμος καταργήθηκε και στη θέση του δημιουργήθηκαν 8 κοινότητες. Η ονομασία του δήμου προέρχεται από την αρχαία πόλη Ψωφίδα που βρισκόταν στην ίδια περιοχή.

## Πηγές

* Αλέξ. Θ. Δρακάκης - Στυλ. Ι. Κούνδουρος, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/f/a/4/metadata-01-0000554.tkl Αρχεία περί της συστάσεως και εξελίξεως των δήμων και κοινοτήτων 1836-1939 και της διοικητικής διαιρέσεως του κράτους. (Τέως δήμοι, κοινότητες, σύνδεσμοι κοινοτήτων, ανοργάνωτοι κοινότητες, συνοικισμοί, μοναί, θέσεις – Αναγνωρίσεις, προσαρτήσεις, αποστάσεις, μετονομασίες, συγχωνεύσεις)]*, τόμοι Α΄-Β΄, Τύποις «Γραφικαί Τέχναι», Αθήνα 1939-1940.
* Α.Ι. Κλάδου, *[https://web.archive.org/web/20160304213844/http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/e/8/c/metadata-01-0000515.tkl Εφετηρίς (Almanach) του Βασιλείου της Ελλάδος δια το Έτος 1837]*, Εκ της Βασιλικής Τυπογραφίας και Λιθογραφίας, Εν Αθήναις 1837.
* Χρήστου Π. Κορύλλου, ''Χωρογραφία της Ελλάδος''. Α'. ''Νομός Αχαΐας'', Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων «Ανέστη Κωνσταντινίδου», Εν Αθήναις 1903.
* 
* Ι. Δ. Σταματάκης, *[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/7/6/e/metadata-01-0000381.tkl Πίναξ χωρογραφικός της Ελλάδος, Περιέχων τα Ονόματα, τας Αποστάσεις και τον Πληθυσμόν των Δήμων, Πόλεων Κωμοπόλεων και Χωρίων. Ερανισθείς εκ διαφόρων επισήμων εγγράφων της Β. Κυβερνήσεως, και εκδοθείς υπό Ι. Δ. Σταματάκη]*, Εν Αθήναις 1846.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ψωφίδος. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 27/03/2017.

Ψ
Δ
Δ
Κυκλοπροπενόνη

Η **κυκλοπροπενόνη** (αγγλικά: *cyclopropenone*) είναι οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο **[[C3H2O|C<sub>3</sub>H<sub>2</sub>O]]**, αν και αποδίδεται συχνότερα με το συντακτικό του τύπο 56x56εσ. Δομικά, αποτελείται από ένα κυκλοπροπενικό δακτύλιο και ένα κετονικό καρβονύλιο ως λειτουργική ομάδα. Η χημικά καθαρή κυκλοπροπενόνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι άχρωμο αέριο. Οι χημικές ιδιότητες της ένωσης κυριαρχούνται από την έντονη πόλωση της καρβονυλομάδας της, η οποία δίνει μερικό θετικό ηλεκτρικό φορτίο, μαζί με αρωματική σταθεροποίηση στο δακτύλιο, καθώς και αντίστοιχο μερικό αρνητικό φορτίο στο άτομο του οξυγόνου του κετονικού καρβονυλίου. Είναι μια αρωματική ένωση.

Αυτή η ένωση έχει ανιχνευθεί στο διαστρικό ενδιάμεσο το 2006, στην περιοχή Τοξότη B2.
αριστερά|μικρογραφία|Κύριες μεσομερείς δομές στην κυκλοπροπενόνη.

## Δείτε επίσης
* Διφαινυλοκυκλοπροπενόνη
* Δελτικό οξύ
* Τροπόνη

## Αναφορές και σημειώσεις


## Πηγές

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.

Κατηγορία:Κετόνες
Κατηγορία:C3
Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις
Κατηγορία:Τυπικοί υδατάνθρακες
Βουλγαρικές προεδρικές εκλογές 2016

**Προεδρικές εκλογές ** διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 6 Νοεμβρίου 2016, παράλληλα με το δημοψήφισμα για τις αλλαγές στο εκλογικό σύστημα και των πολιτικών κομμάτων. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 13 Νοεμβρίου 2016, με αποτέλεσμα η νίκη του Ρούμεν Ράντεφ.

## Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Βουλγαρίας εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα της εκλογής σε 2 γύρους. Για πρώτη φορά, οι ψηφοφόροι ψήφισαν επίσης για κανέναν από τους παραπάνω.

## Υποψήφιοι
Ο απερχόμενος πρόεδρος, Ρόσεν Πλέβνελιεφ, ανακοίνωσε τον Μάιο του 2016 ότι δεν θα ήταν υποψήφιος για επανεκλογή. Συνολικά 21 υποψήφιοι έλαβαν μέρος στις εκλογές, διεκδικώντας τον προεδρικό θώκο.

## Αποτελέσματα

## Επακόλουθα
Με βάση τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου, ο πρωθυπουργός και ηγέτης του GERB Μπόικο Μπορίσοφ υπέβαλε την παραίτησή του. Δύο μέρες αργότερα, στις 16 Νοεμβρίου, η Εθνική Συνέλευση ψήφισε με 218 ψήφους υπέρ και κανέναν κατά, να την αποδεχθεί, με αποτέλεσμα την προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών.

## Παραπομπές


2016
Κατηγορία:Εκλογές του 2016
Βουλγαρικό δημοψήφισμα (2016)

**Ένα δημοψήφισμα με τρία ερωτήματα** πραγματοποιήθηκε στη Βουλγαρία στις 6 Νοεμβρίου 2016, παράλληλα με τις προεδρικές εκλογές.Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν αν θα υποστηρίξουν τον περιορισμό της δημόσιας χρηματοδότησης για τα πολιτικά κόμματα  κατά ένα λεβ ανά έτος και ανά έγκυρη ψήφο που έλαβαν στις προηγούμενες εκλογές, τη θέσπιση της υποχρεωτικής ψήφου στις εκλογές και τα δημοψηφίσματα, και την αλλαγή του εκλογικού συστήματος για την Εθνική Συνέλευση σε σύστημα εκλογής σε δύο γύρους. Προκειμένου να είναι δεσμευτικό το αποτέλεσμα, ο αριθμός των ψηφοφόρων που έλαβαν μέρος στο δημοψήφισμα, θα έπρεπε να είναι ίσος ή μεγαλύτερος από τον αριθμό εκείνων που ψήφισαν στις βουλευτικές εκλογές του 2014.

Και οι τρεις προτάσεις υποστηρίχθηκαν από την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, αλλά η προσέλευση ήταν ελαφρώς χαμηλότερη από την αντίστοιχη στις εκλογές του 2014 βουλευτικές εκλογές, που σημαίνει ότι η απαρτία δεν συμπληρώθηκε. Ωστόσο, καθώς πάνω από το 20% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ψήφισαν υπέρ, οι προτάσεις θα έπρεπε να συζητηθούν στην εθνοσυνέλευση. Η Εθνική Συνέλευση αρνήθηκε να νομιμοποιήσει οποιοδήποτε από τα τρία ερωτήματα. Μια νομική υπόθεση άρχισε για τη χειραγώγηση της ψηφοφορίας από τους εμπνευστές, αλλά το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το δημοψήφισμα δεν ήταν άκυρο.

Παρά την ανεπάρκεια του 0,2% (12.000 άτομα) η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ώστε να είναι 51% για να έχει υποχρεωτική ισχύ, η προσέλευση βασίστηκε μόνο στον αριθμό των έγκυρων ψήφων, όχι  στον αριθμό των ψηφοφόρων. Ορισμένα τμήματα δεν θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν όλους τους ψηφοφόρους σε εύλογο χρονικό διάστημα και μια σειρά περίμεναν στην ουρά και δεν μπόρεσαν να ψηφίσουν, άλλα τμήματα έκλεισαν νωρίτερα από την καθορισμένη ώρα (8 μ. μ.) και σε ορισμένα τμήματα ολόκληρες κάλπες με ψηφοδέλτια ήταν κλειδωμένες στα τμήματά τους για να αποφύγουν την απαρίθμηση. Σύμφωνα με την Εκλογική Επιτροπή, περισσότερες από 12.000 ψήφοι που δεν ήταν σε φάκελο εξαιρέθηκαν από την προσέλευση και μόνο.

## Αποτελέσματα

## Αναφορές


Κατηγορία:Δημοψηφίσματα στη Βουλγαρία
Βουλγαρια
Γιουάν Ουανγκτού

Ο **Γιουάν Ουανγκτού** (Κινεζικά: 元黄头) ήταν ο γιος του αυτοκράτορα Γιουάν Λανγκ του Ανατολικού Βέι. Την εποχή αυτή, ο Γκαο Γιανγκ ανέλαβε το ανάκτορο του Ανατολικού Βέι και έθεσε τον αυτοκράτορα υπό τον έλεγχο του. Τελικά, ο Γιουάν Ουανγκτού φυλακίστηκε από τον Γκάο Γιανγκ και, παρά την θέληση του, πέταξε με έναν μεγάλο αετό από τον πύργο του Γε στην Κίνα. Κατάφερε να επιβιώσει από την πτήση αυτή, αλλά αργότερα εκτελέστηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Γε (αρχαία Κίνα)

Το **Γε** ή **Γετσένγκ** (Απλοποιημένα Κινέζικα: 邺城, Παραδοσιακά Κινέζικα: 鄴城, Πινγίν: *Yèchéng*, Γουέιντ-Τζάιλς: *Yeh<sup>4</sup>-ch'eng<sup>2</sup>*) ήταν αρχαία Κινεζική πόλη η οποία βρισκόταν στην τοποθεσία που πλέον είναι η Κομητεία Λινζάνγκ, του Χαντάν, στην επαρχία Χεμπέι και η γειτονική Ανιάνγκ, της επαρχίας Χενάν.

Το Γε κατοικήθηκε για πρώτη φορά κατά την περίοδο της Άνοιξης και του Φθινοπώρου από τον Δούκα Χουάν του Τσι, και κατά την εποχή της περιόδου των Εμπόλεμων Κρατών η πόλη ανήκε στο κράτος των Βέι. Το Γε ήταν πολιτικό και οικονομικό κέντρο της Κίνας κατά την Περίοδο των Τριών Βασιλείων και των Βόρειων Δυναστειών. Σε αυτό βρισκόταν η στρατιωτική βάση των πολέμαρχων Γιουάν Σάο και Τσάου Τσάου κατά τα τελευταία χρόνια της Δυναστείας του Ανατολικού Χαν.

Ο Σι Λε έκανε στην συνέχεια το Γε την πρωτεύουσα της μεταγενέστερης δυναστείας Ζάο κατά τον τέταρτο αιώνα.

Την δεκαετία του 490, ο Αυτοκράτορας Σιαοουέν του Βορείου Βέι, γνωστός και ως Σιάο Ουέντι, μετέφερε την πρωτεύουσα από το Πινγκτσένγκ (平城, το σύγχρονο Ντατόνγκ του Σανξί) στην προηγούμενη πρωτεύουσα του Λουογιάνγκ. Η μετακίνηση αυτή δεν ήταν ευπρόσδεκτη από όλους. Ο ανταγωνισμός μεταξύ του Σιάο Ουεν Ντι του ανακτόρου του και αυτών που προτιμούσαν να συνδεθούν με τις παραδοσιακές φυλετικές αξίες των Τουόμπα μεγάλωσε, και συνέχισε να αυξάνεται μετά από τις περαιτέρω αλλαγές που ζητούσαν την εγκατάλειψη της ενδυμασίας και των ονομασιών των Τουόμπα. Τελικά, υπό την καθοδήγηση του Γκάο Χουάν (Κινέζου στρατηγού, πιστού στις αξίες και τις «απόψεις» των Τουόμπα), οι μειοψηφόντες σινοποιημένοι «βόρειοι φρουροί» στασίασαν και κατέλαβαν το Λουογιάνγκ το 534. «Μετά από τελεσίγραφο τριών ημερών οι κάτοικοι του ήταν υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν τον Γκάο Χουάν στην βάση του, την πόλη Γε όπου ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας του Ανατολικού Βέι.» «Κατά την διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους του έκτου αιώνα το Χο-πέι [Χεμπέι] [ήταν] η καρδιά του ανεξάρτητου κράτους μαζί με την πρωτεύουσα του στο Γε...» Παρέμεινε πρωτεύουσα της Ανατολικής Δυναστείας των Βέι και της Δυναστείας του Βορείου Τσι μέχρι την στιγμή που ισοπεδώθηκε το 580, μετά την ήττα του Γιανγκ Τζιάν, ιδρυτή της Δυναστείας Σουί, από ισχυρή δύναμη υπό τον Γιούτσι Τζιόνγκ, ο οποίος χρησιμοποίησε το Γε ως βάση των επιχειρήσεων του.

Μερικοί μελετητές, όπως ο Κου Τσι-κουάνγκ θεωρούσαν πως το Χεμπέι και η περιοχή συνέχισε να υποκρύπτει αυτονομιστικά αισθήματα στην Δυναστεία Τανγκ. Ήταν η περιοχή από την οποία ο Αν Λουσάν ξεκίνησε την ανταρσία του κατά την διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Σουανζόνγκ των Τανγκ.

Εκτενείς ανασκαφές στην πόλη τα τελευταία χρόνια, επέτρεψαν στους Κινέζους ιστορικούς να πραγματοποιήσουν λεπτομερή σχέδια του χώρου. Το 2012, οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως περίπου 3.000 αγάλματα του Βούδα σε μια ανασκαφή έξω από το Γε. Τα περισσότερα αγάλματα είναι κατασκευασμένα από λευκό μάρμαρο και ασβεστόλιθο, και ενδέχεται να χρονολογούνται από την εποχή των δυναστειών του Ανατολικού Βέι και του Βορείου Τσι (534-577 ΚΕ).

Μια κοινότητα Σογδιανών εμπόρων μετοίκησε στο Γε της εποχής του Βορείου Τσι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Κίνας
Τιμόλαος

Το αρχαίο ελληνικό όνομα **Τιμόλαος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Τιμόλαος ο Θηβαίος (4ος αι. π.Χ.), πολιτικός
* Τιμόλαος ο Κορίνθιος (4ος αι. π.Χ.), πολιτικός και δημαγωγός
* Τιμόλαος ο Λαρισαίος (ακμ. περ. 300 π.Χ.), ρήτορας
* Τιμόλαος, άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, γνωστότερος ως **[[Άγιος Αγάπιος|Αγάπιος]]**
Κλειδερέικα Ηλείας

Τα **Κλειδερέϊκα** είναι  της Τοπικής Κοινότητας Καράτουλα που βρίσκεται στο Νομό Ηλείας, περίπου 17 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 78 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 8 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Γενικά στοιχεία
### Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίζεται για πρώτη φορά το 1991 και προσαρτάται στην τότε Κοινότητα Καράτουλα , ενώ από το 1997 μέχρι το 2011 ανήκε διοικητικά στον "Καποδιστριακό" Δήμο Ωλένης.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=27251 Διοικητικές Μεταβολές Κλειδερέικα Ηλείας (1991 - 2010)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ωλένης
Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Αχμέντ Μοχάμεντ αλ-Μακάρι

Ο **Αμπού-λ-Αμπάς Αχμάντ ιμπν Μοχάμεντ αλ-Μακάρι** (*Abu-l-'Abbas Ahmad ibn Mohammed al-Maqqari* ή *Al-Makkari*) (περ. 1578–1632) ήταν Αλγερινός λόγιος ο οποίος γεννήθηκε στο Τλεμσέν από επιφανή οικογένεια διανοούμενων που έλκυε την καταγωγή της από το χωριό Μακάρα, κοντά στη Μ'σίλα.

Μετά από την πρώτη εκπαίδευση που έλαβε στο Τλεμσέν, ο αλ-Μακάρι μετακόμισε στο Φεζ του Μαρόκου και έπειτα στο Μαρακές, και στο ανάκτορο του Αχμάντ αλ-Μανσούρ, στον οποίον αφιέρωσε το έργο του *Rawdat al-As* (Ο κήπος της Μυρτιάς) σχετικά με τους ουλεμάδες του Μαρακές και του Φεζ. Μετά τον θάνατο του αλ-Μανσούρ το 1603, ο αλ-Μακάρι εγκαταστάθηκε στο Φεζ, όπου διορίστηκε μουφτής και ιμάμης του τεμένους Καραουιγίν από τον διάδοχο του αλ-Μανσούρ, Ζιντάν Αμπού Μαάλι. Το 1617, μετακόμισε στην Ανατολή, ενδεχομένως λόγω φιλονικίας με τον τοπικό διοικητή, και εγκαταστάθηκε στο Κάιρο, όπου συνέθεσε το πιο γνωστό του έργο, το Nafh al-Tib.

Το 1620 επισκέφθηκε την Ιερουσαλήμ και τη Δαμασκό, και κατά τη διάρκεια των επόμενων έξι ετών πραγματοποίησε προσκυνήματα πέντε φορές. Το 1628 επέστρεψε και πάλι στη Δαμασκό, πραγματοποίησε διαλέξεις για τη συλλογή *Παραδόσεων* του Μπουκάρι, μίλησε αρκετά για τις δόξες της Ισλαμικής Ιβηρίας, και έλαβε την παρόρμηση να γράψει το έργο του πάνω στο θέμα αυτό αργότερα. Την ίδια χρονιά επέστρεψε στο Κάιρο, όπου πέρασε έναν χρόνο γράφοντας την ιστορία του. Προετοιμαζόταν για την οριστική του μετακόμιση στη Δαμασκό όταν απεβίωσε το 1632.

Το σημαντικότερο έργο του, *Η πνοή του αρώματος από τον κλάδο της Πράσινης Ανδαλουσίας και υπομνήματα του Βεζύρη της Λισάν ουντ-Ντιν ιμπν ουλ-Χατίμπ*, αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο αποτελεί απάνθισμα από πολλούς συγγραφείς με περιγραφές και ιστορικά στοιχεία της Ισλαμικής Ιβηρίας. Εκδόθηκε από τους Γουίλλιαμ Ράιτ, Κρίστοφ Κρελ, Ράινχαρτ Ντόζι και Γκυστάβ Ντουγκά ως *Analectes sur l'histoire et la littérature des Arabes d'Espagne* (Ανάλεκτα της ιστορίας και της λογοτεχνίας των Αράβων της Ισπανίας, 1855–1861), και σε συνοπτική μετάφραση στα Αγγλικά από τον Πασκουάλ ντε Γκαγιάνγκος (1840–1843). Το δεύτερο μέρος είναι βιογραφία του Ιμπν αλ-Χατίμπ. Ολόκληρο το έργο εκδόθηκε στο Μπουλάκ (1863), το Κάιρο (1885) και τη Βηρυτό (1968).

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*  Βιογραφία

Κατηγορία:Αλγερινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι ιστορικοί
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι συγγραφείς
Κατηγορία:Μουφτήδες
Κόκκινο Χωριό Χανίων

Το **Κόκκινο Χωριό** (επίσημο: το **Κόκκινον Χωρίον**) χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων.

## Γεωγραφία

Βρίσκεται σε υψόμετρο 150 μέτρων, πάνω από την Πλάκα. Απέχει 27 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Πάνω από χωριό δεσπόζει ο λόφος Δραπανοκεφάλα και βορειοδυτικά του χωριού βρίσκεται το ακρωτήριο Δρέπανο. Κοντά στο χωριό βρίσκονται πολλά σπήλαια, όπως «Πετσή ο σπήλιος» (ή καραβότοπος) και τα «Καταλύματα» στο κέντρο του χωριού. Στο ακρωτήριο Δρέπανο, σε βάθος 10 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας βρίσκεται το «σπήλαιο των ελεφάντων», το οποίο διαθέτει μια αίθουσα διαστάσεων 60 επί 60 μέτρα διακοσμημένη με σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Σε ένα από τα σπήλαια της περιοχής κατέφυγαν κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 150 γυναικόπαιδα, όμως, παρά την δυσπρόσιτη είσοδο του σπηλαίου, οι Τούρκοι κατάφεραν να τα βρουν και τα έσφαξαν.

## Ιστορικά στοιχεία
To χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, σύμφωνα με την οποία, στο χωριό κατοικούσαν 40 χριστιανικές οικογένειες. Το 1881 είχε 317 κατοίκους και ανήκε στον δήμο Αρμένων. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

*Δείτε: *'Κοινότητα Κόκκινου Χωριού**'

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χανίων
Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου