open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου

thumb|right|225px|Η τοποθεσία όπου βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου στο Ιράν
Το **Μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου** (στην αρμενική γλώσσα **Սուրբ Թադէոսի վանք** – Surb Tadeosi vank', στην περσική γλώσσα **کلیسای سن تادئوس‎‎** –Kelisā ye San Tādeus) βρίσκεται στο βορειοδυτικό Ιράν, στην επαρχία του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν, 20 χιλιόμετρα από την πόλη Μακού (Maku).

Μεγάλο τμήμα του οικοδομήματος που υπάρχει σήμερα χρονολογείται από το 1811, όταν ο πρίγκιπας Αμπάς Μίρζα (Abbas Mirza), της δυναστείας των Κατζάρων, προχώρησε στην ανακαίνιση του μοναστηριού. Ο Ηγούμενος της μονής Συμεών πρόσθεσε τον νάρθηκα. Οι προσθήκες του 19ου αιώνα είναι από σκαλιστό ψαμμίτη. Τα πιο παλιά τμήματα της εκκλησίας είναι κατασκευασμένα από μαύρη και άσπρη πέτρα, για αυτό η εκκλησία στα τούρκικα ονομάζεται και **Qara Kilse** (**Μαύρη Εκκλησία**) (στα αζέρικα: Qara Kilsə; στα περσικά: Qare Kelisā – **قره‌ کلیسا‎‎**).

Σύμφωνα με τον θρύλο στο σημείο όπου είναι χτισμένο σήμερα το μοναστήρι, είχε χτιστεί το 68 μ.Χ. μια εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Απόστολο Θαδδαίο. Η εκκλησία αυτή ξαναχτίστηκε το 1329, αφού είχε πάθει ζημιές από σεισμό δέκα χρόνια πριν.

Το 2008 το Μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο, μαζί με άλλα δύο αρμενικά μνημεία που βρίσκονται στην περιοχή: το Μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου και το Παρεκκλήσιο Τζορτζόρ (Dzordzor).

## Παραπομπές


## Φωτογραφίες

File:Qareh kelissa.jpg|Το μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου
File:Detail croix qara kelisa iran.jpg|Ανάγλυφη διακόσμηση στους εξωτερικούς τοίχους του μοναστηριού
File:Interieur qara kelisa iran.jpg|Το εσωτερικό του μοναστηριού


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://whc.unesco.org/en/list/1262
*https://web.archive.org/web/20100610193536/http://armenianstudies.csufresno.edu/iaa_architecture/thaddeus.htm

Κατηγορία:Μοναστήρια στο Ιράν
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ιράν
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ιράν
Χρήστος Σιμαρδάνης

Ο **Χρήστος Σιμαρδάνης** (Αλεξάνδρεια, 21 Μαρτίου 1957— Αθήνα, 12 Μαρτίου 2018) ήταν Έλληνας ηθοποιός και εκφωνητής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και έζησε εκεί μέχρι 6 ετών. Σπούδασε υποκριτική στο Central School of Speech and Drama στο Λονδίνο. Είχε δηλώσει πως είναι άθεος, ομοφυλόφιλος και ψηφοφόρος του ΚΚΕ. Απεβίωσε από καρκίνο σε ηλικία 60 ετών στις 12 Μαρτίου του 2018 στην Αθηνα.

Συμμετείχε σε δεκάδες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, αλλά υπήρξε δραστήριος και στο θέατρο. Μεταξύ άλλων έγινε εξαιρετικά γνωστός για τις εκφωνήσεις που πραγματοποίησε σε διαφημιστικά μηνύματα στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Επί 19 χρόνια (μέχρι το 2012) ήταν η χαρακτηριστική φωνή των διαφημιστικών μηνυμάτων προγράμματος του τηλεοπτικού σταθμού Mega, ενώ εκφώνησε και εκατοντάδες διαφημιστικά προώθησης προϊόντων. Επίσης είχε φιλανθρωπική δραστηριότητα και πραγματοποίησε αφιλοκερδώς την εκφώνηση πολλών μηνυμάτων κοινωνικού χαρακτήρα.

## Φιλμογραφία
### Τηλεόραση

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
Κατηγορία:Έλληνες άθεοι
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί
Α.Ε. Καβάλας

Η **Αθλητική Ένωση Καβάλας** (**Α.Ε.Κ.**) είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Εδρεύει στην πόλη της Καβάλας. Διαθέτει τμήματα ανδρών και γυναικών. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Στάδιο «Άννα Βερούλη».

Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών αποτελεί μία από τις πλέον επιτυχημένες ομάδες της Καβάλας, καθώς έχει αγωνιστεί σε επίπεδο εθνικών κατηγοριών. Αυτό το διάστημα μετέχει στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Καβάλας.

## Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών

Ιδρύθηκε αρχικά το 1924 ως «**Βυζάντιον Καβάλας**». Έπειτα από την εγκατάσταση στην πόλη της Καβάλας, Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη, η ομάδα μετονομάστηκε σε «**Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών Καβάλας**» (**Α.Ε.Κ. Καβάλας**) και ιδρύθηκε επίσημα το 1928. Αρχικά, ο σύλλογος διέθετε τμήματα ποδοσφαίρου, στίβου και κολύμβησης. Εν συνεχεία δημιουργήθηκε και τμήμα υδατοσφαίρισης. Τη δεκαετία του 1950 δραστηριοποιήθηκε επίσης στα αθλήματα της καλαθοσφαίρισης και της πετοσφαίρισης.

Το ποδοσφαιρικό τμήμα μετείχε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα της περιόδου 1938–39, καταλαμβάνοντας την 4η θέση του Βορείου Ομίλου με 18 βαθμούς. Επίσης, έλαβε μέρος στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, την περίοδο 1961–62, τερματίζοντας στην τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα του 2ου Ομίλου του Βορρά, με 23 βαθμούς. Την περίοδο 1964–65 μετείχε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας, όπου κατέλαβε την 14η θέση με 50 βαθμούς. Το 1965, έπειτα από συμφωνία της διοίκησης της Α.Ε.Κ. Καβάλας με τις αντίστοιχες των Φιλίππων Καβάλας και του Ηρακλή Καβάλας, οι τρεις ομάδες συγχωνεύθηκαν με αποτέλεσμα τη δημιουργία του Αθλητικού Ομίλου Καβάλα. Έπειτα από τη συγχώνευση, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «**Αθλητική Ένωση Καβάλας**» (**Α.Ε. Καβάλας**), συνεχίζοντας κανονικά τη λειτουργία του.

Το ποδοσφαιρικό τμήμα, το οποίο κάποια στιγμή αποτέλεσε συνέχεια της ομάδας «Νεάπολη Καβάλας», μετείχε στο πρωτάθλημα της Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας την περίοδο 1980–81, καταλαμβάνοντας τη 15η θέση του 4ου Ομίλου με 35 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο, 1981–82, τερμάτισε στην 11η θέση του 8ου Ομίλου με 26 βαθμούς, γνωρίζοντας έτσι τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Καβάλας. Την τριετία 1983–1986 αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική.

### Η διαχρονική πορεία
* 1938–39: Πανελλήνιο
* 1964–65: Β΄ Εθνική
* 1980–81: Γ΄ Εθνική
* 1981–82: Γ΄ Εθνική
* 1983–84: Δ΄ Εθνική
* 1984–85: Δ΄ Εθνική
* 1985–86: Δ΄ Εθνική

## Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών του συλλόγου ιδρύθηκε το 2024 και αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία.

## Τμήματα υποδομής
Ο σύλλογος δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στα τμήματα υποδομής.

## Αξιοσημείωτοι πρώην ποδοσφαιριστές
*  Γιάννης Κανάκης
*  Δημήτρης Παρίδης
*  Στέφανος Δεμίρης
*  Χρήστος Μίγκας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Αφιέρωμα στην ΑΕΚ Καβάλας από το kavala.original21.com

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Καβάλας
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1928
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1928
Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Βασίλειος

Ο **Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Βασίλειος** (κατά κόσμον Μαγκριώτης, 1877-1968) ήταν Έλληνας ιεράρχης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1877 στο Ευκάρυο των Σαράντα Εκκλησιών της Ανατολικής Θράκης. Φοίτησε σε γυμνάσιο της Κωνσταντινούπολης και έπειτα εισήχθη στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από την οποία αποφοίτησε το 1903. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε διάκονος και τοποθετήθηκε αρχιδιάκονος στην μητρόπολη Διδυμότειχου. Αργότερα στάλθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην επαρχία Πρέβεζας ως επιθεωρητής σχολείων και το 1906 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στα Γιαννιτσά όπου συνέδραμε τα σώματα των Ελλήνων μακεδονομάχων που δρούσαν στην ευρύτερη περιοχή. Το 1911 υπηρετούσε στην Πρίγκηπο όπου συνελήφθη από τις αρχές εξαιτίας αντιβουλγαρικού κηρύγματος με αποτέλεσμα να φυλακιστεί για οκτώ μήνες. Το 1913 μετέβη για περαιτέρω σπουδές στη Γενεύη και αργότερα έζησε για μικρό χρονικό διάστημα στο Λονδίνο. Το 1922 ορίστηκε πρωτοσύγκελος της μητρόπολης Θεσσαλονίκης, ενώ το 1926 χειροτονήθηκε επίσκοπος Απαμείας, θέση που διατήρησε ως το 1930 όταν και εξελέγη μητροπολίτης Σιδηροκάστρου. Την περίοδο της βουλγαρικής Κατοχής απομακρύνθηκε βίαια από την έδρα του και απελάθηκε από τη βουλγαροκρατούμενη ζώνη. Επιπλέον, κατά την απέλασή του κακοποιήθηκε από τους άνδρες της βουλγαρικής αστυνομίας. Εντέλει επέστρεψε στην έδρα του μετά την Απελευθέρωση.

Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του, ο Βασίλειος διακρίθηκε για την εκκλησιαστική και κοινωνική του δράση. Συγκεκριμένα προχώρησε στην ανέγερση ή ανακατασκευή αρκετών ναών, οργάνωσε συσσίτια και δώρισε σημαντικά χρηματικά ποσά προερχόμενα από την περιουσία και τη μισθοδοσία του σε φιλανθρωπικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα του Σιδηροκάστρου, των Σερρών και της Θεσσαλονίκης. Ο ίδιος ήταν εξαιρετικά μορφωμένος ιεράρχης ο οποίος μεταξύ άλλων συνέταξε πλείστα άρθρα και υπομνήματα εκκλησιαστικής και κοινωνικής φύσης, ενώ γνώριζε αγγλικά, γαλλικά, τουρκικά και της βουλγαρικά. Αποχώρησε από τον επισκοπικό θρόνο το 1967 λόγω ηλικίας και απεβίωσε στις 25 Ιουνίου του 1968.

## Παραπομπές


Βασιλειος
Άγγελος Λασκαρίδης

Ο **Άγγελος Λασκαρίδης** (1923 - 12 Δεκεμβρίου 2000) ήταν Έλληνας δασολόγος, αντιστασιακός και πολιτικός της Αριστεράς από την Ποταμιά της Θάσου. 

## Βιογραφία
### Σπουδές και αντιστασιακή δράση
Μετά το Γυμνάσιο, που τελείωσε στην Καβάλα , εγγράφηκε στη σχολή Δασολογίας στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια οργανώθηκε στο ΕΑΜ. Στη συνέχεια ανέλαβε κρυπτογράφος και σε άλλες επιτελικές θέσεις στο ΕΛΑΝ, ως το 1945. Ως λιμενάρχης  της συμπρωτεύουσας, πέτυχε να καταληφθεί αναίμακτα το λιμεναρχείο της Θεσσαλονίκης, το 1944.

Για τους αγώνες του τιμωρήθηκε με εξορία στη Γιούρα και στη Λέρο, την περίοδο της χούντας και νωρίτερα, υπηρετώντας τη θητεία του σε στρατόπεδο στη Μακρόνησο. Έπειτα από παρέμβαση του συντοπίτη του υπουργού Θεολογίτη, αποφυλακίστηκε έπειτα από 3,5 χρόνια στη Μακρόνησο. 

### Πολιτική σταδιοδρομία
Επιστρέφοντας στην Καβάλα εντάχθηκε στην ΕΔΑ και πολιτεύτηκε χωρίς επιτυχία το 1952 συγκεντρώνοντας 8.744 ψήφους.

Εξελέγη βουλευτής εκλογική περιφέρεια Καβάλας με την ΕΔΑ το 1956 (με τη Δημοκρατική Ένωση, στην οποία ανήκε και η ΕΔΑ λαμβάνοντας 7.209 ψήφους με πρώτο στο ψηφοδέλτιο τον Ιωάννη Παπαδημητρίου), το 1958 (με 9.575 ψήφους) και τέλος , το 1963 (με 5.356 σταυρούς). Ως βουλευτής ενδιαφέρθηκε για αρκετά ζητήματα της Καβάλας και της Θάσου, όπως για το Καπνικό ζήτημα.

Στις εκλογές του 1961 ήταν επίσης υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΜΕ, όμως κατηγορήθηκε από τους συνεργάτες του για συνεργασία με την Ασφάλεια και δεν εξελέγη.

Έγινε γνωστός τόσο στην ιδιαίτερη πατρίδα του όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα για τους αγώνες του υπέρ της δημοκρατίας.

Τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του ασχολήθηκε με το εμπόριο. Με το συνδυασμό του Κώστα Τσολάκη εξελέγη Αντιδήμαρχος Καβάλας το 1975 και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Το 1984 τοποθετήθηκε πρόεδρος του Νοσοκομείου Καβάλας, θέση στην οποία έμεινε για 3 χρόνια. 

Απεβίωσε από καρκίνο στις 12 Δεκεμβρίου 2000 και η κηδεία του έγινε στην Καβάλα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νίκος Καρτάλης, Ο Θάσιος πολιτικός Άγγελος Λασκαρίδης, Βιογραφική παρουσίαση,  ανάκτηση 20-2-2016.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Κατηγορία:Έλληνες δασολόγοι
Αναστάσιος Μεγαλομύστακας

Ο **Αναστάσιος Μεγαλομύστακας** (Σέρρες, 1988) είναι Έλληνας ελεύθερος επαγγελματίας (συνιδιοκτήτης βρεφονηπιακού σταθμού) και πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου την περίοδο 2015 - 2019, ενώ ήταν ο νεότερος σε ηλικία βουλευτής στην σύνθεση της τότε βουλής. Έλκει την καταγωγή του από το Κάτω Μετόχι Σερρών του οποίου είναι μόνιμος κάτοικος.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1988 και σπούδασε Νηπιαγωγός στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Διετέλεσε πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου Κάτω Μετοχίου Σερρών.
Στις δημοτικές εκλογές του 2014 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό του δημάρχου Σερρών, Πέτρου Αγγελίδη.

Εξελέγη βουλευτής Σερρών τον Σεπτέμβριο του 2015 με την Ένωση Κεντρώων, στο ψηφοδέλτιο της οποίας στις Σέρρες ήταν επικεφαλής.

Λίγο μετά την εκλογή του ως βουλευτής, παραιτήθηκε από δημοτικός σύμβουλος Σερρών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι Σερρών
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κεντρώων
Πλατεία Κολωνακίου

Η **πλατεία Κολωνακίου** (επίσημα ονομάζεται **πλατεία Φιλικής Εταιρείας**) είναι μία μικρή πλατεία στο κέντρο της Αθήνας που κατασκευάστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα και θεωρείται η καρδιά της ομώνυμης αθηναϊκής συνοικίας. Στην αρχή είχε πλατάνια και δημοτική βρύση.
## Ονομασία
Η πλατεία αρχικά ονομαζόταν *Βασιλίσσης Όλγας*. Μετά μετονομάστηκε σε *πλατεία Κολωνακίου* για να καταλήξει να ονομάζεται *πλατεία Φιλικής εταιρείας* προς τιμήν της προσφοράς της Φιλικής Εταιρείας στην προετοιμασία της επανάστασης για την απελευθέρωση των Ελλήνων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στην πλατεία αυτή υπάρχουν προτομές Φιλικών. Η προτομή του Εμμανουήλ Ξάνθου τοποθετήθηκε στην πλατεία το 1930 παρουσία του ποιητή Κωστή Παλαμά.  Επίσης εκεί υπάρχει το περίφημο *κολωνάκι* (ύψους περίπου δύο μέτρων), απ' όπου πήρε την ονομασία της ολόκληρη η συνοικία. Πρώτα ήταν τοποθετημένο στην Πλατεία Δεξαμενής απ' όπου μεταφέρθηκε το 1938. Υπήρχε η πεποίθηση πως η ύπαρξή του προστάτευε από τις επιδημίες και τις θεομηνίες.

## Οριοθέτηση

Η πλατεία βρίσκεται ανάμεσα στις οδούς Σκουφά, Κανάρη, Τσακάλωφ, Πατριάρχου Ιωακείμ, Νεοφύτου Βάμβα, Κουμπάρη και Καψάλη. Παρά το μικρό της μέγεθος, η πλατεία Κολωνακίου αποτελεί κέντρο της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής της ευρύτερης περιοχής. Στην πλατεία και στους γύρω δρόμους υπάρχουν καφέ, εστιατόρια, εμπορικά καταστήματα, καθώς και γραφεία πολιτικών, δικηγόρων και γιατρών. Στα καφέ της πλατείας σύχναζαν και συχνάζουν πολλοί γνωστοί Αθηναίοι.

## Δείτε ακόμα
* Κολωνάκι
## Παραπομπές



Κολωνακιου
Γουσταύος Ε΄ της Σουηδίας

Ο **Γουσταύος Ε΄** (*Gustaf V*, 16 Ιουνίου 1858 - 29 Οκτωβρίου 1950) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν βασιλιάς της Σουηδίας από το 1907 έως το 1950. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Όσκαρ Β΄ της Σουηδίας και της Σοφίας του Νάσσαου, κόρης του Γουλιέλμου του Νάσσαου.

## Βιογραφία
Ο *Όσκαρ Γουσταύος Αδόλφος* γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1858 στο Παλάτι του Ντρότνινγκχολμ στη Στοκχόλμη, όταν και ονομάστηκε Δούκας του Βέρμλαντ. Στις 20 Σεπτεμβρίου 1881 παντρεύτηκε τη Βικτωρία του Μπάντεν στην Καρλσρούη της Γερμανίας, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά.

Στις 8 Δεκεμβρίου 1907 διαδέχθηκε τον πατέρα του στον σουηδικό θρόνο, ο οποίος είχε διαχωριστεί από τον νορβηγικό θρόνο δύο χρόνια νωρίτερα. Ήταν ο πρώτος Σουηδός βασιλιάς από την εποχή του Μεσαίωνα που δε φορούσε στέμμα και δεν είχε τελετή ενθρόνισης, μια παράδοση που συνεχίστηκε και από τους διαδόχους του.

Στις αρχές της βασιλείας του συντελέστηκε η άνοδος του κοινοβουλευτισμού στη χώρα, μολονότι το 1914 αντικατέστησε τον φιλελεύθερο πρωθυπουργό Καρλ Σταφ με τον Γιάλμαρ Χάμαρχολντ. Ωστόσο, όταν το 1919 οι φιλελεύθεροι και οι σοσιαλδημοκράτες εξασφάλισαν κοινοβουλευτική πλειοψηφία, επέτρεψε στον Νιλς Εντέν να σχηματίσει κυβέρνηση, η οποία απογύμνωσε τον βασιλιά από τις εικονικές του εξουσίες και επέτρεψε το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες. Ο Γουσταύος, υποκύπτοντας πλήρως στις αρχές της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, παρέμεινε μια δημοφιλή φιγούρα της χώρας για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου φέρεται να προέτρεψε την κυβέρνηση του Περ Άλμπιν Χάνσον να δεχτεί τις απαιτήσεις της Ναζιστικής Γερμανίας για υποστήριξη των στρατευμάτων της, καθώς μια άρνηση θα μπορούσε να προκαλέσει γερμανική εισβολή. Ωστόσο, αυτό παραμένει ως μια αμφιλεγόμενη άποψη μέχρι σήμερα, καθώς δεν είναι γνωστό αν ο Γουσταύος έτρεφε αισθήματα υπέρ του φασισμού ή του ριζοσπαστικού εθνικισμού.

Απεβίωσε στις 29 Οκτωβρίου 1950, όντας σε ηλικία 92 ετών.

Ο Γουσταύος ήταν αφοσιωμένος αθλητής της αντισφαίρισης ο οποίος εμφανίστηκε κάτω από το ψευδώνυμο * Mr G.*. Ως παίκτης και υποστηρικτής του αθλήματος, εξελέγη στη Διεθνή αίθουσα τένις της φήμης το 1980. Ο βασιλιάς έμαθε το άθλημα κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη Βρετανία το 1876 και ίδρυσε την πρώτη λέσχη τέννις της Σουηδίας όταν επέστρεψε, το 1936 ίδρυσε το King's Club. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ο Γουσταύος μεταβαίνει και παίζει στη Ριβιέρα. Σε μια επίσκεψη στο Βερολίνο πήγε κατευθείαν από μια συνάντηση με τον Χίτλερ σε αγώνα τένις με τον Εβραίο παίκτη Ντάνιελ Πρέν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1881 τη Βικτωρία, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ του Μπάντεν, και είχε τέκνα:
* Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος 1882-1973, Βασιλιάς της Σουηδίας.
* Γουλιέλμος 1884-1965, Δούκας του Σέντερμανλαντ.
* Έρικ 1889-1918, Δούκας του Βέστμανλαντ.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Διάδοχοι της Σουηδίας
Χρυσόστομος Γανιάρης

Ο **Χρυσόστομος Γανιάρης** γεννήθηκε στην Καλλιμασιά της Χίου το 1894 και σπούδασε στο Διδασκαλείο της Ευαγγελικής σχολής Σμύρνης, από όπου αποφοίτησε το 1913.

Το 1918 ίδρυσε στην Αθήνα τον εκδοτικό οίκο "Γανιάρη" από τον οποίο κυκλοφόρησαν 150 περίπου εκδόσεις εκλεκτών έργων της ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας. Για ένα χρονικό διάστημα εξέδιδε τον Νουμά

Τύπωσε δυο ποιητικές συλλογές, την "Ευφημία" (1941) και τα "Καλλιμασιώτικα" (1949). Πέθανε στις 22 Ιουλίου 1966.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Χρυσόστομος Γανιάρης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Αν...

Το ***Αν...*** είναι ελληνική δραματική ταινία του 2012,  σε σκηνοθεσία και σενάριο Χριστόφορου Παπακαλιάτη και ταυτόχρονα το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στον κινηματογράφο. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, η Μαρίνα Καλογήρου, η Θέμις Μπαζάκα, η Μάρω Κοντού και ο Γιώργος Κωνσταντίνου. Οι δύο τελευταίοι αναβιώνουν το κινηματογραφικό ζευγάρι των Αντώνη και Ελένης Κοκοβίκου της ταινίας του 1965 *[[Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα]]*, ωστόσο η ταινία δεν ορίζεται ως σίκουελ με την αυστηρή έννοια.

Η ταινία αφηγείται δύο ιστορίες με κύριο πρωταγωνιστή τον Δημήτρη. Στη μία ιστορία βγάζει τον σκύλο του (ονόματι Μοναξιά) βόλτα το βράδυ στην Πλάκα και συναντά τον έρωτα της ζωής του, τη Χριστίνα, στην άλλη περίπτωση δεν γνωρίζει ποτέ τη Χριστίνα, αν και ζουν στην ίδια πόλη. Πέρα από αυτό η ταινία, μέσα από τις ιστορίες της, θίγει και τα προβλήματα της οικονομικής κρίσης και το πώς επηρεάζουν δύο ανθρώπους που αγαπιούνται.

Το 2017, τουρκική εταιρεία παραγωγής ενδιαφέρθηκε να αγοράσει τα δικαιώματα του σεναρίου του *Αν...*, ώστε να γυριστεί ξανά διασκευή της ταινίας με τουρκικό καστ και με Τούρκους συντελεστές.

## Διανομή
* Χριστόφορος Παπακαλιάτης ως Δημήτρης
* Μαρίνα Καλογήρου ως Χριστίνα
* Μάρω Κοντού ως Ελένη Κοκοβίκου
* Γιώργος Κωνσταντίνου ως Αντώνης Κοκοβίκος
* Φάνης Μουρατίδης ως Γιώργος
* Μαρία Σολωμού ως Μαρία
* Θέμις Μπαζάκα ως μητέρα Δημήτρη
* Βασίλης Χαραλαμπόπουλος ως Βασίλης
* Τάκης Σπυριδάκης ως Σπύρος
* Ακύλλας Καραζήσης ως Παναγιώτης

## Εισπρακτική πορεία
Το *Αν...* κυκλοφόρησε, στην Ελλάδα την Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012. Έκοψε 98.790 εισιτήρια κατά το πρώτο του 4ήμερο και έκλεισε την πορεία του στους κινηματογράφους με 531.547 εισιτήρια. Ήταν η πιο επιτυχημένη ελληνική ταινία από τα τέλη του 2009, όταν βγήκε το *«[[Νήsos]]»* (548.733 εισιτήρια). Είναι η δεύτερη εμπορικότερη ταινία του 2012, μετά το *[[Skyfall]]* (579.566 εισιτήρια) και η δεύτερη εμπορικότερη ελληνική ταινία της δεκαετίας 2010-2019, μετά την ταινία *[[Ένας άλλος κόσμος]]* (668.892 εισιτήρια).

Επίσης, απέσπασε δύο υποψηφιότητες για βραβείο από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, μία για την καλύτερη σκηνοθεσία και μία για τον καλύτερο ήχο, τελικά πήρε ένα για την τελευταία. Η ταινία κρίθηκε κατάλληλη να διαγωνιστεί για τις Χρυσές Σφαίρες 2013, χωρίς να φτάσει στην τελική πεντάδα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Αν...'' στο IMDb
*Κριτική της ταινίας από τον Μανώλη Κρανάκη
*Συνέντευξη του Χ. Παπακαλιάτη για την ταινία στο FLIX

Κατηγορία:Ταινίες του 2012
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2010
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες
Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα
Κατηγορία:Ταινίες με παράλληλες ιστορίες
Αιμόν ντε Ρανς

Ο **Αιμόν ντε Ρανς** ήταν άρχοντας του μισού της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας από το 1311 έως περίπου το 1316. Μετά την νίκη του επί του Φερδινάνδου της Μαγιόρκα στην Μάχη της Μανωλάδας, ο Λουδοβίκος της Βουργουνδίας, νέος Πρίγκιπας της Αχαΐας, παραχώρησε το σύνολο της χηρεύουσας βαρωνίας σε δύο εκ των Βουργουνδών υποστηρικτών του, τον Αιμόν ντε Ρανς και τον αδερφό του, Οτόν. Ο Οτόν απεβίωσε λίγο καιρό αργότερα, ενώ ο Αιμόν πώλησε την κτήση αυτή στον Μαρτίνο Ζαχαρία, Ηγεμόνα της Χίου, και ο ίδιος επέστρεψε στον τόπο καταγωγής του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Μεσαιωνική Αχαΐα
Κατηγορία:Βουργουνδοί
Ο Μεγάλος Παράνομος

**Ο Μεγάλος Παράνομος**  (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: *Fuori uno... sotto un altro, arriva il Passatore*) είναι Ιταλική ταινία, Ισπανικής και Ιταλικής συμπαραγωγής, έτους 1973, διάρκειας 93 λεπτών.

## Πλοκή
Ο Stefano Pelloni, γνωστός ως «il Passatore», είναι ο αγαπημένος των γυναικών, αλλά και μισητός από τους εκπροσώπους του νόμου. Μαζί με τους δυο βοηθούς του, πάντα καταφέρνει να ξεφεύγει από την τσιμπίδα του νόμου και πάντα επιστρέφει στην αγκαλιά της πανέμορφης γυναίκας του, της Mora. Όλα αυτά μέσα από το πρίσμα της ιταλικής κωμωδίας της δεκαετίας του ’70.

## Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: George Hilton, Έντβιτζε Φένεκ, Manuel Zarzo, Salvatore Borghese, Chris Avram, Cris Huerta

Σενάριο: Benito Bertaccini, Tito Carpi, Gustavo Quintana, Manda Migliozzi, Antonio Fos

Σκηνοθεσία: Giuliano Carnimeo

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες του 1973
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζουλιάνο Καρνιμέο
Δηλία (όνομα)

**Δηλία**, αρχαιοελληνικό γυναικείο κύριο όνομα.

## Ετυμολογία και διάδοση του ονόματος
[thumb|Άγαλμα που βρέθηκε στη [Δήλος|Δήλο της θεάς Αρτέμιδος.1ος αι. π.Χ., Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.]]
Το όνομα *Δηλία* προέρχεται από το αρχαιοελληνικό επίθετο *δήλιος*, *δηλία*, *δήλιον* «αυτός που έχει σχέση με τη Δήλο, που προέρχεται από τη Δήλο». Ήταν γνωστό ως προσωνύμιο της θεάς Αρτέμιδος, η οποία, σύμφωνα με την αρχαιοελληνική μυθολογία, γεννήθηκε, όπως και ο δίδυμος αδελφός της θεός Απόλλων, στη Δήλο, όπου είχε καταφύγει η μητέρα της Λητώ κυνηγημένη από την Ήρα. Σύμφωνα με το *Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας* του Γ. Μπαμπινιώτη, το ίδιο το όνομα *Δήλος* είναι άγνωστου ετύμου, πιθανόν προελληνικό τοπωνύμιο (όπως μαρτυρείται από το σπάνιο *Δηλησσός*), που συνδέθηκε παρετυμολογικά με το επίθετο *δῆλος* «φανερός» εξαιτίας ενός αρχαιοελληνικού μύθου σύμφωνα με τον οποίον το νησί εμφανίστηκε («δῆλον») ξαφνικά.

Το όνομα *Δηλία* αποδόθηκε στα λατινικά ως *Delia* (Ντέλια). 
Στη Βρετανία, το όνομα ως *Delia* (Ντίλια) διαδόθηκε από τους βουκολικούς (pastoral) ποιητές του 17ου αι.

Σύμφωνα με το *Athenian Onomasticon*, το όνομα *Δηλία* εμφανίζεται στο *Inscriptiones Graecae*, τμ. I (1–2) (Βερολίνο, 1981-94),  1010, 85, να το φέρουν 6 Αθηναίες.

Παράγωγα ονόματα είναι τα αντρικά αρχαία αθηναϊκά ονόματα: *Δηλιάδης* (Φάληρο), *Δηλιάς*, *Δηλόδοτος* (Τζια), *Δηλοφάνης* (Χολαργός).

## Πρόσωπα
* Ντίλια Σμιθ (Delia Smith, 1941), διάσημη Βρετανή συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής.
* Ντέλια Βελκουλέσκου (Delia Velculescu, 1975), οικονομολόγος ρουμανικής καταγωγής.

## Δείτε επίσης
* Δηλία, αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών που ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά.
* Δήλιον πρόβημα, το πρόβλημα του διπλασιασμού του κύβου, ένα από τα τρία γνωστά προβλήματα της αρχαιότητας που δεν είναι δυνατόν να λυθούν μόνο με κανόνα και διαβήτη.
* *[[Δήλιος κολυμβητής]]* «δεινός κολυμβητής», φράση της αρχαιότητας που οφείλεται στην άποψη ότι οι Δήλιοι ήταν δεινοί κολυμβητές.
* Δήλιον, αρχαία Βοιωτική πόλη, επίνειο της Τανάγρας. Στη μάχη του Δηλίου κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, το 424 π.Χ., πήρε μέρος και ο Σωκράτης. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα
Κατηγορία:Θεωνύμια
Καρλ Μάγερ (επιχειρηματίας)

Ο **Καρλ Μέγερ** ( Karl Meyer, 1888 – 18 Δεκεμβρίου 1971) υπήρξε Νορβηγός επιχειρηματίας, χρηματιστής και ιδρυτής του βραχύβιου φασιστικού πολιτικού κόμματος Εθνική Λεγεώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1888 και ήταν γιός του δικηγόρου, εκδότη και πολιτικού Λούντβιγκ Μάγερ (Ludvig Meyer) και της Έμμα Μετς (Emma Metz). Αδελφός του ήταν ο πολιτικός, συνδικαλιστής και επιχειρηματίας Χάακουν Μάγερ (Håkon Meyer).

Κατά την διάρκεια της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, κατηγορήθηκε για διάφορες απάτες αν και αθωώθηκε σε μια υπόθεση φοροδιαφυγής. Πρότεινε ιδιαίτερα φιλόδοξα επιχειρηματικά σχέδια για τη πολεοδομική και οικονομική ανάπτυξη του Όσλο που χαρακτηρίστηκαν από το Τύπο της εποχής ως εξωπραγματικά όπως η μετατροπή του νησιού Χουβεντογιά σε πάρκο διασκέδασης με πρότυπο το νησί Κόνεϋ Άιλαντ και τη μετασκευή του παροπλισμένου πλοίου *[[RMS Carmania (1905)|Καρμάνια]]* σε φθηνές κατοικίες και την αγκυροβόλησή του στο λιμάνι της νορβηγικής πρωτεύουσας.

Το 1927 ίδρυσε το φασιστικό κόμμα *Εθνική Λεγεώνα*. Οι κύριες εκδηλώσεις του πολτικού φορέα ήταν η διοργάνωση ομιλιών στο τσίρκο *Cirkus Verdensteatret* στο Όσλο και στο θέατρο *Drammens Theater* στο Ντράμεν.  Η αντιπαράθεσή του με την εσωτερική αντιπολίτευση στο κόμμα οδήγησε στην διαγραφή του στις αρχές του 1928. Τον Φεβρουάριο του 1928, προσπάθησε ο ίδιος με κάποιους συντρόφους του να αποκτήσει τον έλεγχο των γραφείων του κόμματος με βίαιο και ανορθόδοξο τρόπο, αφού επιτέθηκε με ρόπαλα και με περίστροφα εναντίον μελών του κόμματος. Τα γεγονότα αυτά οδήγησαν στη σύλληψή του μαζί με άλλα δύο άτομα. Το κόμμα γρήγορα έχασε την δυναμική του εν μέσω εσωτερικών συγκρούσεων για να διαλυθεί εντέλει στις αρχές του 1928.

## Παραπομπές


## Επιπλέον βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Νορβηγοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Νορβηγοί χρηματιστές
Κατηγορία:Νορβηγοί αρχηγοί κομμάτων
Κατηγορία:Νορβηγοί φασίστες
Λεώφρων

Ο **Λεώφρων** ή **Λεόφρων** ήταν γιος του Αναξίλαου, τυράννου του Ρηγίου και της Μεσσήνης. Σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσεύς, διαδέχθηκε τον πατέρα του στην εξουσία.

## Βιογραφικά στοιχεία
Είναι πιθανό να ήταν ο μεγαλύτερος από τους δύο γιους του Αναξίλαου, στο όνομα του οποίου ο Μίκυθος ανέλαβε την κυριαρχία, και στη συνέχεια με την υποκίνηση του Ιέρωνα των Συρακουσών, στερήθηκε την εξουσία του. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, από τον οποίο μαθαίνουμε αυτά τα γεγονότα, δεν αναφέρει τα ονόματα των δύο νεαρών αρχόντων, αλλά αναφέρει επίσης, ότι η βασιλεία τους κράτησε έξι χρόνια (467–461 π.Χ.), μέχρι που εκδιώχθηκαν από μια λαϊκή εξέγερση, τόσο στο Ρήγιο όσο και στη Ζάγκλη. Ο Λεώφρων αναφέρεται αλλού ότι άσκησε πόλεμο ενάντια στην γειτονική πόλη των Λοκρών.

Στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη κατά τους 78ους (468 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Μετά την νίκη του αναφέρεται πως παρέθεσε δεξίωση για όλους τους παρευρισκομένους της διοργάνωσης, ενώ ο ποιητής Σιμωνίδης ο Κείος έγραψε επινίκια ωδή για αυτόν.  Υπάρχει και η άποψη ότι η νίκη του Λεώφρωνος συγχέεται με αυτή του πατέρα του, Αναξίλαου, στην απήνη. Αντιθέτως ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης, συνδέει τη νίκη του Λεώφρωνος με αυτές του Αλκιβιάδη, καθώς λέγει *«Ἀλκιβιάδης δὲ Ὀλύμπια νικήσας ἅρματι... τὸ αὐτὸ ἐποίησε καὶ Λεώφρων Ὀλυμπίασιν…»*, είναι φανερό ότι εννοεί πως οι νίκες αυτές έγιναν στο τέθριππο, όπου το 416 π.Χ. ξέρουμε ότι νίκησε ο Αλκιβιάδης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σικελιώτες τύραννοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Σικελιώτες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Χρυσοβίτσα Τριχωνίδας Αιτωλοακαρνανίας

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Χρυσοβίτσα (αποσαφήνιση)]]*

Η **Χρυσοβίτσα**, ή **Βάλτσα** είναι ημιορεινό χωριό της Επαρχίας Τριχωνίδας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Χρυσοβίτσα βρίσκεται ανατολικά της λίμνης Τριχωνίδας σε υψόμετρο 660 μέτρα, απέχοντας μόλις 7 χλμ. Α. από το Θέρμο, 37 χλμ. ΝΑ. από το Αγρίνιο και 49 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Ναύπακτο. Οι  λιγοστοί μόνιμοι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Έχει πετρόκτιστα σπίτια, τέσσερις (4) όμορφες εκκλησίες, λαογραφικό μουσείο (πρώην Δημοτικό  Σχολείο), καφενεία-ψησταριές, μεγάλη πλακόστρωτη πλατεία και ωραίο κλίμα.

Είναι προσβάσιμο από:
* Αντίρριο-Αγρίνιο (δεξιά) -Θέρμο-Χρυσοβίτσα
* Αντίρριο-Ναύπακτος-Γέφυρα Μπανιά-Θέρμο-Χρυσοβίτσα
* Καρπενήσι-Μονή Προυσού-Λαμπίρι-Καλλιθέα-Θέρμο-Χρυσοβίτσα

Ως κοινότητα συστάθηκε το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 με την απόσπαση του οικισμού Χρυσοβίτσα από το δήμο Παμφίας και ως έδρα της ορίστηκε ο οικισμός. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Δοκίμια και τα Ρόγγια αποτελούν τη τοπική κοινότητα Χρυσοβίτσας που υπάγεται στο Δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 91 κατοίκους. 

## Απογραφές πληθυσμού

## Προσωπικότητες

* Αριστόβουλος Κόης, Αξιωματικός και επαναστάτης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Όμιλος Εθελοντών «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ»

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Λουίτζι Μορέτι (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Λουίτζι Μορέττι** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:

* Λουίτζι Μορέτι (συνθέτης) (19ος αιώνας)
* Λουίτζι Μορέτι, ζυθοποιός και ιδρυτής της Birra Moretti (19ος αιώνας)
* Λουίτζι Μορέτι (αρχιτέκτονας) (1907-1973)
* Λουίτζι Μορέτι (ιστορικός) (1922-1991)
* Λουίτζι Μορέτι (πολιτικός) (1945)
* Λουίτζι Μορέτι (αρχιεπίσκοπος) (1949)
Λουίτζι Μορέτι (ιστορικός)

Ο **Λουίτζι Μορέτι** (ιταλικά: *Luigi Moretti*, 1922 - 1991) ήταν Ιταλός ιστορικός και επιγραφολόγος, ο οποίος ασχολήθηκε εκτεταμένα με τη μελέτη των αρχαίων ελληνικών επιγραφών της Κάτω Ιταλίας.

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν ο 2ος από τα 3 αγόρια της οικογένειας. Φοίτησε στο πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης όπου αποφοίτησε το 1944 με εξειδίκευση στην αρχαία ελληνική ιστορία και την διατριβή του να αφορά την αρχαία Μεσσηνία με τίτλο Messene e Lacedemone sino alla fine della guerra messenica (*Μεσσήνη και Λακεδαιμόνα έως το τέλος του Μεσσηνιακού πολέμου*)*.* Μετά το τέλος των σπουδών του προσλήφθηκε στο πανεπιστήμιο και μετέπειτα έγινε και καθηγητής αρχαιοελληνικής ιστορίας το 1953.

Κατόπιν εργάστηκε σε διάφορα ακαδημαϊκά ιδρύματα στο Παλέρμο, Νάπολη, και Μπάρι ασχολούμενος με την μελέτη των ελληνικών επιγραφών της Μεγάλης Ελλάδας, ενώ παράλληλα υπήρξε συντάκτης σε λεξικά της Ιταλικής γλώσσας και αρθρογράφος σε αρχαιολογικά περιοδικά. Από το 1990 ήταν καθηγητής και στην Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών.

Πέθανε στη Ρώμη στις 8 Αυγούστου του 1991. Είχε 3 παιδιά, εκ των οποίων ο ένας ο σκηνοθέτης Νάνι Μορέτι.

## Ενδεικτική εργογραφία
* Iscrizioni agonistiche greche (1953) 
* Olympionikai, i vincitori negli Antichi agoni Olimpici (1957, 1970, 1987)
* Ricerche sulle leghe greche (1962)
* Iscrizioni storiche ellenistiche (1967, 1976)
* Inscriptiones Graecae Urbis Romae (1967, 1990)
* Iscrizioni greche d'Italia (1984)
* Tra epigrafia e storia (1990)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*  Wolfgang Decker, Joachim Ebert, Ingomar Weiler: *Nachruf Luigi Moretti.* In: *Nikephoros. Zeitschrift für Sport und Kultur im Altertum* 4 (1991) S. 5-6.
*  Fonti e Bibl.: M.L. Lazzarini, *L. M.*, in *Gnomon*, LXV (1993), pp. 81-83; 
*  Id., s.v. *M. L.*, in *Enciclopedia italiana*, *V Appendice* (1993), pp. 552 s.; 
*  M. Pani, *Ricordo di L. M.*, in *Scienze dell’Antichità*, VI-VII (1992-93), pp. 11-16; 
* S. Panciera, *L. M*., in *Epigrafi, epigrafia, epigrafisti*, Roma 2006, pp. 1569-1571.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί
Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι
Άνθρωποι Πάνω από το Κέρδος/Αλληλεγγύη

Η **Αλληλεγγύη-Άνθρωποι Πάνω από το Κέρδος** (αγγλ. *Solidarity–People Before Profit*, ιρλ. *Dlúthphartíocht–Pobal Roimh Bhrabús*), προηγουμένως γνωστή ως **Συμμαχία Κατά της Λιτότητας-Άνθρωποι Πάνω από το Κέρδος** (αγγλ. *Anti-Austerity Alliance–People Before Profit*, ιρλ. *Comhghuaillíocht Frith-Dhéine-Comhghuaillíocht an Phobail roimh Bhrabús*) είναι ιρλανδική εκλογική συμμαχία δύο αριστερών πολιτικών κομμάτων, της Αλληλεγγύης (προηγουμένως Συμμαχία Κατά της Λιτότητας) και της Συμμαχίας Ανθρώπων Πάνω από το Κέρδος. Η συμμαχία ιδρύθηκε το 2015 και αντικατέστησε τα δύο κόμματα στον επίσημο κατάλογο πολιτικών κομμάτων, ωστόσο τα δύο κόμματα διατηρούν την οργανωτική τους αυτονομία. Η συμμαχία δημιουργήθηκε έχοντας ως στόχο την εξασφάλιση περισσότερων δικαιωμάτων όσον αφορά τον χρόνο ομιλίας στην Κάτω Βουλή της Ιρλανδίας ύστερα από τις εκλογές του 2016.
## Παρασκήνιο
Σύμφωνα με τον κανονισμό της Κάτω Βουλής της Ιρλανδίας, μία κοινοβουλευτική ομάδα πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον 7 βουλευτές ώστε να έχει πλήρη δικαιώματα στον χρόνο ομιλίας. Επιπλέον, τα κόμματα που εξασφαλίζουν τουλάχιστον το 2% των ψήφων στις εκλογές λαμβάνουν πρόσθετη κρατική χρηματοδότηση.

Η συμμαχία αποσκοπεί στην εξασφάλιση μιας ισχυρότερης σοσιαλιστικής φωνής στο κοινοβούλιο, ενώ η πολιτική της πλατφόρμα αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στην κατάργηση των χρεώσεων του νερού, της Γενικής Κοινωνικής Χρέωσης για τα μεσαία εισοδήματα και άλλων πολιτικών λιτότητας. Η συμμαχία ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί το 57% των πολιτών που αρνήθηκαν να πληρώσουν τις επιπλέον χρεώσεις του νερού, ενώ ισχυρίζεται ότι αποτελεί μία γνήσια φωνή της εργατικής τάξης στο κοινοβούλιο.
## Οργάνωση
Η Αλληλεγγύη και η Συμμαχία Ανθρώπων Πάνω από το Κέρδος διατηρούν την οργανωτική τους αυτοτέλεια, καθώς και το δικαίωμα να εκφράζουν διαφορετικές πολιτικές θέσεις.

Οι έξι βουλευτές της συμμαχίας είναι οι Ρίτσαρντ Μπόιντ Μπάρετ, Μικ Μπάρι, Ρουθ Κόπιντζερ, Τζίνο Κένι, Πολ Μέρφι και Μπριντ Σμιθ, ενώ στη συμμαχία πρόσκεινται και 28 τοπικοί σύμβουλοι.
## Γενικές εκλογές του 2016
Η συμμαχία θα εκπροσωπηθεί στις γενικές εκλογές του 2016 από 31 υποψηφίους. Στις 25 Ιανουαρίου 2016, η συμμαχία εξέδωσε κείμενο κοινών αρχών, ωστόσο τα δύο κόμματα που την απαρτίζουν θα εκδώσουν ξεχωριστά μανιφέστα ενόψει των εκλογών.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιρλανδικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα
Όσκαρ Β΄ της Σουηδίας

Ο **Όσκαρ Β΄** (σουηδ. *Oscar II*, 21 Ιανουαρίου 1829 - 8 Δεκεμβρίου 1907) του Οίκου των Μπερναντότ ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1872-1907), καθώς και βασιλιάς της Νορβηγίας (1872-1905). 

## Βιογραφία
Ο *Όσκαρ Φρειδερίκος* γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1829 και ονομάστηκε δούκας του Οστεργκότλαντ. Γονείς του ήταν ο Όσκαρ Α΄ της Σουηδίας και η Ιωσηφίνα ντε Μπωαρναί, κόρης του Ευγένιου, Δούκα του Λόιχτενμπεργκ.

Εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό σε ηλικία έντεκα ετών και το 1845 απέκτησε το βαθμό του υποπλοιάρχου. Αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, όπου διακρίθηκε στα μαθηματικά. Στις 13 Δεκεμβρίου 1848 έγινε επίτιμο μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας.

Στις 6 Ιουνίου 1857 παντρεύτηκε στο Μπίμπριχ της Γερμανίας τη Σοφία του Νάσσαου, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Από το 1859, όταν και ο πατέρας του πέθανε, βρισκόταν στην πρώτη θέση για τη διαδοχή του σουηδικού θρόνου, καθώς ο αδελφός του, Κάρολος ΙΕ´, δεν είχε αποκτήσει απογόνους.

Στις 18 Σεπτεμβρίου 1872 διαδέχθηκε τον αδελφό του στο θρόνο της Σουηδίας και της Νορβηγίας. Παρότι ο βασιλιάς και η Αυλή είχαν έδρα στη Σουηδία, ο Όσκαρ έκανε μια προσπάθεια να μάθει άπταιστα νορβηγικά, αν και από την αρχή κατάλαβε τις βασικές δυσκολίες για τη διατήρηση της ένωσης μεταξύ των δύο χωρών.

Τα πολιτικά γεγονότα που οδήγησαν στην ειρηνική διάλυση της ένωσης μεταξύ της Νορβηγίας και της Σουηδίας το 1905 δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν χωρίς τη διακριτικότητα και την υπομονή του ίδιου του Βασιλιά. Έτσι, καθαιρέθηκε από βασιλιάς της Νορβηγίας στις 7 Ιουνίου 1905 από το Νορβηγικό Κοινοβούλιο και απαρνήθηκε το τέως αξίωμά του 26 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Ο ίδιος προέτρεψε, μάλιστα, στους πρίγκιπες της Σουηδίας να μην αποδεχτούν τη θέση του βασιλιά της Νορβηγίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1857 τη Σοφία, κόρη του Γουλιέλμου του Νάσσαου, και είχε τέσσερα τέκνα:
* Γουσταύος Ε΄ (1858 - 1950), Βασιλιάς της Σουηδίας.
* Όσκαρ (1859 - 1953), Δούκας του Γκότλαντ, μετέπειτα Κόμης του Βίσμποργκ.
* Κάρολος (1861 - 1951), Δούκας του Βαίστεργκαιτλαντ.
* Ευγένιος (1865 - 1947), Δούκας του Ναίρκε.

## Πρόγονοι


## Παραπομπές


}

Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Έρχονται… οι Αστυνομικίνες!

Το ***Έρχονται... οι Αστυνομικίνες***  (Πρωτότυπος τίτλος: *La Poliziotta Fa Carriera*) είναι ιταλική κωμική ταινία του 1976, σε σκηνοθεσία Μισέλ Μασσίμο Ταραντίνι. Πρωταγωνιστούν οι Έντβιτζε Φένεκ και Αλβάρο Βιτάλι.

## Πλοκή
Μια πολύ σέξι νεαρή γυναίκα με μεγάλο ταλέντο στην αστυνομική έρευνα προσλαμβάνεται από τον Αρχηγό της Αστυνομίας. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα ο ενθουσιασμός και η επαγγελματική της κατάρτιση δοκιμάζονται σε μια δύσκολη υπόθεση. Όταν στέλνεται να παρακολουθήσει μια νεαρή γυναίκα που έχει αφήσει έκθετο το μωρό της σε ένα μοναστήρι, αυτή καταφέρνει και εξιχνιάζει, χάρη στο ταλέντο της, μια μεγάλη υπόθεση ναρκωτικών και κερδίζει την προαγωγή της σε ντετέκτιβ.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 1976
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Καλλικράτης (Σπαρτιάτης)

Ο **Καλλικράτης** ήταν Σπαρτιάτης πολεμιστής που πέθανε κατά τη διάρκεια της μάχης των Πλαταιών το 479 π.Χ. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως ο κάλλιστος ανάμεσα στους Έλληνες. Σκοτώθηκε από ένα τόξο πριν από την έναρξη της σύγκρουσης και ενώ οι Έλληνες περίμεναν να λάβουν καλούς οιωνούς από τις θυσίες.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ενώ ο Καλλικράτης πέθαινε, είπε σε ένα Πλαταιέα ονομάτι Αρίμνηστος ότι δεν λυπάται που πέθανε για την Ελλάδα, αλλά επειδή δεν πρόλαβε να αποδείξει τη δύναμη του. Μετά τη μάχη των Πλαταιών, τα οστά του τάφηκαν μαζί με τους ειρένες (ἰρένας), ξεχωριστά δηλαδή από τους υπόλοιπους Σπαρτιάτες και είλωτες.

## Παραπομπές


κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Χέντρικ Φέρβερντ

Ο **Χέντρικ Φέρβερντ** (*Hendrik Frensch Verwoerd*, 8 Σεπτεμβρίου 1901 – 6 Σεπτεμβρίου 1966) ήταν Νοτιοαφρικανός καθηγητής ψυχολογίας και κοινωνιολογίας, αρχισυντάκτης εφημερίδας και πρωθυπουργός της Νότιας Αφρικής.

## Η ζωή του
Καθηγητής εφηρμοσμένης ψυχολογίας και κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του Στέλενμπος, ο Χέντρικ Φέρβερντ εισήλθε στα πολιτικά πράγματα το 1937 ως διευθυντής της ημερήσιας εφημερίδας *Die Transvaler*.

Αργότερα, ως πολιτικός, έγινε γνωστός ως "ο αρχιτέκτονας του απαρτχάιντ". Ο στόχος του απαρτχάιντ ήταν να διασφαλιστεί επίσημα και θεσμικά η διακριτή ανάπτυξη των φυλετικών κοινοτήτων, χωρίς η μία να εκμεταλλεύεται την άλλη.

Το 1954, σε μια προσπάθεια επίθεσής του στην αφρικανική εκπαίδευση, υποστήριξε τα εξής: "*Ο ιθαγενής της Νοτίου Αφρικής κάνει λάθος εάν νομίζει πως στην ενήλικη ζωή του θα ζήσει σε ένα καθεστώς ίσων δικαιωμάτων. Δεν υπάρχει θέση για αυτόν μέσα στην ευρωπαϊκή κοινότητα και για τον λόγο αυτό δεν θα τον ωφελούσε μια εκπαίδευση που θα αποσκοπούσε στην αφομοίωσή του μέσα σε αυτήν*".

Ο Χέντρικ Φέρβερντ έπεσε νεκρός στις 6 Σεπτεμβρίου του 1966 από τις μαχαιριές ενός Έλληνα, του 48χρονου Δημήτρη Τσαφέντα, στο κτίριο του νοτιοαφρικανικού κοινοβουλίου στο Κέιπ Τάουν. Ο πρωθυπουργός μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, ήταν όμως πολύ αργά. Απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Ο Τσαφέντας είχε κάνει αίτηση να αποχαρακτηριστεί από «μιγάς» για να παντρευτεί μία μαύρη, καθώς οι γάμοι μεταξύ διαφορετικών φυλών απαγορεύονταν από το καθεστώς του απαρτχάιντ, αλλά η αίτησή του απορρίφθηκε. Τότε προσελήφθη ως κλητήρας στη Βουλή και οργάνωσε το σχέδιο του. Το μεσημέρι της 6ης Σεπτεμβρίου, ο 65χρονος Χέντρικ Φέρβερντ εισήλθε στην αίθουσα συνεδριάσεων του κοινοβουλίου και κατευθύνθηκε προς το πρωθυπουργικό έδρανο. Ο δολοφόνος χαρακτηρίστηκε ψυχοπαθής και γλύτωσε τη θανατική ποινή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Πως ο Μαντέλα "έσβησε" το Απαρτχαϊντ On Alert

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νότιας Αφρικής
Βλαδίμηρος Κυριακίδης

Ο **Βλαδίμηρος Κυριακίδης** (Θεσσαλονίκη, 26 Ιουνίου 1962) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου.

## Βιογραφία
Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1982 με την ταινία *[[Οι εραστές του καλοκαιριού]]*, ενώ την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα την έκανε το 2006, σε συνεργασία με την Έφη Μουρίκη, στην ταινία *[[Straight Story]]*, στην οποία συνέγραψε και το σενάριο. Έχει συμμετάσχει σε μερικές από τις πιο γνωστές ελληνικές παραγωγές στον κινηματογράφο όπως οι *[[Safe Sex]]*, *[[Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο]]*, *[[Λουκουμάδες με μέλι]]*, *[[Νήsos]]* και *[[Νήsos 2: Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού]]*.

Στο θέατρο ξεκίνησε από τις αρχές τις δεκαετίας του 1980 ενώ παράλληλα σπούδαζε στην Δραματική Σχολή της Ρούλας Πατεράκη, συνεργαζόμενος με γνωστούς σκηνοθέτες και ερμηνεύοντας σε δημοφιλείς θιάσους. Αργότερα, ξεκίνησε να σκηνοθετεί και να πρωταγωνιστεί, παράλληλα.  Στην τηλεόραση ξεκίνησε στις αρχές του 1990, με συμμετοχές στις δημοφιλείς σειρές *[[Οι τρεις Χάριτες]]*, *[[Οι φρουροί της Αχαΐας]]*, *Η αλτάνα της Πάργας* και στην επίσης γνωστή σειρά *[[Το δις εξαμαρτείν]]*. Πρωταγωνιστικό ρόλο είχε και στις σειρές του ΑΝΤ1 *Δρόμοι της πόλης* και *Βαρβαρότητες ως Χάρης Στέκας,* αλλά και το 1996 στην *[[Ασυνήθεις ύποπτοι]]. Κατόπιν συνέχισε τις εμφανίσεις του σε διάφορες γνωστές σειρές όπως στις *Ο κακός βεζύρης*, *Λάκης ο γλυκούλης* αλλά και στο *Κωνσταντίνου και Ελένης*, ερμηνεύοντας τον  βιολιστή Μιχάλη Δοξαρά. Η πιο πρόσφατη τηλεοπτική του δουλειά είναι η επιτυχημένη σειρά *Μην αρχίζεις τη μουρμούρα*, στην οποία ήταν στο βασικό κάστινγκ, η οποία σειρά τελείωσε μετά από 11 κύκλους στις 14 Ιουλίου του 2024.*

## Διακρίσεις
Το 1987, στο 28ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο Κυριακίδης έλαβε ειδική μνεία για την ερμηνεία του στην ταινία *Ο κλοιός* του Κώστα Κουτσομύτη.******

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ζάχαρη, μέλι και πιπέρι

Το ***Ζάχαρη, μέλι και πιπέρι*** είναι μια ιταλική κωμωδία παραγωγής 1980, διάρκειας 107 λεπτών (πρωτότυπος ιταλικός τίτλος: *Zucchero, miele e peperoncino*).

## Υπόθεση

Η ταινία αποτελείται από τρία επεισόδια.

Στο πρώτο, ο Βαλέριο κατηγορείται κατά λάθος ως διαβόητος εγκληματίας. Μια πολύ όμορφη δημοσιογράφος τον προσκαλεί στο σπίτι της για μια αποκλειστική συνέντευξη, προσπαθώντας να βγάλει «λαβράκι»!

Στο δεύτερο, ο Τζουζέπε, ένας κακότυχος και άσχημος άνδρας, βρίσκει δουλειά σαν… υπηρέτρια. Και ενώ όλα πάνε καλά, η αφεντικίνα του τον ερωτεύεται.

Στο τρίτο, ο Πλίνιο, ένας οδηγός που βάζει πάνω από όλα το ταξί του, εμπλέκεται σε υπόθεση απαγωγής μιας γυναίκας…

## Συντελεστές

* Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Πίπο Φράνκο, Ρενάτο Ποτσέτο, Λίνο Μπάνφι, Πατρίτσια Γκαργκανέζε, Γλάουκο Ονοράτο
* Σενάριο: Φράνκο Καστελάνο, Τζουζέπε Μόκια
* Σκηνοθεσία: Σέρτζιο Μαρτίνο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες του 1980
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Μέγαρα Συρίας

Τα **Μέγαρα** ήταν αρχαία ελληνιστική πόλη στη Συρία, άγνωστης σήμερα θέσης.

Το όνομά της  πιθανώς υποδεικνύει συμμετοχή Μεγαρέων αποικιστών κατά την ίδρυση της πόλης, υπάρχει όμως και η πιθανότητα να πρόκειται για εξελληνισμό του αραμαϊκού τοπωνυμίου Μααρά (Ma'ara), το οποίο συνηθίζεται στη βόρεια Συρία..

Κατά τον Στράβωνα, τα Μέγαρα, μαζί με αρκετές άλλες πόλεις, μεταξύ των οποίων η Κασιανή, η Λάρισα και η Απολλωνία, ανήκαν στην Απάμεια του Αξιού (δηλ. του Ορόντη) και της απέδιδαν φόρους. Ο ίδιος αναφέρει πως η πόλη τροφοδοτούσε τον στρατηγό Διόδοτο Τρύφωνα, κατά τη διάρκεια της στάσης του εναντίον των Σελευκιδών, η οποία ξεκίνησε το 150 π.Χ.

Σε συριακό τάφο στην πόλη Concordia της βορείου Ιταλίας, ο ερευνητής M. R. Dussaud διάβασε το επίγραμμα: *Αυρήλιος Σάμμος και Φιρμίνος νεοφώτιστος Σύροι κώμης Μαγαραταρίχων ώρων Απαμέων ενθάδε κατάκιται*. Δηλαδή το επίγραμμα  αναφέρει την ύπαρξη χωριού *Μαγαρατάριχα*, κοντά στην Απάμεια το οποίο ίσως συνδέεται με τα Μέγαρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Κατάλογος τίτλων του Κιμ Γιονγκ-Ιλ

[thumb|Ο [Κιμ Γιονγκ Ιλ|Κιμ Γιόνγκ-Ιλ το 2011]]
Ο **κατάλογος τίτλων του Κιμ Γιονγκ-Ιλ** περιέχει τους τιμητικούς τίτλους και χαρακτηρισμούς οι οποίοι χρησιμοποιούνταν πάντα όταν γινόταν αναφορά στον ηγέτη της Βορείου Κορέας, ενώ η γραφή του ονόματος του γινόταν πάντα με έντονη γραφή και μεγαλύτερα γράμματα, για παράδειγμα: *Ο μέγας ηγέτης Σύντροφος *'Κιμ Γιονγκ-Ιλ*' παρέχει επί τόπου καθοδήγηση*, ή και γινόταν χρήση μεγαλύτερης γραμματοσειράς για την αναγραφή του ονόματος του. Οι τίτλοι που τον συνόδευαν δημιουργούνταν από την Κεντρική Επιτροπή του Λαϊκού Κόμματος, ενώ το ίδιο ίσχυε και για τον πατέρα του τον Κιμ Ιλ-Σουνγκ ο οποίος ήταν ο ηγέτης της χώρας από το 1948 έως το 1994.

## Κατάλογος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προπαγάνδα στη Βόρεια Κορέα
Κατηγορία:Κιμ Τζονγκ-ιλ
Αμπντούλ Σαλάμ Αρίφ

Ο **Αμπντούλ Ραχμάν Αρίφ** (21 Μαρτίου 1921 – 13 Απριλίου 1966) ήταν ο δεύτερος πρόεδρος του Ιράκ από το 1963 έως τον θάνατό του.

Ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές στο πραξικόπημα του 1958 και τη δολοφονία του βασιλιά Φεϊζάλ Β'. Στις 8 Φεβρουαρίου 1963, με την υποστήριξη μελών του κόμματος Μπάαθ, δυνάμεων του στρατού και άλλων παναραβικών ομάδων, κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα και εκτέλεσε τον τότε ισχυρό άνδρα του ιρακινού καθεστώτος, στρατηγό Αμπντ αλ-Καρίμ Κασίμ. Ο νέος ηγέτης της χώρας επιδόθηκε σε συστηματικό διωγμό των αριστερών και των υποστηρικτών τους σ’ όλη την επικράτεια του Ιράκ. Αρχικά ο Αμπντούλ Ραχμάν Αρίφ υπήρξε υπέρμαχος της αναθέρμανσης των σχέσεων Βαγδάτης-Καΐρου. Ωστόσο, το 1965 παραιτήθηκαν από την κυβέρνηση πολλοί φιλονασερικοί και η προσέγγιση Ιράκ-Αιγύπτου κατέστη ανύπαρκτη.

Ο Αμπντούλ Ραχμάν Αρίφ σκοτώθηκε σε ηλικία 45 ετών στις 13 Απριλίου του 1966, όταν συνετρίβη το ελικόπτερο που τον μετέφερε στη Βασόρα. Συνολικά σκοτώθηκαν 11 άτομα, μεταξύ αυτών ο υπουργός Εσωτερικών, ο υπουργός Βιομηχανίας και Προγραμματισμού. Διάδοχός του στην προεδρία ορίστηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του, υποστράτηγος Αμπντούλ Ραχμάν Αρίφ, απών στη Μόσχα την ημέρα του δυστυχήματος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Οι λοιποί συνταγματάρχες Σκάι

Κατηγορία:Πρόεδροι του Ιράκ
Απόδραση από τον θάνατο

Η **Απόδραση από τον θάνατο** είναι Ιταλογαλλικής συμπαραγωγής ταινία περιπέτειας του 1973, διάρκειας 94 λεπτών (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: Dio, sei proprio un padreterno!, Αγγλικός τίτλος: ESCAPE FROM DEATH ROW).

## Υπόθεση
Ο Φράνκι, ένας κατάδικος, εγκληματίας και ιθύνων νους εγκληματικής συμμορίας, σχεδιάζει μια παράτολμη απόδραση με την βοήθεια ενός μικροαπατεώνα, του Τόνι, με τον οποίο τελικά γίνονται δίδυμο. Μετά την επιτυχημένη απόδρασή του, ο Φράνκι αποφασίζει να πάρει βίαιη εκδίκηση από κάθε έναν από αυτούς που τον είχαν παγιδέψει και τον είχαν οδηγήσει στη σύλληψη.  

## Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: Λι Βαν Κλιφ, Tony Lo Bianco, Έντβιτζε Φένεκ, Jean Rochefort, Fausto Tozzi, Mario Erpichini 

Σενάριο: Nicola Badalucco, Sergio Donati, Luciano Vincenzoni 

Σκηνοθεσία: Michele Lupo

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες του 1973
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές αστυνομικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Ιταλικές buddy ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μικέλε Λούπο