open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Math.h

__NOEDITSECTION__

Αυτό το αρχείο κεφαλίδα περιέχει συναρτήσεις και σταθερές μαθηματικής φύσεως.

## Σταθερές

### HUGE_VAL
: Μια ιδιαίτερη τιμή, τύπου *double*, που επιστρέφεται αν το αποτέλεσμα δε μπορεί να χωρέσει σ' ένα *double*.

## Συναρτήσεις
Όλες οι παρακάτω συναρτήσεις μπορούν να παραγάγουν EDOM και ERANGE λάθη, αν και υπό ποιες συνθήκες θα το κάνουν εξαρτάται από την υλοποίηση. Όλες επιστρέφουν *double*, τα *x* και *y* είναι *double* και το *n* είναι *int*.

### sin(x)
: Ημίτονο του *x*.

### cos(x)
: Συνημίτονο του *x*.

### tan(x)
: Εφαπτομένη του *x*.

### asin(x)
: sin-1(x), εύρος [-π/2, π/2], για *x* [-1, 1].

### acos(x)
: cos-1(x), εύρος [0, π], για *x* [-1, 1].

### atan(x)
: tan-1(x), εύρος [-π/2, π/2].

### atan2(y, x)
: tan-1(y/x), εύρος [-π, π].

### sinh(x)
: Υπερβολικό ημίτονο του *x*.

### cosh(x)
: Υπερβολικό συνημίτονο του *x*.

### tanh(x)
: Υπερβολική εφαπτομένη του *x*.

### exp(x)
: ex.

### log(x)
: Φυσικός λογάριθμος, ln(x), για *x > 0*.

### log10(x)
: Δεκαδικός λογάριθμος, log10(x), για *x > 0*.

### pow(x, y)
: xy. Σφάλμα εύρους αν *(x == 0 && y <= 0)* ή αν *x < 0* και το *y* δεν είναι ακέραιος.

### sqrt(x)
: Τετραγωνική ρίζα του *x*, για *x >= 0*.

### ceil(x)
: Ο μικρότερος ακέραιος που δεν είναι μικρότερος από το *x*.

### floor(x)
: Ο μεγαλύτερος ακέραιος που δεν είναι μεγαλύτερος από το *x*.

### fabs(x)
: Απόλυτη τιμή, *|x|*.

### ldexp(x, n)
: x*2n.

### frexp(x, int *ip)
: Μετατρέπει το *x* σ' ένα κανονικοποιημένο αριθμό του εύρους [1/2, 1), ο οποίος επιστρέφεται, και μια δύναμη του 2, η οποία αποθηκεύεται στον **ip*. Αν *x == 0*, τότε και τα δύο μερη του αποτελέσματος είναι μηδέν.

### modf(x, double *ip)
: Χωρίζει το *x* σε ακέραιο και κλασματικό μέρος. Αποθηκεύει το πρώτο στον **ip* και επιστρέφει το δεύτερο.

### fmod(x, y)
: Το υπόλοιπο της πραγματικής διαίρεσης *x/y*. Αν το *y* είναι μηδέν, το αποτέλεσμα εξαρτάται από την υλοποίηση.

## Βιβλιογραφία
Prentice Hall - The C Programming Language- Brian W. Kernighan, Dennis M. Ritchie, 2nd ed.

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες υπολογιστών
City of Stars

Το ***City of Stars*** είναι ένα τραγούδι που ερμήνευσαν οι Ράιαν Γκόσλινγκ και Έμα Στόουν, για την ταινία *[[La La Land (ταινία)|La La Land]]* (2016). Η μουσική γράφτηκε από τον Τζάστιν Χάρβιτζ και οι στίχοι από τους Μπεντζ Πάσεκ και Τζάστιν Πολ. Το κομμάτι σημείωσε πολύ καλή παρουσία στα charts: στα νοτιοκορεάτικα *Gaon* έφτασε στο νούμερο 2, στα ελληνικά Digital Songs έφτασε στο νούμερο 3, και στα ουγγρικά στο νούμερο 8. Στα αμερικανικά *Bubbling Under Hot 100 Singles* έφτασε στο νούμερο 13.

Πέρα από την καλή παρουσία του τραγουδιού στα charts παγκοσμίως, έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις. Το 2017 έλαβε τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Λίγες ημέρες αργότερα έλαβε και το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Εκτός από αυτές τις διακρίσεις, βραβεύθηκε και με το *Critics' Choice Movie Award for Best Song*, το Satellite Award for Best Original Song, μεταξύ άλλων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* City of Stars  στο MetroLyrics.com

Κατηγορία:Τραγούδια του 2016
Κατηγορία:Τραγούδια βραβευμένα με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Κατηγορία:Τραγούδια βραβευμένα με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού
Κρατιδιακές εκλογές Βερολίνου 2016

Οι **18ες κρατιδιακές εκλογές του Βερολίνου** πραγματοποιήθηκαν στις 18 Σεπτεμβρίου του 2016 και εξελέγησαν 149 βουλευτές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων (*Abgeordnetenhaus*) του Βερολίνου.

Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (CDU) της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ κατέγραψε στην πρωτεύουσα τα χαμηλότερα ποσοστά του έπειτα από την ενοποίηση, πτώση που αποδόθηκε στην ανησυχία για τη μεταναστευτική πολιτική της Μέρκελ.
## Αποτελέσματα

**Abgeordnetenhaus**'', 18 Σεπτεμβρίου 2016
|-style="background:#E9E9E9;"
!colspan="2" align="left"|Κόμματα
!Ψήφοι
!%
!+/-
!Έδρες
!+/-
|-
| rowspan="1" style="background:;"|
| align=left| Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας
| 352.369
| 21,6%
| −6,7%
| 38
| 10
|-
| rowspan="1" style="background:;"|
| align=left| Χριστιανοδημοκρατική Ένωση
| 288.002
| 17,6%
| -5,8%
| 31
| -8
|-
| rowspan="1" style="background:;" |
| align=left| Η Αριστερά
| 255.740
| 15,6%
| 4,0%
| 27
| 7
|-
| rowspan="1" style="background:;" |
| align=left| Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι
| 248.243
| 15,2%
| -2,4%
| 27
| -3
|-
| rowspan="1" style="background:;" |
| align=left| Εναλλακτική για τη Γερμανία
| 231.325
| 14,2%
| 14,2%
| 25
| 25
|-
| rowspan="1" style="background:;" |
| align=left| Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα
| 109.431
| 6,7%
| 4,9%
| 12
| 12
|-
| 
| align=left| DIE PARTEI
| 31.908
| 2%
|1,1
| -
| -
|- 
|
| align=left| Κόμμα Προστασίας των Ζώων
| 30.565
| 1,9%
|0,4
| -
| -
|-
|
| align=left| Κόμμα των Πειρατών της Γερμανίας
| 28.321
| 1,7%
| - 7,2
| 
| -15
|-
| 
| align=left| Graue Panther Allianz Graue Panther Deutschland
| 18.135
| 1,1%
| 1,1%
| 
|
|-
|
| align=left| Λοιπά κόμματα
| 40.717
| 2,4%
| -
| -
| -
|- style="background:#E9E9E9;"
! colspan="2" align="left"|Σύνολο / συμμετοχή
!
! align="center" colspan="2"| 100% / 66,9%
! align="center"| 160
! align="center"| 
|-
|colspan=7|Έγκυρα: 1.634.756 / Άκυρα: 25.690 / Σύνολο 1.662.598/ Εκλογικό σώμα: 2.485.363
|-
|colspan=7|Πηγή
|}

## Επακόλουθα
Κατερχόμενος στις εκλογές, ο δήμαρχος Μίχαελ Μίλερ ηγήθηκε ενός μεγάλου συνασπισμού μεταξύ του SPD και του CDU. Η νέα κυβέρνηση αποτελείται τον κόκκινο-κόκκινο-πράσινο αριστερό συνασπισμό: σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα/Αριστερό Κόμμα/Πράσινο Κόμμα. Η νέα κυβέρνηση συνασπισμού ορκίστηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016.

Το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) δεν προσκλήθηκε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση. 

## Παραπομπές


2016
Βερολ
Ιγνάτιος Ιωσήφ Γ´ Γιουνάν

Ο σεβασμιότατος **Ιγνάτιος Ιωσήφ Γ´ Γιουνάν** (λατινικά: *Ignatius Joseph III Yonan*, συριακή: *ܐܓܢܛܝܘܣ ܝܘܣܦ ܬܠܝܬܝܐ ܝܘܢܢ*) είναι ο πατριάρχης Αντιοχείας των Καθολικών Σύρων. Γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1944, και χειροτονήθηκε ιερέας το 1971.

Εκλέχθηκε στον θρόνο της Εκκλησίας Καθολικών Σύρων στις 15 Φεβρουαρίου 2009, έπειτα από παραίτηση του προκατόχου του Ιγνάτιου Πέτρου Η´ Αμπνταλαχάντ.

## Φωτογραφικό υλικό

Αρχείο:Ignatius Joseph III Younan 1.jpg|Ο Πατριάρχης κατά την θεία λειτουργία.
Αρχείο:Patriarch Ignatius Yonan and Bishop Malvestiti.JPG|Ο σεβασμιότατος πατριάρχης και ο επίσκοπος Μαουρίτσιο Μαλβεστίτι, Λόντι, 20 Φεβρουαρίου 2017.


## Aναφορές και σημειώσεις


## Πηγές

* Catholic Hierarchy

Γιουνάν, Ιγνάτιος Ιωσήφ Γ´
Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 21ου αιώνα
Λαυρέντιος των Μεδίκων (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Λαυρέντιος των Μεδίκων** μπορεί να σχετίζεται με τα παρακάτω λήμματα:

*Λαυρέντιος των Μεδίκων ο Πρεσβύτερος (1395-1464). Ιταλός τραπεζίτης, μικρός αδελφός του Κόζιμου του πρεσβύτερου, ιδρυτής του κλάδου των Ποπολάνι της οικογένειας των Μεδίκων.
*Λαυρέντιος ο Μεγαλοπρεπής (1449-1492). Ιταλός πολιτικός, κυβερνήτης της Φλωρεντινής Δημοκρατίας, πάτρωνας των τεχνών και των επιστημών. Γνωστός και απλά ως Λαυρέντιος των Μεδίκων.
*Λαυρέντιος των Μεδίκων ο Νεότερος (1463-1503). Ιταλός τραπεζίτης και πολιτικός, εγγονός του Λαυρεντίου του πρεσβύτερου.
*Λαυρέντιος των Μεδίκων (1492–1519). Δούκας του Ούρμπινο.
*Λορεντσίνο των Μεδίκων (1514-1548). Πολιτικός και συγγραφέας.
Αδελαΐδα του Αμπουάζ

Η **Αδελαΐδα του Αμπουάζ** ή **Αΐλάνδη του Αμπουάζ** καταγόταν από επιφανή οικογένεια Φράγκων από την κοιλάδα του Λίγηρα, από την άγνωστη μητέρα της ήταν ανιψιά του Αδελάρδου, αρχιεπισκόπου της Τουρ και του Ράινο επισκόπου του Ανζού. Οι θείοι της την πάντρεψαν με τον ισχυρό ευγενή Ινζελζέ (965). 

Ο σύζυγος της ήταν ευνοούμενος του βασιλιά Καρόλου του Φαλακρού, του είχε παραχωρήσει μεγάλη στρατιωτική δύναμη και χρήμα. Η προίκα της Αδελαίδας περιείχε το Μπουζενσέ, το Σατιγιόν συρ Αντρ και το κάστρο του Αμπουάζ που αργότερα επεκτάθηκε για να γίνει βασιλική κατοικία γνωστό και σαν πύργος του Αμπουάζ.  Η Αδελαίδα και ο σύζυγος της Ινζελζέ ήταν *υποκόμητες του Ανζού*, ο γιος τους Φούλκων ο Ερυθρός έγινε επίσημα ο πρώτος κόμης, τον τίτλο διατήρησαν όλοι οι απόγονοι του για τρεις περίπου αιώνες. Σύμφωνα με τα Ανδεγαυικά χρονικά μετά τον θάνατο του συζύγου της κατηγορήθηκε για μοιχεία αλλά απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες.  Ο Γοδεφρείδος Πλανταγενέτης ισχυριζόταν την καταγωγή του από τον Ινζελζέ και την Αδελαΐδα. 

## Παραπομπές



## Πηγές

*Bachrach, Bernard S. (2006). Fulk Nerra, the Neo-Roman Consul, 987-1040: A Political Biography of the Angevin Count. Berkeley: U of California P.
*Norgate, Kate (1887). England under the Angevin Kings. London: Macmillan.
*Bradbury (1993). Bernard S. Bachrach-Fulk Nerra, The Neo-Roman Consul 987-1040_ a Political Biography of the Angevin Count. Berkeley: U of California P.
*"Archbishops of Tours". Foundation for Medieval Genealogy. Retrieved 30 September 2016.
*The History of the City of Paris." Translations from the French. Lynn. 1770.

Κατηγορία:Οίκος του Ινζελζέ
Επαρχία Γκρεβενμάχερ

Η **Επαρχία Γκρεβενμάχερ** (1843 – 3 Οκτωβρίου 2015) ήταν μία από τις τρεις επαρχίες του Λουξεμβούργου. Περιείχε 3 καντόνια που διαιρούνταν σε 26 δήμους:
# Έχτερναχ
#* Μποφόρ
#* Μπεχ
#* Μπέρντορφ
#* Κόνσντορφ
#* Έχτερναχ
#* Μόμπαχ
#* Ρόσπορτ
#* Βαλντμπίλλιγκ
# Γκρεβενμάχερ 
#* Μπέτσντορφ
#* Μπίβερ
#* Φλαξβάιλερ
#* Γκρεβενμάχερ
#* Γιούνγκλινστερ
#* Μάντερναχ
#* Μέρτερτ
#* Βόρμελντανζ
# Ρέμιχ 
#* Μπους
#* Μπουρμεράνζ
#* Ντάλχαϊμ
#* Λέννινγκεν
#* Μοντόρφ-λε-Μπαιν
#* Ρέμερσεν
#* Ρέμιχ
#* Στατμπρέντιμους
#* Βαλντμπρέντιμους
#* Βελλενστάϊν
Συνόρευε με την επαρχία του Λουξεμβούργου στα δυτικά και του Ντίκιρχ στα βόρεια, με τα γερμανικά κρατίδια της Ρηνανίας-Παλατινάτου και του Σάαρλαντ στα ανατολικά, και με το γαλλικό διαμέρισμα Μοζέλ στα νότια. Είχε κατά κεφαλήν εισόδημα $57,800.

Μετά την αναδιοργάνωση της διοικητικής διαίρεσης του Λουξεμβούργου του 2015 οι τρεις επαρχίες καταργήθηκαν στις 3 Οκτωβρίου 2015. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* http://www.communes.lu/ - Χαρακτηριστικά χάρτη των δήμων Λουξεμβούργο

Γκρεβενμαχερ
Ανθρωποζωολογία

Η **ανθρωποζωολογία** είναι το υποσύνολο της εθνοβιολογίας που ασχολείται με τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανθρώπων και άλλων ζώων. Πρόκειται για ένα διεπιστημονικό πεδίο που συμπίπτει με άλλες ειδικότητες συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπολογίας, εθνολογίας, ιατρικής, ψυχολογίας, κτηνιατρικής και ζωολογίας. Μια σημαντική εστίαση της ανθρωποζωολογικής έρευνας είναι η ποσοτικοποίηση των θετικών επιπτώσεων των σχέσεων ανθρώπου-ζώου με τη μελέτη των αλληλεπιδράσεών τους. Περιλαμβάνει μελετητές από πεδία, όπως, της ανθρωπολογίας, της κοινωνιολογίας, της βιολογίας, της ιστορίας και της φιλοσοφίας.

Ανθρωποζωολόγοι επιστήμονες, όπως η Πόλιν Μπένετ (Pauleen Bennett), αναγνωρίζουν την έλλειψη επιστημονικής προσοχής δοθείσας στα μη ανθρώπινα ζώα στο παρελθόν, και στις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και μη ανθρώπινων ζώων, ιδίως υπό το πρίσμα του μεγέθους των ζωικών αναπαραστάσεων, συμβόλων, ιστοριών και την πραγματική φυσική παρουσία τους στις ανθρώπινες κοινωνίες. Αντί μιας ενοποιημένης προσέγγισης, ο τομέας περιλαμβάνει επί του παρόντος διάφορες μεθόδους προσαρμοσμένες από τους διάφορους συμμετέχοντες κλάδους ώστε να συμπεριλάβει τις σχέσεις ανθρώπων-μη ανθρώπινων ζώων και τις σποραδικές προσπάθειες για την ανάπτυξη μεθόδων sui generis.

## Τομείς μελέτης
* Η αλληλεπίδραση και η βελτίωση στις αλληλεπιδράσεις με τα αιχμαλωτισμένα ζώα
* Συγκινησιακοί (συναισθηματικοί) δεσμοί μεταξύ ανθρώπων και ζώων
* Ανθρώπινες αντιλήψεις και πεποιθήσεις σε σχέση με άλλα ζώα
* Το πώς κάποια ζώα ταιριάζουν στις ανθρώπινες κοινωνίες
* Πώς αυτά ποικίλλουν μεταξύ των πολιτισμών και μεταβάλλουν εν καιρώ
* Η μελέτη της εξημέρωσης των ζώων: πώς και γιατί τα εξημερωμένα ζώα εξελίχθηκαν από άγρια είδη (παλαιοανθρωποζωολογία)
* Οι δεσμοί των ζώων με τους φύλακες των ζωολογικών κήπων.
* Η κοινωνική δομή των ζώων και τι σημαίνει να είσαι ζώο
* Το ζωολογικό βλέμμα
* Ο δεσμός ανθρώπου-ζώου
* Παραλληλισμοί μεταξύ αλληλεπιδράσεων ανθρώπου-ζώου και αλληλεπιδράσεων ανθρώπου-τεχνολογίας
* Ο συμβολισμός των ζώων στην λογοτεχνία και την τέχνη
* Η ιστορία της εξημέρωσης των ζώων
* Οι διασταυρώσεις του ειδισμού, του ρατσισμού και του σεξισμού
* Το μέρος των ζώων στους χώρους που καταλαμβάνουν οι άνθρωποι
* Η θρησκευτική σημασία των ζώων στην ανθρώπινη ιστορία
* Διερεύνηση της διαπολιτισμικής ηθικής μεταχείρισης των ζώων
* Η κριτική αξιολόγηση της κακοποίησης και της εκμετάλλευσης των ζώων
* Νους, εαυτός, και προσωποσύνη στα μη ανθρώπινα ζώα
* Τα πιθανά οφέλη για την ανθρώπινη υγεία από την ιδιοκτησία ζώων συντροφιάς

## Δείτε επίσης
* Ανθρωπολογία
* Ζωολογία
* Συμπεριφορά των ζώων
* Δικαιώματα των ζώων
* Ανθρωπομορφισμός

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Άνθρωπος και ζώα
Κόζιμο Β΄ των Μεδίκων

O **Κόζιμο Β΄ των Μεδίκων** (, 12 Μαΐου 1590 - 28 Φεβρουαρίου 1621) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν μεγάλος δούκας της Τοσκάνης (1609-161). Για τη διοίκηση είχε εξουσιοδοτήσει τους υπουργούς του. Ήταν προστάτης του Γαλιλαίου, του διδασκάλου των νεανικών του χρόνων.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φερδινάνδου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Χριστίνας της Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης.

Ο πατέρας του ήθελε μία σύγχρονη εκπαίδευση γι' αυτόν και όρισε τον Γαλιλαίο διδάσκαλό του το διάστημα 1605-08. Κανόνισε να νυμφευτεί την κόρη του Καρόλου Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1609 και τον διαδέχθηκε· λόγω της επισφαλούς υγείας του δεν συμμετείχε ενεργά στη διακυβέρνηση. Το 1610 ο Γαλιλαίος του αφιέρωσε το βιβλίο του *Αστρικός Αγγελιοφόρος (Siderus Nuncius)*, μία καταγραφή των παρατηρήσεων με το πρώτο τηλεσκόπιο που εφηύρε. Είχε ανακαλύψει τους δορυφόρους του Διός, που τους ονόμασε *άστρα των Μεδίκων*. Επειδή ο Γαλιλαίος ήταν υπερασπιστής της θεωρίας του Κοπέρνικου, οδηγήθηκε σε δίκη από την Ιερά Εξέταση το 1633 και καταδικάστηκε σε κατ' οίκον περιορισμό ως τον θάνατό του το 1642.

Αύξησε το ναυτικό. Απεβίωσε από φυματίωση το 1621 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος, 11χρονος γιος του Φερδινάνδος Β΄. Τη διακυβέρνηση ανέλαβε, σύμφωνα με την επιθυμία του εκλιπόντος δούκα, η μητέρα του Χριστίνα και η σύζυγός του Μαρία-Μαγδαληνή.

## Οικογένεια
Το 1608 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Μαγδαληνή των Αψβούργων, κόρη του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας και είχε τέκνα:
* Μαρία-Χριστίνα 1609-1632, διανοητικά καθυστερημένη, απεβίωσε 23 ετών.
* Φερδινάνδος Β΄ 1610-1670, μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.
* Τζανκάρλο 1611-1663, καρδινάλιος.
* Μαργαρίτα 1612-1679, παντρεύτηκε τον Οδοάρδο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας.
* Ματτίας 1613-1667, κυβερνήτης της Σιέννας.
* Φραγκίσκος 1614-1634, απεβίωσε 20 ετών.
* Άννα 1616-1676, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φερδινάνδο-Κάρολο των Αψβούργων αρχιδούκα της Πέραν Αυστρίας.
* Λεοπόλδος 1617-1675, καρδινάλιος, κυβερνήτης της Σιένα.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Strathern, Paul The Medici: Godfathers of the Renaissance, Vintage books, London, 2003, ISBN 978-0-09-952297-3
*Hale, J.R. Florence and the Medici, Orion books, London, 1977, ISBN 1-84212-456-0

## Περαιτέρω βιβλιογραφία
* (see index, v.1, for information on Cosimo as a patron of the arts)

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Μοσχοβίτης (επώνυμο)

Το ελληνικό επώνυμο **Μοσχοβίτης** (που ετυμολογικά σημαίνει τον καταγόμενο από τη Μόσχα και συνεκδοχικά από τη Ρωσία γενικότερα), μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Δημήτριος Μοσχοβίτης, οπλαρχηγός στην Κρητική Επανάσταση του 1866-69
* Διογένης Μοσχοβίτης (θαν. 1868), φιλόλογος και οπλαρχηγός στην Κρητική Επανάσταση του 1866-69, αδελφός του προηγούμενου
* Πολύμερος Μοσχοβίτης (1892-1950), στρατιωτικός και δημοσιογράφος
Φερδινάνδος Β΄ των Μεδίκων

O **Φερδινάνδος Β΄** (ιταλ.: *Ferdinando II de' Medici*, 14 Ιουλίου 1610 - 23 Μαΐου 1670) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν μέγας δούκας της Τοσκάνης (1621-1670). Η 49 ετών εξουσία του χαρακτηρίστηκε από την αρχή της οικονομικής εξασθένησης της Τοσκάνης.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.

Το 1621 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε σε ηλικία 11 ετών. Επειδή ήταν ανήλικος τη διακυβέρνηση ανέλαβαν η Μαρία-Μαγδαληνή και η Χριστίνα, σύζυγος και μητέρα αντίστοιχα του Κόζιμο Β΄.

## Οικογένεια
Το 1634 νυμφεύτηκε τη Βικτώρια ντελλα Ρόβερε, δούκισσα του Μοντεφέλτρο, κόρη του Φεντερίκο Ουμπάλντο ντελλα Ρόβερε δούκα του Ουρμπίνο και είχε τέκνα:
* Κόζιμο Γ΄ 1642-1723, μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.
* Φραγκίσκος-Μαρία 1660-1711, καρδινάλιος, δούκας του Ρόβερε και του Μοντεφέλτρο.
* Κόζιμο 1639, ένας γιος 1640, απεβίωσαν νήπια.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Harold Acton: *The Last Medici*, Macmillan, London, 1980, ISBN 0-333-29315-0
*Paul Strathern: *The Medici: Godfathers of the Renaissance*, Vintage books, London, 2003, ISBN 978-0-09-952297-3
*John Rigby Hale: *Florence and the Medici*, Orion books, London, 1977, ISBN 1-84212-456-0

## Περαιτέρω βιβλιογραφία
* (see index, v.1, for information on Cosimo as a patron of the arts)

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
VancouFur

Το **VancouFur** είναι ένα ετήσιο συνέδριο furry που πραγματοποιείται στο Ρίτσμοντ της Βρετανικής Κολομβίας, γιορτάζοντας το είδος της ανθρωπομορφικής τέχνης και λογοτεχνίας. Το VancouFur είναι το πρώτο συνέδριο στο είδος του που πραγματοποιείται στη δυτική ακτή του Καναδά. Ξεκινώντας το 2012 με τη συμμετοχή 347 ατόμων, αυξήθηκε ο αριθμός των συμμετεχόντων στους 810 το 2016.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* VancouFur – επίσημη ιστοσελίδα
* [VancouFur](http://en.wikifur.com/wiki/VancouFur_(convention)) στη WikiFur

Κατηγορία:Συνέδρια furry
Κόζιμο των Μεδίκων (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Κόζιμο των Μεδίκων** μπορεί να σχετίζεται με ένα από τα παρακάτω λήμματα:

*Κόζιμο των Μεδίκων (1389-1464), ο επιλεγόμενος **πρεσβύτερος**. Ιταλός τραπεζίτης και πολιτικός, πατριάρχης της φλωρεντινής δυναστείας των Μεδίκων.
*Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων (1519-1574). Πρώτος μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.
*Κόζιμο Β΄ των Μεδίκων (1590-1621). Μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.
*Κόζιμο Γ΄ των Μεδίκων (1642-1723). Μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.
Κόζιμο Γ΄ των Μεδίκων

O **Κόζιμο Γ΄** (ιταλ. *Cosimo di Ferdinando II de' Medici*, 14 Αυγούστου 1642 - 31 Οκτωβρίου 1723) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν μεγάλος δούκας της Τοσκάνης (1670-1723).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φερδινάνδου Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Βικτωρίας ντελλα Ρόβερε δούκισσας του Ρόβερε & Μοντεφέλτρο, κόρης του Φεντερίκο-Ουμπάλντο δούκα του Ουρμπίνο.

Η 53 ετών εξουσία του χαρακτηρίζεται από μια σειρά υπερβολικών, αντιδραστικών νόμων: ρύθμιζαν την πορνεία και απαγόρευαν τις εορτές του Μαΐου. Η οικονομία επιδεινώθηκε και έπεσε σε χαμηλά, άγνωστα για την Τοσκάνη επίπεδα. Το 1661 νυμφεύτηκε μία εξαδέλφη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, αλλά η σχέση τους ήταν δυσάρεστη· τελικά η σύζυγός του τον εγκατέλειψε για τη μονή της Μονμάρτρ. Απεβίωσε το 1723 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Τζαν-Γκαστόνε.

## Οικογένεια
Το 1661 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα-Λουίζα των Βουρβόνων, κόρη του Γκαστόν δούκα της Ορλεάνης και είχε τέκνα:
* Φερδινάνδος 1663-1713, διάδοχος, απεβίωσε πριν τον πατέρα του.
* Άννα-Μαρία-Λουίζα 1667-1743, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Γουλιέλμο των Βίττελσμπαχ, εκλέκτορα του Παλατινάτου. 
* Τζαν-Γκαστόνε 1671-1737, μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Acton, Harold: *The Last Medici*, Macmillan, London, 1980, ISBN 0-333-29315-0
*Strathern, Paul: *The Medici: Godfathers of the Renaissance*, Vintage books, London, 2003, ISBN 978-0-09-952297-3
*Hale, J. R.: *Florence and the Medici*, Orion books, London, 1977, ISBN 1-84212-456-0
*van de Wetering, Ernst: *Rembrandt: The Painter at Work*, Amsterdam University Press, Amsterdam, 1997 ISBN 978-90-5356-239-0
*Setton, Kenneth M.: *Western Hostility to Islam and Prophecies of Turkish Doom*, Amer Philosophical Society, 1992, ISBN 978-0-87169-201-6

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Σαμουέλ Ζίλι Γκάγια

Ο **Σαμουέλ Ζίλι Γκάγια** (Λιέιδα, 1892 - Μαδρίτη, 1976) ήταν Καταλανός ακαδημαϊκός, γλωσσολόγος, φιλόλογος και παιδαγωγός. Μέλος της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας, ασχολήθηκε κυρίως με τη φωνητική, τη γραμματική, τη λεξικογραφία και τη λογοτεχνική ανάλυση, λειτουργώντας ως σύνδεσμος μεταξύ της παραδοσιακής γλωσσολογίας και των νέων ρευμάτων για την επιστήμη στην Ισπανία.

## Βιογραφία και έργο
Σπούδασε αρχικά Ιατρική και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και συνέχισε τις σπουδές του στη Φιλολογία στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης από όπου και έλαβε το διδακτορικό του με μια διατριβή σχετική με τη φωνητική. Εργάστηκε στο Κέντρο Ιστορικών Μελετών δίπλα στον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ και στο πρώτο εργαστήριο φωνητικής της Ισπανίας μαζί με τον Τομάς Ναβάρο Τομάς. Στη συνέχεια υπήρξε προσκεκλημένος καθηγητής σε πανεπιστήμια της Λατινικής Αμερικής και των ΗΠΑ. Το 1943 εξέδωσε το γνωστότερο βιβλίο του, Curso superior de sintaxis española, για να επιστρέψει στην Ισπανία και να εργαστεί σε λεξικογραφικά και φωνητικά πρότζεκτ στο Ανώτατο Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών και στη Βασιλική Ακαδημία της Ισπανίας (Ιστορικό Λεξικό της Ισπανικής Γλώσσας) υπό την καθοδήγηση του Ραφαέλ Λαπέσα. Από το 1961 υπήρξε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας και του Ινστιτούτου Καταλανικών Μελετών. Μετά τον θάνατό του το 1956 το αρχείο του δωρίστηκε στο Πανεπιστήμιο της Λιέιδα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Martínez Oronich Ο. (2007): *La influencia de las ideas lingüísticas de Samuel Gili Gaya en obras gramaticales españolas*. Αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο της Λιέιδα.
* Vila Rubio M. N. (1991): *Samuel Gili Gaya: estudio biográfico e introducción a su obra lingüística*. Αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο της Λιέιδα.

Κατηγορία:Κέντρο Ιστορικών Μελετών (Ισπανία)
Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας
Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
Εμίλιο Αλάρκος

Ο **Εμίλιο Αλάρκος Λιοράκ** (*Emilio Alarcos Llorach*, Σαλαμάνκα, 22 Απριλίου 1922 – Οβιέδο, 26 Ιανουαρίου 1998) ήταν Ισπανός ακαδημαϊκός, γλωσσολόγος και φιλόλογος. Θεωρείται ο εισηγητής στην Ισπανία των ευρωπαϊκών ρευμάτων του λειτουργισμού και του δομισμού. Υπήρξε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας και της Ακαδημίας της Αστουριανικής Γλώσσας.

## Βιογραφία και έργο
Σπούδασε αρχικά στο Βαγιαδολίδ και έπειτα στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης υπό τον Ντάμασο Αλόνσο. Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Ρομανική Φιλολογία το 1947. Με την παραμονή του στη Βέρνη και τη Βασιλεία ήρθε σε επαφή με την ευρωπαϊκή γλωσσολογία της εποχής, την οποία θα μετέφερε σύντομα στην Ισπανία. Κατείχε την έδρα Ιστορικής Γραμματικής στο Πανεπιστήμιο του Οβιέδο. Έχοντας λάβει την υποστήριξη των Σαμουέλ Ζίλι Γκάγια, Αντόνιο Τοβάρ και Μανουέλ Αλκόν (οι δύο τελευταίοι στενοί φίλοι του φρανκιστή πολιτικού Ραμόν Σεράνο Σουνιέρ) εντάχθηκε στη Βασιλική Ακαδημία το 1973. Ιδεολογικά υπήρξε φιλελεύθερος και διανοητικά ανεξάρτητος και υπέρμαχος της επιστημονικότητας, με αποτέλεσμα πολλάκις υπήρξε θύμα λεκτικών επιθέσεων από μέλη του καθεστώτος. 

Όπως και τα υπόλοιπα μέλη της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας δεν διαχώρισε ποτέ τη γλωσσολογία από τη φιλολογία, κάτι που γίνεται εμφανές από τις πολυάριθμες δημοσιεύσεις και το ποιητικό του έργο. Όσον αφορά την γλωσσολογία, αρχικά επηρεάστηκε από τον Γλωσσολογικό Κύκλο της Πράγας, έπειτα από τη Σχολή της Κοπεγχάγης και τέλος από τον λειτουργισμό του Αντρέ Μαρτινέ. Αναφορικά με τη φιλολογία και την λογοτεχνική κριτική, αρχολήθηκε με ποιητές όπως τον Μπλας ντε Οτέρο, Άνχελ Γκονθάλεθ, Ντάμασο Αλόνσο και Χόρχε Γκιγιέν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Έδρα «Εμίλιο Αλάρκος» του Πανεπιστημίου του Οβιέδο
* Νεκρολογία του Εμίλιο Αλάρκος στην εφημερίδα ''ABC'' από τον Μπίκτορ Γκαρθία δε λα Κόντσα

Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Ισπανοί ακαδημαϊκοί
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας
Τζαν Γκαστόνε των Μεδίκων

O **Τζαν Γκαστόνε**, ιταλ. *Gian Gastone*, (24 Μαΐου 1671 - 9 Ιουλίου 1737) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν μεγάλος δούκας της Τοσκάνης (1723-1737).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κόζιμο Γ΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαργαρίτας-Λουίζας των Βουρβόνων, κόρης του Γκαστόν δούκα της Ορλεάνης. Ήταν άτεκνος και έτσι ήταν ο τελευταίος από τους Μεδίκους μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.

Η αδελφή του Άννα-Μαρία-Λουίζα κανόνισε το γάμο του με την πλούσια χήρα Άννα-Μαρία-Φραντσίσκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, αλλά ο ένας σύζυγος περιφρονούσε τον άλλον. Το 1713 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του και το 1723 ο πατέρας του, που τον διαδέχθηκε.

Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από την ανατροπή της συντηρητικής πολιτικής του πατέρα του: κατάργησε τους φόρους από τους φτωχότερους ανθρώπους, τον περιορισμό των Εβραίων και τις δημόσιες εκτελέσεις. Το τελευταίο διάστημα της ζωής του το πέρασε περιορισμένος στο κρεβάτι του και φυλασσόμενος από τη συνοδεία του, τους *Αλέκτορες*. Απεβίωσε το 1737 χωρίς παιδιά.

Ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων-Αυστρίας, τυπικά επικυρίαρχος του δουκάτου, έδωσε την Τοσκάνη στον Κάρολο Γ΄ των Βουρβόνων, μετέπειτα βασιλιά της Ισπανίας, ως τρισεγγονό της Μαργαρίτας των Μεδίκων, κόρης του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης. Η Ισπανία, η Βρετανία και η Ολλανδία συμφώνησαν με αυτό. Το 1738 με τη Συνθήκη ειρήνης ο Φραγκίσκος Γ΄ δούκας της Λωρραίνης παραχώρησε το δουκάτο του και ως αντάλλαγμα πήρε το μεγάλο δουκάτο της Τοσκάνης.

## Οικογένεια
Το 1697 νυμφεύτηκε την Άννα-Μαρία-Φραγκίσκη των Άνχαλτ, κόρη του Ιουλίου-Φραγκίσκου δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ· δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
* Acton, Harold (1980). *The Last Medici*. London: Macmillan. ISBN 0-333-29315-0.
* Aldrich, Robert; Wotherspoon, Garry (2000). *Who's Who in Gay and Lesbian History: From Antiquity to World War II [volume 1 Who's Who]: From Antiquity to the Mid-twentieth Century Vol 1*. London: Routledge. ISBN 978-0-415-15982-1.
* Garrido, Fernando; Cayley, Charles Bagot (1876).  *A history of political and religious persecutions*, Reprint: Arkose Press (26 Σεπτεμβρίου 2015), ISBN 978-1343568808.
* Hale, J.R. (1977). *Florence and the Medici*. London: Orion. ISBN 1-84212-456-0.
* Levy, Carl (1996). *Italian Regionalism: History, Identity and Politics*. Oxford: Berg, 1996. ISBN 978-1-85973-156-7.
* Row, Augustus (1868). *Masonic Biography and Dictionary* J.B. Lippincott & Company, Reprint: Kessinger Publishing, LLC; First edition (10 Σεπτεμβρίου 2010) ISBN 978-1165041398.
* Strathern, Paul (2003). *The Medici: Godfathers of the Renaissance*. London: Vintage. ISBN 978-0-09-952297-3.
* Young, G.F. (1920). *The Medici: Volume II*. London: John Murray.

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Αμάδο Αλόνσο

Ο **Αμάδο Αλόνσο** (Λερίν, Ναβάρα, 13 Σεπτεμβρίου 1896 - Άρλινγκτον, Μασαχουσέτη, 26 Μαΐου 1952) ήταν Ισπανοαργεντινός γλωσσολόγος και φιλόλογος, ένας από τους πρωτοπόρους της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας.

## Βιογραφία και έργο
Υπήρξε μαθητής του Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ στο Ινστιτούτο Ιστορικών Μελετών όπου εργάστηκε γύρω από ζητήματα φωνητικής και γλωσσολογική γεωγραφία. Έζησε στο Μπουένος Άιρες από το 1927 μέχρι το 1946 όταν και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για να εργαστεί στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ μέχρι τον θάνατό του. Υπήρξε ο ιδρυτής του Νέου Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας στο Κολέγιο του Μεξικού, διάδοχου του Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας. Δημοσίευσε σημαντικά έργα φωνητικής, γραμματικής και υφολογίας με μελέτες γύρω από τη χρήση των μεταφορών και τον ποιητικό λόγο του Πάμπλο Νερούδα· μετέφρασε τα *[[Μαθήματα Γενικής Γλωσσολογίας]]* του Φερντινάντ ντε Σωσσύρ και προλόγησε έτερους συγγραφείς σταθμούς της εποχής όπως τον Σαρλ Μπαλί και του Καρλ Φόσλερ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ακαδημαϊκό περιοδικό *Cauce*, αφιέρωμα στον Αμάδο Αλόνσο

Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας
Ντάμασο Αλόνσο

Ο **Ντάμασο Αλόνσο** (*Dámaso Alonso y Fernández de las Redondas*, 22 Οκτωβρίου 1898 - 25 Ιανουαρίου 1990) ήταν Ισπανός ακαδημαϊκός, φιλόλογος, γλωσσολόγος και ποιητής. Υπήρξε διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας, του Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ιστορίας της χώρας. Το 1978 έλαβε το βραβείο Μιγέλ ντε Θερβάντες για τη λογοτεχνική του συνεισφορά.

## Βιογραφία και έργο
Γεννήθηκε στη Μαδρίτη από γονείς με καταγωγή από τη Γαλικία και την Αστούριας. Σπούδασε Δίκαιο και Φιλολογία στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και φοίτησε στο Κέντρο Ιστορικών Σπουδών υπό τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ. Συμμετείχε στις δραστηριότητες της Φοιτητικής Εστίας του Κέντρου  όπου συνέπεσε με πολλά μέλη της μελλοντικής γενιάς του 1927 όπως τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Μανουέλ Αλτολαγίρε, Λουίς Θερνούδα και Ραφαέλ Αλμπέρτι και καλλιτέχνες όπως τον Λουίς Μπουνιουέλ και τον Σαλβαδόρ Νταλί. Ακολουθώντας το πνεύμα των συντρόφων του, ανέδειξε τη μορφή του Λουίς δε Γκόνγκορα με μελέτες γύρω από την ποιητική του τέχνη. 

Εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Βαλένθιας και, μετά τον Εμφύλιο, σε αυτό της Μαδρίτης, κατέχοντας την έδρα Ρομανικής Φιλολογίας. Εκεί είχε ως φοιτητές μελλοντικούς γλωσσολόγους όπως τον Φερνάντο Λάθαρο Καρετέρ. Το 1948 εξελέχθη μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας και, μερικά χρόνια αργότερα, πρόεδρός της αντικαθιστώντας τον Μενέντεθ Πιδάλ.

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την Υφολογία και τη γαλικιανική διάλεκτο της Κοιλάδας του Εόν. Ίδρυσε τη συλλογή Biblioteca Románica Hispánica στον εκδοτικό οίκο Gredos. Όσον αφορά την ποιητική του παραγωγή, το πιο γνωστό του έργο είναι η συλλογή *Hijos de la ira*. 

Η μετάφραση του έργου έγινε και κυκλοφόρησε το 2019 από τις εκδόσεις Ενδυμίων με μεταφραστές τους Αμαλία Αντωνετσή, Νίκο Μενεγάτο, Ελευθερία Μπέτσικα, Κατερίνα Σκλαβούνου, μεταφραστική ομάδα μαθητών του ποιητή και μεταφραστή Βασίλη Λαλιώτη. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συνέντευξη του Ντάμασο Αλόνσο στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Μιγέλ ντε Θερβάντες

Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Ισπανοί ακαδημαϊκοί
Κατηγορία:Διευθυντές της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας
Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές
Ραφαέλ Λαπέσα

Ο **Ραφαέλ Λαπέσα** (Rafael Lapesa, Βαλένθια, 8 Φεβρουαρίου 1908 - Μαδρίτη1 Φεβρουαρίου 2001) ήταν Ισπανός γλωσσολόγος και φιλόλογος, μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας και της Βασιλικής Ακαδημίας της Ιστορίας της Ισπανίας. Αποτέλεσε μαζί με άλλους Ισπανούς φιλολόγους και γλωσσολόγους, μέλος της δεύτερης γενιάς της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας.

## Βιογραφία και έργο
Σπούδασε Φιλολογία στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και στο Κέντρο Ιστορικών Μελετών υπό τους Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ, Αμέρικο Κάστρο και Τομάς Ναβάρο Τομάς. Έλαβε το διδακτορικό του πτυχίο με μια διατριβή σχετική με την αστουριανική γλώσσα και εργάστηκε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και σε διάφορα πανεπιστήμια. Μετά τον Εμφύλιο (όπου είχε εργαστεί ως δάσκαλος αναλφάβητων στρατιωτών της Δημοκρατίας) και μέχρι το 1958 κατείχε την έδρα Ιστορία της Ισπανικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε. Υπήρξε προσκεκλημένος καθηγητής σε πολυάριθμα πανεπιστήμια των ΗΠΑ όπως το Χάρβαρντ, το Μπέρκλεϊ και το Πρίνστον και της Λατινικής Αμερικής όπως το Κολέγιο του Μεξικού και τα πανεπιστήμια του Πουέρτο Ρίκο και του Μπουένος Άιρες. Εντάχθηκε στη Βασιλική Ακαδημία της Ισπανίας το 1954 και διηύθυνε το *Ιστορικό Λεξικό της Ισπανικής Γλώσσας*. 

Εξέδωσε σημαντικά βιβλία αναφοράς της ισπανικής γλωσσολογίας όπως το *Historia de la lengua española* (1942) και τη συλλογή άρθρων του *Estudios de morfosintaxis histórica del español* και της ισπανικής φιλολογίας ενώ προώθησε την ιστορική σύνταξη και την λογοτεχνική υφολογία όπου συνδύασε τις ιδέες του Σαρλ Μπαλί με τον δομισμό. Ασχολήθηκε και με την καταλανική λογοτεχνία με μελέτες γύρω από τον Ζόρδι ντε Σαν Ζόρδι και τον Ρόις ντε Κορέλια. Μεταξύ των μαθητών του ξεχωρίζουν ο πρωταγωνιστής των διαλεκτολογικών μελετών στο Μεξικό, Χουάν Μιγέλ Λόπε Μπλανκ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η κληρονομιά του Ραφαέλ Λαπέσα, θεματική ιστοσελίδα από το Ψηφιακό Κέντρο Θερβάντες

Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Κέντρο Ιστορικών Μελετών (Ισπανία)
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
Τζοβάνι των Μεδίκων (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Τζοβάνι των Μεδίκων** μπορεί να σχετίζεται με ένα από τα παρακάτω λήμματα:

*Τζοβάνι ντι Μπίτσι των Μεδίκων (1360–1429). Ιδρυτής της Τράπεζας των Μεδίκων.
*Τζοβάνι του Κόζιμο των Μεδίκων (1421-1463). Φλωρεντινός τραπεζίτης και προστάτης των τεχνών, γιος του Κόζιμο (του πρεσβύτερου).
*Τζοβάνι ο Ποπολάρος (1467-1498). Γόνος της επιφανούς φλωρεντινής οικογένειας των Μεδίκων, ξαδέρφος του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπούς.
*Τζοβάνι νταλε Μπάντε Νέρε (1498-1526). Γιος του Τζοβάνι του Μεδίκων, του επιλεγόμενου Ποπολάρου, στρατιωτικός. Αναφέρεται και ως Τζοβάνι ντελε Μπάντε Νέρε
Ρόμπερτ Οπέλ

Ο **Ρόμπερτ Οπέλ** (αγγλικά: *Robert Opel*, γεννημένος ως Ρόμπερτ Οππέλ, 23 Οκτωβρίου 1939 - 7 Ιουλίου 1979) ήταν Αμερικανός φωτογράφος και ιδιοκτήτης γκαλερί τέχνης που έγινε διάσημος όταν όρμησε στη σκηνή γυμνός κατά τη διάρκεια της 46ης απονομής των Βραβείων Όσκαρ το 1974.

## Ζωή
Ο Οπέλ γεννήθηκε στο Ίστ Όραντζ (*East Orange, NJ*) του Νιού Τζέρζι το 1939. Ως παιδί έζησε στον Καναδά, το Κάνσας, το Κεντάκι και κατόπιν η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Πίτσμπουργκ, PA, όπου παρακολούθησε το δημοτικό, το γυμνάσιο και το κολέγιο. Όταν μεγάλωσε ο Ρόμπερτ Οπέλ, αφαίρεσε το ένα "π" από το επίθετο του, τη στιγμή που έγινε ακτιβιστής, ώστε να αποστασιοποιηθεί από την οικογένειά του στο Πίτσμπουργκ. Ο Οπέλ ήταν σχετικά δραστήριος πράγμα που προκάλεσε οικογενειακή αμηχανία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Documentary Film, Uncle Bob. https://web.archive.org/web/20170227062701/http://www.snagfilms.com/films/title/uncle_bob
*The Life of Robert Opel @WFMU
*Robert Opel's Fey-Way Studios:San Francisco SOMA male erotic gallery
*

Κατηγορία:Αμερικανοί φωτογράφοι
Τομάς Ναβάρο Τομάς

Ο **Τομάς Ναβάρο Τομάς** (ισπαν. *Tomás Navarro Tomás*) ήταν Ισπανός γλωσσολόγος και φιλόλογος, ένα από τα πρώτα μέλη της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας.

## Βιογραφία και έργο

Έλαβε το διδακτορικό του από το Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης το 1908 και έχαιρε υποτροφίας για να σπουδάσει φωνητική και διαλεκτολογία στην Ευρώπη. Με την επιστροφή του συνεργάστηκε με τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ στην ίδρυση του Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας και διηύθυνε το (πρώτο στην Ισπανία) εργαστήριο φωνητικής του Κέντρου Ιστορικού Μελετών. Ξεκίνησε το φιλολογικό του έργο με φιλολογικές εκδόσεις κλασικών Ισπανών λογοτεχνών όπως του Λόπε δε Βέγα ενώ στη γλωσσολογία πρωτοπόρησε στη φωνητική με την έκδοση του *Manual de pronunciación española* ('Εγχειρίδιο ισπανικής προφοράς' 1918). Τα πρώτα αποτελέσματα των εργασιών του εκδόθηκαν στο Περιοδικό Ισπανικής Φιλολογίας. Επίσης, διήυθυνε τον *Γλωσσολογικό Άτλαντα της Ιβηρικής Χερσονήσου* στον οποίο συνεργάστηκε με γλωσσολόγους όπως τον Φρανσέσκ ντε Μπόρζα Μολ. Εντάχθηκε στη Βασιλική Ακαδημία της Ισπανίας το 1935 και υπήρξε διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Μαδρίτης κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο και υπεύθυνος της διασώσεως του βιβλιογραφικού της θησαυρού από τους βομβαρδισμούς. Με το πέρας του πολέμου κατέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Πέραν της φωνητικής και της διαλεκτολογίας (υπήρξε ο πρώτος γλωσσολόγος που εξέδωσε μια διαλεκτολογική μελέτη για χώρα της Λατινικής Αμερικής γύρω από τα ισπανικά του Πουέρτο Ρϊκο) ασχολήθηκε και με τη μετρική.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νεκρολογία του Τομάς Ναβάρο Τομάς στη Βορειοαμερικανική Ακαδημία Ισπανικής Γλώσσας

Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Ισπανοί ακαδημαϊκοί
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας
Ίππος ο Ηλείος

Ο **Ίππος ο Ηλείος** (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία ο οποίος αναδείχτηκε ολυμπιονίκης σε νεανική ηλικία στο άθλημα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 100ους (380 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην αρχαία Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Δαμόκριτου του Σικυώνιου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Δαμάρετος ο Μεσσήνιος

Ο **Δαμάρετος ο Μεσσήνιος** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Μεσσηνία, ο οποίος αναδείχτηκε ολυμπιονίκης σε νεανική ηλικία στο άθλημα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 109ους (344 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Η προτομή του στην Ολυμπία ήταν έργο του Σιλανίωνα του Αθηναίου.

## Παραπομπές


Δαμαρετος
Δαμαρετος
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Πύτταλος ο Ηλείος

Ο **Πύτταλος ο Ηλείος** (γιος του Λάμπη, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία, ο οποίος αναδείχτηκε ολυμπιονίκης σε νεανική ηλικία στο άθλημα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 115ους (320 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του Σθέννιδος του Ολυνθίου. Αναφέρεται επίσης πως υπήρξε μεσολαβητής στη διαμάχη μεταξύ Ηλείων και Αρκάδων σχετικά με τα σύνορα των περιοχών τους.

## Παραπομπές


Πυτταλος
Πυτταλος
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Αθήναιος ο Εφέσιος

Ο **Αθήναιος ο Εφέσιος** (γιος του Αρπαλέου, 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Έφεσο ο οποίος αναδείχτηκε ολυμπιονίκης σε νεανική ηλικία στο άθλημα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 107ους (352 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία βρισκόταν δίπλα σε αυτόν του παγκρατιαστή Σώστρατου του Σικυώνιου.

## Παραπομπές


Αθηναιος
Αθηναιος
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Μυρκεύς (ολυμπιονίκης)

Ο **Μυρκεύς** (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από άγνωστη πόλη -πιθανώς τον Κλείτωρα- ο οποίος αναδείχτηκε ολυμπιονίκης σε νεανική ηλικία στο άθλημα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 121ους (296 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Σωτήριχος ο Ηλείος

Ο **Σωτήριχος ο Ηλείος** (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία ο οποίος αναδείχτηκε ολυμπιονίκης σε νεανική ηλικία στο άθλημα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 177ους (72 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ήταν ο πατέρας του μετέπειτα πυγμάχου δις ολυμπιονίκη Θαλίαρχου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Απφελστετάουε

Το **Απφελστετάουε** (γερμανικά: *Apfelstädtaue*) είναι ένα *Φερβαλτουνγκεμάϊνσαφτ* («συλλογικός δήμος») στην Επαρχία Γκόθα, στη Θουριγγία της Γερμανίας. Η έδρα του Φερβαλτουνγκεμάϊνσαφτ είναι το Γκεόργκενταλ.

Το Φερβαλτουνγκεμάϊνσαφτ Απφελστετάουε αποτελείται από τους εξής δήμους:

# Εμλέμπεν
# Γκεόργκενταλ
# Χέρρενχοφ
# Χοχενκίρχεν
# Πετριρόντα

Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Γερμανίας
Σαραπίων ο Αλεξανδρινός (πυγμάχος)

Ο **Σαραπίων ο Αλεξανδρινός** (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια ο οποίος αναδείχτηκε ολυμπιονίκης σε νεαρή ηλικία στο άθλημα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 217ους (89 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται πως φτάνοντας στην Ολυμπία ο Σαραπίων προμήθευσε με τροφή τους κατοίκους καθώς η Ηλεία πλήττονταν από έλλειψη σιτηρών την εποχή εκείνη, και γενικότερα υπήρξε ευεργέτης του τόπου. Η απεικόνιση του σε ένα από τα γυμνάσια της πόλης, την *Μαλθώ*, διασώζονταν έως τον καιρό του Παυσανία (2ος αιώνας μ.Χ.).

Με το ίδιο όνομα υπήρξε και άλλος ολυμπιονίκης τον ίδιο αιώνα, ο Σαραπίων ο Αλεξανδρινός ο οποίος ήταν δρομέας ο οποίος είχε κερδίσει στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 204ους (37 μ.Χ.) Ολυμπιακούς αγώνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Ζαχαριάδης

Το ελληνικό επώνυμο **Ζαχαριάδης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Δημητρός Ζαχαριάδης (1879-1922), κριτικός της λογοτεχνίας και δημοσιογράφος
* Κώστας Ζαχαριάδης (1985), πολιτικός, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
* Νίκος Ζαχαριάδης (1903-1973), ηγέτης του ΚΚΕ
* Τρύφων Ζαχαριάδης, ψυχοθεραπευτής
* Χριστόφορος Ζαχαριάδης (ή Χρίστος ή Χριστόδουλος Ζαχαριάδης), αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
Ιγνάτιος Πέτρος Η´ Αμπντέλ-Αχάντ

Ο σεβασμιότατος **Ιγνάτιος Πέτρος Η´ Αμπντέλ-Αχάντ** (λατινικά: *Ignatius Petrus VIII Abdel-Ahad*) είναι από τις 8 Φεβρουαρίου 2008 ο επίτιμος πατριάρχης Αντιοχείας των Καθολικών Σύρων. Γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1930 και χειροτονήθηκε ιερέας το 1954.

Εκλέχθηκε στον θρόνο της Εκκλησίας Καθολικών Σύρων στις 16 Φεβρουαρίου 2001, έπειτα από παραίτηση του προκατόχου του Ιγνάτιος Μωυσής Α΄ Νταούντ (Ignazio Mosé I Daoud).

Μετά την παραίτησή του αποσύρθηκε στο  μοναστήρι του Σαρφέτ (Charfet) στον Λίβανο.

## Πηγές

* Catholic Hierarchy

Αμπντέλ-Αχάντ, Ιγνάτιος Πέτρος Η´
Αμπντέλ-Αχάντ, Ιγνάτιος Πέτρος Η´
Αμπντούλ Σατάρ Εντχί

Ο **Αμπντούλ Σατάρ Έντχι** (*Abdul Sattar Edhi*) (Urdu: عبدالستار ایدھی, 28 Φεβρουαρίου 1928 – 8 Ιουλίου 2016) ήταν Πακιστανός φιλάνθρωπος, ασκητής και ανθρωπιστής υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης (2016),  ο οποίος δημιούργησε το ομώνυμο ίδρυμα που περιλαμβάνει νοσοκομεία, καταφύγια αστέγων, κέντρα αποτοξίνωσης και ορφανοτροφεία σε όλη τη χώρα του.

Γεννημένος στη Gujarat των τότε Βρετανικών Ινδιών, ο Έντι μετακόμισε στο Καράτσι όπου ίδρυσε μια κλινική στην οποία νοσηλεύονταν δωρεάν όλοι οι ασθενείς κάτοικοι χαμηλού εισοδήματος. Η φιλανθρωπική του δράση εντάθηκε το 1957 κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας Ασιατικής γρίπης που έπληξε την πόλη. Χάρις σε δωρεές που του προσφέρθηκαν, είχε την ευκαιρία να αγοράσει το πρώτο του ασθενοφόρο, το ίδιο κιόλας έτος. Αργότερα, επεξέτεινε το ανθρωπιστικό του δίκτυο με τη βοήθεια και της συζύγου του, Bilquis Edhi.

Το ίδρυμά του γνώρισε μεγάλη επέκταση σε βάθος χρόνου, χάρις σε ιδιωτικές δωρεές που του επέτρεψαν να διαθέτει έναν ολόκληρο στόλο από 1.800 μικρά ασθενοφόρα. Την εποχή του θανάτου του, ο Edhi είχε καταγραφεί επίσημα ως θετός πατέρας ή κηδεμόνας σχεδόν 20.000 παιδιών. Ήταν γνωστός με το προσωνύμιο «Άγγελος του Ελέους» και θεωρούνταν η πλέον σεβάσμια και εμβληματική φυσιογνωμία του Πακιστάν. Το 2013 γράφτηκε γι αυτόν ότι μάλλον ήταν ο μεγαλύτερος εν ζωή ανθρωπιστής Στη νεκρολογία του, η εφημερίδα «The Daily Telegraph» του απέδωσε το χαρακτηρισμό «Πατέρας Τερέζα του Πακιστάν».

Ο Edhi απέφευγε να εμπλέκεται σε δημόσιες διαμάχες, ωστόσο  συχνά ήταν επικριτικός απέναντι στους πολιτικούς και στο ιερατείο. Φανατικός υποστηρικτής της θρησκευτικής ελευθερίας στο Πακιστάν, παρείχε επίσης την υποστήριξή του στα θύματα του τυφώνα Κατρίνα και  του λιμού της Αιθιοπίας. Πέθανε σε ηλικία 88 ετών τον Ιούλιο του 2016, υποφέροντας από νεφρική ανεπάρκεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πακιστανοί ευεργέτες
Κατηγορία:Πακιστανοί ανθρωπιστές
Κατηγορία:Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν
Κατηγορία:Πακιστανοί αυτοβιογράφοι
Λεοντία

Η **Λεοντία** (άκμασε το 610), ήταν η σύζυγος του Φωκά, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

## Βιογραφία
Ο Μαυρίκιος βασίλευσε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία από το 582 έως το 602. Αυτός οδήγησε μια σειρά από εκστρατείες στα Βαλκάνια και κατάφερε επιτυχώς να αποκαταστήσει τον Δούναβη ως τα βόρεια σύνορα για την Αυτοκρατορία. Όταν αποφάσισε ότι ο βυζαντινός στρατός θα περνούσε τον χειμώνα του 602/603 στη βόρεια όχθη του Δούναβη, τα εξαντλημένα στρατεύματα επαναστάτησαν εναντίον του Αυτοκράτορα. Ο Φωκάς αναδείχθηκε ως ηγέτης του εξεγερμένου στρατού, κατά τη διάρκεια του Μαρτίου στην Κωνσταντινούπολη. Ο Μαυρίκιος αντιμετώπιζε επίσης στην πόλη ταραχές εντός της, που οφείλονταν στην πείνα. Διέφυγε από την πόλη πριν από την άφιξη του Φωκά και των στρατευμάτων του.

Το Πασχάλιο χρονικό δίνει την ημερομηνία ανάρρησης του Φωκά και της Λεοντίας στο θρόνο. Στις 23 Νοεμβρίου 602 ο Φωκάς στέφθηκε Αυτοκράτορας από τα στρατεύματά του έξω από την πρωτεύουσα. Στις 25 Νοεμβρίου ο Φωκάς εισήλθε στην Κωνσταντινούπολη και έγινε δεκτός ως Αυτοκράτορας από τον γενικό πληθυσμό. Διακήρυξε ιπποδρομίες προς τιμήν της ενθρόνισής του και είχε τη Λεοντία μαζί του ως τη νέα αυτοκράτειρα. Είχαν παντρευτεί πριν λίγο καιρό.

### Εκθρόνιση
Ο Φωκάς καθαιρέθηκε και εκτελέστηκε από τον Ηράκλειο, τον Οκτώβριο του 610. Οι αδελφοί του Δομεντίοζος και Κομεντίολος επίσης εκτελέστηκαν. Αν η Λεοντία επίσης εκτελέστηκε, είναι άγνωστο.

Ο Πρίσκος είχε υποστηρίξει τον Ηράκλειο και παρέμεινε ως στρατηγός έως τις 5 Δεκεμβρίου 612. Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον Νικήτα, έναν εξάδελφο του Ηρακλείου, και αναγκάστηκε να λάβει μοναστικούς όρκους. Σύμφωνα με το *Πασχάλιο Χρονικό*, πέθανε στη Μονή της Χώρας σε 613. Αν η Λεοντία είχε περαιτέρω απογόνους, μέσω του γάμου της κόρης της με τον Πρίσκο, είναι άγνωστο.

## Οικογένεια
Το μόνο γνωστό παιδί της Λεοντίας και του Αυτοκράτορα Φωκά ήταν η κόρη τους:
* Δομεντζία, που πήρε το όνομα τής εκ πατρός γιαγιάς της. Παντρεύτηκε τον Πρίσκο, ο οποίος υπηρέτησε ως στρατηγός. Ο Θεοφάνης τοποθετεί τον γάμο το 607.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Λάμπος ο Φιλίππειος

Ο **Λάμπος ο Φιλίππειος** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τους Φιλίππους της Μακεδονίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 119ους (304 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο Παυσανίας κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. ανέφερε πως είχε δει το μνημείο του το οποίο αποτελούνταν από ένα άρμα με αναβάτες τον Λάμπο και μια μικρή κοπέλα -πιθανώς ως προσωποποίηση της Νίκης κατά τον Λουίτζι Μορέτι-..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Θεόχρηστος Β´ ο Κυρηναίος

Ο **Θεόχρηστος Β´ ο Κυρηναίος** (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Κυρήνη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 120ους (300 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο παππούς ήταν ο Θεόχρηστος Α´ ο οποίος είχε υπάρξει ολυμπιονίκης στο ίδιο αγώνισμα το 360 π.Χ., ενώ ο πατέρας του ήταν νικητής του τέθριππου στα Ίσθμια..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Γλαύκων (ολυμπιονίκης)

Ο **Γλαύκων ο Αθηναίος** (γιός του Ετεοκλή, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν Αθηναίος πολιτικός και αγωνοθέτης στα Παναθήναια, και αργότερα αποτέλεσε υψηλόβαθμος μέλος της κυβέρνησης του Πτολεμαίου Β´ στην Αλεξάνδρεια. Υπήρξε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του τέθριππου στους 127ους (272 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Καρτερός ο Θεσσαλός

Ο **Καρτερός ο Θεσσαλός** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Θεσσαλία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 128ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (268 π.Χ.).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Αριστόλοχος ο Ηλείος

Ο **Αριστόλοχος ο Ηλείος** (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του τεθρίππου στους 177ους (72 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο συμπατριώτης του ο Ελλάνικος έγινε ολυμπιονίκης στο τέθριππο πώλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Αριστόλοχος (ολυμπιονίκης)

Με το όνομα ** Αριστόλοχος** ήταν γνωστοί δυο ολυμπιονίκες:

*Αριστόλοχος ο Ηλείος
*Αριστόλοχος ο Αθηναίος
Θεόχρηστος Α´ ο Κυρηναίος

Ο **Θεόχρηστος Α´ ο Κυρηναίος** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Κυρήνη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 105ους (360 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο γιος του υπήρξε Ισθμιονίκης στο ίδιο αγώνισμα, ενώ ο Θεόχρηστος προσδιορίζεται ως Α´ λόγω του εγγονού του Θεόχρηστου Β´ του Κυρηναίου ο οποίος υπήρξε επίσης ολυμπιονίκης στο τέθριππο το 300 π.Χ..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)