open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δήμος Σελλών

Ο **Δήμος Σελλών** ήταν δήμος του νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δωδώνης. Βρισκόταν στα νότια του νομού στα όρια με το Νομό Θεσπρωτίας , και περιλάμβανε δεκαπέντε δημοτικά διαμερίσματα. 

Η έδρα του Δήμου βρισκόταν στον οικισμό Τύρια του δημοτικού διαμερίσματος Μπαουσιών δίπλα στον ποταμό Τύρια. Από τον οικισμό διερχόταν η Εγνατία Οδός (Κόμβος Σελλών).

Ο Δήμος Σελλών είχε πληθυσμό 2.213 κατοίκους και έκταση 166.075 στρέματα 

Το όνομα του δήμου προέρχεται από τους αρχαίους Σελλούς ή Ελλούς, κατοίκους της Δωδώνης και της γύρω περιοχής.

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 15 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μπαουσιών Ιωαννίνων|Δ.δ. Μπαουσιών]] **
::* η Τύρια  
::* οι Κολυζωαίοι 
::* οι Μπαγαίοι  
::* οι Μπαουσιοί   
: ** Δ.δ. Αγίου Ανδρέου ** -- ο Άγιος Ανδρέας 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Νικολάου Ιωαννίνων|Δ.δ. Αγίου Νικολάου]] ** 
::* ο Άγιος Νικόλαος   
::* η Παλιουρή  
: ** Δ.δ. Ανθοχωρίου Δωδώνης ** -- το Ανθοχώριον 
: ** Δ.δ. Αρτοπούλας ** -- η Αρτοπούλα 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ασπροχωρίου Ιωαννίνων|Δ.δ. Ασπροχωρίου]] ** 
::* το Ασπροχώριον  
::* το Κάτω Ασπροχώριον  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βαλανιδιάς Ιωαννίνων|Δ.δ. Βαλανιδιάς]] **  
::* η Βαλανιδιά
::* ο Προφήτης Ηλίας 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ζωτικού Ιωαννίνων|Δ.δ. Ζωτικού]] ** 
::* το Ζωτικόν   
::* το Κάτω Ζωτικόν 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καταμάχης Ιωαννίνων|Δ.δ. Καταμάχης]] **  
::* η Καταμάχη 
::* ο Κακόλακκος  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κερασέας Ιωαννίνων|Δ.δ. Κερασέας]] ** 
::* η Κερασέα   
::* τα Λωζανά  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Κουμαριάς Ιωαννίνων|Δ.δ. Κουμαριάς]] **  
::* η Κουμαριά
::* η Μπούλμου 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Λίππας Ιωαννίνων|Δ.δ. Λίππας]] **  
::* η Λίππα 
::* η Ανάληψη 
::* η Κάτω Λίππα 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Παρδαλίτσης Ιωαννίνων|Δ.δ. Παρδαλίτσης]] **
::* η Παρδαλίτσα  
::* η Πηλογρανίτσα  
: ** Δ.δ. Πλατανίων ** -- τα Πλατάνια
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σενίκου Ιωαννίνων|Δ.δ. Σενίκου]] ** 
::* το Σενίκον
::* η Δομολεσσά   
::* το Μικροχώριον 

### Διατελέσαντες Δήμαρχοι Σελλών (1999-2010)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Στοιχεία για το δήμο Σελλών από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου

## Παραπομπές


*
10 Υγιεία

**10 Υγιεία**  () 

260px


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις 

Ανακαλύφθηκε στις 12 Απριλίου 1849 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 524.630.000 km  (3,507 AU)

Περιήλιο 414.380.000 km  (2,770 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 469.580.000 km  (2,770 AU)

Εκκεντρότητα 0,117

Περίοδος περιφοράς 2.031,01 ημέρες  (5,56 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 16,76&nbsp;km/s 

Κλίση 3,842° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 283,45° 

Όρισμα του περιηλίου 313,19° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  215,5 km 

Μάζα 8,85 ×1019 kg

Μέση πυκνότητα 2,12 ± 0,11 g/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,091 m/s<sup>2</sup>

Ταχύτητα Διαφυγής 0,21&nbsp;km/s

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 27,623 h 

Λευκαύγεια 0,0717 

Φασματικός τύπος C 

Φαινόμενο μέγεθος 9,1 ως 11,97 

Απόλυτο μέγεθος 5,43 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~164 K  247 K 




Η **Υγιεία** (λατινικά και διεθνώς: **Hygiea**) είναι ο δέκατος κατά σειρά αστεροειδής (μικρός πλανήτης). Ανακαλύφθηκε στις 12 Απριλίου 1849 από τον αστρονόμο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις, που παρατηρούσε από τη Νάπολη της Ιταλίας. Η Υγιεία περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς της) 3,1351 αστρονομικών μονάδων ή 469,0 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η εκκεντρότητα της τροχιάς της είναι e = 0,1206.

Η Υγιεία έχει διαμέτρους, ως προσεγγιστικά σφαιρικό σώμα, 407 και 429 χλμ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet)

Υγιεία
8 Χλωρίς

**8 Χλωρίς**  

 200px
3D μοντέλο της Χλωρίδας βασισμένο στην καμπύλη φωτός


Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε από Τζον Ράσελ Χιντ 

Ανακαλύφθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1847 

Χαρακτηριστικά τροχιάς

Αφήλιο 380.850.000 km  (2,546 AU)

Περιήλιο 277.995.000 km  (1,858 AU)

Ημιάξονας τροχιάς 329.422.000 km  (2,202 AU)

Εκκεντρότητα 0,1561

Περίοδος περιφοράς 1.193,549 ημέρες  (3,27 χρόνια)

Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 19,95&nbsp;km/s 

Κλίση 5,886° ως προς την Εκλειπτική 

Μήκος του ανερχόμενου σημείου 111,011° 

Όρισμα του περιηλίου 285,128° 

Φυσικά Χαρακτηριστικά

 Ακτίνα  64 km 

Μάζα 8,47 ×1018 kg

Μέση πυκνότητα 7,75 ± 0,92 g/cm3

Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό ~0,045 m/s<sup>2</sup>

Ταχύτητα Διαφυγής ~0,081&nbsp;km/s

Αστρονομική περίοδος περιστροφής 0,533 ημέρες 

Λευκαύγεια 0,243 

Φασματικός τύπος S 

Φαινόμενο μέγεθος 7,9 ως 11,6 

Απόλυτο μέγεθος 6,49 

Θερμοκρασία


ελάχ.μέσημεγ.
  ~180 K  276 K 




Η **Χλωρίς** (λατινικά και διεθνώς **Flora**) είναι αστεροειδής (μικρός πλανήτης) με αύξοντα αριθμό 8. Είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης. Στην ελληνική γλώσσα είναι συνονόματος με τον αστεροειδή 410 Χλωρίς. Ανακαλύφθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1847 από τον Άγγλο αστρονόμο Τζον Ράσελ Χιντ, που παρατηρούσε από το Λονδίνο. Της δόθηκε το όνομα της ρωμαϊκής θεότητας των λουλουδιών και της ανοίξεως, όνομα που προτάθηκε από τον Τζον Χέρσελ. Η Χλωρίς περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλο ημιάξονα της τροχιάς της) 2,20095 αστρονομικών μονάδων ή 329,26 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Αυτό την καθιστά τον κοντινότερο στον Ήλιο *μεγάλο* αστεροειδή: κανένας εγγύτερος στον Ήλιο αστεροειδής δεν έχει μέση διάμετρο πάνω από 25 χιλιόμετρα (τα 2/11 της διαμέτρου της Χλωρίδος), και μέχρι το 1875 που ανακαλύφθηκε ο μικρός 149 Μέδουσα, κανένας αστεροειδής κοντύτερα στον Ήλιο (μέση απόσταση) δεν ήταν γνωστός.

Η Χλωρίς είναι ο έβδομος σε φαινομενική φωτεινότητα αστεροειδής όπως φαίνεται από τη Γη, με φαινόμενο μέγεθος κατά τη μέση αντίθεσή του +8,7 και φωτεινότερο δυνατό +7,9 (περιηλιακή αντίθεση, όπως τον Νοέμβριο του 2007). Πιθανώς αποτελεί τον πυρήνα ενός διαφοροποιημένου πλανητοειδούς που διαλύθηκε στο μακρινό παρελθόν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η ανάλυση της καμπύλης φωτός της Χλωρίδος υποδεικνύει ότι ο άξονας περιστροφής της δείχνει προς τις εκλειπτικές συντεταγμένες (β, λ) = (16°, 160°) με σφάλμα ± 10°, πράγμα που αντιστοιχεί σε λόξωση 78°.

Η Χλωρίδα έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια της Χλωρίδος», μία ομάδα αστεροειδών της οποίας αποτελεί με μεγάλη διαφορά το μεγαλύτερο μέλος αφού έχει μόνη της το 80% περίπου της συνολικής μάζας όλων των μελών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet)

Χλωρις
Αλυσόδεσμος

Ο **αλυσόδεσμος** αποτελούσε "ποδοπέδη" (κατ΄ αντιστοιχία των χειροπέδων) στην παλαιότερη εποχή ναυτικής ιστορίας που κάποιες γαλέρες ήταν κάτεργα. Ο αλυσόδεσμος ήταν ένα μικρό σχετικά τμήμα αλυσίδας της οποίας το ένα άκρο έφερε κλοιό σχετικά μικρής διαμέτρου που περνούσε στο σφυρό του ενός ποδιού του «δεσμώτη-ερέτη» (κωπηλάτη) και το άλλο στερεωνόταν στο "σέλμα" πάγκο κωπηλασίας που αυτό χρησίμευε και ως κάθισμα, τραπέζι, κρεβάτι, τόπος μαρτυρίου για να καταλήξει όχι σπάνια και σε νεκρική κλίνη.

Όταν (σπάνια) υπήρχε ανάγκη να εξέλθει στη ξηρά το "ερετικό", (το σύνολο των κωπηλατών), το "τσούρμο" που λέγεται σήμερα, είτε για κόψιμο ξύλων (ξύλευση) είτε για μεταφορά νερού (ύδρευση), δεν αφαιρείτο ο αλυσόδεσμος από το σφυρό αλλά το αποκρύκωναν από το σέλμα και στη συνέχεια το εκρίκωναν σε μία μεταλλική βαριά σφαίρα την οποία ο δυστυχής κάτεργος έπρεπε να τη κρατάει και με τα δύο χέρια για να βαδίσει ενώ για διάφορες εργασίες την απέθετε στο έδαφος ως άγκυρα τρόπο τινά.

Στη παγκόσμια ναυτική ιστορία είναι πολύ σπάνια η περίπτωση  απελευθέρωσης κατάδικων ναυτών από τέτοιου είδους αλυσόδεσμα. Παρά ταύτα, ίσως και το μοναδικό που συνέβει ήταν όταν ο νεαρός ναύαρχος Δον Χουάν Ντ΄ Αούστρια κατά τη κοσμοϊστορική ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571) προκειμένου να ενθουσιάσει τα πληρώματά του (τα "ερετικά" του), τη κρίσιμη εκείνη ημέρα (7 Οκτωβρίου), έδωσε εντολή της απελευθέρωσης και ακολούθησε και η υπέρλαμπρη νίκη.

Από τη ζωή αυτών των κατάδικων προέρχονται και οι περισσότερες γελοιογραφίες κατάδικων που έφεραν αλυσόδεσμο και τη μεταλλική μπάλα, όπως επίσης προέρχεται και η ελληνική δημώδη έκφραση "*Κάθε κατεργάρης (κάτεργος) στο πάγκο του*". Βέβαια σήμερα η έννοια του κατεργάρη μάλλον αποδίδεται σε εξυπνάδα ή σε καπατσοσύνη παρά σε καταδίκη, άν ληφθεί υπ΄ όψη και ο στίχος από το γνωστό τραγούδι της Μαίρης Λίντα: "Έρωτά μου κατεργάρη, φύγε κάνε μου τη χάρη".

Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Κατηγορία:Εκφράσεις
Το Βιβλίο των Σκιών

**Το Βιβλίο των Σκιών** αποτελεί τυπικό σύγγραμμα της Γουίκα και το περιεχόμενό του συνίσταται στις κεντρικές τελετουργίες, πρακτικές και κεκτημένα της εν λόγω νεοπαγανιστικής παράδοσης. Ο νεομύητος αντιγράφει το περιεχόμενο του βιβλίου με πρωτότυπο αυτό του μύστη (Αρχιερέα) του, ο οποίος το είχε παρομοίως αντιγράψει από τον δικό του/της μύστη. Ενώ απαγορεύεται η αλλοίωση του κατά παράδοση περιεχομένου του, επιτρέπονται οι εκάστοτε προσθήκες. Εκτός από το παραδισιακό αντίτυπο, ορισμένοι ακόλουθοι του κινήματος διατηρούν το προσωπικό τους «Βιβλίο Σκιών», το περιεχόμενο του οποίου χαίρει αποκλειστικά προσωπικής χρήσης και δεν μεταλαμπαδεύεται πάντοτε στους νεομύητους.

Ο όρος «*Βιβλίο των Σκιών*» είκαζεται ότι προέρχεται από τον Τζέραλντ Γκάρντνερ, ο οποίος υποτίθεται ότι τον άντλησε από ένα σανσκριτικό εγχειρίδιο της μαντικής τέχνης, το οποίο την βάσιζε στο μήκος της σκιάς.

Στις νεότερες και «εκλεκτικιστικές» μορφές του, ο Νεοπαγανισμός χρησιμοποιεί το Βιβλίο των Σκιών περισσότερο ως αρχείο καταγραφής για τελετουργίες και ξόρκια (και τον σκοπό τον οποίο εξυπηρετούν) ή και για άλλες μεταφυσικές πληροφορίες περί μαγείας. Το κείμενο αυτό μπορεί είτε να αποτελεί κεκτημένο κάποιου ιδιώτη είτε κάποιας οργανωμένης σύναξης μάγων/μαγισσών και δεν μεταδίδεται από τον μέντορα στον μαθητευόμενο. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να αποτελεί απλώς ένα αρχείο αποθηκευμένο με ηλεκτρονικά μέσα ή δημοσιευμένο σε κάποια ιστοσελίδα. Κάποιοι ακόλουθοι του κινήματος ισχυρίζονται ότι το Βιβλίο των Σκιών πρέπει να αποτελεί αποκλειστική πήγη για ξόρκια, ενώ εάν κάποιος επιθυμεί να καταγράφει τις ιδέες του, τις εμπειρίες του και τα συναισθήματά του αναφορικά με το πιστεύω του, θα πρέπει να το κάνει σε ένα ξεχωριστό βιβλίο, το οποίο αποκαλείται «Βιβλίο Καθρεφτών» (Scott Cunningham, *Wicca: A Guide for the Solitary Practitioner* [Wicca: Οδηγός για τον Μοναχικό Μύστη], Llewellyn Books, pp. 79-80)

thumb|right|Το Βιβλίο των Σκιών όπως παρουσιάζεται στη σειρά Οι Μάγισσες
Ένα Βιβλίο Σκιών φανταστικής επινόησης απαντά στην τηλεοπτική σειρά *[[Οι Μάγισσες]]* και στο εξώφυλλό του φέρει αποκρυφιστικό τρίγωνο (τρίκεντρο).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The Gardnerian Book of Shadows
* Starting your own Book of Shadows

Κατηγορία:Γουίκα
Πέρινθος Κιλκίς

Η **Πέρινθος** είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς.

## Γενικά - ιστορικά στοιχεία
Η Πέρινθος βρίσκεται 15 χιλιόμετρα νότια του Κιλκίς σε υψόμετρο 110 μέτρα. Οι πρώτοι της κάτοικοι εγκαταστάθηκαν εκεί το έτος 1923 ύστερα από τη Μικρασιατική καταστροφή σε κλήρους που δόθηκαν από την Ε.Α.Π. και αντλούν την καταγωγή τους από την ευρύτερη περιοχή της Ραιδεστού  της ανατολικής Θράκης. Μέχρι το 1926, οπότε και μετονομάστηκε σε Πέρινθο, το χωριό διατηρούσε την αρχική του ονομασία **Καβακλί** ή **Καβακλή**. Σε κατάλογο των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας το 1928, η Πέρινθος (πρώην Καβακλί) είναι καθαρά προσφυγικό χωριό και αριθμεί 31 οικογένειες: οι κάτοικοι συνολικά φτάνουν τους 123.

Στις 19 Ιουνίου 1913, στη μάχη του Κιλκίς, συγκρούστηκαν στην περιοχή ελληνικές και βουλγαρικές δυνάμεις. Έγινε θέατρο πολεμικών επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, ενώ κατά τη μεταπολεμική εποχή έφτασε να στεγάζει 70 οικογένειες. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργοκτηνοτροφία και το ζωεμπόριο. Διέθετε ένα μονοθέσιο σχολείο και τον Ιερό Ναό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, που χρονολογείται από το 1939.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 το χωρίο ερήμωσε εντελώς, έχοντας δεχτεί τις επιπτώσεις της ανεργίας και της αστυφιλίας. Όμως ύστερα από 15 χρόνια μετακόμισε εκεί η πρώτη οικογένεια και εκ τότε κάποιοι από τους κατοίκους επέστρεψαν και δημιούργησαν εξοχικές αγροικίες.

Σήμερα το χωριό μετρά 15-20 σπίτια, όμως οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δεν ζουν μόνιμα εκεί. Διαθέτει πολιτιστικό σύλλογο από το έτος 1991 και κάθε χρόνο στις 13 του Σεπτέμβρη λαμβάνει χώρα μεγάλη πανήγυρη προς τιμή της εορτάζουσας εκκλησίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γαλλικού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Τουμπεκί

**Τουμπεκί** (τουρκ. *tömbeki*) λέγεται ο καπνός που χρησιμοποιούν στον αργιλέ. 
Στα καφενεία μέχρι τον μεσοπόλεμο ήταν διαδεδομένος ο αργιλές. Εκεί το τουμπεκί το έκοβε ο παρασκευαστής του, ο «ταμπής», σε πολύ μικρά κομμάτια. Ο βαθμός στον οποίο το «ψιλοέκοβε» φανέρωνε την τέχνη του, έτσι ώστε όσο πιο ψιλοκομμένο ήταν το τουμπεκί τόσο καλύτερη θεωρούσαν την ποιότητά του.

## Εκφράσεις
Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες για την προέλευση της έκφρασης «**κάνε τουμπεκί**» που μεταφορικά σημαίνει *σώπα, βούλωσ' το*. Τον αργιλέ τον ετοίμαζαν οι «ταμπήδες» των καφενείων και επειδή αυτοί έπιαναν την κουβέντα και αργούσαν να τον προσφέρουν στον πελάτη, εκείνος με τη σειρά του φώναζε: *«Κάνε τουμπεκί»*, δηλαδή σταμάτησε τις συζητήσεις και φτιάξε τον καπνό.

Η λέξη τουμπεκί ετυμολογικά θυμίζει την ισπανική λέξη *tabacco* που σημαίνει καπνός και έχει προέλευση από τη γλώσσα Taino της Καραϊβικής.

Τουμπεκι
Απόστολος Ανδρεουλάκος

Ο **Απόστολος Ανδρεουλάκος** (1943) είναι Έλληνας πολιτικός, που ήταν υφυπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης από το Μάρτιο του 2004 ως το 2007.

Γεννήθηκε το 1943 στο Μαλανδρίνο Φωκίδας. Σπούδασε Νομική και Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι πατέρας τριών παιδιών.

Εργάζεται ως δικηγόρος από το 1968 και μέχρι και σήμερα. Εξελέγη βουλευτής με τη ΝΔ το 1989, 1990, 1993, 1996, 2000 και το 2004. Έχει διατελέσει μέλος πολλών Διαρκών Κοινοβουλευτικών Επιτροπών, εισηγητής σχεδίων νόμων και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματός του για πολλά χρόνια. Πριν τις βουλευτικές εκλογές του 2007 ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την πολιτική. Το 2012 ωστόσο ήταν υποψήφιος όπου και απέτυχε να εκλεγεί.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το επίσημο site του 
*Το βιογραφικό του από το site της Βουλής των Ελλήνων

Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Αγαπόρνις

Ο **αγαπόρνις** ή **αγαπόρνιθα** είναι γένος παπαγάλου (*Agapornis*) μικρού μεγέθους από την Αφρική. Έχει πολύ στοργική συμπεριφορά, από την οποία προέρχεται και το όνομα. Έχει παρατηρηθεί ότι το πουλί αυτό αναπτύσσει με το ταίρι του ιδιαίτερα στενούς δεσμούς, οι οποίοι συχνά κρατάνε για μια ζωή και είναι τόσο ισχυροί, ώστε εάν πεθάνει το ένα, σύντομα ακολουθεί και το άλλο. Για το λόγο αυτό οι αγαπόρνιθες αποκαλούνται και «αχώριστοι σύντροφοι». Πολλοί θεωρούν ότι οι αγαπόρνιθες σε αιχμαλωσία πρέπει να ζουν πάντα μαζί, και να μην αγοράζονται μεμονωμένα. Άλλοι θεωρούν ότι ένας αγαπόρνις μπορεί να ζει κοντά στους ανθρώπους χωρίς ταίρι, φτάνει να του δείχνουν ιδιαίτερη αγάπη και στοργή. Η διάρκεια ζωής τους είναι 10-15 χρόνια.

## Εμφάνιση
Οι αγαπόρνιθες έχουν μήκος 13-17 εκατοστά, και ζυγίζουν 40-60 γραμμάρια. Η ουρά τους είναι μάλλον κοντή σε σχέση με το σώμα τους – συγκριτικά με άλλους παπαγάλους – ενώ το ράμφος τους μάλλον μεγάλο.

## Είδη αγαπορνίθων
thumb|left|Μουσκεμένος αγαπόρνις

Υπάρχουν 9 διαφορετικά είδη αγαπορνίθων:
* Το πιο κοινό είδος ο **κοκκινοκέφαλος** *Agapornis roseicollis* - *Αγαπόρνις ο ροδινόλαιμος*. 
* Ο **σταχτοκέφαλος** *Agapornis nigrigeni* - *Αγαπόρνις ο  μελανομάγουλος*
* Ο **γκριζοκέφαλος** αγαπόρνιθα της Μαδαγασκάρης *Agapornis canus* - *Αγαπόρνις ο πολιός*  
* Ο αγαπόρνις της **Αβησσυνίας** *Agapornis taranta* - *Αγαπόρνις ο τάραντος*
* Ο **πορτοκαλοκέφαλος** *Agapornis pullarius* - *Αγαπόρνις ο πουλλάριος* 
* Ο **πρασινοκέφαλος** *Agapornis swinderniana* - *Αγαπόρνις ο σβιντερνιανός*  
* Ο **μαυροκέφαλος** ή **μασκοφόρος** *Agapornis personata* - *Αγαπόρνις ο μασκοφόρος*
* *Agapornis fischeri* - *Αγαπόρνις του Φίσερ*
* *Agapornis lilianae* - *Αγαπόρνις της Λιλιάνας*

## Οι αγαπόρνιθες ως κατοικίδια
Οι αγαπόρνιθες είναι ζωηρά πουλιά, που κελαηδούν δυνατά πολλές ώρες την ημέρα, κατά συνέπεια δεν είναι τα πιο κατάλληλα για όσους χρειάζονται ησυχία. Κατά κανόνα δεν μιλούν, αν και λέγεται ότι μπορούν να μιμηθούν την ανθρώπινη ομιλία αν εκπαιδευτούν από μικρά. Χρειάζονται ευρύχωρο κλουβί γιατί είναι πολύ κινητικά, και παιχνίδια για να παίζουν. Σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να μαδήσουν τα πούπουλά τους και να παρουσιάσουν προβλήματα συμπεριφοράς. Τους αρέσει να λούζονται στο νερό, οπότε μια ειδική μικρή μπανιέρα είναι απαραίτητο στοιχείο στο κλουβί τους. Επίσης χρειάζονται να μασούν, γι' αυτό πρέπει να έχουν τα ανάλογα αξεσουάρ, αλλά και να παρακολουθούνται όταν βγαίνουν από το κλουβί, για να μην προκαλέσουν κάποια σχετική ζημιά (π.χ. μάσημα ηλεκτρικών καλωδίων).

## Διατροφή

Τρέφονται με ηλιόσπορους, λαχανικά, όσπρια και φρούτα.

Κατηγορία:Ψιττακίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Σκευοφύλακας

Ο **Σκευοφύλακας** ή **Σκευοφύλαξ** αποτελεί χριστιανικό λαϊκό εκκλησιαστικό αξίωμα.

Κατά την παλαιά εκκλησιαστική τάξη, ο με τον τίτλο του σκευοφύλακος τιμώμενος κατείχε τη τρίτη θέση στη πρώτη πεντάδα του δεξιού χορού, μεταξύ του δεύτερου, του Σακελλάριου και του τετάρτου του Χαρτοφύλακα.

Στο εκκλησιαστικό τυπικό ο Σκευοφύλαξ ονομάζεται και «Κειμηλιοφύλαξ» και «Κειμηλιάρχης».

Αργότερα ο τίτλος αυτός μετέπεσε σε κύριο όνομα και επίθετο σε πολλά μέρη της Ελλάδας, ιδιαίτερα όμως στα Δωδεκάνησα και στις Κυκλάδες όπως και οι συγγενικοί τίτλοι Σακελλάριος και Χαρτοφύλαξ.

Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Κατηγορία:Κανονικό Δίκαιο
Χίλων

Με το όνομα **Χίλων** ή **Χείλων** αναφέρονται οι:

*Χίλων ο Λακεδαιμόνιος, ένας από τους Επτά Σοφούς της Αρχαίας Ελλάδας (6ος αιώνας π.Χ.)
*Χίλων ο Πατρεύς ή Χίλων ο Αχαιός, παλαιστής, νικητής πολλών αγώνων του 4ου π.Χ. αιώνα
Μύσων ο Χηνεύς

Ο **Μύσωνας ο Χηνεύς** (αρχ.: *Μύσων ὁ Χηνεύς*) ήταν Έλληνας σοφός, γεννημένος στις Χηνές, χωριό της Οίτης ή της Λακωνίας. Κατά τον Σωσικράτη (που με τη σειρά του παρέπεμπε στον Έρμιππο) ήταν γιός του Στρύμωνα. Έλεγαν ότι ο πατέρας του ήταν τύραννος. Όταν ο Ανάχαρσις απευθύνθηκε στην Πυθία ζητώντας να δείξει τον σοφότερο από τους ανθρώπος, εκείνη απάντησε:
: *Οἰταῖον τινά φημι Μύσωνα ἐν Χηνὶ γενέσθαι*
: *σοῦ μᾶλλον πραπίδεσσιν ἀρηρότα πευκαλίμῃσι.*
Άλλοι έλεγαν ότι ο χρησμός είχε πει *Ἠτεῖόν τινά φημι* (και όχι *Οἰταῖον τινά φημι*), και έψαχναν να βρουν που βρισκόταν αυτό το Ητείο. Ο Παρμενίδης έλεγε ότι αυτό ήταν ένας δήμος της Λακωνίας, από όπου ήταν ο Μύσων. Στις "Διαδοχές" του ο Σωσικράτης έλεγε ότι ο Μύσων ήταν από πατέρα Ητείος, ενώ από τη μάνα - Χηνεύς. Ο Ευθύφρων, γιος του Ηρακλείδη του Ποντικού, έλεγε ότι ο Μύσων ήταν Κρητικός, και ανακήρυττε το Ητείο πόλη της Κρήτης. Ο Αναξίλαος τον θεωρούσε Αρκάδα.

Τότε ο Ανάχαρσις από περιέργεια πήγε να βρεί τον Μύσωνα στο χωριό του, όπου τον βρήκε να φτιάχνει το άροτρό του και του είπε ότι δεν είχε έρθει η ώρα της σποράς. "Άρα θα πρέπει να ετοιμαζόμαστε εντονότερα γι'αυτήν" - απάντησε ο Μύσων.

Ο Αριστόξενος σε διάφορα σημεία των σημειώσεών του έλεγε ότι ο Μύσων ήταν όμοιος με τους Τίμωνα και Απήμαντο - δηλαδή ότι ήταν μισάνθρωπος.

Στην Λακεδαίμονα τον είχαν δει, ενώ βρισκόταν ολομόναχος, να γελάει. Όταν κάποιος εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά του και τον ρώτησε γιατί γελάει, ενώ δεν υπάρχει κανένας δίπλα, εκείνος απάντησε: ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο. Έπειτα ο Αριστόξενος λέει ότι ο Μύσων παρέμεινε σε άγνοια των ανθρώπων, επειδή δεν ήταν από κάποια πόλη αλλά από χωριό και μάλιστα από ασήμαντο χωριό. Γι' αυτό, επειδή τον αγνοούσαν, τα αποφθέγματά του τα απέδιδαν πολλοί στον Πεισίστρατο. Αλλά ο Πλάτων τον ανέφερε στον "Πρωταγόρα" του, όπου τον θέτει ανάμεσα στους Επτά Σοφούς αντί του Περιάνδρου.

Ήταν σύγχρονος του Σόλωνα,και ο Πλάτωνας τον θεωρούσε έναν από τους επτά σοφούς αντί του Περιάνδρου.

Ο Ιππώναξ ο Εφέσιος είχε πει ότι ο Απόλλων είχε δηλώσει πως ο Μύσων ήταν ο πιο σοφός από όλους τους ανθρώπους:
: *Καὶ Μύσων ὃν Ὡπόλλων*
: *ἀνεῖπεν ἀνδρῶν σωφρονέστατον πάντων.*
Ο Μύσων έλεγε ότι θα πρέπει να διερευνώνται οι πράξεις που συμπίπτουν με τα λόγια και όχι οι πράξεις κατά τα όσα λέει κάποιος, γιατί τα λόγια που λέγονται χάριν των πράξεων είναι που μετράνε (και όχι οι πράξεις που γίνονται χάριν των λεγομένων).

Πέθανε σε ηλικία 97 χρονών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σοφοί
Βίας ο Πριηνεύς

Ο **Βίας ο Πριηνεύς** (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν ένας από τους Επτά Σοφούς της αρχαιότητας και ποιητής, από την Πριήνη της Ιωνίας, γιος του Τευτάμου. 

Έγινε γνωστός για τη δικαιοσύνη του και τη ρητορική του δεινότητα. Σήμερα σώζονται ηθικά αποφθέγματά του και απόσπασμα λυρικού ποιήματός του. Ο γραμματικός Σάτυρος τον κατανέμει ανάμεσα στους Επτά Σοφούς. 

Σύμφωνα με τον Σάτυρο, όταν κάποτε Αθηναίοι ψαράδες ψάρεψαν χάλκινο τρίποδα που έφερε επιγραφή «τω σοφώ», έστειλαν τον τρίποδα στον Βίαντα θεωρώντας ότι του ανήκει, επειδή τον θεωρούσαν ως τον σοφότερο άνδρα.

Λέγεται ότι κάποτε απελευθέρωσε κάποιες γυναίκες που είχαν γίνει δούλες, καταβάλλοντας τα λύτρα, και αφού τις δίδαξε και τις προίκισε τις έστειλε πίσω στους δικούς τους, στη Μεσσηνία. 

Έγραψε το ποίημα «Περί Ιωνίας, τίνα μάλιστ' αν τρόπον ευδαιμονοίη» με 2.000 στίχους και πολλά γνωμικά.

Όπως διαπιστώνει και ο Σοπενχάουερ στις ταξιδιωτικές του εντυπώσεις, η μαρμάρινη προτομή του Βίαντα που φιλοξενείται στα Μουσεία του Βατικανό, στην αίθουσα των φιλοσόφων, φέρει την επιγραφή «ΒΙΑΣ ΠΡΗΝΕΥΣ» και «ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΚΟΙ». Η λαοφιλής ρήση του Βίαντα του Πριηνέως απεικονίζεται και στην προτομή που είναι ζωγραφισμένη στην οροφή της αίθουσας.

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σοφοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Κατηγορία:Πριήνη
Πάμφυλος

Ο **Πάμφυλος** ήταν γιος του Αιγιμίου,  εγγονός του Δώρου, και αδελφός των Δύμα και του Δώρου, ο Πάμφυλος ηταν  γενάρχης μιας εκ των τριών δωρικών φυλών των Παμφυλίων που κατοικούσαν στη περιοχής της Παμφυλίας, στο σημερινό κόλπο της Αττάλειας (Τουρκία). 

Ο Πάμφυλος φέρεται να φονεύθηκε στο πόλεμο των συμμάχων του Ηρακλειδών κατά του Τισαμενού.

## Παραπομπές


Παμφυλος
Παμφυλος
Ακουσίλαος ο Αργείος

Ο **Ακουσίλαος ο Αργείος** (ή *Ακουσίλεως*), ένας από τους πρώτους Έλληνες πεζογράφους, καταγόταν από το *Άργος της Βοιωτίας*
 
και έζησε πιθανότατα στις τελευταίες δεκαετίες του 6ου π.Χ. αιώνα και στις αρχές του 5ου.

## Περί του έργου του
Αν και συχνά συγκαταλέγεται στους πρώιμους λογογράφους (δηλαδή στους Ίωνες ιστοριογράφους του 6ου και 5ου π.Χ. αιώνα), το γραμμένο στην ιωνική διάλεκτο τρίτομο έργο του με τίτλο *Γενεηλογίαι* (ή *Ἱστορίαι*) είχε σχεδόν αποκλειστικά μυθολογικό περιεχόμενο. Αφηγείτο σ' αυτό τη γέννηση του κόσμου και των θεών καθώς και τις ιστορίες των μυθικών βασιλιάδων και ηρώων από την εποχή του Φορωνέα (του πρώτου ανθρώπου) μέχρι τα Τρωικά και τους Νόστους. Αφορμή για την συγγραφή του έργου, σύμφωνα με μια παράδοση που διέσωσε η Σούδα, ήταν η ανακάλυψη από τον πατέρα του, τον *Κάβα*, χάλκινων *δέλτων* [*πινακίδων σε σχήμα κεφαλαίου δέλτα*] θαμμένων στην αυλή του σπιτιού του που περιείχαν αρχαίες θεογονίες και γενεαλογίες ηρώων.
Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς θεωρούσε ότι ό Ακουσίλαος προσάρμοσε τα έργα του Ησιόδου σε πεζό λόγο παρουσιάζοντας τα ως δικά του. 
Τα διασωθέντα αποσπάσματα 
δείχνουν πράγματι ότι Ακουσίλαος συμφωνούσε σε πολλά σημεία με τον Ησίοδο, σε κάποια άλλα όμως διαφωνούσε, ενώ κάποιες από τις ιστορίες που αφηγείτο ήταν πρωτότυπες και εντελώς άγνωστες πριν απ' αυτόν.

Ο Πλάτων είναι ο αρχαιότερος συγγραφέας που αναφέρει τον Ακουσίλαο. Στο *Συμπόσιο* γράφει ότι ο Ακουσίλαος συμφωνούσε με τον Ησίοδο θεωρώντας πως αρχικά υπήρχε μόνον το Χάος και μετά απ' αυτό εμφανίσθηκαν οι πρώτοι θεοί, η Γαία και ο Έρως.

Ο Ακουσίλαος μνημονεύεται επίσης από τον Απολλόδωρο,
 
τον Στράβωνα,
 
τον Παυσανία,
 
τον Ιώσηπο
 
κ.ά., ενώ ο **Σαβίνος**
 
φέρεται να είχε γράψει *υπόμνημα* [*ερμηνευτικά σχόλια*] στο έργο του  Ακουσιλάου.
Σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο κάποιοι κατέτασσαν τον Ακουσίλαο στην περίφημη ομάδα των επτά σοφών.
 
## Σταχυολόγηση αποσπασμάτων
Στα διασωθέντα αποσπάσματα του Ακουσίλαου διαβάζουμε μεταξύ άλλων ότι ο αετός που έτρωγε το συκώτι του αλυσοδεμένου Προμηθέα ήταν γιος, όπως και ο Κέρβερος,  της Έχιδνας και του Τυφώνα· ότι η Ίρις ήταν αγγελιοφόρος των θεών και οι Άρπυιες  φύλακες του **κήπου των Εσπερίδων**· ότι οι αρχαίοι άνθρωποι ζούσαν χίλια χρόνια· ότι ο Φορωνεύς ήταν ο πρώτος άνθρωπος και ότι όταν ήταν βασιλιάς στο Άργος συνέβη μεγάλος κατακλυσμός στην Αττική· ότι γιος του Φορωνέως ήταν ο Σπάρτων και γιος αυτού ο Μυκηνεύς από τον οποίο πήραν το όνομά τους οι Μυκήνες· ότι η Σκύλλα ήταν θυγατέρα της Εκάτης και του Φόρκυνος· ότι οι Φαίακες γεννήθηκαν από το πεσμένο στην γη αίμα του ευνουχισμένου Ουρανού· ότι ο Δευκαλίων ήταν γιος του Προμηθέα και της Ησιόνης και ότι μετά τον μεγάλο κατακλυσμό μαζί με την Πύρρα έριξαν πίσω τους πέτρες από τις οποίες γεννήθηκαν οι άνθρωποι· ότι ο Ποσειδών μεταμόρφωσε σε άνδρα την **Καινή** (*Καινίς*), όταν αυτή του είπε πως δεν ήθελε να κάνει παιδιά μαζί του ούτε με κανέναν άλλο, και ως Καινεύς πλέον έγινε ο πανίσχυρος βασιλιάς των Λαπιθών κ.ά.

## Παραπομπές


κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μυθογράφοι
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σοφοί
κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Μέλισσος ο Σάμιος

Ο **Μέλισσος ο Σάμιος**, γιος του Ιθαγένη, ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος εκ των προσωκρατικών, καταγόμενος από τη Σάμο, που έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ.. Υπήρξε μαθητής και ομόδοξος του Παρμενίδη και εκπρόσωπος (μάλλον ο τελευταίος) της ελεατικής σχολής.

Το 440 π.Χ., όταν ο Περικλής έπλευσε με 44 τριήρεις εναντίον της Σάμου, που είχε αποσκιρτήσει από την Αθηναϊκή Συμμαχία, ο Μέλισσος ανέλαβε την αρχιστρατηγία του στρατού των Σαμίων. Αρχικά είχε επιτυχίες, αλλά τελικώς οι Αθηναίοι, μετά από πολιορκία εννέα μηνών, ανάγκασαν τους αποστάτες να παραδοθούν.

## Η φιλοσοφία του
Στο σύγραμμά του *Περί φύσεως ή περί όντος,* ο Μέλισσος αναπτύσσει τη θεωρία του Ξενοφάνη, την οποία τελειοποίησε και ο Παρμενίδης. Η βασική αρχή της είναι ότι μόνο το *«ον»* υπάρχει, δηλαδή το σύμπαν, και αυτό αναγκαστικά ταυτίζεται με τον Θεό.

Ειδικότερα, ο Μέλισσος δεχόταν ως αρχή του κόσμου το *«εν»* (ένα), το οποίο χαρακτήριζε αιώνιο, άπειρο, ενιαίο, ακίνητο, απόλυτα όμοιο μόνο με τον εαυτό του και αμετάβλητο: *«Μέλισσος και [[Ζήνων ο Ελεάτης|Ζήνων]] το εν και το παν, και μόνον αΐδιον και άπειρον είναι το εν»*, ενώ το *γίγνεσθαι* το θεωρούσε δημιούργημα των αισθήσεων, και γι' αυτό απατηλό: *«Μέλισσον εν το παν λέγοντας είναι και διά το τας αισθήσεις ψευδείς είναι».*

Δίδασκε ότι το «όντως ον» *«ουκ έχει αρχήν, ουδέ τελευτήν»* και συνεπώς δεν μπορεί να γεννηθεί αφ' εαυτού. Διότι αν γεννιόταν, τότε μοιραία θα έπρεπε και να πεθάνει, ενώ το *όντως ον* είναι αιώνιο και άφθαρτο.

Ο Μέλισσος απέρριπτε τόσο την εμπεδόκλειο διδασκαλία για την ανάμιξη των τεσσάρων στοιχείων, όσο και την υπόθεση της ατομικής θεωρίας για την ύπαρξη κενού χώρου. Πίστευε και δίδασκε ότι στη φύση δεν υπάρχει τίποτα το βέβαιο και ότι όλα τα επίγεια είναι φθαρτά.

Σύμφωνα με τον Διογένη τον Λαέρτιο, ο Μέλισσος θεωρούσε ότι το σύμπαν είναι ένα, άπειρο, πλήρες, αναλλοίωτο, ακίνητο και ομοιογενές: *«εδόκει δε αυτώ το παν άπειρον είναι και αναλλοίωτον και ακίνητον και εν και όμοιον εαυτώ και πλήρες»*. Ήταν αντίθετος στις θεωρίες της κίνησης και της μεταβολής.

Σύγχρονοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το έργο του Γοργία *Περί φύσεως ή περί του όντος* αντέγραψε το ομώνυμο έργο του Μελίσσου, πράγμα που ανακαλύφθηκε με αντιπαραβολή προς τα σωζόμενα, από τον Σιμπλίκιο, αποσπάσματα του έργου του Μελίσσου.
## Παραπομπές



## Πηγές
* Θεοδοσίου, Στράτος: *Η εκθρόνιση της Γης: Η διαπάλη του γεωκεντρικού με το ηλιοκεντρικό σύστημα*, εκδ. «Δίαυλος», Αθήνα 2007, σελ. 107-108
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* Χάρη Πάτση, τόμος 17 (1972).
* G. S. KIRK / J. E. RAVEN / MALCOLM SCHOFIELD, *Οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι*, Μετάφραση Δημοσθένη Κούρτοβικ, εκδ. ΜΙΕΤ, Αθήνα,1988, 2006 (4η εκδοση), σελ. 394-403

Μελισσος
Μελισσος
Μελισσος
Λεύκιππος

Ο **Λεύκιππος** ήταν Έλληνας φιλόσοφος του 5ου αι. π.Χ. από τα Άβδηρα ή τη Μίλητο, εισηγητής της ατομικής θεωρίας, δάσκαλος του Δημόκριτου. Διατύπωσε πρώτος την υπόθεση ότι η ύλη αποτελείται από άτομα.

## Ατομική Θεωρία
Η ύλη κατά τον Λεύκιππο και τον Δημόκριτο αποτελείται από μικροσκοπικά, αόρατα, αιώνια, άφθαρτα, αμετάβλητα, αδιαίρετα σωμάτια, τα άτομα, τα οποία γεννήθηκαν αυτόματα και τυχαία. Τα άτομα δεν έχουν καμία ποιοτική διαφορά μεταξύ τους, παρά μόνο στο μέγεθος και στο σχήμα τους. Μεταξύ των ατόμων υπάρχει το κενό, ή το *μη ον* ή *μανόν*, το οποίο όμως έχει υλική υπόσταση. Λόγω της ύπαρξης του κενού, τα άτομα έχουν την ιδιότητα της κίνησης. Από τις συγκρούσεις των ατόμων δημιουργείται η ύλη. Οι δύο φιλόσοφοι πιστεύουν πως μέσω διαφόρων συνδυασμών, τα όμοια άτομα έλκονται, σχηματίζοντας σώματα. 

## Κοσμολογία
Όπως αναφέρει ο Διογένης Λαέρτιος, ο Λεύκιππος και ο Δημόκριτος υποστηρίζουν πως οι συγκρούσεις των ατόμων δημιουργούν νέα σώματα αλλά και νέους Κόσμους. Πιστεύουν οτι υπάρχουν άπειροι Κόσμοι που δημιουργούνται από άπειρα σε πλήθος άτομα, με τυχαία μορφή.

Για το Σύμπαν, σύμφωνα με τον Αέτιο, οι δύο φιλόσοφοι υποστηρίζουν πως έχει σφαιρικό σχήμα.

Για τη Γη, ο Αριστοτέλης αναφέρει πως ο Λεύκιππος τη θεωρεί ακίνητη και στο κέντρο του Κόσμου, ενώ έχει σχήμα τυμπανώδες (σχήμα τυμπάνου).

## Παραπομπές

## Δείτε επίσης
*Αθεϊσμός στην Αρχαία Ελλάδα

## Βιβλιογραφία
*G. S. KIRK / J. E. RAVEN / MALCOLM SCHOFIELD, Οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι, Μετάφραση Δημοσθένη Κούρτοβικ,εκδ.ΜΙΕΤ, Αθήνα,1988, 2006(4η εκδοση),σελ. 404-430
*Πανέρης, Ιωάννης,  «Το πρόβλημα Λεύκιππος». Ελληνικά 32 (1980), 32-41. 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Προσωκρατικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αβδηρίτες
Κάτω Στεφανινά Θεσσαλονίκης

Τα **Κάτω Στεφανινά** αποτελούν χωριό του Δήμου Βόλβης στα ανατολικά του Νομού Θεσσαλονίκης στη Μακεδονία. Βρίσκονται σε απόσταση 1.100 περίπου μέτρων από την Αρέθουσα και 2.000 μέτρων περίπου από τα Στεφανινά που είναι και η έδρα της Τοπικής Κοινότητας Στεφανινών στην οποία ανήκουν. Αποτελεί νέο σχετικά οικισμό με 19 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Όσοι μετακινούνται στο δρόμο από την περιοχή της Νιγρίτας πρός την Ασπροβάλτα περνούν μέσα από το χωριό. Εκκλησιαστικά υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης.

## Πηγές
* Πίνακας αποτελεσμάτων μόνιμου Πληθυσμού - Απογραφής 2011, Ελληνική Στατιστική Αρχή.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Ευβουλίδης

Ο **Ευβουλίδης** ήταν Μιλήσιος διαλεκτικός φιλόσοφος της Μεγαρικής σχολής, διδάσκαλος του Δημοσθένους.

Ο Ευβουλίδης ο οποίος συγκαταλέγεται στους διαδόχους του Ευκλείδη, άσκησε έντονη κριτική κατά της θεωρίας περί κατηγοριών του Αριστοτέλη, καθώς επίσης και κατά του αριστοτελικού ορισμού της κίνησης.

Όπως πληροφορούμαστε από τον G. Ryle (1970), οι Μεγαρικοί υπό τον Ευβουλίδη όριζαν ως πραγματικό αυτό που πραγματοποιείται κάποια στιγμή μέσα στο παρόν. Ως δυνατό όριζαν αυτό που παρουσιάζεται ως υπαρκτό μέσα στο παρόν ή το μέλλον. Το αναγκαίο το ταύτιζαν με αυτό που ισχύει κάθε στιγμή και επομένως δεν θα είναι ποτέ ψεύτικο, ενώ το μη αναγκαίο είναι αυτό που είναι ήδη ή θα γίνει κάποια στιγμή ψευδές.

Επιπλέον, ο Ευβουλίδης ήταν δεινός "τεχνουργός" σοφισμάτων. Ένα από τα σοφίσματα που του αποδίδονται είναι ο "ψευδόμενος" με το οποίο ο φιλόσοφος διερωτάται: αν κάποιος παραδεχτεί ότι αυτή τη στιγμή ψεύδεται, αυτό που λέει είναι αλήθεια ή ψέμα; 

Άλλο σόφισμα του Ευβουλίδη ήταν ο "εγκεκαλυμμένος". Πρόκειται για ένα εριστικό παίγνιο με βάση το ρήμα "γνωρίζω" και τις σημασίες του: "Λες ότι γνωρίζεις τον αδελφό σου. Τον άνθρωπο που ήλθε αυτή ακριβώς τη στιγμή, έχοντας το κεφάλι καλυμμένο, δεν τον γνώρισες. Και όμως είναι ο αδελφός σου". Άλλο σόφισμα: Θεωρείται φαλακρός ένας άνθρωπος, όταν έχει μόνο μία τρίχα; ή δύο; ή τρεις; ή μέχρι πόσες;

## Πηγές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Μεγαρικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι
Υλοζωισμός

Ο **Υλοζωισμός** είναι φιλοσοφικός - κοσμολογικός όρος (πλασμένος τον 17 αι.) που υποδηλώνει ότι τα πάντα στη φύση έχουν ζωή, συμπεριλαμβανομένης και της ανόργανης ύλης και, επομένως, ικανότητα του αισθάνεσθαι και του σκέπτεσθαι. Σύγχρονος εκπρόσωπος του υλοζωισμού είναι ο σεφ της ειρήνης Κωνσταντίνος Μαδράς. Οι οπαδοί του συστήματος αυτού καλούνται υλοζωιστές (υλοζωιστής / υλοζωίστρια).Ως πρώτοι υλοζωιστές χαρακτηρίζονται οι Ίωνες Φιλόσοφοι Θαλής ο Μιλήσιος,Αναξίμανδρος,Αναξιμένης.

* Ετυμολογικά ο όρος προέρχεται από τις λέξεις ύλη + ζωή/ζωισμός. Στη νεοελληνική μαρτυρείται από το 1889 υπό τον Θ. Ι. Μιχαλόπουλο.

## Βιβλιογραφία
* Glucker, John, «Ποιὸς ἐφεῦρε τὸν “Ὑλοζωϊσμόν”;», στό: *Πρακτικὰ Α΄ Διεθνοῦς Συνεδρίου Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας, Ἰωνικὴ Φιλοσοφία - Ionian Philosophy* (Τόμος Β΄), Σάμος, 1990, σσ. 45-52 

### Δείτε επίσης
* Φυσικαλισμός
* Παμψυχισμός

Κατηγορία:Φυσική φιλοσοφία
Κατηγορία:Μεταφυσικές θεωρίες
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική φιλοσοφία
Κατηγορία:Θεολογία
Βότκα

Η βότκα είναι διαφανές ποτό, απόσταγμα δημητριακών (σιταριού, κριθαριού, σίκαλης ή μίγματος) αλλά και άλλων υλών όπως η πατάτα. Ανάμεσα στις βότκες οι οποίες φτιάχνονται από σιτηρά, αυτές που παράγονται από σκέτο σιτάρι θεωρούνται καλύτερες ποιοτικά.

Η λέξη προέρχεται από  τη σλάβικη λέξη "voda" που σημαίνει "νερό". Βότκα είναι στα ρώσικα το "νεράκι". 

Εκτός από τους διάφορους τύπους αρωματικών ουσιών, η βότκα αποτελείται από νερό και οινόπνευμα. Η βότκα έχει συνήθως περιεκτικότητα σε οινόπνευμα που κυμαίνεται από 35% ως 50% vol. Η κλασική ρωσική βότκα έχει περιεκτικότητα 40% vol. Αυτό αναφέρει η έρευνα του Μεντελέγιεφ το 1894. Σύμφωνα με το Μουσείο Βότκας στην Αγία Πετρούπολη, ο Μεντελέγιεφ βρήκε ότι το τέλειο ποσοστό είναι 38%. Βάσει του αμερικανικού ομοσπονδιακού νόμου, η ελάχιστη περιεκτικότητα οινοπνεύματος της βότκας είναι 40% vol., ενώ στην Ευρώπη το ελάχιστο είναι 37,5%. 

Η βότκα καταναλώνεται σκέτη, αλλά η αύξηση της δημοτικότητάς της οφείλεται στα κοκτέιλ και άλλα μικτά ποτά, όπως το *Bloody Mary* και το *Martini*.

Οι λαοί στα κράτη της πιθανής προέλευσης της βότκας έχουν ονόματα για τη βότκα με ρίζες που σημαίνουν «κάψιμο». (πολωνικά: **gorzałka**; ουκρανικά: **горілка**, *χορίλκα*, λευκορωσικά: **гарэлка**, *χαρέλκα*, λιθουανικά: **degtinė**; λετονικά: **degvīns**, *ντέγκβινς*, σουηδικά: **brännvin**, *μπρένβιν*. Στη Ρωσία το 17ο και 18ο αιώνα λεγόταν γκοριάστσεγιε βίνο.

## Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με τον οργανισμό τζιν και βότκας, η πρώτη καταγεγραμμένη παραγωγή της βότκας, ήταν στη Ρωσία στα τέλη του 9ου αιώνα. Το πρώτο γνωστό αποστακτήριο βότκας βρέθηκε σχεδόν διακόσια χρόνια αργότερα στο Χλινόφσκ, στη Ρωσία, όπως αναφέρθηκε στα Χρονικά του Βιάτκα του 1174. Η Πολωνία διεκδικεί την απόσταξη βότκας, από τις αρχές του 8ου αιώνα, αλλά δεδομένου ότι αυτό ήταν μια απόσταξη οίνου θα ήταν πιο σκόπιμο να εξεταστεί σαν κονιάκ. Αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως βότκα εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Πολωνία τον 11ο αιώνα, από μια φυλή ονόματι γκορζάλκα, όπου η χρήση του εκεί ήταν αποκλειστικά για φαρμακευτικούς σκοπούς. Στην εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα αναγράφεται ότι το ποτό αυτό προέρχεται από τη Ρωσία κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα, όπου πρώτος την ζυθοποίησε ο Σιντναγιάσκα Κρύγκερ της οικογένειας Κρύγκερ, που αργότερα εξελίχθηκε στην εταιρεία γνωστή σήμερα ως Σμιρνόφ (Smirnoff).

## Παραγωγοί Βότκας

Αρχείο:Absolut vodka.jpg|Absolut ("Απόλυτη"), Σουηδία
Αρχείο:Monopolowa.jpg|Μπουκάλι βότκας Monopolowa. Είναι το πρώτο βιομηχανικό αποστακτήριο βότκας της Πολωνίας. Ιδρύθηκε το 1782 από τον Γιαν Μπατσέφσκι. 
Αρχείο:Hollandse Graanjenever 0495.JPG|Hollandse Graanjenever, Ολλανδία
Αρχείο:Finlandia vodka.jpg|Finlandia, Φινλανδία
Αρχείο:Żubrówka.jpg|Ζουμπρόφκα, Πολωνία
Αρχείο:Evolutionvodka3.jpg|Evolution, Πολωνία 


## Σχετικά άρθρα
* κοκτέιλ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βότκα: το «νεράκι» που κατέκτησε τον κόσμο
Ανοιχτά πρότυπα

## Ορισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο Διαλειτουργικότητας (Version 1.0, 2004) δίνεται ο παρακατώ ορισμός για τα ανοιχτά πρότυπα:
* Το πρότυπο έχει υιοθετηθεί από ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό και η εξέλιξη του προκύπτει από μια ανοιχτή διαδικασία συζήτησης και αποφάσεων η οποία είναι ανοιχτή σε όλους τους ενδιαφερομένους φορείς. (Αποφάσεις με συμφωνία ή πλειοψηφικά κλπ.)
* Το πρότυπο να έχει δημοσιευθεί και το πλήρες τεύχος των προδιαγραφών να είναι διαθέσιμο ελεύθερα η με κάποιο ονομαστικό κόστος. Θα πρέπει να επιτρέπεται σε όλους η αντιγραφή του η διανομή και η χρήση είτε χωρίς κόστος είτε με κάποιο ονομαστικό κόστος. 
* Η πνευματική ιδιοκτησία – για παράδειγμα οι ευρεσιτεχνίες – μέρους ή όλου του προτύπου θα πρέπει να είναι αμετάκλητα διαθέσιμες χωρίς χρέωση πνευματικών δικαιωμάτων.
* Δεν πρέπει να υπάρχουν περιορισμοί για την επαναχρησιμοποίηση του προτύπου.

Κατηγορία:Τυποποίηση
Κατηγορία:Τεχνολογική αλλαγή
Γραμμική γραφή

Ο όρος **γραμμική γραφή** αναφέρεται σε δύο συστήματα γραφής 
*Γραμμική Α
*Γραμμική Β
Κουζίνα (αποσαφήνιση)

Η λέξη **κουζίνα** μπορεί να αναφέρεται:

* Στην κουζίνα (χώρος) ως χώρο μαγειρέματος
* Στην εντοιχισμένη κουζίνα ως εξοπλισμό για χώρο μαγειρέματος.
* Στην ηλεκτρική κουζίνα ως ηλεκτρική συσκευή.
* Στον κουζίνα (τρόπος) ως τρόπο μαγειρέματος.
Κουζίνα (χώρος)

** Αυτό το λήμμα αναφέρεται στο χώρο της κουζίνας. Για τη τέχνη της ετοιμασίας και μαγειρικής των τροφών δείτε [[Κουζίνα]]. Για άλλες χρήσεις, δείτε [[Κουζίνα (αποσαφήνιση)]].*

[thumb|right|250px|[Εντοιχισμένη κουζίνα]]
Η **κουζίνα** είναι ένας χώρος όπου προετοιμάζονται και μαγειρεύονται τα φαγητά. Έχει την προέλευσή της στην οικιακή εστία. Η εξέλιξη της κουζίνας έχει συνδεθεί με την ανάπτυξη της μαγειρικής και της τεχνολογίας. Μέχρι τον 18ο αιώνα, η ανοικτή εστία ήταν ο μόνος τρόπος μαγειρέματος. Αν και η κουζίνα είναι χώρος μαγειρικής, μπορεί να είναι και το κέντρο άλλων δραστηριοτήτων, όπως το πλύσιμο των ρούχων. Μερικές φορές, είναι επίσης το καθιστικό ή η τραπεζαρία του σπιτιού. Η επίπλωση είναι συνήθως εντοιχισμένη κουζίνα.

## Ανοιχτή κουζίνα
Στις αρχές του 1980, η εξέλιξη της τεχνολογίας του απορροφητήρα επέτρεψε την ανοιχτή κουζίνα, ενσωματωμένη λίγο πολύ στο σαλόνι χωρίς να προκαλεί οσμή σε ολόκληρο το διαμέρισμα ή το σπίτι. Πριν από αυτήν την εξέλιξη, μόνο σε μερικές πειραματικές καταστάσεις, συνήθως σε νεόκτιστα σπίτια ανώτερης μεσαίας τάξης, είχαν ανοιχτές κουζίνες. Παραδείγματα είναι οι Frank Lloyd Wright's House Willey (1934) και House Jacobs (1936). Και οι δύο είχαν ανοιχτές κουζίνες, με ψηλά ταβάνια (μέχρι την οροφή) και ο εξαερισμός γινόταν από φεγγίτες. Ο απορροφητήρας κατέστησε δυνατή την κατασκευή ανοιχτών κουζινών και στα διαμερίσματα, όπου δεν είναι εφικτές οι πολύ ψηλές οροφές ή οι φεγγίτες.

## Άλλοι τύποι κουζίνας

### Αρχαία Ελλάδα
Τα σπίτια στην αρχαία Ελλάδα ήταν συνήθως του τύπου αίθριο: τα δωμάτια ήταν γύρω από ένα κεντρικό προαύλιο. Σε πολλά το ανοικτό αίθριο χρησίμευε και ως κουζίνα. Τα σπίτια των πλούσιων είχαν την κουζίνα ως ξεχωριστό δωμάτιο, συνήθως δίπλα σε ένα λουτρό (έτσι ώστε και τα δύο δωμάτια να μπορούν να θερμανθούν από την φωτιά της κουζίνας). Σε τέτοια σπίτια, υπήρχε συχνά ένας ξεχωριστός μικρός χώρος αποθήκευσης στο πίσω μέρος της κουζίνας που χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση των εργαλείων και των τροφίμων της κουζίνας. Επίσης το συχνότερο μέρος επικοινωνίας ήταν εκεί εφόσον ήταν ένα μέρος συγκέντρωσης όλης της οικογένειας.

### Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ο κοινός λαός στις πόλεις δεν είχε συχνά καμία δική του κουζίνα. Μαγείρευαν στις μεγάλες δημόσιες κουζίνες. Μερικοί είχαν μικρές κινητές σόμπες χαλκού.

Οι πλούσιοι Ρωμαίοι είχαν σχετικά καλά εξοπλισμένες κουζίνες. Στη ρωμαϊκή βίλα, η κουζίνα ενσωματώθηκε στο κύριο κτήριο ως ξεχωριστό δωμάτιο. Η εστία ήταν κοντά στο πάτωμα, έτσι ώστε κάποιος έπρεπε να γονατίσει στο μάγειρα. Δεν υπήρχε καπνοδόχος.

### Μεσαίωνας
Τα μεσαιωνικά ευρωπαϊκά σπίτια είχαν μια ανοικτή εστία κάτω από το υψηλότερο σημείο του κτηρίου. Η «κουζίνα» βρισκόταν μεταξύ της εισόδου και της εστίας. Αντί για καπνοδόχο, αυτά τα κτήρια είχαν μια τρύπα στη στέγη μέσω της οποίας ο καπνός μπορούσε να φύγει. Εκτός από το μαγείρεμα, ήταν επίσης μια πηγή θερμότητας. Στα ιαπωνικά σπίτια, η κουζίνα άρχισε να γίνεται ένα ξεχωριστό δωμάτιο μέσα στο κύριο κτήριο εκείνη την περίοδο.

## Δείτε επίσης
* Κουζίνα της Φρανκφούρτης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Μαγειρική
Κατηγορία:Κατοικία
Κατηγορία:Προετοιμασία φαγητών και ποτών
Αγγελόκαστρο Κορινθίας

Το **Αγγελόκαστρο** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Σολυγείας του δήμου Κορινθίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

## Γεωγραφία
Το Αγγελόκαστρο είναι χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή μεταξύ των κορυφών «Πολίτης» στα βορειοανατολικά και «Τραπεζώνα» στα νοτιοδυτικά., που αποτελούν κατ' ουσίαν βορινές απολήξεις του Αραχναίου Όρους. Βρίσκεται πάνω στην ορεινή επαρχιακή οδό που συνδέει το Σοφικό με το Άργος και το Ναύπλιο, μέσω της διάβασης του Αραχναίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 780. Απέχει περίπου 37 χλμ. Ν. ΝΑ. της Κορίνθου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 56,219 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 και ορίστηκε έδρα του του δήμου Υρνηθίου του, τέως, νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1840 προσαρτήθηκε στον δήμο Σολυγείας. Εντάχθηκε διαδοχικά στους νομούς Κορινθίας (1899), Αργολίδος & Κορινθίας (1909) και Κορινθίας (1949). Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σολυγείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορινθίων.

## Ιστορικά στοιχεία
Από αρχαιολογικά ευρήματα γίνεται εμφανές ότι ο τόπος κατοικείται από τη νεολιθική εποχή. Κατά την αρχαία εποχή, πιθανόν να ονομαζόταν *Ερνιθεία* από τη μυθική ηρωίδα *Ερνιθώ*, η οποία φέρεται να έχει ταφεί στην περιοχή. Στους χωρογραφικούς χάρτες του Hopf του 1364, το κάστρο αναφέρεται στα χέρια του Νικόλα Αντζαγιολί. Aργότερα πέρασε στα χέρια του Δεσπότη του Μυστρά Θεόδωρου Α΄ Παλαιολόγου. Το 1467 το κάστρο αναφέρεται ερειπωμένο.

## Αξιοθέατα
* Τα ερείπια του Βυζαντινού Κάστρου, στα δυτικά του χωριού, το οποίο κτίστηκε πιθανόν επί αυτοκρατορίας Αγγέλου Κομνηνού, από τον οποίο πήρε και την ονομασία του το χωριό. Τα τείχη του κάστρου είναι κατασκευασμένα από μικρές πέτρες που από μέσα συνδέονται με κονίαμα, γεγονός που δείχνει βιαστική και πρόχειρη κατασκευή. Έχει έκταση 4 στρεμμάτων περίπου. Αποτελείται από ακρόπολη με πύργο κατοπτεύσεως και αυλή από πύργους και οικίσκους καθώς και σκεπαστούς δρόμους, ενώ έξω από την αυλή υπάρχουν ερείπια ρωμαϊκού οικίσκου. Το πάχος του τείχους είναι 1-1,2μ.
* Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, με τοιχογραφίες των 10ου-12ου αιώνων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Google Earth
* eetaa.gr

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.korinthia.net/dim-soligias--aggelokastro.htm 
* http://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=aggelokorinth

Κατηγορία:Δήμος Κορινθίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας
Κατηγορία:Χωριά του Αραχναίου
Σαμπί

150px|thumb|left|Το κεραυνόμορφο σαμπί που συμβολίζει το 900
Το **σαμπί** (**Ͳ ͳ** σε αρχαίες επιγραφές, μεταγενέστερα **Ϡ ϡ** μόνο ως αριθμός), είναι παλαιό και παρωχημένο πλέον γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου, που εμφανιζόταν σαν γράμμα μόνο σε μερικές τοπικές παραλλαγές του αλφαβήτου στην αρχαία Ιωνία, και παρέμεινε σε χρήση αργότερα στην μετακλασσική Ελληνική μόνο σαν αριθμητικό σύμβολο για τον αριθμό 900. 

Σαν χαρακτήρας του αλφαβήτου, με την πρωτότυπη μορφή του που έμοιαζε με "Τ" (Ͳ), χρησιμοποιόταν στην γραφή της Μιλήτου, της Εφέσου, της Αλικαρνασσού και άλλων πόλεων της Μικράς Ασίας, όπως επίσης και στην Μιλησιακή αποικία της Κυζίκου. Εμφανίζεται σε λέξεις όπου άλλες διάλεκτοι έχουν ή διπλό "σ" ή διπλό "τ", όπως στη λέξη "τέσσαρα"/"τέτταρα", που σε ιωνικές επιγραφές εμφανίζεται ως "τέͳαρα". Πιθανολογείται ότι δήλωνε φθόγγο παρόμοιο με διπλό [ss] ή [ts]. Αργότερα εισήχθη στο μιλησιακό σύστημα αρίθμησης, όπου χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο του αριθμού 900. 

Η αρχική ονομασία του γράμματος είναι άγνωστη. Πιθανολογείται ότι προήλθε από παραλλαγή του αρχαϊκού γράμματος "σαν", και ενίοτε ονομάζεται "σαν" και σήμερα. Η σημερινή ονομασία "σαμπί" είναι επίσης μεταγενέστερη, των όψιμων βυζαντινών χρόνων. Φέρεται να προέρχεται ως σύνθετη λέξη Ὡσὰν πῖ (σαν - το γράμμα - πι), και βασίζεται στη σημερινή μορφή κεκλιμένου "Π" (Ϡ), που εξελίχθηκε κατά τα βυζαντινά χρόνια, με ενδιάμεσες μορφές το x14px και x14px.

Στη νεότερη εποχή χρησιμοποιούταν επίσημα στη γραμματαρίθμηση ελληνικών νόμων και διαταγμάτων όπως δημοσιεύονταν παλαιότερα σε ΦΕΚ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Archaic Sampi
* Sampi του Νίκου Νικολάου (Nick Nicholas)

Κατηγορία:Γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου
Σοφία Μάιλς

thumb|Σοφία Μάιλς
Η **Σοφία Μάιλς** (*Sophia Jane Myles*, 18 Μαρτίου 1980) είναι Αγγλίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
### Τα Πρώτα Χρόνια
Η Σοφία γεννήθηκε στο Λονδίνο. Ο πατέρας της, Πήτερ Μάιλς, είναι εφημέριος στο Isleworth, του δυτικού Λονδίνου και η μητέρα της, Τζέην, δουλεύει σε εκπαιδευτικές εκδόσεις. Η γιαγιά της (απ' την πλευρά του πατέρα της) ήταν Ρωσίδα. Η καριέρα της σαν ηθοποιός άρχισε όταν κάποιος την πρόσεξε σε μια σχολική παράσταση. Πριν από αυτό σκόπευε να σπουδάσει φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ.

### Σταδιοδρομία
Από το 1996, η Σοφία Μάιλς έχει εμφανιστεί σε μια σειρά ταινιών και τηλεοπτικών παραγωγών Αμερικανικής και Αγγλικής παραγωγής. Είχε ένα μικρό ρόλο στην ταινία του 2003 *[[Underworld]]*, αλλά και στη συνέχεια του (σε μία σκηνή flashback), **. Το 2006, συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Τζέιμς Φράνκο στο αισθηματικό δράμα *[[Τριστάνος και Ιζόλδη]]*, ερμηνεύοντας το ρόλο της Ιζόλδης.

Εμφανίστηκε ως Madame de Pompadour σε ένα επεισόδιο της σειράς *[[Doctor Who]]* ενώ πρόσφατα ολοκλήρωσε τα γυρίσματα μιας τηλεοπτικής μεταφοράς του *[[Δράκουλας (φανταστικός χαρακτήρας)|Δράκουλα]]* (για λογαριασμό του BBC) όπου ερμηνεύει το ρόλο της Lucy Westenra. Τέλος πρωταγωνίστησε στην κωμωδία *[[Art School Confidential]]* όπου ερμηνεύει την αγαπημένη του πρωταγωνιστή Max Minghella, και που προβλήθηκε στις Αμερικανικές αίθουσες το Μάιο του 2006.

### Προσωπική Ζώη
Η Σοφία μένει στο Green Park και λατρεύει την ιππασία, το σκι, τις παγοδρομίες και το κολύμπι.  Από το 2006 έχει σχέση με τον Σκωτσέζο ηθοποιό David Tennant, τον οποίο και γνώρισε στα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς *Doctor Who*. Παλιότερα είχε σχέση με τον κατά πολύ μεγαλύτερο της, ηθοποιό Τσαρλς Ντανς.

## Επιλεγμένη Φιλμογραφία
* Art School Confidential (2006)
* Tristan + Isolde (2006)
* Underworld: Evolution (2006)
* Thunderbirds (2004)
* Underworld (2003)
* From Hell (2001)

## Παραπομπές


## Συνεντεύξεις
*Ιστοσελίδα DarkHorizons 13/1/06
*Συλλογή συνεντεύξεων απο την ιστοσελίδα "Absolutely Sophia Myles"

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Η Σοφία Μάιλς στην IMDb
*H Σοφία στο AskMen.com

Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου