open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Λουτρό Ελασσόνας

Το **Λουτρό** ή **Λουτρός** είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 702 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 740 μέτρων, στα Καμβούνια όρη. Απέχει 40 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης στην περιοχή από τον 6ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια των Οθωμανικών χρόνων το χωριό ήταν έδρα κλεφτών και αρματολών. Πιο διάσημοι ήταν οι Βλαχάβας και Νικοτσάρας. Αργότερα έγινε έδρα ληστών όπως ο Φώτης Γιαγκούλας.εναλλ.=χιονισμένο τοπίο|μικρογραφία|Χιονισμένο τοπίοΤο Λουτρό αλλά ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1918, αρχικά στην επαρχία Γρεβενών του νομού Κοζάνης, αλλά το 1935 προσαρτήθηκε στην επαρχία Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Αντιχασίων με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, του 1820, και το παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής. Ανήμερα της Αγίας Παρασκευής, στις 26 Ιουλίου, διοργανώνεται πανηγύρι. Το χωριό περιβάλλεται από δάσος ελάτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Ελεύθερο Κράτος της Φρανκφούρτης

To **Ελεύθερο Κράτος της Φρανκφούρτης** (γερμανικά: *Freie Stadt Frankfurt*) ήταν πόλη στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (μεταξύ 1312 και 1806) και αργότερα μία από τις τέσσερις πόλεις-κράτη της Γερμανικής Συνομοσπονδίας (μεταξύ 1815 και 1866).

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, η Φρανκφούρτη εξακολούθησε να είναι σημαντική πόλη. Το 1866 το Βασίλειο της Πρωσίας πήγε σε πόλεμο με την Αυστριακή Αυτοκρατορία κατά του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, προκαλώντας τον Αυστρο-Πρωσικό πόλεμο. Η Φρανκφούρτη, παραμένοντας πιστή στη Γερμανική Συνομοσπονδία, δεν συμμετείχε με την Πρωσία, αλλά παρέμεινε ουδέτερη. Μετά τη νίκη της Πρωσίας, η Φρανκφούρτη προσαρτήθηκε με διάταγμα του βασιλιά της Πρωσίας και έγιναν μέρος της νεοσυσταθείσας επαρχίας Έσσης-Νασάου.

Κατηγορία:Κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας
Γεράνια Λάρισας

Τα **Γεράνια** ή **Γεράνεια** (μέχρι το 1928 ***Δελίνιτσα***) είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 251 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 460 μέτρων. Απέχει 18 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Τα Γεράνεια μέχρι το 1928 λέγονταν Ντελίνιτσα. Το χωριό ερημώθηκε το 1813 εξαιτίας της πανώλης. Το 1943 το χωριό πυρπολήθηκε λόγω της αντιστασιακής του δράσης κατά τη διάρκεια της κατοχής. Τα Γεράνια προσαρτήθηκε το 1919 στην κοινότητα Λυκουδίου, αλλά ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1928. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Σαρανταπόρου με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Αγίας Τριάδας και ο ναός του Αγίου Γεωργίου. Ο ναός της Αγίας Τριάδος είναι ο ενοριακός ναός και βρίσκεται εντός του χωριού. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική κεραμοσκέπαστη με ανοικτή στοά στη βόρεια πλευρά. Σύμφωνα με επιγραφή στον εξωτερικό τοίχο της κόγχης του ναού θεμελιώθηκε σε παλαιότερο κτίσμα και χρονολογείται το 1875. Ο τοιχογραφικός διάκοσμος σύμφωνα με επιγραφή έγινε το 1902 από τους ζωγράφους Δημήτριο Σίμου και Δημήτριο Σακαμάνου. Το τέμπλο είναι ξύλινο και φέρει εικόνες από το 1875 και μετά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Λόφος Ελασσόνας Λάρισας

Ο **Λόφος** (μέχρι το 1957 ***Παζαρλάδες***) είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 230 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 540 μέτρων, στις απολήξεις του Ολύμπου. Απέχει 17 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Οι Παζαρλάδες ή Παζαρλή κατά τους Οθωμανικούς χρόνους ήταν τσιφλίκι. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο χωριό εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες κυρίως από την περιοχή του Πόντου, και συγκεκριμένα τα Σορχούν, κοντά στην Νεοκαισάρεια, και Τάζου, και από τους Φιλιππαίους Γρεβενών. Το χωριό από το 1927 μέχρι το 1935 ονομαζόταν Κάτω Φιλιππαίοι.

Το Κοκκινόγειο προσαρτήθηκε το 1919 στην κοινότητα Σάντοβου (μετέπειτα Καλλιθέας), αλλά ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1935. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ολύμπου με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο χωριό λειτουργεί σχολικό και λαογραφικό μουσείο, το οποίο στεγάζεται στο κτίριο του δημοτικού σχολείου. Ο ενοριακός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, ο οποίος αναγέρθηκε το 1930.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Όσκαρ Μιλίβεκ

Η **Όσκαρ Μίλιβεκ** (γεννημένος στις 11 Απριλίου 1997) είναι Πολωνός αθλητής της σκοποβολής.

To 2016 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής νέων του Τάλιν κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 25 μέτρα πιστόλι και ένα χρόνο αργότερα στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής νέων του Μπακού το αργυρό μετάλλιο στα 50 μέτρα πιστόλι ομαδικό.

Με την εθνική ομάδα σκοποβολής της Πολωνίας συμμετείχε στους Ευρωπαϊκούς αγώνες του Μινσκ το 2019 όπου κατέλαβε την 10η θέση στα 25 μέτρα πιστόλι ταχύτητας και την 12η θέση στο ομαδικό μικτό στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι και στα 25 μέτρα πιστόλι στάνταρτ.Το ίδιο έτος, έλαβε μέρος στους 7ους Παγκόσμιους στρατιωτικούς αγώνες της Γουχάν όπου κατετάγει 6ος στα 25 μέτρα πιστόλι κεντρικής πυροδότησης ομαδικό, 7ος στα 25 μέτρα στρατιωτικό πιστόλι ταχύτητας ομαδικό και 19ος στα 25 μέτρα στρατιωτικό πιστόλι ταχύτητας.

Το 2021 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στα 25 μέτρα πιστόλι στάνταρτ και στα 25 μέτρα πιστόλι κεντρικής πυροδότησης στη κατηγορία όπεν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές της σκοποβολής
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Παγκόσμιους Στρατιωτικούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Γιαννωτά Λάρισας

Τα **Γιαννωτά** είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 261 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 550 μέτρων. Απέχει 28 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Στο παρελθόν στα Γιαννωτά είχαν εγκατασταθεί Σλάβοι και Βούλγαροι. Κατά τη διάρκεια των Οθωμανικών χρόνων το χωριό ήταν έδρα κλεφτών και αρματολών και αργότερα ληστών. Στο χωριό γεννήθηκε το 1779 ο αγωνιστής Νικοτσάρας. Τα Γιαννωτά προσαρτήθηκαν το 1919 στην κοινότητα Βουβάλας, αλλά ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1920. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Σαρανταπόρου με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στην κεντρική πλατεία του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου. Έξω από το χωριό βρίσκεται η μονή της Αγίας Τριάδας. Σύμφωνα με την παράδοση η μονή ιδρύθηκε το 1155 από τον αυτοκράτορα Εμμανουήλ Κομνηνό και ήταν πατριαρχική και σταυροπηγιακή μονή. Το σωζόμενο μοναστικό συγκρότημα χρονολογείται στις αρχές του 19ού αιώνα. Το καθολικό της μονής ανήκει σε παραλλαγή του μονόκλιτου σταυροειδούς εγγεγραμμένου τύπου και η στέγη του καλύπτεται με σχιστολιθικές πλάκες. Το εσωτερικό του ναού είναι κατάγραφο. Έχει χαρακτηριστεί  ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Στο χωριό διοργανώνεται πανηγύρι στη γιορτή της Αγίας Τριάδας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Λυκούδι Λάρισας

Το **Λυκούδι** είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 298 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 410 μέτρων. Απέχει 14 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα, προς τα βόρεια. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία, και συγκεκριμένα την καλλιέργεια σιτηρών και καπνού, και την κτηνοτροφία, με αιγοπρόβατα ελευθέρας βοσκής.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Λυκούδι έχει εντοπιστεί και αναφέρεται σε κατάστημα του 1506. Το χωριό αυτό βρισκόταν στη Μπιτσέρια και οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στη θέση του σημερινού χωριού τον 18ο αιώνα. Το 1874 άρχισε να λειτουργεί στο Λυκούδι σχολείο. Το 1912, μετά τη μάχη του Σαρανταπόρου, η περιοχή έγινε τμήμα της Ελλάδας. Κατά τη διάρκεια της κατοχής το χωριό ήταν έδρα αντιστασιακών και βρετανικών ταξιαρχών και έτσι πυρπολύθηκε το 1943 από τις κατοχικές δυνάμεις. Ο πληθυσμός του χωριού άρχισε να μειώνεται μετά τη δεκαετία του 1960.

Το Λυκούδι ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Σαρανταπόρου με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Οι ναοί της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Γεωργίου έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Ο ναός της Αγίας Παρασκευής είναι τρίκλιτη βασιλική με δίρριχτη στέγη, η οποία φέρει αποτμήσεις στην ανατολική και στην δυτική πλευρά. Χρονολογείται στο τέλος του 18ου αιώνα. Στον ναό σώζεται τμήμα από το παλαιό τέμπλο καθώς και το βημόθυρό του. Βορειανατολικά του ναού υπάρχει κωδωνοστάσιο. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό και χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Είναι μονόκλιτη βασιλική με ημικυκλική κόγχη στην ανατολική πλευρά. Εσωτερικά, από το αρχικό τέμπλο του ναού σώζεται το επιστήλιο, 15 εικονίδια του τέμπλου και μια δεσποτική εικόνα, οι οποίες χρονολογούνται στο α' ήμισυ του 19ου αιώνα.

Στο χωριό σώζεται επίσης η βρύση του Τσάρα, η οποία κτίστηκε στο τέλος του 18ού αιώνα. Η βρύση ήταν δωρεά του κλεφταρματωλού Πάνου Τσάρα, πατέρα του Νικοτσάρα, ο οποίος έμεινε στην περιοχή για δέκα ημέρες. Στο χωριό σώζονται και μερικά από τα παραδοσιακά πετρόκτιστα κτίρια της περιοχής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Μηλέα Λάρισας

Η **Μηλέα** ή **Μηλιά** (μέχρι το 1957 ***Βούρμπα***) είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 397 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 590 μέτρων. Απέχει 21 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία, συμπεριλαμβανομένων αμπελουργιών και την παραγωγή κρασιών, και την κτηνοτροφία.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση Γκάτα έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός. Στο χωριό μαζεύονταν οι εργάτες της μονής Ολυμπιώτισσας μετά το 1821.
Η Μηλέα ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1994, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Σαρανταπόρου με το πρόγραμμα Καποδίστριας, του οποίου ορίστηκε έδρα. Το 2010 προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Αθανασίου. Ο ναός είναι τρίκλιτη βασιλική που κτίσθηκε το 1888, σύμφωνα με λίθινη εγχάρακτη επιγραφή στη νοτιοανατολική γωνία και είναι το παλαιότερο εκκλησιαστικό κτίσμα της περιοχής. Στη νοτιοδυτική γωνία υπάρχει γυναικωνίτης και κωδωνοστάσιο. Κατά τα τέλη του 19ου αιώνος ο ναός διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες που καταστράφηκαν στο μεγαλύτερο μέρος του κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα σώζονται μόνο σε ένα μέρος του Ιερού Βήματος. Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο και της ίδιας εποχής και διατηρεί παλαιές εικόνες Δωδεκαόρτου.

Το κτίριο μπάτζιο, παλιό τυροκομείο, προετοιμάζεται να γίνει λαογραφικό μουσείο. Κοντά στο χωριό βρίσκεται το άλσος Μπιτοράχη με βρύσες και θέα προς τον Όλυμπο. Μια κόμη βρύση υπάρχει στη θέση Γκιλιαβέλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Ρας Χαφούν

μικρογραφία|Η Χερσόνησος Χαφούν σε δορυφορική απεικόνιση του 1995. Το Ρας Χαφούν είναι το ανατολικότερο (δεξιότερο) σημείο της.
Το **Ρας Χαφούν** ή **Ακρωτήριο Χαφούν** (σομ. *Ras Xaafuun*, αραβ. رأس حـافـون, ιταλ. *Capo Hafun*) είναι υψηλό βραχώδες ακρωτήριο στο βορειοανατολικό «κρατίδιο» (*γκομπόλ*) Μπάρι της Σομαλίας. Ως το άκρο μικρής χερσονήσου που εισχωρεί στον Ινδικό Ωκεανό, το Ρας Χαφούν είναι το ανατολικότερο σημείο όλης της ηπειρωτικής Αφρικής, με γεωγραφικές συντεταγμένες 10°26′37″ Βόρειο πλάτος και 51°24′54″ Ανατολικό μήκος. Το ακρωτήριο απέχει 154 χιλιόμετρα (83 ναυτικά μίλια) από το Ακρωτήριο Γκουαρνταφούι, τη «μύτη» του γνωστού «Κέρατος της Αφρικής», για την οποία πολλοί νομίζουν λανθασμένα ότι είναι το ανατολικότερο σημείο της ηπείρου (πρβλ. την αντίστοιχη σύγχυση μεταξύ του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδος και του Ακρωτηρίου Αγκούλιας ως νοτιότερου σημείου της Αφρικής).

Η μικρή χερσόνησος του ακρωτηρίου ενώνεται με την υπόλοιπη ήπειρο στον οικισμό Φόαρ, με μια γλώσσα άμμου μήκους άνω των 20 χιλιομέτρων και πλάτους 1 έως 3 χιλιομέτρων, η οποία κατά τόπους υψώνεται μόλις τρία μέτρα πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας, οπότε με μια μικρή άνοδο της στάθμης της θάλασσας η χερσόνησος θα μετατραπεί σε νησί και το Ακρωτήριο Γκουαρνταφούι μπορεί να καταστεί έτσι πράγματι το ανατολικότερο σημείο της *ηπειρωτικής* Αφρικής. Η ομώνυμη κωμόπολη Χαφούν, η Οπώνη των αρχαίων Ελλήνων, βρίσκεται στο νότιο μέρος της χερσονήσου, δυτικά της γλώσσας άμμου.

Το Ακρωτήριο Χαφούν και ο παράλληλός του διαχωρίζουν τον λεγόμενο Διέκπλου του Γκουαρνταφούι στα βόρειά του από τη Θάλασσα της Σομαλίας στα νότια.

## Δείτε επίσης
* Οπώνη
* *[[Περίπλους της Ερυθράς Θάλασσας]]*
* Πούντλαντ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χάρτης της περιοχής στο ''www.geographic.org''

Κατηγορία:Γεωγραφία της Σομαλίας
Κατηγορία:Ακραία σημεία της Αφρικής
Κέικ βουτύρου

Ένα **κέικ βουτύρου** () είναι ένα κέικ στο οποίο ένα από τα κύρια συστατικά είναι το βούτυρο. Το κέικ βουτύρου ψήνεται με βασικά συστατικά τα οποία είναι το βούτυρο, η ζάχαρη, τα αυγά, το αλεύρι καθώς και παράγοντες διόγκωσης όπως μπέικιν πάουντερ ή μπέικιν σόδα. Θεωρείται ως ένα από τα βασικά κέικ στην αμερικανική ζαχαροπλαστική.  Το κέικ βουτύρου προήλθε από το αγγλικό παντεσπάνι, το οποίο παραδοσιακά χρησιμοποιούσε ίσες ποσότητες βουτύρου, αλευριού, ζάχαρης και αυγών για να ψήσει ένα παχύ, πλούσιο κέικ.
## Ιστορία
Η εφεύρεση του μπέικιν πάουντερ και άλλων χημικών διογκωτικών παραγόντων κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα αύξησε σημαντικά την ευελιξία αυτού του παραδοσιακού κέικ βουτύρου εισάγοντας τη δυνατότητα δημιουργίας ελαφρύτερων, πιο αφράτων κέικ χρησιμοποιώντας αυτούς τους παραδοσιακούς συνδυασμούς συστατικών, και αυτός ο μετασχηματισμός επέφερε το σύγχρονο κέικ βουτύρου.
## Συστατικά και τεχνική
Τα κέικ βουτύρου παρασκευάζονται παραδοσιακά χρησιμοποιώντας μια παρασκευή κρέμας, στην οποία το βούτυρο και η ζάχαρη χτυπιέται πρώτα μέχρι να αφρατέψει ώστε να ενσωματωθεί ο αέρας στο βούτυρο. Τα αυγά στη συνέχεια προστίθενται σταδιακά, δημιουργώντας ένα γαλάκτωμα, ακολουθούμενο από εναλλασσόμενα μέρη υγρών και ξηρών συστατικών. Το κέικ βουτύρου είναι τυπικά αφράτο και υγρό όταν αποθηκεύεται σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά τείνει να σκληραίνει ή να στεγνώνει με αποτέλεσμα να χάνει τη γεύση όταν ψύχεται, καθιστώντας το ακατάλληλο για το πάγωμα εκ των προτέρων με συστατικά που πρέπει να ψύχονται, όπως το τυρί κρέμα και η κρέμα ζαχαροπλαστικής.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κέικ
Αλιαξάντρα Ντμιτρίεβα

Η **Αλιαξάντρα Ντμιτρίεβα** (γεννημένη στις 8 Ιουνίου 1994) είναι Λευκορωσίδα αθλήτρια της σκοποβολής.

Το 2010 συμμετείχε στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής νέων του Μονάχου και το 2012 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής νέων της Μπολόνια χωρίς όμως να καταφέρει να διακριθεί.

Το 2021 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα τουφέκι πρηνηδόν στην κατηγορία όπεν.Είναι αθλήτρια του συλλόγου Ντιναμό και κατοικεί στο Μινσκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λευκορωσίδες αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Ίρμγκαρντ της Κλέβης

Η **Ίρμ(εν)γκαρντ**, γερμ.: Irmgard von Kleve (π. 1307 - 6 Αυγούστου 1362) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόρη του κόμη της Κλέβης και με τον γάμο της έγινε κυρία του Άκελ.

## Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Όθωνα κόμη του Κλέβης και της συζύγου του, Μέχτελντ του Βίρνεμπουργκ, ανιψιά του Ερρίκου Β΄ φον Βίρνεμπεμπουγκ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας. 

Ο πατέρας της Όθων απεβίωσε (29 Οκτωβρίου 1310) λίγο μετά τη γέννησή της.

## Οικογένεια
Το 1327 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Δ΄ κύριο του Άρκελ (γιο του Ιωάννη Γ΄ κυρίου του Άρκελ και της Μαμπέλια του Φόορνε). Ο γάμος τους έφερε μεγάλο κύρος για την οικογένεια των Άρκελ. Η Ίρμγκαρντ και ο Ιωάννης Δ΄ είχαν παιδιά:
* Ματθίλδη (1330 - 1381), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ΣΤ΄ φον Χόρνε, κύριο του Άλτενα.
* Ιωάννης (1332 - 1352), απεβ. 20 ετών.
* Όθων (1332/34 - 1396), κύριος του Άρκελ. Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ του Μονμπελιάρ, κόρη του Θεοβάλδου κυρίου του Πιερπόν.
** Ιωάννης Ε΄ 1362-1428, κύριος του Άρκελ. Νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Γύλιχ.
*** Μαρία π.1385-1415, δούκισσα του Χέλρε. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ κύριο του Έχμοντ και έτσι το Χέλρε πέρασε από τον Οίκο του Γύλιχ στον Οίκο του Έχμοντ.
* Ελισάβετ (1335 - 1440), παντρεύτηκε τον Μπόρε του Χάαμστεντε.

Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Μουλαντάρα

εναλλ.=Το τσάκρα Μουλαντάρα|μικρογραφία|Το τσάκρα Μουλαντάρα έχει τέσσερα πέταλα που φέρουν τα σανσκριτικά γράμματα va, scha, sha και sa. Η κεντρική συλλαβή είναι lam.
Το τσάκρα της ρίζας ή **Μουλαντάρα** (Σανσκριτικά: मूलधारा Mūlādhāra) είναι το πρώτο τσάκρα και βρίσκεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Η λέξη “Mula” σημαίνει ρίζα και “Dhara” σημαίνει ροή. Είναι δηλαδή το θεμέλιο της βασικής δομής του σώματος. Το χρώμα με το οποίο σχετίζεται το τσάκρα αυτό είναι το κόκκινο που συνδέεται με τις σωματικές και συναισθηματικές ανάγκες επιβίωσης και αυτοσυντήρησης του ανθρώπου. Αντιπροσωπεύει τη σύνδεση του με το περιβάλλον και τη Μητέρα Γη και προσφέρει όλα εκείνα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά στον ίδιο. Αποτελεί την πύλη για τη θηλυκότητα και σχετίζεται άμεσα με τις πρώτες ανάγκες ενός ατόμου, όπως το νερό, την τροφή, την αναπαραγωγή και την ασφάλεια. Επιπλέον, βρίσκεται σε άμεση συσχέτιση με τη σταθερότητα, την αλληλεγγύη, τη συναισθηματική δύναμη, την αίσθηση πληρότητας και το ένστικτο της επιβίωσης σε αντίξοες καταστάσεις.

## Η λειτουργία του
Όταν το Μουλαντάρα βρίσκεται σε ισορροπία, προσδίδει ένα αίσθημα αρμονίας, γαλήνης και ψυχικής ηρεμίας. Ακόμη, ο άνθρωπος απολαμβάνει περισσότερο τη σεξουαλική του ζωή και ακολουθεί έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής και καθημερινότητας. Με αυτόν τον τρόπο, είναι σε θέση να ελέγξει τον εαυτό του, να τιθασεύσει τα πάθη του και να απολαμβάνει έναν πιο ισορροπημένο τρόπο ζωής. Από την άλλη πλευρά, αν το Μουλαντάρα είναι μπλοκαρισμένο, οδηγεί τον άνθρωπο σε προβλήματα. Μερικά από αυτά είναι η κακή διαχείριση του άγχους, των φόβων και της πίεσης. Ακόμη, η ανισορροπία του συγκεκριμένου τσάκρα στρέφει τον άνθρωπο προς την ατομικότητα, τα εγωιστικά κίνητρα, το ναρκισσισμό, την απληστία και την υπερκατανάλωση αγαθών. Δεν λείπουν επίσης και τα σημάδια αϋπνίας, πεπτικών διαταραχών, ανεξήγητων πόνων στο σώμα και αναπαραγωγικών θεμάτων. Σε αυτές τις περιπτώσεις μη ικανοποίησης των πρωταρχικών μας αναγκών, το Μουλαντάρα γίνεται δυσλειτουργικό, προκαλώντας αποσύνδεση από τις γήινες αξίες μας.

Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν οι πολύτιμοι λίθοι στην ευθυγράμμιση και στο άνοιγμα του τσάκρα Μουλαντάρα, όπως αυτοί του γρανάτη, του κόκκινου ιάσπιδα, της μαύρης τουρμαλίνης και του αίματος. Τροφές όπως οι πατάτες και τα λαχανικά, οι στάσεις Tree House Γιόγκα και ο διαλογισμός, μπορούν να συμβάλλουν στο να κρατηθεί το συγκεκριμένο τσάκρα σε ισορροπία. Ο διαλογισμός συνδέει τον άνθρωπο με ένα υψηλότερο πνευματικό επίπεδο, ενώ ταυτόχρονα έχει τη δυνατότητα να τον γειώσει. Η σύνδεση με την καθολική ενέργεια βοηθάει στο να γνωρίσει κανείς τον πραγματικό Εαυτό του. Επίσης, η τακτική άσκηση της Γιόγκα, ενθαρρύνει τη σωματική και ψυχική δύναμη, ξεμπλοκάροντας έτσι το τσάκρα. Πιο συγκεκριμένα, η Γιόγκα ασάνα βοηθά στην υπερβολική απελευθέρωση ενέργειας τσάκρα και μέσω συγκεκριμένων στάσεων-ασκήσεων αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ισορροπίας με την διέγερση και την απελευθέρωση αυτής της ενέργειας. Κάποιες από αυτές τις στάσεις-ασκήσεις είναι το Shavasana, το Surya Namaskar, το Shashankasana, το Uttanasana, το Malasana και το Tadasana.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τσάκρα
Αναστασία Παβλιουτσένκοβα

Η **Αναστασία Σεργκέιβνα Παβλιουτσένκοβα** (ρωσικά *Анастаси́я Серге́евна Павлюче́нкова*, γεννημένη στις 3 Ιουλίου 1991) είναι Ρωσίδα επαγγελματίας τενίστρια. Κέρδισε τρεις τίτλους junior Grand Slam και συνέχισε την επιτυχία της ως ενήλικη φτάνοντας στην 13η θέση στη παγκόσμια κατάταξη στις 4 Ιουλίου 2011.

Η Παβλιουτσένκοβα κατατάσσεται συνεχώς μέσα στις 50 πρώτες θέσεις της κατάταξης από τις 3 Νοεμβρίου 2008, όταν και μπήκε για πρώτη φορά στην καριέρα της. Μεταξύ του French Open 2008 και του Australian Open 2020, συμμετείχε σε 48 συνεχόμενα τουρνουά Grand Slam.

Η Παβλιουτσένκοβα έχει κερδίσει 12 τίτλους στα μονά και πέντε στα διπλά στην WTA Tour, καθώς και πέντε τίτλους στα single και οκτώ στα διπλά στην ITF Circuit. Οι μεγαλύτεροι τίτλοι της μέχρι στιγμής είναι αυτοί στα τουρνουά των Open GDF Suez 2014 και 2014 Kremlin Cup. Έφτασε στον πρώτο της τελικό Grand Slam στο Γαλλικό Όπεν του 2021, έχοντας προηγουμένως φτάσει σε έξι άλλους προημιτελικούς Grand Slam στο Γαλλικό Όπεν 2011, το Open US 2011, το  Wimbledon 2016 και τα Αυστραλιανά Opens 2017, 2019 και 2020.

Η ίδια έχει σημειώσει επίσης σημαντική επιτυχία και στα διπλά, φτάνοντας στην θέση Νο. 21 ως την υψηλότερη κατάταξη της στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, φτάνοντας συνολικά σε έξι προημιτελικούς και στα τέσσερα Grand Slams (στο Australian Open το 2013, το French Open το 2013 και 2021, Wimbledon το 2014, και το US Open το 2015 και 2018), καθώς κέρδισε και έναν τίτλο Premier Mandatory το 2013 στο τουρνουά Mutua Madrid Open μαζί με τη Λούσι Σαφάροβα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Σοφία της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ

Η **Σοφία**, γερμ.: Sophie von Sax-Lauenburg (πριν από το 1444 · 9 Σεπτεμβρίου 1473) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Γύλιχ-Μπεργκ. Έγινε επίτροπος κατά την ανηλικιότητα του γιου της, από το 1456 ως το 1473.

## Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Βερνάρδου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (απεβ. 1463) και της Αδελαΐδας (απεβ. μετά το 1445), κόρης του Μπόγκισλαβ Η΄ δούκα της Πομερανίας.

Το 1444 παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ Ζ΄ δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ, κόμη του Ράβενσμπεργκ (1416/17 · 1475). Το 1456 περίπου ο Γκέρχαρντ Ζ΄ έπεσε σε παραφροσύνη και η Σοφία ανέλαβε τα ηνία της διακυβέρνησης στο δουκάτο ως επίτροπος για τον πρωτότοκο γιο της.

Το 1470 δυσφημίστηκε από τον Φρειδερίκο του Ζόμπρεφ. Οι γιοι της απάντησαν πολιορκώντας το κάστρο του, αυτό του Τόμπουργκ και το έβαλαν φωτιά. Η Σοφία αργότερα ξαναέκτισε το κάστρο.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1444 τον Γκέρχαρντ Ζ΄ των Γύλιχ, δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
* Γουλιέλμος Δ΄ (1455–1511), δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ.
* Άννα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη κόμη του Μόερς και του Ζάαρβερντεν (απεβ. 1507).
* Aδόλφος (1458–1470).
* Γκέρχαρντ (απεβ. νέος).

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Gisela Meyer: *Die Familie von Palant im Mittelalter*, Vandenhoeck & Ruprecht, 2004, σελ.&nbsp;370
* Historischer Verein für den Niederrhein, insbesondere die Alte Erzdiözese Köln: *Annalen des Historischen Vereins für den Niederrhein, insbesondere die Alte Erzdiözese Köln*, JP Bachem, Κολωνία, 1856, σ.&nbsp;65 ( online )

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Βεατρίκη του Μπεργκ

Η **Βεατρίκη**, γερμ.: Beatrix (Beatrice) von Berg von Jülich (1364, Μπουργκ επί του Βύπερ - 16 Μαΐου 1395. Nόιστατ αν ντερ Βάινστρασε) ήταν κόρη του δούκα του Μπεργκ και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Γουλιέλμου Ζ΄ δούκα του Μπεργκ και της Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ρούπερτ Β΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου.

Γεννήθηκε πιθανώς στο κάστρο του Μπουργκ επί του Βούπερ, που εκείνη την εποχή ήταν η κατοικία των γονιών της.

Από το 1380 ο πατέρας της κυβερνούσε από το Ντύσελντορφ ως δούκας του Μπεργκ, όπου μάλλον θα έμενε η άγαμη ακόμη Βεατρίκη με τους γονείς της.

Το 1385 η 19ετής Βεατρίκη παντρεύτηκε τον εκλέκτορα Ρούπερτ Α΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου, ο οποίος ήταν 5 χρόνια χήρος και 75 ετών. Η Βεατρίκη ήταν εγγονή του ανιψιού του και διαδόχου Ρούπερτ Β΄.

Ο Ρούπερτ Α΄ και η δεύτερη σύζυγός του Βεατρίκη κατοικούσαν και οι δύο στη Χαϊδελβέργη, της οποίας το Πανεπιστήμιο είχε ιδρυθεί από τον εκλέκτορα, και στο Νόιστατ αν ντερ Βάινστρασε, όπου απεβίωσε το 1390.

Στη *Γενική Γερμανική Βιογραφία*  αναφέρεται για τον σύζυγο τής Βεατρίκης: "Ακόμη και μεταξύ των συγχρόνων του ο Ρούπερτ Α΄ ήταν σε μεγάλη εκτίμηση, μία σεβαστή μορφή, ιππότης στην εμφάνιση. Εθεωρείτο καλοκάγαθος ευγενής καλής θέλησης, προστάτης της Εκκλησίας και της ιεροσύνης, φίλος των χηρών και των ορφανών. Η Εβραϊκή κοινότητα, της οποίας την οικονομική δύναμη γνώριζε πώς να εκμεταλλευτεί αξιοθαύμαστα, τον τιμούσε ως δίκαιο, ανθρωπιστή προστάτη" .

Η Βεατρίκη επέζησε του συζύγου της μόλις 5 χρόνια και απεβίωσε το 1395 επίσης στο Nόιστατ. Ο γάμος δεν παρήγαγε κανέναν απόγονο. Ο σύζυγός της με διαθήκη άφηνε το Παλατινάτο στον ανιψιό του  Ρούπερτ Β΄, πάππο της Βεατρίκης. Επίσης άφησε στη Βεατρίκη ως ιδιοκτησία χηρείας το κάστρο και την πόλη του Νόιμπουρκ επί του Ρήνου, το χωριό Χάγκενμπαχ και φόρους σε είδος από το Μπέργκτσαμπερν.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1385 τον Ρούπερτ Α΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου, θείο του πάππου της. Ο 75ετής γαμπρός απεβίωσε 5 έτη μετά, χωρίς να έχει με τη Βεατρίκη αποκτήσει απογόνους.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ο καθιστός γραφέας

thumb|250px| Ο καθιστός γραφέας
Το τμήμα των αιγυπτιακών αρχαιοτήτων, στο Μουσείο του Λούβρου, περιέχει περισσότερα από 50.000 αντικείμενα.

Ο **καθιστός γραφέας** είναι είναι ένα έργο της αρχαίας αιγυπτιακής τέχνης, το οποίο εκτίθεται στο τμήμα των αιγυπτιακών αρχαιοτήτων στο Μουσείο του Λούβρου. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της συλλογής και αποτελεί δημιουργία του Σακάρα. Δημιουργήθηκε **4η Δυναστεία 2620-2500 π.Χ.**

Η απίστευτη μοντελοποίηση του προσώπου και του σώματος αποδεικνύουν το υψηλό επίπεδο της καλλιτεχνικής αριστείας των καλλιτεχνών και των τεχνιτών της αρχαίας Αίγυπτου.

Κατηγορία:4η Αιγυπτιακή Δυναστεία
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη
Διαβάζω (περιοδικό)

Το ***Διαβάζω*** ήταν ελληνικό περιοδικό για το βιβλίο και την λογοτεχνία γενικότερα, το οποίο κυκλοφορούσε ανά μήνα (ή και ανά δεκαπενθήμερο) από το 1976 έως το 2012. Μεταξύ άλλων, το περιοδικό απένειμε βραβεία ποίησης, μυθιστορήματος, κ.λπ. από το 1995 έως το 2004 και από το 2007 έως το 2011.

## Εκδοτική πορεία
Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1976 με διευθυντή τον Περικλή Αθανασόπουλο. Ήταν μηνιαίο, αλλά κυκλοφόρησε και ως δεκαπενθήμερο από τον Δεκέμβριο του 1982 έως τον Δεκέμβριο του 1994. Μετά τον θάνατο του Αθανασόπουλου το 1983, την διεύθυνση του περιοδικού ανέλαβε ο ιδιοκτήτης του περιοδικού Γιώργος Γαλάντης. Από το 1997 έως τον θάνατό του το 2003, διευθυντής ήταν ο Ηρακλής Παπαλέξης, βοηθούμενος από τη Βάσω Σπάθη. Το 2005, το περιοδικό ανέλαβε ο Γιάννης Μποσκόζος. Το περιοδικό *Διαβάζω* έκλεισε οριστικά το καλοκαίρι του 2012 με το τεύχος 531.

## Τα λογοτεχνικά βραβεία
Το 1996, το *Διαβάζω* θεσμοθέτησε ετήσια λογοτεχνικά βραβεία για την ποίηση, το μυθιστόρημα και το διήγημα. Στόχος αυτών των βραβείων ήταν να ξεπεράσουν σε εγκυρότητα και διαφάνεια τα ετήσια Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας. Στην συνέχεια, τα βραβεία αυτά επεκτάθηκαν για να συμπεριλάβουν βραβεία δοκιμίου, πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, παιδικού βιβλίου, καθώς και βραβείο προσφοράς στο βιβλίο.

Τα πρώτα βραβεία του *Διαβάζω* δόθηκαν για την χρονιά 1995 και τα τελευταία για την χρονιά 2011. Λόγω αλλαγών στη διεύθυνση του περιοδικού, δεν απονεμήθηκαν βραβεία για τα έτη 2005 και 2006. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Αϊλίκα της Σαξονίας

Η **Αϊλίκα**, γερμ.: Eilika von Saxen (π. 1080 - 16 Ιανουαρίου 1142)  από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Μπάλενστετ.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Mάγκνους δούκα της Σαξονίας και της Σοφίας των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας. Επειδή η Αϊλίκα δεν είχε αδελφούς, μετά το τέλος του πατέρα της το 1106, αυτή και η αδελφή της Βουλφχίλδη κληρονόμησαν την περιουσία του. Η Αϊλίκα έλαβε ιδιοκτησίες στο Μπέρνμπουργκ, Βάισενφελς, Βέρμπεν και ίσως επίσης στο Μπούργκβερντεν και στο Kράιχαου, καθώς και στο παλατινάτο της Σαξονίας. 

Το 1130 η Αϊλίκα συγκρούστηκε με τους πολίτες της πόλης Χάλε, πιθανώς λόγω της υποστήριξής της στον Νόρμπερτ αρχιεπίσκοπο του Mαγδεμβούργου.  Άρχισαν ταραχές, κατά τη διάρκεια των οποίων σκοτώθηκε ο Κορράδος του Άιχστατ και από τις οποίες η Αϊλίκα διέφυγε με δυσκολία. Γύρω στο 1131 η Αϊλίκα απέρριψε την επιμέλεια της μονής του Γκόζεκ από τον Λουδοβίκο Α΄ λάντγκραβο της Θουριγγίας και την ανέλαβε εκείνη.  Το 1133 ο Αϊλίκα απέλασε τον ηγούμενο Μπέρτολντ από το Γκόζεκ για ανικανότητα διοίκησης. Το 1134 εισήγαγε τον διάδοχό του, ηγούμενο Πέντερ, στο μοναστήρι με επίσημη προσφώνηση στους μοναχούς. Το 1138 η Αϊλίκα κατηγορήθηκε για τυραννία, και της επιτέθηκαν στο κάστρο της Μπέρνμπουργκ. 

## Οικογένεια
Η Αϊλίκα παντρεύτηκε τον Όθωνα των Ασκάνια κόμη του Μπάλενστετ πριν από το 1095.  Με τον Όθωνα, η Αϊλίκα είχε παιδιά:
* Αλβέρτος η *Άρκτος* π.1100-1170, μάργραβος του Βρανδεμβούργου.
* Aδελαΐδα π.1100-μετά το 1139, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ μάργραβο του Νόρντμαρκ. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* A. Thiele, *Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte "Band I, Teilband 1 Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser I*
* H. Assing, *Die frühen Askanier und ihre Frauen* (Bernburg, 2002).
* L. Partenheimer, *Albrecht der Bär.* *Gründer der Mark Brandenburg und des Fürstentums Anhalt* . (Böhlau Verlag Köln Weimar Wien, 2001).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* genealogie-mittelalter.de Eilika von Ballenstedt (στα γερμανικά)
* Eilika von Sachsen Deutsche Biographie (στα Γερμανικά)

Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Αδελαΐδα του Μπάλενστετ

Η **Αδελαΐδα**, γερμ.: Adelheid von Ballenstedt von Ascania (π. 1100 - μετά το 1139) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του κόμη του Μπάλενστετ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Στάντε και μετά κόμισσα του Όστερμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Όθωνα κόμη του Μπάλενστετ και της Αϊλίκας των Μπίλλουνγκ, κόρης του Μάγκους δούκα της Σαξονίας. Αδελφός της ήταν ο Αλβέρτος η *Άρκτος*.

## Οικογένεια
Ο πρώτος σύζυγος της Aδελαΐδας ήταν ο Ερρίκος Δ΄ κόμης του Στάντε (απεβ. 1128). Το ζευγάρι δεν είχε (καταγεγραμμένα) παιδιά.

Το 1139 η Αδελαΐδα παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, με τον Βέρνερ φον Φέλτιμ, κόμη τον Όστερμπουργκ (απεβ. μετά το 1169). Σύμφωνα με τα *Χρονικά του Στάντε,* ο Βέρνερ ήταν υποτελής *(vassus)* του Αλβέρτου της Άρκτου. Με τον Βέρνερ, η Aδελαΐδα είχε (τουλάχιστον) έναν γιο: 
* Aλβέρτος, κόμης του Όστερμπουργκ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* A. Thiele, *Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte "Band I, Teilband 1 Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser I*
* L. Partenheimer, *Albrecht der Bär.* *Gründer der Mark Brandenburg und des Fürstentums Anhalt.*
* R. Hucke, *Die Grafen von Stade 990-1144* (Stade 1956).

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Μαργραβίνες της Γερμανίας
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Σοφία της Σαξονίας

Η **Σοφία**, γερμ.: *Sophie von Saxen von Anhalt* (απεβ. 16 Ιουλίου 1244) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του κόμη του Άνχαλτ και έγινε ηγουμένη του αβαείου του Γκέρνροντε.

## Βιογραφία
Οι γονείς της ήταν ο Bερνάρδος Γ΄ κόμης του Άνχαλτ και η Ιουδήθ των Πιάστ, κόρη του Mιέσκο Γ΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας και δούκα της Μεγάλης Πολωνίας .

Η Σοφία μεγάλωσε στο αβαείο του Γκέρνροντ . Τα αδέλφια της Σοφίας περιελάμβαναν τον Αλβέρτο Α΄ δούκα της Σαξονίας και τον Ερρίκο Α΄ κόμη του Άνχαλτ, ο τελευταίος από τους οποίους ήταν επιμελητής (advocatus) του αβαείου του Γκέρνροντε.

Η Σοφία διαδέχθηκε την Αδελαΐδα Β΄ ως ηγουμένη του Γκέρνροντε στα τέλη του 1220. Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά για τη Σοφία ως ηγουμένης βρίσκεται σε ένα καταστατικό, που εκδόθηκε το 1221.

Προκειμένου να προστατεύσει τον πλούτο της μονής από υπεξαίρεση ή κλοπή, η Σοφία αγόρασε εκτεταμένες ιδιοκτησίες στο Ρήντερ. Αυτή η αγορά επιβεβαιώθηκε από τον αδελφό της Ερρίκο Α΄, στο Άσερσλεμπεν, το 1223. Η επιβεβαίωση όλων των περιουσιακών στοιχείων και των δικαιωμάτων της μονής, που εκδόθηκε από τον πάπα Γρηγόριο Θ΄ τον Ιούνιο του 1227, αναφέρθηκε επίσης στην ιδιοκτησία στο Ρήντερ.

Η Σοφία πιθανότατα απεβίωσε στις 16 Ιουλίου 1244.

## Παραπομπές

 

## Βιβλιογραφία

* Andreas Popperodt: *Historia Ecclesiae Gerenrodenses* 1560, erste Fassung bei Johann Christoph Bekmann in *Accesiones Historia Anhaltinae* 1716 als *Annales Gernrodensis* .
* O. von Heinemann, *Geschichte der Abtei und Beschreibung der Stiftskirche zu Gernrode* . (HC Huch, Quedlinburg 1877).
* HK Schulze, *Das Stift Gernrode* . Unter Verwendung eines Manuskriptes von Reinhold Specht. Mit einem kunstgeschichtlichen Beitrag von Günther W. Vorbrodt. (Mitteldeutsche Forschungen Bd. 38), Böhlau, Köln 1965.
* A. Thiele, "Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte", Band I, Teilband 1 Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser I

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τεκμηρίωση der Ausstellung SchleierHaft

Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Χένα Βίλγιανεν

Η **Χένα Βίλγιανεν** (γεννημένη στις 13 Μαρτίου 1998) είναι Φινλανδή αθλήτρια της σκοποβολής.

To 2016 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό στο Παγκόσμιο κύπελλο σκοποβολής νέων του Ζουλ και το ίδιο έτος το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα τουφέκι πρηνηδόν ομαδικό στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής νέων του Τάλιν. Το 2018 αναδείχθηκε δευτεραθλήτρια στα 10 μέτρα αεροβόλο τουφέκι ομαδικό στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής 10 μέτρων νέων του Γκιέρ.

Με την εθνική ομάδα σκοποβολής της Φινλανδίας συμμετείχε στους Παγκόσμιους στρατιωτικούς αγώνες της Γουχάν όπου κατετάγει 17η στα 50 μέτρα τουφέκι πρηνηδόν ομαδικό, 18η στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό, 32η στα 50 μέτρα τουφέκι πρηνηδόν και 35η στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων.

Το 2021 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 300 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό μικτό.Είναι αθλήτρια του συλλόγου Kyrkslätt Skytteförening και κατοικεί στη Μάντσαλα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φινλανδές αθλήτριες της σκοποβολής
Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Παγκόσμιους Στρατιωτικούς Αγώνες 2019
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Άντα της Ολλανδίας

Η **Άντα**, ολλανδ.:  Ada van Holland (π. 1163–1205) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόρη του κόμη της Ολλανδίας και με τους γάμους της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου δύο φορές.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας και της συζύγου του Άντας των Ντάνκελντ, κόρης του Ερρίκου διαδόχου της Σκωτίας. Ήταν η αδερφή των Ντίρκ Ζ΄ και Γουλιέλμου Α΄ κομήτων της Ολλανδίας. 

Το 1176 παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ μάργραβο του Βραδεμβούργου και έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου μέχρι το τέλος του το 1184. Ήταν ο δεύτερος γάμος του Όθωνα Α΄. Αυτός είχε πιο πριν νυμφευτεί την Ιουδήθ της Πολωνίας και είχε ήδη δύο γιους: τον Όθωνα Β΄, που διαδέχθηκε τον πατέρα του ως μάργραβος του Βρανδεμβούργου, (γενν. 1149), και τον Ερρίκο (που κληρονόμησε τις κομητείες του Tάνγκερμυντε και Γκάρντελεγκεν) (γενν. 1150). 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Όθωνα Α΄ των Ασκάνια μάργραβο του Βρανδεμβούργου και είχαν τέκνο:
* Aλβέρτος Β΄ π.1177-1220, μάργραβος του Βρανδεμβούργου από το 1205.

Μετά το τέλος του Όθωνα Α΄ η Άντα παντρεύτηκε τον γιο του από τον πρώτο του γάμο, τον Όθωνα Β΄ των Ασκάνια μάργραβο του Βρανδεμβούργου· αυτός ο γάμος έληξε χωρίς παιδιά.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Άντα της Σκωτίας

Η **Άντα**, αγγλ.: Ada of Scotland, of Huntingdon, of Dunkeld (απεβ. μετά το 1206), ήταν μέλος του Οίκου του Ντάνκελντ. Ήταν κόρη του διαδόχου της Σκωτίας και κόμη του Χάντινγκντον και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Ολλανδίας.  Ήταν suo jure κόμισσα του Ρος (στη Σκωτία).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σκωτία ως κόρη του Ερρίκου διαδόχου της Σκωτίας και 3ου κόμη του Χάντινγκτον (1114–1152), και της Άντας ντε Βαρέν (απεβ. π.1178). Ο Ερρίκος ήταν γιος του Δαβίδ Α΄ βασ. της Σκωτίας και της Μωντ κόμισσας του Χάντινγκντον. Αδέλφια της Άντας ήταν οι Μάλκολμ Δ΄, τον Γουλιέλμος Α΄ βασιλείς της Σκωτίας και ο Δαβίδ κόμης του Χάντινγκντον.

### Κόμισσα της Ολλανδίας
Το 1162 ζητήθηκε σε γάμο με τον Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας (π.1141 - 1190) από τον ηγούμενο του αβαείου του Έχμοντ (στην Ολλανδία). Ο ηγούμενος μαζί με την Άντα ταξίδεψε πίσω στην Ολλανδία, όπου πραγματοποιήθηκε η γαμήλια τελετή, πιθανώς στο Έχμοντ στις 28 Αυγούστου 1162. Η Άντα έλαβε την κομητεία του Ρος στα Χάιλαντς της Σκωτίας, ως δώρο γάμου.

Η Άντα δεν συμμετείχε ενεργά στη διακυβέρνηση της κομητείας της Ολλανδίας, αλλά αναφέρεται περιστασιακά σε έγγραφα. Ο σύζυγός της Φλόρις Γ΄ ήταν πιστός σύμμαχος του Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας και συχνά πήγαινε μαζί του στη μάχη. Ο Ολλανδός χρονογράφος Mέλις Στόκε γράφει ότι η Άντα υποστήριξε τον γιο της στον πόλεμο με τον Γουλιέλμο της Κλέβης κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Διαδοχής. Επιπλέον, η Άντα είναι γνωστό ότι διάβαζε λατινικά. Απεβίωσε μετά το 1206 και πιθανότατα τάφηκε στο αβαείο του Mίντελμπουρχ, στο οποίο είχε ήδη κάνει δωρεές 64 £.

Η Άντα και ο Φλώρις Γ΄ είχαν παιδιά, εκ των οποίων μερικά απεβίωσαν μικρά.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1162 τον Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας και είχε τέκνα:
* Άντα (απεβ. μετά το 1205), παντρεύτηκε το 1176 τον Όθωνα Α΄ των Ασκάνια μάργραβο του Βρανδεμβούργου.
* Μαργαρίτα (απεβ. μετά το 1203), παντρεύτηκε το 1182 τον Ντήτριχ Δ΄ κόμη της Κλέβης.
* Ντιρκ Ζ΄ (απεβ. 1203), κόμης της Ολλανδίας.
* Γουλιέλμος Α΄ (π.1167-1222), κόμης της Ολλανδίας.
* Φλόρις (απεβ. το 1210), επίσκοπος της Γλασκόβης.
* Bαλδουίνος (απεβ. 1204).
* Ροβέρτος.
* Bεατρίκη.
* Ελισάβετ.
* Χέντβιχ.
* Aγνή (απεβ. 1228), ηγουμένη στο Ράινσμπουργκ.

## Άντα η ανιψιά της
Ο αδελφός της Άντας, Δαβίδ 8ος κόμης του Χάντινγκντον και η σύζυγός του Μωντ του Τσέστερ, είχαν τέσσερις κόρες, από τις οποίες μία ήταν η Άντα. Αυτή παντρεύτηκε τον σερ Ερρίκο ντε Χέιστινγκς και είχε γιο τον Ερρίκο 1ου βαρόνο του Χέιστινγκς. Ο Ερρίκος νυμφεύτηκε την Ιωάννα ντε Κέιντιλουπ, κόρη του Γουλιέλμου Γ΄ του Κέιντιλουπ και της Εύας του Μπράοζ.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ada της Σκωτίας, *διαδικτυακό λεξικό Ολλανδών γυναικών*

Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Ζαταΐ (Βραζιλία)

Το **Ζαταΐ** () είναι ένας δήμος της Βραζιλίας στην πολιτεία Γκοϊάς. Βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 17 ° 52 '51 "Νότια και γεωγραφικό μήκος 51 ° 42 '50" Δυτικά, με εκτιμώμενο πληθυσμό 102.065 κατοίκους το 2020. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του Γκοϊας, θεωρείται η πρωτεύουσα της παραγωγής σιτηρών και γάλακτος στο Γκοϊας και ο μεγαλύτερος εθνικός παραγωγός καλαμποκιού.

Η τοπογραφία της είναι επίπεδη με κάποιους κυματισμούς που φτάνουν το 5% της περιοχής, με μέσο ύψος 708 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Έχει ένα κλίμα με δύο καλά καθορισμένες εποχές: μια ξηρή (από Μάιο έως Οκτώβριο) και μια βροχερή (Νοέμβριος έως Απρίλιος). Η μέση ετήσια θερμοκρασία κυμαίνεται μεταξύ -2 ° C και 41 ° C.

Διαθέτει αεροδρόμιο, με διάδρομο 1500 μέτρων, φωτισμό και άσφαλτο

Η πόλη διαθέτει έξι ραδιοφωνικούς σταθμούς, τρία τηλεοπτικά κανάλια και τέσσερις εφημερίδες.

Στην εκπαίδευση, διαθέτει πενήντα δημοτικά δημοτικά σχολεία, είκοσι τέσσερα δημοτικά και δευτεροβάθμια σχολεία και είκοσι ιδιωτικά. Επιπλέον, υπάρχουν πέντε τριτοβάθμια ιδρύματα.

## Πηγές
https://www.geografos.com.br/cidades-goias/jatai.php /

https://cidades.ibge.gov.br/brasil/go/jatai/panorama

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* https://cidades.ibge.gov.br/brasil/go/jatai/panorama
* https://www.geografos.com.br/cidades-goias/jatai.php

Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Επαρχία Χουάμπο

Το **Χουάμπο** () είναι επαρχία της Ανγκόλας. Με έκταση 34.270 χλμ2, είναι μια από τις γεωγραφικά μικρότερες επαρχίες, που βρίσκεται στην Κεντρική Περιοχή περίπου 450 χλμ νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας, Λουάντα.

Η επαρχία είχε πληθυσμό 2.019.555 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2014, εκ των οποίων το 48% βρίσκεται σε αστικές περιοχές.

## Έδαφος και κλίμα
Η βάση του Κεντρικού Οροπεδίου είναι μια τεράστια πλάκα από αρχέγονο κρυσταλλικό βράχο που συχνά εκτείνεται με τη μορφή απομονωμένων πετρωμάτων ή τεράστιων κορυφών. Η πιο εξέχουσα κορυφή στην επαρχία είναι το Όρος Μόκο στο Λοντιμπάλι στα 2.620 μέτρα. Η κορυφή είναι το υψηλότερο σημείο στην Ανγκόλα. Τα νερά του ποταμού Κουνένε πηγάζουν στο κεντρικό οροπέδιο κοντά στην πόλη Χουάμπο. Μεγάλο μέρος του εδάφους στην επαρχία Χουάμπο είναι κακής ποιότητας και έχει υποβαθμιστεί σε πολλές περιοχές λόγω υπερβολικής χρήσης και διάβρωσης. Ωστόσο, είναι γενικά καλύτερης ποιότητας από ό,τι στις γειτονικές περιοχές στα ανατολικά, βόρεια και νότια.
μικρογραφία|Πέντρα ντο Αλεμάου
Το Κεντρικό Οροπέδιο βρίσκεται εντός της τροπικής ζώνης, αλλά το υψόμετρο και η επίδραση του νοτιοδυτικού ανταρκτικού ρεύματος συνδυάζονται για να παράγουν ένα μέτριο κλίμα. Η ετήσια διακύμανση της θερμοκρασίας είναι μικρή, με τις μέγιστες θερμοκρασίες να κυμαίνονται μεταξύ 17 και 28° C κατά τη διάρκεια μεγάλης χρονικής περιόδου. Η μέση μέγιστη θερμοκρασία είναι περίπου 22° C. Κατά τους χειμερινούς μήνες (Μάιος-Ιούλιος), οι θερμοκρασίες μπορεί να φθάσουν τους 5 έως 8° C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται από 800 έως 1600mm, ανάλογα με την περιοχή.

## Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία Χουάμπο έχει έκταση 35.771,15χλμ 2 . Χωρίζεται σε 11 δήμους που υποδιαιρούνται σε 37 κοινότητες. Συνορεύει με την επαρχία Κουάνζα Σουλ στα βορειοδυτικά, Μπιέ στα βόρεια και ανατολικά, Μπενγκέλα στα δυτικά και την Ουίλα στα νότια.

* **Δήμος Εκούνια:** **[[Εκούνια]]**, Κιπέιο
* **Δήμος Καάλα:** **[[Καάλα]]**, Καλένγκα, Κατάτα, Κουίμα
* **Δήμος Κατσιούνγκο:** **[[Κατσιούνγκο]]**, Τσινιάμα, Τσιούμπο
* **Δήμος Λονγκόνιο:** Ιάβα, Λέπι, **[[Λονγκόνιο]]**, Τσιλάτα
* **Δήμος Λοντουιμπάλι:** Άλτο-Χάμα, Γκαλάνγκα, Κουμπίλα, **[[Λοντουιμπάλι]]**, Ουσόκουε
* **Δήμος Μούνγκο:** Καμπουένγκο, **[[Μούνγκο]]**
* **Δήμος Μπαϊλούντο:** Λουβέμπα, Λούνγκε, **[[Μπαϊλούντο]]**, Μπίμπε, Χένγκουε-Κακούλο
* **Δήμος Ουκούμα:** Κακόμα, Μουντούντο, **[[Ουκούμα]]**
* **Δήμος Τσικάλα Τσολοάνγκα:** Εμπαβέ, Σάμπο, Σαμπότο, **[[Τσικάλα-Τσολοάνγκα]]**
* **Δήμος Τσιντζέντζε:** Τσιάκα, **[[Τσιντζέντζε]]**
* **Δήμος Χουάμπο:** Καλίμα, Τσιπίπα, **[[Χουάμπο]]**

## Αξιοσημείωτοι κάτοικοι

* Ζωρζ Ρεμπελό Τσικότι, πολιτικός, υπουργός εξωτερικών της Ανγκόλας
* Πάουλο Κασόμα, πρώην κυβερνήτης της επαρχίας
* Ζοζέ Εντουάρντο Αγκουαλούζα, συγγραφέας
* Σόουσα Ζάμπα, συγγραφέας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γεωγραφικές πληροφορίες επαρχίας στο geoview.info

Κατηγορία:Επαρχίες της Ανγκόλας
Βεατρίκη του Βρανδεμβούργου, κυρία του Μεκλεμβούργου

:*Να μη συγχέεται με τη [[Βεατρίκη του Βρανδεμβούργου]] σύζυγο δύο δουκών των Πιάστ-Σιλεσίας.*

Η **Bεατρίκη**, γερμ.: Beatrix von Brandenburg (απεβ. 22 Σεπτεμβρίου 1314) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε κυρία του Μεκλεμβούργου.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αλβέρτου Γ΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου και της Mατθίλδης των Έστριντσεν, κόρης του Χριστοφόρου Α΄ της Δανίας. 

Ο γάμος της το 1292 είναι ιστορικά σημαντικός, επειδή η Βεατρίκη έφερε την κυριότητα του Στάργκαρντ ως προίκα στον γάμο της και έτσι το Στάργκαρντ πέρασε στο Μεκλεμβούργο. Ο γάμος της Bεατρίκης δεν παρήγαγε αρσενικό κληρονόμο, οπότε οι Ασκάνιοι υπολόγιζαν ότι το Στάργκαρντ θα επέστρεφε στο Bρανδεμβούργο, όταν αυτή απεβίωνε. Οι Μεκλεμβούργιοι διαφώνησαν και αυτό οδήγησε στον λεγόμενο «Βόρειο Γερμανικό Μαργραβικό Πόλεμο». Το Μεκλεμβούργο κέρδισε και σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης του Tέμπλιν το 1317, το Στάργκαντ έγινε οριστικά μέρος του Mεκλεμβούργου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1292 τον Ερρίκο Β΄ κύριο του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνο:
* Μωντ/Ματθίλδη 1293-1357, παντρεύτηκε τον Όθωνα Γ΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Bεατρίκη του Βρανδεμβούργου

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Μαργραβίνες της Γερμανίας
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ίαν Ντάγκλας Σμιθ

Ο **Ίαν Ντάγκλας Σμιθ** (8 Απριλίου 1919 -  20 Νοεμβρίου 2007) ήταν Ροδεσιανός πολιτικός, αγρότης και πιλότος μαχητικού αεροσκάφους που υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Ροδεσίας (σημερινής Ζιμπάμπουε) από το 1964 μέχρι το 1979. Ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας που γεννήθηκε εντός της χώρας και στελέχωνε την λευκή κυβέρνηση που κήρυξε ανεξαρτησία από την Μεγάλη Βρετανία, τον Νοέμβριο του 1965. Παρέμεινε πρωθυπουργός τα 14 έτη της διεθνούς απομόνωσης που ακολούθησε και παρακολουθούσε τις δυνάμεις ασφαλείας της Ροδεσίας για το μεγαλύτερο μέρος του Πολέμου των Θάμνων. Επί της πρωθυπουργίας του η Ροδεσία έζησε παρότι είχε εμπάργκο οικονομική άνθηση, μάλιστα ο Ζιμπαμπουεανός πολιτικός Μόργκαν Τσβανγκιραϊ είχε πει 《Εάν ο Ίαν Σμιθ ήταν μαύρος , θα έλεγα πως ήταν ο καλύτερος πρωθυπουργός που είχε ποτέ η Ζιμπάμπουε》.Παρόλ' αυτά όμως ο Σμιθ θεωρείται η ενσάρκωση της λευκής Ροδεσίας. Μέχρι και των ημερών μας είναι μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Οι υποστηρικτές του τον θεωρούν ως έναν άνθρωπο που "καταλάβαινε τις άβολες αλήθειες της Αφρικής" ενώ για τους αντιπάλους του ήταν ένας "κλειστόμυαλος ρατσιστής"

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ζιμπαμπουανοί πολιτικοί
Βεατρίκη της Βοημίας

Η **Βεατρίκη**, τσεχ.: Božena Česká (1225 - 1290) ήταν πριγκίπισσα της Βοημίας και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Βεγκέσλαου Α΄ της Βοημίας και της Kουνιγούνδης των Χοενστάουφεν, κόρης του Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και βασιλιά τη Γερμανίας. Μητέρα της Κουνιγούνδης ήταν η Ειρήνη Αγγελίνα, κόρη του Ισαακίου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Όθωνα Γ΄ των Ασκάνια μάργραβο του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Γ΄ *της Πράγας* (1244-1268), μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ.
* Όθων Ε΄ *ο Υψηλός"' (π.1246-1298) , μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ.
* [[Αλβέρτος Γ΄ του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ|Aλβέρτος Γ΄]] (π.1250-1300), μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ.
* [[Όθων ΣΤ΄ του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ|Όθων ΣΤ΄]] *ο Βραχύς'' (π.1255-1303), μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ.
* Κουνιγούνδη (απεβ. π.1292), παντρεύτηκε πρώτα το 1264 τον Μπέλα δούκα της Σλαβονίας (1245-1269) και μετά το 1273 τον Βάλεραν Δ΄ δούκα του Λίμπουργκ.
* Ματθίλδη (απεβ. 1316), παντρεύτηκε το 1266 τον Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας (π.1218-1278).

## Βιβλιογραφικές αναφορές


 
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς
Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου
Στάση

**Στάση** ονομάζεται η συμπεριφορά ομάδας ατόμων, που τείνει προς την εξέγερση, εναντίον της εκάστοτε εξουσίας. Η συμπεριφορά αυτή συχνά περιλαμβάνει την υποκίνηση σε βία, όχι πάντοτε, και στη γενικευμένη αναταραχή.

Η στάση τιμωρείται βάσει του άρθρου 94 του Ενιαίου Κώδικα Στρατιωτικού Δικαίου των Ηνωμένων Πολιτείων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες
Κατηγορία:Ταραχές
Εξέγερση

**Εξέγερση** είναι το αποτέλεσμα, περισσότερο ή λιγότερο βίαιων ενεργειών τμήματος του πληθυσμού ενός κράτους,  που προκύπτει από πράξεις πολιτικής ανυπακοής και όχι μόνο, κατά την οποία οι συμμετέχοντες γίνονται εχθρικοί απέναντι στην εκάστοτε εξουσία και τα εκτελεστικά όργανά της, τα οποία αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη διατήρηση και επιβολή της τάξης.  Πλήθος, αλληλένδετων και μη, παραγόντων μπορεί να προκαλέσουν κοινωνική αναταραχή, είτε πρόκειται για μία αιτία είτε για έναν συνδυασμό αιτιών. Ωστόσο, οι περισσότερες από αυτές, σχετίζονται με την καταλήστευση των μαζών, την αυθαιρεσία και τον αυταρχισμό της εξουσίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες
Κατηγορία:Ταραχές