open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Νιμά Γιουσίτζ

Ο **Νιμά Γιουσίτζ** (περσ. نیما یوشیج), γνωστός και απλώς ως «Νιμά» και γεννημένος ως **Αλί Εσφαντιαρί** (περσ. علی اسفندیاری), ήταν εξέχων Ιρανός ποιητής, που γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1895 και απεβίωσε στις 6 Ιανουαρίου 1960. Είναι πολύ γνωστός για το ποιητικό ύφος που κατέστησε δημοφιλές, το λεγόμενο *she'r-e now* (شعر نو, που σημαίνει «νέα ποίηση») ή *She'r-e Nimaa'i* (شعر نیمایی, δηλ. «ποίηση του Νιμά») προς τιμή του μετά τον θάνατό του. Θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης περσικής ποιήσεως.

Πέθανε από πνευμονία στο Σεμιράν, βόρειο προάστιο της Τεχεράνης. Σύμφωνα με τη διαθήκη του, τάφηκε στο χωριό που γεννήθηκε, το Γιους (από όπου και το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο), στην Κομητεία ή διαμέρισμα Νουρ της Επαρχίας Μαζανταράν.

## Δείτε επίσης
* Περσική λογοτεχνία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία και στίχοι του Νιμά Γιουσίτζ
* Βιογραφία από τον καθηγητή Ιράτζ Μπασιρί του Πανεπιστημίου της Μινεσότα

Κατηγορία:Ιρανοί ποιητές
Κατηγορία:Ποιητές του 20ού αιώνα
Καστανιές Άρτας

Οι **Καστανιές** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.

## Γενικά στοιχεία
Οι Καστανιές βρίσκονται στις βόρειες πλαγιές των Ορέων Βάλτου, σε υψόμετρο 640 μέτρα. Απέχουν 53 χιλιόμετρα ΒΑ. από την Άρτα, 23 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου) και 5 (οδικά) χιλιόμετρα ΝΑ. από το Αστροχώρι. Αναφέρονται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1981 να απογράφονται στην κοινότητα Αστροχωρίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Αστροχώρι, την Βουτανιάδα και τον Πλάτανο αποτελούν την κοινότητα Αστροχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 40 κάτοικοι. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Χοσέ Γουατανάμπε

Ο **Χοσέ Γουατανάμπε** (ισπαν. *José Watanabe*, 1946-2007) ήταν βραβευμένος Περουβιανός ποιητής. Γεννήθηκε κοντά στην πόλη Λαρέδο, σε ένα αγρόκτημα με φυτεία ζαχαροκάλαμου. Ο πατέρας του ήταν Ιάπωνας μετανάστης, ενώ η μητέρα του ήταν Περουβιανή, καταγόμενη από τις φυλές των Άνδεων. Ο ποιητής συγχώνευσε τα δύο πολιτισμικά του υπόβαθρα με πολύ προσωπικό τρόπο σε ένα περιορισμένο σε όγκο αλλά έντονο ποιητικό έργο.

Το 1970 ο Γουατανάμπε μοιράσθηκε με τον Αντόνιο Σιγιόνις (*Antonio Cillóniz*) το πρώτο έπαθλο σε διαγωνισμό νέων ποιητών τον οποίο παλαιότερα είχαν κερδίσει λογοτέχνες όπως ο Χαβιέρ Εράουδ. Το επόμενο έτος κέρδισε το βραβείο «Νέος ποιητής του Περού» με την πρώτη του ποιητική συλλογή, το *Album de Familia*.

Ο Χ. Γουατανέμπε απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών από καρκίνο του οισοφάγου.

## Παραπομπές


Γουαταναμπε
Κουλούρης

Το ελληνικό επώνυμο **Κουλούρης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αργύρης Κουλούρης (γενν. 1947), μουσικός, μέλος του συγκροτήματος Aphrodite's Child
* Γεώργιος Κουλούρης (1845-1921), ιατρός και βουλευτής από τη Σίφνο
* Δημήτρης Κουλούρης (γενν. 1991), κολυμβητής 
* Ευθύμης Κουλούρης (γενν. 1996), ποδοσφαιριστής
* Ιωάννης Κουλούρης (1878-1966), γλύπτης
* Κίμων Κουλούρης (γενν. 1940), βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και υφυπουργός
* Χρήστος Κουλούρης (1924-2006), εκδότης, ποιητής, πεζογράφος και δοκιμιογράφος
Σαριδάκης

Το ελληνικό επώνυμο **Σαριδάκης** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Δημήτρης Σαριδάκης (γενν. 1912-1977), ζωγράφος
* Γεώργιος Σαριδάκης (1885-1938), αθλητής του στίβου, αργυρός Ολυμπιονίκης στο βάδην
* Γεώργιος Σαριδάκης (γενν. 1938), Ευρωβουλευτής το διάστημα 1989-1994
* Κωνσταντίνος Σαριδάκης, το κατά κόσμο όνομα του Οσίου Ευμενίου του Λεπρού (1931-1999)
* Μανώλης Σαριδάκης (γενν. 1961), ζωγράφος, γιος του Δημήτρη
* Νίκος Σαριδάκης, σκηνογράφος και ενδυματολόγος
Κομητεία Άνσον (Βόρεια Καρολίνα)

Η **Κομητεία Άνσον** (αγγλ. *Anson County*) είναι κομητεία στην πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την απογραφή του 2020 ο πληθυσμός της ήταν 22.055 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (έδρα) της κομητείας, αλλά και ο μεγαλύτερος οικισμός της, είναι το Γουέιντσμπορο Η κομητεία ιδρύθηκε το 1750 και πήρε το όνομά της προς τιμήν του ναυάρχου και βαρόνου Τζωρτζ Άνσον.
  
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1.391,1 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Βόρειας Καρολίνας
Urban Pulse

Οι **Urban Pulse** είναι ένα hip hop συγκρότημα από την Θεσσαλονίκη, το οποίο δημιουργήθηκε το 2011. Αρχικά, υπήρξε ως ομάδα παραγωγής μέχρι το 2015, όπου και κυκλοφόρησε την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Αντοχή».

Ο ήχος τους χαρακτηρίζεται από τον κλασσικό boom bap ήχο της δεκαετίας του 90, συνδυασμένο με στοιχεία από το ελληνικό λαϊκό τραγούδι και της σκοτεινής low bap αισθητικής. Οι στίχοι τους έχουν έντονο κοινωνικοπολιτικό και αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο, καθώς και αναφορές στην καθημερινότητα και τον ψυχικό πόνο. 

Έχουν συμμετάσχει σε πολλές συναυλίες εργατικών σωματείων, φοιτητικών συλλογών και πολιτικών οργανώσεων.

## Δισκογραφία

### Άλμπουμ

* Αντοχή (2015)
* Πριν την Εκκίνηση (2017)
* Σημάδια στους Αγκώνες (2019)
* Για μια ανάσα στο διάστημα (2020)
* Blood Round (2022)

### Singles

* Άνιση μάχη (2019)
* Δε χαμηλώνουμε το βλέμμα (2021)
* Ελεύθερος κόσμος (2023)
* Ένα ακόμα jam στην Πολυτεχνείου (2023)
* Μη μου θυμώνεις (2024)
* Ο Γκιαούρης και ο Χασάν (2024)
* Γιατί με τυραννάς (2024)

### EP
* Ως εδώ καλά (2024)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά hip hop συγκροτήματα
Εθνικός Δρυμός Αλί Μποτούς

Το **Αλί Μποτούς** (βουλγαρικά Али ботуш), ή **Αλιμποτούς**, είναι φυσικό καταφύγιο στη μικρή οροσειρά του Ορβήλου, που βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ Βουλγαρίας και Ελλάδας. Το καταφύγιο καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα του βουνού που βρίσκεται εντός της βουλγαρικής επικράτειας και πήρε το όνομά του από την παλιά βουλγαρική ονομασία του Ορβήλου. Βρίσκεται στους Δήμους Σαντάνσκι και Χατζηδήμοβο, στην Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ. Κηρύχθηκε προστατευόμενη περιοχή το 1951, με σκοπό την προστασία των μεγαλύτερων δασών λευκόδερμης πεύκης, είδους ενδημικού στη Βαλκανική Χερσόνησο. Η έκτασή του αυξήθηκε πολλές φορές και καλύπτει σήμερα 1.638 εκτάρια ή 16,38 τετραγ. χιλιόμετρα. Το 1977 ανακηρύχθηκε από την UNESCO Προστατευόμενη Περιοχή Βιόσφαιρας.

## Παραπομπές


Αλ
Γκολέσοβο

Το **Γκολέσοβο** (βουλγαρικά: Голешово)  είναι χωριό στη νοτιοδυτική Βουλγαρία, εντός του δήμου Σαντάνσκι, στην επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ. Ο οικισμός βρίσκεται στους βορειοδυτικούς πρόποδες της οροσειράς του Ορβήλου, κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Ο Εθνικός Δρυμός Αλί Μποτούς βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση. Το Γκολέσοβο βρίσκεται 46 χιλιόμετρα από την πόλη Σαντάνσκι και 14 χιλιόμετρα από το χωριό Πέτροβο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ
Χερσόνησος Γκουαχίρα

[μικρογραφία|Αεροφωτογραφία της χερσονήσου Γκουαχίρα (επάνω κέντρο), συμπεριλαμβανομένων τμημάτων της [Κολομβία|Κολομβίας και της Βενεζουέλας δυτικά του Κόλπου της Βενεζουέλας και νότια της Καραϊβικής Θάλασσας.]]

Η **Χερσόνησος Γκουαχίρα** (ισπαν.: *ɡwaˈxiɾa*), είναι χερσόνησος στη βόρεια Κολομβία και τη βορειοδυτική Βενεζουέλα στην Καραϊβική. Είναι η βορειότερη χερσόνησος της Νότιας Αμερικής και έχει έκταση 25,000 τ.χλμ που εκτείνεται από τον κόλπο Manaure (Κολομβία) έως τον Καλαμπόζο Εσενάντα στον κόλπο της Βενεζουέλας και από την Καραϊβική έως την οροσειρά Serranía del Perijá .

Αποτέλεσε αντικείμενο ιστορικής διαμάχης μεταξύ Βενεζουέλας και Κολομβίας το 1891 και κατόπιν διαιτησίας επιδικάστηκε στην τελευταία και ενώθηκε με το Νομό Μαγδαλένα. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας αποτελεί μέρος της Κολομβίας, καθιστώντας την μέρος του διαμερίσματος Λα Γκουαχίρα. Η υπόλοιπη λωρίδα αποτελεί μέρος του κράτους Ζούλια της Βενεζουέλας. Το βορειότερο τμήμα της χερσονήσου ονομάζεται Πούντα Γκαλίνας (12° 28' Β) και θεωρείται επίσης το βορειότερο τμήμα της ηπειρωτικής Νότιας Αμερικής.

## Ετυμολογία
Το όνομα *Γκουαχίρα* προέρχεται από τις γλώσσες της Καραϊβικής. είναι η ισπανική προφορά του Wajiira ή Wahiira. Σύμφωνα με τον Πίκον, η λέξη *Γκουαχίρος* χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το έτος 1600 για να δηλώσει περίπου 200 ιθαγενείς οικογένειες που κατοικούσαν στην περιοχή της Riohacha.  Ήταν γνωστοί για τα μεγάλα κοπάδια κατσικιών που είχαν. Οι Ισπανοί εφάρμοσαν τον όρο σε όλους τους ιθαγενείς της χερσονήσου που ήταν βοσκοί αιγών. Σύμφωνα με τον Όλιβερ, ο όρος *Γκουαχίρο* δεν εμφανίστηκε στα ισπανικά αρχεία μέχρι το έτος 1626, σε ένα έγγραφο ενός μοναχού ονόματι Πέδρο Σιμόν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Κολομβίας
Αρχοντικό Γκερεχτέ

Το **Αρχοντικό Γκερεχτέ** είναι παραδοσιακή κατοικία του 18ου αιώνα στη Σιάτιστα του Νομού Κοζάνης. Έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, καθώς αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της αρχιτεκτονικής και ιστορικής φυσιογνωμίας της περιοχής.

## Τοποθεσία και ιστορικό
Το αρχοντικό βρίσκεται στη συνοικία Χώρα, στη γειτονιά του Μπουρού, μία από τις ιστορικές γειτονιές της Σιάτιστας. Σύμφωνα με επιγραφή που σώζεται στο εσωτερικό του, χρονολογείται στο έτος 1757. Το κτήριο ανήκε στον γιατρό Δημήτριο Γκερεχτέ, μέλος εύπορης και επιφανούς οικογένειας της πόλης. Μέχρι σήμερα διατηρείται σε καλή κατάσταση και παραμένει στην ιδιοκτησία απογόνων της οικογένειας.

Η κατασκευή του συμπίπτει με την περίοδο ακμής της Σιάτιστας κατά τον 18ο αιώνα, όταν η πόλη εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό και πνευματικό κέντρο με δραστηριότητες που επεκτείνονταν έως τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.

## Αρχιτεκτονική
Το αρχοντικό ακολουθεί την τυπολογία των στατιστικών αρχοντικών: είναι διώροφο με λιθόκτιστη βάση, ξύλινο ανώγειο και εσωτερική αυλή. Η αρχιτεκτονική του συνδυάζει στοιχεία της τοπικής λαϊκής παράδοσης με επιρροές από τα Βαλκάνια και τη Μικρά Ασία, όπως συνέβαινε σε πολλά σπίτια της περιοχής εκείνης της εποχής.

Ξεχωρίζουν οι εσωτερικές διακοσμήσεις, οι τοιχογραφίες και τα ξυλόγλυπτα στοιχεία, με κεντρικό χώρο τον λεγόμενο «μπασιοντά», δηλαδή την κυρίως αίθουσα υποδοχής, όπου βρίσκεται και η επιγραφή με τη χρονολογία ανέγερσης.

## Πολιτιστική σημασία
Το Αρχοντικό Γκερεχτέ είναι ένα από τα σημαντικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα της περιόδου ακμής της Σιάτιστας. . Αν και δεν λειτουργεί ως μουσείο, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης και προσελκύει το ενδιαφέρον ερευνητών και επισκεπτών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Δυτική Μακεδονία
Κατηγορία:Σιάτιστα
Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στην Ελλάδα
Εγκυκλοπαίδεια της Σύγχρονης Ουκρανίας

Η **Εγκυκλοπαίδεια της σύγχρονης Ουκρανίας** (ουκρανικά: Енциклопедія Сувревреї України (ЕСУ) /  Entsyklopediia Suchasnoi Ukraine (ESU)), με συντομογραφία EMU, είναι εθνική εγκυκλοπαίδεια πολλών τόμων που αφορά την Ουκρανία. Είναι ακαδημαϊκό έργο του Ινστιτούτου Επιστημονικής Εγκυκλοπαιδικής ΄Ερευνας της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ουκρανίας. Σήμερα, το βιβλίο αναφοράς είναι διαθέσιμο σε έντυπη και διαδικτυακή μορφή.

Η EMU παρέχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της σύγχρονης Ουκρανίας περιγράφοντας γεγονότα, θεσμούς, οργανώσεις, δραστηριότητες, ιδέες και ανθρώπους από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι σήμερα. Λαμβάνει υπόψην όλες τις σφαίρες της ζωής στην Ουκρανία και αντικατοπτρίζει τις τρέχουσες απόψεις για τα ιστορικά γεγονότα και προσωπικότητες. 

## Έκδοση σε χαρτί
Μια πρώτη έκδοση έχει ήδη εκδοθεί ενώ 30 τόμοι σχεδιάζονται για το μέλλον . Μέχρι το 2022 είχαν δημοσιευθεί 24 τόμοι και έχει ήδη γίνει η πιο ολοκληρωμένη εγκυκλοπαίδεια για την Ουκρανία μέχρι σήμερα.

Οι δημοσιευμένοι τόμοι εκδίδονται από τον Ιβάν Dziuba, τον Arkadii Zhukovskyi, τον Oleh Romaniv, τον Mykola Zhelezniak, με τη βοήθεια περισσότερων από 20 διάσημων Ουκρανών επιστημόνων, συμπεριλαμβανομένου του Borys Paton. Εχει γραφτεί από πάνω από 1.000 εμπειρογνώμονες και συντάσσεται με συντακτικό προσωπικό (10 επαγγελματίες).
μικρογραφία| τόμοι 16 & 17
Η EMU έχει επανειλημμένα διατηρήσει κορυφαίες θέσεις στην ουκρανική εθνική αξιολόγηση "Βιβλίο της Χρονιάς", έχει απονεμηθεί πολλά διπλώματα, ιδίως, το 2003 έγινε βραβευμένη του ουκρανικού εθνικού προγράμματος "Ατομο της Χρονιάς-2002" στην κατηγορία "Πολιτιστικό Πρόγραμμα της Χρονιάς". 

Προηγουμένως είχε σχεδιαστεί η EMU να αποτελέσει τη βάση για την εθνική πολυτομική *Ουκρανική Οικουμενική Εγκυκλοπαίδεια*, κοινό έργο της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ουκρανίας και της Επιστημονικής Εταιρείας Σεβτσένκο.

## Διαδικτυακή εκδοχή
Η EMU ξεκίνησε να λειτουργεί στο διαδίκτυο τον Οκτώβριο του 2014 και συνεχίζει να είναι έργο σε εξέλιξη (ο κατάλογος των άρθρων είναι ατελής). Όλα τα περιεχόμενα της διαδικτυακής Εγκυκλοπαίδειας είναι διαθέσιμα δωρεάν. Είναι πλέον μεταξύ των δημοφιλών ουκρανικών δημοσιευμένων ιστοσελίδων, με περίπου 235.000 επισκέπτες το μήνα και πάνω από 2,8 εκατομμύρια το χρόνο ). Τα άρθρα στην ιστοσελίδα της εγκυκλοπαίδειας έχουν σημειωθεί με τοποθεσιακά σήματα. Η διαδικτυακή μορφή του έργου επιτρέπει την ανάπτυξη έγκαιρου και σχετικού περιεχομένου για όλους τους χρήστες. Οι επισκέπτες προέρχονται από όλες τις ηπείρους, αλλά αυτοί από την Ουκρανία κυριαρχούν.

## Δείτε επίσης
* *Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας*    
* *Ουκρανία: Μια σύντομη εγκυκλοπαίδεια*   
* *Ουκρανική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Εγκυκλοπαίδεια της σύγχρονης Ουκρανίας'' (στα ουκρανικά) 
* Ινστιτούτο Επιστημών Εγκυκλοπαίδειας
* Μαтеріали Робочої групи з подготовки проекта концепции создания Української Универсальной Енциклопедії
* Μεταφράστηκε απο την Αγγλική Βικιπαίδεια Encyclodepia of Modern Ukraine
Κατηγορία:Ουκρανικές σπουδές
Ανδρέας Ακριβός

Ο **Ανδρέας Ακρίβος** (13 Ιουνίου 1928 – 17 Φεβρουαρίου 2025) ήταν Ελληνοαμερικανός φυσικός και διακεκριμένος χημικός μηχανικός. Κατείχε την έδρα του Καθηγητή Επιστήμης και Μηχανικής Άλμπερτ Αϊνστάιν στο City College of New York και διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Βενιαμίν Λέβιτς για Φυσικοχημική Υδροδυναμική.

## Βίος και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες για σπουδές στη μηχανική. Απέκτησε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Σύρακους το 1950, μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 1951 και διδακτορικό το 1954, όλα στον τομέα της χημικής μηχανικής.

Το 1954 εντάχθηκε στο διδακτικό προσωπικό του Πανεπιστημίου Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ και το 1962 στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, όπου συνέβαλε στην ανάπτυξη του τμήματος Χημικής Μηχανικής. Το 1987 διορίστηκε καθηγητής στο City College της Νέας Υόρκης, διαδεχόμενος τον Βενιαμίν Λεβίτς. Από το 1982 έως το 1997 υπήρξε αρχισυντάκτης του επιστημονικού περιοδικού *Physics of Fluids*.

Απεβίωσε στο Στάνφορντ της Καλιφόρνια στις 17 Φεβρουαρίου 2025, σε ηλικία 96 ετών.

## Βραβεία και τιμές

* Εθνικό Μετάλλιο Επιστημών των ΗΠΑ (2001)
* Μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Μηχανικής (1977)
* Μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών (1993)
* Βραβείο Fluid Dynamics Prize της Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας (1991)
* Μετάλλιο G. I. Taylor της Society of Engineering Science (1988)
* Κατατάσσεται στους πολυαναφερόμενους επιστήμονες στον τομέα της μηχανικής (ISI Highly Cited Researchers)

## Πηγές


Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Έλληνες μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:Χημικοί μηχανικοί
Χάρης Βλαβιανός

Ο **Χάρης Βλαβιανός** (Ρώμη, 1957) είναι Έλληνας ποιητής και δοκιμιογράφος.

## Βιογραφία
Σπούδασε Οικονομικά και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ και Ιστορία και Πολιτική Θεωρία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Διευθύνει το περιοδικό «Ποιητική» και διδάσκει Ιστορία και Ιστορία των ιδεών στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος και δημιουργική γραφή στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Είναι σύµβουλος εκδόσεων στις εκδόσεις Πατάκη.

## Έργο
Ο Χάρης Βλαβιανός έχει εκδώσει 13 ποιητικές συλλογές, µε πιο πρόσφατες τις συλλογές *Αναγέννηση* (2024) και *Αυτοπροσωπογραφία του λευκού* (2018), που απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης, το Βραβείο Ποίησης της Ακαδηµίας Αθηνών, το Βραβείο του περιοδικού «Αναγνώστης» και το Βραβείο Public (Κατηγορία «Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση»), και τέσσερεις συλλογές δοκιμίων. Το 2014 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα µε τίτλο *Το αίµα νερό*.

Στα βιβλία του συμπεριλαμβάνονται *Η ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας σε 100 χαϊκού* (2011), *Το κρυφό ηµερολόγιο του Χίτλερ* (2016), *Τώρα θα µιλήσω εγώ* (2020), *Πλατωνικοί διάλογοι* (2022), *Βουτιά σε παγωμένα νερά. Μια συζήτηση με την Μάργκαρετ Άτγουντ για τη λογοτεχνία, τις δυστοπίες και τη γυναικεία ταυτότητα* (2024).

Έχει µεταφράσει έργα κορυφαίων Αµερικανών και Ευρωπαίων ποιητών, όπως οι Ουώλτ Ουίτμαν, Έζρα Πάουντ, Τόμας Στερνς Έλιοτ, Τζον Άσμπερυ, Ουίλιαμ Μπλέικ, Ζμπίγκνιεφ Χέρμπερτ, Φερνάντο Πεσσόα, Ε.Ε. Κάμινγκς, Μάικλ Λόνγκλεϊ, Γουάλας Στίβενς, Αν Κάρσον, Άνταμ Ζαγκαγιέφσκι και Λουίζ Γκλικ.

Ποιήµατά του έχουν µεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες και έργα του έχουν εκδοθεί σε Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Σουηδία, Ολλανδία, Ισπανία, Ρωσία, Βουλγαρία, Ρουμανία και Κίνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Τριφθοριούχο βρώμιο

Το **τριφθοριούχο βρώμιο** () είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση, με μοριακό τύπο **[[Βρώμιο|Br]][[Φθόριο|F]]<sub>3</sub>**. Το χημικά καθαρό τριφθοριούχο βρώμιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25&nbsp;°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό, αχυρένιου χρώματος  με αποπνικτική οσμή, που διασπάται βίαια με την επαφή του με το νερό και με οργανικές ενώσεις. Είναι ισχυρό φθοριωτικό μέσο και ιονιζόμενος ανόργανος διαλύτης. Χρησιμοποιείται για την παραγωγή εξαφθοριούχου ουρανίου (UF6) στην διαδικασία επεξεργασίας και επανεπεξεργασίας του ως πυρηνικού καυσίμου.

## Σύνθεση
Το τριφθοριούχο βρώμιο πρωτοπεριγράφηκε το 1906 από τον Πωλ Λιμπιού (*Paul Lebeau*), που το απέκτησε με αντίδραση βρωμίου με φθόριο:

\mathrm{
3F_2 + Br_2 \xrightarrow{20^oC} 2BrF_3}

Η δυσαναλογοποίηση του μονοφθοριούχου βρωμίου δίνει επίσης τριφθοριούχο βρώμιο:

\mathrm{
3BrF \xrightarrow{} BrF_3 + Br_2 }



## Δομή
Όπως συμβαίνει επίσης με το τριφθοριούχο χλώριο (ClF3) και το τριφθοριούχο ιώδιο (IF3), μόριο του τριφθοριούχου βρωμίου έχει σχήμα Τ και είναι επίπεδο. Σύμφωνα με την τυποποίηση της θεωρίας άπωσης ζευγών ηλεκτρονίων της στοιβάδας σθένους  *VSEPR* , το βρώμιο τοποθετείται στο κέντρο με δυο μονήρη ηλεκτρονιακά ζεύγη. Η απόσταση μεταξύ του ατόμου βρωμίου και των δυο αξονικών ατόμων φθορίου είναι 181 pm, ενώ η απόσταση του ατόμου βρωμίου με το ισημερινό είναι 172 pm. Η δεσμική γωνία μεταξύ ενός αξονικού ατόμου φθορίου και του ισημερινού είναι 86,2°. Η γωνία αυτή παρατηρήθηκε εξαιτίας της δημιουργούμενης άπωσης μεταξύ των μονηρών ηλεκτρονιακών ζευγών είναι μεγαλύτερη σε σύγκριση με τα δεσμικά ηλεκτρονιακά ζεύγη Br-F.

## Χημικές ιδιότητες
Με μια εξαιρετικά εξώθερμη αντίδραση, το BrF3 αντιδρά με το νερό σχηματίζοντας υδροβρωμικό, υδροφθορικό οξύ και οξυγόνο:

\mathrm{
BrF_3 +  2H_2O \xrightarrow{} HBr +  3HF + O_2 }

Το BrF3 είναι φθοριωτικό μέσο, αλλά λιγότερο δραστικό από το ClF3. Παρ' όλα αυτά αντιδρά από τη θερμοκρασία των -196 °C με το αιθανονιτρίλιο, δίνοντας 1,1,1-τριφθοραιθάνιο: 

\mathrm{
BrF_3 + CH_3CN  \xrightarrow{} CH_3CF_3 + \frac{1}{2} Br_2 + \frac{1}{2} N_2}

Στην υγρή κατάσταση, το BrF3 αυτοϊονίζεται:

\mathrm{
2BrF_3 \rightleftarrows BrF_2^+ + BrF_4^- }

Τα φθοριούχα άλατα διαλύονται εύκολα στο BrF3, σχηματίζοντας τα αντίστοιχα βρωμοτετραφθορικά άλατα:

\mathrm{
KF + BrF_3 \xrightarrow{} KBr F_4 }

Το  BrF3 αντιδρά ως δότης φθοριούχων ανιόντων:

\mathrm{
BrF_3 + SbF_5 \xrightarrow{} [BrF_2^+][SbF_6^-] }



## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις βρωμίου
Κωνσταντίνα Τριβιζά

Η **Κωνσταντίνα Τριβιζά** είναι Ελληνοαμερικανίδα εφαρμοσμένη μαθηματικός, της οποίας η έρευνα περιλαμβάνει τις μη γραμμικές μερικές διαφορικές εξισώσεις, την ρευστοδυναμική και την μαθηματική μοντελοποίηση της συρροής. Είναι καθηγήτρια μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, όπου διευθύνει το Ινστιτούτο Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας.

## Σπουδές και καριέρα
Η Τριβιζά αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Πάτρας το 1990 και ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο Μπράουν το 1996. Ο Κωνσταντίνος Δαφέρμος ήταν επιβλέποντας καθηγητής στη διδακτορική διατριβή της με τίτλο A priori estimates in hyperbolic systems of conservation laws via generalized characteristics.

Πραγματοποίησε μεταδιδακτορική έρευνα στο Κέντρο Μη Γραμμικής Ανάλυσης, στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon και εργάστηκε ως βοηθητική καθηγήτρια μαθηματικών και το 2000 εντάχθηκε στο διδακτικό προσωπικό στο Πανεπιστήμιο Μέριλαντ. Το 2004 προήχθη σε αναπληρώτρια καθηγήτρια και το 2007 σε τακτική καθηγήτρια. Διετέλεσε διευθύντρια του προγράμματος εφαρμοσμένων μαθηματικών και στατιστικής αλλά και του προγράμματος επιστημονικών υπολογισμών από το 2007 έως το 2018. Το 2008 συνεργάστηκε με το Ινστιτούτο Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας και το 2017 με το Κέντρο Επιστημονικών Υπολογισμών και Μαθηματικής Μοντελοποίησης. Το 2020 έγινε διευθύντρια του Ινστιτούτου Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας.

## Αναγνωρισιμότητα
Το 2001 η Τριβιζά κέρδισε μια ερευνητική υποτροφία Sloan. Το 2003 έλαβε το Προεδρικό Βραβείο Πρώιμης Καριέρας και Επιστήμονες και Μηχανικούς «για την εφαρμογή της εμπειρογνωμοσύνης της στις εφαρμομμένες μερικές διαφορικές εξισώσεις και στην αυξημένη κατανόηση μιας μεγάλης ποικιλίας σημαντικών φυσικών συστημάτων που μοντελοποιούνται από τους νόμους διατήρησης». Το 2023 εξελέγη μέλος στο SIAM.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αρχική σελίδα
Κανάλια Άρτας

Τα **Κανάλια** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και τον Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

## Γενικά στοιχεία
Τα Κανάλια βρίσκονται στα όρια με την Περιφέρεια Θεσσαλίας και δυτικά του Άραχθου ποταμού, σε υψόμετρο 995 μέτρα. Απέχουν 61 χιλιόμετρα Α. από την Άρτα (μέσω Κομπότι), 39 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου - μέσω Μεγαλόχαρης) και 4 χιλιόμετρα Ν. από τον Μεσόπυργο. Απογράφεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1991 στην κοινότητα Μεσοπύργου, στην οποία ανήκει μαζί με τον Μεσόπυργο, το Αλωνάκι, τη Βελανιδιά, το Βουλιαγμένο, τη Βρυσούλα και τον Παλαιόμυλο σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, ενώ υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 9 κάτοικοι. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Παλαιομύλια Άρτας

Τα **Παλαιομύλια** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και τον Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

## Γενικά στοιχεία
Τα Παλαιομύλια βρίσκονται στους νότιους πρόποδες του Κοκκινίλακκου, σε υψόμετρο 890 μέτρα. Απέχουν 70 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άρτα, 39 χιλιόμετρα Α. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου) και 6 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τις Πηγές. Απογράφονται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1940 στην κοινότητα Πηγών, στην οποία ανήκουν και υπάγονται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 16 κάτοικοι. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Βουτανιάδα Άρτας

Η **Βουτανιάδα** είναι οικισμός της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και τον Δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.

## Γενικά στοιχεία
Η Βουτανιάδα βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές των Ορέων Βάλτου, σε υψόμετρο 540 μέτρα. Απέχει 56 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Άρτα (μέσω Κομπότι), 25 χιλιόμετρα Α. από την Άνω Καλεντίνη (έδρα του δήμου - μέσω Μεγαλόχαρης). Απογράφεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1981 στην κοινότητα Αστροχωρίου, στην οποία ανήκει μαζί με το Αστροχώρι, τις Καστανιές και τον Πλάτανο σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τετραφυλίας του Δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 απογράφησαν 7 κάτοικοι.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Κατάλογος χωρών κατά δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (2024)

thumb|Παγκόσμιος χάρτης της κατάταξης των χωρών με βάση τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης  (βασισμένος σε δεδομένα του 2022, δημοσιεύτηκε το 2024).
|455x430px

Παρατίθεται ένας **κατάλογος χωρών του κόσμου με βάση τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης** όπως συμπεριλήφθηκε στην έκθεση για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών. Δημοσιοποιήθηκε στις 13 Μαρτίου 2024 και δημιουργήθηκε με βάση τις εκτιμήσεις για το έτος 2022. Καλύπτει 193 χώρες που είναι μέλη των Ηνωμένων Εθνών, μαζί με το Χονγκ Κονγκ (της Κίνας) και τα Παλαιστινιακά Εδάφη.  Εξαιτίας της έλλειψης δεδομένων, δεν υπολογίζονται τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ Βόρεια Κορέα και Μονακό. Οι Νήσοι Κουκ, η Αγία Έδρα και το Νιούε είναι τα μοναδικά κρατικά μέρη που δεν συμπεριλαμβάνονται στην έκθεση, ενώ βρίσκονται εντός του Συστήματος των Ηνωμένων Εθνών. Συνολικά ο ΔΑΑ (HDI) είναι διαθέσιμος για 192 χώρες και ένα έδαφος.

Ο Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης (ΔΑΑ), (αγγλ.: Human Development Index, HDI) αποτελεί μέτρο σύγκρισης του προσδόκιμου ηλικίας, του αλφαβητισμού, της εκπαίδευσης και της ποιότητας ζωής ανά τον κόσμο. Με βάση αυτόν το Δείκτη, γίνεται χαρακτηρισμός μιας χώρας σε υπανάπτυκτη ή αναπτυσσόμενη ή αναπτυγμένη και επίσης για να μετρήσει την επίδραση των οικονομικών πολιτικών στην ποιότητα ζωής.

Η μόνη χρονιά από τότε που άρχισε να συντάσσεται ο ετήσιος κατάλογος κατά δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης που δεν συντάχθηκε νέος κατάλογος ήταν το 2012. 

Οι χώρες κατατάσσονται ανά τέσσερις κατηγορίες (με πολύ υψηλή - αναπτυγμένες χώρες-, υψηλή, μεσαία και χαμηλή ανάπτυξη). 
## Κατάταξη
* Ο αριθμός στις παρενθέσεις αφορά το νούμερο των θέσεων που η χώρα έχει ανεβεί ή κατεβεί σε σχέση με τους αναθεωρημένους υπολογισμούς για το προηγούμενο έτος.

## Πλήρης κατάλογος χωρών κατά ΔΑΑ
Τα δεδομένα αφορούν το έτος 2022.

## Περιοχές και ομάδες
Η Έκθεση του ΔΑΑ αναφέρεται επίσης για τον ΔΑΑ σε διάφορες περιοχές.
 Ο υπολογισμός για τις περιοχές γίνεται με τον ίδιο τρόπο όπως και οι χώρες.

## Σημειώσεις και παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
** UN Human Development Reports - Προηγούμενες παγκόσμιες εκθέσεις (αρχείο)

Δεικτης Ανθρωπινης Αναπτυξης 2024
Μάνιος Ακίλιος Αβιόλα (ύπατος το 54)

Ο **Μάνιος Ακίλιος Αβιόλα** (λατιν.: *Manius Acilius Aviola)* ήταν συγκλητικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Διετέλεσε *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|κανονικός ύπατος]]* το 54 μ.Χ., με συνάδελφο τον Μάρκο Ασίνιο Μάρκελο. Ο Αβιόλα καταγράφεται επίσης ως κυβερνήτης της Ασίας το 65/66. Σύμφωνα με τον Μπράιαν Τζόουνς, ο Αβιόλα ήταν επίσης *επιμελητής ύδρευσης* (curator aquarum, επιθεωρητής των υδραγωγείων) από το 74 έως το 97. Είναι γνωστός σχεδόν αποκλειστικά από τις σωζόμενες επιγραφές.

Ο Αβιόλα έχει ταυτοποιηθεί ως γιος του Γάιου Καλπούρνιου Αβιόλα, αντικαταστάτη υπάτου του 24 μ.Χ. Υποθέτοντας ότι έγινε ύπατος το *δικό του έτος* (anno suo), θα είχε γεννηθεί γύρω στο 22 μ.Χ., γεγονός που καθιστά αυτή τη σχέση πιο πιθανή. Είναι γνωστό ότι έζησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δομιτιανού, και ότι νυμφεύτηκε την Αιδία Σερβίλια, κόρη ή ανιψιά του Μάρκου Σερουίλιου Νονιανού (υπάτου το 35 μ.Χ.). Παλαιότεροι ερευνητές, όπως ο Έντμουντ Γκρόαγκ, έχουν ταυτίσει τον Αβιόλα με τον Αβίλιο που αναφέρει ο Ιουβενάλης, αλλά ο Γκάλιβαν έχει υποστηρίξει ότι οι δύο είναι διαφορετικά πρόσωπα.

Αν και δεν είναι γνωστό αν ο Αβιόλα είχε παιδιά, ο Μάνιος Ακίλιος Αβιόλα, αντικαταστάτης ύπατος το 82, μερικές φορές αναφέρεται ως γιος του, ενώ ο Μάνιος Ακίλιος Αβιόλα, κανονικός ύπατος το 122, μερικές φορές αναφέρεται ως εγγονός του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Γαιτουλικός (ύπατος το 55)

Ο **Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Γαιτουλικός**, λατιν.: *Gnaeus Cornelius Lentulus Gaetulicus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος άκμασε υπό τη βασιλεία του Νέρωνα. Διετέλεσε ύπατος το *διάστημα* (nundinium) από τον Νοέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 55, με συνάδελφό του τον Τίτο Κουρτίλιο Μανκία.  Είναι γνωστός αποκλειστικά από επιγραφές.

Ο Λέντουλος ανήκε σε έναν κλάδο των Κορνηλίων, που είχε υποφέρει υπό τους προκατόχους τού Νέρωνα, και «θα μπορούσε να αναμένεται να τρέφει δυσαρέσκεια εναντίον της δυναστείας». Ο πατέρας του, Γναίος Κορνήλιος Λέντουλος Γαιτουλικός, ύπατος το 26, είχε εκτελεστεί για τον ρόλο του σε μία αποτυχημένη απόπειρα ανατροπής του Καλιγούλα. Ο Γαιτουλικός ήταν ο πρώτος από την οικογένειά του, που έφθασε στην υπατεία μετά τον πατέρα του. Η Τζούντιθ Γκίνσμπουργκ υποστηρίζει, ότι ο διορισμός του Γαιτουλικού ήταν μία προσπάθεια να ενισχύσει τη θέση του, επιτυγχάνοντας εύνοια μεταξύ της Συγκλητικής αντιπολίτευσης, η οποία είχε τις ρίζες της σε μέλη που μπορούσαν να εντοπίσουν την καταγωγή τους από τους *ευγενείς* (nobiles) της παλαιάς Δημοκρατίας . 

Η μητέρα του ήταν η Απρονία, μία από τις κόρες του Λεύκιου Απρόνιου, υπάτου το 8 μ.Χ.  Μπορεί να είναι ο πατέρας της Κορνηλίας Γαιτουλικής. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Πόπλιος Κορνήλιος Δολαβέλλα (ύπατος το 55)

Ο **Πόπλιος Κορνήλιος Δολαβέλλα**, λατιν.: *Publius Cornelius Dolabella* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα. Διετέλεσε ύπατος στο *διάστημα (nundinium)* από τον Μάιο έως τον Ιούνιο του 55, ως συνάδελφος του Λ. Αν. Σενέκα του Νεότερου. 

Μέλος του τάγματος των πατρικίων, πιθανότατα γιος του Πόπλιου Κορνήλιου Δολαβέλλα, υπάτου το 10. Είναι επίσης πιθανό να ήταν ο πατέρας του Σέρβιου Κορνήλιου Δολαβέλλα Πετρονιανού, υπάτου το 86. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Μάρκος Τρεβέλιος Μάξιμος

Ο **Μάρκος Τρεβέλιος Μάξιμος**, λατιν.: *Marcus Trebellius Maximus,* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος για το *διάστημα* (nundinium) από τον Μάιο έως τον Ιούνιο του 55, ως συνάδελφος του Σενέκα του Νεότερου, αντικαθιστώντας τον Πόπλιο Κορνήλιο Δολαβέλλα. 

Το 61 ο Tρεβέλιος υπηρέτησε σε μία επιτροπή για την αναθεώρηση του καταλόγου απογραφής και των φορολογικών εκτιμήσεων στη Γαλατία, μαζί με τον Κόιντο Βολούσιο Σατουρνίνο και τον Tίτο Σέξιτο Αφρικανό. Ο Σατουρνίνος και ο Αφρικανός ήταν αντίπαλοι, και αμφότεροι μισούσαν τον Τρεβέλιο, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την αντιπαλότητά τους για να τους υπερνικήσει.  Το 63 διορίστηκε κυβερνήτης της Βρετανίας. Συνέχισε την πολιτική της ενοποίησης που ακολούθησε ο άμεσος προκάτοχός του, και δεν κατέκτησε νέα εδάφη.  Συνέχισε τον εκρωμαϊσμό της Βρετανίας, επανιδρύοντας το Καμουλόδουνον μετά την καταστροφή του από την εξέγερση της Βουδίκας. Το Λοντίνιον αύξησε τον εμπορικό του πλούτο υπό την κυριαρχία του.

Μέχρι το 67 η επαρχία ήταν αρκετά ασφαλής, ώστε να επιτρέψει την απόσυρση της ΛεγΧΙVώνας XIV , αλλά η αδράνεια και η έλλειψη ευκαιριών για λάφυρα οδήγησαν σε ανταρσίες, μεταξύ των λεγεώνων που παρέμειναν. Επειδή δεν ήταν στρατιωτικός, ο Τρεβέλιος δεν μπόρεσε να αποκαταστήσει την πειθαρχία, και μία διαμάχη με τον Μάρκο Ρόσκιο Κοίλιο, διοικητή της XX , υπονόμευσε περαιτέρω την εξουσία του. 

Το 69, το έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων, η Βρετανία δεν πρότεινε τον δικό της υποψήφιο, για να αντικαταστήσει τον Νέρωνα, όπως είχαν κάνει άλλες περιοχές. Αντ' αυτού, ο Ρόσκιος ηγήθηκε μίας ανταρσίας, που ανάγκασε τον Τρεβέλλιο να τραπεί σε φυγή, και έδωσε το βάρος του στο πλευρό του Βιτέλλιου, στέλνοντας μονάδες από τη Λεγεώνα ΧΧ να πολεμήσουν γι' αυτόν. Μόλις ο Βιτέλλιος απέκτησε την Αυτοκρατορία, διόρισε νέο κυβερνήτη, τον Μάρκο Βέτιο Βολάνο. Ο Βιτέλλιος επέστρεψε επίσης στη Βρετανία τη Λεγεώνα XΙV, η οποία είχε ταχθεί με το μέρος του ηττημένου αντιπάλου του, Όθωνα. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γκολέμ Τσάλιμ

Το **Γκολέμ Τσάλιμ** (βουλγ. Голем Цалим) είναι μικρό ορεινό χωριό της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας, στον Δήμο Σαντάνσκι της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ. Τον Μάρτιο του 2024 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 13 κάτοικοι έναντι 11 κατοίκων το 2013. Το υψόμετρο του χωριού είναι 805 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ η έκτασή του είναι 7,85 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Γκολέμ Τσάλιμ απέχει 121 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια και μόλις 23 χιλιόμετρα από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Γκολέμ Τσάλιμ στο ''Guide Bulgaria''

Γκολεμ Τσαλιμ
Ζελέντολ

Το **Ζελέντολ** ή **Ζελένοντολ** (βουλγ. Зелендол) είναι χωριό της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας, στον Δήμο και την Επαρχία του Μπλαγκόεβγκραντ. Τον Μάρτιο του 2024 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 215 κάτοικοι έναντι 234 κατοίκων το 2010. Το μέσο υψόμετρο του χωριού είναι περίπου 400 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ η έκτασή του είναι 7,04 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Ζελέντολ απέχει σε ευθεία γραμμή 1,5 χιλιόμετρο δυτικά από τη δεξιά όχθη του ποταμού Στρούμα (Στρυμόνα), 80 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια και μόλις 13 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία.

## Παραπομπές


Ζελεν
Επίσκοπος Ζήλων Μελέτιος

Ο **Επίσκοπος Ζήλων Μελέτιος** (κατά κόσμον *Δημήτριος Καρκαγκέλης*, Μαρούσι, 19 Δεκεμβρίου 1982) είναι Έλληνας ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου και υπηρετεί ως βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Μπουένος Άιρες.

## Βιογραφία
Ο Δημήτριος Καρκαγκέλης γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1982 στο Μαρούσι Αττικής και κατάγεται από το Άργος.

Σπούδασε θεολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο *Estácio de Sá* του Ρίο ντε Τζανέιρο, στη Βραζιλία.

Εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το όνομα Αγαθάγγελος. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 2 Ιανουαρίου 2011 στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως από τον Μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία και πρεσβύτερος δυο ημέρες αργότερα από τον ίδιο Μητροπολίτη. Στις 5 Δεκεμβρίου 2012 έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη.

Υπηρέτησε στις Ιερές Μητροπόλεις Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως (2011-2014) και Διδυμοτείχου (2014). Τον Νοέμβριο του 2014 αποσπάστηκε στην Ιερά Μητρόπολη Μπουένος Άιρες, όπου υπηρέτησε στους Ιερούς Ναούς Αγίου Νικολάου Φλωριανουπόλεως (2014-2018) και Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Μπραζίλιας (2018-2025).

Στις 10 Ιανουαρίου 2025 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιτουλάριος Επίσκοπος Ζήλων, βοηθός της Ιεράς Μητροπόλεως Μπουένος Άιρες, αρμόδιος για την διαποίμανση της Βραζιλίας. Στις 9 Μαρτίου του ιδίου έτους χειροτονήθηκε στον επισκοπικό βαθμό στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Μπραζίλια, από τον Μητροπολίτη Μπουένος Άιρες Ιωσήφ. Κατά τη χειροτονία του έλαβε το όνομα Μελέτιος.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Ιερά Μητρόπολις Μπουένος Άιρες
* Οικουμενικό Πατριαρχείο

Ζήλων Μελέτιος
Φαύστος Κορνήλιος Σύλλα Φήλιξ

Ο **Φαύστος Κορνήλιος Σύλλας Φήλιξ**, λατιν.: *Faustus Cornelius Sulla Felix* (22 – 62 μ.Χ.) ήταν μία από τις λιγότερο γνωστές προσωπικότητες της Ιουλιο-Κλαυδιανής δυναστείας της αρχαίας Ρώμης.

## Βιογραφία
Ο Φήλιξ ήταν γιος της Δομιτίας Λεπίδας της Νεότερης και του υπάτου του 31, Φαύστου Κορνήλιου Σύλλα, απόγονος του δικτάτορα Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα. Οι γονείς της μητέρας του ήταν η Aντωνία η Πρεσβύτερη και ο Λεύκιος Κορνήλιος Αηνόβαρβος. Η εκ μητρός γιαγιά του Αντωνία η Μεγάλη, ήταν ανιψιά του Αυτοκράτορα Αυγούστου, και η μητέρα του Δομιτία Λεπίδα, ήταν μικρανιψιά του Αυγούστου, εγγονή της αδελφής του Αυγούστου, Οκταβίας της Νεότερης, και του Μάρκου Αντώνιου ενός της Τριανδρίας. Ο Φήλιξ ήταν ο εκ μητρός νεότερος ετεροθαλής αδελφός της αυτοκράτειρας Βαλερίας Μεσσαλίνας.

Το 47 ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος, εξάδελφος τής μητέρας του, κανόνισε να νυμφευτεί ο Φήλικας την κόρη εκείνου, Κλαυδία Αντωνία. Η Κλ. Αντωνία γέννησε στον Φήλικα έναν γιο, ο οποίος φέρεται να ήταν αδύναμος, και απεβίωσε πριν από τα δεύτερα γενέθλιά του. Τα πρώτα γενέθλια του αγοριού εορτάστηκαν ιδιωτικά. Η προσκόλληση του Φήλικα στην αυτοκρατορική οικογένεια, του έφερε πρώιμα μία θέση υπάτου το 52.

Το 55, το έτος μετά την άνοδο στον θρόνο του Αυτοκράτορα Νέρωνα, ο αυτοκρατορικός απελεύθερος Πάλλας και ο πραιτωριανός έπαρχος Σέξτος Αφράνιος Βούρος κατηγορήθηκαν, ότι συνωμότησαν με σκοπό την ανακήρυξη του Φήλικα σε αυτοκράτορα.  Οι συνωμότες δικάστηκαν, αλλά ο Φήλιξ δεν φαίνεται να έχει εμπλακεί. Ο Νέρωνας, ωστόσο, άρχισε να παρακολουθεί στενά τον κουνιάδο του, φοβούμενος τη σύνδεσή του με την αυτοκρατορική οικογένεια.

Το 58, ένας άλλος αυτοκρατορικός απελεύθερος, κατηγόρησε ψευδώς τον Φήλικα, ότι σχεδίαζε επίθεση στον Νέρωνα, πιθανώς με την υποκίνηση του τελευταίου. Ο Νέρωνας αντιμετώπισε τον Φήλικα ως αποδεδειγμένα ένοχο, τον εξόρισε το 59, και τον φυλάκισε στη Μασσιλία (σημερινή Μασσαλία, Γαλλία). Τελικά το 62, ο φρούραρχος του παλατιού Τιγελίνος έστειλε δολοφόνους, για να σκοτώσουν τον Φήλικα. Ο Φήλιξ δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια του δείπνου, πέντε ημέρες αφότου ο Τιγελλίνος έδωσε τις εντολές του, και το κεφάλι του μεταφέρθηκε στο παλάτι. Κατά καιρούς, ο Νέρωνας πείραζε το κεφάλι του, λόγω της φαλάκρας και των γκρίζων μαλλιών του. Ο ιστορικός Τάκιτος περιέγραψε τον χαρακτήρα του Φήλικα ως «δειλό και αξιοκαταφρόνητο», και δήλωσε επίσης ότι ο Φήλικας ήταν ανίκανος να συνωμοτήσει εναντίον του Νέρωνα.

Χήρα πλέον, η Κλαυδία Αντωνία αναζητήθηκε ως σύζυγος από τον Νέρωνα, μετά το τέλος τής δεύτερης συζύγου του, της αυτοκράτειρας Ποππαίας Σαβίνας. Όταν η Κλαυδία Αντωνία αρνήθηκε, ο Νέρωνας την κατηγόρησε για απόπειρα εξέγερσης, και την εκτέλεσε.

## Αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Αΐν μπεν τίλι

Το **Αΐν μπεν τίλι** (αραβ. عين بن تيلي) είναι μικρό χωριό και φρούριο στη βορειοανατολική Μαυριτανία, στο σύνορο με τη Δυτική Σαχάρα, στην Περιφέρεια Τιρίς Ζεμούρ.

## Ιστορία
thumb|left|Φωτογραφία του φρουρίου όπως ήταν τον Μάιο του 2010.
Το φρούριο ανεγέρθηκε από τους Γάλλους το 1934, κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας για την ειρήνευση της Σαχάρας υπό τον στρατηγό Τρινκέ (*Trinquet*). Αυτό ήταν μέρος μιας μεγαλύτερης κλίμακας γαλλικής στρατιωτικής προσπάθειας για την αποτελεσματική κατάληψη του εσωτερικού της Σαχάρας (π.χ. Τιντούφ ή Σμάρα) που προηγουμένως εξαιρούνταν από οποιαδήποτε ξένη παρουσία.

Το 1961 το φρούριο επιστράφηκε στη Μαυριτανία, η οποία διατηρούσε εκεί μια μικρή στρατιωτική φρουρά. Στις 20 Ιανουαρίου 1976 το Μέτωπο Πολισάριο (ένα αντάρτικο κίνημα που απαιτούσε την ανεξαρτησία της Δυτικής Σαχάρας) περικύκλωσε και επιτέθηκε στο απομονωμένο φρούριο, σκοτώνοντας τους λίγους Μαυριτανούς που στάθμευαν εκεί. Κατά τη διάρκεια αυτής της επιθέσεως, ένας Μαυριτανός «διοικητής» (ο Soueidatt Ould Weddad) σκοτώθηκε και ένα μαροκινό μαχητικό αεροσκάφος Northrop F-5 που κλήθηκε για υποστήριξη καταρρίφθηκε από το Πολισάριο. Ο τελευταίος κράτησε το φρούριο, μέχρι που ο μαροκινός στρατός το κατέλαβε το 1977 μόνο και μόνο για να το εγκαταλείψει δύο χρόνια αργότερα, καθώς αποδείχθηκε δύσκολο να αμυνθεί ενάντια στις επιδρομές του POLISARIO. 

Μετά την κατάπαυση του πυρός του 1991 μεταξύ του Μαρόκου και του Μετώπου Πολισάριο, η ειρηνευτική δύναμη MINURSO του ΟΗΕ έχει κατά καιρούς στεγάσει μέρος του προσωπικού της στο φρούριο.

## Παραπομπές


Αιν μπεν Τιλι
Ουρς Βίντμερ

Ο **Ουρς Βίντμερ** (γερμ. *Urs Widmer*, 21 Μαΐου 1938 – 2 Απριλίου 2014) ήταν Ελβετός γερμανόφωνος πεζογράφος, δοκιμιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.

## Βιογραφία
Ο Βίντμερ γεννήθηκε στη Βασιλεία, αλλά έζησε πολλά χρόνια στη Ζυρίχη. Σπούδασε γερμανική και γαλλική φιλολογία, καθώς και ιστορία, στα Πανεπιστήμια της Βασιλείας και του Μονπελιέ. Πήρε και διδακτορικό, και κατόπιν εργάσθηκε για λίγο ως επιμελητής του εκδοτικού οίκου *[[Suhrkamp Verlag]]*, αλλά έφυγε από εκεί κατά τη διάρκεια της λεγόμενης «Lektoren-Aufstand» («εξέγερση των επιμελητών). του 1968.

Το 2014 ο Roman Bucheli, ο λογοτεχνικός συντάκτης της *[[Neue Zürcher Zeitung]]*, έγραψε ότι ο Βίντμερ:

*:«είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα σημαντικότερα και πλέον πολύπλευρα ταλέντα που είναι ενεργά σήμερα στο πεδίο της σύγχρονης γερμανόφωνης λογοτεχνίας, καθώς και ένα από τα πιο επιτυχημένα. Οι πωλήσεις του είναι σταθερά στο διάστημα των υψηλών πενταψήφιων αριθμών»*

## Μερικά έργα
* *Der blaue Siphon* (= «Ο γαλάζιος σίφουνας»), Ζυρίχη 1992
* *Der Geliebte meiner Mutter* (= «Ο εραστής της μητρός μου»), Ζυρίχη 2000
* *Das Buch des Vaters* (= «Το βιβλίο του πατέρα»), Ζυρίχη 2004
* *Im Kongo* (= «Στον Κονγκό»), Ζυρίχη 1996
* *Herr Adamson*, Ζυρίχη 2009

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς
Κώστας Τσουκαλάς (πολιτικός)

Ο **Κώστας Τσουκαλάς** (Αθήνα, 20 Μαρτίου 1985) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1985 στην Αθήνα. Κατάγεται από την Γορτυνία Αρκαδίας, την Ιτέα Φωκίδας και την Κωνσταντινούπολη. Είναι γιος του συνδικαλιστή της ΟΤΟΕ και διατελέσαντος βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ  Δημήτρη Τσουκαλά. Είναι πτυχιούχος της νομικής σχολής του εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη Πολιτική επιστήμη και Κοινωνιολογία.

Ειδικεύεται στο εργατικό, ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό και τραπεζικό δίκαιο και έχει υπερασπιστεί επιτυχώς εκατοντάδες περιπτώσεις δανειοληπτών και εργαζομένων. Υποθέσεις που χειρίστηκε τα τελευταία χρόνια διαμόρφωσαν μέρος της επικρατούσας νομολογίας των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας, ενώ υπερασπιζόμενος δανειολήπτες ακύρωσε δικαστικά εκατοντάδες πλειστηριασμούς και πέτυχε μερικές από τις μεγαλύτερες διαγραφές οφειλών στην ιστορία του ν.3869/2010 (νόμος Κατσέλη για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά). 

Πέτυχε την έκδοση της ιστορικής απόφασης της ολομέλειας του ΕΣ, που έκρινε ότι ο ν. 3865/2010 παραβιάζει την αρχή της ισότητας των δυο φύλων στις συντάξεις δημοσίου.

Είναι παντρεμένος και έχει τρεις κόρες. 

Μιλάει Αγγλικά και Γαλλικά.

## Πολιτική Σταδιοδρομία
Από τα φοιτητικά του χρόνια είχε εμπλακεί ενεργά στη κοινωνική και συνδικαλιστική. Ήταν μέλος της φοιτητικής παράταξης της ΠΑΣΠ της οποίας διετέλεσε και γραμματέας, με παρουσία στη πρώτη γραμμή των φοιτητικών κινητοποιήσεων. Παράλληλα ήταν μέλος της νεολαίας ΠΑΣΟΚ και του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Τον Ιούνιο του 2024 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Τον Οκτώβριο του 2024 ανέλαβε εκπρόσωπος τύπου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Συμμαχία για Θεραπευτική Επιλογή και Επιστημονική Ακεραιότητα

Η **Συμμαχία για Θεραπευτική Επιλογή και Επιστημονική Ακεραιότητα** (αγγλ. *Alliance for Therapeutic Choice and Scientific Integrity* ή *ATCSI*), παλαιότερα γνωστή ως **Εθνική Ένωση Έρευνας & Θεραπείας της Ομοφυλοφιλίας** (αγγλ. *National Association for Research & Therapy of Homosexuality* ή *NARTH*) είναι μία οργάνωση των Ηνωμένων Πολιτείων που προωθεί την θεραπεία μεταστροφής, μία ψευδοεπιστημονική πρακτική η οποία αποπειράται την αλλαγή του σεξουαλικού προσανατολισμού των ατόμων με ομόφυλη έλξη. Η NARTH ιδρύθηκε το 1992 από τους Τζόζεφ Νικολόζι, Μπέντζαμιν Κάουφμαν και Τσαρλς Σοκαρίδης. Τα κεντρικά γραφεία της βρίσκονταν στο Ενσίνο της Καλιφόρνιας, στην Ψυχολογική Κλινική Θωμά Ακινάτη. Ο οργανισμός δεν αναγνωρίζεται από καμία μεγάλη επαγγελματική ένωση των Ηνωμένων Πολιτειών. Η προώθηση της θεραπείας μεταστροφής από τη NARTH ως επιστημονικά τεκμηριωμένης θεραπευτικής μεθόδου αντικρούει στη συντριπτική επιστημονική συναίνεση.

## Δείτε επίσης

* Κίνημα πρώην ομοφυλόφιλων
* Exodus International

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες
Κατηγορία:Ομοφοβία
Κατηγορία:Ψευδοεπιστημονική θεραπεία της ομοφυλοφιλίας
Λεύκιος Δούβιος Άβιτος

Ο **Λεύκιος Δούβιος Άβιτος** ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος κατείχε διάφορα αξιώματα στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα. Υπήρξε ύπατος στο *διάστημα (nundinium)* του Νοεμβρίου έως του Δεκεμβρίου 56 με συνάδελφο τον Πόπλιο Κλόδιο Θρασέα Παίτο.  Ο Άβιτος είναι το μόνο γνωστό μέλος της οικογένειάς του, που κατείχε τον τίτλο του υπάτου.

Πριν γίνει ύπατος, ο Άβιτος είναι γνωστό ότι ήταν κυβερνήτης της αυτοκρατορικής επαρχίας της Ακουιτανικής Γαλατίας, σε άγνωστο έτος. Ωστόσο, η θητεία του ως κυβερνήτη της Κάτω Γερμανίας είναι περισσότερο γνωστή, την οποία διατήρησε από το 58 έως το έτος 60. Ο Τάκιτος καταγράφει τις στρατιωτικές του δραστηριότητες το έτος 58. Αφού οι Φρίσιοι προσπάθησαν ανεπιτυχώς να μεταναστεύσουν στην επαρχία, και να εγκατασταθούν σε ορισμένες ακατοίκητες εκτάσεις, οι Αμψιβάριοι, μία από τις γερμανικές φυλές, προσπάθησαν επίσης να μετεγκατασταθούν εκεί. Η επίσημη απάντηση του Άβιτου ήταν να τους διατάξει να υποταχθούν στη ρωμαϊκή κυριαρχία. Ανεπίσημα, είπε στον βασιλιά τους Βοϊόκαλο, έναν παλαιό προσωπικό φίλο, ότι ήταν πρόθυμος να τους παραχωρήσει τα εδάφη για να ζήσουν. Ωστόσο, οι Αμψιβάριοι προσβλήθηκαν από αυτή την απάντηση, και κάλεσαν τους παλαιούς συμμάχους τους να τους βοηθήσουν να εισβάλουν στην Κάτω Γερμανία. Ο Άβιτος απάντησε σε αυτή την απειλή γράφοντας στον Τίτο Κουρτίλιο Μανκία, κυβερνήτη της Άνω Γερμανίας, και ζητώντας του να εκστρατεύσει στην απέναντι όχθη του Ρήνου. Αυτή η επίδειξη δύναμης πτόησε τους συμμάχους, που είχε επικαλεστεί ο Βοϊόκαλος και οι Αμψιβάριοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν στα εδάφη των Ουσιπίων και των Τουβάντων. Αυτές οι φυλές δεν τους παρείχαν καταφύγιο για πολύ καιρό, και οι Aμψιβάριοι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν καταφύγιο από άλλους λαούς. Ο Τάκιτος αναφέρει ότι «μετά από μακρές περιπλανήσεις, ως άποροι και απόκληροι, που γίνονταν δεκτοί πότε ως φίλοι, πότε ως εχθροί, ολόκληρη η νεότητά τους σκοτώθηκε σε μία ξένη χώρα, και όσοι δεν μπορούσαν να πολεμήσουν, μοιράστηκαν ως λάφυρο». 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γκιοζλεμέ

μικρογραφία|Η τέχνη του γκιοζλεμέ.
[μικρογραφία|Γέμιση από φρέσκια [Ρόκα (φυτό)|ρόκα, σκόρδο και παρμεζάνα.]]
Το **γκιοζλεμέ** (τουρκικά: gözleme) είναι ένα παραδοσιακό τουρκικό επίπεδο ψωμί, φτιαγμένο από χειροποίητη ζύμη, η οποία στη συνέχεια γεμίζεται με διάφορα συστατικά. Οι γεμίσεις ποικίλλουν και περιλαμβάνουν διάφορα κρέατα, λαχανικά, εποχιακά βότανα και μπαχαρικά.

Η ζύμη είναι συνήθως άζυμη και φτιάχνεται μόνο με αλεύρι, αλάτι και νερό. Μπορεί, ωστόσο, να φτιαχτεί και με μαγιά. Το γκιοζλεμέ μοιάζει με ένα άλλο τουρκικό επίπεδο ψωμί, το μπαζλαμά, αλλά αλείφεται ελαφρά με βούτυρο ή λάδι, ενώ το μπαζλαμά φτιάχνεται χωρίς την επάλειψη από λιπαρή ουσία. Το γκιοζλεμέ μπορεί μερικές φορές να φτιαχτεί από έτοιμα φύλλα ζύμης γιουφκά.

Οι γεμίσεις για τα γκιοζλεμέ είναι πολυάριθμες και ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή και τις προσωπικές προτιμήσεις, και περιλαμβάνουν μια ποικιλία κρεάτων (κιμά μοσχαρίσιο, ψιλοκομμένο αρνί, φρέσκα ή καπνιστά θαλασσινά, σουτζούκι, παστουρμά), λαχανικά (σπανάκι, κολοκυθάκι, μελιτζάνα, πράσο, σέσκουλο, διάφορες πιπεριές, κρεμμύδι, φρέσκο κρεμμυδάκι, σκόρδο), μανιτάρια (πορτσίνι, σαντερέλ, τρούφα), κονδύλους (πατάτες, γλυκοπατάτες, ραπανάκι), τυριά (φέτα, τουρκικό λευκό τυρί (μπεγιάζ πεϊνίρ), τυρί λαβάς, τσοκαλίκ, κασέρι και κασκαβάλι), καθώς και αυγά, εποχιακά βότανα και μπαχαρικά.

## Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα προέρχεται από την τουρκική λέξη «göz» που σημαίνει «θήκη», αναφερόμενο στην τσέπη ζύμης στην οποία σφραγίζονται και μαγειρεύονται οι διάφορες γεμίσεις. Η προέλευση του γκιοζλεμέ χρονολογείται χιλιάδες χρόνια πριν στην Τουρκία. Στις μέρες μας, είναι συνηθισμένο να πωλείται στο δρόμο ως σνακ, συχνά από ηλικιωμένες γυναίκες, οι οποίες κάθονται στις αγορές και έξω από τις βιτρίνες των καταστημάτων, όπου τυλίγουν τη ζύμη πάνω σε μεγάλες στρογγυλές ξύλινες σανίδες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Εσπλούγες δε Λιοβρεγάτ

Το **Εσπλούγες δε Λιοβρεγάτ** (καταλ. *Espluges de Llobregat*) είναι ένας δήμος του ευρύτερου πολεοδομικού συγκροτήματος της Βαρκελώνης, στην Καταλονία, με 13.786 μόνιμους κατοίκους.

Επρόκειτο για την μεγαλύτερη κωμόπολη της Καταλονίας με το 2% των κατοίκων της να έχουν και την Μαροκινή υπηκοότητα. Το 1986 πολλοί μαροκινοαλγερινοί μετανάστες μετανάστευσαν και τους δέχτηκε ο τότε δήμαρχος Καταλονίας Πιέρ Σαρλούχ. Από εκεί κατάγεται ο νεαρός σταρ της Μπαρτσελόνα Λαμίν Γιαμάλ και ο κεντρικός αμυντικός της Μπράιτον Σέρτζιο Εμνά. Οι γλώσσες που ομιλούνται εκεί είναι ισπανικά, αραβικά και ιδιαίτερα καταλανικά.

Η κωμόπολη είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα αρχαία που βρέθηκαν εκεί όπως το Σαχούρ Ντε Λιόσα Λίμα λε Γκιολ Ντα Γκάμα ντε Φρατελό (*Sahur De Liosa Lima le Ghiolle Da Gama de Frattello*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας