open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τάκης Δόξας

Ο **Τάκης Δόξας** (1913 - 1976) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, και θεατρικός συγγραφέας. Το πραγματικό όνομα του ήταν **Παναγιώτης Λαμπρινόπουλος**. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τάκης Δόξας γεννήθηκε στον Πύργο και σπούδασε στη Σχολή Συνεταιριστών στην Αθήνα.  Υπηρέτησε στο πρωτοδικείο του Πύργου ενώ το 1954 διορίστηκε διευθυντής της δημόσιας βιβλιοθήκης της ίδιας πόλης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του. Το 1957 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο Πελοποννησιακής Πεζογραφίας από την Ακαδημία Αθηνών. Με την διαθήκη του κληροδότησε 6.466 τόμους βιβλίων στη δημόσια βιβλιοθήκη.

## Τα έργα του

Από τα γυμνασιακά του χρόνια άρχισε να γράφει διηγήματα σε εφημερίδες και περιοδικά.  Κατά τη διάρκεια της ζωής του, έγραψε 25 βιβλία από τα οποία τα τρία ποιητικά. Το ποίημα «Φως της Ολυμπίας» απαγγέλλεται στη έναρξη των εορτών για την μεταφορά της ιερής φλόγας από την Ολυμπία, στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

### Ποιητικές συλλογές
*«Λευκοί δρόμοι», 1938
*«Φως της Ολυμπίας», 1960
*«Επαρχία σ´αγαπώ», 1978

### Συλλογές διηγημάτων
*«Οι ίδιες πάντα ιστορίες», 1932
*«Η απολογία του Καμπούρη», 1935
*«Η σονάτα των ίσκιων», 1949
*«Πικρή ιστορία», 1950
*«Ταξίδια χωρίς ήλιο», 1953
*«Ροδοσταμιά», 1957
*«Μικροζωές», 1965
*«Λούνα Παρκ», 1972

### Μυθιστορήματα
*«Οι ναυαγοί», 1955
*«Στη χώρα του Αυγεία», 1973

### Δοκίμια
*«Μαρία Πολυδούρη», 1937
*«Η εσωτερική τέχνη», 1940
*«Γιώργος Σεφέρης, ο ποιητής του Νόμπελ», 1964
*«Το χρονικό του Πύργου», 1965
*«Επιστροφή στην Ελλάδα», 1967
*«Βαλαωρίτης, ο Ελευθερωτής και ο Ποιητής», 1967
*«Σύγχρονοι ναυαγοί», 1969
*«Λόρδος Βύρων, ο ήρωας και ο ποιητής», 1971
*«Το αίμα της Πατρίδας», 1972
*«Άνθρωποι και ανθρωπιά», 1976

### Μελέτες
*«Η Πάτρα στον Αγώνα του 21», 1971

### Ανθολογίες
*«Ηλειακή γραμματολογία», 1963
*«Δοκίμια», 1981

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Μίσθωση

**Μίσθωση** ονομάζεται η σύμβαση κατά την οποία ο ένας των συμβαλλομένων (εκμισθωτής) εκχωρεί την υποχρέωση/δικαίωμα αντί ορισμένου τιμήματος να παράσχει στον έτερο (μισθωτή) την χρήση πράγματος (μισθίου) ή εργασία, ο δε έτερος υποχρεούται να καταβάλει το συμφωνηθέν τίμημα (μίσθωμα).

Στην καθομιλουμένη η μίσθωση ονομάζεται *ενοικίαση* και ο εκμισθωτής *ιδιοκτήτης*. Το τίμημα ονομάζεται *ενοίκιο* ή *νοίκι*. Εάν ο μισθωτής δεν πληρώνει το ενοίκιο, ο ιδιοκτήτης έχει το δικαίωμα να προβεί σε ένδικα μέσα (έξωση).

Η μίσθωση διακρίνεται σε:
* α) Σύμβαση μίσθωσης πράγματος, όπου ο εκμισθωτής εκχωρεί τη χρήση πράγματος.
* β) Σύμβαση μίσθωσης εργασίας

## Μίσθωση οχημάτων
Η μίσθωση είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στα οχήματα, κυρίως τα αυτοκίνητα. Ο μισθωτής ή πελάτης, επιλέγει το αυτοκίνητο που επιθυμεί, για προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, που διαρκεί συνήθως, από 24 έως και 48 μήνες. Καταβάλλεται ένα ποσό ως προκαταβολή, το οποίο αντιστοιχεί στο 20 με 25% της αξίας του αυτοκινήτου συνήθως και ορίζεται ένα μηνιαίο μίσθωμα. Μετά το πέρας του χρονικού διαστήματος, ο πελάτης επιστρέφει το αυτοκίνητο, το αλλάζει με κάποιο άλλο ή το εξαγοράζει, εάν το επιθυμεί, σε τιμή που διαμορφώνεται ανάλογα με τα μισθώματα που έχουν καταβληθεί, την εμπορική αξία του οχήματος και άλλους παράγοντες. Η μίσθωση των οχημάτων προτιμάται από επαγγελματίες και επιχειρήσεις, καθώς επωφελούνται από φοροελαφρύνσεις που ισχύουν. Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί νέα ευέλικτα μοντέλα μίσθωσης, που στόχο έχουν να προσελκύσουν και τους ιδιώτες. Ουσιαστικά, παρέχουν ευελιξία και απαλάσσουν τους πελάτες, ιδιώτες, επαγγελματίες ή επιχειρήσεις, από δεσμεύσεις, που ισχύουν στα διαδεδομένα μοντέλα leasing/μίσθωσης. Συχνά, δεν χρειάζονται προκαταβολές, το όχημα μπορεί να επιστραφεί ανά πάσα στιγμή, χωρίς έξτρα κόστος, μπορεί να εξαγοραστεί οποτεδήποτε, ενώ μπορεί να αλλαχθεί με κάποιο άλλο μοντέλο χωρίς οικονομική επιβάρυνση, πληρώνοντας το μίσθωμα που αντιστοιχεί πάντα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χρηματοδοτική μίσθωση

Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Εντολή

Ο όρος **εντολή** μπορεί να αναφέρεται:

* Στις Δέκα Εντολές
* Στην Εντολή (Αστικό Δίκαιο), όρο του Αστικού Δικαίου.
* Στην Εντολή (υπολογιστές), βασικό στοιχείο των προγραμμάτων υπολογιστών.
* Στην Εντολή της Κοινωνίας των Εθνών (Διεθνές Δίκαιο)
Γλαύκος Ι (κότερο)

Το ΒΠ "ΓΛΑΥΚΟΣ" ήταν πολεμικός κέρκουρος ιστιοφόρο του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού. Ναυπηγήθηκε το 1834 στο Ναύσταθμο του Πόρου, με κόστος κατασκευής 50.584 δρχ. Του ιδίου τύπου πλοίο αδελφό πλοίο ήταν ο ‘Ναυτίλος’.

Στα γεγονότα της επιβολής Συντάγματος στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 ο ΓΛΑΥΚΟΣ ναυλοχούσε στη Χαλκίδα, θεωρήθηκε τότε ότι ήταν το μόνο ελληνικό πολεμικό πλοίο του οποίου το πλήρωμα δεν συμμερίστηκε τη Συνταγματική (Πολιτειακή) μεταβολή. Τότε συνέβησαν τα ακόλουθα έκτροπα:

Το πλήρωμα του συναυλοχούντος εκεί πολεμικού ΚΟΧΡΑΝ υπό τον Κυβερνήτη του, Υποπλοίαρχο Π. Μπούφη, χωρίς να φέρεται ότι έλαβε σχετική διαταγή, επωφελούμενος την έξοδο των αξιωματικών του ΓΛΑΥΚΟΥ στη ξηρά προκειμένου να επικοινωνήσουν με Αθήνα, και βοηθούμενος από τη στρατιωτική φρουρά της Χαλκίδας, της οποίας ζήτησε τη βοήθεια, επεχείρησε την κατάληψη του ΓΛΑΥΚΟΥ.

Τότε κάποιοι του πληρώματος έστρεψαν τα πυροβόλα κατά του πλοίου ΚΟΧΡΑΝ αλλά και της πόλης απειλώντας εμφύλια σύγκρουση. Τελικά όμως μετά από αυτοσυγκράτηση αυτών, το πλοίο παραδόθηκε αναίμακτα στους καταληψίες – ο δε Κυβερνήτης του ΓΛΑΥΚΟΥ Ν. Χατζηανδρέου, αντικαταστάθηκε προκειμένου να τεθεί τέλος στο επεισόδιο.

Το 1849 ο ΓΛΑΥΚΟΣ ανέλαβε περιπολίες στις ακτές της Μικράς Ασίας και τις ανατολικές Κυκλάδες καταδιώκοντας την πειρατεία. 
Το 1855  ορίσθηκε μόνιμη ακταιωρός στον Πειραιά και τον Σαρωνικό Κόλπο.

Το 1863 ανέλαβε περιπολίες στο Λακωνικό κόλπο, αρχικά για καταδίωξη της εκδηλούμενης εκεί πειρατείας και στη συνέχεια κατέπλευσε στο Γύθειο όπου δια του οπλισμού του παρεμπόδισε την κατάληψη της πόλης από τους Λάκωνες στασιαστές.

Το 1871 παροπλίσθηκε λόγω παλαιότητας, και το 1878 διαλύθηκε και εκποιήθηκε στον Πειραιά ως άχρηστο υλικό.

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ. Η΄, σελ.558

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  http://www.hellasarmy.gr/ 

Κατηγορία:Ελληνικά Κότερα
Εντολή (Αστικό Δίκαιο)

Η **εντολή** στο Αστικό Δίκαιο είναι η σύμβαση με την οποία ο ένας των συμβαλλομένων (εντολοδόχος) αναλαμβάνει την υποχρέωση να διεξαγάγει χωρίς αμοιβή την υπόθεση που του ανέθεσε ο άλλος συμβαλλόμενος (εντολέας). Ρυθμίζεται στον Αστικό Κώδικα στα άρθρα 713-728. Η εντολή είναι απεριόριστης διάρκειας, αν δε συμφωνηθεί αλλιώς, και λήγει με το θάνατο του εντολοδόχου (αν είναι φυσικό πρόσωπο) ή τη λύση του (αν είναι νομικό πρόσωπο). Ο εντολοδόχος ευθύνεται για κάθε πταίσμα του κατά την εκτέλεση της εντολής και οφείλει, αν δεν έχει συμφωνηθεί διαφορετικά, να την διεκπεραιώσει αυτοπροσώπως. Οι ρυθμίσεις του Αστικού Κώδικα περί εντολής  είναι ενδοτικού δικαίου, δηλαδή τα μέρη μπορούν με συμφωνία τους να αποκλίνουν από αυτές.

Ενώ η σύμβαση εντολής ορίζεται καταρχήν ως άμισθη (άμισθη σύμβαση εντολής) στον Αστικό Κώδικα, μεταξύ των συμβαλλομένων μπορεί να συμφωνηθεί  δικαίωμα αμοιβής του εντολοδόχου και αντίστοιχη υποχρέωση του εντολέως (δηλαδή να καταβάλει αμοιβή στον εντολοδόχο). Η σύμβαση εντολής που προβλέπει καταβολή αμοιβής στον εντολοδόχο καλείται έμμισθη σύμβαση εντολής. Ειδικά νομοθετήματα, όπως ο κώδικας δικηγόρων (ν.δ. 3026/1954 και ήδη ν. 4197/2013), καθιερώνουν υποχρεωτική αμοιβή του εντολοδόχου σε ορισμένου είδους σχέσεις εντολής (εν προκειμένω σχέση εντολής δικηγόρου-πελάτη).

## Πηγές
* Άρθρα 713-728 Αστικού Κώδικα
* ν. 4197/2013 (ΦΕΚ A 208/27-9-2013)
* ν.δ. 3026/1954

Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Γλαύκος ΙΙΙ (υποβρύχιο)

Το υποβρύχιο **Γλαύκος ΙΙΙ (S-110)** ήταν το πρώτο παγκοσμίως συμβατικό υποβρύχιο τύπου **209/1100**, ήταν το πρώτο και ομώνυμο στη σειρά των τεσσάρων υποβρυχίων που διέθετε το Ελληνικό πολεμικό ναυτικό. Παραγγέλθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση στα ναυπηγεία HDW του Κίελου της δυτικής Γερμανίας το Νοέμβριο του 1967. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1971 παρελήφθη στο Κίελο. Στις 6 Δεκεμβρίου 1971 κατέπλευσε στο ναύσταθμο Σαλαμίνας. Από τον Μάρτιο του 1996 έως τον Αύγουστο του 1998 έλαβαν χώρα εργασίες εκσυγχρονισμού του στις εγκαταστάσεις του ναυστάθμου Σαλαμίνος για την επιχειρησιακή και τεχνολογική του αναβάθμιση στις απαιτήσεις του σύγχρονου πολέμου. Eίχε ύψος (άνευ ιστών) 11,38 μέτρα. Το *Γλαύκος ΙΙΙ* είναι το δεύτερο υποβρύχιο στην ιστορία του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού με αυτό το όνομα. Το ''Γλαύκος ΙΙ'' ήταν το πρώτο υποβρύχιο με χαρακτηριστικό αριθμό Υ-6 το οποίο έδρασε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ίδιου τύπου είναι τα: Νηρεύς ΙΙ, Πρωτεύς ΙΙ και Τρίτων ΙΙ. 

## Βιβλιογραφία

* Eric Wertheim *The naval institute guide to combat fleets of the world*, Naval institute press, 2007

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Υ/Β Γλαύκος ΙΙΙ στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού

Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
Βελλού Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Τα Βελλού του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν τα ακόλουθα:

## Αμβρακία Ι
Η Βελλού **Αμβρακία** εντάχθηκε στον στόλο το 1830. Αναφέρεται επίσης και ως κανονιοφόρος. Έφερε οπλισμό τριών πυροβόλων και είχε πλήρωμα 26 άνδρών.

## Αμφιτρίτη Ι
Η Βελλού **Αμφιτρίτη** εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830. Πριν από το 1836 πουλήθηκε ως «*άχρηστη*» αντί των 230 δραχμών.

## Αριάδνη
Η Βελλού **Αριάδνη** ήταν ιδίου τύπου πλοίο με το *Γοργώ* και είχε εκτόπισμα 10 τόνων. Εντάχθηκε στη δύναμη του στόλου το 1830. Χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες βοηθητικές υπηρεσίες και διαλύθηκε το 1840 στον Ναύσταθμο Πόρου λόγω παλαιότητας.

## Ασπασία
Η Βελλού **Ασπασία** εντάχθηκε το 1830 στη δύναμη του Στόλου, ενώ αναφέρεται ως *άχρηστη* το 1833. Έφερε οπλισμό ενός πυροβόλου και είχε πλήρωμα 14 άνδρών.

## Γοργώ
Η Βελλού **Γοργώ** ήταν ιδίου τύπου πλοίο με το *Αριάνδη* και είχε εκτόπισμα 10 τόνων. Εντάχθηκε στη δύναμη του στόλου το 1830 και χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως καταδρομικό. Τον Οκτώβριο του 1832, ενώ είχε σταλεί με το *Σπάρτη* και το *Ευχαρίς* στη Νότια Πελοπόννησο για την καταδίωξη της πειρατείας, μεταπήδησε σε πειρατικό. Για την ενέργεια αυτή ο Κυβερνήτης και το πλήρωμα συνελήφθησαν και δικάστηκαν. Πριν από το 1840 διαλύθηκε λόγω παλαιότητας στον Ναύσταθμο Πόρου.

## Θέτις Ι
Στη δύναμη του στόλου από το 1830. Οπλισμός: 1 Πυροβόλο. – Πλήρωμα: 14 άνδρες. Το 1833 αναφέρεται ότι ήταν άχρηστο πλοίο.

## Σάμος Ι
Το 1834 αντί του ποσού 900 δραχμών αγοράστηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση. Στην αρχή ανήκε στην ηγεμονία της Σάμου. Επί πλέον ποσό των 691 δραχμών πληρώθηκε για την αξία του ορειχάλκινου πυροβόλου του πλοίου ο αγωνιστής Σαμιώτης Λυκούργος Λογοθέτης ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του. Οπλισμός: 1 πυροβόλο των 12 λιβρών και 1 ολμοπυροβόλο των 6 λιβρών. – Πλήρωμα: 2 Υπαξιωματικοί και 12 Ναύτες. - Εκτόπισμα: 8 τόνοι. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες αποστολές και στην καταδίωξη της πειρατείας. Το 1835 για μικρό χρονικό διάστημα αιχμαλωτίσθηκε στη περιοχή των Σποράδων από Τούρκους πειρατές. Αναφέρεται ως άχρηστη το έτος 1853.

## Σαπφώ Ι
Το 1830 στη δύναμη του Στόλου. Οπλισμός: 1 πυροβόλο. Αναφέρεται άχρηστη το 1833.

## Καλλιόπη
Το 1830 εντάχθηκε στη δύναμη του στόλου. Οπλισμός: 1 πυροβόλο. – Πλήρωμα: 12 άτομα. Παροπλίστηκε το 1832.
 
## Καλυψώ Ι
Η Βελλού Καλυψώ Ι εντάχθηκε στον Στόλο το 1830. Οπλισμός: 1 πυροβόλο. – Πλήρωμα: 14 άνδρες. Αναφέρεται ως *άχρηστη* το 1833.

## Ξυλαρά
Εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830. Παροπλίστηκε το 1830.

## Ποσειδών Ι
Το 1830 εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου. Στη σύνθεση του Στόλου αναφέρεται έως το 1833.

## Τερψιχόρη Ι
Εντάχθηκε στο Στόλο το 1830. Οπλισμός: 1 πυροβόλο. – Πλήρωμα: 14 άνδρες. Το 1833 (Δεκέμβρη) και ενώ βρισκόταν στον όρμο της νήσου Κυρά Παναγιά / Σποράδων με Κυβερνήτη τον Γκιώνη Τζέπη σε αποστολή καταδίωξης πειρατικού πλοίου, ξέσυρε την άγκυρα του και προσάραξε. Θύματα δεν υπήρξαν. Για το γεγονός αυτό το Πολεμικό Συμβούλιο αθώωσε τον Κυβερνήτη του.

## Χαρίκλεια
Εντάχθηκε στο Στόλο το 1830. Οπλισμός: 1 πυροβόλο. – Πλήρωμα: 22 άνδρες. Αναφέρεται άχρηστη το 1833.

Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία
Μανόλης Κατεβαίνης

Ο **Μανόλης Κατεβαίνης** κατάγεται από τη Σάμο και έλαβε το διδακτορικό του στην Επιστήμη Υπολογιστών (Computer Science) από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Berkeley το 1983.  Το 1984-85 ήταν επίκουρος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Stanford των ΗΠΑ, ενώ από το 1986 βρίσκεται στη Ελλάδα, στο Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κρήτης, όπου τώρα είναι καθηγητής. Ταυτόχρονα, εργάζεται και στο ΙΤΕ (Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας), στο Ινστιτούτο Πληροφορικής (ΙΠ) (ICS - Institute of Computer Science), όπου είναι επικεφαλής του Εργαστηρίου Αρχιτεκτονικής Υπολογιστών και Συστημάτων VLSI.  Τα κύρια ενδιαφέροντά του είναι η αρχιτεκτονική μεταγωγέων πακέτων και δικτύων υψηλής ταχύτητας, ή αρχιτεκτονική υπολογιστών, και τα συστημάτα VLSI.  'Εχει βραβευθεί το 1983 με το Βραβείο Sakrison (U.C.Berkeley), για την εργασία του για τον μικροεπεξεργαστή RISC II, και γιά την ίδια εργασία τιμήθηκε το 1984 με το Βραβείο Διδακτορικής Διατριβής της ACM.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μανόλης Γ.Η. Κατεβαίνης
* Ινστιτούτο Πληροφορικής, Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ)
* Εργαστήριο Αρχιτεκτονικής Υπολογιστών και Συστημάτων VLSI, ITE-IΠ

Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες υπολογιστών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες
Κατηγορία:Καθηγητές Πανεπιστημίου Κρήτης
ΔΕΕ

Το ακρωνύμιο **ΔΕΕ** μπορεί να σημαίνει τα εξής:

* Δελτίο Ειδικού Εισιτηρίου
* Διακομματική επιτροπή εκλογών
* Διάσκεψη των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών
* Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο
* Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών
* Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
* Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση
Τζον Άνταμς

Ο **Τζον Άνταμς** (, 30 Οκτωβρίου 1735 – 4 Ιουλίου 1826) ήταν ο πρώτος αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και 2ος Πρόεδρος της χώρας μετά τον Τζορτζ Ουάσινγκτον. Ήταν σύζυγος της πολιτικού Άμπιγκεϊλ Άνταμς.

Γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1735 και πέθανε στις 4 Ιουλίου 1826, την ίδια ημέρα με τον Τόμας Τζέφερσον.

Ο Άνταμς ήρθε στο προσκήνιο κατά τα πρώτα στάδια της Αμερικανικής Επανάστασης. Ως εκπρόσωπος της Μασσαχουσέττης στο Ηπειρωτικό Κονγκρέσο, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στο να πείσει το Κογκρέσο να εγκρίνει τη Διακήρυξη Ανεξαρτησίας των Πολιτειών της Αμερικής το 1776. Ως εκπρόσωπος του Κογκρέσου στην Ευρώπη, ήταν ένας μεγάλος διαπραγματευτής για την ενδεχόμενη ειρηνευτική συνθήκη με τη Μεγάλη Βρετανία, και φέρει την κύρια ευθύνη για τη χορήγηση σημαντικών δανείων από τους Ολλανδούς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανική Επανάσταση
Άντριου Μπόναρ Λω

Ο **Άντριου Μπόναρ Λω** (αγγλ. *Andrew Bonar Law*) ήταν Βρετανός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας από τις 23 Οκτωβρίου 1922 ως τις 22 Μαΐου 1923.

Γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1858 στον Καναδά και πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1923 στο Λονδίνο.

## Κατάλογος Πολιτικών Αξιωμάτων
* Βουλευτής 1900-1910, 1911-1923
* Κοινοβουλευτικός Υφυπουργός στο Υπουργείο Εμπορείου 1902-1905
* Ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος 1911-1921, 1922-1923
* Ηγέτης της Αντιπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1911-1915
* Υπουργός Αποικιών 1915-1916
* Μέγας Θησαυροφύλακας (Υπουργός Οικονομικών) 1916-1919
* Ηγέτης της Συμπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1916-1921
* Μέγας Σφραγιδοφύλακας 1919-1921
* Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 1922-1923
* Ηγέτης της Συμπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1922-1923
## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο)
Κατηγορία:Ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)
Προκρούστης

Στην ελληνική μυθολογία, ο **Προκρούστης** (ή Πολυπήμων) (ή Δαμάστης) ήταν μυθικός ληστής της Αθήνας και πατέρας του Σίνη του «Πιτυοκάμπτη». Το λημέρι του ήταν στην περιοχή Δαφνί στο Χαϊδάρι. Προσκαλούσε κάθε διαβάτη να ξαπλώσει σε ένα σιδερένιο κρεβάτι, γνωστό ως *Προκρούστειος κλίνη*. Αν το θύμα ήταν ψηλό κι εξείχε από το κρεβάτι, ο Προκρούστης έκοβε το περίσσιο τμήμα του σώματός του. Αντιθέτως, αν το θύμα ήταν πιο κοντό, τότε τραβούσε τα άκρα του μέχρι να φτάσουν στο μήκος του κρεβατιού.

Ο Προκρούστης συνέχιζε την αιματηρή δράση του, μέχρι που τον συνάντησε ο Θησέας στο δρόμο του από την Τροιζήνα για την Αθήνα. Όντας πολύ δυνατός, κατάφερε να εξουδετερώσει τον Προκρούστη και να τον τοποθετήσει στο ίδιο του το κρεβάτι. Επειδή αποδείχθηκε μεγαλύτερος, ο Θησέας του έκοψε το κεφάλι και τα πόδια, που περίσσευαν.

## Παραπομπές

Προκρουστης
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Χαϊδάρι
Ιερά Μητρόπολις Ηλείας και Ωλένης

Η **Ιερά Μητρόπολις Ηλείας και Ωλένης** είναι μητρόπολη της Εκκλησίας της Ελλάδος και έχει έδρα τον Πύργο Ηλείας. Μητροπολίτης της είναι από τις 7 Οκτωβρίου 2022 ο Αθανάσιος Β΄ (Μπαχός).

## Ιστορία
Τα προεπαναστατικά χρόνια η έδρα της Επισκοπής Ωλένης βρισκόταν στον Πύργο. Τελευταίος Μητροπολίτης ήταν ο εθνομάρτυρας Φιλάρετος, ο οποίος πέθανε στις 13 Σεπτεμβρίου 1821 στις φυλακές της Τρίπολης. Η επισκοπή έμεινε για λίγα χρόνια ακέφαλη, μέχρι να οριστεί ο διάδοχος του Φιλάρετου, ως τοποτηρητής, ο πρώην Λαρίσης Κύριλλος Βογάσαρης. Στη συνέχεια ακολούθησε ο Δαμαλών Ιωνάς. Τελικά με Βασιλικό διάταγμα η Επισκοπή Ωλένης συγχωνεύθηκε με την Μητρόπολη Πατρών και την Μητρόπολη Ηλείας.

Το έτος 1899, η επισκοπή Ηλείας διαχωρίζεται, ενώ το 1922 παίρνει την τελική της μορφή ως Ιερά Μητρόπολη Ηλείας και Ωλένης με έδρα τον Πύργο.

Σημαντική μορφή που διετέλεσε επίσκοπος ήταν ο Μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος. Χειροτονήθηκε τον Δεκέμβριο του 1922 και ασχολήθηκε με την οργάνωση της Μητροπόλεως, και μάλιστα λόγω της καλλιέργειάς του και της γνώσης ξένων γλωσσών συνέγραψε πολλές ιστορικές, κοινωνικές και άλλες μελέτες. Μάλιστα το 1943 στη διάρκεια της κατοχής έφυγε από την έδρα του αρνούμενος να συνεργαστεί με τις κατοχικές αρχές και κατέφυγε στα βουνά συντασσόμενος με την παράταξη του ΕΑΜ. Οι αντιστασιακές οργανώσεις ανακήρυξαν τον Αντώνιο, Αρχηγό του ΕΑΜ Πελοποννήσου. 

### Επισκοπικός κατάλογος
Οι επίσκοποι που διετέλεσαν Μητροπολίτες Ηλείας είναι οι εξής:

## Κοινωνικό έργο
Η Μητρόπολη προσφέρει σημαντικό κοινωνικό έργο. Επί Μητροπολίτη Αντωνίου θεμελιώθηκε και λειτούργησε η αίθουσα ομιλιών της Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας, η οποία βοήθησε στην πνευματική ανάπτυξη του τόπου. Επίσης σημαντικό έργο θεωρείται ότι έχει προσφέρει το μαθητικό οικοτροφείο-ορφανοτροφείο «Η Αγία Φιλοθέη», το οποίο στεγάζεται σε τετραώροφο κτίριο στον Πύργο.

## Μητροπολιτικό μέγαρο
Στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης της Επισκοπής Ηλείας το Μητροπολιτικό μέγαρο βρισκόταν επί της οδού Γερμανού, στο σπίτι του γιατρού Ιωάννου Σταθόπουλου. Αργότερα το Μητροπολιτικό Μέγαρο μετακόμισε δύο φορές μέχρι να βρει το οριστικό μέρος να εγκατασταθεί στο οποίο είναι ακόμα και σήμερα. Το σημερινό κτήριο αγοράστηκε το 1939 από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.

## Μητροπολιτικός ναός
Ο Μητροπολιτικός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Η προτομή του εθνομάρτυρα Φιλάρετου τοποθετήθηκε μπροστά από τον Μητροπολιτικό ναό ύστερα από πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Αθανασίου Α΄.

## Ιερές Μονές
Στην Ιερά Μητρόπολη υπάγονται και οι παρακάτω Ιερές Μονές (Μοναστήρια):
*Ανδρικές Μονές:
#Ιερά Μονή Παναγίας Πορετσού
#Ιερά Μονή Χρυσοπηγής Δίβρης
*Γυναικείες Μονές:
#Ιερά Μονή Παναγίας Σκαφιδιάς
#Ιερά Μονή Παναγίας Κρεμαστής
#Ιερά Μονή Παναγίας Ελεούσης Λυγιάς
#Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Φραγκοπηδήματος

## Παραπομπές


Ηλειας
Δήμος Νεάπολης

Με την ονομασία **Δήμος Νεάπολης** υπήρξαν 4 δήμοι της Ελλάδας:

*Ο Δήμος Νεάπολης του νομού Θεσσαλονίκης
*Ο Δήμος Νεάπολης του νομού Αιτωλοακαρνανίας
*Ο Δήμος Νεάπολης του νομού Κοζάνης
*Ο Δήμος Νεάπολης του νομού Λασιθίου

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ανδραβίδα

Η **Ανδραβίδα** είναι αγροτική κωμόπολη της Ηλείας σε υψόμετρο 14 μέτρων και αποτελεί την έδρα της Δημοτικής Ενότητας Ανδραβίδας του καλλικρατικού δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης. Βρίσκεται 36 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Πύργου και 64 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 3.981 μόνιμους κατοίκους. Η Δημοτική Κοινότητα Ανδραβίδας είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 32,092 χλμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Άγιος Γεώργιος.

## Ιστορία - αξιοθέατα
μικρογραφία|αριστερά|Τα ερείπια της εκκλησίας της Αγίας Σοφίας
Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (1205 - 1460) υπήρξε πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας (Μορέως) και έδρα του επισκόπου Ωλένης. Υπήρξε η μεγαλύτερη και λαμπρότερη πόλη της Ηλείας καθώς ήταν η έδρα των Φράγκων πριγκήπων Βιλλεαρδουίνων. Από το ένδοξο παρελθόν της το μόνο που σώζεται σήμερα είναι το γοτθικό τμήμα του χώρου της εκκλησίας της Αγίας Σοφίας και δύο παρεκκλήσια. Η εκκλησία κτίστηκε περίπου το 1230 από το μοναχικό τάγμα των Δομινικανών. Εκεί γίνονταν οι στέψεις των διαδόχων του πριγκιπάτου. Την περίοδο αυτή στην Ανδραβίδα εκδόθηκε το «Χρονικόν του Μορέως», το οποίο διαιρούσε την Πελοπόννησο σε 12 βαρονίες. Το 1433 ολόκληρη η περιοχή περιήλθε στους Παλαιολόγους και το 1460 κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς.

Αξιόλογο και καλά διατηρημένο μνημείο της περιοχής είναι το κάστρο Χλεμούτσι που κτίστηκε από τον Γοδεφρείδο Β΄ Βιλλεαρδουίνο την περίοδο 1220-1223 και προστάτευε την πρωτεύουσα του πριγκιπάτου της Αχαΐας, Ανδραβίδα, και το σημαντικό λιμάνι της Γλαρέντζας.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του πληθυσμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)

## Αεροπορική Βάση
Κοντά στην Ανδραβίδα υπάρχει η Αεροπορική Βάση Ανδραβίδας, όπου στεγάζεται η 117 Πτέρυγα Μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας.

## Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Ανδραβίδας Αχαΐας και Ήλιδος συστάθηκε στις 28 Αυγούστου 1912 με την απόσπαση του οικισμού Ανδραβίδα από τον δήμο Μυρτουντίων και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Η κοινότητα αποσπάσθηκε στον νομό Ηλείας από τον νομό Αχαΐας και Ήλιδος το 1930. Προήχθη σε δήμο στις 2 Μαΐου 1948 και λειτούργησε ως δήμος μέχρι την κατάργησή του το 2010 και την προσάρτησή του στον δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης.

## Δείτε επίσης
* Κοινοτάρχες και δήμαρχοι
* Εβυθός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)
* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ανδραβίδας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10 Σεπτεμβρίου 2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ανδραβίδας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10 Σεπτεμβρίου 2016.

Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης
Δήμος Ανδραβίδας

Ο **Δήμος Ανδραβίδας** ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης.

Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος είχε μόνιμο πληθυσμό 4.269 κατοίκους (απογραφή 2001) και καταλάμβανε έκταση 40.728 στρεμμάτων. Έδρα του ήταν η Ανδραβίδα, από την οποία πήρε και την ονομασία του.

## Δημοτικά διαμερίσματα
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
: **[[Δημοτικό διαμέρισμα Ανδραβίδας Ηλείας|Δ.δ. Ανδραβίδας]]** [ 3.582 ] 
::* η Ανδραβίδα [ 3.487 ]
::* ο Άγιος Γεώργιος (τ. Βραχναίικα) [ 95 ]
: **Δ.δ. Σταφιδοκάμπου** -- ο Σταφιδόκαμπος [ 345 ]
: **Δ.δ. Στρουσίου** -- το Στρούσι [ 342 ], σε υψόμετρο 5μ, πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και από το 1999 δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ανδραβίδας.

## Κοινοτάρχες και δήμαρχοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ανδραβίδας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/09/2016.
* Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Ανδραβίδας
* Στοιχεία για το δήμο Ανδραβίδας από το Υπουργείο Εσωτερικών 

Α
Δ
*
Ασφυξιογόνα αέρια

Τα ασφυξιογόνα αέρια είναι ουσίες σε αέρια κατάσταση, που προκαλούν ερεθισµό και προβλήματα δυσλειτουργίας στο αναπνευστικό σύστηµα. Τέτοια αέρια όπως το φωσγένιο και το χλώριο, χρησιμοποιήθηκαν ευρέως στον Πρώτο Παγκόσµιο Πόλεµο, χρησιµοποιούνται όμως ευρέως και στη βιομηχανία μέχρι σήμερα. 

## Συμπτώματα εισπνοής

Η βραχεία έκθεση προκαλεί συνήθως ερεθισµό στα µάτια, τη µύτη και
το λαιµό. Η παρατεταµένη έκθεση µπορεί να προκαλέσει
καταστροφικά συµπτώµατα όπως οίδηµα λάρυγγα και ασφυξία, 
βρογχόσπασµο και οξεία αναπνευστική δυσχέρεια, πνευµονική βλάβη
και θάνατο. Τα σοβαρά αναπνευστικά προβλήµατα µπορεί να
αναπτυχθούν µέχρι και 48 ώρες µετά την έκθεση, ανάλογα µε τη διάρκειά της. 

## Αντιμετώπιση

Αυτοί που εκτέθηκαν σε ασφυξιογόνα αέρια συνήθως
παραµένουν τουλάχιστον 24ώρες στο νοσοκοµείο σε απόλυτη
ξεκούραση και υπό παρακολούθηση για την εµφάνιση συµπτωµάτων
δυσκολίας στην αναπνοή. Σε κάποιες περιπτώσεις χορηγείται οξυγόνο.

## Πρώτες βοήθειες

α)Το βασικό είναι η απομάκρυνση από τον χώρο της μόλυνσης. 
β)Στη συνέχεια πρέπει να απομακρυνθούν τα μολυσμένα ρούχα και άλλα αξεσουάρ, χωρίς το μολυσμένο εξωτερικό τους να έρθει σε επαφή με το δέρμα. Τα ρούχα και αξεσουάρ πρέπει να απομονωθούν σε ειδικές συσκευασίες.
γ)Πρέπει να γίνει απομάκρυνση των ιχνών των αερίων από τα μαλλιά και το δέρμα με σχολαστικό πλύσιμο.

## Αντίδοτο

Σε γενικές γραμμές δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο, και είναι καλό οι παθόντες να επικοινωνούν με γιατρό και να μην πειραματίζονται σχετικά με τρόπους αντιμετώπισης.

## Επικίνδυνα συμπτώματα
Τα παρακάτω συμπτώματα θεωρούνται επικίνδυνα και πρέπει να αντιμετωπίζονται εγκαίρως από γιατρό.

*δυσκολία στην αναπνοή
*πόνος στο στήθος
*ενοχλήσεις στα µάτια
*ερεθισμός και πόνος στο δέρμα

## Μακροχρόνιες επιπτώσεις στην υγεία

Αυτές μπορούν να υπάρξουν μόνο μετά από σοβαρή έκθεση σε ασφυξιογόνα αέρια. Συνήθως περιλαμβάνουν µόνιµες
αναπνευστικές δυσκολίες και την τάση για εύκολη ανάπτυξη λοιμώξεων των πνευµόνων. Ασθενείς µε χρόνια προβλήµατα στο αναπνευστικό µπορεί
να είναι πιο ευαίσθητοι στις επιδράσεις των ασφυξιογόνων αερίων.

Κατηγορία:Χημικά όπλα
Λύντον Τζόνσον

Ο **Λίντον Μπέινς Τζόνσον** (*Lyndon Baines Johnson*, 27 Αυγούστου 1908 - 22 Ιανουαρίου 1973) ήταν ο 36ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Επίσης ήταν ο 37ος αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. επί προεδρίας Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι. Λίγες ώρες μετά τη δολοφονία του Κένεντυ το 1963, ορκίστηκε Πρόεδρος των ΗΠΑ στην θέση του εκλιπόντος και σχεδόν έναν χρόνο μετά κέρδισε τις εκλογές του 1964. 

## Δολοφονία Κένεντι - Πόλεμος στο Βιετνάμ
Η προεδρία του χαρακτηρίστηκε από όξυνση της κατάστασης στο Βιετνάμ, που οδήγησε και στο πρώτο κύμα επιστράτευσης Αμερικανών στρατιωτών το 1965. Ακόμη, θεωρείται από πολλούς ανθρώπους μέχρι σήμερα εν μέρει και αυτός υπεύθυνος για τη δολοφονία του Κένεντυ, καθώς η επίσημη κρατική επιτροπή υπό την εποπτεία του για την εξιχνίαση της υπόθεσης κατέβαλε ελάχιστη προσπάθεια για αναζήτηση στοιχείων και πολλές φορές απέκρυπτε φανερά ή δεν εξέταζε καν σημαντικά στοιχεία που προέκυπταν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την γρήγορη αρχειοθέτηση της υπόθεσης για λόγους «εθνικής ασφάλειας», όπως ανακοινώθηκε τότε. Πιστεύεται ακόμη ότι είχε συμφωνηθεί από τους Αμερικανούς Ολιγάρχες και την Μαφία η δολοφονία του Κένεντυ και η αναρρίχηση Τζόνσον στην προεδρία, με αντάλλαγμα την απόλυτη εξυπηρέτηση των οικονομικών-πολιτικών συμφερόντων τους από την κυβέρνηση Τζόνσον.

## Εμπλοκή των ΗΠΑ στο Κυπριακό - Συνάντηση με Παπανδρέου
Στις 23 Ιουνίου του 1964, ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος Γεώργιος Παπανδρέου μαζί με τον τότε Υπουργό Προεδρίας της κυβέρνησης και μετέπειτα Πρωθυπουργό της Ελλάδας Ανδρέα Παπανδρέου επισκέφτηκε τον Τζόνσον στην Ουάσινγκτον με σκοπό την διεξαγωγή συνομιλιών προς επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος. Ο Πρόεδρος Τζόνσον λέγεται ότι ζήτησε από τον Παπανδρέου την άμεση απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας που είχε εγκατασταθεί στην Κύπρο, προσπαθώντας να τον πείσει ότι δεν υπήρχε κίνδυνος επικείμενης Τουρκικής εισβολής. Όταν ο Παπανδρέου αρνήθηκε κατηγορηματικά και σθεναρά να προχωρήσει στην απόσυρση του στρατεύματος, ο Τζόνσον λέγεται πως θύμωσε πολύ, με αποτέλεσμα να αρχίζει να βρίζει και να απειλεί τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Μάλιστα, φημολογείται πως του είπε "Γ### το Σύνταγμά σας και το Κοινοβούλιό σας" και ότι "και αυτή η Δημοκρατία σας μπορεί να μην υπάρχει σε λίγο". Μόλις έναν χρόνο μετά, άρχισαν τα Ιουλιανά, που είχαν ως αποτέλεσμα την παραίτηση Παπανδρέου και την ταραχώδη διετία 1965-1967 που οδήγησε στην αντιδημοκρατική εκτροπή και την εγκαθίδρυση Στρατιωτικής Δικτατορίας στην Ελλάδα με το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου.

## Απόσυρση από την πολιτική και θάνατος
Στις εκλογές του 1968 αποσύρθηκε και δεν έθεσε υποψηφιότητα για λόγους που παραμένουν ακόμα αδιευκρίνιστοι. Πέθανε στις 22 Ιανουαρίου του 1973.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ
Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Τάιμ)
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι των ΗΠΑ
Σέλμα Λάγκερλεφ

Η **Σέλμα Λάγκερλεφ** (*Selma Ottilia Lovisa Lagerlöf*, 20 Νοεμβρίου 1858 – 16 Μαρτίου 1940) ήταν Σουηδή συγγραφέας. Αυτό που την έκανε πρωτίστως γνωστή ήταν το συγκινητικό παραμύθι της *Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον*, το οποίο και της χάρισε  το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1909. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έλαβε αυτή τη διάκριση. Η ίδια έζησε τα πρώτα της χρόνια στην επαρχία της Σουηδίας, και από μικρή συνήθιζε να γράφει ποιήματα. Σπούδασε παιδαγωγός στη Στοκχόλμη και διορίστηκε δασκάλα το 1885. Εκείνη την περίοδο έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα *Το τραγούδι της ζωής—Γιέστα Μπιέρλινγκ,* έργο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αναβίωση του ρομαντισμού στη Σουηδία. Το 1895 έκανε το μεγάλο βήμα να παραιτηθεί από τη διδασκαλία, ώστε να αφοσιωθεί πληρέστερα στη λογοτεχνία. Τα επόμενα χρόνια επισκέφθηκε διάφορες χώρες, όπως την Ιταλία, την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη, που συμπλήρωσαν την ήδη πλούσια έμπνευσή της. Το 1914 εξελέγη μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας, αλλά ο ψυχολογικός αντίκτυπος που της προκάλεσε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος την έκανε να σταματήσει να γράφει για μερικά χρόνια. Τα έργα της, τα οποία είναι βαθύτατα επηρεασμένα από τις παραδοσιακές σουηδικές ιστορίες, χαρακτηρίζονται γενικά από τη μεγάλη αγάπη της για τη φύση και τον άνθρωπο, καθώς και από την πίστη της ότι το καλό θα θριαμβεύσει επί του κακού.

## Έργα
Στα έργα της, συγκαταλέγονται τα εξής:

**Gosta Berlings saga* (*Το τραγούδι της ζωής*, 1891)  ― ελλην. μετάφρ. Τασσώ Καββαδία (εκδ. «Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος»)
**Αόρατοι Δεσμοί* (1894)
**Θαύματα του Αντιχρίστου* (1897)
**Οι βασίλισσες του Κουνγκαχέλα* (1899)
**Ο θρύλος ενός αρχοντικού* (1899)
**Ιερουσαλήμ* (1902)
**Οι θρύλοι του Χριστού* (1904)
**Το κομπόδεμα του κ. Αρνέ* (1904)
**Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον* (1907)
**Το σπίτι του Λιλιεκρούνα* (1911)
**Kejsaren av Portugallien* (*Ο αυτοκράτορας της Πορτογαλίας*, 1911) ― ελλην.μετάφρ. Ευσ. Βίττης (εκδ. «Ακρίτας»)
**Μόμπακα* (1922)
**Ιστορίες μιας έπαυλης* (1922)
**Το δαχτυλίδι των Λέβενσκελντ* (1925)
**Σαρλότα Λέβενσκελντ* (1925)
**Άννα Σουέρντ* (1928)
**Αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων* (1930)
**Το ημερολόγιο της Σέλμα Λάγκερλεφ* (1932)

## Βιβλιογραφία
* Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα,* λήμμα «Λάγκερλεφ, Σέλμα»
* Αρχεία Βιογραφιών των Βραβείων Νόμπελ
* *Encyclopedia Encarta,* λήμμα «Lagerlöf, Selma Ottiliana Lovisa»

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Έργα της Σέλμα Λάγκερλεφ στο Project Gutenberg

Κατηγορία:Σουηδοί λογοτέχνες
Κατηγορία:Σουηδοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Σουηδοί διηγηματογράφοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Λ
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
ΟΦΚ Βελιγραδίου

Η **ΟΦΚ Βελιγραδίου** (σερβικά: Омладински фудбалски клуб Београд - ОФК Београд), γνωστή και ως *ΟΦΚ Μπέογκραντ*, είναι η ποδοσφαιρική ομάδα του αθλητικού συλλόγου ΟΣΔ Βελιγραδίου (ОСД Београд) της Σερβίας με έδρα το Βελιγράδι και συγκεκριμένα τη συνοικία Καράμπουρμα. 

## Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1911 και είναι από τους πιο παλιούς συλλόγους στη Σερβία. Έχει κατακτήσει 5 πρωταθλήματα όλα προπολεμικά και 4 κύπελλα Γιουγκοσλαβίας τις δεκαετίες '50 και '60. Χρώματα έχει το μπλε και άσπρο.

Στην αθλητική της πορεία έχει αλλάξει πολλές ονομασίες. Ξεκίνησε σαν **Μπεογκράτσκι Σπόρτ Κλουμπ** (*БСК - Београдски Спорт Клуб*). Το 1945 άλλαξε σε **Μετάλατς** (*Металац*) μέχρι το 1950 που ξαναπήρε το παλιό της όνομα. Το 1957 άλλαξε πάλι σε **ΟΣΔ Βελιγραδίου** (*Омладинско спортско друштво Београд*) μέχρι το 1959 που πήρε το σημερινό της όνομα.

Η ΟΦΚ Μπέογκραντ βρισκόταν κατά κανόνα στη σκιά των δύο μεγάλων συλλόγων του Βελιγραδίου, της Παρτιζάν και του Ερυθρού Αστέρα. Έδινε βάση κυρίως στις ακαδημίες νεαρών αθλητών. Άλλωστε τα αρχικά *"ΟΦΚ: Омладински фудбалски клуб"* σημαίνουν: "Νεανικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος". Το παρατσούκλι των οπαδών της είναι "Οι ρομαντικοί". Το συνηθισμένο σλόγκαν που δείχνει το προφίλ της ομάδας είναι: "Ποτέ στην κορυφή, μα πάντα εκεί κοντά". 

Ως τη δεκαετία του '70 βρισκόταν στη μεγάλη κατηγορία και είχε κάποιες ευρωπαϊκές παρουσίες. Σε μία από αυτές, το 1973-74, απέκλεισε τον Παναθηναϊκό στον α΄ γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ νικώντας με 2-1 στο Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας αν και έχασε με 0-1 στο Βελιγράδι.

Τη δεκαετία του '80 αγωνιζόταν άλλοτε στην Α΄ και άλλοτε στη Β΄ κατηγορία. Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας αγωνίζεται στην ανώτερη κατηγορία του πρωταθλήματος Σερβίας-Μαυροβουνίου (από το 2007 του πρωταθλήματος Σερβίας) και το 2003 ξανάβγηκε στην Ευρώπη. 

Το 2008 αν και τερμάτισε στην ένατη θέση, αγωνίστηκε στο Κύπελλο Ιντερτότο με αντίπαλο τον Πανιώνιο, στη θέση της Μπόρατς Τσάσακ.

## Τίτλοι

* Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας (5): 1931, 1933, 1935, 1936, 1939.
* Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας (4): 1953, 1955, 1962, 1966.
* Φιναλίστ Κυπέλλου Σερβίας-Μαυροβουνίου: 2006

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Οι ρομαντικοί του Βελιγραδίου", ΕΤ-Sports 30/6/2008, σελ. 54.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου
* Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Βελιγραδίου
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1911
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας

Το **Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας** ξεκίνησε το 1923 και έγινε για τελευταία φορά το 1993 με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Αποτελούσε το κορυφαία ποδοσφαιρική βαθμίδα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας (1923-1941) και της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (1945-1992). Σε αυτό συμμετείχαν ομάδες απο τη Σερβία, Κροατία, Σλοβενία, Μαυροβούνιο, Σκόπια και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

## Πρωταθλητές

## Τίτλοι ανά σύλλογο

Το Γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα κατέκτησαν *12* διαφορετικές ομάδες. Πολυνίκης υπήρξε ο Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου με *20* τίτλους. Ακολουθούν η Παρτιζάν Βελιγραδίου με *11* τίτλους και η Χάιντουκ Σπλιτ με *9*.

* **20**: Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου: 1946, 1951, 1953, 1956, 1957, 1959, 1960, 1964, 1968, 1969, 1970, 1973, 1977, 1980, 1981, 1984, 1988, 1990, 1991, 1992.
* **11**: Παρτιζάν Βελιγραδίου: 1947, 1949, 1961, 1962, 1963, 1965, 1976, 1978, 1983, 1986, 1987.
* **9**: Χάιντουκ Σπλιτ: 1927, 1929, 1950, 1952, 1955, 1971, 1974, 1975, 1979.
* **5**: ΟΦΚ Βελιγραδίου: 1931, 1933, 1935, 1936, 1939.
* **5**: Γκρατσιάνσκι Ζάγκρεμπ: 1923, 1926, 1928, 1937, 1940.
* **4**: Ντιναμό Ζάγκρεμπ: 1948, 1954, 1958, 1982.
* **2**: Γιουγκοσλάβια Βελιγραδίου: 1924, 1925.
* **2**: Κονκόρντια Ζάγκρεμπ: 1930, 1932.
* **2**: Βοϊβοντίνα Νόβισαντ: 1966, 1989.
* **2**: Φ.Κ. Σαράγεβο: 1967, 1985.
* **1**: ΧΑΣΚ Ζάγκρεμπ: 1938.
* **1**: Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο: 1972.

## Τίτλοι ανά Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία
Οι πρωταθλήτριες Γιουγκοσλαβίας προέρχονταν μόνο από τρεις Γιουγκοσλαβικές Δημοκρατίες. Τη μερίδα του λέοντος είχαν οι σέρβικες ομάδες με 40 τίτλους.

* : 40 (*Ερυθρός Αστέρας 20, Παρτιζάν 11, ΟΦΚ 5, Γιουγκοσλάβια 2, Βοϊβοντίνα 2*)
* : 21 (*Χάιντουκ 9, Γκρατσιάνσκι 5, Διναμό Ζάγκρεμπ 4, Κονκόρντια 2, ΧΑΣΚ 1*)
* : 3 (*ΦΚ Σαράγεβο 2, Ζελιέζνιτσαρ 1*)

## Στατιστικά
Πρώτος παίκτης σε συμμετοχές είναι ο Ενβέρ Μάριτς (439 αγώνες) και πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος είναι ο Σλόμπονταν Σάντρατς (218 γκολ). 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Γιουγκοσλαβίας
Γιουγκοσλαβια
Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Κατηγορία:Καταργηθείσες αθλητικές διοργανώσεις
Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το **Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας** (σερβικά: Куп Југославије, , κροατικά: Kup Jugoslavije, σλοβενικά: Pokal Jugoslavije) διοργανώθηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1946-47 και η τελευταία διοργάνωση έγινε το 1991-92 λόγω της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας.

## Τελικοί

*1947 :***' 2-0 '''[[Νάσα Κρίλα Ζέμουν]]'''
*1948 :***' 3-0 ***'
*1949 :***' 3-2 **[[Νάσα Κρίλα Ζέμουν]]**
*1950 :***' 1-1 3-0 '''
*1951 :***' 2-0 2-0 ***'
*1952 :***' 6-0 ***' 
*1953 :***' 2-0 ***'
*1954 :***' 4-1 ***' 
*1955 :***' 2-0 ***'
*1957 :***' 5-3 **[[Ραντνίσκι Βελιγραδίου]]**
*1958 :***' 4-0 ***'
*1959 :***' 3-1 ***' 
*1960 :***' 3-2 ***' 
*1961 :**[[Βαρντάρ Σκοπίων]]** 2-1 **[[ΝΚ Βάραζντιν|Βάρτεκς Βάραζντιν]]**
*1962 :***' 4-1 ***'
*1963 :***' 4-1 ***'
*1964 :***' 3-0 ***' 
*1965 :***' 2-1 '''[[ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα|Μπούντουτσνοστ Τίτογκραντ]]'''
*1966 :***' 6-2 ***' 
*1967 :***' 2-1 ***'
*1968 :***' 7-0 **[[Φ.Κ. Μπάρ]]**
*1969 :***' 3-3 3-0 ***'
*1970 :***' 2-2 1-0 '''[[Ολύμπια Λιουμπλιάνα]]'''
*1971 :***' 4-0 2-0 **[[Σλόμποντα Τούζλα]]**
*1972 :***' 2-1 ***' 
*1973 :***' 1-1 2-1 ***' 
*1974 :***' 1-0 '''[[Μπόρατς Μπάνια Λούκα]]'''
*1976 :***' 1-0 ***' 
*1977 :***' 2-0 **[[ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα|Μπούντουτσνοστ Τίτογκραντ]]**
*1978 :***' 1-0 '''[[ΦΚ Τρέπτσα|Τρέπτσα Μιτρόβιτσα]]'''
*1979 :***' 2-1 0-0 ***' 
*1980 :***' 1-0 1-1 ***' 
*1981 :***' 3-2 ***'
*1982 :***' 2-2 4-2 ***' 
*1983 :***' 3-2 ***'
*1984 :***' 2-1 0-0 ***'
*1985 :***' 2-1 1-1 ***' 
*1986 :***' 3-1 ***' 
*1987 :***' 1-1 (9-8 πεν)***' 
*1988 :***' 1-0 ***' 
*1989 :***' 6-1 ***' 
*1990 :***' 1-0 ***' 
*1991 :***' 1-0 ***' 
*1992 :***' 1-0 2-2 **** 

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Γιουγκοσλαβίας
Γ
Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ

Η **ΦΚ Βοϊβοντίνα** (σερβικά: ФК Војводина) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Νόβι Σαντ της Σερβίας. Ο σύλλογος αποτελέι τμήμα του αθλητικού συλλόγου ΣΔ Βοϊβοντίνα (СД Војводина), ο οποίος ιδρύθηκε το 2011.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1914 με χρώματα το κόκκινο, μπλε και άσπρο. Το 1945 
άλλαξε όνομα σε **Ραντνίσκι** και αργότερα σε **Σλάβια** και **Σλόγκα** μέχρι το 1951 που ξαναπήρε το αρχικό της όνομα. Έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας, ένα κύπελλο Σερβίας και ένα Κύπελλο Κεντρικής Ευρώπης.

## Τίτλοι
* **Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας**: 1966, 1989
* Φιναλίστ **Κυπέλλου Γιουγκοσλαβίας**: 1951
* Φιναλίστ **Κυπέλλου Σερβίας-Μαυροβουνίου**: 1997
* Μιτρόπα Καπ: 1957
* Κύπελλο Ιντερτότο: 1976
* **Κύπελλο Σερβίας**: 2014,2020

thumb|100px|Παλαιότερο έμβλημα της ομάδας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου
* Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σερβίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1914
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Σερβικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1914
Κατηγορία:Νόβι Σαντ
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1948
Νάνσυ Χιούστον

Η **Νάνσυ Χιούστον** (*Nancy Louise Huston*, Κάλγκαρυ, Καναδάς, 16 Σεπτεμβρίου 1953) είναι Καναδή πολυβραβευμένη μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος, η οποία γράφει κυρίως στα γαλλικά. 

Η Χιούστον γεννήθηκε στο Κάλγκαρυ. Η μητέρα της εγκατέλειψε την οικογένειά της, όταν η Χιούστον ήταν 6 ετών, και το γεγονός αυτό αποτέλεσε πολύ τραυματική εμπειρία για την ίδια. Έμεινε μαζί με τον πατέρα της και τον αδελφό της, και, σε ηλικία 15 ετών, μετακόμισε μαζί τους στο Νέο Χαμσάιρ των ΗΠΑ. Σπούδασε κατόπιν σημειολογία και μουσική στη Νέα Υόρκη και στο Παρίσι, όπου ζει από το 1973. 

Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1981 με το μυθιστόρημα *Οι παραλλαγές Γκόλντμπεργκ* (*Les variations Goldberg*), το οποίο το έγραψε στα γαλλικά και βραβεύτηκε με το Βραβείο Contrepoint στη Γαλλία. Ακολούθησαν άλλα δεκαοκτώ βιβλία, τα πιο πολλά μυθιστορήματα. Έγραψε επίσης βιβλία για παιδιά και δοκίμια, τα οποία όμως δεν βρήκαν την ίδια επιτυχία με τα μυθιστορήματά της.

Το 1993, βραβεύτηκε από τον Κυβερνήτη του Καναδά για το μυθιστόρημα *Το τραγούδι της πεδιάδας* (*Cantique des plaines*). Η βράβευση αυτή προκάλεσε μεγάλη συζήτηση στην πατρίδα της, επειδή ορισμένοι λογοτεχνικοί κύκλοι του Κεμπέκ θεώρησαν ότι δεν μεταχειρίζεται σωστά τη γαλλική γλώσσα. Τον επόμενο χρόνο (1994), βραβεύτηκε από το περιοδικό *Elle* για το μυθιστόρημα *Κρίσιμη καμπή* (τίτλος πρωτοτύπου: *La virevolte*). 

Το 1996, βραβεύτηκε με το γαλλικό βραβείο Goncourt des Lycéens για το μυθιστόρημά της *Τα εργαλεία του σκότους* (*Instruments des ténèbres*). Το 2005, ανακηρύχθηκε μέλος του τιμητικού «Τάγματος του Καναδά». Το 2006 βραβεύτηκε με το βραβείο Femina, το οποίο δίνεται από γυναικεία επιτροπή, για το μυθιστόρημά της *Γραμμές αστοχίας* (*Lignes de faille*).

Η Νάνσυ Χιούστον είναι παντρεμένη με τον βούλγαρο φιλόσοφο και δοκιμιογράφο Τζβέταν Τοντόροφ (Tzvetan Todorov), με τον οποίο έχει αποκτήσει δύο παιδιά.

Στο έργο της, η Χιούστον εξετάζει τα έντονα διλήμματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος: τέχνη, οικογένεια, αφοσίωση, εξορία, γλώσσα, ταυτότητα, κ.ά. 

Τα μυθιστορήματά της έχουν μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες. Στα ελληνικά, κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα:
* *Οι παραλλαγές Γκόλντμπεργκ* (1981 – Εκδόσεις Άγρα, 2002), 
* *Το τραγούδι της πεδιάδας* (1993 – Εκδόσεις Καστανιώτη, 2001),
* *Κρίσιμη καμπή* (1994 – Εκδόσεις Καστανιώτη, 1999), 
* *Τα εργαλεία του σκότους* (1996 – Εκδόσεις Καστανιώτη, 1998), 
* *Το αποτύπωμα του αγγέλου* (1999 – Εκδόσεις Άγρα, 2001), 
* *Χαμένος βορράς* (1999 – Εκδόσεις Άγρα, 2002),
* *Dolce agonia* (2001 – Εκδόσεις Άγρα, 2005).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* «Το βάλσαμο της αμνησίας» — Άρθρο/κριτική για *Το αποτύπωμα του αγγέλου*, από τον Πέτρο Τατσόπουλο στην εφημ. *Τα Νέα*, 18 Μαΐου 2002.

Κατηγορία:Καναδοί μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας
Κατηγορία:Καναδοί δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος του Καναδά
Αξιοπλοΐα

Ο όρος **αξιοπλοΐα** (seaworthiness, αρχαία ελληνικά  *εύπλοια*) χαρακτηρίζει γενικά την κατάσταση - καταλληλότητα που βρίσκεται ένα πλοίο να μπορεί να κάνει ασφαλείς πλόες. Την κατάσταση αυτή προσδιορίζουν τα διάφορα πιστοποιητικά νηογνωμόνων ή άλλων επίσημων φορέων που παρακολουθούν με επιθεωρήσεις το πλοίο και με τα οποία τούτο έχει εφοδιασθεί, χαρακτηριζόμενα και αυτά ως πιστοποιητικά αξιοπλοΐας (seaworthiness certificates), (όπως π.χ. το Πρωτόκολλο Γενικής Επιθεώρησης, ή Πιστοποιητικό ασφαλείας και εξαρτισμού, γραμμής φόρτωσης κ.α.)

Την αξιοπλοΐα - καταλληλότητα του πλοίου, αναλαμβάνει ως υποχρέωση ο εκναυλωτής προς τον ναυλωτή κατά την σύναψη της ναύλωσης (διμερής δικαιοπραξία). Η καταλληλότητα αυτή, ειδικά στις ναυλώσεις, περιλαμβάνει:
# Την εύπλοια, δηλαδή την τεχνική ικανότητα εκτέλεσης της συγκεκριμένης μεταφοράς.
# Την απαιτούμενη επάνδρωση, εξοπλισμό και εφοδιασμό του πλοίου, και
# Την καταλληλότητα των χώρων του πλοίου (κύτη ή και κατάστρωμα) για την ασφαλή υποδοχή, φόρτωση, στοιβασία και εκφόρτωση του φορτίου.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Κατηγορία:Ναυλοσύμφωνα
Κατηγορία:Μεταφορές
Πλαστικότητα πλοίου

**Πλαστικότητα πλοίου** (plasticity) ή και "πλαστικός σχεδιασμός πλοίου" (plastic desing) είναι όρος της ναυπηγικής.

Με τη σύγχρονη θεωρία της πλαστικότητας των υλικών, αντιμετωπίζονται από τους Νηογνώμονες τα προβλήματα αντοχής τμημάτων του μεταλλικού σκελετού του πλοίου.

Η βάση της θεωρίας αυτής είναι η πλαστική ροπή της επιφάνειας, που στη πράξη σημαίνει το μέτρο της δυνατότητας χρησιμοποίησης της διατομής.

Κατηγορία:Ναυπηγική
Σημαία ευκαιρίας

Ως **Σημαία ευκαιρίας** ή **σημαία ευκολίας** (flag of convenience) , σύμφωνα με τον ορισμό που έδωσε ο ΟΟΣΑ το 1959: «χαρακτηρίζονται οι σημαίες κάποιων Χωρών όπως, κατά πρώτα, της Λιβερίας, του Παναμά, της Ονδούρας και της Κόστα Ρίκας των οποίων οι νόμοι επιτρέπουν και επί της ουσίας διευκολύνουν τα νηολογημένα υπό την σημαία τους πλοία ξένης πλοιοκτησίας, αντίθετα απ΄ ότι ισχύουν στις ναυτιλιακές και άλλες Χώρες στις οποίες το δικαίωμα χρησιμοποίησης της σημαίας των παρέχεται με αυστηρούς περιορισμούς που συνεπάγουν βαριές υποχρεώσεις».

Πράγματι οι παραπάνω Χώρες που επιγραμματικά αναφέρονται στον διεθνή ναυτιλιακό χώρο ως «Πανονλίμπ», (**Pan**amas, **Hon**dura, **Lib**eria = Panhonlib) έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς πλοιοκτήτες να υψώσουν τη σημαία αυτών, στα πλοία τους προκειμένου να τα κάνουν ανταγωνιστικότερα και να αποφύγουν βάρη και υποχρεώσεις που θα είχαν στη σημαία της πατρίδας τους. Και επειδή η διεθνής οικονομία δεν αναγνωρίζει τέτοια συναισθήματα, πατρίδας κλπ το φαινόμενο αυτό γρήγορα γενικεύθηκε. Αλλά και από την άλλη πλευρά αυτά τα κράτη που στερούνταν εσωτερικής ναυτιλίας με τα μέτρα που εφήρμοσαν ελαχιστότατης φορολογίας σε αλλοεθνή πλοία βρέθηκαν στη πρώτη γραμμή εμπορικού στόλου παγκοσμίως.

Με τις σημαίες ευκαιρίας, οι πλοιοκτήτες εξασφαλίζουν ακόμη και σήμερα: την πλέον ευμενέστατη φορολογική μεταχείρηση, ευκολότερη δανειοληψία με πλείστες επασφαλίσεις, λιγότερους κινδύνους από πολεμικές εμπλοκές ή διεθνείς υποχρεώσεις των Χωρών τους, απαλλαγή από κρατικές αναμίξεις στην εκμετάλλευση των πλοίων τους (κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε στην Ελλάδα), ελαστικότητα στην έκδοση αποδεικτικών ναυτικής ικανότητας των ναυτικών (πτυχία, διπλώματα) κ.ά.

Μετά από τα παραπάνω, πολύ σύντομα από το 1974 η Λιβερία ήταν η πρώτη ναυτιλιακή Χώρα του κόσμου με 2.258 πλοία, ολικής χωρητικότητας 50.575.502 κ.ο.χ., ο δε Παναμάς 8η δύναμη με 1.498 πλοία, συνολικής χωρητικότητας 10.272.442 κ.ο.χ. (στοιχεία 1 Ιουνίου 1974).

Είναι γεγονός πάντως πως γενικά οι σημαίες ευκολίας δημιουργούν πολλά προβλήματα στις ναυτιλιακές χώρες τις οποίες και υποχρεώνουν να λαμβάνουν συνεχώς ευνοϊκότερα μέτρα προκειμένου συγκρατήσουν τα πλοία στις δικές τους σημαίες, στα νηολόγιά τους, κάνοντας έτσι δυσκολότερη την Ναυτιλιακή Πολιτική τους.

Και όμως η εξέλιξη αυτού του φαινομένου άνοιξε το δρόμο στη δημιουργία των οικονομικών παραδείσων δηλαδή στη δημιουργία των "Οφ-Σορ" εταιρειών.

## Ελληνική ναυτιλία
Η μεγαλύτερη φυγή ελληνικών πλοίων σε σημαίες ευκαιρίας σημειώθηκε στη περίοδο 1973 - 1980.

## Δείτε επίσης
* Σημαία πλοίου
* Νηολόγιο
* Εθνικότητα πλοίου

Κατηγορία:Ναυτιλιακή οικονομία
Κατηγορία:Διεθνές εμπόριο
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης
Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι