open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γιούρι Γκέλλερ

Ο **Γιούρι Γκέλλερ** (Εβραϊκά: אורי גלר, γεννημένος στις 20 Δεκεμβρίου 1946) είναι Ισραηλινός ταχυδακτυλουργος. Είναι γνωστός για τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις του μέσω αυτών δείχνει τα μαγικά του όπως το λύγισμα του κουταλιού και άλλες αυταπάτες και ταχυδακτυλουργικά. Ο Γκέλλερ χρησιμοποιεί τα κόλπα την δημιουργία τηλεπάθειας, τα οποία ο Γκέλλερ αρνείται συνεχώς, υποστηρίζοντας ότι οι δυνάμεις του είναι πραγματικές. Η καριέρα του Γκέλλερ ως ταχυδακτυλουργός έχει διαρκέσει πάνω από τέσσερις δεκαετίες, με τηλεοπτικές εμφανίσεις σε πολλές χώρες.

## Πρώιμη ζωή

Ο Γκέλλερ γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1946 στο Τελ Αβίβ, το οποίο ανήκε στη βρετανική υπό τον έλεγχο Παλαιστίνη. Η μητέρα και ο πατέρας του ήταν αυστρο-εβραία και ουγγρο-εβραίος αντίστοιχα. Ο Γκέλλερ είναι ο γιος του Ισαάκ Γκέλλερ ενός λοχία και της Μάργκαρετ Μανκί. Ο Γκέλλερ ισχυρίζεται ότι είναι μακρινός συγγενής του Σίγκμουντ Φρόιντ από την πλευρά της μητέρας του.

Σε ηλικία 11 ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στη Λευκωσία. Στην ηλικία των 18 ετών, προσχώρησε στην Ταξιαρχία του Ισραηλινού Στρατού, με την οποία υπηρέτησε στον Πόλεμο των Έξι ημερών του 1967 και τραυματίστηκε. Εργάστηκε ως μοντέλο το 1968 και το 1969.

Ο Γκέλλερ άρχισε αρχικά να παίζει σε θέατρα, δημόσιες αίθουσες, αμφιθέατρα, στρατιωτικές βάσεις και πανεπιστήμια στο Ισραήλ. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, ο Γκέλλερ είχε γίνει γνωστός στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Έλαβε επίσης την προσοχή της επιστημονικής κοινότητας, τα μέλη της οποίας ενδιαφέρονταν να εξετάσουν τις αναφερόμενες ικανότητές του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραψυχολογία
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – Ακοντισμός ανδρών

Ο **[[ακοντισμός]] ανδρών** ήταν ένα από τα αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 που πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου στις 7 και 9 Αυγούστου.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα

## Αποτελέσματα

### Προκριματικά
Πρόκριση: 82.00 μ (Q) ή οι 12 επόμενες καλύτερες επιδόσεις (q).

### Τελικός

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018
Κατηγορία:Ακοντισμός στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Σονάτα για πιάνο No. 13 (Μότσαρτ)

Η **Σονάτα για πιάνο No. 13**, σε Σι ύφεση μείζονα,  K. 333 / 315c είναι μία σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε κατά τα τέλη του 1783 στο Λιντς. Η σονάτα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 21 Απριλίου του 1784, στη Βιέννη, από τον Κρίστοφ Τορικέλα. Το έργο αποτελείται από τρία μέρη: Ι) *Allegro*, ΙΙ) Andante cantabile, σε Μι ύφεση μείζονα και ΙΙΙ) *Allegretto grazioso*. Μία μέση εκτέλεση της διαρκεί περίπου 23 λεπτά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η παρτιτούρα και η ανάλυση της 13ης Σονάτας

13
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1783
Μαραλίκ

Το **Μαραλίκ** (αρμενικά: Մարալիկ) είναι πόλη και το κέντρο της αστικής κοινότητας Ανί, στην επαρχία Σιράκ στα βορειοδυτικά της Αρμενίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 5.398, μειωμένος σε σχέση με τους 5.782 που αναφέρθηκαν στην απογραφή του 2001. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, ο πληθυσμός του Μαραλίκ είναι περίπου 5.500 κάτοικοι.

## Ετυμολογία
*Μαραλίκ* σημαίνει κυριολεκτικά *ελαφάκι* στην αρμενική γλώσσα. Σύμφωνα με έναν τοπικό θρύλο, κάθε χρόνο στο πανηγύρι του Αγίου Στεφάνου, ένα βουνίσιο ελάφι πλησίαζε πρόθυμα στη Μονή του Αγίου Στεφάνου της πόλης για να θυσιαστεί. Οι χωρικοί έπιαναν το ελάφι και το θυσίαζαν προς τιμήν του Αγίου Στεφάνου. Ωστόσο, κάποτε ένας κυνηγός σκότωσε το ελάφι με το τουφέκι του. Έκτοτε, δεν παρατηρούνται πλέον άλλα ελάφια στην περιοχή.

Τα Μαράλ και Μαραλίκ είναι κοινά γυναικεία ονόματα στην αρμενική διασπορά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Γκορίς

Η **Γκορίς** (αρμενικά: *Գորիս*) είναι πόλη και το κέντρο της αστικής κοινότητας Γκορίς, στην επαρχία Σιουνίκ στα νότια της Αρμενίας. Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Γκορίς (ή Βαραράκ), βρίσκεται 254 χιλιόμετρα από την αρμενική πρωτεύουσα Γερεβάν και 67 χιλιόμετρα από το επαρχιακό κέντρο Καπάν. Η Γκορίς είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο Σιουνίκ όσον αφορά τον πληθυσμό. Κατά τη διάρκεια της απογραφής του 2011, είχε πληθυσμό 20.591 κατοίκων, μειωμένος σε σχέση με τους 23.261 που αναφέρθηκαν στην απογραφή του 2001. Ωστόσο, σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, ο πληθυσμός της Γκορίς ήταν 20.300. Η Γκορίς είναι η έδρα της Μητρόπολης του Σιουνίκ της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας.

Μετά τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις το 2016, η κοινότητα της Γκορίς διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει τα γύρω χωριά Ακνέρ, Μπαρντζραβάν, Χαρτασέν, Καραχούντζ, Χντζορέσκ, Νερκίν Χντζορέσκ, Σουρνούχ, Βερισέν και Βοροτάν.

Στο Γκορίς εδρεύει από τον Ιούνιο του 2025, Επίτιμο Προξενείο της Γαλλίας. 

## Ετυμολογία

Ανά τους αιώνες, η Γκορίς ήταν γνωστή ως **Κορές** και **Γκοράικ**. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετές εξηγήσεις για την προέλευση του ονόματος. Θεωρείται ότι το όνομα *Γκορίς* προέρχεται από τις ινδοευρωπαϊκές προγλωσσικές λέξεις "γκορ" (πέτρα), "ες" (να είναι), δηλαδή η Γκορίς/Κορές σημαίνει βραχώδες μέρος. Υπήρχε μια κατοικία στην αρχαιότητα στην ίδια περιοχή της πόλης.

Το όνομα Γκορίς είχε πολλές παραλλαγές όπως: Γκοριστσά, Κορές, Γκορές, Γκοράικ, Γκορού, και Γκεριούσι.

## Πανοραμική θέα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Αϊρούμ

Το **Αϊρούμ** (αρμενικά: **) είναι πόλη της Αρμενίας, ευρισκόμενη εντός του *[[περιοχές της Αρμενίας|μαρζ]]* του Ταβούς. Ευρισκόμενη σε απόσταση χιλιομέτρων από το Ερεβάν, η συγκεκριμένη πόλη, της οποίας η οικονομία βασίζεται κυρίως στο λιανικό εμπόριο, το 2008, αριθμούσε  κατοίκους.

## Ετυμολογία
Η λέξη *Αϊρούμ* σημαίνει *κάψιμο* στην αρμενική γλώσσα. Σύμφωνα με τη Αρμενική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια, η περιοχή ήταν γνωστή ως *Αϊρούμ* αφότου κάηκε από τους εχθρούς πολύ καιρό πριν.

Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, το όνομα της πόλης προέρχεται από την παρουσία της φυλής Αϊρούμ, που είναι υποεθνοτική ομάδα των Αζέρων στον Καύκασο. Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, μερικοί μετανάστευσαν στο Ιράν και στην Τουρκία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αστικές κοινότητες του Ταβούς
Τσαγκαντζόρ

Το **Τσαγκαντζόρ** (αρμενικά: Ծաղկաձոր, *Τσαγ'καντ'ζόρ*) είναι λουτρόπολη και αστική δημοτική κοινότητα, καθώς και ένα από τα δημοφιλέστερα θέρετρα υγείας στην Αρμενία, που βρίσκεται στα βόρεια της πρωτεύουσας Γερεβάν στην επαρχία Κοτάικ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η πόλη είχε πληθυσμό 1.256 κατοίκων, μειωμένος σε σχέση με τους 3.350 που αναφέρθηκαν στην απογραφή του 1989. Επί του παρόντος, η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 900 κατοίκων, σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016.

## Ετυμολογία
*Τσαγκαντζόρ* κυριολεκτικά σημαίνει *κοιλάδα λουλουδιών* ή *φαράγγι λουλουδιών* στα αρμενικά. Η ονομασία του Τσαγκαντζόρ συνδέεται με την ονομασία των κοντινών Όρεων Τσαγκουνιάτς, που βρίσκονται δυτικά της πόλης.

Αρχικά, ήταν γνωστό ως *Τσαγκουνιάτς Ντζορ* (Կաղկունյաց ձոր) από την ίδρυσή του κατά τον 3ο αιώνα. Τον 11ο αιώνα, η πόλη ήταν γνωστή ως Κετσαρούικ (Կեչառույք) ή Κετσαρίς (αρμενικά: Կեչառիս) προερχόμενα από το Πριγκηπάτο Κετσαρίς υπό την αρμενική οικογένεια Παχλαβουνί. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, η πόλη αποκαλούταν *Νταρατσιτσάκ* από τους τουρκικούς εισβολείς, διατηρώντας το όνομα αυτό μέχρι το 1947, όταν και μετονομάστηκε σε Τσαγκαντζόρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Ρουμανικό συνταγματικό δημοψήφισμα (1991)

Ένα **συνταγματικό δημοψήφισμα** για την έγκριση νέου συντάγματος πραγματοποιήθηκε στη Ρουμανία στις 8 Δεκεμβρίου 1991. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 79.1% των ψηφοφόρων.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


Δημοψηφισμα 1991
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα το 1991
Συμμετοχή της Εσθονίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018

Η **[[Εσθονία]]** συμμετείχε με 22 αθλητές στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 από τις 6-12 Αυγούστου στο Βερολίνο της Γερμανίας.
Οι συμμετέχοντες αθλητές επιλέχθηκαν από την Εσθονική Ομοσπονδία Στίβου.

## Μετάλλια

## Αποτελέσματα
; Άνδρες
; Αγωνίσματα πίστας και δρόμου

;Αγωνίσματα αλμάτων και ρίψεων

;Μικτά αγωνίσματα - Δέκαθλο

;Γυναίκες
;Αγωνίσματα αλμάτων και ρίψεων

;Μικτά αγωνίσματα - Έπταθλο

## Παραπομπές

Εσθονία
Τρίγωνα κάλαντα

Το **"Τρίγωνα κάλαντα"**, στα αγγλικά **"Jingle Bells"** και η πρωτότυπή του ονομασία **"One Horse Open Sleigh"**, είναι ένα από τα πιο γνωστά αμερικανικά τραγούδια στον κόσμο. Καταγράφηκε από τον Τζέιμς Λορντ Πιερπόντ και κυκλοφόρησε υπό τον τίτλο "One Horse Open Sleigh" το φθινόπωρο του 1857. Υποστηρίχθηκε ότι αρχικά γράφτηκε για να τραγουδηθεί σε μια χριστουγεννιάτικη συναυλία από ένα κατηχητικό σχολείο. Ωστόσο, οι ιστορικοί το αμφισβητούν αυτό, δηλώνοντας ότι ήταν πάρα πολύ κοσμικό και δεν άρμοζε να τραγουδηθεί από παιδική χορωδία για την περίσταση.

Αν και προοριζόταν αρχικά για την Ημέρα των Ευχαριστιών, συσχετίστηκε με τη χριστουγεννιάτικη εορταστική περίοδο, αρκετές δεκαετίες μετά την σύνθεσή του το 1857. Η σύνθεση του τραγουδιού έγινε στην (τότε) ταβέρνα Σίμσον της Μασαχουσέτης (High Street 19, στο Μέντφορντ).

## Σύνθεση
Το "Jingle Bells" αρχικά κυκλοφόρησε με το όνομα "One Horse Open Sleigh" στις 16 Σεπτεμβρίου 1857. Το "One Horse Open Sleigh" κυκλοφόρησε το 1859 υπό τον αναθεωρημένο τίτλο "Jingle Bells". Το τραγούδι ανήκει στον δημόσιο τομέα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Η χρονολογία των πνευματικών δικαιωμάτων του τραγουδιού δημιουργεί κάποια αμφιβολία για τη θεωρία ότι ο Πιερπόντ έγραψε το τραγούδι στο Μέντφορντ, δεδομένου ότι μέχρι εκείνη την ημερομηνία ήταν οργανωτής και μουσικός διευθυντής της Unitarian Church στην Σαβάνα της Τζόρτζια.

250px|μικρογραφία|Αναμνηστική ταμπέλα στην ταβέρνα στην οποία συντέθηκε το "One Horse Open Sleigh"

## Στίχοι
[μικρογραφία|Η [παρτιτούρα]]
Dashing thro' the snow,In a one-horse open sleigh,O'er the hills we go,Laughing all the way;Bells on bob tail ring,Making spirits bright,Oh what sport to ride and singA sleighing song tonight.

Jingle bells, jingle bells,Jingle all the way;Oh! what joy it is to rideIn a one-horse open sleigh.

A day or two agoI tho't I'd take a rideAnd soon Miss Fannie BrightWas seated by my side.The horse was lean and lankMisfortune seemed his lotHe got into a drifted bankAnd we—we got upsot.

### Ελληνική απόδοση
Η ελληνική απόδοση που επικράτησε είναι η εξής:

Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντούκάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού,τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιάήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά,έι.

Άστρο φωτεινό, θα `βγει γιορτινόμήνυμα θα φέρει από τον ουρανό

Πως ένας Θεός, τόσο ταπεινός

της αγάπης ήρθε να φέρει τ’άγιο το Φως, έι.

Τρίγωνα, κάλαντα, στο μικρό χωριόκαι χτυπάει χαρούμενα το καμπαναριότρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντούκάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού,έι.

Τρέχουν τα παιδιά μέσα στον χιονιάήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιάμες στη σιγαλιά, ανοίγει η αγκαλιάκι έκανε η αγάπη στην καρδιά φωλιά,έι.

Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντούκάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστούτρίγωνα, κάλαντα μες στη γειτονιάήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά,έι.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα τραγούδια
Κρόκος ο εσχαρωτός

Ο ***Κρόκος ο εσχαρωτός*** (*Crocus cancellatus*) είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Ιριδοειδών. Είναι είδος με μεγάλη εξάπλωση στην Ελλάδα, τα Βαλκάνια και τη Νοτιοδυτική Τουρκία. Το είδος περιλαμβάνει πέντε υποείδη, από τα οποία στην Ελλάδα απαντάται το *Crocus cancellatus mazziaricus*.

## Ταξινόμηση
Περιγράφηκε σαν είδος για πρώτη φορά από τον Γουίλιαμ Χέρμπερτ (William Herbert) το 1841. Η ειδική του ονομασία *cancellatus* (= εσχαρωτός) οφείλεται στους δικτυωτούς χιτώνες του βολβού του. 

Το είδος περιλαμβάνει πέντε υποείδη: 

### Υποείδη

(Πηγές: )

## Περιγραφή
Ο κρόκος ο εσχαρωτός είναι πόα με άνθη σε πολύ ανοιχτό ιώδες ή λευκό χρώμα και σωλήνα μακρύ. Είναι χρωματικά πολύμορφο είδος (βλ. Υποείδη). Κάνει 2-10 πολύ στενά φύλλα που βγαίνουν μετά την άνθηση και βολβό σφαιρικό, διαμέτρου 0,1 μ. που περιβάλλεται από μεμβρανώδεις, δικτυωτές-νηματώδεις ίνες. Χρωματικά πολύμορφο. Περιάνθιο συνήθως λευκό αλλά και λευκό με μπλε δικτυωτές ραβδώσεις, ορισμένες φορές ρόδινο. Στίγματα στύλου χρυσοκίτρινα ή πορτοκαλόχρωμα, διακλαδισμένα σε πολλούς βραχίονες. Οι ανθήρες είναι κίτρινοι. Ο στύλος μπορεί να έχει 3-6 διακλαδώσεις ή και περισσότερες και είναι στοιχείο αναγνώρισης του είδους. Τα φύλλα του κρόκου μπορεί να εμφανίζονται κατά την ανθοφορία ή και μετά από αυτή. 

Είναι το πρώτο είδος κρόκου που ανθίζει το φθινόπωρο, από το Σεπτέμβριο μέχρι το Νοέμβριο. Οι σπόροι ωριμάζουν από τον Μάρτιο μέχρι τον Μάιο.

## Εξάπλωση και βιότοπος
Ο κρόκος ο εσχαρωτός είναι είδος με μεγάλη εξάπλωση στα νότια Βαλκάνια, στη δυτική, κεντρική και νότια Τουρκία, στη βόρεια και δυτική Συρία, στο βόρειο Ισραήλ, στο Λίβανο, στην Ιορδανία, στο βόρειο Ιράκ και στο δυτικό Ιράν (βλ. Υποείδη). Ζει σε πετρώδεις πλαγιές, πετρώδεις και βραχώδεις θαμνότοπους (κυρίως σε ασβεστόλιθο), ξέφωτα δασών και φρύγανα, στο κατώτερο μέρος της ορεινής ζώνης, μέχρι τα 1500 μ.

Στην Ελλάδα τον βρίσκουμε στα περισσότερα μέρη της ηπειρωτικής χώρας, την Πελοπόννησο, τα νησιά του Ιονίου, την Εύβοια, τη Σάμο και σε ορισμένα νησιά των Κυκλάδων, όπως τη Νάξο, την Κέα και την Ηρακλειά.

## Χρήσεις
Ο κρόκος ο εσχαρωτός σπάνια χρησιμοποιείται ως διακοσμητικό φυτό για βράχια και εκπτώσεις. Το είδος καλλιεργείται από το 1841 το αργότερο.

## Πινακοθήκη

Αρχείο:Crocus cancellatus close-up 02.jpg|Κρόκος ο εσχαρωτός
Αρχείο:Crocus cancellatus close-up5.jpg|Άνθη
Αρχείο:Crocus cancellatus close-up2.jpg|Κάτοψη άνθους
Αρχείο:Crocus cancellatus01.jpg|*Crocus cancellatus ssp. mazziaricus*
Αρχείο:Crocus cancellatus group.jpg|Ομάδα κρόκων των εσχάρωτων
Αρχείο:Crocus cancellatus ssp. mazziaricus GotBot 2015 004.jpg|Καλλιεργούμενα άνθη του υποείδους *mazziaricus*


## Παραπομπές

Εσχαρωτος
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Ναρίν (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Ναρίν** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Ναρίν, πόλη της Κιργιζίας.
* Περιφέρεια Ναρίν, περιφέρεια της νοτιοδυτικής Κιργιζίας.
Γεώργιος Πεζόπουλος

Ο **Γεώργιος Πεζόπουλος** (1903 - 1988) ήταν Έλληνας καθηγητής στην έδρα των Κεντρικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας στο ΕΜΠ, γενικός διοικητής της ΔΕΗ και υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Παπαδόπολου.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Νικολάου Πεζόπουλου, καθηγητή ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αδέλφια του ήταν οι Θεόδωρος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, Κωνσταντίνος Πεζόπουλος, αξιωματικός του στρατού, Κυριάκος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και καθηγητής στο ΕΜΠ, και Σπύρος Πεζόπουλος, καθηγητής ιατρικής. Σπούδασε μηχανολόγος - ηλεκτρολόγος στο ΕΜΠ, από όπου αποφοίτησε το 1926, και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο της Καρλσρούης, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ.

Υπήρξε στέλεχος στην Ηλεκτρική Εταιρεία Διανομής και στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών - Πειραιώς ενώ είχε διατελέσει επιμελητής της έδρας της Εφηρμοσμένης Μηχανικής του ΕΜΠ και αντιπρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου Οικονομικής Ανασυγκροτήσεως της Ελλάδας. Το 1951 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην στην έδρα των Κεντρικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας στο ΕΜΠ. Υπήρξε, επίσης, γενικός διευθυντής (διοικητής) και Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΗ μέχρι το 1962, οπότε και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση ύστερα από σκάνδαλο που ξέσπασε σχετικά με φερόμενες παράνομες πληρωμές γαλλικής εταιρείας προς τη διοίκηση της ΔΕΗ και στον ίδιο προσωπικά. Στην δικτατορική κυβέρνηση Παπαδόπολου διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας μέχρι και το 1972.

Απεβίωσε στην Αθήνα και δεν είχε απογόνους.

## Αναφορές


Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Λογγίνος (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Λογγίνος** μπορεί να αναφέρεται σε:

## Όνομα προσώπου
Συνηθισμένο όνομα κυρίως την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

* Γάιος Κάσσιος Λογγίνος (*Gaius Cassius Longinus*, 87 π.Χ. ή 86 π.Χ. – 3 Οκτωβρίου 42 π.Χ.), Ρωμαίος συγκλητικός και ηγετικός υποκινητής της συνωμοσίας για τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα.

* Διονύσιος Λογγίνος ή Διονύσιος ή Λογγίνος (1ος αι. μ.Χ.), συγγραφέας, στον οποίο αποδίδεται το κορυφαίο έργο λογοτεχνικής κριτικής της αρχαιότητας, το δοκίμιο Περί ύψους.
* Δομιτία Λογγίνα (*Domitia Longina*, 50-55 - 126-130), η σύζυγος του Δομιτιανού, αυτοκράτορα της Ρώμης.
* Κάσσιος Λογγίνος (περ. 210- 273), φιλόσοφος, «σχολάρχης» της Πλατωνικής Ακαδημίας στην Αθήνα (250 - 267 μ.Χ.).
* Λογγίνος Χέυδεν, (6 Σεπτεμβρίου 1773 – 17 Οκτωβρίου 1850), Ρώσος ναύαρχος, ολλανδικής καταγωγής, ένας από τους τρεις διοικητές του στόλου των Δυτικών δυνάμεων στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου.
* Λούκιος Κάσσιος Λογγίνος, ύπατος το 30 μ.Χ.
* Φλάβιος Λογγίνος (568-573), έξαρχος της Ραβέννας.

## Θρησκεία

*Άγιος Λογγίνος ο Εκατόνταρχος (ή Κεντυρίων), ο επικεφαλής Ρωμαίος που μαζί με τους στρατιώτες του είχαν αναλάβει την επιτήρηση της σταύρωσης του Χριστού και αργότερα την φύλαξη του τάφου.
*Ιερός Ναός Αγίου Λογγίνου του Εκατόνταρχου και Τριανταφύλλου του Νεομάρτυρος στο χωριό Δρυόβουνο Κοζάνης.
*Το όνομα Λογγίνος έφερε ο Γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης (6 Δεκεμβρίου 1912 - 27 Φεβρουαρίου 1998) όσο ήταν μικρόσχημος μοναχός στο Άγιο Όρος.
*Ο μητροπολίτης Λογγίνος Μπράνκοβιτς, θείος του Αγίου της Σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας, Σάββα Β΄ Μπράνκοβιτς.

## Δείτε επίσης

* *Λογγίνος*, φανταστικό πρόσωπο της τραγωδίας «Ζήνων» του 17ου αι. αγνώστου συγγραφέα.
* *Λογγίνος*, Σέρβος μοναχός, αγιογράφος και υμνογράφος, ο οποίος φιλοτέχνησε μεγάλο αριθμό εικόνων κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 16ου αιώνα στη Μονή Βισόκι Ντέτσανι.
* Ο λόφος *Λογγίνου*, νότια συνέχεια του λόφου Αρδηττού, επί του οποίου έχει κτιστεί η συνοικία Μετς της Αθήνας. Στην περιοχή υπάρχει και πάρκο αναψυχής με την ίδια ονομασία.
* Γλυπτό του Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι με την ονομασία «*Άγιος Λογγίνος*».
Κρίσνα (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Κρίσνα** μπορεί να αναφέρεται σε: 

* Κρίσνα, θεός του Ινδουισμού.
* Κρίσνα (ποταμός), ποταμός της Ινδίας.
Τσαρεντσαβάν

Το **Τσαρεντσαβάν** (αρμενικά: Չարենցավան) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην επαρχία Κοτάικ της Αρμενίας. Ιδρύθηκε το 1947 ως *Λουσεβάν* και μετονομάστηκε το 1967 παίρνοντας το όνομα του ποιητή Γεγισέ Τσαρέντς. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του Τσαρεντσαβάν ήταν 20.363. Επί του παρόντος, η πόλη έχει κατά προσέγγιση πληθυσμό 18.500 κατοίκων σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016.

## Ετυμολογία
Η πόλη ήταν γνωστή ως Λουσαβάν μέχρι το 1967, όταν και μετονομάστηκε σε Τσαρεντσαβάν, πέρνοντας το όνομά της από τον περίφημο Αρμένιο ποιητή Γεγισέ Τσαρέντς. Το Τσαρεντσαβάν αποτελείται από 2 λέξεις: **''Τσ**αρέντς* ([[αρμενικά]]: Չարենց) και *αβάν'' (αρμενικά: ավան), σημαίνοντας κυριολεκτικά η "πόλη του Τσαρέντς".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Σεβάν (πόλη)

Το **Σεβάν** (αρμενικά: Սևան) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα, καθώς και ένα από τα δημοφιλέστερα θέρετρα της Αρμενίας στην επαρχία Γκεγαρκουνίκ, στις βορειοδυτικές ακτές της λίμνης Σεβάν. Η πόλη είναι χτισμένη σε υψόμετρο μεγαλύτερο από 1.925 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, απέχοντας 65 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Γερεβάν και 35 χιλιόμετρα βόρεια του επαρχιακού κέντρου Γκαβάρ.

Το Σεβάν περιβάλλεται από τον Εθνικό Δρυμό Σεβάν, μια φυσική προστατευόμενη περιοχή που εκτείνεται από τα βορειοανατολικά τμήματα της πόλης στα νοτιοδυτικά, ενώ η λίμνη Σεβάν αποτελεί το φυσικό σύνορο της πόλης προς τα ανατολικά.

Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 19.229. Ωστόσο, σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, ο πληθυσμός του Σεβάν είναι 19.200 κάτοικοι.

## Πανοραμική θέα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Σπιτάκ

Το **Σπιτάκ** (αρμενικά: Սպիտակ) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στα βόρεια της επαρχίας Λορί της Αρμενίας. Βρίσκεται 96 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας Γερεβάν, και 22 χιλιόμετρα δυτικά του επαρχιακού κέντρου Βαναντζόρ. Το Σπιτάκ είχε καταστραφεί εντελώς κατά τη διάρκεια του καταστροφικού σεισμού του 1988, και ξαναχτίστηκε σε μια ελαφρώς διαφορετική τοποθεσία. Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 12.881. Επί του παρόντος, η πόλη έχει κατά προσέγγιση πληθυσμό 11.000 κατοίκων, σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016. Η σημερινή ονομασία,Σπιτάκ, που σημαίνει λευκό στα Αρμενικά, προέρχεται από τα ολόλευκα ασβεστολιθικά πετρώματα της περιοχής. 

## Γεωγραφία
Το Σπιτάκ καλύπτει έκταση 57,6 τ.χλμ. στις όχθες του ποταμού Παμπάκ, σε ύψος 1650 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κυριαρχείται από τα βουνά Μπαζούμ από το βορρά και τα βουνά Παμπάκ από το νότο.

Το Σπιτάκ χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά κρύους χειμώνες και ήπια καλοκαίρια. Το ετήσιο επίπεδο βροχόπτωσης φτάνει τα 440 χλστ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Νορ Χατσν

Το **Νορ Χατσν** (αρμενικά: Նոր Հաճն) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην επαρχία Κοτάικ της Αρμενίας, η οποία ιδρύθηκε το 1953. Η πόλη βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Ραζντάν, στα δυτικά του φαραγγιού Αρζνί, σε άμεση γειτνίαση με το κανάλι Αρζνί-Σαμιράμ.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Νορ Χατσν είχε πληθυσμό 9.307 κατοίκους. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, ο πληθυσμός είναι περίπου 8.400.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Τασίρ

Το **Τασίρ** (αρμενικά: Տաշիր) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα που βρίσκεται στην επαρχία Λορί στα βόρεια της Αρμενίας, κοντά στα σύνορα με τη Γεωργία. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα βόρεια του επαρχιακού κέντρου Βαναντζόρ και 154 χλμ. βόρεια της πρωτεύουσας Γερεβάν. Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 7.773. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, ο πληθυσμός του Τασίρ είναι περίπου 7.500.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Τουμανιάν

Το **Τουμανιάν** (αρμενικά: Թումանյան) είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην επαρχία Λορί της Αρμενίας, που βρίσκεται 149 χλμ βόρεια της πρωτεύουσας Γερεβάν και 38 χλμ βόρεια του επαρχιακού κέντρου Βαναντζόρ. Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του Τουμανιάν ήταν 1.710, μειούμενος από τους 2.864 που αναφέρθηκαν το 1964. Επί του παρόντος, η πόλη έχει κατά προσέγγιση πληθυσμό 1.000 κατοίκων σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016. Τα κοντινά χωριά Κομπέρ καγιαράν, Σαμούτ, Λορούτ, Αχνιντζόρ, Ατάν, Μαρτς και Καρίντζ είναι επίσης μέρος της κοινότητας Τουμανιάν.

## Ετυμολογία
Με την ίδρυσή της το 1926, η πόλη ήταν γνωστή ως **Ντζαγιντζόρ** (αρμενικά: Ձաղիձոր). Ωστόσο, μετονομάστηκε σε Τουμανιάν το 1951, προς τιμήν του διάσημου Αρμένιου ποιητή Χοβχανές Τουμανιάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Κατζαράν

Το **Κατζαράν** (αρμενικά: Քաջարան) είναι πόλη και το κέντρο της αστικής κοινότητας Κατζαράν, στην επαρχία Σιουνίκ στα νότια της Αρμενίας. Βρίσκεται 356 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Γερεβάν, 25 χιλιόμετρα δυτικά του επαρχιακού κέντρου Καπάν και 50 χιλιόμετρα βόρεια των συνόρων Αρμενίας-Ιράν.

Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 7.163. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, το Κατζαράν έχει πληθυσμό 7.100 κατοίκων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Οστρόβιτσα (Μπίχατς)

Η **Οστρόβιτσα** (κυριλλικά: ) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε  κατοίκους.

## Γεωγραφία

## Ιστορία

Εντός του εδάφους του χωριού ευρίσκεται το Φρούριο της Οστρόβιτσα, ανεγερθέν κατά την διάρκεια του 15ου αιώνα, στην θέση καταλοίπων οχυρώσεων χρονολογούμενων από την Προϊστορία. Καταληφθέν από τους Οθωμανούς το 1523, παρέμεινε υπό την κυριαρχία τους έως το 1878. Σήμερα, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

## Δείτε επίσης
* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Εθνικό Μνημείο (Βοσνία και Ερζεγοβίνη)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς
Νταστακέρτ

Το **Νταστακέρτ** (αρμενικά: Դաստակերտ) είναι χωριό στην επαρχία Σιουνίκ της Αρμενίας που ανήκει στην κοινότητα Σισιάν. Βρίσκεται 225 χλμ. νότια της πρωτεύουσας Γερεβάν και 115 χλμ. βορειοδυτικά του επαρχιακού κέντρου Καπάν. Με πληθυσμό 323 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και με έκταση 0,5 χλμ. το Νταστακέρτ ήταν η μικρότερη αστική κοινότητα της Αρμενίας όσον αφορά τόσο τον πληθυσμό όσο και την έκταση μέχρι το Νοέμβριο του 2017, όταν και έγινε αγροτικός οικισμός. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, ο σημερινός πληθυσμός του Νταστακέρτ είναι περίπου 300 κάτοικοι.

## Ετυμολογία
Ιδρύθηκε ως θερινό θέρετρο για τους μοναχούς του κοντινού μοναστηρίου του Τατέβ. Το όνομα του χωριού προέρχεται από την παλιά αρμενική λέξη *Νταστακέρτ* (αρμενικά: Դաստակերտ), που σημαίνει κυριολεκτικά *θερινό θέρετρο* ή *αυλή.*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Σαμλούγ

Το **Σαμλούγ** (αρμενικά: Շամլուղ) είναι χωριό στο Δήμο Αχταλά της επαρχίας Λορί στα βορειοανατολικά της Αρμενίας. Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Ντεμπέντ, σε οδική απόσταση 196 χλμ βόρεια της πρωτεύουσας Γερεβάν και 63 χλμ βόρεια του επαρχιακού κέντρου Βαναντζόρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Σαμλούγ είχε 700 κατοίκους, ενώ η επίσημη εκτίμηση του 2016 δείχνει ότι ο σημερινός πληθυσμός είναι περίπου 500 κάτοικοι.Στο χωριό κατοικουσαν και πολλοί Έλληνες .Οι περισσότεροι έχουν φύγει στην Ελλάδα μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

## Ετυμολογία
Ως αγροτική κοινότητα στο ουγιέστ Μπορτσαλί του Κυβερνείου της Τιφλίδας στη Ρωσική Αυτοκρατορία, ο οικισμός Σαμλούγ έφερε τα ονόματα *Σαμλούγκ*, *Σαμπλούντ*, *Σαμπλούγ* και αργότερα *Σαμλούγ*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Γήπεδο Παντελής Μαγουλάς

Το **Γήπεδο «[[Παντελής Μαγουλάς]]»** είναι ιδιόκτητο ποδοσφαιρικό γήπεδο, που ανήκει στον Γ.Σ. Νίκη Βόλου και έχει χωρητικότητα 4.000 θεατές (σήμερα 1.489 λόγω εργασιών). Βρίσκεται στη Νέα Ιωνία και εγκαινιάσθηκε το 1930 σε ένα οικόπεδο που παραχωρήθηκε στην Νίκη Βόλου. Φέρει το όνομα του Παντελή Μαγουλά, ενός εκ των ιδρυτικών στελεχών του συλλόγου.

## Πληροφορίες
Το Γήπεδο της Νίκης Βόλου είναι πραγματικά ταυτόσημο με την προσφυγική αυτή ομάδα. Είναι «στριμωγμένο» ανάμεσα στον δρόμο και σε σπίτια, με τις εξέδρες του να έχουν μία αρκετά παράξενη διάταξη - ιδιαίτερα η νότια πλευρά τους. Η σημερινή μορφή του γηπέδου ανάγεται στο 1970. Μέχρι την δεκαετία του 1980 διέθετε και ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ πίσω από την θύρα 3. Η τελευταία ανακαίνιση του γηπέδου έγινε το 2020 με την τοποθέτηση καθισμάτων και εκσυγχρονισμού των αποδυτηρίων. Τον Φεβρουάριο του 2023 ανακοινώθηκε από τους ιδιοκτήτες της ΠΑΕ Νίκη Βόλου στην γενική συνέλευση της Ερασιτεχνικής Νίκης Βόλου, ότι η εταιρεία τους, θα αναλάβει εξ' ολοκλήρου την υπεκμίσθωση του γκαράζ αλλά και το πρότζεκτ αθλητικού κέντρου εντάσσοντας το σε αναπτυξιακό πρόγραμμα.

Το Γήπεδο της Νίκης ήταν ένα από τα Ολυμπιακά προπονητήρια για τους Αγώνες του 2004. Γι' αυτό τον λόγο πραγματοποιήθηκαν έργα αναβάθμισης των εγκαταστάσεών του. Το γήπεδο αναμορφώθηκε, κυρίως με την ανακατασκευή όλης της νότιας λοξής εξέδρας. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες (Σεπτέμβριος 2004) η ομάδα της Νίκης Βόλου μετακόμισε στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, που βρίσκεται λιγότερα από 2 χιλιόμετρα βορειότερα. Μετά το γκρέμισμα της θύρας 3 η χωρητικότητα μειώθηκε στους 1.489.
Το καλοκαίρι του 2024 έγιναν σημαντικά έργα στο χώρο καθώς ο πλαστικός χλοοτάπητας που ήταν στο κύριο γήπεδο μεταφέρθηκε στον χώρο του ΟΣΕ για να το χρησιμοποιούν οι ακαδημίες, ενώ στο κυρίως γήπεδο τοποθετήθηκε φυσικός χλοοτάπητας από το 2024.

Το γήπεδο ανήκει στον Γ.Σ. Νίκη Βόλου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γήπεδο Νίκης Βόλου στο stadia.gr

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Μαγνησία
Κατηγορία:Νίκη Βόλου (ποδόσφαιρο)
Μπερντ

Το **Μπερντ**, ή **Περτ** στα ανατολικά αρμενικά, (αρμενικά: **', παλαιότερα γνωστό ως **Τοβουζγαλά*') είναι πόλη του *μαρζ* του [[Ταβούς]], στα βορειοανατολικά της [[Αρμενία]]ς. Ευρισκόμενη σε απόσταση 202 χιλιομέτρων από το [[Ερεβάν]], η συγκεκριμένη πόλη, της οποίας η οικονομία βασίζεται κυρίως στη [[γεωργία (δραστηριότητα)|γεωργία]], το [[2008]], αριθμούσε  κατοίκους.

== Ετυμολογία ==
Ο όρος *Περντ'' σημαίνει «κάστρο» ή «φρούριο» στα αρμενικά. Η συγκεκριμένη ονομασία προήλθε από το παλαιό φρούριο του Ταβούς, το οποίο βρίσκεται επί βραχώδους κορυφής, σε κοντινή απόσταση από την πόλη.

## Δείτε επίσης
* Ταβούς

## Παραπομπές



## Εξωτερικός Σύνδεσμος

*  

Κατηγορία:Αστικές κοινότητες του Ταβούς
Σφαγή των νηπίων

Κατά την Καινή Διαθήκη, η **Σφαγή των νηπίων** είναι το περιστατικό στο οποίο ο Ηρώδης ο Μέγας, βασιλιάς της Ιουδαίας, διατάζει την εκτέλεση όλων των αρσενικών παιδιών ηλικίας δύο ετών και κάτω που ζουν στην Βηθλεέμ και περίχωρα. Αυτό το γεγονός εξιστορείται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο Β’ 1-18 αλλά και στο πρωτευαγγέλιο του Ιάκωβου.

## Ιστορία και θεολογία
300px|μικρογραφία|Πίνακας του δεκάτου αιώνος

Οι περισσότεροι σύγχρονοι βιογράφοι του Ηρώδη απορρίπτουν το γεγονός. Ο κλασσικός ιστορικός Michael Grant, για παράδειγμα, δήλωσε ότι «το γεγονός δεν είναι αληθές αλλά μύθος ή λαϊκή παράδοση».  Η ιστορία της σφαγής των νηπίων παίζει επομένως μέρος στην ευρύτερη ιστορία της γέννησης του Ματθαίου, στην οποία η κήρυξη του ερχομού του Μεσσία (γέννηση) ακολουθείται από την απόρριψή του από τους Εβραίους (τον Ηρώδη και τους Φαρισαίους του και τον λαό της Ιερουσαλήμ) και την αποδοχή από τους εθνικούς (π.χ. οι τρεις Μάγοι εκ της Περσίας). 

Άλλοι παραδέχονται και θεωρούν ότι η ιστορία της σφαγής πρέπει να είχε κάποια ιστορική βάση.  Μερικοί μελετητές, όπως ο Everett Ferguson, έγραψε ότι η ιστορία έχει νόημα στο πλαίσιο της βασιλείας του Ηρώδη και ότι στα τελευταία χρόνια της κυριαρχίας του ο αριθμός των βρεφών στη Βηθλεέμ που θα είχαν σκοτωθεί - όχι περισσότερο από δώδεκα περίπου - ήταν κάτι ασήμαντο για να καταγραφεί.

## Βιβλιογραφία


Κατηγορία:Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον
Κατηγορία:Χριστιανισμός
Κατηγορία:Ιησούς Χριστός
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Κατηγορία:Βηθλεέμ
Αντίθεση στα Χριστούγεννα

[thumb|255px|upright|Εξώφυλλο τεύχους του [1931 του σοβιετικού εντύπου *`Αθεος*, που εικονίζει έναν Ορθόδοξο ιερέα να αντιμετωπίζει την κρατική απαγόρευση κοπής ελάτων για τον εορτασμό των Χριστουγέννων.]]
Τα Χριστούγεννα, ο χριστιανικός εορτασμός της γεννήσεως του Ιησού Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου, έχουν δεχθεί κατά καιρούς και τόπους την πολεμική από διαφορετικές πλευρές ήδη από την πρωτοχριστιανική εποχή.

Κατά τον 17ο αιώνα οι Πουριτανοί θέσπισαν κανόνες που απαγόρευαν τον εορτασμό των Χριστουγέννων, αντίθετα με την Αγγλικανική Εκκλησία, από την οποία είχαν αποσχισθεί. Την εποχή της αθεϊστικής Λατρείας του Ορθού Λόγου κατά τη Γαλλική Επανάσταση, οι θρησκευτικές ακολουθίες της ημέρας των Χριστουγέννων (η οποία μετονομάσθηκε σε «Ημέρα του Σκύλου») απαγορεύθηκαν και «το γλύκισμα των Τριών Βασιλέων» μετονομάσθηκε με διάταγμα σε «γλύκισμα της ισότητας». Αργότερα, κατά τον 20ό αιώνα, οι χριστουγεννιάτικοι εορτασμοί απαγορεύθηκαν υπό το δόγμα του κρατικού αθεϊσμού στη Σοβιετική Ένωση. Στη Ναζιστική Γερμανία, όπου η οργανωμένη θρησκεία ως σύνολο αντιμετωπιζόταν εχθρικά από το Κράτος, οι εορτασμοί των Χριστουγέννων διαστρεβλώθηκαν έτσι ώστε να εξυπηρετούν τη ρατσιστική ιδεολογία του Κόμματος.

Οι σημερινές αντιθέσεις, που συχνά χαρακτηρίζονται με τον όρο «πόλεμος κατά των Χριστουγέννων», εντοπίζονται κυρίως σε Δυτικές χώρες όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και πολύ λιγότερο το Ηνωμένο Βασίλειο. Η πολιτικώς ορθή πρακτική της χρήσεως του γενικόλογου όρου «Γιορτές» αντί της λέξεως «Χριστούγεννα» έχει καταγγελθεί από χριστιανικές οργανώσεις. Οι καταγγελίες συχνά αφορούν προσπάθειες κρατικών υπηρεσιών ή μεγάλων εταιρειών να αναφέρονται στα Χριστούγεννα με τρόπο που δείχνει πολυπολιτισμική ευαισθησία..

Αρκετές θρησκευτικές κοινότητες και αιρέσεις απορρίπτουν και σήμερα τον εορτασμό των Χριστουγέννων για θεολογικούς λόγους. Τέτοιες είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, η Αληθινή Εκκλησία του Ιησού, η Εκκλησία του Θεού της Εβδόμης Ημέρας, η Iglesia ni Cristo, η Χριστιανική Συνέλευση στη Βραζιλία, οι Εκκλησίες του Χριστού, αλλά και φονταμενταλιστικές προτεσταντικές ομολογίες, όπως κάποιοι «Ανεξάρτητοι Βαπτιστές» και οπαδοί του «Αντιτριαδικού Πεντηκοστιανισμού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* «What a Real War on Christmas Looks Like» – *Pacific Standard*
* «Does Christmas have roots in pagan beliefs?» – The United Methodist Church
* «Christmas is not Pagan (History)» – *Inspiring Philosophy*
* «US cities with Nativity scenes ignore takedown demands»  – *The Morning Call*

Χριστουγεννα
Αντιθεση
Κατηγορία:Θρησκευτικές διαμάχες
Socket M

μικρογραφία|Ένας επεξεργαστής Socket M
Η **Socket M** (mPGA478MT) είναι διεπαφή CPU που εισήχθη από την Intel το 2006 για τη γραμμή επεξεργαστών κινητών Intel Core.

## Τεχνική περιγραφή
Το Socket M χρησιμοποιείται σε όλα τα προϊόντα Intel Core, καθώς και το Xeon που προέρχεται από το Core, με την κωδική ονομασία Sossaman. Χρησιμοποιήθηκε επίσης στην πρώτη γενιά της έκδοσης του Core 2 Duo για κινητά της Intel, συγκεκριμένα των γραμμών T5x00 και T7x00 Merom, αν και η γραμμή μετατράπηκε σε Socket P (Σάντα Ρόζα) το 2007. Τυπικά χρησιμοποιεί το σύνολο τσιπ Intel 945PM / 945GM που υποστηρίζουν μέχρι 667 MHz FSB και το Intel PM965 / GM965 που επιτρέπει υποστήριξη 800 MHz FSB, αν και ο συνδυασμός Socket M, PM965 / GM965 είναι λιγότερο συνηθισμένος. Οι Xeon "Sossaman" χρησιμοποιούν το σύνολο τσιπ E7520.

## Σχέσεις με άλλες υποδοχές
Το Socket M είναι μερική συμβατότητα με την υποδοχή υπολογιστή mPGA478A, αλλά δεν είναι ηλεκτρικά συμβατό. Παρόλο που έχουν δημοσιευθεί αντικρουόμενες πληροφορίες, δεν έχουν κυκλοφορήσει επεξεργαστές Penryn των 45 nm για το Socket M.

## Δείτε επίσης

*Κατάλογος μικροεπεξεργαστών Intel

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επεξεργαστές Intel
Κούλεν Βάκουφ

Το **Κούλεν Βάκουφ** (κυριλλικά: ) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε  κατοίκους.

## Γεωγραφία


Bridge over Una river in Kulen Vakuf.jpg|Γέφυρα επί του ποταμού Ούνα στο Κούλεν Βάκουφ.
Kulen Vakuf 3.jpg|Άποψη του Κούλεν Βάκουφ.


## Ιστορία

Η τοποθεσία κατοικείτο από την Εποχή του Ορείχαλκου.

Κατά την διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, η τοποθεσία ήταν γνωστή ως *Cleuna*.

Το 1835, έλαβε χώρα στην περιοχή μάχη μεταξύ οθωμανικών και αυστριακών στρατευμάτων.

Μεταξύ του τελών Ιουνίου και των τελών Ιουλίου του 1941, οι Ούστασε του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας προχώρησαν στην εκτέλεση, συνολικά, τουλάχιστον 600 Σέρβων στην περιοχή του Κούλεν Βάκουφ. Ως αντίποινα, οι Σέρβοι της περιοχής οργανώθηκαν σε αντάρτικα σώματα, κατόπιν σχετικής εκκλήσεως του τοπικού Κομμουνιστικού Κόμματος για εξέγερση, προχωρώντας σε επιθέσεις κατά των Ούστασε, καθώς και άλλων εκπροσώπων του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας στην περιοχή, σε συνδυασμό με την ανάκτηση στρατιωτικού εξοπλισμού, ενώ, επίσης, προχώρησαν σε επιθέσεις κατά αμάχων κροατικών πληθυσμών.

Κατά την διάρκεια του Πολέμου της Βοσνίας (1992-1995), το χωριό υπέστη σημαντικές ζημιές.

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

### Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Κούλεν Βάκουφ αριθμούσε  κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι:

## Δείτε επίσης

* Φρούριο της Οστρόβιτσα
* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς
13P/Όλμπερς

Ο **Κομήτης Όλμπερς** (*13P/Olbers*) είναι περιοδικός κομήτης με σημερινή περίοδο περιφοράς γύρω από τον Ήλιο 69 γήινα έτη. Ταιριάζει με τον κλασικό ορισμό ενός κομήτη του τύπου του Χάλλεϋ (με περίοδο μεταξύ 20 και 200 ετών).

Ο Γερμανός αστρονόμος Χάινριχ Βίλχελμ Όλμπερς ανεκάλυψε τον κομήτη στις 6 Μαρτίου 1815, παρατηρώντας από τη Βρέμη. Τότε ήταν οριακά ορατός με γυμνό μάτι. Η τροχιά του υπολογίσθηκε για πρώτη φορά από τον Καρλ Φρίντριχ Γκάους στις 31 Μαρτίου του ίδιου έτους, ενώ ο Φρίντριχ Μπέσελ υπολόγισε την περίοδο περιφοράς του γύρω από τον Ήλιο σε 73 έτη και αργότερα σε 73,9 έτη. Οι υπολογισμοί άλλων αστρονόμων εκείνη την εποχή έδωσαν τιμές περιόδου περιφοράς μεταξύ 72 και 77 ετών. Ο Γουίλιαμ Ρόμπερτ Μπρουκς ανακάλυψε ξανά τον κομήτη τυχαία τις 25 Αυγούστου 1887.

Ο κομήτης ανιχνεύθηκε ξανά το 1956, όταν έγινε ορατός και με κιάλια κοντά στο περιήλιό του, τις 19 Ιουνίου 1956. Πέρασε πάλι από το περιήλιο της τροχιάς του στις 30 Ιουνίου 2024 κατά τους καλύτερους υπολογισμούς. Θα περάσει όμως πιο κοντά από τη Γη κοντά στο μεθεπόμενο περιήλιό του, σε απόσταση 0,756 AU από αυτή στις 10 Ιανουαρίου 2094.

Υπάρχουν ορισμένες εικασίες ότι ο 13P/Όλμπερς είναι υπεύθυνος για μία βροχή διαττόντων που πέφτουν όχι στη Γη, αλλά στον Άρη, με ακτινοβόλο σημείο στον αστερισμό Μέγα Κύνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσομοίωση τροχιάς από το JPL / Εφημερίδα
* Ο 13P στην «Κομητογραφία» του Gary Kronk
* Τροχιακά στοιχεία στον ιστότοπο του Καζούο Κινοσίτα
* Ο κομήτης στον Κατάλογο Κομητών του Σεϊίτσι Γιοσίντα

Ολμπερς
32P/Κόμας Σολά

Ο **Κομήτης Κόμας Σολά** (*32P/Comas Solà*) είναι περιοδικός κομήτης με σημερινή περίοδο περιφοράς γύρω από τον Ήλιο 8,8 (γήινα) έτη. Ο πυρήνας του εκτιμάται ότι έχει διαστάσεις περί τα 8,4 χιλιόμετρα.

## Ιστορικό
Ο κομήτης ανακαλύφθηκε το 1926 από τον Ισπανό-Καταλανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, όταν, ως μέρος της έρευνάς του επί των αστεροειδών στο Αστεροσκοπείο Φάμπρα της Βαρκελώνης (του οποίου υπήρξε ο πρώτος διευθυντής), φωτογράφιζε τα ουράνια με ένα τηλεσκόπιο 15 εκατοστών. Η τροχιακή εξέλιξη του κομήτη κατά το παρελθόν κατέστη ενδιαφέρον θέμα, καθώς αρκετοί αστρονόμοι υπεστήριξαν αρχικώς ότι το «νέο» ουράνιο σώμα μπορεί να αποτελούσε την επιστροφή του τότε χαμένου περιοδικού κομήτη 113P/Σπιτάλερ (*Spitaler*). Το 1935 πρόσθετες θέσεις του κομήτη είχαν παρατηρηθεί και ο Π. Ραμένσκι μελέτησε την τροχιά του προς τα πίσω στον χρόνο, μέχρι το 1911. Βρήκε ότι ο κομήτης πέρασε πολύ κοντά από τον Δία τον Μάιο του 1912 και ότι πριν από την προσέγγιση αυτή η τροχιά του ήταν αρκετά διαφορετική, με απόσταση περιηλίου 2,15 AU και περίοδο περιφοράς 9,43 έτη. Αυτό απέδειξε ότι δεν επρόκειτο για τον Κομήτη Σπιτάλερ.

Το 1933 η Δανή αστρονόμος Γιούλιε Βίντερ Χάνσεν πραγματοποίησε σημαντική νέα έρευνα, υπολογίζοντας την τροχιά του κομήτη μέχρι το 1980 και προβλέποντας πότε θα περνούσε κοντά από τη Γη στο μέλλον.

* Ο τίτλος του πρώιμου μουσικού κομματιού του συγκροτήματος ηλεκτρονικής μουσικής Tangerine Dream «Fly and Collision of Coma[s] Sola», που υπάρχει στον δίσκο τους *[[Alpha Centauri (άλμπουμ)|Alpha Centauri]]* (1971), αναφέρεται σε αυτόν τον κομήτη, ο οποίος κατά την εποχή εκείνη περνούσε και πάλι κάπως κοντά (0,73 AU) από τον Δία.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσομοίωση τροχιάς από το JPL / Horizons Εφημερίδα
* Ο 32P/Comas Solà στην «Κομητογραφία» του Gary Kronk

Κομας Σολα
Κέμιγιοκι

right|thumb|Χάρτης της λεκάνης του Κέμιγιοκι
[right|thumb|Ο Κέμιγιοκι περίπου 30 χιλιόμετρα μετά το [Ροβανιέμι]]
Ο **Κέμιγιοκι** (φινλ. *Kemijoki*, σουηδ. *Kemi älv*, βόρ.σάμι *Giemajohka*) είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος (550 χιλιόμετρα) ποταμός της Φινλανδίας.

Σχηματίζεται από τρεις μικρούς ποταμούς, σε υψόμετρο 230 μέτρα, κοντά στο χωριό Σάβουκοσκι, το οποίο στη συνέχεια διασχίζει. Κατόπιν περνά από τις πόλεις Κέμιγιαρβι (όπου σχηματίζει την ομώνυμη λίμνη) και Ροβανιέμι, προτού εκβάλει στον Βοθνικό Κόλπο στο Κέμι.

Στο Ροβανιέμι ο Κέμιγιοκι συμβάλλει με τον μεγαλύτερο παραπόταμό του, τον Όουνασγιοκι. Παραπόταμοι του Κέμιγιοκι είναι επίσης ο Κίτινεν, ο Λούιρο, ο Ράουντανγιοκι και ο Τένιεγιοκι. Η λεκάνη απορροής του Κέμιγιοκι έχει έκταση 51.127,3 τετρ. χιλιόμ., ενώ η μέση παροχή του φθάνει τα 556 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Το πρώτο υδροηλεκτρικό φράγμα στον Κέμιγιοκι κατασκευάσθηκε το 1949 στο Ίσοχααρα. Μέχρι σήμερα έχουν κατασκευασθεί συνολικά 15 υδροηλεκτρικά έργα στον ποταμό, ιδιοκτησίας δύο διαφορετικών εταιρειών. Το 2003 τα έργα αυτά παρήγαγαν συνολικά 4.300 γιγαβατώρες ενέργειας, δηλαδή περίπου το 34,5% της ολικής παραγωγής της χώρας από υδροηλεκτρικά εργοστάσια.

## Παραπομπές


Κεμιγιοκι
Ρέουτ

Ο **Ρέουτ** (ρουμ. *Răut*, ουκρ. και ρωσ. Реут) είναι δεξιός παραπόταμος του Δνείστερου και ο τρίτος σε μήκος (286 χιλιόμετρα) ποταμός της Μολδαβίας (μετά τον Δνείστερο και τον Προύθο).

## Γεωγραφία
Ο Ρέουτ πηγάζει νοτίως της κωμόπολης Ντοντουσένι, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 48°11΄30΄΄ Βόρειο και μήκος 27°34΄55΄΄ Ανατολικό, και σε υψόμετρο 170 μέτρα περίπου. Ακολουθεί γενικώς κατεύθυνση προς τα νοτιοανατολικά και εκβάλλει στον Δνείστερο στην πόλη Ντουμπασάρι, σε υψόμετρο 13 μέτρα. Διασχίζει τις πόλεις Μπάλτσι (δεύτερη μεγαλύτερη της Μολδαβίας), Ορχέι και Φλορέστι, καθώς και την κωμόπολη Μαρκουλέστι.

Η λεκάνη απορροής του Ρέουτ έχει έκταση 7.760 τ.χλμ., αλλά η μέση παροχή του φθάνει μόλις τα 5,7 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Μέχρι τον 18ο ή τον 19ο αιώνα ο Ρέουτ ήταν γενικώς πλωτός, αλλά σήμερα μπορούν να κινούνται σε αυτόν μόνο μικρές βάρκες.

## Παραπομπές


Ρεουτ
Λίμνη Αλακόλ

Η **Αλακόλ** (καζακ. *Alako'l* / Алакөл), όνομα που στις τουρκικές γλώσσες σημαίνει «ποικιλόχρωμη», είναι αλμυρή λίμνη στις περιφέρειες Αλμάτι και Ανατολικού Καζακστάν, στο ανατολικό Καζακστάν. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη λίμνη της χώρας αυτής μετά τις μεγάλες Κασπία Θάλασσα, Αράλη και Μπαλκάς (σήμερα από την Αράλη έχουν απομείνει δύο μικρά χωρισμένα τμήματα, το καθένα από τα οποία ωστόσο είναι μεγαλύτερο από την Αλακόλ).

## Γεωγραφία
Η λίμνη καταλαμβάνει τη βορειοδυτική προέκταση της περιοχής που είναι γνωστή ως Ντζουνγκαριανή Πύλη ή Διάβαση Αλατάου), μια κοιλάδα που συνδέει τις νότιες υψηλές περιοχές του Καζακστάν με την ξηρή βορειοδυτική Κίνα. Η διάβαση αυτή οριοθετείται από γεωλογικά ρήγματα και το υψόμετρο του πυθμένα της είναι μεταξύ 350 και 450 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ οι κορυφές της οροσειράς Ντζουνγκάρσκι Αλατάου φθάνουν τα 4.464 μέτρα. Δύο ευκρινώς καθορισμένες βεντάλιες εναποθέσεων ιζημάτων είναι ορατές εκεί όπου ορεινά ποτάμια διανοίγουν το ρηγματωμένο τοπίο στα νοτιοδυτικά της λίμνης.

Η έκταση της επιφάνειας της λίμνης Αλακόλ είναι 2.650 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Μια βαλτώδης επίπεδη περιοχή στα βόρεια της Αλακόλ συνδέει το βορειοδυτικό άκρο της με τις μικρότερες λίμνες Κοσαρκόλ και Σασυκόλ. Από το νότιο άκρο της Αλακόλ, μία στενή ελώδης κοιλάδα τη συνδέει με τη λίμνη γλυκού νερού Ζαλανασκόλ.

Η λίμνη Αλακόλ έχει λεκάνη απορροής εκτάσεως 65.200 τ.χλμ. (η μισή της εκτάσεως της Ελλάδας) και δέχεται νερά κατά διαστήματα από αρκετούς χειμάρρους που κατεβαίνουν από τα όρη Ταρμπαγκατάι. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ο Ουρντζάρ στο βόρειο άκρο της λίμνης και ο Εμίλ ή Εμίν στη βορειοανατολική όχθη της. Κατά τη διάρκεια εποχικών πλημμυρών, πλεονάζοντα ύδατα από τη λίμνη Ζαλανασκόλ χύνονται στην Αλακόλ μέσα από μία ελώδη δίοδο μήκους 10 χιλιομέτρων που είναι γνωστή ως Ζαμάν-Οτκέλ (Жаман-Откель).

Το Κρατικό Καταφύγιο Αλακόλ συστάθηκε για να προστατεύσει την περιοχή της λίμνης ως σημαντικό πεδίο αναπαραγωγής και φωλιάσματος διάφορων πτηνών των υγρότοπων, με σημαντικότερο τον πολύ σπάνιο γλάρο της Κεντρικής Ασίας (*Ichthyaetus relictus*). Το νησί Πίσκι της λίμνης έχει σμήνη από φλαμίνγκο και άλλα 40 είδη πτηνών. Η UNESCO έχει εντάξει το «Καταφύγιο Βιόσφαιρας της Αλακόλ» στο Πρόγραμμα άνθρωπος και βιόσφαιρα το 2013.

Το μεγαλύτερο από τα νησιά της λίμνης Αλακόλ είναι το Ουλκούν-Αράλ-Τιουμπέ, στο κέντρο της.

Η γεωργική δραστηριότητα σε αυτή την ξηρή περιοχή περιορίζεται σε τοποθεσίες όπου υπάρχει υγρασία στο έδαφος, κυρίως κατά μήκος παροδικών κοιτών ποταμών και στις εκβολές των χειμάρρων ή στις βεντάλιες εναποθέσεων ιζημάτων.

## Αρχαίοι πολιτισμοί
Ο πολιτισμός Αντρόνοβο της Εποχής του Ορείχαλκου, γνωστός και ως «Πολιτισμός Αλακούλ», αναπτύχθηκε στη γενικότερη περιοχή της λίμνης Αλακόλ. Στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. η Λίμνη οριοθετούσε το ανατολικό σύνορο της χώρας του τουρκικού φύλου των Κανκαλήδων, χώρας η οποία σημειώνεται σε κινεζικούς χάρτες των δυτικών εδαφών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σύνοψη δεδομένων για τη λίμνη
* Τα πουλιά της λίμνης

Αλακολ
Λίμνη Τσινγκχάι

Η **Τσινγκχάι** (κιν. 青海湖) ή **Κόκο Νο(υ)ρ** (μογγολ. Хөх нуур) ή **Τσο Νγκονπό** (θιβ. མཚོ་སྔོན་པོ།) είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Κίνας, με έκταση 4.185 τετραγωνικά χιλιόμετρα το έτος 2004, που αυξήθηκαν σε 4.317 έως 4.489 τ.χλμ. σήμερα. Βρίσκεται στην ομώνυμη επαρχία της Κίνας, σε μία λεκάνη του Θιβετιανού Υψιπέδου 3.200 και πλέον μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και ταξινομείται στις αλμυρές και αλκαλικές λίμνες. Το κινεζικό όνομα Τσινγκχάι μεταφράζεται ως «πράσινη θάλασσα», το παλαιότερο μογγολικό όνομα Κόκο-νορ ως «μπλε λίμνη» και το θιβετιανό όνομα ως «μπλε-πράσινη θάλασσα». Δέχεται τα νερά 23 ποταμών και χειμάρρων, οι περισσότεροι από αυτούς ωστόσο δεν έχουν συνεχή ροή όλο το έτος: τα 5 μόνιμης ροής ποτάμια παρέχουν το 80% της ολικής εισροής υδάτων στη λίμνη.

Η λίμνη συρρικνωνόταν σε μέγεθος κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, αλλά ξανάρχισε να μεγαλώνει από το 2004. Υπάρχουν 5 ενδημικά είδη ψαριών στη λίμνη: Ο φαγώσιμος «γυμνός κυπρίνος» (*Gymnocypris przewalskii*, στα κινεζικά *huángyú*), που είναι το αφθονότερο είδος στη λίμνη, και 4 ακόμα ψάρια της τάξεως των κυπρινόμορφων, που ανήκουν στην οικογένεια νημαχειλίδες (*Triplophysa stolickai*, *Triplophysa dorsonotata*, *T. scleroptera* και *T. siluroides*). Στη λίμνη απαντώνταν επίσης στην προϊστορική εποχή και είδη ψαριών του Κίτρινου Ποταμού, αλλά εξαφανίσθηκαν εξαιτίας της αυξήσεως της αλμυρότητας και της αλκαλικότητας της λίμνης, που άρχισε κατά την πρώιμη Ολόκαινο εποχή και έφθασε σήμερα στα επίπεδα των 1,4% περίπου για την αλμυρότητα και pH 9,3 για την αλκαλικότητα. Η λίμνη Τσινγκχάι απομονώθηκε από τον Κίτρινο Ποταμό πριν από περίπου 150 χιλιάδες χρόνια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Buffetrille, Katia: «The Blue Lake of Amdo and Its Island: Legends and Pilgrimage Guide» στο *The Tibet Journal* τόμος XIX, No. 4, χειμώνας 1994
* Andreas Gruschke: "The realm of sacred lake Kokonor", in: *The Cultural Monuments of Tibet’s Outer Provinces: Amdo vol. 1. The Qinghai Part of Amdo*, White Lotus Press, Bangkok 2001; pp.&nbsp;93ff.  
* Shakabpa, Tsepon W.D.: *Tibet: a Political History*, Yale University Press, New Haven 1962

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δίκτυο τουρισμού και πολιτισμού Λίμνης Τσινγκχάι (στην κινεζική)
* 

Τσινχαι
Κατηγορία:Τσινγκχάι
Μπερέζινα

Ο **Μπερέζινα** (ορθότερη προφορά **Μπιαρέζινα**, ) είναι ποταμός της Λευκορωσίας, ο μεγαλύτερος σε μήκος (613 χιλιόμετρα) από όσους βρίσκονται εξ ολοκλήρου μέσα στο λευκορωσικό έδαφος. Αποτελεί δεξιό παραπόταμο του ποταμού Δνείπερου. Οι πόλεις Μπαμπρούισκ, Μπαρύσαβ και Σβιετλαγόρσκ είναι κτισμένες στη δεξιά όχθη του Μπερέζινα. Επισης, το καταφύγιο άγριας ζωής «Μπερέζινα» δίπλα στον ποταμό συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο του Προγράμματος άνθρωπος και βιόσφαιρα της UNESCO.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Μπιαρέζινα πηγάζει λιγότερο από 10 χιλιόμετρα βορείως της κωμοπόλεως Ντοκσύτσυ στην Περιφέρεια Βιτσέμπσκ (βόρεια Λευκορωσία), σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 55°01΄ Βόρειο και μήκος 27°44΄΄ Ανατολικό, και σε υψόμετρο περί τα 190 μέτρα. Ρέει γενικώς προς τα νότια-νοτιοανατολικά και χύνεται στον Δνείπερο 50 χιλιόμετρα (σε ευθεία γραμμή) βορειοδυτικά του Γόμελ, σε υψόμετρο 117 μέτρα και συντεταγμένες 52°32΄59΄΄ Β και 30°15΄01΄΄ Α. Σημαντικότεροι αριστεροί παραπόταμοι του Μπιαρέζινα είναι οι Μπομπρ και Αλά, ενώ ο σημαντικότερος δεξιός παραπόταμος είναι σαφώς ο Σβίσλατς, ο οποίος διαρρέει και την πρωτεύουσα της Λευκορωσίας, το Μινσκ.

Η λεκάνη απορροής του Μπιαρέζινα ή Μπερέζινα έχει έκταση 24.500 τ.χλμ., ενώ η μέση παροχή του φθάνει τα 145 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

## Ιστορική σημασία
* Η στρατιά του Μεγάλου Ναπολέοντα υπέστη βαριές απώλειες (περίπου 36.000 άνδρες) για να περάσει στη δυτική όχθη του ποταμού τον Νοέμβριο του 1812 στην ομώνυμη μάχη, κατά την υποχώρησή του από τη Ρωσία. Από τότε η λέξη «Μπερέζινα» χρησιμοποιείται στη γαλλική γλώσσα και ως συνώνυμο της καταστροφής.
* Ο στρατός του Καρόλου ΙΒ΄ της Σουηδίας διέσχισε το ποτάμι στις 25 Ιουνίου 1708, κατά την εκστρατεία του εναντίον του Μεγάλου Πέτρου της Ρωσίας στον Μέγα Βόρειο Πόλεμο.
* Σημαντικές δυνάμεις του γερμανικού στρατού παγιδεύθηκαν και εμποδίστηκαν να διαβούν τον Μπερέζινα το καλοκαίρι του 1944, στις επιθέσεις του Μπαμπρούισκ και του Μινσκ, κατά τις τελευταίες φάσεις της Επιχειρήσεως Μπαγκρατιόν (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος).
* Συγκρούσεις στον ποταμό σημειώθηκαν μεταξύ γερμανικών και ρωσικών/σοβιετικών δυνάμεων και κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1917-1918.

Μπερεζινα