open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μωρίς Ταμπέτ

Ο **Μωρίς Τάμπετ** (*[[λατινικό αλφάβητο]]: Maurice Jacques Tabet, [[αραβικά]] :موريس تابت*), γεννημένος την 1 Φεβρουαρίου 1919 στη Βηρυτό, ήταν Λιβανέζος επιχειρηματίας, διπλωμάτης, νομικός, σκοπευτής, χιονοδρόμος, αντισφαιριστής, και αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης.

## Βιογραφία
Ο Τάμπετ σπούδασε νομικά στη Γαλλία κι έπειτα στον Λίβανο, για μερικά χρόνια εργάστηκε σε εφημερίδες και έντυπα έως ότου εισήλθε στο διπλωματικό σώμα του Λιβάνου από το 1945 ως το 1961 που επέστρεψε στον Λίβανο κι ασχολήθηκε με επιχειρήσεις. Ήταν πρόεδρος της ομοσπονδίας αντισφαίρισης και της ομοσπονδίας σκοποβολής του Λιβάνου. Αδελφός του ήταν ο επίσης πρωταθλητής της αντισφαίρισης Τζόι Τάμπετ.

## Αθλητική καριέρα
Αρχικά ήταν πρωταθλητής Λιβάνου στο αλπικό σκι και το σλάλομ, αναφέρεται η ασχολία του από το 1935, αργότερα της αντισφαίρισης και της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, τέλος της σκοποβολής όπου συμμετείχε και σε Ολυμπιακούς αγώνες. Πρωτοπόρος στις χιονοδρομίες στον Λίβανο, το 1934 ήταν ιδρυτικό μέλος του πρώτου συλλόγου στη χώρα, του "The Lebanese Club". 

### Σκοποβολή
Σαν σκοπευτής ήταν 13 φορές πρωταθλητής του Λιβάνου και πρωταθλητής Ευρώπης το 1956 και το 1957. Συμμετείχε και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1955 όπου πλασαρίστηκε σε καλές θέσεις. Συμμετείχε για τον Λίβανο στους Μεσογειακούς αγώνες του 1959 και τους Μεσογειακούς αγώνες του 1963.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1960 στη Ρώμη ήταν 24ος παίζοντας στην τελική φάση. Ήταν 54ος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1972 στο Μόναχο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιβανέζοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητές σκοποβολής στo Λίβανο
Κατηγορία:Λιβανέζοι αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης 
Κατηγορία:Λιβανέζοι αθλητές των χιονοδρομιών
Κατηγορία:Λιβανέζοι νομικοί
Κατηγορία:Λιβανέζοι διπλωμάτες
Κατηγορία:Λιβανέζοι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Λιβανέζοι επιχειρηματίες
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Χριστιανός Α΄ της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ

Ο **Χριστιανός Α΄**, γερμ. Christian I (27 Οκτωβρίου 1615 - 18 Οκτωβρίου 1691) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ (1657-1691).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Γεωργίου Α΄, εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαγδαληνής Σίβυλλας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου Φρειδερίκου, δούκα της Πρωσίας.

Σύζυγός του έγινε η Χριστιανή, της οποίας η αδελφή Χέντβιχ παντρεύτηκε τον αδελφό του Μαυρίκιο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1650 τη Χριστιανή, κόρη του Φίλιππου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ και είχε τέκνα:
* Μαγδαληνή Σοφία 1651-1675
* Χριστιανός Β΄ 1653-1694, δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ.
* Αύγουστος 1655-1715, δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Τσέρμπιχ.
* Φίλιππος 1657-1690, δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Λάουχστετ.
* Χριστιανή 1659-1679, παντρεύτηκε τον Χριστιανό των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Άιζενμπεργκ.
* Σοφία-Χέντβιχ 1660-1686, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Ερνέστο Δ΄ των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ.
* Ερρίκος 1661-1738, δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ.
* Σίβυλλα Μαρία 1667-1693, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Ούλριχ Α΄, δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς.
* Ιωάννης-Γεώργιος 1652-1654 απεβ. 2 ετών, Μαυρίκιος 1662-1664, θνησιγενής γιος 1656.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Heinrich Theodor Flathe: Christian I. (Herzog von Sachsen-Merseburg). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 4, Duncker & Humblot, Leipzig 1876, S. 174.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Χριστιανός Γ΄ Μαυρίκιος της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ

Ο **Χριστιανός Γ΄ Μαυρίκιος**, γερμ. Christian III Moritz (7 Νοεμβρίου 1680 - 14 Νοεμβρίου 1694) πό τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ (1694).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Β΄ δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και της Έρντμουτε-Δωροθέας των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς.

Το 1694 ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε στο Μέρσεμπουργκ σε ηλικία 14 ετών.

## Πηγές
* Heinrich Theodor Flathe: Christian II. (Herzog von Sachsen-Merseburg). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 4, Duncker & Humblot, Leipzig 1876, S. 175.
* Johann Sebastian Müller, Der Chur- und fürstlichen Häuser Sachsen, Ernestin- und Albertinischer Linie Annales von 1400–1700, Leipzig 1701, Tafel XIII



Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Χριστιανός Β΄ της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ

Ο **Χριστιανός Β΄**, γερμ. Chrstian II (19 Νοεμβρίου 1653 - 20 Οκτωβρίου 1694) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ (1691-1694).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Α΄, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και της Χριστιανής, κόρης του Φίλιππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1679 με την Έρντμουτε-Δωροθέα των Βέττι, κόρη του Μαυρίκιου, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς και είχε τέκνα:
* Χριστιανός Γ΄ Μαυρίκιος 1680-1694, δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ.
* Μαυρίκιος Γουλιέλμος 1688-1731, δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ.
* Φρειδερίκος-Έρντμαν 1691-1714, νυμφεύτηκε την Ελεονώρα-Βιλελμίνη των Ασκάνια, κόρη του Εμμανουήλ Λέμπρεχτ, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν.

## Πηγές
* Heinrich Theodor Flathe: Christian II. (Herzog von Sachsen-Merseburg). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 4, Duncker & Humblot, Leipzig 1876, S. 175.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Μαυρίκιος Γουλιέλμος της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ

Ο **Μαυρίκιος Γουλιέλμος**, γερμ. Moritz Wilhelm (5 Φεβρουαρίου 1688 - 21 Απριλίου 1731) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Χριστιανού Β΄, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και της Έρντμουτε Δωροθέας των Βέττιν, κόρης του Μαυρίκιου, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1711 την Ερριέττα Καρλόττα, κόρη του Γεωργίου Αυγούστου, κόμη του Νάσσαου-Ίντσταϊν. Απέκτησαν μία θνησιγενή κόρη.

## Πηγές
* Christoph Henzel: Zur Merseburger Hofmusik unter Herzog Moritz Wilhelm. In: Mitteldeutschland im musikalischen Glanz seiner Residenzen – Sachsen, Böhmen und Schlesien als Musiklandschaften im 16. und 17. Jahrhundert, Peter Wollny (Hrsg.), Beeskow, 2005, S. 95–105

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Αύγουστος της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Τσέρμπιχ

Ο **Αύγουστος**, γερμ. August (15 Φεβρουαρίου 1655 - 27 Μαρτίου 1715) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Τσέρμπιχ.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χριστιανού Α΄, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και της Χριστιανής, κόρης του Φίλιππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.

Σύζυγός του έγινε η Χέντβιχ, της οποίας η αδελφή Ελισάβετ παντρεύτηκε τον αδελφό του Ερρίκο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1686 τη Χέντβιχ, κόρη του Γουσταύου-Αδόλφου, δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ και είχε τέκνα:
* Καρολίνα-Αυγούστα 1691-1743.
* Χριστιάνα-Μαγδαληνή 1687-1689 απεβ. 2 ετών, Γουσταύος-Φρειδερίκος 1694-1695, Χέντβιχ-Ελεονώρα 1693, Αύγουστος 1696, δίδυμα θνησιγενή 1707, μία θνησιγενής κόρη 1689.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Johann Hübner (1708). "Tab. 170". Drey hundert und drey und dreyßig Genealogische * Tabellen (in German). Leipzig: Joh. Friedrich Bleditsch.
* "August Herzog von Sachsen-Zorbig". The Peerage. Retrieved 14 December 2016.

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Φίλιππος της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Λάουχστετ

Ο **Φίλιππος**, γερμ. Philipp (26 Οκτωβρίου 1657 - 1 Ιουλίου 1690) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ-Λάουχστετ.

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Χριστιανού Α΄, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και της Χριστιανής, κόρης του Φίλιππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1684 την Ελεονώρα-Σοφία των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη-Ερνέστου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και είχε τέκνα:
* δύο τέκνα που έζησαν το πολύ 4 ετών.

Το 1687 απεβίωσε η Ελεονόρα-Σοφία και ο Φίλιππος έκανε δεύτερο γάμο το 1688 με τη Λουίζα-Ελισάβετ, κόρη του Χριστιανού-Ούλριχ Α΄, δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς και είχε τέκνα:
* ένα γιο που απεβίωσε 1 έτους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ερρίκος της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ

Ο **Ερρίκος**, γερμ. Heinrich (2 Σεπτεμβρίου 1681 - 28 Ιουλίου 1738) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ (1731-1738).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Χριστιανού Α΄, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και της Χριστιανής, κόρης του Φίλιππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ.

Σύζυγός του έγινε η Ελισάβετ, της οποίας η αδελφή Χέντβιχ παντρεύτηκε τον αδελφό του Αύγουστο.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1692 την Ελισάβετ, κόρη του Γουσταύου-Αδόλφου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ και είχε τέκνα:
* Χριστιανή-Φρειδερίκη 1697-1722, απεβ. 25 ετών.
* Μαυρίκιος 1694-1695, Γουσταύα-Μαγδαληνή 1699, απεβίωσαν νήπια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Λαμπίμπ Μαϊνταλάνι

Ο **Λαμπίμπ Μαϊνταλάνι** (λατινικό αλφάβητο: Labib Majdalani, αραβικά: لبيب مجدلاني), ήταν Λιβανέζος ποδοσφαιριστής και αντισφαιριστής, πρωτοπόρος στα αθλήματα αυτά στον Λίβανο.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μάντσεστερ το 1912 και το 1915 μετανάστευσε με την οικογένεια του στην Αργεντινή όπου ασχολήθηκε με την αντισφαίριση και το ποδόσφαιρο, το 1927 ήρθε στον Λίβανο για να σπουδάσει στο Αμερικανικό πανεπιστήμιο της Βηρυτού. 

Στο πανεπιστήμιο συνέχισε να παίζει αντισφαίριση και ποδόσφαιρο, ποδόσφαιρο συνέχισε στον σύλλογο "Αλ Νάχντα της Βηρυτού" το 1934 και έπειτα στην "Hilmi Sport" μέχρι το 1941. Αγωνίστηκε στην Εθνική ομάδα του Λιβάνου, σαν μέσος, στο πρώτο της αγώνα το 1934 με τη Ρουμανική Αλτάκ, αναφέρεται σε άλλους δύο αγώνες το 1939 με τη Συρία όπου σημείωσε τέρμα και στον επαναληπτικό στη Δαμασκό την ίδια χρονιά όπου σημείωσε τρία τέρματα.

Στην αντισφαίριση, το 1934 αντιμετώπισε τον Ανρί Κοσέ σε περιοδεία του Γάλλου για σειρά αγώνων στη Βυρητό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιβανέζοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Λιβανέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιβάνου
Μαυρίκιος της Σαξονίας-Τσάιτς

Ο **Μαυρίκιος**, γερμ. Moritz (28 Μαρτίου 1619 - 4 Δεκεμβρίου 1681) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς (1657-1681).

## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Γεωργίου Α΄, εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαγδαληνής Σίβυλλας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου Φρειδερίκου, δούκα της Πρωσίας.

Πρώτη σύζυγός του ήταν η Σοφία Χέντβιχ, της οποίας η αδελφή Χριστιανή παντρεύτηκε τον αδελφό του Χριστιανό Α΄. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1650 τη Σοφία Χέντβιχ, κόρη του Φιλίππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και είχε:
* δύο τέκνα που απεβίωσαν το πολύ 2 ετών

Το 1652 απεβίωσε η Σοφία Χέντβιχ και ο Μαυρίκιος έκανε δεύτερο γάμο το 1656 με τη Δωροθέα Μαρία των Βέττιν, κόρη του Γουλιέλμου, δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και είχε τέκνα:
* Ελεονώρα Μαγδαληνή 1658-1661
* Βιλελμίνη Ελεονώρα 1659, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία
* Έρντμουτε Δωροθέα 1661-1720, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Β΄ των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ
* Μαυρίκιος Γουλιέλμος 1664-1718, δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς
* Ιωάννης Γεώργιος 1665-1666
* Χριστιανός Αύγουστος 1666-1725, καρδινάλιος, επίσκοπος του Ράαμπ και αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ Ουγγαρίας
* Φρειδερίκος Ερρίκος 1668-1713, δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ
* Μαρία Σοφία 1670-1671
* Μαγδαληνή Σίβυλλα 1672, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία
* Βιλελμίνη Σοφία 1675, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία

Το 1675 απεβίωσε η Δωροθέα Μαρία και το 1676 ο Μαυρίκιος έκανε τρίτο γάμο, με τη Σοφία Ελισάβετ, κόρη του Φιλίππου Λουδοβίκου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ

## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstenhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Μαυρίκιος Γουλιέλμος της Σαξονίας-Τσάιτς

Ο **Μαυρίκιος-Γουλιέλμος**, γερμ. oritz-Wilhelm (12 Μαρτίου 1664 - 15 Νοεμβρίου 1718) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς (1681-1718).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μαυρικίου δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς και της Δωροθέας-Μαρίας των Βέττιν, κόρης του Γουλιέλμου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Αμαλία των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
* Δωροθέα-Βιλελμίνη 1691-1743, παντρεύτηκε τον Γουλέλμο Η΄ λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ.
* Φρειδερίκος-Αύγουστος 1700-1710 απεβ. 10 ετών· Καρολίνα-Αμαλία 1693-1694, Σοφία-Καρλόττα 1695-1696, Φρειδερίκος-Γουλιέλμος 1690, απεβίωσαν νήπια.

## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Χριστιανός Αύγουστος της Σαξονίας-Τσάιτς

Ο **Χριστιανός Αύγουστος**, γερμ. Christian August (9 Οκτωβρίου 1666 - 23 Αυγούστου 1725) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Τσάιτς, ιππότης του Τευτονικού Τάγματος, καρδινάλιος, επίσκοπος του Ράαμπ, πριμάτος της Ουγγαρίας και αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ (1707-25).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μαυρίκιου, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς και της Δωροθέας Μαρίας των Βέττιν, κόρης του Γουλιέλμου, δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.

## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Φρειδερίκος Ερρίκος της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ

Ο **Φρειδερίκος Ερρίκος**, γερμ. Friedrich Heinrich (21 Ιουλίου 1668 - 18 Δεκεμβρίου 1713) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ (1699-1713).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μαυρίκιου, δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς και της Δωροθέας Μαρίας των Βέττιν, κόρης του Γουλιέλμου, δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1699 τη Σοφία Αγγελική, κόρη του Χριστιανού Ούλριχ Α΄, δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς· δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1700 απεβίωσε η Σοφία Αγγελική και ο Φρειδερίκος Ερρίκος έκανε δεύτερο γάμο το 1702 με την Άννα Φρειδερίκη Φιλιππίννα, κόρη του Φιλίππου Λουδοβίκου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βίζενμπουργκ και είχε τέκνα:
* Μαυρίκιος Αδόλφος Κάρολος 1702-1759, αρχικά δούκας της Σαξονίας-Τσάιτς-Νόιστατ. Αποκήρυξε το δικαίωμα διαδοχής στο Τσάιτς και έγινε ιερέας και επίσκοπος των Χράντετς Κράλοβε (Κένιγκγκρετς) & Λιτομιέζιτσε (Λάιτμεριτς) της Βοημίας
* Δωροθέα Καρλόττα 1708, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία

## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ιωάννης Γεώργιος της Σαξονίας (1704-1774)

Ο **Ιωάννης-Γεώργιος**, γερμ. Johann-Georg (21 Αυγούστου 1704 - 25 Φεβρουαρίου 1774) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν ιππότης, στρατάρχης της Σαξονίας και κυβερνήτης της Δρέσδης.

## Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος του Αυγούστου Β΄ της Πολωνίας και, ως Φρειδερίκου-Αυγούστου Β΄, εκλέκτορα της Σαξονίας και της ερωμένης του Ούρσουλας-Αικατερίνης του Άλτενμποκουμ.

## Πηγές
* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Μαυρίκιος της Σαξονίας, στρατάρχης

O **Μαυρίκιος**, γερμ. Moritz (28 Οκτωβρίου 1696 - 20 Νοεμβρίου 1750) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν αξιωματικός του Αυστριακού στρατού, του Γερμανικού και τέλος του Γαλλικού, όπου έγινε στρατάρχης.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος νόθος γιος του Αυγούστου Β΄ της Πολωνίας και, ως Φρειδερίκου-Αυγούστου Α΄, εκλέκτορα της Σαξονίας και της ερωμένης του Μαρίας-Αουρόρας κόμισσας φον Κένιγκσμαρκ.

## Πηγές
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Saxe, Maurice". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
* White, Jon Manchip (1962). Marshal of France: the life and times of Maurice, comte de Saxe, 1696–1750. Rand McNally. ISBN 978-1-258-13994-0.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ιωάννης Γεώργιος της Σαξονίας

Με το όνομα **Ιωάννης Γεώργιος της Σαξονίας** είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα:

* Ιωάννης Γεώργιος της Σαξονίας (1704-1774), στρατάρχης της Σαξονίας.
* Ιωάννης Γεώργιος της Σαξονίας (1869-1938), πρίγκιπας της Σαξονίας.
Μετφορμίνη

Η **μετφορμίνη**, (με εμπορική ονομασία *Glucophage* και *Glucofree* μεταξύ άλλων), είναι  ένα από τα πρώτης γραμμής φάρμακα για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2, ιδιαίτερα σε ανθρώπους που είναι υπέρβαροι. Χρησιμοποιείται επίσης στη θεραπεία του συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών. Περιορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι η μετφορμίνη μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου, του καρκίνου και να αποτρέψει τις επιπλοκές του διαβήτη. Δεν σχετίζεται με αύξηση του σωματικού βάρους. Η μετφορμίνη λαμβάνεται από το στόμα με δισκία των 850mg και 1000mg.Κυκλοφορεί και σε συνδυασμό με άλλες αντιδιαβητικές δραστικές ουσίες όπως γλιβενκλαμίδη, σιταγλιπτίνη και αλογλιπτίνη υπό μορφή δισκίου.

Η μετφορμίνη είναι γενικά καλά ανεκτή. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν τη διάρροια, τη ναυτία και το κοιλιακό άλγος. Έχει χαμηλό κίνδυνο πρόκλησης χαμηλών επίπεδων σακχάρου στο αίμα (υπογλυκαιμία). Το υψηλό επίπεδο γαλακτικού οξέως στο αίμα είναι επίσης μία παρενέργεια αν το φάρμακο έχει συνταγογραφηθεί ακατάλληλα και σε υπερβολικά μεγάλες δόσεις. Η μετφορμίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα με σημαντική ηπατική νόσο ή προβλήματα στα νεφρά. Ενώ δεν υπάρχει σαφής αντένδειξη για τη χρήση της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είναι προτιμότερη η ινσουλίνη για τον διαβήτη κύησης. Η μετφορμίνη ανήκει στις  διγουανίδες. Λειτουργεί μειώνοντας την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ και αυξάνοντας την ευαισθησία των ιστών του σώματος στην ινσουλίνη.

## Ιστορία
Η μετφορμίνη ανακαλύφθηκε το 1922. Ο Γάλλος γιατρός *Jean Sterne* άρχισε μελέτη σε ανθρώπους τη δεκαετία του 1950. Εισήχθη ως φάρμακο στη Γαλλία το 1957 και στις ΗΠΑ το 1995.

## Διάθεση
Βρίσκεται στη λίστα βασικών φαρμάκων του  Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, στα πιο αποτελεσματικά και ασφαλή φάρμακα που απαιτούνται σε ένα σύστημα υγείας. Η μετφορμίνη πιστεύεται ότι είναι τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα για τον διαβήτη που λαμβάνονται από το στόμα. Είναι διαθέσιμο ως γενόσημο φάρμακο. Η τιμή χονδρικής πώλησης στον ανεπτυγμένο κόσμο είναι μεταξύ 0,21 και 5,55 δολάρια ανά μήνα με τιμές του 2014. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, κοστίζει 5 έως 25 δολάρια ανά μήνα.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* U. s. National Library of Medicine: Πύλη Πληροφόρησης για τα Ναρκωτικά – Μετφορμίνη

Κατηγορία:Φάρμακα με άγνωστο μηχανισμό δράσης
Κατηγορία:Αντιδιαβητικά φάρμακα
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Κατηγορία:Γουανιδίνες
The Sims (σειρά βιντεοπαιχνιδιών)

*Αυτό το άρθρο αφορά τη σειρά των βιντεοπαιχνιδιών The Sims. Για την πρώτη έκδοση, ανατρέξτε στο* ''The Sims'' (βιντεοπαιχνίδι)
Το **The Sims** είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών προσομοίωσης ζωής ανεπτυγμένη από τη Maxis και The Sims Studio και δημοσιεύτηκε από την Electronic Arts. Η σειρά έχει πουλήσει σχεδόν 200 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και είναι μία από τις καλύτερες σε πωλήσεις σειρές βιντεοπαιχνιδιών όλων των εποχών. 

Η σειρά δημιουργήθηκε από τη Maxis πριν από την ανάπτυξη της σειράς που μεταφέρθηκε στο The Sims Studio μεταξύ 2006 και 2008. Το The Sims Studio επανεντάχθηκε αργότερα στην ανανεωμένη ετικέτα EA Maxis το 2012, όπου συνεχίζει να αναπτύσσεται και από τις δύο ομάδες.

Τα βιντεοπαιχνίδια της σειράς The Sims είναι ως επί το πλείστον παιχνίδια sandbox, δεδομένου ότι δεν έχουν καθορισμένους στόχους (εκτός από μερικά παλαιότερα πακέτα επέκτασης και σε κονσόλες που εισήγαγαν αυτό το στυλ παιχνιδιού). Ο παίκτης δημιουργεί εικονικούς ανθρώπους που ονομάζονται "Sims" και τους τοποθετεί σε σπίτια και βοηθά να κατευθύνουν τις διαθέσεις τους και να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Οι παίκτες μπορούν είτε να τοποθετήσουν τους Sims σε προ-κατασκευασμένα σπίτια είτε να τα κατασκευάσουν οι ίδιοι. Κάθε διαδοχικό πακέτο επέκτασης και παιχνίδι της σειράς αύξησε αυτό που θα μπορούσε να κάνει ο παίκτης με τους Sims.

## Ανάπτυξη

## Σειρά βιντεοπαιχνιδιών

## Κληρονομία
Η επιτυχία του βιντεοπαιχνιδιού The Sims είχε ως αποτέλεσμα το παγκόσμιο ρεκόρ Guinness να απονέμει τις πέντε παγκόσμιες εγγραφές στο Guinness World Records: Gamer's Edition 2008. Αυτά τα αρχεία περιλαμβάνουν τη σειρά "The Biggest-Selling Simulation" του κόσμου και το "Best Selling PC Game of All Time" για το αρχικό παιχνίδι The Sims, το οποίο πώλησε 16 εκατομμύρια μονάδες.

## Δείτε επίσης
* SimCity
* Λίστα των βιντεοπαιχνιδιών The Sims
* Λίστα των βιντεοπαιχνιδιών Sim

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* The Sims στη Wayback Machine
* The Sims αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Φεβρουαρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2013.
* The Sims αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2000. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2013.
* The Sims αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 1999. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2013.
## Παραπομπές


Κατηγορία:The Sims
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια προσομοίωσης ζωής
Κατηγορία:Κωμικά βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής
Κρίστιαν Γκίσλερ

Christian "Speesy" Ο Giesler (γεννημένος στις 4 Ιουλίου 1970) είναι ο σημερινός κιθαρίστας του Kreator. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ταινία Cause for Conflict, αντικαθιστώντας τον αρχικό μπασίστα Roberto Fioretti και έχει συνεργαστεί με την μπάντα από τότε. Σε αντίθεση με τον Fioretti, ο οποίος χρησιμοποίησε μια επιλογή στις ηχογραφήσεις του Kreator, ο Gielser είναι ένας μπασίστας των δακτύλων.

Αρχικά χρησιμοποίησε ένα συνήθη μπάσο Jackson Randy Rhoads, αλλά επί του παρόντος υποστηρίζεται από τον Mensinger με το δικό του μοντέλο υπογραφής.     

## Δισκογραφία
με τους Kreator
* *[[Cause for Conflict]]* (1995)                                                                                   
* *[[Outcast]]* (1997)                           
* *[[Endorama]]* (1999)                                                      
* *[[Violent Revolution]]* (2001)
* *[[Enemy of God]]* (2005)
* *[[Hordes of Chaos]]* (2009)
* *[[Phantom Antichrist]]* (2012)

Κατηγορία:Γερμανοί κιθαρίστες
Μισέλ Κόρτας

Ο **Μισέλ Κόρτας** (*[[λατινικό αλφάβητο]] : Michel Cortas, [[αραβικά]] :ميشيل كورتاس*) ήταν Λιβανέζος επιχειρηματίας, βιομήχανος, και θεωρείται ότι έφερε μαζί με τον αδελφό του Εμίλ Κόρτας και διέδωσε την αντισφαίριση στον Λίβανο.

Ο Κόρτας ανήκε σε εύπορη οικογένεια του Λιβάνου, σπούδασε στο Αμερικανικό πανεπιστήμιο της Βηρυτού και πήρε πτυχίο χημικού. Ο αδελφός του είχε ιδρύση την βιομηχανία "Cortas Canning Company" που υπάρχει και σήμερα σαν "Cortas food" και από το 1930 μπήκε σε αυτήν και ο Μισέλ αναλαμβάνοντας την εργοστασιακή παραγωγή. 

Στο προάστιο Μπρουμάνα η οικογένεια είχε εξοχικό όπου ο Μισέλ περνούσε τα Σαββατοκύριακα του, εκεί ο Μισέλ έπαιζε αντισφαίριση, αργότερα ήταν και αντιπρόεδρος του τοπικού συλλόγου. Ο Μισέλ ήταν αυτός που διέδωσε το άθλημα στον Λίβανο το οποίο έπειτα το ενέταξαν στο πρόγραμμα του το Αμερικανικό πανεπιστήμιο της Βηρυτού και το Συριακό ευαγγελικό κολέγιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λιβανέζοι αθλητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Λιβανέζοι επιχειρηματίες
Κατηγορία:Λιβανέζοι χημικοί
Μακεδονικοί Τάφοι (Κατερίνη)

Στις εργασίες για την ανάκτηση του πηλού ανακαλύφθηκαν δυο **μακεδονικοί τάφοι** βόρεια της Κατερίνης.

## Τοποθεσία
Οι τάφοι βρίσκονται περίπου 3.7 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το κέντρο της Κατερίνης μεταξύ της Εθνικής Οδού 1, της κύριας σύνδεσης Αθήνας - Θεσσαλονίκης και της Οδού 1, αμέσως βόρεια της διασταύρωσης Βόρεια Κατερίνης.

## Ανασκαφές

Ήδη στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ανακαλύφθηκε ένας κατεστραμμένος κλίβανος και κτίρια. Άλλες δομές καταστράφηκαν με βυθοκόρηση, ενώ παρατηρήθηκαν τμήματα ενός ταφικού θαλάμου. Ο τάφος Α είναι ένα από τα παλαιότερα γνωστά παραδείγματα μακεδονικών τάφων. Λόγω του σχεδιασμού του, ο τάφος θεωρείται ως μεταβατική μορφή από τους τάφους στους μακεδονικούς τάφους. Οι ανασκαφές έγιναν τον Μάιο του 1977. Η ανακάλυψη ενός νομίσματος από την εποχή του Αμύντα Γ΄. επιτρέπει την χρονολόγηση του τάφου το 2ο τρίμηνο του 4ου αιώνα π.Χ. Και οι δύο τάφοι χτίστηκαν από ακριβώς κατασκευασμένους μονολιθικούς ασβεστόλιθους, επικαλυμμένους και βαμμένους στο εσωτερικό. Οι τάφοι ήταν σκεπασμένοι, δεν έχουν ούτε πρόσβαση (δρόμο) ούτε το συνηθισμένο θολωτό ανώτατο όριο. Και στους δύο τάφους, η κατασκευή της πέτρινης οροφής έχει αφαιρεθεί εν μέρει, έτσι ώστε να υπάρχει μια καλή θέα από ψηλά. Η πρόσβαση στους τάφους δεν είναι δυνατή. Ένα μεταλλικό κάλυμμα προστατεύει τις κατασκευές από τις καιρικές συνθήκες.

### Τάφος Α
Ο δυτικός τάφος έχει έναν προθάλαμο και τον πραγματικό θάλαμο ταφής. Οι δύο χώροι χωρίστηκαν από μια διπλή πτέρυγα από μαρμάρινη πόρτα, η οποία διατηρείται εντελώς. Η πόρτα έγινε, όπως και στους γειτονικούς Μακεδονικούς Τάφους στο Κορινό, ως πλαστική ξύλινη πόρτα. Έτσι, οι σιδερένιες ταινίες και η σύνδεσή τους μιμούνται από εξαρτήματα σιδήρου. Το δάπεδο είναι καλυμμένο με πέτρινες πλάκες. Ο σοβάς των εσωτερικών τοίχων ζωγραφίζεται ακολουθώντας το πρότυπο του μικρότερου τάφου. Στο θάλαμο ταφής υπάρχουν τα ερείπια ενός πέτρινου καναπέ, στην οποία θάφτηκε ο νεκρός.

Για την προστασία των μαρμάρινων θυρών από την πτώση, υποστηρίζονται από ξύλινα στηρίγματα και μεταλλικές ράβδους.

### Τάφος Β
Ο μικρός, ανατολικός τάφος σχεδιάζεται ως τάφος ενός θαλάμου. Είναι διακοσμημένο με μια ζωγραφική δύο τόνων. Ο σοβάς του ανώτερου στρώματος της μονολιθικής τοιχοποιίας είναι βαμμένος με κίτρινη βαφή, ο σοβάς του υποκείμενου κύβου ήταν διακοσμημένος με κόκκινο χρώμα. Το πάτωμα είναι τοποθετημένο με πέτρινες πλάκες.

## Βιβλιογραφία
Αικατερίνη Δεσποίνη: Ο τάφος της Κατερίνης. Σε: Αρχαιολογικά Ανάλεκτα εξ Αθηνών 1980, σελίδες 198–209.

## Παραπομπές


4. "Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΤΑΦΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ" (https://www.youtube.com/watch?v=zxQCp15BEN0), 17'.00, σενάριο-σκηνοθεσία: Ελένη Στούμπου-Κατσαμούρη, εσωτερική παραγωγή της Εφορείας Αρχαιοτήτων Περιφέρειας Θεσσαλονίκης (Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού), 2015, για τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων.

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Καστα
Γιώργος Ζουράρις

Ο **Γιώργος Ζουράρις** (1899 - 2001) ήταν Έλληνας γιατρός σεξολόγος και αντιστασιακός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βραχάσι Λασιθίου το 1899 και ήταν ένας από τους πρώτους κομμουνιστές και θεωρείται ιδρυτής της σεξολογίας στην Ελλάδα. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και τάχθηκε στο πλευρό των σπαρτακιστών της Ρόζας Λούξεμπουργκ. Για τη δράση του γνώρισε πολλές διώξεις και εκτοπισμούς.

Σπούδασε στη Γερμανία έχοντας δάσκαλο τον Χίρσφελντ και το 1929 στη Θεσσαλονίκη δημοσίευσε το έργο του *Ψυχανάλυσις και ψυχοβιολογία*.

Ήταν ένας από τους πρώτους που συνεργάστηκε με το Ινστιτούτο Σεξουαλικών Ερευνών του Βερολίνου την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. 

Για το έργο του "Ο Αυνανισμός, το πάθος εις το φως της επιστήμης" παραπέμφθηκε στο Στρατοδικείο και απειλήθηκε με θάνατο στο εκτελεστικό απόσπασμα το 1947.

Ο Ζουράρις απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου 2001 σε ηλικία 102 ετών και κηδεύτηκε στο Βραχάσι. Καθώς είχε γεννηθεί το 1899, ήταν μία από τις λιγοστές προσωπικότητες στην Ελλάδα που κατά κάποιον τρόπο έζησε τρεις αιώνες (γεννήθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα και πέθανε στις αρχές του 21ου αιώνα). Ένας από τους 3 γιους του, ο Κώστας Ζουράρις, είναι πολιτικός επιστήμονας και χρημάτισε υφυπουργός Παιδείας από το 2016 ως το 2018.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αιωνόβιοι
IPhone OS 1

Το **iOS 1**, είναι η πρώτη έκδοση του λειτουργικού συστήματος iOS της Apple. Κατά την παρουσίασή του, δεν είχε κάποιο επίσημο όνομα**·** αντίθετα, η Apple διαφήμιζε πως το iPhone "έτρεχε" μια mobile έκδοση του λειτουργικού της συστήματος για υπολογιστές, macOS, γνωστό τότε ως Mac OS X. Στις 6 Μαρτίου 2008, με την κυκλοφορία του iPhone SDK (Κιτ Ανάπτυξης Λογισμικού), η Apple το ονόμασε *iPhone OS* (ενώ αργότερα μετονομάστηκε σε "iOS", στις 7 Ιουνίου 2010). Διαδέχθηκε από το iPhone OS 2 στις 11 Ιουλίου 2008.

## Ιστορικό

### Ιστορικό ανάπτυξης
Η ανάπτυξη του iPhone OS 1 και του πρώτης γενιάς iPhone, αποτέλεσε συνδυασμένη προσπάθεια. Μόνο εργαζόμενοι της Apple επιτρεπόταν να είναι μέλη της ομάδας ανάπτξης του iPhone. Ήταν ένα άκρως απόρρητο πρότζεκτ και μάλιστα, την περιόδο που επιλέγονταν τα μέλη της ομάδας, ούτε τα ίδια δεν γνώριζαν με τι ακριβώς θα ασχοληθούν. Υπήρχαν δύο ομάδες μέσα στην εταιρία οι οποίες δούλευαν για να φτιάξουν το iPhone: μία προσπαθούσε να μετατρέψει το iPod σε κινητό τηλέφωνο, και η άλλη στο να «συρρικνώσει» το Mac OS X ώστε να μπορεί να δουλεύει σε μικρότερες συσκευές όπως κινητά. Μία ομάδα, υπό τον Τζον Ρούμπινστιν, δούλευε στην ανάπτυξη μιας «ελαφριάς» έκδοσης βασισμένη στο Linux, κοινώς γνωστή ως *Acorn*. Μια άλλη ομάδα, υπό τον Σκοτ Φόρστολ, δούλευε στην προαναφερθείσα συρρικνωμένη έκδοση, με την κωδική ονομασία *Purple*, η οποία θα έτρεχε σε επεξεργαστές τύπου ARM. Ο Τόνι Φαντέλ, ο οποίος ήταν υπεύθυνος της συνολικής ομάδας του iPhone είπε ότι «ήταν ανταγωνισμός ιδεών, όχι ομάδες, και όλοι δουλεύαμε πάνω σε αυτό». Υπήρχαν 16 με 17 σχέδια. Πολλοί στην ομάδα πίστευαν πως οι χρήστες θα χρησιμοποιούσαν φυσικό πληκτρολόγιο, και όχι γυαλί. Η ιδέα μιας οθόνης που θα λειτουργούσε πλήρως με αφή, ήταν εντελώς καινούργια σε όλους. Πολλές διεπαφές χρήστη πέρασαν από την φάση της δημιουργία πρωτοτύπων, συμπεριλαμβανομένου του clickwheel αφής από το iPod. Παρόλο που πολλοί το θεωρούσαν σπατάλη χρόνο, ο τότε διευθύνων σύμβουλος της Apple, Στηβ Τζομπς, επέμενε στην δημιουργία πρωτοτύπων για όλες τις ιδέες πριν επιλεγεί η τελική έκδοση του λειτουργικού.

### Παρουσίαση και αρχική κυκλοφορία
Το iPhone OS 1 παρουσιάστηκε στο συνέδριο Macworld Conference & Expo στο Συνεδριακό Κέντρο Moscone του Σαν Φρανσίσκο, από τον Στηβ Τζομπς στις 9 Ιανουαρίου 2007, μαζί με το iPhone. Τότε, ο Τζομπς είχε πει μόνο πως το κινητό «τρέχει OS X».

Το λειτουργικό κυκλοφόρησε, μαζί με το iPhone, στις 29 Ιουνίου 2007.

### Ενημερώσεις

## Εφαρμογές
* Τηλέφωνο (μόνο στο iphone)
* iTunes (μόνο στο iPod Touch)
* Μηνύματα (Text)
* Ημερολόγιο (Calendar)
* Φωτογραφίες (Photos)
* Κάμερα
* YouTube
* Μετοχές (Stocks)
* Χάρτες (Maps)
* Καιρός (Weather)
* Ρολόι (Clock)
* Αριθμομηχανή (Calculator)
* Σημειώσεις (Notes)
* Ρυθμίσεις (Settings)

### Dock
* Τηλέφωνο (Phone)
* Mail
* Safari
* iPod

## Υποστηριζόμενες Συσκευές

### iPhone
* iPhone (1η Γενιά)

### iPod Touch
* iPod Touch (1η Γενιά)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:IOS (Apple)
Μανωλιάσσα Ιωαννίνων

Η **Μανωλιάσσα**  ή **Μανολιάσα** είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων και βρίσκεται στο νότιο τμήμα του δήμου Μπιζανίου.

Το όνομα του χωριού έχει δύο εκδοχές: Η μία λένε πως *λιάσσα* σημαίνει είσοδος άρα μόνο μία λιάσα η μόνο μία είσοδος, η άλλη εκδοχή λέει εκ του Εμμανουήλ.

Απέχει από τα Ιωάννινα 16.5 χλμ και βρίσκεται σε υψόμετρο 820 μέτρα. Περικλείεται από την σειρά βουνών Ντούσκο, Τόμαρο και με την ομώνυμη ονομασία που φτάνει τα 1.100μ.

Σε μία από τις κορυφές σε υψόμετρο 1.050 μ. βρίσκεται το πάρκο Κεραιών στο οποίο είναι εγκατεστημένοι το σύνολο των αναμεταδοτών της καναλιών τοπικής και εθνικής εμβέλειας.

Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού είναι στους 170 αν και το 2001 με την απογραφή υπήρχαν 307.

Το χωριό είναι κτισμένο σε μορφή Γ και δίνει την όψη ενός μικρού λεκανοπεδίου.

## Ιστορία
Ιστορικά το χωριό βρισκόταν υπό την κηδεμονία τόσο των Τούρκων όσο και των Σουλιωτών.

Ο ιστορικός Χ.Περραιβός αναφέρει ότι η Μανωλιάσσα άνηκε στην συμπολιτεία του Σουλίου. Τα έτη 1912-13 έγιναν ιδιαίτερα σκληρές μάχες μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων. Το ιδιαίτερο στοιχείο της οχύρωσης του χωριού ήταν ότι η εδαφική διαμόρφωση της περιοχής καθιστούσε μη αναγκαία την ύπαρξη τεχνικών οχυρωμάτων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
ΑΕΚ Παλαιάς Κοκκινιάς

Η **Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπολιτών Κοκκινιάς** γνωστή και με τη σύντμηση **ΑΕΚ Κοκκινιάς** είναι αθλητικό σωματείο του Πειραιά, με έδρα τη συνοικία της Παλαιάς Κοκκινιάς. Διατηρεί τμήματα υποδομών ράγκμπι λιγκ και τμήματα τριάθλου και μοντέρνου πεντάθλου. Στο παρελθόν διέθετε και τμήματα ποδοσφαίρου και ράγκμπι λιγκ ανδρών.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε σαν ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Παλαιά Κοκκινιά το 1977 με την ονομασία **ΑΕΚ Παλαιάς Κοκκινιάς** και αποτέλεσε σημείο αναφοράς της παλαιότερης ομώνυμης ιστορικής ομάδας ΑΕΚ Πειραιώς, η οποία ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1920 από Κωνσταντινουπολίτες πρόσφυγες στο Νέο Φάληρο του Πειραιά. Από την ίδρυση της αγωνιζόταν επίσημα στα πρωταθλήματα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά και τη σεζόν 1990-91 αγωνίστηκε για πρώτη και μοναδική φορά στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το 2002 και έπειτα από οικονομικές δυσκολίες οδήγησαν την ΑΕΚ Παλαιάς Κοκκινιάς στη συγχώνευση και την αναστολή της λειτουργίας της, γεγονός που σηματοδότησε το ουσιαστικό τέλος της ποδοσφαιρικής ιστορίας του σωματείου. Το 2003 η ΑΕΚ Παλαιάς Κοκκινιάς επαναλειτουργεί και συνεχίζει σαν ανεξάρτητο ποδοσφαιρικό σωματείο.

Το 2012 αλλάζει διοίκηση, μετονομάζεται σε **ΑΕΚ Κοκκινιάς** και δημιουργεί τμήμα ανδρών ράγκμπι λιγκ, με την παρουσία της έκτοτε να συνεχίζεται αμιγώς στο ράγκμπι λιγκ, μία εκ των δύο μορφών του αθλήματος του ράγκμπι. Μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 2015-16 συμμετείχε στις επίσημες διοργανώσεις ράγκμπι λιγκ της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ, κατέκτησε και τον τίτλο του κυπέλλου 9's τo 2015. Το 2016 το τμήμα ανδρών ράγκμπι λιγκ της ΑΕΚ Κοκκινιάς συγχωνεύτηκε από τον Προμηθέα Νίκαιας/Ρέντη/Κορυδαλλού. Η ΑΕΚ Κοκκινιάς όμως συνέχισε να υφίσταται μέσα από το παιδικό και εφηβικό τμήμα ράγκμπι λιγκ. Από το 2017 λειτουργεί και τμήμα Τριάθλου και Μοντέρνου Πεντάθλου και συμμετέχει σε όλες τις ανάλογες διοργανώσεις της Ελληνικής Ομοσπονδίας Μοντέρνου Πεντάθλου, αρμόδιας για τα αθλήματα αυτά.

Το 2018 στο Δίαθλο (Τρίαθλο), ο αθλητής της ΑΕΚΚ Παναγιώτης Μπιτάδος, κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα στην κατηγορία παίδων και το ελληνικό κύπελλο xterra στην κατηγορία Sprint σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες. Ακολούθως, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα xterra στη Χαβάη ήταν 2ος στην κατηγορία 15-19 και 38ος στη γενική κατάταξη από 570 αθλητές.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Επίσημη ιστοσελίδα ΑΕΚ Κοκκινιάς
**"ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΕΚ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ"*, Νίκος Αγγελίδης, Εκδόσεις Νότιος Άνεμος.

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά
Έθελχελμ

Ο **Έθελχελμ** (*Æthelhelm*, πέθανε μετά την δεκαετία του 880) μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ ήταν ο μεγαλύτερος από τους δυο γνωστούς γιους του Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ βασιλέως του Ουέσσεξ την περίοδο 865 - 871.  Ο πατέρας τους πέθανε (871) και οι δυο γιοι του σε βρεφική ακόμα ηλικία κρίθηκαν ανίκανοι να κληρονομήσουν τον θρόνο ο οποίος πέρασε στον θείο τους Αλφρέδο τον Μέγα.  Η μόνη αναφορά σχετικά με τον Έθελχελμ ήταν η εμφάνιση του ονόματος του στην διαθήκη του Αλφρέδου στα μέσα της δεκαετίας του 880 και πέθανε πρόωρα πιθανότατα την επόμενη δεκαετία. 
Η μητέρα του Έθελχελμ ήταν πιθανότατα η Γούλφθριθ του Ουέσσεξ.  

## Ιστορικές αναφορές

Μερικοί ιστορικοί τον ταυτίζουν με τον Έθελχελμ που διετέλεσε κόμης του Γουιλσάιρ και ήταν πατέρας της Έλφλιντ του Ουέσσεξ της δεύτερης συζύγου του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου (899). Η ιστορικός Μπάρμπαρα Γιόρκε (γεν. 1951) απέρριψε αυτή την αναφορά με τον ισχυρισμό ότι δεν ήταν συνηθισμένη πρακτική για τους Έθελινγκ να παίρνουν τον τίτλο του κόμη και μια αναφορά του βασιλιά Αλφρέδου στον κόμη Έθελχελμ δεν λέει τίποτα για συγγένεια μεταξύ τους.  Ο γάμος επιπλέον του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου με μια πρώτη του ξαδέλφη θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν αιμομιξία. 
Με τον θάνατο του Αλφρέδου του Μέγα (899) ο μικρότερος αδελφός του Έθελχελμ Έθελγουλντ Έθελινγκ διεκδίκησε τον θρόνο του Ουέσσεξ από τον ξάδελφο τους Εδουάρδο τον Πρεσβύτερο.
Ο ιστορικός Έθελγουιρντ (πέθανε γύρω στο 998) διεκδίκησε την καταγωγή του από τον Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ, αν ισχύει πιθανό να ήταν απόγονος του Έθελχελμ, μερικοί γενεαλόγοι ισχυρίζονται την καταγωγή του Γκόντουιν του Ουέσσεξ από τον πατέρα του αλλά οι ιστορικοί το έχουν απορρίψει.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Barbara Yorke, 'Edward as Ætheling', in N. J. Higham & D. H. Hill eds, Edward the Elder 899–924, Routledge, 2001
*N. J. Higham, D. H. Hill, Edward the Elder: 899-924 (2013)
*Pauline Stafford, Queen Emma and Queen Edith, Blackwell, 2001

*Έθελχελμ

Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Γκούθρεντ

Ο **Γκούθρεντ** ή **Γκούθφριθ** (*Guthred*, πέθανε στις 24 Αυγούστου 895) ήταν βασιλιάς των Βίκινγκ της Νορθουμβρίας (883 - 895) μετά την εκθρόνιση του πρώτου Βίκινγκ βασιλιά της Γιορκ Χάλφνταν Ράγκναρσον (877). Ο Συμεών του Νταρχάμ στο έργο του *"Ιστορία των βασιλέων"* σημειώνει για το έτος 877 : *"Ο Γκούθρεντ από σκλάβος μου έγινε βασιλιάς"* αλλά η *"Ιστορία της εκκλησίας του Νταρχάμ"* δίνει έναν άλλο λογαριασμό και γράφει σχετικά με την εξορία του Χάλφνταν :

*"Την περίοδο των Βίκινγκ και ενώ οι κάτοικοι είχαν μείνει χωρίς βασιλιά ο Άγιος Κάθμπερ εμφανίστηκε σε ένα όραμα στον επίσκοπο Ίντριντ στο μοναστήρι του [[Καρλάιλ]] και του είπε τα εξής : Πήγαινε στο στρατόπεδο των Δανών να τους δηλώσεις σαν απεσταλμένος μου ότι πρέπει να ελευθερώσουν έναν νεαρό με το όνομα Γκούθρεντ τον γιο του Αρδακνούτ ο οποίος είχε πουληθεί σε μια χήρα. Όταν τον βρείτε πληρώστε την χήρα για να εξαγοράστε την ελευθερία του, στην συνέχεια να τον αναθρέψετε σαν βασιλιά και όταν φτάσει στην κατάλληλη ηλικία να τον στέψετε βασιλιά σας αφού πρώτα του περάστε ένα δαχτυλίδι στο δεξί του χέρι"*.  

Δεν είναι σαφές αν ο Γκούθφριθ ήταν χριστιανός αλλά οι σχέσεις του με την εκκλησιαστική κοινότητα του Αγίου Κάθμπερτ στην Βερνικία η οποία είχε μείνει εκτός της περιοχής που διοικούσε ο Άγιος Κάθμπερτ στην Ντέιρα ήταν πολύ καλές. Παραχώρησε στην εκκλησιαστική κοινότητα εδάφη ανάμεσα στους ποταμούς Τιν και Γουίρ τα οποία ανήκαν από τότε στο μοναστήρι του Σάντερλαντ και δημιούργησαν τον πυρήνα για τα εδάφη της εκκλησίας του Νταρχάμ, o Γκούθρεντ επέτρεψε στον επίσκοπο Ίντριντ να τα προσαρτήσει στην εκκλησία. 
Ο Συμεών αναφέρει ότι ο Γκούθρεντ βρέθηκε αντιμέτωπος με επίθεση των Σκωτσέζων αλλά κατάφερε να τους αποκρούσει με την βοήθεια του Αγίου Κάθμπερτ.
Ο Γκούθρεντ πέθανε στις 24 Αυγούστου 895 και τάφηκε στο Γιορκ Μίνστερ, τον διαδέχθηκε ο Σιφρέντι της Νορθουμβρίας.    
Ο Έθελγουιρντ ο ιστορικός του 10ου αιώνα του οποίου το έργο είναι περισσότερο αξιόπιστο σε σχέση με το μετέπειτα έργο του Συμεών του Νταρχάμ γράφει :

*"Εκεί πέθανε ο Γκούθφριθ, ο βασιλιάς των Νορθουμβρίων την ημέρα της εορτής του Αγίου Βαρθολομαίου, το σώμα του μεταφέρθηκε στον καθεδρικό ναό της [[Γιορκ]]."*  

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Downham, Clare (2007), Viking Kings of Britain and Ireland: The Dynasty of Ívarr to A.D. 1014, Edinburgh: Dunedin.
*Higham, N. J. (1986), The Northern Counties to AD 1000, Harlow: Longman.
*Higham, N. J. (1993), The Kingdom of Northumbria AD 350–1100, Stroud: Sutton.
*Hudson, Benjamin (2005), Viking Pirates and Christian Princes: Dynasty, Religion and Empire in the North Atlantic, Oxford: Oxford University Press.
*Symeon of Durham; J. Stevenson, translator (1855). "The Historical Works of Simeon of Durham". Church Historians of England, volume III, part II. Seeley's. Retrieved 2007-01-27.
*Stenton, Frank M. (1971), Anglo-Saxon England (3rd ed.), Oxford: Oxford University Press.
*Woolf, Alex (2007), From Pictland to Alba, 789–1070, The New Edinburgh History of Scotland, Edinburgh: Edinburgh University Press.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Το τέταρτο βιβλίο των Χρονικών του Έθελγουιρντ

Κατηγορία:Μονάρχες της Γιορκ
Γεώργιος Βρισιμιτζάκης

Ο **Γεώργιος Βρισιμιτζάκης** (1890–1947) ήταν Έλληνας ποιητής και δοκιμιογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1890 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όμως η καταγωγή του ήταν από το Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε φιλολογία, κοινωνιολογία και θετικές επιστήμες στο Παρίσι (1911–12) προτού μεταβεί στην Ιταλία (1912–13), όπου συνδέθηκε με αναρχικούς κύκλους. Επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια, όπου έζησε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του, περνώντας ένα μικρό διάστημα στην Αθήνα όπου συνεργάστηκε με το περιοδικό *Βωμός* (1918). Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα το 1920 με την ποιητική συλλογή *Τραγούδια του φελλάχου*, εμπνευσμένος από τον βίο των αγροτών της Αιγύπτου. Στη συνέχεια έγραψε διάφορα έργα τόσο σε πεζό όσο και σε έμμετρο λόγο, ενώ υπήρξε υποστηρικτής του Κωνσταντίνου Καβάφη. Μετέφραζε και δημοσίευε κείμενα σχετικά με την αναρχία σε εφημερίδες του Καΐρου, ενώ οργάνωνε διαλέξεις στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας για το θέμα αυτό. Από το 1926 ζούσε στη Γαλλία όπου δημοσίευε διάφορα λογοτεχνικά κείμενα με το ψευδώνυμο «Philetas». Ακόμη ήταν στέλεχος του περιοδικού *Γράμματα*. Σκοτώθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1947 στο Αννεσύ της Γαλλίας.

## Εργογραφία
Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του Γεωργίου Βρισιμιτζάκη είναι τα εξής:
**Το έργο του Κ.Π. Καβάφη*, 1917, δοκίμιο.
**Η πολιτική του Καβάφη*, 1917, δοκίμιο.
**Τραγούδια του φελλάχου*, 1920, ποιητική συλλογή.
**Οι κύκλοι της κολάσεως του Δάντη στην ποίηση του Καβάφη*, 1926, δοκίμιο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Γεώργιος Βρισιμιτζάκης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι
Κατάλογος υπερκαινοφανών

[right|thumb|185px|Το υπόλειμμα του [SN 1054 («Νεφέλωμα του Καρκίνου»)]]
Αυτός ο **κατάλογος υπερκαινοφανών** περιέχει υπερκαινοφανείς αστέρες που είχαν κάποια σημασία στην ιστορία της αστρονομίας.

## Κατάλογος

*Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις το έτος που ανακαλύφθηκε ο υπερκαινοφανής περιέχεται στην ονομασία του (1η στήλη), αλλιώς βλ. τη στήλη των σχολίων.*

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το σύνολο των καταγεγραμμένων υπερκαινοφανών από το 1885 ως το 2015 στο Κεντρικό Γραφείο Αστρονομικών Τηλεγραφημάτων (CBAT) της IAU
* WISeREP - Weizmann Interactive Supernova data Repository

*
Επαρχία Γιαζντ

Η **επαρχία Γιαζντ** (περσικά: **استان یزد**, *Ostān-e Yazd*) είναι μια από τις 31 επαρχίες του Ιράν. Βρίσκεται στο κέντρο της χώρας και το διοικητικό της κέντρο είναι η πόλη Γιαζντ. Το 2014 τοποθετήθηκε στην Περιφέρεια 5.

Η επαρχία έχει έκταση 131.575 τετραγωνικά χιλιόμετρα και, σύμφωνα με τη πιο πρόσφατη διοικητική διαίρεση της χώρας, χωρίζεται σε δέκα κομητείες: Κομητεία Αμπαρκούχ, Κομητεία Αρντακάν, Κομητεία Μπαφκ, Κομητεία Μπεχαμπάντ, Κομητεία Χατάμ, Κομητεία Μεχρίζ, Κομητεία Μεϋμπόντ, Κομητεία Ασκεζάντ, κομητεία Ταφτ και κομητεία Γιαζντ. Σύμφωνα με την απογραφή του 1996, η επαρχία Γιαζντ είχε πληθυσμό περίπου 750.769, εκ των οποίων το 75.1% ήταν κάτοικοι αστικών περιοχών, ενώ το 24.9% κατοικούσε σε αγροτικές περιοχές. Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της (συμπεριλαμβανομένης της κομητείας Ταμπάς, η οποία μεταφέρθηκε στην επαρχία Νότιου Χορασάν) ήταν 1.074.428 κάτοικοι, σε 258.691 οικογένειες. Εκτός της Κομητείας Ταμπάς, ο πληθυσμός της (το 2006) ήταν 895.276 κάτοικοι, σε 241.846 οικογένειες.

Η πόλη του Γιαζντ είναι η οικονομική και διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας και ως εκ τούτου η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της επαρχίας. 

## Γεωγραφία
Η επαρχία Γιαζντ με έκταση 129.285 τετραγωνικά χιλιόμετρα βρίσκεται σε μια όαση όπου συναντάται η ερήμου Νταστ-ε-Καβίρ και η έρημος Νταστ-ε Λουτ. Η ίδια η πόλη ονομάζεται μερικές φορές ως «η νύφη του Καβίρ» λόγω της θέσης της, σε μια κοιλάδα μεταξύ του Σιρ Κουχ, του υψηλότερου βουνού στην περιοχή με υψόμετρο 4.075 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και το Χαρανέκ. Η πρωτεύουσα βρίσκεται σε απόσταση 1.203 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και καλύπτει έκταση 16.000 τ.χλμ.

Σύμφωνα με τους κανόνες διοικητικής διαίρεσης, η επαρχία Γιαζντ χωρίζεται σε 10 κομητείες, καθεμία από τις οποίες περιλαμβάνει τουλάχιστον μια πόλη και μια σειρά συνοικιών, αγροτικές περιοχές (ντεχεστάν) και χωριά.

### Βουνά του Γιαζντ
*Νότια και Νοτιοδυτικά βουνά
Αυτή η ομάδα είναι ευρύτερη από τις άλλες κορυφογραμμές και περιλαμβάνει το Σιρ Κουχ. 
*Ανατολικά βουνά
Βρίσκονται στην ανατολική επαρχία Γιαζντ και η υψηλότερη κορυφή είναι το Μπον Λοχτ (με υψόμετρο 3.002 μέτρων). 

## Φωτογραφίες

File:Sadri (Namir) Garden and Building - Taft, Yazd, Iran.jpg|Το Μπαγκ-ε Ναμίρ (Σάντρι), στο Ταφτ.
File:Ateshkadeh yazd.jpg|Ο Ζοροαστρικός ναός του Γιαζντ.
File:20101231 Yazd Iran panorama from Amir Chakhmaq Complex.jpg|Πανόραμα του Γιαζντ από το συγκρότημα Αμίρ Τσαχμάκ.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Γιαζντ
Αβελάρδος του Ωτβίλ

Ο **Αβελάρδος** ή Αμπαγκελάρντ, ιταλ. Abelardo (π. 1044 - 1081) από τον Οίκο των Ωτβίλ ήταν ο πρώτος γιος του Ονφρουά κόμη της Απουλίας & Καλαβρίας και της Λομβαρδής Γκαϊτελγκρίμα, κόρης του Γκουαϊμάρ Γ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο.

## Βιογραφία

Το 1057 απεβίωσε ο Ονφρουά και ο αδελφός του Ροβέρτος Γυϊσκάρδος ανέλαβε την κηδεμονία των γιων του Αβελάρδου και Ερμάνου. Τα παιδιά θα κληρονομούσαν την Απουλία και Καλαβρία του πατέρα τους, αλλά ο Ροβέρτος κατάσχεσε τις περιοχές και έγινε αυτός κόμης. Το 1064, μολις ο Ροβέρτος έφυγε για τη Σικελία, ο δυσαρεστημένος Αβελάρδος ακολούθησε τρεις βαρόνους στην εξέγερσή τους εναντίον του θείου του. Τους βοήθησε ο Λέων Περενός, δουξ του Δυρραχίου, κατεπάνω της Ιταλίας από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη. Αυτός τους συνέδραμε οικονομικά και στρατιωτικά για επτά έτη, αλλά δεν προχώρησαν εναντίον τού Ροβέρτου, ούτε αυτός εναντίον τους. 

Το 1069 ανέλαβε ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης ως Αυτοκράτορας των Ρωμαίων και η προσοχή δόθηκε στην απειλή των Σελτζούκων από τα Ανατολικά. Η εξέγερση διαλύθηκε και ο Αβελάρδος εξορίστηκε, μετά όμως ο θείος του τον συγχώρησε και του έδωσε πόλεις.

Το 1071 ήταν επικεφαλής νέας εξέγερσης, που περιελάμβανε τους Ρωμαίους της Κωνσταντινούπολης, τον αδελφό του Ερμάνο, δύο βαρόνους, τον πρίγκιπα της Κάπουα και τον πρίγκιπα του Σαλέρνο, που φοβήθηκαν την άνοδο του Ροβέρτου. Ο τελευταίος πολιορκούσε το Παλέρμο, πρωτεύουσα της Σικελίας και προτίμησε να αγνοήσει τη στάση υπέρ των γεγονότων που εξελισσόταν στη Σικελία· πράγματι το Παλέρμο έπεσε το 1072. 

Το επόμενο έτος ο Ροβέρτος επέστρεψε στην Καλαβρία και γρήγορα υπέταξε τους περισσότερους από τους εξεγερθέντες. Όμως στο Τράνι ασθένησε και αποσύρθηκε στο Μπάρι. Εκεί η σύζυγός του Σικελγκάιτα έκανε τους βαρόνους να αναγνωρίσουν τον γιο της Ρογήρο Μπόρσα διάδοχο. Μόνο ο Αβελάρδος διαφώνησε, λέγοντας ότι είναι ο νόμιμος κύριος του δουκάτου. Εξεγέρθηκε το 1078 μαζί με δύο βαρόνους και τον πρίγκιπα της Κάπουα. Η στάση ήταν καλά οργανωμένη, όμως συμφωνήθηκε ξεχωριστά ειρήνη με τον πρίγκιπα της Κάπουας και η εξέγερση κατέπεσε το 1079· το επόμενο έτος εξορίστηκε ο Αβελάρδος. 

Ταξίδευσε στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον Ερμάνο, όπου τον υποδέχθηκε εγκάρδια ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων. Το 1081 στην Ιλλυρία απεβίωσε, ίσως δολοφονημένος. Τάφηκε στην Ελλάδα και δεν μεταφέρθηκε στη Βενόζα, όπου αναπαύονται οι συγγενείς του ως σήμερα. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Ερμάνος των Ωτβίλ

Ο **Ερμάνος**, ιταλ. Ermanno (π. 1045 - 1097) από τον Οίκο των Ωτβίλ ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ονφρουά κόμη της Απουλίας & Καλαβρίας και της Γκαϊτελγκρίμα, κόρης του Γκουαϊμάρ Γ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο. Έγινε κόμης των Καννών της Μπαρλέττας, στο Τράνι της Απουλίας.

## Βιογραφία
Το 1057 απεβίωσε ο Ονφρουά και ο αδελφός του Ροβέρτος Γυϊσκάρδος ανέλαβε κηδεμόνας των γιών του Αβελάρδου και Ερμάνου, όμως κατάσχεσε την Απουλία & Καλαβρία των δύο ανιψιών του και έγινε κόμης.

Το 1064 ο δυσαρεστημένος Αβελάρδος έγινε επικεφαλής εξέγερσης βαρόνων εναντίον του θείου του. Ο Ροβέρτος κατέβαλε τους στασιαστές και ο Ερμάνος δόθηκε ως όμηρος στον Αβουλχαρέ (Abulchares) δούκα του Δυρραχίου και κατεπάνω της Ιταλίας από τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό έγινε για να εξασφαλιστεί η υπακοή του Αβελάρδου. Όταν ο Ερμάνος ελευθερώθηκε, επέστρεψε στο Τράνι. Το 1071 ο αδελφός του έγινε πάλι επικεφαλής εξέγερσης· ο Ερμάνος βοήθησε τους στασιαστές και έγινε κύριος του Τράνι κατά τη διάρκεια της εξέγερσης. Ωστόσο το 1073 αιχμαλωτίστηκε από τον Γκυ δούκα του Σορέντο, σύμμαχο των Νορμανδών στην Κάτω Ιταλία. Φυλακίστηκε στη Ράπολα του Μέλφι και μετά στο Μίλετο της Καλαβρίας, που την κατείχε ο Ρογήρος Α΄, αδελφός του Ροβέρτου. 

Τελικά αποφυλακίστηκε και ταξίδεψε με τον Αβελάρδο στην Κωνσταντινούπολη, όπου τους υποδέχθηκε ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων. Όταν ο θείος του εκστράτευσε εναντίον της Ελλάδας (1081-82), ο Ερμάνος επέστρεψε και κατέλαβε τις Κάννες της Μπαρλέττας, κοντά στο Τράνι της Απουλίας και τις κράτησε ως κόμης για περισσότερο από δέκα έτη. Όταν ο Ροβέρτος αποκλήρωσε τον πρωτότοκο γιο του Βοημούνδο Α΄, ο τελευταίος έλαβε μέρος στην Α΄ Σταυροφορία και ο Ερμάνος τον ακολούθησε. 

Κατά την πολιορκία της Αντιόχειας, απεβίωσε. Ο εξάδελφός του Βοημούνδος Α΄ έγινε, μετά την κατάληψη της πόλης, πρίγκιπας της Αντιόχειας.

## Πηγές
* Norwich, John Julius. The Normans in the South 1016–1130. London: Longmans, 1967.

Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ