open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βασιλικό Συγκρότημα του Ντέντινιε

Το **Βασιλικό Συγκρότημα του Ντέντινιε** () είναι συγκρότημα πρώην βασιλικών κατοικιών που χτίστηκε από τον Βασιλιά Αλέξανδρο Α΄ της Γιουγκοσλαβίας, στην περιοχή Ντέντινιε, στο Βελιγράδι της Σερβίας, μεταξύ των ετών 1924 και 1937.

Το Βασιλικό Συγκρότημα του Ντέντινιε καλύπτει μια έκταση 134 εκταρίων που καλύπτεται από πάρκα και περιέχει δύο κατοικίες: το Κράλιεφσκι Ντβορ (*Kraljevski Dvor*) και το Μπέλι Ντβορ (*Beli Dvor*).

Το συγκρότημα ανήκει στο κράτος της Σερβίας και από το 2001 το διαχειρίζεται το Ίδρυμα Κράλιεφσκι Ντβορ υπό την διεύθυνση του Πρίγκιπα Αλέξανδρου.

## Κράλιεφσκι Ντβορ
Το **Κράλιεφσκι Ντβορ** (στα ελληνικά *Βασιλικό Παλάτι*) είναι μια μεγάλη βίλα χτισμένη στο στυλ της Σερβο-Βυζαντινής Αναγέννησης από τον Σέρβο αρχιτέκτονα Ζιβοϊν Νίκολιτς και τον Ρώσο Νικολάι Κρασνόφ. Χτίστηκε το χρονικό διάστημα μεταξύ 1924 και 1929 με τα ιδιωτικά κεφάλαια του βασιλιά Αλέξανδρου Α ́ και ήταν η επίσημη κατοικία της βασιλικής οικογένειας Καρατζόρτζεβιτς από το 1934 έως το 1941. Σήμερα είναι η κατοικία του Πρίγκιπα Αλεξάνδρου, τελευταίου διαδόχου του Γιουγκοσλαβικού Θρόνου, ο οποίος επέστρεψε στη χώρα από την εξορία το 2001. 

Δίπλα στην κατοικία βρίσκεται το Βασιλικό Παρεκκλήσι, αφιερωμένο στον Απόστολο Ανδρέα, τον προστάτη του βασιλικού Οίκου του Καρατζόρτζεβιτς. Το Παρεκκλήσι χτίστηκε την ίδια εποχή με το Κράλιεφσκι Ντβόρ.

## Μπέλι Ντβορ
Η **Μπέλι Ντβορ** (σερβικά: Бели двор, στα ελληνικά *Λευκό Παλάτι*) χτίστηκε από το 1934 έως το 1937 επίσης από τον βασιλιά Αλέξανδρο Α ́ και ήταν η κατοικία του πρίγκιπα αντιβασιλέα Παύλου από το 1934 μέχρι το 1941. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η νέα κομμουνιστική κυβέρνηση κατέλαβε τα περιουσιακά στοιχεία και την περιουσία της βασιλικής οικογένειας Καρατζόρτζεβιτς. Το παλάτι χρησιμοποιήθηκε ως επίσημη κατοικία από τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, και αργότερα από τον πρόεδρο της Γιουγκοσλαβίας, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, για επίσημες κρατικές τελετές.

## Οικία με την Αχυρένια Στέγη
Στο Συγκρότημα υπάρχει και ένα τρίτο κτίσμα, το οποίο χτίστηκε με στο στυλ των παλαιών παραδοσιακών Σερβικών σπιτιών. Ο βασιλιάς Αλέξανδρος Α ́ κατοικούσε σε αυτό, ενόσω επέβλεπε τα έργα κατασκευής στο συγκρότημα, ενώ χρησίμευσε επίσης ως αναγνωστήριο για τους τρεις γιους του καθώς και ως ατελιέ για τη βασίλισσα Μαρία.

## Κήποι
Το συγκρότημα περιλαμβάνει κήπους δομημένους στο στυλ των αγγλικών, αλλά και των γαλλικών κήπων.

## Εικονοθήκη

Αρχείο:Kraljevski_Dvor_pod_snegom.jpg|Το Κράλιεφσκι Ντβορ και το Βασιλικό Παρεκκλήσι.
Αρχείο:Beli_dvor.jpg|Το Μπέλι Ντβορ.
Αρχείο:SlamnataKuca.jpg|Η Οικία με την Αχυρένια Στέγη.
Αρχείο:Bazen_Belog_dvora.jpg|Ο κήπος του συγκροτήματος.


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Μαυσωλείο της Βασιλικής Οικογένειας

Κατηγορία:Σάφσκι Βένατς
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βελιγράδι
Scorching Beauty

Το ***Scorching Beauty*** είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ το οποίο κυκλοφόρησε το αμερικανικό hard rock συγκρότημα Iron Butterfly. Κυκλοφόρησε τέσσερα χρόνια μετά την αρχική τους διάλυση και ηχογραφήθηκε από μια ανανεωμένη σύνθεση με μόνο ένα μέλος να έχει απομείνει από το προηγούμενο άλμπουμ τους, τον ντράμερ Ρον Μπούσι. Εκτός από τον Μπούσι, αυτή η σύνθεση περιλαμβάνει τους Έρικ Μπραν (κιθαρίστα από την κλασική σύνθεση), Φιλ Κρέιμερ και Χάουαρντ Ρέιτζες. Το εξώφυλλο του άλμπουμ σχεδιάστηκε από τον Έρνι Κεφαλού και εικονογραφήθηκε από τον Ντρου Στράζαν. Αυτό το άλμπουμ, μαζί με το *[[Sun and Steel (άλμπουμ)|Sun and Steel]]* (κυκλοφόρησε αργότερα το 1975), απέτυχαν εμπορικά. Τα κομμάτια από αυτό το άλμπουμ τείνουν να αγνοούνται στις συλλογές με τις μεγαλύτερες επιτυχίες και στα compilation των Iron Butterfly.

## Υποδοχή
Ο Στίβεν Τόμας Έρλεβιν του AllMusic χαρακτήρισε το άλμπουμ «ασήμαντο» και είπε ότι «εντάχθηκε ανάμεσα στο heavy acid rock του συγκροτήματος και στις arena rock συναυλίες των μέσων της δεκαετίας του '70». 

## Λίστα κομματιών

## Charts

## Προσωπικό
**Iron Butterfly**

* Έρικ Μπραν – κιθάρες, κύρια και δεύτερα φωνητικά
* Ρον Μπούσι – ντραμς, δεύτερα φωνητικά
* Φίλιπ Τέιλορ Κράμερ – μπάσο, φωνητικά
* Χάουαρντ Ρέιτζες – πλήκτρα, φωνητικά

**Προσκεκλημένος μουσικός**

* Τζον Άντερσον – δεύτερα φωνητικά στο "Pearly Gates"

## Singles

* "Searchin' Circles" (έκοδης 2:53) μαζί με το "Pearly Gates" (έκδοση 2:35)
* "High on a Mountain Top" μαζί με το "Before You Go"

## Παραπομπές

Κατηγορία:Άλμπουμ του 1974
Κατηγορία:Άλμπουμ των Iron Butterfly
Sun and Steel (άλμπουμ)

Το ***Sun and Steel*** είναι το έκτο και τελευταίο στούντιο άλμπουμ το οποίο κυκλοφόρησαν οι Iron Butterfly το 1975. Εξερευνά μια ευρύτερη ποικιλία στυλ από όλα τα άλμπουμ των Iron Butterfly, αλλά παραμένει πάντα εντός των σύγχρονων συμβάσεων του hard rock. Κομμάτια από αυτό το άλμπουμ συνήθως λείπουν από συλλογές με τις μεγαλύτερες επιτυχίες και compilation των Iron Butterfly. Είναι επίσης το μόνο άλμπουμ του συγκροτήματος το οποίο δεν κατάφερε να μπει στα charts του Billboard 200. Στον Καναδά έφτασε στο νούμερο 89 στις 27 Δεκεμβρίου 1975. 

## Υποδοχή
Ο Στίβεν Τόμας Έρλεβιν του Allmusic έδωσε αρνητική κριτική στο *Sun and Steel*, δίνοντάς του βαθμολογία ενός στα πέντε αστέρια. Είπε ότι «ήταν μια εντελώς καταστροφική προσπάθεια αναμόρφωσης του χαρακτηριστικού ήχου του συγκροτήματος στις συμβάσεις hard rock της δεκαετίας του '70, χωρίς καν την αξιοσημείωτη αξία του *Scorching Beauty*». 

Η σελίδα Only Solitaire του Τζορτζ Στρατόστιν έδωσε θετική κριτική στο άλμπουμ, βαθμολογώντας το με έντεκα στα δεκαπέντε. Είπε ότι «Αυτό είναι το καλύτερο άλμπουμ των Iron Butterfly το οποίο έχω ακούσει μέχρι τώρα» και ότι «καθώς δεν είμαι θαυμαστής του είδους της 'heavy soul', πρέπει να παραδεχτώ ότι το συγκρότημα έκανε μερικά μίνι-θαύματα εδώ», ξεχωρίζοντας το "Scorching Beauty" ως το καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ.

## Λίστα κομματιών

## Προσωπικό

; **Iron Butterfly**

* Έρικ Μπραν – κιθάρες, κύρια και δεύτερα φωνητικά
* Ρον Μπούσι – ντραμς
* Μπιλ ΝτεΜαρτίνες – πλήκτρα, φωνητικά
* Φίλιπ Τέιλορ Κράμερ – μπάσο, φωνητικά

; **Επιπλέον προσωπικό**

* Ντέιβιντ Ρίτσαρντ Κάμπελ – ενορχήστρωση στα "Beyond the Milky Way" και "I'm Right, I'm Wrong"
* Τζερόμ Τζάμονβιλ – κόρνα στα "Beyond the Milky Way" και "Free"
* Άλεξ Κουίγκλεϊ – Μαρίμπα στο "Free"
* Τζούλια Τίλμαν, Μαξίν Γουίλαρντ και Τζουν Ντενίς Γουίλιαμς – δεύτερα φωνητικά στο "Free"

## Singles

* "Beyond the Milky Way" μαζί με το "Get It Out"
* "I'm Right, I'm Wrong" (έκδοση 3:50) μαζί με το "Scion" (έκδοση 3:40)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 1975
Κατηγορία:Άλμπουμ των Iron Butterfly
Naldi

**Ronald Sefullahu** (γεννημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1997), γνωστός επαγγελματικά ως **Naldi**, είναι Αλβανός τραγουδιστής, στιχουργός και μουσικός παραγωγός.

## Πρώτα χρόνια
Ο Naldi γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τίρανα, Αλβανία. Το 2018 μετακόμισε στη Γαλλία και σήμερα ζει στην Τουλούζη. Από μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική και αργότερα άρχισε να αναπτύσσει την καριέρα του ανεξάρτητα.

## Καριέρα
Ο Naldi άρχισε να κυκλοφορεί μουσική ανεξάρτητα στις αρχές της δεκαετίας του 2020.

Το 2023 κυκλοφόρησε το τραγούδι **"Pse"** σε συνεργασία με τον Xhoni Beats. 

Την ίδια χρονιά συμμετείχε και στο τραγούδι **"A t'kam mungu"**, το οποίο απέσπασε προσοχή στις ψηφιακές πλατφόρμες.

Το 2024 συνεργάστηκε με τους Luiz Ejlli, Lumi B και Bruno Revolt στο τραγούδι **"Do Pi"**, το οποίο καλύφθηκε ευρέως από τα μέσα ενημέρωσης.

Το 2026 κυκλοφόρησε το τραγούδι **"Mëkatare"** σε συνεργασία με τον Bruno Revolt και τον Visjan Ukcenaj, το οποίο μπήκε στο chart *Top Awards*.

Το 2025 έλαβε πρόταση από την αμερικανική εταιρεία επενδύσεων μουσικής Duetti για μέρος του μουσικού του καταλόγου.

Έχει επίσης αναφερθεί σε διεθνή μέσα όπως *The Source*, *LA Weekly*, *HipHopSince1987* και *Billboard HipHop*.   

Το μουσικό του στυλ περιλαμβάνει στοιχεία pop, afrobeat και oriental, ενώ οι στίχοι του επικεντρώνονται σε προσωπικές εμπειρίες και συναισθηματικά θέματα.

## Δισκογραφία

### Singles

* "Shum Mashtrime" (2022)
* "Për Ty" (2022)
* "Në krahët e mia" (2022)
* "Do Vi" (2025)
* "Telefonin" (2026)
* "Vraje" (2026)

### Συνεργασίες

* "A t'kam mungu" (με Aleks) (2023)
* "Pse" (με Xhoni Beats) (2023)
* "Do Pi" (με Luiz Ejlli, Lumi B & Bruno Revolt) (2024)
* "Mëkatare" (με Bruno Revolt & Visjan Ukcenaj) (2026)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* IMDb
* Spotify
* Apple Music
* Top Awards
Σπίτι των Λουλουδιών (μαυσωλείο)

Το **Σπίτι των Λουλουδιών** (σερβικά: Кућа цвећа / Kuća cveća; κροατικά: Kuća cvijeća; σλαβομακεδονικά: Куќа на цвеќето; σλοβενικά: Hiša cvetja) είναι ο τόπος ταφής του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο (1892–1980) και της χήρας του, Γιοβάνκα Μπροζ (1924–2013). Βρίσκεται στους χώρους του Μουσείου της Γιουγκοσλαβίας στο Ντέντινιε, στο Βελιγράδι της Σερβίας.

## Ονομασία
Η ονομασία "Σπίτι των Λουλουδιών" προέρχεται από το γεγονός ότι πολλά λουλούδια περιβάλλουν τον τάφο μέχρι να κλείσει για το κοινό μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Σήμερα υπάρχουν μόνο λευκές πέτρες εκεί που ήταν φυτεμένα τα λουλούδια. Αρχικά ονομαζόταν "Ανθοπωλείο" κατά τη διάρκεια της ζωής του Τίτο όταν χρησίμευσε ως βοηθητικό γραφείο του με εσωτερικό κήπο.

## Ιστορία
Το Σπίτι των Λουλουδιών χτίστηκε το 1975, με βάση ένα σχέδιο του αρχιτέκτονα Στέπαν Κράλτζ. Χτίστηκε ως χειμερινός κήπος με χώρους για την εργασία και την διαμονή του Τίτο με έκταση 902 τετραγωνικών μέτρων κοντά στην κατοικία όπου ζούσε. Αποτελείται από τρία μέρη: το κεντρικό μέρος - ένα κήπο με λουλούδια, και δύο παράλληλους διαδρόμους στις πλευρές γύρω από αυτόν. Στην αντίθετη πλευρά της εισόδου βρίσκεται μια βεράντα με θέα στο Βελιγράδι. Στο κεντρικό μέρος, σύμφωνα με την προσωπική του επιθυμία, ο Τίτο ενταφιάστηκε τον Μάιο του 1980. Η τρίτη και τελευταία σύζυγός του, Γιοβάνκα, θάφτηκε δίπλα του το 2013.

Οι μόνιμες εκθέσεις στο σπίτι των λουλουδιών αποτελούνται από τεκμήρια από τοπικές και ομοσπονδιακές δράσεις νεολαίας από την περίοδο μετά το 1957, από την οποία η 25η Μαΐου γιορτάστηκε ως Ημέρα της Νεολαίας.

Για σχεδόν μια δεκαετία μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας ολόκληρο το συγκρότημα (ο τάφος και το μουσείο) ήταν κλειστό για το κοινό και οι στρατιωτικοί φρουροί αφαιρέθηκαν μόνιμα. Ωστόσο, ο χώρος άνοιξε ξανά για τους τουρίστες και τους ανθρώπους που επιθυμούν να προσκυνήσουν τους τάφους. Πολλοί επισκέπτες, από όλη την πρώην Γιουγκοσλαβία, επισκέπτονται το μέρος, ειδικά στις 7 Μαΐου (ημερομηνία γέννησης του Τίτο). Το μνημείο επισκέφθηκαν περισσότεροι από έντεκα χιλιάδες άνθρωποι το 2004, και μεταξύ 1982 και 2012, περισσότεροι από 17 εκατομμύρια άνθρωποι.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Kuća_cveća_013.jpg|Οι τάφοι του Γιόσιπ και της Γιοβάνκα Μπροζ Τίτο
Αρχείο:Grave_of_the_marshal_Tito_in_The_Haus_of_Flowers.JPG|Ο τάφος του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο
Αρχείο:Tito's_mausoleu_entrance.JPG|Η είσοδος του μαυσωλείου
Αρχείο:Kuća_Cveća.jpg|Η φρουρά του μαυσωλείου 
Αρχείο:Unutrasnjost_Kuce_cveca.jpg|Το εσωτερικό του μαυσωλείου 
Αρχείο:Kuća_cveća.jpg|Το μουσείο του μαυσωλείου 


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
Κατηγορία:Σάφσκι Βένατς
Κατηγορία:Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βελιγράδι
Ζόραν Σλίσκοβιτς

Ο **Ζόραν Σλίσκοβιτς** (, 1 Μαρτίου 1966) είναι Κροάτης πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός.

## Σταδιοδρομία
Ο Σλίσκοβιτς εκπαιδεύτηκε μόνος του, χωρίς κατάλληλη προπονητική, στην τοπική Φαραόν Τρπάνι, πριν στη συνέχεια αγωνιστεί ως έφηβος για για μερικές σεζόν στην κοντινή Ποτόμιε. Ισχυρίζεται ότι είχε προπονηθεί σωστά μόνο όταν πήγε, σε ηλικία 18 ετών, στη Νερετβάνατς Οπουζέν, ανεβαίνοντας γρήγορα στην πρώτη ομάδα. Την επόμενη σεζόν, ο Σλίσκοβιτς εντάχθηκε στην Ζελεζνιτσάρ Σαραγέβο του Πρωταθλήματος Γιουγκοσλαβίας, με τον προπονητή Ίβιτσα Όσιμ να του δίνει το πράσινο φως μετά από μια δοκιμή.

Ο Σλίσκοβιτς μετακόμισε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1992, όπου εντάχθηκε στην Α.Ε.Κ. για δύο σεζόν. Κέρδισε 2 πρωταθλήματα με την AEK, βοηθώντας την ομάδα πολύ με τις επιδόσεις και τα γκολ του, ενώ ήταν επίσης ο κορυφαίος σκόρερ του Κυπέλλου Ελλάδας το 1994, με 10 γκολ. Στις 31 Οκτωβρίου 1992, σημείωσε δύο γκολ, βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει στο εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Skoda Ξάνθης με 3-4. Στις 6 Ιουνίου 1993 άνοιξε το σκορ στο πρώτο λεπτό, στην νίκη με 3-1 εναντίον του Ολυμπιακού. Στις 22 Δεκεμβρίου 1993, σημείωσε το νικητήριο γκολ στη νίκη με 1-2 εναντίον του ΟΦΗ. Σκόραρε το γκολ νίκης εναντίον του Ηρακλή, στις 13 Μαρτίου 1994. Στις 3 Απριλίου 1994, σημείωσε επίσης το γκολ νίκης εναντίον του Εδεσαϊκού. Το καλοκαίρι του 1994, οι άνθρωποι της AEK, στην προσπάθειά τους να ενισχύσουν την ομάδα για τα προκριματικά του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, δεν του προσέφεραν ανανέωση συμβολαίου, προκειμένου να απελευθερώσουν μια θέση ξένου. Ο Σλίσκοβιτς υπέγραψε με τον Πανηλειάκο στην δεύτερη κατηγορία, όπου έπαιξε για μια σεζόν. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Κροατία, για να παίξει για δύο σεζόν για την Ντιναμό Ζάγκρεμπ, πριν αποσυρθεί το 1999 με την Σλάβεν Μπελούπο.

## Διακρίσεις

; ΑΕΚ

* Α΄ Εθνική Ελλάδας: 1992-93, 1993–94

; Πανηλειακός

* Β΄ Εθνική Ελλάδας: 1994–95

; Ατομικές

* Κορυφαίος σκόρερ του Κυπέλλου Ελλάδας: 1993–94

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο 1hnl.net
* Προφίλ στο Strukljeva.net

Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανηλειακού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλάβεν Μπελούπο
Γιάκοβ Πέρελμαν

Ο **Γιάκοβ Ισιντόροβιτς Πέρελμαν** (Ρωσικά: Яков Исидорович Перельман,  – 16 Μαρτίου 1942) ήταν Ρώσος και Σοβιετικός επιστημονικός συγγραφέας και συγγραφέας πολλών εκλαϊκευμένων επιστημονικών βιβλίων, ανάμεσα στα οποία ήταν και *Η φυσική μπορεί να είναι διασκεδαστική* και *Τα μαθηματικά μπορεί να είναι διασκεδαστικά*.

## Η ζωή και το έργο του
Ο Πέρελμαν γεννήθηκε το 1882 στην πόλη Μπιαουίστοκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (η οποία σήμερα ανήκει στην Πολωνία). Το 1909, απέκτησε το Δίπλωμα Δασολογίας από το Αυτοκρατορικό Ινστιτούτο Δασολογίας (το οποίο σήμερα έχει την επωνυμία Κρατικό Πανεπιστήμιο Δασολογίας Αγίας Πετρούπολης) στην Αγία Πετρούπολη. Επηρεάστηκε από τον Ερνστ Μαχ και πιθανώς από τον Ρώσο μαχιστή Αλεξάντερ Μπογκντάνοφ στην παιδαγωγική του προσέγγιση σε σχέση με την εκλαΐκευση της επιστήμης.  Μετά την επιτυχία του έργου του *Φυσική για ψυχαγωγία*, ο Πέρελμαν ξεκίνησε να γράφει και άλλα βιβλία, στα οποία αποδείχθηκε ένας ευφάνταστος εκλαϊκευτής της επιστήμης. Ιδιαίτερα δημοφιλή ήταν *τα Αριθμητική για ψυχαγωγία*, *Μηχανική για ψυχαγωγία*, *Γεωμετρία για ψυχαγωγία*, *Αστρονομία για ψυχαγωγία*, *Ζωντανά μαθηματικά*, *Φυσική παντού* και *Κόλπα και διασκεδάσεις*.

Τα διάσημα βιβλία του που ασχολούνταν με τη φυσική και την  αστρονομία μεταφράστηκαν σε διάφορες γλώσσες από την πρώην Σοβιετική Ένωση.

Ο επιστήμονας Κονσταντίν Τσιολκόφσκι, ο οποίος εκτιμούσε ιδιαίτερα τα ταλέντα και τη δημιουργική ιδιοφυΐα του Πέρελμαν, έγραψει για αυτόν στον πρόλογο του βιβλίου του *Διαπλανητικά ταξίδια*: "Ο συγγραφέας είναι γνωστός εδώ και καιρό για τα εκλαϊκευμένα, πνευματώδη και αρκετά επιστημονικά του έργα για τη φυσική, την αστρονομία και τα μαθηματικά, τα οποία, επιπλέον, είναι γραμμένα σε μια θαυμάσια γλώσσα και είναι πολύ ευανάγνωστα".

Ο Πέρελμαν έχει επίσης συγγράψει πολλά εγχειρίδια και άρθρα σε σοβιετικά περιοδικά εκλαϊκευμένης επιστήμης.

Εκτός από τα εκπαιδευτικά και επιστημονικά του συγγράμματα, εργάστηκε επίσης ως συντάκτης επιστημονικών περιοδικών, ανάμεσα στα οποία τα *Nature and People* και *In the Workshop of Nature*.

Ο Πέρελμαν πέθανε από πείνα το 1942, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Λένινγκραντ από τη ναζιστική Γερμανία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πολιορκία ξεκίνησε στις 9 Σεπτεμβρίου 1941 και διήρκεσε 872 ημέρες, μέχρι τις 27 Ιανουαρίου 1944. Η πολιορκία του Λένινγκραντ ήταν μια από τις μεγαλύτερες και πιο καταστροφικές πολιορκίες μεγάλης πόλης στη σύγχρονη ιστορία και μια από τις πιο κοστοβόρες από άποψη θυμάτων (1.117.000). 

Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Γιόσιφ, ήταν συγγραφέας που δημοσίευε με το ψευδώνυμο Όσιπ Ντίμοφ. Τα αδέλφια δεν έχουν συγγένεια με τον Ρώσο μαθηματικό Γκριγκόρι Πέρελμαν, ο οποίος γεννήθηκε το 1966 από έναν άλλο Γιάκοφ Πέρελμαν. Ωστόσο, ο Γκριγκόρι Πέρελμαν δήλωσε στο περιοδικό *[[The New Yorker]]* ότι ο πατέρας του του χάρισε τη *Φυσική για ψυχαγωγία* και ότι αυτό ενέπνευσε το ενδιαφέρον του για τα μαθηματικά. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  Δωρεάν ηλεκτρονική έκδοση στο Internet Archive .
* 
* Βιογραφία στα ισπανικά.

Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί Εβραίοι
Κέντρο Πυρηνικής Έρευνας της Νεγκέβ Σιμόν Πέρες

Το **Κέντρο Πυρηνικής Έρευνας της Νεγκέβ Σίμον Πέρες** () παλαιότερα γνωστό ως **Κέντρο Πυρηνικής Έρευνας της Νέγκεβ**, κάποιες φορές ανεπίσημα αναφερόμενο ως **Αντιδραστήρας της Νεγκέβ**/**Αντιδραστήρας της Ντιμόνα**, ή και **Πυρηνικό Ερευνητικό Κέντρο της Νεγκέβ** – είναι μια Ισραηλινή πυρηνική εγκατάσταση στην έρημο του Νεγκέβ. Βρίσκεται περίπου 13 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την πόλη της Ντιμόνα. Η κατασκευή του Κέντρου ξεκίνησε το 1958 και ο πυρηνικός αντιδραστήρας βαρέος ύδατος τέθηκε σε λειτουργία κάπου μεταξύ του 1962 και 1964.

Το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι ο πυρηνικός αντιδραστήρας και η ερευνητική εγκατάσταση χρησιμοποιούνται για «ερευνητικούς σκοπούς στον τομέα της ατομικής επιστήμης», ωστόσο ο αντιδραστήρας έχει χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή πυρηνικού υλικού για χρήση στο πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του Ισραήλ. ότι το Ισραήλ είχε ήδη παράξει τα πρώτα του πυρηνικά όπλα το 1967, και έχει εκτιμηθεί ότι κατέχει μεταξύ 90 και 400 πυρηνικές κεφαλές. Ο αντιδραστήρας δεν αποτελεί πολιτικό πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής και δεν αποστέλλει ηλεκτρική ενέργεια στο Ισραηλινό ηλεκτρικό δίκτυο.

Πληροφορίες σχετικά με την εγκατάσταση παραμένουν εξαιρετικά εμπιστευτικές και η χώρα διατηρεί μια πολιτική γνωστή ως στρατηγική ασάφεια–αρνούμενη να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει την κατοχή τους. Το Ισραήλ δεν έχει υπογράψει την Συνθήκη μη διάδοσης πυρηνικών όπλων μέχρι σήμερα.

Φέρεται πως η χώρα επέτρεψε Αμερικανική επιθεώρηση της Εγκατάστασης τον Ιανουάριο του 1965, με τις επιθεωρήσεις να συνεχίζονται έως το 1969. Ο εναέριος χώρος πάνω από την Εγκατάσταση της Νεγκέβ είναι κλειστός για όλα τα αεροσκάφη, ενώ η γύρω περιοχή βρίσκεται ύπο αυστηρή φύλαξη και είναι περιφραγμένη. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Έξι Ημερών, ένα μαχητικό αεροσκάφος Dassault Ouragan της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας, το οποίο ακούσια πέταξε πάνω από την Ντιμόνα κατερρίφθη από ισραηλινό πύραυλο.

Τον Άυγουστο του 2018 μετονομάστηκε προς τιμήν του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, Σίμον Πέρες.

Το 2021 υπήρξε αναφορά ότι βάσει δορυφορικών εικόνων, το Κέντρο βρισκόταν σε στάδιο μεγάλης επέκτασης. Η νέες κατασκευές, μεγέθους 140×50 μέτρων, εκτιμάται πως ξεκίνησαν στα τέλη του 2018 ή στις αρχές του 2019, νοτιοδυτικά, στην άμεση περιοχή του πυρηνικού αντιδραστήρα και των εγκαταστάσεων επανεπεξεργασίας.

Τον Μάρτιο του 2026, οι ΗΠΑ διεξήγαγαν αεροπορικές επιδρομές στην Πυρηνική Εγκατάσταση της Νατάνζ στην πόλη Νατάνζ του Ιράν, με  κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Ιράν. Το Ιράν ως απάντηση διεξήγαγε αεροπορικές επιδρομές στην πόλη της Ντιμόνα. Το ίδιο ανέφερε ότι στόχευε να χτυπήσει την Εγκατάσταση.

## Δείτε επίσης

* Πυρηνικά όπλα
* Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας
* Συνθήκη μη διάδοσης πυρηνικών όπλων
* Συνθήκη πλήρους απαγόρευσης των πυρηνικών δοκιμών: Κατάσταση

## Σημειώσεις

## Πηγές

* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πυρηνικά όπλα
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις του Ισραήλ
Κατηγορία:Πυρηνικοί αντιδραστήρες
Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα ανά χώρα
Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στο Ισραήλ
Μυίαση

Ως **μυίαση** ονομάζεται η παρασιτική προσβολή του σώματος ενός ζωντανού ζώου από προνύμφες μυγών (σκουληκιών) που αναπτύσσονται μέσα στον ξενιστή ενώ τρέφονται με τον ιστό του. Αν και οι μύγες έλκονται συνήθως από ανοιχτές πληγές και τρίχωμα εμποτισμένο με ούρα ή κόπρανα, ορισμένα είδη (συμπεριλαμβανομένων των πιο συνηθισμένων μυιατικών μυγών - των Οιστρίδων, των Καλλιφορίδων και των Σαρκοφαγίδων) μπορούν να δημιουργήσουν προσβολή ακόμη και σε άθικτο δέρμα. Οι μη μυιατικές μύγες (όπως η κοινή οικιακή μύγα) μπορεί να είναι υπεύθυνες για τυχαία μυίαση.

Επειδή ορισμένα ζώα (ιδιαίτερα τα μη ιθαγενή οικόσιτα ζώα) δεν μπορούν να αντιδράσουν τόσο αποτελεσματικά όσο οι άνθρωποι στις αιτίες και τις επιπτώσεις της μυίασης, τέτοιες προσβολές αποτελούν ένα σοβαρό και συνεχιζόμενο πρόβλημα για τις κτηνοτροφικές βιομηχανίες παγκοσμίως, προκαλώντας σοβαρές οικονομικές απώλειες όπου δεν μετριάζονται από την ανθρώπινη δράση Αν και συνήθως αποτελεί πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για τα ζώα, η μυίαση είναι επίσης μια σχετικά συχνή ασθένεια για τους ανθρώπους σε αγροτικές τροπικές περιοχές όπου ευδοκιμούν οι μυιατικές μύγες και συχνά μπορεί να απαιτεί ιατρική φροντίδα για την χειρουργική αφαίρεση των παρασίτων.  

Η μυίαση ποικίλλει σημαντικά στις μορφές που λαμβάνει και στις επιπτώσεις της σε όσους επηρεάζονται. Τέτοιες παραλλαγές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το είδος της μύγας και από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Ορισμένες μύγες γεννούν αυγά σε ανοιχτές πληγές, άλλες προνύμφες μπορεί να εισβάλουν στο άθικτο δέρμα ή να εισέλθουν στο σώμα μέσω της μύτης ή των αυτιών, και άλλες μπορεί να καταποθούν εάν τα αυγά εναποτεθούν στα χείλη ή στην τροφή. 

Μπορεί επίσης να υπάρξει τυχαία μυίαση που μπορεί να προκαλέσει η Eristalis tenax στους ανθρώπους μέσω του νερού που περιέχει τις προνύμφες ή σε μολυσμένα άψητα τρόφιμα. Το όνομα της πάθησης προέρχεται από την αρχαία ελληνική **μυῖα** (μύγα) 

## Αναφορές

## Εξωτερικές συνδέσεις

Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες
Γιώργος Ξένος

Ο Γιώργος Ξένος είναι Έλληνας Ζωγράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953.  

## Παραπομπές
Διεθνής Έκθεση Σμύρνης

μικρογραφία|250x250εσ|Το πάρκο Κουλτούρ Παρκ, το οποίο φιλοξενεί τη Διεθνή Έκθεση Σμύρνης, από το Καντιφέκαλε
Η **Διεθνής Έκθεση της Σμύρνης** (Τουρκικά: İzmir Enternasyonal Fuarı) είναι η πιο παλιά εμπορική έκθεση στην Τουρκία, η οποία θεωρείται το λίκνο των βιομηχανικά και των εμπορικών εκθέσεων της Τουρκίας. Επίσης, η έκθεση είναι αξιοσημείωτη για τον λόγο ότι αποτελεί χώρο φιλοξενίας μιας σειράς από φεστιβαλικές δράσεις οι οποίες λαμβάνουν χώρς ταυτόχρονα. Τόσο η έκθεση όσο και το φεστιβάλ πραγματοποιούνται στον χώρο του συγκροτήματος του πολύ μεγάλου πάρκου της Σμύρνης, το οποίο ονομάζεται Κουλτούρ Παρκ (Kültürpark), κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του Σεπτεμβρίου και διοργανώνονται από την İZFAŞ, μια εταιρεία που εξαρτάται από τον Μητροπολιτικό Δήμο της Σμύρνης. Ο χώρος της εκδήλωσης, το Κουλτούρ Παρκ, αντιστοιχεί στις ελληνικές συνοικίες της Πόλης που καταστράφηκαν κατά την Καταστροφή της Σμύρνης το 1922.  Η 95η Διεθνής Έκθεση Σμύρνης πρόκειται να λάβει χώρα μεταξύ 5 και 13 Σεπτεμβρίου 2026.  Η Διεθνής Έκθεση Σμύρνης είναι επίσης το πιο παλαιό μέλος (από το 1948) από την Τουρκία της Παγκόσμιας Ένωσης Εκθέσεων (UFI), που αποτελεί την ένωση των κορυφαίων διοργανωτών εμπορικών εκθέσεων και ιδιοκτητών εκθεσιακών χώρων στον κόσμο, καθώς και των σημαντικότερων εθνικών και διεθνών ενώσεων της βιομηχανίας εκθέσεων και των συνεργατών της. Οι μουσικές και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις οι οποίες συνοδεύουν την εμπορική έκθεση και οι οποίες είχαν ξεκινήσει ως βοηθητικές δράεις με στόχο την προσέλκυση του ενδιαφέροντος του κοινού για την εκδήλωση, έχουν γίνει, με την πάροδο των ετών, μια παράδοση από μόνες τους. 

Η ίδια η έκθεση δεν περιορίζεται σε ένα μόνο θέμα, καθώς οι συμμετέχοντες γενικά καλούνται απλώς να εκθέσουν προϊόντα με δυνατότητα εξαγωγής ή εισαγωγής, αν και κάθε χρόνο ένας συγκεκριμένος τομέας δραστηριότητας, μία χώρα και μία επαρχία της Τουρκίας τίθενται στο προσκήνιο. Η έκθεση του 2006, για παράδειγμα, είχε ως κύρια θέματα τις βιολογικές καλλιέργειες και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), με τους συμμετέχοντες από την Αυστρία ως προνομιούχους εταίρους στην έκθεση σε διεθνές επίπεδο και εκείνους από την επαρχία Ντενιζλί της Τουρκίας σε εθνικό επίπεδο. Αντίστοιχα, η Διεθνής Έκθεση Σμύρνης του 2025 είχε ως τιμώμενη χώρα είναι τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.  Τομείς δραστηριότητας ή εξειδίκευσης που έχουν σχέση με τομείς όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, τα ηλεκτρικά εργαλεία και συσκευές, η ηλεκτρονική, τα μηχανήματα και ο εξοπλισμός εργασίας, τα τρόφιμα και οι συσκευασίες εκπροσωπούνται πάντα επαρκώς στη Διεθνή Έκθεση της Σμύρνης.

Η έκθεση του 2006 αναμενόταν να φιλοξενήσει έως και ενάμισι εκατομμύριο άτομα. Χρησιμοποιήθηκαν 80 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα εκθεσιακού χώρου, εκ των οποίων τα 25 χιλιάδες ήταν στεγασμένοι χώροι.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Μητροπολιτικός Δήμος Σμύρνης
Κατηγορία:Σμύρνη
Κατηγορία:Εμπορικές εκθέσεις
Μικρός Μαχαλάς Κορινθίας

Ο **Μικρός Μαχαλάς** είναι πολύ μικρός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γενικά στοιχεία
Ο Μικρός Μαχαλάς βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας, στις πλαγιές του όρους Κυλλήνη (Ζήρια) και δυτικά της Λίμνης Στυμφαλίας σε υψόμετρο 915 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 75 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Κόρινθο και 51 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Κιάτο (έδρα του δήμου).

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1940 να προσαρτάται στην κοινότητα Καστανιάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Καστανιά και το Καρτέρι αποτελούν την Κοινότητα Καστανέας, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σικυωνίων του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 8 κάτοικοι ενώ με αυτήν αυτήν του 2011 ήταν 11.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τα καλύτερα μονοπάτια στον Μικρό Μαχαλά από τον ιστότοπο el.wikiloc.com.

## Παραπομπές


Μικρός Μαχαλάς
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Κυλλήνη Κορινθίας

Η **Κυλλήνη** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γενικά στοιχεία
Η Κυλλήνη βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του όρους Κυλλήνη (Ζήρια) και βόρεια της Λίμνης Στυμφαλίας σε υψόμετρο 1.005 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 61 χιλιόμετρα Δ. από την Κόρινθο και 37 χιλιόμετρα ΝΔ. από το Κιάτο (έδρα του δήμου). Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Είναι τόπος καταγωγής του επισκόπου Αβύδου Γεράσιμου (1910-1995). 

Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ την αναφέρει ως *Bash* (*Morea III, 110*). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Bouzi* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) με αριθμό οικογενειών: 31 και συνολικό πληθυσμό: 147 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Μπούζι* στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα Ζάχολης με αριθμό οικογενειών: 31 και συνολικό πληθυσμό: 134 άτομα άτομα.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, ως *Μπούζι* το 1834 να προσαρτάται στον τότε δήμο Στυμφαλίας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1976 μετονομάστηκε σε Κυλλήνη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα , που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Στυμφαλίας του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 90 κάτοικοι ενώ με αυτήν αυτήν του 2011 ήταν 114. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κυλλήνη (Μπούζι) Κορινθίας στο youtube.com.
* Η πεζοπορική διαδρομή: Kefalárion - Kyllíni Κεφαλαρι - Κυλληνη Κορινθιας στον ιστότοπο wikiloc.com.

## Παραπομπές


Κυλλήνη
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Μικρός Βάλτος Κορινθίας

Ο **Μικρός Βάλτος** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γενικά στοιχεία
Ο Μικρός Βάλτος βρίσκεται σε υψόμετρο 510 μέτρων ενώ απέχει περίπου 40 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο και 16 χιλιόμετρα Δ. από το Κιάτο (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι κτισμένο σε κατάφυτη περιοχή, με δάση από πεύκα, πανύψηλα γέρικα πλατάνια, με πολλά νερά και πηγές. Οι κάτοικοί του ασχολούνται  κυρίως µε τη γεωργία, (αµπέλια, βερικοκιές, αχλαδιές, ελιές, λεμονιές κ.ά.). Θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, η οποία άρχισε να χτίζεται το 1898 σε ρυθμό βασιλικής σταυροειδής, με γύψινο περίτεχνο τέμπλο, και ξυλόγλυπτη επιβλητική οροφή. 

Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το αναφέρει ως *Valza-micri* (*Voyage V, 183*) να υπάγεται στην Επαρχία Κορινθίας (*Cadastre de la Corinthie en dehors de l' Isthme*) → Τμήμα Σικυώνας ή Βόχας (*Sicyonie ou Voca*) με αριθμό οικογενειών: 15. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Valtsa mikri* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) με αριθμό οικογενειών: 26 και συνολικό πληθυσμό: 124. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Βάλτσα μικρή* στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα της Μητροπόλεως Κορίνθου με αριθμό οικογενειών: 26 και συνολικό πληθυσμό: 113   άτομα.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, ως *Μικρή Βάλτσα* το 1834 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πελλήνης. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε σε *Μικρά Βάλτα* και το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Μικρός Βάλτος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σικυωνίων του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 173 κάτοικοι ενώ με αυτήν αυτήν του 2011 ήταν 235.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μικρός Βάλτος Κορινθίας 2021 στο www.youtube.com.

* Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου (Μικρός Βάλτος) στον ιστότοπο www.visitsikyon.gr.

## Παραπομπές


Μικρός Βάλτος
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Ιερά Μητρόπολις Όλομοουτς και Μπρνo

Η **Ιερά Μητρόπολις Όλομουτς και Μπρνο** () αποτελεί εκκλησιαστική επαρχία της Ορθόδοξης Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας, που περιλαμβάνει την ιστορική περιοχή της Μοραβίας.

## Ιστορικά στοιχεία
Η Επισκοπή Όλομουτς διαχωρίστηκε από την Επισκοπή της Πράγας στις 7 Δεκεμβρίου 1949. Κατά τον χρόνο σχηματισμού της, η επισκοπή περιλάμβανε 15 ενορίες, τις οποίες εξυπηρετούσαν 14 ιερείς. Ο πρώτος επίσκοπος Όλομουτς ήταν ο Τσεστμίρ Κράτσμαρ, Ένα χρόνο μετά τον σχηματισμό της ξεχωριστής επισκοπής, είχε ήδη 24 ενορίες. Ο Επίσκοπος Τσεστμίρ ηγήθηκε της Επισκοπής για τέσσερα χρόνια, μετά τα οποία αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Τη θέση του πήρε ο Επίσκοπος Κλήμης, μέχρι τον θάνατό του το 1959.

Από το 1959, η έδρα ήταν κενή, καθώς οι αρχές αρνούνταν να διορίσουν Επίσκοπο. Ως αποτέλεσμα, η επισκοπή περιήλθε σε παρακμή. Μόλις το 1982 ο Αρχιεπίσκοπος Νικάνορας έγινε επίσκοπος Όλομοουτς και Μπρνο. Μετά την επιστροφή του Επισκόπου Νικάνορα στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Μόσχας το 1987, ο Χριστόφορος (Πούλετς) εξελέγη Επίσκοπος Όλομοουτς και Μπρνο. Το 1988, η Επισκοπή περιελάμβανε 20 ενορίες. Το 2000, ο αριθμός των ενοριών έφτασε τις 30 και ο κλήρος τους 47 ιερείς. Μετά τον θάνατο του Μητροπολίτη Δωροθέου (Φίλιππου), ο Επίσκοπος Χριστόφορος εξελέγη νέος Αρχιεπίσκοπος Πράγας. 

Στις 8 Απριλίου 2000, στην επισκοπική συνέλευση, ο Επίσκοπος Μαριάνσκε Λάζνε Συμεών (Γιακόβλεβιτς), εξελέγη Μητροπολίτης Όλομοουτς και Μπρνο. Τα αποτελέσματα των εκλογών εγκρίθηκαν από την Ιερά Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας.

Μετά την κοίμησή του το 2024, νέος Μητροπολίτης Όλομοουτς και Μπρνο εξελέγη ο Επίσκοπος Σουμπέρκ Ησαΐας.

## Διάρθρωση
Η Μητρόπολη Όλομοουτς και Μπρνο διαιρείται σε έξι αρχιερατικές περιφέρειες:

* Όλομοουτς
* Τσουντόμπιν
* Μπρνο
* Γίχλαβα
* Οστράβα και Οπάβα
* Ζλιν

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ορθόδοξη Εκκλησία της Τσεχίας και Σλοβακίας
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Τσεχία
Οι 40 κανόνες της αγάπης

***Οι 40 κανόνες της αγάπης*** (Τουρκικά: Aşk)είναι ένα μυθιστόρημα που γράφτηκε από την Τουρκάλα συγγραφέα Ελίφ Σαφάκ.    Το βιβλίο εκδόθηκε τον Μάρτιο του 2009.  Το θέμα του βιβλίου είναι ο Πέρσης μυστικιστής ποιητής Μαουλάνα Τζαλάλ-Ουντ-Ντιν, γνωστό ως Τζελαλεντίν Ρουμί, και τον σύντροφό του, Σαμς Ταμπριζί.   Αυτό το βιβλίο εξηγεί πώς ο Σαμς μετέτρεψε έναν λόγιο σε Σούφι (μυστικιστή) μέσω της αγάπης.  Περισσότερα από 750.000 αντίτυπα αυτού του βιβλίου πουλήθηκαν στην Τουρκία και τη Γαλλία.  

Το 2012, το μυθιστόρημα *Οι 40 κανόνες της αγάπης* κυκλοφόρησε σε ελληνική μετάφραση της Άννας Παπασταύρου από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.  Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε 22 γλώσσες και έχει γίνει μπεστ σέλερ.  

## Σύνοψη
«Ως ένα μυθιστόρημα το οποίο περικλείεται από ένα μυθιστόρημα, *Οι 40 κανόνες της αγάπης* αφηγούνται δύο παράλληλες ιστορίες που συμπίπτουν μεταξύ τους, σε δύο πολύ διαφορετικούς πολιτισμούς και σε επτά ενδιάμεσους αιώνες». Ξεκινά όταν μια νοικοκυρά, η Έλλα, παίρνει ένα βιβλίο με τίτλο *Γλυκιά βλασφημία* για να το αξιολογήσει. Αυτό το βιβλίο αφορά έναν ποιητή του δέκατου τρίτου αιώνα, τον Σαμς Ταμπριζί, ο οποίος ήταν ο πνευματικός δάσκαλος του Τζελαλεντίν Ρουμί. Το βιβλίο παρουσιάζει τους *40 κανόνες της αγάπης* του Σαμς σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα.   Η *Γλυκιά βλασφημία* έχει δομηθεί με τέτροιον τρόπο ώστε να επικεντρώνεται στα πέντε στοιχεία της φύσης: Νερό, Αέρας, Γη, Φωτιά και Κενό. Τα κεφάλαια τα οποία απαρτίζουν την κάθε ενότητα αποκαλύπτουν μια ιστορία που ευθυγραμμίζεται με τη φύση κάθε στοιχείου.  Η ιστορία που παρουσιάζεται στο μυθιστόρημα βασίζεται στην «αγάπη και την πνευματικότητα που εξηγούν τι σημαίνει να ακολουθείς την καρδιά σου».  

## Απήχηση
Το μυθιστόρημα *Οι 40 κανόνες της αγάπης* κέρδισς το βραβείο Prix ALEF - Ειδική Μνεία Ξενης Λογοτεχνίας. Ήταν επίσης υποψήφιο για το Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο IMPAC Dublin του 2012. Στις 5 Νοεμβρίου 2019, η ειδησεογραφική υπηρεσία *[[BBC News]]* συμπεριέλαβε τους *40 κανόνες της αγάπης* στη λίστα της με τα 100 πιο επιδραστικά μυθιστορήματα. Το βιβλίο συμπεριλήφθηκε στην κατηγορία "Έρωτας, Σεξ & Αγάπη - Φεβρουάριος" στον κατάλογο των *Μυθιστορημάτων που διαμόρφωσαν τον κόσμο μας*.   

## Παραπομπές

Κατηγορία:Τουρκικά μυθιστορήματα
Μάτι Κορινθίας

Το **Μάτι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Μάτι βρίσκεται  στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας, στο νότιο τμήμα της λεκάνης του Φενεού και είναι κτισμένο στις στις δυτικές πλαγιές του όρους Μαυροβούνι - Ολίγυρτος, σε υψόμετρο 830 μέτρων. Το χωριό απέχει περίπου 91 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Κόρινθο, 66 χιλιόμετρα ΝΔ. από το Κιάτο (έδρα του δήμου) και 50 χιλιόμετρα Β. από την Τρίπολη. Η παλιά του ονομασία είναι Γκιόζα (στα τούρκικα σημαίνει μάτι). Οι περισσότεροι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία (καλλιεργούν σιτηρά, πατάτες, φασόλια) και την κτηνοτροφία.

## Ιστορικά - διοικητικά στοιχεία
Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το αναφέρει ως *Ghiozza* (*Voyage V, 184*) να υπάγεται στην Επαρχία Κορινθίας (*Cadastre de la Corinthie en dehors de l' Isthme*) → Τμήμα Σικυώνας ή Βόχας (*Sicyonie ou Voca*) με αριθμό οικογενειών: 25. Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ την αναφέρει ως *Gióza* (*Morea III, 106*) με αριθμό σπιτιών: 50.Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφονται με την ονομασία *Guioza* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) με αριθμό οικογενειών: 23 και συνολικό πληθυσμό: 109. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Γκιόζα* στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα Ζάχολης με αριθμό οικογενειών: 23 και συνολικό πληθυσμό: 100 άτομα.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, ως *Γκιόζα* το 1834 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μεσσινού. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. και το 1927 μετονομάστηκε σε Μάτιον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Αμυγδαλιά αποτελούν την Κοινότητα Ματίου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Φενεού του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 196 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 180.

## Παραπομπές


Μάτι
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Σούλι Κορινθίας

Το **Σούλι** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γενικά στοιχεία
Το Σούλι βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Κυλλήνη (Ζήρεια) σε υψόμετρο 620 μέτρων. Απέχει περίπου 36 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο και 12 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από το Κιάτο (έδρα του δήμου) και έχει θέα προς τον Κορινθιακό κόλπο, το Κιάτο, τις Αλκυονίδες νήσους, τη Στερεά Ελλάδα και τη Ζήρεια. Κεντρική εκκλησία του χωριού είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου (του 1906), η οποία βρίσκεται στην πλακόστρωτη πλατεία. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία (παραγωγή ροζακιάς, άσπρου σταφυλιού – σουλτανίνας, καλλιέργεια ελαιοδένδρων).

## Ιστορικά στοιχεία
Την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, μαζί με το γειτονικό Κρυονέρι, υπήρξε σημαντικό κέντρο επιχειρήσεων των ελληνικών στρατευμάτων και αποτελούσε ένα από τα κύρια σημεία που έστησαν τα στρατόπεδα τους οι Κολοκοτρωναίοι, οι Πετιμεζάδες και άλλοι οπλαρχηγοί κατά την διάρκεια του Αγώνα.

Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το αναφέρει ως *Souli* (*Voyage V, 183*) να υπάγεται στην Επαρχία Κορινθίας (*Cadastre de la Corinthie en dehors de l' Isthme*) → Τμήμα Σικυώνας ή Βόχας (*Sicyonie ou Voca*) με αριθμό οικογενειών: 15. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Souli* να υπάγεται στην Επαρχία Κορίνθου (*Corinthe*) με αριθμό οικογενειών: 32 και συνολικό πληθυσμό: 152. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Σούλι στην Επαρχία Κορίνθου → Τμήμα της Μητροπόλεως Κορίνθου με αριθμό οικογενειών: 32 και συνολικό πληθυσμό: 139 άτομα.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1834 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τιτάνης. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σικυωνίων του Δήμου Σικυωνίων και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 434 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 434.

## Παραπομπές


Σούλι
Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Χριστός (Νίκος Καζαντζάκης)

Ο **Χριστός** είναι έμμετρη τραγωδία του Νίκου Καζαντζάκη και μία από τις πρώτες τραγωδίες που έγραψε ο ποιητής. Μία πρώτη εκδοχή του έργου γράφτηκε μάλλον το 1915, ενώ ο Καζαντζάκης ξαναδούλεψε το κείμενο στην Κηφισιά το 1921. Απόσπασμα του έργου δημοσιεύθηκε στο περιοδικό *[[Αλεξανδρινή Τέχνη]]* το 1928.

## Υπόθεση
Η τραγωδία *Χριστός* δίνει την εντύπωση μιας σύνθεσης από διαδοχικά οράματα: οι μαθητές φαντάζονται τον Δάσκαλο και το εκκλησίασμα, ενώ το ίδιο το εκκλησίασμα, μέσα στην έκσταση της τελετουργίας, οραματίζεται μια ιερή και μυστηριακή σκηνή.

Ο Ιησούς Χριστός βρίσκεται στον τάφο. Οι μαθητές προσέρχονται και εκφράζουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους για τον Δάσκαλό τους. Κυριαρχεί η θλίψη, οι αναμνήσεις έχουν ιδιαίτερη αξία, ωστόσο εμπεριέχουν και μια υποψία παρηγοριάς, καθώς διαφαίνεται η δυνατότητα επιστροφής στην καθημερινή τους ζωή.

## Δείτε επίσης
* Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
* Ο τελευταίος πειρασμός
* Ο φτωχούλης του Θεού

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Νίκος Καζαντζάκης. *Θέατρο Β΄. Τραγωδίες με βυζαντινά θέματα. Χριστός, Ιουλιανός ο Παραβάτης, Νικηφόρος Φωκάς, Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος.* Επιμέλεια Πάτροκλος Σταύρου. Εκδόσεις Καζαντζάκη. Αθήνα. 1998. Πρώτη έκδοση, με επιμέλεια Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλη, 1956.

Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Νίκου Καζαντζάκη
Ιντζέ Μεμέτ (Μεμέτ ο ψηλόλιγνος)

***Ιντζέ Μεμέτ (Μεμέτ ο ψηλόλιγνος)*** (Τουρκικά: İnce Memed) είναι ο τίτλος ενός μυθιστορήματος του Τούρκου συγγραφέα Γιασάρ Κεμάλ, το οποίο κυκλοφόρησε το 1955. Πρόκειται για το πρώτο από τα μυθιστορήματα του Κεμάλ και το πρώτο μυθιστόρημα της τετραλογίας του Ιντζέ Μεμέτ. Το μυθιστόρημα *Μεμέτ ο ψηλόλιγνος* κέρδισε το βραβείο Βαρλίκ για εκείνη τη χρονιά (το οποίο είναι το υψηλότερο λογοτεχνικό βραβείο της Τουρκίας),  και χάρισε στον Κεμάλ εθνική φήμη. Το 1961, το βιβλίο μεταφράστηκε στην αγγλική γλώσσα από τον Εντουάρ Ροντιτί, χαρίζοντας έτσι στον Κεμάλ την πρώτη του επαφή με αγγλόφωνους αναγνώστες. Το βιβλίο μεταφράστηκε στην ελληνική γλώσσα από τον Έρμο Αργαίο (Ερμόλαο Ανδρεάδη) και κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία το 1981 από τις εκδόσεις Κέδρος. 

Το μυθιστόρημα *Μεμέτ ο ψηλόλιγνος* χάρισε στον Γιασάρ Κεμάλ την αναγνώριση, αφού μετά την έκδοσή του έγινε ένας από τους πιο διάσημους Τούρκους συγγραφείς σε διεθνές επίπεδο. 

## Πλοκή
Ο Μεμέτ, ένα νεαρό αγόρι που έχει γεννηθεί και ζει σε ένα χωριό της Μικράς Ασίας, κακοποιείται και ξυλοκοπείται από τον μοχθηρό ντόπιο γαιοκτήμονα, τον Αμπντί Αγά. Έχοντας υποστεί μεγάλη σκληρότητα, τόσο ο ίδιος όσο και η μητέρα του, η Ντονέ, ο Μεμέτ τελικά το σκάει με την αγαπημένη του, ένα κορίτσι το οποίο ονομάζεται Χατσέ. Ο Αμπντί Αγά προλαβαίνει το νεαρό ζευγάρι, αλλά καταφέρνει να πιάσει μόνο τη Χατσέ, ενώ ο Μεμέτ καταφέρνει να αποφύγει τον διώκτη του και φεύγει τρέχοντας προς στα βουνά. Εκεί, ενώνεται με μια ομάδα ληστών και αποφασίζει να δράσει για να πάρει εκδίκηση από τον παλιό του αντίπαλο. Ενώ ο Μεμέτ και οι ληστές προσπαθούν να προστατευτούν σε ένα βουνό, η Χατσέ κλείνεται στη φυλακή, όπου και τελικά πεθαίνει, αλλά όχι πριν γεννήσει τον γιο του Μεμέτ, ο οποίος έχει επίσης το όνομα Μεμέτ. Όταν ο Μεμέτ επιστρέφει στο χωριό του, ένας χωρικός που ονομάζεται Χουρού Άνα του λέει ότι, αν παραδοθεί, σημαίνει ότι θα έχει «γυναικεία καρδιά». Έτσι, αντί να παραδοθεί και να του δοθεί αμνηστία από τις αρχές, ο Μεμέτ πηγαίνει στην πόλη για να βρει τον εχθρό του, πάνω σε ένα άλογο το οποίο του έδωσαν οι κάτοικοι του χωριού. Εκεί, βρίσκει τον Αμπντί Αγά στη νοτιοανατολική γωνία του σπιτιού του και τον πυροβολεί στο στήθος. Οι τοπικές αρχές ακούν τους πυροβολισμούς, αλλά ο Μεμέτ καταφέρνει να τη γλιτώσει. Στη συνέχεια, επιστρέφει στα βουνά και παραδίδει τον γιο του για προστασία στην Ιράζ, τη φίλη της Χατσέ από τη φυλακή.

## Κινηματογραφική μεταφορά
Το 1984, το μυθιστόρημα *Μεμέτ ο ψηλόλιγνος* διασκευάστηκε και έγινε κινηματογραφική ταινία, σε σκηνοθεσία του Πίτερ Ουστίνοφ και με πρωταγωνιστή τον ίδιο. Η ταινία, με τον πρωτότυπο τίτλο *Memed My Hawk*, κυκλοφόρησε στις ελληνικές αίθουσες ως *Το γεράκι.*

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* Συλλογή κριτικών από εφημερίδες
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1955
Κατηγορία:Τουρκικά μυθιστορήματα
Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος (Νίκος Καζαντζάκης)

Ο **Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος** είναι έμμετρη τραγωδία του Νίκου Καζαντζάκη. Η πρώτη γραφή του έργου πραγματοποιήθηκε στην Αίγινα το 1944, η δεύτερη το 1946 και το 1949, και η τρίτη γραφή στην Ιταλία το 1951 μετά από παράκληση της Ελένης Ν. Καζαντζάκη.

Ο Μανώλης Καλομοίρης διασκεύασε το έργο σε όπερα και το παρουσίασε στην Εθνική Λυρική Σκηνή το 1962, ενώ ακολούθησαν αρκετές παραστάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

## Υπόθεση
Λίγο πριν από την Άλωση, στην Κωνσταντινούπολη κυκλοφορεί η φήμη πως η επερχόμενη συμφορά αποτελεί θεία τιμωρία για τη συμμαχία με τους Φράγκους. Οι Οθωμανοί έχουν ήδη περικυκλώσει την πόλη. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, σε μια ύστατη προσπάθεια να τη σώσει, έχει αποδεχτεί την υποταγή στην παπική Εκκλησία, γεγονός που έχει προκαλέσει την αντίδραση του κλήρου και μεγάλου μέρους του λαού. Βυθισμένος στην απόγνωση, συνειδητοποιεί πως δεν υπάρχει πια ελπίδα και επιθυμεί τουλάχιστον να αντιμετωπίσει το τέλος του με αξιοπρέπεια.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Νίκος Καζαντζάκης. *Θέατρο Β΄. Τραγωδίες με βυζαντινά θέματα. Χριστός, Ιουλιανός ο Παραβάτης, Νικηφόρος Φωκάς, Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος.* Επιμέλεια Πάτροκλος Σταύρου. Εκδόσεις Καζαντζάκη. Αθήνα. 1998. Πρώτη έκδοση, με επιμέλεια Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλη, 1956.

Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Νίκου Καζαντζάκη
Ρέθι Κορινθίας

Το **Ρέθι** ή **Ρέθιο** είναι οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Ρέθι βρίσκεται κοντά στον χείμαρρο Φόνισσα στις ανατολικές πλαγιές του  Μαύρου Όρους σε υψόμετρο 530 μέτρων. Απέχει περίπου 20 χιλιόμετρα ΝΑ. από το κέντρο του Ξυλοκάστρου (έδρα του δήμου) και 59 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Κόρινθο. Ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι ο Άγιος Χαράλαμπος που βρίσκεται στο κέντρο του (κτίστηκε το 1959) σε σχέδιο βασιλικής. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.  

Το χωριό, σύμφωνα με την προφορική παράδοση, δημιουργήθηκε σταδιακά, μετά την Επανάσταση του 1821, από διάσπαρτους μικρούς οικισμούς που υπήρχαν περιμετρικά της σημερινής τοποθεσίας του. Πρόκειται για τα «Παγκαλιάνικα» (που σήμερα ανήκουν στα Μεσαία Τρίκαλα), τα «Βασιλακιάνικα», δύο συνοικισμούς με την ονομασία «Τσούκα» και  έναν μικρότερο συνοικισμό κοντά στον ποταμό Σύθα, το λεγόμενο «Κασανδρέτι» ενώ στο μέσον  τους ήταν κάποια ακόμα σπίτια ντόπιων, τα «Ματσουκαίικα», που γύρω τους αναπτύχθηκε το σημερινό Ρέθι.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τρικάλων και το 1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ξυλοκάστρου του Δήμου Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 110 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2011 ήταν 194. 

## Παραπομπές


Ρέθι
Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Κατάλογος νομαρχών Ζακύνθου

Ο **Νομάρχης Ζακύνθου** ήταν ο διορισμένος (μέχρι το 1994) και εκλεγμένος (από το 1995 μέχρι το 2010) άρχων του '''Νομού Ζακύνθου''' του ελληνικού κράτους. Πρωθύστερος του νομάρχη ήταν ο Νομάρχης Ζακύνθου και Κυθήρων.

Οι Νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μέχρι το 1994. Από το 1995 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 οι Νομάρχες ήταν αιρετοί. Πρώτος αιρετός νομάρχης ήταν ο Διονύσης Γάσπαρος.

Η Νομαρχία Ζακύνθου σταμάτησε να υφίσταται την 31η Δεκεμβρίου 2010, όταν καταργήθηκαν οι νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες. Η έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Ζακύνθου.

## Κατάλογος νομαρχών Ζακύνθου
:Ο παρακάτω κατάλογος είναι ατελής, λόγω έλλειψης στοιχείων-πηγών.
### Νομάρχες Ζακύνθου και Κυθήρων
* 1865-1867: Γεώργιος Μαρίνος

### Διορισμένοι νομάρχες Ζακύνθου

### Αιρετοί Νομάρχες Ζακύνθου

### Αντιπεριφερειάρχες Π.Ε. Ζακύνθου
Ως διάδοχοι των νομαρχών μπορούν να θεωρηθούν οι αιρετοί Αντιπεριφερειάρχες.

## Παραπομπές



Ζακυνθου
Πειρασμός (μυθιστόρημα, 1899)

Ο ***Πειρασμός*** (Οθωμανικά Τουρκικά: عشق ممنوع, Τουρκικά: Aşk-ı memnu, το οποίο κατά κυριολεξία σημαίνει: «Απαγορευμένος έρωτας») είναι τουρκικό αισθηματικό μυθιστόρημα του Οθωμανού συγγραφέα Χαλίτ Ζιγιά Ουσακλιγκίλ, ο οποίος συμμετείχε στο λογοτεχνικό κίνημα Edebiyat-ı Cedide («Νέα Λογοτεχνία»), περί τα τέλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το μυθιστόρημα δημοσιεύτηκε σε συνέχειες το 1899 και το 1900 στο *Servet-i Fünun*, ένα κορυφαίο οθωμανικό λογοτεχνικό περιοδικό της εποχής εκείνης. Το μυθιστόρημα μεταφράστηκε από τη Λιάνα Μυστακίδου στα ελληνικά και κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 2011, από τον Εκδοτικό Οίκο Α. Α. Λιβάνη.

## Υπόθεση
Στην Κωνσταντινούπολη της οθωμανικής περιόδου, η ζωή της Φιντέβρς, η οποία έχει μείνει χήρα, αναστατώνεται, όταν ένας πλούσιος άντρας, ο Αντνάν, ζητά σε γάμο την κόρη της, Μπιχτέρ, ενώ η ίδια τον επιθυμεί για τον εαυτό της. Τελικά, η Μπιχτέρ παντρεύεται και μετακομίζει στο σπίτι του Αντνάν. Στη συνέχεια, ωστόσο, έρχεται αντιμέτωπη με τη ζήλια και την εχθρότητα, καθώς είναι εγκλωβισμένη σε έναν γάμο χωρίς αληθινό έρωτα. Όταν, κάποια στιγμή, γνωρίζει τον Μπελούλ, παρασύρεται σε μια παθιασμένη σχέση, η οποία την οδηγεί στο δίλημμα ανάμεσα στον έρωτα και την αφοσίωση.

## Προσαρμογές του μυθιστορήματος
Το μυθιστόρημα *Πειρασμός* έχει διασκευαστεί από τον Χαλίτ Ρεφίγκ σε σειρά για την τηλεόραση το 1975, η οποία έφερε τον ίδιο τίτλο («Απαγορευμένος έρωτας») και η οποία θεωρείται η πρώτη μίνι σειρά στην τουρκική τηλεόραση. Μια άλλη τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος, η οποία είχε αυτή τον ίδιο τίτλο, αλλά στην Ελλάδα έγινε γνωστή ως *[[Πειρασμός (σειρά)|Πειρασμός]].* Η σειρά προβλήθηκε από το 2008 έως το 2010, τόσο στην Τουρκία, από το τουρκικό κανάλι Kanal D, όσο και στην Ελλάδα, όπου προβλήθηκε από το κανάλι του ΑΝΤ1. Το σίριαλ διαδραματίζεται στη σύγχρονη Κωνσταντινούπολη αντί για το σκηνικό του μυθιστορήματος, το οποίο τοποθετείται στα τέλη του 19ου αιώνα. Το 2013, το δίκτυο Telemundo κυκλοφόρησε μια ισπανική μεταφορά της σειράς, με τον τίτλο *Pasión prohibida* («Απαγορευμένο πάθος»), η οποία διαδραματίζεται στο Μαϊάμι των ΗΠΑ.

Το μυθιστόρημα *Πειρασμός* έχει γίνει και θεατρικό έργο σε 3 πράξεις από τον Ταρίκ Γκιουνερσέλ, ο οποίος έγραψε επίσης και ένα λιμπρέτο για τον Τούρκο συνθέτη Σελμάν Αντά, το οποίο οδήγησε σε μια όπερα με τον ίδιο τίτλο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρκικά μυθιστορήματα