open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κάτω Ξηροχώρι Ηλείας

Το **Κάτω Ξηροχώρι** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας με υψόμετρο 32 μέτρα, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση μόλις 3 χλμ. βόρεια από τη Ζαχάρω. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ζαχάρως. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Ζαχάρω, τον Καϊάφα και το Άγιο Νικόλαο αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ζαχάρως που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 152 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Αλέξανδρος (τύραννος Κορίνθου)

Ο **Αλέξανδρος** (απεβ. 247 π.Χ.) ήταν ένας Μακεδόνας κυβερνήτης και τύραννος της Κορίνθου. Ήταν γιος του ιστορικού Κρατερού, που κυβέρνησε την Κόρινθο και τη Χαλκίδα πιστά για τον ετεροθαλή αδελφό του Αντίγονο Β΄ *Γονατά*, βασιλιά της Μακεδονίας. Γονείς του Κρατερού ήταν ο Κρατερός (στρατηγός του Αλεξάνδρου Γ΄ του *Μεγάλου*) και η Φίλα των Αντιπατριδών, κόρη του Αντίπατρου. Σύμφωνα με μία σημείωση στον Λίβιο (ΧΧΧV, 26), η μητέρα του μπορεί να λεγόταν Νίκαια και το ίδιο και η σύζυγός του.

## Βιογραφία
Διαδέχθηκε το 263 π.Χ. τον πατέρα του ως κυβερνήτης της Κορίνθου και της Χαλκίδας. Η θέση δεν ήταν μόνο η διοίκηση της Μακεδονικής φρουράς, αλλά είχε πολύ μεγαλύτερη δικαιοδοσία και έμοιαζε περισσότερο με βασιλεία ή τυραννία. Για μερικά έτη ο Αλέξανδρος έμεινε πιστός στον Αντίγονο Β΄, αλλά το 253 αποδέχθηκε επιχορηγήσεις του Πτολεμαίου Β΄ ''Φιλαδέλφου'' της Αιγύπτου και αποφάσισε να αμφισβητήσει τη Μακεδονική υπεροχή, ζητώντας ανεξαρτησία ως τύραννος.

Η απώλεια της Κορίνθου και της Εύβοιας ήταν ένα σχεδόν ανεπανόρθωτο πλήγμα για την ηγεμονία της Μακεδονίας στην Ελλάδα. Ο Αντίγονος Β΄ προσπάθησε να τα ανακτήσει συμμαχώντας με την Αθήνα, το Άργος και τη Σικυώνα, αλλά ο Αλέξανδρος κατόρθωσε να πάρει τη Σικυώνα με το μέρος του και έπειτα να συμμαχήσει με την Αχαϊκή Συμπολιτεία. Ο Αντιγονος Β΄ δέχθηκε επίθεση από έναν που εξεγέρθηκε στις Κυκλάδες, υποστηριζόμενος από τον Πτολεμαίο Β΄, έτσι δεν μπόρεσε να προστατεύσει τους συμμάχους του. Έτσι το 249 ο Αλέξανδρος επέτυχε νίκες επί της Αθήνας και του Άργους και τον επόμενο χρόνο πιθανώς ανάγκασε τους εχθρούς του να αποδεχθούν ανακωχή.

Στην ακμή της εξουσίας του ο Αλέξανδρος απεβίωσε το 247 υπό συνθήκες, που οδήγησαν τους συγχρόνους του να πιστέψουν ότι δηλητηριάστηκε από τον Αντίγονο Β΄. Η χήρα του Νίκαια ανέλαβε τον έλεγχο των ιδιοκτησιών του, αλλά μετά το τέλος του προστάτη της Πτολεμαίου Β΄ το 246, η θέση της αποδυναμώθηκε. Όταν ο Αντίγονος Β΄ κατάφερε ναυτική νίκη επί των εχθρών του και μία επιδρομή των Αιτωλών στη Βοιωτία απείλησε τη Χαλκίδα, την Αττική και την Κόρινθο, η Νίκαια αποδέχθηκε να παντρευτεί τον γιο του Δημήτριο Β΄ ''Αιτωλικό''. Κατά τις εορτές του γάμου, τον χειμώνα του 245/244, ο Αντίγονος Β΄ πήρε τη φρουρά της Ακροκορίνθου και ανέκτησε τον έλεγχο της προηγούμενης κτήσης του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Νίκαια την Κορίνθια. Όταν ο Αλέξανδρος απεβίωσε, η Νίκαια αναγκάστηκε να παντρευτεί τον Δημήτριο Β΄ τον Αιτωλικό.

## Πηγές
* Aratos of Sicyon by F. W. Walbank, Cambridge University Press, 1933, pp.&nbsp;29–45 and 203f.
* Smith, William, ed. (1870). "Nicaea 2" . Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.

## Αναφορές


Κατηγορία:Αρχαία Κόρινθος
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες στρατηγοί
Ξηροχώρι Ηλείας

Το **Ξηροχώρι** είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 174 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Ξηροχώρι είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 262 κατοίκους.

Βρίσκεται ανατολικά της λίμνης Καϊάφα, περίπου 3 χιλιόμετρα βόρεια της Ζαχάρως και 35 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Πύργου. Στα βόρεια του χωριού εκτείνεται το Καταφύγιο Άγριας Ζωής «Κάτω Σαμικό - Ξηροχώρι - Σμέρνα - Γραίκα - Βρίνα» ενώ στην ίδια κατεύθυνση και προς την Σμέρνα, σε βραχώδες και απόκρημνο ύψωμα, υπάρχουν υπολείμματα μικρού κάστρου. Προς την ίδια κατεύθυνση, κοντά στη Σμέρνα, σε βραχώδες και απόκρημνο ύψωμα, σώζονται υπολείμματα μικρού κάστρου.

Ως οικισμός αναφέρεται ήδη από την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ενώ επίσημα καταγράφεται μετά την απελευθέρωση, το 1835, όταν προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Αρήνης. Το 1919, με το ΦΕΚ 69Α/26-03-1919, ορίστηκε έδρα της νεοσύστατης ομώνυμης κοινότητας.

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, το Ξηροχώρι, μαζί με τους οικισμούς Κοτρώνι, Μάραθος, Παναγιά και Νεοχώρι, συγκροτεί την Τοπική Κοινότητα Ξηροχωρίου, η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως.

Το Ξηροχώρι ήταν ένα από τα χωριά της Ηλείας που επλήγησαν από τις μεγάλες πυρκαγιές του Αυγούστου 2007 (βλ. πυρκαγιές Ηλείας).

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το Ξηροχώρι από το blog της Α΄ Λυκείου Ζαχάρως

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Μάραθος Ηλείας

Ο **Μάραθος** είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 72 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της λίμνης Καϊάφα. Απέχει 6 χλμ. ΒΔ. από τη Ζαχάρω, 28  χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο. Βόρεια είναι το καταφύγιο Άγριας Ζωής "Κάτω Σαμικό - Ξηροχώρι - Σμέρνα - Γραίκα - Βρίνα" και δίπλα (ΝΑ.) η Παναγιά. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά επίσημα το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Ξηροχωρίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ξηροχώρι, την Παναγιά, το Κοτρώνι και το Νεοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σμέρνας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 12 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Νεοχώρι Ξηροχωρίου Ηλείας

Το **Νεοχώρι** Ξηροχωρίου είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας το οποίο βρίσκεται ανατολικά της λίμνης Καϊάφα σε απόσταση 4 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τη Ζαχάρω και 29 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τον Πύργο. Είναι κτισμένος ανάμεσα στο Κάτω Ξηροχώρι (ΝΑ.) και την Παναγιά (ΒΔ.). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά επίσημα το 1951 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ξηροχωρίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ξηροχώρι, Μάραθο, Παναγιά και Κοτρώνι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξηροχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 111 κατοίκους.

## Σημείωση
Στο δήμο Ζαχάρως υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Νεοχώρι Νεοχωρίου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Μάνσο του Σαλέρνο

Ο **Μάνσο**, (... - 1004) ήταν Λομβαρδός πρίγκιπας,  δούκας της Αμάλφι (966 - 1004) και πρίγκιπας του Σαλέρνο (981 - 983).

Γιος του Δούκα Σέργιου Β΄, τα χρονικά τον αναφέρουν συχνά ως *Μάνσο Γ΄* ενώ κατά κάποιους ερευνητές αναφέρεται σαν *Μάνσο Α΄*.

Το 981, εκμεταλλευόμενος τη νεαρή ηλικία του Πανδούλφος Β΄ του Σαλέρνου, εισέβαλε στο πριγκιπάτο και τον ανέτρεψε. Ο αυτοκράτορας Όθων Β΄ της Φραγκίας, ο οποίος ήταν ήδη στην Ιταλία, συμμετείχε στον αγώνα κατά των Βυζαντινών και των Σαρακηνών και έψαχνε συμμάχους, παραχώρησε την αυτοκρατορική αναγνώριση στον Μάνσο ως νέο πρίγκιπα του Σαλέρνο.

Ο Μάνσο έκανε τον γιο του Ιωάννη Α΄ συγκυβερνήτη του Σαλέρνο, αλλά η κυβέρνησή τους επί του πριγκιπάτου του Σαλέρνο ήταν τυραννική και μη δημοφιλής. Έτσι το 983 πατέρας και γιος εκδιώχθηκαν από τον λαό.

Ο Μάνσο διατήρησε την κατοχή του Αμάλφι, το οποίο εξουσίασε μέχρι τον θάνατό του. Ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή του καθεδρικού ναού του αποστόλου Αγίου Ανδρέα και την ίδρυση του επισκοπικού κτιρίου του Αμάλφι (987) από τον πάπα Ιωάννη ΙΕ΄.

## Παραπομπές
* *Mansone I di Amalfi*, in Dizionario biografico degli italiani, Roma, Istituto dell'Enciclopedia Italiana

## Παραπομπές σε πηγές

Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνου
Κατηγορία:Οίκος Σεργίων του Αμάλφι
Τελεσφόρος (στρατηγός)

Ο **Τελεσφόρος** (4ος αι. π.Χ.) ήταν ανιψιιός και στρατηγός στην υπηρεσία του Αντιγόνου Α΄ του *Μονόφθαλμου* και βασιλιάς της Ασίας, που τον έστειλε ο Ανίγονος Α΄ το 312 π.Χ. με στόλο 50 πλοίων και ένα σημαντικό στρατό στην Πελοπόννησο, για να αντιτεθεί στις δυνάμεις του Πολυπέρχοντα και του Κασσάνδρου. 

## Βιογραφία
Στην αρχή ήταν πολύ επιτυχής: εκτόπισε τις φρουρές του Πολυπέρχοντα από όλες τις πόλεις στη χερσόνησο, εκτός της Σικυώνας και της Κορίνθου που τις κρατούσε ο ίδιος ο Πολυπέρχων. Όταν ακολούθησε τον Μήδιο σε μία προσπάθεια να ανακουφίσει τους Ωραιούς, τους οποίους πολιορκούσε ο Κάσσανδρος, νικήθηκαν με χάσιμο αρκετών πλοίων. Το ακόλουθο θέρος (311 π.Χ.) ο Αντίγονος ανέθεσε την αρχηγία του πολέμου στην Πελοπόννησο στον άλλο ανιψιό του Πτολεμαίο. Ο Τελεσφόρος αγανάκτησε τόσο, που διέρρηξε τη συμμαχία του και, έχοντας παρακινήσει μερικούς στρατιώτες του να τον ακολουθήσουν, εγκαταστάθηκε στην Ήλιδα για δικό του λογαριασμό. Ακόμη λεηλάτησε τους ιερούς θησαυρούς της Ολυμπίας.  

Ωστόσο λίγο αργότερα κλήθηκε από τον Πτολεμαίο να υποταγεί. Ο Αντίγονος πρέπει να τον συγχώρεσε, καθώς λίγα έτη μετά ο Τελεσφόρος εμφανίζεται στο προσωπικό του Δημητρίου, γιου του Αντιγόνου.

## Πηγές
* Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Telesphorus", Boston, (1867)

Κατηγορία:Διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Αντούλο

Το **Αντούλο** () είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπιέ στην Ανγκόλα. Ο δήμος καλύπτει έκταση 10.100 τετραγωνικών χιλιομέτρων, με πληθυσμό 258.161 σύμφωνα με την απογραφή του 2014. Συνορεύει προς τα βόρεια με τον δήμο Μουσέντε, ανατολικά με τους δήμους Λουκέμπο και Ν'Χαρέα, νότια με τους δήμους Κουνίνγκα, Μούνγκο και Μπαϊλούντο και δυτικά με τους δήμους Κέλα και Κιμπάλα. 

## Ιστορία
Το Αντούλο προήχθη στην κατηγορία πόλης στις 3 Ιουλίου 1971 και αυτήν την ημερομηνία διοργανώνεται ετήσιο φεστιβάλ για τον εορτασμό της επετείου. 

## Συμβάν του 2008
Τον Σεπτέμβριο του 2008, Ισλαμιστές εξτρεμιστές διαδήλωσαν στην πόλη, επιτέθηκαν σε περιουσίες Χριστιανών και δολοφόνησαν τη νεαρή κόρη ενός διακόνου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Πλέι-Οφ NBA 1972

Τα **πλέι-οφ του 1972** ήταν το τουρνουά που ακολούθησε την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου στη σεζόν 1971-72 του **[[NBA]]**. Το τουρνουά ολοκληρώθηκε με τους Λος Άντζελες Λέικερς να επικρατούν των Νιου Γιορκ Νικς με 4-1 νίκες στους τελικούς της διοργάνωσης και να κατακτούν το τρόπαιο του πρωταθλητή.

Αυτός ήταν ο έκτος τίτλος στην ιστορία των Λέικερς και ο πρώτος από τότε που η ομάδα μετακόμισε στο Λος Άντζελες (ο τελευταίος ήταν το 1954 ως Μινεάπολις Λέικερς). Για να συμβεί αυτό, χρειάστηκαν οκτώ συνεχόμενες αποτυχημένες προσπάθειες στους τελικούς της διοργάνωσης. Σημαντικό ρόλο στην επιστροφή στις επιτυχίες έπαιξαν οι Ουίλτ Τσάμπερλεϊν (αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της σειράς των τελικών) και Τζέρι Ουέστ.

## Προκριθείσες ομάδες

### Ανά κατηγορία

### Ανά περιφέρεια

## Πίνακας αποτελεσμάτων

## Ημιτελικοί Περιφερειών
### Ημιτελικοί Δυτικής Περιφέρειας
* **[[Λος Άντζελες Λέικερς]]** vs. Σικάγο Μπουλς:

* **[[Μιλγουόκι Μπακς]]** vs. Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς:

### Ημιτελικοί Ανατολικής Περιφέρειας
* **[[Μπόστον Σέλτικς]]** vs. Ατλάντα Χοκς:

* Μπάλτιμορ Μπούλετς vs. **[[Νιου Γιορκ Νικς]]**:

## Τελικοί Περιφερειών
### Τελικοί Δυτικής Περιφέρειας
* **[[Λος Άντζελες Λέικερς]]** vs. Μιλγουόκι Μπακς:

### Τελικοί Ανατολικής Περιφέρειας
* Μπόστον Σέλτικς vs. **[[Νιου Γιορκ Νικς]]**:

## Τελικοί NBA
* **[[Λος Άντζελες Λέικερς]]** vs. Νιου Γιορκ Νικς:

* **[[Βραβείο πολυτιμότερου παίκτη των τελικών στο NBA|Πολυτιμότερος παίκτης (MVP) τελικών]]:** Ουίλτ Τσάμπερλεϊν (Λος Άντζελες Λέικερς)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 1972 NBA Playoffs  στο Basketball-Reference

1972
Πλει-Οφ
Μενέλαος (γιος του Λάγου)

Ο **Μενέλαος** (μέσα 4ου - αρχές 3ου αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Πτολεμαίων ήταν ιερεάς την επώνυμης λατρείας του Αλεξάνδρου και για ένα διάστημα κυβερνήτης (βασιλιάς) της Κύπρου υπό την εξουσία του αδελφού του Πτολεμαίου Α΄ της Αιγύπτου.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Λάγου από την Εορδαία και της Αρσινόης. Αδελφός του ήταν ο Πτολεμαίος Α΄ ο *Σωτήρας*, βασιλιάς της Αιγύπτου. 

Το όνομά του δεν εμφανίζεται μεταξύ των αξιωματικών ή στρατηγών του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου (βασ. 336-323) κατά τη διάρκεια της ζωής του μονάρχη αυτού, αν και αναφέρεται τυχαία από τον Φύλαρχο με τρόπο, που δείχνει ότι ήδη κατείχε μία διακεκριμένη θέση. Η πρώτη περίπτωση που εμφανίζεται στην ιστορία, είναι το 315 π.Χ., όταν διορίστηκε από τον αδελφό του γενικός διοικητής των δυνάμεων που εστάλησαν στην Κύπρο, όπου επρόκειτο να συνεργαστεί με τον στόλο του Σέλευκου Α΄ και με τον Νικοκρέοντα βασιλιά της Σαλαμίνας.  Με τις συνδυασμένες προσπάθειές τους σύντομα υπέταξαν όλες τις πόλεις της Κύπρου με την εξαίρεση του Κιτίου, το οποίο φαίνεται ότι και αυτό τελικά υποτάχθηκε. 

Ο Μενέλαος παρέμεινε στο νησί, που το κυβερνούσε με σχεδόν απόλυτη εξουσία, έχοντας τους μικρούς πρίγκιπες αρκετών πόλεων εκτοπίσει ή φυλακίσει ή οδηγήσει στην αυτοχειρία με το πιο μικρό δείγμα δυσαρέσκειας σε αυτούς. Ήταν ακόμη γενικός διοικητής το 306 π.Χ., όταν ο Δημήτριος έφθασε στην Κύπρο με έναν ισχυρό στόλο και στρατό. Μη μπορώντας να αντιμετωπίσει έναν τέτοιο αντίπαλο, ο Μενέλαος συγκέντρωσε όλες τις δυνάμεις του και κλείστηκε μέσα στα τείχη της Σαλαμίνας, την οποία προετοιμάστηκε να υπερασπιστεί ως το τέλος. Όταν ο Μενέλαος τόλμησε μία επίθεση κάτω από τα τείχη, νικήθηκε με πολλές απώλειες. Ο Δημήτριος προχωρούσε στην πολιορκία με τη συνηθισμένη του μέθοδο, την κατασκευή πολιορκητικών μηχανών. 

Ο Μενέλαος ωστόσο έκαιγε τις μηχανές αυτές και με τις επίπονες προσπάθειές του, κράτησε την άμυνα της πόλης, ως την άφιξη του ίδιου του Πτολεμαίου με έναν μεγάλο στόλο, για να ανακουφίσει το νησί. Στη μεγάλη ναυμαχία που ακολούθησε, ο Μενέλαος έστειλε μία μοίρα 60 πλοίων για να βοηθήσει τον Πτολεμαίο, αλλά -αν και κατάφεραν να βγουν έξω από το λιμάνι της Σαλαμίνας- έφθασαν πολύ αργά για να ανατρέψουν το αποτέλεσμα την ημέρας. Έπειτα από την ολική ήττα του Αιγυπτιακού στόλου, όλες οι ελπίδες του Μενελάου εξαφανίστηκαν και αμέσως αυτός παρέδωσε την πόλη με όλη τη δύναμή της, στρατιωτική και ναυτική, στα χέρια του Δημητρίου. Ο κατακτητής, με χαρακτηριστική μεγαλοψυχία, τον έστειλε πίσω στην Αίγυπτο, συνοδευόμενο από τους φίλους του και φέροντας μαζί του όλη του την ιδιωτική περιουσία.

Στα τέλη της δεκαετίας του 280 υπηρέτησε ως ο πρώτος επώνυμος ιερέας της λατρείας του Αλεξάνδρου.

## Πηγές
* Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Menelaus (3)", Boston, (1867)
* E. R. Bevan House of Ptolemy, Chapter II
* Smith, William, ed. (1870). "Menelaus(3)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.

Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Παρλ

Το **Παρλ** (αφρικάανς: *Paarl*) είναι νοτιοαφρικανική πόλη η οποία βρίσκεται εντός της επαρχίας του Δυτικού Ακρωτηρίου.

## Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Άποψη αμπελώνα στο Παρλ.
Βρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Μπεργκ, σε υψόμετρο, περίπου, 120&nbsp;μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, εντός παράκτιας πεδιάδας η οποία βρίσκεται στους πρόποδες των Όρων Ντράκενσταϊν. Δυτικά της πόλης βρίσκεται το Όρος Παρλ.

## Ιστορία
Πρόκειται για μία εκ των παλαιότερων τοποθεσιών εγκατάστασης ευρωπαϊκών πληθυσμών στη Νότια Αφρική, καθώς η ίδρυσή της χρονολογείται στο 1687. Η τοποθεσία ανέγερσης της πόλης φέρεται να επιλέχθηκε από τον κυβερνήτη Σίμον φαν ντερ Στελ. Ολίγον καιρό μετά την ίδρυσή της, Ουγενότοι οι οποίοι αναζητούσαν καταφύγιο στην περιοχή του Ακρωτηρίου έπειτα από την ανάκληση του Εδίκτου της Νάντης εγκαταστάθηκαν στη συγκεκριμένη τοποθεσία. Το 1904, αριθμούσε πληθυσμό 11&nbsp;293 κατοίκων. Κατά τις απαρχές του 20ού αιώνα, τα κρασιά τα οποία παράγονταν εντός της ευρύτερης περιοχής θεωρούνταν ως εκ των κορυφαίων της χώρας, με μόνον εκείνα της Κονστάντια να θεωρούνται ως καλύτερης ποιότητας.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Αφρικής
Αργυράσπιδες

Οι **Αργυράσπιδες** αποτελούσαν μία μοίρα του Μακεδονικού στρατού του Αλεξάνδρου Γ¨ του *Μεγάλου*, που καλούνταν έτσι, διότι  έφεραν αργυρές ασπίδες. Ήταν εκλεκτοί άνδρες, που τους διοικούσε ο Νικάνωρ, γιος του Παρμενίωνα, και διατηρήθηκαν σε μεγάλη τιμή από τον Αλέξανδρο. Ήταν Υπασπιστές, που άλλαξαν το όνομά τους σε Αργυράσπιδες, όταν ήταν στην Ινδία υπό τον Αλέξανδρο Γ΄. Έπειτα από το τέλος του Αλεξάνδρου Γ΄ (το 323 π.Χ.) ακολούθησαν τον Ευμένη. Ήταν βετεράνοι και, αν και οι περισσότεροι ήταν πάνω από 60, ήταν φοβεροί και αξιοσέβαστοι, λόγω της επιδεξιότητάς τους και της εμπειρίας τους.

Στη μάχη της Γαβιηνής το 316 π.Χ. εγκαταστάθηκαν με τον Αντίγονο Α΄ τον *Μονόφθαλμο*, όταν αυτός κατάφερε να καταλάβει τις άμαξες με τις αποσκευές τους. Αυτές είχαν τις οικογένειές τους και τη λεία 40 ετών. Ένας από τους διοικητές τους, ο Τεύταμος, διαπραγματεύτηκε με τον Αντίγονο για να κερδίσει την επιστροφή των πραγμάτων τους, αλλά ως αντάλλαγμα παρέδωσαν τον στρατηγό τους Ευμένη σε αυτόν. 

Ο Αντίγονος σύντομα διέσπασε το σώμα, καθώς το βρήκε πολύ ταραχώδες για να το διαχειριστεί και εκτέλεσε έναν άλλον διοικητή τους, τον Αντιγένη. Κατά τη διάρκεια των Πολέμων των Διαδόχων ο Αντίγονος είχε αναπτύξει έντονο μίσος για τη μοίρα αυτή των βετεράνων, λόγω του ότι κόντεψαν να σκοτωθούν σε μία ανταρσία που προκλήθηκε από αυτούς και επίσης είχαν συντριβεί στη μάχη πολλές φορές από τους Διαδόχους. Τους έστειλε στον Σιβύρτιο, τον Μακεδόνα σατράπη της Αραχωσίας, με εντολή να τους στέλνει σε μικρές ομάδες 2-3 ατόμων σε επικίνδυνες αποστολές, ώστε ο αριθμός τους να μειωθεί σύντομα. Ωστόσο άλλοι ίσως να είχαν αποσυρθεί σε Μακεδονικές εγκαταστάσεις στην Ασία. 

Οι Σελευκίδες της Συρίας χρησιμοποίησαν ένα σώμα φάλαγγας πεζικού με το ίδιο όνομα. Στη μάχη της Ράφιας (Γάζας) το 217 π.Χ. η δύναμη των 10.000 Αργυράσπιδων ανδρών έλαβε θέση απέναντι στη φάλαγγα των Πτολεμαίων. Ήταν άνδρες επιλεγμένοι από όλο το βασίλειο και εξοπλισμένοι με τον Μακεδονικό τρόπο. Η θέση τους δίπλα στον βασιλιά στη μάχη της Μαγνησίας το 190 π.Χ.  δηλώνει, ότι ήταν η πρώτη μονάδα φρουράς πεζικού στον στρατό των Σελευκιδών. Στην παρέλαση της Δάφνης που έγινε για τον Αντίοχο Δ΄ ''Επιφανή'' το 166 π.Χ., οι Αργυράσπιδες ήταν μία δύναμη 5.000 ανδρών. Ωστόσο το σώμα των ανδρών, που περιγράφεται από τον Πολύβιο ότι είχε εξοπλιστεί και ντυθεί με τον Ρωμαϊκό τρόπο, αριθμούσε 5.000 και ο Μπαρ-Κόχβα προτείνει ότι αυτοί οι άνδρες, που περιγράφονται πρώτοι σε θέση, ίσως είναι μία διαίρεση των Αργυράσπιδων, ώστε το σύνολό τους να είναι πάλι δύναμη 10.000 ανδρών. Ο Λίβιος αναφέρει ένα σώμα ιππικού, που λεγόταν *αργυράσπιδες*, ως ένα βασιλικό σύνταγμα στον στρατό του Αντιόχου Γ΄ του ''Μεγάλου'' στη Μαγνησία.

Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αλέξανδρος Σεβήρος, ανάμεσα σε άλλους τρόπους που μιμήθηκε τον Αλέξανδρο τον Μεγάλο, είχε στον στρατό του μοίρα ανδρών, που καλούνταν *αργυράσπιδες* και *χρυσάσπιδες*.

## Πηγές
* Smith, William, ed. (1870). "Argyraspides". Dictionary of Greek and Roman Antiquities. Boston: C. Little, and J. Brown.

Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της αρχαίας Ελλάδας
Κατηγορία:Μακεδονικός στρατός
Π.Σ. Σπάρτη

Ο **Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «η Σπάρτη»** ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Σπάρτη. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου ήταν το 2019, όποτε και ιδρύθηκε από μετονομασία της Α.Ε. Πελλάνας Καστορείου. 

## Ιστορία
### Α.Ε. Πελλάνας Καστορείου (2010–2019)

Το καλοκαίρι του 2010 συγχωνεύτηκαν τα γειτονικά σωματεία από το Καστόρειο και από την Πελλάνα του Δήμου Πελλάνας, ο Κάστωρ Καστορείου και οι Διόσκουροι Πελλάνας αντίστοιχα και ιδρύθηκε η **Αθλητική Ένωση Πελλάνας Καστορείου**, που αναφερόταν και ως **Αθλητική Ένωση Δήμου Πελλάνας**. 

Το 2013 η Α.Ε. Πελλάνας Καστορείου κατέκτησε το πρώτο τρόπαιο στην ιστορική της διαδρομή, καθώς αναδείχθηκε Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Λακωνίας επικρατώντας στον τελικό με 3-0 του Λεωνίδα Σπάρτης. Το 2018 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Λακωνίας και κέρδισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική κατηγορία. Την αγωνιστική περίοδο 2018-19 έκανε την παρθενική της εμφάνιση σε εθνικό πρωτάθλημα, όπου τερματίζοντας στην 6η θέση του 8ου ομίλου της Γ' Εθνικής, κατάφερε να κερδίσει την παραμονή. Επίσης το 2019 κατέκτησε για 2η φορά στην ιστορία της το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Λακωνίας, επικρατώντας στον τελικό του Πανγυθεατικού.

### Π.Σ. Σπάρτη (2019–2020)
Το καλοκαίρι του 2019 η Α.Ε. Πελλάνας Καστορείου μετονομάστηκε σε **Νέος Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Δήμου Σπάρτης**, που αναφέρεται και ως **Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «η Σπάρτη»** με διακριτικό τίτλο «**Π.Σ. Η Σπάρτη**», το ίδιο καλοκαίρι που διαλύθηκε και η Α.Ε. Σπάρτης. Ο Π.Σ. Σπάρτη συνέχισε στη Γ' Εθνική τη σεζόν 2019-20 τερματίζοντας στη 2η θέση του 8ου ομίλου. Το Σεπτέμβριο του 2020 ανακάλεσε τη συμμετοχή του στο νέο πρωτάθλημα λόγω οικονομικών προβλημάτων και εν τέλει διαλύθηκε. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Α.Ε. Πελλάνας Καστορείου στην Ε.Π.Σ. Λακωνίας

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λακωνίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2010
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2010
Επιχείρηση Σημύδα

Η ***Επιχείρηση Σημύδα*** (**[[αγγλικά]]: Operation Birch**) ήταν γερμανική επιχείρηση στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Φινλανδική Λαπωνία για την προστασία της πρόσβασης στο νικέλιο.

## Ιστορικό
Οι προσπάθειες τω Φινλανδών να βρουν μια αποδεκτή έξοδο από τον συνεχιζόμενο πόλεμο την άνοιξη του 1944 εξέπληξαν τους Γερμανούς, οι οποίοι είχαν αρκετές στρατιωτικές μονάδες στη Βόρεια Φινλανδία. Τον Απρίλιο του 1944, οι Γερμανοί ξεκίνησαν μια πυρετώδη προσπάθεια να ανακαλύψουν 
και να κατασκευάσουν αμυντικές θέσεις ενάντια σε πιθανές επιθέσεις από το νότο.

## Σχέδιο
Η *Επιχείρηση Σημύδα* άρχισε να σχεδιάζεται στις 9 Απριλίου 1944. Πρωταρχικό της καθήκον ήταν να παρέχει προστασία στις τότε ζωτικής σημασίας επιχειρήσεις εξόρυξης νικελίου στο Πέτσαμο (σημερινό Πετσένγκα της Ρωσίας). Οι διαταγές για την επιχείρηση ετοιμάστηκαν σχολαστικά με πολλές λεπτομέρειες. Αποτελούνταν από διάφορες φάσεις, η πρώτη εκ των οποίων, που αναφέρεται από τη κωδική φράση «σήμανση σημύδας για υλοτόμηση» (Birke anschlagen), θα συνίστατο στην εκκένωση στρατιωτικών εγκαταστάσεων και στην προετοιμασία για μεταγενέστερες φάσεις. Η δεύτερη φάση, που αναφερεται με την κωδική φράση «έπεσε η σημύδα» (Birke fällen), θα συνίστατο στην πραγματική στρατιωτική απόσυρση στην πρώτη οχυρωμένη θέση χρησιμοποιώντας μια «τακτική της καμένης γης». Η τελική προγραμματισμένη φάση, με την κωδική φράση «συντρίψτε τη σημύδα» (Birke zerkleinern), θα έστελνε τις γερμανικές μονάδες προς πιο ισχυρές θέσεις γύρω από το Ροβανιέμι, ενώ θα πολεμούσαν οπισθοχωρώντας.

## Επιχείρηση
Η πρώτη φάση της επιχείρησης ξεκίνησε στις 3 Σεπτεμβρίου 1944 αφού οι Φινλανδοί είχαν ενημερώσει τους Γερμανούς για τις προθέσεις τους. Αν και το σχέδιο προέβλεπε χρόνο δύο εβδομάδων για την εκκένωση πριν από τη δεύτερη φάση, ωστόσο οι Γερμανοί προωθήθηκαν και ξεκίνησαν τη δεύτερη φάση της επιχείρησης ήδη στις 4 Σεπτεμβρίου. Ο 20ος Ορεινός Στρατός κατάφερε να εκκενώσει μεγάλο μέρος του πολεμικού υλικού και να ξεκινήσει η απόσυρση προς τη Νορβηγία υπό την Επιχείρηση Σημύδα.

## Αποτελέσματα
Δεδομένου ότι τα υπάρχοντα γερμανικά αποθέματα νικελίου κρίθηκαν επαρκή και εντοπίστηκαν νέα αποθέματα στην Αυστρία, η σημασία της κατοχής της περιφέρειας Πέτσαμο ή της Φινλανδικής Λαπωνίας μειώθηκε σημαντικά. Ταυτόχρονα υπήρξαν οι διοικητικές και στρατιωτικές δυσκολίες της υπεράσπισης της Βόρειας Φινλανδίας. Αυτοί οι παράγοντες επέτρεψαν στις Γερμανικές δυνάμεις, στις 4 Οκτωβρίου 1944, να αποκτήσουν την έγκριση του Χίτλερ για μετάβαση από την *Επιχείρηση Σημύδα* στην *[[Επιχείρηση Βόρειο Φως]]* (Operation NordLight) και να εγκαταλείψουν τη Βόρεια Φινλανδία και να οχυρώθουν στο Λύνγκεν της Νορβηγίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

 

Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ιστορία της Φινλανδίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Ξίλια

**Ξιλία** (αλβανικά: Këshilla *Κασίλα*, κυριολεκτική μετάφραση: "Συμβούλιο") ονομάζοταν η δωσίλογη  αλβανική διοίκηση στην Θεσπρωτία, κατά την διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας από τον Άξονα (1941-1944). Δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής της Θεσπρωτίας με στόχο την προσάρτηση της περιοχής σε ένα διευρυμένο αλβανικό κράτος. Μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας, η Ξιλία συνέχισε τις δραστηριότητες του υπό τη γερμανική κατοχή της περιοχής, μέχρι την ήττα των Δυνάμεις του Άξονα και το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η πρωτοβουλία για την ίδρυση της Ξιλίας ελήφθη από την Τσάμικη οικογένεια Ντίνο, ιδίως από τα αδέλφια Νούρι και Μαζάρ Ντίνο. Η Ξιλία υποστηρίχθηκε από την πλειοψηφία των Τσάμηδων, οι οποίοι συνεργάστηκαν με τον Άξονα. Η πολιτική της εθνοκάθαρσης που διέπραττε η Ξιλία και άλλες παραστρατιωτικές οργανώσεις υπό την ηγεσία της οικογένειας Ντίνο οδήγησαν στην εκδίωξη του μεγαλύτερου μέρους των Μουσουλμάνων Τσάμηδων από την Ελλάδα από το ΕΔΕΣ. Ένα μικρό μέρος των μουσουλμάνων Τσάμηδων δεν απελάθηκε, καθώς δεν τάχθηκαν υπέρ της Ξιλίας.

## Παρασκήνιο
Μετά την ιταλική εισβολή στην Αλβανία, το Βασίλειο της Αλβανίας έγινε προτεκτοράτο του Βασιλείου της Ιταλίας. Οι Ιταλοί, ειδικά ο κυβερνήτης Φραντσέσκο Ζακομόνι, εκμεταλλεύτηκε τους Τσάμηδες ως μέσο για να αυξηθεί η δημοτικότητα των Ιταλών στους Αλβανούς. Ο Ζακομόνι χρησιμοποίησε την δολοφονία του αλβανού ηγέτη Νταούτ Χότζα (του οποίου το αποκεφαλισμένο πτώμα βρέθηκε κοντά στην Βρίνα τον Ιούνιο του 1940) ως τελική δικαιολογία για την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου. Η ελεγχόμενη από τους Ιταλούς κυβέρνηση στα Τίρανα υποστήριξε ότι ο Χότζα δολοφονήθηκε από Έλληνες πράκτορες. Ο Χότζα ήταν στρατιωτικός ηγέτης του αγώνα των Τσάμηδων κατά την διάρκεια του μεσοπολέμου, οδηγώντας στον χαρακτηρισμό του ως ληστή από την ελληνική κυβέρνηση.

## Ίδρυση της οργάνωσης
Τον Οκτώβριο του 1940, οι ελληνικές αρχές αφόπλισαν 1.800 τσάμηδες κληρωτούς και τους έβαλαν να δουλεύουν στο οδικό δίκτυο. Τον Νοέμβριο του 1940, μετά την ιταλική επίθεση, απέλασαν όλους του άρρενες Αλβανούς που δεν κλήθηκαν να πολεμήσουν και τους απέλασαν σε στρατόπεδα ή τους εξόρισαν σε νησιά. Υπό αυτές τις συνθήκες, όταν η Ιταλία κατάφερε να κατακτήσει την Ελλάδα μετά την γερμανική εισβολή, εκατοντάδες Τσάμηδες ίδρυσαν μια τοπική διοίκηση, την Ξιλία, το 1942. Αυτές οι ένοπλες ομάδες συνεργάστηκαν με γερμανικές δυνάμεις για το κάψιμο ελληνικών χωριών. Ωστόσο οι τοπικοί μπέηδες και ο τοπικός μουφτής δεν υποστήριζαν τέτοιες πράξεις. Το 1943, η οργάνωση αυτή απέκτησε δικές της ένοπλες δυνάμεις και χωροφυλακή.

Αν και οι Ιταλοί ήθελαν να προσαρτήσουν την Τσαμουριά στο αλβανικό κράτος, οι Γερμανοί άσκησαν βέτο στην ιταλική πρόταση. Ο Τζεμίλ Ντίνο διορίστηκε ύπατος αρμοστής στην περιοχή αλλά είχε περιορισμένες εξουσίες. Για όλη τη διάρκεια της κατοχής, η περιοχή παρέμεινε υπό τον άμεσο έλεγχο των στρατιωτικών αρχών με έδρα την Αθήνα.

## Δείτε επίσης

* Κατοχή της Ελλάδας (1941-1944)

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 
* 
* 
Κατηγορία:Τσάμηδες
Κατηγορία:Δωσιλογισμός κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ντέβιν Γκέινς

Ο **Ντέβιν Τόμας Γκέινς** (αγγλικα: *Devin Thomas Gaines* 16 Ιουλίου 1984 - 10 Ιουλίου 2007) ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ που προσέλκυσε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης καθως αποκτησε ταυτόχρονα πέντε πτυχία Bachelor στις 6 Μαΐου 2007.

## Πρωιμα χρονια
Ο Γκέινς, από το Στάμφορντ του Κονέκτικατ, μεγάλωσε στην παιδική ηλικία μονο με την μητέρα σε δημόσια στέγαση, αφού ο πατέρας του πέθανε από καρδιακή προσβολή όταν ο Γκέινς ήταν εννέα ετών. Παρακολούθησε το King Low Heywood Thomas School και το Stamford High School, αποφοιτώντας από το τελευταίο. Μετά την αποφοίτηση από το γυμνάσιο, ο Γκέινς έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Κοννέκτικατ, όπου ήταν ο αποδέκτης της υποτροφίας του Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ με την υποτροφία από το Ίδρυμα Τζάκι Ρόμπινσον.

## Η ζωή στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ
Στη συνέχεια, φοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ το 2002, αποφοίτησε πέντε χρόνια αργότερα τον Μάιο του 2007 με πέντε πτυχία. Κατά τη διάρκεια του χρόνου του στο Κοννέκτικατ, ο Γκέινς ολοκλήρωσε 276 μονάδες, κερδίζοντας πτυχία στην Επιστήμη των Υπολογιστών, τις Γνωστικές Επιστήμες, τις Θεατρικές Σπουδές, τη Γλωσσολογία, την Ψυχολογία και ένα εξατομικευμένο πτυχίο στον Κινηματογράφο, τον Πολιτισμό και τη Γνώση.

Ενώ στο Κοννέκτικατ, ο Γκέινς εντάχθηκε ως μέλος των Psi Chi και Upsilon Pi Epsilon Honor Societies και είχε γίνει δεκτός για μεταπτυχιακό τίτλο στην Εκπαιδευτική Επικοινωνία και Τεχνολογία στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Τη στιγμή του θανάτου του, ο Γκέινς δούλευε το καλοκαίρι του μετά την αποφοίτησή του ως συνεργάτης πληροφορικής για την Pension Associates, μια φορολογική εταιρεία συμβούλων.

## Θάνατος και μνημεία
Στις 10 Ιουλίου 2007, ο Γκέινς, ηλικίας 22 ετών, πνίγηκε στο Deep River του Κονέκτικατ, στο Blakeslee Pond, ένα λατομείο χαλικιών σε ιδιωτική ιδιοκτησία, ενώ κολυμπούσε με φίλους σε μια περιοχή με την ένδειξη "Απαγορευεται η καταπάτηση", η οποία ήταν γνωστό ότι ήταν επικίνδυνη για τους κολυμβητές. Ο θάνατός του κρίθηκε τυχαίος πνιγμός. Σύμφωνα με αποσπάσματα από την αδελφή του, ο Γκέινς δεν ήταν κολυμβητής.

Μετά το θάνατό του, το Προ-Μηχανικό Πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ καθιέρωσε ένα πρόγραμμα υποτροφιών στη μνήμη του Γκέινς, και το Πανεπιστήμιο Stamford Campus μετονόμασε το κέντρο των μαθητικών δραστηριοτήτων του ως Κέντρο Συμμετοχής και Δραστηριοτήτων των Φοιτητών του Ντέβιν Τ. Γκέινς προς τιμήν του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες
Χουαξί

Το χωριό **Χουαξί** (αγγλικα: Huaxi Village απλοποιημένα κινέζικα: 华西新市村; παραδοσιακά κινέζικα: 華西新市村; πινγίν: Huáxī xīnshì cūn), που βρίσκεται στα ανατολικά του κέντρου της πόλης  Τζιανγκίν, στην επαρχία Τσιανγκσού, ισχυρίζεται ότι είναι το πλουσιότερο χωριό της Κίνας. Το Χουαξί αποκαλείται οτι ειναι ενα πρότυπο κομμουνιστικό χωριό.

## Σχετικά με το χωριό
Το Χουαξί είναι γνωστό ως το «νούμερο ένα χωριό κάτω από τον ουρανό». Ιδρύθηκε το 1961.

Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όλοι οι χωρικοί (αλλά όχι οι πολυάριθμοι μετανάστες εργαζόμενοι) έχουν πλούτο τουλάχιστον 100.000 ευρώ. Αυτό είναι ένα σημαντικό ποσό για τα κινεζικά πρότυπα. Το χωριό έχει μια πολυτομεακή βιομηχανίκη εταιρεία που είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο, έχει αγοράσει αεροπλάνα και σχεδιάζει να αγοράσει πλοία. Οι χωρικοί είναι μέτοχοι και πληρώνονται το ένα πέμπτο των ετήσιων κερδών της εταιρείας. Το 2011 ο κύκλος εργασιών της εταιρείας αναμένεται να αυξηθεί κατά περίπου 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Εκτός από 2.000 χωρικούς, υπάρχουν στην περιοχή περίπου 20.344 μετανάστες εργαζόμενοι και 28.240 γειτονικοι χωρικοί.

Ο Ου Ρενμπάο (απλοποιημένα κινέζικα: 吴仁宝; παραδοσιακά κινέζικα: 吳仁寶; πινγίν: Wú Rénbǎo), ο πρώην γραμματέας της Επιτροπής Κομμουνιστικού Κόμματος του χωριού Χουαξί, ανέπτυξε ένα σχέδιο για να μετατρέψει τη φτωχή αγροτική τοποθεσία σε μια σύγχρονη πλούσια κοινότητα. Ο Ου Ρενμπάο ήταν επενδυτής σε πρώτες ύλες όπως το αλουμίνιο. Ο γιος του, Ου Σιεέν, είναι ο σημερινός αρχηγός του χωριού.

Ένας νέος ουρανοξύστης-ορόσημο στο χωριό Χουαξί, το Longxi International Hotel 328 μέτρων άνοιξε όταν το χωριό γιόρτασε την 50ή επέτειό του.

## Δείτε επίσης
* Αράσατε

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Huaxi: A Journey to the World's Richest Village
* Story of Huaxi Village
* Independent on Huaxi
* City of Huaxi official website  
* City of Huaxi official website 

Κατηγορία:Τσιανγκσού
Δημήτρης Φυλακούρης

Ο **Δημήτρης Φυλακούρης** είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, αδερφός του επίσης διεθνή ποδοσφαιριστή Τότη Φυλακούρη.

Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από τον Ποσειδώνα Γλυφάδας. Αγωνίστηκε επίσης στον Παναθηναϊκό από το 1960 έως το 1962 στη μεγάλη ομάδα που δημιούργησε ο προπονητής Χάρι Γκέημ και κατέκτησε δύο πρωταθλήματα το 1961 και το 1962 και ήταν φιναλίστ του κυπέλλου το 1962 του οποίου ο τελικός διακόπηκε. Υπήρξε επίσης διεθνής με την εθνική νέων, με την οποία μετείχε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1961 και πέτυχε δύο γκολ στους δύο αγώνες που αγωνίστηκε εναντίων της Γαλλίας και της Πολωνίας. Αναγκάσθηκε να σταματήσει πολύ πρόωρα το ποδόσφαιρο, έπειτα από έναν σοβαρό τραυματισμό που υπέστη οδηγώντας το μηχανάκι του. Ο Δημήτρης Φυλακούρης ήταν εκείνος που μεσολάβησε για να αγωνισθεί και ο αδερφός του Τότης Φυλακούρης στον Παναθηναϊκό το 1965.

## Τίτλοι
* **2 [[Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών|Πρωταθλήματα Ελλάδας]]**: 1961, 1962

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Επιχείρηση Κιβωτός του Νώε (1943)

**Η Επιχείρηση Κιβωτός του Νώε** (**Operation Noah's Ark**) ήταν ένα σχέδιο του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου που επεξεργάστηκε το Βρετανικό Εκτελεστικό Ειδικών Επιχειρήσεων (Special Operations Executive, SOE) για τη παρενόχληση των Γερμανικών στρατευμάτων καθώς θα αποσύρονταν από την Ελλάδα. Επρόκειτο για μια σειρά επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της Επιχείρησης Underdone στην Αλβανία, που θα εκτελούνταν από τοπικές αντάρτικες ομάδες. Το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε στη πράξη λόγω έλλειψης αποτελεσματικών ομάδων. 

## Βιβλιογραφία

*      
Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Νώε
Σούπερ Καπ Ελλάδας υδατοσφαίρισης γυναικών

Το **Σούπερ Καπ στην υδατοσφαίριση των γυναικών** είναι ένας θεσμός που ξεκίνησε το 2020 κατόπιν σχετικής ανακοίνωσης της ΚΟΕ μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της στις 16 Σεπτεμβρίου 2020. Είναι ο αγώνας που ανοίγει την εκάστοτε αγωνιστική περίοδο, και αγωνίζονται για το τρόπαιο ο Πρωταθλητής με τον Κυπελλούχο της προηγούμενης χρονιάς. . Σύμφωνα με την αρχική απόφαση, σε περίπτωση που κάποια ομάδα κατακτά το νταμπλ, τότε στον αγώνα του Σούπερ Καπ θα αγωνίζεται ο εκάστοτε φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας της προηγούμενης χρονιάς.

Ο πρώτος ιστορικός τελικός αυτής της  διοργάνωσης διεξήχθη το 2020 ανάμεσα στην ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς (Πρωταθλητή και Κυπελλούχου Ελλάδος 2020) και του Νηρέα Χαλανδρίου (φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδος 2020), με τον Ολυμπιακό να επικρατεί άνετα με 30-4 και να κατακτά το τρόπαιο. Τις τρεις επόμενες χρονιές (2021, 2022 και 2023), η ΚΟΕ που βρισκόταν από τον Μάρτιο του 2021 υπό την προεδρία του Κυριάκου Γιαννόπουλου, αποφάσισε να μην προχωρήσει στη διεξαγωγή αγώνων για το Σούπερ Καπ, καθώς ο Ολυμπιακός είχε πραγματοποιήσει ισάριθμα νταμπλ. 

Το 2024, ο Εθνικός Πειραιώς επικράτησε του Ολυμπιακού στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε αφορμή για την επαναφορά του θεσμού, με τον Πρωταθλητή της αγωνιστικής περιόδου 2023-24 να αντιμετωπίζει στις 10 Οκτωβρίου 2024 τον Κυπελλούχο Ελλάδος για το 2024, Εθνικό Πειραιώς. Το παιχνίδι διεξήχθη στο Παπαστράτειο Κολυμβητήριο Πειραιώς και ο Ολυμπιακός κατάφερε να επικρατήσει του Εθνικού με 13-8 και να κατακτήσει το τρόπαιο. 

## Οι τελικοί

## Σύνολο τίτλων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
* Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας - Υδατοσφαίριση koe.org.gr
* Διαθεσόπουλος: «Κρατάμε ζωντανό το πόλο, όπως και όλα τα αθλήματά μας» koe.org.gr 

Σουπερ Καπ Γυναικων
Σουπερ Καπ
Κυκλώνας Ζήνων

Ο **Κυκλώνας Ζήνων** (γνωστός και ως **Νούμα** [*Numa*]) ήταν βαθύ μετεωρολογικό χαμηλό με μερικά χαρακτηριστικά μεσογειακού κυκλώνα, που έπληξε τη Μεσόγειο το Νοέμβριο του 2017.

## Εξέλιξη του καιρικού φαινομένου
Από τα τέλη Οκτωβρίου, και μετά τον τυφώνα Οφέλια στην Ιρλανδία, ακολούθησε διατάραξη στο πολικό αεροχείμαρρο, κατόπιν ισχυρής πολικής δίνης πάνω από τον Καναδά. Αυτό με τη σειρά του προκάλεσε ισχυρά καιρικά φαινόμενα στη Βόρεια Ευρώπη και μέχρι τις Ιταλικές Άλπεις και τη Μεσόγειο. 

Εκτός από τις καταιγίδες στα Απέννινα όρη, η υψηλή δυναμική της ατμόσφαιρας ήταν εμφανής σε έναν ανεμοστρόβιλο κοντά στο Σαν Βίτο (Σαν Φελίτσε Τσιρτσέο) και στο Μπόργκο Ερμάντα (Τερατσίνα), βορειοδυτικά της Ρώμης. Ένα άλλο κύμα ψύχους με προέλευση από τα Βρετανικά Νησιά, έκανε την έναρξη του χειμώνα στην περιοχή της Μεσογείου. Αυτή η καιρική κατάσταση οδήγησε στην πρώτη φάση βροχόπτωσης στην περιοχή της νότιας Μεσογείου (βαριές χαλαζοπτώσεις στο Ακάτε της Σικελίας).  

Ένα βαθύ μετεωρολογικό χαμηλό νότια της νότιας Ιταλίας σε συνδυασμό παρέμεινε στάσιμο πάνω από το Ιόνιο Πέλαγος για αρκετές ημέρες και εξελίχτηκε σε Μεσογειακό κυκλώνα. Στο μέτωπό του, σημειώθηκε έντονη βροχόπτωση από τη Σαρδηνία μέσω της βόρειας Αλγερίας και της βόρειας Τυνησίας, της Μάλτας, της Ελλάδας και των νοτιοδυτικών Βαλκανίων μέχρι την ιταλική Αδριατική και νότια ακτή. Στις 18 Νοεμβρίου πλήγηκαν τα Επτάνησα και κινούμενος ανατολικά συνέχισε την πορεία του με καταιγίδες στην Ανατολική Ελλάδα και στο ανατολικό Αιγαίο. 

Σημειώθηκαν έντονες βροχοπτώσεις και στην Αλγερία, Τυνησία, Ιταλία και Μάλτα, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπου στην Αθήνα έπεσαν 150 τόνοι νερού ανά στρέμμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσογειακοί κυκλώνες
κατηγορία:Πλημμύρες στην Ελλάδα
Φόρτσουν ΦιτζΡόι του Γκράφτον

Η **Φόρτσουν ΦιτζΡόι του Γκράφτον** (*Fortune FitzRoy of Grafton*, γεννημένη ως Άννα Φόρτσουν Σμιθ *Ann Fortune Smith*, 24 Φεβρουαρίου 1920 - 3 Δεκεμβρίου 2021) είναι Βρετανίδα αριστοκράτισσα και Κυρία των Ρομπών της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1920 στο Σάσσεξ, και είναι κόρη του Έβαν Κάντογκαν Σμιθ και της Βεατρίκης Γουίλιαμς.

Στις 12 Οκτωβρίου 1946 παντρεύτηκε τον Χιου ΦιτζΡόι, Κόμη του Γιούστον στο Γιούστον Χολ του Σάφολκ. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
*τον Λόρδο *Ιάκωβο* Όλιβερ Κάρολο (1947-2009), παντρεύτηκε την Κλαίρη Κερ. Απέκτησαν 5 παιδιά.
*την Λαίδη *Ερριέτα* Φόρτσουν Ντορίνα (γενν. το 1949-), παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Σεντ Τζόρτζ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την Λαίδη *Βιργινία* Μαίρη Ελισάβετ (γενν. το 1954-), παντρεύτηκε (1) τον Ραλφ Γουλιέλμο Κερ. Δεν απέκτησαν παιδιά και (2) τον Ρότζερ Μπάμπινγκτον Χιλ. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*τον Λόρδο *Κάρολο* Πατρίκιο Χιου (γενν. το 1957-), παντρεύτηκε την Νταϊάνα Μίλλερ-Στίρλινγκ. Απέκτησαν 2 παιδιά.
*την Λαίδη *Ολίβια* Ρόζα Μίλντρεντ (γενν. το 1963-), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Έλμχερστ Μόνσον. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Την περίοδο 1953-1966 ήταν Κυρία της Κρεβατοκάμαρας. Η Βασίλισσα είναι ανάδοχος της κόρης της, της Λαίδης Βιργινίας. Η Δούκισσα χρίστηκε Κυρία Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Βικτωριανού Τάγματος στη Γενέθλια Διάκριση του 1980.

## Τίτλοι
*24 Φεβρουαρίου 1920 – 12 Οκτωβρίου 1946: Δεσποινίς Άννα Φόρτσουν Σμιθ
*12 Οκτωβρίου 1946 – 11 Νοεμβρίου 1970: Η Κόμισσα του Γιούστον
*11 Νοεμβρίου 1970 – 7 Απριλίου 2011: *Η Εξοχότητα Της* Η Δούκισσα του Γκράφτον
*7 Απριλίου 2011 – σήμερα: *Η Εξοχότητα Της* Η Χήρα Δούκισσα του Γκράφτον

## Παραπομπές


|-

Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Κατηγορία:Κυρίες της Κρεβατοκάμαρας
Κατηγορία:Κυρίες επί των ενδυμάτων
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Υδροπονία

[250px|thumb|right|Καλλιέργεια του μαρουλιού που χρησιμοποιεί το σύστημα [Καλλιέργεια σε λεπτό στρώμα θρεπτικού διαλύματος|καλλιέργειας σε λεπτό στρώμα θρεπτικού διαλύματος]]

Η **υδροπονία **(από τις ελληνικές λέξεις *ύδωρ *- νερό και *πόνημα* - έργο) είναι μία τεχνική καλλιέργειας φυτών εκτός εδάφους, κυρίως στα αδρανή υποστρώματα. Οι θρεπτικές ουσίες απαραίτητες για την ανάπτυξη των φυτών δεν περιέχονται στο υπόστρωμα στο οποίο αναπτύσσεται το φυτό, όμως παρέχονται μέσω θρεπτικού διαλύματος. 

Η υδροπονία δίνει την δυνατότητα να ελέγχουμε τις συνθήκες στις οποίες αναπτύσσεται το φυτό - να ρυθμίζουμε το πρόγραμμα θρέψης του φυτού, θερμοκρασία και υγρασία του χώρου που περιβάλλει την ρίζα. Επίσης εφόσον το υπόστρωμα είναι αδρανές, δηλαδή στερεώνεται τις θρεπτικές ουσίες, απουσιάζουν και παθογόνοι μικροοργανισμοί και άλλοι εχθροί. Επιπλέον στο υπόστρωμα δεν αναπτύσσονται τα ζιζάνια που με τη σειρά του συνεπάγεται στη μηδενική χρήση φυτοφαρμάκων και ζιζανιοκτόνων. 

Όλα τα υδροπονικά συστήματα διακρίνονται σε δύο ομάδες: κλειστά όπου το θρεπτικό διάλυμα ανακυκλώνεται και ανοικτά στα οποία το θρεπτικό διάλυμα που περισσεύει χάνεται στο έδαφος. 

## Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα από υδροπονικές φάρμες καλύπτονται 1.450 στρέμματα, 400 από τα οποία βρίσκονται στην Βόρεια Ελλάδα, 150 στρέμματα στην Στερεά Ελλάδα, 300 στρέμματα στην Αττική, 450 στρέμματα στην Πελοπόννησο, 100 στρέμματα στην Δυτική Ελλάδα και 350 στρέμματα στην Κρήτη. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωργία (δραστηριότητα)
Θεόδωρος Λαζαρής

Ο **Θεόδωρος Λαζαρής** (1882 – 1978) ήταν Έλληνας ζωγράφος και αγιογράφος.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1882 στη Λιβαδειά και σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών χάρη σε υποτροφία από τον δήμο Λιβαδειάς. Δάσκαλοι του στη σχολή ήταν οι Δημήτριος Γερανιώτης, Γεώργιος Ροϊλός και Γεώργιος Ιακωβίδης. Διέκοψε τις σπουδές του κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων όπου και συμμετείχε. Τελικά, αποφοίτησε με άριστα από την ΑΣΚΤ το 1919. Άρχισε να εκθέτει έργα του στις εκθέσεις του Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών, ενώ συμμετείχε και στη Μπιενάλε της Βενετίας το 1934. Η μοναδική ατομική του έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1930 στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός». Το 1974 η Εθνική Πινακοθήκη διοργάνωσε αναδρομική έκθεση στο έργο του. Ασχολήθηκε αρχικά κυρίως με τις τοπογραφίες και κυρίως το υδάτινο στοιχείο το οποίο παρουσίασε με ήπιους χρωματικούς συνδυασμούς αλλά και αδρές γραμμές. Αργότερα τα έργα του έγιναν πιο αφαιρετικά, ενώ ασχολήθηκε και με τη Βυζαντινή τέχνη, αγιογραφώντας ναούς στη Λιβαδειά και τη Χαλκίδα. Πέθανε το 1978 στην Αθήνα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Θεόδωρος Λαζαρής στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Ματιάς Ντυπλεσί

Ο **Ματιάς Ντυπλεσί** (γαλλικά: *Mathias Duplessy*, γενν. στις 28 Οκτωβρίου 1972) είναι Γάλλος συνθέτης και πολυοργανίστας.

## Καριέρα
Ο Ντυπλεσί άρχισε να παίζει κιθάρα στην ηλικία των 6 ετών και άρχισε να εμφανίζεται στη σκηνή από την ηλικία των 18, παίζοντας ως κιθαρίστας με καλλιτέχνες από τη γαλλική και διεθνή σκηνή, συμπεριλαμβανομένων των Σπφία Τσαράι, Μπεβίντα, Μόνικα Πάσος, Νίκο Μορέλι, Dikès, Ομάρ Πίν, Ameth Male, Σάρα Αλεξάντερ και την Ροπ Ναντέα. Για δέκα χρόνια, έκανε επίσης υπερτονικό τραγούδι από τη Μογγολία και έπαιξε με μορίν χουούρ, ένα μογγολικό βιολί.

Στις αρχές του 2016, ο Ντυπλεσί κυκλοφόρησε ένα νέο άλμπουμ, *Crazy Horse*, με συν-συνθέτη την Ενχαρτζάλ Ντανταρβααντσίγκ. Έχει τρία άλμπουμ στο όνομά του και έχει συμμετάσχει σε τριάντα soundtracks.

Ο Ντυπλεσί συνεργάστηκε με τον σουφιστή μουσικό Μουχτιγιάρ Αλί για να γράψει τη μουσική για την ταινία *Finding Fanny* του 2014.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι μουσικοί
Κατηγορία:Πολυοργανίστες
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Κάτω Ταξιάρχες Ηλείας

Οι **Κάτω Ταξιάρχες** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας με υψόμετρο 19 μέτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Κάτω Ταξιάρχες βρίσκονται δίπλα στον Κυπαρισσιακό κόλπο και προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας. Απέχουν 7 χλμ. Ν,-ΝΑ. από τη Ζαχάρω (έδρα του δήμου), 39 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο και 21 χλμ. από την Κυπαρισσία, ενώ μέσα από τον οικισμό περνάει η ΕΟ Πύργου - Κυπαρισσίας. Δημιουργήθηκε από κατοίκους του ορεινού χωριού Ταξιάρχες που στην περιοχή είχαν κτήματα τους και οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (καλλιέργεια ελιών και αμπελιών). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1969 στο ΦΕΚ 208Α - 21/10/1969 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ταξιαρχών. Το 1985 με το ΦΕΚ 74Α - 26/04/1985 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Ταξιαρχών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τους Ταξιάρχες, το Θολό και το Λογγάκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ταξιαρχών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 104 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κυριακή στο χωριό | Κάτω Ταξιάρχες Ηλείας από τον ιστότοπο https://www.ertflix.gr/
* Οι Κάτω Ταξιάρχες από ψηλά στον ιστότοπο https://tripinview.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Ντοκοουντό

Το **Ντοκοουντό** η "**Dokkōdō**" (ιαπωνικά: 獨行道) ("The Path of Aloneness", "The Way to Go Forth Alone" ή "Ο Δρόμος του να Βαδίζεις Μόνος"), είναι ένα σύντομο έργο που έγραψε ο Μιγιαμότο Μουσάσι μια εβδομάδα πριν πεθάνει το 1645. Αποτελείται από 21 κανόνες. Το "Ντοκοουντό" συνίστατο σε μεγάλο βαθμό με την ευκαιρία του Μουσάσι να παραδώσει τα υπάρχοντά του ως προετοιμασία για το θάνατο, και ήταν αφιερωμένο στον αγαπημένο του μαθητή, τον Τεράο Μαγκονότζο (στον οποίο είχε αφιερωθεί και το προηγούμενο έργο *[[Το βιβλίο των πέντε κύκλων|Go rin no sho]]* [Το βιβλίο των πέντε κύκλων]), που τους πήρε στην καρδιά. Το "Ντοκοουντό" εκφράζει μια αυστηρή, ειλικρινή και ασκητική άποψη της ζωής.

## Εντολές
Οι 21 αρχές του Ντοκοουντό:
# Να αποδέχεσαι τα πάντα όπως ακριβώς έχουν.
# Μην έχεις ως σκοπό της ζωής σου την απόλαυση.
# Μην δείχνεις προτίμηση σε οτιδήποτε.
# Να μην δίνεις μεγάλη σημασία στον εαυτό σου αλλά να δίνεις μεγάλη σημασία στον κόσμο γύρω σου.
# Σε όλη σου την ζωή να είσαι απαλλαγμένος από την επιθυμία.
# Μην μετανιώνεις για όσα έχεις κάνει.
# Ποτέ μην δείξεις φθόνο απέναντι σε οποιονδήποτε, καλό η κακό.
# Ποτέ μην επιτρέψεις σε έναν χωρισμό να σου προκαλέσει θλίψη.
# Μην αναζητάς δικαιολογίες ούτε να κρατάς κακία στον εαυτό σου η σε άλλους.
# Μην επιτρέψεις ποτέ να σε καθοδηγεί το συναίσθημα του πάθους η του έρωτα.
# Μην αναζητάς κομψότητα και ομορφιά στο κάθε τι.
# Μην ζεις με πολυτέλεια.
# Μην αποζητάς το καλό φαγητό.
# Μην προσκολλάσαι σε πράγματα τα οποία δεν έχεις πια ανάγκη.
# Έχε εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και μην πιστεύεις σε προλήψεις.
# Μην συλλέγεις όπλα ούτε και να εξασκείσαι με άλλα όπλα πέρα από εκείνα που σου είναι χρήσιμα.
# Μην φοβάσαι τον θάνατο.
# Μην αναζητάς πλούτη η ακίνητα για τα γεράματα σου.
# Να τιμάς τον Βούδα και τους θεούς χωρίς να βασίζεσαι στην βοήθειά τους.
# Μπορεί να θυσιάσεις την ζωή σου, αλλά πρέπει πάντα να διασώζεις την τιμή σου.
# Ποτέ μην ξεστρατίσεις από το Μονοπάτι.

## Παραπομπές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μετάφραση του "Dokkōdō"
* "Dōkkodō" στην αρχική γραφή (αρχειοθετημένη έκδοση. Πρωτότυπο μπορεί να βρεθεί εδώ http://www.pref.kumamoto.jp/education/hinokuni/isan/siteijoukyou/2003.9.12/dokoudou.html) 
* Τα τελευταία λόγια του Miyamoto Musashi - Μια προσπάθεια μετάφρασης του - "Dokkôdô", χαρτί του Teruo MACHIDA, στο "Bulletin of Nippon Sport Science University", τομ. 36, Νο. 1, 2006, σελ. 105–120(Αρχείο PDF στα Αγγλικά https://web.archive.org/web/20150406031518/http://library2.nittai.ac.jp/dspace/bitstream/11015/1059/1/41-2-199-211.pdf)

Κατηγορία:Ασκητισμός
Κατηγορία:Ηθικός κώδικας πολεμιστή
Κατηγορία:Κώδικες δεοντολογίας
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Κόμμα του Μέλλοντος του Έθνους

Το **Κόμμα του Μέλλοντος του Έθνους** (Αραβικά: حزب مستقبل وطن, *προφέρεται: Μοστάκμπαλ Ουάταν*) είναι πολυσυλλεκτικό πολιτικό κόμμα στην Αίγυπτο, το κυρίαρχο στην χώρα. Ιδρύθηκε το 2014 και επικεφαλής του κόμματος είναι ο Αμπντέλ-Ουαχάμπ Αμπντελά-Ραζέκ. Το κόμμα στηρίζει την προεδρία του προέδρου αλ-Σίσι και χαρακτηρίζεται από κρατισμό και στήριξη στις ένοπλες δυνάμεις.

Το κόμμα κατέχει την πλειοψηφία των εδρών στα σώματα του κοινοβουλίου της Αιγύπτου, ενώ de facto ηγείται του πολιτικού συστήματος αυτής, με τα κόμματα και τους ανεξάρτητους πολιτικούς που συμπληρώνουν την στήριξη σε αυτό το σύστημα να κατέχουν ευρύτατη πλειοψηφία στα δύο σώματα.

Το κόμμα είναι αποτέλεσμα της λαϊκής επανάστασης του 2013, που οδήγησε στην απελευθέρωση της χώρας από το προηγούμενο ισλαμιστικό καθεστώς της, κατόπιν του πραξικοπήματος του Σίσι. Στηρίζει τον «μετά-ισλαμισμό», μια μορφή ήπιου κοσμικού κράτους που διαθέτει εθνικιστικά χαρακτηριστικά. Το κόμμα θεωρεί τις ένοπλες δυνάμεις βασικό συστατικό της χώρας.

## Ιστορία
Το Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2014, στον απόηχο των ταραχών από τις επαναστάσεις της 25ης Ιανουαρίου 2011 και της 30ης Ιουνίου 2013, με την υποστήριξη του Προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και της Αιγυπτιακής Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του κόμματος ήταν ο 24χρονος Μοχάμεντ Μπάντραν, ο πρώην αρχηγός της Αιγυπτιακής Φοιτητικής Ένωσης. Το ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος έγινε στις 3 Φεβρουαρίου 2015 στα γραφεία της Αιγυπτιακής Γενικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στο Κάιρο. Στις βουλευτικές εκλογές του 2015, το Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα συμμετείχε ως μέρος της συμμαχίας «*Αγάπη και Αίγυπτος*» και έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στη Βουλή των Αντιπροσώπων κερδίζοντας τις 53 από τις 568 αιρετές έδρες της. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 τα δύο τρίτα της Βουλής, με συμπεριλαμβανόμενο το Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα, υποστήριξαν την επανεκλογή του αλ Σίσι. Στις εκλογές γερουσιαστών του 2020 το ΕΜΚ ήρθε πρώτο κερδίζοντας τις 158 από τις 200 αιρετές έδρες της Γερουσίας.

## Αποτελέσματα εκλογών

### Βουλευτικές εκλογές

### Προεδρικές εκλογές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Αιγύπτου