Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης

O **Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης** (γερμ. *Haus von Habsburg-Lothringen*) είναι η συνέχεια του Οίκου της Λωρραίνης, στου οποίου το όνομα προστέθηκε το "Αψβούργων-" για δυναστικούς λόγους: ο Οίκος των Αψβούργων εξέλιπε και οι κτήσεις του περιήλθαν στον Οίκο της Λωρραίνης, που ήθελε να παγιώσει την εξουσία του σε αυτές.

## Ιστορία
Το 1711 ο Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας απεβίωσε χωρίς άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Κάρολος ΣΤ΄, που είχε πρώτη κόρη τη Μαρία Θηρεσία. Αυτός θέλησε να τον διαδεχθεί η Μαρία-Θηρεσία, κατά παράβαση του Σαλικού Δικαίου και παραγκωνίζοντας τις δύο κόρες του Ιωσήφ Α΄, Μαρία Ιωσηφίνα και Μαρία Αμαλία. Έτσι έκανε εδαφικές υποχωρήσεις και έπεισε τους ηγέτες των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης να συμφωνήσουν στη διαδοχή, υπογράφοντας την *[[Νομική Κύρωση του 1713|Πραγματική Κύρωση]]* το 1713. Το 1736 πάντρεψε τη Μαρία Θηρεσία με τον Φραγκίσκο Γ΄ της Λωρραίνης, ο οποίος συμφώνησε να παραχωρήσει τη Λωρραίνη και να λάβει το Μεγάλο Δουκάτο της Τοσκάνης.

Το 1740 απεβίωσε ο Κάρολος ΣΤ΄, τελευταίο άρρεν μέλος των Αψβούργων. Στην Ουγγαρία & Βοημία τον διαδέχθηκε η κόρη του και στην Αυστρία (το 1740) και τη Γερμανία (το 1745, ως *Φραγκίσκος Α΄*) τον διαδέχθηκε ο Φραγκίσκος. Όμως οι Μεγάλες Δυνάμεις προσπάθησαν να διαμελίσουν τις κτήσεις των Αψβούργων και ακολούθησε ο Πόλεμος της Αυστριακής Διαδοχής (1740-48). Τελικά η Μαρία Θηρεσία επιβλήθηκε ως μονάρχης. Έτσι οι κτήσεις των Αψβούργων περιήλθαν στον Οίκο της Λωρραίνης, που συνέχισε με το όνομα "Αψβούργων-Λωρραίνης". Το 1765 απεβίωσε ο Φραγκίσκος και το 1780 η Μαρία Θηρεσία και τους διαδέχθηκαν οι δύο γιοί τους, πρώτα ο Ιωσήφ Β΄ (που δεν είχε επιζώντα τέκνα) και μετά ο Λεοπόλδος Β΄, ενώ ο τρίτος γιος Φερδινάνδος Κάρολος νυμφεύτηκε τη Μαρία Βεατρίκη των Έστε, Δούκισσα της Μόντενα, και έγινε ο ιδρυτής του κλάδου της *Αυστρίας-Έστε*, δουκών της Μόντενα.

Τον Λεοπόλδο Β΄ διαδέχθηκε ο γιος του Φραγκίσκος Β΄ της Γερμανίας (''Φραγκίσκος Α΄ της Αυστριακής Αυτοκρατορίας'') και βασιλιάς της Λομβαρδο-Βενετίας, ενώ οι άλλοι γιοί του έγιναν ιδρυτές κλάδων: ο Φερδινάνδος Γ΄ των μεγάλων δουκών της *Τοσκάνης*, ο Κάρολος των δουκών του *[[Τσιέσιν|Τέσσεν]]* και ο Ιωσήφ των παλατινών (κομήτων) της *Ουγγαρίας*. Το 1806 ο Ναπολέων Βοναπάρτης καταργεί την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Τον Φραγκίσκο Β΄ διαδέχθηκε ο γιος του Φερδινάνδος και αυτόν ο ανιψιός του Φραγκίσκος Ιωσήφ, που ηγεμόνευσε το διάστημα 1845-1916, δηλ. 71 έτη. Ο αδελφός του Φραγκίσκου Ιωσήφ, ο Μαξιμιλιανός, έγινε αυτοκράτορας του Μεξικού (1863-67). Το 1866 η Λομβαρδο-Βενετία ενσωματώθηκε στην Ιταλία. Τον Φραγκίσκο Ιωσήφ διαδέχθηκε ο μικρανιψιός του Κάρολος ως το 1918, οπότε με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου καταλύθηκαν οι αυτοκρατορίες στην Ευρώπη. Το τελευταίος απεβίωσε το 1922. Ο γιος του Όθων, διάδοχος, έγινε επικεφαλής του Οίκου, ως το τέλος του το 2011, με διάδοχο το γιο του, Κάρολο. Ο Όθων επέλεξε να νυμφευτεί στο Νανσύ, πρωτεύουσα του Βωντεμόν, περιοχής του Οίκου της Λωρραίνης. Ας σημειωθεί ότι ο ανιψιός του Φραγκίσκου Ιωσήφ, Φραγκίσκος Φερδινάνδος, είχε νυμφευτεί μοργανατικά και έτσι ο κλάδος του, πρεσβύτερος του πατέρα του Καρόλου, έχει αποκλειστεί της διαδοχής.

## Πηγές
* Gordon Brook-Shepherd. *Uncrowned Emperor: the Life and Times of Otto von Habsburg*. Continuum International Publishing Group, 2003. ISBN 1-85285-439-1. Pages XI, 179, 216.
* Cawley, Charles, Lorraine, Medieval Lands database, *Foundation for Medieval Genealogy*, in Medieval Lands Project

## Πινακοθήκη

Αρχείο:Habsburg Lorraine.png|Θυρεός των αυτοκρατόρων Λεοπόλδου Β΄ και Φραγκίσκου Β΄
Αρχείο:Wappen Habsburg-Lothringen Schild.svg|Απεικόνιση της ασπίδας του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης
Αρχείο:Imperial Coat of Arms of the Empire of Austria.svg|Θυρεός της Αυστριακής Αυτοκρατορίας
Αρχείο:Habsburg Lothringen.png|Θυρεός της Αυστροουγγαρίας