Το μαργαριτάρι (ποίημα)

Το ***Μαργαριτάρι*** (αγγλικός τίτλος: *Pearl*) είναι αλληγορικό παρηχητικό ποίημα που γράφτηκε στα τέλη του 14ου αιώνα στα μεσαιωνικά αγγλικά και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα σωζόμενα έργα της μεσαιωνικής αγγλικής λογοτεχνίας. Τα θέμα του είναι θρησκευτικό: ο θάνατος και η σωτηρία. Ένας πατέρας, θρηνώντας για την απώλεια του παιδιού του - το μαργαριτάρι - αποκοιμιέται σε έναν κήπο. Σε ένα όνειρο-όραμα, συναντά μια παραδεισένια κοπέλα που τον παρηγορεί για τη θλίψη του, εξηγώντας τον δρόμο της σωτηρίας και τη θέση της ανθρώπινης ζωής στη θεία τάξη των πραγμάτων.

Ο συγγραφέας του, με την ονομασία *[[Ο ποιητής του Μαργαριταριού|Ποιητής του Μαργαριταριού]]*, είναι άγνωστος, αλλά γενικά θεωρείται, με βάση το ύφος και τη διάλεκτο που χρησιμοποιεί, ότι είναι επίσης ο συγγραφέας της ιπποτικής μυθιστορίας *[[Ο σερ Γκαουέιν και ο Πράσινος Ιππότης]]* και των ποιημάτων *Αγνότητα* (*Purity / Cleanliness*) και *Υπομονή* (*Patience*), που όλα βρέθηκαν στο ίδιο χειρόγραφο.

## Περιεχόμενο
Ο ποιητής αφηγείται ότι έχασε το πολύτιμο λευκό μαργαριτάρι του στον κήπο του. Συνέχισε να πηγαίνει σε αυτό το μέρος όπου του γλίστρησε από τα δάχτυλά του. Μια μέρα του Αυγούστου, η μυρωδιά των βοτάνων και των λουλουδιών σε έναν μικρό λόφο τον αποκοίμισε και ονειρεύτηκε ότι βρισκόταν σε μια μακρινή, άγνωστη ακτή. Ήταν ένας κόσμος με κρυστάλλινους βράχους, τεράστιες εκτάσεις δάσους και παραλίες σπαρμένες με πολύτιμα βότσαλα. Αυτό το θέαμα τον έκανε να ξεχάσει όλη του τη λύπη και περιπλανήθηκε μέχρι που έφτασε σε ένα ρυάκι, πέρα ​​από το οποίο βρισκόταν ο Παράδεισος. Εκεί είδε μια κοπέλα στους πρόποδες των βράχων, της οποίας το φόρεμα φαινόταν να είναι φτιαγμένο από λευκά μαργαριτάρια. Την αναγνώρισε και τη ρώτησε αν είχε το μαργαριτάρι του που είχε χάσει. Ακολουθεί ένας μακρύς διάλογος μεταξύ των δύο, η κοπέλα του λέει ότι δεν πρέπει να θρηνεί για την απώλεια, καθώς, αν και η γήινη μορφή πεθαίνει, η πνευματική μορφή διατηρείται ζωντανή στον ουρανό, χάρη στον Κύριο. Ο αφηγητής συνειδητοποιεί ότι το μαργαριτάρι του δεν είχε χαθεί, καθώς του επέτρεψαν να ζήσει με αμέτρητα άλλα μαργαριτάρια σε αυτό το υπέροχο μέρος. Μη θέλοντας να το χάσει ξανά, ρώτησε την κοπέλα πώς θα μπορούσε να φτάσει απέναντι. Το κορίτσι απάντησε με χριστιανικές παραβολές και του ζήτησε να εμπιστευτεί τη χάρη του Θεού. Του έδωσε ακόμη και μια γεύση από την Ουράνια Ιερουσαλήμ, την πόλη του Θεού. Όταν όμως προσπάθησε να διασχίσει το ρυάκι για να φτάσει στο κορίτσι, ξύπνησε. Γεμάτος πνευματική δύναμη και αυτοπεποίθηση, σηκώθηκε από το λόφο του κήπου του.

## Συμβολισμός
Το μαργαριτάρι και ο αριθμός 12:

* Στην περιγραφή της Νέας Ιερουσαλήμ στην Αποκάλυψη του Ιωάννη: «Και οι δώδεκα πύλες ήταν από δώδεκα μαργαριτάρια, και κάθε πύλη ήταν από ένα μαργαριτάρι. Και οι δρόμοι της πόλης ήταν από καθαρό χρυσό, σαν ημιδιαφανές γυαλί.
* Το μαργαριτάρι ως σύμβολο της ψυχής, της νύφης του Θεού ή της αγνότητας. 
* Το 12 αντιπροσωπεύει πιθανώς τον αριθμό των Αποστόλων και τους θεμέλιους λίθους της Νέας Ιερουσαλήμ. 
* 12 είναι ο αριθμός των στίχων σε κάθε στροφή. Υπάρχουν 1212 στίχοι συνολικά.

## Ερμηνευτικές προσεγγίσεις
Σύμφωνα με τους μελετητές, το ποίημα είναι μια ελεγεία για τον θάνατο της κόρης του ποιητή που πέθανε σε ηλικία μόλις δύο ετών και περιγράφει τη θλίψη και τον πόνο του θανάτου της. Σε μια αλληγορική ερμηνεία, το κορίτσι παρουσιάζεται ως η ενσάρκωση της αθωότητας και της παρθενίας. Η ζωντανή απεικόνιση τελειώνει με τον αφηγητή να κυριεύεται από ένα βαθύ αίσθημα εμπιστοσύνης στον Θεό. Είναι προφανές ότι η ιστορία πηγάζει από τις ιστορικές παραβολές του Ιησού και τις εξηγήσεις του για τη δόξα του ουρανού και τη δικαιοσύνη της θεϊκής του χάρης.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσαιωνική αγγλική λογοτεχνία
Κατηγορία:Μεσαιωνική λογοτεχνία