open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Honda Africa Twin

Η **Honda Africa Twin** είναι μια σειρά μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού την οποία παράγει η ομώνυμη βιομηχανία. Η Africa Twin η οποία ως κωδικοποιημένο προϊόν είχε το "XRV" στην πρώτη της γενιά και το "CRF" στην δεύτερη παρέχει στον αναβάτη τις ιδιότητες της σε ασφάλτινο και χωμάτινο τερέν, κατάτασσοντας την στην κατηγορία "On/Off" ή "Dual Sport".

Η πρώτη γενιά ξεκίνησε την παραγωγή της το 1988 με το XRV των 647 κ.εκ και εξοπλίστηκε με τον βενζινοκινητήρα RD03 σχήματος V που υπήρχε και στο VT 500 σαφώς σε πιο αναβαθμισμένη έκδοση. Πέρα απο την XRV η συγκεκριμένη σειρά κινητήρων χρησιμοποιήθηκε σε δεκάδες μοντέλα παρόμοιου κυβισμού ενώ συνεχίζει ακόμη και στα σύγχρονα μοντέλα της Transalp 700 και Deauville 700. Επιπλέον, πέρα απο αυτόν, τοποθετήθηκε ενσωματωμένα και το 5-τάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων με την μετάδοση κίνησης στον πίσω τρόχο να πραγματοποιείται με την αλυσίδα (καδένα).

Επιπλέον, σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της XRV 650 καθώς οι τεχνικοί της Honda επηρεάστηκαν απο το αγωνιστικό μοντέλο NXR750 που είχε λάβει συμμετοχή στον αγώνα του Ντακάρ κατα την δεκαετία του '80. Στις αρχές της επόμενης δεκαετίας, η Africa Twin συνέχισε να παράγεται με την πιο εξελιγμένη έκδοση τόσο εμφανισιακά όσο και τεχνικά. Συγκεκριμένα, πρόκειται για μια πιο καλοπειστική εμφάνιση των πλαστικών έχοντας αρκετές καμπύλες ενώ ο RD03 αλλάχτηκε με τον RD07A ο οποίος είχε μεν την ίδια κατάταξη κυλίνδρων με την προηγούμενη έκδοση, όμως η αύξηση του κυλινδρισμού ήταν κατα 94 κυβικά εκατοστά (742 κ.εκ.) που σημαίνει μεγαλύτερη ροπή και ιπποδύναμη. Το 750 παρέμεινε στην αγορά μέχρι το 2003 παρολα αυτά και τα δυο μοντέλα είχαν ήδη αγαπηθεί απο τους φίλους της μηχανοκίνησης και ειδικά επειδή ήταν ανθεκτικά κάτω απο όποιες συνθήκες αποδεικνύοντας στο απόλυτο την αξιοπιστία τους.

Μετά απο αρκετά χρόνια και όντας ως απόγονος της πρώτης γενιάς, η Varadero ,η δεύτερη γενιά έκανε κάπως παράξενα την εμφάνιση της, το 2014 στην έκθεση της EICMA, στην Ιταλία. "Παράξενη" λόγω της μυστήριας παρουσίασης της  δείχνοντας  άμεσα την κύρια χρησιμότητα της, δηλαδή την οδήγηση εκτός δρόμου. Το όνομα του πρωτότυπου "True Adventure" θύμισε αρκετά το παλαιότερο "Adventure Sports" που είχε η 750 έκδοση της πρώτης γενιάς. 

Το "CRF 1000L" όπως αποκαλείται διαφορετικά δεν είναι εξοπλισμένο με παρόμοιο κινητήρα σχήματος V αλλά με έναν δικύλινδρο εν σειρά των 998 κυβικών εκατοστών, δίνοντας περίπου την τελική ταχύτητα των 200-205 χλμ/ώρα με ωστόσο υψηλή κατανάλωση που φτάνει τα 9 λίτρα/100 χλμ. Υπο φυσιολογικές συνθήκες η μέση κατανάλωση φτάνει τα 6 λτ/100 χλμ. Ο κινητήρας είναι βασισμένος στα αγωνιστικά CRF 250 και 450 και οι βαλβίδες αντι για τρείς έγιναν τέσσερις. Τέλος, αποτελεί ακόμα μια μοτοσυκλέτα που ακολουθεί τα σύγχρονα τεχνολογικά πρότυπα της Ιαπωνικής μάρκας, με την τοποθέτηση συστήματος ABS και HSTC (Honda Selectable Torque Control).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Ελληνική σελίδα της CRF 1000L

## Παραπομπές

Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών Honda
Ψωφίδα

Με το όνομα **Ψωφίδα** μπορεί να αναφέρονται οι:

* η Άνω Ψωφίδα Αχαΐας, στη Δημοτική Ενότητα Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων 
* η Ψωφίδα Αχαΐας, στη Δημοτική Ενότητα Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων
* η Ψωφίς, αρχαία πόλη-κράτος της Αρκαδίας, στο σημερινό Νομό Αχαΐας, στον πρώην Δήμο Αροανίας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Τριπόταμα (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Τριπόταμα** μπορεί να αναφέρονται τρεις οικισμοί στην Αχαΐα, στη Δημοτική Ενότητα Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων:

* τα Άνω Τριπόταμα Αχαΐας
* τα Κάτω Τριπόταμα Αχαΐας
* τα Τριπόταμα Αχαΐας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ζευγολατιό Αχαΐας

Με το όνομα **Ζευγολατιό** μπορεί να αναφέρονται δύο οικισμοί στην Αχαΐα:

* το Ζευγολατιό Φιλίων Αχαΐας, στη Δημοτική Ενότητα Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων. 
* η Ελίκη Αχαΐας, η οποία παλιότερα ονομαζόταν *Ζευγολατιό*.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γλιμεπιρίδη

Η **γλιμεπιρίδη** (*glimepiride*, αρχική επωνυμία **Amaryl**) είναι αντιδιαβητικό φάρμακο διαθέσιμο από του στόματος, μέσης και μακράς δράσης, το οποίο ανήκει στις σουλφονυλουρίες. Μερικές φορές είναι ταξινομημένη ως η πρώτη τρίτης γενιάς σουλφονυλουρία, και μερικές ως δεύτερης γενιάς.

## Ενδείξεις
Η γλιμεπιρίδη ενδείκνυται για τη θεραπεία του  σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 . Ο τρόπος δράσης της είναι η αύξηση της παραγωγής ινσουλίνης από το πάγκρεας. Δεν χρησιμοποιείται για το διαβήτη τύπου 1 , γιατί σε αυτήν την περίπτωση το πάγκρεας δεν μπορεί να παράγει ινσουλίνη.

## Αντενδείξεις
Η χρήση της αντενδείκνυται σε ασθενείς με υπερευαισθησία στη γλιμεπιρίδη ή άλλες σουλφονυλουρίες.

## Δυσμενείς επιπτώσεις
Οι παρενέργειες από τη λήψη γλιμεπιρίδης περιλαμβάνουν γαστρεντερικές διαταραχές, περιστασιακές αλλεργικές αντιδράσεις, και σπάνια διαταραχές στην παραγωγή του αίματος όπως θρομβοπενία, λευκοπενία και αιμολυτική αναιμία. Κατά τις πρώτες εβδομάδες της θεραπείας, ο κίνδυνος της υπογλυκαιμίας μπορεί να αυξηθεί. Η κατανάλωση αλκοόλ και η έκθεση στο ηλιακό φως θα πρέπει να περιορίζεται, διότι μπορεί να επιδεινώσει τις παρενέργειες.

## Φαρμακοκινητική
αριστερά|μικρογραφία|Δύο όψεις των δισκίων της γλιμεπιρίδης, 2 mg το καθένα.
Η  γαστρεντερική απορρόφηση είναι πλήρης, χωρίς προσμείξεις από τα γεύματα. Σημαντική απορρόφηση μπορεί να συμβεί σε μία ώρα, και η διανομή σε όλο το σώμα, κατά 99.5% δεσμεύεται σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Ο μεταβολισμός γίνεται με οξειδωτικό βιομετασχηματισμό ο οποίος είναι ηπατικ<nowiki/>ός και πλήρης. Η απέκκριση στα ούρα είναι περίπου 65%, και το υπόλοιπο αποβάλλεται με τα κόπρανα.

## Μηχανισμός δράσης
Όπως όλες οι σουλφονυλουρίες, η γλιμεπιρίδη μειώνει  το σακχάρο στο αίμα διεγείροντας την απελευθέρωση ινσουλίνης από τα βήτα κύτταρα του παγκρέατος και προκαλώντας αυξημένη δραστηριότητα των ενδοκυττάριων υποδοχέων ινσουλίνης.

Οι σουλφονυλουρίες δεύτερης γενιάς δεν έχουν όλες τους ίδιους κινδύνους  υπογλυκαιμίας. Η γλιβενκλαμίδη για παράδειγμα  σχετίζεται με την πρόκληση υπογλυκαιμίας σε ποσοστά  20 έως 30% ενώ η γλιμεπιρίδη  από 2% έως 4% . Η γλιβενκλαμίδη, επίσης, παρεμβαίνει με  κανονική ομοιοστατική καταστολή της έκκρισης ινσουλίνης σε αντίδραση στην υπογλυκαιμία, ενώ η γλιμεπιρίδη δεν το κάνει. Επίσης η γλιβενκλαμίδη μειώνει την έκκριση γλυκαγόνης σε αντίδραση στην υπογλυκαιμία, ενώ η γλιμεπιρίδη δεν το κάνει.

## Αλληλεπιδράσεις
Μη στεροειδή αντι-φλεγμονώδη φάρμακα (όπως τα σαλικυλικά), οι σουλφοναμίδες, η χλωραμφαινικόλη, το coumadin και η προβενεσίδη) μπορεί να ενισχύσουν την υπογλυκαιμική δράση της γλιμεπιρίδης. Οι θειαζίδες, άλλα διουρητικά,  προϊόντα του θυρεοειδή, από του στόματος αντισυλληπτικά φάρμακα και η φαινυτοΐνη, τείνουν να παράγουν υπεργλυκαιμία.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.theodora.com/drugs/amaryl_tablets_sanofi_aventis.html
* https://web.archive.org/web/20081016073229/http://www.rxlist.com/cgi/generic/glimepiride.htm

Γλιμεπριδη
Άγιος Νικόλαος Κλειτορίας Αχαΐας

O **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 5,106 χμ² (2011).

## Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία
O Άγιος Νικόλαος απέχει 12,2 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 790 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 52 κατοίκους.

## Διοικητική ιστορία
O Άγιος Νικόλαος από το 1835 μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του τότε Δήμου Κλειτορίας. Στη συνέχεια με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Αγίου Νικολάου. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Πηγές
*Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγίου Νικολάου Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/04/2017.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Νικολάου Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/04/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Στογκλάβ

μικρογραφία
Το **Στογκλάβ** (ρωσικά: Стоглав), γνωστό και ως το **Βιβλίο των εκατό κεφαλαίων**, είναι συλλογή εκκλησιαστικών αποφάσεων της ρωσικής εκκλησιαστικής συνόδου του 1551. Η σύνοδος έλαβε αποφάσεις για την ρύθμιση του κανονικού δικαίου και της εκκλησιαστικής ζωής στην τσαρική Ρωσία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορούσε την καθημερινότητα και τρόπους των Ρώσων κληρικών και τις διαφορές με την *Ελληνική εκκλησία* (οικουμενικό πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης) και ορθοδόξους πιστούς άλλων χωρών. Το βιβλίο κηρύχτηκε αιρετικό τον 17ο αιώνα από την ρωσική ορθόδοξη εκκλησία.

## Περιγραφή
Το βιβλίο είναι δομημένο με την μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων, 100 στο σύνολο τους, με τις ερωτήσεις να γίνονται από τον τσάρο Ιβάν Δ´ της Ρωσίας. Οι αναφορές σχετικά με την θεολογική συμφωνία ανάμεσα στον κλήρο και τον ηγεμόνα κατά τα πρότυπα των βυζαντινών παραδόσεων είναι συνεχείς στο κείμενο. Μέσω του βιβλίου προωθήθηκε η δογματοποίηση και επισημοποίηση των ρωσικών τελετουργικών και πρακτικών σε αντίθεση με τις καθιερωμένες *ελληνικές,* δηλαδή αυτές του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ως αποτέλεσμα, οι εκκλησιαστικές αυτές αποφάσεις δεν υιοθετήθηκαν ποτέ από τις ρωσικές μονές στο Άγιο Όρος το οποίο τελεί υπό την πνευματική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Κατά τα μέσα του 17ου αιώνα, το βιβλίο έγινε έργο αναφοράς από το κίνημα των Παλαιών Πίστών στον αγώνα τους εναντίον του πατριάρχη Μόσχας Νίκωνα  και τις εκκλησιαστικές μεταρρυθμίσεις που προωθούσε για εναρμόνιση των ρωσικών και ελληνικών τελετουργικών. Η ρωσική εκκλησιαστική σύνοδος του 1667 αναθεμάτισε το βιβλίο και το κήρυξε αιρετικό απαγορεύοντας την χρήση του, και κατά την περίοδο αυτή συνέβη το σχίσμα της ρωσικής ορθόδοξης εκκλησίας. Η απαγόρευση του βιβλίου ίσχυσε για τα επόμενα 200 έτη. 

Διασώζονται περίπου 100 χειρόγραφα του Στογκλάβ, με το σύνολο τους να διατηρείται από τους Παλαιούς Πιστούς, ενώ τα αντίγραφα που διέθετε η ρωσική ορθόδοξη εκκλησία καταστράφηκαν κατά τον 18ο και 19ο αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ανατολικής Ορθοδοξίας
Φρέντερικ Λέιν

Ο **Φρέντερικ Λέιν** (πλήρες όνομα ***Φρέντερικ Κλοντ Βίβιαν Λέιν***) ήταν Αυστραλός κολυμβητής ο οποίος διαγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900.

Ο Λέιν, από το Μίλερς Πόιντ της Νέας Νότιας Ουαλίας, στην ηλικία των 4 ετών ο αδελφός του τον έσωσε από πνιγμό στο Λιμάνι του Σίδνεϊ, έτσι αποφάσισε να μάθει να κολυμπά. Έπειτα, φοίτησε στο λύκειο του Αγίου Ιγνατίου.

Ήταν ο 1ος Αυστραλός που εκπροσώπησε τη χώρα του στην κολύμβηση στους Ολυμπιακούς Αγώνες, και, στους Ολυμπιακούς του 1900 κατάφερε να κατακτήσει 2 χρυσά μετάλλια.

Μετά τους Ολυμπιακούς, έμεινε στην Αγγλία.

Όταν επέστρεψε στην Αυστραλία, παντρεύτηκε το 1908 και πέθανε το 1969 στο Άβαλον της Νέας Νότιας Ουαλίας. Αργότερα το 1969 τιμήθηκε από την Διεθνή Κολυμβητική Αίθουσα Φήμης στο Φορτ Λόντερντεϊλ Φλόριντας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές της κολύμβησης
Κατηγορία:Αυστραλοί Ολυμπιονίκες
Γιόχεν Μας

Ο **Γιόχεν Μας** (Ντόρφεν, 30 Σεπτεμβρίου 1946 - Κάννες, 4 Μαΐου 2025) ήταν Γερμανός παλαίμαχος οδηγός αγώνων.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Ντόρφεν της Βαυαρίας. Το 1973 εντάχθηκε στη Φόρμουλα 1 όπου πέτυχε μια και μοναδική νίκη, δεν κέρδισε απολύτως καμία πολ ποζίσιον, ανέβηκε 8 φορές στο βάθρο των νικητών και σκόραρε συνολικά 71 βαθμούς. Η μοναδική νίκη την οποία πέτυχε ο Μας ήταν στο Γκραν Πρι Ισπανίας του 1975.
Στα επίσημα δοκιμαστικά του  Βελγικού Γκραν Πρι το Σάββατο 8 Μαΐου του 1982 στο Ζόλντερ, ο εμπρός δεξιός τροχός του μονοθεσίου το οποίο οδηγούσε ο Μας ήρθε σ' επαφή με τον πίσω αριστερό του μονοθεσίου το οποίο οδηγούσε ο Καναδός Ζιλ Βιλνέβ κι είχε σαν αποτέλεσμα ο Βιλνέβ να χάσει τη ζωή του.

Απεβίωσε στις Κάννες της Γαλλίας στις 4 Μαΐου 2025, λόγω επιπλοκών από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη τον προηγούμενο Φεβρουάριο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Νέλλυ Άνταμσον Λαντρύ

Η **Νέλλυ Άνταμσον Λαντρύ** (, 28 Δεκεμβρίου 1916 – 22 Φεβρουαρίου 2010) ήταν Βελγίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης έχοντας εκπροσωπήσει σε τουρνουά το Βέλγιο και από το 1938 τη Γαλλία όταν και άλλαξε υπηκοότητα μετά τον γάμο της.. Το 1946 ήταν νούμερο 7 στον κόσμο στις γυναίκες.

Παντρεύτηκε τον Πιέρ Ανρί Λαντρύ τον Φεβρουάριο του 1937 και στη συνέχεια τον Μαρσέλ Ρενό, δύο Γάλλους, πρώην παίκτες της αντισφαίρισης.

Στο Ρολάν Γκαρός ήταν πρώτη στο μονό γυναικών το 1948 και δεύτερη το 1938 και το 1949, στο διπλό γυναικών ήταν δεύτερη το 1938 με συμπαίκτρια την Αρλέτ Χαλφ. Στο Εαρινό πρωτάθλημα αντισφαίρισης του Πανελλήνιου Γ.Σ. ήταν πρώτη στο μονό γυναικών το 1948 και πρώτη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Ρολάν Ζουρνύ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Βελγίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Αμμουδιά Σερρών

Η **Αμμουδιά** είναι χωριό του Νομού Σερρών, χτισμένο σε υψόμετρο 30 μ. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας που ανήκει στην δημοτική ενότητα Σκοτούσσης του Δήμου Ηρακλείας. Έχει απόσταση 22 χιλιομέτρων από την πόλη των Σερρών και ανήκει στην επαρχία Σιντικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει πληθυσμό 668 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αμμουδιάς είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,829 χμ² (2011).

## Πληροφορίες
Το παλιό όνομα του χωριού είναι «Κουμπλί» και προέρχεται από τη λέξη «γουμ» που σημαίνει άμμος. Άγνωστο παραμένει το πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι, με πιθανότερο έτος το 1830. Η προφορική παράδοση λέει ότι η σημερινή θέση είναι η τρίτη ή η τέταρτη, καθώς οι κάτοικοι μετακινούνταν λόγω πλημμυρών ή λόγω της μεταδοτικής ασθένειας της χολέρας. Την πρώτη φορά εγκαταστάθηκαν 2 χιλιόμετρα νότια της Ηράκλειας, κοντά στο χωριό Σαρακατσαναίικο. Λέγεται ότι στη σημερινή θέση προϋπήρχε ένα περιβόλι με μία οικογένεια, κοντά στην οποία ήρθαν και άλλοι και έτσι δημιουργήθηκε το σημερινό χωριό. Το 1924 εγκαταστάθηκαν στο χωριό Πόντιοι πρόσφυγες οι οποίοι ήρθαν από το χωριό του Ακ Νταγ Ματέν του Πόντου, της Μητροπόλεως Χαλδαίας. Επίσης, παλαιότερα στην κοινότητα υπάγονταν και τα χωριά Βαλτερό και Γεφυρούδι. Όσον αφορά τις παροχές, το ηλεκτρικό ρεύμα ήρθε στο χωριό για πρώτη φορά τον χειμώνα 1952 ή 1953, ενώ η άντληση του νερού γινόταν παλαιότερα με τουλούμπες και πηγάδια. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία, όπως με την καλλιέργεια ζαχαρότευτλων, βαμβακιού, καλαμποκιού, φυστικιού (αραχίδας) κ.λ.π. Το χωριό φημίζεται πανελλήνια ότι παράγει το καλύτερο και νοστιμότερο φυστίκι (αραχίδα) στην Ελλάδα, γι΄ αυτό και το γνωρίζουν όλοι ως το Φυστικοχώρι  του Σερραϊκού κάμπου. Επίσης, 2-3 ασχολούνται και με την κτηνοτροφία.

## Ε.Γ.Σ. Ηρακλής Αμμουδιάς Σερρών

Στο χωριό εδρεύει ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Ε.Γ.Σ. Ηρακλής Αμμουδιάς Σερρών, ο οποίος αποκαλείται και Αμμουδιά (Σερρών), ιδρυόμενος το 1952. Ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά του αποτελέσματα, είναι η εκτός έδρας νίκη επί της "βαριάς φανέλας" του Απόλλωνα Καλαμαριάς.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείας
Ανδρέας Δενδρινός

Ο **Ανδρέας Δενδρινός** (1866 - 1946) ήταν Έλληνας πολιτικός και κτηματίας. 

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο. Εξελέγη βουλευτής Κέρκυρας στις Εκλογές του 1910 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1923 με το Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος και του 1936 με το Αγροτικόν Δημοκρατικόν Κόμμα.  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Κέρκυρας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος
Διατονική κλίμακα

Στην μουσική ορολογία, **διατονική κλίμακα** ονομάζεται η μουσική κλίμακα στην οποία η σειρά των μουσικών της φθόγγων προχωρά ανά τόνους και ημιτόνια. 

Η λέξη "διατονική" προέρχεται από την ελληνική λέξη διατονικός, που ουσιαστικά σημαίνει "μέσω τόνων", από διάτονους (διάτονος), "τεντωμένος στο έπακρο", πιθανότατα αναφέρεται στην ένταση των χορδών των μουσικών οργάνων.

Η δυτική μουσική από τον Μεσαίωνα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα βασίζεται στη διατονική κλίμακα και στις μοναδικές ιεραρχικές σχέσεις που δημιουργούνται από αυτό το σύστημα οργάνωσης επτά νότες.

Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Χρωματική κλίμακα

μικρογραφία|Φθίνουσα χρωματική κλίμακα με νότα Ντο (C ή Do).
Στην μουσική ορολογία, **χρωματική κλίμακα** ονομάζεται η μουσική κλίμακα στην οποία η σειρά των μουσικών της φθόγγων προχωρά ανά 1 ημιτόνιο.

Επιπλέον, σε ίση ιδιοσυγκρασία, όλα τα ημιτόνια έχουν το ίδιο μέγεθος (100 σεντ). Ως αποτέλεσμα, οι σημειώσεις μιας ισοσταθμισμένης χρωματικής κλίμακας είναι ισαπέχουσες. Αυτό καθιστά τη χρωματική κλίμακα μια μη διατονική κλίμακα χωρίς τονωτικό λόγω της συμμετρίας των ισομερώς σημειωμένων της.

Η αύξουσα και φθίνουσα χρωματική κλίμακα φαίνεται παρακάτω.

:  {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
  \clef treble \time 12/4
  c4^\markup { Αύξουσα } cis d dis e f fis g gis a ais b
  c^\markup { Φθίνουσα } b bes a aes g ges f e es d des c
  }

}


Ο όρος χρωματικός προέρχεται από την ελληνική λέξη χρώμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Κατηγορία:Μουσικές κλίμακες
Έστερ Άφουα Οκλόο

Η **Έστερ Άφουα Οκλόο** (στα αγγλικά **Esther Afua Ocloo**, επίσης γνωστή σαν «*θεία Οκλόο*»,  γεννημένη ως **Έστερ Αφούα Νκουλένου** (**Esther Afua Nkulenu**) (Γκάνα, 18 Απριλίου 1919 – 8 Φεβρουαρίου 2002)) ήταν πρωτοπόρος επιχειρηματίας στον τομέα του μικροδανεισμού και φιλάνθρωπος.

## Επιχειρηματικότητα
Από το 1936 έως το 1941 σπούδασε με υποτροφία στη Σχολή Αχιμότα (Achimota School). Ξεκίνησε την εμπορική της δραστηριότητα ως πλανόδια μικροπωλητής μαρμελάδας και χυμών σε εφηβική ηλικία και στη συνέχεια έφτιαξε δική της επιχείρηση στον τομέα επεξεργασίας τροφίμων (μαρμελάδας και χυμού πορτοκαλιού) στη Χρυσή Ακτή τροφοδοτώντας τη Σχολή Αχιμότα και την Royal West African Frontier Force (RWAFF) (Βρετανική αποικιακή δύναμη). Έχοντας αυτά τα συμβόλαια συνεργασίας, κατάφερε να πάρει δάνειο και το 1942 ίδρυσε την επιχείρηση με το πατρικό της όνομα, Nkulenu Industries, μια επιχείρηση που συνεχίζει να έχει δραστηριότητα το 2017, παράγοντας μαρμελάδα και κάνοντας εξαγωγές από την Άκκρα της Γκάνα. Με χορηγία της Σχολής Αχιμότα πήγε στην Αγγλία όπου σπούδασε μαγειρική στο Good Housekeeping Institute και ήταν η πρώτη μαύρη που πήρε δίπλωμα μαγειρικής από αυτή τη σχολή. Στη συνέχεια ακολούθησε μάθημα στη συντήρηση φαγητών από το Long Ashton Research Station (κρατικό γεωργικό και κηπευτικό ερευνητικό κέντρο του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ), επιστρέφοντας στη Γκάνα το 1953. 

Επί τρία έτη (1959 – 1961) υπήρξε η πρώτη πρόεδρος των επιχειρηματιών της Γκάνας, ενώ τη δεκαετία του 1970 ασχολήθηκε με την οικονομική υποστήριξη της γυναίκας σε παγκόσμιο επίπεδο, ιδρύοντας μαζί με άλλους έναν ανεξάρτητο οικονομικό οργανισμό διεθνούς εμβέλειας (*Women’s World Banking*, 1976) Ένα χρόνο πριν (1975) κλήθηκε και συμμετείχε στην πρώτη Παγκόσμια Διάσκεψη για τις Γυναίκες στα Ηνωμένα Έθνη. Το 1990 τιμήθηκε με το «*Αφρικανικό Βραβείο Ηγεσίας*».

## Βραβεύσεις
Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε από την Ευαγγελική Εκκλησία της Γκάνα, από γυναικείους οργανισμούς της χώρας, αναγνωρίσθηκε σαν μια από τις πλέον σημαντικές γυναίκες του 20ου αιώνα και περιλήφθηκε στη σχετική λίστα από βρετανικό εκδοτικό οίκο, κέρδισε πολλές σημαντικές διακρίσεις για την επιχειρηματική της δράση καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990.

## Προσωπική ζωή
Στην προσωπική της ζωή υπήρξε παντρεμένη με τον Στήβεν Οκλόο, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά.

Απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου του 2002 από πνευμονία. Η κηδεία της έγινε στην Άκκρα, με δημόσια δαπάνη και η ταφή της στην πόλη που γεννήθηκε, στην Πέκι Ντζάκε. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φιλανθρωπία
Αλβανικό δημοψήφισμα του 1994

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθηκε στην Αλβανία στις 7 Νοεμβρίου 1994.
Οι ψηφοφόροι ερωτήθηκαν εάν εγκρίνουν το νέο σύνταγμα που δημοσιεύθηκε στις 6 Οκτωβρίου, το οποίο θα έδινε περισσότερες εξουσίες στον πρόεδρο της χώρας. Ωστόσο, απορρίφθηκε από την πλειοψηφία, καθώς μόνο το 43,6% ψήφισε υπέρ σε αυτό. Η συμμετοχή του εκλογικού σώματος έφθασε στο 84,4%.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

1994
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα το 1994
Άνω Κλειτορία Αχαΐας

:*Σχετικά με τις ονομασίες Κασνέσι, Καζνέσι, Καρνέσι, δείτε: [[Κασνέσι]]*

Η **Άνω Κλειτορία** (παλιότερα: **Καρνέσι**, όπως ονομαζόταν μέχρι το 1928), είναι οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.

## Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία
Η Άνω Κλειτορία απέχει 4,9 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 736 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 50 κατοίκους.

Κάτοικος του οικισμού υπήρξε ο Αθανάσιος Αναγνώστου, αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.

## Διοικητική ιστορία
Η Άνω Κλειτορία από το 1835 μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του τότε Δήμου Κλειτορίας. Στη συνέχεια με την κατάργηση των Δήμων ορίστηκε έδρα της Κοινότητος Καρνεσίου, η οποία το 1928 μετονομάστηκε σε Κοινότητα Άνω Κλειτορίας. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων. Η τοπική κοινότητα Άνω Κλειτορίας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 12,878 χμ² (2011).
### Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Άνω Κλειτορίας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Άνω Κλειτορίας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Όρος Άρα

Το **Αράγι Λερ**, επίσης γνωστό ως **Όρος Άρα, **είναι πολυγενετικός στρατοηφαιστειακός κώνος στην επαρχία Κόταϊκ της Αρμενίας. Η πόλη του Ζοραβάν, και μία κοντινή εκκλησία, η εκκλησία Γκαργκαβάνκ βρίσκονται στις κατώτερες πλαγιές του βουνού. Η πόλη του Γιεγκβάρντ βρίσκεται κάτω από το βουνό. Το υψόμετρο του βουνού είναι 2.614 μέτρα, ενώ άλλες πηγές αναφέρουν ως υψόμετρο τα 2.576 μέτρα.

Το βουνό βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας, βόρεια του Γερεβάν. Επίσης, το βουνό έχει έναν κατεστραμμένο κρατήρα και διάμετρο βάσης 9 χιλιομέτρων σε υψόμετρο 1.900 μέτρων. Το ηφαίστειο σχηματίστηκε από στρώματα λάβας και συσσωματώματος, με συγκεντρώσεις ανδεσίτη και δακίτη. Οι πλαγιές στα βόρεια και ανατολικά είναι δασικές. Από τη μια πλευρά του κώνου, νότια του Αραϊλέρ έχει εκραγεί ανδεσίτης. Ο ανδεσίτης εμφανίζεται επίσης στον πρώην κρατήρα. Επίσης, ροές λάβας έχουν εξαπλωθεί στον ποταμό Ραζντάν. Επίσης, υπάρχουν οι κώνοι Νοχούτ και Σαχβάρντ.

Το βουνό διαθέτει υψηλή βιοποικιλότητα, καθώς αντιπροσωπεύονται τα είδη *Sympecma paedisca, Colias aurorina, Parnassius mnemosyne rjabovi, Armenohelops armeniacus, Cylindronotus erivanus, Conizonia kalashiani, Parnassius apollo kashtshenkoi, Dorcadion kasikoporanum, Papilio alexanor orientalis, Proterebia afra hyrcana* και το *Tetralonia macroglossa*. Το είδος *Conizonia* είναι ενδημικό στο Αραϊλέρ. Το οικοσύστημα είναι καλοδιατηρημένο, εκτός μιας μικρής απειλής από την βόσκηση.

## Εικόνες

Αρχείο:Mount_Ara,_Armenia.JPG|Αεροφωτογραφία του Όρους Άρα
[Αρχείο:Ուխտավայր.jpg|Λάπαθα του άγριου βουνού, παπαρούνες που πωλούνται στο Όρος Άρα στους προσκυνητές του Τσαγκκεβάνκ, (Κούις Βάρβαρα) 40 μέρες μετά την Ανάσταση (Πάσχα). Το λάπαθο συχνά πλένεται με αυτόν τον τρόπο στην Αρμενία και το Αρτσάχ, και μπορεί να ξεραθεί για εκτεταμένη χρήση.
Αρχείο:Gharghavank2.JPG|Τα ερείπια του Γκαργκαβάνκ σε μια πλαγιά του Όρους Άρα.
Αρχείο:Yeghvard,_Armenia.JPG|Θέα του Γιεγκβάρντ από το Όρος Άρα.
Αρχείο:View from ara.JPG|Το όρος Άρα.
Αρχείο:Kuys varvara.JPG|Η εκκλησία Κούις Βάρβαρα.
Αρχείο:Kuys varvara2.JPG|Κούις Βάρβαρα.
Αρχείο:Vegetation in winter on ara.JPG|Βλάστηση στο χιονισμένο Όρος Άρα. 


## Παραπομπές

* 
Κατηγορία:Γεωγραφία της Αρμενίας
Κατηγορία:Βουνά της Αρμενίας
Κρινόφυτα Αχαΐας

Τα **Κρινόφυτα** είναι οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.

## Τοποθεσία - Λοιπά στοιχεία
Τα Κρινόφυτα απέχουν 6,7 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκουν. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 655 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. 
Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 139 κατοίκους.

## Διοικητική ιστορία
Η πρώτη επίσημη αναφορά του χωριού γίνεται το 1700 κατά την διάρκεια της Ενετοκρατίας  μέσω της απογραφής του Γκριμάνι(Grimani) για το Βασίλειο του Μορέως. Σε αυτό το έγγραφο γίνεται αναφορά για δύο ξεχωριστά χωριά, τα άνω Κρινόφυτα και τα κάτω Κρινόφυτα. Συγκεκριμένα στο έγγραφο αναφέρονται ως Cernofita di Sotto και Cernofita di Sopra. Τα Κρινόφυτα από το 1835 μέχρι το 1841 υπήρξαν οικισμός του Δήμου Λυκουρίας, ενώ από το 1841 μέχρι το 1870 αποτέλεσαν οικισμό του τότε Δήμου Κλειτορίας αφού ο Δήμος Λυκουρίας προσαρτήθηκε σε αυτόν. Στη συνέχεια τα Κρινόφυτα και ορισμένοι άλλοι οικισμοί του Δήμου Κλειτορίας αποσπάστηκαν από αυτόν και αποτέλεσαν τον τότε Δήμο Λευκασίου. Το 1912 με την κατάργηση των Δήμων τα Κρινόφυτα  ορίστηκαν έδρα της ομώνυμης Κοινότητας. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κρινοφύτων Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.
*Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κρινοφύτων Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Δημήτρης Πετσετίδης

Ο **Δημήτρης Πετσετίδης** (Σπάρτη 2 Αυγούστου 1940 – Αθήνα 14 Απριλίου 2017) ήταν Έλληνας συγγραφέας, μαθηματικός και γελοιογράφος.

## Βιογραφία
Ο Δημήτρης Πετσετίδης γεννήθηκε στη Σπάρτη στις 2 Αυγούστου 1940.

Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Τα πρώτα του διηγήματα άρχισαν να δημοσιεύονται στη λογοτεχνική σελίδα της εφημερίδας "Τα Νέα" από το 1977. Παράλληλα συνεργάστηκε με το περιοδικό "το Δέντρο" στο οποίο δημοσίευε, επί χρόνια, διηγήματα,σχόλια στη στήλη "τα φύλλα" και σκίτσα. Διηγήματα του έχουν δημοσιευθεί ακόμη σε εφημερίδες και περιοδικά: ΄Εθνος, Αυγή, Γιατί, Λέξη, Μανδραγόρας, Οροπέδιο, Πλανόδιον, Εντευκτήριο κ.ά. Ευάριθμα διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα γερμανικά.

Από το 1957 μέχρι και το 1982 έζησε στην Αθήνα, όπου δίδαξε σε φροντιστήρια.Το 1973 υπήρξε υπεύθυνος ύλης του περιοδικού της ΕΜΕ, Ευκλείδης Β'.

Από το 1964 μέχρι το 1983 δούλεψε και ως γελοιογράφος σε περιοδικά και εφημερίδες της Αθήνας (Ταχυδρόμος, Επίκαιρα, Τα Νέα, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Εξόρμηση, Ποντίκι κ.α.) Tο 2001 άρχισε πάλι να δημοσιεύει γελοιογραφίες στο περιοδικό ΑΝΤI μέχρι το τελευταίο τεύχος του (919, 11-4-2008) και στην εφημερίδα "Η Εποχή", όπου συνέχισε μέχρι το θάνατό του. Ακόμη, κατά την περίοδο 2011-2013, δημοσίευε σκίτσα στη στήλη "Αναγνώσεις" της  εφημερίδας "Η ΑΥΓΗ".

Το 1981 το διήγημά του «Σιδηροδρομικός σταθμός Σπάρτης» τιμήθηκε με έπαινο στον 2ο πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος της εφημερίδας "Η Καθημερινή".

Το 1983 εγκαταστάθηκε στη Σπάρτη και έκτοτε ζούσε και εργαζόταν εκεί.

Το 2011 βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο Ουράνη για το σύνολο του έργου του στο διήγημα .

Απεβίωσε στην Αθήνα αιφνιδίως, τη Μ. Παρασκευή 14 Απριλίου 2017. 

## Προσωπικά
Είχε τρεις κόρες και εκτός  της ενασχόλησής του με το συγγραφικό του έργο, περνούσε τον ελεύθερο χρόνο του διαβάζοντας και παίζοντας σκάκι.

## Το έργο του

Εξέδωσε επτά συλλογές με διηγήματα και μία νουβέλα (Τροπικός του Λέοντος).

### Βιβλία

"Δώδεκα στο δίφραγκο", διηγήματα, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ 1986, Νεφέλη 2000

"Το παιχνίδι", διηγήματα, Νεφέλη 1991

"Επίλογος στα χιόνια", διηγήματα, Νεφέλη 1993

"Ο Σαμπατές ζει", διηγήματα, Νεφέλη 1998

"Τροπικός του Λέοντος", νουβέλα, Νεφέλη 2001

"Σε ξένο γήπεδο", διηγήματα, Πατάκης 2003

"Λυσσασμένες αλεπούδες", διηγήματα, Κεδρος 2007

"Εν οίκω",διηγήματα, Μεταίχμιο 2012

### Συλλογικές Εκδόσεις

Κύμινο & κανέλα, εκδ. Πατάκη, 1998

Μια πόλη, ένας συγγραφέας, εκδ. Μίνωας, 2001

Στρατός περνούσε..., εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2002

Το μελάνι φωνάζει, εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2003

Να μαθαίνω γράμματα…, εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2003

Νάνι, τ’ ἄνθι τῶν ἀνθῶ, εκδ. ΙΝΔΙΚΤΟΣ, 2005

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ, Τόμος ΣΤ', εκδ. ΑΙΟΛΟΣ, 2012

JENSEITS DER IDYLLE, Έξι Έλληνες διηγηματογράφοι, εκδ. Romiosini, 2005

ANGELIC & BLACK, Contemporary Greek short stories, εκδ. Cosmos, 2006

Jacques Bouchard, "Prends - moi au mot et donne - moi la main!", 2012

## Σχετικοί σύνδεσμοι
* Προσωπικός ιστότοπος συγγραφέα https://web.archive.org/web/20170512194241/http://www.petsetidis.gr/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Σαϊκίν

Το **Σαϊχίν **(; ) είναι σέλο στο βορειοδυτικό Καζακστάν, στα σύνορα με τη Ρωσία. Είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Μποκέϊ-Ορντά στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 3,686 (απογραφή 2009) 3,996 (απογραφή 1999).

## Αναφορές
* 


Κατηγορία:Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Λευτέρης Γιοβανίδης

Ο **Λευτέρης Γιοβανίδης** είναι Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης, μεταφραστής και cultural manager. Από το 2026 είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Ολυμπίων και Ζαππείου Κληροδοτήματος. Έχει διατελέσει Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά και του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης (2018-2020), ενώ από το 2025 είναι Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου. 

## Βιογραφικό
Σπούδασε στην Ανώτερη Δραματική Σχολή Αθηνών (1995) του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Σε ηλικία 23 χρονών εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ όπου σπούδασε σκηνοθεσία θεάτρου στα Michael Howard Studio (1998) και Herbert Bergohof Studio της Νέας Υόρκης. Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα στο Actor’s Studio NYC. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2000. Είναι απόφοιτος της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Ελληνικoύ Ανοικτού Πανεπιστημίου.

Έχει σκηνοθετήσει 46 έργα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έχει μεταφράσει 14 θεατρικά έργα και έχει πραγματοποιήσει την θεατρική διασκευή οχτώ βιβλίων. Επίσης έχει σκηνοθετήσει τις τελετές απονομής μεταλλίων για τους Ολυμπιακούς και τους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, την τελετή έναρξης του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ρυθμικής Γυμναστικής του 2007 στην Πάτρα. 

Έχει διδάξει το μάθημα υποκριτικής και αυτοσχεδιασμού στη σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος το 2008 και 2009 επί καλλιτεχνικής διεύθυνσης Νικήτα Τσακίρογλου.

Επίσης έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ, το Φεστιβάλ Αθηνών, το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, τον Ελληνικό Κόσμο, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Επίσης έχει συνεργαστεί ως σκηνοθέτης με το Κρατικό Θέατρο της Τουρκίας (Turkish State Theatres - 2024), με το Κρατικό Θέατρο Κροατίας (Kazaliste Marina Drzica - 2011)  και το La Fenice Opera House στη Βενετία (2008).

Κατά τη θητεία του στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ίδρυσε τη «Σκηνή Ωμέγα» και ανέπτυξε διεθνείς συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως ο Robert Wilson, ο Peter Stein και ο Adolf Shapiro.

Η παράστασή του «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» τιμήθηκε ως «Καλύτερη Διεθνής Παράσταση» στα İsmet Küntay Awards (49η διοργάνωση), που πραγματοποιήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη στις 9 Δεκεμβρίου 2024. 

Είναι πατέρας δύο παιδιών.

## Σκηνοθεσίες

## Μεταφράσεις

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτεχνικοί διευθυντές
Ακσάι (περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν)

Το **Ακσάι **() είναι πόλη στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μπορίλι στην περιφέρειας Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 32,873 (απογραφή 2009) 28,953 (απογραφή 1999).

Είναι μια σημαντική πόλη στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, καθώς εξυπηρετεί ως επιχειρησιακή βάση για το κοντινό κοίτασμα Καρατσαγκανάκ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ζαν Λεσούρ

Ο **Ζαν Λεσούρ** (*[[γαλλικά]] :Jean Gustave Louis Lesueur*) (24 Ιουνίου 1910 - 27 Αυγούστου 1969) ήταν Γάλλος αθλητής της αντισφαίρισης.

Είχε συμμετάσχει με την Γαλλική εθνική ομάδα στο Κύπελλο Ντέιβις του 1938 στο διπλό μεικτό όπου με συμπαίκτη τον Υβόν Πετρά έχασαν από τους Χένερ Χένκελ και Φον Μεταξά με 6-4, 4-6, 6-2, 8-10, 4-6. Είχε συμμετάσχει σε 11 Ρολάν Γκαρός από το 1930 έως το 1951 και σε 4 Τουρνουά Γουίμπλεντον από το 1930 έως το 1946. Ήταν πρώτος στα τουρνουά του Σαν Ρέμο της Διέππης, του Μεντός κ.α. 

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1937 ήταν πρώτος στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Ρολάν Ζουρνύ και δεύτερος στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Μπίλι Γιορκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της αντισφαίρισης
No. 5, 1948

To ***No 5, 1948*** είναι πίνακας του Αμερικανού Ζωγράφου Τζάκσον Πόλοκ, ο οποίος θεωρείται σημαντικός εκπρόσωπος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Θεωρείται το πρώτο έργο της τεχνοτροπίας του action painting, η οποία ορίστηκε το 1952 από τον κριτικό Ντέιβιντ Ρόζενμπεργκ, και περιλαμβάνει το γνωστό ντρίπινγκ του Πόλοκ.

Το έργο έχει φιλοτεχνηθεί σε κόντραπλακέ διαστάσεων 2,4 x 1,2 μέτρων, με κυρίαρχα χρώματα το κίτρινο, το καφέ και το γκρι. Χρησιμοποιήθηκε υγρό χρώμα. Οι μπογιές έχουν στάξει με τέτοιο τρόπο ώστε πολλοί περιγράφουν την εικόνα του πίνακα σαν μια "πυκνή φωλιά πουλιού". Οι αρχικές αντιδράσεις στο έργο ήταν απογοητευτικές.

Αφού ο πίνακας είχε αλλάξει πολλούς ιδιοκτήτες, το 2006 οι New York Times ανάφεραν ότι πραγματοποιήθηκε ιδιωτική συναλλαγή μεταξύ του Ντέιβιντ Γκέφεν (ιδιοκτήτη της Dreamworks) και του Ντέιβιντ Μαρτίνες (σύμβουλο χρηματοοικονομικών), όπου ο πίνακας πωλήθηκε έναντι 14 εκ. δολαρίων. Ο τελευταίος αρνείται ότι έχει στην κατοχή του τον πίνακα, οπότε μέχρι και σήμερα ο ιδιοκτήτης του Νο. 5, 1948 παραμένει άγνωστος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πίνακες του 1948
Κατηγορία:Πίνακες του Τζάκσον Πόλοκ
Καρατόμπε

Το **Καρατόμπε **(ρωσικά: Каратобе) είναι σέλο στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Καρατόμπε στην Περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 3,434 (απογραφή 2009) 3,652 (απογραφή 1999).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ζανακαλά

Το **Ζανακαλά **(* Τα ) είναι κωμόπολη στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Είναι η έδρα της επαρχίας Ζανακαλά στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 7,202 (απογραφή 2009) 6,250 (απογραφή 1999).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ζανιμπέκ

Το **Ζανιμπέκ **(, ) είναι σέλο στο βορειοδυτικό Καζακστάν, στα σύνορα με την Περιφέρεια Αστραχάν της Ρωσίας. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ζανιμπέκ στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν. Πληθυσμός: 7,460 (απογραφή 2009) 7,580 (απογραφή 1999). Εξυπηρετείται από σιδηρόδρομο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Μέρκι

Το **Μέρκι** () είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μέρκι της περιφέρεια Τζαμπίλ του νότιου Καζακστάν. Η πόλη έχει περίπου 35.900 κατοίκους. 

## Δημογραφικά
Οι κάτοικοι του Μερκί ανήκουν σε διάφορες εθνότητες, ενώ η επικρατούσα εθνότητα είναι οι Καζάκοι. Εκεί ζουν και πολλοί Αζέροι του Ιράν που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν εκεί με διαταγή των μπολσεβίκων (το 1938).

## Δείτε επίσης
* Αζέροι
* Αζέροι στο Καζακστάν

Κατηγορία:Καζακστάν γεωγραφία-επέκταση
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ακτσί

Το **Ακτσί**, επίσης προφέρεται ως **Ακτσίι**, είναι κατοικημένο μέρος και βρίσκεται στο Καζακστάν. Έχει ένα μικρό πληθυσμό και βρίσκεται στην περιφέρεια Παβλοντάρ. Στις κοντινές πόλεις περιλαμβάνονται το Αχμέτ, το Κιζίλτας, το Ουζινμπουλάκ, και το Ουζίνμπουλακ. Η Αστανά, το Παβλοντάρ, η Καραγκάντα, το Σεμέι και το Ομσκ είναι οι κοντινότερες μεγάλες πόλεις. Βρίσκεται βόρεια της Λίμνης Μπαλκάς.

Το Ακτσί ήταν χώρος δοκιμής αρσενικού, μαζί με το Αράλσκ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Αεροδρόμιο του Ζαραφσάν

Το **Αεροδρόμιο του Ζαραφσάν** (ICAO είναι ένα αεροδρόμιο στο Ζαραφσάν, στην περιφέρεια Ναβόι στοΟυζμπεκιστάν.

## Εγκαταστάσεις
Το αεροδρόμιο έχει έναν διάδρομο με μήκος 1.820 μέτρα.

## Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος των πιο πολυσύχναστων αεροδρομίων της πρώην ΕΣΣΔ
* Μεταφορές στο Ουζμπεκιστάν

Κατηγορία:Οικονομία του Ουζμπεκιστάν
Κατηγορία:Αερολιμένες
Επαρχία Γκουρμπανσολτάν Ετζέ

Η **Επαρχία Γκουρμπανσολτάν Ετζέ** (πρώην **Επαρχία Ιιλάνλι**) είναι επαρχία στην περιφέρεια Ντασογκούζ του Τουρκμενιστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Ιιλάνλι. Η επαρχία ονομάστηκε προς τιμήν της Γκουρμπανσολτάν Ετζέ, την μητέρα του πρώην πρόεδρου Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ. 

## Παραπομπές


Γκουρμπανσολταν Ετζε
Δημοτικό διαμέρισμα Γλάστρας Αχαΐας

Το **Δημοτικό Διαμέρισμα Γλάστρας** είναι ένα από τα 16 Δημοτικά Διαμερίσματα του πρώην Δήμου Κλειτορίας, που πλέον αποτελεί Τοπική  κοινότητα του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων.

Οι οικισμοί που το συγκροτούν είναι:
*Ο Άγιος  Βλάσιος [53] που είναι κτισμένος σε υψόμετρο 561 μέτρων και σε απόσταση 23,4 χιλιομέτρων από τα Καλάβρυτα.
*Η Γλάστρα [8] που είναι κτισμένη σε υψόμετρο 790 μέτρων και σε απόσταση 22,6 χιλιομέτρων από τα Καλάβρυτα.

Το Δημοτικό Διαμέρισμα Γλάστρας καλύπτει έκταση 5.727 στρεμμάτων και έχει πληθυσμό 61 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του Δημοτικού Διαμερίσματος είναι ο Άγιος  Βλάσιος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Καλαβρύτων - Δ.Ε. Κλειτορίας. kalavrita.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.

Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Μπουστάν

Το **Μποστόν** ή **Μπουστάν **(ουζμπεκικά: Bo‘ston, καρακαλπάκ: Bostan, ρωσικά: Бустан) είναιπόλη και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ελλικκαλά στο Καρακαλπακστάν του Ουζμπεκιστάν. Ο πληθυσμός της πόλης το 1989 ήταν 8.488 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Ουζμπεκιστάν
Αουστάν

Το **Αουστάν **είναι χωριό στην Περιφέρεια Μπατκέν του νοτιοδυτικού Κιργιστάν. Στις κοντινές πόλεις περιλαμβάνονται το Μαϊντάν (2 μίλια) και το Πουμ (5 μίλια). Ο πληθυσμός ήταν 216 κάτοικοι το 2009. Το χωριό υπάγεται στην επαρχία Κανταμζάου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δορυφορικός χάρτης στο Maplandia.com

Κατηγορία:Γεωγραφία της Κιργιζίας
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Μπατκέν
Άγιος Βλάσιος Αχαΐας

Ο **Άγιος Βλάσιος** είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά είναι έδρα της Τοπικής κοινότητας Γλάστρας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

## Τοποθεσία
Ο Άγιος Βλάσιος απέχει 1,8 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 530 μέτρων  και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 53 κατοίκους.
## Διοικητική ιστορία
Ο Άγιος Βλάσιος αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1940 και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Βρωσθαίνης.  Από το 1971 μέχρι το 1997 ήταν έδρα της Κοινότητας Γλάστρας όπως είχε μετονομαστεί από το 1957 η Κοινότητα Βρωσθαίνης. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του Δημοτικού Διαμερίσματος Γλάστρας. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί έδρα της Τοπικής κοινότητας Γλάστρας του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)  
*Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Βλασίου Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Γλάστας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/04/2017.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Κοσεβόι (επαρχία Καρασού)

Το **Κοσεβόι** (, *Koşevoi*, ρωσικά: ) είναι χωριό του αγροτικού οκρούγκ  Καραμιρζά στην επαρχία Καρασού, της περιφέρειας Κοστανάι του Καζακστάν. Στην απογραφή του 2021 το χωριό είχε 123 κατοίκους. Το χωριό ιδρύθηκε το 1954 ως ο κύριος οικισμός του σοβχόζ «Ολέγκ Κοσεβόι», από όπου πήρε και το όνομά του. Ο Ολέγκ Κοσεβόι ήταν σοβιετικός παρτιζάνος και ιδρυτής της αντιφασιστικής οργάνωσης *[[Νέα Φρουρά]]* (Молодая гвардия).

## Παραπομπές




Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Καρασού
Ηρακλείδης (άγιος)

Ο **Άγιος Ηρακλείδης**, γεννήθηκε στην Κύπρο στο χωριό Λαμπαδού ή Λαμπαδιστό και ήταν γιός του Ιεροκλέα, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης ιερέας. Αν και αρχικά υπήρξε ειδωλολάτρης, μετά τη φιλοξενία του Απόστολου Παύλου, Μάρκου και Βαρνάβα όταν αυτοί περιόδευαν στην περιοχή του, πίστευσε και διέδοσε μαζί με τον Μύρωνα τον Χριστιανισμό στην Κύπρο. Ήταν τόσο μεγάλος ο ζήλος και το έργο που επέδειξε, ώστε ο Απόστολος Παύλος τον διόρισε επίσκοπο Ταμασίων της Κύπρου. Ταυτόχρονα όμως προκάλεσαν την έχθρα των των απίστων, οι οποίοι αφού τους συνέλαβαν τους θανάτωσαν ρίχνοντάς τους στη φωτιά. Ένα μέρος από τα Ιερά Λείψανα του Αγίου βρίσκονται στην Μονή Αγίου Ηρακλειδίου στο Πολιτικό Λευκωσίας. Η μνήμη του συνεορτάζεται μαζί με τον Άγιο Μύρωνα στις 17 Σεπτεμβρίου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Λακάιγ 9352

O * *'Lacaille 9352**' (Lac 9352) είναι αστέρας ο οποίος εμφανίζεται στον αστερισμό του Νότιου Ιχθύ. Με οπτικό μέγεθος 7,34, αυτός ο αστέρας είναι πολύ αχνός για να είναι ορατός με γυμνό μάτι, ακόμη και κάτω από άριστες συνθήκες παρατήρησης. Μετρήσεις της παράλλαξής του τον τοποθετούν σε  απόσταση 10,74 έτη φωτός από τη Γη. Είναι το δωδέκατο πιο κοντινό αστρικό σύστημα, στο Ηλιακό Σύστημα , και είναι το πλησιέστερο αστέρι στον αστερισμό του Νότιου Ιχθύ. Το ChView προσομοίωσης δείχνει ότι ο πιο κοντινός γείτονας στον Lacaille 9352 είναι το τριπλό σύστημα αστέρων EZ Υδροχόου 
σε απόσταση περίπου 4,1 έτη φωτός.

## Ιδιότητες
Ο Lacaille 9352 έχει την τέταρτη υψηλότερη γνωστή ιδία κίνηση, (η οποία παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από τον Μπέντζαμιν Γκουλντ το 1881) με τιμή 6,9 δευτερόλεπτα του τόξου ανά έτος. Η ταχύτητα χώρου  αυτού του αστέρα είναι (U, V, W) = (−93.9, −14.1, −51.4) km/s. Αν η ακτινική ταχύτητα (*V,<sub>r</sub>*) του Lacaille 9352 ισούται με +9.7&#x20;km/s τότε πριν 2.700 χρόνια ήταν σε ελάχιστη απόσταση περίπου 10,63 έτη φωτός από τον Ήλιο.

Το φάσμα του Lacaille 9352 τον τοποθετεί στην  αστρική ταξινόμηση ως M0.5V, που δείχνει ότι είναι ένας αστέρας κύριας ακολουθίας γνωστός και ως<nowiki/> κόκκινος νάνος. Αυτός ήταν ο πρώτος κόκκινος νάνος αστέρας του οποίου η φαινόμενη διάμετρος μετρήθηκε με τη φυσική διάμετρο και είναι περίπου το 46% της ακτίνας του Ήλιου. Έχει περίπου τη μισή μάζα του Ήλιου και το εξωτερικό περίβλημα του έχει ενεργό θερμοκρασία περίπου 3.626&#x20;Κ.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Νοτίου Ιχθύος
* Κατάλογος των κοντινότερων αστέρων

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* SolStation.com: Lacaille 9352
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου M
Κατηγορία:Νότιος Ιχθύς (αστερισμός)
Λιουμπλίν (επαρχία Καρασού)

Το **Λιουμπλίν** ή **Λιουμπλίνκα** (, *Lıýblin*, ) είναι χωριό στην επαρχία Καρασού, στην περιφέρεια Κοστανάι του βόρειου Καζακστάν. Βρίσκεται στο αγροτικό οκρούγκ Λιουμπλίν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός ήταν 866 κάτοικοι. Το 2017 καταργήθηκε διοικητικά το χωριό Νοσόβ και ενσωματώθηκε στο Λιουμπλίν. Το χωριό ονομάστηκε έτσι από το Λούμπλιν της Πολωνίας, από όπου κατάγονταν οι πρώτοι κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Καρασού
Αγροτικό οκρούγκ Λιουμπλίν

Το **Αγροτικό οκρούγκ Λιουμπλίν** (, ρωσικά: ) είναι διοικητική μονάδα στην επαρχία Καρασού, στην περιφέρεια Κοστανάι του Καζακστάν. Περιλαμβάνει τα χωριά Λιουμπλίν, Κορνίλοβ, και Σιμφερόπολ. Το 2017 το καταργήθηκε διοικητικά χωριό Νοσόβ και συνενώθηκε με το Λιουμπλίν, και το 2010 το χωριό Ζαρέτσεν και συνενώθηκε με το χωριό Κορνίλοβ, καθώς ο πληθυσμός τους μειώθηκε κάτω από 50 κατοίκους. Το 2021, το αγροτικό οκρούγκ είχε 1147 κατοίκους. Το διοικητικό κέντρο είναι το χωριό Λιουμπλίν.

## Παραπομπές


Λιουμπλιν
Σάουθ Μιμς

Το **Σάουθ Μιμς** (αγγλικά: *South Mimms* ή *South Mymms*) είναι χωριό και αστική κοινότητα στην περιοχή Χέρτσμιρ του Χερτφορντσάιρ στην Ανατολική Αγγλία. Πρόκειται για μικρό οικισμό που βρίσκεται κοντά στον κόμβο του αυτοκινητοδρόμου M25 και τον Αυτοκινητόδρομο A1(M) και ενδεχομένως είναι πιο γνωστός για την ονομασία του σταθμού εξυπηρέτησης που βρίσκεται στον κόμβο.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Πότερς Μπαρ ήταν αρχικά μικρός οικισμός στην κοινότητα του Σάουθ Μιμς. Το Πότερς Μπαρ έγινε η τοποθεσία του κοντινού σιδηροδρομικού σταθμού και επεκτάθηκε. Τόσο το Πότερς Μπαρ όσο και το Σάουθ Μιμς ήταν μέρος του Μίντλσεξ μέχρι τη δημιουργία του Μείζονος Λονδίνου, το οποίο κατάργησε την κομητεία του Μίντλσεξ το 1965. Το Σάουθ Μιμς ήταν το πιο βόρειο χωριό του Μίντλσεξ.

Η κοινότητα του Σάουθ Μιμς διαιρέθηκε το 1894 με το Νόμο Περί Τοπικής Αυτοδιοίκησης του 1894 με το πιο νότιο σημείο του να σχηματίζει την κοινότητα του Αστικού Σάουθ Μιμς στην Αστική Περιοχή Μπάρνετ και μεταφέρθηκε στο Χερτφορντσάιρ. Η περιοχή αυτή αποτελεί πλέον μέρος του Δήμου του Μπάρνετ του Λονδίνου. Το υπόλοιπο μέρος της κοινότητας μετατράπηκε στην Αγροτική Περιοχή Σάουθ Μιμς, που μεταγενέστερα ονομάστηκε Αστική Περιοχή Πότερς Μπαρ.

Το Σάουθ Μιμς αποτέλεσε χώρος παραμονής της Βασίλισσας Βιλελμίνης της Ολλανδίας κατά την εξορία της στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίθεση της γερμανικής αεροπορίας στο Σάουθ Μιμς την περίοδο αυτή παραλίγο να την πετύχει, σκοτώνοντας δύο από τους φύλακες της, συμβάν που αναφέρεται στην αυτοβιογραφία της.

Το Ντάνσερς Χιλ στο Σάουθ Μιμς αποτέλεσε τοποθεσία στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με την ονομασία Camp 33, που αποτελούνταν από δύο περιβόλους, που αμφότεροι διέθεταν σκηνές για τους φυλακισμένους.

Ο Ρίτσμοντ Θάκερυ, πατέρας του Ουίλιαμ Θάκερυ, γεννήθηκε στην κοινότητα και βαπτίστηκε στην εκκλησία της το 1781. 

Για πολλά χρόνια το Νοσοκομείο Κλέρ Χολ χρησιμοποιούνταν ως σανατόριο φυματίωσης. Πλέον χρησιμοποιείται από το Κέντρο Ερευνών Καρκίνου του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ένα γνωστό πρόσωπο που γεννήθηκε στο Σάουθ Μιμς είναι ο Σάμιουελ Τίνσλεϊ, σκακιστής. 

thumb|upright|left|Πινακίδα στον Κόμβο 1 του Αυτοκινητοδρόμου A1(M) στο Σάουθ Μιμς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Γεωγραφία της Αγγλίας
Αλεξάντερ Βουρτς

Ο **Αλεξάντερ Βουρτς** (γεν. στο Βαϊντχόφεν Αν Ντερ Τάια (Waidhofen an der Thaya) της Κατω Αυστρίας στις 15 Φεβρουαρίου του έτους 1974) είναι Αυστριακός παλαίμαχος οδηγός αγώνων.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Βαϊντχόφεν αν ντερ Τάια. Ξεκίνησε την καριέρα του στα καρτ. Στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1997. Από κείνη τη σεζόν μέχρι τη σεζόν του 2000 είχε θέση κανονικού οδηγού αγώνων στη Μπένετον Φόρμουλα. Την επόμενη σεζόν(2001) πήγε στη Μακλάρεν όπου τον τοποθέτησαν σε θέση αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή. Εκεί έμεινε μέχρι το 2005 και την επόμενη σεζόν πήγε στη Γουίλιαμς. Εκεί την πρώτη απ' τις 2 σεζόν(2006) είχε και πάλι θέση αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή και τη 2η(2007) είχε θέση κανονικού οδηγού αγώνων. Φυσικά στον τελευταίο αγώνα της σεζόν ο οποίος ήταν το Γκραν Πρι Βραζιλίας δεν πήρε μέρος κι αντικαταστάθηκε απ' τον Ιάπωνα δοκιμαστή Καζούκι Νακατζίμα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αυστριακοί οδηγοί της Φόρμουλα 1