open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κομητεία Σαν Λούις Ομπίσπο

Η **Κομητεία Σαν Λούις Ομπίσπο** (αγγλικά: *San Luis Obispo County*), είναι κομητεία στην ακτή του Ειρηνικού της πολιτείας Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 282.424. Η έδρα της κομητείας είναι το Σάν Λουίς Ομπισπό.

Ο Τζουνιπέρο Σέρα ίδρυσε την Αποστολή Σαν Λουίς Ομπισπό ντε Τολόσα το 1772, και το Σαν Λούις Ομπίσπο αναπτύχθηκε γύρω από αυτό. Το μικρό μέγεθος των κοινοτήτων της κομητείας, διάσπαρτες κατά μήκος των παραλιών, των παράκτιων λόφων και των βουνών της οροσειράς Σάντα Λουσία, παρέχει μια μεγάλη ποικιλία παράκτιων και εσωτερικών λόφων για την υποστήριξη της αλιείας, της γεωργίας και των τουριστικών δραστηριοτήτων.

Το Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια έχει σχεδόν 20.000 φοιτητές. Ο τουρισμός, ειδικά για τα οινοποιεία, είναι δημοφιλής. Τα σταφύλια και τα άλλα γεωργικά προϊόντα αποτελούν σημαντικό μέρος της οικονομίας. Η κομητεία Σαν Λούις Ομπίσπο είναι η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός κρασιού στην Καλιφόρνια, ξεπερνούμενη μόνο από τις κομητείες Σονόμα και Νάπα. Οι φράουλες είναι η μεγαλύτερη γεωργική καλλιέργεια στην κομητεία.

Η πόλη του Σαν Σιμεόν βρίσκεται στους πρόποδες της κορυφογραμμής όπου ο εκδότης εφημερίδων Ουίλιαμ Ράντολφ Χιρστ έχτισε το Hearst Castle. Άλλες παράκτιες πόλεις περιλαμβάνουν την Κάμπρια, τον Καγιούκος, τον Μόρο Μπέι, το Μπέιγουντ-Λος Όσος, την Άβιλα Μπιτς, το Οσεάνο, την Πίσμο Μπιτς, το Αρόγιο Γκράντε και την Γκρόβερ Μπιτς. Στην ενδοχώρα, οι πόλεις Πάσο Ρόμπλες, Τέμπλετον και Ατασκαντέρο βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού Σαλίνας, κοντά στην οινοπαραγωγική περιοχή Πάσο Ρόμπλες. Η πόλη του Σάν Λουίς Ομπισπό βρίσκεται νότια του Ατασκαντέρο. 

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 3.616 τετραγωνικών μιλίων (9.370 km), εκ των οποίων τα 3,299  τετραγωνικά μίλια (8.540 km) είναι στεριά και τα 317 τετραγωνικά μίλια (820 km2) (συνολικά 8.8%) είναι νερό.

### Γειτονικές κομητείες
* Κομητεία Μοντερέι (βόρεια)
* Κομητεία Κέρν (ανατολικά)
* Κομητεία Σάντα Μπάρμπαρα (νότια)

### Πόλεις
* Αρόγιο Γκράντε
* Ατασκαντέρο
* Γκρόβερ Μπιτς
* Μόρο Μπέι
* Πάσο Ρόμπλες
* Πίσμο Μπιτς
* Σαν Λούις Ομπίσπο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κομητείες της Καλιφόρνια
Ελισάβετ του Τσέσυν

Η **Ελισάβετ του Τσέσυν**, πολων.: *Elżbieta cieszyńska* (μετά το 1340; – μετά τις 20 Ιανουαρίου 1364), ήταν Πολωνή πριγκίπισσα, μέλος της δυναστείας των Πιάστ στον κλάδο του Τσέσυν.

Ήταν η τέταρτη κόρη του Καζίμιρ Α΄ δούκα του Τσέσυν, και της συζύγου του Ευφημίας, κόρης του Τρόιντεν Α΄ δούκα του Τσερσκ-Βαρσοβίας.

## Βιογραφία
Από την παιδική της ηλικία, η Ελισάβετ προοριζόταν για την Εκκλησία από τον πατέρα της, όπως και οι μεγαλύτεροι αδελφοί της Μπολέσλαφ, Ιωάννης και Σιεμόβιτ και η μεγαλύτερη αδελφή της Γιολάντα Έλενα.

Η Ελισάβετ έγινε μοναχή στο κιστερκιανό μοναστήρι της Τσεμπνίτσα. Πιθανώς το 1363 έφυγε από το μοναστήρι Τσεμπνίτσα, και ξεκίνησε μία σχέση με τον Ιωάννη Ερρίκο μάργραβο της Μοραβίας, αδελφό του βασιλιά Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας. Τα σκανδαλώδη νέα σύντομα έφτασαν στη Ρώμη. Με επιστολή της 20ής Ιανουαρίου 1364, ο πάπας Ουρβανός Ε΄ απαίτησε από τον Πρζέκλαβ του Πόγκαρελ επίσκοπο του Βρότσλαβ να πείσει την Ελισάβετ να διακόψει την παλλακεία της με τον μάργραβο της Μοραβίας, και να επιστρέψει στο μοναστήρι Τσεμπνίτσα. Λίγο αργότερα, ο σύνδεσμος μεταξύ της Ελισάβετ και του Ιωάννη Ερρίκου τερματίστηκε, και στις 26 Φεβρουαρίου 1364 ο μάργραβος της Μοραβίας νυμφεύτηκε για 3η φορά, με τη Μαργαρίτα των Αψβούργων, κόρη του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Αυστρίας.

Η μετέπειτα μοίρα της Ελισάβετ είναι άγνωστη, όπως και η ημερομηνία τού τέλους της και ο τόπος ταφής της.

## Αναφορές
* *Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το πρωτότυπο στην πολωνική Wikipedia.*
* Γενεαλογική βάση δεδομένων από τον Herbert Stoyan
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU
* Γενεαλογία των Δουκών του Τσέσιν

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Rajman J., Elżbieta, στο: Piastowie. Leksykon biograficzny, Wydawnictwo Literackie, Κρακοβία 1999, σελ. 794.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Κατάλογος εκπροσώπων των συμπριγκίπων της Ανδόρρας

Το παρόν άρθρο απαριθμεί τους εκπροσώπους των Συνηγεμόνων της Ανδόρρας —αρχικά τον Επίσκοπο του Ουρζέλ και τον Κόμη του Φουά· σήμερα, τον Επίσκοπο του Ουρζέλ και τον Πρόεδρο της Γαλλίας. Οι Συμπρίγκιπες διορίζουν εκπροσώπους για να τους αντιπροσωπεύουν σε κρατικά ζητήματα, με παρόμοιο τρόπο όπως λειτουργεί ένας γενικός κυβερνήτης ή ένας αντιβασιλέας. Μέχρι το Σύνταγμα του 1993, οι Επισκοπικοί και Γαλλικοί εκπρόσωποι έφεραν τους τίτλους **Veguers** και **Viguiers** αντίστοιχα. Πλέον αποκαλούνται **Προσωπικοί Εκπρόσωποι** του αντίστοιχου Συμπρίγκιπα.

## Επισκοπικοί Εκπρόσωποι

## Γάλλοι εκπρόσωποι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Ανδόρρας
Κατηγορία:Κατάλογοι
Ουλιάνα Ολσάνσκα

Η πριγκίπισσα **Ουλιάνα Ολσάνσκα**, λιθουαν.: *Julijona Alšėniškė*, πολων.: *Julijona Vytautienė* (απεβ. 1448) ήταν ευγενής από την οικογένεια Αλσενίσκιαϊ και μεγάλη δούκισσα της Λιθουανίας ως δεύτερη σύζυγος του Βιτάουτας, μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.  Δεν είχαν κανένα πρόβλημα.  Ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή της Ουλιάνας.

Ο πρώτος της σύζυγος ήταν ο Ιβάν του Καράτσεφ. Το γερμανικό χρονικό του Γιόχαν φον Πόζιλγκε  και ο Πολωνός ιστορικός Γιαν Ντλούγκος υποστήριξαν ότι ο Ιβάν δολοφονήθηκε, ώστε η χήρα Ουλιάνα να μπορέσει να παντρευτεί τον Βιτάουτας.  Πιθανότατα ήταν Ορθόδοξη, που ασπάστηκε τον Καθολικισμό, για να παντρευτεί τον Βιτάουτας. 

Μετά το τέλος τής πρώτης συζύγου του Άννας στις 31 Ιουλίου 1418, ο Βιτάουτας επιθυμούσε να νυμφευτεί την Ουλιάνα, κόρη ενός από τους στενότερους συμμάχους του, του Ιβάν Ολσάνσκι. Ωστόσο, η Άννα ήταν αδελφή της Αγριπίνας, η οποία ήταν σύζυγος του Ιβάν και μητέρα της Ουλιάνας. Αυτό έκανε τον Βιτάουτας θείο τού συζύγου τής Ουλιάνας. Ο Πιότρ Κρακοβτσίκ, επίσκοπος του Βίλνιους, αρνήθηκε να τελέσει τη γαμήλια τελετή λόγω αυτής τής σχέσης, και απαίτησε να ζητήσουν την έγκριση του πάπα. Ο Γιαν Κρόπιντλο, επίσκοπος του Βλότσλαβεκ, τέλεσε την τελετή πριν από τα Χριστούγεννα του 1418, και τελικά ο Βιτάουτας έλαβε γαμήλια άδεια από τον πάπα Μαρτίνο Ε΄. 

Φαίνεται ότι ο γάμος ήταν ένας γάμος αγάπης, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά. Ο Βυτάουτας απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1430. Η Ουλιάνα απεβίωσε το 1448.    

Σύμφωνα με τον ιστορικό Ιγκνάς Γιονύνας, η περαιτέρω ζωή της Ουλιάνας είναι άγνωστη. 

Μετά το τέλος της, τάφηκε στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς
Πατρίς Φορ

Ο **Πατρίς Φορ** (*Patrice Faure*, γενν. το 1967) είναι Γάλλος δημόσιος υπάλληλος. Είναι ο σημερινός εκπρόσωπος του Συμπρίγκιπα της Ανδόρρας, Εμανουέλ Μακρόν, υπηρετώντας από τον Νοέμβριο του 2024. Προηγουμένως υπηρέτησε ως διευθυντής του γραφείου του Μακρόν και ως Ύπατος Αρμοστής της Δημοκρατίας της Νέας Καρολίνας, μεταξύ άλλων ρόλων.
## Βιογραφία
Ο Φορ γεννήθηκε το 1967 στο Κρε της Ντρομ, στη Γαλλία. Παρακολούθησε την École militaire interarmes και την  και κατέχει Μάστερ στα μαθηματικά και στην ιστορία. Εκπαιδεύτηκε στην Εθνική Σχολή Ενεργών Υπαξιωματικών από το 1986 έως το 1987 και υπηρέτησε ως υπαξιωματικός από το 1987 έως το 1991, ενώ αργότερα υπηρέτησε ως αξιωματικός στον Γαλλικό Στρατό από το 1991 έως το 2001. Διοικούσε μια μονάδα 155 αλεξιπτωτιστών και δίδαξε στην *École spéciale militaire de Saint-Cyr* από το 1996 έως το 1998.

Το 2002 ο Φορ εντάχθηκε στο Γενικό Διευθυντήριο για την Εξωτερική Ασφάλεια (DGSE), την υπηρεσία πληροφοριών της Γαλλίας, και εργάστηκε εκεί μέχρι να γίνει αναπληρωτής διευθυντής του γραφείου του υπουργού Υπερπόντιας Γαλλίας το 2004. Το 2006, μετατέθηκε στη Μαγιότ και έγινε διευθυντής του γραφείου του νομάρχη της Μαγιότ. Έπειτα από δύο χρόνια, επέστρεψε στη Γαλλία και διορίστηκε διευθυντής του γραφείου του Υπουργού Υπερπόντιας Γαλλίας. Στη συνέχεια εργάστηκε 18 μήνες στον ιδιωτικό τομέα.

Τον Οκτώβριο του 2011 ο Φορ εντάχθηκε στο Διευθυντήριο της Δημόσιας Ασφαλείας και Διαχείρισης Κρίσεων. Έγινε Γενικός Γραμματέας του νομού Ιλ ε Βιλέιν τον Ιούλιο του 2014 και στη συνέχεια υπηρέτησε ως διευθυντής στην Επαρχιακή Αστυνομία Παρισιού από τον Ιούλιο του 2016. Τον Αύγουστο του 2017 διορίστηκε νομάρχης της Γαλλικής Γουιάνας. Ως νομάρχης της Γαλλικής Γουιάνας, επικεντρώθηκε στην καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών και της παράνομης εξόρυξης, και διαχειρίστηκε τις συνέπειες μιας κοινωνικής αναταραχής που «παρέλυσε την περιοχή», σύμφωνα με το La Première. Αφού υπηρέτησε δύο χρόνια στη Γαλλική Γουιάνα, διορίστηκε Νομάρχης του Morbihan στις 10 Ιουλίου 2019.

Ο Φορ υπηρέτησε ως νομάρχης του Μορμπιάν για δύο χρόνια, πριν διοριστεί Ύπατος Αρμοστής της Δημοκρατίας στη Νέα Καληδονία το 2021. Αντιμετώπισε την πανδημία COVID-19 και βοήθησε στη διοργάνωση του δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας της Νέας Καληδονίας το 2021. Τον διαδέχθηκε ο Λουί Λε Φρανκ το 2023. Τον Ιανουάριο του 2024 διορίστηκε διευθυντής του γραφείου του προέδρου της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν. Τον Νοέμβριο διορίστηκε Εκπρόσωπος του Γάλλου Συμπρίγκιπα της Ανδόρας.

## Προσωπική ζωή
Ο Φορ είναι παντρεμένος με την Σαντρίν Μισαλόν, η οποία είναι νομάρχης. Έχουν έξι παιδιά.

## Βραβεία και διακρίσεις
*Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής
*Εθνικό Τάγμα Αξίας
*Σταυρός του Μαχητή
*Μετάλλιο Υπερπόντιων
*Μετάλλιο Εθνικής Άμυνας
*Μετάλλιο της Ευγνωμοσύνης του Έθνους
*Γαλλικό αναμνηστικό μετάλλιο
*Μετάλλιο του ΝΑΤΟ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Κατηγορία:Πολιτική της Ανδόρρας
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
SiH5NO

Ο μοριακός τύπος **SiH<sub>5</sub>NO**, που αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 0, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα ισομερή:

# Σιλυλυδροξυλαμίνη με ημισυντακτικό τύπο **SiH<sub>3</sub>NHOH**.
# Αμινοσιλανόλη με ημισυντακτικό τύπο **HOSiH<sub>2</sub>NH<sub>2</sub>**.
# Αμινοξυσιλάνιο με ημισυντακτικό τύπο **SiH<sub>3</sub>ONH<sub>2</sub>**

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις του αζώτου
Κατηγορία:Ενώσεις οξυγόνου
Κατηγορία:Ενώσεις πυριτίου
Κατηγορία:Κορεσμένες ενώσεις
Κομητεία Δέλτα

Η **Κομητεία Δέλτα** μπορεί να αναφέρεται σε διαφορετικές κομητείες στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής:
  
*Κομητεία Δέλτα (Κολοράντο)
*Κομητεία Δέλτα (Μίσιγκαν)
*Κομητεία Δέλτα (Τέξας)
 

Κατηγορία:Ονομασίες κομητειών των Ηνωμένων Πολιτειών
Κομητεία Σαν Όγκουστιν

Η **Κομητεία Σαν Όγκουστιν ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 7.918 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Σαν Όγκουστιν. Η κομητεία ιδρύθηκε το 1837.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 592  τετραγωνικών μιλίων (1.530 km2 ) , εκ των οποίων τα 62 τετραγωνικά μίλια (160 km2 ) (ποσοστό 10%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Σέλμπι (βόρεια)
* Κομητεία Σαμπίν (ανατολικά)
* Κομητεία Τζάσπερ (νότια)
* Κομητεία Αντζελίνα (νοτιοδυτικά)
* Κομητεία Νακογκότσες (δυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τέξας
Μουζαφφαραμπάντ

Το **Μουζαφφαραμπάντ** (ούρντου: مُظَفَّر آباد, αγγλικά: Muzaffarabad) είναι πόλη στο Αζάντ Κασμίρ, το οποίο διοικείται από το Πακιστάν, στην αμφισβητούμενη περιοχή του Κασμίρ. Είναι η μεγαλύτερη πόλη και η πρωτεύουσα του Αζάντ Κασμίρ, το οποίο αποτελεί διοικητική επικράτεια υπό πακιστανική διοίκηση.

Η πόλη βρίσκεται στο διαμέρισμα Μουζαφφαραμπάντ, κοντά στη συμβολή των ποταμών Υδάσπη και Νίλουμ. Η επαρχία συνορεύει στα δυτικά με την πακιστανική επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχουα, στα ανατολικά με τις επαρχίες Κουπουάρα και Μπαραμούλλα του Ινδοδιοικούμενου Τζαμού και Κασμίρ, και στα βόρεια με το διαμέρισμα Νίλουμ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Πακιστάν
Άννα Λουίζα Καρς

Η **Άννα Λουίζα Καρς** (γερμ.:*Anna Louisa Karsch*, 1 Δεκεμβρίου 1722, Σιλεσία - 12 Οκτωβρίου 1791, Βερολίνο) ήταν Γερμανίδα αυτοδίδακτη και ποιήτρια που ήταν γνωστή ως η «Γερμανή Σαπφώ». Έγινε η πρώτη Γερμανίδα που «έζησε από τα κέρδη της δικής της λογοτεχνικής εργασίας».

## Βιογραφία
Η Άννα Λουίζα Καρς γεννήθκε σε μία φάρμα στη Σιλεσία. Ο πατέρας της ήταν παρασκευαστής μπίρας και η μητέρα της πανδοχέας. Σε ηλικία έξι ετών την πήρε μαζί του ένας θείος της και την έμαθε γραφή και ανάγνωση στα Γερμανικά καθώς και Λατινικά. Όταν πέθανε ο πατέρας της η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε και την ξαναπήρε κοντά της. Τότε η Καρς άρχισε να εργάζεται σαν υπηρέτρια και γνώρισε έναν βοσκό που της έφερνε βιβλία. Ο πατριός της την χτύπησε γιατί αγαπούσε τα βιβλία και από τότε η Καρς άρχισε να διαβάζει κρυφά.

Το 1738 σε ηλικία 16 ετών παντρεύτηκε έναν υφαντουργό και έκανε δύο παιδιά. Το 1745 και ενώ ήταν έγκυος στο τρίτο της παιδί, έγινε η πρώτη γυναίκα που πήρε διαζύγιο στην Πρωσία. Καθώς ήταν απένταρη, ενθαρρυμένη από τη μητέρα της, ξαναπαντρεύτηκε έναν αλκοολικό ράφτη που έπινε πολύ και εργάζονταν λίγο. 

Κάποια στιγμή η Καρς έγραψε ένα ποίημα για την κηδεία ενός πανδοχέα. Ένας συγγενής που το διάβασε εντυπωσιάστηκε και άρχισε να δίνει βιβλία ποίησης στην Καρς η οποία άρχισε να συνθέτει ποιήματα για γάμους και κηδείες. Σύντομα άρχισε να γίνεται γνωστή και τα ποιήματά της δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες στη Σιλεσία. Τα ποιήματά της άρχισαν να αποτελούν σημαντική πηγή εσόδων για την οικογένειά της. 

Τον Ιανουάριο του 1760 η Καρς κανόνισε ώστε ο αλκοολικός σύζυγός της να καταταγεί στον πρωσικό στρατό και έτσι έμεινε ελεύθερη να επιδιώξει τις ποιητικές της ανησυχίες. Συναντήθηκε με τον βασιλιά Φρειδερίκο και άρχισε να γράφει ευνοικά για εκείνον. 

Εκείνον τον καιρό πέθαναν τα δύο νεαρότερα παιδιά της. Η θλίψη της για εκείνα, ο φόβος του πολέμου και οι οικονομικές δυσκολίες την ώθησαν να γράψει το "Klagen einer Witwe" (Η Θλίψη Μιας Χήρας). Το 1761 ένας Πρώσος στρατηγός αγάπησε το ποίημα τόσο πολύ που πήρε την Καρς και την κόρη της να μείνουν μαζί με την οικογένειά του στο Βερολίνο ενώ βρήκε δουλειά στον γιο της σε ένα αρχοντικό της επαρχίας. Στο Βερολίνο η Καρς γνώρισε τη λογοτεχνική ελίτ της χώρας και άρχισαν να την αποκαλούν «Γερμανίδα Σαπφώ».

Τότε η Καρς δέχτηκε πρόσκληση να πάει στο Μαγδεμβούργο όπου συνέθεσε ποίηση μαζί με την αδελφή του βασιλιά. Εκεί έφτασε στο απώγειο της φήμης της. Ο βασιλιάς Φρειδερίκος Β'  συμφώνησε να της δώσει σύνταξη και να της χτίσει σπίτι αλλά τελικά η δημοφιλία της στο παλάτι παρήλθε και η Καρς επέστρεψε στη φτώχεια. Μετά τον θάνατο του βασιλιά η Καρς απευθύνθηκε στον διάδοχό του, τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄, ο οποίος της έχτισε σπίτι στο οποίο έμεινε μέχρι τον θάνατό της το 1791.

Η κόρη της Καρολίν Λουίζ βον Κλένκε έγινε σημαντική ποιήτρια και δραματουργός ενώ η εγγονή της Χελμίνα βον Τσέζι (Helmina von Chézy) έγινε συγγραφέας.  

Η Άννα Λουίζα Καρς αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο». 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Άννα Μαρία Σβένγκελιν

Η **Άννα Μαρία Σβένγκελιν** (Anna Maria Schwegelin, 23 Ιανουαρίου 1729 στο Λάχεν – 7 Φεβρουαρίου 1781 σε φυλακή στο Κέμπτεν) θεωρούνταν Γερμανή (Bαυαρή) μάγισσα που επί μακρόν πιστεύονταν ότι ήταν το τελευταίο άτομο που καταδικάστηκε για μαγεία στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, σημερινή Γερμανία.

## Η ζωή της
Η Σβένγκελιν εργάζονταν ως υπηρέτρια στο Λάχεν. Το 1751 ένας αμαξάς της υποσχέθηκε γάμο αν δέχονταν να γίνει προτεστάντισσα από καθολική και η Σβένγκελιν δέχτηκε. Ο αμαξάς όμως αρνήθηκε να την παντρευτεί. Από τότε η Σβένγκελιν ήταν πεπεισμένη πως είχε κάνει συμφωνία με τον διάβολο. Πίστευε μάλιστα πως ο διάβολος τής είχε εμφανιστεί δύο φορές.

Το 1769 μεταφέρθηκε σε λεπροκομείο εξαιτίας ενός τραυματισμού στο πόδι που δεν της επέτρεπε να εργαστεί και το 1770 ή το 1771 μεταφέρθηκε σε φτωχοκομείο. Όλον αυτόν τον καιρό πίστευε πως ο διάβολος την επικέπτονταν στον ύπνο της και έκανε συχνές εξομολογήσεις. Μεγάλη υποψία άρχισε να αναπτύσσεται γύρω της και το 1775 τη συνέλαβαν και τη φυλάκισαν στο Κεμπτεν. Εκεί ομολόγησε χωρίς βασανισμό ότι είχε κάνει συμφωνία με τον διάβολο αλλά χωρίς να έχει κάνει ποτέ μάγια. Τελικά καταδικάστηκε σε εκτέλεση με σπαθί στις 11 Απριλίου 1775. Η εκτέλεση της ποινής όμως αναβλήθηκε μετά από παρέμβαση του ιερέα Άντον Κράμερ που ήταν εξομολογητής του βασιλιά και αργότερα θα θεωρούνταν εκπρόσωπος του Διαφωτισμού στο Κέμπτεν.

Η Σβένγκελιν πέθανε στη φυλακή το 1781 από φυσικά αίτια. 

Επί μακρόν θεωρούνταν ότι η ποινή της εκτελέστηκε και ότι ήταν το τελευταίο άτομο που καταδικάστηκε για μαγεία στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία όπως επίσης και το τελευταίο άτομο που εκτελέστηκε για μαγεία στην Ευρώπη. Αυτό δεν είναι αλήθεια όμως η Άννα Μαρία Σβένγκελιν ήταν το τελευταίο θύμα του κυνηγιού μαγισσών στη Γερμανία.

Στις 27 Ιουνίου 2002 ανεγέρθηκε συντριβάνι στο αββαείο του Κέμπτεν στη μνήμη της. Στο σημείο αυτό βρίσκονται πληροφορίες για τη ζωή της. Η Σβένγκελιν αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μάγισσες
Αν Λι

Η **Αν Λι** (αγγλ.:*Ann Lee*, 29 Φεβρουαρίου 1736 - 8 Σεπτεμβρίου 1784), γνωστή ως «Μητέρα Αν Λι», ίδρυσε τους σέικερς που μετά τον θάνατό της μετονομάστηκαν σε United Society of Believers in Christ's Second Appearing. Έγινε θρησκευτική ηγέτιδα σε μια εποχή που ελάχιστες γυναίκες το έκαναν και επηρέασε τη θρησκεία, ειδικά στην Αμερική. Θεωρούνταν η θηλυκή εκπρόσωπος του Θεού.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μάντσεστερ της Αγγλίας σε φτωχή οικογένεια με οκτώ παιδιά. Δεν μορφώθηκε ποτέ και παρέμεινε αναλφάβητη σε όλη της τη ζωή. Το 1758 έγινε μέλος της σέκτας που ίδρυσε η Τζέην Γουάρντλεϊ που ήταν πρόδρομος των σέικερς και πίστευε πως η Δευτέρα Παρουσία ήταν κοντά και πως ο Θεός θα εμφανίζονταν σαν γυναίκα. Αυτή η γυναίκα θεωρήθηκε πως ήταν η Αν Λι και έτσι έλαβε τον τίτλο «Μητέρα».

Η Αν Λι δίδασκε την αγαμία αλλά ο πατέρας της την εξανάγκασε να παντρευτεί και έκανε τέσσερα παιδιά που όλα πέθαναν πολύ μικρά. Αυτά τα τραυματικά γεγονότα έκαναν την Αν Λι να αντιπαθήσει ακόμα πιο πολύ τις σεξουαλικές σχέσεις. Απέκτησε ριζοσπαστικές θρησκευτικές πεποιθήσεις και δίδασκε την αγαμία και την εγκατάλειφη του θεσμού του γάμου καθώς και την επιδίωξη της τελειότητας σε όλα.

Άρχισε να γίνεται γνωστή λέγοντας πως έβλεπε οράματα και ότι δέχονταν μηνύματα από το Θεό ενώ ισχυρίστηκε πως γλίτωσε από θαύμα πολλές φορές τη ζωή της. Συχνά όμως κατέληγε στη φυλακή λόγω βλασφημίας. Διάφοροι μάρτυρες είπαν πως έκανε θαύματα.

Η Λι τελικά έφυγε μαζί με μια ομάδα πιστών για την Αμερική όπου το θρησκευτικό κλίμα ήταν πιο ανεκτικό. Το 1779 οι σέικερς εγκαταστάθηκαν στο Νισκαγιούνα κοντά στο Άλμπανι. 

Κατά την Αμερικανική Επανάσταση οι σέικερς παρέμειναν ουδέτεροι.

Την άνοιξη του 1781 η Αν Λι με μία ομάδα οπαδών της ξεκίνησαν τον προσηλυτισμό και δημιούργησε 18 χωριά σέικερς. Συχνά όμως δέχονταν τις βίαιες επιθέσεις ομάδων που δεν συμφωνούσαν μαζί τους. Η εκστρατεία προσηλυτισμού έληξε όταν ένας τέτοιος όχλος τραυμάτισε σοβαρά την Αν Λι και τον αδερφό της. Ο αδερφός της τελικά πέθανε ένα χρόνο αργότερα και στις 8 Σεπτεμβρίου 1784, σε ηλικία 48 ετών, πέθανε και η Αν Λι εξασθενημένη από τον τραυματισμό της. 

Σταδιακά τα μέλη των σέικερς μειώθηκαν και η θρησκεία εγκαταλήφθηκε.

Η Αν Λι αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιεραπόστολοι
Γεώργιος Ερνέστος του Λιμβούργου-Στίρουμ

Ο **Γεώργιος Ερνέστος**, γερμ.: *Georg Ernst von Limburg Stirum*, από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ, ήταν κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ, κόμης του Μπρόνκχορστ, κύριος των Βις, Λιχτενφοόρντε & Βίλντενμπορχ. Ήταν γιος του Ιακώβου κόμη του Λίμπουργκ.

Ο Γεώργιος Ερνέστος ήταν λοχαγός (το 1625) και στη συνέχεια ταγματάρχης (το 1641) του Στρατού της Δημοκρατίας των Ηνωμένων Κάτω Χωρών.

Νυμφεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Μαγδαληνή, κόρη του Άρνολντ Γ΄ κόμη του Μπέντχαϊμ, του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ. Απέκτησαν μία κόρη, τη:
* Μαρία Μαγδαληνή (απεβ. το 1707), η οποία παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ κόμη του Νάσσαου-Ζίγκεν (απεβ. το 1652). Ο Ερρίκος Β΄ και η Μαρία Μαγδαληνή απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
** Ερνεστίνη,
** Γουλιέλμος Μαυρίκιος,
** Σοφία Αμαλία,
** Φρειδερίκος Ερρίκος.

Μετά το τέλος της Mαγδαληνής, ο Γεώργιος Ερνέστος νυμφεύτηκε στο Tέρμποργκ, στις 13 Ιανουαρίου 1636, τη Σοφία Μαργαρίτα (1610-1665), κόρη του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Nάσσαου-Ζήγκεν. Ήταν τιτουλάρια κόμισσα των Nάσσαου, Kατσενελνμπόγκεν, Βιάντεν & Ντητς και κυρία του Μπάιλσταϊν. Ήταν η μεγαλύτερη αδελφή του Ερρίκου Β΄ του Νάσσαου-Ζίγκεν (απεβ. 1652) και ως εκ τούτου αδελφή τού πεθερού του. Αυτός ο γάμος δεν έφερε απογόνους.

Ο Γεώργιος Ερνέστος απεβίωσε το 1666.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Genealogische Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser A Band II, 1955;
* W. Gf κατά Limburg Stirum, "Stamtafel der Graven van Limburg Stirum", 's Gravenhage 1878;

Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ
Άννα Μοράντι Μαντζολίνι

Η **Άννα Μοράντι Μαντζολίνι** (Anna Morandi Manzolini, 21 Ιανουαρίου 1714 – 9 Ιουλίου 1774) ήταν Ιταλίδα ανατόμος και κατασκευάστρια κέρινων ανατομικών μοντέλων όπως επίσης και καθηγήτρια ανατομίας στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Έγινε διεθνώς γνωστή για την παραγωγή ανατομικών κέρινων μοντέλων που βασίζονταν σε ανατομικές εγχειρίσεις.

## Η ζωή της
Η Μοράντι γεννήθηκε στη Μπολόνια της Ιταλίας. Το 1736 παντρεύτηκε τον Τζοβάνι Μαντζολίνι που ήταν καθηγητής ανατομίας στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια και άρχισε να εργάζεται μαζί του. Το ζευγάρι έκανε έξι παιδιά. 

Ο Μαντζολίνι αρχικά εργάζονταν με τον ζωγράφο Έρκολε Λέλι αλλά αργότερα άνοιξε στούντιο στο σπίτι του όπου εργάζονταν μαζί με τη Μοράντι. Το στούντιο σύντομα μετατράπηκε σε σχολή ανατομίας και εργαστήριο και για τους δύο. Χρησιμοποιώντας τις γνώσεις ανατομίας του Μαντζολίνι και τις καλλιτεχνικές ικανότητες της Μοράντι άρχισαν να δημιουργούν κέρινα ανατομικά μοντέλα τα οποία χρησιμοποιούσαν για να διδάσκουν φοιτητές ιατρικής. Μέρι το 1750 το ζευγάρι είχε αποκτήσει διεθνή φήμη και εμφανίστηκε σε διάφορες αυλές της Ευρώπης. Όταν κάποια στιγμή ο Μαντζολίνι αρρώστησε με φυματίωση η Μοράντι έλαβε άδεια να διδάσκει στη θέση του.

Το 1775 ο Μαντζολίνι απεβίωσε αφήνοντας τη Μοράντι και τα δύο παιδιά τους που είχαν επιβιώσει χωρίς καμία οικονομική στήριξη. Η Μοράντι αναγκάστηκε να δώσει το ένα παιδί, τον Τζουζέπε, σε ορφανοτροφείο. Αν και δέχτηκε προσφορές από διάφορα πανεπιστήμια για να εργαστεί εκεί, εκείνη προτίμησε να παραμείνει στη Μπολόνια. Η Μοράντι κατέφυγε στον Πάπα και μετά από ακρόαση στη Γερουσία της Μπολόνια έλαβε ένα μικρό ετήσιο επίδομα 300 λιρών. Της δόθηκε επίσης θέση στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια με πρόσβαση για ανατομή σε σώματα από τον νοσοκομείο της Μπολόνια.

Η Μοράντι συνέχισε τα μαθήματα καθώς και την κατασκευή κέρινων ανατομικών μοντέλων και ξεπέρασε τον σύζυγό της σε φήμη και ικανότητα. Επηρέασε την κουλτούρα της Μπολόνια του 18ου αι. μέσω μιας καλλιτεχνικής και επιστημονικής μεθόδου. Ζωντάνεψε την ανθρώπινη ανατομία και τα μοντέλα της επέτρεψαν σε πολλούς ιατρούς από όλον τον κόσμο να μάθουν και να εξελιχθούν. Μέσω των ανατομών που έκανε ανακάλυψε και κάποια άγνωστα μέχρι τότε ανατομικά μέρη και ήταν το πρώτο άτομο που κατάφερε να απιεκονίσει με κερί μικροσκοπικά σημεία του σώματος όπως νεύρα και αγγεία.

Η συλλογή ανατομικών μοντέλων της Μοράντι ήταν γνωστή ως *Supellex Manzoliniana* και έγινε αρχέτυπο για άλλες συλλογές ανατομικών μοντέλων που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα.

Η Άννα Μοράντι Μαντζολίνι πέθανε στις 9 Ιουλίου 1774 σε ηλικία 60 ετών.

Αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ανατόμοι
Ερμάνος Όθων Α΄ του Λιμβούργου-Στίρουμ

Ο **Χέρμαν Όθων Α΄**, γερμ.: *Hermann Otto I. graf von Limburg-Styrum* (π. 1592 - 17 Οκτωβρίου 1644) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ, ήταν κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ, κύριος του Στίρουμ, του Γκέμεν, του Βις και του Μπόρκουλο, και από το 1640 έως το 1644 επιμελητής (advocate) της αυτοκρατορικής μονής του Φρέντεν. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ιακώβου κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη βαρόνη Άννα Μαγδαληνή Σπης φον Μπύλεσχαϊμ (1599–1659) το 1618 και απέκτησε τέσσερα παιδιά:

* Όθων, κόμης του Λίμπουργκ, του Μπρόνκχορστ, του Βις και του Μπόρκουλο, κληρονομικός σημαιοφόρος του πριγκιπάτου του Χέλρε και της κομητείας του Ζούτφεν (γενν. 1620, απεβ. 1679).
* Αδόλφος Ερνέστος, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ, κύριος με εξουσία του Γκέμεν (απεβ. το 1657)
* Μαυρίκιος, κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ, κύριος του Στίρουμ· και
* Σοφία Ελισάβετ (απεβ. το 1686), παντρεύτηκε τον κόμη Φερδινάνδο Γοδεφρείδο von Φέλεν ουντ Μέγκεν.

## Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ο Χέρμαν Όθων Α΄ υπηρέτησε στους στρατούς της Ολλανδικής Δημοκρατίας. Διοίκησε την οπισθοφυλακή του Χριστιανού του Μπράουνσβικ στη μάχη του Στάντλον (1623) , και το ολλανδικό ιππικό στην πολιορκία του Γκρόενλο (1627).

## Διαδοχή
Μετά το τέλος του, ο Χέρμαν Όθων Α΄ μοίρασε την περιουσία του στους τρεις γιους του.

* Ο Όθων παρέλαβε το Μπρόνκχορστ, το Μπόρκουλο και όλες τις ολλανδικές κτήσεις· ίδρυσε την παλαιότερη γραμμή του Οίκου, που εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα στο Βέλγιο και την Ολλανδία.
* Ο Αδόλφος εξουσίασε στο Γκέμεν και το Ιλλεράιχεν μέχρι το τέλος του το 1657. Ίδρυσε τη γραμμή των Λίμπουργκ-Στίρουμ-Γκέμεν. Το 1782, με την εξαφάνιση του κλάδου των Γκέμεν, το Γκέμεν πέρασε στους βαρόνους του Μπόμελμπεργκ το 1800, και παραχωρήθηκε στους πρίγκιπες του Ζαλμ-Κίρμπουργκ το 1806. Το 1810 πέρασε στη Γαλλία και στη συνέχεια στην Πρωσία το 1814.
* Ο Μαυρίκιος έλαβε την κυριότητα του Μύλχαϊμ αν ντερ Ρουρ και ως εκ τούτου την άμεση κυριαρχία του Στίρουμ και αργότερα του Όμπερσταϊν. Εδώ ίδρυσε τη γραμμή των κομήτων του Λίμπουργκ-Στίρουμ-Στίρουμ, η οποία εξέλειπε το 1809. Κατά την Αναδιαμόρφωση (Mediatisierung) του 1806, το Στίρουμ τέθηκε υπό τον έλεγχο του μεγάλου δουκάτου του Μπεργκ. Το Όμπερσταϊν αναδιαμορφώθηκε με τη συνθήκη του Λυνεβίλ το 1801, ωστόσο το Λίμπουργκ Στίρουμ δεν αποζημιώθηκε ποτέ από την Τελική Διακοπή το 1803.

Όλα τα σημερινά μέλη του Οίκου του Λίμπουργκ-Στίρουμ κατάγονται από τον Χέρμαν Όθωνα Α΄, αλλά και ένας μεγάλος αριθμός μοναρχών, όπως τα σημερινά μέλη της οικογένειας των Αψβούργων, ο βασιλιάς του Βελγίου και ο μέγας δούκας του Λουξεμβούργου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Die Grafen von Limburg Stirum: Einleitung und abschliessender Band der Geschichte der Grafen Van Limburg Stirum und ihrer direkten Vorfahren; Günter Aders, JPJ Gewin; Van Gorcum, 1962

Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ
Ανζελίκ ντου Κουντρέ

Η **Ανζελίκ Μαργκερίτ λε Μπουρσιέ ντου Κουντρέ** (Angélique Marguerite Le Boursier du Coudray, ~1712 - 17 Απριλίου 1794 ήταν μια σημαντική και πρωτοπόρα μαία που απέκτησε φήμη σε μια εποχή που οι γυναίκες εξοβελίζονταν από την ιατρική. Είχε μεσοαστικές καταβολές και κατάφερε να υπηρετήσει τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΕ΄.

## Η ζωή της
Η Ανζελίκ Μαργκερίτ λε Μπουρσιέ ντου Κουντρέ γεννήθηκε σε οικογένεια με σημαντική ιατρική παράδοση. Τον Φεβρουάριο του 1740, σε ηλικία 25 ετών, πέρασε τις εξετάσεις εισαγωγής στη Σχολή Χειρουργικής, η οποία όμως είχε πριν από μερικά χρόνια απαγορεύσει την είσοδο γυναικών. Η ντου Κουντρέ μάζεψε υπογραφές απαιτώντας η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Παρισιού να κάνει δεκτές και τις μαίες και έτσι έγινε δεκτή. 

Το 1743 οι χειρουργοί, που ήταν όλοι άντρες, επεδίωξαν να εισχωρήσουν στον τομέα της μαιευτικής και ζήτησαν να απαγορευθεί η διδασκαλία μαιευτικής σε γυναίκες. Η ντου Κουντρέ και άλλες μαίες μάζεψαν και πάλι υπογραφές και κατηγόρησαν τους χειρουργούς ότι παραμελούν τα καθήκοντά τους. Επιχειρηματολόγησαν λέγοντας πως η απαγόρευση διδασκαλίας στις γυναίκες θα είχε ως αποτέλεσμα ανεπαρκώς εκπαιδευμένες μαίες που θα έθεταν σε κίνδυνο τη ζωή των ασθενών. Για την προστασία των ασθενών αλλά και για να διατηρήσουν την επαγγελματική του υπόσταση ξεχωριστή από εκείνη των χειρουργών, οι ιατροί συνέχισαν να διδάσκουν γυναίκες. 

Η ντου Κουντρέ άρχισε να αποκτά φήμη όταν έγινε επικεφαλής μαία στο Hôtel Dieu στο Παρίσι. Το 1759 εξέδωσε ένα πρώιμο βιβλίο μαιευτικής που μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες ανάμεσα στις οποίες τα Αγγλικά, τα Γερμανικά και τα Ολλανδικά. Το βιβλίο περιείχε εικονογραφήσεις της ντου Κουντρέ που έδειχναν επικίνδυνους χειρισμούς και το πόσο επικίνδυνοι ήταν. Την ίδια χρονιά ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΕ΄ την προσέλαβε για να διδάξει μαιευτική σε χωρικές γυναίκες προσπαθώντας να μειώσει την παιδική θνησιμότητα. Ανάμεσα στο 1760 και το 1783 η ντου Κουντρέ ταξίδεψε σε πολλές επαρχιακές πόλεις και δίδαξε πάνω από 4.000 γυναίκες ενώ οι μαθητές της δίδαξαν με τη σειρά τους 6.000 ακόμα γυναίκες. Επιπρόσθετα δίδαξε 500 χειρουργούς και ιατρούς, όλοι άντρες. Δίδαξε επίσης μαιευτική στους κτηνιάτρους της Βασιλικής Κτηνιατρικής Σχολής έτσι ώστε οι γυναίκες σε αγροτικές περιοχές να έχουν πάντα μαιευτική βοήθεια. 

Εφηύρε επίσης τη «μηχανή», ένα μαιευτικό μοντέλο σε φυσικό μέγεθος με το οποίο εκπαιδεύονταν οι μαίες. Αν και αυτή η εφεύρεση αποδίδεται συχνά στον ιατρό Γουίλιαμ Σμέλι, η μηχανή της ντου Κουντρέ αναφέρεται ήδη από 19 Οκτωβρίου του 1759 δίνοντάς της το προβάδισμα.

Στα 30 χρόνια που δίδασκε, δίδαξε πάνω από 30.000 μαθητές. Το εκπαιδευτικό έργο της ντου Κουντρέ προκάλεσε αίσθηση στη Γαλλία και έγινε σύμβολο της γαλλικής ιατρικής προόδου.

Η Ανζελίκ ντου Κουντρέ πέθανε στο Μπορντό στις 17 Απριλίου 1794. Ο θάνατός της περιβάλλεται από μυστήριο καθώς συνέβηκε κατά τη διάρκεια της Τρομοκρατίας κατά τη Γαλλική Επανάσταση. Κάποιοι θεωρούν πως δολοφονήθηκε τη νύχτα επειδή εργάσθηκε για τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΕ΄. Άλλοι λένε πως πέθανε από γηρατειά.

Η Ανζελίκ ντου Κουντρέ αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μαίες
Αλμπέρτ Ραμντίν

Ο **Αλμπέρτ Ραμντίν** (*Albert Ramchand Ramdin*, γεννημένος στις 27 Φεβρουαρίου 1958) είναι διπλωμάτης από το Σουρινάμ και υπηρετεί ως υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Τσαν Σαντόχι από τις 16 Ιουλίου 2020. Είναι μέλος του Προοδευτικού Μεταρρυθμιστικού Κόμματος (VHP). Ήταν διπλωμάτης μέχρι το 2015 και ήταν, μεταξύ άλλων ρόλων, Βοηθός Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών (OAS). Τον Μάρτιο του 2025 εξελέγη για να υπηρετήσει ως Γενικός Γραμματέας του OAS για τη θητεία 2025–2030.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Ραμντίν γεννήθηκε στο Διαμέρισμα Σουρινάμ και πήγε στο γυμνάσιο στην πρωτεύουσα Παραμαρίμπο. Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, έφυγε για τις Κάτω Χώρες όπου σπούδασε κοινωνική γεωγραφία στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και το Vrije Universiteit Amsterdam.

## Καριέρα

Το 1991 ο Ραμντίν έγινε διευθυντής του Οργανισμού Ανάπτυξης HIMOS στο Ουχτσχέεστ της Ολλανδίας. Το 1997 ο Ραμντίν διορίστηκε Μόνιμος Αντιπρόσωπος του OAS για το Σουρινάμ.

Το 1999 έγινε βοηθός γενικός για τις εξωτερικές σχέσεις στην Καραϊβική Κοινότητα (CARICOM). Το 2001, ο Ραμντίν έγινε σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα του OAS. Στις 7 Ιουνίου 2005 εξελέγη Βοηθός Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών και ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 19 Ιουλίου 2005.

Τον Ιούλιο του 2015 επέστρεψε στο Σουρινάμ όπου εργάστηκε για το Υπουργείο Εξωτερικών. Τον Αύγουστο του 2015, περίπου ένα μήνα μετά την επιστροφή του στο Σουρινάμ, διορίστηκε από την υπουργό Nιερμάλα Μπαντρίζινγκ ως Πρέσβης άνευ χαρτοφυλακίου. Τον Μάιο του 2016 ο Ραμντίν άρχισε να εργάζεται για την αμερικανική εταιρεία εξόρυξης χρυσού *Newmont Corporation*.

### Υπουργός Εξωτερικών
Στις 16 Ιουλίου 2020 ο Ραμντίν έγινε υπουργός Εξωτερικών, Διεθνούς Εμπορίου και Διεθνούς Συνεργασίας στο υπουργικό συμβούλιο του προέδρου Τσαν Σαντόχι. Τον Αύγουστο του 2020 ήταν το πρώτο μέλος της κυβέρνησης του Σουρινάμ εδώ και δέκα χρόνια που πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Ολλανδία.

### Υποψηφιότητα για Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών
Στις αρχές του 2025 ο Ραμντίν παρουσίασε την υποψηφιότητά του για να διαδεχθεί τον Λουίς Αλμάγρο ως Γενικός Γραμματέας του OAS. Εξελέγη για πενταετή θητεία στις 10 Μαρτίου 2025 και ανέλαβε καθήκοντα στις 30 Μαΐου 2025.

## Βραβεία
*2009: Διεθνές Βραβείο GOPIO
*2013: Βραβείο CREF, Φόρουμ Ανανεώσιμης Ενέργειας της Καραϊβικής

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Πολιτικοί του Σουρινάμ
Δωροθέα Σίβυλλα του Βρανδεμβούργου

Η **Δωροθέα Σίβυλλα**, γερμ.: *Dorothea Sibylle von Brandenburg von Brieg* (19 Οκτωβρίου 1590 - 9 Μαρτίου 1625) γεννήθηκε ως μαργκραβίνα του Βρανδεμβούργου, και έγινε με τον γάμο της δούκισσα του Μπρηγκ και του Λίγκνιτς. Ήταν κόρη του Ιωάννη Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της 3ης συζύγου του, Ελισάβετ του Άνχαλτ-Τσέρμπστ.

## Βιογραφία
Γεννημένη στο Βερολίνο, η Δωροθέα Σίβυλλα ήταν η τέταρτη κόρη των γονιών της. Μετά το τέλος τού πατέρα της το 1598, μεγάλωσε στο κτήμα της μητέρας της, το Κρόσεν (στη σημερινή Πολωνία).

Στις 12 Δεκεμβρίου 1610 η Δωροθέα Σίβυλλα παντρεύτηκε τον εξάδελφό της από την πλευρά της μητέρας της, Ιωάννη Χριστιανό των Πιαστ δούκα του Μπρηγκ/Μπζεγκ. Περιγράφηκε ως «ευγενική και θρησκευόμενη».  Έπαιξε επίσης καθοριστικό ρόλο στη μεταστροφή του συζύγου της στον Καλβινισμό το 1613. 

Η Δωροθέα Σίβυλλα και ο Ιωάννης Χριστιανός απέκτησαν 13 παιδιά, όμως μόνο 6 από αυτά επέζησαν της ενηλικίωσης:
* Γεώργιος Γ΄ (4 Σεπτεμβρίου 1611 - 4 Ιουλίου 1664).
* Ιωακείμ (20 Δεκεμβρίου 1612 - 9 Φεβρουαρίου 1613), απεβ. 1 έτους.
* Ερρίκος (3 Φεβρουαρίου 1614 - 4 Φεβρουαρίου 1614), απεβ. νήπιο.
* Ερνέστος (3 Φεβρουαρίου 1614 - 4 Φεβρουαρίου 1614), απεβ. νήπιο.
* Άννα Ελισάβετ (23 Μαρτίου 1615 - 28 Μαρτίου 1616), απεβ. 1 έτους.
* Λουδοβίκος Δ΄ (19 Απριλίου 1616 - 24 Νοεμβρίου 1663).
* Ροδόλφος (6 Απριλίου 1617 - 8 Φεβρουαρίου 1633).
* Χριστιανός (9 Απριλίου 1618 - 28 Φεβρουαρίου 1672).
* Αύγουστος (18 Μαρτίου 1619 - 12 Μαρτίου 1620), απεβ. 1 έτους.
* Σίβυλλα Μαργαρίτα (20 Ιουνίου 1620 - 26 Ιουνίου 1657).
* Δωροθέα (16 Αυγούστου 1622 - 26 Αυγούστου 1622), απεβ. νήπιο.
* Αγνή (16 Αυγούστου 1622 - 3 Σεπτεμβρίου 1622), απεβ. νήπιο.
* Σοφία Μαγδαληνή (14 Ιουνίου 1624 - 28 Απριλίου 1660).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Αντζελίνα Γκριμκέ

Η **Αντζελίνα Έμιλι Γκριμκέ Γουέλντ** (*Angelina Emily Grimké Weld*, 20 Φεβρουαρίου 1805 – 26 Οκτωβρίου 1879) ήταν Αμερικάνα υπέρμαχος της ελευθερίας των σκλάβων, πολιτική ακτιβίστρια, υπέρμαχος των γυναικείων δικαιωμάτων και σουφραζίστρια. Μαζί με την αδελφή της Σάρα Μουρ Γκριμκέ (Sarah Moore Grimké) θεωρούνται τα μοναδικά σημαντικά παραδείγματα λευκών Νότιων γυναικών, που υποστήριζαν την ελευθερία των σκλάβων.

Η Αντζελίνα Γκριμκέ αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο». 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι
Αντζέλικα Μπαλαμπάνοφ

Η **Αντζέλικα Μπαλαμπάνοφ** (Angelica Balabanoff, 4 Αυγούστου 1878 – 25 Νοεμβρίου 1965) ή **Μπαλαμπάνοβα** ήταν Ρωσο-Ιταλίδα κομμουνίστρια και κοινωνική ακτιβίστρια εβραϊκής καταγωγής. Εργάστηκε σαν γραμματέας της Κομμουνιστικής Διεθνούς από το 1919 έως το 1920 και αργότερα έγινε αρχηγός πολιτικού κόμματος στην Ιταλία.

## Η ζωή της
Η Μπαλαμπάνοφ γεννήθηκε σε πλούσια οικογένεια στο Τσέρνιγκοβ της Ρωσίας. Ενώ φοιτούσε στο Νέο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, ριζοσπαστικοποιήθηκε πολιτικά. Αποφοίτησε με πτυχία στη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία και μετακόμισε στη Ρώμη όπου οργάνωνε μετανάστες εργάτες στην υφαντουργία. Το 1900 εντάχθηκε στο Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Άρχισε να συνανατρέφεται τους Αντόνιο Λαμπριόλα, Τζατσίντο Μενόττι Σερράτι, Μπενίτο Μουσολίνι και τον ιδρυτή του κόμματος, τον Φιλίπο Τουράτι.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου δραστηριοποιήθηκε στο Κίνημα του Ζίμερβαλντ και παρέμεινε για κάποιο χρονικό διάστημα εξόριστη στην ουδέτερη Σουηδία. Εκεί απέκτησε επαφές με το Αριστερό Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Όταν ξέσπασε η Ρωσική Επανάσταση το 1917 πήγε στη Ρωσία και αυντάχθηκε με τους Μπολσεβίκους. 'Εγινε γραμματέας της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1919 και εργάστηκε με τον Βλάντιμιρ Λένιν, τον Γκριγκόρι Ζινόβιεφ και άλλους. Τελικά άρχισε να ασκεί ανοιχτή κριτική στους Μπολσεβίκους και έφυγε από τη Ρωσία το 1922 για να πάει στην Ιταλία όπου συνεργάστηκε με τον Τζακίντο Μενότι Σεράτι.

Όταν το 1924 ο Σεράτι εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ιταλίας η Μπαλαμπάνοφ ανέλαβε την ηγεσία του Μαξιμαλιστικού Κόμματος μέχρις ότου να την εξορίσουν οι φασίστες στην Ελβετία όπου έγινε συντάκτρια στην εφημερίδα *Avanti!* και γραμματέας *του Paris Bureau*. Αργότερα μετακόμισε στο Παρίσι και αργότερα, λίγο πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Νέα Υόρκη. 

Όταν έληξε ο πόλεμος επέστρεψε στην Ιταλία και ξανανεντάχθηκε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα Ιταλίας αλλά αργότερα ακολούθησε τον Τζουζέπε Σάραγκατ στο Ιταλικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα που το 1951 μετατράπηκε στο Ιταλικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Η Μπαλαμπάνοφ αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μπολσεβίκοι
Κατηγορία:Ιταλοί αυτοβιογράφοι
Άρνσμπεργκ

To **Άρνσμπεργκ** (γερμανικά: *Arnsberg*) είναι πόλη στην περιοχή Χοχζάουερλαντ Κράις, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, Γερμανία. Το 2023 είχε πληθυσμό 74.957 κατοίκους. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Ρουρ, ο οποίος σχηματίζει ένα μαίανδρο γύρω από την παλιά πόλη. Κοντά στην πόλη βρίσκεται ο Εθνικός Δρυμός Άρνσμπεργκ, ο οποίος προστατεύεται από το 1960.

Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από το κάστρο, το οποίο ήταν έδρα του Κόμη του Βερλ από το 1070 περίπου, και έλαβε το καθεστώς πόλης το 1238. Το 1368 ο τελευταίος κόμης Γοδεφρείγος Δ΄, που δεν είχε παιδιά, παρέδωσε την πόλη και την κομητεία στο Εκλεκτοράτο της Κολωνίας. Στο Αρνσμπεργκ κατά τον Μεσαίωνα ήταν η κύρια έδρα του μυστικού δικαστηρίου Φέχμεγκεριχτ (Vehmgericht) το οποίο αναλάμβανε πολλές λειτουργίες της κυβέρνησης. Το 1803 παραχωρήθηκε στον λαντγκράφο της Έσσης-Ντάρμστατ, και η κομητεία υπήχθη στο Πρωσικό κράτος μετά το Συνέδριο της Βιέννης. Το Άρνσμπεργκ εξελίχθηκε σε ένα περιφερειακό διοικητικό κέντρο με την έδρα του κυβερνητικού προεδρικού γραφείου και πλήθος υπηρεσιών, δικαστηρίων, επιμελητηρίων και οργανώσεων.

Σήμερα το Άρνσμπεργκ είναι μια βιομηχανική πόλη με μεταλλουργίες, χαρτοβιομηχανίες, ξυλουργεία, τυπογραφεία και παράγονται επίσης υλικά συσκευασίας και ηλεκτρολογικός εξοπλισμός. Σώζονται το κάστρο του Άρνσμπεργκ και η εκκλησία του Αββαείου Βεντιγκχάουζεν, του 13ου-14ου αιώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Λιμβούργου-Στίρουμ

Ο **Φρειδερίκος Γουλιέλμος**, γερμ.: *Friedrich Wilhelm von Limburg-Styrum von Bronckhorst,* (Ιούλιος 1649 – Ιούλιος 1722) ήταν κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ. Ήταν γιος του Όθωνα κόμη του Λίμπουργκ.

Νυμφεύτηκε το 1683 τη Λουκία ντ'Άυλβα και απέκτησαν (πιθανώς) επτά παιδιά:
* Όθων Β΄, κόμης του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ (1685–1769), πατέρας των:
** Φρειδερίκος Γουλιέλμος (1723–1747). Ο δισέγγονός του ήταν ο Φρειδερίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ.
** Αλβέρτος Δομίνικος (1725–1776), πατέρας του:
*** Λεοπόλδος Κάρολος του Λίμπουργκ-Στίρουμ.
*** Σαμουήλ Ιωάννης (1754–1824), πατέρας του:
**** Γουλιέλμος Βερνάρδος (1795–1889). Δισέγγονός του ήταν ο Κάρολος του Λίμπουργκ-Στίρουμ.
**** Όθων Λεοπόλδος (1801–1879). Εγγονός του ήταν ο Ιωάννης Παύλος του Λίμπουργκ-Στίρουμ.
* Aλβέρτος Δομίνικος του Λίμπουργκ & Μπρόνκχορστ (1686 – 1704, Πορτογαλία).
* Φρίντριχ Χάινριχ του Λίμπουργκ & Μπρόνκχορστ (1689–1740)·
* Λεοπόλδος του Λίμπουργκ & Μπρόνκχορστ (1694–1728), νυμφεύτηκε το 1722 την Ελένη ντε Χάτσε (1681–1753)·
* Μαρία Άννα του Λίμπουργκ & Μπρόνκχορστ (1688–1759).
* Σοφία Καρλόττα (1690–1729). Παντρεύτηκε το 1727 τον Γιαν Κάρελ φαν Λίντεν ντ'Ασπρέμοντ (απεβ. το 1728) και
* Ελεονώρα, (1697–1769).

## Αναφορές
* Die Grafen von Limburg Stirum: Einleitung und abschliessender Band der Geschichte der Grafen Van Limburg Stirum und ihrer direkten Vorfahren; Günter Aders, JPJ Gewin; Van Gorcum, 1962.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κόμητες της Γερμανίας
Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ
Βερνάρδος Αλβέρτος του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ

Ο **Βερνάρδος Αλβέρτος**, γερμ.: *Bernhard Albrecht von Limburg & Broncjhorst* (απεβ. 1669) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ. Ήταν γιος του Ιακώβου κόμη του Λίμπουργκ.

Νυμφεύτηκε το 1626 την Άννα Μαρία φαν ντερ Μπεργκ. Απέκτησαν τέσσερις κόρες:
* Αγνή Αικατερίνη, κόμισσα του Λίμπουργκ και του Μπρόνγκχορστ. Παντρεύτηκε: 1) τον βαρόνο Θεόδωρο φον Λάιντεν και 2ο) τον Wilhelm Wirich von Daun, κόμη φον Φαλκενστάιν (απεβ. 1682)
* Μαρία Ερριέττα, κόμισσα του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ.
* Ιουλιανή Πετρονέλα, κόμισσα του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ, παντρεύτηκε τον κόμη Ανρί ντε Πα ντε Φεκιέρ.
* Μαρία Βερναρδίνα, κόμισσα του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ. Παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο του Λίμπουργκ-Στίρουμ.

## Λογοτεχνία
* Genealogische Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser A Band II, 1955;
* W. Gf κατά Limburg Stirum, "Stamtafel der Graven van Limburg Stirum", 's Gravenhage 1878.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου
Μαυρίκιος του Λιμβούργου-Στίρουμ

Ο **Mαυρίκιος**, γερμ.: *Moritz graf von Limburg von Bronkhorst, herr von Styrum* (1633–1664) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν ο κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ-Στίρουμ.

## Βιογραφία
Ο Μαυρίκιος ήταν γιος του Χέρμαν Όθων Α΄ κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ και της βαρόνης Άννας Μαργαρίτας Σπης φον Μπύλεσχαϊμ (1599—1659).

Ήταν ο κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ, ο κύριος των Στίρουμ, ο Βις, ο Μπόρκουλo και ο Γκέμεν. Έγινε κληρονομικός σημαιοφόρος του πριγκιπάτου του Χέλρε και της κομητείας του Τσούτφεν. Όταν ο Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ διαιρέθηκε σε τρία μέρη το 1642, κληρονόμησε το κομμάτι του Στίρουμ, και έγινε το πρώτο μέλος του κλάδου Λίμπουργκ-Στίρουμ-Στίρουμ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του, Μαρία Βερναρδίνα κόμισσα του Λίμπουργκ & Μπρόνκχορστ (1637-1713), κόρη του  Βερνάρδου Αλβέρτου κόμη του Λίμπουργκ & Μπρόνκχορστ, και της συζύγου του Άννας Μαρίας κόμισσας του Μπεργκ (απεβ. το 1653). Είχαν τέκνα:
* Άννα Βερναρδίνα (1659-1701), παντρεύτηκε το 1690 τον Φίλιππο Βίλχελμ κόμη του Χένσμπρεχ.
* Mαυρίκιος Χέρμαν, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ (1664–1703).

## Πηγές
* De takken Gemen en Styrum van het geslacht van Limburg Stirum; Δρ. AJ Bonke; Stichting van Limburg Stirum; 's-Gravenhage, 2007
* Iconografie van het Geslacht van Limburg Stirum; CJ Graaf van Limburg Stirum; Walburg Instituut, Άμστερνταμ, 1994.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κόμητες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Μαργαρίτα του Μπεργκ-Βίντεκ

Η **Μαργαρίτα του Μπεργκ-Βίντεκ**, γερμ. *Margaret von Berg-Windeck* (π.1275/1280 - μεταξύ 1339 και 1346) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν Γερμανίδα ευγενής.

## Βιογραφία
Ήταν η μοναχοκόρη του Ερρίκου του Μπεργκ, κυρίου του Βίντεκ, και της συζύγου του, Αγνής του Μαρκ.

Το 1313 νυμφεύτηκε τον Όθωνα Δ΄, γιο του Όθωνα Γ΄ κόμη του Ράβενσμπεργκ. Η Μαργαρίτα και ο Όθων απέκτησαν μία κόρη, τη Μαργαρίτα (του Ράβενσμπεργκ), η οποία παντρεύτηκε τον Γέρχαρντ ΣΤ΄ δούκα του Γύλιχ το 1338.

Ο Όθων Δ΄ απεβίωσε το 1328, και καθώς δεν είχε γιο, το Ράβενσμπεργκ κληρονόμησε ο νεότερος αδελφός του, Βερνάρδος. Όταν ο Βερνάρδος απεβίωσε άτεκνος το 1346, η κόρη τής Μαργαρίτας κληρονόμησε την κομητεία του Ράβενσμπεργκ.

Η τελευταία αναφορά της Μαργαρίτας του Μπεργκ-Βίντεκ ως ζωντανής έγινε το 1339. Δεν αναφέρεται το 1346, όταν η κόρη της κληρονόμησε την κομητεία, κάτι που υποδηλώνει ότι πιθανότατα είχε ήδη αποβιώσει. 

Όταν ο αδελφός της Μαργαρίτας, Αδόλφος Θ΄ κόμης του Μπεργκ, απεβίωσε άτεκνος το 1348, η κόρη της κληρονόμησε το δουκάτο του Μπεργκ.

Η Μαργαρίτα τάφηκε στο Σανκτ Λαμπέρτους στο Ντύσελντορφ-Άλτστατ.

## Υποσημειώσεις

## Αναφορές
* Joesten: *Das restaurierte Grabmal der Margaretha von Windeck in der Lambertuskirche*, Ντίσελντορφ, 1871.

Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Αδόλφος Ερνέστος του Λιμβούργου-Στίρουμ

Ο **Αδόλφος Ερνέστος του Λίμπουργκ-Στίρουμ** (1622 - 3 Οκτωβρίου 1657) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν ευγενής στη Γερμανία, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ. Ήταν γιος του Χέρμαν Όθωνα Α΄ κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ.  Ο Αδόλφος Ερνέστος κληρονόμησε την κυριότητα του Γκέμεν μετά το τέλος τού πατέρα του το 1644, δημιουργώντας τον κλάδο Λίμπουργκ-Στίρουμ-Γκέμεν της οικογένειας. Παρέμεινε κύριος του Γκέμεν μέχρι το τέλος του το 1657.

Νυμφεύτηκε το 1644 τη (Mαρία) Iσαβέλλα κόμισσα von Φέλεν και Mέγκεν τσου Ράεσφελντ.  Αυτή έγινε επίτροπος του Γκέμεν, όταν σκοτώθηκε ο Αδόλφος Ερνέστος, μέχρι που η κομητεία περιήλθε στον μεγαλύτερο γιο της το 1675. Αυτή απεβίωσε το 1692.

Απέκτησαν οκτώ παιδιά:
* Χέρμαν Όθων, κόμης του Λίμπουργκ-Στίρουμ & Μπρόνκχορστ, κύριος του Γκέμεν (σκοτώθηκε το 1704).
* Γοδεφρείδος Φερδινάνδος του Λίμπουργκ-Στίρουμ, απεβ. 1677·
* Μαξιμιλιανός Γουλιέλμος του Λιμβούργου-Στίρουμ, απεβ. 1728.
* Αλεξανδρινή, απεβ. 1721.
* Καρλόττα (1651 - 1699), παντρεύτηκε το 1692 τον κόμη Κρίστοφ Ντίτμαρ φον Σάλενμπεργκ (απεβ. 1708)·
* Βιλελμίνα (απεβ. 1722), παντρεύτηκε το 1677 τον κόμη Kαρλ Λούντβιχ φον Ζίντσεντορφ (απεβ. 1722).
* Άννα (απεβ. 1723) παντρεύτηκε δύο φορές. Πρώτα το 1678 τον Eρνστ Βίλχελμ κόμη του Μπέντχαϊμ (απεβ. 1693), στη συνέχεια το 1701 μέτρησε τον Γιόχαν Οξενστιέρνα κόμη του Κρόνεμποργκ (απεβ. 1733).
* Αδόλφα Ερνεστίνη (απεβ. 1688) παντρεύτηκε το 1686 τον κόμη Φερδινάνδο Γιόζεφ φον Ράινσταϊν-Τάτενμπαχ (απεβ. 1712).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμητες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Όθων του Λιμβούργου-Στίρουμ

Ο **Όθων Α΄**, γερμ.: *Otto graf von Limburg-Styrum* (1620 - 27 Αυγούστου 1679) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ, ήταν κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ. Ήταν γιος του Χέρμαν Όθωνα Α΄ κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ.

Ο Όθων Α΄ κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ, κύριος του Στίρουμ, του Βις, του Μπόρκουλο και του Γκέμεν, κληρονομικός ιδιοκτήτης του δουκάτου του Χέλρε και της κομητείας του Ζούτφεν, ήταν αξιωματικός στην υπηρεσία του μαργραβάτου του Βρανδεμβούργου, του βασιλείου της Σουηδίας και του Ολλανδικού Στρατού. Κατείχε επίσης τις θέσεις του κυβερνήτη του Γκρένλο και του Ναϊμέχεν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1643 την Ελισάβετ Καρλόττα κόμισσα φον Ντόνα (1625 - 1691) και απέκτησαν οκτώ παιδιά:
* Ότο Κριστόφελ, σκοτώθηκε το 1673.
* Καρλ, γενν. π. 1650.
* Γκούσταβ γενν. π. 1655.
* Άντολφ Χέλντερ, γενν. 1659 και δολοφονημένος στο Μάστριχτ το 1676·
* Αλβέρτος Γεώργιος, κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ (1660 - 1690).
* Φρειδερίκος Γουλιέλμος, κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ (1649 - 1722).
* Αμαλία Λουίζα του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ (1646 - 1721)· και
* Μαρία Ούρσουλα του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ
Αλβέρτος Γεώργιος του Λιμβούργου-Στίρουμ

Ο **Αλβέρτος Γεώργιος**, γερμ.: *Albrecht Georg von Limburg* (1660 &#x2013; 1690) ήταν κόμης του Λίμπουργκ και του Μπρόνκχορστ. Ήταν ο πέμπτος γιος του Όθωνα κόμη του Λίμπουργκ.

Νυμφεύτηκε το 1684 την Ελισάβετ Φιλίππινη φαν Μπέτσελερ (απεβ. το 1692), και απέκτησαν μία κόρη:

* Μαρία, κληρονόμος της κομητείας του Μπρόνκχορστ (1689 &#x2013; 1759). Παντρεύτηκε το 1714 τον Φίλιππο λάντγκραβο της Έσσης-Φιλίππσταλ (απεβ. το 1717).

Ο Αλβέρτος Γεώργιος απεβίωσε το 1690.

## Αναφορές
* Die Grafen von Limburg Stirum: Einleitung und abschliessender Band der Geschichte der Grafen Van Limburg Stirum und ihrer direkten Vorfahren; Günter Aders, JPJ Gewin; Van Gorcum, 1962.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόμητες της Γερμανίας
Κατηγορία:Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ