open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Χέιστινγκς

Το **Χέιστινγκς** (αγγλικά: *Hastings*) είναι κωμόπολη στη δυτική Αγγλία, 53 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Λονδίνου. Έχει πληθυσμό 90254 ατόμων.

Η περιοχή έδωσε το όνομα της στη Μάχη του Χέιστινγκς, η οποία δόθηκε 8 χιλιόμετρα νοτιότερα, το 1066.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Κεντρικό (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Κεντρικό** αναφέρονται στην Ελλάδα οι παρακάτω οικισμοί:

* Κεντρικό Άρτας
* Κεντρικό Κιλκίς
* Κεντρικό Μεσσηνίας

## Δείτε επίσης
* Κεντρική Αιτωλοακαρνανίας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Τοιχοσφαίριση

Η **Τοιχοσφαίριση** (ή σκουός) είναι ένα αθλητικό παιχνίδι μπάλας το οποίο παίζεται με δύο ή με τέσσερις παίχτες σε ένα γήπεδο με τέσσερις τοίχους και μια μικρή, κοίλη μπάλα από καουτσούκ. Οι παίκτες πρέπει να εναλλάσσονται για να χτυπήσουν τη μπάλα με τη ρακέτα τους και να χτυπήσουν τη μπάλα πάνω στις γωνίες των τεσσάρων τοίχων του γηπέδου.

Το διεθνές διοικητικό όργανο της τοιχοσφαίρισης, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Τοιχοσφαίρισης (WSF) αναγνωρίζεται από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (IOC), αλλά το άθλημα δεν αποτελεί μέρος των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι υποστηρικτές συνεχίζουν να ασκούν πιέσεις για την ενσωμάτωσή του στα Ολυμπιακά αθλήματα.

Υπολογίζεται ότι σήμερα υπάρχουν 20 εκατομμύρια άνθρωποι που παίζουν τακτικά το άθλημα σε πάνω από 185 χώρες παγκοσμίως.

## Δείτε επίσης
* Τοιχοσφαίριση στην Ελλάδα

## Παραπομπές

## Πηγές

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* Zug, James; Plimpton, George (2003). ''Squash: a history of the game''. New York: Scribner. .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα Παγκόσμια Ομοσπονδίας Τοιχοσφαίρισης


Κατηγορία:Παιχνίδια με μπάλα
Κατηγορία:Αθλήματα με ρακέτα
Κοιλάδι Κιλκίς

*Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: [[Κοιλάδι Κοζάνης]]*

Το **Κοιλάδι**, επίσημα **Κοιλάδιον** είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 310 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κοιλάδι βρίσκεται στο κέντρο του νομού, στους νότιους πρόποδες  του όρους Δύσωρον (μέρος των Κρουσσίων ορέων). Το χωριό απέχει 11,5 χλμ. Β.-ΒΑ. της πόλης του Κιλκίς και 62,5 χλμ. Β. της Θεσσαλονίκης. Το παλιό του όνομα επί τουρκοκρατίας ήταν *Καρά Αματλή* ή **Καρά Ατματλί**. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 18 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Ως οικισμός αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γιαρδεμλίου (Αμυγδαλιών) που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Κοιλάδιον και το 1934 αποσπάστηκε στο νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Καλολίβαδο και το Χειμαδιό αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοιλαδίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 258  κατοίκους ενώ ως οικισμός 91.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Λορίν Πάουελ Τζομπς

Η **Λορίν Πάουελ Τζομπς** (γεννημένη 6 Νοεμβρίου 1963) είναι αμερικανίδα επιχειρηματίας και η ιδρύτρια της οργάνωσης *Emerson Collective*, η οποία υποστηρίζει πολιτικές που αφορούν τη μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης και της μετανάστευσης, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη διατήρηση του περιβάλλοντος. Η Λορίν κατοικεί στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνιας με τα τρία παιδιά της. Είναι χήρα και κληρονόμος του Στηβ Τζομπς, συνιδρυτή και πρώην διευθύνοντα συμβούλου της Apple.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κοιλάδι Κοζάνης

*Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: [[Κοιλάδι Κιλκίς]]*

Το **Κοιλάδι**, επίσημα **Κοιλάδιον** είναι ορεινό χωριό του Νομού Κοζάνης στη Δυτική Μακεδονία σε υψόμετρο 780 μέτρων.

## Γεωγραφία-ιστορία
Το Κοιλάδι βρίσκεται στα δυτικά του νομού, προς τα όρια με το νομό Ιωαννίνων σε απόσταση 43,5 χλμ. δυτικά από τη   
Σιάτιστα και 70 χλμ. δυτικά της Κοζάνης. Το παλιό του όνομα επί τουρκοκρατίας ήταν **Τσαβαλέρη** και με αυτό αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Λατορίστης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Κοιλάδιο. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Αγίασμα, τον Άγιο Θεόδωρο και την Αχλαδιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγιάσματος που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τσοτυλίου του δήμου Βοΐου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 3 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κεντρικό Κιλκίς

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Κεντρικό (αποσαφήνιση)]]* 

Το **Κεντρικό** είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 360 μέτρων.Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 158 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Ο πληθυσμός είναι αμιγώς ποντιακός, κυρίως από την περιοχή του Καρς.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Κεντρικό βρίσκεται σε απόσταση 20 χλμ. βόρεια της πόλης του Κιλκίς και 76 χλμ. βόρεια της Θεσσαλονίκης. Οφείλει το όνομά του στην κεντρική θέση του ανάμεσα στα γειτονικά χωριά Αντιγόνεια (Ν.-ΝΔ.), Μονολίθι (ΝΔ.), Γάβρα (Δ.-ΒΔ.), Πετράδες (ΒΔ.), Μαυροπλαγιά (Β.), Τριπόταμος (ΒΑ.) και Παλατιανό (Ν.-ΝΑ.). Το χωριό διασχίζει ο ποταμός Σπανός που καταλήγει στον ποταμό Γαλλικό. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 98 οικογένειες προσφύγων (365 άτομα) από τον Πόντο, καθώς και από το Σοχούμι της σημερινής Γεωργίας. Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού είναι συνταξιούχοι και λίγοι ασχολούνται με τη γεωργία ή εργάζονται στις γύρω βιομηχανικές μονάδες.

### Αρχαιολογικός χώρος Παλατιανού
Στα νότια του χωριού και προς την κατεύθυνση του Παλατιανού, στους λόφους Τορτσέλι - Ασσάρ βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος τού Παλατιανού. Οι ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1961 και τα ευρήματα που βρέθηκαν φανερώνουν κατοίκηση της περιοχής από τον 10ο π.Χ. αιώνα μέχρι τον 3ο αιώνα. Στον βόρειο λόφο έχουν βρεθεί τα ερείπια μεγάλης μακεδονικής πόλης από τα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια, που πιθανολογείται ότι είναι το αρχαίο "Ίωρον" της αρχαίας Κρηστωνίας. Στο νότιο λόφο  εκτείνεται το νεκροταφείο του αρχαίου οικισμού. Οι ανασκαφές στο χώρο ξεκίνησαν το 1961 και έχουν φέρει στο φως μέχρι σήμερα τέσσερα σπουδαία αγάλματα, τα οποία εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Κιλκίς, κτίσματα, ναΐσκους και δύο οικείες.

## Ονομασία - διοικητικά στοιχεία
Η παλιά του ονομασία ήταν *Σνέφτσα* και έτσι αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην κοινότητα Καραμαμουτλίου (Μαυροπλαγιάς) που τότε ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάζεται σε Κεντρικό και το 1934 αποσπάται στο νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τους Πετράδες και τη Μαυροπλαγιά την τοπική κοινόαποτελούν τητα Κεντρικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 283 κατοίκους ενώ ως οικισμός 228. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός της κοινότητας Κεντρικού είναι 208 μόνιμοι κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Βάση Εσπεράνσα

thumb|350px|Η βάση Εσπεράνσα
Η **Βάση Εσπερανσα** είναι ερευνητικός σταθμός της Αργεντινής και οικισμός στη βορειοδυτική Ανταρκτική.

## Περιγραφή
Χτισμένη το 1953, η βάση φιλοξενεί 55 κατοίκους το χειμώνα, συμπεριλαμβανομένων 10 οικογενειών και 2 δασκάλων. Το σχολείο *Presidente Raúl Ricardo Alfonsín* ιδρύθηκε το 1978 και απέκτησε ανεξάρτητο καθεστώς το 1997. Η βάση διαθέτει γραφείο μητρώου (της Αργεντινής) όπου καταγράφονται οι γεννήσεις και οι γάμοι. Η βάση διαθέτει τουριστικές εγκαταστάσεις που επισκέπτονται περίπου 1.100 τουρίστες κάθε χρόνο. Τα 43 κτίρια του σταθμού έχουν συνολικό χώρο 3.744 τετραγωνικών μέτρων. 

Τα ερευνητικά έργα περιλαμβάνουν: σεισμολογία, ωκεανογραφία, παράκτια οικολογία, βιολογία, γεωλογία και άλλα.

## Άνθρωποι
Η βάση έχει φήμη, επειδή είναι η γενέτειρα του Εμίλιο Μάρκος Πάλμα, του πρώτου ανθρώπου που γεννήθηκε στην Ανταρκτική. Από τότε έχουν γεννηθεί τουλάχιστον άλλα 10 παιδιά στην βάση.

## Κλίμα
Το κλίμα ταξινομείται ως πολική Τούντρα στην Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν.

Οι μέσες μηνιαίες θερμοκρασίες κυμαίνονται από -10,5 °C τον Ιούνιο και έως 1,4 °C τον Ιανουάριο, τον θερμότερο μήνα. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (Δεκέμβριος-Φεβρουάριος), η μέση υψηλή θερμοκρασία κυμαίνεται μεταξύ 3,7 και 4,3 °C ενώ η μέση χαμηλή είναι μεταξύ -2,0 έως -1,2 °C. Το χειμώνα, οι μέσες θερμοκρασίες είναι γύρω στους -6,0 °C. Η υψηλότερη καταγραφείσα θερμοκρασία ήταν 17,5 °C στις 24 Μαρτίου 2015. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που σημειώθηκε ποτέ είναι -38,4 °C στις 18 Ιουλίου 1994.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί της Ανταρκτικής
Σκήπτρο ουάς

Το σκήπτρο ***ουάς*** (στα Αιγυπτιακά, "δύναμη, ισχύ")) είναι ένα σύμβολο που εμφανίζεται συχνά σε τεχνουργήματα, τέχνη και ιερογλυφικά και σχετίζεται με την αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία. Έχει μορφή στυλιζαρισμένου κεφάλι ζώου στην άκρη μακριάς ράβδου που καταλήγει σε διχαλωτή άκρη.   

Τα σκήπτρα *ουάς* χρησιμοποιούνταν ως σύμβολα εξουσίας και κυριαρχίας, και σχετίζονταν με αρχαίες αιγυπτιακές θεότητες όπως ο Σετ ή ο Άνουβις, όπως και με το φαραώ. Αντιπροσωπεύει επίσης και το τοτεμικό Ζώο του Σετ, ενώ αργότερα ήταν σύμβολο τον έλεγχο ενάντια του χάους που αντιπροσώπευε ο Σετ.     

Το πλαίσιο των ταφικών πρακτικών, το σκήπτρο *ουάς* ήταν «υπεύθυνο» για την ευημερία του νεκρού, και έτσι κάποιες φορές περιλαμβανόταν στον ταφικό εξοπλισμό ή στη διακόσμηση του τάφου ή του φέρετρου. Το σκήπτρο επίσης θεωρούνταν και αναπαρίσταναν σε φυλακτό. Οι Αιγύπτιοι θεωρούσαν ότι τον ουρανό στηρίζουν τέσσερεις πυλώνες, οι οποίοι θα είχαν το σχήμα του *ουάς*. Το σκήπτρο αυτό ήταν επίσης το σύμβολο του νομού των Θηβών, τέταρτου της Άνω Αιγύπτου  (στα αιγυπτιακά w3st) . 

Τα σκήπτρα *ουάς* απεικονίζονταν να τα φέρουν θεοί, φαραώ και ιερείς. Εμφανίζονται συχνά σε εικόνες, σχέδια, και ανάγλυφα των θεών, και συχνά μαζί με άλλα σύμβολά όπως το *[[ανκχ]]* και τη στήλη *[[ντζεντ]]*.  Έχουν βρεθεί κομμάτια από πραγματικά σκήπτρα *ουάς*, τα οποία είναι κατασκευασμένα από φαγεντιανή ή ξύλο, ενώ διακρίνονται το κεφάλι στο άκρο και η διχαλωτή ουρά του Ζώου του Σετ, στην άκρη στην οποία καταλήγει. Τα πρώτα δείγματα χρονολογούνται στην Πρώτη Δυναστεία.        

Στα αιγυπτιακά ιερογλυφικά το ιερογλυφικό The *ουάς* (*wꜣs*) αντιπροσωπεύει τη λέξη *δύναμη*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακά σύμβολα
Αρχαία αιγυπτιακά ταφικά κείμενα

Η λογοτεχνία που απαρτίζεται από τα **αρχαία αιγυπτιακά ταφικά κείμενα** είναι η συλλογή θρησκευτικών κειμένων που χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Αίγυπτος συνήθως για να βοηθηθεί το πνεύμα του νεκρού να διατηρηθεί και στη μεταθανάτια ζωή.

Εξελίχθηκαν με τον καιρό, αρχίζοντας από τα Κείμενα των Πυραμίδων του Παλαιού Βασιλείου, τα οποία αφορούσαν μόνο ταφές βασιλικών προσώπων, μέχρι τα Κείμενα των Σαρκοφάγων του Μέσου Βασιλείου, και τα αρκετά Βιβλία του Νέου Βασιλείου και των επόμενων περιόδων. Με το πέρασμα του χρόνου, τα κείμενα αυτά αφορούσαν και ευγενείς, και κατόπιν και τον γενικό πληθυσμό (εκείνους δηλαδή από αυτόν που μπορούσαν να πληρώσουν για τα ταφικά τελετουργικά).

## Παλαιό Βασίλειο

Τα ταφικά κείμενα του Παλαιού Βασιλείου αρχικά προορίζονταν μόνο για τον βασιλιά. Κατά το τέλος της περιόδου αυτής, τα κείμενα άρχισαν να εμφανίζονται και στους τάφους των βασιλικών συζύγων.

## Μέσο Βασίλειο

Τα κείμενα αυτής της περιόδους είναι συλλογή ξορκιών γραμμένων στα φέρετρα, αρχίζοντας από την Πρώτη μεταβατική περίοδο. Τα κείμενα προέρχονται εν μέρει από τα παλιότερα Κείμενα των Πυραμίδων, αλλά περιέχουν αρκετή έκταση νέου υλικού που έχει σχέση με καθημερινές ανάγκες και επιθυμίες, γεγονός που αντανακλά ότι τα κείμενα τώρα χρησιμοποιούνταν από κοινούς ανθρώπους. Επειδή τώρα οι μη βασιλικοί Αιγύπτιοι που είχαν τα χρήματα για φέρετρο είχαν τώρα πρόσβαση σε αυτά τα ταφικά ξόρκια, ο φαραώ δεν είχε πια αποκλειστικά το δικαίωμα στη μεταθανάτια ζωή.

## Νέο Βασίλειο
* Βιβλίο των Νεκρών
* Αμντουάτ
* Βιβλίο των Πυλών
* Βιβλίο των Σπηλαίων
* Βιβλίο της Γης
* Λιτανεία του Ρα

### Ύστερο Νέο Βασίλειο
* Βιβλία του Ουρανού
Μετά την Περίοδο της Αμάρνα, άρχισαν να χρησιμοποιούνται μια νέα ομάδα ταφικών κειμένων. Αυτά επικεντρώνονταν στις αναπαραστάσεις της Νουτ, της θεάς προσωποποίησης του ουρανού. Αντιπροσωπεύουν το νυχτερινό ταξίδι του ήλιου μέσα από το σώμα της Νουτ, τον οποίο ανανεωμένο γεννάει το πρωί. Από τον τάφο του Ραμσή Δ΄ και μετά, δύο από αυτά τα Βιβλία του Ουρανού τοποθετούνταν συνήθως δίπλα το ένα με το άλλο στις οροφές των βασιλικών τάφων.

* Βιβλίο της Νουτ
* Βιβλίο της Ημέρας
* Βιβλίο της Νύχτας
* Βιβλίο της Ουράνιας Αγελάδας

## Ύστερη Περίοδος
* Βιβλίο των Αναπνοών

## Πτολεμαϊκή Περίοδος
* Book of Traversing Eternity

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή γραμματεία
Άγαλμα του κα

Το **άγαλμα κα** είναι ένα είδος αρχαίου αιγυπτιακού αγάλματος που σκοπό είχε να παρέχει ένα μέρος όπου μπορούσε να αναπαυτεί το  *[[Έννοια της ψυχής στην αρχαία Αίγυπτο#Κα (σωσίας)|κα]]* (ζωτική δύναμη ή πνεύμα) ενός ατόμου μετά το θάνατο. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι το *κα* μαζί με το σώμα, το όνομα, το *[[Έννοια της ψυχής για την αρχαία Αίγυπτο#Μπα (προσωπικότητα)|μπα]]* (προσωπικότητα ή ψυχή), και το *šwt* (σουάτ, «σκιά»), αποτελούσαν τις πέντε πτυχές (συνθετικά μέρη) ενός ατόμου.    

## Σκοπός και χρήση
Μετά το θάνατο, η μη υλικές υποστάσεις της ψυχής πιστευόταν ότι απελευθερώνονταν από το σώμα, ελεύθερες να περιδιαβαίνουν τη γη, αλλά χρειάζονταν το φυσικό σώμα ή ένα υποκατάστατο, τέτοιο όπως το άγαλμα κα για να επιστρέψουν σε αυτό μόνιμα.   

Τα αγάλματα κα μπορούσαν επίσης να έχουν τη χρήση της σε μνήμη του νεκρού ερήμην του. Για παράδειγμα, στην Άβυδο στήνονταν εκατοντάδες αγάλματα κα για να μπορούν (μέσω αυτών) οι νεκροί να συμμετέχουν στους ετήσιους εορτασμούς για την ανάσταση του Όσιρι.

Καθώς οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα αγάλματα μπορούσαν με μαγικό τρόπο να αντιληφθούν τον τρόπο, αναζωογονιούνταν τελετουργικά από τους ιερείς με ένα ειδικό τελετουργικό, την Τελετή ανοίγματος του στόματος. Στην πλήρη μορφή της στην τελετή αυτή, αγγίζονταν με τελετουργικά αντικείμενα το στόμα, η μύτη, και τα αυτιά του αγάλματος, ώστε να αποκατασταθούν σ’ αυτό οι αντίστοιχες αισθήσεις.

## Σχέδιο και κατασκευή

Τα αγάλματα κα φτιάχνονταν συνήθως από ξύλο ή πέτρα και κάποιες φορές ζωγραφίζονταν ώστε να μοιάζουν στον ιδιοκτήτη τους, ώστε να ενδυναμωθεί η πνευματική σύνδεση και διατηρηθεί η μνήμη του ατόμου στην αιωνιότητα. Πολλές φορές αγάλματα κα τοποθετούνταν σε ταφικούς ναούς ή ναΐσκους και ιερά, φτιαγμένα για αυτό το σκοπό, και μπορούσαν να ήταν καλυμμένα με επιγραφές. Όπως ισχύει για το μεγαλύτερο μέρος της αρχαίας αιγυπτιακής αγαλματοποιίας, τα αγάλματα κα είχαν αυστηρά ίσια μπροστά στάση κοιτώντας εντελώς ίσια μπροστά. Είτε καθισμένα είτε όρθια, η στάση τους φανερώνει την ανάγκη το άγαλμα να "βλέπει" τον πραγματικό κόσμο μπροστά του, και να ανταποκρίνεται σε ένα ιδεατό στάνταρτ ομορφιάς και τελειότητας.

Το ιερογλυφικό για το *κα* είναι ένα ζευγάρι υψωμένα χέρια. Κάποιες φορές αναπαριστάται στο κεφάλι του αγάλματος κα για να ενισχύσει το σκοπό που επιτελεί το άγαλμα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*

Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη
Εικοστή πρώτη δυναστεία Φαραώ

Η **Εικοστή πρώτη δυναστεία Φαραώ** (επίσης **Δυναστεία XXI** και **21η Δυναστεία**) συνήθως κατατάσσεται ως η πρώτη Δυναστεία της Τρίτης μεταβατικής περιόδου της αρχαίας Αιγύπτου, και διήρκησε από το 1069 ως το 945 π.Χ.   

## Ιστορία
Μετά τη βασιλεία του Ραμσή Γ΄, ακολούθησε μια μακρά, αργή πτώση της βασιλικής εξουσίας. Οι φαραώ της Εικοστής πρώτης Δυναστείας βασίλεψαν από την Τάνιδα, αλλά ήταν κυρίως ενεργοί στην Κάτω Αίγυπτο την οποία ήλεγχαν. Αυτή η Δυναστεία ονομάζεται Τανιτική εξαιτίας της πολιτικής της πρωτεύουσας που ήταν η Τάνις. Εν τω μεταξύ, οι Αρχιερείς του Άμμωνα στις Θήβες ουσιαστικά ήταν οι φαραώ της Μέσης και Άνω Αίγυπτου σε όλα εκτός από το όνομα. Ο Μανέθων αναφέρει ότι η 21η Δυναστεία διήρκησε 130 χρόνια. 

## Φαραώ της 21ης Δυναστείας
 

## Χρονολόγιο της 21ης Δυναστείας

ImageSize = width:800 height:auto barincrement:12
PlotArea  = top:100 bottom:100 right:100 left:100
AlignBars = early

DateFormat = yyyy
Period     = from:-1077 till:-925
TimeAxis   = orientation:horizontal
ScaleMajor = unit:year increment:10 start:-1077

Colors     =
  id:canvas value:rgb(0.97,0.97,0.97)
  id:PA   value:green
  id:GP   value:red

Backgroundcolors = canvas:canvas

BarData =
  barset:Rulers

PlotData=
  width:5 align:left fontsize:S shift:(5,-4) anchor:till
  barset:Rulers

  from: -1077 till: -1051 color:PA text:"Σμένδις Α΄ (1077 BC &ndash; 1051 BC)"
  from: -1051 till: -1047 color:PA text:"Αμενεμνέσου (1051 BC &ndash; 1047 BC)"
  from: -1047 till: -1001 color:PA text:"Ψουσέννης Α΄ (1047 BC &ndash; 1001 BC)"
  from: -1001 till: -992 color:PA text:"Αμενεμοπέ (1001 BC &ndash; 992 BC)"
  from: -992 till: -986 color:PA text:"Οζορκών ο Πρεσβύτερος (992 BC &ndash; 986 BC)"
  from: -986 till: -967 color:PA text:"Σιαμών (986 BC &ndash; 967 BC)"
  from: -967 till: -943 color:PA text:"Ψουσέννης Β΄ (967 BC &ndash; 943 BC)"
  barset:skip


## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Jaroslav Černý, Studies in the Chronology of the Twenty-First Dynasty, JEA 32 (1946), 24-30

Κατηγορία:Δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου
Κατάλογος στρατιωτικού εξοπλισμού της Κύπρου

[δεξιά|μικρογραφία|FN P90 στα χέρια της [Εθνική Φρουρά (Κύπρος)|Κυπριακής Εθνικής Φρουράς κατά τη διάρκεια παρέλασης στη Λάρνακα.]]
Η Κυπριακή Εθνική Φρουρά είναι συνδυασμένη οπλική δύναμη και αντιπροσωπεύει τις οργανωμένες δυνατότητες γης, αέρος και θαλάσσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο εξοπλισμός συνήθως εισάγεται από άλλες χώρες, δεδομένου ότι η χώρα έχει πολύ περιορισμένη βαριά βιομηχανική και εμπορική βιομηχανική ικανότητα, λόγω του μικρού πληθυσμού και της μάζας γης της (χωρίς τα κατεχόμενα εδάφη). Ο ρόλος της διατήρησης, αναβάθμισης και τροποποίησης του στρατιωτικού εξοπλισμού είναι πρωτίστως καθήκον της Εθνικής Φρουράς Τεχνικό Σώμα, αν και πιο σύνθετες δραστηριότητες βασίζονται στη διαθεσιμότητα των δημοσίων συμβάσεων. Από το 2023 έχει γίνει άρση του εμπάρκου όπλων από τις Η.Π.Α. προς την Κυπριακή Δημοκρατία ξεκλειδώνοντας τη δυνατότητα η Εθνική Φρουρά να εξοπλιστεί με Αμερικανικά όπλα.

## Φορητά όπλα και όπλα υποστήριξης πεζικού

### Μικρά Όπλα
[μικρογραφία|Άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων οπλισμένοι με [:en:FN SCAR|FN SCAR-L.]]

## Οχήματα εδάφους και βαρύς οπλισμός

### Τεθωρακισμένα Οχήματα
[μικρογραφία|[:en:T-80|Τ-80U άρματα μάχης κατά τη διάρκεια της παρέλασης της 1ης Οκτωβρίου στη Λευκωσία.]]
[μικρογραφία|Τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) [:en:Véhicule de l'Avant Blindé|VAB-VCAC της Εθνικής Φρουράς.]]

### Πυροβολικό

## Εξοπλισμός της Διοίκησης Αεροπορίας

### Συστήματα Αεράμυνας

### Αεροσκάφη
[μικρογραφία|Επιθετικό Ελικόπτερο [:en:Mil Mi-24|Mil Mi-35P της Διοίκησης Αεροπορίας.]]
[μικρογραφία|Αντι-αρματικό ελικόπτερο [:en:Aérospatiale Gazelle|Aérospatiale Gazelle της Εθνικής Φρουράς.]]

## Εξοπλισμός της Διοίκησης Ναυτικού

### Επίγεια πυραυλική άμυνα

### Σκάφη Επιφανείας

### Άλλοι πύραυλοι
### Διαστημικά
* Hellas-Sat

## Παραπομπές


__ΜΕΠΠ__

Κατηγορία:Στρατός της Κύπρου
Μπενού

μικρογραφία|Το πουλί Μπενού.
Το **Μπενού** είναι αρχαία αιγυπτιακή θεότητα που συνδέεται με τον ήλιο, τη δημιουργία και την αναγέννηση. Μπορεί να αποτέλεσε την έμπνευση για το φοίνικα της ελληνικής μυθολογίας.

## Ρόλοι
Σύμφωνα με την αιγυπτιακή μυθολογία, το Μπενού είναι ένα αυτό-δημιουργημένο ον που λέγεται ότι έπαιξε ρόλο στη δημιουργία του κόσμου. Λεγόταν ότι ήταν το *[[Έννοια της ψυχής στην αρχαία αίγγυπτο#Μπα (προσωπικότητα)|μπα]]* του Ρα και ενεργοποίησε τις δημιουργικές ενέργειες του Ατούμ. Σύμφωνα με το μύθο, πέταξε πάνω από τα αρχέγονα νερά της Νουν που προϋπήρχαν της δημιουργίας, και προσγειώθηκε πάνω σε ένα βράχο βγάζοντας μια κραυγή με την οποία προσδιορίστηκε η αρχή του σύμπαντος. Ήταν το σύμβολο της αναγέννησης και έτσι σχετιζόταν με τον Όσιρι.

Κάποιοι από τους τίτλους του Μπενού ήταν «Αυτός που ήρθε στην ύπαρξη αφ’ εαυτού του», και «Κύριος των Ιωβηλαίων». Αυτός ο τελευταίος τίτλος αναφερόταν στην πίστη ότι το Μπενού ανανεωνόταν περιοδικά όπως ο ήλιος. Το όνομά τους σχετίζεται με το αρχαίο αιγυπτιακό ρήμα *wbn*, ουεμπέν, που σημαίνει «ανατέλλω με λαμπρότητα» ή «λάμπω».

## Απεικόνιση

Τα *[[Κείμενα των Πυραμίδων]]* αναφέρονται στη κιτρινοσουσουράδα ως σύμβολο του Ατούμ, και αυτή μπορεί να ήταν η αρχική μορφή του πουλιού Μπενού. Απεικονίσεις από το Νέο Βασίλειο δείχνουν το Μπενού σαν γκρι ερωδιό με μακρύ ράμφος και λοφίο με δύο φτερά, που κάποιες φορές είναι απάνω σε πέτρα μπενμπέν (που αντιπροσωπεύει το Ρα) ή πάνω σε δέντρο ιτιά (που αντιπροσωπεύε τον Όσιρι). Λόγω της συσχέτισής του με τον Όσιρι, κάποιες φορές φοράει το Στέμμα Ατέφ. Ένα μεγαλόσωμο είδος ερωδιού που σήμερα έχει εκλείψει, ζούσε στην Αραβική Χερσόνησο. Μπορεί αυτή να ήταν η έμπνευση αυτής της μετέπειτα απεικόνισης του μπενού ως ερωδιού.

## Λατρεία
Όπως ο Ατούμ και ο Ρα, το Μπενού πιθανόν λατρευόταν στο κέντρο της λατρείας στην Ηλιούπολι. Υπάρχει επίσης σε ταφικούς σκαραβαίους φυλακτά ως σύμβολο της αναγέννησης.

## Σύνδεση με το φοίνικα
Ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος, γράφοντας για την Αίγυπτο τον 5ο αιώνα π.Χ., έγραψε ότι οι άνθρωποι στην Ηλιούπολι του περιέγραψαν το πουλί φοίνικα. Είπαν ότι ζούσε για 500 χρόνια πριν πεθάνει, αναγεννώμενο κατόπιν έχοντας φτιάξει ένα αβγό από μύρο μέσα στο οποίο έθαβε το σώμα του πατέρα του, και μεταφέροντάς του στο Ναό του Ήλιου στην Ηλιούπολι Η περιγραφή του φοίνικα μοιάζει με ένα είδος αϊτού με κόκκινο και χρυσαφί φτέρωμα, που μοιάζει με τον ήλιο. Το μοτίβο με την φωτιά και την νεκρική πυρά μέσα από την οποία αναγεννιέται ο φοίνικας από τις στάχτες του αναπτύχθηκε πολύ μετά την εποχή του Ηρόδοτου. Το όνομα του φοίνικα μπορεί να προέρχεται από το "Μπενού", και η αναγέννηση και η σύνδεσή με τον ήλιο μοιάζουν με αυτές του Μπενού, αν και οι αιγυπτιακές πηγές δεν αναφέρουν κάτι για το θάνατο του Μπενού.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Lecocq, Françoise (2016). "Inventing the Phoenix. A Myth in the making through Words and Images". In Johnston, Patricia A.; Mastrocinque, Attilio; Papaioannou, Sophia. *Animals in Greek and Roman Religion and Myth*. Cambridge Scholars Publishing, pp. 449–478.
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Μυθολογικά ζώα
Κατηγορία:Αιγυπτιακή μυθολογία
Αμάρα (Νουβία)

Η **Αμάρα**, συνήθως διαχωρίζεται σε Ανατολική Αμάρα και Δυτική Αμάρα, είναι το σύγχρονο όνομα της αρχαίας αιγυπτιακής πόλης στη Νουβία, σήμερα στο Σουδάν. Η Δυτική Αμάρα είναι στη δυτική όχθη του Νείλου, και η Ανατολική στην ανατολική όχθη. Οι πόλεις βρίσκονται βόρεια του 3ου Καταρράκτη του Νείλου, κοντά στην σύγχρονη πόλη του Σουδάν Άμπρι.    

## Δυτική Αμάρα
Η Δυτική Αμάρα ιδρύθηκε στη 19η Δυναστεία από τον Σετί Α΄ και πιθανόν ήταν, τουλάχιστον προσωρινά, διοικητικό κέντρο. Εδώ ήταν η επίσημη κατοικία του αντιπροσώπου των Κους. Η περιτοιχισμένη πόλη ήταν περίπου 200 x 200 μέτρα. Υπήρχε εδώ μεγάλος ναός του Ραμσή Β΄, που ανασκάφηκε μεταξύ του 1938 με 1950. Το όνομα της πόλις ήταν αρχικά Περ-Μενμαατρέ (Οίκος του Σετί Α΄), και μετά Περ-Ραμεσές-Μερί-Αμόν (Οίκος του Ραμσή Β΄), και τελικά Τζενέμ-Ουασέτ.

## Ανατολική Αμάρα
Η Ανατολική Αμάρα υπήρξε σημαντική στην Μεροϊτική περίοδο. Το μεροϊτικό όνομα της ήταν Πεντεμέ. Εδώ υπήρχε ναός που χτίστηκε από το Νατακαμανί. Η αποστολή του Λέψιους είδε και κατέγραψε μερικώς οκτώ διακοσμημένους πυλώνες. 

Σήμερα απομένουν μόνο λίγα ερείπια από την πόλη της Αμάρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Σουδάν
Κατηγορία:Βασίλειο του Κους
Σέρτζιο Ντοναντόνι

Ο **Φαμπρίτσιο Σέρτζιο Ντοναντόνι** (13 Οκτωβρίου 1914 – 31 Οκτωβρίου2015) ήταν Ιταλός αρχαιολόγος που εργάστηκε στο πεδίο της αιγυπτιολογίας.   

## Βιογραφία
Γεννημένος στο Παλέρμο το 1914, είχε γοητευτεί από την αρχαία Αίγυπτο από παιδί, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην Προλεμαϊκή και Ρωμαϊκή Αίγυπτο (332 π.Χ.–641 μ.Χ.). Το 1931 γράφτηκε στη *Scuola Normale Superiore* της Πίζας, και αργότερα μετακόμισε στη Γαλλία, όπου σπούδασε με καθηγητές τους Gustave Lefebvre, Alexandre Moret και Étienne Drioton. Ο Ντοναντόνι κατόπιν πήγε στην Αίγυπτο, και από το 1935 συμμετείχε σε μια ανασκαφική αποστολή στην Αντινοόπολι υπό τον δάσκαλό του, αρχαιολόγο Evaristo Breccia. Το 1938 ήταν μαθητής του Hermann Junker στο Κάιρο. Από το 1938 ως το 1940 συμμετείχε στην ανασκαφή του ναού του Μέσου Βασιλείου στο Μεντίνετ Μάντι υπό τον Achille Vogliano. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 επέστρεψε στην Ιταλία όπου άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, και αργότερα στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Ντοναντόνι προσκλήθηκε να συμμετάσχει την ομάδα των αρχαιολόγων που θα εργάζονταν στη μεταφορά των ναών του Αμπού Σιμπέλ στη Νουβία λόγω της κατασκευής του φράγματος του Ασουάν και την συνεπαγόμενη δημιουργία της Λίμνης Νάσερ. Ανάμεσα στους μαθητές του εκείνη την περίοδο ήταν η Edda Bresciani, και η and Άννα Μαρία Ροβέρι, που αργότερα έγινε γυναίκα του.
Οι μετέπειτα αρκετές ανασκαφές και μελέτες επικεντρώνονται κυρίως στη Νουβία. Μεταξύ άλλων, από το 1973 και μετά ανάσκαψε το Γκέμπελ Μπαρκάλ. Επίσης, τον τάφο TT27 στις Θήβες που ανήκε στον Σοσένκ, αρχιθαλαμηπόλο της Θείας Λάτριδος του Άμμωνα Ανχανεσνεφεριμπρέ.
Ένα αξιοσημείωτο έργο του Σέρτζιο Ντοναντόνι, *Οι Αιγύπτιοι*, εκδόθηκε πρώτη φορά στα Αγγλικά το 1997. Αργότερα, ο Ντοναντόνι έγινε ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντζα, ενώ ήταν μέλος της Ακαδημίας των Λυγκέων. Το 2000 τιμήθηκε με το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας. Πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 2015 στη Ρώμη.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Αιγυπτιολόγοι
Κατηγορία:Ιταλοί αρχαιολόγοι
Υγκ Φαμπρίς Ζανγκό

Ο **Υγκ Φαμπρίς Ζανγκό** (γεν. 25 Ιουνίου 1993) είναι αθλητής του στίβου από τη Μπουρκίνα Φάσο, που εξειδικεύεται στο άλμα εις τριπλούν.

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, αλλά αποκλείστηκε στον προκριματικό γύρο, με επίδοση 15,99 μ. Συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015. Έχει ένα χρυσό και ένα αργυρό σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα Στίβου. Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Κύπελλο Ηπείρων Στίβου 2018 στο τριπλούν, πίσω από τον Κρίστιαν Τέιλορ.

## Ατομικά ρεκόρ

* Ανοιχτός στίβος: 17.66 μ. (Ντόχα 2019)
* Κλειστός στίβος: 18.07 μ. (Ομπιέρ 2020) **ΠΡ**

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητές του στίβου από τη Μπουρκίνα Φάσο
Κατηγορία:Άλτες του τριπλούν
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Άλισον Μπέκερ

Ο **Άλισον Ράμσες Μπέκερ** (γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1992), επίσης γνωστός ως **Άλισον Μπέκερ** () ή απλά Άλισον, είναι επαγγελματίας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που παίζει ως τερματοφύλακας για τη Λίβερπουλ της αγγλικής Πρέμιερ Λιγκ και την εθνική ομάδα της Βραζιλίας. Θεωρείται από τους καλύτερους τερματοφύλακες στον κόσμο , χάρη στην ηρεμια και αυτοπεποίθηση του και στις κρίσιμες αποκρούσεις του.

Ο Άλισον ξεκίνησε την καριέρα του στην Ιντερνασιονάλ, όπου έκανε πάνω από 100 εμφανίσεις και κέρδισε το Καμπεονάτο Γκαούτσο τέσσερις φορές στις τέσσερις χρονιές παραμονής του στον σύλλογο. Το 2016 μεταγράφηκε στη Ρόμα για 7,5 εκατομμύρια ευρώ. Τον Ιούλιο του 2018, ο Άλισον υπέγραψε με τη Λίβερπουλ με αρχική αμοιβή €62,5 εκατομμύρια. (56.000.000 λίρες) που θα μπορέσει να αυξηθεί και στα 72 εκατομμύρια ευρώ (66.800.000 λίρες). Ο Άλισον στην πρώτη του χρονιά στην Λίβερπουλ κράτησε ανέπαφη την εστία του 21 φορές στην Πρέμιερ Λιγκ και έτσι κατέκτησε το χρυσό γάντι, ατομική διάκριση στον καλύτερο τερματοφύλακα του πρωταθλήματος. Επίσης την ίδια χρονιά κατέκτησε και το Τσάμπιονς Λιγκ με την Λίβερπουλ.Tην επομενη χρονια,παροτι τραυματιστικε μολς στο πρωτο παιχνιδι Πρωταθληματος και εχασε τους πρωτους μηνες της σεζον,oμως βοηθησε την ομαδα του να κατακτησει την Πρεμιερ Λιγκ,κρατωντας την εστια του ανεπαφη σε 13 απο τα 28 παιχνιδια που αγωνιστικε.

Ο Άλισον εκπροσώπησε τη Βραζιλία σε διάφορες ομάδες νέων πριν κάνει το διεθνές ντεμπούτο του με την κύρια ομάδα το 2015. Στη συνέχεια έπαιξε στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο του 2016 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2018. Ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της Βραζιλίας στο δρόμο προς τη κατάκτηση του Κόπα Αμέρικα 2019. Ο Άλισον δέχθηκε μόλις ένα γκολ σε όλο το τουρνουά και αυτό ήταν από πέναλτι.

## Ομαδικοί

### Ομαδες
;Λίβερπουλ
Τσάμπιονς Λιγκ:2018-19

Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ:2019

Παγκοσμιο Κυπελλο Συλλογων:2019

Πρέμιερ Λιγκ:2019-20

Λιγκ Καπ: 2021-22

Κυπελλο Αγγλιας¨2021-22

### Εθνική
Κόπα Αμέρικα:2019

## Ατομικοί
Καλύτερος τερματοφύλακας του κόσμου:2019

Καλύτερος τερματοφύλακας του κόσμου σύμφωνα με την IFFHS:2019

Καλύτερος τερματοφύλακας του Τσάμπιονς Λιγκ:2018-19

Ομάδα της χρονιάς στο Τσάμπιονς Λιγκ:2017-18,2018-19

UEFA Ενδεκάδα της χρονιας:2019

Oμάδα της χρονιάς στην Ιταλία:2017-18

Ομάδα της χρονιάς στην Πρεμιερ Λιγκ: 2021-22

Καλύτερος τερματοφύλακας του χρόνου στην Ιταλία:2017-18

Χρυσό γάντι Πρέμιερ Λιγκ:2018-19, 2021-22

Χρυσό γάντι Κόπα Αμερικα:2019

Καλύτερος τερματοφύλακας Κόπα Αμερικα:2019

Χρυσή Μπάλα 2019: 7ος

FIFPro World XI:2019

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Ιντερνασιονάλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Μπουρμπούλια (έθιμο)

Τα **Μπουρμπούλια** είναι ελληνικό έθιμο, το οποίο εορτάζεται την περίοδο του Καρναβαλιού, κυρίως στην Πάτρα. Η προέλευση του δεν είναι γνωστή. Τα Μπουρμπούλια είναι χοροί όπου οι γυναίκες διατηρούν την ανωνυμία τους κάτω από ένα μαύρο ντόμινο και μια μαύρη μάσκα, ενώ οι άντρες φορούν επίσημο ένδυμα και διαλέγουν την ντάμα τους αγνοώντας την ταυτότητα της, τουλάχιστον για εκείνο το βράδυ. Συνδέεται με τη στιγμιαία γνωριμία που ήταν εξαπλωμένη την εποχή της δημιουργίας του εθίμου.

Ο εορτασμός του εθίμου ξεκίνησε κοντά στο 1872, όταν ο ελληνογερμανός αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλλερ είχε ολοκληρώσει το θέατρο Απόλλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικός πολιτισμός
Ανπούτ

Η **Ανπούτ** ήταν θεά της αρχαίας αιγυπτιακής θρησκείας. Το όνομά της αποδίδεται επίσης ως **Ανουπέτ**, **Ινπούτ**, **Ινπεουάτ** και **Γινεπούτ**. Το όνομά της στα ιερογλυφικά γράφεται *inpwt*. Το όνομα είναι το θηλυκό αντίστοιχο του συζύγου της, Άνουβι, του οποίου είναι το θηλυκό ζευγάρι. Συχνά απεικονιζόταν ως έγκυος τσακάλι ή τσακάλι που θηλάζει, ή τσακάλι που κρατάει μαχαίρια. Επίσης απεικονιζόταν ως γυναίκα, με τσακάλι στο διάκοσμο της κεφαλής που ξαπλώνει με ένα φτερό δίπλα. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ίσως είναι εκείνο της τριάδας μαζί με το Μυκερίνο και την Αθώρ. Ενίοτε απεικονιζόταν επίσης με κεφάλι τσακαλιού, αλλά πολύ σπάνια . 

Είναι η θεά των κηδειών και της μουμιοποίησης, όπως και μητέρα του Κεμπετσέρ και ίσως και της Αμμούτ. Επίσης, ήταν η θεά του 17ου νομού της Άνω Αιγύπτου, ενώ θεωρούταν και προστάτιδα του σώματος του Όσιρι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
Ψυχές Πε και Νεκχέν

Οι **Ψυχές Πε και Νεκχέν**, που πρώτη φορά αναφέρονται στα Κείμενα των Πυραμίδων, αναφέρονται στους προγόνους των αρχαίων Αιγυπτίων βασιλέων. Η Νεκχέν (Ιερακόπολις) ήταν το κέντρο λατρείας της Άνω Αιγύπτου του θεού Ώρου, του οποίου οι Φαραώ θεωρούνταν διάδοχοι. Η Πε (Βουτώ) ήταν πόλη της Κάτω Αιγύπτου, όχι γνωστή για τη λατρεία του Ώρου, ο Ρα έδωσε την πόλη στον Ώρο μετά που το Μάτι του τραυματίστηκε στη διαμάχη του με το Σεθ για το θρόνο της Αιγύπτου.  

Η αναγνώριση των προκατόχων τους, έστω και ως μυθολογικές και ανώνυμες *Ψυχές Πε και Νεκχέν*, ήταν σημαντική για τους Αιγύπτιους βασιλείς, οι οποίοι τις αναφέραν σε πολλές επιγραφές. Ακόμα και οι Κουσίτες βασιλείς θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως απόγονους των Ψυχών Πε και Νεκχέν

Φαίνεται ότι οι *Ψυχές της Ηλιουπόλεως* αποτελούσαν επίσης τις Ψυχές Πε και Νεκχέν. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Henri A. Frankfort,* Kingship and the Gods*, University of Chicago Press 1978
* László Török, *The Kingdom of Kush: Handbook of the Napatan-Meroitic Civilization*, Brill 1997
* George Hart, *The Routledge Dictionary Of Egyptian Gods And Goddesses*, Routledge 2005

Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
Κατηγορία:Ψυχή
Ημερολόγιο του Μερέρ

Το **Ημερολόγιο του Μερέρ** (*Πάπυρος Τζαρφ Α και Β*) είναι αρχεία γραμμένα πριν από 4500 χρόνια που καταγράφουν τις καθημερινές δραστηριότητες των εργατών που πήραν μέρος στην κατασκευή της Μεγάλης Πυραμίδας της Γκίζας. Το κείμενο βρέθηκε το 2013 από μια γαλλική αποστολή υπό τον Πιέρ Ταγιέ (Pierre Tallet) του Πανεπιστημίου της Σορβόννης σε ένα σπήλαιο στο Ουάντι αλ Τζαφρ. Το κείμενο είναι γραμμένο σε ιερογλυφικά και ιερατικά σε πάπυρο. Οι πάπυροι αυτοί είναι οι παλιότεροι που έχουν βρεθεί ποτέ. Το Ημερολόγιο του Μερέρ χρονολογείται από το 26ο χρόνο βασιλείας του Χέοπα. Περιγράφει αρκετούς μήνες εργασίας με τη μεταφορά ασβεστόλιθου από τη Τούρα στη Γκίζα. Ο Μερέρ ήταν μεσαίου επιπέδου αξιωματούχος με τον τίτλο του «επιθεωρητή» (*shd*). Ήταν ο υπεύθυνος για την μεταφορά των πετρών από τα λατομία της Τούρα στην πυραμίδα. Οι πέτρες κατά πάσα πιθανότητα προορίζονταν για την εξωτερική επικάλυψη της πυραμίδας. Περίπου κάθε δέκα μέρες, πραγματοποιούνταν δύο ή τρία ταξίδια μετ’ επιστροφής. Υπό τον Μερέρ δούλευαν περίπου 40 άτομα που εργάζονταν στις βάρκες μεταφοράς. Η περίοδος που καλύπτει ο πάπυρος εκτείνεται από τον Ιούλιο ως το Νοέμβριο.

Οι καταγραφές είναι όλες τοποθετημένες στην ίδια γραμμή. Στην πάνω γραμμή είναι οι μήνες και η εποχή. Από κάτω από αυτή είναι μια οριζόντια γραμμή με τις μέρες των μηνών. Κάτω από την καταγραφή των ημερών υπάρχουν πάντα δύο κάθετες στήλες περιγράφοντας τι έγινε στην κάθε μέρα: (Μέρος Β ΙΙ) *«[Μέρα 1] ο προϊστάμενος 6 ομάδων Ιντζερού από την [[Ηλιούπολις|Ηλιούπολι]] σε βάρκα μεταφοράς για να μας φέρουν φαγητά από την Ηλιούπολι ενώ οι ανώτεροι είναι στην Τούρα», Ημέρα 2 Ο επιθεωρητής Μερέρ περνάει τη μέρα του με την ομάδα του φορτώνοντας πέτρα στη Βόρεια Τούρα. Περνάμε τη νύχτα στη Βόρεια Τούρα.» *. 

Εκτός από το Μερέρ, στα σωζόμενα αποσπάσματα του παπύρου αναφέρονται και κάποια άλλα άτομα. Το πιο σημαντικό από αυτά είναι ο Ανκχάφ, ο οποίος είναι γνωστός και από άλλες πηγές. Στον ημερολόγιο αποκαλείται «ο ευγενής» (*ιρί-παρ*) και *επόπτης του Ρα-σι-Χουφού*. Αυτό ήταν το λιμάνι της Γκίζα όπου έφταναν οι πέτρες για την κατασκευή της πυραμίδας. Στο ημερολόγιο επίσης αναφέρονται διάφορες τοποθεσίες. Εκτός από το λιμάνι της Γκίζας, η Βόρεια Τούρα και η Νότια Τούρα είναι οι τοποθεσίες των λατομείων. 

Το Ημερολόγιο του Μερέρ είναι η πρώτη ιστορική αναφορά που περιγράφει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων που εργάστηκαν στην κατασκευή της Πυραμίδας της Γκίζας. Ο Ζάχι Χαουάς περιέγραψε το κείμενο ως «τη μεγαλύτερη ανακάλυψη στην Αίγυπτο τον 21ο αιώνα». Ο πάπυρος εκτίθεται στο Αιγυπτιακό Μουσείο στο Κάιρο.    

## Παραπομπές




## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:4η Αιγυπτιακή Δυναστεία
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή γραμματεία
Νέμπκα

**Νέμπκα** είναι το όνομα ενός Αιγύπτιου φαραώ που βασίλευσε κατά τη Τρίτη Δυναστεία του Παλαιού Βασιλείου. Πιστεύεται ότι είναι αυτός που αναφέρει ο Μανέθων ως Νεχερόφης. Ο Νέμπκα είναι ένας τους φαραώ του Παλαιού Βασιλείου για τον οποίους υπάρχει μεγάλη διαφωνία, καθώς το όνομά του παραδίδεται μόνο ως δέλτος αλλά πάντα με την ίδια μορφή. Καθώς η πηγές για το όνομα «Νέμπκα» είναι τόσες πολλές, αυτός ο ηγεμόνας θεωρείται ιστορικά σημαντική μορφή.

## Πηγές για το όνομα
Η παλιότερη πηγή για το όνομα του Νέμπκα είναι ένας μασταμπάς υψηλά ιστάμενου αξιωματούχου που ονομάζεται Αχεταά, ο οποίος έζησε στο τέλος της Τρίτης Δυναστείας. Η επόμενη χρονολογικά πηγή είναι ο Πάπυρος Γουέστκαρ της Δέκατης τρίτης δυναστείας Φαραώ, στον οποίο ο βασιλιάς «Νέμπκά» εμφανίζεται σε μια ιστορία γνωστή ως «Ο Νέμπκα και ο κροκόδειλος». Οι επόμενες πηγές είναι όλες από τη Δέκατη ένατη Δυναστεία. Ο Κατάλογος Βασιλέων της Σακάρα όμως δεν αναφέρει κάποιον βασιλιά με το όνομα Νέμπκα, αλλά Νεμπκαρά, και τοποθετεί αυτό το όνομα προς το τέλος της Τρίτης Δυναστείας, ως τον προκάτοχο του Ουνί (που ήταν ο τελευταίος φαραώ της 3ης Δυναστείας).

## Ταυτότητα
Ακόμα και σήμερα οι αιγυπτιολόγοι διαφωνούν για τη ταυτότητα και τη χρονολογική τοποθέτηση του Νέμπκα. Κάποιοι μελετητές, όπως οι Toby Wilkinson, Kenneth Anderson Kitchen, Stephan Seidlmayer και Rainer Stadelmann είναι πεπεισμένοι ότι ο Νέμπκα είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Ώρο-Σανάχτ. Η θέση τους βασίζεται σε ένα θραύσμα από μία σφραγίδα από πηλό, που έχει ίχνη από ένα σύμβολο που οι αιγυπτιολόγοι πιστεύουν ότι είναι το υπόλοιπο από τη δέλτο με το σύμβολο *Κα* από το όνομα “Νέμπκα”.

Αιγυπτιολόγοι όπως οι John D. Degreef, Nabil Swelim και Wolfgang Helck αντικρούουν την ταύτιση του Νέμπκα με το Σανάχτ.  Τονίζουν ότι τα θραύσματα από τις επιγραφές της πήλινης σφραγίδας είναι τόσο κατεστραμμένα, που η υποτιθέμενη δέλτος μετά βίας μπορεί να αναγνωριστεί ως τέτοια. Αντίθετα, μπορεί να είναι το υπόλοιπο από ένα οβάλ θυρεό ενός βασιλικού φρουρίου με μία ή περισσότερες βάρκες, η πόλη αυτή έχει αναφερθείς την εποχή του Περιψέν με το όνομά της, «Αρχαίες βάρκες». Έτσι, η σφραγίδα αυτή σύμφωνα με αυτούς τους μελετητές δεν αρκεί για απόδειξη. Επίσης τονίζουν ότι η μητέρα του φαραώ Ζοζέρ, η βασίλισσα Νιμαεθάπ είχε τον τίτλο «Μητέρα βασιλιά», και αυτός ο τίτλος χρησιμοποιούταν στον ενικό βαθμό. Έτσι, θα είχε μόνο ένα γιο, ο οποίος ανήρθε στο θρόνο, δεν υπάρχει χώρος για «Σανάχτ» ή «Νέμπκα». Επιπλέον, στο τάφο του συζύγου της, βασιλιά Χασεχεμουί, βρέθηκαν πήλινες σφραγίδες μόνο του Ζοζέρ, και καμία του Σανάχτ ή του Νέμπκα. Ο Kenneth A. Kitchen (που ταυτίζει τον Σανάχτ με το Νέμπκα), τονίζει ότι ο Κανόνας του Τορίνο δίνει ανεξήγητα την ίδια διάρκεια βασιλείας για το Νέμπκα (δηλάδή 18 χρόνια) με αυτή του Ζοζέρ, κάτι που δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Για αυτό το λόγο τόσοι πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι το όνομα «Νέμπκα» απλά μπήκε κατά λάθος σε λάθος μέρος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φαραώ της 3ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Αμπού Ροάς

Το **Αμπού Ροάς** ( ) είναι ένας αρχαιολογικός χώρος στην Αίγυπτο. Βρίσκεται 8 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Γκίζα στην ανατολική όχθη του Νείλου και θεωρείται επέκταση της νεκρόπολης της Μέμφιδος. Στην τοποθεσία βρίσκεται η βορειότερη πυραμίδα της Αιγύπτου, σήμερα κατεστραμμένη, η Πυραμίδα του Ρετζεντέφ. 
  
   
## Περιγραφή
Η τοποθεσία βρίσκεται πάνω σε ένα λόφο από ασβεστόλιθο με θέα το Δέλτα του Νείλου, όπου βρίσκεται η Πυραμίδα του Ρετζεντέφ, που στα αρχαία αιγυπτιακά είχε το όνομα «Στερέωμα του Ρετζεντέφ», γιου και διαδόχου του Χέοπα της Τέταρτης Δυναστείας. Ο Ρετζεντέφ επέλεξε αυτή τη τοποθεσία ίσως για να απομακρυνθεί από τη νεκρόπολη της Μέμφιδος λόγω δυναστικών προβλημάτων ή για να επανασυνδεθεί με τις παραδόσεις της Τρίτης Δυναστείας, ή και για τους δύο λόγους.    

Η γαλλό-ελβετική αρχαιολογική αποστολή που δραστηριοποιείται στο Αμπού Ροάς από το 1995, έφερε στο φως ίχνη του τελετουργικού διαδρόμου μήκους περίπου 1500 μέτρων, που συνέδεε το ταφικό ναό, διάδρομος ο οποίος ήταν κατασκευασμένος από άψητους πλίνθους, με το ναό της κοιλάδας δίπλα στην όχθη του Νείλου. Κατά τις ίδιες ανασκαφές αναγνωρίστηκε επίσης μια πυραμίδα «δορυφόρος», μια δευτερεύουσα πυραμίδα, και ένας λάκκος για ιερή βάρκα.
  
Πρόσφατες ανασκαφές και οι αναλύσεις που ακολούθησαν, υποδεικνύουν ότι η δομή που σήμερα έχει ύψος μόλις 9 μέτρα και βάση 104,6 μέτρων, σχεδιάστηκε ως βαθμιδωτή πυραμίδα. Υπό το φως αυτών των ανακαλύψεων, οι μελετητές σήμερα πιστεύουν ότι η πυραμίδα δεν ήταν ημιτελής αλλά στην αρχική της μορφή είχε μέγεθος σχεδόν σαν εκείνη της Πυραμίδας του Μυκερίνου, της τρίτης μεγαλύτερης πυραμίδας του συγκροτήματος πυραμίδων της Γκίζας. Η σημερινή κατάσταση οφείλεται ότι αρχίζοντας από την εποχή του Νέου Βασιλείου και κατόπιν στη ρωμαϊκή και κοπτική εποχή, το μνημείο αποτέλεσε πηγή άντλησης πέτρας.

Ο προσδιορισμός της ταυτότητας της πυραμίδας κατέστη δυνατός από την ανακάλυψη των υπολειμμάτων περίπου είκοσι αγαλμάτων του ταφικού ναού, μεταξύ των οποίων κάποια της συζύγου του Ρετζεντέφ βασίλισσας Χεντετκά. 

Στην τοποθεσία επίσης έχει βρεθεί ανώνυμη σαρκοφάγος από ασβεστόλιθο. Παραπέρα ανάλυση της περιοχής, που άρχισε το 2001, οδήγησε στη αναγνώριση της ταφής του Χεμέτ, ενός από τους γιους του Νετζεφέρ. Τέλος, στην τοποθεσία υπάρχουν δύο ακόμα νεκροταφεία, το ένα χρονολογείται από την Πρώτης Δυναστείας, όπου βρέθηκαν αντικείμενα που φέρουν τα ονόματα των Αχά και Ντεν, και το άλλο με αξιωματούχους της 4ης Δυναστείας.      


File:RowashPyramidBoatPit2.jpg|Ο λάκκος της ιερής βάρκας στο Αμπού Ροάς
File:Sarcophage d'Abou Roach - Musée du Louvre Antiquités égyptiennes E 12959.jpg|Η ανώνυμη σαρκοφάγος από ασβεστόλιθο
File:Khentetka-cropped.jpg|Εικόνα της βασίλισσας Χεντετκά


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Newsweek's Interactive Graphic on Djedefre's pyramid with Interactive Timeline of the major pyramids of ancient Egypt 
*Information with interactive map, videos & photos of Abu Roash at Talking Pyramids
* Ministry of Environment Egyptian Environmental Affairs Agency - Natural Protectorates Description 

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Ανθόφυτο Κιλκίς

*Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Ανθόφυτο Αιτωλοακαρνανίας]]*

Το **Ανθόφυτο**, είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 50 μέτρων.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ανθόφυτο βρίσκεται στην κοιλάδα του Αξιού προς τα ανατολικά του ποταμού και βορειοδυτικά της λίμνης Πικρολίμνης. Απέχει 30 χλμ. ΝΔ. της πόλης του Κιλκίς και 35 χλμ. ΒΔ. της Θεσσαλονίκης.. 
Ανατολικά του χωριού σε απόσταση 2,5 χλμ. και κοντά στο αρδευτικό κανάλι (τάφρος Ανθοφύτου) έχει εντοπιστεί προϊστορικός οικισμός (Τούμπα), που αναφέρεται στη βιβλιογραφία ως "Ανθόφυτο Α".

## Ονομασία - Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 με το επί τουρκοκρατίας όνομα **Σαρή Παζάρ** να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βαρδαρόφτσης που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Μετονομάστηκε σε Ανθόφυτο το 1928 και το 1934 αποσπάσθηκε στον τότε νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Ανθοφύτου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 272 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 13,100 χμ² (2011).
### Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://anthofyto.wordpress.com/

Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Ζαουιέτ ελ Αριάν

Το **Ζαουιέτ ελ Αριάν** () είναι τοποθεσία στο Κυβερνείο της Γκίζα;, μεταξύ της Γκίζας και του Αμπουσίρ. Στα δυτικά του χωριού υπάρχει νεκρόπολη με το ίδιο όνομα. Σχεδόν ακριβώς απέναντι στην άλλη (ανατολική) όχθη του Νείλου είναι η Μέμφις. Στο υπάρχουν δύο συγκροτήματα πυραμίδων και πέντε νεκροταφεία με μασταμπάδες.

## Πυραμίδες
### Στρωματώδης Πυραμίδα

Η Στρωματώδης Πυραμίδα χτίστηκε την Τρίτη Δυναστεία, ίσως κατά τη βασιλεία του φαραώ Χαμπά. Η πυραμίδα ήταν σχεδιασμένη για βαθμιδωτή πυραμίδα με πέντε ή επτά βαθμίδες. Δεν έχουν βρεθεί εξωτερικές πέτρες επικάλυψης, υποδηλώνοντας ότι η πυραμίδα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η σχεδίαση των υπόγειων θαλάμων μοιάζει με εκείνη της Πυραμίδας του Σεχεμχέτ. Ένας διάδρομος που οδηγεί στο εσωτερικό έχει τριάντα δύο πλαϊνούς θαλάμους για αποθηκευτικό χώρο για το ταφικό εξοπλισμό.
### Ημιτελής πυραμίδα

Αυτή η ημιτελής πυραμίδα ανήκει σε ένα βασιλιά το όνομα του οποίου είναι δυσανάγνωστο, και σήμερα η πυραμίδα είναι ουσιαστικά σε ερείπια. Το μόνο που παραμένει είναι η τετράγωνη βάση στην οποία θα είχε κατασκευαστεί ο πυρήνας της πυραμίδας. Βρέθηκε μια σαρκοφάγο από ροζ γρανίτη, αν και μπορεί να χρονολογείται σε κατοπινή περίοδο. Υπάρχουν υποψίες για ύπαρξη υπόγειων θαλάμων, αλλά δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν ανασκαφές γιατί η περιοχή σήμερα είναι μέρος στρατιωτικής απαγορευμένης ζώνης. Η πυραμίδα χρονολογείται στην Τέταρτη Δυναστεία .

## Νεκρόπολη
Η περιοχή του Ζαουιέτ ελ Αριάν περιβάλλεται από πέντε νεκροταφεία που χρονολογούνται από στην Πρώτη, Δεύτερη, τέλος της Τρίτης, Δέκατη όγδοη Δυναστεία, και ρωμαϊκή περίοδο. Από αυτά τα νεκροταφεία, μόνο αυτό που χρονολογείται στο τέλος της Τρίτης Δυναστείας περιέχει μεγάλους τάφους, από τους οποίους τέσσερεις είναι μασταμπάδες από άψητους πλίνθους. Οι Ράισνερ Clarence Stanley Fisher αυτό αναμένεται για τη νεκρόπολη που περιβάλει την πυραμίδα του φαραώ, οι μεγάλοι τάφοι να ανήκουν στη βασιλική οικογένεια και τους αξιωματούχους. Συγκεκριμένα, περίπου 200 μέτρα βόρεια από τη Στρωματώδη Πυραμίδα, βρίσκεται ένας τεράστιος μασταμπάς, γνωστός ως *Μασταμπάς Z500*, στον οποίο βρέθηκαν οκτώ μαρμάρινα δοχεία που είχαν το σερέκχ του βασιλιά Χαμπά. Οι παραπάνω επιστήμονες έτσι συμπεραίνουν ότι «αν οι μασταμπάδες ανήκουν σε άτομα που συνδέονται με τον βασιλιά που έχτισε την πυραμίδα, είναι πιθανόν το όνομα αυτού του βασιλιά να είναι Χαμπά». Τη άποψη αυτή συμμερίζονται οι περισσότεροι αιγυπτιολόγοι, οι οποίοι και αποδίδουν την πυραμίδα στο Χαμπά.

## Το Ζαουιέτ ελ Αριάν σήμερα
Από το 1960, το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής στο Ζαουιέτ ελ Αριάν είναι απαγορευμένη περιοχή στρατιωτικής βάσης. Η πρόσβαση στις πυραμίδες έχει απαγορευτεί από το 194. Δεν επιτρέπονται ανασκαφές, η αρχική νεκρόπολη είναι καλυμμένη με στρατιωτικά στέγαστρα, και ο υπόγειος διάδρομος της Ημιτελούς Πυραμίδας έχει, απ’ ό, τι φαίνεται, χρησιμοποιηθεί για χωματερή. Η κατάσταση των ταφικών διαδρόμων είναι άγνωστη, και κατά πάσα πιθανότητα σε χείριστη κατάσταση,.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Άγιος Γεώργιος Κυψέλης Άρτας

Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι οικισμός της  τοπικής κοινότητας Κυψέλης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αθαμανίας, του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι ορεινός οικισμός στο Β.ΒΚ. τμήμα του νομού Άρτας, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες των Τζουμέρκων, στη συμβολή των ρεμάτων Σούδας και Κουδουνά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 860. Απέχει 2 χλμ. από την Κυψέλη (Χώσεψη) και 66 χλμ. περίπου Β.ΒΑ. της Άρτας.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χώσεψης (σημ. Κυψέλης). Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κυψέλης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αθαμανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αθαμανίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.

## Αξιοθέατα
*Το ξωκκλήσι του Αγίου Μάρκου, βορειοδυτικά του οικισμού

## Σημείωση
Στην ίδια Δημοτική Ενότητα αλλά στην Κοινότητα Κάτω Αθαμανίου και σε απόσταση περίπου 30 χιλιόμετρα νοτιότερα υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιος Γεώργιος Κάτω Αθαμανίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς , 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Κορφές», τ. 105
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Φωταίικα Άρτας

Τα **Φωταίικα** είναι οικισμός στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων στο νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα. Υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αθαμανίας και αποτελούσε μέρος του καποδιστριακού δήμου Αθαμανίας το 1997-2010.

Το 2011 είχε πληθυσμό 35 κατοίκων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Ανεμορράχη Άρτας

Η **Ανεμορράχη** (πρώην *Μπούγα*) είναι οικισμός του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων στον νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 174 κατοίκων.

## Γενικά στοιχεία
Η Ανεμορράχη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 370 ή 400 μέτρων, σε απόσταση 47 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Άρτας και 6,5 χλμ. από το Δίστρατο. Αναφέρεται ως ένα από τα λεγόμενα Τζουμερκοχώρια της Ηπείρου και περιήλθε στο ελληνικό κράτος το 1881, μαζί με άλλα 25 χωριά της συγκεκριμένης περιοχής. Μέχρι το 1927 έφερε την ονομασία Μπούγα. Διοικητικά, υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Άρτας, ενώ στη συνέχεια ανήκε στον καποδιστριακό δήμο Αθαμανίας. Από το 2011 υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αθαμανίας του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων ως έδρα της τοπικής κοινότητας Ανεμορράχης.

Αξιοθέατα της χωριού είναι το κτίριο του πρώην δημοτικού σχολείου και ένας παλιός νερόμυλος μαζί με παρακείμενο πηγάδι, τα οποία έχουν ανακηρυχθεί διατηρητέα μνημεία. Ο κύριος ναός της Ανεμορράχης είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άρτας
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων