open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αντρέ-Μαρί Αμπέρ

thumb|right|200px|Το μουσείο αφιερωμένο στον Αντρέ-Μαρί Αμπέρ (σπίτι όπου έζησε ο Αμπέρ), στο Poleymieux της Γαλλίας.
Ο **Αντρέ-Μαρί Αμπέρ** (γαλλ. *André-Marie Ampère*, 20 Ιανουαρίου 1775 – 10 Ιουνίου 1836) ήταν Γάλλος φυσικός και κύριος θεμελιωτής του ηλεκτρομαγνητισμού και της ηλεκτροδυναμικής. Ασχολήθηκε με πλήθος επιστημονικών θεμάτων, αλλά το ενδιαφέρον του στράφηκε κυρίως στον ηλεκτρομαγνητισμό.

Γεννήθηκε στη Λυών εκ πατρός εμπόρου που καρατομήθηκε από τη Γαλλική Επανάσταση. Από τη παιδική του ηλικία έδειξε κλίση προς τα φυσικομαθηματικά και τα γράμματα σημειώνοντας μεγάλες επιτυχίες και γρήγορα σχετικά κατέστη διεθνής επιστημονική φυσιογνωμία καταλείποντας και αξιόλογα φιλολογικά και φιλοσοφικά έργα. Το 1804 δέχθηκε το δεύτερο οικογενειακό δράμα μετά από εκείνο του πατέρα του όταν πέθανε η γυναίκα του Ζυλί Καρρόν που του άφησε πλέον μέχρι το τέλος της ζωής του ανοικτή πληγή.

Διετέλεσε διαδοχικά καθηγητής της Φυσικής και της Χημείας στη Κεντρική Σχολή (1801), καθηγητής του Λυκείου της Λυών (1804) και επιμελητής της Πολυτεχνικής Σχολής (1804), μέλος του συμβουλευτικού γραφείου των τεχνών, γενικός επιθεωρητής του Πανεπιστημίου (1808), καθηγητής ανάλυσης στο Πολυτεχνείο (1809) καθώς και μέλος πολλών ξένων Ακαδημιών.

Ο Αμπέρ παντρεύτηκε εκ νέου αλλά δεν κατόρθωσε ν΄ αγαπήσει τη νέα του σύζυγο αν και το επεδίωξε, μέχρι που τη χώρισε. Πέθανε το 1836. Γιος του ήταν ο επιφανής Γάλλος φιλόλογος, γλωσσολόγος και ιστοριοδίφης Ιωάννης Ιάκωβος Αμπέρ.

## Συμβολή στη φυσική
Είναι θεμελιωτής της άποψης ότι οι μαγνητικές δυνάμεις προκαλούνται από το κινούμενο και όχι από το ακίνητο ηλεκτρικό φορτίο. Εξήγησε το μαγνητισμό των υλικών. Προς τιμήν του πήρε το όνομα η μονάδα μέτρησης της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος.


Αρχείο:RepulsionTwoCurrents.svg | Δύναμη απώθησης δύο αγωγών που διαρρέονται από ρεύμα αντίθετης φοράς.
Αρχείο:AtractionTwoWires.svg | Δύναμη έλξης δύο αγωγών που διαρρέονται από ρεύμα ίδιας φοράς.


## Συμβολή στα μαθηματικά
Επίσης ασχολήθηκε με θέματα ολοκλήρωσης, διαφορικών εξισώσεων και μερικών παραγώγων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου
Κλεοπάτρα (όνομα)

Το όνομα **Κλεοπάτρα** κατείχαν πολλές ιστορικές μορφές, κυρίως βασίλισσες της Αιγύπτου και της Μακεδονίας. Συνήθως λέγοντας Βασίλισσα Κλεοπάτρα αναφερόμαστε στην Κλεοπάτρα Ζ', βασίλισσα της Αρχαίας Αιγύπτου, που συνδέθηκε με τον Γάιο Ιούλιο Καίσαρα και τον Μάρκο Αντώνιο.

## Βασίλισσες της Δυναστείας των Πτολεμαίων
* Κλεοπάτρα Α΄ 
* Κλεοπάτρα Β΄ 
* Κλεοπάτρα Γ΄ 
* Κλεοπάτρα Δ΄ 
* Κλεοπάτρα Ε΄
* Κλεοπάτρα Στ΄
* Κλεοπάτρα Ζ΄
* Κλεοπάτρα Σελήνη Α΄
* Κλεοπάτρα Σελήνη Β΄
* Κλεοπάτρα της Μαυριτανίας, πιθανή κόρη της Κλεοπάτρας Σελήνης Β΄ και του Τζούμπα Β΄ της Νουμιδίας

## Βασίλισσες του Οίκου της Μακεδονίας
* Κλεοπάτρα της Μακεδονίας
* Κλεοπάτρα Ευρυδίκη της Μακεδονίας

## Άλλες βασίλισσες
* Κλεοπάτρα του Πόντου
* Κλεοπάτρα Θεά

## Ελληνική μυθολογία
* Κλεοπάτρα, κόρη του Ίδα
* Κλεοπάτρα, κόρη του Βορέα
* Κλεοπάτρα, κόρη του Τρώα
* Κλεοπάτρα, μία από τις Δαναΐδες

## Μουσική
* Κλεοπάτρα, τραγουδίστρια
* Κλεοπάτρα, συγκρότημα

## Τέχνη
Στο λήμμα Κλεοπάτρα Ζ΄, υπάρχει κατάλογος ταινιών, έργων τέχνης και λογοτεχνικών έργων εμπνευσμένων από τη βασίλισσα Κλεοπάτρα της Αιγύπτου.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων

Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα
Σαρλ-Ωγκυστέν ντε Κουλόμπ

Ο **Σαρλ Ωγκυστέν ντε Κουλόμπ** (γαλλ.: *Charles Augustin de Coulomb*, ελλην.: Κάρολος Αυγουστίνος ντε Κουλόμπ) γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου του 1736 στο Ανγκουλέμ της Γαλλίας και πέθανε στις 23 Αυγούστου του 1806 στο Παρίσι.

## Βιογραφία
Σπούδασε στη στρατιωτική σχολή της πόλης Μεζιέρ και αποφοίτησε το 1761 ως στρατιωτικός μηχανικός με τον βαθμό του υπολοχαγού. Υπηρέτησε εννέα χρόνια στην Καραϊβική, όπου ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή των οχυρών της Μαρτινίκας. Το 1774 ο Κουλόμπ έγινε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Παρισιού. Βραβεύτηκε από την Ακαδημία για μία εργασία του σχετικά με τις μαγνητικές πυξίδες. Το 1779 δημοσίευσε την ανάλυσή του για την τριβή στη λειτουργία των μηχανών και συγκεκριμένα τον τρόπο της μεταβολής της τριβής με την πίεση. Βραβεύθηκε εκ νέου για αυτήν την μελέτη του, μία εργασία που έμεινε αξεπέραστη για 150 χρόνια. Τα επόμενα 25 χρόνια παρουσίασε στην Ακαδημία άλλες 25 μελέτες πάνω σε θέματα του ηλεκτρισμού, μαγνητισμού, της στρέψης και των εφαρμογών της. Συνέγραψε επίσης εκατοντάδες μελέτες για κατασκευές δημοσίων έργων. Ο Κουλόμπ ήταν πολυγραφότατος και δεν άφηνε να χαθεί καμία ευκαιρία για τη διεξαγωγή μελετών. Μελέτησε την αντοχή των υλικών και τις δυνάμεις φορτίων πάνω σε δοκούς συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη της στατικής των κατασκευών. Μελέτησε επίσης θέματα εργονομίας. Έθεσε τα θεμέλια της μελέτης βέλτιστης παραγωγής έργου από ανθρώπους και ζώα. Η εργασία του αυτή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις μετέπειτα μελέτες του Γκασπάρ-Γκυστάβ ντε Κοριόλις. 

Η πιο σημαντική μελέτη του, όμως, αφορούσε τους τομείς της ηλεκτροστατικής και του μαγνητισμού. Για να κάνει πειράματα χρησιμοποίησε το στροφικό εκκρεμές, το οποίο επινόησε ο ίδιος. Περιέγραψε επίσης τον τρόπο κατασκευής της μαγνητικής πυξίδας που βασίζεται στο στροφικό εκκρεμές. Απέδειξε τον φερώνυμο νόμο του αντίστροφου τετραγώνου για την ηλεκτροστατική δύναμη ανάμεσα σε δύο φορτία. 

Πέντε χρόνια προτού πεθάνει ο Κουλόμπ ήταν πρύτανης του Ινστιτούτου της Γαλλίας (όπως είχε μετονομαστεί η Ακαδημία Επιστημών του Παρισιού). Η συμβολή του στον ηλεκτρισμό και στον μαγνητισμό με τη διεξαγωγή πειραμάτων ακριβείας απέσπασε αυτό το μέρος της Φυσικής από την παραδοσιακή φυσική φιλοσοφία και το ανήγαγε σε θετική επιστήμη.

Η μονάδα μέτρησης του ηλεκτρικού φορτίου, στο διεθνές σύστημα μονάδων, φέρει προς τιμή του το όνομά του.

## Πηγές

# Serway, *Physics for Scientists and Engineers τόμος II - Ηλεκτρομαγνητισμός*, απόδοση στα ελληνικά Λ. Ρεσβάνης

## Παραπομπές

Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί
The Beekeeper

**The Beekeeper** ονομάζεται το δέκατο άλμπουμ της τραγουδίστριας και δημιουργού Τόρι Έιμος. Κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 2005, ενώ το πρώτο single με τίτλο "Sleeps With Butterflies" παίχτηκε στα ραδιόφωνα από τον Ιανουάριο του 2005, σημειώνοντας ιδιαίτερη επιτυχία. 

Περιλαμβάνει κελτικές χορωδίες και αφρικανικά τύμπανα και γνωστικιστικά θέματα. Είναι το πιο κατανοητό στιχουργικά άλμπουμ της Έιμος, καθώς δείχνει να έχει εγκαταλείψει τις βαριές μεταφορές για χάρη ευθέων νοημάτων. Ωστόσο αυτό στάθηκε και σημείο δυσαρέσκειας από ορισμένους θαυμαστές της, που θεωρούν πως έριξε το επίπεδό της. Παρόλα αυτά, η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ήταν το ίδιο επιτυχημένη όσο και οι παλιότερες.

Από το άλμπουμ εκδόθηκαν τρία single, με το "Sleeps with Butterflies" να γίνεται μεγάλη εμπορική επιτυχία στο ραδιόφωνο για ενήλικες στο πρώτο μισό του 2005, φτάνοντας στο Νο.2 του US Triple A Radio chart. Τα single που ακολούθησαν, "Sweet the Sting" και "Cars and Guitars", ήταν λιγότερο επιτυχημένα, μα εξασφάλισαν σταθερές πωλήσεις για το άλμπουμ, που έγινε πλέον χρυσό μέχρι το τέλος του 2005.

Ακολούθησε μια ειδική έκδοση, με μπόνους κομμάτι και DVD.

## Τα Κομμάτια του Album
Σε όλα τα τραγούδια σύνθεση και στίχοι δημιουργήθηκαν από την ίδια την Έιμος.

#"Parasol" – 3:54
#"Sweet the Sting" – 4:16
#"The Power of Orange Knickers" (συμμετέχει ο Damien Rice) – 3:36
#"Jamaica Inn" – 4:03
#"Barons of Suburbia" – 5:21
#"Sleeps with Butterflies" – 3:35
#"General Joy" – 4:13
#"Mother Revolution" – 3:58
#"Ribbons Undone" – 4:30
#"Cars and Guitars" – 3:45
#"Witness" – 6:06
#"Original Sinsuality" – 2:02
#"Ireland" – 3:49
#"The Beekeeper" – 6:50
#"Martha's Foolish Ginger" – 4:22
#"Hoochie Woman" – 2:34
#"Goodbye Pisces" – 3:36
#"Marys of the Sea" – 5:11
#"Toast" – 3:42
#"Garlands" (αποκλειστικά στην έκδοση με το DVD) – 8:18

## Αναφορές
* Το τραγούδι "Parasol" εμπνεύστηκε από τον πίνακα του Georges-Pierre Seurat με τίτλο  "Seated Woman with a Parasol".
* Το "Jamaica Inn" ξαναδιηγείται την ιστορία του ομώνυμου μυθιστορήματος της Δάφνης ντε Μοριέ και της ομώνυμης ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ.

## Οι Κήποι
Τα τραγούδια στο άλμπουμ χωρίζονται σε θεματικές ενότητες που ονομάζονται “Κήποι”. Αυτοί είναι:

## Συντελεστές
*Τόρι Έιμος – κυρίως φωνητικά, ακουστικό πιάνο  (Bösendorfer) και παραγωγή
* Damien Rice – φωνητικά 
* Matt Chamberlain - ντραμς
* Jon Evans - μπάσο
* Mac Aladdin – ηλεκτρική / ακουστική κιθάρα

## Τσαρτς
**Album** 

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Στίχοι του άλμπουμ. (Αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού τους.)

Beekeeper, The
Beekeeper, The
Καρχαροδοντόσαυρος

thumb|right|250px|Καρχαροδοντόσαυρος
Ο **Καρχαροδοντόσαυρος** (*Carcharodontosaurus*) ήταν τεράστιος σαρκοφάγος δεινόσαυρος της Κρητιδικής περιόδου. Έζησε στη Βόρεια Αφρική και είχε ογκώδες σώμα και ουρά, και βαριά κόκκαλα. Οι βραχίονές του ήταν κοντοί και κατέληγαν σε τρία δάχτυλα με αιχμηρά νύχια. Κυνηγούσε σε ζευγάρια ή μόνος του, Ορνιθόποδα όπως οι ουρανόσαυροι και Σαυρόποδα όπως ο Παραλιτιτάνας ήταν πιθανά θηράματα 

## Περιγραφή
μικρογραφία|καθόλου|Η εντύπωση του καλλιτέχνη
Είχε μήκος 8-14 μέτρα, και βάρος 6-8 τόνους. Είχε ένα μεγάλο κρανίο, περίπου 1,6 μ, μικρότερο μόνο από αυτό του Γιγανοτόσαυρου, με τον οποίο σχετίζεται στενά. Είχε μεγάλα και δυνατά σαγόνια με μακριά, πριονωτά δόντια 16 εκατοστά σε μήκος. Από τα πριονωτά δόντια έλαβε και το όνομά του (κάρχαρον = πριόνι). Αν και ήταν μεγαλύτερος από τον Τ. rex, ο εγκέφαλός του ήταν μικρότερος. Ήταν ένας πιο πρωτόγονος δεινόσαυρος σε σχέση με τον Τ. rex. Έζησε κατά την Κρητιδική περίοδο, περίπου πριν από 110 έως 90 εκατομμύρια έτη. Μπορεί να κυνηγούσε κατά ομάδες, όπως άλλοι Αλλοσαυρίδες, αλλά δεν υπάρχει κανένα απολίθωμα που να στηρίζει αυτή την άποψη.

## Ιστορία

Ο Καρχαροδοντόσαυρος έγινε αρχικά γνωστός από ένα ελλιπές κρανίο και μερικά κόκκαλα που βρέθηκαν από τους Depret και Savornin το 1927 στη Βόρεια Αφρική. Αρχικά αποκαλούνταν φ saharicus), όμως ο Ernst Stromer von Reichenbach του έδωσε το σημερινό του όνομα το 1931. Αυτά τα απολιθώματα καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1944. Το 1996, ο Paul Sereno και η ομάδα του βρήκαν ένα άλλο δείγμα κρανίου Καρχαροδοντόσαυρου στη βόρεια Αφρική.

Κατηγορία:Καρχαροδοντοσαυρίδες
Κεντρικό Παρθεναγωγείο Σμύρνης

Το **Κεντρικόν Παρθεναγωγείον** ήταν κορυφαίο ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα στη Σμύρνη. Λειτούργησε από το 1830 στη Σμύρνη έως τη Μικρασιατική Καταστροφή και αποκλήθηκε "Φάρος της Ανατολής". 

## Ιστορικό

Ιδρύθηκε το 1830 ως Αλληλοδιδακτικό σχολείο και ήταν το πρώτο ελληνικό σχολείο κοριτσιών στη Σμύρνη. Τα πρώτα χρόνια στεγάστηκε σε μια αίθουσα του Γραικικού νοσοκομείου. Το 1837 μεταφέρθηκε σε οίκημα που παραχωρήθηκε στον περίβολο της Αγίας Φωτεινής, γι'αυτό αρχικά ονομαζόταν "Παρθεναγωγείο της Αγίας Φωτεινής".
Το 1886 το "Κεντρικόν Παρθεναγωγείον" στεγάστηκε σε καινούργιο εντυπωσιακό νεοκλασικό κτίριο, με αέτωμα, προπύλαια και κίονες ιωνικού ρυθμού στην πρόσοψη. Ήταν έργο του αρχιτέκτονα Καραθανασόπουλου.
Το Κεντρικό διέθετε εξατάξιο δημοτικό σχολείο, τριτάξια αστική σχολή και επί Αρμοστείας (1919-1922) πλήρες Γυμνάσιο Θηλέων. Επίσης, λειτουργούσε τριτάξιο διδασκαλείο, στο οποίο εκπαιδεύονταν δασκάλες, που διορίζονταν στα σχολεία των μικρασιατικών πόλεων.
Περίφημη διευθύντρια του Κεντρικού υπήρξε η κορυφαία Σμυρναία παιδαγωγός Ουρανία Δούκα, στα χρόνια της οποίας το σχολείο αποκλήθηκε "Φάρος της Ανατολής". Στις αρχές του 20ού αιώνα στο σχολείο φοιτούσαν 2.000 μαθήτριες και δίδασκαν 23 εκπαιδευτικοί. Το 1922 με την Μικρασιατική Καταστροφή και την πυρπόληση της Σμύρνης διέκοψε τη λειτουργία του.

## Στη Νέα Σμύρνη

Σε ανάμνηση του ιστορικού Παρθεναγωγείου της Σμύρνης το 1973 δόθηκε η ονομασία "Κεντρικόν" στο Β' Γυμνάσιο Θηλέων Νέας Σμύρνης, το οποίο το 1979 που έγινε μικτό μετονομάστηκε σε 3ο Γυμνάσιο Ν. Σμύρνης.
Σήμερα την επωνυμία "Κεντρικό" φέρουν το 3ο Γυμνάσιο Ν. Σμύρνης και το 3ο Ενιαίο Λύκειο Ν. Σμύρνης.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εφημερίδα Καθημερινή, ένθετο «Επτά ημέρες», 3 Μαΐου 1998.
*Θ. Μπελίτσου, "Τα σχολεία της ελληνικής Σμύρνης στις αρχές του 20ού αιώνα", 1993.
*Θ. Μπελίτσου, "Από τη Σμύρνη στη Νέα Σμύρνη", 1997.

Κατηγορία:Σχολεία στη Σμύρνη
Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα
Κατηγορία:Εκπαιδευτήρια στη Νέα Σμύρνη
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατάλογος ελληνικών εφημερίδων Σμύρνης

Η αρχαιότερη εφημερίδα που έχει καταγραφεί είναι η Μνημοσύνη (πολιτική, φιλολογική, εμπορική) από το 1832. Το 1922 υπήρχαν 11 ελληνικές εφημερίδες στη Σμύρνη, με την Αμάλθεια να είναι η πιο γνωστή.
 
## Λίστα
### Εφημερίδες
Οι ελληνικές εφημερίδες που εκδίδονταν στη Σμύρνη: 

* Μνημοσύνη 1832-1835 
* Αμάλθεια 1838-1923 
*Αστήρ της Ανατολής 1841-1842  
* Μελησιγένης 1845 
* Εφημερίδα της Σμύρνης 1849-1855
* Ανατολή 1840-
* Αϊδίν 1869- 
* Βέλος 1874 - 1888  
* Πρόοδος 1872-1878
* Νέα Σμύρνη 1869-1912 
* Ευσέβεια 1861-1870 
* Θάρρος 1912-1922 
* Ιωνία 1874-1877 
* Σμύρνη 1873-1876 

* Αρμονία 1880-1922 
* Ημερησία 1905- 
* Εστία  -1922  
* Γιεβρί Ισμίρ 1905-
* La Reforme 1905-
* L΄Indepedant 1920-1922
* Ο Εργάτης 1908-1922
* Κόσμος ;; - 1922 
* Πατρίς ;; - 1922 
* Βήμα  -1922  
* Συνάδελφος  -1922  
* Τηλέγραφος  -1922  
*Ο Θεατής της Ανατολής (Le Spectateur de l'Orient) 1821-1827 (γαλλική) 

-Σε παραπομπή ο αριθμός των φύλλων και οι δέκα εφημεριδες που έχουν διασωθεί ψηφιακά.

### Περιοδικά
*Αποθήκη των Ωφελίμων Γνώσεων  Ιαν. 1837 - Δεκ. 1844 (αρ. τχ. 1-96) 
*Τέρψις 1870
*Νέα Ζωή 1920
* Κόσμος 1908 - 1922

### Τουρκικές
Οι τουρκικές εφημερίδες (σε αραβική γραφή) που υπήρχαν: 

*Aχενκ (Ahenk)
*Αναντολού (Anadolu)
*Κοϊλού (Köylü)
*Σαρκ (Şark)

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ελληνικών συνοικιών Σμύρνης

## Παραπομπές

## Σημειώσεις

## Πηγές
*Σμύρνη εφημερίδες 1907 digitallibrary.parliament
*Σμύρνη εφημερίδες 1908 digitallibrary.parliament
*Σμύρνη εφημερίδες 1909 digitallibrary.parliament
*Σμύρνη εφημερίδες 1910 digitallibrary.parliament
*Σμύρνη εφημερίδες 1911 digitallibrary.parliament
*Σμύρνη εφημερίδες 1912 digitallibrary.parliament
*Σμύρνη εφημερίδες 1913 digitallibrary.parliament
*Σμύρνη εφημερίδες 1919 digitallibrary.parliament
*Σμύρνη εφημερίδες 1920 digitallibrary.parliament
*Σμύρνη εφημερίδες 1921 digitallibrary.parliament
*Σμύρνη εφημερίδες 1922 digitallibrary.parliament

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εφημερίδες digitallibrary.parliament.gr
*Εφημερίδες & περιοδικά Σμύρνης
*Μέρος - Ημερήσιος και Περιοδικός Τύπος
*Συλλογή μικροταινιών εντύπων


σμυρνης
Ανδρέας Παπαγιαννακόπουλος

Ο **Ανδρέας Παπαγιαννακόπουλος** (Λιβάρτζι Αχαΐας, 1845 - Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 1911) ήταν δικηγόρος  και βουλευτής Καλαβρύτων και Αχαΐας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Λειβάρτζι Καλαβρύτων αλλά εγκαταστάθηκε νωρίς στην Πάτρα. Σπούδασε νομικά και ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία, όπου εξέδωσε τις εφημερίδες «Πέλοπας», το 1874, και «Τοξότης», το 1876. Το 1883 διορίστηκε δημοτικός αστυνομικός αλλά τον επόμενο χρόνο παύθηκε.

Το 1885 εκλέχτηκε βουλευτής Καλαβρύτων και στη συνέχεια, από το 1887 έως το 1910 βουλευτής Αχαΐας. Το 1907 έθεσε υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο της Πάτρας χωρίς επιτυχία. 

Απεβίωσε στις 12 Ιανουαρίου 1911 στην Αθήνα στον Ευαγγελισμό. Ο επικήδειος εκφωνήθηκε από τον Λουκά Ρούφο.
## Πηγές
* Νίκος Πολίτης, *Πατρινολογήματα*, Τόμος Β΄, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2004 ISBN 960-8260-63-9
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση
## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Καλαβρύτων
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας-Ήλιδος
Τζοβάννι Μπαττίστα Περγκολέζι

Ο **Τζοβάνι Μπαττίστα Περγκολέζι** ή **Τζανμπαττίστα Περγκολέζι** (ιταλ. *Giovanni Battista Pergolesi*, 4 Ιανουαρίου 1710 - 17 Μαρτίου 1736) ήταν Ιταλός συνθέτης, βιολιστής και οργανίστας. 

Γεννήθηκε στο Γιέζι του Μάρκε στις 4 Ιανουαρίου 1710 και σπούδασε στο ωδείο της Νάπολης. Έγραψε την κωμική όπερα *[[Υπηρέτρια Κυρά]]* (*La Serva Padrona*), γνωστή γιατί το ανέβασμά της στο Παρίσι το 1752 υπήρξε η αφορμή του «πολέμου των μπουφόνων», ανάμεσα στους οπαδούς της "ευχάριστης μουσικής" και στους οπαδούς της "καθαρής μουσικής". 

Άλλα έργα του είναι: *Stabat Μater* (για δύο φωνές, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο), δύο κοντσέρτα για φλάουτο, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο και οι όπερες *Σαλούστια*, *Ο περήφανος αιχμάλωτος*, *Ο Αδριανός στη Συρία*, *Ολυμπιάδα*, *Ο ερωτευμένος καλόγερος* (σε ναπολιτάνικο ιδίωμα) και *Φλαμίνιο*. 

Πέθανε πρόωρα σε ηλικία 26 ετών από φυματίωση στις 17 Μαρτίου 1736 στο Ποτσουόλι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Fondazione Pergolesi Spontini of Jesi- Ίδρυμα Περγκολέζι
* Σύντομη βιογραφία

Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Γκαμπριέλε Φαλόπιο

Ο **Γκαμπριέλε Φαλόπιο** (Gabriele Falloppio, 1523 - 9 Οκτωβρίου 1562), γνωστός και με το λατινικό του όνομα **Φαλόπιους**, ήταν ένας από τους σπουδαιότερους ανατόμους και ιατρούς του 16ου αιώνα.

Γεννήθηκε στη Μόντενα και πέθανε στην Πάντοβα. Το 1542 έγινε κληρικός και σπούδασε Ιατρική στη Φερράρα. Ερεύνησε επίσης το γεννητικό σύστημα της γυναίκας. Πέθανε στις 9 Οκτωβρίου 1562. Το όνομά του δόθηκε στις γυναικείες σάλπιγγες (Fallopian tubes).

Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί
Κατηγορία:Ιταλοί ανατόμοι
Κατηγορία:Ιταλοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Ιστορία της ανατομίας
Σπογγαλιευτικό

**Σπογγαλιευτικό** ή κοινώς **σφουγγαράδικο** ονομάζεται μικρό σχετικά πλοιάριο, ασχολούμενο με την αλιεία των σπόγγων, τη λεγόμενη σπογγαλιεία.

Το σπογγαλιευτικό κατά το είδος της επιχειρούμενης σπογγαλιείας μπορεί να είναι «καμακατζίδικο» (αλιεία με καμάκι) ή «γκαγκάβα» (αλιεία με γρύπο), ή και «μηχανοκάικο» (αλιεία με σκάφανδρο). Σπογγαλιευτικό όμως χαρακτηρίζεται και το «ντεπόζιτο», ως επί το πλείστον μεγάλη βρατσέρα που συνοδεύει τα μηχανοκάικα ως αποθήκη αλιευμένων προϊόντων, αλλά και ως αναπαυτήριο των πληρωμάτων τις μέρες αργίας ή ως πρόχειρο ακόμη πλωτό νοσοκομείο σε οργανωμένους στολίσκους σφουγγαράδικων.
 
Παλαιότερα, όταν τα σκάφη αυτά ήταν ιστιοφόρα, έφεραν ως εξαρτισμό (πανιά) τα μεν μηχανοκάικα και τα καμακατζίδικα σακκολαίφη, οι δε γκαγκάβες λατίνι.

Σπογγαλ
Σπογγαλιευτικο
Κατάλογος ελληνικών αλιευμάτων

Κατάλογος κυριοτέρων αλιευμάτων (αλιεία, ιχθυόσκαλα, ιχθυοτροφείο) των ελληνικών χωρικών υδάτων κατ΄ αλφαβητική σειρά της κοινής ονομασίας τους, κατά τις τέσσερις επίσημες διακρίσεις τους:

## [[Ψάρι|Ιχθύες]]

## Κεφαλόποδα
*Επιστημονική ταξινόμηση: ομοταξία Κεφαλόποδα, συνομοταξία Μαλάκια
*:Θράψαλα
*:Καλαμάρια
*:Λυδώνες
*:Μοσχιοί (Μοσχοχτάποδα)
*:Σουπιές
*:Χταπόδια

## [[Οστρακοειδή (διατροφή)|Οστρακοειδή]]
*Επιστημονική ταξινόμηση: ομοταξία Δίθυρα, συνομοταξία Μαλάκια
*:Αχιβάδες
*:Γυαλιστερές
*:Κυδώνια
*:Μύδια
*:Στρείδια
*:Χτένια
*Επιστημονική ταξινόμηση: ομοταξία Γαστερόποδα, συνομοταξία Μαλάκια
*:Πεταλίδες
*Επιστημονική ταξινόμηση: ομοταξία Μαλακόστρακα, υποσυνομοταξία Καρκινοειδή
*:Αστακοί
*:Γαρίδες
*:Καβούρια
*:Καραβίδες
*:Κωλοχτύπες
*Επιστημονική ταξινόμηση: συνομοταξία Εχινόδερμα
*:Αχινοί
*Επιστημονική ταξινόμηση: ομοταξία Ασκίδια, υποσυνομοταξία Χιτωνοφόρα
*:Φούσκα

## Διάφορα άλλα
:Σπόγγοι
:Κοράλια

## Ιχθυοκαλλιέργειες
:Γόνος
:Φαγκρί

## Σύνδεσμοι
*Species in Mediterranean Sea
*«ΚΥΡΙΑ ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ ΠΑΡΑΚΤΙΑΣ ΑΛΙΕΙΑΣ» (ΑΦΙΣΑ)
*«ΚΥΡΙΑ ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ ΠΕΛΑΓΙΚΗΣ ΑΛΙΕΙΑΣ» (ΑΦΙΣΑ)

*
*
Κατηγορία:Αλιεία
ελληνικων αλιευματων
Βραβείο Χορν

Το **Βραβείο Χορν** (*Χρυσός Σταυρός* για τους άνδρες) απονέμεται κάθε χρόνο προς έναν νέο ηθοποιό του θεάτρου, στη μνήμη του ηθοποιού Δημήτρη Χορν (1921-1998). Το βραβείο είναι ο χρυσός σταυρός που φορούσε ο ηθοποιός, τον οποίο παραδίδει ο κάθε βραβευθείς στον επόμενο. Το βραβείο θεσπίστηκε από το Σταμάτη Φασουλή.

Πρόεδρος της επιτροπής του βραβείου είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος. Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι απόφοιτοι δραματικής σχολής ή να έχουν πρωτοεμφανιστεί επαγγελματικά, το πολύ πέντε χρόνια πριν από τη θεατρική περίοδο για την οποία τιμάται.

Τα βραβεία αναφέρονται στην προηγούμενη χρονιά από την απονομή (έτσι, η πρώτη απονομή για το 2000 έγινε το 2001 κλπ.).

## Οι βραβευθέντες

Το έτος αφορά στο έτος απονομής του βραβείου (που αναφέρεται στην προηγούμενη σεζόν π.χ. το βραβείο που απονεμήθηκε το 2018 αναφέρεται στη θεατρική σεζόν 2016-2017). Την περίοδο της πανδημίας ο θεσμός του βραβείου Χορν ανέστειλε τη λειτουργία του. Για τις σεζόν 2019-2020 & 2020-2021 απονεμήθηκε ένα βραβείο. Το βραβείο για τις σεζόν 2019-2020 & 2020-2021 και τα βραβεία για τις σεζόν 2021-2022 και 2022-2023 απονεμήθηκαν το 2024.

## Παραπομπές


Χορν
Στιούαρτ Ρόζενμπεργκ

Ο **Στιούαρτ Ρόζενμπεργκ**  (11 Αυγούστου 1927- 15 Μαρτίου 2007),  ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης που έγινε περισσότερο γνωστός με την ταινία του *Ο μεγάλος δραπέτης*, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Πωλ Νιούμαν.

Υπήρξε από τους πιο φιλόπονους σκηνοθέτες, τόσο στον κινηματογράφο όσο και στη μικρή οθόνη. Με τον Πωλ Νιούμαν συνεργάστηκε σε άλλες τρεις ταινίες (**'Ο άνθρωπος της ημέρας'', ''Δύο ατίθασα λιοντάρια'' και ''Ο επιθεωρητής Χάρπερ**'). Ο Ρόζενμπεργκ σκηνοθέτησε την Κατρίν Ντενέβ στην πρώτη αμερικανική ταινία της στο πλευρό του Τζακ  Λέμον (*Τρέλες τ' Απρίλη*, 1969).

Σημαντικές ταινίες του είναι  Cool Hand Luke (1967), Voyage of the Damned (1976), The Amityville Horror (1979) και The Pope of Greenwich Village (1984). Σκηνοθέτησε επίσης ταινίες, όπως The April Fools (1969), WUSA (1970), Pocket Money (1972)  The Drowning Pool (1975), Ο ντετέκτιβ του Σαν Φρανσίσκο (1973), Love and Bullets (1979), Let's Get Harry (1986) και άλλες. Πέθανε σε ηλικία 79 ετών από καρδιακή ανακοπή.

## Παραπομπές


## Βραβεύσεις
*1961 Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου, Βραβείο OCIC , για το *Question 7* 
*1961 Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου , καλύτερης νεανικής ταινίας, για το *Question 7* 
*1963 Βραβείο Emmy  για το *The Defenders: "The Madman"* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Τόμας Μπέιζ

Ο **Τόμας Μπέιζ** (, περ. 1701 – 7 Απριλίου 1761) Βρετανός κληρικός και μαθηματικός, γιος πρεσβυτεριανού ιερέα, έγινε γνωστός μετά θάνατον ως θεμελιωτής μιας ειδικής περίπτωσης του θεωρήματος του Μπέυζ.

Γεννήθηκε στο Λονδίνο και σπούδασε Θεολογία και Λογική στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου (1719), καθώς ως αντικονφορμιστής δεν μπορούσε να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ. Ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του έγινε και ο ίδιος πρεσβυτεριανός ιερέας. Έζησε στο Τάνμπριτζ Γουέλς του Κεντ και ασχολήθηκε, εκτός από τη θεολογία, με τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες. Εν ζωή δημοσίευσε δύο έργα:

* *Divine Benevolence, or an Attempt to Prove That the Principal End of the Divine Providence and Government is the Happiness of His Creatures* (1731), 
* *An Introduction to the Doctrine of Fluxions, and a Defence of the Mathematicians Against the Objections of the Author of the Analyst* (εκδόθηκε ανώνυμα το 1736). Εδώ υπεραμύνθηκε του λογισμού του Νεύτωνα ενάντια στην κριτική του Τζορτζ Μπέρκλεϊ). 

Η Στατιστική τον απασχόλησε ιδιαίτερα, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του έργου του στον συγκεκριμένο τoμέα είδε το φως της δημοσιότητας μετά το θάνατό του. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ένα δοκίμιό του με τίτλο "An Essay towards solving a Problem in the Doctrine of Chances". 

Ο Μπέυζ πέθανε στο Τάνμπριτζ Γουέλς και ετάφη στο κοιμητήριο Μπάνχιλ Φιλντς του Λονδίνου, τόπο ταφής πολλών αντικονφορμιστών. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ποιος ήταν ο αιδ. Thomas Bayes?
* Βιογραφικά στοιχεία του Thomas Bayes
* Thomas Bayes. "An essay towards solving a Problem in the Doctrine of Chances" *(Το δοκίμιο του Bayesστην αρχική του έκδοση)*
* Thomas Bayes, Μία επιστολή στον John Canton, Phil. Trans. Royal Society London, 53 (1763), 269-271.
* Το θεώρημα Bayes plato.stanford.edu

Κατηγορία:Άγγλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Άγγλοι κληρικοί
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 18ου αιώνα
Βασίλειο (βιολογία)

Στην κλασική συστηματική ταξινόμηση ως **βασίλειο** (λατ.: *Regnum*) ονομάζεται η υψηλότερη κατηγορία της συστηματικής ταξινόμησης. Αρχικά όλα τα ζωντανά όντα διαιρούνταν μόνο σε **Φυτά** και **Ζώα**, αργότερα προστέθηκαν τα Πρώτιστα (Protista). Έπειτα προστέθηκαν τα Μονήρη και διαχωρίστηκαν οι Μύκητες από τα Φυτά. Τελευταία προστέθηκαν τα Αρχαιοβακτήρια. Αυτά τα 6 βασίλεια, βάσει γενετικών εξετάσεων, διαιρέθηκαν τελευταία σε τρία **Υπερβασίλεια** (*Superregna*), σύμφωνα με το σχήμα. Σε βασίλεια διαιρούνται μόνον τα Ευκάρυα (*ευκαρυώτες*).

Το βασίλειο αποτελείται από ταξινομικές βαθμίδες, τις συνομοταξίες, που είναι συγγενείς μεταξύ τους. Μεταξύ συνομοταξιών και βασιλείου υπάρχουν άλλες κατηγορίες· οι πιο κοντινές στο βασίλειο είναι το **Υποβασίλειο** (*Subregnum*) και το **Ανθυποβασίλειο** (*Infraregnum*).

Σύγχρονες έρευνες καταργούν το βασίλειο των Πρωτίστων και το αντικαθιστούν με τις υπερομάδες (ή τα ανθυποβασίλεια): Χρωμοκυψελιδωτά (Chromalveolata), Αμοιβόζωα (Amoebozoa), Αυλακωτά (Excavata) και Ριζωτά (Rhizaria). Οι άλλες δύο ευκαρυωτικές υπερομάδες είναι τα Αρχαιοπλαστωτά (Archaeoplastida), τα οποία συμπεριλαμβάνουν τo βασίλειo των Φυτών (Plantae), και τα Οπισθόκοντα (Opisthokonta), τα οποία συμπεριλαμβάνουν τα βασίλεια των Ζώων (Animalia) και των Μυκήτων (Fungi).  

## Αναφορές
Και (συνοικία)

thumb|250px
thumb|250px|Το Και γύρω στο 1910.
Με το όνομα **Καί** ή **Κε**, (από το γαλλικό *Quai*, αποβάθρα) φέρονταν η, κατά μήκος της παραλίας, ξακουστή συνοικία της Σμύρνης.

Το Κε ήταν η παραλιακή και πιο κοσμοπολίτικη συνοικία της Σμύρνης. Εκεί βρίσκονταν τα μεγαλύτερα θέατρα, οι κινηματογράφοι, όλες οι τράπεζες και τα γραφεία των ατμοπλοϊκών εταιρειών, αντίστοιχα με την παραλία της Θεσσαλονίκης. Στο Κε από τις αρχές του 19ου αιώνα είχαν μεταφέρει τις κατοικίες τους οι πλούσιοι Ευρωπαίοι αλλά και πολλοί Έλληνες. Ο κεντρικός δρόμος, η *Οδός προκυμαίας*, ήταν λιθόστρωτος με πλάκες από την Νεάπολη, ενώ την διέσχιζε ιππήλατος σιδηρόδρομος.

Μπροστά στο Και διαμορφώνονταν το λιμάνι της Σμύρνης, αλλά και στο νότιο άκρο οι μεγάλοι στρατώνες και σχεδόν τα πιο πολλά δημόσια κτίρια. Σε νοικιασμένη έκταση κατασκεύασε ο Πανιώνιος το πρώτο του γήπεδο. Στην παραλία αυτή είχαν αναπτυχθεί πολλές ναυταθλητικές δραστηριότητες, κυρίως από τον ναυταθλητικό όμιλο Πέλοπα. 

Από τον κεντρικό προβλήτα της παραλίας του Κε, στις 2 Μαΐου 1919 αποβιβάστηκε και προέλασε στην προκυμαία ο Ελληνικός στρατός και το 1/38 σύνταγμα Ευζώνων. Εκεί στις 27 Αυγούστου 1922 και τις πρώτες ημέρες μετά στοιβάχθηκαν και πέθαναν χιλιάδες Έλληνες πρόσφυγες με την ελπίδα να φύγουν στην Ελλάδα μετά την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου και την άτακτη αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού. Δυστυχώς όμως τα ελληνικά πολεμικά και εμπορικά πλοία ήταν δεσμευμένα από κινηματίες στο λιμάνι της Χίου, ενώ το μόνιμα αγκυροβολημένο στη Σμύρνη ελληνικό Θωρηκτό Κιλκίς είχε μεθορμίσει στη Σάμο για την επιβολή της επανάστασης που ξέσπασε μετά.

Όλη η συνοικία του Κε κάηκε λίγο μετά την είσοδο των Τούρκικων στρατευμάτων στη Σμύρνη στις 31 Αυγούστου 1922. 

## Δείτε επίσης
* Καταστροφή της Σμύρνης

## Πηγές
* Βιβλίο *Η Σμύρνη του Πανιώνιου* Πέτρου Λινάρδου, Έκδοση *Οι φίλοι των τεχνών*, Νέα Σμύρνη 1998 ISBN 960-86238-0-4.
* Εφημερίδα Καθημερινή, ένθετο «Επτά ημέρες», 3 Μαΐου 1998.

Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές της Σμύρνης
Τέοντορ Μόμσεν

Ο **Κρίστιαν Ματίας Τέοντορ Μόμσεν** (*Christian Matthias Theodor Mommsen*, 30 Νοεμβρίου 1817 - 1 Νοεμβρίου 1903) ήταν Γερμανός κλασικιστής, νομικός και ιστορικός. Υπήρξε επίσης επιφανής πολιτικός, μέλος του πρωσικού και του γερμανικού κοινοβουλίου. Του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1902.
Οι εργασίες του για το ρωμαϊκό δίκαιο και για το νόμο των υποχρεώσεων άσκησαν σημαντική επίδραση στο γερμανικό αστικό κώδικα (BGB). Ανακάλυψε τον Jordanes Getica, του οποίου τα έργα είχαν χαθεί.

## Βιογραφία
Ο Τέοντορ Mόμσεν γεννήθηκε στο Γκάρντινγκ της επαρχίας Σλέσβιχ και ήταν γιος ενός φτωχού ιερέα. Μεγάλωσε στο Ολντέσλοε και τελείωσε το γυμνάσιο στην Αλτόνα του Αμβούργου. Μελέτησε αργότερα τα ελληνικά και τα λατινικά και έλαβε το δίπλωμά του το 1837, ως διδάκτωρ του ρωμαϊκού δικαίου. Δεδομένου ότι δεν μπόρεσε να περάσει τα οικονομικά, γράφτηκε στο πανεπιστήμιο του Κιέλου, όπου μελέτησε τη νομολογία από το 1838 έως το 1843. Χάρη σε μια δανική επιχορήγηση, ήταν σε θέση να επισκεφτεί τη Γαλλία και την Ιταλία. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1848 στη Γερμανία, ο Mόμσεν εργάστηκε ως ανταποκριτής στο Ρέντσβμουρκ, που υποστήριζε την προσάρτηση του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της συνταγματικής μεταρρύθμισης. Έγινε καθηγητής της Νομικής στο ίδιο έτος στο πανεπιστήμιο της Λειψίας. Όταν διαμαρτυρήθηκε για το νέο σύνταγμα της Σαξωνίας το 1851, έπρεπε να παραιτηθεί. Εντούτοις, το επόμενο έτος έλαβε μια καθηγεσία για το ρωμαϊκό δίκαιο στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το 1854 έγινε καθηγητής της Νομικής στο πανεπιστήμιο του Μπρεσλάου, όπου συνάντησε τον Jakob Bernays. Ο Mόμσεν έγινε ερευνητικός καθηγητής στην ακαδημία του Βερολίνου των επιστημών το 1857. Βοήθησε αργότερα στη δημιουργία και διαχείριση γερμανικού αρχαιολογικού ιδρύματος στη Ρώμη. Το 1858 διορίστηκε ως μέλος της ακαδημίας των επιστημών στο Βερολίνο, και έγινε επίσης καθηγητής της ρωμαϊκής ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1861, όπου παρέμεινε μέχρι το 1887. Είναι ένας από τους πολύ λίγους non-fiction συγγραφείς που έλαβε το βραβείο Νόμπελ στη λογοτεχνία. Ο Mόμσεν είχε δεκαέξι παιδιά με τη σύζυγό του Marie (κόρη του συντάκτη Karl Reimer από τη Λειψία), μερικά από την οποία πέθαναν σε νεαρή ηλικία. Δύο από τους δισέγγονούς του, ο Χανς και ο Βολφγκαγκ, ήταν Γερμανοί ιστορικοί. 

## Έργο
Ο Mόμσεν δημοσίευσε εκατοντάδες εργασίες (βιβλιογραφικοί κατάλογοι του 1905 αναφέρουν πάνω από 1.000) και θέσπισε αποτελεσματικά ένα νέο πλαίσιο για τη συστηματική μελέτη της ρωμαϊκής ιστορίας. Αν και ατελής, η «*ιστορία της Ρώμης*» έχει θεωρηθεί η κύρια εργασία του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες
Αυξέντιος

Το όνομα **Αυξέντιος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

## Χριστιανοί άγιοι
* Αυξέντιος ο μάρτυρας (3ος αι.)
* Αυξέντιος ο Ερημίτης (5ος αι.)
* Αυξέντιος ο Αλαμάνος ή Αυξουθένιος (Μεσαίωνας)
* Αυξέντιος ο νεομάρτυρας (1690-1720)

Αμφιλεγόμενο πρόσωπο σε αυτή την ενότητα αποτελεί ο
* Αυξέντιος ο διάκονος (18ος αι.) από την Άνδρο, ο επονομαζόμενος όσιος

## Επίσκοποι
* Αυξέντιος Μεδιολάνων (4ος αι.)
* Αυξέντιος Μοισίας (4ος αι.), Αρειανός

## Δείτε επίσης
* Αυξεντίου
Άγιος Ισαάκιος

Ο **Άγιος Ισαάκιος**, ο ιδρυτής της Μονής των Δαλματών, έζησε στα μέσα του 4ου αιώνα, δρώντας κυρίως στην Κωνσταντινούπολη. Ως μοναχός, κατά την παράδοση, επέκρινε δημόσια τον αυτοκράτορα Ουάλη για την προτίμησή του προς την αίρεση του Αρειανισμού και γι' αυτό φυλακίστηκε. Έγινε γνωστός όταν προέβλεψε τον θάνατο του αιρετικού αυτοκράτορα και γι' αυτό ο διάδοχός του Θεοδόσιος Α΄ τον απελευθέρωσε, αποκατέστησε την Ορθοδοξία και απαγόρευσε τον Αρειανισμό. Ο Άγιος επέστρεψε στο μοναστήρι του (των Δαλματών) όπου και πέθανε στις 30 Μαΐου του 383. Επί Πέτρου του Μεγάλου ανακηρύχθηκε ως ο προστάτης Άγιος της δυναστείας των Ρωμανώφ.

Ισαάκιος
Ανδρέας Λόντος

Με το όνομα **Ανδρέας Λόντος** αναφέρονται οι:

*Ανδρέας Σ. Λόντος, (1784-1845), καζάς, μέλος της Φιλικής Εταιρείας & υπουργός
*Ανδρέας Χ. Λόντος, (1811-1881), δήμαρχος Πατρέων & βουλευτής Αχαΐας
Αυξέντιος ο Ερημίτης

Ο **Άγιος Αυξέντιος ο Ερημίτης** γεννήθηκε γύρω στα 400 στη Συρία. Αρχικά υπηρέτησε ως στρατιώτης στη φρουρά του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄. Κάποια στιγμή εγκατέλειψε τον στρατό και αποσύρθηκε ως ερημίτης. Μετά τη Σύνοδο της Χαλκηδόνας αποσύρθηκε στο όρος Σκόπας της Βιθυνίας. Πέθανε στις 25 Οκτωβριου 473.

Είναι αναγνωρισμένος άγιος της Ορθοδόξου και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και η μνήμη του τιμάται την ημέρα του θανάτου του.

Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 5ου αιώνα
Ρωμανός Αλυφαντής

Ο **Ρωμανός Αλυφαντής** (21 Μαρτίου 1986) είναι πρωταθλητής της κολύμβησης από την Αθήνα. Το πλήρες όνομά του είναι Ιάσονας - Ρωμανός Αλυφαντής. Αγωνίστηκε στα 200μ. πρόσθιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, όμως αποκλείστηκε από τον τελικό το 2004. Το 2005 σημείωσε πολλά ρεκόρ. Το 2008 έλαβε μέρος ξανά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Πεκίνο, χωρίς διάκριση.

## Επιτυχίες 2005-2007
Στα 100μ. με επίδοση 1:01.57, κέρδισε αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005, στην Αλμερία της Ισπανίας, που αποτελεί πανελλήνιο ρεκόρ. Την προηγούμενη επίδοση κατείχε ο ίδιος, με 1:02.74, από τις 13 Ιουνίου 2005 στο μίτινγκ Mare Nostrum που διεξήχθη στη Ρώμη. 

Στο ανοιχτό πρωτάθλημα κολύμβησης της Ισπανίας,  στο Σαβαδέλ, ο Έλληνας πρωταθλητής, μετά τη νίκη του στα 200μ. μικτή ατομική, πρώτευσε και στα 100μ. πρόσθιο, με χρόνο 1:01.13, το Μάρτιο του 2006.
Στα  προκριματικά μάλιστα, ο Αλυφαντής κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ με επίδοση 1:00.74 (προηγούμενο δικό του με 1:00.82 από τις 2 Φεβρουαρίου 2006 στο ΟΑΚΑ), που αποτελεί και ρεκόρ αγώνων, πλησιάζοντας παράλληλα ακόμη περισσότερο το ρεκόρ Ευρώπης του Ρόμαν Σλούντνοφ (1:00.36).

Ο Ρωμανός Αλυφαντής ήταν 5ος στα 200μ. πρόσθιο στη Βαρκελώνη, όπου διεξήχθη, τον Ιούνιο του 2006,  το τελευταίο μίτινγκ κολύμβησης της σειράς «Mare Nostrum». Ο Έλληνας πρωταθλητής σημείωσε επίδοση 2:17.35 στον τελικό, ενώ στον προκριματικό ήταν τέταρτος με 2:19.09. 

Παράλληλα, ο Αλυφαντής κατετάγη πέμπτος στα προκριματικά των 200μ. μικτή ατομική με 2:07.05, αλλά δεν «έπεσε» στον τελικό, παρότι είχε δικαίωμα συμμετοχής, ενώ δεν συμμετείχε καθόλου στα 50μ. πρόσθιο. Τον Ιούνιο του 2007 πέτυχε νέο ρεκόρ στα 100μ..

Στις 16 Δεκεμβρίου του 2007, αν και αποκλείστηκε από τον τελικό, πέτυχε πανελλήνια επίδοσημε 2.09.58 στα 200 μ. πρόσθιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 25άρας πισίνας, που  διεξήχθη στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας. 

### Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Ο αθλητής έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο, τον Αύγουστο του 2008, χωρίς να καταφέρει να προκριθεί σε τελικό.  Στα 100 μ. πρόσθιο αποκλείστηκε από την ημιτελική φάση, καθώς κατατάχθηκε 50ός στο σύνολο.. Χωρίς πρόκριση ήταν και η συμμετοχή του στα προκριματικά των 400 μ. μικτής ατομικής, όπου κατετάγη 25ος. Στα προκριματικά των 200 μ. πεταλούδα ήταν 27ος στο σύνολο και αποκλείστηκε. Στα 200 μ. πρόσθιο ήταν 41ος στα προκριματικά με συνέπεια να αποκλειστεί και πάλι.

### Μετέπειτα καριέρα
Τον Δεκέμβριο του 2008 πέτυχε πανελλήνια επίδοση στα 200 μ. στο πρόσθιο. Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009 στην Πεσκάρα της Ιταλίας, κατέκτησε ένα χάλκινο μετάλλιο στα 200 μ. μικτή ατομική.

## Παραπομπές


Αλυφαντ
Κατηγορία:Κολυμβητές ΠΑΟ
Κρίστοφ Μπρόιχ

Ο **Κρίστοφ Μπρόιχ** (*Christoph Broich*, Sadt Blankenberg, Γερμανία, 30 Οκτωβρίου 1966) είναι Γερμανός σχεδιαστής μόδας.

Σπούδασε καλές τέχνες στο *Rheinbach*, όπου γνώρισε και τον συνεταίρο του Thomas Engels. Το 1992 μαθήτευσε στους Muller und Sohn στο Βερολίνο, και την επόμενη χρονιά συνεργάστηκε με τη Vivienne Wetswood. Το 1994 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην περίφημη Βασιλική Ακαδημία των Καλών Τεχνών της Αμβέρσας. Το 1997 σχεδίασε για την Puma τα επίσημα ενδύματα των αθλητών Linford Christie, Merlene Ottey, Jamie Baulch, Colin Jackson, Heike Drechsler στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Αθήνας και παρουσίασε την πρώτη του κολεξιόν για γυναικεία ενδύματα (άνοιξη/καλοκαίρι 1997). Ένα χρόνο αργότερα παρουσίασε την πρώτη του ανδρική κολεξιόν (άνοιξη/καλοκαίρι 1998). Το 2002 ανοίγει το πρώτο του κατάστημα στην Αμβέρσα *Christoph Broich SHOP*. Το 2004 σε συνεργασία με την εταιρεία οπτικών *Theo* δημιουργεί την *Christoph Broich sunglasses*

## Εκθέσεις

**Never Mind The Bollocks - Here's [[Amanda Lear]]*,  ομαδική καλλιτεχνική έκθεση στην ΕΝVOY Gallery, Νέα Υόρκη (Απρίλιος - Μάιος 2006)
**LARA*  ατομική καλλιτεχνική έκθεση στην S&S Gallery, Αμβέρσα (Σεπτέμβριος 2005 - Ιανουάριος 2006)
**[[Πτυχώσεις]] – Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ου αιώνα* συμμετοχή στην έκθεση ως σχεδιαστής μόδας. Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα (Ιούνιος - Οκτώβριος 2004)
**PREVIEW* καλλιτεχνική έκθεση στο μουσείο μόδας MOMU, Αμβέρσα 2002
**Ultra Noir*, καλλιτεχνική έκθεση στα Printemps, Παρίσι(Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2001) 
**BorgerArt* ομαδική έκθεση με καλλιτέχνες από την Αμβέρσα
**FOLDED* ατομική καλλιτεχνική έκθεση στην S&S Gallery, Αμβέρσα (Νοέμβριος 2000 - Ιανουάριος 2001)
**Fusion Week*, πρόσκληση για ντεφιλέ, Μόσχα (Οκτώβριος 2001)
**European Designers Revolution*, πρόσκληση από την Lycra για ντεφιλέ στο Ντίσελντορφ (Αύγουστος 2000)
*΄΄World Cosmopolitan Fashion Show*, πρόσκληση από το περιοδικό SPRING Magazine Japan για ντεφιλέ, Τόκιο Φεβρουάριος 2000)

==Διακρίσεις==
* Τον Αύγουστο του 2000 τιμήθηκε στη Γερμανία με το πρώτο βραβείο  του *25ου Διεθνή Διαγωνισμού DIH* 
* Ήταν ο πρώτος νικητής στο διαγωνισμό "Fashion View '96" και *New Faces - Fashion 2000* του γερμανικού περιοδικού BUNTE 
* Διακρίθηκε επίσης (δεύτερος) στο διαγωνισμό σχεδίου "La Belgique a du Talent", Βρυξέλες, Φεβρουάριος 1994

==Βιβλιογραφία==
**Πτυχώσεις – Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ου αιώνα'', Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού ΑΕ, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, Αθήνα 2004, ISBN 960-8276-18-7
* Georgina O'Hara Callan, "The Thames & Hudson dictionary of fashion and fashion designers", Thames & Hudson, Italy 2001 
* Anne Stegeneyer, "Who's who in fashion", Fairchild Publications, USA 1988.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα Christoph Broich 
* ENVOY Gallery

Κατηγορία:Γερμανοί σχεδιαστές μόδας
Κατηγορία:Γερμανοί καλλιτέχνες
Έλληνες σπογγαλιείς στην Αμερική

Η προτροπή Ελλήνων δυτών σπογγαλιέων στις αμερικανικές θάλασσες χρονολογείται επίσημα από το 1902, όταν ο τότε αρχιναυπηγός του Ισπανικού Βασιλικού Ναυτικού δον Χοζέ Καστελλότε υ Πινάσο αποτάθηκε στον Έλληνα, τότε υποπλοίαρχο του ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού Σ. Λυκούδη, δια του Ισπανού ναυάρχου Θερβάντες, προς υπόδειξη ικανών δυτών για επιχειρούμενη σπογγαλιεία στις Βαλεαρίδες νήσους. Οι υποδειχθέντες τότε Αιγινίτες και Υδραίοι πήγαν και διαπίστωσαν επί τόπου την άριστης ποιότητας των εκεί σπόγγων αλλά σε μικρή όμως ποσότητα. Κατά το στάδιο αυτό των ερευνών εντοπισμού σπογγαλιευτικών περιοχών πληροφορήθηκαν από τους Κουβανούς συνεργάτες τους ότι οι περιοχές Φλόριντας (των ΗΠΑ) και Γιουκατάν στο Μεξικό βρίθουν από σπόγγους που δεν αλιεύονται λόγω έλλειψης πεπειραμένων δυτών.

Μετά την λήξη της εξάμηνης σύμβασης, εκείνης της αποστολής,  τρεις Αιγινήτες δύτες ξεκίνησαν από μόνοι τους μαζί με τον Άγγλο Γ. Μπράουν, (διευθυντή του σπογγεμπορικού οίκου Γκρέαγουελ Μπράουν  Κόμπανυ στην Αίγινα) που ήθελε και ο ίδιος να σχηματίσει ανάλογη γνώμη και αντίληψη και πήγαν στη Φλόριντα και στο Μεξικό. Έκτοτε ακολούθησε ο εκπατρισμός πολλών Ελλήνων δυτών που πράγματι είχαν σαγηνευτεί από το εξαιρετικά υψηλό κέρδος από την ευχερή και άνετη σπογγαλιεία σ΄ εκείνους τους τόπους.

Στους Έλληνες επίσης εκείνους ανήκει και η τιμή της πρώτης έκτοτε (1903-1904) εισαγωγής και χρήσης του σκάφανδρου ως σπογγαλιευτικό μέσο στις μακρινές εκείνες θάλασσες, που ως τότε η σπογγαλιεία γινόταν είτε με καμάκι, είτε με ελεύθερη κατάδυση περιορισμένου κάθε φορά χρόνου.

Ελληνες σπογγαλιεις
Ελληνες σπογγαλιεις
Ελληνες σπογγαλιεις
Τάνυα Ράινχαρτ

Η **Τάνυα Ράινχαρτ** (23 Ιουλίου 1943 – 17 Μαρτίου 2007) ήταν Ισραηλινή γλωσσολόγος. Έγινε περισσότερο γνωστή χάρη στη συστηματική αρθρογραφία της για το παλαιστινιακό ζήτημα. Άρθρα της δημοσίευε στην ισραηλινή εφημερίδα Γεντιότ Αχαρονότ και στην ιστοσελίδα *[[Counterpunch]]*.

Η Ράινχαρτ σπούδασε φιλοσοφία και εβραϊκή φιλολογία στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. Το 1976 αναγορεύτηκε διδάκτορας στο MIT. Επιβλέπων καθηγητής της ήταν ο Νόαμ Τσόμσκι.

Ο Τσόμσκι, γράφοντας για τον θάνατό της, σημείωσε πως η Ράινχαρτ θα μείνει στη μνήμη "όχι μόνο ως ασυμβίβαστη και έντιμη υπερασπίστρια των δικαιωμάτων των Παλαιστίνιων, αλλά και ως μία από εκείνους που πάλεψαν για να υπερασπιστούν την ηθική ακεραιότητα της ίδιας της ισραηλινής κοινωνίας και την ελπίδα για αξιοπρεπή επιβίωσή της".

Η Ράινχαρτ είχε πρόσφατα δεχθεί κριτικές επειδή υποστήριξε μια έκκληση ακαδημαϊκών από όλο τον κόσμο για μποϊκοτάζ στις συνεργασίες με ισραηλινά πανεπιστήμια.

Στα ελληνικά κυκλοφορεί το βιβλίο της *Ισραήλ-Παλαιστίνη. Πώς να δώσουμε τέλος στον πόλεμο του 1948;* από τις εκδόσεις Πατάκη.

## Εργογραφία
* *Israel/Palestine: How to End the War of 1948.* Seven Stories Press, New York 2002, ISBN 1-58322-538-2
* *The Road Map to Nowhere: Israel/Palestine Since 2003.* Verso, London 2006, ISBN 1-84467-076-7
* *Tanja Reinhart, Interface Strategies: Optimal and Costly Computations* MIT PR 2006

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισραηλινοί γλωσσολόγοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Εβραίοι γλωσσολόγοι
Σπαράγγι

thumb|right|Λευκά και πράσινα σπαράγγια
thumb|right|Φυσικό σπαράγγι
Το **σπαράγγι** (επιστημονική ονομασία: Asparagus officinalis) ήταν γνωστό στην αρχαία Αίγυπτο καθώς έχουν βρεθεί τοιχογραφίες στις πυραμίδες όπου πιστεύεται ότι χρονολογούνται γύρω στο 5000 π.Χ. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι το καλλιεργούσαν, μπορεί να ήταν και αυτοφυές.

Στη Μικρά Ασία πιστεύεται ότι καλλιεργήθηκε 2000 χρόνια πριν από την εποχή των Ρωμαίων, ήταν γνωστό φάρμακο για τον οδοντόπονο, καρδιοπάθεια, νύγματα εντόμων και άλλες περιπτώσεις. Από τη Μεσόγειο διαδόθηκε στη Βόρεια Ευρώπη και από εκεί στη Βόρεια Αμερική. Στη Βόρεια Ευρώπη διαδόθηκε η παραγωγή λευκών σπαραγγιών, ενώ στη Βόρεια Αμερική η καλλιέργεια πράσινου σπαραγγιού.

Στην Ελλάδα εμφανίστηκε ως άγριο, αυτοφυές φυτό σε πολλές υγρές, ημιορεινές περιοχές με την ονομασία «*βλαστάρια*». Γρήγορα εκτιμήθηκε η αξία του για τις διάφορες φαρμακευτικές και διαιτητικές του ιδιότητες, γι' αυτό και άρχισε η εντατική καλλιέργειά του.

Τα πράσινα σπαράγγια οφείλουν το χρώμα τους στην χλωροφύλλη που συντίθεται με την έκθεση τους στον ήλιο. Τα λευκά είναι σπαράγγια καλλιέργειας και σκεπάζονται με χώμα ώστε να διατηρούν το λευκό χρώμα τους. Υπάρχουν σπαράγγια και σε ιώδη απόχρωση για όσα έχουν εκτεθεί λίγες μόνο ώρες στο χάδι του ήλιου.

Δεν περιέχουν κορεσμένα λιπαρά ή χοληστερόλη. Είναι πολύ καλή πηγή φυτικών ινών, αφού μόλις τα 100 γρ. μπορούν να καλύψουν το 8% των ημερήσιων αναγκών μας. Αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, βιταμίνης C, βιταμίνης Ε, βιταμίνης Κ, θειαμίνης, ριβοφλαβίνης, νιασίνης και φυλλικού οξέος. Καλή πηγή μετάλλων και ιχνοστοιχείων όπως το σελήνιο, ο σίδηρος και ο φωσφόρος, το κάλιο, ο χαλκός και το μαγγάνιο. Είναι καλή πηγή βιταμίνης Β6, ασβεστίου, μαγνησίου και ψευδαργύρου. Τέλος, είναι και φυτική πηγή πρωτεΐνης, με απόδοση 2γρ στα 100γρ λαχανικών.

Έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και μπορούν να βελτιώσουν την αρτηριακή πίεση, την ευγλυκαιμική κατάσταση και έχουν ευεργετικά οφέλη στα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα. Βοηθούν πολύ στη μελανίνη στα μαλλιά αλλά και στο δέρμα λόγω του χαλκού που περιέχουν.

Χρειάζεται όμως πολλή προσοχή στην κατανάλωσή τους, από όσους δεν μπορούν να μεταβολίσουν τις πουρίνες.

Τα σπαράγγια συλλέγονται την άνοιξη, μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου. Στο διαιτολόγιό σας μπορείτε να τα εντάξετε ως συνοδευτικό, σε σαλάτα, ορεκτικό ή σε ομελέτα σφουγγάτο (με αυγά).

Οι θεραπευτικές ιδιότητες του σπαραγγιού ήταν γνωστές από την αρχαιότητα, με ένθερμους υποστηρικτές τον Ιπποκράτη και τον Διοσκουρίδη. Αργότερα, το χρησιμοποίησαν οι φαρμακοποιοί παρασκεύαζαν ένα σιρόπι με βάση τα σπαράγγια και τα προωθούσαν ως διουρητικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*Παραγωγή σπαραγγιού με βιολογικές μεθόδους

Κατηγορία:Λαχανικά
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Φυτά εισβολείς
Κατηγορία:Ασπαραγοειδή
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Κυβικό μέτρο

thumb|right|250px|Κυβικό μέτρο μπετόν
Το **κυβικό μέτρο** (**m³**) ή σπανιότερα *κυβόμετρο* είναι η μονάδα μέτρησης του όγκου.

Πρόκειται για τον όγκο που καταλαμβάνει ένας συμπαγής* κύβος, του οποίου κάθε ακμή είναι ίση με 1 μέτρο. Ειδικότερα ως μέτρο χωρητικότητας ο περιεχόμενος χώρος ενός δοχείου ή δεξαμενής με ακμή ίση μ΄ ένα μέτρο σε απεσταγμένο νερό και θερμοκρασία 4 βαθμών Κελσίου εκφράζεται και σε μονάδα βάρους που ισούται με 1000 χιλιόγραμμα καλούμενα τόνος ή παλαιότερα με 781,75 οκάδες. 

(*) Πολλές φορές όταν ο κυβισμός μη συμπαγών υλικών, π.χ. σιτηρών, κάρβουνων κ.λπ. επειδή η χύμα (χύδην) στοιβασία τους παρουσιάζει διάκενα χρησιμοποιείται για τις περιπτώσεις αυτές ο όρος "χωρικό μέτρο" ή "κυβικό χωρικό μέτρο", που λαμβάνεται υπ΄ όψη σε ειδικές δεξαμενές ή κύτη φορτίων (π.χ. σιλό, πλοία κ.λπ.)
## Υποδιαιρέσεις
Ένα κυβικό μέτρο υποδιαιρείται, ανάλογα των υποδιαιρέσεων του μήκους ακμής, σε 1.000 κυβικές παλάμες (κ.π.), κάθε κυβική παλάμη σε 1.000 κυβικά εκατοστά (κ.ε.) και κάθε κυβικό εκατοστό σε 1.000 κυβικά χιλιοστά (κ.χ.). Έτσι η σχέση μεταξύ τους είναι:
1 κ.μ. (**m³**) = 1.000 κ.π. = 1.000.000 κ.ε.(**cm³**) = 1.000.000.000 κ.χ.(**mm³**).

* Σημειώνεται ότι στα εμπορικά πλοία μονάδα μέτρησης χωρητικότητας χρησιμοποιείται ο κόρος που αντιστοιχεί σε 2,83 κ.μ.(**m³**).
* Επίσης οι παρουσιαζόμενες σε διάφορους τύπους της φυσικής και μηχανικής κυβικές δυνάμεις άλλων μονάδων εκτός μονάδων μήκους, π.χ. χρόνου, (**sec³**) δεν έχουν καμία αυτοτελή φυσική σημασία.

## Μετατροπές
Ένα κυβικό μέτρο είναι ίσο με:

*~ 35,3 κυβικές ίντσες (*cu ft*).
*~1,31 κυβικές γιάρδες (*cu ft*).
*~6,29 βαρέλια λαδιού  (*oil bbl*).
*~264,17 γαλόνια (*gal*).

## Δείτε επίσης
*Κυβικό εκατοστό

Κατηγορία:Μονάδες όγκου
Κατηγορία:Παραγόμενες μονάδες του SI
Μονοπώλιο

**Μονοπώλιο** ονομάζεται η κατάσταση στην αγορά, κατά την οποία ένα αγαθό ή μια υπηρεσία προσφέρεται μόνο από μία επιχείρηση. Η κατάσταση κατά την οποία υπάρχει μόνο ένας αγοραστής ονομάζεται **μονοψώνιο**. Η ύπαρξη μονοπωλίου προϋποθέτει ότι στην αγορά δεν υπάρχουν άλλα ανταλλάξιμα προϊόντα για τους αγοραστές. Ειδικά για την περίπτωση που το αγαθό προσφέρεται από μικρό αριθμό προμηθευτών, το φαινόμενο ονομάζεται **[[ολιγοπώλιο]]** (ή αντίστοιχα **ολιγοψώνιο**, αν μιλάμε για μικρό αριθμό αγοραστών).

Οι συνθήκες που μπορούν να προκαλέσουν τη δημιουργία μονοπωλίου είναι πολλές: κρατική νομοθεσία που απαγορεύει τη δραστηριοποίηση άλλων εταιρειών σε μια αγορά, συντριπτική υπεροχή μιας επιχείρησης απέναντι στους ανταγωνιστές της, εξουδετέρωση των αντιπάλων με κατάλληλες στρατηγικές από τη μονοπωλιακή επιχείρηση, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αγοράς που επιτρέπουν την κερδοφόρα δραστηριοποίηση μόνο μιας επιχείρησης είναι μερικές από αυτές.

Η μονοπωλιακή επιχείρηση έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει την ποσότητα ή την τιμή ενός αγαθού, όπως αυτή θέλει, αφού μπορεί και ελέγχει την αγορά.

## Κατηγορίες μονοπωλίων

* **Φυσικό μονοπώλιο** δημιουργείται όταν, λόγω της ιδιομορφίας της αγοράς, μία επιχείρηση μπορεί να προσφέρει φθηνότερα και πιο αποτελεσματικά τα αγαθά απ' ό,τι περισσότερες. Για παράδειγμα, η εγκατάσταση και επένδυση σε δύο ή περισσότερα παράλληλα δίκτυα ύδρευσης από περισσότερες επιχειρήσεις αυξάνει το κόστος ύδρευσης σε σχέση με το κόστος που θα είχε μία μοναδική επιχείρηση, η οποία θα εκμεταλλευόταν το μοναδικό δίκτυο στον μέγιστο βαθμό. Έτσι, η παρουσία περισσότερων εταιρειών με δικά τους δίκτυα αυξάνει αντί να μειώνει το κόστος και τελικά την τιμή του αγαθού.

* **Νομικό μονοπώλιο** δημιουργείται όταν ο νόμος αναθέτει αποκλειστικά σε μία επιχείρηση (δημόσια ή ιδιωτική) μια επιχειρηματική δραστηριότητα. Νομικό μονοπώλιο είναι, σχεδόν πάντοτε, κατόπιν της εμφανίσεως κεντρικών τραπεζών, το χρήμα.

## Δείτε επισης
*Αντιμονοπωλιακή πολιτική

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Μονοπώλιο: Σημειώσεις από τις παραδόσεις Μικροοικονομίας του επ. καθηγητή Ευτύχιου Σαρτζετάκη στο Παν/μιο Μακεδονίας

Κατηγορία:Μικροοικονομική
Λιέγη

[right|thumb|250px|Η Λιέγη διασχίζεται από τον [Μεύσης|Μεύση (Meuse)]]

Η **Λιέγη** (, , , βαλλωνικά: *Lîdje*) είναι πόλη της Βαλλωνίας του Βελγίου και πρωτεύουσα της επαρχίας της Λιέγης. Την 1η Ιανουαρίου 2024 η Λιέγη είχε πληθυσμό 194.994 κατοίκων.

Ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα και υπήρξε για ένα μεγάλο διάστημα ένα άσημο γεωργικό χωριό. Στη συνέχεια όμως απέκτησε θρησκευτικό χαρακτήρα (μεταφέρθηκε εδώ η έδρα της επισκοπής της Τονγκρ). Τον 16ο αιώνα αρχίζει η μεγάλη οικονομική ανάπτυξη της πόλης, που σε μικρό διάστημα έγινε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο.

Η Λιέγη φημίζεται σήμερα για την παραγωγή πυροβόλων όπλων και ως εμπορικό κέντρο, γιατί έχει γίνει σημαντικός οδικός και σιδηροδρομικός κόμβος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαλλωνία