open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Silent Hill: Book of Memories

Το ***Silent Hill: Book of Memories*** βιντεοπαιχνίδι τρόμου της σειράς *[[Silent Hill]]*, το οποίο παράχθηκε από την WayForward Technology και εκδόθηκε το 2012 από την Konami. Το παιχνίδι αποτελεί spin-off προσθήκη της σειράς, όπου η ιστορία εξελίσσεται στα πλαίσια ενός λαβύρινθου στο περιβάλλον της ομώνυμης πόλης, στον οποίο ο παίχτης σταδιακά περνάει από επίπεδα και πίστες με σκοπό την επίτευξη της ελευθερίας.

Το παιχνίδι κυκλοφόρησε για το PlayStation Vita, ενώ ήταν σε παραγωγή από το 2010 και στην οποία συμμετείχαν αρκετοί άνθρωποι που ήδη είχαν συνεισφέρει σε προηγούμενες προσθήκες της σειράς μεταξύ των οποίων ο συνθέτης Daniel Licht και η Mary Elizabeth McGlynn.

Το παιχνίδι έλαβε ανάμεικτες κριτικές και δεν θεωρείται άξιο αναφοράς από αρκετούς θαυμαστές της κύριας σειράς, λόγω του γεγονότος ότι δεν ήταν σωστά ενταγμένο στην φιλοσοφία της σειράς.

## Ιστορία
Η ιστορία του παιχνιδιού περιτριγυρίζεται γύρω από τον πρωταγωνιστή που δημιούργησε ο παίκτης ο οποίος λαμβάνει ένα μυστηριώδες βιβλίο στα γενέθλιά του, το οποίο υποθετικά μπορεί να επηρεάσει και να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή του. Ο παίχτης προσπαθεί να αλλάξει τη ζωή του προς το καλύτερο, αλλά ταυτόχρονα αντιμετωπίζει απρόβλεπτες και συχνά δυσμενείς συνέπειες. Στα όνειρα του, ο παίχτης επισκέπτεται τοποθεσίες γεμάτες τέρατα που αντιστοιχούν στον εκάστοτε χαρακτήρα που επηρεάζεται από τις αλλαγές του ίδιου στο βιβλίο. Ο παίχτης συνειδητοποιεί ότι το εκάστοτε τέρας-φύλακας κάθε τοποθεσίας ήταν αντιπροσωπευτικό του προσώπου του οποίου η ζωή επηρεάζεται από τις αλλαγές που έγιναν στο βιβλίο. Νικώντας αυτόν τον φύλακα, ο ίδιος αλλάζει τη ζωή αυτού του ατόμου. Ο πρωταγωνιστής αποφασίζει να βρει τον δικό του φύλακα πριν από οποιονδήποτε άλλον και σκέφτεται να αναιρέσει τις αλλαγές που έγιναν στο βιβλίο.

Το παιχνίδι έχει έξι διαφορετικά τέλη, κάθε ένα από τα οποία βασίζεται στις επιλογές  του παίκτη και στην εξέλιξη της εκάστοτε ιστορίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Silent Hill: Book of Memories'' στο MobyGames
* ''Silent Hill: Book of Memories'' στο Metacritic

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2012
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Silent Hill
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Vita
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης
Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες
Διοίκηση Επτά Επαρχιών

Η **Διοίκηση Επτά Επαρχιών** (), που αρχικά ονομαζόταν **Διοίκηση Βιέν** () μετά την πόλη *Vienna* (σημερινό Vienne, Βιέν), ήταν διοίκηση της μετέπειτα Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπό την Υπαρχία της Γαλατίας. Περιλάμβανε τη νότια και τη δυτική Γαλατία (Aquitania και Gallia Narbonensis), δηλαδή τη σύγχρονη Γαλλία νότια και δυτικά του Λίγηρα, συμπεριλαμβανομένης της Προβηγκίας.

Η διοίκηση περιλάμβανε τις ακόλουθες επαρχίες: Aquitanica I, Aquitanica II, Novempopulana (Aquitanica III), Narbonensis I, Narbonensis II, Viennensis και Alpes Maritimae .

## Ιστορία
Η επισκοπή ιδρύθηκε κατά τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού, που βασίλευσε το διάστημα 284-305. Μαρτυρείται στις αρχές της βασιλείας του Κωνσταντίνου Α΄ στον *Κατάλογο της Βερόνας*, που χρονολογείται γύρω στο 314. Το 402 μία ετήσια επαρχιακή συνέλευση, το *[[Concilium septem provinciarum]]*, θεσπίστηκε στην Αρλ.

Το 407 οι Βάνδαλοι και οι σύμμαχοί τους εισέβαλαν στη Γαλατία καταστρέφοντας την περιοχή, μέχρι που αναχώρησαν για την Ιβηρική χερσόνησο το 409. Οι Βησιγότθοι προσήλθαν ως *[[Φοιδεράτοι|υπόσπονδοι]]* (foederati) για να βοηθήσουν τους Ρωμαίους εναντίον τους και το 418 ο Αυτοκράτορας Ονώριος τους επέτρεψε να εγκατασταθούν στην Ακουιτανία γύρω από την Τουλούζη. Αν και ονομαστικά Ρωμαίοι υπήκοοι, οι Γότθοι ήταν πρακτικά ανεξάρτητοι, γεγονός που αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Δυτική Αυτοκρατορία το 475, μόλις ένα χρόνο πριν από το τέλος της.

Το 462 ο Ρικίμερος τους παραχώρησε επίσης την επαρχία Narbonensis Prima, ενώ οι Γότθοι προχώρησαν στην κατάληψη των υπόλοιπων επαρχιών ανατολικά του Ροδανού το 477. Στο εξής, τα εδάφη που αποτελούσαν τη διοίκηση των Επτά Επαρχιών έγιναν μέρος του βασιλείου των Βησιγότθων. Η Ακουιτανία χάθηκε σύντομα από τους Φράγκους, με μόνο τη νότια παράκτια λωρίδα της (Septimania), που διατηρήθηκε από τους Γότθους.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος υστερορωμαϊκών επαρχιών
* Αρχαία εκκλησιαστική επισκοπή του Βιέν
* Ακουιτανία
* Gallia Narbonensis

## Πηγές
*  Heather, *La caduta dell'Impero romano. Una nuova storia*, 2006.
* Halsall, *Barbarian migrations in the roman West, 376-568*, 2007.

Κατηγορία:Διοικήσεις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ακουιτανίας
Διοίκηση Γαλατίας

: *Δείτε* τον Χριστιανισμό στη Γαλατία *για τις εκκλησιαστικές επισκοπές του 4ου αιώνα στη Ρωμαϊκή Γαλατία*

Η **διοίκηση της Γαλατίας** (λατινικά: **Dioecesis Galliarum**, «διοίκηση των Γαλλιών») ήταν διοίκηση της μετέπειτα Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπό την Υπαρχία της Γαλατίας. Περιλάμβανε τη βόρεια και ανατολική Γαλατία, δηλαδή τη σύγχρονη Γαλλία βόρεια και ανατολικά του Λίγηρα, συμπεριλαμβανομένων των Κάτω Χωρών και της σύγχρονης Γερμανίας δυτικά του Ρήνου.

Η διοίκησ περιλάμβανε τις ακόλουθες επαρχίες: Gallia Lugdunensis I, Gallia Lugdunensis II, Gallia Lugdunensis III, Gallia Lugdunensis IV (Senonia), Belgica I, Belgica II, Germania I, Germania II, Alpes Poenninaeum.

## Ιστορία
Η διοίκηση ιδρύθηκε μετά τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού και του Κωνσταντίνου Α' περί το 314. Το έτος 407 τα σύνορα του Ρήνου παραβιάστηκαν, και μεγάλο μέρος της Γαλατίας απωλέσθηκε προσωρινά από τις βαρβαρικές φυλές. Ο ρωμαϊκός έλεγχος στο μεγαλύτερο μέρος της Γαλατίας και της κοιλάδας του Ρήνου αποκαταστάθηκε μέχρι το τέλος του Βαλεντινιανού Γ' το 455. Η περιοχή που παρέμεινε στα ρωμαϊκά χέρια μετά τη δεκαετία του 450, βρισκόταν στα νότια στην Ωβέρνη και την Προβηγκία μέχρι να χαθεί το 475, και στα βορειοδυτικά, το λεγόμενο «Κυριαρχία του Σουασόν». Μετά την πτώση της από τους Φράγκους το 486 και το τέλος της ρωμαϊκής διοίκησης στη βόρεια Γαλατία, η διοίκηση μπορεί να λεχθεί ότι έληξε *[[de facto]]*.

## Βιβλιογραφία
* P. Heather, La caduta dell'Impero romano. Una nuova storia, 2006. (in Italian)
* G. Halsall, Barbarian migrations and the Roman West, 376-568, 2007. (in Italian)

Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού στη Γαλλία
Κατηγορία:Ιστορία της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Κατηγορία:Ιστορία της Ρηνανίας
Κατηγορία:Διοικήσεις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Διοίκηση Ισπανίας

μικρογραφία| Οι Ρωμαϊκές διοικήσεις από το 293 έως το 337 περίπου.
δεξιά|μικρογραφία| Επαρχίες της Ισπανίας επί Διοκλητιανού (η Mauretania Tingitana δεν εμφανίζεται).
Η **Διοίκηση Ισπανίας** ήταν μία διοικητική μονάδα (*[[Ρωμαϊκή διοίκηση (περιοχή)|dioecesis]], διοίκησις*) της ύστερς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην Ιβηρική Χερσόνησο. Υπήρχε από το 314 έως το 409 περίπου μ.Χ. Πρωτεύουσά της ήταν η Augusta Emerita. Η πρωτεύουσα διοικούνταν από έναν βικάριο (vicarius), που ήταν υπεύθυνος στον πραιτωριανό έπαρχο της Γαλατίας.

## Οργάνωση
Η διοίκηση της Ισπανίας αρχικά περιλάμβανε τις ακόλουθες έξι επαρχίες:

* Hispania Baetica
* Lusitania
* Carthaginiensis
* Gallaecia
* Hispania Tarraconensis
* Mauretania Tingitana (στη Βόρεια Αφρική)

Οι Βαλεαρίδες Νήσοι αποσπάστηκαν από την Tarraconensis τον 4ο αι. ως η ανεξάρτητη επαρχία της Hispania Balearica, και έγινε η έβδομη επαρχία εντός της διοίκησης της Ισπανίας.

## Ιστορία
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αρχικά χωρίστηκε σε 46 επαρχίες, οι οποίες υποδιαιρέθηκαν από τον Διοκλητιανό γύρω στο 300 μ.Χ. σε 101 επαρχίες, οι οποίες με τη σειρά τους συγκεντρώθηκαν σε 12 διοικήσεις. Κατά τη διαίρεση της Αυτοκρατορίας το 395, η δομή μετατράπηκε σε 4 πραιτωριανές επαρχίες, 15 διοικήσεις και 119 επαρχίες. Με την κατάκτηση της Ισπανίας από τους Βανδάλους, τους Αλανούς και τους Σουήβους το 409, η διοίκηση άρχισε να καταρρέει.

## Περαιτέρω ανάγνωση

* 
* 
* 
Κατηγορία:Αρχαία ιστορία της Ιβηρικής Χερσονήσου
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Περδικορράχη Τρικάλων

Η **Περδικορράχη** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Περδικορράχη βρίσκεται βόρεια των Τρικάλων σε υψόμετρο 115 μέτρα και απέχει περίπου 6 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Νοτιοδυτικά είναι η Σωτήρω, βορειοδυτικά η Ράξα και ανατολικά η Κρηνίτσα.  Αναφέρεται επίσημα, μετά το 1883 με την παλιά της ονομασία *Κοτίδι* να προσαρτάται στον τότε δήμο Παραληθαίων Το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928  μετονομάστηκε σε Περδικορράχη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τα Τρίκαλα και τους Απόστολους αποτελούν την κοινότητα Τρικκαίων η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Τρικκαίων του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 96 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Ρόγκια Τρικάλων

Τα **Ρόγκια** ή **Ρόγγια** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Τα Ρόγκια βρίσκονται δυτικά Τρικάλων, ανατολικά του Πηνειού σε υψόμετρο 120 μέτρων ενώ απέχουν περίπου 6 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Αναφέρονται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτόνται στον τότε δήμο Τρικκαίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τον Διπόταμο αποτελούν την κοινότητα Διποτάμου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαλώρειας του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 191 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Κοινότητα Μοναστηρακίου Ρεθύμνης

Η **Κοινότητα Μοναστηρακίου** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Μοναστηράκι. Περιλαμβάνοντας μόνο την έδρα της, έχει 174 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Παύλο Αλεξανδράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κοινότητα Γεωργιουπόλεως

Η **Κοινότητα Γεωργιουπόλεως** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Γεωργιούπολις. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Ασπρουλιάνοι, Κάβαλλος, Μαθές και Μουρί. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Ασπρουλιάνοι, οι (298)
* Γεωργιούπολη, η (455)
* Κάβαλλος, ο (72)
* Μαθές, ο (68)
* Μουρί, το (93)

Συνολικά η κοινότητα έχει 936 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Παναγιώτη Καβρουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κοινότητα Καλαμιτσίου Αμυγδαλίου

Η **Κοινότητα Καλαμιτσίου Αμυγδαλίου** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 194 με το ΦΕΚ 33Α - 09/02/1948 με την απόσπαση του οικισμού Καλαμίτσι Αμυγδάλι από την κοινότητα Γεωργιουπόλεως και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και το χωριό Εξώπολη. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Εξώπολη, η (167)
* Καλαμίτσι Αμυγδάλι, το (130)

Συνολικά η κοινότητα έχει 297 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Δουλιανάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κοινότητα Βαφέ

Η **Κοινότητα Βαφέ** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το  ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Βαφές. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αρεβίτης και Αχατζηκιά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αρεβίτης, ο (22)
* Αχατζηκιά, η (4)
* Βαφές, ο (212)

Συνολικά η κοινότητα έχει 238 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Σαρτζετάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κοινότητα Φυλακής Χανίων

Η **Κοινότητα Φυλακής** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1949 με το  ΦΕΚ 145Α - 04/07/1949 με την απόσπαση του οικισμού Φυλακή από την κοινότητα Καστέλλου και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Δράμια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Δράμια, τα (257)
* Φυλακή, η (45)

Συνολικά η κοινότητα έχει 302 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Ντουροπολάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κοινότητα Αλικάμπου

Η **Κοινότητα Αλικάμπου** είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το  ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Αλίκαμπος. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 198 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 16,929 χμ² (2011) και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Σταθάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Κοινότητα Παντανάσσης Ρεθύμνης

Η **Κοινότητα Παντανάσσης** είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και με έδρα τον οικισμό Παντάνασσα. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, τον Καλόγερο, έχει 268 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011) και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Αλέξανδρο Ιερωνυμάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Κοινότητα Παντανάσσης

Με την ονομασία **Κοινότητα Παντανάσσης** αναφέρονται:
* η κοινότητα Παντανάσσης Ρεθύμνης
* η κοινότητα Παντανάσσης Άρτας
Σερβωτά Τρικάλων

Τα **Σερβωτά** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Τα Σερβωτά βρίσκονται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας σε υψόμετρο 100 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 16 χλμ. Α.-ΝΑ. από το κέντρο των Τρικάλων, 19 χλμ. Β. από την Καρδίτσα και 25 Δ.-ΝΔ. από την Φαρκαδόνα (έδρα του δήμου). Νότια είναι το Προάστιο, νοτιοδυτικά το Αγναντερό, βορειοδυτικά και βόρεια περνάει ο Πηνειός ποταμός, βορειοανατολικά - ανατολικά είναι το Πεδινό. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία με οργανωμένες θερμοκηπιακές καλλιέργιες παραγωγής ντομάτας και άλλων ποιοτικών και νόστιμων κηπευτικών προϊόντων, τα οποία πέρα από τις εγχώριες ανάγκες εξάγoνται και στο εξωτερικό.

Αναφέρονται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτόνται στον τότε δήμο Τρικκαίων και το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι,  αποτελούν κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελινναίων του Δήμου Φαρκαδόνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 582 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Φαρκαδόνας
Μέντισιν Χατ

Το **Μέντισιν Χατ** (αγγλικά: Medicine Hat) είναι πόλη στη νοτιοανατολική Αλμπέρτα του Καναδά, κατά μήκος του ποταμού Σάουθ Σασκάτσιουαν. Βρίσκεται περίπου 169 χλμ ανατολικά του Λέθμπριτζ και 295 χλμ νοτιοανατολικά του Κάλγκαρι. Η πόλη αυτή και η γειτονική πόλη του Ρέντκλιφ στα βορειοδυτικά βρίσκονται εντός της κομητείας Σάιπρες. Το Μέντισιν Χατ ήταν η έκτη μεγαλύτερη πόλη στην Αλμπέρτα το 2016 με πληθυσμό 63.230 κατοίκους. Είναι επίσης το πιο ηλιόλουστο μέρος στον Καναδά σύμφωνα με το τμήμα της καναδικής κυβέρνησης Περιβάλλον και Κλιματική Αλλαγή του Καναδά (Environment and Climate Change Canada), με μέσο όρο 2.544 ώρες ηλιοφάνειας ετησίως. 

Ξεκίνησε ως σιδηροδρομική πόλη, σήμερα το Μέντισιν Χατ εξυπηρετείται από τον Υπερκαναδικό Αυτοκινητόδρομο (Αυτοκινητόδρομος 1) και τον ανατολικό τερματικό σταθμό του Αυτοκινητοδρόμου Κρόουσνετ (Αυτοκινητόδρομος 3). Οι κοντινές κοινότητες που θεωρούνται μέρος της περιοχής Μέντισιν Χατ περιλαμβάνουν την πόλη του Ρέντκλιφ (που εφάπτεται στο βορειοδυτικό όριο της πόλης) και τους οικισμούς Ντέζερτ Μπλουμ, Ντάνμορ, Ιρβάιν, Σέβεν Πέρσονς και Βέινερβιλ. Οι Λόφοι Σάιπρες (συμπεριλαμβανομένου του Διαπεριφερειακού Δρυμού Λόφων Σάιπρες) βρίσκονται σε σχετικά μικρή απόσταση (με αυτοκίνητο) στα νοτιοανατολικά της πόλης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αλμπέρτας
Σύμπαν της Marvel

Το **Σύμπαν της Marvel** (αγγλικά: **Marvel Universe**) είναι ένα πλασματικό σύμπαν όπου τοποθετούνται οι ιστορίες των περισσότερων Αμερικανικών κόμικς και άλλων μέσων που εκδίδονται ή παράγονται από την Marvel Comics. Ομάδες υπερηρώων όπως οι Εκδικητές, X-Men, Fantastic Four, Φύλακες του Γαλαξία, και πολλοί άλλοι ήρωες ζουν σε αυτό το σύμπαν, περιλαμβάνοντας χαρακτήρες όπως τους Spider-Man, Captain America, Iron Man, Θωρ, Hulk, Ant-Man, Wasp, Wolverine, Black Panther, Doctor Strange, Daredevil, Captain Marvel, Blade, Black Widow, Hawkeye, και άλλους. Περιλαμβάνει επίσης υπερκακούς όπως τους Dr. Doom, Magneto, Ultron, Θάνος, Λόκι, Green Goblin, Κανγκ ο Κατακτητής, Red Skull, The Kingpin, Doctor Octopus, Carnage, Apocalypse, Dormammu, Mysterio, Electro, και Vulture. Περιλαμβάνει επίσης αντιήρωες όπως Venom, Νέιμορ, Deadpool, Silver Sable, Ghost Rider, Punisher, και Black Cat.

Το Σύμπαν της Marvel απεικονίζεται ως ένα σύμπαν που υπάρχει μέσα σε ένα "πολυσύμπαν", περιλαμβάνοντας χιλιάδες ξεχωριστά σύμπαντα. Το Σύμπαν της Marvel θεωρείται το βασικό σύμπαν της Marvel, που είναι γνωστό και ως Γη-616.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Φανταστικά σύμπαντα
Κατηγορία:Κόμικς υπερηρώων
Κατηγορία:Marvel Comics
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται (ταινία)

***Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Diary of a Wimpy Kid: Rodrick Rules*) είναι μια ταινία κινουμένων σχεδίων υπολογιστή του 2022 σε σκηνοθεσία από τον Λουκ Κόρμικαν (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικού του ντεμπούτου), και σε σενάριο από τον Τζεφ Κίνι. Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Κίνι του 2008, είναι συνέχεια του ''Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα'' (2021) και η δεύτερη προσαρμογή του βιβλίου μετά την ταινία με ηθοποιούς του 2011, ενώ είναι και η δεύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων Τ*ο Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* και η έκτη ταινία συνολικά. Πρωταγωνιστούν οι Μπράντι Νουν, Ίθαν Ουίλιαμ Τσίλντρες, Κρις Διαμαντόπουλος, Έρικα Τσέρα, Χάντερ Ντίλον, και Εντ Άσνερ, του οποίου είναι μια από τις τελευταίες του φωνητικές ερμηνείες που ηχογραφήθηκαν πριν τον θάνατό του το 2021.

*Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται* κυκλοφόρησε στο Disney+ στις 2 Δεκεμβρίου του 2022 σε παραγωγή από τις Walt Disney Pictures και Bardel Entertainment. Έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς, οι οποίοι επίκριναν τους χαρακτήρες, την πλοκή, και το ότι δεν περιλήφθηκαν πολλά στοιχεία του βιβλίου, ενώ επαίνεσαν τις φωνητικές ερμηνείες. Μια συνέχεια βασισμένη στο ''Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Μέρες Πανικού'' είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει στις 8 Δεκεμβρίου του 2023. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  στην IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 2022
Κατηγορία:Ταινίες του Disney+
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Κατηγορία:Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα (ταινίες)
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2022
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Σιγέριχος

Ο **Σιγέριχ**, *Sigeric*, (απεβ. 22 Αυγούστου 415) ήταν Βησιγότθος βασιλιάς για επτά ημέρες το 415.

## Βιογραφία
Ο προκάτοχός του, Aταούλφ, είχε τραυματιστεί θανάσιμα στους σταύλους του στο ανάκτορό του της Bαρκελόνης από έναν φονιά. Ο φονιάς ήταν πιθανώς πιστός υπηρέτης του Σάρου, ενός Γότθου ευγενούς και προσωπικού εχθρού, τον οποίο ο Ατάουλφ είχε σκοτώσει νωρίτερα. Στο τέλος του Αταούλφ, η φατρία του Σάρου, οι Aμάλοι, παραβίασε τη γοτθική παράδοση της διαδοχής, κάνοντας αμέσως ηγεμόνα τον Σιγέριχ, τον αδελφό του Σάρου. 

Αφού έγινε βασιλιάς, ο Σιγέριχ δολοφόνησε τα παιδιά του Aταούλφου από την πρώτη του σύζυγο. Ανάγκασε επίσης τη Γάλλα Πλακιδία, χήρα του Aταούλφ και κόρη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Θεοδόσιου Α΄ και αδελφή του Αυτοκράτορα Ονώριου, να περπατήσουν περισσότερα από δώδεκα μίλια με τα πόδια ανάμεσα στο πλήθος των αιχμαλώτων, που οδηγούνταν μπροστά από το έφιππο Σιγέριχ. Την έβδομη ημέρα μετά την ανάρρησή του, ο Σιγέριχ δολοφονήθηκε και τον αντικατέστησε ο συγγενής τού Αταούλφου, Βάλλια. 

Επειδή ο Σιγέριχ ήταν των Aμάλι, μέλος μίας αντίπαλης υποομάδας με βάση τη φυλή μεταξύ των Βησιγότθων του Μπάλτι (στην οποία ήταν μέρος ο Aτάουλφ και ο Βάλλια), ο Σιγέριχ είναι ο μόνος που δεν ανήκει στη διαδοχή των βασιλέων, που συνήθως ονομάζονται η δυναστεία των Μπάλτι, αν η βασιλεία ορίζεται από δυναστικές συνδέσεις των Μπαλτών. Λόγω αυτού, καθώς και του γεγονότος ότι η βασιλεία του ήταν σφετερισμός και σύντομη, ο Σιγέριχ δεν εμφανίζεται σε ορισμένους καταλόγους βασιλέων των Βησιγότθων.

## Παραπομπές


## Αναφορές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Henry Bradley, *The Goths: from the Earliest Times to the End of the Gothic Dominion στην Ισπανία.* Δεύτερη έκδοση, 1883, Νέα Υόρκη: GP Putnam's Sons, κεφάλαιο 11.
* Edward Gibbon, ''History of the Decline and Fall of the Roman Empire,'' κεφάλαιο 31 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Αμαλών
Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
Παναγίτσα Τρικάλων

Η **Παναγίτσα** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Παναγίτσα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας σε υψόμετρο 110 μέτρων ενώ απέχει περίπου 32 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από τα Τρίκαλα, 38 χιλιόμετρα Δ. από την Λάρισα και 2 χιλιόμετρα ΒΔ. από την Φαρκαδόνα (έδρα του δήμου). Το όνομά της προέρχεται από την Παναγία γιατί σε απόσταση 1.500 μέτρων βορειοανατολικά του χωριού είναι το εξωκκλήσι της παλιάς Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής το οποίο είναι κτισμένο σε ειδυλιακό τοπίο της οροσειράς των Αντιχασίων και έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Σώζονται μόνο το καθολικό που είναι *"σταυροειδές εγγεγραμμένο με τρούλο αθωνίτικου τύπου καθολικό της και θεμέλια από την πτέρυγα των κελλιών. Ο ναός εξωτερικά είναι επιχρισμένος, εκτός από την βόρεια και την δυτική του πλευρά, όπου είναι ευδιάκριτη η αργολιθοδομική τοιχοποιία του. Επίσης, πάνω από το παράθυρο, στη νότια κόγχη, είναι χαραγμένη η επιγραφή: «1761 Νοέμβριος». Το εσωτερικό του ναού κοσμείται με τοιχογραφίες, οι οποίες, σύμφωνα με την επιγραφή πάνω από την νότια είσοδο, χρονολογούνται στα 1834 <και> φιλοτεχνήθηκαν «διά χειρός Χρήστου ιερέως σκευοφύλαξ παπά Ιωάννου σαμαριναίου»*". Αξιόλογα θρησκευτικά αξιοθέατα είναι επίσης οι εκκλησίες του Αγίου Δημητρίου (1880) και του Αγίου Νικολάου καθώς και της Αγίας Παρασκευής που χρονολογικά τοποθετείται στον 13ο αιώνα με αρχιτεκτονικά στοιχεία των παλαιοχριστιανικών χρόνων.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 με την παλιά της ονομασία από την περίοδο της Τουρκοκρατίας ως *Τσιοτούλι* στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φαρκαδόνας. Το 1924 με το  ΦΕΚ 258Α - 13/10/1924 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1928 με ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Παναγίτσα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι,  αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαρκαδόνας του Δήμου Φαρκαδόνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 251 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εξωκλήσσι Ζωοδόχου Πηγής Παναγίτσα Τρικάλων στον ιστότοπο https://www.greece.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Φαρκαδόνας
Γεζάλεχος

Ο **Γεζάλεχ**, *Gesalic*, γοτθικά : **Gaisalaiks*, «χορεύοντας με δόρατα» , *Gesaleico* στα ισπανικά και πορτογαλικά, *Gesaleic* στα καταλανικά, (  – 513) από τον Οίκο των Μπαλτ, ήταν βασιλιάς των Βησιγότθων από το 507 έως το 511.

## Βιογραφία
Αν και νόθος γιος του Αλάριχ Β', είχε εκλεγεί βασιλιάς από τους Βησιγότθους, αφού ο Αλάριχ Β΄ είχε σκοτωθεί στη μάχη από τους Φράγκους. Ο μόνος νόμιμος γιος του Aλάριχ Β΄, ο Aμαλάριχ, ήταν παιδί και πολύ νέος για να κυβερνήσει. 

Αρχικά ο Γεζάλεχ υποστηρίχθηκε από τον ισχυρό βασιλιά των Οστρογότθων Θεοδώριχο τον Μεγάλο, αλλά αυτή η υποστήριξη τελικά έσβησε. Μεταξύ 508 και 511, εκτελέστηκε ένας σημαντικός ευγενής των Βησιγότθων - ο Γοϊάριχ.  Η κυριαρχία του Γεζάλεχ δέχτηκε ένα αποφασιστικό πλήγμα, όταν οι Βουργουνδοί, με επικεφαλής τον βασιλιά τους Γονδεβαύδο, κατέλαβαν και λεηλάτησαν τη Narbonne, την πρωτεύουσά του. Ο Γεζάλεχ κατέφυγε στη Βαρκελώνη, όπου παρέμεινε, έως ότου τον καθαίρεσε ο Θεοδόριχος.  Ο Θεοδώριχος ανέλαβε τη διακυβέρνηση του Βησιγοτθικού βασιλείου για τα επόμενα 15 χρόνια, εισπράττοντας τους φόρους και διορίζοντας τους αξιωματούχους, φαινομενικά στο όνομα του ετεροθαλούς αδελφού του Γεζάλεχ, Aμαλάριχ, μέχρι που έγινε αρκετά μεγάλος για να κυβερνήσει. 

Διωγμένος από τον θρόνο, ο Γεζάλεχ βρήκε καταφύγιο στην Καρχηδόνα από τον βασιλιά των Βανδάλων Θρασαμούνδ. Ο βασιλιάς των Βανδάλων υποστήριξε την υπόθεσή του, παρέχοντάς του χρήματα αλλά όχι άνδρες, και το 510 και το 511 το ναυτικό των Βανδάλων υποστήριξε την εισβολή του Γεζάλεχ στην Ισπανία. Ωστόσο, αφού έλαβε ορισμένες αυστηρές επιστολές από τον Θεοδώριχο, ο Θρασαμούνδ αναγνώρισε ότι δεν ταίριαζε με τους Οστρογότθους και απέσυρε την υποστήριξή του προς τον Γεζάλεχ, προσφέροντας συγγνώμη και χρυσό στον Θεοδώριχ. 

Εγκαταλελειμμένος από τον Θρασαμούνδ, ο Γεζάλεχ κατέφυγε στην Aκουιτανία, όπου παρέμεινε για ένα χρόνο. Ο Χέρβιχ Βόλφραμ σημειώνει ότι, παρόλο που η Ακουιτανία είχε κατακτηθεί από τους Φράγκους μετά τη Μάχη του Βουγιέ, ήταν ακόμα πυκνοκατοικημένη από Βησιγότθους και φιλογότθους Ρωμαίους.  Ο Γεζάλεχ επέστρεψε για άλλη μία φορά στην Ισπανία και ηττήθηκε από τον στρατηγό του Θεοδώριχου, τον Ίββα έξω από τη Βαρκελώνη, σύμφωνα με τον Ισίδωρο της Σεβίλλης στο 12ο ορόσημο. Αν και δραπέτευσε από το πεδίο της μάχης, ο Γεζάλεχ συνελήφθη, αφού διέσχισε τον ποταμό Ντυράνς και στη συνέχεια εκτελέστηκε.  Ο Βόλφραμ εξηγεί ότι ο Γεζάλεχ είχε παίξει «το τελευταίο του χαρτί, τους Βουργουνδούς», αλλά σε μία υποσημείωση παρατηρεί ότι «ο Ισίδωρος δεν μας λέει αν Βουργουνδοί ή Οστρογότθοι φρουροί συνέλαβαν και σκότωσαν τον άτυχο Βησιγότθο βασιλιά».  Ο Πήτερ Χήδερ εικάζει ότι η εκτέλεσή του έγινε «πιθανώς το 513». 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Peter J. Heather, The Goths, Oxford 1996.
* Robert Kasperski,The Visigothic King Gesalic, Isidore’s Historia Gothorum and the Goths’ Wars against the Franks and the Burgundians in the Years 507–514, „Kwartalnik Historyczny” Vol. CXXIV, 2017 Eng.-Language Edition no. 1, pp. 7–37.
* Herwig Wolfram, History of the Goths, Berkeley 1988.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Βάλτων
Θορισμούνδος

Ο **Θορισμούνδ**, *Thorismund*, (επίσης Thorismod ή Thorismud, όπως μαρτυρούν συγκεχυμένα τα χειρόγραφα της κύριας πηγής μας ) ( 420–453) από τον Οίκο των Μπαλτ, έγινε βασιλιάς των Βησιγότθων, αφού ο πατέρας του Θεοδώριχος Α΄ σκοτώθηκε στη μάχη των Καταλαυνικών Πεδίων (ονομάζεται επίσης μάχη του Σαλόν [Châlons]) το 451. Δολοφονήθηκε το 453 και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Θεοδώριχος Β'.

## Βιογραφία
Ο Θορισμούνδ φαίνεται να έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μάχη του Σαλόν, καθώς οδήγησε μία ομάδα των δυνάμεων των Βησιγότθων στην κατάληψη μίας σημαντικής συνόδου κορυφής στα πολύ πρώιμα στάδια της σύγκρουσης. Η σύνοδος κορυφής φαίνεται να επεκτάθηκε σε ολόκληρη την αριστερή πλευρά των δυνάμεων των Οστρογότθων και των Ούννων. Ο Θορισμούνδ κατέβηκε από τους λόφους στα τελευταία στάδια της σύγκρουσης, όταν οι Ούννοι είχαν επικρατήσει των Αλανών και οι Οστρογότθοι πίεζαν τους αποδιοργανωμένους Βησιγότθους, μετά το τέλος του βασιλιά τους Θεοδώριχ. Ο Θορισμούνδ οδήγησε τη δύναμη των Βησιγότθων του σε μία αποφασιστική επίθεση, που -σύμφωνα με τον Έντουαρντ Γκίμπον-, πλαισίωσε και τους Οστρογότθους και στη συνέχεια τους Ούννους και άρπαξε τη νίκη από τους εχθρούς του.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Edward Gibbon, ''History of the Decline and Fall of the Roman Empire,'' κεφάλαιο 35

Κατηγορία:Δυναστεία των Βάλτων
Νομή Τρικάλων

Η **Νομή** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Η Νομή βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας σε υψόμετρο 95 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 18 χλμ. Α.-ΝΑ. από το κέντρο των Τρικάλων, 24 χλμ. Β. από την Καρδίτσα και 23 Δ.-ΝΔ. από την Φαρκαδόνα (έδρα του δήμου). Στη βόρεια άκρη του χωριού περνάει ο Ληθαίος ποταμός ενώ στη νότια ο Πηνειός ποταμός, που την διαχωρίζει από το  Πεδινό. Βόρεια είναι ο Πετρόπορος και βορειοδυτικά η Φανερωμένη. Οι κάτοικοι είναι Καραγκούνηδες οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Αξιοθέατο είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στη νότια άκρη.

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Τρικκαίων και το 1950 στο ΦΕΚ 141Α - 27/06/1950 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι,  αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πελινναίων του Δήμου Φαρκαδόνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 378 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ήθη, Έθιμα και Τραγούδια, η Περίπτωση του χωριού Νομή Τρικάλων: Τασιοπούλου Ευανθία, ΑΠΘ - Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής &  Αθλητισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Φαρκαδόνας
Βάντα Λέσις

Η **Βάντα Λέσις** (πολωνικά: Wanda Lesisz) (15 Ιουλίου 1926 – 16 Ιουλίου 2017) ήταν Πολωνή αντιστασιακή κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τιμήθηκε ως Δίκαιη των Εθνών για την παροχή καταφυγίου σε Εβραίους. Παντρεύτηκε τον Ταντέους Λέσις, ο οποίος ήταν επίσης αντιστασιακός μαχητής. Ο πατέρας της εργαζόταν για τον Πολωνικό Στρατό. Αυτή και οι αδερφές της παρακολούθησαν μια στρατιωτική σχολή στην οποία δίδασκε ένας υπουργός μέχρι την ηλικία των 15 ετών, αφού άρχισε να παρακολουθεί ένα σχολείο που διοικούσε η σύζυγος του ίδιου υπουργού.

Ενώ οι γερμανικές δυνάμεις προχωρούσαν υπό πίεση, η Βάντα και η οικογένειά της έπρεπε να κάνουν το ταξίδι τους σε μια εναλλακτική διαδρομή. Το νέο της σπίτι δεν είχε παράθυρα, τζάμια και καλοριφέρ. Αυτή έγινε η νέα της ζωή και, σε αυτήν, έπιασε δουλειά ως διανομέας εφημερίδων. Ωστόσο, αυτό άλλαξε γρήγορα όταν της ζητήθηκε να ενταχθεί στο Πολωνικό Υπόγειο Κράτος, στο οποίο συμμετείχαν και η μητέρα και οι αδερφές της. Η κύρια δουλειά της Βάντα ήταν η διανομή μηνυμάτων, ωστόσο μοίραζε και όπλα σε άλλα μέλη της αντίστασης. Επιπλέον, βοήθησε έναν Άγγλο στρατιωτικό, που έζησε μαζί τους για μικρό χρονικό διάστημα, αλλά αργότερα συνελήφθη και σκοτώθηκε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί αντιστασιακοί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στο Ηνωμένο Βασίλειο
Ζόφια Τσελίνσκα

Η **Ζόφια Τσελίνσκα** (πολωνικά: Zofia Celińska) (8 Ιουλίου 1919 — 28 Ιουλίου 2016) ήταν Πολωνή οικονομολόγος. Υπήρξε μέλος του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και εργάστηκε ως οικονομολόγος μετά τον πόλεμο. Για τη βοήθειά της στην απόκρυψη Εβραίων φίλων και των μελών της οικογένειάς τους κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας, αναγνωρίστηκε ως Δίκαιη των Εθνών και έλαβε τον Σταυρό του Διοικητή του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας.

## Ζωή και καριέρα
Η Τσελίνσκα γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1919 στη Βαρσοβία.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν ενεργή στον Εσωτερικό Στρατό. Σε ηλικία 20 ετών, διένειμε το υπόγειο φυλλάδιο *[[Biuletyn Informacyjny]]*. Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας, βοήθησε να κρυφτεί η Εβραία φίλη της Ζόφια Λεβινούβνα και μερικά από τα μέλη της οικογένειας της Λεβινούβνα για ένα χρόνο στο σπίτι της. Βοήθησε επίσης τη φίλη της, Όλα Ζβάιμπαουμ, να επιτρέψει σε μερικά από τα μέλη της οικογένειάς της να δραπετεύσουν από το Γκέτο της Βαρσοβίας.

Μετά τον πόλεμο, η Τσελίνσκα παρακολούθησε τη Σχολή Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας και αποφοίτησε με πτυχίο στα οικονομικά. Εργάστηκε ως οικονομολόγος στο *Biuro Projektów i Studia Budownictwa Specjalnej*.

Η Τσελίνσκα ονομάστηκε Δίκαιη των Εθνών το 2001 από το Γιαντ Βασσέμ. Το 2009 της απονεμήθηκε ο Σταυρός του Διοικητή του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας.

Η Τσελίνσκα πέθανε στις 28 Ιουλίου 2016, στο Βισόγκρουντ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Βινιθάριος

Ο **Βινιθάρ**, *Vinithar*, (β' ήμισυ 4ου αι.) ήταν πιθανώς βασιλιάς των Γρευθούνγιων Γότθων  γύρω στο 375-376. Ο Βινιθάριος αναφέρεται από τον Γότθο ιστορικό Ιορδάνη  στο έργο του Getica. Σύμφωνα με αυτόν ο Βινιθάριος έγινε ο νέος βασιλιάς των Γκρευθούνγκιων μετά το τέλος του Ερμανάριχ (Χερμανάρικ).  Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος αναφέρει ότι τον Ερμανάριχ διαδέχθηκε ο Βιθίμιρις.

Εκείνη την εποχή αυτοί οι Γότθοι περιήλθαν στην επικυριαρχία των Ούννων. 

Ο Βινιθάριος λέγεται ότι πολέμησε τους Άντες, που οδηγούνταν από τον αρχηγό τους Μποζ.  Νίκησε τους Άντες και σταύρωσε τον Μποζ, τους οκτώ γιους και τους εβδομήντα ευγενείς του. Έναν χρόνο αργότερα ο Βινιθάριος λέγεται ότι ηττήθηκε στον ποταμό Εράκ από ενωμένες δυνάμεις Ούννων και άλλων Γότθων , με επικεφαλής τον ηγέτη των Ούννων Βαλαμβέρ, ο οποίος πήρε για σύζυγο την κόρη του Βινιθάριου. Η περιγραφή του Ιορδάνη είναι προβληματική, ιδιαίτερα όσον αφορά τους Άντες, οι οποίοι αναφέρονται μόνο από άλλους συγγραφείς τον 6ο αι. Είναι πιθανό ο Βινιθάριος και ο Βιθίμιρις να αναφέρονται στο ίδιο πρόσωπο.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Hermann Reichert: Vinithar. Στο: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde (RGA). 2. Auflage. Band 32, Walter de Gruyter, Βερολίνο / Νέα Υόρκη 2006,, S. 430–431
* Arne Søby Christensen : Cassiodorus, Jordanes and the History of the Goths: Studies in a Migration Myth. Museum Tusculanum Press, Κοπεγχάγη 2002,, S. 140–156.

Κατηγορία:Δυναστεία των Αμαλών
Ζόφια Ολσακόφσκα-Γκλάζερ

Η **Ζόφια Ολσακόφσκα-Γκλάζερ** (πολωνικά: Zofia Olszakowska-Glazer) (12 Απριλίου 1915 – 20 Νοεμβρίου 2007) και η **Τσιπόρα Ζόνσαϊν** (Cypora Zonszajn, το γένος **Γιάμπουον** [Jabłoń]) (1915–1942) ήταν δύο στενές φίλες από το προπολεμικό γυμνάσιο της Βασίλισσας Γιαντβίγκα στην πόλη Σιέντλτσε της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Η Τσιπόρα ήταν Πολωνοεβραία που γεννήθηκε σε μια εύπορη οικογένεια. Η Ζόφια ήταν κόρη ενός τοπικού Καθολικού φαρμακοποιού στο Σιέντλτσε. Σπούδασαν μαζί για την τελική τους εξέταση, μετά την οποία τα δύο κορίτσια πήραν χωριστούς δρόμους μέχρι το Ολοκαύτωμα στην κατεχόμενη Πολωνία.

Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής-σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία το Σεπτέμβριο του 1939 και οι δύο γυναίκες βρίσκονταν στο Σιέντλτσε, χωρισμένες από συνθήκες πέρα από τον έλεγχό τους. Στα τέλη Νοεμβρίου, η νέα γερμανική διοίκηση διέταξε τη δημιουργία ενός Γιούντενρατ. Την Παραμονή των Χριστουγέννων οι Ναζί έβαλαν φωτιά στη συναγωγή και την έκαψαν ολοσχερώς, με Εβραίους πρόσφυγες μέσα. Η Τσιπόρα και η οικογένειά της αναγκάστηκαν να μετακινηθούν στο νεοσύστατο ναζιστικό Γκέτο του Σιέντλτσε περίπου τον Αύγουστο του 1941. Πάνω από ένα χρόνο αργότερα, έγραψε μια αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο για τη δολοφονική εκκαθάρισή της. Η Τσιπόρα αυτοκτόνησε το Νοέμβριο του 1942 όταν ο σύζυγός της, Γιάκουμπ, οδηγήθηκε σε ένα τρένο θανάτου για το στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα. Το μωρό της, Ραχέλα, επέζησε του πολέμου υπό τη φροντίδα των Πολωνών Δίκαιων από το Σιέντλτσε. Μεταφέρθηκε σε διαφορετική πόλη το καλοκαίρι του 1943 από τη Ζόφια, η οποία υιοθέτησε το παιδί (προσωρινά) με το ψεύτικο χριστιανικό όνομα Μαριάνα Τιμίνσκα, που δόθηκε από έναν καθολικό ιερέα. Το 1988, η Ζόφια Γκλάζερ τιμήθηκε με το μετάλλιο της Δίκαιης των Εθνών από το Γιαντ Βασσέμ στην Ιερουσαλήμ, ένα πιστοποιητικό τιμής και το προνόμιο να προστεθεί το όνομά της στον Κήπο των Δικαίων των Εθνών. Στη συνέχεια, στις 10 Οκτωβρίου 2007, κατά τη διάρκεια τελετής στο Μεγάλο Θέατρο της Βαρσοβίας, έλαβε τον Σταυρό του Διοικητή του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας από τον Πρόεδρο της Πολωνίας Λεχ Κατσίνσκι, για τις προσπάθειές της διάσωσης, μαζί με άλλους 52, των Εβραίων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατά το Ολοκαύτωμα.
[μικρογραφία| Η Τσιπόρα Γιάμπουον Ζόνσαϊν με την κόρη της, Ραχέλα Ζόνσαϊν, στο [Γκέτο του Σιέντλτσε, 1942]]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών Επιστημών της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Μπρερ

Το **Μπρερ** (γαλλικά: *Brères*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Γιουσέφ Νάσερ

Ο **Γιουσέφ Νάσερ Αλ-Σουλαϊμάν** (, 9 Οκτωβρίου 1990) είναι Κουβεϊτιανός επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Κουβέιτ ΣΚ. Είναι τρίτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας του Κουβέιτ με 57 γκολ.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

## Εθνική ομάδα

## Τίτλοι

**Κάζμα ΣΚ**
* Κύπελλο Κουβέιτ: 2011
* Κύπελλο Ομοσπονδίας Κουβέιτ: 2015–16

**Κουβέιτ**
* Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ομοσπονδίας Δυτικής Ασίας: 2010
* Κύπελλο Αραβικού Κόλπου: 2010

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Κουβεϊτιανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κουβέιτ
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2011
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2015
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάζμα ΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καντσία ΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κουβέιτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουβέιτ ΣΚ
Silent Hill: Play Novel

Το ***Silent Hill: Play Novel*** είναι μια προσαρμογή του αρχικού *Silent Hill* για το Game Boy Advance με τη μορφή οπτικού μυθιστορήματος που κυκλοφόρησε από την Konami αποκλειστικά στην Ιαπωνία.

Κατά την διάρκεια των ετών, το παιχνίδι αυτό μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες και αναπροσαρμόστηκε σε άλλες πλατφόρμες από τους θαυμαστές.

## Ιστορία
Το *Silent Hill: Play Novel* αποτελεί μια διαδραστική ιστορία, μέσα στην οποία ο παίκτης επιλέγει ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες πιθανές επιλογές, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν την έκβασή της. Εκτός από την αφήγηση, το παιχνίδι διαθέτει κάποιους γρίφους και έχει μια σειρά από τέλη ανάλογα με τις επιλογές του χειριστή.

Το παιχνίδι προσφέρει δύο βασικά σενάρια: ένα το οποίο αφορά τον Harry Mason, τον πρωταγωνιστή του πρώτου παιχνιδιού της σειράς, και ένα για τη Cybil Bennett, το οποίο είναι διαθέσιμο μετά την ολοκλήρωση του πρώτου σεναρίου. Υπήρχαν επίσης τέσσερα πρόσθετα σενάρια διαθέσιμα για λήψη στην Ιαπωνία, τα οποία ακολουθούσαν ένα αγόρι με το όνομα Andy, το οποίο ήταν γείτονας του Harry και της Cheryl, ωστόσο, η Konami εδώ και αρκετά χρόνια έχει τερματίσει την υπηρεσία λήψης των σεναρίων αυτών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2001
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Silent Hill
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία
Αόρικ

Ο **Αόρικ** (λατινοποιημένος *Aoricus, Αορικός*) ήταν ένας Θερβιγγιανός γότθος βασιλιάς (*reiks* και *kindins*), που έζησε τον 4ο αι.   

## Βιογραφία
Ο Aόρικ ήταν γιος του Aριάρικ και πατέρας του Aθανάρικ. Μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου στήθηκε άγαλμα προς τιμήν του.  Καταγράφτηκε από τον Αυξέντιο του Durostorum να ηγείται του διωγμού των Γότθων Χριστιανών το 347/348. Ο ιστορικός Χέρβιχ Βόλφραμ σημείωσε ότι «η αλλοίωση, η παραλλαγή και ο ρυθμός στη σειρά των ονομάτων Aθανάρικ, Aόρικ, Aριάρικ μοιάζουν με τον «ιδανικό τύπο» των Χάντουμπραντ, Χίλντεμπραντ, Χέριμπραντ». Εξέτασε τις ομοιότητες και η σύγκριση πρότεινε ότι και οι τρεις βασιλείς ήταν μέλη της δυναστείας των Μπαλτ. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Βάλτων
Αριάρικ

Ο **Αριάρικ**, *Ariaric*, γνωστός και ως *Ariaricus*, ήταν ένας Θερβίγγος Γοτθικός ειδωλολάτρης ηγέτης του 4ου αι. (*[[Ρέικς|reiks]]*, *[[kindins]]*)    Τον διαδέχθηκε ο Γεβέρικ.  Το 328 ο Κωνσταντίνος Α΄ κατασκεύασε μία γέφυρα στον Δούναβη και έκτισε οχυρώσεις στην επικράτεια της Ολτενίας και της Βλαχίας. Αυτό προκάλεσε μία μετανάστευση των Θερβίγγιων και Tαϊφαλών προς τα δυτικά, σε περιοχές που ελέγχονται από την Tίσα των Σαρματών. Οι Σαρμάτες ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον Κωνσταντίνο Α΄, ο οποίος διόρισε τον γιο του Κωνσταντίνο Β' να εκστρατεύσει κατά των Γότθων στα τέλη του χειμώνα του 332, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν περίπου 100.000 άνθρωποι λόγω των καιρικών συνθηκών και της έλλειψης τροφής.  Ο Αριάρικ αναγκάστηκε να υπογράψει συνθήκη (σύμφωνο, *foedus)* με τον Κωνσταντίνο Α΄ το 332. Ωστόσο, ορισμένοι μελετητές αμφισβητούν ότι αυτή η συνθήκη ήταν ένα *[[Φοιδεράτοι|foedus]]*, αλλά περισσότερο σαν μία πράξη υποταγής. 

Ο γιος του Ariaric, ο Aoric ανατράφηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου στήθηκε άγαλμα στη μνήμη του.  Ο Πάτρικ Τζ. Γκήρυ πρότεινε ότι υπό τον Αριάρικ, οι κλάδοι των δυτικών Γότθων ενσωματώθηκαν ολοένα και περισσότερο στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τα συστήματά της, παρέχοντας στρατεύματα για στρατιωτικές εκστρατείες κατά της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Βάλτων
Δυναστεία των Βάλτων

Η **δυναστεία των Βάλτων**   ή η *δυναστεία των Βαλθών*  ( ή *Balthi*) ήταν η πρώτη κυρίαρχη οικογένεια των Βησιγότθων από το 395 έως το 531. Οδήγησαν τους Βησιγότθους στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στα χρόνια της παρακμής της.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Αβλάβιο, όπως αναφέρει ο ιστορικός Ιορδάνης, οι Βησιγότθοι διοικούνταν από τους Μπαλτ από την αρχαιότητα. Ο Ιορδάνης, ωστόσο, λέει ότι όλοι οι Γότθοι διοικούνταν στο παρελθόν από τη δυναστεία των Αμάλ.  Βασιζόμενος στον Κασσιόδωρο, ο Ιορδάνης λέει ότι οι Μπαλτ ήταν «δεύτεροι» μετά τους Οστρογότθους Αμάλ.  Ισχυρίζεται ότι η οικογένεια ονομάστηκε από πολύ παλαιά για την τόλμη της: «Baltha, που [στα γοτθικά] σημαίνει τολμηρή» (*Baltha, qui est audax*).  Ο ιστορικός Χέρβιχ Βόλφραμ θεωρεί ότι το όνομα Μπαλτ/Βαλτ μπορεί να προέρχεται από το νησί που αναφέρει ο Πλίνιος του Πρεσβύτερος, Bαλτία (δηλαδή, νησί των Βαλτικών), το οποίο αποκαλεί επίσης Βασιλία (δηλαδή, βασιλική γη). 

Οι Βησιγότθοι ως έθνος σχηματίστηκαν υπό την κυριαρχία του Αλάριχου Α', του πρώτου που ονομαζόταν Μπαλτ, μόλις το 395  Έγινε διάσημος για το ότι λεηλάτησε τη Ρώμη το 410. Οι απόγονοί του συνέχισαν να κυβερνούν μέχρι το 531, όταν με το τέλος του Αμαλάριχ η γραμμή εξαφανίστηκε. Το 507 οι Βησιγότθοι ηττήθηκαν από τους Φράγκους στη Μάχη του Βουγιέ και έχασαν το μεγαλύτερο μέρος του βασιλείου τους. Το 511 ο βασιλιάς των Οστρογότθων Θεοδώριχος ο Μέγας παρενέβη για να καθαιρέσει τον Μπαλτ βασιλιά Γεζάλεχ. Κυβέρνησε ο ίδιος μέχρι το θάνατό του το 526, όταν τον διαδέχθηκε ο Αμαλάριχ. Η παρέμβαση του Θεοδώριχου πιστώνεται συχνά ότι έσωσε το βασίλειο των Βησιγότθων, αλλά τερμάτισε τη δυναστεία των Bαλτ. 

Ο ιδιωτικός πλούτος (*res privata*) των βασιλέων Μπαλτ, που είχε αποτελέσει θεμέλιο της νομιμότητάς τους, μετατράπηκε σε βασιλικό θησαυροφυλάκιο (*thesaurus regalis*) και έγινε κρατική ιδιοκτησία μετά το 531 . Η δυναστική αρχή εγκαταλείφθηκε και οι βασιλείς επιλέγονταν με εκλογή, μέχρι την πτώση του βασιλείου των Βησιγότθων το 711 .

## Κατάλογος ηγεμόνων
* Aλάριχ Α΄ (395–410)
* Aταούλφ (410–415)
* Βάλλιας (415–419)
* [Θεοδώριχ[ος] Α΄](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CE%BF%CE%B4%CF%8E%CF%81%CE%B9%CF%87%CE%BF%CF%82_%CE%91%CE%84) (419–451)
* Θορισμούνδ (451–453)
* [Θεοδώριχ[ος] Β'](https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CE%BF%CE%B4%CF%8E%CF%81%CE%B9%CF%87%CE%BF%CF%82_%CE%92%CE%84) (453-466)
* Eυάριχ (466–484)
* Aλάριχ Β΄ (484–507)
* Γεζάλεχ (507–511)
* Αμαλάριχ (526–531)

## Γενεαλογία του Οίκου των Μπαλτ

## Παραπομπές


## Πηγές

* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Peter Heather : *Cassiodorus and the Rise of the Amals.* *Genealogy and the Goths under Hun Domination*, στο: Journal of Roman Studies 79 (1989), S. 103–128.
* Peter Heather: *Goths and Romans, 332–489*, Οξφόρδη 1991.
* H. Kuhn/R. Wenskus: *Amaler*, στο: Reallexikon der germanischen Altertumskunde, Bd. 1, S. 246–248. * Henry Bradley, *The Goths: from the Earliest Times to the End of the Gothic Dominion στην Ισπανία.* Δεύτερη έκδοση, 1883, Νέα Υόρκη: GP Putnam's Sons, κεφάλαιο 1.


Βαλτων
Κοινότητα Κισσού

Με την **κοινότητα Κισσού** αναφέρονται:
* η κοινότητα Κισσού Ρεθύμνης
* η κοινότητα Κισσού Μαγνησίας
Κοινότητα Κρύας Βρύσης Ρεθύμνης

Η **Κοινότητα Κρύας Βρύσης** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Κρύα Βρύση. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Νέα Κρύα Βρύση. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Κρύα Βρύση, η (84)
* Νέα Κρύα Βρύση, η (50)

Συνολικά η κοινότητα έχει 134 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Κωνσταντίνου Ασουμανάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κοινότητα Λαμπινής

Η **Κοινότητα Λαμπινής** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1931 με το ΦΕΚ 12Α - 19/01/1931 με την απόσπαση του οικισμού Λαμπινή από την Κοινότητα Μυξόρρουμα και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 116 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Ρουκουνάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κοινότητα Κισσού Ρεθύμνης

Η **Κοινότητα Κισσού** είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1935 με το ΦΕΚ 46Α - 16/02/1935 με την απόσπαση του οικισμού Κισσός από την Κοινότητα Αρδάκτου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Κισσού Κάμπος. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: 

* Κισσός, ο (48)
* Κισσού Κάμπος, ο (100)

Συνολικά η κοινότητα έχει 148 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Γεωργακάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Γουίνι το Αρκουδάκι: Αίμα και Μέλι

Το ***Γουίνι το Αρκουδάκι: Αίμα και Μέλι*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Winnie-the-Pooh: Blood and Honey*) είναι μια ανεξάρτητη Βρετανική ταινία σλάσερ του 2023 σε σκηνοθεσία από τον Ρις Φρέικ-Γουότερφιλντ. Βασισμένο στα βιβλία ''Γουίνι το Αρκουδάκι'', πρωταγωνιστούν οι Κραγκ Ντέιβιντ Ντόουσετ, Κρις Κόρντελ, Άμπερ Ντόιγκ-Θορν, Νικολάι Λίον, Μαρία Τέιλορ, Νατάσα Ρόους Μιλς, και Ντανιέλ Ρόναλντ.

Το *Γουίνι το Αρκουδάκι: Αίμα και Μέλι* κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 20 Μαρτίου του 2023. Παρά το γεγονός ότι έλαβε αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς λόγω του χαμηλού κόστους παραγωγής, της ιστορίας, και της έλλειψης δημιουργικότητας της ταινίας, και το ότι από πολλούς θεωρείται μία από τις χειρότερες ταινίες όλων των εποχών, έγινε εισπρακτική επιτυχία, εισπράττοντας πάνω από $5 εκατομμύρια απέναντι από έναν προϋπολογισμό $100 χιλιάδων.

Η εισπρακτική επιτυχία της ταινίας οδήγησε στην δημιουργία ενός franchise με τίτλο Το Σύμπαν της Διεστραμμένης Παιδικής Ηλικίας (TCU). Μια συνέχεια κυκλοφόρησε στις 26 Μαρτίου του 2024 ενώ τρία spin-off (*Bambi: The Reckoning*, *Peter Pan's Neverland Nightmare* και *Pinocchio: Unstrung*) και μια ταινία crossover με τίτλο *Poohniverse: Monsters Assemble* βρίσκονται σε ανάπτυξη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος
*  στην IMDb

Κατηγορία:Ταινίες του 2023
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες της δεκαετίας 2020
Κατηγορία:Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες τρόμου σλάσερ
Κατηγορία:Ταινίες exploitation
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Κατηγορία:Winnie-the-Pooh
Κατηγορία:Το Σύμπαν της Διεστραμμένης Παιδικής Ηλικίας