open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
956 Ελίζα

Η **Ελίζα (Elisa)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,987. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τo όνoμα της μητέρας του, της Elisa Reinmuth.

Η τροχιά της Ελίζας πλησιάζει αυτές των αστεροειδών της Οικογένειας της Εστίας, χωρίς η Ελίζα να είναι μέλος της. Ωστόσο, είναι πιθανότατα ένα θραύσμα του αστεροειδούς 4 Εστία που εκτοξεύθηκε σε μία σύγκρουση.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ελίζας είναι άγνωστα. Η Ελίζα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 53 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ελιζα
Τραϊανός Γάγος

Ο **Τραϊανός Γάγος** (Κάρπη Κιλκίς, 1960 – Ανν Άρμπορ, Μίτσιγκαν 2010) ήταν ένας από τους κορυφαίους Παπυρολόγους επιστήμονες, διεθνώς.

## Βιογραφία
Ο Τραϊανός Γάγος γεννήθηκε το 1960 στην Κάρπη Κιλκίς. Μεγάλωσε στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, απ' όπου αποφοίτησε το 1983. Αναγορεύτηκε διδάκτορας παπυρολογίας από το Πανεπιστήμιο του Ντάραμ της Αγγλίας, το 1987. Διατέλεσε καθηγητής του πανεπιστημίου του Ανν Άρμπορ του Μίτσιγκαν από το 2008.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Παπυρολόγοι
Δάσκιο Ημαθίας

To **Δάσκιο** είναι ένα χωριό στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται 44 χιλιόμετρα νότια της Βέροιας και έχει μεσοσταθμικό υψόμετρο 630 μέτρα. Οι κατοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία την κτηνοτροφία και τη δασική εκμετάλλευση.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
Εμπροσθοφυλακή

**Εμπροσθοφυλακή** ονομάζεται η στρατιωτική δύναμη που βαδίζει μπροστά από άλλες στρατιωτικές μονάδες για να τις προστατεύσει από εχθρικές επιθέσεις και να επισημάνει την παρουσία του εχθρού.

Προχωρά σε τρία τμήματα: 
* πομπός
* κεφαλή
* κορμός

Αποτελείται από μονάδες αρμάτων μάχης, πυροβολητών, πυροβολικού κλπ.

Κατηγορία:Στρατιωτική τακτική
Άμπελος Καρδίτσας

:*Σχετικά με τις ονομασίες Κασνέσι, Καζνέσι, Καρνέσι, δείτε: [[Κασνέσι]]*

Η **Άμπελος** (παλιότερα: *Κασνέσι* ή *Καζνέσι*, όπως είναι γνωστή στην περιοχή) είναι ένα πεδινό χωριό του  Δήμου Σοφάδων της Περιφέρειας Θεσσαλίας (σχέδιο Καλλικράτης).

Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ανήκε στον  Δήμος Σοφάδων του  νομού Καρδίτσας. Η Άμπελος είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας η οποία είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 16,285 χμ² (2011).

Ο πληθυσμός της είναι 352 κάτοικοι (απογραφή 2021) και η έκτασή της 17,5&nbsp;τ.χλμ. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 125 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια της γης, αλλά και με την κτηνοτροφία. Οι κάτοικοι επίσης δραστηριοποιούνται στον τοπικό «Μορφωτικό Σύλλογο Αμπέλου», ο οποίος διοργανώνει κατά καιρούς διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις στο χωριό.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων
Επιτύμβια στήλη (Μουσείο Σπάρτης, αρ. 505)

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 505 το εξής ανάγλυφο που βρέθηκε στη Σπάρτη.
## Περιγραφή
Το ανάγλυφο παρουσιάζει έναν άνδρα γενειοφόρο, καθήμενο από δεξιά επάνω σε θρόνο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του είναι λεπτότατα, η μύτη μακριά, η γενειάδα καταλήγει μυτερή κάτω από το σαγόνι. Το βλέμμα ατενίζει στο άπειρο. Φοράει χιτώνα. Στο δεξί χέρι κρατάει κάνθαρο. Το αριστερό χέρι ακουμπάει στο μπράτσο του θρόνου και κρατάει ένα ρόδι. Τα πόδια του είναι ακουμπισμένα σε γραμμή που υπερέχει του εδάφους. Ένα σκυλάκι πιστό είναι μπροστά στα πόδια του, ενώ το ένα άλογο, πιο μακρυά βηματίζει επάνω σε μια άλλη γραμμή.

## Ερμηνεία
Το έργο αυτό που διαπνέεται από θρησκευτικό πνεύμα, είναι νεκρική ηρωική στήλη. Αφιερώθηκε στον νεκρό από τους απογόνους του. Το ρόδι συμβολίζει την τροφή των σκιών στον Άδη. Ο πιστός σκύλος συμβολίζει τον αιώνιο σύντροφο των χθόνιων πνευμάτων, ενώ το άλογο είναι σύμβολο ευγένειας και ανωτερότητας του νεκρού ήρωα.

## Ιστορική τοποθέτηση
Το ανάγλυφο είναι έργο τέχνης αρχαϊκής του 6ου αι. π.Χ.. Είναι ένα από τα πλέον αξιόλογα έργα τέχνης της εποχής του.

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Στήλες
κατηγορία:Λακωνική τέχνη
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Λακωνία
Παπεέτε

Η **Παπεέτε**, () είναι η πρωτεύουσα μίας Γαλλικής υπερπόντιας κοινότητας στον Ειρηνικό, της Γαλλικής Πολυνησίας. Βρίσκεται στη νήσο Ταϊτή και έχει 26.017 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2007.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Παπεέτε
Κατηγορία:Γαλλική Πολυνησία
Κώστας Καραγιάννης

Ο **Κώστας Καραγιάννης** (1932 - 17 Φεβρουαρίου 1993) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Θεωρείται ο πιο παραγωγικός σκηνοθέτης του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς σκηνοθετούσε γύρω στις 10-12 ταινίες το χρόνο. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, μεταξύ 1950-1975, είχε γυρίσει 85 ταινίες. 

## Καριέρα
Σε νεαρή ηλικία, πηγαίνει στη Γαλλία για να σπουδάσει αρχικά σε σχολή ραπτικής, όμως στη συνέχεια ο κόσμος του κινηματογράφου τον μαγεύει και ξεκινά να δουλεύει ως βοηθός γενικών καθηκόντων σε διάφορες κινηματογραφικές παραγωγές. Επιστρέφει στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και ξεκινά να σκηνοθετεί, να γράφει σενάρια αλλά και να αναλαμβάνει την παραγωγή ελληνικών ταινιών.

Η πρώτη ταινία που σκηνοθετεί για τη Φίνος Φιλμ το 1961 σημειώνει εισπρακτική αποτυχία, με αποτέλεσμα ο Φιλοποίμην Φίνος να διακόψει τη συνεργασία. Ωστόσο, ο Καραγιάννης δεν αποκαρδιώνεται και συνεχίζει να εργάζεται ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός μέχρι το 1966, που μαζί με τον οπερατέρ Αντώνη Καρατζόπουλο, ιδρύουν τη γνωστότερη μετά τη Φίνος Φιλμ ελληνική εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών, την Καραγιάννης - Καρατζόπουλος, η οποία δημιουργεί συνολικά 118 ταινίες.

Στη δεκαετία του 1980, κάνει την παραγωγή πολλών βιντεοταινιών και επίσης στη δεκαετία του 1970 συνεργάζεται και με ξένους κινηματογραφικούς οίκους, ενώ ήταν και παραγωγός πολλών τηλεοπτικών σειρών. Συνολικά σκηνοθέτησε 101 ταινίες.

Ο Καραγιάννης εργαζόταν εντατικά, ήταν αυστηρός και οξύθυμος στη δουλειά του, ενώ στην προσωπική του ζωή ήταν άνθρωπος με χιούμορ. Πέθανε στις 17 Φεβρουαρίου 1993 στην Αθήνα.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Μάκης Μπέκος

Ο **Μάκης Μπέκος** (1947 - 30 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας λαϊκός οργανοπαίκτης, από το Αγρίνιο γνωστός για τη μουσική που έπαιξε με το κλαρίνο. Πέθανε σε ηλικία 67 ετών το 2014.
## Δισκογραφία
* Γιώργος Βελισάρης - Αλέκα Φραγκούλη: Πανηγύρι στην Άκολη Αιγίου
* Ανδρέας Κωνσταντινόπουλος: Τις αμαρτίες μου
* Τα Ελληνικά πανηγύρια
* Ανδρέας Κωνσταντινόπουλος - Σάββας Ηλιάδης: Βροχή και δάκρυ
* Αποστόλης Νικολής: Μια βραδυά
* Χρύσα Ραζή: Μ' ένα δάκρυ συντροφιά
* Κώστας Σαφέτης: Ζωντανά από το Κέντρο Κόνε
* Θέμης Φλέγγας: Χορευτικό Ξεφάντωμα
* Μάκης Μπέκος: Τα τσιφτετέλια του Μπέκου
* Φυλιώ Πυργάκη - Άγγελος Ψαρράς: Γάμος στο Έξαρχο
* Φυλιώ Πυργάκη: Βουνά για χαμηλώστε
* Μάκης Μπέκος, Φίλιππος Σαφέτης: Ακριβό μου διθέσιο (Στου δημάρχου το πανηγύρι) 

## Επιπλέον βιβλιογραφία
*Μάκης Μπέκος, ανάκτηση 10/1/2015
*Πέθανε ο γνωστός μουσικός Μάκης Μπέκος. Βιογραφικό, ανάκτηση 10/1/2015
*Έφυγε ο ξακουστός κλαρινίστας Μάκης Μπέκος!, ανάκτηση 10/1/2015
*"Έφυγε" ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου Μάκης Μπέκος, ανάκτηση 10/1/2015
*“Έφυγε” ο Αγρινιώτης δεξιοτέχνης του κλαρίνου Μάκης Μπέκος , ανάκτηση 10/1/2015

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες κλαριντζήδες
Κομφετί

thumb|right|250px|Κομφετί σε δημόσια εκδήλωση στην Αμερική
Το **κομφετί** ή **χαρτοπόλεμος** είναι μικρά στρογγυλά κομματάκια από χαρτί. Χρησιμοποιούνται σε πάρτι, στο καρναβάλι και σε κάθε είδους διασκεδαστικών εκδηλώσεων. Τα πετάμε χούφτες χούφτες στον αέρα και πέφτουν σαν τις νιφάδες του χιονιού, γεμίζοντας τον τόπο όλο. Η ετυμολογία της λέξης είναι ιταλική και προέρχεται από το *confetti* που είναι ο πληθυντικός της λέξης *confetto*, που σημαίνει σοκολατάκι, καραμελίτσα, ή γενικά ζαχαρωτό. Προέλευσή του είναι οι καραμελίτσες που πετούσαν παλιά στην Ιταλία στο πανηγύρι του καρναβαλιού.

Κατηγορία:Απόκριες
Κατηγορία:Προϊόντα από χαρτί
Ντουντούκα

thumb|right|250px|Παιδιά με ντουντούκες σε πάρτυ.
Η **ντουντούκα** (τουρκ. düdük) είναι δημοφιλές τρικ παιχνίδι. Χρησιμοποιείται σε πάρτι, στο καρναβάλι και σε κάθε είδους διασκεδαστική εκδήλωση. Είναι κατασκευασμένη από χαρτί, μεταλλική σπείρα και πλαστική καραμούζα, έτσι ώστε ο συσπειρωμένος σωλήνας να ευθυγραμμίζεται απότομα επειδή φουσκώνει όταν φυσάμε, ενώ σφυρίζει. Όταν παύουμε να φυσάμε, ξεφουσκώνει, ενώ η μεταλλική σπείρα το επαναφέρει στην αρχική του μαζεμένη μορφή.  

Κατηγορία:Χάρτινα παιχνίδια
Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Φέλιξ Σαβόν

Ο **Φέλιξ Σαβόν Φάμπρε** (*Félix Savón Fabre*, 22 Σεπτεμβρίου 1967), γνωστός ως Φέλιξ Σαβόν, είναι Κουβανός πρώην πυγμάχος στην κατηγορία των βαρέων βαρών, θεωρούμενος ως ένας από τους κορυφαίους όλων των εποχών. Μαζί με τους Λάσλο Παπ και Τεόφιλο Στίβενσον, έχει το ρεκόρ των τριών χρυσών μεταλλίων σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Γεννημένος στο Σαν Βισέντε (επαρχία του Γκουαντάναμο) στις 22 Σεπτεμβρίου 1967, μπήκε στο άθλημα στα δεκατρία του. Σύντομα αναδείχθηκε στο σπουδαιότερο ερασιτέχνη πυγμάχο της γενιάς του, σαρώνοντας τις διοργανώσεις της περιόδου από τα μέσα της δεκαετίας του '80 έως τα τέλη της δεκαετίας του '90. Το παλμαρέ του περιλαμβάνει - εκτός των ολυμπιακών τίτλων - έξι συνεχόμενα χρυσά σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και τρία σε Παναμερικανικούς Αγώνες. Έχασε μόνο σε έναν τελικό μεγάλης διοργάνωσης (Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1999) και αυτόν άνευ αγώνος, όταν η κουβανική ομάδα αποχώρησε καταγγέλοντας μεροληπτικές διαιτησίες εις βάρος των αθλητών της.

Αποχώρησε από τους αγωνιστικούς χώρους στις αρχές του 2001, μερικούς μήνες πριν ξεπεράσει το ηλικιακό όριο των 34 ετών που ισχύει στην ερασιτεχνική πυγμαχία.

## Τίτλοι
* 40px**[[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακοί Αγώνες]]**
** Βαρκελώνη 1992: Χρυσό
** Ατλάντα 1996: Χρυσό
** Σίδνεϊ 2000: Χρυσό

* **[[Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας|Παγκόσμιο Πρωτάθλημα]]**
** 1986, 1989, 1991, 1993, 1995, 1997: Χρυσό
** 1999: Αργυρό λόγω άρνησης συμμετοχής στον τελικό

* 33px**[[Παναμερικανικοί Αγώνες]]**
** 1987, 1991, 1995: Χρυσό

## Παραπομπές


 

Σαβον
Σαβον
Κατηγορία:Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος
Γκάρι Νέβιλ

Ο **Γκάρι Αλεξάντερ Νέβιλ** (*Gary Alexander Neville*, 18 Φεβρουαρίου 1975) είναι Άγγλος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όπου πέρασε ολόκληρη την επαγγελματική του καριέρα ως ποδοσφαιριστής ενώ ήταν και ο αρχηγός της ομάδας. Αδερφός του είναι ο επίσης ποδοσφαιριστής Φιλ Νέβιλ που αγωνίστηκε επίσης στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

## Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Ο Γκάρι Νέβιλ ξεκίνησε την καρίερα του από τα μικρά τμήματα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 1991 όπου κατέκτησε το Κύπελλο νέων την πρώτη του σεζόν. Έκανε το ντεπούτο στην επαγγελματική ομάδα το Σεπτέμβριο του 1992 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ εναντίον της Τορπέντο Μόσχας και από τοτε αγωνίστηκε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έως το τέλος της καριέρας του.

Σε 15 από τις 19 σεζόν της καριέρας του ήταν στη  βασική ενδεκάδα. Ένας αξιόπιστος, ιδιαίτερα σταθερός παίκτης, άτολμος στις ακμές που αποτελούν μέρος του τεχνικού και αποθέματος των Νοτιοαμερικανών ακραίων αμυντικών, αλλά ικανός να συμβάλει σημαντικά και στις δύο φάσεις του παιχνιδιού. Ήταν ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των επιτευγμάτων του Μαρκ Χιουζ και του Κριστιάνο Ρονάλντο και αναμφισβήτητα είχε τις καλύτερες σεζόν μεταξύ των δύο χιλιετιών.

## Εθνική ομάδα
Ο Νέβιλ έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την Εθνική ομάδα της Αγγλίας το 1995 σε ένα φιλικό εναντίον της Ιαπωνίας αγωνίστηκε με την Εθνική ομάδα της χώρας του σε 3 ευρωπαικά πρωταθλήματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1996 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2000 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 Επίσης αγωνίστηκε σε 3 Παγκόσμια Κύπελλα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1998, στο  Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006.

## Τίτλοι

* Πρωταθλήματα Αγγλίας:(8) 1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03, 2006–07, 2008–09

* Κύπελλα Αγγλίας:(3) 1995–96, 1998–99, 2003–04

* Λιγκ Καπ Αγγλίας:(2) 2005–06, 2009–10

* ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ:(2) 1998–99, 2007-08

* Διηπειρωτικό Κύπελλο:(1) 1998

* Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων:(1) 2008

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Προπονητές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βαλένθια ΚΦ
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατηγορία:Δίδυμοι αθλητές
Κακή πίστη

**Κακή πίστη** είναι, κατά την κοινή γλωσσική χρήση του όρου, η έλλειψη ειλικρίνειας και η δολιότητα.

Στη σύγχρονη φιλοσοφία ο όρος χρησιμοποιείται με παρεμφερή αλλά διαφορετική έννοια. Ένα πρόσωπο είναι δυνατόν να διατηρεί το νου του προσκολλημένο σε πεποιθήσεις παρότι αυτές αντιβαίνουν τα πραγματικά γεγονότα. Η «κακή πίστη» (mauvaise foi) σημαίνει γενικότερα την εσφαλμένη αντίληψη και πιο συγκεκριμένα ταυτίζεται με την αυτο-εξαπάτηση. Υπάρχει ωστόσο διαφωνία για το κατά πόσον αυτή η αυτο-εξαπάτηση είναι εσκεμμένη ή όχι. Για τη φιλοσοφία το ερώτημα είναι πώς η κακή πίστη ή αυτο-εξαπάτηση καθίσταται δυνατή. Όταν ένα πρόσωπο βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση αυτο-εξαπάτησης, το πρόσωπο αυτό ψεύδεται αλλά και είναι το θύμα του ψεύδους ταυτόχρονα. Το οποίο από μόνο του είναι ένα παράδοξο ή φαινομενικό παράδοξο. Ιδιαίτερα αφού, για παράδειγμα, η διάδοση εσφαλμένων αντιλήψεων είναι σφάλμα όταν το πρόσωπο που τις διαδίδει δεν γνωρίζει ότι είναι εσφαλμένες και ψεύδος όταν το πρόσωπο γνωρίζει ότι είναι εσφαλμένες και παρ'όλα αυτά τις διαδίδει.

Ο υπαρξιστής φιλόσοφος Ζαν Πολ Σαρτρ αποκάλεσε ως «πνεύμα της ιεροπρέπειας» την πεποίθηση ότι το εγγενώς καλό καθαυτό όντως υπάρχει και ότι αυτό είναι έμφυτο ή ενυπάρχον στον κόσμο ως απόλυτη αξία. Υποστήριξε ότι αυτό οδηγεί σε κακή πίστη και ότι οι άνθρωποι υποπίπτουν στο πνεύμα της ιεροπρέπειας επειδή παίρνουν τις αξίες τους πολύ στα σοβαρά, και ξεχνούν ότι οι αξίες εξαρτώνται, επιλέγονται και αποδίδονται υποκειμενικά. Σύμφωνα με τα λόγια του Σαρτρ, ''«..το πνεύμα της ιεροπρέπειας έχει δύο χαρακτηριστικά: θεωρεί τις αξίες ως υπερβατικά δεδομένες, ανεξάρτητες από την ανθρώπινη υποκειμενικότητα, και μετατοπίζει την κατηγορία του "επιθυμητού" από την οντολογική δομή των πραγμάτων στην απλή υλική τους υπόσταση..»

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έννοιες στην Ηθική
Κατηγορία:Ψυχανάλυση
Κατηγορία:Θεολογία
Κατηγορία:Πίστη
Κατηγορία:Εξαπάτηση
Κατηγορία:Μεροληψία
Γκαμπρίνους

right|thumb|300px|Μπιραρία Γκαμπρίνους (ισόγειο), Λουβέν, Βέλγιο 2009

Ο **Γκαμπρίνους** (Gambrinus) αναφέρεται σε μυθικό βασιλιά ή κόμη της Φλάνδρας και μυθικός βασιλιάς της μπίρας και της ζυθοποιίας, που εορτάζεται σε ευρωπαϊκές χώρες στις 11 Απριλίου κάθε έτους. Απεικονίζεται είτε ως μυθικός βασιλιάς της Φλάνδρας είτε ως ιππότης των μεσαιωνικών χρόνων κι ακόμη ως ένας χοντρός γέρος.

Πρότυπο της καταγωγής του Γκαμπρίνους πιστεύεται ότι είναι ο Ιωάννης ο Άφοβος (Jean sans Peur), δούκας της Βουργουνδίας (1371 – 1419), ο οποίος θεωρείται και ο εφευρέτης της βύνης. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι κάποιος από τους οινοχόους του Καρλομάγνου (742 – 814) έφερε το όνομα Γκαμπρίνους. Το 1543, ο Γερμανός Λουθηρανός ιερωμένος και ποιητής Μπούρκαρτ Βάλντις (Burkart Waldis, 1495 – 1557) έγραψε για τον Γκαμπρίνους, υποστηρίζοντας ότι ο Γκαμπρίνους διδάχτηκε την τέχνη της ζυθοποιίας από την Ίσιδα, την αρχαία αιγυπτιακή θεότητα της γονιμότητας. 

Μια άλλη εκδοχή δέχεται ότι ο Γκαμπρίνους ήταν ο Δούκας Ιωάννης Α΄ της Βραβάντης (1254 – 1298), γνωστός επίσης ως “Jan Primus” (Ιωάννης ο Πρώτος), παραφθορά του οποίου είναι το όνομα «Γκαμπρίνους». Άλλες ετυμολογικές αναλύσεις δέχονται ότι το όνομα Γκαμπρίνους προέρχεται από το λατινικό “cambarus”, που σημαίνει κελάρης.

Λόγω της μυθικής και ιστορικής προέλευσης του χαρακτήρα του Γκαμπρίνους, πολλές ευρωπαϊκές ζυθοποιίες έχουν ως σήμα κατατεθέν ή μάρκα τους το όνομά του, όπως η βελγική *Rose de Gambrinus*, η τσέχικη *Gambrinus* της Πίλσεν, η λουξεμβουργιανή *Gambrinus* της ζυθοποιίας *Battin*, η αλσατική *Gambrinus* της Μυλούζ κ. ά., αλλά και μπιραρίες ή παμπ σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις έχουν την επωνυμία «Γκαμπρίνους». Το 1898, αναφέρεται στην περιοχή του Κολωνακίου της Αθήνας το ζυθοπωλείο του Έλληνα ζυθοποιού Λ. Μάμου με το όνομα *Γαμβρίνος* (βλ. Το Ζυθοπωλείο ''Γαμβρίνος'').

## Πηγές

* «ΠΡΑΓΑ» (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 196 – 197, Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd, Αθήνα, 1996.
* «Μπίρες απ’ όλο τον κόσμο» (ελληνική έκδοση), Εκδόσεις Naumann & Goebel, Κολωνία – Γερμανία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*''Ιστορία μπύρας στο Βέλγιο'' από το beeroskopio.com 

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς
Νέος που αυτοστεφανώνεται (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 3344)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό 3344** είναι ανάγλυφο τμήμα καλλιτεχνικού έργου μεγαλύτερων διαστάσεων, ενώ το υπόλοιπο δεν έχει σωθεί. Στο σημείο αυτό οι έφηβοι Αθηναίοι έδιναν τελετουργικά τον όρκο τους. Βρέθηκε το έτος 1915 στο ναό του Σουνίου. Βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.
## Περιγραφή
Το τμήμα που σώζεται παρουσιάζει έφηβο, ο οποίος στέκει γυμνός με το σώμα και πρόσωπο στραμμένο προς αριστερά. Το σώμα παρουσιάζεται σε έμπροσθεν άποψη τριών τετάρτων, το πρόσωπο σε πλάγια άποψη. Ο αριστερός βραχίονας κρέμεται κάθετα λίγο πιο πίσω από το σώμα, ενώ με το υψωμένο δεξί χέρι ακουμπάει το στεφάνι της κεφαλής, ακριβώς την στιγμή που μόλις το φόρεσε και το αφήνει. Το στεφάνι έχει χαθεί. Πιθανώς να ήταν μεταλλικό, και ακουμπούσε στις εννέα οπές που φαίνονται στην κεφαλή του εφήβου. Η κόμη είναι περιποιημένη, τα μαλλιά σχηματίζουν κοντές μπούκλες που κρέμονται και σκεπάζουν τα αυτιά φτάνοντας μέχρι στο σβέρκο, ενώ είναι δεμένα με κορδέλα που περνάει γύρω από το κεφάλι. Ο θώρακας και οι βραχίονες είναι καλοδεμένοι σύμφωνα με το ιδανικό της εποχής. Το σκηνικό ήταν χρωματισμένο σε χρώμα βαθύ μπλε, όπως φαίνεται από μερικά υπολείμματα μπογιάς.
## Πηγές

* 

Κατηγορία:Ανάγλυφα
Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Άρτεμις της Δήλου (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 1)

Το **μαρμάρινο άγαλμα Αρτέμιδος από τη Δήλο** βρέθηκε το 1878 στη νήσο Δήλο σε ανασκαφές της Γαλλικής Σχολής υπό τον Th. Homolle. Είναι φυσικού μεγέθους και πρόκειται για τo αρχαιότερο μεγάλο γλυπτό της ελληνικής τέχνης. Εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας με αριθμό 1. 
## Περιγραφή
Το μαρμάρινο άγαλμα έχει ύψος 1,75 μέτρα και παριστάνει όμορφη κόρη σε όρθια στάση. Έχει σχήμα ελλειψοειδούς στήλης, η οποία δια επεξεργασίας πήρε μορφή ανθρώπινη. Το κάτω ήμισυ του σώματος διατηρεί αναλλοίωτο το ελλειψοειδές και σχεδόν ορθογώνιο σχήμα μαρμάρινης στήλης. Το κεφάλι έχει επίπεδο ωοειδές σχήμα, η κόμη είναι μακρυά, και πέφτει στους ώμους. Το πρόσωπο είναι φθαρμένο και τα αρχικά του χαρακτηριστικά δεν σώζονται. Το σώμα είναι κάπως άτεχνο και του λείπει η ανατομική τελειότητα. Η κόρη είναι ντυμένη με μακρύ φόρεμα και φοράει ζώνη στη μέση. Αρχικά ήταν ζωγραφισμένο με χρώματα, τα οποία τόνιζαν τα χαρακτηριστικά του σώματος. Οι βραχίονες συνδέονται με τα πλαϊνά του θώρακα και των μηρών, αλλά αφήνουν κενό στη μέση. Στην αριστερή μεριά του φορέματος υπάρχει ιερή έμμετρη επιγραφή, βουστροφηδόν, σύμφωνα με την οποία το άγαλμα ήταν αφιερωμένο στη θεά Άρτεμη και βρισκόταν στον ναό της θεάς στη Δήλο. Ποια ήταν η Νικάνδρη δεν είναι γνωστό. Ίσως να ήταν κάποια θυγατέρα ή σύζυγος κάποιου τυράννου της Νάξου.

Φέρει στη βάση την εξής επιγραφή: «ΝΙΚΑΝΔΡΗ Μ ΑΝΕΘΕΚΕΝ ΗΕΚΗΒΟΛΟΙ ΙΟΧΕΑΙΡΗΙ QΟΡΗ ΔΕΙΝΟΔΙΚΗΟ ΤΟ ΝΑhΣΙΟ ΕhΣΟΧΟΣ ΑΛΗΟΝ ΔΕΙΝΟΜΕΝΕΟΣ ΔΕ ΣΑΣΙΓΝΕΤΗ ΦhΑhΣΟ Δ ΑΛΟΧΟΣ Ν[ΥΝ]», που αποδίδεται ως εξής: «Η Νικάνδρα με αφιέρωσε στην εύστοχη τοξότιδα, η κόρη του Δεινοδίκαιου από τη Νάξο, η πιο σπουδαία ανάμεσα στις άλλες, αδελφή του Δεινομένους, και τώρα γυναίκα του Φράξου».

## Ιστορική τοποθέτηση
Το έργο αυτό είναι το αρχαιότερο γνωστό καλλιτέχνημα των Ελλήνων, της αρχαίας εποχής κατά την οποία κατασκεύαζαν ξόανα. Επειδή η κατεργασία του μαρμάρου αναπτύχθηκε πρώτα στη Χίο από την οικογένεια του Μέλανου, Μικκιάδη και Αρχάρμου, χρονολογούμε το άγαλμα αυτό στην εποχή της ακμής των τεχνιτών αυτών, δηλαδή στον 7ο αιώνα π.Χ.

## Βιβλιογραφία
* Werner Ekschmitt: *Geometrische und archaische Zeit*. von Zabern, Mainz 1986, , (*Kunst und Kultur der Kykladen* 2), (*Kulturgeschichte der antiken Welt* 28, 2, ), S. 85-86, Taf. 8.
* Νικόλαος Καλτσάς: *[https://web.archive.org/web/20101219073431/http://www.latsis-foundation.org/gr/elibrary/1/31/book.html Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο]*, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0, σελ. 188-189 e-book online

## Πηγές
* 
* Ανιχνεύοντας το ελληνικό αλφάβητο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η ιερή επιγραφή. 

Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Κόρες
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Αρτεμις
Κατηγορία:Αγάλματα της Αρτέμιδος
Κυλικράνες

Οι **Κυλικράνες** ήταν αρχαίος ελληνικός λαός που ζούσε στη περιοχή της Φθιώτιδας,  περί την Τραχίνα, θεωρούμενος όμως αλλόφυλος.

Βασιλεύς του λαού αυτού φερόταν ο μυθικός και περίφημος τοξότης Εύρυτος και του οποίου την κύρια πόλη - πρωτεύουσα - Οιχαλία κατέστρεψε ο Ηρακλής στη θέση της οποίας ίδρυσε αργότερα την Ηρακλεία καθιστώντας τους Κυλικράνες παντοτινούς δούλους, που καλλιεργούσαν τους αγρούς των Ηρακλεωτών. 
Κατά άλλη παράδοση οι Κυλικράνες που λέγονταν έτσι από το βάρβαρο έθιμο της δερματόστιξης (τατουάζ) με παράσταση κύλικα στο βραχίονα, δεν ήταν κάτοικοι της περιοχής αλλά  σύρθηκαν εκεί από τη Λυδία ως αιχμάλωτοι του Ηρακλή μετά την απολύτρωσή του από την Ομφάλη. Έτσι οι Κυλικράνες στους ιστορικούς χρόνους, στερημένοι πολιτικών δικαιωμάτων ζούσαν ως είλωτες στη περιοχή την Ηρακλείας.

Οι αρχαίοι Αθηναίοι κωμικοί ποιητές με την ονομασία «κυλικράνες» αποκαλούσαν σκωπτικά τους Ηρακλεώτες, ως λακωνίζοντες.

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά φύλα
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ελλάδας
Παγώνι

Το **παγώνι** ή **παγόνι** (επιστ. λατ. *Pavo*, ελλ. **ταώς**) είναι πτηνό της οικογένειας των φασιανιδών, της τάξης των ορνιθόμορφων. Κατάγεται από τα δάση της Νότιας Ινδίας. Στην Ευρώπη ήρθε από την αρχαιότητα και εξημερώθηκε με άγνωστο τρόπο. Ήταν γνωστό στη Μεσοποταμία, την Αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη. Ήταν πιστευτό ότι το προστάτευαν οι Θεοί και ήταν συνηθισμένο να βρίσκεται στους ναούς και στις αυλές των πλούσιων σπιτιών. Σήμερα στην Ινδία το παγώνι είναι προστατευόμενο είδος.

μικρογραφία|Αρσενικό παγώνι
Το παγώνι παρουσιάζει έντονο φυλετικό διμορφισμό, καθώς το αρσενικό έχει διαφορετική εμφάνιση από το θηλυκό. Το αρσενικό έχει μήκος 1,25 μ. χωρίς την ουρά του, η οποία του διπλασιάζει το μήκος. Το χρώμα του είναι πράσινο ή μπλε στο στήθος, την κοιλιά και το κεφάλι, έχει κοντές φτερούγες που του επιτρέπουν περιορισμένη πτήση και ένα λοφίο στην κορυφή του κεφαλιού. Έχει πολύ εντυπωσιακή ουρά με μακριά πηδαλιώδη φτερά με πράσινα, μπλε, μαύρα και πορτοκαλί οφθαλμοειδή στίγματα, που την ανοίγει σε σχήμα βεντάλιας.

Αντίθετα το θηλυκό δεν έχει αυτή την εντυπωσιακή όψη, δεν διαθέτει μακριά ουρά και το χρώμα του είναι καστανόγκριζο με σκούρες λωρίδες.  Γονιμοποιείται και γεννά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο της κότας. Γεννάει μέχρι 5 αυγά, τα οποία κλωσάει για χρονικό διάστημα περίπου ενός μήνα. Τα παγώνια ζευγαρώνουν κατά την περίοδο των βροχών.

Το παγώνι ζει στα ανοιχτά δάση και αναζητεί την τροφή του είτε στο χάραμα της ημέρας είτε αμέσως πριν από το ηλιοβασίλεμα. Είναι παμφάγο και η διατροφή του περιλαμβάνει σιτάρι, μούρα, σύκα καθώς επίσης και έντομα, μικρά θηλαστικά και ερπετά. Ζει έως 25 χρόνια, αλλά με ιδανικές συνθήκες, υγιεινή και περιποίηση μπορεί να ζήσει σε φάρμες μέχρι και 40 χρόνια.

Υπάρχουν τρία είδη παγωνιών: το μπλε παγώνι (*Pavo cristatus), το παγώνι του Κονγκό (*Afropavo congensis*), και το πράσινο παγώνι* (Pavo muticus)*.*

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια «Επιστήμη και Ζωή», τόμος 15, σελίδα 148

Παγωνι
Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Πείνα

**Πείνα** ονομάζεται το αίσθημα που σηματοδοτεί την ανάγκη του οργανισμού να τραφεί. Σε περιπτώσεις που η απουσία τροφής είναι παρατεταμένη ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει την έλλειψη τροφής. Συνεκδοχικά η λέξη χρησιμοποιείται για να περιγράψει στέρηση ή φτώχεια. Η πείνα αρχίζει όταν ορισμένες θρεπτικές ουσίες αρχίζουν να εκλείπουν από το αίμα. Στέλνεται τότε ένα μήνυμα στο τμήμα του εγκεφάλου που ελέγχει την πείνα, το οποίο αντιδρά όπως το φρένο στο στομάχι και στα έντερα. Όσο το αίμα διατρέφεται κανονικά, αυτό το κέντρο του εγκεφάλου καθυστερεί την ενέργεια του στομαχιού και των εντέρων. Όταν λείψει η τροφή από το αίμα, το κέντρο αντιδρά αμέσως και δραστηριοποιείται το στομάχι και το εντερικό σύστημα, που εργάζεται πιο εντατικά.

Η πείνα η οποία πλήττει πολλούς ανθρώπους ταυτόχρονα σε μια συγκεκριμένη περιοχή λέγεται και Λιμός.
## Πηγές
* Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη), *Λεξικό της κοινής Νεοελληνικής*, έκδοση 1998, ISBN 960-231-085-5
* Παγκόσμια στατιστικά στοιχεία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Κοινωνία
Κατηγορία:Υποσιτισμός
Κατηγορία:Κίνητρο
Κατηγορία:Νευροψυχολογία
Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές
Κατηγορία:Κοινωνική δικαιοσύνη
Βράχοι Κυκλώπων

Με την ονομασία **Βράχοι Κυκλώπων**, ή **Κυκλώπειοι βράχοι** (ιταλ. *Scogli dei Ciclopi*) φέρονται τέσσερις ηφαιστειογενείς βραχονησίδες κείμενες σε σειρά στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ Κατάνης και Ριπόστο, στην ανατολική Σικελία και απέχοντας, η κοντινότερη στην ακτή, 0,3 ναυτικά μίλια.

Οι βραχονησίδες αυτές βρίσκονται σε απόσταση 1 μίλι ΝΔ. του ακρωτηρίου Μολίνι (το *Άργεννον Άκρον* των αρχαίων Ελλήνων). Η ονομασία τους προέρχεται από τους λατίνους συγγραφείς, οι οποίοι τις αναφέρουν ως *Ciclopum Scopuli*. Εκείνη η ονομασία είναι απότοκος της ρωμαϊκής μυθολογίας, κατά την οποία οι νησίδες δημιουργήθηκαν κατά τη στιγμή που οι Κύκλωπες, κάτω από την Αίτνα, σφυρηλατούσαν τους κεραυνούς του Δία και τα όπλα των ηρώων.

Οι Βράχοι Κυκλώπων παρουσιάζουν ένα ιδιαίτερο παράδοξο κωνικό σχήμα σταγόνων με ύψη 142, 92, 82 και 66 πόδες υπέρ την επιφάνεια της θάλασσας, προσδίδοντας ιδιαίτερη ομορφιά στην ακτογραμμή της περιοχής. Στους ναυτικούς, οι βράχοι αυτοί φέρουν επίσης την ονομασία **Φαραλιόνι** (Faraglioni). Σήμερα έχουν ιδιαίτερα αξιοποιηθεί για τουριστικές επισκέψεις, χαρακτηριζόμενοι θαλάσσιο πάρκο.

## Φωτογραφικός άτλας

File:Isola Lachea.jpg|*Isola Lachea.
File:Faraglione Grande Ciclopi.jpg|<center> *Faraglione grande*.
File:Faraglione Medio.jpg|<center>*Faraglione medio''.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της Riserva naturale marina Isole dei Ciclopi
* Riserva naturale marina Isole dei Ciclopi su www.parks.it, il Portale dei Parchi italiani

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΕ΄, σελ.366.

Κατηγορία:Γεωγραφία της Σικελίας
Citroën Type B12

Το **Citroën Type Β12** ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1925 έως τον Ιανουάριο του 1927. Συνολικά κατασκευάστηκαν 38.381 αντίτυπα. 

## Τεχνικά χαρακτηριστικά
thumb|left|Citroën Type B12 Cabriolet του 1926.

Το Type Β12 αντικατέστησε το Citroën Type B10, το οποίο ήταν το πρώτο, χρονολογικά, ευρωπαϊκό αυτοκίνητο με πλήρως ατσάλινο αμάξωμα και μάλιστα είχε διαφημιστεί και επίσημα ως «tout-acier» / «all-steel» / «εξ ολοκλήρου ατσάλινο». Μηχανολογικά, το Type Β12 ήταν ίδιο με το Type B10, αλλά με περαιτέρω ενισχύσεις στο αμάξωμα.

Έφερε τον ίδιο 4-κύλινδρο κινητήρα βενζίνης, κυβισμού 1.452 cm³, σε δύο διαφορετικές αποδόσεις ισχύος, 20 hp και 22 hp (και οι δύο στις 2.100 στροφές το λεπτό), ο οποίος συνδυαζόταν με το ίδιο 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, που όμως με τα τότε στάνταρ ήταν σχετικά προηγμένο, καθώς την τότε εποχή πολλά αυτοκίνητα είχαν ακόμα κιβώτια με μόλις 2 ταχύτητες. Η τελική ταχύτητα του Type Β12 κυμαινόταν από 70 - 75 km/h, ανάλογα με την εκδοχή αμαξώματος.

## Εκδοχές αμαξώματος
 
Το μοντέλο ήταν διαθέσιμο σε αρκετές εκδοχές αμαξώματος:
* Torpédo (σεντάν - το πιο συνηθισμένο)
* Coupé (κουπέ)
* Landaulet (ημι-ανοιχτό)
* Normande (επαγγελματικό)
* Cabriolet (καμπριολέ)
* Taxi. Ειδικότερα η έκδοση Taxi, σχεδιάστηκε από τον Αντρέ Σιτροέν (André Citroën) εξ αρχής για τον σκοπό αυτό και κυκλοφόρησε επίσημα ως ταξί στο Παρίσι.

## Αντικατάσταση του Β12

Το Type B12 αντικαταστάθηκε τον Οκτώβριο του 1926 από το Citroën Type B14, το οποίο μάλιστα έφτασε μέγιστο ρυθμό παραγωγής 400 οχήματα την ημέρα εν έτει 1928, δηλαδή το ένα τρίτο της συνολικής γαλλικής παραγωγής αυτοκινήτων κατά την τότε εποχή.

## Βιβλιογραφία
* John Reynoolds, «André Citroën: The man and the motor car». Sutton Publishing, Gloucestershire, UK. 1996. ISBN 0-905778-32-4.
* Jacques Wolgensinger, «André Citroën», Lupetti, ISBN 88-85838-69-3.
* J.P. Foucault, «Le 90 ans de Citroën», Éditions Michel Lafon, ISBN 978-2-7499-1088-8.
* AA.VV. «Citroën 1919-2006 - La storia e i modelli», Editoriale Domus.
* Daniel Puiboube, «Un siècle d’automobile en France», Sélection du reader’s digest, 2000.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αφιέρωμα στο Citroën Type Β12 από το Citroënët (στα αγγλικά)

Type B12
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Ο γενναίος ραφτάκος

**Ο γενναίος ραφτάκος** είναι παραμύθι που παρουσιάστηκε στην πρώτη συλλογή παραμυθιών των αδελφών Γκριμ ''Παιδικά και'' ''σπιτικά παραμύθια'' το 1812. 

## Το παραμύθι
Ήρωας του παραμυθιού είναι ένας φτωχός ράφτης, ο οποίος χρησιμοποιώντας τεχνάσματα καταφέρνει να αντιμετωπίσει μια σειρά από αποστολές που του βάζει ο βασιλιάς. Αρχικά, νικώντας έναν γιγαντά, κερδίζει την εκτίμηση του λαού, έπειτα, νικώντας δύο άλλους γίγαντες, χρήματα, ύστερα, νικώντας έναν μονόκερο, το μισό βασίλειο και τελικά, νικώντας έναν αγριόχοιρο, την ίδια την βασιλοπούλα.

Στην αρχική εκδοχή του παραμυθιού, ο βασιλιάς δεν είναι ικανοποιημένος με την προοπτική του νέου γαμπρού-ραφτάκου και του βάζει συνεχώς εμπόδια, ακόμη και μετά τον γάμο. Σε άλλες, μεταγενέστερες εκδοχές, ο βασιλιάς αναγνωρίζει τις ικανότητες του ήρωα από την πρώτη αποστολή και του δίνει την κόρη του με ευχαρίστηση.

## Ηθικό δίδαγμα
Το ηθικό δίδαγμα του παραμυθιού είναι ότι ακόμη και ο αδύναμος μπορεί να καταφέρει μεγάλα πράγματα αν έχει αυτοπεποίθηση και πρωτότυπες ιδέες. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*''Ο γενναίος ραφτάκος'' των αδελφών Γκριμ
*Ελληνική μετάφραση του ''γενναίου ραφτάκου''

Γενναιος ραφτακος
Επαρχία Νησίου

**Επαρχία Νησίου** ονομαζόταν επαρχία που είχε οριστεί στην πρώτη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1828 που έγινε από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Ήταν μια από τις επτά επαρχίες του τμήματος (ή επιτροπείας) Κάτω Μεσσηνίας.

Η Επαρχία Νησίου περιελάμβανε:

*το Νησί (Μεσσήνη), 468 οικογένειες, 1992 άτομα
*τη Μπαλιάγα (σημερινή Άμμος Μεσσηνίας), 29 οικογένειες, 158 άτομα
*το Τσιτσόρι ή Τζιτζώρη (σημερινή Ανάληψη Μεσσηνίας), 37 οικογένειες, 136 άτομα

Σύνολο πληθυσμού: 534 οικογένειες, 2286 άτομα (σύμφωνα με την Ελληνική απογραφή 1829 από την εκστρατεία του Μωριά).

Η Επαρχία Νησίου καταργήθηκε με την επόμενη διοικητική διαίρεση (Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1833) και τα εδάφη της περιελήφθηκαν στην Επαρχία Μεσσήνης.

## Αναφορές


Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1828
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Μεσσηνίας
Τριφύλλι Έβρου

Το **Τριφύλλι** είναι χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Αλεξανδρούπολης και βρίσκεται μόλις 40 χιλιόμετρα από την Αλεξανδρούπολη νοτιοανατολικά της επαρχίας Σουφλίου. Συνορεύει με τα χωριά Πέπλος, Ιτέα και Λευκίμμη. Κοντά βρίσκονται και τα χωριά Ταύρη, Θυμαριά και Αρδάνιο. Η ομώνυμη δημοτική κοινότητα, που περιλαμβάνει και το χωριό Ιτέα, είχε το 2021 127 κατοίκους, (ο οικισμός 54) από 207 το 2011.

## Ονομασία
Η πολύ παλιά ονομασία του χωριού ήταν **Πασμαξί**

## Ιστορία
Ευρήματα πιστοποιούν ότι το χωριό είναι χτισμένο πάνω στην αρχαία Βοκόπολη. Στο αρχαιολογικό μουσείο Κομοτηνής έχει μεταφερθεί το εντοιχισμένο σε βρύση παλιό ανάγλυφο που βρέθηκε με το κουλουριασμένο φίδι που βγαίνει πάνω από ένα στρόγγυλο απιδόσχημο σώμα. Κατά τον καθηγητή αρχαιολογίας Γ. Μπακαλάκη είναι ένα έργο του 4ου αιώνα, ίσως και των πρώιμων ελληνιστικών χρόνων.

Το χωριό παλιότερα είχε χωματόδρομους με πολλές λακκούβες και λάσπες. Τα σπίτια ήταν χτισμένα με πλιθιά και πάντα ασβεστωμένα. Παλαιότερα υπήρχε και ένα τριθέσιο δημοτικό σχολείο. Κάθε χρόνο γινόταν το πανηγύρι της Πεντηκοστής, που διοργάνωνε ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού.

Ο πληθυσμός έχει μειωθεί, καθώς σήμερα δεν ζουν πάνω από 120 άτομα. Στο χωριό μέχρι το 1996 ήταν εγγεγραμμένοι 390 κάτοικοι. Οι περισσότεροι δεν ζούσαν στο χωριό παρά μόνο ψήφιζαν. Οι περισσότεροι έχουν εγκατασταθεί στις Φέρες και στην Αλεξανδρούπολη. Στη θέση της κοινότητας λειτουργεί τώρα αγροτικό ιατρείο. Το δημοτικό σχολείο δε λειτουργεί από το 1990.

Υπάρχει καθημερινή συγκοινωνία του ΚΤΕΛ από και προς το χωριό. Όλες οι λειτουργίες και τα μυστήρια της εκκλησίας τελούνται στην εκκλησία του Άγιου Νικόλαου. Μόνο το 15Αύγουστο τελείται μυστήριο στην εκκλησιά της Παναγίας, λόγω ονομαστικής εορτής. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού σταμάτησε να λειτουργεί από το 1995. Ωστόσο η νεολαία του χωριού τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να επαναλειτουργήσει το Σύλλογο.

## Μορφολογία εδάφους
Γεωφυσικά είναι ένα πεδινό χωριό χτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου. Το κλίμα είναι ξηρό ηπειρωτικό, που υποδηλώνει ζεστό καλοκαίρι με λίγες βροχές και ψυχρό χειμώνα με πολύ κρύο και χιόνια. Μπροστά από το χωριό περνάει ένας ξηροπόταμος και τριγύρω υπάρχουν βοσκοτόπια και εκτάσεις με χωράφια.

## Ασχολίες κατοίκων
Οι περισσότεροι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Τα κυριότερα προϊόντα που παράγουν είναι σιτάρι, βαμβάκι, ηλιόσπορος, καλαμπόκι. Επίσης εκτρέφουν ελεύθερα μικρά και μεγάλα ζώα όπως κατσίκες και αγελάδες.

## Αξιοθέατα
Τα αξιοθέατα του χωριού είναι η βρύση στον πλάτανο και το ηρώον που βρίσκεται στην πλατεία του χωριού. Επίσης ψηλά στην κορυφή του λόφου βρίσκεται το εκκλησάκι του Αη-Γιώργη.

## Δημογραφία
### Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Αλεξανδρούπολης
Καλαθοσφαίριση στο Ηνωμένο Βασίλειο

Η καλαθοσφαίριση, αν και επινοήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, διαθέτει μακρά ιστορία στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς συστήθηκε στη χώρα από την YMCA (*Young Men's Christian Association*) σχεδόν αμέσως μετά τη δημιουργία του.

Τα τέσσερα δημοφιλέστερα ομαδικά σπορ στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι το ποδόσφαιρο, το κρίκετ, το ράγκμπι γιούνιον και το ράγκμπι λιγκ. Ακολουθεί η καλαθοσφαίριση και το χόκεϊ επί πάγου. Η καλαθοσφαίριση διαθέτει πιστούς οπαδούς, ωστόσο καλύπτεται ελάχιστα από τους Βρετανούς αθλητικογράφους.

Κορυφαία κατηγορία είναι η επαγγελματική British Basketball League, με ομάδες από την Αγγλία και τη Σκωτία, ενώ δεύτερες στην ιεραρχία είναι οι ημι-επαγγελματικές English Basketball League και Scottish National League. Δεν υπάρχει σύστημα προβιβασμού-υποβιβασμού ανάμεσά τους, καθώς η B.B.L. λειτουργεί σαν σύστημα franchise, συνεπώς οι σύλλογοι «αγοράζουν» το δικαίωμα συμμετοχής τους σε αυτήν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* British Basketball League, επίσημος ιστότοπος.
* English Basketball League, επίσημος ιστότοπος.
* Scottish National League, επίσημος ιστότοπος.

 
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Ηνωμένο Βασίλειο
English Basketball League

Η **English Basketball League**, γνωστή με τη σύντμηση **EBL** είναι ημιεπαγγελματική και ερασιτεχνική οργανωτική αρχή καλαθοσφαίρισης στην Αγγλία. Από κοινού με την Scottish Basketball League (SBL) αποτελούν το δεύτερο επίπεδο της ιεραρχίας των ενώσεων καλαθοσφαίρισης στη χώρα.

Η EBL συγκροτήθηκε το 2003 για να αντικαταστήσει την προγενέστερη National Basketball League και σήμερα οργανώνει διάφορα πρωταθλήματα ανδρών και γυναικών της ιεραρχικής πυραμίδας καλαθοσφαίρισης στη χώρα, με κορυφαία την Division 1 ανδρών και γυναικών. Κάτω από αυτήν υπάρχουν αρκετές μικρότερες κατηγορίες, με τις χαμηλότερες να δραστηριοποιούνται σε τοπικό επίπεδο. 

Δεν υφίσταται σύστημα προβιβασμού-υποβιβασμού ανάμεσα στην EBL και το Βρετανικό Πρωτάθλημα της επαγγελματικής British Basketball League (BBL), η οποία λειτουργεί με το σύστημα δικαιόχρησης. Μολαταύτα πολλές ομάδες επέλεξαν τα τελευταία χρόνια να πραγματοποιήσουν το άλμα ανάμεσα στην EBL και την BBL, αναζητώντας μεγαλύτερο ανταγωνισμό και προβολή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* English Basketball League, επίσημος ιστότοπος.

Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Ηνωμένο Βασίλειο
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης
Καφέ Μουζέουμ

thumb|300px|Το Καφέ Μουζέουμ, Βιέννη
Το **Καφέ Μουζέουμ** (Café Museum) είναι ένα από τα πολυάριθμα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά καφέ της Βιέννης. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης στον αριθμό 7 της Οδού Operngasse (Karlplatz) και αποτελεί τυπικό δείγμα των καφενείων της αυστριακής πρωτεύουσας. 

Στο Καφέ Μουζέουμ συγκεντρώνονταν συγγραφείς και καλλιτέχνες για να σχολιάσουν τα γεγονότα της βιενέζικης κοινωνικής ζωής, αλλά και την τρέχουσα πολιτική κατάσταση, τα νέα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά ρεύματα σ’ άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, χωρίς να λείπουν τα αθώα μεταξύ τους πειράγματα και οι «πιπεράτες» ιστορίες και τα ανέκδοτα. 

Ανάμεσα στις διασημότητες που σύχναζαν στο Καφέ Μουζέουμ περιλαμβάνονται: οι ζωγράφοι Γκούσταβ Κλιμτ, Έγκον Σίλε και Όσκαρ Κοκόσκα, οι συγγραφείς Καρλ Κράους, Γκέοργκ Τρακλ, Ελίας Κανέττι και Ρόμπερτ Μούζιλ, οι συνθέτες Άλμπαν Μπεργκ, Φραντς Λέχαρ και Όσκαρ Στράους κ. ά.  

Το Καφέ Μουζέουμ ήταν επίσης για πολλά χρόνια το προσφιλές καταφύγιο των Ελλήνων σπουδαστών της γειτονικής Πολυτεχνικής Σχολής της Βιέννης (Technische Hochschule von Wien). Μαζεύονταν εδώ τις βραδινές ώρες για να ενημερωθούν από τις εφημερίδες του καφενείου για τη βιενέζικη και ξένη ειδησεογραφία και να μελετήσουν παράλληλα στο ζεστό περιβάλλον του τα συγγράμματά τους.
μικρογραφία|Καφέ Μουζέουμ (εσωτερικό)
Το Καφέ Μουζέουμ σχεδιάστηκε το 1899 από τον πρωτοπόρο Αυστριακό αρχιτέκτονα Άντολφ Λόος (Adolf Loos, 1870 – 1933) και το διακρίνει γεωμετρική απλότητα και αποφυγή κάθε περιττής διακόσμησης. Ο διάσημος Γερμανοαυστριακός σχεδιαστής βιομηχανικών επίπλων Μίχαελ Τόνετ (Michael Thonet, 1796 – 1871) σχεδίασε τις λειτουργικές κουνιστές πολυθρόνες, τις επονομαζόμενες «καρέκλες καφενείου»,  καθώς και τις φορητές κρεμάστρες, τους «καλόγερους» για τα καπέλα.   

## Παραπομπές


## Πηγές
* cafemuseum.at Ιστοσελίδα του Καφέ Μουζέουμ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χώροι εστίασης στην Αυστρία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
Κατηγορία:Καφέ
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1953-54

Το **Πρωτάθλημα [[Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών|ΕΠΣ Αθηνών]] 1953-54** διεξήχθη σε τέσσερις κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο '''Παναθηναϊκός''', ο οποίος μαζί με τη δευτεραθλήτρια ΑΕΚ εκπροσώπησαν την ΕΠΣΑ στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1953-54.

## Κατηγορίες

*Α΄ με έξι (6) ομάδες σε όμιλο δύο γύρων (10 αγώνες).
*Α2 με δεκατέσσερις (14) ομάδες σε όμιλο δύο γύρων (26 αγώνες).
*Β΄ με είκοσι (20) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (19 αγώνες).
*Γ΄ με είκοσι (20) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (19 αγώνες).
*Δόκιμη κατηγορία για ανεπίσημους συλλόγους, οι οποίοι επιθυμούσαν να γίνουν μέλη της ΕΠΣΑ.

## Α1 Κατηγορία

### Λεπτομέρειες

Ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε Πρωταθλητής Αθηνών μετά από σκληρή μάχη με την ΑΕΚ, τον Πανιώνιο (από τον οποίο έκανε τη μοναδική ήττα του) και τον Απόλλωνα. Η ΑΕΚ πήρε τη δεύτερη προνομιούχο θέση με ένα βαθμό διαφορά από τις δύο προσφυγικές ομάδες της Σμύρνης που ισοβάθμησαν στην 3η θέση. Την επόμενη σεζόν οι ομάδες της Α΄ αυξήθηκαν σε οκτώ (8) με την προσθήκη των δύο πρώτων από την Α2. 

### Βαθμολογία - Αποτελέσματα

1 Την 3η θέση πήρε ο Πανιώνιος που νίκησε τον Απόλλωνα με 1–0 στον αγώνα κατάταξης.

## Α2 Κατηγορία
***Πρωταθλητής**: **[[Α.Ο. Αιγάλεω (ποδόσφαιρο)|Α.Ο. Αιγάλεω]],** άνοδος στην Α΄. 
***Δευτεραθλητής**: Έσπερος Καλλιθέας, άνοδος στην Α΄.
***Μετείχαν** (14 ομάδες): Άρης Αθηνών, Εθνικός Αστέρας, Α.Ο. Αιγάλεω, Α.Ε. Παγκρατίου, Έσπερος Καλλιθέας, Α.Ε. Αμπελοκήπων, Δάφνη Αθηνών, Α.Ε. Χαλανδρίου, Αθηναϊκός Ν. Ελβετίας, Ατρόμητος Αθηνών, Ηλυσιακός, Α.Ε. Ν. Ιωνίας, Αττικός Κολωνού και Νίκη Αμπελοκήπων.
***Υποβιβάστηκαν**: καμία ομάδα. Τις δύο ομάδες που ανέβηκαν αναπλήρωσαν οι δύο πρώτες της Β΄.

## Β΄ Κατηγορία
***Ανέβηκαν στην Α2**: Αρίων, Πρόοδος.
***Μετείχαν** (20 ομάδες): Α.Ε. Ελευθερούπολης, Α.Ο. Κηφισιάς, Π.Ο. Ψυχικού, Πανερυθραϊκός, Ολυμπιάς Αιγάλεω, Βικτώρια Ρουφ, Αρίων, Ηρακλής Αθηνών, Καλλιθαϊκός, Δόξα Αθηνών, Πρόοδος, Α.Ο. Ζωγράφου, Α.Ε. Αγ. Δημητρίου/Δάφνη1, Νίκη Πλάκας, Υπεροχή Νεαπόλεως, Άφοβος Σεπολίων, Γκυζιακός, Σπάρτα Πετραλώνων, Γ.Σ. Αμαρουσίου και Αρμενική.
***Υποβιβάστηκαν**: καμία ομάδα. Την επόμενη σεζόν οι ομάδες αυξήθηκαν σε 22. 
* **Ανέβηκαν από Γ΄**: Π.Α.Ο. Καλογρέζας, Δόξα Βύρωνα, Εθνικός Κάτω Πετραλώνων, Ποσειδών Γλυφάδας.

1 Πρόκειται για τον μετέπειτα «Α.Ο. Δάφνης» και όχι για τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου. Ως το 1953 ο Δήμος Δάφνης, λεγόταν «Δήμος Αγ. Δημητρίου», από όπου και η αρχική ονομασία της ομάδας. Από τον Ιανουάριο 1954 αναφέρεται ως «Ένωσις Δάφνης» ή «Α.Ε. Δάφνης».

## Πηγές
*Ψηφιακό αρχείο εφ. "Αθλητική Ηχώ".

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1953-1954
British Basketball League

Η **British Basketball League** (**BBL**) αποτελεί την κορυφαία επαγγελματική οργανωτική αρχή της καλαθοσφαίρισης ανδρών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εκτός από το ετήσιο Πρωτάθλημα, η BBL διεξάγει δύο επιπλέον διοργανώσεις, το Κύπελλο και το Τρόπαιο.

Η BBL δεν θα πρέπει να συγχέεται με την English Basketball League (EBL) ή την Scottish Basketball Championships (SBC), οι οποίες αποτελούν το δεύτερο επίπεδο της ιεραρχίας των κατηγοριών καλαθοσφαίρισης στη χώρα. Προς το παρόν δεν υπάρχει σύστημα προβιβασμού-υποβιβασμού ανάμεσά τους, καθώς η BBL λειτουργεί σαν σύστημα franchise, συνεπώς οι σύλλογοι «αγοράζουν» το δικαίωμα συμμετοχής τους σε αυτήν.

Η BBL απαρτίζεται από 12 ομάδες που εδρεύουν στην Αγγλία και τη Σκωτία. Στις δύο δεκαετίες ύπαρξης του Πρωταθλήματος, 13 διαφορετικές ομάδες έχουν κατακτήσει το τρόπαιο. Πρωταθλητές για το 2010 αναδείχθηκαν οι Έβερτον Τάιγκερς (Everton Tigers), ενώ οι Γκίλφορντ Χιτ (Guildford Heat) αποτελούν τον παραδοσιακότερο εκπρόσωπο της χώρας στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, με τελευταία συμμετοχή τους εκείνη στο ULEB Cup κατά την περίοδο 2007-08.
 
Τα μέλη της BBL αποτελούν συν-ιδιοκτήτες της εταιρείας «The Basketball League Ltd», η λειτουργία της οποίας επιβλέπεται από εκλεγμένο πρόεδρο. Σημερινός πρόεδρος είναι ο Πωλ Μπλέικ (Paul Blake), Διευθύνων Σύμβουλος της ομάδας Νιούκασλ Ίγκλς (Newcastle Eagles). Τα γραφεία της ένωσης βρίσκονται στην πόλη Λέστερ, έδρα της αρχαιότερης ομάδας της χώρας, των Λέστερ Ράιντερς (Leicester Riders). Το διάστημα 1999–2017, η BBL αποτελούσε μέλος της ULEB.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* British Basketball League, επίσημος ιστότοπος.

Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Ηνωμένο Βασίλειο
Εκθέτης

Ο **εκθέτης** είναι ένας αριθμός ή σύμβολο που είναι μικρότερο από το μέγεθος της υπόλοιπης γραμμής και εμφανίζεται λίγο πιο πάνω από την υπόλοιπη γραμμή. Οι εκθέτες είναι πιο γνωστοί για τη χρήση τους σε τύπους, μαθηματικές εκφράσεις και περιγραφές χημικών ενώσεων ή ισοτόπων, αλλά μπορεί να έχουν και άλλες χρήσεις.

## Χρήσεις

Οι εκθέτες μπορεί να χρησιμοποιηθούν και για να δείξουν την παρουσία μιας παραπομπής σε κάποιο έγγραφο, όπως αυτό5 ή αυτόxi. Οποιοσδήποτε συνδυασμός χαρακτήρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί γι αυτό το σκοπό, κατά τη συγγραφή τεχνικών κειμένων οι παραπομπές μερικές φορές αποτελούνται από γράμματα και αριθμούς μαζί, όπως αυτόΑ.2.
 
Στα Μαθηματικά, οι εκθέτες χρησιμοποιούνται για να δείξουν ότι ένας αριθμός ή μεταβλητή υψώνεται στη δύναμη ενός άλλου αριθμού ή μεταβλητής. Έτσι y4 σημαίνει ότι το y υψώνεται στην τετάρτη, 2x το 2 υψώνεται στην x, και η διάσημη εξίσωση *E=mc<sup>2</sup>* περιλαμβάνει έναν όρο όπου η ταχύτητα του φωτός υψώνεται στο τετράγωνο.

Τα φορτία των ιόντων και των υποατομικών σωματιδίων σημειώνονται επίσης με εκθέτες. Cl- είναι ένα αρνητικά φορτισμένο άτομο χλωρίου, Pb4+ είναι ένα άτομο μολύβδου με φορτίο συν τέσσερα, e-  είναι ένα ηλεκτρόνιο, e+  είναι ένα ποζιτρόνιο και  μ+ είναι ένα αντιμιόνιο.

Τα ατομικά ισότοπα γράφονται χρησιμοποιώντας εκθέτες. Με συμβολική γραφή, ο αριθμός των νουκλεονίων σημειώνεται σαν εκθετικό πρόθεμα στο χημικό σύμβολο (για παράδειγμα 3He, 12C, 13C, 131I, και 238U). Τα γράμματα *m* ή *f* μπορεί να ακολουθούν τον αριθμό για να δείξουν ισομερή σχάσης, όπως στο 58mCo ή 240fPu.

## Δείτε επίσης
* Εκθετική συνάρτηση

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Σύμβολα
Κατηγορία:Τυπογραφία
Ιωάννης Βελούλας

Ο **Ιωάννης Βελούλας** ήταν σημαντικός οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από τα Γιαννωτά  Ελασσόνας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Βελούλας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στα Γιαννωτά Ελασσόνας. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα, της οποίας τέθηκε επικεφαλής και έδρασε στις περιοχές ], Καστοριάς και Φλώρινας. Συνεργάστηκε με τους αξιωματικούς Γεώργιο Δικώνυμο Μακρή και Γρηγόριο Φαληρέα *(καπετάν Ζιάκα)*. Τον Ιούνιο του 1907 πήρε μέρος στη μάχη του Στρεμπένου (Ασπρογείων). Στη συνέχεια συμμετείχε σε εμπρηστικές ενέργειες κατά εξαρχικών πρακτόρων του Βουλγαρικού κομιτάτου, στο Κωστενέτσι (Ιεροπηγή), στη Λυκόβιστα (Λυκόγιαννη) Ημαθίας και στη Βύσσανη (Βυσσινιά) Καστοριάς. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, συμμετείχε ως οπλαρχηγός στις επιχειρήσεις στη Μακεδονία και στην Ήπειρο, κατά τη διάρκεια των οποίων τραυματίστηκε σοβαρά. Πήρε μέρος στην απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου και διατέλεσε υπολοχαγός του στρατού της αυτόνομης πολιτείας, υπό τον Γεώργιο Τσόντο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Κατάλογος πόλεων της Μογγολίας

Ο **κατάλογος των πόλεων της Μογγολίας** περιλαμβάνει τα αστικά συγκροτήματα της Μογγολίας με πληθυσμό άνω των 20.000 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2008. 

Μογγολία
Κυρβία

Κατά την Ελληνική Μυθολογία η **Κυρβία** ήταν τοπική θεότητα της νήσου Ρόδου, απόγονος του κατ' εξοχή προστάτη της, θεού Ηλίου.

Φέρονταν κόρη του Ρόδιου Βασιλέα Οχίμου του οποίου διάδοχος ήταν ο αδελφός του Κέρκαφος. Μετά το θάνατο του πατέρα της παντρεύτηκε το θείο της με τον οποίο και απέκτησε τρεις γιους τους Λίνδο, Ιαλυσό και Κάμειρο, οι οποίοι και υπήρξαν στη συνέχεια οι επώνυμοι των τριών σπουδαιότερων  πόλεων της Ρόδου.

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΕ΄, σελ.474.

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Ρόδου
Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων

Το **Αρχαιολογικό μουσείο Ιωαννίνων** βρίσκεται στή θέση Λιθαρίτσια και κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1963 - 1966 από τον αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη, ενώ λειτούργησε για πρώτη φορά για το κοινό την 1η Αυγούστου 1970. Την τελευταία πενταετία ήταν κλειστό λόγω ανακαίνισης, με χρηματοδότηση από το πρόγραμμα Culture 2006 - 2012, και τα εκθέματά του φυλάσσονταν σε κοντέϊνερς μέσα σε στρατόπεδο των Ιωαννίνων. Το 2011 άρχισε να λειτουργεί το ανακαινισμένο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων
*Γιάννενα πόλη των ευεργετών: Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων

Ιωαννινα
Αρχαιολογικο μουσειο
Μπρικέτα

**Μπρικέτες** είναι πλίνθοι που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια του διαχείρισης λεπτοτερών υλικών καυσίμων. Οι μπρικέτες σχηματίζονται με σκοπό την καλύτερη καύση στερεών καυσίμων όπως άνθρακας, λιγνίτης, κωκ αλλά και από άχυρο ή καύσιμα υπολείμματα.

Οι μπριγκέτες έχουν συνήθως κυλινδρικό σχήμα σύμφωνα με την οδηγία EN ISO 17225-3:2014.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Καύσιμα
Κεφαλή της θεάς Υγείας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 3602)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό 3602** είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που παρουσιάζει την κεφαλή της θεάς Υγείας. Βρέθηκε το 1900 ή 1901 σε ανασκαφές των Γάλλων στην Τεγέα. 
## Περιγραφή
Η μαρμάρινη κεφαλή είναι πολύ καλά διατηρημένη, και διατηρεί όλα τα χαρακτηριστικά. Αν και δεν είναι σίγουρο, πιθανώς να ήταν τμήμα αγάλματος που έχει χαθεί. Είναι όμως σίγουρο ότι κατασκευάστηκε από τον αρχαίο Έλληνα γλύπτη Σκόπα. 

Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι ήπια και εκπνέουν γλυκύτητα. Ο λεπτός λαιμός και το οβάλ σχήμα του προσώπου είναι χαρακτηριστικά των θεών. Το κεφάλι είναι ελαφρά γυρμένο προς τα δεξιά. Η κόμη είναι επεξεργασμένη με μεγάλη λεπτομέρεια. Τα κατσαρά μαλλιά είναι καλοχτενισμένα και δεμένα κότσο πίσω στο κεφάλι. 
## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά.*, Αθήνα, Καπόν 2001, ISBN 960-7037-09-X

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αρκαδία