open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ζαν Μορώ ντε Σεσέλ

Ο **Ζαν Μορώ ντε Σεσέλ** (*Jean Moreau de Séchelles*, 10 Μαΐου 1690 - 31 Δεκεμβρίου 1760) ήταν Γάλλος αξιωματούχος και πολιτικός. Έζησε την εποχή του Λουδοβίκου ΙΕ΄. Το όνομά του δόθηκε στο νησί Σεϋχέλλες.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1690 και διορίστηκε *maître des requêtes* στις 13 Οκτωβρίου του 1719. Στη συνέχεια ανέλαβε περιφερειάρχης της κομητείας του Ενό στη Βαλανσιέν, από το 1727 ως το 1743. Έπειτα ανέλαβε περιφερειάρχης της Λιλ (1743-1754) και ταυτόχρονα της Φλάνδρας (1745-48, την περίοδο της γαλλικής κατοχής). 

Διορίστηκε Γενικός ελεγκτής των Οικονομικών στις 20 Ιουλίου του 1754. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως τις 24 Απριλίου του 1756. Ακολούθησε φιλελεύθερη και τολμηρή οικονομική πολιτική. Το 1755 έγινε υπουργός του κράτους. Το Μάρτιο του 1756 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και διάδοχός του ορίστηκε ο γαμπρός του, Φρανσουά Μαρί Πεϊρένκ ντε Μορά.

Στις 14 Ιουλίου του 1755 έγινε επίτιμο μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, αντιπρόεδρός της το 1756 και πρόεδρος το 1757.

Πέθανε στις 31 Δεκεμβρίου του 1761. Η κόρη του, Μαρί Ελέν Μορώ ντε Σεσέλ (1715-1798) παντρεύτηκε τον Ρενέ Ερό, αντιστράτηγο της αστυνομίας των Παρισίων. Από το γάμο αυτό γεννήθηκε ο Ζαν Μπατίστ Μαρτέν Ερώ ντε Σεσέλ, παιδικός φίλος του Λουί Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ και πατέρας του πολιτικού Μαρί-Ζαν Ερώ ντε Σεσέλ, ο οποίος καρατομήθηκε κατά τη Γαλλική Επανάσταση.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Lucien Bély, "Un intendant en pays occupé : Moreau de Séchelles dans les Pays-Bas pendant la guerre de Succession d'Autriche", in : *Études sur l'Ancienne France offertes à Michel Antoine*. Text arranged by Bernard Barbiche and Yves-Marie Bercé. Memoires and documents from l'École des Chartes, n° 69, Paris. École des Chartes, February 2003, pp. 47-60 – ISBN 2-900791-56-1
* Cédric Glineur, *Genèse d'un droit administratif sous le règne de Louis XV. Les pratiques de l'intendant dans les provinces du Nord (1726-1754)*. Orléans, Presses Universitaires d'Orléans, 2005, pp. 19-32 - ISBN 2-913454-26-7
* Cédric Glineur, "Entre libéralisme et protectionnisme : la politique pré-libérale du contrôleur général Moreau de Séchelles", in *La Revue administrative*, n° 345 (mai 2005), pp. 290-302 - ISBN 2-13-055194-7

Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Σεϋχέλλες
Κυματανάπαλση

Ο επίσημος ελληνικός όρος **κυματανάπαλση** (διεθνώς: *seiche*, προφέρεται *σέις*) είναι ωκεανογραφικός και ναυτιλιακός όρος με τον οποίο χαρακτηρίζεται η ρυθμική ταλάντωση του νερού που παρατηρείται είτε σε λίμνη, είτε σε κάπως κλειστή εγκόλπωση ακτής, όπως συμβαίνει σε κλειστούς όρμους, κόλπους ή και λιμένες.

Η κυματανάπαλση μπορεί να διαρκέσει από λίγα λεπτά της ώρας (συνηθέστερα), μέχρι λίγες ώρες ή ακόμα και 2-3 ημέρες (σπανιότερα). Το φαινόμενο αυτό πρωτοπαρατηρήθηκε τον 18ο αιώνα στη λίμνη Λεμάν της Γενεύης όπου και μελετήθηκε ιδιαίτερα. Κύρια αιτία δημιουργίας της είναι οι καταβατικοί άνεμοι, οι σεισμικές δονήσεις, αλλά και ως συνέπεια προηγουμένης εκδήλωσης τσουνάμι.

Από τις μελέτες που έχουν γίνει κατά καιρούς συνάγεται ότι μόλις διαταραχθεί η επιφάνεια του νερού, προσπαθώντας αυτή να επανέλθει στην οριζόντια θέση λόγω της βαρύτητας, δημιουργεί μια αρμονική κατακόρυφη κίνηση που διατρέχει όλο το μήκος της επιφάνειας, με ταχύτητα που εξαρτάται από το μήκος της περίκλειστης επιφάνειας και το βάθος του βυθού (της λεκάνης), αντανακλώντας από την ακτή προς το κέντρο κατ΄ επανάληψη δημιουργώντας έτσι και συμβολή κυμάτων. Επαναλαμβανόμενο αυτό το φαινόμενο δημιουργεί ακόμη και στάσιμα κύματα με ένα ή δύο δεσμούς, όπου δεν υπόκεινται σε κατακόρυφη κίνηση.

Η κυματανάπαλση γενικά δημιουργεί αρκετά προβλήματα στη ναυσιπλοΐα ως γενεσιουργός αιτία αναστροφικών θαλασσίων ρευμάτων ειδικότερα κατά την είσοδο ή έξοδο από τους λιμένες και κλειστούς κόλπους όπου και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή λόγω του περιορισμένου χώρου. Αλλά και επίσης και στα αγκυροβόλια μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και ανάσπαση των αγκυρών των αγκυροβολημένων πλοίων από το βυθό με κίνδυνο να σέρνονται οι άγκυρες και ν΄ ακολουθήσει προσάραξη. 
Επίσης και στα πλοία που βρίσκονται ελλιμενισμένα δημιουργούνται προβλήματα στα μέσα πρόσδεσης (σχοινιά) που καταπονούνται με επαναλαμβανόμενες ανατάσεις.

Τέλος η κυματανάπαλση μπορεί να καταστεί πολύ επικίνδυνη και να προκαλέσει ακόμα και πνιγμούς σε ανύποπτους ανθρώπους που στέκονται στις άκρες προβλητών ή σε αποβάθρες ή κυρίως σε χαμηλές βραχώδεις ακτές. Στη θέαση αυτού του φαινομένου θα πρέπει αμέσως να απομακρυνθούν από τη παραλία τουλάχιστον τα μικρά παιδιά, που θα πρέπει πάντα να επιτηρούνται.

## Σημειώσεις

* Ο όρος *κυματανάπαλση* δεν θα πρέπει να συγχέεται με το λεγόμενο κοινώς "βουβό κύμα" ή "σουέλ" που αφορά την αποθαλασσία, της οποίας γενεσιουργός αιτία είναι άλλη.
* Επίσης την κυματανάπαλση που προέρχεται από σεισμικές δονήσεις πολλοί την αποκαλούν "παλιρροιακό κύμα", αυτό όμως είναι λάθος δεδομένου ότι δεν πρόκειται για  παλιρροιακό φαινόμενο, (κατά περιοδικότητα και αιτία).
* Στη κοινή γλώσσα των Ελλήνων ναυτικών αντί του όρου αυτού ή της "ρεστίας", ειδικότερα για εντός λιμένων, χρησιμοποιείται ο όρος "*αναμάμαλο*" ή "*αντιμάμαλο*".

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Κατηγορία:Λιμνολογία
Εχεκράτης

**Εχεκράτης** είναι ένα αρχαίο ελληνικό ανδρικό όνομα. Το ομώνυμο λήμμα μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:

*Εχεκράτης ο Θεσσαλός, καταγόμενος από τη Θεσσαλία, υπουργός του Πτολεμαίου Δ' του Φιλοπάτορα.
*Εχεκράτης της Μακεδονίας, αδερφός του βασιλιά της Μακεδονίας, Αντίγονου Γ'.
*Εχεκράτης ο Φλιούντιος, ο Φλιούντιος, φιλόσοφος, σύγχρονος του Αριστοτέλη.
*Εχεκράτης ο Λοκρός, φιλόσοφος από τη Λοκρίδα.
*Εχεκράτης ο Ταράντιος, φιλόσοφος από τον Τάραντα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Γουότφορντ ΦΚ

Η **Γουότφορντ ΦΚ** (αγγλικά: *Watford F.C.*) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Γουότφορντ στην περιοχή Χέρτφορντσαϊρ της Αγγλίας. Αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1881 και το προσωνύμιο της ομάδας είναι *σφήκες* εξαιτίας της κίτρινης και μαύρης στολής της ομάδας. Η Γουότφορντ είναι σε κόντρα με τη γειτονική Λούτον Τάουν.

## Γήπεδο
Η Γουότφορντ Ρόβερς και η διάδοχός της Γουέστ Χάρτφορντσάιρ έπαιξαν σε αρκετά γήπεδα στην διάρκεια των πρώτων χρόνων ιστορίας τους, συμπεριλαμβανόμενων των Κασσιόμπερι Παρκ, Βίκαρεϊτζ Μίντοου, και του Ρόουζ & Κράουν πιτς στην Μάρκετ Στριτ του Γουότφορντ. Το 1898, η νεοδημιούργητη Γουότφορντ Π.Σ. μετακόμισε σε έναν χώρο στην Κάσσιο Ρόουντ. Ωστόσο, η ιδιοκτήτρια του χώρου που υποστήριζε την προσπάθεια του συλλόγου να βρει μια νέα μόνιμη έδρα βοήθησε την ομάδα το 1922 να μετακομίσει στο τωρινό της γήπεδο το Βίκαρεϊτζ Ρόουντ. Ο χώρος ανήκε στην Μπένσκινς Μπριούγουερυ, και η ομάδα τον νοίκιαζε μέχρι και το 2001, όταν επιδίωξε να περάσει ο χώρος ολοκληρωτικά στην κατοχή του. Ωστόσο, η οικονομική κατάσταση της ομάδας χειροτέρευσε μετά από αυτή την αγορά, με αποτέλεσμα το 2002 η Γουότφορντ να πουλήσει τον χώρο για 6 εκατομμύρια λίρες, σε μια συμφωνία που επέτρεπε στην Γουότφορντ να αγοράσει ξανά το γήπεδο για 7 εκατομμύρια λίρες στο μέλλον. Η Γουότφορντ έκανε χρήση αυτού του όρου το 2004. Από την αρχή της σεζόν 1997–98, η Γουότφορντ μοιράζεται το Βίκαρεϊτζ Ρόουντ με την ομάδα ράγκμπι Σάρασινς ΦΚ.

Επέκταση Σταδίου – Και οι 4 γωνίες του γηπέδου θα επεκταθούν προς τα μέσα, και όταν κατασκευαστεί η νέα ανατολική κερκίδα, η χωρητικότητα θα βρίσκεται περίπου στις 23 με 26.000 θέσεις. Η νέα φυσούνα θα βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνία, ανάμεσα στην κερκίδα Ρούκερυ και στην κερκίδα Ράους. Ένα ξενοδοχείο θα βρίσκεται κοντά στην κερκίδα Ράους και ένα έμβλημα της Γουότφορντ πάνω από την κερκίδα Ρούκερυ κοιτάζοντας προς το Νότιο Γουότφορντ και το Γενικό Νοσοκομείο. Τον Ιούλιο του 2011 νέα καθίσματα τοποθετήθηκαν, κάνοντας το γήπεδο να μοιάζει πιο λαμπερό. Θα τοποθετηθεί επίσης νέος χλοοτάπητας στο τέλος της σεζόν 11/12. Η Νοτιοδυτική Γωνία θα έχει ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο του 2011 και η Ανατολική Κερκίδα θα ξεκινήσει όταν θα έχει ολοκληρωθεί η Νοτιοδυτική. Ο πρόεδρος της Γουότφορντ έχει εκφράσει την επιθυμία του και την ελπίδα του ότι το γήπεδο θα έχει ολοκληρωθεί με την έναρξη της σεζόν 2012-13. Για το ξενοδοχείο πρέπει πρώτα να γίνει ο σχεδιασμός του και να δοθεί ένα χρονοδιάγραμμα κατασκευής του.

## Διακρίσεις

## Παραπομπές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1881
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1881
Αστύπυλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αστύπυλος** (από τις ομηρικές λέξεις *άστυ* = πόλη και *πύλη*) είναι γνωστός ένας πολεμιστής των Παιόνων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχοι των Τρώων. Ο Αστύπυλος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Ο Αστύπυλος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Φ, στίχος 209).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Αστυπυλος
Κατηγορία:Θνητοί της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Παίονες
Ασφαλίονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ασφαλίονας** (***Ασφαλίων***) είναι γνωστός ένας από τους θεράποντες, δηλαδή τους υπηρέτες, του βασιλιά Μενελάου της Σπάρτης κατά τη χρονική περίοδο μετά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ασφαλίονας αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* του Ομήρου (ραψωδία δ, στίχοι 216-217) να χύνει νερό στα χέρια του Μενελάου και του Τηλεμάχου πριν το φαγητό: *«Ως έφατ', Ασφαλίων δ' άρ' ύδωρ επί χείρας έχευεν, / οτρηρός θεράπων Μενελάου κυδαλίμοιο»*.

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Ασφαλιονας
Ατύμνιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ατύμνιος** αναφέρονται τα παρακάτω 4 πρόσωπα:

# Γιος του Αμισωδάρου, βασιλιά της Καρίας. Ο Ατύμνιος πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο μαζί με τον αδελφό του Μάρη ως σύμμαχος των Τρώων (στο πλευρό του Σαρπηδόνα) και σκοτώθηκε σε αυτόν από τον Αντίλοχο, τον γιο του Νέστορα. Αυτός ο Ατύμνιος αναφέρεται στη ραψωδία Π της *[[Ιλιάδα]]ς* (Π 317 κ.ε.).
# Ο πατέρας του Μύδωνα, ενός από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Από αυτόν ο Μύδων αποκαλείται στην *Ιλιάδα* **Ατυμνιάδης**. Αναφέρεται στη ραψωδία Ε της *Ιλιάδας* (Ε 581).
# Γιος του Δία και της Κασσιόπης, αδελφός του Μίνωα, του Σαρπηδόνα και του Ραδάμανθυ. Ο Ατύμνιος αυτός μάλωσε με τους αδελφούς του εξαιτίας της ζηλοτυπίας για έναν ωραίο νέο, τον Μίλητο.
# Ηρωική μορφή της λατρείας του ήλιου στην Κρήτη. Παραλληλίζεται με τον Φαέθοντα: ο πρόωρος θάνατός του με ατύχημα με το άρμα του Ηλίου έγινε αφορμή για ειδικές πένθιμες τελετές. Στη Γόρτυνα λατρευόταν ως αδελφός της Ευρώπης.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Ατυμνιος
Ατυμνιος
Αυτομέδοντας

μικρογραφία|Ο Αυτομέδοντας με τα άλογα του Αχιλλέα (πίνακας του Άνρι Ρενό που δημιουργήθηκε το 1868)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αυτομέδοντας** (***Αυτομέδων*** < *αὐτό* + *μέδω* (προστατεύω, κυβερνώ), «ο άρχοντας του εαυτού του») είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

* Γιος του Διώρου από τη Σκύρο, φίλος του ήρωα Αχιλλέα του οποίου υπήρξε ο έμπειρος ηνίοχος κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Πέρα από αυτό ωστόσο, ήταν και ο ίδιος ο Αυτομέδοντας μία ξεχωριστή προσωπικότητα, αφού είχε έρθει στην Τροία ως αρχηγός συντάγματος με δέκα πλοία. Μετά τον θάνατο του Αχιλλέα, ο Αυτομέδοντας υπηρέτησε ως ηνίοχος και τον γιο του ήρωα, τον Νεοπτόλεμο ή Πύρρο. Από τον ομηρικό αυτό ήρωα, επεκράτησε στην αρχαία ελληνική γλώσσα, και από αυτή στη λατινική, να ονομάζεται «αυτομέδων» κάθε ικανός και επιδέξιος ηνίοχος, αλλά και κάθε χαριτωμένος άνθρωπος. Ο Αυτομέδων αναφέρεται σε τρεις διαφορετικές ραψωδίες της *[[Ιλιάδα]]ς* (Ι 209, Π 684, Ρ 429).
* Ο ένας από τους 14 μνηστήρες της Ιπποδαμείας που σκοτώθηκε από τον πατέρα της Οινόμαο σε αγώνες αρματοδρομίας με έπαθλο την Ιπποδάμεια.

Με το ίδιο όνομα είναι γνωστός και ο:
* Αυτομέδων επιγραμματοποιός, ποιητής / επιγραμματοποιός της Ελληνικής Ανθολογίας

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 147

Αυτομεδοντας
Βαθυκλής (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Βαθυκλής** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:

* Βαθυκλής (πολεμιστής) που αναφέρεται στην Ιλιάδα.
* Βαθυκλής (γλύπτης) που έφτιαξε τον θρόνο του Απόλλωνα στις Αμύκλες.

## Δείτε επίσης
* Βαθύλλος, Ρωμαίος χορευτής και ερμηνευτής παντομίμας.
Δεκατόμετρο

Το **δεκατόμετρο** (**decimetre**, σύμβολο **dm**) είναι μία μονάδα μήκους στο μετρικό σύστημα, ίση με ένα δέκατο του μέτρου. 
## Ισοδυναμία με άλλες μονάδες μήκους
1 δεκατόμετρο είναι ίσο με:

* 0,1 μέτρο (m)
* 100 χιλιοστόμετρα (mm)
* 100.000 μικρόμετρα («μικρά», μ, μm)
* 3,937007874015748... ίντσες (1 ίντσα ισούται με 0,254 δεκατόμετρα ακριβώς)
* 0,32808... πόδι
## Δείτε επίσης

* Τετραγωνικό δεκατόμετρο
* Κυβικό δεκατόμετρο
* Διεθνές Σύστημα Μονάδων
* Προθέματα μονάδων
* Τάξεις μεγέθους (μήκος)

Δεκατόμετρο
Χουάν Χοσέ Μπορέλι

Ο **Χουάν Χοσέ Μπορέλι** (*Juan José Borrelli*, 8 Νοεμβρίου 1970) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής.

## Καριέρα
Ο Μπορέλι γεννήθηκε στο Σαν Ισίδρο του Μπουένος Άιρες. Ξεκίνησε στην καριέρα του στα τέλη της δεκαετίας του 1980 στην Ρίβερ Πλέιτ. Το 1991 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως ο νέος αρχηγός της ομάδας. Παρόλο που κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων σεζόν του στην Ελλάδα δεν κατόρθωσε να δείξει πλήρως τις ικανότητές του, την περίοδο 1994/1995 συνείσφερε αποφασιστικά στην κατάκτηση του Κυπέλλου και του Πρωταθλήματος από την ομάδα του. Την περίοδο 1995/1996 σημείωσε 15 γκολ σε αγώνες Πρωταθλήματος και 4 σε αγώνες Τσάμπιονς Λιγκ, με τον Παναθηναϊκό να κατακτά για δεύτερη συνεχόμενη φορά το νταμπλ και να προκρίνεται στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Τη χρονιά εκείνη κλήθηκε πρώτη φορά στην Εθνική Αργεντινής. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους φίλους της ομάδας, λόγω και του ιδιαίτερου στυλ παιχνιδιού του, οι οποίοι τον αποκαλούσαν χαιδευτικά *Χότα Χότα*.

Το 1997 έφυγε ως ελεύθερος στην Ρεάλ Οβιέδο όμως η ομάδα υποβιβάστηκε και στο τέλος της σεζόν επέστρεψε στην Αργεντινή, όπου έπαιξε για τη Ρίβερ Πλέιτ και τη Σαν Λορένσο. Την περίοδο 2000/2001 έπαιξε για την Τίγρε, την επόμενη χρονιά έπαιξε στην Ντεπορτίβο Μαλδονάδο στην Ουρουγουάη από όπου όμως το 2001 έφυγε και επέστρεψε στην Ελλάδα, παίζοντας για τον Ακράτητο. Στο τέλος της περιόδου 2001/2002 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση.

Από το 2004 ο Μπορέλι είναι προπονητής της ομάδας νέων της Ρίβερ Πλέιτ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1995
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Λορένσο Αλμάγρο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Τίγρε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ντεπορτίβο Μαλδονάδο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Οβιέδο
Κατηγορία:Αργεντινοί προπονητές ποδοσφαίρου
Δημώ (εταίρα)

Η **Δημώ** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν μια εταίρα που έζησε στην Αρχαία Αθήνα. Οι αρχαίες πηγές την συνδέουν με την οικογένεια των Αντιγονιδών βασιλέων της Μακεδονίας, πέφτοντας κατά σημεία σε αντιφάσεις.

Ο Αθήναιος αναφέρει πως διατηρούσε σχέσεις με τον Αντίγονο Γονατά, στον οποίο προσέφερε ένα γιο, τον Αλκυονέα. Κατά τα φαινόμενα ο Αλκυονέας γεννήθηκε όταν ο Αντίγονος βρισκόταν λίγο πριν τα τριάντα και παρόλο που δεν ήταν επίσημο τέκνο υπολογιζόταν για διάδοχος του πατέρα του, αν δεν έχανε τη ζωή του σε μάχη. Ο Αντίγονος έλαβε επίσημη σύζυγο ευγενικής καταγωγής (Φίλα) και απέκτησε νόμιμο γιο (Δημήτριο) αφού έκλεισε τα σαράντα και ανήλθε στο μακεδονικό θρόνο.

Ο ίδιος ο Αθήναιος αναφέρει και μια δεύτερη εκδοχή, παραθέτοντας ως πηγή τον Ηρακλείδη το Λέμβο, ότι η Δημώ ήταν ερωμένη του πατέρα του Γονατά, Δημητρίου του Πολιορκητή και για χάρη της είχε έρθει σε σύγκρουση με το δικό του πατέρα, Αντίγονο το Μονόφθαλμο, ο οποίος την επωφθαλμιούσε επίσης. 

Ο Πλούταρχος αναφέρει τον Αλκυονέα κατά τη διάρκεια της αφήγησής του θανάτου του Πύρρου στο Άργος, ωστόσο δεν κάνει αναφορά στο όνομα της μητέρας του. Στο Βίο που συνέγραψε για το Δημήτριο τον Πολιορκητή ταυτίζει τη Δημώ με μια άλλη διάσημη ερωμένη του Δημητρίου, μια εταίρα με το παρατσούκλι Μανία. Στο περιστατικό που αφηγείται, η Μανία κάνει δηκτικά σχόλια για την ευνοουμένη του Δημητρίου, την εταίρα Λάμια. Και ο Αθήναιος αναφέρεται εκτενώς στη Μανία και στις σχέσεις της με το Δημήτριο, ωστόσο υποστηρίζει πως το πραγματικό της όνομα ήταν Μελίττα και όχι Δημώ.

## Σημειώσεις


## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Αντιγονιδών
* Μακεδονικό βασίλειο
* Ελληνιστική περίοδος  
* Γενετήσιες σχέσεις στην αρχαία Ελλάδα

Κατηγορία:Αρχαίες εταίρες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών
Τζορτζ Στίβενς

Ο **Τζορτζ Στίβενς** (αγγλικά: *George Cooper Stevens*, 18 Δεκεμβρίου 1904 - 8 Μαρτίου 1975) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ. Υπήρξε υποψήφιος 5 φορές για Όσκαρ Σκηνοθεσίας το οποίο κέρδισε δύο φορές για τις ταινίες Μια θέση στον ήλιο (A Place In The Sun) το 1951 και Ο Γίγας (Giant) το 1956. Γεννημένος στο Όκλαντ της Καλιφόρνια, ξεκίνησε την καριέρα του ως κάμεραμαν σε ταινίες μικρού μήκους των Όλιβερ Χάρντι και Σταν Λόρελ (οι γνωστοί σε όλους "Χοντρός και Λιγνός"). Στις αρχές της δεκαετίας του '30 ο Στίβενς δοκίμασε την τύχη του στο χώρο της σκηνοθεσίας, όπου και διέπρεψε. Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία ήταν το "Άλις Άνταμς" (Alice Adams) με την Κάθριν Χέπμπορν το 1935. Στις αρχές της δεκαετίας του '40 σκηνοθέτησε τις ταινίες "Νύχτα Γεμάτη Έρωτα" (Penny Serenade), "Η Γυναίκα της Χρονιάς" (The woman of the year, 1941) και "Ανθρώπινη δικαιοσύνη" (The talk of the town, 1942), ενώ το 1943 έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα στα όσκαρ για την ταινία "Άστεγοι ερωτευμένοι" (The more the merrier). Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο Στίβενς βρέθηκε στο μέτωπο και με την κάμερα του κατάφερε να τραβήξει το μόνο έγχρωμο ντοκιμαντέρ του πολέμου. Οι ταινίες του έγιναν πιο δραματικές μετά τον πόλεμο κι η δεκαετία του '50 αποδείχθηκε η χρυσή του δεκαετία, τίτλοι όπως: "Μια θέση στον ήλιο", "Άρπαγες της γης" (Shane, 1953), "Ο Γίγας" και "Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ" (The Diary of Anne Frank, 1959) παραμένουν κλασσικοί μέχρι και τις μέρες μας. Κατά τη δεκαετία του '60 έκανε μόνο μια ταινία Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου (The Greatest Story Ever Told, 1965) βασισμένη στη ζωή του Χριστού. Τελευταία του ταινία ήταν Το παιχνίδι του έρωτα και του πόθου το 1970 με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ και το Γουόρεν Μπίτι.

Πέθανε το 1975 από καρδιακή προσβολή στο ράντσο του στην Καλιφόρνια.

## Επιλεγμένη φιλμογραφία
* Άλις Άνταμς (Alice Adams, 1935)
* Άννι Όκλεϊ (Annie Oakley, 1935)
* Δε χορεύω πια (Swing Time, 1936)
* Ένα ευαίσθητο κορίτσι (A Damsel in Distress, 1937)
* Quality Street (1937)
* Ο κρυφός γάμος (Vivacious Lady, 1938)
* Γκάνγκα Ντιν (Gunga Din, 1939)
* Νύχτα Γεμάτη Έρωτα (Penny Serenade, 1941)
* Ανθρώπινη δικαιοσύνη (The Talk of the Town, 1942)
* Η Γυναίκα της Χρονιάς (Woman of the Year, 1942)
* Άστεγοι ερωτευμένοι (The More the Merrier, 1943)
* Θυμάμαι τη μαμά (I Remember Mama, 1948)
* Μια θέση στον ήλιο (A Place in the Sun, 1951)
* Ο κατήφορος της αμαρτίας (Something to Live For, 1952) 
* Άρπαγες της γης (Shane, 1953)
* Ο Γίγας(Giant, 1956)
* Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ (The Diary of Anne Frank, 1959)
* Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου (The Greatest Story Ever Told, 1965)
* Το παιχνίδι του έρωτα και του πόθου (The Only Game in Town, 1970)

Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Κόρραγος (γιος Δημητρίου)

Ο **Κόρραγος** ήταν πρίγκιπας του Βασιλείου της Μακεδονίας, μέλος της Δυναστείας των Αντιγονιδών. Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος ο Πολιορκητής, βασιλιάς κατά την περίοδο (294 – 288 π.Χ.), και μητέρα του η Ευρυδίκη, μια Αθηναία ευγενικής καταγωγής, απόγονος του στρατηγού Μιλτιάδη. Για την ζωή του δεν γνωρίζουμε κάτι περισσότερο, ωστόσο γίνεται αναφορά σε αυτόν από τον Πλούταρχο, στον *Βίο* αφιερωμένο στον πατέρα του, το Δημήτριο. Μοιράζεται το όνομά του με τον παππού του Δημητρίου, Κόρραγο.

## Πηγές
* Πλούταρχου, *Βίοι Παράλληλοι*, "Δημήτριος",  53

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Αντιγονιδών
* Μακεδονικό βασίλειο
* Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Νίκος Ζαρκάδης

Ο **Νίκος Ζαρκάδης** (Αθήνα, 1925 - 13 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου, στον οποίο αγωνίστηκε ως βασικός τις δεκαετίες 1940 και 1950. Διετέλεσε και προπονητής του συλλόγου.

## Βιογραφικές πληροφορίες
Ο Νίκος Ζαρκάδης γεννήθηκε το 1925 και πρωτοέπαιξε ποδόσφαιρο στην ομάδα Πράσινη Θύελλα Κουκακίου τη δεκαετία του '30. Παράλληλα, από το 1938 ανήκε στις ομάδες στίβου και μπάσκετ του Πανιωνίου. Το 1940, μαζί με τους περισσότερους ποδοσφαιριστές της Θύελλας, εντάχτηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιώνιου, ο οποίος μόλις είχε εγκατασταθεί στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης και προσπαθούσε να ανασυστήσει την διαλυμένη ποδοσφαιρική του ομάδα. Ο πρώτος αγώνας που έδωσε με τον Πανιώνιο ήταν εναντίον μιας μικτής ομάδας ναυτικών του αγγλικού στόλου, στον οποίο επικράτησε με 1-0.

Ο Νίκος Ζαρκάδης αγωνιζόταν στη θέση μέσα αριστερά με το νούμερο 10. Ήταν γρήγορος και σύντομα το επώνυμό του έγινε και παρατσούκλι: "ζαρκάδι". Το 1943 σε αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού (σκορ: 2-2) έπαιξε τερματοφύλακας για μισή ώρα περίπου, χωρίς να δεχτεί γκολ. Είχε θαυμάσια απόδοση, ώστε προς στιγμή υπήρξε σκέψη να μετακομίσει στη θέση αυτή. Όμως, λίγο αργότερα εμφανίστηκε ο θρυλικός Νίκος Πεντζαρόπουλος και η σκέψη ματαιώθηκε. Το 1944 τραυματίστηκε από χειροβομβίδα στην πλάτη και στο μηρό. Νοσηλεύτηκε για τέσσερις μήνες και κινδύνεψε να χάσει τη ζωή του. Η περιπέτεια αυτή τον απομάκρυνε από τα γήπεδα για δύο χρόνια, ενώ στάμάτησε οριστικά το άλμα εις ύψος, το αγώνισμά του στο στίβο. 

Επανήλθε το 1946 και αγωνίστηκε στον Πανιώνιο ως το 1955, πάντα ως βασικός στη μεσαία γραμμή. Ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1952 και κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών το 1950-1.

Μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας εργάστηκε ως προπονητής της εφηβικής ομάδας του Πανιωνίου. Το 1957 ανέλαβε για μικρό χρονικό διάστημα την προπόνηση της ανδρικής ομάδας μαζί με το Νίκο Πεντζαρόπουλο, όταν ο προπονητής Ιωάννης Σκορδίλης έφυγε για σπουδές στη Γαλλία. Ήταν σε όλη του τη ζωή κοντά στον Πανιώνιο, μέλος του "Συνδέσμου Παλαιμάχων". Πέθανε το 2015. Ο ίδιος έλεγε:

*"Από το ποδόσφαιρο δεν κέρδισα χρήματα, αλλά όσα κέρδισα σαν άνθρωπος μέσα στον Πανιώνιο δεν αγοράζονται με όλα τα χρήματα του κόσμου".*

Πέθανε στις 13 Σεπτεμβρίου το 2015 στην Αθήνα σε ηλικία 90 ετών.

## Παραπομπές


## Τρία αδέρφια ποδοσφαιριστές

Η οικογένεια του Νίκου Ζαρκάδη ανέδειξε δυο ακόμα επιφανείς ποδοσφαιριστές, τους δύο αδερφούς του: το μεγαλύτερο Βασίλη που έπαιξε σε Αθηναϊκό και Ολυμπιακό και το μικρότερο Ιάκωβο (1927-2007) που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο. 

## Πηγές

* Αλέξ. Παπαδόπουλου, "Νίκος Ζαρκάδης, μια ζωή στον Πανιώνιο", εφ. *Πανιώνιος Κόσμος* 9 (21/2/2009), σ. 14.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου
Φθία (αποσαφήνιση)

Το λήμμα **Φθία** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:

;Γεωγραφία
*Φθία, αρχαία πόλη, η πρωτεύουσα των Μυρμιδόνων.
*Φθία, αρχαία πόλη της παραλιακής βορείου Αφρικής. 

;Πρόσωπα
*Φθία (μυθολογία), το όνομα τριών μυθολογικών προσώπων.
*Φθία Α' της Ηπείρου, βασίλισσα της Ηπείρου, σύζυγος του Άδμητου.
*Φθία Β' της Ηπείρου, βασίλισσα της Ηπείρου, σύζυγος του Αιακίδης της Ηπείρου και μητέρα του Πύρρου.
*Φθία της Μακεδονίας, πριγκίπισσα της Ηπείρου, βασίλισσα της Μακεδονίας στο πλευρό του Δημητρίου Β' του Αιτωλικού.

;Αθλητισμός
*ΑΠΣ Φθία, ελληνικός αθλητικός σύλλογος.

;Αστρονομία
*189 Φθία, το όνομα ενός αστεροειδούς.
Ιάκωβος Ζαρκάδης

Ο **Ιάκωβος Ζαρκάδης** (1927 - 2007) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου, στον οποίο αγωνίστηκε ως βασικός τις δεκαετίες 1940 και 1950. Ήταν επίσης αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, της πετοσφαίρισης και σκακιστής.

## Βιογραφικές πληροφορίες
Ο Ιάκωβος Ζαρκάδης γεννήθηκε το 1927 και πρωτοέπαιξε μπάλα στην ομάδα Πράσινη Θύελλα Κουκακίου στις αρχές της δεκαετίας του '40. Παράλληλα, ανήκε στην ομάδα στίβου του Πανιωνίου. Το αγώνισμά του ήταν το άλμα τριπλούν. Το 1942 εντάχτηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιώνιου, στην οποία δυο χρόνια νωρίτερα είχε πάει και ο αδερφός του Νίκος μαζί με τους περισσότερους ποδοσφαιριστές της Θύελλας, η οποία ήταν υπό διάλυση.

Ο Νίκος Ζαρκάδης αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μπακ με το νούμερο 3. Αγωνίστηκε στον Πανιώνιο ως το 1955, πάντα ως βασικός στην αμυντική γραμμή. Ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1952 και κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών το ίδιο έτος.

Ήταν σε όλη του τη ζωή κοντά στον Πανιώνιο, μέλος του Συνδέσμου Παλαιμάχων. Πέθανε το 2007.

## Τρία αδέρφια ποδοσφαιριστές

Η οικογένεια του Ιάκωβου Ζαρκάδη ανέδειξε δυο ακόμα επιφανείς ποδοσφαιριστές, τους δύο μεγαλύτερους αδερφούς του: το Βασίλη, που έπαιξε σε Αθηναϊκό και Ολυμπιακό και το Νίκο που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο. 

## παραπομπές


## Πηγές

* Αλέξ. Παπαδόπουλου, "Νίκος Ζαρκάδης, μια ζωή στον Πανιώνιο", εφ. *Πανιώνιος Κόσμος* 9 (21/2/2009), σ. 14.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις τριπλούν
Βασίλης Ζαρκάδης

Ο **Βασίλης Ζαρκάδης** υπήρξε ποδοσφαιριστής του Αθηναϊκού και του Ολυμπιακού και αγωνίστηκε από τη δεκαετία του ’30 ως τη δεκαετία του ’50.

## Βιογραφικές πληροφορίες

Ο Βασίλης Ζαρκάδης πρωτοέπαιξε μπάλα στην Πράσινη Θύελλα Κουκακίου στα τέλη της δεκαετίας του '30 αλλά πολύ μικρός πήγε Αθηναϊκό. Με τους "λόρδους" αγωνίστηκε ως το 1944. Τότε έγιναν προσπάθειες να πάει στον Πανιώνιο, όπου αγωνίζονταν τα δυο μικρότερα αδέρφια του. Τελικά, ο σύλλογος της "Νέας Ελβετίας" τον παραχώρησε στον Ολυμπιακό, η διοίκηση του οποίου του βρήκε δουλειά σε δημόσια υπηρεσία. Έπαιξε στον Ολυμπιακό ως τις αρχές της δεκαετίας του ’50 γνωρίζοντας σημαντικές διακρίσεις. Αγωνιζόταν ως μεσοεπιθετικός.

## Τρία αδέρφια ποδοσφαιριστές

Η οικογένεια του Βασίλη Ζαρκάδη ανέδειξε δυο ακόμα επιφανείς ποδοσφαιριστές, τους δύο μικρότερους αδερφούς του: το Νίκο (γεν. 1925) και τον Ιάκωβο (1927-2007) που αγωνίστηκαν στον Πανιώνιο και βρέθηκαν πολλές φορές αντίπαλοι. Μάλιστα, με το Νίκο συνέβη ένα χαρακτηριστικό περιστατικό. Το 1944 σε αγώνα Αθηναϊκού-Πανιωνίου, ο Βασίλης προσπαθώντας να ανακόψει τον αδερφό του, τον χτύπησε στη μύτη, με αποτέλεσμα να γεμίσει το πρόσωπό του αίματα. Το έμαθε η μητέρα τους από κάποιο φίλαθλο και άκουσε γερή κατσάδα, μέχρι να συνειδητοποιήσει κι αυτή ότι το χτύπημα δεν ήταν σοβαρό.

## Πηγές

* Αλέξ. Παπαδόπουλου, "Νίκος Ζαρκάδης, μια ζωή στον Πανιώνιο", εφ. *Πανιώνιος Κόσμος* 9 (21/2/2009), σ. 14.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης
Μιχάλης Κυρίτσης

Ο **Μιχάλης Κυρίτσης** (Αμπελόκηποι, 2 Σεπτεμβρίου 1945), είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και πρώην προπονητής.

## Σταδιοδρομία ως καλαθοσφαιριστής
Το 1958 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό με τον οποίο αγωνίστηκε έως το 1973 και κατέκτησε 5 πρωταθλήματα Ελλάδας (1967, 1969, 1971, 1972, 1973).

## Προπονητής
Τη σεζόν 1977-78 ανέλαβε την ομάδα του Παναθηναϊκού από τη θέση του προπονητή. Στη συνέχεια αποκτήθηκε από την ομάδα του Πανελληνίου για 2 χρόνια. Επόμενη ομάδα που ανέλαβε ήταν ο Ολυμπιακός για ένα χρόνο τη σεζόν 1981-82. 

Την επόμενη χρονιά ήταν ο προπονητής του Πανιωνίου και στη συνέχεια επέστρεψε στον Παναθηναϊκό με τον οποίο στα 3 χρόνια που βρέθηκε στον πάγκο του κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας (1984) και το κύπελλο (1986). Επόμενες ομάδες του ήταν ο Πανιώνιος και ο Άρης με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1991. Την επόμενη χρονιά ανέλαβε την ΑΕΚ. 

Τη σεζόν 1996-97 αντικατέστησε το Μπόζινταρ Μάλκοβιτς στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Έχει αναλάβει ακόμα την ΑΕΛ 1964, τον Α.Σ. Παπάγου και τον Κολοσσό Ρόδου. Σε 321 αγώνες που έχει δώσει ως προπονητής ομάδας Α Εθνικής έχει σημειώσει 190 νίκες και 131 ήττες.

## Άλλες δραστηριότητες
Ο Μιχάλης Κυρίτσης έχει εργαστεί ως γενικός διευθυντής του ΠΑΟΚ το 2000 ενώ τη σεζόν 2003-04 ήταν ο γενικός διευθυντής του ΕΣΑΚΕ. Έχει ακόμα αναλάβει τη θέση του προέδρου του συνδέσμου προπονητών. 

Ο γιος του Αλέξης Κυρίτσης είναι επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και τη σεζόν 2011-12 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανελληνίου
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανιωνίου
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Λάρισας
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παπάγου
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Κολοσσού Ρόδου
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς
Ρίτσαρντ Ντουξάιρ

Ο **Ρίτσαρντ Ντουξάιρ** *(Richard "Duke" Dukeshire, Dick Dukeshire)* (1933-2012) ήταν Αμερικανός πρώην προπονητής καλαθοσφαίρισης, ο οποίος γεννήθηκε στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ.

Αγωνίστηκε στις ομάδες των κολλεγίων Νορθάμπτον και Αμέρκαν Ιντερνάσιοναλ του Σπρίνγκφιλντ παράλληλα με τις σπουδές του εκεί. Ανέλαβε προπονητής του Πανεπιστημίου του Νορθέρστερν από το 1956 έως το 1971.

## Ελληνικές εθνικές ομάδες
Ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος από τις 7 Ιανουαρίου μέχρι και τις 19 Αυγούστου το 1972. Στη συνέχεια εργάστηκε στην Εθνική Εφήβων και την Εθνική Παίδων Ελλάδας. Επέστρεψε στην Εθνική Ανδρών και εργάστηκε από το 1975 έως το 1979 στο τιμόνι της. 

Με την εθνική ανδρών σε 107 αγώνες σημείωσε 64 νίκες και 43 ήττες, με την Εθνική εφήβων σε 8 αγώνες σημείωσε 6 νίκες και 2 ήττες και με την εθνική παίδων σε 16 αγώνες είχε 7 νίκες και 9 ήττες. Ο Ρίτσαρντ Ντουξάιρ ήταν ο πρώτος αλλοδαπός προπονητής που ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος καλαθοσφαίρισης και ο μοναδικός μέχρι το 2009, οπότε προσελήφθη ο Γιόνας Καζλάουσκας.

## Χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς
Μεγαλύτερη  επιτυχία του με την Εθνική Ελλάδος ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Μεσογειακούς Αγώνες του Σπλιτ το οποίο ήταν και το πρώτο χρυσό μετάλλιο στην ιστορία της εθνικής καλαθοσφαίρισης. Στον τελικό η Ελλάδα επικράτησε της Γιουγκοσλαβίας με 85-74 γεγονός που προκάλεσε έκπληξη, καθώς 10 ημέρες νωρίτερα η Ελλάδα με προπονητή το Ντουξάιρ είχε νικήσει και πάλι τη Γιουγκοσλαβία με 66-62 για το Βαλκανικό πρωτάθλημα. Οδήγησε επίσης την εθνική Ελλάδος στο Ευρωμπάσκετ 1979.

## Ελληνικοί σύλλογοι
Σε συλλογικό επίπεδο ο Ριτσαρντ Ντουξάιρ αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος την σεζόν 1974-75 οπότε και ήταν ο προπονητής του Παναθηναϊκού. Την επόμενη χρονιά εργάστηκε στον Έσπερο και τον Πανιώνιο. Ανέλαβε επίσης τον Παναθηναϊκό και την περίοδο 1987-88. Τη σεζόν 1992-93 εργάστηκε ως προπονητής της ΑΕΚ. Ο Ριτσαρντ Ντουξάιρ ήταν ο πρώτος που έφερε τη στατιστική ανάλυση των αγώνων στην Ελλάδα μαζί με άλλες καινοτομίες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η σελίδα του στην ΕΟΚ 

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ
Ολυμπιάδα (αποσαφήνιση)

Το λήμμα **Ολυμπιάδα** ή **Ολυμπιάς** μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω:

*Στο κύριο γυναικείο όνομα Ολυμπιάδα (όνομα) που εορτάζεται στις 25 Ιουλίου.

## Χρονική περίοδος
* Ολυμπιάδα (περίοδος), ονομαζόταν το διάστημα των τεσσάρων χρόνων που μεσολαβούσε μεταξύ των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αρχαιότητα και αποτελούσε τη βάση ενός εθνικού συστήματος χρονολόγησης στην Αρχαία Ελλάδα με αφετηρία το έτος 776 π.Χ..

* Ολυμπιάδα (αγώνες), όρος που συγχέει την χρονική περίοδο κατά την αρχαιότητα με την διοργάνωση των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.

## Ιστορικά πρόσωπα
*Ολυμπιάδα της Μακεδονίας, βασίλισσα της Μακεδονίας, σύζυγος του Φιλίππου Β' και μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
*Ολυμπιάδα της Ηπείρου, βασίλισσα της Ηπείρου, σύζυγος του Αλεξάνδρου Β'.
*Ολυμπιάδα της Λάρισας, από τη Λάρισα, μητέρα του βασιλιά της Μακεδονίας, Αντίγονου Γ'.
*Ολυμπιάδα (ζωγράφος), ζωγράφος της αρχαιότητας, την οποία αναφέρει ο Πλίνιος.

## Γεωγραφία
* Ολυμπιάδα Κοζάνης
* Ολυμπιάδα Χαλκιδικής
* Ολυμπιάδα Λαρίσης, ορεινός οικισμός στην επαρχία Ελασσόνας.
* Ολυμπιάδα Ηλείας, μικρός πεδινός οικισμός της κοινότητας Μιράκα.
* Ολυμπιάδα Ιωαννίνων, οικισμός στο δήμο Ιωαννιτών.

## Ναυσιπλοΐα
*Ολυμπιάς, σύγχρονο ομοίωμα αρχαίας ελληνικής τριήρους.

## Αστρονομία
*Ολυμπιάς (δορυφόρος), δορυφόρος του αστεροειδή 317 Ρωξάνη.

## Αθλητισμός
*Α.Σ. Ολυμπιάδα Λάρισας
*Γ.Ο. Ολυμπιάδα 96 Θεσσαλονίκης
*Α.Σ. Ολυμπιάς Παπάγου
*Α.Ε.Π. Ολυμπιάς
*Ολυμπιάς Λυμπιών
*Ολυμπιάς Φρενάρου
**Ολυμπιάς Φρενάρου (ποδόσφαιρο), ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου
*Ολυμπιάδα Νεάπολης, αθλητικός σύλλογος από τη Νεάπολη, Λευκωσία, Κύπρος
**Ολυμπιάδα Νεάπολης, ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου
**Ολυμπιάδα Νεάπολης (πετοσφαίριση ανδρών), πετοσφαιρικό τμήμα ανδρών του συλλόγου
**Ολυμπιάδα Νεάπολης (πετοσφαίριση γυναικών), πετοσφαιρικό τμήμα γυναικών του συλλόγου
*Ολυμπιάδα Baseball Club
*Α.Σ. Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου 2004

*Άλλες αθλητικές διοργανώσεις, όπως η Σκακιστική Ολυμπιάδα
Πύρρος Β΄ της Ηπείρου

Ο **Πύρρος** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασιλιάς των Μολοσσών, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών. 
## Βιογραφία
Ήταν εγγονός του διασημότερου μέλους της Δυναστείας, βασιλιά Πύρρου, και γιος δύο αδελφών, του βασιλιά Αλέξανδρου Β' και της Ολυμπιάδας. Ο πατέρας του πέθανε κάποια στιγμή πριν το 239 π.Χ., όσο ακόμη ο Πύρρος και ο αδελφός του Πτολεμαίος ήταν ανήλικοι. Την κηδεμονία τους, καθώς και τη διακυβέρνηση του κράτους ανέλαβε η μητέρα τους, Ολυμπιάδα, η οποία σύναψε συμμαχία με το Μακεδόνα βασιλιά, Δημήτριο Β' τον Αιτωλικό.

Με τον τρόπο αυτό διασφάλισε τη θέση της στο θρόνο, τον οποίο διατήρησε μέχρι την ενηλικίωση των αγοριών της, οπότε και παραιτήθηκε υπέρ του γιου της Πύρρου Β'. Ωστόσο, κατά τα φαινόμενα, ο Πύρρος πέθανε νέος, έχοντας προλάβει να αποκτήσει μια κόρη, τη Δηιδάμεια, η οποία μετά το σύντομο θάνατο και του Πτολεμαίου, αποτέλεσε τον τελευταίο ηγεμόνα του Οίκου των Αιακιδών.

Ο Αθήναιος διηγείται πως η Ολυμπιάδα θανάτωσε μια κοπέλα που λεγόταν Τίγρις, με την οποία ήταν ερωτευμένος ο γιος της, Πύρρος. Ως αποτέλεσμα ο βασιλιάς πήρε εκδίκηση θανατώνοντας την Ολυμπιάδα με δηλητήριο. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες εκδοχές που θέλουν τη βασίλισσα να πεθαίνει από τη θλίψη της για την πρόωρη απώλεια των γιων της, κληροδοτώντας το βασίλειο στη Δηιδάμεια.

## Δείτε επίσης
*Δυναστεία των Αιακιδών
*Αρχαία Ήπειρος
*Ελληνιστική περίοδος
## Παραπομπές




Κατηγορία:Βασιλείς της Δυναστείας των Αιακιδών
God zij met ons Suriname

Το τραγούδι **«God zij met ons Suriname»** («Ο Θεός να είναι μαζί με το δικό μας Σουρινάμ») ή ***Opo kondreman***) είναι ο εθνικός ύμνος του Σουρινάμ. Αποτελείται από δύο στροφές: η μία είναι γραμμένη στην ολλανδική γλώσσα και η άλλη στη γλώσσα Σρανάν Τόνγκο. Ο στιχουργός των ολλανδικών στοίχων είναι ο Cornelis Atses Hoekstra, οι στίχοι στη γλώσσα Σρανάν Τόγκο γράφηκαν από τον ποιητή Trefossa. Ο συνθέτης του τραγουδιού είναι ο Johannes Corstianus de Puy.

## Στίχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρχείο ήχου σε μορφή MIDI 
* Αρχείο ήχου σε μορφή MP3 

Σουριναμ
Υμνος
Ολυμπιάδα της Ηπείρου

Η **Ολυμπιάδα** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασίλισσα της Ηπείρου, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών. Ήταν κόρη του διάσημου βασιλιά Πύρρου Α' της Ηπείρου, και σύζυγος του αδερφού της, βασιλιά Αλεξάνδρου Β΄.Το ζευγάρι Ολυμπιάδας και Αλεξάνδρου Β΄ απέκτησε τρία παιδιά: τον Πύρρο Β', τον Πτολεμαίο Β' και τη Φθία.

ΔΕΝ πρέπει να γίνεται σύγχυση της **Ολυμπιάδας της Ηπείρου** με τη μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επίσης **[[Ολυμπιάδα]]**, της οποίας τo αρχικό όνομα ως πριγκίπισσα των Μολοσσών στην Ήπειρο ήταν Μυρτάλη και Στρατονίκη, και έλαβε το όνομα Ολυμπιάς μετά τον γάμο της με τον Φίλιππο Β' της Μακεδονίας.

Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου Β΄, η Ολυμπιάδα της Ηπείρου ανέλαβε προσωπικά την κηδεμονία των παιδιών τους, Πύρρου και Πτολεμαίου, καθώς και τη διακυβέρνηση του κράτους των Μολοσσών. Φοβούμενη πως η Αιτωλική Συμπολιτεία θα της αποσπάσει μέρος της Ακαρνανίας, την οποία ο Αλέξανδρος είχε λάβει από τη Συμπολιτεία σαν ανταμοιβή που τους ενίσχυσε στον πόλεμο, στράφηκε προς τον βασιλιά της Μακεδονίας Δημήτριο τον Αιτωλικό για βοήθεια.

Για να σφραγιστεί η συμφωνία του προσέφερε το χέρι της κόρης της, Φθίας, παρόλο που εκείνος ήταν ήδη παντρεμένος με τη Στρατονίκη, πριγκίπισσα των Σελευκιδών. Ο Δημήτριος δέχτηκε το διακανονισμό κάνοντας τη Φθία βασίλισσα του. Ωστόσο αυτό εξόργισε τη Στρατονίκη, η οποία επιστρέφοντας στην πατρίδα της το 239 π.Χ. προσπάθησε μάταια να πείσει τον νέο βασιλιά Σέλευκο Β' τον Καλλίνικο να εκδικηθεί την προσβολή.

Με τη συμμαχία αυτή, η βασίλισσα Ολυμπιάδα διασφάλισε τη θέση της στον θρόνο, τον οποίο διατήρησε μέχρι την ενηλικίωση των αγοριών της, οπότε και παραιτήθηκε υπέρ του γιου της Πύρρου Β΄. Ωστόσο ο θάνατος του Πύρρου, τον οποίο ακολούθησε σύντομα και ο θάνατος του αδερφού και διαδόχου του, Πτολεμαίου, γέμισαν τη βασίλισσα με πένθος. Τελικά απεβίωσε από τη θλίψη της, με τον θρόνο να παραμένει στα χέρια της εγγονής της, της Δηιδάμειας.

Ο Αθήναιος, ο οποίος στο έργο του δείχνει αγάπη για τις ίντριγκες, διηγείται μια άλλη εκδοχή βάσει της οποίας η Ολυμπιάδα θανάτωσε μια κοπέλα που λεγόταν Τίγρις, με την οποία ήταν ερωτευμένος ο γιος της, Πύρρος Β'. Ως αποτέλεσμα ο βασιλιάς πήρε εκδίκηση θανατώνοντας την Ολυμπιάδα με δηλητήριο.

## Δείτε επίσης
*Δυναστεία των Αιακιδών
*Αρχαία Ήπειρος
*Ελληνιστική περίοδος

## Παραπομπές




Κατηγορία:Δυναστεία των Αιακιδών
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Ηπείρου
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Νηρηΐς

Η **Νηρηΐς** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα της Ηπείρου, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών. Ήταν κόρη του διάσημου βασιλιά Πύρρου και σύζυγος του Γέλωνα Β΄, γιου του Ιέρωνα Β΄ τυράννου των Συρακουσών. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο τον Ιερώνυμο. Φαίνεται πως η Νηρηΐς έζησε περισσότερο από την ανηψιά της, Δηιδάμεια, κάτι που την καθιστά τον τελευταίο απόγονο του Οίκου των Αιακιδών. Στο θέατρο τον Συρακουσών έχει βρεθεί μια επιγραφή με το όνομά της, στην οποία φέρει τον τίτλο της βασίλισσας.

## Δείτε επίσης
*Δυναστεία των Αιακιδών
*Αρχαία Ήπειρος
*Συρακούσες
*Ελληνιστική περίοδος

## Παραπομπές




Κατηγορία:Δυναστεία των Αιακιδών
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Ηπείρου
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Σικελίας
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου
Μακάρες

Με το όνομα **Μακάρες**, ή **Μάκαρες**, ή **Μακάριοι**, φέρεται ένα σύμπλεγμα τριών ακατοίκητων βραχονησίδων που βρίσκονται περίπου 3,75 μίλια ανατολικότερα του Ακρωτηρίου Μουτσούνα, της ανατολικής ακτής της νήσου Νάξου, σχεδόν απέναντι από τον οικισμό Αζαλά.

Η βορειότερη νησίδα ονομάζεται **[[Άγιος Νικόλαος Μακάρων|Άγιος Νικόλαος]]** (ή Άγιος Νικολός), πολύ πλησίον αυτής και νοτιοανατολικά είναι η νησίδα **[[Πρασίνη Μακάρων|Πρασίνη]]**. Ο μεταξύ τους δίαυλος έχει βάθος μόλις 1,5 μέτρα, (περίπου 1 οργιά). Ο διάπλους είναι επιτρεπτός μόνο για μικρά σκάφη και με ιδιαίτερη προσοχή.

Νοτιότερα των παραπάνω και σε απόσταση 2,5 σταδίων, (1/4 του μιλίου), από τη νησίδα Πρασίνη βρίσκεται η τρίτη βραχονησίδα του συμπλέγματος που ονομάζεται **Στρογγύλη**, ή **[[Στρογγυλό Μακάρων|Στρογγυλό]]**. Το βάθος μεταξύ των παραπάνω νησίδων ποικίλει. Στο νότιο άκρο της νησίδας αυτής υφίσταται ύφαλος σε βάθος μόλις 6 πόδια (1,8 μέτρα) που καθιστά την προσέγγιση ή τον περίπλου στο σημείο αυτό λίαν επικίνδυνο.

Γενικά η προσέγγιση στις νησίδες αυτές που προσφέρεται για αλιεία απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, κατάλληλο εξοπλισμό με ναυτικό χάρτη και παρακολούθηση του μετεωρολογικού δελτίου, λόγω των ευμετάβλητων τοπικών καιρικών συνθηκών.

## Παραπομπές


*
Γκαζνί

Η **Γκαζνί**, ή **Γκάζνι**, ή **Γκάζνα** ή **Γάζνα**, είναι μία ιστορική πόλη του Αφγανιστάν. Είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού Γκαζνί, κτισμένη σε υψόμετρο 2.220 μ., σε κεντρικό οροπέδιο της χώρας και σε απόσταση 100 χλμ. ΝΔ. της πρωτεύουσας Καμπούλ, κοντά στις πηγές του ποταμού Καμπούλ.

Το 2006, ο πληθυσμός της, πολυπολιτισμικός και πολυεθνής, αριθμούσε περί τους 141.000 κατοίκους. Εξ αυτών περισσότεροι από τους μισούς είναι Τατζίκοι, ένα ποσοστό 20% είναι Παστούν, ένα 15% Χάζαροι και το υπόλοιπο 5% Ινδουϊστές.

## Ιστορία
Η Γκαζνί είναι αρχαία ιστορική πόλη που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Αφγανιστάν.  Ο Μ. Αλεξάνδρρος ίδρυσε εκεί την **Αλεξάνδρεια Ωπιανή**.  Την αναφέρει πρώτος ο Κλαύδιος Πτολεμαίος ως "Κούαζνα" (περσική πόλη). Αργότερα, κατά τον 6ο αιώνα (μ.Χ.), αποτέλεσε σπουδαίο βουδιστικό κέντρο. Το 683 κατελήφθη από τους Άραβες οπότε και άρχισε ν΄ αναπτύσσεται ως μουσουλμανικό κέντρο. Από την πόλη αυτή αναδείχθηκε η μουσουλμανική δυναστεία των Γκαζναβιδών, η οποία και στόλισε την πόλη με πλούσια κτήρια. Το 1151 η πόλη λεηλατήθηκε από τη δυναστεία των Γκουρίδων, που παρά ταύτα την επέλεξαν για πρωτεύουσά τους. Το 1221 η πόλη καταλήφθηκε από τους Μογγόλους του Τζένγκις Χαν, οι οποίοι και την κατέστρεψαν.

Στους νεότερους χρόνους, κατά τη διάρκεια του Α΄ Αγγλο-Αφγανικού πολέμου, στις 23 Ιουλίου του 1839 ο γύρω χώρος αποτέλεσε πεδίο της ιστορικής μάχης της Γκαζνί. Κατά τον τελευταίο Αφγανικό εμφύλιο πόλεμο στη δεκαετία του 1990, μεταξύ των Ταλιμπάν και των δυνάμεων σωτηρίας, όπως αποκαλούνταν οι δυτικές στρατιωτικές δυνάμεις επέμβασης, πολλά μνημεία της πόλης κινδύνεψαν να καταστραφούν.

Πολυάριθμα είναι σήμερα τα ερείπια, οι μιναρέδες και οι σπουδαίοι ιστορικοί τάφοι στη γύρω περιοχή, που μαρτυρούν την παλιά ευημερία και δόξα της πόλης, η οποία συνεχίζει και σήμερα ν΄ αποτελεί στρατηγικό και θρησκευτικό κέντρο.

## Πηγές
*Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη τομ. Η', σελ.391

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Πόλεις που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος
Αθάνατοι (Βυζαντινή Αυτοκρατορία)

Οι **Αθάνατοι** ήταν ένα από τα αυτοκρατορικά τάγματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το τάγμα δημιουργήθηκε προς το τέλος του 10ου αιώνα.

Οι Αθάνατοι ήταν κυρίως αριστοκρατικής καταγωγής και αρχικά οργανώθηκαν ως τάγμα υπό τον Ιωάννη Τζιμισκή. Επαναφορά του θεσμού των Αθανάτων γίνεται επί του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ'. Ο στρατηγός του Μιχαήλ, Νικηφόρος, αναδιοργάνωσε τον στρατό και τα αυτοκρατορικά τάγματα μετά την ήττα στη Μάχη του Ματζικέρτ από τους Σελτζούκους Τούρκους. Οι Σελτζούκοι είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της Μικράς Ασίας που ήταν η μεγαλύτερη πηγή στρατιωτών για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Τα εναπομείναντα θεματικά τάγματα των θεμάτων της Μικράς Ασίας συγκεντρώθηκαν και απετέλεσαν τα τάγματα των Αθανάτων. Εικάζεται ότι οι αθάνατοι ήταν τάγματα ιππικού, αλλά δεν είναι σίγουρο.

Ο Βυζαντινός ιστορικός Νικηφόρος Βρυέννιος υπολόγισε ότι οι Αθάνατοι ήταν περίπου 10.000. Προσθέτει επίσης ότι Αθάνατοι ονομάζονταν αρχικά μόνο οι αξιωματικοί των ταγμάτων και αργότερα ο τίτλος δινόταν σε ολόκληρα τα τάγματα.

Το τάγμα των Αθανάτων έπαψε να υπάρχει μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα Αλέξιου Α' (1118). Στα μετέπειτα χρόνια ο Βυζαντινός στρατός άρχισε να βασίζεται κυρίως σε μισθοφορικά τάγματα. Τον ρόλο των Αθανάτων επωμίσθηκαν μετά οι λεγόμενοι *[[Βάραγγοι]]* (κυρίως ρωσικής καταγωγής), ως το 1204, οπότε η Πόλη κατελήφθη από τους Λατίνους.

Αθανατο
Αθάνατοι

Η λέξη **Αθάνατοι** μπορεί να αναφέρεται στους εξής όρους:

* Αθάνατοι (Περσική Αυτοκρατορία), επίλεκτο στρατιωτικό τμήμα του Ιρανικού (Περσικού) στρατού, κατά τη δυναστεία των Αχαιμενιδών και, αργότερα, των Σασσανιδών.
* Αθάνατοι (Βυζάντιο), στρατιωτικό τμήμα του Βυζαντινού στρατού.
* Αθάνατοι Ηρακλείου, οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Ηρακλείου Κρήτης.
Εξιδανίκευση

Στην ψυχολογία, **εξιδανίκευση** είναι όρος καθιερωμένος από τον Νίτσε που τελικά χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει το πνεύμα σαν αντανάκλαση της λίμπιντο. Έχει τις ρίζες του στη νιτσεϊκή και ψυχαναλυτική προσέγγιση, και καμιά φορά αναφέρεται και σαν ένας ξεχωριστός μηχανισμός άμυνας. Σύμφωνα με τους Wade και Tavris, εξιδανίκευση υπάρχει όταν η μετατόπιση "υπηρετεί ένα ανώτερο πολιτιστικό ή κοινωνικά ωφέλιμο στόχο, όπως κατά τη στιγμή της καλλιτεχνικής δημιουργίας ή της εφεύρεσης."

## Ψυχαναλυτική Θεωρία
Στην κλασική θεωρία του Φρόιντ, είναι επιτρεπτή μόνο περιορισμένη έκφραση της ερωτικής ενέργειας, λόγω κοινωνικών πιέσεων.

Ο Φρόιντ θεωρούσε αυτό το μηχανισμό άμυνας τον πιο παραγωγικό, σε σύγκριση με τους άλλους που αναγνώριζε (δηλ., απώθηση, μετατόπιση, άρνηση, αντιδραστικός σχηματισμός, διανοητικοποίηση και προβολή). Η εξιδανίκευση είναι η διαδικασία μετασχηματισμού της λίμπιντο σε "κοινωνικά ωφέλιμα" επιτεύγματα, κυρίως καλλιτεχνικά. Οι ψυχαναλυτές συχνά αναφέρονται στην εξιδανίκευση ως το μόνο πραγματικά επιτυχή μηχανισμό άμυνας.

### Διαπροσωπική Ψυχανάλυση
Ο Χάρι Στακ Σάλιβαν (Harry Stack Sullivan), ο πρωτοπόρος της *διαπροσωπικής ψυχανάλυσης*, ορίζει την εξιδανίκευση ως ασυναίσθητη αντικατάσταση μιας μερικής ικανοποίησης με την κοινωνική αποδοχή, για την επιδίωξη μιας άμεσης ικανοποίησης η οποία θα ήταν αντίθετη με τα ιδεώδη κάποιου ή με την κρίση των παραγόντων κοινωνικού ελέγχου και άλλων σημαντικών ανθρώπων που περιβάλλουν κάποιον. Η αντικατάσταση ίσως να μην είναι αυτό που θέλουμε, αλλά είναι ο μόνος τρόπος να έχουμε μέρος της ικανοποίησης που επιδιώκουμε και ταυτόχρονα να αισθανόμαστε ασφάλεια. Ο Σάλιβαν τεκμηριώνει πως όλα τα εξιδανικευμένα πράγματα είναι πιο περίπλοκα από την άμεση ικανοποίηση των αναγκών στις οποίες απευθύνονται. Δε συνεπάγονται διαταραχή της συνείδησης, παύση για προβληματισμό ως προς τη χρήση τους ή το κόστος που συνδέεται με την άμεση ικανοποίηση. Σε περιπτώσεις επιτυχούς εξιδανίκευσης, ο Σάλιβαν παρατηρεί εξαιρετικά αποδοτικό χειρισμό της διαμάχης μεταξύ της ανάγκης για ικανοποίηση και της ανάγκης για ασφάλεια δίχως διαταραχή της προσεκτικότητας.

## Ψυχολογία της θρησκείας
Στη θρησκεία, η εξιδανίκευση συνδέεται με τη μυστικιστική εμπειρία. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω τεχνικών διαλογισμού. Εφαρμόζεται πρακτικά σε όλες τις θρησκείες από τους μυστικιστές τους ανά εποχές. Βλ. Θιβετιανό Βουδισμό, Τάντρα και άλλες ινδουιστικές πρακτικές, όπως αυτές στο Κάμα Σούτρα. Στο Χριστιανισμό, βλ. άσμα του Σολομώντα, το βίο της Αγίας Θηρεσίας της Αβίλα, τον Άγιο Ιωάννη του Σταυρού και την ποίησή του.

## Μυθιστορηματικά παραδείγματα
Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα στη δυτική λογοτεχνία, η νουβέλα του Τόμας Μαν *[[Θάνατος στη Βενετία (νουβέλα)|Θάνατος στη Βενετία]]*, όπου ο πρωταγωνιστής Γκούσταβ φον Άσενμπαχ, γνωστός συγγραφέας, εξιδανικεύει την επιθυμία του για ένα νεαρό έφηβο γράφοντας εμπνευσμένη πρόζα.

Δραματικοποίηση της μεθόδου αυτής φαίνεται σε ένα από τα πρώιμα επεισόδια της αμερικανικής σειρά *[[The Simpsons]]*. Στο επεισόδιο Moaning Lisa η Lisa Simpson  έχει μηδενιστικές τάσεις και βρίσκει παρηγοριά στη μουσική των μπλουζ.

## Σημειώσεις



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Ψυχολογία