open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σαουδική γαζέλα

Η **σαουδική γαζέλα** (*Gazella saudiya*) είναι ένα εξαφανισμένο είδος γαζέλας που κάποτε βρισκόταν στην Αραβική Χερσόνησο. Η εξαφάνισή της οφείλεται στο κυνήγι ανθρώπων στον τόπο της. Ανακοινώθηκε ότι εξαφανίστηκε το 2008, αλλά είναι πιθανό να είχε εξαφανιστεί πριν από τότε.

## Κατανομή και οικότοπος
Η σαουδική γαζέλα έζησε κάποτε σε πετρώδεις και αμμώδεις πεδιάδες με ακακίες στη βόρεια και δυτική Αραβική Χερσόνησο από το Κουβέιτ έως την Υεμένη, με τα περισσότερα από τα αρχεία να προέρχονται από τη δυτική Σαουδική Αραβία. Βρέθηκε μεμονωμένα ή σε ομάδες έως και 20 ζώων.

## Ταξινόμηση
Η σαουδική γαζέλα θεωρήθηκε στο παρελθόν ως υποείδος της γαζέλας ντόρκας, γι' αυτό η πληθυσμιακή μείωση και η εξαφάνισή της έλαβε τόσο λίγη προσοχή από τους οικολόγους. Πρόσφατες γενετικές μελέτες υποστηρίζουν τη θέση της ως ξεχωριστό είδος. Εκτός από τις γενετικές διαφορές, η σαουδική γαζέλα είχε επίσης κοντύτερα πόδια από την γαζέλα ντόρκας και είχε πιο ανοιχτό χρώμα.

## Μείωση και εξαφάνιση
Το είδος ήταν πάντα σπάνιο και παρακμάζον λόγω του υπερβολικού κυνηγιού. Δεν έχει παρατηρηθεί για μερικές δεκαετίες και κηρύχθηκε εξαφανισθέν στη φύση το 1980. Πρόσφατη γενετική ανάλυση όλων των αναφερόμενων δειγμάτων της σαουδικής γαζέλας σε συλλογές συλλεκτών έδειξε ότι αυτά αντιπροσωπεύουν διαφορετικά είδη ή υβρίδια. Παρά τις συχνές έρευνες που προσπαθούν να βρουν αγνές σαουδικές γαζέλες στην άγρια φύση και σε ιδιόκτητες, δεν έχουν βρεθεί στοιχεία για επιζώντες. Η σαουδική γαζέλα κηρύχθηκε επίσημα εξαφανισμένη από την Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης το 2008.

## Δείτε επίσης
* Αραβική στρουθοκάμηλος
* Αραβική γαζέλα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The Extinction Website - Πληροφορίες για είδη - Σαουδική Γαζέλα

Κατηγορία:Βοοειδή
Κατηγορία:Θηλαστικά της Αραβικής Χερσονήσου
Κατηγορία:Εξαφανισμένα ζώα
Πρόσοψη

[μικρογραφία|300x300εσ| Η μνημειακή πρόσοψη της [Βασιλική του Αγίου Πέτρου|Βασιλικής του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό, έργο του Κάρλο Μαντέρνο.]]
**Πρόσοψη** ονομάζεται γενικά η εξωτερική πλευρά ενός κτηρίου, συνήθως η μπροστινή.

Στην αρχιτεκτονική, η πρόσοψη ενός κτιρίου είναι συχνά η πιο σημαντική πτυχή από άποψη σχεδιασμού, καθώς θέτει τον τόνο για το υπόλοιπο κτήριο. Από την άποψη της μηχανικής ενός κτιρίου, η πρόσοψη έχει επίσης μεγάλη σημασία λόγω των επιπτώσεών της στην ενεργειακή απόδοση. Για ιστορικής σημασίας προσόψεις, πολλοί τοπικοί πολεοδομικοί κανονισμοί ή άλλοι νόμοι περιορίζουν ή απαγορεύουν σε μεγάλο βαθμό την αλλαγή τους.

## Μεταγενέστερες προσόψεις σε παλαιότερα κτίρια
Ήταν αρκετά συνηθισμένο κατά τη διάρκεια της αρχιτεκτονικής εποχής Γεωργίου να προστίθεται νέα πρόσοψη σε υφιστάμενες κατοικίες σε αγγλικές πόλεις.

Προσθήκη προσόψεων σε παλαιότερες κατασκευές έχει συμβεί και σε άλλα μέρη: στο Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα, η Casa do Cabido χτίστηκε για να ταιριάζει με το αρχιτεκτονικό στυλ της πλατείας, και η κύρια πρόσοψη του καθεδρικού ναού, που βλέπει στην Praza do Obradoiro, στην πραγματικότητα περικλείει και κρύβει το παλαιότερο Portico of Glory.

## Σύγχρονες προσόψεις σε ψηλά κτήρια
Στα σύγχρονα ψηλά κτήρια, οι εξωτερικοί τοίχοι συχνά διακόπτονται από τσιμεντένιες πλάκες δαπέδου. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τοίχους από προκατασκευασμένο σκυρόδεμα. Η πρόσοψη μπορεί μερικές φορές να παρέχει αντιπυρική προστασία, για παράδειγμα, εάν δύο κτίρια είναι πολύ κοντά μεταξύ τους, για να μειωθεί η πιθανότητα εξάπλωσης πυρκαγιάς από το ένα κτίριο στο άλλο.

Σε γενικές γραμμές, τα συστήματα πρόσοψης που αιωρούνται ή συνδέονται με τις προκατασκευασμένες πλάκες από σκυρόδεμα είναι κατασκευασμένα από αλουμίνιο (επικαλυμμένο με σκόνη ή ανοδιωμένο) ή ανοξείδωτο ατσάλι. Τα τελευταία χρόνια έχουν χρησιμοποιηθεί μερικές φορές πιο πλούσια υλικά όπως το τιτάνιο, αλλά λόγω του κόστους και της ευαισθησίας τους στη βαφή των άκρων των πάνελ, δεν έγιναν δημοφιλή.

## Παραδείγματα

File:Pompeii Street Scene by Luigi Bazzani, before 1927.jpg|Πρόσοψη ρωμαϊκής οικίας του 1ου αιώνα στην Πομπηία
File:Palatul Fundaţiei Regale Carol I, azi Biblioteca Centrală Universitară, crop vechi.jpg|Μέρος της Κεντρικής Πανεπιστημιακής Βιβλιοθήκης στο Βουκουρέστι (Ρουμανία)
File:Bletchley Park.jpg|Η πρόσοψη του Bletchley Park (Ηνωμένο Βασίλειο), μείγμα διάφορων αρχιτεκτονικών στυλ
File:Praha-gevel u modreho hroznu.JPG|Λεπτομέρεια πρόσοψης στην Πράγα (Τσεχία)
File:Chojna Kulturzentrum 01.jpg|Πρόσοψη του δημαρχείου της πόλης Chojna (Πολωνία)
Ansbach, Welserstraße 3-002.jpg|Πρόσοψη σπιτιού στην πόλη Ansbach (Γερμανία)
File:Haunted Mansion Exterior.JPG|Το «Στοιχιωμένο Μέγαρο» (*Haunted Mansion*) στην Disneyland
File:Casa Chorizo Long.jpg|Πρόσοψη παραδοσιακού "*Casa Chorizo*" στο Μπουένος Άιρες (Αργεντινή)
File:Old Post Office in Belgrade during winter.jpg|Το Παλαιό Ταχυδρομείο στο Βελιγράδι, σε σερβο-βυζαντινό ρυθμό
File:191017 Neues Kranzler-Eck.jpg|Λεπτομέρεια του "*Neues Kranzler Eck*" στο Βερολίνο


## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Κατακλείδα

Η **κατακλείδα**, στην γλώσσα, είναι το τελευταίο μέρος ενός γραπτού κειμένου (π.χ. μιας έκθεσης) ή του προφορικού λόγου. Το περιεχόμενο της κατακλείδας αποτελείται συνήθως από την σύνοψη του περιεχομένου του κειμένου και τα συμπεράσματα που βγαίνουν από το κείμενο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κείμενο
Ασεατικό πεδίο

Το Ασεατικό πεδίο ( γνωστότερο ως Σαπολίβαδο, κάμπος Σαπικού, κάμπος Ασέας και παλιότερα ως οροπέδιο Φραγκόβρυσης) βρίσκεται νοτιοδυτικά της πεδιάδας της Τρίπολης, από την οποία το διαχωρίζεται με το βουνό του Γκράβαρη (πιθανόν όρος Βόρειον κατά τον Παυσανία). Με την πεδιάδα της Τρίπολης, το Παλλάντιο και την Τεγέα συνδέεται με το πέρασμα του Καλογερικού. Στα νότια οριοθετείται από τα χαμηλά υψώματα του Πάπαρη και του Μανιάτη, στα νοτιοανατολικά από τον Άγιο - Λιά του Μάναρη και στα βόρεια από τα υψώματα της Ασέας με κυριότερο τον Άγιο - Λιά. Τέλος, το Ασεατικό πεδίο στα δυτικά / νοτιοδυτικά οριοθετείται από τον ορεινό όγκο της Τσεμπερούς, ο οποίος χωρίζει το υψίπεδο της Ασέας από την Μεγαλοπολίτιδα, τα σημαντικότερα περάσματα της οποίας βρίσκονται το ένα νότια του χωριού Ραψομμάτη και το άλλο στην Παλιόχουνη, από το οποίο περνά και η εθνική οδός Τρίπολης - Μεγαλόπολης. Στα δυτικά και στα ανατολικά του Ασεατικού πεδίου βρίσκονται οι πεδινές προεκτάσεις του Μάναρη και του Αθήναιου.

Στη θέση Φραγκόβρυσο, σε υψόμετρο 680 μέτρων, δίπλα από την οδό Τρίπολης-Μεγαλόπολης, βρίσκονται  οι πηγές του Αλφειού ποταμού.

Στο Ασεατικό πεδίο μαρτυρείται διαρκής κατοίκηση από τους προϊστορικούς χρόνους μέχρι και σήμερα. Η το­πο­θε­σία της κοι­λά­δας εί­ναι ση­μα­ντι­κή κα­θώς λει­τούρ­γη­σε ως «κύ­ρια» οδι­κή αρ­τη­ρία με­τα­ξύ Κοριν­θί­ας και Αργο­λί­δας στα ανα­το­λι­κά, και της Ολυ­μπί­ας στα δυ­τι­κά, κατά τους προϊ­στο­ρι­κούς και αρ­χαί­ους χρό­νους. Η σημαντικότερη θέση είναι το «Παλαιόκαστρο» της Ασέας, ο επίπεδος λόφος που υψώνεται στην είσοδο του οικισμού της Κάτω Ασέας στην εθνική οδό Τρίπολης - Μεγαλόπολης, στην κορυφή του οποίου τα ευρήματα χρονολογούνται από τους νεολιθικούς έως και τους βυζαντινούς χρόνους, αν και η κατοίκηση στον λόφο δεν ήταν συνεχής αλλά με περιόδους εγκατάλειψης. Στο Χρονικό του Μορέως, έργο του 14ου αιώνα, αναφέρεται ως κάμπος του Σαπικού ενώ στα νεότερα χρόνια , στα δημοτικά τραγούδια  και μέχρι σήμερα αναφέρεται ως Σαπολίβαδο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πεδιάδες της Ελλάδας
Βαλαώρα Ευρυτανίας

Η **Βαλαώρα** ή **Βελαόρα** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Βαλαώρα βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε απόσταση 36 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Κερασοχώρι και 74 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Είναι κτισμένο στα Ευρυτανικά Άγραφα σε υψόμετρο 500 μέτρων, βόρεια από την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών ενώ στα βόρεια του χωριού περνάει ο χείμαρρος Γρανιτσιώτης ή Γρανιτσιώτικο ρέμα που μετά από λίγο (δυτικότερα) καταλήγει στον Αχελώο. Το χωριό έχει πετρώδες έδαφος, στο οποίο οφείλει το όνομά της, ανοικτό ορίζοντα και ορατότητα καθώς και ξηρό κλίμα που είναι ιδιαίτερα ευχάριστό και ευεργετικό. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλά ίχνη αρχαίας κατοίκησης όπως το "Κάστρο της Μάρως" στην τοποθεσία "Παλιοκιάφα" ή "Πόλη- Κιάφα", κάστρα στην "Καταβόθρα" και  "Κάστρο" με τα γιγάντια «Κυκλώπεια Τείχη». Είναι τόπος καταγωγής του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη και το σπίτι των προγόνων του ήταν στο Παλιοχώρι. Αξιοθέατο της περιοχής είναι το φαράγγι του Μπουζουνίκου, βόρεια προς τον Γρανιτσιώτη, από το το οποίο περνούσε παλιότερα ο ποταμός που άλλαξε όμως ρου μετά το 1910. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το παλιό πέτρινο γεφυράκι στον Γρανιτσιώτη που ενώνει το δρόμο από Βαλαώρα προς Τοπόλιανα αλλά είναι σκεπασμένο από την νέα γέφυρα.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας με την ονομασία *Βελαώρα* το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Απεραντίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1980 με το ΦΕΚ 310Α - 31/12/1980 μετονομάστηκε σε Βαλαώρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Κονδυλαίικα και το Καστράκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Βαλαώρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Απεραντίων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 369 κατοίκους ενώ ως οικισμός 171.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από τη Βαλαώρα στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/evrytania/HomePage.htm

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Οξυφυλλώδη

Τα **Οξυφυλλώδη** (λατ. *Aquifoliales*) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο (μονοφυλετική ομάδα) των κωδωνιίδων (campanulids) του κλάδου των αστερίδων (asterids). Περιέχει 3 οικογένειες, 3 γένη και 412 είδη.

Τα πιο γνωστά φυτά της τάξεως Οξυφυλλώδων είναι 2 είδη από το γένος Ilex - *Ilex aquifolium* (ελαιόπρινος o oξύφυλλος), που είναι γνωστό από την εποχή της Αρχαίας Ρώμης και χρησιμοποιείται ως διακοσμητικό φυτό, και *Ílex paraguariénsis*, από τα φύλλα του οποίου παράγεται τσάι ματέ.

## Ταξινόμηση
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Οξυφυλλώδων περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες οικογένειες: 
* *Aquifoliaceae* - Οξυφυλλοειδή
* *[[Helwingiaceae]]*
* *[[Phyllonomaceae]]*

Στο σύστημα του Κρόνκουιστ (1982) δεν υπήρχε η τάξη Οξυφυλλώδων όπως δεν υπήρχαν και οι δύο τελευταίες οικογένειες ενώ η οικογένεια *Aquifoliaceae* άνηκε στην τάξη των Κηλαστρώδων.

## Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των αστερίδων που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Οξυφυλλώδων σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)
 

 
## Παραπομπές
TR/ST

Το **TR / ST** (παλαιότερα γνωστό ως Trust) είναι καναδικό σχήμα ηλεκτρονικής μουσικής του Ρόμπερτ Αλφόνς. Δημιουργήθηκε ως συγκρότημα το 2010 όταν ο Αλφόνς γνώρισε τη Maya Postepski των Austra. Το σχήμα έχει κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ μέχρι στιγμής: *TRST* (2012), *Joyland* (2014), *The Destroyer 1* και *The Destroyer 2* (2019). Ο Αλφόνς έχει επίσης δημιουργήσει remix για καλλιτέχνες όπως οι Feist, Moby, Zhala και Jonna Lee.

## Ιστορικό
Ο Ρόμπερτ Αλφόνς (γεννημένος στις 11 Απριλίου 1987), γνώρισε τη Maya Postepski (γεννημένη στις 6 Μαρτίου 1986), στα τέλη του 2009, και άρχισαν να γράφουν τραγούδια  σχηματίζοντας ένα μουσικό σχήμα τον Ιανουάριο του 2010 . Η ομάδα ξεκίνησε με την δισκογραφική Sacred Bones Records, κυκλοφόρησε το πρώτο τους single *Candy Walls* and *Bulbform* το 2011 και αργότερα την ίδια χρονιά υπέγραψαν με την δισκογραφική Arts and Crafts .

Κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, *TRST* , στις 28 Φεβρουαρίου 2012 με την Arts and Crafts .Λίγο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, η Maya Postepski εγκατέλειψε το σχήμα για να αφιερωθεί στη μπάντα Austra και στο σόλο έργο της, Princess Century . 

*Το* άλμπουμ *Joyland* κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2014. Έλαβε καλές κριτικές και κατατάχθηκε 12ο στα Dance / Electronic άλμπουμ του *[[Billboard Hot 100|Billboard]]* 

Στις 13 Μαρτίου 2015, ο Αλφόνς κυκλοφόρησε το single Slug. 

Στις 14 Ιουλίου 2017, κυκλοφόρησε το "Bicep", το πρώτο single του επερχόμενου άλμπουμ. Στις 6 Δεκεμβρίου 2017, έκανε πρεμιέρα το μουσικό βίντεο για το single "Destroyer". Το κλιπ σκηνοθετήθηκε από τον Justin Tyler Close και τον Ryan Heffington. Τον επόμενο χρόνο, ο Αλφόνς συνεργάστηκε με την τραγουδίστρια  Jonna Lee στο τραγούδι "Harvest" για το άλμπουμ της *Everyone Afraid to Be Forgotten* .

Το 2019, κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ, τα *Destroyer 1 & 2* .

## Δισκογραφία

### Στούντιο Άλμπουμ

* *TRST (2012)*
* *Joyland (2014)*
* *The Destroyer (Part 1) (2019)*
* *The Destroyer (Part 2) (2019)*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καναδικά μουσικά συγκροτήματα
Τρόπαιο Γιάσιν

Το **Τρόπαιο Γιάσιν** είναι βραβείο ποδοσφαίρου που απονέμεται κάθε χρόνο από το *[[France Football]]* στον τερματοφύλακα με την καλύτερη απόδοση.

Το βραβείο πήρε το όνομά του από τον Ρώσο (Σοβετικό) τερματοφύλακα Λεβ Γιάσιν και ο νικητής επιλέγεται από πρώην νικητές του Ballon d'Or.

Το βραβείο δημιουργήθηκε το 2019.

## Νικητές
[μικρογραφία|300x300εσ| [Άλισον Μπέκερ|Άλισον, ο πρώτος νικητής του Τροπαίου Γιάσιν.]]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ευρωπαϊκά ποδοσφαιρικά βραβεία
Ιερός Ναός Παναγίας Φανερωμένης Σύρου

Ο **Ιερός Ναός Παναγίας Φανερωμένης** είναι καθολικός ναός που βρίσκεται στον οικισμό Χρούσσα της Σύρου.

Ο ναός δεσπόζει στην κορυφή ενός λόφου στα όρια του οικισμού. Η πρώτη μικρή εκκλησία αφιερωμένη στη Φανερωμένη χτίστηκε κατά τον 17ο αιώνα και παραμένει μέχρι σήμερα στον προαύλιο χώρο του ναού, ενώ η νέα εγκαινιάστηκε το 1890 και 12 χρόνια μετά ανακηρύχθηκε Πανσυριανό Θεομητορικό Προσκυνητήριο.

Γιορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου και πλήθος πιστών παρακολουθεί εκείνη τη μέρα την υπαίθρια Θεία Λειτουργία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Καθολική Επισκοπή Σύρου
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
*Παναγία της Φανερωμένης (Χρούσσα) στο *syrostoday.gr*

Φανερωμενη
Συρος
Ναϊάγκαρα Φολς (Οντάριο)

Το **Ναϊάγκαρα Φολς** (αγγλικά: Niagara Falls) είναι πόλη στο Οντάριο στον Καναδά. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Νιαγάρα στην περιοχή Γκόλντεν Χόρσου του Νότιου Οντάριο, με πληθυσμό 88.071 κατοίκων κατά την απογραφή του 2016. Αποτελεί μέρος της Μητροπολιτικής Περιοχής Απογραφής Σαιντ Κάθαρινς- Ναϊάγκαρα (CMA). Η πόλη ενσωματώθηκε στις 12 Ιουνίου 1903 και βρίσκεται κάθετα του ποταμού από το Ναϊάγκαρα Φολς της Νέας Υόρκης. Σε αυτήν την τοποθεσία, ο ποταμός Νιαγάρας ρέει πάνω από τους καταρράκτες του Νιαγάρα, δημιουργώντας ένα φυσικό θέαμα που προσελκύει εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο.

Η τουριστική περιοχή κοντά στους καταρράκτες περιλαμβάνει πύργους παρατήρησης, πολυώροφα ξενοδοχεία, καταστήματα με σουβενίρ, μουσεία, εσωτερικά υδάτινα πάρκα, καζίνο και θέατρα, κυρίως με πολύχρωμες πινακίδες νέον και διαφημίσεις. Άλλα μέρη της πόλης περιλαμβάνουν γήπεδα γκολφ, πάρκα, ιστορικές τοποθεσίες από τον πόλεμο του 1812 και κατοικημένες γειτονιές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Χηλικοποίηση

**Χηλικοποίηση** (αγγλ. *chelation*) είναι η δημιουργία δεσμών ιόντων ή μορίων με μεταλλοϊόντα.

Η λέξη έχει ως προέλευση τη *«χηλή»*, από την αρχαία ελληνική γλώσσα, η οποία κυριολεκτικά σημαίνει *«οπλή»*. Λ.χ. επειδή τα περισσότερα μέταλλα σε ατομική μορφή είναι τοξικά για τον ανθρώπινο οργανισμό, είναι εφικτό στους ιστούς, τα μέταλλα σε μορφή χηλικών ενώσεων να μπορούν εύκολα, χωρίς κίνδυνο, να καταναλωθούν λ.χ. ως συμπληρώματα διατροφής με μέταλλα χηλικοποιημένα με αμινοξέα.

Τα μόρια ή ιόντα που ενώνονται με το κεντρικό άτομο ονομάζονται «συναρμοσμένα προς» το κεντρικό άτομο και αποτελούν τους *υποκαταστάτες* (ligands) του κεντρικού ατόμου. Έτσι αφορούν στο σχηματισμό ή την παρουσία δύο ή περισσοτέρων «κοινών δεσμών» μεταξύ μορίων ή ιόντων, σε οργανικές κατά βάση ενώσεις, που ενώνονται με το κεντρικό άτομο και αποτελούν τους υποκαταστάτες του κεντρικού ατόμου. Στα αγγλικά, αυτοί οι υποκαταστάτες ονομάζονται *chelants*, *chelators*, ή *chelating agents*.

**Xηλισμός** ονομάζεται η ίδια η χημική αντίδραση που οδηγεί στο σχηματισμό κυκλικών ενώσεων, ιδιαίτερα σταθερών, μεταξύ μεταλλικών ατόμων και οργανικών μορίων. Oι ενώσεις αυτές που δημιουργούνται έτσι λέγονται **χηλικές**. Έντονη είναι η παρουσία χηλικών ενώσεων στα νερά, π.χ. οι συμπλοκοποιητές που σχηματίζουν με τα μέταλλα χηλικές ενώσεις είναι συχνά ρυπαντές και βρίσκονται είτε στα αστικά λύματα ή στα βιομηχανικά απόβλητα (βλ. μεταλλουργεία). Οι χηλικές ενώσεις είναι υδατοδιαλυτές και συχνά αρνητικά φορτισμένες.

Χηλικές ενώσεις που είναι άφθονες στη Φύση, με πολύ μεγάλη σημασία, είναι η χλωροφύλλη και η αιμοσφαιρίνη- στην πρώτη το μέταλλο είναι το μαγνήσιο (Mg), ενώ στη δεύτερη το μέταλλο ο σίδηρος (Fe).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ανόργανη χημεία
Ιικός φορέας

Οι **ιικοί φορείς** χρησιμοποιούνται στη μοριακή βιολογία για την μεταφορά γενετικού υλικού σε κύτταρα. Η διαδικασία αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί σε κυτταροκαλλιέργεια (in vitro) ή σε ζωντανό οργανισμό (in vivo). Οι ιοί έχουν αναπτύξει τρόπους μεταφοράς του γονιδιώματός τους σε κύτταρα ξενιστών που προσβάλλουν. Οι μοριακοί βιολόγοι χρησιμοποίησαν τη μέθοδο αυτή για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 70. Ο Paul Berg χρησιμοποίησε έναν τροποποιημένο ιό SV40 που περιείχε DNA του βακτηριοφάγου λ για να μολύνει κύτταρα νεφρού πιθήκου που διατηρούνταν σε καλλιέργεια.

Εκτός από τη χρήση τους για ερευνητικούς σκοπούς, οι ιικοί φορείς χρησιμοποιούνται για γονιδιακή θεραπεία και για την ανάπτυξη εμβολίων.

## Εμβόλια
Ένα εμβόλιο ιικού φορέα χρησιμοποιεί έναν χημικά εξασθενημένο ιικό φορέα ώστε να μεταφέρει συγκεκριμένα γονίδια του επιθυμητού παθογόνου στα κύτταρα του εμβολιαζόμενου και έτσι να διεγείρει την ανοσοαπόκριση για το τμήμα του παθογόνου που κωδικοποιείται από το γονίδιο που χρησιμοποιήθηκε. Τα γονίδια που χρησιμοποιούνται σε τέτοια εμβόλια είναι συνήθως γονίδια για πρωτεΐνες επιφανείας που ανήκουν φυσιολογικά στον παθογόνο μικροοργανισμό. Στη συνέχεια τα γονίδια εισάγονται στον πυρήνα του κυττάρου που προσβάλλεται από τον ιικό φορέα, όπου και μεταγράφονται, ενώ μετά εκφράζονται στην επιφάνεια του κυττάρου με αποτέλεσμα την αναγνώρισή τους ως ξένα και την πρόκληση ανοσοαπόκρισης. Οι αδενοϊοί χρησιμοποιούνται ως φορείς για εμβόλια, όπως αυτά που αναπτύσσονται για τον SARS-CoV-2 με τη χρήση του γονιδίου που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη spike, η οποία βρίσκεται στην επιφάνεια του κορονοϊού που προκάλεσε την πανδημία COVID-19.  

## Πηγές
* Goff SP, Berg P (December 1976). "Construction of hybrid viruses containing SV40 and lambda phage DNA segments and their propagation in cultured monkey cells". *Cell*. **9** (4 PT 2): 695–705. doi:10.1016/0092-8674(76)90133-1. . S2CID 41788896.
* https://www.gavi.org/vaccineswork/there-are-four-types-covid-19-vaccines-heres-how-they-work

Κατηγορία:Ιολογία
Κατηγορία:Μοριακή βιολογία
Ναϊάγκαρα Φολς (Νέα Υόρκη)

Το **Ναϊάγκαρα Φολς** (αγγλικά: *Niagara Falls*) είναι πόλη στην Κομητεία Ναϊάγκαρα της Νέας Υόρκης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την απογραφή του 2010, η πόλη είχε συνολικό πληθυσμό 50.193 κατοίκους, μειωμένος σε σχέση με τους 55.593 που καταγράφηκαν στην απογραφή του 2000. Βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Νιαγάρα, απέναντι από την πόλη Ναϊάγκαρα Φολς στο Οντάριο, και οι δυο πόλεις πήραν το όνομά τους από τους φημισμένους καταρράκτες του Νιαγάρα που μοιράζονται. Η πόλη βρίσκεται στη μητροπολιτική στατιστική περιοχή Μπάφαλο–Ναϊάγκαρα Φολς και στην περιοχή της Δυτικής Νέας Υόρκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Νέας Υόρκης
Ιερός Ναός Αγίου Σεβαστιανού Σύρου

Ο **Ιερός Ναός Αγίου Σεβαστιανού** είναι καθολικός ναός που βρίσκεται στον ιστορικό οικισμό της Άνω Σύρου και ένας από τους αρχαιότερους στο νησί της Σύρου. Γιορτάζει στις 20 Ιανουαρίου προς τιμήν του στρατιωτικού Αγίου, ο οποίος πέθανε μάρτυρας στη Ρώμη κατά τον διωγμό του αυτοκράτορα Διοκλητιανού στα τέλη του 3ου αιώνα.

## Ιστορικά στοιχεία
Το εξωκκλήσι του Αγίου Σεβαστιανού αναγράφεται στον κατάλογο των ναών της Σύρου, που συνέταξε το 1631 ο επίσκοπος Δομίνικος Μαρέγκος. Βρισκόταν εκτός του οικισμού της Χώρας, στην τοποθεσία Ακουμπίστρα και ήδη το 1667 γινόταν επίσημη λιτανεία προς αυτό τον ναΐσκο, καθώς ο άγιος τιμώνταν ως προστάτης από τις επιδημίες πανώλης. Το 1697, ο επίσκοπος Αντώνιος Ιουστινιάνης, σε έκθεσή του για τους ναούς του νησιού, αναφέρει ότι ο Άγιος Σεβαστιανός ήταν σε καλή κατάσταση χάρη στις φροντίδες του επιτρόπου του, Φραγκούλη Βαπτισμένου.

Το 1805 έγινε η πρώτη μεγέθυνση της αρχικής εκκλησίας και στις 7 Μαρτίου 1829 ο επίσκοπος Αλοΰσιος-Μαρία Μπλάντσις ίδρυσε την ενορία του Αγίου Σεβαστιανού, η οποία περιέλαβε το νότιο μισό τμήμα της Άνω Σύρου, αποσπώντας το από τη μοναδική τότε ενορία του καθεδρικού ναού Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται στην κορυφή του οικισμού. Αργότερα, τα όρια της νέας ενορίας επεκτάθηκαν στο ανατολικό τμήμα της Ερμούπολης και στα χωριά του νησιού, έως την ίδρυση των αντίστοιχων ενοριών.

Το 1831 ο ναός έλαβε τη σημερινή του μορφή με την προσθήκη δύο πτερύγων, ιερού και τρούλου. Το 1843 ανεγέρθηκε το κωδωνοστάσιο, ενώ στο δάπεδο του ναού υπάρχει η επιτύμβια πλάκα του ευεργέτη Κωνσταντίνου Βουτσίνου. Η μεγάλη εικόνα του Αγίου Σεβαστιανού, που δεσπόζει στο ιερό, ζωγραφίστηκε το 1851 στην Κωνσταντινούπολη. Τα έτη 1905 και 1961 πραγματοποιήθηκαν γενικές επισκευές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Καθολική Επισκοπή Σύρου
*Δήμος Σύρου - Ερμούπολης

Σεβαστιανος
Ελληνοκαναδοί στην Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο

Η **Ελληνική Κοινότητα του [[Τορόντο]]** αποτελείται από Έλληνες μετανάστες και τους απογόνους τους που ζουν στη μεγαλύτερη πόλη του Καναδά.

Σύμφωνα με την απογραφή του Καναδά το 2016, η Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο (GTA) φιλοξενεί 97.940 Ελληνοκαναδούς (το 1,69% του συνολικού πληθυσμού της), καθιστώντας την ως την μητροπολιτική περιοχή με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση Ελλήνων στον Καναδά.

## Δημογραφικά στοιχεία

Οι μεγαλουπόλεις και οι κωμοπόλεις της Ευρύτερης Περιοχής του Τορόντο ανά ελληνοκαναδικό πληθυσμό έχουν ως εξής, σύμφωνα με την απογραφή του 2016:

Οι εκλογικές περιφέρειες της Ευρύτερης Περιοχής του Τορόντο με το υψηλότερο ποσοστό Ελληνοκαναδών είναι οι εξής, σύμφωνα με την απογραφή του 2016:

Τα ελληνικά αποτελούν την 20η συχνότερα ομιλούμενη γλώσσα στη μητροπολιτική περιοχή απογραφής (CMA) του Τορόντο, με 41.225 άτομα (το 0,7% του πληθυσμού) να μιλούν ελληνικά (Απογραφή 2016).

Στην Πόλη του Τορόντο καθαυτού, η ελληνική είναι η 17η κοινότερη εθνοτική καταγωγή, διεκδικούμενη από 57.425 άτομα (το 2,1% του πληθυσμού), σύμφωνα με την απογραφή του 2016.

Επιπροσθέτως, όπως ορίζεται από τα στοιχεία της Απογραφής του Τορόντου το 2006 (συνολικές απαντήσεις), η ελληνική είναι η κορυφαία εθνοτική καταγωγή στη γειτονιά Μπρόουντβιου Νορθ (Broadview North) (το 15% του πληθυσμού).

## Πολιτισμός

Ο ελληνικός πολιτισμός στο Τορόντο μπορεί να φανεί στο Γκρικτάουν, τη μεγαλύτερη ελληνική γειτονιά στη Βόρεια Αμερική.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική διασπορά στον Καναδά
Αντιγόνη Γιαννά

Η **Αντιγόνη Γιαννά**, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821 από την ορεινή Ηλεία. 

Η Αντιγόνη ήταν από την Κλινδιά και πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες κατά την πολιορκία των Λαλαίων και στο στρατόπεδο των Ελλήνων επαναστατών στο Πούσι. 

Η Αντιγόνη είχε διορισθεί επιμελητής του στρατοπέδου, δηλαδή υπεύθυνη για προμήθειες όπως τρόφιμα, πολεμοφόδια, οπλισμός, ρουχισμός κτλ.  Η ίδια είχε οργανώσει τις γυναίκες της περιοχής να ζυμώνουν, να μαγειρεύουν, να μπαλώνουν και να πλένουν τα ρούχα των αγωνιστών.  Με το άλογο της γύριζε τα γύρω χωριά πηγαίνοντας στους τσοπάνηδες για κρέας και στα σπίτια για σκεπάσματα. Για τις ανάγκες του στρατοπέδου απασχολούνταν 4.500 άτομα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Δέσποινα Κανάρη

Η **Δέσποινα Κανάρη**, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821 από τα Ψαρά. 

Η Δέσποινα Κανάρη, το γένος Μανιάτη, κόρη του Ανδρέα Μανιάτη, γεννήθηκε στα Ψαρά και το 1817 παντρεύεται τον Κωνσταντίνο Κανάρη  με τον οποίο απέκτησαν τους: Νικόλαο, Θρασύβουλο, Θεμιστοκλή, Μιλτιάδη, Λυκούργο, Αριστείδη και τη Μαρία. 

Το 1824 κατά την Καταστροφή των Ψαρών πήρε τα παιδιά της και έπεσαν στην θάλασσα για να σωθούν, κολυμπώντας, η Δέσποινα ήξερε καλό κολύμπι, τους περιμάζεψε κάποιο πλοίο και τους πήγε στην Αίγινα, έτσι σώθηκε από την σφαγή. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Δεσποινα
Κατηγορία:Σύζυγοι Ελλήνων Πρωθυπουργών
Δέσποινα Σκιαθίτου

Η **Δέσποινα Σκιαθίτου-Αρφανή**, ήταν  αγωνίστρια της επανάστασης του 1821 από τα Ψαρά. 

Η Δέσποινα, σύζυγος του Ανδρέα Σκιαθίτη, κατά την Καταστροφή των Ψαρών αντιστάθηκε και προσπάθησε να κρυφτεί και να σωθεί από τους Οθωμανούς, αλλά αυτοί την συνέλαβαν και την κάρφωσαν επάνω σε μία πόρτα όπου πέθανε με μαρτυρικό θάνατο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο

Η **Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο** (αγγλικά: Greater Toronto Area, *GTA*) είναι η πιο πυκνοκατοικημένη μητροπολιτική περιοχή στον Καναδά. Περιλαμβάνει την Πόλη του Τορόντο και τους περιφερειακούς δήμους Ντάραμ, Χάλτον, Πηλ και Γιορκ. Συνολικά, η περιοχή περιλαμβάνει 25 αστικούς, προαστιακούς και αγροτικούς δήμους. Η Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο ξεκινά στο Μπέρλινγκτον στην περιοχή Χάλτον και εκτείνεται κατά μήκος της λίμνης Οντάριο πέρα του κέντρου του Τορόντο (Ντάουνταουν) ανατολικά μέχρι το Κλάρινγκτον στην περιοχή Ντάραμ. Η Περιφέρεια Ντάραμ κατέχει τον βορειότερο δήμο της GTA, αν και ορισμένοι δήμοι στη βόρεια περιφέρεια του Ευρύτερου Τορόντο βρίσκονται στην Περιφέρεια Γιορκ.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2016, η Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο είχε συνολικό πληθυσμό 6.417.516 κατοίκων.

Η Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο είναι μέρος πολλών μεγαλύτερων περιοχών στο νότιο Οντάριο. Η περιοχή επίσης συνενώνεται με την πόλη του Χάμιλτον για να σχηματίσει ένα αστικό κέντρο γνωστό ως Περιοχή του Ευρύτερου Τορόντο και Χάμιλτον (GTHA). Η GTHA σε συνδυασμό με την περιοχή Ναϊάγκαρα αποτελεί τον πυρήνα του Γκόλντεν Χόρσου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τορόντο
Κατηγορία:Οντάριο
Τοπόλιανα Ευρυτανίας

Τα **Τοπόλιανα** είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Τα Τοπόλιανα βρίσκονται, στα Ευρυτανικά Άγραφα σε υψόμετρο 464 μέτρων, σε απόσταση 41 χλμ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 80 χλμ. από το Καρπενήσι. Το χωριό είναι κτισμένο βόρεια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών, ανατολικά του Αχελώου ποταμού και βόρεια του χείμαρρου Γρανιτσιώτη λίγο πριν  καταλήξουν στην τεχνητή  λίμνη. Αξιοθέατα της περιοχής είναι το «Διάσελο», το κυκλώπειο τείχος στο Καστράκι και κυρίως στα βόρεια το Γεφύρι της Τέμπλας. Βόρεια και ανατολικά εκτείνεται το «Καταφύγιο Άγριας Ζωής Γρανίτσας - Τοπόλιανων - Λεπιανών - Λιθοχωρίου».

### [https://amfiloxiasdiodos.gr/myplace/sightseeings/gefiri_templas/ Το Γεφύρι της Τέμπλας]
Η γέφυρα βρίσκεται επάνω στον Αχελώο, πριν την λίμνη Κρεμαστών και ενώνει την Ευρυτανία (περιοχή Γρανίτσας) με την Αιτωλοακαρνανία (χωριά Βάλτου). Πρόκειται για λιθόκτιστη κατασκευή με μια κεντρική καμάρα μεγάλου ανοίγματος και οκτώ μικρότερα ανακουφιστικά τόξα ασύμμετρα τοποθετημένα στις δύο πλευρές της, η οποία αντικατέστησε παλιότερη ξύλινη. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση κτίστηκε το 1909 με αρχιτέκτονα τον Χ. Κύρκο και τον Ηπειρώτη μάστορα Νικόλαο Σούλη και χρηματοδοτήθηκε από τον πολιτικό του Βάλτου Νικόλαο Στράτο. Από το 1987 έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο γιατί *«αποτελεί αξιόλογο και αντιπροσωπευτικό δείγμα στο είδος του, απαραίτητο για τη μελέτη της εξέλιξης της αρχιτεκτονικής και επιπλέον έχει επιβλητικό όγκο, απόλυτα εναρμονισμένο στο περιβάλλον του και αξιόλογες κατασκευαστικές και διακοσμητικές λεπτομέρειες, οι οποίες συνθέτουν ένα αρμονικό σύνολο, άξιο να διατηρηθεί και να προστατευτεί»*.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρονται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1836 όταν προσαρτήθηκαν στον τότε δήμο Απεραντίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 296Α - 30/11/1927 ορίστηκαν έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Βέρνικο και το Καστράκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Τοπολιάνων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Απεραντίων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 140 κατοίκους ενώ ως οικισμός 110.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από τα Τοπόλιανα στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/ 
* Γεφύρα της Τέμπλας στον Αχελώο ποταμό στη θέση Τοπόλιανα Ευρυτανίας  από τον ιστότοπο http://odysseus.culture.gr/index_gr.html 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό οξύ

εναλλ.=EDTA STRUCTURE IN 3D|μικρογραφία|276x276εσ|Δομή του EDTA
Το **αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό οξύ** (αγγλ. *Ethylene diamine tetraacetic acid* - ακρωνύμιο **EDTA**), γνωστό και ως ***εδετικό οξύ*** (*edetic acid*), ή απλά EDTA, είναι μια περίπλοκη χημική ένωση. Παρουσιάζει εξαιρετικά έντονη συμπλεκτική ικανότητα ως προς τα περισσότερα μεταλλοϊόντα. Ιστορικά, το EDTA παρασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1935 από τον χημικό Ferdinand Munz, σε μια προσπάθεια παρασκευής ενός ισχυρού συμπλεκτικού αντιδραστηρίου των ιόντων ασβεστίου και άλλων μετάλλων, με σκοπό, ως συμπλεκτικό μέσο, να αντικαθιστούσε το τότε χρησιμοποιούμενο κιτρικό οξύ για την "αποσκλήρυνση" του πόσιμου νερού.

Αποτελεί τον πιο διαδεδομένο και χρήσιμο *χηλικό υποκαταστάτη* (*chelating agent*) με πολυάριθμες εφαρμογές, ιδίως στα τρόφιμα ως συντηρητικό και επίσης στην ιατρική. Είναι αμινοπολυκαρβοξυλικό οξύ με μοριακό τύπο [CHN(CH2COOH)₂]₂. Αυτό το λευκό, υδατοδιαλυτό στερεό χρησιμοποιείται ευρέως για τη σύνδεση με ιόντα σιδήρου (Fe) και ασβεστίου (Ca). Δεσμεύει αυτά τα ιόντα ως έναν παράγοντα *χηλικής σύμπλεξης*. Λόγω της δομής του μορίου του, τα δύο άτομα αζώτου και τα τέσσερα άτομα οξυγόνου των οξικών ομάδων, είναι βασικά, διότι διαθέτουν *αδεσμικά* ηλεκτρόνια τα οποία μπορούν να διαθέσουν προς σχηματισμό ομοιοπολικών δεσμών με άλλα άτομα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμίνες
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα
ORCID

Το **ORCID** (Open Researcher and Contributor ID) είναι αλφαριθμητικός κωδικός για τον μοναδικό προσδιορισμό επιστημόνων και άλλων ακαδημαϊκών συγγραφέων,  για την αναζήτηση της βιβλιογραφικής τους παραγωγής, όπως και άλλων στοιχείων που παρέχονται από τον συγγραφέα.

Με τη χρήση του ORCID iD αντιμετωπίζονται προβλήματα σχετικά με τη συνεισφορά ενός συγκεκριμένου συγγραφέα στην επιστημονική βιβλιογραφία ή δημοσιεύσεις, καθώς τα περισσότερα ονόματα δεν είναι μοναδικά ή είναι δυνατόν να αλλάξουν (για παράδειγμα με τον γάμο), να περιέχουν ανακριβείς χρήσεις συντομογραφιών ονομάτων ή να προέρχονται από διαφορετικά συστήματα γραφής. Παρέχει μια μόνιμη ταυτότητα για τους συγγραφείς, που δημιουργείται για οντότητες σχετικές με περιεχόμενο σε ψηφιακά δίκτυα από ψηφιακά αναγνωριστικά αντικειμένων (DOI).

Ο οργανισμός ORCID, ORCID Inc., έχει διαμορφώσει ανοιχτό και ανεξάρτητο μητρώο ως *de facto* πρότυπο για τον προσδιορισμό των συντελεστών στην έρευνα και τις ακαδημαϊκές εκδόσεις. Ξεκίνησε τις υπηρεσίες μητρώου του στις 16 Οκτωβρίου 2012, εκδίδοντας μοναδικά αναγνωριστικά για κάθε συγγραφέα.

Στην Ελλάδα Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, μέσω της κοινοπρακτική συμφωνίας του με την ORCID, υιοθετεί και παρέχει στα μέλη του, και σε όποιον ενδιαφερόμενο οργανισμό θέλει να συμμετέχει στην ORCID, τις Premium υπηρεσίες της ORCID μεγιστοποιώντας τα οφέλη για τα μέλη του και παρέχοντας τοπική υποστήριξη και μια σειρά από πόρους και υπηρεσίες.

## Παραπομπές σημειώσεις

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ακαδημαϊκές εκδόσεις
Κατηγορία:Διαδίκτυο
Τζον Μπράουερ Μίνοχ

Ο **Τζον Μπράουερ Μίνοχ** (29 Σεπτεμβρίου 1941 - 10 Σεπτεμβρίου 1983) ήταν Αμερικανός άντρας ο οποίος, στο μέγιστο βάρος του, ήταν ο βαρύτερος άνθρωπος που καταγράφηκε ποτέ ζυγίζοντας 635 κιλά.

## Πρώιμα χρόνια
Στην ηλικία των 12, ο Μίνοχ ζύγιζε 133 κιλά με εκτιμώμενο ύψος 170 εκατοστά,  και μέχρι την ηλικία των 22 είχε ύψος 185 εκατοστά και ζύγιζε 230 κιλά.  όταν έφτασε στο μέγιστο βάρος του, συχνά αναφέρεται ως «ο παχύτερος άνθρωπος στη γη».

## Νοσηλεία
Το βάρος του Μίνοχ συνέχισε να αυξάνεται σταθερά μέχρι και τη νοσηλεία του το Μάρτιο του 1978 σε ηλικία 36 ετών λόγω καρδιακής και αναπνευστικής ανεπάρκειας. Την ίδια χρονιά, κατέρριψε το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη διαφορά βάρους μεταξύ ενός  παντρεμένου ζευγαριού όταν παντρεύτηκε τη σύζυγό του, Τζάνετ, η οποία τότε ζύγιζε 408 κιλά). Με τη σύζυγό του απέκτησαν δύο παιδιά. Διαγνώστηκε με μαζικό γενικευμένο οίδημα, μια κατάσταση στην οποία το σώμα κατακρατεί πλεονάζον εξωκυτταρικό υγρό. Κατά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο, εκτιμήθηκε από τον ενδοκρινολόγο Ρόμπερτ Σβαρτς ότι πάνω από 408 κιλά της συνολικής μάζας του σώματος του βρισκόταν σε υγρή μορφή.

Η διακομιδή του Μίνοχ  ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Χρειάστηκαν πάνω από δώδεκα πυροσβέστες και διασώστες καθώς και ένα ειδικά τροποποιημένο φορείο προκειμένου να μεταφερθεί στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ. Εκεί, τοποθετήθηκε σε δύο κρεβάτια ενωμένα, ενώ χρειάστηκαν 13 άτομα για να τον μετακινήσουν για μία απλή αλλαγή σεντονιών.

## Θάνατος
Ο Μίνοχ πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο μετά από 16 μήνες με αυστηρή δίαιτα 1200 χιλιοθερμίδων ανά ημέρα. Ζύγιζε 216 κιλά, έχοντας χάσει περίπου 419 κιλά, η δεύτερη μεγαλύτερη απώλεια ανθρώπινου βάρους που έχει καταγραφεί ποτέ.  Ωστόσο, επανήλθε στο νοσοκομείο λίγο περισσότερο από ένα χρόνο αργότερα, τον Οκτώβριο του 1981, αφού το βάρος του αυξήθηκε σε 432 κιλά. Με την υποκείμενη κατάσταση του οιδήματος να είναι ανίατη και δύσκολη στη θεραπεία, αποφασίστηκε να διακόψει τη θεραπεία και πέθανε 23 μήνες αργότερα στις 10 Σεπτεμβρίου 1983, σε ηλικία 41 ετών. Τη στιγμή του θανάτου του, ζύγιζε 362 κιλά, έχοντας δείκτη μάζας σώματος 105,3. 

## Δείτε επίσης
* Παχυσαρκία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1965 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών

Το **[[άλμα εις τριπλούν]] ανδρών** στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1965 πραγματοποιήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Στο αγώνισμα αυτό, η Ρουμανία κέρδισε το αργυρό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Βούλγαρος Γκεόργκι Στοϊκόφσκι για δεύτερη φορά μπροστά από τον Σερμπάν Τσιοτσίνα. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Οκτάβιαν Βισκοπολεάνου.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα
### Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου.

## Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν:

## Πίνακας μεταλλίων (1929—1965)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1965.

;Σημειώσεις
Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1965
1965
Ποταμός Κατουμπέλα

Ο **Κατουμπέλα** () είναι ποταμός στην κεντρική Ανγκόλα. Οι εκβολές του ποταμού βρίσκονται στον Ατλαντικό Ωκεανό στην πόλη Κατουμπέλα, μεταξύ Λομπίτο και Μπενγκέλα, και 240 χλμ. από την πηγή του στους λόφους του Κασόκο. Ο Κατουμπέλα τροφοδοτεί με νερό την πόλη Λομπίτο. Η εκβολή του ποταμού αναφέρεται ως εύφορη περιοχή που περιβάλλεται από άγονο έδαφος κατά μήκος της ακτής και μερικά χιλιόμετρα στην ενδοχώρα όπου διακόπτεται από ένα φαράγγι ανάμεσα σε γυμνά βουνά.

Οι κύριοι παραπόταμοι του είναι οι Κουίβα στη δεξιά όχθη και ο Κουμπάλ στην αριστερή όχθη.

Ο Κατουμπέλα ήταν στο επίκεντρο του δουλεμπορίου στον Νέο Κόσμο μέχρι που απαγορεύτηκε το 1836. Στη συνέχεια, η Πορτογαλία έχτισε ένα φρούριο στις εκβολές του ποταμού και μια μικρή κοινότητα μεγάλωσε στην περιοχή. Οι εξαγωγές φοινικέλαιου, καουτσούκ, *serviçais* (Υπηρέτες με σύμβαση), ρούμι, ζάχαρης και άλλων αγαθών που εμπορεύονται από την ενδοχώρα υποστήριξαν μια μικρή πόλη με αρκετές εκατοντάδες Πορτογάλους αποίκους. Η εταιρεία ζάχαρης Cassaquel, που ιδρύθηκε το 1913, και αργότερα ονομάστηκε Primeiro de Maio λειτουργούσε στις όχθες του ποταμού και έγινε ο μεγαλύτερος παραγωγός ζάχαρης στην Ανγκόλα. Έκλεισε το 1990, αλλά στο απόγειό της απασχολούσε πάνω από 5.000 άτομα που ζούσαν σε δεκάδες πόλεις που κατασκεύασε η εταιρεία.

Δύο φράγματα στον ποταμό Κατουμπέλα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για τις περιοχές Λομπίτο και Μπενγκέλα. Το φράγμα Λομάουμ στην επαρχία Μπενγκέλα χτίστηκε το 1965, καταστράφηκε από την UNITA το 1983 και αργότερα ξαναχτίστηκε με πορτογαλική βοήθεια.

Ο σιδηρόδρομος της Μπενγκέλα κατασκεύασε μια γέφυρα πάνω από τον ποταμό το 1905. Μία νέα γέφυρα μήκους 438 μέτρων πάνω από τον ποταμό στον αυτοκινητόδρομο Λομπίτο προς Μπενγκέλα ολοκληρώθηκε το 2009.
μικρογραφία|Παλαιά γέφυρα στον ποταμό

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ποταμών της Αγκόλα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Ανγκόλας
Τρίδενδρο Ευρυτανίας

Το **Τρίδενδρο** ή **Τρίδεντρο** είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Τρίδενδρο βρίσκεται προς τα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στα Άγραφα σε υψόμετρο 930 μέτρα και τις ανατολικές πλαγιές της κορυφής Καυκί (υψομ. 1.608 μ.) σε απόσταση 73 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 34 χλμ. Β. από το Κερασοχώρι (έδρα δήμου). Τα σπίτια του χωριού είναι αραιά κτισμένα σε πλαγιά με υψομετρικές διαφορές μεταξύ τους ενώ στην ανατολική του άκρη  περνάει ο ποταμός Αγραφιώτης. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας ως *Βελκοδίνο* ή *Βελισδόνι* και ήταν τόπος καταγωγής του Νίκου Βελισδονίτη ο οποίος υπήρξε μαθητής του Ευγένιου Γιαννούλη του Αιτωλού, σπούδασε ιατρική στην Ιταλία και διετέλεσε γιατρός του Σουλτάνου κατά τον 17ο αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση στην τοποθεσία "Πύργους" (χαλάσματα κτίσματος), λειτούργησε σχολείο ιατρικής. Θρησκευτικό αξιοθέατο της περιοχής είναι η Μονή Στάνας, σε απόσταση περίπου 7 χλμ. Ν.-ΝΑ. προς τα Επινιανά, η οποία είναι κτισμένη σε γρανιτένια βράχια και η ιστορία της αρχίζει από τα μέσα του 12ου αιώνα. Από το 1991 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο επειδή αποτελεί *"δείγμα της αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής τέχνης στην περιοχή αυτή κατά τα τέλη του 18ου αιώνος και αρχές 19ου αι."*

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, με το παλιό της όνομα *Βελισδόνι* το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κυφαίων. Το 1912 το όνομα διορθώθηκε σε *Βελισδόνη* και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Τρίδενδρον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Τριδένδρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 80 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες από το Τρίδενδρο στον ιστότοπο https://www.technovision.gr/ 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Κατσαντώνης Ευρυτανίας

Ο **Κατσαντώνης** ή **Κλοπο(υ)κίτσα** είναι μικρός ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Κατσαντώνης βρίσκεται προς τα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας και τις πλαγιές των Δυτικών Αγράφων σε υψόμετρο 880 μέτρων. Οφείλει το όνομά του στον θρυλικό κλέφτη Αντώνη Κατσαντώνη που γεννήθηκε στον γειτονικό Μάραθο (τότε *Μήρισι*). Στην βορειοδυτική κατεύθυνση προς Μοναστηράκι υπάρχει η «σπηλιά του Κατσαντώνη», όπου είχε καταφύγει άρρωστος από ευλογιά στα τέλη Αυγούστου 1809. Μετά από προδοσία, ο Μουχουρντάρης που ήταν αρχηγός των τουρκαλβανών του Αλή Πασά, αφού τον πολιόρκησε, τελικά τον συνέλαβε και τον οδήγησε στα Ιωάννινα οπού βρήκε φρικτό θάνατο.

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Μαράθου του δήμου Αγράφων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Μάραθο και το Σέλο αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαράθου ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 22 κάτοικοι.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού είναι η εξής:

## Σημείωση
Ο οικισμός καταγράφεται και σε χάρτες με την ονομασία *Κλοπουκίτσα*

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Παναγούδα (Θεσσαλονίκη)

Ο **ναός της Παναγίας Γοργοεπηκόου**, γνωστός και ως **Παναγούδα**, είναι χριστιανικός ναός στη Θεσσαλονίκη. Ο σημερινός ναός χρονολογείται από το 1818. Είναι τρίκλιτη βασιλική με πεταλοειδή γυναικωνίτη, μια μορφή συνηθισμένη στις μεταβυζαντινές εκκλησίες της βόρειας Ελλάδας. Βρίσκεται κοντά στην οδό Εγνατίας, δίπλα στο Παλιό Ελληνικό Γυμνάσιο. Είναι αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου. Αποκαλείται επίσης Μικρή Παναγία, σε αντιδιαστολή με την Μεγάλη Παναγία.

Ο ναός της Παναγούδας βρίσκεται στη θέση παλαιότερης, βυζαντινής μονής, πιθανόν της Νέας Μονής η οποία κτίστηκε τον 10ο-14ο αιώνα στη θέση των ερειπίων των ανακτόρων και αναφέρεται από τον Ιγνάτιο του Σμολένσκ. Στη μονή αυτή πρέπει να υπαγόταν ο μικρός ναός του Σωτήρος, όπως υποδηλώνει το γεγονός ότι υπαγόταν στην ενορία Παναγούδας επί Τουρκοκρατίας. Ο παλαιότερος ναός στη θέση του σημερινού ναού μνημονεύεται σε κώδικα του 1789. Αν αυτός ο ναός κτίστηκε επί τουρκοκρατίας, τότε υποδηλώνει ότι ανήκε στο Άγιο Όρος, πιθανόν ως αγιορείτικο μετόχι. Ο παλιός ναός καταστράφηκε το 1817 από πυρκαγιά, μαζί με πολλά από τα κειμήλιά του, όπως εικόνες και εκκλησιαστικά βιβλία. Ο σημερινός ναός κτίστηκε το 1818. Στο τέμπλο του υπάρχουν εικόνες του 1819 και 1820 και στο προσκυνητάρι εικόνα του 16ου αιώνα. Σώζεται επίσης ο επιτάφιος του 14ου αιώνα. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που εργάστηκαν στον ναό ήταν ο Μητάκος Χατζησταμάτης (δεκαετία 1890) και ο Μαργαρίτης Λάμπρου (1820) από την Κουλακιά.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 

Κατηγορία:Εκκλησίες στη Θεσσαλονίκη
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1967 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών

Το **[[άλμα εις τριπλούν]] ανδρών** στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1967 πραγματοποιήθηκε την 1 Οκτωβρίου στο Στάδιο Μιντάτ Πασά.

Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Σερμπάν Τσιοτσίνα από τη Ρουμανία για τρίτη φορά. Το αργυρό μετάλλιο κατέκτησε ο Γκεόργκι Στοϊκόφσκι από τη Βουλγαρία και το χάλκινο ο Άσκιν Τούνα από την Τουρκία.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα
### Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε την 1 Οκτωβρίου.

## Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν:

## Πίνακας μεταλλίων (1929—1967)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1967.

;Σημειώσεις
Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1967
1967
Βιας

Το **Βιας** (γαλλικά: *Vias*, οξιτανικά: *Viàs*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιασουά και Βιασουάζ (γαλλικά: *Viassois(es)*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Τουρμπ

Το **Τουρμπ** (γαλλικά: *Tourbes*, οξιτανικά: *Torbes*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1968 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών

Το **[[άλμα εις τριπλούν]] ανδρών** στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1968 πραγματοποιήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γκεόργκι Στοϊκόφσκι από τη Βουλγαρία για τρίτη φορά. Το αργυρό μετάλλιο κατέκτησε ο Βασίλε Ντουμιτρέσκου από τη Ρουμανία και το χάλκινο ο Ευάγγελος Βλάσσης από την Ελλάδα. Έλαβαν μέρος 9 αθλητές από 5 χώρες.

## Ρεκόρ

## Αποτελέσματα
### Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου.

## Μετέχουσες χώρες
Στο αγώνισμα συμμετείχαν 9 αθλητές από 5 χώρες.

## Πίνακας μεταλλίων (1929—1968)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1968.

;Σημειώσεις
Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1968
1968
Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας** είναι μουσείο στον Νομό Πέλλας, το οποίο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Σκρουμπέλο και βρίσκεται στην τοποθεσία της Αρχαίας Πόλης της Πέλλας. Ολοκληρώθηκε το 2009 με την υποστήριξη του Τρίτου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης Ελλάδος.

## Τοποθεσία
αριστερά|μικρογραφία|350x350εσ|'''Αγαλματίδιο της Θεάς Αθηνάς'''
Το Μουσείο βρίσκεται κοντά στον αρχαιολογικό χώρο του βασιλικού μακεδονικού ανακτόρου. Έχει ορθογώνιο αίθριο, ως αναφορά στο κεντρικό περιστύλιο των αυλών των αρχαίων σπιτιών στην Πέλλα.

## Συλλογές
Οι συλλογές του μουσείου περιλαμβάνουν αντικείμενα από την **Εποχή του Χαλκού**  έως την **[[Ελληνιστική περίοδος|Ελληνιστική περίοδο]]** . 

Οι σημαντικότερες  ανασκαφές  χρονολογούνται από την Ελληνιστική Εποχή το 300 π.Χ. και αφορούν  γλυπτά, πήλινα αγάλματα, κεραμικά, επιτύμβιες πλάκες, τμήματα κτιρίων, ψηφιδωτά (Τα πιο σημαντικά εκθέματα αφορούν τα ψηφιδωτά δάπεδα των οικείων του Διονύσου και της Απαγωγής της Ελένης*)*, τοιχογραφίες, μεταλλικά αντικείμενα, επιγραφές (Η σημαντικότερη επιγραφή του Μουσείου είναι ο **Κατάδεσμος της Πέλλας** που παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη γλώσσα των κατοίκων (δωρική διάλεκτος όπως είχε σημειώσει ο Ηρόδοτος **«Ιστορίαι» 1-56.3**  ), νομίσματα  και σχέδια.  

Επίσης το μουσείο παρέχει: κείμενα, φωτογραφίες, χάρτες, σχέδια ενός μοντέλου του αρχαιολογικού χώρου και ένα σύντομο βίντεο για την Πέλλα. 

Στην είσοδο υπάρχουν δύο σημαντικά εκθέματα: Μια του **Μεγάλου Αλεξάνδρου**  και ένα αγαλματίδιο με τα χαρακτηριστικά του θεού Παν.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Finds from the rock-cut chamber tomb, Archaeological Museum, Pella (7076059367).jpg |Διάφορα εκθέματα 
Αρχείο:20160518 267 pella.jpg |Διάφορα εκθέματα 
Αρχείο:Pella museum 03.jpg |Χρυσά κοσμήματα και αντικείμενα 
Αρχείο:Pella museum 01.jpg |Χρυσό στεφάνι 
Αρχείο:Right arm from an over life-size bronze statue, Archaeological Museum, Pella (7075997871).jpg |Δεξί χέρι από χάλκινο άγαλμα 
Αρχείο:20160518 265 pella.jpg | Διάφορα εκθέματα 
Αρχείο:Funerary bronze helmet with gold attachments from the necropolis at Archontiko Greek 540-530 BCE NAM Pella 02.jpg | Χάλκινο κράνος πολεμιστή
Αρχείο:Model of the Dionysoss house, Archaeological Museum, Pella (7061432673).jpg | Οικία του Διονύσου, Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας 
Αρχείο:Lion hunt mosaic.jpg | Ψηφιδωτό με παράσταση κυνηγιού λιονταριού
Αρχείο:Stag hunt mosaic, Pella.jpg |ψηφιδωτό "Κυνήγι ελαφιού" 


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 
* 

Πελλα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Γιαννιτσά
Κατηγορία:Ιστορικά μουσεία στην Ελλάδα
Λουί-Φρανσουά Κασάς

O **Λουί-Φρανσουά Κασάς** (, 1756 - 1827) ήταν Γάλλος σχεδιαστής και ζωγράφος τοπίου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Κατηγορία:Ζωγράφοι τοπίων
Αντισάν

Το **Αντισάν** (γαλλικά: *Adissan*, οξιτανικά: *Adiçan*) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί της είναι γνωστοί ως Αντισαναί (γαλλικά: *Adissanais*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Φροντινιάν

Το **Φροντινιάν** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στον νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.

Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φροντινιαναί ().

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία

Η **Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία** (ΕΙΟ) είναι ο εθνικός φορέας που αναπτύσσει και διοικεί τον ιστιοπλοϊκό αθλητισμό στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1930 και είναι μέλος της Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας (WorldSailing) και της Ευρωπαϊκής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας (EUROSAF). Η ΕΙΟ έχει 160 εγγεγραμμένους ναυτικούς συλλόγους ως μέλη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Ιστοσελίδα της Ελληνικής Εθνικής Ομάδας Ιστιοπλοΐας 
* Ιστοσελίδα ης Ευρωπαϊκής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας  

Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικές Αθλητικές Ομοσπονδίες
Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος

Η **Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας** αποτελεί την ένωση όλων των Συλλόγων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ή Συλλόγων Δασκάλων και Νηπιαγωγών της Ελλάδας, των Συλλόγων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ή των Συλλόγων Ελλήνων Δασκάλων και Νηπιαγωγών του Εξωτερικού. Ιδρύθηκε το 1922.

Μέλη της ΔΟΕ είναι σύλλογοι εκπαιδευτικών από όλη την Ελλάδα.

Σκοπός της Δ.Ο.Ε. είναι η βελτίωση της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, η προάσπιση των επαγγελματικών συμφερόντων του κλάδου και η συμβολή στη βελτίωση όλης Παιδείας του Ελληνικού λαού.

Πρόεδρος της ΔΟΕ είναι ο Σπύρος Μαρίνης ενώ αιρετοί ΚΥΣΠΕ είναι ο Τάσος Αντωνιάδης και ο Νίκος Φασφαλής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας

Κατηγορία:Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα