Ιταλοί

**Ιταλοί** (, ) είναι έθνος και μια εθνική ομάδα ιθαγενών στην ιταλική γεωγραφική περιοχή. Οι Ιταλοί μοιράζονται έναν κοινό πυρήνα πολιτισμού, ιστορίας, καταγωγής και συχνά τη χρήση της ιταλικής γλώσσας ή των περιφερειακών ιταλικών γλωσσών.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα τυπικά ιταλικά υιοθετήθηκαν σε ολόκληρη τη χερσόνησο μόνο μετά τον σχηματισμό του Βασιλείου της Ιταλίας το 1861, ενώ οι περιφερειακές διάλεκτοι και οι μειονοτικές γλώσσες ήταν η μητρική γλώσσα των περισσότερων Ιταλών, ειδικά πριν από την έλευση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Για αυτόν τον λόγο και λόγω της ιστορίας του πολιτικού διχασμού και του ξένου ελέγχου των διαφόρων περιοχών της χερσονήσου, ο ιταλικός πολιτισμός και οι παραδόσεις διαφέρουν μεταξύ των περιοχών.

Οι πρώτοι πληθυσμοί που είναι γνωστό ότι εγκαταστάθηκαν στην ιταλική χερσόνησο είναι οι Ετρούσκοι, οι Λίγυρες, οι Σικανοί, οι Έλυμοι, οι Ιάπυγες, οι Νουραγικοί λαοί (στη Σαρδηνία), οι Κέλτικοι πληθυσμοί όπως οι Ραιτιοί, οι Λεπόντιοι, οι Αρχαίοι Ενετοί, κτλ. και των πλάγιων λαών, συμπεριλαμβανομένων των Λατίνων, από τους οποίους προέκυψαν οι Ρωμαίοι και ενσωμάτωσαν άλλους πληθυσμούς, βοηθώντας έτσι στην ανάπτυξη της σύγχρονης ιταλικής ταυτότητας. Η ιταλική χερσόνησος βιώνει συνεχώς αποικισμούς και εισβολές από άλλους πληθυσμούς. Στην αρχαιότητα, αυτοί περιλάμβαναν τους αρχαίους Έλληνες στη Μεγάλη Ελλάδα, και τους Φοίνικες στη Σικελία και τη Σαρδηνία, και αργότερα τους Γερμανούς και τους Σλάβους που προέρχονταν από τον Βορρά και την Ανατολή. Στους μεσαιωνικούς χρόνους, τμήματα της χερσονήσου έχουν καταληφθεί από (τότε) ξένους πληθυσμούς, όπως οι Οστρογότθοι, οι Λομβαρδοί, οι Φράγκοι, οι Νορμανδοί, και οι Άραβες. Στη σύγχρονη εποχή, άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Αυστρία έλεγχαν τμήματα της χερσονήσου. Αυτά τα γεγονότα έχουν αφήσει μια ισχυρή περιφερειακή επιρροή στον πολιτισμό, την ιστορία, την καταγωγή και τις διαλέκτους της ιταλικής γλώσσας. Για παράδειγμα, οι κάτοικοι του χωριού Γκούρρο, στη Βόρεια Ιταλία, ισχυρίζονται ότι αποκλίνουν από τους Σκωτσέζους μισθοφόρους που παντρεύτηκαν με τον τοπικό πληθυσμό και παρουσίασαν τις φορεσιές τους. Τέλος, η μετανάστευση έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη των τοπικών πολιτισμών, με τους μετανάστες και τους παλιννοστούντες να παρουσιάζουν νέες φορεσιές. Ένα παράδειγμα αυτού είναι το χωριό Μπάργκα, στην Τοσκάνη.

Το λατινικό αντίστοιχο του όρου ιταλικά ήταν σε χρήση για τους ιθαγενείς της γεωγραφικής περιοχής από την αρχαιότητα. Η πλειονότητα των Ιταλών υπηκόων είναι γηγενείς ομιλητές της επίσημης γλώσσας της χώρας, των Ιταλικών, μιας ρομανικής γλώσσας της ινδοευρωπαϊκής γλωσσικής οικογένειας που προήλθε από τις Τοσκανικές διαλέκτους, οι οποίες εξελίχθηκαν από τα λαϊκά λατινικά όπως οι περισσότερες ιταλικές διάλεκτοι και μειονοτικές γλώσσες. Ωστόσο, πολλοί Ιταλοί μιλούν επίσης μια περιφερειακή ή μειονοτική γλώσσα εγγενή της Ιταλίας, η ύπαρξη της οποίας προϋπήρχε της εθνικής γλώσσας. Αν και υπάρχει διαφωνία ως προς τον συνολικό αριθμό, σύμφωνα με την UNESCO, υπάρχουν περίπου 30 γλώσσες εγγενείς στην Ιταλία, αν και πολλές συχνά αναφέρονται παραπλανητικά ως "ιταλικές διάλεκτοι". Οι διάλεκτοι και οι μειονοτικές γλώσσες, μαζί με ξένες επιρροές, επηρεάζουν την τοπική χρήση των ιταλικών. Από το 2017, εκτός από τα περίπου 55 εκατομμύρια Ιταλούς στην Ιταλία (91% του ιταλικού εθνικού πληθυσμού), Ιταλόφωνες αυτόνομες ομάδες βρίσκονται σε γειτονικά έθνη με περίπου μισό εκατομμύριο να βρίσκονται στην Ελβετία, καθώς και στη Γαλλία, και ολόκληρος ο πληθυσμός του Αγίου Μαρίνου. Επιπλέον, υπάρχουν επίσης ομάδες ιταλόφωνων στην πρώην Γιουγκοσλαβία, κυρίως στην Ίστρια, που βρίσκεται μεταξύ της σύγχρονης Κροατίας και της Σλοβενίας (βλ.: *Ιταλοί της Ίστριας* ) και της Δαλματίας, που βρίσκεται στη σημερινή Κροατία και το Μαυροβούνιο (βλ.: *Ιταλοί Δαλματίας* ) . Λόγω της ευρείας διασποράς μετά την ιταλική ενοποίηση το 1861, τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, (με πάνω από 5 εκατομμύρια Ιταλούς πολίτες να ζουν εκτός Ιταλίας)  πάνω από 80 εκατομμύρια άνθρωποι στο εξωτερικό ισχυρίζονται ότι έχουν πλήρη ή μερική ιταλική καταγωγή. Αυτό περιλαμβάνει περίπου το 60% του πληθυσμού της Αργεντινής (*Ιταλοί Αργεντινοί*), 44% των Ουρουγουανών (*Ιταλοί Ουρουγουανοί*),  15% των Βραζιλιάνων (*Ιταλοί Βραζιλιάνοι ,* η μεγαλύτερη ιταλική κοινότητα εκτός Ιταλίας), περισσότεροι από 18 εκατομμύρια *Ιταλοαμερικανοί* και άνθρωποι σε άλλα μέρη της Ευρώπης (π.χ. *ΙταλοΓερμανοί, ΙταλοΓάλλοι* και *ΙταλοΒρετανοί*), στην αμερικανική ήπειρο (όπως *ΙταλοΒενεζουελάνοι*, *Ιταλο Καναδοί*, *ΙταλοΚολομβιανοί* και ΙταλοΠαραγουανοί, μεταξύ άλλων), Αυστραλασία ( *ΙταλοΑυστραλοί* και *ΙταλοΝεοζηλανδοί* ) και σε μικρότερο βαθμό στη Μέση Ανατολή (ΙταλοίΑραβες).

Οι Ιταλοί έχουν επηρεάσει και συνεισφέρει έντονα σε τομείς όπως οι τέχνες και η μουσική, η επιστήμη, η τεχνολογία, η μόδα, ο κινηματογράφος, η κουζίνα, τα εστιατόρια, ο αθλητισμός, η νομολογία, οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις .

Οι Ιταλοί είναι γενικά γνωστοί για την προσήλωσή τους στην οικογένειά τους και τις τοπικές τους κοινότητες, που εκφράζεται με τη μορφή είτε τοπικισμού είτε δημοτικισμού (ιταλικά: *campanilismo*, η ιταλική λέξη για το καμπαναριό (ita. *campanile* ).

Οι Ιταλοί φημίζονται για τη γαστρονομία τους. Αγαπούν πολύ ότι έχει  σχέση με την μαγειρική και να μαγειρεύουν το έχουν πραγματικά μέσα τους και αυτό είναι κάτι που τους ξεχωρίζει σαν χώρα. Οι Ιταλοί μαθαίνουν να μαγειρεύουν από πολύ μικρή ηλικία.

## Παραπομπές

### Πηγές
*

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ιταλία

Κατηγορία:Ρομανικοί λαοί