open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κερέν

200px|thumb|Άποψη του Κερέν
Το **Κερέν** είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ερυθραίας. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Ασμάρας και είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Ανσέμπα και πατρίδα της φυλής Μπίλεν. Σύμφωνα με στοιχεία του 2005 ο πληθυσμός της πόλης ήταν 86.483 άτομα.
 
Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από τις σιδηροδρομικές γραμμές προς την Ασμάρα, οι οποίες είναι πλέον εκτός λειτουργίας. Είναι ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο και ο τόπος όπου έγιναν μάχες τόσο κατά την διάρκεια του Δεύτερου παγκοσμίου πολέμου όσο και κατά την διάρκεια του  πολέμου για την ανεξαρτησία της Ερυθραίας. Το Κερέν ήταν ο τόπος όπου διεξήχθη η σημαντική μάχη μεταξύ Ιταλικών και Βρετανικών στρατευμάτων το 1941.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ερυθραίας
Καστάνιανη Ιωαννίνων

Η **Καστάνιανη** (πρώην **Καστανιά**, **Καστανέα**) είναι ορεινό χωριό που ανήκει στο νομό Ιωαννίνων. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο από 850 έως 950 μέτρα, στις πλαγιές του όρους Γύφτισσα ανάμεσα στους ορεινούς όγκους του Σμόλικα και του Γράμμου, σε μιά κατάφυτη χαράδρα πάνω από τον ποταμό Σαραντάπορο. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 79 κάτοικοι. Διοικητικά ανήκει στο δήμο Κόνιτσας. Μέχρι το 1950 ονομαζόταν Καστάνιανη οπότε μετονομάστηκε σε Καστανέα . Η μετονομασία του χωριού σε Καστάνιανη έγινε το 2013 με το ΦΕΚ 255/Α/26-11-2013.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ίδρυση του οικισμού στη σημερινή του θέση τοποθετείται στις αρχές του 11ου αιώνα. Σταδιακά εξελίχθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα χωριά των Μαστοροχωρίων κατά τα τον 18ο και 19ο αιώνα. Μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου και την ενσωμάτωση της στο ελληνικό κράτος η Καστάνιανη αποτέλεσε έδρα κοινότητας που διατηρήθηκε μέχρι το 1998 οπότε και εντάχθηκε στον δήμο Μαστοροχωρίων.

Ο πληθυσμός της παρουσίασε μείωση κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, ακολουθώντας παρόμοια τύχη με τα περισσότερα ορεινά χωριά. Όπως φαίνεται και από τον παρακάτω πίνακα, σημαντικότερη μείωση υπήρξε κατά τη δεκαετία του 1940 καθώς η περιοχή υπέφερε από τον εμφύλιο πόλεμο.
Πορεία του πληθυσμού:

Η Καστάνιανη έχει πολιούχο τον Άγιο Νικόλαο ενώ  το πανηγύρι της είναι στις 26 Ιουλίου της Αγίας Παρασκευής.

## Αξιοθέατα
μικρογραφία|Πέτρινο γεφύρι στην Καστανιά|258x258εσ
Η Καστάνιανη αποτελεί χαρακτηριστικό Μαστοροχώρι του νομού Ιωαννίνων. Είναι εξ ολοκλήρου πετρόκτιστο χωριό, όπου κυριαρχούν τα πετρόκτιστα σπίτια και τα λιθόστρωτα καλντερίμια. Ανάμεσα στα ογκώδη πέτρινα σπίτια ξεχωρίζει το παλιό σχολείο του χωριού. Στην όμορφη εικόνα του οικισμού συμβάλλει η πλούσια βλάστηση της περιοχής. Στο χωριό ξεχωρίζουν ακόμα τα πέτρινα γεφύρια (υπάρχουν συνολικά τέσσερα, μέσα και γύρω από τον οικισμό) και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα για τον οικισμό 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Μαστοροχωρίων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Κοπερνίκιο

Το **κοπερνίκιο** είναι ένα χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 112 και με σύμβολο το Cn. Είναι ένα εξαιρετικά ραδιενεργό συνθετικό στοιχείο που μπορεί να παραχθεί μόνο στο εργαστήριο. Το πιο σταθερό γνωστό του ισότοπο είναι το 285Cn, που έχει ημιζωή 29 δευτερόλεπτα, αλλά είναι πιθανό ότι το συγκεκριμένο ισότοπο του κοπερνικίου έχει ένα πυρηνικό ισομερές με διάρκεια ημιζωής 8,9 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Χημικά στοιχεία
Στοιχείο Περιόδου 1

Η **1<sup>η</sup> περίοδος** του περιοδικού πίνακα είναι η πρώτη σειρά του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων.
Η 1η περίοδος είναι η μικρότερη από όλες τις άλλες περιόδους και περιέχει μόνο δύο χημικά στοιχεία, το υδρογόνο και το ήλιο. Σε μία κβαντομηχανική περιγραφή της δομής του ατόμου, αυτή η περίοδος αντιστοιχεί στην συμπλήρωση της πρώτης τροχιάς. Τα στοιχεία της πρώτης περιόδου δεν ακολουθούν τον κανόνα των οκτάδων.

Κατηγορία:Περιοδικός πίνακας
Νιχόνιο

Το **νιχόνιο** (τέως **ουνούντριο** ή **Ununtrium**) είναι χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 113. Το σύμβολό του είναι το **Nh** και έχει ατομικό αριθμό Ζ=113. Είναι μέταλλο και δεν είναι γνωστή η φυσική του κατάσταση. Η εμφάνισή του δεν είναι γνωστή, αλλά με βάση τη θέση του στον περιοδικό πίνακα οι επιστήμονες υποθέτουν ότι είναι στερεό και έχει λευκό μεταλλικό ή γκρι μεταλλικό χρώμα. Το σταθερότερό του ισότοπο που είναι το Nh-286, έχει διάρκεια ημιζωής 20 δευτερόλεπτα. Το όνομα νιχόνιο δόθηκε στο στοιχείο στις 8 Ιουνίου 2016 από ομάδα επιστημόνων στην Ιαπωνία, μαζί με τρία άλλα χημικά στοιχεία, με ατομικό αριθμό 115, 117 και 118. Το όνομα προέρχεται από το όνομα της χώρας στα ιαπωνικά  (). Μετά την μέρα αυτή ακολουθεί πεντάμηνη διαβούλευση, κατα τη διάρκεια της οποίας ο καθένας έχει το δικαίωμα να προβάλει αντιρρήσεις για το όνομα ή και για το σύμβολο του κάθε στοιχείου.

Μπορεί να παρασκευαστεί με δυο τρόπους: με τη σύντηξη βισμούθιου και ψευδάργυρου ή ποσειδώνιου και ασβέστιου. Με τον πρώτο τρόπο παρασκευάστηκε για πρώτη φορά στα εργαστήρια RIKEN της Ιαπωνίας τον Αύγουστο του 2004, ενώ λίγο νωρίτερα, τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, είχε παρατηρηθεί σαν προϊόν της διάσπασης του τεχνητού στοιχείου μοσκόβιου στο Κοινό Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών στην Ντουμπνά της Ρωσίας από Ρώσους και Αμερικανούς επιστήμονες. Μέχρι σήμερα έχουν παρατηρηθεί μόνο οκτώ άτομα του στοιχείου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Νιχονιο
Κύζικος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κύζικος** είναι γνωστός ένας γιος του Αινεία και της Αινήτης, βασιλιάς των Δολιόνων στην πόλη Κύζικο της Προποντίδας. Ως βασιλιάς, ο Κύζικος υποδέχθηκε στην πόλη του τους Αργοναύτες στον δρόμο τους προς την Κολχίδα για την εκστρατεία τους. Ενώ η υποδοχή ήταν πολύ καλή, μετά την αναχώρηση των Αργοναυτών, μια τρικυμία τους έσπρωξε και πάλι πίσω, στις ακτές της Κυζίκου την ίδια νύχτα. Οι Δολίονες δεν τους ανεγνώρισαν, τους πέρασαν για πειρατές και τους επιτέθηκαν. Στη μάχη που επακολούθησε, ο Ιάσονας σκότωσε τον Κύζικο. Μετά από αυτό, η σύζυγος του Κυζίκου, η Κλείτη, αυτοκτόνησε.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κυζικος

Κυζικος
Κυλλήνη (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία, η **Κυλλήνη** μπορεί να αναφέρεται σε δύο χαρακτήρες:

* Αρκαδική ορεινύμφη που έδωσε το όνομά της στο όρος Κυλλήνη. Θήλασε τον νήπιο θεό Ερμή, ο οποίος γεννήθηκε στο όρος αυτό. Έγινε σύζυγος του Πελασγού από τον οποίο γέννησε τον ασεβή βασιλιά Λυκάονα. Κατά τα άλλα, μητέρα του τελευταίου ήταν είτε η Ωκεανίδα Μελιβοία είτε Δειάνιρα, κόρη ενός άλλου Λυκάονα. Σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες, η Κυλλήνη ήταν σύζυγος του Λυκάονα αλλά σε άλλες εκδοχές του μύθου, η γυναίκα του ονομαζόταν Νώνακρις.

* Κόρη του Αρκά Μενεφρώνα που βιάστηκε από τον πατέρα της. Σε ορισμένες μαρτυρίες, ο Μενεφρών ήταν ο γιος που εξόργισε τη μητέρα του Κυλλήνη.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες

Κυλληνη
Κύζικος

μικρογραφία|200 px|δεξιά|Η Κύζικος στη Μυσία της Μ. Ασίας

Η ** Κύζικος** ήταν αρχαία μικρασιατική πόλη στη Μικρά Φρυγία (Μυσία), κοντά στην Προποντίδα. Ήταν αποικία των Μιλησίων.

Ιδρυτής της θεωρείται ο ήρωας Κύζικος, που βοήθησε στην επιτυχία της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Η πόλη είχε αναδειχτεί μία από τις σπουδαιότερες ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας, ξακουστή για την αλιεία και τους στατήρες της από ήλεκτρο, που χρησιμοποιήθηκαν πολύ μέχρι και την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (κυζικηνοί στατήρες). Οι επιγραφές, οι περιγραφές και όλα τα ερείπια εμφανίζουν την Κύζικο ως εξαιρετικά αναπτυγμένη πόλη, πλούσια και σπουδαίο εμπορικό κέντρο. Έξω από τις ακτές της ο Αλκιβιάδης καταναυμάχησε τους Λακεδαιμόνιους το 410 π.Χ. Την εποχή της ρωμαϊκής κυριαρχίας ήταν σχεδόν ελεύθερη και στη βυζαντινή περίοδο εξακολούθησε να ακμάζει.

Τελικά καταστράφηκε από σεισμό το 943 μ.Χ. και κυριολεκτικά ισοπεδώθηκε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αποικίες της Μιλήτου
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μυσίας
*
Κυκλαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κυκλαίος** είναι γνωστός ένας τοπικός ήρωας των αρχαίων Πλαταιών, στον οποίο θυσίαζαν οι Πλαταιείς επειδή τους είχε δώσει έναν τέτοιο χρησμό το Μαντείο των Δελφών. Στον Κυκλαίο αναφέρεται τον 2ο αιώνα μ.Χ. ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς στον «προτρεπτικό» λόγο του προς τους ειδωλολάτρες (*«Προτρεπτικός προς `Ελληνας»*): *«...και η Πυθία επέβαλε στους Πλαταιείς να θυσιάζουν στον Ανδροκράτη και στον Δημοκράτη και στον *'Κυκλαίο*' και στη Λευκώ, ενώ οι Μηδικοί Πόλεμοι ήταν στο αποκορύφωμά τους»*.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κυκλαιος

Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Κυμοπόλεια

Στην ελληνική μυθολογία η **Κυμοπόλεια** ήταν μία Νύμφη, και πιο συγκεκριμένα μία *αλιάς* (Νύμφη της θάλασσας). Η Κυμοπόλεια ήταν θυγατέρα της Αμφιτρίτης και του θεού της θάλασσας, του Ποσειδώνα, και παντρεύτηκε τον Βριάρεω, έναν από τους Εκατόγχειρες. Πιθανότατα η Κυμοπόλεια και ο Βριάρεως απέκτησαν και μία κόρη, την Οιολύκα.

Η Κυμοπόλεια είναι πιθανώς μία προσωποποίηση των βίαιων κυμάτων της θάλασσας, το όνομά της εξάλλου σημαίνει «αυτή που καβαλάει τα κύματα». Φαίνεται ότι, όπως και ο σύζυγός της, είχε τεράστιες διαστάσεις.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Κυμοπόλεια στο «Theoi.com»

## Πηγές
* Ησιόδου *[[Θεογονία]]*, στ. 817 κ.ε.

Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Τείχος Δυμαίων

Το **Τείχος Δυμαίων**, επίσης γνωστό ως **Κάστρο της Καλόγριας**, είναι προϊστορική μυκηναϊκή ακρόπολη στην Αχαΐα.

Το τείχος χτίστηκε στην τελική (ύστερη) νεολιθική περίοδο και έμεινε σε χρήση μέχρι την Ενετοκρατία. Χρησιμοποιήθηκε ξανά το 1943 από τις ιταλικές και γερμανικές δυνάμεις κατοχής που γκρέμισαν μέρος των τειχών για να ανοίξουν είσοδο για αυτοκίνητα και οχήματα και κατασκευάζοντας πολυβολεία. Βρίσκεται περίπου 35 χιλιόμετρα μακριά από την Πάτρα και είναι χτισμένο στο ακρωτήριο του Αράξου, στα Μαύρα βουνά.

Τα τείχη του κάστρου ήταν κυκλώπεια, είχαν μήκος 200 μέτρα, ύψος 10 μέτρα και πάχος 5 μέτρα. Το Τείχος των Δυμαίων διασώζεται ακόμα και σήμερα και κατά καιρούς γίνονται εργασίες αναστηλώσεως του.

## Ονομασία
Ονομάζεται Τείχος Δυμαίων γιατί βρισκόταν στην Δυμαία χώρα και Κάστρο της Καλόγριας (σύγχρονη ονομασία) από την ομώνυμη παραλία που βρίσκεται κοντά του. 

## Μυθολογία
Σύμφωνα με την μυθολογία το τείχος το έχτισε ο Ηρακλής όταν πολεμούσε τους Ηλείους του Αυγεία και το χρησιμοποίησε σαν ορμητήριο του. Το τείχος ήταν μια οχυρή θέση που προστάτευε την κατοικία του ηγεμόνα της περιοχής και αποτελούσε το διοικητικό της κέντρο. 

## Ιστορία
Το τείχος χρησιμοποιήθηκε σαν ορμητήριο των Δυμαίων κατά των Ηλείων, και μάλιστα περίπου το 220 π.χ. καταλήφθηκε από τους Ηλείους και τον στρατηγό Ευριπίδα για να το ξαναπάρουν πίσω οι Δυμαίοι με τη βοήθεια του Φιλίππου Ε΄.

Κατά την Φραγκοκρατία στην περιοχή αναφέρεται το **Κάστρο του Φαναρίου της Μάλτας**, που πιθανολογείται ότι ήταν το τείχος Δυμαίων όπου χρησιμοποιείτο και από τους Βυζαντινούς.  

Από αρχαιολόγους πιστεύεται ότι στην θέση του ήταν κατά την αρχαιότητα η αχαϊκή πολίχνη Λάρισα.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Teixos Dymaion.JPG|Άποψη του Τείχους των Δυμαίων.
Αρχείο:Teixos Dymaion_2.JPG|Τμήμα του Τείχους των Δυμαίων όπου διακρίνεται μεσαιωνική οχύρωση.
Αρχείο:Teichos Dymaion northern wall.jpg|Άποψη από το βόρειο τμήμα του Τείχους των Δυμαίων.
Αρχείο:Teichos Dymaion detail northern wall.jpg|Βόρειο Τμήμα του Τείχους των Δυμαίων.


## Παραπομπές


## Πηγές
* Νικόλας Φαράκλας, *[http://elocus.lib.uoc.gr/dlib/b/2/1/metadata-dlib-ca44d62ba718d90ab232568f5269d5d1_1275298105.tkl Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας]*, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας
Κατηγορία:Αρχαία Αχαΐα
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού
Κατηγορία:Δύμη
Κατηγορία:Τείχη στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αχαΐα
Κατηγορία:Ακροπόλεις στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Κύναιθος (μυθολογία)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Κύναιθος** ήταν ο ένας από τους πενήντα γιους του Λυκάονα, του πρώτου (μυθικού) βασιλιά της Αρκαδίας με την Κυλλήνη μία από τις Ναϊάδες ή την Νώκακρις ή μιά άγνωστη γυναίκα. Ο Κύναιθος έδωσε το όνομά του στην πόλη Κυναίθη, κοντά στα σημερινά Καλάβρυτα που εποικίστηκε περί το 1700 π.Χ. από την Αρκαδική φυλή Αζάνες. Σύμφωνα με κάποια πηγή ο Ορχομενός και οι αδελφοί του ήταν οι πιο ανήθικοι και ανέμελοι από όλους τους ανθρώπους. Ο ύπατος θεός Ζευς αποφάσισε να τους επισκεφτεί για να τους δοκιμάσει, του πρόσφεραν γεύμα ένα παιδί που είχαν θυσιάσει και εκείνος από την οργή του τους θανάτωσε με έναν κεραυνό.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Κύννης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κύννης** είναι γνωστός ένας γιος του θεού Απόλλωνα και μιας ανώνυμης Νύμφης από το όρος Πάρνηθα (*«παρνηθίας νύμφης»*). Αναφέρεται ότι ο Κύννης καθιέρωσε στην Αττική τη λατρεία του **«Κυννείου Απόλλωνος»**.

## Αναφορά
* Wentzel, Georg: *Epikleseis theon*, sive *De deorum cognominibus per grammaticorum Graecorum scripta dispersis: dissertatio inauguralis philologica quam ...*. Gottingae: Typis expressit L. Hofer, 1839 (i.e. 1889)

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κυννης

Κατηγορία:Παιδιά του Απόλλωνα
Κύνος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κύνος** είναι γνωστός ο επώνυμος ήρωας της πόλης Κύνου, στην περιοχή Οπουντία Λοκρίδα της Φθιώτιδας, δηλαδή το πρόσωπο εκείνο που έδωσε το όνομά του στην πόλη (η οποία αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]*). Αναφέρεται ότι ο Κύνος ήταν γιος του Οπούντος ή του Λοκρού και πατέρας της Λάρυμνας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κυνος
Κυπάρισσος (μυθολογία)

Ο **Κυπάρισσος **είναι ήρωας της ελληνικής μυθολογίας. Σύμφωνα με αυτή, πρόκειται για έναν όμορφο νέο με αριστοκρατική καταγωγή. Οι εκδοχές για την καταγωγή του αυτή είναι δύο. Η πρώτη αναφέρει ότι ο **Κυπάρισσος** ήταν από την νήσο Κέα (Τζια), ήταν γιος του Τήλεφου και εγγονός του ημίθεου Ηρακλή. Η δεύτερη υποστηρίζει πως ήταν γιος του βασιλιά Μινύα και αδερφός του Ορχομενού. Ανεφέρεται επίσης η εκδοχή ότι έδωσε το όνομά του στην Κυπαρισσία.

## Ο μύθος
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο έφηβος **Κυπάρισσος** απέκτησε την εύνοια του θεού Απόλλωνα, ο οποίος του χάρισε ένα εξημερωμένο ιερό ελάφι για συντροφιά. Μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα ο Κυπάρισσος είχε βγει για κυνήγι, στο δάσος το οποίο το ελάφι συνήθιζε να διασχίζει. Και ενώ το ελάφι κοιμόταν ξαπλωμένο στον ίσκιο των θάμνων και των κλαδιών που υπήρχαν τριγύρω, ο νέος χωρίς να αντιληφθεί ότι επρόκειτο για το αγαπημένο του ζώο και πιστεύοντας ότι είναι κάποιο θήραμα, σήκωσε το δόρυ του, το σημάδεψε και το σκότωσε. Καθώς πλησίασε το τραυματισμένο ζώο, κατάλαβε το λάθος του και ξέσπασε σε κλάματα. Απαρηγόρητος και απελπισμένος πια παρακάλεσε τους θεούς να πεθάνει και εκείνος, μην μπορώντας να αντέξει την θλίψη και το βάρος του χαμού του αγαπημένου του συντρόφου, και ζήτησε τα δάκρυα του να κυλούν αιώνια. Ο Απόλλωνας λυπήθηκε τον νεαρό και αποφάσισε να τον ανακουφίσει από την μεγάλη του δυστυχία. Τον μεταμόρφωσε λοιπόν σε κυπαρίσσι και τα δάκρυα του θα κυλούσαν αιώνια από το δέντρο αυτό. Το δένδρο αφιερώθηκε στον Πλούτωνα, τον θεό των νεκρών και έγινε σύμβολο πένθους. Οι αρχαίοι Έλληνες μετά τον θάνατο ενός αγαπημένου τους προσώπου, κρεμούσαν κλωνάρια κυπαρισσιού έξω από τις πόρτες τους, στόλιζαν με αυτά τα σώματα των νεκρών ή έκαιγαν πάνω τους τις νεκρικές σωρούς. Επίσης, κυπαρίσσια φυτεύονταν δίπλα σε τάφους και ναούς, αλλά και στα ιερά άλση, μια συνήθεια που διατηρείται μέχρι και σήμερα. Ο χυμός του δένδρου αυτού σχηματίζει σταγόνες όμοιες με δάκρυα πάνω στον κορμό του.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Βιβλιογραφία
* *"Οβιδίου Μεταμορφώσεις"*, απόδοση στη νεοελληνική: Θεοδώρου Τσοχαλή, εκδόσεις Τσοχαλή.
* **Νικόλαος Λωρέντης **Λεξικό.

Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Πρωτοζωολογία

Η **Πρωτοζωολογία** αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Ζωολογίας που κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης της είναι τα πρωτόζωα.

Ο επιστημονικός αυτός κλάδος άρχισε ν΄ αναπτύσσεται περίπου από το β΄ μισό του 17ου αιώνα όταν τότε ο Ολλανδός ερευνητής Άντον φον Λέβενχουκ κατάφερε με το μικροσκόπιό του ν΄ ανακαλύψει πρώτος αυτός τα πρωτόζωα.

Κατηγορία:Ζωολογία
Πυράκτωση

**Πυράκτωση** ονομάζεται η θέρμανση ενός υλικού σε τέτοιο βαθμό μέχρι που αυτό να «ερυθροπυρωθεί» ή να «λευκοπυρωθεί». 
*Η πυράκτωση διαφέρει από τη πύρωση από το γεγονός ότι η πρώτη συνοδεύεται με οπτικό φαινόμενο.

Εφαρμογές πυράκτωσης απαντώνται κυρίως στη κατεργασία του ερυθροπυρωμένου σιδήρου με σφυρηλασία που ήταν και η παλαιότερη μέθοδος ναυπήγησης σιδερένιων πλοίων, των λεγομένων «καρφωτών». Επίσης πυράκτωση απαντάται και στις ηλεκτρονικές λυχνίες με θερμική εκπομπή ηλεκτρονίων καθώς επίσης και στη λευκοπύρωση των δύστηκτων μεταλλικών νημάτων, όπως στους εξ αυτού λεγόμενους «λαμπτήρες πυράκτωσης».

## Πηγές
**Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα* τ.51ος, σ.145

Κατηγορία:Φως
Κατηγορία:Μεταλλουργία
Λαϊκό τραγούδι

**Λαϊκό τραγούδι** (λαϊκό/παραδοσιακό τραγούδι) ονομάζεται εκείνο το τραγούδι των Ελλήνων, δοσμένο σε ελληνική γλώσσα, που είναι εναρμονισμένο στο ύφος της ελληνικής αστικής λαϊκής μουσικής, τόσο από την αρχαιότητα, όσο και μεταγενέστερα, ιδιαίτερα μετά το τέλος της δεκαετίας του 1950, όταν μια νέα γενιά ουσικών αναπτύχθηκε από το *[[Ρεμπέτικη μουσική|ρεμπέτικο τραγούδι]]*, στη λαϊκή μουσική της εποχής. 

Στη σημερινή εποχή το λαϊκό τραγούδι εξελίχθηκε από το δημοτικό με όλες του τις λαϊκές παραδόσεις και το ρεμπέτικο, και ενισχύθηκε με καινοτομίες όπως η χρήση των ενισχυτών ή κι άλλων οργάνων (τύμπανο και των τεσσάρων οργάνων σε συγχορδία μπουζούκι, ηλεκτρική κιθάρα και αργότερα αρμόνιο). 

Στη Σμύρνη, την Πόλη και τα άλλα μεγάλα λιμάνια της αυτοκρατορίας ο Ελληνισμός ζει και δημιουργεί, αντλώντας κάθε παράδοσή του από την καλλιέργεια του πνεύματος του παγκόσμιου πολιτισμού. Σε αυτό το ισχυρό και πανάρχαιο ιστορικό δέντρο θα έρθει να ανθίσει περί τον 17ο αι. το σύγχρονο λαϊκό τραγούδι των πόλεων. Στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1960, μια σειρά από διαφορετικά σχολεία προέκυψαν. Ένα μουσικό ρεύμα μεσογειακής καταγωγής (ή επιρροής) επηρέασε σημαντικά το λαϊκό τραγούδι, με έντονη χορευτική μουσική, των οποίων κύριοι εκτελεστές ήταν οι Στέλιος Καζαντζίδης, Πάνος Γαβαλάς, Δημήτρης Μητροπάνος, Στράτος Διονυσίου, Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Μιχάλης Μενιδιάτης, Μανώλης Αγγελόπουλος, Σπύρος Ζαγοραίος, Πόλυ Πάνου, Ρίτα Σακελλαρίου, Γιώργος Μαργαρίτης, Πασχάλης Τερζής , Κατερινα Στανίση κ.α. Σε αυτό βοήθησε και η άνθιση των ελληνικών ταινιών, η περίφημη χρυσή κινηματογραφική εποχή των δεκαετιών του 1960 και του 1970. Έχουμε λοιπόν, από τη μια το κοινό, ομογενοποιημένο ελληνικό λαϊκό τραγούδι, με όλα τα ιδιώματα της ελληνικής παραδοσιακής κουλτούρας κι από την άλλη το ιδιόμορφο μουσικό ρεύμα του αστικού ρεμπέτικου (τραγουδιού των πόλεων), δημιουργημένο από την ελληνική παράδοση, κυρίως των Ελλήνων προσφύγων.

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
*Λιάβας Λάμπρος, Το Ελληνικό τραγούδι από το 1821 έως τη δεκαετία του 1950, εκδ. Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 2009.
*Λιάβας Λάμπρος,* Η «κάθαρση» του ρεμπέτικου. Από τον τεκέ στην ταβέρνα και απ’ το κουτούκι στο «κέντρο»*, περιοδ. «ΔΙΦΩΝΟ», τχ. 10, Ιούλιος 1996, σελ.78-83.
*Οικονόμου Λευτέρης, *Συγγένεια και έρωτας στο λαϊκό τραγούδι. Από τον Καζαντζίδη στον Βοσκόπουλο*, περιοδ. «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ», τχ. 41,Δεκέμβριος 1991, σελ.60-64.
*Παπαστεφάνου Γιώργος, *Εκατό χρόνια ελληνικού τραγουδιού*, περιοδ. «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ», τχ. 14, Φεβρουάριος 1985, σελ. 55 – 58.
*Μερακλής Μ., 1992, Λαϊκή Τέχνη Ελληνική Λαογραφία, Γ΄ τομ. Αθήνα: Οδυσσέας.
*Κοντογιώργης Γ., 1979, Η ελλαδική λαϊκή ιδεολογία. Πολιτικοκοινωνική μελέτη του δημοτικού τραγουδιού, Αθήνα: Ν. Σύνορα.

Κατηγορία:Παραδοσιακή μουσική
Κατηγορία:Λαϊκή μουσική
Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα
Χένρι Τέρνερ

Ο **Χένρι Τέρνερ** () είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής γεννημένος στο Όκλαντ των ΗΠΑ στις 18 Αυγούστου 1966. Έχει ύψος 2 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ.

## Βιογραφία
Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Αφού αγωνίστηκε στο NBA, το CBA αλλά και σε Ιταλία και Ισπανία το 1993 αποκτήθηκε από τον Πανιώνιο. 

Τη χρονιά που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο υπήρξε συμπαίκτης με τον Παναγιώτη Γιαννάκη το Φάνη Χριστοδούλου και τον Εντ Στόουκς και συνέθεσαν μια από τις πιο ισχυρές ομάδες στην ιστορία του Πανιωνίου σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές χρονιές που γνώρισε το ελληνικό πρωτάθλημα. Κατέκτησε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα, βρέθηκε στα ημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδας αλλά και στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς όπου αποκλείστηκε από το μετέπειτα τροπαιούχο ΠΑΟΚ. Τα καρφώματά του Τέρνερ ήταν το σήμα κατατεθέν του παιχνιδιού του και αυτό τον έκανε το αγαπημένο πρόσωπο της κερκίδας. Το 1994 κατέκτησε την πρώτη θέση στο διαγωνισμό καρφωμάτων στο Ελληνικό All Star Game. Η πολύ καλή χρονιά όμως που είχε στη Νέα Σμύρνη του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί και πάλι στο ΝΒΑ και πάλι στους Σακραμέντο Κινγκς.

Μετά το ΝΒΑ, αγωνίστηκε στη Φενέρ Μπακτσέ όπου και απόκτησε και την τουρκική υπηκοότητα και στη συνέχεια αγωνίστηκε για λίγους αγώνες στη Σιένα για να αντικαταστήσει στα μέσα της σεζόν (1998-1999) τον Τούλσον στην πρώτη χρονιά που διένυε το Μαρούσι στην Α1. Τερμάτησε με το Μαρούσι στην 7η θέση της Α1 και την επόμενη χρονιά στη 10η. Το 2000 αναδείθχηκε και πάλι νικητής στο διαγωνισμό καρφωμάτων στο Ελληνικό All Star Game. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στην Ιταλία όπου και έκλεισε τη καριέρα του.

## Ομάδες
* 1989-90  Σακραμέντο Κινγκς
* 1990-91  Εμεζέτα Ούντινε
* 1991-92  Πάνα Φλωρεντίας
* 1993-94  Πανιώνιος
* 1994-95  Σακραμέντο Κινγκς
* 1995-98  Φενέρμπαχτσε
* 1998-99  Ντουκάτο Σιένα
* 1999-00  Μαρούσι 
* 2000-01  BingoSNAI Μοντεκατίνι
* 2001-02  Μίλερ Βερόνα
* 2002  Ολίμπια Μιλάνου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* basketpedya.com
* NBA stats basketballreference.com
* «Ο πιο θεαματικός ξένος της Α1 έπαιζε στο «Αρτάκης»», αφιέρωμα στον ιστότοπο Gazzetta.gr, 22 Νοεμβρίου 2015.

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Μεξικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA 
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Τζέιμς Χαντ

Ο **Τζέιμς Χαντ** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Τζέιμς Σάιμον Ουέιλις Χαντ**, Μπελμόντ 29 Αυγούστου 1947 - Γουίμπλεντον 15 Ιουνίου 1993) ήταν Βρετανός οδηγός αγώνων από την Αγγλία ο οποίος το 1976 αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής με την ομάδα της Μακλάρεν. Μετά την απόσυρσή του έγινε σχολιαστής αγώνων και επιχειρηματίας.

## Καριέρα
[thumb|left|230px|Ο Τζέιμς Χαντ οδηγώντας μια [Μπράμπαμ|Μπράμπαμ ΒΤ21 στο Μπραντς Χατς το 1969]]
Άρχισε την καριέρα του αγωνιζόμενος με αγωνιστικά αυτοκίνητα παραγωγής. Μεταπήδησε στη Formula 3 όπου τράβηξε την προσοχή των ανθρώπων της τότε ομάδας της Formula 1 Hesketh.

Ο Χαντ έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη Φόρμουλα 1 το 1973. Η πρώτη του νίκη (και τελευταία με την ομάδα Hesketh) ήρθε στο GP Ολλανδίας το 1975, όμως ο λόρδος Χέσκεθ δεν είχε την οικονομική άνεση να συνεχίσει να χρηματοδοτεί την ομώνυμη ομάδα του, οπότε η Μακλάρεν  τον έκανε οδηγό στη δική της ομάδα. Το 1976 στην πρώτη του πλήρη χρονιά στη ΜακΛάρεν ο Χαντ κατάφερε να πάρει στο νήμα τον παγκόσμιο τίτλο από τον Νίκι Λάουντα. Έμεινε στην ΜακΛάρεν για ακόμα 2 χρόνια, χωρίς όμως να έχει την ίδια επιτυχία. Στις αρχές του 1979 υπέγραψε στην ομάδα Wolf και μετά τα πρώτα ατυχή αποτελέσματα στους αγώνες την εγκαταλείπει και μαζί και την Φόρμουλα 1.

## Θάνατος
Ο Χαντ πέθανε το 1993 σε ηλικία μόλις 45 ετών στο σπίτι του στο Γουίμπλεντον από καρδιακή προσβολή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βρετανοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Κατηγορία:Παγκόσμιοι Πρωταθλητές Φόρμουλα 1
Πρόδρομος Νικολαΐδης

Ο **Πρόδρομος Νικολαΐδης** (13 Ιουλίου 1978) είναι Έλληνας  καλαθοσφαιριστής.

## Καριέρα
* 1994-1996 Γ.Α.Σ. Κομοτηνή
* 1996-1999 ΑΕΚ
* 1999-2000 Έσπερος Καλλιθέας
* 2000-2001 Απόλλων Λεμεσού
* 2001-2002 Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας
* 2002-2003 Α.Σ. Άρης
* 2003-2004 Μαρούσι
* 2004-2005 Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας
* 2005-2006 Ολύμπια Λάρισα
* 2006 Βίρτους Μπολόνια
* 2007 ΑΕΚ
* 2007-2008 Αιγάλεω Α.Ο.
* 2008-2009 Α.Ο.Τρίκαλα
* 2009-2011 ΑΕΚ
* 2011-2012 Μαρούσι
* 2012-2012 Απόλλων Λεμεσού
* 2012-2012 Ε.Κ. Καβάλας
* 2012-2013 Απόλλων Λεμεσού
* 2014 Καλαθοσφαίριση Αγίας Παρασκευής
* 2016-2017 Α.Ε. Σαντορίνης
* 2018-2019 Εθνικός Πειραιώς
* 2019- Οίακας Ναυπλίου

## Εθνική Ελλάδας
Αγωνίστηκε μία φορά με την Εθνική Ελλάδος Ελπίδων και 28 με την Εθνική Εφήβων.

## Τίτλοι-Διακρίσεις
* Το 2003 κατέκτησε αγωνιζόμενος με τον Άρη το EuroCup Challenge, ενώ το 2004 ήταν φιναλίστ στο FIBA EuroCup ενώ αγωνιζόταν στο Μαρούσι.
* Έχει αναδειχθεί δευτεραθλητής στο κυπριακό πρωτάθλημα με τον Απόλλωνα Λεμεσού το 2001 και στο ελληνικό με το Μαρούσι το 2003.
* Έχει επίσης αγωνιστεί 2 φορές στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας: το 1999 με την ΑΕΚ και το 2003 με τον Άρη. Το 2008 αναδείχθηκε νικητής στό διαγωνισμό τριπόντων στο Ελληνικό All Star Game.
* Έχει συμμετάσχει στο διαγωνισμό τριπόντων στο Ελληνικό All Star Game το 2009, 2010, 2011.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Κύπριοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αμαρουσίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρικάλων 2000
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Λεμεσού
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό
Νικολαΐδης (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Νικολαΐδης** αναφέρονται οι κάτωθι: 

*Αδαμάντιος Νικολαΐδης, βουλευτής Λάρισας
*Αλέξανδρος Νικολαΐδης, αθλητής
*Αμβρόσιος Νικολαΐδης, Μητροπολίτης Φθιώτιδας
*Αντώνιος Νικολαΐδης, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τη Βέροια
*Παύλος Νικολαΐδης, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από το Κρατερό Φλώρινας
*Απόστολος Νικολαΐδης, τραγουδιστής του ρεμπέτικου
*Απόστολος Νικολαΐδης, αθλητής του ποδοσφαίρου, του στίβου, του μπάσκετ και του βόλεϊ, του ΠΑΟ 
*Βασίλης Νικολαΐδης, τραγουδοποιός
*Βασίλης Νικολαΐδης (σκηνοθέτης), σκηνοθέτης
*Γεώργιος Μιλτ. Νικολαΐδης (1924–2001), γλύπτης και πρώην πρύτανης της ΑΣΚΤ
*Δημήτρης Νικολαΐδης, ηθοποιός
*Δημήτρης Νικολαΐδης (υδατοσφαιριστής)
*Θεόδωρος Νικολαΐδης, δημοσιογράφος-εκδότης
*Θεόδωρος Νικολαΐδης, διεθνής ποδοσφαιριστής με τον ΣΠ Γουδή και μέλος το 1920 της πρώτης εθνικής Ελλάδας
*Θεοφύλακτος Νικολαΐδης, ποδοσφαιριστής
*Κώστας Νικολαΐδης, ποδοσφαιριστής
*Ντέμης Νικολαΐδης, ποδοσφαιριστής της Εθνικής Ελλάδος του Euro 2004
*Παντελής Νικολαΐδης, αθλητής του στίβου και πολιτικός
*Πρόδρομος Νικολαΐδης, καλαθοσφαιριστής, κυπελλούχος EuroCup Challenge το 2003 με τον Άρη
*Ρήγας Νικολαΐδης, ιατρός, ακαδημαϊκός, συγγραφέας και καθηγητής φυσιολογίας 
*Σταύρος Νικολαΐδης, ηθοποιός
*Σπύρος Νικολαΐδης, Κύπριος ηθοποιός
*Σωτήρης Νικολαΐδης, καλαθοσφαιριστής, κυπελλούχος Σαπόρτα το 2001 με το Μαρούσι

*Αλίκη Νικολαΐδου, δημοσιογράφος-παρουσιάστρια
*Κάτια Νικολαΐδου, ηθοποιός

## Δείτε ακόμη
*Νίκος Νικολαΐδης
Κρατικός Αερολιμένας Καρπάθου

Ο **Κρατικός Αερολιμένας Καρπάθου** (συντομογραφία IATA: **AOK**, ICAO: **LGKP**, ΥΠΑ: **ΚΑΚΠ**) βρίσκεται στην πεδινή περιοχή Αφιάρτης, στη νότια Κάρπαθο, 15 χιλιόμετρα νότια από την πρωτεύουσα του νησιού Πηγάδια Καρπάθου. Ο διάδρομος προσγείωσης-απογείωσης έχει μήκος 2.400 m και πήρε την τελική του μορφή το 1986.

## Ιστορικό
μικρογραφία|Το κτίριο υποδοχής των επιβατών.
Ο αερολιμένας λειτουργούσε από το 1970, με ένα μικρό παράπηγμα εμβαδού περίπου 100 m2. Το 1993 δημιουργήθηκε κτήριο μεγέθους 800 m2 το οποίο κατεδαφίστηκε το 2005 για να δημιουργηθεί τελικά το σημερινό κτήριο των 12.500 m2 Οι νέες κτιριακές εγκαταστάσεις άνοιξαν τις πύλες τους στις 25 Ιουλίου 2009.

Τα διεθνή δρομολόγια, ξεκίνησαν το Μάιο του 1987.

## Γενικά στοιχεία
Στοιχεία για τις αεροπορικές κινήσεις αεροσκαφών και επιβατών εσωτερικού και εξωτερικού, καθώς και γενικά στοιχεία για τον αερολιμένα της Καρπάθου, μπορεί να βρει κανείς στην ηλεκτρονική σελίδα της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας. Ο συνηθέστερος τύπος αεροσκάφους που προσγειώνεται στον αερολιμένα είναι τύπου Boeing 737-800.

## Εγκαταστάσεις - Υποδομές
Το κτήριο του αερολιμένα έχει επιμελημένο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και είναι εύκολα προσβάσιμο από άτομα με ειδικές ανάγκες. Το εμβαδόν των κτιριακών εγκαταστάσεων είναι 12.500 m2.
Στον αερολιμένα λειτουργεί μετεωρολογικός σταθμός, αστυνομικός σταθμός, εκδοτήριο εισιτηρίων, 10 γραφεία ελέγχου εισιτηρίων-αποσκευών επιβατών *(check-in)*, γραφεία ενοικίασης αυτοκινήτων, κατάστημα αφορολογήτων ειδών *(duty free)*, αναψυκτήρια και πρατήριο εφημερίδων καθώς και σταθμός ταξί. Υπάρχει χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων και λεωφορείων.

Η κατηγορία πυρασφαλείας είναι έξι (6) για τη θερινή και πέντε (5) τη χειμερινή περίοδο.

Το αεροδρόμιο διαθέτει θέσεις στάθμευσης για 2 μεγάλα και 1 μικρό αεροσκάφος καθώς και για 1 ελαφρύ αεροσκάφος. 

## Πρόσβαση
Η πρόσβαση στο αεροδρόμιο γίνεται οδικά κυρίως μέσω taxi. Υπάρχει και στάση λεωφορείων αλλά δεν εκτελούνται τακτικά δρομολόγια με την πρωτεύουσα του νησιού Πηγάδια.

## Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κρατικός Αερολιμένας Καρπάθου στη σελίδα της ΥΠΑ
* Our Airports

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κάρπαθο
Καρπάθου
Αγών της Ιτέας (εφημερίδα)

left|200 px|thumb|Ο ιδρυτής του ''Αγώνα της Ιτέας'', έξω από τα γραφεία της εφημερίδας
right|200px|thumb|Το φύλλο υπ' αριθμόν 800 (15-7-2008) της εφημερίδας

***Ο Αγών της Ιτέας*** είναι τοπική εφημερίδα, που εκδίδεται στην Ιτέα από τις 15 Φεβρουαρίου 1966.

Κυκλοφόρησε αρχικά ως εβδομαδιαία (1966-1993), συνέχισε ως 15θήμερη, ενώ από τα τέλη του 2011 μετατράπηκε σε μηνιαία. Ιδρυτής και αρχικός εκδότης της (έως το 1996) ήταν ο αείμνηστος Ηλίας Γουλ. Λύτρας (1935 - 1 Μαΐου 2021), ενώ σήμερα ιδιοκτήτης και υπεύθυνος έκδοσης είναι ο γιος του κ. Γουλιέλμος Ηλ. Λύτρας και η έδρα της βρίσκεται επί της Λεωφόρου Ηρώων 25, ενώ υπάρχει γραφείο και στην Άμφισσα.

Η εφημερίδα ασχολείται με ποικίλα τοπικά θέματα, πολιτιστικά, κοινωνικά, επιστημονικά, οικονομικά, κυρίως Φωκικού, αλλά και γενικότερου ενδιαφέροντος, ενώ φιλοξενεί ανακοινώσεις φορέων, αγγελίες, καθώς και αρθρογραφία δημοτών. Η δημοσιογραφική της ύλη εμπλουτίζεται σε κάθε έκδοση από αρκετούς συνεργάτες, καταξιωμένους ανθρώπους του πνεύματος, της επιστήμης και της πολιτικής. Είναι όργανο αποκλειστικά και μόνο τοπικών συμφερόντων, διατηρώντας απόσταση από κομματικές ιδεολογίες. Τυπώνεται σε χαρτί λευκό γραφής 70-80 γραμμαρίων σε διαστάσεις 50Χ70 εκ. και κυκλοφορεί σε 1.300 φύλλα, κυρίως με συνδρομητές, ενώ ένα μέρος των φύλλων διανέμεται δωρεάν σε διάφορα καταστήματα της πόλης.

Φύλλα της εφημερίδας είναι καταχωρημένα σε ηλεκτρονική μορφή στην ιστοσελίδα της «Παπαχαραλαμπείου» βιβλιοθήκης της Ναυπάκτου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Ιτέα Φωκίδας
Άδυτον

thumb|Το άδυτο. Λεπτομέρεια σε κάτοψη περίπτερου ναού.
Το **άδυτον** ήταν ένας από τους εσωτερικούς χώρους των αρχαίων ναών.

Ήταν ένας ιδιαίτερος χώρος, τμήμα του κυρίως ναού, αλλά με ενδιάμεσο τοίχο, έτσι ώστε να μην είναι προσβάσιμος. Ορισμένοι μόνο ναοί είχαν άδυτο, ιδιαίτερα εκείνοι που φιλοξενούσαν μαντείο ή θεούς με ιαματικές ικανότητες είχαν το άγαλμα της θεότητας μέσα στο άδυτο κάνοντάς το με αυτό τον τρόπο πιο απομονωμένο από τους θνητούς. Στο άδυτο επιτρεπόταν η είσοδος μόνο στους ιερείς του ναού.

Χαρακτηριστικό είναι το άδυτο του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς, όπου η Πυθία καθισμένη στον τρίποδα ανακοίνωνε τον χρησμό του Θεού, τον οποίο εν συνεχεία οι ιερείς μετέφεραν στον εκάστοτε πιστό που είχε ζητήσει την βοήθεια. 

Ξέρουμε ότι το άδυτο ήταν χωρισμένο από τον σηκό, αφού έτσι το αναφέρει ο Μάρκος Ανναίος Λουκανός.

Στην Ελλάδα οι αρχαίοι ναοί είχαν άδυτο μόνο στην αρχαϊκή εποχή, ενώ στην Μεγάλη Ελλάδα συναντάμε άδυτο και σε ναούς της κλασικής εποχής, π.χ. στην Σελινούντα.

## Δείτε επίσης
* Πρόναος
* Σηκός
* Οπισθόδομος
* Αρχαίος ελληνικός ναός (αρχιτεκτονική)
## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* René Ginouvès, Roland Martin: *Dictionnaire méthodique de l’ architecture grecque et romaine*. Bd. 3, 1998, S. 43.
* Gottfried Gruben: *Die Tempel der Griechen*. 5. Auflage. Hirmer, München 2001, ISBN 3-7774-8460-1

Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία
Suhrkamp Verlag

Ο **Suhrkamp Verlag** είναι ένας εκδοτικός οίκος από τη Φραγκφούρτη και απασχολεί 140 άτομα. Είναι ο σημαντικότερος εκδότης βιβλίων υψηλού επιπέδου στη Γερμανία. Πρώτος εκδότης ήταν ο Peter Suhrkamp, αλλά δυο χρόνια μετά, λόγω θάνατού του ανέλαβε ο Siegfried Unseld. Ο συνδυασμός από πρώτες εκδόσεις βιβλίων υψηλού επίπεδου σε συμβατή τιμή και με πρωτοποριακή γραφιστική ονομάζεται στη Γερμανία συχνά *Suhrkamp-Kultur*, δηλαδή πολιτισμός τύπου Suhrkamp. 

Στην εταιρία Suhrkamp ανήκουν και οι εκδόσεις Insel Verlag, Deutscher Klassiker Verlag και Jüdischer Verlag.

Κατηγορία:Φραγκφούρτη
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Ανάντιρ

Το **Ανάντιρ** (ρωσικά: Анадырь· τσούκτσι: Кагыргын) είναι η πρωτεύουσα της Τσουκότκα, του ΒΑ άκρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, και η πλέον ανατολική πόλη ολόκληρης της χώρας. Είναι χτισμένο στο σημείο που ο ποταμός Ανάντιρ εκβάλλει στη Θάλασσα Μπέρινγκ (βόρειος Ειρηνικός), περίπου 6.200 χιλιόμετρα ΒΑ της Μόσχας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 13.045 κατοίκους.

Η πόλη θεμελιώθηκε ως *Νοβομαρίνσκ* στις 3 Αυγούστου 1889, κοντά στο σημείο που οι πρώτοι εξερευνητές της Σιβηρίας είχαν ιδρύσει το φρούριο *Ανάντιρ* το 1649 - και που στο πέρασμα του χρόνου είχε λάβει διάφορες χρήσεις όπως εμπορικός σταθμός, φυλακή, τόπος εξορίας κλπ. Η ιστορική ονομασία επανήλθε το 1923. Πάντως οι ιθαγενείς Τσούκτσι χρησιμοποιούν άλλες ονομασίες όπως Καγκιρλίν (*στόμα*) και Βεν (*φάρυγγας*), περιγραφικές της γεωγραφικής της θέσης.

Βασική παραγωγική δραστηριότητα στο Ανάντιρ είναι η αλιεία, όταν η θάλασσα δεν είναι παγωμένη. Μεγάλο ποσοστό των κατοίκων του είναι στρατιωτικοί ή απασχολούνται σε σχετικές υπηρεσίες - η περιοχή είναι έντονα στρατιωτικοποιημένη, αφού βρίσκεται λίγες δεκάδες χιλιόμετρα από την Αλάσκα.

Το αεροδρόμιο της πόλης ονομάζεται Ούγκολνι. Εξυπηρετεί κυρίως την τοπική εταιρία *Τσουκοτάβια* που συνδέει με μικρά ελικοφόρα τις απομονωμένες περιοχές της Τσουκότκα, καθώς και αραιές πτήσεις από Μόσχα.

## Επιχείρηση Ανάντιρ
Το όνομα της πόλης είχε δοθεί το 1962 ως κωδική ονομασία στην επιχείρηση εγκατάστασης σοβιετικών πυραύλων με πυρηνικές κεφαλές στην Κούβα, η οποία οδήγησε σε μία από τις χειρότερες διπλωματικές κρίσεις του Ψυχρού Πολέμου.

Η ονομασία της επιχείρησης, μαζί με τον εφοδιασμό όσων θα συμμετείχαν με εξοπλισμό επιβίωσης στην Αρκτική ζώνη, ήταν μία προσπάθεια των σοβιετικών να αποπροσανατολίσουν τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και να στρέψουν την προσοχή τους στην Τσουκότκα αντί για τον Ατλαντικό.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αυτόνομος θύλακας Τσουκότκα
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Μετρό Ρότερνταμ

thumb|right|Το δίκτυο

Το **Μετρό του Ρότερνταμ** (ολλανδικά: *Rotterdamse Metro*) είναι ο μητροπολιτικός σιδηρόδρομος του Ρότερνταμ, στην Ολλανδία. Εγκαινιάστηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1968 (τότε μόλις 1 γραμμή και μήκους μόλις 5,9 χιλιομέτρων, τότε μάλιστα ήταν μία από τις μικρότερες γραμμές μετρό στον κόσμο, η κατασκευή της διήρκεσε πάνω από επτά χρόνια) και σήμερα αποτελείται από 5 γραμμές, συνολικού μήκους 101,1 χιλιομέτρων και με 71 σταθμούς. Η κατασκευή μεγάλου μέρους του μετρό έγινε κάτω από τον πυθμένα, με υποθαλάσσιες σήραγγες, ενώ άλλα τμήματα του δικτύου είναι υπέργεια, και μόλις τα 17,7 χιλιόμετρα είναι υπόγεια. Ορισμένα τμήματα σηράγγων του, κατασκευάστηκαν στην ξηρά και ποντίστηκαν μετά στη θάλασσα. Η γραμμή Ε (γραμμή 5) συνδέει την πόλη απευθείας με τη διοικητική πρωτεύουσα Χάγη. Η μέγιστη ταχύτητα των συρμών είναι 100 χιλιόμετρα την ώρα.

## Δίκτυο

## Βιβλιογραφία
* Jan van Huijksloot and Joachim Kost, *Veertig jaar Metro in Rotterdam 1968-2008*. Uitgeverij Uquilar, 2008.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  
* Rotterdam Metro Map at ''UrbanRail.net''
* Rotterdam Metro Map at ''public-transport.net'' 
* Rotterdam Metro Map at ''amsterdamtips.com''
* Rotterdam Metro Map at ''metrolinemap.com''

Μετρο
Ροτερνταμ
Μετρο Ροτερνταμ
Επακόλουθες Δίκες της Νυρεμβέργης

μικρογραφία|Το έγγραφο αυτό αποτελεί μέρος του επίσημου κατηγορητηρίου που εκδόθηκε από το Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο της Νυρεμβέργης, σηματοδοτώντας την έναρξη των δικών κατά των κύριων εγκληματιών πολέμου του ναζιστικού καθεστώτος μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εκτός από την κύρια Δίκη της Νυρεμβέργης, η οποία εκδικάσθηκε ενώπιον τετραεθνούς Δικαστηρίου, υπήρξαν και επακόλουθες δίκες, στις οποίες τα μέλη του Δικαστηρίου ήσαν αποκλειστικά Αμερικανοί και την δίωξη ασκούσε η Κυβέρνηση των ΗΠΑ. Οι δίκες αυτές ήταν:
* Δίκη των Ιατρών, ΗΠΑ εναντίον Καρλ Μπραντ (Karl Brandt) κ. ά., 1946-47
* Δίκη της IG Farben, ΗΠΑ εναντίον Καρλ Κράουχ (Carl Krauch) κ. ά., 1947-48
* Δίκη του Πόολ, ΗΠΑ εναντίον Όσβαλντ Πόολ (Oswald Pohl) κ. ά., 1947
* Δίκη του Μιλχ, ΗΠΑ εναντίον Έρχαρντ Μιλχ (Erhard Milch), 1946-47
* Δίκη του Φλίκ, ΗΠΑ εναντίον Φρίντριχ Φλικ (Friedrich Flick) κ. ά., 1947
* Δίκη του Κρουπ, ΗΠΑ εναντίον Άλφριντ Κρουπ (Alfried Krupp) κ. ά., 1947-48
* Δίκη των Einsatzgruppen, ΗΠΑ εναντίον Όττο Όλεντορφ (Otto Ohlendorf) κ. ά., 1947-48
* Δίκη του Λιστ, ΗΠΑ εναντίον Βίλχελμ Λιστ (Wilhelm List) κ. ά., 1947-48 (γνωστότερη ως "Δίκη των ομήρων")
* Δίκη των Δικαστικών, ΗΠΑ εναντίον Γιόζεφ Αλστέτερ (Josef Altstötter) κ. ά., 1947
* Δίκη της RuSHA, ΗΠΑ εναντίον Ούλριχ Γκράιφελτ (Ulrich Greifelt) κ. ά., 1947-48
* Δίκη των Διπλωματών, (Ministries Case), ΗΠΑ εναντίον Ερνστ φον Βάιτσζέκερ (Ernst von Weizsäcker) κ.ά., 1947-49

## Πηγές
Νομική Σχολή Παν/μίου Χάρβαρντ, Πρόγραμμα ''Δίκες της Νυρεμβέργης''

## Δείτε επίσης
* Δίκη της Νυρεμβέργης
* Άντολφ Άιχμαν

*
Κύναιθος ο Χίος

Ο **Κύναιθος ο Χίος** (ή και **Κίναιθος**) ήταν ραψωδός, μέλος των Ομηριδών, που αναφέρεται από κάποιες πηγές ότι είχε συνθέσει τον «Ομηρικό Ύμνο» προς τον Απόλλωνα.

Η βασική πηγή πληροφοριών για τον Κύναιθο είναι τα «Σχόλια» πάνω στον Πίνδαρο. Αυτά αναφέρουν ότι η σχολή του Κυναίθου ήταν εξέχουσα ανάμεσα στους Ομηρίδες και παρεισήγαγε πολλές από τις συνθέσεις της μέσα στα έργα του Ομήρου. Ο ίδιος ο Κύναιθος ήταν ο πρώτος που απήγγειλε τα έπη του Ομήρου στις Συρακούσες, κατά την 69η Ολυμπιάδα (504-501 π.Χ.). Τον 19ο αιώνα πιστευόταν ότι αυτή η χρονολόγηση ήταν λανθασμένη, καθώς τα ομηρικά έπη θα έπρεπε να είχαν φθάσει στις Συρακούσες πολύ ενωρίτερα: Ο κλασικιστής Friedrich Gottlieb Welcker (*Epischer Cyclus*, σελ. 243) πρότεινε ότι η ορθή ανάγνωση του αποσπάσματος ήταν *«Κατά την έκτην ή την ενάτην Ολυμπιάδα»* αντί για *«Κατά την εξηκοστήν ενάτην»*, και ότι ο Κύναιθος είχε ζήσει περί το 750 π.Χ.. Ωστόσο, το 500 π.Χ. ταιριάζει αρκετά καλά σε μία ανεξάρτητη πιθανή χρονολόγηση της συνθέσεως του Ομηρικού Ύμνου στον Απόλλωνα, το 522 π.Χ..

Βασιζόμενος προφανώς πάνω σε αυτό ή σε κάποιο παρόμοιο κείμενο, ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης κατονομάζει τον Κύναιθο ως τον πρώτο που διέδωσε τα ομηρικά έπη και ως δημιουργό ομηρικών στίχων (Ευσταθίου, *Σχόλιον εις την Ιλιάδα*, 1.11).

## Βιβλιογραφία
* Burkert, Walter: "Kynaithos, Polycrates and the Homeric Hymn to Apollo" στο *Arktouros: Hellenic studies presented to B. M. W. Knox*, ed. G.W. Bowersock, W. Burkert, M.C.J. Putnam (Berlin: De Gruyter, 1979), σσ. 53-62.
* West, M.L.: "Cynaethus' Hymn to Apollo".  *The Classical Quarterly*, New Series, Vol. 25, No. 2 (Δεκ. 1975), σσ. 161-170.
* --. "The Invention of Homer".  *The Classical Quarterly*, New Series, Vol. 49, No. 2 (1999), σσ. 364-382.

Κυναιθος
Κυναιθος
Μονή Παναγιάς Κορφιώτισσας

Το **μοναστήρι της Παναγίας Κορυφής** ή **Παναγιάς Κορφιώτισσας** βρίσκεται νότια του χωριού Καμάρι, που υπάγεται στο δήμο Ξυλοκάστρου και του νομού Κορινθίας. Τοποθετείται στην κορυφή του λόφου "Κούτσα" και σε υψόμετρο 730 περίπου μέτρων. Απέχει 8 χιλιόμετρα από το χωριό Καμάρι και είναι προσβάσιμο οδικώς. Μέχρι και το 1935 η μονή ήταν αντρική. Σήμερα λειτουργεί ως γυναικεία.

Η κορυφή του λόφου αυτού χρησιμοποιούνταν μέχρι το 2007 και ως κέντρο εκπομπής τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών. Η θέα από το σημείο αυτό είναι εξαιρετική, καθώς σε καλές καιρικές συνθήκες φαίνονται μέχρι η Ακράτα από δυτικά, το Λουτράκι από ανατολικά και ο Παρνασσός προς βορρά.

## Πηγές
* 

Παναγιας Κορφιωτισσας
Δίδυμος ο Τυφλός

Ο **Δίδυμος ο Τυφλός**, **Δίδυμος Αλεξανδρεύς** ή **Δίδυμος Αλεξανδρείας** (περ. 313 - περ. 398) υπήρξε θεολόγος και εκκλησιαστικός συγγραφέας στην Αλεξάνδρεια, στην περίφημη κατηχητική σχολή της οποίας ηγήθηκε για περίπου μισό αιώνα.

## Η ζωή και το έργο του
Μολονότι τυφλώθηκε όταν ήταν τεσσάρων ετών, πριν μάθει ανάγνωση, κατόρθωσε να σπουδάσει Φιλοσοφία, Ρητορική, Γραμματική και Μουσική και να επιδοθεί στη συγγραφή αξιόλογων έργων. Όταν έθεσε τις υπηρεσίες του στη διάθεση της εκκλησίας της Αλεξάνδρειας, τοποθετήθηκε από τον Αθανάσιο Αλεξανδρείας επικεφαλής της χριστιανικής κατηχητικής σχολής της πόλης, όπου έζησε και εργάστηκε. Μεταξύ των μαθητών του περιλαμβάνονται ο Ιερώνυμος, ο Ρουφίνος και ο Αμβρόσιος Αλεξανδρείας.

Ο Δίδυμος υπήρξε πιστός ακόλουθος του Ωριγένη, ενώ αντιτάχθηκε σθεναρά στις απόψεις του Άρειου και του Μακεδόνιου. Στα σωζόμενα συγγράμματά του γίνεται φανερή η αξιοσημείωτη γνώση των Γραφών και κατέχουν ξεχωριστή θέση στη θεολογική γραμματεία. Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται το *Περί Τριάδος* ( έργο), το *Περί του Αγίου Πνεύματος*, το *Κατά [[Μανιχαϊσμός|Μανιχαίων]]* και σχολιολόγια (υπομνηματισμοί) σε διάφορα βιβλία της Αγίας Γραφής.

Όπως ο Ωριγένης, ο Δίδυμος δίδασκε την σωτηριώδη αποκατάσταση των πάντων, πιστεύοντας ότι η θεϊκή τιμωρία έχει λυτρωτικό χαρακτήρα. Ο Ιερώνυμος, ο οποίος τον αποκαλούσε «Δίδυμος ο Βλέπων», έγραψε ότι ο Δίδυμος "τους ξεπέρασε όλους τους συγχρόνους του στη γνώση των Γραφών" και ο Σωκράτης ο Σχολαστικός τον αποκάλεσε αργότερα "το μεγάλο προπύργιο της αληθινής πίστης".

Ο Δίδυμος θεωρούνταν ορθόδοξος χριστιανός δάσκαλος (ουσιαστικά λόγω της υποστήριξής του στην Νικαϊκή τριαδολογική θεολογία) και έχαιρε μεγάλου σεβασμού και θαυμασμού μέχρι τουλάχιστον το 553 όταν διαδοχικά «καταδικάστηκε από τις Ε', Ϛ' και Ζ' Οικουμενικές Συνόδους» ως Ωριγενιστής, όπως συνέβη και με τον ίδιο τον Ωριγένη. Ο κύριος λόγος δεν ήταν τόσο η διδασκαλία του περί της αποκατάστασης των πάντων όσο η δοξασία περί μετενσάρκωσης των ψυχών. Ως αποτέλεσμα της καταδίκης του, τα γραπτά του παραδόθηκαν στην πυρά και διασώθηκαν μόνο κάποια από αυτά, κυρίως σε έργα άλλων εκκλησιαστικών συγγραφέων. Μια ομάδα παπύρων του 6ου και 7ου αιώνα που ανακαλύφθηκαν το 1941 στην Αίγυπτο περιείχε τα σχολιολόγιά του στον Ιώβ, τον Ζαχαρία και τη Γένεσης αλλά και τα σχολιολόγια στον Εκκλησιαστή και τους Ψαλμούς, τα οποία όμως είναι αμφισβητούμενης αυθεντικότητας. Τα έργα του περιλαμβάνονται στο 39ο τόμο της *[[Patrologia Graeca|Ελληνικής Πατρολογίας]]* του Migne.

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
* E. A. Livingstone, *Oxford Dictionary of the Christian Church*, Third edition revised, 2006, Oxford University Press, "Didymus the Blind".

### Έργα
* Σωκράτη Σχολαστικού, *Εκκλησιαστική Ιστορία*, «Περί Διδύμου του Τυφλού», στο έργο *A Select Library of the Nicene and Post-Nicene Fathers of the Christian Church*, Τόμ. 2ος, των Philip Schaff & Henry Wace, Eerdmans Publishing Company/Grand Rapids, στον ιστότοπο Christian Classics Ethereal Library .

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες
Κατηγορία:Συγγραφείς του 4ου αιώνα
Κύναιθος

Το όνομα **Κύναιθος** μπορεί να αναφέρεται:

* Στον μυθικό **[[Κύναιθος (μυθολογία)|Κύναιθο]]**, έναν από τους γιους του Λυκάονα.
* Στον αρχαίο Έλληνα επικό ποιητή **[[Κύναιθος ο Χίος|Κύναιθο τον Χίο]]**.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κώκαλος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κώκαλος** ήταν βασιλιάς των Σικανών της Σικελίας που πήρε την εξουσία μετά από την εξολόθρευση των Κυκλώπων.

Ο Κώκαλος δέχθηκε και φιλοξένησε στην πόλη Κάμικο ή Ίνυκο τον Δαίδαλο όταν τον καταδίωκε ο Μίνωας. Μετά από μακρά αναζήτηση, ο Μίνωας κατάφερε να ανακαλύψει το κρησφύγετο του Δαιδάλου και έφθασε με στόλο στη Σικελία για να αναγκάσει τον Κώκαλο να του τον παραδώσει. Αλλά οι κόρες του Κώκαλου, που ήθελαν τον Δαίδαλο για τα ωραία κοσμήματα που τους έφτιαχνε, σκότωσαν τον Μίνωα μέσα στο λουτρό, ρίχνοντάς του ζεματιστό νερό ή καυτή πίσσα. Κατά τον Σχολιαστή του Πινδάρου, ο Δαίδαλος τις έπεισε να τρυπήσουν την οροφή και να περάσουν τον σωλήνα από τον οποίο έτρεξε το ζεματιστό νερό. Κατά τον Διόδωρο, ο ίδιος ο Κώκαλος οδήγησε τον Μίνωα στο λουτρό και αργότερα, όταν παρέδωσε το πτώμα στους Κρητικούς, τους είπε ότι ο βασιλιάς τους είχε γλιστρήσει μέσα στο λουτρό και είχε πνιγεί μέσα στο ζεστό νερό. Οι Κρήτες που συνόδευσαν τον βασιλιά τους στη Σικελία αποκλείστηκαν στον νησί αφού τα πλοία τους είχαν πυρποληθεί από τους Σικανούς, ίδρυσαν την Μινώα και την Έγγυον.

Μετά τον φόνο του Μίνωα, οι Κρητικοί πολιόρκησαν την Κάμικο επί 5 χρόνια. Ο μύθος αυτός ενέπνευσε στον Σοφοκλή το δράμα του *«Καμίκιοι»*, ενώ και ο Αριστοφάνης έγραψε την ομώνυμη κωμωδία *«Κώκαλος»*, την οποία δίδαξε το 388 π.Χ. ο γιος του Άραρος. Ο μύθος αναφέρεται από τον Οβίδιο στις *«Μεταμορφώσεις»* του (VIII 261).
Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο ο Μίνωας βρήκε τον Δαίδαλο στη Σικελία: ταξίδευε από πόλη σε πόλη με ένα σπειροειδές κοχύλι και ζητούσε να του περάσουν μία κλωστή από ολόκληρο το εσωτερικό του, γνωρίζοντας ότι ο Δαίδαλος θα ήταν ικανός να λύσει το πρόβλημα. Στην Κάμικο λοιπόν ο Δαίδαλος έδεσε το νήμα πάνω σε ένα μυρμήγκι το οποίο περπάτησε μέσα σε ολόκληρο το εσωτερικό του κοχυλιού. Ο Μίνωας κατάλαβε έτσι ότι ο Δαίδαλος κρυβόταν στην πόλη.

*Ο Κώκαλος έδωσε το όνομά του σε ένα γένος αραχνών, τον *[[κώκαλος (αράχνη)|κώκαλο]] (Cocalus)*.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
*Οβίδιος, Μεταμορφώσεις, Βιβλίο 8
*Διόδωρος Σικελιώτης, *"Ιστορική Βιβλιοθήκη/Δ"*

Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σικελίας
Πυρηνέλαιο

**Πυρηνέλαιο** ονομάζεται το προϊόν που λαμβάνεται από το υπόλειμμα του κυρίως ελαιόλαδου μετά από επεξεργασία - διαχωρισμό του πυρήνα του ελαιόκαρπου.

Δεδομένου ότι ο πυρήνας της ελιάς περιέχει μίγμα πυρηνελαίου (~5%), πυρηνοξύλου (~45%) και νερού (~50%), το πρώτο στάδιο παραγωγής είναι η ξήρανση σε κυλινδρικά ξηραντήρια με σκοπό την αφαίρεση της μεγαλύτερης ποσότητας του περιεχόμενου νερού. Το πυρηνέλαιο απομακρύνεται στο δεύτερο στάδιο με εκχύλιση με εξάνιο, διθειάνθρακα ή τριχλωροαιθυλένιο και στη συνέχεια με απόσταξη του μίγματος, από όπου λαμβάνεται το πυρηνέλαιο.

Το πυρηνέλαιο έχει σκούρο πράσινο ή καστανό χρώμα και χρησιμοποιείται κυρίως στη σαπωνοποιία, στο καντήλι, καθώς και για βρώση μετά από ειδική κατεργασία (ραφινάρισμα). Η ετήσια παραγωγή πυρηνέλαιου στην Ελλάδα εκτιμάται ως σημαντική.

Παραπροϊόν της παραγωγής πυρηνελαίου είναι το πυρηνόξυλο το οποίο χρησιμοποιείται ως καύσιμο είτε σε οικιακή χρήση (σε μαγκάλια) είτε σε βιομηχανική χρήση (καυστήρες, μονάδες παραγωγής ενέργειας, καμίνια ή κλίβανοι). Η θερμαντική του ικανότητα είναι περίπου το ένα τρίτο από αυτή του πετρελαίου.

## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα* τ.51ος, σ.163
* Λειτουργία ενός Πυρηνελαιουργείου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φυτικά έλαια
Κατηγορία:Μαγειρικά έλαια
Φραντς Λέχαρ

Ο **Φραντς Λέχαρ** (, · 30 Απριλίου 1870 - 24 Οκτωβρίου 1948) ήταν μουσικοσυνθέτης από την Αυστροουγγαρία που διακρίθηκε στο είδος της οπερέτας.

Γεννήθηκε στην Ουγγαρία και πέθανε στην Αυστρία. Ξεκίνησε ως βιολιστής και αργότερα ανέλαβε διευθυντής στρατιωτικής μπάντας για να αφοσιωθεί τελικά με τη σύνθεση και ειδικά της οπερέτας. Η οπερέτα που τον καθιέρωσε διεθνώς και η οποία κατέληξε να θεωρείται πρότυπο πάνω στο οποίο ασχολήθηκαν όλοι οι νεότεροι σε αυτό το μουσικό είδος ήταν η *[[Εύθυμη χήρα]]* (1905). Χαρακτηριστικό της μουσικής του Λέχαρ θεωρείται το πλήθος των ιδεών που αναπτύσσεται αβίαστα σε μια συμπαθητική μελωδική γραμμή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ούγγροι συνθέτες
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Κατηγορία:Συνθέτες οπερέτας
Κατηγορία:Συνθέτες όπερας
Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής