open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Οπτικός δίσκος

200px|right|thumb|Το CD, ο πιο κοινός οπτικός δίσκος
Στην σύγχρονη τεχνολογία **οπτικός δίσκος** είναι ένας επίπεδος κυκλικός δίσκος ο οποίος περιέχει   ηχητικές πληροφορίες, εικόνα ή δεδομένα σε ψηφιακή μορφή. Τα ψηφιακά δεδομένα στον οπτικό δίσκο αντιστοιχούν σε μικροσκοπικές προεξοχές και βαθουλώματα στην μεταλλική επιφάνεια του. Στις περιπτώσεις εγγράψιμων οπτικών δίσκων η επιφάνεια είναι καλυμμένη με φωτοευαίσθητη μπογιά στην οποία τα ψηφιακά δεδομένα αντιστοιχούν σε μικροσκοπικά «καψίματα» ή ανέπαφα σημεία. Στις περιπτώσεις των επανεγγράψιμων οπτικών δίσκων η επιφάνεια είναι καλυμμένη με μικροσκοπικούς υγρούς κρυστάλλους που μπορούν να αποκτήσουν διαφανή ή αδιαφανή μορφή.

Η ανάγνωση ενός οπτικού δίσκου γίνεται με την χρήση μίας δέσμης Laser. Η δέσμη ανακλάται διαφορετικά στα βαθουλώματα και στις προεξοχές και έτσι καταγράφει τα δυαδικά δεδομένα που είναι χαραγμένα στην επιφάνεια του οπτικού δίσκου. Αντίστοιχα γίνεται η ανάγνωση ενός εγγράψιμου ή επανεγγράψιμου δίσκου, όπου η δέσμη Laser ανακλάται διαφορετικά στα σκοτεινά και στα ανέπαφα σημεία του δίσκου.

## Διαστάσεις ενός οπτικού δίσκου
200px|right|thumb|Συσκευή ανάγνωσης οπτικού δίσκου
Οι διαστάσεις ενός οπτικού δίσκου είναι στάνταρ διεθνώς. Η πιο κοινή διάσταση των γνωστότερων οπτικών δίσκων (CDs, DVDs κλπ.) είναι 12 εκατοστά διάμετρος και 1,2 χιλιοστά πάχος. Υπάρχουν και οπτικοί δίσκοι με μικρότερες διαστάσεις, συνήθως των 8 εκατοστών, που μπορούν να αναγνωστούν από συσκευές με υποδοχή για τις τυπικές διαστάσεις.

## Κατηγορίες οπτικών δίσκων
μικρογραφία|Πίσω μέρος ενός BluRay.
Οι πιο σημαντικοί οπτικοί δίσκοι που χρησιμοποιούνται σήμερα ή είχαν χρησιμοποιηθεί κατά το παρελθόν είναι:
:* το **[[CD]]**
:* το **[[DVD]]**
:* το **[[Blu-ray]]**
:* το **[[HD DVD]]**, μέσο ανταγωνιστικό του Blu-ray, το οποίο δεν επέζησε του ανταγωνισμού με το δεύτερο.
:* το **[[Laserdisc]]**, παλαιότερο μέσο που δεν πωλείται πλέον, διαμέτρου 30 εκατοστών, το οποίο χρησιμοποιούνταν κυρίως για αποθήκευση ταινιών και αποτέλεσε τον προπομπό των CD και DVD.

Τα CD έχουν χωρητικότητα μέχρι 700 MBytes. Η ανάγνωση των Cds γίνεται από μία δέσμη υπέρυθρου λέιζερ με μήκος κύματος 780 nm. Τα DVDs έχουν χωρητικότητα 4,7 ή 10 GBytes και είναι κατάλληλα για εγγραφή προγραμμάτων που απαιτούν μεγάλη χωρητικότητα, όπως οι ψηφιοποιημένες ταινίες. Η ανάγνωση των DVDs γίνεται από κόκκινο λέιζερ με μήκος κύματος 650 nm. Το Blu-Ray φτάνει τα 25 GB και η ανάγνωση πραγματοποιείται από μπλε λέιζερ με μήκος κύματος 405 nm.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πανεπιστήμιο Μακεδονίας  *Πληροφορίες για τους οπτικούς δίσκους*

Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης
Ρέντγουλφ της Νορθουμβρίας

Ο **Ρέντγουλφ της Νορθουμβρίας**, σφετεριστής βασιλιάς της Νορθουμβρίας για περίπου έναν χρόνο ήταν πιθανότατα ευγενής του Όσμπερτ της Νορθουμβρίας και του Αέλα της Νορθουμβρίας.
Ο Ρέντγουλφ έγινε βασιλιάς μετά την εκθρόνιση του Έθελρεντ Β΄ της Νορθουμβρίας γιου του Ίνριντ της Νορθουμβρίας, εκτός από τα νομίσματα τα οποία κόπηκαν κατά την διάρκεια της βασιλείας του και από την αναφορά του Ρογήρου του Γουεντόβερ ότι έπεσε σε μάχη εναντίον των παγανιστών Βίκινγκ δεν είναι τίποτε άλλο γνωστό για την περίοδο της βασιλείας του. Τα *"Χρονικά του Φλόρες Ιστόριουμ"* γραμμένα από τον Ρογήτο του Γουεντόβερ τοποθετούν την βασιλεία του Ρέντγουλφ το 844 αλλά ένα νόμισμα του Ίνριντ που βρέθηκε πρόσφατα και χρονολογείται μετά το 850 έχει προκαλέσει αναθεώρηση στις περιόδους βασιλείας των Νορθούμβριων βασιλέων τον 9ο αιώνα. Το αποτέλεσμα προκάλεσε την μετάθεση της ημερομηνίας της βασιλείας του Ρέντγουλφ από το έτος 844 στο έτος 858.
Μετά τον θάνατο Ρέντγουλφ του επανήλθε στον θρόνο της Νορθουμβρίας ο Έθελρεντ Β΄ και το νομισματικό του σύστημα. 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Kirby, D.P., The Earliest English Kings. London: Unwin, 1991. 
*Higham, N.J., The Kingdom of Northumbria AD 350-1100. Stroud: Sutton, 1993. 
*Pagan, H. E. (1969). "Northumbrian numismatic chronology in the ninth century" (PDF). British Numismatic Journal. 38: 1–15. 
*Rollason, David (2004). "Eardwulf (fl. 796–c.830), king of Northumbria". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. 
*Yorke, Barbara, Kings and Kingdoms of early Anglo-Saxon England. London: Seaby, 1990. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ράντγουλφ 

Κατηγορία:Βασιλείς της Νορθουμβρίας
Εδμόνδος ο Μάρτυρας

Ο **Εδμόνδος ο Μάρτυρας** (, 841 - 20 Νοεμβρίου 869) ήταν βασιλιάς της Ανατολικής Αγγλίας από το 855 έως τον θάνατό του, το 869.

Το 869 εισέβαλαν, για μια ακόμα φορά, στο βασίλειό του Βίκινγκς. Σε μάχη που έγινε στο Χόξνε σκοτώθηκε με άγριο τρόπο, το σώμα του ήταν γεμάτο βέλη. Αργότερα αγιοποιήθηκε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Εδμονδος
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 9ου αιώνα
Μπιόρνι Χέριολφσον

Ο **Μπιόρνι Χέριολφσον** (ισλανδικά: *Bjarni Herjólfsson*) (σύμφωνα με τη *Σάγκα των Γροιλανδών*) ήταν Ισλανδός, Βίκινγκ, θαλασοπόρος και εξερευνητής που περιέπλευσε πρώτος τις βόρειες ακτές της Αμερικάνικης ηπείρου

Ο Μπιόρνι κατοικούσε σε οικισμό της Γροιλανδίας και είχε πάρει μέρος στον εποικισμό της νήσου. Το 985 ο Μπιόρνι συνέχιζε την εξερεύνηση της Γροιλανδίας για πιο γόνιμες εκτάσεις. Το πλοίο του έφτασε σε άγνωστη περιοχή που ταυτίζεται με το σημερινό Λαμπραντόρ του Καναδά. Ο Μπιόρνι δεν αποβιβάστηκε στη νέα χώρα αλλά την περιέπλευσε για δύο μέρες και γύρισε στη Γροιλανδία. 

Οι αφηγήσεις του Μπιόρνι δεν εξέπληξαν τους Εσκιμώους αλλά ενέπνευσαν τον Λέιφ Έρικσον να πραγματοποίηση νέα αποστολή στη νέα χώρα την οποία θεωρούσαν συνέχεια της Γροιλανδίας.

## Παραπομπές


Χεριολφσον
Χεριολφσον
Χεριολφσον
Κατηγορία:Βίκινγκ
Θόρβαλντ Έρικσον

[thumb|Η πιθανή πορεία που ακολούθησε ο αδελφός του [Λέιφ Έρικσον|Λέιφ και κατα μικρή απόκλιση και ο ίδιος]]
Ο **Θόρβαλντ Έρικσον** (ισλανδικά: *Þorvaldr Eiríksson*) (975-1006) ήταν, σύμφωνα με την *Σάγκα των Γροιλανδών*, θαλασσοπόρος και εξερευνητής που πρώτος είχε επαφή με τους ιθαγενείς της Αμερικανικής ηπείρου. Ο Θόρβαλντ Έρικσον ήταν γιος του εξερευνητή της Γροιλανδίας Έρικ Έρκικσον και αδελφός του πρώτου εξερευνητή της Αμερικής Λέιφ Έρικσον. Οι διαθέσιμες πηγές που σχετίζονται με τον Θόρβαλντ Έρικσον είναι τα *"Σάγκας της Γροιλανδίας"*, τα δύο έπη του Βίνλαντ και τα *"Σάγκας του Έρικ του Ερυθρού"*. Οι πηγές παρτέχουν διαφορετικές πληροφορίες στο γεγονός ότι ήταν μέλος της αποστολής που εξερεύνησε την Βίνλαντ και ο πρώτος Ευρωπαίος που πέθανε στην βόρεια Αμερική εκτός Γροιλανδίας. 

Το *"Έπος της Γροιλανδίας"* περιγράφει ένα ταξίδι το οποίο έκαναν ο Μπιόρνι Χέριολφσον, ο αδελφός του Έρικ Έρικσον Θόρβαλντ, η αδελφή του Φρέυντις Έιρικσντοττιρ και ο Ισλανδός έμπορος Θόρφιν Καρλσέφνι. Τα Σάγκας περιγράφουν συγκρούσεις ανάμεσα στους Βίκινγκ και στους ιθαγενείς πληθυσμούς που συνάντησαν στα εδάφη δυτικά και νότια της Γροιλανδίας, καταγράφονται ως Βίνλαντ ή *"Μέρκλαντ"* που μεταφράζεται ως *"γη των δασών"*.. Τα *"Σάγκας του Έρικ του Ερυθρού"* αφηγούνται μια ενιαία αποστολή υπό την ηγεσία του Θόρφιν Καρλσέφνι, συμμετείχε σε αυτήν ο Θόρβαλντ Έρικσον. Ακολουθώντας την ίδια πορεία με τον Λέιφ πραγματοποίησε αναγνωρίσεις στα νέα εδάφη. Σε κάποιες από αυτές είχε επαφή με ιθαγενείς τους οποίους ονόμασε *Σκρέλινγκ (Skraeling) (Εξαθλιωμένοι)*. Σε κάποια ένοπλη σύγκρουση με τους ιθαγενείς ο Θόρβαλντ σκοτώθηκε και οι άντρες του τον έθαψαν εκεί.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Βrown, Nancy Marie (2012) Song of the Vikings: Snorri and the Making of Norse Myths (Palgrave Macmillan) 
*Haugen, Einar (2007) Voyages To Vinland - The First American Saga Newly Translated And Interpreted (Barzun Press) 
*Jones, Gwyn (1986) The Norse Atlantic Saga: Being the Norse Voyages of Discovery and Settlement to Iceland, Greenland, and North America (Oxford University Press) 
*Magnusson, Magnus (1973) The Vinland Sagas: The Norse Discovery of America (Penguin Group) 
*Short, William R. (2010) Icelanders in the Viking age: the people of the sagas (McFarland) 

Ερικσον Θορβαλντ
Ερικσον Θορβαλντ
Ερικσον Θορβαλντ
Ερικσον Θορβαλντ
Τουργκάις

Ο **Τουργκάις** (*Turgeis*, ... - 845) ήταν πολέμαρχος (Βίκινγκ) που ίδρυσε το Δουβλίνο στην Ιρλανδία.

Ο Τουργκάις ήρθε στην Ιρλανδία σε μια επιδρομή των Βίκινγκς και αποφάσισε να εγκατασταθεί εκεί το 840. Έχτισε ένα μικρό φρούριο για να το χρησιμοποιεί σαν ναυτική βάση για τις επιδρομές του. Το φρούριο αυτό σταδιακά εξελίχθηκε σε οικισμό και αργότερα σε Βασίλειο. Ο οικισμός αυτός είναι η σημερινή πόλη του Δουβλίνου.

Ο θάνατός του αναφέρεται στα Χρονικά του Ώλστερ: το 845 αιχμαλωτίστηκε από τον Máel Sechnaill mac Máele Ruanaid και πνίγηκε στη λίμνη Όουελ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βίκινγκ
Κατηγορία:Δουβλίνο
Αρχιεπίσκοπος πρώην Ελσίνκι Λέων

Ο **Αρχιεπίσκοπος Λέων** (κατά κόσμον *Λέων Μακόνεν*, φινλανδικά: *Leo Makkonen*, Πιέλαβεσι, 4 Ιουνίου 1948) είναι Φινλανδός ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως που διετέλεσε ανώτερος Επίσκοπος της Αυτόνομης Φινλανδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, με τον τίτλο *Αρχιεπίσκοπος Ελσίνκι και πάσης Φινλανδίας* («*Ἀρχιεπίσκοπος Ἑλσιγκίου καί πάσης Φιλλανδίας*») από το 2001 έως το 2024.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Πιελαβέσι της ανατολικής Φινλανδίας στις 4 Ιουνίου 1948. Το 1972 ολοκλήρωσε τις θεολογικές σπουδές του στην Ορθόδοξη Σχολή του Κουόπιο. 

Χειροτονήθηκε διάκονος στις 20 Ιουλίου 1973 και δυο μέρες αργότερα πρεσβύτερος. Χειροτονήθηκε επίσκοπος Γιόενσου (*Joensuu*) στις 25 Φεβρουαρίου 1979. Υπηρέτησε ως μητροπολίτης Όουλου το διάστημα 1980-1996 και ως μητροπολίτης Ελσίνκι από το 1996 μέχρι το 2001. 

Το 2001, μετά την παραίτηση του αρχιεπισκόπου Ιωάννη, ο μητροπολίτης Λέων εξελέγη νέος αρχιεπίσκοπος Καρελίας και πάσης Φινλανδίας. Το 2016 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κρήτης.

Την Δευτέρα 1 Ιανουαρίου 2018 ο μητροπολίτης Ελσίνκι Αμβρόσιος παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του μετά από 29 χρόνια διακονίας. Ακολούθως, με απόφασή του αρχιεπισκόπου Λέοντος, άλλαξε η έδρα της Εκκλησίας και ο προκαθήμενός της φέρει, πλέον, τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου Ελσίνκι και πάσης Φινλανδίας.

Τον Ιανουάριο του 2024 ο κ. Λέων υπέβαλε τη παραίτηση του, η οποία έγινε αποδεκτή από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις 18 Μαΐου. Σύμφωνα με ανακοίνωσή της, η παραίτηση του κ. Λέοντος θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2025.  Διάδοχός του, εξελέγη από κληρικολαϊκή συνέλευση, το Νοέμβριο του 2024, ο Αρχιεπίσκοπος Ηλίας.

## Διακρίσεις
* Επίτιμος Καθηγητής, Τμήμα Θεολογίας, Πανεπιστήμιο Γιόενσουου, 2004.
* Επίτιμος Διδάκτωρ, Ινστιτούτο Αγίου Σεργκέι Γαλλίας, 2005.
* Διοικητής 1ης τάξης της Φινλανδικής Διοίκησης Λεόντων, 2006.
* Ο Σταυρός του Αγίου Ενρίκου, 2008.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη σελίδα της Φινλανδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

Κατηγορία:Φινλανδοί κληρικοί
Λέων
Ζίγκφρηντ

Ο **Ζίγκφρηντ** (*Sigfred*, ... - 804) ήταν Δανός, Βίκινγκ, πολέμαρχος.

Ο Ζίγκφρηντ το 885 κατέπλευσε με στόλο στις ακτές της Γαλλίας και μέσω του Σηκουάνα έφτασε στο Παρίσι. Το Παρίσι εκείνη την εποχή ήταν χτισμένο σε ένα νησάκι στο μέσο του Σηκουάνα (Ιλ-ντε-Φρανς) και είχε δύο γέφυρες που το ένωναν με την ξηρά και έλεγχαν τη διέλευση του ποταμού. Ο Ζίγκφρηντ ζήτησε να να περάσει με ασφάλεια από τις γέφυρες αλλά οι κάτοικοι του Παρισιού αρνήθηκαν και έτσι άρχισε η πολιορκία. 

Το Παρίσι άντεξε ένα χρόνο και εν τω μεταξύ οι Βίκινγκς είχαν καταστρέψει τις γέφυρες. Τον Οκτώβριο του 886 έφτασε στην περιοχή ο Βασιλιάς Κάρολος με ενισχύσεις. Αυτός διαπραγματεύτηκε μαζί τους και τους επέτρεψε την είσοδο στην ενδοχώρα καταβάλλοντας και 700 λίμπρες αργυρού. Ο στρατός του Ζίγκφρηντ εγκατέλειψε την πολιορκία και στη συνέχεια λεηλάτησε τη Βουργουνδία επιστρέφοντας στη Δανία με πολλά λάφυρα.

## Πηγές
* Ιωάννη Κωτούλα, *Βίκινγκς οι αδάμαστοι πολεμιστές του Βορρά*, σελίδες 47,48, 2003, ISBN 960-8345-04-9

Κατηγορία:Δανοί ευγενείς
Κατηγορία:Βίκινγκ
Γκρίμουρ Καμπάν

thumb|right|200px|Γραμματόσημο των νησιών Φερόες αφιερωμένο στο μύθο του Γκρίμουρ.
Ο **Γκρίμουρ Καμπάν** (νορβ.:*Grimur Kamban*) ήταν Νορβηγός, Βίκινγκ, εποικιστής των νησιών Φερόες.

Ο Γκρίμουρ έφυγε από τη Νορβηγία γύρω στο 825 σαν αρχηγός αποστολής για να εποικίσει το νησί που την εποχή εκείνη ήταν ακατοίκητο. Ο Γκρίμουρ παρακινήθηκε από διηγήσεις Ιρλανδών ιεραποστόλων οι οποίοι είχαν ανακαλύψει πρώτοι το νησί.

Η μαρτυρία για τον Γκρίμουρ Καμπάν προέρχεται από την *[[Σάγκα των νησιών Φερόες]]*.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Γραμματόσημα των νησιών Φερόες σχετικά με το μύθο
*Young, G.V.C., From the Vikings to the Reformation – A Chronicle of the Faroe Islands up to 1538

## Βιβλιογραφία
*Don Brandt: Briefmarken erzählen die Geschichte der Färöer, Reykjavík 1996, Seite 12 f. 

Καμπάν
Καμπάν
Κατηγορία:Βίκινγκ
Κατηγορία:Φεροέζοι
Γκάρνταρ Σβάβαρσον

Ο **Γκάρνταρ Σβάβαρσον** (σύγχρονα ισλανδικά: Garðar Svavarsson, σύγχρονα σουηδικά: Gardar Svavarsson) ήταν Σκανδιναβός που κατοίκησε για λίγο στην Ισλανδία, σύμφωνα με τις σκανδιναβικές σάγκα. Λέγεται ότι είναι ο δεύτερος Σκανδιναβός που έφτασε στην Ισλανδία, μετά τον Νάντοντ. Αυτός και η οικογένειά του εμφανίζονται στην ισλανδική σάγκα. Ήταν ο πρώτος θαλασσοπόρος που εξερεύνησε την Ισλανδία.

Ο Σβάβαρσον περιγράφεται ως Σουηδός Βίκινγκ που κατείχε γη στη Ζηλανδία (στη σημερινή Δανία). Ήταν παντρεμένος με μια γυναίκα από το νησιωτικό σύμπλεγμα κοντά στις δυτικές ακτές της Σκωτίας, Εβρίδες. Στη δεκαετία του 860, χρειάστηκε να διεκδικήσει την κληρονομιά του από τον πατέρα του. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού σε αυτά τα νησάκια, έπεσε σε καταιγίδα. Η καταιγίδα έσπρωξε το πλοίο του πολύ βορειότερα μέχρι που έφτασε στην ανατολική ακτή της Ισλανδίας. Περιέγραψε το νησί, καθιστώντας τον το πρώτο που έκανε κάτι τέτοιο και έτσι διαπίστωσε ότι η στεριά ήταν νησί. Σε μια ακτή έχτισε ένα σπίτι και έμεινε εκεί για τον χειμώνα.

Όταν επέστρεψε, επαίνεσε τη νέα γη και την ονόμασε από το όνομά του Garðarshólmi. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την τύχη του στη συνέχεια, αλλά ο γιος του μετανάστευσε αργότερα στην Ισλανδία. Έκανε μια αδύναμη προσπάθεια ώστε να την κερδίσει για τον Νορβηγό βασιλιά και αυτός να γίνει κόμης. Όταν όμως οι ντόπιοι αγρότες έμαθαν τις προθέσεις του, δεν τον βοήθησαν και σύντομα σκοτώθηκε.

Κατηγορία:Σουηδοί
Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές
Κατηγορία:Ισλανδοί
Κατηγορία:Βίκινγκ
Νάντοντ

Ο **Νάντοντ** (αρχαία σκανδιναβικά: Naddoðr ή Naddaðr) ήταν Νορβηγός Βίκινγκ εξερευνητής της Ισλανδίας και αποικιστής των νησιών Φερόες.

Ο Νάντοντ τυχαία συνέχισε την εξερεύνηση του νησιού που είχε αρχίσει ο Γκάρνταρ Σβάβαρον την ίδια χρονιά. Ο Νάντοντ ξεκίνησε από τις Φερόες με κατεύθυνση τη Νορβηγία, αλλά στον δρόμο παρασύρθηκε από τα ρεύματα και κατέληξε σε κάποια ακτή της Ισλανδίας. Αποβιβάστηκε στο νησί και ανέβηκε σε κάποιο βουνό για να εντοπίσει ίχνη ανθρώπινης παρουσίας. Τότε διαπίστωσε ότι βρισκόταν σε ένα ακατοίκητο νησί και γύρισε στο πλοίο του. Ο Νάντοντ ονόμασε το νησί *Χώρα του Χιονιού* (Snaeland).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* History of Iceland

Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές
Κατηγορία:Ισλανδοί
Κατηγορία:Βίκινγκ
Κατηγορία:Νορβηγοί εξερευνητές
Ίνγκολφουρ Άρναρσον

Ο **Ίνγκολφουρ Άρναρσον** (νορβηγικά: Ingólfur Arnarson) μαζί με τον αδελφό του **Χιόρλεϊφ** ήταν οι πρώτοι που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Ισλανδία.

Τα δύο αδέλφια, έχοντας χάσει όλη τους την περιουσία στη Νορβηγία, ξεκίνησαν το 870 για να εγκατασταθούν στο νέο νησί. Στην διαδρομή οι δούλοι του Χιόρλεϊφ επαναστάτησαν και αφού τον σκότωσαν εγκαταστάθηκαν σε ένα κοντινό νησάκι. Ο Ίνγκολφουρ τους κατεδίωξε και τους σκότωσε όλους, και αυτοί ήταν οι πρώτοι φόνοι που έγιναν στην Ισλανδία. Ο Ίνγκολφουρ, αφού πρώτα εξερεύνησε το νησί για τρία χρόνια για να βρει την καλύτερη περιοχή για να εγκατασταθεί, το 874 δημιούργησε τον πρώτο οικισμό που σήμερα είναι το Ρέικιαβικ.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές
Κατηγορία:Ισλανδοί
Κατηγορία:Νορβηγοί εξερευνητές
Φλόκι Βίλκγερνταρσον

μικρογραφία|Χάρτης που δείχνει τα ταξίδια των πρώτων Σκανδιναβών στην Ισλανδία κατά τον 9ο αιώνα

Ο **Φλόκι Βίλκγερνταρσον** (ισλανδικά: *Flóki Vilgerðarson*) ήταν ο πρώτος Σκανδιναβός εξερευνητής της Ισλανδίας. Η ιστορία του τεκμηριώνεται στο χειρόγραφο *[[Βιβλίο του Αποικισμού]]* (ισλανδ.: *Landnámabók* ή *Landnáma*). Ωστόσο, το ακριβές έτος της άφιξής του εκεί δεν είναι σαφές.

Το 868, Φλόκι Βίλκγερνταρσον γνωρίζοντας τις προηγούμενες εξερευνήσεις των Γκάρνταρ Σβάβαρον και Γκρίμουρ Καμπάν ξεκίνησε αποστολή για να αποικήσει το νησί, συνοδευόμενος από την οικογένειά του, την σύζυγό του και τα παιδιά του. Από τη Δυτική Νορβηγία έφτασε στα Σέτλαντ όπου λέγεται ότι πνίγηκε η κόρη του. Συνέχισε το ταξίδι του, όπου αποβιβάστηκε στις Νήσους Φερόες όπου παντρεύτηκε μια από τις άλλες κόρες του. Εκεί πήρε τρία κοράκια για να τον βοηθήσουν να βρει τον δρόμο του προς την Ισλανδία. Αφού έπλευσε από τις Φερόες, ο Φλόκι άφησε τα κοράκια ελεύθερα. Το πρώτο επέστρεψε στις Φερόες. Αργότερα, το δεύτερο γύρισε στο πλοίο, αλλά το τρίτο πέταξε βορειοδυτικά και δεν επέστρεψε. Ο Φλόκι ήξερε ότι κοντά υπήρχε γη και έτσι ακολούθησαν το τρίτο κοράκι. Στην πορεία τους, είδαν έναν μεγάλο κόλπο. Ο Φλόκι ίδρυσε εκεί έναν χειμερινό καταυλισμό. Το καλοκαίρι ήταν πολύ καλό, οπότε ο Φλόκι δεν ήταν καλά προετοιμασμένος για τον κρύο χειμώνα που ακολούθησε. Αναμένοντας την άνοιξη, ο Φλόκι ανέβηκε στο υψηλότερο βουνό πάνω από τον καταυλισμό. Από εκεί, είδε ένα μεγάλο φιόρδ γεμάτο με πάγο. Έτσι, ονόμασε ολόκληρη τη γη Ísland  (Ισλανδία). Όταν ο Φλόκι και οι υπόλοιποι επέστρεψαν στη Νορβηγία, τους ρώτησαν για τη νέα γη που βρήκαν. Ο Φλόκι την θεωρούσε άχρηστη, όμως, αργότερα επέστρεψε και εγκαταστάθηκε εκεί για να ζήσει μέχρι το θάνατό του. 

Βίλκγερνταρσον
Βίλκγερνταρσον
Κατηγορία:Νορβηγοί εξερευνητές
Πατρέας

Ο ** Πατρέας** ή **Πατρεύς**, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ήταν επώνυμος και οικιστής ήρωας των Πατρών. Ο τάφος του υπήρχε στην αγορά της πόλης, μπροστά από το τοποθετημένο στο ύπαιθρο άγαλμα της Αθηνάς. 

Ήταν από το Σπαρτιάτικο γένος των Αγιαδών, ο Παυσανίας τον αναφέρει ως γιο του Πρευγένη, που ήταν γιος του Αγήνορος, που ήταν γιος του Αρέως, που ήταν γιος του Άμπυκα, που ήταν γιος του Πελία, που ήταν γιος του Αιγινήτη, που ήταν γιος του Δηρείτη, που ήταν γιος του Αρπάλου, που ήταν γιος του Αμύκλα, που ήταν γιος του Λακεδαίμονα. Αδελφός του ήταν ο Αθερίων.

Ο Πατρέας ήρθε στην Αχαΐα που κατοικούσαν ακόμα οι Ίωνες, αλλά είχαν εγκατασταθεί και Αχαιοί του Τισαμενού, επίσης με καταγωγή την Σπάρτη. Μετά το θάνατο του Τισαμενού σε μάχη από τους Ίωνες και τη φυγή αυτών η χώρα μοιράστηκε και κυβερνήθηκε ανάμεσα στους γιους του, ενώ στον Πρευγένη και τον Πατρέα δόθηκε η παράλια περιοχή, όπου σήμερα είναι η Πάτρα.

Ο Πατρέας εγκαταστάθηκε στην Αρόη, την οποία οχύρωσε και ανάγκασε και τους κατοίκους της Άνθειας και της Μεσσάτιδος να συνοικιστούν εκεί. Έτσι δημιούργησε μια νέα πόλη που την ονόμασε από το όνομά του «Πάτραι», της οποίας έγινε βασιλιάς.

## Πηγές
* [...] «Ἐπὶ τούτου. Πατρεῖ τῷ Πρευγένους κτίζοντι ἐν Ἀχαίᾳ πόλιν, ἥντινα Πάτρας καὶ ἐς ἡμᾶς καλοῦσιν ἀπὸ τοῦ Πατρέως τούτου, συνεπελάβοντο Λακεδαιμόνιοι τοῦ οἰκισμοῦ.» Παυσανίας, Λακωνικά, κεφάλαιο Β΄
* [...] «δὲ ὕστερον ἐκβαλόντων Ἴωνας, Πατρεὺς ὁ Πρευγένους τοῦ Ἀγήνορος ἐς μὲν Ἄνθειαν καὶ ἐς Μεσάτιν μὴ ἐνοικίζεσθαι τοῖς Ἀχαιοῖς ἀπεῖπε, περίβολον δὲ τείχους πρὸς τῇ Ἀρόῃ βαλόμενος μείζονα, ἵνα ἐντός οἱ τοῦ περιβόλου καὶ ἡ Ἀρόη γένηται, ὄνομα ἔθετο ἀφ' ἑαυτοῦ Πάτρας τῇ πόλει. Ἀγήνωρ δὲ ὁ πατὴρ τοῦ Πρευγένους Ἀρέως παῖς ἦν τοῦ Ἄμπυκος, ὁ δὲ Ἄμπυξ Πελίου τοῦ Αἰγινήτου τοῦ Δηρείτου τοῦ Ἁρπάλου τοῦ Ἀμύκλα τοῦ Λακεδαίμονος.» Παυσανία, Αχαϊκά
* [...] «Ἀχαιῶν δὲ ὕστερον ἐκβαλόντων Ἴωνας, Πατρεὺς ὁ Πρευγένους τοῦ Ἀγήνορος ἐς μὲν Ἄνθειαν καὶ ἐς Μεσάτιν μὴ ἐνοικίζεσθαι τοῖς Ἀχαιοῖς ἀπεῖπε, περίβολον δὲ τείχους πρὸς τῇ Ἀρόῃ βαλόμενος μείζονα, ἵνα ἐντός οἱ τοῦ περιβόλου καὶ ἡ Ἀρόη γένηται, ὄνομα ἔθετο ἀφ' ἑαυτοῦ Πάτρας τῇ πόλει. Ἀγήνωρ δὲ ὁ πατὴρ τοῦ Πρευγένους Ἀρέως παῖς ἦν τοῦ Ἄμπυκος, ὁ δὲ Ἄμπυξ Πελίου τοῦ Αἰγινήτου τοῦ Δηρείτου τοῦ Ἁρπάλου τοῦ Ἀμύκλα τοῦ Λακεδαίμονος»Παυσανία, Αχαϊκά

Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αχαΐας
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Φραγκίσκος Κάλμπος

Ο **Φραγκίσκος Κάλμπος** ή **Φραγκίσκος Άλμπος** ήταν Έλληνας ναυτικός από τη Χίο, μέλος του πληρώματος στο στόλο του Μαγγελάνου. Ήταν αξιωματικός και πλοηγός του "Βικτώρια", του μοναδικού απ' τα πέντε καράβια του Μαγγελάνου που γύρισε στην Ισπανία μετά τον περίπλου της Γης. Ο Κάλμπος διατηρούσε ημερολόγιο του ταξιδιού.

Κατηγορία:Έλληνες θαλασσοπόροι
Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές
Μιχαήλ (εξερευνητής)

Ο **Μιχαήλ** ήταν Έλληνας εξερευνητής που ήταν μαζί με τον Μαγγελάνο στο ταξίδι του για τον γύρο του κόσμου το 1519.

Ο Μιχαήλ καταγόταν από τη Ρόδο και ήταν στο πλοίο *Βικτώρια* το μοναδικό που επέστρεψε. Κατά την επάνοδό του τιμήθηκε από τον Ισπανό βασιλιά με τίτλο ευγενείας για τις υπηρεσίες του στην αποστολή αλλά το 1526 ονομάστηκε γενικός πλοηγός για τις Μολούκες.

Κατηγορία:Έλληνες θαλασσοπόροι
Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές
Επαμεινώνδας Δημόπουλος

Ο **Επαμεινώνδας Δημόπουλος** (**Pete E. J. Demas**) (1905 -1979) ήταν Έλληνας μηχανικός, που συμμετείχε στις αποστολές του Αμερικανού εξερευνητή Ρίτσαρντ Μπερντ στην Ανταρκτική, το 1928 -1930 και το 1934.

## Βιογραφικό
Ο Επαμεινώνδας Δημόπουλος γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 1905 στο χωριό Σιβίστα (παλιά ονομασία του Φενεού), στην ορεινή Κορινθία. Όταν ήταν περίπου δέκα χρονών εγκαταστάθηκε στην Αμερική όπου ζούσαν ήδη τα μεγαλύτερα αδέρφια του. Σπούδασε στο Τεχνικό Γυμνάσιο ΜακΚίνλυ (McKinley Technical Hihg School) ενώ παράλληλα έκανε διάφορες δουλειές για να μπορέσει να ζήσει.

Όταν ήταν είκοσι χρονών γνωρίστηκε με τον εξερευνητή Ρίτσαρντ Μπερντ (Richard Byrd), που ήταν πελάτης στο εστιατόριο που δούλευε ο αδερφός του Νίκος. Το 1926 συμμετείχε στην αποστολή του Μπερντ, κατά την οποία ο Αμερικανός εξερευνητής, μαζί με τον Φλόιντ Μπένεττ (Floyd Bennett), πραγματοποίησε μια πτήση 15 ωρών και 57 λεπτών με αναχώρηση και κατάληξη τη Σπιτσβέργη, και το 1927 στην οργάνωση της Διατλαντικής Πτήσης του Μπερντ.
Το 1928 -1930 πήρε μέρος στην Α’ Εξερεύνηση της Ανταρκτικής του Μπερντ (BAE I –first Byrd Antarctic Expedition) και το 1934 στη Β’. Κατά την παραμονή του στην Ανταρκτική στη δεύτερη αποστολή φρόντιζε για τη συντήρηση και σωστή λειτουργία του μηχανολογικού εξοπλισμού, ως επικεφαλής μηχανικός, υπό ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, στον κεντρικό σταθμό «Little America». Το χειμώνα του 1934, ο Δημόπουλος και άλλα δύο μέλη της αποστολής κατάφεραν να φτάσουν σε ένα σταθμό μετρήσεων, περίπου 160 χιλ. μακριά από την βάση «Little America», όπου ο Μπερντ διεξήγαγε μόνος του μετεωρολογικές παρατηρήσεις και αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας λόγω των αναθυμιάσεων από τη σόμπα, και να σώσουν τον εξερευνητή.

Το 1934 ο Δημόπουλος σπούδαζε στο ΜΙΤ αλλά μετά τη δεύτερη αποστολή του Μπερντ δεν επέστρεψε εκεί. Το 1937 έλαβε πτυχίο μηχανικού αεροσκαφών από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Το 1945 κατοχύρωσε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για πλάστιγγες βαρέων οχημάτων – μηχανημάτων.

Είχε εργαστεί στο πρώτο πολιτικό αεροδρόμιο της Ουάσινγκτον, το Hoover Field, καθώς και στο αεροπλάνο του Τσάρλς Λίντμπεργκ και στο Columbia των Chamberlin κ Levine. Επίσης εργάστηκε στις εταιρίες Douglas Aircraft κ Lockheed για περίπου τριάντα χρόνια.

Πέθανε στο Λος Άντζελες στις 17 Νοεμβρίου 1979.

Το όνομά του δόθηκε σε μια οροσειρά μήκους 15 χιλ.(Demas Range), στη Marie Byrd Land, καθώς και στη παγετώδη απόληξη, στη Θάλασσα του Άμουνδσεν, στην Ανταρκτική (Demas Ice Tongue).

## Παραπομπές


## Πηγή
*Επαμεινώνδας Δημόπουλος (1905 -1979), Ο Έλληνας που συμμετείχε στις εξερευνήσεις των πολικών ζωνών, του Ιωάννη Μιχαλακόπουλου, Περιοδικό Ιστορία εικονογραφημένη, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, τεύχος 598, Απρίλιος 2018.

Κατηγορία:Έλληνες εξερευνητές
Άντριγια Μοχορόβιτσιτς

Ο **Άντριγια Μοχορόβισιτς** (*Andrija Mohorovičić*, IPA ['ʌndɹɪja mɔhɔ'ɹɔvɪtʃɪtʃ], 23 Ιανουαρίου 1857 – 18 Δεκεμβρίου 1936) ήταν Κροάτης γεωλόγος, μετεωρολόγος και σεισμολόγος. Είναι γνωστός για την ανακάλυψη της επιφάνειας γεωσεισμικής ασυνέχειας Μοχορόβισιτς ή **Moho**, η οποία αποτελεί το σύνορο μεταξύ του γήινου φλοιού και του εξωτερικού μανδύα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κροάτες γεωλόγοι
Κατηγορία:Κροάτες μετεωρολόγοι
Κατηγορία:Κροάτες σεισμολόγοι
Κωλαίος ο Σάμιος

Ο **Κωλαίος** ήταν αρχαίος Έλληνας από τη Σάμο, που ανακάλυψε το Γιβραλτάρ τυχαία.

## Βιογραφία
Πηγαίνοντας στην Αίγυπτο σε κάποιο ταξίδι του, ο Κωλαίος έπεσε σε καταιγίδα και παρασύρθηκε από τους ισχυρούς ανέμους. Όταν επέστρεψε στη Σάμο, διηγούνταν έντρομος τα ύψους 70 μέτρων κύματα που αντιμετώπισε.

Η μοναδική μαρτυρία που έχουμε για τον Κωλαίο και το γεγονός είναι από τον Ηρόδοτο.

Κατηγορία:Έλληνες θαλασσοπόροι
Κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Ευθυμένης ο Μασσαλιώτης

Ο καταγόμενος από την Μασσαλία ***Ευθυμένης*** υπήρξε θαλασσοπόρος, εξερευνητής και γεωγράφος του 6ου ή 5ου π.Χ. αιώνα σύμφωνα με την επικρατέστερη σήμερα άποψη. Κάποιοι μελετητές ωστόσο τον θεωρούν νεώτερο και τον τοποθετούν στον 4ο π.Χ. αιώνα, στην εποχή περίπου που έζησε και ο επίσης θαλασσοπόρος συμπατριώτης του Πυθέας.

Ο Ευθυμένης ήταν ο δεύτερος γνωστός Έλληνας που, μετά τον Κωλαίο τον Σάμιο, πέρασε τις Ηράκλειες στήλες και ανοίχτηκε στην *Έξω Θάλασσα*. Εξερεύνησε τις ακτές της βορειοδυτικής Αφρικής φθάνοντας μέχρι τις εκβολές ενός μεγάλου ποταμού, του Νίγηρα ίσως ή πιθανότερα του Σενεγάλη. 

Περιέγραψε το ταξίδι αυτό σ' ένα βιβλίο με τίτλο *Περίπλους* (όπως μας πληροφορεί ο γεωγράφος Μαρκιανός)
 
από το οποίο διασώθηκε ένα μόνο απόσπασμα που αναφέρεται,  περίπου με τα ίδια λόγια, από τον φιλόσοφο Σενέκα.
 
και τον Πλούταρχο.
 
Σ' αυτό ισχυριζόταν ότι ο Νείλος πηγάζει από τον Ατλαντικό ωκεανό και ότι οι πλημμύρες του οφείλονται στην δύναμη των ετήσιων ανέμων που σπρώχνουν με ορμή τα νερά του ωκεανού μέσα στο ποτάμι. Φαίνεται πως στήριξε την πεποίθησή του αυτή στην παρατήρηση ότι και στον Σενεγάλη υπήρχαν κροκόδειλοι και ιπποπόταμοι (ζώα χαρακτηριστικά του Νείλου) και στο ότι στο σημείο εκείνο τα νερά της θάλασσας ήταν γλυκά (επειδή - όπως ξέρουμε σήμερα - το ρεύμα του Σενεγάλη εισχωρεί βαθειά μέσα στον ωκεανό). 
Η αντίληψη ότι ο Νείλος πηγάζει από τον ωκεανό και αφού διασχίσει ολόκληρη την Αφρική χύνεται στην Μεσόγειο, όσο παράδοξη και αν φαντάζει σήμερα, ήταν απολύτως συμβατή με τι γνώσεις *και κυρίως τους μύθους* της εποχής του Ευθυμένη.

Ο Ευθυμένης ο Μασσαλιώτης μνημονεύεται επίσης από τον Αθήναιο,
 
τον Ιωάννη τον Λυδό
  
και τον Αίλιο Αριστείδη (που επικαλείται παλαιότερη μαρτυρία του Εφόρου). 
Αντιθέτως, ο αναφερόμενος από τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα *Ευθυμένης* ως συγγραφέας κάποιου *Χρονικού* εικάζεται πως δεν ήταν ο θαλασσοπόρος Μασσαλιώτης, αλλά κάποιος άλλος συνονόματος του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες θαλασσοπόροι
κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές
Κατηγορία:Αρχαία Μασσαλία
Κάλαμος Αττικής

Ο **Κάλαμος** είναι χωριό της βορειοανατολικής Αττικής, νότια του Ωρωπού και βόρεια του Καπανδριτίου. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 1.824 κάτοικοι. Το επίνειό του είναι οι Άγιοι Απόστολοι, παραθεριστική περιοχή, με μεγάλη κίνηση τους καλοκαιρινούς μήνες. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ωρωπού.

## Περιγραφή
Ο Κάλαμος είναι χτισμένος σε κατάφυτη περιοχή της βορειοανατολικής Αττικής, σε απόσταση 39 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας. Περιτριγυρίζεται από σημαντικά μνημεία και αξιοθέατα. Ξεχωρίζει ανάμεσά τους το ιερομαντείο Αμφιαράειο. Αξιοθέατα της ευρύτερης περιοχής αποτελούν η Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος που τοποθετείται στον 6ο αιώνα και οι βυζαντινοί ναοί του Αγίου Νικολάου και της Αγίας Παρασκευής. Σημαντικότερη προσωπικότητα από τον Κάλαμο είναι ο Άγιος Τιμόθεος ο Επίσκοπος Ευρίπου που είναι και ο πολιούχος του οικισμού.

Πορεία του πληθυσμού:

## Διοικητικές μεταβολές
Ο Κάλαμος μετά την απελευθέρωση του ελληνικού κράτους μετονομάστηκε προσωρινά σε Περαία και αποτέλεσε έδρα του νεοσύστατου Δήμου Περαίας. Μετά το 1840 έδρα του δήμου έγινε ο Ωρωπός ενώ μετά το 1871 η Σκάλα Ωρωπού (ο δήμος μετονομάστηκε σε δήμο Ωρωπού). Το 1912 σχηματίστηκε η κοινότητα Καλάμου με έδρα τον Κάλαμο η οποία συμπεριέλαβε και τον παραλιακό οικισμό των Αγίων Αποστόλων. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο το 2007. Από την 1η Ιανουαρίου του 2010 ο Κάλαμος εντάχθηκε στον νέο δήμο Ωρωπού.

## Δήμαρχοι Καλάμου
Μοναδικός δήμαρχος ήταν ο Παναγιώτης Λίτσας (1952-2024).

## Δείτε επίσης
* Κοινότητα Καλάμου
* Αμφιαράειο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Ωρωπού, Κάλαμος
 

Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
Τραγούδι

**Τραγούδι** ονομάζεται η μουσική σύνθεση που περιλαμβάνει την ανθρώπινη φωνή, συνήθως συνοδευόμενη από μουσικά όργανα, η οποία εκτελεί στίχους. Το τραγούδι εκτελείται σε προκαθορισμένες νότες και με συγκεκριμένη μελωδία, από ένα, δύο (ντουέτο), τρία (τρίο) ή περισσότερα (συγκρότημα ή χορωδία) άτομα, που ονομάζονται τραγουδιστές ή τραγουδίστριες.

Οι στίχοι των τραγουδιών είναι συνήθως ποιητικής μορφής, με ομοιοκαταληξία ή και χωρίς, σε πρόζα. Θεματολογικά, μπορεί να σχετίζονται με τα συναισθήματα (κυρίως την αγάπη, τη θλίψη και τον θυμό), την κοινωνία, την πολιτική, και την θρησκεία.

Η κατηγοριοποίηση των τραγουδιών γίνεται με τη διάκριση των μουσικών ειδών. Άλλος τρόπος διαχωρισμού των τραγουδιών είναι αυτός της χρονολογικής προέλευσης, των μουσικών οργάνων, της στιχουργικής θεματολογίας και της μελωδίας που χρησιμοποιούνται, των συμμετεχόντων καλλιτεχνών και άλλα.

## Βλέπε επίσης
* Μουσική
* Μουσικό είδος
* Στίχος
* Ληντ, το τραγούδι στο πλαίσιο της λόγιας μουσικής

*
Κατηγορία:Τελετουργία
Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
Κατηγορία:Μουσικές συνθέσεις
Κατηγορία:Επαγγέλματα σχετικά με τη μουσική
Πέτρος Μαρτίνος

Ο **Πέτρος Μαρτίνος** ήταν Έλληνας θαλασσοπόρος.

Ο Πέτρος Μαρτίνος καταγόταν απο το Ηράκλειο της Κρήτης και γεννήθηκε περίπου το 1510-1516. Το 1540 ακολούθησε τον Πέδρο ντε Βαλντίβια στην κατάκτηση του Περού. Εγκαταστάθηκε στη Χιλή όπου παντρεύτηκε μια Ισπανίδα και έκανε 4 παιδιά. Έζησε μέχρι ηλικίας 90 χρόνων. 

Κατηγορία:Έλληνες θαλασσοπόροι
Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Αγρίδι Αροανίας Αχαΐας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: [[Αγρίδι Αχαΐας]]*

Το **Αγρίδι** είναι Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν αυτοτελής κοινότητα, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Αροανίας. Οι κάτοικοι του ασχολούνται επί το πλείστον με την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 92 κατοίκους. Κοντά στο χωριό βρίσκεται το Σοποτό (Αροανία) και το μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων. Η Τοπική Κοινότητα Αγριδίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 11,580 χμ² (2011).

## Ιστορία
Το όνομά του πιστεύεται ότι προήλθε από το αρχικό "Αγρίδιον" δηλαδή μικρός αγρός. Το χωριό πρωτοκατοικήθηκε τον 14ο αιώνα.

### Το Κάστρο της Παλαιορούμελης
Βορειοδυτικά του Αγριδίου, στην κορυφή του λόφου πάνω από την τοποθεσία "Παλιορούμελη" υπάρχει το ομώνυμο Φράγκικο κάστρο. Πρόκειται για μικρό οχυρό κτίσμα που χρησίμευε για την εγκατάσταση μικρής στρατιωτικής φρουράς των Φράγκων. Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι εκεί είναι θαμμένος χρυσός αργαλειός!  Στην κορυφή του λόφου και μέσα στα όρια του κάστρου, βρίσκεται το μεταγενέστερο ξωκλήσι Ανάληψη, σε πολύ καλή κατάσταση. Έχουν βρεθεί κατά καιρούς διάφορα ευρήματα, όπως  μία αξίνα 5 κιλών και άλλα. Ακριβώς στο κέντρο του κάστρου φαίνεται καθαρά το υδραγωγείο, με τη δεξαμενή όπου έφερναν νερό από την πηγή "Ιτιά", που βρίσκεται 1.000 περίπου μέτρα νότια,  στην πλαγιά της κορυφής  "Αϊ Θανάσης". Για σωλήνες χρησιμοποιούσαν αυλακωτά κεραμίδια της εποχής, επιχρισμένα με πωρόχωμα και αυγό αντί για ασβέστη. Κατά μήκος της απόστασης από την πηγή προς το κάστρο, φαίνονται ακόμη τα κεραμίδια, με τα οποία μεταφερόταν το νερό. Το κάστρο επικοινωνούσε οπτικά με άλλες οχυρές θέσεις της εποχής της Φραγκοκρατίας. Μέχρι σήμερα δεν έχει εξερευνηθεί από αρμόδια υπηρεσία.

## Λοιπά στοιχεία
Μέχρι το 1960 στο Αγρίδι λειτουργούσαν 8 νερόμυλοι από τους συνολικά 17 παλαιότερα. Στο χωριό υπάρχουν 2 εκπολιτιστικοί σύλλογοι με έδρες την Αθήνα και την Πάτρα. Το χωριό έχει σαν προστάτιδά του την Παναγία, και πανηγυρίζει στις 31 Αυγούστου, εορτή της καταθέσεως της Τίμιας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου.
## Πληθυσμός

## Δείτε επίσης
* Κάστρο Αγριδίου

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγριδίου Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγριδίου Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016.
* www.agridi.gr, ιστοσελίδα για το Αγρίδι

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Αλέσταινα Αχαΐας

Η **Αλέσταινα** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Τοπική Κοινότητας, της Δημοτικής ενότητας Αροανίας του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν αυτοτελής κοινότητα, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Αροανίας. Είναι σήμερα ένα χωριό με λίγους μόνιμους κατοίκους που το καλοκαίρι πολλαπλασιάζονται. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 13 μόνιμους κατοίκους. Οι ελάχιστοι κάτοικοι του ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Η τοπική κοινότητα Αλεσταίνης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 7,768 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Ιστορία
Η Αλέσταινα βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Οθωμανών μέχρι την Επανάσταση του 1821, εκτός από την περίοδο 1687-1715, οπότε ήταν υπό την κυριαρχία των Ενετών.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο και τον Εμφύλιο Πόλεμο ανοικοδομήθηκε αλλά μεγάλο ρεύμα του πληθυσμού εγκατέλειψε το χωριό. Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ο πληθυσμός του κατά τη θερινή περίοδο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Αροανίας - Αλέσταινα, aroania.gr. 08/09/2010. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 25/03/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αλέσταινας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αλεσταίνης Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Ανάσταση Αχαΐας

Η **Ανάσταση** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν αυτοτελής κοινότητα, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Αροανίας. Είναι χτισμένη στους πρόποδες του όρους Ζέμπι, παρυφάδας του Καλλιφωνίου, δίπλα σε δάσος από καστανιές. Η Ανάσταση απέχει 30 χλμ από τα Καλάβρυτα και κοντά στο χωριό βρίσκεται η Μονή Αγίων Θεοδώρων. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 71 μόνιμους κατοίκους. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. 
## Τοπική κοινότητα
Η Τοπική Κοινότητα Αναστάσεως είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 9,964 χμ² (2011). ). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Μονή Αγίων Θεοδώρων.
### Πληθυσμός

## Ιστορία
Το 1700 σε απογραφή των Ενετών αναφέρεται σαν **Αναστάσοβα** με 19 κατοίκους, και το 1896 με 272 κατοίκους. Το όνομα Αναστάσοβα διατηρήθηκε μέχρι το 1953, οπότε ο οικισμός μετονομάστηκε σε Ανάσταση. Το τοπωνύμιο είναι το πιθανότερο  σλαβικής προέλευσης. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ανάστασης Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αναστάσεως Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Αγράμπελα Αχαΐας

*Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Αγράμπελα Αιτωλοακαρνανίας]]*

Τα **Αγράμπελα** (παλιά ονομασία: **Πορετσό**) είναι ορεινό χωριό, έδρα πρώην κοινότητας του Νομού Αχαΐας, που μεταξύ των ετών 1997 - 2010 αποτέλεσε έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος του Δήμου Αροανίας στον ίδιο Νομό. Από το 2011 είναι έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας, του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων. Η ομώνυμη Τοπική Κοινότητα περιλαμβάνει και το χωριό Πλατανίτσα.

## Τοποθεσία
Τα Αγράμπελα (ή και **Αγράμπελη**) απέχουν 10 χλμ. από την έδρα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας, την πρώην κοινότητα Ψωφίδος και πιο συγκεκριμένα τον οικισμό Τριπόταμα. Είναι ορεινό χωριό, όπως και όλος ο δήμος, σε υψόμετρο 831 μέτρων και οι κάτοικοι ασχολούνται ως επί το πλείστον με την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 41 κατοίκους και 99 συνολικά η ομώνυμη πρώην κοινότητα. Κοντά στο χωριό υπάρχει η Μονή Παναγιά η Πορετσιώτισα (Μονή Πορετσού).

## Ιστορία
Στην αρχαιότητα η περιοχή ανήκε στην αρχαία Ψωφίδα.

Τα Αγράμπελα από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους ήταν δημοτικό διαμέρισμα του τότε Δήμου Λάμπειας, έως το 1912, όταν μαζί με την Πλατανίτσα έγιναν ανεξάρτητη κοινότητα. Κατά καιρούς με διάφορους νόμους την μία ανήκε στο Νομό Αχαΐας και την άλλη στο Νομό Ηλείας.

Σε απογραφή του 1700 αναφέρεται με 29 οικογένεις, το 1935 με 159 κατοίκους, το 1896 με 268 κατοίκους και το 1951 με 155 κατοίκους.

Από τα Αγράμπελα κατάγονται οι αγωνιστές του 1821, Γιάννης Πορετσάνος και Αναγνώστης Τριανταφυλλόπουλος.
## Τοπική Κοινότητα
Η Τοπική Κοινότητα Αγραμπέλων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 25,466 χμ² (2011). 
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγραμπέλων Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αγραμπέλων Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 25/03/2016.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Δεσινό Αχαΐας

Το **Δεσινό** (παλαιότερη ονομασία: **Τεσινόν**) είναι Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν αυτοτελής κοινότητα, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Αροανίας. Είναι χτισμένο στους πρόποδες του Ερύμανθου. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 37 μόνιμους κατοίκους.

## Ιστορία
Η ονομασία του είναι αναγραμματισμός της λέξης *στενό*. Το χωριό είναι σχετικά νέο. Η περιοχή στην οποία βρίσκεται, ήταν μετόχι της Μονής Ευαγγελίστριας και το χωριό δημιουργήθηκε από κτηνοτρόφους οι οποίοι έτρεφαν τα ζώα τους στις ιδιοκτησίες της Μονής. Κατά την απογραφή του 1900 είχε 174 κατοίκους.

Στο Δεσινό γεννήθηκε ο μητροπολίτης Κεφαλληνίας Δαμασκηνός Πολυδώρου (1852 - 1933).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Καμενιάνοι Αχαΐας

Οι **Καμενιάνοι** είναι χωριό και κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας.

Το χωριό βρίσκεται σε μια βουνοπλαγιά στο ανατολικό τμήμα του ορεινού όγκου του Ερυμάνθου. Στην Τοπική Κοινότητα Καμενιάνων ανήκει και ο οικισμός του Δροβολοβού.

Παλαιότερα ήταν αυτοτελής κοινότητα της Επαρχίας Καλαβρύτων, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Αροανίας, έως και την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» όπου εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων.

Στους Καμενιάνους βρίσκεται η πηγή «Μεγάλη Βρύση» που είναι η μεγαλύτερη του Ερύμανθου ποταμού. Στο χωριό λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο που στεγάζεται στο κτίριο του πρώην Δημοτικού Σχολείου.

Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 85 μόνιμους κατοίκους, ενώ η ομώνυμη τοπική κοινότητα αριθμούσε 121.

## Ιστορία - Ονομασία
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από την λέξη *Κάμινος* ή *Καμινιάζω* η οποία ανάγεται στον 4ο-5ο αι. π.Χ. Ο λαογράφος Νικόλαος Πολίτης, πρόεδρος της επιτροπής τοπωνυμίων, αναφέρει σε έγγραφό του το 1916 ότι η ονομασία *Καμενιάνοι* προέρχεται από το όνομα παλαιάς Βυζαντινής οικογένειας.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, στην περιοχή «Καπρίβαινα» ο Ηρακλής κατέφερε και έπιασε τον Ερυμάνθιο κάπρο. Έχει βρεθεί πλήθος αρχαίων ερειπίων ναών και νεκροταφείων, καθώς και μεταξύ άλλων ειδώλιο της Θεάς Αφροδίτης. Εκεί βρίσκεται το Σπήλαιο της Παναγίας Δροβολοβού όπου το 1825 έμεινε κλεισμένος ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Ο χώρος χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα για λατρευτικούς σκοπούς.

Στο Δροβολοβό επίσης σώζεται ο πύργος των Βερροίων, κτίσμα του 1780 περίπου.

Από τους Καμενιάνους ήταν ο αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Ξενοχρήστος Νικολόπουλος (Καμενιανίτης).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Πασχαλινά αβγά

thumb|225px|Πασχαλινά αβγά
εναλλ.=ΑΒΓΑ|μικρογραφία|ΠΑΣΧΑΛΙΑ
Τα **πασχαλινά αβγά** είναι μέρος των Πασχαλινών εθίμων, είτε βαμμένα κόκκινα αβγά, είτε σοκολατένια αβγά.

## Παραδοσιακά αβγά
Στην Ελλάδα τα αβγά αυτά βάφονται κατά κύριο λόγο κόκκινα (αν και δεν είναι ασυνήθιστη ποικιλία χρωμάτων ή και σχεδίων), ενώ σε άλλες χώρες τα αβγά βάφονται σε περισσότερα χρώματα, αρκετές φορές με περίτεχνα σχήματα.

Τα αβγά βάφονται παραδοσιακά τη Μεγάλη Πέμπτη και αρχίζουν να καταναλώνονται την Κυριακή του Πάσχα.

## [[Τσούγκρισμα]] των αβγών

Μέρος του εθίμου των πασχαλινών αβγών είναι και το **τσούγκρισμα**. Πριν από την κατανάλωσή τους, ιδιαίτερα στο πασχαλινό τραπέζι, ο καθένας διαλέγει το δικό του αβγό και το τσουγκρίζει με αυτό άλλου. Όποιος έχει το αβγό που δεν έσπασε, το τσουγκρίζει στη συνέχεια με το αβγό τρίτου και ούτω καθεξής μέχρι να αναδειχθεί αυτός που έχει το πιο ισχυρό αβγό.

Χαρακτηριστική στιγμή του εθίμου στην πασχαλινή επικαιρότητα είναι το τσούγκρισμα των αβγών των πολιτικών αρχηγών οι οποίοι περνούν την ημέρα του Πάσχα σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Σε αυτή την περίπτωση (η οποία συνήθως απαθανατίζεται με τηλεοπτική κάλυψη), ο πολιτικός αρχηγός τσουγκρίζει αβγά με όλο το στρατιωτικό προσωπικό.

## Σοκολατένια αβγά
right|thumb|225px|Σοκολατένια πασχαλινά αβγά με περιτύλιγμα
Μέρος των σύγχρονων πασχαλινών εθίμων είναι και τα σοκολατένια πασχαλινά αβγά, τα οποία συνήθως προσφέρονται σε παιδιά και περιέχουν μικρά παιχνίδια.

## Βαφή των αβγών
Σήμερα κυκλοφορούν ειδικές βαφές που δίνουν έντονα ομοιόμορφα χρώματα.
Εκτός από τις βαφές αυτές υπάρχουν και παραδοσιακοί τρόποι βαψίματος όπως με ξερά φύλλα κρεμμυδιού με τα οποία τα αβγά παίρνουν ένα ελαφρύ κεραμιδί χρώμα. Εναλλακτικά, μπορεί να καλυφθεί με φύλλα κρεμμυδιού το αβγό, να το τυλίξει και να το δέσει σφιχτά μέσα σε ένα μικρό δίχτυ ή σε μία κάλτσα και να το βάλει στη βαφή με αποτέλεσμα να βγαίνουν διάφορα σχέδια στα μέρη που εφάπτεται το φύλλο και δεν πηγαίνει η βαφή.

## Στόλισμα πασχαλινών αβγών
Υπάρχουν πλέον πολλοί τρόποι διακοσμήσεως των πασχαλινών αβγών. Εκτός από την πολυχρωμία που μπορεί να δημιουργηθεί (εκτός του κόκκινου χρώματος), ένας τρόπος είναι τα αυτοκόλλητα που υπάρχουν στις συσκευασίες των χρωμάτων που χρησιμοποιούνται από τον περισσότερο κόσμο.

Παραδοσιακός τρόπος με τον οποίο οι νοικοκυρές στόλιζαν τα πασχαλινά αβγά ήταν με μικρά φύλλα από διάφορα φυτά όπως τριανταφυλλιάς, τριφυλλιού , τσουκνίδας  που τα τοποθετούσαν επάνω στα αβγά  πριν τα βάψουν και τα στερέωναν  τυλίγοντας τα με τούλι και δένοντας τα  σφικτά  ένα ένα . Έπειτα έβαφαν τα αβγά με κόκκινο χρώμα.

Πασχαλινά αβ
Αβγά
Πλάκα Αχαΐας

Η **Πλάκα** (παλιά ονομασία: **Μορόχοβα**) είναι Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν αυτοτελής κοινότητα, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Αροανίας. Το χωριό είναι χτισμένο στην αριστερή όχθη του δυτικού Ερύμανθου ποταμού. Συγκεκριμένα βρίσκεται στους πρόποδες του "Προφήτη Ηλία", παρυφάδας του Ερύμανθου, σε υψόμετρο 655-830 μέτρων. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 99 μόνιμους κατοίκους.

## Ιστορία
Το χωριό είναι παλιό και υπήρχε πριν την Τουρκοκρατία. Στα παλιά χρόνια ήταν ένας σημαντικός σταθμός παραγωγής καλή ποιότητας καπνού έτσι στην περιοχή το έλεγαν και Καπνοχώρι. Γνώρισε τη μανία των Γερμανών κατά την κατοχή τους στην Ελλάδα. Στο πέρασμα τους από εκεί έκαψαν μερικά από τα σπίτια της.

## Το χωριό σήμερα
Η Πλάκα ξέφυγε από τον μαρασμό και την εγκατάλειψη που χτύπησαν τόσο βαθιά πολλά χωριά του πρώην Δήμου Αροανίας. Αρκετοί νέοι του χωριού παρέμειναν εκεί, ασχολούμενοι ιδιαίτερα με την κτηνοτροφία και τα οικοδομικά επαγγέλματα, καθώς και άλλες εργασίες. Ο επισκέπτης ακολουθώντας το δρόμο Τριποτάμων - Αγραμπέλων μπορεί να γνωρίσει τις ιδιαιτερότητες του χωριού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).

## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αροανίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων