open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ροθίλδη, ηγουμένη του Μπουξιέρ

Η **Ροθίλδη** ή Ροτίλδη, γαλλ.: *Rothilde* (άκμασε 937 - 966) από τον Οίκο των Ροργονιδών (κατά μία εκδοχή), ήταν Βενεδικτίνη μοναχή και η πρώτη ηγουμένη του αβαείου του Μπουξιέρ (Bouxières).

Η Ροθίλδη γεννήθηκε σε ευγενική οικογένεια, πιθανώς από τους Μποζονίδες (άλλη εκδοχή).   Σύμφωνα με μία υπόθεση, ήταν κόρη του κόμη Ούγου του Μπουρζ και της Ροθίλδης των Καρολιδών, κόρης του βασιλιά Καρόλου Β΄ του Φαλακρού. Το ότι ανήκε στην υψηλότερη τάξη ευγενών επιβεβαιώνεται από ένα διάταγμα του βασιλιά Όθωνα Α΄ του Μεγάλου το 965. 

Η μονή του Μπουξιέρ ιδρύθηκε από τον Γκωζλέν επίσκοπο του Τουλ (κυβέρνησε 922-966) για κάποιες γυναίκες ευλαβείς από το αβαείο του Σαιν-Εβρ (Saint-Èvre). Εγκατέστησε τη Ροθίλδη ως την πρώτη ηγουμένη τους.   Ωστόσο, το σωζόμενο καταστατικό της 13ης Ιανουαρίου 937 έχει παραποιηθεί, αν δεν πρόκειται για κατάφωρη πλαστογραφία.  Παρ' όλα αυτά, η ημερομηνία δεν είναι μακριά, καθώς η παλαιότερη αναφορά στη Ροθίλδη ως ηγουμένη σε αυθεντικό διάταγμα είναι από τον Οκτώβριο του 937.  Αν και η νέα μονή υπαγόταν άμεσα στον επίσκοπο και η Ροθίλδη κατείχε τον τίτλο τής ηγουμένης (), ήταν επίσης κατά κάποιο τρόπο υπό έναν προστάτη (*In commendam)* ηγούμενο (), τον Οντάλρικ, επίσης ηγούμενο του Σαιν-Ζομ (Saints-Geosmes). 

Σύμφωνα με το έργο του Ιωάννη του Σaiν-Αρνούλ «*Η Ζωή του Ιωάννη του Γκορζ»*, πριν γίνει ηγουμένη, η Ροθίλδη ζήτησε την πνευματική συμβουλή ενός ερημίτη ονόματι Ουμβέρτου, ο οποίος ζούσε σε ένα κελί στο Βερντέν και είχε δύο αναχωρητές μεταξύ των οπαδών του.    Όταν ο Ουμβέρτος στη συνέχεια ονομάστηκε ηγούμενος του Σαιντ-Εβρ, πιθανότατα το έκανε μέσω της επιρροής της Ροθίλδης.  Η Ροθίλδη αναφέρεται σε πολλά καταστατικά ως ηγουμένη,  συμπεριλαμβανομένης της επιβεβαίωσης της τοποθέτησής της από τον πάπα Στέφανο Η΄ το 941.  Η τελευταία αναφορά της γίνεται σε ένα διάταγμα του 966, όταν ο Φρειδερίκος Α΄ δούκας της Άνω Λωρραίνης βρήκε την εύνοιά της σε μία διαμάχη για περιουσία στο Μιρεκούρ.  Μέχρι το 977, υπήρχε μία νέα ηγουμένη, η Eρμενγάρτις. 

## Αναφορές

## Έργα που αναφέρονται

*
*
*
*
*

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 

ΚΑτηγορία:Οίκος των Ροργονιδών
Ναός Σινγκάσαρι

μικρογραφία|300x300εσ| Κάτοψη του ναού Σινγκασάρι (περίπου 1901)
Ο **ναός Σινγκασάρι** είναι ένας συγκρητικός ινδοβουδιστικός ναός του 13ου αιώνα ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή Σινγκοσάρι του Μαλάνγκ, στην ανατολική Ιάβα της Ινδονησίας.

## Θέση
Ο ναός Σινγκασάρι βρίσκεται στην Τζαλάν Κερτανεγκάρα, στο χωριό Καντιρένγκο της περιοχής Σινγκοσάρι, 10 περίπου χιλιόμετρα βόρεια της πόλης Μαλάνγκ, στην κοιλάδα ανάμεσα σε δύο οροσειρές, την Τένγκερ-Μπρόμο στα ανατολικά και την Αριούνο-Βέλιρανγκ στα δυτικά, σε υψόμετρο 512 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο προσανατολισμός του ναού είναι βορειοδυτικός προς το όρος Αρτζούνο. Συνδέεται με το ιστορικό βασίλειο Σινγκασάρι της ανατολικής Ιάβας, καθώς η τοποθεσία γύρω από τον ναό πιστεύεται ότι είναι το κέντρο της ιαβαϊκής αυλής των Σινγκασάρι.

## Ιστορία
Ο ναός αναφέρεται στο ιαβαϊκό ποίημα Ναγκαρακρετάγκαμα canto 37:7 και 38:3, καθώς και στην επιγραφή Gajah Mada του 1351 η οποία βρέθηκε στην αυλή του ναού. Σύμφωνα με αυτές τις πηγές, το κτίσμα είναι ο ταφικός ναός του βασιλιά Κερταναγκάρα (ο οποίος βασίλευσε από το 1268 έως το 1292), του τελευταίου βασιλιά της δυναστείας των Σινγκασάρι, και του οποίου η δολοφονία το 1292 από τον Τζαγιακατγουάνγκ του Γκέλανγκ-γκέλανγκ οδήγησε τελικά στην εγκαθίδρυση της κυριαρχίας των Ματζαπαχίτ.

Η ημιτελής κατάσταση του ναού είναι ορατή από την ημιτελή κεφαλή Κάλα πάνω από την κάτω είσοδό του. Ο ναός βλέπει προς τα βορειοδυτικά. Το κατώτερο επίπεδο είναι το σαϊβικό, αλλά ο ναός έχει και έναν δεύτερο σηκό στο ανώτερο επίπεδο, το οποίο ήταν βουδιστικό αφιέρωμα. 

Τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του ναού είναι: 

* Ένα ζευγάρι κολοσσιαίων Ντβαραπάλα --γιγαντιαία μονολιθικά αγάλματα που θεωρούνται φύλακες των βασιλικών νεκροταφείων των Σινγκασάρι
* Μια καλοσχηματισμένη Κάλα στη δυτική άνω όψη
* Ένα μεγάλο πρωτότυπο άγαλμα του θεού Σίβα ως Μπατάρα Γκουρού (ή, ίσως, του Σίβα ως Αγκάστια) στο κάτω νότιο σηκό.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Candi_Singosari,_Shiva_1336.jpg|εναλλ.=Shiva as Batara Guru or Rsi Agastya, Singhasari| Ο Σίβα ως Μπατάρα Γκουρού ή ως Αγκάστια
Αρχείο:Candi_Singosari,_Kala_1335.jpg|εναλλ.=Kala's head above the portal of Singhasari temple| Κεφαλή Κάλα πάνω από την πύλη του ναού Σινγκασάρι
Αρχείο:Candi_Singosari,_Dvarapala_1326.jpg|εναλλ.=One of a pair of dvarapalas| Ένα από τα δύο Ντβαραπάλα του ναούύ


## Παραπομπές

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ινδονησία
Κατηγορία:Βουδιστικοί ναοί
Κατηγορία:Ινδουιστικοί ναοί
Ούγος Α΄ του Μαιν

Ο **Ούγος Α΄**, γαλλ.: *Hugues comte du Maine* (10ος αι.) από τον Οίκο των Ουγονιδών, ήταν κόμης του Μαιν (κυβέρνησε 900–933). Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Μαιν π. 900.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρογήρου κόμη του Μαιν, και της Ροθίλδης, κόρης του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού.  Διαδέχθηκε τον πατέρα του   Με τον γάμο τής αδελφής του Ιουδήθ με τον Ούγο τον Μέγα κάποια στιγμή πριν από το 917, ο Ούγος έγινε σύμμαχος των Ροβερτιδών, τερματίζοντας μία μακρά περίοδο εχθρότητας μεταξύ τους.  Γύρω στο 922 ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ ο Απλός απέσυρε τη δικαιοδοσία (benficium) της μονής του Σελ (Celles) από τη Ροθίλδη, μητέρα τού Ούγου και πεθερά τού Ούγου του Μεγάλου, για να το δώσει σε μία αγαπημένη του, την Χαγκάνο.  Η ευνοιοκρατία που έδειξε η Χαγκάνο προκάλεσε μεγάλη δυσαρέσκεια, και οδήγησε, εν μέρει, σε μία εξέγερση εναντίον του Καρόλου Γ΄ του Απλού, που έφερε στον θρόνο τον Ροβέρτο Α΄ της Γαλλίας.  Ακόμα και μετά το τέλος τής αδελφής του, όταν ο Ούγος ο Μέγας νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, παρέμεινε οπαδός των Ροβερτιδών.

## Οικογένεια
Με τη σύζυγό του, αγνώστου ονόματος, πιθανότατα από τον Οίκο των Ροργονιδών, είχε:
* Ούγος Β΄, κόμης του Μαιν (απεβ. πριν από το 991). 

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Κόμητες του Μαιν
Κατηγορία:Οίκος των Ουγονιδών
Κηδείες στο Νταγκμπόν

Οι **[[Κηδεία|κηδείες]] στο [[Βασίλειο του Νταγκμπόν|Νταγκμπόν]]** είναι παρόμοιες με τις παραδοσιακές κηδείες της δυτικής Αφρικής, αλλά με μοναδικά χαρακτηριστικά από τις πρακτικές των Νταγκμπάμπα, εμποτισμένες με αιώνες πολιτισμικών ανταλλαγών με τελετουργίες Τζανάζα.  Πολυάριθμοι ανθρωπολόγοι μελετητές έχουν προσπαθήσει να διακρίνουν ποιες πρακτικές έχουν ισλαμικές ρίζες και ποιες είναι πιο καθαρά από το Νταγκμπόν.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ταφικά έθιμα
Τιντάνα

**Τιντάνα** είναι ένας τίτλος των ιστορικών ηγεμόνων του βασιλείου του Νταγκμπόν και πολλών άλλων συγγενών λαών της δυτικής Αφρικής.  Οι τιντάνα κυβερνούσαν τα εδάφη της περιοχής αυτής πριν από την συγκέντρωση των εξουσιών από τον Νάα Γκμπέβαα και τους απογόνους του.  Οι ιστορικοί ρόλοι των τιντάνα ήταν θρησκευτικοί και πνευματικοί, αν και αυτό έχει αλλάξει, καθώς οι τιντάνα, όπως και οι ταμάλε ντακπέμπα, λάμβαναν ενεργό μέρος στην παραδοσιακή πολιτική διακυβέρνηση.  Οι τιντάνα δεν διορίζονται από τον Γιάα Νάα, αν και βρίσκονται υπό την εξουσία του. 

## Ετυμολογία
Η λέξη "τιντάνα" προέρχεται από τις λέξεις της γλώσσας Νταγκμπάνλι: τινγκ (γη/χωριό/πόλη) και "ντάνα (άρχοντας/ιδιοκτήτης).  

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βασιλικοί τίτλοι
Ούγος Δ΄ του Μαιν

Ο **Ούγος Δ΄**, γαλλ.: *ugues IV comte du Maine* (απεβ. στις 25 Μαρτίου 1051) Οίκο των Ουγονιδών, ήταν κόμης του Μαιν από το 1036 έως το 1051.

## Βιογραφία
Ο Ούγος Δ΄ ήταν γιος του Ερβέρτου Α΄ κόμη του Μαιν, . Ήταν ανήλικος μετά το τέλος τού πατέρα του (1036), επομένως γεννήθηκε μεταξύ 1018 και 1022. Ο Χέρμπερτ Μπάκο, ο θείος του και υποστηρικτής των Ανδεγαυών, ενήργησε ως επίτροπος. 

Ο επίσκοπος του Λε Μαν, Ζερβαί ντε Σατώ-ντι-Λουάρ, ήταν οπαδός του αντίπαλου Οίκου των Μπλουά.  Ο επίσκοπος και ο επίτροπος συγκρούστηκαν, με αποτέλεσμα την απέλαση του Χέρμπερτ μέσω λαϊκής συνόδου.  Στη συνέχεια, ο Ζερβαί διακήρυξε την ενηλικίωσή του και κανόνισε έναν γάμο γι αυτόν με την Μπέρτα του Μπλουά. 

Ο Χέρμπερτ, σε αντίθεση με τους προκατόχους του, ακολούθησε τη συμβουλή τού επισκόπου του.  Ο Ζερβαί, σε αντίθεση με τον θείο του τον οποίο διαδέχθηκε,  Αβεσγώδ ντε Μπελέμ (ο οποίος ήταν οπαδός των κομήτων του Ανζού) ήταν σύμμαχος των κομήτων του Μπλουά.  Ο Ούγος, αναμφίβολα υποστηρίζοντας τον επίσκοπό του, ενεπλάκη σε αρκετούς πολέμους με τον Γοδεφρείδο Β΄ Μαρτέλο κόμη του Ανζού στην κοιλάδα του Λουάρ.  Λίγο μετά το τέλος του Ούγου Δ΄, στις 26 Μαρτίου 1051,  ο Ζερβαί αναζήτησε καταφύγιο στη Νορμανδία, αφού εκδιώχθηκε από το Μαιν.  Η επιτυχία του Ζερβαί στην ενίσχυση της επισκοπής του Λε Μαν οδήγησε στην υποβάθμιση της κομητείας του Μαιν, η οποία οδήγησε στην απορρόφηση τής κομητείας από τις επικράτειες του Ανζού και της Νορμανδίας. 

## Οικογένεια
Ο Ούγος νυμφεύτηκε π. το 1046 την Μπέρτα του Μπλουά, η οποία ήταν χήρα του Αλαίν Γ΄ δούκα της Βρετάνης,  και κόρη του Όντο Β΄ κόμη του Μπλουά και της Ερμενγάρδης της Ωβέρνης. 

Τα παιδιά τους ήταν:
* Ερβέρτος Β΄, κόμης του Μαιν (απεβ. 1062). 
* Μαργαρίτα (π. 1045 - 1063), αρραβωνιασμένη με τον Ροβέρτο Β΄ Κέρθοζ δούκα της Νορμανδίας. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Κόμητες του Μαιν
Κατηγορία:Οίκος των Ουγονιδών
Ούγος Β΄ του Μαιν

Ο **Ούγος Β΄**, γαλλ.: (920 – πριν το 992) από τον Οίκο των Ουγονιδών, ήταν κόμης του Μαιν, γιος του Ούγου Α΄ κόμη του Μαιν, και άγνωστης μητέρας.  Ήταν, όπως και ο πατέρας του, υποτελής τού θείου του, Ούγου του Μεγάλου.

Μετά το τέλος του Ούγου του Μεγάλου, ο Ούγος Β΄ συμμάχησε με τον Φούλκωνα Β΄ τον Καλό κόμη του Ανζού, και τον Θεοβάλδο τον Κατεργάρη, κόμη του Μπλουά. Ο Ούγος Β΄ αργότερα ενώθηκε με τον γιο τού Θεοβάλδου, Όντο Α΄, εναντίον του Σενφρουά, επισκόπου του Λε Μαν. Ο Ούγος Β΄ και ο Όντο Α΄ αναγκάστηκαν να φύγουν, και να αναζητήσουν καταφύγιο στον Μπουσάρ Α΄ κόμη του Βαντόμ, στις περιοχές που σχηματίζουν το Μπα-Βαντομουά.

Το 939 πολέμησε στο πλευρό του Αλαίν Β΄ δούκα της Βρετάνης, και του Ιουδικαέλ Βερεγγάριου εναντίον των Βίκινγκ στη μάχη του Τρανς-λα-Φορέ.  

Ο Ούγος Β΄ και η σύζυγός του απέκτησαν: τον 
* Ούγο Γ΄, κόμη του Μαιν,  τον 
* Φουλκ του Μαιν, (απεβ. μετά το 992) και τον 
* Χέρμπερτ «Μπάκο» του Μαιν (απεβ. μετά το 1046),  επίτροπος του Ούγου Δ΄ κόμη του Μαιν. 

Τον Ούγο διαδέχθηκε ως κόμης του Μαιν ο γιος του, Ούγος Γ΄.

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 
* Mueller-Vollmer, Tristan; Wolf, Kirsten, eds. (2022). "Chronology". Vikings: An Encyclopedia of Conflict, Invasions, and Raids. ABC-CLIO.

Κατηγορία:Κόμητες του Μαιν
Κατηγορία:Οίκος των Ουγονιδών
Ούγος Γ΄ του Μαιν

Ο **Ούγος Γ΄**, γαλλ.: *Hugues III comte du Maine* (π. 960 - π. 1015) Οίκο των Ουγονιδών, έγινε κόμης του Μαιν μετά το τέλος τού πατέρα του, Ούγου Β΄, π. 991.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ούγου Β΄ κόμη του Μαιν και διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Μαιν . Κατασκεύασε το φρούριο στο Σαμπλέ, αλλά μέχρι το 1015 κατέληξε να βρίσκεται στην κατοχή των υποκόμητων του Μαιν.  Ήταν υποστηρικτής του Ριχάρδου Β΄ δούκα της Νορμανδίας . Συμμάχησε με τον Όντο Β΄ κόμη του Μπλουά, πολέμησε εναντίον των βασιλέων Ούγου Καπέτου και Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας, αλλά αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον κόμη του Ανζού ως επικυρίαρχό του. Κατά την πολιορκία του Τιλιέρ, ο Ούγος Γ΄ γλίτωσε οριακά από τις Νορμανδικές δυνάμεις που τον καταδίωκαν, μεταμφιεσμένος σε τοπικό βοσκό.  Καθ' όλη τη διάρκεια του 10ου αι., η δυναστεία των κομήτων του Μαιν (των Ουγονιδών), της οποίας μέλη ήταν ο Ούγος Γ΄, ο πατέρας του Ούγος Β΄ και ο παππούς του Ούγος Α΄, αγωνίστηκε να ελέγξει τόσο την πόλη του Λε Μαν όσο και την ανάθεση (περιβολή) εκκλησιαστικών αξιωμάτων  , και σε αυτή την προσπάθεια βρισκόταν σε σχεδόν συνεχή πόλεμο με τους επισκόπους του Λε Μαν, ιδίως τον Σεγενφρίδο και τον Αβεσγώδο.  Μεταξύ 995 και 1015, ο Ούγος Γ΄ δώρισε αρκετές ιδιοκτησίες, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων αμπελώνων και τριών μύλων στο Λε Μαν, στους μοναχούς του Μον Σεν Μισέλ στη Νορμανδία.  Όταν ο ηγούμενος Χιλδεβέρτ τον προσέγγισε το 1014 ζητώντας περισσότερες εκτάσεις γης στην περιοχή του Λε Μαν, ο Ούγος Γ΄ παραχώρησε γενναιόδωρα τη γη του Βουάβρ και τοποθέτησε προσωπικά την προσφορά στο βωμό στο Μον Σεν Μισέλ.  Ο Ούγος Γ΄ απεβίωσε  . 
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ|Χάρτης της κομητείας του Μαιν.

## Οικογένεια
Ενώ το όνομα τής συζύγου του δεν είναι γνωστό, είναι πολύ πιθανό να ήταν αδελφή της Ιουδήθ των Ρεν, συζύγου του Ριχάρδου Β΄ δούκα της Νορμανδίας.  Ο γιος τους ήταν:
* Ερβέρτος Α΄ κόμης του Μαιν, ο οποίος τον διαδέχθηκε.

## Αναφορές

## Σημειώσεις

Κατηγορία:Κόμητες του Μαιν
ΚΑτηγορία:Οίκος των Ουγονιδών
Φουλκράντ της Αρλ

Ο **Φουλκράντ**, γαλλ.: *Fulcrad comte d' Arles* (9ος αι.) ήταν κόμης της Αρλ στα μέσα του 9ου αι., στον οποίο ανατέθηκε η στρατιωτική διοίκηση των άλλων κόμητων της Προβηγκιανής χώρας και ο τίτλος του δούκα (λατινικά *dux*).   Η καταγεγραμμένη δράση του έλαβε χώρα μετά τη συνθήκη του Βερντέν (843), όταν η Προβηγκία βρισκόταν στα νότια του βασιλείου της Μέσης Φραγκίας, υπό την κυριαρχία του βασιλιά Λοθάριου Α΄. Ως ηγεμόνας στην Προβηγκία, φαίνεται ότι διαδέχθηκε τον Γκερέν. 

Το 845 ο Φουλκράντ ηγήθηκε των κομήτων της Προβηγκίας σε επανάσταση εναντίον του Λοθάριου Α΄. Ο βασιλιάς κατέβηκε και τον ανάγκασε να παραδοθεί.  Τα βόρεια *[[Μπερτινιανά Χρονικά|Χρονικά του Σαιν-Μπερτέν]]* αναφέρουν ότι «ο κόμης Φουλκράντ και οι άλλοι Προβηγκιανοί απέτυχαν να σφετεριστούν όλη την εξουσία στην Προβηγκία από τον Λοθάριο».  Τα Γερμανικά *Χρονικά της Φούλντα* δίνουν στον Φουλκράντ τον τίτλο του δούκα: «Ο Λοθάριος δέχτηκε την παράδοση του δούκα της Αρλ και των υπόλοιπων κομήτων της ομάδας, που σχεδίαζαν να εξεγερθούν, και διοίκησε την Προβηγκία σύμφωνα με τις δικές του επιθυμίες».  Ο Φουλκράντ συμφιλιώθηκε με τον βασιλιά τον επόμενο χρόνο (846), όταν συνόδευσε τον Λοθάριο σε μία στρατιωτική εκστρατεία εναντίον των Σαρακηνών της Ιταλίας. 

Η εξέγερση του Φουλγκράντ έλαβε χώρα σε μία εποχή που η Προβηγκία δεχόταν ολοένα και περισσότερες επιθέσεις από ξένους. Το 842 οι Σαρακηνοί επιτέθηκαν στη Μασσαλία και την Αρλ, και το 848 η Μασσαλία δέχτηκε επίθεση από Βυζαντινούς (Έλληνες) πειρατές.  Το 859 η Αρλ οχυρώθηκε ενάντια στις επιθέσεις των Σαρακηνών. Το 859–60 η Προβηγκία λεηλατήθηκε από τους Βίκινγκς υπό τους Χάσταϊν και Μπγερν τον Σιδηρόπλευρο. 

Μετά το τέλος του Λοθάριου Α΄ το 855, η Μέση Φραγκία μοιράστηκε μεταξύ των γιων του. Ο Κάρολος, ο νεότερος, έλαβε την Προβηγκία και τα εδάφη στα βόρειά της. Το βασίλειό του συνήθως ονομάζεται «βασίλειο της Προβηγκίας», αν και ήταν πολύ πιο εκτεταμένο από το δουκάτο του Φουλκράντ. Το νότιο τμήμα του βασιλείου του Καρόλου —η καθαυτή Προβηγκία— δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς κατά την περίοδο αυτή. 

Ο Φουλκράντ παρακολούθησε τη δημόσια συνέλευση στο Σερμόρενς (κοντά στο Βουαρόν), που πιθανότατα έλαβε χώρα μεταξύ 858 και 860 (πριν από το τέλος του επισκόπου Έμπο της Γκρενόμπλ). Η υπεροχή του Φουλκράντ μεταξύ των κομήτων της Προβηγκίας υποδηλώνεται από τη θέση του στον σωζόμενο κατάλογο των συνοδών: δεύτερος μετά τον αντιβασιλέα του βασιλείου, Γεράρδο του Ρουσιγιόν.  Σε ένα βασιλικό δίπλωμα της 25ης Αυγούστου 862, ο Φουλκράντ εμφανίζεται ως ειδικός εκπρόσωπος (*ambasciator*) του Καρόλου στην εκκλησία της Οράγγης, όταν ο βασιλιάς δώρισε ένα χωριό της κομητείας της Οράγγης στην εκκλησία.  Ο κόμης της Οράγγης εκείνη την εποχή ήταν ο Άλντρικ, ο οποίος συμμετείχε επίσης στην ιταλική εκστρατεία του Λοθάριου Α΄ το 846. 

## Σημειώσεις

## Πηγές

*
*
*

Κατηγορία:Κόμητες της Προβηγκίας
Χούμφριντ της Βαρκελώνης

Ο **Χούμφριντ** , γαλλ.: Humfrid (9ος αι.), ήταν κόμης της Βαρκελώνης, της Ζιρόνα, του Εμπούριες, του Ρουσιγιόν και του Ναρμπόν από το 858 έως το 864. Έφερε επίσης τον τίτλο του μαργράβου της Γοτθίας (*Gothiæ marchio*), καθώς κατείχε αρκετές παραμεθόριες κομητείες. 

Ήταν από τον Οίκο των Χουμφριδών εκ γενετής, χωρίς κάποια σχέση με τη Γοτθία. Ήταν πιθανώς ο Χούνφριντ Γ΄, ο δεύτερος γιος του Χούνφριντ Β΄, *δούκα της Ραιτίας* (dux super Redicam). Εξεγέρθηκε εναντίον του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού, βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας, και αναγκάστηκε να καταφύγει στον Κάρολο Β΄ τον Φαλακρό, βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας, στον οποίο ήταν ένας από τους λίγους που παρέμειναν πιστοί, κατά τις ανατροπές της δεκαετίας του 850. Διορίστηκε κόμης και μάργραβος αρκετών κομητειών στην *[[Ισπανική Μαρκιωνία]]* από τον Κάρολο Β΄, πιθανώς ήδη από το 854 και όχι αργότερα από το 858.

Το 858 ο Χούμφριντ διαπραγματεύτηκε μία συνθήκη ειρήνης με τον Αμπντ αλ-Ραχμάν, τον Μαυριτανό κυβερνήτη της Σαραγόσα, και βάδισε στη Γαλατία προς βοήθεια του Καρόλου Β΄. Έφτασε στη Μπων τον Φεβρουάριο, κα δήλωσε υποτέλεια στον βασιλιά στις 21 Μαρτίου. Στη συνέχεια, ενώθηκε με τον Κάρολο Β΄ στον πόλεμο εναντίον των Σκανδιναβών. Ο Λουδοβίκος Β΄ το άδραξε ως ευκαιρία, για να εισβάλει στη χώρα, και ο Χάμφριντ βοήθησε τον Κάρολο Β΄ να τον αποκρούσει. Τον Σεπτέμβριο, ο Χάμφριντ ανασυντάχθηκε με τις δυνάμεις του στη Μπων, πριν συμμετάσχει στην ήττα του Λουδοβίκου στο Σαιν-Κεντέν στις 15 Ιανουαρίου 859.

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του 858, ο Χάμφριντ είχε αναλάβει την κομητεία του Ωτύν και το μαργραβάτο της Βουργουνδίας.

Το 856 οι Μαυριτανοί κατέλαβαν το κάστρο της Τεράσα κοντά στη Βαρκελώνη. Το 861 πολιόρκησαν την ίδια τη Βαρκελώνη, αλλά ο Χούμφριντ τους εξαγόρασε και ανανέωσε τη συνθήκη, με τη συγκατάθεση του Καρόλου Β΄. Διήρκεσε τρεις δεκαετίες.

Το 862 ο Κάρολος Β΄ ονόμασε τον γιο του Κάρολο τον Παίδα ως βασιλιά της Ακουιτανίας. Αυτό συνάντησε την αντίθεση των ευγενών, οι οποίοι, με εξαίρεση τον Χάμφριντ, δεν υποστήριξαν τον Κάρολο τον Παίδα στην επακόλουθη εξέγερσή του. Ο Κάρολος Β΄ κατηγόρησε τον Χάμφριντ για απιστία. Στις 19 Αυγούστου ο Χάμφριντ καθαιρέθηκε. Δεν επρόκειτο να τα παρατήσει, όμως. Κατέλαβε την Τουλούζη και σκότωσε τον κόμη Ραϋμόνδο Α΄ στις μάχες. Ο Κάρολος Β΄ απάντησε κατάσχοντας τις Βουργουνδικές εκτάσεις του Χούμφριντ. Ακόμη και ο διεκδικητής Πεπίνος Β΄ της Ακουιτανίας ηγήθηκε μίας ομάδας Σκανδιναβών σε επίθεση στην Τουλούζη, αλλά αποκρούστηκε. Ο Χούμφριντ κατέφυγε στη συνέχεια στην Ιταλία, και από εκεί στη Σουαβία, όπου, το 872, ήταν κόμης στη Ζυρίχη. Ήταν ζωντανός μέχρι και το 876.

## Σημειώσεις

## Πηγές
* Lewis, Archibald R. *[http://libro.uca.edu/lewis/index.htm Η ανάπτυξη της κοινωνίας της Νότιας Γαλλίας και της Καταλονίας, 718 &#x2013; 1050]* . Εκδόσεις Πανεπιστημίου του Τέξας: Ώστιν, 1965.
* Calmette, J. "Onfroy, Marquis de Gothie." *Etudes Médiévales* .
* Chaume, M. «Onfroi, Marquis de Gothie, ses origines et ses attaches familiales». *Annales du Midi*, LII (1940).

Κατηγορία:Κόμητες της Βαρκελώνης
Ραμπόν της Βαρκελώνης

Ο **Ραμπόν** (Rampó) ήταν ο δεύτερος κόμης των καταλανικών κομητειών της Βαρκελώνης και της Οσόνα από το 820 μέχρι το τέλος του το 825.

Ο Ραμπόν έλαβε την κομητεία της Βαρκελώνης από τον Λουδοβίκο Α΄ τον Ευσεβή, βασιλιά της Ακουιτανίας, μετά την κατηγορία του Μπέρα για προδοσία, τη δίκη του με μάχη και την επακόλουθη ήττα του.   Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως κόμης της Βαρκελώνης, ο Ραμπόν ίδρυσε μοναστήρια, όλα φραγκικής προέλευσης, εξαπλώνοντας έτσι την καρολίγγεια ηγεμονία σε όλη την Ισπανική Μαρκιωνία. 

Ο Ραμπόν ήταν ηγεμόνας της Βαρκελώνης, της Ζιρόνα και της Μπεσαλού με τον τίτλο του κόμη, αλλά πιθανώς και του μαργράβου. Ο τελευταίος τίτλος προοριζόταν μόνο για τους ηγεμόνες των παραμεθόριων κομητειών.

Το 821 η Αυλή στο Άαχεν διέταξε τον Ραμπόν να επιτεθεί σε μουσουλμανικά εδάφη, μία εντολή την οποία εκτέλεσε το 822,  λεηλατώντας γη μέχρι τον ποταμό Σέγρε. Την ίδια χρονιά, ο Λουδοβίκος Α΄ ο Ευσεβής, κατόπιν αιτήματος του Ραμπόν, παραχώρησε προνόμια στο μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου του Μπανυόλες. 

Ο Ράμπον απεβίωσε το 825.  Σε μία συνέλευση στο Άαχεν τον Φεβρουάριο του 826 ο Λουδοβίκος Α΄ όρισε διάδοχό του τον Βερνάρδο της Σεπτιμανίας, γιο του Γουλιέλμου του Ζελόν κόμη της Τουλούζης, και νεότερο (ετεροθαλή) αδελφό του Γκωσέλμ κόμη του Εμπούριες και του Ρουσιγιόν.

## Αναφορές

## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Κόμητες της Βαρκελώνης
Οντάλρικ της Βαρκελώνης

Ο **Οντάλριχ**, που γράφεται επίσης *Οντάλριχ*, Οντέ*λριχ* ή *Ουντάλριχ*, ήταν κόμης της Βαρκελώνης, της Ζιρόνα, του Ρουσιγιόν και του Εμπούριες και μάργραβος της Σεπτιμανίας από το 852 έως το 858.

Ο Οντάλριχ ήταν από τον Οίκο των Ουνφριδών, πιθανώς δεύτερος γιος του Χούνφριντ, μαργράβου της Ιστρίας. Έπρεπε να αντιμετωπίσει αυξανόμενες συγκρούσεις με τα μουσουλμανικά βασίλεια στα νότια, ενώ το βασίλειο των Φράγκων αντιμετώπιζε προβλήματα διαδοχής.

## Πηγές
* Lewis, Archibald R. *[http://libro.uca.edu/lewis/index.htm Η ανάπτυξη της κοινωνίας της Νότιας Γαλλίας και της Καταλονίας, 718 &#x2013; 1050]* . Εκδόσεις Πανεπιστημίου του Τέξας: Ώστιν, 1965.

Κατηγορία:Κόμητες της Βαρκελώνης
Καραπάν σαπί

μικρογραφία| Αγώνας καραπάν σαπί το 1999
Το **καραπάν σαπί** (μαδουρεζικά: kerrabhân sapè) είναι μια παραδοσιακή διοργάνωση ταυροδρομιών στο νησί Μαντούρα της Ινδονησίας.  Κάθε χρόνο, περίπου από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο, τοπικοί ταύροι δένονται σε ξύλινους πασσάλους και τρέχουν σε μια απόσταση 130 μέτρων, όπως στις αρματοδρομίες.  Αυτοί οι αγώνες διεξάγονται σε διάφορα μέρη καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν, ενώ ο τελικός αγώνας για το τρόπαιο λαμβάνει χώρα στο Παμεκάσαν. Οι ταύροι οι οποίοι συμμετέχουν στη διοργάνωση είναι στολισμένοι με χρυσό και άλλα στολίδια.  Μερικές φορές, η εκδήλωση συνοδεύεται από μουσική Γκαμελάν και φαγητό, ενώ μπαίνουν και στοιχήματα για το αποτέλεσμα του αγώνα. Μια απεικόνιση της διοργάνωσης υπήρχε στην πίσω όψη του νομίσματος των 100 ρουπίων Ινδονησίας το οποίο κυκλοφόρησε κατά το διάστημα από το 1991 έως το 1998.  Ένα ινδονησιακό γραμματόσημο που εκδόθηκε το 2009 απεικόνιζε επίσης τους αγώνες αυτούς, μαζί με τη γέφυρα Σουραμπάγια-Μαντούρα.

## Παρελθόν και παρόν
Υπάρχει πολύ μετάλη διαφορά ανάμεσα στους τρόπους που διαξαγόταν το καραπάν σαπί στο παρελθόν και του πώς διεξάγεται στο παρόν.

### Το Καραπάν σαπί στο παρελθόν
1. Στηνόταν μια ράμπα όπουλάμβανε χώρα μια τελετουργία πριν από την έναρξη των αγώνων καραπάν σαπί, για να ζητηθεί η ασφάλεια. Η τελετουργία συνοδευόταν από μουσική σαρονέν.

2. Γινόταν χρήση μεγαλόσωμων ταύρων.

2. Κάθε ταύρος είναι διακοσμημένος όσο το δυνατόν πιο ζωηρά, με όμορφα ξυλόγλυπτα, σημαιάκια και ομπρέλες.

3. Κάθε ομάδα που διαγωνιζόταν φρουρούνταν από έναν φύλακα, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη διατήρηση της ασφάλειας των ζώων, προκειμένου να αποφευχθεί η εξαπάτηση από άλλους συμμετέχοντες. Συνήθως, οι φύλακες προέρχονταν από το Πονορόγκο, ο οποίος ήταν διάσημος ως ειδικός στους αγώνες καραπάν σαπί. Ο φύλακας από το Πονορόγκο συχνά στεκόταν και χόρευε στα εμπόδια του φύλακα, έτσι ώστε να δείχνει ότι όποιος ενοχλούσε τα ζώα που φρουρούσε θα είχε να κάνει μαζί του. Η επιλογή φύλακα από το Πονορόγκο δεν ήταν άδικη, καθώς εκτός από τη μείωση του αριθμού των εξαπατήσεων, απέτρεπε και τα αντίποινα από άλλους συμμετέχοντες εάν ο φύλακας ήταν και ο ίδιος από τη Μαντούρα. Υπάρχουν έντονες ενδείξεις ότι η παραδοσιακή φορεσιά της Μαντούρα έχει τις ρίζες της στα ρούχα των φυλάκων από το Πονορόγκο, επειδή τα πουκάμισα και οι ζώνες στα παραδοσιακά ρούχα της Μαντούρα κατασκευάζονται στο Πονορόγκο.

### Το Καραπάν σαπί σήμερα
1. Δεν στήνεται ράμπα ούτε λαμβάνει χώρα η τελετουργία, παρά μόνο διαβάζετια μια προσευχή.

2. Χρησιμοποιούνται μικρόσωμοι ταύροι.

3. Η διακόσμηση των ζώων είναι μινιμαλιστική.

4. Ο φύλακας προέρχεται υποχρεωτικά από τη Μαντούρα.

## Φωτογραφίες

Αρχείο:COLLECTIE_TROPENMUSEUM_Fraai_uitgedoste_stieren_aan_start_van_een_wedloop_(kerappan)_op_Oost-Java_TMnr_60009862.jpg
Αρχείο:Karapan_Sapi_Madura_(cropped).jpg
Αρχείο:Karapan_sapi_madura.jpg


## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το καραπάν σαπί στο *madureh.com*
Κατηγορία:Ινδονησία
Κατηγορία:Αθλήματα
Μαλλί Τήνου

Το **Μαλλί** είναι πολύ μικρός οικισμός και παραλία της Τήνου στις Κυκλάδες.

## Γενικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Μερική άποψη από το Μαλλί.
Το Μαλλί βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού σε υψόμετρο 8 μέτρα με θέα νοτιοδυτικά την Άνδρο. Απέχει περίπου 32 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Χώρα και 11 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τον Πύργο (Πάνορμο). Απογράφεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1991 στην τότε κοινότητα Πανόρμου Τήνου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Κοινότητα Πανόρμου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πανόρμου του Δήμου Τήνου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκε 1 κάτοικος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Μελαστί

Το **Μελαστί** είναι μια μπαλινέζικη ινδουιστική τελετή και τελετουργικό καθαρισμού, η οποία, σύμφωνα με το μπαλινέζικο ημερολόγιο, πραγματοποιείται αρκετές ημέρες πριν από την ιερή ημέρα Νιέπι. Γιοργάζεται από τους ινδουιστές στην Ινδονησία, και ειδικότερα στο Μπαλί.  Το Μελαστί ήταν η τελετουργία που προέβλεπε τον καθαρισμό του κόσμου από τη ρυπαρότητα της αμαρτίας και του κακού κάρμα μέσω της συμβολικής πράξης της απόκτησης του τίρτα αμερτά, του «νερού της ζωής». 
Η τελετή του Μελαστί λαμβάνει χώρα στην άκρη της ακτής για να καθαρθεί κανείς από όλα τα κακά πράγματα του παρελθόντος και να τα πετάξει στη θάλασσα.   Στην ινδουιστική πίστη, οι πηγές νερού, όπως είναι οι λίμνες και το θαλασσινό νερό, θεωρούνται η πηγή της ζωής (τίρτα αμερτά).  Εκτός από την ανάγνωση προσευχών, κατά τη διάρκεια της τελετής Μελαστί όλα τα ιερά σκεύη που ανήκουν σε έναν ναό, καθώς και όλος ο ιερός εξοπλισμός του, καθαρίζονται και εξαγνίζονται επίσης. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ινδονησία
Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές
Μαμάδος Τήνου

Ο **Μαμάδος** είναι πολύ μικρός οικισμός της Τήνου στις Κυκλάδες και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Μαμάδος βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού σε υψόμετρο 237 μέτρα. Απέχει περίπου 27 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Χώρα και 5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τον Πύργο (Πάνορμο) με θέα προς την κατεύθυνση του Στενού της Άνδρου. Το όνομα του προέρχεται από τη βυζαντινή οικογένεια "Μάμας". Στην απέναντι πλαγιά του χωριού φαίνονται τα ερείπια του εγκαταλελειμμένου οικισμού Ισμαήλ ενώ στην περιοχή υπάρχουν λατομεία πράσινου μαρμάρου.

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1908 να απογράφεται στο δήμο Πανόρμου Τήνου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Κοινότητα Πανόρμου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πανόρμου του Δήμου Τήνου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 3 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το χωριό Ισμαήλ της Τήνου: “Tαξιδεύοντας στον χρόνο…” στον ιστότοπο https://tinosecret.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Νγκαμπέν

Το **νγκαμπέν**, γνωστό και ως **πίτρα Γιάντνια**, **Πελεμπόν** ή τελετή αποτέφρωσης, είναι ινδουιστικό τελετουργικό κηδείας που συνηθίζεται στο Μπαλί της Ινδονησίας.    Το νγκαμπέν εκτελείται με στόχο να απελευθερωθεί η ψυχή του νεκρού, ώστε να μπορέσει να εισέλθει στο ανώτερο βασίλειο όπου μπορεί να περιμένει να αναγεννηθεί ή να απελευθερωθεί από τους κύκλους της μετενσάρκωσης.   Η ινδουιστική θεολογία του Μπαλί υποστηρίζει ότι υπάρχει ένας ανταγωνισμός μεταξύ των κακών κατοίκων του κατώτερου βασιλείου, που επιζητούν να αιχμαλωτίσουν αυτήν την ψυχή, και μια σωστή τελετή αποτέφρωσης ενισχύει την πιθανότητα να φτάσει η ψυχή στο ανώτερο βασίλειο. 
αριστερά|μικρογραφία| Αποτέφρωση νγκάμπεν
[μικρογραφία| Παρέλαση αποτέφρωσης στο Μπεντουλού του [Μπαλί, στην Ινδονησία]]
Σε γενικές γραμμές, προτιμάται ένα γρήγορο νγκάμπεν, αλλά αυτό συνήθως είναι πολύ ακριβό.   Στην κουλτούρα του Μπαλί, οι άνθρωποι περνούν από μια ενδιάμεση κατάσταση κατά την οποία οι νεκροί θάβονται για λίγο, συνήθως κοντά στο Πούρα Πρατζαπάτι, ενώ στη συνέχεια συγκεντρώνονται χρήματα και αποτεφρώνονται πολλοί νεκροί που πέθαναν πρόσφατα την ίδια ημέρα σε μια περίτεχνη τελετή νγκάμπεν που διοργανώνεται από την κοινότητα.    Μόλις οι οικογένειες βρουν τα χρήματα, επιλέγουν μια ευοίωνη ημέρα, φτιάχνουν φέρετρα για να μεταφέρουν τους νεκρούς και ανακοινώνουν το γεγονός στο χωριό. Οι οικογένειες φτιάχνουν επίσης ένα πατουλανγκάν για την καύση του σώματος,  το οποίο είναι είτε ένα φέρετρο από μπαμπού, ξύλο και χαρτί σε σχήμα ταύρου ή μυθικού ζώου το οποίο θα καεί μαζί με τον νεκρό, είτε μια ξύλινη κατασκευή που μοιάζει με ναό.   Μόλις ετοιμαστεί η σορός για τον χώρο της αποτέφρωσης, πλένεται και ντύνεται με μπαλινέζικη ενδυμασία. Στη συνέχεια, η οικογένεια και τα φιλικά πρόσωπα αποχαιρετούν τον νεκρό με προσευχές και οι πενθούντες το πηγαίνουν για αποτέφρωση. Οι σοροί μεταφέρονται με τελετουργικό τρόπο, ντυμένες με παραδοσιακές ενδυμασίες, συνοδευόμενες στον χώρο της αποτέφρωσης από μουσική και τραγούδια γκαμελάν.  Αν η διαδρομή περνάει μέσα από μεγάλους δρόμους, το φέρετρο περιστρέφεται τρεις φορές για να μπερδέψει τους κακούς κατοίκους του κατώτερου βασιλείου.  
[μικρογραφία| Νεκρική μουσική κατά τη διάρκεια νγκάμπεν στο [Μπαλί]]
Στο χώρο της αποτέφρωσης, το πτώμα τοποθετείται στο λέμπου σε σχήμα ταύρου ή στην κατασκευή σε σχήμα ναού, απαγγέλλονται οι τελευταίες ευχές και ανάβεται η πυρά της αποτέφρωσης.  Ενώ η σορός καίγεται, μουσικοί του Μπαλί παίζουν τη μουσική μπελεγκαντζούρ, έναν σκοπό μάχης ο οποίος συμβολίζει τη μάχη της ψυχής με τον κακό κάτω κόσμο στην προσπάθειά της να φτάσει στο ξέγνοιαστο ανώτερο βασίλειο.   Δώδεκα ημέρες μετά την αποτέφρωση, οι οικογένειες συλλέγουν την τέφρα, την τοποθετούν μέσα σε ένα κέλυφος καρύδας και τη μεταφέρουν σε ωκεανό ή θάλασσα σε κοντινή απόσταση, έτσι ώστε να επιστρέψουν οι νεκροί πίσω στα στοιχεία της φύσης. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ΝΓΚΑΜΠΕΝ: KETIKA KEMATIAN HANYA SEMENTARA , Wegig Murwonugroho (2006)
* Νγκαμπέν, η μπαλινέζικη τελετή αποτέφρωσης, Latitudes (2011)
* Φωτορεπορτάζ οικογενειακού Νγκαμπέν στο Μπαλί, Tahnia Roberts (2011)
Κατηγορία:Ταφικά έθιμα
Κατηγορία:Μπαλί
Croatia Airlines

Η **Croatia Airlines** είναι η μεγαλύτερη Κροατική εταιρία επιβατικών αεροπλάνων. Με αεροπλάνα Boeing και Bae Systems μεταφέρει ταξιδιώτες σε πάνω από 10 χώρες όπως η Αυστρία η Ουγγαρία και άλλες χώρες των Βαλκανίων. Έχει ως βάση το αεροδρόμιο του Ζάγκρεμπ και επικεντρώνεται στα αεροδρόμια του Ντουμπρόβνικ, του Σπλιτ και του Ζαντάρ.

Από τον Νοέμβριο του 2014 είναι μέλος της Star Alliance.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες
Κατηγορία:Μεταφορές στην Κροατία
Κατηγορία:Star Alliance
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Κροατίας
Καρτουρέστι Καρουσέλ

Το **Καρτουρέστι Καρουσέλ** () είναι παγκοσμίου φήμης βιβλιοπωλείο στην οδό *Lipscani* 55 στην παλιά πόλη του Βουκουρεστίου στη Ρουμανία. 

Χαρακτηρίζεται από πολλούς ως ένα από τα πιο δημοφιλή βιβλιοπωλεία παγκοσμίως.

## Ετυμολογία
Το όνομά του μερικές φορές παρερμηνεύεται ως «Καρουσέλ του Φωτός», αλλά το Καρτουρέστι δεν σημαίνει "φως" και είναι το όνομα της αλυσίδας βιβλιοπωλείων στην οποία ανήκει. Το Καρτουρέστι πιθανότατα σχετίζεται με τη λέξη "Καρτουράρ" (*cărturar*) (που σημαίνει «μορφωμένος άνθρωπος» ή «λόγιος»), με τοπωνυμική κατάληξη -έστι.

## Ιστορία
Το νεοκλασικό κτίριο που στεγάζει το βιβλιοπωλείο χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από την Ελληνική οικογένεια Φαναριωτών τραπεζιτών Χρυσοβελώνη. Κατά τις πρώτες δεκαετίες της ύπαρξής του, το κτίριο στέγαζε τα κεντρικά γραφεία της Τράπεζας Χρυσοβελώνη. Το 1950 κατασχέθηκε από το κομμουνιστικό καθεστώς και μετατράπηκε σε κατάστημα ενώ αργότερα εγκαταλείφθηκε.

Ο εγγονός του τραπεζίτη, Ζαν Χρυσοβελώνης (*Jean Chrissovelonis*), ζήτησε να επιστραφεί στην οικογένειά του, ως νόμιμος κληρονόμος. Χρειάστηκαν 24 χρόνια δικαστικής διαμάχης, γραφειοκρατίας και χαρτούρας, για να περάσει στην κατοχή του το παραμελημένο κτίριο, το 2007. Τότε ξεκίνησε την μεταμόρφωσή του στο βιβλιοπωλείο Καρτουρέστι Καρουσέλ που υπάρχει σήμερα εκεί και υποδέχεται τους επισκέπτες του.

Η ανακαίνιση ήταν αξιοσημείωτη και δημιουργήθηκε έτσι ένα εκπληκτικό βιβλιοπωλείο, που θεωρείται ένα από τα πιο όμορφα στην Ρουμανία αλλά και σε όλο τον κόσμο. 75 άτομα εργάστηκαν σκληρά 20.000 ώρες σε πέντε χρόνια (2010-2015), ανακατασκευάζοντας και προσέχοντας κάθε μικρή λεπτομέρεια. Οι έξι όροφοί του εκτείνονται σε περίπου 1.000 τ.μ.

## Φωτοθήκη

Libraria Cărturești Carusel, Bucharest (45562434525).jpg|H πρόσοψη του κτιρίου τον Δεκέμβριο του 2018
55, Strada Lipscani, Bucharest (Romania) 11.jpg|Βιβλιοθήκες στον 2ο όροφο
55, Strada Lipscani, Bucharest (Romania) 12.jpg|Βιβλιοθήκες στον 2ο όροφο
55, Strada Lipscani, Bucharest (Romania) 9.jpg|Μέρος του 2ου ορόφου
55, Strada Lipscani, Bucharest (Romania) 13.jpg|Σύνθετο κιονόκρανο μιας στήλης
55, Strada Lipscani, Bucharest (Romania) 17.jpg|Το άνω μέρος της πρόσοψης
55, Strada Lipscani, Bucharest (Romania) 18.jpg|Το εσωτερικό 
55, Strada Lipscani, Bucharest (Romania) 19.jpg|Εσωτερικές λεπτομέρειες
55, Strada Lipscani, Bucharest (Romania) 24.jpg|Στήλες και η σκάλα προς το υπόγειο 
55, Strada Lipscani, Bucharest (Romania).jpg|Η βιβλιοθήκη με βιβλία τέχνης και ιστορίας της τέχνης τον Απρίλιο του 2019


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Βουκουρέστι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρουμανία
Κατηγορία:Βιβλιοπωλεία
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά στη Ρουμανία
Τα λιοντάρια αφέθηκαν ελεύθερα

***Τα λιοντάρια αφέθηκαν ελεύθερα*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Les Lions sont lâchés*) είναι Γαλλική κωμική ταινία του 1961 σε σκηνοθεσία Ανρί Βερνέιγ. Το σενάριο των Φρανς Ρος και Μισέλ Οντιάρ αποτελεί προσαρμογή του ομότιτλου μυθιστόρηματος της Φρανσουάζ Παρτουριέ. Πρωταγωνιστούν οι Κλάουντια Καρντινάλε, Ζαν-Κλοντ Μπριαλί, Μισέλ Μοργκάν και ο Λίνο Βεντούρα.

## Πλοκή
Η Αλμπερτίν Φεράν, μια νεαρή επαρχιώτισσα, εγκαταλείπει τον άντρα της και την ήσυχη πόλη του Μπορντό για να μετακομίσει στο Παρίσι, αναζητώντας μια πιο ενδιαφέρουσα και ελεύθερη ζωή. Έχοντας θερμή υποδοχή από την παλιά της φίλη, Σεσίλ, σύντομα βυθίζεται στον λαμπερό αλλά επιφανειακό κόσμο της πολιτιστικής και κοινωνικής ελίτ της πρωτεύουσας. Η Σεσίλ, η οποία αφηγείται τα γεγονότα με απογοητευμένο και στοργικό τόνο, την εισάγει στα σαλόνια της υψηλής κοινωνίας, ανάμεσα σε εκθέσεις αφηρημένης τέχνης, κομψές βραδιές και εκλεπτυσμένα πάρτι. Η Αλμπερτίν, φλερτάρεται αμέσως από αρκετούς άντρες. Η πρώτη συνάντηση, με έναν μηχανικό με πάθος για τα αυτοκίνητα, αποδεικνύεται αμήχανη και βαρετή. Αργότερα, γοητεύεται από τον Ντιντιέ Μαρέζ, έναν καταξιωμένο και ναρκισσιστικό συγγραφέα, ο οποίος εμπνέεται από αυτήν για το νέο του μυθιστόρημα. Ο άντρας, ωστόσο, αποδεικνύεται τόσο λαμπρός δημόσια όσο και απογοητευτικός κατ' ιδίαν. Η σχέση τους, γεμάτη προσδοκίες και απογοητεύσεις, αφήνει την Αλμπερτίν άδεια και απογοητευμένη.

Ο επιτυχημένος γιατρός Αντρέ Σαλενμπέργκ, ένας παντρεμένος άντρας με μεγάλο χάρισμα, τελικά γίνεται ο εραστής της. Αλλά ακόμη και αυτή η σχέση, καταλήγει να αποκαλύπτει τη συναισθηματική της ξηρότητα. Δίπλα στην Αλμπερτίν, εναλλάσσονται και άλλες εμβληματικές μορφές αυτής της παριζιάνικης αστικής τάξης: η Μαρί-Λορ Ρομπέρ-Γκιχάρ, αδιαμφισβήτητη βασίλισσα των κομμωτηρίων, και η Ελέν Σαλενμπέργκ, η υπομονετική και σιωπηλή σύζυγος του Αντρέ. Μετά από μήνες ψευδαισθήσεων και συγκρούσεων με μια κοινωνία τόσο σαγηνευτική όσο και υποκριτική, η Αλμπερτίν θα αρχίσει να αμφισβητεί τις επιλογές της και το νόημα της ελευθερίας που νόμιζε ότι επιδιώκει. Το ταξίδι της, που αποτελείται από πικρές εμπειρίες και αξέχαστες συναντήσεις, θα την οδηγήσει τελικά σε μια απόφαση τόσο απροσδόκητη όσο και αποκαλυπτική.

## Διανομή ρόλων
* Κλάουντια Καρντινάλε - Αλμπερτίν Φεράν
* Ζαν-Κλοντ Μπριαλί - Ντιντιέ Μαρέζ
* Ντανιέλ Νταριέ - Μαρί-Λορ Ρομπέρ-Γκιχάρ
* Μισέλ Μοργκάν - Σεσίλ
* Λίνο Βεντούρα - Αντρέ Σαλενμπέργκ
* Ντενίς Προβένς - Ελέν Σαλενμπέργκ

## Κυκλοφορία

Η ταινία κυκλοφόρησε στις 23 Σεπτεμβρίου 1961 στην Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στις 26 Νοεμβρίου 1962 στους κινηματογράφους Άνεσις, Μαξίμ, Σινέ Όπερα και Τρίανον.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1961
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ανρί Βερνέιγ
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Μισέλ Οντιάρ
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Οικία Εμίν Μπέη

Η **Οικία Εμίν Μπέη** ή **Πολύκεντρο** είναι ένα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής κτήριο των Οθωμανικών χρόνων που βρίσκεται στα Γιαννιτσά, επί της οδού Πλαστήρα 41 και μέσα στον κεντρικό πεζόδρομο. Υπολογίζεται πως ανεγέρθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα για να στεγάσει το διοικητήριο και σπίτι του καϊμακάμη της πόλης, του Εμίν Μπέη, απογόνου του Γαζή Εβρενός. Διέμεινε σε αυτό όμως μόνο για μια δεκαετία, καθώς μετά την μάχη των Γιαννιτσών και την απελευθέρωση το 1912, αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει, σφραγίζοντας την λήξη της τουρκικής κυριαρχίας. 

Το κτίσμα έμεινε ανέπαφο από τους πολέμους που ακολούθησαν, ενώ οι δύο φάσεις αναστηλωτικών εργασιών που πραγματοποιήθηκαν στην μεταπολεμική περίοδο, το διατήρησαν σε άριστη κατάσταση. Από το 1930 έως το 1985 στέγαζε το Γενικό Νοσοκομείο Γιαννιτσών. Κατά τη περίοδο αυτή πραγματοποιήθηκαν εργασίες και προσθήκες για την εξυπηρέτηση του υγειονομικού χαρακτήρα και ρόλου του μνημείου. Το 1985, με την μεταφορά του νοσοκομείου, κατεδαφίσεις και καθαιρέσεις των βοηθητικών κτηρίων αποκατέστησαν την αυθεντική του όψη.

Πληροφορίες για την Οικία του Εμίν Μπέη δίνει ο δημοσιογράφος Ηλίας Βουτιερίδης, όταν επισκέφθηκε τα Γιαννιτσά το 1909:Λίγο παρακάτω από το Μαυσωλείο είναι το Σεράγι Εμίν Βέη, αρχοντικό μέγαρο με θαυμάσιο κήπο, περιτριγυρισμένο από ψηλούς τοίχους κισσοσκεπασμένους, όπου κανένας απλός θνητός και τούρκος δεν μπαίνει εύκολα.  Στην αυλή του υπήρχαν κάποτε πλατάνια, κυπαρίσσια και μια βρύση για να δροσίζεται ο Μπέης στο αβάσταχτο θέρος. Η Οικία του Εμίν Μπέη μαζί με την Οικία του Δημάρχου Μαγκριώτη αποτελούν τα μοναδικά δείγματα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής στην πόλη και επηρέασαν αρχιτεκτονικά τις νεοκλασικίζουσες κατοικίες που χτίστηκαν αργότερα, στα χρόνια του Μεσοπολέμου σε διάφορα τμήματα της πόλης. 

## Περιγραφή
Πρόκειται για ένα διώροφο κτήριο με διαστάσεις 15,20Χ12,30μ. Οι όροφοι διαχωρίζονται στις όψεις με διαζώματα. Η κάλυψη του γίνεται με τετράριχτη στέγη από κεραμίδια κάτω από τα οποία προεξέχει γείσο που φέρει κυμάτια. Περιμετρικά της στέγης υπάρχει χαμηλό στηθαίο που κρύβει τα κεραμίδια. Τα παράθυρα του κτηρίου είναι ορθογώνια και φέρουν πλαίσια, καθώς και μικρό τοπικό γείσο, ενώ στις γωνιές του υπάρχουν παραστάδες από λαξευμένους λίθους. Η είσοδος του φέρει λίθινες παραστάδες και υπέρθυρο και συνοδεύεται εκατέρωθεν από δύο στενά παράθυρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Γιαννιτσά
Κατηγορία:Ιστορικές οικίες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
Κατηγορία:Νεοκλασική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
Κλαπερτάαρτ

Το **κλαπερτάαρτ** είναι ένα ινδονησιακό γλυκό με ολλανδικές επιρροές που προέρχεται από το Μανάντο, στο βόρειο Σουλαουέζι. Το κλαπερτάαρτ είναι «κέικ καρύδας» ή «τάρτα καρύδας» και φτιάχνεται από αλεύρι, ζάχαρη, γάλα, βούτυρο και τη σάρκα και το χυμό της καρύδας. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ινδονησιακή κουζίνα
Κατηγορία:Επιδόρπια
Κομητεία ΝτεΚάλμπ (Αλαμπάμα)

Η **Κομητεία ΝτεΚάλμπ** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Αλαμπάμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 71,608 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Φορτ Πέιν.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 779 τετραγωνικών μιλίων (2.020 km2 ) , εκ των οποίων τα 777 τετραγωνικά μίλια (2.010 km2 ) είναι στεριά και τα 1,6 τετραγωνικά μίλια (4,1 km2 ) (0,2%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).

### Γειτονικές κομητείες
* Κομητεία Τζάκσον (βόρεια)
* Κομητεία Ντέιντ, Τζόρτζια (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Γουόλκερ, Τζόρτζια (ανατολικά)
* Κομητεία Τσατούγκα, Τζόρτζια (ανατολικά)
* Κομητεία Τσερόκι (νοτιοανατολικά)
* Κομητεία Ετόουα (νότια)
* Κομητεία Μάρσαλ (δυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Αλαμπάμα
Κομητεία ΝτεΚάλμπ (Ιλινόι)

Η **Κομητεία ΝτεΚάλμπ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 100.420 κάτοικοι.Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Σίκαμορ.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 635 τετραγωνικών μιλίων (1.640 km2 ) , εκ των οποίων τα 631 τετραγωνικά μίλια (1.630 km2 ) είναι στεριά και τα 3,4 τετραγωνικά μίλια (8,8 km2 ) (0,5%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).

### Γειτονικές κομητείες
* Κομητεία Μπουν (βόρεια)
* Κομητεία ΜακΧένρι (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Κέιν (ανατολικά)
* Κομητεία Κένταλ (νοτιοανατολικά)
* Κομητεία ΛαΣάλ (νότια)
* Κομητεία Λι (δυτικά)
* Κομητεία Όγκλ (δυτικά)
* Κομητεία Γουινεμπάγκο (βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Ιλινόι
Κομητεία ΝτεΚάλμπ (Ιντιάνα)

Η **Κομητεία ΝτεΚάλμπ** () είναι κομητεία στην πολιτεία της Ιντιάνα των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 43.265 κάτοικοι.Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Όμπερν.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 363,85 τετραγωνικά μίλια (942,4 km2 ) , εκ των οποίων τα 362,82 τετραγωνικά μίλια (939,7 km2 ) (ή 99,72%) είναι στεριά και τα 1,03 τετραγωνικά μίλια (2,7 km2 ) (ή 0,28%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).

### Γειτονικές κομητείες
* Κομητεία Στιούμπεν (βόρεια)
* Κομητεία Γουίλιαμς, Οχάιο (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Ντέφιανς, Οχάιο (νοτιοανατολικά)
* Κομητεία Άλλεν (νότια)
* Κομητεία Νομπλ (δυτικά)
* Κομητεία Λαγκράντζ (βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες της Ιντιάνα
Κομητεία ΝτεΚάλμπ (Τενεσί)

Η **Κομητεία ΝτεΚάλμπ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Τενεσί των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 20.080 κάτοικοι.Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Σμίθβιλλ.

Η κομητεία δημιουργήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Τενεσί στις 2 Δεκεμβρίου 1837 και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του ήρωα του Πολέμου της Ανεξαρτησίας, Υποστράτηγου Γιόχαν ντε Καλμπ.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 329 τετραγωνικών μιλίων (850 km2 ) , εκ των οποίων τα 304 τετραγωνικά μίλια (790 km2 ) είναι στεριά και τα 25 τετραγωνικά μίλια (65 km2 ) (7,5%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).

### Γειτονικές κομητείες

* Κομητεία Πάτναμ (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Γουάιτ (ανατολικά)
* Κομητεία Γουόρεν (νότια)
* Κομητεία Κάνον (νοτιοδυτικά)
* Κομητεία Γουίλσον (δυτικά)
* Κομητεία Σμιθ (βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Τενεσί
Κούε άπε

μικρογραφία|Κούε άπε.
Το ***Κούε άπε*** είναι δημοφιλής παραδοσιακή τηγανίτα, μαλακή και αφράτη στο κέντρο της, η οποία περιβάλλεται από λεπτές και τραγανές κρέπες, που είναι δημοφιλές φαγητό του δρόμου στην Ινδονησία, ειδικά στην Τζακάρτα και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Είναι επίσης ευρέως γνωστό ως κούε κουκούρ τιπίς και στην καθομιλουμένη ως κούε τετέκ (κέικ στήθους) λόγω του σχήματός του που μοιάζει με θηλή.

## Συστατικά και μέθοδος παρασκευής
Το κουρκούτι φτιάχνεται από αλεύρι, ρυζάλευρο, ζάχαρη, αλάτι, μπέικιν πάουντερ, βανίλια σε σκόνη και γάλα καρύδας. Μερικές φορές προστίθεται και πράσινη χρωστική τροφίμων. Το μείγμα ψήνεται σε ένα μικρό γουόκ ή τηγάνι σεράμπι, το οποίο είναι αλειμμένο με φοινικέλαιο, μαργαρίνη ή βούτυρο.  Το παραβολικό σχήμα του μικρού γουόκ σεράμπι δημιουργεί ένα παχύ και αφράτο κέντρο, στο οποίο συγκεντρώνεται το μείγμα, καθώς και μια τραγανή και λεπτότερη πέτσα η οποία περιβάλλει το γλυκό. Το κούε άπε είναι αγαπημένο σνακ των μαθητών και πωλείται συνήθως σε υπαίθριες αγορές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συνταγή κούπε άπε
Κατηγορία:Ινδονησιακή κουζίνα
Μαρλάς Τήνου

Ο **Μαρλάς** είναι οικισμός της Τήνου στις Κυκλάδες και το Νότιο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Μαρλάς βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, στα Έξω Μέρη ή Οξωμεριά των ντόπιων, σε υψόμετρο 255 μέτρα και είναι κτισμένο σε πλαγιά µε θέα νοτιοανατολικά τον Πύργο (Πάνορμος). Απέχει περίπου 27 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Χώρα και 5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τον Πύργο. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1988. 

Το όνομά του πιθανολογείται ότι είναι τοπωνύμιο, ακόμα υπάρχει στην περιοχή η τοποθεσία Μαρ(ου)λάδος. Το χωριό αναφέρεται επίσημα σε έγγραφα του 17ου αιώνα και το όνομα του πρέπει να είναι τοπωνύμιο, αφού υπάρχει και τοπωνύμιο Μαρ(ου)λάδος ενώ ίχνη αρχαίας κατοίκησης (μυκηναϊκός θολωτός και γεωμετρικός τάφος) έχουν ανακαλυφθεί σε κοντινή  απόσταση. Θρησκευτικά αξιοθέατα είναι ο ενοριακός ναός των Αγίων Αναργύρων με το μαρμάρινο καλλιτεχνικό του διάκοσμο και στα δυτικά του χωριού το μοναστήρι της Κυρά Ξένης.

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1908 να απογράφεται στο δήμο Πανόρμου Τήνου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην Κοινότητα Πανόρμου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πανόρμου του Δήμου Τήνου και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφηκαν 31 κάτοικοι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πεζοπορικές διαδρομές στον Μαρλά από τον ιστότοπο https://el.wikiloc.com/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τήνου
Κομητεία ΝτεΚάλμπ (Μιζούρι)

Η **Κομητεία ΝτεΚάλμπ** () είναι κομητεία στην πολιτεία του Μιζούρι των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 11.029 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα (*έδρα*) είναι το Μέισβιλλ.

## Γεωγραφία

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 426 τετραγωνικών μιλίων (1.100 km2 ) , εκ των οποίων τα 421 τετραγωνικά μίλια (1.090 km2 ) είναι στεριά και τα 4,5 τετραγωνικά μίλια (12 km2 ) (1,0%) καλύπτονται από ύδατα (λίμνες, ποτάμια).

### Γειτονικές κομητείες
* Κομητεία Τζέντρι (βόρεια)
* Κομητεία Ντέιβις (ανατολικά)
* Κομητεία Κάλντγουελ (νοτιοανατολικά)
* Κομητεία Κλίντον (νότια)
* Κομητεία Μπιουκάναν (νοτιοδυτικά)
* Κομητεία Άντριου (δυτικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κομητείες του Μιζούρι
ΣΝ Ταραθόνα

Η **ΣΝ Ταραθόνα** *(Sociedad Deportiva Tarazona)* είναι μια ισπανική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Ταραθόνα, στην αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας.  Ιδρύθηκε το 1969 και αγωνίζεται στον 2ο όμιλο της Πριμέρα Φεντερασιόν. Έδρα της είναι το *Μουνισιπάλ*, με χωρητικότητα 1.500 θέσεων.

## Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1969 ως *Club de Fútbol Eureka* και μετονομάστηκε σε *Club Recreativo Cultural Eureka* το 1973 και *Club de Fútbol Eureka-Tarazona* το 1975. Το 1977, άλλαξε στο σημερινό του όνομα, *Sociedad Deportiva Tarazona.*

Ο σύλλογος αναδείχθηκε πρωταθλητής του 17ου ομίλου της Τερθέρα Ντιβισιόν τη σεζόν 2018-19.

## Παραπομπές
Πρωτάθλημα Νέων ΟΥΕΦΑ 2019–20

Το **Πρωτάθλημα Νέων ΟΥΕΦΑ 2019–20** ήταν η έβδομη σεζόν του Πρωταθλήματος Νέων ΟΥΕΦΑ, μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης ποδοσφαίρου νέων που διοργανώνεται από την UEFA.

Μετά τον γύρο των 16, ο διαγωνισμός αναβλήθηκε επ' αόριστον λόγω της πανδημίας COVID-19 στην Ευρώπη. Το τελικό τουρνουά, που αποτελούνταν από τους ημιτελικούς και τον τελικό, που αρχικά είχαν προγραμματιστεί να διεξαχθούν στις 17 και 20 Απριλίου 2020 στο Στάδιο  αλοβρέ τη Νιόν της Ελβετίας, αναβλήθηκε επίσημα στις 18 Μαρτίου 2020.  Στις 17 Ιουνίου 2020, η ΟΥΕΦΑ ανακοίνωσε ότι οι υπόλοιποι αγώνες, συμπεριλαμβανομένων δύο αγώνων της φάσης των 16, προημιτελικών, ημιτελικών και τελικού, θα  ιεξάγοντανμεταξύ 16 και 25 Αυγούστου στο Στάδιο Καλοβρέ, όπως ήταν προγραμματισμένο, αλλά κεκλεισμένων των θυρών.

Στον τελικό, η Ρεάλ Μαδρίτης νίκησε την Μπενφίκα με 3–2 και κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο. Η Πόρτο ήταν η κάτοχος του τίτλου, αλλά αποκλείστηκε από τη Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ στα πλέι οφ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:ΟΥΕΦΑ Γιούθ Λιγκ
Σάρα ΜακΜπράιντ

Η **Σάρα ΜακΜπράιντ** (, Γουίλμινγκτον, 9 Αυγούστου 1990) είναι Αμερικανίδα πολιτικός, ακτιβίστρια και μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2025. Η ΜακΜπράιντ είναι η πρώτη τρανσέξουαλ μέλος του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*