open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Διαδήλωση

**Διαδήλωση** είναι η μαζική δράση μιας ομάδας ανθρώπων υπέρ μιας συγκεκριμένης πολιτικής, εναντίον ενός νομοσχεδίου ή έκφρασης δυσαρέσκειας, ως επί το πλείστον για την τρέχουσα κατάσταση της χώρας. Πραγματοποιείται με έναν συγκεκριμένο σχηματισμό, με μία συγκεκριμένη αφετηρία και τερματισμό, είτε με συγκέντρωση σε έναν συγκεκριμένο, συνήθως, εξωτερικό χώρο, συνήθως πλατεία, με έναν ή περισσοτέρους ομιλητές. Ενέργειες όπως αποκλεισμοί δρόμων και καθιστικές διαμαρτυρίες είναι κοινές. Οι διαδηλώσεις διοργανώνονται από διάφορα σωματεία και συνδικάτα, υπάρχουν και οι περιπτώσεις που διοργανώνονται από το ίδιο το κράτος, όπως στο Ιράν, την Κίνα, την Κούβα, τη Σοβιετική Ένωση και την Αργεντινή.

## Παραπομπές


κατηγορία: Συνδικαλισμός
Τάσος Στεφάνου

Ο **Τάσος Στεφάνου** ήταν Έλληνας αθλητής της καλαθοσφαίρισης και αθλητικός παράγοντας γεννημένος το 1945 στα Εξάρχεια της Αθήνας. Απεβίωσε στις 19 Δεκεμβρίου του 2017.

## Σταδιοδρομία
Η σταδιοδρομία του στους αθλητικούς χώρους υπήρξε ταυτισμένη με την ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού την οποία παρακολούθησε για πρώτη φορά σε ηλικία πέντε ετών σε αγώνα ενάντια στη ΧΑΝ. Στις 13 Νοεμβρίου του 1957 εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού παραμένοντας στο πλευρό της ομάδας για 53 έτη. Στη συνέχεια μεταπήδησε στην ανδρική ομάδα του Παναθηναϊκού και αναδείχθηκε Πρωταθλητής Ελλάδος το 1967. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο προπονητικό επιτελείο της ομάδας, υπήρξε έφορος και γενικός διευθυντής της ομάδας έχοντας σημαντική συνεισφορά σε πληθώρα τίτλων και σε 5 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.

Ο Τάσος Στεφάνου ήταν εκείνος που έδωσε την ονομασία "Ο Τάφος του Ινδού" στο Κλειστό Γυμναστήριο Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Εμπνεύστηκε το όνομα όταν παρακολούθησε την ομώνυμη ταινία στου Φριτς Λανγκ στον κινηματογράφο Αρτζεντίνα. Στην ταινία ο πρωταγωνιστής έπρεπε να κατέβει μια σειρά από σκαλιά παρόμοια με εκείνα του Κλειστού της Λεωφόρου βρίσκοντάς τον Τάφο του Ινδού ίδιο με το γήπεδο. Από τότε το όνομα έμεινε για πάντα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Φραντσέσκο Μπασσάνο ο νεότερος

[μικρογραφία| ''Καλοκαίρι'', [Ερμιτάζ|Μουσείο Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη (1570-1580)]]
μικρογραφία| ''Λατρεία των Ποιμένων''
Ο **Φραντσέσκο Μπασσάνο ο νεότερος** (Francesco Bassano the Younger, 26 Ιανουαρίου 1549 - 4 Ιουλίου 1592), που αποκαλείται επίσης Francesco Giambattista da Ponte ή Francesco da Ponte the Younger, ήταν Ιταλός ζωγράφος της περιόδου της Αναγέννησης.

Γεννήθηκε στο Μπασσάνο ντελ Γκράππα κοντά στη Βενετία, μεγαλύτερος γιος του Τζάκοπο Μπασσάνο και εγγονός του Φραντσέσκο ντα Πόντε του πρεσβύτερου. Σπούδασε με τον πατέρα του και εργάστηκε στο εργαστήριο της οικογένειας Μπασσάνο μαζί με τα τρία αδέλφια του, συμπεριλαμβανομένων των Τζανμπαττίστα Μπασσάνο, Τζιρόλαμο Μπασσάνο και Λεάντρο Μπασσάνο.

Ο Φραντσέσκο μετοίκησε στη Βενετία, όπου διήυθυνε τον εκεί κλάδο της οικογενειακής επιχείρησης. Του ανατέθηκε επίσης να ζωγραφίσει μια σειρά από ιστορικές εικόνες στο Παλάτι των Δόγηδων. Ήταν επιρρεπής σε υποχονδρίαση, που επιδείνωσε τις άλλες ασθένειές του, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής κατάθλιψης . Λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα του, το 1592, ο Φραντσέσκο αυτοκτόνησε πεφτοντας από ένα παράθυρο. Ο αδελφός του Λεάντρο Μπασσάνο συνέχισε την οικογενειακή παράδοση της ζωγραφικής.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Μποναβεντούρα Μπερλινγκιέρι

[δεξιά|μικρογραφία|329x329εσ| Μποναβεντούρα Μπερλινγκιέρι, ''[Φραγκίσκος της Ασίζης|Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης*, 1235]]
Ο *'Μποναβεντούρα Μπερλινγκιέρι*' ([[Ιταλική γλώσσα|ιταλ.]]:Bonaventura Berlinghieri, 1228–1274) ήταν [[Ιταλοί|Ιταλός]] [[ζωγράφος]] της [[Γοτθική τέχνη|γοτθικής]] περιόδου από τη [[Λούκκα]] της [[Ιταλία]]ς, Ήταν γιος του ζωγράφου Μπερλινγκιέρο Μπερλινγκιέρι και αδελφός του Μπαρόνε Μπερλινγκιέρι και του Μάρκο Μπερλινγκιέρι.

Ο Μποναβεντούρα ζωγράφισε διάφορα πάνελ και τοιχογραφίες στη [[Λούκκα]], το 1235 και το 1244. Είναι πιο διάσημος για ένα ρετάμπλ αφιερωμένο στη ζωή του [[Φραγκίσκος της Ασίζης|Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης]]. Αυτό το ρετάμπλ είναι ζωγραφισμένο με [[τέμπερα]] σε ξύλινα πάνελ σε ύφος Ιταλο-βυζαντινό, το λεγόμενο *maniera greca.'' Απεικονίζει τα στίγματα, καθώς και μερικές σκηνές από τη ζωή του Αγίου. Αυτό το ρετάμπλ βρίσκεται σήμερα στην Εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου της Πέσια, όπου μπορεί να το δει κάποιος σήμερα.

Η οδός (Via) B. Berlinghieri στη Λούκκα πήρε το όνομά της από την οικογένεια.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
Χόμποκεν

Ο όρος **Χόμποκεν** μπορεί να αναφέρεται:

* στην πόλη Χόμποκεν του Νιου Τζέρσεϊ
* στο Χόμποκεν στην Αμβέρσα του Βελγίου
* στην πόλη Χόμποκεν στην Αλαμπάμα
* στην πόλη Χόμποκεν στην Τζόρτζια
Φραντσέσκο ντα Πόντε ο πρεσβύτερος

Ο **Φραντσέσκο ντα Πόντε ο πρεσβύτερος** (ιταλ.:Francesco da Ponte the Elder ή  Francesco Bassano the Elder, περ. 1475 &#x2013; 1539) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγεννησιακής Ενετικής Σχολής .

Γεννήθηκε στη Βιτσέντσα. Μετά την εκπαίδευσή του στη Βενετία εγκαταστάθηκε στο Μπασσάνο ντελ Γκράππα. Αν και δεν ήταν, στην πραγματικότητα, μαθητής του Τζοβάννι Μπελίνι, ήταν οπαδός του ύφους του. Ζωγράφισε *τον Άγιο Βαρθολομαίο* για τον καθεδρικό ναό του Μπασσάνο, ένα ρετάμπλ για την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και μια *Κάθοδο του Αγίου Πνεύματος* για την εκκλησία του χωριού Ολιέρο . Ο Φραντσέσκο πέθανε στο Μπασσάνο. Ο γιος του, Τζάκοπο Μπασσάνο έγινε σημαντικός ζωγράφος στη Βενετία και το Βένετο . Ένας από τους γιους του Τζάκοπο ήταν ο ζωγράφος Φραντσέσκο Μπασσάνο ο νεότερος (Francesco Bassano the Younger) .

Πέθανε στο Μπασσάνο ντελ Γκράππα το 1539.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Κατηγορία:Πρόσωπα της Βενετικής Δημοκρατίας
Λιμπεράλε ντα Βερόνα

μικρογραφία| Λιμπεράλε ντα Βερόνα
[δεξιά|μικρογραφία| Παναγία Βρεφοκρατούσα με Άγγελο. Μουσείο Καλών Τεχνών, [Βουδαπέστη, Ουγγαρία]]
[αριστερά|μικρογραφία| Σκηνή από διήγημα σκακιστών, [Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Ν. Υόρκη, ΗΠΑ.]]
[μικρογραφία| ''Saint-Madeleine, Saint-Catherine και Saint-Tuscany'' Sant'Anastasia ([Βερόνα)]]
Ο **Λιμπεράλε ντα Βερόνα** (ιταλ.: Liberale da Verona, 1441–1526) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγεννησιακής περιόδου, που δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη Βερόνα.

## Βιογραφία
Ήταν μαθητής του ζωγράφου Βιντσέντσο ντι Στέφανο (Vincenzo di Stefano), αν και επηρεάστηκε έντονα από τον Αντρέα Μαντένια και τον Γιάκοπο Μπελλίνι. Εμφανίστηκε στο *Vite* του Τζόρτζο Βαζάρι. Στη Βερόνα ζωγράφισε μια *λατρεία των μάγων* στον Καθεδρικό ναό και μια άλλη για το παρεκκλήσιο της επισκοπής. Για την εκκλησία του Σαν Μπερναρντίνο, ζωγράφισε στο παρεκκλήσι της Μαγδαληνής. Ζωγράφισε, επίσης τη *Γέννηση* και την *Κοίμηση της Θεοτόκου* . Στην Πινακοθήκη Μπρέρα υπάρχει ο *Άγιος Στέφανος* . Υπάρχουν εικονογραφημένα από αυτόν βιβλία στον καθεδρικό ναό του Κιούζι. Ο *Άγιος Σεβαστιανός* στο Μουσείο Τέχνης του Πανεπιστημίου του Πρίνστον αποδίδεται στον Λιμπεράλε. 

Ταξίδεψε στη Σιένα για να εργαστεί στο Μοναστήρι των μοναχών του Αβαείου του Μόντε Ολιβέτο, όπου εικονογράφησε διάφορα χειρόγραφα. 

Μεταξύ των ζωγράφων που αναφέρονται ως μαθητές του είναι οι Τζοβάννι και Τζοβάννι Φραντσέσκο Καρότο, ο Φραντσέσκο Τορμπίντο επίσης γνωστός ως *il Moro* και οΠάολο Καβατσόλα. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Βερόνα
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 16ου αιώνα
App Store

Το **App Store** είναι μία πλατφόρμα τύπου ψηφιακής διανομής, που αναπτύσσεται και συντηρείται από την Apple Inc. Το κατάστημα επιτρέπει στους χρήστες να περιηγηθούν και να κατεβάσουν τις εφαρμογές που έχουν αναπτυχθεί από την Apple και από προγραμματιστές "3ου βαθμού" για συσκευές iOS, iPadOS, watchOS και tvOS. Οι εφαρμογές μπορούν να μεταφορτωθούν στις συσκευές iPhone, iPad, iPod Touch, στο Apple Watch, και στο Apple TV.

## App Store στο iOS
### Αριθμός εφαρμογών στα iPhone

### Αριθμός εφαρμογών στα iPad

### Εφαρμογές με τις περισσότερες λήψεις

## Ηλικίες

## Παραπομπές

Κατηγορία:IOS (Apple)
Κατηγορία:Ηλεκτρονικό εμπόριο

Κατηγορία:IPadOS
Γιούντιτ Σαλάνσκυ

Η **Γιούντιτ Σαλάνσκυ** (Η Judith Schalansky, 20 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Γερμανίδα συγγραφέας, σχεδιάστρια βιβλίων και εκδότρια.

Στα ελληνικά κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2021 το βιβλίο της *[https://antipodes.gr/book/katalogos-apolesthenton Κατάλογος απολεσθέντων]* σε μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδη, από τις εκδόσεις αντίποδες.

## Έργο
Το βιβλίο της *Atlas of Remote Islands* κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό The Beautiful Beautiful German Books του Stiftung Buchkunst ( Γερμανικά : Die schönsten deutschen Bücher) το 2009. Το 2012, κέρδισε το ίδιο βραβείο για το *The Giraffe's Neck* . Η Schalansky έχει πτυχία τόσο στην ιστορία της τέχνης όσο και στον σχεδιασμό επικοινωνίας. Από το 2013, είναι επικεφαλής της *σειράς Naturkunden*, που εκδίδεται από την Matthes & Seitz.

Το 2021 μπήκε στη μακρά λίστα του International Booker Prize, για το βιβλίο της *[https://antipodes.gr/book/katalogos-apolesthenton Κατάλογος απολεσθέντων]*.

## Προσωπική ζωή
Η Schalansky γεννήθηκε στο Greifswald της Ανατολικής Γερμανίας. Ζει στο Βερολίνο με τη σύντροφό της, την ηθοποιό  .

Το 2011 έδωσαν το όνομά της στον αστεροειδή 95247 Schalansky.

## Βιβλιογραφία

* *Fraktur mon Amour* (Verlag Hermann Schmidt Mainz, 2006; Princeton Architectural Press, 2008)
* *Blau steht dir nicht* (2008). 
* *Atlas der abgelegenen Inseln* (2009), μτφρ. Christine Lo (2010)
* *Der Hals der Giraffe* (2011), μτφρ*.* Shaun Whiteside (2014) 
* *Verzeichnis einiger Verluste* (2018). Κατάλογος απολεσθέντων, μτφρ. Γιάννης Καλιφατίδης, αντίποδες, Αθήνα 2021

## Βραβεία

* 2007: Silbermedaille des Art Director Club Deutschland για τον *Fraktur mon Amour*
* 2007: Βραβείο Type Director Club για την τυπογραφική αριστεία για το *Fraktur mon Amour*
* 2009: Πρώτο βραβείο, "Τα πιο όμορφα γερμανικά βιβλία" του Stiftung Buchkunst για τον *Atlas der abgelegenen Inseln*
* 2011: Βραβείο δοκιμίου για το *Atlas der abgelegenen Inseln*
* 2012: Πρώτο βραβείο στα "Τα πιο όμορφα γερμανικά βιβλία" του Stiftung Buchkunst για τον *Der Hals der Giraffe*
* 2014: Preis der Literaturhäuser
* 2015: Droste-Preis
* 2018: Βραβείο λογοτεχνίας Wilhelm Raabe για τον *[https://antipodes.gr/book/katalogos-apolesthenton Κατάλογο απολεσθέντων]*
* 2020: Christine Lavant Preis
* 2020: Βραβείο Nicolas Born 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανίδες
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί εκδότες
Άνυτος (αποσαφήνιση)

Το όνομα  **Άνυτος** μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:

# Άνυτος (πολιτικός), Αθηναίος πολιτικός. Γιος του Ανθεμίωνα και πλούσιος βυρσοδέψης. 
# Άνυτος. Μυθολογικό πρόσωπο. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν Τιτάνας και θετός πατέρας της θεότητας Δέσποινας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ίνγκεμποργκ Μπίργιερσντοτερ του Μπγιέλμπο

Η **Ίνγκεμποργκ**, σουηδ.: Ingeborg Birgersdotter (  - 30 Ιουνίου 1302) από τον Οίκο του Μπγιέλμπο, ήταν κόρη του γιαρλ της Σουηδίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας. 

## Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Μπίργκερ γιαρλ (αντιβασιλιά) της Σουηδίας και της Ίνγκεμποργκ των Έρικ, κόρης του Ερρίκου Ι΄ της Σουηδίας.

Η Ίνγκεμποργκ είχε θεωρηθεί λανθασμένα ως κόρη του εκ μητρός θείου της, Eρρίκου ΙΑ΄ της Σουηδίας, πιθανότατα επειδή στις γερμανικές πηγές της εποχής αναφέρεται ως  ή  (κόρη του βασιλιά της Σουηδίας).

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1270  τον Ιωάννη Α΄ δούκα της Σαξονίας. Είχε οκτώ παιδιά, μεταξύ των οποίων τα ακόλουθα:

* Ελένη (π. 1272–1337), παντρεύτηκε  με τους: (1) Γκύντερ Θ΄, κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκενμπουργκ (απεβ. 1289), (2) το π. 1297 Aδόλφος ΣΤ΄ κόμης του Χόλσταϊν-Σάουμπουργκ.
* Ελισάβετ (π. 1274– πριν από το 1306), παντρεύτηκε το 1287 με τον Βάλτνεμαρ Δ΄ δούκα του Σλέσβιχ.
* Ιωάννης Β΄ (π. 1275–22 Απριλίου 1321).
* Eρρίκος Α΄ (1280/82–1359/61)
* Aλβέρτος Γ΄ (π. 1281 – Οκτώβριος 1308 ).
* Σοφία (απεβ. 13 Δεκεμβρίου 1319), ηγουμένη στο Πλέτσκαου.

## Παραπομπές σε πηγές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Cronica Principum Saxonie, MGH SS XXV, sida 476
* Annales Lubicenses 1302, MGH SS XVI, sida 418

Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Σκυφόζωα

μικρογραφία|Μέδουσα κουνουπιδιού       (''Cephea cephea'') στην Μάρσα Σούνα (Marsa Shouna), Ερυθρά Θάλασσα, Αίγυπτος.
Οι μεγάλες μέδουσες, που είναι κοινές σε όλους τους μεγάλους ωκεανούς, είναι αρκετά διαφορετικες από τις μικροσκοπικές μέδουσες των υδρόζωων. Αυτές οι μεγάλες μέδουσες είναι το κυρίαρχο στάδιο στον κύκλο ζωής των σκυφοζώων(κλάση Scyphozoa). Οι πολύποδες των σκυφοζώων είναι πολύ μικροί και απελευθερώνουν νεαρές μέδουσες. Το πλήρως αναπτυγμένο κωνωειδές σώμα ή σκιάδιο, ορισμένων σκυφομεδουσών μπορεί να φτάσει σε διάμετρο τα 3 μέτρα σε κάποια βαθύβια είδη. Τα σκυφόζωα κολυμπούν με ρυθμικές συσπάσεις του σκιαδίου, αλλά η ικανότητα τους για κολύμβηση είναι περιορισμένη και παρασύρονται εύκολα από τα ρεύματα. Μερικά είδη προκαλούν επώδυνα τσιμπήματα στους κολυμβητές. Τα τελευταία έτη, γενικά σε παγκόσμιο επίπεδο, οι μέδουσες έχουν γίνει περισσότερο άφθονες και με τη ευρύτατη εξάπλωση, γεγονός που ερμηνεύεται ως ένδειξη υποβάθμισης της υγείας των θαλασσών ή, ίσως, ως αποτέλεσμα φυσικών διακυμάνσεων της αριθμητικής τους αφθονίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σκυφόζωα
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου Ενόπλων 2018

Το **Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου Ενόπλων 2018** ήταν η 51η διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Σκοποβολής Ενόπλων, που διεξήχθη από το Διεθνές Συμβούλιο Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Αεροπορική Βάση Τζόια ντελ Κόλε μεταξύ 6 και 12 Οκτωβρίου του 2018. Για πρώτη φορά στην ιστορία των αγώνων διοργανώθηκε ανεξάρτητο πρωτάθλημα για αγωνίσματα πήλινου στόχου από το 1957. Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα σταθερού στόχου ενόπλων για το 2018 διεξήχθη στο Τουν το διάστημα 29 Μαΐου-6 Ιουνίου.

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 6 αγωνίσματα πήλινου στόχου και έλαβαν μέρος 68 αθλητές από 16 χώρες-μέλη του ΣΙΣΜ.

Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Κίνα με 3 χρυσά μετάλλια και 4 συνολικά. Η Ιταλία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 2 χρυσά μετάλλια και 6 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε το Κατάρ με 1 χρυσό μετάλλιο και 5 συνολικά.

## Αποτελέσματα
### Άνδρες

### Γυναίκες

## Πίνακας μεταλλίων

## Μετέχουσες χώρες
Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν 69 αθλητές από 16 χώρες-μέλη του Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού (CISM).

## Παραπομπές


2018
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ιταλία
Κατηγορία:Σκοποβολή το 2018
Τορτέλι

μικρογραφία| Τορτέλι με σέσκουλο, ρικότα, μανιτάρια και πεκορίνο, από το χωριό Sasso Pisano
μικρογραφία| Πικρό τορτέλο, της πόλης Καστέλ Γκοφρέντο
Ο όρος **τορτέλι** χρησιμοποιείται κυρίως στην Εμίλια-Ρομάνια, τη Λομβαρδία και την Τοσκάνη για να προσδιορίσει έναν τύπο γεμιστών ζυμαρικών με ορθογώνιο σχήμα. Τα τορτέλι σερβίρονται συνήθως με λιωμένο βούτυρο ή λαρδί, είτε με σάλτσα ντομάτας ή σάλτσα με κιμά.

Το πιο χαρακτηριστικό πιάτο είναι τορτέλι με ρικότα και μυρωδικά, καρυκευμένα με βούτυρο και φασκόμηλο. Επίσης χαρακτηριστικά είναι τα πράσινα τορτέλι, τα τορτέλι με κολοκύθα, τα τορτέλι της περιοχής Πάρμα με τυρί ρικότα και μυρωδικά, τα τορτέλι με σπανάκι, τσουκνίδες, αγκινάρες, πατάτες και αυτά με γλυκόξινη γέμιση από την νότια περιοχή της Πάρμα.

Το τορτέλο της περιοχής Μέλο  είναι χαρακτηριστικό πιάτο στην Πιστόια. Το τορτέλο πατάτας είναι διαδεδομένο στα εδάφη του Αρέτσο, της Φλωρεντίας και του Πράτο. Το τορτέλο με σπανάκι ξεχωρίζει για την γέμιση και για το μεγαλύτερο μέγεθός του. Γνωστά είναι επίσης τα τορτέλι πατάτας που ονομάζονται Mugellana, όπως επίσης και τα γλυκά του Πιτιλιάνο, εβραϊκής προέλευσης.  

Τα τορτέλι των Απουανών Άλπεων έχουν ημικυκλικό σχήμα και περιέχουν γέμιση κρέατος και μυρωδικών (θυμάρι, ή peporino). Αρχικά, το πιάτο μαγειρευόταν αποκλειστικά την Τσικνοπέμπτη, τώρα έχει μπει στις κουζίνες και παρασκευάζεται ακόμα σε μη εορταστικές περιστάσεις. 

Στην επαρχία Λούκκα, παρασκευάζονται μεγαλύτερα στρογγυλά τορτέλι (δύο στρώσεις ζύμης περίπου 1 ή 2 χιλ.) με γέμιση από κρέας (μοσχάρι ή χοιρινό και μερικές φορές λουκάνικο), μουσκεμένο μπαγιάτικο ψωμί, σέσκουλο, αυγό, πιπέρι και μοσχοκάρυδο, καρυκευμένο με σάλτσα από κιμά ή ντομάτα. Κατά την κυνηγετική περίοδο μπορείτε να βρείτε στα εστιατόρια μια παραλλαγή με αγριογούρουνο. 

Στην βόρεια περιοχή της Φορλί-Τσεζένα, είναι παραδοσιακά τα τετράγωνα ψητά τορτέλι, γεμιστά με πατάτες που είναι αρωματισμένες με μπέικον ή λουκάνικο και μερικές φορές με μυρωδικά, όπως είναι το κάρδαμο. 

Ομοίως με τα ραβιόλια, υπάρχουν και εκδοχές τηγανητών και γλυκών τορτέλι, γεμιστών με μαρμελάδα, ρικότα ή σοκολάτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ζυμαρικά
Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Αγία Μαρία της Θράκης

Η **Αγία Μαρία της Θράκης, η Νέα** είναι αγία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που έζησε στη Βιζύη της Θράκης και τιμάται στις 16 Φεβρουαρίου.

Η αγία Μαρία γεννήθηκε από ευσεβή οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Έζησε κατά τη βυζαντινή εποχή, τον 9ο αιώνα, στα χρόνια του Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνος (875-886).

Παντρεύτηκε με τον δρουγγάριο Νικηφόρο. Ήταν φιλακόλουθη και διακρίθηκε για την φιλανθρωπική της δράση. Μετά τον θάνατο των δυο παιδιών της, μετακόμισε στη Βιζύη της Θράκης με τον σύζυγό της. Και εκεί η Μαρία απέκτησε δύο παιδιά με τον σύζυγό της και ανέπτυξε σημαντική δράση για τους απόρους. Όμως συκοφαντήθηκε ότι σπαταλάει την περιουσία. Ο  Νικηφόρος παρερμήνευσε τις ενέργειές της, θεώρησε πως τον απατά και δαπανά τα χρήματά τους άσκοπα, οπότε αφού την τιμώρησε, τη χτύπησε. Η Μαρία ύστερα από οδυνηρή ασθένεια απεβίωσε. 

Όταν ανοίχτηκε η λάρνακα, όπου είχε αποτεθεί το σώμα της, βρέθηκε σώο, ακέραιο και ανέδιδε οσμή ευωδίας, και πολλοί ασθενείς είδαν την ίασή τους. Το λείψανό της διατηρήθηκε και θαυματουργούσε στον ναό της στην Βιζύη.
## Παραπομπές


Μαρια Θρακης
Κατηγορία:Θράκη
Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ

Ο **Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ**, ορθότερα, **Εκτελεστικός επικεφαλής του Χονγκ Κονγκ** ή **Διευθύνων Σύμβουλος του Χονγκ Κονγκ** (αγγλικά: Chief Executive of Hong Kong), είναι το πολιτικό αξίωμα του αρχηγού της εκτελεστικής εξουσίας στην αυτόνομη περιοχή του Χονγκ Κονγκ, της Κίνας.

Ο κυβερνήτης είναι αρχηγός της κυβέρνησης του Χονγκ Κονγκ και κατευθύνει τις κυβερνητικές πολιτικές. Υπογράφει τους νόμους που προηγουμένως έχουν εγκριθεί από το Νομοθετικό Συμβούλιο, ενώ είναι υπεύθυνος για την τήρηση των νόμων και ιδίως του Βασικού Νόμου του Χονγκ Κονγκ, του ντε φάκτο συντάγματος της πόλης. Έχει πενταετή θητεία, η οποία μπορεί να ανανεωθεί μόνο μία φορά. Ο εκτελεστικός επικεφαλής εκλέγεται από την Εκλογική Επιτροπή, ένα σώμα που εκπροσωπεί τις εταιρίες και μικρές ομάδες ατόμων από την ελίτ του Χονγκ Κονγκ. Αφού εκλεγεί από από την Εκλογική Επιτροπή, τότε διορίζεται από την Κεντρική Λαϊκή Κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, αφού το Χονγκ Κονγκ αποτελεί μία αυτόνομη περιοχή της.

Στις 26 Μαρτίου 2017, εκλέχτηκε από την Εκλογική Επιτροπή η Κάρι Λαμ, πρώτη γυναίκα, για την θέση αυτή. Στις 31 Μαρτίου διορίστηκε από την κυβέρνηση του Πεκίνου, και τελικά ανέλαβε καθήκοντα την 1 του Ιουλίου του 2017. Είναι η πρώτη γυναίκα που καταλαμβάνει το αξίωμα.

Η θέση του Εκτελεστικού Επικεφαλής δημιουργήθηκε το 1997 για να αντικαταστήσει αυτήν του Κυβερνήτη, όταν το Χονγκ Κονγκ βρισκόταν υπό τον αποικιακό έλεγχο της Βρετανίας. Η αγγλική ονομασία του αξιώματος είναι *Chief Executive* και όχι *Governor*. Συνεπώς, η ελληνική μετάφραση θα μπορούσε να είναι Εκτελεστικός Επικεφαλής ή Διευθύνων Σύμβουλος. Παρόλα αυτά, οι ελληνικές πηγές χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό τον όρο *Κυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ*, κάτι που τυπικά είναι λάθος.

Την 1η Ιουλίου 2022 ανέλαβε νέος κυβερνήτης ο Τζον Λι.

## Κατάλογος Κυβερνητών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβερνήτες του Χονγκ Κονγκ
Κατηγορία:Πολιτική του Χονγκ Κονγκ
IPhone 4S

Το **iPhone 4S** είναι ένα έξυπνο τηλέφωνο που σχεδιάστηκε και κυκλοφόρησε από την Apple Inc. Είναι η πέμπτη γενιά του iPhone και διαδέχτηκε το iPhone 4. Ανακοινώθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2011, στην πανεπιστημιούπολη του Κουπερτίνο της Καλοφόρνια και ήταν το τελευταίο προϊόν της Apple που ανακοινώθηκε στη διάρκεια της ζωής του πρώην CEO της Apple και συνιδρυτή Στηβ Τζομπς, ο οποίος πέθανε την επόμενη ημέρα. Οι παραγγελίες μπορούσαν να πραγματοποιηθούν από τις 7 Οκτωβρίου 2011 και η κύρια διαθεσιμότητα στα καταστήματα λιανικής ξεκίνησε στις 14 Οκτωβρίου 2011 στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ιαπωνία. Οι πωλήσεις ξεπέρασαν τον προκάτοχό της με περισσότερες από ένα εκατομμύριο πωλήσεις τις πρώτες είκοσι τέσσερις ώρες διαθεσιμότητας παραγγελιών και περισσότερες από τέσσερις εκατομμύρια πωλήσεις τις πρώτες τέσσερις ημέρες της διαθεσιμότητας λιανικής. Περαιτέρω παγκόσμια διάθεση, συμπεριλαμβανομένων 22 επιπλέον χωρών στις 28 Οκτωβρίου, ήρθε τους επόμενους μήνες. Αυτό το iPhone ονομάστηκε "4S" με το "S" να σημαίνει Siri, τον αποκλειστικό έξυπνο προσωπικό βοηθό του iPhone 4S που αργότερα συμπεριλήφθηκε στις μελλοντικές γενιές κινητών προϊόντων Apple. Διατηρώντας το μεγαλύτερο μέρος της εξωτερικής σχεδίασης του iPhone 4, το 4S φιλοξένησε μεγάλες εσωτερικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης μιας αναβάθμισης στον επεξεργαστή, τον Apple A5 και μια κάμερα 8 megapixel με εγγραφή βίντεο 1080p. Το πίσω μέρος του ήταν γυαλί με σκελετό που αποτελούταν από ανοξείδωτο ατσάλι και μία οθόνη 3.5 ίντσες από γυαλί. Έκανε το ντεμπούτο του με το iOS 5, την πέμπτη μεγάλη έκδοση του iOS, το λειτουργικό σύστημα κινητής τηλεφωνίας της Apple, που παρουσίασε λειτουργίες όπως το iCloud, το iMessage, το Κέντρο ειδοποιήσεων, τις υπενθυμίσεις και την ενοποίηση του Twitter. Το τηλέφωνο δέχτηκε κυρίως θετικές κριτικές. Οι κριτικοί σημείωσαν ότι η Siri, η νέα κάμερα, και οι βελτιωμένες επιδόσεις είναι τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο. Το διαδέχτηκε το iPhone 5 ως το κορυφαίο smartphone της Apple στις 12 Σεπτεμβρίου 2012. Το iPhone 4S παρέμεινε σε πώληση, αν και πωλήθηκε με μειωμένο χώρο αποθήκευσης (από 8GB έως 64GB - αδιανόητο πλέον). Το 4S διακόπηκε επίσημα στις 9 Σεπτεμβρίου 2014 μετά την ανακοίνωση του iPhone 6, αν και η παραγωγή συνέχισε για τις αναπτυσσόμενες αγορές μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου 2016. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, το iPhone 4S ήταν ένα από τα iPhone με τις καλύτερες πωλήσεις και ήταν το πρώτο iPhone που υποστήριξε πέντε κύριες εκδόσεις του iOS: iOS 5, iOS 6, iOS 7, iOS 8 και iOS 9. Το 4S είναι το τελευταίο iPhone που είχε θύρα 30-Pin καθώς, αργότερα, αντικαταστάθηκε με το Lightning Connector.

## Παραπομπές


Κατηγορία:IPhone
Κατηγορία:IOS (Apple)
Γαλανόβρυση Λάρισας

Η **Γαλανόβρυση** (μέχρι το 1927 *Αραδοσίβια Ορτά*) είναι χωριό του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 428 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 280 μέτρων. Απέχει 4 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα και βρίσκεται ακριβώς διπλά στο χωριό Στεφανόβουνο.

## Ιστορικά στοιχεία
Η Γαλανόβρυση πήρε το όνομά της από μια πέτρινη βρύση που ονομαζόταν «Γαλανή», και παλαιότερα ονομαζόταν *Αραδοσίβια Ορτά*. Πριν να ενταχθεί στο ελληνικό κράτος, το χωριό κατοικούταν από μικτό πληθυσμό χριστιανών και μουσουλμάνων. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923 στο χωριό εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τον Πόντο. Σήμερα η οικονομία του χωριού βασίζεται στη γεωργία και στην κτηνοτροφία. Κοντά στο χωριό δημιουργήθηκε καπνεργοστάσιο, με σκοπό την επεξεργασία του καπνού που καλλιεργείται στην περιοχή. Στο χωριό λειτουργεί Ειδικό Σχολείο.

Η Γαλανόβρυση προσαρτήθηκε το 1919 στην κοινότητα Στεφανόβουνου, όμως ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1935. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας με το πρόγραμμα Καποδίστριας, όπου και παρέμεινε με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο χωριό λειτουργεί αγροτικό και εθνογραφικό μουσείο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αγροτικό – Εθνογραφικό Μουσείο Αραδοσιβίων

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Σιδηρόδρομοι Βορειοδυτικής Ελλάδος

Οι **Σιδηρόδρομοι Βορειοδυτικής Ελλάδος (Σ.Β.Δ.Ε.)** ήταν ελληνική σιδηροδρομική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1890 και διαχειριζόταν τη μετρικού εύρους (1.000 χιλιοστά) σιδηροδρομική γραμμή Αγρινίου-Μεσολογγίου-Κρυονερίου. Η εταιρεία απορροφήθηκε από τους Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου το 1953.

## Ιστορικό
Ονομάζονταν έτσι γιατί το δίκτυό της βρισκόταν κοντά στα βορειοδυτικά σύνορα της ελληνικής επικράτειας. Το καταστατικό της εταιρίας συντάχθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1890 και κυρώθηκε με Βουλευτικό Διάταγμα στις 12 Μαρτίου του ιδίου έτους. Τον Σεπτέμβριο του 1891 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια ολοκλήρου του δικτύου της Βορειοδυτικής Ελλάδος, μήκους 61,4,χιλιομέτρων, από το Κρυονέρι μέχρι το Αγρίνιο. Η εταιρία συνδύαζε χερσαία και θαλάσσια συγκοινωνία, καθώς με ατμόπλοιο οι επιβάτες μεταφέρονταν από το Κρυονέρι απέναντι, στην Πάτρα.

Το 1952 οι Σ.Β.Δ.Ε. πτώχευσαν και κατασχέθηκαν από το Ελληνικό δημόσιο. Το 1953 συγχωνεύτηκαν με τους Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου και αυτοί το 1962 ενσωματώθηκαν στους ΣΕΚ.

Κατηγορία:Σιδηροδρομικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα
Ζαν Μπυλάν

Ο **Ζαν Μπυλάν** (γαλλικά: Jean Bullant), γεννήθηκε γύρω στο 1515, πιθανότατα στην Αμιένη και πέθανε το 1578 στο Εκουάν, ήταν αρχιτέκτονας και γλύπτης της Γαλλικής Αναγέννησης και συγγραφέας αρχιτεκτονικών θεωρητικών έργων.

## Βιογραφικά στοιχεία
[αριστερά|μικρογραφία|290x290εσ|Βόρεια πτέρυγα του [Κάστρο του Εκουάν|κάστρου του Εκουάν]]
[αριστερά|μικρογραφία|Ανδριάντας του Ζαν Μπυλάν στο [Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο, ανάμεσα στους 86 Επιφανείς Άνδρες της Γαλλίας]]
[μικρογραφία|250x250εσ|Η ''γκαλερί'' του [Κάστρο του Σενονσώ|κάστρου του Σενονσώ (1576-1577) πάνω από τη γέφυρα του Φιλιμπέρ Ντελόρμ|αριστερά]]
Αφού μελέτησε την αρχαία τέχνη στη Ρώμη, ο Ζαν Μπυλάν επέστρεψε στη Γαλλία γύρω στο 1540 και εργάστηκε ως αρχιτέκτονας στην υπηρεσία του κοντόσταυλου της Γαλλίας Αν του Μονμορανσύ, για λογαριασμό του οποίου εκπόνησε τα σχέδια της βόρειας πτέρυγας και άλλα τμήματα του κάστρου του Εκουάν που κατασκευάστηκαν γύρω στο 1550. Αυτή η τεράστια κατοικία είναι αναμφίβολα το πιο διάσημο αριστούργημά του και έγινε ο αγαπημένος προορισμός πολλών διαδοχικών βασιλιάδων της Γαλλίας. Η αρχιτεκτονική του είναι εμπνευσμένη από τα ιταλικά αρχοντικά.

Για τον Μονμορανσί κατασκεύασε επίσης το Πετί Σατώ (μικρός πύργος) στο κάστρο του Σαντιγί. Στο Εκουάν (Βαλ-ντ'Ουάζ), πόλη στην οποία έμενε και όπου σήμερα ένα γυμνάσιο της πόλης φέρει το όνομά του, εργάστηκε επίσης για την κατασκευή του καμπαναριού στην εκκλησία Σαιντ-Ακέλ που βρίσκεται κοντά στο κάστρο.
Καθώς η φήμη του αυξήθηκε, ο Αν του Μονμορανσύ τον σύστησε στον βασιλιά Ερρίκο Β', ο οποίος το 1557 τον ονόμασε Επιθεωρητή των βασιλικών κτισμάτων. Ωστόσο, από το 1559, έχασε αυτή τη θέση.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1560, κανένα αξιοσημείωτο επίτευγμα δεν του αποδίδεται. Το 1564 έγραψε και δημοσίευσε στο Παρίσι μια πραγματεία, τον *Γενικό κανόνα της αρχιτεκτονικής*  και πραγματείες για τη γεωμετρία και την ωρολογοποιία.

Από το 1570, εργάστηκε ως βασιλικός αρχιτέκτονας για την Αικατερίνη των Μεδίκων. Ο Ζαν Μπυλάν συνέχισε το έργο του Φιλιμπέρ Ντελόρμ, μετά το θάνατο του τελευταίου (1570), στο παλάτι του Κεραμικού και ολοκλήρωσε το κάστρο στο Σαιν-Μωρ-ντε-Φοσέ, κοντά στο Παρίσι (έχει καταστραφεί).
Από το 1572 έως το 1575  κατασκεύασε για την Αικατερίνη των Μεδίκων το μέγαρο του Σουασόν, παλάτι στο Παρίσι που καταστράφηκε το 1748, από το οποίο παραμένει σήμερα η στήλη των Μεδίκων. Κατασκεύασε επίσης την επιμήκη αίθουσα (γκαλερί) πάνω από τη γέφυρα του κάστρου του Σενονσώ (1576-1577).

Πολλές αρχιτεκτονικές κατασκευές του καταστράφηκαν, ιδίως κατά τη Γαλλική Επανάσταση, και οι μόνες μαρτυρίες είναι σχέδια ή χαρακτικά της εποχής.  

Ο Ζαν Μπυλάν πέθανε στις 13 Οκτωβρίου 1578 στο Εκουάν και ενταφιάστηκε στην εκκλησία του Σαιντ-Ακέλ του Εκουάν.

## Εκδόσεις
Στα θεωρητικά του έργα περιλαμβάνονται:

* *Συλλογή περί ωρολογιογραφίας, που περιέχει την περιγραφή, την κατασκευή και τη χρήση ηλιακών ρολογιών.* 
* *Μικρή πραγματεία περί γεωμετρίας και πρακτικής ωρολογιογραφίας.*
* *Γενικός κανόνας της αρχιτεκτονικής των πέντε τρόπων στηλών,* 1564*.* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αρχιτέκτονες της Αναγέννησης
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες
Αικατερίνη της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, δούκισσα του Μεκλεμβούργου

Η **Αικατερίνη**, γερμ.: Catherine von Saxen-Lauenburg (π. 1400 - 22 Σεπτεμβρίου 1450) από τον Οίκο των Ασκάνια, ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπυργκ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κυρία (βαρόνη) του Βέρλε-Γκύστρο και μετά σύζυγος του δούκα του Μεκλεμβούργου. Έγινε επίτροπος του δουκάτου του Μεκλεμβούργου από το 1422 έως το 1436, ως κηδεμόνας των ανηλίκων υιών της.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Eρρίκου Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σοφίας των Γουέλφων, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μπράουνσβαιγκ-Λ-ύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ.

Πρώτα παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ζ΄ κύριο του Βέρλε-Γκύστροβ, που απεβίωσε το 1414. Στη συνέχεια το 1416 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Όταν ο Ιωάννης Δ΄ απεβίωσε το 1422, μετά από έξι χρόνια γάμου, η Αικατερίνη κυβέρνησε μέχρι το 1436 ως επίτροπος για τους ανήλικους γιους της.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ένα καταστατικό του Ιουλίου 1448 ήταν το τελευταίο γνωστό έγγραφο που ανέφερε την Αικατερίνη. Στη συνέχεια εμφανίστηκε ένα καταστατικό, που υποδηλώνει ότι απεβίωσε τον Νοέμβριο. Γύρω στο τέλος του αιώνα, η Χανς Γουίτ μπόρεσε τελικά να αποδείξει ότι αυτή απεβίωσε την ημέρα του Αγίου Μαυρίκιου (22 Σεπτεμβρίου) του 1450.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον  Ιωάννη Ζ΄ των Μεκλεμβούργου κύριο του Βέρλε-Γκύστροβ. Αυτός απεβίωσε το 1414, χωρίς να αποκτήσουν απογόνους.

Το 1416 η Αικατερίνη έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου (5ο εξάδελφο του προηγουμένου) και είχε τέκνα:
* Ερρίκος Δ΄ 1417-1477, δούκας του Μεκλεμβούργου.
* Ιωάννης Ε΄ 1418-1442, δούκας του Μεκλεμβούργου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αναφορές για την Αικατερίνη του Σάξ-Λάουμπουργκ στη Landesbibliographie Mecklenburg-Vorpommern
* Βιογραφικά στοιχεία της Αικατερίνης
* Γενεαλογικός πίνακας της Βουλής του Μεκλεμβούργου

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κεφαλόβρυσο Λάρισας

Το **Κεφαλόβρυσο** είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 234 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 250 μέτρων. Απέχει 12 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα, ευρισκόμενο δυτικά της.

## Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή παλαιότερα ονομαζόταν Μπουνάρ Μπασί. Το χωριό δημιουργήθηκε από μετανάστες από την Πίνδο και από τη Σεβάστεια στην Μικρά Ασία. Το Κεφαλόβρυσο προσαρτήθηκε το 1919 στην κοινότητα Βαλανίδας, όμως ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1935. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας με το πρόγραμμα Καποδίστριας, όπου και παρέμεινε με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Οι κάτοικοι του χωριού σήμερα ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, με καλλιέργειες κηπευτικών και φράουλας.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος εορτάζει στις 26 Οκτωβρίου, με πανηγύρι. Στη θέση Μάτι βρίσκεται μικρή λίμνη. Ανάμεσα στο Κεφαλόβρυσο και στο Παλαιόκαστρο ανακαλύφθηκε σπήλαιο μήκους 1.800 μέτρων με πλούσιο διάκοσμο και μικρές λίμνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Παλαιόκαστρο Λάρισας

Το **Παλαιόκαστρο** είναι χωριό του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 270 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 210 μέτρων. Απέχει 16 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα, ευρισκόμενο δυτικά της. Είναι κτισμένο κοντά στην συμβουλή του Τιταρήσιου με τον Ξηριά.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση του Παλαιόκαστρου κατά την αρχαιότητα βρισκόταν σύμφωνα με τον Απ. Αρβανιτόπουλο η πόλη Μονδαία. Γύρω από το χωριό σώζονται τα ερείπια δύο κάστρων και άλλων μικρότερων οχυρώσεων.  Οι κάτοικοι του χωριού σήμερα ασχολούνται με τη γεωργία, κυρίως με την καλλιέργεια ελιάς και την κτηνοτροφία. Στην περιοχή υπάρχουν περίπου 20.000 ελαιόδεντρα. Στο χωριό λειτουργεί σχολείο και νηπιαγωγείο.

Το Παλαιόκαστρο προσαρτήθηκε το 1919 στην κοινότητα Μαγούλας, όμως ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1922. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελασσόνας με το πρόγραμμα Καποδίστριας, όπου και παρέμεινε με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Από τις εκκλησίες του χωριού ξεχωρίζει το εξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου, το οποίο απέχει 1,5 με 2 χιλιόμετρα από το χωριό. Ανάμεσα στο Παλαιόκαστρο και στο Κεφαλόβρυσο ανακαλύφθηκε το 1995 σπήλαιο με πλούσιο διάκοσμο και μικρές λίμνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Άννα Ελισάβετ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ

Η **Άννα-Ελισάβετ** της Σαξονίας-Λάουενπουργκ (23 Αυγούστου 1624 στο Ράτσεμπουργκ - 27 Μαΐου 1688 στο Μπούτσμπαχ) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Λάουενπουργκ και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Χόμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη (επιζήσασα της ενηλικίωσης) κόρη του Αυγούστου δούκα της Σαξονίας-Λάουενπουργκ (1577-1656) και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ-Σοφίας των Όλντενμπουργκ (1599-1627), κόρης του Ιωάννη-Αδόλφου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ.

Παντρεύτηκε στις 2 Απριλίου 1665 στο Λύμπεκ με τον Γουλιέλμο-Χριστόφορο λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ (1625-1681). Για τον γαμπρό ήταν ο δεύτερος γάμος του. Από τον πρώτο του γάμο με τη Σοφία-Ελεονόρα της Έσσης-Ντάρμσταντ είχαν επιζήσει μόνο δύο κόρες και αυτός ήλπιζε ότι ο γάμος με την Άννα-Ελισάβετ θα έφερνε (άρρενα) διάδοχο. Η πριγκίπισσα, την οποία ο λάντγκραβος είχε γνωρίσει μόνο από ένα πορτρέτο της, λυπήθηκε όταν έμαθε ότι είχε σωματικό ελάττωμα και δεν μπορούσε να γεννήσει παιδιά. Την παντρεύτηκε, όπως είχε υποσχεθεί, αλλά σύντομα αυτός ζήτησε διαζύγιο· αυτό εκδόθηκε το 1672. Σύμφωνα με κάποια πηγή, ο λάντγκραβος ήλπιζε για μία τεράστια προίκα, ωστόσο, η προίκα που έφερε ήταν μάλλον μέτρια. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, όταν τα χρήματά της είχαν εξαντληθεί, ο Γουλιέλμος-Χριστόφορος την αποκάλεσε *ακατάλληλη* και υπέβαλε αίτηση για διαζύγιο.

Η Άννα-Ελισάβετ έλαβε το κάστρο Φίλιπσεκ κοντά στο Μπούτσμπαχ ως κατοικία της. Απασχολήθηκε με την ανακούφιση των ενδεών και ίδρυσε σχολεία στην Μπόντενροντ και στο Mάιμπαχ. Απεβίωσε στο Μπούτσμπαχ στις 27 Μαΐου 1688, σε ηλικία 64 ετών, και τάφηκε στην κρύπτη κάτω από τη χορωδία της εκκλησίας στο Mύνστερ (συνοικία Μπούτσμπαχ).

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1665 τον Γουλιέλμο-Χριστόφορο λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* *Archiv für hessische Geschichte und Altertumskunde*, σελ.&nbsp;408 ff ( Online )
* Peter von Kobbe: *Geschichte und Landesbeschreibung des Herzogthums Lauenburg*, τόμος. 3, Harro von Hirschheydt, 1837, σελ.&nbsp;35 

## Παραπομπές σ επηγές


Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ντροπή πτήσης

Η **ντροπή πτήσης** () είναι η ντροπή ή το αίσθημα ενοχής το οποίο πρέπει να αισθάνεται ένα άτομο ενήμερο ή ευαισθητοποιημένο σχετικά με το ζήτημα της προστασίας του περιβάλλοντος σχετικά με τις μετακινήσεις μέσω αεροπλάνου, μεταφορικού μέσου γνωστού για τον συνεχώς αυξανόμενο κλιματολογικό αντίκτυπό του και σημαντικότερο σε σύγκριση με άλλα μεταφορικά μέσα, συμβάλλοντας, ως εκ τούτου, στην περαιτέρω επιδείνωση και επιτάχυνση της κλιματικής αλλαγής. Μία σχετικά παρεμφερής πρακτική, η κρυφή πτήση (σουηδικά: *smygflyga*), αναφέρεται στα άτομα τα οποία φέρεται να ταξιδεύουν αεροπορικώς στα κρυφά, ελπίζοντας πως κανείς δεν θα αντιληφθεί την παρουσία τους.

## Κλιματολογικός αντίκτυπος των εναέριων μεταφορών

Κατά τις απαρχές του 21ου αιώνα, η αεροπλοΐα ήταν υπεύθυνη για ποσοστό, περίπου, της τάξεως του 2 % επί του συνόλου των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε παγκόσμιο επίπεδο, ωστόσο ο αντίκτυπος ως προς την κλιματική αλλαγή είναι δυνατό να προσδιοριστεί με ένα ποσοστό της τάξεως του 5 % εφόσον ληφθεί υπόψη το σύνολο των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ενώ ο ρυθμός της εναέριας κυκλοφορίας βρίσκεται σε συνεχή ανάπτυξη: συνολικά,  επιβάτες χρησιμοποίησαν το αεροπλάνο ως μέσο μεταφοράς κατά τη διάρκεια του 2018, ενώ συγκριτικά διπλάσιος αριθμός προβλέπεται έως το τέλος της δεκαετίας του 2020. Σύμφωνα με την εφημερίδα *Le Monde*, οι τεχνολογικές πρόοδοι οι οποίες αναμένεται εντός του τομέα των αερομεταφορών «δεν θα είναι επαρκείς προκειμένου να επιτρέψουν την απορρόφηση της εκτίναξης των τιμών των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου».

Η συμβολή των αερομεταφορών στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου βρίσκεται σε συνεχή επιδείνωση. Οι εκπομπές ανά επιβάτη μειώθηκαν μεταξύ του 2000 και του 2020 χάρη στη χρήση λιγότερο ενεργοβόρων αεροπλάνων, ωστόσο, μέσω επίδρασης αναπήδησης, ο αριθμός επιβατών αυξήθηκε σε ιδιαιτέρως σημαντικό βαθμό. Οι εκπομπές ρύπων σε παγκόσμιο επίπεδο προερχόμενων από την αεροπλοΐα υπολογίζονταν ως κατά 70 % υψηλότερες το 2020 συγκριτικά με το 2005. Βάσει του συγκεκριμένου ρυθμού και εφόσον δεν υπάρξει κάποια αύξηση ως προς τις υπόλοιπες πηγές, η αεροπλοΐα θα είναι υπεύθυνη για ποσοστό της τάξεως του 22 % επί του συνόλου των ανθρωπογενών εκπομπών το 2050, παραβιάζοντας, ως εκ τούτου, τη Συμφωνία του Παρισιού η οποία θα είχε ως αποτέλεσμα να μην ξεπεραστεί η τιμή του +1,5 °C έως το 2100. 

Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της Συμφωνίας του Παρισιού, σύμφωνα με σχετική έκθεση του 2018 της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος, κάθε κάτοικος της Γης θα πρέπει να εκπέμπει σε ετήσια βάση τιμή μικρότερη των 3-4 τόνων διοξειδίου του άνθρακα έως το 2030 και μικρότερη του 1 τόνου έως το 2050. Επί παραδείγματι, κατά τη διάρκεια ταξιδιού μετ'επιστροφής μεταξύ Βρυξελλών και Νέας Υόρκης, ο κάθε επιβάτης είναι υπεύθυνος για την εκπομπή, περίπου, 1,9 τόνων διοξειδίου του άνθρακα.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  
*  
*  
*  
*  

Κατηγορία:Συναίσθημα
Κατηγορία:Αεροπορία
Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Σύνδρομο Ντρέσλερ

Το **σύνδρομο Ντρέσλερ** (*αγγλ.* *syndrome Dressler*), ή αλλιώς ***σύνδρομο μετά από περικαρδιοτομή***, είναι μια εμπύρετη νόσος που επισυμβαίνει ως δευτερογενής μορφή περικαρδίτιδας η οποία εμφανίζεται μετά από τραυματισμό στην καρδιά ή στο περικάρδιο δηλ. την εξωτερική επένδυση της καρδιάς. Το σύνδρομο αυτό είναι επίσης γνωστό ως *σύνδρομο μεταμυοκαρδιακού εμφράγματος* και ο όρος μερικές φορές χρησιμοποιείται και για αναφορά στην *περικαρδίτιδα μετά την περικαρδιοτομή*.

Χαρακτηρίστηκε έτσι για πρώτη φορά το 1956 από τον γιατρό Γουϊλιαμ Ντρέσλερ και έλαβε το όνομά του. 

## Γενικά
Το σύνδρομο στατιστικά παρουσιάζεται περίπου στο 7% των εμφραγμάτων του μυοκαρδίου, αλλά και σε περιπτώσεις διαδερμικής στεφανιαίας επέμβασης, αν και πιο σπάνια.

Το σύνδρομο συνδέεται άμεσα με πυρετό, πλευριτικό πόνο, περικαρδίτιδα ή περικαρδιακή συλλογή. Ουσιαστικά είναι μια φλεγμονώδη αντίδραση που προσβάλλει τους υμένες που περιβάλλουν την καρδιά και τους πνεύμονες, δηλαδή το περικάρδιο και τον υπεζωκότα. Συμβαίνει κυρίως σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επεμβάσεις της καρδιάς. Τα συμπτώματα τείνουν να εμφανίζονται 2 ή 3 εβδομάδες μετά το έμφραγμα του μυοκαρδίου, αλλά μπορεί επίσης να καθυστερήσουν μερικούς μήνες. Τείνει να υποχωρήσει σε λίγες μέρες και πολύ σπάνια οδηγεί σε καρδιακό επιπωματισμό. Η αυξημένη ESR (ταχύτητα καθιζήσεως ερυθρών) είναι ένα αντικειμενικά επιβεβαιωτικό εργαστηριακό εύρημα.

## Αίτια
Θεωρείται ότι προκύπτει από μια αυτοάνοση φλεγμονώδη αντίδραση στα μυοκαρδιακά νεογόνα. Μια παρόμοια περικαρδίτιδα μπορεί να συσχετιστεί με οποιαδήποτε περικαρδιοτομία ή τραύμα στο περικάρδιο, ή με κάποια καρδιοχειρουργική επέμβαση.

## Διάγνωση
Το σύνδρομο Ντρέσλερ διαφοροποιείται από την πνευμονική εμβολή, μια άλλη αναγνωρίσιμη αιτία του πλευριτικού (και μη πλευριτικού) πόνου στο στήθος σε άτομα που έχουν υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις.

## Αγωγές
Το σύνδρομο αντιμετωπίζεται καλύτερα με ασπιρίνη, σε υψηλές δόσεις. Σε ορισμένες ανθεκτικές περιπτώσεις, τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν αλλά αποφεύγονται τον πρώτο μήνα λόγω υψηλής συχνότητας για μία εξασθενημένη κοιλιακή επούλωση που οδηγεί σε αυξημένο ρυθμό ρήξης της κοιλίας. 

Άλλα φάρμακα ΜΣΑΦ, αν και κάποτε χρησιμοποιήθηκαν για τη θεραπεία του συνδρόμου αυτού, εφαρμόζονται λιγότερο -σήμερα πρέπει να αποφεύγονται για ασθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσο-. 

Ειδικότερα, η δραστική ουσία ινδομεθακίνη δύναται να αναστέλλει την απόθεση νέου κολλαγόνου, μειώνοντας έτσι τη διαδικασία επούλωσης για την περιοχή του εμφράγματος. Η ηπαρίνη πρέπει να αποφεύγεται επειδή μπορεί να οδηγήσει σε αιμορραγία στον περικαρδιακό σάκο, οδηγώντας σε ταμπόν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύνδρομα που επηρεάζουν την καρδιά
Νικολά ντε Λα Μοτ

Ο **Νικολά ντε Λα Μοτ** (Μπαρ-συρ-Ωμπ 29 Ιουλίου 1755 - Παρίσι, 6 Νοεμβρίου 1831), γεννημένος ως **Μαρκ-Αντουάν-Νικολά ντε Λα Μοτ**, ήταν ένας Γάλλος τυχοδιώκτης του 18ου αιώνα, γνωστός για το ρόλο του ως απατεώνας στην υπόθεση του διαμαντένιου περιδέραιου . Ήταν επίσης ο σύζυγος της ***[[Ζαν ντε Βαλουά-Σαιν-Ρεμί]]***, **με την οποία παντρεύτηκε στις 6 Ιουνίου 1780.**

Ισχυριζόταν ότι ήταν ευγενής και έδωσε στον εαυτό του τον τίτλο του Κόμη. Ωστόσο, ο ισχυρισμός του για αριστοκρατική καταγωγή ήταν υπό αμφισβήτηση. Τη στιγμή του γάμου του, ήταν γνωστός μόνο ως αξιωματικός των χωροφυλακών. Μέσα από την επιρροή της συζύγου του στον εραστής της, Καρδινάλιο του Ροάν, έλαβε μια προμήθεια ως σωματοφύλακας του Κόμης του Αρτουά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι του 19ου αιώνα
Ελεονώρα Καρλόττα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ-Φράντσχαγκεν

Η **Ελεονώρα-Καρλόττα**, γερμ.: Eleonore Charlotte von Saxen-Lauenburg (8 Αυγούστου 1646, Mαρίενφλης, Πομερανία - 26 Ιανουαρίου 1709, κάστρο Φράντσχαγκεν, Σούλεντορφ) ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Φράντσχαγκεν, συνιδρύτρια του κλάδου αυτού.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου-Ερρίκου δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1604-1658), ο οποίος κατείχε το Φράντσχαγκεν ως εισόδημα (appanage), από τον γάμο του με την Μαρία-Ιουλιανή (1612-1665), κόρη του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Νάσσαου-Ζήγκεν.

Παντρεύτηκε την 1η Νοεμβρίου 1676 τον δούκα Χριστιανό-Αδόλφο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ (1641–1702). Μετά το τέλος της μεγαλύτερης αδελφής της Έρμουτε-Σοφίας το 1689, η Eλεονώρα-Καρλόττα έγινε κληρονόμος του Φράντσχαγκεν με το αντίστοιχο κάστρο. Το 1667 ο Χριστιανός-Αδόλφος και οι κληρονομικές του ιδιοκτησίες χρεοκόπησαν, και ο βασιλιάς Φρειδερίκος Γ΄ της Δανίας, ως φεουδαλικός επικυρίαρχος, πήρε πίσω το φέουδο. Η Ελεονώρα-Καρλόττα ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη και διαπραγματεύτηκε προσωπικά, αλλά ανεπιτυχώς με τον βασιλιά για την επιστροφή των εδαφών. Ο σύζυγός της έλαβε ένα ετήσιο επίδομα, το οποίο βοήθησε το ζευγάρι να χρηματοδοτεί έναν πριγκιπικό τρόπο ζωής.

Μετά το τέλος του εξαδέλφου της Ιουλίου-Φραγκίσκου τελευταίου δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, η Eλεονώρα-Καρλόττα -όπως και οι κόρες του Άννα-Μαρία-Φρανζίσκα και Σίβυλλα- διεκδίκησε ανεπιτυχώς ότι θα έπρεπε αυτή να τον κληρονομήσει. Αφού ο Γεώργιος-Γουλιέλμος δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ], πρίγκιπας του Τσέλλε, είχε κατακτήσει με επιτυχία και είχε προσαρτήσει τη Σαξονία-Λάενμπουργκ, η Ελεονώρα-Καρλόττα συνέχισε να ζητά τη διαδοχή της στο  Χάτελν, έδαφος εκτός του Λάουενμπουργκ, το οποίο, ωστόσο, τέθηκε υπό αυτοκρατορική επιστασία. Ωστόσο, σύμφωνα με το Σαλικό δίκαιο, δεν επιτρεπόταν στις γυναίκες να κληρονομήσουν.

Το ζευγάρι μετακόμισε στο κάστρο Φράντσχαγκεν στο δουκάτο της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, το οποίο είχε κληρονομήσει η Ελεονώρα-Καρλόττα, ιδρύοντας έτσι τον κλάδο Σ.Χ.Σ.Φράντχαγκεν. Μετά το τέλος τού συζύγου της, η Ελεονώρα-Καρλόττα κράτησε το κάστρο ως εισόδημα, επειδή και οι δύο γιοι της είχαν παντρευτεί μοργανατικά.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1676 τον Χριστιανό-Αδόλφο δούκα του Σ.Χ.Σόντερμπουργκ-Φράντσχαγκεν, γιο του Ιωάννη-Χριστιανού δούκα του Σ.Χ.Σόντερμπουργκ, και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
* Χριστιανός-Λεοπόλδος (1678-1707), δούκας του Σ.Χ.Σόντερμπουργκ-Φράντσχαγκεν.
* ανώνυμο παιδί (1679), απεβ. νήπιο.
* Λουδοβίκος-Κάρολος (1684–1708), δούκας του Σ.Χ.Σόντερμπουργκ-Φράντσχαγκεν.
* Ιωάννης-Φραγκίσκος (1685–1687), απεβ. 2 ετών.

## Αναφορές και πηγές
* Verein für Mecklenburgische Geschichte und Alterthumskunde, Schwerin: *Mecklenburgische Jahrbücher*, τόμος. 31–32, 1866
* Johann Samuel Ersch: *Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste στο alphabetischer Folge*, τόμος 48, J. f. Gleditsch, 1848, σελ.&nbsp;129 ff ( Ψηφιοποιημένο )

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Αγιονέρι Λάρισας

Το **Αγιονέρι** (μέχρι το 1927 *Τσερνίλο*) είναι χωριού του δήμου Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 31 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 240 μέτρων, σε πλαγιά λόφου δίπλα στον Ελασσονίτη. Απέχει 6 χιλιόμετρα από την Ελασσόνα.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Αγιονέρι αποτελούσε τσιφλίκι με την ονομασία Τσερνίλο επί Τουρκοκρατίας. Σήμερα οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια σιτηρών και καπνού και την κτηνοτροφία.
Το Αγιονέρι προσαρτήθηκε το 1919 στην κοινότητα Ελασσόνας, η οποία μετατράπηκε σε δήμο το 1964. Το Αγιονέρι παρέμεινε στον δήμο Ελασσόνας με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Στο χωριό βρίσκεται ναός αφιερωμένος στην Αγία Σοφία και διεξάγεται πανηγύρι αφιερωμένο στη Ζωοδόχο Πηγή. Κοντά στο Αγιονέρι άρχισε να κατασκευάζεται με βάση μελέτη που ολοκληρώθηκε το 1996 λιθόρριπτο με αργιλικό πυρήνα φράγμα επί του Ελασσονίτη ύψους 48 μέτρων. Οι εργασίες σταμάτησαν το 2006, χωρίς να έχουν αρχίσει στο κυρίως φράγμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Δελέρια Λάρισας

Τα **Δελέρια** είναι χωριό του δήμου Τυρνάβου του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 655 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 70 μέτρων. Απέχει 19 χιλιόμετρα από τη Λάρισα και 6 χιλιόμετρα από τον Αμπελώνα.

## Ιστορικά στοιχεία
Τα Δελέρια αποτελούνται στην Οθωμανική εποχή από τρία χωριά γνωστά ως Δελέ, Κουτάφ και Εβερνάζ. Το 1881, με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, τα Δελέρια έγιναν τμήμα της Ελλάδας και σε αυτό εγκαταστάθηκαν άτομα από την Κρυόβρυση, την Ελασσόνα, την Καρυά και τη Συκαμινέα. Τις 6 Απριλίου 1897, μια μέρα μετά την έναρξη του Ελληνοτουρκικού πολέμου, τα τουρκικά στρατεύματα υπό τον Ετάμ Πασά επιτέθηκαν στην Μελούνα και κατάφεραν να κάμψουν την αντίσταση των Ελλήνων, με αποτέλεσμα να υποχωρήσουν στη γραμμή  Λουσφάκι - Δελέρια. Εκεί δόθηκε μάχη, η οποία έληξε με την υποχώρηση του ελληνικού στρατού στη Λάρισα.

Τα Δελέρια ή Δελιλέρ προσαρτήθηκαν το 1883 στον δήμο Τυρνάβου. Το 1912, με την κατάργηση του δήμου, ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμπελώνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 στον δήμο Τυρνάβου.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος κτίστηκε το 1898. Στο χωριό βρίσκεται επίσης η ανακατασκευασμένη εκκλησία της Παναγίας, η οποία καταστράφηκε στον πόλεμο του 1897 από τους Τούρκους και ξαναχτίστηκε τη δεκαετία του 1980. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το εξωκκλήσι του Αγίου Αθανασίου, του 1968.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τυρνάβου
Αλβέρτος Β΄ της Σαξονίας-Βίτενμπεργκ

Ο **Αλβέρτος Β΄**, γερμ.: Albert II von Saxen-Wittenberg (π. 1285 - 19 Μαΐου 1342 στο Πάσσαου) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν από το 1320 έως το 1342 επίσκοπος του Πάσσαου.  

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της Aγνής των Αψβούργων, κόρης του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας. Ακολουθώντας εκκλησιαστική σταδιοδρομία, έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Μάιντς και υπεύθυνος του καθεδρικού ναού του Αγ. Στεφάνου, στη Βιέννη. Ο πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ έκανε τον Αλβέρτο επίσκοπο του Πάσσαου το 1320.  Στη μάχη για τον θρόνο μεταξύ του Λουδοβίκου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Αυστρίας, στάθηκε στο πλευρό του δεύτερου, εξαδέλφου του από τον Οίκο των Αψβούργων, τον οποίο υποστήριξε επίσης το 1322 στη μάχη του Μύλντορφ. Στο Πάσσαου ξανάκτισε το Nόιμαρκτ, που καταστράφηκε το 1298, και το δημαρχείο -το οποίο είχε περιέλθει στον επίσκοπο μετά την εξέγερση εναντίον του Βερνάρδου του Πράμπαχ- πωλήθηκε πίσω στους πολίτες του Πάσαου.

Τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Πάσαου.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια