open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Έξαλα

Με τον όρο **έξαλα** () χαρακτηρίζονται τα ορατά μέρη του πλοίου από την ίσαλο και πάνω, δηλαδή από την επιφάνεια της θάλασσας όταν αυτό πλέει ζυγοσταθμισμένο ή βρίσκεται σε ηρεμία. Αντίθετος όρος είναι τα ύφαλα ή βρεχάμενα. Στην αγγλική γλώσσα αυτός ο πολύς βασικός όρος αποδίδεται ιδιωματικά.

Με τον ίδιο όρο **έξαλα**, ή **ύψος εξάλων**, ως μέγεθος σε ένα έμφορτο πλοίο χαρακτηρίζεται η απόσταση μεταξύ της ισάλου και του κυρίου καταστρώματος, εξ ου και ονομάζεται «κατάστρωμα εξάλων» (*freeboard deck*). Η απόσταση αυτή ονομάζεται «ύψος εξάλων» και είναι ένα πολύ βασικό στοιχείο που αφορά την ασφάλεια των πλοίων.

Ειδικότερα, *Ύψος εξάλων* λέγεται η μετρούμενη, στη μέση πάντα εγκάρσια τομή ενός πλοίου, απόσταση της γραμμής φόρτωσης, δηλαδή της ισάλου θέρους από την νοητή τομή των δύο εξωτερικών επιφανειών του σκάφους, α) της πλευράς του και β) εκείνης του κυρίου καταστρώματος. Λόγω δε του σοβαρότατου χαρακτήρα του, η γραμμή αυτή της τομής των δύο επιπέδων σημειώνεται εξωτερικά, στις αμφότερες πλευρές του σκάφους, στο μέσο εγκάρσιο αυτού και ακριβώς πάνω από το δίσκο Πλίμσολ ή κοινώς «μπάλα». Η τεχνική προδιαγραφή αυτής της σήμανσης είναι μία μεταλλική βέργα πλάτους 3" (ιντσών) και μήκους ίσου της πραγματικής διαμέτρου της «μπάλας» δηλαδή 12" που φέρεται μόνιμα εξωτερικά, ακριβώς στο σημείο τομής των επιπέδων. Έτσι η οριζόντια αυτή βέργα αποτελεί το σημείο αναφοράς του ύψους των εξάλων. Το ελάχιστο ύψος εξάλων, (και στη πραγματικότητα το μέγιστο επιτρεπόμενο βύθισμα) κάθε πλοίου κατά εποχές και γεωγραφικές ζώνες καθορίζεται από ειδικό πιστοποιητικό (*load line certificate*) που εκδίδουν οι Νηογνώμονες ή άλλες κυβερνητικές αρχές, π.χ. η Ε.Ε.Π..

Όταν το κατάστρωμα του πλοίου καλύπτεται από ξύλινο δάπεδο (επένδυση) τότε η άνω κόψη της βέργας, δηλαδή της γραμμής αναφοράς του ύψους των εξάλων, αντιστοιχεί στη προέκταση της άνω επιφάνειας του ξύλινου δαπέδου.

## Δείτε επίσης
*Τεχνολογία πλοίου

Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Κατηγορία:Πλοίο
Αιγάλεω (αποσαφήνιση)

Η λέξη **Αιγάλεω** μπορεί να αναφέρεται:
 
* Στο Δήμο Αιγάλεω στον Δυτικό Τομέα της Περιφέρεια Αττικής.
* Στο Αιγάλεω Όρος, όρος της Αττικής.
* Στο Αιγάλεω (Πελοπόννησος), όρος της Κυπαρισσίας.
* Στον Α.Ο. Αιγάλεω ποδοσφαιρικό σύλλογο.
* Στην Αιγάλεω εφημερίδα.
Κάννες

Οι **Κάννες** (, , , ) είναι πόλη στη νότια Γαλλία. Έχει πληθυσμό περίπου 70.000 κατοίκων κι ανήκει στη μητροπολιτική περιοχή της Νίκαιας, η οποία έχει συνολικό πληθυσμό περίπου 900.000 κατοίκων.

Οι Κάννες βρίσκονται στην Κυανή Ακτή, κοντά στις παράκτιες Άλπεις. Η πόλη είναι γνωστή για τις ωραίες αμμώδεις παραλίες της, οι οποίες κατά κύριο λόγο είναι ανοιχτές στο κοινό, αλλά και για το ετήσιο κινηματογραφικό φεστιβάλ.

## Ιστορία
300px|μικρογραφία|αριστερά|Άποψη των Καννών
Την εποχή του Μεσαίωνα, οι Κάννες ανήκαν ως φέουδο στο Μοναστήρι του Λερέν. Μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, οι Κάννες ήταν ένα μικρό χωριό αγροτών και ψαράδων, όπου η μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα παρατηρούνταν γύρω από τον λόφο Le Suquet. Από το 1830 και μετά, μέλη της αριστοκρατίας της Γαλλίας και άλλων χωρών έχτιζαν στην περιοχή εξοχικές κατοικίες, με αποτέλεσμα να μετατραπούν οι Κάννες σε δημοφιλές θέρετρο. Με την ανάπτυξη των παράλιων περιοχών, ενθαρρύνθηκαν οι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και το 1899 κατασκευάστηκε γραμμή τραμ, ενώ προηγουμένως, το 1863 είχε ανοίξει ο Σιδηροδρομικός Σταθμός των Καννών.

## Πολιτισμός
Η πόλη των Καννών είναι ιδιαίτερα γνωστή για το ετήσιο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, το οποίο διεξάγεται κατά τον μήνα Μάιο.

## Αδελφοποιημένες πόλεις
* Ακαπούλκο - 
* Μπέβερλι Χιλς - 
* Μαδρίτη - 
* Κεμπέκ - 
* Δήμος Κένσιγκτον και Τσέλσι- 
* Σιζουόκα - 
* Τελ Αβίβ - 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής
Πουατιέ

Το **Πουατιέ** () είναι πόλη στη δυτική κεντρική Γαλλία, την οποία διασχίζει ο ποταμός Κλεν (Clain). Αποτελεί την πρωτεύουσα του νομού Βιέν (Vienne) και της περιφέρειας Ακουιτανία-Λιμουζέν-Πουατού-Σαράντ (Aquitaine-Limousin-Poitou-Charentes). Η πόλη έχει πληθυσμό περίπου 89.200 κατοίκων και μαζί με τους γειτονικούς δήμους, ο πληθυσμός της αστικής περιοχής του Πουατιέ ξεπερνά τους 125.000 κατοίκους. Το Πουατιέ είναι γνωστό για τις μεσαιωνικές εκκλησίες του και κυρίως για την ιστορική και πολύ σημαντική μάχη του Πουατιέ του 732 καθώς και για το τεχνολογικό πάρκο ψυχαγωγίας *Futuroscope*, που βρίσκεται 7 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης.

## Ιστορία
300px|thumb|right|Η κεντρική πλατεία ''Charles-de-Gaulle''
Η πόλη του Πουατιέ είναι γνωστή από τρεις μεγάλες μάχες:
* τη μάχη του Πουατιέ το 507, μεταξύ του βασιλιά Χλωδοβίκου και του Αλάριχου Β΄, βασιλιά των Βησιγότθων, βόρεια του Πουατιέ.
* τη μάχη του Πουατιέ το 732, όταν οι Γάλλοι, με επικεφαλής τον Κάρολο Μαρτέλο, ανέκοψαν την προέλαση των Αράβων. 
* τη μάχη του Πουατιέ το 1356, όταν οι αγγλικές δυνάμεις νίκησαν τον γαλλικό στρατό.

### Αρχαιότητα
Η πόλη υπήρχε ήδη πριν τον ερχομό του Ιουλίου Καίσαρα, καθώς στην περιοχή υπήρχαν φυλές Πίκτων. Τον 2ο αιώνα μ.Χ., το Πουατιέ ήταν πρωτεύουσα της επαρχίας της Ακουιτανίας.

### Μεσαίωνας

Στη μεσαιωνική εποχή, το Πουατιέ αποκτάει το μεγαλύτερο μέρος των αμυντικών του κατασκευών και της γεωγραφικής του τοποθέτησης, μακριά από το κέντρο εξουσίας των Φράγκων, ενώ είναι επίσης πρωτεύουσα του Πουατού.

Τον 12ο αιώνα, η Ελεονώρα της Ακουιτανίας έχτισε ένα νέο τείχος 6 χιλιομέτρων, που περικλείει όλη την πόλη, ενώ χτίστηκε και το πρώτο κωδωνοστάσιο στην Ευρώπη. Έκανε επίσης εργασίες στο Παλάτι των Δουκών και κατασκεύασε νέα αγορά.

Τον 14ο αιώνα, η πόλη περνάει στα χέρια του δούκα του Berry, ο οποίος εξωραΐζει το μεσαιωνικό Παλάτι των Δουκών. Στις πιο σκοτεινές ώρες του Εκατονταετούς Πολέμου, η πόλη υποδέχθηκε το βασιλικό κοινοβούλιο το 1418. Στο Πουατιέ επίσης διεξήχθη κι η προανάκριση της Ζαν ντ' Αρκ το 1429. Το 1432, ο βασιλιάς Κάρολος Ζ΄ ιδρύει το Πανεπιστήμιο του Πουατιέ.

### 20ός αιώνας
Η πόλη του Πουατιέ υπέστη μεγάλες καταστροφές από βομβαρδισμούς κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδιαίτερα στην περιοχή γύρω από τον σιδηροδρομικό σταθμό.

Η πόλη είναι επίσης γενέτειρα του Γάλλου φιλόσοφου Μισέλ Φουκώ.

## Σημαντικά πρόσωπα
* Ιλάριος του Πικταυίου (315-367)
* Λουί Βιέρν (1870-1937) 
* Καμίγ Γκεράν (1872-1961)
* Μισέλ Φουκώ (1926-1984)
* Ζαν-Πιερ Τιολέ (1956-)
* Μπραϊάν Ζουμπέρ (1984-)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official web site of Poitiers Town Hall (επίσημη ιστοσελίδα) , , 

Κατηγορία:Πόλεις της Πουατού-Σαράντ
Λουκρήτιος

Ο **Τίτος Λουκρήτιος Κάρος** (λατινικά: *Titus Lucretius Carus*, 94 π.Χ. - 15 Οκτωβρίου 55 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος ποιητής και φιλόσοφος. Το μόνο γνωστό του έργο είναι το εκτενές φιλοσοφικό ποίημα *[[De rerum natura]]* ("Περί της φύσεως των πραγμάτων"), 7.415 στίχων με επικούρεια θεματολογία. Παρότι η άνθιση του λατινικού εξάμετρου συνήθως αποδίδεται στον Βιργίλιο, είναι αναμφισβήτητη η επίδραση του *De Rerum Natura* στον τελευταίο και σε άλλους, μεταγενέστερους ποιητές. Είναι επίσης σημαντικός για το ρόλο που έπαιξε στη μετάδοση των ελληνικών φιλοσοφικών ιδεών και στην εκλέπτυνση της λατινικής γλώσσας.

Η διάσωση όλων των κειμένων του ποιήματος είναι αξιοσημείωτο γεγονός, δεδομένης της εχθρότητας της χριστιανικής Εκκλησίας, η οποία και ήταν το μόνο μέσο μετάδοσης για λατινικά κείμενα σχετικά με τον Λουκρήτιο και τον Επίκουρο. Παρά ταύτα, τα διασωθέντα κείμενα είναι συνήθως παραποιημένα και έχουν γίνει επίπονες προσπάθειες για την αποκατάστασή τους.

## Έργο

Ο στόχος του έργου ήταν να απαλλάξει το νου των ανθρώπων από την προκατάληψη και το φόβο του θανάτου. Για να το πετύχει αυτό αναπτύσσει διεξοδικά τις θέσεις του Επίκουρου, τον οποίον και αποθεώνει. Ο Λουκρήτιος εκφράζει σε προσεγμένα κλασικά λατινικά τις επικούρειες απόψεις του για τη μεταφυσική, την υλιστική ατομική θεωρία και, γενικότερα, την υπεροχή των φυσικών φαινομένων ως κεντρικής ερμηνείας της λειτουργίας του κόσμου. Ο Λουκρήτιος αντιπαθούσε και έβλεπε ως αβάσιμη τη δεισιδαιμονία καθώς δεν πίστευε ότι το Σύμπαν κυβερνάται από θεϊκές παρεμβάσεις ή υπερφυσικές δυνάμεις, όπως θεωρούσε η πλειονότητα των ανθρώπων του καιρού του. Ο θάνατος για τον Λουκρήτιο δεν ήταν εγγενώς ούτε καλός ούτε κακός, μόνο μία απόλυτη παύση της ύπαρξης, και ο φόβος του θανάτου δεν ήταν παρά μία προβολή επίγειων, καθημερινών φόβων.

## Αποσπάσματα

ΛΟΥΚΡΗΤΙΟΣ "Περί της φύσεως των πραγμάτων",
απόδοση στα σύγχρονα ελληνικά, Κωνσταντίνος Θεοτόκης

(*) εννοεί τον φιλόσοφο Επίκουρο

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *Λουκρήτιος, Για την φύση των πραγμάτων (De Rerum Natura). Εκδόσεις Θύραθεν, ISBN 9789608097933*
* *Φίλη, Χριστίνα, «Μερικές σύγχρονες θεωρήσεις στο De Rerum Natura του Λουκρήτιου», Φιλοσοφία 19-20 (1989-1990), 377-395.*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*Project Gutenberg e-text του *De Rerum Natura* *[http://onlinebooks.library.upenn.edu/webbin/gutbook/lookup?num=785 On The Nature Of Things]*
* Γεώργιος Γρατσιάτος, «Ο Λουκρήτιος»
* Λουκρήτιος, «Για την φύση των πραγμάτων»

Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι διδακτικοί ποιητές
Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Επικούρειοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αθεϊστές φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φυσικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Εμπειριστές
Κατηγορία:Επιστημολόγοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης
Κατηγορία:Ουμανισμός
Αγοραστική δύναμη

Η **αγοραστική δύναμη** ή *αγοραστική αξία* του χρήματος ορίζεται ως το αντίστροφο του γενικού δείκτη τιμών. Δηλαδή **Α.Δ.Χ.** = **1/P**, όπου **P** ο δείκτης τιμών. Εκφράζει την ποσότητα προϊόντων που μπορεί κάποιος να αποκτήσει με μία χρηματική μονάδα σήμερα, σε σχέση με την ποσότητα που μπορούσε να αποκτήσει σε κάποιο παλιότερο έτος βάσης.

Αγοραστική δύναμη (Purchasing power) είναι η ικανότητα ενός μόνο οικονομικού παράγοντα, να επηρεάζει υπερβολικά τις τιμές της αγοράς.. 

Κατηγορία:Κοινωνιολογική οικονομία
Κατηγορία:Πληθωρισμός
Δήμος Αγίου Γεωργίου Κερκύρας (1999–2010)

thumb|Δήμος Αγίου Γεωργίου.
Ο **Δήμος Αγίου Γεωργίου Κερκύρας** ήταν δήμος του νομού Κέρκυρας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κέρκυρας. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό της τμήμα της Κέρκυρας και αποτελούνταν από 13 δημοτικά διαμερίσματα:

## Διαίρεση
Ο Δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγρού Κέρκυρας|Δ.δ. Αγρού]] ** [ 600 ]   
::* ο Αγρός [ 460 ]   
::* οι Ασπιωτάδες [ 78 ]   
::* οι Μανατάδες [ 35 ]   
::* οι Ραφαλάδες [ 27 ]   
: ** Δ.δ. Αγίου Αθανασίου  ** --  ο Άγιος Αθανάσιος [ 267 ]
: ** Δ.δ. Αρκαδάδων  ** --  οι Αρκαδάδες [ 150 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αρμενάδων Κέρκυρας|Δ.δ. Αρμενάδων]] ** [ 305 ]   
::* οι Αρμενάδες [ 166 ]   
::* ο Άγιος Γεώργιος (Δ.δ. Αρμενάδων) [ 105 ]   
::* οι Τερμενάδες [ 34 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αφιώνος Κέρκυρας|Δ.δ. Αφιώνος]] ** [ 305 ]   
::* ο Αφιώνας [ 305 ]   
::* τα Αφιωνίτικα [ 0 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Δάφνης Κέρκυρας|Δ.δ. Δάφνης]] ** [ 412 ]   
::* η Δάφνη [ 294 ]   
::* οι Γαβράδες [ 118 ]   
: ** Δ.δ. Δροσάτου  ** --  το Δροσάτο [ 261 ]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καββαδάδων Κέρκυρας|Δ.δ. Καββαδάδων]] ** [ 768 ]   
::* οι Καββαδάδες [ 617 ]   
::* ο Αρίλλας [ 93 ]   
::* τα Σαουλάτικα [ 58 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καστελλάνων Γύρου Κέρκυρας|Δ.δ. Καστελλάνων Γύρου]] ** [ 301 ]   
::* οι Καστελλάνοι [ 273 ]   
::* ο Τρουμπέττας [ 28 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Μεσαριάς Κέρκυρας|Δ.δ. Μεσαριάς]] ** [ 249 ]   
::* η Μεσαριά [ 139 ]   
::* οι Κοψοχειλάδες [ 110 ]   
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Πάγων Κέρκυρας|Δ.δ. Πάγων]] ** [ 676 ]   
::* οι Πάγοι [ 380 ]   
::* ο Άγιος Γεώργιος (Δ.δ. Πάγων) [ 130 ]   
::* οι Βατωνιές [ 74 ]   
::* ο Πρινύλας [ 92 ]   
: ** Δ.δ. Ραχτάδων  ** --  οι Ραχτάδες [ 338 ]
: ** Δ.δ. Χωρεπισκόπων  ** --  οι Χωρεπίσκοποι [ 326 ]

### Διατελέσαντες Δήμαρχοι Αγίου Γεωργίου Κερκύρας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Αγίου Γεωργίου
*Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας 

*
Κατηγορία:Δήμοι της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Προμηθευτικός Συνεταιρισμός

**Προμηθευτικός Συνεταιρισμός** είναι ένα είδος συνεταιρισμού που συστήνεται με σκοπό την προμήθεια αγαθών ή υπηρεσιών. Μέλη του είναι κατά κανόνα αγοραστές ομοειδών αγαθών και σκοπός της λειτουργίας του είναι η επίτευξη οικονομιών κλίμακας (φθηνότερες τιμές και ευνοϊκότεροι όροι αγοράς λόγω μεγαλύτερων ποσοτήτων) κατά την προμήθεια των αγαθών. Με αυτό το χαρακτήρα απαντώνται πολλοί γεωργικοί συνεταιρισμοί οι οποίοι έχουν ως κύριο έργο την προμήθεια εφοδίων στους παραγωγούς για την καλλιέργεια των αγρών τους. Τα εφόδια αυτά μπορεί να είναι σπόροι, λιπάσματα, φυτοφάρμακα κ.α.

Στην Ελλάδα είναι έντονα ανεπτυγμένοι και προμηθευτικοί συνεταιρισμοί των φαρμακοποιών που είναι ιδιοκτήτες φαρμακείου ανοιχτού στο κοινό. (Η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μικρότερη αναλογία κατοίκων ανά φαρμακείο ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε.. Παρόλ' αυτά, ο αριθμός των φαρμακοποιών που απασχολούνται σε ένα φαρμακείο ανοιχτό στο κοινό σε αναλογία με τον πληθυσμό είναι ίδιος με αυτόν που ισχύει στην υπόλοιπη Ε.Ε. Η διαφορά είναι ότι στην Ελλάδα, οι φαρμακοποιοί είναι ιδιοκτήτες πολλών αλλά μικρών σε οικονομικό μέγεθος επιχειρήσεων-φαρμακείων ενώ στην Ε.Ε. πολλοί φαρμακοποιοί εργάζονται με υπαλληλική σχέση στα φαρμακεία.)

Από πολύ νωρίς, πριν από το 1940, ιδρύθηκε πρώτα ο Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Θεσσαλίας με έδρα το Βόλο, στη συνέχεια ο Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Θεσσαλονίκης και αμέσως μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1946, ιδρύθηκε στη Λάρισα ο ΣΟ.Φ.ΛΑ (Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Λάρισας).

Κατά τη δεκαετία του '80 (και ιδίως μετά το 1986) παρατηρήθηκε έκρηξη ιδρύσεως Προμηθευτικών Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα ο αριθμός τους σήμερα να έχει φτάσει τους 27. Το σύνολο των παραπάνω συνεταιρισμών προμηθεύει φάρμακα και παραφαρμακευτικά προϊόντα σε 6.000 περίπου συνεταιρισμένα φαρμακεία. Το μερίδιο που αντιστοιχεί στους Συνεταιρισμούς Φαρμακοποιών αγγίζει το 50% της ελληνικής αγοράς φαρμάκου.

## Βιβλιογραφία : Συνεταιρισμοί Φαρμακοποιών

* Πάνος Καπώνης : Φαρμακευτικό Δίκαιο 4η αναθεωρημένη έκδοση, (Φαρμακαποθήκες-Συνεταιρισμοί Φαρμακοποιών), Αθήνα 2019, εκδόσεις Νομική Βιβλιοθήκη.
*Πάνος Καπώνης : Φαρμακευτικό Δίκαιο, τόμος Α', Αθήνα 2007, εκδόσεις Αντ.Ν. Σάκκουλα
* Πάνος Καπώνης : Φαρμακευτικό Δίκαιο (Αγορά Φαρμάκου), τόμος Β', Αθήνα 2010, εκδόσεις Αντ.Ν. Σάκκουλα

Κατηγορία:Εμπορικό Δίκαιο
Σεμίραμις

εναλλ.=Semiramis, βασίλισσα της Βαβυλώνας, το έργο του Ιταλού ζωγράφου Cesare Saccaggi.|αριστερά|μικρογραφία|Semiramis, βασίλισσα της Βαβυλώνας, το έργο του Ιταλού ζωγράφου Cesare Saccaggi.*Αυτό το λήμμα αναφέρεται στη βασίλισσα της Ασσυρίας. Για άλλες σημασίες, δείτε [[Σεμίραμις (αποσαφήνιση)]].*

Η **** (*γενική:* Σεμιράμεως) ή *νέα ελληνικά:* η  (*γενική:* της Σεμίραμης) ήταν μια θρυλική βασίλισσα της Ασσυρίας, γνωστή κι ως *Shamiram* στα αραμαϊκά. Πολλές ιστορίες υπάρχουν γύρω από την προσωπικότητά της, ενώ έχουν γίνει προσπάθειες ταύτισής της με αληθινά πρόσωπα. Το όνομα "Σεμίραμις" είναι εξελληνισμένη μορφή του ακκαδικού ονόματος "Sammur-amat" 

## Βιογραφία κατά τον Διόδωρο το Σικελιώτη
Σύμφωνα με το θρύλο, η Σεμίραμις ήταν κόρη ενός θνητού, του Σύρου, και της θαλάσσιας θεότητας Δερκετούς, η οποία την εγκατέλειψε μωρό κι έπεσε και πνίγηκε στη θάλασσα. Η Σεμίραμις ανατράφηκε με τη βοήθεια περιστεριών, μέχρι που τη βρήκε και ανέλαβε την ανατροφή της ο Σίμμας, βασιλικός βοσκός. 

Αργότερα, παντρεύτηκε τον Όννη, στρατηγό του Νίνου, κυβερνήτη της Συρίας. Γέννησε τον Υαπάτη και τον Υδάσπη. Βοήθησε στην κατάληψη της Βακτριανής κι ο Νίνος εντυπωσιάστηκε τόσο, ώστε την παντρεύτηκε, προκαλώντας έτσι την αυτοκτονία του Όννη. Μετά το θάνατο του Νίνου, ανήλθε ως βασίλισσα της Συρίας στην εξουσία και κατέλαβε μεγάλο τμήμα των εδαφών της Ασίας.

Σύμφωνα με τους θρύλους, τόσο κατά τη γέννηση όσο και την εξαφάνισή της από προσώπου γης, η Σεμίραμις εμφανίζεται σαν θεότητα, κόρη της θαλάσσιας θεότητας Αταργάτης, που συνδέεται με τα περιστέρια της Ιστάρ-Αστάρτης. Η γοητεία κι η θελκτικότητά της, στοιχεία που είναι εμφανή σε όλους τους σχετικούς με αυτή μύθους, υποδεικνύουν πως αρχικά μάλλον ήταν έκφανση της θεάς Αστάρτης και αργότερα εξελίχθηκε σε μεγάλη βασίλισσα της Ασσυρίας.

## Η Σεμίραμις ως υπαρκτό πρόσωπο
Αν και υπάρχουν αμφιβολίες σχετικά με το αν υφίσταται ως ιστορικό πρόσωπο ή όχι, σύμφωνα με ασσυριακές πηγές η Σεμίραμις μπορεί να σχετίζεται με τη Σαμουραμάτ, τη Βαβυλώνια σύζυγο του Σαμσί Αντάντ του 5ου, η οποία μετά το θάνατο του συζύγου της βασίλεψε αντί του γιου της, Αντάντ Νιραρί, για αρκετά χρόνια. Η ταύτιση αυτή ωστόσο αμφισβητείται.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο θρύλος της Σεμιράμιδος

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ασσυρίας
Κατηγορία:Βασίλισσες
Κατηγορία:Πολεμίστριες
Βύρων

Η ονομασία **Βύρων** μπορεί να αναφέρεται:

* στο Βύρωνα, δήμο της Αττικής
* στο Λόρδο Βύρωνα, ποιητή και φιλέλληνα

Κατηγορία:Επώνυμα
Τυχηρό γεγονός

**Τυχηρό γεγονός** ή **τυχαίο συμβάν** (casus fortuitus) χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε συμβάν που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα (δόλο ή αμέλεια) του οφειλέτη ή του ζημιώσαντος. Στα τυχηρά γεγονότα ο νόμος συνήθως δεν αναγνωρίζει ευθύνη προσώπου, εκτός από κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις. Τα τυχηρά διακρίνονται σε τυχηρά υπό ευρεία και υπό στενή έννοια. Τα τυχηρά υπό ευρεία έννοια περιλαμβάνουν και την ανωτέρα βία, ενώ τα τυχηρά υπό στενή έννοια ή απλά/συνήθη τυχηρά τοποθετούνται στην κλίμακα της υπαιτιότητας μεταξύ αμέλειας και ανωτέρας βίας. 

Συμβάντα, όπως ζημιές ή ατυχήματα, που προέρχονται από ακραία καιρικά φαινόμενα ή κατάσταση θαλάσσης κ.λπ, χαρακτηρίζονται ως τυχηρά γεγονότα ή τυχαία συμβάντα.

## Βιβλιογραφία
*Μιχαήλ Σταθόπουλος, *Γενικό Ενοχικό Δίκαιο*, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη 2004, ISBN 9603018953.

Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Κατηγορία:Διαχείριση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης
Ανωτέρα βία

Με τον όρο **ανωτέρα βία** *(vis major, act of God, force majeure, höhere Gewalt)* χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε τυχηρό γεγονός του οποίου η επέλευση, ως εκ της φύσεώς του, είναι για τις ανθρώπινες δυνάμεις απρόβλεπτη και αναπότρεπτη. 

## Χαρακτηριστικά όρου
Το κύριο χαρακτηριστικό στην "ανωτέρα βία" είναι πως ο άνθρωπος, στη συνήθη πορεία των πραγμάτων, δεν μπορεί να προβλέψει τέτοιο γεγονός, σε αντίθεση με το τυχηρό εν στενή εννοία που μπορεί να το προβλέψει. Για παράδειγμα ζημιές ή ατυχήματα από μια επερχόμενη κακοκαιρία μπορούν να προβλεφθούν σε αντίθεση από μιά πρόσκρουση πλοίου σε ύφαλο που δεν έχει προηγουμένως επισημανθεί σε ναυτικό χάρτη. Το τελευταίο χαρακτηρίζεται ναυτικό ατύχημα προκαλούμενο από "ανωτέρα βία". Τυπικες περιπτώσεις ανωτέρας βίας είναι ο πόλεμος, το πραξικόπημα, οι απρόβλεπτες κυβερνητικές απαγορεύσεις, η ξαφνική βαριά ασθένεια (σε κάποιες περιπτώσεις), αιφνίδιες φυσικές καταστροφές (σεισμός, πλημμύρα, τσουνάμι, έκρηξη ηφαιστείου κ.λπ.), ή ακόμα και τα "ακραία καιρικά φαινόμενα".

### Σημειώσεις
Για τον ορισμό της ανωτέρας βίας υπάρχουν η αντικειμενική και η υποκειμενική θεωρία. Κατά την αντικειμενική θεωρία ανωτέρα βία συνιστούν μόνο εξωτερικά γεγονότα, γεγονότα δηλαδή έξω από τη σφαίρα επιρροής του ανθρώπου. Η υποκειμενική θεωρία δέχεται και απρόβλεπτα γεγονότα εντός της σφαίρας της οικονομικής δραστηριότητας του ανθρώπου ως ανωτέρα βία. Η Απεργία των υπαλλήλων μιας επιχείρησης θα ήταν έτσι ανωτέρα βία μόνο κατά την υποκειμενική, όχι όμως κατά την αντικειμενική θεωρία, αφού η δραστηριότητα των υπαλλήλων εντάσσεται στην οικονομική σφαίρα του οφειλέτη-επιχειρηματία. Η νομολογία συνδυάζει τις δύο θεωρίες δίνοντας περισσότερο βάρος στην υποκειμενική. Βέβαια στο θέμα μιας απεργίας στην πραγματικότητα υπεισέρχονται και άλλοι αφανείς παράμετροι για τον προσδιορισμό της νομιμότητάς της, ή της παράτασης αυτής.

## Ναυτιλία
Ειδικότερα στη ναυτιλία ο όρος ανωτέρα βία είναι σπουδαίος όρος τόσο στα ναυλοσύμφωνα όσο και στις ναυτασφαλίσεις όπου περιλαμβάνεται και ο αιφνίδιος αποκλεισμός λιμένος, ή μία αιφνίδια απεργία λιμενεργατών, ή μέρους αυτών που γίνεται σε βάρος των δραστηριοτήτων των ελλιμενισμένων ή των προς ελλιμενισμό πλοίων. Για το λόγο αυτό τα ασφάλιστρα πλοίων που προσεγγίζουν σε λιμένες, που παρατηρούνται τακτικές απεργίες ή άλλου είδους εμποδίων ως και των διακινουμένων δι΄ αυτών φορτίων και των επ΄ αυτών ναύλων είναι πολύ μεγαλύτερα επί των "ασφαλών λιμένων". 
Στις περιπτώσεις αυτές το επιπλέον κόστος μετακυλίεται κατά μονάδα διακινούμενου φορτίου στους παραλήπτες ή καταναλωτές.

## Δείτε επίσης
* Αβαρία
* Πολέμου κίνδυνος
* Σταλίες

## Βιβλιογραφία
* Αστέριος Γεωργιάδης, *Ενοχικό Δίκαιο Ι,ΙΙ*, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη 2005
* Μιχαήλ Σταθόπουλος, *Γενικό Ενοχικό Δίκαιο*, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη 2004 ISBN 960-301-895-3

Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Κατηγορία:Θαλάσσια ασφάλιση
Κατηγορία:Ναυλοσύμφωνα
Ύφαλος

[thumb|right|250px|Το νησί Παρμαλικάν στις [Φιλιππίνες περιτριγυρίζεται από υφάλους]]
**Ύφαλος** () ή (*blind rock*) (εκ των αρχαίων: υπό + αλς) ονομάζεται η οποιαδήποτε βραχώδης ή και ακόμα κοραλλιογενής απόφυση του πυθμένα της θάλασσας (ή λίμνης) που δεν εξέχει της επιφάνειας και έχει μικρή έκταση. 

Μεγάλη οικολογική σημασία έχουν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, γύρω από τους οποίους διατηρούνται μερικά από τα πιο ποικιλόμορφα και πλούσια οικοσυστήματα του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

## Ονομασίες
thumb|150px|Απεικόνιση παλαιού κοραλλιογενούς υφάλου
Η μορφολογία των υφάλων όπως και οι αντίστοιχες ονομασίες που τους δίνουν οι ναυτικοί ποικίλλουν:

* Ύφαλος που έχει διαλυθεί αλλά η υπόστασή του καθίσταται αμφίβολη ονομάζεται *σκεπή*. 
* Η όποια έξαρση του βυθού σε μεγάλη όμως επιφάνεια ονομάζεται *στήθος*, κοινώς *μπάγκος* και είναι συχνά χώρος με πολλά θαλάσσια ζώα.
* Η κινητή αμμώδης έξαρση του βυθού που μεταβάλλει σχήμα υπό την επήρεια θαλασσίων ρευμάτων ονομάζεται *σύρτις*, ή *αμμοσύρτης* και είναι διαδεδομένοι σε αβαθείς περιοχές. Τέτοιος βυθός είναι των κόλπων της Μεγάλης και Μικρής Σύρτης στη Λιβύη, ενώ τέτοιος βυθός χαρακτηρίζεται και ανατολικά της Χαλκιδικής στην Ελλάδα.
* Ο ύφαλος που αποτελείται από χαλίκια ονομάζεται *έρμα* ή *σαβούρα*.
* *Υφαλογενής* ή *υφαλογενή* χαρακτηρίζεται ο βυθός ή η θαλάσσια έκταση όπου παρατηρείται συστάδα υφάλων, όπως τα μερμήγκια.

## Επικινδυνότητα
Οι ύφαλοι μέχρι πλεύσιμου βάθους αποτελούν μόνιμους κινδύνους στη ναυσιπλοΐα για τον λόγο αυτό επισημαίνονται ιδιαίτερα στους ναυτικούς χάρτες ή και φέρονται επ' αυτών μόνιμοι αναλάμποντες φανοί. 
Γι' αυτό τον λόγο αποτελεί ναυτικό έθιμο να λαμβάνουν ονομασία εκείνου που πρώτος τους εντοπίζει και γνωστοποιεί αρμόδια τις ναυτικές αρχές.

## Δείτε επίσης
*Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος
*Υφαλοκρηπίδα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Στρωματογραφία

Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία
Κατηγορία:Φυσική γεωγραφία
Κόλληση

**Κόλληση** είναι το υλικό αυτό, με το όποιο επιτυγχάνεται η συγκόλληση δύο υλικών ή πρώτων υλών. Η κόλληση μπορεί και να είναι από υλικό διαφορετικό από αυτό των προς συγκόλληση υλικών ή πρώτων υλών. Στις πιο συνήθεις μορφές της είναι σε εύκαμπτη ή σκληρή μορφή και με εφαρμοζόμενη υψηλή θερμοκρασία ενοποιεί τα προς συγκόλληση υλικά, καθώς αρχικά τήκεται και κατόπιν στερεοποιείται ανάμεσά τους. Ανάλογα με το είδος της συγκόλλησης χρησιμοποιούνται και διάφορα είδη: στην ηλεκτροσυγκόλληση χρησιμοποιείται ηλεκτρόδιο από το ίδιο υλικό με τα συγκολλούμενα, ενώ σε κολλήσεις σε ηλεκτρονικά κυκλώματα χρησιμοποιείται συνήθως κασσίτερος ή μόλυβδος ή κράμα αυτών των δύο.

Κατηγορία:Μηχανολογία
Κυκλικό ταξίδι

**Κυκλικό ταξίδι** (*round trip*) χαρακτηρίζεται εκείνο που εκτελούν τα εμπορικά πλοία τακτικών γραμμών (φορτηγά liners, ή επιβατηγά - οχηματαγωγά, ή κρουαζιερόπλοια) που έχουν τελικό λιμένα προορισμού τον λιμένα αφετηρίας, με ενδιάμεσες προγραμματισμένες προσεγγίσεις.

Με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζονται και οι εκπαιδευτικοί πλόες όταν η επιβίβαση και αποβίβαση γίνεται στον ίδιο λιμένα και περιλαμβάνουν ενδιάμεσες προσεγγίσεις.

* Ως αρχαιότερο τέτοιο ταξίδι φέρεται η αργοναυτική εκστρατεία και αμέσως μετά η Οδύσσεια.

Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Ταχύπλοο

Με τον όρο **Ταχύπλοο** ή ταχύπλουν (Highspeed vessel ή grayhood) χαρακτηρίζεται ο τύπος σύγχρονων εμπορικών πλοίων που αναπτύσσουν υπηρεσιακή ταχύτητα μεγαλύτερη των 15 κόμβων. 
Στη κατηγορία, τύπο αυτό, υπάγονται τόσο τα πλοία κλασσικής ναυπήγησης όσο και τα λεγόμενα πλοία άνευ εκτοπίσματος.

Με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζονται και τα μικρά σκάφη αναψυχής που αναπτύσσουν την αυτή ταχύτητα.

Κατηγορία:Επιβατηγά πλοία
Πλοίο άνευ εκτοπίσματος

Αν και ακούγεται περίεργο πώς είναι δυνατόν να υπάρχει πλοίο χωρίς εκτόπισμα εντούτοις ο όρος **πλοίο άνευ εκτοπίσματος** (non displacement craft) χαρακτηρίζει τον τύπο εκείνο των πλοίων που κατά την επιχειρησιακή τους ταχύτητα παρουσιάζουν σχεδόν μηδενικό εκτόπισμα, και τούτο διότι κινούνται υπέρ της επιφάνειας της θαλάσσης.

Στη κατηγορία αυτή υπάγονται τα υδροπτέρυγα (Hydrofoils) και τα αερόστρωμνα (Hovercrafts) πλοία.

Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Γυμνάσιο

:*Για τον αρχαίο χώρο εξάσκησης, δείτε [[Γυμνάσιον]]*
Το **Γυμνάσιο** είναι μαζί με το λύκειο μέρος της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Κύπρο. Αποτελείται από τρεις τάξεις. Η φοίτηση στο γυμνάσιο αρχίζει περίπου στην ηλικία των δώδεκα ετών και είναι υποχρεωτική. Σε σχέση με το Δημοτικό, τα διδασκόμενα στο Γυμνάσιο μαθήματα είναι πιο εξειδικευμένα και διδάσκονται από καθηγητές ειδικοτήτων. Τα αναλυτικά προγράμματα είναι επίσης εξειδικευμένα και προσαρμοσμένα στην πνευματική ανάπτυξη των παιδιών στις ηλικίες 13-14. Βασικός σκοπός της γυμνασιακής εκπαίδευσης είναι η ένταξη και μύηση των παιδιών στην τρέχουσα κοινωνικοπολιτική ζωή της ευρύτερης περιοχής και της χώρας, να ξεπεράσει δηλαδή τα δεδομένα και τις γνώσεις που μπορεί να κατέχει από την γειτονιά και την πόλη του. Μετά το Γυμνάσιο η φοίτηση μπορεί να συνεχιστεί στο Λύκειο, η παρακολούθηση του οποίου δεν είναι όμως υποχρεωτική.

Το Γυμνάσιο είναι μια από τις πιο παλιές βαθμίδες της ελληνικής εκπαίδευσης. Τα πρώτα Γυμνάσια ιδρύθηκαν με διάταγμα της Αντιβασιλείας του Όθωνα το 1833 και από τότε έως και τις αρχές του εικοστού αιώνα λειτούργησαν παράλληλα με τα Ελληνικά Σχολεία, τα οποία ως σκοπό είχαν την παροχή μιας κάπως ανώτερης από τη στοιχειώδη εκπαίδευση σε όσους δεν είχαν σκοπό να φοιτήσουν σε κάποια σχολή ή πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια της νεότερης ιστορίας της ελληνικής εκπαίδευσης η διάρκεια φοίτησης στο Γυμνάσιο γνώρισε αρκετές διακυμάνσεις, από τα τρία, τέσσερα έως και τα οκτώ χρόνια (κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά) για να σταθεροποιηθεί μετά τον πόλεμο στα έξι χρόνια (αποτελώντας τη μοναδική βαθμίδα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) μέχρι τελικά το 1976 οπότε και περιορίστηκε στα τρία χρόνια, καθώς το Λύκειο αποτέλεσε από τότε και στο εξής την ανώτερη βαθμίδα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σχολικά βιβλία 

Κατηγορία:Εκπαίδευση ανά βαθμίδες
Σημαία της Γαλλίας

Η εθνική **[[σημαία]] της [[Γαλλία]]ς** (γνωστή στη γαλλικά με τις ονομασίες drapeau tricolore, drapeau bleu-blanc-rouge, drapeau français, σπανιότερα ως le tricolore και στη στρατιωτική αργκό, les couleurs) είναι τρίχρωμη. Αποτελείται από τρεις κάθετες λωρίδες, χρώματος μπλε, άσπρου και κόκκινου. Είναι γνωστή και ως **Τρίχρωμη Σημαία** ή **Τρικολόρ**, από το γαλλικό *tricolore* (τρικολόρ). Μια παραλλαγή της σημαίας με ανοιχτότερο μπλε χρώμα επιλέχθηκε το 1974 από τον Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εσταίν, ενώ το 2020 ο Εμανουέλ Μακρόν επανέφερε τη χρήση τής προηγούμενης, πιο σκουρόχρωμης έκδοσης της σημαίας.

Η σύγχρονη τρίχρωμη σημαία υιοθετήθηκε ως εθνική σημαία της Γαλλίας από τη Γαλλική Εθνοσυνέλευση στις 15 Φεβρουαρίου 1794 (27 Πλυβιόζ του έτους II του επαναστατικού ημερολογίου). Η χρήση της ξεκίνησε επίσημα στις 20 Μαΐου 1794.

## Παραπομπές
**Flags Through the Ages and Across the World*, Smith, Whitney, McGraw-Hill Book Co. Ltd, England, 1975. ISBN 0-07-059093-1.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Γαλλια
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Γαλλία
Κατηγορία:Πολιτική της Γαλλίας
Έμβλημα της Γαλλικής Δημοκρατίας

Το σύγχρονο **έμβλημα της [[Γαλλία|Γαλλίας]]** καθιερώθηκε το 1953, ωστόσο δεν έχει νόμιμη βάση ως εθνικό σύμβολο. Υπάρχει στα εξώφυλλα των γαλλικών διαβατηρίων και αρχικά καθιερώθηκε από το Γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών ως σύμβολο που χρησιμοποιούνταν στις διπλωματικές και προξενικές αποστολές (1912) χρησιμοποιώντας το σχέδιο του γλύπτη Jules-Clément Chaplain.

Το 1953, η Γαλλία κλήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη να παρουσιάσει ένα εθνόσημο για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και η διυπουργική επιτροπή όρισε το Robert Louis (1902-1965), καλλιτέχνη, να δημιουργήσει ένα έμβλημα, βασισμένο στο σχέδιο του Chaplain. Αυτό βέβαια δε σήμαινε επίσημη καθιέρωση εθνοσήμου. Για τεχνικούς λόγους, δεν πρόκειται για εθνόσημο αλλά για ένα έμβλημα, που απέχει από τα αριστοκρατικά σύμβολα του «παλαιού καθεστώτος». To 1999 η γαλλική κυβέρνηση υιοθέτησε ένα μοναδικό αναγνωριστικό του εθνοσήμου, με τα συνθήματα της Γαλλικής Επανάστασης, τα χρώματα της γαλλικής σημαίας και την Μαριάν, το σύμβολο (προσωποποίηση) της γαλλικής δημοκρατίας.

Αποτελείται από:
* έναν μεγάλο σε πλάτος θυρεό, που καταλήγει σε κεφάλι λιονταριού και φέρει το μονόγραμμα «RF» που σημαίνει République Française (Γαλλική Δημοκρατία). 
* ένα κλαδί ελιάς, σύμβολο της ειρήνης,
* ένα κλαδί βελανιδιάς, σύμβολο της συνέχειας,
* ένα σύμβολο που συνδέεται με τη δικαιοσύνη (από τους πελέκεις της ρωμαϊκής εποχής).

## Παραπομπές


Γαλλία
Εμβλημα
Εμβλημα
Εθνόσημο της Γερμανίας

Το **[[εθνόσημο]] της [[Γερμανία|Γερμανίας]]** υπάρχει στη σημερινή του μορφή από το τέλος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και την περίοδο 1928-1933. Η εκ νέου εισαγωγή του εθνόσημου της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης εγκρίθηκε από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας το 1950. Στο εθνόσημο της Γερμανίας εμφανίζεται ένας μαύρος αετός με πόδια, ράμφος και γλώσσα κόκκινα, σε πεδίο χρυσό. Ο επίσημος σχεδιασμός οφείλεται στον Τομπίας Σβαμπ (Tobias Schwab) και χρονολογείται από το 1928.

Σήμερα ο αετός δηλώνει την ένωση (ως αποτέλεσμα της ένωσης της Ανατολικής Γερμανίας με τη Δυτική Γερμανία, στις 3 Οκτωβρίου 1990).

## Ιστορική εξέλιξη

Εικόνα:Wappen_Deutscher_Bund.svg|Γερμανική Ομοσπονδία (1848-1867)
Εικόνα:Coat_of_arms_of_the_North_German_Confederation.svg|Βορειογερμανική Ομοσπονδία (1867-1871)
Image:Wappen_Deutsches_Reich_-_Reichsadler_1889.svg|Εθνόσημο της ΓερμανίαςΓερμανική Αυτοκρατορία (1889-1918)
Εικόνα:Wappen_Deutsches_Reich_(Weimarer_Republik).svg|Εθνόσημο της Γερμανίας Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1919-1928)
Εικόνα:Reichsadler der Deutsches Reich (1935–1945).svg| Εθνόσημο της ΓερμανίαςΤρίτο Ράιχ (1933-1945)
Εικόνα:Coat of arms of East Germany (1955–1990).svg|Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία», 1955-1990)


## Πηγές
* Ströhl, Hugo Gerard: Deutsche Wappenrolle, Stuttgart 1897 (Reprint Cologne - ISBN 3-89836-545-X)
* Laitenberger, Birgit; Bassier, Maria: Wappen und Flaggen der Bundesrepublik Deutschland und ihrer Länder, 5η επανέκδοση, Κολωνία 2000 - ISBN 3-452-24262-5

Γερμανια
Κατηγορία:Εμβλήματα της Γερμανίας
Σημαία της Γεωργίας

[thumb|[Αρχείο:FIAV 111110.svg|23px Αναλογίες: 2:3]]
Η επίσημη **[[σημαία]] της [[Γεωργία (χώρα)|Γεωργίας]]** είναι η «σημαία με τους 5 σταυρούς», αποκατεστημένη σε επίσημη χρήση στις 14 Ιανουαρίου του 2004 μετά από διακοπή περίπου 500 ετών. Ήταν προηγουμένως η σημαία του μεσαιωνικού Βασιλείου της Γεωργίας και χρησιμοποιούνταν ως επίσημο σύμβολο του πολιτικού κόμματος Ενωμένο Εθνικό Κίνημα.

## Ιστορία
Η «σημαία με τους πέντε σταυρούς» χρησιμοποιείται από τουλάχιστον το 13ο αιώνα. Το κεντρικό στοιχείο της σημαίας είναι ο σταυρός του Αγίου Γεωργίου (που χρησιμοποιείται ακόμα ως εθνική σημαία της Αγγλίας), ο οποίος είναι ο προστάτης Άγιος της Γεωργίας. Σύμφωνα με τον Γεωργιανό μελετητή Γκιόργκι Γκαμπεσκίρια, οι τέσσερις πρόσθετοι σταυροί προστέθηκαν πιθανώς κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Γεωργίου Ε΄ της Γεωργίας (επίσης γνωστού ως «λαμπρού» ή «θαυμαστού»), που εδίωξε τους Μογγόλους. Περίπου σε εκείνα τα χρόνια, το νέο σχέδιο υιοθετήθηκε ως παραλλαγή του σταυρού της Ιερουσαλήμ, ένα σύμβολο που χρησιμοποιήθηκε από τους σταυροφόρους στους Αγίους Τόπους, οι οποίοι επιπλέον χρησιμοποίησαν έναν μεγάλο κεντρικό σταυρό με τέσσερους μικρότερους «σταυρούς» στα τέσσερα τεταρτημόρια. Οι σταυροί θεωρούνται ότι συμβολίζουν τις πέντε ιερές πληγές του Ιησού.

Η σημαία περιέπεσε σε αχρηστία αργότερα στη μεσαιωνική περίοδο, αλλά επανήλθε από την πατριωτική κίνηση της Γεωργίας έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας από τη Σοβιετική Ένωση το 1991. Μια πλειοψηφία Γεωργιανών, συμπεριλαμβανομένου του Πατριάρχη Ηλία της Γεωργιανής Ορθόδοξης και Αποστολικής Εκκλησίας, υποστήριξε την αποκατάσταση της σημαίας και το 1999 το Κοινοβούλιο ψήφισε ένα νομοσχέδιο για να αλλάξει η χώρα σημαία. Εντούτοις, η απόφαση δεν επικυρώθηκε από τον Πρόεδρο, Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε. Έτσι η σημαία υιοθετήθηκε προς το τέλος της δεκαετίας του '90 από το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα του Μιχαήλ Σαακασβίλι, ως σύμβολο της λαϊκής αντίστασης στην εξουσία του Σεβαρντνάντζε.

Η σημαία υιοθετήθηκε τελικά από το Κοινοβούλιο στις 14 Ιανουαρίου 2004. Επικυρώθηκε τυπικά από ένα προεδρικό διάταγμα που υπογράφηκε από τον Σαακασβίλι στις 25 Ιανουαρίου, μετά από την εκλογή του ως Προέδρου της Γεωργίας. Η υιοθέτησή της δεν ήταν χωρίς αντιδράσεις, καθώς μερικοί παραπονέθηκαν ότι η υιοθέτηση της σημαίας ενός πολιτικού κόμματος ως εθνικού εμβλήματος ήταν αντιδημοκρατική ενέργεια.

Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 17 Οκτωβρίου 1995.

## Πινακοθήκη προηγούμενων σημαιών

File:Flag of Georgia (1918-1921).svg|1918–21 (λόγος 1:2)
File:Flag of Georgian SSR.svg|Σημαία της σοσιαλιστικής σοβιετικής δημοκρατίας της Γεωργίας, 1951–90
File:Flag of Georgia (1990-2004).svg|Σημαία της Γεωργίας 1990–2004 (λόγος 3:5)


## Πηγές
* https://web.archive.org/web/20071022074129/http://www.president.gov.ge/?l=E&m=7&sm=1 - Σελίδα για τη σημαία στον ιστότοπο της Προεδρίας της Γεωργίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του κόσμου:Γεωργία 

Γεωργία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γεωργίας
Κατηγορία:Σημαίες της Ασίας
Εθνόσημο της Γεωργίας

right|200px|thumb|Το σημερινό εθνόσημο της Γεωργίας.
Το **[[εθνόσημο]] της [[Γεωργία|Γεωργίας]]** υιοθετήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 2004. Βασίστηκε κατά ένα μέρος στο μεσαιωνικό εθνόσημο του βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι. Αποτελείται από δύο λιοντάρια που υποστηρίζουν έναν κόκκινο θυρεό, με τον Άγιο Γεώργιο, προστάτη άγιο της χώρας, ο οποίος φονεύει έναν φίδι. Πάνω από το θυρεό βρίσκεται το βασιλικό στέμμα της Γεωργίας και από κάτω το εθνικό ρητό: Η Ενότητα είναι Δύναμη (*Ντζάλα Ερτομπάσια*, στη μορφή Μχεντρούλι της γεωργιανής αλφαβήτου, ძალა ერთობაშია).

## Πηγές
thumb|1918-1921, 1991-2004
thumb|Εθνόσημο της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γεωργίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προεδρία της Γεωργίας
* Το εθνόσημο στο: *Georgian History* του Giorgi Gabeskiria. 

Γεωργία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γεωργίας
Σημαία της Γκάμπια

[right|250px|thumb|[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Αναλογίες: 2:3]]
Η εθνική **[[σημαία]] της [[Γκάμπια]]** αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος κόκκινου, μπλε και πράσινου. Τα χρώματα διαχωρίζονται με λευκές λωρίδες.

## Σύμβολα
Το κόκκινο στην κορυφή συμβολίζει τον ήλιο, όπως και τη σαβάνα. Κάτω από το κόκκινο, το μπλε εκπροσωπεί τον Ποταμό της Γκάμπια, που διαρρέει το κράτος.
Το πράσινο συμβολίζει τη χώρα και τα δάση του κράτους. Οι άσπρες γραμμές συμβολίζουν την ειρήνη. Καθιερώθηκε στις 18 Φεβρουαρίου του 1965.

Σχεδιαστής της σημαίας είναι ο Πα Τομάζι (Pa Louis Thomasi). Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 24 Απριλίου 1970 (ανεστάλη την περίοδο 1994-97).

## Παραπομπές


Γκαμπια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γκάμπια
Εθνόσημο της Γκάμπια

right|225px
Το **[[εθνόσημο]] της [[Γκάμπια]]** είναι σε χρήση από τις 18 Νοεμβρίου 1964. Απεικονίζει δύο λιοντάρια που βαστούν ένα τσεκούρι και ένα τσαπί, τα οποία κρατούν έναν θυρεό που εικονίζει ένα ακόμα ζευγάρι τσαπιού και τσεκουριού, διασταυρωμένων. Πάνω στον θυρεό βρίσκεται η περικεφαλαία ενός ιππότη και ένα κλαδί φοίνικα από πάνω. Στο κάτω μέρος αναγράφεται το εθνικό ρητό: Progress - Peace – Prosperity (*Πρόοδος-Ειρήνη-Ευημερία*).

Τα δυο λιοντάρια εκπροσωπούν την αποικιακή ιστορία της Γκάμπια ως μέλους της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Το σταυρωτό τσεκούρι και η αξίνα συμβολίζουν τη σημασία της γεωργίας. Επίσης θεωρούνται ότι εκπροσωπούν τις κύριες εθνότητες της Γκάμπια, τους Μαντίνκα και τους Φουλανί. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σημαίες του Κόσμου:Γκάμπια

Γκαμπια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γκάμπια
Σημαία της Γκαμπόν

[right|thumb|250px|[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Αναλογίες: 3:4]]
Η **[[σημαία]] της [[Γκαμπόν]]** αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος πράσινου, ανοικτού κίτρινου και μπλε. Τα χρώματα συμβολίζουν αντίστοιχα τα δάση, τη γραμμή του Ισημερινού (ο οποίος διασχίζει τη χώρα) και τη θάλασσα. Καθιερώθηκε στις 9 Αυγούστου του 1960.
Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 14 Μαρτίου του 1991.

## Προηγούμενη σημαία
thumb|right|Σημαία της Γκαμπόν (1959-1960)
Η προηγούμενη σημαία υιοθετήθηκε το 1959 και ήταν παρόμοια με τη σημερινή, με τη διαφορά ότι στο τετράγωνο είχε τη σημαία της Γαλλίας και οι λωρίδες ήταν ανισομεγέθεις. Όταν η Γκαμπόν έγινε ανεξάρτητη αφαιρέθηκε η τρίχρωμη γαλλική σημαία από τη σημαία της αφρικανικής χώρας, ενώ επεκτάθηκε η λεπτή κίτρινη λωρίδα που συμβολίζει τον ισημερινό. Σήμερα τα χρώματα συμβολίζουν τον ήλιο, τη θάλασσα και τον φυσικό πλούτο του κράτους, ιδιαίτερα την ξυλεία.

## Παραπομπές


Γκαμπον
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γκαμπόν
Εθνόσημο της Γκαμπόν

right|180px|thumb|Το εθνόσημο της Γκαμπόν.
Το **[[εθνόσημο]] της [[Γκαμπόν]]** σχεδιάστηκε από τον Ελβετό Λουίς Μύλεμαν και χρησιμοποιείται από τις 15 Ιουλίου του 1963. 

## Περιγραφή
Το σύμβολο κρατείται από πάνθηρες, οι οποίοι συμβολίζουν την επαγρύπνηση και το θάρρος του Προέδρου, που προστατεύει το έθνος. Οι χρυσοί δίσκοι στο κύριο μέρος του θυρεού εκπροσωπούν τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Το πλοίο στο κάτω μέρος συμβολίζει ότι η χώρα βαδίζει προς ένα λαμπρότερο μέλλον. Το δέντρο οκουμέ στην κορυφή του θυρεού συμβολίζει το εμπόριο ξυλείας. Είναι ασυνήθιστο ότι το εθνόσημο έχει δύο κορδέλες με συνθήματα σε δύο διαφορετικές γλώσσες. Η κορδέλα που είναι κάτω από το θυρεό γράφει στα γαλλικά *UNION, TRAVAIL, JUSTICE* (Ένωση, Εργασία, Δικαιοσύνη), ενώ κάτω από τα κλαδιά του δέντρου οκουμέ υπάρχει το λατινικό ρητό *UNITI PROGREDIEMUR* («Ας προχωρήσουμε ενωμένοι»).

## Παραπομπές


Γκαμπον
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γκαμπόν
Σημαία της Γκάνας

[thumb|200px|[Αρχείο:FIAV 111011.svg|23px Αναλογίες: 2:3]]
thumb|Η σημαία της Γκάνας την περίοδο 1964-66.
Η **[[σημαία]] της [[Γκάνα|Γκάνας]]** σχεδιάστηκε από την Theodosia Okoh και αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες με τα παναφρικανικά χρώματα της Αιθιοπίας, δηλ. το κόκκινο (για το αίμα που έχυσε ο λαός για την ανεξαρτησία), το χρυσό (συμβολίζει τον ορυκτό πλούτο της χώρας) και το πράσινο (για τα δάση και το φυσικό πλούτο). Στο κέντρο της χρυσής λωρίδας είναι ένα μαύρο πεντάκτινο αστέρι, σύμβολο της αφρικανικής ελευθερίας. Υιοθετήθηκε ξανά στις 28 Φεβρουαρίου 1966 (προηγούμενη χρήση το 1957-64). Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 28 Απριλίου 1992.

## Πηγές
* http://flagspot.net/flags/gh.html - Σημαία της Γκάνας στον ιστότοπο *Flags of the World*.

Γκανα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γκάνας
Εθνόσημο της Γκάνας

Το **[[εθνόσημο]] της [[Γκάνα]]ς** καθιερώθηκε από την Ελισάβετ Β΄ στις 4 Μαρτίου 1957.

Αποτελείται από έναν θυρεό με γαλάζιο φόντο, ο οποίος χωρίζεται από τον πράσινο σταυρό του Αγίου Γεωργίου, στη μέση του οποίου βρίσκεται το χρυσό λιοντάρι, σύμβολο του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας. Αυτό είναι σύμβολο της στενής σχέσης της χώρας με τη Βρετανική Κοινοπολιτεία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στα τέσσερα άκρα του σταυρού απεικονίζεται ένα παραδοσιακό ξίφος οκγιεάμε (εκπροσωπεί τις περιφερειακές κυβερνήσεις στη χώρα), το οποίο χρησιμοποιείται σε επίσημες τελετές (πάνω αριστερά), ένα κάστρο στη θάλασσα και το Προεδρικό Μέγαρο στην Ακρά στον Κόλπο της Γουινέας (πάνω δεξιά, συμβολίζει την κεντρική κυβέρνηση), ένα κακαόδεντρο, σύμβολο του γεωργικού πλούτου (κάτω αριστερά) και ένα ορυχείο χρυσού, σύμβολο του ορυκτού πλούτου της Γκάνας (κάτω δεξιά). Στο κάτω μέρος του εθνόσημου ξετυλίγεται ένα πανό, που φέρει το εθνικό σύνθημα της χώρας «Ελευθερία και Δικαιοσύνη», γραμμένο στην αγγλική γλώσσα. Στην κορυφή του θυρεού βρίσκεται ένα μαύρο πεντάκτινο αστέρι με χρυσές άκρες -σύμβολο της αφρικανικής ελευθερίας-, που στηρίζεται σε μια πολύχρωμη χάντρα, με τα εθνικά χρώματα της χώρας (αυτά που έχει και η σημαία της). Το θυρεό βαστούν δύο χρυσοί αετοί, των οποίων το ένα πόδι στηρίζεται στις άκρες του πανό που φέρει το εθνικό ρητό. Οι αετοί έχουν περασμένα στο λαιμό τους μαύρα αστέρια σε λωρίδα με τα εθνικά χρώματα της χώρας.

## Παραπομπές


Γκάνα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γκάνας
Σημαία της Γουατεμάλας

[thumb|250px|[Αρχείο:FIAV 011011.svg|23px Διαστάσεις: (5:8)]]
thumb|250px|Πολιτική σημαία της Γουατεμάλας.
Η **[[σημαία]] της [[Γουατεμάλα]]ς** σχεδιάστηκε σε δύο χρώματα: στο μπλε του ουρανού και το λευκό. Η άσπρη λωρίδα ανάμεσα στις δύο μπλε αντιπροσωπεύει το γεγονός ότι η Γουατεμάλα είναι χώρα που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ωκεανούς, τον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό. Το λευκό χρώμα συμβολίζει επίσης την ειρήνη και την αγνότητα. Το σχέδιο των γραμμών βασίζεται στη σημαία των Ηνωμένων Επαρχιών της Κεντρικής Αμερικής, παρ' όλο που σε αυτήν οι λωρίδες ήταν οριζόντιες και οι έξω λωρίδες ήταν γαλάζιες και όχι στο μπλε του ουρανού. Στο κέντρο της σημαίας βρίσκεται το εθνόσημο της Γουατεμάλας, το οποίο περιλαμβάνει το κετσάλ, εθνικό πτηνό της χώρας και σύμβολο ελευθερίας, μια περγαμηνή, η οποία αναγράφει την ημερομηνία ανεξαρτησίας της Κεντρικής Αμερικής από την Ισπανία (15 Σεπτεμβρίου 1821), σταυρωτά όπλα, που δείχνουν την προθυμία της χώρας για αυτοάμυνα ακόμα και με τη χρήση βίας άμα χρειαστεί, ένα δάφνινο στέμμα, σύμβολο νίκης και διασταυρωμένα ξίφη, που είναι σύμβολα τιμής.

Το παρόν σχέδιο της σημαίας ανάγεται στο 1871. Το κετσάλ νωρίτερα εμφανίστηκε στη σημαία του Λος Άλτος, στην Κεντρική Αμερική, στη δεκαετία του 1830. Υιοθετήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1885 (τόσο η κρατική όσο και η πολιτική). Η πολιτική σημαία έχει γαλάζιο και λευκό χρώμα, χωρίς το εθνόσημο.

## Σημαίες της κυβέρνησης

File:Flag of the President of Guatemala.svg|Σημαία του Προέδρου της Γουατεμάλας
File:Flag of the Vice-President of Guatemala.svg|Σημαία του Αντιπροέδρου της Γουατεμάλας
File:Flag of the President of the Congress of Guatemala.svg|Σημαία του Προέδρου του Κογκρέσου της Γουατεμάλας
File:Flag of the President of the Supreme Court of Justice of Guatemala.svg|Σημαία του προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Γουατεμάλας 


## Ιστορικές σημαίες
Η σημαία της Γουατεμάλας έχει αλλάξει στη διάρκεια των χρόνων, φτάνοντας στο σημερινό της σχέδιο το 1871.


File:Flag_of_Guatemala_(1825-1838).svg|1825-1838 (εντός Κεντρικής Αμερικής)
File:Flag_of_Guatemala_(1838-1843).svg|1838-1843
File:Flag_of_Guatemala_(1843-1851).svg|1843-1851
File:Flag_of_Guatemala_(1851-1858).svg|1851-1858
File:State Flag of Guatemala (1851-1858).svg|1851-1858 (κρατική σημαία)
File:Flag_of_Guatemala_(1858–1871).svg|1858-1871
File:State Flag of Guatemala (1858-1871).svg|1858-1871 (κρατική σημαία)


## Άλλη σημαία

File:Bandera de los Pueblos Guatemala.png|Η *Σημαία των Λαών (Bandera de los Pueblos)*, σημαία που αποδίδεται στους αυτόχθονες.


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του κόσμου:Γουατεμάλα 

Γουατεμάλα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γουατεμάλας
Έμβλημα της Γουατεμάλας

right|200px
To **[[έμβλημα]] της [[Γουατεμάλα]]ς** αποτελείται από ένα στεφάνι φτιαγμένο από κλαδιά ελιάς, σύμβολο ελευθερίας. Επίσης, βασικό σύμβολό του είναι το πουλί κετσάλ (*Resplendent Quetzal*), εθνικό πτηνό της χώρας και επίσης σύμβολο ελευθερίας. Στο εθνόσημο βρίσκεται επίσης μια περγαμηνή που φέρει την επιγραφή *LIBERTAD 15 DE SEPTIEMBRE DE 1821* (την ημερομηνία στην οποία συντελέστηκε η ανεξαρτησία της Κεντρικής Αμερικής από την Ισπανία), συνοδευόμενη από σταυρωτά όπλα, που δηλώνουν την προθυμία της Γουατεμάλας να αμυνθεί ακόμα και με τη χρήση βίας άμα παραστεί ανάγκη και σταυρωτά ξίφη, σύμβολο τιμής.

Το εθνόσημο εμφανίζεται επίσης στη σημαία της Γουατεμάλας. Τα σχέδια της σύγχρονης σημαίας χρονολογούνται από το 1871. Το πουλί quetzal προϋπήρχε στη σημαία του Los Altos, στην Κεντρική Αμερική, στη δεκαετία του 1830.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για το εθνόσημο της Γουατεμάλας

Γουατεμαλα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γουατεμάλας
Σημαία της Γουιάνας

[thumb|250px|[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Αναλογίες: 3:5]] 
Η **[[σημαία]] της [[Γουιάνα|Γουιάνας]]**, γνωστή και ως *Χρυσό Τόξο*, καθιερώθηκε το έτος 1966. Σχεδιάστηκε από τον Αμερικανό Dr. Γουίτνι Σμιθ και τα χρώματά της είναι συμβολικά. Το πράσινο εκπροσωπεί τη γεωργία και τα δάση, το λευκό συμβολίζει τα ποτάμια και το νερό και το χρυσό τον ορυκτό πλούτο. Επίσης, το μαύρο αποτελεί σύμβολο υπομονής και το κόκκινο ζήλου και δυναμισμού. Καθιερώθηκε στις 26 Μαΐου 1966.
Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 6 Οκτωβρίου 1980.

## Προηγούμενες σημαίες

Flag of British Guiana (1875–1906).svg|1875&ndash;1906
Flag of the Governor of British Guiana (1875-1906).svg|Σημαία του Κυβερνήτη, 1875&ndash;1906

Flag of British Guiana (1906-1919).svg|1906&ndash;1919
Flag of British Guiana (1919-1955).svg|1919&ndash;1955
Flag of the Governor of British Guiana (1906–1955).svg|Σημαία του Κυβερνήτη, 1906&ndash;1955

Flag of British Guiana (1955–1966).svg|1955&ndash;1966
Flag of the Governor of British Guiana (1955-1966).svg|Σημαία του Κυβερνήτη, 1955&ndash;1966


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://flagspot.net/flags/gy.html - Σημαίες του Κόσμου:Γουιάνα.

## Παραπομπές


Γουιάνα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γουιάνας
Εθνόσημο της Γουιάνας

right|250px
Το **[[εθνόσημο]] της [[Γουιάνα|Γουιάνας]]** εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο της χώρας στις 25 Φεβρουαρίου 1966, μετά την εισαγωγή του από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ στις 21 Ιανουαρίου εκείνης της χρονιάς. Περιλαμβάνει έναν θυρεό με το κεφαλομάντιλο ενός Αμερικανού ινδικής καταγωγής, που συμβολίζει τους αυτόχθονες κατοίκους της χώρας. Στις άκρες του έχει δύο διαμάντια, σύμβολα της βιομηχανίας μεταλλευμάτων και μια περικεφαλαία (μοναρχικά εμβλήματα). Το θυρεό κρατούν δύο ιαγουάροι, οι οποίοι επίσης βαστούν ένα τσεκούρι, ένα ζαχαροκάλαμο και ένα στάχυ από ρύζι (σύμβολα της βιομηχανίας ρυζιού και ζάχαρης), ένα θυρεό φιλοτεχνημένο με τον κρίνο Victoria regia, το εθνικό λουλούδι της Γουιάνας, τρεις μπλε κυματιστές γραμμές, που συμβολίζουν τα τρία κύρια ποτάμια της χώρας και το φασιανό Canje, το εθνικό πτηνό της Γουιάνας. Κάτω από το εθνόσημο ξετυλίγεται ένα πανό, που γράφει το εθνικό ρητό της χώρας στα αγγλικά: *ONE PEOPLE, ONE NATION, ONE DESTINY* (Ένας λαός, ένα κράτος, ένα πεπρωμένο).
## Βρετανική Γουιάνα

## Πηγές

* Πληροφορίες για το εθνόσημο

Γουιανα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γουιάνας
Σημαία της Γουινέας

thumb|right|175px| Αναλογίες: 2:3
Η **[[σημαία]] της [[Γουινέα|Γουινέας]]** αποτελείται από τα χρώματα του παναφρικανικού κινήματος, δηλ. κόκκινο, κίτρινο και πράσινο, σε τρεις κάθετες λωρίδες. Ως πρώην γαλλική αποικία, δεν είναι τυχαίο ότι το σχέδιο είναι τρίχρωμο. Υιοθετήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1958. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 23 Δεκεμβρίου 1990.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://flagspot.net/flags/gn.html - Σημαίες του Κόσμου: Γουινέα.

Γουινεα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γουινέας
Εθνόσημο της Γουινέας

150px|right|thumb|Το εθνόσημο της Γουινέας.
Το σύγχρονο **[[εθνόσημο]] της [[Γουινέα|Γουινέας]]** χρονολογείται από το 1993. Τη χρονιά εκείνη η κυβέρνηση της Γουινέας αποφάσισε να αφαιρέσει το όπλο και το ξίφος από το εθνικό έμβλημα. Το κόκκινο και πράσινο φόντο επίσης αφαιρέθηκαν. Το εθνόσημο κοσμείται από ένα περιστέρι που κρατάει κλαδί ελιάς, σύμβολο ειρήνης. Ο θυρεός στο κάτω μέρος του έχει τα χρώματα της σημαίας της χώρας και στο κάτω μέρος του εθνόσημου αναγράφεται το εθνικό ρητό της χώρας, με κεφαλαία γράμματα: *TRAVAIL, JUSTICE, SOLIDARITE* (Εργασία, Δικαιοσύνη, Αλληλεγγύη).

## Ιστορία

Στο εθνόσημο του 1958 υπήρχε ένας ελέφας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://flagspot.net/flags/gn.html - Σημαίες του Κόσμου: Γουινέα.

Γουινέα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γουινέας
Βυζδιάνικα Κορινθίας

Τα **Βυζδιάνικα** είναι μικρός οικισμός  που ανήκει στο Δημοτικό διαμέρισμα Χελυδορέου Κορινθίας του Δήμου Ευρωστίνης με 4 κατοίκους. Άλλοτε τα Βυζιάνικα ή Βυζδιάνικα κατοικούσαν περί τα 60 άτομα  που τα εγκατέλειψαν και εγκαταστάθηκαν στη γειτονική Καλλιθέα, τη Λυκοποριά, το Δερβένι, το Ξυλόκαστρο και την Αθήνα.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας