open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καδμίλος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Καδμίλος** ήταν ένας από τους μυστηριακούς θεούς Καβείρους στη Σαμοθράκη, τέταρτος στη σειρά που επιπροστίθεται στους «κλασικούς» τρεις. Σύμφωνα με όσα γράφει ο Διονυσόδωρος, ο «Καδμίλος» δεν είναι παρά μία προσωποποίηση του θεού Ερμή).

Η ταύτιση του Καδμίλου με τον Ερμή απαντά και στον Καλλίμαχο, όπως αναφέρει ο Σέρβιος. Χαρακτηριστική είναι και η αναφορά *«Καδμίλος ο Ερμής εν Τυρρηνία»* (παρόμοια, και ο μεγαλύτερος στην ηλικία Κάβειρος ταυτιζόταν στη Θήβα με τον Διόνυσο). Ο πιο συνηθισμένος τύπος του ονόματος είναι Καδμίλος, συναντάται όμως και ως **Κασμίλος, Κασμείλος, Κάμιλλος** ή ακόμα και **Κάδμος**. Κατά τον Ακουσίλαο, ο Καδμίλος ήταν γιος του θεού Ηφαίστου και της Καβειρούς, και πατέρας των υπόλοιπων Καβείρων και των τριων Καβειρίδων Νυμφών. Πολλές φορές αναφέρεται ως γιος του Καδμίλου και ο μάντης Πρύλις της Λέσβου.

Απεικονίσεις του Καδμίλου-Ερμή αναγνωρίζουν μερικοί αρχαιολόγοι σε αναθηματικά ανάγλυφα της Κυβέλης πάνω στη ζωφόρο του βωμού της Περγάμου, καθώς και σε ανάγλυφα της Σαμοθράκης.

## Δείτε επίσης
* Ιερό των Μεγάλων Θεών
* Κάβειροι

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Κάβειροι
Καβειρώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καβειρώ** είναι γνωστή μία Νύμφη, θυγατέρα του Πρωτέα, η οποία είχε παντρευτεί τον θεό Ήφαιστο και μαζί απέκτησαν τρεις γιους και τρεις κόρες. Αυτά τα παιδιά ήταν οι μυστηριακοί θεοί Κάβειροι και οι Καβειρίδες Νύμφες.

## Παραπομπές

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Καβειρω
Καβειρω
Κάικος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κάικος** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Ποτάμιος θεός, προσωποποίηση του ομώνυμου ποταμού (του σημερινού Bakırçay της Τουρκίας), γιος του Ωκεανού και της Τηθύος. Ο «Κάικος ο Ευρείτης» απεικονιζόταν πάνω σε νομίσματα της Περγάμου, της Στρατονικείας και άλλων πόλεων της Μυσίας.
# Γιος του Ερμή και μιας Νύμφης, της Ωκυρρόης. Ο Κάικος σκότωσε κάποιον ευγενή, τον Τίμανδρο, και μετά από αυτό, από τον φόβο του, έπεσε στον ποταμό Αστραίο, που από τότε πήρε το όνομά του και ονομάσθηκε Κάικος.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καικος
Καινέας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Καινέας** (***Καινεύς***) ήταν ένας Λαπίθης που αναφέρεται στη Μάχη Λαπιθών και Κενταύρων. Στην *[[Ιλιάδα]]* (Α 262-268) ο Καινέας γενεαλογείται ως πατέρας του Κορώνου και παππούς του Λεοντέα, αρχηγού των Λαπιθών. Ο Καινέας ήταν άτρωτος, σκότωσε 5 Κενταύρους στην παραπάνω μάχη και εξοντώθηκε μόνο όταν καταπλακώθηκε από πέτρες και μεγάλα κλαδιά ή κορμούς πεύκων, οπότε βυθίσθηκε όρθιος μέσα στη γη κάτω από το μεγάλο τους βάρος και δεν ξαναεμφανίστηκε ποτέ πια.

Σύμφωνα με μία άποψη ο Καινέας ήταν χθόνια θεότητα, ενώ σύμφωνα με άλλη άποψη ήταν μία υπόσταση του θεού Άρη. Στην αρχή (Οβιδίου *Μεταμορφώσεις*, βιβλίο ΧΙΙ, 171-209, 459-525) ο Καινέας ήταν μια νέα γυναίκα από τη Θεσσαλία, η **Καινίς**, κόρη του Ελάτου και της Ιππέας, στην οποία ο θεός Ποσειδώνας έδωσε το χάρισμα να είναι άτρωτη και να γίνει αργότερα άντρας. Ως άντρας έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία και στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Στο αγγείο Φρανσουά ο Καινεύς απεικονίζεται κατά τη μάχη Λαπιθών και Κενταύρων.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Καινέας στην ''Encyclopaedia Britannica''

Καινεας
Καιρός (μυθολογία)

μικρογραφία|Κάιρος, προσωποποίηση της φευγαλέας στιγμής και η ευκαιρία να αρπάζεσαι ακαριαία. Ιταλικό έργο του 17ου-18ου αιώνα, εμπνευσμένο από το πρωτότυπο του Λύσιππου από τα μέσα του 4ου αιώνα. π.Χ.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Καιρός** ήταν θεότητα που προσωποποιούσε την ευνοϊκή χρονική στιγμή. Γραπτή μαρτυρία για την ύπαρξη του εμφανίζεται για πρώτη φορα τον 5ο αιώνα π.Χ. (στα ομηρικά έπη δεν συναντάται ο Καιρός, παρά μόνο το επίθετο *«καίριος»*). Προς τιμή του Καιρού συνέθεσε ποίημα ο Ίων ο Χίος, όπου τον αποκαλεί «τον νεότερο γιο του Δία», μάλλον μία ποιητική έκφραση και όχι μαρτυρία μιας παλαιότερης γενεαλογίας. Κατά μία άποψη ο ύμνος αυτός σχετίζεται με την έναρξη της λατρείας του Καιρού στην Ολυμπία. Και ο Μένανδρος ονόμαζε τον Καιρό θεό. Η αντίστοιχη ρωμαϊκή θεότητα ήταν ο Occasio ή Tempus.

Σχετικά με τη λατρεία του Καιρού υπάρχουν ελάχιστες ενδείξεις. Κατά τον Παυσανία υπήρχε βωμός του Καιρού στην Ολυμπία, στην είσοδο του σταδίου, κοντά στον βωμό του *«Εναγωνίου»* Ερμή (δηλαδή του Ερμή προστάτη των αγώνων). Στους μεταγενέστερους αιώνες η λατρεία του Καιρού αναπτύχθηκε περισσότερο, όπως συνάγεται από την ύπαρξη πολλών αντιγράφων του αγάλματός του που είχε φιλοτεχνήσει ο Λύσιππος. Σύμφωνα με άλλη άποψη, αγάλματα του Καιρού στόλιζαν τα αρχαία γυμνάσια. Αργότερα ο θεός λογιζόταν ως συγγενής προς την Τύχη και τη Νέμεση: σε καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις παρατηρείται μεγάλη ομοιότητα ανάμεσα στον Καιρό και τη Νέμεση. Βαθμιαία η λέξη «καιρός» έχασε την αρχική σημασία της και ταυτίσθηκε προς τη λέξη «χρόνος». Πολλοί βυζαντινοί συγγραφείς (Τζέτζης, Βλεμμύδης, Κεδρηνός) ονομάζουν το άγαλμα του Λυσίππου «Χρόνο» και όχι «Καιρό». Πολλά μεταγενέστερα αντίγραφα του αγάλματος αυτού απεικόνιζαν τον θεό όχι πια νεαρό, αλλά γενειοφόρο. Οι καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις του Καιρού αποτελούν σημαντικό στοιχείο για τις γνώσεις μας σχετικά με τον θεό αυτό. Η πληροφορία ότι ο Φειδίας είχε φιλοτεχνήσει άγαλμα του Καιρού είναι μάλλον εσφαλμένη, ενώ αντίθετα είναι πιθανό να φιλοτέχνησε τέτοιο άγαλμα ο Πολύκλειτος. Ονομαστό ήταν το χάλκινο άγαλμα του Καιρού του Λυσίππου, που βρισκόταν στα «πρόθυρα» της Σικυώνας, όπως μαρτυρεί ο Ποσείδιππος. Το άγαλμα αυτό παρίστανε ένα γυμνό έφηβο με κοντά μαλλιά και φτερούγες στα πόδια.
## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της τύχης
Κάειρα

Κατά την ελληνική μυθολογία η **Κάειρα** ήταν η κόρη ενός αγγειοπλάστη παράλιας περιοχής της Ιωνίας που συνέβαλε στην ίδρυση της Μιλήτου, διαδραματίζοντας ιδιαίτερο ρόλο στον μύθο του Νηλέα. 

Συγκεκριμένα, ο Νηλέας ο δεύτερος, γιος του Κόδρου, αναγκασμένος να φύγει από τη χώρα του, δημιουργώντας αποικία ρώτησε το μαντείο πού θα έπρεπε να πάει και να κτίσει νέα πόλη. Η απάντηση που πήρε ήταν εκεί όπου θα του πρόσφεραν υγρή γη. Έτσι ο Νηλέας περιπλανώμενος έφθασε και σε μία μικρασιατική ακτή που συνάντησε μια παρθένο την Κάειρα, που ετοίμαζε πηλό για τον πατέρα της. Ο Νηλέας της ζήτησε λίγη λάσπη για να βγάλει το έκτυπο μιας σφραγίδας. Η Κάειρα του έδωσε κι έτσι εκπληρώθηκε ο χρησμός. Ο Νηλέας θυμήθηκε τότε το χρησμό και απεφάσισε τη δημιουργία της νέας πόλης που αργότερα έγινε η φημισμένη Μίλητος.

## Πηγή
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.10ος, σελ.22.
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καειρα
Κατηγορία:Μίλητος
Κάκος

[thumb|right|255px|Γλυπτό που παριστάνει τον Ηρακλή με τον Κάκο. Βρίσκεται έξω από Palazzo Vecchio της [Φλωρεντία|Φλωρεντίας.]]
Στην ελληνική μυθολογία ο **Κάκος** ήταν γιος του θεού Ηφαίστου, μεγάλος ληστής και κακούργος. Ο Κάκος ήταν μισός γιγάντιος άνθρωπος και μισός σάτυρος. Κατοικούσε πάνω στον Αβεντίνο ή τον Παλατίνο Λόφο, μέσα σε μια σπηλιά «στολισμένη» με τα ματωμένα μέλη των θυμάτων του και τα κεφάλια τους καρφωμένα στην είσοδο. Επιστρέφοντας ο Ηρακλής από την Ισπανία μετά τον άθλο με τα βόδια του Γηρυόνη, έφθασε στην κοιλάδα του Τίβερη και έπεσε να κοιμηθεί. Ο Κάκος τότε του άρπαξε 4 ταύρους και 4 δαμάλες, σέρνοντας τα ζώα από την ουρά, ώστε να μην αφήσουν ίχνη πίσω τους. Τα μουγκανίσματα όμως των ζώων οδήγησαν τον Ηρακλή στη σπηλιά. Ο Κάκος, φοβισμένος, έφραξε την είσοδο με ένα τεράστιο βράχο, υποχρεώνοντας τον Ηρακλή να σκάψει από πάνω. Ο Κάκος άρχισε να φτύνει φωτιά και καπνό, οπότε ο Ηρακλής άρχισε να του πετά κλαδιά και μεγάλες πέτρες. Στο τέλος ο ήρωας έπνιξε τον ληστή. Ολόκληρη η γύρω χώρα υποδέχθηκε τον Ηρακλή θριαμβευτικά για το κατόρθωμά του αυτό. Σε μία δευτερεύουσα εκδοχή, η αδελφή του Κάκου, η **Κάκα**, τον πρόδωσε στον Ηρακλή.

Στη ρωμαϊκή μυθολογία ο Κάκος ήταν αρχικά θεότητα της φωτιάς και μετά «υποβιβάσθηκε» στην παραπάνω μορφή. Σύμφωνα με τους Ρωμαίους, αφού σκότωσε τον Κάκο ο Ηρακλής ίδρυσε βωμό στο μέρος εκείνο, τον Ara Maxima, όπου αργότερα λάβαινε χώρα η αγορά βοοειδών της Ρώμης, το Forum Boarium. Αργότερα ανεγέρθηκαν ναοί του Ηρακλή (Hercules) στην περιοχή, από τους οποίους σώζεται μέχρι σήμερα ένας, αυτός του «Ηρακλέους Νικητού» (*Hercules Victor*).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Ηρακλής
Κατηγορία:Ρωμαϊκή μυθολογία
Κατηγορία:Παιδιά του Ηφαίστου
Κατηγορία:Θεότητες της φωτιάς
Καλαμίτης

Στην ελληνική μυθολογία ο **Καλαμίτης** ήταν ένας ήρωας της Αττικής, του οποίου το ιερό βρισκόταν κοντά στο Λήναιο. Σύμφωνα με μία αναφορά, ο Καλαμίτης είχε και ένα άλλο ιερό, στην παλαιά αγορά των αρχαίων Αθηνών. Είναι πιθανό ότι ο ήρωας αυτός ανήκε στον κύκλο της θεάς Δήμητρας και ότι η λατρεία του συνδεόταν με την καλλιέργεια των δημητριακών.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καλαμιτη
Μωχάμετ

Το όνομα **Μωχάμετ** ή **Μωχαμέτ** (παλαιότερα και με δύο μ) είναι ένα από τα συνηθέστερα όνόματα των Μουσουλμάνων, προερχόμενο από τον ιδρυτή της Μουσουλμανικής θρησκείας τον Μωάμεθ.Από τους Έλληνες το όνομα αυτό αποδίδεται ως Μωάμεθ και από τους Τούρκους ως Μεχμέτ. 

Σημαντικοί Βασιλείς με το όνομα αυτό ήταν της Περσίας, της Γρανάδας, της Καρδούης και της Αιγύπτου.

Κατηγορία:Ισλαμικά ονόματα
Κάλαβρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κάλαβρος** αναφέρεται ένας από τους πολλούς γιους του θεού Δία. Ο συγκεκριμένος ήταν ομοθαλής μεγάλος αδελφός του Γεραίστου και του Ταινάρου (που έδωσε το όνομά του στο ακρωτήριο Ταίναρο), αλλά από άγνωστη μητέρα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Κάλαμος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο **Κάλαμος** ήταν γιος του ποτάμιου θεού Μαιάνδρου. Ο Κάλαμος συνδεόταν με θερμό έρωτα με τον Κάρπο, γιο του Ζεφύρου και μιας από τις Ώρες. Ο Κάρπος όμως πνίγηκε μια φορά που λουζόταν στον ποταμό Μαίανδρο, και τότε ο Κάλαμος καταράστηκε τον πατέρα του και ικέτευσε τον Δία να πεθάνει μαζί με τον Κάρπο. Ο Δίας μεταμόρφωσε τον Κάλαμο στο ομώνυμο φυτό, την καλαμιά, και τον Κάρπο στον καρπό της.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καλαμος
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Καλήσιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καλήσιος** είναι γνωστός ο σύντροφος και ηνίοχος του Αξύλου στον Τρωικό Πόλεμο, ο οποίος καταγόταν από την πόλη Αρίσβη στη Θράκη και πολεμούσε με το μέρος των Τρώων. Ο Καλήσιος σκοτώθηκε από τον Διομήδη. Το περιστατικό περιγράφεται από τον Όμηρο στη ραψωδία Ζ της *[[Ιλιάδα|Ιλιάδας]]*, στους στίχους 18 και 19: *«...καί θεράποντα Καλήσιον, ος ρα τόθ' ίππων έσκεν υφηνίοχος· τω δ' άμφω γαίαν εδύτην»*.

## Πηγή
* Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Καλησιος
Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Καλιάδνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καλιάδνη** είναι γνωστή μία από τις Ναϊάδες Νύμφες, συνδεόμενη με τον ποταμό Νείλο και ίσως κόρη του. 

Η Καλιάδνη γέννησε από τον Αίγυπτο δώδεκα γιους, τους δώδεκα δηλαδή από τους πενήντα Αιγυπτιάδες, όπως είναι γνωστοί οι γιοι του Αιγύπτου. 

Οι γιοι της Καλιάδνης είναι με αλφαβητική σειρά οι Βρομίος, Δρύας, Έρμος, Ευρύλοχος, Ίμβρος, Κισσέας, Λίξος, Περισθένης, Πολύκτορας, Ποταμώνας, Φάντης και Χθονίος. Δολοφονήθηκαν όλοι τους κατά την πρώτη νύχτα του γάμου τους από τις συζύγους τους Δαναΐδες, κόρες της Πολυξούς, η οποία ήταν αδελφή της Καλιάδνης.

## Παραπομπές

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καλιαδνη
Καλλιγένεια

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καλλιγένεια** είναι γνωστή μία δευτερεύουσα θεότητα την οποία επικαλούνταν κατά τη διάρκεια της εορτής των Θεσμοφορίων. Η Καλλιγένεια θεωρείται τροφός ή ακόλουθος ή ιέρεια της θεάς Δήμητρας, ή ακόμα και θυγατέρα της από τον Δία. Στις Σικελικές Άκρες υπήρχε ένα άγαλμα της Καλλιγενείας μαζί με τους Διοσκούρους.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καλλιγενεια
Καλλιδίκη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καλλιδίκη** είναι γνωστά τα παρακάτω τρία διαφορετικά πρόσωπα:

# Η μία από τις 4 θυγατέρες του Κελεού, βασιλιά της Ελευσίνας, και της συζύγου του Μετανείρας. Αδέλφια της Καλλιδίκης ήταν οι Καλλιθόη, Κλεισιδίκη, Δημώ, Δημοφώντας και Τριπτόλεμος.
# Βασίλισσα των Θεσπρωτών που απέκτησε ένα παιδί από τον Οδυσσέα, τον Πολυποίτη. Μετά τον θάνατο της Καλλιδίκης ο Οδυσσέας παρέδωσε τη βασιλεία των Θεσπρωτών στον Πολυποίτη και επέστρεψε στην Ιθάκη.
# Μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της ήταν η Κρινώ, και επομένως η Καλλιδίκη ήταν ομοθαλής αδελφή της Κελαινούς, της Οίμης και της Υπερίππης. Η Καλλιδίκη παντρεύτηκε τον Πανδίονα, γιο του Αιγύπτου, και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καλλιδικη
Καλλιδικη
Καλλιθόη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καλλιθόη** είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Η μεγαλύτερη σε ηλικία από τις 4 θυγατέρες του Κελεού, βασιλιά της Ελευσίνας, και της συζύγου του Μετανείρας. Αδέλφια της Καλλιθόης ήταν οι Καλλιδίκη, Κλεισιδίκη, Δημώ, Δημοφώντας και Τριπτόλεμος.
# Η πρώτη χρονολογικά ιέρεια της Αργείας Ήρας. Αυτή η Καλλιθόη είναι γνωστή και με τα ονόματα **Καλλίθυια, Καλλιθύεσσα**, ή και **Καλλιθέα**. Αναφέρεται ως κόρη του Πείραντα, ο οποίος κατά την παράδοση ίδρυσε πρώτος ιερό στην *«`Ηραν Αργολίδα»* και έκανε τη θυγατέρα του ιέρεια της θεάς. Επιπλέον σμίλεψε λατρευτικό ξύλινο είδωλο (ξόανο) της θεάς από αχλαδιά που φύτρωνε στην Τίρυνθα. Υπάρχει κάποια ταύτιση της Καλλιθόης αυτής με την Ιώ.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Καλλιθοη
Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του στρατού ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ

## Ανώτεροι αξιωματικοί (OF 10 - 6) και αξιωματικοί (5 - 1)

## Ανθυπασπιστές (WO5 - 1)

Οι χώρες που δεν αναφέρονται στο σχέδιο είτε δεν έχουν το βαθμό του Ανθυπασπιστή ή σε αυτές οι Ανθυπασπιστές κατατάσσονται στους Υπαξιωματικούς (π.χ. Μεγάλη Βρετανία).

## Υποσημειώσεις


## Πηγές
* STANAG 2116 NATO chart

## Δείτε επίσης
* Βαθμοί και διακριτικά των στρατών ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Οι βαθμοί του ΝΑΤΟ  

Κατηγορία:ΝΑΤΟ
ΝΑΤΟ
ΝΑΤΟ
Μπαϊράμ Ρετζέπι

Ο **Μπαϊράμ Ρετζέπι** (*Бајрам Реџепи*, 3 Ιουνίου 1954 - 21 Αυγούστου 2017) ήταν Κοσοβάρος πολιτικός και ο πρώτος μεταπολεμικός πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου. Ήταν μέλος του δεύτερου μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος του Κοσσυφοπεδίου, του Δημοκρατικού Κόμματος του Κοσσυφοπεδίου. 

## Καριέρα
Γεννήθηκε στη Μιτρόβιτσα του Κοσσυφοπεδίου το 1954.

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ το 1985. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του εργαζόμενος ως χειρουργός. 

Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2001 στο Κοσσυφοπέδιο, ο Ρετζέπι και το κόμμα του κέρδισαν το 25,7% των ψήφων, δεύτεροι μετά το κόμμα του Ιμπραήμ Ρουγκόβα τη Δημοκρατική Ένωση του Κοσσυφοπεδίου και ο Ρετζέπι ορίστηκε πρωθυπουργός από τη Συνέλευση του Κοσσυφοπεδίου, στις 4 Μαρτίου 2002. Στις επόμενες γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 24 Οκτωβρίου 2004, το Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσσυφοπεδίου, ήρθε δεύτερο και κέρδισε 30 έδρες στο Κοινοβούλιο. 

Ο Ρετζέπι θεωρούνταν μετριοπαθής πολιτικός και ένας από τους σημαντικότερους στόχους του είναι «η ενίσχυση της εθνικής συμφιλίωσης και της ανοχής». 

## Παραπομπές


## Πηγές
*Βιογραφία του Ρετζέπι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτικοί του Κοσσυφοπεδίου
Αιολικό Πάρκο Κύθνου

Το **Αιολικό πάρκο Κύθνου** είναι ένας χώρος κοντά στην πρωτεύουσα του νησιού όπου βρίσκονται εγκατεστημένες 5 ανεμογεννήτριες τύπου ΜΑΝ των 20kW η κάθε μία. Το Αιολικό πάρκο της Κύθνου κατασκευάστηκε το 1982 και αναφέρεται ως το πρώτο αιολικό πάρκο που δημιουργήθηκε στην Ευρώπη, και το πρώτο υβριδικό Wind-PV-Diesel στον κόσμο.

Τα εγκαίνια του πάρκου αυτού έγιναν το 1982 από τον τότε Υπουργό Βιομηχανίας Έρευνας και Τεχνολογίας Ευάγγελο Κουλουμπή. Αυτό απετέλεσε και την αφετηρία της δημιουργίας σειράς άλλων πάρκων σε νησιά και νησίδες που παρουσίαζαν προβληματική ηλεκτροδότηση.

Η εγκατάσταση ξεκίνησε από τη ΔΕΗ υπό τον τότε διευθυντή μηχανικό Γιάννη Χατζηβασιλειάδη που θεωρείται ο πρωτεργάτης αυτής της ιδέας που βεβαίως οι προτάσεις του για εκμετάλλευση των λεγομένων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) είχαν ξεκινήσει από το 1978.

Μετά την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών το πάρκο αυτό επεκτάθηκε και με την εγκατάσταση του πρώτου φωτοβολταϊκού πάρκου, που και αυτή θεωρείται η πρώτη στην Ελλάδα δυναμικότητας 100kW, επιτυγχάνοντας έτσι να δημιουργηθεί στη Κύθνο και ο πρώτος υβριδικός σταθμός ενέργειας (ντήζελ, αιολική και ηλιακή ενέργεια). Αρχικά ξεκίνησε με στόχο να καλύψει το 25% των αναγκών της νήσου και αργότερα ξεπέρασε το 75%.

Τώρα όμως, 30 χρόνια μετά την εγκατάστασή του, για το Αιολικό πάρκο Κύθνου έχει παρέλθει ο χρόνος λειτουργίας και καλής απόδοσης που μπορεί να προσφέρει και έτσι οι ανεμογεννήτριες είναι εκτός λειτουργίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κύθνο
Κυθνος
Αξίερος

Η **Αξίερος** ήταν αρχαία Θρακική θεότητα, δαίμονας, της Ελληνικής μυθολογίας μία από τους Καβείρους. 

Στη Θράκη και στη Σαμοθράκη λατρευόταν σαν θεά της γονιμότητας, που ταυτιζόταν στην υπόλοιπη Ελλάδα με τη θεά Δήμητρα, και μαζί με τους υπόλοιπους Κάβειρους θεωρούνταν προστάτης των ναυτικών και όσων γενικότερα ταξίδευαν με πλοία. Η Αξίερος ήταν το κεντρικό πρόσωπο στη λατρεία των Καβείρων, αποκαλούνταν και *μεγάλη μητέρα*, και τα χαρακτηριστικά έμοιαζαν με της Κυβέλης. Σύζυγος ήταν ο Καδμίλος θεός και αυτός της γονιμότητας που ταυτίζεται με τον θεό Ερμή.

## Δείτε επίσης
* Ιερό των Μεγάλων Θεών

## Πηγές
*Αχιλλέας Σαμοθράκης - Θρακικό λεξικό
*Περιοδικό Υποβρύχιο

Κατηγορία:Κάβειροι
Αξιόκερσος

Ο **Αξιόκερσος** ήταν αρχαία θρακική θεότητα (δαίμονας) της ελληνικής μυθολογίας, ένας από τους Κάβειρους.

Ο Αξιόκερσος, χθόνια θεότητα, λατρευόταν στη Θράκη και στη Σαμοθράκη. Ταυτιζόταν με τον Άδη ή τον Πλούτωνα. Τον θεωρούσαν γιο του Ηφαίστου και της Καβειρώς, κόρης του Πρωτέα. Γυναίκα του ήταν η Αξιόκερσα, θεά και αυτή του κάτω κόσμου.

## Πηγές
*Ηλεκτρονικό περιοδικό «Πράσινο μήλο»
*Αχιλλέας Σαμοθράκης - Θρακικό λεξικό
*Περιοδικό Υποβρύχιο

Κατηγορία:Κάβειροι
Κατηγορία:Δαίμονες της ελληνικής μυθολογίας
Αξιόκερσα

Η **Αξιόκερσα** ήταν αρχαία θρακική θεότητα, δαίμονας της Ελληνικής μυθολογίας, μία από τις Καβείρους.

Ήταν κόρη του Ηφαίστου και της Καβειρώς, κόρη του Πρωτέα. Σύζυγός της ήταν ο Αξιόκερσος, θεός και αυτός του κάτω κόσμου. Η Αξιόκερσα ταυτιζόταν με την Περσεφόνη και η λατρεία της ήταν διαδεδομένη στη Σαμοθράκη, όπου υπήρχε ονομαστό ιερό των Καβείρων, και στη Θράκη. 

Σήμερα, λειτουργεί ο Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Σαμοθράκης, ο οποίος φέρει το όνομα Αξιόκερσα προς τιμήν της αρχαίας θεάς. 

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ηλεκτρονικό περιοδικό «Πράσινο μήλο»
*Αχιλλέας Σαμοθράκης - Θρακικό λεξικό
*Περιοδικό Υποβρύχιο

Κατηγορία:Κάβειροι
Καλλιρρόη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καλλιρρόη** (το όνομα σημαίνει «καλή ροή», «όμορφη ροή») είναι γνωστά τα παρακάτω οκτώ διαφορετικά πρόσωπα:

# Μία από τις Ωκεανίδες, αναφερόμενη και ως μία από τις Νύμφες που αποτελούσαν την ακολουθία της θεάς Περσεφόνης. Η Καλλιρρόη υπήρξε μητέρα αρκετών παιδιών με διάφορους ερωτικούς συντρόφους: Με τον Χρυσάορα γέννησε τον Γηρυόνη (και κατά μία εκδοχή την Έχιδνα), με τον θεό Ποσειδώνα τον Μινύα, και τέλος με τον Νείλο γέννησε τη Χιόνη.
# Κόρη του Αχελώου, η οποία παντρεύτηκε τον Αλκμέωνα όταν ο δεύτερος αναζήτησε καταφύγιο στις όχθες του ποταμού Αχελώου. Κάποτε η Καλλιρρόη ζήτησε από τον Αλκμέωνα να της φέρει το περιδέραιο της Εριφύλης. Αλλά όταν ο Αλκμέων επέστρεφε στην Ψωφίδα τον σκότωσαν οι αδελφοί της πρώτης του συζύγου. Η Καλλιρρόη τότε, όντας έμμεσα υπεύθυνη για τον θάνατο του συντρόφου της, ικέτευσε τον Δία να κάνει αμέσως άντρες τους γιους της, τον Αμφότερο και τον Ακαρνάνα, ώστε να μπορέσουν αυτοί να εκδικηθούν τη δολοφονία του πατέρα τους. Τον μύθο αυτό παρουσιάζει ο Ευριπίδης στη χαμένη τραγωδία του *«Αλκμέων δια Ψωφίδος»*.
# Κόρη του Σκαμάνδρου, που παντρεύτηκε τον Τρώα και μαζί απέκτησαν 4 παιδιά: τον Γανυμήδη, τον Ίλο, τον Ασσάρακο και την Κλεοπάτρα. Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση όμως, αυτή η Καλλιρρόη ήταν σύζυγος του Εριχθονίου και μητέρα του Τρώα.
# Κόρη του Νέστου που γέννησε με τον θεό Άρη τρεις γιούς, τον Βίστονα, τον Ηδωνό και τον Οδόμαντα. Αυτοί οι γιοί έγιναν οι γενάρχες ισάριθμων θρακικών φύλων.
# Κόρη του Μαιάνδρου και σύζυγος του Κάρα, μητέρα του Αλαβάνδου, επώνυμου ήρωα των Αλαβάνδων.
# Παρθένος από την Καλυδώνα την οποία ερωτεύθηκε παράφορα ο ιερέας του θεού Διονύσου Κόρεσος. Επειδή όμως η Καλλιρρόη απέκρουσε τον έρωτά του, ο Κόρεσος παραπονέθηκε για το θέμα στον Διόνυσο, με αποτέλεσμα ο θεός να στείλει στους κατοίκους της Καλυδώνας τρέλα (μανία). Για να απαλλαγούν από αυτή, οι Καλυδώνιοι, σύμφωνα με χρησμό από το Μαντείο της Δωδώνης, όφειλαν να θυσιάσουν στον Διόνυσο την Καλλιρρόη. Αλλά ο Κόρεσος, ερωτευμένος καθώς ήταν, δεν άντεξε να θυσιάσει την κοπέλα, οπότε αυτοκτόνησε. Στη συνέχεια η Καλλιρρόη, από τις τύψεις και τη ντροπή της, έπεσε μέσα στη λιμνούλα μιας πηγής, η οποία από τότε πήρε το όνομά της.
# Κόρη του Λύκου, βασιλιά της Λιβύης. Κατά την επιστροφή του από τον Τρωικό Πόλεμο ο Διομήδης βγήκε στις ακτές της Λιβύης εξαιτίας της τρικυμίας. Ο Λύκος τον φυλάκισε, αλλά η Καλλιρρόη τον ερωτεύθηκε και τον ελευθέρωσε ενώ ο πατέρας της σκόπευε να τον θυσιάσει στον Άρη. Μετά από αυτό όμως ο Διομήδης φάνηκε αγνώμονας και την εγκατέλειψε. Τότε η Καλλιρρόη από την απογοήτευσή της κρεμάστηκε.
#Η πρώτη σύζυγος του Πάρη, γιου του Πριάμου, βασιλιά της Τροίας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin, *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969.
* Ελληνική Μυθολογία, Οι Ήρωες, τοπικές παραδόσεις, τόμος 3, Εκδόσεις: Εκδοτική Αθηνών, 1986, Αθήνα, σελ. 242, 321, 348.
* Ι. Θ. Κακριδής, Ομηρικές έρευνες, Εκδόσεις: Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Αθήνα 1984. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ: Κόρεσος και Καλλιρόη.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες
Κατηγορία:Ωκεανίδες
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κάλυδνος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κάλυδνος** αναφέρεται ένας από τους πολλούς γιους του θεού Ουρανού. Ο Κάλυδνος, πρόγονος του Ωγύγη, υπήρξε κατά μία παράδοση ο πρώτος βασιλιάς των Θηβών. Από αυτόν ονομάσθηκε η πόλη **Κάλυδνα** ή **Καλύδνου Τύρσις**. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ήταν απλώς ο πρώτος κατασκευαστής των τειχών της Θήβας.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Καλυδνος
Καλυδνος
Κεράτιος Κόλπος

thumb|right|250px|<center>Δορυφορική φωτογραφία του Βοσπόρου από την Προποντίδα. Αριστερά διαγράφεται ο Κεράτιος κόλπος.</center>
**Κεράτιος Κόλπος** (τουρκικά: Haliç = Κανάλι ή Altın Boynuz), (αγγλικά: Golden Horn από την ελληνική μετάφραση του ονόματος **Χρυσόν Κέρας** που έδωσαν οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής οι οποίοι παρομοίαζαν το σχήμα του κόλπου με κέρατο ελαφιού) είναι στενός και μακρύς κόλπος, στον Βόσπορο (από την πλευρά της ευρωπαϊκής ακτής), μήκους περίπου 7 χιλιομέτρων, Χωρίζει την πόλη της Κωνσταντινούπολης (Istanbul) σε Μπέηογλου προς τα βόρεια και Σταμπούλ προς τα νότια. Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά λιμάνια στον κόσμο.

Ο Βόσπορος (τουρκικά Boğaziçi) χωρίζει την Κωνσταντινούπολη σε Δυτική (Ευρωπαϊκή) και Ανατολική (Ασιατική), αφού συνδέει την Μαύρη θάλασσα προς τον βορρά, με την θάλασσα του Μαρμαρά (Προποντίδα) και στη συνέχεια διαμέσου των Δαρδανελίων με το Αιγαίο προς τον νότο. Τα προάστια Σκουτάρι (τουρκικά: Üsküdar) (αρχ.: Χρυσούπολις) και Καντίκιοϊ (τουρκικά Kadiköy) (αρχ.: Καλχηδών) βρίσκονται προς την Ασιατική πλευρά.
[thumb|right|250px|<center>Η Γέφυρα του [Γαλατάς (Κωνσταντινούπολη)|Γαλατά.Συνδέει την ομώνυμη περιοχή (βόρεια) με το Εμίνονου (νότια), τέμνοντας τον κόλπο. Η λήψη έχει γίνει από τον πύργο του Γαλατά. Στο βάθος διακρίνεται η Αγία Σοφία.]]
Ο Κεράτιος κόλπος, αντίθετα, έχει κατεύθυνση από ΝΑ (στο σημείο που ενώνεται με τον Βόσπορο στο ακρωτήρι Σεράι Μπουρνού) προς ΒΔ (το χερσαίο μέρος). Χωρίζει έτσι την παλαιά πόλη της Κωνσταντινούπολης από την περιοχή του Πέραν Γαλατά.
Οι δύο αυτές πλευρές της πόλης ενώνονται με δύο γέφυρες κτισμένες πάνω από τον κόλπο. Την παλαιότερη, γέφυρα του Γαλατά μήκους 490 μέτρων (τουρκικά: Galata Köprüsü) και την πιο σύγχρονη, γέφυρα Ατατούρκ (τουρκικά: Atatürk Köprüsü).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Κόλποι της Τουρκίας
Κατηγορία:Βόσπορος
Ξενοφών Στρατηγός

Ο **Ξενοφών Στρατηγός** (Κέρκυρα, 19 Ιουλίου 1869 - 11 Μαρτίου 1927) ήταν Έλληνας στρατηγός και πολιτικός. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1869. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1890 ως μηχανικός. Ήταν συμμαθητής και στενός φίλος του Ιωάννη Μεταξά.. Έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στην Πρωσική Στρατιωτική Ακαδημία του Βερολίνου (1899-1903). 

Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους και έγινε υπαρχηγός στο γενικό επιτελείο φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποστράτηγου. Το 1917 αποστρατεύθηκε και επανήλθε σε υπηρεσία το 1920. 

Στις εκλογές της 20ης Νοεμβρίου 1920 εξελέγη βουλευτής της Κέρκυρας με την αντιβενιζελική  παράταξη της Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως..

Το 1922 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείο Συγκοινωνιών στην τελευταία κυβέρνηση Γούναρη (2 Μαρτίου 1922) και στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη (9 Μαΐου 1922).

Μετά την καταστροφή της Σμύρνης και την επικράτηση του κινήματος της 11ης Σεπτεμβρίου 1922, συνελήφθη, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά και στρατιωτική καθαίρεση από το Έκτακτο Στρατοδικείο ως ένας από τους πρωταιτίους της Μικρασιατικής Καταστροφής (Δίκη των Έξι) για εσχάτη προδοσία.

Λίγο αργότερα αμνηστεύθηκε αλλά, λόγω φυματίωσης, μετέβη στην Ελβετία όπου και απεβίωσε στις 11 Μαρτίου 1927, σε ηλικία 58 ετών.

Μεταξύ άλλων συνέγραψε το έργο "Η Ελλάς εν Μικρά Ασία", απολογία, τρόπον τινά, της αντιβενιζελικής συμμετοχής στη μικρασιατική εκστρατεία. Εν τούτοις, το βιβλίο είναι πολύτιμο για την ιστορία της περιόδου, καθώς περιέχει πολλά ανέκδοτα ελληνικά διπλωματικά έγγραφα της εποχής από το αρχείο του Στρατηγού.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
Στρατηγός Ξενοφων
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα)
Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Ναβέτα

Η λεγόμενη **Ναβέτα** ή *Ναβέττα*, κατά τη κοινή ναυτική ορολογία, ήταν τύπος εμπορικού πλοίου αντίστοιχο με τον πολεμικό δρόμωνα, μικρότερου της Νάβας που το εκτόπισμά του έφθανε τους 300 - 500 τόνους, (πάνω από 500 ήταν Νάβα). Ήταν ατμοκίνητα ιστιοφόρα πλοία.

Οι Ναβέτες εκτοπίστηκαν σιγά - σιγά από τα λεγόμενα μπάρκα και τα μπάρκο μπέστια. Σήμερα ο τύπος αυτος έχει εκλείψει.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Νάβα

Με τον κοινό ναυτικό όρο **Νάβα** ονομάζονταν τα ιστιοφόρα εμπορικά πλοία που έφεραν τρεις ιστούς (κατάρτια) και πλήρη εξαρτισμό του πολεμικού Δρόμωνα. Το εκτόπισμα αυτών των σκαφών ήταν από 500 μέχρι και τους 800 τόνους. Σε μικρότερο μέγεθος αυτών ήταν οι Ναβέτες.

Αμφότεροι οι τύποι αυτοί εξέλιπαν μετά την ανάπτυξη των πρώτων μεταλλικών (σιδερένιων) εμπορικών πλοίων που έλαβαν γενικά την ονομασία μπάρκο, εξ ου και το ρήμα *μπαρκάρω* (=ναυτολογούμαι) που απαντάται και σήμερα.

Κατηγορία:Ιστιοφόρα
Σοβατεπί

Το **σοβατεπί** (πληθυντικός σοβατεπιά) είναι η στενή κι οριζόντια λωρίδα από ξύλο, μάρμαρο, μωσαϊκό, πλακάκια κλπ. η οποία καλύπτει το κάτω μέρος εσωτερικού ή εξωτερικού τοίχου στο σημείο όπου ενώνεται με το δάπεδο για λόγους προστασίας και καθαριότητας. Συνηθέστερα επιλέγεται ίδιου υλικού και χρώματος με το υλικό δαπέδου.

Στα σοβατεπιά που βρίσκονται σε εξωτερικό χώρο (π.χ. βεράντες), κύριος σκοπός τους είναι η αποφυγή υγρασίας στους τοίχους, κάτι που κάνει απαραίτητη τη στεγανή εφαρμογή των αρμών μεταξύ των σοβατεπιών και του δαπέδου.

Στην κυπριακή διάλεκτο ονομάζεται *τσεκολατούρα*.

Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Ξυλουργική
Κατηγορία:Θέρμανση κατοικίας
Νίκος Λογοθέτης

Ο **Νίκος Λογοθέτης** είναι Έλληνας βιολόγος και νευροεπιστήμων, γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1950. Είναι διευθυντής του τμήματος «Φυσιολογίας των Γνωσιακών Διαδικασιών» στο Ινστιτούτο Βιολογικής Κυβερνητικής Max Planck, που βρίσκεται στην πόλη Τύμπιγκεν της Γερμανίας. 

Είναι απόφοιτος του τμήματος Μαθηματικών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και του τμήματος Βιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Έλαβε το διδακτορικό του στην ανθρώπινη νευροβιολογία από το Ludwig-Maximilians University του Μονάχου. Εργάστηκε στο Τμήμα Εγκεφάλου και Γνωσιακών Επιστημών του M.I.T. και Baylor College of Medicine. Από το 1997 εργάζεται στο Ινστιτούτο Βιολογικής Κυβερνητικής Max Planck και σήμερα είναι διευθυντής του Τμήματος Φυσιολογίας των Γνωστικών Διαδικασιών. 

Η δουλειά του αφορά ένα μεγάλο εύρος νευροεπιστημονικών ζητημάτων, και είναι κυρίως γνωστός για της μελέτες που αφορούν τη σχέση του σήματος BOLD της Λειτουργικής Απεικόνισης Μαγνητικού Συντονισμού με τα τοπικά πεδία που καταγράφονται κοντά σε νευρωνες (Local Field Potentials, LFPs). Το 2003 παρέλαβε το βραβείο Βιοϊατρικής Louis-Jeantet (Λουί-Ζαντέ).

Ο Νίκος Λογοθέτης ήταν επίσης από τα ιδρυτικά μέλη του ελληνικού ροκ συγκροτήματος Πελόμα Μποκιού, όπου έπαιζε πλήκτρα.

## Έρευνα
Σύμφωνα με τον Λογοθέτη, για την κατανόηση ενός συστήματος είναι απαραίτητη η περιγραφή του σε όλα τα επίπεδα. Ως αποτέλεσμα, η ενδοφλοιώδης καταγραφή κυττάρων καθώς και μοντελοποίηση και απεικόνιση διεξάγεται σε όλα τα επίπεδα στο τμήμα του. Εκτός από την λειτουργική απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού, χρησιμοποιεί επίσης την «in vivo» φασματοσκοπία και η ομάδα εργασίας του ερευνά έξυπνους παράγοντες αντίθεσης (SCA) προκειμένου να καταστήσει την λειτουργική απεικόνιση χρήσιμη για επιδράσεις εκτός από αιμοδυναμική απόκριση.

Ο Λογοθέτης έχει κάνει σημαντικές ανακαλύψεις, όπως η ανακάλυψη ότι η εξαρτώμενη από το επίπεδο οξυγόνου του αίματος (BOLD) απόκριση συνδέεται με την εγκεφαλική δραστηριότητα σε νευρωνικό επίπεδο. Αυτά τα ευρήματα είναι απαραίτητα για τη σωστή ερμηνεία των μετρήσεων με λειτουργική απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (fMRI). 

## Δημοσιεύσεις
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Νευροεπιστήμονες
Μιχαήλ Γούδας

Ο **Μιχαήλ Γούδας** (1868-3 Νοεμβρίου 1931) ήταν υποναύαρχος ε.α., πολιτικός και συγγραφέας.

Κατατάχθηκε στο βασιλικό ναυτικό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποναυάρχου. Αργότερα ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος βουλευτής Δράμας και Ιωαννίνων. Ανέλαβε διάφορα χαρτοφυλάκια σε πολλές κυβερνήσεις όπως αυτά των Εσωτερικών (15 Μαρτίου-16 Μαΐου 1922), της Εθνικής Οικονομίας (22 Μαΐου -29 Ιουνίου 1922) και ήταν επίσης ο πρώτος υπουργός Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων, Τηλεφώνων (ΤΤΤ) (2 Ιουνίου-10 Σεπτεμβρίου 1922) . Το 1922 καταδικάστηκε από το έκτακτο στρατοδικείο (δίκη των έξι) σε καθαίρεση και  ισόβια  δεσμά με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Λίγο αργότερα αμνηστεύτηκε.

Είχε γράψει αρκετά ιστορικά, γλωσσολογικά και στρατιωτικά έργα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας
Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων
Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Συμφωνία Αμπατσίας

Η λεγόμενη "**Συμφωνία Αμπατσίας**" ήταν μια διμερής συμφωνία - συνθήκη μεταξύ Ιταλίας και Αυστροουγγαρίας που συνομολογήθηκε στην πόλη Αμπατσία(¹) της Σερβίας, εξ ου και το όνομά της, τον Απρίλιο του 1904, αμέσως μετά τη μυστική Συμφωνία Βελιγραδίου (1904) και που προκάλεσε διπλωματικά ο νέος Βασιλεύς της Σερβίας Πέτρος Α΄ Καραγιώργιεβιτς.

Συγκεκριμένα με τη συμφωνία αυτή τα δύο μέρη συνομολόγησαν, χάρη της διατήρησης της "Αδριατικής ισορροπίας" την αποφυγή οποιασδήποτε δράσης στην Αλβανία ακολουθώντας την εφαρμογή της λεγόμενης "πολιτικής αδράνειας" ή σύμφωνα με τον διπλωματικό όρο "Non Fare".

Ως βάση της συμφωνίας αυτής είχε τεθεί υπόψη των μερών το λεγόμενο "Πρωτόκολλο ανιδιοτέλειας" όπως έτσι χαρακτηριζόταν το Σύμφωνο Βιέννης (1899) που είχε συνομολογηθεί επίσης από τα ίδια μέρη στη Βιέννη, και που αφορούσε τη διατήρηση του Οθωμανικού καθεστώτος στην Αλβανία. Επ΄ αυτού προστέθηκε επιπλέον στη Συμφωνία της Αμπατσίας η προσθήκη ότι σε περίπτωση ανατροπής του Οθωμανικού καθεστώτος η Αυστρία και η Ιταλία θα ζητήσουν την αυτονομία της Αλβανίας. Αυτό σήμαινε πως και οι δύο Δυνάμεις δεν θα επέμβουν τουλάχιστον ενεργά στην Αλβανία αλλά θα την αφήσουν ελεύθερη η ίδια να ρυθμίσει τα εσωτερικά της θέματα.
*Σημειώνεται πως όταν ο Ιταλός υπουργός εξωτερικών Τιττόνι ανήγγειλε στην Ιταλική Βουλή τη συνθήκη αυτή επανέλαβε, προς ερμηνεία της, τους ίδιους λόγους που είχε διατυπώσει και ο  Αυστριακός Γολουχόφσκι, ο τότε Καγκελάριος της Αυστρίας, κατά τους οποίους: "''Εάν η Αυστρία και η Ιταλία επιθυμούν πραγματικά να ζήσουν εν ειρήνη, πρέπει η Αλβανία να παραμείνει δι΄ αμφότερα τα κράτη ένα "Νoli me Tangere" (="Μη μου άπτου") θέμα.

## Παρατηρήσεις
Με τη συμφωνία αυτή και των δύο πλευρών στη πραγματικότητα διακηρύσσεται η ανάγκη τήρησης ενός "Status Quo" για την Αλβανία ή όπως συνηθίζονταν να λέγεται στη διπλωματία της τότε περιόδου ή "πολιτική της ανιδιοτέλειας" ("πολιτίκ ντεσιντερσεμάν") και της υπόσχεσης απραξίας ("Promessa di non Fare").

Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι παρόμοιο αντικείμενο συνεννοήσεων και συζητήσεων επί του Αλβανικού Ζητήματος είχαν και οι συμφωνίες των Μακεδονικών μεταρρυθμίσεων: Πρόγραμμα Βιέννης το 1902, Πρόγραμμα Μυρστέγκ το 1903, καθώς και η Σύσκεψη Ντέσσιο του 1907.

Και η Αυστρία και η Ιταλία χαρακτηρίζονταν τότε Μεγάλες Δυνάμεις.

## Σημειώσεις
*(¹) Αμπατσία είναι το ιταλικό όνομα της σημερινής Κροατικής πόλης, πρώην Γιουγκοσλαβικής και πρώην Αυστριακής, Οπατίγια.

## Πηγές
*Χαραλ. Νικολάου "Διεθνείς Συνθήκες" σ.177

Αμπατσιας
Αμπατσιας
Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιστορία της Αλβανίας
Κατηγορία:20ός αιώνας στη Σερβία
Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα
Δελή

thumb|Δελής αρματωμένος<br>(χαλκογραφία του Μέλχιορ Λόριχ, 16ος αι.)
Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, **ντελή** ή **δελή** (τουρκ. *deli*) και αργότερα **ντελίλ** (τουρκ. delil, δηλ. «οδηγοί») ονομαζόταν στρατιωτικό σώμα ιππέων που οργανώθηκε αρχικά στο χώρο των Βαλκανίων, περί τα τέλη του 15ου αιώνα. Η ονομασία του προερχόταν από την τουρκική λέξη *deli* που υποδηλώνει τον παράφρονα ή τον παράτολμο, εκείνον που προβαίνει σε ανήκουστη ανδρεία αψηφώντας το θάνατο σε μάχες ή συμπλοκές. Οι δελήδες ήταν αρχικά ακόλουθοι του Μπεηλέρμπεη της Ρούμελης. Έφεραν πανοπλία, λόγχη, ρόπαλο και στολή φτιαγμένη από δέρματα άγριων ζώων. 

Η λέξη αυτή υφίσταται σε ελληνικά επίθετα είτε ως αυτούσια (Δελής, Δελλής, Ντελής) και ως πρώτο συνθετικό σε σύνθετα επώνυμα, όπως π.χ. Δεληαργύρης, Δεληβοριάς, Δεληγεώργης, Δεληγιάννης κ.λπ. Επίσης υφίσταται και ως προσδιορισμός του παράφρονα π.χ. "*μας κάνει τον ντελή*" (= τον άγριο).
Επί τουρκοκρατίας ως τοπωνύμιο δήλωνε περισσότερο ασφαλές πέρασμα για ιππικό. Πολλά χωριά έφεραν αυτό ως πρώτο συνθετικό της ονομασίας τους.

## Πηγές
*"Deli". The Encyclopedia of Islam, Vol. II, E.J. Brill, Leiden: 1997

Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Κατηγορία:Ιππικό
Η Ναυτεμπορική

***Η Ναυτεμπορική*** είναι ελληνική οικονομική εφημερίδα που ιδρύθηκε το 1924 από τους αδελφούς Αθανασιάδη, σηματοδοτώντας την εμφάνιση του οικονομικού τύπου στην Ελλάδα. Η πρώτη έκδοσή της ήταν με τον τίτλο ***Ναυτικόν και Εμπορικόν Δελτίον*** στις 4 Απριλίου αυτού του έτους με έδρα τον Πειραιά. Κατά τη διάρκεια της κατοχής διέκοψε την έκδοσή της και επανεκδόθηκε στις 8 Μαρτίου 1945.

Στις 2 Αυγούστου 1948 μετονομάστηκε σε *Ναυτεμπορική* και μετέφερε την έδρα της στη περιοχή της Κολοκυνθούς. Μετά την εξαγορά της, το 2021, από τον όμιλο του Δημήτρη Μελισσανίδη η έδρα της επέστρεψε στον Πειραιά, όπου και συνεχίζεται έκτοτε η έκδοσή της.

Είναι πρώτη σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα μεταξύ των οικονομικών εφημερίδων της Ελλάδας και πρωτοπόρος σε διεθνείς συνεργασίες. Είναι μια από τις δημοφιλέστερες ιστοσελίδες του ελληνικού διαδικτύου.

Ταυτόχρονα προσφέρει στους συνδρομητές της περισσότερες από 30 ειδικές (B2B) εκδόσεις το χρόνο και το τριμηνιαίο περιοδικό *Digital Business* ενώ σε συνεργασία με επιστήμονες και καταξιωμένα στελέχη της αγοράς διοργανώνει εξειδικευμένα σεμινάρια για στελέχη εταιρειών, μακροχρόνια προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης καθώς και σεμινάρια εκπαίδευσης προσωπικού.

Διατηρεί επίσης γραφεία στη Θεσσαλονίκη και αντιπροσώπους σε πολλές πόλεις της Ελλάδας.

Στις 7 Απριλίου 2021, η εφημερίδα εξαγοράστηκε μέσω πλειστηριασμού από τον επιχειρηματία Δημήτρη Μελισσανίδη έναντι 7 εκατομμυρίων ευρώ.

## Naftemporiki TV

δεξιά|χωρίς-πλαίσιο|200px
Μετά την εξαγορά της Ναυτεμπορικής από τον όμιλο Μελισσανίδη, λειτουργεί το αδερφό μέσο *Naftemporiki TV* αρχικά διαδικτυακά και από τις πλατφόρμες της NOVA και της COSMOTE TV από το 2022, και επίγεια ελεύθερα ως περιφερειακό κανάλι της Αττικής από το 2025.

## Παραπομπές


## Πηγές
**[[Ήλιος (εγκυκλοπαίδεια)|Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου]]* τόμος 14ος, σελίδα 303

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες
Κατηγορία:Ελληνικός ναυτικός τύπος
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τον Πειραιά
Κατηγορία:Οικονομικές εφημερίδες και περιοδικά
Ναυτικά Χρονικά

Τα ***Ναυτικά Χρονικά*** είναι το παλαιότερο περιοδικό στο χώρο της ελληνικής ναυτιλίας και των διεθνών μεταφορών.

## Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1931 υπό τη διεύθυνση του Δημητρίου Κωτάκη, ενώ στη περίοδο της κατοχής διέκοψε τη κυκλοφορία του, την οποία και συνέχισε από το 1945. Στη θέση του διευθυντή του περιοδικού απο το 1997 μέχρι και σήμερα βρίσκεται ο Ηλίας Μπίσιας.

Με την 90ετή σταθερή πορεία του αποτελεί πλέον σημείο αναφοράς καλύπτοντας σφαιρικά και αντικειμενικά την οικονομία της ναυτιλιακής κοινότητας και όχι μόνο. Τα *Ναυτικά Χρονικά* βραβεύτηκαν το 2001 από την Ακαδημία Αθηνών για την πολυετή συμβολή τους στην έγκυρη ναυτιλιακή ενημέρωση. Θεωρούνται ως ένα από τα εγκυρότερα δημοσιογραφικά μέσα της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, που διακρίνεται για την ενημερότητα και ακρίβεια των δημοσιευμένων σ' αυτό στοιχείων, ενώ κυκλοφορεί μηνιαίως.

Κάθε έκδοση του περιοδικού συγκεντρώνει την ιδιαίτερη προσοχή και το ενδιαφέρον όλου του ελληνικού ναυτιλιακού κόσμου, καθώς και των παραναυτιλιακών επαγγελμάτων και όλων των ξένων που θέλουν να έχουν δεσμούς και να παρακολουθούν τις εξελίξεις στην ελληνική και διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα. Πρόσφατα η ύλη τους εμπλουτίστηκε με σελίδες για τις αερομεταφορές και το θαλάσσιο τουρισμό και δημιουργούν μια σειρά ειδικών αφιερωμάτων και τευχών με στόχο την κάλυψη των αναγνωστικών αναγκών του κοινού τους.

Τα *Ναυτικά Χρονικά* απευθύνονται στον ευρύτερο χώρο της ελληνικής ναυτιλίας, σε τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, δικηγορικά γραφεία, χρηματιστές, μεταφορικές εταιρείες, σε δικαστικούς λειτουργούς καθώς και σε ανώτατους κρατικούς λειτουργούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα που συνδέονται και δραστηριοποιούνται στο χώρο των μεταφορών και του διεθνούς εμπορίου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Κατηγορία:Ελληνικός ναυτικός τύπος
Ακρωτήριο Ναυαρίνου

thumb|right|Το ακρωτήριο Ναυαρίνου (κόκκινη κουκκίδα).
Το **Ακρωτήριο Ναυαρίνου** αν και έχει ελληνικό όνομα δεν βρίσκεται στην Ελλάδα. Πρόκειται για πανύψηλο ακρωτήριο, ύψους 600 μέτρων, που βρίσκεται στη βορειοανατολική Ασία και συγκεκριμένα στην ανατολική Σιβηρία, στα νότια πρόσγεια του Βερίγγειου πορθμού. Αποτελεί το νότιο κέρας του κόλπου του Αναντίρ, βόρεια της χερσονήσου Καμτσάτκα (Kamchatca).

Ονομάστηκε έτσι από τους Ρώσους σε ανάμνηση της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου που έγινε στον ομώνυμο κόλπο στην Ελλάδα. Το ακρωτήριο Ναυαρίνο είναι σχεδόν πανταχόθεν απόκρημνο και είναι ορατό από απόσταση 60 μιλίων. Θεωρείται από τα υψηλότερα του κόσμου. Αποτελεί σπουδαίο ναυτιλιακό βοήθημα στις διορθώσεις πορειών των πλοίων προ της προσέγγισης στον πορθμό. Μόνιμοι κάτοικοί του είναι οι άλμπατρος και άλλα διερχόμενα θαλάσσια πουλιά.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.14ος, σ.289

Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ρωσίας
Εσάμπλε

thumb|Τα "Chaflanes"
Το **Εσάμπλε** (στα καταλανικά *Eixample***,** που σημαίνει "επέκταση") είναι μία από τις συνοικίες της Βαρκελώνης που κτίστηκε κατά τον δέκατο ένατο αιώνα. Η πραγματοποίησή της βασίστηκε σε σχέδια του πολιτικού μηχανικού Ιλντεφόνς Σερντά ι Σινιέρ και αποτελείται από τετράγωνα 113 επί 113 μέτρων χωρισμένα από λεωφόρους 20 μέτρων. Γνωστά κτίρια στην Εσάμπλε είναι η Κάζα Μιλά και η Casa Batlló στην οδό Passeig de Gràcia.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βαρκελώνη
Mare Nostrum (αποσαφήνιση)

**Mare Nostrum** είναι μια λατινική έκφραση που σημαίνει «η θάλασσά μας» και μπορεί να αναφέρεται:

* Στην Μεσόγειο θάλασσα με το όνομα που την αποκαλούσαν οι αρχαίοι ρωμαίοι.
* Στον υπερυπολογιστή MareNostrum.
Μελάνιππος

μικρογραφία|Αρχαία Τρίτεια.
Με το όνομα **Μελάνιππος** είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα της Ελληνικής μυθολογίας. 

#Επώνυμος και ιδρυτής της αρχαίας πόλης της Αχαΐας Τρίτεια. Όπως μας αναφέρει ο Παυσανίας, ο Μελάνιπος ήταν γιος του Άρη και της ιέρειας της Αθηνάς Τρίτειας, εγγονός του Τρίτωνα. Για να τιμήσει την μητέρα του έδωσε το όνομα της στην πόλη που ίδρυσε. 
#Γιος του Αστακού, σκοτώθηκε από τον Αμφιάραο πολεμώντας στην Θήβα εναντίον των Επτά επί Θήβας. Ο Αμφιάραος αφού τον σκότωσε του έκοψε το κεφάλι και το πήγε στον Τυδέα που του ρούφηξε τα μυαλά.
#Γιος του Αγρίου.
# Γιος του Ικετάωνα από την Περκώτη Τρωάδος. Ήταν αδελφός του Θυμοίτη, του Κριτόλαου και πιθανώς του Αντήνωρα. Ο Μελάνιππος πολέμησε υπό τον Έκτορα, επιθυμώντας να εκδικηθεί τον θάνατο του εξαδέλφου του Δόλοπα, αλλά σκοτώθηκε από τον Αντίλοχο κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου.

## Πηγές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κάζα Μιλά

Η **Κάζα Μιλά** (), προφέρεται στα καταλανικά **Κάζα Μιλά** και στα ισπανικά **Κάσα Μιλά**: καταλανική  προφορά ΔΦΑ: [ˈkəzə miˈɫa], ισπανική  προφορά [ˈkasa miˈla], γνωστή και ως *la pedrera* (καταλανικά για το «λατομείο») είναι πολυκατοικία σχεδιασμένη από τον Αντόνι Γκαουντί μεταξύ του 1906 και 1910, ενώ επίσημα ολοκληρώθηκε το 1912. Ονομάστηκε "Κάζα Μιλά" γιατί το κτίριο κατασκευάστηκε ως σπίτι για την εύπορη οικογένεια Μιλά. Βρίσκεται στην οδό Passeig de Gràcia No. 92 (στη διασταύρωση με την οδό Carrer de Provença) στη γειτονιά Eixample της Βαρκελώνης.

Από το 2013 ο ιδιοκτήτης του εξοπλισμού είναι Fundació Catalunya-La Pedrera.

## Χαρακτηριστικά
Θεωρείται πρωτοποριακή ως προς τις ανέσεις στην σύγχρονη δόμηση. Διαθέτει έναν τέλειο εξαερισμό όπως και ένα υπόγειο γκαράζ. Η κατασκευή είναι ένας συνδυασμός σιδηροκατασκευής και σκυροδέματος. Ενώ στο εσωτερικό του έχει προσέξει και την παραμικρή λεπτομέρεια, από τα πόμολα στις πόρτες μέχρι τα φωτιστικά που φέρουν την σφραγίδα της ευφυΐας του Γκαουντί. Ακόμη ένας εντυπωσιακά σουρεαλιστικός χώρος με γλυπτά αποτελεί την στέγη του κτιρίου. Ο συνδυασμός της εκκεντρικότητας του κτιρίου με τα μεσοαστικά συντηρητικά έπιπλα στο εσωτερικό του, δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα αντίθεση ανάμεσα στην εκκεντρικότητα του μοντερνισμού και τη σοβαρότητα της εποχής του 19ου αιώνα. Ήταν το τελευταίο αστικό έργο του πριν αφιερωθεί αποκλειστικά στην Σαγράδα Φαμίλια. Ανακαινισμένο στο πρότερο μεγαλείο του το 1996 μετά από χρόνια εγκατάλειψης, το Πεδρέρα στεγάζει σήμερα ένα μουσείο αφιερωμένο στον Γκαουντί, το εκθεσιακό κέντρο του Καϊσα ντε Καταλούνια, ένα επιπλωμένο διαμέρισμα μουσείο, καθώς και ιδιωτικές κατοικίες που κατοικούνται από απογόνους τον αρχικών κατοίκων.

Εκείνο το χρονικό διάστημα ο Αντόνιο Γκαουντί είχε οικοδομήσει αρκετά κτίρια που του είχαν ζητηθεί από εύπορες οικογένειες, καθώς ήταν ήδη γνωστός για την Σαγράδα Φαμίλια, για τους πολυελαίους στους δρόμους με στοιχεία μοντερνισμού κ.α .Συγκεκριμένα η Πεδρέρα ποτέ δεν άρεσε στην οικογένεια Μιλά, αντιθέτως σήμερα το επισκέπτονται καθημερινά ορδές τουριστών θαυμάζοντας αυτό το περίτεχνο κτίριο.

Το κτίριο είναι ενταγμένο στoν κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO Έργα του Αντόνι Γκαουντί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βαρκελώνη
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία
Κατηγορία:Πολυκατοικία
Πανεπιστήμιο της Παβίας

Το **Πανεπιστήμιο της Παβίας** (ιταλικά: *Università degli Studi di Pavia*) είναι ένα από τα αρχαιότερα και σημαντικότερα πανεπιστήμια τόσο της Ιταλίας όσο και ολόκληρης της Ευρώπης που εδρεύει στην Παβία της Λομβαρδίας. Διαθέτει 9 σχολές.Το κεντρικό πανεπιστήμιο μάλιστα διαθέτει πλακέτα προς τιμήν του Διονυσίου Σολωμού, ο οποίος φοίτησε στο νομικό τμήμα κατά τα έτη 1815 και 1817.

## Σχολές
* Οικονομία
* Πολυτεχνική
* Φιλοσοφία - Φιλολογία
* Νομική
* Σχολή Μαθηματικών, Φυσικής και Φυσικών Επιστημών
* Ιατρική
* Μουσικολογία
* Φαρμακευτική
* Πολιτικές Επιστήμες

## Παραπομπές
https://www.chieracostui.com/costui/docs/search/schedaoltre.asp?ID=1612
http://portale.unipv.it/it


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Παβια
Κατηγορία:Λομβαρδία
Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης

Το **Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης** (ιταλικά: *Sapienza Università di Roma*) είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ευρώπης και ένα από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως (μετά το Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικό της Πόλης του Μεξικού και πριν το Πανεπιστήμιο του Καΐρου). Ιδρύθηκε στη Ρώμη στις 20 Απριλίου 1303 με απόφαση του Πάπα Βονιφάτιου Η΄.

Έχει 21 σχολές, 257 τμήματα και ινστιτούτα, 21 μουσεία και πάνω από 150 βιβλιοθήκες. 

## Ιστορία
Στις 29 Απριλίου του 1966, επεισόδια μεταξύ αριστερών και ακροδεξιών φοιτητών του Πανεπιστημίου προκάλεσαν επέμβαση της αστυνομίας. Η ατμόσφαιρα στο πανεπιστήμιο ήταν ηλεκτρισμένη ύστερα από τον θανάσιμο τραυματισμό σπουδαστή, κατά τη διάρκεια σοβαρών επεισοδίων που σημάδεψαν την πρώτη μέρα των φοιτητικών εκλογών τρεις μέρες νωρίτερα.

## Σχολές
* Σχολή Αεροναυπηγικής
* Σχολή Ανατολικών Σπουδών
* 1η Σχολή Αρχιτεκτονικής *Λουντοβίκο Κουαρόνι* 
* 2η Σχολή Αρχιτεκτονικής *Βάλλε Τζιούλια*
* Σχολή Δημοσίων Σχέσεων
* 1η Σχολή Ιατρικής
* 2η Σχολή Ιατρικής
* Σχολή Κοινωνιολογίας
* Σχολή Μαθηματικών, Φυσικής και Φυσικών Επιστημών
* Σχολή Μηχανολογίας
* Νομική Σχολή 
* Σχολή Οικονομίας
* Σχολή Πολιτικών Επιστημών
* Σχολή Στατιστική επιστήμης
* Φαρμακευτική Σχολή
* Σχολή Φιλολογίας
* Φιλοσοφική Σχολή
* 1η Σχολή Ψυχολογίας
* 2η Σχολή Ψυχολογίας
* Σχολή Βιβλιοθηκονομίας
* Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* H επίσημη ιστοσελίδα του πανεπιστημίου

Σαπιεντσα
Κατηγορία:Λάτιο
Γλώσσες μοντελοποίησης λογισμικού

Στο γνωστικό πεδίο της μηχανικής λογισμικού **γλώσσες μοντελοποίησης λογισμικού** ονομάζονται τυποποιημένες γλώσσες συμβολικής αναπαράστασης με τις οποίες δημιουργούνται αφηρημένα πρότυπα της δομής και της λειτουργίας ενός συστήματος λογισμικού. Η ευρύτερα διαδεδομένη τέτοια γλώσσα είναι η Ενοποιημένη Γλώσσα Σχεδίασης Προτύπων (αγγλ. *Unified Modeling Language (*'UML*')*).

## Ιστορικό
Μετά την ευρεία εξάπλωση του αντικειμενοστρεφούς προγραμματισμού τη δεκαετία του 1990, το αντικειμενοστρεφές μοντέλο σχεδίασης (με κλάσεις, κληρονομικότητα, αντικείμενα και τυποποιημένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους) επικράτησε ακόμη και για τη δημιουργία υποδειγμάτων που δεν σχετίζονταν με τον προγραμματισμό (π.χ. σχήματα βάσεων δεδομένων). Έτσι αναπτύχθηκαν διάφορες πρότυπες γλώσσες μοντελοποίησης λογισμικού οι οποίες τυποποιούσαν σύμβολα και συμπεριφορές με στόχο την αφηρημένη περιγραφή της λειτουργίας και της δομής ενός υπολογιστικού συστήματος. Οι γλώσσες αυτές είχαν εξαρχής έναν εμφανή αντικειμενοστρεφή προσανατολισμό. Τελικά οι πιο δημοφιλείς από αυτές ενσωματώθηκαν σε ένα κοινό πρότυπο, την  Ενοποιημένη Γλώσσα Σχεδίασης Προτύπων (αγγλ. (UML)), η πρώτη του έκδοση της οποίας οριστικοποιήθηκε το 1997.

Κατηγορία:Ανάπτυξη λογισμικού
Κατηγορία:Αναπαράσταση γνώσης