open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Βούπαλος

Ο **Βούπαλος** ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης, και συγκεκριμένα αγαλματοποιός, από τη Χίο. Ο Βούπαλος έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ., και ήταν γιος του επίσης γλύπτη Αρχέρμου και αδελφός του αγαλματοποιού Αθήνιδος.

[αριστερά|μικρογραφία|Απεικόνιση του Βούπαλου και του [Άθηνις|Άθηνι, Promptuarii Iconum Insigniorum, 1553]]
Ο Πλίνιος αναφέρει ότι στη Δήλο υπήρχε επιγραφή σε ένα άγαλμα των δύο αδελφών, που έλεγε ότι «η Χίος δεν ήταν μόνο για τα αμπέλια της ονομαστή, αλλά και για τα έργα των γιων του Αρχέρμου». Ο ίδιος αναφέρει ότι οι δύο αδελφοί δημιούργησαν δύο αγάλματα της Αρτέμιδας (ένα στην Κρήτη και ένα στη Χίο), καθώς και άλλα έργα στη Δήλο. Για το άγαλμα της Χίου γράφει ότι ήταν στημένο σε ψηλό βάθρο και η μορφή της θεάς εμφανιζόταν θλιμμένη για όσους έμπαιναν στην πόλη και χαρούμενη για όσους έβγαιναν από αυτή.

Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Βούπαλος δημιούργησε άγαλμα της Τύχης στη Σμύρνη που κρατούσε στο ένα χέρι το κέρας της Αμαλθείας και ήταν πρώτο του είδους του.. Έχουν αποδοθεί στον Βούπαλο ομάδα από τρεις Χάριτες στον ναό της Νεμέσεως στη Σμύρνη και στο παλάτι των Ατταλιδών της Περγάμου. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, έργα του γλύπτη μεταφέρθηκαν από τον Αύγουστο στη Ρώμη και κόσμησαν τον ναό του Απόλλωνος στον Παλατίνο λόφο.

Ο Πλίνιος και το *[[Λεξικό της Σούδας]]* αναφέρουν ότι ο Βούπαλος και ο Άθηνις απαγχονίσθηκαν επειδή ο ποιητής Ιππώναξ έγραψε εναντίον τους δριμείς χωλιάμβους. Λέγεται ότι προηγουμένως οι δύο γλύπτες είχαν κατασκευάσει ανδριάντα του ποιητή στον οποίο τον παρίσταναν ακόμη πιο άσχημο από ό,τι ήταν.

Σήμερα, μία οδός στο κέντρο της πόλης της Χίου φέρει το όνομα του Βουπάλου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 8, σελ. 823.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Κατηγορία:Αρχαίοι Χίοι
Γοργοφόνος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Γοργοφόνος** αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Ο εγγονός του μεγάλου ήρωα Περσέα.
# Ο ιδρυτής της πόλεως των Μυκηνών στην Πελοπόννησο. Ο Γοργοφόνος έχτισε την πόλη αυτή στο σημείο όπου βρήκε τον *μύκη* (δηλαδή το θηκάρι) του ξίφους του Περσέα, όπως όριζε ένας χρησμός. Σε αυτό το μύθο οφείλεται και το όνομα των Μυκηνών.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Γοργοφονος
Δαμασίππη

Στην ελληνική μυθολογία η **Δαμασίππη** ήταν κόρη του Άτρακος των Λαπιθών και η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά της Θράκης Κασάνδρου. 

Η Δαμασίππη ερωτεύθηκε τον όμορφο προγονό της, Έβρο, γιο του Κασάνδρου από την Κροτονίκη, ο οποίος όμως επέδειξε αδιαφορία για τον έρωτά της. Για να τον εκδικηθεί, η Δαμασίππη τον συκοφάντησε στον Κάσανδρο ότι αποπειράθηκε να τη βιάσει. Ο Κάσανδρος κατεδίωξε τον Έβρο για να τον σκοτώσει, οπότε ο Έβρος έπεσε στον ποταμό Ρόμβο και πνίγηκε. Από τότε ο ποταμός αυτός ονομάσθηκε Έβρος.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Δαμασιππη
Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Διοκλητιανούπολις

Με το όνομα **Διοκλητιανούπολις** ή **Διοκλετιανόπολις** ήταν γνωστές οι εξής πόλεις της ύστερης αρχαιότητας:

* Διοκλητιανούπολις Θράκης, πόλη της Θράκης, που ονομάσθηκε έτσι προς τιμήν του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Διοκλητιανού.
* Διοκλητιανούπολις Αιγύπτου, πόλη της Άνω Αιγύπτου, στην επαρχία Θηβαΐδα (αναφέρεται και ως Διοκλητιανούπολις Θηβαΐδας)
* Διοκλητιανούπολη Καστοριάς, πόλη κοντά στη λίμνη της Καστοριάς που είχε ήδη εγκαταλειφθεί την εποχή της βασιλείας του Ιουστινιανού (527-565) μ.Χ. (αναφέρεται σπανιότερα και ως Διοκλητιανούπολις Δαρδανίας - Diocletiana in Dardania)

* Διοκλητιανούπολις (Παλαιστίνη), πόλη της Παλαιστίνης, κοντά στην Ασκαλώνα (3ος-4ος αιώνας)
* Διοκλητιανούπολις (Φρυγία), πόλη της Φρυγίας (Phrygia Pacatiana), στη σημερινή Τουρκία
Δαμασίστρατος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δαμασίστρατος** ήταν βασιλιάς των Πλαταιών, στη Βοιωτία. 

Ανακάλυψε τα πτώματα του βασιλιά των Θηβών Λαΐου και του ηνιόχου ή υπηρέτη του, του Πολυφόντη ή Πολυφήτη, τους οποίους είχε σκοτώσει ο Οιδίποδας στη «στενή οδό» χωρίς να τους γνωρίζει, για να εκπληρωθεί έτσι η προφητεία ότι ο Οιδίποδας θα σκότωνε τον πατέρα του. 

Ο Δαμασίστρατος έθαψε τα δύο πτώματα στη «Σχιστήν οδόν» των Θερμοπυλών. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι πάνω στα μνήματα υπήρχαν *«λίθοι λογάδες σεσωρευμένοι».*
## Δείτε επίσης
* Υπάρχει και ένα ιστορικό πρόσωπο με το όνομα αυτό, ένας Χιώτης της κλασικής εποχής, υποστηρικτής της Σπάρτης που εξορίσθηκε από τη Χίο μετά τη Μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.). Ο γιος του μαθήτευσε κοντά στον Ισοκράτη στην Αθήνα και έγινε ο γνωστός ιστορικός Θεόπομπος.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Πλαταιών
Δαμασίχθονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δαμασίχθονας** (***Δαμασίχθων***) αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Ο ένας από τους γιους της Νιόβης και του Αμφίονα . Τον σκότωσε ο θεός Απόλλων, όπως και τους άλλους γιους της Νιόβης.
# Γιος του Κόδρου. Σκοτώθηκε από τον ίδιο τον αδελφό του, τον Πρόμηθο, στην ιωνική πόλη Κολοφώνα, της οποίας ήταν ο ηγέτης. Αναφέρεται από τον Παυσανία.
# Γιος του Οφέλτη, βασιλιάς των Θηβών. Ο Δαμασίχθονας αυτός αντικατέστησε στον θρόνο των Θηβών τον Αυτεσίωνα και αναφέρεται από τον Παυσανία.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θήβας
Ωκεανός (αποσαφήνιση)

Ο **[[Ωκεανός]]** είναι μεγάλη θαλάσσια έκταση. Μπορεί ακόμα να εννοείται:

* Ο Ωκεανός (μυθολογία), θεότητα στην Ελληνική Μυθολογία
* Ο Ωκεανός (υποβρύχιο) του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού,
* Ωκεανός (Βενέζης), το μυθιστόρημα του Ηλία Βενέζη
Δαμάστορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δαμάστορας** (***Δαμάστωρ***) αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:

# Γιος του Ναυπλίου και της Αμυμώνης, πατέρας του Περισθένους.
# Γίγαντας που έλαβε μέρος στη Γιγαντομαχία. Σε αυτή, εκσφενδόνισε εναντίον των αντιπάλων του θεών τον αδελφό του Πάλλαντα, τον οποίο προηγουμένως είχε απολιθώσει η θεά Αθηνά δείχνοντάς του την κεφαλή της Μέδουσας (Κλαυδιανού *Γιγαντομαχία*, 101). Τελικώς η Αθηνά κατέβαλε και τον Δαμάστορα.
# Ο πατέρας του Τληπολέμου από την Τροία. Στην *[[Ιλιάδα]]* (Π 416) ονομάζεται **Δαμαστορίδης**. Σκοτώθηκε από τον Πάτροκλο.
# Ο πατέρας του μνηστήρα της Πηνελόπης Αγελάου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Δαμαστορας
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Γίγαντες
Δαμέων

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δαμέων** ήταν γιος του Φλιούντα. Ακολούθησε τον Ηρακλή στην εκστρατεία του εναντίον του Αυγεία και των Ηλείων, οπότε και ο Δαμέων σκοτώθηκε μαζί με το άλογό του από τον Κτεάτη, γιο του Άκτορα. Η παράδοση αναφέρει ότι ο Δαμέων θάφτηκε μαζί με το άλογό του στον χώρο όπου αργότερα έγινε ο ιππόδρομος. Αυτός ο τάφος όμως αποδίδεται από άλλους στον Ωλένιο από την Ολυμπία.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Δαμεων
Δαμεων
Δαμνέας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δαμνέας** (***Δαμνεύς***) ήταν Κορύβαντας από την Εύβοια, γιος του Σώκου και της Κόμβης. Ο Δαμνέας διώχθηκε από τους γονείς του και από τους 6 αδελφούς του, οπότε κατέφυγε αρχικώς στην Κνωσό. Από εκεί, ο Δαμνέας περιπλανήθηκε στη Φρυγία και τελικώς πήγε στην Αττική. Ο Κέκροπας τιμώρησε τον Σώκο και εξασφάλισε την επιστροφή του Δαμνέως στην πατρίδα του.

Το όνομα «Δαμνεύς» φαίνεται να είναι απλούστευση ή υποκοριστικό του ονόματος ***[[Δαμναμενεύς]]***, που ήταν ένας από τους «Ιδαίους γόητες» της Φρυγίας, ή ένας από τους τρεις Ιδαίους Δακτύλους.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Δαμνεας
Δάσκυλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δάσκυλος** αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:

# Γιος του Ταντάλου και της Ανθεμοεισίδας, κόρης του ποταμού Λύκου. Αναφέρεται ως βασιλιάς των Μαριανδυνών στη Βιθυνία και πατέρας του άλλου Λύκου, εκείνου που φιλοξένησε τον Ηρακλή όταν ταξίδευε για να πάρει τη Ζώνη της Ιππολύτης.
# Πατέρας του ιδρυτή της φρυγικής πόλεως Νακολείας.
# Γιος του Περιάνδου, ιδρυτής της καρικής πόλεως Δασκύλιον.
# Πατέρας του βασιλιά της Λυδίας Γύγη.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Δασκυλος
Πάππος

Ο **Πάππος ο Αλεξανδρεύς** (περ. 290 μ.Χ. - περ. 350 μ.Χ.) ήταν ονομαστός Έλληνας μαθηματικός, γεωμέτρης και μηχανικός που γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της ρωμαϊκής Αιγύπτου κατά την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. 

## Βιογραφία
Ο Πάππος γεννήθηκε και έδρασε στην Αλεξάνδρεια κατά τον 4ο μ.Χ αιώνα. Θεωρείται από τους τελευταίους Έλληνες μαθηματικούς της αρχαιότητας, καθώς μετά απ' αυτόν η εν λόγω επιστήμη παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε στασιμότητα. Ο Πάππος, διανοητικός κληρονόμος του Διόφαντου, δεν κατάφερε να επηρεάσει και να εντυπωσιάσει τους συγχρόνους του σε μία περίοδο όπου στη Μεσόγειο δέσποζαν μόνον η μεταφυσική έρευνα και το θρησκευτικό αίσθημα.

Έγραψε εκτενή σχόλια επί των *Στοιχείων* του Ευκλείδη, από τα οποία ελάχιστα έχουν διασωθεί, επί της *Μαθηματικής Σύνταξης* του Κλαύδιου Πτολεμαίου, επί του *Περί Μεγεθών* του Αρίσταρχου και επί του *Αναλήμματος* του Διοδώρου. Όλα τα τελευταία έχουν απολεσθεί. Ακόμα ο Πάππος συγκέντρωσε, συστηματικά και συνοπτικά, στο δικό του έργο «*[[Συναγωγή (Πάππου)|Συναγωγή]]*» τα σπουδαιότερα μαθηματικά ευρήματα του ελληνικού κόσμου στους τομείς της γεωμετρίας και της αριθμητικής, συμπληρωμένα και σχολιασμένα από τον ίδιο. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου αυτού έχει διασωθεί, καθώς είναι διαιρεμένο σε 8 βιβλία εκ των οποίων μόνο το πρώτο και μέρος του δεύτερου έχουν τελείως απολεσθεί. Σε καθένα από τα υπόλοιπα πραγματεύεται μαθηματικά θέματα όπως: "*Περί μέσων όρων και αναρμονικών λόγων*", "*Περί τριχοτομήσεως γωνίας*", "*Περί ισοπεριμέτρων και κανονικών πολυέδρων*", *Περί επαφών* κλπ.

Το έργο του Πάππου ενέπνευσε πολλούς μεταγενέστερους μαθηματικούς Άραβες ή Δυτικοευρωπαίους, όπως ο Φραγκίσκος Βιετά, ο Καρτέσιος κλπ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 11/2011
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές με επισήμανση
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Δασσαρώ

Στην ελληνική μυθολογία η **Δασσαρώ** ήταν επώνυμη ηρωίδα της φυλής των Δασσαρητών. Ο Αππιανός (*Ιλλυρ.*, 2) αναφέρει ότι η Δασσαρώ ήταν θυγατέρα του Ιλλυριού, εγγονή του Σικελού Κύκλωπα Πολυφήμου και της Γαλάτειας. Η Δασσαρώ αναφέρεται ως αδελφή πολλών επώνυμων ηρώων και ηρωίδων των ιλλυρικών φυλών, όπως η Δαορθώ και η Παρθώ.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Δασσαρω
Δαφοινέας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δαφοινέας** (***Δαφοινεύς***) ήταν ήρωας ή δαίμονας του είδους του Πάνα. Από κοινού με τον πατέρα του και τα ένδεκα αδέλφια του, ο Δαφοινέας αναφέρεται ότι βοήθησε τον θεό Διόνυσο στον πόλεμό του εναντίον των Ινδών και των Δηριαδών, τον οποίο περιγράφει ο Νόννος στα *Διονυσιακά* του (ΙΔ΄ 80).

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 297

Δαφοινεας
Κατηγορία:Δαίμονες της ελληνικής μυθολογίας
Δέκελος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δέκελος** ήταν ήρωας από τον οποίο πήρε το όνομά του ο αρχαίος αττικός δήμος Δεκέλεια.

Την εποχή που για πρώτη φορά εισέβαλαν στην Αττική οι Διόσκουροι για να βρουν την αδελφή τους την Ελένη, που την είχε απαγάγει ο Θησέας, ο Δέκελος τους απεκάλυψε ότι η Ελένη κρυβόταν στις Αφίδνες. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την πληροφορία αυτή, η Σπάρτη παραχώρησε στους Δεκελείς την «ατέλεια» και την «προεδρία». Εξαιτίας του μυθολογικού αυτού συνδέσμου ο δήμος της Δεκελείας δεν καταστράφηκε από τους Σπαρτιάτες κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.

## Πηγή
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Δελφός

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δελφός** ήταν ήρωας και βασιλιάς που έδωσε το όνομά του στους Δελφούς. Στα χρόνια της βασιλείας του Δελφού ο θεός Απόλλων κατέλαβε το μαντείο. Ο Δελφός αναφέρεται ως γιος του Απόλλωνα και της Κελαινούς, κόρης του Υάμου, ή της Θυίας, ή και της Μελαίνης, κόρης του Κηφισού. Ο Δελφός αναφέρεται επίσης ως γιος του θεού Ποσειδώνα και της Μελανθούς, κόρης του Δευκαλίωνα.

Κατά την παράδοση, ο Δελφός πήρε ως σύζυγό του τη Νύμφη Κασταλία και απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, τον Καστάλιο και τη Φημονόη. Ως γιος τους φέρεται επίσης και ο Πύθης. Ο Παυσανίας γράφει ότι το χάλκινο άγαλμα του Δελφού βρισκόταν σε απόσταση 60 σταδίων από την πόλη των Δελφών, στον δρόμο μεταξύ της κορυφής του Παρνασσού και του Κωρυκείου Άντρου.

Σύμφωνα με μία διαφορετική παράδοση, ο Δελφός ήταν αρχηγός των αποίκων Κρητών που έφθασαν στη Φωκίδα και ίδρυσαν εκεί τους Δελφούς. Πραγματικά, σε αργυρό νόμισμα των Δελφών (μεταξύ 421 και 357 π.Χ.) απεικονίζεται ο Δελφός ως μελαψός Κρητικός, άλλοι όμως υποστηρίζουν ότι αυτή η μορφή ανήκει στον Αίσωπο.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Δελφος
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Φωκίδας
Δεξικρέοντας

Στην ελληνική μυθολογία ο **Δεξικρέοντας** (***Δεξικρέων***) ήταν Σάμιος έμπορος που, όταν μια ημέρα «έπιασε» λιμάνι στην Κύπρο, έλαβε εντολή από τη θεά Αφροδίτη να γεμίσει το πλοίο του αποκλειστικά και μόνο με νερό και στη συνέχεια να ανοιχθεί στο πέλαγος. Ο Δεξικρέων έκανε ό,τι του είχε πει η θεά. Σε μια στιγμή απλώθηκε νηνεμία, η οποία κράτησε πολλές ημέρες, και τα πλοία παρέμεναν ακίνητα. Τότε οι πλοίαρχοί τους απέστειλαν με βάρκες ανθρώπους στον Δεξικρέοντα για να αγοράσουν νερό. Το απροσδόκητο αυτό εμπόριο άφησε μεγάλα κέρδη στον Δεξικρέοντα, που έστησε άγαλμα στη θεά.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Δεξικρε
Κατηγορία:Αρχαία Κύπρος
Δηικόωντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δηικόοντας** (***Δηικόων***, από τις λέξεις *δήιος* = εχθρός και κόω = έχω στο μυαλό μου, δηλαδή «αυτός που έχει στο νου του τον εχθρό») αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:
# Γιος του Ηρακλή και της Μεγάρας. Τον σκότωσε μαζί με τους αδελφούς του ο πατέρας τους σε μια στιγμή μανίας που τον κυρίευσε. Ο Δηικόων αυτός αναφέρεται και ως Δημοκόων.
# Γιος του Περγάσου από την Τροία. Κατά τον Τρωικό Πόλεμο τον σκότωσε στη μάχη ο Αγαμέμνονας με ακόντιο. Η *[[Ιλιάδα]]* (Ε 533-540) γράφει ότι ο Δηικόων ήταν σύντροφος του Αινεία και ότι όλοι οι Τρώες τον σέβονταν σαν να ήταν παιδί του βασιλιά τους, του Πριάμου, επειδή μαχόταν πρόθυμα στην πρώτη γραμμή («στην πρώτη τάξη πρώτος»).
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[5638 Δηικόων]]** (5638 Deikoon), που ανακαλύφθηκε το 1988 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το δεύτερο από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 204

Δηικοοντας
Δηικοοντας
Κατηγορία:Αγαμέμνονας
Δηιλέοντας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δηιλέοντας** (***Δηιλέων***) αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του Δηιμάχου από την Τρίκκη της Θεσσαλίας. Μαζί με τους αδελφούς του Αυτόλυκο και Φλόγιο, ο Δηιλέων πήρε μέρος στην εκστρατεία του Ηρακλή κατά των Αμαζόνων. Οι τρεις αδελφοί παρέμειναν στην Ασία μετά το τέλος της εκστρατείας. Περιπλανήθηκαν στη Σινώπη, όπου τους συνάντησαν αργότερα οι Αργοναύτες, που τους πήραν μαζί τους στην Κολχίδα. Ο Πλούταρχος τον αναφέρει ως **Δημολέοντα**.
# Πολεμιστής, γιος του Επειού. Ο Δηιλέοντας αυτός σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο από τον Αινεία.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Δηίμαχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δηίμαχος** (ή και Δηιμάχος) αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:

# Γιος του Νηλέα και της Χλωρίδας. Τον σκότωσε ο Ηρακλής.
# Πατέρας των Δηιλέοντα, Αυτολύκου και Φλογίου, από την Τρίκκη της Θεσσαλίας.
# Γιος του Βοιωτού Ελεώνα. Συνόδευσε τον Ηρακλή στην εκστρατεία του στην Τροία (πριν από τον Τρωικό Πόλεμο).
# Πατέρας της Εναρέτης, συζύγου του Αιόλου του Θεσσαλού.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Δηιμαχος
Δηινόμη

Στην ελληνική μυθολογία η **Δηινόμη** ήταν μία απλή αιχμάλωτη Τρωαδίτισσα, που απεικονίζεται σε τοιχογραφία του αρχαίου ζωγράφου Πολυγνώτου. Η τοιχογραφία αυτή, που βρίσκεται στη «Λέσχη των Κνιδίων» στους Δελφούς, παρουσιάζει την Τροία μετά την άλωσή της. Σύμφωνα με τον Παυσανία, το όνομα «Δηινόμη» είναι παρμένο από τη *«Μικρή Ιλιάδα»*.
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Τρώες
Μεταξοχώρι Ηρακλείου

Το **Μεταξοχώρι** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Το Μεταξοχώρι έχει θέα τα Λασιθιώτικα Όρη (Δίκτη) και τον Ψηλορείτη. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και με την ελαιοκομία.  Μερικοί ασχολούνται και με την κτηνοτροφία. Στα ανατολικά του χωριού, στα 1.500 μ. κοντά στην οδική αρτηρία, βρίσκεται μικρός ναός, ο μοναδικός που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ονήσιμο, σε πανελλαδικό επίπεδο.  Το Μεταξοχώρι βρίσκεται 2 χλμ. νότια από τη Μονή Επανωσήφη. Λειτουργεί περιφερειακό ιατρείο, νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

Μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 2020 στο Μεταξοχώρι λειτουργούσε μετεωρολογικός σταθμός του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών ο οποίος καταστράφηκε από πυροβολισμούς.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται το 1583 στον Καστροφύλακα με την ονομασία *Caco Chorio* με 103 κατοίκους.Η μετονομασία του από Κακό Χωριό σε Μεταξοχώρι οφείλεται στις πολλές μουριές.  Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας κατοικούνταν μόνο από Τούρκους, όπως και τα Αρμανώγεια. Το 1834 στο χωριό βρίσκονταν μόνο 10 τουρκικές οικογένειες και το 1881 114 Τούρκοι. Πολλοί από τους σημερινούς κατοίκους έχουν καταγωγή από τα Ανώγεια Μυλοποτάμου.

Τα Αρμανώγεια αναφέρονται το 1583 με το όνομα *Armanoia* και *Arimanogia* και με 66 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Μεταξοχωρίου Μονοφατσίου|Κοινότητα Μεταξοχωρίου]]***

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Μεταξοχωρι
Μεταξοχωρι
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Δηίπυλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δηίπυλος** αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Φίλος και σύντροφος του Σθενέλου στον Τρωικό Πόλεμο. Μόνο αυτός ο Δηίπυλος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Ε 325).
# Γιος του Ιάσονα και της Υψιπύλης, βασιλίσσας της Λήμνου. Αναφέρεται και ως Θόας ή Νεβρόφονος. Με τον αδερφό του Εύνηο προσπάθησε να απελευθερώσει τη μητέρα του, που είχε πουληθεί ως δούλη και υπηρετούσε στο παλάτι του βασιλιά της Νεμέας, πιθανώς του Λυκούργου.
# Γιος του Πολυμήστορα, βασιλιά της Θράκης, και της Ιλιόνης, κόρης του βασιλιά της Τροίας Πριάμου. Σύμφωνα με μία εκδοχή του μύθου του Πολυδώρου, ο Δηίπυλος σκοτώθηκε από τον πατέρα του αντί του Πολυδώρου.

## Επωνυμίες
* Ο αστεροειδής **[[4060 Δηίπυλος]]** (4060 Deipylos), που ανακαλύφθηκε το 1987 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από το πρώτο από τα μυθικά αυτά πρόσωπα.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 205
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Δηιπυλος
Δηιπυλος
Κατηγορία:Αρχαία Λήμνος
Καλλιθέα Ηρακλείου

Η  **Καλλιθέα** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Κατσαμπά, βορειοανατολικά των ερειπίων της Κνωσού, στις δυτικές πλαγιές του  υψώματος Προφήτης Ηλίας (έχει υψόμετρο 296,61 μ.) σε υψόμετρο 130 μέτρα. Οι κάτοικοι στον οικισμό ασχολούνται με την αμπελοκαλλιέργεια και με την ελαιοκομία. Ο νεότερος ναός είναι αυτός του Προφήτη Ηλία. Λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλιότερη ονομασία της Καλλιθέας ήταν Μετόχι του Μπαμπαλή, από το όνομα του Τούρκου ιδιοκτήτη. Με την ίδια ονομασία αναγράφεται στην απογραφή του 1920 με 107 κατοίκους. Ο σημερινός πληθυσμός έχει καταγωγή από το Οροπέδιο καθώς επίσης και από το χωριό Γωνιές Πεδιάδας.

Κοντά στον οικισμό τις τελευταίες δεκαετίες ιδρύθηκε το εργοστάσιο Henniger και το εργοστάσιο ηλεκτρονικών.

Ο Πρασσάς δεν αναφέρεται σε παλιές απογραφές. Η ετυμολογία του είναι από τη λέξη πρασά, δηλαδή την πρασιά, όπως λέγεται το φυτώριο στην Κρήτη. Συνεπώς, η ονομασία Πρασσάς (ο Πρασάς) θεωρείται λανθασμένη .

Το 1583 αναφέρεται *Cartero* με 179 κατοίκους.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925, με την παλιά του ονομασία **Μπαμπαλή Μετόχι,** να προσαρτάται στην Κοινότητα Σκαλανίου και το 1931 στο ΦΕΚ 56Α - 09/03/1931 να αποσπάται από την κοινότητα αυτή και να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1952 με το ΦΕΚ 73Α - 24/03/1952 μετονομάστηκε σε Καλλιθέα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους οικισμούς Καρτερός και Πρασσάς αποτελεί κοινότητα η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νέας Αλικαρνασσού του Δήμου Ηρακλείου ενώ σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 734 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Νέας Αλικαρνασσού
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης
Χορδή (γεωμετρία)

right|thumb|200px|Το κόκκινο ευθύγραμμο τμήμα <math>\rm AB</math> είναι μια '''χορδή''' του κύκλου.
Στην γεωμετρία, **χορδή** ενός κύκλου είναι το ευθύγραμμο τμήμα που ενώνει δύο σημεία του κύκλου.

**Απόστημα μιας χορδής** σε έναν κύκλο είναι το ευθύγραμμο τμήμα που συνδέει το κέντρο του κύκλου με το μέσο της χορδής.

## Μετρικές σχέσεις

### Μήκος χορδής
Σε έναν κύκλο ακτίνας \rho, το μήκος μιας χορδής ενός τόξου με αντίστοιχη επίκεντρη γωνία  

* \theta ακτινίων έχει μήκος {\ell } = 2 \rho \cdot \sin \frac{\theta}{2} και

* \mu μοιρών έχει μήκος {\ell } = 2 \rho \cdot \sin \frac{\mu}{2}.

### Μήκος αποστήματος
* Σε έναν κύκλο ακτίνας \rho, το απόστημα μίας χορδής μήκους \ell, έχει μήκος
::d = \sqrt{\rho^2 - \left(\tfrac{\ell}{2}\right)^2}.
* Σε έναν κύκλο ακτίνας \rho, το απόστημα χορδής μήκους \ell που αντιστοιχεί σε γωνία \theta έχει μήκος
::d = \ell \cdot \cos \tfrac{\theta}{2}.

## Ιδιότητες
* Στον ίδιο κύκλο ή σε ίσους κύκλους σε ίσα τόξα αντιστοιχούν ίσες χορδές και αντίστροφα.

* Στον ίδιο κύκλο ή σε ίσους κύκλους δύο χορδές είναι ίσες αν και μόνο αν τα αποστήματά τους είναι ίσα.

* Ο φορέας του αποστήματος μίας χορδής είναι και μεσοκάθετός της.

* Ο φορέας του αποστήματος μίας χορδής, διχοτομεί την αντίστοιχη επίκεντρη γωνία και το αντίστοιχο τόξο.

* Σε έναν κύκλο τα τόξα που περιέχονται μεταξύ παραλλήλων χορδών του κύκλου είναι ίσα, και αντιστρόφως.

## Ανισοτικές σχέσεις
*  Στον ίδιο κύκλο ή σε ίσους κύκλους, αν δύο χορδές είναι άνισες τότε τα αποστήματά τους είναι άνισα και στην μεγαλύτερη χορδή αντιστοιχεί μικρότερο απόστημα και αντιστρόφως.

* Στον ίδιο κύκλο ή σε ίσους κύκλους, σε άνισα τόξα αντιστοιχούν άνισες χορδές και στο μεγαλύτερο τόξο αντιστοιχεί η μεγαλύτερη χορδή, εφ' όσον το τόξο δεν είναι μεγαλύτερο από το ημικύκλιο και αντιστρόφως.

* Κάθε χορδή ενός κύκλου είναι μικρότερη ή ίση της διαμέτρου.

## Σχετικές έννοιες

Ο φορέας μίας χορδής ενός κύκλου λέγεται '''τέμνουσα''' του κύκλου.

**Χορδή επαφών** είναι η χορδή που συνδέει τα σημεία επαφής δυο εφαπτομένων που φέρονται από ένα εξωτερικό σημείο του κύκλου.

**Κοινή χορδή δύο κύκλων** λέγεται η μοναδική χορδή που είναι κοινή σε δύο τεμνόμενους κύκλους.

## Δείτε επίσης
* Τόξο (γεωμετρία)
* Κύκλος
* Ευθεία τέμνουσα κύκλου
* Θεώρημα των τριών χορδών

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ευκλείδεια επιπεδομετρία
Κατηγορία:Ευθύγραμμα τμήματα
Χορδή (μουσική)

Στη μουσική, **χορδή** είναι εύκαμπτη, ελαστική, ισχυρά τεντωμένη κλωστή (δερμάτινη ή μεταλλική), που χρησιμοποιείται στα έγχορδα όργανα ως πηγή για παραγωγή ήχων. Οι χορδές, ανάλογα με τα όργανα, είναι απλές μεταλλικές (χαλύβδινες) ή περιτυλιγμένες και νηματοειδείς (από έντερα ζώων). Αυτού του είδους η κατασκευή δίνει στις χορδές ειδικό βάρος και επομένως ελαφρύτερο ή βαρύτερο ήχο.  

Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου

Η **Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου** (Τρίκαλα, 22 Οκτωβρίου 1957) είναι Ελληνίδα πιανίστα.

## Βιογραφία
Η Παπαστεφάνου γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου του 1957 στα Τρίκαλα. Παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα πιάνου από τη μητέρα της, Τερψιχόρη Παπαστεφάνου, διευθύντρια της γνωστής Χορωδίας Τρικάλων. Σε ηλικία επτά ετών έδωσε ρεσιτάλ στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» και την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στον Βόλο.

Αποφοίτησε από το Ωδείο Αθηνών, στην τάξη της Αλίκης Βατικιώτη, και συνέχισε τις σπουδές της στο Ωδείο της Μόσχας, την Ακαδημία Μουσικής «Φραντς Λιστ» της Βουδαπέστης και με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση  στο Πανεπιστήμιο Μπλούμινγκτον της Ιντιάνα, απ' όπου πήρε το Artist Diploma στην τάξη του διακεκριμένου καθηγητή και πιανίστα Γκιόρκι Σέμποκ. Ακόμα, παρακολούθησε μαθήματα πιάνου με τους Χανς Λέιγκραφ,  Αντρέ Μαρσάντ και Άλφρεντ Μπρέντελ και σύνθεσης με τους Γιάννη Α. Παπαϊωάννου και Φρέντερικ Ε. Φοξ.

Έχει βραβευθεί στο Διεθνή Διαγωνισμό Μπαχ του Τορόντο και στο Διεθνή Διαγωνισμό Μουσικής της Γενεύης (Βραβεία Liebstοckl και Fazioli) το 1986 και έχει τιμηθεί με το Βραβείο Μοτσενίγου της Ακαδημίας Αθηνών. Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 1985 υπήρξε μία από τις 4 διπλωματούχους φιναλίστ του Διεθνούς Διαγωνισμού Πιάνου «Κλάρα Χάσκιλ» στην Ελβετία.

Έχει εμφανιστεί, παίρνοντας καλές κριτικές, σε συναυλίες με ορχήστρες και ρεσιτάλ στην Ελλάδα (Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών κ.ά.) και σε πολλές χώρες της Ευρώπης, στις ΗΠΑ και τη Λατινική Αμερική. Έχει επανειλημμένα παρουσιάσει ολοκληρωμένους κύκλους έργων, όπως οι σονάτες του Μπαλντασάρε Γκαλούπι, το Καλοσυγκερασμένο κλειδοκύμβαλο, τις Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ και τις παρτίτες του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, όλες τις σονάτες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ και του Φραντς Σούμπερτ, ολόκληρο το έργο του Ρόμπερτ Σούμαν, του Μωρίς Ραβέλ και του Μπέλα Μπάρτοκ, καθώς και έργα σύγχρονων Ελλήνων συνθετών, ενώ συχνά ερμηνεύει σύγχρονη μουσική με έμφαση στο συνδυασμό πιάνου με κρουστά.

Έχει ασχοληθεί, επίσης, με τη σύνθεση και τη μελοποίηση Ελλήνων ποιητών. Έχει ηχογραφήσει πολλούς κύκλους έργων (Γκαλούπι, Μπαχ, Μότσαρτ, Γ.Α. Παπαϊωάννου). Η δισκογραφία της με το έργο του Μπαχ κυκλοφορεί από την First Hand Records.

## Δισκογραφία
* *Galuppi: 5 Piano Sonatas* (1986)
* *Γιάννης Ανδρέου Παπαϊωάννου: Έργα για πιάνο* (1990)
* *J. S. Bach: Das Wohltemperierte Klavier I (BWV 846-869)* (1991)
* *W. A. Mozart: The Piano Sonatas (I)* (1991)
* *Γιώργος Σισιλιάνος: Έργα για ένα και δύο πιάνα* (1995)
* *Δημήτρης Μητρόπουλος: Ελληνική σονάτα για πιάνο* (1996)
* *Σμάλτο* (1996)
* *Robert Schumann: Piano Works* (2002)
* *Vangelis Katsoulis: Piano Works* (2006)

* *Bach: The Well-Tempered Clavier, Books 1 & 2* (2018)
* *Minerals* (2019)
* *J. S. Bach: The French Suites & Other Keyboards Works* (2019)
* *Schumann: 1839 - Year of Piano* (2021)
* *J. S. Bach: Goldberg Variations, BWV 988* (2021)
* *Tears from Babylon* (2023)

## Βιβλιογραφία

* *J.S. Bach: Ο κόσμος του απείρου* (2022)
* *Μικρά κείμενα για τους νέους μουσικούς* (2023)

## Πηγές

* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*

Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Αλγόριθμος Νίντλμαν-Βουνς

Ο **αλγόριθμος Νίντλμαν-Βουνς** (Needleman-Wunsch) είναι ένας αλγόριθμος που χρησιμοποιείται για ολική στοίχιση ακολουθιών. Συγκεκριμένα χρησιμοποιείται για να υπολογιστεί η βέλτιστη ολική στοίχιση μεταξύ δύο ακολουθιών - συμβολοσειρών, μια διαδικασία ιδιαίτερα χρήσιμη σε διάφορους τομείς, όπως για παράδειγμα στη βιοπληροφορική. Ο συγκεκριμένος αλγόριθμος ανήκει στη φιλοσοφία αλγορίθμων δυναμικού προγραμματισμού.

## Περιγραφή του αλγορίθμου Νίντλμαν-Βουνς
Στον πυρήνα του αλγορίθμου Νίντλμαν-Βουνς για ολική στοίχιση ακολουθιών υπάρχει ένας πίνακας του οποίου οι γραμμές αντιστοιχούν στα σύμβολα της μίας ακολουθίας και οι στήλες στα σύμβολα της άλλης. Κάθε κελί αυτού του πίνακα αντιστοιχεί σε ένα ταίριασμα γραμμάτων των δύο ακολουθιών, και περιέχει δύο τιμές: Ένα σκορ (που υπολογίζεται με βάση ένα συγκεκριμένο σχήμα) και έναν δείκτη (του οποίου η χρήση γίνεται πιο σαφής παρακάτω). Κατά την εκτέλεση ακολουθείται μια αλληλουχία τριών φάσεων: **1.** Αρχικοποίηση πίνακα, **2.** Γέμισμα πίνακα και **3.** Οπισθοχώρηση (traceback). Στις επόμενες ενότητες αναλύονται καθεμία από αυτές τις φάσεις.

### Αρχικοποίηση πίνακα
Σε αυτή τη φάση προσδίδονται τιμές στην πρώτη γραμμή και στην πρώτη στήλη του πίνακα. Αυτό υπονοεί ότι για κάθε κελί της πρώτης γραμμής και της πρώτης στήλης του πίνακα γίνονται δύο αναθέσεις: Ανατίθεται ένα σκορ και ένας δείκτης.

### Γέμισμα πίνακα
Σε αυτή τη φάση γεμίζονται τα κελιά του πίνακα με τιμές. Σε αυτήν την φάση σε κάθε κελί του πίνακα ανατίθεται ένα σκορ και ένας δείκτης. Αυτή η ανάθεση γίνεται με βάση τις τιμές των γειτόνων του κελιού του πίνακα.

### Οπισθοχώρηση
Σε αυτή τη φάση ανατρέχουμε τον πίνακα προς τα πίσω για να βρούμε την επιθυμητή στοίχιση.

Needleman-Wunsch
Needleman-Wunsch
Πατριάρχης Διονύσιος Α΄

Ο **Διονύσιος Α΄**, ο επονομαζόμενος *Σοφός*, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1467-1471 και 1488-1490. Ανακηρύχθηκε Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μνήμη του τιμάται στις 23 Νοεμβρίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Δημητσάνα πριν το 1410. Σπούδασε στη Σχολή της Μονής Φιλοσόφου στην πατρίδα του και ήρθε σε μικρή ηλικία στην Κωνσταντινούπολη. Εκάρη μοναχός στη Μονή Μαγγάνων και πνευματικός του πατέρας ήταν ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, Μητροπολίτης Εφέσου, ο οποίος τον χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο.

Κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης συνελήφθη και οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην Αδριανούπολη. Εκεί εξαγοράστηκε από τον άρχοντα Δημήτριο Απόκαυκο τον Κυρίτζη και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Τον Ιανουάριο του 1467 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, υπό την προστασία της χριστιανής μητριάς του Μωάμεθ του Πορθητή, κυρα-Μάρως, η οποία ήταν κόρη του Δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και σύζυγος του Σουλτάνου Μουράτ Β΄. Αυτή προσέφερε στον Μωάμεθ Β΄ 2.000 φλουριά, προκειμένου να εκλεγεί Πατριάρχης ο Διονύσιος.

Πατριάρχευσε μέχρι το 1471. Κατά την διάρκεια της Πατριαρχίας του, ο Δημήτριος Απόκαυκος Κυρίτζης είχε αναλάβει το σύνολο των οικονομικών του Πατριαρχείου. Συκοφαντήθηκε ότι κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του στην Αδριανούπολη υπέστη περιτομή, αλλά ο ίδιος απέδειξε το αβάσιμο της κατηγορίας. Κατόπιν παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στη Μονή Εικοσιφοινίσσης (ή Κοσινίτζας) Δράμας, έως το 1488. Τότε, αν και υπέργηρος, επανεξελέγη χωρίς τη θέλησή του από Σύνοδο που συνεκλήθη από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ Β΄. Το 1490 παραιτήθηκε λόγω γήρατος και επέστρεψε στην ίδια Μονή, της οποίας θεωρείται δεύτερος κτίτωρ, καθώς την επέκτεινε με διάφορα κτήρια. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 1492, οπότε πέθανε.

Επί Πατριαρχίας Ιωακείμ Α΄ ανακηρύχθηκε άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ορίστηκε να τιμάται η μνήμη του στις 23 Νοεμβρίου. Μετά το θάνατό του είχε συνταχθεί ακολουθία προς τιμήν του από τον Πρωτοσύγκελο της Μητρόπολης Ξάνθης Χρύσανθο, η οποία συμπληρώθηκε το 1819, κατόπιν εντολής του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄, από τον ιερομόναχο Ιλαρίωνα τον Σιναΐτη.

Το σκήνωμά του φυλασσόταν στη Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης, εκτός από ένα τεμάχιο που δόθηκε το 1881 στη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα στο Άγιο Όρος και ένα άλλο που δόθηκε το 1955 στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Δημητσάνα. Κατά τη Β΄ Βουλγαρική Κατοχή της Ανατολικής Μακεδονίας (1916-1918, Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), οι λειψανοθήκες με τα λείψανα του Αγίου συλήθηκαν από τον βουλγαρικό κατοχικό στρατό και σήμερα εκτίθενται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Βουλγαρίας.

## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* Τ. Γριτσοπούλου, *Μελέτη περί του βίου και ακολουθία του από Φιλιππουπόλεως Οικουμενικού Πατριάρχου Διονυσίου Α΄ του εκ Δημητσάνης*, Αθήνα 1955.
* 
*  
* Mάχη Παΐζη-Αποστολοπούλου, «Ο Διονύσιος Α΄ και το μοναστήρι της Κοσίνιτσας. Νέες γνώσεις από νέες αναγνώσεις», *Η Δράμα και η περιοχή της, Ιστορία  και πολιτισμός. Πρακτικά Συνεδρίου*, Δράμα 1998, σελ. 279-286.
* 

Διονύσιος Α
Διονύσιος
Διονύσιος
Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Δημοδίκη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δημοδίκη** αναφέρονται τα ακόλουθα πέντε πρόσωπα:

# Η δεύτερη σύζυγος του Αθάμαντα και μητριά του Φρίξου. Ο Φρίξος απέκρουσε τον έρωτά της και αυτή τον κατάτρεξε τόσο, ώστε τον εξανάγκασε να φύγει με τους πρώτους Αργοναύτες. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, που ανέφερε ο Σοφοκλής στη χαμένη τραγωδία του *«Φρίξος»*, η Δημοδίκη ή **Βιαδίκη** ήταν η σύζυγος του Κρηθέως, αδελφού του Αθάμαντα, και συκοφάντησε τον Φρίξο στον πατέρα του, με αποτέλεσμα αυτός να τον διώξει.
# Κόρη του Αγήνορα και της Επικάστης. Η Δημοδίκη αυτή είναι γνωστή και ως Δημοδόκη ή Δημονίκη, όπου και παραπέμπουμε.
# Σύζυγος του Κορύβαντα και μητέρα του Σκαμάνδρου (Πλουτάρχου *Περί ποταμών*, 13,1).
# Αδελφή του Πακτωλού, που αυτοκτόνησε επειδή ασέλγησε επ΄ αυτής.
# Κόρη του Τεγεάτη Ρεξιμάχου, που φονεύθηκε από τον αδελφό της Κριτόλαο.
## Πηγές
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Θ΄, σελ.136
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Δημοδικη
Ντενί Παπέν

thumb|Ο Ντενί Παπέν το 1706
thumb|Μνημείο του Παπέν από το 1906 στην πόλη Κάσσελ της Γερμανίας.
right|thumb|250px|Ο Ρόμπερτ Μπόιλ και ο Παπέν επιθεωρούν τον αποστακτήρα του Παπέν.
Ο **Ντενί Παπέν** (, 22 Αυγούστου 1647 - 1712) ήταν Γάλλος φυσικός, μαθηματικός και εφευρέτης, γνωστός για την πρωτοποριακή εφεύρεση μίας χύτρας, που αποτελεί τον πρωτεργάτη της ατμομηχανής και της χύτρας ταχύτητας.

Γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1647 στο Σιτενέ της Γαλλίας, γιος διαμαρτυρομένου γιατρού. Αρχικά σπούδασε στην Ανζιέρ και άσκησε το επάγγελμα του γιατρού, γρήγορα όμως στράφηκε στις φυσικές επιστήμες για τις οποίες αισθανόταν απεριόριστη κλίση. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και προσλήφθηκε ως βοηθός από τον διάσημο φυσικό Κρίστιαν Χόιχενς και συνεργάσθηκε μαζί του στην κατασκευή της αεραντλίας. Αργότερα, το 1671 μετέβη στην Αγγλία όπου και γνωρίσθηκε με τον επίσης τότε διάσημο χημικό Ρόμπερτ Μπόιλ. Το 1675 δημοσίευσε το μνημόνιο "*Νέα πειράματα επί του κενού*" με περιγραφή μηχανών δημιουργίας κενού. Τότε επιφέροντας πολλές τελειοποιήσεις στην αεραντλία, εφηύρε την καταθλιπτική αντλία και το 1679 επινόησε την περίφημη χύτρα που προς τιμή του φέρει το όνομα "χύτρα Παπίνου" ή "χύτρα Παπέν".

Το 1687 διορίσθηκε καθηγητής των Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ (Γερμανία) όπου και παρέμεινε μέχρι το 1696. Από εκεί μετέβη στο Κάσσελ όπου και μεταξύ άλλων επιδόθηκε σε έρευνες κατασκευής ατμομηχανής. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων του δημοσίευσε το 1707. Την ίδια εποχή προχώρησε στην έρευνα της ατμοκίνησης πλοίου και πολύ γρήγορα κατασκεύασε αντίστοιχη μηχανή την οποία και τοποθέτησε σε ιστιοφόρο, με τους περίεργους τότε "ανεμόμυλους". Δυστυχώς όμως κατά τη διάρκεια των δοκιμών του πειραματικού αυτού πλοίου στον ποταμό Φούλντα καταστράφηκε από εξαγριωμένους ναυτικούς της παρακείμενης πόλης Μούντεν. Η καταστροφή αυτή στοίχισε στον Παπέν ανεπανάληπτα τόσο ηθικά όσο και οικονομικά με συνέπεια να εγκαταλείψει κάθε περαιτέρω προσπάθεια και μετά από λίγα χρόνια να πεθάνει γεμάτος πικρία και απογοήτευση στο Λονδίνο, ξεχασμένος από τους πάντες.

Στις εφευρέσεις του Παπέν περιλαμβάνονται επίσης τα ακόλουθα:
# Βελτίωσε τις μηχανές πεπιεσμένου αέρα με τη χρήση δεύτερου εμβόλου. Η αντλία πεπιεσμένου αέρα χρησιμοποιήθηκε μετά από έναν αιώνα περίπου για την αποστολή αέρα σε καταδυτικό κώδωνα, παρατείνοντας τον χρόνο παραμονής σε υποβρύχια κατάδυση.
# Φυγοκεντρικός ανεμιστήρας, για τον εξαερισμό των ορυχείων,
# Κλίβανος τήξης γυαλιού,
# Αντλία αλατωρυχείων,
# Φυσητήρας εστιών,
# Ατμομηχανή ανύψωσης ύδατος.

Ωστόσο όμως οι ατμομηχανές θ΄ αρχίσουν να εμφανίζονται στην Αγγλία το 1710 από τον Νιούκομεν.

* Σημειώνεται ότι ο Παπέν σε παλαιότερα βιβλία και εγκυκλοπαίδειες φέρεται με το εξελληνισμένο όνομα **Διονύσιος Παπίνος**.

## Πηγές
* *Νεώτερον Λεξικόν Ηλίου* τ.15ος, σ.467
* *Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα* τ.48ος, σ.128-9.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί
Κατηγορία:Γάλλοι εφευρέτες
Κατηγορία:Ιστορία της υποβρύχιας κατάδυσης
Κατηγορία:Φυσικοί του 17ου αιώνα
Δηίονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δηίονας** (***Δηίων***), ή και **Δηιονέας** (***Δηιονεύς***), αναφέρονται τα ακόλουθα τρία πρόσωπα:

# Βασιλιάς της Φωκίδας, γιος του Αιόλου και της Εναρέτης, αδελφός του Σισύφου. Ο Δηίων πήρε για σύζυγό του τη Διομήδη, κόρη του Ξούθου, και μαζί απέκτησαν μία κόρη, την Αστεροδία, και 4 γιους, τους Αίνητο, Άκτορα, Κέφαλο και Φύλακο.
# Γιος του Ευρύτου και της Αντιόχης (ή Αντιόπης) από την Οιχαλία. Αυτός ο Δηίονας είχε σύζυγό του την Περιγούνη, τη μητέρα του βασιλιά των Μεγάρων Νίσου. Πριν παντρευτεί τον Δηίονα, η Περιγούνη είχε γεννήσει από τον Θησέα τον Μελάνιππο.
# Γιος του Ηρακλή και της Μεγάρας.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Ηρακλείδες
Δηιονας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Φωκίδας
Μυλωνά (τυφέκιο)

Το **τυφέκιο Μυλωνά**, γνωστό επίσης  στην αγγλόφωνη βιβλιογραφία ως **Greek Mylonas M1872** ήταν όπλο του ελληνικού στρατού επινόησης του Ευστάθιου Μυλωνά, αρχιτεχνίτη του Οπλοστασίου, όταν εργαζόταν στις τεχνικές εγκαταστάσεις στην Εφορεία Υλικού Πολέμου (ΕΥΠ) στην Αθήνα, εκ του οποίου και έλαβε το όνομα. Το τυφέκιο αυτό έλαβε το αριθμό υποδείγματος 1872 από το έτος της πρώτης κατασκευής του.

Το 1874 το Υπουργείο των Στρατιωτικών μετά από πολλές επιτυχείς δοκιμές ενέκρινε την προμήθειά του από τον ελληνικό στρατό, αλλά καθώς δεν υπήρχαν εγκαταστάσεις ικανές για τη μαζική του παραγωγή η κατασκευή του ξεκίνησε στο εργοστάσιο Emile et Leon Nagant της Λιέγης, στο Βέλγιο. 

Το "τυφέκιο Μυλωνά" ήταν ένα οπισθογεμές τυφέκιο με μεταλλικό κάλυκα κατά το σύστημα Κομπλαίν βελγικού υποδείγματος 1871 με το οποίο είχε οπλιστεί τότε η Βελγική Εθνοφρουρά. Υπήρχε σε τρεις εκδόσεις σύμφωνα με την αντίστοιχη γαλλική κατασκευαστική συνήθεια: βραχύκαννο του πυροβολικού, αραβίδα του ιππικού και τυφέκιο του πεζικού. Οι διαστάσεις τους ήσαν οι αντίστοιχες των όπλων γαλλικού υποδείγματος 1866 (Σασεπώ). Ο μηχανισμός διάνοιξης του εμφράγματος του ουραίου της κάννης ενεργοποιούνταν με τη βοήθεια μοχλού που απέληγε σε σχετικά μεγάλη σφαιροειδή λαβή. Η τροφοδοσία γινόταν με εισαγωγή ενός ολομεταλλικού κεντρόφλεκτου φυσιγγίου όπως του γαλλικού τυφεκίου υποδείγματος 1874 Γκρα το οποίο υιοθετήθηκε ως επίσημο υπόδειγμα του ελληνικού στρατού το 1877. 

Το τυφέκιο Μυλωνά είναι βέβαιο ότι χρησιμοποιήθηκε από ορισμένες μονάδες κατά την εισβολή του στρατού στη Θεσσαλία τον Ιανουάριο του 1878 και στις μετέπειτα κινητοποιήσεις, όχι όμως  και στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, όπου δεν γίνεται αναφορά για τη χρήση τέτοιων όπλων.
## Εικόνες

Αρχείο:Mylonas-01.jpg
Αρχείο:Mylonas-02.jpg
Αρχείο:Mylonas-03.jpg
Αρχείο:Mylonas brevet-01.jpg


## Όπλα του Μυλωνά

Αρχείο:Mylonas-rifle.jpg|Μυλωνάς (τυφέκιο)
Αρχείο:Mylonas Carbine.png|Μυλωνάς (αραβίδα)
Αρχείο:Mylonas Short-barreled rifle.png|Μυλωνάς (βραχύκαννο)
Αρχείο:Mylonas Pistol M1877.png|Μυλωνάς (πιστόλι)

## Πηγές

*Χρήστος Σαζανίδης, *Τα όπλα των Ελλήνων*, Μαίανδρος, Θεσσαλονίκη, 1995.
**Νεώτερον εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν Ηλίου* τ. 14ος, σ. 135.
**Μαθήματα πυροβολικής διδαχθέντα εν τω στρατιωτικώ σχολείω των Ευελπίδων*, υπό Νικολάου Κ. Ζορμπά ταγματάρχου του πυροβολικού, μέρος Γ΄, φορητά όπλα, σ. 187, εν Αθήναις εκ του τυπογραφείου της Ενώσεως, 1884.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Military Rifles - Mylonas εικόνα και εκτενής περιγραφή στην αγγλική. 

Κατηγορία:Τυφέκια
Ιπποκράτης (αποσαφήνιση)

Εκτός από τον Ιπποκράτη τον Κώο, αρχαίο Έλληνα ιατρό σύγχρονο του Περικλέους, αποκαλούμενο και «πατέρα της Ιατρικής», αλλά και τον παππού του, το όνομα **Ιπποκράτης** (που σημαίνει «ο κρατών τους ίππους», ο ιπποκόμος) μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω πρόσωπα της κλασικής αρχαιότητας:

## Πρόσωπα
* Ιπποκράτης ο Χίος, αρχαίος Έλληνας μαθηματικός, που έγραψε το αρχαιότερο γνωστό έργο που συστηματοποιεί τα θεμέλια της Γεωμετρίας.
* Ιπποκράτης ο Αθηναίος, αρχαίος Έλληνας στρατηγός που σκοτώθηκε στη Μάχη του Δηλίου (424 π.Χ.).
* Ιπποκράτης ο Λακεδαιμόνιος, αρχαίος Σπαρτιάτης στρατηγός.
* Ιπποκράτης ο τυραννοπάτωρ, ο πατέρας του Πεισιστράτου.
* Ιπποκράτης ο Γελαίος, αρχαίος Έλληνας τύραννος της Γέλας, που κυριάρχησε στα σικελικά πράγματα κατά τα έτη της ηγεμονίας του (498 π.Χ. έως 491 π.Χ.).
* Ιπποκράτης ο Συρακούσιος, Σικελός στρατηγός που πολέμησε κατά των Ρωμαίων.
* Ο **Ψευδο-ιπποκράτης** ήταν ένας ανώνυμος συγγραφέας, τα έργα του οποίου είχαν συμπεριληφθεί στο σώμα των έργων του Ιπποκράτη του Κώου.

## Αθλητικοί σύλλογοι
* Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης (ιδρ. 1978), αθλητικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης.
* Γ.Σ. Ιπποκράτης ο Κώος (ιδρ. 2014), αθλητικός σύλλογος στίβου.

## Άλλες χρήσεις

* Ο κρατήρας Ιπποκράτης στο βόρειο ημισφαίριο της Σελήνης πήρε το όνομά του από τον Ιπποκράτη τον Κώο.
* Ο αστεροειδής **14367 Ιπποκράτης** (*14367 Hippokrates*), που ανακαλύφθηκε το 1988, πήρε το όνομά του από τον Ιπποκράτη τον Κώο.

## Ως τίτλος σε αρκετά ελληνικά ιατρικά περιοδικά
* «Ιπποκράτης» του Π. Καλλιβούρτση (εκδινόταν από το 1862 ως το 1865)
* «Ιπποκράτης», δεκαπενθήμερο, σε επιμέλεια Αλεξάνδρου Γεωργιάδη (1896)
* «Ιπποκράτης», όργανο της Ενώσεως Εφέδρων Ιατρών (1923-1924)
* «Ιπποκράτης», επιθεώρηση που εξέδωσε ο Α. Αραβαντινός (1939)
Άκανθος

thumb|right|260px|Λείψανα της Αρχαίας Ακάνθου
Η **Άκανθος** ήταν πόλη της αρχαίας Μακεδονίας.
Ιδρύθηκε γύρω στα μέσα του 7ου αιώνα π.χ. από Ίωνες αποίκους της Άνδρου ή της Άνδρου και της Χαλκίδας, συγχρόνως με την ίδρυση τριών άλλων γνωστών αποικιών στην περιοχή, της Σάνης (στα σημερινά Νέα Ρόδα), των Σταγείρων και της Αργίλου λίγο βορειότερα, της παλιότερης ελληνικής αποικίας στην περιοχή του Στρυμόνα.
## Σύνοψη
*Μέχρι τον Πελοποννησιακό πόλεμο υπαγόταν στην ηγεμονία της Αθήνας, αλλά το 424 π.Χ. έγινε σύμμαχος των Λακεδαιμονίων.
*Το 380 π.Χ. μαζί με την Απολλωνία και τη Σπάρτη κατέλαβαν την Όλυνθο, ενώ το 348 π.Χ. ο Φίλιππος Β΄ την προσήρτησε στο Μακεδονικό βασίλειο και μετά τη Μάχη της Πύδνας (148 π.Χ.) έγινε ρωμαϊκή επαρχία.

## Ιστορία

Από τα τέλη του 6ου αιώνα η Άκανθος βρίσκεται σε μια κατάσταση χειραφέτησης από την αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών και κατά τη διάρκεια των Μηδικών πολέμων αποτέλεσε σταθμό για τα στρατεύματα του Μαρδόνιου καθώς και του Ξέρξη. Με τη λήξη των Περσικών πολέμων, η Άκανθος τάσσεται στο πλευρό των Αθηναίων και γίνεται μέλος της Α’ Αθηναϊκής Συμμαχίας, ενώ στη συνέχεια στη συνάπτει συμμαχία με τον βασιλιά της Σπάρτης Βρασίδα στο 424 π.Χ.. Στις αρχές του 4ου αιώνα τάσσεται εναντίον της Ολύνθου και κατά συνέπεια της σύστασης της Ολυνθιακής Συμπολιτείας. Με την επικράτηση των Μακεδόνων, η Άκανθος καταλαμβάνεται από τον Φίλιππο Β΄ το 348 π.Χ., χωρίς όμως να καταστραφεί. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, μαρτυρείται επιγραφικά στην πόλη η ύπαρξη ρωμαϊκής κοινότητας (conventus civium Romanorum).

## Τα ερείπια της αρχαίας Ακάνθου
Η αρχαία Άκανθος απλωνόταν σε τρεις λόφους του όρους Στρατόνικου σε μία έκταση περίπου 560 στρεμμάτων. Τα ερείπια, που είναι ορατά σήμερα, είναι κυρίως τμήματα από την οχύρωση της πόλης, δημόσια κτίσματα, σπίτια και η θεμελίωση ενός ναού - πιθανότατα της θεάς Αθηνάς - στην κορυφή του λόφου.
Οι ανασκαφές στην περιοχή ξεκίνησαν πριν από 40 περίπου χρόνια στο νεκροταφείο της Ακάνθου, ακριβώς πάνω στο οποίο είναι χτισμένη η σημερινή Ιερισσός. Έχουν εντοπισθεί περισσότεροι από 14.000 ευρήματα που χρονολογούνται από τους αρχαϊκούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Τα περισσότερα ευρήματα βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πολυγύρου. Ανάμεσα στο αρχαίο νεκροταφείο και τον οικισμό ήταν εγκατεστημένα τα εργαστήρια της αρχαίας πόλης, όπου μεταξύ άλλων κατασκευάζονταν και εμπορικοί αμφορείς για τη μεταφορά του γνωστού από τις αρχαίες πηγές «ακάνθιου οίνου».

Τα νομίσματά της συγκαταλέγονται μεταξύ των ωραιοτέρων ελληνικών νομισμάτων. Η ανάπτυξή της Ακάνθου κατά τη διάρκεια της αρχαϊκής περιόδου αντανακλάται από την ευρεία κυκλοφορία νομισμάτων της που κόπηκαν το πρώτον γύρω στο 530 π.Χ. με το διακριτικό έμβλημα ενός λιονταριού που σκοτώνει έναν ταύρο.

## Παραπομπές

## Πηγές
*Ξενοφών, Ελληνικά Βιβλίο Ε κεφ. 2.11

Ακανθος
Στράτος Τζώρτζογλου

Ο **Στράτος Τζώρτζογλου** (Πειραιάς, 5 Αυγούστου 1965) είναι Έλληνας ηθοποιός.

## Βιογραφία
Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν. Συνεργάστηκε στο θέατρο με σκηνοθέτες όπως οι: Κάρολος Κουν, Μίνως Βολανάκης, Ζυλ Ντασσέν, Σπύρος Ευαγγελάτος, Ρούλα Πατεράκη, Ανδρέας Βουτσινάς και στον κινηματογράφο με σκηνοθέτες όπως οι: Θεόδωρος Αγγελόπουλος, Παντελής Βούλγαρης, Μιχάλης Κακογιάννης, Νίκος Παναγιωτόπουλος.

Το 1990, συνεργάστηκε για τη ΕΡΤ με την Κατρίν Ντενέβ στο «365 μέρες γέννηση». Στο εξωτερικό, το 1994 συνεργάστηκε με την Eva Bergman στην ταινία «One Love and the Other», στην οποία ήταν συμπρωταγωνιστής με την Lena Endre. Το 2004 συνεργάστηκε με τον Michelle Favart στην ταινία «Le Dernier Monsieur des Balcans» και έπαιξε στο έργο της Λείας Βιτάλη «Roast Beef» με τη Sarah Douglas στο Riverside Studio in Hammersmith στο Λονδίνο.

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές: 365 μέρες γέννηση, Modevideo bog te video, Le dernier seigneur des Balkans, Χήρες Club, Το σημάδι του έρωτα, Στο δρόμο της καρδιάς, Στη Σκιά του Πολέμου, Ιδιαίτερα για κλάματα, Παλίρροια σε φόντο κόκκινο, Προς την ελευθερία, Οι Φρουροί της Αχαΐας, Μυστικές διαδρομές, Μια Υπέροχη Ζωή Ιδιαιτέρα για Κλάματα, Η φανέλα με το 9, Η Ζωή της Άλλης, Αληθινοί έρωτες: Γυναίκα Χωρίς Όνομα, Έκπτωτος άγγελος, Βάλς με Δώδεκα Θεούς, Άγρια Γη. Το 2021, συμμετείχε στο ριάλιτι "Η Φάρμα". Το 2026 συμμετέχει στη σειρά *Από Ήλιο σε Ήλιο* στην ΕΡΤ1.

## Διακρίσεις
Τιμήθηκε 2 φορές:
* 1ο Κρατικό βραβείο 1ο αντρικού ρόλου για την ταινία «Πάνω Κάτω και Πλαγίως» του Μιχάλη Κακογιάννη με την Ειρήνη Παπά.
* 2ο βραβείο 1ο αντρικού ρόλου το 1989 για την ταινία «Τοπίο στην Ομίχλη» του Θεόδωρου Αγγελόπουλου στο Stars de Demain στη Γενεύη.

## Προσωπική ζωή
Από το 1989 μέχρι το 2004 ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό-σεναριογράφο Μαρία Γεωργιάδου, με την οποία έχει αποκτήσει έναν γιό, τον Αλκιβιάδη (γενν. 1997). Στις 8 Ιουνίου 2019 παντρεύτηκε με το μοντέλο Σοφία Μαριόλα.
## Θεατρικές παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Συνέντευξη του Στράτου Τζώρτζογλου στον Γιώργο Χρονά, Οδός Πανός, τ/χ.36 (1988),σελ.63-85 http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=3888&code=0218&zoom=800 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου