open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μωρίς ντε Πανιάκ

Ο **Μωρίς ντε Πανιάκ** (γαλλικά: *Maurice de Pagnac*) ήταν μέλος των Ιωαννιτών Ιπποτών, που τοποθετήθηκε για λίγο ως μέγας Μάγιστρος το 1317–19, μετά την ανατροπή από το Τάγμα τού Φουλκ του Βιλαρέ. Η εκλογή του δεν αναγνωρίστηκε από τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄, ο οποίος επανεγκατέστησε τον Βιλαρέ.

Λίγα είναι γνωστά για τον Mαυρίκιο, εκτός από το ότι πριν από την εκλογή του ως Μεγάλου Μαγίστρου, ήταν δραπέρος τoυ Τάγματος.  Το 1317, κουρασμένα από τον αυξανόμενο δεσποτισμό και την υπερβολή του μεγάλου Μαγίστρου Φουλκ του Βιλαρέ, καθώς και από τις στρατιωτικές του αποστολές στα Δωδεκάνησα —που περιελάμβαναν την κατάληψη του νησιού της Ρόδου, όπου το Τάγμα ίδρυσε εκεί ένα κυρίαρχο κράτος—, τα ηγετικά μέλη του Τάγματος επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον Βιλαρέ. Προειδοποιημένος από τον θαλαμηπόλο του, ο μέγας Μαγίστρος κατάφερε να διαφύγει στο κάστρο της Λίνδου, ενώ το Τάγμα επέλεξε τον Μαυρίκιο του Πανιάκ ως νέο μεγάλο Διδάσκαλο.   Στη συνέχεια η διαμάχη τέθηκε ενώπιον του πάπα, ο οποίος στις αρχές του 1319 απέρριψε την εκλογή του Μαυρικίου, κυρίως λόγω της συνεχιζόμενης δημοτικότητας του Βιλαρέ στη Δυτική Ευρώπη, αλλά αμέσως μετά ο Βιλαρέ πιέστηκε να παραιτηθεί και τον Ιούνιο του 1319 αντικαταστάθηκε από τον Ελιόν ντε Βιλνέβ.   Ο Μαυρίκιος αποζημιώθηκε με το ήμισυ της αρχηγίας της Κύπρου, όπου το άλλο μισό ανατέθηκε στον Αλβέρτο του Σβάρτσμπουργκ. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Γάλλοι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Ιπποτοκρατία στη Ρόδο
Κατηγορία:Χριστιανοί των Σταυροφοριών
Ελιόν ντε Βιλνέβ

[μικρογραφία|Αργυρό τζιλιάτο του Ελιόν ντε Βιλνέβ, μεγάλου Μαγίστρου των [Οσπιτάλιοι Ιππότες|Ιπποτών της Ρόδου, 1319-1346.]]

Ο **Ελιόν ντε Βιλνέβ** (γαλλικά: *Hélion de Villeneuve*, περί το 1270 &#x2013; 1346) ήταν Γαλλικής καταγωγής και έγινε Μέγας Μάγιστρος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη (1319 - 1346). 

## Βιογραφία
Ήταν αδελφός της Αγίας Ροζελίν.

Απεβίωσε στο νησί της Ρόδου.

Ο θυρεός του οικοσήμου του περιγράφεται ως εξής: επί ερυθρού πεδίου έξι πλάγιες χρυσές λόγχες διασταυρούμενες σε πλέγμα, σε ημίσεα ασπίδων. 

Υπάρχει ένας θρύλος για τον Ελιόν, που περιλαμβάνει έναν δράκο και έναν νεαρό ιππότη. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Γάλλοι του 14ου αιώνα
Πέτρος Χρυσολάνος

Ο **Πέτρος Χρυσολάνος** (ιταλικά : Pietro Grossolano, λατινικά : Petrus Grossolanus) (3 Ιανουαρίου 11ου αιώνα - Ρώμη, 6 Αυγούστου 1117) ήταν ελληνικής καταγωγής επίσκοπος Σαβόνα και αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων.

## Βιογραφία
Ξεκίνησε την εκκλησιαστική του σταδιοδρομία από το Αβαείο της Φερρανίας και το 1098 εξελέγη επίσκοπος της Σαβόνα.

Όταν ο αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου Ανσέλμος Δ΄ ξεκίνησε για τις σταυροφορίες, ο Χρυσολάνος πήγε στο Μιλάνο και έγινε βικάριος του Ανσέλμου, αλλά ταυτόχρονα παρέμεινε επίσκοπος της Σαβόνα. Στην είδηση του θανάτου του Ανσέλμου, τον διαδέχθηκε στην αρχιεπισκοπική έδρα (1102).

Στην εκλογή του αντιτάχθηκε ο ιερέας Λιπράντο, ο οποίος ενώπιον μιας επαρχιακής συνόδου κατηγόρησε τον Χρυσολάνο για σιμωνία, ξεσήκωσε τον λαό του Μιλάνου, και πρότεινε μια δίκη διά πυρός ως κρίση του Θεού για να αποδείξει τις κατηγορίες του.

Στις 25 Μαρτίου 1103, δύο μεγάλοι σωροί από ξύλα ετοιμάστηκαν στην πλατεία της Αμβροσιακής βασιλικής, μεταξύ των οποίων υπήρχε δίοδος πλάτους λιγότερο ένα μέτρο. Η φωτιά άναψε και ο Λιπράντο πέρασε από μέσα της περνώντας έτσι τη δοκιμασία της φωτιάς μπροστά στον κόσμο. Ο Χρυσολάνος και οι προσκείμενοι επισκόποι του τον αγνόησαν και δεν πήραν μέρος στην δοκιμασία. Έπειτα ο Χρυσολάνος έφυγε από το Μιλάνο και πήγε στη Ρώμη, όπου η Σύνοδος του Λατερανού τον επανάφερε στην έδρα του το 1105. Αλλά δεν επέστρεψε στην αρχιεπισκοπική του έδρα αλλά πήγε σαν απεσταλμένος του πάπα Πασχάλιου σε θεολογική συζήτηση στην Κωνσταντινούπολη. όπου, παρουσία του αυτοκράτορα Αλέξιου, είχε αρκετές θεολογικές διαμάχες με τους Ελληνορθόδοξους. Γύρω στο 1112 οι Μιλανέζοι εξέλεξαν τον Γιορντάνο ντα Κλιβίο ως νέο αρχιεπίσκοπο.

Το 1116 ο Πάπας Πασχάλης Β΄ διέταξε τον Χρυσολάνο να επιστρέψει στην επισκοπή της Σαβόνα, αλλά ο Χρυσολάνος δεν δέχτηκε, πήγε στη Ρώμη, όπου πέθανε στις 6 Αυγούστου 1117 στο μοναστήρι του Σαν Σάμπα, στο Αβεντίνο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Carlo Castiglioni (a cura di), *Landulphi Junioris sive de Sancto Paulo Historia Mediolanensis ab anno MXCV usque ad annum MCXXXVII*, Bologna, Zanichelli 1934
* Alfredo Lucioni, "Grossolano", in *Dizionario della Chiesa Ambrosiana*, Milano, NED, 1989, vol. 3, pp.&nbsp;1531–1532
* Pietro Verri, *Storia di Milano*, 1798 - Tomo I, pp.&nbsp;149–154 (cap. VI)
* G. Cappelletti, *[http://books.google.it/books?id=_NMCAAAAQAAJ&printsec=frontcover&dq=editions:0kFe1_V6_YburkcX#PRA1-PA494,M1 Le chiese d'Italia della loro origine sino ai nostri giorni]*, vol. XIII, Venezia 1857, pp.&nbsp;494–501
* Giovanni Battista Semeria, *Secoli Cristiani della Liguria, Vol.II*, Torino, Tipografia Chirio e Mina 1843
* Gabriele Archetti, ''Grosolano'', Dizionario biografico degli italiani vol. 59, 2002

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Όμηρος Νετζήπογλου

Ο **Όμηρος Νετζήπογλου** (Θεσσαλονίκη, 18 Νοεμβρίου 2002) είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για τον Ολυμπιακό.

## Πρώτα χρόνια
Ο Νετζήπογλου μεγάλωσε στο Κορδελιό Θεσσαλονίκης. Ήταν παίκτης στον Όλυμπο Ελευθερίου – Κορδελιού. Από το 2017 διετέλεσε σημαντικό στέλεχος της εφηβικής ομάδας του Άρη. Έχει κατακτήσει δυο φορές το πρωτάθλημα, με την εφηβική ομάδα του Άρη στην Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης και συμμετείχε σε ισάριθμα Πανελλήνια πρωταθλήματα.

## Σταδιοδρομία
Τον Απρίλιο του 2021, υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο στην καριέρα του, με την ομάδα του Άρη. Στις 4 Απριλίου 2021, έκανε το ντεμπούτο του κόντρα στον Κολοσσό Ρόδου έχοντας 4 πόντους με 2/2 βολές, 1/1 δίποντο και 1 ριμπάουντ. Στις 10 Απριλίου, κόντρα στον Ιωνικό  έγινε δεύτερος 18χρονος αθλητής του Άρη μετά τον Σάσα Βεζένκοφ, που σημειώνει 20 πόντους, έχοντας 22 πόντους, 4 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 2 κλεψίματα. Τη σεζόν 2021-22, είχε σε 25 αγώνες στο Πρωτάθλημα Ελλάδας 5.72 πόντους (54.7% στο δίποντο, 25.2% στο τρίποντο, 63.1% βολές), 2,5 ριμπάουντ, 0,9 ασίστ και 1,16 κλέψιμο σε 21.52 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο. Μετά το πέρας της σεζόν, αναδείχθηκε Καλύτερος Νέος Παίκτης του Πρωταθλήματος Ελλάδας για πρώτη φορά στην καριέρα του. Τη σεζόν 2022-23, είχε 5,59 πόντους, 1,7 ριμπάουντ και 1 ασίστ μέσο όρο αγωνιζόμενος σε 22 παιχνίδια.

Στις 11 Ιουλίου 2023, ανακοινώθηκε από την Α.Ε.Κ.. Τη σεζόν 2024-25, σε σύνολο 28 αγώνων στο Πρωτάθλημα Ελλάδας είχε μέσο όρο 17,7 λεπτά συμμετοχής, 6,9 πόντους, 1,7 ριμπάουντ, 0,75 ασίστ και 1.1 κλέψιμο. Στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, σε σύνολο 17 αγώνων είχε μέσο όρο 13,2 λεπτά συμμετοχής, 5,1 πόντους, 1,2 ριμπάουντ, 0,5 ασίστ και 0,5 κλέψιμο.

Στις 10 Ιουλίου 2025, ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό μέχρι το 2029. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2025, ο Ολυμπιακός νίκησε τον Προμηθέα Πάτρας 92-83 στον τελικό του Σούπερ Καπ και κατέκτησε τον τίτλο.

## Διακρίσεις

* Καλύτερος Νέος Παίκτης στο Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2022)
* 2x Ελληνικό All-Star Game: (2022, 2023)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Νταβίνο Βερχούλστ

Ο **Νταβίνο Βερχούλστ** είναι Βέλγος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην ΦΚ Έκερεν.

## Καριέρα
Στην ηλικία των 15, υπέγραψε στην ΚΣΚ Μπέβερεν. Ομάδες όπως η Μάντσεστερ Σίτι, η Μπόλτον και η Ουντινέζε ενδιαφέρθηκαν για τον παίκτη αλλά ο ίδιος επέλεξε να μείνει στο Βέλγιο. Το ντεμπούτο του το πραγματοποίησε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 2004, ωστόσο η ομάδα του ηττήθηκε με 3-0 από την Μπενφίκα.Την επόμενη σεζόν κατέγραψε 8 συμμετοχές με την ομάδα της Μπέβερεν αλλά ένας τραυματισμός τον έβγαλε εκτός πλάνων. Τον χειμώνα του 2006, η Γκένγκ απέκτησε τον Βερχούλστ ως δεύτερο τερματοφύλακα. Εκεί κατέκτησε το κύπελλο Βελγίου το 2009. Το ίδιο τρόπαιο ξανακατέκτησε με την Λόκερεν το 2014. Το 2020 υπέγραψε στον Απόλλων Σμύρνης. Στις 24 Ιανουαρίου του 2022, έπεσε λιπόθυμος στο γήπεδο "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" στο 55ο λεπτό της αναμέτρησης έπειτα από σύγκρουση με τον επιθετικό του Αστέρα Τρίπολης, Σίτο Πασκουάλ.  Στις 30 Ιουνίου του 2022, ανακοινώθηκε από την Βέλγικη Άντβερπ. 

Ήταν μέλος της εθνικής Βελγίου κάτω των 19. 

## Τίτλοι
**Γκένγκ** 

* Κύπελλο Βελγίου : 2008-2009  

**Λόκερεν** 

* Κύπελλο Βελγίου : 2013-2014

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡΚ Γκενκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Μπέβερεν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίλεμ ΙΙ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Λόκερεν
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ
Και συ τέκνον, Βρούτε

[250px|μικρογραφία|Ο θάνατος του [Ιούλιος Καίσαρ|Ιουλίου Καίσαρα]]
Η δημώδης λατινική έκφραση **Et tu, Brute?** που αποδίδεται στα Ελληνικά ως **Και συ, τέκνον Βροῦτε;** εμφανίζεται στην Πράξη 3, Σκηνή 1 του έργου του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Ιούλιος Καίσαρας, όπου αποδίδεται στον Ιούλιο Καίσαρα, τη στιγμή της δολοφονίας του, στον φίλο του, Μάρκο Ιούνιο Βρούτο, όταν τον αναγνώρισε ως έναν από τους δολοφόνους του. Εμφανίζεται και σε προηγούμενα έργα, Ερρίκος ΣΤ΄, Μέρος 3 και ένα ακόμη παλαιότερο έργο, Caesar Interfectus, από τον Ρίτσαρντ Έντες. Η φράση χρησιμοποιείται συχνά να δηλώσει απογοήτευση από προδοσία από έναν φίλο.

Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ο Καίσαρας είπε ποτέ αυτά τα λόγια.  Αν και τα τελευταία λόγια του Καίσαρα δεν είναι γνωστά με βεβαιότητα, ο Ρωμαίος ιστορικός Σουητώνιος, ενάμιση αιώνα μετά, ισχυρίζεται ότι ο Καίσαρας δεν είπε τίποτα καθώς πέθανε, όπως επίσης και ο Πλούταρχος, αλλά ο Σαίξπηρ το αναφέρει στο έργο του *[[Ιούλιος Καίσαρας (Σαίξπηρ)|Ιούλιος Καίσαρας]]* (1599)*.* Ωστόσο, η φράση δεν επινοήθηκε από τον Σαίξπηρ γι' αυτό το έργο, καθώς αναφέρονταν και σε προηγούμενα ελισαβετιανά έργα με το ίδιο θέμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Εσαλότ

thumb|Εσαλότ.
Το **εσαλότ** ή **ασκαλώνιο** είναι βοτανική ποικιλία του κρεμμυδιού. Μέχρι το 2010, το ασκαλώνιο ταξινομούνταν ως ξεχωριστό είδος, το *Allium ascalonicum*, όνομα που είναι συνώνυμο του *[[Κρεμμύδι|Allium cepa]]*, της ονομασίας του είδους του κρεμμυδιού. Το *A. cepa* είναι το σωστό όνομα για το είδος εσαλότ.

Οι στενοί συγγενείς του περιλαμβάνουν το σκόρδο, τα κρεμμύδια, τα πράσα, το σχοινόπρασο και το άλλιο το κινέζικο.

Τα εσαλότ πιθανότατα προέρχονται από την Κεντρική ή Νοτιοδυτική Ασία, ταξιδεύοντας από εκεί στην Ινδία και την ανατολική Μεσόγειο.

## Περιγραφή και καλλιέργεια
[αριστερά|μικρογραφία|150x150εσ| Φυτό εσαλότ ( ''A. cepa var. aggregatum'' ) που αναπτύσσεται στο Καστεγταλάτ, [Ισπανία.]]
μικρογραφία| Ολόκληρα τα φυτά εσαλότ αποτελούνται από ρίζες, βολβούς, φύλλα, μίσχους και άνθη.
Όπως και το σκόρδο, έτσι και τα εσαλότ σχηματίζονται σε ομάδες με ένα κεφάλι που αποτελείται από πολλαπλές σκελίδες. Το χρώμα του δέρματος των εσαλότ μπορεί να ποικίλλει από χρυσοκαφέ έως γκρι έως ροζ κόκκινο και η υπόλευκη σάρκα τους είναι συνήθως χρωματισμένη πράσινη ή ματζέντα.

Τα εσαλότ καλλιεργούνται εκτενώς για μαγειρικές χρήσεις, πολλαπλασιάζονται με παραφυάδες. Σε ορισμένες περιοχές («περιοχές μακράς περιόδου»), οι παραφυάδες φυτεύονται συνήθως το φθινόπωρο (Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο στο βόρειο ημισφαίριο). Σε ορισμένες άλλες περιοχές, ο προτεινόμενος χρόνος φύτευσης για την κύρια καλλιέργεια είναι νωρίς την άνοιξη (συνήθως τον Φεβρουάριο ή τις αρχές Μαρτίου στο βόρειο ημισφαίριο).

Κατά τη φύτευση, οι κορυφές των βολβών πρέπει να διατηρούνται λίγο πάνω από το έδαφος και το χώμα που περιβάλλει τους βολβούς συχνά απομακρύνεται όταν οι ρίζες έχουν πιάσει. Ωριμάζουν το καλοκαίρι, αν και τα φρέσκα εσαλότ μπορούν πλέον να βρεθούν όλο το χρόνο στα σούπερ μάρκετ. Τα ασκαλώνια δεν πρέπει να φυτεύονται σε έδαφος που στο οποίο τοποθετήθηκε πρόσφατα κοπριά. Τα εσαλότ υφίστανται ζημιά από τις προνύμφες του σκόρου του πράσου, οι οποίες αναπτύσσονται στα φύλλα ή τους βολβούς του φυτού.

## Μαγειρικές χρήσεις
Τα εσαλότ χρησιμοποιούνται στη μαγειρική. Μπορεί να είναι τουρσί. Τα τηγανητά εσαλότ σε λεπτές φέτες χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα στην ασιατική κουζίνα, που συχνά σερβίρονται με χυλό. Ως είδος *Άλλιου*, τα εσαλότ έχουν γεύση παρόμοια με του κρεμμυδιού, αλλά έχουν πιο ήπια γεύση. Όπως τα κρεμμύδια, όταν κόβονται σε φέτες, τα ωμά εσαλότ απελευθερώνουν ουσίες που ερεθίζουν το ανθρώπινο μάτι, με αποτέλεσμα την παραγωγή δακρύων. 

Τα φρέσκα εσαλότ μπορούν να αποθηκευτούν σε δροσερό, ξηρό χώρο (0 έως 4&nbsp;°C, 32 έως 40&nbsp;°F, 60 έως 70% RH) για έξι μήνες ή περισσότερο. Διατίθενται επίσης ψιλοκομμένα και αποξηραμένα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 
Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι
Κατηγορία:Λειριοειδή
Αλεξάνδρεια (Ουκρανία)

Η **Αλεξάνδρεια** (ουκρανικά: Олександрія· ρωσικά: Александрия) είναι το διοικητικό κέντρο του Ραγιόν της Αλεξάνδρειας στο Όμπλαστ (δηλαδή περιοχή) Κιροβοχράντ στην κεντρική Ουκρανία. Βρίσκεται 64 χλμ ανατολικά του Κροπιβνίτσκι.

Το 2001, η πόλη είχε πληθυσμό 93.357 κατοίκους. Ενώ συμπεριλαμβάνοντας τα χωριά και τους οικισμούς αστικού τύπου του δήμου της πόλης υπήρχαν 103.856 κάτοικοι. Ο πληθυσμός σήμερα είναι 77.303 κάτοικοι, βάσει εκτιμήσεως του 2021.

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1754, ως οικισμός ονόματι Ουσίβκα (ουκρανικά: Усівка), ενώ το 1784 η ρωσική κυβέρνηση έδωσε στον οικισμό την ελληνική ονομασία Αλεξάνδρεια (τοπικά ως Αλεκσαντρίγια). Αποτέλεσε το κέντρο της αγροτικής εξέγερσης των Ουκρανών το 1919, υπό τον αταμάνο Νικήφορ Γκριγκόριεβ.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Πύλη όλων των Εθνών

Η **Πύλη όλων των Εθνών** (αρχαία περσικά: *duvarthim visadahyum*) γνωστή και ως η Πύλη του Ξέρξη, βρίσκεται στα ερείπια της αρχαίας πόλης της Περσέπολης, στο Ιράν.

Η κατασκευή της διατάχθηκε από τον Αχαιμενίδη βασιλιά Ξέρξη Α' (486-465 π.Χ.), τον διάδοχο του ιδρυτή της Περσέπολης, Δαρείου Α' του Μέγα.

Η αρχική κύρια είσοδος του ανακτορικού συγκροτήματος βρισκόταν στη νότια πλευρά. Ο Ξέρξης την άλλαξε, προσθέτοντας μια μνημειώδη σκάλα στη δυτική πλευρά που οδηγεί στον επάνω όροφο. Η λειτουργία της Πύλης δεν ήταν μόνο να επιτρέπει την είσοδο των επισκεπτών, αλλά και να διαχωρίζει τους ανθρώπους ανάλογα με την κοινωνική τους τάξη.

Η πύλη ήταν μια τετράγωνη υπόστυλη αίθουσα με τρεις πόρτες. Οι λίγοι ευγενείς και πρίγκιπες που επιτρεπόταν να εισέλθουν στο βασιλικό παλάτι κατευθύνονταν από τη νότια πόρτα, ενώ οι άλλοι κατευθύνονταν από την ανατολική πόρτα σε ένα δρομάκι που οδηγούσε σε άλλη πύλη.

## Έκθεση

Αρχείο:Persepolis 24.11.2009 11-06-03.jpg
Αρχείο:Irnp032-Persepolis.jpg
Αρχείο:Gate of All Nations (9079665671).jpg
Αρχείο:20101229 Gates of the nations Persepolis Iran.jpg
Αρχείο:Gate of All Nations 01.jpg
Αρχείο:Gate of All Nations Persepolis 2014 (1).jpg
Αρχείο:Gate of all nations - no36.jpeg
Αρχείο:Persepolis 24.11.2009 13-10-19.jpg
Αρχείο:Persepolis Lamassus.jpg
Αρχείο:Persepolis 24.11.2009 13-10-33.jpg


## Παραπομπές


Πυλη ολων
Θεόδωρος Κασταμονίτης

Ο **Θεόδωρος Κασταμονίτης** ήταν Βυζαντινός ευγενής και ο παντοδύναμος υπουργός (*λογοθέτης*) για το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης βασιλείας του ανιψιού του, του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ισαακίου Β΄ Αγγέλου.

## Βιογραφία
Η οικογένεια των Κασταμονιτών πιθανότατα καταγόταν από τον Κασταμώνα της Παφλαγονίας και είχε αναδειχθεί στα τέλη του 11ου αι. ως μία από τις ευγενείς οικογένειες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, με τα μέλη της να κατείχαν διάφορα πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα υπό τους Κομνηνούς αυτοκράτορες. Ο Θεόδωρος ήταν αδελφός της Ευφροσύνης Κασταμονίτισσας, συζύγου του Ανδρονίκου Αγγέλου και μητέρας των Αυτοκρατόρων Ισαακίου Β΄ Αγγέλου (βασ. 1185–1195, 1203–1204) και Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου (βασ. 1195–1203).

Όταν ο Ισαάκιος Β΄ ανέβηκε στον θρόνο, δεν μπόρεσε να βασιστεί στην υποστήριξη των ανήσυχων και φιλόδοξων οικογενειών των ευγενών και στράφηκε στους γραφειοκράτες για υποστήριξη. Αμέσως μετά την ανάρρησή του, ο Ισαάκιος Β΄ τοποθέτησε τον θείο του επικεφαλής της οικονομικής διοίκησης. 

Παρόλο που έπασχε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) και έπρεπε να τον μεταφέρουν σε φορείο, σύμφωνα με τον σύγχρονό του Νικήτα Χωνιάτη, ο Θεόδωροης ήταν ικανός αξιωματούχος, ιδιαίτερα σε φορολογικά θέματα —οι Πιζάνοι και Γενουάτες έμποροι παραπονιόταν ιδιαίτερα, ότι απαιτούσε πάντα πλήρεις τελωνειακούς δασμούς από αυτούς— και ένας εύγλωττος ομιλητής. Ως αποτέλεσμα ο Ισαάκιος Β΄ σύντομα τον προήγαγε σε *[[Λογοθέτες τον σεκρέτον|λογοθέτη των Σεκρέτων]]*, τοποθετώντας τον υπεύθυνο για την επίβλεψη όλων των πολιτικών τμημάτων. Πράγματι, ο Κασταμονίτης έγινε ο *de facto* κυρίαρχος της Αυτοκρατορίας, καθώς χειριζόταν όλες τις κυβερνητικές υποθέσεις και ο ανιψιός του πάντα δεχόταν τα αιτήματά του. Οι αξιωματούχοι και οι ευγενείς έπρεπε να στέκονται με την παρουσία του και να του δείχνουν σεβασμό. Η θέση του ήταν τόσο εξυψωμένη, που ο Ισαάκιος Β΄ του επέτρεψε να χρησιμοποιεί Αυτοκρατορικά χαρακτηριστικά, όπως ο πορφυρός στρατιωτικός μανδύας και ένα πορφυρό κάλυμμα σέλας, ή να υπογράφει με το ειδικό πορφυρό μελάνι (*κιννάβαρι*), που προοριζόταν για τον Αυτοκράτορα μόνο. Ήταν ο πρώτος αξιωματούχος που ονομάστηκε *[[Μέγας λογοθέτης|μέγας Λογοθέτης]]* σε ένα χρυσόβουλο, που δόθηκε στους Γενουάτες από τον Ισαάκιο Β΄ το 1192, τίτλος που αντικατέστησε σύντομα αυτόν του *λογοθέτη των Σεκρέτων*. 

Ωστόσο στις 15 Αυγούστου 1193, κατά την ακολουθία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο Κασταμονίτης χαιρετίστηκε από το πλήθος ως κύριος και Αυτοκράτορας. Όταν το άκουσε αυτό, έπαθε αποπληξία και παρόλο που ανάρρωσε για λίγο, απεβίωσε λίγες μέρες αργότερα. Τον διαδέχθηκε ως κύριος υπουργός της Αυτοκρατορίας ο Κωνσταντίνος Μεσοποταμίτης.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
*
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Άντζεϊ Στενκάουα

Ο **Άντζεϊ Στενκάουα** (πολωνικά: Andrzej Stękała) (γενν. 30 Ιουνίου 1995) είναι Πολωνός άλτης του σκι και μέλος της Εθνικής Πολωνίας. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με την ομάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άλματος Σκι του 2020.

## Καριέρα
Το ντεμπούτο του Στενκάουα στο Παγκόσμιο Κύπελλο πραγματοποιήθηκε στο Ένγκελμπεργκ το 2015. Το καλύτερο του αποτέλεσμα μέχρι στιγμής είναι η τρίτη θέση με την πολωνική ομάδα σε ομαδικό γεγονός στο Ζακοπάνε το 2016. Στις 12 Φεβρουαρίου 2016, στο Βίκερσουντμπακεν, βελτίωσε τον προσωπικό του καλύτερο ρεκόρ στα 168 μέτρα. Την επόμενη μέρα έκανε νέο προσωπικό ρεκόρ, με 198 μέτρα. Στις 14 Φεβρουαρίου 2015, βελτίωσε τον προσωπικό του καλύτερο ρεκόρ στα προκριματικά κατά τη διάρκεια του ίδιου Σαββατοκύριακου στο Βίκερσουντ, με 235 μέτρα, που είναι 16,5 μ. λιγότερο από το εθνικό ρεκόρ της Πολωνίας (το ρεκόρ 251,5 μ. ανήκει στον Κάμιλ Στοχ).

Στις 29 Ιανουαρίου 2021, κέρδισε τον πρώτο αγώνα προκριματικών στην καριέρα του, μετά από ένα άλμα 152 μέτρων (ένα μέτρο λιγότερο από το τότε ρεκόρ λόφου) στο Βίλινγκεν.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πολωνοί άλτες του σκι
Ασσίζες της Ρωμανίας

The ***Ασσίζες της Ρωμανίας*** (), επίσημα το ***Βιβλίο των Φόρων και των Καταστατικών της [[Λατινική Αυτοκρατορία|Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας]]*** (Bενετικά: *Libro de le Usanze e Statuti de lo Imperio de Romania*), είναι μία συλλογή νόμων, που συντάχθηκε στο πριγκιπάτο της Αχαΐας, η οποία έγινε ο κώδικας κοινού δικαίου των κρατών της Φραγκικής Ελλάδας τον 13ο–15ο αι. και συνεχίστηκε σε περιστασιακή χρήση στα Ενετικά Επτάνησα μέχρι τον 18ο αι.

## Ιστορία
Η συλλογή περιλαμβάνει έναν πρόλογο και 219 ρήτρες.  Η παραδοσιακή ιστορία της προέλευσης του κώδικα, που αναφέρεται στον πρόλογο, είναι ότι ο πρώτος Λατίνος αυτοκράτορας, ο Βαλδουίνος Α΄, τον βάσισε στις *[[Ασσίζες της Ιερουσαλήμ]]*, αλλά αυτό αμφισβητείται.  Η παρούσα συλλογή συντάχθηκε στην πραγματικότητα στον Φραγκικό Μωριά (το ριγκιπάτο της Αχαΐας) μεταξύ 1333 και 1346 και βασίζεται σε μία ποικιλία νομικών παραδόσεων. Οι *Aσσίζες της Ιερουσαλήμ* χρησιμοποιήθηκαν στο βαθμό που, σύμφωνα με τα λόγια του μεσαιωνιστή Ντέιβιντ Τζάκομπυ, «[εκεί] οι Λατίνοι αντιμετώπισαν πολιτικές και στρατιωτικές συνθήκες παρόμοιες με εκείνες του Μωριά και βρίσκονταν σε μία ενεργή κατάσταση διαρκούς πολέμου», αλλά η μωραΐτικη συλλογή ενσωματώνει επίσης φεουδαρχικά έθιμα εισηγμένα από τους Σταυροφόρους απευθείας από τη Δυτική Ευρώπη, νομοθεσία από τη Γαλλία και τους Ανδεγαυούς της Νάπολης, το Βυζαντινό δίκαιο σε θέματα κληρονομιάς και αγροτικού δικαίου (ιδίως όσον αφορά τους παροίκους), καθώς και νόμους και δικαστικές αποφάσεις από τη Λατινική Αυτοκρατορία και το πριγκιπάτο της Αχαΐας. 

Λόγω της πολιτικής υπεροχής της Αχαΐας, οι *Ασσίζες* υιοθετήθηκαν στο μεγαλύτερο μέρος της Φραγκικής Ελλάδας και επιβίωσαν περισσότερο στις Βενετικές κτήσεις στα Ιόνια Νησιά, όπου κατά καιρούς χρησιμοποιούνταν μέχρι τη διάλυση της Βενετικής Δημοκρατίας από τον Ναπολέοντα Α΄ το 1797. Πράγματι, σήμερα οι *Aσσίζες* σώζονται μόνο σε Βενετικές μεταφράσεις που χρονολογούνται από το 1423 έως τα μέσα του 18ου αι. 

## Εκδόσεις
Τα διάφορα χειρόγραφα των *Ασσιζών* δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά από τον Πάολο Καντσιάνι το 1785: 

* 

Υπάρχουν επίσης τρεις κριτικές εκδόσεις με γαλλικές, αγγλικές και ιταλικές μεταφράσεις αντίστοιχα:

* 
* 
* 

## Δείτε επίσης
• Ασσίζες της Ιερουσαλήμ

## Βιβλιογραφικές αναφορές


## Πηγές
* 
* 
* Jacoby, David (1989). "Social Evolution in Latin Greece". In Setton, Kenneth M.; Hazard, Harry W.; Zacour, Norman P. (eds.). A History of the Crusades, Volume VI: The Impact of the Crusades on Europe. Madison and London: University of Wisconsin Press. pp. 175–221. ISBN 0-299-10740-X.
* Setton, Kenneth M. (1976). The Papacy and the Levant (1204–1571), Volume I: The Thirteenth and Fourteenth Centuries. Philadelphia: The American Philosophical Society. ISBN 0-87169-114-0.  

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Αχαΐας
Κατηγορία:Νομικοί κώδικες
Βυζαντινό Μουσείο Φθιώτιδας

Το **Βυζαντινό Μουσείο Φθιώτιδας** είναι ιστορικό μουσείο στην κωμόπολη της Υπάτης, στο Νομό Φθιώτιδας, στη Στερεά Ελλάδα, αντικείμενο του οποίου αποτελεί η ιστορία της ευρύτερης περιοχής κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου.

Το μουσείο στεγάζεται εντός διώροφου πρώην κτιρίου στρατώνων το οποίο ανεγέρθηκε το 1836. Αρχικώς αποτελούσε συνοριακό φυλάκιο, ωστόσο, έπειτα από την προσάρτηση της Θεσσαλίας το 1881, χρησιμοποιήθηκε για άλλες χρήσεις, όπως, μεταξύ άλλων, ως δημόσιο σχολείο. Αχρησιμοποίητο από τη δεκαετία του 1960 κι έπειτα, το κτίριο βρισκόταν σε ερειπωμένη κατάσταση, ωστόσο, έπειτα από την απόφαση επαναχρησιμοποίησής του ως μουσείου, αναστηλώθηκε πλήρως κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Με σημείο εκκίνησης το 1997, η 7η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων ξεκίνησε εργασίες με απώτερο σκοπό τη δημιουργία του μουσείου, αρχικώς στο επίπεδο του ισογείου, οι εργασίες εντός του οποίου ολοκληρώθηκαν το 2004. Περαιτέρω εργασίες οι οποίες έλαβαν χώρα εντός του πρώτου ορόφου του κτιρίου χρηματοδοτήθηκαν μέσω σχετικών κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μουσείο υποδέχθηκε για πρώτη φορά κοινό τον Σεπτέμβριο του 2005, ενώ η επίσημη λειτουργία του ξεκίνησε στις 4 Ιανουαρίου 2007. Τα επίσημα εγκαίνιά του έλαβαν χώρα στις 18 Μαρτίου 2007.

Το μουσείο λειτουργεί υπό την αιγίδα της 24ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και φιλοξενεί εκθέματα προερχόμενα από την ευρύτερη περιοχή της Φθιώτιδας, χρονολογούμενα από την παλαιοχριστιανική περίοδο έως και την οθωμανική περίοδο. Το επίπεδο του ισογείου είναι αφιερωμένο στην τέχνη των μωσαϊκών, με χαρακτηριστικά παραδείγματα προερχόμενα από την Πελασγία, τον Αχινό και τα Λουτρά Υπάτης, καθώς και εκθεσιακό χώρο με αντικείμενο τις μεθόδους και τα υλικά που χρησιμοποιούνταν για την φιλοτέχνηση των μωσαϊκών. Στο επίπεδο του πρώτου ορόφου βρίσκεται κατάλογος του συνόλου των χρονολογούμενων από τη βυζαντινή περίοδο μνημείων της ευρύτερης περιοχής της Φθιώτιδας. Η βόρεια αίθουσα φιλοξενεί έκθεση με αντικείμενο την παλαιοχριστιανική εκκλησιαστική αρχιτεκτονική, με εκθέματα αρχιτεκτονικών θραυσμάτων προερχόμενων από αριθμό βασιλικών, καθώς και καθημερινής χρήσεως αντικείμενα. Η μεσαία αίθουσα φιλοξενεί έκθεση με αντικείμενο τη νομισματική ιστορία της ευρύτερης περιοχής, καθώς και την ιδιωτική συλλογή του Κωνσταντίνου Κοτσίλη, με νομίσματα χρονολογούμενα και προερχόμενα από την Αρχαία Ελλάδα έως τη Σασσανιδική Περσία, καθώς και τους νεότερους χρόνους. Η νότια αίθουσα φιλοξενεί γλυπτά προερχόμενα από τοπικές εκκλησίες, όπως το μαρμάρινο τέμπλο της Εκκλησίας των Ταξιαρχών στο Άγναντη.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βυζαντινά μουσεία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μουσεία στη Στερεά Ελλάδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Φθιώτιδα
Κατηγορία:Υπάτη 
Κατηγορία:Νομισματικά μουσεία στην Ελλάδα
Mushoku Tensei

Το **Mushoku Tensei: Jobless Reincarnation** (ιαπωνικά:  無職転生 〜異世界行ったら本気だす〜) - (κατά Χέπμπορν: Mushoku Tensei: Isekai Ittara Honki Dasu), είναι εικονογραφημένη νουβέλα του  Rifujin Na Magonote. Ανήκει στο ιαπωνικό είδος των Isekai και στην κατηγορία των "light novels" («ελαφρές νουβέλες)». 

Το θέμα της είναι η ζωή, ο θάνατος και η μετενσάρκωση ενός 34χρονου άνεργου και απελπισμένου άντρα, που πεθαίνοντας μεταφέρεται σε ένα φανταστικό σύμπαν, όπου διατηρώντας τις επίγειες αναμνήσεις του, αποφασίζει να περάσει μια νέα, διαφορετική ζωή με το όνομα  *Rudeus Greyrat*.

Το έργο πρωτοδημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο, στον ιστότοπο διαδικτυακών μυθιστορημάτων "Shōsetsuka ni Narō" τον Δεκέμβριο του 2012, και σημείωσε εξαιρετική επιτυχία. . Το 2013 κυκλοφόρησε στην έντυπη έκδοση από την εκδοτική εταιρεία Media Factory's. Το 2014, η νουβέλα, διασκευάστηκε σε συνέχειες  από το περιοδικό μάνγκα, "Monthly Comic Flapper", ενώ το 2021 διασκευάστηκε και σε άνιμε από το "Studio Bind". Η άνιμε διασκευή θεωρήθηκε από τις καλύτερες άνιμε διασκευές για το 2021.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Anime και manga φαντασίας
Κατηγορία:Manga του 2014
Κατηγορία:Manga του 2017
Κατηγορία:Manga του 2018
Κατηγορία:Manga του 2019
Κατηγορία:Manga του 2021
Κατηγορία:Manga του 2022
Στίβεν Μνούτσιν

Ο **Στίβεν Τέρνερ Μνούτσιν** (αγγλικά: *Steven Terner Mnuchin*, 21 Δεκεμβρίου 1962) είναι Αμερικανός τραπεζίτης, επενδυτής και πρώην κυβερνητικός αξιωματούχος, που υπηρέτησε ως 77ος Υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ από τον Φεβρουάριο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2021. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. 

Προηγουμένως ήταν CEO και ιδρυτής της τράπεζας OneWest Bank, καθώς και υψηλόβαθμο στέλεχος της επενδυτικής τράπεζας Goldman Sachs. Επιπλέον είναι παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών και ιδρυτής της εταιρείας RatPac-Dune Entertainment που χρηματοδότησε πολλές ταινίες για την 20th Century Studios. 

## Βιογραφία
Ο Στίβεν Μνούτσιν γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1962 στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, από εβραϊκή ρωσικής καταγωγής οικογένεια. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Riverdale Country School" στη Νέα Υόρκη, και στη συνέχεια σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1985. 

Η προσωπική περιουσία του Μνούτσιν, εκτιμάται γύρω στα 500 εκατομμύρια δολάρια.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Υπουργοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών των ΗΠΑ
Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών
Κατηγορία:Πρώτη προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ
Κατηγορία:Αμερικανοί τραπεζίτες
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
Κατηγορία:Κυβερνητικοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Μάρτα Βιελίτσκο

μικρογραφία|240x240εσ| Η ομάδα που κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2019. Η Βιελίτσκο τρίτη από αριστερά
Η **Μάρτα Βιελίτσκο** (πολωνικά: *Marta Wieliczko*, γενν. 1 Οκτωβρίου 1994, Γκρούντζιοντς) είναι Πολωνή αθλήτρια της κωπηλασίας. Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Επίσης, το 2018 κατέκτησε χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κωπηλασίας.

## Βιογραφία
Η Βιελίτσκο ξεκίνησε την κωπηλασία το 2010.

Το 2012, κατέλαβε τη 2η θέση στον Β τελικό στο διπλό γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων. Στο τετραπλό γυναικών κέρδισε το αργυρό μετάλλιο το 2013 και το 2014 και το 2015 και το 2016 ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια νέων. Το 2017, κατέλαβε την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και στη συνέχεια κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (με τις Αγκνιέσκα Κόμπους, Μάρια Σπρίνγκβαλντ και Καταζίνα Ζίλμαν). Το 2018, κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (και τα δύο με τις Αγκνιέσκα Κόμπους, Μάρια Σπρίνγκβαλντ και Καταζίνα Ζίλμαν), το 2019 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (με τις Αγκνιέσκα Κόμπους, Μάρια Σπρίνγκβαλντ και Καταζίνα Ζίλμαν). Το 2021, αναδείχθηκε αργυρή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο (με τις Αγκνιέσκα Κόμπους-Ζαβόισκα, Μάρια Σάιντακ και Καταζίνα Ζίλμαν).

Τον Αύγουστο του 2021, της απονεμήθηκε ο Σταυρός του Ιππότη του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας. Μαζί με τις συναθλήτριές της, κατέλαβε την 8η θέση στα 87α βραβεία «Αθλητική Προσωπικότητα της Χρονιάς της Πολωνίας». 

Είναι κόρη της πρώην αθλήτριας της κωπηλασίας, Μαουγκοζάτα Ντουουζέφσκα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες της κωπηλασίας
Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Πολωνοί αργυροί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της κωπηλασίας
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Μάρκος Ζαβιτζιάνος

μικρογραφία|260x260εσ| ''Στο μπαλκόνι''
Ο **Μάρκος Ζαβιτζιάνος** (1884, Κωνσταντινούπολη - 1923, Γενεύη) ήταν Έλληνας χαράκτης, ζωγράφος και πρώιμος σοσιαλιστής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε σε αριστοκρατική ελληνική οικογένεια από την Κέρκυρα. Ο πατέρας του ήταν ιατρός και η μητέρα του, γαλλικής καταγωγής, ήταν ερασιτέχνης καλλιτέχνις. Για ένα διάστημα, σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή αλλά, το 1902, η οικογένειά του επέστρεψε στην Κέρκυρα.
αριστερά|μικρογραφία|275x275εσ| ''Κέρκυρα''
Το 1904 πήγε στο Μόναχο, όπου σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών με τον ζωγράφο της ιστορίας, Γκάμπριελ φον Χακλ. Επίσης, έκανε και μαθήματα χαρακτικής. Κατά την παραμονή του εκεί έγινε στενός φίλος με τον συγγραφέα Κωσταντίνο Χατζόπουλο, ένας από τους πρώτους Έλληνες σοσιαλιστές, και επηρεάστηκε έντονα από τις ιδέες του. Σε ηλικία μόλις 23 ετών, ενεπλάκη βαθιά στη διαμάχη γύρω από το μαρξιστικά εμπνευσμένο βιβλίο, *Το Κοινωνικόν μας Ζήτημα*, του Γεωργίου Σκληρού, γράφοντας πολλά κομμάτια για το λογοτεχνικό περιοδικό *[[Ο Νουμάς (περιοδικό)|Ο Νουμάς]].*

Επέστρεψε στην Κέρκυρα το 1911, όπου συνεργάστηκε με τον συγγραφέα Κωνσταντίνο Θεοτόκη στη δημιουργία της «Σοσιαλιστικής Λέσχης Κέρκυρας». Την επόμενη χρονιά, εξέθεσε τα έργα του στο Ζάππειον Μέγαρο και άρχισε να συμμετέχει σε μια κοινωνία καλλιτεχνών γνωστή ως «Η Συντροφιά των Εννέα». Για το υπόλοιπο της ζωής του, ήταν ένας παραγωγικός εκθέτης σε όλη την Ελλάδα, καθώς και στο Παρίσι και το Βερολίνο.

Το 1912 έδωσε εικονογραφήσεις για το μυθιστόρημα του Θεοτόκη, *Η τιμή και το χρήμα*, που είχε εκδώσει η Σοσιαλιστική Λέσχη. Το 1915, ήταν ένας από τους ιδρυτές του λογοτεχνικού περιοδικού *Κερκυραϊκή Ανθολογία*, που χρησίμευσε ως χώρος για τη χαρακτική του. Από το 1919 έως το 1922, εργάστηκε σε μια σειρά εικονογραφήσεων για μια νέα έκδοση του, *Στον ίσκιο της συκιάς*, μια συλλογή διηγημάτων του Δημοτικιστή συγγραφέα Πέτρου Βλαστού, η οποία δε δημοσιεύτηκε ποτέ.

Κατά την επίσκεψή του στη Γενεύη το 1923, προσβλήθηκε από πνευμονία και πέθανε, σε ηλικία μόλις 39 ετών.
μικρογραφία|315x315εσ| Στην ταβέρνα (Ο καυγάς)

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Βιογραφία και έργα @ Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών
* *Μάρκος Ζαβιτσιάνος: Έργα και Κείμενα*, εισαγωγή Διονύσης Καψάλης, Πολιτιστικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, 2013 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Έργα και σύντομο βιογραφικό της Ειρήνης Ζαβιτσιάνου @ the Corfu Gallery
* "Η χαρακτική του Μάρκου Ζαβιτσιάνου" @ Η Αυγή

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Κατηγορία:Έλληνες εικονογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες σοσιαλιστές
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Μαρίνα Γκονσιενίτσα-Ντάνιελ

Η **Μαρίνα Γκονσιενίτσα-Ντάνιελ** (πολωνικά: *Maryna Gąsienica-Daniel*, γενν. 19 Φεβρουαρίου 1994) είναι Πολωνή αθλήτρια της αλπικής χιονοδρομίας.

## Καριέρα
Η Γκονσιενίτσα-Ντάνιελ αγωνίστηκε για την Πολωνία στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014 στο Σότσι στα αγωνίσματα της αλπικής χιονοδρομίας. Τερμάτισε 32η στο γιγαντιαίο σλάλομ. Προηγουμένως τερμάτισε 34η στο γιγαντιαίο σλάλομ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αλπικού Σκι του 2013.  Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο γιγαντιαίο σλάλομ στη Χειμερινή Πανεπιστημιάδα του 2013. Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018, τερμάτισε 27η στο γιγαντιαίο σλάλομ, 26η στο Super G, 24η στο downhill και 16 στο σύνθετο.

Είναι η αδερφή της επίσης αθλήτριας της αλπικής χιονοδρομίας, Αγκνιέσκα Γκονσιενίτσα-Ντάνιελ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολωνές αθλήτριες της αλπικής χιονοδρομίας
Κατηγορία:Αθλητές στη Χειμερινή Πανεπιστημιάδα 2013
Κατηγορία:Αθλητές της αλπικής χιονοδρομίας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Κατηγορία:Αθλητές της αλπικής χιονοδρομίας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2018
Ιστορικές και παραδοσιακές περιοχές της Ελλάδας

Η Ελλάδα εκτός από την σύγχρονη και παρελθοντική της επίσημη διοικητική διαίρεση περιλαμβάνει επίσης πλήθος ιστορικών και παραδοσιακών περιοχών. Ιστορικές περιοχές αποτελούν τμήματα της χώρας που υπήρξαν στο παρελθόν ξεχωριστές ενότητες αλλά πλέον δεν είναι. Παραδοσιακές περιοχές είναι περιοχές που διαμορφώθηκαν κυρίως στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και εξακολουθούν να επιβιώνουν είτε στην προφορική παράδοση είτε ακόμη ως δήμοι ή πρώην δήμοι. Οι παραδοσιακές περιοχές έχουν κοινά γεωγραφικά, πολιτισμικά, εθνικά, γλωσσικά, οικονομικά και ιστορικά στοιχεία. 

## Παραδοσιακές περιοχές

### Πελοπόννησος

#### Αργολίδα

* Ερμιονίδα

#### Αρκαδία

* Τσακωνιά
* Γορτυνία

#### Αχαΐα

* Καλαβρυτοχώρια
* Κλουκινοχώρια
* Νεζερά

#### Κορινθία

* Φενεός

#### Λακωνία

* Μάνη (μαζί με Μεσσηνία)
* Ζάρακας

#### Μεσσηνία

* Τριφυλία
* Μάνη (μαζί με Λακωνία)
* Δυτικός Ταΰγετος

### Στερεά Ελλάδα

#### Αττική

* Δερβενοχώρια
* Μεσόγεια
* Νησιά του Αργοσαρωνικού

#### Αιτωλοακαρνανία

* Κράβαρα
* Ξηρόμερο
* Βάλτος

#### Ευρυτανία

* Άγραφα

### Θεσσαλία

#### Μαγνησία

* Πήλιο

#### Τρίκαλα

* Ασπροπόταμος

#### Καρδίτσα

* Αργιθέα

### Μακεδονία

#### Ημαθία

* Ρουμλούκι

**Πέλλα**
* Αλμωπία
* Μορίχοβο (μαζί με Φλώρινα και Βόρεια Μακεδονία)
* Πάικο (μαζί με Βόρεια Μακεδονία, Βλαχομογλενίτικα χωριά)

#### Θεσσαλονίκη

* Ζερβοχώρια

#### Χαλκιδική

* Μαντεμοχώρια
* Άγιο Όρος
* Σιθωνία
* Κασσάνδρεια

#### Καστοριά

* Κορέστεια
* Καστανοχώρια (μαζί με Γρεβενά και Κοζάνη)
* Γραμμοχώρια (μαζί με Ιωάνιννα)

#### Κοζάνη

* Χωριά του Βοΐου
* Μαστοροχώρια (μαζί με Γρεβενά, Ιωάνιννα και Αλβανία)
* Καστανοχώρια (μαζί με Καστοριά και Γρεβενά)
* Καραγιάννια

#### Γρεβενά

* Μαστοροχώρια (μαζί με Ιωάνιννα, Κοζάνη και Αλβανία)
* Καστανοχώρια (μαζί με Καστοριά και Κοζάνη)

#### Φλώρινα

* Πρέσπα (μαζί με Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία)
* Μορίχοβο (μαζί με Πέλλα και Βόρεια Μακεδονία)

#### Σέρρες

* Νταρνακοχώρια
* Παγγαίο (μαζί με Δράμα και Καβάλα)

#### Δράμα

* Παγγαίο (μαζί με Σέρρες και Καβάλα)
* Τσέτς (μαζί με Βουλγαρία)

#### Καβάλα

* Παγγαίο (μαζί με Σέρρες και Δράμα)

### Ήπειρος

#### Ιωάνιννα

* Ζαγόρι
* Τζουμέρκα (μαζί με Άρτα)
* Πωγώνι (μαζί με Αλβανία)
* Μαστοροχώρια (μαζί με Αλβανία, Κοζάνη και Γρεβενά)
* Γραμμοχώρια (μαζί με Καστοριά)
* Μπουραζάνι 

#### Θεσπρωτία

* Τσαμουριά
* Σούλι (μαζί με Πρέβεζα)
* Μουργκάνα (μαζί με Αλβανία)

#### Πρέβεζα

* Σούλι (μαζί με Θεσπρωτία)

#### Άρτα

* Τζουμέρκα (μαζί με Ιωάνιννα)

### Θράκη

#### Ξάνθη

* Πομακοχώρια (μαζί με Κομοτηνή)

#### Κομοτηνή

* Πομακοχώρια (μαζί με Ξάνθη)

### Νησιά Αιγαίου

#### Κάρπαθος

* Κάτω Χωριά

#### Νάξος

* Τραγαία

#### Χίος

* Καμποχώρια
* Μαστιχοχώρια
* Αμανή
* Καρδάμυλα

### Κρήτη

#### Χανιά

* Ακρωτήρι
* Σφακιά

#### Ρέθυμνο

* Αμπαδιά

#### Ηράκλειο

* Μεσαρά

#### Λασίθι

* Οροπέδιο

## Πηγές

* Φιλιππίδης, Δημήτρης, επιμ. (1989 - 1991). *ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ*. 1 - 8. Αθήνα: ΜΕΛΙΣΣΑ.
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Κάλα-ε Μαφουσάντ

Το **Κάλα-ε Μαφουσάντ** είναι το ανατολικότερο χωριό στο Αφγανιστάν, κοντά στα κινεζικά σύνορα. Είναι ένας κιργιζικός οικισμός στην κοιλάδα του Μικρού Παμίρ, ανατολικά της λίμνης Τσακμακτίν, στο Ουαχάν. Λόγω της ευνοϊκής γεωγραφικής του θέσης, έχει προταθεί ως τερματικός σταθμός ενός μελλοντικού σιδηροδρομικού άξονα του Εθνικού Σιδηροδρομικού Σχεδίου του Αφγανιστάν, ο οποίος θα επιτρέπει τη μεταφορά αγαθών μέσω αυτού προς το Σιντζιάνγκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία του Αφγανιστάν
Ασράφ Ουντίν Αχμέντ Τσούνου

Ο **Ασράφ Ουντίν Αχμέντ Τσούνου** (βεγγαλικά: আশরাফ উদ্দিন আহমেদ চুন্নু , γεννήθηκε 1 Μαΐου 1956) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από το Μπαγκλαντές που αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 17.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα 

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Μπανγκλαντεσιανοί ποδοσφαιριστές 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπανγκλαντές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ευγένιος Ιωαννίδης

Ο **Ευγένιος Ιωαννίδης** (γεννημένος στις 12 Ιανουαρίου 2001) είναι Έλληνας σκακιστής και Grand Master (GM, 2023).

## Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Ευγένιος Ιωαννίδης έχει κατακτήσει πολλαπλά ελληνικά πρωταθλήματα σκακιού νέων σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες (U08, U10). Ο Ευγένιος Ιωαννίδης εκπροσώπησε επανειλημμένα την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων  και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες, όπου απέσπασε δύο χρυσά μετάλλια: 

* το 2011, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων στην ηλικιακή κατηγορία U10,  
* το 2018, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού Νέων στην ηλικιακή κατηγορία U18.  

Το 2010 κέρδισε το Ευρωπαϊκό Σχολικό Πρωτάθλημα Σκακιού στην ηλικιακή κατηγορία U11.  Το 2016 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Σκακιού Νέων U16. Το 2017, στην Ουψάλα κέρδισε το διεθνές τουρνουά σκακιού νέων. 

Το 2018, ο Ευγένιος Ιωαννίδης τιμήθηκε με τον τίτλο της FIDE International Master (IM).

Το 2023, ο Ευγένιος Ιωαννίδης τιμήθηκε με τον τίτλο της FIDE Grand Master (GM).

## Παραπομπές


 
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Κατηγορία:Σκάκι στην Ελλάδα
Σφαγή του Ζιλάν

[thumb|Τίτλος της καθημερινής [Cumhuriyet|Τζουμχουριέτ της 13ης Ιουλίου 1930: "Ο καθαρισμός ξεκίνησε, αυτοί στην κοιλάδα Ζεϊλάν εξολοθρεύτηκαν πλήρως, κανένας από αυτούς δεν επέζησε, η επιχείρηση στο Άγρι συνεχίζεται. Άγκυρα 12 (Τηλεφωνικά) ... Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες, ο καθαρισμός στις περιοχές Ερτζίς, Όρος Σιπχάν και Ζεϊλάν ολοκληρώθηκε πλήρως…»]]

Η **σφαγή του Ζιλάν** (κουρδικά: Komkujiya Zîlanê· τουρκικά: Zilan Katliamı ή Zilan Deresi Katliamı, κ.λπ.) ήταν η σφαγή χιλιάδων Κούρδων αμάχων από τον Τουρκικό Στρατό Ξηράς με εντολή του Ισμέτ Ινονού στην κοιλάδα Ζιλάν της επαρχίας Βαν στις 12/13 Ιουλίου 1930, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Αραράτ στην επαρχία Άγρι.

Η σφαγή έγινε στα βόρεια της πόλης Ερντίς στη λίμνη Βαν. Διεξήχθη από το 9ο Σώμα της Τρίτης Στρατιάς υπό τη διοίκηση του Αντιστράτηγου Σάλιχ Όμουρτακ. Ο αριθμός των ανθρώπων που σκοτώθηκαν στη σφαγή κυμαίνεται από 4.500 γυναίκες και ηλικιωμένους έως 15.000.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τουρκικός εθνικισμός
Αλμπέρτο Τορίλ

**Ο Αλμπέρτο Τορίλ Ντομινγκο** (γεννηθείς 1 Ιουνίου 1997) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως επιθετικός για την πολωνική ομάδα Πιαστ Γκλιβίτσε.

## Καριέρα
Γεννημένος στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα των Βαλεαρίδων Νήσων, ο Τορίλ αντιπροσώπεψε τις: ΚΓ Τσάλα ντ΄ Ορ, ΚΓ Ολίμπικ, ΚΓ Σερβερένσε, ΚΓ Μανακόρ και ΡΚΝ Μαγιόρκα ως νεαρός. Έκανε το ντεμπούτο του την 1η Νοεμβρίου 2015, μπαίνοντας ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο σε μια εντός έδρας νίκη με 1–0 στην Τερσέρα Ντιβιζιόν επί της ΣΔ Φορμεντάρα.

Στις 13 Ιουλίου 2016, ο Τορίλ μετακόμισε στην ομάδα Σεστάο Ρίβερ Κλαμπ της Σεγούντα Ντιβισιόν Β με δανεισμό ενός έτους.  Την επόμενη μέρα 11 Ιανουαρίου, μετακόμισε στην ομάδα Αρένα Κλουμπ Γκέτσο. 

Στις 10 Ιουλίου 2017, ο Τορίλ εντάχθηκε στην ΟΥΕ Ολότ επίσης στην τρίτη κατηγορία, ως δανεικός για ένα χρόνο.  Περίπου ένα χρόνο αργότερα, μετακόμισε στην ΟΝ Αλμέρια Β στην ίδια κατηγορία. 

Την 1η Ιουλίου 2019, μετά τον υποβιβασμό, ο Τορίλ υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ρεάλ Μούρθια.  Στις 10 Ιουνίου 2021, μετακόμισε στο εξωτερικό και εντάχθηκε στην πολωνική ομάδα της Εκστρακλάσα, Πιαστ Γκλιβίτσε, με ένα τριετές συμβόλαιο. 

Ο Τορίλ έκανε το ντεμπούτο του στις 25 Ιουλίου 2021, σε μια εντός έδρας ήττα με 2–3 εναντίον της Ράκουφ Τσενστοχόβα. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 14 Αυγούστου, σημειώνοντας το τρίτο γκολ της ομάδας του σε μια εντός έδρας νίκη με 4–3 επί της Βίσουα Πουότσκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιαστ Γκλιβίτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μούρθια
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Σόστκα

Η **Σόστκα** (ουκρανικά: Шостка) είναι πόλη στο Όμπλαστ Σούμο στα βορειοανατολικά της Ουκρανίας. Η Σόστκα χρησιμεύει ως το διοικητικό κέντρο του Ραγιόν της Σόστκα. Είναι διοικητικά ενσωματωμένη ως πόλη περιφερειακής σημασίας και δεν ανήκει στο ραγιόν. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2021 έχει πληθυσμό 73.197 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Σόστκα, παραπόταμο του Ντέσνα, από τον οποίο πήρε το όνομά της. Η Σόστκα αποτελεί σημαντικό κέντρο βιομηχανίας: στα χημικά και στα γαλακτοκομικά, το Shostka City Milk Plant εξαγοράστηκε πρόσφατα από τον Όμιλο Bel.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Χλούχιβ

Το **Χλούχιβ** (ουκρανικά: Глухів, πολωνικά: Głuchów, ρωσικά: Глухов) είναι μικρή ιστορική πόλη στον ποταμό Εσμάν.  Είναι πόλη με περιφερειακή σημασία στην περιφέρεια Σούμι της Ουκρανίας, ακριβώς νότια των ρωσικών συνόρων. Το Χλούχιβ έχει ενσωματωθεί διοικητικά ως πόλη με σημασία όμπλαστ. Ο Δήμος Χλούχιβ περιλαμβάνει την ομώνυμη πόλη και το χωριό Σλίποροντ. Το Χλούχιβ χρησιμεύει επίσης ως το διοικητικό κέντρο του Ραγιόν Χλούχιβ αλλά δεν ανήκει στο ραγιόν. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2020 έχει πληθυσμό γύρω στους 33.000 κατοίκους.

Είναι γνωστή για το ότι ήταν η πρωτεύουσα του Χετμανάτου των Κοζάκων μετά την καθαίρεση του Ιβάν Μαζέπα το 1708-1764. Η πρώην σοβιετική αεροπορική βάση Τσερβόνε-Πουστοχορόντ βρίσκεται πλησίον του Χλούχιβ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κατηγορία:Πρώην πρωτεύουσες της Ουκρανίας
Ανγιλβέρτος Α΄ Μεδιολάνων

Ο *Ανγιλβέρτος Α΄*' (ιταλικά : Angilberto I) (... - Μιλάνο, 9 Οκτωβρίου 823) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 822 έως το 823. 

## Βιογραφία
Πιθανώς φράγκικης καταγωγής, ο Ανγιβέλτρος εξελέγη αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου υπό την πίεση του αυτοκράτορα Λοθάριου.

Κατά τη σύντομη περίοδο της θητείας του, μόλις ενός έτους, ξεκίνησε την κατασκευή ενός νέου καθεδρικού ναού του Μιλάνου, αφιερωμένου στη Σάντα Μαρία, όπου θάφτηκε μετά το θάνατό του, καθώς και ξεκίνησε τις εργασίες αποκατάστασης στη Βασιλική του κοιμητηρίου που ήταν κοντά στην Πόρτα Νουόβα, την οποία αφιέρωσε στον Άγιο Διονύσιο, τον αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου που πέθανε εξόριστος στην Καππαδοκία αρκετούς αιώνες νωρίτερα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da San Pietro sino ai nostri giorni di Gaetano Moroni, 1879, Venezia, Tip. Emiliana
*Dizionario Biografico degli Italiani di Alberto Maria Ghisalberti, Massimiliano Pavan, Istituto della Enciclopedia italiana - 1960, Milano
*Giorgio Giulini, Memorie spettanti alla storia, al governo e alla descrizione della città e campagna di Milano ne' secoli bassi, Milano, vol. I, 1854.

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα
Παλάτι του Μυστρά

Το **Παλάτι του Μυστρά**, επίσης γνωστό ως **Ανάκτορο των Δεσποτών**, είναι παλάτι χρονολογούμενο στη βυζαντινή περίοδο των Δεσποτών του Μορέως, στο Μυστρά της Ελλάδας. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου του Μυστρά, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

μικρογραφία|αριστερά|220px|Άποψη του Παλατιού του Μυστρά από το ύψος της αυλής του.
μικρογραφία|αριστερά|220px|Εξωτερική άποψη του Παλατιού του Μυστρά.
Το παλάτι του Μυστρά αποτελούσε κατοικία του δεσπότη του Μυστρά και του Μορέα ή Πελοποννήσου, ο οποίος και κυβερνούσε την ευρύτερη περιοχή του Μορέα, μαζί με άλλα μέλη της οικογένειάς του, κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου. Συνήθως, ο δεσπότης ήταν υιός ή αδερφός του Βυζαντινού Αυτοκράτορα. Παράλληλα, το συγκεκριμένο παλάτι χρησίμευε ως κατοικία του αυτοκράτορα κατά το διάστημα παρουσίας του εντός των τειχών της πόλεως. Η ανέγερση του παλατιού ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα υπό τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο, αμέσως μετά την ίδρυση της ίδιας της πόλεως του Μυστρά, αποτελώντας, αρχικώς, κατοικία του τοπικού Φράγκου ηγεμόνα, γεγονός το οποίο πιστοποιείται μέσω των αρχιτεκτονικών ομοιοτήτων που το τελευταίο παρουσιάζει με ανάλογες φραγκικές κτιριακές κατασκευές, όπως, μεταξύ άλλων, του Χλεμουτσίου. Στη συνέχεια, ωστόσο, κατελήφθη από τους Βυζαντινούς. Η σημερινή μορφή του παλατιού χρονολογείται στον 15ο αιώνα.

Αργότερα, το παλάτι κατεστράφη μαζί με το σύνολο της υπόλοιπης καστροπολιτείας, πιθανότητα το 1464, κατά τη διάρκεια της επιδρομής του Σιγισμόνδου Μαλατέστα. Εργασίες αποκατάστασης του παλατιού ξεκίνησαν το 1984, ενώ περαιτέρω σημαντικές εργασίες αναστήλωσής του πραγματοποιήθηκαν μεταξύ του 1995 και της δεκαετίας του 2010. Απώτερος σκοπός είναι η μετατροπή του συγκεκριμένου χώρου σε μουσείο. Το παλάτι του Μυστρά αποτελεί μοναδικό παράδειγμα βυζαντινού ανακτόρου το οποίο να έχει διασωθεί πλήρως έως σήμερα.

Το ανάκτορο στην πραγματικότητα είναι συγκρότημα αριθμού διαφορετικών κτιρίων επί της βόρειας πλαγιάς του λόφου του Κάστρου του Μυστρά, όπου και δεσπόζει στην άνω πόλη. Οι δύο πτέρυγες του παλατιού, γνωστές με τις ονομασίες των ηγεμονικών οικογενειών, αποτελούν τα σημαντικότερα τμήματα του παλατιού. Η μία εξ αυτών, γνωστή ως πτέρυγα των Καντακουζηνών, ανεγέρθηκε κατά τις απαρχές του 14ου αιώνα, ενώ η δεύτερη εξ αυτών, γνωστή ως πτέρυγα των Παλαιολόγων, ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα. Το κάτω επίπεδο της τελευταίας αυτής πτέρυγας περιελάμβανε αποθηκευτικούς χώρους, το δεύτερο επίπεδό της περιελάμβανε χώρους διαβίωσης αποτελούμενους από οκτώ δώματα και το τελευταίο επίπεδο περιελάμβανε μεταξύ άλλων την αίθουσα του θρόνου, γνωστής ως χρυσοτρίκλινου, μήκους  μέτρων και πλάτους  μέτρων. Τα περιμετρικά του συγκεκριμένου συγκροτήματος κτίρια αποτελούσαν κατοικία άλλων ευγενών του Μυστρά, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων αξιωματούχων. Το ύψος των συγκεκριμένων κτιρίων κυμαινόταν μεταξύ δύο και τεσσάρων επιπέδων.

## Παραπομπές


## Πηγές

*  
*  
*  
* 

Κατηγορία:Ανάκτορα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μυστράς
Ανγιλβέρτος Β΄ Μεδιολάνων

Ο *Ανγιλβέρτος Β΄*' (ιταλικά : Angilberto I) (... - Μιλάνο, 13 Δεκεμβρίου 859) ήταν Φράγκος, αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 824 έως το 859.

## Βιογραφία
Το 842 ο Ανγκιλβέρτος βοήθησε τον Ραμπέρτο, επίσκοπο της Μπρέσια, στην ίδρυση του μοναστηριού των Αγίων Φαουστίνο και Τζιοβίτα ζητώντας από τη Γαλλία να έρθουν μοναχοί να το επανδρώσουν. Στη συνέχεια επικύρωσε την ίδρυσή του σε επαρχιακή σύνοδο. Το 850 πήρε μέρος σε μια μεταρρυθμιστική σύνοδο στην πόλη της Παβίας.

Πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου 859 και τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Ναζάρο.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da San Pietro sino ai nostri giorni di Gaetano Moroni, 1879, Venezia, Tip. Emiliana
*Dizionario Biografico degli Italiani di Alberto Maria Ghisalberti, Massimiliano Pavan, Istituto della Enciclopedia italiana - 1960, Milano
*Giorgio Giulini, Memorie spettanti alla storia, al governo e alla descrizione della città e campagna di Milano ne' secoli bassi, Milano, vol. I, 1854.

Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου
Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα