Καλλισθενική γυμναστική

[μικρογραφία|253x253εσ|Γυμναστήριο Ρόπερ της [Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια)|Φιλαδέλφειας, περίπου το 1831. Η αναρρίχηση, η ισορροπία και η γυμναστική υπήρξαν δημοφιλείς μορφές καλλισθενικής άσκησης σε όλη την ιστορία και εξακολουθούν να ασκούνται στη σύγχρονη εποχή.]]
Η **καλλισθενική γυμναστική** είναι φυσική άσκηση, σχεδιασμένη έτσι ώστε να βελτιώνει τη φυσική κατάσταση και να αναπτύσσει τον μυϊκό τόνο. Στις ασκήσεις περιλαμβάνονται κινήσεις κάμψης, τεντώματος, συστροφής, αιώρησης, άλματα, καθώς και εξειδικευμένες κινήσεις όπως οι κάμψεις, οι έλξεις και οι βυθίσεις. Σύμφωνα με έναν παλαιό αστικό μύθο η άσκηση πήρε το όνομα ενός από τους φερόμενους ως πρώτους υποστηρικτές της, του Έλληνα ιστορικού Καλλισθένη. Το όνομα καλλισθενική γυμναστική προέκυψε από την ένωση της λέξης κάλλος *(*'νέα ελληνικά:*' ομορφιά)* και σθένος *(=δύναμη).* Στην καλλισθενική γυμναστική συμπεριλαμβάνονται ασκήσεις που δεν απαιτούν βάρη αλλά χρησιμοποιείται το ίδιο το βάρος του σώματος για τη μυϊκή ενδυνάμωση, δηλαδή ασκήσεις σωματικού βάρους. Σε γενικές γραμμές, η αύξηση των επαναλήψεων της άσκησης στοχεύει στη βελτίωση της αντοχής, ενώ η αύξηση της δύναμης είναι αποτέλεσμα της αύξησης της έντασης της άσκησης. 

Ως είδος γυμναστικής δεν έχει καμία σχέση με την ενόργανη γυμναστική παρ' όλο που η ενόργανη αποτελείται κυρίως από τεχνικές ασκήσεις και λιγότερο δυναμικές σε σχέση με την καλλισθενική. 

## Ιστορία
μικρογραφία|206x206εσ
Η λέξη καλλισθενική προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *"κάλλος"* (ομορφιά) και *"σθένος"* (δύναμη), πράγμα που υποδήλωνε την πεποίθηση ότι το ωραίο συνάπτει με το δυνατό. Μια πρώιμη αναφορά του όρου, παρατηρείται στα γραπτά του αρχαίου Έλληνα ιστορικού Ηροδότου, μεταξύ 450 π.Χ. και 420 π.Χ. Σύμφωνα με αυτά, ένας κατάσκοπος του βασιλιά Ξέρξη μαρτυράει πως είδε τους Σπαρτιάτες να κάνουν καλλισθενική γυμναστική γυμνοί, πριν από τη Μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Επιπλέον, ο αρχαίος Έλληνας περιηγητής και γεωγράφος Παυσανίας, ανέφερε πως διάφοροι αθλητές χρησιμοποιούσαν την καλλισθενική γυμναστική κατά την προετοιμασία τους για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Παράλληλα, η καλλισθενική εφαρμοζόταν και σε άλλους πολιτισμούς. Στην Ινδία, οι παλαιστές προπονούνταν για πολλά χρόνια με Ινδουιστικές κάμψεις και Ινδουιστικά καθίσματα. Μάλιστα, οι αρχές και οι τεχνικές γιόγκα, που αρχικά ασκούνταν από αρχαίους Ινδούς πολεμιστές, συνάδουν με την καλλισθενική καθώς αποσκοπούν στην ευελιξία, την ευλυγισία, την ισορροπία και την δύναμη ενός ανθρώπου. Οι μοναχοί Σαολίν της Κίνας ασκούσαν καλλισθενική γυμναστική ήδη από το 527 π.Χ. για να αυξήσουν την ψυχική και σωματική τους δύναμη. Την ίδια περίπου εποχή, οι πολεμιστές της Περσικής Αυτοκρατορίας χρησιμοποιούσαν ένα σύστημα εκπαίδευσης γνωστό ως «ζουρχανέχ» («οίκος δύναμης»), όπου το κύριο μέρος της εκπαίδευσης ήταν αφιερωμένο στην προπόνηση με βάρη και την καλλισθενική γυμναστική. Στο δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα, η καλλισθενική γυμναστική έγινε πολύ δημοφιλής στην Αυστραλία, όπου τα δημόσια μαθήματα διεξάγονταν από τη δεκαετία του 1880. Η καλλισθενική γυμναστική εισήχθη ως ανταγωνιστικό άθλημα στο φεστιβάλ eisteddfod μέχρι το 1903 από την κοινωνική λέσχη Royal South Street Society, ενώ ενσωματώθηκε στα δημόσια σχολεία τη δεκαετία του 1930. Η Κάθριν Έστερ Μπίτσερ (1800–1878) ήταν Αμερικανίδα εκπαιδευτικός και συγγραφέας που διέδωσε και διαμόρφωσε ένα συντηρητικό ιδεολογικό κίνημα με στόχο τόσο την ανύψωση όσο και την εδραίωση της θέσης των γυναικών στην εγχώρια σφαίρα του αμερικανικού πολιτισμού. Εισήγαγε την καλλισθενική γυμναστική στο μάθημα της φυσικής αγωγής και την προώθησε. Παράλληλα, στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, ξέσπασε η λεγόμενη *«[[Μάχη των Συστημάτων]]»* («Battle of Systems»), η οποία αποτελούσε ιδεολογική και φιλοσοφική αντιπαράθεση σχετικά με το ποιο είδος γυμναστικής είναι το καταλληλότερο για την εκπαίδευση, την υγεία και την στρατιωτική προετοιμασία. Την περίοδο εκείνη τόσο τα κράτη της Ευρώπης όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλαν να καθιερώσουν ένα σύστημα φυσικής αγωγής, το οποίο θα αναδείξει ισχυρούς πολίτες, υγιείς μαθητές και στρατιωτικά προετοιμασμένη νεολαία. Συγκεκριμένα, τα κύρια αντικρουόμενα μοντέλα εκγύμνασης ήταν το Γερμανικό μοντέλο με ιδρυτή τον Φρέντριχ Λούνβριχ Γιαν, το οποίο εστίαζε στον πατριωτισμό και στην στρατιωτική ετοιμότητα, χρησιμοποιώντας όργανα όπως το μονόζυγο και το δίζυγο και εστιάζοντας στην έντονη και "μαχητική" άσκηση και το Σουηδικό μοντέλο με ιδρυτή τον Περ Χένρικ Λιγνκ, το οποίο εστίαζε στην ανατομική άσκηση και στην υγεία, όντας πιο επιστημονικό και λιγότερο στρατιωτικοποιημένο. Επιπροσθέτως, υπήρχε και το Αμερικανικό ρεύμα το οποίο επιρρεάστηκα και από τα δύο μοντέλα. Οι μαθητές του Φρέντριχ Λούντβριχ Γιαν έφεραν τη δική τους εκδοχή της γυμναστικής στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ οι Μπίτσερ και Ντίο Λέβις δημιούργησαν προγράμματα φυσικής αγωγής για γυναίκες τον 19ο αιώνα. Επιπλέον, το πρόγραμμα καλλισθενικής γυμναστικής της Βασιλικής Καναδικής Πολεμικής Αεροπορίας, που δημοσιεύτηκε τη δεκαετία του 1960, αποτέλεσε σημαντική απαρχή της σύγχρονης κουλτούρας γυμναστικής. Η καλλισθενική στην σύγχρονη εποχή συνδέεται άμεσα με την *[[γυμναστική του δρόμου]] ("street workout")*. Η γυμναστική του δρόμου αποτελείται από αθλητές που εκτελούν ασκήσεις καλλισθενικής με χρονομέτρηση, μπροστά σε μια ομάδα κριτών. Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Street Workout & Calisthenics (WSWCF), με έδρα τη Ρίγα της Λετονίας, ενορχηστρώνει τα ετήσια εθνικά πρωταθλήματα και φιλοξενεί τα παγκόσμια πρωταθλήματα του αθλήματος. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Καλλισθενικής (WCO), με έδρα το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, προωθεί μια σειρά από διαγωνισμούς γνωστούς παγκοσμίως ως «η Μάχη των Μπάρων». Η WCO δημιούργησε το πρώτο σύνολο κανόνων για επίσημους διαγωνισμούς, συμπεριλαμβανομένων των κατηγοριών βάρους, ενός συστήματος χρονομετρημένων γύρων, πρωτότυπων κριτηρίων αξιολόγησης και ενός συστήματος 10 πόντων, δίνοντας σε έναν αυξανόμενο αριθμό αθλητών παγκοσμίως την ευκαιρία να αγωνιστούν σε αυτούς τους παγκόσμιους διαγωνισμούς.

## Κλάδοι
right|frame|Έλξεις σε μονόζυγο είναι μία από τις ασκήσεις Καλλισθενικής
thumb|Αθλητής εκτελεί άσκηση καλλισθενικής γυμναστικής στη διάρκεια διαγωνισμού στον ΆλιμοΗ καλλισθενική γυμναστική χωρίζεται σε δύο μεγάλους κλάδους ασκήσεων που ο καθένας εξασκεί διαφορετικές ικανότητες των αθλητών. Ο ένας μεγάλος κλάδος είναι το *Freestyle*, όπου ο αθλητής εκτελεί διάφορες ασκήσεις αιώρησης, συστροφής κλπ. Οι ελεύθερες ασκήσεις (Freestyle) θυμίζουν πολύ ασκήσεις της ενόργανης γυμναστικής. Ο άλλος μεγάλος κλάδος είναι τα αυτός των στατικών ασκήσεων (*Statics*). Ο αθλητής εκτελεί ασκήσεις στατικής φύσεως όπως κατακόρυφο, διάφορες ασκήσεις τεντώματος, βυθίσματα, ανθρώπινες σημαίες κ.λπ. Οι εν λόγω ασκήσεις απαιτούν πολύ υψηλή μυϊκή δύναμη από τους αθλητές και τις αθλήτριες, κάτι που καθιστά το σύνολό τους το πλέον δυναμικό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Γυμναστική μόνο με το βάρος του σώματός μας! 

Κατηγορία:Ασκήσεις γυμναστικής
Κατηγορία:Σωματική άσκηση