open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παραπόταμος Θεσπρωτίας

Ο **Παραπόταμος** (πρώην *Βάρφανη*) είναι πεδινό χωριό του δήμου Ηγουμενίτσας, στον νομό Θεσπρωτίας. Βρίσκεται 10 χλμ. ΒΑ της Ηγουμενίτσας σε υψόμετρο 100 μέτρων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 754 κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) καταργήθηκε από ομώνυμος δήμος που είχε αναδειχθεί (Παραποτάμου τέως Δήμος), αποτελώντας πλέον έδρα τοπικής κοινότητας της ομώνυμης δημοτικής ενότητας, του δήμου Ηγουμενίτσας. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας και η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Μηνά.

## Ιστορικά στοιχεία
Κατά την ύστερη περίοδο της Τουρκοκρατίας, ο Παραπόταμος επρόκειτο για ένα κατεξοχήν μουσουλμανικό χωριό, το οποίο διοικητικά υπαγόταν στον καζά Μαργαριτίου. Σύμφωνα με οθωμανική στατιστική, το 1895 είχε 726 κατοίκους (381 άνδρες και 345 γυναίκες), κατανεμημένους σε 141 φορολογικούς χανέδες.

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, προσαρτήθηκε, όπως και η υπόλοιπη Θεσπρωτία, στο ελληνικό κράτος. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταστάθηκαν προσωρινά στον Παραπόταμο περίπου 100 Έλληνες πρόσφυγες. Το 1925, ο μουσουλμάνος πρόεδρος της κοινότητας, Χουσεΐν Ρουστάν, δολοφονήθηκε από κύκλους προσκείμενους στην αλβανική κυβέρνηση, καθώς είχε ταχθεί ανοικτά υπέρ της μετανάστευσης των Τσάμηδων της Θεσπρωτίας στην Τουρκία, στο πλαίσιο της ελληνοτουρκικής συμφωνίας περί ανταλλαγής πληθυσμών. Εν τέλει, κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, ορισμένοι κάτοικοι του Παραποτάμου μετανάστευσαν - μόνιμα ή προσωρινά - τόσο στην Τουρκία όσο και την Αλβανία.

Τρία χρόνια αργότερα, στον οικισμό λειτουργούσε ανεπίσημο μουσουλμανικό σχολείο, όπου διδάσκονταν θρησκευτικά, αραβικά και λίγα αλβανικά. Αργότερα, μετά από διακρατικές συμφωνίες μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, ο Παραπόταμος συμπεριλήφθηκε στις περιοχές της Θεσπρωτίας όπου διδασκόταν επίσημα η αλβανική γλώσσα, καθώς και τα θρησκευτικά σε μουσουλμανική κατεύθυνση. Σύμφωνα με την απογραφή του 1940, στον Παραπόταμο κατοικούσαν 802 άτομα, εκ των οποίων τα 762 ήταν Τσάμηδες. Επίσης, στο χωριό ζούσαν και Αρβανιτόβλαχοι κτηνοτρόφοι. Εκείνη την περίοδο, ο Παραπόταμος διέθετε σημαντική κτηνοτροφία, δενδροκαλλιέργειες και μικρή παραγωγή εσπεριδοειδών.

Στη διάρκεια της Κατοχής, κάτοικοι του οικισμού προερχόμενοι από τη κοινότητα των Τσάμηδων συμμετείχαν σε δοσιλογικές οργανώσεις. Την ίδια περίοδο, υπολογίζεται πως άλλοι τέσσερις κάτοικοι του Παραποτάμου σκοτώθηκαν εξαιτίας της δράσης των κατοχικών στρατευμάτων και των συνεργατών τους. Μεταπολεμικά, έπειτα από την αποχώρηση των Τσάμηδων, εγκαταστάθηκαν στον οικισμό οικογένειες προερχόμενες από την ευρύτερη περιοχή του Σουλίου, καθώς και οικογένειες πρώην νομαδοκτηνοτρόφων (έτεροι Αρβανιτόβλαχοι αλλά και Σαρακατσάνοι). Ο πληθυσμός του Παραπόταμου κατά το 1971 ήταν 663 κάτοικοι, ενώ το 2001 αριθμούσε 1004 κατοίκους.

## Απογραφές πληθυσμού
Ο ακόλουθος πίνακας περιλαμβάνει τη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού:

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Laousse Britannica" τομ. 48ος, σελ. 167.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Διαλογικότητα

Η **Διαλογικότητα** (Dialogism) είναι θεωρία που αναπτύχθηκε από τον Ρώσο φιλόσοφο Μιχαήλ Μπαχτίν. Η βασική θέση της θεωρίας είναι ότι το άτομο βρίσκεται σε ένα διαρκή διάλογο με κάτι άλλο, ένα άλλο άτομο ή τεχνούργημα (artifact) και μόνο μέσα σε αυτό το διάλογο αποκτά νόημα. Η θεωρία της διαλογικότητας υποστηρίζει ότι όλα τα νοήματα είναι σχετικά και αποτέλεσμα δύο σωμάτων που καταλαμβάνουν ταυτόχρονα δυο διαφορετικούς χώρους, όπου σώματα μπορεί να είναι τα ανθρώπινα σώματα ή σώματα ιδεών και απόψεων. Η θεωρία της διαλογικότητας αντιλαμβάνεται τον εαυτό ως ένα τριαδικό φαινόμενο που περιλαμβάνει ένα κέντρο, ένα μη-κέντρο και τη σχέση μεταξύ τους. Αυτή η σχέση δεν είναι ποτέ στατική αλλά σε μια διαρκή διαδικασία αλλαγής και επανορισμού της. Βασικές έννοιες της θεωρίας της διαλογικότητας είναι η ετερογλωσσία (heteroglossia) και η εξωτερική θέαση (transgredience). Η ετερογλωσσία αναφέρεται στην ύπαρξη διαφορετικών διαλεγόμενων μερών μέσα στην ίδια γλωσσική έκφραση. Η εξωτερική θέαση είναι η κατάσταση κατά την οποία όλη η ύπαρξη και το βίωμα ενός ατόμου γίνεται πλήρως κατανοητή από ένα τρίτο εξωτερικό άτομο. Την εξωτερική θέαση ο Μπαχτίν τη μελέτησε μέσα από το έργο του Ντοστογιέφσκι. 

Στην ψυχολογία η διαλογικότητα ενέπνευσε τον Χέρμανς Χούμπερτ (Hermans Hubert) να δημιουργήσει μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που ονόμασε Θεωρία του Διαλογικού Εαυτού

## Πηγές
* Michael Holquist (2002). Dialogism: Bakhtin and his World (2nd Edition). London and New York: Routledge
* Hermans Hubert (2001). "The Dialogical Self: Toward a Theory of Personal and Cultural Positioning". Culture & Psychology, 7, 243-281 https://web.archive.org/web/20111112064909/http://huberthermans.com/243.pdf
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ιστοσελίδα του Χέρμανς Χούμπερτ

Κατηγορία:Μεταμοντερνισμός
Κατηγορία:Μεταδομισμός
Κατηγορία:Μεταμοντέρνα θεωρία
Κατηγορία:Λογοτεχνικές ιδέες
Χάλκινο έλασμα από επένδυση (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 6444)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό 6444** είναι χάλκινο έλασμα με έκτυπες παραστάσεις. Αποτελούσε ίσως την επένδυση κάποιου αντικειμένου. Πιθανώς να επένδυε μεγάλο ξύλινο τρίποδα στον ναό του Δία στην Ολυμπία. Χωρίζεται από επάνω προς τα κάτω σε τέσσερεις θεματικές ενότητες, οι οποίες παρουσιάζουν πουλιά, Γρύπες, τον Ηρακλή που κυνηγάει κένταυρο και πτερωτή θεά πότνια Θηρών.

## Ιστορία
Βρέθηκε στις ανασκαφές στην Αρχαία Ολυμπία στις 12 Νοεμβρίου 1877, 18 μέτρα δυτικά-βορειοδυτικά της νότιας γωνίας του ναού του Διός.

## Περιγραφή
Το έλασμα ήταν πιθανώς προσαρμοσμένο μέσα σε ξύλινο πλαίσιο που ήταν κινητό, ίσως τροχήλατο. Από το γεωμετρικό σχήμα συμπεραίνουμε ότι διακοσμούσε κάποια εγκυθήκη, δηλαδή βάση, ίσως θυμιατηρίου, στην οποία ήταν τοποθετημένη μια λεκάνη ή κάποιο άλλο σκεύος για ιερή τελετουργική χρήση. 
Η διακόσμηση του ελάσματος είναι έκτυπη και εν συνεχεία σφυρηλατημένη. Χωρίζεται σε τέσσερεις ζωφόρους.

### Αετοί
Οι τρεις αετοί συμβολίζουν το ιερό σύμβολο του Δία, στον οποίο ήταν αφιερωμένο το αντικείμενο που ήταν διακοσμημένο με το έλασμα.

### Γρύπες
Δύο ανατολίζοντες Γρύπες στέκουν συμμετρικά αντικριστά.

### Κυνήγι κενταύρου
Το τμήμα αυτό εικονίζει τον Ηρακλή γονατιστό ή μάλλον τρέχοντας προς τα δεξιά να στοχεύει με το βέλος του έναν Κένταυρο που έχει τρέψει σε φυγή προς τα δεξιά. Ο Κένταυρος στρέφει το κεφάλι του προς αριστερά και τείνει το δεξί χέρι προς τον Ηρακλή εκλιπαρώντας τον. Ο Ηρακλής φοράει κοντό χιτώνα που είναι διακοσμημένος με στιγμορόδακες. Φέρει φαρέτρα με βέλη και θήκη με σπαθί στην πλάτη. Τα λουριά είναι περασμένα χιαστί μπροστά στο στήθος. Ο δισώματος Κένταυρος έχει ολόκληρο ανθρώπινο σώμα και μισό αλογίσιο κορμί. Δύο βέλη τον έχουν τρυπήσει και το αίμα τρέχει από το σώμα του. Μια χονδρή βελανιδιά συμβολίζει τη φύση της Φολόης, όπου διαδραματίζεται η μυθική σκηνή. Η σκηνή αυτή ομοιάζει με την περιγραφή της λάρνακας του Κύψελου που μας δίνει ο Παυσανίας.

### Πότνια θηρών
Το μεγαλύτερο από τα τμήματα του ελάσματος εικονίζει τη θεά Άρτεμη με τέσσερεις μεγάλες φτερούγες, δύο προς τα επάνω και δύο προς τα κάτω. Η θεά εικονίζεται σε εμπρόσθια όψη με το κεφάλι και τα πόδια στραμμένα προς αριστερά. Στα χέρια κρατάει θηρία σηκώνοντάς τα στον αέρα ως δείγμα της υπεροχής της. Στο δεξί κρατάει ένα λιοντάρι από το πόδι, όπως επίσης και στο αριστερό. Φοράει μακρύ χιτώνα ιωνικού ρυθμού με κοντά μανίκια και δεμένο με ζώνη στη μέση.

## Πηγές
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη
Κατηγορία:Ναός του Δία στην Ολυμπία
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ηλεία
Γρύπες (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 6159)

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό 6159** βρέθηκε στην Ολυμπία. Παριστάνει δύο προτομές γρύπα. Αποτελούσε διακοσμητικό στοιχείο κει ήταν προσαρμοσμένο στον ώμο αφιερωματικού λέβητα.  
## Πηγές

* Νικόλαος Καλτσάς: *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά.*, Αθήνα, Καπόν 2001, ISBN 960-7037-09-X

Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ηλεία
Αρταξέρξης

Το **Αρταξέρξης** μπορεί να αναφέρεται σε: 
 
## Βασιλείς της πρώτης Περσικής Αυτοκρατορίας
* Αρταξέρξης Α΄ της Περσίας, Αρταξέρξης Α΄ Λονγίμανος, *βασιλεία* 465-424 π.Χ, γιος και διάδοχος του Ξέρξη Α' 
* Αρταξέρξης Β΄ της Περσίας, Αρταξέρξης Β' Μήμνων, *βασιλεία* 404-358 π.Χ, γιος και διάδοχος του Δαρείου Β'
* Αρταξέρξης Γ΄ της Περσίας, Αρταξέρξης Γ΄ Όχου, *βασιλεία* 358-338 π.Χ, γιος και διάδοχος του Αρταξέρξη Β' 
* Αρταξέρξης Δ΄ της Περσίας, Αρταξέρξης Δ΄ Άρσης, *βασιλεία* 338-336 π.Χ, γιος και διάδοχος του Αρταξέρξη Γ'
* Βήσσος, Αρταξέρξης Ε' Βήσσος, *βασιλεία* 330–329 π.Χ, ευγενής που κατέλαβε τον θρόνο από τον Δαρείο Γ'

## Άλλες χρήσεις
* Αρταξέρξης (όπερα), μια όπερα του Τόμας Άρν
* Το Μεσαιωνικό Περσικό Αρδασίρ, το οποίο προέρχεται από το Παλιό Περσικό *Artaxšacā*, και είναι το όνομα αρκετών διοικητών των Σασσανίδων
Πρωτοκυκλαδικό πήλινο σκεύος αρ. Π5058 στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π5050** είναι πήλινο τηγανόσχημο σκεύος. Βρέθηκε στο Νεκροταφείο Χαλανδριανής στη Σύρο. 
## Περιγραφή
Είναι διακοσμημένο με εγχάρακτες παραστάσεις ναυτικής ζωής. Ένα κωπήλατο πλοίο αρμενίζει στο αφρισμένο πέλαγος. Είναι πλαισιωμένο από μια διπλή μπορντούρα με τρίγωνα. Το σκεύος στενεύει σε ένα σημείο για να καταλήξει σε δύο κοντά πόδια ή χερούλια. Στο σημείο αυτό η διακόσμηση καταλήγει σε ηβικό τρίγωνο με αιδοίο, το οποίο είναι επίσης πλαισιωμένο από κλαριά και από μια μπορντούρα με τρίγωνα.

## Ερμηνεία
Το πλοίο ομοιάζει με μολύβδινα καραβάκια που βρέθηκαν στη Νάξο. Έχει σχήμα μακρόστενο χωρίς βαθιά καρίνα. Η κατεύθυνση του πλοίου, δηλαδή ποιο άκρο είναι η πρύμνη και ποιο πλώρη αποτελεί αντικείμενο μελέτης και δεν έχει εξακριβωθεί ακόμα. Το δεξιό άκρο του καραβιού προεξέχει, ενώ στο υψωμένο άλλο άκρο είναι αναρτημένο ένα ψάρι από το οποίο κρέμονται κορδέλες που κυματίζουν. Το στενόμακρο σχήμα του πλοίου υποδεικνύει ότι σίγουρα δεν ήταν εμπορικό, αλλά μάλλον πειρατικό, οδηγημένο ίσως από τολμηρούς και ένδοξους πολεμιστές. Σχίζει τα νερά με τη βοήθεια των κουπιών, που ανάλογα με την πλευρά είναι 14 με 15 κωπηλάτες. Αν ερμηνεύσουμε το ψάρι ως ανεμοδείκτη, όπως το συναντούμε ακόμα και σήμερα σε παραδοσιακά σπίτια του Αιγαίου, τότε το καράβι θα πλέει προς τα δεξιά με ούριο άνεμο. 

Η χρήση του «τηγανόσχημου» σκεύους είναι σήμερα άγνωστη. Ίσως να ήταν τελετουργικό αντικείμενο, τάμα ή και είδος καθημερινής χρήσης.

## Πηγές
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παρουσίαση του εκθέματος στο Αρχαιολογικό Μουσείο

Κατηγορία:Έργα γλυπτικής
Κατηγορία:Τέχνεργα
Κατηγορία:Αρχαία κυκλαδική τέχνη
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Σκύρος
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Εύβοια
Πλαταριά Θεσπρωτίας

Η **Πλαταριά** είναι ένας οικισμός χτισμένος πλάι στην ακτή στο νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Θυάμιδος.

## Τοποθεσία
Βρίσκεται νότια της Ηγουμενίτσας στο μυχό του ομώνυμου όρμου. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) αποτελεί έδρα τοπικής κοινότητας της δημοτικής ενότητας Συβότων, (τέως δήμου Συβότων) του Δήμου Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός του το 1928 ήταν 128 κάτοικοι. Το  2001 αριθμούσε 955 κατοίκους. Με την απογραφή του 2011 αριθμεί 961 κατοίκους.

## Εκπαίδευση
Από το 1930 έχει δημοτικό σχολείο. Κατά το έτος 2015, λειτουργούν: Παιδικός Σταθμός, 2/θέσιο Νηπιαγωγείο, 6/θέσιο Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο. Οι εγγεγραμμένοι μαθητές στο Γυμνάσιο είναι περίπου 72, σύμφωνα με τους στατιστικούς πίνακες 2013-2014 της Δ/νσης Δ/θμιας Εκπαίδευσης Θεσπρωτίας.

Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Παμμεγίστους Ταξιάρχες.

## Ετυμολογία ονόματος
Για την ονομασία της Πλαταριάς υπάρχουν δύο εκδοχές: 
1) Η πρώτη εκδοχή είναι οτι η Πλαταριά ονομάστηκε έτσι εξαιτίας της ύπαρξης του κάμπου. Ο κάμπος ως πλατύ μέρος --> Πλαταριά. 
2) Η δεύτερη εκδοχή είναι ότι η Πλαταριά ονομάστηκε έτσι εξαιτίας ενός μεγάλου πλατάνου, ο οποίος υπάρχει και σήμερα και διατηρείται ένα μικρό τμήμα του. 

## Πολιτιστικός πλούτος
Η Πλαταριά είναι γνωστή για την πλούσια πολιτιστική της κληρονομιά. Στο χωριό λειτουργεί πλειάδα πολιτιστικών συλλόγων και οργανισμών, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται το Λαογραφικό Μουσείο Πλαταριάς και η Δανειστική Βιβλιοθήκη Πλαταριάς, τα οποία λειτουργούν υπό την εποπτεία του Πολιτιστικού Συλλόγου Πλαταριάς.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Κ΄, σελ.285.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Ράγι Θεσπρωτίας

Το **Ράγι** ή **Ράγιο** (γνωστό και ως **Ράι**) είναι χωριό του δήμου Φιλιατών στον νομό Θεσπρωτίας της Ηπείρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 151 κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Βρίσκεται 13 χλμ. βόρεια της Ηγουμενίτσας σε υψόμετρο 50 μέτρων. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) αποτελεί έδρα τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Σαγιάδας, του δήμου Φιλιατών. Την ύστερη περίοδο της Τουρκοκρατίας, υπαγόταν στον καζά Μαργαριτίου. Σύμφωνα με οθωμανική στατιστική του 1895 είχε 59 κατοίκους και ήταν γνωστό ως Χατζή-Κασίμη.

Μετά την υπαγωγή του στο ελληνικό κράτος, το Ράγιο έγινε το 1935 έδρα ομώνυμης κοινότητας που περιλάμβανε και το Τσιφλίκι Ράγιο, οικισμό που καταργήθηκε το 1940. Κατά τις παραμονές του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, το χωριό είχε πληθυσμό 178 κατοίκων (μεταξύ των οποίων και 3 Τσάμηδες), ενώ κατά τη διάρκεια της Κατοχής, μεγάλο μέρος των αγροτικών εκτάσεων του χωριού καταπατήθηκε από Τσάμηδες δοσίλογους του γειτονικού Παραπόταμου. Μεταπολεμικά, το Ράγιο υπήχθη το 1997 στον καποδιστριακό δήμο Σαγιάδας και από το 2011 ανήκει στον δήμο Φιλιατών. Στο χωριό γεννήθηκε ο επιχειρηματίας και πανεπιστημιακός Βασίλειος Νάσης.

Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Πλησίον του χωριού βρίσκεται η ιστορική Μονή Ραγίου, αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Laousse Britannica" τομ.51ος, σελ.209.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Το προσφυγάκι (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 3485)

Το **βοσκόπουλο με κουταβάκι** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 3485 βρέθηκε στη Μικρά Ασία. Το έργο ονομάζεται επίσης «**Το προσφυγάκι**». Γύψινο εκμαγείο του εκτίθεται και στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Βασιλείας.
## Προέλευση του ευρήματος
Το αγαλματάκι βρέθηκε το 1922 σε ανασκαφές του Έλληνα αρχαιολόγου Κουρουνιώτη στον αρχαιολογικό χώρο του Βουλευτηρίου  ή Γεροντικού της Νύσσης. Λόγω της Μικρασιατικής καταστροφής το αγαλματάκι μεταφέρθηκε τον ίδιο χρόνο από τον Κουρουνιώτη στην Αθήνα που το παρέδωσε στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Από τότε φέρει το όνομα «το προσφυγάκι».

## Περιγραφή
Είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο και έχει ύψος 63 εκατοστά. Παρουσιάζει ένα μικρό ιστάμενο βοσκόπουλο που κρατάει στην αγκαλιά του με αγάπη ένα σκυλάκι. Το παιδάκι φοράει κοντή κάπα με κουκούλα και έχει τα ποδαράκια του γυμνά.
## Ερμηνεία
Το μοτίβο του μικρού παιδιού είναι πολύ δημοφιλές και απαντάται συχνά στους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους. Παρόμοια αγάλματα χρησίμευαν ως ανάθημα ή τάμα από εύπορες οικογένειες για την ανάρρωση του παιδιού τους, ή όπως σε ετούτη την περίπτωση, ως διακοσμητικό στοιχείο με θέμα την φύση και την εξοχή. Η δεύτερη εκδοχή είναι πιο πιθανή, αφού οι γονείς του εικονιζόμενου μικρού βοσκόπουλου μάλλον δεν θα είχαν την οικονομική ευχέρεια να κάνουν τάμα, ή αντίθετα, εάν κάποιοι εύποροι βοσκοί έκαναν το τάμα αυτό, δεν θα εικόνιζαν το παιδάκι τους τόσο φτωχικά. Το αγαλματάκι ετούτο είναι μάλλον δείγμα των πραγματικών συνθηκών ζωής του φτωχού λαού. Το εικονιζόμενο παιδάκι μπορεί να είναι σκλαβάκι ή παραγιός κάποιου άπορου κυρίου των αρχαίων χρόνων.

## Ιστορική τοποθέτηση
Το καλλιτεχνικό ύφος του παρουσιαζομένου θέματος είναι γνωστό από τις αρχές των ελληνιστικών χρόνων. Ο βουκολικός ποιητής Θεόκριτος έγραψε πολλούς ειδυλλιακούς στοίχους που εν συνεχεία ενέπνευσαν πολλούς σύγχρονους και μεταγενέστερους καλλιτέχνες, όπως τον ποιητή Βιργίλιο (Βουκολικά), ή και άλλους ζωγράφους και γλύπτες. Τα καλλιτεχνήματα βουκολικού περιεχομένου ήταν δημοφιλή και διακοσμούσαν πολλά σπίτια, επαύλεις και κήπους. Το αγαλματάκι είναι ρωμαϊκό αντίγραφο του 2ου αιώνα, κάποιου προγενέστερου γνησίου που χρονολογείται στους πρώτους ελληνιστικούς χρόνους. 
## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Ελληνιστική τέχνη
Κατηγορία:Εκθέματα αρχαίων αγαλμάτων στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας
Μάχη του Κιλκίς

Ως **Μάχη του Κιλκίς** μπορεί να αναφέρεται η:
* Μάχη Κιλκίς-Λαχανά κατά τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο το 1913 μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας.
* Μάχη του Κιλκίς (1944) μεταξύ του ΕΛΑΣ και των Εθνικιστικών τμημάτων.
Νάσος Γιακαλής

Ο **Αθανάσιος (Νάσος) Γιακαλής** γεννήθηκε το 1950 στην Πηγή της Λέσβου και από τα μαθητικά του χρόνια (σε ηλικία 14 ετών) δραστηριοποιήθηκε στην οργάνωση της ΕΔΗΝ Λέσβου.

Στη συνέχεια, σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, συμμετείχε ενεργά στους αγώνες για την ανατροπή της Χούντας, καθώς επίσης και στις καταλήψεις της Νομικής και του Πολυτεχνείου.

Μετά την αποφοίτησή του, υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και εν συνεχεία εργάστηκε ως γιατρός στη Μυτιλήνη, εργασία την οποία ασκεί έως σήμερα.

## Βιογραφικά Στοιχεία
### Δράση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση
*2011- 2014: Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου (αιρετός),
*2006-2010: Δήμαρχος Μυτιλήνης,
*2002-2006: Επικεφαλής της παράταξης μείζονος Αντιπολίτευσης Δήμου Μυτιλήνης,
*1998-2002: Δήμαρχος Μυτιλήνης,
*1998-2002: Πρόεδρος της ΤΕΔΚ Λέσβου,
*1998-2002: Πρόεδρος της ΜΕΛΕΤΕΔΚ Α.Ε.,
*1993-1996: Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (διορισμένος),
*1992-1993: Αντιδήμαρχος Μυτιλήνης,
*1985-1989: Πρόεδρος «Βοστάνειου» Νοσοκομείου Μυτιλήνης,
*1987-1988: Νομαρχιακός Σύμβουλος Λέσβου (εκπροσωπώντας τους επιστημονικούς φορείς),
*1982-1992: Δημοτικός Σύμβουλος Μυτιλήνης.

### Κομματική δράση
*1974: Ιδρυτικό μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ.,
*1974-1977: Ενεργό μέλος της ΠΑΣΠ,
*1974-1977: Πρόεδρος των φοιτητών στη Φοιτητική Εστία Αθηνών,
*1979-1985: Μέλος Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑ.ΣΟ.Κ.,
*1985: Υποψήφιος βουλευτής ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο Νομό Λέσβου,
*1986-1989: Μέλος και Γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑ.ΣΟ.Κ. Λέσβου,
*1991-1993: Γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑ.ΣΟ.Κ. Λέσβου,
*1994: Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΠΑ.ΣΟ.Κ.

### Κοινωνική δράση
*Πρόεδρος του Μουσείου «Τεριάντ»,
*Πρόεδρος του Ιδρύματος απόρων, αριστούχων σπουδαστών Λέσβου «Χριστόφορος Ευστρατίου»,
*Μέλος της Λιμενικής Επιτροπής Λέσβου,
*Μέλος του Δ.Σ. της Αναπτυξιακής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης ΕΤΑΛ Α.Ε.,
*Πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος ΠΙΚΠΑ.

Έχει διατελέσει:
*Μέλος του Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Λέσβου – Λήμνου,
*Εκπρόσωπος του Ιατρικού Συλλόγου Λέσβου – Λήμνου στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο,
*Μέλος και εν συνεχεία Πρόεδρος του Δ.Σ. της Ναυτιλιακής Εταιρείας Λέσβου,
*Πρόεδρος του Α.Ε.Π.Σ. Αιολικός,
*Μέλος και Πρόεδρος Δ.Σ. σε αθλητικά και πολιτιστικά σωματεία της Λέσβου, καθώς και σε περιβαλλοντικούς συλλόγους,
*Πρόεδρος της Αναπτυξιακής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης Λέσβου ΕΤΑΛ Α.Ε.,
*Μέλος του Δ.Σ. της Αναπτυξιακής Εταιρείας Λέσβου,
*Μέλος και Αντιπρόεδρος των Ιαματικών Πηγών Ελλάδος.

Στις αυτοδιοικητικές Εκλογές του 2010 πέρασε στον β' γύρο των εκλογών με τον δεξιό υποψήφιο (Νέα Δημοκρατία, ΛΑ.Ο.Σ.) με ποσοστό 36% έναντι του 38% του κ. Βογιατζή. Την β' Κυριακή με το ποσοστό 50,77% εξελέγη ο πρώτος εκλεγμένος Περιφερειάρχης της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου έναντι 49,23% του κ. Βογιατζή. Στις περιφερειακές εκλογές του Μαΐου 2014 απέτυχε να επανεκλεγεί περιφερειάρχης στο δεύτερο γύρο.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Ιστολόγιο Ν. Γιακαλή


Γιακαλής
Κατηγορία:Πρόεδροι Περιφερειακών Παρατάξεων
Γιακαλής Νάσος
Κέβιν Μιραλάς

Ο **Κέβιν Αντόνιο Ζόελ Γκισλέν Μιραλάς  Καστίγιο** (ισπανικά: *Kevin Antonio Joel Gislain Mirallas y Castillo*, 5 Οκτωβρίου 1987), περισσότερο γνωστός ως **Κέβιν Μιραλάς** (προφορά: ˈkeβin miˈɾaʎas,), είναι Βέλγος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και τωρινός τεχνικός διευθυντής για την Έεντραχτ Άαλστ. 

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη Γαλλία, αγωνιζόμενος στη Λιλ και στη Σεντ-Ετιέν. Κατόπιν, το 2010, πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό, πετυχαίνοντας 34 γκολ σε 52 αγώνες του πρωταθλήματος, με τη δεύτερη σεζόν του να βγαίνει και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Οι καλές του εμφανίσεις τον οδήγησαν στην Έβερτον το 2012, όπου αγωνίστηκε σε 151 αγώνες πρωταθλήματος και πέτυχε συνολικά 29 τέρματα. Στις 6 Ιανουαρίου του 2018 επέστρεψε στον Ολυμπιακό μετά από 5,5 χρόνια, με δανεισμό ως το καλοκαίρι του 2018 και με οψιόν αγοράς, όπως συμφώνησε η πειραϊκή ομάδα με την Έβερτον.

Αφού πέρασε από τις μικρές ομάδες της Εθνικής Βελγίου, έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ανδρών το 2007. Έως τώρα έχει αγωνιστεί σε 60 αγώνες της Εθνικής του ομάδας, έχοντας σκοράρει συνολικά 10 φορές. Μερικές από τις σημαντικότερες διοργανώσεις στις οποίες συμμετείχε με την εθνική του είναι οι τελικές διοργανώσεις των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008 και του Μουντιάλ του 2014, στο οποίο Μουντιάλ η Εθνική Βελγίου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά και αποτελεί τη μεγαλύτερη επιτυχία του με το εθνόσημο.

Στις 31 Αυγούστου ο Μιραλάς ανακοίνωσε την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο. Έγινε γρήγορα γνωστό ότι θα ανέλαβε ηνία τεχνικού διευθυντή στην Έεντραχτ Άαλστ.

## Τίτλοι
### Ολυμπιακός
#### Συλλογικοί
* **2 [[Ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών|Πρωταθλήματα Ελλάδας]]**: 2010–11, 2011–12
* **1 [[Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2011-12|Κύπελλο Ελλάδας]]**: 2011–12

#### Ατομικοί
;* **Πρώτος σκόρερ** την περίοδο 2011–12 με 20 γκολ

## Στατιστικά

### Με συλλόγους
 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
* 
* 
* Κέβιν Μιραλάς στη L'Équipe
* 
*Belgium Stats στην Belgian FA
*Κέβιν Μιραλάς Profile στο EvertonFC.com

Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Καρτεζίνι

Το **καρτεζίνι** ήταν παλαιότερο επτανησιακό μέτρο χωρητικότητας υγρών.

Το μέτρο αυτό ίσχυε σ΄ όλα τα Επτάνησα από την εποχή της Ενετοκρατίας. Διατηρήθηκε η ισχύς του και μετά την ενσωμάτωση αυτών με την Ελλάδα μέχρι σχεδόν την δεκαετία του 1950. Σε βάρος ισοδυναμούσε με 36 δράμια (της οκάς), (1 δράμι = 3,2 γραμμάρια).

## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΓ΄, σελ.910.

Κατηγορία:Μονάδες μάζας
Κατηγορία:Επτάνησα
Κατηγορία:Λαογραφία
Γεώργιος Πελτέκης

Ο **Γεώργιος (Γκόνος) Πελτέκης** ήταν σημαντικός οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από την Όσσιανη (Αρχάγγελο) Αλμωπίας, του νομού Πέλλας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Πελτέκης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Όσσιανη (Αρχάγγελο) Αλμωπίας, του νομού Πέλλας. Αρχικά εντάχθηκε ως οπλίτης στο σώμα του αξιωματικού Μιχαήλ Μωραΐτη (καπετάν Κόδρου) που δρούσε στην περιοχή του Παΐκου. Γρήγορα διακρίθηκε για τα πολεμικά και διοικητικά προσόντα του και αναδείχθηκε ομαδάρχης. Ανέλαβε την ηγεσία ένοπλου σώματος και έδρασε στις περιοχές Αλμωπίας και Παιονίας εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Με το σώμα του πήρε μέρος σε πολλές μάχες κατά των ανταρτών του Βουλγαρικού κομιτάτου και των Οθωμανικών στρατιωτικών αποσπασμάτων. Στη μεγάλη μάχη του Παΐκου, όπου πήραν μέρος τα ενωμένα σώματα των Γκόνου Πελτέκη και Νικόλαου Νέσιου, το 1906 με Τουρκικό απόσπασμα, μεταξύ Λιβαδίων και Λούμνιτσας (Σκρα), συνελήφθη και φυλακίστηκε στις φυλακές Επταπυργίου (Γεντί Κουλέ), στη Θεσσαλονίκη. Αποφυλακίστηκε το 1908, μετά την επανάσταση των Νεοτούρκων και τη χορήγηση γενικής αμνηστίας. Ανασυγκρότησε το σώμα του και συνέχισε τη δράση του στην περιοχή, μετά την αποχώρηση των αξιωματικών του Ελληνικού στρατού, έως το 1912, καθώς νέες Βουλγαρικές, ένοπλες ομάδες εισέβαλλαν στην περιοχή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Φούλντα (ελαστικά)

Το όνομα **Φούλντα** (Fulda), εκτός από την ομώνυμη πόλη και ένα ποτάμι της Γερμανίας, ανήκει επίσης σε γερμανική εταιρεία κατασκευής ελαστικών.

Ιδρύθηκε το 1900 παράγοντας ελαστικά με στόχο τις ασφαλείς επιδόσεις σε διάρκεια χρόνου, διατηρώντας εξαιρετική τη σχέση κόστους και οφέλους. Με μερίδιο αγοράς περίπου 10%, η Φούλντα είναι σήμερα μια από τις ηγετικές μάρκες στη Γερμανία, προσφέροντας μια σειρά προϊόντων υψηλής ποιότητας και αξιοπιστίας για επιβατικά, ελαφρά φορτηγά και αγροτικά οχήματα.

Τα προϊόντα Φούλντα παράγονται σε 13 εργοστάσια στην Ευρώπη. Σχεδόν 10.000.000 ελαστικά πωλούνται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο.

Η εταιρεία Φούλντα απασχολεί περίπου 1800 εργαζόμενους και καλύπτει περίπου 10% του μεριδίου αγοράς στη Γερμανία, όπου η πρώτη εγκατάσταση παραγωγής της Φούλντα από μόνη της παράγει πάνω από 7 εκατομμύρια ελαστικά ετησίως.

Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Γερμανίας
Καταβόθρα Θεσπρωτίας

Η **Καταβόθρα** (πρώην *Λιγοράτιον*) είναι χωριό του δήμου Ηγουμενίτσας στον νομό Θεσπρωτίας της Ηπείρου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 250 μόνιμους κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Καταβόθρα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 120 μέτρων στα νοτιοανατολικά της Ηγουμενίτσας, σε κοντινή απόσταση από το Μαργαρίτι. Αρχικά ο οικισμός ήταν γνωστός ως Λιουαράτι, ενώ μέχρι το 1928 έφερε την ονομασία Λιγοράτιον.

Η ιστορία του χωριού φαίνεται να ξεκινάει κατά τα τέλη του 16ου αιώνα όταν στην περιοχή εγκαταστάθηκαν κάτοικοι της γειτονικής Ντόμπρας που καταστράφηκε από πειρατική επιδρομή. Αργότερα, οι συγκεκριμένοι εξισλαμίστηκαν κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα.

Η Καταβόθρα εξελίχθηκε σε έδρα των Τσαπάρη, οι οποίοι υπήρξαν για αιώνες αγάδες της περιοχής του κάμπου του Μαργαριτίου. Γνωστοί εκπρόσωποι της οικογένειας ήταν οι Σουλεϊμάν και Χασάν Τσαπάρη που ηγήθηκαν κατά τα τέλη του 18ου αιώνα δύο αποτυχημένων εκστρατειών για την καθυπόταξη του Σουλίου και ο Χαλίμι Τσαπάρη που το 1847 συμμετείχε στην επανάσταση του Ζεϊνέλ Γκιολέκα. Μετά την αποτυχία της συγκεκριμένης εξέγερσης, μέλη της οικογένειας αιχμαλωτίστηκαν και εξορίστηκαν από τις οθωμανικές αρχές.

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων η Καταβόθρα προσαρτήθηκε, μαζί με την υπόλοιπη Θεσπρωτία, στην Ελλάδα. Από τα τέλη του 1924 μέχρι το 1927 εγκαταστάθηκαν προσωρινά στον οικισμό Έλληνες πρόσφυγες από την Καππαδοκία. Το 1930 ιδρύθηκε δημοτικό σχολείο και λειτουργούσε ταχυδρομικό γραφείο. Το 1940, σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα της απογραφής εκείνου του έτους, ο πληθυσμός του ανερχόταν στους 663 κατοίκους από τους οποίους οι 542 ήταν Τσάμηδες. Στα τέλη του 1944, κατά τη διάρκεια της απελευθέρωσης της Θεσπρωτίας από την γερμανική Κατοχή, οι μουσουλμάνοι της Καταβόθρας εγκατέλειψαν τον οικισμό και κατέφυγαν στην Αλβανία. Κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, στην Καταβόθρα εγκαταστάθηκαν βλαχόφωνοι νομαδοκτηνοτρόφοι προκειμένου να καλυφθεί πληθυσμιακά το κενό των Τσάμηδων.

Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) αποτελεί έδρα τοπικής κοινότητας της δημοτικής ενότητας Μαργαριτίου του Δήμου Ηγουμενίτσας. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η κεντρική εκκλησία της Καταβόθρας είναι αφιερωμένη στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη. Στο χωριό υπάρχουν τα απομεινάρια του παλιού τζαμιού του Ιζέτ Λαβίδα.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΔ΄, σελ.26.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Μαζαρακιά

Η **Μαζαρακιά** είναι  χωριό στο νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Μαργαριτίου. Βρίσκεται νότια της Ηγουμενίτσας και βόρεια από το Μαργαρίτιο. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) αποτελεί έδρα τοπικής κοινότητας της δημοτικής ενότητας Μαργαριτίου του Δήμου Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός του το 1928 ήταν 1209 κάτοικοι. Το  2001 αριθμούσε 525 κατοίκους.

Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο.
## Ιστορικά στοιχεία

Στο βόρειο μέρος μιας ράχης (θέση «Παλιόκαστρο»), που υψώνεται ανάμεσα στα σημερινά χωριά Μαζαρακιά και Μεσοβούνι, έχουν εντοπιστεί ερείπια αρχαίου περιτειχισμένου οικισμού. Ο οικισμός επιβίωσε και στη ρωμαϊκή εποχή, χάρη στα στρατηγικά πλεονεκτήματα της θέσης του, καθώς βρισκόταν πάνω σ' ένα διεθνή χερσαίο ρωμαϊκό δρόμο που οδηγούσε στη ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής, από την οποία εξαρτιόταν διοικητικά. Η ακμή του οφειλόταν επίσης σε οικονομικούς λόγους, καθώς ο μικρός αλλά εύφορος κάμπος της Μαζαρακιάς ήταν, σε όλες τις εποχές, πρόσφορος για γεωργική εκμετάλλευση, ενώ τα γύρω βουνά ευνοούσαν την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΣτ΄, σελ.459.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Σπαθαραίοι Θεσπρωτίας

Οι **Σπαθαραίοι** είναι ελληνικό ορεινό χωριό  του Δήμου Ηγουμενίτσας της Περιφέρειας Ηπείρου  (Σχέδιο Καλλικράτης).

Παλαιότερα ανήκε στον νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε  επαρχία Μαργαριτίου.Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ανήκε στον  Δήμος Μαργαριτίου.

Βρίσκεται 11 χλμ. νοτιοανατολικά από το Μαργαρίτιο σε υψόμετρο 130 μ. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση αποτελεί έδρα τοπικής κοινότητας της δημοτικής ενότητας Μαργαριτίου του. Ο πληθυσμός των Σπαθαραίων το 1971 ήταν 227 κάτοικοι, το 2001 αριθμούσε 147 κατοίκους.

Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica", τομ.55ος, σελ.54

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Μεσοβούνι Θεσπρωτίας

Το **Μεσοβούνι** είναι ελληνικό χωριό στο νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Μαργαριτίου. Βρίσκεται νοτοανατολικά της Ηγουμενίτσας και β΄ορειοανατολικά από το Μαργαρίτιο. Σύμφωνα με την τελευταία διοικητική διαίρεση (Σχέδιο Καλλικράτης) αποτελεί τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Μαργαριτίου του Δήμου Ηγουμενίτσας. Ο πληθυσμός του το 2001 αριθμούσε 207 κατοίκους.

Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο.

## Ιστορία

Ανάμεσα στα σημερινά χωριά Μεσοβούνι και Μαζαρακιά (στη θέση «Παλιόκαστρο») σώζονται τα ερείπια αρχαίου περιτεισμένου οικισμού (των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων).

## Πηγές

* http://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/26043 Δ. Κ. Σαμσάρης, Η ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής στη Θεσπρωτία της Ηπείρου, Γιάννινα 1994

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
ICarly

Το **iCarly** είναι μια αμερικανική νεανική κωμική σειρά του Νταν Σνάιντερ, που προβλήθηκε από το Nickelodeon από τις 8 Σεπτεμβρίου 2007 μέχρι τις 23 Νοεμβρίου 2012.

Πρωταγωνιστούν οι Μιράντα Κόσγκροβ, Τζενέτ ΜακΚέρντι, Νέιθαν Κρες, Τζέρι Τρέινορ και Νόα Μανκ.

## Υπόθεση
Όταν η Κάρλι και η Σαμ συμπεριφέρονται αστεία σε μια σχολική ακρόαση για talent show, ο Φρέντι τις μαγνητοσκοπεί και ανεβάζει το βίντεο κατά λάθος στην ιστοσελίδα του σχολείου. Το βίντεο των κοριτσιών γίνεται ανάρπαστο με χιλιάδες προβολές από τις πρώτες ώρες, και έτσι, μετά από την τεράστια απαίτηση των θεατών να κάνουν μια online ψυχαγωγική εκπομπή, γεννιέται το iCarly. Η Κάρλι, η Σαμ και ο Φρέντι, μέσα από την εκπομπή τους, αντιμετωπίζουν ζητήματα της εφηβείας, ασχολούνται με διαγωνισμούς, χορευτικά, τραγούδια, συνταγές και φιλοξενούν διάφορους καλεσμένους που έχουν κάποιο ταλέντο.

Η Κάρλι ζει στο Σιάτλ με τον 26χρονο αδελφό της, Σπένσερ και έχει μετατρέψει τον τρίτο όροφο του διαμερίσματός τους σε στούντιο της εκπομπής. 

## Διανομή

### Πρωταγωνιστές

## Επισκόπηση σειράς

## Άλλα μέσα

### Μουσική
Οι Columbia Records και Nickelodeon Records έχουν κυκλοφορήσει ένα CD με τίτλο "iCarly", που περιέχει το soundtrack της σειράς, τέσσερα τραγούδια της Μιράντα Κόσγκροβ και διαλόγους των ηθοποιών. Στις 24 Ιανουαρίου 2012, κυκλοφόρησε το δεύτερο CD, "iCarly: iSoundtrack II".

### Ιστοσελίδα
Στην πραγματικότητα, το http://www.icarly.com/ περιέχει μόνο μερικά βίντεο και κάποια blogs γραμμένα από τους χαρακτήρες. Για παράδειγμα, τα: Zaplook, SplashFace, ToonJuice, CraigsMix, Nevelocity, GirlyCow.com, WebFlicks.com, RadioDingo.com, PillowMyHead.com, AggressiveParenting.com, SamPuckett.com, TheValerieShow.com, SendMeaSack.com, Beavecoon.org, NeverWatchiCarly.com, iSnarly.com, SprayYourChildren.com και πολλές άλλες ιστοσελίδες δεν υπάρχουν πραγματικά.

### Βιντεοπαιχνίδια
Υπάρχουν 3 βιντεοπαιχνίδια του iCarly. Στο πρώτο (*iCarly: iDream in Toons* (διαθέσιμο στον Η/Υ) σκοπός είναι να βρεις τα κρυμμένα αντικείμενα. Το δεύτερο (iCarly: The Game - ημερομηνία κυκλοφορίας 28/10/2009) και το τρίτο (*iCarly 2: iJoin the Click* - ημερομηνία κυκλοφορίας 16/10/2010) είναι για τα: Nintendo DS και Wii.

Στις 11/01/2010, στο Facebook ανακοινώθηκε η κυκλοφορία μιας εφαρμογής με όνομα "Sam's Remote" αποκλειστικά για το iPhone και το iPad. Αυτή η εφαρμογή έχει το χειριστήριο που χρησιμοποιεί η Σαμ στην εκπομπή και κάθε διαφορετικό κουμπί κάνει και ένα διαφορετικό τρελό ήχο.

## Παγκόσμια Προβολή

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* ''iCarly'' στη Wikia
* ''iCarly'' στο Twitter
* ''iCarly'' στο Facebook

Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
*
Κατηγορία:Σειρές του Nickelodeon
Κατηγορία:Νεανικές σειρές
Κατηγορία:Εφηβικά sitcoms
Γεροπλάτανος Θεσπρωτίας

Ο **Γεροπλάτανος** (πρώην *Ντόλιανη* και *Γερωπλάτανος*) είναι χωριό του δήμου Ηγουμενίτσας, στον νομό Θεσπρωτίας της Ηπείρου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 42 κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Γεροπλάτανος βρίσκεται στη περιοχή του χωριού Πηγαδούλια και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 80 μέτρων. Στα δυτικά του ρέει ο Θύαμις, ενώ στα βόρεια διέρχεται ο δρόμος Ιωαννίνων - Φιλιατών.

Σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895, ο πληθυσμός του Γεροπλατάνου ανερχόταν στους 305 κατοίκους (175 άνδρες και 130 γυναίκες), κατανεμημένους σε 66 φορολογικούς χανέδες. Ενσωματώθηκε στην Ελλάδα - μαζί με την υπόλοιπή Θεσπρωτία - κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων και σύμφωνα με την καταγραφή του 1913 διέθετε 298 κατοίκους. Μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πλειοψηφία των κατοίκων του οικισμού ανήκε στην τσάμικη μειονότητα.

Διοικητικά, κατά την ύστερη περίοδο της Τουρκοκρατίας υπαγόταν στον καζά Φιλιατών, ενώ στα πλαίσια του ελληνικού κράτους υπήχθη αρχικά στην επαρχία Φιλιατών. Το 1997 προσαρτήθηκε στον δήμο Παραποτάμου, ενώ από το 2011 ανήκει στη δημοτική ενότητα Παραποτάμου του καλλικρατικού δήμου Ηγουμενίτσας. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica", τ. 16ος, σελ. 443.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Χαΐνηδες

**Χαΐνηδες** ονομάζονταν στην Κρήτη οι χριστιανοί αντάρτες που εμφανίστηκαν στο νησί μετά την τουρκική κατάκτηση, ανάλογοι με τους *κλέφτες* της υπόλοιπης Ελλάδας. Έτσι ονόμαζαν οι Τούρκοι τους αντάρτες, από την αραβική λέξη *χαΐν* που σημαίνει τον επίβουλο, τον προδότη, τον αχάριστο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Ψευδοδημητριακό

[thumb|[Κινόα (Ψευδοδημητριακό)]]
Με τον όρο **ψευδοδημητριακό** (ή εσφαλμένα *ψευτοδημητριακό*), (αγγλικά: *pseudocereal*) αναφερόμαστε σε πλατύφυλλα φυτά τα οποία χρησιμοποιούνται με τρόπο παρόμοιο με τα δημητριακά (τα οποία ανήκουν στα αγρωστώδη). Οι σπόροι τους μπορούν να γίνουν αλεύρι ή να καταναλωθούν σαν τα δημητριακά. Παραδείγματα ψευδοδημητριακών είναι το φαγόπυρο, η κινόα και ο αμάρανθος: *[[Αμάρανθος ο ουροφόρος]]* (*Amaranthus caudatus*), *[[Αμάρανθος ο αιματώδης]]* (*Amaranthus cruentus*) και *[[Αμάρανθος ο υποχονδριακός]]* (*Amaranthus hypochondriacus*).

## Σημειώσεις και παραπομπές
Γεώργιος Μουτζουρίδης

Ο **Γεώργιος Μουτζουρίδης του Ιωάννη** (10 Απριλίου 1926- 1η Νοεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας  δικηγόρος και πολιτικός. Ήταν ένας από τους εισηγητές της αναθεώρησης του Συντάγματος (1986).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο και ήταν γιος του πολιτικού Ιωάννη Μουτζουρίδη. Καταγόταν από παλιά οικογένεια πολιτικών του Ναυπλίου. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Σπούδασε Νομικά και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. 

Στις εκλογές του 1981 εξελέγη βουλευτής Αργολίδας με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας και επανεξελέγη το 1985 και τον Νοέμβριο του 1989. Το 1985, χρονιά κατά την οποία εξελέγη κοσμήτορας της Βουλής, υπήρξε ένας εκ των συνιδρυτών της ΔΗ.ΑΝΑ και δύο χρόνια μετά επανήλθε στη Νέα Δημοκρατία.

Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών το 2013 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Πέτρου και Παύλου στο Παλαιό Φάληρο.

Απέκτησε 2 τέκνα, τη Βικτωρία Μουτζουρίδου (1972)TheLawFirm  και τον Ιωάννη Μουτζουρίδη (1975).https://www.eydap.gr/TheCompany/CorporateGovernance/Board/ 

## Πηγές
* *300 + 24 Βουλής - Ευρωβουλής*, εκδόσεις Καθημερινή, Αθήνα 1982,σελ.86


Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση
Κατηγορία:Βουλευτές Αργολίδος
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Εύα Βλάμη

Η **Εύα Βλάμη** (17 Ιανουαρίου 1922 - 16 Μάϊου 1974) γεννήθηκε στην Αθήνα, καταγόμενη από παλιά οικογένεια ναυτικών του Γαλαξιδιού. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές της φοίτησε στο Ωδείο Αθηνών, όπου παρακολούθησε μαθήματα πιάνου. Ήταν σύζυγος του ιστορικού, εθνολόγου και μεταφραστή της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας Παναγή Λεκατσά.

## Έργα
Κεντρική θέση στα δυο πρώτα βιβλία της (Γαλαξείδι, 1947 και Σκελετόβραχος, 1949) που επαινέθηκαν από την Ακαδημία Αθηνών έχει η ιδιαίτερη πατρίδα της, το Γαλαξίδι, μια ναυτική πόλη που η ακμή και η παρακμή της σημαδεύτηκαν κατά τον 19ο αι. από την κυριαρχία αρχικά και τον παροπλισμό στη συνέχεια των ιστιοφόρων που διενεργούσαν τις θαλάσσιες μεταφορές. Η γραφή της ξεχωρίζει για τη γλαφυρότητα του ύφους, την υψηλή αίσθηση του δημοτικού λόγου με έντονη λεξιπλαστική ικανότητα και χρήση ιδιωματισμών.
* Το Προξενιό
* Γαλαξείδι (Η μοίρα μιας ναυτικής πολιτείας) (1947) 
* Σκελετόβραχος, 1949, 1954, 1997 - Βραβείο από την ομάδα των δώδεκα 1952.
* Τα όνειρα της Αγγέλικα, 1958
* Στο αργαλειό του φεγγαριού, 1963
* Νεράϊδες του βυθού για παιδιά έως 9 ετών
* Μότσαρτ: Τα παιδικά του χρόνια.

## Παρατηρήσεις
Η Εύα Βλάμη ανήκει στους τελευταίους εκπροσώπους της λεγόμενης ηθογραφίας, καθώς κι αυτή, επικεντρώνεται στην περιγραφή των ηθών και εθίμων του παραδοσιακού κόσμου της ελληνικής υπαίθρου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αφιέρωμα στην Εύα Βλάμη,Νέα Εστία, Τόμος: 136, τ/χ. 1618(1η Δεκεμβρίου 1994)http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=165792&code=1640&zoom=800
* Φιλολογική Πρωτοχρονιά, 1963, Εκδοτικός Οίκος «ΜΑΥΡΙΔΗΣ» Ο.Ε.
*Δημοσθένης Κούρτοβικ, Έλληνες μεταπολεμικοί συγγραφείς. Ένας κριτικός οδηγός, εκδ.Πατάκης, Αθήνα,1999 (β' εκδ.), σελ.45-46

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Εύα Βλάμη στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Γαλαξίδι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ίαμβος

Ο **Ίαμβος** ήταν αρχαίο ελληνικό μέτρο της απαγγελλόμενης και της αδόμενης ποίησης.

Βασική μονάδα του ιαμβικού μέτρου ήταν ο δισύλλαβος **ιαμβικός πους** αποτελούμενος από μία βραχεία και μία μακρά συλλαβή. Στην εφαρμογή του μέτρου ακολουθούνταν ο "διπλός ιαμβικός πους", δηλαδή βραχεία μακρά, βραχεία μακρά καλούμενη **ιαμβική διποδία**.
Από την επανάληψη της ιαμβικής διποδίας προέκυψαν το "*ιαμβικό δίμετρο*", ή το "*ιαμβικό τρίμετρο*", που ήταν και το ευρύτερα διαδεδομένο και σπανιότερα το "*ιαμβικό τετράμετρο*", τα οποία χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ποιητές καλούμενοι εξ αυτού και **ιαμβογράφοι**.

Η ιαμβική ποίηση έχει έντονα  χαρακτήρα.

Περί του ιαμβικού μέτρου αναφορά έχει κάνει ο Αριστοτέλης στο έργο του "Περί ποιητικής".

Κατηγορία:Αρχαία μέτρα ποίησης
Χαϊκάλι (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Χαϊκάλι** μπορεί να αναφέρεται:

* Στο Χαϊκάλι Αχαΐας, χωριό της Δ.Ε. του Δήμου Δυτικής Αχαΐας.
* Στο Αχλαδοχώρι Μεσσηνίας, χωριό που στο παρελθόν ονομαζόταν Χαϊκάλι.
* Στην τοποθεσία Χαϊκάλι (Άνω και Κάτω) που βρίσκεται στη Δημοτική Ενότητα Μολάων του Δήμου Μονεμβασίας.

 	

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Συδκνα

Ο **Σύνδεσμος  Διαιτητών Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής** με έδρα τον Πειραιά, ιδρύθηκε το έτος 2000, με κοινή προσπάθεια του Προέδρου της Ε.Ο.Κ. Πέτρου Καπαγέρωφ και των ιδρυτικών μελών του συνδέσμου. Στηρίζει αποκλειστικά τα πρωταθλήματα της Τοπικής Ένωσης (Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.).
## Σκοπός
Σκοπός του συνδέσμου είναι η προαγωγή της ιδέας του αθλητισμού, η εξύψωση της διαιτησίας, η ανάπτυξη του πνεύματος της συναδέλφωσης και αλληλεγγύης μεταξύ των μελών του.
## Στόχος
Αντικειμενικός στόχος είναι η προσέλευση νέων μελών, η περαιτέρω αξιολόγηση αυτών στα Εθνικά Πρωταθλήματα, ως επίσης η προάσπιση και η επίλυση θεμάτων που αφορούν τους διαιτητές.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη Ιστοσελίδα ΣΥ.Δ.Κ.Ν.Α. 
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Δρίμιτσα Θεσπρωτίας

Η **Δρίμιτσα** (έως 1940 *Δρυμίτσα*) είναι ορεινό χωριό του δήμου Ηγουμενίτσας στον νομό Θεσπρωτίας της Ηπείρου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 10 μόνιμους κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Δρίμιτσα βρίσκεται σε απόσταση 15 χιλιομέτρων βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα του νομού, Ηγουμενίτσα, σε υψόμετρο 450 μέτρων. Ο οικισμός αναφέρεται στην οθωμανική απογραφή του 1895, σύμφωνα με την οποία υπαγόταν στον καζά Μαργαριτίου και διέθετε 21 οικογένειες (105 κάτοικοι εκ των οποίων 62 άνδρες και 43 γυναίκες). Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912 - 1913 προσαρτήθηκε όπως και η υπόλοιπη Θεσπρωτία στην Ελλάδα και σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε από τις ελληνικές αρχές είχε πληθυσμό 152 κατοίκων (80 άνδρες και 72 γυναίκες). Στις αρχές του 1944, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, Τσάμηδες κάτοικοι της Δρίμιτσας (από κοινού με Τσάμηδες άλλων περιοχών της Θεσπρωτίας) εξοπλίστηκαν από τις γερμανικές στρατιωτικές αρχές συγκροτώντας τοπική δοσιλογική πολιτοφυλακή.

Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα η Δρίμιτσα υπήχθη αρχικά στην υποδιοίκηση Φιλιατών και Γουμενίτσης και έπειτα περιήλθε στην επαρχία Θυάμιδος. Το 1997, μετά τις αλλαγές του σχεδίου ''Καποδίστριας'', υπήχθη στο δήμο Παραποτάμου, ενώ από το 2011 υπάγεται στο δήμο Ηγουμενίτσας. Εκκλησιαστικά ανήκει στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Βασίλειον της Ελλάδος. Υπουργείον Εθνικής Οικονομίας, Διεύθυνσις Στατιστικής, *Απαρίθμησις των κατοίκων των νέων επαρχιών της Ελλάδος του έτους 1913*, Εν Αθήναις, 1915.
* Αθανάσιος Γκότοβος, *Τσαμουριά.Ταυτότητες στην κατοχική Θεσπρωτία και ο ρόλος της μουσουλμανικής μειονότητας*, Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2016.
* Μιχάλης Κοκολάκης, *Η τουρκική στατιστική της Ηπείρου στο Σαλναμέ του 1895*, στο *Τετράδια Εργασίας*, τεύχος 18, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Αθήνα 2008.
* Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, *Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας*, Α΄ τόμος, ΤΑ ΝΕΑ, 2012.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Μουσείο του Ντέρμπι

thumb|Κτήριο ιστορικό του μουσείου
Το **Μουσείο του Ντέρμπι** (αγγλικά: Derby Museum and Art Gallery) είναι μουσείο αρχαιολογίας, φυσικής ιστορίας και τέχνης της πόλης του Ντέρμπι του Ηνωμένου Βασιλείου. Το ιστορικό κτήριο του μουσείου σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Νιλλ Φρίμαν (Richard Knill Freeman) και εγκαινιάσθηκε το 1879.

Το μουσείο χρησιμοποιεί την QRpedia για να επιτρέψει στους επισκέπτες του να διαβάσουν λήμματα της Βικιπαίδειας σχετικά με τα αντικείμενα της συλλογής, μεταφρασμένα στη γλώσσα της προτίμησής τους.

## Δείτε επίσης
* Βιομηχανικό μουσείο του Ντέρμπι (Derby Industrial Museum)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Derby Museum and Art Gallery

Κατηγορία:Ντέρμπι
Κατηγορία:Μουσεία στην Αγγλία
Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Αγγλία
Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία
Κορίτιανη Θεσπρωτίας

*Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Κορίτιανη Ιωαννίνων]]*

Η **Κορίτιανη**, ή *Κορύτιανη*, είναι ελληνικό ημιορεινό χωριό του δήμου Ηγουμενίτσας της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης) σε υψόμετρο 250 μέτρων.

Παλαιότερα  ανήκε στον νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Θυάμιδος. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ανήκε στον τέως δήμο Παραποτάμου. Από την 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα τοπικής κοινότητας της δημοτικής ενότητας Παραποτάμου του Δήμου Ηγουμενίτσας.

Βρίσκεται περίπου 22 χλμ. ανατολικά της Ηγουμενίτσας, επί της δεξιάς όχθης του Θυάμιδος, σε υψόμετρο 250 m. Ο πληθυσμός του το 1928 ήταν 179 κάτοικοι και το 2001 αριθμούσε 85 κατοίκους. Έχει δημοτικό σχολείο από το 1928.

Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου.

## Πηγές
* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμ. ΙΔ΄, σελ. 936.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας
Ντέρμπισιρ

thumb|Η θέση του Ντέρμπισιρ στο χάρτη της Αγγλίας
Το **Ντέρμπισιρ** (αγγλικά: *Derbyshire*) είναι κομητεία της κεντρικής Αγγλίας. Η κυριότερη πόλη της κομητείας είναι το Ντέρμπι με πληθυσμό 236.300 κατοίκους, ενώ η πρωτεύουσα είναι το Μάτλοκ (Matlock).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστότοπος της τοπικής αυτοδιοίκησης του Ντέρμπισιρ

Κατηγορία:Ντέρμπι
Μετουσίωση (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Μετουσίωση** σημαίνει γενικά μεταβολή μιας ουσίας από μια υπόσταση (φυσική) σε άλλη. Χρήση του όρου αυτού με διαφορετική έννοια επί αντικειμένου μπορεί να αφορά:
* Μετουσίωση στη Βιολογία και Βιοχημεία.
* Μετουσίωση (χημεία) και
* Μετουσίωση (δογματική)
* Μετουσίωση (αμυντική διεργασία)
DHA

## Χημεία

# Δεϋδροασκορβικό οξύ: Ένα οξειδωμένο παράγωγο του ασκορβικού οξέος (δηλαδή της βιταμίνης C).
# Διυδροξυακετόνη: Μια τριόζη που χρησιμοποιείται ως ενεργό συστατικό σε αντιηλιακά προϊόντα.
# Δοκοσαξενικό οξύ: Ένα ω3 λιπαρό οξύ.
# 9,10-Διυδροανθρακένιο: Ένα μερικώς υδρογονωμένο παράγωγο του ανθρακενίου, ενός αρωματικού υδρογονάνθρακα.
# Λεπτομερής Ανάλυση Υδρογονανθράκων (**D**etailed **H**ydrocarbon **A**nalysis): Μια μορφή χημικής ανάλυσης υδρογονανθράκων, κατά την οποία αναλύονται λεπτομερώς τα περιεχόμενα υδρογονανθρακικά συστατικά του δείγματος.
Οικογένεια Παπαλουκά

Η **οικογένεια Παπαλουκά** είναι παλιά οικογένεια πολιτικών της Φθιώτιδας, τα μέλη της οποίας διακρίθηκαν στην πολιτική. Η καταγωγή της οικογένειας είναι από την Αμφίκλειας Λοκρίδος, όπου και δραστηριοποιήθηκαν εκλεγόμενοι δήμαρχοι και βουλευτές, ενώ ένας κλάδος της, ήδη από τον 19ο αιώνα, είχε εγκατασταθεί στην Λαμία.

## Μέλη
* Αυγερινός
** Γιαννάκης Αυγερινός, αγωνιστής του 1821 και γιος του Αυγερινού
*** Γεωργάκης Αυγερινός, αγωνιστής του 1821 και γιος του Αυγερινού
** Παπα-Λουκάς Αυγερινός, ιερέας, αγωνιστής του 1821, δημογέροντας και γιος του Αυγερινού
*** Ιωάννης Παπαλουκόπουλος, βουλευτής, δήμαρχος Δρυμίας, αγωνιστής του 1821 και γιος του παπά - Λουκά
**** Πηνελόπη Παπαλουκά, σύζυγος Δημητρίου Κυριαζή, δημάρχου Δρυμίας και κόρη του Ιωάννη
***** Ελένη Κυριαζή, σύζυγος του Δημητρίου Γαβριήλ και κόρη της Πηνελόπης
***** Κωνσταντίνος Κυριαζής, δικηγόρος, κοινοτάρχης Δαδίου και γιος της Πηνελόπης
**** Αλκιβιάδης Παπαλουκάς, δικηγόρος, δήμαρχος Δρυμίας, βουλευτής και γιος του Ιωάννη
***** Άννα Παπαλουκά, σύζυγος Νικόλαου Πολυτόπουλου και κόρη του Αλκιβιάδη
***** Ελένη Παπαλουκά, σύζυγος Κωνσταντίνου Σιαφά, δημάρχου Θερμοπυλών, και κόρη του Αλκιβιάδη
***** Αχιλλέας Παπαλουκάς, ιατρός, κοινοτάρχης Αμφίκλειας και γιος του Αλκιβιάδη
***** Ιωάννης Αλκ. Παπαλουκάς, δικηγόρος, δήμαρχος Δρυμίας, βουλευτής και γιος του Αλκιβιάδη
***** Κωστής Παπαλουκάς, διευθυντής του υπουργείου Οικονομικών και γιος του Αλκιβιάδη
*****Ασπασία Παπαλουκά, σύζυγος Δημητρίου Νέτσου, ιατρού από το Μοναστήρι της Μακεδονίας
**** Αχιλλέας Παπαλουκάς, δικηγόρος, βουλευτής, σύζυγος Ολυμπιάδας Λάζου και γιος του Ιωάννη
***** Αικατερίνη Παπαλουκά, σύζυγος Νικολάου Κονιαβίτη και κόρη του Αχιλλέα
****** Κωνσταντίνος Κονιαβίτης, Αρεοπαγίτης και γιος της Αικατερίνης
***** Ιωάννης Παπαλουκάς, δικηγόρος, βουλευτής, σύζυγος Αγλαΐας Περιβολιώτου και γιος του Αχιλλέα
****** Αχιλλέας Ι. Παπαλουκάς, δικηγόρος, βουλευτής και γιος του Ιωάννη

## Παραπομπές