open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ορεινό Λασιθίου

Το **Ορεινό** ή **Ορνό** (επίσημο: **Ορεινόν**) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του δήμου Ιεράπετρας και της τέως Επαρχίας Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 620 μέτρων, στις υπώρειες του όρους Αφέντης (1.475 μ.), 29 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Ιεράπετρα. Στο χωριό ξεκινά το φαράγγι Ορεινού, μήκους 5 χιλιομέτρων και το οποίο καταλήγει κοντά στον Κουτσουρά. Μέσα στο φαράγγι βρίσκεται ο τοιχογραφημένος βυζαντινός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα.

## Ιστορικά στοιχεία
Αρχικά είχε χτιστεί στην κορυφή Καστρί, απέναντι από τη σημερινή θέση του χωριού. Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από τη λέξη ορεινό. Η παλαιότερη γνωστή μνεία στον οικισμό γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα, το 1368, όταν ήταν φέουδο του Νικολέτο Δάνδουλο. Αναφέρεται ως *Orno* από το Φραγκίσκος Μπαρόκιος το 1577. Το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του 1583 ως *Orno* με 217 κατοίκους. Στην απογραφή του 1630 και του 1671 αναφέρεται ως *Orno*, ενώ στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Τορνό (τ' Ορνό) με 16 χριστιανικές οικογένειες. Το 1881 είχε 357 Χριστιανούς κατοίκους και 3 Μουσουλμάνους. Από το 1900 και μετά αναφέρεται αναφέρεται στις απογραφές ως Ορεινό.

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: ***[[Κοινότητα Ορεινού]]***

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Άγιο Παντελεήμονα, Ανδριανό και Καλυβίτη αποτελούν την κοινότητα Ορεινού ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 101 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Οικισμός Ορεινό Προγραμματική σύμβαση ΤΕΕ/ΤΑΚ & νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Λασιθίου για αναγνώριση παραδοσιακών οικισμών νομού Λασιθίου - οικισμός Ορεινό
* Ορεινό Επιμελητήριο Λασιθίου

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Γιαν φαν Ντόρνικε

Ο **Γιαν φαν Ντόρνικε** (φλαμανδικά: **Jan van Dornicke**) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος γεννήθηκε περί το 1470 (πιθανόν στην Τουρναί, όπως μαρτυρεί το επώνυμό του( και απεβίωσε περί το 1527. Το μικρό του όνομα αναγράφεται ορισμένες φορές ως *Janssone* και το επώνυμό του ως *van Doornik* ή *van Dornick*. Δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα από το 1509 ως το 1525. Οι πίνακές του στυλιστικά κατατάσσονται στην τεχνοτροπία του μανιερισμού της Αμβέρσας. Πιθανόν να είναι το ίδιο πρόσωπο με τον ζωγράφο που αναφέρεται ως "Δάσκαλος του 1518" (Master of 1518). Αυτός ο Γιαν φαν Ντόρνικε δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο Ολλανδό καλλιτέχνη του 18ου αιώνα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Πηγές
* Witt Library, "A checklist of painters c. 1200-1976 represented in the Witt Library, Courtauld Institute of Art, London", Mansell Information Publishing, London, 1978.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Παρμενίδης (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Παρμενίδης** μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:

* Παρμενίδης, φιλόσοφος του 6ου αιώνα π.Χ.
* Παρμενίδης ο Καμάρινος, ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου τον 6ο αιώνα π.Χ.
* Παρμενίδης ο Ποσειδώνιος, ολυμπιονίκης στα αγωνίσματα του σταδίου και του διαύλου τον 5ο αιώνα π.Χ.
* Παρμενίδης ο Λέσβιος, ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου τον 4ο αιώνα π.Χ.
Παρμενίδης ο Ποσειδώνιος

[μικρογραφία|[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 82ης (452 π.Χ.)  και 78ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]]
Ο **Παρμενίδης ο Ποσειδώνιος** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ποσειδωνία στη Μεγάλη Ελλάδα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στα αγωνίσματα του σταδίου και του διαύλου κατά τους 78ους (468 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δίαυλου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μεγάλη Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Παρμενίσκος ο Κερκυραίος

Ο **Παρμενίσκος ο Κερκυραίος** (2ος/1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Κέρκυρα, ο οποίος στέφθηκε 2 φορές νικητής στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 171ους (96 π.Χ.) και 173ους (88 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται επίσης πως υπήρξε νικητής στα Αμφιάρεια του Ωρωπού στα αγωνίσματα του δόλιχου και διαύλου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι Κερκυραίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
FIBA Asia

Η **FIBA Asia** είναι μια επιτροπή εντός της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Αποτελεί μια από τις πέντε ηπειρωτικές ζώνες της FIBA. Η FIBA Asia είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και τη διακυβέρνηση των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων στην Ασία. Απαρτίζεται από 44 oμοσπονδίες μέλη και έχει την έδρα της στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας.

## Μέλη
Τα μέλη της FIBA Asia χωρίζονται σε έξι ζώνες.

**Κεντρική Ασία** (CABA)
* 
* 
* 
* 
* 

**Ανατολική Ασία** (EABA)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

**Κόλπος** (GBA)
* 
* 
* 
* 
* 
* 

thumb|Οι έξι ζώνες.

**Νότια Ασία** (SABA)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

**Δυτική Ασία** (WABA)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ασία
Asia
Πρωτοφάνης ο Μαγνήσιος

Ο **Πρωτοφάνης ο Μαγνήσιος** (2ος/1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Μαγνησία του Μαιάνδρου, ο οποίος στέφθηκε νικητής την ίδια ημέρα στα αγωνίσματα της πάλης και του παγκράτιου κατά τους 172ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (92 π.Χ.).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μαγνησία του Μαιάνδρου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Πάμμετρος

**Πάμμετρος** ονομάζεται η συλλογή επιγραμμάτων του Διογένη του Λαέρτιου η οποία δεν έχει σωθεί, αλλά επιγράμματα από αυτήν αναφέρονται από τον Διογένη στο έργο του Βίοι Φιλοσόφων. Στο έργο αυτό, αναφέρονται επιγράμματα διαφόρων ποιητών, αλλά κάποια που ο Διογένης λέει ότι βρίσκονται «εν τη παμμέτρω» (στην Πάμμετρο) που ποίησε ο ίδιος («Ἡμεῖς τ' εἰς αὐτὸν ἐν τῇ Παμμέτρῳ τοῦτον ἐποιήσαμεν τὸν τρόπον·»). Η ίδια η λέξη, πάμμετρος, υποδηλώνει ότι στη συλλογή αυτή βρίσκονται επιγράμματα σε πολλά μέτρα. Ένα από τα μέτρα αυτά δηλώνει ό ίδιος ο Διογένης: «ἐν τῷ προκελευσματικῷ μέτρῳ» (στο προτρεπτικό μέτρο). Όπως και το βιβλίο του Βίοι των φιλοσόφων, η Πάμμετρος, περιείχε επιγράμματα που μιλούσαν για χαρακτηριστικά διασήμων ανδρών. Πληροφορίες για αρκετά από τα επιγράμματα της Παμμέτρου προέρχονται από τον Έρμιππο τον Σμυρναίο

Τα επιγράμματά του διασώθηκαν, εκτός από στο Βίοι των φιλοσόφων και στην Παλατινή Ανθολογία, όπου, ως νεκρολογίες, κατατάσσονται στα επιτύμβια επιγράμματα, τα έβδομο βιβλίο της ανθολογίας.

## Αναφορές στην Πάμμετρο στο Βίοι των Φιλοσόφων
Παρακάτω δίνονται ενδεικτικά σημεία στο Βίοι φιλοσόφων όπου αναφέρεται η Πάμμετρος:
*1.39 Θαλής «Ἔστι καὶ παρ’ ἡμῖν ἐς αὐτὸν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἐπιγραμμάτων ἢ Παμμέτρῳ τόδε τὸ ἐπίγραμμα·..»
*7.31 Ζήνων «Εἴπομεν ὡς ἐτελεύτα ὁ Ζήνων καὶ ἡμεῖς ἐν τῇ Παμμέτρῳ τοῦτον τὸν τρόπον»
*6.19 Αντισθένης (Καὶ ἔστιν ἡμῶν εἰς αὐτὸν οὕτως ἔχον·), 
*6.79 Διογένης (Ἔστι καὶ ἡμῶν ἐν τῷ προκελευσματικῷ μέτρῳ)
*6.100 Μένιππος (τέλος δ' ἐπιβουλευθέντα πάντων στερηθῆναι καὶ ὑπ' ἀθυμίας βρόχῳ τὸν βίον μεταλλάξαι. καὶ ἡμεῖς ἐπαίξαμεν εἰς αὐτόν·)
*9.43 Δημόκριτος («Ἡμεῖς τ' εἰς αὐτὸν ἐν τῇ Παμμέτρῳ τοῦτον ἐποιήσαμεν τὸν τρόπον·») 
*8.74 Εμπεδοκλής («Φέρεται δὲ καὶ ἡμῶν εἰς αὐτὸν ἐν τῇ Παμμέτρῳ σκωπτικὸν μέν, τοῦτον δ' ἔχον τὸν τρόπον» (μέρος του επιγράμματος αναφέρεται στο: A. Pal. vii. 123))

## Η υπόθεση του Νίτσε (Nietzsches Grundhypothese)
Ο Νίτσε, σε νεαρή ηλικία, 26 ετών, δημοσίευσε ένα σύγγραμμα στο οποίο παρέθεσε μελέτη με την άποψή του ότι ο Διογένης, ως ποιητής, χρησιμοποίησε το δεύτερο έργο του, το Βίοι των φιλοσόφων, στην οποία περιέλαβε πολλά επιγράμματα για να διαδοθούν, σε σημείο να παρουσιάζει τους Βίους ως βιτρίνα - έναν τρόπο - παρουσίασης των επιγραμμάτων του -που είχε δημοσιεύσει στην Πάμμετρο-, εξυφαίνοντάς τα σε ένα έργο αντιγραμμένο κυρίως από τον Διοκλή, ο οποίος ήταν η κύρια πηγή του (Hauptquelle). Η άποψή του αυτή από άλλους απορρίφθηκε πλήρως ενώ από άλλους θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική.

## Ένα ή δυο βιβλία
Κάποιοι μελετητές του έργου του Λαερτίου, θεωρούν ότι η Πάμμετρος αποτελείτο από δυο βιβλία.
## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ανθολογιών επιγραμμάτων ελληνικής γραμματείας
## Αναφορές


Κατηγορία:Ελληνική Ανθολογία
Ελάφι του Κασμίρ

Το μοσχοφόρο **ελάφι του Κασμίρ** ή αλλιώς **μοσχοδορκάς** (*Moschus cupreus*) είναι ένα από τα επτά σύγχρονα είδη μοσχοφόρου ελαφιού, και ζει στο Αφγανιστάν, την Ινδία και το Πακιστάν. Η επίσημη Κόκκινη Λίστα των ειδών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση το κατατάσσει στα απειλούμενα είδη. Τα αρσενικά ελάφια φέρουν δύο κοντούς χαυλιόδοντες, τους οποίους χρησιμοποιούν ως όπλο εναντίον άλλων αρσενικών την εποχή του ζευγαρώματος.

Για πρώτη φορά εδώ και εξήντα χρόνια θεάθηκε το σπανιότατο ελάφι του Κασμίρ, που σε αντίθεση με τα περισσότερα φυτοφάγα ζώα, φέρει δύο κοφτερούς κυνόδοντες. Τελευταία φορά το ζώο εθεάθη το 1948 από μια ομάδα Δανών επιστημόνων που έκαναν έρευνα στην περιοχή. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Oryx, το είδος αυτό απειλείται με εξαφάνιση εξαιτίας της συρρίκνωσης των βιότοπων και της λαθροθηρίας. Το ελάφι αυτό, όπως και άλλα της συνομοταξίας, παράγει μια έκκριση που χρησιμοποιείται σε αρώματα και φαρμακευτικά σκευάσματα. Οι αδένες που παράγουν την αρωματική έκκριση είναι ο λόγος που τα ζώα της συνομοταξίας αυτής βρίσκονται συχνά στο στόχαστρο λαθροθηρών, και το βάρος τους θεωρείται πολυτιμότερου του χρυσού, καθώς η τιμή του στην μαύρη αγορά, ανέρχεται στις 45.000 δολάρια το κιλό.

Κατηγορία:Ελαφίδες
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας
Κατηγορία:Φυτοφάγα
Gemäldegalerie

Ο όρος **Gemäldegalerie** (γερμανικά] **πινακοθήκη**) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:

* Gemäldegalerie Βερολίνου στο Βερολίνο, Γερμανία
* Gemäldegalerie Alte Meister (Πινακοθήκη Παλαιών Διδασκάλων) στη Δρέσδη, Γερμανία
* Galerie Neue Meister (Πινακοθήκη Νέων Διδασκάλων, αναφέρεται και ως *Gemäldegalerie Neue Meister*, στη Δρέσδη, Γερμανία
* Anhaltische Gemäldegalerie (Πινακοθήκη του Άνχαλτ) στο Ντεσάου, Γερμανία
* Ο πρώτος όροφος του Μουσείου Ιστορίας της Τέχνης (Kunsthistorisches Museum] στη Βιέννη
* Die Gemäldegalerie στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης, Αυστρία
Όττο και Ελίζε Χάμπελ

Ο **Όττο και η Ελίζε Χάμπελ** (**Otto and Elise Hampel**) ήταν ένα ζευγάρι Γερμανών που για δύο χρόνια, στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, παρότρυναν τους συμπατριώτες τους να αντιταχθούν στο ναζιστικό καθεστώς μέσω καρτ ποστάλ που άφηναν σε διάφορα σημεία του Βερολίνου. Συνελήφθησαν και αποκεφαλίστηκαν τον Απρίλιο του 1943.

Ο Όττο Χάμπελ γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου του 1897 στο Mühlbock, που τότε ανήκε στη Γερμανία, ενώ σήμερα βρίσκεται στην Πολωνία, και ήταν εργάτης σε εργοστάσιο. Η γυναίκα του Ελίζε ήταν έξι χρόνια νεότερή του και είχε γεννηθεί στο Stendal. Ασχολούνταν με τα οικιακά και ήταν μέλος της Εθνικοσοσιαλιστικής Λίγκας Γυναικών (National Socialist Women's League).

Όταν έμαθαν ότι ο αδερφός της Ελίζε σκοτώθηκε στον πόλεμο οι Χάμπελ αποφάσισαν να στραφούν ενάντια στο ναζιστικό καθεστώς. Από το Σεπτέμβριο του 1940 μέχρι το φθινόπωρο του 1942 έγραψαν  και έριξαν στα ταχυδρομικά κουτιά διαφόρων κατοίκων του Βερολίνου και άφησαν σε διάφορα δημόσια μέρη στην πόλη περισσότερες από 200 καρτ ποστάλ. Με αυτές απευθύνονταν στους συμπολίτες τους και τους παρότρυναν να αρνηθούν τη συνεργασία με τους ναζί, να αρνηθούν να υπηρετούν στο στρατό και να διώξουν τον Χίτλερ. Η Γκεστάπο χρειάστηκε σχεδόν δύο χρόνια για να ανακαλύψει ποιος έστελνε τις κάρτες αν και σχεδόν όλοι όσοι τις είχαν βρει τις είχαν αμέσως παραδώσει στην Γκεστάπο. Οι Χάμπελ συνελήφθησαν ύστερα από καταγγελία το φθινόπωρο του 1942. Στην αστυνομία ο Όττο δήλωσε ότι ήταν χαρούμενος που μπόρεσε να διαμαρτυρηθεί κατά του Χίτλερ και του Γ’ Ράιχ. Οι Χάμπελ καταδικάστηκαν για προδοσία και εκτελέστηκαν δι' αποκεφαλισμού, τον Απρίλιο του 1943, στη φυλακή Plötzensee του Βερολίνου.

Η ζωή του Όττο και της Ελίζε Χάμπελ ενέπνευσε το 1947 το Γερμανό συγγραφέα Χανς Φάλαντα που έγραψε το μυθιστόρημα *[[Μόνος στο Βερολίνο]]*.

Το βιβλίο γυρίστηκε ταινία το 1962 στη Δυτική Γερμανία, από τον Falk Harnack, με τίτλο *Jeder stirbt für sich allein*, το 1975 από τον Alfred Vohrer και το 2016 από τον Vincent Perez, με πρωταγωνιστές την Έμμα Τόμπσον και τον Μπρένταν Γκλίσον. Η ταινία του Perez διαγωνίστηκε για τη Χρυσή Άρκτο, στο 66ο Διεθνές φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου..ενώ το 2004 έγινε τηλεοπτική μίνι σειρά, στην Τσεχία. Έγινε επίσης μίνι σειρά για την τηλεόραση στην Ανατολική Γερμανία, το 1970, και στη Τσεχία, το 2004, σε σκηνοθεσία του Dušan Klein.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://web.archive.org/web/20151008235759/http://www.gdw-berlin.de/en/recess/biographies/index_of_persons/offset/96/

Κατηγορία:Γερμανοί αντιστασιακοί‎
Θόδωρος Χαλάτσης

Ο **Θόδωρος Χαλάτσης** (Νησί Ημαθίας 1954 - Κέρκυρα, 11 Νοεμβρίου 2004) ήταν Έλληνας δικηγόρος, νομάρχης και στέλεχος της κρατικής τηλεόρασης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Νησί Ημαθίας και σπούδασε νομικά. Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στη Βέροια.

To 1982, όταν ανέλαβε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διορίστηκε Νομάρχης Κοζάνης (διαδέχθηκε τον δικηγόρο Θεοδοσίου)  και υπηρέτησε στο νομό ως το 1984. Το 1985 διορίστηκε γενικός διευθυντής της ΕΡΤ, θέση στην οποία έμεινε ως το 1987. Έγινε ευρύτερα γνωστός όταν αρνήθηκε επίμονα να εγκρίνει το υψηλό κόστος της εκπομπής της Δήμητρας Λιάνη, «Μισό μισό» στην ΕΡΤ.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σύμβουλος στην εταιρεία Metron-Media. Πέθανε τον Νοέμβριο του 2004, σε ηλικία μόλις 50 ετών, από ανακοπή της καρδιάς.

## Αναφορές


Κατηγορία:Νομάρχες Κοζάνης
Κόκκινο Νερό

Με την ονομασία **Κόκκινο Νερό** μπορεί να αναφερόμαστε:

## Οικισμοί
* Κόκκινο Νερό Μελιβοίας Λάρισας, οικισμός του δήμου Αγιάς.
* Κόκκινο Νερό Ευρυμενών Λάρισας, οικισμός του δήμου Αγιάς.

## Διάφορα
* Κάστρο Κόκκινου Νερού, οχυρό στην περιφερειακή ενότητα Λάρισας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γεώργιος Δ. Παπαδημητρίου

Ο **Γεώργιος Παπαδημητρίου** (1916 - 3 Νοεμβρίου 1999), γνωστός ως «*μπαρμπα-Γάκιας*» ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Κέντρου και το ΠΑΣΟΚ και υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1916 στην Μπαμπίνη Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας, αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Ο πατέρας του Δημήτριος ήταν ιερέας, και για πολλά χρόνια είχε υπηρετήσει στις φυλακές, γεγονός που επέδρασε έντονα και στον ίδιο (είχε στενές σχέσεις με την Εκκλησία). Συχνά δήλωνε «μην βιάζεστε να κρίνετε τους ανθρώπους», σε σχέση με τις εμπειρίες του πατέρα του στις φυλακές.

Σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες, ενώ αργότερα έλαβε και πτυχίο νομικής. Πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο Αλβανικό Μέτωπο το 1940-41, ενώ την περίοδο της Κατοχής φυλακίστηκε από τους Γερμανούς στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου και επρόκειτο να εκτελεστεί, αλλά τον έσωσε ο φίλος του Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός. Μετά την απελευθέρωση του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Εθνικής Αντίστασης.

Εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Ένωση Κέντρου το 1963 και το 1964, και μεταπολιτευτικά με το ΠΑΣΟΚ το 1974, 1977, 1981 και 1985. Στις 21 Απριλίου 1967 συνελήφθη και κρατήθηκε στην Γενική Ασφάλεια. Στις 18 Μαρτίου 1968 υπήρξε συνιδρυτής του ΠΑΚ Εσωτερικού και αργότερα συνελήφθη εκ νέου και εξορίστηκε στη Μακρακώμη Φθιώτιδας.

Διετέλεσε υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από τις 26 Ιουλίου 1985 μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 1986 στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Τον Μάρτιο του 1985 πρωτοστάτησε στην απομάκρυνση του Κωνσταντίνου Καραμανλή από την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Απεβίωσε το 1999, σε ηλικία 83 ετών και κηδεύτηκε στις 5 Νοεμβρίου από τον ιερό ναό του Γ΄ Κοιμητηρίου Αθηνών (Κάτω Εκκλησία). Κατέλιπε παιδιά, εγγόνια, αδέρφια και ανίψια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Μανώλης Μαυρομμάτης

Ο **Μανώλης Μαυρομμάτης** (Πλατανιάς Χανίων, 15 Αυγούστου 1941) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, αθλητικογράφος και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον Δεκαπενταύγουστο του 1941 στον Πλατανιά Χανίων. Σπούδασε κοινωνιολογία και διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης στην Ιταλία. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και αθλητικογράφος στις εφημερίδες «Το Βήμα» και «Τα Νέα», και τηλεοπτικά στην ΕΡΤ, αναλαμβάνοντας την περιγραφή ή/και το σχόλιο στις πιο σημαντικές διοργανώσεις για πάρα πολλά χρόνια (Ολυμπιακούς Αγώνες, Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου κ.α.), με το ποδόσφαιρο να αποτελεί την ειδικότητά του. Υπήρξε επίσης ανταποκριτής ιταλικών, ισπανικών και πορτογαλικών εφημερίδων στην Ελλάδα.

Διετέλεσε γενικός γραμματέας της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αθλητικών Δημοσιογράφων (AIPS), μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας, και συνεργάτης της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ). 

Ήταν διευθυντής Τύπου και Επικοινωνίας στην ελληνική επιτροπή διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, οι προσπάθειες της οποίας στέφθηκαν με επιτυχία, με την Αθήνα να αναλαμβάνει τους Αγώνες.

Πέραν του αθλητισμού, υπήρξε σκηνοθέτης και σεναριογράφος στο θέατρο και την τηλεόραση, με πιο γνωστή τη συνεργασία του με τον Νίκο Φώσκολο στην σειρά «13ο Ανακριτικό Γραφείο», που προβλήθηκε το 1971 στην ΕΡΤ, ενώ στο θέατρο έχει σκηνοθετήσει Πάμπλο Νερούδα.

Το 2004 ο Μανώλης Μαυρομμάτης εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2009. Καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας του, ήταν αντιπρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

## Ύφος περιγραφής
Ο Μανώλης Μαυρομμάτης έγινε διάσημος για την αγάπη που έτρεφε προς το «λάτιν» ποδόσφαιρο, σε αντίθεση με τον Γιάννη Διακογιάννη, που προτιμούσε το αγγλικό και το γαλλικό. Αγαπούσε τις περίτεχνες ατομικές ενέργειες, τον έντονο ρυθμό, τις εκτελέσεις φάουλ και τα εντυπωσιακά μακρινά σουτ, ενώ πολλές φορές δυσανασχετούσε φανερά όταν ένας αγώνας ήταν βαρετός. Γνωστή και αγαπητή στον κόσμο ήταν και η ιδιαίτερη άρθρωσή του και η ζωντάνια κατά την περιγραφή των αγώνων.

## Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Ρένα Βενιέρη έως τον θάνατό της το 2024, και έχει έναν γιο, τον Μιχαήλ Μαυρομμάτη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009
Πολιορκία του Σιρμίου (579-582)

Η **Πολιορκία του Σιρμίου** το 579 και η κατάληψη του από τους Άβαρους το 582 ήταν ένα σημαντικό πολεμικό γεγονός των πολέμων μεταξύ Αβάρων και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η πτώση της πόλης στους Αβάρους στέρησε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το μεγάλο προπύργιο της στη βορειοδυτική όχθη του Δούναβη, ανοίγοντας το δρόμο για καταστροφικές επιδρομές από τους Αβάρους και τους Σλάβους συμμάχους τους στα Βαλκάνια.
## Ιστορικό της πολιορκίας

Οι Άβαροι είχαν προσπαθήσει ξανά να καταλάβουν την πόλη το 568 χωρίς επιτυχία. Οι Άβαροι θεωρούσαν το Σίρμιο ότι τους ανήκε εφόσον κατέκτησαν τους Γήπαιδες και την επικράτεια τους και οι Βυζαντινοί κακώς το είχαν κατακτήσει εφόσον η επικράτεια των Γήπαιδων τους ανήκε εξ ολοκλήρου. 

Το 579 ο χαγάνος Βαϊνός παραβιάζοντας την συνθήκη του 574 μάζεψε στρατό και ξεκίνησε να κατασκευάζει γέφυρα στον Σάβο ανάμεσα στην Σιγγιδόν και το Σίρμιο. Στις διαμαρτυρίες του βυζαντινού στρατηγού της Σιγγιδόν, Σήθου ο χαγάνος απάντησε ότι ήθελε να περάσει στρατό για να κτυπήσει τα Σλαβικά φύλα που δεν είχαν δεχτεί τη επικυριαρχία του, δίνοντας μάλιστα τους ανάλογους όρκους αλλά στέλνοντας και πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη για να επιβεβαιώσουν στον Τιβέριο Β΄ τις προθέσεις του. Όταν όμως η κατασκευή της γέφυρας τελείωσε  νέα διπλωματική αποστολή πήγε στη Κωνσταντινούπολη κι απαίτησε τη παράδοση του Σιρμίου, ο αυτοκράτορας Τιβέριος αρνήθηκε και ξεκίνησε την οργάνωση της άμυνας της πόλης. 

Η πολιορκία κράτησε τρία χρόνια, από την πλευρά των Βυζαντινών διοικητής ήταν ο στρατηγός Θεόγνης όπου και αρνήθηκε προτάσεις των Άβαρων να παραδώσει το Σίρμιο. Οι Άβαροι πολιόρκησαν στενά την πόλη η οποία αντιμετώπισε πρόβλημα ανεφοδιασμού με αποκλεισμένο τον Σάβο και τους δρόμους, αντίθετα με τους Άβαρους όπου μέσω της γέφυρας είχαν πλήρη ανεφοδιασμό.

## Η παράδοση
Ο Τιβέριος μην μπορώντας να ανεφοδιάσει την πόλη και λόγω της κατάστασης που είχαν περιέλθει οι αμυνόμενοι ζήτησε από τον Θεόγνη να διαπραγματευτεί την παράδοση της πόλης. Οι Άβαροι ζήτησαν φόρους τριών ετών, την αποχώρηση των  κατοίκων χωρίς τα υπάρχοντα τους, και την παράδοση του Άβαρο ιερέα Βουκολάβα που αποπλάνησε μία σύζυγο του χαγάνου κι είχε διαφύγει εκεί. Οι Άβαροι όταν εισήλθαν στην πόλη αναφέρεται ότι πρόσφεραν τροφή σε όλους τους κατοίκους οι οποίοι τελικά αποχώρησαν με τα υπάρχοντα τους.

Με την κατάληψη του Σιρμίου οι Άβαροι κατείχαν πια όλα τα εδάφη των Γήπαιδων που πίστευαν τους ανήκαν δικαιωματικά, δεν ξανά έκαναν πόλεμο για κατάληψη εδαφών μόνο επιδρομές και προσωρινές καταλήψεις για λύτρα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Καρδαράς, Γεώργιος (2007, Πανεπιστήμιο Κρήτης), Το Βυζάντιο και οι Άβαροι, ΣΤ’-Θ’ αι.

Κατηγορία:Βυζαντινοαβαρικοί πόλεμοι
Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Ιερά Μητρόπολις Σιδηροκάστρου

Η **Ιερά Μητρόπολις Σιδηροκάστρου** είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «*Νέων Χωρών*». Έδρα της είναι το Σιδηρόκαστρο Σερρών και είναι μία από τις μικρότερες σε έκταση και πληθυσμό μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος.

thumb|280px|Το ύψωμα Τοπ-Μπαΐρ.
## Ιστορία
Η σημερινή μητρόπολη είναι μόνο ένα μικρό τμήμα της παλαιάς Μητρόπολης Μελενίκου, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας περιήλθε το 1913 στη βουλγαρική επικράτεια. Ο Μητροπολίτης Ιωάννης (1967-2001) ίδρυσε το Γηροκομείο *Αγιος Νεκτάριος* και Κατασκηνώσεις που σήμερα όμως λειτουργούν με πολλά προβλήματα για τους τροφίμους.

Το ίδρυμα περίθαλψης παιδιών με νοητικά προβλήματα επίσης λειτουργεί σε ακατάλληλες συνθήκες με πολλές ελλείψεις. Μάλιστα το 2009, το μικρό λεωφορείο που δόθηκε από την Πολιτεία για την εξυπηρέτηση των παιδιών του Ιδρύματος πουλήθηκε από τον Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακάριο για να αγοραστεί η προσωπική του λιμουζίνα.

### Επισκοπικός κατάλογος

thumb|280px|Η διαλυμένη Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης Σιδηροκάστρου.

## Η διαλυμένη Μονή
Η μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης ιδρύθηκε το 1967 από τον Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Ιωάννη. Το 2007 55 μοναχές εγκατέλειψαν την Ιερά Μονή και εγκαταστάθηκαν σε μοναστήρι της Αττικής, ως μέσο αντίδρασης στη συμπεριφορά του μητροπολίτη Μακαρίου, στον οποίον καταλογίζουν προσπάθειες πλήρους παρέμβασης στα εσωτερικά και τα οικονομικά του μοναστηριού.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές



Σιδηροκαστρου
Γεώργιος Ρουμάνης

Ο **Γεώργιος Ρουμάνης** (1904  -  22 Μαΐου 1960), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και λογοτέχνης από τους Μολάους της Λακωνίας. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στους Μολάους το 1904 και μετά την ολοκλήρωση του Γυμνασίου στη Σπάρτη, έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα.

Εξελέγη βουλευτής Λακωνίας για πρώτη φορά με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και μετά βουλευτής Επιδαύρου Λιμηράς στις εκλογές του 1952.
Εν συνεχεία εντάχθηκε στην ΕΡΕ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Λακωνίας το 1956.

Παράλληλα με την πολιτική του δραστηριότητα, ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία. Ήταν αντιπρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών όταν ήταν πρόεδρος ο Στρατής Μυριβήλης.

Πέθανε ενώ βρισκόταν σε αποστολή στην Κύπρο (ήταν υπέρμαχος της ένωσής της με την Ελλάδα) στις 22 Μαΐου 1960.
Ήταν παντρεμένος με την εκφωνήτρια της ελληνικής ραδιοφωνίας, Ιωάννα Τσεκλίστα, με την οποία απέκτησε 1 γιο.

Το όνομά του φέρει η Δημόσια Βιβλιοθήκη των Μολάων.

## Επιλεγμένα έργα
*"Ταξίδια στο Φως" (1932) (βραβείο Καλοκαιρίνειου Διαγωνισμού)
*"Λουλούδι της Μονοβασιάς" (δράμα) (1939)
*"Δικηγορία και Ποίηση" (1954)
*"Ο Ίσκιος του Κάστρου" (1955)
*"Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, ο ποιητής και πολιτικός" (1959)

## Αναφορές


Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας
Κατηγορία:Βουλευτές Επιδαύρου Λιμηράς
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Αβαρικές πολιορκίες της Σιγγιδόνας

μικρογραφία|Τμήματα της ρωμαϊκής οχύρωσης της Σιγγιδόν στο σημερινό κάστρο του Βελιγραδίου
Οι **Αβαρικές πολιορκίες της Σιγγιδόνας** ήταν πολεμικά γεγονότα που έγιναν τον 6ο αιώνα, όπου Άβαροι και Σλάβοι υποτελείς τους πολιόρκησαν τη Σιγγιδόν άλλες φορές με επιτυχία κι άλλες όχι στα πλαίσια των πόλεμων με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η Σιγγιδόν βρισκόταν στο σημείο  που ο Σάβος εκβάλει στον Δούναβη, εκεί που σήμερα βρίσκεται το Βελιγράδι, η πρωτεύουσα της Σερβίας, στα τότε σύνορα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και του Χανάτου των Άβαρων.

Το καλοκαίρι του 584 οι Άβαροι επιτέθηκαν στην πόλη και κατάφεραν να την καταλάβουν μετά από σκληρές οδομαχίες, η αιτία ήταν η αξιώσεις του χαγάνου για αύξηση των δώρων που λάμβανε από τους βυζαντινούς, κάτι που ο Μαυρίκιος δεν δέχτηκε. Συνέχισαν καταλαμβάνοντας ή λεηλατώντας αρκετές πόλεις ωσότου ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα τους κι επέστρεψαν στην Παννονία.

Το 592 οι Σλάβοι υποτελείς των Αβάρων (Σκλαβηνίες), έπειτα από εντολή του Άβαρου χαγάνου, επιτέθηκαν στη Σιγγιδόνα από ξηρά και το ποτάμι και την πολιόρκησαν. Αναφέρεται ότι οι Βυζαντινοί βύθισαν και κατέστρεψαν τον Σλαβικό στόλο στον Σάβο. Την έβδομη ημέρα της πολιορκίας ο χαγάνος απέσυρε τους Σλάβους, λύνοντας την πολιορκία, έπειτα από συμφωνία με τους βυζαντινούς λαμβάνοντας δώρα.

Μετά την πρώτη εκστρατεία του Μαυρικίου κατά των Αβάρων, και την προσωρινή ειρήνη που συμφώνησαν οι δύο πλευρές, το 595, οι Άβαροι πολιόρκησαν εκ νέου τη Σιγγιδόνα και ξεκίνησαν την καταστροφή των τειχών της. Οι Άβαροι είχαν παραβιάσει την συμφωνία ειρήνης με πρόσχημα την στρατοπέδευση του βυζαντινού στρατού, υπό τον Πρίσκο, στην βόρεια όχθη του Δούναβη που την θεωρούσαν Αβαρικό έδαφος. Ο Πρίσκος μαθαίνοντας τα γεγονότα πήγε κοντά στην πόλη και την νήσο Σίγκα όπου στρατοπεύδεσε, αφού οι διαππραγματεύσεις δεν έφεραν αποτέλεσμα αποβίβασε στρατό με πλοιάρια στη Σιγγιδόν υπό τις εντολές του Γουδούη ο οποίος τους έτρεψε σε φυγή με την βοήθεια των κατοίκων. Ο Πρίσκος ανακατασκεύασε τα κατεστραμμένα τείχη και στρατοπέδευσε εκεί.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Καρδαράς, Γεώργιος (2007, Πανεπιστήμιο Κρήτης), Το Βυζάντιο και οι Άβαροι, ΣΤ’-Θ’ αι.

Κατηγορία:Βυζαντινοαβαρικοί πόλεμοι
Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινοσλαβικοί πόλεμοι
Γεώργιος Μ. Αβέρωφ

:*Για τον ευεργέτη, δείτε [[Γεώργιος Αβέρωφ]]*
Ο **Γεώργιος Αβέρωφ** του Μιχαήλ (13 Αυγούστου 1868 - 5 Μαΐου 1930) υπήρξε Έλληνας πολιτευτής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1868. Εξελέγη βουλευτής Χαλκίδος το 1895 και επανεξελέγη το 1899, το 1902 και Ευβοίας τον Αύγουστο του 1910, τον Νοέμβριο του 1910 και τον Μάιο του 1915. 

Από τις 19 Οκτωβρίου 1916 ως τις 27 Ιουνίου 1917 χρημάτισε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην κυβέρνηση της Εθνικής Άμυνας, με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

Ήταν πρόεδρος του Ωδείου των Αθηνών.

Υπήρξε πρόεδρος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ), δηλαδή της σημερινής Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, και μέλος της ΔΟΕ από το 1924 έως το 1930. 

Πέθανε στο Νεϊγί-συρ-Σεν, έπειτα από εγχείρηση στο νεφρό, στις 5 Μαΐου 1930.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας
Κατηγορία:Βουλευτές Χαλκίδας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Κατηγορία:Οικογένεια Αβέρωφ
Λατσίδα Λασιθίου

Η **Λατσίδα** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αγίου Νικολάου, και της τέως Επαρχίας Μιραμπέλλου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης.  

Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Σκάφης του Μιραμπέλου, σε υψόμετρο 250 μέτρων. Απέχει δύο χιλιόμετρα από τη Νεάπολη και 51 χλμ από το Ηράκλειο. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην αγροτική παραγωγή. Στο χωριό υπάρχει πολιτιστικός σύλλογος.

μικρογραφία|314x314px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.

## Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται το 1369, όταν ήταν φέουδο κατά 3/4 του Franciscus Caravello και του Johan Gaitana, δουλοπάροικου της κοινότητας. Κατά την Ενετοκρατία ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής, με 740 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα (Κ97). Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές ως *Lacidha*. Λατσίδα στην κρητική διάλεκτο σημαίνει σπηλαιοβάραθρο. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως *Latsidha* με 35 χριστιανικές και 5 τουρκικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 είχε 737 χριστιανούς κατοίκους και 9 μουσουλμάνους.

Δείτε επίσης: ***[[Κοινότητα Λατσίδας]]***

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αρχιτεκτονική
Ο πολεοδομικός ιστός του οικισμού είναι σχετικά πυκνός με στενούς δρόμους και κτίρια μικρής κλίμακας, κυρίως μονώροφα. Κοντά στο χωριό βρίσκεται ο ναός της Παναγίας της Κεραγωνιώτισσας, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, που χρονολογείται από τον 14ο αιώνα, με ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες. Στο νεκροταφείο του χωριού βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Μέσα στο χωριό σώζεται ενετικός πύργος.

## Πηγές
* Οικισμός Λατσίδα Προγραμματική σύμβαση ΤΕΕ/ΤΑΚ & νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Λασιθίου για αναγνώριση παραδοσιακών οικισμών νομού Λασιθίου
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Τομ Κάρπερ

Ο **Τόμας Ρίτσαρντ Κάρπερ** (αγγλικά: *Thomas Richard Carper*, 23 Ιανουαρίου 1947), είναι Αμερικανός πολιτικός και οικονομολόγος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Ντέλαγουερ από τον Ιανουάριο του 2001. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος και Δημοσίων Έργων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει διατελέσει επίσης πρόεδρος της Επιτροπής Εσωτερικής Ασφάλειας και Κυβερνητικών Υποθέσεων της Γερουσίας, από το 2013 έως το 2015. 

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 71ος Κυβερνήτης του Ντέλαγουερ (1993-2001), ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την μονοεδρική περιφέρεια του Ντέλαγουερ (1983-1993), καθώς και ως πολιτειακός Υπουργός Οικονομικός του Ντέλαγουερ (1977-1983). 

## Βιογραφία
Ο Τομ Κάρπερ, γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1947, στο Μπέκλεϊ της Δυτικής Βιρτζίνια και μεγάλωσε στο Ντάνβιλ της Βιρτζίνιας. Σπούδασε στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο, από όπου αποφοίτησε το 1968, λαμβάνοντας πτυχίο στα οικονομικά. Το ίδιο έτος εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, στο οποίο έφθασε ως το βαθμό του Πλοιάρχου, υπηρετώντας μέχρι το 1991. Εν τω μεταξύ, το 1975 είχε αποκτήσει νέο πτυχίο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ.

## Πολιτική
Την περίοδο 1977-1983, ήταν ο Ταμίας (Υπουργός Οικονομικών) της Πολιτείας του Ντέλαγουερ, όπου εκεί με τη συμβολή του αναπτύχθηκε το πρώτο σύστημα διαχείρισης μετρητών του Ντέλαγουερ. Το 1982, εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ και παρέμεινε εκεί το διάστημα 1983-1993.

Από τις 19 Ιανουαρίου 1993 ως τις 3 Ιανουαρίου 2001 ήταν ο 71ος Κυβερνήτης του Ντέλαγουερ. Σε αυτή τη θητεία του έμεινε γνωστής για την πρόληψη του κλεισίματος ενός εργοστασίου της Τζένεραλ Μότορς και για άνοιγμα εργοστασίου από την φαρμακευτική εταιρεία Αστραζένεκα. Ο ίδιος ηγήθηκε σε μια εκστρατεία μείωσης φόρων και συνέβαλε στη βελτίωση της πιστοληπτικής ικανότητας της Πολιτείας σε εξαιρετική (ΑΑΑ).

Ο Τομ Κάρπερ, εξελέγη στη Γερουσία των ΗΠΑ το 2000, νικώντας τον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο Γουίλιαμ Ροθ, με σχεδόν 12% διαφορά. Έχει επανεκλεχθεί τρεις φορές ακόμη (2006, 2012, 2018). Ως Γερουσιαστής συμμετέχει στην Επιτροπή Εσωτερικής Ασφάλειας, καθώς και στην Επιτροπή Περιβάλλοντος και Δημοσίων Έργων και στην Επιτροπή Οικονομικών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Ντέλαγουερ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Τζες Γκλυν

Η **Τζέσικα Χάνα Γκλυν** (*Jessica Hannah "Jess" Glynne*, 20 Οκτωβρίου 1989), γνωστή και ως **Τζες Γκλυν**, είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και συνθέτρια. 

## Βιογραφία
Η Τζες Γκλυν, όπως είναι το καλλιτεχνικό της όνομα, γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1989 στο Λονδίνο όπου και μεγάλωσε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες
Χουμεριάκος Λασιθίου

Ο **Χουμεριάκος** (ή το **Χουμεριάκο**) είναι ένα καλά διατηρημένο παραδοσιακό χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αγίου Νικολάου και της τέως Επαρχίας Μιραμπέλλου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. 

Βρίσκεται στην εύφορη κοιλάδα Σκάφη του Μιραμπέλλου, σε υψόμετρο 240 μέτρων στους πρόποδες του υψώματος Αγκιναράς (578 μ.), τρία χιλιόμετρα ανατολικά της Νεαπόλεως και 12 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικολάο. 

Η οικονομία του χωριού βασίζεται στη κτηνοτροφία και στην γεωργία, κυρίως με την καλλιέργεια ελιάς και σε μικρότερο βαθμό αμπελιών, εσπεριδοειδών και κηπευτικών.

μικρογραφία|317x317px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
## Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή κατοικείται για χιλιετίες, όπως δείχνει υστερομινωική σαρκοφάγος η οποία βρέθηκε στην περιοχή, μαζί με πήλινα αγγεία και τμήματα χάλκινων αντικειμένων. Κατά τους ενετικούς χρόνους, ήταν το τρίτο μεγαλύτερο χωριό της επαρχίας Μιραμπέλου, μετά τα Κριτσά και τη Νεάπολη (τότε Καινούργιο Χωριό), με 1.061 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του Καστροφύλακα το 1583, όπου αναφέρεται ως *Cumeriaco*. Ο Φραγκίσκος Μπαρότσι το αναφέρει το 1577 ως *Ghumeriaco*. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως *Cumeriaco* και στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως *Hamariaku* με 245 χαράτσια. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως *Kommeriako* με άλλα κοντινά χωριά και το Βραχάσι, 80 χριστιανικές και 80 τουρκικές οικογένειες, από τις οποίες οι περισσότερες ήταν στο Χουμεριάκο. Το Χουμεριάκο μαζί με το Πλατυπόδι ήταν τα μόνα της περιοχής με μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1881 είχε 607 χριστιανούς και 152 Τούρκους κατοίκους.

Δείτε επίσης: ***[[Κοινότητα Χουμεριάκου]]***

Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Πηγές
* Χουμεριάκο Προγραμματική σύμβαση ΤΕΕ/ΤΑΚ & νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Λασιθίου για αναγνώριση παραδοσιακών οικισμών νομού Λασιθίου
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Ναός Αγίου Ανδρονίκου (Φρέναρος)

Ο **Ναός του Αγίου Ανδρονίκου** βρίσκεται 3 χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού Φρέναρος στην ελεύθερη επαρχία Αμμοχώστου στην Κύπρο. Είναι μικρός μονόχωρος ναός και ανήκει στον τύπο του συνεπτυγμένου σταυροειδούς με τρούλλο. Κτίστηκε το 12ο αιώνα με αδρούς πελεκητούς πωρόλιθους.

thumb|Νοτιοδυτική άποψη του ναού|alt=Το δυτικό μέρος του ναού πιστεύεται πως είναι υστερινό|noneΤο δυτικό μέρος του ναού, ερειπωμένο, είναι υστερινό κτίσμα

thumb|Το εσωτερικό του ναού

thumb|Ναός του αγίου Ανδρονίκου νοτιοανατολική άποψη

ο ναός του αγίου Ανδρονίκου 

Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική
Αντώνιος Μπερνάρης

Ο **Αντώνιος Μπερνάρης** (Κυδωνιές Μικράς Ασίας, 1901 – Αθήνα, 2 Νοεμβρίου 1973) ήταν πολιτικός και υπουργός.

## Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος διοικητής του ΟΓΑ, από τότε που συστάθηκε ο οργανισμός, το 1961 και μέχρι το 1969.

Υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση του Πιπινέλη από τις 22 Ιουνίου 1963 έως τις 28 Σεπτεμβρίου 1963. . Στην δικτατορική κυβέρνηση του Παπαδόπουλου ήταν υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών για το διάστημα 26 Αυγούστου 1971 έως 31 Ιουλίου 1972.

Στη διοίκηση του ΟΓΑ τον Αύγουστο του 1969 τον διαδέχθηκε ο Χρήστος Ανδρικόπουλος.

Απεβίωσε το 1973 από καρδιακή ανεπάρκεια στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

## Εργογραφία
**Προτάσεις οικονομικής πολιτικής*, Αθήναι 1949

## Παραπομπές


## Πηγές
* Υπόμνημα του Αντ.Μπερνάρη προς τον Ε.Βενιζέλο σχετικά με τους τρόπους που είναι δυνατό να καλυφθεί το έλλειμμα της χρήσεως 1932 - 1933. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών "Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος".

Μ
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικών Υπηρεσιών
Κατηγορία:Διοικητές του ΟΓΑ
Κρις Κουνς

Ο **Κρίστοφερ Άντριου Κουνς** (αγγλικά: *Christopher "Chris" Andrew Coons*), είναι Αμερικανός πολιτικός του Δημοκρατικού Κόμματος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών, για το Ντέλαγουερ.

Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1963 στο Γκρίνουιτς του Κονέκτικατ. Η καταγωγή του περιλαμβάνει αγγλικά και ιρλανδικά στοιχεία. Μεγάλωσε στο Χόκεσιν του Ντέλαγουερ και σπούδασε στο Κολέγιο Άμερστ και το Πανεπιστήμιο Γέιλ.

Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε ουσιαστικά το 2000, όταν αναδείχθηκε Πρόεδρος του Συμβουλίου της Κομητείας Νιου Κασλ. Από το 2005 ως το 2010 υπηρετούσε στο εκτελεστικό τμήμα της Κομητείας, όπου κατάφερε να εξισορροπήσει τον εκεί προϋπολογισμό, μειώνοντας τις δαπάνες και αυξάνοντας τους φόρους.

Το 2010 κέρδισε την εκλογική μάχη για τη Γερουσία, κερδίζοντας την Ρεπουμπλικανή υποψήφιο Κριστίν Οντόνελ. Επανεξελέγη το 2014 και υπηρετεί στις Επιτροπές Πιστώσεων, Προϋπολογισμού, Εξωτερικών Σχέσεων και Δικαιοσύνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Χρήστος Ανδρικόπουλος

Ο **Χρήστος Ανδρικόπουλος** (1916 - 11 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν Έλληνας διοικητής του ΟΓΑ από το 1969 έως τον θάνατό του.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1916 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Άρχισε τη σταδιοδρομία του από το ΙΚΑ, στο οποίο εργάστηκε από τότε που συστάθηκε το ίδρυμα και έγινε εκπρόσωπος του ΙΚΑ σε διοικητικά συμβούλια άλλων οργανισμών. 
Στη διοίκηση του ΟΓΑ τον Αύγουστο του 1969 διαδέχθηκε τον Αντώνιο Μπερνάρη.

Στον ΟΓΑ επέδειξε έργο στον τομέα των συντάξεων, οργανώνοντας το τμήμα αυτό και διατελώντας προϊστάμενός του.

Απεβίωσε από καρδιακή εμβολή τον Σεπτέμβριο του 1980 και ενώ ήταν εν ενεργεία διοικητής στον ΟΓΑ και βρισκόταν στη βιβλιοθήκη του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, στη διάρκεια σύσκεψης για θέματα του οργανισμού. Έγιναν προσπάθειες να τον επαναφέρουν στη ζωή από τον γιατρό και υφυπουργό Τσουκαντά, χωρίς όμως αποτέλεσμα. 

Ήταν παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού. Είχε τιμηθεί με διάφορες διακρίσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διοικητές του ΟΓΑ
Κοίλη

Με την ονομασία **Κοίλη** μπορεί να αναφέρονται:

* Κοίλη Εύβοιας, παλιά ονομασία του οικισμού Κοίλι του δήμου Κύμης-Αλιβερίου.
* Κοίλη Πάφου, οικισμός της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
* Κοίλη Ιπποθοωντίδας, αρχαίος αττικός δήμος της Ιπποθοωντίδας φυλής.
* Κοίλη Συρία, ονομασία της περιοχής της νότιας Συρίας κατά το 300 π.Χ. 

## Δείτε επίσης
* Κοίλη Γη

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Το στίγμα

Ο τίτλος **Το στίγμα** μπορεί να αναφέρεται: 

* Το στίγμα (ταινία, 1915)
* Το στίγμα (ταινία, 1982)
* Το στίγμα (ταινία, 2007)
Ψάθι (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ψάθι** ή **Ψαθί** μπορεί να αναφέρονται:

* Ψαθί Αρκαδίας, προάστιο της Μεγαλόπολης και πρώην οικισμός.
* Ψαθί Λασιθίου, οικισμός του δήμου Ιεραπέτρας.
* Ψάθι Πάφου, οικισμός της επαρχίας Πάφου.

## Δείτε επίσης
* Ψάθη (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μαραθούντα (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Μαραθούντα** μπορεί να αναφέρονται:

* Μαραθούντα Πάφου, οικισμός της επαρχίας Πάφου.
* Μαραθούντα Σύμης, οικισμός της νήσου Σύμη.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ψάθη (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ψάθη** μπορεί να αναφέρονται:

* Ψάθη Ιου, οικισμός της νήσου Ίος.
* Ψάθη Κιμώλου, οικισμός της νήσου Κίμωλος.

## Δείτε επίσης
* Ψάθι (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Νάτα (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Νατά** και **Νάτα** μπορεί να αναφέρονται:

* Νάτα Σύρου, νησίδα των Κυκλάδων.
* Νατά Πάφου, οικισμός της επαρχίας Πάφου.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Έλμπρεχτ Μπάουτς

Ο **Έλμπρεχτ Μπάουτς** (φλαμανδικά: **Aelbrecht Bouts** (δεκαετία 1450 - Μάρτιος 1549) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της πρώιμης Φλαμανδικής Σχολής. Το μικρό του όνομα ορισμένες φορές αναγράφεται και ως "Albert, "Aelbert" ή "Albrecht". Γεννήθηκε σε οικογένεια καλλιτεχνών στο Λέουβεν. Πατέρας του ήταν ο Ντίρικ Μπάουτς ο πρεσβύτερος (1415-1475) και αδελφός του ο Ντίρικ Μπάουτς ο Νεότερος. Ο Γιαν Μπάουτς, γιος του Ντίρικ Μπάουτς του Νεότερου έγινε επίσης ζωγράφος. Ο Ντίρικ Μπάουτς ο Νεότερος κληρονόμησε το εργαστήριο του πατέρα του το 1475 ενώ ο Έλμπρεχτ δημιούργησε το δικό του, επίσης στο Λέουβεν. Ο Νεότερος Μπάουτς συνέχισε το ύφος (στυλ) του πατέρα του, ενώ ο Έλμπρεχτ δημιούργησε το δικό του, μη ανφισβητίσιμο ύφος, με δυνατά χρώματα, πλούσιες υφές και πολλές μικρές λεπτομέρειες. Απεβίωσε στο Λέουβεν.

Λίγα έργα του έχουν διασωθεί. Πίνακές του υπάρχουν στα ακόλουθα μουσεία: Κρατική Πινακοθήκη Στουτγκάρδης, Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου, Μουσείο Czartoryski, Μουσείο Νόρτον Σάιμον (Πασαντίνα (Καλιφόρνια), Μουσείο Τέχνης του Κλίβελαντ, Fitzwilliam Museum (Κέιμπριτζ), Μουσεία Τέχνης Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, Μουσείο και Πινακοθήκη Πανεπιστημίου Bob Jones (Γκρίνβιλ, Νότια Καρολίνα), McNay Art Museum (Σαν Αντόνιο, Τέξας), Hood Museum of Art (Χάνοβερ, Νιού Χάμσαϊρ), Μουσείο Τέχνης Χονολουλού,

## Εικονοθήκη

:File:Aelbrecht Bouts's painting 'The Transfiguration', late 15th Century.jpg|Έλμπρεχτ Μπάουτς: *Η Μεταμόρφωση*, λάδι σε πάνελ Fitzwilliam Museum (Κέιμπριτζ), 73,5 x 45,5 cm, τέλη 15ου αιώνα
:File:Aelbrecht Bouts - Madonna and Child Enthroned - Google Art Project.jpg|*Παναγία Βρεφοκρατούσα στον Θρόνο* (γύρω στο 1510), Μουσείο της Κομητείας του Λος Άντζελες


## Παραπομπές


## Πηγές
*Friedländer, Max J. *Early Netherlandish Painting*. Translated by Heinz Norden. Leiden: Praeger, 1967-76 ASIN B0006BQGOW

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  ArtCyclopedia

Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Κολώνη (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Κολώνη** μπορεί να αναφέρονται:

* Κολώνη Αρκαδίας, πρώην ονομασία του οικισμού Παλαιομοίρι του δήμου Μεγαλόπολης.
* Παύλια Αρκαδίας, πρώην ονομασία του οικισμού Παύλια του δήμου Γορτυνίας.
* Κολώνη Πάφου, οικισμός της επαρχίας Πάφου.

## Διάφορα
* Κολώνι Λευκάδας, πρώην οικισμός και συνοικία του οικισμού Βαυκερή της νήσου Λευκάδα.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Προδρόμι (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Προδρόμι** μπορεί να αναφέρονται:

* Προδρόμι Θεσπρωτίας, οικισμός του δήμου Σουλίου.
* Προδρόμι Χανίων, οικισμός του δήμου Καντάνου-Σελίνου.
* Προδρόμι (συνοικία της Πόλης Χρυσοχούς)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Τζόρτζιο Γκάμπερ

Ο **Τζιόρτζιο Γκάμπερ** (ιταλ.*Giorgio Gaber*, 25 Ιανουαρίου 1939 - 1 Ιανουαρίου 2003), ήταν Ιταλός τραγουδιστής, συνθέτης, ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας καθώς και ένας από τους βασικούς εκπροσώπους του θεατρικού τραγουδιού. Υπήρξε καταξιωμένος κιθαρίστας και έγραψε ένα από τα πρώτα ροκ ιταλικά τραγούδια. Ο Γκάμπερ με την τέχνη του και τα τραγούδια του, αρκετές φορές έθιξε πολιτικά ζητήματα.

## Δισκογραφία
* *Il signor G* (1970)
* *I borghesi* (1971)
* *Dialogo tra un impegnato e un non so* (1972)
* *Far finta di essere sani* (1973, studio)
* *Far finta di essere sani* (theatre recording, 1973–74)
* *Anche per oggi non si vola* (1974)
* *Libertà obbligatoria* (1976)
* *Polli di allevamento* (1978)
* *Pressione bassa* (1980)
* *Io se fossi Dio* (1980)
* *Anni affollati* (1981)
* *Il teatro di Giorgio Gaber* (1982)
* *Gaber* (1984)
* *Io se fossi Gaber* (1985)
* *Piccoli spostamenti del cuore* (1987)
* *Parlami d'amore Mariù* (1987)
* *Il Grigio* (1989)
* *Storie del signor G* (1991, VHS)
* *Il teatro canzone* (1992)
* *Ma per fortuna che c'è... Giorgio Gaber* (1994)
* *Io come persona* (1994)
* *E pensare che c'era il pensiero* (1994)
* *E pensare che c'era il pensiero* (1995)
* *Gaber 96/97* (1996)
* *Un'idiozia conquistata a fatica* (1997)
* *Un'idiozia conquistata a fatica" (1998, 2nd version)
* *Gaber 1999/2000* (1999)
* *La mia generazione ha perso* (2001)
* *Io non mi sento italiano'' (2003)

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Κατηγορία:Ιταλοί μουσικοί
Κατηγορία:Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς
Πολιορκία της Θεσσαλονίκης (604)

Η **Πολιορκία της Θεσσαλονίκης** το 604 ήταν η δεύτερη χρονικά προσπάθεια των Άβαρων και των Σλάβων υποτελών τους να κατακτήσουν την Βυζαντινή Θεσσαλονίκη. Η κύρια πηγή για τα γεγονότα αυτά είναι τα αγιολογικά κείμενα γνωστά σαν «Θαύματα του Αγίου Δημητρίου», που πήραν το όνομα του πολιούχου της Θεσσαλονίκης, Αγίου Δημητρίου.

Ο Αβαρικός στρατός, με μικρή δύναμη 5000 ανδρών, έφτασε στην Θεσσαλονίκη, με μονόξυλα όχι πεζοί, την ημέρα του Αγίου Δημητρίου, στις 26 Οκτωβρίου. Προφανώς οι Άβαροι γνώριζαν ότι ο λαός βρισκόταν στην εκκλησία, γιορτάζοντας τον πολιούχο, και τα τείχη της πόλης ήταν ελλιπώς φυλασσόμενα, γι' αυτό και πλησίασαν, όπως αναφέρεται, απαρατήρητοι, ίσως και επίτηδες ολιγάριθμοι για να μη γίνουν αντιληπτοί. 

Σύμφωνα με την κύρια, θαυματολογική πηγή του συμβάντος, ο Άγιος Δημήτριος με επέμβαση του έκανε έναν αξιωματούχο να ανησυχήσει και να αντιληφθεί τι γινόταν. Αυτός κατόπιν έστειλε τους πολίτες να πάρουν τα όπλα και να πάνε στα τείχη. Την επόμενη ημέρα οι κάτοικοι με έφοδο έδιωξαν τους Άβαρους ή τους νίκησαν σε μάχη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοαβαρικοί πόλεμοι
Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Βυζαντινοσλαβικοί πόλεμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Elasticsearch

Η Elasticsearch είναι μια μηχανή αναζήτησης πραγματικού χρόνου (Real time search) και ανάλυσης δεδομένων (analytics engine).
Βασίζεται στο Apache Lucene, μια υψηλών επιδόσεων με αρκετά χαρακτηριστικά βιβλιοθήκη για μηχανές αναζήτησης.

Τα βασικά χαρακτηριστικά της Elasticsearch είναι:

• **Distributed (κατανεμημένη):** μπορεί να «τρέχει» σε ξεχωριστούς server (clustering) κατανέμοντας τον όγκο των πληροφοριών σε διαφορετικούς κόμβους

• **Scalable (κλιμακώσιμη):** το σύστημα καθορίζει αυτόματα την εκχώρηση των τμημάτων (shards) σε κάθε κόμβο που προστίθενται στο cluster

• **High availability:** Σε περίπτωση που κάποιος κόμβος αποκοπεί από το cluster, τα δεδομένα μετατίθενται αυτόματα στους υπόλοιπους

• **REST API:** όλες οι λειτουργίες γίνονται βάση της αρχιτεκτονικής REST, από την δημιουργία των indices έως τον έλεγχο του αριθμού των αντιγράφων ανά index, προσδίδοντας ευελιξία στην ανάπτυξη γρήγορου κώδικα (rapid development)

• **JSON over HTTP:** τα αιτήματα (requests) και οι απαντήσεις (responses) για την ανάκτηση των δεδομένων γίνονται xρησιμοποιώντας δομές JSON, κάνοντας ευκολότερη την ανάγνωση του κώδικα

• **Είναι ανοιχτού κώδικα**

• **Multi tenancy**

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Λογισμικό διαδικτύου
Κατηγορία:Ανάκτηση πληροφοριών
Δουλοπαροικία

Η **δουλοπαροικία** ήταν η κοινωνική κατάσταση πολλών αγροτών κάτω από τη φεουδαρχία, ειδικά όσον αφορά τη χωροδεσποτεία. Ήταν μια κατάσταση δουλείας, που αναπτύχθηκε κυρίως κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα στην Ευρώπη και σε ορισμένες χώρες συνέχισε να υπάρχει μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα.

Οι δουλοπάροικοι οι οποίοι δούλευαν σε ένα αγρόκτημα ήταν υποχρεωμένοι να εργαστούν για τον χωροδεσπότη στον οποίο ανήκε αυτή η γη, και σε αντάλλαγμα λάμβαναν από αυτόν προστασία, δικαιοσύνη, καθώς και το δικαίωμα να εκμεταλλεύονται ορισμένα χωράφια του φέουδου για τη δική τους επιβίωση. Οι δουλοπάροικοι συχνά εξαναγκάζονταν να εργαστούν όχι μόνο στα χωράφια του άρχοντα, αλλά και στα ορυχεία, τα δάση και τους δρόμους του. Το αρχοντικό αποτέλεσε τη βασική μονάδα της φεουδαρχικής κοινωνίας, και ο χωροδεσπότης και οι δουλοπάροικοί του ήταν δεσμευμένοι νομικά, οικονομικά, και κοινωνικά. Οι δουλοπάροικοι αποτελούσαν τη χαμηλότερη κοινωνική τάξη της φεουδαρχικής κοινωνίας.

Η πτώση της δουλοπαροικίας στη Δυτική Ευρώπη έχει ορισμένες φορές αποδοθεί στην Μαύρη Πανώλη, η οποία έφτασε στην Ευρώπη το 1347, αν και η πτώση είχε αρχίσει πριν από την ημερομηνία αυτή. Μετά την Αναγέννηση, η δουλοπαροικία έγινε όλο και πιο σπάνια στις περισσότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, αντίθετα όμως έγινε πιο διαδεδομένη στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, όπου ήταν προηγουμένως λιγότερο συχνή (το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως «ύστερη δουλοπαροικία»).

Στην Ανατολική Ευρώπη, ο θεσμός συνέχισε να υπάρχει μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Στην Αυστριακή Αυτοκρατορία η δουλοπαροικία καταργήθηκε το 1781, η αγγαρεία ωστόσο συνέχισε να υπάρχει μέχρι το 1848. Στη Ρωσία η δουλοπαροικία καταργήθηκε το 1861. Στη Φινλανδία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία δεν υπήρχε δουλοπαροικία, καθώς δεν εγκαθιδρύθηκε ποτέ φεουδαρχικό σύστημα. Ωστόσο, θεσμοί παρόμοιοι με τη δουλοπαροικία υπήρχαν τόσο στη Δανία (ο θεσμός "stavnsbånd", 1733 - 1788) και την υποτελή της Ισλανδία (ο πιο περιοριστικός θεσμός "vistarband", από το 1490 μέχρι το 1894).

Η Συμπληρωματική Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1956 για την Κατάργηση της Δουλείας απαγορεύει τη δουλοπαροικία, ως μορφή δουλείας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φεουδαρχία