open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γεράρδος της Ωβέρνης

Ο **Γεράρδος της Ωβέρνης** (Γαλλική γλώσσα : *Gerard d'Auvergne*, ... - 25 Ιουνίου 841) ήταν κόμης της Ωβέρνης (839 - 841).  Ο Γεράρδος ήταν πιστός οπαδός του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Α΄ του Ευσεβούς, αργότερα υποστήριξε τον μικρότερο γιο του και διάδοχο του στην Δυτική Φραγκία Κάρολο Β΄ τον Φαλακρό. Ο Γεράρδος της Ωβέρνης έπεσε τον Ιούνιο του 841 στην αιματηρή εμφύλια *"μάχη του Φοντενόι"*, όπου ο αυτοκράτορας Λοθάριος Α΄ και ο Πεπίνος Β΄ της Ακουιτανίας συμμάχησαν εναντίον του Λουδοβίκου Β' του Γερμανικού και του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού.

## Οικογένεια
Το όνομα τής συζύγου του είναι άγνωστο, το μόνο βέβαιο είναι ότι ήταν κόρη τού Πεπίνου Α΄ της Ακουιτανίας, δεύτερου γιου τού αυτοκράτορα Λουδοβίκου Α΄ του Ευσεβούς. Με τη σύζυγό του, που από μερικούς καταγράφεται ως Ροτρούδη, απέκτησε:
* Ρανούλφος Α΄ του Πουατιέ.
* Γεράρδος Β', κόμης του Λιμουζέν (απεβ. το 879).
* κόρη, αγνώστου ονόματος.

Σε δεύτερο γάμο του νυμφεύτηκε την αδελφή τής πρώτης συζύγου του, πιθανότατα το όνομά της ήταν Αδελτρούδη· δεν απέκτησαν παιδιά.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Régine Le Jan, Famille et pouvoir dans le Monde Franc : VIIe-Xe siècle, Publication de la Sorbonne, 1995 
*Christian Settipani, La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, vol. 1), Villeneuve-d'Ascq, éd. Patrick van Kerrebrouck, 1993
*Christian Settipani, « Les origines des comtes de Nevers », dans Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval, Oxford, Linacre College, Unit for Prosopographical Research, coll. « Prosopographica et Genealogica / 3 », 2000

Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Κατηγορία:Ωβέρνη
Πόλη του Παναμά

thumb|right|Η πόλη του Παναμά
Η **Πόλη του Παναμά** () είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Παναμά. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 880.691 ενώ η μητροπολιτική περιοχή έχει 1.272.672 κατοίκους. Η πόλη είναι στη Διώρυγα του Παναμά από την πλευρά του Ειρηνικού Ωκεανού. Με μέσο ΑΕΠ ανά κάτοικο 38.900 δολάρια η πόλη του Παναμά είναι επί 8 χρόνια στις 5 πρώτες θέσεις για τη συνταξιοδότηση του κόσμου σύμφωνα με τα Διεθνή περιοδικά. Είναι μια σύγχρονη πόλη με πολλούς ουρανοξύστες,συγκροτήματα γραφείων και ξενοδοχείων.

## Δείτε επίσης
*Εθνική Βιβλιοθήκη του Παναμά

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα για την πόλη του Παναμά

Κατηγορία:Πόλεις του Παναμά
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Βόρειας Αμερικής
Κατηγορία:Διηπειρωτικές πόλεις
Τοξικότητα

thumb|200px|Σύμβολο τοξικότητας
**Τοξικότητα** είναι η διαβάθμιση του εγγενούς φυσικοχημικού γνωρίσματος μιας χημικής ουσίας (ή μίας ένωσης) να προκαλέσει βλάβη σε έναν οργανισμό. Μία τοξική ουσία μπορεί να εισέλθει στον οργανισμό με τρεις τρόπους: Με απορρόφηση μέσω του πεπτικού συστήματος, μέσω της αναπνοής ή μέσω του δέρματος. Σε συνέχεια αποθηκεύεται, αποβάλλεται ή μετατρέπεται σε κάποια άλλη ουσία (βιομεταλλαγή). Υπάρχουν κάποια όργανα τα οποία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις τοξικές ουσίες. Το συκώτι για παράδειγμα προσβάλλεται από τις ηπατοτοξίνες, τα νεφρά από τις νεφροτοξίνες, το αίμα από τις αιματοτοξίνες.

Ένας τρόπος μέτρησης της τοξικότητας είναι η ποσότητα που απαιτείται για να προκληθεί οξεία αντίδραση του οργανισμού, όπως καταστροφή βασικών οργάνων, κώμα ή ακόμα και θάνατος. Η οξεία τοξικότητα αναφέρεται σε αντιδράσεις οι οποίες προκαλούνται σε μικρό χρονικό διάστημα μετά από μια έκθεση σε μια χημική ουσία (σε αντίθεση με τη χρόνια έκθεση).

Οι τοξικότητα μιας ουσίας παρουσιάζεται από τις καμπύλες δόσης-επίπτωσης που δείχνουν το ποσοστό του πληθυσμού που προσβάλλεται συναρτήσει της δόσης. Η δόση εκφράζεται σε mg χημικής ουσίας που απορροφάται από 1 kg ανθρώπινου βάρους (mg/kg). Η κανονικοποίηση με το ανθρώπινο βάρος μας επιτρέπει να εξάγουμε συμπεράσματα για δόσεις σε άτομα διαφορετικών διαστάσεων. Ακόμη είναι ενδεικτική των πιθανών επιπτώσεων σε έναν άνθρωπο όταν η καμπύλη δόσης-επίπτωσης έχει παραχθεί με δεδομένα από πειράματα σε ζώα.

Στις καμπύλες δόσης-επίπτωσης, καθορίζεται πάντα το LD50 (Lethal Dose 50), που ορίζεται ως η δόση που συνεπάγεται το θάνατο του 50% ενός πληθυσμού.

Επειδή ο αριθμός των χημικών ουσιών είναι τέτοιος που δεν επιτρέπει τη μελέτη καθεμιάς ξεχωριστά για τοξικότητα, οι έλεγχοι τοξικότητας ιεραρχούνται, έτσι ώστε να ελέγχονται οι πιο επικίνδυνες ουσίες. Αρχικά γίνεται έλεγχος οξείας τοξικότητας και ακολουθεί σύγκριση της δομής της χημικής ουσίας με άλλες γνωστές τοξικές ουσίες. Αν κριθεί απαραίτητο τότε διεξάγονται τα λεγόμενα πειράματα μικρής ή μεγάλης διάρκειας.

Σε μελέτες χρόνιας τοξικότητας, χορηγείται μια χαμηλή δόση για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα της ζωής του πειραματόζωου. Η καμπύλη δόσης-επίπτωσης που προκύπτει έχει επιπρόσθετο κίνδυνο στον άξονα ψ και τη μέση ημερήσια δόση (καθ' όλη τη διάρκεια ζωής) στον άξονα χ.

Η βασική υπόθεση που γίνεται για τις μη τοξικές ουσίες, δηλαδή ουσίες με χαμηλή τοξικότητα, είναι ότι υπάρχει ένα κατώφλι έκθεσης και οποιαδήποτε έκθεση μικρότερη από αυτή δεν οδηγεί σε αύξηση των αρνητικών επιπτώσεων, πέρα από τις φυσικές τιμές υποβάθρου. Έτσι καθορίζονται τα όρια ανοχής, π.χ. τα LOAEL (Lowest Observed Adverse Effect Levels), κατώτατο όριο για το οποίο παρατηρούνται αρνητικές επιπτώσεις και NOAEL (No Observed Adverse Effect Levels), το ανώτατο όριο για το οποίο δεν παρατηρούνται αρνητικές επιπτώσεις. Καθορίζεται επίσης και η δόση αναφοράς RfD που είναι η αποδεκτή ημερήσια δόση. Οι μονάδες που χρησιμοποιούνται για τη δόση αναφοράς είναι mg/kg*ημέρα.

## Δείτε επίσης
* Τοξικολογία

*
Δημήτρης Κουκής

Ο **Δημήτρης Κουκής** (και **Κούκης** 1926 - 8 Ιουλίου 1996) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και καρατερίστας του κινηματογράφου. 

## Βιογραφία
Έπαιξε σε δραματικές ταινίες και σε κωμωδίες, όπως στο *[[Είναι ένας... τρελλός τρελλός Βέγγος]]*, στον ρόλο του μπάτλερ, ο οποίος προσπαθούσε να μάθει αριστοκρατική συμπεριφορά στον Θανάση Βέγγο αλλά και να τον τρελάνει, σε συνεργασία με άλλους υπηρέτες. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε ως καρατερίστας (σε δεύτερους ή και τρίτους ρόλους). Από τις τελευταίς εμφανίσεις του ήταν το 1982 στην ταινία *Ρόζα*.

Πέθανε σε ηλικία 70 ετών και ετάφη στο Γ΄ Νεκροταφείο της Νίκαιας. Η ανιψιά του, Ελένη, ήταν δημοσιογράφος στην *[[Ελευθεροτυπία (εφημερίδα)|Ελευθεροτυπία]]* και σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα ένα μήνα πριν από τον θάνατο του.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Βιντεοταινίες

### Τηλεοπτικό θέατρο

### Τηλεοπτικές σειρές

## Θεατρικές παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φιλμογραφία στο IMDB.com

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αιξ-λε-Μπαιν

Η **Αιξ-λε-Μπαιν** (), ή κατά τους Λατίνους **Γρατιανές Θέρμες**, (), ή **Δομιτιανές Θέρμες**, (), είναι παραλίμνια πόλη της NA. Γαλλίας με πολλές ιαματικές πηγές. Αποτελεί την πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας στον νομό της Σαβοΐας. Είναι κτισμένη στην ανατολική όχθη της λίμνης Μπουρζέ περίπου 100 χλμ. ανατολικά της Λυών. Λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της πόλεως βρίσκεται το αλπικό χιονοδρομικό κέντρο Ρεβάρ στο ομώνυμο όρος. Στην περιφέρειά της πόλης υφίστανται πολλές βιομηχανίες όπως παραγωγής μηχανών, οχημάτων και ηλεκτρικών ειδών. Το 1975 αριθμούσε περίπου 22.300 κατοίκους. Το 2006 ο πληθυσμός της έφθασε τους 28.000 κατοίκους.

Η Αιξ-λε-Μπαιν είναι περισσότερο γνωστή, και από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν οι ονομασίες της, από τις θερμές και ιαματικές της πηγές που είναι πλούσιες σε θειούχα και ανθρακικά άλατα ασβεστίου, μαγνησίου, νατρίου που θεωρούνται κατάλληλες για θεραπεία κυρίως χρόνιων ρευματισμών και τις αλκαλικές πηγές της κατάλληλες για υδροθεραπεία. Εξ αιτίας αυτών κατά τους θερινούς μήνες η πόλη παρουσιάζει σχεδόν διπλάσιο πληθυσμό.

Σημαντικό αρχαιολογικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα σωζόμενα ερείπια κτισμάτων ρωμαϊκής περιόδου όπως της αψίδας του Καμπανού και του ναού της Αρτέμιδας. Στην πόλη υφίσταται αρχαιολογικό μουσείο καθώς και μουσείο σύγχρονης ζωγραφικής (το Μουσείο Φορ). Ιδιαίτερο όμως κόσμημα της πόλης είναι το παλαιό κτίριο του Δημαρχείου, κατασκευής του 16ου αιώνα που ανακαινίσθηκε και σήμερα λειτουργεί ως καζίνο.

## Φωτοθήκη

Εικόνα:Grand port aix-les-bains 1.jpg|Ο λιμένας της Αιξ-λε-Μπαιν


## Παραπομπές


## Πηγές
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τόμος 5ος, σελ. 67

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Ντανιέλ Χάρκε

Ο **Ντανιέλ Χάρκε** (*Daniel Jarque González*, 1 Ιανουαρίου 1983 - 8 Αυγούστου 2009) ήταν Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός. Αγωνίστηκε σε όλη την καριέρα του στην ομάδα της Εσπανιόλ και ορίστηκε αρχηγός της ομάδας έναν μόλις μήνα πριν τον αδόκητο θάνατό του, από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 26 ετών.

## Ποδοσφαιρική καριέρα
Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, την 1η Ιανουαρίου του 1983 και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην πρώτη εθνική κατηγορία του πρωταθλήματος Ισπανίας με την ομάδα της πατρίδας του στις 20 Οκτωβρίου του 2002, σε αγώνα με τη Ρεκρεατίβο ντε Ουέλβα (Recreativo de Huelva) το 2002–03. Έπειτα από 15 εμφανίσεις σε δύο περιόδους, καθιερώθηκε στην αμυντική γραμμή της καταλανικής πλευράς που κέρδισε το Κύπελλο Ισπανίας του 2006.

Στο πρωτάθλημα του 2006–07, έπειτα από την ανανέωση του συμβολαίου του ως το 2009, ο Χάρκε έπαιξε σε 14 αγώνες του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Η Εσπανιόλ έφτασε στον τελικό του 2007 όπου ηττήθηκε στα πέναλτι από την ομάδα της Σεβίλλης. Κατά την προηγούμενη περίοδο πέτυχε 4 τέρματα στο ισπανικό πρωτάθλημα, με την Εσπανιόλ να τερματίζει στην 15η θέση.

Κατά την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου 2009-2010, ο Χάρκε ανέλαβε αρχηγός της θρυλικής ομάδας.

### Θάνατος
Ο Χάρκε βρέθηκε νεκρός κατά την προαγωνιστική περίοδο της Εσπανιόλ. Οι προπονήσεις διεξάγονταν στο Κοβερτσιάνο της Φλωρεντίας, στην Ιταλία. Ο νεαρός παίκτης υπέστη καρδιακή προσβολή ενώ μιλούσε στο τηλέφωνο με τη φιλενάδα του σε ξενοδοχείο όπου κατέλυε η ομάδα. Βρέθηκε από συμπαίκτες του όταν δεν είχε προσέλθει για γεύμα.

Η φιλενάδα του ήταν έγκυος 7 μηνών και σύμφωνα με μερικές πηγές ανέφερε την απουσία του παίκτη σε έναν συμπαίκτη.

Στις 15 Αυγούστου του 2009, ο αρχηγός της Άρσεναλ  Σεσκ Φάμπρεγας, άλλοτε συμπαίκτης του Χάρκε στην εθνική ομάδα της Ισπανίας κάτω των 21 ετών αφιέρωσε το δεύτερό του τέρμα του αγώνα με την Έβερτον (6-1) στην Πρέμιερ Λιγκ στον Χάρκε. Ο Ισπανός σήκωσε μια φανέλα με το όνομα του Χάρκε και με τον αριθμό 21, που φορούσε ο παίκτης της Εσπανιόλ κατά τις πέντε τελευταίες αγωνιστικές περιόδους.

## Διακρίσεις
* Με την **Εσπανιόλ**:
** Κύπελλο Ισπανίας (Copa del Rey): 2005–06
** Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: Φιναλίστ 2006–07

* **Με την εθνική Ισπανίας κάτω των 19 ετών **:
** Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου κάτω των 19 ετών : 2002

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφικό στη σελίδα της Εσπανιόλ
* Προφίλ στο BDFutbol

Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ
Κατηγορία:Καταλανοί ποδοσφαιριστές
Γιώργος Βρασιβανόπουλος

Ο **Γιώργος Βρασιβανόπουλος** (Αθήνα 1924-10 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας ηθοποιός, που έπαιξε σε αρκετές κωμωδίες σε δεύτερους ρόλους.

## Βιογραφία
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1951 με το έργο *Έγκμοντ* του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, με το θίασο του Δημήτρη Ροντήρη. Από τους χαρακτηριστικούς του ρόλους ήταν στην ταινία *[[Η χαρτοπαίχτρα (ταινία)|Η χαρτοπαίχτρα]]* με τη Ρένα Βλαχοπούλου, στο ρόλο του γαμπρού της. Εργάστηκε ως μεταφραστής σε διαλόγους ξένων ταινιών.

Υπήρξε σύμβουλος του ΣΕΗ και του Ταμείου Αλληλοβοήθειας Ηθοποιών και αντιπρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Ηθοποιών.

Απεβίωσε έπειτα από μακρά ασθένεια και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

## Φιλμογραφία
### Ως ηθοποιός

### Ως σεναριογράφος

## Βιντεοταινίες

## Τηλεταινίες

## Τηλεοπτικό θέατρο

## Τηλεοπτικές σειρές

## Θέατρο

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3714830
* http://www.cine.gr/people.asp?name=%C2%F1%E1%F3%E9%E2%E1%ED%EF%F0%EF%F5%EB%EF%F2%2C%20%C3%E9%F9%F1%E3%EF%F2
* Βιογραφία και αναλυτική φιλμογραφία από το Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Νότης Μπότσαρης

μικρογραφία|δεξιά|250px|Η επιγραφή της οικίας Νότη Μπότσαρη στην Πρέβεζα
Ο **Κωνσταντίνος «Νότης» Μπότσαρης** (1756 - 26 Μαρτίου 1841) ήταν Σουλιώτης αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. Ήταν ο υστερότοκος γιος του Γιώργη Μπότσαρη από τη σουλιώτικη φάρα των Μποτσαραίων.

## Βιογραφία
Ο Νότης Μπότσαρης γεννήθηκε στο Σούλι το 1756. Μετά το θάνατο του αδελφού του Κίτσου ανέλαβε την αρχηγία της φάρας των Μποτσαραίων. Κατά τη διάρκεια συμπλοκών με μουσουλμάνους Αλβανούς στα Άγραφα τραυματίστηκε και αιχμαλωτίστηκε, αλλά κατάφερε μετά από έξι μήνες να αποδράσει από το φρούριο της Κλεισούρας όπου ήταν φυλακισμένος. 

Μετά από μεσολάβηση του Ιμπραήμ Πασά του Μπερατίου, συγγενή του Αλή Πασά, δέχτηκε να μπει στην υπηρεσία του Αλή, υπό τον όρο ότι θα μένει στον Κακόλακκο Πωγωνίου. Ο Αλή Πασάς τον προσκάλεσε στα Γιάννενα και τον έστειλε δήθεν αποστολή στη Λάρισα, με το σκεπτικό να του στήσει ενέδρα για να τον σκοτώσει καθ' οδόν ευκολότερα. Τον προειδοποίησε όμως ο Βελής, γιος του Αλή Πασά, και έτσι ο Μπότσαρης κατέφυγε στην Κέρκυρα. Εκεί συνάθροισε τους ντόπιους Σουλιώτες και τους ξεσήκωσε να κατευθυνθούν στην Πάργα και από εκεί στην Πρέβεζα, για να πολεμήσουν με τα στρατεύματα του σουλτάνου εναντίον του Αλή Πασά. Όταν μετά την πτώση της Πρέβεζας (1820) αποφασίστηκε να πολιορκηθούν τα Γιάννενα, ο Μπότσαρης με τους Σουλιώτες πήραν και αυτοί μέρος, ως εκδίκηση προς τον Αλή Πασά. Ο αρχιστράτηγος του σουλτάνου όμως δεν τήρησε την υπόσχεση που είχε δώσει στον Μπότσαρη, και αντί να δώσει γη στους Σουλιώτες, συνθηκολόγησε με τον Αλή Πασά, στρέφοντας τα όπλα προς το σουλτανικό στρατό και πορευόμενος για το Σούλι. 

Πήρε μέρος στη Γ΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος στο Ανατολικό.

Στην Πρέβεζα σωζόταν, μέχρι το 1970, το σπίτι του Νότη Μπότσαρη, που είχε αποκτήσει το 1806. 

Ο Νότης Μπότσαρης τιμήθηκε από τον Όθωνα με το βαθμό του Υποστρατήγου. Πέθανε στη Ναύπακτο το 1841.

## Περιπέτειες του Νότη Μπότσαρη την περίοδο της Επανάστασης
Ο Νότης Μπότσαρης συνελήφθη και κλείστηκε βαριά τραυματισμένος στο φρούριο της Κλεισούρας, απ' όπου δραπέτευσε τον επόμενο χρόνο και ύστερα από πολλές περιπέτειες πέρασε στην Κέρκυρα. Συγκρότησε εκεί δύναμη από Σουλιώτες, με τους οποίους έφτασε στο Μεσολόγγι, όπου διακρίθηκε σε όλες τις πολιορκίες και κατά την έξοδο. Αργότερα, το 1827 πολέμησε και τραυματίστηκε στο Δίστομο. Το 1829 διακρίθηκε στην πολιορκία και στην άλωση της Ναυπάκτου. Ο Νότης Μπότσαρης τιμήθηκε από τον Όθωνα με τον βαθμό του Υπερστράτηγου. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, «Νότης Μπότσαρης», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ. ΙΒ, σελ.296-316
* Γιώργης Έξαρχος, «Ω, Μεσολόγγι Αθάνατο!...», Ημερολόγια Β' Πολιορκίας και Εξόδου του Μεσολογγίου, Θεσσαλονίκη 2021
* Κολόμβας Ν., *Η τραγική μοίρα των αμάχων κατά την τελευταία Πολιορκία, 15 Απριλίου 1825-10 Απριλίου 1826*, Αθήνα 2006.
* Κωνστ. Π. Πετροπούλου, «Σκηνές Εθνικού Μεγαλείου», Από τις πολιορκίες και την έξοδο του Μεσολογγίου, Γ' Έκδοση Συμπληρωμένη, Αθήνα 1971
* Απομνημονεύματα Αγωνιστών του '21, Εμμανουήλ Γ. Πρωτοψάλτης, Δ' Τεύχος

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Νοτης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί πολέμου
Ερνστ Λίντεμαν

Ο **Ερνστ Λίντεμαν** (γερμ., **Ernst Lindemann**), (28 Μαρτίου 1894 στο Άλτενκιρχεν - 27 Μαΐου 1941 στο Βόρειο Ατλαντικό) ήταν Γερμανός αξιωματικός του Αυτοκρατορικού Ναυτικού και αργότερα του Kriegsmarine. Ήταν ο πρώτος και τελευταίος κυβερνήτης του Βίσμαρκ.

## Καριέρα
Το 1913 κατατάχτηκε στο Αυτοκρατορικό Ναυτικό και υπηρέτησε ως αξιωματικός πυροβολικού στα πλοία Έλζας και Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Το διάστημα 1931-1934 έγινε λέκτορας στη Σχολή Ναυτικού Πυροβολικού, ενώ την περίοδο 1936-1938 διετέλεσε σύμβουλος και αργότερα επικεφαλής του τμήματος *σχηματισμού μάχης* της Ανώτατης Ναυτικής Διοίκησης. Το 1938 προήχθη σε Πλοίαρχο (*Kapitän zur See*). Τον Αύγουστο του 1940 του ανατέθηκε η διοίκηση του θωρηκτού Βίσμαρκ.

## Βίσμαρκ
Στις 24 Μαίου 1941 το Βίσμαρκ βύθισε το θωρηκτό HMS Hood (Χουντ) και προξένησε ζημιές στο HMS Prince of Wales. Τρεις μέρες αργότερα, μεγάλη δύναμη του Βρετανικού Ναυτικού πρόφθασε το Βίσμαρκ (το οποίο είχε μείνει ακυβέρνητο μετά από τορπίλη που δέχτηκε στο πηδάλιο από αεροσκάφος) και το βύθισε στη ναυμαχία που ακολούθησε.

Οι ακριβείς συνθήκες θανάτου του Λίντεμαν δεν είναι διαπιστωμένες. Μια θεωρία υποστηρίζει πως σκοτώθηκε μαζί με τους υπόλοιπους ανώτερους αξιωματικούς όταν η γέφυρα του Βίσμαρκ χτυπήθηκε από εχθρικά βλήματα. Επιζώντες του πληρώματος, όμως, αναφέρουν ότι τον είδαν να στέκεται με τον υπασπιστή του και να απευθύνει το στρατιωτικό χαιρετισμό λίγο πριν βυθιστεί με το πλοίο.

## Διακρίσεις
* Σιδηρούς Σταυρός, 1ης και 2ας τάξεως του απονεμήθηκε για τις υπηρεσίες του κατά τον Α' ΠΠ
* Σταυρός των Ιπποτών, του απονεμήθηκε μετά θάνατον για τη βύθιση του HMS Hood
* Η "Βερμαχτμπερίχτ" (καθημερινή αναφορά της γερμανικής διοίκησης) ανέφερε στις 28 Μαΐου 1941:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ernst Lindemann @ Θωρηκτό Βίσμαρκ  - Αγγλικά
* Lexikon Der Wehrmacht, σύντομη βιογραφία - Γερμανικά

Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Παναγιώτης Κρεββαττάς

Ο **Παναγιώτης Κρεββαττάς** ή **Κρεββατάς** (1785 - 16 Νοεμβρίου 1822) ήταν Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός της περιόδου της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821.

## Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Μυστρά. Ήταν γόνος της παλαιάς και επιφανούς οικογένειας Κρεββαττά με πρεσβύτερο τον Ιωάννη Κρεββαττά. Παππούς του ήταν ο συνονόματος Παναγιώτης Κρεββαττάς, ο οποίος στην Πελοποννησιακή επανάσταση του 1769 έδωσε πρώτος το σύνθημα του πολέμου κατά των Τούρκων. Ήταν πρωτότοκος γιος του Δημήτριου Κρεββαττά και της Κλίνης, αδελφής του Ανδρίκου Νοταρά. Γεννήθηκε στην Σπάρτη περί το 1785.

Δάσκαλός του ήταν ο ιεροκήρυκας Μάξιμος.  Πήγε για σπουδές στην Ιταλία, αλλά αναγκάστηκε να τις διακόψει και να επιστρέψει, όταν πέθανε ο πατέρας του. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία από τον Χριστόφορο Κορνήλιο το 1818. Μάλιστα οργάνωσε την πολυπληθέστερη επαναστατική δύναμη στην επαρχία του, από οποιαδήποτε άλλη στην Πελοπόννησο, αποτελούμενη από 15.000 άνδρες

Ήταν μεταξύ των προεστών που περί τα τέλη Φεβρουαρίου του 1821 προκλήθηκαν στην Τρίπολη από τον καϊμακάμη (αναπληρωτή του Χουρσίτ) για να κρατηθούν ως όμηροι. Ο ίδιος (που μόλις είχε επιστρέψει από την Ιταλία) απέφυγε να μεταβεί στην Τρίπολη προφασιζόμενος ασθένεια και με την εγγύηση του προκρίτου της Τρίπολης Κουγιά με τον οποίο είχε συγγένεια. Στη συνέχεια πρωτοστάτησε στην επανάσταση στην Πελοπόννησο. Ήταν δραστήριος και ηρωικός μαχητής. Πήρε μέρος στην Άλωση της Τριπολιτσάς και φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμος στον αγώνα εναντίον του Δράμαλη, όταν τον χτύπησε ο Κολοκοτρώνης στο Νταούλι. Την παραμονή της μάχης, ο Κρεββατάς, μπρος στο ενδεχόμενο του θανάτου, ζήτησε από το Κολοκοτρώνη να τον εξομολογήσει και έκανε και την διαθήκη του υποσχόμενος δαπάνη ενός εκατομμυρίου γροσίων για τις ανάγκες του αγώνα. Επέζησε όμως της μάχης και αργότερα έγινε γερουσιαστής της Πελοποννήσου. 

Πέθανε σε ενέδρα στις 16 Νοεμβρίου του 1822 όταν μια σφαίρα τον σκότωσε, ενώ αυτός έφιππος ήθελε να διασχίσει τον ποταμό Ευρώτα. Λένε ότι δολοφονήθηκε από τους αδελφούς Γιατρακαίους για να πάρουν αυτοί την αποκλειστική δύναμη της επαρχίας. Φυσικός αυτουργός της δολοφονίας, ήταν, σύμφωνα με τον Θ. Ρηγόπουλο , ο ανηψιός του Γιατράκου, Γληγοράκης Γιατράκος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Λίνα Κάσδαγλη

Η **Λίνα Κάσδαγλη** (1921-2009) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, επιμελήτρια βιβλίων και μεταφράστρια.  Έγραψε κυρίως ποιήματα και μετέφρασε πολλά έργα ξένων λογοτεχνών. Έλαβε μέρος σε επιτροπές του υπουργείου Παιδείας για τη σύνταξη των σχολικών βιβλίων στην Ελλάδα. Ήταν παντρεμένη με τον συγγραφέα Εμμανουήλ Κάσδαγλη και απέκτησαν τρία παιδιά.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1921 και οι γονείς της ήταν εκπαιδευτικοί.  Ακολούθησε σπουδές φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επίσης στο Γαλλικό Ινστιτούτο. Η εμφάνισή της στα γράμματα έγινε με τη μετάφραση ενός ποιήματος του Γάλλου ποιητή Σαρλ Πεγκί στη *Νέα Εστία*, το 1943. Την ίδια περίοδο είχε ήδη δραστηριοποιηθεί στο περιοδικό *Η Διάπλαση των Παίδων*, στο οποίο έγραφε με το ψευδώνυμο "Ροζελάντια".  Ακολούθησε η κυκλοφορία της πρώτης της ποιητικής συλλογής, το 1952 με τίτλο "Ηλιοτρόπια".  Υπήρξε υπεύθυνη της έκδοσης του περιοδικού *Η Οδηγός* (1956-1973) από το Σώμα Ελληνίδων Οδηγών, όπου υπέγραφε με το όνομα "Θεία Νεραντζούλα". Αντιτάχθηκε στη χούντα του 1967, εκδηλώνοντας τη διαμαρτυρία της σε κείμενο που συνυπέγραψαν το 1969 άλλοι 17 συγγραφείς. Έλαβε επίσης μέρος στο πρώτο αντιστασιακό βιβλίο, που δημοσιεύτηκε το 1970 με τίτλο "Δεκαοκτώ κείμενα".  Απεβίωσε στις 18 Αυγούστου του 2009, σε ηλικία 88 ετών.

## Επιλεγμένα έργα
### Παιδικά έργα
* *Ο σαλίγκαρος ταξιδεύει* (1980)
*Πάλι με τον Πουφ (1946)
### Ποίηση

**Τα ποιήματα* (Άγρα 2002)
**Στέφανος ενιαυτού* (1975)
**Οι δρόμοι του μεσημεριού* (1963)
* *Ηλιοτρόπια* (1952)

### Λοιπά/ Μεταφράσεις
**Ομηρικοί ύμνοι*, Το Ροδακιό, [επιμέλεια] (2005)
* *Oh! Fier monde nouveau*, Το Ροδακιό, [μετάφραση] (2002)
**Το όραμα της Ιωνίας*, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, [μετάφραση] (2002)
**Το χρονικό της τέχνης, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, [μετάφραση] (1998)
**Οι περιπέτειες του Τομ Σόγερ*, Πατάκη, [μετάφραση] (1996)
**Δεκαοκτώ κείμενα*, Κέδρος (1994)
**Η ζωή ενός ζωγράφου*, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, [επιμέλεια] (1994)
**Ρούμελη*, Ωκεανίδα, [μετάφραση] (1991)
**Συζήτηση με τον Γιώργο Σεφέρη*, Άγρα, [μετάφραση] (1986)
**Η οικογένεια Μούμιν - Τρολλ*, Μόκας Ε. - Μορφωτική, [μετάφραση]

== Παραπομπές ==
<references />

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
*[http://pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/63537 Λίνα Κάσδαγλη στον *Πανδέκτη''], του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
*Η Παναγιά της Ρεματιάς - απόσπασμα από έργο της Κάσδαγλη.

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Βαρυτικό κύμα

300px|thumb|Δισδιάστατη παράσταση βαρυτικών κυμάτων. Δύο αστέρες νετρονίων τριγυρίζουν ο ένας τον άλλον και προκαλούν το φαινόμενο.
Στη Φυσική, τα **βαρυτικά κύματα** είναι κυματισμοί της καμπυλότητας του χωροχρονικού συνεχούς που διαδίδονται ως κύματα από την πηγή προς τα έξω. Προβλέφθηκαν το 1916  από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν στη βάση της θεωρίας του της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας και μεταφέρουν ενέργεια υπό την μορφή βαρυτικής ακτινοβολίας. Η ύπαρξή τους είναι συνέπεια του αναλλοίωτου του μετασχηματισμού Λόρεντς στη γενική σχετικότητα, δεδομένης της έννοιας πεπερασμένης ταχύτητας διάδοσης των φυσικών αλληλεπιδράσεων. Αντιθέτως, τα κύματα βαρύτητας δεν μπορούν να υφίστανται στη νευτώνεια θεωρία της βαρύτητας, η οποία διατυπώνει ότι οι φυσικές αλληλεπιδράσεις διαδίδονται με άπειρη ταχύτητα.  

Διάφοροι ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων είναι υπό κατασκευή ή σε λειτουργία, όπως το αναβαθμισμένο '''LIGO''' το οποίο ξεκίνησε παρατηρήσεις τον Σεπτέμβριο του 2015.  

Πιθανές πηγές ανιχνεύσιμων βαρυτικών κυμάτων περιλαμβάνουν δυαδικά αστρικά συστήματα που αποτελούνται από λευκούς νάνους, αστέρες νετρονίων ή μαύρες τρύπες. Στις 11 Φεβρουαρίου 2016, οι ομάδες συνεργασιών LIGO και Virgo ανακοίνωσαν επίσημα ότι έκαναν την πρώτη παρατήρηση των βαρυτικών κυμάτων, που προέρχονταν από ένα ζευγάρι  μαύρων τρυπών που συγχωνεύονταν, χρησιμοποιώντας τους ανιχνευτές του αναβαθμισμένου LIGO. 

Τα βαρυτικά κύματα μπορούν θεωρητικά να υπάρξουν σε όλες τις συχνότητες. Πρακτικά, βαρυτικά κύματα πολύ χαμηλής συχνότητας είναι αδύνατον να ανιχνευθούν. Το φάσμα βαρυτικών κυμάτων εκτιμάται από 10-7Hz ως 1011Hz καθώς το άνω όριο περιορίζεται από την μη ύπαρξη πηγών βαρυτικής ακτινοβολίας υψηλών συχνοτήτων.

Παρότι έως τις αρχές του 2016 δεν είχε ακόμη αποδειχθεί η ύπαρξη τους, έχει έμμεσα δειχθεί η ύπαρξη βαρυτικής ακτινοβολίας από τον εκφυλισμό τροχιών διπλών αστρικών συστημάτων (π.χ. το πάλσαρ PSR B1913+16 από τους Ράσελ Άλαν Χαλς και Τζόσεφ Χούτον Τέιλορ). 

Τον Φεβρουάριο του 2016 ανακοινώθηκε από τους επιστήμονες η επιτυχής παρατήρηση τους από το LIGO, των οποίων μέλων και ο ΄Έλληνας Φραγκίσκος Σαργολόγος, η οποία επιβεβαίωνε χωρίς αμφιβολίες την ύπαρξη τους, μια εξέλιξη η οποία χαιρετίστηκε ως η μεγαλύτερη ανακάλυψη του αιώνα καθώς:
* επιτρέπουν την άμεση παρατήρηση της Μεγάλης Έκρηξης, κάτι που τα συμβατικά τηλεσκόπια τα οποία συλλέγουν ακτινοβολία φωτός αδυνατούσαν καθώς μπορούν να παρατηρήσουν μόνο έως 400.000 έτη μετά τη Μεγάλη Έκρηξη λόγω της μη επαρκούς διασποράς του φωτός.
* επιτρέπουν την παρατήρηση αντικειμένων στο σύμπαν τα οποία δεν εκπέμπουν φως όπως μαύρες τρύπες και σκοτεινή ύλη.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 

Κατηγορία:Κυματική
κατηγορία:Βαρύτητα
Κατηγορία:Ανεπίλυτα προβλήματα στη Φυσική
Πέτρος Κ. Μαυρομιχάλης

* Πέτρος Κ. Μαυρομιχάλης (1887-1969)
* Πέτρος Κ. Μαυρομιχάλης (βουλευτής Οιτύλου 1847)
Βάλτερ Ούλμπριχτ

Ο **Βάλτερ Έρνστ Πάουλ Ούλμπριχτ** (*Walter Ernst Paul Ulbricht*, 30 Ιουνίου 1893 - 1 Αυγούστου 1973) ήταν Γερμανός κομμουνιστής ηγέτης και πολιτικός. Ως Γενικός Γραμματέας του Κόμματος ΕΣΚΓ από το 1950 έως το 1971, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρόωρη ανάπτυξη και καθιέρωση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Ανατολική Γερμανία).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1893 από εργατική οικογένεια και εργάστηκε ως ξυλουργός. Το 1912 έγινε μέλος του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος και αναμείχθηκε ενεργά στο εργατικό επαναστατικό κίνημα. Υπήρξε από τα στελέχη της οργάνωσης «Σπάρτακος» και από τους ιδρυτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας, στο οποίο εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής το 1923, και αργότερα ανέλαβε το οργανωτικό τμήμα. Μετά την επικράτηση του ναζισμού το 1933, κατέφυγε στη Μόσχα και διηύθυνε διάφορα παράνομα γραφεία, ενώ παράλληλα διατέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Γ΄ Διεθνούς (1935-1939). Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνέχισε την αντιφασιστική του δράση και αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή του αντιστασιακού αντιναζιστικού κινήματος. Επέστρεψε στη Γερμανία με τον Κόκκινο Στρατό και μετά τη συντριβή του Άξονα, συνέβαλε σημαντικά στη συσπείρωση των αντιφασιστικών πολιτικών δυνάμεων σε ενιαίο μέτωπο, στην ίδρυση του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Διατέλεσε υπουργός και αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας και της κυβέρνησης. Το 1950 αναδείχθηκε γενικός γραμματέας του Κόμματος και ηγέτης της Ανατολικής Γερμανίας. Σκληροπυρηνικός κομμουνιστής, αρνήθηκε να εξομαλύνει τις σχέσεις με τη Δυτική Γερμανία και φέρει την ευθύνη για την ανέγερση του Τείχους του Βερολίνου. Λόγω των στενών σχέσεών του με την ΕΣΣΔ, απέστειλε στρατεύματα για να βοηθήσει τη σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία (1968). Το 1971 τη θέση του στο κόμμα ανέλαβε ο Έριχ Χόνεκερ. Πέθανε το 1973.

Ο Πέτρος Κόκκαλης, ο πατέρας του Σωκράτη Κόκκαλη ήταν ο προσωπικός γιατρός του Βάλτερ Ούλμπριχτ.

## Πηγές
* Η μεγάλη ιστορία του 20ού αιώνα, η Ανασυγκρότηση - Διπολικός κόσμος, τόμος 5''
## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Ουλμπριχτ
Κατηγορία:Πολιτικοί της Ανατολικής Γερμανίας
Κατηγορία:Γερμανοί άθεοι
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Πέτρος Μαυρομιχάλης

Το όνομα **Πέτρος Μαυρομιχάλης** είχαν οι:

* Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης (1765 - 6 Αυγούστου 1848) οπλαρχηγός του 1821 και προέδρος του Εκτελεστικού Σώματος του ελληνικού κράτους.
* Πέτρος Κ. Μαυρομιχάλης (βουλευτής Οιτύλου 1847)
* Πέτρος Αναστασίου Μαυρομιχάλης (1828 - 1892) πολιτικός, υπουργός δικαιοσύνης
* Πέτρος Αντωνίου Μαυρομιχάλης (20 Αυγούστου 1827 - 25 Ιανουαρίου 1904) Δήμαρχος Καλαμάτας
* Πέτρος Κ. Μαυρομιχάλης (1887-1965) πολιτικός, βουλευτής Λακωνίας, πολλές φορές υπουργός
Ισότοπα του χρυσού

Ο χρυσός (Au) έχει ένα σταθερό ισότοπο, 197Au, και 18 ραδιοϊσότοπα με σταθερότερο το 195Au που έχει χρόνο ημιζωής 186 μέρες.

## Σημειώσεις
* Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις.
* Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες.
* Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν : a = χρόνια, d = μέρες, h = ώρες, min = λεπτά, s = δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s,  1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. 
* Ο εκθέτης *m* (ή *m2*, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου.

Κατηγορία:Χρυσός

χρυσος
Αγία Αναστασία η Ρωμαία

Η **Αγία Αναστασία η Ρωμαία**, σύμφωνα με τον Συμεών τον Μεταφραστή, έζησε στη εποχή του Δέκιου ή του Διοκλητιανού. Αντίθετα από την Αγία Αναστασία τη Φαρμακολύτρια, η οποία έζησε επίσης στη Ρώμη και η μνήμη της εορτάζεται στις 22 Δεκεμβρίου, η Αγία Αναστασία η Ρωμαία εορτάζει στις **29 Οκτωβρίου**.

## Βίος
Οι αντιφατικές πληροφορίες για τον βίο της οφείλονται κυρίως στο γεγονός ότι ο βίος της αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας σώζεται σε τριάντα περίπου χειρόγραφα, που χρονολογούνται από τον 9ο μέχρι και τον 19ο αιώνα. Ο Συμεών ο Μεταφραστής είναι ο συγγραφέας του ενός βίου με τίτλο «Βίος και Πολιτεία και Μαρτύριον της αγίας Οσιομάρτυρος Αναστασίας της Ρωμαίας», στα τέλη του 10ου μ.Χ. Κατά τον Συμεών υπάρχουν δύο Αναστασίες εκ των οποίων η μία ανήκε σε σημαντική ρωμαϊκή οικογένεια και υπήρξε για μικρό χρονικό διάστημα παντρεμένη. Χηρεύοντας, μοίρασε την πατρική της περιουσία και εγκαταστάθηκε σε κάποια μονή. Φέρεται μάλιστα ότι μαρτύρησε δια πυρός. 

Η δεύτερη, εγκαταλείποντας γονείς και τα εγκόσμια εκάρη μοναχή από την ηγουμένη μιας γυναικείας μονής, τη Σοφία, σε ηλικία περίπου 20 ετών. Φέρεται πως δοκιμάστηκε δια μαρτυρίου από τον ηγεμόνα Πρόβο. Το σώμα της απέσπασε η γερόντισσα Σοφία με τη βοήθεια δύο χριστιανών, προκειμένου να ταφεί, μετά από λίγες ημέρες.

Άλλοι βίοι της αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας περιέχονται στους κώδικες *Athonensis Protati 2* και *Mosquensis 176*, αντίγραφα του 11ου αιώνα, καθώς και το *Συναξάριο* Νικοδήμου του Αγιορείτου, περίπου του 19ου αι. Η σειρά των μαρτυρίων της απεικονίζεται σε έναν εικονογραφικό κύκλο παλαιοχριστιανικού κοιμητηριακού ναού, που βρίσκεται στο Γεννάδι της νήσου Ρόδου

## Τόπος προσκύνησης
Το μισό περίπου λείψανό της βρίσκεται στη μονή Οσίου Γρηγορίου στο Άγιο Όρος

## Εκκλησίες αφιερωμένες
*Ψυχικού, Φιλεκεπαιδευτική Εταιρεία 
*Ελαιώνας (Τοπόλια)  Φωκίδας Εξωκκλήσιο της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας στο επάνω κοιμητήριο του χωριού 
*Μαρία Ζάννε Σιγάλα «Ο ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΑΣ ΣΤΟΝ ΟΜΩΝΥΜΟ ΝΑΟ ΣΤΟ ΓΕΝΝΑΔΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ»
## Παραπομπές σημειώσεις


Αναστασια Ρωμαια
Τάσος Υφαντής

Ο **Τάσος Υφαντής** και **Υφάντης** (Καβάλα 13 Μαΐου 1942 - Αθήνα 14 Αυγούστου 1989) ήταν Έλληνας ηθοποιός.  

## Βιογραφία
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Μιχαηλίδη και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία Εμφανίστηκε σε θεατρικές παραστάσεις ("Παντρολογήματα", 1976) και σε κινηματογραφικές ταινίες (*Ρεπό, 120 ντεσιμπέλ, Δοξόμπους*). Συμμετείχε σε σειρές της τηλεόρασης και στο τηλεπαιχνίδι "Ομιλείτε ελληνικά" της ΕΤ-1. Το 1983 υποδύθηκε τον εαυτό του στο ντοκιμαντέρ "Ο ερωτισμός στην αρχαία ελληνική τέχνη".  

Απεβίωσε από ανίατη ασθένεια της εποχης στις 14 Αυγούστου του 1989.Κηδευτηκε στο Γ νεκροταφείο της Νίκαιας. 

## Φιλμογραφία
### Ταινίες

### Τηλεόραση

## Πηγές
*Φιλμογραφία στο IMDB.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Τνούβα

Η **Τνούβα** είναι συνεταιρισμός στο Ισραήλ, με εξειδίκευση στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων. Ιδρύθηκε το 1926.

Η Τνούβα είναι η μεγαλύτερη παραγωγός γαλακτοκομικών προϊόντων στο Ισραήλ. Οι πωλήσεις της αντιστοιχούν στο 70% της χώρας στην αγορά γαλακτοκομικών προϊόντων και κρέατος, αυγών και συσκευασμένων τροφίμων.

Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ισραήλ
Γιώργος Νέζος

Ο **Γιώργος Νέζος** ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στο Κουτσοπόδι Άργους το 1909 και σπούδασε στο Βασιλικό Θέατρο, όπου και έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε ηλικία 26 ετών. Συνεργάστηκε με τους θιάσους του Μάνου Κατράκη, του Λάμπρου Κωνσταντάρα, του Τζαβαλά Καρούσου και άλλων. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε δεύτερους ρόλους όπως του γιατρού και του πατέρα της πρωταγωνίστριας. Πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου του 1989.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

### Βιντεοταινίες

### Τηλεόραση

### Μεταγλωττισμένες σειρές

### Μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις

## Θέατρο

## Θεατρικές παραστάσεις

Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

## Παραπομπές


## Πηγές
* Φιλμογραφία του ηθοποιού και φωτογραφία του  στο 90 lepta.com
* Αναλυτική φιλμογραφία

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί φωνής
Βασίλης Διαμαντόπουλος

Ο **Βασίλης Διαμαντόπουλος** (Πειραιάς 15 Νοεμβρίου 1920 – 5 Μαΐου 1999) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Νέου Θεάτρου. Ήταν ο πρώτος ηθοποιός που εμφανίστηκε ζωντανά στην ελληνική τηλεόραση, στο μονόπρακτο *Αυτός και το παντελόνι του* του Ιάκωβου Καμπανέλλη, το 1966. Από τους πιο χαρακτηριστικούς του ρόλους ήταν αυτός του αυστηρού καθηγητή αρχαίων ελληνικών στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη *[[Νόμος 4000 (ταινία)|Νόμος 4000]]* και αργότερα, σε σειρές, όπως *Εκμέκ παγωτό*, στην ιδιωτική τηλεόραση. Είναι ο ιδρυτής της ανωτέρας δραματικής σχολής Ίασμος που υφίσταται μέχρι και σήμερα.

## Βιογραφία
Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης του Κουν. Το 1956 ίδρυσε μαζί με τη Μαρία Αλκαίου το Νέο Θέατρο και το 1993 το Σύγχρονο Θέατρο. Το 1970 επέστρεψε στην Ελλάδα από το Παρίσι και συνεργάστηκε με διάφορους ιδιωτικούς θιάσους, καθώς επίσης και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ παράλληλα δίδαξε στις Δραματικές Σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης. Τα τελευταία χρόνια ήταν διευθυντής εργαστηρίου υποκριτικής τέχνης για νέους ηθοποιούς. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1999 από καρδιοαναπνευστική ανακοπή στη Γενική Κλινική Αθηνών, λόγω υποκεφαλικού κατάγματος του αριστερού μηριαίου που υπέστη από πτώση. Η κηδεία του έγινε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

## Προσωπική ζωή
Ηταν σε σχέση με την ηθοποιό Μαρία Αλκαίου.

Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με την ηθοποιό Τόνια Καράλη, με την οποία απέκτησε μία κόρη και εν συνεχεία με την ηθοποιό Μαρίνα Γεωργίου, με την οποία απέκτησε ένα γιο.

## Πολιτικές πεποιθήσεις
Υπήρξε κομμουνιστής σε όλη τη διάρκεια της ζωής του και στρατευμένος με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

## Φιλμογραφία

## Θέατρο

## Τηλεοπτικό θέατρο

## Τηλεοπτικές σειρές

## Εκπομπές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Από συνέντευξη του ηθοποιού για τα επεισόδια στο Πολυτεχνείο του 1995

* 
* Βασίλης Διαμαντόπουλος (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase

Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Παραλήπτες του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν
Ίκαρος Κανελλόπουλος

Ο **Λευτέρης-Ίκαρος Κανελλόπουλος** (Αθήνα, 1920 - 20 Μαρτίου 1993) ήταν ο παρουσιαστής των πρώτων τηλεπαιχνιδιών της Ελληνικής τηλεόρασης, ηθοποιός και στιχουργός, περισσότερο γνωστός με το μικρό του όνομα *Ίκαρος*.

## Βιογραφία
Μεγάλωσε στα Πετράλωνα της Αθήνας και είχε καταγωγή από την Ανδρίτσαινα Ηλείας. Ξάδελφός του ήταν ο καθηγητής πανεπιστημίου και υπουργός Αθανάσιος Κανελλόπουλος. Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

## Τηλεόραση
Ξεκίνησε ως παρουσιαστής προγραμμάτων σε κέντρα διασκέδασης (κονφερασιέ). Συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία "Διαγωγή μηδέν" του 1949. Στην τηλεόραση εμφανίστηκε το 1966 ενώ εργάστηκε και στο ραδιόφωνο. Παρουσίαζε τα δημοφιλή τηλεπαιχνίδια "Βρες το και πάρτο" (1970), "Οριζοντίως, διαγωνίως και καθέτως" (1970), "Σοφό πλυντήριο" (1970), "Χρηματιστήριο γνώσεων" (1971) και "Μήπως γνωρίζετε;" (1974).

Συμπαρουσιάστριά του είχε τη Ρένα Καπιτσαλά, η οποία αργότερα παρουσίαζε το παιχνίδι ανάδειξης ταλέντων "Να η ευκαιρία".

## Αθλητισμός
Υπήρξε οργανωτής και παρουσιαστής σε αγώνες αυτοκινήτων, ιδρυτής δε της Αγωνιστικής Λέσχης Αυτοκινήτων (ΑΛΑ) στις τάξεις της οποίας παρέμεινε έως το 1991. Έλαβε μέρος σε αρκετές εκκινήσεις του Ράλι Ακρόπολις. Τη δεκαετία του '50 ήταν πρόεδρος του ποδοσφαιρικού συλλόγου Ολυμπιάς.

## Στιχουργός
Συνέθεσε στίχους τραγουδιών, τους οποίους πολλές φορές υπέγραφε με το μικρό του όνομα. Με το πλήρες ονοματεπώνυμο είναι καταχωρημένος ως στιχουργός του "Είσαι κορίτσι... νάυλον" από την ομώνυμη επιθεώρηση του 1947.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ίκαρος Κανελλόπουλος: ο πρώτος παρουσιαστής τηλεπαιχνιδιών στην ελληνική τηλεόραση, Ο Ερευνητής της Βέροιας

Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Μακώ Γεωργιάδου

Η **Μαρία-Κωνσταντίνα (Μακώ) Γεωργιάδου** (1946-1992) υπήρξε παρουσιάστρια της ελληνικής τηλεόρασης. Παρουσίαζε κυρίως μουσικά και πολιτιστικά γεγονότα, ανάμεσα στα οποία ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision. 

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του μουσικοσυνθέτη Αλέκου Γεωργιάδη. Γεννήθηκε στην Νότιο Αφρική όπου  τελείωσε και το σχολείο και εν συνεχεία παρακολούθησε μαθήματα δακτυλογραφίας. Μιλούσε αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. Τον πρώτο καιρό της λειτουργίας της κρατικής τηλεόρασης η διοίκηση του ΕΙΡΤ προκήρυξε διαγωνισμό για εκφωνήτριες του τηλεοπτικού προγράμματος. Στο διαγωνισμό συμμετείχαν περίπου 800 υποψήφιες και επιλέγησαν τρεις, μεταξύ των οποίων ήταν και η Μακώ Γεωργιάδου. 

Το 1970 έγινε η πρώτη  εκφωνήτρια της μετάδοσης του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision για την Ελλάδα.  Η Γεωργιάδου καθιερώθηκε με τη γνώριμη φωνή της στη μετάδοση του διαγωνισμού για λογαριασμό της ΕΡΤ για τα επόμενα 16 χρόνια, ως το 1986, ενώ την επόμενη χρονιά αντικαταστάθηκε από τη Δάφνη Μπόκοτα. 

Η αντικατάστασή της έγινε, σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής, επειδή ζήτησε να πάρει το ποσό των 100.000 δραχμών για τα πρόσθετα έξοδα του ταξιδιού.  Μέχρι το 1976, ο σχολιασμός του διαγωνισμού γινόταν από το στούντιο της ΕΡΤ, ενώ τα επόμενα χρόνια η παρουσιάστρια ταξίδευε στην εκάστοτε διοργανώτρια πόλη για την επιτόπου ζωντανή μετάδοση.

Από το 1985 μέχρι το 1987 παρουσίασε (ως παρουσιάστρια επί σκηνής) το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης.  Πέθανε στις 12 Νοεμβρίου του 1992 από καρκίνο, σε ηλικία 46 ετών.

## Παραπομπές


Γεωργιαδου, Μακω
Κατηγορία:Πρόσωπα της ΕΡΤ
Ανσέγκιζελ

Ο **Ανσέγκιζελ** (602/610 – δολοφονηθείς 662/679) από τον Οίκο των Αρνουλφιδών ήταν γιος του Αγίου Αρνούλφου επισκόπου του Μετς και της συζύγου του Αγίας Ντόντα. 
Ο Ανσέγκιζελ ήταν Δομέστικος (στρατιωτικός αρχηγός) και δούκας του Σιγβέρτου Γ΄ της Αυστρασίας (634 – 656), προπάτορας του Καρλομάγνου. Σκοτώθηκε σε κάποιον εμφύλιο πόλεμο από έναν εχθρό. 

## Οικογένεια
Με τον γάμο του (639) με τη Αγία Μπέγκα των Πιπινιδών, κόρη του Πιπίνου Α΄ του Λάντεν παιδιά του ήταν:

*Πεπίνος του Χέρσταλ 635/640-714, μαγιορδόμος της Νευστρίας, Αυστρασίας & Βουργουνδίας· δούκας & πρίγκιπας των Φράγκων.
*Μάρτιν του Λον β΄ ήμισυ 7ου αι., κόμης του Λoν.
*Κλοτίλδη 650–699, παντρεύτηκε τον Θευδέριχο Γ΄ της Νευστρίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Bouchard, Constance Brittain. Rewriting Saints and Ancestors: Memory and Forgetting in France, 500-1200, University of Pennsylvania Press

Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Κατηγορία:Πεπινίδες
Σπηλιά Λάρισας

Η **Σπηλιά** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.

## Γενικά στοιχεία
Η Σπηλιά είναι χτισμένη στις δυτικές πλαγιές του όρους Κίσσαβος (ή Όσσα)  σε 800 μέτρων υψόμετρο.  Απέχει 30 χλμ. βορειοανατολικά από τη Λάρισα. Στα νοτιοδυτικά του χωριού εντοπίστηκαν θολωτοί μυκηναϊκοί τάφοι, δύο από τους οποίους ανάσκαψε ο Θεοχάρης, στις θέσεις «Βρύση Βούλγαρη» και «Κιμπουρλί» και είναι σήμερα εν μέρει ορατοί. Στη θέση «Σοκάκι» υπάρχει σπήλαιο με σταλακτίτες και στη θέση «Μπουγάζι» χαράδρα. Έχει 370 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή 2011), οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τουριστικές δραστηριότητες, ενώ υπάρχουν και κάποιοι η εξασκούν το παραδοσιακό επάγγελμα του χτίστη. Το καλοκαίρι πολλαπλασιάζει τον πληθυσμό της, αποκτώντας παραθεριστικό χαρακτήρα. 

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παναγιά του Βράχου στο YouTube.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τεμπών
38 Λήδα

Η **Λήδα (Leda)**, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον (πολύ μικρότερό της) ομώνυμο δορυφόρο του Δία, είναι ένας μεγάλος σκούρος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,32. Ανακαλύφθηκε το 1856 από τον Γάλλο αστρονόμο Ζαν Σακορνάκ, που παρατηρούσε από το Παρίσι. Η Λήδα έλαβε το όνομά της από τη Λήδα, τη μητέρα της Ωραίας Ελένης και των Διοσκούρων στην ελληνική μυθολογία.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λήδας είναι 115,9 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,6 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της  Λήδας εκτιμάται σε 3,24 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 61,3 m/sec (221 χιλιόμετρα την ώρα). Η μέση πυκνότητα της Λήδας είναι 2,0 gr/cm³.

Ο φασματικός τύπος της Λήδας είναι **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι μόλις 0,0618 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 103 βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Η Λήδα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 50 λεπτά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ληδα
Γκιζέλα των Φράγκων

Η **Γκιζέλα των Φράγκων** (*Gisele*, Άαχεν, Κολωνία, Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, 757 – 810) ήταν κόρη του Πιπίνου του Βραχέως με την σύζυγο την Βερτράδη του Λον, αδέλφια της ήταν ο Καρλομάγνος και ο Καρλομάνος Α΄. Ήταν μνηστευμένη με τον Λέων Δ΄ γιο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄ αλλά η συμφωνία έσπασε. Είχε έναν σύντομο αρραβώνα με τον γιο του Λοβαρδού βασιλιά Δεσιδέριου (770), ο αρραβώνας έσπασε με τον ίδιο τρόπο. Η Γκιζέλα επέλεξε τελικά να αποσυρθεί για το υπόλοιπο της ζωής της σε μοναστήρι και να αφοσιωθεί στην θρησκεία. Η ακριβής ημερομηνία που πέθανε δεν είναι γνωστή, πέθανε πιθανότατα την διετία 810-811 στο Τσελ, Σεν-ε-Μαρν, Ιλ-ντε-Φρανς σε ηλικία περίπου 53 - 54 ετών, στην ίδια μονή που έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής της. Πολλοί πιστεύουν ότι τα μοναδικά αδέλφια της Γκιζέλας ήταν ο Καρλομάγνος και ο Καρλομάνος Α΄, η θεωρία είναι εσφαλμένη αφού ο Πεπίνος ο Βραχύς είχε τουλάχιστον επτά νόμιμα παιδιά, η Γκιζέλα είχε άλλον έναν μεγαλύτερο αδελφό, δυο μεγαλύτερες αδελφές και έναν μικρότερο αδελφό που πέθανε σε νηπιακή ηλικία.

## Βιογραφία
Ο βιογράφος του Καρλομάγνου Έινχαρντ τονίζει ότι η Γκιζέλα αφοσιώθηκε στην θρησκεία από την παιδική της ηλικία, έγινε μοναχή στο *"αβαείο του Τσελ"* και αργότερα ηγουμένη. Η Γκιζέλα επέβλεπε σαν ηγουμένη του Τσελ μια από τις πιο δημοφιλείς μοναστικές μεταρρυθμίσεις τον 8ο - 9ο αιώνα. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την εκπαίδευση της, είναι γνωστές οι επιστολές που έγραψε και δέχτηκε από τον Αλκουίνο της Υόρκης στην Λατινική γλώσσα. Ο Έινχαρντ γράφει επιπλέον ότι είχε τόσο καλές σχέσεις με τον αδελφό της Καρλομάγνο που *"την μεταχειριζόταν όπως την μητέρα του"*. Ο Αλκουίνος της Υόρκης ήταν στενός οικογενειακός φίλος, όταν έγραψε ένα ποίημα για τα παιδιά του Καρλομάγνου έκανε το ίδιο για την Γκιζέλα, *"ο Αλκουίνος την χαιρέτησε σαν μια ευγενή αδελφή με στενούς δεσμούς αγάπης, αυτό φάνηκε στις προσευχές των αδελφών της στην [[Τουρ]]"*. Οι στενοί δεσμοί της Γκιζέλας με τον Αλκουίνο φαίνονται επιπλέον σε άλλη μία επιστολή στην οποία την ευχαριστούσε θερμά για την δωρεά ενός καπέλου. Τον Σεπτέμβριο του 798 σε μια άλλη επιστολή της εκφράζει την θλίψη της επειδή η ασθένεια του τον εμπόδισε να την επισκεφτεί, την ευχαριστεί για το δώρο ενός σταυρού από το μοναστήρι της και την μνημονεύει σαν την πιο αγαπημένη του αδελφή. Ο Αλκουίνος αφιέρωσε τέλος δύο βιβλία από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον στην ίδια και την ανεψιά της Ροτρούδη. Η Γκιζέλα συμμετείχε έντονα στην Καρολίγγεια Αναγέννηση, οικοδόμησε ξανά την Παναγία της Παρθένου στο Τσελ και μια βιβλιοθήκη ύστερα από επιστολή του Αλκουίνου, έστειλε έναν μαθητή και φίλο της να την επιβλέψει. Ο Καρλομάγνος και η δεύτερη σύζυγος του Χίλντεγκαρντ του Φίντσγκαου ονόμασαν την μικρότερη κόρη τους Γκιζέλα προς τιμή της θείας της.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Dales, Douglas (29 November 2012). Alcuin: His Life and Legacy. James Clarke & Co.

Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς
Άμεσο μάρκετινγκ

μικρογραφία|Εμπορική επικοινωνία μέσω διαφημιστικών επιστολών. Μια στοιβάδα από σκουπιδογράμματα (junkmail) έτοιμα για επιστροφή έπειτα από ένα μακρύ ταξίδι.


To **Άμεσο Μάρκετινγκ** είναι μία υποκατηγορία του Μάρκετινγκ. Σκοπός του είναι η άμεση επαφή με τους καταναλωτές χωρίς να χρησιμοποιεί ενδιάμεσους φορείς όπως τα Μέσα ενημέρωσης. Αυτό απαιτεί εμπορική επικοινωνία (όπως άμεσες επιστολές, Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, τηλεμάρκετινγκ). Αν η διαφήμιση ζητάει από τον άνθρωπο να κάνει μία συγκεκριμένη αντίδραση, για παράδειγμα να τηλεφωνήσει ή να επισκεφθεί έναν ιστότοπο, τότε ονομάζεται *διαφήμιση άμεσης αντίδρασης*. το άμεσο μάρκετινγκ είναι ένα αμφίδρομο σύστημα μάρκετινγκ που χρησιμοποιεί ένα ή περισσότερα διαφημιστικά μέσα, προκειμένου να πραγματοποιήσει μια μετρούμενη ανταπόκριση ή συναλλαγή σε οποιοδήποτε σημείο. Τα μέσα που χρησιμοποιεί μπορεί να είναι η αλληλογραφία, τα SMS, τα κοινωνικά δίκτυα (social media) και το Digital Marketing.

Κατηγορία:Μάρκετινγκ
Νεοκαπιταλισμός

Ο **Νεοκαπιταλισμός** είναι η οικονομική θεωρία που συνδυάζει ορισμένες έννοιες του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού. Αυτός ο τύπος καπιταλισμού είναι νέος, συγκριτικά με τον καπιταλισμό που υπήρχε πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο όρος εμφανίστηκε στις δεκαετίες του 50' και του 60' από Γάλλους και Βέλγους αριστερούς συγγραφείς, όπως Αντρέ Γκορζ (Andre Gorz) και ο Λίο Μικιέλσεν (Leo Michielsen). Έγινε δημοφιλής στις αγλλοσαξoνικές χώρες από τον μαρξιστή Έρνεστ Μάντε (Ernest Mande). 

Ο Μίκαελ Μίλερ (Michael Miller) χρησιμοποιεί τον όρο για να περιγράψει τον καπιταλισμό της ηπειρωτικής Ευρώπης όπου χαρακτηρίζεται από μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις, διευρυμένο κράτος πρόνοιας και επιλεκτική επέμβαση του κράτους και όπου τα εργατικά συνδικάτα σε συνεργασία με την κυβέρνηση και την ιδιωτική βιομηχανία συμφωνούν σε ένα γενικό επίπεδο μισθού και κρατικών δαπανών στην οικονομία, ώστε να αποφεύγονται οι απεργίες.
 

Κατηγορία:Καπιταλισμός
Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία
Κατηγορία:Οικονομικές αντιλήψεις
Κατηγορία:Πολιτική οικονομία
Ζαν Σακορνάκ

Ο **Ζαν Σακορνάκ** (, 21 Ιουνίου 1823 &ndash; 6 Σεπτεμβρίου 1873) ήταν Γάλλος αστρονόμος. Γεννήθηκε και πέθανε στη Λυών. Σπούδασε και εργάσθηκε αρχικά στο Αστεροσκοπείο της Μασσαλίας με τον Μπενζαμέν Βαλζ, ενώ στη συνέχεια διορίσθηκε βοηθός αστρονόμος στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων. Συνολικά ανεκάλυψε 6 αστεροειδείς (τον πρώτο παρατηρώντας από τη Μασσαλία και τους άλλους 5 παρατηρώντας από το Παρίσι) και ένα κομήτη. Επίσης, μελέτησε τις ηλιακές κηλίδες και συνέταξε άτλαντα με τον τίτλο *Atlas écliptique*.
## Οι αστεροειδείς που ανακάλυψε

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο αστεροειδής **[[1622 Σακορνάκ]]** (1622 Chacornac), που ανακαλύφθηκε το 1952
* Ο κρατήρας **Σακορνάκ** στο βόρειο ημισφαίριο της Σελήνης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα