Αλ-Μουζαφάρ Α΄ Ουμάρ

Ο **Αλ-Μουζαφάρ Τακί αλ-Ντιν Ουμάρ,** *Al-Muzaffar Taqi al-Din Umar* (απεβ. το 1191) ήταν ο Αγιουβίδης πρίγκιπας της Χάμα από το 1179 έως το 1191, και στρατηγός του Σαλαντίν. Ήταν γιος τού αδελφού τού Σαλαντίν, Νουρ αντ-Ντιν Σαχανσάχ,  και αδελφός του Φαρούχ Σαχ του Μπάαλμπεκ.

## Βιογραφία

### Εμίρης της Χάμα
Μετά την κατάκτηση της Συρίας και του βόρειου Ιράκ, ο Σαλαντίν ονόμασε τον αλ-Μουζαφάρ Ουμάρ ηγεμόνα της Μεσοποταμίας που κυβερνούσαν οι Αγιουβίδες. Στην πόλη της Έδεσσας, που βρίσκεται στην περιοχή της Μεσοποταμίας, ο αλ-Μουζαφάρ Ουμάρ έκτισε επίσης έναν *μεντρεσέ*. Έδειξε ιδιαίτερη εύνοια σε όσους εργάζονταν στον θρησκευτικό νόμο και στους Σούφι. Του παραδόθηκε το πριγκιπάτο της Χάμα τέσσερα χρόνια αφότου βοήθησε τον Σαλαντίν να το κατακτήσει το 1175. Η άνοδός του σηματοδότησε μία εποχή ευημερίας για τη Χάμα, που διήρκεσε μέχρι το τέλος της κυριαρχίας των Αγιουβιδών το 1341. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού αλ-Μουζαφάρ Ουμάρ, η πόλη περιτειχίστηκε και κτίστηκαν παλάτια, αγορές, *[[Μεντρεσές|μεντρεσέδες]]* και τζαμιά. 

### Αντιβασιλιάς της Αιγύπτου
Το 1181, ενώ βρισκόταν στη Μανμπίτζ, προσπάθησε να εμποδίσει τις δυνάμεις των Ζενγκιδών του Ιζ ουντ-Ντιν Μασούντ να φθάσουν στο Χαλέπιο, αλλά απέτυχε, και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στη Χάμα.  Δύο χρόνια αργότερα, ο αδελφός του Σαλαδίνου και αναπληρωτής ηγεμόνας του στην Αίγυπτο, αλ-Αντίλ, στάλθηκε για να πολιορκήσει το Κεράκ στη νότια Υπεριορδανία, το οποίο βρισκόταν στα χέρια των Σταυροφόρων. Ως εκ τούτου, ο Σαλαντίν έστειλε τον αλ-Μουζαφάρ Ουμάρ ως αντικαταστάτη του αλ-Αντίλ. 

Ενώ βρισκόταν στην Αίγυπτο, τού παραχωρήθηκε η επαρχία Φαγιούμ ως φέουδο. Ίδρυσε δύο σουνιτικά μουσουλμανικά *[[Μεντρεσές|μεντρεσέ]]* (ισλαμικά εκπαιδευτικά ιδρύματα) στην επαρχία, ένα για το δόγμα Σαφί και το άλλο για το δόγμα Μαλικί. Στο Κάιρο, ανήγειρε έναν *μεντρεσέ* με το όνομα Μαναζίλ αλ-Ιζ, το οποίο ήταν μία πρώην κατοικία του: αρχικά αποκτημένη από τους Φατιμίδες . Όλες οι αιγυπτιακές περιουσίες του έγιναν μέρος του *[[Βακούφι|βακούφ]]* του ("θρησκευτικού κληροδοτήματος"). Ωστόσο το 1185 ο Σαλαντίν διόρισε τον γιο του, αλ-Αζίζ Ουθμάν, να κυβερνήσει την Αίγυπτο εκ μέρους του. 

### Επιστροφή στη Συρία
Αυτή η πράξη αναστάτωσε τον αλ-Μουζάφαρ Ομάρ, ο οποίος αποφάσισε να εισβάλει στο Μαγκρέμπ, αλλά οι βοηθοί του τον αποθάρρυναν. Δέχθηκε το αίτημα του Σαλαντίν να επιστρέψει για να υπηρετήσει ως διοικητής στρατού υπό την εξουσία του. Οι δυο τους συναντήθηκαν κοντά στη Δαμασκό, και ο αλ-Μουζαφάρ Ουμάρ έγινε δεκτός με θέρμη από τον θείο του. Αργότερα το 1187 ο αλ-Μουζαφάρ Ουμάρ συμμετείχε στη Μάχη του Χαττίν, όπου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αποφασιστική νίκη των Αγιουβιδών επί των στρατών των Σταυροφόρων. 

Στη συνέχεια επέστρεψε στη Χάμα, και λίγο αργότερα οδήγησε τις δυνάμεις του στο Αρμπίλ της Μεσοποταμίας, με σκοπό να καταλάβει το κάστρο του Μαντζικέρτ, που κρατούσαν οι Σελτζούκοι. Η πολιορκία συνεχίστηκε για εβδομάδες, και ο αλ-Μουζαφάρ Ουμάρ απεβίωσε όσο βρισκόταν σε ισχύ στις 19 Οκτωβρίου 1191. Η σορός του μεταφέρθηκε στη Χάμα, όπου και τάφηκε. Ο γιος του, Αλ-Μανσούρ Μουχαμάντ, διορίστηκε διάδοχός του, και οι απόγονοι τού αλ-Μουζαφάρ Ουμάρ θα κατέληγαν να κυβερνούν τη Χάμα μέχρι την εκθρόνισή τους από το σουλτανάτο των Μαμελούκων το 1341. 

Ο Μπαχά αντ-Ντιν ιμπν Σαντάντ ήταν μάρτυρας τού πώς ο Σαλαντίν και οι διοικητές του, Αλαμουντίν Σουλεϊμάν ιμπν Τζάντερ, Σαμπικουντίν Οθμάν μπιν Νταγιά και Ιζουντίν Ιμπραχίμ μπιν Μουκαντάμ, ξέσπασαν σε κλάματα, όταν έλαβαν μία επιστολή που επιβεβαιώνει το τέλος του Αλ-Μουζαφάρ Ουμάρ, ο οποίος απεβίωσε την Παρασκευή 19 του Ραμαζανιού.

### Υστεροφημία
Οι γιοι του αλ-Μουζαφάρ Ουμάρ, Ζαΐν αντ-Ντιν και αλ-Μαλίκ αλ-Μανσούρ, συνέχισαν να υπηρετούν τον Σαλαντίν με απόλυτη αφοσίωση.

Στην πραγματικότητα, ο Ζαΐν αντ-Ντιν είναι γνωστό ότι τιμώρησε τον αποστάτη Ιμπν Καφτζάκ για τη σφαγή του πληθυσμού της Ουρούμια, στις προσπάθειές του να υποδαυλίσει μία εσωτερική διαμάχη μεταξύ των μουσουλμανικών τάξεων, αντί να τον τοποθετήσει στα μπουντρούμια του Αλ-Κερχανί. Ο Αλ-Μαλίκ Αλ-Μανσούρ διαδέχθηκε τον πατέρα του ως εμίρης της Χάμα.

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Κατηγορία:Μουσουλμάνοι στρατηγοί του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Αγιουβίδες