open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σταυράτον

[thumb|right|250px|Σταυράτον κοπής επί Αυτοκράτορα [Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος|Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου (βασ. 1391–1425).]][thumb|250x250px|1/8 σταυράτου του [Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος|Κωνσταντίνου ΙΑ´ Παλαιολόγου, 1448-1453, από τα τελευταία βυζαντινά νομίσματα που κόπηκαν]]
Το **σταυράτον** υπήρξε αργυρό νόμισμα της ύστερης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 
## Ιστορική αναδρομή
Ο όρος πρωτοεμφανίζεται στα μέσα του 11ου αιώνα για μια κατηγορία χρυσών ιστάμενων που απεικόνιζαν τη μορφή του Αυτοκράτορα, κρατώντας σκήπτρο. Πιο συγκεκριμένα όμως ως "σταυράτον" είναι γνωστός ο τύπος ενός μεγαλόσχημου αργυρού νομίσματος, ο οποίος εισήχθη περί τα 1367 υπό του Αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου (βασ. 1341-1376, 1379-1391), και χρησιμοποιήθηκε μέχρι την εκπνοή της Αυτοκρατορίας. Το όνομά του ετυμολογείται από τον *σταυρό* που φέρει η όψη του, πιθανότατα καθ' ομοίωση του ναπολιτάνικου *Gigliato*, που χρησιμοποιήθηκε και στην Προβηγκία. Μια εναλλακτική ερμηνεία του ονόματος ανάγεται στους μικρούς, αλλά διακριτούς εγχάρακτους σταυρούς, που φέρουν οι επιγραφές του νομίσματος, μια λεπτομέρεια μάλλον ασυνήθιστη στη Βυζαντινή νομισματολογία.

Το σταυράτο σχεδιάστηκε με σκοπό να εκτοπίσει το καταργηθέν χρυσό υπέρπυρον, ως το υψηλότερης συναλλαγματικής αξίας νόμισμα σε κυκλοφορία. Για τον λόγο αυτό το βάρος του ήταν μεγαλύτερο από κάθε άλλο αργυρό νόμισμα, τόσο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όσο και των υπόλοιπων σύγχρονων ευρωπαϊκών κρατών. Αρχικά ζύγιζε 8,5 γραμμάρια, αργότερα εξέπεσε στα 7,4 γρ. Αντιστοιχούσε στη μισή αξία ενός υπέρπυρου, το οποίο διατηρήθηκε ως λογιστική νομισματική μονάδα, βάσει του οποίου υπολογίζονταν οι προϋπολογισμοί, οι φόροι κλπ.

Υποδιαιρέσεις του σταυράτου ήταν δύο αργυρά νομίσματα στο ½ και ⅛ της αξίας: το πρώτο ζύγιζε 4,4 γρ. (αργότερα εξέπεσε στα 3,7 γρ.) και το δεύτερο -γνωστό και ως **δουκατόπουλον** (ή *δουκατέλο* σε ιταλόφωνες πηγές) ή **[[Υπέρπυρον|άσπρο]]**- ήταν βάρους 1,1 γρ. Η υποδιαίρεση στο ¼ δεν κόπηκε ποτέ: αντ' αυτού χρησιμοποιήθηκε το αργυρό Βενετσιάνικο δουκάτο.

Το σταυράτον και οι υποδιαιρέσεις του φέρουν τη μορφή του Ιησού στην εμπρόσθια όψη και τη μορφή του Αυτοκράτορα στην οπίσθια όψη. Οι δε επιγραφές είναι ως επί το πλείστον ομοιόμορφες, όπου αναγράφεται εντός δύο ομόκεντρων κύκλων το όνομα του Αυτοκράτορα συνοδευόμενο από τη φράση "ΔΕΣΠΟΤΙΣ Ο ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ / Θ[ΕΟ]Υ ΧΑΡΙΤΙ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΡΩΜΑΙΩΝ". Επί Ιωάννη Ε΄ τα σταυράτα φέρουν την ως άνω επιγραφή σε αντίθετη φορά, ενώ επί Μανουήλ Β΄ η ίδια επιγραφή παραφράσσεται ως εξής: "Θ[ΕΟ]Υ ΧΑΡΙΤΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ".

Μέχρι το 1990, οπότε εμφανίστηκε ένας θησαυρός που περιείχε 90 νομίσματα και με την εξαίρεση δυο μισών σταυράτων, κανένα αργυρό νόμισμα από την εποχή του ύστατου Βυζαντινού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου (βασ. 1449-1453) δεν ήταν γνωστό.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*

## Βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Νομίσματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Αργυρά νομίσματα
Μυριόβιβλος (αποσαφήνιση)

Με την επωνυμία **Μυριόβιβλος** είναι γνωστά:

* Μυριόβιβλος ή *Βιβλιοθήκη*: Έργο του Πατριάρχη Φωτίου του Α'
* Μυριόβιβλος: Τμήμα του Διαδικτυακού ιστοχώρου "Αrtopos", 

## Παραπομπές
Γεώργιος Ευγενίδης

Ο **Γεώργιος Ευγενίδης** υπήρξε Έλληνας ιατρός του 20ού αιώνα.

## Βιογραφία
Πατρίδα του ήταν η Νικομήδεια όπου και γεννήθηκε. Εκεί πήγε σχολείο και αποφοίτησε στην Αστική Σχολή και στην Γερμανική Σχολή των Αδάνων Κιλικίας Μικρασία. Συνέχισε τις σπουδές του στην Κωνσταντινούπολη, στην Γαλλική Σχολή Saint Zozet και στο Ελληνικό Γυμνάσιο. Ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει ιατρική και μετά πήγε στο Παρίσι για μετεκπαίδευση στο νοσοκομείο ΣΑΙΝΤ-ΛΑΖΑΡ. Επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε ως βοηθός παιδίατρος στο Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία στην Αθήνα. Εργάστηκε ως περιφερειακός ιατρός σε διάφορα ιατρεία και ως ιδιωτικός ιατρός στην Νέα Σμύρνη. Πρόσφερε πολλά στις εθνικές και κοινωνικές υπηρεσίες της χώρας. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στην Νέα Σμύρνη.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Χαράλαμπος Ιωσηφόγλου

Ο **Χαράλαμπος Ιωσήφογλου** υπήρξε Έλληνας επιχειρηματίας από τη Μικρά Ασία. 
## Βιογραφία
Πατρίδα του ήταν η Καισάρεια της Μικράς Ασίας, όπου και γεννήθηκε. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με το εμπόριο και τον τραπεζικό τομέα. Έπραξε πολλές αγαθοεργίες, και προ παντός ίδρυσε το ορφανοτροφείο που φέρει το όνομά του. 
Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στη Νέα Σμύρνη.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Θεόδωρος ο άθεος

Ο **Θεόδωρος ο άθεος** ήταν Κυρηναϊκός ή Ηδονιστικός Φιλόσοφος. Γεννήθηκε περίπου το 340 π.Χ. και πέθανε στο μισό του 3ου αιώνα π.Χ. (περίπου το 250 π.Χ.) στην Κυρήνη. Οι δάσκαλοι του ήταν ο Αρίστιππος ο νεώτερος,, ο Αννίκερις, ο μεγαρικός  Διονύσιος και ο Αντισθένης ο Ρόδιος. Ο Θεόδωρος εξορίστηκε από την Αθήνα και κατέφυγε στην αυλή του Πτολεμαίου και μετά στην Κυρήνη απ´όπου επίσης εξορίστηκε για να επιστρέψει εκ νέου στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτής αίρεσης (Θεοδώρειος αίρεσις) της οποίας οι οπαδοί ονομάστηκαν Θεοδώρειοι.. Κατηγορήθηκε για ασέβεια και αθεΐα και παραπέμφθηκε  στον Άρειο Πάγο, αλλά αθωώθηκε με την παρέμβαση του άρχοντα Δημητρίου του Φαληρέως.

## Αρχές της κοσμοθεωρίας του
Ο Θεόδωρος στην εποχή του δεχόταν επιθέσεις για την αθεΐα του. Όπως λέει ο Λαέρτιος ήταν αντίθετος σε κάθε άποψη που ενσωμάτωνε σεβασμό στους Θεούς, ωστόσο δεν ήταν ξεκάθαρο αν ήταν απόλυτα αθεϊστής ή απλώς απέρριπτε τις υπάρχουσες θρησκευτικές δοξασίες. Πάντως ενώ ο τίτλος του άθεου του χρεώνεται από τον Κικέρωνα, τον Λαέρτιο, τον Ψευδοπλούταρχο, τον Σέξτο Εμπειρικό και κάποιους χριστιανούς συγγραφείς ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς θεωρεί ότι ο Θεόδωρος εναντιώνονταν πρωτίστως στη λαϊκή Θεολογία.
Ο Θεόδωρος απαξίωνε την υποταγή στους νόμους, ιδίως στον βαθμό που οι νόμοι αφορούσαν στους φιλόσοφους και θεωρούσε ότι απευθύνονται στο πλήθος για να χειραγωγείται. Ως εκ τούτου έπαιρνε σαφείς αποστάσεις και από τις ηθικές αξίες της εποχής του θεωρώντας, ότι δεν αφορούν στους φιλοσόφους. Μεταξύ των ηθικών αξιών αυτών συμπεριλαμβάνονταν και η φιλία. Επίσης ο Θεόδωρος θεωρούσε ότι η θυσία για την πατρίδα είναι πράξη που χαρακτηρίζει τους μωρούς και άφρονες. Στο βιβλίο του «Περί Θεών», για το οποίο ο Λαέρτιος αναφέρει ότι δεν πρέπει να απορριφθεί, αμφισβήτησε την ύπαρξη του Θεού. Το βιβλίο αυτό μάλλον αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τις μετέπειτα θεωρίες του Επίκουρου. Μνημειώδης είναι η ερώτηση που έκανε στον Στίλπωνα για τη θεά Αθηνά:

## Αγαθά και κακά
Στα αγαθά κατέτασσε τη δικαιοσύνη και τη φρόνηση που οδηγεί στη χαρά, ενώ την αδικία και την αφροσύνη που οδηγεί στη λύπη, στα κακά. Για τη γνωσιοθεωρία του δεν γνωρίζουμε τίποτα.

## Πηγές
**Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 27, σελίδα 388*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυρηναϊκοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι
Κατηγορία:Έλληνες άθεοι
Κατηγορία:Αθεϊστές φιλόσοφοι
Στέφανος Καραθεοδωρή

Ο **Στέφανος Καραθεοδωρή** υπήρξε Έλληνας ιατρός και λόγιος.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βοσνοχώρι της Αδριανούπολης στις 17 Μαρτίου 1789. Έμαθε γράμματα στις Κυδωνίες και πήγε στην Πίζα το 1809 όπου συνέχισε σπουδάζοντας φιλοσοφία και ιατρική. Εγκαταστάθηκε για δύο χρόνια στη Φλωρεντία και από εκεί πήγε με τον φίλο του Νικόλαο Θησέα στην Τεργέστη, όπου το 1819 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της ιατρικής. Επέστρεψε στην Αδριανούπολη και υπηρέτησε ως σχολάρχης. Ανέπτυξε εθνική δράση και γι' αυτό κινδύνεψε στις σφαγές των Χριστιανών στην αρχή της επανάστασης του 1821 και σώθηκε, ενώ έζησε τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Κύριλλου. Το 1827 πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου υπό την εύνοια του Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ έγινε ιδιαίτερός του ιατρός. Από την Κωνσταντινούπολη πρόσφερε σημαντικά στην Ορθοδοξία και στα ελληνικά γράμματα. 

Ανιψιός του ήταν ο Κωνσταντίνος ιατρός του σουλτάνου και καθηγητής Ιατρικής.
## Οικογένεια
Είχε δύο τέκνα:
* Κωνσταντίνος Σ. ηγεμόνας της Σάμου.
* Αλέξανδρος ηγεμόνας της Σάμου και διοικητής της Κρήτης.
Απεβίωσε στις 11 Απριλίου 1867 στην Κωνσταντινούπολη.

## Συγγράμματα
* 26 ποιητικά έργα
* 11 Φιλοσοφικά και επιστημονικά έργα
* 10 Φιλολογικά έργα
* 30 Θεολογικά έργα
* 10 συγγράμματα
## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσ. Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Βύσσας, Στέφανος Θεοδώρου Καραθεοδωρής

## Σημειώσεις


Στεφανος
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Τούρκοι πανεπιστημιακοί
Το βιβλίο της άμμου

Το **βιβλίο της άμμου** (Ισπανικά: **"El libro de arena"**) είναι μια συλλογή διηγημάτων του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες, που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1975. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, αυτή η συλλογή, που την έγραψε στα τελευταία του, είναι το καλύτερο βιβλίο του .
Στα ελληνικά έχει κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Νεφέλη σε μετάφραση Σπύρου Τσακνιά.

## Περιεχόμενο
Το βιβλίο περιλαμβάνει δεκατρία διηγήματα:
*Ο άλλος (*El Otro*)
*Ούρλικε (*Ulrica*)
*Η συνέλευση (*El Congreso*)
*Υπάρχουν πράγματα πολλά (*There Are More Things*)
*Η αίρεση των Τριάκοντα (*La Secta de los Treinta*)
*Η νύχτα των δώρων (*La noche de los dones*)
*Ο καθρέφτης κι η μάσκα (*El espejo y la máscara*)
*Ουντρ (*Undr*)
*Η ουτοπία ενός κουρασμένου ανθρώπου (*Utopía de un hombre que está cansado*) 
*Η δωροδοκία (*El soborno*)
*Αβελίνο Αρρεδόντο (*Avelino Arredondo*)
*Ο δίσκος (*El disco*)
*Το βιβλίο της άμμου (*El libro de arena*)

## Σημειώσεις


## Αναφορές
*

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*(ισπανικά) Ανάλυση των διηγημάτων στο ''Βιβλίο της Άμμου.''

Κατηγορία:Διηγήματα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Κωνσταντίνος Α. Καραθεοδωρή

Ο **Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή** υπήρξε Έλληνας ιατρός του 19ου αιώνα από τον Οίκο Καραθεοδωρή. Ήταν υιός του Αντωνίου.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1802 και ήταν ανιψιός του Στέφανου Καραθεοδωρή ιατρού του σουλτάνου, καθηγητή Ιατρικής και λόγιου. 

Ήταν προσωπικός ιατρός του Μαχμούτ Β΄ και του Αμπντούλ Χαμίτ Α΄. Διετέλεσε καθηγητής Ιατρικής. Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη το 1879.
## Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
* Στέφανος, διπλωμάτης, που γιος του ήταν ο:
** Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή καθηγητής Μαθηματικών Πανεπιστημίου του Γκέτιγκεν και οργανωτής του Ιωνικού Πανεπιστημίου της Σμύρνης το 1920-22. Νυμφεύτηκε την Ευφροσύνη Καραθεοδωρή.
## Πηγές
* 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσ. Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Βύσσας, Κωνσταντίνος Αντ. Καραθεοδωρής

Κωνσταντινος Α
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Τούρκοι πανεπιστημιακοί
Σοσιεδάδ Ντεπορτίβο Κίτο

Η **Ντεπορτίβο Κίτο** (ισπανικά: *Deportivo Quito*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Ισημερινού. Αγωνίζεται στη Σέριε Α, το ανώτατο επίπεδο του ποδοσφαίρου της χώρας.

Έχει κερδίσει 5 πρωταθλήματα Σέρια Α (1964, 1968, 2008, 2009 και 2011) και είναι στην πέμπτη θέση στη γενική κατάταξη τίτλων. Επίσης έχει κατακτήσει 4 Υπερανδικό τουρνουά (1955, 1956, 1957 και 1963). Επιπρόσθετα, ήταν φιναλίστ τις χρονιές 1985, 1988 και 1997. 

Η ομάδα έχει ιδρυθεί επισήμως το 1955, ωστόσο οι ρίζες του προέρχονται από την Σοσιεδάδ Ντεπορτίβα Αρχεντίνα, η οποία ιδρύθηκε στις 9 Ιουλίου 1940. Ιστορικές αντιπαλότητες έχουν με τις Λίγα δε Κίτο, Άουκας, και Ελ Νασιονάλ. Αγωνίζονται στο γήπεδο Εστάδιο Ολίμπικο Αταουάλπα.

## Τίτλοι
: Πρωτάθλημα Ισημερινού: 1964, 1968, 2008, 2009, 2011

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1955
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1955
Γιώργος Θεοδωρακόπουλος

Ο **Γιώργος Θεοδωρακόπουλος** , (Κέρτεζη 23 Ιανουαρίου 1944), είναι Έλληνας πρώην αθλητής της υδατοσφαίρισης από τα Καλάβρυτα . Ήταν αθλητής του Ν.Ο. Πατρών, έπαιξε περίπου μια δεκαετία, και διεθνής με την Εθνική ομάδα. 

Στον Ν.Ο. Πατρών ξεκίνησε στην υδατοσφαίριση από μικρή ηλικία, το 1961 και 1962 ήταν πρωταθλητής Ελλάδος εφήβων στην υδατοσφαίριση. Έκλεισε την καριέρα του στον Ολυμπιακό Πειραιώς όπου παρέμεινε σαν μάνατζερ του συλλόγου, μάνατζερ ήταν και στον Εθνικό αλλά κι άλλους συλλόγους. 

Με την εθνική Ελλάδος συμμετείχε το 1968 στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1968 όπου αποκλείστηκε με 7 ήττες και μία νίκη. Πήρε μέρος και στους επόμενους  Ολυμπιακούς του 1972 στο Μόναχο, εντωμεταξύ είχε μεταγραφή στον Ολυμπιακό, όπου η εθνική σε 4 αγώνες είχε μία ισοπαλία και 3 ήττες ο ίδιος είχε σημειώσει δύο τέρματα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2004

Οι **59οι [[Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου]] 2004** έγιναν στην Κωνσταντινούπολη, στις 3 & 4 Ιουλίου, αντί για την Προύσα που είχε οριστεί αρχικά. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από εννιά βαλκανικές χώρες. Νικήτρια αναδείχθηκε η **[[Ελλάδα]]** στους άνδρες και η **[[Ρουμανία]]** στις γυναίκες για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και οι δύο. Πρωτάθλημα μαραθωνίου δεν διεξήχθη, ενώ το βαλκανικό πρωτάθλημα βάδην έγινε στην πόλη Ρέσιτσα της Ρουμανίας, στις 3 Απριλίου, και ήταν εκτός βαθμολογίας.

## Αποτελέσματα

### Ανδρών

Διεξήχθη ξεχωριστό πρωτάθλημα βάδην.

#### Βαθμολογία

 

### Γυναικών

Διεξήχθη ξεχωριστό πρωτάθλημα βάδην.

#### Βαθμολογία

 

## Πηγές
*BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS.
*Αρχείο ΣΕΓΑΣ.
*"Αθλητική Ηχώ", 4/7/2004, σ. 42.
*"Αθλητική Ηχώ", 5/7/2004, σ. 43.

Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου
Κατηγορία:Στίβος το 2004
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Τουρκία
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2005

Οι **60οί [[Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου]] 2005** έγιναν στο Νόβι Σαντ της Σερβίας, στις 23 & 24 Ιουλίου. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από εννιά βαλκανικές χώρες. Νικήτρια αναδείχθηκε η **[[Ρουμανία]]** και στους άνδρες και στις γυναίκες. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στην Κωνσταντινούπολη και το βαλκανικό πρωτάθλημα βάδην έγινε στην Πρέβεζα, στις 23 Απριλίου. Και τα δύο ήταν εκτός βαθμολογίας.

## Αποτελέσματα

### Ανδρών

Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα μαραθωνίου και βάδην.

#### Βαθμολογία

 

### Γυναικών

Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα μαραθωνίου και βάδην.

#### Βαθμολογία

 

## Πηγές
*BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS.
*Αρχείο ΣΕΓΑΣ.
*"Αθλητική Ηχώ", 25/7/2005.

Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου
Κατηγορία:Στίβος το 2005
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σερβία
Κατηγορία:Νόβι Σαντ
Αμβλυγωνίτης

Ο **αμβλυγωνίτης** είναι φωσφορικό ορυκτό του λιθίου, νατρίου και αργιλίου. Το όνομα "αμβλυγωνίτης",  προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις "αμβλύς" και "γωνία" και αναφέρεται στις αμβλείες γωνίες που παρατηρούνται στους κρυστάλλους του. Ο αμβλυγωνίτης ανακαλύφθηκε στη Σαξονία (Γερμανία).

## Μορφές
Τα πιο πολύτιμα, και φυσικά σπάνια δείγματα, είναι αυτά που εμφανίζουν καλά αναπτυγμένους και διαφανείς κρυστάλλους. Ο αμβλυγωνίτης συναντάται συνήθως σε άμορφες μάζες, κοκκώδεις και συμπαγείς, που σχετίζονται με τις ζώνες πηγματιτών πλούσιων σε φωσφόρο και λίθιο. Οι κρύσταλλοι είναι πρισματικοί ή πλακώδεις, αν και συχνά δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερα σαφείς έδρες, ενώ σε μερικές περιπτώσεις σχηματίζουν εντυπωσιακές διδυμίες.

Το χρώμα του αμβλυγωνίτη είναι λευκό ή κρεμ και σπάνια εντοπίζονται δείγματα άχρωμα, κίτρινα, πράσινα, μπλε, ροζ ή γκρι. Συχνά με αμβλυγωνίτη συνδέονται ορυκτά όπως ο αλβίτης, ο χαλαζίας, ο ελβαΐτης, το τοπάζιο ή ο κασσιτερίτης, σχηματίζοντας δίδυμους κρυστάλλους με όμορφους χρωματισμούς.

Ο αμβλυγωνίτης δεν είναι πολύ γνωστός, όμως είναι όμορφος ημιπολύτιμος λίθος. Όταν οι κρύσταλλοί του είναι ημιδιαφανείς, υφίστανται κοπή , ενώ αν είναι διαφανείς, κόβονται σε έδρες, παρ’ όλο που συνήθως δεν χρησιμοποιούνται στην κοσμηματοποιία γιατί τα περισσότερα κομμάτια προορίζονται για την αγορά από συλλέκτες. Εξαιτίας της παρουσίας λιθίου και φωσφόρου στη σύνθεσή του, αποτελεί δευτερεύον μετάλλευμα αυτών των χημικών στοιχείων. Ένα από τα πιο εκπληκτικά χαρακτηριστικά του αμβλυγωνίτη είναι η υψηλή του πυκνότητα, η οποία οφείλεται στην ιδιαίτερη διάταξη που έχουν στο χώρο τα άτομα των διαφόρων συστατικών του.

## Εμφάνιση
Σχεδόν όλα τα δείγματα που κυκλοφορούν στις αγορές για συλλέκτες προέρχονται από την περιοχή Μίνας Γέρας (Minas Gerais) στη Βραζιλία. Ωστόσο, μερικά δείγματα εντοπίζονται στην Αριζόνα ή στην Καλιφόρνια (ΗΠΑ), στο Βορειοδυτικό Εδαφικό Διαμέρισμα του Καναδά και στο Βαρουτράνσκ (Σουηδία).

Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του λιθίου
Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου
Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Κωνσταντίνος Σ. Καραθεοδωρή

Ο **Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή** (1841 - 1922) ήταν Έλληνας ανώτερος υπάλληλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1841. Πατέρας του ήταν ο Στέφανος ιατρός του σουλτάνου και καθηγητής Ιατρικής και αδελφός του ο Αλέξανδρος ηγεμόνας της Σάμου και διοικητής της Κρήτης. 

Σπούδασε μηχανική και γεφυροποιία στην Πολυτεχνική Σχολή Παρισίων. 

Διετέλεσε για πολλά έτη Διευθυντής Δημοσίων Έργων και Σύμβουλος Επικρατείας. 

Υπήρξε δυναμικό μέλος της Αρχαιολογικής Επιτροπής του Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου. Συνέταξε μεταξύ άλλων το πλήρες σχέδιο των Αρχαίων Τειχών της Κωνσταντινουπόλεως.

Το 1895 μετέβει στην Αδριανούπολη προκειμένου να παραστεί στο μνημόσυνο για τον Τσάρο Αλέξανδρο τον Γ’. Το επόμενο έτος αντιπροσώπευσε την Υψηλή Πύλη στην Αγία Πετρούπολη στη στέψη του Τσάρου Νικολάου του Β’. 

Ο Κωνσταντίνος είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην εκπαίδευση και στην επάνδρωση ελληνικών σχολείων με διδασκάλους και καθηγητές. Έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο σε ζητήματα της εκκλησίας και του Πατριαρχείου.

Το 1906 διορίστηκε, όπως παλαιότερα ο αδελφός του Αλέξανδρος, Ηγεμών της Σάμου όπου συνεργάστηκε στενά με τον με τον προοδευτικό πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης των Σαμίων και μετέπειτα πρωθυπουργό της Ελλάδας, Σοφοκλή Σοφούλη. Στη Σάμο ο Κωνσταντίνος ίδρυσε Εμπορικό Επιμελητήριο, Σαμιακή ατμοπλοϊκή εταιρεία και κατόρθωσε να εδραιώσει το Ιεροδιδασκαλείο που παλαιότερα τροφοδοτούσε από την Πάτμο τον Ελληνισμό με κληρικούς και εκπαιδευτικούς. Βλέποντας τον φιλελευθερισμό του και τη στενή φιλία και συνεργασία με τον Σοφοκλή Σοφούλη που είχε σαν σκοπό την ένωση της ημι-αυτονόμου ηγεμονίας Σάμου με την Ελλάδα, η Υψηλή Πύλη ανακάλεσε τον Κωστάκη Πασά το 1907. Άλλη δικαιολογία για την ανάκληση του ήτο ότι ο Κωστάκης επέμενε, με την υποστήριξη του Σοφούλη, να δημιουργήσει Τράπεζα στη Σάμο που στην ουσία θα ήταν υποκατάστημα της Τραπέζης Αθηνών. Όταν ο Σαμιακός λαός εξεγέρθη λόγω της ανάκλησης του στην Κωνσταντινούπολη, η οικογένεια του Κωστάκη φοβήθηκε ότι κινδυνεύει η ασφάλεια του από τις Οθωμανικές αρχές. Τον δήλωσε νεκρό και τον έφερε σε φέρετρο στη Αθήνα δήθεν για να γίνει η κηδεία του.

Το 1906 διετέλεσε ηγεμόνας της Σάμου, στη θέση του Ιωάννη Βιθυνού. Το 1907 τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος Γεωργιάδης. 

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1922.
## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Φωτιάδη, εγγονή εκ μητρός του Στεφάνου Βογορίδη, απέκτησαν έξι παιδιά μεταξύ των οποίων τον Αλέξανδρο που πέθανε από τύφο στην Αθήνα το 1908 σε ηλικία μόλις 24 ετών και τη Λουκία, μητέρα του μεγάλου φυσικού Ιωάννη Αργύρη (John Argiris).

είχε τέκνα: 

* Λουκία, παντρεύτηκε τον Θεμιστοκλή Σοφούλη Πρωθυπουργό της Ελλάδας (1924, 1945-46, 47-49) και αρχαιολόγο. Ο γιος τους
** Παναγιώτης Σοφούλης είχε γιο τον
*** Θεμιστοκλή Π. Σοφούλη βουλευτής Σάμου.

## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσ. Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Βύσσας, Κωστάκης Στεφ. Καραθεοδωρής

Κωνσταντινος Σ.
Κατηγορία:Ηγεμόνες Σάμου
Κατηγορία:Οθωμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Οθωμανοί διπλωμάτες
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης

Ο **Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης** (1867 - 1939) υπήρξε Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα, βουλευτής και υπουργός.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καισάρεια της Μικράς Ασίας. Σπούδασε νομικά και έγινε δικηγόρος στη Σμύρνη και στην Αθήνα. Διετέλεσε πολλές φορές δημογέροντας της Σμύρνης και βουλευτής Αϊδινίου και Σμύρνης στις εκλογές του 1908, του 1912 και του 1914, στην Οθωμανική βουλή . Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή κατέφυγε στην Αθήνα, όπου και εκλέχτηκε πληρεξούσιος Αθηνών - Πειραιώς στις βουλευτικές εκλογές του 1923. Υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων από τις 6 Νοεμβρίου 1927 ως τις 9 Ιουλίου 1928. 
Έγινε βουλευτής στο κόμμα του Ελευθέριου Βενιζέλου και διετέλεσε υπουργός Υγιεινής Προνοίας και Αντιλήψεως στις κυβερνήσεις Βενιζέλου του 1928 καθώς και στις κυβερνήσεις Ιουνίου 1929 και Δεκεμβρίου 1929. Υπήρξε επίσης Νομάρχης Ροδόπης  και Νομάρχης Κοζάνης από τις 17 Οκτωβρίου 1922 έως τις 2 Ιανουαρίου 1923.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1939. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στη Νέα Σμύρνη και στην Νέα Φιλαδέλφεια

Η χήρα του, Ελένη (1880-1980), απεβίωσε αιωνόβια τον Δεκέμβριο του 1980.

## Συγγράμματα
Έγραψε πολλά αξιόλογα συγγράμματα. Το πιο αξιόλογο έργο του είναι 
* Τελευταία έτη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής, Προνοίας και Αντιλήψεως
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Νομάρχες Ροδόπης
Κατηγορία:Νομάρχες Κοζάνης
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι
Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης
Νίκος Μολόχας

Ο **Νίκος Μολόχας** ήταν Έλληνας πρώην διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης από την Πάτρα, εκδότης Βιβλίων και καρτ ποστάλ. Ήταν αθλητής του Ν.Ο. Πατρών όπου ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 50 μετά το τελευταίο πρωτάθλημα του Ομίλου, έπαιζε στη θέση του φουνταριστού. Από τον τύπο της εποχής αναφέρεται ως ο διάδοχος του Ανδρέα Γαρύφαλλου που θεωρούνταν ως τότε ο καλύτερος Έλληνας στην υδατοσφαίριση. Στα μέσα της δεκαετίας του '50 αλλά και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '60 αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος της Πατραϊκής ομάδας η οποία τερμάτισε έξι φορές δεύτερη στο πρωτάθλημα δίνοντας μάχη με τον Εθνικό (1954, 1955, 1956, 1958, 1961, 1962) 

Το 1951 ήταν στην αποστολή και έπαιξε του Ν.Ο. Πατρών που έκανε περιοδεία στην Ιταλία παίζοντας με τις μεγάλες ομάδες της εποχής φιλικά παιχνίδια. Το 1964 είχε ενισχύσει για λίγες ημέρες τον Εθνικό Πειραιά σε αγώνες που έδωσε στη Βουλγαρία.

Ο Μολόχας αγωνίστηκε με την εθνική αντρών από το 1957 ως το 1968. Το 1968 μάλιστα είχε συμμετάσχει με την εθνική στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1968 όπου η εθνική αποκλείστηκε με 7 ήττες και μία νίκη. Το 1970 σαν προπονητής κάθισε για λίγους μήνες στον πάγκο του ομίλου. 

Έχει εκδώσει 15 βιβλία όλα με θέμα καρτ ποστάλ για την Πάτρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Προπονητές υδατοσφαίρισης Ν.Ο. Πατρών
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης
Κατηγορία:Φουνταριστοί υδατοσφαιριστές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας
Λόρεν Όλιβερ

Η **Λόρεν Όλιβερ** είναι Αμερικανή συγγραφέας.

## Βιογραφία
Η Λόρεν Όλιβερ προέρχεται από οικογένεια συγγραφέων και υπήρξε ανέκαθεν μανιώδης αναγνώστρια. Σπούδασε φιλοσοφία και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, και στη συνέχεια εργάστηκε ως βοηθός υπεύθυνου έκδοσης σε μεγάλο εκδοτικό οίκο στη Νέα Υόρκη. Το μυθιστόρημα "Πριν φύγω" είναι το πρώτο της· είναι υποψήφιο για το βραβείο των Romantic Times για το καλύτερο νεανικό μυθιστόρημα του 2010 στην κατηγορία του φανταστικού και έχει συμπεριληφθεί στη λίστα του Publisher's Weekly με τα καλύτερα βιβλία του 2010. Επίσης βρισκόταν για εβδομάδες στη λίστα ευπώλητων βιβλίων της εφημερίδας Νιου Γιορκ Τάιμς (New York Times). Το "Παραλήρημα" ήταν υποψήφιο για τη λίστα ALA Best Fiction for Young Adults και τα βραβεία Good Reads Choice του 2011 και χαρακτηρίστηκε από το Amazon το καλύτερο εφηβικό μυθιστόρημα του 2011. Η ίδια η συγγραφέας λέει ότι είναι ιδιαιτέρως ευγνώμων που μπορεί να συνεχίσει να γράφει, καθώς ποτέ δεν ήταν καλή σε οτιδήποτε άλλο. Τα κινηματογραφικά δικαιώματα και των δύο βιβλίων της έχουν πουληθεί και αναμένεται η μεταφορά τους στη μεγάλη οθόνη.

Το βιβλίο με τίτλο "Παραλήρημα" κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2012 και στην ελληνική αγορά. Η υπόθεση του βιβλίου εκτυλίσσεται σε μια αφιλόξενη Αμερική, όπου κάθε πόλη περιχαρακώνεται με σύνορα προκειμένου να διαφυλαχθεί η υγεία του πληθυσμού, μια φριχτή και ολέθρια νόσος απειλεί να αφανίσει ολόκληρη την ήπειρο. Η χειρότερη επιδημία όλων των εποχών: ο έρωτας.
Η κεντρική ηρωίδα, η Λένα μετράει τις μέρες αντίστροφα, μέχρι την ημερομηνία όπου θα υποβληθεί στη χειρουργική διαδικασία, η οποία θα την καταστήσει απρόσβλητη στη νόσο. Ώσπου ένα τυχαίο γεγονός θα αλλάξει τη ζωή της για πάντα.

## Βιβλία
* Oliver, Lauren, *Παραλήρημα*, Α' έκδοση, εκδ. Ψυχογιός, ISBN 978-960-496-531-1 
* Oliver, Lauren, *Παραλήρημα*, Α' έκδοση, εκδ. Ψυχογιός, ISBN 978-960-453-890-4 
Πριν φύγω,Εκδόσεις Ψυχογιός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφικό Λόρεν Όλιβερ
* Εκδοτικός Οίκος "Ψυχογιός" 

Κατηγορία:Αμερικανίδες μυθιστοριογράφοι
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2006

Οι **61οι [[Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου]] 2006** έγιναν στην πόλη Ζένιτσα της Βοσνίας, στις 2 & 3 Σεπτεμβρίου. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από εννιά βαλκανικές χώρες. Νικήτρια αναδείχθηκε η **[[Ελλάδα]]** και στους άνδρες και στις γυναίκες. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στο Βελιγράδι ενώ το βαλκανικό πρωτάθλημα βάδην έγινε στην Κωνσταντινούπολη, στις 21 Απριλίου. Και τα δύο ήταν εκτός βαθμολογίας.

## Αποτελέσματα

### Ανδρών

Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα μαραθωνίου και βάδην.

#### Βαθμολογία

 

### Γυναικών

Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα μαραθωνίου και βάδην.

#### Βαθμολογία

 

## Πηγές
*BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS.
*Αρχείο ΣΕΓΑΣ.
*"Αθλητική Ηχώ", 3/9/2006.
*"Αθλητική Ηχώ", 4/9/2006.

Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου
Κατηγορία:Στίβος το 2006
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Άγιος Πατρίκιος, Άγιος Βικέντιος

Ο **Άγιος Πατρίκιος** (αγγλικά και γαλλικά: Saint Patrick, και για συντομία St. Patrick) είναι μια από τις 6 ενορίες του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων στο νησί του Αγίου Βικέντιου. Πρωτεύουσα είναι η Μπαρρουαλί. Η ενορία καταλαμβάνει έκταση 37 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 5.800 κατοίκων (απογραφή 2000) με πυκνότητα 156,76 κατοίκων ανά τ.χλμ. Βρίσκεται βορειοδυτικά της χώρας και κεντρο-δυτικά του νησιού του Αγίου Βικεντίου.

Οι σημαντικότερες πόλεις είναι η Μπαρρουαλί, η Χερμιτάζ, η Ρουτλάντ Βαλ και η Σπρινγκκ Βάλλεϋ.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Πατρίκιος βρίσκεται βορειοδυτικά της χώρας και κεντρο-δυτικά του νησιού του Αγίου Βικεντίου. Συνορεύει στα βόρεια με τον Άγιο Δαβίδ, στα ανατολικά με την Καρλόττα και στα νότια με τον Άγιο Ανδρέα.

## Πόλεις

Οι σημαντικότερες πόλεις είναι η Μπαρρουαλί, η Χερμιτάζ, η Ρουτλάντ Βαλ και η Σπρινγκκ Βάλλεϋ.

## Δείτε επίσης
* Ενορίες του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* U.S. Department of State profile
Μπαρρουαλί

Η **Μπαρρουαλί** (αγγλικά: Barrouallie) είναι πόλη του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων και πρωτεύουσα του Αγίου Πατρίκιος. Βρίσκεται στο νησί του Άγιου Βικέντιου. Βρίσκεται βορειοδυτικά της χώρας, δυτικά του νησιού και βορειοδυτικά της ενορίας. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 1.318 κατοίκους.

## Γεωγραφία
Η Μπαρρουαλί βρίσκεται στο νησί του Άγιου Βικέντιου βορειοδυτικά της χώρας, δυτικά του νησιού και βορειοδυτικά της ενορίας.

## Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, η Λαγιού είχε πληθυσμό 1.318 κατοίκων.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος κωμοπόλεων και χωριών του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδινών
* Κατάλογος κωμοπόλεων και χωριών του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων ανά πληθυσμό

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιος Πατρίκιος, Άγιος Βικέντιος (νησί)
Κατηγορία:Πόλεις του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων
Στυλιανός Φωτάκης

Ο **Στυλιανός Γ. Φωτάκης** (1854 - 1913) ήταν Έλληνας νομικός, βουλευτής της αυτόνομης κυβέρνησης και σπουδαίος οπλαρχηγός της Κρήτης, στη Κρητική Επανάσταση (1895-1898), αντιπρόεδρος της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής Κρήτης και νομάρχης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Κουρούτες Ρεθύμνης, αλλά ως τόπο καταγωγής του θεωρούσε τις Μέλαμπες Ρεθύμνης.. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στη Κρήτη ασκώντας δικηγορία στον Βάμο Αποκορώνου όπου και η τότε έδρα των δικαστικών Αρχών. Υπήρξε κατ΄ επανάληψη βουλευτής της αυτόνομης βουλής της Κρήτης αντιπροσωπεύοντας την επαρχία του μέχρι το 1889. Στη συνέχεια υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της Κρητικής Επανάστασης (1895-1898) όπου συνεργαζόμενος με τον πρωτοδίκη Μ. Κούνδουρο, Γ. Μυλωνογιάννη και άλλους επιφανείς Κρητικούς εξελέγη αντιπρόεδρος της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής η οποία και ανέλαβε την νέα επαναστατική δράση, συντάσσοντας σχετικό υπόμνημα προς τις Μεγάλες Δυνάμεις και την ελληνική κυβέρνηση.
Κατά την επανάσταση που ακολούθησε με αποκορύφωμα την πολιορκία του Βάμου ο Στυλιανός Φωτάκης είχε αναγνωριστεί ως οπλαρχηγός της περιοχής του Αγίου Βασιλείου.

Ακολούθως υπήρξε μέλος της 16μελούς επιτροπής που συνέταξε το σχέδιο του Συντάγματος της Κρητικής Πολιτείας (1899). Αργότερα ανέλαβε νομάρχης Χανίων και στη συνέχεια νομάρχης Ηρακλείου και Λασιθίου, θέση που κατείχε κατά το θάνατό του στον Άγιο Νικόλαο (1913).

Σημειώνεται ότι ο Στυλιανός Φωτάκης ήταν ο πρώτος νομάρχης που απαγόρευσε τη χρήση, κατοχή και καλλιέργεια οπίου εκδίδοντας σχετική αστυνομική διάταξη για κατάσχεση και ποινικό κολασμό των παραβατών, λαμβάνοντας αφορμή από μία τοπική λαϊκή επικίνδυνη αντίληψη που ίσχυε, να χορηγούν οι μανάδες στα μωρά τους όπιο ως υπνωτικό, με ολέθρια αποτελέσματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΚΔ΄, σελ.336.

Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Νομάρχες Χανίων
Κατηγορία:Νομάρχες Λασιθίου
Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου
Δημήτριος Λιγνάδης

Ο **Δημήτριος Λιγνάδης** υπήρξε Έλληνας ποιητής και λογοτέχνης.

## Βιογραφία
Πατρίδα του ήταν η Σμύρνη, όπου και γεννήθηκε. Σχολείο πήγε στην Ευαγγελική Σχολή και μετά σπούδασε αρχιτεκτονική και καλές τέχνες στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στην Αθήνα. Υπηρέτησε ως καθηγητής των Καλών τεχνών και της θεατρικής απαγγελίας στην Ευαγγελική Σχολή και στο Λύκειο Σμύρνης. Παράλληλα διακρίθηκε στην ποίηση και λογοτεχνία, με κείμενα που είχαν σκοπό να εμψυχώσουν τους Έλληνες. Μετά από την καταστροφή της Σμύρνης κατέφυγε και αυτός στην Αθήνα. 
Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στην Νέα Σμύρνη.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Δρακούλης Μαντούβαλος

Ο **Δρακούλης Μαντούβαλος** (1889 - Αύγουστος 1977) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του ταξίαρχου υγειονομικού σε πολεμική διαθεσιμότητα.

## Βιογραφία
Σπούδασε ιατρική. Πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Προάχθηκε σε βαθμό μονίμου αξιωματικού υγειονομικού. Αποσύρθηκε το 1926. Υπηρέτησε ως διευθυντής του Στρατιωτικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων (1940-41) και του Τζαννείου Νοσοκομείου Πειραιώς (1944-45).

Πολιτεύτηκε και εκλέχτηκε βουλευτής Πειραιώς και Νήσων τα έτη 1932, 1933 και 1936. Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) συγκεντρώνοντας 5.145 ψήφους στις εκλογές του 1946. 

Την περίοδο από το 1939 ως το 1946 και από το 1954 ως το 1959 διετέλεσε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά.

Τιμήθηκε με το χρυσό Αριστείο Ανδρείας και με τον Πολεμικό Σταυρό, ενώ προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στη Νέα Σμύρνη.

Κηδεύτηκε στις 3 Αυγούστου 1977, από τον ιερό ναό Αγίας Τριάδας Πειραιά και η ταφή έγινε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στα Άνω Μπουλάσια Λακωνίας.

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιά
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση
Κατηγορία:Χρυσό Αριστείο Ανδρείας
Κατηγορία:Ελληνικός πολεμικός σταυρός
Πρασνίκας

Ο **Πρασνίκας** υπήρξε Έλληνας κλεφταρματολός του 18ου αιώνα. Συνεργάστηκε στην βόρειο Ελλάδα με του Μπουκουβαλαίους και έπεσε στις 13 Απριλίου 1728 στη Μάχη της Βατζινίας εναντίον του Τουρκαλβανού Τσάκαλου. Προς τιμή του ονομάστηκε η «οδός Πρασνίκα» στην Νέα Σμύρνη.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Κλέφτες και αρματολοί
Χρήστος Σολωμονίδης

Ο **Χρήστος Σολωμονίδης** (1897 - 1976) υπήρξε Έλληνας νομικός, λογοτέχνης δημοσιογράφος και πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1897 Σμύρνη και ήταν γιος του ποιητή και εκδότη της εφημερίδας Αμάλθεια, Σωκράτη Σολωμονίδη. Αρίστευσε,                         τόσο στο σχολείο στη Σμύρνη, όσο και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Δικηγόρισε αρχικά στην Σμύρνη και στην                      συνέχεια και από το 1922 στην Αθήνα. Διεύθυνε την καθημερινή εφημερίδα «Θάρρος» που εκδίδονταν στην Σμύρνη από το 1919                              μέχρι και το 1922, ενώ ήταν συντάκτης στον «Ελεύθερο Λόγο» στην Αθήνα. Ό Σολωμονίδης διετέλεσε αρχισυντάκτης της εφημερίδας ’’Αμάλθεια’’, στην Αθήνα την οποία και είχε εκδώσει ό πατέρας του Σωκράτης. 

Διετέλεσε δικηγόρος στον Άρειο Πάγο, νομικός σύμβουλος στο ΠΙΚΠΑ, δικαστικός σύμβουλος με βαθμό Αρεοπαγίτου στον ΟΔΕΠ, κυβερνητικός εκπρόσωπος στο ΕΙΡ. Επίσης πολιτεύτηκε και έγινε βουλευτής το 1952 με της τάξεις του Ελληνικού Συναγερμού, Υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας το 1954 στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπάγου και Υφυπουργός Γενικός διοικητής Ηπείρου              από το 1945  μέχρι και το 1946 στην κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη. 

Ό Σολωμονίδης διετέλεσε και Γενικός Γραμματέας  στο Υπουρεγείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων το 1963. Προς τιμή του ονομάστηκε η «οδός Σολωμονίδη» στην Νέα Σμύρνη. Την τριετία 1955-1958 υπήρξε πρόεδρος του ΓΣ Απόλλωνα Σμύρνης.

## Συγγράμματα
* Συνέθεσε και εξέδωσε ογκώδες έργο λογοτεχνικού, ιστορικού και νομικού περιεχομένου, στα περισσότερα από τα                                  οποία και  διέσωσε πολύτιμα στοιχεία για τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας..Το έργο του Χρήστου Σολωμονίδη συγκεντρώθηκε                           σε έναν πολυσέλιδο τόμο ό οποίος και κυκλοφόρησε από την Εστία της Σμύρνης το 1968. Για την προσφορά του στα γράμματα                     ό Χρήστος Σολωμονίδης τιμήθηκε τέσσερις φορές από τηνν Ακαδημία των Αθηνών.
Εργογραφία

Διηγήματα

* Στης όχθες του μέλη (1951)
* Ύμνος και θρήνος της Σμύρνης (1956)

Δοκίμια

* Ό Θεσμός της γερουσίας(ιστορικό) (1922)
* Ή κεφαλική ποινή (1923)
* Ιωνική ποίηση(ιστορικο αφιέρωμα στην ιωνική ποίηση) (1953)
* Το θέατρο στην Σμύρνη(ιστορικό αφιέρωμα στο θέατρο στην Σμύρνη) (1955)
* Ή δημοσιογραφία στην Σμύρνη(ιστορικό αφιέρωμα στην δημοσιογραφία στην Σμύρνη) (1959)
* Ή εκκλησία στην Σμύρνη(ιστορικό αφιέρωμα στην προσφορά και στης ενέργειες της εκκλησίας της Σμύρνης) (1960)

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*
*rulers.org

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Πρόνοιας
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γενικοί Διοικητές Ηπείρου
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές
Νικόλαος Σαλτέλης

Ο **Νικόλαος Σαλτελής** υπήρξε Έλληνας λόγιος και ποιητής.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αϊβαλί το 1810. Μετά το σχολείο σπούδασε ιατρική στο Παρίσι και ξανά επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου εργάστηκε στην Σμύρνη. Απεβίωσε το 1849. Προς τιμή του ονομάστηκε η «οδός Σαλτελή» στην Νέα Σμύρνη.
## Συγγράμματα
* ελεγειακό ποίημα «Κυδωνιάτης»
* μετέφρασε τον Βέρθερο του Γκαίτε
και άλλα
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Αϊβαλί
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Γρεναδίνες

Οι **Γρεναδίνες** () είναι ένα νησιωτικό σύμπλεγμα άνω των 600 νησιών. Είναι επίσης ενορία του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων. Πρωτεύουσα του συμπλέγματος είναι η Χίλσμπορο, που, με 1.000 κατοίκους, είναι η πρωτεύουσα του Καρριακού στη Γρενάδα. Πρωτεύουσα της ενορίας είναι η Πορτ Ελίζαμπεθ με 847 κατοίκους.
 
## Γεωγραφία
Οι Γρεναδίνες βρίσκονται νότια του Αγίου Γεωργίου στον Άγιο Βικέντιο και βόρεια των νησιών Ντάιαμοντ Άιλαντ, Λόντον Μπριτζ, Μπερντ Άιλαντ, Γκρην Άιλαντ και Σάντυ Άιλαντ της ενορίας του Αγίου Πατρικίου στη Γρενάδα. Αποτελούνται πάνω από 600 νησιά, από τα οποία τουλάχιστον τα 18 ανήκουν στη Γρενάδα.  

### Νησιά
Οι Γρεναδίνες αποτελούνται πάνω από 600 νησιά, από τα οποία τουλάχιστον τα 18 ανήκουν στη Γρενάδα.  

#### Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
* Γιουνγκ
* Γιούνιον Άιλαντ
** Χάππυ Άιλαντ
* Μπεκία
* Μίλλιγκαν Κέι
* Μουνχόουλ Ροκ
* Πετίτ Νεβί
* Κουάτρ
* Μπεττοβία
* Μπαλικώ
* Μουστίκ
* Πετίτ Μουστίκ
* Σαβάν
* Κανουάν
* Πετίτ Κανουάν
* Μαϋρώ
* Τομπάγκο Κέυς
** Πετίτ Ραμώ
** Πετίτ Μπατώ
** Μπαραντόλ
** Τζαμσμπύ
* Πετίτ Σαιντ Βινσέντ
* Παλμ
* Μοπσιόν

#### Γρενάδα
* Καρριακού
* Μικρή Μαρτινίκη
* Σαλίν
* Καιλ
* Φριγκάτ
* Ροντ
* Λαργκ

## Κωμοπόλεις και χωριά
### Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
* Πορτ Ελίζαμπεθ
* Άστον
* Κλίφτον 
* Ντοβέρς
* Χάμιλτον
* Τσάρλσταουν
* Ολντ Γουόλ

### Γρενάδα
**Καρριακού**
* Χίλσμπορο
* Γκραντ Μπέυ
* Μπογκλς

**Μικρή Μαρτινίκη**
* Νορθ Βίλλατζ

## Εικόνες

Αρχείο:AdmiraltyBayBequia.jpg|Ο κόλπος Μπεκία
Αρχείο:Port_Elizabeth,_Bequia.jpg|Πορτ Ελίζαμπεθ, Μπεκία
Αρχείο:Moonhole.jpg|Μουνχόουλ, ισομέρεια του Πετίτ Νεβί
Αρχείο:Mustique Airport.jpg|Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Μουστίκ
Αρχείο:Mustiquefoodstore.jpg|Μαγαζί της Μουσσίκ
Αρχείο:Mustiquebeaches.jpg|Παραλίες της Μουστίκ
Αρχείο:Mustiquevilla.jpg|Βίλλα στη Μουστίκ
Αρχείο:Mayreau.jpg|Μαϋρώ
Αρχείο:HPIM2303.JPG|Μαϋρώ
Αρχείο:HPIM2318.JPG|Μαϋρώ
Αρχείο:HPIM2330.JPG|Κοιμητήριο στο Μαϋρώ
Αρχείο:TobagoCaysAerial.jpg|Το Υποβρύχιο Πάρκο των Τομπάγκο Κέυς από ψηλά
Αρχείο:Unionisland.jpg|Το Γιούνιον από τον αέρα. Μαζί με αυτό φαίνεται και το ομώνυμο Διεθνές Αεροδρόμιο 
Αρχείο:CliftonAerialView.jpg|Το Κλίφτον από τον αέρα. Γιούνιον Άιλαντ 
Αρχείο:Union Island.jpg|Γιούνιον Άιλαντ
Αρχείο:UnionIslandRegatta1.jpg|Βάρκες. Το Γιούνιον Άιλαντ είναι πίσω τους
Αρχείο:Grenadines1.JPG|Μοπσιόν
Αρχείο:Petit_Saint_Vincent_from_Petite_Martinique.jpg|Ο Μικρός Άγιος Βικέντιος από τη Μικρή Μαρτινίκη
Αρχείο:Palm_Island_The_Grenadines.jpg|Παλμ Άιλαντ


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος νησιών του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνες
* Κατάλογος νησιών της Γρενάδας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Wiitravel
* U.S. Department of State profile
* Map
*Raffles Resort Canouan Island
*Grenadines Photo Guide  from Paradise Islands (non commercial site)

Γρεναδινες
Κατηγορία:Νησιά του Αγίου Βικέντιου και Γρεναδίνων
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2007

Οι **62οι [[Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου]] 2007** έγιναν στη Σόφια, αντί για την Φιλιππούπολη που είχε οριστεί αρχικά, στις 4 & 5 Ιουλίου. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από εννιά βαλκανικές χώρες, με παρουσία για πρώτη φορά χωριστά της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, μετά την αποχώρηση του τελευταίου από την Ομοσπονδία Σερβίας-Μαυροβουνίου. Δεν μετείχε η Αλβανία. Νικήτρια αναδείχθηκε η **[[Ρουμανία]]** στους άνδρες και η διοργανώτρια **[[Βουλγαρία]]** στις γυναίκες. Διεξήχθησαν ξεχωριστά τα βαλκανικά πρωταθλήματα μαραθωνίου και βάδην. Το βάδην έγινε στη Ρουμανία στις 14 Απριλίου. Και τα δύο ήταν εκτός βαθμολογίας.

## Αποτελέσματα

### Ανδρών

Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα μαραθωνίου και βάδην.

#### Βαθμολογία

 

### Γυναικών

Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα μαραθωνίου και βάδην.

#### Βαθμολογία

 

## Πηγές
*Αρχείο ΣΕΓΑΣ.
*"Αθλητική Ηχώ", 6/7/2007.

Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου
Κατηγορία:Στίβος το 2007
Κατηγορία:Σόφια
Ελπινίκη Σταμούλη Σαραντή

Η **Ελπινίκη Σταμούλη-Σαραντή** υπήρξε Ελληνίδα λαογράφος.
## Βιογραφία
Η Ελπινίκη Σταμούλη γεννήθηκε στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης το 1882, και ήταν κόρη του πολυμαθούς ευπατρίδη λογίου και πολιτευτή Αναστασίου Σταμούλη και αδελφή των Μιλτιάδη Σταμούλη και Σωφρονίου μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως. Σπούδασε στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο Κωνσταντινουπόλεως, απ' όπου αποφοίτησε το 1898. Με τον πατέρα της ταξίδευσε στην Ευρώπη και την Αίγυπτο, και το 1908 στους Αγίους Τόπους. 

Μετά την Ανταλλαγή πληθυσμών το 1922 η οικογένεια Σταμούλη κατέφυγε στην Αθήνα, όπου η Ελπινίκη ξεκίνησε τη συστηματική καταγραφή εθίμων και παραδόσεων ολόκληρης της Ανατολικής Θράκης, βασιζόμενη σε μαρτυρίες προσφύγων που εγκαταστάθηκαν εκεί. Την πολυετή εργασία της εξέδωσε σε δύο τόμους: "Απο την Ανατολική Θράκη : η Σηλυβρία με τα γύρω της χωριά" τα έτη 1956 και 1959. 

Το 1922 παντρεύτηκε τον επίσης Θρακιώτη Μιλτιάδη Σαραντή, νομικό και πολιτευτή, και έζησαν μαζί στην Αθήνα ως τον θάνατό του, 1967, άτεκνοι. 

Η λαογραφική προσφορά της Ελπινίκης Σταμούλη-Σαραντή είναι από τις πλουσιότερες και πιό αντιπροσωπευτικές για την Σηλυβρία και την Ανατολική Θράκη. Με την πνευματικότητα και την γυναικεία κατανόησή της, αλλά και με την διορατικότητα που την διέκρινε, χρησιμοποίησε στα δημοσιεύματά της την καθομιλουμένη γλώσσα των περιοχών που περιέγραφε, δίνοντάς μας ποιοτικά και ποσοτικά άριστο λαογραφικό υλικό, για όλους τους τομείς της λαογραφίας. 

Δημοσίευσε πλήθος άρθρων με παραμύθια, λεξιλόγιο, λαϊκή βοτανολογία κλπ. στα περιοδικά : "Ελληνίδα", "Λαογραφία", "Θρακικά", "Αρχείον Θρακικού Θησαυρού", "Αρχείον Πόντου", "Μικρασιατικά Χρονικά", "Νέα Εστία", "Ελληνική Δημιουργία", "Μακεδονικόν Ημερολόγιον" και στην εφημερίδα "Ελεύθερον Βήμα" αλλά και στην "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια". 

Μαζί με την Κατίνα Βεΐκου - Σεραμέτη θεωρούνται οι κατεξοχήν λαογράφοι της ευρύτερης περιοχής της Σηλυβρίας, αφού και οι δύο διέσωσαν πολύτιμες μαρτυρίες καταγράφοντας έθιμα και λαϊκές συνήθειες, σήμερα ξεχασμένα.

Έδρασε επίσης ιδρύοντας σχολείο στον Έβρο και γηροκομείο στην Νέα Σμύρνη. Απεβίωσε στη Νέα Σμύρνη στις 16 Σεπτεμβρίου 1971. Το όνομά της δόθηκε σε οδό της Νέας Σμύρνης.
Ο τάφος της βρίσκεται στη Νέα Σμύρνη, όπου αναπαύεται η οικογένεια Σταμούλη και ο άνδρας της Μιλτιάδης Σαραντής, με γραμμένο στην πλάκα τους τούτο το απλό ποίημα:
           
**Ἀπ' τῆς Θράκης τὴ δούλη πατρίδα στὴν ἐλεύθερη χώρα κοιμηθήκαμε τώρα μ' αἰώνια ἐλπίδα στὴ ζωή τῆς Φυλῆς.**

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι
Κατευθυνόμενος άκυκλος γράφος

thumb|Ένα παράδειγμα ενός κατευθυνόμενου άκυκλου γράφου.
Στην θεωρία γράφων, ένας γράφος ονομάζεται **κατευθυνόμενος άκυκλος γράφος** αν είναι κατευθυνόμενος και δεν περιέχει κύκλους, δηλαδή απλά μονοπάτια που ξεκινάνε και τελειώνουν στον ίδιο κόμβο.

Ένας κατευθυνόμενος άκυκλος γράφος μπορεί να χρησιμεύσει στη μοντελοποίηση διαφόρων δομών. Για παράδειγμα, μπορεί να μοντελοποιήσει εργασίες όπου κάποιες μπορούν να εκτελεστούν μόνο εφόσον όλες οι άλλες έχουν εκτελεστεί, ενός προγράμματος σπουδών όπου κάποια μαθήματα έχουν προαπαιτούμενα μαθήματα, ή μιας μερικής διάταξης στα στοιχεία ενός συνόλου.

## Τοπολογική ταξινόμηση

Κάθε κατευθυνόμενος άκυκλος γράφος έχει μια (ή παραπάνω) τοπολογικές ταξινομήσεις, δηλαδή υπάρχει μία διάταξη των κορυφών \pi έτσι ώστε για κάθε ακμή (u, v) στον γράφο, ισχύει ότι \pi(u) .

Υπάρχει αλγόριθμος που βρίσκει την τοπολογική ταξινόμηση σε χρόνο O(n + m), όπου n είναι το πλήθος των κόμβων και m το πλήθος των ακμών. 

## Αλγοριθμικά προβλήματα

Για αρκετά υπολογιστικά προβλήματα, υπάρχουν αποδοτικοί αλγόριθμοι για κατευθυνόμενους άκυκλους γράφους, ενώ για γενικούς γράφους μόνο λιγότερο αποδοτικοί αλγόριθμοι είναι γνωστοί. Για παράδειγμα, το συντομότερο μονοπάτι μπορεί να βρεθεί σε O(n + m) χρόνο, ενώ σε γενικούς γράφους ο αλγόριθμος του Ντάικστρα είναι πιο αργός. Αντίστοιχα, το πρόβλημα της εύρεσης του μακρύτερου μονοπατιού μπορεί να βρεθεί σε O(n + m) χρόνο, ενώ στην γενική περίπτωση είναι NP-Hard πρόβλημα.

## Δείτε επίσης
* Τοπολογική ταξινόμηση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Θεωρία γράφων
Γεώργιος Τσακίρογλου

Ο **Γεώργιος Τσακίρογλου** υπήρξε Έλληνας ιατρός και συλλέκτης τέχνης.

## Βιογραφία
Πατρίδα του ήταν η Σμύρνη, όπου γεννήθηκε και πήγε σχολείο. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και από εκεί πήγε στη Γαλλία, όπου συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Λυών και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1922. Ξανά επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε στο Μαιευτήριο Μαρίκας Ηλιάδη. Έκανε σημαντική συλλογή έργων Βυζαντινής αγιογραφίας και Νεοελληνικής ζωγραφικής, την οποία δώρισε στην εστία της Νέας Σμύρνης. Προς τιμή του ονομάστηκε η «οδός Τσακίρογλου Γ.» στη Νέα Σμύρνη.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης
Αννόβερο 96

Η **Χαννόβερσερ Σπόρτφεραϊν φον 1896**, πιο συχνά γνωστή ως **Αννόβερο 96** (γερμανικά: *Hannover 96*), **Αννόβερο** ή απλά **96**, είναι μια γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη του Αννόβερου στην Κάτω Σαξονία. Η Αννόβερο 96 αγωνίζεται στην Μπούντεσλιγκα 2, την δεύτερη κορυφαία κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου.

## Ιστορικό
* 1896 : ίδρυση της ομάδας (στις 12 Απριλίου) υπό το όνομα Χαννόβερσερ ΦΚ
* 1913 : συγχώνευση με την ΜΦ Χαννόβερα 1898 Χαννόβερ και δημιουργία της Χαννόβερσερ ΣΦ 1896
* 1959 : 1η συμμετοχή σε Ευρωπαϊκό Κύπελλο (Κύπελλο Κυπελλούχων) (σεζόν 1959/60)
* 2009 : Μετά τον θάνατο του Ρόμπερτ Ένκε, η ομάδα αποσύρει την φανέλα με τον αριθμό 1 προς τιμήν του.

## Τίτλοι
* Πρωταθλήτρια Γερμανίας: 1938, 1954
* DFB-Pokal: 1991–92 – το Κύπελλο Γερμανίας είχε για πολύ καιρό γίνει "υπόθεση των συλλόγων της Μπούντεσλιγκα (της πρώτης κατηγορίας): Η κατάκτησή του από το *Αννόβερο* το 1992 έκανε την ομάδα την μοναδική που να μην ανήκει σε αυτή την κατηγορία και να έχει κατακτήσει αυτό τον τίτλο από το σχηματισμό των επαγγελματικών κατηγοριών το 1963.
* 2. Bundesliga: 1986–87, 2001–02
* Südkreisliga: 1921
* Gauliga Niedersachsen: 1935, 1938
* Gauliga Niedersachsen-Süd: 1940, 1941
* Oberliga Nord: 1954
* 2. Bundesliga-Nord: 1975
* Regionalliga Nord: 1997, 1998

### Ρεζέρβες
* Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γερμανίας: 1960, 1964, 1965

### Νέοι
* Δευτεραθλητές της Μπούντεσλιγκα U-17: 1994, 1995
* Πρωταθλητές της Μπούντεσλιγκα U-19 Βόρεια/Βορειοανατολικά: 2004

## Γήπεδο
Η Αννόβερο 96 αγωνίζεται στο AWD-Arena, χτισμένο το 1954 ως "Νιντερσάξενσταντιον", που πλέον έχει χωρητικότητα 49000 θέσεων. Στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 στο γήπεδο έλαβαν χώρα τέσσερεις αγώνες της φάσης των ομίλων και ένας αγώνας της φάσης των 16. Στο γήπεδο επίσης έλαβαν χώρα αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 και του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988.

## Τωρινή Ομάδα
*Ως την 1η Ιουλίου 2011*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Επίσημη ιστοσελίδα
* AWD Arena 

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1896

Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1896
Φλάβιοι

μικρογραφία|Ο Βεσπανσιανός, 69-79.

Οι **Φλάβιοι** (λατινικά: *Flavii*) αποτελούσαν γένος πληβείων της δημοκρατικής Ρώμης, αρχαιοτάτης προέλευσης, ίσως προρωμαϊκής. Οι κλάδοι της οικογένειας αυτής είναι πολυάριθμοι, σκορπισμένοι σε ολόκληρο το ρωμαϊκό έδαφος, ασφαλώς ύστερα από τις στρατιωτικές κατακτήσεις και την απελευθέρωση δούλων, οι οποίοι έπαιρναν το όνομα του απελευθερωτή. Καταγράφονται, εκτός από πολλές ιταλικές περιοχές, στην Ελλάδα, στην Ανατολή, στην Αίγυπτο και στη Νουμιδία.

Κατά τις αρχές της χριστιανικής χρονολογίας, το όνομα των Φλαβίων ανήκε ήδη σε πολλά σπουδαία πρόσωπα της τάξεως των ιππέων και των συγκλητικών και κατά τον 1ο και 4ο αιώνα μ.Χ. το έφεραν δύο δυναστείες Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Οι Φλάβιοι που ανέβηκαν στον αυτοκρατορικό θρόνο τον 1ο αιώνα μ.Χ., προερχόταν από έναν ετρουσκικό κορμό του Ριέτι και καταγόταν από τον Τίτο Φλάβιο Πετρώνιο, που πολέμησε στα Φάρσαλα με το στρατό του Πομπηίου. Ο γιος του, Τίτος Φλάβιος Σαβίνος Ι, ο οποίος είχε αναλάβει την είσπραξη των λιμενικών φόρων της Ασίας, συσσώρευσε μεγάλα πλούτη, που χρησίμευσαν αργότερα στον Βεσπασιανό για να γίνει αυτοκράτορας. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Τίτος και Δομιτιανός.

Αντίθετα οι Φλάβιοι που ανήλθαν στην ηγεσία της αυτοκρατορίας στις αρχές του 4ου αιώνα, καταγόταν ίσως από απελεύθερους, όπως αφήνει να εννοηθεί το διπλό αριστοκρατικό όνομα *Φλάβιος Βαλέριος*, που είχαν. Πρώτος από τους Φλαβίους αυτούς υπήρξε ο (Μάρκος Φλάβιος Βαλέριος) Κωνστάντιος ο Χλωρός και τελευταίος ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, αλλά σημαντικότερος υπήρξε ο Μέγας Κωνσταντίνος.

## Γενεαλογία του Γένους των Φλαβίων

## Πηγές
* Έγχρωμη Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Τόμος 15ος, λήμμα «Φλάβιοι».


Κατηγορία:Ρωμαίοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες