open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αμπιμαέλ Γκουσμάν

Ο **Αμπιμαέλ Γκουσμάν** (*Manuel Rubén Abimael Guzmán Reynoso*, 3 Δεκεμβρίου 1934-11 Σεπτεμβρίου 2021) γνωστότερος ως ***Γκονσάλο*** (*Gonzalo*),  ήταν πολιτικός από το Περού, ιδρυτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Περού (γνωστού και ως Φωτεινό Μονοπάτι), φιλόσοφος, ακαδημαϊκός στο Πανεπιστήμιο του Σαν Κριστόμπαλ. Υπήρξε ιδεολόγος και θεωρητικός του μαοϊσμού. Συνελήφθη από τις αστυνομικές αρχές το 1992 και κρατήθηκε σε υπόγειο κελί σε φυλακές υψίστης ασφαλείας επί 29 χρόνια. Στη νεαρή του ηλικία υπήρξε φανατικός βιβλιοφάγος, λάτρης του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και άριστος μαθητής, που πέρασε δεύτερος στο πανεπιστήμιο. Δοκίμασε να μπει στο κομμουνιστικό κόμμα του Περού, αλλά απορρίφθηκε επειδή δεν ήταν γιος εργατών. Θεώρησε την επανάσταση του Τσε Γκεβάρα ως αγροτική και όχι εργατική, χωρίς πάντως να την απορρίψει σαν αρνητική. Επίσης, λάτρευε τον Στάλιν και τον Μάο, ενώ θεωρούσε την επανάσταση του Φιντέλ Κάστρο ως . Ήταν εχθρός του Χρουστσόφ. Το 1964 παντρεύτηκε την Αουγούστα Λα Τόρε, χωρίς όμως να καταφέρει να αποκτήσει κανένα παιδί. Το 1969 ίδρυσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Περού, γνωστό όμως και ως Φωτεινό Μονοπάτι , καθώς υπήρχε ήδη ένα επίσημο Κομμουνιστικό Κόμμα.

Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών στις 11 Σεπτεμβρίου 2021.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Αμπιμαέλ Γκουσμάν (Γκονζάλο): Τα προβλήματα του έθνους
*Interview with Chairman Gonzalo

Κατηγορία:Πολιτικοί του Περού
Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί
Κατηγορία:Περουβιανοί μαοϊστές
Κατηγορία:Περουβιανοί κομμουνιστές
Κατηγορία:Περουβιανοί επαναστάτες
Δημήτριος Βρεττάκος

Ο **Δημήτριος Βρεττάκος** (1933 -  8 Νοεμβρίου 2014) του Λεωνίδα ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1933 στη Σπάρτη και σπούδασε νομικά.

Ασχολήθηκε με την πολιτική στην αρχή το 1958, στο πλευρό του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, με το Ενωτικό Λαϊκό Κόμμα. Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών με την Νέα Δημοκρατία (της οποίας υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος) το 1974, το 1981 και το 1985 Στη συνέχεια προσχώρησε στη Δημοκρατική Ανανέωση του Κωστή Στεφανόπουλου. 

Από το 1977 ως το 1981 ήταν γενικός διευθυντής του ιδρύματος "Βασιλεύς Παύλος".

Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2014 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Μαρούσι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Ιωάννης Δαβάκης

Ο **Ιωάννης Δαβάκης** του Δικαίου (13 Νοεμβρίου  1907 - 31 Ιουλίου 1996) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από τη Λακωνία , που διετέλεσε βουλευτής.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1907 στη Λακωνία, σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και ειδικεύτηκε στην παιδιατρική στο Παρίσι. Ο αδερφός του, Δημήτριος Δαβάκης, ήταν επίσης βουλευτής.

Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών το 1974 με την Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνοντας 19.864 ψήφους.

Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών τον Ιούλιο του 1996. Κηδεύτηκε το απόγευμα της 31ης Ιουλίου 1996 από τον ιερό ναό του Κοιμητηρίου Καλλιθέας.
Ήταν παντρεμένος με την Παναγιώτα Ιγγλέζου και είχαν 1 γιο και 1 κόρη. Άφησε συγγραφικό έργο.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες παιδίατροι
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Στενήμαχος Ημαθίας

Η **Στενήμαχος** (ή Χωροπάνι όπως τον αποκαλούν οι ντόπιοι) είναι χωριό της Ημαθίας**** που υπάγεται διοικητικά στον διευρυμένο Δήμο Νάουσας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 153 μέτρων στους πρόποδες του όρους Βέρμιο, απλωμένη στον εύφορο κάμπο της Νάουσας. Βρίσκεται 7 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάουσας, ενώ απέχει 13 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού Βέροια. Οι κάτοικοι της ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία αλλά και με την αμπελουργία.

Η παλαιά ονομασία του ήταν Διχαλεύρι. Μεταγενέστερα αποκαλούνταν Χωροπάνι και άλλαξε το 1953, όταν το χωριό ονομάστηκε Στενήμαχος, όπως και η βουλγαρική πόλη Ασένοβγκραντ της Ανατολικής Ρωμυλίας απ’ όπου και κατάγεται η πλειονότητα των κατοίκων του χωριού. Τη δεκαετία του 1960 η Στενήμαχος, όπως και η ευρύτερη περιοχή, γνώρισε σπουδαία βιομηχανική ανάπτυξη. Το 1967 λειτούργησε για πρώτη φορά ένα από τα διασημότερα οινοποιία της Ελλάδας, το οινοποιείο Μπουτάρη. Επίσης στη Στενήμαχο είχαν έδρα και άλλες βιομηχανικές μονάδες της Νάουσας, κυρίως κλωστοϋφαντουργίες. Στην περιοχή σώζονται τα ερείπια του παλιού οικισμού «Διχαλεύρι» και η οικία του «Γέρου Καρατάσου», διάσημου οπλαρχηγού στην επανάσταση της Νάουσας.

Από το 1998 με το νόμο Καποδίστρια, το χωριό ανήκει στο Δήμο Νάουσας. Σύμφωνα με την απογραφή 2011, αριθμεί 710 μόνιμους κατοίκους.

Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Προσωπικότητες

* Δημήτριος Καρατάσος, στρατηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αρχειακό και οπτικο-ακουστικό υλικό ερευνών για τον Στενήμαχο Ημαθίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νάουσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ημαθίας
Τάσος Κολοκυθάς

Ο **Αναστάσιος Κολοκυθάς** (1904 - 17 Μαρτίου 1979), του Αντωνίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Αθηνών από το 1958 ως το 1967 με τη Δημοκρατική Ένωση και με την Ένωση Κέντρου.

## Βιογραφία
Γνωστότερος ως Τάσος Κολοκυθάς, γεννήθηκε στα Χανιά το 1904. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα στην Αθήνα. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών πρώτα με την Δημοκρατική Ένωση (ΦΙ.Δ.Ε.) το 1956 και στη συνέχεια βουλευτής Β΄ Αθηνών στις εκλογές του 1963 με την Ένωση Κέντρου και επανεξελέγη στις εκλογές του 1964. Μετά τη Μεταπολίτευση πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, χωρίς επιτυχία, συγκεντρώνοντας 5.338 ψήφους.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1979, σε ηλικία 75 ετών.  Κηδεύτηκε στις 18 Μαρτίου 1979 από τον ιερό ναό Αγίου Αλεξάνδρου Παλαιού Φαλήρου.
Ήταν παντρεμένος με την Α. Βαρδάκη και απέκτησαν 2 κόρες.
## Πηγές


Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα
Πέντερ Χόρεμποβ

Ο **Πέντερ** (ή **Νίλσεν**) **Χόρεμποβ** (*Peder [Nielsen] Horrebow* ή *Horrebov*, 14 Μαΐου 1679 – 15 Απριλίου 1764) ήταν Δανός αστρονόμος. Γεννήθηκε στην κωμόπολη Λέγκστερ (Løgstør) της Γιουτλάνδης, ως γιος οικογένειας φτωχών ψαράδων, και εισάχθηκε στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης το 1703. Για να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του στο γυμνάσιο και στο πανεπιστήμιο, εργαζόταν επισκευάζοντας μηχανικές κατασκευές και μουσικά όργανα, και κατασκευάζοντας σφραγίδες. Πήρε πτυχίο το 1716 και δίπλωμα ιατρικής το 1725. Από το 1703 ήδη, και μέχρι το 1707, υπηρέτησε ως βοηθός του μεγάλου Δανού αστρονόμου Όλε Ρέμερ, ζώντας στο σπίτι του ώστε να μη πληρώνει ενοίκιο για τις σπουδές του. Από το 1707 ως το 1711 εργάσθηκε ως ιδιωτικός διδάσκαλος ενός Δανού βαρόνου και στη συνέχεια μπήκε στο δημόσιο ως γραφιάς της εφορίας (1711).

Μετά από επανειλημμένες αιτήσεις του προς τον βασιλέα Φρειδερίκο Δ΄, ο Χόρεμποβ διορίσθηκε καθηγητής των μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης το 1714. Επίσης, έγινε διευθυντής του πανεπιστημιακού αστεροσκοπείου του «Rundetårn» («Κυκλικού Πύργου»). Ο γιος του, ο Κρίστιαν, τον διαδέχθηκε στη θέση αυτή. Ο Π. Χόρεμποβ και η σύζυγός του, Άνε Μαργκρέτε Ρόσινγκ, απέκτησαν συνολικά 20 παιδιά.

Το 1728 η μεγάλη Πυρκαγιά της Κοπεγχάγης κατέστρεψε όλα τα γραπτά και τις σημειώσεις των παρατηρήσεων του Ρέμερ, ο οποίος είχε πεθάνει το 1710. Αλλά ο Χόρεμποβ περιέγραψε πιστά τις παρατηρήσεις του Ρέμερ και τα επιστημονικά του επιτεύγματα στο έργο *Basis Astronomiae* (1734–35). Τα γραπτά και τα όργανα του Χόρεμποβ καταστράφηκαν στην ίδια πυρκαγιά. Τού δόθηκε ένα ειδικό κονδύλιο από το κράτος για να επισκευάσει το αστεροσκοπείο και να το εξοπλίσει με νέα όργανα, ενώ εξασφάλισε και επιπλέον υποστήριξη από έναν πλούσιο ιδιώτη.

Ο Χόρεμποβ επενόησε μία μέθοδο για τον προσδιορισμό του γεωγραφικού πλάτους με αστρονομικές παρατηρήσεις των διαφορών των ζενιθίων αποστάσεων αστέρων που μεσουρανούσαν με μικρή χρονική διαφορά ο ένας από τον άλλο και σχεδόν στο ίδιο ύψος σε αντίθετες πλευρές του ζενίθ. Η μέθοδος λησμονήθηκε σύντομα, παρά τη χρησιμότητά της, μέχρι που ξανα-ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό Άντριου Τάλκοτ το 1833. Σήμερα είναι γνωστή ως «μέθοδος Horrebow-Talcott».

Ο Χόρεμποβ έγραψε για θέματα ναυσιπλοΐας και βρήκε μία προσεγγιστική λύση στην εξίσωση του Κέπλερ. Εξάλλου, έμαθε μόνος του πώς να διορθώνει ενδογενή ελαττώματα οργάνων, προηγούμενος της σχετικής θεωρίας του Γερμανού αστρονόμου Τομπίας Μάγερ του 1756.

Ο Δανός αστρονόμος ήταν μέλος επιστημονικών εταιρειών, μεταξύ των οποίων ήταν η Γαλλική Ακαδημία Επιστημών (από το 1746). Εργάσθηκε επίσης ως γιατρός και συμβολαιογράφος. Πέθανε στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 85 ετών. Ο κρατήρας Χόρεμποβ στη Σελήνη ονομάσθηκε προς τιμή του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Imago Mundi: Peder Horrebow 
* The Galileo Project: Peder Horrebow
* Η αστρονομία στη Δανία

Κατηγορία:Δανοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Δανοί μαθηματικοί
Κώστας Νάσης

Ο **Κώστας Νάσ(σ)ης** (1915 – 20 Αυγούστου 2007) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός της Αριστεράς.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Παρακάλαμος Ιωαννίνων το 1915 και καταγόταν από αγροτική οικογένεια. Πολέμησε στον Πόλεμο του 1940 και δραστηριοποιήθηκε με το Αγροτικό Κόμμα, του οποίου έγινε πρόεδρος. Για την αντιστασιακή και αντιδικτατορική του δράση εκτοπίστηκε και εξορίστηκε για περισσότερο από μία δεκαετία.
Εξελέγη ως ανεξάρτητος βουλευτής συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ το 1981, στη Β΄ Αθηνών και αργότερα βουλευτής Επικρατείας από τις 27 Μαΐου 1986 (σε αντικατάσταση του παραιτηθέντος Μίκη Θεοδωράκη) ως τις 9 Ιουνίου 1989 (κατέστη ανεξάρτητος στις 26 Ιανουαρίου 1987). Η σύζυγός του, Χαρίκλεια, ήταν επίσης αγωνίστρια.
Υπήρξε πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Στυλιανός Παπαδάκης

Ο **Στυλιανός Παπαδάκης** (1918 - Σεπτέμβριος 1992) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός.

## Σταδιοδρομία
Γιος του Σταύρου Παπαδάκη, ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα.

Εντάχθηκε στην ΕΡΕ. Εξελέγη βουλευτής με το εν λόγω κόμμα το 1961 και μεταδικτατορικά με τη Νέα Δημοκρατία το 1974  συγκεντρώνοντας 18.111 σταυρούς προτίμησης.

Πέθανε σε ηλικία 74 ετών τον Σεπτέμβριο του 1992.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κρίστιαν Χόρεμποβ

Ο **Κρίστιαν Πέντερσεν Χόρεμποβ** (*Christian Pedersen Horrebow*, 15 Απριλίου 1718 – 15 Σεπτεμβρίου 1776) ήταν Δανός αστρονόμος του 18ου αιώνα. Πατέρας του ήταν ο επίσης αστρονόμος, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, Πέντερ Χόρεμποβ, τον οποίο διαδέχθηκε στη θέση του διευθυντή του πανεπιστημιακού αστεροσκοπείου.

Ο Κρίστιαν Χόρεμποβ πιθανότατα ανεκάλυψε την περιοδικότητα των εμφανίσεων ηλιακών κηλίδων, παρότι αυτή η ανακάλυψη γενικώς αποδίδεται στον Γερμανό αστρονόμο Χάινριχ Σβάμπε. Επίσης, ήταν ένας από τους αστρόνομους που νόμισαν ότι είδαν τη Νηθ, έναν υποθετικό δορυφόρο της Αφροδίτης, παρατηρώντας τις διαβάσεις αυτού του πλανήτη μπροστά από τον Ήλιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Carsten Sønderskov Jørgensen κ.ά.: «Christian Horrebow’s Sunspot Observations – I. Life and published writings», *Solar Physics*, 2019
* Astronomy in Denmark

Κατηγορία:Δανοί αστρονόμοι
Γεώργιος Κ. Παπακωνσταντίνου

Ο **Γεώργιος Παπακωνσταντίνου** (1929 - 24 Σεπτεμβρίου 1998) του Κωνσταντίνου ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Την περίοδο 1989-93 ήταν γενικός γραμματέας των υπουργείων Υγείας και Πρόνοιας και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1929.  Σπούδασε νομικά και άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Ήταν και νομικός σύμβουλος της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Εξελέγη βουλευτής στη Β΄ Αθηνών για πρώτη φορά με τη Νέα Δημοκρατία το 1974 συγκεντρώνοντας 9.886 σταυρούς προτίμησης. Επανεξελέγη το 1977 με το ίδιο κόμμα.

Πέθανε σε τροχαίο δυστύχημα στην Κηφισιά το μεσημέρι της 24ης Σεπτεμβρίου 1998.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Μάρκος Δράκος (στρατηγός)

Ο **Μάρκος Δράκος** (1888 - 1975)  του Αλεξάνδρου υπήρξε Έλληνας αξιωματικός του στρατού και υφυπουργός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και σε στρατιωτικές σχολές στη Γαλλία. Το 1908 έφτασε στο βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Πολέμησε σε όλους τους μεγάλους πολέμους. Το 1933 έγινε διοικητής της Ανωτέρας Σχολής Πολέμου (ΑΣΠ), θέση όπου έμεινε ως το 1935.
Κατά τον Πόλεμο του 1940 ήταν Γενικός Επιθεωρητής του Στρατού και αργότερα διοικητής στην Ανατολική Μακεδονία και στην Ήπειρο. 
Από το 1945 και για έναν χρόνο υπηρέτησε ως επικεφαλής του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου. Στις 16 Απριλίου 1945 έγινε υφυπουργός Στρατιωτικών (υπηρεσιακά) στην κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη και μέχρι τις 11 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς.  Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Αντιστράτηγου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Στρατιωτικών
Atacama Audio

Η **Atacama Audio** είναι βρετανική εταιρεία με ρίζες από το 1969, ως υποκατασκευαστής μεγάλων εταιρειών όπως Rolls-Royce, GEC και British Aerospace, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Το 1987 άρχισε τη σχεδίαση και κατασκευή βάσεων στήριξης ηχείων για το ευρύ καταναλωτικό κοινό.

Το 2001 η εταιρεία κυκλοφόρησε την επιτυχημένη σειρά Equinox για τη στήριξη ηχείων και λοιπού εξοπλισμού audio (προϊόντα με χρήση μετάλλου και γυαλιού). 
Ακολούθησε η κατασκευή προϊόντων από μπαμπού. 
 
Οι βάσεις στήριξης των ηχείων χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της ποιότητας του αναπαραγόμενου ήχου.

Από τη δεκαετία του 1970 οι επαγγελματίες και φίλοι της μουσικής αντιλήφθηκαν ότι ανυψώνοντας τα ηχεία από το δάπεδο και στερεώνοντας αυτά σε αντικραδασμικές βάσεις, επετύγχαναν σημαντική βελτίωση ης ποιότητας του αναπαραγόμενου ήχου. Τα συνήθη οικιακά έπιπλα δεν διέθεταν τις απαιτούμενες ιδιότητες απόσβεσης των μηχανικών κραδασμών και παραγόμενων χρωματισμών, όπως οι εξειδικευμένες βάσεις στήριξης των ηχείων.

Περαιτέρω έρευνα έδειξε ότι η βέλτιστη θέση των μονάδων tweeter των ηχείων είναι στο ύψος των αυτιών του καθήμενου ακροατή, οπότε οι βάσεις στήριξης των ηχείων εξυπηρετούν και το σκοπό αυτό.

Η έδρα της εταιρείας είναι Winston Ave, Croft, Leicester LE9 3GQ, UK.

## Δείτε επίσης
* Ηχεία

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* How to position your speakers An article on getting the most out of speaker positioning.
* ALMA - The International Loudspeaker Association - A Forum for the Global Loudspeaker Industry

Κατηγορία:Ηχεία
Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1969
NGC 444

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 444** είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 200 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ιχθύες. Τον ανακάλυψε ο Ιρλανδός αστρονόμος Ουίλιαμ Πάρσονς στις 26 Οκτωβρίου 1854.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

0444
04561
00810
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
NGC 446

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 446** είναι γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 225 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 145.000 ετών φωτός. Επίσης είναι γαλαξίας Σέιφερτ τύπου 2.

Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 23 Οκτωβρίου 1864.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

0446
04578
00818
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
0089
+01-04-012
NGC 447

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 447** είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 232 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich Ludwig d'Arrest) στις 8 Οκτωβρίου 1861.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

0447
04550
00804
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
NGC 445

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 445** είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος και απέχει περίπου 500 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 23 Οκτωβρίου 1864.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

0445
04493
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Πάνος Κούτρας

Ο **Πάνος Κούτρας** είναι Έλληνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και αρχικά, σπούδασε κινηματογράφο στο Λονδίνο, στη σχολή London International Film School και ύστερα στη Σορβόννη. Ύστερα, άρχισε την κινηματογραφική του καριέρα σκηνοθετώντας ταινίες μικρού μήκους.

Η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους ήταν *[[Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά]]*, μία πειραματική ταινία, η οποία σατίριζε τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Το 2004 προβλήθηκε στο 45ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, η *[[Αληθινή ζωή]]*, με πρωταγωνιστές τη Θέμιδα Μπαζάκα, τον Νίκο Κουρή και Άννα Μουγκλαλί. Το 2009 δημιούργησε τη *[[Στρέλλα]]*, μία ιδιαίτερη και τολμηρή ταινία, που προκάλεσε αίσθηση στο κοινό και στους κριτικούς, καθώς καταπιανόταν με ένα θέμα ταμπού της ελληνικής κοινωνίας, τα τρανς άτομα. To 2014 σκηνοθέτησε την ταινία ''Ξενία'', την πρώτη του ταινία με διεθνή αναγνωρισιμότητα. Αυτή η ταινία διαγωνίστηκε στο τμήμα *Ένα κάποιο βλέμμα* και ήταν υποψήφια για το βραβείο Queer Palm στο 67ο φεστιβάλ των Καννών.

Σε μία συνέντευξή του στην εφημερίδα Libération ανέφερε ότι ορίζει τον εαυτό του ως  γκέι ακτιβιστή και αριστερό καλλιτέχνη. 

## Ταινίες
* (1999) Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά
* (2004) Αληθινή ζωή
* (2009) Στρέλλα
* (2014) Ξενία
* (2022) Dodo

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κουτρας Πανος
Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Έλληνες ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα
NGC 448

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 448** είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απεχει περίπου 68 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 2 Σεπτεμβρίου 1886.

## Αναφορές

## Εξωτερικοι σύνδεσμοι
* 

0448
04524
00801
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες
Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός)
NGC 449

thumb|right|255px|Ο σπειροειδής γαλαξίας NGC 449
Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 449** είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 197 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και τον ανεκάλυψε ο Γάλλος αστρονόμος Εντουάρ Στεφάν στις 11 Νοεμβρίου 1881.

## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

0449
04587
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
Μαυρολίμνη Αχαΐας

Η **Μαυρολίμνη** είναι μια πολύ μικρή εποχική αλπική λίμνη στο όρος Χελμός της Αχαΐας σε υψόμετρο 2.050 μέτρα. Σχηματίζεται από τα χιόνια που λιώνουν και έχει παγετωνική προέλευση.

Στη λίμνη οδηγούν διάφορα δύσβατα και αρκετής δυσκολίας μονοπάτια είτε από το Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων και το Αστεροσκοπείο «Αρίσταρχος» είτε από το χωριό Περιστέρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες από τη Μαυρολίμνη. exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε: 29/11/2015.
* Διαδρομές. fdchelmos.gr. Ανακτήθηκε: 29/11/2015.
* Αρχείο ορεινών διαδρομών για GPS στα Ελληνικά βουνά - Διαδρομές: ΧΕΛΜΟΣ - Υψ. 2355 μ.. hellaspath.gr. Ανακτήθηκε: 29/11/2015.
* Ύδατα Στυγός. waterfall-hiking.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 27/04/2019.

Κατηγορία:Λίμνες της Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Νέα Φυλή Σερρών

Η **Νέα Φυλή** είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 220 μέτρα, το οποίο βρίσκεται προς τα νοτιοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας. Είναι κτισμένο στους δυτικούς πρόποδες του όρους Παγγαίο, δίπλα και ανατολικά της Παλαιοκώμης. Η απόστασή του από το Ροδολίβος είναι 8 χλμ., από τις Σέρρες 57 χλμ., από τη Δράμα 36 χλμ. και από την Θεσσαλονίκη 117 χλμ. Εκκλησιαστικά ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ζιχνών Νευροκοπίου ενώ πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Δημήτριος και η εκκλησία του αποτελεί την ενορία του χωριού.

## Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 να ανήκει στην τότε κοινότητα Παλαιοκώμης. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, η κοινότητα ενσωματώθηκε στον Δήμο Αμφίπολης. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης μαζί με την Παλαιοκώμη αποτελεί την τοπική κοινότητα Παλαιοκώμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμφίπολης του δήμου Αμφίπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 170 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης
Λάνσελοτ Μπλοντέελ

Ο **Λάνσελοτ Μπλοντέελ** (Lancelot Blondeel, επίσης και *Lanceloot*, 1498 &ndash; 4 Μαρτίου 1561), ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, αρχιτέκτονας, τοπογράφος και χαρτογράφος.

Ο Μπλοντέελ γεννήθηκε στο Ποπερίνγκε (Poperinge) αλλά καθιερώθηκε ως καλλιτέχνης στη Μπρυζ. Έγινε μέλος της Συντεχνίας των ζωγράφων το 1519. Κατά κύριο λόγο ζωγράφιζε, ύστερα από ανάθεση, θρησκευτικά έργα για τις τοπικές εκκλησίες. Το 1550 στους Μπλοντέελ και Γιαν φαν Σκόρελ ανατέθηκε η αποκατάσταση του έργου του Γιαν βαν Άικ Πολύπτυχο της Γάνδης.

Το 1540 κατασκεύασε δύο αψίδες θριάμβου, που του ανέθεσε ο Κάρολος Ε΄ βασισμένους σε ρομανικό ρυθμό. Σχεδίασε, επίσης, ένα κανάλι που συνέδεε τη Μπρυζ με τη θάλασσα, ένα έργο το οποίο προώθησε πολύ σημαντικά το εμπόριο της πόλης. Είναι γνωστό ότι είχε μια θυγατέρα, ονόματι Άννα, η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον μαθητή του Πήτερ Πάουρμπους (Pieter Pourbus).

Ο Μπλοντέελ απεβίωσε στη Μπρυζ στις 4 Μαρτίου 1561.

## Έργα
* *Triptych with the [[Saints Cosmas and Damian]]*, Μπρυζ, Sint-Jacobskerk (1523)
* *Triptych with the History of the Holy Cross*, Φυρν, Niklasskerk
* *The Seven Joys of Our Lady*, Τουρναί, cathédrale Notre-Dame (πιθανόν σε συνεργασία με τον Πήτερ Πάουρμπους)
* *Martyrdom of a Saint*, Νέα Υόρκη, ιδιωτική συλλογή (1548 ή 1558)
* *Calvary*, Νάντη, Μουσείο Καλών Τεχνών
* *Virgin and Child with [[Luke the Evangelist|Saint Luke]] and [[Saint Eligius]]*, Μπρυζ, Sint-Salvatorskathedraal (1545)
* *Saint Luke painting the Virgin*, Μπρυζ, Groeningemuseum (1545)
* *The Good Samaritan*, Μπρυζ, Sint-Janshospitaal

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*W.H.J. Weale, 'Lancelot Blondeel', The Burlington Magazine 14 (1908), p. 96-101 en 160-166
*W.H.J. Weale, 'Lancelot Blondeel, Pictor Brugensis Praestantissimus', The Burlington Magazine 18 (1911), p. 297 (recensie)
*J. Duverger, E. Roobaert, 'Lancelot Blondeel (1498-1561). Zijn rol en betekenis', Gentse bijdragen tot de kunstgeschiedenis en de oudheidkunde 18 (1959-'60), p. 95-105
*K.G. Bon, 'Lancelot Blondeel as a designer for sculpture and textiles', Hafnia. Copenhagen papers in the history of art nr. 4, 1976, p. 113-123
*B.C. van den Boogert, 'De triomfen van de keizer. De verheerlijking van Karel V en de toepassing van antieke motieven in de Nederlandse kunst', in: B.C. van den Boogert, J. Kerkhoff e.a., cat.tent. Maria van Hongarije. *Koningin tussen keizers en kunstenaars, 1505-1558, Utrecht (Museum Catharijneconvent) / 's-Hertogenbosch (Noordbrabants Museum) 1993, p. 220-268
*'Bijzondere aanwinst voor het groeningemuseum. Lanceloot Blondeel, "De dood van Generaal Crassus", midden 16de eeuw', Brugge Stedelijke en Museumvrienden Bulletin 20 (2000), nr. 2, p. 16
*L. Jansen, 'Lanceloot Blondeel en de Generale Reglen de architecturen van Pieter Coecke van Aelst', Desipientia 9 (2002), nr. 1, p. 36-41
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Βέλγοι αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Φλαμανδοί χαρτογράφοι
Κατηγορία:Τοπογράφοι
Αλεξάντερ Ντοβζένκο

Ο **Αλεξάντερ Ντοβζένκο** (Олександр Петрович Довженко, γνωστός και ως Αλεξάντερ Ντοβτσένκο) γεννήθηκε 29 Αυγούστου 1894 και απεβίωσε στις 25 Νοεμβρίου 1956. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του σοβιετικού κινηματογράφου, αλλά και ένας από τους σπουδαιότερους όλων των εποχών. Η ταινία του Γη, συγκαταλέγεται από αρκετές λίστες ως μία από τις 12 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.  Η ταινία αυτή συμπεριλήφθηκε στα πέντε κορυφαία αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου σύμφωνα με την UNESCO. Επίσης ήταν ο γνωστότερος εκπρόσωπος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού στον κινηματογράφο.

Γεννήθηκε στο χωριό Βιουνίσε της Ουκρανίας και ήταν το έβδομο από τα δεκατρία παιδιά μιας φτωχής αγροτικής οικογένειας. Παρόλα αυτά, ο Αλεξάντρ κατάφερε να γίνει δάσκαλος. Τελικά αποφάσισε να εγκαταλείψει τη διδασκαλία και μετέπειτα συνέχισε τις σπουδές του στις φυσικές και αργότερα στις εμπορικές επιστήμες. Τα δύσκολα χρόνια 1917- 1919 πολέμησε ως στρατιώτης του Κόκκινου Στρατού και έπειτα έγινε και γραμματέας του Κόμματος στο Κίεβο. Υπήρξε φανατικός κομμουνιστής και προσωπικός φίλος του Ιωσήφ Στάλιν. Ο Ντοβζένκο μπήκε στο διπλωματικό σώμα και υπηρέτησε για μερικά χρόνια στην Πολωνία και στη Γερμανία. Εκεί σπούδασε ζωγραφική δίπλα στον Έριχ Χέκελ και τον Τζορτζ Γκρος. Όντας πολυπράγμων, συνέχεια δούλεψε και  ως σκιτσογράφος σε εφημερίδες, ενώ παράλληλα άρχισε να δοκιμάζει τις δυνάμεις του στην πεζογραφία.
Με τον κινηματογράφο ήρθε πρώτη φορά σε επαφή κατά το 1925, όταν βρισκόταν στην Οδησσό.Στην αρχή ασχολήθηκε με την κωμωδία, καθώς ήταν είδος αγαπητό στους σοβιετικούς (από τις πρώτες του ταινίες ξεχωρίζει ο *Βάσια ο Μεταρρυθμιστής*, ταινία στην οποία έγραψε και το σενάριο). Δούλεψε πολλά χρόνια στα Μοσφίλμ Στούντιο στη Μόσχα, κυρίως ως παραγωγός και σεναριογράφος. Στη διάρκεια της καριέρας του, που κράτησε πάνω από 20 χρόνια, σκηνοθέτησε μόνο επτά ταινίες και τιμήθηκε δύο φορές με το βραβείο Στάλιν.
Πέθανε από καρδιακή ανακοπή στο εξοχικό του, που βρισκόταν στο Περεντελκίνο, έχοντας στραφεί περισσότερο στη συγγραφή μυθιστορημάτων τα τελευταία του χρόνια.

Εκτός από τη Γη, άλλες σημαντικές του ταινίες είναι το Οπλοστάσιο και η Ζβενιγκόρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σοβιετικοί σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Κατηγορία:Σοβιετικοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Ουκρανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Γουίλ Στίβενς

Ο **Γουίλ Στίβενς** (γεν. 28 Ιουνίου 1991, Ρόκφορντ, Έσεξ) είναι Βρετανός οδηγός της Φόρμουλα 1 από την Αγγλία, ο οποίος αγωνίζεται με τη Manor Marussia.

## Βιογραφικό
Ο Στίβενς γεννήθηκε στο Ρόκφορντ του Έσεξ. Το ντεμπούτο του στη Φόρμουλα 1 το έκανε το 2014 στον τελευταίο αγώνα στο Άμπου Ντάμπι όταν αντικατέστησε τον οδηγό της Κέιτερχαμ Φόρμουλα 1, Μάρκους Έρικσον.  Την επόμενη χρονιά  αγωνίστηκε με την ομάδα Manor Marussia. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανοί οδηγοί της Φόρμουλα 1
Πραξικόπημα του 2015 στην Μπουρκίνα Φάσο

Το **πραξικόπημα του 2015 στην [[Μπουρκίνα Φάσο]]** ξεκίνησε στις 16 Σεπτεμβρίου 2015, όταν τα μέλη του Συντάγματος της Προεδρικής Ασφάλειας (ΣΠΑ) - μια αμφιλεγόμενη αυτόνομη στρατιωτική μονάδα, που σχηματίστηκε από τον Πρόεδρο Μπλεζ Κομπαορέ, έθεσε υπό κράτηση την κυβέρνηση της χώρας. Μεταξύ των συλληφθέντων ήταν ο μεταβατικός Πρόεδρος Μισέλ Καφαντό, ο Πρωθυπουργός Ισαάκ Ζιντά (ο οποίος ήταν επίσης ο πρώην υποδιοικητής του ΣΠΑ), καθώς και πολλά μέλη του υπουργικού συμβουλίου.  Η μεταβατική κυβέρνηση σχηματίστηκε μετά την εξέγερση του 2014 στη Μπουρκίνα Φάσο, όταν ένα λαϊκό κίνημα ανέτρεψε τον από καιρό πρόεδρο Κομπαορέ, που ο ίδιος είχε έρθει στην εξουσία με πραξικόπημα το 1987 εναντίον του ηγέτη της Αριστεράς Τομάς Σανκαρά. Νέες γενικές εκλογές είχαν προγραμματιστεί για τις 11 Οκτωβρίου 2015.

Το ΣΠΑ ήταν επιτυχές στην κατάληψη του ελέγχου της Ουαγκαντούγκου και διακήρυξε τη δημιουργία μιας νέας χούντας, με επικεφαλής τον στρατηγό Ζιλμπέρ Ντιεντερέ, για να επιβλέπει τη μετάβαση σε νέες εκλογές. Οι ηγέτες του πραξικοπήματος κατήγγειλαν τον εκλογικό νόμο της μεταβατικής κυβέρνησης, ο οποίος απέκλειε υποστηρικτές του Κομπαορές από τη συμμετοχή στις εκλογές, και υποσχέθηκε να επιτρέψει σε όλους τους πιθανούς υποψηφίους να θέσουν υποψηφιότητα. Ωστόσο, η χούντα δεν κατάφερε να εδραιώσει την εξουσία της σε όλη τη χώρα με νομιμότητα, και αντιμετώπισε διαμαρτυρίες, καθώς και την έντονη πίεση από τους ηγέτες της περιοχής, και τελικά από τον τακτικό στρατό, για να αποκατασταθεί η μεταβατική κυβέρνηση. Τελικά, μετά την είσοδο του τακτικού στρατού στην Ουαγκαντούγκου για να αντιμετωπίσει το ΣΠΑ, ο Καφαντό αποκαταστάθηκε ως Πρόεδρος στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Νέες εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Νοεμβρίου, και Πρόεδρος αναδείχθηκε ο Ρος Μαρκ Καμπορέ, ο οποίος είχε διατελέσει πρωθυπουργός και πρόεδρος της βουλής στη διάρκεια της 30χρονης χούντας του Μπλεζ Κομπαορέ, αλλά είχε έρθει σε ρήξη μαζί του αρκετά πριν από την ανατροπή του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μπουρκίνα Φάσο
Μπουρκινα
Έριχ Φρομ

Ο Έριχ Φρομ (*Erich Fromm*, 23 Μαρτίου 1900 - 18 Μαρτίου 1980) ήταν Γερμανός ψυχολόγος,ψυχαναλυτής, κοινωνιολόγος, ανθρωπιστής και φιλόσοφος. Θεωρείται από τους σημαντικότερους ψυχολόγους του 20ου αιώνα. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη το 1900 και απεβίωσε στην Ελβετία το 1980. Ξεκίνησε να πραγματοποιεί ψυχανάλυση ως μαθητής του Σίγκμουντ Φρόυντ, αλλά σύντομα διαφώνησε μαζί του σε κάποια σημεία και ακολούθησε ξεχωριστή πορεία. Εγκατέλειψε τη Ναζιστική Γερμανία το 1933 και εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ έχοντας ήδη αποκτήσει μεγάλη φήμη, σαν σπουδαίος ψυχαναλυτής. Αρχικά, γίνεται μέλος του διδακτικού προσωπικού του πανεπιστημίου Κολούμπια το 1934, ενώ το 1941 έγινε μέλος του διδακτικού προσωπικού του κολεγίου Μπένινγκτον στο Βερμόντ και το 1951 διορίζεται καθηγητής Ψυχανάλυσης στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού. Από το 1957 μέχρι και το 1961 ήταν ταυτόχρονα καθηγητής και στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, αλλά τελικά επέστρεψε στην Νέα Υόρκη το  1962, ως καθηγητής Ψυχιατρικής στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Υπήρξε υπέρμαχος της μαρξιστικής σκέψης, στην οποία πάντως άσκησε κριτική, κυρίως στην πρακτική της εφαρμογή. Προσπάθησε επίσης να την ενώσει με τη Φροϋδική σκέψη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ψυχολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Γερμανοί κοινωνιολόγοι
Κατηγορία:Ιστορία της ψυχιατρικής
Χαράλαμπος Ψαρρός

Ο **Χαράλαμπος Ψαρρός** (1887 - Ιανουάριος 1972) του Γεωργίου ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής και ως υπουργός. Ήταν αδερφός του διοικητή του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων Δημητρίου Ψαρρού (1893, 17 Απριλίου 1944).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1887 στο Χρισσό της Παρνασσίδας.
 Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτωρ, και εργάστηκε ως δικηγόρος.

Εξελέγη βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος το 1946 με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων με 1.571 ψήφους. 
Επανεξελέγη βουλευτής Αθηνών το 1950 με το Κόμμα Φιλελευθέρων, το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό , το 1956 με την ΕΡΕ και στις 6 Φεβρουαρίου 1965 με την Ένωση Κέντρου, στη θέση του αποβιώσαντος Λουκή Ακρίτα, ως τις 14 Απριλίου 1967. 

Ο Ψαρρός αποστάτησε από την Ένωση Κέντρου και αναφέρεται σε έκθεση της CIA στην ομάδα των αποστατών που στήριζαν την κυβέρνηση του Στεφανόπουλου (από τις 17 Σεπτεμβρίου 1965 έως τις 22 Δεκεμβρίου 1966).

Υπηρέτησε ως υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου τον Νοέμβριο του 1945.. Στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου διορίστηκε υπουργός Μεταφορών και Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων από τις 24 Μαρτίου 1950 , χαρτοφυλάκιο που διατήρησε και στην κυβέρνηση Πλαστήρα ως τις 21 Αυγούστου 1950 και στην κυβέρνηση Παπάγου ήταν υπουργός Συγκοινωνιών από τις 19 Νοεμβρίου 1952 ως τις 11 Απριλίου 1954. 

Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1972.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Φθιωτιδοφωκίδας
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί  Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών
Αθανάσιος Κρίκος

Ο **Αθανάσιος Κρίκος** (1937 - Αύγουστος 2000) του Ιωάννη ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Βραΐλα Φωκίδας το 1937.  Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στη Θεσσαλονίκη. Εργάστηκε ως δικηγόρος και ως φοροτεχνικός.

Εξελέγη βουλευτής στη Β΄ Αθηνών για πρώτη φορά με τη Νέα Δημοκρατία το 1974 συγκεντρώνοντας 12.935 σταυρούς προτίμησης. Επανεξελέγη το 1977, το 1981, το 1985, τον Ιούνιο και τον Νοέμβριο του 1989 με το ίδιο κόμμα.

Πέθανε σε ηλικία 63 ετών τον Αύγουστο του 2000. Κηδεύτηκε στις 31 Αυγούστου από τον ιερό ναό του Κοιμητηρίου Καλλιθέας. Κατέλιπε τα παιδιά του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Χρυσός Ευελπίδης

Ο **Χρυσός Ευελπίδης** (1895 - 29 Απριλίου 1971), του Δημητρίου,  ήταν Έλληνας γεωπόνος, καθηγητής, βουλευτής και υπουργός.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1895 και φοίτησε στο Ελληνογαλλικό Λύκειο Χατζηχρήστου. Σπούδασε γεωπόνος και μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ της Γαλλίας και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως νομογεωπόνος στην Αχαιοήλιδα, το 1917. Από το 1924 έως το 1951 δίδαξε Αγροτική Νομοθεσία και Πολιτική στην Πάντειο Σχολή και έπειτα Γεωργική Οικονομία στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή των Αθηνών. Από το 1944 ως το 1945 ήταν πρύτανης της Παντείου και έπειτα ομότιμος καθηγητής. Την περίοδο 1964-65 ήταν πρύτανης στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήταν πρόεδρος της Εταιρείας Γεωργοοικονομολογίας.

Ο Χρυσός Ευελπίδης ταξίδεψε στην Ασία μαζί με τον Νίκο Καζαντζάκη.

Εξελέγη βουλευτής Έβρου με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1933 και με την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου το 1951.

Υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας (1924-27) και αργότερα ως υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 22 Νοεμβρίου 1945 ως τις 29 Μαρτίου 1946. Έπειτα θήτευσε ως υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Πλαστήρα από τις 27 Οκτωβρίου 1951 ως τις 11 Οκτωβρίου 1952, οπότε η κυβέρνηση παραιτήθηκε.

Ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία, γράφοντας με το ψευδώνυμο Χρ. Εσπέρας. Το 1957 τιμήθηκε με κρατικό λογοτεχνικό βραβείο (β΄ βραβείο δοκιμίου) για το δοκίμιό του «Πολιτισμός και πολιτισμός». Επίσης, δημοσίευσε πολλά άρθρα και μελέτες, ενώ έγραψε και βιβλία. Από το 1935 ως το 1967 ήταν εκδότης του περιοδικού *[[Αγροτική Οικονομία (περιοδικό)|Αγροτική Οικονομία]]*.

Απεβίωσε στις 29 Απριλίου 1971. Η βιβλιοθήκη του περιλαμβάνει σήμερα 8.639 τόμους βιβλίων.

## Επιλεγμένα βιβλία
**Το αγροτικό πρόγραμμα* (1923)
**Τα βαλκανικά κράτη* (1930)
**Γεωργική κρίσις ιδία εν Ελλάδι* (1931)
**Το εθνικόν εισόδημα* (1935)
**Θεωρία και πράξις αγροτικής πολιτικής και οικονομίας* (1939-42)
**Ο ελληνισμός εις την ύπαιθρον* (1943)
**Αγροτική πολιτική* (1956)
**Γεωργική οικονομική* (1957)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες γεωπόνοι
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Καθηγητές Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες ελευθεροτέκτονες
Μαζικό διαδικτυακό παιχνίδι ρόλων πολλαπλών παικτών

μικρογραφία|Στιγμιότυπο από το μαζικό διαδικτυακό παιχνίδι ρόλων πολλαπλών παικτών "Ryzom" που αναπτύχθηκε από τη Nevrax
**Μαζικό διαδικτυακό παιχνίδι ρόλων πολλαπλών παικτών** (αγγλικά: *massively multiplayer online role-playing game*, ακρ. ***MMORPG***) ονομάζεται ένας είδος βιντεοπαιχνιδιών ή web browser game που αναμειγνύει τα είδη βιντεοπαιχνιδιών ρόλων και μαζικών διαδικτυακών παιχνιδιών πολλαπλών παικτών (MMOG). Στα παιχνίδια αυτά μπορεί να συμμετέχει ταυτόχρονα ένας μεγάλος αριθμός παικτών και να αλληλεπιδρά σε ένα κοινό κόσμο.

Το είδος παίζεται σε όλο τον κόσμο. Το παγκόσμιο εισόδημα για τα MMORPGs ξεπέρασε το μισό δισεκατομμύριο δολάρια το 2005, ενώ τα έσοδα στη Δύση ξεπέρασαν το 1 δισεκατομμύριο δολάρια το 2006. Το World of Warcraft, ένα δημοφιλές MMORPG, είχε περισσότερες από 10 εκατομμύρια συνδρομές μέχρι το Δεκέμβριο του 2014, ενώ οι συνολικές του αποδοχές έφτασαν τα 1.04 δισεκατομμύρια δολάρια τον ίδιο χρόνο.

## Χαρακτηριστικά
Τα παιχνίδια του είδους έχουν μικρές απαιτήσεις υλικού, καθώς έχουν ελάχιστα γραφικά και όλη η επεξεργασία γίνεται στο διακομιστή (server) και όχι στον υπολογιστή του χρήστη.

## Γνωστά παιχνίδια του είδους
* **
* *[[Final Fantasy XIV: A Realm Reborn]]*
* *[[Lineage II]]*
* *[[The Lord of the Rings Online]]*
* *[[World of Warcraft]]*

## Άλλα είδη βιντεοπαιχνιδιών
*Βιντεοπαιχνίδια δράσης
*Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας
*Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
*Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης τρόμου
*Βιντεοπαιχνίδια ρόλων
*Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων
*Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής
*Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας
*Βιντεοπαιχνίδι πάλης
*Βιντεοπαιχνίδι beat 'em up
*Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου
*Βιντεοπαιχνίδια εξομοίωσης
*Βιντεοπαιχνίδια παζλ
*Βιντεοπαιχνίδια αγώνων
*Βιντεοπαιχνίδια αθλητισμού

## Παραπομπές


*
Κατηγορία:Είδη βιντεοπαιχνιδιών
Λαμπρότατος

Ο **Λαμπρότατος** ήταν βυζαντινός αριστοκρατικός, αυλικός, τιμητικός τίτλος, που δινόταν σε μέλη της συγκλήτου αντίστοιχος του ρωμαϊκού «κλαρίσιμος» (λατινικά: clarissimus). Ο αντίστοιχος τίτλος για τις γυναίκες ήταν Λαμπρότατη.

Ο τίτλος ήταν καθαρά τιμιτικός και δινόταν μόνο σε μέλη της βυζαντινής Συγκλήτου. Για να αποκτήσει κάποια γυναίκα τον τίτλο της λαμπρότατης, έπρεπε να τον έχει απαραίτητα ο σύζυγός της. Αν αυτός πέθαινε ή χώριζαν, τον κρατούσε· εκτός αν ξαναπαντρευόταν, οπότε τον έχανε· για τις κόρες ίσχυε ότι είχαν τον τίτλο μέχρι να παντρευτούν.

Ο τίτλος σήμερα χρησιμοποιείται από την Ορθόδοξη Εκκλησία σαν τιμητική προσφώνηση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί τιμητικοί τίτλοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι
Μεγαλοδοξοτάτος

Ο **Μεγαλοδοξοτάτος** ήταν βυζαντινός αριστοκρατικός, τιμητικός τίτλος που δινόταν την εποχή των Κομνηνών κυρίως σε αριστοκράτες των επαρχιών μαζί με άλλα αξιώματα.

Οι κάτοχοι του τίτλου έφεραν συνήθως και τα αξιώματα του μάγιστρου, του σεβαστού, του έπαρχου ή κάποιο στρατιωτικό. Οι στρατιωτικοί υπάγονταν και στον θεσμό της πρόνοιας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί τιμητικοί τίτλοι
Βλαντιμίρ Μπόισα

Ο **Βλαντιμίρ Μπόισα**, γεννημένος στις 4 Ιουλίου 1981 στο Ρουστάβι, είναι Γεωργιανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

## Καριέρα
Ο Μπόισα ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία δεκαπέντε ετών από την Αζότι Ρουστάβι, ομάδα της γενέτειρας του και το 1998 μεταγράφηκε στην Ποστόινα. Συνέχισε στη Σλόβαν από τη Σλοβενία και το 2001 υπέγραψε στην Ολύμπια Λουμπλιάνας. Με την Ολύμπια κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και τρία κύπελλα Σλοβενίας.

Το καλοκαίρι του 2005 συμφώνησε με τη Μοντεπάσκι Σιένα, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ιταλίας του 2007. Σε 40 παιχνίδια πρωταθλήματος και ευρωπαϊκών διοργανώσεων, πέτυχε 299 πόντους και μάζεψε 147 ριμπάουντ το 2006 και 214 πόντους και 102 ριμπάουντ την επόμενη σεζόν.

Τη σεζόν 2007-08, ξεκίνησε στη ρωσική Σπαρτάκ Πριμόριε και υπέγραψε στα μέσα της χρονιάς στον Άρη, με τον οποίο είχε 4,1 πόντους ανά αγώνα σε 15 ματς πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε στην ισπανική Μινόρκα και συνέχισε τις δύο επόμενες σεζόν στην κροατική ΚΚ Ζάνταρ και την Ολύμπια Λουμπλιάνας, στην οποία επέστρεψε μετά από εννέα χρόνια.

Το 2012, αγωνίστηκε για τελευταία χρονιά, φορώντας τη φανέλα του Πανιωνίου και της γεωργιανής Άρμια.

Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση λόγω τραυματισμού στο γόνατο και από το 2013 και έπειτα, έχει αναλάβει τη θέση του αντιπρόεδρου στην Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης της πατρίδας του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Vladimir Boisa - Eurobasket
* Vladimir Boisa Europe Stats | Basketball-Reference.com
* Vladimir Boisa PF - RealGM

Κατηγορία:Γεωργιανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γεωργιανών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σλοβενικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινόρκα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάνταρ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Πύργος της Πυρίτιδας (Ρίγα)

Ο **Πύργος της Πυρίτιδας** (λετονικά: *Pulvertornis*) ευρίσκεται στη Ρίγα της Λετονίας, ενώ, αρχικά, αποτελούσε μέρος των αμυντικών οχυρώσεων της πόλης. Ο Πύργος της Πυρίτιδας ανακατασκευάστηκε την περίοδο μεταξύ του 1937 και του 1940, όταν και συμπεριλήφθηκε στο κτιριακό σύμπλεγμα του Λετονικού Πολεμικού Μουσείου.


File:Powder Tower Riga.jpg|Καρτ ποστάλ των αρχών του 20ού αιώνα.
File:Latvian War Museum01.JPG|Η είσοδος του μουσείου.



## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρίγα
Πυργος Πυριτιδας
Σουηδική Πύλη (Ρίγα)

Η **Σουηδική Πύλη** (λετονικά: *Zviedru vārti*) ευρίσκεται στη Ρίγα της Λετονίας, ενώ ανεγέρθηκε το 1698 ως μέρος των Τειχών της Ρίγας, με σκοπό να δίνει πρόσβαση σε στρατώνες που βρίσκονταν εκτός των τειχών της πόλης.

Ο Κουρτ Βάλαντερ επισκέπτεται τη συγκεκριμένη τοποθεσία στο μυθιστόρημά του με τίτλο *[[Hundarna i Riga]]*.

## Παραπομπές
 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρίγα
Σουηδικη Πυλη
Post Mortem

Το ***Post Mortem*** είναι point-and-click βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την εταιρία Microids στην Ευρώπη το Σεπτέμβριο του 2002 για τα Microsoft Windows. Συνέχειες του είναι το *[[Still Life]]* και το *[[Still Life 2]]*.

## Τρόπος παιχνιδιού
Το παιχνίδι χρησιμοποιεί οπτική πρώτου προσώπου, σε αντίθεση με το *Still Life*, που χρησιμοποιεί οπτική τρίτου προσώπου.

Καθώς είναι παιχνίδι του είδους point-and-click, παίζεται με το ποντίκι του υπολογιστή. Διαφορετικοί δείκτες εμφανίζονται σε διάφορα σημεία στην οθόνη και υποδεικνύουν στον παίκτη τι θα συμβεί όταν θα πατηθούν.

Το σημειωματάριο του Gus χρησιμοποιείται ως μενού του παιχνιδιού και ως μέρος προβολής των εγγράφων που έχουν συγκεντρωθεί.

## Πλοκή
### Χαρακτήρες
*Gustav McPherson - Ένας ιδιωτικός ερευνητής, εργάζεται ως καλλιτέχνης στο Παρίσι
*Sophia Blake - Αδερφή της αποθανούσας, προσλαμβάνει τον Gus για να ερευνήσει τις δολοφονίες
*Ruby και Regis Whyte - Παντρεμένο ζευγάρι σε διακοπές στο Παρίσι, βρέθηκαν νεκροί στο Hotel Orphee
*Isidore Petit - Υπεύθυνος υποδοχής και μάνατζερ του Hotel Orpee
*Mrs. Loiseau - Μέντιουμ, μένει στο Hotel Orphee
*Theo Malet - Γκρουμ στο Hotel Orphee
*Nicolas - Σερβιτόρος στο Nantis Cafe
*Albert Hulot - Ιδιοκτήτης του Alambic Bistro
*Berenice (Bebe) - Εργάζεται κοντά στο Alambic Bistro
*Jacques Helloin - Ντετέκτιβ, παλιά δούλευε στην αστυνομία
*Beauvais - Αστυνομικός στο Παρίσι
*Inspector LeBrun - Αστυνομικός, ερευνά την υπόθεση της δολοφονίας των Whyte
*Gregoire de Allepin - Τραπεζίτης στο Παρίσι
*Dr. Frank Kaufner - Ψυχίατρος, συνεργάζεται με την αστυνομία

## Ανάπτυξη
Το παιχνίδι αναπτύχθηκε από την εταιρία Microids και ολοκληρώθηκε σε δέκα μήνες με το πρόγραμμα Virtools Den. Η ομάδα ανάπτυξης αποτελούνταν από οκτώ καλλιτέχνες γραφικών, πέντε σχεδιαστές κινουμένων σχεδίων και έξι προγραμματιστές. Ακολούθησε μία spin-off σειρά, το *[[Still Life]]*, το οποίο αποτελείται από δύο παιχνίδια. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2009, άνοιξε μία νέα ιστοσελίδα για τη σειρά Still Life και περιλαμβάνει και τα τρία παιχνίδια.

## Υποδοχή
Οι αντιδράσεις που δέχθηκε το παιχνίδι ήταν ανάμεικτες, με ένα εύρος βαθμολογιών από 43/100 (*Game Revolution*) έως και 87/100 (*PC Game World*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*''Post Mortem''  at Microïds
*Επίσημη ιστοσελίδα (Εκτός λειτουργίας)

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας πρώτου προσώπου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια point-and-click
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2002
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Microïds
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στη Γαλλία
Αββαείο Αγίου Μαξιμίνου

Το **Αββαείο Αγίου Μαξιμίνου** () ήταν μοναστήρι Βενεδικτίνων στην Τριρ, στην Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας.

## Ιστορία
left|thumb|Αββαείο Αγίου Μαξιμίνου. Χαρακτικό
Το αββαείο, που παραδοσιακά θεωρείται ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια στη Δυτική Ευρώπη, θεωρήθηκε ότι ιδρύθηκε από τον Άγιο Μαξιμίνο της Τριρ τον 4ο αιώνα. Ο Μαξιμίνος (πέθανε το 346) και άλλοι πρώιμοι επίσκοποι της Τριρ θάφτηκαν στην κρύπτη της εκκλησίας στην περιοχή, ένα πρώιμο χριστιανικό νεκροταφείο, και η εκκλησία, αρχικά αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή, αργότερα πήρε το όνομα του Μαξιμίνου. Ένα μοναστήρι Βενεδικτίνων ιδρύθηκε εδώ τον 6ο αιώνα, ενδεχομένως αντικαθιστώντας μια παλαιότερη κοινότητα. Καταστράφηκε από τους Νορμανδούς το 882 και ξαναχτίστηκε από το 942 έως το 952. Τον 13ο αιώνα καταστράφηκε από πυρκαγιά και ξαναχτίστηκε και πάλι σύμφωνα με το σχέδιο των προηγούμενων κτιρίων.

Ο Αλμπέρο ντε Μοντρέιγ απέτυχε να υποβάλει τη μονή στη δικαιοδοσία της Τριρ στις αρχές του 12ου αιώνα, αλλά το ζήτημα αυτοκρατορικής αμεσότητας (γερμανικά: Reichsunmittelbarkeit)  της μονής ήταν για αιώνες ένα θέμα σύγκρουσης, αμφισβητούμενη από την Τριρ, στην οποία το 1669 ο ηγούμενος αποκήρυξε όλους τους ισχυρισμούς της για το καθεστώς, υποβάλλοντας υποταγή στον αρχιεπίσκοπο υπό την ιδιότητά του ως πρίγκιπα-εκλέκτορα.

Το 1674 η μονή καταστράφηκε ολοσχερώς από γαλλικά στρατεύματα. Ξαναχτίστηκε μεταξύ 1680 και 1684, αλλά, ασυνήθιστα για την περίοδο, ακόμα σε γοτθικό ρυθμό.

Η μονή εκκοσμικεύτηκε το 1802. Τα μοναστικά κτίσματα τέθηκαν σε διάφορες κοσμικές χρήσεις - στρατώνες, φυλακές, σχολείο - και καταστράφηκαν ολοσχερώς στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, εκτός από την ανεξάρτητη πύλη. Ένα σχολείο βρίσκεται στο χώρο.

Η εκκλησία του Αγίου Μαξιμίνου διασώθηκε από τον πόλεμο, αλλά αποϊεροποιήθηκε, και μεταξύ 1979 έως 1995 μετατράπηκε για κοσμικές χρήσεις. Το 1995 λειτούργησε ως αίθουσα συναυλιών και σήμερα είναι γνωστή για την εξαιρετική ακουστική της.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυτοκρατορικά αββαεία
Κατηγορία:Βενεδικτινικά μοναστήρια
Κατηγορία:Τριρ
Κατηγορία:Μοναστήρια στη Γερμανία
Παλάτι του Ρέκτορα (Ντουμπρόβνικ)

Το **Παλάτι του Ρέκτορα** () είναι παλάτι στην πόλη του Ντουμπρόβνικ, το οποίο αποτέλεσε έδρα του Ρέκτορα της Δημοκρατίας της Ραγούσας μεταξύ του 14ου αιώνα και του 1808. Αποτέλεσε, επίσης, έδρα του Ελάσσονος Συμβουλίου, καθώς και της κρατικής διοίκησης. Επιπλέον, φιλοξενούσε οπλοστάσιο, πυριτιδαποθήκη, παρατηρητήριο και φυλακή.

Το Παλάτι του Ρέκτορα ανεγέρθηκε σε γοτθικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, ωστόσο περιλαμβάνει και στοιχεία αναγεννησιακού και μπαρόκ αρχιτεκτονικού ρυθμού, συνδυάζοντάς τα αρμονικά μεταξύ τους. 

Αρχικώς, στην θέση του σημερινού κτιρίου ευρισκόταν αμυντικής φύσεως κτιριακή κατασκευή κατά τον Πρότερο Μεσαίωνα. Η τελευταία καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά το 1435 και η πόλη αποφάσισε, ως συνέπεια, την ανέγερση νέου παλατιού. Το έργο ανατέθηκε στον πρωτομάστορα Ονόφριο ντέλλα Κάβα από την Νάπολι, ο οποίος είχε προηγουμένως επιμεληθεί την κατασκευή του υδραγωγείου της πόλης. Μετατράπηκε σε ένα γοτθικού αρχιτεκτονικού ρυθμού κτίριο με διακοσμιτικά στοιχεία σκαλισμένα από τον Πιέτρο ντι Μαρτίνο από το Μιλάνο. Μία έκρηξη πυρίτιδας προξένησε σοβαρές ζημιές στο κτίριο το 1463. Η ανακατασκευή του ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Μικελότζο από την Φλωρεντία. Ωστόσο, τα σχέδιά του απορρίφθηκαν το 1464, καθώς ήταν έντονα βασισμένα στον αναγεννησιακό αρχιτεκτονικό ρυθμό. Άλλοι χτίστες ανέλαβαν την συνέχιση των εργασιών. Τα κιονόκρανα του προστώου ανακατασκευάστηκαν σε αναγεννησιακό αρχιτεκτονικό ρυθμό, ενδεχομένως από τον Σάλβι ντι Μικέλε από την Φλωρεντία. Ο τελευταίος, συνέχισε την ανακατασκευή του κτιρίου μετά το 1467. Το κτίριο υπέστη ζημιές από σεισμό το 1520, κάτι που επαναλήφθηκε το 1667. Η ανακατασκευή του έγινε σε μπαρόκ αρχιτεκτονικό ρυθμό. Μία σκάλα, καθώς και ένα κωδωνοστάσιο προστέθηκαν στο αίθριο. Το 1638, η Γερουσία ανήγειρε μνημείο προς τιμήν του Μίχο Πράτσατ (από τον Πιέτρο Τζακομέττι από το Ρεκανάτι), πλούσιο πλοιοκτήτη καταγόμενο από το Λόπουντ, ο οποίος είχε κληροδοτήσει την περιουσία του στο Ντουμπρόβνικ.

Το Τμήμα Ιστορίας του Μουσείου του Ντουμπρόβνικ φιλοξενείται στο παλάτι από το 1872.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* *Dubrovnik, history, culture, art heritage* by Antun Travirka; Forum, Zadar, 2014; ISBN 978-953-179-884-6

Κατηγορία:Δημοκρατία της Ραγούσας
Κατηγορία:κτίρια και κατασκευές στο Ντουμπρόβνικ
Κατηγορία:Μουσεία στην Κροατία
Αλεξάντρ Γκέρτσεν

Ο **Αλεξάντρ Ιβάνοβιτς Γκέρτσεν** (, 6 Απριλίου 1812,  Μόσχα — 21 Ιανουαρίου 1870, Παρίσι) ήταν Ρώσος συγγραφέας και στοχαστής γνωστός ως ο «πατέρας του ρωσικού σοσιαλισμού» και ένας από τους κύριους εκπροσώπους του αγροτικού λαϊκισμού.

## Έργο
Στον Γκέρτσεν πιστώνεται η δημιουργία του πολιτικού κλίματος που οδήγησε στη χειραφέτηση των δουλοπάροικων της Ρωσίας το 1861. Μεταξύ των έργων του συγκαταλέγονται η αυτοβιογραφία του, καθώς και το σημαντικό κοινωνικό μυθιστόρημα *[[Ποιος φταίει; (μυθιστόρημα)|Ποιος φταίει;]]* (1845-1846).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Biography of Alexandr Hercen 

Κατηγορία:Ρώσοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς
Κατηγορία:Σοσιαλισμός