open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρεσιστένσια

Η **Ρεσιστένσια** (ισπανικά: *Ciudad de Resistencia*, σημαίνει "*η πόλη της αντίστασης*") είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Τσάκο στην Αργεντινή. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της επαρχίας και έχει πληθυσμό 291.720 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010 και η μητροπολιτική περιοχή της Ρεσιστένσια έχει περίπου 800.000 κατοίκους (σύνολο με την πόλη Κορριέντες). 
Η Ρεσιστένσια είναι σημαντικό διοικητικό, πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής. Είναι γνωστή ως "πόλη των αγαλμάτων" ή ως "ανοιχτό μουσείο".

Ιδρύθηκε 27 Ιανουαρίου 1878. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμιού Ρίο Νέγρο, στην ζώνη του υποτροπικού υγρού κλίματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Άγιος Ανδρόνικος (συνοικία Κυθρέας)

Ο **Άγιος Ανδρόνικος** είναι συνοικία του Δήμου Κυθρέας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Κυθρέας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τη Χαρδακιώτισσα, στα βορειοανατολικά με τη Συργανιά, στα ανατολικά με το Μπέικιοϊ, στα νότια με την Αγία Μαρίνα και στα δυτικά με τον Άγιο Γεώργιο.

## Ιστορικό
Η συνοικία Αγίου Ανδρονίκου ήταν η δεύτερη σε πληθυσμό συνοικία της Κυθρέας, μετά τη συνοικία της Αγίας Μαρίνας. Εκκλησία της συνοικίας ήταν ο ναός του Αγίου Ανδρονίκου, κτίσμα του 19ου αιώνα. Στη συνοικία αυτή βρισκόταν το Α΄ Δημοτικό Σχολείο Αγίου Ανδρονίκου, το οποίο είχε κατεδαφιστεί μερικά χρόνια πριν την τουρκική εισβολή του 1974.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Κυθρέας
Μιχαήλ ο Εφέσιος

Ο **Μιχαήλ ο Εφέσιος** (1050 - 1129) ήταν Βυζαντινός φιλόσοφος και συγγραφέας ο οποίος έγραψε σημαντικούς σχολιασμούς των έργων του Αριστοτέλη, κυρίως των βιολογικών, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο πρώτος σχολιασμός του γραπτού των ''Σοφιστικών Ελέγχων'', ο οποίος αποτέλεσε την βάση για την ανάπτυξη της μελέτης του συγκεκριμένου έργου.Δεν υπάρχουν πολλά διαθέσιμα στοιχεία για την ζωή του, πέρα από το εργάστηκε ως φιλόσοφος στο Πανδιδακτήριο της Κωνσταντινούπολης. Ανήκε στον κύκλο της Άννας Κομνηνής μαζί με τον Ευστράτιο τον Νικαία. Ο ίδιος ο Μιχαήλ ανέφερε στον σχολιασμό του πως σκοπός του ήταν να παρέχει κάλυψη των κειμένων του αριστοτελικού σώματος κειμένων τα οποία είχαν αμεληθεί από παλαιότερους σχολιαστές, και η πρωτοβουλία αυτή είχε ξεκινήσει και καθοδηγούνταν από την Άννα Κομνηνή. Ήταν ιδιαίτερα ευρυμαθής, και η ερμηνευτική του μέθοδος συγκρίθηκε με αυτή του Αλέξανδρου του Αφροδισιέως.Ενδεχομένως είχε υπάρξει μαθητής του Ιωάννη του Ιταλού ο οποίος δεν διατηρούσε καλές σχέσεις με την Κομνηνή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι
Χαρίλαος Τζαννετάκης

μικρογραφία|368x368εσ|Χαρίλαος Τζαννετάκης το 1905

Ο **Χαρίλαος Τζαννετάκης** (Γύθειο, 1852 - Γύθειο, 1928) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Πιέρρου Τζαννετάκη, βουλευτή και έπαρχου Επιδαύρου Λιμηράς και καταγόταν από την παλαιά πολιτική οικογένεια των Γρηγοράκηδων. 

Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Γυθείου στις εκλογές του 1881 με το κόμμα του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου. Στις εκλογές του 1885, του 1895 και του 1902 εξελέγη και πάλι βουλευτής Γυθείου με το Εθνικό Κόμμα του Θεόδωρου Δεληγιάννη. 

Στις εκλογές της 8ης Αυγούστου 1910, τις πρώτες μετά το κίνημα του 1909 στο Γουδί, εξελέγη βουλευτής Λακωνίας με τον συνασπισμό των παλαιών κομμάτων. Δεν συμμετείχε στις εκλογές της 28ης Νοεμβρίου 1910, έχοντας υπογράψει με ακόμα 30 βουλευτές κοινή δήλωση μη συμμετοχής στις εκλογές λόγω της διάλυσης της Εθνοσυνέλευσης στις  αρχές Οκτωβρίου 1910 (εφημερίδα ΦΩΝΗ της Κέρκυρας της 22 Οκτωβρίου 1910).

Από το 1910 μέχρι τον θάνατό του, το 1928, έζησε στον πύργο του, στο νησί Κρανάη, στην άκρη του Γυθείου.. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας
Κατηγορία:Βουλευτές Γυθείου
Κατηγορία:Οικογένεια Γρηγοράκηδων
Πιέρρος Τζαννετάκης

Ο **Πιέρρος Τζαννετάκης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Τζαννετάκη Γρηγοράκη και καταγόταν από την παλαιά πολιτική οικογένεια των Γρηγοράκηδων. Αδελφός του ήταν ο Θεόδωρος Τζαννετάκης. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Γυθείου στις εκλογές του 1847 και επανεξελέγη σε αυτές του 1850. 

Γιος του ήταν ο Χαρίλαος Τζαννετάκης ενώ δισέγγονός του ο πρωθυπουργός Τζαννής Τζαννετάκης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Γυθείου
Κατηγορία:Οικογένεια Γρηγοράκηδων
Νικόλαος Πολυτόπουλος

Ο **Νικόλαος (Νάκος) Πολυτόπουλος** (1869 - 1934) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιατρός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Ζαχαρία Πολυτόπουλου. Ζούσε στο Δαδί, όπου ιδιώτευσε ως ιατρός.

Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910 εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδος και Φωκίδας.

Ήταν παντρεμένος με την Άννα Παπαλουκά, κόρη του Αλκιβιάδη Παπαλουκά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Παπαλουκά
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιωτιδοφωκίδας
Χερσόνησος του Σορρέντο

thumb|right|Χάρτης της Χερσονήσου του Σορρέντο με τα όρια των δύο επαρχιών
Η **Χερσόνησος του Σορρέντο** ή **Σορρεντινή Χερσόνησος** (*Penisola sorrentina*) είναι χερσόνησος της νότιας Ιταλίας, στην Καμπανία, με έκταση περί τα 190 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

## Γεωγραφία
Η χερσόνησος χωρίζει τον Κόλπο της Νάπολης στα βορειοδυτικά από τον Κόλπο του Σαλέρνο στα νοτιοανατολικά, στην Τυρρηνική θάλασσα. Η χερσόνησος πήρε το όνομά της από τον γνωστότερο οικισμό της, το Σορρέντο, που έχει λιμάνι προς τον Κόλπο της Νάπολης. Η άλλη ακτή αποτελεί τη δυτική αρχή της Ακτής του Αμάλφι, γνωστής ως «Αμαλφιτάνα». Το μήκος της Χερσονήσου του Σορρέντο φθάνει τα 22 χιλιόμετρα, ενώ το πλάτος της, σταθερό στην περιοχή του Σορρέντο, είναι 3,5 ως 4 χιλιόμετρα. Η «ραχοκοκκαλιά» της χερσονήσου είναι τα όρη Λαττάρι. Το διάσημο τουριστικό νησί Κάπρι βρίσκεται 2,8 ναυτικά μίλια (5 χιλιόμετρα) έξω από το άκρο της χερσονήσου. Αλλά και όλη η χερσόνησος γενικότερα αποτελεί σημαντικό τουριστικό προορισμό.

Το μεγαλύτερο μέρος της Χερσονήσου του Σορρέντο (120 τετρ. χιλιόμετρα) ανήκει διοικητικά στην Επαρχία της Νάπολης, με 9 δήμους, ενώ στην Επαρχία του Σαλέρνο υπάγονται 70 τετρ. χιλιόμετρα με 12 δήμους.

## Δείτε επίσης
* Κάπρι
* Κόλπος της Νάπολης

## Παραπομπές


Σορρεντο
Λαβέλλο

Το **Λαβέλλο** (ιταλ. *Lavello*, ναπολ. *Lavìdde*) είναι μικρή πόλη και δήμος (*comune*) της Επαρχίας Ποτέντσα, στην περιφέρεια Μπαζιλικάτα της νότιας Ιταλίας. Είναι κτισμένη στη δεξιά πλευρά της άνω κοιλάδας του Όφαντο, σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 313 μέτρα. Το έτος 2008 είχε πληθυσμό 13.871 κατοίκους. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Λαβέλλο είναι πλάτος 41°03΄ Β και μήκος 15°48΄ Α.

## Ιστορία
Η περιοχή του Λαβέλλο κατοικήθηκε από τον άνθρωπο από την προϊστορική εποχή, όπως φανερώνουν ευρήματα ενός οικισμού της Εποχής του Σιδήρου. Η πόλη κτίσθηκε ως οικισμός των Δαυνίων και στη συνέχεια των Ρωμαίων, υπό την ονομασία **Φορέντουμ** (*Forentum*). Αποτελούσε ήδη σημαντικό οχυρό οικισμό όταν οι Λομβαρδοί επεξέτειναν την κυριαρχία τους στη νότια Ιταλία, και είναι ο τόπος όπου δολοφονήθηκε ο Σικάρδος του Βενεβέντου το έτος 839.

Ως σημαντικό κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλία, το Λαβέλλο ήταν έδρα επισκόπου από το 1025. Από το 1043 και μετά, ήταν μία από τις δώδεκα βαρονίες της νορμανδικής Κομητείας της Απουλίας. Οι Νορμανδοί ξανάχτισαν τον καθεδρικό ναό και προσέθεσαν μία γραμμή τείχους. Η οχύρωση ενισχύθηκε από τους διαδόχους τους, τους Χοενστάουφεν. Στο Λαβέλλο πέθανε το 1254 ο βασιλιάς Κορράδος Δ΄ της Γερμανίας. Ως αποτέλεσμα της συμμετοχής της στην αντι-ανδεγαυική εξέγερση το 1268, η πόλη πυρπολήθηκε από τον Κάρολο τον Ανδεγαυό.

## Αξιοθέατα
* Το κάστρο
* Ο ναός του Ευαγγελισμού (*Annunziata*) του 17ου αιώνα, που φιλοξενεί μία εικόνα του Ευαγγελισμού του 16ου αιώνα, έργο της ναπολιτάνικης σχολής.

## Παραπομπές


Λαβελλο
Μάχες του Μπουά-λε-Πρετρ

Οι **μάχες του Μπουά-λε-Πρετρ** (κυριολεκτικά Ξύλο του Ιερέα, *Priesterwald* στα γερμανικά) ήταν θέατρο επιχειρήσεων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τον Σεπτέμβριο του 1914 μέχρι τον Ιούλιο του 1915, με τη συμμετοχή της γαλλικής 73ης και 128ης Μεραρχίας Πεζικού (Λύκοι του Μπουά-λε-Πρετρ) και της γερμανικής 121ης Μεραρχίας Πεζικού.

## Θέση
Το *Μπουά λε Πρετρ* είναι δάσος της Λωρραίνης, στα βορειοδυτικά της πόλης Ποντ-α-Μουσσόν κοντά στον Ποταμό Μοζέλα.

Το 1914 τα γερμανικά στρατεύματα ήθελαν να κατακτήσουν τις οχυρώσεις Βερντέν, ισχυρό σημείο στις γαλλικές αμυντικές γραμμές.

## Γεγονότα

* Τα χωριά Ρεγκνιεβίλ, Ρεμενωβίλ και Φέι-αν-Χάι καταστράφηκαν εντελώς.
* Το Μπουά-λε-Πρετρ ήταν η πρώτη αποστολή του εθελοντικού Τομέα Υπηρεσιών των Αμερικανικών Ασθενοφόρων.

## Δείτε επίσης
*Μάχη του Γκραντ Κουροννέ
*Μάχη του Σαιντ-Μιέλ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.greatwardifferent.com/Great_War/Poilu/Pretre_01.htm
* http://jmpicquart.pagesperso-orange.fr/ambtextGB.htm

Κατηγορία:Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Μερκατορική προβολή

Η **Μερκατορική προβολή** είναι κυλινδρική παρουσίαση χάρτη η οποία παρουσιάστηκε από τον Φλαμανδό χαρτογράφο και γεωγράφο Γεράρδο Μέρκατορ το 1569. 
Έγινε η πρότυπη προβολή χάρτη για τη ναυτική πλοήγηση λόγω της ικανότητάς της να αντιπροσωπεύει γραμμές σταθερής πλοήγησης πορείας, γνωστές ως λοξοδρομικές γραμμές ή λοξόδρομα, ως ευθεία τμήματα που διατηρούν τις γωνίες με τους μεσημβρινούς. Η γραμμική κλίμακα είναι ίση σε όλες τις κατευθύνσεις γύρω από οποιοδήποτε σημείο, διατηρώντας έτσι τις γωνίες και τα σχήματα των μικρών αντικειμένων. Το γεωγραφικό πλάτος αυξάνεται κατά το ανέβασμα από τον  Ισημερινό στους πόλους, όπου η κλίμακα γίνεται άπειρη. Έτσι, για παράδειγμα, περιοχές όπως η Γροιλανδία και η Ανταρκτική εμφανίζονται πολύ μεγαλύτερες απ'ότι στην πραγματικότητα, σε σχέση με τις χερσαίες εκτάσεις κοντά στον ισημερινό όπως η Κεντρική Αφρική.

Κατηγορία:Γεωγραφία
Κεράν της Αρμενίας

Η **Κεράν, βασίλισσα της Αρμενίας** ή **Κεράν των Χετουμιδών** (πριν το 1262 - 28 Ιουλίου 1285) ήταν μέλος του Οίκου των Χετουμιδών και Βασίλισσα του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας με τον γάμο της με τον Λέοντα Γ΄ της Αρμενίας. Η Κεράν ήταν κόρη του πρίγκιπα Χετούμ του Λαμπρόν με μία άγνωστη σύζυγο μάλλον από Φραγκική καταγωγή.
Είχε άλλα τρία αδέλφια: Μαριάννα, Αλίκη μετέπειτα σύζυγο του Κοντόσταυλου της Κύπρου Μπαλιάν του Ιμπελέν και Ραϋμόνδο.

## Οικογένεια

Η Κεράν παντρεύτηκε (15 Ιανουαρίου 1262) τον πρίγκιπα Λέοντα της Αρμενίας, μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του Χετούμ Α΄ της Αρμενίας, που διαδέχθηκε τον πατέρα του μετά την παραίτηση εκείνου (1270). Η *"Κυρ - Άννα"* ή *"Κυρά Άννα"* στέφθηκε μαζί του βασίλισσα με το σύντομο όνομα *"Κεράν"*. Με τον σύζυγό της απέκτησε:
* Χετούμ Β΄ 1267-1307, βασιλιάς της Αρμενίας.
* Θόρος Γ΄ 1270-1298, βασιλιάς της Αρμενίας.
* Σεμπάντ 1277-1310, βασιλιάς της Αρμενίας.
* Ισαβέλλα 1276/77-1323, δίδυμη αδελφή του Σεμπάντ, παντρεύτηκε τον Αμαλρίκ κύριο της Τύρου.
* Κωνσταντίνος Γ΄ 1277/78-1308, βασιλιάς της Αρμενίας.
* Ρίτα 1278-1333, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγο  
* Θεοφανώ 1279-1296, δίδυμη με τη Ρίτα, μνηστεύθηκε τον Θεόδωρο Κομνηνό-Δούκα-Άγγελο, γιο του Ιωάννη Α΄ Δούκα.
* Νέρσες 1279/80-1301, ιερέας.
* Οσίν 1283-1320, βασιλιάς της Αρμενίας.
* Αλινάκ 1283-1310, δίδυμος με τον Οσίν, κύριος του Λαμπρόν και της Ταρσού.

Η βασίλισσα Κεράν έγινε αντικείμενο θαυμασμού με πολλά σχόλια, ο μεγαλύτερος γιος της Χετούμ την περιγράφει *"εξαιρετική ψυχή σε ένα υπέροχο σώμα"*. Ο ιστορικός Αβατίς αναφέρει *"μια καλή φίλη στις χαρές και τις λύπες"*. Μόλις γεννήθηκε ο τελευταίος γιος της κλείστηκε σε μοναστήρι με το όνομα Θεοφανώ, συνάντησε την αδελφή της Μαριάννα και απεβίωσε στο ίδιο μοναστήρι (28 Ιουλίου 1285)

## Παραπομπές


## Πηγές
*Khachatrian, Hayk (2001). Queens of the Armenians: 150 Biographies Based on History and Legend. Yerevan: Amaras.
*Runciman 1999, p. Appendix Table 2.
*W. H. Rüdt-Collenberg: The Rupenides, Hethumides and Lusignans, The Structure of the Armeno-Cilician Dynasties, Paris, Librairie Klincksieck, 1963

Κατηγορία:Σύζυγοι βασιλέων της Αρμενίας
Μαργαρίτα Μαρία Παλαιολογίνα

Η **Μαργαρίτα (Ρίτα) Μαρία της Αρμενίας** (10 Ιανουαρίου 1278 - 1333) από τον Οίκο των
Χετουμιδών ήταν  Αυτοκράτειρα του Βυζαντίου, σύζυγος του Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγο.
Ήταν τρίτη κόρη του Λέοντα Γ΄ της Αρμενίας και της Κεράν της Αρμενίας, κόρης του Χετούμ πρίγκιπα του Λαμπρόν. Όταν απεβίωσε η (δεύτερη) σύζυγος του πεθερού της, η Γιολάντα του Μομφερράτου παρέμεινε η μοναδική εστεμμένη Αυτοκράτειρα. Στην Κωνσταντινούπολη είχε πάρει το όνομα Μαρία.
Ένα έγγραφο που περιλαμβάνεται στα *"Χρονικά της Ιστορίας των Σταυροφοριών"* και χρεώνεται στον μεγαλύτερο αδελφό της Χετούμ Β΄ της Αρμενίας, αναφέρει ότι δίδυμη αδελφή της ήταν η πριγκίπισσα Θεοφανώ της Αρμενίας.

## Οικογένεια

Ο Βυζαντινός ιστορικός Γεώργιος Παχυμέρης αναφέρει ότι ο Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον πατέρα της αναζητώντας μια νύφη από ισχυρή οικογένεια για τον γιο και συμβασιλιά του Μιχαήλ Θ΄. Ο Λέων Γ΄ του πρόσφερε την κόρη του Ρίτα και ο γάμος έγινε στις 16 Ιανουαρίου 1294· η νύφη ήταν 16 ετών και ο γαμπρός 17. Η Ρίτα πήρε στην Βυζαντινή Αυλή το όνομα Μαρία. Με τον σύζυγο της απέκτησε:
* Ανδρόνικος Γ΄1297-1341, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.
* Άννα απεβ. 1320, παντρεύτηκε πρώτα τον Θωμά Άγγελο δεσπότη της Ηπείρου και σε δεύτερο γάμο τον Nικόλαο Ορσίνι παλατινό κόμη της Κεφαλληνίας.
* Θεοδώρα άκμασε 1308-1330, παντρεύτηκε πρώτα τον Θεόδωρο Σβετοσλάβ ηγεμόνα της Βουλγαρίας και σε δεύτερο γάμο τον Μιχαήλ Ασέν Γ΄ των Σισμάν βασιλιά της Βουλγαρίας
* Μανουήλ

## Το τέλος του συζύγου της

Η Ρίτα -την περίοδο που ζούσε η μητριά τού συζύγου της, η Γιολάντα- ήταν δεύτερη Αυτοκράτειρα (1294 - 1317). Ο Αυτοκράτορας και η Αυγούστα είχαν τότε διαφορετικές Αυλές: ο Ανδρόνικος Β΄ ζούσε στην Κωνσταντινούπολη και η Γιολάντα στη Θεσσαλονίκη. Η Ρίτα έμεινε μοναδική Αυτοκράτειρα, όταν απεβίωσε η Γιολάντα. Παρέμεινε τρία χρόνια και μετά ακολούθησε η οικογενειακή τραγωδία του 1319. Ο μεγαλύτερος γιος της Ανδρόνικος είχε μία ερωμένη, που θεωρούσε ύποπτη για απιστία, έτσι διέταξε τους άνδρες του να θανατώσουν τον άνδρα, που θα πλησιάσει τη νύχτα το δωμάτιό της. Ο πρώτος που πέρασε ήταν ο μικρότερος αδελφός του Ανδρόνικου, ο Μανουήλ· οι άντρες δεν τον αναγνώρισαν,, επιτέθηκαν και τον σκότωσαν. Η υπόθεση αυτή στενοχώρησε σε τόσο μεγάλο βαθμό τον πατέρα τους Μιχαήλ Θ΄, που απεβίωσε από την λύπη του. (12 Οκτωβρίου 1320). Αμέσως μετά ξεκίνησε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στον διάδοχο Ανδρόνικο και τον παππού του Ανδρόνικο Β΄, που έληξε με την ανατροπή του ηλικιωμένου Αυτοκράτορα, ο οποίος αποσύρθηκε σε μοναστήρι (1328). Η Ρίτα αποσύρθηκε και η ίδια σε μοναστήρι με το όνομα *"Ξένια"*, όπου απεβίωσε πέντε χρόνια μετά την λήξη του εμφυλίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Byzantium and the Crusades, 1261-1354, Deno Geanakoplos, A History of the Crusades: The Fourteenth and Fifteenth Centuries, Vol. III, ed. Harry W. Hazard, (The University of Wisconsin Press, 1975)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΑΡΜΕΝΙΑ

Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Οίκος των Χετουμιδών
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων
Μιρ Σαμίρ

Το **Μιρ Σαμίρ**, ή **Μιρ Σιμίρ** ή **Σιμιρντάρ**, είναι βουνό της οροσειράς Χίντου Κους στο Αφγανιστάν. Η πρώτη ανάβαση σε αυτό έγινε το 1959 παρά την τοπική παράδοση η οποία ανέφερε πως κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό. Ο Άγγλος περιηγητής Έρικ Νιούμπι και ο διπλωμάτης Χιου Κάρλες αποπειράθηκαν να ανεβούν στο Μιρ Σαμίρ το 1956, όπως αναφέρουν στο βιβλίο τους *[[A Short Walk in the Hindu Kush]]*.

## Γεωγραφία
Το Μιρ Σαμίρ βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της άνω κοιλάδας Παντζσίρ στο Αφγανιστάν, στα σύνορα με το Νουριστάν. Βρίσκεται 150 χιλιόμετρα βόρεια της Τζαλαλαμπάντ και 160 χιλιόμετρα από την πόλη Τσαρικάρ μέσω της κοιλάδας Παντζσίρ.

Μέχρι το 1966, το Μιρ Σαμίρ θεωρούνταν πως είχε υψόμετρο 6.059 μέτρων, αλλά τότε αυτό αναθεωρήθηκε στα 5.809 μέτρα.

Το Αφγανιστάν τοπογραφήθηκε από τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Αγγλοαφγανικού Πολέμου μεταξύ 1878 και 1880. Ωστόσο οι τοπογράφοι εργαζόταν πυρετωδώς και δεν μπορούσαν να διασχίσουν την οροσειρά Χίντου Κους. Ο τοπογράφος κύριος Σκοτ μπόρεσε να ανέβει στο όρος Σικαράμ στο Σαφίντ Κοχ, από όπου ανέφερε πως προς βορρά βρισκόταν «μια πυραμίδα πολύ υψηλότερα από τις γύρω κορυφές της Χίντου Κους». Ο ορειβάτης Μπόλεσλαβ Κβατσίνσκι γράφει πως πιθανόν επρόκειτο για το Μιρ Σαμιρ.

## Ορειβασία
Στο βιβλίο του *[[An Unexpected Light: Travels in Afghanistan]]*, ο Τζέισον Έλιοτ καταγράφει πως οι Αφγανοί χωρικοί θεωρούσαν πως «το Μιρ Σαμίρ είναι απροσπέλαστο για ανθρώπους», το οποίο ήταν ο λόγος για τον οποίο οι επισκέπτες που προσπάθησαν δεν κατάφεραν να ανέλθουν.

Οι Έρικ Νιούμπι και Χιού Κάρλες «σχεδόν ανήλθαν» στην κορυφή το 1956, όπως αναφέρει ο Νιούμπι στο χιουμοριστικό βιβλίο του *[[A Short Walk in the Hindu Kush]]*, αν και υπό ορειβατικούς όρους η αναγνώριση του κεντρικού Χίντου Κους απορρίφθηκε αργότερα ως ασήμαντη προσπάθεια.

Ο Χάραλντ Μπίλερ, ο οποίος ηγούνταν της αποστολής Αναγνώρισης του Χίντου Κους από τη Νυρεμβέργη το 1959, αναρριχήθηκε στο Μιρ Σαμίρ μαζί με τη σύζυγο και δύο συναδέλφους του στις 24 Ιουλίου ερχόμενος αντίθετος με βράχους 5ου βαθμού. Το βουνό θεωρούνταν πως είχε υψόμετρο 6.059 μέτρων. Η επιτυχία του Μπίλερ δεν ήταν μόνο η πρώτη αναρρίχηση στο Μιρ Σαμίρ αλλά και «η πρώτη αναρρίχηση σε μεγάλη κορυφή στο Αφγανιστάν». Αρκετές ανεπιτυχείς απόπειρες πραγματοποιήθηκαν σε δεύτερη ανάβαση. Το 1965 η αποστολή του Πανεπιστημίου Χιτοτσουμπάσι, υπό τον Τζίρο Αμόρι, κατάφερε να ανέβει στην κορυφή στις 26 Αυγούστου χρησιμοποιώντας νέα διαδρομή.

Τον Ιανουάριο του 2012, η αποστολή του Βρετανικού Ορειβατικού Συμβουλίου απέτυχε να πραγματοποιήσει την πρώτη χειμερινή ανάβαση στο Μιρ Σαμίρ λόγω κλοπής του εξοπλισμού και του μεγάλου ύψους χιονιού.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Pitt Rivers Museum: Wilfred Thesiger's photograph ''Summit of Mir Samir''

Κατηγορία:Βουνά του Αφγανιστάν
Σονάτα για πιάνο No. 10 (Μότσαρτ)

Η **Σονάτα για πιάνο No. 10** σε Ντο μείζονα, , K. 330 / 300h είναι σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, η οποία συμπεριλαμβάνεται στον κύκλο των τριών έργων του K.330-332. Το κομμάτι γράφτηκε το 1783, όταν ο συνθέτης ήταν 27 ετών. Η εν λόγω σονάτα, καθώς και τα άλλα δύο έργα του κύκλου, κυκλοφόρησαν το 1784, από την Artaria & Co. Μία τυπική εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 20 λεπτά. Η σονάτα από τελείται από 3 μέρη: Ι) *Allegro moderato*, ΙΙ) *Andante cantabile* σε Φα μείζονα και ΙΙΙ) *Allegretto*. Το χειρόγραφο της σονάτας βρίσκεται στην Κρακοβία, στην *Biblioteka Jagiellońska*.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Piano Sonata No. 10 sheet music is available at Musopen.com
*Audio recording available at Musopen.com
*Video recording of all 3 movements available at by Saten Simonyan

10
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1783
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα
Σουίτα για πληκτροφόρα σε Ρε ελάσσονα (HWV 437)

Η **Σουίτα για πληκτροφόρα σε Ρε ελάσσονα** (HWV 437) γράφτηκε από τον Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ, για πληκτροφόρα (τσέμπαλο), μεταξύ το 1703 και το 1706. Επίσης, το έργο είναι γνωστό και ως *Suite de pièce Vol. 2 No. 4*. Το έργο κυκλοφόρησε το 1733. Το έργο συνολικά.

## Μέρη
Το έργο αποτελείται από 5 μέρη. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Η σουίτα σε Ρε ελάσσονα (HWV 437)](https://imslp.org/wiki/Suite_in_D_minor,_HWV_437_(Handel,_George_Frideric)) στο IMSLP.org

Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε ελάσσονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1706
Λάζαινα Ιωαννίνων

Τα **Λάζαινα** είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 840 μέτρων και ανήκει στα Κατσανοχώρια της Ηπείρου..

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Λάζαινα (η ονομασία αναφέρεται και ως "Η Λάζαινα") βρίσκονται στα νοτιοανατολικά του νομού και μέσα από τον οικισμό περνάει η επαρχιακή οδός Άρτας - Ιωαννίνων. Απέχει 22 χλμ. ΝΑ. της πόλης των Ιωαννίνων, 68 χλμ. Β. της Άρτας και 31,5 χλμ. Δ. από τα Πράμαντα. Αξιοθέατα θεωρούνται η πλατεία του χωριού, οι πέτρινες βρύσες και τα αλώνια του καθώς και ο ερειπωμένος νερόμυλος στη τοποθεσία "Ζέκος". 

Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου, το 1919 ως μέρος της τότε κοινότητας Κοτορτσίου. Παλιότερα θεωρείτο συνοικισμός της Αετορράχης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με την Αετορράχη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αετορράχης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατσανοχωρίων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011, έχει πληθυσμό 67  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Βορείων Τζουμέρκων
Απόχρωση

[μικρογραφία|δεξιά|360px|Απόχρωση στις κωδικοποιήσεις HSB/HSL του [RGB]]
μικρογραφία|An image with the hues cyclically shifted in HSL space
[μικρογραφία|The hues in this image of a [painted bunting are cyclically rotated over time.]]

Η **απόχρωση** είναι μια από τις κύριες ιδιότητες και τα διάφορα είδη ενός χρώματος. Από τεχνική άποψη και πιο δυγκεκριμένα στο μοντέλο CIECAM02 ορίζεται ως "το βαθμό στο που ένα ερέθισμα μπορεί να περιγραφεί ως παρόμοιο ή διαφορετικό από τα ερεθίσματα που περιγράφονται ως κόκκινο, πράσινο, μπλε και κίτρινο" (οι οποίες σε ορισμένες θεωρίες της έγχρωμης όρασης ονομάζονται μοναδικές αποχρώσεις). Η απόχρωση μπορεί τυπικά να αναπαραστήσει ποσοτικά με ένα μόνο αριθμό, που συχνά αντιστοιχεί σε γωνιακή θέση γύρω από το κεντρικό ή ουδέτερο σημείο ή άξονα σε διάγραμμα συντεταγμένπου χώρου χρώματος (όπως χρωματικό διάγραμμα ή έγχρωμο τροχό, ή από το κυρίαρχο μήκος κύματος ή από το συμπληρωματικό χρώμα). Οι άλλες παράμετροι εμφάνισης χρώματος είναι η πολυχρωμία, ο κορεσμός, η φωτεινότητα και η διαφανότητα.

Μερικές αποχρώσεις χρωμάτων είναι οι παρακάτω:
* Μωβ: Φούξια
* Πράσινο: λαχανί
* Κόκκινο: Μπορντό,πορτοκαλοκόκκινο
* Κίτρινο: Ξανθό (χρώμα μαλλιών)
* Καφέ: Κάστανο (χρώμα μαλλιών), καφετί
* Άσπρο: Διαφανές,Ασημί
* Γαλάζιο: θαλασσί, Μπλε

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χρώμα
Σονάτα για πιάνο No. 11 (Μότσαρτ)

Η **Σονάτα για πιάνο No. 11** σε Λα μείζονα, K. 331 / 300i είναι σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, η οποία αποτελεί μέρος του κύκλου των τριών έργων του συνθέτη, K.330-332. Ωστόσο, δεν είναι σαφές το πότε και το πού, ο Μότσαρτ, συνέθεσε την εν λόγω σονάτα, πιθανώς να ήταν στη Βιέννη ή στο Σάλτσμπουργκ, περί το 1783. Παρόλα αυτά, το 1784, μαζί με τις άλλες δύο σονάτες του κύκλου, κυκλοφόρησε κι αυτή η σονάτα από την Artaria. 

Η σονάτα αποτελείται από 3 μέρη: Ι) *Andante grazioso*, 6/8, ΙΙ) *Menuetto* και ΙΙΙ) *Alla turca – Allegretto*, 2/4. Μία μέση εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 20 λεπτά. Το τρίτο μέρος της σονάτας πρόκειται για μία από τις δημοφιλέστερες συνθέσεις για πιάνο του Μότσαρτ. Για αυτόν τον λόγο, το εν λόγω μέρος, είναι γνωστό και ως *Turkish Rondo* ή *Turkish March*. 

Του 2014, μία ουγγρική βιβλιοθήκη, ανακάλυψε τέσσερις χειρόγραφες σελίδες, στην Εθνική Βιβλιοθήκη Széchényi, της Βουδαπέστης. Έως τότε, μονάχα η τελευταία σελίδα του χειρογράφου υπήρχε. Η ανακάλυψη φανέρωνε κάποιες διαφορές από το πώς ήταν γνωστό το έργο. Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Ζόλταν Κόσιτς, εκτέλεσε για πρώτη φορά τις ανακαλυφθείσες τέσσερις σελίδες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Free scores of the Piano Sonata No. 11 at Mutopia Project
* , Ντάνιελ Μπάρενμποϊμ

11
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1783
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα μείζονα
Νοροϊός

Ο **νοροϊός** (norovirus) είναι το συχνότερο αίτιο εμφάνισης ιογενούς γαστρεντερίτιδας. Ο χρόνος επώασης είναι από 24-48 ώρες και τα συμπτώματα εμφανίζονται αιφνιδίως και διαρκούν 1 με 3 ημέρες. Ένα μικρό ποσοστό των ασθενών θα χρειαστούν ιατρική παρακολούθηση (π.χ. εισαγωγή σε νοσοκομείο). Η μόλυνση χαρακτηρίζεται από διάρροια, εμετό και στομαχικό πόνο. Συνήθως δεν εμφανίζεται αίμα.

Η θνητότητα σχετιζόμενη με τη νόσο είναι χαμηλή. Υπάρχουν περίπου 685 εκατομμύρια περιστατικά νοροϊού τον χρόνο με περίπου 200.000 θανάτους ετησίως. Εμφανίζεται στον ανεπτυγμένο και αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα άτομα κάτω των 5 ετών είναι η πιο ευάλωτη ομάδα με τον ιό προκαλεί περίπου 50.000 θανάτους στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Εμφανίζεται κυρίως τους χειμερινούς μήνες. Λαμβάνει συχνά χώρα σε ξεσπάσματα, ειδικά σε αυτούς που ζουν σε περιορισμένους χώρους.

Το όνομα προέρχεται από το Νόργουολκ του Οχάιο, όπου υπήρξε ξέσπασμα το 1968.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιοί
Δημήτριος Νάκος

Ο **Δημήτριος Νάκος** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Ιωάννη Νάκου, αγωνιστή του 1821. Καταγόταν από την πολιτική οικογένεια Νάκου της Λειβαδιάς και ήταν ανηψιός του Λάμπρου Νάκου. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Βοιωτίας στις εκλογές του 1856 και επανεξελέγη σε επαναληπτική εκλογή στις 13 Οκτωβρίου 1861. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας
Κυβερνείο Ριαζάν

μικρογραφία|Χάρτης του κυβερνείου Ριαζάν (1822)
Το **Κυβερνείο Ριαζάν** (, *Ryazanskaya guberniya*, **Κυβέρνηση του Ριαζάν**) ήταν διοικητική διαίρεση (γκουμπερνίγια) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Σοβιετικής Δημοκρατίας, το οποίο υπήρχε από το 1796 έως το 1929. Το διοικητικό του κέντρο ήταν η πόλη Ριαζάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κυβερνεία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
Νοσάκ

Το **Νοσάκ** (περσικά/παστού: نوشاخ) είναι η δεύτερη υψηλότερη κορυφή της οροσειράς Χίντου Κους (μετά την Τίριχ Μιρ) με υψόμετρο 7.492 μέτρων. Βρίσκεται στη μεθόριο της περιφέρειας Μπανταχσάν στο Αφγανιστάν. Είναι η υψηλότερη κορυφή του Αφγανιστάν και πλέον δυτική κορυφή με υψόμετρο 7.000 μέτρων.

Η πρώτη αναρρίχηση στο Νοσάκ έγινε από ιαπωνική αποστολή το 1960, υπό τον καθηγητή Σακάτο. Άλλα μέλη της αποστολής ήταν ο Γκόρο Ιβατσάμπο και Τοσιάκι Σακάι. Η ομάδα ακολούθησε την προσέγγιση μέσω Πακιστάν, τη νοτιοανατολική πλαγιά από τον παγετώνα Κατζί Ντεχ. Η προσέγγιση μέσω Αφγανιστάν γίνεται από τη δυτική πλαγιά.  

Η πρώτη χειμερινή ανάβαση πραγματοποιήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1973 από τους Ταντέους Πιοτρόφσκι και Αντρέι Ζαβάντα, μέλη της πολωνικής αποστολής, μέσω της βόρειας πλευράς. Επρόκειτο για την πρώτη χειμερινή ανάβαση σε κορυφή άνω των 7.000 μέτρων. Μέχρι σήμερα, η ανάβαση αυτή αποτελεί τη μοναδική χειμερινή ανάβαση σε τέτοιο υψόμετρο.

Η κύρια κορυφή και το Δυτικό Νοσάκ (7.250 μ.) βρίσκονται στη μεθόριο Αφγανιστάν-Πακιστάν εντός των εδαφών του Πακιστάν συνορεύοντας παράλληλα με το Αφγανιστάν (γραμμή Ντουράντ), έναν διαχωρισμό από κοιλάδα ποταμού. Οι υπόλοιπες κορυφές αυτής της οροσειράς βρίσκονται κυρίως εντός του Πακιστάν. Όλες αυτές είναι εύκολα προσβάσιμες από το Τσιτράλ το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 64 χιλιομέτρων. Η δυτική πλευρά της οροσειράς βρίσκονται εντός του Αφγανιστάν ενώ οι νότιες και ανατολικές πλαγιές βρίσκονται στο Πακιστάν. Η δεύτερη υψηλότερη κορυφή είναι το Ανατολικό Νοσάκ (7.480 μ.). Σε αυτή την κορυφή αναρριχήθηκαν για πρώτη φορά το 1963 οι Γκέραλντν Γκρούμπερ και Ρούντολφ Πίσενγκερ από την Αυστρία. Η τρίτη υψηλότερη κορυφή είναι το Κεντρικό Νοσάκ (7.400 μ,) και στη συνέχεια το Δυτικό Νοσάκ. Σε αυτές τις κορυφές αναρριχήθηκαν τα μέλη της ίδιας αυστριακής αποστολής του 1963.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το Νοσάκ στην ιστοσελίδα Summitpost

Κατηγορία:Βουνά του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Οροσειρά του Χίντου Κους
Κυβερνείο Πένζας

Το **Κυβερνείο Πένζας** () ήταν διοικητική διαίρεση (γκουμπερνίγια) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, η οποία βρίσκεται στην Περιοχή Βόλγα. Υπήρχε από το 1796-1797 και πάλι από το 1801 έως το 1928 και η έδρα της ήταν στην πόλη Πένζα.

 Η έκταση του κυβερνείου ήταν 34.129,1 τετραγωνικά βέρστια (38.840 τ.χλμ.) Συνόρευε δυτικά με το κυβερνείο Ταμπόφ, με το κυβερνείο Σαράτοφ στα νότια, με το κυβερνείο Σιμπίρ στα ανατολικά και το κυβερνείο Νιζεγκορόντσκ στα βόρεια. Το 1926 είχε έκταση 46.266 χλμ².

## Παραπομπές


Πενζα
Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων

Η **Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων** ήταν η πρώτη ρωμαϊκή αυτοκρατορική δυναστεία και περιλαμβάνει τους πέντε πρώτους αυτοκράτορες -Αύγουστο, Τιβέριο, Καλιγούλα, Κλαύδιο, Νέρωνα- ή την οικογένεια στην οποία ανήκουν. Αυτοί κυβέρνησαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από την ίδρυσή της το 27 π.Χ. ως την αυτοκτονία τού Νέρωνα το 68 μ.Χ. Το όνομα "Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία" είναι ιστοριογραφικός όρος και προέρχεται από τους δύο κλάδους της αυτοκρατορικής οικογένειας: το γένος των Ιουλίων (Καισάρων) και το γένος των Κλαυδίων (Νερόνων).

μικρογραφία|δεξιά|200px|Ο Αύγουστος (υιοθετήθηκε από το Ιούλιο γένος). Το μόνο τέκνο του, η Ιουλία η Πρεσβύτερη, παντρεύτηκε τον Τιβέριο (τού Κλαύδιου γένους). Από προηγούμενο γάμο της είχε κόρη την Αγριππίνα την πρεσβύτερη, μητέρα τού Καλιγούλα (τού Κλαύδιου γένους) και γιαγιά τού Νέρωνα (υιοθετήθηκε από το Κλαύδιο γένος). Μικρανιψιός τού Αυγούστου ήταν ο Κλαύδιος (τού Κλαύδιου γένους).

Η πρωτοτοκία είναι αξιοσημείωτα απούσα από την ιστορία της Ιουλιο-Κλαυδιανής δυναστείας. Ούτε ο Αύγουστος, ούτε ο Καλιγούλας, ούτε ο Νέρων απέκτησαν νόμιμους γιους. Ο γιος τού Τιβέριου απεβίωσε πριν από αυτόν. Μόνο ο γιος τού Κλαύδιου, ο Βρεττανικός, επέζησε αυτού, ωστόσο ο Κλαύδιος προτίμησε να τον διαδεχθεί ο μικρανιψιός του Νέρων στον θρόνο, τον οποίο υιοθέτησε. Τελικά οι περισσότεροι αυτοκράτορες της Ιουλιο-Κλαυδιανής δυναστείας χρησιμοποίησαν την υιοθεσία ως εργαλείο με σκοπό να προωθήσουν τον επιλεγμένο διάδοχό τους στη διαδοχή: Ο ίδιος ο Αύγουστος είχε υιοθετηθεί από τον μεγάλο θείο του δικτάτορα Ιούλιο Καίσαρα και υιοθέτησε τον προγονό του Τιβέριο ως κληρονόμο. Αυτός με τη σειρά του υιοθέτησε τον ανιψιό του Γερμανικό, πατέρα τού Καλιγούλα και αδελφό τού Κλαύδιου. Ο τελευταίος υιοθέτησε τον μικρανιψιό και προγονό του Νέρωνα, που ήταν άτεκνος. Με την πτώση τού Νέρωνα από την εξουσία και την επακόλουθη αυτοκτονία του, έληξε η δυναστεία.

Οι παλαιοί ιστορικοί που ασχολήθηκαν με την εποχή, όπως ο Σουητώνιος (π. 69 μ.Χ.- μετά το 122) και ο Τάκιτος (π. 56 - μ.Χ. μετά το 117), γράφουν αρνητικά για τις βασιλείες τους. Ο δεύτερος αναφέρει: "τους διανοούμενους που δεν ήθελαν να περιγράψουν την εποχή τού Αυγούστου, η συκοφαντία τους φόβισε. Οι ιστορίες τού Τιβέριου, τού Γάιου (Καλιγούλα), τού Κλαύδιου και τού Νέρωνα, όταν ήταν στην εξουσία γράφτηκαν ψεύτικες από τον τρόμο και μετά την αποβίωσή τους γράφτηκαν με οργή και μίσος".

## Οι ηγέτες του ρωμαϊκού κράτους
Γένος Ιουλίων:
* Ιούλιος Καίσαρ 49 - 44 π.Χ., έτη 5.
Γένος Οκταβίων:
* Οκταβιανός Αύγουστος 27 π.Χ. - 14 μ.Χ., έτη 40.
Γένος Κλαυδίων:
* Τιβέριος 14 - 37, έτη 23.
* Καλιγούλας 37 - 41, έτη 4.
* Κλαύδιος 41 - 54, έτη 13.
Γένος Αηνοβάρβων:
* Νέρων 54 - 68, έτη 14.

## Γενεαλογίες της Δυναστείας των Ιουλίων και Κλαυδίων

## Πηγές
* Astarita, Maria Laura (1983). Avidio Cassio (in Italian). Ed. di Storia e Letteratura.
* Birley, Anthony (2001). Marcus Aurelius: A Biography. Roman Imperial Biographies. London and New York: Taylor & Francis e-Library. ISBN 978-0-415-17125-0.
* Smith, William, ed. (1870). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology Vol I.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Ιουλιων και Κλαυδιων
Κεντρικές εφημερίδες της Σοβιετικής Ένωσης

Οι ακόλουθες εκδόσεις είναι γνωστές ως **κεντρικές εφημερίδες** της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν όργανα των μεγάλων οργανώσεων της Σοβιετικής Ένωσης και όλες συνεχίζουν να λειτουργούν μέχρι σήμερα.

* *[[Πράβντα]]* (Правда, "Αλήθεια"), το όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.
* *[[Ιζβέστια]]* (συντομογραφία του "Ιζβέστιγια Σοβέτοφ Ναρόντνιχ Ντεπουτάτοφ ΣΣΣΡ", Известия Советов народных депутатов СССР, τις "Αναφορές των Σοβιετικών Λαϊκών Αντιπροσώπων της ΕΣΣΔ"), εκφραστής των επίσημων απόψεων της Σοβιετικής κυβέρνησης, όπως δημοσιεύονταν από το Προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. 
* *Κομσομόλσκαγια Πράβντα* (Комсомольская правда, "Η Αλήθεια της Κομσομόλ"), το όργανο της Κομσομόλ. 
* Κράσναγια Ζβέζντα (Красная звезда, "Κόκκινο Αστέρι"), το όργανο των Σοβιετικών Ενόπλων Δυνάμεων. 
* *Σοβέτσκι Σπορτ* (Советский спорт, "Σοβιετικός Αθλητισμός"), το όργανο της Κρατικής της Επιτροπής για τον Σωματικό Πολιτισμό και Αθλητισμός της ΕΣΣΔ και του VTsSPS 
* Τρουντ (Труд, "Εργασία"), το όργανο των Σοβιετικών συνδικάτων.
* Πιονέρσκαγια Πράβντα (Пионерская Правда, "Η Αλήθεια για τους Νέους Πρωτοπόρους"), το επίσημο όργανο της οργάνωσης Νέων Πρωτοπόρων της ΕΣΣΔ. 

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Διάδοση πληροφοριών στο Ανατολικό Μπλοκ
*Έντυπα μέσα ενημέρωσης στη Σοβιετική Ένωση

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Σοβιετική Ένωση
Τζαμίλ Σάμουελ

Η **Τζαμίλ Σάμουελ** (γενν. 24 Απριλίου 1992) είναι Ολλανδή αθλήτρια του στίβου που συμμετέχει στο αγώνισμα των 200 μέτρων. Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ από γονείς με ρίζες από το Σουρινάμ. Έχει κερδίσει τέσσερα μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου. 3 από αυτά είναι ομαδικά, ενώ το πρώτο της ατομικό το κατέκτησε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 στα 200 μέτρα. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την ομάδα της Ολλανδίας στα 4 x 100 μέτρα σκυταλοδρομία.

## Παραπομπές

* Τζαμίλ Σάμουελ *iaaf.org.*

Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – 200 μέτρα γυναικών

Τα '''200 μέτρα''' **γυναικών** ήταν ένα από τα αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018. Πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο από τις 10 μέχρι τις 11 Αυγούστου 2018.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα

## Αποτελέσματα

### Γύρος 1
Οι 3 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι 5 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στους ημιτελικούς. Οι 10 πριν τον αγώνα Ευρωπαίες Κορυφαίες προκρίνονταν αυτόματα στους ημιτελικούς.

Άνεμος: 

Σειρά 1: -0.3 μ/δ, Σειρά 2: -0.5 μ/δ, Σειρά 3: +0.4 μ/δ

### Ημιτελικοί
Οι πρώτοι 2 κάθε σειράς (Q) και οι 2 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στον τελικό. 

Άνεμος: 

Σειρά 1: +1.1 μ/δ, Σειρά 2: +1.4 μ/δ, Σειρά 3: +0.2 μ/δ 

Οι αθλητές που προκρίθηκαν αυτόματα στους ημιτελικούς.

### Τελικός
μικρογραφία|286x286εσ|Η εκκίνηση του τελικού.

Άνεμος: +0.2 μ/δ 

## Παραπομπές

00200 μέτρα γυ
Κατηγορία:200 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Νικράι

μικρογραφία|Απόσπασμα από έργο του Νικράι.
Ο **Νικράι** (γεωργιανά: ნიკრაი) ήταν γεωργιανός καλλιγράφος ο οποίος έζησε τον 12-13ο αιώνα. Ξαναέγραψε την *[[Κλίμακα Ιωάννου|Σκάλα της Θείας Ανάβασης]]* του Ιωάννη της Κλίμακος, η οποία μεταφράστηκε τον 11ο αιώνα από τον Ευθύμιο του Άθω από τα ελληνικά στα γεωργιανά. Έγραψε με το γεωργιανό αλφάβητο *[[Γεωργιανές γραφές|Νουσχούρι]]*, χρησιμοποιώντας καφέ μελάνι με αιχμηρές άκρες και έγραφε διαχωρίζοντας το κείμενό του με δύο στήλες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωργιανοί
Κατηγορία:Καλλιγράφοι
Προεδρική εκλογή στη Σιγκαπούρη (2017)

Η** προεδρική εκλογή της [[Σιγκαπούρη|Σιγκαπούρης]] του 2017,** ήταν η πέμπτη εκλογή προέδρου, καθώς η θητεία του προέδρου Τόνι Ταν τερματίστηκε στις 31 Αυγούστου. Έπειτα από τις τροποποιήσεις στο Σύνταγμα της Σιγκαπούρης, η εκλογή εκείνη ήταν η πρώτη που προορίζεται για μια συγκεκριμένη φυλετική ομάδα. Η εκλογή του 2017 προοριζόταν για υποψηφίους από τη μειονότητα της μαλαισιανής κοινότητας, μέλη της οποίας δεν είχαν υπηρετήσει στο προεδρικό αξίωμα από το 1970.

Η Εκλογική Υπηρεσία δήλωσε ότι η Χαλιμά Γιακόμπ ήταν το μοναδικό πρόσωπο που ήταν υποψήφιο για την προεδρική εκλογή στις 11 Σεπτεμβρίου. Συνακόλουθα, η Χαλιμά ανακηρύχθηκε εκλεγείσα πρόεδρος στις 13 Σεπτεμβρίου, και ορκίστηκε ως η 8η Πρόεδρος της Σιγκαπούρης την επόμενη ημέρα. Έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Σιγκαπούρης.

## Πλαίσιο
Ο Πρόεδρος είναι ο αρχηγός του κράτους της Σιγκαπούρης. Με το Σύστημα Γουεστμίνστερ, η θέση είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπικά, αλλά απολαμβάνει αρκετές εξουσίες , συμπεριλαμβανομένης της άσκησης βέτο για την προμήθεια φορολογικών λογαριασμοών και την αλλαγή ή την ανάκληση των διορισμών σε δημόσιες υπηρεσίες. Το σημερινό σύστημα των εκλογών για την προεδρία άρχισε με τις εκλογές του 1993, όταν εξελέγη ο Ον Τεν Τσον  (Ong Teng Cheong). Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο Πρόεδρος εκλεγόταν από το Κοινοβούλιο.

## Ανακήρυξη
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2017 η εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε ότι η μοναδική υποψήφια με βάση τα πιστοποιητικά ήταν η Χαλιμά Γιακόμπ.

Ως μοναδική επιλέξιμη υποψήφια για την προεδρία, η Γιακόμπ ανακηρύχθηκε εκλεγείσα Πρόεδρος στις 13 Σεπτεμβρίου. Ορκίστηκε ως η όγδοη πρόεδρος στις 14 Σεπτεμβρίου.

## Παραπομπές


2017
Σιγκαπουρη
Τρανή Λάκκα Αρκαδίας

Η **Τρανή Λάκκα** είναι ημιορεινός οικισμός της κοινότητας Νεοχωρίου του δήμου Γορτυνίας και της δημοτικής ενότητας Τροπαίων. Βρίσκεται 57 χλμ. βορειοδυτικά από την Δημητσάνα κοντά στον ποταμό Λάδωνα, σε υψόμετρο 225 μέτρα. Η πρόσβαση στο χωριό οδικώς είναι εύκολη. Βρίσκεται στο 100ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Τρίπολης-Ολυμπίας-Πύργου. 

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Νεοχώρι, τη Μπερτσιά και τη Νέα Δάφνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Νεοχωρίου Γορτυνίας που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφησαν 24 κάτοικοι.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Χιραϊζούμι

To **Χιραϊζούμι** (平泉町 *Hiraizumi-chō)* είναι μια μικρή πόλη που βρίσκεται στην Περιοχή Νισιιβάι, Νομός Ιουάτε, Ιαπωνία. Την 31 Ιουλίου 2017 η πόλη είχε πληθυσμό 7.803 και πυκνότητα πληθυσμού ίση με 123 άτομα ανά τ.χλμ. σε 2.648 νοικοκυριά. Η συνολική έκταση της πόλης ήταν 63,39&#x20;τ.χλμ.. Είναι γνωστή για τα Ιστορικά Μνημεία και Χώρους του Χιραϊζούμι, που αναγνωρίστηκαν ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς του UNESCO το 2011, και περιγράφονται ως: Ναοί, Κήποι και Αρχαιολογικοί Χώροι που απεικονίζουν την Βουδιστική Αγνή Χώρα.http://whc.unesco.org/en/list/1277

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Χαρδακιώτισσα (συνοικία Κυθρέας)

Η **Χαρδακιώτισσα** είναι συνοικία του Δήμου Κυθρέας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Κυθρέας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα βόρεια και ανατολικά συνορεύει με τη Συργανιά, στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Ανδρόνικο, στα νότια με τον Άγιο Γεώργιο, στα δυτικά με τον Κουτσοβέντη και στα βορειοδυτικά με την Κλεπίνη.

## Ιστορικό
Η συνοικία πήρε το όνομα της από την εκκλησία της Παναγίας Χαρδακιώτισσας. Η ονομασία *Χαρδακιώτισσ*α πιθανόν να προέρχεται από το γεγονός ότι η εκκλησία ήταν κτισμένη σε χαράδρα και έτσι η αρχική ονομασία της ήταν *Χαραδρακιώτισσα*. Η εκκλησία αυτή είναι η μεγαλύτερη στον Δήμο Κυθρέας. Οικοδομήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα.

Στη Χαρδακιώτισσα βρίσκεται το Δημοτικό Σχολείο των άνω ενοριών, δηλαδή της Χαρδακιώτισσας και της Συργανιάς.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Κυθρέας
Συργανιά (συνοικία Κυθρέας)

Η **Συργανιά** είναι συνοικία του Δήμου Κυθρέας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Κυθρέας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα βόρεια και ανατολικά συνορεύει με την Κλεπίνη, στα βορειοαναταλικά με τη Χάρτζια, στα ανατολικά με τα Καλυβάκια, στα νοτιοανατολικά με το Επιχό, στα νότια με το Μπέικιοϊ στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Ανδρόνικο και στα δυτικά με τη Χαρδακιώτισσα.

## Ονομασία
Υπάρχουν πέντε εκδοχές σχετικά με την προέλευση της ονομασίας *Συργανιά:*

* η λέξη *Συργανιά* προέρχεται από τις γαλλικές λέξεις sur-cannaie, που στα ελληνικά σημαίνουν *πλησίον του καλαμιώνα*. Την εποχή της Φραγκοκρατίας υπήρχε μια μεγάλη έκταση καλαμιώνα στην περιοχή.
* η λέξη *Συργανιά* προέρχεται από το *συριάνι* και το ρήμα *σεργιανίζω*.
* η ονομασία οφείλεται στον μύλο *Συρκάνο*, ο οποίος χρησιμοποίησε για πρώτη φορά την κυκλωτική φτερωτή. Η ονομασία του μύλου προέκυψε από το λατινικό *circus* που σημαίνει κύκλος.
* η ονομασία προέρχεται από την παρουσία Σύριων μισθοφόρων
* η ονομασία προέρχεται από τις λέξεις *Τζυρκά* και *νειά*, που σημαίνουν *νέα Κυθρέα*.

## Ιστορικό
Πριν την περίοδο της Αγγλοκρατίας, το μεγαλύτερο μέρος της γης της Συργανιάς άνηκε στην Αρχιεπισκοπή Κύπρου, στην Αρμενική Εκκλησία, στην Μαρωνίτική Εκκληασία και στη μονή Χρυσοστόμου. Την περίοδο της Αγγλοκρατίας οι κάτοικοι της Συργανιάς αγόρασαν τη γη αυτή, εκτός από τη γη της Μαρωνίτικης Εκκλησίας.

Στη Συρκανιά βρίσκεται το Κεφαλόβρυσο Κυθρέας. Επιπλέον, στην περιοχή βρίσκοταν οι περισσότεροι νερόμυλοι της Κυθρέας.

## Ιερός ναός
Ο ιερός ναός της συνοικίας ήταν η εκκλησία της Αγίας Άννας. Αρχικά υπήρχε μια παλιά εκκλησία της Αγίας Άννας χτισμένη πάνω σε ένα λόφο, η οποία τη δεκαετία του 1890 εγκαταλείφθηκε λόγω ρωγμών που υπέστη μετά από μια κατολίσθηση. Η νέα εκκλησία κατασκευάστηκε το 1899.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Κυθρέας
Σονάτα για πιάνο No. 12 (Μότσαρτ)

Η **Σονάτα για πιάνο No. 12** σε Φα μείζονα, K. 332/300k είναι σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε κατά την ίδια περίοδο με τη 10η και την 11η σονάτα για πιάνο, και αποτελεί το τρίτο από τα τρία έργα του κύκλου έργων K.330-332. Και οι τρεις σονάτες αυτές, είχαν κυκλοφορήσει το 1784, στη Βιέννη. Στην αρχή υπήρξε η εντύπωση ότι γράφτηκε τη δεκαετία του 1770, στο Παρίσι, παρόλα αυτά, πλέον, μοιάζει πιθανότερο να γράφτηκε περί το 1773, στη Βιέννη, όπου ο Μότσαρτ είχε μετακομίσει. 

Η σονάτα αποτελείται από τρία μέρη: Ι) *Allegro*, 3/4, ΙΙ) *Adagio*  σε Σι ύφεση μείζονα και ΙΙΙ) *Allegro assai*, 6/8. Γενικότερα, η σονάτα ακολουθεί τη συνηθισμένη μορφή μιας σονάτας. Το δεύτερο μέρος της σονάτας ακούγεται και στην ταινία *[[Αθάνατη Αγαπημένη (ταινία)|Immortal Beloved]]* (1994), σε μία σκηνή μαθήματος της Τζιουλιέτα Τζικιάρντι, με τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Μία μέση περίπου εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περί τα 18 λεπτά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Η παρτιτούρα  και η ανάλυση της 12η Σονάτας για πιάνο του Μότσαρτ

12
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα μείζονα
Χρυσίδα (συνοικία Κυθρέας)

Η **Χρυσίδα** είναι συνοικία του Δήμου Κυθρέας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Κυθρέας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα δυτικά, βόρεια και ανατολικά συνορεύει με την Αγία Μαρίνα, στα νοτιοανατολικά με τη Βώνη και στα νότια με το Νέο Χωριό.

## Ιστορικό
Αρχικά η Χρυσίδα αποτελούσε ανεξάρτητο οικισμό. Μετά την ίδρυση του Δήμου Κυθρέας το 1915, εντάχθηκε στον δήμο αυτό, αποτελώντας μία από τις έξι συνοικίες του.

Η ονομασία Χρυσίδια, σύμφωνα με μία εκδοχή, προέρχεται από το Χρυσηίς. Ιερός ναός της συνοικίας είναι η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού. Στη Χρυσίδα υπήρχε δημοτικό σχολείο.

## Πληθυσμός
Η Χρυσίδα εμφανίζεται σε εξι απογραφές πληθυσμού, Με εξαίρεση τις απογραφές του 1921 και του 1931, στις προηγούμενες απογραφές αποτελούσε ανεξάρτητο οικισμό, οπόταν απογραφόταν ξεχωριστά. Μετά την ένταξη της στο Δήμο Κυθρέας το 1915 ο πληθυσμός της περιλαμβάνεται στην απογραφή της Κυθρέας (με εξαίρεση τις απογραφές του 1921 και του 1931).

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Χρυσίδας σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο στις οποίες απογραφόταν ως ξεχωριστός οικισμός.




## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Κυθρέας
Τόρα Μπόρα

μικρογραφία|Το Τόρα Μπόρα το 2006
Το **Τόρα Μπόρα** (παστού: توره بوره, «μαύρη σκόνη») είναι δίκτυο σπηλαίων στην οροσειρά Σαφέντ Κοχ στο ανατολικό Αφγανιστάν. Η κατασκευή του χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από την CIA στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν υπήρξε η υποστήριξη προς τους τζιχαντιστές που μάχονταν κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Η ονομασία του προέρχεται από τη συριακή λέξη "Toura Boura" που σημαίνει «πετρώδες βουνό».

Στις αρχές του πολέμου στο Αφγανιστάν το 2001, το Τόρα Μπόρα ήταν ένα από τα προπύργια των Ταλιμπάν και των συμμάχων τους προτού αυτό πέσει στη Μάχη του Τόρα Μπόρα. 
thumb|Αμερικανικοί βομβαρδισμοί στο Τόρα Μπόρα τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2001

Στις 14 Ιουνίου 2017, μετά από σύντομη μάχη με τους Ταλιμπάν, το Τόρα Μπόρα κατελήφθη από το Ισλαμικό Κράτος.

## Γεωλογία
Σε λιθολογικό επίπεδο, το Τόρα Μπόρα αποτελείται από μεταμορφικό γνευσίτη και σχιστόλιθο.

## Παραπομπές



Τορα Μπο
Βρεταννικός

Ο **Βρεταννικός** (π. 12 Φεβρουαρίου 41 μ.Χ. - 11 Φεβρουαρίου 55) από την Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων ήταν γιος τού Αυτοκράτορα Κλαύδιου και της τρίτης συζύγου του Βαλερίας Μεσσαλίνας, κόρης τού Μάρκου Βαλέριου Μεσσάλα. Το αρχικό όνομά του ήταν Τιβέριος Κλαύδιος Γερμανικός· το 43 ο Κλαύδιος κατέκτησε τη Βρεταννία και άλλαξε το όνομα τού γιου του σε Τιβέριος Κλαύδιος Καίσαρ Βρεταννικός.

## Βιογραφία
Ο μεγαλύτερος γιος τού Κλαύδιου, ο Κλαύδιος Δρούσος, είχε αποβιώσει τεσσάρων ετών, έτσι ο Βρεταννικός έμεινε μόνος διάδοχος. H Μεσσαλίνα είχε ισχυρή επιρροή, όμως το 48 στην εορτή των Βιμιναλίων παντρεύτηκε προσποιητά έναν από τους εραστές της, τον Γάιο Σίλιο και έκανε ένα δαπανηρό γαμήλιο συμπόσιο. Οι πολιτικοί εχθροί της, όπως ο Νάρκισσος, πληροφόρησαν τον Κλαύδιο, ότι οι δύο τους σχεδίαζαν να τον εκτοπίσουν και ο Νάρκισσος, προφασιζόμενος ότι είχε διαταγή τού Κλαυδίου, διέταξε τον φόνο της. Το επόμενο έτος ο Κλαύδιος νυμφεύτηκε για τέταρτη φορά, με την Αγριππίνα τη Νεότερη. Γι' αυτήν ήταν ο τρίτος γάμος· από τον πρώτο της είχε γιο τον Νέρωνα, ο οποίος υιοθετήθηκε από τον Κλαύδιο και νυμφεύτηκε την Κλαυδία Οκταβία, κόρη τού Κλαύδιου από τη Μεσσαλίνα. Το 54 απεβίωσε ο Κλαύδιος και ο Νέρων, που ήταν τέσσερα έτη μεγαλύτερος τού Βρεταννικού, αναγορεύθηκε Αυτοκράτορας. Τέσσερις μήνες μετά ο Βρεταννικός απεβίωσε σε ηλικία 14 ετών, δηλητηριασμένος με διαταγή τού Νέρωνα, για να μην απειλήσει ως γνήσιος γιος, τον θρόνο του. Τα γεγονότα περιγράφονται στα Χρονικά του Τάκιτου.

Η ζωή του ενέπνευσε τον Γάλλο δραματουργό Ρακίνα και έγραψε την τραγωδία *[[Βρεταννικός (Ρακίνας)|Βρεταννικός]]* (1669).

## Πηγές
* Dio Cassius. Historia Romanum. Books LX-LXII.
* Suetonius. Twelve Caesars. Life of Claudius. Life of Titus.
* Tacitus. Annals. Books XI-XIII.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Ιουλίων και Κλαυδίων
Εκκλησία της Πίρκκαλα

Η **Εκκλησία της Πίρκκαλα** () είναι λουθηρανική εκκλησία στην Πίρκκαλα της Φινλανδίας.

## Περιγραφή
Το χαμηλότερο τμήμα του κλίτους έχει ύψος 7 μέτρων, ενώ το υψηλότερο 12 μέτρων. Το κλίτος είναι δυνατό να χωρέσει, συνολικά, 300 άτομα. Μαζί με τους χώρους ενοριακής χρήσεως είναι δυνατό να χωρέσει, συνολικά, έως 500 καθήμενα άτομα.

Σε αντίθεση με τις λουθηρανικές εκκλησίες το κλίτος διαθέτει επτά χώρους προσευχής, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τις επτά λέξεις του Ιησού επί του σταυρού. Οι πίνακες οι οποίοι διακοσμούν τους συγκεκριμένους επτά χώρους είναι έργο της Τουούλα Λέχτινεν.

Το σύνολο του εξοπλισμού της εκκλησίας είναι κινητό, με εξαίρεση το εκκλησιαστικό όργανο. Το εκκλησιαστικό όργανο, 20 σειρών αυλών, εγκαινιάστηκε στις 26 Μαρτίου 1995. Στα νότια της εκκλησίας ευρίσκεται χωριστό κωδωνοστάσιο, ύψους 21,5 μέτρων. Οι 3 καμπάνες που διαθέτει, προέρχονται από το χυτήριο Petit & Fritsen, στην Ολλανδία.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ευαγγελικών λουθηρανικών εκκλησιών της Φινλανδίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

*   

Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες στη Φινλανδία
Κατηγορία:Πίρκκαλα
Φαράχ (πόλη)

Το **Φαράχ** (περσικά: *فراه*) είναι πόλη του δυτικού Αφγανιστάν σε υψόμετρο 650 μέτρων, επί του ποταμού Φαράχ. Αποτελεί την πρωτεύουσα της περιφέρειας Φαράχ, και έχει πληθυσμό περίπου 39.200 κατοίκων.

## Ιστορικά στοιχεία
Η πόλη του Φαράχ αποτελείται από σειρά οχυρών που ανεγέρθηκαν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο, και αναπαριστούν ένα στάδιο της διαδρομής του από το Χεράτ στο Κανταχάρ. Τον 5ο αιώνα το Φαράχ ήταν ένα από τα μεθοριακά προπύργια της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών. Το Ισλάμ εισήλθε στην περιοχή τον 7ο αιώνα, η οποία αργότερα πέρασε στον έλεγχο των Σαφαριδών. Τον 10ο αιώνα ο σουλτάνος Μαχμούντ του Γκαζνί κατέλαβε την πόλη, ενώ τον 12ο αιώνα ακολούθησαν οι Γκουρίδες. Ο Τζένγκις Χαν και ο στρατός του πέρασαν από την περιοχή τον 13ο αιώνα, και η Αυτοκρατορία των Τιμουριδών κατέλαβε την πόλη. Ελεγχόταν από τους Σαφαβίδες μέχρι το 1710, όταν η αυτοκρατορία τους ηττήθηκε από τους Χοτάκ του Αφγανιστάν υπό τον Μίρβαϊς Χοτάκ. Έκτοτε αποτελεί συνεχώς μέρος του Αφγανιστάν.

## Οικονομία και μεταφορές
Η πόλη είναι σημαντικό αγροτικό και εμπορικό κέντρο της περιοχής. Υπάρχει ένα σημαντικό αεροδρόμιο, και μία κύρια οδός που χρησιμοποιείται από τις συμμαχικές δυνάμεις για τη μεταφορά προμηθειών στην επαρχία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Αφγανιστάν
Κατηγορία:Πόλεις που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος