open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Δάτο Καβάλας

Το **Δάτο** (μέχρι το 1926 *Μπερεκετλή*) είναι χωριό του Δήμου Καβάλας της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

## Γενικά στοιχεία
Ο οικισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 52 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 310 κατοίκους. Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923 κατοικούνταν από μουσουλμάνους, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Δάτο εγκαταστάθηκαν 50 οικογένειες προσφύγων.

Δοικητικά, μετά την προσάρτησή του στο ελληνικό κράτος, υπήχθη αρχικά στην κοινότητα Αμυγδαλεώνος όπου παρέμεινε μέχρι το 1949 όταν εντάχθηκε στην κοινότητα Πολύστυλου. Μετά τις αλλαγές που επέφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση το πρόγραμμα Καποδίστριας, το Δάτο εντάχθηκε στον δήμο Φιλίππων, ενώ από το 2011 ανήκει στον δήμο Καβάλας (συγκεκριμένα στην τοπική κοινότητα Πολυστύλου της δημοτικής ενότητας Φιλίππων).

Τη νύχτα της 5ης προς 6η Ιουλίου 1917, ελαβε χώρα μεταξύ των οικισμών Δάτο και Αμυγδαλεώνας των Φιλίππων, το μαρτύριο του Εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως Γερμανού Σακελλαρίδη, ο οποίος κατακρεουργήθηκε και απαγχονίστηκε από τον βουλγαρικό κατοχικό στρατό.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Κατηγορία:Δήμος Καβάλας
Νταλγκαλί (Νεφτσαλά)

Το **Νταλγκαλί **(γνωστή ως **Πρόρβα **μέχρι το 1998) είναι ένα χωριό στο δήμο Μικαγίλλι της επαρχίας Νεφτσαλά του Αζερμπαϊτζάν.

## Παραπομπές

* 

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νεφτσαλά
Ευγένιος της Βιλαφράνκα

O **Ευγένιος** (21 Οκτωβρίου 1753 - 30 Ιουνίου 1785) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν 1ος κόμης της Βιλαφράνκα (1778-1785). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Καρινιάνο-Βιλαφράνκα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο ανάκτορο Καρινιάνο στο Τορίνο και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου-Βίκτορα πρίγκιπα του Καρινιάνο και της Χριστίνας, κόρης του Ερνέστου-Λεοπόλδου λαντγκράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Είχε πέντε αδελφές, από τις οποίες η Μαρία-Θηρεσία, σύζυγος του Λουδοβίκου-Αλεξάνδρου πρίγκιπα του Λαμπάλ, ήταν η διάσημη φίλη της Μαρίας-Αντουανέτας. Ο ίδιος ήταν τέταρτος εξάδελφος του Βίκτωρα-Αμεδαίου Γ΄ βασιλιά της Σαρδηνίας.

Το 1778 απεβίωσε ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του Βίκτωρ-Αμεδαίος Β΄ έγινε πρίγκιπας του Καρινιάνο. Στον Ευγένιο δόθηκε ο τίτλος του κόμη της Βιλαφράνκα, περιοχής στο Άστι της Σαβοΐας. Απεβίωσε έπειτα από 7 έτη, σε ηλικία 31 ετών στο Ντομάρ της Πικαρδίας, στη βόρεια Γαλλία και τον διαδέχθηκε ο γιος του ως 2ος κόμης της Βιλαφράνκα.

## Οικογένεια
To 1781 νυμφεύτηκε στο Σαιν-Μελουάρ-ντεζ-Οντ της Βρετάνης την Ελισάβετ-Άννα Μαγκόν ντε Μπουαγκαρίν, κατά 12 έτη μικρότερή του. Γιος τους ήταν ο:
* Ιωσήφ-Μάριος 1783-1825, 2ος κόμης της Βιλαφράνκα (1785-1825). Νυμφεύτηκε την Παυλίνα ντε Κελέν ντε Στουέρ ντε Κωζάντ, κόρη του Παύλου-Φραγκίσκου ντε Κελέν, δούκα του Λα Βωγκουγιόν. Είχαν τέκνα:
**Ευγένιος-Εμμανουήλ 1810-1888, 3ος κόμης της Βιλαφράνκα.
** Μαρία-Βικτώρια 1814-1837, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο των Βουρβόνων-δύο Σικελιών, κόμη των Συρακουσών.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Genealogics by Leo van de Pas

Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Τσίλοφ-Νεφτ Ντασλάρι

Το **Τσίλοφ-Νεφτ Ντασλάρι** (επίσης, **Τσιλόφ-Νεφτ Ντασλάρι**) είναι ένας δήμος στο ραγιόν του Χαζάρ στο Μπακού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,797 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από ένα νησί με τα τρία χωριά, το Τσίλοφ, Νεφτ Ντασλάρι και Τζιλόι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μπακού
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Άγιος Ιωάννης Ρεθύμνης

Στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου με το όνομα **Άγιος Ιωάννης** υπάρχουν οι εξής οικισμοί:

* Άγιος Ιωάννης Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου
* Άγιος Ιωάννης Αμαρίου Ρεθύμνου 
* Άγιος Ιωάννης Μυλοποτάμου Ρεθύμνου
Παλαιά Καβάλα

Η **Παλαιά Καβάλα** (γνωστή και ως *Εσκί Καβάλλα* και *Σκάβαλα*) είναι χωριό του Δήμου Καβάλας της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 106 κατοίκους, από 108 το 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 360 μέτρων, στα Όρη Λεκάνης. Απέχει 15 χιλιόμετρα από την Καβάλα. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Φιλίππων, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Παλαιάς Καβάλας. Είναι αναγνωρισμένη ως παραδοσιακός οικισμός.

## Ιστορία

[μικρογραφία|Ο Ναός της [Παναγίας Οδηγήτριας στην Πλατεία της Παλαιάς Καβάλας]]

Στην περιοχή της Παλιάς Καβάλας έχουν βρεθεί βραχογραφίες, οι οποίες χρονολογούνται από την Εποχή του χαλκού και του σιδήρου. Παρόμοιες βραχογραφίες έχουν βρεθεί και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπου γινόταν εκσκαφή μετάλλων ή βρίσκονταν σπήλαια. Κατά την αρχαιότητα, στην περιοχή βρισκόταν η αρχαία πόλη Σκάβαλα, μια από τις πόλεις της Ηδωνίδας, αποικία της Ερέτριας. Το όνομα της πόλης ετυμολογείται από τα σκάμματα από τα μεταλλεία χρυσού και αργύρου. Το όνομα Σκάβαλα με το καιρό παραφθάρηκε σε Καβάλα.

Μετά την κατάληψη της Χριστούπολης (σημερινή Καβάλα) από τους Οθωμανούς το 1391, οι κάτοικοί της μετοίκησαν στην Παλαιά Καβάλα, ενώ στο χωριό λίγο αργότερα εγκαταστάθηκαν και Τούρκοι (το Εσκί στα τουρκικά σημαίνει παλιό). Οι Έλληνες κάτοικοί της την εγκατέλειψαν το 1528 και εγκαταστάθηκαν πάλι στην Καβάλα, όταν αυτή ξαναχτίστηκε. Για την υδροδότηση της Καβάλας κατασκευάστηκε ένα υδραγωγείο το οποίο μετέφερε νερό από τις πηγές στην Παλαιά Καβάλα μέχρι τις Καμάρες στο κέντρο της Καβάλας. Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, η Παλαιά Καβάλα κατοικούνταν από μουσουλμάνους, περίπου 600 στην απαρίθμηση του πληθυσμού το 1913. Το χωριό ήταν διοικητικό κέντρο του ορεινού τμήματος της Καβάλας και έδρα του Τούρκου έπαρχου. Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης, το 1923, οι μουσουλμάνοι αποχώρησαν και στο χωριό εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Κατηγορία:Δήμος Καβάλας
Τσίλοφ

Το **Τσίλοφ **(επίσης, **Τσιλόφ**, **Τζιλόι**) είναι ένα χωριό στο νησί Τσίλοφ, στον δήμο Τσίλοφ-Νεφτ Ντασλάρι του ραγιόν του Εζιζμπέγιοφ του Μπακού στο βορειοανατολικό  Αζερμπαϊτζάν. Το όνομα του χωριού άλλαξε από Τζιλόι σε Τσίλοφ στις 5 Οκτωβρίου 1999.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μπακού
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Βενέδικτος της Σαβοΐας

Ο **Βενέδικτος** (ιταλ.: *Benedetto di Savoia *, 21 Ιουνίου 1741 - 4 Ιανουαρίου 1808) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν δούκας του Σαμπλαί. Ήταν στρατιωτικός και διέμενε στο Παλάτσο Σαμπλαίζ στο Τορίνο.

## Βιογραφία
Ο *Βενέδικτος Μαρία Μαυρίκιος* γεννήθηκε στο Παλάτσο Βενάρια στο Τορίνο και ήταν ο δεύτερος γιος (από όσους ενηλικιώθηκαν) του Καρόλου Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας από την Ελισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης (1711-1741), κόρης του Λεοπόλδου της Λωρραίνης. Η μητέρα του απεβίωσε κατά την γέννησή του. Ο ίδιος έλαβε το όνομα του Βενέδικτου ΙΔ΄, που είχε γίνει πάπας 10 μήνες πριν. Ήταν αδελφός του Βίκτωρα Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας, εξάδελφος του Φερδινάνδου ΣΤ΄ της Ισπανίας, τρίτος εξάδελφος του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας. Ήταν εξάδελφος της Μαρίας Καρολίνας της Αυστρίας, συζύγου του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών και της αδελφής της Μαρίας Αντουανέττας της Αυστρίας, συζύγου του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας.

Από τον Φραγκίσκο Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του προτάθηκε ως σύζυγος η κόρη του Μαρία Χριστίνα, κάτι που δεν ευοδώθηκε. Ο πατέρας του το 1753 του παραχώρησε το Παλάτσο Σαμπλαίζ, προέκταση του Βασιλικού Ανακτόρου του Τορίνο, που ανήκε στον Μαυρίκιο της Σαβοΐας. Ο Βενέδικτος εξωράισε το κτήριο υπό την επίβλεψη του δημοφιλούς τότε αρχιτέκτονα Μπενεντέττο Αλφιέρι. Το 1763 ο πατέρας του τον έκανε *δούκα του Σαμπλαί* και του απένειμε γαίες. Το 1796 ο αδελφός του τον έκανε *μαρκήσιο της [[Ιβρέα]]*. Το 1764 αγόρασε το Αλιέ (*Agliè*) με το δουκικό ανάκτορο και πώλησε το Παλάτσο Σαμπλαίζ στον αδελφό του, ο οποίος έκανε βελτιώσεις υπό την εποπτεία του Ιγκνάτιους Μπιράγκο Μποργκάρο.

Παντρεύτηκε την ανιψιά του Μαρία Άννα της Σαβοΐας στο Παλάτι του Τορίνο το 1775. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Ήταν καλός στρατιωτικόςκαι του δόθηκε ο στρατός της Ιταλίας, όπου περιείχε τμήματα με Γάλλους εμιγκρέ και αποσκοπούσε στην παλινόρθωση της μοναρχίας στη Γαλλία, μετά την εκτέλεση του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ το 1793. Έλαβε μέρος στη μάχη του Λοάνο. 

Απεβίωσε στη Ρώμη το 1808 σε ηλικία 66 ετών και τάφηκε στην εκεί εκκλησία του Σαν Νικολό ντέι Τσεζαρίνι· αργότερα μεταφέρθηκε στη Βασιλική Εκκλησία Σουπέργκα του Τορίνο. Ο τίτλος του *δούκα του Σαμπλαί* επέστρεψε στο Στέμμα της Σαρδηνίας.

## Οικογένεια
Το 1775 νυμφεύτηκε στο Βασιλικό Ανάκτορο του Τορίνο την ανιψιά του Μαρία Άννα της Σαβοΐας, κόρη του αδελφού του Βίκτωρα Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Genealogie delle Famiglie Nobili Italiane 

Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Naruto Shippūden: Ultimate Ninja Storm 3

Το ***Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3*** (ιαπωνικά: NARUTO-ナルト- 疾風伝 ナルティメットストーム3, Χέπμπορν: Naruto Shippūden: Narutimetto Sutōmu 3) είναι ένα 3D βιντεοπαιχνίδι φαντασίας δράσης βασισμένο στο επιτυχημένο manga του Κισιμότο Μασάσι, το Naruto. Κυκλοφόρησε για Xbox 360 και PlayStation 3 στην Αμερική από την Bandai στις 5 Μαρτίου του 2013 ενώ στην Ευρώπη στις 8 Μαρτίου. Στις 18 Απριλίου το παιχνίδι κυκλοφόρησε και στην Ιαπωνία. Το παιχνίδι επανακυκλοφόρησε με τίτλο *Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3 Full Burst* στις 22 και 24 Οκτωβρίου του 2013 στην Αμερική και στην Ιαπωνία. Στην Ευρώπη κυκλοφόρησε 3 μήνες αργότερα.

## Gameplay
Το παιχνίδι διαθέτει 80 χαρακτήρες και μόνο 7 support χαρακτήρες (το Full Burst έχει 81 χαρακτήρες και 7 support χαρακτήρες). Ο τρόπος χειρισμού έχει τροποποιηθεί, με το Awakening, μια κατάσταση όπου ενισχύει τις ικανότητες κάθε χαρακτήρα όταν η μπάρα ζωής τους είναι χαμηλή, είναι επίσης δυνατό να χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε στιγμή σε ειδικό αγώνα. Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια ο παίκτης μπορεί να επιλέξει και δύο επιπλέον χαρακτήρες ως support, υπάρχουν επίσης και 7 χαρακτήρες που είναι αποκλειστικά και μόνο για support.

Το Story Mode είναι παρόμοιο με το προηγούμενο παιχνίδι το Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 2 καθώς έχει μάχες με αρχηγούς οι οποίες χρειάζονται στρατηγική και quick time events για να επιτευχθούν. Περιλαμβάνει επίσης την «Λειτουργία της Απόλυτης Απόφασης», η οποία δίνει τη δυνατότητα στον παίκτη να αλλάξει το αποτέλεσμα των μαχών.

Επίσης το παιχνίδι διαθέτει και mob μάχες όπου ο παίκτης πρέπει να νικήσει έναν αριθμό αντιπάλων που είναι συγκεντρωμένοι μαζί.

## Πλοκή
Το παιχνίδι παίρνει μέρος αμέσως μετά το κλείσιμο του προηγούμενου και αρχίζει με την επίθεση του Uchiha Sasuke στη συνάντηση κορυφής των 5 Kage με σκοπό να σκοτώσει τον Danzo, ο οποίος πρόσφατα έγινε ο 6ος Hokage του χωριού Konohagakure.

## Ανεπίσημο τέλος
Καθώς το anime και το manga ακόμα συνέχιζαν, ένα ανεπίσημο τελείωμα δόθηκε στο παιχνίδι. Νικημένοι οι Tobi, Madara και Kabuto υποχωρούν δίνοντας την νίκη στις συμμαχικές δυνάμεις των νίντζα. Αλλά ο Uchiha Sasuke αφήνει πίσω το νεκροταφείο στο βουνό και αναζητά τον Naruto.

## Επανακυκλοφορία
Το *Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3: Full Burst* είναι η επανακυκλοφορία του πρωτότυπου Storm 3, η οποία περιλαμβάνει ανανεωμένη γραφικά, όλα τα κοστούμια DLC των χαρακτήρων μείον του Naruto (Goku) και της Sakura (Hello Kitty), ένα νέο χαρακτήρα (Kabuto Yakushi Sage Mode), ένα νέο κεφάλαιο στο Story Mode και ένα Challenge, το οποίο αποτελείται από 100 αποστολές. Επίσης καινούργια είναι και η δυνατότητα επιλογής της μοίρας μεταξύ Hero (Ήρωας - εύκολο) και Legend (Θρύλος - δύσκολο).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*''Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3'' στο IMDb
*''Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3'' στο Steam
*''Naruto Shippuden: Ultimate Ninja Storm 3'' στη Wikia

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2013
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360
Κατηγορία:Naruto
Κλήδονας

Ο **Κλήδονας** είναι έθιμο που επιβιώνει από την αρχαιότητα και τελείται στις 24 Ιουνίου, σύμφωνα με το οποίο εμφανίζεται στις άγαμες κοπέλες η ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου. Ο Κλήδονας εντάσσεται στη νεοελληνική λαϊκή λατρεία και ιδιαίτερα στα περιοδικά λατρευτικά έθιμα, όσα συνοδεύουν το εορτολόγιο και τις εποχές του έτους. Τέλος, ανήκει στην έντεχνη ή τεχνική και την έμμεσα νεοελληνική μαντεία. Ο Δημήτριος Λουκάτος τη χαρακτηρίζει ως μία από τις πιο *τελετουργικές* εορτές του εορτολογίου μας. Όμως στους νεώτερους χρόνους και στη σύγχρονη εποχή με τον ορθολογισμό να κερδίζει έδαφος, τις προκαταλήψεις να υποχωρούν, αλλά και την αλλαγή των ρόλων των δύο φύλων, οι συμβολισμοί και το μαγικοθρησκευτικό περιεχόμενο του δρώμενου τείνει να περιοριστεί και να κυριαρχήσει το καθαρά θεατρικό και φολκλορικό στοιχείο.

## Ετυμολογία της λέξης
Η λέξη *κλήδων* ετυμολογείται σύμφωνα με τους Liddel και Scott ως οιωνός και σημείο προαναγγελτικό ενώ ο Hofmann την ανάγει στη λέξη κλεF-η-δων και κλέω

## Πηγές
*Φαίδων Κουκουλές, Βυζαντινών βίος και πολιτισμός, τομ.Α ΙΙ, εκδ. Παπαζήσης, Αθήνα, 1948, σελ.167-172
*Μανώλης Βαρβούνης, «Ο κλήδονας», Λαογραφικά δοκίμια. Μελετήματα για τον ελληνικό παραδοσιακό πολιτισμό, εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.53-77
*Δημήτρης Λουκάτος, «O Άι Γιάννης ο Kλήδονας ή Λαμπαδάρης», Παιωνία, τχ.10,·(Ιανουάριος-Ιούνιος 2009), σελ.18-20 http://www.akadimia.gr/wp-content/uploads/2016/06/PAIONIA10.pdf
*Στυλιανή Τσιροπινά, Λανθάνουσα και έκδηλη θεατρικότητα στις επιβιώσεις των χιακών εθίμων του εορτολογίου, Διδακτορική διατριβή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), 2010, σελ.470-483 http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/27537#page/1/mode/2up
*Νικόλαος Σιώκης, «Ο Κλήδονας στους Βλάχους: η μετατροπή ενός δρωμένου σε πανηγύρι», Ηπειρωτικά Γράμματα, περ. Β΄, έτος Ζ΄, τεύχ. 14 (2009),σελ. 539-560 http://www.academia.edu/2582715/_%CE%9F_%CE%9A%CE%BB%CE%AE%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82_%CE%92%CE%BB%CE%AC%CF%87%CE%BF%CF%85%CF%82_%CE%B7_%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE_%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82_%CE%B4%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%85_%CF%83%CE%B5_%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B7%CE%B3%CF%8D%CF%81%CE%B9_%CE%97%CF%80%CE%B5%CE%B9%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%93%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1_%CF%80%CE%B5%CF%81._%CE%92_%CE%AD%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%96_%CF%84%CE%B5%CF%8D%CF%87._14_2009_539-560
*ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ http://myriobiblos.gr/bible/ot/chapter.asp?book=5&page=18 

## Επιπλέον βιβλιογραφία
*Σύλβιος, «Ο Κλήδονας (λαογραφικά Σμύρνης, Β)», Μικρασιατικά Χρονικά, τομ.Γ, (1940), σελ.390-406
*Αθανάσιος Αβέλλιος, Κλήδονας και φρεατομαντεία άσματα δημοτικά και τοπωνύμια παιδιές και ιδιωματικές λέξεις της επαρχίας Ιστιαίας, Εκ του τυπογραφείου Μαυρίδη, 1996
*Παύλος Χαιρόπουλος,Έθιμα Πόντου: Χριστουγέννων - Πάσχα - Γάμου - Κλήδονα και άλλα,Κυριακίδης, Θεσσαλονίκη, 2007

Κατηγορία:Λαογραφία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Ελλάδας
Κατηγορία:Λαογραφία
Λουί Λε Πρενς

Ο **Λουί Αιμέ Ωγκυστέν Λε Πρενς** (γαλλικά: *Louis Aimé Augustin Le Prince*, [προφορά:  *[[ΔΦΑ|lwi lə pʁɛ̃s]]*], 28 Αυγούστου 1831 - [εξαφανισμένος]  16 Σεπτεμβρίου 1890) ήταν Γάλλος εφευρέτης και ο πρώτος που κινηματογράφησε κινούμενη εικόνα, σε χαρτί, χρησιμοποιώντας έναν φακό. Έχει ονομαστεί ο «Πατέρας της Κινηματογράφησης» από το 1930.

## Βιογραφία
Ο Λε Πρενς εργαζόταν τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στις ΗΠΑ. Το 1888 πραγματοποίησε στο Λιντς την πρωτοποριακή του δουλειά: Τον Οκτώβριο του 1888, κινηματογράφησε μία μικρή ακολουθία εικόνων, το γνωστό πλέον *[[Roundhay Garden Scene]]*, καθώς επίσης και μερικές σκηνές από τη γέφυρα του Λιντς, χρησιμοποιώντας έναν φακό και χαρτί. Αυτό προηγείται κατά πολύ από τις εφευρέσεις των Γουίλιαμ-Φριζ Γκριν, Ωγκύστ και Λουί Λυμιέρ και Τόμας Έντισον.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει, ωστόσο, ο τρόπος της εξαφάνισής του: Είχε κανονίσει να κάνει μία δημόσια παρουσίαση στις ΗΠΑ, πράγμα που δεν έγινε ποτέ, καθότι ταξιδεύοντας με τρένο, στις 16 Σεπτεμβρίου του 1890, μυστηριωδώς εξαφανίστηκε. Οι Αρχές δεν βρήκαν ούτε πτώμα ούτε αποσκευές. Έναν αιώνα αργότερα, η αστυνομία βγήκε αρχεία, τα οποία περιείχαν μία φωτογραφία, η οποία απεικόνιζε έναν πνιγμένο άνδρα, ο οποίος μπορεί να είναι ο Λε Πρενς. Λοιπόν, λίγο καιρό μετά την εξαφάνισή του, ο Έντισον προσπάθησε να πάρει τα εύσημα και να πιστωθεί στο όνομά του η «κινηματογράφηση». Ο γιος όμως του Λε Πρινς και η γυναίκα του θέλησαν να προστατεύσουν την εφεύρεση του. Στο δικαστήριο εναντίον του Έντισον, εμφανίστηκε ο γιος του Λε Πρενς, Αντόλφ, αλλά του απαγορεύτηκε να φέρει κάμερες που θα αποδείκνυαν την πατρότητα της «κινηματογράφησης», κι έτσι ο Έντισον κέρδισε τη δίκη. Παρόλα αυτά, έναν χρόνο αργότερα, το καθεστώς της απόφασης μετατράπηκε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*
*Jean-Jacques Aulas et Jacques Pfend, Louis Aimé Augustin Leprince, inventeur et artiste, précurseur du cinéma
*Adventures In Cybersound – extended biography by Dr Russell Naughton, RMIT University, Melbourne. Retrieved 2008-09-26
*
*
* a rough video from the first 17 frames
*Louis Le Prince Centre for Cinema, Photography, and Television. University of Leeds. Retrieved 2008-09-26
*''The Legend of Louis Le Prince''
*Leodis – a photographic archive of Leeds. Leeds Library & Information Service. Allows search for key terms such as Louis Le Prince or Leeds Bridge or Bridge End or Hick Brothers or Auto Express (workshop site), etc.
*National Science Museum, London
*National Media Museum, Bradford
*''Armley Mills''- Leeds Industrial Museum 
*Le Prince single-lens camera 1888, Science & Society Picture Library
*Chronomedia year 1888 (Terramedia)
*Burns, Paul The History of the Discovery of Cinematography 1885–1889  An Illustrated Chronological History
*Local films for local people (BBC Bradford & West Yorkshire)

Κατηγορία:Πρωτοπόροι του κινηματογράφου
Κατηγορία:Γάλλοι κινηματογραφιστές
Κατηγορία:Γάλλοι εφευρέτες
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κεχρόκαμπος Καβάλας

Ο **Κεχρόκαμπος** (μέχρι το 1926 *Tάροβα*) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 274 κατοίκους από 359 το 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 360 μέτρων, στα όρη Λεκάνης, με θέα προς τα στενά του Νέστου. Βρίσκεται 49 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καβάλας και απέχει 10 χιλιόμετρα από τη Λεκάνη. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Κεχρόκαμπου.

O Κεχρόκαμπος στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του νομού Καβάλας. Ο Κεχρόκαμπος είχε περίπου 1.800 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, είχε αμιγώς προσφυγικό πληθυσμό, μετά την εγκατάσταση 313 οικογενειών. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 1.474 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 1.829 κατοίκους στην απογραφή του 1940. Το χωριό είναι γνωστό για την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων. Στην κεντρική πλατεία με τον πλάτανο λειτουργούν χώροι εστίασης.

Είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός με το ΦΕΚ 594/Δ/13-11-1978. Στον Κεχρόκαμπο βρίσκεται μεγάλος αριθμός παραδοσιακών κτιρίων τα οποία έχουν τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά από τα κτίρια της περιοχής. Τα κτίρια αυτά χωρίζονται στις εξής κατηγορίες: ισόγειες ή διώροφες λιθόκτιστες πλατυμέτωπες οικίες ορθογωνικής κάτοψης με τετράρριχτη σκεπή, οικίες διώροφες με ανοικτό ή κλειστό χαγιάτι, τα σπίτια αγροτικού τύπου κυβόσχημα σε διάφορες παραλλαγές, σπίτια με κάτοψη Γ, αν και αυτά είναι σπάνια, και τα αρχοντικά, τα οποία ξεχωρίζουν λόγω μεγέθους και ποιότητας κατασκευής. Οι προσφυγικές οικίες ακολουθούν τους προαναφερθέντες τύπους, ενώ τα νεότερα σπίτια αποτελούν ένα μικρό ποσοστό των συνολικών κτιρίων.

Κάτοικος του Κεχρόκαμπου ήταν ο αντιστασιακός και μετέπειτα βουλευτής, Παναγιώτης Παπαδόπουλος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Μακρυχώρι Καβάλας

Το **Μακρυχώρι** (μέχρι το 1926 *Ουζούν Κιόι*) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 η δημοτική κοινότητα Μακρυχωρίου, στην οποία ανήκουν επίσης οι οικισμοί Κρυονέρι, Νικητές και Πλατανιά, είχαν 112 κατοίκους, από 120 το 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 220 μέτρων, στα όρη Λεκάνης. Βρίσκεται 32 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καβάλας. Λόγω της θέσης του, θεωρείται πύλη εισόδου στα χωριά του πρώην δήμου Ορεινού.

Βόρεια του χωριού βρίσκονταν σημαντικό μεταλλευτικό κέντρο, το οποίο με βάση τη κεραμική που βρέθηκε, άρχισε να λειτουργεί ανάμεσα στον 4ο και στον 2ο αιώνα π.Χ. Από το μεταλλείο γινόταν εξόρυξη σιδήρου και πιθανόν και πολύτιμων μετάλλων, όπως ο χρυσός. Δεν είναι γνωστό αν η μεταλλουργική δραστηριότητα συνέχισε κατά τους βυζαντινούς χρόνους. Τα τοπωνύμια του 16ου και 17ου αιώνα, όπως Μαντέμ Τσιφλίκι, Μαντέμ Λόφος και Μαντέμ Καρά, μπορεί να σχετίζονται με τις μεταλλουργικές δραστηριότητες της περιόδου της Τουρκοκρατίας.

Το Μακρυχώρι στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε περίπου 1.000 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Μακρυχώρι εγκατάσταθηκαν 164 οικογένειες προσφύγων. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 673 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 1.063 κατοίκους στην απογραφή του 1940. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Μακρυχωρίου. .

Στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού. Το Μακρυχώρι είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Μαυρίκιος Ιωσήφ της Σαβοΐας

Ο **Μαυρίκιος Ιωσήφ** (*Maurizio Giuseppe di Savoia*, 13 Δεκεμβρίου 1762 - 2 Σεπτεμβρίου 1799) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν δούκας του Μομφερράτου (1762 - 1799). Τοποθετήθηκε διοικητής στο Σάσσαρι, βορειοδυτικά του νησιού, από τον αδελφό του, Βασιλιά της Σαρδηνίας, αλλά απεβίωσε από ελονοσία.

## Βιογραφία
Ο *Μαυρίκιος Ιωσήφ Μαρία* γεννήθηκε στο Βασιλικό Ανάκτορο του Τορίνο και ήταν τριτότοκος γιος του Βίκτωρα Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας και της Μαρίας Αντωνίας Φερδινάνδης των Βουρβόνων, κόρης του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας. Του αποδόθηκε, την ημέρα της γέννησής του, ο τίτλος του *Δούκα* Μομφερράτου και η πόλη του Μομφερράτου, το Καζάλε Μονφερράτο, έκανε μεγάλη εορτή την ημέρα εκείνη προς τιμήν του. Του δόθηκε ως πρόσοδος το ποσό των 20.000.000 σκούδων του Πεδεμοντίου.

Κατά την προέλαση του Ναπολέοντα στο Πεδεμόντιο διέφυγε μαζί με τα αδέλφια του, Βίκτωρα Εμμανουήλ, Κάρολο Φήλικα και Ιωσήφ Βενέδικτο, στη Σαρδηνία, όπου έμειναν στο Παλάτσο Καρκασσόνα. Ο μεγαλύτερος αδελφός τους, Κάρολος Εμμανουήλ Δ΄, διέφυγε στη Ρώμη.

Το 1799 ο Κάρολος Εμμανουήλ Δ΄ τον έθεσε διοικητή της επαρχίας Σάσσαρι, στη βορειοδυτική Σαρδηνία. Εκεί ασθένησε από ελονοσία και απεβίωσε το ίδιο έτος. 

Τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αλγκέρο της Σαρδηνίας. Ο νεότερος αδελφός του, Ιωσήφ Βενέδικτος, τοποθετήθηκε στη θέση του, αλλά απεβίωσε και αυτός από ελονοσία το 1802.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Κατηγορία:Δούκες του Μομφερράτου
Αμπασμπεϊλί

Το **Αμπασμπεϊλί **(επίσης, **Αμπασμπέϊλι**) είναι ένα χωριό της επαρχίας Σαατλί του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας. 

## Παραπομπές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δορυφορικός χάρτης Maplandia.com

Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σαατλί
Ιωσήφ Βενέδικτος της Σαβοΐας

Ο **Ιωσήφ**, ιταλ. Giuseppe, (5 Οκτωβρίου 1766 - 29 Οκτωβρίου 1802) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόμης του Άστι (1796-1802)· πιο πριν ήταν κόμης της Μοριάνα (1762-1796). Έγινε διοικητής στο Σάσαρι της Σαρδηνίας.

## Βιογραφία
Ο Ιωσήφ-Βενέδικτος-Μάριος-Πλασίντο γεννήθηκε στο βασιλικό ανάκτορο του Τορίνο και ήταν ο πέμπτος γιος του Βίκτωρα-Αμεδαίου Γ΄ βασιλιά της Σαρδηνίας και της Μαρίας-Αντωνίας-Φερδινάνδας των Βουρβόνων, κόρης του Φιλίππου Ε΄ βασιλιά της Ισπανίας. Την ημέρα της γέννησής του αποκλήθηκε κόμης της Μοριάνα.

Κατά την προέλαση του Ναπολέοντα Α΄ στο Πεδεμόντιο, διέφυγε μαζί με τους αδελφούς του Βίκτωρα-Εμμανουήλ, Μαυρίκιος Ιωσήφ και Κάρολο-Φήλικα στη Σαρδηνία, όπου έμειναν στο παλάτσο Καρκασόνα.

Το 1796 άλλαξε ο τίτλος του σε *κόμης του Άστι*.

Το 1799 ο μεγαλύτερος αδελφός τους Κάρολος-Εμμανουήλ Δ΄ έθεσε τον Μαυρίκιο διοικητή στο Σάσαρι, στα βορειοδυτικά της Σαρδηνίας, αλλά έπειτα από τρεις μήνες απεβίωσε από ελονοσία. Τότε ανέλαβε ο Ιωσήφ ως διοικητής του Σάσαρι. Τρία έτη μετά ασθένησε από ελονοσία και απεβίωσε από τους σπασμούς της ασθένειας το 1802. Τάφηκε στον Καθεδρικό ναό στο Αλγκέρο της Σαρδηνίας, όπου είχε τοποθετηθεί και ο αδελφός του.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Miroslav Marek House of Savoy
* Genealogie delle Famiglie Nobili Italiane 

Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Garcinia atroviridis

Η ***Garcinia atroviridis***, επίσης γνωστή ως *asam gelugur, asam gelugo* ή στα Μαλαισιανά ως *asam keping*, (Ταϊλανδικά: ส้มแขก), είναι ένα μεγάλο δέντρο τροπικού δάσους, ιθαγενές στην χερσόνησο της Μαλαισίας. Αυτό το είδος φύεται σε ολόκληρη την χερσόνησο της Μαλαισίας, αλλά επίσης καλλιεργείται ευρέως, ειδικά στις βόρειες πολιτείες, λόγω της οικονομικής και φαρμακευτικής αξίας του. Η *Garcinia atroviridis*, είναι ένα μεγάλο πολυετές *(perennial)* φυτό, που συνήθως συναντάται σε αειθαλή δάση, στο νότιο τμήμα της Ταϊλάνδης και στη Μαλαισία.

## Περιγραφή

Η *Garcinia atroviridis*, είναι ένα πολυετές καρποφόρο δέντρο, γηγενές στο τροπικό κλίμα της Μαλαισίας. Τα δέντρα μπορούν επίσης να βρεθούν σε άλλα μέρη της νοτιοανατολικής Ασίας, ιδιαίτερα στην Ταϊλάνδη, όπου η ζήτηση για τον καρπό *asam* είναι αυξανόμενη. Το δέντρο της *Garcinia atroviridis*, μεγαλώνει σε ύψος πάνω από 20 μέτρα και έχει ένα μακρύ κορμό, ομαλό γκρίζο φλοιό και χαμηλωμένα κλαδιά. Τα φύλλα είναι σκούρα πράσινα, γυαλιστερά, μακρυά και στενά, με μυτερή άκρη και στραμμένα προς τα άνω χείλη. Τα άνθη είναι σκούρο κόκκινα. Οι στρογγυλοί καρποί, βρίσκονται μεμονωμένοι στα άκρα των κλαδιών, με διάμετρο περίπου 7-10 cm. 

## Χρήσεις

Οι ώριμοι καρποί *asam gelugur*, έχουν φωτεινό πορτοκαλοκίτρινο χρώμα, οι οποίοι τεμαχίζονται σε φέτες, ξηραίνονται και χρησιμοποιούνται στα κάρυ ή μαγειρεύονται-βράζονται με πολλή ζάχαρη, για να φαγωθούν. Οι λιαστές φέτες των καρπών, τοπικά γνωστές ως *«asam keping*», είναι εμπορικά διαθέσιμες και χρησιμοποιούνται ευρέως ως σαλάτα λαχανικών και θεωρείται εξαιρετικά ξινή. Ο καρπός τεμαχίζεται σε φέτες, αποξηραίνεται, στη συνέχεια, βράζεται και χρησιμοποιείται ως ένα κοινό συστατικό στα Ασιατικά πιάτα, όπως κάρυ και σούπες.

### Οφέλη για την υγεία
Το φυτό πιστώνεται ως:

### Συμπλήρωμα απώλειας βάρους
Χοληστερόλη
### Προφυλάξεις
Δεν θα πρέπει να καταναλίσκονται μεγάλες ποσότητες. Επίσης, οι ευαίσθητοι σε αλλεργίες, θα πρέπει να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικοί.

## Χημικά συστατικά
Ο καρπός περιέχει κιτρικό οξύ, τρυγικό οξύ, μηλικό οξύ, ασκορβικό οξύ, *hydroxycitric* οξύ και φλαβονοειδή.

## Εικόνες

File:Garcinia atroviridis..JPG|Φύλλωμα *Garcinia atroviridis*. 
File:Flower of Garcinia atroviridis.JPG|Άνθος *Garcinia atroviridis*.
File:Assam-gelugar-fruit-cut-in-half.jpg|Τομή καρπού *Garcinia atroviridis*. 
File:AsamKeping.jpg|Αποξηραμένα *asam gelugur*, έτοιμα για μαγείρεμα.


## Δείτε επίσης

## Σημειώσεις


;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές




## Πρόσθετη ανάγνωση
*  Hassan, Dr. W. E. (2006). *Healing Herbs of Malaysia*. Kuala Lumpur: Federal Land Development Agency. ISBN 978-983-99544-2-5
*  Bodeker, G. (2009). *Health and Beauty from the Rainforest: Malaysian Traditions of Ramuan*. Kuala Lumpur: Didier Millet. ISBN 978-981-4217-91-0

atroviridis
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας
Κατηγορία:Καρποί που κατάγονται από την Ασία
Κατηγορία:Χλωρίδα της Μαλαισίας
Κατηγορία:Αγγειόσπερμα
Πλαταμώνας Καβάλας

Ο **Πλαταμώνας** (μέχρι το 1926 *Ολατζάκ*) είναι ορεινό χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 63 κατοίκους, από 78 το 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 640 μέτρων, στα όρη Λεκάνης. Βρίσκεται 38,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καβάλας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Πλαταμώνος.

Ο Πλαταμώνας στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε περίπου 1.000 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στον Πλαταμώνα εγκαταστάθηκαν 94 οικογένειες προσφύγων. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 385 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 494 κατοίκους στην απογραφή του 1940. Στον Πλαταμώνα δόθηκε μάχη στα τέλη Ιουλίου του 1944 μεταξύ των αντιστασιακών του ΕΛΑΣ και του Βουλγαρικού στρατού κατοχής, η οποία έληξε με νίκη του ΕΛΑΣ.

Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην κτηνοτροφία αιγοπροβάτων ελευθέρας βοσκής. Κάθε πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου διοργανώνεται «Γιορτή της κτηνοτροφίας», με παραδοσιακούς χορούς. Στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Παράδεισος Καβάλας

Ο **Παράδεισος** (μέχρι το 1926 *Ιντζές*) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 200 κατοίκους, από 216 το 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 60 μέτρων, κοντά στον ποταμό Νέστο. Βρίσκεται 36,5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καβάλας. Στις λίμνες γύρω από το χωριό εκτρέφονται πέστροφες. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσούπολης, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Παραδείσου.

Η αρχαία πόλη Τόπειρος βρισκόταν ανάμεσα στον Παράδεισο και τους Τοξότες Ξάνθης. Ο Παράδεισος στις αρχές του 20ού αιώνα, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό (511 κατοίκους σύμφωνα με τη στατιστική του ελληνικού στρατού και 589 σύμφωνα με την απαρίθμηση του πληθυσμού το 1913). Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στον Παράδεισο εγκαταστάθηκαν 114 οικογένειες προσφύγων, με το χωριό να αποκτά προσφυγικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 572 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 672 κατοίκους στην απογραφή του 1940.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Αγίασμα Καβάλας

Το **Αγίασμα** (μέχρι το 1926 *Κουρί* ή *Κουρί Χουμαγιούν*) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Βρίσκεται στην πεδιάδα του Νέστου. Τρία χιλιόμετρα από το Αγίασμα βρίσκεται ο Κρατικός Αερολιμένας Καβάλας «Μέγας Αλέξανδρος».

Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 750 κατοίκους, από 843 το 2011. Στην τοπική κοινότητα Αγιάσματος ανήκει και ο οικισμός Παραλία Αγιάσματος, με 20 κατοίκους (2011).Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 28,745 χμ² (2011) και μέσο σταθμικό υψόμετρο 2.
## Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

## Ιστορία
Το Αγίασμα στις αρχές του 20ού αιώνα είχε μουσουλμανικό πληθυσμό (220 κατοίκους σύμφωνα με τη στατιστική του ελληνικού στρατού και 335 σύμφωνα με την απαρίθμηση πληθυσμού του 1913). Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Αγίασμα εγκαταστάθηκαν 99 οικογένειες προσφύγων, συνολικά 393 άτομα, με το χωριό να αποκτά προσφυγικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 411 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 685 κατοίκους στην απογραφή του 1940.

Το Αγίασμα ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγιάσματος το 1927 και με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Κεραμωτής.

## Αξιοθέατα
Σημαντικό οικοδόμημα του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και το πέτρινο ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στην κοινή διάβαση από το Αγίασμα στην Κεραμωτή και στη Θάσο.

Κοντά στο χωριό υπάρχει και γήπεδο ποδοσφαίρου η ομάδα Μακεδονικός Αγιάσματος! 

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Θωμάς της Σαβοΐας-Γένοβας

Ο **Θωμάς** (ιταλ. *Tommaso*, 6 Φεβρουαρίου 1854 - 15 Απριλίου 1931) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν ο 2ος δούκας της Γένουας (1855-1931). Ήταν ανιψιός του Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄, εξάδελφος του Ουμβέρτου Α΄ και θείος του Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄, βασιλέων της Ιταλίας.

## Βιογραφία
Ο *Θωμάς Αλβέρτος Βίκτωρ* γεννήθηκε στο Τορίνο και ήταν το δεύτερο παιδί και ο μόνος γιος του Φερδινάνδου της Γένουας και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη της Σαξονίας. Το 1855 ο πατέρας του απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ως 2ος δούκας της Γένουας. Εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Χάρροου, βορειοδυτικά του Λονδίνου. 

Το 1861 ο θείος του, Βίκτωρ Εμμανουήλ της Σαρδηνίας, έγινε βασιλιάς της Ιταλίας, έτσι ο Θωμάς και όλα τα μέλη της οικογένειας έγιναν πρίγκιπες της Ιταλίας. Η μεγαλύτερη αδελφή του, Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της, Ουμβέρτο Α΄, που δολοφονήθηκε το 1900, οπότε βασιλιάς έγινε ο γιος τους, Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Βασιλιάς, που ήταν Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων, τον όρισε υποδιοικητή (ιταλ. *luogotenente*), θέση από την οποία διαχειρίστηκε τις αστικές υποθέσεις της χώρας.

Απεβίωσε το 1931 στο Τορίνο σε ηλικία 77 ετών και τον διαδέχθηκαν τρεις γιοί του: πρώτα ο Φερδινάνδος (1931-63), έπειτα ο Φιλιβέρτος (1963-90) και τέλος ο Ευγένιος (1990-96).

## Οικογένεια
Το 1883 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αδαλβέρτου της Βαυαρίας, στο Νύμφενμπουργκ και είχε τέκνα:
* Φερδινάνδος (1884 - 1963), 3ος Δούκας της Γένουας.
* Φιλιβέρτος (1895 - 1990), Δούκας της Πιστόια, 4ος Δούκας της Γένουας.
* Μαρία Βόνη (1896 - 1971), παντρεύτηκε τον Κορράδο της Βαυαρίας.
* Αδαλβέρτος (1898 - 1982), στρατηγός κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
* Μαρία Αδελαΐδα (1904 - 1979), παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Λεόνε-Μάσσιμο του Άρσολι (δισέγγονο της Καρολίνας των Δύο-Σικελιών).
* Ευγένιος (1906 - 1996), Δούκας της Ανκόνα, 5ος δούκας της Γένουας.

## Πρόγονοι



## Πηγές
*Enache, Nicolas. *La Descendance de Marie-Therese de Habsburg*. ICC, Paris, 1996. p. 207. (French). ISBN 2-908003-04-X.
**Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser XVI*. "Haus Bayern". C.A. Starke Verlag, 2001, p. 13. ISBN 978-3-7980-0824-3.

Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Φερδινάνδος της Σαβοΐας-Γένοβας (1884-1963)

:*Να μη συγχέεται με τον πάππο του [[Φερδινάνδος της Σαβοΐας-Γένοβας (1822-1855)|Φερδινάνδο, 1ο Δούκα της Γένουας (1822-1855)]].*

Ο **Φερδινάνδος** (ιταλ. *Ferdinando*, 21 Απριλίου 1884 - 24 Ιουνίου 1963) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν ο 3ος δούκας της Γένουας (1931-1963). Έγινε ναύαρχος του Βασιλικού Ναυτικού της Ιταλίας.

## Βιογραφία
Ο *Φερδινάνδος Ουμβέρτος Φίλιππος Αδαλβέρτος* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Θωμά, Δούκα της Γένουας, και της Ισαβέλλας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αδαλβέρτου της Βαυαρίας. Το 1904 έγινε πρίγκιπας του Ούντινε, πόλης στο Φρίουλι-Βενέτσια Τζούλια.

Ακολούθησε σταδιοδρομία στο Βασιλικό Ναυτικό και κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου είχε το βαθμό του πλοιάρχου. Διοικούσε ένα Τορπιλοφόρο Σκάφος Καταστροφής και στο τέλος του πολέμου τιμήθηκε για την προσωπική του ανδρεία με μετάλλιο. Το 1917 διορίστηκε αρχηγός μίας Επιτροπής για τον Πόλεμο της Ιταλίας από ηγετικά στελέχη πολιτικών και επιχειρηματιών, όπως ο Γουλιέλμο Μαρκόνι, που επισκέφθηκαν τις ΗΠΑ για τη σύναψη οικονομικών και εμπορικών συμφωνιών και την αύξηση της συνεργασίας των δύο λαών, ώστε να βοηθηθεί η ιταλική πολεμική προσπάθεια.

Το 1930 αντιπροσώπευσε τον εξάδελφό του, Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄, κατά τη στέψη του Χαϊλέ Σελασιέ Α΄ ως αυτοκράτορα της Αιθιοπίας. Το 1931 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως δούκας της Γένουας. Κατά τη σταδιοδρομία του στο Ναυτικό προήχθη σε ναύαρχο της Άνω Αδριατικής.

Στις 12 Ιουνίου 1946, έπειτα από δημοψήφισμα, η βασιλεία καταργήθηκε. Το 1963 απεβίωσε στο Μπορντίγκερα της Λιγουρίας, άτεκνος, και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φιλιβέρτος.

## Οικογένεια
Το 1938 νυμφεύτηκε στο Τορίνο τη Μαρία Λουίζα Αλλιάγκα, Κόμισσα Γκαντόλφι ντε Ρικαλντόνε, Ιταλίδα ευγενή, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Genealogie delle Famiglie Nobili Italiane 

Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Νέα Καρυά Καβάλας

Η **Νέα Καρυά** είναι οικισμός της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας.

Παλια ονομασία Καραμπεϊ 

## Γενικά στοιχεία
Η Νέα Καρυά βρίσκεται στην πεδιάδα του Νέστου (Χρυσούπολης), σε υψόμετρο 5 μέτρα ενώ απέχει 10 χλμ. Ν. από την Χρυσούπολη (έδρα του δήμου) και 17 χλμ. Α. από την Καβάλα. Το χωριό ήταν αρχικά κτισμένο 3 χιλιόμετρα ανατολικότερα, αλλά λόγω πλημμυρών του Νέστου το διάστημα 1946-1949, ξαναχτίστηκε πάνω στον οδικό άξονα Χρυσούπολης - Κεραμωτής.

**Εκδηλώσεις**

Το πανηγύρι του χωριού στις 23 Αυγούστου ξεχωρίζει ως το μεγαλύτερο όλης της περιοχής. Την επόμενη ημέρα το πανηγύρι κλείνει με την «πάλη με λάδι» ένα έθιμο που οι κάτοικοι έφεραν από την πατρίδα τους και το διατηρούν ως σήμερα.

## Ιστορικά στοιχεία
Οι κάτοικοι της Νέας Καρυάς κατάγονται από την Ανατολική Θράκη. Οι περισσότεροι από αυτούς από το χωριό Καρυά της περιοχής Μαλγάρων. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή αναγκάστηκαν  να εγκαταλείψουν  τις προγονικές εστίες τους και πρόσφυγες να αναζητήσουν τη νέα τους πατρίδα στην ελεύθερη Ελλάδα. Εγκαταστάθηκαν στη δυτική πλευρά του Νέστου στα τσιφλίκια Καρά-Μπέη και Μπιλάλ-Αγά.

Βέβαια οι πρώτοι κάτοικοι της Καρυάς έρχονται στην περιοχή του Σαρή-Σαμπάν (Χρυσούπολης) το 1914 όταν με την επικράτηση των Νεότουρκων στο Οθωμανικό κράτος η ζωή των ελληνικής καταγωγής κατοίκων αλλάζει δραματικά. Οι εκτοπίσεις στα βάθη της Ανατολίας, η αναγκαστική στράτευση των νέων στα «αμελέ  ταμπουρού» οι επιδρομές των μουατζίρηδων  και το καθεστώς  τρομοκρατίας που υπάρχει κάνουν «αφιλόξενο»  το περιβάλλον και αρκετοί Θρακιώτες  φεύγουν για την Ελλάδα.

Οι περισσότεροι από αυτούς επιστρέφουν στη Θράκη και στα χωρία τους 1920-1922 όταν  ελευθερώνεται η Ανατολική Θράκη. Το φθινόπωρο του 1922 εγκαταλείπουν οριστικά τις πατρίδες τους και εγκαθίστανται στους νέους  οικισμούς.

Το 1926 οι οικισμοί Μπιλάλ-Αγά και Καρά-Μπέη μετονομάζονται σε κοινότητα Νέας Καρυάς και αρχίζει η ιστορία του χωριού με τη νέα του μορφή. Το 1930 γίνεται ή πρώτη διανομή χωραφιών λίγο αργότερο χτίζεται το σχολείο, η εκκλησία και όλο δείχνουν ότι τα προβλήματα ανήκουν πια στο παρελθόν.

Δυστυχώς για τους κατοίκους της Νέας Καρυάς μετά από λίγα χρόνια αναγκάζονται να εγκαταλείψουν ξανά το χωριό τους και να εγκατασταθούν αλλού. Αιτία οι   του ποταμού Νέστου από το 1946 ως το 1949. Η αποψίλωση μεγάλου μέρους του δάσους του Νέστου (Κοτζά Ορμάν) έχει ως αποτέλεσμα να αλλάξει πορεία η κοίτη του ποταμού και να πλημμυρίσουν τρία χωριά που ήταν χτισμένα δίπλα στις όχθες του. Μεταξύ αυτών  και η Νέα Καρυά.

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1926 στο ΦΕΚ 413Α - 22/11/1926 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Χρυσουπόλεως και σε αυτόν να προσαρτώνται οι καταργούμενοι οικισμοί Καρά Βέη και Μπιλιάλαγας. Το 1928 με το ΦΕΚ 36Α - 14/03/1928 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κεραμωτής του Δήμου Νέστου  ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 1.302 κατοίκους, από 1.426 το 2011.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Φιλιβέρτος της Σαβοΐας-Γένοβας

Ο **Φιλιβέρτος** (ιταλ. *Filiberto*, 10 Μαρτίου 1895 - 7 Σεπτεμβρίου 1990) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν 4ος δούκας της Γένουας.

## Βιογραφία
Ο *Φιλιβέρτος Λουδοβίκος Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ Μάριος* ήταν ο δευτερότοκος γιος του Θωμά της Γένουας και της Ισαβέλας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αδαλβέρτου της Βαυαρίας. Το 1904 του δόθηκε ο τίτλος του *δούκα της [[Πιστόια]]*, πόλης της Τοσκάνης.

Ακολούθησε σταδιοδρομία στο στρατό και έφθασε να γίνει στρατηγός. Υποστηρικτής του Μουσσολίνι, υπηρέτησε εθελοντικά στον δεύτερο Ιταλο-Αβησσυνιακό πόλεμο, όπου διοίκησε το πρώτο Τμήμα Μελανοχιτώνων. Ήταν το Τμήμα του που ύψωσε την ιταλική σημαία στο όρος Άμπα Άρανταμ. Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε διοικητής της 7ης Στρατιάς, αλλά δεν πραγματοποίησε κάτι σημαντικό όταν η Ιταλία ενώθηκε με τους Συμμάχους.

Μετά τον πόλεμο ένα δημοψήφισμα ήταν κατά της μοναρχίας. Το 1963 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Φερδινάνδος και τον διαδέχθηκε στον τίτλο του *δούκα της Γένουας*. Ο ίδιος απεβίωσε το 1990 στη Λωζάνη και τον διαδέχθηκε στον τίτλο ο νεότερος αδελφός του Ευγένιος.

## Οικογένεια
Το 1928 στο Τορίνο νυμφεύτηκε τη Λυδία του Άρενμπεργκ· δεν είχαν απογόνους.

## Πρόγονοι



## Παραπομπές


## Πηγές
* Genealogie delle Famiglie Nobili Italiane 

Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Χρυσοχώρι Καβάλας

Το **Χρυσοχώρι** (μέχρι το 1926 *Οργαντζιλάρ*) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 1.711 κατοίκους, από 1.818 το 2011. Βρίσκεται στην πεδιάδα του Νέστου, δυτικά του ποταμού και νότια της Χρυσούπολης. Απέχει 35 χιλιόμετρα από την Καβάλα. Γύρω από το χωριό υπάρχουν καλλιεργήσιμες εκτάσεις, με το χωριό να παράγει κρασί, τσίπουρο και σπαράγγια. Οι αγροτές της περιοχής έχουν δημιουργήσει την Οργάνωση Παραγωγών ΑΣΣ NESPAR, αρχικά ως συνεταιρισμό το 1994 για τη διάθεση των σπαραγγιών. Εκτός από σπαράγγια, εξάγει ακτινίδια, βερίκοκα και δαμάσκηνα.

Στις αρχές του 20ού αιώνα είχε μουσουλμανικό πληθυσμό (229 κατοίκους σύμφωνα με τη στατιστική του ελληνικού στρατού για το 1911 και 532 σύμφωνα με την απαρίθμηση πληθυσμού το 1913). Στο Χρυσοχώρι μετά την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν 156 προσφυγικές οικογένειες, με το χωριό να έχει αμιγώς προσφυγικό πληθυσμό. Στην απογραφή του 1928, το Χρυσοχώρι είχε 937 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 είχε 1.184 κατοίκους. To Χρυσοχώρι ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στο δήμο Χρυσόπουλης το 1997. Στο Χρυσοχώρι λειτουργεί νηπιαγωγείο και 8/θέσιο ολοήμερο δημοτικό σχολείο.

Στο Χρυσοχώρι γεννήθηκε ο Ζήσης Βρύζας, διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, μέλος της ομάδας η οποία κατέκτησε το Euro 2004.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Διπόταμος Καβάλας

Ο **Διπόταμος** (πρώην *Τσαϊλίκ* και *Διπόταμο*, γνωστό και ως *Τσαγλαΐκ*) είναι ορεινό χωριό του δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 40 κατοίκους. 

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Βρίσκεται σε υψόμετρο 680 μέτρων, κτισμένο αμφιθεατρικά στις δυτικές πλαγιές της κορυφής Χριστός στα όρη Λεκάνης, στο βορειοανατολικό άκρο του νομού Καβάλας. Απέχει 45 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης της Καβάλας.

Ο Διπόταμος είναι γνωστό για τις πηγές του και είναι το μόνο της περιοχής όπου υπάρχουν νερόμυλοι. Επιπλέον, κάθε Αύγουστο διοργανώνεται στο χωριό παραδοσιακή ποντιακή γιορτή.

Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής και σύμφωνα με την απογραφή του 1920, είχε 1.188 κατοίκους (όλοι μουσουλμάνοι).

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, απέκτησε αμιγώς ελληνικό πληθυσμό μέσω της εγκατάστασης 95 προσφυγικών οικογενειών, οι οποίες αντιστοιχούσαν σε 343 άτομα. Παράλληλα, οι μουσουλμάνοι τόσο του χωριού όσο και της ευρύτερης περιοχής εγκαταστάθηκαν ως πρόσφυγες στην επαρχία Σαμψούντας της Τουρκίας. Αργότερα, κατά τη διαδικασία κατεδάφισης μιναρέ στον Διπόταμο, βρέθηκε τμήμα επιγραφής της ρωμαϊκής περιόδου, με αναφορά στον Μάρκο Αυρήλιο. 

Ακολούθως, στην απογραφή το 1928, το χωριό μέτρησε 391 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 659 κατοίκους στην απογραφή του 1940. 

Διοικητικά, ο Διπόταμος ορίστηκε το 1934 έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μέχρι το 1997 ανήκε στην επαρχία Νέστου και κατόπιν, με τις μεταβολές που επιβλήθηκαν τοπική αυτοδιοίκηση με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Νέστου.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Κούτρας, Νίκος Ι. (2014). *Οι ρίζες...Οι μνήμες μας...Έρευνα, καταγραφή, ιστορικά στοιχεία για τους πρόσφυγες της Λεκάνης Καβάλας*. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Κυριακίδη.
* Σταματελάτος, Μιχαήλ· Βάμβα-Σταματελάτου, Φωτεινή (2012). *Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας*. Α΄. Αθήνα: ΤΑ ΝΕΑ.

Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Ευγένιος της Σαβοΐας-Γένοβας

Ο **Ευγένιος** (ιταλ. *Eugenio*, 13 Μαρτίου 1906 - 8 Δεκεμβρίου 1996) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν ο 5ος δούκας της Γένουας (1990-1996).

## Βιογραφία
Ο *Ευγένιος Αλφόνσος Κάρολος Μαρία Ιωσήφ* γεννήθηκε στο Τορίνο και ήταν ο 4ος γιος του Θωμά, Δούκα της Γένουας, και της Ισαβέλλας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αδαλβέρτου της Βαυαρίας. Με τη γέννησή του απέκτησε τον τίτλο του *[[Δούκας|δούκα]] της* Ανκόνα.

Το 1946 ένα δημοψήφισμα ήταν κατά της μοναρχίας. Τότε ο Ευγένιος με την οικογένειά του μετακινήθηκαν στη Βραζιλία, στο αγρόκτημα που είχε εκεί. Το 1990 απεβίωσε ο 95 ετών μεγαλύτερος αδελφός του, Φιλιβέρτος, και τον διαδέχθηκε ως δούκας της Γένουας. Ο ίδιος απεβίωσε το 1996 σε ηλικία 90 ετών και ήταν ο τελευταίος άρρην του κλάδου Σαβοΐας-Καρινιάνο-Γένουας, έτσι εξέλειψε ο κλάδος και ο τίτλος του δούκα της Γένουας.

Το 2001 απεβίωσε η σύζυγός του και το 2006 η τέφρα τους μεταφέρθηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Σουπέργκα, στο Τορίνο.

## Οικογένεια
Το 1938 στο ανάκτορο Νύμφενμπουργκ του Μονάχου νυμφεύτηκε τη Λουκία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρη του Φερδινάνδου Πίου των Δύο Σικελιών, και απέκτησαν ένα παιδί:
* Μαρία Ισαβέλλα (γενν. 1943), παντρεύτηκε τον Αλμπέρτο Φρίολι ντεϊ κόντι ντι Ρετσάνο και έχουν τέσσερα παιδιά, που γεννήθηκαν όλα στο Σάο Πάολο.

## Πρόγονοι



## Πηγές
*Genealogie delle Famiglie Nobili Italiane 
*Darryl Lundy (10 May 2003). "Eugenio di Savoia-Genova, Duca di Genova". *thePeerage.com*. Retrieved 2008-10-12.
*Paul Theroff. "ITALY". *Paul Theroff's Royal Genealogy* Site. Archived from the original on April 28, 2009. Retrieved 2008-10-12.

Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Πέρνη Καβάλας

Η **Πέρνη** (μέχρι το 1926 *Καρατζά Κιόι*, 1926-27 *Φίλιπποι*) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 80 μέτρων, 25 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καβάλας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 745 κατοίκους. Ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσουπόλεως.

## Πληροφορίες
Στις αρχές του 20ού αιώνα η Πέρνη είχε περίπου 900 κατοίκους, όλοι μουσουλμάνοι, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, είχε αμιγώς προσφυγικό πληθυσμό, μετά την εγκατάσταση 309 οικογενειών. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 1.311 κατοίκους, και ο πληθυσμός της αυξήθηκε στους 1.513 κατοίκους στην απογραφή του 1940.  Στην Πέρνη βρίσκεται ναός αφιερωμένος στους Αγίους Κωνσταντίνος και Ελένη.

## Δημογραφικά στοιχεία
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού, βάσει των εθνικών απογραφών, είναι η εξής:

## Αθλητισμός
### Γ.Α.Σ. Κεραυνός Πέρνης
μικρογραφία|Σήμα του Κεραυνού Πέρνης
Το χωριό διαθέτει ποδοσφαιρικό σύλλογο με την ονομασία «Γ.Α.Σ. Κεραυνός Πέρνης», ο οποίος ιδρύθηκε το 1977. Έχει κατακτήσει συνολικά 2 πρωταθλήματα ΕΠΣ Καβάλας (2014,2018) και 1 Κύπελλο ΕΠΣ Καβαλας (2017). Είναι η 2η ομάδα από τον δήμο Νέστου, μετά τον Νέστο Χρυσούπολης, που συμμετέχει σε εθνικό πρωτάθλημα.

Το 2018, την χρονιά που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Α' ΕΠΣ Καβάλας, κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του. Για τα επόμενα 2 χρόνια συμμετείχε στην τρίτη κατηγορία, μέχρι την σεζόν 2019/20 όπου και υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα, την χρονιά που διακόπηκε το πρωτάθλημα στα μέσα του Μαρτίου λόγω του κορονοϊού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Πετροπηγή Καβάλας

Η **Πετροπηγή** (παλαιότερες ονομασίες: μέχρι το 1926 *Καγιά Μπουνάρ*, 1926-1954 *Δουκάλιον*) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 453 κατοίκους, από 522 το 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 70 μέτρων, 22 χιλιόμετρα ανατολικά της Καβάλας, δίπλα στην Εγνατία.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ήταν ένα από τα λίγα χωριά της περιοχής στα οποία κατοικούσαν Έλληνες, με το πληθυσμό του χωριού να υπολογίζεται σε περίπου 200 κατοίκους. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο χωριό εγκαταστάθηκαν 62 προσφυγικές οικογένειες. Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 460 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 722 κατοίκους στην απογραφή του 1940. H Πετροπηγή ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσουπόλεως.

Στο χωριό λειτουργεί λαογραφική συλλογή από τον Κώστα Λαζαρίδη, η οποία στεγάζεται στο παλιό δημοτικό σχολείο. Η συλλογή αποτελείται από εργαλεία και αντικείμενα σχετικά με την αγροτική εργασία και ζωή στην περιοχή. Κοντά στο χωριό υπάρχει το Κάστρο της Πετροπηγής. Ήταν φυλάκιο της Εγνατίας Οδού, και χρονολογείται στους υστεροβυζαντινούς χρόνους (13ος-14ος αι.), ενώ τμήμα του κατασκευάστηκε στην πρώιμη τουρκοκρατία (15ος αι.).   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Νέστου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας