open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εκλογική περιφέρεια Φωκίδας

Η **εκλογική περιφέρεια Φωκίδας** είναι μία από τις πέντε εκλογικές περιφέρειες οι οποίες ανήκουν στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και περιλαμβάνει τον νομό Φωκίδας. Μέχρι και τις εκλογές του 2000 από αυτήν εκλέγονταν 2 βουλευτές. Από τις εκλογές του 2004 και μετά, αποτελεί μία από τις 8 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας, αντιπροσωπεύοντας περίπου 50.000 δημότες.

## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην Φωκίδα. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.

### Ευρωεκλογές

### Βουλευτές Φωκίδας 1974-σήμερα
Ακολουθούν οι βουλευτές Φωκίδας της περίοδου 1974-2015

## Παραπομπές



Φωκιδας
Κίλμες ΑΚ

Η **Κίλμες Ατλέτικο Κλουμπ** () είναι ένα από τα αρχαιότερα αθλητικά σωματεία της Αργεντινής. Εδρεύει στην ομώνυμη συνοικία του Μπουένος Άιρες.

Ιδρύθηκε ως ποδοσφαιρική ομάδα το 1887 από Άγγλους μετανάστες που ζούσαν στην περιοχή. Η πρώτη ονομασία της ήταν *Quilmes Rovers*, ενώ το 1900 - όταν προστέθηκαν και άλλα αθλήματα - μετονομάσθηκε σε *Quilmes Athletic*. Το σημερινό της όνομα (Quilmes Atlético) το έλαβε το 1950, εξ' αιτίας της βούλησης του προέδρου Περόν να «εξισπανίσει» τις ονομασίες των αθλητικών συλλόγων.

Το σωματείο συνδέεται στενά με την τοπική ζυθοποιΐα Quilmes. Λόγω αυτής της σχέσης, οι οπαδοί του αποκαλούνται συχνά με το προσωνύμιο *Ζυθοποιοί* (Cervecero).

## Ποδοσφαιρική ομάδα
Η Κίλμες συγκαταλέγεται στους μικρούς του αργεντίνικου ποδοσφαίρου και δεν έχει μόνιμη παρουσία στην Α' Κατηγορία. Παρ' όλα αυτά έχει στεφθεί δύο φορές πρωταθλήτρια Αργεντινής, το 1912 (ερασιτεχνικό) και το 1978 - ως επίσημος τίτλος αναγνωρίζεται μόνο ο δεύτερος.

Αγωνίζεται στο *Στάδιο Χοσέ Λουίς Μάισνερ*, το οποίο αποκαλείται επίσης *της Εκατονταετηρίδας* (Centenario), επειδή η ανέγερσή του ξεκίνησε με τη συμπλήρωση των 100 χρόνων του συλλόγου.

### Τίτλοι

* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αργεντινής|Πρωτάθλημα Αργεντινής]] (1)**
: Μετροπολιτάνο 1978

## Άλλα αθλήματα
Η Κίλμες διαθέτει επίσης τμήματα αντισφαίρισης, μπάσκετ, βόλεϋ και χόκεϊ επί χόρτου. 

Πιο επιτυχημένο είναι το τμήμα χόκεϊ, έχοντας κατακτήσει το εθνικό πρωτάθλημα ανδρών 13 και γυναικών 17 φορές. Έδρα του είναι το ιδιόκτητο *Estadio Nacional de Hockey*, χωρητικότητας 6.000 θέσεων, όπου αγωνίζονται επίσης οι εθνικές ομάδες της Αργεντινής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1887
Ποδοσφαιρικές ομάδες Αργεντινής
Κατηγορία:Σύλλογοι χόκεϊ επί χόρτου
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1887
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες του Μπουένος Άιρες
Ισσάχαρ

Ο **Ισσάχαρ** είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.

Ήταν ο ένατος γιος του Ιακώβ και ο πέμπτος της Λείας. Το όνομά του όπως και εκείνα των αδελφών του συνδέεται μ΄ ένα περίεργο συμβάν. Όταν τον γέννησε η μητέρα του είπε: "*Δέδωκέ μοι ο θεός τον μισθό μου, ανθ΄ ου έδωκα την παιδίσκην μου τω ανδρί μου*". Και έτσι ονόμασε το γιο της:  "*Ισσάχαρ, ο εστί μισθός*". Η δε αναφερόμενη ως παιδίσκη ήταν η δούλη της Ζελφάν.

Πριν τη γέννηση του Ισσάχαρ, είχε προηγηθεί το ακόλουθο γεγονός. Η Λεία βλέποντας πως μετά τη γέννηση του τέταρτου παιδιού της είχε πάψει πλέον να τεκνοποιεί "ζήτησε" από τον σύζυγό της να συνευρεθεί με τη δούλη της Ζελφάν. Ο Ιακώβ άλλο που δεν ήθελε όπως αποδείχθηκε.

Έτσι η Λεία για την αυταπάρνησή της αυτή και τις προσευχές της προς τον θεό αξιώθηκε σε κάποια επόμενη συνεύρεση με τον άνδρα της Ιακώβ να τεκνοποιήσει και να γεννήσει τον Ισσάχαρ, θεωρούμενος από την ίδια ως μισθός του Γιαχβέ για την πράξη της.

Όταν μεγάλωσε ο Ισσάχαρ ανέλαβε αρχηγός της ομώνυμης εβραϊκής φυλής, μίας από τις Δώδεκα φυλές του Ισραήλ. Φέρεται επίσης να είχε νυμφευτεί την Αριδά από την οποία απέκτησε τέσσερις γιους. Πέθανε σε πολύ μεγάλη ηλικία.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Γένεση λ΄:9 - 18
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΙΓ΄, σελ.266

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Λεύκα Λευκωσίας

Η **Λεύκα** () είναι χωριό στην βορειοδυτική Κύπρο.

Το έδαφος του οικισμού ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, της οποίας είναι κοινότητα που υπάγεται διοικητικά στην Επαρχία Λευκωσίας. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό ελέγχεται εκ των πραγμάτων (de facto) από την μη αναγνωρισμένη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου.

## Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Πριν την εισβολή (1974) ήταν η μόνη πόλη της Νήσου με τουρκοκυπριακή πλειοψηφία. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Γονιδιακή ροή

Στη γενετική των πληθυσμών, ως **γονιδιακή ροή** ορίζεται η ανταλλαγή αλληλόμορφων γονιδίων ανάμεσα σε γειτονικούς πληθυσμούς. Η ροή λαμβάνει χώρα είτε με μετακίνηση ατόμων μεταξύ δύο πληθυσμών, όπως μέσω της μετανάστευσης, είτε με μεταφορά γαμετών. Αποτελεί συντηρητικό παράγοντα που αποτρέπει την απόκλιση μερικώς απομονωμένων πληθυσμών και συμβάλει σημαντικά στη σταθερότητα των διαδεδομένων ειδών και τη στάση των πολυπληθών ειδών. Διαφέρει ανάλογα με τον πληθυσμό και το είδος και μειώνει τις διαφορές των γενετικών δεξαμενών. 

Διακρίνονται διαφορετικά μοντέλα γονιδιακής ροής, ανάλογα με τη δομή των πληθυσμών που εξετάζονται, συνήθως με την παραδοχή πως ο ρυθμός της γονιδιακή ροής παραμένει σταθερός από γενιά σε γενιά. Το μοντέλο «ήπειρος-νησί» [continent-island] εστιάζει στη μεταφορά γονιδίων από ένα μεγάλο πληθυσμό (ήπειρος) σε έναν πολύ μικρότερο (νησί). Το «μοντέλο των νησιών» εξετάζει τη ροή μεταξύ μικρών πληθυσμών που γίνεται με τυχαίο τρόπο. Στο «μοντέλο του βηματισμού» [stepping-stone] αναφερόμαστε σε πολλούς πληθυσμούς με γονιδιακή ροή μόνο μεταξύ γειτονικών, στο διάστημα μιας γενιάς. Ειδικότερα, στο «μοντέλο της απομόνωσης λόγω απόστασης» [isolation-by-distance], η γονιδιακή ροή μελετάται ως συνάρτηση της απόστασης τοπικών πληθυσμών που συναποτελούν μια συνέχεια. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Futuyma, Douglas (1991). *Εξελικτική βιολογία*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
*Mayr, Ernst (2001). *Τι είναι η εξέλιξη*, Εκδόσεις Κάτοπτρο

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γενετική των πληθυσμών
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2009-10

Το **Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2009-10** αποτέλεσε το 12ο πρωτάθλημα του Παγκυπρίου πρωταθλήματος γυναικών. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Apollon Ladies για 2η φορά στην ιστορία της.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2009-10 συμμετείχαν 10 ομάδες.

Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2010-11. 

## Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Παγκύπριο πρωτάθλημα 2008-09, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2009-10 δεν συμμετείχε η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, η Εληά Λυθροδόντα, ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου και ο ΑΠΟΕΛ.

## Ομάδες και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.

## Βαθμολογία
Η βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:

Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 09/10

Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.

## Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:

Πηγή:  Πρωτάθλημα Γυναικών 09/10

## Παραπομπές


## Δείτε ακόμη

* Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2009-10
* Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2009-10

Κατηγορία:Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010
Αϊράν

*Αϊράν ή Αριανή είναι όνομα περιοχής που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες από την εποχή του Ερατοσθένους για το κεντρικό τμήμα της Ασίας που περιλαμβάνεται μεταξύ του Τίγρη ποταμού μέχρι του Ινδού ποταμού και από την Ερυθρά θάλασσα, νότια, μέχρι τη Κασπία, το λεγόμενο σήμερα οροπέδιο του Ιράν
*Αϊράν ονομάζεται στα τούρκικα το Αριάνι, ένα κρύο ρόφημα γιαουρτιού με κρύο νερό και μερικές φορές και αλάτι. Είναι δημοφιλές σε πολλές χώρες τις Κεντρικής Ασίας, Μέσης Ανατολής και στην Νότια Ευρώπη
Γιάννης Μανιάτης (αποσαφήνιση)

Το ονοματεπώνυμο **Γιάννης Μανιάτης** μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:

* Γιάννης Μανιάτης (πολιτικός) (γενν.1956), πολιτικός, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, πρώην υπουργός Περιβάλλοντος
* Γιάννης Μανιάτης (ποδοσφαιριστής) (γενν. 1986), ποδοσφαιριστής του Πανιωνίου
Γλυκερία Σιούτη

Η **Γλυκερία Σιούτη** (1954) είναι καθηγήτρια δημοσίου δικαίου στην Νομική σχολή Αθηνών. Επίσης, διετέλεσε νομική σύμβουλος του πρωθυπουργού Γεώργιου Παπανδρέου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Συμπλήρωσε επίσης τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα και το 1981 έγινε επιστημονικός συνεργάτης του τομέα δημοσίου δικαίου της νομικής Αθηνών. Το 1986 εξελέγη λέκτορας, το 1990 επίκουρη καθηγήτρια, το 1995 αναπληρώτρια καθηγήτρια και το 1999 καθηγήτρια δημοσίου δικαίου. Την περίοδο 2004 - 2006 ήταν διευθύντρια του τομέα αυτού. Ασκεί ενεργή δικηγορία και από το 1990 διατηρεί δικηγορικό γραφείο με τους Σπύρο Φλογαΐτη και Χάρη Παμπούκη.

Έχει διατελέσει μέλος του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, διευθύνει επιστημονικά περιοδικά ενώ έχει γράψει αρκετά βιβλία νομικού περιεχομένου. Τον Οκτώβριο του 2009 αναφέρθηκε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι διοριστήκε προσωπάρχης στο Μέγαρο Μαξίμου. Είδηση η οποία διαψεύστηκε λίγο αργότερα από την ίδια με επιστολή της προς κυριακάτικη εφημερίδα τονίζοντας ότι διορίστηκε νομική σύμβουλος του πρωθυπουργού και όχι προσωπάρχης του Μαξίμου. Στις 30 Αυγούστου 2010 παραιτήθηκε από την θέση της νομική συμβούλου του πρωθυπουργού για λόγους ευθιξίας ύστερα από θέμα που προέκυψε με μια πρόσληψη νομικού συμβούλου στο γραφείο του πρωθυπουργού.

Έχει συμμετάσχει σε αρκετές επιτροπές κατά το παρελθόν. Μεταξύ αυτών, στην επιτροπή για την κατάρτιση του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας. Ακόμη, είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου, της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων καθώς και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Δικαίου Περιβάλλοντος.

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η σελίδα της στον ιστότοπο του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Δημήτρης Ρέππας

Ο **Δημήτρης Ρέππας** (6 Ιουλίου 1952) είναι Έλληνας πολιτικός και οδοντίατρος, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε βουλευτής Αρκαδίας και υπουργός. Είναι ο μακροβιότερος κυβερνητικός εκπρόσωπος στην ιστορία του θεσμού: κατείχε τη θέση από τον Ιανουάριο του 1996 μέχρι τον Οκτώβριο του 2001.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1952 στο Λεωνίδιο Αρκαδίας. Είναι γιος του γιατρού Παναγιώτη Ρέππα, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος Λεωνιδίου με την υποστήριξη της Δεξιάς για πολλά χρόνια. Από την πλευρά της μητέρας του Αμαλίας, το γένος Πουλίτσα, είναι εγγονός του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρωθυπουργού της Ελλάδας, Παναγιώτη Πουλίτσα.

Αποφοίτησε από την Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και το 1974 ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Οδοντιατρική Αθηνών, συνδέθηκε φιλικά με τους συμφοιτητές του Κώστα Λαλιώτη και Στέφανο Μανίκα, που και αυτοί αργότερα έγιναν βουλευτές και υπουργοί.

Διετέλεσε βουλευτής Αρκαδίας με το ΠΑΣΟΚ τις περιόδους 1981-1985 και 1989-2012.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν ηγετικό στέλεχος της λεγόμενης «ομάδας των λοχαγών» του ΠΑΣΟΚ, η οποία το 1996 βοήθησε τον Κώστα Σημίτη να επικρατήσει στη διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου, ενάντια στους Γεράσιμο Αρσένη και Άκη Τσοχατζόπουλο.

Στις κυβερνήσεις Σημίτη ο Δημήτρης Ρέππας διετέλεσε υπουργός Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και κυβερνητικός εκπρόσωπος από τον Ιανουάριο του 1996 μέχρι τον Οκτώβριο του 2001, καθώς και υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από τον Οκτώβριο του 2001 μέχρι τον Μάρτιο του 2004. 

Στις κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου και του Λουκά Παπαδήμου διετέλεσε υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Ιούνιο του 2011 και υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης από τον Ιούνιο του 2011 έως τον Μάιο του 2012.

Το 1999, έγραψε βιβλίο για τις εμπειρίες του ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, με τίτλο *«Πρόσωπο με πρόσωπο με τα Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης»*.

Είναι νυμφευμένος με τη Βασιλική Κουκίου και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Παναγιώτη και τη Μαρία Χαρά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Προσωπική ιστοσελίδα του Δημήτρη Ρέππα
* Βιογραφικό του Δημήτρη Ρέππα στο pasok.gr

Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Ίπποκλος

Ο **Ίπποκλος** ήταν αρχαίος Έλληνας τύραννος της Λαμψάκου επί εποχής του Βασιλέως των Περσών Δαρείου του Α΄.

Ο Ίπποκλος είχε αναγνωρίσει τον Δαρείο ως κυρίαρχο και Μέγα βασιλέα της Περσικής Αυτοκρατορίας. Εκ του λόγου αυτού συμμετείχε στην εκστρατεία εκείνου που επεχείρησε κατά των Σκυθών το 513 π.Χ.

Κατηγορία:Ιωνία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι
Κατηγορία:Λάμψακος
Ιπποκλής ο Κυμαίος

Ο **Ιπποκλής ο Κυμαίος** ήταν αρχαίος Έλληνας από την Κύμη της Εύβοιας.  Όπως εξιστορεί ο Στράβων, αυτός μαζί με τον Μεγασθένη τον Χαλκιδέα ανέλαβαν να δημιουργήσουν νέα αποικία.
 
Δημιουργώντας μικρό στόλο και ηγηθέντες αυτού, παραπλέοντας την Πελοπόννησο και διαπλέοντας το Ιόνιο πέλαγος, έφθασαν στη Μεγάλη Ελλάδα όπου, προσεγγίζοντας τις παραλίες της, επέλεξαν το σημείο όπου ίδρυσαν αποικία της Κύμης.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Κύμη
Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Κατηγορία:Αρχαίοι Ευβοείς
Ιπποκλής

Με το όνομα **Ιπποκλής**, (σύνθετο *ίππος + κλέος*), αναφέρονται τα ακόλουθα ιστορικά πρόσωπα:

*Ιπποκλής (άρχοντας)
*Ιπποκλής ο Κυμαίος
*Ιπποκλής (στρατηγός)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ιπποκλής (στρατηγός)

Ο **Ιπποκλής**  ήταν αρχαίος στρατηγός της Αθήνας  στη περίοδο του Πελοποννησιακού πολέμου. 

Όπως εξιστορεί ο Θουκυδίδης όταν ο Ιπποκλής εκλέχθηκε στρατηγός – ναύαρχος το 414 π.Χ. προσπάθησε καλυπτόμενος με τον αθηναϊκό στόλο του σε όρμο να στήσει ενέδρα σε 16 πλοία των Πελοποννησίων που επέστρεφαν από τη Σικελία. 
Από τη συμπλοκή που ακολούθησε κατάφερε τελικά να συλλάβει μόνο ένα αντίπαλο πλοίο.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Βαλδουίνος Ζ΄ της Φλάνδρας

Ο **Βαλδουίνος Ζ΄ της Φλάνδρας** (*Boudewijn VII van Vlaanderen*, 1093 – 17 Ιουνίου 1119) Κόμης της Φλάνδρας (1111 – 1119) ήταν γιος του Ροβέρτου Β΄ της Φλάνδρας και της Κλημεντίας των Ιβρέα, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Βουργουνδίας.

## Βιογραφία
Δύο από τους εκ μητρός θείους ήταν ο πάπας Κάλλιστος Β΄ και ο Ραϋμόνδος της Βουργουνδίας, κόμης της Κόιμπρα και σύζυγος της βασίλισσας της Καστίλλης και της Λεόνης Ουρράκας, άρα πρώτος εξάδελφος του βασιλιά της Καστίλης και της Λεόνης Αλφόνσου Ζ΄. Νυμφεύτηκε την Αουίς του Οίκου της Κορνουάλης, κόρη του Άλαν Δ΄ δούκα της Βρετάνης σε ηλικία 13 ετών, ενώ η νύφη ήταν εννέα χρονών. (1105) Όμως η σχέση ήταν προβληματική, έτσι το ζευγάρι χώρισε (1110) και κανένας από τους δύο δεν ξαναπαντρεύτηκε. 

Όταν έγινε κόμης σε ηλικία 18 ετών, ζήτησε τις συμβουλές του -κατά 10 χρόνια μεγαλύτερου- εξαδέλφου του Καρόλου των Έστριντσεν. Φρόντισε να γίνει ο γάμος του Καρόλου με τη διάδοχο της κομητείας της Αμιένης, τη Μαργαρίτα του Κλερμόν (1118). Την επόμενη χρονιά απεβίωσε από τα τραύματά του στη μάχη του Μπουρ–αν–Μπρε. Δεν άφησε απογόνους και όρισε ως διάδοχό του τον εξάδελφό του Κάρολο Α΄ των Έστριντσεν. Ο Κάρολος ήταν γιος της Αδέλας, αδελφής του Ροβέρτου Β΄.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Paul, Nicholas L. (21 September 2012). To Follow in Their Footsteps: The Crusades and Family Memory in the High Middle Ages

Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας
Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας
Ποδής

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ποδής** (ασυναίρετη μορφή: ***Ποδέας***) είναι γνωστός ένας από τους 7 γιους του Ηετίωνα, αδελφός και της Ανδρομάχης, της συζύγου του Έκτορα. Το όνομα της μητέρας του Ποδή δεν αναφέρεται. 

Ο Ποδής, προσωπικός φίλος του Έκτορα, σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα κατά την επιδρομή του τελευταίου στη Θήβη, πόλη του πατέρα του, σύμφωνα με την *[[Ιλιάδα]]*, μαζί με τους έξι αδελφούς του και τον πατέρα του, αλλά στη ραψωδία Ρ (στ. 575 κ.ε.), ο Ποδής σκοτώνεται από τον Μενέλαο έξω από την Τροία. Αυτή η αντίφαση από μέρους του Ομήρου δεν έχει επιλυθεί και ίσως υποδεικνύει ότι σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις ο Ηετίων είχε οκτώ γιους.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Ποδης
Ινστρουμενταλισμός

Ο **ινστρουμενταλισμός** (από την αγγλική λέξη  *instrument* = όργανο, εργαλείο ) είναι ένα φιλοσοφικό ρεύμα που ίδρυσε ο αμερικανός φιλόσοφος Τζον Ντιούι (John Dewey). 
Υποστηρίζει πως το σημαντικότερο σε μια ιδέα ή πράγμα είναι η αξία τους σαν όργανο δράσης, και πως η αλήθεια μιας έννοιας βρίσκεται στην χρησιμότητά της. Η γνώση εξελίχθηκε όχι για υποθετικούς ή μεταφυσικούς σκοπούς, αλλά για τον πρακτικό σκοπό της επιτυχούς διευθέτησης: οι έννοιες συλλαμβάνονται σαν «εργαλεία» που μετατρέπουν την δυσκολία αντιμετώπισης ενός προβλήματος σε ικανοποίηση από την επίλυσή του.

Σύμφωνα με τον Αντώνη Διαμαντίδη, ο ινστρουμενταλισμός πηγάζει από τον Ιδεαλισμό. Απορρίπτει τους αντικειμενικούς νόμους της φύσης και της κοινωνίας, και θεωρεί τον κόσμο σαν ένα χάος που μπαίνει σε τάξη μόνο από την ανθρώπινη συνείδηση. Ο Ντιούι υποστήριζε ότι οι έννοιες, οι σκέψεις, οι επιστημονικοί νόμοι και οι θεωρίες δεν μπορούν να θεωρηθούν απόλυτες αλήθειες ούτε αντανακλούν την πραγματικότητα, είναι απλώς όργανα, εργαλεία (instruments) για τη διευθέτηση του κόσμου. Δέχεται ως αληθινό «είναι» καθετί που κάτω από ορισμένες συνθήκες είναι χρήσιμο.

## Πηγές


Κατηγορία:Φιλοσοφία της επιστήμης
Κατηγορία:Θεωρία του νου
Πόλυβος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πόλυβος**, που σημαίνει «αυτός που έχει πολλά βόδια», είναι γνωστά τα παρακάτω 7 πρόσωπα:
# Βασιλιάς της Κορίνθου σύμφωνα με τις τραγωδίες του Θηβαϊκού Κύκλου. Ο Πόλυβος με τη σύζυγό του, τη Μερόπη ή Περίβοια, δεν είχαν παιδιά, και έτσι τους δόθηκε ο Οιδίποδας σε βρεφική ηλικία για να τον αναθρέψουν, αφού ο βοσκός στον οποίο τον είχε δώσει ο πατέρας του λυπήθηκε να τον αφήσει στο βουνό. Σε εφηβική πια ηλικία, ο Οιδίποδας άκουσε ότι είναι υιοθετημένος και πήγε να ρωτήσει το Μαντείο των Δελφών για την αλήθεια. Εκεί ο χρησμός ήταν ότι θα παντρευτεί τη μητέρα του και θα σκοτώσει τον πατέρα του. Φοβισμένος, αποφάσισε να μη ξαναπάει στην Κόρινθο ώστε να μη σκοτώσει κατά λάθος τον Πόλυβο, και κατευθύνθηκε προς τη Θήβα. Σε σταυροδρόμι όμως, μετά από παρεξήγηση, σκότωσε τον Λάιο, τον πραγματικό του πατέρα που ήταν βασιλιάς στη Θήβα. Αργότερα, ο Πόλυβος απέκτησε και δικό του παιδί με τη σύζυγό του, την Αλκινόη, αλλά φαίνεται ότι πέθανε αμέσως μετά: στην τραγωδία *[[Οιδίπους τύραννος]]*, ένας αγγελιαφόρος φέρνει το μήνυμα του θανάτου του Πολύβου στη Θήβα.
# Ο Πόλυβος της Σικυώνας βασιλιάς της Σικυώνος, γιος του θεού Ερμή και της Χθονοφύλης, κόρης του Σικυώνα. Ο Πόλυβος αυτός κληρονόμησε τον θρόνο από τον παππού του και είχε μία κόρη, τη Λυσιμάχη ή Λυσιάνασσα, την οποία πάντρεψε με τον Ταλαό. Τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Άδραστος.
# Τρώας, γιος του Αντήνορα και της Θεανούς, δηλαδή ένας από τους 11 «Αντηνορίδες». Ο Πόλυβος αυτός αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Λ, στίχος 59). Κατά μία εκδοχή, σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο από τον Νεοπτόλεμο.
# Μνηστήρας της Πηνελόπης που σκοτώθηκε κατά τη μνηστηροφονία από τον χοιροβοσκό Εύμαιο. Ο μνηστήρας Πόλυβος αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]* (χ 243, 284), όπου χαρακτηρίζεται ως *«δαΐφρων»* (συνετός).
# Μέλος της αιγυπτιακής παροικίας στην αρχαία Θήβα (κατ' άλλους βασιλιάς), σύζυγος της Αλκάνδρας. Σύμφωνα με την *Οδύσσεια* (δ 126 κ.ε.), ο Πόλυβος αυτός είχε μεγάλους θησαυρούς στην έπαυλή του, όπου φιλοξένησε τον βασιλιά της Σπάρτης Μενέλαο κατά την περιπλάνησή του και του χάρισε δύο ασημένια σκεύη λουτρού, 10 τάλαντα χρυσού και δύο τρίποδα, ενώ η Αλκάνδρα χάρισε άλλα δώρα στην Ωραία Ελένη.
# Τεχνίτης των Φαιάκων που είχε κατασκευάσει μια όμορφη πορφυρή μπάλα, την οποία χρησιμοποιούσαν στον χορό. Και αυτός ο Πόλυβος αναφέρεται στην *Οδύσσεια* (θ 373). 
# Ο Ιθακήσιος πατέρας του Ευρυμάχου, ενός από τους σπουδαιότερους μνηστήρες της Πηνελόπης (*Οδύσσεια*, ο 519 και π 345).
## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 743

Πολυβος
Πολυβος
Πολυβος
Κατηγορία:Μνηστήρες της Πηνελόπης
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Κέρκυρας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σικυώνας
Πολυθέρσης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πολυθέρσης** είναι γνωστός ο πατέρας του Κτησίππου, ενός από τους μνηστήρες της Πηνελόπης. Ο Πολυθέρσης ήταν πολύ πλούσιος και μάλλον κάτοικος της Σάμης. Από το όνομα του πατέρα του, ο Κτήσιππος αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]*, και συγκεκριμένα στη «μνηστηροφονία», ως ***Πολυθερσεΐδης*** (ραψωδία χ, στίχος 287).

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 745

Πολυθερσης
Ποδάρκης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ποδάρκης** (από τις λέξεις *πους* και *αρκέω*, δηλαδή ο «αρκετός», ο ικανός στα πόδια, ο ταχύπους) είναι γνωστός ο πρωτότοκος γιος του, περίφημου για την ικανότητά του ως δρομέα, Ιφίκλου. Μετά τον πρόωρο θάνατο του αδελφού του, του Πρωτεσιλάου, πριν καλά-καλά αρχίσει ο Τρωικός Πόλεμος, ο Ποδάρκης ανέλαβε την αρχηγία των πολεμιστών από τη Φυλάκη και την Πείρασο στον πόλεμο αυτό. Πάντως οι πολεμιστές αυτοί αγαπούσαν περισσότερο τον Πρωτεσίλαο. Ο Ποδάρκης αναφέρεται σε δύο διαφορετικές ραψωδίες της *[[Ιλιάδα|Ιλιάδας]]* (ραψωδία Β, στίχος 704, και ραψωδία Ν, στίχοι 693 και 698).

## Δείτε επίσης
* Επίσης, «Ποδάρκης» ήταν και το αρχικό όνομα του ίδιου του βασιλιά της Τροίας, του Πριάμου (βλ.λ.).

* Ο αστεροειδής 13062 Ποδάρκης (13062 Podarkes), που ανακαλύφθηκε το 1991 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον μυθικό Φθιωτό.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 738

Ποδαρκης
Θεόδωρος Αγαλλιανός

Ο **Θεόδωρος Αγαλλιανός** ήταν λόγιος κληρικός που έζησε στην Κωνσταντινούπολη και άκμασε το 1453, την εποχή που αυτοκράτορας ήταν ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος.

Είχε τα αξιώματα του δικαιοφύλλακα του κλήρου, του Παλατίου και ήταν οφφικιάλις, και οικονόμος της Αγίας Σοφίας. Ήταν άνδρας σοφός, υμνογράφος και εμπειρότατος στην εκκλησιαστική μουσική.

Ο Αγαλλιανός έγραψε διάφορα ποιήματα που φανερώνουν τις ανθενωτικές του ιδέες. Ως αυτόπτης μάρτυρας των δεινών που υπέστησαν το 1453 από τους Οθωμανούς οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης και των περιχώρων της, ο Αγαλλιανός συνέγραψε σχετικό έργο, με τον τίτλο: *«Χρονικόν σημείωμα περί των υπό των Τούρκων επενεχθέντων κακών»*.

Πολλοί λόγοι και επιστολές του Αγαλλιανού διασώζονται σε χειρόγραφα στις βιβλιοθήκες της Οξφόρδης στην Αγγλία και του Εσκοριάλ στην Ισπανία. Ο λόγιος και φιλόσοφος Γεώργιος Αμιρούτζης έγραψε «Επιστολές» στον Θεόδωρο Αγαλλιανό σχετικά με το έργο (βιβλίο) του τελευταίου *Επί της Θείας Προνοίας*.

## Συγγράμματα
* Έγινε μάρτυς της άλωσης της Κωνσταντινούπολης και έγραψε *Χρονικό σημείωμα περί των υπό των Τούρκων ενανεχθέντων κακών*
* Έγραψε επίσης *Κατά Λατίνων*, το οποίο δημοσιεύθηκε από τον Δοσίθεο.
* Έγραψε ακόμη διάφορους *εκκλησιαστικούς ύμνους* και *περί εκκλησιαστικής μουσικής*. Τα μουσουργήματα αυτά σώζονται σε χειρόγραφα εξηγημένα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 11
* }
* Θεοδόσιος Β. Γεωργιάδης, Η Νέα Μούσα : Συνοπτική ιστορική και τεχνική μουσική μελέτη, Εν Σταμπουλ, Τύποις Μάρκου Δημητριάδου, 1936

Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί
Αγαλλιανος
Κατηγορία:Βυζαντινοί υμνογράφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Αγαλλίς

Η **Αγαλλίς** ήταν αρχαία Ελληνίδα γραμματικός και φιλόλογος από την Κέρκυρα, η οποία έζησε κατά τον 2ο αιώνα π.Χ.. Σώζονται ερμηνευτικές σημειώσεις της πάνω σε ομηρικά ζητήματα. Κατά τον Αθήναιο συγκεκριμένα, η Αγαλλίς έγραψε ότι η Ναυσικά, η κόρη του βασιλιά των Φαιάκων Αλκινόου στην *[[Οδύσσεια]]*, ήταν η πρώτη που εφεύρε και έπαιξε «το παιχνίδι της σφαίρας» (τόπι). Ορισμένοι πάντως, ξεκινώντας από δύο χωρία του «Λεξικού της Σούδας», υποθέτουν ότι ο Αθήναιος εννοεί κάποια «Αναγαλλίδα» στο απόσπασμα αυτό.

Ο «σχολιαστής» του Ομήρου και ο Ευστάθιος αναφέρουν αμφότεροι κάποιον γραμματικό με το όνομα «Αγαλλίας», επίσης Κερκυραίο και ομηρικό σχολιαστή, που μπορεί να είναι το ίδιο πρόσωπο με την Αγαλλίδα, ή ίσως ο πατέρας της.

Κανένα από τα έργα της Αγαλλίδος δεν σώθηκε.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 11

Αγαλλις
Ευτόκιος ο Ασκαλωνίτης

Ο **Ευτόκιος ο Ασκαλωνίτης** (περ. 480 – περ. 540 μ.Χ.) υπήρξε αρχαίος Έλληνας μαθηματικός, που ασχολήθηκε κυρίως με τη γεωμετρία. Σχολίασε πολλές μελέτες του Αρχιμήδη και του Απολλώνιου.
## Βίος και έργο του
Λίγα γνωρίζουμε για τον Ευτόκιο. Διετέλεσε μαθητής του Αμμωνίου και του αρχιτέκτονα και μηχανικού Ισιδώρου του Μιλησίου. Συνέταξε σχόλια πάνω σε μαθηματικές μελέτες του Αρχιμήδη και του Απολλώνιου. Μερικά από τα έργα του διασώθηκαν:
* Σχόλια «Περί κώνων (κωνικών τομών)» του Απολλώνιου, σε 4 βιβλία
* Σχόλια στο «Περί κωνοειδέων και σφαιροειδέων» του Αρχιμήδη
* Σχόλια στο «Τετραγωνισμός παραβολής» του Αρχιμήδη
* Σχόλια στα δύο βιβλία «Περί επιπέδων ισορροπιών ή κέντρα βαρών επιπέδων ή Μηχανικά» του Αρχιμήδη.
Τα σχόλιά του στο παραπάνω έργο του Απολλωνίου ο Ευτόκιος τα αφιέρωσε στον συμμαθητή του Ανθέμιο τον Τραλλιανό, τον κατασκευαστή (μαζί με τον Ισίδωρο) της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Η εργασία του Ευτόκιου υπήρξε πολύτιμη, αφού με αυτόν τον τρόπο διέσωσε μεγάλο μέρος των έργων του Αρχιμήδη που είναι γνωστά σήμερα. Τα σχόλια του Ευτοκίου συμπεριλήφθηκαν στις πλήρεις εκδόσεις του Αρχιμήδη και του Απολλωνίου και είναι πολύ χρήσιμα στη διευκόλυνση της κατανοήσεως του Αρχιμήδη. Επιπλέον, μας πληροφορούν για τα μαθηματικά συγγράμματα που χάθηκαν. Στον Ευτόκιο αποδίδεται και ερμηνεία της «Μαθηματικής Συντάξεως» του Πτολεμαίου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 13 (1971), σελ. 22

Ευτοκιος
Αγίας ο Τροιζήνιος

Ο **Αγίας** (8ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής του επικού κύκλου από την Τροιζήνα, ο οποίος έζησε περί το 740-700 π.Χ., οπότε και συνέθεσε το έπος *«Νόστοι»*, ποίημα με πολλές χιλιάδες στίχους, από τους οποίους σώθηκαν αυτούσιοι μόνο τρεις, ενώ άλλοι συγγραφείς έσωσαν την υπόθεση του ποιήματος, που είναι οι επάνοδοι των Αχαιών πολεμιστών του Τρωικού Πολέμου στην Ελλάδα. Ο Αγίας δηλαδή έγραψε κατά κάποιο τρόπο τη συνέχεια στα επικά ποιήματα *[[Ιλίου πέρσις]]* του Αρκτίνου και *Μικρά Ιλιάς* του Λέσχη.

Πάντως οι αρχαίοι συγγραφείς (Αθήναιος, Παυσανίας, Απολλόδωρος, Λουκιανός) δεν ανέφεραν τον Αγία, αλλά αναφέρονταν απλώς στον συγγραφέα των Νόστων (*«ο τους Νόστους γράψας»*). Για τον λόγο αυτό, κάποιοι απέδωσαν τους *Νόστους* στον ίδιο τον Όμηρο, ενώ κατά άλλους τους έγραψε κάποιος Κολοφώνιος. Παρόμοια ποιήματα με τον ίδιο τίτλο έγραψαν και οι: Εύμηλος ο Κορίνθιος, Αντικλείδης ο Αθηναίος, Κλείδημος και Λυσίμαχος ο Αλεξανδρεύς.

## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 12

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές
Κατηγορία:Τροιζήνα
Αέτιος ο Αμιδηνός

Ο **Αέτιος ο Αμιδηνός** ήταν ο διασημότερος γιατρός του 6ου αιώνα μ.Χ.. Το «Αμιδηνός» αναφέρεται στην καταγωγή του από την πόλη Αμίδη της Μεσοποταμίας (σύγχρονη Ντιγιάρμπακιρ). Σπούδασε στην Αλεξάνδρεια και άσκησε την Ιατρική στην Κωνσταντινούπολη ως αρχίατρος της Αυτοκρατορικής Αυλής.

Το έργο του Αετίου ***Βιβλία ιατρικά εκκαίδεκα*** (δηλαδή «16 ιατρικά βιβλία») δεν περιλαμβάνει μόνο τις δικές του ιατρικές γνώμες, αλλά και τις γνώμες και θεωρίες άλλων διαπρεπών αρχαιότερών του ιατρών. Ασχολείται με τη διάγνωση, την πρόγνωση, την αιτιολογία και τη θεραπευτική των νόσων. Επίσης, με τα απλά βότανα, τα μεταλλικά νερά, τα καταπλάσματα, τα ούρα, τις αιμορραγίες, τις νόσους του εγκεφάλου, των νεύρων, των αυτιών και της μύτης. Ακόμα, ο Αέτιος ο Αμιδηνός ασχολείται στο έργο αυτό με οφθαλμικές παθήσεις και νοσήματα του στόματος, του θώρακα, των πνευμόνων και των εντέρων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 12

Κατηγορία:Βυζαντινοί ιατροί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Αθηνόδωρος ο Σάνδωνος

Ο **Αθηνόδωρος ο Σάνδωνος** (το «Σάνδωνος» επειδή ο πατέρας του ονομαζόταν «Σάνδων») ήταν στωικός φιλόσοφος, γνωστός και ως **«Κανανίτης»** από τον τόπο καταγωγής του, ένα μικρό χωριό κοντά στην Ταρσό. Κατά τον Στράβωνα, ο Αθηνόδωρος είχε γνώσεις Φυσικής γεωγραφίας.

Aπό τα έργα του Αθηνοδώρου το γνωστότερο ήταν το *«Περί σπουδής και παιδείας (παιδιάς;)»*, από το οποίο σώθηκαν αποσπάσματα. Επίσης, συνέγραψε το χαμένο έργο *«Περί Ταρσού»*.

## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 15

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Ρικάρδο Μποτσίνι

Ο **Ρικάρδο Ενρίκε Μποτσίνι** (*Ricardo Enrique Bochini*, γεννήθηκε 25 Ιανουαρίου 1954) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής και εμβληματική μορφή της Ιντεπεντιέντε, με την οποία αγωνίστηκε σε 703 επίσημους αγώνες σε 19 χρόνια. Μικρόσωμος επιθετικός μέσος, που μπορούσε να αγωνιστεί και ως δεξιός ακραίος επιθετικός, έχει μείνει στην ιστορία για την ικανότητά του να τροφοδοτεί τους κεντρικούς επιθετικούς με μακρινές κάθετες πάσες στην πλάτη της άμυνας, γνωστές και ως *πάσες μποτσινέσκο*.

Μολονότι δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός στην Ευρώπη, θεωρείται ως ένας από τους θρύλους του αργεντίνικου ποδοσφαίρου - σε είκοσι χρόνια καριέρας (όλα στην Ιντεπεντιέντε) κατέκτησε 4 εθνικά πρωταθλήματα, ισάριθμα Κόπα Λιμπερταδόρες και δύο Διηπειρωτικά. Κατέχει το ρεκόρ συμμετοχών με μία ομάδα στην Α' Κατηγορία - συνολικά 634 αγώνες και 97 γκολ, από το 1972 έως το 1991. Εάν συνυπολογισθούν και οι συμμετοχές των «κόκκινων διαβόλων» στις διεθνείς διοργανώσεις, φθάνει τους 740 αγώνες.

Παρά τα σπουδαία κατορθώματά του, δεν ευτύχησε να έχει ανάλογη καριέρα με την εθνική ομάδα, ευρισκόμενος στη σκιά αρχικά των Αμέρικο Γκαγιέγο και Νορμπέρτο Αλόνσο και μετά του Ντιέγκο Μαραντόνα. Πρωτοφόρεσε τη φανέλα των «μπιανκοτσελέστε» το 1977 και μέτρησε συνολικά 28 συμμετοχές, κυρίως σε αγώνες μικρής σημασίας (11 επίσημα και 17 φιλικά ματς). Τελευταία εμφάνισή του με το εθνόσημο ήταν ο ημιτελικός του Μουντιάλ του Μεξικού (1986), όταν αγωνίσθηκε λίγα λεπτά εναντίον του Βελγίου.

Λίγους μήνες μετά την αποχώρησή του το 1991 κατόπιν τραυματισμού, ανέλαβε διευθυντής του συλλόγου.

## Διακρίσεις

* **[[Παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου|Παγκόσμιος πρωταθλητής]] (1)**
: Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1986

* **[[Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αργεντινής|Πρωταθλητής Αργεντινής]] (4)¹** - οι ονομασίες αναφέρονται στα διαφορετικά συστήματα διεξαγωγής, όλοι οι τίτλοι είναι ισοδύναμοι
: Νασιονάλ: 1977, 1978
: Μετροπολιτάνο: 1983
: Πριμέρα Ντιβιζιόν: 1988-9

* **[[Κόπα Λιμπερταδόρες]] (4)¹**
: 1973, 1974, 1975, 1984

* **[[Διηπειρωτικό Κύπελλο (ποδόσφαιρο)|Διηπειρωτικό Κύπελλο]] (2)**
: 1973, 1984

* **[[Κόπα Ιντεραμερικάνα]] (3)** (κατηργημένο)
: 1973, 1974, 1975

¹ Δεν συμπεριλαμβάνεται το Μετροπολιτάνο του 1971 και το Κόπα Λιμπερταδόρες του 1972, όπου είχε δηλωθεί αλλά δεν αγωνίσθηκε ούτε λεπτό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα θαυμαστών 

* Στατιστικά από το futbolpasion.com

Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1979
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Δανιήλ Μοσχοπολίτης

Ο **Δανιήλ Μοσχοπολίτης** (1754 - 1825) υπήρξε γνωστός Βλάχος λόγιος από την Μοσχόπολη, μαθητής του Θεόδωρου Καβαλιώτη, καθηγητή και διευθυντή της *Νέας Ακαδημίας Μοσχοπόλεως*. Ο Δανιήλ υπήρξε ιδιαίτερα γνωστός ως λόγιος και καθηγητής της Νέας Ακαδημίας, του περίφημου εκπαιδευτικού ιδρύματος που λειτουργούσε στην Μοσχόπολη τον 18ο αιώνα. Ήταν επίσης ο πρώτος που συνέγραψε τετράγλωσσο λεξικό (ελληνικό, βουλγαρικό, βλάχικο και αλβανικό) το 1794. Το έργο αυτό αποσκοπούσε στον εξελληνισμό μη ελληνόφωνων πληθυσμών των Βαλκανίων. Στο προοίμιο του έργου χαρακτηριστικά αναφέρει:

Το 1802 ανέλαβε διευθυντής του σχολείου της Μοσχόπολης.

## Πηγές
*ΑΝΤΩΝΗ ΚΟΥΤΣΟΥΡΗ. «Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΗ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑ ΤΟ 1990 ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΛΩΣΣΙΚΗΣ ΔΙΑΧΥΣΗΣ». 2009.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Βλάχοι
Αθηνόδωρος (φυσιοδίφης)

Ο **Αθηνόδωρος**  (1ος αιώνας π.Χ) ήταν αρχαίος Έλληνας φυσιοδίφης. Είναι κυρίως γνωστός από το γεγονός ότι συνέγραψε μία πραγματεία με τίτλο *«Περί ωκεανού και των πλημμυρίδων»*. Αυτό το έργο το αναφέρει ο μεγάλος γεωγράφος Στράβων στα *«[[Γεωγραφικά]]»* του.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι
Αθηνόδωρος ο Σολεύς

Ο **Αθηνόδωρος ο Σολεύς** ήταν στωικός φιλόσοφος και συγγραφέας του 3ου αιώνα π.Χ. από την πόλη Σόλοι Κιλικίας, μαθητής του Ζήνωνος του Κιτιέως.

Ο πατέρας του ονομαζόταν επίσης Αθηνόδωρος, ενώ αδελφός του ήταν ο γνωστός ποιητής και αστρονόμος Άρατος ο Σολεύς, όπως αναφέρει η «Σούδα» στο λήμμα *«`Αρατος»*. Αμφότεροι οι αδελφοί είχαν παρακολουθήσει τη διδασκαλία του Ζήνωνα. Συμπατριώτης του εξάλλου ήταν και ένας άλλος μαθητής του Ζήνωνος, ο Χρύσιππος.

Ο Αθηνόδωρος ο Σολεύς αναφέρεται στον κατάλογο των μαθητών του Ζήνωνος που δίνει ο Διογένης Λαέρτιος. Στον Αθηνόδωρο αυτόν ίσως είναι αφιερωμένο το έργο *Περὶ τῶν ϰαταγορευτιϰῶν* του Χρυσίππου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Αρχαίοι Σολείς (Κιλικίας)
Αθηνοκλής

Ο **Αθηνοκλής ο Κυζικηνός** ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός και γραμματικός από την Κύζικο. Συνέγραψε ένα έργο που αναφερόταν στον Όμηρο και ήταν πολύ γνωστό κατά την αρχαιότητα. Εναντίον των απόψεων και των θεωριών του Αθηνοκλέους έγραψε ο φιλόσοφος Αμμώνιος, ο διάδοχος του Αριστάρχου.

## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 15

Αθηνοκλης
Αθηνοκλης
Αθρυΐλατος

Ο **Αθρυΐλατος** ήταν ονομαστός γιατρός από τη Θάσο, που έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. ή στις αρχές του δεύτερου. Τότε η Θάσος υπαγόταν στη ρωμαϊκή επαρχία της Μακεδονίας. Ο Αθρυΐλατος ο Θάσιος υπεστήριξε δύο πρωτότυπες θεωρίες, τις οποίες αναφέρει ο Πλούταρχος στα *Συμποσιακά* του:
# Πως οι γυναίκες είναι από την ιδιοσυγκρασία τους θερμότερες από τους άνδρες · Συγκεκριμένα: *«Οι γυναίκες αντέχουν το κρύο καλύτερα από τους άνδρες, δεν είναι τόσο ευαίσθητες στον δριμύ καιρό και κρατούνται ζεστές με λίγα ρούχα.»*
# Πως το κρασί έχει ψυκτικές ιδιότητες (είναι «εξαίρετο δροσιστικό φάρμακο») και προκαλεί εφίδρωση και ύπνο.

## Πηγές
* Ιωάννης Κακαβούλιας, *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 15

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Κατηγορία:Αρχαίοι Θάσιοι
Αιλιανός ο Τακτικός

Ο **Αιλιανός ο Τακτικός** ήταν αρχαίος Έλληνας στρατιωτικός συγγραφέας που ζούσε στη Ρώμη τον 2ο αιώνα μ.Χ..

Ο Αιλιανός συνέγραψε τα στρατιωτικά βιβλία *Περί Στρατηγικών Τάξεων Ελληνικών* και *Τακτική Θεωρία*, αφιερωμένα στον αυτοκράτορα Αδριανό (το πρώτο ίσως στον Τραϊανό, αν του αποδίνεται ορθά ως έτος δημοσιεύσεως το 106), στα οποία αντιπαραθέτει την ελληνομακεδονική στρατηγική τακτική σε αντιπαράθεση με τη ρωμαϊκή. Το πρώτο, σε 53 κεφάλαια, αποτελεί μία πραγματεία-εγχειρίδιο της μακεδονικής τακτικής, όπως εφαρμοζόταν από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι έχει συμβουλευθεί τις καλύτερες πηγές, με σημαντικότερη μία, χαμένη σήμερα, πραγματεία επί του θέματος από τον Πολύβιο.

Ο Αιλιανός μας δίνει μία σύντομη περιγραφή για τη σύσταση του ρωμαϊκού στρατού της εποχής του. Υπόσχεται επίσης στον αναγνώστη ένα έργο για τις ναυτικές τακτικές, αλλά αυτό, αν ποτέ γράφτηκε, έχει χαθεί.

Ο Αρριανός είχε υπόψη του τον Αιλιανό, ή τουλάχιστο αμφότεροι αντλούν από την ίδια πηγή. Βέβαια επικριτές του Αιλιανού από τον 18ο αιώνα (οι Guichard Folard και Prince de Ligne) τον θεωρούν πολύ κατώτερο του Αρριανού, αλλά οι άμεσοι διάδοχοί του, οι Βυζαντινοί και αργότερα οι Άραβες (που τον μετέφρασαν περί το 1350 για τη δική τους χρήση), δέχθηκαν μεγάλη επίδραση από τα έργα του. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων ΣΤ' ο Σοφός έχει ενσωματώσει μεγάλο μέρος κειμένου του στο δικό του έργο για τη στρατιωτική τέχνη (το *[[Τακτικά του Λέοντα ΣΤ΄|Τέχνη Τακτική]]*).

Παρά την ακαδημαϊκή του φύση, το έργο του Αιλιανού του Τακτικού είχε μέγιστη αξία για τους οργανωτές στρατού, ιδίως τον 16ο αιώνα, εξαιτίας του πλήθους των λεπτομερειών που αναφέρει: η μακεδονική φάλαγγα που περιγράφει, είχε πολλές ομοιότητες με τα πυκνά σώματα λογχοφόρων και ιππικού των ισπανικών και ολλανδικών συστημάτων και οι μεταφράσεις που έγιναν τον 16ο αιώνα σχημάτισαν τη βάση πολυάριθμων βιβλίων τακτικής.

## Δείτε επίσης
* Ονήσανδρου *Τακτικά*

## Παραπομπές


## Πηγή
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Αινείας ο Τακτικός

Ο **Αινείας ο Τακτικός** (fl. 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας στρατιωτικός συγγραφέας.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με μία άποψη ταυτίζεται με τον στρατηγό των Αρκάδων, Αινεία Στυμφάλιο, ο οποίος αναφέρεται από τον - σύγχρονό του - Ξενοφώντα στα *[[Ελληνικά (Ξενοφώντα)|Ελληνικά]],* ως διακριθέντας στη μάχη της Μαντινείας. Υποστηρίζεται πως υπηρέτησε ακόμη στο Αιγαίο Πέλαγος και τη Μικρά Ασία. Φαίνεται πως ήταν ο συγγραφέας αρκετών έργων, από τα οποία το μοναδικό εν μέρει διασωθέν είναι τα *Πολιορκητικά* (ή *Περὶ τοῦ πῶς χρὴ πολιορκουμένους ἀντέχειν*) που γράφτηκαν μεταξύ των ετών 360 π.Χ. και 356 π.Χ. 
[αριστερά|μικρογραφία|Ανακατασκευή του υδραυλικού τηλέγραφου του Αινεία του Τακτικού στο [Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά|Μουσείο Κοτσανά Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, στην Αθήνα.]]
Στο κείμενό του ο Αινείας, στηριζόμενος στα προσωπικά του βιώματα, καθώς και σε γραπτές και προφορικές πηγές, περιγράφει τακτικές υπεράσπισης οχυρών θέσεων, αναλύοντας παράλληλα διάφορους επιμέρους παράγοντες, όπως τεχνάσματα, με βάση συγκεκριμένα παραδείγματα. Σύμφωνα με τον - μεταγενέστερο - ιστορικό Πολύβιο, ο Αινείας είχε επινοήσει τον υδραυλικό τηλέγραφο, ένα σύστημα επικοινωνίας από απόσταση.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 17

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Τιμοκράτης

Με το όνομα Τιμοκράτης φέρονται τα ακόλουθα ιστορικά πρόσωπα

*Τιμοκράτης ο Λακεδαιμόνιος, τριηράρχης, στρατιωτκός σύμβουλος.
*Τιμοκράτης ο Ρόδιος, μέγας διαφθορέας του πολιτικού βίου πολλών ελλαδικών πόλεων.
*Τιμοκράτης ο Συρακούσιος, ναύαρχος - σύμμαχος των Σπαρτιατών.
*Τιμοκράτης ο δημαγωγός, ένας από τους περιλάλητους δημαγωγούς της αρχαίας Αθήνας.
Αινείας ο Γαζαίος

Ο **Αινείας ο Γαζαίος** (460-518) ήταν νεοπλατωνικός φιλόσοφος, ο οποίος ασπάστηκε τον Χριστιανισμό.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Γάζα της Παλαιστίνης, από όπου και η επωνυμία του. Ξεκίνησε ως νεοπλατωνικός φιλόσοφος και ρητοροδιδάσκαλος στα τέλη του 5ου αιώνα και τελείωσε τη σταδιοδρομία του ως Χριστιανός. Συνέγραψε το έργο *Θεόφραστος*, που είναι ένας φιλοσοφικός διάλογος περί της αθανασίας της ψυχής και της αναστάσεως των σωμάτων. Σε αυτό, ένας εκπρόσωπος των αντιλήψεων της αρχαίας φιλοσοφίας για το θέμα, ο «Θεόφραστος», αντιπαραβάλλεται με ένα πρόσωπο, τον «Ευξίθεο», που εκπροσωπεί τις χριστιανικές αντιλήψεις και δείχνει τις αντιφάσεις και τα άτοπα της αρχαίας διδασκαλίας. Γι' αυτό στο τέλος ο Θεόφραστος απαρνείται τις θεωρίες του Πλάτωνα και γίνεται Χριστιανός.

Ο Αινείας, όπως και οι Συνέσιος, Νεμέσιος κ.ά., βρήκε στον Νεοπλατωνισμό το φιλοσοφικό σύστημα που συμφωνούσε καλύτερα με τη χριστιανική αποκάλυψη. Αλλά, αντίθετα από τους Συνέσιο και Νεμέσιο, απέρριψε κάποια από τα χαρακτηριστικότερα δόγματα των νεοπλατωνικών ως ασυμβίβαστα με το χριστιανικό δόγμα. Απορρίπτει π.χ. την «προ-ύπαρξη» της ψυχής πριν την ένωσή της με το σώμα, καθώς και την αιώνια διάρκεια του Σύμπαντος, πάνω στη βάση ότι το Σύμπαν είναι υλικό. Κατά τον Αινεία, το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από «ύλη» και «μορφή»: ενώ η ύλη χάνεται, η «μορφή» του σώματος διατηρεί την ιδιότητα να αναβιώνει την ύλη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Τιμοκλής

Με το όνομα **Τιμοκλής** φέρονται τα ακόλουθα αρχαία ιστορικά πρόσωπα:

*Τιμοκλής, Αθηναίος κωμικός ποιητής.
*Τιμοκλής, Αθηναίος γλύπτης
*Τιμοκλής, ένας από τους αρχαιότερους υμνογράφους.
Οικοθέση

Στην οικολογία, ως **οικοθέση** (αλλιώς και **οικολογικός θώκος** ή **βιοθέση**), ορίζεται το σύνολο των αβιοτικών και βιοτικών παραμέτρων του περιβάλλοντος που αξιοποιεί ένας οργανισμός. Κατά τον Τζορτζ Έβελιν Χάτσινσον, η θεμελιώδης οικοθέση μπορεί να περιγραφεί ως ένας πολυδιάστατος χώρος, με κάθε άξονα να αντιπροσωπεύει έναν περιβαλλοντικό παράγοντα, που αποτελείται από το σύνολο των δυνατών περιβαλλόντων μέσα στα οποία μπορεί να ζήσει ένα είδος.

Ο όρος περιέχει όλα τα χαρακτηριστικά και τις σχέσεις που αναπτύσσει ένας οργανισμός στο οικοσύστημα του, όπως τις αναπαραγωγικές του διεργασίες, τις τροφικές σχέσεις ή τις αλληλεπιδράσεις του με ένα βιότοπο. Ένας πληθυσμός μπορεί να έχει στενή ή ευρεία οικοθέση, ανάλογα με τις περιβαλλοντικές παραμέτρους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οικολογία
Κατηγορία:Ενδιαίτημα
Κατάλογος χωρών κατά δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (2009)

thumb|right|400px|Παγκόσμιος χάρτης με την κατάταξη των χωρών σύμφωνα με τα στοιχεία του 2009.
Ο Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης (ΔΑΑ), (Αγγλ. Human Development Index, HDI) αποτελεί μέτρο σύγκρισης του προσδόκιμου ηλικίας, του αλφαβητισμού, της εκπαίδευσης και της ποιότητας ζωής ανά τον κόσμο. Με βάση αυτόν το Δείκτη, γίνεται χαρακτηρισμός μιας χώρας σε υπανάπτυκτη ή αναπτυσσόμενη ή αναπτυγμένη και επίσης για να μετρήσει την επίδραση των οικονομικών πολιτικών στην ποιότητα ζωής. 

Η έκθεση (αναθεώρηση) του 2009 δημοσιεύτηκε στις 5 Οκτωβρίου και σε αυτήν οι χώρες κατατάσσονται όχι ανά τρεις αλλά ανά τέσσερις κατηγορίες (με πολύ υψηλή - αναπτυγμένες χώρες-, υψηλή, μεσαία και χαμηλή ανάπτυξη). Στην  αναθεώρηση του 2009 περιλαμβάνονται συνολικά 182 χώρες, με πρώτη στην κατάταξη τη Νορβηγία και τελευταία τον Νίγηρα.

## Πολύ υψηλή ανθρώπινη ανάπτυξη (Ανεπτυγμένες χώρες)

## Υψηλή ανθρώπινη ανάπτυξη (Αναπτυσσόμενες χώρες)

## Μεσαία ανθρώπινη ανάπτυξη (Αναπτυσσόμενες χώρες)

## Χαμηλή ανθρώπινη ανάπτυξη (Αναπτυσσόμενες χώρες)

## Κατάλογος ανά ήπειρο

### Αφρική

**10 υψηλότεροι HDI**

**10 χαμηλότεροι  HDI**

### Αμερική

**10 υψηλότεροι HDI**

**10 χαμηλότεροι HDI**

### Ασία & Ωκεανία

**10 υψηλότεροι HDI**

**10 χαμηλότεροι ΗDI**

### Ευρώπη

**10 υψηλότεροι  HDI**

**10 χαμηλότεροι HDI**

## HDI ανά περιοχές & ομάδες

## Χώρες που απουσιάζουν από την πιο πρόσφατη έκθεση

### Μέλη του ΟΗΕ

### Μη μέλη του ΟΗΕ

## Παραπομπές


δεικτη ανθρ
Τήλος (τύραννος)

Ο **Τήλος** ήταν τύραννος της Σύβαρης στην αρχαία Ιταλία, περί το 510 π.Χ.. Υπήρξε ο κύριος υπαίτιος της καταστροφής της πόλης του.

Όταν ο Τήλος αποφάσισε να δημεύσει την περιουσία 500 εκ των πλουσιότερων πολιτών κατάφερε και έπεισε τον λαό να ξεσηκωθεί και να εκδιώξει αυτούς. Έτσι ακολούθησε μια κατευθυνόμενη επανάσταση όπου οι εν λόγω πλούσιοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και να καταφύγουν στον Κρότωνα.

Επειδή όμως οι Κροτωνιάτες συμβουλευόμενοι τον Πυθαγόρα παραχώρησαν σ΄ αυτούς άσυλο, όχι μόνο αρνήθηκαν να δεχθούν τους πρέσβεις του Τήλου, που ζητούσαν το αντίθετο, αλλά και τους εξεδίωξαν. Τότε όπως εξιστορεί ο Διόδωρος ο Σικελιώτης (Σικελικά ΧΙΙ) εξερράγη μεταξύ των δύο πόλεων πόλεμος κατά τον οποίο οι Κροτωνιάτες κυρίεψαν τη Σύβαρη την οποία στη συνέχεια και κατέστρεψαν.

Για το ίδιο γεγονός ο Ηρόδοτος αναφέρει (V 44) ότι ο Τήλος όταν ετοιμαζόταν να εκστρατεύσει εναντίον των φυγάδων συμπατριωτών του που είχαν καταφύγει στο Κρότωνα έστειλε εκεί πρέσβη τον μάντη Καλλία, από το γένος των Ιαμιδών της Ηλειακής Πύλου, προκειμένου να πείσει τους Κροτωνιάτες να μη παράσχουν άσυλο στους Συβαρίτες. Τότε οι Κροτωνιάτες προλαμβάνοντας τον Τήλο με αιφνίδια καταδρομή κυρίευσαν τη Σύβαρη και την κατέστρεψαν.
Τέλος κατ΄ άλλη παράδοση ο Τήλος φονεύθηκε μαζί με τους οπαδούς του από αντεπανάσταση που επιχείρησαν οι Συβαρίτες λίγο πριν εκραγεί ο καταστρεπτικός εκείνος πόλεμος μεταξύ των δύο ελληνικών αποικιών.
Η συμπεριφορά αυτή του Τήλου ίσως και να είναι η μοναδική τυράννου που αναφέρεται κατά την αρχαιότητα.

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΚΓ΄,σελ.17.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι
Κατηγορία:Αρχαία ιστορία
Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Τουράν

Με το όνομα **Τουράν** φέρονται:

*η Τουράν (περιοχή), αρχαία περιοχή της Ασίας, και 
*η Τουράν (μυθολογία), μυθική θεότητα των Ετρούσκων.
Τουρκόπουλοι

Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία με την ονομασία **τουρκόπουλοι**  ή **τουρκόπωλοι** ονομάζονταν τα τάγματα που συγκροτούνταν από στρατολόγηση μισθοφόρων Τούρκων που είχαν εκχριστιανιστεί.

Τα πρώτα τάγματα τουρκοπούλων συγκροτήθηκαν επί αυτοκρατορίας του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού που συμμετείχαν στην εκπόρθηση της Νίκαιας το 1097. Επίσης συγκρότηση τέτοιων ταγμάτων αναφέρονται και επί Αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου όταν τότε η δράση αυτών υπήρξε και ολέθρια για την Αυτοκρατορία.

Συγκεκριμένα σε εκστρατεία κατά των στασιαστών Καταλάνων (μισθοφόρων), αυτομόλησαν προς αυτούς και από κοινού προκάλεσαν πολλές λεηλασίες στη Θράκη και την Μακεδονία. Τα ίδια όμως έπραξαν και σε εκστρατεία εναντίον των στασιαστών Αλανών και των Τούρκων επιδρομέων στη Θράκη.
Τελικά τα τάγματα αυτά φαίνεται να διαλύθηκαν έναν αιώνα πριν την πτώση της Κωνσταντινούπολης.

Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Σταυροφορίες
Τουρκοτέλι

Με την ονομασία **τουρκοτέλι** (*τούρκος + τέλος, φόρος*) φέρονταν ο φόρος που απέδιδαν οι Έλληνες νησιώτες του Αιγαίου, και ειδικότερα των Κυκλάδων, από τις αρχές του 16ου αιώνα στους Φράγκους προκειμένου εκείνοι να τους καταβάλουν στους Τούρκους πειρατές προς αποφυγή καταδρομών, ληστειών και εξανδραποδισμών.
Το τουρκοτέλι τελικά έπαψε να καταβάλλεται από της κατάληψης των νήσων από τους Τούρκους όπου ο οθωμανικός στόλος ανέλαβε την υπεράσπισή τους έναντι των πάσης προέλευσης πειρατών, Γάλλων, Αλγερινών, Μανιατών, κ.λπ.

Ιστορικά το τουρκοτέλι είναι το αντίστοιχο του **ντάνιγκελτ**, (Danegelt), τον δανικό φόρο των μεσαιωνικών Άγγλων που καταβαλλόταν για την προστασία τους από τους Βίκινγκς.

Κατηγορία:Φραγκοκρατία
Κατηγορία:Φορολογία
Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος