open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αφροασιατικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου συλλόγων

Το **Αφροασιατικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου συλλόγων** (*Afro-Asian Club Championship*) ήταν μια ετήσια διηπειρωτική, διασυλλογική ποδοσφαιρική διοργάνωση, στην οποία αγωνίζονταν η νικήτρια χώρα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Αφρικής με την νικήτρια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ασίας. Διεξήχθη έντεκα φορές από το 1986 ως το 1998. Αν και έφερε την ονομασία «Αφροασιατικό πρωτάθλημα», στην πραγματικότητα ήταν ένας μονός ή διπλός τελικός, για την ανάδειξη του κορυφαίου ποδοσφαιρικού συλλόγου εκτός Ευρώπης και Νότιας Αμερικής, δηλαδή μια διοργάνωση ανάλογη με το ευρωαμερικανικό Διηπειρωτικό Κύπελλο.

## Ιστορικό

Οι πρώτες δύο διοργανώσεις, του 1986 και 1987 ήταν μονοί τελικοί και έγιναν στις αρχές της επόμενης χρονιάς. Στις επόμενες δύο διοργανώσεις (1988, 1989) ο τελικός ήταν διπλός, στις δύο έδρες των φιναλίστ, και έγιναν και αυτές με χρονική υστέρηση, δηλαδή την επόμενη χρονιά. Ακολούθησαν δυο χρονιές (1990, 1991) χωρίς να διεξαχθεί η διοργάνωση και στη συνέχεια συνεχίστηκε κανονικά από το 1992 ως το 1998, με διπλούς τελικούς, χωρίς χρονική υστέρηση εκτός από τους δύο τελικούς του 1998 που έγιναν τον Απρίλιο του 1999.

Η διοργάνωση του 1999 επρόκειτο να γίνει τον Ιούνιο του 2000 αλλά αναβλήθηκε όταν οι Ασιάτες υποστήριξαν την υποψηφιότητα της Γερμανίας αντί για τη Νότια Αφρική για την ανάληψη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, στις 30 Ιουλίου 2000 η Αφρικανική Συνομοσπονδία πήρε απόφαση να διακόψει την υποστήριξή της στις δυο αφροασιατικές διοργανώσεις, το Αφροασιατικό Κύπελλο Εθνών και το Αφροασιατικό πρωτάθλημα συλλόγων. Η απόφαση αυτή σήμανε την οριστική διακοπή της διοργάνωσης. Το 2000 η διοργάνωση ουσιαστικά υποκαταστάθηκε από το Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων της FIFA, το οποίο καθιερώθηκε μόνιμα από το 2005.

Στις επτά διοργάνωσεις που ολοκληρώθηκαν, το Αφροασιατικό κύπελλο κατέκτησαν 8 φορές αφρικανικές και 3 φορές ασιατικές χώρες. Οι αιγυπτιακές ομάδες το κατέκτησαν τρεις φορές, περισσότερες από κάθε άλλη χώρα. Η μοναδική ομάδα που κατέκτησε το τρόπαιο δύο φορές ήταν η αιγυπτιακή Ζάμαλεκ Γκίζα.

## Οι τελικοί

## Νικητές ανά χώρα και ήπειρο

## Πηγές

*Αρχείο RSSSF.

Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου
Ανζί Μαχατσκαλά

Η **Ανζί Μαχατσκαλά** (ρωσικά: Анжи Махачкала, ), ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος που έδρευε στην πόλη Μαχατσκαλά του Νταγκεστάν. Ιδρύθηκε μόλις το 1991, αλλά αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία του ρωσικού πρωταθλήματος. Το όνομα του συλλόγου προερχόταν από λέξη της διαλέκτου κιουμούκ, που σημαίνει «το μαργαριτάρι».

Στις 18 Ιανουαρίου 2011, η Άνζι αγοράστηκε από τον δισεκατομμυριούχο Σουλεϊμάν Κερίμοφ  και στη συνέχεια προέβη σε πολυάριθμες μεταγραφές υψηλού προφίλ, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων του Καμερουνέζου επιθετικού Σαμουέλ Ετό, του Βραζιλιάνου αμυντικού Ρομπέρτο Κάρλος και του Ολλανδού τενχικού Γκους Χίντιγκ. Μετά από σοβαρές περικοπές του προϋπολογισμού πριν από την περίοδο 2013–14, ο σύλλογος έχασε το μεγαλύτερο μέρος των βασικών συντελεστών της και τερμάτισε στην τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα, που είχε ως αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στο Πρωτάθλημα ΦΝΛ στο τέλος της περιόδου. Η Άνζι επανήλθε στην κορυφαία κατηγορία στο τέλος της περιόδου 2014–15. Ο Σουλεϊμάν Κερίμοφ,ο οποίος είχε σταματήσει την χρηματοδότηση της ομάδας, οδήγησε την ομάδα σε αδιέξοδο με αποτέλεσμα η Ανζί να ανακοινώσει την διάλυση της, καθώς δεν ήταν σε θέση να λάβει την απαιτούμενη αδειοδότηση, για την Γ' Εθνική κατηγορία, όπου και έπαιζε.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Η απώλεια της άδειας σημαίνει ότι ο σύλλογος αυτόματα χάνει την επαγγελματική ιδιότητά του. Ολόκληρη η ομάδα της Ανζί έκανε κάθε δυνατή προσπάθεια να περάσει τη διαδικασία αδειοδότησης και ήλπιζε για ένα θετικό αποτέλεσμα μέχρι το τέλος. Πιστεύουμε ότι αυτό δεν είναι το τέλος. Πιστεύουμε ότι μια μέρα η Άνζι θα επιστρέψει. Μια μέρα αυτό το αστέρι θα φωτίσει ξανά και θα λάμψει ακόμη περισσότερο».

## Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1991 από τον πρώην παίκτη της Ντινάμο Μαχατσκαλά, Μαγκομέντ-Σουλτάν Μαγκομέντοφ, τότε επικεφαλής της Νταγκνεφτέπροντουκτ, λαμβάνοντας μέρος στο Πρωτάθλημα Νταγκεστάν το ίδιο έτος. Στην εναρκτήρια περίοδο του συλλόγου, η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα αήττητη με 16 νίκες σε 20 αγώνες.

## Επιτυχίες
* **[[Α΄ κατηγορία Ποδοσφαίρου της Ρωσίας|Α΄ Κατηγορία Ρωσίας]]** (Β)
** Πρωταθλήτρια (2): 1999, 2009

* **[[Κύπελλο Ρωσίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Κύπελλο Ρωσίας]]**
** Φιναλίστ (2): 2001, 2013

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 


Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1991
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1991
Η ανάπαυση κατά τη φυγή στην Αίγυπτο (Πατινίρ, Πράδο)

**Η ανάπαυση κατά τη φυγή στην Αίγυπτο** (ισπανικά: *Descanso en la Huida a Egipto*) είναι ένα έργο αναγεννησιακής ζωγραφικής που φιλοτέχνησε μετά το 1519 ο Φλαμανδός ζωγράφος Γιοάχιμ Πατινίρ (περ. 1480-1524). Ανήκει στη συλλογή του Μουσείου του Πράδο στη Μαδρίτη, στην οποία κληροδοτήθηκε από τη Συλλογή του Βασιλέως της Ισπανίας (Colección Real). Θεωρείται πως το έργο ανήκει στην ώριμη περίοδο της καριέρας του καλλιτέχνη και ανήκε στο Φίλιππο Β' προτού σταλεί στο Εσκοριάλ το 1593.

## Ανάλυση του έργου
### Ο Ζωγράφος
Ο Πατινίρ έχει χαρακτηριστεί ως ο πρώτος τοπιογράφος της Αναγέννησης. Οι συνθέσεις του προαναγέλλουν την εντυπωσιακή ανάπτυξη που έμελλε να γνωρίσει το συγκεκριμένο ζωγραφικό είδος στην Ολλανδία κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, παρότι ουδέποτε αποσυνδέθηκαν από την απεικόνιση συγκεκριμένων σκηνών, θρησκευτικού κυρίως περιεχομένου. Εντούτοις, τα θέματά του, τοποθετημένα σε ανεπτυγμένα φυσικά σκηνικά, αποτελούν συχνά απλό πρόσχημα. Ο Πατινίρ, ο οποίος διδάχτηκε την τέχνη του στη Φλάνδρα, υιοθετεί την παράδοση του τόπου του, η οποία υπαγορεύει την ταυτόχρονη χρησιμοποίηση του «τηλεσκοπίου» και του «μικροσκοπίου». Έτσι το βλέμμα ανοίγεται αγκαλιάζοντας τις πιο μακρινές εκτάσεις (γκριζογάλαζες, όπως και οι μορφές), ενώ ταυτόχρονα επικεντρώνεται στην πιστή απόδοση των παραμικρότερων λεπτομερειών.

### Περιγραφή
Η Παρθένος Μαρία θηλάζει τον μικρό Χριστό σε πρώτο πλάνο. Το ραβδί, η στάμνα και το καλάθι στα πόδια της παραπέμπουν στο ταξίδι της Αγίας Οικογένειας στην Αίγυπτο. Ο Ιωσήφ παρουσιάζεται στα αριστερά με ένα κανάτι γάλακτος. Επεισόδια που σχετίζονται με τη φυγή απεικονίζονται σε διάφορα τμήματα του τοπίου: η Σφαγή των Νηπίων, το Θαύμα του Χωραφιού με το Στάρι και η Καταστροφή των ειδώλων στην Ηλιούπολη.  

Η ιδέα σύνδεσης της θρησκευτικής εικόνας της Παρθένου με το Θείο Βρέφος, σε πρώτο πλάνο, με τη Φυγή στην Αίγυπτο προέρχεται από παλαιότερους Φλαμανδούς δασκάλους, όπως ο Γκέραρντ Ντάβιντ (περ. 1460-1523).

### Τεχνική
Το τοπίο, σε ευρεία ανάπτυξη χάρις στην ανύψωση της γραμμής του ορίζοντα, αφήνει να εννοηθεί το χέρι του Πατινίρ, αν και δεν περιλαμβάνει το βραχώδες τοπίο που ο καλλιτέχνης συνήθιζε να επιστρατεύει. Ο ζωγράφος συνέλαβε τη σύνθεση ως ακολουθία οριζόντιων επιπέδων, ενωμένων στο βάθος. Από κοινού με τα κάθετα δέντρα, αυτά τα επίπεδα αποδίδουν στο τοπίο μία αίσθηση γαλήνης που ξεπερνά ακόμη κι εκείνη των περισσότερων έργων του Πατινίρ.

### Άλλες εκδοχές
Το θέμα της Φυγής ήταν ιδιαίτερα αγαπητό στον Φλαμανδό ζωγράφο, που δημιούργησε πολλές εκδοχές του. Αυτές φιλοξενούνται σήμερα στο Μουσείο Τύσεν-Μπορνεμίσα της Μαδρίτης, στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας, στο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης και στην Πινακοθήκη Strossmayer του Ζάγκρεμπ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Rest on the Flight from Egypt , παρουσίαση του έργου στον επίσημο ιστότοπο του Πράδο.  
* Landscape with the Rest on the Flight into Egypt, έτερη εκδοχή του ίδιου θέματος από τον καλλιτέχνη στο Μουσείο Τύσεν-Μπορνεμίσα.

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Γιοακίμ Πατινίρ
Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής
Κατηγορία:Εκθέματα του Μουσείου του Πράδο (Μαδρίτη)
Γερουσία του Ουαϊόμινγκ

Η **Γερουσία του Ουαϊόμινγκ** (αγγλικά: *Wyoming Senate*) είναι η άνω βουλή του Πολιτειακό Νομοθετικού Σώματος του Ουαϊόμινγκ. Υπάρχουν 30 Γερουσιαστές στη Γερουσία, που αντιπροσωπεύουν έναν ίσο αριθμό εκλογικών περιφερειών σε όλο το Ουαϊόμινγκ, έκαστη με πληθυσμό τουλάχιστον 17.000. Η Γερουσία συνέρχεται στο Πολιτειακό Καπιτώλιο του Ουαϊόμινγκ στην Τσεγιέν.

Τα μέλη της Γερουσίας υπηρετούν τετραετείς θητείες χωρίς τα όρια θητείας. Τα όρια θητείας κηρύχθηκαν αντισυγματικά από το Ανώτατο Δικαστήριο του Ουαϊόμινγκ το 2004, ανατρέποντας έναν από δεκαετίας νόμο ο οποίος περιόριζε τους Γερουσιαστές σε τρεις θητείες (δώδεκα έτη).

Όπως άλλες άνω βουλές των πολιτειακών και εδαφικών νομοθετικών σωμάτων και της ομοσπονδιακής Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, η Γερουσία του Ουαϊόμινγκ μπορεί να αποδεχθεί ή να απορρίψει διορισμούς από τον Κυβερνήτη στην πολιτειακή κυβέρνηση, στις επιτροπές, τα συμβούλια, ή δικαστές στο Ανώτατο Δικαστήριο του Ουαϊόμινγκ.

## Σύνθεση της Γερουσίας

### Ηγεσία
Το Ουαϊόμινγκ, μαζί με την Αριζόνα, το Μέιν, και το Όρεγκον, είναι μία από τις τέσσερις πολιτείες των ΗΠΑ οι οποίες έχουν καταργήσει το Αξίωμα του Αναπληρωτή Κυβερνήτη, μια θέση η οποία για τις περισσότερες άνω βουλές των πολιτειακών νομοθετικών σωμάτων και ακόμη και στο Κογκρέσο των ΗΠΑ (με τον Αντιπρόεδρο είναι ο αρχηγός του νομοθετικού σώματος. Αντίθετα, υπάρχει μια διακριτή θέση Προέδρου της Γερουσίας, αποστασιοποιημένη από τον εκελεστικό κλάδο του Ουαϊόμνγκ.

Ο παρών Πρόεδρος της Γερουσίας είναι ο Ρεπουμπλικανός Τζιμ Άντερσον της Περιφέρειας 2 (Γκλένροκ).

### Μέλη της Γερουσίας του Ουαϊόμινγκ

## Βλέπε επίσης
*Πολιτειακό Καπιτώλιο του Ουαϊόμινγκ
*Πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα του Ουαϊόμινγκ
*Βουλή των Αντιπροσώπων του Ουαϊόμινγκ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Wyoming Senate
*Map of Senate Districts
*Project Vote Smart - State Senate of Wyoming
*The Wyoming Liberty Index 

Κατηγορία:Ουαϊόμινγκ
Ουαιομινγκ
Επαρχία Λιμόν

Η **Επαρχία Λιμόν** (ισπανικά: Provincia de Limón) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 9.188,5 τ.χλμ. και πληθυσμό 432.923 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Πουέρτο Λιμόν. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Σικίρρες, η Πουέρτο Βιέχο δε Ταλαμάνκα και η Γκυοάπιλες. 

## Γεωγραφία
Η Επαρχία Λιμόν βρίσκεται βορειοανατολικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Ερεδία και τη Νικαράγουα, στα κεντρο-δυτικά με την Καρτάγο, στα νοτιοδυτικά με την Σαν Χοσέ, στα νότια με την Πουνταρένας και στα ανατολικά με τον Παναμά. Έχει έκταση 9.188,5 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η τέταρτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας, την Γκουανακάστε και την Αλαχουέλα.

## Πόλεις
Οι τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις είναι η Πουέρτο Λιμόν, η Σικίρρες, η Πουέρτο Βιέχο δε Ταλαμάνκα και η Γκουάπιλες. Άλλες πόλεις είναι η Ματίνα, η Μπρίμπρι και η Γκουάσιμο.

## Καντόνια
Η Επαρχία Λιμόν διαιρείται σε 6 καντόνια:

Καντόνι (πρωτεύουσα)
* Γκουάσιμο (Γκουάσιμο)
* Λιμόν (Πουέρτο Λιμόν)
* Ματίνα (Ματίνα)
* Ποκοσί (Γκουάπιλες)
* Σικίρρες (Σικίρρες)
* Ταλαμάνκα (Πουέρτο Βιέχο δε Ταλαμάνκα)

## Δημογραφία
Η Επαρχία Λιμόν είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 432.923 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ και την Αλαχουέλα. Έχει πυκνότητα 47.2 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η τέταρτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Καρτάγο, την Ερέδια και την Αλαχουέλα. 

## Δείτε επίσης
*Επαρχίες της Κόστα Ρίκα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφίες της Επαρχίας Λιμόν
Πουέρτο Λιμόν

Η **Πουέρτο Λιμόν** (ισπανικά: Puerto Limón) ή απλά **Λιμόν** (Limón, *[[λεμόνι]]*) είναι πόλη της Κόστα Ρίκα. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Λιμόν. Έχει έκταση 59.79 τ.χλμ. και πληθυσμό 60.298 κατοίκων. 

## Γεωγραφία

Η Πουέρτο Λιμόν βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και νοτιοανατολικά της Επαρχίας Λιμόν. Βρίσκεται ανατολικά της Πουέμπλο Νουέβο, βορειοδυτικά της Σιενεγκίτα και νοτιοδυτικά της Πλάγιας Λος Μπάνιος.

### Κλίμα
Το κλίμα της Πουέρτο Λιμόν είναι τροπικό. Η μέση  υψηλή θερμοκρασία είναι 29.84°C, ενώ η μέση χαμηλή θερμοκρασία είναι 21.88°C.

## Δημογραφία
Η Πουέρτο Λιμόν είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 60.298 κατοίκους.

## Εικόνες

Αρχείο:DSC02141, Limon, Costa Rica.jpg
Αρχείο:DSC02146, Limon, Costa Rica.jpg
Αρχείο:DSC02131, Limon, Costa Rica.jpg


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πουέρτο Λιμόν

Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Κατηγορία:Επαρχία Λιμόν
Κηπουριές Χίου

Οι **Κηπουριές** είναι μικρό χωριό της βόρειας Χίου, υπαγόμενο στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Χίου.

## Γενικά στοιχεία
Οι Κηπουριές είναι ορεινός οικισμός της Χίου, σε απόσταση περίπου 36 χιλιομέτρων οδικώς από την πόλη της Χίου. Το χωριό είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 340 μέτρων, ανάμεσα σε ελαιώνες και πευκοδάση, στις δυτικές πλαγιές του βουνού Όρος, νότια του Πελληναίου, του υψηλότερου βουνού του νησιού. Παρότι δεν βρίσκονται στις άμεσες υπώρειες του Πελληναίου, οι Κηπουριές συχνά συγκαταλέγονται στα λεγόμενα «χωριά του Πελληναίου».

Ο οικισμός φημίζεται για τα άφθονα νερά του, που αναβλύζουν από τοπικές πηγές, γεγονός που έχει ευνοήσει την ύπαρξη πολλών κήπων. Από αυτή την ιδιαιτερότητα εικάζεται ότι προέρχεται και η ονομασία του χωριού. Στο κέντρο του δεσπόζει μια μεγάλη πέτρινη πλατεία.

Δυτικά, χαμηλότερα από τον οικισμό, απλώνεται η χαράδρα του χειμάρρου Μαλαγκιώτη, ένα από τα κύρια φυσικά χαρακτηριστικά της περιοχής. Πλησιέστερος οικισμός είναι τα Φυτά, σε απόσταση 2,4 χιλιομέτρων προς τα βόρεια. Στο παρελθόν, οι Κηπουριές υπάγονταν διοικητικά στην κοινότητα Φυτών.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Παραγωγή και Απασχόληση
Οι κάτοικοί των Κηπουριών ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Παράγονται κυρίως ελιές, όσπρια και λαχανικά.

## Εκκλησίες
Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») των Κηπουριών τιμάται στο όνομα του Αγίου Παντελεήμονα. Υπάρχουν επίσης παλαιά ξωκλήσια στην περιοχή, όπως ο Άγιος Γεώργιος στα νότια και ο Άγιος Νικόλαος. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Βολισσού της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σύντομη περιγραφή με εικόνες 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Δημ. Γλύκα, Μιχ. Ρυμική, Δημ. Σκάμαλου: *Χίος: Η ιδιαίτερη πατρίδα μας*, Χίος 1975, σελ. 83

Κηπουριε
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Κέραμος Χίου

Ο **Κέραμος** είναι ένα μικρό χωριό της βόρειας Χίου, σε οδική απόσταση 55 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Σήμερα υπάγεται στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Χίου. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 220 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο Κέραμος είναι κτισμένος στις ανατολικές πλαγιές του βουνού Αμανή, ενώ απέναντί του υψώνεται το ψηλότερο βουνό του νησιού, το Πεληναίο. Κοντινότεροι οικισμοί είναι τα χωριά Αφροδίσια (υψηλότερα, προς τα δυτικά) και Χάλανδρα (προς τα νοτιοδυτικά), ενώ από τον Κέραμο περνά ο μοναδικός δρόμος προς τα βορειότερά του χωριά Λεπτόποδα και Αγιάσματα.

Η ονομασία του χωριού ετυμολογείται από και υποδηλώνει την *«κεραμίτιδα γην»*, δηλαδή το χώμα από το οποίο παράγονται τα κεραμίδια.

Στην περιοχή του Κεράμου υπάρχει και ο, ερημωμένος σήμερα, οικισμός **Λαρδάτος**, κατά τον Κ. Χωρεάνθη *«ξακουστός άλλοτε στην περιοχή για τις ωραίες του γυναίκες»*.

## Πληθυσμός και οικονομία
Η εξέλιξη του πληθυσμού του Κεράμου στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα.

Ο Κέραμος είναι ένα από τα λίγα χωριά η οικονομία των οποίων δεν εξαρτιόταν παραδοσιακά από τη γεωργία, αφού ήταν από παλιά γνωστός για τα θερμά μεταλλικά λουτρά της ιαματικής πηγής του, καθώς και για το μεταλλείο αντιμονίου. Το μεταλλείο δεν λειτουργεί τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά σώζονται οι εγκαταστάσεις της εκμεταλλεύτριας εταιρείας. Σήμερα οι περισσότεροι Κεραμιώτες ασχολούνται με τη γεωργία

Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») του Κεράμου τιμάται στο όνομα του Αγίου Παντελεήμονα. Υπάρχουν επίσης παλαιοί ναοί και ξωκκλήσια. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική επιτροπεία Κουρουνίων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.

Ο ταχυδρομικός κωδικός του Κεράμου είναι 821 03.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σύντομη περιγραφή με εικόνα 

## Πηγές
* Γεωργίου Ι. Ζολώτα: *Ιστορία της Χίου*, τόμος Α («Ιστορική Τοπογραφία και Γενεαλογία»). Τύποις Π.Δ. Σακελλαρίου, Αθήναι 1921, σελ. 636.
* Κώστα Χωρεάνθη: *Τουριστικός οδηγός της Χίου*, εκδ. «Χίος-ημερολόγιο», Χίος 1970, σελ. 85

Κεραμος
Κατηγορία:Δήμος Χίου
Σικίρρες

Η **Σικίρρες** () είναι πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανηκει στην Επαρχία Λιμόν. Έχει πληθυσμό 18.231 κατοίκων. Βρίσκεται 111 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Σαν Χοσέ.

## Γεωγραφία
Η Σικίρρες βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και της Επαρχίας Λιμόν. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Μοραβία, νότια της Σάντο Ντομίνγκο και δυτικά του Μπατάν. Βρίσκεται 111 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Σαν Χοσέ.

### Κλίμα
Το κλίμα της Σικίρρες είναι τροπικό.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Κατηγορία:Επαρχία Λιμόν
Επαρχία Πουνταρένας

Η **Επαρχία Πουνταρένας** (ισπανικά: Provincia de Puntarenas) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 11.265,7 τ.χλμ. και πληθυσμό 358.137 
κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Πουνταρένας. 

## Γεωγραφία
Η Επαρχία Πουνταρένας βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα βόρεια με την Γκουανακάστε, στα βορειοανατολικά με την  Αλαχουέλα, στα κεντρο-ανατολικά με την Σαν Χοσέ, στα νοτιοανατολικά με την Λιμόν και στα ανατολικά με τον Παναμά. Με έκταση 11.265,7 χλμ² είναι η μεγαλύτερη σε έκταση επαρχία της Κόστα Ρίκα.

### Χερσόνησοι
Η Επαρχία Πουνταρένας συμπεριλαμβάνει το νότιο μέρος της Χερσονήσου της Νικόγια, καθώς και τις χερσονήσους Μπουρίκα και Όσα.

### Νησιά
Το νότιο μέρος της χερσονήσου της Νικόγια συμπεριλαμβάνει τα νησιά Ίσλα Σαν Λούκας, Ίσλα Μουέτρος, Ίσλα Ίσλα Πάχαρος, Ίσλα Κομέρσιο, Ίσλα Σέδρος, Ίσλα Νεγρίτος, Ίσλα Αλκατράς, Ίσλα Τολίνγκα, Ίσλα Μπεχούκο, Ίσλα Καμπάγιο και Ίσλα Βενάδο. Άλλα νησιά είναι το Ίσλα δελ Κόκο, το Ίσλα Δάμας, το Ίσλα Τεμπλόνα και το Ίσλα Βιολίν.

### Κόλποι
Το νότιο μέρος της Χερσονήσου έχει διάφορους μικρούς κολπίσκους, όπως ο Μπαΐα δε Πακέρα, ο Μπαγιένα και ο Κουρού.

## Πόλεις
Οι δύο μεγαλύτερες πόλεις είναι η Πουέρτο Κέπος και η Τσακαρίτα. Άλλες πόλεις είναι η Εσπάρσα, η Μπουένος Άιρες, η Μιραμάρ, η Σιουδάδ Κορτές, η Κέπος, η Γκολφίτο, η Σαν Βίτο, η Παρρίτα, η Σιουδάδ Νέιλι και η Χακό.

## Καντόνια
Η Επαρχία Πουνταρένας διαιρείται σε 11 καντόνια:

Καντόνι (πρωτεύουσα)
* Αγκίρρε (Κέπος)
* Γκαραμπίτο (Χακό)
* Γκολφίτο (Γκολφίτο)
* Εσπάρσα (Εσπάρσα) 
* Κορρεδόρες (Σιουδάδ Νέιλι)
* Κότο Μπρους (Σαν Βίτο)
* Μόντες δε Όρο (Μιραμάρ)
* Μπουένος Άιρες (Μπουένος Άιρες)
* Όσα (Σιουδάδ Κορτές)
* Παρρίτα (Παρρίτα)
* Πουνταρένας (Πουνταρένας)

## Δημογραφία
Η Επαρχία Πουνταρένας είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 358.137 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η πέμπτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ, την Αλαχουέλα την Λιμόν και την Καρτάγο. Έχει πυκνότητα 31.8 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η πέμπτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Καρτάγο, την Ερέδια, την Αλαχουέλα και την Λιμόν. 

## Δείτε επίσης
*Επαρχίες της Κόστα Ρίκα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες της Επαρχίας Πουνταρένας
1768 Απεντσέλλα

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1768 Απεντσέλλα
Η **Απεντσέλλα (Appenzella)** είναι ένας πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1965 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά της από το καντόνι της Ελβετίας Άπεντσελ Άουσερχόντεν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Απεντσέλλα εκτιμάται σε 20,86 ± 2,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **F** (κατά Tholen) ή **C** (ανθρακούχος, κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0338 ± 0,009 (η επιφάνειά της είναι πιο μαύρη από ένα κομμάτι κάρβουνο). Δεν είναι γνωστό με ποια περίοδο περιστρέφεται η Απεντσέλλα γύρω από τον εαυτό της.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Απεντσελλα
1769 Καρλοστόρες

Ο **Καρλοστόρες (Carlostorres)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1966 από τον Αργεντινό αστρονόμο Θένον (Ζήνωνα) Περέιρα, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο της Κόρντομπα στην Αργεντινή. Ο Καρλοστόρες υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανακάλυψε ο Περέιρα.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Καρλοστόρες είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Καρλοστορες
1770 Σλέσινγκερ

Ο **Σλέσινγκερ (Schlesinger)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1967 από τους αστρονόμους Κάρλος Ούλρικο Θέσκο και Άρνολντ Α. Κλέμολα, που παρατηρούσαν από το Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Φρανκ Σλέσινγκερ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σλέσινγκερ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σλεσινγκερ
Χερσόνησος Μπουρίκα

right|250px
|right|250px

Η **Χερσόνησος Μπουρίκα** (ισπανικά: Península de Burica) είναι μια χερσόνησος της Κόστα Ρίκα και του Παναμά. Ανήκει στην Επαρχία Πουνταρένας της Κόστα Ρίκα και στην Επαρχία Τσιρικί. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 8°1′49.82″Β 82°52′29.93″Δ. 

## Γεωγραφία
Η Χερσόνησος Μπουρίκα βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κόστα Ρίκα και βορειοδυτικά του Παναμά, σε συντεταγμένες 8°1′49.82″Β 82°52′29.93″Δ. Το δυτικό μέρος της ανήκει στην Επαρχία Πουνταρένας της Κόστα Ρίκα και το ανατολικό στην επαρχία Τσιρικί του Παναμά. Στα δυτικά, στα νότια και στα ανατολικά βρέχεται από τον Ειρηνικό Ωκεανό. 

## Πόλεις που βρίσκονται στη Χερσόνησο
Η μεγαλύτερη πόλη είναι το Πουέρτο Αρμουέγιες του Παναμά.

### Κόστα Ρίκα
* Νικαράγουα
* Πλάγια Μπονίτα

### Παναμάς
* Μόντε Βέρδε
* Πουέρτο Αρμουέγιες
* Λα Ρεπρέσα
* Κοροτού

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

μ
μ
Κατηγορία:Επαρχία Τσιρικί
Κατηγορία:Επαρχία Πουνταρένας
Αρχείο δεδομένων

Στην επιστήμη υπολογιστών, αρχείο καλείται σύνολο ψηφιακών δεδομένων που αποθηκεύεται σε κάποιο αποθηκευτικό μέσο (οπτικό όπως ψηφιακοί δίσκοι CD/DVD κα / μαγνητικό όπως σκληρός δίσκος, δισκέτα, ταινία / μνήμες flash, ssd). 
Η γενικότερη έννοια του αρχείου δεδομένων παραπέμπει σε μη εκτελέσιμο αρχείο που γενικά περιέχει πληροφορίες τις οποίες μπορεί να διαχειριστεί κάποιο πρόγραμμα ανεξάρτητα αν εκτελείται στον ίδιο υπολογιστή ή όχι. 
Έτσι μορφές αρχείων δεδομένων είναι οι ιστοσελίδες που εμφανίζονται στον φυλλομετρητή, τα αρχεία βάσεων δεδομένων που αποτελούν "αποθήκες" για τους εξυπηρετητές δεδομένων, τα λογιστικά φύλλα / αρχεία κειμένου / παρουσιάσεις που παράγονται από προγράμματα αυτοματοποίησης γραφείου, αρχεία μουσικής / εικόνας / ταινίες και ότι άλλο.


Κατηγορία:Αρχεία υπολογιστή
Κατηγορία:Τύποι δεδομένων
Χερσόνησος Όσα

thumb|right|250px|Δορυφορική εικόνα της Χερσονήσου της Όσα

Η **Χερσόνησος Όσα** (ισπανικά: Península de Osa) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη χερσόνησος της Κόστα Ρίκα μετά τη Χερσόνησο Νικόγια. Ανήκει στην στην Επαρχία Πουνταρένας. Πήρε το όνομά της από το καντόνι Όσα. Βρίσκεται σε συντεταγμένες .

## Γεωγραφία
Η Χερσόνησος Όσα βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα, σε συντεταγμένες . Στα δυτικά, στα νότια και στα ανατολικά βρέχεται από τον Ειρηνικό Ωκεανό. 

## Πόλεις που βρίσκονται στη Χερσόνησο
Η κύρια πόλη είναι το Πουέρτο Χιμενές. Άλλες πόλεις είναι οι ακόλουθες:

* Πουέρτο Εσκονδίδο
* Πλάγια Μπλάνκα
* Μπαμπού
* Σαν Μαρτίν
* Ρίο Νουέβο
* Τέλμα
* Πλάγιας Πλατανάρες
* Κοροσάλ

ο
Κατηγορία:Επαρχία Πουνταρένας
Πουνταρένας

Η **Πουνταρένας** (ισπανικά: *Puntarenas*) είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Πουνταρένας. Έχει έκταση 10 τ.χλμ. και πληθυσμό 10.406 κατοίκων. 

## Γεωγραφία
Η Πουνταρένας βρίσκεται βορειοδυτικά της Κόστα Ρίκα και της Επαρχίας Πουνταρένας. Βρίσκεται δυτικά της Βέιντε δε Νοβιέμπρε και νότια του κόλπου της Νικόγια.

### Κλίμα
Το κλίμα της Πουνταρένας είναι τροπικό. 

## Δημογραφία
Η Πουνταρένας είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2003 10.406 κατοίκους.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πουνταρένας

Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Κατηγορία:Επαρχία Πουνταρένας
Επαρχία Σαν Χοσέ

Η **Επαρχία Σαν Χοσέ** (ισπανικά: *Provincia de San José*) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 4.965,9 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.489.237 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Σαν Χοσέ. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Σαντιάγο, το Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ και το Σαν Μάρκος.

## Γεωγραφία
Η Επαρχία Σαν Χοσέ βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα νότια και ανατολικά με την Πουνταρένας, στα βόρεια με την Αλαχουέλα και την Ερέδια, στα βόρεια-κεντρικά με το Καρτάγο και στα βορειοανατολικά με την Λιμόν. Έχει έκταση 4.965,9 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η πέμπτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας, την Γκουανακάστε, την Αλαχουέλα και τη Λιμόν.

## Πόλεις
Οι τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις είναι η Σαν Χοσέ, το Σαντιάγο, το Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ και το Σαν Μάρκος. Άλλες πόλεις είναι η Εσκασού, η Ντεσαμπαράδος, η Ασερρί, η Σιουδάδ Κολόν, η Γουαδαλούπε, η Σάντα Άνα, η Αλαχουελίτα, η Σαν Ισίδρο, η Σαν Ιγνάσιο, η Σαν Χουάν, η Σαν Βισέντε, η Σαν Πέδρο, η Κουρριδαμπάτ, η Σάντα Μαρία και η Σαν Πάμπλο.

## Καντόνια
Η Επαρχία Σαν Χοσέ διαιρείται σε 20 καντόνια:

Καντόνι (πρωτεύουσα)
* Σαν Χοσέ (Σαν Χοσέ)
* Εσκασού (Εσκασού)
* Ντεσαμπαράδος (Ντεσαμπαράδος)
* Πουρισκάλ (Σαντιάγο)
* Ταρρασού (Σαν Μάρκος)
* Ασερρί (Ασσερί)
* Μόρα (Σιουδάδ Κολόν)
* Γκοϊκοετσέα (Γουαδαλούπε)
* Σάντα Άνα (Σάντα Άνα
* Αλαχουελίτα (Αλαχουελίτα)
* Βάσκες δε Κορονάδο (Σαν Ισίδρο)
* Ακόστα (Σαν Ιγνάσιο)
* Τιμπάς (Σαν Χουάν)
* Μορόβια (Σαν Βισέντε)
* Μόντες δε Όκα (Σαν Πέδρο)
* Τουρρουμπάρες (Σαν Πάμπλο)
* Ντότα (Σάντα Μαρία)
* Κουρριδαμπάτ (Κουρριδαμπάτ)
* Πέρες Σελεντόν (Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ)
* Λεόν Κορτές (Σαν Πάμπλο)

## Δημογραφία
Η Επαρχία Σαν Χοσέ είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 1.489.237 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει πυκνότητα 0,1 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η μικρότερη επαρχία της Κόστα Ρίκα.

## Δείτε επίσης
*Επαρχίες της Κόστα Ρίκα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες της Επαρχίας Σαν Χοσέ
Σαντιάγο δε Πουρρισκάλ

Το **Σαντιάγο** (ισπ. *Santiago*) είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανήκει στην Επαρχία Σαν Χοσέ. Έχει έκταση 34.58 τετρ. χιλιόμετρα και πληθυσμό 10.884 κατοίκων. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ.

## Γεωγραφία
Το Σαντιάγο βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και βόρεια της Επαρχίας Σαν Χοσέ. Βρίσκεται δυτικά του Σαν Ραφαέλ, βορειοδυτικά της Πόθος και βορειοανατολικά της Μποκάνα. Βρίσκεται 42 χιλιόμ. νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ και 77 χιλιόμ. βόρεια της Παρρίτα.

### Κλίμα
Το κλίμα του Σαντιάγο είναι τροπικό. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Κατηγορία:Επαρχία Σαν Χοσέ
Σαν Μάρκος (Κόστα Ρίκα)

Το **Σαν Μάρκος δε Ταρρασού** (ισπανικά: San Marcos de Tarrazú) ή απλά **Σαν Μάρκος** είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανήκει στην Επαρχία Σαν Χοσέ. Έχει έκταση 42,07 τ.χλμ. και πληθυσμό 8.240 κατοίκων. Βρίσκεται 70 χιλιόμετρα νότια από την πρωτεύουσα Σαν Χοσέ.

## Γεωγραφία

Το Σαν Μάρκος βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και της Επαρχίας Σαν Χοσέ. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Σαν Λορένσο, νότια της Ροδέο και δυτικά της Ελ Γιάνο.

### Κλίμα
Το κλίμα του Σαν Μάρκος είναι τροπικό. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Κατηγορία:Επαρχία Σαν Χοσέ
Άγιος Κωνσταντίνος Ρεθύμνου

:

Ο **Άγιος Κωνσταντίνος** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, σε υψόμετρο 253 μέτρα με 152 κατοίκους. Απέχει 16 χλμ. από Ρέθυμνο, στο δρόμο προς Ατσιπόπουλο, γωνιά αριστερά στο 16ο χλμ. του παλιού δρόμου προς Χανιά.

## Ιστορία
Το όνομά του έχει πάρει από την εκκλησία του χωριού.
Αναφέρεται στις βενετσιάνικες απογραφές του 16ου καί 17ου αιώνα, καθώς και στην αιγυπτιακή του 1834 με 50 οικογένειες. Το 1881, ανήκει στο δήμο Ρούστικων με 263 κατ. καθώς επίσης και το 1900 με 345 κατ. Από το 1928 και μετά αποτελεί δική του κοινότητα το χωριό βρίσκεται σε υψηλή και βραχώδη θέση και κατά τον Ρεθεμνιώτη Εμ. Λαμπρινάκη στην πλακώδη πλατεία του, υπάρχουν ερείπια νομισματοκοπείου.
Κατά την ενετοκρατία ήταν φέουδο της οικογένειας Οικογένεια Μπαρότσι, και όλο το χωριό διατηρεί μια βενετσιάνικη όψη.
Το χωριό είχε ωραία σπίτια καθώς ήταν θερινός τόπος διαμονής των βενετσιάνων αρχόντων του Ρεθύμνου.

## Δημογραφικά Στοιχεία

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι μαζί με τον οικισμό Άγιος Γεώργιος αποτελούν την κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου Φωκά του δήμου Ρεθύμνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 152 κατοίκους.

Δείτε ***[[Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου Ρεθύμνης|Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου]]***

## Σημαντικά Πρόσωπα

* Λαμπάκης Ευμένιος : ηγούμενος Προφήτη Ηλία Ρουστίκων
* Μανούσακας Γιάννης : κοινοτάρχης και συγγραφέας: στη σκιά της Ακροναυπλίας και ο Χαλασμός
* Μανούσακας Στέλιος : αγωνιστής Αριστεράς και συγγραφέας της αντιδικτατορικής αντίστασης του 1967-1974 στην Ιταλία
* Παυλιδάκης Γιάννης: ιδιοκτήτης ραδιοφωνικού σταθμού κρητικής μουσικής στην Αθήνα
* Φραγκίσκος Μπαρόκιος : μαθηματικός
* Παπαδάκης Βασίλειος (+21/12/1931) : επαναστάτης Κρητικών Επαναστάσεων και πληρεξούσιος
* Σακκόραφος Γεώργιος : αγωνιστής επανάστασης 1821 και βουλευτής Κρήτης το 1827
* Σπανδάγος Κ. Χαράλαμπος: ιδιοκτήτης κινηματογράφου Ιδαίον Άντρον στο Ρέθυμνο

## Οικισμός Αγίου Γεωργίου
Στην τοπική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου Ρεθύμνου ανήκει και ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 390 μέτρων και ήταν βενετσιάνικο χωριό, ιδιοκτησία βενετού ευγενούς. Στην απογραφή του 2011 είχε 48 κατοίκους . Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 4,915 χμ² (2011).

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ

Το **Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ** (ισπανικά *San Isidro de El General*) ή απλά **Σαν Ισίδρο** είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανήκει στην Επαρχία Σαν Χοσέ. Έχει έκταση 197 τετραγ. χιλιόμετρα και πληθυσμό 41.221 κατοίκων. 

## Γεωγραφία
Το Σαν Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και της Επαρχίας Σαν Χοσέ. Βρίσκεται δυτικά της Σεσίλια, νοτιοανατολικά της Σαν Βισέντε και βόρεια της Μπάρριο Λας Αμέρικας.

### Κλίμα
Το κλίμα του Σαν Σαν Ισίδρο δε Ελ Χενεράλ είναι τροπικό. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Κατηγορία:Επαρχία Σαν Χοσέ
Ίβο Τζίμα

Η **Ίβο Τζίμα** () είναι ηφαιστειογενές νησί που είναι κτήση της Ιαπωνίας, μέρος των Νήσων Βολκάνο. Βρίσκεται περίπου 1.200 χιλιόμετρα μακριά από το Τόκιο. Έχει έκταση 21 τετραγωνικά χιλιόμετρα και με την εξαίρεση του όρους Σουριμπάτσι, που έχει ύψος 169 μέτρα, έχει λίγα χαρακτηριστικά για ηφαιστειακό νησί, καθώς είναι επίπεδο. Το όρος Σουριμπάτσι είναι το μόνο ηφαιστειακό χαρακτηριστικό στο νησί, υπόλειμμα μιας καλδέρας, όμως η ηφαιστειακή του φλέβα είναι ανενεργή. Στο νησί υπάρχουν ενεργές φουμαρόλες. Το νησί έχει σήμερα μια στρατιωτική βάση.

Το νησί είναι γνωστό για τη  μάχη που δόθηκε σε αυτό τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 1945, γνωστή ως μάχη της Ίβο Τζίμα. Ήταν η φονικότερη  μάχη στον Ειρηνικό κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Αμερικανοί είχαν 6.800 νεκρούς λόγω  των ισχυρών ιαπωνικών οχυρώσεων και τη σθεναρή αντίσταση του ιαπωνικού αυτοκρατορικού στρατού. Από τους περίπου 22.000 υπερασπιστές του νησιού, οι 21.844 σκοτώθηκαν στη μάχη και μόνο 214 αιχμαλωτίστηκαν. Η μάχη έγινε γνωστή εξαιτίας της φωτογραφίας που δείχνει τους Αμερικανούς στρατιώτες να υψώνουν την αμερικανική σημαία στη κορυφή του όρους Σουριμπάτσι στο τέλος της μάχης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν τη κυριαρχία της Ίβο Τζίμα μέχρι το 1968, όταν την επέστρεψαν στην Ιαπωνία.

Κατηγορία:Νησιά της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Ηφαιστειογενή νησιά
Κατηγορία:Τοποθεσίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Τζόναθαν Σουίφτ

Ο **Τζόναθαν Σουίφτ** (Jonathan Swift, 30 Νοεμβρίου 1667 – 19 Οκτωβρίου 1745) ήταν Ιρλανδός σατιρικός, δοκιμιογράφος, πολιτικός αρθρογράφος, ποιητής και κληρικός στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Πατρικίου στο Δουβλίνο. 

Ο Τζόναθαν Σουίφτ γεννήθηκε στο Δουβλίνο και σπούδασε στο Τρίνιτι Κόλετζ. Έφυγε το 1689 για την Αγγλία αλλά επέστρεψε το 1694, αφού απέτυχε ως πολιτικός. Πίσω στην πατρίδα του εντάχθηκε στην Εκκλησία και έγινε πρωτοπρεσβύτερος του Αγίου Πατρικίου το 1713. Παράλληλα με τα εκκλησιαστικά καθήκοντά του, ο Σουίφτ ήταν ένας χαλκέντερος πολιτικός σχολιαστής. Το γνωστότερο έργο του, «Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ», μια φανταστική περιήγηση σε χώρες γιγάντων και νάνων, περιέχει μία πικρή σάτιρα και ανελέητη κριτική για τη σύγχρονή του κοινωνία και τις αγγλοϊρλανδικές σχέσεις.  

Η προσωπική ζωή του και ιδιαίτερα η φιλία του με δύο νεότερες γυναίκες, την Έστερ Τζόνσον (γνωστότερη ως Στέλλα) και την Έστερ Βάνομρι, προκάλεσαν επικρίσεις. Προς το τέλος της ζωής του έπασχε από το σύνδρομο Μενιέρ, μία νόσο του έσω ωτός, που οδήγησε πολλούς να θεωρήσουν ότι ήταν τρελός.

## Έργα (ενδεικτικά)
* 1704: *Battle of the books* (Η μάχη των βιβλίων)
**μτφ. Χριστίνα Μπάμπου-Παγκουρέλη (εκδ. "Καστανιώτης", 1992)
* 1704: *A Tale of a Tub* (Ιστορία της Σκάφης). Σάτιρα των διαιρέσεων του Χριστιανισμού
* 1710: *Meditation Upon a Broomstick*
* 1712: *An Argument Against Abolishing Christianity* 
* 1726: *Travels into Remote Nations of the World by Captain Lemuel Gulliver* (Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ)
**μτφ. Αθηνά Κακούρη ("Κλασσικά Παπύρου", 1971)
**μτφ. Μίλτος Φραγκόπουλος για τις εκδ. "Ύψιλον", 1993) 
**μτφ. Νίκος Καζαντζάκης (διασκευή για παιδιά, εκδ."Νίκας/Ελληνική Παιδεία", 2006)
* 1729: *A Modest Proposal For preventing the Children of Poor People From being a Burthen to Their Parents or Country, and For making them Beneficial to the Publick* (Σεμνή πρόταση ώστε να παύσουν τα τέκνα των φτωχών ν' αποτελούν βάρος για τους γονείς τους και τον τόπο και να καταστούν ωφέλιμα στην κοινωνία)
**μτφ. Νίκος-Γαβριήλ Πεντζίκης (εκδ. "Άγρα", 1998) 
* 1733: *L'Art du mensonge politique* (Η τέχνη της πολιτικής ψευδολογίας), φυλλάδιο για προσέλκυση συνδρομητών που κυκλοφόρησε στα γαλλικά στο Άμστερνταμ το 1733
**μτφ. Αλοή Σιδέρη (εκδ. "Άγρα", 1995)
* 1738:  A Complete Collection of genteel and ingenious Conversation, according to the most polite mode and method now used at Court, and in the best Companies of England
* 1745: *Directions to Servants* (Οδηγίες προς υπηρέτες)
**μτφ. Αλεξάνδρα Δημητριάδη (εκδ. "Ροές", 2004) 
***Τζόναθαν Σουίφτ: επιλογή από το έργο του*, συλλογή ποιημάτων και δοκιμίων του
**σε μετάφραση Δημοσθένη Κορδοπάτη (εκδ. "Στιγμή", 2004)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Δημοσθένης Κορδοπάτης: **Τζόναθαν Σουίφτ, ο βίος και η πολιτεία του**, Εκδόσεις "Μελάνι", 2010

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 

Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Άγγλοι δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές
Κατηγορία:Ιρλανδοί δοκιμιογράφοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί ποιητές
Κατηγορία:Ιρλανδοί μυθιστοριογράφοι
Ζoρζ Μπιζέ

Ο **Ζορζ Μπιζέ** (, 25 Οκτωβρίου 1838 – 3 Ιουνίου 1875) ήταν Γάλλος συνθέτης.  Το τελευταίο έργο που δημιούργησε στη σύντομη ζωή του, η όπερα *[[Κάρμεν]]*, είναι από τα δημοφιλέστερα και συχνότερα παριστώμενα του διεθνούς δραματολογίου.

Μετά από λαμπρές σπουδές στο Κονσερβατόριο του Παρισιού, κέρδισε, μεταξύ άλλων βραβείων, και το πολυπόθητο Prix de Rome (1857). Ήταν ιδιαίτερα διακεκριμένος πιανίστας, αλλά προτιμούσε τη σύνθεση. Όταν όμως επέστρεψε ύστερα από τρία χρόνια από τη Ρώμη, διαπίστωσε ότι τα παρισινά λυρικά θέατρα δυσπιστούσαν προς τους νέους συνθέτες και αναγκάστηκε να κερδίζει τα προς το ζην ενορχηστρώνοντας και μεταγράφοντας μουσική άλλων συνθετών. Δύο έργα του που ανέβηκαν τελικά στη σκηνή, *Οι [[αλιείς μαργαριταριών]]* και *[[Η γλυκιά κόρη του Περθ']]', δεν γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Ευτυχέστερη ήταν η μουσική επένδυση του θεατρικού έργου του Αλφόνς Ντωντέ *Η Αρλεζιάνα*, που έγινε αμέσως δημοφιλής.<br />

Η *Κάρμεν* ανέβηκε τον Μάρτιο του 1875 σε μια αποτυχημένη πρεμιέρα. Τρεις μήνες μετά ο συνθέτης πέθανε από καρδιακή προσβολή κι έτσι δεν πρόλαβε να δει ούτε καν την απαρχή της λαμπρής της πορείας. Στον 20ό αιώνα οι μουσικοκριτικοί και το κοινό αναγνώρισαν την αξία του και διερωτήθηκαν τι έχασε η μουσική από τον πρόωρο θάνατό του.

==Επιλογή έργων==
**Le docteur Miracle* («Ο δόκτωρ Θαύμα», οπερέττα, 1857)
**Don Procopio* («Δον Προκόπιο», όπερα μπούφα, 1858-9/1910)
**Les pêcheurs de perles* («Οι [[αλιείς μαργαριταριών]]», 1863)
**La jolie fille de Perth* («Η γλυκιά κόρη του Περθ», 1867)
**Djamileh* («Ντζαμιλέ», οπερά κομίκ, 1872)
**L'Arlésienne* («Η Αρλεζιάνα», μουσική για το ομώνυμο έργο του Ντωντέ, 1872)
**Carmen'' («Κάρμεν», όπερα, 1875)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες όπερας
Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Ανωτάτου Εθνικού Ωδείου Μουσικής και Χορού του Παρισιού
Πιέτρο Μασκάνι

Ο **Πιέτρο Μασκάνι** (ιταλ.*Pietro Antonio Stefano Mascagni*, 7 Δεκεμβρίου 1863 – 2 Αυγούστου 1945) ήταν Ιταλός συνθέτης της όπερας. Ο Μασκάνι γεννήθηκε στο Λιβόρνο της Τοσκάνης το 1863, δευτερότοκος γιος του Ντομένικο Μασκάνι, αρτοποιού, και της Εμίλια.

Ο συνθέτης έγινε γνωστός κυρίως για το περίφημο έργο του *[[Cavalleria rusticana]]* (*Αγροτική ιπποσύνη*, δηλ. αριστοκρατικά ήθη των χωρικών ή κάτι ανάλογο). Το έργο αυτό ήταν από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα του βερισμού στην όπερα και η επιτυχία του ήταν τόσο μεγάλη που επισκίασε τη μεταγενέστερη παραγωγή του. Παρά ταύτα *Ο φίλος Φριτς* και η *΄Ιρις* υπήρξαν επίσης δημοφιλή στην Ευρώπη.

Το 1890 η *Cavalleria* κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό του μουσικού οίκου Σοντσόνιο και τον Μάιο ανέβηκε στο θέατρο Κονστάντσι της Ρώμης. Η επιτυχία ήταν καταπληκτική. Πολύ γρήγορα ανέβηκε στη Φλωρεντία, Τορίνο, Μπολόνια, Παλέρμο, Μιλάνο, Γένοβα, Νάπολη, Βενετία, Τεργέστη. Ο Γκούσταβ Μάλερ τη διηύθυνε στη Βουδαπέστη και μετά η όπερα παραστάθηκε στο Μόναχο, Αμβούργο, Αγία Πετρούπολη, Δρέσδη, Μπουένος Άιρες και Βιέννη. Στα 26 του χρόνια ο Μασκάνι ήταν διάσημος αλλά το παράπονό του σχετικά με την επιτυχία της *Cavalleria* και την τύχη των κατοπινών του έργων ήταν : «Στέφθηκα πριν γίνω βασιλιάς».

Στις 17 Ιανουαρίου 1901 ο Μασκάνι έγινε κάτοχος ενός ακόμη «ρεκόρ» : Η όπερά του *Le maschere* ανέβηκε την ίδια μέρα σε έξι ιταλικές πόλεις –χωρίς επιτυχία, πρέπει να λεχθεί. Ακολούθησαν περιοδείες στην Αμερική, όπου διηύθυνε δικά του και άλλα έργα. Διετέλεσε διευθυντής του Θεάτρου Κονστάντσι της Ρώμης και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ιταλίας.

Πέθανε στις 2 Αυγούστου 1945, στη Ρώμη. Οι ιταλικές αρχές απουσίαζαν από την κηδεία : Η όπερά του Nerone (Νέρων) ήταν ένας ύμνος στον Μουσολίνι.

## Όπερες
* *Cavalleria rusticana* (Καβαλλερία ρουστικάνα, 1890) 
* *L'amico Fritz* (Ο φίλος Φριτς, 1891)
* *I Rantzau* (10 November)
* *Guglielmo Ratcliff* (1895) 
* *Silvano* (1895)
* *Zanetto* (1896) 
* *Iris* (1898) 
* *Le maschere* (Οι μάσκες, 1901)
* *Amica* (1905) 
* *Isabeau* (1911)
* *Parisina* (1913) 
* *Lodoletta* (1917) 
* *Il piccolo Marat* (Ο μικρός Μαρά, 1921)
* *Pinotta* (1932)
* *Nerone* (1935)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες όπερας
Ενέχυρο

Το **ενέχυρον** (εν+εχυρός= ασφαλής) λατ. (pignus-oris) είναι παρεπόμενο (ακολουθεί τη νομική τύχη της απαίτησης) εμπράγματο δικαίωμα επί αλλοτρίου (ξένου) κινητού πράγματος «*για την εξασφάλιση της απαίτησης με την προνομιακή ικανοποίηση του δανειστή από το πράγμα*» (αρ. 1209 ΑΚ),
που μπορεί να είναι μελλοντική ή υπό αίρεση (αρ. 1210 ΑΚ).

Στην αρχαία Αθήνα λογίζονταν ως «ενέχυρον» όλη η περιουσία των αρχόντων για τριάντα ημέρες από τη λήξη της αρχής μέχρι πέρατος της δόσης των ευθυνών τους (εύθυνα) ενώ στο Ρωμαϊκό Δίκαιο δεν επιτρέπονταν η ενεχυρίαση των ενδυμάτων και των εργαλείων άροσης (οργώματος).

## Πλασματικό ενέχυρο
Σύμφωνα με τον νόμο σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει η δυνατότητα σύναψης ενεχύρου με μόνη τη συμφωνία, δηλαδή χωρίς παράδοση της νομής του κινητού πράγματος στον ενεχυρούχο δανειστή, οπότε πρόκειται για ενέχυρο που αναγνωρίζεται από το νόμο *κατά πλάσμα*. Η δυνατότητα σύστασης *πλασματικού ενέχυρου* προβλέφθηκε για κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους και για την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας. Περιπτώσεις πλασματικού ενέχυρου έχουν προβλεφθεί με τον Ν. 2184/1920 «περί γεωργικού ενεχυρογράφου» και τον Ν. 1954/1920 «περί ενέχυρον καπνού».

## Ειδικές περιπτώσεις
Τα πλοία, τα αεροσκάφη και τα αυτοκίνητα σε ορισμένες τους σχέσεις θεωρούνται ακίνητα γι΄ αυτό σε περιπτώσεις εμπράγματης ασφάλειας εγγράφεται υποθήκη (εμπορ. Νόμος 3816/1958 άρθ. 227 εδ. 1, Ν. 5017/1931 και Ν. 4841/1930

## Τα εκτός συναλλαγής
Τα ιερά σκεύη και άμφια όσα από αυτά καθηγιάσθησαν στη θεία λειτουργία με την προσήκουσα ιεροπραξία δεν αποτελούν αντικείμενο συναλλαγής επομένως δεν μπορεί να συσταθεί σε αυτά ενέχυρο.

## Ενέχυρο επί ανωνύμων τίτλων
Το ενέχυρο επί των παραδοθέντων εις τον ενεχυρούχον δανειστή ανωνύμων τίτλων εκτείνεται και επί των προσαρτημένων τοκομεριδίων και μερισματογράφων Α.Κ. 1244 εδ.1.

## Σημειώσεις

## Δείτε επίσης
*Ενεχυροδανειστήριο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εμπράγματο Δίκαιο
Κατηγορία:Δανεισμός
Ναταλία Τσαλίκη

Η **Ναταλία Τσαλίκη** (Αθήνα, 15 Σεπτεμβρίου 1956) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Παρακολούθησε τα πρώτα δύο εξάμηνα στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά την εγκατέλειψε. Τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και από τότε έχει συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις, αρχικά στο Εθνικό Θέατρο και στη συνέχεια σε διάφορα θέατρα της Αθήνας. Έχει ενσαρκώσει ρόλους σε έργα των Γκολντόνι, Μολιέρου, Σαίξπηρ, Κρετς, Μάμμετ, Στρίνμπεργκ, Τσέχοφ, Γκόγκολ, Μακ Ντόνα και άλλους. Έχει λάβει μέρος σε αρκετά τηλεοπτικά σήριαλ, καθώς και σε δύο ταινίες μικρού μήκους. 

### Προσωπική ζωή
Το 1984 γνωρίστηκε με τον επίσης ηθοποιό Γιάννη Μπέζο και από το 1987 είναι παντρεμένοι ενώ το 1988, απέκτησαν την κόρη τους, Ηρώ, η οποία είναι επίσης ηθοποιός. Η Ναταλία Τσαλίκη έχει τρεις αδελφές, τις Ηδύλη, Βίλλυ και Βαλεντίνη Τσαλίκη.

Ανιψιά της είναι η ηθοποιός Βαλέρια Κουρούπη.

## Καριέρα
### Τηλεόραση

### Μεταγλωττίσεις

### Θέατρο

### Τηλεοπτικό Θέατρο

 
### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Γιοάν Καμπάιγ

Ο **Γιοάν Καμπάιγ** (Yohan Cabaye, γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου 1986) είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην αγγλική ΑΣ Σαιντ-Ετιέν και στην Εθνική Γαλλίας. Αγωνίζεται ως μέσος *box-to-box* και περιγράφεται ως ένας παίκτης που διαθέτει "εξαιρετική ορατότητα, εξαιρετικό έλεγχο της μπάλας", και "διαθέτει τεχνικές ικανότητες". Ο Καμπάιγ είναι επίσης γνωστός για την ικανότητά του στην εκτέλεση πέναλτι.

## Καριέρα σε συλλόγους
Ο Καμπάιγ γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1986 στη βόρεια κοινότητα του Τουρκουέν στο διαμέρισμα του Νορ, Γαλλία. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόμενος στην ομάδα της γενέτειράς του Τουρκουέν ΦΚ σε ηλικία πέντε ετών. Μετά από επτά χρόνια συνεχούς βελτίωσης στις ακαδημίες της ομάδας, μετακόμισε στην επαγγελματική ομάδα Λιλ. Ο Καμπάιγ πέρασε έξι χρόνια στις ακαδημίες της ομάδας πριν πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στη διάρκεια της σεζόν 2004–05 βοηθώντας τη Λιλ να κατακτήσει το Κύπελλο Ιντερτότο του 2004. Την επόμενη σεζόν έγινε βασικός στην ομάδα και συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά υπό τις οδηγίες του Κλοντ Πυέλ. Με προπονητή τον Ρουντί Γκαρσιά, ο Καμπάιγ βελτιώθηκε σε έναν δημιουργικό μέσο και πραγματοποίησε την καλύτερή του σεζόν με την ομάδα του γαλλικού Βορρά τη σεζόν 2009–10, πετυχαίνοντας περισσότερα από 15 τέρματα από τη θέση του μέσου. Τη σεζόν 2010–11, αποτέλεσε μέλος της ομάδας της Λιλ που κατέκτησε το νταμπλ με το πρωτάθλημα και το κύπελλο. Ως συνέπεια της σεζόν, τον Ιούνιο του 2011, ο Καμπάιγ μεταγράφηκε στην αγγλική Νιούκασλ Γιουνάιτεντ υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο.

## Διεθνής καριέρα
Ο Καμπάιγ είναι ένας παλιός διεθνής με τις ομάδες νέων της Γαλλίας έχοντας εκπροσωπήσει τη χώρα του στις ηλικιακές κατηγορίες U-16, U-18, U-19, U-20 και U-21. Στην ηλικιακή κατηγορία U-19, αγωνίστηκε με την ομάδα που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U-19 του 2005. Με την ηλικιακή κατηγορία U-20, ο Καμπάιγ αγωνίστηκε το 2006 στο Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου της Τουλόν. Στην ηλικιακή κατηγορία U-21, υπήρξε αρχηγός της ομάδας για ένα μέρος του περάσματός του σε αυτή. Τον Αύγουστο του 2010, ο Καμπάιγ κλήθηκε στην ανδρική ομάδα για πρώτη φορά υπό τον προπονητή Λοράν Μπλαν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Γαλλίας στις 11 Αυγούστου σε μια φιλική ήττα με 2–1 από τη Νορβηγία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ από τη Λιλ ΟΣΚ
* Προφίλ από το BBC 

Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Θωμάς Ακριβόπουλος

Ο **Θωμάς Ακριβόπουλος**, ήταν  Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τη Βέροια Ημαθίας.

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο Θωμάς Ακριβόπουλος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Βέροια Ημαθίας. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα συνεργάστηκε με τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη Αινιάνα, συγκροτώντας ένοπλη ομάδα το 1905. Έδρασε στις περιοχές Βέροιας, Νάουσας, καθώς και στην περιοχή της λίμνης των Γιαννιτσών από το 1905 έως το 1908, όταν και δόθηκε γενική αμνηστία από το καθεστώς των Νεοτούρκων. Η συνεισφορά του υπήρξε ουσιαστική κατά των Βουλγαρικών ένοπλων ομάδων αλλά και κατά των Οθωμανικών αποσπασμάτων στρατού. Συνεργάστηκε σε πολλές επιχειρήσεις με τον Ιωάννη Σημανίκα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ημαθίας
Καγκοσίμα

μικρογραφία|275px|Η Καγκοσίμα και το ηφαίστειο Σακουρατζίμα
Η **Καγκοσίμα** (, ακριβέστερα: *Καγκοσιμά*) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Νομού Καγκοσίμα στην Ιαπωνία. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της νήσου Κιούσου. Έχει το προσωνύμιο «Νάπολη της Ανατολής» εξαιτίας της θέσης της στη καλδέρα Άιρα, το ζεστό κλίμα και το εντυπωσιακό στρωματοηφαίστειο Σακουρατζίμα. Η Καγκοσίμα το 2010 υπολογίζεται ότι είχε πληθυσμό 605.846 κατοίκους. Η πόλη επεκτάθηκε σημαντικά τη περίοδο 2003-2005 όταν πέντε πόλεις, οι Κοριγιάμα, Ματσουμότο, Κιίρε, Σακουρατζίμα και Γιοσίντα, συγχωνεύτηκαν με την Καγκοσίμα, με αποτέλεσμα η συνολική έκταση της πόλης να φτάσει τα 546,71 τετραγωνικά χιλιόμετρα από τα 289,91 που είχε πριν από τη συγχώνευση.

Σε απόσταση 30 χιλιομέτρων από τη Καγκοσίμα είναι το αεροδρόμιο της Καγκοσίμα, στο οποίο εκτελούνται πτήσεις προς την υπόλοιπη Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα. Η πόλη έχει μεγάλες εμπορικές συνοικίες και εμπορικά κέντρα, ενώ οι μετακινήσεις πέρα από τα λεωφορεία και τους σιδηρόδρομους, εκτελούνται και με τραμ. Στα εστιατόρια της πόλης υπάρχουν αρκετές τοπικές σπεσιαλιτέ της κουζίνας της επαρχίας Σατσούμα, όπως το κιμπί, το τονκατσού (καπνιστό χοιρινό) και το καρουκάν (γλυκό από ρύζι και γιαμ).

## Πληθυσμιακή μεταβολή
Ο συνολικός αριθμός των κατοίκων της πόλης Καγκοσίμα κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της Ιαπωνίας απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα:

## Εικόνες

Αρχείο:Fountain near Kagoshima Station.JPG|σιντριβάνι κοντά στον σταθμό Καγκοσίμα
Αρχείο:Central Park in Kagoshima City 20180505-2.jpg|κεντρικό πάρκο στην Καγκοσίμα
Αρχείο:Kagoshima City Museum of Art01n4440.jpg|μουσείο τέχνης της Καγκοσίμα
Αρχείο:Museum of the Meiji Restoration.jpg|μουσείο της Αποκατάστασης Μεϊτζί
Αρχείο:Kagoshima City Hall.jpg|δημαρχείο
Αρχείο:Kagoshima Wakamiya Shrine.JPG|ιερό Βακαμίγια (Kagoshima Wakamiya Shrine)
Αρχείο:Inari shrine in Kagoshima.JPG|Ινάρι ιερό στην Καγκοσίμα


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομός Καγκοσίμα
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας