Δασοτόπι Σερρών

Το **Δασοτόπι**, έως το 1927 γνωστό ως **Ισμαϊλή**, είναι πρώην οικισμός στον σημερινό Δήμο Ηρακλείας της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 310 μέτρων στο όρος Μαυροβούνι της οροσειράς των Κρουσσίων, σε απόσταση περίπου 2,5 χλμ. νοτιοδυτικά από τον Λιθότοπο Σερρών.

## Ιστορία

### Οθωμανική περίοδος
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Στους πρόποδες των Κρουσσίων, κοντά στο Καγιαλί (Λιθότοπος), υπήρχαν διάσπαρτα χωριά Γιουρούκων, των οποίων κύρια ασχολία ήταν η κτηνοτροφία και ιδιαίτερα η εκτροφή αλόγων. Οι πληθυσμοί αυτοί εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κατά την οθωμανική κατάκτηση των Βαλκανίων τον 14ο και 15ο αιώνα, με σκοπό τόσο την επιτήρηση και εδραίωση της οθωμανικής κυριαρχίας, όσο και τη διατήρηση του παραδοσιακού νομαδικού τρόπου ζωής τους. Κατά τον Γκεόργκι Στρέζοφ, προτιμούσαν τις ορεινές θέσεις, θεωρώντας υποτιμητική την ενασχόληση με τις γεωργικές εργασίες στον κάμπο.**'

Στη στατιστική μελέτη του [[Βούλγαροι|Βούλγαρου]] γεωγράφου [[Βασίλης Καντσόφ|Βασίλ Κάντσωφ]], ''«Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική»'', εκτιμάται ότι το 1900 υπήρχαν 95 [[Τούρκοι (έθνος)|Τούρκοι]] κάτοικοι, ενώ στην ''«Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου»'' του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου, που εκδόθηκε το 1910 στην [[Αθήνα]], ο οικισμός αποδίδεται με πληθυσμό 180 [[Μουσουλμάνος|μουσουλμάνων]]. Σε χάρτη του λιθογραφείου Κοντογόνη (1910), παράγωγο της [[Αυστροουγγαρία|αυστροουγγρικής]] σειράς ''Generalkarte von Mitteleuropa'', εμφανίζεται ως ''Ισμαηλή'', με σχετική ένδειξη ότι επρόκειτο για τουρκικό χωριό.**** Τέλος, σε υπολογισμούς που εξέδωσε το 1919 η Επιτελική Υπηρεσία του [[Ελληνικός Στρατός|Ελληνικού Στρατού]], προ του 1912 αναφέρονται 150 [[Μωαμεθανός|μωαμεθανοί]] κάτοικοι.

=== Σύγχρονη ιστορία ===
Με το τέλος των [[Βαλκανικοί πόλεμοι|Βαλκανικών Πολέμων]] ο οικισμός περιήλθε στην [[Βασίλειο της Ελλάδας|ελληνική επικράτεια]] και κατά την [[Ελληνική απογραφή 1913|απογραφή πληθυσμού του 1913]] που πραγματοποιήθηκε από το ελληνικό κράτος καταγράφηκαν 141 κάτοικοι. Σύμφωνα με τους στατιστικούς πίνακες του [[Ελληνικός Στρατός|Ελληνικού Στρατού]], τον Αύγουστο του 1915 ο πληθυσμός αριθμούσε 120 [[Μουσουλμάνος|μουσουλμάνους]] κατοίκους. Kάτοψη του οικισμού αποτυπώθηκε σε [[Ηνωμένο Βασίλειο|βρετανικό]] στρατιωτικό χάρτη κατά την περίοδο του [[Μακεδονικό Μέτωπο (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)|Μακεδονικού Μετώπου]] του [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου]], σύμφωνα με τον οποίο το 1917 ο οικισμός αποτελούνταν από 7 κτήρια.

Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσύστατη Κοινότητα Κοπρίβης ([[Χείμαρρος Σερρών|Χείμαρρος]]) της [[Νιγρίτα|Υποδιοίκησης Νιγρίτης]] του [[Νομός Σερρών|Νομού Σερρών]], μαζί με τα χωριά Δεμίρ-Χανλάρ, Ιμπιλέρ, Καγιαλή ([[Λιθότοπος Σερρών|Λιθότοπος]]), Κιοσελή, Άνω Κιουλιχλή ([[Άνω Κορυφούδι Σερρών|Άνω Κορυφούδι]]), Κάτω Κιουλιχλή ([[Κάτω Κορυφούδι Σερρών|Κάτω Κορυφούδι]]), Κουρφαλή, Μπεσταούκ, Ομάρ Μεντελέρ, Ορτά-Μαχαλά ([[Δίλοφος Σερρών|Δίλοφος]]), Σιαμπανλάρ, Τσαβδαρλή και Φερεσλή.************'

Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι αποχώρησαν για την Τουρκία στο πλαίσιο της ανταλλαγής πληθυσμών μετά τη Συνθήκη της Λοζάνης και στη θέση τους εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες. Σταδιακά έως το 1928 εγκαταστάθηκαν 28 οικογένειες προσφύγων (87 άτομα). Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ), καταγράφηκαν 40 δικαιούχοι *«αρχηγοί οικογενειών αγροτικώς εγκατεστημένων και των μελών τοιούτων οικογενειών, δικαιούχων, κατά τους ισχυρισμούς τους, αποζημίωσης εξ ανταλλαγής»*.

Το 1927, στα πλαίσια εξελληνισμού των γεωγραφικών ονομάτων, το Ισμαϊλή μετονομάστηκε σε *Δασοτόπι*, ενώ το 1928 αριθμούσε 26 κατοίκους.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, υλοποιήθηκαν στην πεδιάδα των Σερρών μεγάλα αντιπλημμυρικά και εγγειοβελτιωτικά δημόσια έργα. Η εκτροπή της κοίτης του ποταμού Στρυμόνα στο ύψος του Στρυμονοχωρίου, σε συνδυασμό με την κατασκευή του πρώτου φράγματος του Λιθοτόπου το 1932, οδήγησαν σταδιακά στον σχηματισμό της τεχνητής λίμνης Κερκίνη.

Τη δεκαετία του 1930 οι κάτοικοι του Δασοτόπου, μαζί με αυτούς της κοντινής Μυρτιάς, άρχισαν να μετακινούνται προς τον Λιθότοπο, ώσπου μέχρι το 1940 είχαν ουσιαστικά σχηματίσει μία κοινότητα. Το Δασοτόπι καταργήθηκε επίσημα το 1940, καθώς έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές. Κάτοψή του διακρίνεται σε αεροφωτογραφίες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού από την περίοδο 1945-1960.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείας