open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κασιριβιμάμπη/ιμντεβιμάμπη

Ο συνδυασμός **κασιριβιμάμπη/ιμντεβιμάμπη** (εμπορική ονομασία στην ΕΕ: Ronapreve) είναι ένα συνδυαστικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και την πρόληψη από COVID-19. Αποτελείται από δύο ανθρώπινα μονοκλωνικά αντισώματα, την κασιριβιμάμπη και την ιμντεβιμάμπη που πρέπει να αναμειχθούν μεταξύ τους. Ο συνδυασμός δύο αντισωμάτων έχει σκοπό να αποτρέψει τη διαφυγή μετάλλαξης (αντοχή στα φάρμακα). Διατίθεται επίσης ως συνδυασμένο προϊόν. Αναπτύχθηκε από την αμερικανική εταιρεία βιοτεχνολογίας Regeneron Pharmaceuticals.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν τις αλλεργικές αντιδράσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν αντιδράσεις που σχετίζονται με την έγχυση και αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης (επηρεάζουν 1 στα 10 άτομα).

Ο συνδυασμός έχει εγκριθεί με την επωνυμία Ronapreve για ιατρική χρήση στην Ιαπωνία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Αυστραλία.

## Κλινικές δοκιμές

### Αντιμετώπιση
Η κύρια μελέτη (COV-2067) στην οποία συμμετείχαν ασθενείς με COVID-19 που δεν χρειάζονταν οξυγόνο και διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο να γίνει σοβαρή η ασθένειά τους, έδειξε ότι το Ronapreve στην εγκεκριμένη δόση οδήγησε σε λιγότερες νοσηλείες ή θανάτους σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Συνολικά, το 0,9% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με Ronapreve (11 στους 1.192 ασθενείς) νοσηλεύτηκαν ή πέθαναν εντός 29 ημερών από τη θεραπεία σε σύγκριση με το 3,4% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (40 από τους 1.193 ασθενείς).

### Πρόληψη
Μια κύρια μελέτη (COV-2069) εξέτασε τα οφέλη του Ronapreve για την πρόληψη της COVID-19 σε άτομα που είχαν στενή επαφή με ένα μολυσμένο μέλος του νοικοκυριού. Το Ronapreve βρέθηκε ότι είναι αποτελεσματικό στην πρόληψη της μόλυνσης και της εμφάνισης συμπτωμάτων μετά την επαφή: μεταξύ των ατόμων που βρέθηκαν αρνητικά στον SARS-CoV-2 μετά από επαφή, λιγότερα άτομα που έλαβαν Ronapreve ανέπτυξαν συμπτώματα εντός 29 ημερών σε σύγκριση με άτομα που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Συγκεκριμένα, το 1,5% (11 από 753) ανέπτυξε συμπτώματα μετά τη λήψη Ronapreve σε σύγκριση με το 7,8% (59 από 752 άτομα) μετά τη λήψη εικονικού φαρμάκου.

Το Ronapreve βρέθηκε επίσης ότι είναι αποτελεσματικό στην πρόληψη των συμπτωμάτων σε μολυσμένα άτομα. Μεταξύ των ατόμων που βρέθηκαν θετικά στον SARS-CoV-2 μετά από επαφή, το 29% (29 στα 100) των ατόμων που έλαβαν το Ronapreve ανέπτυξαν συμπτώματα σε σύγκριση με το 42,3% (44 στα 104 άτομα) των ατόμων που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

## Χρήση
Το Ronapreve είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της COVID-19 σε ενήλικες και εφήβους (από 12 ετών και βάρους τουλάχιστον 40 κιλών) που δεν χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο και που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να γίνει σοβαρή η νόσος τους. 

Το φάρμακο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη από την COVID-19 σε άτομα ηλικίας 12 ετών και άνω που ζυγίζουν τουλάχιστον 40 κιλά.

Το φάρμακο λαμβάνεται μόνο με ιατρική συνταγή και χορηγείται σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης όπου οι ασθενείς μπορούν να παρακολουθούνται επαρκώς και να αντιμετωπίζονται σε περίπτωση που αναπτύξουν σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αντιιικά φάρμακα
Πολύλοφο Ιωαννίνων

Το **Πολύλοφο** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Πολύλοφο βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του βουνού Καστρί σε υψόμετρο 703 μέτρα ενώ απέχει περίπου 17 χλμ. ΝΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και 23 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Το χωριό συγκαταλέγεται στα Γραμμενοχώρια, αναφέρεται με το όνομα *Κοβύλιανη* και είναι κτισμένο με παραδοσιακά λιθόκτιστα κτίρια και πλακόστρωτα. Στα βόρεια περνάει ο ποταμός  Σμολίτσας και απέναντι είναι το Γραμμένο, Βαγενίτι ενώ ανατολικά ο Περάτης. Στα νότια και την τοποθεσία "Βούρτιο" ή "Βουρτιά" ή "Βουρτί" υπήρχε ο συνοικισμός που έκτισε ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Ιούνιος Βρούτος (85-42 π.Χ.) τον οποίο έκτισε για τους γέρους και ανίκανους στρατιώτες, μετά τη δολοφονία του Καίσαρα όταν γύρισε στην Ελλάδα και ανασύνταξε το στρατό του Πομπηίου. Πολύ αργότερα, κατά τον 7ο αιώνα, ήρθαν οι Σλάβοι και έκτισαν την Κοβύλιανη.

### Αξιοθέατα
Το παλιό δημοτικό σχολείο του χωριού, δωρεά τοπικού ευεργέτη, ονομαζόταν Γοργόλειος Σχολή, έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο *«διότι αποτελεί αξιόλογο δείγμα κτιρίου απλής λαϊκής αρχιτεκτονικής, σημαντικό για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής, και είναι ταυτισμένο με τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής»*. Αξιόλογο θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, η οποία είναι σύνθετος τετρακίονος εγγεγραμμένος σταυροειδής ναός με τρούλο, που απολήγει σε τρίπλευρη αψίδα. Στη βορειοδυτική του πλευρά υπάρχει κτητορική επιγραφή με χρονολογία 1604 στην βορειοδυτική πλευρά ενώ ο τοιχογραφικός του διάκοσμος, αν και οι τοιχογραφίες είναι φθαρμένες και μαυρισμένες, χρονολογείται στα 1672.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου με την ονομασία *Κοβύλιανη* ή *Κοβίλιανη* το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα τη ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1928 με το ΦΕΚ 193Α - 20/09/1928 μετονομάστηκε σε Πολύλοφον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Λυκοστάνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Πολυλόφου της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως κοινότητα 76 κατοίκους ενώ ως οικισμός 65.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Σύνδεσμος Σύγχρονης Μουσικής

Ο **Σύνδεσμος Σύγχρονης Μουσικής** ( , *ASM - Assotsiatsiya Sovremennoy Muzyki*) ήταν εναλλακτική οργάνωση Ρώσων συνθετών με ενδιαφέρον για την **[[αβάν-γκαρντ]]** μουσική. Ιδρύθηκε από τον Νικολάι Ροσλάβετς το 1923. Ο σύνδεσμο διεξήγαγε σειρά συναυλιών και δημοσίευσε περιοδικά που προωθούσαμ τη μοντερνιστική μουσική των Μάλερ, Σένμπεργκ, Μπεργκ, Βέμπερν, Κρένεκ και Χίντεμιτ, καθώς και το έργο των μελών του. Τα ηγετικά μέλη του ήταν ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς, ο Νικολάι Μιασκόφσκι, ο Βησσαρίων Σεμπάλιν, ο Αλεξάντερ Μοσόλοφ, ο Γαβριήλ Ποπόφ και ο Βλαντιμίρ Στσερμπατσόφ . Ο ενθουσιασμός της οργάνωσης για την αβάν-γκαρντ δυτική μουσική και τον πειραματισμό συνάντησε την αντίθεση από της Ρωσικής Ένωσης Προλεταρίων Μουσικών (Российская Ассоциация Пролетарских Музыкантов, РАПМ), η οποία στα τέλη της δεκαετίας του 1920 είχε επισκιάσει τον ΣΣΜ ως προς την πολιτιστική επιρροή. Ο Σύλογος διαλύθηκε επίσημα το 1931, ενώ  η ΡΕΠΜ συνέχισε την λειτουργία της μέχρι τις 23 Απριλίου 1932, όταν καταργήθηκε με το Διάταγμα για τη Μεταρρύθμιση των Λογοτεχνικών και Καλλιτεχνικών Οργανώσεων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Nelson, Amy (2004). *Music for the Revolution: Musicians and Power in Early Soviet Russia*. Pennsylvania State University Press.
* Faiclough, Pauline (2006). *A Soviet Credo: Shostakovich's Fourth Symphony.* Ashgate.

Κατηγορία:Μοντερνισμός
Ειδική αγωγή στην Ελλάδα

*Ειδική αγωγή* ονομάζεται η πρακτική της εκπαίδευσης μαθητών με τρόπο ο οποίος απευθύνεται στις ατομικές διαφορές και ανάγκες τους. Στην ιδανική περίπτωση, η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει μια εξατομικευμένη έκδοση των διδακτικών διαδικασιών, προσαρμοσμένο εξοπλισμό και υλικό, καθώς και ρυθμίσεις προσβασιμότητας. Σ' αυτήν, υπάγονται άτομα που έχουν διαγνωσθεί με μαθησιακές δυσκολίες (όπως δυσλεξία, δυσγραφία), διαταραχές επικοινωνίας, ΔΕΠΥ, σωματικές διαταραχές (όπως ατελής οστεογένεση, εγκεφαλική παράλυση, μυϊκή δυστροφία, δισχιδή ράχη, και αταξία του Φρίντραϊχ), αναπτυξιακές διαταραχές (διαταραχές του αυτιστικού φάσματος, όπως αυτισμός, σύνδρομο Άσπεργκερ και πνευματικές διαταραχές) και πολλές άλλες διαταραχές.

Η ιστορία της ειδικής αγωγής στην Ελλάδα ξεκινά από το 1905 με την ίδρυση του σωματείου "Οίκος Τυφλών" στην Καλλιθέα με την εκπαιδευτικό Ειρήνη Λασκαράτου. Την επομένη, δημιουργεί το Ελληνικό σύστημα Braille, βασισμένο στα Γαλλικά πρότυπα και ιδρύει σχολείο. Το 1923 ιδρύεται στη Σύρο σχολή κωφών, η οποία κλείνει εννέα χρόνια αργότερα. Για πρώτη φορά, ιδρύεται το πρώτο ειδικό σχολείο στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα στην Αθήνα, το 1937, πρωτοβουλία του Κωνσταντίνου Καλατζή, ως Πρότυπο Ειδικό Σχολείο Αθηνών. Είχαν καταβληθεί και τα προηγούμενα χρόνια φιλότιμες προσπάθειες από την ηγεσία, με την μεταρρύθμιση του Βενιζέλου το 1929, προβλέπεται η ίδρυση σχολείων για παιδιά με νοητική στέρηση. Τα επόμενα χρόνια, δεν παρατηρείται ιδιαίτερη ανάπτυξη στα θέματα ειδικής αγωγής. Το 1961 ιδρύεται ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Απροσάρμοστων Παιδιών. Το 1970, στέλλεται ο πρώτος υπότροφος στις ΗΠΑ για σπουδές στην ειδική αγωγή, από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, ο Πολυνείκης Μπάρδης. Το 1972 ιδρύονται τα πρώτα Ειδικά Σχολεία για παιδιά με νοητική υστέρηση, είχε προηγηθεί η υπογραφή από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο της ίδρυσης του Γραφείου Ειδικής Εκπαίδευσης το 1969, το οποίο το 1976 μετετράπη σε τμήμα Ειδικής Αγωγής. Το 1974 ετέθη σε εφαρμογή το πρώτο σχέδιο για ειδικά σχολεία. Το 1981 ψηφίζεται ο ν.1143/1981  για την ειδική αγωγή. Το 1984, εισάγεται ο θεσμός των ειδικών τάξεων (νυν τμημάτων ένταξης). Τα τμήματα ένταξης αποτελούν ειδικά τμήματα, λειτουργικά εντεταγμένα στη σχολική μονάδα, στα οποία φοιτούν οι μαθητές σε συμφωνία με τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τη θεώρηση του Σχολικού Συμβούλου Ειδικής Αγωγής. Πρόταση για φοίτηση σε τμήμα ένταξης μπορεί να δώσει και το ΚΕΔΑΣΥ (ΚΕΔΔΥ). Οι ώρες φοίτησης δεν υπερβαίνουν τις 15 εβδομαδιαίως. Το 1991 η χώρα αριθμούσε  37 Ειδικά Νηπιαγωγεία, 131 Ειδικά Δημοτικά Σχολεία, 7 Γυμνάσια και 5 Λύκεια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Μεγάλο Φασιστικό Συμβούλιο

Το **Μεγάλο Φασιστικό Συμβούλιο** (Ιταλικά: **Gran consiglio del fascismo**), που ιδρύθηκε, ανεπίσημα, το Δεκέμβριο του 1922, ήταν το ανώτατο όργανο του Ιταλικού Εθνικού Φασιστικού Κόμματος και, αργότερα, το ανώτατο συνταγματικό όργανο του Βασιλείου της Ιταλίας. Οι συνεδριάσεις του πραγματοποιούνταν κεκλεισμένων των θυρών συνήθως στο Palazzo Venezia της Ρώμης, έδρα του από τον Ιούνιο του 1923. Η πρώτη συνεδρίαση του οργάνου αυτού έλαβε χώρα στις 12 Ιανουαρίου του 1923. Σταδιακά το Συμβούλιο απώλεσε την ισχύ του, καθώς ο Μπενίτο Μουσολίνι, έως και την εμπλοκή της Ιταλίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, συγκέντρωσε όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Η τελευταία του συνεδρίαση έγινε το απόγευμα της 24 Ιουλίου 1943 και η απόφαση που λήφθηκε σχετιζόταν με την καθαίρεση του Μουσολίνι, την κατάργηση του καθεστώτος και τη σύλληψή του.

## Παραπομπές


Συμβουλιο Φασιστικο Μεγαλο
Smartwatch

thumb|Smartwatch
**Smartwatch** ονομάζεται φορητός υπολογιστής με τη μορφή ρολογιού. Τα smartwatches παρέχουν λειτουργίες διεπαφής οθόνης αφής για καθημερινή χρήση, ενώ σχετική εφαρμογή για smartphones παρέχει δυνατότητες διαχείρισης και τηλεμετρία (όπως μακροπρόθεσμη βιοπαρακολούθηση, όπως ενδείξεις σφυγμού καρδιάς, βημάτων κλπ). Ενώ τα πρώιμα μοντέλα μπορούσαν να εκτελούν βασικές εργασίες, όπως υπολογισμούς, ψηφιακή ένδειξη ώρας, μεταφράσεις και παιχνίδια, τα smartwatches έχουν δυνατότητες εγκατάστασης εφαρμογών για κινητά, συνδεσιμότητας WiFi/Bluetooth. Επίσης, λειτουργούν ως φορητές συσκευές αναπαραγωγής πολυμέσων και διαθέτουν λειτουργίες κινητής τηλεφωνίας, όπως πραγματοποίηση κλήσεων. Τα περισσότερα διαθέτουν ηλεκτρονική οπτική οθόνη, είτε με οπίσθιο φωτισμό LCD ή OLED.  Τροφοδοτούνται, ως επί το πλείστον, από επαναφορτιζόμενη μπαταρία ιόντων λιθίου. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αλληλεπίδραση Ανθρώπου-Υπολογιστή
Κατηγορία:Προσωπικοί υπολογιστές
Κατηγορία:Υπολογιστές που φοριούνται
Λακωνισμός

**Λακωνισμός** ονομάζεται η πρακτική των συνοπτικών και σύντομων δηλώσεων, ειδικά αμβλείων και ελλειπτικών απαντήσεων. Έλαβε το όνομά της από τη Λακωνία, στην οποία βρίσκεται η πόλη της Σπάρτης, της οποίας οι αρχαίοι κάτοικοι είχαν τη φήμη της λεκτικής λιτότητας και φημίζονταν για τις συχνά εύστοχες παρατηρήσεις τους.

Μια λακωνική φράση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αποτελεσματικότητα, για έμφαση, για φιλοσοφικούς λόγους (ειδικά μεταξύ στοχαστών που πιστεύουν στον μινιμαλισμό, όπως οι Στωικοί).

Οι Σπαρτιάτες έδιναν λιγότερη προσοχή από άλλους αρχαίους Έλληνες στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης, των τεχνών και της λογοτεχνίας. Κάποιοι θεωρούν ότι αυτό συνέβαλε στον χαρακτηριστικά αμβλύ λακωνικό λόγο. Ωστόσο, ο Σωκράτης, όπως αναφέρεται στον Πρωταγόρα του Πλάτωνα, φαίνεται να απορρίπτει την ιδέα αυτήν και ότι ήταν απλώς συνέπεια της κακής λογοτεχνικής παιδείας. .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρητορική
Ιστορία των Εβραίων στην Καβάλα

Η Καβάλα αποτελούσε προπολεμικά ένα σημαντικό κέντρο μια από τις πιο ακμαίες εβραϊκές κοινότητες της Ελλάδας, μαζί με τα Ιωάννινα, την Καστοριά, τη Βέροια και τη Θεσσαλονίκη.
250px|μικρογραφία|αριστερά|Ερείπια της παλαιάς Συναγωγής στην Καβάλα επί της Οδού Παύλου Μελά
Η πρώτη καταγεγραμμένη παρουσία Εβραϊκού πληθυσμού στην πόλη καταγράφεται το 1569 στην οποία κατεγράφησαν 23 εβραϊκές οικογένειες, οι οποίες εικάζεται πως ήλθαν στην πόλη το 1526, κατά την αποχώρηση των Οθωμανών από την Ουγγαρία, τους οποίους πήραν αιχμαλώτους. Στην πορεία των αιώνων, εγκαταστάθηκαν στην πόλη Σεφαρδίτες Εβραίοι, κυρίως από τη Θεσσαλονίκη, και αφομοιώθηκαν με τους Ασκεναζί Εβραίους της πόλης, καθώς η πόλη εξελισσόταν στο μεγαλύτερο εξαγωγικό λιμάνι καπνού του βορρά. Το 1885 ιδρύθηκε Εβραϊκό σχολείο και ανεγέρθη Συναγωγή, με την κοινότητα να υπερβαίνει τα 2.000 μέλη. Το 1941 η Καβάλα περιέρχεται στη Βουλγαρική κατοχή. Στις 3 Μαρτίου 1943, οι Βούλγαροι συγκέντρωσαν σε καπναποθήκες τους Εβραίους της πόλης, με τις εντολές του δωσίλογου, Κωνσταντίνου Τοπούζη, και από εκεί τους οδήγησαν στη Δράμα όπου σιδηροδρομικώς έφθασαν στο στρατόπεδο της Τρεμπλίνκα, αρκετοί πνίγηκαν στον Δούναβη όταν αμαξοστοιχία αναποδογύρισε. Ο απολογισμός είναι 1.484 νεκροί. Οι Βούλγαροι κατέστρεψαν την συναγωγή με αποτέλεσμα τα μέλη της κοινότητας να συγκεντρώνονται σε οικία μέλους επί της οδού Παύλου Μελά. Μεταπολεμικά, η κοινότητα αριθμούσε 42 άτομα. Το 1980 η Ισραηλίτικη Κοινότητα Καβάλας, διαλύθηκε, με το τελευταίο εν ζωή μέλος της να πεθαίνει το 2003.

## Παραπομπές


Καβαλα
Φάκελος της Κύπρου

Ως **Φάκελος της Κύπρου** έχει μείνει γνωστό το σύνολο των εγγράφων, επιστολών, καταθέσεων μαρτύρων (εξεταστική της Βουλής την περίοδο 1986-1988) οπτικοακουστικού υλικού και πάσης φύσεως στοιχείου που σχετίζεται με την ελληνοτουρική διπλωματία και της σχέσεις Αθηνών-Λευκωσίας, τον ρόλο των Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, του ΝΑΤΟ και του ΗΒ κυρίως την περίοδο της δικτατορίας αλλά και νωρίτερα. Αποτελείται από 185 φακέλους που φυλάσσονται στα υπόγεια του Υπουργείου Εξωτερικών. Το 2006 η πρόεδρος της Βουλής, Άννα Μπενάκη, έλαβε αίτημα για να δώσει πρόσβαση σε μέρος του υλικού σε εκπροσώπους επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων, ωστόσο, δεν έδωσε ποτέ απάντηση.Με πρωτοβουλία του Γιαννάκη Ομήρου, προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων σε συνεννόηση με την τότε ομόλογό του, Ζωή Κωνσταντοπούλου, αποφασίστηκε η συνέχιση των εργασιών επί Υπουργίας Παγκάλου, έπειτα από αίτηση υλικού από την Κυπριακή Δημοκρατία, και Παπανδρέου, που διεκόπησαν. Τον Ιανουάριο του 2016 υπεγράφη πρωτόκολλο συνεργασίας μεταξύ Ομήρου και Βούτση για την απόκτηση πρόσβασης στο υλικό του φακέλου. Τον Ιούλιο του 2017, ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Δημήτρης Συλλούρης, παρέλαβε τον Φάκελο της Κύπρου από τον Νίκο Βούτση. Τον Οκτώβριο του 2018, δημοσιεύθηκαν οι πρώτοι τέσσερεις τόμοι.

## Ίδρυση επιτροπής
Η δημιουργία της επιτροπής αποφασίστηκε μετά από ομόφωνη απόφαση της ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων στις 21 Δεκεμβρίου 1986. Το αντικείμενο της ήταν η έρευνα, συγκέντρωση και αξιολόγηση όλων των στοιχείων αναφορικά με «το εγκληματικό πραξικόπημα στην Ελλάδα και στην Κύπρο», καθώς και με την τουρκική εισβολή που ακολούθησε αλλά και με ό,τι η επιτροπή έκρινε ότι συνδεόταν άμεσα ή έμμεσα με τα γεγονότα αυτά. 

Η Επιτροπή αποτελούνταν από τριάντα μέλη συνολικά και το έργο της περατώθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1988, ύστερα από πέντε παρατάσεις (εξάμηνης διάρκειας). Συνολικά πραγματοποίησε 154 συνεδριάσεις και κατέθεσαν σε αυτήν 86 μάρτυρες, οι οποίοι ήταν κατά κύριο λόγο αξιωματικοί, καθώς και πολιτικοί και διπλωμάτες που είχαν κάποια άμεση ή έμμεση εμπλοκή στα γεγονότα της Κύπρου. 

### Αρχικά μέλη της επιτροπής

**Από το [[Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα]]:**
*Καίτη Σύλβα - Ακρίτα
*Παυσανίας Ζακολίκος
*Κλεάνθης Ζερβός
*Ιωάννης Κουτσογιάννης
*Αλέξανδρος Λιαροκάπης
*Χρήστος Μαρκόπουλος
*Κωνσταντίνος Μπαντουβάς
*Χρίστος Μπασαγιάννης
*Μάρκος Νάτσινας
*Δημήτριος Παγορόπουλος
*Ιωάννης Παπαδονικολάκης
*Εμμανουήλ Παπαστεφανάκης
*Αναστάσιος Πεπονής
*Γεώργιος Περάκης
*Αντώνης Τρίτσης
*Κωνσταντίνος Τσιγαρίδας

**Από τη [[Νέα Δημοκρατία]]:** 
*Ιωάννης Βαρβιτσιώτης
*Ιωάννης Βασιλειάδης
*Μιλτιάδης Έβερτ
*Σταύρος Δήμας
*Ανδρέας Ζαΐμης
*Στυλιανός Μπλέτσας
*Αθανάσιος Ξαρχάς
*Μιχάλης Παπακωνσταντίνου
*Αναστάσιος Παπαληγούρας
*Αριστοτέλης Παυλίδης
*Άννα Συνοδινού

**Από το [[Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας]]:**
*Κωνσταντίνος Κάππος
**Από τη [[Δημοκρατική Ανανέωση]]:**
*Κωνσταντίνος Γιατράκος
**Από τους Ανεξάρτητους:**
*Διονύσης Λιβανός

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Φάκελος Κύπρου - Βιβλιοθήκη της Βουλής

Πρόβλημα
*
Αισόντιος

Ο **Αισόντιος Ποταμός**, γνωστός και ως **Σόντιος** ή **Ισόντιος** (λατινικά: Aesontius ή Isontius, ιταλικά: Isonzo, σλοβενικά: Soča, γερμανικά: Sontig, φριουλικά: Lusinç) έχει μήκος 138 χιλιόμετρα και ρέει στη δυτική Σλοβενία (96 χιλιόμετρα) και τη βορειοανατολική Ιταλία (43 χιλιόμετρα).

Χαρακτηρίζεται ως αλπικός ποταμός, με τις πηγές του να βρίσκονται στην κοιλάδα Τρέντα στις Ιουλιανές Άλπεις στη βορειοδυτική Σλοβενία, σε υψόμετρο 876 μέτρων. Ο ποταμός διέρχεται από τις πόλεις Μπόβετς, Κομπαρίντ, Τολμίν, Κανάλ, Νόβα Γκορίτσα (όπου διασχίζεται από τη γέφυρα Σολκάν) και Γκορίτσια, εισέρχοντας στην Αδριατική Θάλασσα κοντά στην πόλη Μονφαλκόνε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποταμοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβενίας
Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης
Ος (πόλη)

Το **Ος** (κιργιζικά: Ош, ουζμπεκικά: O‘sh) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο Κιργιστάν, βρίσκεται στην Κοιλάδα Φεργκάνα στα νότια της χώρας και συχνά αναφέρεται ως η «πρωτεύουσα του νότου». Είναι η αρχαιότερη πόλη της χώρας (εκτιμάται ότι είναι άνω των 3.000 ετών) και λειτουργεί ως το διοικητικό κέντρο της Περιφέρεια Ος από το 1939. Η πόλη έχει έναν εθνοτικά μικτό πληθυσμό περίπου 281.900 κατοίκων κατά το 2017, που περιλαμβάνει Ουζμπέκους, Κιργίζιους, Ρώσους, Τατζίκους και άλλες μικρότερες εθνοτικές ομάδες. Απέχει περίπου 5 χλμ από τα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Κιργιζίας
Κουρνορράχη Ιωαννίνων

Η **Κουρνορράχη** είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, ο οποίο βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Κασιδιάρης σε υψόμετρο 400 μέτρα. Το χωριό απέχει 39 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 33 χλμ. Δ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Φωτεινού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Φωτεινό αποτελούν τη τοπική κοινότητα Φωτεινού της δημοτικής ενότητας Μολοσσών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 12 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Πύον

thumb|250px|Μάτι με επιπεφυκίτιδα που εκκρίνει πύο
Το **πύον** είναι υγρό, συνήθως λευκό-κίτρινο, κίτρινο ή κίτρινο-καφέ, που σχηματίζεται στο σημείο της φλεγμονής κατά τη διάρκεια βακτηριακής ή μυκητιακής λοίμωξης. Μια συσσώρευση πύου σε έναν κλειστό χώρο ιστού είναι γνωστή ως απόστημα, ενώ μια ορατή συλλογή πύου μέσα ή κάτω από την επιδερμίδα είναι γνωστή ως φλύκταινα ή σπυράκι.

## Περιγραφή
Το πύον αποτελείται από ένα λεπτό, πλούσιο σε πρωτεΐνες υγρό (ιστορικά γνωστό ως *liquor puris* ) και νεκρά λευκοκύτταρα από την ανοσολογική απόκριση του σώματος (κυρίως ουδετερόφιλα). Κατά τη διάρκεια της μόλυνσης, τα μακροφάγα απελευθερώνουν κυτοκίνες, οι οποίες ενεργοποιούν τα ουδετερόφιλα να αναζητήσουν τη θέση της μόλυνσης μέσω χημειοταξίας. Εκεί, τα ουδετερόφιλα απελευθερώνουν κοκκία, που καταστρέφουν τα βακτήρια. Τα βακτήρια αντιστέκονται στην ανοσολογική απόκριση απελευθερώνοντας τοξίνες που ονομάζονται λευκοσιδίνες. Καθώς τα ουδετερόφιλα πεθαίνουν από τις τοξίνες και το γήρας, καταστρέφονται από τα μακροφάγα, σχηματίζοντας το παχύρρευστο πύον. Τα βακτήρια που προκαλούν πύον ονομάζονται πυογόνα. 

Αν και το πύον έχει συνήθως μια λευκοκίτρινη απόχρωση, αλλαγές στο χρώμα μπορούν να παρατηρηθούν υπό ορισμένες συνθήκες. Το πύον είναι μερικές φορές πράσινο λόγω της παρουσίας της μυελοϋπεροξειδάσης, μιας έντονα πράσινης αντιβακτηριακής πρωτεΐνης που παράγεται από ορισμένους τύπους λευκών αιμοσφαιρίων. Πράσινο, δύσοσμο πύον απαντάται σε ορισμένες λοιμώξεις από *[[Ψευδομονάδα η πυοκυανική|Pseudomonas aeruginosa]]*. Το πρασινωπό χρώμα είναι αποτέλεσμα της βακτηριακής χρωστικής πυοκυανίνης που παράγει. Τα αμοιβαδικά αποστήματα του ήπατος παράγουν καφέ πύον, το οποίο περιγράφεται ότι μοιάζει με «πολτό αντζούγιας». Το πύον από αναερόβιες λοιμώξεις μπορεί πιο συχνά να έχει άσχημη οσμή.

## Ιστορική ορολογία
Στην εποχή της προασηψίας, ο χειρουργός Φρέντερικ Τρέβς (1853–1923) έγραψε: «Σχεδόν όλες οι μεγάλες πληγές πυορροούν. Το πύον ήταν το πιο κοινό θέμα συνομιλίας [μεταξύ των χειρουργών], επειδή ήταν το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό στο έργο του χειρουργού. Ταξινομείται ανάλογα με τους βαθμούς κακίας».  Όμως το πύον του σωστού είδους θεωρούνταν επιθυμητό.  «Αν ένας ασθενής ήταν τυχερός... ένα παχύρρευστο άοσμο υγρό θα εμφανιζόταν μέσα σε πέντε ή έξι ημέρες» ένα τέτοιο «αξιοπρεπές» πύον θεωρούνταν «σίγουρο σημάδι ότι η πληγή θα επουλωθεί»  γιατί σήμαινε «Η φύση έδωσε έναν τολμηρό αγώνα ενάντια στον εισβολέα».  «Από την άλλη πλευρά, εάν το πύον σταδιακά γινόταν υδαρές, είχε απόχρωση αίματος και μύριζε άσχημα, ονομαζόταν «κακής κατάστασης»   και η κατάσταση του τραύματος κρίνεται ως δυσμενής».  Αργότερα ήρθε να γίνει κατανοητό ότι το «αξιοπρεπές» πύον γενικά συνεπάγεται μια εισβολή από σχετικά ήπιους σταφυλόκοκκους, ενώ το «κακό» πύον συνήθως σήμαινε πιο επικίνδυνοι στρεπτόκοκκοι ήταν παρόντες.  

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Απέκκριση
Κατηγορία:Ιατρική ορολογία
Κατηγορία:Ανοσοποιητικό σύστημα
Κατηγορία:Σωματικά υγρά
Κοκκινόχωμα Ιωαννίνων

Το **Κοκκινόχωμα** είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γενικά στοιχεία
Το Κοκκινόχωμα βρίσκεται σε υψόμετρο 420 μέτρα. Απέχει περίπου 16 χλμ. δυτικά από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και 22 χλμ. δυτικά από την πόλη των Ιωαννίνων. Το χωριό συγκαταλέγεται στα Γραμμενοχώρια και είναι από τα νεότερα σε σχάση με τα υπόλοιπα. Βόρεια του χωριού περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας και είναι ο οικισμός Λευκοθέα (παλιά Αραχωβίτσα). Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αραχωβίτσης. Το 1930 με το ΦΕΚ 271Α - 06/08/1930 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κοκκινοχώματος της δημοτικής ενότητας Ευρυμενών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 37 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Άγιος Ιωάννης Πασαρώνος Ιωαννίνων

Ο **Άγιος Ιωάννης** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται βορειοδυτικά της λίμνης Παμβώτιδας, δίπλα στο αεροδρόμιο σε υψόμετρο 500 μέτρα. Αποτελεί τη βορειοδυτική οικιστική συνέχεια της πόλης των Ιωαννίνων ενώ απέχει μόλις 2 χλμ. ΝΑ. από το κέντρο της Ελεούσα (έδρα του δήμου). Δίπλα και νοτιοανατολικά είναι η Εξοχή και στην ανατολική της πλευρά περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Κοζάνης που τη διαχωρίζει από το αεροδρόμιο. 

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου με την ονομασία *Μικρό Μπισδούνι* το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητα Μπισδουνίου. Το 1928 με το ΦΕΚ 172Α - 21/08/1928 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1950 με το ΦΕΚ 208Α - 16/09/1950 μετονομάστηκε σε Άγιος Ιωάννης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 821 κατοίκους.

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Δελβινακόπουλο Ιωαννίνων

Το **Δελβινακόπουλο** είναι ημιορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

## Γενικά στοιχεία
Το Δελβινακόπουλο βρίσκεται σε υψόμετρο 490 μέτρα. Απέχει περίπου 18 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και 24 χλμ. Δ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Βόρεια του χωριού είναι το Κοκκινόχωμα και η Λευκοθέα (παλιά Αραχωβίτσα) ενώ νοτιοανατολικά το Σπήλαιο. 

Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Δελβινακοπουλου της δημοτικής ενότητας Ευρυμενών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει ως πληθυσμό 30 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Γενικές εκλογές Χιλής 2021

Στις 21 Νοεμβρίου 2021 διεξήχθησαν **γενικές εκλογές στη [[Χιλή]],** για να εκλεγούν:

* ο Πρόεδρος της Χιλής για μία τετραετή θητεία
* τα 155 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων του Εθνικού Κογκρέσου της Χιλής για μία τετραετή θητεία
* τα 27 από τα μέλη της Γερουσίας για μία οκταετή θητεία
* τα μέλη περιφερειακών συμβουλίων για μία τριετή θητεία

Οι κάλπες άνοιξαν από τις 8.00 το πρωί μέχρι τις 18.00 το απόγευμα. Στην προεδρική εκλογή συμμετείχαν 7 υποψήφιοι. Στον δεύτερο γύρο των εκλογών, στις 19 Δεκεμβρίου 2021, ο Γκάμπριελ Μπόριτς νίκησε τον Χοσέ Αντόνιο Καστ συγκεντρώνοντας το 55,87% των ψήφων. Ο 35χρονος Μπόριτς, ο αρχηγός της αριστερής συμμαχίας Έγκριση Αξιοπρέπειας, θα είναι ο νεαρότερος Πρόεδρος στην ιστορία της Χιλής.

## Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος εκλέγεται με απλό πλειοψηφικό σύστημα, για μία τετραετή θητεία. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίον συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων είναι η κάτω βουλή του Εθνικού Κογκρέσου της Χιλής. Αποτελείται από 155 μέλη, τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία, με αναλογική εκπροσώπηση από 28 πολυεδρικές περιφέρειες (3-8 έδρες έκαστη). Η κατανομή των εδρών γίνεται με μέθοδο Ντ'Οντ.

Η Γερουσία είναι η άνω βουλή του Εθνικού Κογκρέσου. Αποτελείται από 50 μέλη, τα οποία εκλέγονται για οκταετή θητεία. Τα μισά μέλη της Γερουσίας ανανεώνονται ανά τετραετία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Η κατανομή των εδρών γίνεται με μέθοδο Ντ'Οντ. 

Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Χιλής, ηλικίας άνω των 18 ετών. 
μικρογραφία|Η προσέλευση εκλογέων ανά κοινότητα

## Αποτελέσματα

### Αποτελέσματα προεδρικής εκλογής

### Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών

### Αποτελέσματα εκλογών γερουσιαστών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκλογές στη Χιλή
Χιλη
Πομπηιούπολις

Η **Πομπηιούπολις** ήταν ρωμαϊκή πόλη στην αρχαία Παφλαγονία, η οποία ταυτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα με τα ερείπια του Ζιμπιλί Τεπέ, που βρίσκονται κοντά στο Τάσκιοπρου, στην Επαρχία Κασταμονής στην Περιοχή Μαύρης Θάλασσας της σημερινής Τουρκίας. Η ακριβής τοποθεσία είναι 40 χλμ. βορειοανατολικά της Κασταμονής και σε μικρή απόσταση κατά μήκος του ποταμού από το σύγχρονο Τάσκιοπρου, στην κοιλάδα του ποταμού Αμνία. Τα σύνορα της Πομπηιουπόλεως έφταναν στα βουνά Κιούρε στα βόρεια, στα όρη Όλγασσυς στα νότια, στον ποταμό Άλυς στα ανατολικά και στην κοιλάδα Πινάρμπασι στα δυτικά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Τρίπολις (Πόντος)

Η **Τρίπολις**, η πρώην **Ισχόπολις**, ήταν αρχαία πόλη-φρούριο στον Πολεμωνιακό Πόντο, χτισμένη σε έναν ομώνυμο ποταμό, και με αρκετά καλό λιμάνι· στη θέση της σήμερα βρίσκεται η πόλη με το παραφθαρμένο όνομα Τιρέμπολου στην επαρχία Κερασούντας, στην Περιοχή Μαύρης Θάλασσας, Τουρκία. Ανήκε στους Μοσσύνοικους και βρισκόταν σε απόσταση 18 χλμ ανατολικά από το ακρωτήριο Ζεφύριον. Το σημείο βρίσκεται πάνω σε βραχώδες ακρωτήρι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της αρχαίας Μικράς Ασίας
Κατηγορία:Πόλεις και χωριά επαρχίας Γκιουμούσχανε
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Παζάρ

Το **Παζάρ** (ελληνικά: Αθήνα, γεωργιανά: ათინა *Ατίνα*) είναι κωμόπολη και διαμέρισμα της Επαρχίας Ριζούντας στην Περιοχή Μαύρης Θάλασσας της Τουρκίας, 37 χλμ ανατολικά της πόλης Ριζούντα. Η πόλη περιέχει πολλούς κατοίκους Λαζικής και Γεωργιανής καταγωγής καθώς και άλλους λαούς.

Η πρώην ονομασία της πόλης ήταν **Αθήνα του Πόντου** και μετονομάστηκε σε Παζάρ, που σημαίνει αγορά, το 1928.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Στέφανος Γαϊτάνος

Ο **Στέφανος Γαϊτάνος** (Βέροια, 14 Μαρτίου 1948) είναι Έλληνας προπονητής και βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός.

Συνέδεσε το όνομά του με αυτό του Γ.Α.Σ. Βέροια, αγωνιζόμενος με την ομάδα της Βέροιας τα περισσότερα χρόνια της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας, με τους φιλάθλους και τον τοπικό τύπο της εποχής να του δίνουν το προσωνύμιο «ο Στρατηγός».

## Σταδιοδρομία
### Ποδοσφαιριστής
Γεννήθηκε στη Βέροια το 1948, με καταγωγή από την Κορνοφωλιά Έβρου από την πλευρά του πατέρα του.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Γ.Α.Σ. Βέροια και ένανε ντεμπούτο σε ηλικία 15,5 ετών στις 24 Νοεμβρίου 1963 στον αγώνα Ολυμπιακός Βόλου - Γ.Α.Σ. Βέροια 2-2 για το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας και έκτοτε καθιερώθηκε ως βασικός. Στην ομάδα της «Βασίλισσας του Βορρά» παρέμεινε για 10 συνεχή χρόνια, πανηγυρίζοντας 2 ανόδους στην Α΄ Εθνική το 1966 και το 1970. Ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική έκανε στις 30 Οκτωβρίου του 1966 στον αγώνα Γ.Α.Σ. Βέροια - Α.Ο. Τρίκαλα 1-0 για τη 2η αγωνιστική.

Το 1973 πήρε μεταγραφή στον Απόλλωνα Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 2 χρονιές, εκ των οποίων τη σεζόν 1973-74 στην Α΄ Εθνική σημειώνοντας 18 συμμετοχές. Το 1975 επέστρεψε στη «Βασίλισσα του Βορρά», όπου και αγωνίστηκε για 3 χρόνια πανηγυρίζοντας μία ακόμα ανόδο το 1977 και τρίτη συνολικά με τον Γ.Α.Σ. Βέροια, προτού κλείσει την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.

### Προπονητής
Μετά από την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε με την προπονητική. Πρώτος σταθμός της προπονητικής του σταδιοδρομίας ήταν η Δόξα Μακροχωρίου το 1978. Σε επαγγελματικό επίπεδο ως προπονητής εργάστηκε για πρώτη φορά στον Φ.Α.Σ. Νάουσα το 1981 στην Β΄ Εθνική, ενώ τα επόμενα χρόνια εργάστηκε επίσης στον Α.Μ.Σ. Αλεξάνδρεια, στην Α.Ε. Ποντίων Βέροιας την οποία ανέβασε από την Γ΄ στην Β΄ Εθνική και στον Εορδαϊκό τον οποίο ανέβασε επίσης στην Β΄ Εθνική, στον Ολυμπιακό Βόλου, στον Παναργειακό, στην Προοδευτική, στον Απόλλωνα Αθηνών κ.α. Επίσης διετέλεσε σε διάφορα διάστηματα προπονητής του Γ.Α.Σ. Βέροια, τόσο ως βασικός όσο ως υπηρεσιακός, ενώ υπηρέτησε την ομάδα ως προπονητής υποδομών, αλλά και ως Γενικός Διευθυντής, έχοντας την ευθύνη όλων των τμημάτων του συλλόγου.

Επίσης έχει ιδρύσει ακαδημία ποδοσφαίρου με τον ονομασία Σχολή Ποδοσφαίρου Α.Ε.Π. Βέροιας «Στέφανος Γαϊτάνος», με σκοπό την ανάδειξη ταλέντων και την προώθησή τους στην Α.Ε. Ποντίων Βέροιας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φ.Α.Σ. Νάουσας
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Βόλου
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλωνα Σμύρνης
Σεμπίν Καραχισάρ

Το **Σεμπίν Καραχισάρ** (τουρκικά: *Şebinkarahisar*) είναι κωμόπολη και η διοικητική έδρα του διαμερίσματος Σεμπίν Καραχισάρ της Επαρχίας Κερασούντας, στην Περιοχή Μαύρης Θάλασσας της σημερινής βορειοανατολικής Τουρκίας.

## Ονομασία
Ο βυζαντινός ιστορικός του 6ου αιώνα Προκόπιος γράφει ότι ο Ρωμαίος στρατηγός Πομπήιος κατέλαβε το τότε αρχαίο φρούριο και το μετονόμασε **Κολώνεια**. Μια ελληνική επιγραφή του ένατου ή του δέκατου αιώνα που βρέθηκε στο φρούριο ταυτίζει με βεβαιότητα το Σεμπίν Καραχισάρ με την Κολώνεια. Κατά περίεργο τρόπο, ο Σελτζούκος ιστορικός Ιμπν Μπίμπι και τα νομίσματα του 14ου αιώνα που κόπηκαν από τους Ερετνίδες καταγράφουν μια αρμενική παραλλαγή του ονόματος, Κογόνια. Η ιστορική τουρκική μορφή αυτού του ονόματος ήταν Κουγούνια.

Τον 11ο αιώνα, ένα δεύτερο όνομα συνδέεται με το μέρος: η πόλη διατηρεί το όνομα Κολώνεια αλλά το παραπάνω φρούριο ονομάζεται **Μαυρόκαστρον**. Το τουρκικό τοπωνύμιο Καραχισάρ (ελληνικά: Γαράσαρη, πραγματική τουρκική ονομασία της περιοχής: Γκαρεϊσάρ), που πρωτοεμφανίστηκε τον 14ο αιώνα, είναι μετάφραση του Μαυροκάστρου. Η πόλη ονομάστηκε αργότερα Σαπκαραχισάρ (Şapkarahisar, που σημάινει «Μαύρο Φρούριο του Αλουνίτη») ή Σαρκί Καρά Χισάρ (Şarkî Kara Hisar, που σημαίνει «Μαύρο Φρούριο της Ανατολής») για να διαφοροποιηθεί από το Αφιόν Καραχισάρ πιο δυτικά. Το μέρος ήταν γνωστό ως Σεμπίν Καραχισάρ από τον 19ο αιώνα και χρησιμοποιήθηκαν και τα δύο ονόματα. Στις 11 Οκτωβρίου 1924 ο Μουσταφά Κεμάλ επισκέφτηκε αυτή την πόλη και πρότεινε να χρησιμοποιηθεί το όνομα Σεμπίν Καραχισάρ. Ο γεωγραφικός ιστορικός Ραμσί, ανέφερε ότι οι Αρμένιοι αποκαλούν ακόμη αυτή την πόλη **Νικόπολη**, το ίδιο κάνουν και οι Έλληνες του Πόντου μέχρι σήμερα. Δεν πρέπει να συγχέεται με το κοντινό Κογιουλχισάρ, όπου βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας ρωμαϊκής Νικόπολης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Λέος Φίρκουσνι

Ο Λέος Φιρκούσνι (*[[Τσεχική γλώσσα|τσέχικα]]: *'Leoš Firkušný**') ήταν Τσέχος μουσικολόγος. Γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1905 στη Ναπατζέντλα (Napajedla) (σημερινή Τσεχία ). Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του διάσημου πιανίστα Rudolf Firkušný και της αδελφής τους Marie Kasiková (γεννημένη Firkušná, 11 Οκτωβρίου 1909). Ήταν ειδικός στον Leoš Janáček και έκανε πολλά για να φέρει τη μουσική του στους ακροατές του εξωτερικού. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του μουσικού φεστιβάλ Άνοιξη της Πράγας . Πέθανε στις 9 Ιουλίου 1950 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής . 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μουσικολόγοι
Κατηγορία:Τσέχοι
Κατηγορία:Ιστορία της Τσεχίας
Κατηγορία:Μουσική στην Τσεχία
Γρανιτσοπούλα Ιωαννίνων

Η **Γρανιτσοπούλα** είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων  

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Γρανιτσοπούλα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας, στις νότιες απολήξεις του όρους Κασιδιάρης σε υψόμετρο 520 μέτρα. Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη αρχαίας κατοίκησης όπως βόρεια του χωριού στην τοποθεσία "Παλιόκαστρο " και στο εξωκλήσι του Αη - Γιώργη όπου βρέθηκαν το 2010 από την Αρχαιολογική Υπηρεσία των Ιωαννίνων κεραμικά καθώς και πατητήρι κρασιού που χρονολογείται τον 3ο αιώνα π.Χ. Στις τοποθεσίες "Μνήματα", "Τσακομάκη" και "Παναγία" υπάρχουν ευρήματα (νομίσματα και άλλα είδη) από την περίοδο του Βυζαντίου. 

Είναι ο τόπος καταγωγής του μουσικού – κλαρινίστα Αναστάσιου Χαλκιά (Τάσος Χαλκιάς) μέλος της Ηπειρώτικης  οικογένειας μουσικών της λαϊκής παράδοσης Χαλκιάδων.

Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Γρανιτσοπούλας της δημοτικής ενότητας Ευρυμενών που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 43 κατοίκους.

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα της Φιλεκπαιδευτικής Αδελφότητας Γρανιτσοπούλας Ιωαννίνων "Η ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ" 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Όσσα Θεσσαλονίκης

Η **Όσσα** είναι οικισμός της Θεσσαλονίκης και αποτελεί έδρα της Δημοτικής Ενότητας Βερτίσκου, του Δήμου Λαγκαδά. 

## Γενικά στοιχεία
Η Όσσα βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Βερτίσκος, σε υψόμετρο 650 μέτρα και είναι γνωστή για τα κόκκινα και τραγανά κεράσια της. Επίσης, είναι ο τόπος καταγωγής της νεομάρτυρος Αγίας Κυράννας (+1751). 
μικρογραφία|Η οικία Ουζούνη με το παραδοσιακό παντοπωλείο της Μαρίκας και του Άγγελου Ουζούνη, Κάτω Αγορά, Όσσα Λαγκαδά.|αριστερά|251x251εσ
Η Όσσα είναι ένα από τα παλαιότερα χωριά της Κεντρικής Μακεδονίας, με ιστορικό, αρχαιολογικό, λαογραφικό, αρχιτεκτονικό και θρησκευτικό ενδιαφέρον. Στον οικισμό διασώζονται αρκετά παραδοσιακά κτήρια με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον που έχουν χτιστεί πριν από το 1900, μερικά από τα οποία έχουν αποκατασταθεί και λειτουργούν ως εκθεσιακοί χώροι. Στο παλαιό Δημοτικό Σχολείο, έργο του Ξενοφώντα Παιονίδη (1926) στεγάζεται η Λαογραφική Συλλογή Όσσας και η ψηφιακή εφαρμογή των πλουμιστών υφαντών Όσσας. Επίσης, έχουν αποκατασταθεί με ήπια μέσα το Παλαιό Παντοπωλείο και το Παλαιό Τσαγκαράδικο, ενώ για την αποκατάσταση-επανάχρηση της διατηρητέας παραδοσιακής οικίας Χατζή και Χατζηχριστάκη έχουν ολοκληρωθεί οι μελέτες και αναζητείται τρόπος χρηματοδότησης. Σε φάση κατασκευής είναι η δημιουργία ενός θεματικού εκθεσιακού χώρου με τίτλο «Το κονάκι του παπουτσή» με χρηματοδότηση του ευρωπαϊκού προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης LEADER και με φορέα υλοποίησης τον Σύλλογο Οσσαίων «Η Αγία Κυράννα». Στην Όσσα υπάρχουν ο μεταβυζαντινός ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών που ανακαινίστηκε το 1804 και ο ναός της Αγίας Νεομάρτυρος Κυράννας που ολοκληρώθηκε το 1868. Και οι δύο ναοί φέρουν αξιόλογα κειμήλια και εικόνες Κολακιωτών και Σιατιστέων ζωγράφων. Η Όσσα συμμετέχει στο Δίκτυο Αυθεντικών Χωριών Αδριατικής-Ιονίου (Authentic Villages) του έργου ADRIONET, του ευρωπαϊκού προγράμματος INTERREG, με φορέα συμμετοχής την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και άλλες 6 χώρες της Ε.Ε.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* https://www.voria.gr/article/ossa-ena-anichto-mousio-agrotikis-zois-mia-anasa-apo-ti-thessaloniki
* Όσσα- ξενάγηση στην παράδοση!! στον ιστότοπο https://goniaxalarosis.gr/.
* https://www.voria.gr/article/thessaloniki-ta-thrylika-yfanta-tis-ossas-apokalyptontai-gia-proti-fora-sto-koino
* https://livingheritage.net.gr/news/ossa-yfanta/

## Πηγές

* https://ossasyllogos.wixsite.com/ossa
* https://yfantaossas.gr/
* https://parallaximag.gr/thessaloniki/egkainiastike-to-paramythenio-palio-pantopoleio
* http://www.odigostoupoliti.eu/vertiskos-kataprasini-ikismi/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Χάμεενλινα

Η **Χάμεενλινα** () είναι πόλη και δήμος περίπου 68.000 κατοίκων στην καρδιά της ιστορικής επαρχίας ονόματι Ταβαστία και στη σύγχρονη επαρχία Κάντα Χάμε της νότιας Φινλανδίας. Η Χάμεενλινα είναι η παλαιότερη πόλη της ενδοχώρας της Φινλανδίας και ήταν μια από τις σημαντικότερες φινλανδικές πόλεις μέχρι τον 19ο αιώνα. Παραμένει ακόμη σημαντικό περιφερειακό κέντρο. Το μεσαιωνικό κάστρο Χάμε βρίσκεται στην πόλη.

Η Χάμεενλινα είναι γνωστή ως η γενέτειρα του Φινλανδού εθνικού συνθέτη Γιαν Σιμπέλιους. Σήμερα, ανήκει στην περιοχή Κάντα Χάμε και πριν από το 2010 ήταν η κατοικία του Κυβερνήτη της επαρχίας της Νότιας Φινλανδίας. Οι κοντινές πόλεις περιλαμβάνουν την πρωτεύουσα Ελσίνκι (98 χλμ.), το Τάμπερε (73 χλμ.) και το Λάχτι (72 χλμ.), το περιφερειακό κέντρο της Πάιγιατ Χάμε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Ορυκτέλαιο

δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Συσκευασία με ορυκτέλαιο, όπως πωλείται στις ΗΠΑ.
Το **ορυκτέλαιο** είναι οποιοδήποτε από τα άοσμα και διαφανή ελαφριά μείγματα ανώτερων αλκανίων που προέρχονται από μια ορυκτή πηγή, ιδιαίτερα από τα υποπροϊόντα του πετρελαίου, σε αντίθεση με τα συνήθως βρώσιμα φυτικά έλαια.

Η ονομασία «ορυκτέλαιο» από μόνη της είναι ανακριβής, καθώς έχει χρησιμοποιηθεί για πολλά συγκεκριμένα έλαια τους τελευταίους αιώνες. Άλλες ονομασίες, εξίσου ανακριβείς, περιλαμβάνουν «λευκό λάδι», «παραφινέλαιο», «υγρή παραφίνη» (υψηλής ποιότητας ιατρικής ποιότητας), ** και «υγρό πετρέλαιο». Το Baby oil είναι ένα αρωματικό ορυκτέλαιο.

Τις περισσότερες φορές, το ορυκτέλαιο είναι ένα υγρό υποπροϊόν της διύλισης του αργού πετρελαίου για την παραγωγή βενζίνης και άλλων προϊόντων πετρελαίου . Αυτός ο τύπος ορυκτελαίου είναι ένα διαφανές, άχρωμο έλαιο, που αποτελείται κυρίως από αλκάνια και κυκλοαλκάνια, που σχετίζονται άμεσα με τη βαζελίνη. Έχει πυκνότητα περίπου 0,80-0,87 g/cm3.

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Έλαια
Κατηγορία:Προϊόντα του πετρελαίου
Κατηγορία:Καθαρτικά
Αρσένιος Μενεξές

Ο **Αρσένιος Μενεξές** ήταν Έλληνας ιερέας, ο οποίος έδρασε υπέρ των Μικρασιατών κατά τον πρώτο διωγμό του 1917 και κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Γεννήθηκε το 1873 στη Δοβίστα (Εμμανουήλ Παππάς Σερρών) της Μακεδονίας. Διετέλεσε πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Κυδωνιών Μικράς Ασίας και συνεργάτης του αγίου Γρηγορίου Ωρολογά, Μητροπολίτη Κυδωνιών. Συμμετείχε μάλιστα μαζί με τον Μητροπολίτη και στην έκδοση της ελληνικής εφημερίδα *Κήρυξ Κυδωνιών*. Η Μητρόπολη Κυδωνιών είχε ως έδρα το Αϊβαλί (Κυδωνίες) της Μικράς Ασίας.

Στις 15 Μαρτίου 1917 εισέβαλε ο τουρκικός στρατός στην πόλη των Κυδωνίων και συγκέντρωσε με τη βία όλους τους άνδρες άνω των 15 ετών με εντολή του Ταλαάτ πασά. Μερικά ορφανά παιδιά έμειναν να περιφέρονται στην πόλη. Καθώς ο Μητροπολίτης ήταν φυλακισμένος από τους Τούρκους, τη μέριμνα για τα 36 παιδιά - που ήταν από 6 μηνών έως 12 ετών - ανέλαβε ο πατήρ Αρσένιος. Όταν ο τούρκος αξιωματικός διέταξε να τα πάρει στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας ο πατήρ Αρσένιος δεν τα εγκατέλειψε και περπάτησε μαζί τους την υποχρεωτική πορεία 35 ημερών μέχρι την πόλη Μπιλετζίκ της Βιθυνίας. Εκεί υποχρεώθηκαν από τους Τούρκους να μείνουν επί 22 μήνες σε στάβλο. Εκεί ο Αρσένιος έθρεψε με πολλούς κόπους τα παιδιά, από τα οποία επέζησαν τα 22 από τις κακουχίες και τις ασθένειες.
Τα 22 παιδιά από την εξορία επέστρεψαν με μέριμνα και συνοδεία του Αρσενίου και εγκαταστάθηκαν και πάλι στο ελληνικό ίδρυμα του ορφανοτροφείου Κυδωνιών.

Για την ανθρωπιστική του δράση αλλά και τις ενέργειές του για την πρόληψη νέων σφαγών τιμήθηκε από την Ελληνική Πολιτεία με τον αργυρούν σταυρό των ιπποτών του τάγματος του Σωτήρος.

Ο Αρσένιος Μενεξές συνόδευσε όσους Μικρασιάτες ξέφυγαν από τις σφαγές έως τη Λέσβο και απεβίωσε το επόμενο έτος, τον Οκτώβριο του 1923, στο Προσφυγικό Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Ετάφη με μέριμνα της Επιτροπής Προσφύγων Κυδωνιών-Μοσχονησίων.

Στη μνήμη του υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του στη Μυτιλήνη, όπου πολλοί Μικρασιάτες από το Αϊβαλί εγκαταστάθηκαν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

## Παραπομπές


Μενεξες
Μενεξες
Μενεξες
Μενεξες
Μενεξες
Lotus Software

Η **Lotus Software** (ονομαζόμενη **Lotus Development Corporation** πριν από την εξαγορά της από την IBM)  ήταν μια αμερικανική εταιρεία λογισμικού με έδρα τη Μασαχουσέτη. «Εκφορτώθηκε» στην Ινδική HCL Technologies το 2018.

Η Lotus είναι πιο γνωστή για την εφαρμογή υπολογιστικών φύλλων Lotus 1-2-3, το πρώτο προϊόν με πολλές δυνατότητες, φιλικό προς το χρήστη, αξιόπιστο και με δυνατότητα WYSIWYG που έγινε ευρέως διαθέσιμο στις πρώτες μέρες του IBM PC, όταν δεν υπήρχε γραφική διεπαφή χρήστη. Πολύ αργότερα, σε συνδυασμό με την Iris Associates του Ray Ozzie, η Lotus κυκλοφόρησε επίσης ένα groupware και σύστημα email, το Lotus Notes . Η IBM αγόρασε την εταιρεία το 1995 για 3,5 δις δολάρια, κυρίως για την Lotus Notes και να εδραιώσει την παρουσία της στον όλο και πιο σημαντικό υπολογιστικό τομέα client-server, ο οποίος γρήγορα έκανε ξεπερασμένο τα προϊόντα βάσει κεντρικού υπολογιστή, όπως το OfficeVision της IBM.

Στις 6 Δεκεμβρίου 2018, η IBM ανακοίνωσε την πώληση της Lotus Software/Domino στην HCL για 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια.

## Παραπομπές
 


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
*Lotus.com Official website (Archive)
*Oral history interview with Jonathan Sachs discusses the development of Lotus 1-2-3, Charles Babbage Institute, University of Minnesota

Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Ευγενείς

[μικρογραφία| Η [Βουλή των Λόρδων του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας (παλιά αίθουσα, κάηκε το 1834) όπως σχεδιάστηκε από τους Ωγκούστους Πάτζιν και Τόμας Ρόουλαντσον για το *Microcosm of London* των εκδόσεων Ackermann (1808–1811).]]
Οι **ευγενείς** είναι κοινωνική τάξη που συνήθως κατατάσσεται αμέσως κάτω από τη βασιλική οικογένεια και βρίσκεται σε ορισμένες κοινωνίες που έχουν επίσημη αριστοκρατία. Οι ευγενείς ήταν συχνά μέλη του βασιλείου που διέθεταν περισσότερα αναγνωρισμένα προνόμια και υψηλότερη κοινωνική θέση από τις περισσότερες άλλες τάξεις στην κοινωνία. Τα προνόμια που συνδέονται με τους ευγενείς μπορεί να αποτελούν σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι ή σε σχέση με μη ευγενείς ή μπορεί να είναι σε μεγάλο βαθμό τιμητικά (π.χ. προτεραιότητα) και ποικίλλουν ανά χώρα και εποχή. Η συμμετοχή στην τάξη των ευγενών, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων και των ευθυνών, είναι συνήθως κληρονομική.

Η ιδιότητα μέλους των ευγενών παραχωρείται ιστορικά από μονάρχη ή κυβέρνηση. Παρόλα αυτά, η απόκτηση επαρκούς δύναμης, πλούτου, στρατιωτικής ικανότητας ή βασιλικής εύνοιας έδινε περιστασιακά τη δυνατότητα στους απλούς ανθρώπους να γίνουν ευγενείς.

Υπάρχει συχνά μια ποικιλία τάξεων μέσα στην τάξη των ευγενών. Η νομική αναγνώριση των ευγενών ήταν πιο κοινή στις μοναρχίες, αλλά ευγενείς υπήρχαν επίσης σε καθεστώτα όπως η Ολλανδική Δημοκρατία (1581–1795), η Δημοκρατία της Γένοβας (1005–1815), η Δημοκρατία της Βενετίας (697–1797) και η Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία (1300–1798) και παραμένουν μέρος της νομικής κοινωνικής δομής ορισμένων μη κληρονομικών καθεστώτων, π.χ. του Αγίου Μαρίνου και του Βατικανού στην Ευρώπη. Στην Κλασική Αρχαιότητα, οι **' (ευγενείς) της [[Ρωμαϊκή Δημοκρατία|Ρωμαϊκής Δημοκρατίας]] ήταν οικογένειες που προέρχονταν από άτομα που είχαν αποκτήσει το αξίωμα του [[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|ύπατου]]. Όσοι ανήκαν στις οικογένειες [[Πατρίκιοι|πατρικίων]] ήταν ευγενείς, αλλά [[πληβείοι]] των οποίων οι πρόγονοι ήταν ύπατοι θεωρούνταν επίσης **'. Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι ευγενείς ήταν απόγονοι αυτής της Ρεπουμπλικανικής αριστοκρατίας. Ενώ η καταγωγή των σύγχρονων οικογενειών ευγενών από την αρχαία ρωμαϊκή αριστοκρατία μπορεί τεχνικά να είναι δυνατή, δεν είναι γνωστό να υπάρχουν στην Ευρώπη καλά ερευνημένες, ιστορικά τεκμηριωμένες γενεαλογικές καταβολές από γενιά σε γενιά από την αρχαία ρωμαϊκή εποχή.

Κληρονομικοί τίτλοι και προσφωνήσεις που προστίθενται σε ονόματα (όπως "Πρίγκιπας", "Λόρδος" ή "Κυρία"), καθώς και τιμητικές διακρίσεις, συχνά διακρίνουν τους ευγενείς από τους μη ευγενείς στη συνομιλία και στον γραπτό λόγο. Σε πολλά έθνη, οι περισσότεροι από τους ευγενείς δεν έχουν τίτλο, και ορισμένοι κληρονομικοί τίτλοι δεν υποδηλώνουν ευγένεια. Ορισμένες χώρες είχαν μη κληρονομημένους τίτλους ευγένειας, όπως η Αυτοκρατορία της Βραζιλίας ή στο Ηνωμένο Βασίλειο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 


Κατηγορία:Αριστοκρατία
Κατηγορία:Τάξεις (κοινωνικές ομάδες)
Κατηγορία:Φεουδαρχία
Κατηγορία:Κοινωνικές τάξεις
Υδρόγειος σφαίρα

[μικρογραφία|Υδρόγειος σφαίρα στην έκθεση του [Μουσείου των Ευρωπαϊκών Πολιτισμών στο Βερολίνο, Γερμανία]]
Η **υδρόγειος σφαίρα** είναι σφαιρική παρουσίαση της Γης ή κάποιου άλλου ουράνιου σώματος ή ουράνιας σφαίρας. Οι υδρόγειες σφαίρες έχουν παρόμοιο σκοπό με τους χάρτες, αλλά σε αντίθεση με τους χάρτες, δεν παραμορφώνουν την επιφάνεια που, απλά τη παρουσιάζουν υπό κλίμακα. 

Η υδρόγειος σφαίρα παρουσιάζει λεπτομέρειες για το θέμα το περιγράφει. Η υδρόγειος σφαίρα παρουσιάζει χερσαίες μάζες και υδάτινα σώματα. Συνήθως παρουσιάζει τα έθνη, τις μεγάλες πόλεις και τις γεωγραφικές συντεταγμένες. Μερικές υδρόγειες σφαίρες παρουσιάζουν τα βουνά-οροσειρές και άλλες σημαντικές μορφές εδάφους. Η ουράνια σφαίρα παρουσιάζει τα αξιοσημείωτα αστέρια και μπορεί επίσης να δείχνει θέσεις άλλων σημαντικών αστρονομικών αντικειμένων. Τυπικά, αυτές διαιρούν την ουράνια σφαίρα σε αστερισμούς.
[αριστερά|μικρογραφία|284x284εσ|Ανακατασκευή της υδρογείου σφαίρας του [Κράτης Μαλλώτης|Κράτη του Μαλλωτή στο Μουσείο Κοτσανά Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, στην Αθήνα.]]
Οι υδρόγειες σφαίρες έχουν μακρά ιστορία. Η πρώτη γνωστή αναφορά σε υδρόγειο γίνεται σε έργα του Στράβωνα, τα οποία περιγράφουν την Υδρόγειο του Κράτη (περίπου 150 π.Χ.). Η παλαιότερη υδρόγειος σφαίρα που έχει διασωθεί είναι η Υδρόγειος του Μπέχαϊμ, η οποία σχεδιάστηκε από τον Μάρτιν Μπέχαϊμ το 1492. Η παλαιότερη ουράνια σφαίρα που έχει διασωθεί βρίσκεται στην κορυφή του Άτλαντα του Φαρνέζε, σχεδιασμένη στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του 2ου αιώνα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Σφαίρα
Κατηγορία:Χάρτες