open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
PPK

Οι **PPK** (κυριλλική γραφή: **ППК**) ήταν ένα ρωσικό μουσικό συγκρότημα της τρανς, που έγινε διάσημο στις αρχές της δεκαετίας του 2000 με το ορχηστρικό *Resurrection*. Αποτελείτο από τους Ρώσους *Sergei Pimenov* (Σεργκέι Πιμενόφ) και *Alexander Polyakov* (Αλεξάντερ Πολιακόφ).

Το ντουέτο έκανε το τραγούδι *Resurrection*, το οποίο βασίστηκε στη μελωδία από το μουσικό θέμα της σοβιετικής ταινίας «Σιβηριάδα» του Έντουαρντ Αρτέμιεφ (1979, του λετονικού συγκροτήματος Zodiac) και περιείχε σε κάποιες εκδόσεις, ηχητικά ντοκουμέντα με τη φωνή του κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 2004.

## Δισκογραφία

### Single

* 2001 *Hey DJ!* 
* 2001 *ResuRection* (#3 UK)
* 2002 *Reload* (#39 UK)
* 2002 *Reload / Russian Trance* 

### Album

* 2002 *Reload* 
* 2002 *Russian Trance: Formation* (περίπου ίδιο με το άλμπουμ "Reload" ) 

Κατηγορία:Ρωσικά μουσικά συγκροτήματα
Κατηγορία:Club DJs
Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα
Υδραυλική

**Υδραυλική** ονομάζεται η εφαρμοσμένη Υδρομηχανική. Αποτελεί τεχνική επιστήμη με κύριο αντικείμενο την εκμετάλλευση του ύδατος.

Ενώ η υδρομηχανική (υδροστατική και υδροδυναμική) ασχολείται με τις ιδιότητες, τους νόμους που διέπουν τα υγρά γενικά και το νερό ειδικότερα, "εν ηρεμία" και "εν κινήσει", η υδραυλική πραγματεύεται τους τρόπους "χαλιναγώγησης", αξιοποίησης και εκμετάλλευσης των υδάτων.

Ο χώρος εφαρμογής της υδραυλικής (τεχνικής) είναι τεράστιος. Τα αρδευτικά, τα αποστραγγιστικά και τα αντιπλημμυρικά έργα, η ύδρευση και αποχέτευση, η παντός είδους εκμετάλλευση της υδραυλικής δύναμης, τα λιμενικά έργα, οι θαλάσσιες ποτάμιες και λιμναίες συγκοινωνίες, οι διώρυγες κλπ αποτελούν αντικείμενα της υδραυλικής. Συνεπώς η συμβολή της στην ανάπτυξη του πολιτισμού θεωρείται σημαντική.

Από τους πολύ αρχαίους χρόνους ο άνθρωπος προβληματίσθηκε αλλά και ασχολήθηκε με την υδραυλική, χαρακτηριστικοί οι σχετικοί μύθοι στην Ελληνική Μυθολογία, (άθλοι του Ηρακλή: Λερναία Ύδρα, Κόπρος του Αυγεία κ.ά. σχετιζόμενοι με ποταμούς), που όμως μόλις κατά τους τρεις τελευταίους αιώνες συνετέλεσε τα μέγιστα στη μεταμόρφωση της οικονομίας πολλών χωρών ιδίως της Δύσης. Εν τούτοις παρά τη μακραίωνη αυτή ιστορία της, μόλις τις τελευταίες 10ετίες κατάφερε η υδραυλική να ελευθερωθεί από τον εμπειρικό της χαρακτήρα και να καταστεί πραγματική τεχνική επιστήμη. Εν όψει μάλιστα της παράλληλης επιστημονικής και τεχνικής προόδου του ανθρώπου αφενός, αλλά και της συνεχιζόμενης αύξησης των αναγκών του αφετέρου, το μέλλον της υδραυλικής διαγράφεται περισσότερο λαμπρό. Αφού αυτοί οι δύο παραπάνω λόγοι - αιτίες είναι οι συντελεστές όλων των γιγάντιων υδραυλικών έργων αλλαγής της φύσεως με στόχο τη περισσότερη αξιοποίηση υδάτινων πόρων σε άγονες περιοχές.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*
Πτελέα Έβρου

Η **Πτελέα** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Έβρου στη Θράκη.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Πτελέα βρίσκεται στον βόρειο Έβρο και τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, σε απόσταση περίπου 27 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Ορεστιάδα. Ανήκε από το 1997 στον Δήμο Τριγώνου με το Πρόγραμμα Καποδίστριας ενώ σύμφωνα με το νεότερο πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στο δήμο Ορεστιάδας.

Το χωριό αναφέρεται σε βακουφικά έγγραφα της εποχής του Μωάμεθ του Πορθητή (μέσα 15ου αιώνα) ενώ έχουν βρεθεί και ταφόπλακες με χρονολογία 1865-1867. Οι σημερινοί κάτοικοί του κατάγονται από πρόσφυγες που ήρθαν τη δεκαετία του 1920 από το Ουρούμκιοϊ και το Κοζούλτζικαϊ της Ανατολικής Ρωμυλίας. Μέχρι το 1912 κατοικούνταν κυρίως από Τούρκους και Βούλγαρους. Το 1913 οι Βούλγαροι έφυγαν, επέστρεψαν το 1915 και ξαναέφυγαν το 1920. Έως την περίοδο του Εμφυλίου ζούσαν Μουσουλμάνοι. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Καραγατσούδι και ως το 1949 ονομαζόταν επισήμως Φτελιά.

Ο αρχικός πληθυσμός του χωριού ήταν περίπου 1.000 κάτοικοι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 διέμεναν 441 ενώ κατά την απογραφή του 2001 διέμεναν 477. Μέχρι το 1951 το χωριό ονομαζόταν *Φτελιά*, ενώ παλαιότερα *Καραγάτς* και *Καρα(γα)τσούδι*, λόγω των πολλών δέντρων της περιοχής (η αντίστοιχη ονομασία στα τουρκικά). Οι κάτοικοι αποκαλούν το χωριό τους και Ελ-Καράκας.

Το παλιό δημοτικό σχολείο του χωριού έχει μετατραπεί σε Λαογραφικό Μουσείο.

Το χωριό γιορτάζει ανήμερα του Αγίου Αθανασίου.

## Απογραφές πληθυσμού
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Πηγές
*Ιστορία και φωτογραφίες του χωριού
*Πτελέα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Τριγώνου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Ορεστιάδας
Πτελέα

Το όνομα **Πτελέα** συνήθως αναφέρεται στο δέντρο, κοινώς Φτελιά ή *Πτελιά*.

Αναφέρεται όμως κατά την αρχαιότητα ως:
*Πτελέα Οινηίδας, αρχαίος αττικός δήμος της Οινηίδας φυλής.
*Πτελέα, μια από τις Αμαδρυάδες.
αλλά και ως όνομα οικισμών της Ελλάδας, αρκετές φορές με τα ονόματα *Πτελιά* ή *Φτελιά* στα παρακάτω:
*Πτελέα Αιτωλοακαρνανίας
*Πτελέα Δράμας
*Πτελέα Έβρου
*Πτελέα Ευρυτανίας
*Πτελέα Ηλείας
*Πτελέα Καρδίτσας
*Πτελέα Καστοριάς
*Κάτω Πτελέα Καστοριάς
*Πτελέα Κοζάνης
*Πτελέα Ορεστιάδας
*Πτελέα Φθιώτιδας
*Πτελέα Μεσσηνίας

## Δείτε επίσης

* Φτελιά (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
ΒΠ

Η συντομογραφία **ΒΠ** μπορεί να αναφέρεται σε οποιοδήποτε από τα παρακάτω:

*Βαρομετρική Πίεση
*ΒήταΠεις
*Βικιπαίδεια
*Βορράς Πυξίδας
Ορφέας Ζάχος

Ο **Ορφέας Ζάχος** (1934- 2021) ήταν  Έλληνας ηθοποιός. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1957 και στον κινηματογράφο το 1961.

Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών στις 19 Δεκεμβρίου 2021 και έμενε στην Κυψέλη μόνος.

Η σορός του αποτεφρώθηκε κατά επιθυμία του.

## Φιλμογραφία

## Τηλεοπτικό θέατρο

## Τηλεοπτικές σειρές

## Θέατρο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
* Θόδωρος "Έξαρχος: Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες"

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

{{Portal bar| Βιογραφίες | Κινηματογράφος| Ελλάδα}

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Φώτης Μεταξόπουλος

Ο **Φώτης Μεταξόπουλος** (Αθήνα ,13 Μαΐου 1935) είναι Έλληνας χορευτής, χορογράφος και χοροδιδάσκαλος. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Σε ηλικία πέντε ετών έχασε τη μητέρα του και την κηδεμονία του ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο πατέρας του. Στα 19 του παρακολούθησε μαθήματα στις Σχολές Παλμέρ με σκοπό να εργαστεί ως ασυρματιστής στο Εμπορικό Ναυτικό. Επηρεάστηκε από την ταινία "*[[Η Ζωή του Ροδόλφο Βαλεντίνο]]*" και αποφάσισε να ασχοληθεί με τον χορό. Την ίδια χρονιά (1954), ο Άγγελος Γριμάνης, χορογράφος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, αναζητούσε χορευτές για να συνθέσει ένα μπαλέτο που θα περιόδευε στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ο Γριμάνης δεν προσέλαβε τον άπειρο τότε Μεταξόπουλο, αλλά τον σύστησε στην Ελβετή χορεύτρια Μύριαμ Σουαζί (Myriam Choisy), που με τη σειρά της τον παρότρυνε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον χορό.

Η πρώτη του επαγγελματική επαφή με το χορό έγινε στη θεατρική παράσταση "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" του Σαίξπηρ στο Θέατρο του Εθνικού Κήπου σε χορογραφίες του Γιάννη Φλερύ. Συνέχισε τις θεατρικές του εμφανίσεις και παράλληλα προετοιμαζόταν επί τρία χρόνια στη Σχολή της Σουαζί για να αποκτήσει τελικά το 1957 άδεια ασκήσεως επαγγέλματος του χορευτή.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες χορευτές
Κατηγορία:Έλληνες χορογράφοι
Φερνάντο ντα Πιεντάντε Ντίας ντος Σάντος

Ο **Φερνάντο ντα Πιεντάντε Ντίας ντος Σάντος** (*Fernando da Piedade Dias dos Santos*, 5 Μαρτίου 1950 - 18 Δεκεμβρίου 2025) ήταν πολιτικός από την Ανγκόλα, αντιπρόεδρος από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τις 26 Σεπτεμβρίου 2012.  Ήταν γνωστός και ως *Nandó*. Ήταν πρωθυπουργός από το Νοέμβριο του 2002 ως το 2008 και από το 2008 έως το 2010 και από το 2012 έως το 2022 υπηρέτησε ως πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λουάντα.  Σπούδασε Νομικά και είναι μέλος του MPLA από το 1971. Έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας του από την Πορτογαλία το 1975 σταδιοδρόμησε στο Αστυνομικό Σώμα του Λαού της Ανγκόλας και το 1981 τοποθετήθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών.

## Πολιτική καριέρα
Έγινε υφυπουργός Εσωτερικών το 1984. Την επόμενη χρονιά εξελέγη από συνέδριο μέλος του  Κόμματος των Εργατών - MPLA. Επίσης του δόθηκε ο βαθμός του Συνταγματάρχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Στη συνέχεια έγινε βουλευτής και σταδιακά ανέλαβε διάφορα υπουργικά αξιώματα.  Στις 6 Δεκεμβρίου του 2002 ανέλαβε την πρωθυπουργία, την οποία διατήρησε ως τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2008. Στις βουλευτικές εκλογές του 2008 εξελέγη βουλευτής. Την ίδια μέρα που αποχώρησε από την πρωθυπουργία, εξελέγη με 211 ψήφους πρόεδρος της Βουλής. Τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Πάουλο Κασόμα.

Στις 21 Ιανουαρίου 2010 εγκρίθηκε ένα νέο σύνταγμα από την εθνοσυνέλευση και αυξήθηκε η προεδρική εξουσία. Παράλληλα καταργήθηκε το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Ο Πιεντάντε χαρακτήρισε την συνταγματική αλλαγή ως "ιστορική στιγμή". Εν συνεχεία ο πρόεδρος ντος Σάντος διόρισε τον Πιεντάντε στο νεοσύστατο αξίωμα του Αντιπροέδρου στις 3 Φεβρουαρίου 2010. Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκε στις 5 Φεβρουαρίου.

Τον διαδέχθηκε το 2012 στη θέση του Αντιπροέδρου ο Μανουέλ Βισέντε και ο Ντίας ντος Σάντος εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης στις 27 Σεπτεμβρίου 2012.

Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στις 18 Δεκεμβρίου 2025.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ανγκόλας
Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Ανγκόλας
Υδροπτέρυγο

Το **υδροπτέρυγο** ή εμπορικά λεγόμενο **ιπτάμενο δελφίνι**, ή υδροφόιλ,  (hydrofoil ship) είναι ναυπηγικός τύπος πλοίου που ανήκει στα ταχύπλοα επιβατηγά πλοία χωρίς θαλάσσιο εκτόπισμα (non displacement craft) με "μέση ταχύτητα" και άνω. Ναυπηγικά φέρει υπό τα ύφαλα μόνιμα πτερύγια, υδροολισθητήρες, (καμπυλωτά πέδιλα συνήθως δύο, με ελαφρά ανοδική κλίση προς πλώρη), δια των οποίων πάνω από συγκεκριμένη ταχύτητα, το κύριο μέρος του σκάφους εξέρχεται της επιφάνειας του νερού (θάλασσας, ποταμού ή λίμνης) με αποτέλεσμα μηδενίζοντας τις τριβές ν΄ αναπτύσσει μεγαλύτερη ταχύτητα. Βεβαίως εξυπακούεται ότι οι άξονες στους έλικες έχουν μεγάλη κλίση ώστε να διατηρούνται αυτές μέσα στο νερό.
*Τα ιπτάμενα δελφίνια μπορούν να αναπτύξουν υψηλές ταχύτητες, 30-40 κόμβων, πλην όμως είναι ευαίσθητα στους κυματισμούς, γι΄ αυτό και στερούνται ανοικτού καταστρώματος. Συνήθως πλέουν με οικονομική ταχύτητα 25-30 κόμβους. Σύμφωνα με ειδικό άρθρο του Δ.Κ.Α.Σ. υποχρεούνται, "εν κινήσει", μέρα ή νύκτα, να φέρουν εκτός των συνήθων φανών ναυσιπλοΐας περίβλεπτο κίτρινο φάρο (ροταλάρμ) στο άνω μέρος του ιστού τους.

Στην Ελλάδα αυτός ο τύπος σκάφους έλαβε τον εμπορικό τίτλο "Ιπτάμενο δελφίνι" στη δεκαετία του '70, όταν τέτοιο σκάφος με το όνομα "express" είχε δρομολογηθεί σε γραμμές του Αργοσαρωνικού. Το "Express", ξεκίνησε τα δρομολόγια του το 1961, στον Αργοσαρωνικό, και αργότερα και στο Ναύπλιο.
. Λίγο αργότερα, η Ceres Flying Dolphins καθιέρωσε τον όρο για τον συγκεκριμένο τύπο πλοίου.

Τα πρώτα υδροπτέρυγα σκάφη κατασκευάστηκαν στις ΗΠΑ και αργότερα σε άλλες χώρες, με κύριο σκοπό τον διάπλου σε λίμνες. Στην Ελλάδα πιο γνωστά είναι τα σοβιετικής κατασκευής ιπτάμενα δελφίνια της κλάσης Μετεόρ, που εφόσον καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν επεκτείνουν τους πλόες τους ακόμα και σε γραμμές του Αιγαίου.
Στην Ελλάδα, το πρώτο υδροπτέρυγο ήρθε το 1962 

## Δείτε επίσης
* Ροστισλάβ Αλεξέεβ
* Εκρανοπλάνο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Επιβατηγά πλοία
Στράτος Ατταλίδης

Ο **Στράτος Ατταλίδης** (Νέα Ιωνία Αττικής, 10 Αυγούστου 1928 - 26 Μαρτίου 1998) ήταν Έλληνας, αρχικά λαϊκός τραγουδιστής και οργανοπαίκτης κρουστών που αναδείχθηκε κυρίως ως μουσικοσυνθέτης εξαιρετικών λαϊκών τραγουδιών της δεκαετίας του 1960, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες παραμένοντας μέχρι σήμερα κλασικά στο είδος τους.

## Γενικά
Ο Στράτος Ατταλίδης μικρασιατικής καταγωγής ήταν γιος εργοστασιάρχη υφαντουργίας, στη Νέα Ιωνία Αττικής ενώ παράλληλα διατηρούσε και δική του επιχείρηση πρατηρίου υφασμάτων. Ασχολήθηκε με το λαϊκό τραγούδι από πολύ νωρίς, περισσότερο από αγάπη έχοντας κάποια καλλιτεχνική κλίση και όχι ασφαλώς για λόγους βιοπορισμού. Το έργο του περιλαμβάνει περισσότερα από τριακόσια λαϊκά τραγούδια, που ανάγονται από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1950 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Βασική ερμηνεύτρια των τραγουδιών του ήταν η κατά επτά χρόνια νεότερη, σύζυγός του Γιώτα Λύδια, (της οποίας το πραγματικό όνομα ήταν Παναγιώτα Μανταράκη), με την οποία απέκτησε, ένα χρόνο μετά τον γάμο τους, ένα γιο, τον Σταύρο Ατταλίδη.

## Καλλιτεχνική σταδιοδρομία
Συνεργάσθηκε με τον στιχουργό Κώστα Βίρβο, τον Θόδωρο Δερβενιώτη, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Άκη Πάνου κ.α. Μερικές από τις πιο γνωστές επιτυχίες του είναι «Γιατί θες να φύγεις», «Πες μου γιατί», «Αχ ας μπορούσα», «Δεν θέλω την συμπόνια κανενός», «Έλα γύφτο μ’ έλα», «Γύρνα πάλι γύρνα», «Εμένα να μη με κλαις», «Ο ταυρομάχος», «Η Τσιγγάνα η Μαρίτσα», «Φύγε - φύγε», «Τρεις αγάπες» κ.α. Τραγούδια του ερμήνευσαν εκτός από τη Γιώτα Λύδια και ο Στράτος Διονυσίου, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γιώργος Χατζηαντωνίου κ.α.

Ατταλ
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Σταμάτης Κλεάνθης

Ο **Σταμάτης Κλεάνθης** (1802 - 1862) ήταν ένας από τους επιφανέστερους Έλληνες αρχιτέκτονες του 19ου αιώνα, δημιουργός αρκετών χαρακτηριστικών κτιρίων της Αθήνας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1802 στο Βελβενδό Κοζάνης. Εντάχθηκε στον Ιερό Λόχο από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, αλλά αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους στη μάχη του Δραγατσανίου. Δραπέτευσε και κατόπιν πήγε στο Βερολίνο όπου σπούδασε αρχιτεκτονική. Υπήρξε λάτρης των αναγεννησιακών μορφών, τις οποίες απέδιδε με καλαισθησία και λιτότητα. Το 1828, μαζί με τον συνάδελφό του Έντουαρτ Σάουμπερτ, ήρθαν στην Ελλάδα, όπου ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας τους ανέθεσε την ευθύνη για τον σχεδιασμό δημοσίων κτιρίων. Το 1833 εκπόνησαν το πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας, το οποίο όμως δεν τέθηκε τελικά σε εφαρμογή γιατί κρίθηκε ως πολυδάπανο. Το 1834 συνέταξε τον πολεοδομικό σχεδιασμό της πόλης του Πειραιά. Τα ονομαστότερα κτίρια του Κλεάνθη ήταν:
* Ο Γοτθικός ναός για την Αγγλικανική παροικία στην καρδιά της πρωτεύουσας, στην οδό Φιλελλήνων. 
* Το μέγαρο της Αγγλικής πρεσβείας στη πλατεία Κλαυθμώνος, που πλέον έχει κατεδαφιστεί.
* Το μέγαρο της Κοντέσσας Θεοτόκη στην οδό Σωκράτους.
* Το παρά τον Ιλισσό μέγαρο της Δούκισσας της Πλακεντίας *(Villa Ilissia)* (1848), που έχει μετατραπεί σε Βυζαντινό Μουσείο. 
* Ο πύργος της Δουκίσσης Πλακεντίας στη Πεντέλη.
* Το Καστέλλο της Ροδοδάφνης.
* Η διαμορφωμένη από τον ίδιο οικία του στην Πλάκα, όπου στεγάστηκε τα πρώτα 4 χρόνια της λειτουργίας του (1837-1841) το Πανεπιστήμιο Αθηνών.
* Οικία Γενναδίου (1845) Ακαδημίας & Γενναδίου που έχει πλέον κατεδαφιστεί
 
[αριστερά|μικρογραφία|Ο πύργος της [Δούκισσα της Πλακεντίας|Δουκίσσης Πλακεντίας στην Πεντέλη.]]

Τα έργα του Κλεάνθη έχουν ιδιαίτερη αρχιτεκτονική σημασία διότι αποτελούν τα πρώτα δείγματα νεοελληνικού μεσογειακού ρυθμού. Ήταν πολύ γνωστός στο εξωτερικό αφού ήταν ο πρώτος Έλληνας εκθέτης στην Έκθεση του "Κρύσταλ Πάλας" του Λονδίνου και στην οποία έλαβε το πρώτο χρυσό Βραβείο.

Εκτός όμως των αρχιτεκτονικών του δραστηριοτήτων είχε επιδοθεί και σε επιχειρήσεις σχετικές με τη τέχνη του. Από το 1835 αναζητούσε μαζί με τον αρχαιολόγο Λουδοβίκο Ρος και τον Έντουαρτ Σάουμπερτ μάρμαρα κατάλληλα για τις αναστηλώσεις της Ακροπόλεως στο Μαράθι. Αργότερα εκμίσθωσε τα λατομεία μαρμάρου της Τήνου, της Πάρου και τελικά της Πεντέλης, τα μάρμαρα εκ των οποίων χρησιμοποιούσε στις επενδύσεις των κτιρίων του. Για τα δείγματα αυτά των μαρμάρων είχε τιμηθεί στο Λονδίνο με το Α΄ Χρυσό Βραβείο. 

Ο Κλεάνθης είχε νυμφευθεί την Ευφροσύνη Καρατζά, κόρη του Ιωάννη Ν. Καρατζά, διερμηνέα της Υψ. Πύλης και αδελφή του στρατηγού Γεωργίου Καρατζά. Πέθανε στις 19 Απριλίου 1862 στην Αθήνα από ατύχημα σε ένα από τα λατομεία του, άτεκνος.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Μακεδόνες
Δημήτρης Γεωργακόπουλος

Ο **Δημήτρης Γεωργακόπουλος** (Βάρδα, 26 Οκτωβρίου 1948) είναι Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1948 στη Βάρδα Ηλείας. Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί.

Είναι απόφοιτος της Φυσικομαθηματικής Σχολής και του Οικονομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο εξελέγη βουλευτής Ηλείας το 1981, 1985, 1990, 1993, 1996, 2000 και 2004.

Έχει διατελέσει Υφυπουργός Οικονομικών (1986, 1993-1996), Υφυπουργός Ανάπτυξης (2001-2004) και Γενικός Γραμματέας Φορολογικών και Τελωνειακών Θεμάτων του Υπουργείου Οικονομικών (2009-2011).

## Πηγές
* Βιογραφικό του Δημήτρη Γεωργακόπουλου στο Υπουργείο Οικονομικών

Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας
Εργαστηριακά όργανα χημείας

250px|right|thumb|Γυάλινα σκεύη του εργαστηρίου χημείας
250px|right|thumb|Εικόνα από εργαστήριο χημείας
Ο **εργαστηριακός εξοπλισμός** του εργαστηρίου χημείας αναφέρεται στην ποικιλία των εργαλείων και των οργάνων που χρησιμοποιούνται από το επιστημονικό προσωπικό που εργάζεται σ’ αυτό. Σ’ αυτόν περιλαμβάνονται γυάλινα σκευή όπως κωνικές φιάλες, δοκιμαστικοί σωλήνες κλπ., απλά όργανα μετρήσεων όπως θερμόμετρα ή ζυγοί ακριβείας και πιο πολύπλοκα όργανα όπως φασματογράφοι. Το εργαστήριο περιλαμβάνει και βαρύτερες συσκευές όπως φούρνους και θαλάμους φυγοκέντρησης. Στον χώρο του εργαστηρίου είναι τοποθετημένοι εργαστηριακοί πάγκοι πάνω από τους οποίους υπάρχει ισχυρός απορροφητήρας που ονομάζεται απαγωγός για να τραβάει τα επικίνδυνα αέρια που εκλύονται από ορισμένα αντιδραστήρια ή απελευθερώνονται κατά την διάρκεια αντιδράσεων. Παρόμοιος εργαστηριακός εξοπλισμός χρησιμοποιείται και στα εργαστήρια βιολογίας.

## Όργανα εργαστηρίου
Ορισμένα από τα βασικά όργανα του εργαστηρίου χημείας:
* Ποτήρι ζέσης
* Κωνική φιάλη
* Ογκομετρική φιάλη
* Φιάλη διηθήσεως με κενό
* Ογκομετρικός κύλινδρος
* Δοκιμαστικός σωλήνας
* Σταγονομετρικό δοχείο
* Φιάλη αντιδραστηρίου
* Χωνί
*Χωνί Buchner
* Σιφώνιο αριθμημένο
* Σιφώνιο πληρώσεως
* Προχοΐδα
* Θερμόμετρο
* Ψήκτρα
* Γυάλινη ράβδος
* Λαβίδα δοκιμαστικού σωλήνα
* Ύαλοι ωρολογίου
* Πυράγρα
* Κάψα πορσελάνης
* Γουδί και Γουδοχέρι
* Σπάτουλες και Τσιμπιδάκια

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Online εργαστηριακές ασκήσεις χημείας
*Σχολικά πειράματα χημείας

Κατηγορία:Όργανα εργαστηρίου χημείας
Αλέτα Ερριέτα Γιάκομπς

Η **Αλέτα Ενριέτε Γιάκομπς** (*Aletta Henriëtte Jacobs*, 9 Φεβρουαρίου 1854 - 10 Αυγούστου 1929) ήταν Ολλανδέζα ιατρός. 

Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου του 1854 και καταγόταν από οικογένεια Εβραίων. 

Πρωτοστάτησε στον οικογενειακό προγραμματισμό, με τη δημιουργία της πρώτης κλινικής για τον έλεγχο των γεννήσεων στον κόσμο. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα στη χώρα της που ολοκλήρωσε την πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Αγωνίστηκε επίσης για την παροχή δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες. Συνετέλεσε στη διεξαγωγή του Συνεδρίου στη Χάγη το 1915 που είχε αποτέλεσμα την ίδρυση του Διεθνούς Συνδέσμου των Γυναικών για την Ειρήνη και για την Ελευθερία (WILPF). Απεβίωσε στις 10 Αυγούστου του 1929.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιογραφία 

Κατηγορία:Ολλανδοί ιατροί
Κατηγορία:Εβραίοι ιατροί
Κατηγορία:Ολλανδοί φεμινιστές
Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές
Euronymous

Ο **Έιστεϊν Όρσετ**, γνωστός και με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο **Euronymous** (*Øystein Aarseth*, 22 Μαρτίου 1968 – 10 Αυγούστου 1993), ήταν Νορβηγός κιθαρίστας του Black Metal.

Ήταν μέλος του συγκροτήματος Mayhem. Ίδρυσε τη δική του δισκογραφική εταιρεία, Deathlike Silence, και έγινε μέλος των Mayhem το 1984, αρχικά με το όνομα «Destructor». Στο συγκρότημα ήταν και οι Γιουρν Στούμπερουντ και Κχιέτιλ Μάνχαϊμ. Ο ίδιος άλλαξε το όνομα σε Euronymous, εμπνευσμένο από την ελληνική μυθολογία από τον δαίμονα του Άδη Ευρύνομο ή από την Σατανική Βίβλο του Αντόν ΛαΒέι, ενώ έλεγε πως σημαίνει «Πρίγκιπας του θανάτου» στα ελληνικά. Όταν ο Περ Ίνγκβε Όλιν (Dead), τραγουδιστής των Mayhem, αυτοκτόνησε ο Euronymous ανακάλυψε το πτώμα και πήρε φωτογραφίες για να το χρησιμοποιήσει σε μελλοντικό εξώφυλλο δίσκου. Πιστεύεται επίσης ότι ο Euronymous κατανάλωσε μέρος από τον εγκέφαλο του Dead και μοίρασε σε συγκεκριμένους ανθρώπους κομμάτια από το κρανίο του ως φυλαχτά.

## Θάνατος

Στις 10 Αυγούστου του 1993, ένα γεγονός έκανε το black metal πιο γνωστό στο ευρύ κοινό. Ο Νορβηγός Έιστεϊν 'Euronymous' Όρσετ, κιθαρίστας των Mayhem δολοφονήθηκε απ' τον τότε μπασίστα των Mayhem, Βαργκ Βίκερνες (επίσημο όνομα: Κρίστιαν Λάρσουν Βικέρνες), μοναδικό μέλος του μονομελούς σχήματος, Burzum (από το 1991). Ο Βικέρνες μαχαίρωσε θανάσιμα τον Euronymous με πολλαπλά χτυπήματα. Το πτώμα του Euronymous βρέθηκε έξω από το διαμέρισμα του με 23 πληγές (μαχαιριές), δύο στο κεφάλι, πέντε στο λαιμό και δεκάξι στη πλάτη. Ο Βικέρνες υποστήριξε ότι ο Euronymous του επιτέθηκε πρώτος και πως οι περισσότερες πληγές στο σώμα του θύματος προκλήθηκαν από σπασμένα γυαλιά, τα οποία έπεσαν κατά τη διάρκεια της πάλης, μεταξύ των δύο ανδρών. Επίσης ο Βικέρνες ανέφερε πως ο Euronymous σχεδίαζε να τον απαγάγει, να τον δέσει και να τον βασανίσει μέχρι θανάτου. Το δικαστήριο βρήκε ένοχο τον Βικέρνες για το φόνο του Euronymous, όπως και για τον εμπρησμό τριών εκκλησιών και μια απόπειρα  για 4η. Ο Βικέρνες χαμογέλασε καθώς άκουγε την ετυμηγορία του δικαστηρίου, μια εικόνα που μεταφέρθηκε ευρέως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στις 24 Μαΐου 2009 ο Βικέρνες αποφυλακίσθηκε με περιοριστικούς όρους.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Νορβηγοί μουσικοί
Κατηγορία:Δολοφονηθέντες μουσικοί
Ότο Λίλιενταλ

Ο **Ότο Λίλιενταλ** (γερμ.:*Karl Wilhelm Otto Lilienthal*, 23 Μαΐου 1848 – 10 Αυγούστου 1896) ήταν Γερμανός μηχανικός. Θεωρείται πατέρας της ανεμοπορίας. Γεννήθηκε στο Άνκλαμ και ασχολήθηκε με την πραγματοποίηση διαφόρων μικροεφευρέσεων. Ασχολήθηκε επίσης τα μέγιστα με τη μελέτη της αεροδυναμικής. Έχοντας ως πρότυπο το πώς πετούν τα πτηνά, ο Λίλιενταλ επινόησε έναν τύπο ανεμόπτερου με κυρτά πτερύγια, όπως των πουλιών, με το οποίο πραγματοποίησε πολλές πτήσεις σε πλαγιές λόφων. Στις 9 Αυγούστου 1896 τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια της 2.400ης πειραματικής πτήσης του με το Normalsegelapparat και υπέκυψε στα τραύματά του την επομένη 10 Αυγούστου. Τάφηκε στο Βερολίνο. Στη κορυφή ενός από τους λόφους που επιχειρούσε τις πειραματικές του πτήσεις έχει ανεγερθεί σήμερα ομώνυμο μνημείο.

Έγραψε το έργο "*Η πτήση των πτηνών ως βάση της αεροπλοΐας*", στο οποίο εξέθεσε τις ιδέες του, καθώς και το Ημερολόγιό του, τα οποία και υπήρξαν πολύτιμα βοηθήματα των μεταγενεστέρων.
Ο Ότο Λίλιελαντ  υπήρξε επίσης και εφευρέτης μικρού τύπου κινητήρος.

## Δείτε επίσης
*Άλμπρεχτ Μπέρμπλινγκερ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί εφευρέτες
Κατηγορία:Αεροναυπηγική
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Πρόδρομος Μεραβίδης

Ο **Πρόδρομος Μεραβίδης** (1912 - 10 Αυγούστου  1981) ήταν
πρωτοπόρος του ελληνικού κινηματογράφου, μοντέρ και οπερατέρ. Γύρισε την πρώτη ομιλούσα ελληνική ταινία "Νύχτα χωρίς ξημέρωμα" και οργάνωσε το πρώτο εμφανιστήριο έγχρωμου κινηματογράφου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1912.
Το 1933 γύρισε την ταινία *Ο Βόλος και το Πήλιον* και το 1936 ο ίδιος παρουσίασε στο Σινεάκ τα πρώτα ομιλούντα επίκαιρα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1940 μαζί με άλλους φωτογράφους και κινηματογραφιστές (ως στρατευμένος εικονολήπτης) γύρισε ταινία (επίκαιρα)  στο Μέτωπο της Αλβανίας, κατά τον πόλεμο του 1940. Την περίοδο εκείνη έχασε και δύο μηχανές.

 

Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Έλληνες μοντέρ
Κατηγορία:Έλληνες κινηματογραφιστές
Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα
Ελίνα Τανιμανίδη

Η **Ελίνα Τανιμανίδη** (1949 - 11 Αυγούστου 2002) ήταν Ελληνίδα σκηνοθέτιδα της ΕΡΤ και επί πέντε χρόνια πρόεδρος του Σωματείου Σκηνοθετών του καναλιού. Σκηνοθέτησε (από το 1976) ενημερωτικές εκπομπές όπως τα *Κυριακάτικα*, το *Κάθε μεσημέρι*,  *Μαζί και σήμερα*, την εκπομπή *Το θέατρο της Δευτέρας*, το τηλεπαιχνίδι Άγκυρες και ρόδες (1982 - 1983) ενώ η τελευταία της δουλειά ήταν το ντοκιμαντέρ: *20ός αιώνας-Επιλογές*. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα εικονολήπτης στην Ελλάδα (1972). Πέθανε ξαφνικά, το 2002.

## Πηγές
*Ελευθεροτυπία, Το αντίο στην Ελίνα, 16 Αυγούστου 2002.

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Ζαν Μπουγκάτι

Ο **Ζαν Μπουγκάτι** (*Jean Bugatti*, 15 Ιανουαρίου 1909 - 11 Αυγούστου 1939) ήταν Γάλλος μηχανικός και κατασκευαστής αυτοκινήτων, ιταλικής καταγωγής.

Γεννήθηκε ως *Gianoberto Maria Carlo Bugatti* στην Κολωνία της Γερμανίας. Από παιδί ενδιαφερόταν να εισχωρήσει στην Bugatti, επιχείρηση του πατέρα του, Έττορε Μπουγκάτι {Ettore Bugatti). Από το Μιλάνο βρέθηκε στο Παρίσι και το εργοστάσιο της οικογένειάς του  συνεργαζόταν με την Peugeot. Στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η οικογένειά του έζησε στο Μιλάνο. Το 1932, έκανε το μεγαλύτερο μέρος από το σχέδιο για την Type 41 Royale. Σχεδίασε επίσης 3 μοντέλα του Type 57, τα **Ventoux**, **Stelvio** και **Atalante**. Το ισχυρό για την εποχή του όχημα παρουσιάστηκε στο σαλόνι του Παρισιού το 1936. Σκοτώθηκε το 1939 κατά τα δοκιμαστικά της Bugatti Type 57, αγωνιστικού αυτοκινήτου, το οποίο μόλις είχε κερδίσει τον αγώνα στο Λε Μαν. Το όχημα που οδηγούσε ο Μπουγκάτι, μόλις 30 ετών, προσέκρουσε σε δέντρο και ο ίδιος βρήκε τραγικό θάνατο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αυτοκινητοβιομηχανίας
Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Κατηγορία:Γάλλοι σχεδιαστές αυτοκινήτων
Κλάρα της Ασίζης

Η **Κλάρα της Ασίζης** (*Chiara d'Assisi*, γεννήθηκε ως *Chiara Offreduccio*, 16 Ιουλίου 1194 – 11 Αυγούστου 1253) είναι Ιταλίδα και μία από τις πρώτες ακολούθους του Φραγκίσκου της Ασίζης.

## Βιογραφία
Ήταν από τις πρώτες που ακολούθησαν τον άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης και ίδρυσε το Τάγμα των Φτωχών Κυριών. Το 1255, ανακηρύχθηκε σε Αγία, προστάτιδα των ματιών, και το 1958 ο Πάπας Πίος ΙΒ΄ την όρισε αγία, προστάτιδα της τηλεοράσεως.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Κλάρας της Ασίζης έργα και βίος. Μοναστική αγιότητα μεταξύ επαιτείας και εγκλεισμού, μετάφραση: Παναγιώτης Αρ. Υφαντής, εκδ.Πουρναράς Π. Σ.,Θεσσ/ίκη, 2011

Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κλοντ Αντουάν

Ο **Κλοντ Αντουάν, κόμης Πριέρ Ντιβερνουά** (γαλλικά: **Claude-Antoine Prieur-Duvernois**) (22 Σεπτεμβρίου 1763 Auxonne της Côte-d'Or, Γαλλία - Ντιζόν, Γαλλία, 11 Αυγούστου 1832) ήταν Γάλλος μηχανικός και πολιτικός στην περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης και έπειτα.

## Βιογραφία
Το 1790 παρουσίασε ένα υπόμνημα για την καθιέρωση νέων μέτρων και σταθμών. Το 1792 στάλθηκε σε αποστολή στο στρατό του Ρήνου και ψήφισε υπέρ της θανατικής καταδίκης του Λουδοβίκου ΙΣΤ'. Τέλος, το 1793 έγινε μέλος της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας και επί Διευθυντηρίου ήταν μέλος της "Βουλής των 500".

Αποσύρθηκε μετά το βοναπαρτικό πραξικόπημα του 1799 και το 1808 τιμήθηκε με τον τίτλο του Κόμη της Αυτοκρατορίας. Αποσύρθηκε από το στρατό το 1811 και υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Πολυτεχνική Σχολή (Γαλλία). Ήταν επίσης συνιδρυτής του Γαλλικού Ινστιτούτου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* J. Gros, Le Comite de salut public (1893)
* E. Charavay, Correspondance de Carnot, vol. i.

Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κατηγορία:Γάλλοι μηχανικοί
Όσκαρ Μπέρχερ

Ο **Όσκαρ Μπέρχερ** (*Óscar José Rafael Berger Perdomo*, ορθή προφορά στα ισπανικά: ['oskaɾ xo'se rafa'el beɾ'ʃe peɾ'domo]; 11 Αυγούστου 1946-) είναι πολιτικός από τη Γουατεμάλα, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος της χώρας από το 2004 ως το 2008.

## Βιογραφία
### Σπουδές, οικογένεια και καταγωγή
Γεννημένος το 1946 και από οικογένεια ανώτερης τάξης, έχει ρίζες από το Βέλγιο. Σπούδασε νομικά στο ιδιωτικό ιησουιτικό Πανεπιστήμιο Ραφαέλ Λαντίβαρ και παντρεύτηκε το 1967 με την Γουέντι Γουίντμαν και απέκτησαν έναν γιο και ένα εγγόνι.

### Πολιτική σταδιοδρομία και πορεία προς την προεδρία
Το 1991-99 διετέλεσε δήμαρχος της Πόλης της Γουατεμάλας. Ήταν υποψήφιος πρόεδρος στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν το 2003, με τον Μεγάλο Εθνικό Συνασπισμό, λαμβάνοντας 34% των ψήφων έναντι 26% για τον Άλβαρο Κολόμ της Εθνικής Ενώσεως για την Ελπίδα και λιγότερο για τον πρώην πρόεδρο, Εφραΐν Ρίος Μοντ, του Δημοκρατικού Μετώπου της Γουατεμάλας (19%).

### Εκλογή στην προεδρία
Εξελέγη πρόεδρος στις 28 Δεκεμβρίου 2003, με ποσοστό 54% των ψήφων και ορκίστηκε στις 14 Ιανουαρίου 2004. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Άλβαρο Κολόμ, το 2008.

## Αρνητικά
Όταν πέρασε από τη χώρα ο Κυκλώνας Σταν το 2005 που είχε ως αποτέλεσμα να πεθάνουν 1000 άτομα στη Γουατεμάλα, δήλωσε  "Δεν είναι και τόσο κακό, οι φτωχοί είναι συνηθισμένοι σε τέτοια ζωή".

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αφιέρωμα στο Alertnet  
*Αφιέρωμα στο BBC

## Παραπομπές


Μπερχερ
Πίτερ Άιζενμαν

**Πίτερ Άιζενμαν** (*Peter Eisenman*, 11 Αυγούστου 1932) είναι διεθνώς αναγνωρισμένος Αμερικανός αρχιτέκτονας και παιδαγωγός, διευθυντής του γραφείου Eisenman Architects, καθηγητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Πανεπιστημίου Γέιλ. Από το 1967 έως το 1982 διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομικών Μελετών στη Νέα Υόρκη, το οποίο ίδρυσε ο ίδιος. Μερικά από τα έργα του: Wexner Center for the Arts, Ohio State University, Columbus, Ohio, 1989· Aronoff Center for Design and Art, University of Cincinnati, Cincinnati, Ohio, 1996· City of Culture of Galicia, Santiago de Compostela, Galicia, Spain, 1999· Μνημείο για τους δολοφονημένους Εβραίους της Ευρώπης, 2005· University of Phoenix Stadium, Glendale, Arizona, 2006. Έχει διδάξει στα Πανεπιστήμια Cambridge, Harvard, Princeton, Ohio και Cooper Union. Από τα βιβλία του αναφέρουμε: Houses of Cards, New York: Oxford University Press, 1987· Diagram Diaries, Thames and Hudson, 1999· Giuseppe Terragni: Transformations, Decompositions, Critiques, New York: The Monacelli Press, 2003· Eisenman Inside Out. Selected Writings 1963-1988, New Haven-London: Yale University Press, 2004· Ten Canonical Buildings 1950-2000, New York: Rizzoli International Publications inc., 2008

## Έργα
*Wexner Center for the Arts, Ohio State University, Κολόμπους, Οχάιο, 1989 
*Greater Columbus Convention Center, Κολόμπους, Οχάιο, 1993 
*Μνημείο για τους δολοφονημένους Εβραίους της Ευρώπης, Βερολίνο, 2005
*Aronoff Center for Design and Art, University of Cincinnati, Σινσινάτι, Οχάιο, 1996 

## Βιβλιογραφία
*Πάγκαλος Π. - Πετρίδου Β., Μετάφραση Παπαδούρης Ι.,Το αποτύπωμα του Eisenman, futura, Αθήνα 2013.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Πάπας Σίξτος Γ΄

O **Πάπας Σίξτος Γ΄** (πέθανε στις 18 Αυγούστου 440) ήταν Πάπας της Ρώμης (31 Ιουλίου 432 - 18 Αυγούστου 440), αγιοποιήθηκε και τιμάται από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στις 28 Μαρτίου.

Ο Σίξτος Γ΄ γεννήθηκε στην Ρώμη, πριν την άνοδο του στον Παπικό θρόνο ήταν εξέχoν μέλος του Ρωμαϊκού κλήρου και είχε συχνή επικοινωνία με τον Άγιο Αυγουστίνο. Με την άνοδο του (31 Ιουλίου 432) προσπάθησε να συμφιλιώσει τον Κύριλλο Α΄ της Αλεξάνδρειας με τον Ιωάννη της Αντιόχειας. Ο Πάπας Σίξτος Γ΄ διεκδίκησε τα δικαιώματα του στην Υπαρχία του Ιλλυρικού (Βαλκάνια) την ίδια εποχή που ο Πρόκλος Κωνσταντινουπόλεως είχε φιλοδοξίες να πάρει υπό την δικαιοδοσία του την Μητρόπολη Θεσσαλονίκης.

Το όνομα του Πάπα Σίξτου Γ΄ συνδέεται με μια μεγάλη οικοδομική έξαρση στην Ρώμη. Την εποχή της Παποσύνης του οικοδομήθηκε η Σάντα Σαμπίνα στον Λόφο του Αβεντίνου. Ο Σίξτος Γ΄ οικοδόμησε επίσης την Σάντα Μαρία Ματζόρε, αφιερωμένη στην Παναγία ως «*Μητέρα του Θεού*». Λίγο πριν την εκλογή του, η Πρώτη Σύνοδος της Εφέσου είχε κληθεί να αποφασίσει αν η Παναγία ήταν μητέρα θεού ή ανθρώπου, αποφάσισε ότι είναι μητέρα θεού και της έδωσε τον τίτλο της «*Θεοτόκου*».

Τον διαδέχθηκε στο παπικό αξίωμα ο άγιος Πάπας Λέων Α΄.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Helmut Feld (1995). "Sixtus III". In Bautz, Traugott (ed.). Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL)

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 5ου αιώνα
Σίξτος Γ΄
Τάτσιο Νουβολάρι

Ο **Τάτσιο Νουβολάρι** (*Tazio Giorgio Nuvolari*, 16 Νοεμβρίου 1892 - 11 Αυγούστου 1953) ήταν Ιταλός οδηγός αυτοκινήτων ταχύτητας.

Ξεκίνησε την καριέρα του οδηγώντας μοτοσικλέτες. Τον πρώτο του αγώνα τον κέρδισε στη Βερόνα στις 20 Μαρτίου 1921. Μετά τη νίκη του στον αγώνα «Τάργκα Φλόριο» αφιερώθηκε αποκλειστικά στα αυτοκίνητα. Το 1932 κέρδισε τα Γκραν Πρι του Μονακό, της Γαλλίας και της Ιταλίας.

Ο θρύλος του γιγαντώθηκε μετά από νίκη που κατέκτησε απέναντι στα παντοδύναμα τότε γερμανικά αυτοκίνητα στο γερμανικό γκραν πρι του 1935 στην παλαιά πίστα του Νίρμπουργκρινγκ των 22 χλμ. Τον αγώνα παρακολουθούσαν 300.000 θεατές. Ο Νουβολάρι πέτυχε τη νίκη του οδηγώντας μια Άλφα Ρομέο P3 που διέθετε κινητήρα με τουλάχιστον 100 ίππους λιγότερους από τα αντίστοιχα γερμανικά Auto Union και Mercedes Benz.

Πέθανε στο κρεβάτι του στις 11 Αυγούστου 1953. Ο Φέρντιναντ Πόρσε τον είχε αποκαλέσει τον «μεγαλύτερο οδηγό του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος». Ο Έντσο Φερράρι είχε αναφέρει πως είναι ο καλύτερος οδηγός που έχει οδηγήσει για την ομάδα του. Σε αυτή την κατηγορία πρόσθεσε λίγα χρόνια αργότερα και τον Ζιλ Βιλνέβ, χαρακτηρίζοντάς τον ως τον "μεταπολεμικό Τάτσιο Νουβολάρι".

## Σημαντικές νίκες του

*Βελγικό Γκραν Πρι: 1933

*Βρετανικό Γκραν Πρι του Ντόνινγκτον

*Γαλλικό Γκραν Πρι: 1932

*Γερμανικό Γκραν Πρι: 1935

*Ουγγρικό Γκραν Πρι: 1936

*Ιταλικό Γκραν Πρι: 1932, 1938

*Γκραν Πρι του Μονακό: 1932

*Γιουγκοσλαβικό Γκραν Πρι: 1939

## Παραπομπές


## Πηγές
*Βιογραφικά στοιχεία
*Cisitalia Museum

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Κατηγορία:Οδηγοί αγωνιστικών μοτοσυκλετών
Λάσλο Σόλιομ

Ο **Λάσλο Σόλιομ** (*László Sólyom*, 3 Ιανουαρίου 1942- 8 Οκτωβρίου 2023) ήταν Ούγγρος πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της χώρας από το 2005 ως το 2010. Είναι παντρεμένος, με 2 παιδιά και 9 εγγόνια.

Στα τέλη του 1989 εξελέγη στο Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας, του οποίου υπήρξε πρόεδρος μέχρι το 1998. Συνετέλεσε στην κατάργηση της θανατικής ποινής και αργότερα ίδρυσε την περιβαλλοντική οργάνωση Védegylet, το 2000. Εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο στις 7 Ιουνίου 2005, επικρατώντας της Καταλίνας Ζίλι. Ανέλαβε καθήκοντα στις 5 Αυγούστου 2005. Τον διαδέχθηκε στο ύπατο αξίωμα ο Παλ Σμιτ.

Απεβίωσε στις 8 Οκτωβρίου 2023 σε ηλικία 81 ετών.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προεδρία της Ουγγαρίας

Κατηγορία:Πρόεδροι της Ουγγαρίας
Σημαία της Αγίας Λουκίας

Η **[[σημαία]] της [[Αγία Λουκία (χώρα)|Αγίας Λουκίας]]** υιοθετήθηκε την 1η Μαρτίου 1967 και το ακριβές σχέδιο ποικίλλει. Η σημερινή σημαία είναι μπλε, με ένα χρυσό ισοσκελές τρίγωνο κάτω από ένα μαύρο βέλος. Οι πάνω άκρες του βέλους έχουν άσπρο χρώμα στην άκρη τους.

Το μπλε χρώμα συμβολίζει το γαλάζιο ουρανό και τον μπλε ωκεανό που περιβάλλει το νησί, αλλά και την πίστη. Το χρυσαφί χρώμα αποτελεί σύμβολο της λαμπρότητας του ήλιου και της ευημερίας. Οι μαύρες και άσπρες άκρες συμβολίζουν τη φυλετική αρμονία, παρ'όλο που το περισσότερο μαύρο χρώμα δείχνει ότι ο πολιτισμός των εγχρώμων κυριαρχεί στη χώρα έναντι του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Τα τριγωνικά μέρη του σχεδίου συμβολίζουν τα δύο Πιτόν, τις μεγάλες κορυφές του νησιού που ξεκινούν από τον ωκεανό και αναγνωρίζονται ως σύμβολα του νησιού.

Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 22 Φεβρουαρίου του 1979.

## Παλιές σημαίες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαία της Αγίας Λουκίας, πληροφορίες από την ιστοσελίδα της κυβέρνησης.

Αγια Λουκια
Σημαια
Εθνόσημο της Αγίας Λουκίας

thumb|Εθνόσημο της Αγίας Λουκίας.
Το **[[εθνόσημο]] της [[Αγία Λουκία (χώρα)|Αγίας Λουκίας]]** υιοθετήθηκε επίσημα με την ανεξαρτησία της νησιωτικής χώρας. Τα εμβλήματα στο εθνόσημο είναι τα εξής:
Το τριαντάφυλλο των Τιδόρ, που εκπροσωπεί την Αγγλία, το φλερ ντε λι για τη Γαλλία, το δρεπάνι για την Αφρική, η δάδα, για να φωτίζεται το μονοπάτι και ο παπαγάλος της Αγίας Λουκίας, που είναι το εθνικό πτηνό (το πουλί *Amazona versicolor*). Το εθνόσημο συνοδεύεται από το εθνικό ρητό του κράτους, που είναι: «The Land, The People, The Light» (Η Γη, Οι Άνθρωποι, Το Φως).

## Πηγές

* Πληροφορίες για το εθνόσημο στον ιστότοπο της Αγίας Λουκίας.

Αγία Λουκία
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αγίας Λουκίας
Γιοι και κόρες της Αγίας Λουκίας

Το **Γιοι και κόρες της Αγίας Λουκίας** (*Sons and Daughters of Saint Lucia*) είναι ο εθνικός ύμνος της Αγίας Λουκίας και υιοθετήθηκε για πρώτη φορά με την αυτοδιοίκηση, το 1967, ενώ επιβεβαιώθηκε ως εθνικός ύμνος της χώρας με το που έγινε ανεξάρτητη, στις 22 Φεβρουαρίου 1979. Τον ύμνο έγραψε ο Τσαρλς Τζέσε (*Charles Jesse*), ενώ συνθέτης είναι ο Λέτον Φίλιξ Τόμας (*Leton Felix Thomas*).

## Στίχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20120423064825/http://www.stlucia.gov.lc/saint_lucia/national_anthem/national_anthem_of_saint_lucia.htm - Πληροφορίες για τον εθνικό ύμνο από τον επίσημο ιστότοπο της Κυβέρνησης της Αγίας Λουκίας.

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αγίας Λουκίας
Σημαία του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων

Η **[[σημαία]] του [[Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες|Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων]]** αποτελείται από τρεις κάθετες λωρίδες χρώματος μπλε, χρυσού (διπλάσιο μέγεθος) και πρασίνου.

thumb|Η Σημαία του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων σε πλοίο, στο λιμάνι της Ζακύνθου

Η χρυσή λωρίδα φέρει τρία πράσινα διαμάντια που σχηματίζουν το γράμμα V. Η σημαία υιοθετήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1985.  Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 27 Οκτωβρίου 1979.

## Προηγούμενες σημαίες
Οι προηγούμενες σημαίες είχαν ένα φύλλο φοίνικα, με το εθνόσημο του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων. Το 1967 απορρίφθηκε μια πρόταση για τρίχρωμη σημαία με ένα ρόμβο στη μεσαία λωρίδα.


File:Flag of Saint Vincent and the Grenadines (1907-1979).svg|Αποικιακή σημαία (ως το 1979)
File:Flag of Saint Vincent and the Grenadines (1979-1985).svg|1979 - 1985
File:Flag of Saint Vincent and the Grenadines (1985).svg|Μάρτιος - Οκτώβριος 1985


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Αγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Εθνόσημο του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων

thumb|Εθνόσημο του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων.
Το **[[εθνόσημο]]** της χώρας **[[Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες]]** υιοθετήθηκε μετά το 1912.

Αποτελείται από ένα θυρεό που απεικονίζει δύο γυναίκες με ρούχα της αρχαίας (κλασικής) περιόδου, σε πράσινο έδαφος. Η μία γυναίκα είναι όρθια και κρατάει ένα κλαδί ελιάς και η άλλη γονατίζει εμπρός σε έναν κίτρινο βωμό που είναι αναμμένος και που βρίσκεται ανάμεσά τους. Κάτω από την εικόνα αυτή βρίσκεται μια περγαμηνή που φέρει το εθνικό ρητό της χώρας, «Ειρήνη και Δικαιοσύνη» (*Pax et Justitia* στα λατινικά). Από πάνω υπάρχει ένα φυτό βαμβάκι.

## Παραπομπές


Αγιος Βικέντιος
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Χρήστος Μελέτογλου

Ο** Χρήστος Μελέτογλου** (γενν. στις 2 Ιανουαρίου 1972) είναι Έλληνας αθλητής.

Γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1972 στο Χάινσμπεργκ της Γερμανίας και είναι απερχόμενος πρωταθλητής του στίβου στο αγώνισμα του τριπλούν.

## Σταδιοδρομία
Ήταν μέλος της Ολυμπιακής Ομάδας του 2000 και του 2004. Οι διακρίσεις του περιλαμβάνουν την 7η θέση σε δύο Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1997, 2003), ενώ στην Ολυμπιάδα του 2004 στην Αθήνα ήταν 6ος. Στο Γκραν Πρι της Οσάκα, ο Μελέτογλου έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη «χώρα του ανατέλλοντος ηλίου», το Μάιο του 2005, πετυχαίνοντας 16,78 μ. Στους Μεσογειακούς Αγώνες  του 2005 της Αλμερίας, στην Ισπανία κέρδισε 1 χρυσό μετάλλιο, με άλμα 17.09 μ.

Ο Μελέτογλου ήταν ο σημαιοφόρος της ελληνικής ομάδας στην τελετή έναρξης του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στίβου, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της 6 Αυγούστου 2006 στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας. Το 2006 αποκλείστηκε με τρία άκυρα άλματα από τον τελικό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Γκέτεμποργκ. Αυτός ήταν ο τελευταίος αγώνας της σταδιοδρομίας του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Χρήστος Μελέτογλου *worldathletics.org*, Ανακτήθηκε 3 Ιανουαρίου 2020

Μελέτογλου Χρήστος 
Μελέτογλου Χρήστος
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πειραϊκού Συνδέσμου
Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΟΣΦΠ
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
St Vincent Land So Beautiful

Ο εθνικός ύμνος της χώρας Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες είναι το **Saint Vincent, land so beautiful** (Γη του Αγίου Βικεντίου, που είσαι τόσο ωραία). Έλαβε το όνομά του από τις πρώτες λέξεις με τις οποίες ξεκινά το τραγούδι.

Η χώρα καθιέρωσε το τραγούδι αυτό ως εθνικό ύμνο το 1979, ταυτόχρονα με την ανεξαρτησία της. Συνθέτης του ύμνου είναι ο Joel Bertram Miguel και τους στίχους έγραψε ο Phyllis Joyce McClean Punnett.

## Στίχοι στα αγγλικά

*Κουπλέ I:*

:Saint Vincent, land so beautiful,
:With joyful hearts we pledge to thee.
:Our loyalty and love and vow to keep you ever free.

*Ρεφρέν:*

:Whate'er the future brings.
:Our faith will keep us true.
:May peace reign from shore to shore,
:And God bless and keep us too.

*Κουπλέ II:*

:Hairoun, our fair and blessed isle
:Your mountains high, so clear and green
:Are home to me, though I may stray
:A haven calm serene

*Κουπλέ III:*

:Our little sister islands are,
:Those gems, the lovely Grenadines.
:Upon their seas of golden sand,
:The sunshine ever beams.

## Μετάφραση στα ελληνικά

*Κουπλέ I:*

:Γη του Αγίου Βικεντίου, που είσαι τόσο ωραία,
:Με τις εύθυμες καρδιές που υποσχόμαστε να έχουμε
:Με πίστη και αγάπη ορκιζόμαστε να σε κρατήσουμε ελεύθερη για πάντα.

*Ρεφρέν:*

:Ό, τι κι αν γίνει στο μέλλον.
:Η πίστη μας θα μας κρατήσει αληθινούς.
:Είθε να βασιλεύσει η ειρήνη από ακτή σε ακτή,
:Και ο θεός να μας ευλογεί και να μας φυλάξει επίσης.

*Κουπλέ II:*

:Χαίρε, ωραίο και ευλογημένο νησί
:Τα ψηλά βουνά σου, τόσο καθάρια και πράσινα
:Είναι πατρίδα μου, παρόλο που ίσως είμαι αδέσποτος
:Ένας παράδεισος ήρεμος και καθαρός

*Κουπλέ III:*

:Τα μικρά αδερφικά νησιά μας είναι,
:Αυτοί οι πολύτιμοι λίθοι,οι αγαπημένες Γρεναδίνες.
:Πάνω από τις θάλασσές τους με τη χρυσή άμμο
:Πάντοτε ο ήλιος λάμπει.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Σημαία του Αγίου Μαρίνου

[thumb|200px|right|[Αρχείο:FIAV 011000.svg|23px Λόγος σημαίας: 3:4]]
Η **[[σημαία]] του [[Άγιος Μαρίνος|Αγίου Μαρίνου]]** υιοθετήθηκε στις 6 Απριλίου 1862.
Αποτελείται από δύο ίσες οριζόντιες λωρίδες με άσπρο χρώμα (κορυφή) και μπλε ανοικτό και το εθνόσημο στο κέντρο. Το εθνόσημο περιλαμβάνει ένα θυρεό (με τρεις πύργους σε 3 κορυφές βουνών), ο οποίος περικλείεται από ένα στεφάνι κάτω από ένα στέμμα και από πάνω βρίσκεται μια περγαμηνή που φέρει τη λέξη *LIBERTAS* (Ελευθερία).

[thumb|250px|[Αρχείο:FIAV 100100.svg|23px Πολιτική σημαία. Διαστάσεις: 3:4]]
[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV historical.svg|23pxΠαλαιά σημαία, σε χρήση από το 1465 ως το 1797]]
Η σημαία των πολιτών δεν περιλαμβάνει το εθνόσημο. Η χώρα απέκτησε Σύνταγμα στις 8 Οκτωβρίου του 1600.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Ιστορικό της σημαίας

Αγιος Μαρίνος
Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος
Εθνόσημο του Αγίου Μαρίνου

thumb|Εθνόσημο του Αγίου Μαρίνου.
Το **[[εθνόσημο]] του [[Άγιος Μαρίνος|Αγίου Μαρίνου]]** υπάρχει πιθανότατα από το 14ο αιώνα. Στη σημερινή του μορφή υιοθετήθηκε στις 6 Απριλίου του 1862. 

Το εθνόσημο περιλαμβάνει λεπτομερώς:

Στο μπλε θυρεό υπάρχουν τρία πράσινα βουνά και τρεις ασημένιοι πύργοι, οι οποίοι είναι φιλοτεχνημένοι με έναν ανεμοδείκτη με ένα ασημένιο φτερό στρουθοκάμηλου. Οι πύργοι συμβολίζουν τα τρία κάστρα του Σαν Μαρίνο (La Guaita, La Cesta και La Montale), ενώ οι λόφοι εκπροσωπούν τις τρεις κορυφές του όρους Monte Titano. Το ρητό «LIBERTAS» (λατ. «*ελευθερία*»), πιθανότατα αναφέρεται στη σύλληψη των θυμάτων των πολιτικών διωγμών και στη θαυμαστή διατήρηση της ανεξαρτησίας της χώρας, στο μέσο πολύ μεγαλύτερων κρατών. Το ρητό μπορεί επίσης να προήλθε από τα φερόμενα ως τελευταία λόγια του ιδρυτή του κρατιδίου, Μαρίνου, «*Relinquo vos liberos ab utroque homine*» (λατ. «*Σας αφήνω ελεύθερους από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο*»).

Το κλαδί βελανιδιάς και δάφνης, που περικλείει το εθνόσημο, είναι σύμβολο σταθερότητας της δημοκρατίας και της άμυνας για την ελευθερία. Το στέμμα συμβολίζει την εθνική κυριαρχία. Το εθνόσημο του Σαν Μαρίνο κοσμεί μεταξύ άλλων τη σημαία της χώρας αλλά και το λογότυπο της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου του Σαν Μαρίνο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του Κόσμου

Αγιος Μαρίνος
Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος
Terra di Libertà

Ο «» («Γη της Ελευθερίας») είναι ο εθνικός ύμνος της Δημοκρατίας του Αγίου Μαρίνου. Γράφτηκε από τον Φεντερίκο Κονσόλο, έναν Ιταλό βιολιστή και συνθέτη, και υιοθετήθηκε επίσημα το 1894, αντικαθιστώντας τόσο τον ύμνο «La Sammarinese» όσο και τον παλαιότερο «Ύμνο του Αγίου Μαρίνου».

Είναι ένας από τους λίγους εθνικούς ύμνους χωρίς επίσημους στίχους, μαζί με τον «Marcha Real» της Ισπανίας, τον Εθνικό Ύμνο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και τον ύμνο «Ευρώπη» του Κοσσυφοπεδίου. Ο Τζοζουέ Καρντούτσι έγραψε στίχους οι οποίοι δεν υιοθετήθηκαν ποτέ και δεν ψάλλονται σε επίσημες τελετές. Παρόλο που περιστασιακά ερμηνεύονται σε ανεπίσημα πλαίσια και διδάσκονται στα σχολεία, παραμένουν μάλλον μη δημοφιλείς μεταξύ των πολιτών.

Ανακρούεται από τους μουσικούς των Ενόπλων Δυνάμεων του Αγίου Μαρίνου πριν από τους αγώνες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου και πριν από σημαντικά παιχνίδια, όπως ο τελικός του Κυπέλλου Αγίου Μαρίνου και ο τελικός του League Cup του Βατικανού, της Σικελίας και του Αγίου Μαρίνου.

## Ετυμολογία
Μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου 2025, η σύνθεση δεν είχε μοναδικό τίτλο και αναφερόταν απλώς ως «Inno Nazionale della Repubblica» («Εθνικός Ύμνος της Δημοκρατίας»). Στις 26 Σεπτεμβρίου 2025 το κομμάτι έλαβε και τυπικά έναν επίσημο τίτλο, το «Terra di Libertà».
## Στίχοι στα ιταλικά

Oh antica Repubblica,
Onore a te virtuosa
Onore a te. 

Generosa, fidente,
Virtuosa.
Oh, Repubblica,

Onore e vivi eterna
Con la vita
E gloria d'Italia.

Oh antica Repubblica
Onore a te.

## Μετάφραση στα ελληνικά
Ω αρχαία Δημοκρατία, τιμή σε σένα δίκαιη τιμή σε σένα.

Γενναιόδωρη, πιστή, Δίκαιη. Ω, Δημοκρατία,

Τιμή και είθε να ζήσεις αιώνια με τη ζωή και τη δόξα της Ιταλίας.

Ω αρχαία Δημοκρατία, τιμή σε σένα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος εθνικών ύμνων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.sanmarinonotizie.com/default.asp?id=35&opr=5&content=2679&mnu=35 - Πληροφορίες για τον ύμνο και δύο εκδοχές του με τραγούδι (στα ιταλικά)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
Σημαία της Ανδόρρας

[right|200px|thumb|[Αρχείο:FIAV 110000.svg|23px Λόγος σημαίας: 7:10]]
Η **[[σημαία]] της [[Ανδόρρα]]ς** υιοθετήθηκε το 1866 (επίσημα από τις 20 Ιουνίου 1996). Είναι τρίχρωμη, με μπλε, κίτρινο και κόκκινο και έχει στο κέντρο το εθνόσημο της χώρας. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 28 Απριλίου του 1993.

## Άλλες σημαίες

Αρχείο:Flag of Andorra (civil).svg|Πολιτική σημαία. Αναλογίες: 7:10.
Αρχείο:Flag of Andorra (end of the 19th century-c. 1930s).svg|Σημαία σε χρήση το 1866-39. Σε χρήση και στη διάρκεια θητείας του αυτοανακηρυχθέντος κυβερνήτη Μπόρις Σκόσιρεφ.
File:Flag of Andorra (1806–1866).svg|Σημαία της περιόδου 1806-1866.
Αρχείο:Hypothetical flag of Andorra la Vella.svg|Σημαία της Ανδόρα Λα Βέγια.


## Παρόμοιες σημαίες
Η σημαία της Ανδόρρας έχει τα ίδια χρώματα με τη σημαία του Τσαντ και της Ρουμανίας. Είναι επίσης παρόμοια και με τη σημαία της Μολδαβίας, η οποία όμως έχει διαφορετικό εθνόσημο.

Image:Flag of Chad.svg|Σημαία του Τσαντ(για σύγκριση)
Image:Flag of Romania.svg|Σημαία της Ρουμανίας(για σύγκριση)
Image:Flag of Moldova.svg|Σημαία της Μολδαβίας(πίσω όψη για σύγκριση)


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κανονισμοί για την απεικόνιση των εθνικών συμβόλων της Ανδόρρας- αρχείο .pdf
* η Ανδόρρα στις "Σημαίες του Κόσμου".

Ανδορρα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ανδόρρας
Εθνόσημο της Ανδόρρας

right|200px|thumb|Το εθνόσημο της Ανδόρρας.
Το **[[εθνόσημο]] της [[Ανδόρρα|Ανδόρρας]]** υπάρχει εδώ και αιώνες, αλλά επισήμως είναι σε ισχύ από το 1969. Κάτω από το εθνόσημο υπάρχει το εθνικό ρητό της χώρας, «Η ενωμένη δύναμη είναι ισχυρότερη».
Τα όπλα είναι (ανά τέταρτο):
:**I** κόκκινο χρώμα οικόσημου - μίτρα του επισκόπου ή λευκό ασημί (για τη La Seu d'Urgell) 
:**II** τρία ωχρά κόκκινα ραβδάκια (για τη Foix) 
:**III** τέσσερις γραμμές σαν ψάθες (για την Aragon) 
:**IV** δύο αγελάδες που περνούν (για την Béarn)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημο βιβλίο με τους κανόνες για την απεικόνιση των εθνικών συμβόλων της Ανδόρρας (αρχείο σε μορφή .PDF)
* Το εθνόσημο στο The World All Countries Coat of arms

Ανδόρρα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ανδόρρας