open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αντονέλλα Παλμιζάνο

Η **Αντονέλα Παλμισάνο** (γενν. 6 Αυγούστου, 1991) είναι Ιταλίδα αθλήτρια του στίβου που εξειδικεύεται στα 20 χιλιόμετρα βάδην.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 20 χιλιόμετρα. Επίσης το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018.

## Παραπομπές

* Αντονέλα Παλμισάνο *[[Διεθνής Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού]]*.

Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Βαδιστές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2024
Αντώνιος Καψής

Ο **Αντώνιος Καψής** (19??-1986), του Βασιλείου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και νομάρχης, ιδρυτής της Εταιρείας Θρακολογικών Μελετών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το πρώτο τέταρτο του 20ού αιώνα. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.

Διορίστηκε Νομάρχης Έβρου τον Σεπτέμβριο του 1949 υπηρετώντας εκεί μέχρι τον Αύγουστο του 1950. Τον Αύγουστο του 1950 μετατέθηκε στη Φλώρινα, για να παραμείνει στον εν λόγω νομό ως τις 15 Απριλίου 1952.Το 1952 ανέλαβε Νομάρχης Κεφαλληνίας ως το 1953 και έπειτα Νομάρχης Δράμας από τον Σεπτέμβριο του 1953 ως τον Απρίλιο του 1954.   Από τον Απρίλιο του 1954 ως το 1955 ήταν Νομάρχης Λασιθίου.

Συνέγραψε ιστορικά έργα, με σημαντικότερα τα "Ό Ελληνισμός τής Θράκης ατούς Ρωμαϊκούς χρόνους (146 π. Χ.— 30 μ. Χ.)" και "Ο Ρήγας Φεραίος και αι Διεκδικήσεις του Υποδούλου Ελληνισμού κατά τον ΙΗ' αιώνα" (1948).

Ο Καψής απεβίωσε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 21 Ιουνίου 1986 από το Νεκροταφείο Γλυφάδας. Ήταν παντρεμένος με την Αρετή Πεντοβέλη και είχαν δύο κόρες, την Ντορίνα και την Άννα-Φλώρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομάρχες Δράμας
Κατηγορία:Νομάρχες Έβρου
Κατηγορία:Νομάρχες Κεφαλληνίας
Κατηγορία:Νομάρχες Λασιθίου
Κατηγορία:Νομάρχες Φλώρινας
Κλειστό Γυμναστήριο Εθνικού Σταδίου Πάτρας

thumb|right|220px|Άποψη του Κλειστού Γυμναστηρίου στο Κουκούλι, από την Λεωφόρο Πατρών-Κλάους (Λήψη εικόνας: 2006).
Το **Κλειστό Γυμναστήριο «Κώστας Πετρόπουλος»** (πρώην: *Κλειστό Γυμναστήριο Εθνικού Σταδίου Πατρών*) χρησιμοποιείται για διάφορα -ομαδικά και μη- αθλήματα και κυρίως για μπάσκετ, βόλλεϋ και χάντμπολ. Αποτελεί μέρος των εγκαταστάσεων του Παμπελοποννησιακού Εθνικού Αθλητικού Κέντρου (Π.Ε.Α.Κ.) Πάτρας, και βρίσκεται δίπλα ακριβώς στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο, καθώς και παραπλεύρως του Κολυμβητηρίου «Αντώνιος Πέπανος», στην συνοικία Κουκούλι της Πάτρας. 

Αποτελεί ένα από τα πιο ιστορικά κλειστά γυμναστήρια της Πάτρας. Χρησιμοποιείται ως έδρα για διάφορους αγώνες αλλά και ως προπονητήριο, από πολλά αθλητικά σωματεία της πόλης.

Στις 4 Νοεμβρίου του 2019 το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) του Π.Ε.Α.Κ. αποφάσισε το κλειστό γυμναστήριο να λάβει το όνομα του Κώστα Πετροπούλου, του μεγάλου Πατρινού πρώην διεθνή καλαθοσφαιριστή και νυν προπονητή του αθλήματος. Η μετονομασία του από "Κλειστό Γυμναστήριο Εθνικού Σταδίου Πάτρας" σε "Σάλα Κώστας Πετρόπουλος" πραγματοποιήθηκε με ειδική τελετή την 1η Φεβρουαρίου του 2020.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για το Κλειστό από τον επίσημο ιστότοπο του Π.Ε.Α.Κ. Πάτρας .

Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γήπεδα χειροσφαίρισης στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Πάτρα
Ομιλία του Μπανγκαμπάντου

Η **ομιλία του Μπανγκαμπάντου** εκφωνήθηκε από τον Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν, τον εθνοπατέρα του Μπανγκλαντές, στις 7 Μαρτίου 1971 στην Ράμνα της Ντάκα σε κοινό πάνω από 2 εκατομμυρίων ατόμων. Δόθηκε σε μια περίοδο επιδεινούμενων σχέσεων μεταξύ του Ανατολικού Πακιστάν και του πολιτικά και στρατιωτικά δυνατού Δυτικού Πακιστάν.

Στην ομιλία ο Ραχμάν δήλωσε: «Αυτός ο χρόνος είναι η πάλη για την ελευθερία μας. Αυτός ο χρόνος είναι η μάχη για την ανεξαρτησία μας». Ανακοίνωσε ένα κίνημα πολιτικής ανυπακοής στην επαρχία, καλώντας «κάθε σπίτι να μεταμορφωθεί σε φρούριο». Η ομιλία ενέπνευσε τους Μπενγκάλι να προετοιμάσουν πόλεμο ανεξαρτησίας εν μέσω φημών για στρατιωτική επέμβαση από το δυτικό Πακιστάν. Ο απελευθερωτικός πόλεμος ξεκίνησε 18 ημέρες αργότερα, όταν ο πακιστανικός στρατός ξεκίνησε επιχείριση κατά των βεγγαλέζων πολιτών, διανοουμένων, φοιτητών, πολιτικών και στρατιωτών.

Στις 30 Οκτωβρίου 2017, η UNESCO πρόσθεσε την ομιλία στο Μητρώο της Παγκόσμιας Μνήμης ως τεκμήριο κληρονομιάς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Bangladesh Liberation War. Mujibnagar. Government Documents 1971

Κατηγορία:Ιστορία του Μπανγκλαντές
Εξέγερση της Τύρου (996-998)

Η **εξέγερση της Τύρου** ήταν μια εξέγερση ενάντια στο Χαλιφάτο των Φατιμιδών από τον λαό της Τύρου στο σύγχρονο Λίβανο. Λόγω της εκτεταμένης εμπλοκής των Βυζαντινών μπορεί να ενταχθεί στο ευρύτερο πλαίσιο των Αραβοβυζαντινών Πολέμων. Ξεκίνησε το 996, όταν ο λαός της πόλης, υπό την ηγεσία ενός ναύτη με το όνομα Αλλάκα, εξεγέρθηκε ενάντια στο καθεστώς. Ο χαλίφης Αλ-Χακίμ μπι-Αμρ Αλλάχ έστειλε στρατεύματα και στόλο για να ανακαταλάβει την πόλη υπό τις διαταγές του Αμπού Αμπντουλλάχ αλ-Χουσάιν ιμπν Νασρ Αλ-Ντάουλα και του απελευθερωμένου σκλάβου Γιακούτ. Χρησιμοποιώντας ως ορμητήρια την Τρίπολη και τη Σιδώνα, οι δυνάμεις των Φατιμιδών απέκλεισαν τη Τύρο από στεριά και θάλασσα για δύο χρόνια, ενώ στην διάρκεια αυτής της περιόδου ο στόλος του Χαλιφάτου απώθησε μια βυζαντινή επιλαρχία που σκόπευε να ενισχύσει τους επαναστάτες με βαριές απώλειες. Στο τέλος, η Τύρος έπεσε τον Μάιο του 998 και λεηλατήθηκε, ενώ οι υπερασπιστές της είτε σφαγιάστηκαν, είτε αιχμαλωτίστηκαν και μεταφέρθηκαν στην Αίγυπτο, όπου ο Αλλάκα γδάρθηκε ζωντανός και σταυρώθηκε, ενώ πολλοί από τους ακολούθους του καθώς και 200 Βυζαντινοί αιχμάλωτοι εκτελέστηκαν.

## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 

Κατηγορία:Συγκρούσεις του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Αραβοβυζαντινοί Πόλεμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Λιβάνου
Κατηγορία:Πόλεμοι του Χαλιφάτου των Φατιμιδών
Πιέτρο Τζιάνι

Ο **Πιέτρο Τζιάνι** (1153 - 13 Μαρτίου 1230) ήταν ο διάδοχος του Ενρίκο Ντάντολο σαν 42ος Δόγης της Βενετίας (15 Αυγούστου 1205 - 1229). Ο Πιέτρο Τζιάνι ήταν γιος του παλιότερου δόγη Σεμπαστιάνο Τζιάνι από την πλούσια οικογένεια ευγενών Τζιάνι, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Μαρία Μπασέγκιο και σε δεύτερο την Κωνσταντία της Σικελίας, δόγισσα της Βενετίας.

## Δόγης της Βενετίας

Στην νεότητα του ήταν μέλος του ναυτικού της Βενετίας, διοίκησε έναν στόλο που συνόδευσε τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα (1177), συμμετείχε στην Δ΄ Σταυροφορία και στην άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ο υπέργηρος Ενρίκο Ντάντολο πέθανε τον Μάιο του 1205 αλλά τα νέα έφτασαν στην Βενετία τον Αύγουστο του 1205, το Κοινοβούλιο της πόλης προχώρησε στην εκλογή του. Ο Πιέτρο Τζιάνι ζήτησε κατόπιν να μεταφέρουν την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Βενετίας στην Κωνσταντινούπολη αλλά το Κοινοβούλιο απέρριψε την πρόταση. Οργάνωσε όλες τις Βενετικές κτήσεις στην Λατινική Αυτοκρατορία : την Κρήτη, την Κέρκυρα, το Δουκάτο της Νάξου και το τμήμα της Κωνσταντινούπολης που ανήκε στους Βενετούς, ζήτησε όρκο υποταγής από την Βενετσιάνικη συνοικία της πόλης. Ο Πιέτρο Τζιάνι δημιούργησε εμπορικές σχέσεις με όλα τα Ελληνικά κράτη μετά την διάλυση του Βυζαντίου, υπέγραψε συνθήκη με το Δεσποτάτο της Ηπείρου που κυβερνούσε ο Μιχαήλ Α΄ Κομνηνός Δούκας (1210).

## Παραίτηση

Ο Τζιάνι παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 1229, επόμενος δόγης εξελέγη ο γαμπρός του Γιάκοπο Τιέπολο αλλά ο Τζιάνι αρνήθηκε να τον συναντήσει, αποσύρθηκε στο Βενεδικτινό μοναστήρι του Σαιν Τζιόρτζιο και πέθανε την επόμενη χρονιά. Τάφηκε στην εκκλησία του Σαν Τζιώρτζιο Ματζιόρε.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Thomas F. Madden, Enrico Dandolo & the Rise of Venice, Johns Hopkins University Press, 2003
*LE GOFF Jacques, Marchands et banquiers du Moyen Age, Paris, Quadrige, 2014

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δ΄ Σταυροφορία
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Όριο Μαστροπιέρο

Ο **Όριο Μαστροπιέρο** (πέθανε στις 13 Ιουνίου 1192) ήταν Βενετός ευγενής που εξελέγη Δόγης της Βενετίας (1178 - 1192). Η εκλογή του έγινε από το *"Συμβούλιο των Τεσσαράκοντα"* (1178) αμέσως μετά την παραίτηση του Σεμπαστιάνο Τζιάνι. Είχε διατελέσει απεσταλμένος στη Σικελία (1175) με προορισμό να κλείσει ειρήνη με τον Γουλιέλμο Β΄ της Σικελίας. Μετά τον θάνατο του δόγη Βιτάλε Β΄ Μιτσιέλ (1172) ήταν υποψήφιος διάδοχος αλλά υποχώρησε μπροστά στον Σεμπαστιάνο Τζιάνι που ήταν ηλικιωμένος και πλούσιος. 

## Εκστρατεία στη Ζάρα

Το πιο αξιοσημείωτο γεγονός την εποχή του ήταν η επανάσταση στη Ζάρα απέναντι στη Δημοκρατία της Βενετίας με την υποστήριξη του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας. Δεν ανέλαβε δράση για πολύ χρόνο λόγω οικονομικών δυσκολιών όταν συγκέντρωσε τα απαιτούμενα δάνεια από τους υποτελείς του (1188) ξεκίνησε εκστρατεία στη Ζάρα για να καταπνίξει την επανάσταση. Η εκστρατεία ήταν σύντομη, ο Πάπας Γρηγόριος Η΄ τους διέταξε αμέσως να τη διακόψουν, η Γ΄ Σταυροφορία είχε ανακηρυχτεί και οι χριστιανοί στρατιώτες δεν είχαν την πολυτέλεια να σκοτώνονται μεταξύ τους. 

## Θάνατος

Ο Όριο Μαστροπιέρο αρρώστησε τον Μάιο του 1192, παραιτήθηκε από τη θέση του δόγη, αποσύρθηκε στο μοναστήρι του Σαν Κροκέ όπου και πέθανε (13 Ιουνίου 1192). Τον διαδέχθηκε ο κορυφαίος δόγης Ενρίκο Ντάντολο.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Hodgson, Francis Cotterell (1901). The early history of Venice, from the foundation to the conquest of Constantinople, A.D. 1204. London: George Allen.
*Oliphant, Margaret (1887). The makers of Venice: doges, conquerors, painters, and men of letters. London: Macmillan.
*Smedley, Edward (1832). Sketches from Venetian History, Volume 1. London: John Murray.
*Queller, Donald E., & Madden, Thomas F. (1999). The Fourth Crusade: The Conquest of Constantinople. Pennsylvania: University of Pennsylvania Press.

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Ιταλοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας του 12ου αιώνα
Σεμπαστιάνο Τζιάνι

Ο **Σεμπαστιάνο Τζιάνι** Δόγης της Βενετίας (1172 - 1178), διαδέχθηκε τον δόγη Βιτάλε Β΄ Μικιέλ και ήταν ένας από τους κορυφαίους πολεοδόμους της Βενετίας. Τη σύντομη περίοδο που κυβέρνησε διαίρεσε την πόλη - κράτος της Βενετίας σε διακριτές περιφέρειες. Η πόλη βρισκόταν κοντά στα ναυπηγεία με αποτέλεσμα την πρόκληση πολύ θορύβου στους κατοίκους, για να λύσει το πρόβλημα ο Σεμπαστιάνο Τζιάνι δώρισε ένα τμήμα γης μακριά από την πόλη και μετακίνησε εκεί τα νέα ναυπηγεία . Την εποχή του φιλοξενήθηκε στην Δημοκρατία της Βενετίας ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄, ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα και μια αποστολή του Γουλιέλμου Β΄ της Σικελίας για την υπογραφή της *Συνθήκης της Βενετίας* τον Ιούλιο του 1177. Παντρεύτηκε την Σεσίλλη, γιος του ήταν ο μελλοντικός δόγης Πιέτρο Τζιάνι. Τον διαδέχθηκε ο Όριο Μαστροπιέρο που ήταν υποψήφιος δόγης και το 1172.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Davis, John.Venice:A History
*Staley, Edgcumbe: The dogaressas of Venice : The wives of the doges. London : T. W. Laurie

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Ιταλοί του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας του 12ου αιώνα
Μαρίνο Μοροζίνι

Ο **Μαρίνο Μοροζίνι** (Ιταλικά *Marino Morosini*, 1181 - 1253) ήταν ο 44ος Δόγης της Βενετίας (1249 - 1253).
Ο Μαρίνο Μοροζίνι ήταν ένα από τα τέσσερα μέλη από την Οικογένεια Μοροζίνι που εξελέγη δόγης της Βενετίας. Οι άλλοι τρεις ήταν : Ντομένικο Μοροζίνι (1147-1156), Μικέλε Μοροζίνι (1382) και Φραντσέσκο Μοροζίνι (1688-1694). Άλλες τέσσερις γυναίκες από την οικογένεια παντρεύτηκαν δόγηδες και πήραν τον τίτλο της δόγισσας : Τομασίνα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Πιέτρο Γκραντενίγκο, Φραντσέσκα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Αντρέα Ντάντολο, Ντέα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Νικολό Τρον και Μοροζίνα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Μαρίνο Γκριμάνι.

## Δόγης της Βενετίας

Ο Μαρίνο ήταν ήδη ηλικιωμένος 68 ετών την χρονιά που εξελέγη δόγης (1249), ήταν πληρεξούσιος στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου ενώ έχει διατελέσει και δούκας της Κρήτης ή δούκας της Κάντια. Παντρεύτηκε αλλά δεν απέκτησε παιδιά. 
Τα τέσσερα χρόνια που κυβέρνησε ο Μαρίνο σαν δόγης την Δημοκρατία της Βενετίας ήταν ειρηνικά. Την ίδια περίοδο ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας ξεκίνησε την Ζ΄ Σταυροφορία εναντίον της Αιγύπτου αλλά ο Μαρίνο Μοροζίνι αρνήθηκε την συμμετοχή του επειδή δεν ήθελε να χαλάσει τις σχέσεις του με τον σουλτάνο.
Ο Μαρίνο Μοροζίνι προσπάθησε να βελτιώσει τις σχέσεις του με το Βατικανό, δέχτηκε την τοποθέτηση ενός δικαστηρίου ερευνών στην Βενετία στο οποίο θα κρατούσε ο ίδιος το δικαίωμα να διορίζει τα μέλη, οι σχέσεις όμως της Βενετίας με την Ρώμη παρέμειναν τεταμένες.
Πέθανε (1 Ιανουαρίου 1253) και τάφηκε στον κεντρικό θάλαμο της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Claudio Rendina: I dogi. Storia e segreti. Rome 1984.
*Francesco Zanotto, Il palazzo ducale di Venezia, I

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κατηγορία:Οίκος των Μοροζίνι
Ευφροσύνη Παλαιολογίνα (κόρη Μιχαήλ Η΄)

Η **Ευφροσύνη Παλαιολογίνα** ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, νόθα κόρη του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ και σύζυγος του Χάνου Νογκάι Χαν.

Το 1265 εισέβαλε στα εδάφη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ο Μογγόλος Νογκάι Χαν Χάνος της Χρυσής Ορδής και λεηλατούσε τη Θράκη. Ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄σύναψε μαζί του ειρήνη και ένας από τους όρους της ήταν να πάρει σύζυγο του την Ευφροσύνη. 

Οι πηγές της εποχής στέκονται ιδιαίτερα στον τρόπο διαβίωσης του Νογκάι Χαν ο οποίος ντυνόταν με υφάσματα από δέρματα ζώων , ζούσε νομαδική ζωή ενώ δεν υπήρχαν μόνιμοι οικισμοί στην επικράτεια του. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Ευφροσυνη
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Αρχάγγελος (συνοικία Γιαλούσας)

Ο **Αρχάγγελος** είναι συνοικία της Γιαλούσας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα της Γιαλούσας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα ανατολικά συνορεύει με την Ανάβρυση (Ριζοκάρπασο), στα νότια με τη Γαληνόπορνη, την Αγία Τριάδα και τον Άγιο Ανδρόνικο Καρπασίας, στα νοτιοδυτικά με τη Μελάναρκα και στα δυτικά με την Καλαμιά. Το βόρειο μέρος της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γιαλούσα
Αυτοκρατορία του Άνγκορ

Η **Αυτοκρατορία του Άνγκορ** (Χμερ: អាណាចក្រអង្គរ: Ανακιά Άνγκκορ), επίσης γνωστή ως **Αυτοκρατορία Χμερ** (Χμερ: ចក្រភពខ្មែរ: Κιακρα'πουπ Κμαε ή អាណាចក្រខ្មែរ Ανακιά Κμαε) ήταν μια Ινδουιστική-Βουδιστική αυτοκρατορία στην Νοτιοανατολική Ασία. Η αυτοκρατορία, που προήλθε από τα πρώην βασίλεια Φουναν και Τσελνα, ανά περιόδους διοικούσε και/ή κυριαρχούσε επί του μεγαλύτερου μέρους της ηπειρωτικής Νοτιοανατολικής Ασίας και μερών της Νότιας Κίνας, εκτεινόμενη από την αιχμή της Χερσονήσου της Ινδοκίνας έως την σημερινής επαρχίας Γιουνάν στην Κίνα, και από το Βιετνάμ έως το Μιανμάρ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ασίας
Κατηγορία:Ιστορία της Καμπότζης
Λεκό (συνοικία Ριζοκαρπάσου)

Το **Λεκό** είναι συνοικία του Ριζοκαρπάσου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Ριζοκαρπάσου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

## Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με την Ανάβρυση και στα βόρεια συνορεύει με την Αγία Τριάδα. Το βορειοανατολικό, το ανατολικό και το νότιο μέρος της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

## Ονομασία
Υπάρχουν δύο εκδοχές σχετικά με την προέλευση της ονομασίας *Λεκό*:

* η ονομασία προέρχεται από το ποτάμι Λεκότις που διέσχιζε τη συνοικία
* στο χωριό υπήρχε σχολείο την εποχή της Φραγκοκρατίας το οποίο στα γαλλικά ονομάζεται *Lėcole*.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ριζοκάρπασο
Ρενιέρ Τζεν

Ο **Ρενιέρ τζεν** (Ιταλικά : *Renieri Zen*, πέθανε στις 7 Ιουλίου 1268) ήταν ο 45ος Δόγης της Βενετίας (1253 - 1268).
Οι πρώτες ιστορικές αναφορές τον περιγράφουν σαν διπλωμάτη στη Γαλλία και την Ιταλία, αφορίστηκε επειδή πίεσε την Μπολόνια να μην πληρώσει φόρους στα Παπικά Κράτη. Βοήθησε τον δόγη Γιάκοπο Τιέπολο στην πολιορκία της Φερράρα (1240), υπέταξε μια εξέγερση στη Ζάρα (1242), πήρε τον τίτλο του ναύαρχου στη Δημοκρατία της Βενετίας (1244) και του «*Ποδεστά*» σε πολλές Ιταλικές πόλεις. 

## Δόγης της Βενετίας

Με τον θάνατο του Μαρίνο Μοροζίνι ο Ρενιέρ Τζεν που ήταν Ποδεστάς του Φέρμο εξελέγη Δόγης της Βενετίας με 21 ψήφους σε 41. Την τριετία 1256 - 1259 δέχτηκε απαλλαγή από τον αφορισμό επειδή βοήθησε τον πάπα Αλέξανδρο Δ΄ και το Τρεβίζο στον πόλεμο εναντίον των Γιβελλίνων, ο θάνατος του Ετζελίνο Δ΄ ντα Ρομανό τερμάτισε τη σύγκρουση. Η Βενετία βρέθηκε σε πόλεμο με τη Δημοκρατία της Γένοβας τη μεγαλύτερη αντίπαλο της στη Μεσόγειο επειδή οι Γενοβέζοι λεηλάτησαν τη Βενετσιάνικη συνοικία στην Τύρο. Όταν ο μελλοντικός δόγης Λορέντζο Τιέπολο κατέστρεψε τον στόλο της Γένοβας (1257) η Γένοβα συμμάχησε με τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο, ο οποίος κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη το 1261, διέλυσε τη Λατινική Αυτοκρατορία και παραχώρησε στους Γενουάτες τα παλιά τους προνόμια. Η Βενετία απάντησε με τη δημιουργία ενός μεγάλου στόλου με τον οποίο νίκησε τους Γενουάτες στη Σετζέπολη (1263).

Η Βενετία υπέγραψε πενταετή ανακωχή με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία που επανέφερε στους Βενετσιάνους πολλά από τα παλιά τους προνόμια, οι δύο δημοκρατίες είχαν από τότε μεγάλο συναγωνισμό στην Ανατολή. Την εποχή που κυβέρνησε ο Ρενιέρ τζεν εγκρίθηκαν 129 νέα άρθρα στη ναυτική νομοθεσία της Βενετίας. Ο Ρενιέρ Τζεν πέθανε το 1268, η δόγισσα του Λουκία ντι Πράτα περιγράφεται όμορφη και χαρισματική. Τάφηκε στη βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού, παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Staley, Edgcumbe: The dogaressas of Venice : The wives of the doges. London : T. W. Laurie

## Δείτε επίσης
*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Βενετοί
Κατηγορία:Πρόσωπα προσωρινά αφορισμένα από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
Κατηγορία:Ιταλοί του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Οικογένεια Τζεν
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας του 13ου αιώνα
Κατηγορία:Διπλωμάτες της Μεσαιωνικής Ιταλίας
Κατηγορία:Ναύαρχοι της Βενετικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Διπλωμάτες του 13ου αιώνα
Απαράν

Το **Απαράν** () είναι πόλη και αστική δημοτική κοινότητα στην Αρμενία που βρίσκεται στην επαρχία Αραγκατσότν, περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας Γερεβάν. Από την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 6.451. Σύμφωνα με την επίσημη εκτίμηση του 2016, το Απαράν έχει πληθυσμό περίπου 5.300 κατοίκων.

## Τοπωνύμιο
Πιστεύεται ευρέως ότι το όνομα Απαράν προέρχεται από την αρμενική λέξη *Απαράνκ*· που σημαίνει βασιλικό παλάτι. Ωστόσο, ανά τους αιώνες, η πόλη ήταν γνωστή με διαφορετικά ονόματα, συμπεριλαμβανομένων των *Κασάγ*, *Παραζναβέρτ*, *Αμπαράν* και *Αμπαράν Βερίν*. Αργότερα, ήταν γνωστή ως *Μπα*'ς** Απαράν'' () μέχρι το 1935, όταν το όνομα άλλαξε τελικά σε **Απαράν'''.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρμενίας
Τάφοι Βενιζέλων

Οι **τάφοι των Βενιζέλων** είναι τοποθεσία και αξιοθέατο δίπλα από την ιστορική εκκλησία του Προφήτη Ηλία στη Κρήτη, όπου βρίσκονται οι τάφοι του χαρισματικού Έλληνα πολιτικού και επτά φορές πρωθυπουργού της Ελλάδας Ελευθέριου Βενιζέλου και του γιού του Σοφοκλή Βενιζέλου, που διατέλεσε για μικρά διαστήματα πρωθυπουργός της Ελλάδας στα μέσα του 20ού αιώνα. Οι τάφοι βρίσκονται στα ανατολικά περίχωρα των Χανίων, τόπου καταγωγής των πολιτικών, περίπου στην αρχή του Ακρωτηρίου και στον δρόμο προς τα Κουνουπιδιανά. Το πάρκο όπου βρίσκονται οι τάφοι είναι ειδυλλιακό με πευκόδασος και πανοραμική θέα προς την πόλη των Χανίων, κάτι που το κατατάσσει σε ένα από τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης.  

Δίπλα από τον τάφο του Ελευθέριου Βενιζέλου γράφτηκε με μεταλλικά γράμματα  ο επικήδειος του, που ο ίδιος είχε εκφωνήσει στην βουλή των Ελλήνων τον Απρίλιο του 1932:

Ταυτόχρονα, στον τοίχο που βρίσκεται πίσω από τους δύο τάφους βρίσκεται η αφιέρωση του σπουδαίου ποιητή Κωστή Παλαμά:

Στην τοποθεσία βρίσκεται επίσης ο ανδριάντας του Σπύρου Καγιαλεδάκη. Αυτός, στο ίδιο ακριβώς σημείο στις 9 Φεβρουαρίου 1897, όπου είχαν οχυρωθεί οι επαναστατημένοι Κρητικοί ενώ μαινόταν η Κρητική Επανάσταση, όταν μια οβίδα θρυμμάτισε τον ιστό της Ελληνικής σημαίας αυτός την άρπαξε κάνοντας το ίδιο του το σώμα κοντάρι, κερδίζοντας έτσι τον θαυμασμό του στόλου των Μεγάλων Δυνάμεων που είχε κληθεί για να καταπνίξει την επανάσταση. Οι ναύαρχοι διέταξαν παύση πυρός, ενώ ο Ιταλός επικεφαλής του στόλου, υποναύαρχος Φελίτσε Κανεβάρο, έγραψε στα απομνημονεύματά του: «Η ανύψωση της σημαίας με αυτόν τον τόσο ηρωικό τρόπο, αποτέλεσε μια στιγμή της ζωής μου που δεν θα λησμονήσω ποτέ». Το γεγονός αυτό ήταν μια μεγάλη διπλωματική νίκη των Ελλήνων και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αυτονόμηση της Κρήτης λίγους μήνες αργότερα, λόγω της υποβολής, από τους ναυάρχους, ευνοϊκών εισηγήσεων προς τις κυβερνήσεις τους. Ο δήμος Χανίων γιορτάζει κάθε χρόνο την επέτειο του βομβαρδισμού της 9ης Φεβρουαρίου 1897 και καταθέτει στεφάνια στον ανδριάντα, του οποίου τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 21 Ιουλίου 1997. 

## Φωτογραφίες

File:EleftheriosVenizelosGraveCloseup.jpg|Ο τάφος του Ελευθέριου Βενιζέλου
File:Venizelos graves 1.jpg|Οι τάφοι των Βενιζέλων, από πίσω τα Χανιά
File:Venizelos graves St Elijah church.jpg|Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία, χτισμένη τον 16ο αιώνα. Ανακαινίστηκε το 1899 από τον Τσάρο Νικόλαο Β' της Ρωσίας και επισκευάστηκε το 1936.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικογένεια Βενιζέλου
Κατηγορία:Χανιά

Κατηγορία:Ταφικά μνημεία και κατασκευές
Γκόρνι Ντέτλακ

Το **Γκόρνι Ντέτλακ** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε  κατοίκους.

## Γεωγραφία

## Ιστορία

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

## Δείτε επίσης
* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα
Καντίκιοϊ

Το **Καντίκιοϊ** ή **Χαλκηδόνα** (τουρκικά: *Kadıköy*, ), είναι μεγάλο, πολυπληθές και κοσμοπολίτικο διαμέρισμα επί της ασιατικής πλευράς της Κωνσταντινούπολης, στην Τουρκία, επί των βόρειων ακτών της Θάλασσας του Μαρμαρά, απέναντι από το ιστορικό κέντρο της πόλης το οποίο ευρίσκεται επί της ευρωπαϊκής πλευράς του Βοσπόρου. Το Καντίκιοϊ είναι, επίσης, μία εκ των σημαντικότερων συνοικιών εντός του ομώνυμου διαμερίσματος, μια κατοικημένη και εμπορική περιοχή, η οποία, λόγω του σημαντικού αριθμού μπαρ, κινηματογράφων και βιβλιοπωλείων, αποτελεί το πολιτισμικό κέντρο της ανατολίτικης πλευράς της Κωνσταντινούπολης. Το Καντίκιοϊ κατέστη ως διαμέρισμα το 1928, όταν και αποκόπηκε από το διαμέρισμα του Ουσκουντάρ. Οι συνοικίες Ιτσερένκιοϊ, Μποσταντζί και Σουαντιγιέ επίσης αποκόπηκαν από το διαμέρισμα του Καρτάλ το ίδιο έτος, ενώ, τελικώς, εντάχθηκαν στο νεοϊδρυθέν διαμέρισμα του Καντίκιοϊ. Γειτονικά του διαμερίσματα είναι το Ουσκουντάρ στα βορειοδυτικά, το Ατασεχίρ στα βορειοανατολικά, το Μαλτεπέ στα νοτιοανατολικά, καθώς και το Καρτάλ, πέρα του Μαλτεπέ. Ο πληθυσμός του διαμερίσματος του Καντίκιοϊ, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, ήταν 509.282 κάτοικοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Κωνσταντινούπολης

Κατηγορία:Αλιευτικές κοινότητες στην Τουρκία
Κατηγορία:Εβραϊκές κοινότητες στην Τουρκία
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Επαρχίας Κωνσταντινούπολης
Τρίλοφος

Με την ονομασία **Τρίλοφος** απαντώνται οι εξής τοποθεσίες στην Ελλάδα:

* ο Τρίλοφος Θεσσαλονίκης
* ο Τρίλοφος Πιερίας
* o Τρίλοφος Καστοριάς

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Φιλής Παλαιολόγος

Ο **Φιλής Παλαιολόγος** ήταν Βυζαντινός συγκλητικός και αριστοκράτης, μέλος της Οικογένειας των Παλαιολόγων.

Ο Φιλής αναφέρεται ως συγγενής του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄, άγνωστο πως, καθώς δεν υπάρχει τίποτε γνωστό για τους προγόνους του και τη συγγένειά του με τον Αυτοκράτορα. Ήταν ασθενής στο σώμα, αλλά γενναίος και φιλότιμος στην ψυχή κατά τον Παπαρρηγόπουλο. 

Βλέποντας τους Οθωμανούς να λεηλατούν τη Θράκη και μην αντέχοντας, ζήτησε από τον Αυτοκράτορα να συστήσει στρατιωτικό σώμα και να τους αντιμετωπίσει. Ο Αυτοκράτορας του έδωσε την άδεια και αμέσως ο Φιλής ετοίμασε τον στρατό του· συνάντησε τους Οθωμανούς κοντά στη Βιζύη, όπου λεηλατούσαν την περιοχή. Ο Φιλής ανάγκασε τους Οθωμανούς να υποχωρήσουν στην Καλλίπολη, όπου με το στρατιωτικό του σώμα -και με βοήθεια από τους Σέρβους- τους νίκησε, πιάνοντας πολλούς αιχμάλωτους. Τιμήθηκε από τον Αυτοκράτορα με το αξίωμα του πρωτοστράτορα.

## Παραπομπές


Φιλης
Κατηγορία:Πρωτοστράτορες
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Ραχώνι Θάσου

Το **Ραχώνι**  είναι ένα χωριό στο νησί της Θάσου. Το παλιό όνομα του χωριού είναι **Βούλγαρο** (*Βουλγάρο*).Η δημοτική κοινότητα Ραχωνίου, που περιλαμβάνει και τον οικισμό Σκάλα Ραχωνίου, το 2021 είχε πληθυσμό 627 κατοίκους, από 729 το 2011.

## Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Θάσου στους βόρειους πρόποδες του Υψαρίου. Βρίσκεται 15 χλμ. Δυτικά του Λιμένα, της πρωτεύουσας του νησιού. Απέχει 3 χλμ. Βασικές ασχολίες των κατοίκων αποτελούν η αλιεία, η μελισσουργία και η παραγωγή λαδιού.

## Ιστορία
Το παλιό χωριό βρίσκεται 3 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του σημερινού και 7 χιλιόμετρα από τη θάλασσα, σε ένα μέρος με θέα σε αυτό. Στο χωριό σώζεται σήμερα η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου από το 1779. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη πρώτη φορά σε απογραφή του 1519 ως το τρίτο από τα πέντε χωριά της Θάσου (πρώτο Λιμένας στη συνέχεια ο Θεολόγος, Κάστρο Υψαρίου και η Καλλιράχη) με 86 οικογένειες. Η απογραφή του 1550 δείχνει 90 οικογένειες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καβάλας
Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Σιλάς Κατομπά Εμβουμπά

Ο **Σιλάς Κατομπά Εμβουμπά**, ο οποίος προτιμάει το **Σιλάς**, και παλαιότερα λεγόταν **Σιλάς Ουαμανγκιτουκά Φουντού** (Γαλλικά: *Silas Wamangituka Fundu*, γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου 1998) είναι Κονγκολέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξιός μέσος, αυτήν την στιγμή για λογαριασμό της Στουτγκάρδης.

## Επαγγελματική καριέρα
Ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την Κινσάσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, όπου αγωνίστηκε με τοπική Ολιμπίκ Ματετέ. Σε ηλικία 17 ετών, οι εμφανίσεις του είχαν ως αποτέλεσμα τη μεταγραφή του στη γαλλική Αλές, ενώ μετά από μια πρώτη σεζόν με τα χρώματα του συλλόγου μεταγράφηκε εκ νέου, με προορισμό την Παρί της γαλλικής Λιγκ 2. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τα χρώματα της Παρί κατά την διάρκεια νίκης με σκορ 2-0, στο πλαίσιο της Λιγκ 2, επί της Τρουά στις 31 Αυγούστου 2018. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2018, υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιό του με την Παρί, διάρκειας 3 ετών. Αυτή τη στιγμή, αγωνίζεται στη Στουτγγάρδη.

Στις 11 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε ότι η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του επέβαλε αποκλεισμό τριών μηνών και 30.000 ευρώ πρόστιμο για χρήση ψευδών προσωπικών στοιχείων, το οποίο δεν έχει και τόση σημασία αφού έως τότε, λόγω τραυματισμού, θα ήταν εκτός αγώνων ούτως ή άλλως.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 
* Προφίλ από την Παρί
* 
* 

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Αλές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ 3
Αλί Σαχ Ντουρανί

Ο **Σουλτάνος Αλί Σαχ Ντουρανί Σαντοζάι** ήταν ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας των Ντουρανί από το 1818 έως το 1819. Ήταν γιος του Τιμούρ Σαχ Ντουρανί Σαντοζάι, και προτελευταίος Αυτοκράτορας των Ντουρανί. Εκθρονίστηκε από τον αδελφό του Αγιούμπ Σαχ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εμίρηδες του Αφγανιστάν
Σημαία της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών

δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Προηγούμενη σημαία (1991-1996)
Η **Σημαία της [[Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών|Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών]]** () απεικονίζει ένα κίτρινο ήλιο σε σκούρο μπλε πεδίο, με οκτώ πόλους να κρατούν τον ήλιο.

Πριν από την έκδοση της σημαίας, η προσωρινή έδειχνε απλά τα γράμματα "C.I.S." σε λευκό φόντο. Η σημαία χρησιμοποιήθηκε για παράδειγμα σε αθλητικές εκδηλώσεις, όπου η ομάδα της Κοινοπολιτείας αντικαθιστούσε τη Σοβιετική Ένωση, όταν η Σοβιετική Ένωση είχε προκριθεί αλλά δεν είχε προλάβει να συμμετάσχει λόγω της διάλυσής της.

## Περιγραφή
Το σχέδιο συμβολίζει την επιθυμία για ισότιμη συνεργασία, ενότητα, ειρήνη και σταθερότητα.

## Δείτε επίσης

*Έμβλημα της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων κρατών
* Σημαία της Σοβιετικής Ένωσης

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Σημαίες της Ρωσίας
Στέλιος Παρλιάρος

Ο **Στέλιος Παρλιάρος** (Κωνσταντινούπολη, 1959) είναι Έλληνας ζαχαροπλάστης, συγγραφέας και οικοδεσπότης εκπομπών ζαχαροπλαστικής.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1959 στα Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης, όπου έζησε μέχρι την ηλικία των 17 ετών. Του άρεσε η αρχιτεκτονική, αλλά δεν είχε καλές επιδόσεις στο σχολείο για να την ακολουθήσει. 

Ανακάλυψε τη ζαχαροπλαστική το 1979, όταν ακόμα πήγαινε σε νυχτερινό σχολείο, δουλεύοντας στα εργαστήρια Παπασπύρου και διδασκόμενος από Αιγυπτιώτες καθηγητές. Η πρώτη συνταγή που εκτέλεσε ήταν το παντεσπάνι, πράγμα που έκανε για εννέα μήνες. Ήταν εκπαιδευόμενος στο ζαχαροπλαστείο του Χίλτον.

Σπούδασε στο Παρίσι στον Ecole Le Notre, στη σχολή ζαχαροπλαστικής Escoffier του ξενοδοχείου Ritz, στη Λυών στη σχολή Valrhona και τέλος στο ζαχαροπλαστείο Fauchon.

Στις 3 Μαρτίου του 1982, ο Παρλιάρος άνοιξε το πρώτο του ζαχαροπλαστείο με όνομα Fresh σε ένα υπόγειο στους Αμπελόκηπους. Σύντομα έγινε αλυσίδα, αλλά κακοί χειρισμοί τον οδήγησαν στο να αποσυρθεί έξι χρόνια αργότερα.

Το 2008 άνοιξε στην Κολωνάκι το ζαχαροπλαστείο Sweet Alchemy, με σχεδιασμό του Στέλιου Κόη. Το 2010 και έπειτα από προτροπή φίλων, άνοιξε και δεύτερο κατάστημα στην Κηφισιά.

Ο Παρλιάρος παρουσίαζε ένθετο μαγειρικής στην τηλεοπτική εκπομπή των Φώτη Σεργουλόπουλου και Μαρίας Μπακοδήμου στο Mega.

Τον Δεκέμβριο του 2010 συμμετείχε σε ένα επεισόδιο του ''MasterChef'' με θέμα τη ζαχαροπλαστική.

Η πρώτη εκπομπή που παρουσίασε είναι οι *Γλυκές Αλχημείες* που ξεκίνησαν να προβάλλονται στις 6 Δεκεμβρίου του 2008 στο Mega Channel και ολοκληρώθηκαν σε 86 επεισόδια. Στις 24 Νοεμβρίου του 2012, η εκπομπή μεταφέρθηκε στον ΣΚΑΪ. Στις 15 Δεκεμβρίου του 2018, η εκπομπή απέκτησε ταξιδιωτικό χαρακτήρα και ξεκίνησε να προβάλλεται με τον τίτλο *Οι Γλυκές Αλχημείες Ταξιδεύουν*.

Το 2018 ξεκίνησε να παραδίδει σεμινάρια στους σπουδαστές ζαχαροπλαστικής και αρτοποιίας του ΙΕΚ Όμηρος.

Στις 16 Δεκεμβρίου του 2018 ήταν καλεσμένος στην εκπομπή *[[Bake Off Greece]]*, όπου έδωσε οδηγίες για την παρασκευή του γλυκού croquembouche.

Ο Παρλιάρος έχει γράψει πολλά βιβλία που έχουν δημοσιευθεί είτε αυτόνομα από εκδοτικούς οίκους, είτε μαζί με εφημερίδες. Αυτά που εκδόθηκαν αυτόνομα είναι: *Διαίτης Γλυκά* (2002), *Όλο Σοκολάτα* (2005), *Γλυκά με Φρούτα* (2006), *Γλυκές Σημειώσεις* (2011) και *Βανίλια Σοκολάτα* (2014, εμπνευσμένο από το ταξίδι του στη Μαδαγασκάρη).. Νοέμβριο του 2021 κυκλοφόρησε το δίγλωσσο (Ελληνικά - Γαλλικά) βιβλίο μαγειρικής, με τίτλο "Μαζί | Ensemble", από τις εκδόσεις IANOS, σε συνεργασία με τον Jean-Marie Hoffmann, στο οποίο υπάρχουν 60 συνταγές μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής, εμπνευσμένες από την ελληνική και τη γαλλική κουζίνα.

## Προσωπική ζωή
Διαμένει στο Λυκαβηττό. Το 2013 έγινε πρέσβης του Make-A-Wish Ελλάδος.

## Διακρίσεις
Τον Μάρτιο του 2013, το αμερικανικό ταξιδιωτικό περιοδικό *[[Travel + Leisure]]* έδωσε στο ζαχαροπλαστείο Sweet Alchemy του Παρλιάρου στην Κηφισιά τη διάκριση του καλύτερα σχεδιασμένου καταστήματος (Best Retail Space).

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Παρλιάρος στο IMDb

Κατηγορία:Ζαχαροπλάστες
Κατηγορία:Έλληνες τηλεπαρουσιαστές
Λορέντσο Τιέπολο (δόγης)

Ο **Λορέντσο Τιέπολο** (Ιταλικά : *Lorenzo Tiepolo*, πέθανε στις 15 Αυγούστου 1275) ήταν Δόγης της Βενετίας (1268 - 1275). Γεννημένος στην Βενετία ο Λορέντζο Τιέπολο ήταν γιος του δόγη Γιάκοπο Τιέπολο. Η πρώτη δόγισσα ήταν η Αγνή Γκίζη. Υπάρχουν διαφωνίες για την δεύτερη σύζυγο του Μαργαρίτα που ήταν κόρη του βασιλιά της Ρουμανίας ή του Βοημούνδου του Μπριέν κυβερνήτη της Ράσκας. Ο Τιέπολο διακρίθηκε σαν στρατιωτικός αρχηγός στον Πόλεμο του Αγίου Σάββα με την Γένοβα, νίκησε τους Γενοβέζους στην μάχη της Άκρας (1258) και διορίστηκε Ποντέστα στο Φάνο. 

## Δόγης της Βενετίας

Με τον θάνατο του Ρενιέρ Τζεν εξελέγη νέος δόγης της Βενετίας (23 Ιουλίου 1268) με 25 ψήφους από 41. Ο Λορέντζο Τιέπολο ήταν αγαπητός στον λαό αλλά μισητός στην αριστοκρατία λόγω της εύνοιας που έδειξε στους γιους του, η θέση του Μεγάλου Καγκελάριου δημιουργήθηκε τότε για να καλύψει αυτές τις συμπεριφορές. Το 1270 έκλεισε  ειρήνη με την Δημοκρατία της Γένοβας στην Κρεμόνα που επιβεβαίωσε την υπεροχή της Βενετίας στην Αδριατική Θάλασσα. Την ίδια χρονιά ωστόσο ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και μια ομάδα Ιταλικών πόλεων όπως η Μπολόνια, η Τρεβίζο, η Βερόνα, η Μάντοβα, η Φερράρα και η Ανκόνα για εμπορικούς λόγους. Μετά την πρώτη οπισθοχώρηση (1271) οι Βενετοί κέρδισαν ξανά το πάνω χέρι και η ειρήνη που έκλεισε στην συνέχεια ήταν ευνοϊκή για αυτούς. Την εποχή του Λορέντζο Τιέπολο ο Μάρκο Πόλο ξεκίνησε το ταξίδι του για την Κίνα (1273), επέστρεψε το 1275.
Ο Τιέπολο πέθανε στην Βενετία (1275) και τάφηκε στον Δομηνικανό Ναό των Αγίων Ιωάννου και Παύλου.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Okey, Thomas (1905). The Story of Venice. J. M. Dent.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Λορέντζο Τιέπολο
*Οι δόγισσες της Βενετίας

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Λαχανάς Παλαιολόγος

Ο **Λαχανάς Παλαιολόγος** ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης, μέλος της Οικογένειας των Παλαιολόγων· έζησε επί Μανουήλ Β΄.

Ο Λαχανάς στάλθηκε σε πρεσβεία από τον Aυτοκράτορα μαζί με τον Θεολόγο Κόρακα στην Προύσα, στον νέο σουλτάνο των Οθωμανών Μουράτ Β΄, ζητώντας του να εκτελέσει την υποχρέωση τού πατέρα του Μωάμεθ Α΄, δηλαδή να στείλει δύο ανήλικους γιους του στην Κωνσταντινούπολη. Οι πρέσβεις τον απείλησαν, ότι αν δεν γίνει δεκτό το αίτημά τους, τότε ο Αυτοκράτορας θα υποστήριζε τον θείο τού Μουράτ, τον Μουσταφά Τσελεμπή για σουλτάνο. Ο Μουράτ Β΄ τους έδιωξε και ξεκίνησε ετοιμασίες να πολιορκήσει την Κωνσταντινούπολη για την προσβολή. Ο Λαχανάς ξαναπήγε στην Προύσα να κατευνάσει τον Μουράτ Β΄, αλλά αυτός τον έδιωξε και ξεκίνησε την εκστρατεία.

## Παραπομπές


Λαχανας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες
Γιάκοπο Κονταρίνι

Ο **Γιάκοπο Κονταρίνι** (Ιταλικά : *Jacopo Contarini*, 1194 - 1280) ήταν ο 47ος Δόγης της Βενετίας (6 Σεπτεμβρίου 1275 - 6 Μαρτίου 1280).
Με καταγωγή από μια από τις επιφανέστερες οικογένειες της Βενετίας ο Τζάκοπο Κονταρίνι δεν ήταν ισχυρό πρόσωπο, επελέγη νέος δόγης στα 80 του για να συμβιβάσει τις δυο αντίπαλες ομάδες εκείνη την εποχή. Δεν μπόρεσε λόγω της μεγάλης του ηλικίας να αντιμετωπίσει δυο εξεγέρσεις στην Ίστρια και την Κρήτη και έναν πόλεμο με την Ανκόνα, παραιτήθηκε ύστερα από 5 χρόνια κυβέρνησης, αποσύρθηκε σε μοναστήρι και πέθανε την ίδια χρονιά. Τάφηκε πιθανότατα στην Σάντα Μαρία Γκλοριόζα ντέι Φράρι, παντρεύτηκε μια Ιακωβίνη. 

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οι δόγισσες της Βενετίας

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κατηγορία:Οικογένεια Κονταρίνι
Κιζιλόρντα (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Κιζιλόρντα** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Κιζιλορντά, πόλη του Καζακστάν.
* Περιφέρεια Κιζιλόρντα, η ομώνυμη περιφέρεια του Καζακστάν με πρωτεύουσα την ομώνυμη πόλη.
Πιέτρο Γκραντενίγκο

Ο **Πιέτρο Γκραντενίγκο** (1251 - 13 Αυγούστου 1311) ήταν ο 49ος Δόγης της Βενετίας (1289 - 1311)

## Δόγης της Βενετίας

Την εποχή που εξελέγη δόγης υπηρετούσε ως Ποντέστα του Κόπερ στην Ίστρια. Η Δημοκρατία της Βενετίας δέχτηκε ένα σκληρό χτύπημα όταν οι Μαμελούκοι κατέλαβαν την Άκρα, το τελευταίο οχυρό των Σταυροφόρων στους Αγίους Τόπους (1291). Από το 1294 ξέσπασε πόλεμος με την Δημοκρατία της Γένοβας και η Βενετία είχε σκληρές απώλειες : έχασε μια ναυμαχία, οι αποικίες της στην Κρήτη λεηλατήθηκαν και ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος συνέλαβε πολλούς Βενετούς στην Κωνσταντινούπολη. Οι Βενετοί σε απάντηση κυρίευσαν τον Γαλατά και απείλησαν την αυτοκρατορική κατοικία στις Βλαχέρνες αλλά έχασαν ξανά στην Κόρτσουλα (1298). Οι δυο δημοκρατίες έκλεισαν μεταξύ τους ειρήνη (1299).

Ο δόγης Πιέτρο Γκραντενίγκο ήταν υπεύθυνος για την δημιουργία του *"Μεγάλου Συμβουλίου της Βενετίας"*. Ο νέος νόμος που εισήλθε τον Φεβρουάριο του 1297 καθόρισε σαν μέλη των μελλοντικών συμβουλίων τους απογόνους των ευγενών που συμμετείχαν στο συμβούλιο την τετραετία 1293 - 1297. Η κίνηση αυτή μετέτρεψε την Δημοκρατία της Βενετίας σε ολιγαρχικό σύστημα αποκλείοντας την μεγάλη πλειοψηφία του λαού. 

## Αφορισμός από τον πάπα

Την εποχή του Πιέτρο Γκραντενίγκο η Βενετία περιπλάκη σε πόλεμο με το Βατικανό για τον έλεγχο της Φερράρα (1308). Ο Πάπας Κλήμης Ε΄ αφόρισε την Βενετία (27 Μαρτίου 1309) και απαγόρευσε σε όλους τους χριστιανούς τις εμπορικές σχέσεις μαζί της.
Η πολιτική του δόγη ήταν καταστροφική με αποτέλεσμα την δημιουργία ενός κινήματος με στόχο να τον εκθρονίσει υπό την ηγεσία του επαναστάτη Μπαζαμόντε Τιέπολο εγγονού του δόγη Λορέντζο Τιέπολο και άλλων μελών της αριστοκρατίας. Το πραξικόπημα απέτυχε (15 Ιουνίου 1310) και οι υποκινητές του τιμωρήθηκαν σκληρά. Το κίνημα του Τιέπολο στάθηκε αιτία για την δημιουργία του *"Συμβουλίου των Δέκα"* αρχικά σαν προσωρινό σώμα αλλά αργότερα ανέλαβε όλες τις εξουσίες στην Δημοκρατία. Ο Πιέτρο Γκραντενίγκο πέθανε την ίδια εποχή που η Δημοκρατία της Βενετίας βρισκόταν υπό θρησκευτική απαγόρευση (13 Αυγούστου 1311), οι τελετές της κηδείας δεν μπορούσαν να γίνουν και τάφηκε σε έναν απλό τάφο στο Μουράνο.

## Οικογένεια

Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Τομασίνα Μοροζίνι με την οποία είχε μια κόρη την Άννα σύζυγο του Γιάκοπο Α΄ ντα Καρράρα και σε δεύτερο γάμο την Αγνή Ζανταρή.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*A History of Venice by John Julius Norwich, Penguin Books (page 200)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οι δόγισσες της Βενετίας

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Μαρίνο Τζόρτζι

Ο **Μαρίνο Τζόρτζι** (Ιταλικά : *Marino Zorzi*, 1231 - 3 Ιουλίου 1312) ήταν ο 50ος Δόγης της Βενετίας (23 Αυγούστου 1311 - 3 Ιουλίου 1312), παντρεύτηκε την Ανιέτα Κουερίνι. Ο υπερήλικας Μαρίνο Τζόρτζι θεωρείτο πιστός και ευσεβής άντρας, η Δημοκρατία της Βενετίας τον διόρισε απεσταλμένο στην Ρώμη. Η εκλογή του έγινε με κριτήριο να μειώσει τις εντάσεις που προήλθαν στην Βενετία από την επανάσταση του Μπαζαμόντε Τιέπολο και να εξευμενίσει την οργή του πάπα που προκλήθηκε από την κατοχή της Φερράρα (1308 - 1309).

Ο Μαρίνι Τζόρτζι δεν ήταν η πρώτη επιλογή ως δόγης, εξελέγη για πρώτη φορά ο Στέφανος Ιουστινιάνι αλλά αρνήθηκε την θέση. Ο υπέργηρος Τζόρτζι δεν κατάφερε να βελτιώσει τις σχέσεις του με τον πάπα και η σύντομη περίοδος ηγεμονίας του συνοδεύτηκε με μεγάλες καταστροφές. Πέθανε ύστερα από 11 μήνες ηγεμονίας (3 Ιουλίου 1312), αγιοποιήθηκε και τα ρούχα του κηρύχτηκαν ιερά κειμήλια. Η δόγισσα Ανιέτα επενέβη στους εργάτες μεταξιού στην Λούκκα και επέβλεπε την παραγωγή μεταξιού στα εργαστήρια.

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Οι δόγισσες της Βενετίας

## Δείτε επίσης

*Δόγηδες της Βενετίας

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
PlayerUnknown's Battlegrounds

Το ***PlayerUnknown's Battlegrounds*** (συντομογραφία: ***PUBG***) είναι διαδικτυακό Battle Royale παιχνίδι πολλών παικτών. Εκδότης και δημιουργός είναι η PUBG Studios, θυγατρική της νοτιοκορεατικής Krafton. Το παιχνίδι βασίζεται σε προηγούμενες τροποποιήσεις που δημιουργήθηκαν από τον Μπρένταν "PlayerUnknown" Γκριν για άλλα παιχνίδια χρησιμοποιώντας ως πηγή έμπνευσης την ταινία *[[Battle Royale (ταινία)|Battle Royale]]* και επεκτάθηκε σε αυτόνομο παιχνίδι κάτω από την δημιουργική καθοδήγηση του Γκριν. Στο παιχνίδι, μέχρι εκατό παίκτες πέφτουν με αλεξίπτωτο σε ένα νησί και ψάχνουν για όπλα και εξοπλισμό για να σκοτώσουν άλλους, αποφεύγοντας τον θάνατο. Η διαθέσιμη ασφαλής περιοχή στο χάρτη του παιχνιδιού μειώνεται σε μέγεθος με την πάροδο του χρόνου, κατευθύνοντας τους επιζώντες παίκτες σε αυστηρότερες περιοχές για να κάνουν μάχες. Ο τελευταίος παίκτης ή ομάδα κερδίζει τον γύρο.

Το παιχνίδι κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα Microsoft Windows μέσω του προγράμματος πρώιμης πρόσβασης beta του Steam το Μάρτιο του 2017, με πλήρη κυκλοφορία στις 20 Δεκεμβρίου του 2017. Τον ίδιο μήνα, το παιχνίδι κυκλοφόρησε από τη Microsoft για το Xbox One μέσω του προγράμματος προεπισκόπησης παιχνιδιών Xbox, και κυκλοφόρησε επίσημα το Σεπτέμβριο του 2018. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε μια έκδοση για το PlayStation 4, εκτός από δύο διαφορετικές εκδόσεις κινητών για Android και iOS. Το παιχνίδι έχει κάνει τεράστιες πωλήσεις όλων των εποχών, με πάνω από πενήντα εκατομμύρια αντίτυπα να πωλούνται σε όλες τις πλατφόρμες μέχρι τον Ιούνιο του 2018.

Το *Battlegrounds* έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, που ωστόσο έκριναν ότι το παιχνίδι δεν ήταν πλήρως ολοκληρωμένο και είχε μερικά τεχνικά θέματα, παρουσίαζε νέους τύπους παιχνιδιού που προσπελάζονταν εύκολα από παίκτη οποιουδήποτε επιπέδου δεξιοτήτων και ότι έχει υψηλό επίπεδο replayability. Το παιχνίδι έλαβε διάφορες υποψηφιότητες για τον τίτλο Παιχνίδι της Χρονιάς, μεταξύ άλλων, και θεωρείται από τον Γκριν ως το καθοριστικό παιχνίδι του είδους battle royale. Αρκετά άλλα βιντεοπαιχνίδια, ακολουθώντας την επιτυχία του *Battlegrounds*, προσέφεραν τρόπους μάχης σε στυλ battle royale, ενώ εμφανίστηκαν επίσης ορισμένοι κλώνοι, κυρίως από την Κίνα. Η PUBG Studios έχει οργανώσει αρκετά μικρά τουρνουά και εισήγαγε εργαλεία εντός του παιχνιδιού για να βοηθήσει στη μετάδοση του παιχνιδιού στους θεατές, καθώς επιθυμούν να γίνει δημοφιλές esport.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πολλαπλών παικτών
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2017
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Unreal Engine
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών τρίτου προσώπου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τακτικής βολών
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One
Αγιούμπ Σαχ Ντουρανί

Ο **Αγιούμπ Σαχ**, γιος του Τιμούρ Σαχ, διακυβέρνησε το Αφγανιστάν από το 1819 έως το 1823. Ήταν ο δεύτερος γιος του Τιμούρ Σαχ. Σκότωσε τον αδελφό του Αλί Σαχ για να ανέλθει στον θρόνο. Διακυβέρνησε μόνο για λίγα χρόνια, απομακρυνόμενος τους αδελφούς του, αλλά και τις φυλές του Μπαρακζάι και της Ινδίας. Φυλακίστηκε από τους Μπαρακζάι και ο αδελφός του ανέβηκε στον θρόνο. Σύντομα η εξουσία πέρασε στους Μπαρακζάι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εμίρηδες του Αφγανιστάν
Θεοδώρα Αγγελίνα Παλαιολογίνα

Η **Θεοδώρα Αγγελίνα Παλαιολογίνα** ήταν βυζαντινή πριγκίπισσα από την Δυναστεία των Παλαιολόγων.

Ήταν κόρη του δεσπότη Αλέξιου Παλαιολόγου και της Ειρήνης Αγγελίνας, κόρης του Αλέξιου Γ΄ Άγγελου και της Ευφροσύνης Καματηράς. Παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Παλαιολόγο μέγα δομέστικο της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας.

Η Θεοδώρα και ο Ανδρόνικος είχαν τέσσερα παιδιά:
* Μαρία (μετέπειτα μοναχή Μάρθα), παντρεμένη με τον Νικηφόρο Ταρχανειώτη.
* Ειρήνη (μετέπειτα μοναχή Ευλογία), σύζυγος του Ιωάννη Καντακουζηνού· μητέρα της Άννας και της Μαρίας βασίλισσας της Βουλγαρίας.
* Μιχαήλ Η΄ (1223 - 11 Δεκεμβρίου 1282), πρώτος Ρωμαίος Αυτοκράτορας της δυναστείας των Παλαιολόγων.
* Ιωάννης (1225/1230 - 1272/1273 ή 1274/1275), δεσπότης και σεβαστοκράτορας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*

Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Θεωοδωρα
Θεοδωρα
Σεργκέι Ιβανόφ

Ο **Σεργκέι Βασίλιεβιτς Ιβάνοφ** (ρωσικά: Сергей Васильевич Иванов, 16 Ιουνίου 1864 στη Ρουζά - 16 Αυγούστου 1910 στο Σβίστουχ της επαρχίας Ντμιτρόφσκι του κυβερνείου Μόσχας) ήταν Ρώσος ζωγράφος, γνωστός για τον κοινωνικό ρεαλισμό του.

## Βιογραφία
μικρογραφία|Γυναίκα μετανάστης (1886)
Ο πατέρας του ήταν συλλέκτης φόρων για την τελωνειακή υπηρεσία. Έδειξε ένα πρώιμο ταλέντο για την τέχνη, αλλά ο πατέρας του ήταν αντίθετος με το σκεπτικό ότι δεν θα ήταν ένας ασφαλής τρόπος για να ζήσει και έτσι όταν ήταν 11 ετών εγγράφηκε στο Ινστιτούτο Ερευνών Γης Κονσταντίνοφ.

Το Ινστιτούτο δεν ήταν στην αρεσκεία του και ήταν ένας αδιάφορος μαθητής, έτσι ένας οικογενειακός φίλος που ήταν ερασιτέχνης καλλιτέχνης ενθάρρυνε τον πατέρα του να τον στείλει στη σχολή ζωγραφικής, γλυπτικής και αρχιτεκτονικής της Μόσχας (ΣΖΓΑΜ). Με σύσταση του Βασίλ Περόφ, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα εκεί το 1878. μελετώντας με τους Ιλλαρίον Πριανίσνικοφ και Εβγκράφ Σορόκιν.

Έφυγε εκεί το 1882 για να παρακολουθήσει την Αυτοκρατορική Ακαδημία Τεχνών. Η δυσαρέσκεια με τη διοίκηση του σχολείου και τις οικονομικές δυσκολίες τον ανάγκασαν να επιστρέψει στη Μόσχα το 1884. Επέστρεψε στη ΣΖΓΑΜ και αποφοίτησε το 1885.

Εκείνη την εποχή άρχισε να ασχολείται με μια σειρά έργων ζωγραφικής αφιερωμένων στο Περεσελεντσέστβο, τη διαδικασία επανεγκατάστασης των αγροτών σε απομακρυσμένες και κενές περιοχές (κυρίως στη Σιβηρία) σε μια προσπάθεια να καταπολεμηθεί ο υπερπληθυσμός των χωριών μετά τη απελευθέρωση των δουλοπάροικων το 1861. Η κίνηση ήταν συχνά πολύ επίπονη και πολλοί πέθαναν στο δρόμο. Από το 1885 έως το 1889 περιόδευσε στις περιφέρειες Σαμάρα, Σαράτοφ, Αστραχάν και Αρινμπούρκ, καταγράφοντας τη ζωή των μεταναστών. Ακολούθησε μια σειρά καταδίκων. Στα μέσα της δεκαετίας του 1890 άρχισε να επικεντρώνεται σε ιστορικά έργα.

Το 1899 έγινε μέλος της Περεντβίζνικι, αλλά σύντομα δυσαρεστήθηκε από την έμφαση που δινόταν στις "υπέροχες σκηνές". Το 1903, ήταν ένας από τους ιδρυτές της Ένωσης Ρώσων Καλλιτεχνών, αντικαθιστώντας προσωρινά το γνωστότερο Μιρ Ισκούσστβα. Το 1905, η Αυτοκρατορική Ακαδημία τον ονόμασε "Ακαδημαϊκό". Αργότερα εκείνο το έτος, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Μόσχας, έκανε πολλά σκίτσα και βοήθησε τους τραυματίες.

Από το 1903 έως το 1910 δίδαξε στη ΣΖΓΑΜ. Ήταν επίσης γνωστός ως εικονογράφος. δημιουργώντας σχέδια για τα κλασικά από τους Γκογκόλ, Λερμόντοφ και Πούσκιν. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στην ντάτσα του κοντά στον ποταμό Γιαχρομά.

## Γκαλερί

Αρχείο:Monomachos at Uvetichi.jpg|Το Συμβούλιο του Ουβέτιτσι
Αρχείο:S. V. Ivanov. Yuri's Day. (1908).jpg|Ένας αγρότης αφήνει τον σπιτονοικοκύρη του, Ημέρα του Γιούρι.
Αρχείο:Streltsi.jpg|Οι Στρέλτσι
Αρχείο:S. V. Ivanov. At the guarding border of the Moscow state. (1907).jpg|Φύλακες στα νότια σύνορα της Μοσχοβίας
Αρχείο:Zemskysobor.jpg|Ζέμσκι Σαμπόρ


## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση

* Ilya Granovsky, *Сергей Васильевич Иванов*, Советский Художник, 1964

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σεργκέι Ιβανόφ

Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι
Νίκος Γιαννόπουλος

Με το όνομα **Νίκος Γιαννόπουλος** αναφέρονται οι:
* Νίκος Γιαννόπουλος (εικονογράφος), γενν. 1986, ζωγράφος και εικονογράφος παιδικής λογοτεχνίας
* Νίκος Γιαννόπουλος (συγγραφέας), γενν. 1973, συγγραφέας και ειδικός στη στρατιωτική ιστορία.
Κορακιίδες

Οι **Κορακιίδες** (*Coraciidae*) είναι μια οικογένεια πολύχρωμων πουλιών της τάξης των Κορακιόμορφων (*Coraciiformes*). Περιλαμβάνει 2 σωζόμενα γένη και 13 είδη, από τα οποία μόνο ένα, η χαλκοκουρούνα, απαντά στον ελλαδικό χώρο.

Έχουν σχήμα και μέγεθος παρόμοιο με τις κουρούνες, και η πολύχρωμη εμφάνισή τους είναι αντίστοιχη με αυτών των αλκυονών και των μελισσοφάγων, τα οποία ανήκουν στην ίδια τάξη. Είναι κατά βάση εντομοφάγα πτηνά, με τα είδη του γένους *[[Ευρύστομος]]* (*Eurystomus*) να πιάνουν τη λεία τους στον αέρα, ενώ τα είδη του γένους Κορακίας (*Coracias*) να καταδύονται από το πόστο επόπτευσης για να πιάσουν τη λεία τους τελικά στο έδαφος, όπως οι λάνιοι.

Είναι μονογαμικά πουλιά και φωλιάζουν σε τρύπες δέντρων, κτιρίων ή πρανή δρόμων. Γεννάνε 2-4 αυγά στους τροπικούς, 3-6 στα μεγαλύτερα υψόμετρα, τα οποία εκκολάπτονται ύστερα από 17-20 μέρες και τα μικρά μένουν στη φωλιά για άλλες 30 μέρες περίπου.

Όλα τα είδη απαντούν σε περιοχές με θερμό κλίμα στον Παλαιό Κόσμο. Ωστόσο καταγραφές απολιθωμάτων έχουν δείξει την παρουσία κορακιιδών στη Βόρεια Αμερική κατά την Ηώκαινο εποχή.

## Γένη και είδη

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πτηνά
Κατηγορία:Κορακιίδες