open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ισίδωρος Μαυριδόγλου

Ο **Ισίδωρος Μαυριδόγλου** (1911 − 22 Ιουνίου 1994) ήταν Έλληνας πολιτικός από τη Χίο. Χρημάτισε βουλευτής και υπουργός.

## Σταδιοδρομία
Ο Σιδερής (όπως πολλές φορές αναφέρεται) Μαυριδόγλου εξελέγη βουλευτής Χίου, πρώτα το 1952 και μετά με την Ένωση Κέντρου στις 16 Φεβρουαρίου 1964. Ήταν ένας από τους βουλευτές της Ένωσης Κέντρου που αποστατήσαν τον Ιούλιο του 1965 με αντάλλαγμα την υπουργοποίησή του: Από τις 21 Σεπτεμβρίου 1965 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966 στην κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου υπηρέτησε ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας.

Στις δημοτικές εκλογές του 1978 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Χίου αλλά ηττήθηκε από το Δημήτριο Πατελίδα, λαμβάνοντας ποσοστό 44,7% των ψήφων έναντι 52,9 για τον νικητή των εκλογών.  

Πέθανε σε ηλικία 83 ετών. Κηδεύθηκε στις 28 Ιουνίου 1994 από τον ιερό ναό της Μητροπόλεως στη Χίο. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Μαυριδόγλου και είχαν παιδιά και εγγόνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Χίου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Λεωνής Καλβοκορέσης

Ο **Λεωνής Καλβοκορέσης** (1881-1962) ήταν Έλληνας λόγιος, συγγραφέας και πολιτικός από τη Χίο . Υπηρέτησε ως βουλευτής και ως δήμαρχος επί 15 χρόνια και ανέπτυξε φιλανθρωπικό έργο.

## Καριέρα
Γιος του Μιλτιάδη, γεννήθηκε στην Καλκούτα. Ο Λεωνής καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια του Βυζαντίου. Διακρίθηκε ως νομικός. Εξελέγη βουλευτής Χίου για πρώτη φορά το 1915 και υπηρέτησε ως το 1920.  Εν συνεχεία ανέλαβε δήμαρχος Χίου από το 1929 ως το 1944. Είχε πολιτευτεί με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Αναδείχθηκε σε ευεργέτη της Χίου, ενισχύοντας φιλανθρωπικά ιδρύματα.. 

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 5 Σεπτεμβρίου 1962  και κηδεύτηκε την μεθεπομένη στη Χίο. Η σορός του μεταφέρθηκε από την Αθήνα στο νησί και εξετέθη σε λαϊκό προσκύνημα στον Μητροπολιτικό Ναό της Χίου. Η ταφή έγινε στο νεκροταφείο Αγιοδεκτινής του Κάμπου.

## Βιβλιογραφία
* Καββάδας, Στέφανος, *Ο Λεωνής Καλβοκορέσης ένας Χίος ευπατρίδης*, Εκδόσεις Ιδιωτική, 1965.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Χίου
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 20ου αιώνα
Κατηγορία:Δήμαρχοι Χίου
Κόρακας (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Κόρακας** (αρχ. *Κόραξ*) μπορεί να αναφέρονται:

* Κόρακας ή *Κοράκι*, μαύρο πτηνό.
* Κόραξ (γένος), γένος πτηνών

## Πρόσωπα
; Αρχαιότητα
* Κόρακας (ρήτορας) ή *Κόραξ ο Συρακούσιος*, Αρχαίος Έλληνας ρήτορας της Σικελίας.
* Κόρακας (μυθολογία), μυθικός βασιλιάς της Συκεώνας.

;Νεότερα χρόνια
* Άργης Κόρακας (1888-1940), Έλληνας ποιητής και πεζογράφος.
* Μιχαήλ Κόρακας (1787- ; ), Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.
* Στρατής Κόρακας (γενν. 1940), Έλληνας πολιτικός.

## Τοπωνύμια
; Οικισμοί
* Κόρακας Λακωνίας, οικισμος του δήμου Μονεμβασιάς της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας.
* Κόρακας Λάρισας, οικισμός του δήμου Τεμπών της περιφερειακή ενότητας Λάρισας.
* Κόρακας Ρεθύμνης, οικισμός του δήμου Αγίου Βασιλείου της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης.

* Κόρακας Αττικής, πρώην οικισμός του νομού Αττικής και Βοιωτίας που ενσωματώθηκε στην Ελευσίνα.
; Άλλα τοπωνύμια
* Κόρακας (όρος) ή *Βαρδούσια*, όρος της Στερεάς Ελλάδας.
* Κόρακας Αλοννήσου, νησίδα του νησιωτικού συμπλεγματος των Σποράδων.
* Κόρακας (ακρωτήριο Πάρου), ακρωτήριο στα βόρεια της νήσου Πάρος.

## Διάφορα
* Κόραξ (αστερισμός), ένας από τους αστερισμούς.

## Δείτε επίσης
* Ακρωτήριο Κόρακας (αποσαφήνιση)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Συνορίτες

**Συνορίτες** (συν+όριο) ονομάζονται οι ιδιοκτήτες αγρών που συνορεύουν με συγκεκριμένο αγρό.

*  *«Σύμφωνα με δικαστική πράξη η οποία καταχωρίσθηκε στον εν λόγω κώδικα τον Νοέμβριο του [[1633]], ο Αργυρός του Ζώτου και ο Στέφος του Πάντου από την Μπλάτζα (σημερινή) [[Οξυά Καστοριάς]] προσέφυγαν στην [[Ιερά Μητρόπολις Καστορίας|Ιερά Μητρόπολη Καστορίας]] προκειμένου να επιλύσουν κτηματικές διαφορές. Στη σχετική πράξη κατονομάζονται ως μάρτυρες και οι *'συνορίται''' τούτων : Ιωάννης Δασκάλου, Βρετός Μηλωνάς και Ιωάννης Σιαραπάνης».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομικοί όροι
Νικόλαος Μαλλιάκας

Ο **Νικόλαος Μαλλιάκας** (Πέτρα Λέσβου, 1903 – Αθήνα, 31 Ιουλίου 1984) του Γεωργίου  και της Ολυμπίας ήταν Έλληνας νομικός, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν πρόεδρος της Ενώσεως Λεσβίων Αθηνών και δημιούργησε το βουλευτικό οικισμό "Πολιτεία" στον Κοκκιναρά και στην Κηφισιά.

## Νομική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε να δικηγορεί στη Λάρισα και εν συνεχεία  εργάστηκε στην Αθήνα, με ειδίκευση σε αστικά και διοικητικά ζητήματα. To 1936 έγινε δικηγόρος παρά Αρείω Πάγω. Με τον ΕΔΕΣ ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Όντας συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου, συνελήφθη από τον ΕΛΑΣ το 1944 και καταδικάστηκε σε θάνατο λόγω του κινήματος. 

## Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Λέσβου αρχικά με το Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα το 1946 και επανεξελέγη τα έτη 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1956. Έπειτα εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου το  1961, 1963 και το 1964. Υπηρέτησε στην κυβέρνηση Παπανδρέου ως υφυπουργός Γεωργίας, από τις 18 Φεβρουαρίου 1964 ως τις 15 Ιουλίου 1965, με σημαντικό έργο στην αναδιάρθρωση της δασικής πολιτικής. Πέθανε στις 31 Ιουλίου 1984 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Σύζυγός του ήταν η Παυλίνα Σταΐκου, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, τον Γιώργο, την Όλυ και την Ανθή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* ΕΞΕΧΟΥΣΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ του Νικολάου Σταυρίδη - Νικολαϊδη (Φιλόλογου - Ιστορικού)
* Φλας στο παρελθόν: «Έκτακτα μέτρα προστασίας των δασών από πυρκαϊάς…». dasarxeio.com, 7/5/2017

Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Mitsubishi F-2

Το **Mitsubishi F-2** είναι μαχητικό αεροσκάφος το οποίο έχει κατασκευαστεί για τις ανάγκες της Ιαπωνικής Αεροπορίας Αυτοάμυνας. Αποτελεί συμπαραγωγή των εταιρειών Mitsubishi (Ιαπωνία) και Lockheed Martin (ΗΠΑ). Η παραγωγή του ξεκίνησε το 1996 και το πρώτο αεροσκάφος μπήκε σε υπηρεσία το 2000. Το 2008 παραδώθηκαν 76 αεροσκάφη σε σύνολο 94 που προβλέπει η σύμβαση.

## Ανάπτυξη αεροσκάφους
Η Ιαπωνία ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 80' άρχισε να αναζητεί το διάδοχο του εγχώριας ανάπτυξης μαχητικού F-1 αλλά και του F-4 Phantom II. Μεταξύ διάφορων επιλογών (F-16, F/A-18 και Tornado) η Ιαπωνία τελικά αποφάσισε την λύση της εγχώριας ανάπτυξης αεροσκάφους. Η επιλογή όμως αυτή προκάλεσε την αντίδραση των ΗΠΑ και τελικά οι δύο πλευρές κατέληξαν στην περαιτέρω ανάπτυξη του F-16 Block C/D. Όμως ούτε αυτή η συμφωνία καρποφόρησε. Οι βασικές ενστάσεις μελών του Κογκρέσου που ματαίωσαν την συμφωνία ήταν η απώλεια βασικών τεχνολογιών και ο κίνδυνος εμπορευματοποίησης της αμερικανικής τεχνολογίας εις βάρος των ΗΠΑ καθώς και τα ανεπαρκή μερίδια για τις αμερικανικές επιχειρήσεις. Τελικά στις αρχές του 1990 οι ΗΠΑ πέτυχαν αναθεώρηση της συμφωνίας  με τους ιάπωνες περιορίζοντας την μεταφορά τεχνολογίας και εξασφαλίζοντας ικανοποιητικό μερίδιο για τις αμερικανικές επιχειρήσεις. Στην ανάπτυξη του F-2 συμμετέχουν η ιαπωνική Mitsubishi και η αμερικανική Lockheed Martin με ποσοστά 60% και 40% αντίστοιχα. Η άρνηση των ΗΠΑ να παράσχουν ολόκληρη την τεχνολογία που απαιτείται οδήγησε σε θεαματική αύξηση του κόστους. Η τιμή μονάδας διαμορφώθηκε στα $127 εκατομμύρια.

## Σχεδιασμός
Οι βασικοί συμμετέχοντες στο πρόγραμμα του Mitsubishi F-2 είναι οι εξής: General Electric, Kawasaki, Honeywell, Raytheon, NEC, Hazeltine και η Kokusai Electric. Αν και το F-2 αποτελεί ουσιαστικά μία παραλλαγή του F-16 είναι πιο εξελιγμένο. Η άτρακτος του F-2 είναι μεγαλύτερη και ενισχυμένη με ανθρακονήματα, ενώ τα φτερά είναι κατά 25% μεγαλύτερα, σχεδιασμένα σε τραπεζοειδή μορφή. Το F-2 σε σύγκριση με το F-16 έχει μεγαλύτερη επιφάνεια πτέρυγας και επιπλέον το πλήρως κινούμενο πηδάλιο ύψους είναι μεγαλύτερο. Το αεροσκάφος έχει εγκατεστημένο τον αμερικανικό κινητήρα F110-GE-129 και η ταχύτητά του είναι Mach 2. Υπάρχει δυνατότητα μεταφοράς μεγάλης γκάμας όπλων σε συνολικά 13 σημεία ανάρτησης.

## Χρήστες
* 

## Ατυχήματα
 
*Στις 31 Οκτωβρίου του 2007,ένα F-2B συνετρίβει κατά την διάρκεια απογείωσης.Η αιτία της συντριβής ήταν η ακατάλληλη καλωδίωση.

*Το 2011 συνολικά 18 F-2B υπέστησαν ζημιές λόγω του μεγάλου σεισμού και του τσουνάμι που επακολούθησε.Από τα 18 αεροσκάφη μόλις τα 6 μπορούν να επισκευαστούν ενώ τα υπόλοιπα θα διαλυθούν.

## Δείτε επίσης

### Κατάλογοι
* Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών

## Παραπομπές
*Mitsubishi F-2 
*"Viper Zero": Mitsubishi F-2 
*F-2 Support Fighter / FSX 
*F-2 / FSX - The Debate in the US 
* Police raid Mitsubishi Heavy factory over fighter jet crash 

F-2
Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
F-2
Κάστρο της Μεθώνης

Το **Κάστρο της Μεθώνης** βρίσκεται στην ομώνυμη κωμόπολη της Μεσσηνίας στην Πελοπόννησο. Αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα οχυρωματικά κτίσματα στον ελληνικό χώρο κατά τον Μεσαίωνα, όταν η Μεθώνη ήταν ενδιάμεσος σταθμός στο ταξίδι που έκαναν οι χριστιανοί στους Άγιους τόπους. Είναι άγνωστο πότε οχυρώθηκε η θέση για πρώτη φορά, το 1205 οι Φράγκοι σταυροφόροι αναφέρεται ότι την οχύρωσαν πρόχειρα και το 1206 που κατέλαβαν τη Μεθώνη οι Ενετοί γκρέμισαν την οχύρωση αυτή και το 1209 που πήραν οριστικά τη Μεθώνη έφτιαξαν το σημερινό κάστρο και το λιμάνι του τότε οικισμού. 

Το κάστρο είναι κτισμένο στην χερσόνησο του Αγίου Νικολάου, έχει ελλειψοειδές σχήμα, με μήκος 700 μέτρα. Τα τείχη διέθεταν πύργους ενώ η πύλη της ξηράς είχε και επιπρόσθετα οχυρωματικά έργα για μεγαλύτερη προστασία. Η κεντρική πύλη είναι μια μνημειώδης αναγεννησιακή κατασκευή. Μέχρι και το 1828 η γέφυρα που οδηγεί στην είσοδο ήταν ξύλινη και στηριζόταν σε κτιστούς πεσσούς. Η σημερινή κατασκευή με 14 λίθινα τόξα αποδίδεται στο γαλλικό εκστρατευτικό σώμα υπό τον στρατηγό Maison (1828). Το κάστρο βρέχεται από τρεις πλευρές με θάλασσα και υπάρχει και το μικρό φρούριο Μπούρτζι που ενώνεται με αυτό με τεχνητή πέτρινη γέφυρα. Από την πλευρά της ξηράς είχε τάφρο, χωρίς νερό, και γέφυρα, 14τοξη, για την πρόσβαση στην πύλη. Διέθετε και ακρόπολη σε μικρό ύψωμα μέσα στο κάστρο, τειχισμένη με διπλό τείχος, άλλες σημαντικές πύλες του κάστρου ήταν αυτή του Αγίου Μάρκου στο λιμάνι.  

Το 1499 έγιναν από τους Ενετούς νέα οχυρωματικά έργα περιτειχίζοντας τον οικισμό της Μεθώνης. Την περίοδο αυτή πολιόρκησε το κάστρο ο Βαγιαζήτ, που χαρακτηριζόταν απόρθητο, αλλά από ένα λάθος της φρουράς οι Οθωμανοί μπήκαν στο κάστρο και το κατέλαβαν. Το 1770 κατά τα Ορλωφικά, το κάστρο πολιορκήθηκε από τους Ρώσους χωρίς όμως επιτυχία. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, οι δυνάμεις των Ελλήνων προσπάθησαν ανεπιτυχώς να το καταλάβουν. 

Εν τέλει στις αρχές Οκτωβρίου του 1828, μετά από διαπραγματεύσεις και - μικρής κλίμακας - επίθεση, η οθωμανική φρουρά παραδόθηκε στις γαλλικές δυνάμεις του Μαιζών. Το συγκεκριμένο στράτευμα δρούσε στην Πελοπόννησο στο πλαίσιο της Συνθήκης του Λονδίνου που προέβλεπε τη δημιουργία ελληνικού κράτους.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Methoni castle Burtzi.jpg|Το κάστρο της Μεθώνης και το Μπούρτζι
Αρχείο:Methoni Castle Mesenia Greece.jpg|Το κάστρο της Μεθώνης από την βόρεια πλευρά
Αρχείο:Konrad von Grünenberg - Beschreibung der Reise von Konstanz nach Jerusalem - Blatt 17v-18r.jpg|Το κάστρο της Μεθώνης
Αρχείο:Η γέφυρα με τα 14 λίθινα τόξα (1828-30).jpg|Η γέφυρα της κεντρικής πύλης με τα 14 λίθινα τόξα (1828-30)
Αρχείο:Stories about princesses and pirates.jpg|Μέρος του κάστρου.


## Παραπομπές


## Πηγές
* Corpus, Αρχαιολογία των Πολιτισμών, Τεύχος 45 Ιανουαρίου 2003, εκδόσεις Περισκόπιο, άρθρο των Σοφία Σάκκαρη - Λουίζας Σάκκαρη

Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Πελοπόννησο
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Κάστρα της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας
Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας
Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Αρχιλαούτο

μικρογραφία|Αρχιλαούτο
Το **αρχιλαούτο** είναι χορδόφωνο νυκτό μουσικό όργανο, το οποίο εντάσσεται στην οικογένεια του λαούτου και η χρήση του οποίου άνθισε κατά την Ευρωπαϊκή Αναγέννηση (περ. 1600). Η επινόησή του τέθηκε στα πλαίσια του συγκερασμού δύο συγγενών οργάνων, αφενός της θεόρβης -η οποία λόγω μεγέθους δυσχέραινε την κατά μόνας (σόλο) εκτέλεση- και αφετέρου του αναγεννησιακού λαούτου, το οποίο από κατασκευής δεν ήταν ικανοποιητικό στη χαμηλόφωνη περιοχή. Συμπερασματικά, το αρχιλαούτο είναι ένα *τενόρο* αναγεννησιακό λαούτο με μια επέκταση ταστιέρας, παρόμοια (αλλά μικρότερη) με αυτή της θεόρβης. Διαθέτει 14 χορδές με χόρδισμα παρόμοιο μ' αυτό του λαούτου (βλ. διάγραμμα παρακάτω) και χρησιμοποιούνταν κυρίως για σολιστικό ρεπερτόριο, καθώς ο ρόλος του νυκτού στο συνεχές βάσιμο εκπληρώνεται κυρίως από την ηχητικά πιο πλούσια θεόρβη.

Εντούτοις, υπάρχει ένα μεγάλο μέρος του ρεπερτορίου όπου εμφανίζεται το αρχιλαούτο σε συνοδευτικό ρόλο, αποδίδοντάς του το ρόλο του οργανικού μπάσου, πολλές φορές μάλιστα καλούμενο να συμπληρώσει το μουσικό του μέρος με συγχορδίες. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι εκτελεστές της εποχής μπορούσαν να παίξουν τόσο το ένα όσο και το άλλο όργανο, κάτι που προκύπτει και από τα οργανογράμματα (*instrumentarium*) σε παρτιτούρες της εποχής· τυπικά παραδείγματα αυτής της πρακτικής είναι η όπερα *[[Ο Ιούλιος Καίσαρ στην Αίγυπτο (Χαίντελ)|Ιούλιος Καίσαρ]]* (1724) του Χαίντελ, όπου στο μέρος του *κοντίνουο* αναγράφει *arciliuto ο tiorba* (αρχιλαούτο ή θεόρβη), αλλά και οι τριοσονάτες 1 και 3 του Αρκάντζελο Κορέλλι, όπου το ανάλογο οργανικό μέρος αναγράφει *violone o arciliuto* (βιολόνε ή αρχιλαούτο). Όσον αφορά στο σολιστικό του ρεπερτόριο πάντως, η μουσική καταγράφεται με το συμβολογραφικό σύστημα γνωστό ως ταμπλατούρα.

## Ρεπερτόριο
Το σολιστικό ρεπερτόριο του αρχιλαούτου προέρχεται ως επί τω πλείστω από την Ιταλία, όπου ο όρος *liuto* (λαούτο) στην πραγματικότητα αναφέρεται στο *arciliuto* (αρχιλαούτο), καθώς το πρώτο είχε ήδη υποπέσει σε αχρηστία. Οι σημαντικότεροι συνθέτες που έγραψαν για αρχιλαούτο ήταν ο Αλεσσάντρο Πιτσινίνι και ο Τζιοβάννι Τσαμπόνι, οι 12 σονάτες (1718, Λούκα) του οποίου θεωρούνται σημείο αναφοράς για το εν λόγω όργανο. Άλλοι σημαντικοί συνθέτες περιλαμβάνουν τους Antonio Scotti, Melchiorre Chiesa, Antonio Tinazzoli, Giuseppe Vaccari και Lodovico Fontanelli.

## Πηγές
* Baines, A. *The Oxford companion to musical instruments*, λήμματα *Archlute* και *Lute*, Οξφόρδη, 1992 ISBN 0-19-311334-1

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*Κιταρρόνε, θεόρβη και αρχιλαούτο από τον Robert Spencer
*Αρχιλαούτο του David Tecchler, ca. 1725, Ρώμη στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
* Έργα (ή μεταγραφές) για αρχιλαούτο, από το κανάλι του Francescovedremo (YouTube videos)

Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα
Κατηγορία:Μουσικά όργανα της Αναγέννησης
Μασμπάτε

Το **Μασμπάτε** είναι το ενδέκατο μεγαλύτερο νησί των Φιλιππινών με έκταση 3.268 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο κύριος οικισμός του νησιού είναι το Μασμπάτε με 85.227 κατοίκους (2010).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά των Φιλιππίνων
Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ

Το **Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ** αποτελεί ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Κύπρο. Διοργανώτρια αρχή είναι η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Στο κύπελλο αυτό συμμετέχουν οι ομάδες των πρωταθλημάτων Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ. Οι ομάδες των πρωταθλημάτων Α΄ κατηγορίας και Β΄ κατηγορίας συμμετέχουν στο Κύπελλο Κύπρου.

Ο θεσμός ξεκίνησε το 2008 με την ονομασία **Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας**. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν οι ομάδες των πρωταθλημάτων Γ΄ κατηγορίας και Δ΄ κατηγορίας. Το 2015 η Δ΄ κατηγορία καταργήθηκε και στη θέση της δημιουργήθηκε η Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ. Ως αποτέλεσμα το **Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας** μετονομάστηκε σε **Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ**.

Η συμμετοχή των ομάδων στο κύπελλο αυτό είναι προαιρετική. Χορηγός της διοργάνωσης είναι η η εταιρεία Αδελφοί Λανίτη Λτδ (Coca-Cola Κύπρου).

## Οι τελικοί
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στον τελικό της διοργάνωσης κάθε περίοδο.


1Τις περιόδους 2019-20 και 2020-21 το κύπελλο διακόπηκε λόγω της Πανδημίας COVID-19 στην Κύπρο.


## Κατακτήσεις ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συνολικές κατακτήσεις κυπέλλου Κύπρου ανά ομάδα.

## Αριθμός ομάδων ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον αριθμό των ομάδων που συμμετείχαν στο κύπελλο ανά περίοδο. Επιπλέον παρουσιάζεται ο αριθμός των ομάδων που συμμετείχε ανά κατηγορία.

## Συμμετοχές και επίδοση ανά ομάδα
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι συμμετοχές των ομάδων που συμμετείχαν στο κύπελλο από την ίδρυση του έως και την περίοδο 2021-22 και τα στατιστικά κάθε ομάδας όσο αφορά τις κατακτήσεις, τις φορές που ήταν φιναλίστ, τις παρουσίες στα ημιτελικά και στα προημιτελικά, τις προκρίσεις που πέτυχε κάθε ομάδα και τους αποκλεισμούς που δέχθηκε. Οι ομάδες ταξινομούνται με βάση τον αριθμό συμμετοχών τους στη διοργάνωση. Συνολικά έχουν συμμετάσχει 71 ομάδες στη διοργάνωση. Καμία ομάδα δεν συμμετείχε σε όλα τα κύπελλα (14 συνολικά, συμπεριλαμβανομένου της περιόδου 2021-22).

Επεξηγήσεις πίνακα

*Η παρουσία στην προημιτελική και ημιτελική φάση πιστώνεται ανεξαρτήτως του αποτελέσματος. Δηλαδή, αν μια ομάδα έφτασε στον τελικό πιστώνεται (πέραν από την κατάκτηση ή την παρουσία ως φιναλίστ) μια συμμετοχή στην προημιτελική φάση και μία συμμετοχή στην ημιτελική φάση.
*Οι φιναλίστ του κυπέλλου πιστώνονται ένα αποκλεισμό για κάθε χαμένο τελικό.
*Οι κυπελλούχοι δεν πιστώνονται πρόκριση για κάθε κατάκτηση.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Δείτε επίσης

* Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
* Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ
* Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
* Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
* Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
* Κατάλογος ποδοσφαιρικών ομάδων Κύπρου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

*
Πριαπάτιος της Παρθίας

Ο **Πριαπάτιος της Παρθίας** ήταν βασιλιάς των Πάρθων από τη Δυναστεία των Αρσακιδών της Παρθίας (191 π.Χ.-176 π.Χ.), διαδέχθηκε τον πρώτο ξάδελφο του Αρσάκη Β΄. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την βασιλεία του όπως σε όλους τους πρώτους μονάρχες των Αρσακιδών, σύμφωνα με τα νομίσματα του φαίνεται ότι υποτελής στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Ο σύγχρονος ιστορικός Μεχράντ Κία έγραψε ότι ο Πριαπάτιος ήταν γιος του προκατόχου του Αρσάκη Β΄ ο οποίος ήταν με την σειρά του γιος του ιδρυτή της δυναστείας Αρσάκη Α΄. Οι νεότερες ωστόσο πληροδορίες που βρέθηκαν σε ένα Όστρακο τον καταγράφουν σαν γιο του ανεψιού του Αρσάκη Α΄. Ο υποτιθέμενος παππούς του με αυτόν τον τρόπο ήταν ο Τιριδάτης Α΄ της Παρθίας αδελφός του γενάρχη Αρσάκη Α΄. Οι ιστορικές πηγές δεν βρήκαν ωστόσο καμιά πληροφορία σχετικά με τον Τιριδάτη Α΄. Άσχετα με το ακριβές γενεαλογικό δέντρο ο Πριαπάτιος διαδέχθηκε τον Αρσάκη Β΄ σε σταθερή ημερομηνία (191 π.Χ.).

Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την βασιλεία του εκτός από το νομισματικό του σύστημα, ακολούθησε πιστά τους προκατόχους του, πρώτους βασιλείς των Αρσακιδών. Ο βασιλιάς εμφανίζεται να φορά το *"βασιλικόν"*, το γνωστό απαλό καπέλο που φορούσε ο Σατράπης στην Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία, στην άλλη πλευρά εμφανίζεται ένας τοξότης. Ο Πριαπάτιος ωστόσο πρόσθεσε μερικούς επιπλέον τίτλους όπως *"Βασιλεύς"* και *"Μέγας"*. Η υιοθέτηση αυτών των τίτλων υποδηλώνει την επιθυμία του να ανακαταλάβει τα εδάφη που κατέλαβε ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας και η Αυτοκρατορία των Σελευκιδών από τον προκάτοχο του, ανάμεσα τους και η Υρκανία. Ο Αρσάκης Β΄ είχε χάσει μάλλον μετά την ήττα του την δυνατότητα να κόβει τα δικά του νομίσματα. Οι Σελευκίδες ωστόσο εξασθένησαν γρήγορα οπότε ο Αρσάκης Β΄ στο τέλος της βασιλείας του και ο Πριαπάτιος έκοψαν τα δικά τους νομίσματα. Ο Πριαπάτιος χρησιμοποιούσε πάντα τον τίτλο του γενάρχη της δυναστείας Αρσάκη Α΄ ο οποίος ήταν τίτλος τιμής για όλους τους βασιλείς των Αρσακιδών για να τιμήσουν τα κατορθώματα του. Ο Πριάπατος απέκτησε 4 γιους από τους οποίους οι τρεις ήταν οι μετέπειτα βασιλείς Φραάτης Α΄ της Παρθίας, Μιθριδάτης Α΄ της Παρθίας και Αρτάβανος Β΄ της Παρθίας και ο Μπαγάσης κυβερνήτης της Μηδίας.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Dąbrowa, Edward (2012). "The Arsacid Empire". In Daryaee, Touraj (ed.). The Oxford Handbook of Iranian History. Oxford University Press. 
*Frye, Richard Nelson (1984). The History of Ancient Iran. C.H.Beck. 
*Kia, Mehrdad (2016). The Persian Empire: A Historical Encyclopedia [2 volumes].
*Rezakhani, Khodadad (2017). "Arsacid, Elymaean, and Persid coinage". In Potts, Daniel T. (ed.). The Oxford Handbook of Ancient Iran. Oxford University Press.

Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Κάστρο της Χαλανδρίτσας

Το ** Κάστρο ή Πύργος της Χαλανδρίτσας** (σήμερα και *Παλαιόπυργος*) είναι κτίσμα των Φράγκων του Πριγκιπάτου της Αχαΐας στο κέντρο της κωμόπολης Χαλανδρίτσας στην Αχαΐα. Ερείπια του κάστρου βρίσκονται στο κέντρο του χωριού, ενώ διασώζεται ο πύργος μέχρι μικρού ύψους και τμήματα του τείχους στις αυλές των σπιτιών. 

Ήταν μικρό κάστρο σε μη οχυρή θέση στη μέση πλαγιάς που περιλάμβανε ψηλό πύργο περιτειχισμένο. Επίσης εικάζεται ότι ίσως τον περιέλαβε και μεγαλύτερο τείχος γιατί επί φραγκοκρατίας είχε δεχτεί πολλές πολιορκίες και άντεξε, ενώ οι Βυζαντινοί μετά από πολυήμερη πολιορκία το κατέκτησαν μετά από συμφωνία παράδοσης.

Για την κατασκευή του υπάρχουν δύο εκδοχές: α) Σύμφωνα με το Ελληνικό χρονικό κατάκτησης του Μορέως το κάστρο κτίστηκε τον 13ο αιώνα από τον ιππότη Ρομπέρ ντε Λα Τρεμουάιγ, πρώτο βαρώνο της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας που αποτέλεσε έδρα του. β) Η Αραγωνική εκδοχή του χρονικού και νεότερη εκδοχή λένε ότι κατασκευάστηκε από τους Αλλαμάνους Βαρώνους της Πάτρας, που ανήκε τότε η Χαλανδρίτσα, και πιθανότατα από τον Κορράδο Αλλαμάνο.

Το 1295 το κατέκτησαν οι Βυζαντινοί, για λίγο όμως, το 1315 το κατέκτησε ο Φερδινάρδος της Μαγιόρκας κατά τον πόλεμο διαδοχής μεταξύ Φερδινάνδου και Λουδοβίκου της Βουργουνδίας. Το πολιόρκησε επανειλημμένα ο Αρχιεπίσκοπος-Βαρώνος της Πάτρας αλλά και ο Λουδοβίκος χωρίς επιτυχία, αναφέρεται ότι χρησιμοποιήθηκε και πολιορκητική μηχανή. 

Έπειτα πέρασε στην οικογένεια Ζαχαρία και αποτέλεσε την έδρα του Πριγκιπάτου όταν ήταν και η μοναδική βαρωνία που έμεινε στα χέρια του Πρίγκιπα Κεντυρίωνα Β΄ Ζαχαρία. Το 1429 μετά από συμφωνία του Κεντυρίωνα παραδόθηκε στον Θωμά Παλαιολόγο μετά από πολυήμερη πολιορκία. Τελευταία φορά που αναφέρεται το κάστρο είναι το 1471 από ενετική καταγραφή των κάστρων της επαρχίας Πατρών.  

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] «Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821». Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμος Α΄, Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Ριόλος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Φωτογραφία και θέση του Πύργου της Χαλανδρίτσας στο χάρτη. kastra.eu

Χ
Κατηγορία:Βαρωνία της Πάτρας
Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κ
Κ
Κ
Φορταλέζα

Η **Φορταλέζα** (πορτογαλικά: *Fortaleza*, Οχυρό) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της βραζιλιάνικης πολιτείας Σεαρά, στη βορειοανατολική Βραζιλία, στις ακτές του Ατλαντικού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Φορταλέζα έχει 2.315.116 κατοίκους, γεγονός που την κατατάσσει ως τη πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα. Η μητροπολιτική περιοχή της Φορταλέζα έχει 3.602.319 κατοίκους και είναι δεύτερη μεγαλύτερη στα βορειοδυτικά. Η πυκνότητα του πληθυσμού στη πόλη είναι 8.000 κάτοικοι/τετραγωνικό χιλιόμετρο και είναι μεγαλύτερη στη Βραζιλία. Βρίσκεται 2.285 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Μπραζίλια.

## Ιστορία
Το 1603 στην περιοχή της Φορταλέζας ιδρύθηκε ένα πορτογαλικό οχυρό. Το 1726, το οχυρό έλαβε το καθεστώς πόλης. Το 1799 επιλέχθηκε για πρωτεύουσα της νεοσύστατης πολιτείας Σεαρά. Η πόλη αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ως σημαντικό εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο. Σήμερα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός, μεταξύ άλλων, λόγω της γιορτής μικαρέτα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Κάστρο της Μιτόπολης

Το **Κάστρο της Μιτόπολης** αποτελεί κάστρο των Φράγκων του Πριγκιπάτου της Αχαΐας του οποίου η ανέγερση χρονολογείται κατά τις αρχές του 13ου αιώνα. 

Η ακριβής θέση του βρίσκεται σε τοποθεσία μεταξύ των χωριών Μιτόπολη και Κώμη, στους πρόποδες του Κομποβουνίου, στην ενδοχώρα του Νομού Αχαΐας, στο βόρειο τμήμα της Πελοποννήσου. Σήμερα από το συγκεκριμένο κάστρο σώζονται μόνο ερείπια του.

Η ανέγερσή του ξεκίνησε υπό τον Γιλβέρτο ντε Κορ, Φράγκο ιππότη της Δ΄ Σταυροφορίας και πρώτο βαρώνο της Μιτόπολης, ο οποίος το χρησιμοποίησε ως κατοικία του και έδρα του φέουδού του, το οποίο του παραχωρήθηκε από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη, πρώτο Πρίγκιπα της Αχαΐας. Κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα η κυριαρχία του πέρασε υπό τον έλεγχο της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας, καθώς η Βαρωνία της Μιτόπολης κατέστη κτήση της τελευταίας.

## Δείτε επίσης
* Βαρωνία της Μιτόπολης
* Μιτόπολη Αχαΐας
 
## Πηγές
* Στέφανος Θωμόπουλος, *[[Ιστορία της Πόλεως Πατρών|Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821]]*, Τομ. Α΄, επιμέλεια Βασίλειου Κ. Λάζαρη, Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998. ISBN 960-7960-08-4.
* 

Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αχαΐα
Κατηγορία:Βαρωνία της Χαλανδρίτσας
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Πόρτο Αλέγκρε

Το **Πόρτο Αλέγκρε** (πορτογαλικά: *Porto Alegre*, το Χαρούμενο Λιμάνι) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη στη βραζιλιάνικη πολιτεία Ρίο Γκράντε ντο Σουλ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Πόρτο Αλέγκρε έχει 1.409.351 κατοίκους και είναι η δέκατη μεγαλύτερη πόλη στη Βραζιλία. Η μητροπολιτική περιοχή του Πόρτο Αλέγκρε έχει 4.405.760 κατοίκους και είναι η τέταρτη μεγαλύτερη στη χώρα, μετά από αυτές του Σάο Πάολο, Ρίο ντε Τζανέιρο και Μπέλο Οριζόντε. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του Ρίο Γκουαΐμπα, ο οποίος είναι ένας κόλπος στην αχανή λιμνοθάλασσα Λαγκόα ντος Πάτος. Είναι η νοτιότερη πρωτεύουσα πολιτείας στη Βραζιλία.
## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1772 από μετανάστες από τις Αζόρες. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η πόλη αναπτυσσόταν καθώς όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι μετανάστες, κυρίως Γερμανοί, Ιταλοί και Πολωνοί, εγκαταστάθηκαν στην πόλη. Έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης έχουν ευρωπαϊκή καταγωγή.
## Πολιτική πρωτοπορία
Από το 1992 στην πόλη εφαρμόζεται επιτυχημένα μια μορφή συμμετοχικής δημοκρατίας, και συγκεκριμένα στο καθορισμό του προϋπολογισμού της πόλης, η οποία αποκαλείται συμμετοχικός προϋπολογισμός (*orçamento participativo*).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Days Go By

Το **Days Go By** είναι το ένατο άλμπουμ των The Offspring. Κυκλοφόρησε στις 26 Ιουνίου 2012.Είναι το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος με ντράμερ τον Pete Parada. 
Η μπάντα άρχισε να δουλεύει το άλμπουμ το 2009 ωστε να κυκλοφορήσει το 2010 αλλά κυκλοφόρησε το 2012. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε σε 3 προορισμούς (Καλιφόρνια, Καναδάς και Χαβάη). Το τραγούδι "Dirty Magic" από το Ignition(1992) ξαναηχογραφήθηκε για το άλμπουμ. Τρία singles βγήκαν από το άλμπουμ: "Days Go By", "Cruising California (Bumpin' in My Trunk)" και "Turning Into You".

## Τραγούδια
1.	"The Future Is Now"  	4:08

2.	"Secrets from the Underground"  	3:10

3.	"Days Go By"  	4:02

4.	"Turning Into You"  	3:42

5.	"Hurting as One"  	2:50

6.	"Cruising California (Bumpin' in My Trunk)"  	3:31

7.	"All I Have Left Is You"  	5:19

8.	"OC Guns"  	4:08

9.	"Dirty Magic"  	4:00

10.	"I Wanna Secret Family (With You)"  	3:02

11.	"Dividing by Zero"  	2:22

12.	"Slim Pickens Does the Right Thing and Rides the Bomb to Hell"  	2:36
**Συνολική διάρκεια**: 42:50

## Συντελεστές
* Dexter Holland – φωνή, κιθάρα
* 
* Noodles – κιθάρα, φωνητικά
* 
* Greg K. – μπάσο, φωνητικά
* 
* Pete Parada – ντραμς (τραγούδια 4, 9, 11 και 12)
* 
* Josh Freese – ντραμς (τραγούδια 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8 και 10)
* 
* Todd Morse - φωνητικά
* 
* Jamie Edwards - πλήκτρα (τραγούδια 1, 3, 6 και 7)
* 
* Jon Berry - φωνή (τραγούδι 2)
* 
* Dani and Lizzy - φωνητικά (τραγούδι 6)
* 
* Mariachi Sol de Mexico de Jose Hernandez - Mariachi (τραγούδι 8)
* 
* Carlos Gomez - κιθάρα Mariachi  (τραγούδι 8)
* 
* Ronnie King - πλήκτρα (τραγούδι 8)
* 
* DJ Trust - turntables (τραγούδι 8)

## Singles
:"Days Go By" Κυκλοφορία: 27 Απριλίου 2012
:
:"Cruising California (Bumpin' in My Trunk)" Κυκλοφορία: 30 Απριλίου 2012
:
:"Turning Into You" Κυκλοφορία: 14 Οκτωβρίου 2012
:

## Εξωτερικές Συνδέσεις
Κριτική στο AllMusic

Κατηγορία:Δισκογραφία των The Offspring
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012
Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2009-10

Το **Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2009-10** ήταν η 2η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας. Νικητής ήταν ο Χαλκάνορας Ιδαλίου για 1η φορά στην ιστορία του.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2009-10 είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο οι ομάδες της Γ΄ κατηγορίας 2009-10 και της Δ΄ κατηγορίας 2009-10 κατηγορίας (σύνολο 29 ομάδες), κάθε μια εκ των οποίων αποφασίζει κατά πόσον θα δηλώσει συμμετοχή στη διοργάνωση. Δήλωσαν συμμετοχή οι 23 από τις 29 ομάδες.

Διεξήχθη σε 5 γύρους. Στον Α΄ και Β΄ γύρο  έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.

Στα προημιτελικά και στα ημιτελικά έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης  και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.

Ο τελικός ήταν μονός.

## Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 14 από τις 23 ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή. Όλες οι ομάδες τοποθετήθηκαν στην κληρωτίδα με 9 από αυτές να περνάνε απευθείας στο Β΄ γύρο.





## Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι υπόλοιπες 13 ομάδες που δήλωσαν συμμετοχή.





## Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.





## Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.





## Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Χαλκάνορας Ιδαλίου και η ΑΕΚ Κουκλιών. Ο τελικός διεξήχθη στις 31 Μαρτίου 2010 στο Δημοτικό Στάδιο Γεροσκήπου στη Γεροσκήπου. Νικητής ήταν ο Χαλκάνορας Ιδαλίου με σκορ 1-0.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*
*
*
*
*

## Δείτε επίσης

* Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας
* Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2009-10
* Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2009-10

Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2009-2010
Βασκίνα Αρκαδίας

Η **Βασκίνα** ή **Βοσκίνα** () είναι χωριό της Κυνουρίας, χτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα, 15 χιλ. βοριοδυτικά του Λεωνιδίου, στο νομό Αρκαδίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 55 κατοίκους, ενώ είναι τόπος προσωρινής διαμονής των βοσκών της περιοχής. Αποτελείται από δύο οικισμούς, την Άνω Βασκίνα () και την Κάτω Βασκίνα (). Στο χωριό φθάνει κανείς από το Λεωνίδιο, παίρνοντας το δρόμο για την Παλαιόχωρα. Η διαδρομή είναι ανηφορική και ελικοειδής, με θέα προς την πεδιάδα του Λεωνιδίου.

## Ιστορία
Στο τσακωνοχώρι έχουν αποκαλυφθεί δύο κτιστοί Μυκηναϊκοί τάφοι καθώς και άλλα ευρήματα των ύστερων Μυκηναϊκών Χρόνων, όπως αγγεια, όστρακα, θραύσματα και κυρίως Μυκηναϊκή κεραμική.

## Εξέλιξη πληθυσμού

## Γιορτές
Στις 19 εώς 20 Αυγούστου γίνεται το πανηγύρι του Προφήτη Ηλία, ενώ στις 27 Αυγούστου η γιορτή του Συλλόγου των απανταχού Βοσκινιωτών. Ξεχωριστή γιορτή αποτελεί η «Ημέρα των βοσκών», που γίνεται από το Σύλλογο της Φλογέρας στα τέλη Αυγούστου και η οποία συγκεντρώνει εκατοντάδες επισκέπτες. Στη γιορτή οι τσοπάνηδες προσφέρουν 20 αρνοκάτσικα που ψήνονται σε μεγάλους φούρνους και συνοδεύονται από γίδα βραστή, ζυμωτό ψωμί, τυριά και άφθονο τοπικό κρασί. Τα τελευταία χρόνια έχει καθιερωθεί με πρωτοβουλία του Συλλόγου Βασκινιωτών, η γιορτή στη μνήμη των προγόνων, στα τέλη Αυγούστου όπου γίνεται η Θεία Λειτουργία στην Τσακώνικη διάλεκτο.

## Δείτε επίσης
* Τσάκωνες
* Τσακωνική διάλεκτος
* Τσακώνικη ενδυμασία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κυνουρίας
Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Κατηγορία:Τσακωνιά
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2012-2013

Το **[[Α2 Εθνική πετοσφαίρισης ανδρών|πρωτάθλημα βόλεϊ της Α2 κατηγορίας]] για την περίοδο 2012−13** διεξήχθη με τη συμμετοχή 34 ομάδων, χωρισμένες σε τρεις ομίλους. Με βάση την προκήρυξη ήταν προγραμματισμένο να συμμετάσχουν 36 ομάδες, όμως οι δύο ομάδες που υποβιβάστηκαν την προηγούμενη περίοδο από τη Βόλεϊ Λιγκ, η Ε.Α. Πατρών και ο Απόλλων Καλαμαριάς, δε δήλωσαν συμμετοχή. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Παναχαϊκή και κέρδισε για πρώτη φορά στην ιστορία της την άνοδο στην μεγαλύτερη κατηγορία του Εθνικού πρωταθλήματος. Την άνοδο κέρδισε επίσης η ΑΕΚ για έκτη φορά στην ιστορία της.
	
## Α' Όμιλος

Η Παλλήνη, η ΓΕ Ηρακλείου και ο Εθνικός Πειραιώς έχουν από ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς.

## Β' όμιλος

Ο Ερμής, η Φθια, ο Αίας Μαλεσίνας και η Μεταμόρφωση έχουν από ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς. 
Ο Ιωνικός Σάμου συμπλήρωσε δύο μηδενισμούς την 20ή αγωνιστική (δεν παρουσιάστηκε στον αγώνα με τη Δραπετσώνα, ενώ υπέστη τον πρώτο μηδενισμό του την 18η αγωνιστική με τον Ερμή)  και αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα, έχοντας συνολικά τέσσερεις μηδενισμούς και -12 βαθμούς.

## Γ' όμιλος

Ο Μέγας Αλέξανδρος, η Καρδίτσα, η ΓΕ Αλεξανδρούπολης και ο Γαλαξίας έχουν από ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς.

## Play off ανόδου
Στα play off ανόδου μετείχαν οι τρεις πρωταθλήτριες των ομίλων. Αγωνίστηκαν σε τρία τουρνούα, το καθένα στην έδρα κάθε ομάδας. Η Παναχαϊκή κατέκτησε την πρώτη θέση και τον τίτλο της πρωταθλήτριας και μαζί με την ΑΕΚ κέρδισαν την άνοδο στη Βόλεϊ Λιγκ.

### <u>Βαθμολογία</u>

### <u>Αγώνες</u>
#### 1ο τουρνουά
Αθήνα, γηπεδούχος η ΑΕΚ

#### 2ο τουρνουά
Πάτρα, γηπεδούχος η Παναχαϊκή.

#### 3ο τουρνουά
Ορεστιάδα, γηπεδούχος ο Α.Ο. Ορεστιάδας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Προκήρυξη πρωταθλήματος Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ
*Βαθμολογία Α' ομίλου Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ
*Βαθμολογία Β' ομίλου Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ
*Βαθμολογία Γ' ομίλου Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ
*"Πρόγραμμα των πλέι οφ" Επίσημος ιστότοπος ΕΣΑΠ
*Αποτελέσματα και βαθμολογία της τελικής φάσης  Ιστότοπος volleynews.gr



2012 2013
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2012
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2013
Τιμολέων Κοψαχείλης

Ο **Τιμολέων Κοψαχείλης** (Δοτσικό Γρεβενών, 22 Σεπτεμβρίου 1952) είναι Έλληνας μηχανικός και πολιτικός, ο οποίος διατέλεσε βουλευτής Γρεβενών με τη ΝΔ από το 2012 ως το 2015.

Εργάστηκε ως πολιτικός υπομηχανικός. Το 1978 και για τέσσερα χρόνια υπηρέτησε ως μηχανικός στην Τεχνική Υπηρεσία Δήμων και Κοινοτήτων στη Νομαρχία Γρεβενών (ΤΥΔΚ). Ήταν διευθύνων σύμβουλος ανωνύμου εταιρείας δομικών υλικών με έδρα τα Γρεβενά, την οποία αργότερα συνέχισε ο υιός του και δημιούργησε ηλεκτρονικό κατάστημα.

Το 1974 εντάχθηκε στο νεοσύστατο κόμμα της ΝΔ. Την περίοδο από το 2007 ως το 2010 ήταν νομαρχιακός σύμβουλος.Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Βιομηχανικού Πάρκου Γρεβενών, μέλος του Δ.Σ. του Εμπορικού Επιμελητηρίου Γρεβενών (2002-06) και αντιπρόεδρος της οργάνωσης κατά των ναρκωτικών "Ορίζοντες".

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Μάιο του 2012. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου. Στις εκλογές τον Ιανουάριο του 2015  επανεξελέγη στην εκλογική περιφέρεια Γρεβενών  με 3.738 σταυρούς προτίμησης, κερδίζοντας εκ νέου την μονοεδρική των Γρεβενών για τη Νέα Δημοκρατία.

Κατοικεί μόνιμα στα Γρεβενά. Είναι παντρεμένος με την Αγγελική Γκέκα και έχουν μία κόρη και ένα γιο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα του Τιμολέοντα Κοψαχείλη- Βιογραφικό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Γρεβενών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
2682 Σορομούντι

Ο **Σορομούντι (Soromundi)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,8. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Έλινορ Χέλιν και Σελτ Μπας, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Σάιντινγκ Σπρινγκ της Αυστραλίας, και πήρε το όνομά του, που σημαίνει «αδελφή του κόσμου» στα λατινικά, προς τιμή της παγκόσμιας Χριστιανικής Ενώσεως Νεάνιδων (ΧΕΝ).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σορομούντι είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σορομουντι
2683 Μπράιαν

Ο **Μπράιαν (Brian)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Νόρμαν Τόμας, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ) και του έδωσε το όνομα του πρωτότοκου γιου του. Ο αστεροειδής αυτός δεν πρέπει να συγχέεται με τον 2488 Μπράιαν (Bryan).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπράιαν είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Μπραιαν
2686 Λίντα Σούζαν

Η **Λίντα Σούζαν (Linda Susan)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,6. Ανακαλύφθηκε το 1981 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Κάρολιν Σουμέικερ σε φωτογραφίες που λήφθηκαν στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ από τους Έλινορ Χέλιν και Σελτ Μπας. Η Σουμέικερ της έδωσε το όνομα της εγγονής της, της Λίντα Σούζαν Σαλαζάρ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Λίντα Σούζαν είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Λιντα Σουζαν
2687 Τορτάλι

Ο **Τορτάλι (Tortali)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,89. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Μάρτιν Βατ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του από το πνεύμα του φωτός της ημέρας στη μυθολογία των ιθαγενών του Βανουάτου.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τορτάλι εκτιμάται σε 11,95 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,217 ± 0,038. Ο Τορτάλι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ως 28 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τορταλι
2681 Οστρόφσκι

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 2681 Οστρόφσκι.
Ο **Οστρόφσκι** (*Ostrovskij*) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1975 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού συγγραφέα Νικολάι Οστρόφσκι.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Οστρόφσκι είναι **Xk**. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Οστροφσκι
2688 Χάλλεϋ

Ο **Χάλλεϋ (Halley)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,6. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του αστρονόμου Έντμουντ Χάλλεϋ, γνωστού από τον ομώνυμο κομήτη (ορθότερη προφορά: Χώλεϋ).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του αστεροειδή Χάλλεϋ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χαλλευ
2689 Βρυξέλλες

Οι **Βρυξέλλες (Bruxelles)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον Ήλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,221. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από τις Βρυξέλλες.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά των Βρυξελλών είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βρυξελλες
Κατηγορία:Βρυξέλλες
2690 Ρίστιινα

Ο **Ρίστιινα (Ristiina)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,1. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο δήμο της Φινλανδίας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ρίστιινα εκτιμάται σε 20,12 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1585 ± 0,024.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ριστιινα
2691 Σέρσικ

Ο **Σέρσικ (Sersic)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,4. Ανακαλύφθηκε το 1974 από το προσωπικό του «Αστεροσκοπείου Φελίξ Αγκυγιάρ» στο Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αργεντινού αστρονόμου Χοσέ Λουις Σέρσικ (* José Luis Sérsic*, 1933–1993).

## Δορυφόρος
Από την εξέταση της καμπύλης φωτός του Σέρσικ τον Ιούνιο και Ιούλιο του 2011 από το Αστεροσκοπείο Οντρέγιοφ της Τσεχίας ανακαλύφθηκε η ύπαρξη ενός δορυφόρου του, ο οποίος περιφέρεται σε απόσταση μόλις 17 χιλιομέτρων από το κύριο σώμα με περίοδο περιφοράς 26,82 ± 0,05 ώρες, ενώ ο ίδιος ο κυρίως αστεροειδής περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 3,88 ώρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σερσικ
2693 Γιανάν

Ο **Γιανάν (Yan'an)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,984. Ανακαλύφθηκε το 1977 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την κινεζική πόλη Γιανάν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γιανάν είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γιαναν
2692 Τσκάλοφ

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 2692 Τσκάλοφ
Ο **Τσκάλοφ (Chkalov)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού αεροπόρου Βαλέρι Τσκάλοφ (1904-1938), ήρωα της ΕΣΣΔ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τσκάλοφ είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τσκαλοφ
Αρσάκης Β΄ της Παρθίας

Ο **Αρσάκης Β΄ της Παρθίας** (**Αρτάβανος Α**' σύμφωνα με λατινικές πηγές) ήταν βασιλιάς της Παρθίας (211 π.Χ. - 191 π.Χ.), γιος και διάδοχος του Τιριδάτη Α΄, αδελφού του Αρσάκη Α΄ του ιδρυτή της δυναστείας των Αρσακιδών της Παρθίας (247 π.Χ. ). 

Ο Τιριδάτης Α΄, πατέρας του Αρσάκη Β', δεν εμφανίζεται ο ίδιος ως βασιλιάς παρά μόνο ως συμβασιλεύς του αδελφού του Αρσάκη Α΄. Ο ίδιος ο Αρσάκης Β´ φέρεται διάδοχος του θείου του. Όταν ο Αρτάβανος Α΄ στέφθηκε βασιλιάς της Παρθίας, άλλαξε το όνομά του σε *Αρσάκης Β΄*.Το 209 π.Χ. ο κορυφαίος Σελευκίδης βασιλιάς Αντίοχος Γ΄ ο μέγας νίκησε τον Αρσάκη Β' και ανακατέλαβε από τους Αρσακίδες ολόκληρη την Παρθία μαζί με την πρωτεύουσα Εκατόμπυλο. Ωστόσο επέτρεψε στον Αρσάκη Β΄ να εξακολουθήσει να είναι βασιλιάς, αλλά ως υποτελής του και πληρώνοντας ετήσιο φόρο. Τον Αρσάκη Β' διαδέχθηκε ο γιος του Πριαπάτιος.

## Πηγές
* ιστολ. Livius org.:Ιστορία των Πάρθων 


Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
2694 Πίνο Τορινέζε

Ο **Πίνο Τορινέζε (Pino Torinese)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,8. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Σουηδό αστρονόμο Κλάες-Ίνγκβαρ Λάγκερκβιστ, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών Άνδεων. Ο αστεροειδής πήρε το όνομά του από την περιοχή του Αστεροσκοπείου του Τορίνο όπου ερασιτέχνες αστρονόμοι ανεκάλυψαν αστεροειδείς.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πίνο Τορινέζε είναι άγνωστα.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Πινο Τορινεζε
2695 Κρισταμπέλ

Ο **Κρισταμπέλ (Christabel)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,30. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του από τον τίτλο ενός ποιήματος του Κόλεριτζ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κρισταμπέλ εκτιμάται σε 14,61 ± 1,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0995 ± 0,018.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κρισταμπελ
2696 Μάτζιον

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 2696 Μάτζιον
Ο **Μάτζιον (Magion)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Τσέχο αστρονόμο Λάντισλαβ Μπρόζεκ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ της Τσεχίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη σειρά μικρών τσεχικών τεχνητών δορυφόρων.

* Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη κλίση της τροχιάς του Μάτζιον ως προς την εκλειπτική, 25 μοίρες και 21΄.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μάτζιον εκτιμάται σε 20,18 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0687. Μετρήσεις της καμπύλης φωτός το 2007 από το Αστεροσκοπείο Μόντρα της Σλοβακίας υποδεικνύουν ότι ο Μάτζιον περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 γήινες ημέρες περίπου, μία εκπληκτικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ματζιον
2697 Αλβίνα

Η **Αλβίνα (Albina)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,2. Ανακαλύφθηκε το 1969 από τη Σοβιετική αστρονόμο Μπέλα Αλεξέγιεβνα Μπουρνάσεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας και της έδωσε το όνομα μιας φίλης της, της Αλμπίνα Αλεξέγιεβνα Σέροβα.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αλβίνας εκτιμάται σε 51,54 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0553. Η Αλβίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 9 ως 10 ώρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αλβινα
2698 Αζερμπαϊτζάν

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 2698 Αζερμπαϊτζάν
Ο **Αζερμπαϊτζάν (Azerbajdzhan)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1971 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου της Κριμαίας, στο Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από το Αζερμπαϊτζάν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Αζερμπαϊτζάν είναι άγνωστα. Ο Αζερμπαϊτζάν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 27 ώρες και 12 λεπτά (Moravec κ.ά. 2012), μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αζερμπαϊτζαν
Κατηγορία:Αζερμπαϊτζάν