Χουάν Χοσέ Βιαμόντε

Ο **Χουάν Χοσέ Βιαμόντε Γκονσάλες** (, 9 Φεβρουαρίου 1774 &#x2013; 31 Μαρτίου 1843) ήταν Αργεντινός στρατηγός στις αρχές του 19ου αιώνα.

## Βίος και πολιτική
Ο Βιαμόντε γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες και κατατάχθηκε στον στρατό στα νιάτα του ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του. Πολέμησε στην πρώτη βρετανική εισβολή με τον βαθμό του υπολοχαγού και μετά τη συμμετοχή του στη δεύτερη εισβολή, αφού διακρίθηκε στην υπεράσπιση του Κολεγίου Σαν Κάρλος, προήχθη σε λοχαγό.

Συμμετείχε στο Καμπίλντο του Μπουένος Άιρες στις 22 Μαΐου 1810 και μετά την επανάσταση πολέμησε στις μάχες της Σουιπάτσα και του Χουακί. Μετά την τελευταία αυτή μάχη κατηγορήθηκε ότι δεν συντάχθηκε με τους 1.500 άνδρες που είχε υπό τις διαταγές του, ενώ έκανε στρατιωτικές ασκήσεις σε κοντινή απόσταση. Η κατηγορία αυτή οδήγησε σε ένα μακρόχρονο στρατοδικείο, το οποίο τελικά τον αθώωσε και παρέμεινε στο στρατό.

Τον Νοέμβριο του 1814, όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Ομοσπονδιακών και Ενωτικών, διορίστηκε κυβερνήτης της επαρχίας Έντρε Ρίος.

Τον επόμενο χρόνο έλαβε μέρος στην επανάσταση κατά του Ανώτατου Διοικητή Κάρλος Μαρία δε Αλβεάρ και αργότερα στάλθηκε στην επαρχία Σάντα Φε για να ελέγξει την προέλαση των Ομοσπονδιακών. Την επομένη της άφιξής του πέθανε ο κυβερνήτης Φρανσίσκο Καντιότι, γεγονός που έδωσε στον Βιαμόντε την ευκαιρία να εξαρτήσει ξανά την επαρχία από το Μπουένος Άιρες. Τον επόμενο χρόνο εκδιώχθηκε σε μια εξέγερση που οργάνωσαν οι τοπικοί καουντίγιο Μαριάνο Βέρα και Εστανισλάο Λόπες και οδηγήθηκε στη φυλακή στο στρατόπεδο του Αρτίγας.

Τον Μάιο του 1818 ήταν βουλευτής στο Συνέδριο του Τουκουμάν και τον επόμενο χρόνο διορίστηκε αρχηγός του εκστρατευτικού στρατού της Σάντα Φε, αντικαθιστώντας τον Χουάν Ραμόν Μπαλκάρσε. Ο Εστανισλάο Λόπες ακινητοποίησε τον στρατό που διοικούσε από την Κόρδοβα ο Χουάν Μπαουτίστα Μπούστος και αιχμαλώτισε τον Βιαμόντε στο Ροσάριο, αναγκάζοντάς τον να υπογράψει την ανακωχή του Σάντο Τομέ.

Εξορίστηκε στο Μοντεβιδέο μετά τη μάχη της Σεπέδα (1820), αλλά επέστρεψε ένα χρόνο αργότερα, το 1821, και διορίστηκε κυβερνήτης της επαρχίας του Μπουένος Άιρες λόγω της απουσίας του Μαρτίν Ροντρίγκες.

Ήταν βουλευτής στο Γενικό Συνέδριο του 1824 και υποστήριξε το ενιαίο σύνταγμα του 1826, αλλά αργότερα άλλαξε στρατόπεδο και προσχώρησε στο Ομοσπονδιακό Κόμμα του Δορέγο. Μετά το αποτυχημένο ενωτικό πείραμα του Χουάν Λαβάλιε, διετέλεσε προσωρινός κυβερνήτης το 1829, θέση στην οποία δεν έκανε ουσιαστικά τίποτε άλλο από το να εξασφαλίσει την άνοδο στην εξουσία του Χουάν Μανουέλ δε Ρόσας.

Το 1833, όταν ο κυβερνήτης Μπαλκάρσε καθαιρέθηκε κατά την Επανάσταση των Αναστηλωτών, επέστρεψε στη θέση του κυβερνήτη, αλλά ο Ρόσας τον ανάγκασε να παραιτηθεί τον Ιούνιο του 1834, μια παραίτηση που δεν έγινε εύκολα αποδεκτή, καθώς κανείς δεν ήθελε να αναλάβει τη θέση. Τελικά τον Οκτώβριο το νομοθετικό σώμα κατέληξε σε συμβιβασμό και ο πρόεδρός του Μανουέλ Βισέντε Μάσα, αναγκάστηκε να αναλάβει τη θέση του κυβερνήτη.

Ο Βιαμόντε εξορίστηκε για τελευταία φορά στο Μοντεβιδέο το 1839, όπου πέθανε το 1843. Η σορός του μεταφέρθηκε πίσω στο Μπουένος Άιρες και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Λα Ρεκολέτα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αργεντινοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αργεντινοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αργεντινής