open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αδαμίτης

Ο **αδαμίτης** (αγγλικά: adamite) είναι αρσενικικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Γάλλου ορυκτολόγου Ζιλμπέρ Ζοζέφ Αντάμ (Gilbert Joseph Adam, 1795-1881).

## Εμφάνιση, παραγενέσεις

Είναι διμορφικός με τον παραδαμίτη (Zn2(OH)(AsO4)), ενώ σχηματίζει ισόμορφη σειρά με τον ολιβινίτη (Cu2(OH)(AsO4)). Δεν έχει ιδιαίτερη οικονομική σημασία, είναι, όμως, ιδιαίτερα αγαπητό δείγμα για συλλέκτες, επειδή εμφανίζει έντονο φθορισμό, ιδιαίτερα κάτω από υπεριώδη ακτινοβολία. Κρύσταλλοι έντονου πράσινου χρώματος εμφανίζονται, συνήθως, επικαθήμενοι σε λειμωνίτη, του οποίου τα ερυθροκίτρινα χρώματα και η απουσία λάμψης δημιουργούν έντονη αντίθεση με τους κρυστάλλους του αδαμίτη.

Ανευρίσκεται, ως δευτερεύον ορυκτό, στις ζώνες οξειδώσεων ψευδαργυρούχων και αρσενικούχων μεταλλευμάτων υδροθερμικού σχηματισμού. Σχετίζεται με σμιθσονίτη, ημιμορφίτη, ολιβινίτη, ασβεστίτη, χαλαζία και ορυκτά οξείδια του σιδήρου και του μαγγανίου.

Απαντά σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Χαρακτηριστικά του δείγματα ανευρίσκονται στην περιοχή Ατακάμα της Χιλής, στο Ζιμαπάν του Ντουράνγκο, και την Τσιουάουα του Μεξικού, στις πολιτείες Γιούτα και Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Επίσης σε περιοχές στη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Βρετανία (Κορνουάλλη), στην περιοχή Τσουμέμπ της Ναμίμπια και στην Αυστραλία. Πολύ όμορφα δείγματά του ανευρίσκονται, επίσης, στα μεταλλεία Λαυρίου στην περιοχή Καμάριζα.

## Δείτε επίσης
Κατάλογος ορυκτών

## Πηγές
*Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
*Handbook of Mineralogy
*Mindat.org
*Galleries.com
*Minerals.net
*Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Παραπομπές


Αδαμιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού
Ολιβενίτης

Ο **Ολιβινίτης** (αγγλ. *olivenite*) είναι αρσενικικό ορυκτό του χαλκού. Οφείλει το όνομά του στη γερμανική λέξη *olivernerz* (= ορυκτό στο χρώμα του λαδιού), που αποδίδει το ελαιοπράσινο χρώμα του.

## Εμφάνιση, παραγενέσεις
Αποτελεί δευτερεύον μετάλλευμα του χαλκού. Είναι πολύ διαδεδομένο, καθώς είναι το κοινότερο ορυκτό στις ζώνες οξείδωσης αρσενικούχων-χαλκούχων μεταλλευμάτων υδροθερμικής προέλευσης. Σχηματίζει ισόμορφη σειρά με τον αδαμίτη. Συνδέεται με μαλαχίτη, αζουρίτη, χρυσόκολλα, χαλκοφυλλίτη, κλινόκλαστο, λιβεθενίτη (Cu2(OH)PO4, σχηματίζει επίσης ισόμορφη σειρά) και λειμωνίτη. Αναβράζει με την επίδραση υδροχλωρικού οξέος, αλλά δεν εμφανίζει φθορισμό ή φωσφορισμό.

Ιδιαίτερα διαδεδομένο ανά τον κόσμο. Όμορφα δείγματά του ανευρίσκονται στη Βρετανία (Κορνουάλλη), τη Νεβάδα των ΗΠΑ και στην περιοχή Τσουμέμπ της Ναμίμπια.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου, κυρίως σε καστανοπράσινες αποχρώσεις.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Πηγές
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Σημειώσεις


Ολιβενιτης
Ολιβενιτης
Πε Ώρος

Ο **Πε Ώρος** ή **Πε Χορ** *(Pe-Hor)* ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου κατά την προδυναστική περίοδο. Ο Πε Ώρος ανήκει σε μια σειρά βασιλέων στην αρχή αυτής της περιόδου που μόνο το όνομα τους είναι γνωστό από ιερογλυφικά ή στήλες που έχουν βρεθεί. 

Το Ώρος στο όνομα του δεν είναι πραγματικό, είναι ο θεός Χορ , χρησιμοποιούνταν από τους βασιλείς της προδυναστικής περιόδου ως σύμβολο της εξουσίας τους.

## Παραπομπές
*Αιγύπτιοι Φαραώ δυναστεία 0
*Πε Ώρος και Δυναστεία 0

Κατηγορία:Φαραώ της προδυναστικής Αιγύπτου
Χαίρης

Ο **Χαίρης** *(Chaires )* ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου. Αναφέρεται μόνο από τον Αιγύπτιο ιερέα και ιστορικό Μανέθωνα στο βιβλίο του *Αιγυπτιακά*. Βασίλεψε 17 έτη και ήταν ο έκτος βασιλιάς της δεύτερης δυναστείας. Ήταν διάδοχος του Σεθένη ενώ τον ίδιο διαδέχτηκε ο Νεφερχέτης. Από τους αρχαιολόγους ταυτίζεται με τον Kara, το όνομα του οποίου έχει βρεθεί στην Άβυδο και στη Σακκάρα.

Όπως μας πληροφορούν οι Ευσέβιος και Αφρικανός που διέσωσαν τα κείμενα του Μανέθωνα, κατά την ηγεμονία του δεν σημειώθηκε τίποτα αξιοσημείωτο.

## Πηγές
* Carolus Mullerus, *Fragmenta historicorum Graecorum*, από τα Google Books
**Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, Μανέθωνος Αιγυπτιακά*, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Γ΄έκδοσις, Αθήνα 1996, ISBN 960-316-059-8
* Η λίστα του Μανέθωνα

Χαιρης
The Flower of Scotland

***Flower of Scotland*** (στη γαελική: Flùr na h-Alba, σκωτσέζικα:Flouer ο Scotland, ελληνικά: *Λουλούδι της Σκωτίας*) είναι ένα δημοφιλές τραγούδι της Σκωτίας, το οποίο συχνά χρησιμοποιείται σε ειδικές περιστάσεις και σε αθλητικές διοργανώσεις. Καθώς η Σκωτία δεν έχει επίσημο εθνικό ύμνο, το *Flower of Scotland* είναι ένα από τα τραγούδια το οποίο ανεπίσημα πληροί τον ρόλο αυτό, μαζί με το, *[[Highland Cathedral]]* και το παλαιότερο *[[Scotland the Brave]]*. Γράφτηκε από τον Ρόι Γουίλιαμσον, του συγκροτήματος, The Corries και παρουσιάστηκε το 1967, και αναφέρεται στη νίκη των Σκώτων με επικεφαλής τον Ροβέρτο Α΄ επί των Άγγλων του βασιλέα Εδουάρδου Β΄ στη μάχη του Μπάνοκμπερν, το 1314.

## Χρήση
Το τραγούδι είναι ιδιαίτερα αγαπητό στην εθνική ομάδα ράγκμπι της Σκωτίας από το 1974 όταν τραγουδήθηκε για πρώτη φορά από τους παίκτες της, στη Νότια Αφρική το 1974. 

Το 2004 παρουσιάστηκε στο Κοινοβούλιο της Σκωτίας δημόσια αίτηση για την επιλογή ενός άλλου τραγουδιού ως ύμνου.

## Στίχοι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Flower of Scotland - Ο ιστότοπος "Cantaria" περιέχει μια σελίδα αφιερωμένη στο τραγούδι, με ένα αρχείο MP3 με τραγούδι από τους Corries.
* The Flower of Scotland  - "Modern History Sourcebook" - σελίδα για το τραγούδι με αρχεία σε μορφή midi.

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Σκωτία
Κατηγορία:Ύμνοι αθλητικών διοργανώσεων
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικοί ύμνοι και τραγούδια
Τλας

Ο **Τλας** *(Thias)* ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου, ηγεμόνευσε 17 έτη και ήταν ο τέταρτος βασιλιάς της δεύτερης δυναστείας. Ήταν διάδοχος του Βίνωθρι, που πολλοί πιστεύουν ότι είναι το ίδιο πρόσωπο, ενώ τον ίδιο διαδέχτηκε ο Σεθένης.

Αναφέρεται μόνο από τον Αιγύπτιο ιερέα και ιστορικό Μανέθωνα στο βιβλίο του *Αιγυπτιακά*, το οποίο διασώθηκε μέσω άλλων συγγραφέων του Μεσαίωνα. Οι Ευσέβιος και Αφρικανός, που διέσωσαν τα τα κείμενα αυτά, μας πληροφορούν ότι κατά την ηγεμονία του δεν σημειώθηκε τίποτε αξιοσημείωτο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Carolus Mullerus, *Fragmenta historicorum Graecorum*, από τα Google Books
* *Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, Μανέθωνος Αιγυπτιακά*, Εκδόσεις Γεωργιάδης, Γ΄έκδοσις, Αθήνα 1996, ISBN 960-316-059-8
* Ο κατάλογος του Μανέθωνα



Τλας
Κλίμακα

**Κλίμακα** είναι η αναλογία ενός συστήματος αναπαράστασης σε σχέση με ένα άλλο σύστημα. 

Μια μακέτα ή ένα αρχιτεκτονικό σχέδιο βρίσκονται πάντοτε υπό κλίμακα προκειμένου να σμικρυνθούν οι  διαστάσεις του πραγματικού αντικειμένου σε τέτοιο βαθμό που να είναι εφικτή η αποτύπωση σε κοινά αναλογικά ή ψηφιακά μέσα απεικόνισης (π.χ. χαρτί, οθόνη ηλεκτρονικού υπολογιστή) για παραπέρα  ανάγνωση, μελέτη ή διατήρηση. 

Όταν αναφερόμαστε σε σχέδια ή κατασκευές, ως κλίμακα ορίζεται **ο [[Λόγος (μαθηματικά)|Λόγος]] της γραφικής [[διάσταση]]ς ενός αντικειμένου προς την πραγματική του διάσταση**.

Για παράδειγμα, το πραγματικό μήκος ενός τραπεζιού είναι 1 μέτρο και για να το αποτυπώσουμε σε ένα σχέδιο θα το δείξουμε με μήκος 10 εκατοστών του μέτρου. Τότε η κλίμακα σχεδίασης θα είναι: 1 προς 10 γιατί το 1 μέτρο γραφικών διαστάσεων αντιστοιχεί σε 10 μέτρα πραγματικών διαστάσεων (0,1μ – 1,0μ).  Σε αυτή την περίπτωση η κλίμακα γράφεται  1/10 ή 1:10 και διαβάζεται «ένα προς δέκα».

Όσο μεγαλύτερος είναι ο παρονομαστής του κλάσματος (λόγος)  τόσο μικρότερη είναι η κλίμακα γιατί έχουμε μεγαλύτερη σμίκρυνση. Δηλαδή η κλίμακα 1:100 είναι μεγαλύτερη από την κλίμακα 1:5.000.
Τα σχέδια υπό κλίμακα έχουν σταθερή κλίμακα. Η κλίμακα του χάρτη αποτελεί άλλο ένα παράδειγμα χρήσης της έννοιας της κλίμακας για την σμίκρυνση και αποτύπωση χαρακτηριστικών της γης. Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις που σε ένα σχέδιο χρησιμοποιούνται δύο διαφορετικές κλίμακες, όπως στα τοπογραφικά διαγράμματα, όπου η κλίμακα μηκών είναι διαφορετική από την κλίμακα των υψών (η κλίμακα των υψών είναι μεγαλύτερη).

Για την απευθείας ανάγνωση των πραγματικών γραμμικών διαστάσεων ενός αντικειμένου που βρίσκεται υπό κλίμακα, χρησιμοποιείται το κλιμακόμετρο.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Χαρτογραφία
Κατηγορία:Σχέδιο
Κλιμακόμετρο

thumb|250 px|right|Κλιμακόμετρο αλουμινίου
Το **κλιμακόμετρο** είναι σχεδιαστικό όργανο για τη σχεδίαση ή την ανάγνωση διαστάσεων που βρίσκονται υπό κλίμακα. Χρησιμοποιείται από αρχιτέκτονες, μηχανικούς και γενικότερα από οποιονδήποτε ασχολείται με τη δημιουργία ή την ανάγνωση σχεδίων, χαρτών διαγραμμάτων κλπ..

Είναι ένας σύνθετος ή απλός Χάρακας και μπορεί να αποτελείται από μία ή περισσότερες βαθμονομημένες ράβδους, κάθε μία συγκεκριμένης κλίμακας ή και πολλαπλάσιά της (x10).

Για μεγαλύτερη ακρίβεια, το κλιμακόμετρο θα πρέπει να είναι από υλικό σταθερών διαστάσεων, δηλαδή με ελάχιστη παραμόρφωση λόγω θερμοκρασιακών μεταβολών (συστολή - διαστολή) ή απορρόφησης–έκλυσης υγρασίας).
 
Οι συνηθισμένες κλίμακες που υλοποιούνται από τα κλιμακόμετρα και όσο αφορά το μετρητικό σύστημα, είναι:
1:10, 1:15, 1:20, 1:50, 1:75, 1:100, 1:125, 1:150, 1:200, 1:500, 1:750, 1:1250 κλπ..

Κατηγορία:Αρχιτεκτονική
Κατηγορία:Όργανα μέτρησης
Γεώργιος Σκούφος

Ο **Γεώργιος Σκούφος** (1803 - 1873) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Σμύρνη στις αρχές του 19ου αιώνα. Φιλόπατρις όπως ήταν, ήρθε στην Ελλάδα με την έναρξη της επανάστασης και αγωνίστηκε μαζί με τους αδερφούς του Σπυρίδωνα, Νικόλαο και Παύλο. Μετά την επανάσταση διορίστηκε διευθυντής των Βασιλικών Ταχυδρομείων και οργάνωσε την υπηρεσία αυτή. Διετέλεσε βουλευτής και επί τρεις θητείες δήμαρχος Αθηναίων, από τις 4 Δεκεμβρίου 1857 έως τις 13 Νοεμβρίου 1861, από τις 14 Νοεμβρίου 1861 έως τις 12 Οκτωβρίου 1862, και από τις 22 Απριλίου 1866 έως τις 21 Απριλίου 1870. Επί δημαρχίας του άρχισε να λειτουργεί την 1 Σεπτεμβρίου 1859 το Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών. Τιμήθηκε με το παράσημο του Σωτήρα και με τα βασιλικά παράσημα της ρωσικής και της βαυαρικής κυβέρνησης. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Θεριζοαλωνιστική μηχανή

μικρογραφία|Drone βίντεο της θεριζοαλωνιστικής μηχανής 2022
Η **θεριζοαλωνιστική μηχανή** είναι αγροτικό όχημα που εκτελεί ταυτόχρονα τον θερισμό και το αλώνισμα. Χρησιμοποιείται για την συγκομιδή σιτηρών, σιναπιού, καλαμποκιού, ηλίανθου, φασολιών και άλλων αγροτικών καρπών. 

## Βιβλιογραφία
* Udo Bols, Mähdrescher in Deutschland 1931 bis heute, Band 1, Podszun, 2005.
* Udo Bols, Mähdrescher in Deutschland 1931 bis heute, Band 2, Podszun, 2006.
* Graeme R. Quick, Wesley F. Buchele: *The Grain Harvesters.* American Society of Agricultural Engineers, St. Joseph/Michigan 1978, ISBN 0-916150-13-5

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* πως θέριζαν και αλώνιζαν το σιτάρι
* Funktionsweise eines Mähdreschers
* Fahrbericht in der *[[Die Zeit|Zeit]]*

Κατηγορία:Γεωργικά εργαλεία
Ώρος Ταύρος

Ο **Ώρος Ταύρος** ήταν βασιλιάς της προδυναστικής περιόδου της Αιγύπτου. Βασίλεψε την περίοδο του πολιτισμού Naqada III. 

Η ύπαρξη του είναι αμφιλεγόμενη επειδή υπάρχουν πολύ λίγες αναφορές για αυτών. Το όνομα του αναγράφεται σε μια επιγραφή που ανακάλυψε η αιγυπτιολόγος *Günter Dreyer*, το όνομα του ηγεμόνα υπήρχε σε ορισμένα τμήματα της κεραμικής και της βάσης στο κολοσσιαίο άγαλμα του θεού Ελάχ , κομάτια που βρίσκονται σε μουσεία του Καΐρου και της Οξφόρδης. Στην νεκρόπολη της Άβυδου δεν έχει βρεθεί το όνομα του ή τάφος του, εκεί βρίσκονται θαμμένοι όλοι οι βασιλείς αυτής της περιόδου. 

Μια άλλη απόδειξη για την ύπαρξη του Φαραώ ήταν η ανακάλυψη το 2003 στην έρημο δυτικά της Θήβας, επιγραφές, που αναφέρονται στον Φαραώ: είναι η ιστορία μιας επιτυχημένης εκστρατείας του Σκορπιός Α΄ εναντίον του Ώρος Ταύρος που κατέληξε με ήττα του δεύτερου. 

## Παραπομπές


Ω
Ώρος Λέων

Ο **Ώρος Λέων** *(Horus Lion)* ήταν βασιλιάς της προδυναστικής περιόδου στην Αίιγυπτο. Το όνομα του είναι γραμμένο σε στήλη πριν από αυτό του βασιλιά Σκορπιός .

Βασίλευσε ανάμεσα στους δυο βασιλείς με το όνομα Σκορπιός και πολλοί τον ταυτίζουν με έναν από αυτούς. Ο τάφος του δεν έχει βρεθεί ακόμη.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Francesco Raffaele: Δυναστεία 00  

Ω
Ραμόν Γκράου

Ο **Ραμόν Γκράου Σαν Μαρτίν** (ισπαν.*Ramón Grau San Martin*, 13 Σεπτεμβρίου 1881 - 28 Ιουλίου 1969) ήταν Κουβανός γιατρός και ο 7ος και 15ος πρόεδρος της Κούβας με θητείες από το 1933 έως το 1934 και από το 1944 έως το 1948 αντίστοιχα.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λα Πάλμα, Πινάρ ντελ Ρίο, στην Κούβα. Ο πατέρας του ήταν ένας πλούσιος καπνοπαραγωγός, ήθελα να ακολουθήσει τα βήματά του, όμως ο νεαρός Ραμόν ήθελε να σπουδάσει ιατρική. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας, από όπου αποφοίτησε το 1908 με διδακτορικό στην ιατρική. Στη συνέχεια έζησε ένα διάστημα στην Ευρώπη για να επεκτείνει τις γνώσεις του και επέστρεψε στην Κούβα το 1921, όπου έγινε καθηγητής φυσιολογία στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας.

### Ακτιβισμός και επανάσταση του 1933
Στη δεκαετία του 1920 ενεπλάκη στις διαμαρτυρίες των φοιτητών ενάντια στον τότε πρόεδρο Χεράρδο Ματσάδο και το 1931 φυλακίστηκε. Μετά την αποφυλάκισή του εξορίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Αν και αρχικά ασκούσε τα καθήκοντά του, τελικά τέθηκε στο περιθώριο από το στρατηγό Φουλχένσιο Μπατίστα, απομάκρυνε το στρατιωτικό στοιχείο από το πραξικόπημά του και έγινε «ντε φάκτο» ηγέτης της Κούβας στο παρασκήνιο. Ο Μπατίστα ανάγκασε τον Γκράου να παραιτηθεί το 1934. Την ίδια χρονιά ο Γκράου ίδρυσε το πολιτικό κόμμα, Παρτίδο Αουτέντικο.

Η ανιψιά του, Πόλα Γκράου Αλσίνα (1915-2000), ανάλαβε το ρόλο της Πρώτης κυρίας της Κούβας κατά τη διάρκεια της θητείας του.

### Σύνταγμα του 1940
Ο Γκράου έπαιξε σημαντικό ρόλο στη θέσπιση του συντάγματος της χώρας το 1940 . Για μεγάλος μέρος της διαδικασίας υπήρξε πρόεδρος της συνέλευσης  (ακόμη και όταν ο συνασπισμός του πέρασε στη μειοψηφία μετά τη διάσποαση των κομμάτων που τον σχημάτιζαν). Τελικά αντικαταστάθηκε από τον Κάρλος Μάρκες Στέρλινγκ.

Το 1940 ο Γκράου ήταν υποψήφιος για την προεδρία αλλά έχασε από τον Φουλχένσιο Μπατίστα. Με βάση τους περισσότερους αντικειμενικούς παρατηρητές, οι εκλογές του 1940 ήταν δίκαιες.

### Εκλογή του 1944
Το 1944 ο Γκράου κέρδισε τις εκλογές και η θητεία του διήρκεσε μέχρι το 1948. Παρά τα υψηλά ποσοστά δημοτικότητάς του το 1933, κατηγορίες για διαφθορά αμαύρωσαν την εικόνα του, και ένας μεγάλος αριθμός Κουβανών πολιτών έχασε την εμπιστοσύνη του σε αυτόν.  

Μετά την παράδοση της προεδρίας στον προστατευόμενό του, Κάρλος Πρίο Σοκαρράς, το 1948, ο Γκράου ουσιαστικά απομακρύνθηκε από τη δημόσια ζωή της χώρας. Επανεμφανίστηκε το 1952 προκειμένου να εναντιωθεί στο πραξικόπημα του Μπατίστα. Ήταν υποψήφιος στις εκλογικές αναμετρήσεις του 1954 και του 1958 για την προεδρία της χώρας, οι οποίες οργανώθηκαν από τον Φουλχένσιο Μπατίστα αλλά παραιτήθηκε και τις δύο φορές μία ημέρα πριν τις εκλογές, ισχυριζόμενος κυβερνητική πλεκτάνη. Μετά την Κουβανική Επανάσταση και την άνοδο του Φιδέλ Κάστρο το 1959, ο Γκράου αποσύρθηκε στην οικία του στην Αβάνα, όπου και πέθανε στις 28 Ιουλίου του 1969.
## Παραπομπές

## Πηγές
*  (ισπανικά)
* Argote-Freyre, Frank.  *Fulgencio Batista: Volume 1, From Revolutionary to Strongman.*  Rutgers University Press, Rutgers, New Jersey.  ISBN 0-8135-3701-0.  2006. 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Κούβας
Λιχνιστική μηχανή

thumb|right|350px|Λιχνιστική μηχανή σε γερμανικό λαογραφικό μουσείο.
Η **λιχνιστική μηχανή** είναι αγροτική μηχανή που ξεχωρίζει τον καρπό από τους φλοιούς. Το συναντούμε ακόμα και σήμερα σε περιοχές της Κίνας και άλλες όχι και πολύ αναπτυγμένες χώρες.

## Τρόπος λειτουργίας
Η μηχανή αυτή ξεχωρίζει τον αλωνισμένο καρπό (σιτάρι, κριθάρι, ρύζι κλπ.) από το . Έχει μια μανιβέλα που όταν την γυρίζουμε βάζουμε σε κίνηση έναν τροχό. Ο τροχός αυτός που βρίσκεται μέσα σε ένα κουτί σηκώνει αέρα σαν ανεμιστήρας. Στην επάνω μεριά του κουτιού βρίσκεται ένα χωνί. Εκεί ρίχνουμε τον ακαθάριστο καρπό που πέφτοντας προς τα κάτω περνάει μέσα από το κύμα του τεχνητού ανέμου, ο οποίος παίρνει τους φλοιούς που είναι ελαφρότεροι του καρπού, και τους φυσάει για να βγουν από το άνοιγμα στο μπροστινό μέρος του κουτιού. Ο καρπός που είναι βαρύτερος συνεχίζει την πτώση του και βγαίνει τελικά από ένα άλλο άνοιγμα στο κάτω μέρος του κουτιού, όπου και μαζεύεται σε πανέρια ή τσουβάλια.

## Ιστορική αναδρομή
Η μηχανή είχε εφευρεθεί στην Αυτοκρατορική Κίνα από τον 2ο αιώνα π.Χ., σπάνιζε όμως, επειδή το κόστος κατασκευής της ήταν πολύ βαρύ για τον φτωχό λαό. Την συναντούμε κυρίως στην νότιο Κίνα, όπου οι αγρότες ήταν πιο εύποροι. Αλλά και εδώ οι λιγοστές μηχανές που υπήρχαν δανιζόντουσαν και χρησιμοποιούντο από κοινού για να μειώνονται τα έξοδα. 

Στην Ευρώπη η μηχανή αυτή παρουσιάστηκε τον 17ο αιώνα στην Ολλανδία. Δεν είναι γνωστό, αν Ολλανδοί έμαθαν την τέχνη κατασκευής της από τους Κινέζους. Η διευκόλυνση που έφερνε ήταν μεγάλη, αφού η μηχανή είχε παραγωγή 2 τόνων καθαρού σπόρου έναντι των 45 κιλών την ώρα που είχε η πατροπαράδοτη διαδικασία λιχνίσματος με τα πανέρια. Και εδώ όμως το βαρύ κόστος παραγωγής και συντήρησή της δεν επέτρεπε την ευρεία χρήση της. 

Σήμερα η χρήση της έχει αντικατασταθεί από την αλωνιστική και την θεριζοαλωνιστική μηχανή. Μοντέρνες λιχνιστικές μηχανές μεγάλων διαστάσεων χρησιμοποιούνται όμως σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις παραγωγής τσαγιού ή καρυκευμάτων, όπου το χρήσιμο υλικό (π.χ. φυλαράκια του τσαγιού) διαχωρίζονται από τα βαρύτερα υπολείμματα (κοτσανάκια, πετραδάκια κ.α.).


Αρχείο:Jean-François Millet - Le vanneur (1846-47).jpg|Παραδοσιακό λίχνισμα. "Der Kornschwinger", Γαλλία (1848), Jean-François Millet, λάδι σε μουσαμά
Αρχείο:Treskeverk.jpg|Μηχανικό λίχνισμα, Δανία (1930)
Αρχείο:Batteuse 1881.jpg|Αλωνιστική μηχανή, Γαλλία (1881)
Αρχείο:Rhof-windfege.ogv|φιλμάκι που δείχνει μια λιχνιστική μηχανή σε λειτουργία


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* πως λίχνιζαν το σιτάρι
* Wind-oder Kornfege, Website der Kulturgemeinschaft Tornesch

Κατηγορία:Γεωργικά εργαλεία
Αλωνιστική μηχανή

εναλλ.=|μικρογραφία|350x350εσ|Αλωνιστική μηχανή στη Γερμανία του 1911
Η **αλωνιστική μηχανή** είναι αγροτικό εργαλείο το οποίο διαχωρίσει τον καρπό (σιτάρι κ.α.) από το άχυρο. Σήμερα έχει εκτοπιστεί από τη θεριζοαλωνιστική μηχανή που ταυτόχρονα αλώνει το σιτάρι αμέσως μετά τη στιγμή του θερισμού. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Aufbau einer Dreschmaschine
* Jährliche Dreschmaschinenvorführung 
* Bilder etc. über Dreschmaschinen

 

Κατηγορία:Γεωργικά εργαλεία
Κατηγορία:Θερισμός
Κάτω Λουσοί Αχαΐας

[thumb|right|260px|"Επάνω Κάμπος", κάτω από χωριό. Καρστικό [Οροπέδιο (κλειστή γεωλογική λεκάνη).]]
Οι **Κάτω Λουσοί**, παλαιότερα γνωστοί ως **Σουδενά**, είναι ορεινό χωριό του Νομού Αχαΐας. Είναι χτισμένοι σε υψόμετρο 1.070 μέτρων στις πλαγιές των Αροανίων και αποτελούν έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αχαΐας. Οι Κάτω Λουσοί ανήκουν στον Δήμο Καλαβρύτων και ο πληθυσμός τους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 54 κάτοικοι. Πολύ κοντά στον οικισμό βρίσκονται τα Σπήλαια Λιμνών που είναι από τα πιο επισκέψιμα σπήλαια στην Ελλάδα.

## Ιστορία
Το χωριό μέχρι το 1928 ονομαζόταν **Σουδενά Αγίου Βασιλείου** οπότε και μετονομάστηκε σε Κάτω Λουσοί. Η παλιά ονομασία **Σουδενά Αγίου Βασιλείου** προέρχεται από τον ενοριακό ναό του χωριού, τον Άγιο Βασίλειο, για να γίνεται διάκριση από τους Άνω Λουσούς που παλιά ονομάζονταν **Σουδενά Θεοτόκου** από τον ομώνυμο εκεί ενοριακό ναό. Την ονομασία **Σουδενά** το χωριό την οφείλει στην ιστορική οικογένεια των Πετιμεζαίων,  οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εκεί  τον 17ο αιώνα προερχόμενοι από τα Σουδενά της Ηπείρου. Μάλιστα ο πύργος που έκτισε η οικογένεια ως κατοικία της διατηρείται μέχρι σήμερα σε περίοπτη θέση εντός του χωριού.  Από κατοίκους των Λουσών οικίστηκαν τα σημερινά χωριά Άνω Σουδεναίικα και Κάτω Σουδεναίικα.

Σήμερα άτυπα τα χωριά συνεχίζουν ακόμα να αποκαλούνται από τους ντόπιους Σουδενά.

Η οικονομία των χωριών στηριζόταν στην κτηνοτροφία. Σε εποχές πριν τον πόλεμο είχαν αναπτυχθεί βιοτεχνικές δραστηριότητες για να καλύψουν τις ανάγκες σε κεραμίδια. Υπάρχουν ακόμη και σήμερα οι γούβες που έβγαζαν τον πηλό και οι τρύπες από τα καμίνια. Επίσης είχε αναπτυχθεί και η εκτροφή μεταξοσκώληκα.

## Τοπική Κοινότητα Κάτω Λουσών
Η Τοπική Κοινότητα Κάτω Λουσών συμπεριλαμβάνει, εκτός από τον ομώνυμο οικισμό, και το μικρό χωριό Λουσικό. Ο πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 59 κάτοικοι.

### Οικισμός Λουσικό
Το Λουσικό βρίσκεται λίγο ψηλότερα από τους Κάτω Λουσούς σε υψόμετρο 1.127 μέτρων. Το παλαιότερο όνομα του χωριού ήταν **Χαμάκον**. Είναι σχεδόν έρημος οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 5 κατοίκους.

## Δείτε επίσης
* Άνω Λουσοί
* Άνω Σουδεναίικα
* Κάτω Σουδεναίικα
* Οικογένεια Πετιμεζά
* Πύργος των Πετιμεζαίων
* Κάτω Πεδινά Ιωαννίνων
* Καταβόθρα
* Οροπέδιο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Παναγιώτης Κοντόλαιμος, "Το χωριό Σουδενά και η περιοχή των Καλαβρύτων κατά τον 15ο και 16ο αιώνα στις οθωμανικές πηγές ", άρθρο στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Τοπικής Ιστορίας (Ι.Τ.Ι).
* 
* Κώστας Παπαγιαννόπουλος-Ελένη Σιμώνη (επιμέλεια), *Οι ρίζες των Σουδενιωτών. Τοπική Ιστορία και Αρχαιολογία των μετακινήσεων*, έκδοση: Σύλλογος Σουδενιωτών Πατρών και Περιχώρων, Λουσικά Αχαΐας 2017. ISBN 978-618-83349-0-8.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Άνω και Κάτω Λουσοί
* Τουριστικός οδηγός Αχαΐας - Σπήλαιο Λιμνών - Λουσοί

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Σιγούνι Αχαΐας

Το **Σιγούνι** ή και **'Ανω Λεύκη**, είναι ορεινό χωριό του Νομού Αχαΐας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στις πλαγιές των Αροανίων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας, στην οποία υπάγεται και ο οικισμός Λεύκη, ως τμήμα του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν αυτοτελής Κοινότητα, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του «Καποδιστριακού» Δήμου Καλαβρύτων. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 79 κάτοικοι.

## Πρόσωπα
* Αλέξιος Στριφτόμπολας

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Καλαβρύτων - Τ.Δ. Σιγουνίου

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Καβάσιλα

Με την ονομασία **Καβάσιλα** υπάρχουν τρεις οικισμοί της Ελλάδας:
* τα Καβάσιλα Ηλείας
* τα Καβάσιλα Ημαθίας 
* τα Καβάσιλα Ιωαννίνων 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λιβαδερό

Με την ονομασία **Λιβαδερό** υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
* το Λιβαδερό Δράμας και 
* το Λιβαδερό Κοζάνης 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Προφήτης Ηλίας Καλαβρύτων

Ο **Προφήτης Ηλίας**, παλαιότερα γνωστός ως **Γκέρμπεσι**, είναι ορεινό χωριό της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.035 μέτρων, στην ορεινή περιοχή νότια του Παναχαϊκού όρους, και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αχαΐας.

## Γενικά στοιχεία
Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Κοινότητας, στην οποία ανήκει και ο οικισμός Μουρίκι, ως τμήμα του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Την περίοδο 1997-2010 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Καλαβρύτων, ενώ παλιότερα ήταν αυτοτελής Κοινότητα.

Ο Προφήτης Ηλίας γειτνιάζει με τα χωριά των Νεζερών, τις κοινότητες Μικρού και Μεγάλου Ποντιά, καθώς και με την περιοχή της Βλασίας.

Ο ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, ενώ σε κορυφή ψηλότερα του οικισμού, στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας της περιοχής, υπάρχει και το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία από το οποίο πήρε την σύγχρονη ονομασία του το χωριό.

Ο πληθυσμός του χωριού σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 70 μόνιμοι κάτοικοι, αν και κατά την χειμερινή περίοδο ο αριθμός στην πραγματικότητα είναι κατά πολύ μικρότερος.

## Ιστορία
Το χωριό είχε επίσημα την ονομασία Γκέρμπεσι μέχρι το 1928. Οι πρώτοι κάτοικοι του είχαν αρβανίτικη καταγωγή.

Σήμερα, πολλοί άνθρωποι που έλκουν την καταγωγή τους από το χωριό, κατοικούν στην Αγριλιά Αχαΐας, η οποία στο παρελθόν αποτέλεσε τοποθεσία ξεχειμωνιάσματος για ποιμένες από το Γκέρμπεσι. Αυτό συνέβη επίσης και με άλλους πεδινός οικισμούς, όπως τον Άραξο Αχαΐας.

## Δείτε επίσης
* Αγριλιά
* Άραξος
* Παραλίμνη
* Στεφάνη

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Αιγίτιο Φωκίδας

Το **Αιγίτιο** είναι ορεινό χωριό του Νομού Φωκίδας. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο περίπου 970 μέτρων στις νοτιοανατολικές πλαγιές των Βαρδουσίων πάνω από τη λίμνη του Μόρνου. Το Αιγίτιο ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Πενταπόλεως του Δήμου Δωρίδας και, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 3 κάτοικους. Μέχρι το 1927 ονομαζόταν *Στρούζα*, οπότε και μετονομάστηκε σε *Πύρινον* αλλά την επόμενη χρονιά, το 1928 μετονομάστηκε σε *Αιγίτιο*.

## Δημογραφική εξέλιξη
Πορεία του πληθυσμού:

## Διαβάστε επίσης
* Kourelis, Κ. (2020). Three Elenis: Archaeologies of the Greek American Village. *Journal of Modern Greek Studies* 38:1 (2020), 85-108.

## Πηγές - Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Ελαφότοπος Ιωαννίνων

Ο **Ελαφότοπος** είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων. Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στις πλαγιές της Τύμφης. Ο Ελαφότοπος υπάγεται στον Δήμο Ζαγορίου. Έως το 2010 ανήκε στον δήμο κεντρικού Ζαγορίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 114 κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Το χωριό αποτελούνταν από δυο οικισμούς: το μικρό Τσερβάρι που κατοικήθηκε γύρω στα 1150 μ.Χ. και το μεγάλο Τσερβάρι που κατοικήθηκε γύρω στα 1200. Στα 1538 με απόφαση των Οθωμανικών αρχών, συνενώθηκαν σε μια κοινότητα, την κοινότητα Τσερβαρίου που το 1928 μετονομάστηκε σε Ελαφότοπος. Το 1856 είχε 1330 κατοίκους, περισσότερους από όλα τα χωριά της περιοχής. Αναφέρεται ως ένα από τα 14 χωριά του Ζαγορίου που το 1430 απέκτησαν καθεστώς αυτονομίας με την συνθήκη του Βοϊνίκου.

Στην περιοχή «Κονίσματα», νοτιοδυτικά του χωριού, βρέθηκαν τέσσερις κιβωτιόσχημοι τάφοι με κατεύθυνση από ανατολικά προς δυτικά που δείχνουν πολιτιστικά στοιχεία από τον Μυκηναϊκό νότο. Ήταν ορθογώνιοι , κατασκευασμένοι από όρθιες πλάκες ασβεστόλιθου και με όμοιες πλάκες στρωμένες στο δάπεδο. Εκτός από έναν , όλοι βρέθηκαν ακάλυπτοι και ανασκαμμένοι. Τα κτερίσματα μαρτυρούν ταφή ατόμων διαφορετικής ηλικίας και ίσως διαφορετικού φύλου.

Επίσης, στα βορειοδυτικά του χωριού σώζεται οχυρωμένος οικισμός που έχει χρονολογηθεί γύρω στο 300 π.Χ. και πρόκειται πιθανώς για κτηνοτροφικό οικισμό των Μολοσσών.

Από το 1993 λειτουργεί στον Ελαφότοπο στο χώρο του παλιού δημοτικού σχολείου ένα σπουδαίο Λαογραφικό Μουσείο. Περίπου χίλια αντικείμενα κατανεμημένα σε 24 κατηγορίες επαγγελματικού προσανατολισμού είναι εκτεθειμένα. Όλα τα επαγγέλματα της παλιάς εποχής, πεταλωτής, κηροχύτης, γανωτής, τενεκτσής, σαμαράς, κ.α. είναι συγκεντρωμένα σε μια προσπάθεια να διασωθούν λαογραφικά στοιχεία της ευρύτερης περιοχής. 

## Πρόσωπα
Ο Ελαφότοπος είναι πατρίδα της οικογένειας Γκράτζιου ή Γκράτσιου, με σημαντική δράση στη Θεσσαλονίκη: κύριοι εκπρόσωποί της υπήρξαν ο εκπαιδευτικός και αντάρτης του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα Κώστας Γκράτζιος (1890-1972) και δύο από τους γιούς του, οι Αγαμέμνων (1922-1993, αρχηγός ΓΕΣ και ΓΕΕΘΑ) και Μενέλαος (εκπαιδευτικός και αθλητής, το όνομα του οποίου φέρει το κλειστό γήπεδο του ΒΑΟ). Στον Ελαφότοπο γεννήθηκε και ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου, Γρηγόρης Καψάλης (1929-2025).

## Απογραφές πληθυσμού
Πορεία του πληθυσμού:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ελαφότοπος Κεντρικού Ζαγορίου-Πληροφορίες για το χωριό 

Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικού Ζαγορίου
Άνω Γραμματικό Πέλλας

Το **Άνω Γραμματικό** είναι ορεινό χωριό του νομού Πέλλας σε υψόμετρο 1.160 μέτρων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον οικισμό Κάτω Γραμματικό συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Γραμματικού που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Βεγορίτιδας του Δήμου Έδεσσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 11 κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Γεωγραφία - Ιστορία
Το Άνω Γραμματικό είναι χτισμένο στις βόρειες πλαγιές του Βερμίου, κοντά στη λίμνη Βεγορίτιδα και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Μακεδονίας. Απέχει 26 χλμ. ΝΔ. της Έδεσσας και 26 χλμ. ΒΔ. της Νάουσας. Γεωγραφικά βρίσκεται στα σύνορα των νομών Πέλλας, Ημαθίας και Κοζάνης και γειτονεύει με το ιστορικό χωριό Πύργοι (Κατράνιτσα) Πτολεμαΐδας το οποίο καταστράφηκε ολοκληρωτικά την περίοδο της Κατοχής, από τους Γερμανούς κατακτητές στις 23 Απριλίου 1944.

Η παλιά ονομασία του χωριού, μέχρι το 1927, ήταν **Γραμματίκοβο** ή **Καλύβια**. Στα μέσα της δεκαετίας του 1920 και μέχρι τα μέσα του ΄30 οι μισοί και πλέον από τους κατοίκους του Άνω Γραμματικού μετανάστευσαν στη Ρουμανία με αποτέλεσμα το χωριό να αρχίσει να παρακμάζει.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κάτω Γραμματικό - Άνω Γραμματικό 
* Βέρμιο Άνω Γραμματικό - Μαύρη Πέτρα
* Αρβανιτόβλαχοι στο Βέρμιο και το Βόρρα:  ένα συμβόλαιο ενοικίασης καλυβικής εγκατάστασης, αρχές 20ού αιώνα
* Συλλογή Φωτογραφιών από το Άνω Γραμματικό από το Ίδρυμα Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα
* Εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στο Βέρμιο τον Απρίλη του 1944

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πέλλας
Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Σέσωχρις

Ο **Σέσωχρις** *(Hor-sechem-ib)* ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου της δεύτερης δυναστείας. Βασίλεψε προς το τέλος της δυναστείας από 6 έως 8 χρόνια, ο Αιγύπτιος ιστορικός Μανέθων μας δίνει 49 έτη και ο Κανόνας του Τορίνο 27 έτη. Ο Μανέθων μάλιστα μας δίνει την πληροφορία ότι είχε ύψος 5 πήχες και πλάτος τρεις παλάμες. 

Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές ενδείξεις φαίνεται ότι κατά την βασιλεία του είχε χάσει τον έλενχω της Κάτω Αιγύπτου από τον Senedj. Σε πάπυρο αναφέρεται ότι κατασκεύασε ναό στο Φαγιούμ. Το όνομα του έχει βρεθεί σε πολλές επιγραφές , όπως στη Σακκάρα, σε ημιτελή πυραμίδα στη Zawyet el-Aryan, και σε κατάλογο βασιλέων στην Άβυδο. 

## Αναφορές


## Παραπομπές
* Carolus Mullerus, *Fragmenta historicorum Graecorum*, από τα Google Books
* Toby Wilkinson, *Early Dynastic Egypt*, Routledge, 1999
* Ο κατάλογος του Μανέθωνα

Σεσωχρις
Καλλιρρόη Τρικάλων

Η **Καλλιρρόη** είναι οικισμός στην Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Η Καλλιρόη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.040 μέτρων στις πλαγιές του όρους Κέδρος της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Η Καλλιρρόη ανήκει στην Κοινότητα Ασπροποτάμου και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 42 κάτοικοι ενώ με αυτήν του 2001 ήταν 150.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κοινότητα Ασπροποτάμου - Καλλιρρόη
*Καλλιρρόη Τρικάλων

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Κοινότητα Ασπροποτάμου Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Δάφνος Φωκίδας

## Γεωγραφικές πληροφορίες
Ο **Δάφνος Φωκίδας** βρίσκεται σε υψόμετρο 998 μέτρων, στις πλαγιές των Βαρδουσίων και έχει πληθυσμό 170 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1927, ονομαζόταν **Βοστινίτσα**. Το χωριό ανήκει διοικητικά στον Δήμο Δελφών από το 2011.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές

* **[https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=14122 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές - Δάφνος Φωκίδας (Βοστινίτσα)]** (εξωτερικός σύνδεσμος)
* **[https://www.eetaa.gr/metaboles/dkmet_details.php?id=1034 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές - Κοινότητα Δάφνου Φωκίδας (Κοινότητα Βοστινίτσας)]** (εξωτερικός σύνδεσμος)

## Κοινοτικές Εκλογές

* **[https://www.eetaa.gr/ekloges/dhmekl_details.php?id=1034 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Κοινοτικές Εκλογές - Κοινότητα Δάφνου Φωκίδας (1982, 1986, 1990, 1994)]** (εξωτερικός σύνδεσμος)

## Διοικητική υπαγωγή

## Οικογένεια Φιλίππου
Από τον Δάφνο Φωκίδας (πρώην Βοστινίτσα), κατάγεται η οικογένεια Φιλίππου, που ίδρυσε την γαλακτοβιομηχανία ΦΑΓΕ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* '''ΔΑΦΝΟΣ''' ()
* '''Δάφνος (Βοστινίτσα)''' (Ορεινή Δωρίδα)
* '''Δάφνος''' (terrabook)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Άγιος Παντελεήμονας Αχαΐας

Ο **Άγιος Παντελεήμονας** είναι ορεινό χωριό του Νομού Αχαΐας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.110 μέτρων στις πλαγιές του όρους Κλωκός και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Αχαΐας. Ο Άγιος Παντελεήμονας ανήκει στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 4 κάτοικοι.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Βιβλιογραφία
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Παντελεήμονα Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 24/03/2016.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Αιγίου
Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Καρούτες Φωκίδας

Οι **Καρούτες** είναι ορεινό χωριό του νομού Φωκίδας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.040 μέτρων στις πλαγιές της Γκιώνας. Οι Καρούτες ανήκουν στον Δήμο Δωρίδος και, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχουν 21 κατοίκους. Στις 5 Αυγούστου του 1944 δυνάμεις του ΕΛΑΣ, που εκείνη την εποχή είχαν σαν έδρα το Λιδωρίκι, συγκρούστηκαν με τάγμα Γερμανών, που ξεκίνησε την προηγούμενη μέρα από την Άμφισσα για να καταλάβει το Λιδωρίκι. Η μάχη ήταν νικηφόρα για τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και οι απώλειες των Γερμανών ήταν μεγάλες.. Την περίοδο της κατοχής το χωριό πυρπολήθηκε σε αντίποινα. 

Στην περιοχή υπάρχουν κοιτάσματα βωξίτη. Στους δρόμους που ανοίχθηκαν για την εξόρυξή τους, γίνονται συχνά αγώνες ταχύτητας και συχνά έχουν χρησιμοποιηθεί ως ειδικές διαδρομές για το Ράλι Ακρόπολις.  

## Δημογραφία
Πορεία του πληθυσμού:

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
*  

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Μοσχοβίτης

: **Αυτό το λήμμα αναφέρεται στο ορυκτό. Για πρόσωπα με το επώνυμο «Μοσχοβίτης», δείτε [[Μοσχοβίτης (επώνυμο)]].*

Ο **μοσχοβίτης** είναι το κοινότερο μέλος της ομάδας των μαρμαρυγιών. Οφείλει το όνομά του στο γεγονός ότι κατά το παρελθόν χρησιμοποιήθηκε αντί του γυαλιού σε παράθυρα στη Ρωσία, αποκαλούμενος *vitrum muscoviticum* (γυαλί της Μόσχας).

Ανευρίσκεται ως συστατικό πολλών πετρωμάτων, αποτελώντας ένα από τα πλέον συνήθη πετρογενετικά ορυκτά. Απαντά σε εκρηξιγενή, ιζηματογενή και μεταμορφωσιγενή πετρώματα. Ανευρίσκεται σε γρανίτες, συηνίτες, φυλλίτες, γνευσίους, ψαμμίτες και (μαρμαρυγιακούς) σχιστολίθους. Σε αυτούς εμφανίζεται σε συσσωματώματα πολύ μικρών φύλλων μεταξώδους υφής. Η ποικιλία αυτή του μοσχοβίτη ονομάζεται **σερικίτης**, από την αρχαία ελληνική λέξη *σηρικός* = μεταξωτός, λόγω της υφής του. Ο σερικίτης προέρχεται από εξαλλοιώσεις αλκαλιούχων αστρίων. Σχετίζεται με βιοτίτη, χαλαζία, πλαγιόκλαστα, καλιούχους αστρίους, τουρμαλίνες και τοπάζιο. Ανευρίσκεται σχεδόν παντού στον πλανήτη.

Δεν χρησιμοποιείται ως μετάλλευμα για την παρασκευή κάποιου στοιχείου, ωστόσο η διαφάνεια, η χαμηλή πυκνότητα, η ανθεκτικότητα σε διαλύτες και οξέα και οι μηχανικές και διηλεκτρικές του ιδιότητες τον κάνουν περιζήτητο σε διάφορες βιομηχανικές εφαρμογές: Χρησιμοποιείται ως μονωτικό σε ηλεκτρικές συσκευές (π.χ. στην κατασκευή ηλεκτρικών σιδήρων για σιδέρωμα διαχωρίζει την αντίσταση από την πλάκα σιδερώματος), στην κατασκευή πυκνωτών ως διηλεκτρικό (η ευκαμψία του επιτρέπει και τις αναδιπλώσεις σε πυκνωτές χάρτου), στην κατασκευή μετασχηματιστών, σε ηλεκτρικές συσκευές θέρμανσης κτλ. ενώ χρησιμοποιείται και σε μικρές οικοδομικές κατασκευές ως μονωτικό. Τα μεγάλα διαφανή φύλλα του χρησιμοποιούνται σε φούρνους υψηλών θερμοκρασιών αντί για γυαλί, καθώς παρουσιάζουν ικανή διαφάνεια, υψηλή θερμική μόνωση και αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα σε μηχανικές και θερμικές καταπονήσεις.

## Πηγές
* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Μοσχοβίτης
Κατηγορία:Ορυκτά του καλίου
Κατηγορία:Μαρμαρυγίες
Μεταξάς Κοζάνης

Ο **Μεταξάς** είναι ορεινό χωριό στην περιφερειακή ενότητα Κοζάνης. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1060 μέτρων στις νότιες πλαγιές των Καμβουνίων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της περιφερειακής ενότητας. Ανήκει διοικητικά στον δήμο Σερβίων-Βελβεντού.Η έκταση που καταλαμβάνει είναι 58,672 τ.χλμ, όντας ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας. Κατά την απογραφή του 2021 αριθμούσε 204 μόνιμους κατοίκους. 

## Ιστορία
Κατά την Επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι του Μεταξά αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης ήταν οι οπλαρχηγοί Αναγνώστης και Γεώργιος Μπιζιώτας και οι Αναστάσιος (*Τάσιος*) Νήτσιος, Ιωάννης Γεωργίου και Στέργιος Νήτσιος.

Θεωρείται ως θεμέλιος λίθος για την απελευθέρωση της Μακεδονίας (Μάχη Σαρανταπόρου, Μεταξά) τον Οκτώβριο του 1912 συντελώντας ουσιαστικά και πληρώνοντας  τον βαρύ φόρο αίματος με τη σύλληψη και εκτέλεση 44 κατοίκων(3 κληρικοί και 41 λαϊκοί) του στις φυλακές των Σερβίων Κοζάνης.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού είναι η εξής:

## Λαογραφικά
### Έθιμα Χριστουγέννων
Η βασιλόπιτα είχε μέσα εκτός από φλουρί κι  ένα πουρνάρι κι ένα στάχυ. Όποιος έβρισκε το στάχυ θα είχε και την επιμέλεια των χωραφιών.

### Γαμήλια έθιμα
Οι νύφες συνοδεύονταν από το πατρικό σπίτι ως την εκκλησία με τραγούδια από τις γυναίκες τους χωριού.

## Οι βρύσες και η σημασία τους
μικρογραφία
Το μπγιαδάκι ήταν το πηγάδι από το οποίο κουβαλούσαν νερό ή πότιζαν τα ζώα τους. 

## Προσωπικότητες
* Αναγνώστης Μπιζιώτας, οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821
* Γεώργιος Μπιζιώτας, οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821
* Φώτης Γιαγκούλας, λήσταρχος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Σερβίων - Βελβεντού
Βιοτίτης

Ο **βιοτίτης** (αγγλ. biotite) είναι φυλλοπυριτικό ορυκτό της ομάδας των μαρμαρυγιών. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Γάλλου φυσικού και ορυκτολόγου Ζαν-Μπατίστ Μπιό (Jean Baptiste Biot, 1774 - 1862).

Αποτελεί το πλέον διαδεδομένο σιδηρομαγνησιούχο ορυκτό και είναι από τα πλέον διαδεδομένα πετρογενετικά ορυκτά, καθώς ανευρίσκεται σε όλες τις κατηγορίες πετρωμάτων. Στα εκρηξιγενή πετρώματα είναι βασικό συστατικό όλων των όξινων και ενδιάμεσων μελών, ενώ ενίοτε ανευρίσκεται και σε βασικά. Είναι, επίσης, βασικό συστατικό των μεταμορφωσιγενών γνευσίων και μαρμαρυγιακών σχιστολίθων, ενώ απαντάται και σε ιζηματογενείς αποθέσεις. Συνδέεται με χαλαζία, μοσχοβίτη, αστρίους, αμφιβόλους και πυροξένους. Συχνά προέρχεται από εξαλλοίωση άλλων ορυκτών, όπως οι τουρμαλίνες, ενώ εξαλλοιώνεται προς χλωρίτες, μοντμοριλλονίτη και επίδοτο. 
Μολονότι οι μηχανικές του ιδιότητες είναι παρόμοιες με του μοσχοβίτη, οι διηλεκτρικές του δεν είναι του ίδιου επιπέδου. Χρησιμοποιείται, όπως ο μοσχοβίτης, ως μονωτικό της θερμότητας σε βιομηχανικές εφαρμογές, όχι, όμως, ως διηλεκτρικό.

Ανευρίσκεται σχεδόν σε όλη την επιφάνεια του πλανήτη.

## Πηγές
* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

## Σημειώσεις


Βιοτίτης
Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του καλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου
Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Πολυκάστανο Κοζάνης

thumb|250px|Ο Κλέψιος, το βουνό που υψώνεται πάνω από το Πολυκάστανο

Το **Πολυκάστανο** είναι ορεινό χωριό του νομού Κοζάνης. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.050 μέτρων στις πλαγιές του όρους Βόιο και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Κοζάνης. Το Πολυκάστανο ανήκει στον δήμο Τσοτιλίου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 174 κάτοικοι. Το παλαιότερο όνομα του Πολυκάστανου ήταν **Κλεπίστι**. Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι του Πολυκάστανου αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης του 1821 ήταν ο Γεώργιος Ίτζου Σύμφωνα με τα στατιστικά του Βούλγαρου Γεωγράφου και Εθνογράφου Βάσιλ Κάντσοφ, το χωριό το 1900 είχε πληθυσμό 250 Έλληνες Χριστιανούς.

## Πηγές - Παραπομπές

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Αξίνα

thumb|right|350px|Αξίνα
Η **αξίνα** είναι εργαλείο για την χειρωνακτική επεξεργασία του εδάφους. Έχει δύο μυτερές ή μια μυτερή και μια πλατιά άκρη που είναι κάθετες στο κοντάρι.

## Περιγραφή
Η κεφαλή της αξίνας είναι βαριά μεταλλική, σχήματος τόξου. Το κοντάρι είναι συνήθως ξύλινο, ή εναλλακτικά χρησιμοποιείται και μεταλλικός σωλήνας ή σωλήνας υαλοβάμβακα για κοντάρι. Το μήκος του κονταριού κυμαίνεται από 20-30 εκ. μέχρι και δύο μέτρα. 

Η αξίνα χρησιμοποιείται για την επεξεργασία του εδάφους. Με το μυτερό ή το πλατύ άκρο ανοίγουμε τρύπες στην σκληρή και πετρώδη γη ή την χρησιμοποιούμε σαν μοχλό για να αποσπάσουμε πέτρες και άλλα αντικείμενα που εμποδίζουν στην εργασία. Δεν είναι όμως καθεαυτού εργαλείο μοχλού, αφού το μέταλλο δεν είναι ανθεκτικό σε μεγάλη πίεση και μπορεί να σπάσει.

Η αξίνα χρησιμοποιείται μαζί με το φτυάρι εκσκαφής, το φτυάρι και την καρότσα. 


Αρχείο:Spitzhacke und Pickel aus Pompeji.JPG|Αρχαιολογικά ευρήματα: Αξίνα (7 και 8) της Πομπηίας, 79 μ.Χ.
Αρχείο:Wappen Neuenstein (Hohenlohe).svg|Θυρεός της πόλης Νόιενστάιν στην Βάδη-Βυρτεμβέργη της Γερμανίας


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Εργαλεία χειρός
Ράφηνα Καρδίτσας

Η **Ραφήνα** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας..

## Γενικά στοιχεία
Η Ραφήνα είναι χτισμένη στις πλαγιές των Αγράφων σε υψόμετρο 1.100 μέτρων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Βρίσκεται στα δυτικά της τεχνητής Λίμνης Πλαστήρα ενώ απέχει 42 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Καρδίτσας. 

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καρίτσης Δολόπων που τότε ανήκε στην επαρχία Ευρυτανίας. Η Ράφηνα ανήκει στην Κοινότητα Καρίτσης Δολόπων που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Νεβρόπολης Αγράφων του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα ενώ ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 18 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Ουρανία Γκούζου

Η **Ουρανία Γκούζου** (γεν. 25/01/1981) είναι διεθνής αθλήτρια του βόλεϊ. Έχει ύψος 1,84 και αγωνίζεται στον Παναθηναϊκό ως κεντρική.

## Βιογραφικό

Η **Ουρανία Γκούζου** γεννήθηκε το 1981 στην Καλαμάτα, όπου έκανε τα πρώτα βήματα στον τοπικό σύλλογο «Ακρίτας». Εκεί αναδείχθηκε και στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, την οποία τη σεζόν 2001-02 βοήθησε να προαχθεί από την Α2 στην Α1 εθνική κατηγορία. Τον Ιούνιο του 2001 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα γυναικών, αν και παίκτρια της Α2. Το 2002-03 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α1 με την ΑΕΚ. Το 2007 πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο και το 2011 επέστρεψε στην ΑΕΚ.

Το 2013 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα της παίρνοντας μεταγραφή για την πολυνίκη ομάδα της χώρας, τον Παναθηναϊκό.

## Πολυτιμότερη παίκτρια

Τη σεζόν 2008-09 η Ουρανία αναδείχθηκε **πολυτιμότερη αθλήτρια** (MVP) της 22ης αγωνιστικής, με 14 πόντους, 11/18 επιθέσεις, 1 άσο, 2 μπλοκ και 9 άμυνες, στο νικηφόρο αγώνα της ομάδας της επί του Ηρακλή Κηφισιάς, με τον οποίο ολοκληρώθηκε η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος.

Επίσης, αναδείχθηκε MVP της προημιτελικής φάσης των πλεϊ-οφ σημειώνοντας σε τρία ματς: 34 πόντους, 3 άσσους, 15/36 επιθέσεις και 16 μπλοκ. Επί πλέον έβγαλε 14 άμυνες συμβάλλοντας σημαντικά στην πρόκριση της ομάδας της στα ημιτελικά.

## Σύλλογοι

* Ως το 2000: Α.Ο. Ακρίτας Καλαμάτας
* 2000 ως 2007: ΑΕΚ
* 2007 ως 2011: Πανιώνιος
* 2011 ως 2013: ΑΕΚ
* 2013 ως 2016: Παναθηναϊκός

## Εθνική ομάδα

Η Ουρανία Γκούζου συμμετείχε με την Εθνική Ομάδα Γυναικών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2001, που κατέλαβε την 9η θέση. Επίσης, κλήθηκε ξανά το 2009 για τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της Εθνικής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.exedrasports.gr/default.asp?pid=34&artid=22894&catid=50 

Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης
Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Καρίτσα Καρδίτσας

*Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: [[Καρίτσα]]*

Η **Καρίτσα** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.

## Γενικά στοιχεία
Η Καρίτσα είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.180 μέτρων στις πλαγιές των Αγράφων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Η Καρίτσα ανήκει στο Δήμο Λίμνης Πλαστήρα και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 56 κάτοικοι. Αναφέρεται επίσημα το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ελλοπίας που ανήκε στο νομό Ακαρνανίας και Αιτωλίας**.**  Από την Καρίτσα κατάγεται ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Βασίλης Τσιλίκας αλλά και σπουδαίοι αθλητές όπως ο Κώστας Μίσσας και ο Ηλίας Μίσσας.

### Κοινότητα Καρίτσης Δολόπων
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Λίμνης Πλαστήρα, με 134 κατοίκους συνολικά. Σε αυτήν περιλαμβάνεται, εκτός της Καρίτσας που αποτελεί έδρα της, και οι οικισμοί και χωριά Αγία Μαρίνα (44 κάτοικοι), Αγία Παρασκευή (6 κάτοικοι), Λογγά (4 κάτοικοι), Μέγα Ρεύμα (5 κάτοικοι), Πετρωτό (1 κάτοικος) και Ραφήνα (18 κάτοικοι).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Καρβασαράς Καρδίτσας

Ο **Καρβασαράς** είναι ορεινό χωριό του νομού Καρδίτσας και είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1.120 μέτρων στις πλαγιές των Αγράφων αποτελώντας έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Ο Καρβασαράς ανήκει στο Δήμο Λίμνης Πλαστήρα και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, είναι 69 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα