Νικολάε Β΄ της Βλαχίας

Ο **Νικολάε Β΄ Πατράσκου**, ρουμαν.: *Nicolae Pătraşcu*, *Petrașco* ή *Petrașcu*, με την επίκλιση *Nicolae Vo(i)evod*, εκκλησιαστική σλαβική και ρουμανική κυριλλική γλώσσα: Нєколає or Николає Воєвод π. 1580 – τέλη 1627), ήταν ο τιτουλάριος πρίγκιπας της Βλαχίας, μοναχογιός του Μιχαήλ Β΄ του Γενναίου και της ντοάμνα Στάνκας, και υποτιθέμενος εγγονός του Πατράσκου του Καλού. Η πρώιμη παιδική του ηλικία συνέπεσε με τη γρήγορη άνοδο του Μιχαήλ Β΄ στις τάξεις του βαγιάρου, που κορυφώθηκε το 1593, όταν ο Μιχαήλ Β΄ έγινε πρίγκιπας και ο Νικολάε ο κληρονομικός διάδοχός του. Καθώς άρχισε μια προσπάθεια χειραφέτησης της Βλαχίας από την Οθωμανική αυτοκρατορία, ο Μιχαήλ Β΄ χρησιμοποίησε τον γιο του σε συμμαχίες με τη Γερμανική αυτοκρατορία και το πριγκιπάτο της Τρανσυλβανίας, προτείνοντάς τον είτε ως όμηρο είτε για γάμο. Κατά την είσοδό του στον Μακρύ Τουρκικό Πόλεμο με τη χριστιανική πλευρά, ο Μιχαήλ Β΄ διαπραγματεύτηκε επίσης μια διευθέτηση με τους Οθωμανούς, προσφέροντας και πάλι τον Νικολάε ως εγγύηση.

Με την ενίσχυση της συμμαχίας του Μιχαήλ Β΄ με τη μοναρχία των Αψβούργων το 1599, ο Νικολάε συμμετείχε στην κατάκτηση της Τρανσυλβανίας από τον Μιχαήλ Β΄. Τον Δεκέμβριο του 1599 στάλθηκε πίσω στη Βλαχία για να κυβερνήσει ως πρίγκιπας, ενώ ο Μιχαήλ Β΄ ανέλαβε την άμεση διοίκηση της Τρανσυλβανίας, και στη συνέχεια κατέκτησε τη Μολδαβία. Ορισμένα αρχεία υποδηλώνουν ότι ο Νικολάε θεωρούνταν, ή θεωρούσε τον εαυτό του, πρίγκιπα(ς) της Μολδαβίας, αν και αυτός ο τίτλος ήταν πιο πιθανό να τον κατείχε ένας εξάδελφός του, ο Μάρκου Τσερτσέλ. Στα τέλη του 1600, η Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και η Μολδαβία εισέβαλαν στη Βλαχία και έδιωξαν τον Νικολάε, αντικαθιστώντας τον με τον Σιμιόν Μοβιλά. Ο Μιχαήλ Β΄ εκδιώχθηκε επίσης από την Τρανσυλβανία από τον πρώην σύμμαχό του Τζόρτζιο Μπάστα και μια μεγάλη φατρία της Ουγγρικής αριστοκρατίας, . Κατά τη διαπραγμάτευση της ειρήνης του με τον τελευταίο, έστειλε τον Νικολάε και τη Στάνκα ως ομήρους. Τους ανατέθηκε η κυριότητα του Τζιλάου, αλλά, μετά από συγκρούσεις μεταξύ του Μπάστα και των Ούγγρων, οδηγήθηκαν από τους τελευταίους σε σκληρότερη φυλάκιση στην ακρόπολη Φαγκαράς. Ο Μπάστα δολοφόνησε τον Μιχαήλ Β΄ τον Αύγουστο του 1601, αλλά στη συνέχεια απελευθέρωσε την οικογένεια, με τον φαινομενικά υπέρ των Αψβούργων Νικολάε να διεκδικεί τον θρόνο της Βλαχίας.

Το 1602 το στέμμα της Βλαχίας πήγε στον Ράντου Σερμπάν του Κοϊάνι, ο οποίος προηγουμένως ήταν ο οινοχόος *[[Παχάρνικ|(paharnic)]]* του Nικολάε. Ακρωτηριασμένος από τον αντίπαλό του, ο Nικολάε εγκαταστάθηκε στο αρχιδουκάτο της Αυστρίας, προσχωρώντας στην περιφερειακή Αυλή του Φερδινάνδου Β΄ των Αψβούργων. Αργότερα μετακόμισε στην Αψβουργική Ουγγαρία, ζώντας κυρίως στο Tύρναου με τη δική του ακολουθία. Ξεκίνησε δικαστικές διαμάχες για τα περιουσιακά στοιχεία τού πατέρα του, τα οποία είχαν κατασχεθεί από την αυτοκρατορία, και ξεκίνησε να διασώσει τη μνήμη του, ενώ παράλληλα ενεπλάκη σε συνωμοσίες για την ανάκτηση της Βλαχίας. Από το 1610, συμφιλιώθηκε με τον Ράντου Σερμπάν, έγινε ο *[[ποστέλνικος|postelnic]]* του και τον βοήθησε στην εκστρατεία του στο Μπούρτσενλαντ. Υποδέχτηκε τον μεγαλύτερο πρίγκιπα στην εξορία, αφού τον καθαίρεσαν από τους Οθωμανούς το 1611, και δύο χρόνια αργότερα νυμφεύτηκε την κόρη του, Άνα. Από τότε μέχρι το 1620, οι δύο πρώην πρίγκιπες συμμετείχαν σε αντι-οθωμανικά σχέδια, στα οποία συμμετείχαν επίσης ο δούκας του Νεβέρ, ο Μοβιλέστι και ο Γκασπάρ Γκρατσιάνι.

Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, που ξεκίνησε μετά την κατάκτηση του αυτοκρατορικού θρόνου του Φερδινάνδου το 1619, ο Νικολάε και ο Ράντου Σερμπάν εντάχθηκαν σε έναν συνασπισμό των Αψβούργων εναντίον της Τρανσυλβανίας του Γκάμπριελ Μπέθλεν. Οι ίδιοι εκδιώχθηκαν από το Tύρναου από την επίθεση του Μπέθλεν, και οι δύο απεβίωσαν από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) ο ένας επτά χρόνια από τον άλλο, αφήνοντας την οικογένεια σε εξαθλίωση. Στη δεκαετία του 1640 ο γιος τού Nικολάε, Μιχαήλ κλήθηκε από τον πρίγκιπα της Βλαχίας Mατέι Μπασαράμπ να γίνει διάδοχός του, αλλά αυτό το αίτημα δεν ταίριαζε στις πολιτικές των Αψβούργων, και απορρίφθηκε. Στη χήρα του Νικολάε και στην κόρη του Ιλίνκα επετράπη να περάσουν, και οι δύο τους επαναπάτρισαν τα λείψανα και των δύο πριγκίπων, τα οποία τάφηκαν μαζί στο Μοναστήρι Κομάνα. Η Iλίνκα έπειτα παντρεύτηκε έναν υψηλόβαθμο βογιάρο, τον Ιστρατίε Λεουρντεάνου.

[μικρογραφία|361x361εσ|Η ιστορία του [Μιχαήλ ο Γενναίος|Μιχαήλ Β΄ του Γενναίου που διέφυγε ως εκ θαύματος από τον δήμιό του, όπως απεικονίζεται σε μια λιθογραφία του 1872.]]
[μικρογραφία|287x287εσ|Η [Μαρία της Πρωσίας, μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ|Μαρία της Πρωσίας, η οποία το 1598 θεωρήθηκε κατάλληλη σύζυγος για τον Νικολάε.]]
[μικρογραφία|360x360εσ|Μολδαβική σκηνή μάχης π. 1600, που απεικονίζεται ως αγώνας μεταξύ [Σαούλ και Δαβίδ. Εικονογράφηση ενός χειρογράφου που παρήγγειλε η Aναστασίε Κρίμκα και φυλάσσεται στο μοναστήρι της Ντραγκομίρνα.]]
[μικρογραφία|330x330εσ|Η δολοφονία του Mιχαήλ Β΄ στην [Καμπία Τούρζι|Κεμπία Τούρζιι, σε μια απεικόνιση των γεγονότων το 1694.]]
[μικρογραφία|330x330εσ|Η αλληγορία του [Χανς φον Άαχεν για τη μάχη του Μπρασόβ (1608), στην οποία ο Ράντου Σερμπάν και οι Αψβούργοι νίκησαν το πριγκιπάτο της Τρανσυλβανίας και τους Οθωμανούς συμμάχους του.]]
μικρογραφία|325x325εσ|Το χαρακτικό του Ελίας Βήντεμαν για τον ''Mιχαήλ βοεβόδα'', το οποίο μπορεί να απεικονίζει τον Mιχαήλ Β΄ Πατράσκου.

## Σημειώσεις

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Ντρακουλέστι
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας