open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τζένη Μαρκάκη

Η **Τζένη Μαρκάκη** γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939 και σπούδασε χαρακτική και καλλιτεχνική τυπογραφία στην ΑΣΚΤ δίπλα στον Κ. Γραμματόπουλο. 

Ασχολείται κυρίως με την έγχρωμη ξυλογραφία. Από το 1967 κι έπειτα έχει συνεχή καλλιτεχνική δράση, με 8 ατομικές και πάμπολλες ομαδικές εκθέσεις στο ενεργητικό της. 

Δίδαξε επί 30 χρόνια στη μέση εκπαίδευση και έχει εικονογραφήσει παιδικά βιβλία και άλλα έντυπα. Είναι έφορος Χαρακτικής στο Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και με αυτή την ιδιότητα διοργάνωσε τη μεγάλη έκθεση «Πανόραμα Ελληνικής Χαρακτικής» στο χώρο της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων το Δεκέμβριο του 2008.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Blog της χαράκτριας
*Βιογραφικό σημείωμα

Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Παναγιώτης Θεράπος

Ο **Παναγιώτης Θεράπος** του Μιχαήλ (19??-1995) ήταν νομικός και υπουργός Δημοσίας Τάξεως στην Κυβέρνηση Μαρκεζίνη από 8 Οκτωβρίου έως 24 Νοεμβρίου 1973. Επίσης ήταν Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λακωνία (Λάγιο).

Σπούδασε στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και αποφοίτησε το 1923 αριστούχος. Ακολούθησε δικαστική σταδιοδρομία μετά το 1935 φτάνοντας μέχρι τη θέση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (1970 - 1974). Υπήρξε πρωτοδίκης Πατρών. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υπουργός δημόσιας τάξης. 

Μετά την πτώση της Χούντας υποβιβάστηκε αρχικά στον βαθμό του εφέτη και στη συνέχεια τιμωρήθηκε με οριστική παύση από το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Τον Αύγουστο του 1975 παραπέμφθηκε σε δίκη για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στην οποία και αθωώθηκε ένα χρόνο αργότερα.

Απεβίωσε το 1995 και κηδεύτηκε στις 24 Ιουνίου 1995 από τον ιερό ναό του Λάγιου των Κροκεών Λακωνίας. Κατέλιπε τη σύζυγό του Αλίκη, παιδιά και εγγόνια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Παναγιώτης Μιχ. Θεράπος, Εισαγγελία Αρείου Πάγου

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως
Θ
Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου
Ροδώδη

Τα **Ροδώδη** (*Rosales*) είναι μια τάξη από ανθοφόρα φυτά. Περιέχει περίπου 7.700 είδη, τα οποία κατανέμονται σε περίπου 260 γένη. Τα ροδώδη αποτελούνται από εννέα οικογένειες, με την οικογένεια τύπο να είναι η οικογένεια του τριαντάφυλλου, τα Ροδοειδή. Οι μεγαλύτερες από αυτές τις οικογένειες είναι τα Ροδοειδή (Rosaceae) (90/2500) και τα Κνιδοειδή (Urticaceae) (54/2600).

Τα Ροδώδη έχουν υποστηριχθεί σθεναρά ως μονοφυλετικά σε φυλογενετικές αναλύσεις των αλληλουχιών του DNA, όπως αυτές που διεξάγονται από τα μέλη της Ομάδας Φυλογένεσης Αγγειοσπέρμων (ΟΦΑ-APG). Στο σύστημα APG ΙΙΙ ταξινόμησης των φυτών, τα Ροδώδη ορίζονται ως αποτελούμενα από εννέα οικογένειες. Οι σχέσεις των οικογενειών αυτών ήταν αβέβαιες μέχρι το 2011, όταν επιλύθηκαν σε μια μοριακή φυλογενετική μελέτη που βασίζεται σε δύο πυρηνικά γονίδια και δέκα γονίδια του χλωροπλάστη.

Γνωστά μέλη της τάξης είναι η τριανταφυλλιά, η φραουλιά, η μηλιά, η αχλαδιά, η ροδακινιά, η αμυγδαλιά, η συκιά, η βερυκοκιά, η δαμασκηνιά, η κορομηλιά κι η μουσμουλιά.

## Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των ροδιδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Ροδώδων σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016).
 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Γεώργιος Αλεξιάδης

Ο **Γεώργιος Αλεξιάδης**  (18 Δεκεμβρίου 1911 - Ιούνιος 1999) ήταν Έλληνας δικηγόρος, βουλευτής, ευρωβουλευτής και υπουργός Απασχολήσεως στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη.

## Βιογραφικά στοιχεία
Εργάστηκε ως δικηγόρος στην Αθήνα από το 1932. Υπήρξε γενικός διευθυντής ΕΙΡ (1953-54) και υποδιευθυντής δικαστικού της Εθνικής Τράπεζας. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υπουργός απασχολήσεως. Ήταν επίσης πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Από τον Οκτώβριο του 1982 έως το 1984 υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής με το Κόμμα Προοδευτικών, αντικαθιστώντας τον αποβιώσαντα Ηλία Γλυκοφρύδη.

Πέθανε το 1999 

Ο Αλεξιάδης κηδεύτηκε στις 17 Ιουνίου 1999 από τον ιερό ναό του Αγίου Λαζάρου του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών. Κατέλιπε τη σύζυγό του Αικατερίνη, αδέλφια και ανίψια.

## Αναφορές
 

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Απασχολήσεως
Α
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Προοδευτικών
Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος

Ο **Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος** (1901-1983) ήταν Έλληνας νομικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Καταγόταν από το χωριό Λαγκάδια Αρκαδίας και η μητέρα του, Θεοφανώ Παπαγιαννοπούλου, καταγόταν από την ιστορική οικογένεια Δεληγιάννη. Παντρεύτηκε το 1935 την Αντιγόνη Παπαδοπούλου, κόρη του βουλευτή Πειραιώς Ιωάννη Παπαδόπουλου και απέκτησε δύο παιδιά, τη Χρυσάνθη Παναγιωτοπούλου-Αποστολοπούλου και το Γεώργιο Παναγιωτόπουλο.

Σπούδασε νομικά και το 1931 μετά από εξετάσεις, ανέλαβε Εισηγητής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το 1969, με την απομάκρυνση του τότε Προέδρου Μιχαήλ Στασινόπουλου από το δικτατορικό καθεστώς, παραιτήθηκε από τη θέση του Συμβούλου Επικρατείας.

Την 2.12.1950 ως υπηρεσιακός δήμαρχος του Δήμου Νικαίας, υποδέχθηκε την τότε πριγκίπισσα και διάδοχο της Μεγάλης Βρετανίας  Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και τον σύζυγό της Δούκα του Εδιμβούργου Φίλιππο κατά την μοναδική επίσκεψή τους στην Ελλάδα στον Ιερό Ναό του Αγίου Φιλίππου στο λόφο Δεξαμενής της Νίκαιας. , 

Υπηρέτησε ως Υπουργός Εσωτερικών το 1963 στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παναγιώτη Πιπινέλη, και ως Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών το 1973 στην κυβέρνηση Σπύρου Μαρκεζίνη. Επίσης, διετέλεσε πρόεδρος του Ιδρύματος Χατζηκώνστα, από το 1954 έως το 1968 καθώς και πρόεδρος του ΠΙΚΠΑ.

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικών Υπηρεσιών
Ιωάννης Τράκας

Ο **Ιωάννης Τράκας** διετέλεσε υφυπουργός οικονομικών στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη.

## Βιογραφικά στοιχεία

Υπήρξε γενικός διευθυντής του γενικού λογιστηρίου του κράτους. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υφυπουργός οικονομικών.

## Αναφορές
 

Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Οικονομικών
Τ
Νίκος Γρηγοριάδης (πολιτικός)

Ο **Νίκος Γρηγοριάδης** (1915 – 2002) ήταν Έλληνας πολιτικός και επιχειρηματίας που εμπνεύστηκε την δημιουργία του του Αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης. 

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Καβάλα και ήταν γιος του καπνέμπορου Γρηγόριου Γρηγοριάδη.

Εξελέγη βουλευτής Καβάλας στις εκλογές του 1946 με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα). Διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εμπορίας καθώς και υπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη.

Αργότερα εργάστηκε στις επιχειρήσεις του Γιάννη Λάτση, του οποίου υπήρξε στενός συνεργάτης.

Το 1993 πρότεινε στην ελληνική κυβέρνηση την κατασκευή του Αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης, του οποίου υπήρξε ο βασικός εμπνευστής.

Ήταν παντρεμένος με την Νόρα Ρουσσέν, κόρη του ναυάρχου Περικλή Ρουσσέν, και είχαν αποκτήσει τρία παιδιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου
Κατηγορία:Υπουργοί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974)
Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Απόστολος Παπαγεωργίου

Ο **Απόστολος Παπαγεωργίου** (1906- 9 Σεπτεμβρίου 1982) ήταν υπουργός Ενεργείας στην Κυβέρνηση Μαρκεζίνη και ευρωβουλευτής με το Κόμμα Προοδευτικών από τον Οκτώβριο του 1981 μέχρι το θάνατό του το Σεπτέμβριο του 1982.

## Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Υπήρξε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και υποδιοικητής ΕΤΒΑ. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υπουργός Ενεργείας. Στις ευρωεκλογές του 1981 εξελέγη ευρωβουλευτής με το Κόμμα Προοδευτικών. Πέθανε εν ενεργεία ευρωβουλευτής το Σεπτέμβριο του 1982 και αντικαταστάθηκε στην έδρα από τον Ηλία Γλυκοφρύδη.

## Αναφορές
 

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ενέργειας
Π
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Προοδευτικών
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Αναστάσιος Σαμαράς

Ο **Αναστάσιος Σαμαράς** ήταν ιατρός και υφυπουργός κοινωνικών υπηρεσιών στην Κυβέρνηση Μαρκεζίνη.

## Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε ιατρική και εργάστηκε ως ιατρός. Υπήρξε υφηγητής πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και επί 16 χρόνια πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρίας. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υφυπουργός κοινωνικών υπηρεσιών.
## Αναφορές
 

Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Κοινωνικών Υπηρεσιών
Σ
Αλκαίος ο Μεσσήνιος

Ο **Αλκαίος ο Μεσσήνιος** ήταν αρχαίος Έλληνας επιγραμματοποιός. Ήταν σύγχρονος του Φιλίππου Ε΄ της Μακεδονίας (220-178 π.Χ.), τον οποίο στην αρχή εξεθείαζε για τους αγώνες του υπέρ των Ελλήνων. Μετά όμως στράφηκε εναντίον του. Είναι ο μόνος πολιτικός ποιητής της Παλατινής Ανθολογίας. Σώθηκαν σ΄αυτήν 22 επιγράμματά του από την ανθολογία (*[[Στέφανος του Μελεάγρου|Στέφανο]]*) του Μελεάγρου. Πρόκειται για τα επιγράμματα V 10, VI 218, VII 1, 5 (αποδιδόμενο και σε άγνωστο ποιητή), 55, 247, 412, 495, IX 518, 519, 588, ΧΙ 12, ΧΙΙ 29, 30, 64, ΧVΙ 5, 7, 8, 196, 226. Τα επιγράμματα VII 429 και 536 της Ανθολογίας αποδίδονται στον Αλκαίο τον Μυτιληναίο αλλά ο Pierre Waltz πιθανολογεί ότι πρόκειται περί εσφαλμένης γραφής του ονόματος του Μεσσήνιου.

## Αναφορές στον Αλκαίο
Το όνομά του ήταν πάντα σεβαστό στα Γράμματα, ενώ οι στίχοι του συγκίνησαν τους ανθρώπους. Τα έργα του, αληθινά διαμάντια της Ελληνικής ποίησης, δείχνονται σαν επιγραμματοποιού ιάμβου και σαν χλευαστικών ποιημάτων. Θεωρείται και σπουδαίος επικούρειος φιλόσοφος. Τα χαρακτηριστικά στην ποιητική του δημιουργία είναι πλούσιος γλωσσικός θησαυρός, απλότητα στη φράση και επιγραμματικότητα, τέλεια γνώση της στιχουργικής και δυναμικότητα στην έκφραση. Διαπραγματεύεται τα θέματά του με ευγενική κομψότητα και χαρίζει στους αναγνώστες του ευχάριστα συναισθήματα. Ο Φίλιππος για να τον εκδικηθεί τον τιμώρησε για μοιχό με την ποινή της Ραφανιδώσεως. Παραμένει ένας δροσερός ποιητής, καυστικός στις επιθέσεις του, εκλεκτός στη φράση του, ζωντανός στα αιώνια θέματα του έρωτα και της χαράς και χαριτωμένος στη διατύπωση. Γράφουν για αυτόν, ο Γερμανός καθηγητής Ριχάρδος Ρα'ι'ντσεστάιν, ο Πλούταρχος (Φλαμινίνος 9) και ο Ευσέβιος (10, 223). .

## Πηγές

* Σίμος Μενάρδος, Στέφανος, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 117.
* Μεσσηνιακά 1969/70 εκδόσεις "αριστομένης" αθήνα 1972, σελ. 240-241.
* Βασίλης Λαζανάς, Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της, Αθήνα, 1971, σ. 130.
* Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol. II, p.&nbsp;141 και III, p.&nbsp;183.
* Peter Jay, The Greek Anthology, ed. Allen Lane, 1973, p.&nbsp;119.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Μούσα Παιδική
Κατηγορία:Αρχαίοι Μεσσήνιοι
Γλίνος Τρικάλων

Το **Γλίνος** είναι πεδινό χωριό του Δήμου Τρικκαίων. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων, στο δυτικό τμήμα του θεσσαλικού κάμπου και ανάμεσα στα Τρίκαλα και την Καρδίτσα. Κατά την Ελληνική απογραφή 2021 είχε πληθυσμό 466 κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Αρκετοί υποστηρίζουν ότι το Γλίνος πήρε το όνομα του από τα ψάρια (*γλίνια*). Μία άλλη εκδοχή που υφίσταται από παλαιότερα είναι ότι υπήρχαν στη περιοχή βάλτοι και έντονη λάσπη, αφού το χωριό βρίσκεται στις όχθες του Πηνειού ποταμού(*γλίνια*). 
Πάντως το χωριό αρχικά βρισκόταν σε άλλη περιοχή, και συγκεκριμένα στη θέση *Παλιοκόπρια*, λίγα χιλιόμετρα ανατολικά από το σημερινό χωριό. Μεταφέρθηκε στη σημερινή θέση δίπλα στον Πηνειό κατά τον 19ο αιώνα, λόγω έλλειψης νερού. Το Γλίνος υπήρξε μέχρι την 31 Δεκεμβρίου 2010 δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Μεγάλων Καλυβίων, ενώ τώρα είναι τοπική κοινότητα του Δήμου Τρικκαίων.

## Πληθυσμός
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Αξιοθέατα
Στο Γλίνος υπάρχουν και είναι επισκέψιμα:
* Ο ναός του Αγίου Γεωργίου,  που κτίστηκε το 1818 στη θέση *Παλιοκόπρια*, όπου βρισκόταν αρχικά το χωριό.
* Η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων. 
* Τα εξωκλήσια του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Όλγας που είναι στον ίδιο χώρο.
* Ο παραδοσιακός περιστεριώνας, ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες στη Θεσσαλία που επίσης είναι στον ίδιο χώρο με τα δυο {2} τουρκικά κονάκια.

## Πολιτισμός
Στο Γλίνος γίνεται επιπλέον πανηγυρική εκδήλωση στις 30 Ιουνίου, παραμονή της θρησκευτικής εορτής των Αγίων Αναργύρων. Το απόγευμα πραγματοποιείται μέγας πανηγυρικός εσπερινός και στη συνέχεια ακολουθεί η λιτανεία της εικόνας των αγίων. Έπειτα αρχίζουν μουσικές εκδηλώσεις, όπου συμμετέχουν χορευτικά συγκροτήματα. Στους επισκέπτες προσφέρεται παραδοσιακό φαγητό και κρασί.
Επιπλέον, κάθε χρόνο στην εορτή του Αγίου Γεωργίου (που είναι ο πολιούχος του χωριού) γίνεται αναπαράσταση του καραγκούνικου γάμου και επιδείξεις παραδοσιακών χορών από τις πολιτιστικές ομάδες χορού του χωριού και άλλων περιοχών.

## Εκπαίδευση
Στο Γλίνος λειτουργούν νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο. Οι μαθητές ανώτερων βαθμίδων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης εξυπηρετούνται από τα σχολεία των Μεγάλων Καλυβίων και Τρικάλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Παλλαδάς

Ο **Παλλαδάς**  ήταν επιγραμματοποιός, από τους καλύτερους της Παλατινής Ανθολογίας. 
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Χαλκίδα και έζησε στην Αλεξάνδρεια, σαν φτωχός δάσκαλος, στις αρχές του Ε΄ μ.Χ. αιώνα. Ήταν ο επιγραμματικότερος των επιγραμματοποιών. Πικρός ποιητής και φοβερός σαρκαστής, έβαλε κατά της υποκρισίας, της ανοησίας και της αμάθειας της εποχής του. Έμεινε εθνικός, όπως μαρτυρούν τα εναντίον των μοναχών επιγράμματά του. Ο Αγαθίας διέσωσε 150 απ’ αυτά στον Κύκλο του.

## Πηγές

* Σίμος Μενάρδος, *Στέφανος*, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 165.
* Άρης Δικταίος, *Anthologia Graeca, η λεγομένη Παλατίνη*, εκδ. Γκοβόστη,1980, σ.110-112.
* Βασίλης Λαζανάς, *Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της*, Αθήνα, 1971, σ. 152.
*Albin Lesky, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας, μετάφραση Αγαπητού Τσοπανάκη, Θεσσαλονίκη 1964, σ. 1099.
* Pierre Waltz, *Anthologie Grecque*, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol. II, p. 145.
* Peter Jay, *The Greek Anthology*, ed. Allen Lane, 1973, p. 283.
*   /Wp/grc/Παλλαδᾶς 

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κατηγορία:Συλλογή του Παλλαδά
Μελέαγρος (επιγραμματοποιός)

Ο **Μελέαγρος** ήταν κυνικός φιλόσοφος, ποιητής και επιγραμματοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Γάδαρα της Κοίλης Συρίας. Έζησε στην Τύρο και πέθανε το 60 π.Χ. στην Κω. Έγινε ένδοξος με την περίφημη συλλογή του «Στέφανος». Ήταν έξοχος ερωτικός ποιητής, τραγούδησε το πάθος του για την Ηλιοδώρα, την τρυφερότητά του για την Ζηνοφίλα καθώς και τον έρωτά του για αρκετές ακόμα γυναίκες. Στον «Στέφανό» του περιέλαβε και 124 δικά του επιγράμματα. Η συλλογή του αυτή αποτέλεσε μια από τις σπουδαιότερες συνεισφορές στην Παλατινή Ανθολογία.

Δυο αρχαίοι συγγραφείς, ο Αθήναιος και ο Διογένης ο Λαέρτιος, θεωρούσαν ότι ο Μελέαγρος, όπως επίσης και ο Μένιππος (επίσης καταγόμενος από τα Γάδαρα), ήταν κυνικοί φιλόσοφοι.

## Συγγράμματα
Τα έργα του τα οποία αναφέρονται είναι: 
*«Αι Χάριτες», 
*«Το συμπόσιον» και 
*«Περί δοξών»
Κανένα από τα έργα αυτά δεν έχει σωθεί.

## Πηγές

* Σίμος Μενάρδος, *Στέφανος*, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 131.
* Άρης Δικταίος, *Anthologia Graeca, η λεγομένη Παλατίνη*, εκδ. Γκοβόστη,1980, τ. Α΄σ. 75 επ.
* Βασίλης Λαζανάς, *Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της*, Αθήνα, 1971, σ. 147.
* Pierre Waltz, *Anthologie Grecque*, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol. I, p. 134.
* Peter Jay, *The Greek Anthology*, ed. Allen Lane, 1973, p. 128.

## Αναφορές


 
Κατηγορία:Κυνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί

Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Μούσα Παιδική
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Αγία Κυριακή Τρικάλων

Η **Αγία Κυριακή** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μεγάλων Καλυβίων, του δήμου Τρικκαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Αγία Κυριακή είναι χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Τρικάλων. Βρίσκεται σε πεδινή περιοχή, πολύ κοντά στην αριστερή όχθη του Πηνειού και κοντά στα όρια με το νομό Καρδίτσης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100 μέτρων. Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα Ν.ΝΑ. των Τρικάλων. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 7,123 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρικκαίων του νομού Τρικ(κ)άλων. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μεγάλων Καλυβίων και το 1934 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Κυριακής και προσαρτήθηκε στον δήμο Μεγάλων Καλυβίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μεγάλων Καλυβίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρικκαίων.

## Εκδηλώσεις
Κάθε χρόνο στην Αγία Κυριακή και ανήμερα του εορτασμού της φερώνυμης αγίας, διοργανώνεται πανηγύρι όπου προσφέρονται τοπικά εδέσματα και γίνονται αναπαραστάσεις εθίμων από τον λαογραφικό σύλλογο του χωριού. Επιπλέον, πραγματοποιείται πανηγυρικός εσπερινός με αρτοκλασία..

## Εκπαίδευση
Στην Αγία Κυριακή λειτουργούν νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο. Οι μαθητές ανώτερων βαθμίδων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης εξυπηρετούνται από τα σχολεία Μεγάλων Καλυβίων και Τρικάλων. 

## Αθλητισμός
Στο χωριό υπάρχουν γήπεδα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης, που αποτελούν έδρες των αντίστοιχων ομάδων του χωριού. Οι ομάδες αυτές αγωνίζονται σε τοπικά πρωταθλήματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Το καφέ του έρωτα

**Το καφέ του έρωτα** είναι ένα cd που κυκλοφόρησε από την HEAVEN το 2005 και περιλαμβάνει 12 τραγούδια. Τους στίχους του cd έχει γράψει ο Χάρης Ρώμας. Στο cd τραγουδιστές είναι ο Δημήτρης Μπάσης, η Λένα Αλκαίου, ο Γιώργος Λιανός και η Δόμνα Κουντούρη. 
Συνθέτες είναι: Στέφανος Κορκολής, Χριστόφορος Γερμενής, Θοδωρής Λαχανάς, Λεονάρδος Βαλενστάιν και ο Γρηγόρης Πετράκος.

## Τραγουδια

01. Ας εκτεθώ - Γιώργος Λιανός
Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 3:55
 
02. Παλιατζίδικο - Δημήτρης Μπάσης
Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 4:21
 
03. Καινούργια σελίδα - Λένα Αλκαίου
Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 4:24
 
04. Ιθάκη - Γιώργος Λιανός
Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 4:38
 
05. Δυο λόγια - Λένα Αλκαίου
Χάρης Ρώμας, Στέφανος Κορκολής 3:29

06. Γεια σου λοιπόν - Δημήτρης Μπάσης
Χάρης Ρώμας, Στέφανος Κορκολής 3:53

07. Αφετηρία - Δόμνα Κουντούρη
Χάρης Ρώμας, Γρηγόρης Πετράκος 3:18
 
08. Το πριμ - Λένα Αλκαίου
Χάρης Ρώμας, Λεόναρδος Βαλενστάιν 4:21

09. Παροδικό - Δημήτρης Μπάσης
Χάρης Ρώμας, Θοδωρής Λαχανάς 3:43

10. Ουράνιο τόξο - Γιώργος Λιανός & Δόμνα Κουντούρη
Χάρης Ρώμας, Στέφανος Κορκολής 3:51
 
11. Φωτογραφία καλοκαιριού - Δόμνα Κουντούρη
Χάρης Ρώμας, Γρηγόρης Πετράκος 3:40
 
12. Ολοταχώς - Χάρης Ρώμας και Γιώργος Λιανός
Χάρης Ρώμας, Θοδωρής Λαχανάς 3:29

## Πηγές

greekbooks

Κ
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2005
Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου Αρμενίας

Το **Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου Αρμενίας** ήταν αρμενικό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους χόκεϊ επί πάγου. Στο Σύστημα πρωταθλημάτων χόκεϊ επί πάγου της Αρμενίας, ήταν το πρωταρχικό και μοναδικό πρωτάθλημα της χώρας που διοργανώθηκε από την Αρμενική Ομοσπονδία Χόκεϊ επί Πάγου. 

Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 2000 και καταργήθηκε το 2011. Την τελευταία περίοδο αποτελούνταν από 5 ομάδες (2010–11) και οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούσαν από τον Νοέμβριο μέχρι τον Απρίλιο.

Από την έναρξη του Αρμενικού Πρωταθλήματος το 2000, 4 ομάδες κέρδισαν τον τίτλο: Ουραρτού Γερεβάν (5), Ντιναμό Γερεβάν (3), ΑΣΚ Γερεβάν (1) και ΣΚΑ Γερεβάν (1). Η τελευταία πρωταθλήτρια ήταν η Ουραρτού Γερεβάν, η οποία κέρδισε τον τίτλο την σεζόν 2010−11.

## Πρωταθλητές
### Κάτοχοι τίτλου

* 2000–01: ΑΣΚ Γερεβάν
* 2001–02: Δεν διεξήχθη
* 2002–03: Ντιναμό Γερεβάν
* 2003–04: Ντιναμό Γερεβάν
* 2004–05: Ντιναμό Γερεβάν
* 2005–06: ΣΚΑ Γερεβάν
* 2006–07: Ουραρτού Γερεβάν
* 2007–08: Ουραρτού Γερεβάν
* 2008–09: Ουραρτού Γερεβάν
* 2009–10: Ουραρτού Γερεβάν
* 2010–11: Ουραρτού Γερεβάν

### Σύνολο τίτλων

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου Αρμενίας 2009 έως 2011 

Αρμενία
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αρμενία
Πάρκο του Λα Βιλέτ

thumb|right|350px|Το Πάρκο της Βιλέτ, με τη σφαίρα Ζεόντ, Παρίσι.
Το **Πάρκο του Λα Βιλέτ** (Parc de la Villette) βρίσκεται στα ανατολικά της πόλης του Παρισιού, στο 19ο διαμέρισμα και είναι μια τεράστια έκταση, διαμορφωμένη σε μεγάλο πάρκο ψυχαγωγίας, με κήπους, παιδικές χαρές, καφετέριες και χώρους προβολής των τεχνών και των επιστημών. Καλύπτει έκταση 55 εκταρίων και βρίσκεται στη θέση που βρίσκονταν τα παλιά σφαγεία και η αγορά ζώων του Παρισιού (Μετρό: Porte de la Villette). 

Η σχεδίαση του πάρκου και των εγκαταστάσεών του ανήκει στο διάσημο Ελβετό αρχιτέκτονα Μπερνάρ Τσουμί (Bernard Tschumi). Το έργο πραγματοποιήθηκε μεταξύ των ετών 1984 και 1987. Περιλαμβάνει ένα μουσείο επιστημών, αίθουσα συναυλιών, εκθεσιακό περίπτερο, κινηματογράφο και μουσικό κέντρο.   

## Αξιοθέατα
Το πάρκο φιλοξενεί πληθώρα μουσείων, συναυλιακούς χώρους, μουσικές σκηνές, θέατρα, όπως επίσης και παιδικές χαρές. Περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:
* Μουσείο Πόλη των Επιστημών και της Βιομηχανίας (Cité des Sciences et de l'Industrie), το μεγαλύτερο μουσείο επιστημών στην Ευρώπη.
* Le Zénith, συναυλιακός χώρος, χωρητικότητας 6.300 ατόμων
* Τον πολιτιστικό χώρο Πόλη της Μουσικής, που περιλαμβάνει το μουσείο της Μουσικής με ιστορικά μουσικά όργανα και συναυλιακό χώρο. Φιλοξενεί επίσης το Ωδείο του Παρισιού.
* La Géode, ένας κινηματογράφος IMAX, που βρίσκεται μέσα σε ένα γεωδεσικό θώλο διαμέτρου 36 μέτρων.

## Η Πόλη των Επιστημών
Η Πόλη των Επιστημών και της Βιομηχανίας (Cité des Sciences et de l'Industrie), μέσα στο Πάρκο της Βιλέτ, στεγάζεται σε ένα κτίριο ύψους 40 μέτρων, σχεδιασμένο σε πέντε επίπεδα από τον αρχιτέκτονα Αντριάν Φαινσιλμπέρ (Andrien Fainsilber). Εντυπωσιακό είναι το Πλανητάριο, με ένα αμφιθέατρο 260 θέσεων, όπου γίνονται προβολές με ειδικά οπτικά και ηχητικά εφέ, που δημιουργούν εικόνες των άστρων και των πλανητών. 

Στα ενδιαφέροντα εκθέματα περιλαμβάνονται ένα δείγμα του ευρωπαϊκού πυραύλου Αριάν (Ariane), ένα μοντέλο σε φυσικό μέγεθος του γαλλικού μαχητικού αεροσκάφους Μιράζ (Mirage), ενώ κοντά στο ναυτικό μουσείο εκτίθεται «Ο Αργοναύτης», ένα υποβρύχιο του 1950. Η πιο εκπληκτική κατασκευή στην πόλη των επιστημών είναι η αίθουσα προβολών Ζεόντ (La Géode), μια γιγαντιαία σφαίρα με διάμετρο 36 μέτρων, που καλύπτεται με 6.500 τρίγωνα από ανοξείδωτο ατσάλι. Στο εσωτερικό, μια ημισφαιρική οθόνη 1.000 τετραγωνικών μέτρων προβάλλει ταινίες για τη φύση και το διάστημα.    

## Παραπομπές


## Πηγές
* «ΠΑΡΙΣΙ» (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 234 - 239, Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 1998.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία του Παρισιού
Κατηγορία:Πάρκα στη Γαλλία
Λάμια (ζωολογία)

Η **Λάμια** (*Lamia*) είναι γένος κολεόπτερων εντόμων της οικογένειας **Cerambycidae**. Περιλαμβάνει είδη εντόμων μικρού μεγέθους 20-35 χιλιοστομέτρων, τεφρού-μαύρου χρώματος με καστανοκίτρινες τρίχες. Το γένος είναι αρκετά κοινό στις χώρες της Μεσογείου. Οι προνύμφες και τα ακμαία είναι ξυλοφάγα και προσβάλλουν τη μουριά, την ιτιά και τη λεύκη ανοίγοντας στοές στους κλάδους και τον κορμό. Η καταπολέμηση της ζημιογόνου επίδρασης της Λάμιας στο δένδρα αυτά είναι δύσκολη, και απαιτεί κοπή και καύση των προσβεβλημένων κλάδων καθώς και τοποθέτηση εμποτισμένου βάμβακα με βενζίνη ή εντομοκτόνο στις οπές.

Στην Ευρώπη το γένος εκπροσωπείται μόνο με ένα είδος, την *Lamia textor* 

## Πηγές
**Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 37, σελίδα 247.*
*Fauna Europaea, Lamia 
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Λάμια (αποσαφήνιση)

Με την λέξη ή όρο Λάμια αναφέρονται :

*Η Λάμια δαίμονας της Μυθολογίας.
*Η Λάμια (ζωολογία) γένος κολεόπτερων εντόμων.
*Η Λάμια (εταίρα) περιώνυμη εταίρα στην Αρχαία Ελλάδα.
*Η Λάμια (λαογραφία) σαγηνευτική, τερατόμορφη νεράιδα στην ελληνική παράδοση.
*Ο αστεροειδής της κύριας ζώνης αστεροειδών 248 Λάμια
*Η Λάμια (γεωγραφία) όρος της Στερεάς Ελλάδας.
*Η Λίμνη Λάμια στην Αχαΐα
*Λάμια, Βουνό της Αιτωλοακαρνανίας στα σύνορά της με τη Λευκάδα.

## Δείτε επίσης
* Λαμία πόλη της Ελλάδας πρωτεύουσα του νομού Φθιώτιδος. 

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Θεόδωρος Σαράντης

Ο **Θεόδωρος Κων. Σαράντης** (υπέγραφε στα βιβλία ως «Θεόδωρος Κ.Π. Σαράντης») ήταν Έλληνας στρατιωτικός, αντιστασιακός, συγγραφέας και πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1909 στο Περιβόλι Γρεβενών και ήταν βλαχικής καταγωγής. Το 1942, όντας μόνιμος λοχαγός του Στρατού, διορίστηκε νομάρχης Τρικάλων από τον Γεώργιο Τσολάκογλου. Ο διορισμός του Σαράντη εντασσόταν στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας ανάσχεσης από την κατοχική κυβέρνηση, των αποσχιστικών ενεργειών του Αλκιβιάδη Διαμάντη και της Ρωμαϊκής Λεγεώνας. Από αυτή τη θέση συνεργάστηκε προσωρινά με το ΕΑΜ διαβιβάζοντάς του πληροφορίες σχετικά με τις επερχόμενες αντιανταρτικές επιχειρήσεις των ιταλικών δυνάμεων. Το 1943 ο Σαράντης άφησε τη θέση του νομάρχη και ανέλαβε δράση ως τοπικός διοικητής του ΕΔΕΣ μέχρι το τέλος του πολέμου, οπότε και επέστρεψε στις ένοπλες δυνάμεις. 

Ως μέλος του ΕΔΕΣ, διετέλεσε σύνδεσμος στις μυστικές συνομιλίες μεταξύ του Ναπολέοντα Ζέρβα και των γερμανικών δυνάμεων.

Μετά τον Εμφύλιο έφυγε από το στράτευμα και πολιτεύτηκε, εκλεγόμενος πολλές φορές βουλευτής. Υπήρξε βουλευτής  Γρεβενών με τον Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου και πολιτικός φίλος του Μαρκεζίνη, τον οποίο ακολούθησε μαζί με άλλους βουλευτές μετά την αποχώρησή του από το κόμμα του Παπάγου. Επί Δικτατορίας διορίστηκε το 1973 υφυπουργός Εσωτερικών και Περιφερειακός Διοικητής Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη.

## Βιβλία του
*Η Δυτική Μακεδονία εις τους χάρτας από του ΙΕ΄- ΙΗ΄ αιώνες. Κοζάνη, 1961
*Ο Μέγας Αλέξανδρος, από την Ιστορία έως τον Θρύλο, εκ. Εκδόσεις Αλκυών 1975 (Α΄έκδοσις 1969), Έπαινος Ακαδημίας Αθηνών
*Το χωριό Περιβόλι Γρεβενών. Συμβολή στην ιστορία του αρματολικίου της Πίνδου. Αθήνα 1977.
*Οι Βλαχόφωνοι του Ελληνικού χώρου. "Εθνική Ένωσις των Βορείων Ελλήνων". Αθήνα , 1983.
*Η Συνωμοσία κατά της Μακεδονίας, Αθήνα, "Εθνική Ένωσις Βορείων Ελλήνων", 1984.
*Το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα και ο Ναπολέων Ζέρβας."Εθνική Ένωσις των Βορείων Ελλήνων". Αθήνα, 1985.
*Αριστοτέλης και Μέγας Αλέξανδρος. Εκδόσεις Σάκκουλα, Θεσσαλονίκη 1992.
*Η Ελληνική Άπω Ανατολή. Εταιρεία  Μακεδονικών Σπουδών. Θεσσσαλονίκη, 1980.
*Φίλιππος ο Μακεδών, Δημοσθένης και Ισοκράτης Αθηναίοι. "Εθνική Ένωσις των Βορείων Ελλήνων", 1982.
*Τα Γρεβενά. Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. Θεσσαλονίκη,1985.

## Αναφορές


Σαραντης
Σ
Σαραντης
Σαραντης
Σαραντης
Κατηγορία:Νομάρχες Τρικάλων
Στυλιανός Κορρές

Ο **Στυλιανός Κορρές** (1910 - 1 Οκτωβρίου 1989) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Νάξο. Υπήρξε καθηγητής της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, πρύτανης του ίδιου πανεπιστημίου το ακαδημαϊκό έτος 1968-69 και ιδρυτής της Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Την περίοδο 1976 - 1986 διετέλεσε πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας.

Ήταν παντρεμένος και είχε τρία παιδιά. Γιος του είναι ο Γεώργιος Κορρές, αρχαιολόγος και ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου και ο Δημήτριος Κορρές, καθηγητής Ορθοπεδικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρασκευή Κορρέ - Αποστολίδη, Νομικός. Υπάλληλος στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Στυλιανός Κορρές στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων
Κατηγορία:Υπουργοί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974)
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Γεώργιος Κουτσουμάρης

Ο **Γεώργιος Κουτσουμάρης** ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε καθηγητής της Α.Σ.Ο.Ε., καθηγητής του Πανεπιστημίου Καλιφόρνιας την περίοδο 1964 - 1967 και επιστημονικός διευθυντής του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υπουργός Γεωργίας.

## Αναφορές
 

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Κ
Κωνσταντίνος Παπαδημητρίου

:Το άρθρο αναφέρεται στον χουντικό υπουργό. Για το νομάρχη με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε Κωνσταντίνος Λ. Παπαδημητρίου
Ο **Κωνσταντίνος Παπαδημητρίου** (1916 - 1984) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός και υπουργός δημοσίων έργων στις κυβερνήσεις της Επταετίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε καθηγητής της πολυτεχνικής σχολής Θεσσαλονίκης Κατά τη διάρκεια της Χούντας υπηρέτησε ως υπουργός δημοσίων έργων σε αρκετές κυβερνήσεις (Κυβέρνηση Παπαδόπουλου, κυβέρνηση Μαρκεζίνη). Για τη δράση του αυτή τιμωρήθηκε από το Ειδικό Πειθαρχικό Συμβούλιο με την ποινή της οριστικής απόλυσης από το πανεπιστήμιο (1975).

## Αναφορές
 

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων
Π
Ιερώνυμος Δελένδας

Ο **Ιερώνυμος Δελένδας** (1930-2024) ήταν Έλληνας ασφαλιστής, ο οποίος διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην ελληνική ασφαλιστική αγορά.
Χρημάτισε υφυπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού στην Κυβέρνηση Μαρκεζίνη.
Ήταν ενεργό μέλος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, πρόεδρος της επιτροπής Διεθνών & Δημοσίων Σχέσεων και εκλεγμένο μέλος της πάλαι ποτέ Επιτροπής Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης (Ε.Π.Ε.Ι.Α).

## Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από τη Σαντορίνη. Σπούδασε νομικά, όμως επιδόθηκε στην ασφαλιστική θεωρία και πράξη, ακολουθώντας σπουδές σε αυτό το αντικείμενο στην Ελβετία από το 1962 έως το 1964.

Σε ηλικία 34 ετών έγινε διευθύνων σύμβουλος στην ΕΛΛΗΝΟΕΛΒΕΤΙΚΗ (1964) και έπειτα στην HELVETIA ΖΩΗΣ (1985) και στην ALLIANZ ΖΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΖΩΗΣ (1991). Το 1970 ανέλαβε διαχειριστής σε άλλη εταιρία.

Ήταν υφυπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού στην Κυβέρνηση Μαρκεζίνη.

Απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών στις 20 Αυγούστου 2024. 

## Αναφορές
 

Δελε
Δ
Κωνσταντίνος Θάνος

Ο **Κωνσταντίνος Θάνος** (1928-19 Φεβρουαρίου 2022) ήταν πρώην υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος.

## Βιογραφικά στοιχεία

Στις 5 Ιανουαρίου 1968 εξελέγη υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1969. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υφυπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού.

Υπήρξε υφηγητής της Παντείου, θέση, όμως, από την οποία απολύθηκε μετά από την πτώση της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών λόγω της συμμετοχής του στο καθεστώς.

Πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 2022 σε ηλικία 94 ετών.

## Αναφορές
 

Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συντονισμού και Προγραμματισμού
Θ
Κανάλι Σαιν-Μαρτέν

Το **Κανάλι Σαιν-Μαρτέν** (Canal St. Martin) είναι μια διώρυγα μήκους πέντε χιλιομέτρων στα ανατολικά του Παρισιού. Διανοίχτηκε το 1825 και αποτελεί την πιο σύντομη διαδρομή προς τον Σηκουάνα. Η περιοχή της διώρυγας, με τις παλιές σιδερένιες γέφυρες των πεζών, τις γραφικές αποβάθρες και τις δενδροστοιχίες στις δυο πλευρές της, αλλά και τα παλιά σπίτια, τις αποθήκες, τις ταβέρνες και τα καφενεία, θυμίζουν τις παλιές εργατικές γειτονιές του 19ου αιώνα. Σήμερα, η περιοχή του καναλιού είναι τόπος περιπάτου και διασκέδασης συγγραφέων, καλλιτεχνών και τουριστών (Μετρό: Ζορές ή Γκονκούρ).

Στο βόρειο άκρο του καναλιού βρίσκεται η ροτόντα Μπαριέρ ντε λα Βιλέτ, ένα φυλάκιο διοδίων του 18ου αιώνα, σχεδιασμένη σε νεοκλασικό ρυθμό από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Νικολά Λεντού (Nicolas Ledoux, 1736 – 1806), γύρω στο 1780. Η γραφική αποβάθρα Βαλμί ( Quai de Valmy) οδηγεί σε ένα φράγμα του καναλιού, με μια εντυπωσιακή σιδερένια γέφυρα πεζών, το σπίτι του επιστάτη και παλιούς φανοστάτες. 

Σε κοντινή απόσταση, βρίσκεται το Νοσοκομείο Σαιν-Λουί, με την πέτρινη αψιδωτή είσοδό του, που ιδρύθηκε το 1607 από τον βασιλιά Ερρίκο Δ΄ των Βουρβόνων για να περιθάλψει τα θύματα της πανούκλας. Πάνω από το κανάλι δημιουργήθηκε, τη δεκαετία του 1860, ένας κήπος, στην άκρη του οποίου υπάρχει ένα άγαλμα ενός νέου κοριτσιού που πουλά λουλούδια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «ΠΑΡΙΣΙ» (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 232 & 260 - 261, Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 1998.

Σαιν Μαρτιν
Κατηγορία:Γεωγραφία του Παρισιού
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι
Παύλος Τοτόμης

Ο **Παύλος Κωνστ. Τοτόμης** (1926 - Απρίλιος 1983) ήταν Έλληνας πολιτικός, υπουργός δημοσίας τάξεως στην Κυβέρνηση Κόλλια.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Columbia και εργάστηκε σε επιχειρήσεις στις ΗΠΑ. Επέστρεψε το 1960 στην Ελλάδα, όπου και εργάστηκε στην ΕΤΒΑ.

Υπήρξε υπάλληλος στις επιχειρήσεις του Τομ Πάπας.  Διορίστηκε υπουργός δημόσιας τάξης στην Κυβέρνηση Κόλλια, στην πρώτη κυβέρνηση της Χούντας των Συνταγματαρχών, ενώ στη συνέχεια πρόεδρος της ΕΤΒΑ. Τον Φεβρουάριο του 1975 έφυγε στο εξωτερικό. Τον ίδιο χρόνο του ασκήθηκε ποινική δίωξη για παράνομη δανειοδότηση από την ΕΤΒΑ, για την οποία και καταδικάστηκε σε 2,5 χρόνια φυλάκιση. Καταδικάστηκε επίσης σε 3 χρόνια φυλάκιση για απιστία ενώ τον Απρίλιο του 1976 καταδικάστηκε από το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών σε τρία χρόνια φυλάκιση για την εκτόπιση του δικηγόρου Κοντάτου και σε 7 μήνες φυλάκιση για εξύβριση σε βάρος του οδηγού του. Τον ίδιο χρόνο καταδικάστηκε σε 6,5 χρόνια κάθειρξη για παράβαση καθήκοντος και παράνομη κατακράτηση του .

Απεβίωσε σε ηλικία 57 ετών στη Νέα Υόρκη τον Απρίλιο του 1983. Η ταφή του έγινε στις 30 Απριλίου 1983 στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.  Με τη σύζυγό του Έλλη, έχουν μία κόρη.

## Αναφορές


Τοτομης
Τ
Εχούντ Αβριέλ

Ο **Εχούντ Αβριέλ** (1917- 27 Αυγούστου 1980) υπήρξε σιωνιστής, διπλωμάτης και πολιτικός του Ισραήλ. Διετέλεσε μέλος της Κνεσέτ μεταξύ 1955 και 1957.
## Η ζωή του
Γεννήθηκε στη Βιέννη της τότε Αυστροουγγαρίας το 1917. Εκεί μεγάλωσε και πήγε στο γυμνάσιο. Έγινε μέλος της Εβραϊκής Νεολαίας «*Blau-Weiß*» («*γαλανόλευκη*»), και έδρασε στην επιχείρηση «*[[Αλία]]*», ενώ από το 1938 έως το 1940 διετέλεσε γραμματέας της επιχείρησης «*Αλία Νοάρ*», η οποία διέσωσε 21.000 Εβραιόπουλα. Το 1940 μετανάστευσε στην Παλαιστίνη, όπου έγινε μέλος της οργάνωσης «*HaHagana*», και συνέχισε από εκεί τη διάσωση των Εβραίων. Την εποχή 1943-44 ήταν μέλος της επιτροπής διάσωσης στην Κωνσταντινούπολη, μαζί με τον Τέντυ Κόλεκ. Μετά το τέλος του πολέμου υπήρξε από τους σημαντικότερους συνεργάτες της επιχείρησης «*[[Αλία Β]]ήτα*» και μαζί με άλλους σημαντικούς Εβραίους από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Τσεχοσλοβακία, ιδρυτικό μέλος του Κιμπούτς Νεότ Μορντεχάι. Στις αρχές του 1948 ο Μπεν Γκουριόν του ανάθεσε την αγορά όπλων στην Ευρώπη. Μετά από άκαρπες προσπάθειες στη μαύρη αγορά στράφηκε, με τη μεσιτική βοήθεια του Άνταμ-Ρόμπερτ Αμπράμοβιτς, προς την κατασκευαστική εταιρία πολεμικών όπλων «*[[Československá zbrojovka|Zboroyovka]]*» του Μπρνο, και έκλεισε αγοραστική συμφωνία ύψους 750 χιλιάδων δολαρίων. Διετέλεσε μετά την ανεξαρτησία του Ισραήλ πολλές φορές πολιτικός σε διάφορες θέσεις. Απεβίωσε στις 27 Αυγούστου 1980.

## Πολιτική και διπλωματική καριέρα
Ο Αβριέλ διετέλεσε πληρεξούσιος απεσταλμένος του Ισραήλ στην Τσεχοσλοβακία και Ουγγαρία από το 1948, και από το 1950 στη Ρουμανία. Στις 15 Αυγούστου 1955 έγινε μέλος της Κνεσέτ με το εργατικό κόμμα. Διετέλεσε ως μέλος της Επιτροπής Εκπαίδευση και Πολιτισμού, καθώς και μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και Αμύνης. Έκτοτε υπηρέτησε ως Πρέσβης του Ισραήλ στην Γκάνα, Κονγκό και Λιβερία μέχρι το 1960. Το 1961 επέστρεψε στο Υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, στο οποίο κατείχε τη θέση του γενικού υποδιευθυντή μέχρι το 1965. Ξανά έγινε πρέσβης του Ισραήλ στην Ιταλία από το 1965 ως το 1968. Το 1968 διηύθυνε το Σιωνιστικό Κομιτάτο. Το 1974 έγινε Γενικός Πρόξενος του Ισραήλ στο Σικάγο, και από το 1977 είχε ως πρέσβης ειδικές αποστολές. Αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή το 1979.

## Έργα του
* Open the Gates! The dramatic personal story of "illegal" immigration to Israel (1976)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σελίδα για τον Ehud Aviel στο Knesset.gov.il

## Παραπομπές

Κατηγορία:Διπλωμάτες
Κατηγορία:Ισραηλινοί πολιτικοί
Νικατορίς

Η **Νικατορίς** ήταν ελληνιστική πόλη της Συρίας. Βρισκόταν στην επαρχία της Κυρρηστικής. 

Σύμφωνα με τον Στέφανο τον Βυζάντιο ήταν κτίσμα του Σελεύκου του Νικάτορος και πλησίον της επίσης ελληνιστικής Ευρωπού. Πολύ πιθανόν να βρισκόταν στα νότια της τελευταίας και κοντά στις όχθες του ποταμού Ευφράτη. Ο κάτοικος της πόλεως ονομαζόταν *Νικατορίτης*. 

Ο Johann Gustav Droysen υποστηρίζει ότι η τοποθεσία της σελευκιδικής αποικίας πρέπει να αναζητηθεί γύρω από το αστεροσκοπείο του Kala'at-en Nedschim, τοποθεσία στρατηγικής σημασίας κατά την εποχή των σταυροφοριών, γεγονός που δεν θα έμεινε απαρατήρητη από τον εμπειροπόλεμο Σέλευκο. Άλλοι ερευνητές την ταυτίζουν με την σημερινή Tell Jebel Khalid της βορείου Συρίας. 

## Πηγές
* Johann Gustav Droysen, *Ιστορία των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου* εκδ. ελεύθερη σκέψις.
* Getzel M. Cohen, *The Hellenistic Settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa*.
* Στέφανος Βυζάντιος, *Εθνικά*.

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
Κριναγόρας

Ο **Κριναγόρας** (Μυτιλήνη, 70 ή 65 π.Χ. - 18 μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από τη Μυτιλήνη που έζησε τμήμα της ζωής του στη Ρώμη.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και έζησε στη Ρώμη (70 ή 65 π.Χ. - 18 μ.Χ.). Πριν εγκατασταθεί εκεί είχε πάει δύο φορές σαν πρεσβευτής της πατρίδας του, το 45 και το 26. Προσκολλήθηκε στην οικογένεια του Αυγούστου και αφιέρωσε πολλά του επιγράμματα σε μέλη της. Θεωρείται από ορισμένους ως ένας από τους καλύτερους ποιητές της Παλατινής Ανθολογίας. Ο Albin Lesky τον θεωρεί «φορέα νεωτερισμού», καθώς τα επιγράμματά του άντλησαν στοιχεία εκτός του  παλαιού θεματικού κύκλου, ενώ ο Ελύτης τον παρουσιάζει *σαν ξεριζωμένο ειδωλολάτρη, ελάσσονα ποιητή, στον οποίο πάτρωνες ανέθεταν τη συγγραφή επιγραμμάτων, από τα οποία λιγοστά μόνον φέρουν ίχνη αυθεντικής ποιητικής φωνής*. Σώζονται 52 του επιγράμματα, από τον Στέφανο του Φιλίππου.

## Παραπομπές σημειώσεις


## Πηγές
* Σίμος Μενάρδος, *Στέφανος*, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 140.
* Βασίλης Λαζανάς, *Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της*, Αθήνα, 1971, σ. 162.
* Pierre Waltz, *Anthologie Grecque*, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol. I, p.&nbsp;135.
* Peter Jay, *The Greek Anthology*, ed. Allen Lane, 1973, p.&nbsp;215.

## Βιβλιογραφία

*Loulakaki-Moore Irene 2010, *Seferis and Elytis As Translators*, Peter Lang, 272.
*Lesky Albin 2001, *Ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας*, Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Αρχαίοι Μυτιληνιοί
Φράντισεκ Κούπκα

Ο **Φράντισεκ Κούπκα** (František Kupka, 23 Σεπτεμβρίου 1871 – 24 Ιουνίου 1957) ήταν Τσέχος ζωγράφος και γραφίστας, ένας από τους πρωτεργάτες της αφηρημένης και της ανεικονικής τέχνης στην Ευρώπη κατά τον 20ό αιώνα.

## Βιογραφικά
Ο Κούπκα γεννήθηκε στο Οπότσνο (Opočno) της Βοημίας το 1871 και σπούδασε από το 1889 ως το 1892 στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πράγας. Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης, όπου επικεντρώθηκε σε θέματα με συμβολικό και αλληγορικό περιεχόμενο, επηρεασμένος με την ενασχόλησή του κατά την περίοδο αυτή με τη θεοσοφία και την ανατολική φιλοσοφία. Την άνοιξη του 1894, ο Κούπκα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου φοίτησε στην Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts), κοντά στον Ζαν-Πιερ Λωράν (Jean-Pierre Laurens).

Ο Κούπκα πέθανε στο Πυτώ (Puteaux) της Γαλλίας στις 24 Ιουνίου 1957, σε ηλικία 86 ετών.

## Καλλιτεχνική δράση

Ο Κούπκα είναι από τους πρώτους εκπροσώπους της αφηρημένης τέχνης και πρωτοπόρος στο κίνημα του Ορφισμού (Orphism). Το 1906 εγκαταστάθηκε στο Πυτώ (Puteaux), ένα προάστιο του Παρισιού και τον ίδιο χρόνο παρουσίασε το έργο του για πρώτη φορά στο Φθινοπωρινό Σαλόν (Salon d'Automne).
Στο διάστημα 1908 – 1911 πειραματίστηκε στην τεχνική του «πουαντιγισμού», που είχε εγκαινιάσει ο Γάλλος ζωγράφος Ζωρζ Σερά, οι θεωρίες του οποίου για τις χρωματικές αντιθέσεις επηρέασαν αναμφισβήτητα την περαιτέρω πορεία του Κούπκα.  Το έργο του έπαιρνε συνεχώς αφηρημένη μορφή, αντανακλώντας τις θεωρίες του για τη σχέση μεταξύ μουσικής και ζωγραφικής. Η τέχνη του αυτή χαρακτηρίστηκε ως Ορφισμός, μια «τέχνη μουσικής λυρικότητας του χρώματος», από τον ποιητή Γκυγιώμ Απολλιναίρ το 1912.     

Στη σειρά των πινάκων του με τον τίτλο «Δίσκοι του Νεύτωνα» (1912), όπως και ο Ρομπέρ Ντελωναί (Robert Delaunay) στο παρόμοιο έργο του «Δίσκοι» (1912), συγκεκριμενοποιεί το πιστεύω του, ότι το χρώμα, όπως και η μουσική, έχει τη δυνατότητα να προκαλεί έντονες συγκινήσεις. Μετά το 1931, ο Κούπκα συνδέθηκε με την ομάδα Abstraction-Création, μια σχολή αφηρημένης τέχνης, που σχηματίστηκε στο Παρίσι το 1931 και επιχειρούσε τη συγχώνευση ορισμένων τεχνικών της ζωγραφικής και της γλυπτικής.  

Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα του Φράντισεκ Κούπκα περιλαμβάνονται «Μεγάλο γυμνό» (περ. 1909, Μουσείο Γκουγκενχάιμ, Νέα Υόρκη), «Φούγκα σε κόκκινο και μπλε» (1912, Εθνική Πινακοθήκη, Πράγα) και «Ανάμνηση από ένα καθεδρικό ναό» (1912 -1913, Μουσείο Κάμπα, Πράγα).
## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Κούπκα, Φράντισεκ»», τόμος 35, σελ. 407, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996. 
* Χέρμπερτ Ρηντ: "Λεξικό Εικαστικών Τεχνών" (ελληνική έκδοση), λήμμα «Κούπκα, Φράντισεκ», σελ. 125-126, Εκδόσεις ΥΠΟΔΟΜΗ ΕΠΕ, Αθήνα, 1986.

Κατηγορία:Τσέχοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Κυβισμού
Κατηγορία:Γραφίστες
Γκαντ Μπεκ

Ο **Γκαντ Μπεκ** (γερμ. *Gad Beck*, 30 Ιουνίου 1923 – 24 Ιουνίου 2012) ήταν Γερμανός Εβραίος που αγωνίστηκε στην αντίσταση κατά των Ναζί. Επέζησε του Ολοκαυτώματος και δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του, για την οποία έγινε ευρύτερα γνωστός.

## Η ζωή του
Γεννήθηκε στο Βερολίνο της τότε Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ο πατέρας του ήταν Εβραίος, και η μητέρα του είχε ασπασθεί την εβραϊκή θρησκεία. Μεγάλωσε στο προάστιο Βάισενζε του Βερολίνου και πήγε στο δημοτικό, όπου οι συμμαθητές του τον καταδυνάστευαν. Το 1934 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα σε εβραϊκή σχολή, αλλά αναγκάστηκε να σταματήσει για να δουλέψει και να βγάλει το μεροκάματο. Το 1941 έγινε μέλος της παγκόσμιας σιωνιστικής οργάνωσης «Hechaluz», με στόχο τη μετοίκηση των Εβραίων στην Παλαιστίνη. Έλαβε ενεργό και οργανωτικό μέρος στην αντίσταση κατά των Ναζί. Στα τελευταία χρόνια του πολέμου διεύθυνε την οργάνωση «*[[Chug Chaluzi]]*», η οποία διέσωσε πολλούς Εβραίους που ζούσαν κρυμμένοι για να μην τους εξοντώσουν οι Ναζί. Στις αρχές του 1945 προδόθηκε με αποτέλεσμα να συλληφθεί από την Γκεστάπο και να κρατηθεί σε στρατόπεδο διερχομένων Εβραίων στο Βερολίνο. Μετά το τέλος του πολέμου έζησε στο Μόναχο, μετανάστευσε το 1947 στο Ισραήλ, και ξανά επέστρεψε στη Γερμανία το 1979. Εργάστηκε στενά με τον Χάιντς Γκαλίνσκι, ο οποίος τότε διατελούσε πρόεδρος του Κεντρικού Συμβουλίου των Εβραίων στη Γερμανία.

Το 1955 ο Μπεκ δημοσίευσε τα «αυτοβιογραφικά απομνημονεύματα ενός ομοφυλόφιλου Βερολινέζου Εβραίου» με τίτλο *Und Gad ging zu David* και δημιούργησε σκάνδαλο. Έκτοτε εμφανίστηκε σε πολλές διαλέξεις και αναγνώσεις ανά την Ευρώπη και Αμερική.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Und Gad ging zu David. Die Erinnerungen des Gad Beck 1923 bis 1945.* Edition Diá, Berlin 1995, ISBN 3860343130

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Die Freiheit des Erzählens. Das Leben des Gad Beck'' 
* Παρουσίαση του Gad Beck στο ''United States Holocaust Memorial Museum'' 

Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γερμανία
Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι
Νεφερουπτά

Η **Νεφερουπτά** (το κάλος του Πτα) ήταν αιγύπτια κόρη του Φαραώ που έζησε στα τέλη της 12ης δυναστείας (περ. 1800 π.Χ.).

## Ιστορικά τεκμήρια
Μνημονεύεται από αρκετές ιστορικές πηγές. Πιστεύεται ότι ήταν θυγατέρα του Αμενεμχέτ Γ'. Απεικόνισή της σώζεται στο Μεντίνετ Μάντι στην κοιλάδα του Φαγιούμ. Το όνομά της περιέχεται σε διάφορα ιερογλυφικά ελλειψοειδή.

## Ο τάφος της

Για τη Νεφερουπτά προορίζονταν τάφος στην πυραμίδα του πατέρα της, στην οποία όμως δεν εναποτέθηκε. Όπως ανακάλυψαν αρχαιολόγοι, η μούμια της Νεφερουπτά εναποτέθηκε σε δική της πυραμίδα, κοντά στην πυραμίδα του πατέρα της. Κατά τύχη δεν την ανακάλυψαν οι τυμβωρύχοι, και γι' αυτό σώζονται δύο σαρκοφάγοι, ένας από γρανίτη και ένας από χρυσό, μαζί με αξιόλογους ταφικούς θησαυρούς και αγγεία. Τα ενόργανα κατάλοιπα καταστράφηκαν όμως υπό την επήρεια της υγρασίας και της μούχλας.

## Πηγές
* Nagib Farag und Zaky Iskander: *The Discovery of Neferwptah*. Cairo 1971

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Παρουσίαση του κολιέ της πριγκίπισσας 

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αρχαίες Αιγύπτιες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες
Κατηγορία:Φαραώ της 12ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Πυραμίδα της Νεφερουπτά

Η **Πυραμίδα της Νεφερουπτά** είναι ο τάφος της Νεφερουπτά. Βρίσκεται κοντά στην πυραμίδα του Αμενεμχέτ Γ'. Ανακαλύφτηκε το 1955 από τον Ναγκίμπ Φαράγκ.

## Αρχιτεκτονική δομή
Ο κώνος της πυραμίδας έχει καταστραφεί. Στο μέσο του βρίσκεται ένας νεκρικός χώρος, πλευρικού μήκους 45 μέτρων. Το αρχικό του ύψος υπολογίζεται στα 30 μέτρα. Το νεκρικό δώμα βρέθηκε επικαλυμμένο με επτά γιγάντιους ασβεστόλιθους. Οι τοίχοι του ήταν επίσης κατασκευασμένοι από ασβεστόλιθο. Ένας ασβεστόλιθος διαιρεί τον χώρο σε δύο δωμάτια, από τα οποία ένα είναι μεγαλύτερο και φιλοξενεί την σαρκοφάγο, ενώ στο μικρότερο βρίσκονται διάφορα ταφικά αποθέματα. 

## Αρχαιολογικά ευρήματα
[thumb|right|250px|[Αιγίδα (αρχαία Αίγυπτος)|Αιγίδα της Νεφερουπτά]]
Μία τεράστια σαρκοφάγος από ερυθρό γρανίτη μεταφέρθηκε και φιλοξενείται σήμερα στο Αρχαιολογικό μουσείο του Καΐρου. Στο εσωτερικό της διείσδυσε νερό από το υπέδαφος, με αποτέλεσμα να καταστραφεί κάθε οργανικό κατάλοιπο. Το περιεχόμενο της σαρκοφάγου πιστεύεται ότι αποτελείτο από ένα ξύλινο φέρετρο, με χρυσό, γυάλινο και αργυρό διάκοσμο. Στο εσωτερικό του φερέτρου υπήρχε και δεύτερη, ανθρωπόμορφη σαρκοφάγος, η οποία όμως μούχλιασε και χάθηκε. Ήταν και αυτή διακοσμημένη με ασήμι και χάντρες.

## Πηγές

*Nagib Farag, Zaky Iskander: *The Discovery of Neferwptah*. Cairo 1971
*Wolfram Grajetzki: *Das Grab der Königstochter Neferuptah bei Hawara*. In: Sokar, Nr. 9, 2004, S. 49–53

Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος
Νεφερουπτα
Μάρκος Αργεντάριος

Ο **Μάρκος Αργεντάριος** ήταν αρχαίος Έλληνας επιγραμματοποιός. Έζησε περί τα μέσα του 1ου μ.Χ. αιώνα. Ίσως είναι ο ρήτορας Αργεντάριος που μνημονεύεται στις «Suasoria» του Σενέκα. Είναι ποιητής ερωτικός, ξένοιαστος και χαριτωμένος. Σώθηκαν 37 επιγράμματά του στην Παλατινή Ανθολογία, από τον Στέφανο του Φιλίππου.

## Πηγές
* Σίμος Μενάρδος, *Στέφανος*, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 141.
* Βασίλης Λαζανάς, *Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της*, Αθήνα, 1971, σελ. 146.
* Pierre Waltz, *Anthologie Grecque*, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, τόμ. II, σελ. 144.
* Peter Jay, *The Greek Anthology*, ed. Allen Lane, 1973, σελ. 198.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Αιγίδα (αρχαία Αίγυπτος)

[thumb|right|250px|Αιγίδα με κεφαλές γερακιών της πριγκίπισσας [Νεφερουπτά.]]
thumb|right|250px|Αιγίδα με κεφαλή λέοντος.
Η **αιγίδα** ήταν αρχαίο αιγυπτιακό κόσμημα που φοριόταν στο λαιμό. Ήταν φαρδύ και διακοσμημένο με χάντρες, ενώ στα άκρα του έφερε ως διακόσμηση κεφαλές ζώων ή πτηνών.

## Ιστορική αναδρομή
Την αιγίδα συναντούμε αρχικά ως κόσμημα, το οποίο έδινε ο Φαραώ στους βασιλικούς του υπαλλήλους για δώρο ή για βραβείο. Επίσης οι αφέντες χάριζαν την αιγίδα σε δούλους τους για να τους ευχαριστήσουν. Την εποχή του Μέσου βασίλειου συναντούμε την αιγίδα ως νεκρικό κόσμημα σε ταφικές απεικονίσεις.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Hans Bonnet: *Reallexikon der ägyptischen Religionsgeschichte.* Photomechanischer Nachdruck der 1. Auflage 1952. 3. unveränderte Auflage. de Gruyter Verlag, Berlin u. a. 2000, ISBN 3-11-016884-7, S.&nbsp;8–9, → Ägis.
* Manfred Lurker: *Lexikon der Götter und Symbole der Alten Ägypter.* Neuausgabe. 3. Auflage. Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfurt am Main 2008, ISBN 978-3-596-16693-0, S.&nbsp;38–39, → Ägis.

Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη
Αιγιδα