open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παύλος Βαλδασερίδης

Ο **Παύλος Βαλδασερίδης**, (Λάρνακα 1892 - 1972) ήταν Κύπριος ποιητής, πεζογράφος, μεταφραστής και θεατρικός συγγραφέας.  

Καταγόταν από αρχοντική οικογένεια της Λάρνακας του 19ου αιώνα, με ρίζες στην Κεφαλλονιά.  Σπούδασε Φιλολογία, Θεολογία, Νομικά και Ξένες Γλώσσες στην Αθήνα και το Παρίσι.  Ασχολήθηκε με το εμπόριο και έζησε πολλά χρόνια στη Γαλλία από όπου, το 1941, επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στη Λάρνακα.  Έγραψε έργα τόσο στα ελληνικά, όσο και στα γαλλικά.  Απέδωσε επίσης νεοελληνικά αρχαίους Έλληνες συγγραφείς και βιβλικά κείμενα.  Η μακροχρόνια παραμονή του στη Γαλλία επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την λογοτεχνική του παραγωγή και πολλά έργα του έχουν γραφεί στη γαλλική γλώσσα.  Συνεργάσθηκε κατά καιρούς με τα περιοδικά Πάφος και Κυπριακά Γράμματα, καθώς και με διάφορες εφημερίδες.  Τα γαλλικά έργα του τα υπέγραφε ως Paul Baldassera, ενώ στα ελληνικά δημοσιεύματα του χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο "Παύλος Βάλδας".  

## Έργα
Ποίηση:
**Η αγάπη της ομορφιάς* (1921)
**Μαγιοβότανα* (1938)
**Ερμής*(1947)
**Κύπρος* (1972)
**Ίδε ο Καλός Ποιμήν*

Πεζά:
**Μια ματιά στη ζωή* (1924)
**Οι αθάνατοι* (1943)

Θεατρικά Έργα:
**Μάριος (1913)*

Μεταφράσεις:
**Πλάτωνος Σοφιστής ή περί όντος λογικός* (1948)
**Ομήρου Ιλιάς* (1954)
**Ιωάννου Αποκάλυψις* (1977)

Τιμητικές Διακρίσεις
**Ιππότης του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών* (Γαλλία) 1972

## Παραπομπές

Τιμή στον ποιητή Παύλο Βαλδασερίδη

## Βιβλιογραφία
*Κυριαζή Ν.Γ., *Κυπριακή Βιβλιογραφία*, εν Λάρνακι 1935
*Βιογραφικόν Λεξικόν Κυπρίων 1800-1920, *Γ΄Επηυξημένη έκδοσις*, Λευκωσία 1995

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Παύλος Βαλδασερίδης στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές
Κατηγορία:Κύπριοι θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Κύπριοι μεταφραστές
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Ανάβρα (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ανάβρα** υπάρχουν τέσσερις οικισμοί της Ελλάδας:
* η Ανάβρα Καρδίτσας
* η Ανάβρα Λάρισας 
* η Ανάβρα Μαγνησίας 
* η Ανάβρα Φθιώτιδας 

Αναβρα
Αραγωνίτης

Ο **αραγωνίτης** (αγγλ. aragonite) ή **αραγονίτης** είναι πολυμορφικό ορυκτό του ασβεστίου και, χημικά, ανθρακικό ασβέστιο. Η άλλη μορφή του είναι ο ασβεστίτης. Το όνομά του (αποδόθηκε το 1797) προέρχεται από την περιοχή *[[Μολίνα ντε Αραγόν]]* της Ισπανίας, όπου απαντούν πολύ όμορφα δείγματά του. Είναι λιγότερο διαδεδομένος από τον ασβεστίτη, καθώς σχηματίζεται από φυσικοχημικά φαινόμενα μικρότερου εύρους. Τα δύο ορυκτά προσομοιάζουν πολύ στο χρώμα, δεν έχουν, όμως, παρόμοια κρυσταλλική δομή: Στον ασβεστίτη οι ανθρακικές ομάδες (CO3−2) σχηματίζουν τρίγωνα με τον άνθρακα τοποθετημένο στο κέντρο και τα τρία άτομα οξυγόνου τοποθετημένα στις κορυφές του τριγώνου, προσδίδοντας την τριγωνική συμμετρία στο ορυκτό. Στον αραγωνίτη, αντίθετα, οι ανθρακικές ομάδες δεν είναι επίπεδες, αλλά διατάσσονται σε δύο επίπεδα αντιθέτων διευθύνσεων, προσδίδοντας, έτσι, τη ρομβική συμμετρία.

Χαρακτηριστική είναι η διδυμία του αραγωνίτη, η οποία σχηματίζει πρισματικούς κρυστάλλους ψευδοεξαγωνικής συμμετρίας (που πρωτοπαρατηρήθηκαν στην Αραγωνία δίνοντας το όνομά της στο ορυκτό). Ακόμη ομορφότεροι ψευδοεξαγωνικοί δίδυμοι ανευρίσκονται, σήμερα, στο Μαρόκο. Χαρακτηριστική, επίσης, είναι η υφή **φλος φερρί** (flos - ferri, άνθη σιδήρου), κατά την οποία οι κρύσταλλοι αραγωνίτη σχηματίζουν δενδροειδείς, σκωληκοειδείς ή κοραλλιόμορφες μορφές.

Ο αραγωνίτης σχηματίζεται σε αποθέσεις θερμών πηγών και γκέιζερ, σε σταλακτίτες και ωολίθους στους θαλάσσιους πυθμένες, μετατρεπόμενος, με τον χρόνο, σε ασβεστίτη. Είναι, συχνά, ορυκτό που απαντά σε ποικίλα πετρώματα προερχόμενο από την επίδραση χαμηλής θερμοκρασίας και πίεσης υδατικών διαλυμάτων και, επίσης συχνά, το ορυκτό των σταλακτιτών, αντικαθιστώντας τον ασβεστίτη. Απαντά, επίσης, σε εξαλλοιωμένους περιδοτίτες, δουνίτες και σερπεντινίτες, καθώς και, υπό μορφή αμυγδαλοειδών κρυστάλλων, σε βασάλτες και ανδεσίτες.

Πολλά μαλάκια σχηματίζουν το κέλυφός τους από αραγωνίτη, γι' αυτό και το εσωτερικό του εμφανίζει μαργαριτώδη λάμψη και ιριδισμούς, οφειλόμενους στον αραγωνίτη. Φθορίζει έντονα κάτω από υπεριώδη ακτινοβολία, ενώ εμφανίζει και το φαινόμενο του θερμοφωσφορισμού.

Είναι ορυκτό ευρέως διαδεδομένο σε όλες τις περιοχές της Γης. Χαρακτηριστικά του δείγματα ανευρίσκονται στην Ισπανία το Μαρόκο, την Αυστρία, τη Σλοβακία, τη Ναμίμπια και αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα όμορφα δείγματα εμφανίζονται στη νήσο Σέριφο. Παραλλαγή του είναι το ορυκτό **αναβραστίτης**.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου
Αργκχαντάμπ (ποταμός)

thumb|200px|Ο ποταμός Αργκχαντάμπ (ανατολικότερος) που συνδέεται με τον ποταμό Χέλμαντ, διασχίζοντας το Αφγανιστάν από ΒΑ. προς ΝΔ και Δ.
Με το όνομα **Αργκχαντάμπ** ή **Αργκαντάμπ** (αρχαία ελληνικά: Αραχωτός (ποταμός) φέρεται ποταμός του Αφγανιστάν που ρέει σχεδόν παράλληλα με τον Χέλμαντ ποταμό όπου και τελικά συνδέεται μ΄ αυτόν, αποτελώντας παραπόταμό του.

Ο ποταμός Αργκχαντάμπ έχει συνολικό μήκος περίπου τα 400 χλμ. Πηγάζει από τους ορεινούς όγκους το Κεντρικού Αφγανιστάν (καλούμενο και Χαζαρατζάτ), ΒΔ. της περιοχής Γκαζνί και διαρρέοντας την ομώνυμη επαρχία Αργκχαντάμπ, του νομού Κανταχάρ χύνεται στον ποταμό Χέλμαντ. Γενικά θεωρείται ποταμός με υφάλμυρο νερό πλην όμως χρησινμοποιείται εκτεταμένα για άρδρευση της ομώνυμης κοιλάδας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.12ος, σελ.374

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί του Αφγανιστάν
Αναβρυτή Λακωνίας

Η **Αναβρυτή** είναι ορεινός οικισμός στην επαρχία Λακεδαίμονας του νομού Λακωνίας. 

## Τοποθεσία
Βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων, στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου, νοτιοδυτικά της Σπάρτης.

## Ιστορία
Ήταν στο παρελθόν έδρα της ομώνυμης κοινότητας που κάλυπτε επιφάνεια 22 τετραγωνικών χιλιομέτρων, στην οποία υπαγόταν και η Μονή Φανερωμένης, η οποία παλαιότερα είχε 18 μοναχούς, ωστόσο τώρα λειτουργεί μόλις με έναν. Η Μονή Φανερωμένης βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τον οικισμό, όπως και ο εγκαταλελειμμένος οικισμός Περγανταίικα.

Κατά την αρχαιότητα, κοντά στην Αναβρυτή υπήρχε ιερό της Δήμητρας. Στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ού αιώνα, ο οικισμός είχε γνωρίσει ιδιαίτερη ανάπτυξη λόγω της βυρσοδεψίας, υφαντουργίας, οικοτεχνίας και κηροπλαστικής, οπότε και ήταν έδρα του Δήμου Βρυσεών, ενώ σήμερα ο οικισμός αποτελεί το ομώνυμο Δ.Δ. του Δήμου Μυστρά. Στο χωριό, αναπτύχθηκε αρκετά και η κατασκευή «τσαντίλων», δηλαδή η επεξεργασία των νημάτων και η κατασκευή πανιών για τα ελαιοτριβεία.

Ο οικισμός, όπως και πολλά χωριά της επαρχίας, κατά την πάροδο των χρόνων έχει όλο και λιγότερους κατοίκους, οι πιο πολλοί από τους οποίους μένουν στο χωριό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες στις εξοχικές κατοικίες τους.

Από το χωριό υπήρξε μεταναστευτικό ρεύμα προς τις χώρες του εξωτερικού. Μάλιστα, Ο Σύλλογος Βρυσεών Αναβρυτής Νέας Υόρκης, ο οποίος υφίσταται μέχρι σήμερα, ιδρύθηκε το 1901 και αποτέλεσε τον πρώτο ελληνικό σύλλογο στην αμερικανική ήπειρο.

Από την Αναβρυτή ξεκινάει κάθε χρόνο, τον Σεπτέμβριο, ο ορεινός αγώνας δρόμου «Βρυσεάδα», μήκους 13 χιλιομέτρων.

## Αξιοθέατα
Στην Αναβρυτή υπάρχουν πλήθος εκκλησιών βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων, ενώ το μοναδικό σχολείο του χωριού στεγάζει το Βοτανολογικό και Γεωλογικό Μουσείο, με πλήθος φυτών και πετρωμάτων του Ταϋγέτου.

Η Αναβρυτή είναι το κέντρο όπου ξεκινούν μονοπάτια προς όλο τον Ταΰγετο. Μεγάλος αριθμός ορειβατών περνούν κάθε χρόνο κυρίως από το μονοπάτι e4. Ακριβώς για αυτό τον λόγο η Αναβρυτή έχει γίνει η βάση για οποιαδήποτε απόδραση στον Ταΰγετο.

## Πληθυσμός
* 766 κάτοικοι (1951)
* 457 κάτοικοι (1961)
* 158 κάτοικοι (1971)
* 125 κάτοικοι (1991)
* 74 κάτοικοι (2001)

## Δείτε επίσης
* Διοικητική διαίρεση νομού Λακωνίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Αναβρυτή

Με την ονομασία **Αναβρυτή** υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
* η Αναβρυτή Αιτωλοακαρνανίας
* η Αναβρυτή Λακωνίας 

Αναβρυτη
Αναβρυτό

Με την ονομασία **Αναβρυτό(ν)** υπάρχουν τρεις οικισμοί της Ελλάδας:
* το Αναβρυτό Κιλκίς
* το Αναβρυτό Θεσπρωτίας 
* το Αναβρυτόν Αρκαδίας 

Αναβρυτο
Άντι Κάουφμαν

Ο **Άντριου Τζέφρι Κάουφμαν** (*Andrew Geoffrey "Andy" Kaufman*, 17 Ιανουαρίου 1949 - 16 Μαΐου 1984), περισσότερο γνωστός ως **Άντι Κάουφμαν**, ήταν Αμερικανός κωμικός ηθοποιός και διασκεδαστής, που διακρίθηκε κυρίως στο είδος της stand-up κωμωδίας και στο χώρο της τηλεόρασης. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του πραγματοποιώντας ζωντανές εμφανίσεις σε μικρούς χώρους διασκέδασης. Με τη συμμετοχή του στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά *Taxi* (1978-83), εξελίχθηκε σε έναν από τους πλέον δημοφιλείς κωμικούς της Αμερικής, ωστόσο οι ερμηνείες του και οι δημόσιες εμφανίσεις του στην τηλεόραση υπήρξαν αρκετές φορές ασυνήθιστες, αντισυμβατικές και συχνά αλλόκοτες, άλλοτε εξοργίζοντας και άλλοτε δημιουργώντας αμηχανία στο κοινό. Χαρακτηριστικές θεωρούνται οι εμφανίσεις του ως Tony Clifton, υποδυόμενος έναν απωθητικό τραγουδιστή που παρενοχλούσε το κοινό του, καθώς και ως επαγγελματίας παλαιστής. Στις δύο αυτές περιπτώσεις, ο Κάουφμαν ερμήνευε με μεγάλη αληθοφάνεια, φθάνοντας συχνά στα άκρα, έτσι ώστε να μην είναι ευδιάκριτη η χιουμοριστική πτυχή των εμφανίσεών του και οι χαρακτήρες του να παρουσιάζονται ως αληθινοί, προκαλώντας την αντίδραση και κατά συνέπεια τη συμμετοχή του κοινού.

Έχει χαρακτηριστεί ως κωμικός που είναι δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί, που ξέφυγε από τα καθιερωμένα μέτρα με τα οποία κρίνονται οι κωμικοί ηθοποιοί στοχεύοντας σε εμφανίσεις που βρίσκονταν πέρα από τη διάκριση του αστείου. Ο ίδιος περιέγραφε τον εαυτό του ως «άνθρωπο που τραγουδά και χορεύει», αποφεύγοντας να χαρακτηριστεί ως κωμικός.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Florian Keller, *Andy Kaufman: Wrestling with the American dream*, University of Minnesota Press, 2005

Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί σκετς
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Γρηγόριος Ζαλύκης

Ο **Γρηγόριος Ζαλύκης** (Grégoire Zalykis) ήταν Έλληνας λόγιος, συγγραφέας και διπλωμάτης που γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1785 και πέθανε στο Παρίσι στις 4 Οκτωβρίου 1827.

## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Ζαλύκης *ή Τσαλίκης* και τον αποκαλούσαν με τη συνηθισμένη κατάληξη και για τους Τούρκους και για τους Χριστιανούς Ζαλύκογλους *ή Τσαλίκογλου* (γιος του Ζαλύκη). Αφού σπούδασε στα σχολεία της πατρίδας του, πήγε στο Βουκουρέστι όπου τον προσέλκυσε η λαμπρή φήμη του δασκάλου Λάμπρου Φωτιάδη. Με τον μεγάλο εκείνο δάσκαλο τελειοποιήθηκε στην ελληνική και τη λατινική φιλολογία.

Το 1802 ο ηγεμόνας της Βλαχίας Σκαρλάτος Καλλιμάχης τον έστειλε στο Παρίσι για πολιτικές υποθέσεις. Εκεί εγκαταστάθηκε, έγινε γραμματέας του Ωγκύστ ντε Σουαζέλ Γκουφιέ, βοηθώντας τον στην έκδοση του κλασσικού περιηγητικού συγγράμματός του *«Voyage pittoresque en Grèce»*. Ο Ζαλύκης συνέταξε δύο λεξικά, το ένα γαλλικό και το άλλο ελληνικό.

Ο Ζαλύκης ήταν ιδρυτής του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου, μυστικής οργάνωσης που ίδρυσε το 1809, με σημαντική δράση για τους Έλληνες.

Το 1816 έγινε ο πρώτος γραμματέας της Οθωμανικής πρεσβείας στο Παρίσι, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1820. Τότε πήγε στο Βουκουρέστι. Με την έναρξη της επανάστασης πήγε στην Τρανσυλβανία και μετά μετέβη στην Βεσσαραβία όπου συνέγραψε το 1822 τον περί της Ελληνικής Επαναστάσεως Διάλογον.

Ύστερα πήγε στην Πετρούπολη όπου γνώρισε τον αυτοκράτορα Αλέξανδρο και πήρε από αυτόν σημαντική χρηματική βοήθεια. Επιστρέφοντας στο Παρίσι προσεβλήθηκε από εγκεφαλικό πυρετό και απεβίωσε στις 4 Οκτωβρίου 1827.

## Συγγράμματα
* Λεξικόν της Γαλλικής γλώσσης, εν Παρισίοις, 1809 (ανετυπώθη το 1815 εν Βενετία επιστασία Σπυρίδωνος Βλαντή)
* Περί της κοινωνικής συνθήκης, σύγγραμμα του Ιωάννου Ιακώβου Ρουσσώ μεταφρασθέν υπό του μακαρίτου Γρηγορίου Ζαλύκου και εκδοθέν μετά προλεγομένων υπό Κωνσταντίνου Νικολοπούλου, φιλοτίμω δαπάνη της φιλελληνίδος χήρας του μεταφραστού, Εν Παρισίοις, 1828, 12, σελ 331.
* Διάλογος περί της Ελληνικής Επαναστάσεως, εκδοθείς μετά προλόγου και επιλόγου υπό Αγαθόφρονως Λακεδαιμονίου, Εν Παρισίοις 1828

## Ανέκδοτα συγγράμματα
* Απομνημονεύματα ιστορικά της υπ'αυτού εν 1809 συστηθήσεις εν Παρισίοις Ελληνικής Εταιρείας (Ελληνόγλωσσο Ξενοδοχείο)
* Ευμέθοδος γραμματική της Ελληνικής Γλώσσης (στα γαλλικά)
* Επιστολές και άλλα τινά ποιημάτια (σύμφωνα με το εισαγωγικό δοκίμιο του Νικολόπουλου στην έκδοση της Κοινωνικής Συνθήκης του Ρουσσώ που μετέφρασε ο Ζαλύκης)

## Πηγές
* Κωνσταντίνος N. Σάθας, Νεοελληνική φιλολογία. Βιογραφίαι των εν γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων (1453-1821), Αθήνα 1868*, σελ. 685"http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/2/4/b/metadata-01-0000235.tkl

## Βιβλιογραφία
* Constantinidi-Bibicou H., 1953. « Les Origines du philhellénisme français », L’Hellénisme Contemporain, VII/3, pp.&nbsp;248–265
* Tziatzios E.St., 1939. Le Macédonien Grégoire Zalikis et la société révolutionnaire “Hôtel Hellénophone”, III/1, pp.&nbsp;68–76, et III/2-3, pp.&nbsp;89–101.

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Μακεδόνες
Μαντείο Τροφωνίου

Το **μαντείο του Τροφωνίου** ήταν σημαντικό μαντείο της αρχαιότητας στην περιοχή της Λιβαδειάς.

Πρόκειται για ένα υπόγειο κλιβανοειδές κτίσμα, το οποίο διασώζεται μέχρι το ύψος του φυσικού εδάφους. Η τοιχοδομία του είναι από πέτρες σε δεύτερη χρήση, όπως περιγράφεται από τους Παυσανία, Φιλοστρατο, Στράβωνα κ.ά.

## Αρχιτεκτονική δομή
Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν στα 1968 με τη συνεργασία της Θ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Οι διαστάσεις του οικοδομήματος στο δάπεδο είναι διαμέτρου 1,90 μ., ενώ το ύψος φτάνει περίπου στα 3,5 μ.. Δείχνει κατά τι μεγαλύτερο του αρχικού μεγέθους των 8×4 πήχεων, όπως περιγράφεται από τον περιηγητή. Αλλά αυτό έχει την ερμηνεία του. Τα τελευταία όστρακα που βρέθηκαν στο δάπεδο χρονολογούνται ήδη την εποχή των καταστροφών που προκάλεσαν οι Έρουλοι.

Είναι έτσι πολύ λογικό να γίνει αποδεκτή μια κυριολεκτική διάλυση του περιβόητου Αδύτου, αφού όπως πληροφορεί ο Παυσανίας, ήταν οικοδομημένο *«συν τέχνη και αρμονία»* απ’ ευθείας πάνω στον συμπαγή πυριτόλιθο, από τον οποίο αποτελείται αποκλειστικά ο συγκεκριμένος τόπος.

Υπάρχει ένα κύριο χαρακτηριστικό το οποίο πείθει με βεβαιότητα ότι πρόκειται για το καθεαυτό *Χρηστήριο, Άντρο, Καταβάσιο, Σπήλαιο, Στόμιο* και πολλές άλλες επωνυμίες του μαντείου του Τροφωνίου. Στο δάπεδο του εν λόγω μνημείου, διασώζεται ένα στενό αυλάκι που συμφωνεί απόλυτα με την αρχαία περιγραφή *"του στομίου με ύψος δύο μόλις σπιθαμών"*. 
Αυτό ακριβώς το τμήμα, που περιγράφεται ως Οπή, παρά το ότι φέρει εμφανή ίχνη απόπειρας κακοποίησης, εν τούτοις παρέμεινε ουσιαστικά αβλαβές.

Το συγκεκριμένο μνημείο, το οποίο απετέλεσε αντικείμενο αναζητήσεων και ερευνών από ημεδαπούς και αλλοδαπούς αρχαιολόγους και ερασιτέχνες επίσημα ήδη από τα 1795, βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Λειβαδιάς, πάνω στην επιπεδοποιημένη από την αρχαιότητα κορυφή του λόφου του Προφήτη Ηλία.
 
Σε πολύ κοντινή απόσταση εκτείνονται τα ερείπια του μεγάλου ναού του Διός Βασιλέως, στον οποίο εικάζεται ότι κάτω από την αψίδα ήταν τοποθετημένος ο Θρόνος της Μνημοσύνης. Τρεις επιφανείς Μακεδόνες βασιλείς συμπεραίνεται μέσω Επιγραφικών μαρτυριών ότι μυήθηκαν βασιλείς σε αυτό το ιερό: ο Αμύντας του Περδίκκα, ο πολύ γνωστός Φίλιππος Β' και τέλος ο Αντίοχος Δ' Επιφανής.

## Μαρτυρίες σε έργα του αρχαίου θεάτρου
Στην αρχαιότητα, όπως μαρτυρείται στις *[[Νεφέλες (κωμωδία)|Νεφέλες]]* του Αριστοφάνη, η έκφραση «Κατεβαίνω στο Τροφώνιο άντρο» σήμαινε «έχω καταληφθεί από φόβο».

Στην τραγωδία *[[Ίων (τραγωδία)|Ίων]]* του Ευριπίδη, ο άτεκνος Ξούθος μηνεί στη σύζυγό του, Κρέουσα, ότι πήγε να συμβουλευτεί τον Τροφώνιο στον δρόμο του για τους Δελφούς.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Παυσανίας, ''Ελλάδος Περιήγησις'', Βιβλίο Θ', κεφ. 39-40
*Narratio de oraculo Trophonii, Καρλ Βίλχελμ Γκέτλινγκ, 1843
*Πλούταρχος, *Περί του Σωκράτους δαιμονίου*
*Στοιχεία αρχαίας ελληνικής θρησκείας, Το άντρον του Τροφωνίου, Στάθης Βαλλάς, Εκδόσεις Εύανδρος, 2006
 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς - Επισκόπηση σε 6 Συνέχειες του Μαντείου του Τροφωνίου από τον Στάθη Βαλλά 
*Βοιωτικός Κόσμος, Ελεύθερη ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια για τη Βοιωτία - Τροφώνιο Μαντείο

Τροφωνιου
Κατηγορία:Λιβαδειά
Δημήτρης Μαλαβέτας

Ο **Δημήτρης Μαλαβέτας** (Αθήνα, 13 Ιανουαρίου 1939 - 1 Απριλίου 1988), ήταν Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Πατέρας του  ήταν ο δημοσιογράφος Θωμάς Μαλαβέτας, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους κομμουνιστές στη διάρκεια του Εμφυλίου τον Δεκέμβριο του 1944, και μητέρα του η Μαρία Τζαμαρέλου, η οποία διετέλεσε γραμματεύς του Εθνικού Θεάτρου. Ο Μαλαβέτας φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών και κατόπιν στη σχολή του Βασιλικού Βρετανικού Θεάτρου. Εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο αρκετά χρόνια, γυρίζοντας παράλληλα όλο τον κόσμο. Αφού αποχώρησε από το Εθνικό Θέατρο, εργάστηκε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, σε διαφόρους θιάσους. Στo πρώτο παγκόσμιο συνέδριο για τον Σαίξπηρ, που έγινε στο  Βανκούβερ του Καναδά, ο Μαλαβέτας εκπροσώπησε την Ελλάδα.
Σκηνοθέτησε ανάμεσα σε άλλα, τα έργα *«Υπέρλαμπρο Αστέρι»*, *«Νεκρικοί Διάλογοι του Λουκιανού»*, *«Ορφέας και Ευρυδίκη»*. Τη χειμερινή σεζόν σεζόν 1981- 1982, όπως και το καλοκαίρι του 1982 πρωταγωνίστησε στην περίφημη rock opera EVITA μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Βλάσση Μπονάτσο. Ήταν πρωταγωνιστής στη *«Μικρή Καλύβα»*, με το θίασο της Άννας Φόνσου και στη *«Γλυκιά Ίρμα»* με την Έλλη Λαμπέτη. Αργότερα σκηνοθέτησε τη *«Γλυκιά Ίρμα»* με  πρωταγωνιστές, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Κώστα Καρρά και τη Μαριάννα Τόλη. Έπαιξε στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού, στις παραστάσεις *«Αντώνιος και Κλεοπάτρα»* και *«Αντιγόνη»*, καθώς και στις *«Βάκχες»* στην Επίδαυρο. Το τελευταίο έργο στο οποίο συμμετείχε ως ηθοποιός ήταν το *«Λίγο πιο νωρίς - λίγο πιο αργά»* με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, στο Θέατρο Αλίκη.
Βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Παγκράτι και μετά αποδείχτηκε ότι αυτοκτόνησε. Κηδεύτηκε με παρουσία πολύ κόσμου στο νεκροταφείο του Βύρωνα.
Τακτικά απήγγειλε ποιήματα στον *«Τιπούκειτο»*. Ηχογράφησε ποιήματα του Κωστή Παλαμά και του Κωνσταντίνου Καβάφη.
Είχε τιμηθεί με το βραβείο της Λαίδης Φλόρα Ρόμπσον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κόκλας Μεσσηνίας

Ο **Κόκλας**, επίσης, σε τοπικό επίπεδο, γνωστός ως **στου Κόκλα** ή **η Κόκλα**, είναι χωριό του δήμου Οιχαλίας στη Μεσσηνία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2021, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 163 κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Αρχικά στη θέση του σημερινού χωριού δεν υπήρχαν οικίες αλλά μόνο χάνια που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες των ταξιδιωτών που κινούνταν στον παλαιό δρόμο Κυπαρισσίας-Καλαμάτας. Έλαβε τη σημερινή του μορφή από κατοίκους της Δροσοπηγής - απομεινάρια της οποίας βρίσκονται στα νότια του Κόκλα - και το 1933 αναφέρεται για πρώτη φορά ως οικισμός και έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1997 υπήχθη στον δήμο Δωρίου και από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Οιχαλίας.

Ο κεντρικός ναός του Κόκλα είναι αφιερωμένος στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη. Επιπλέον, το χωριό διαθέτει λαογραφική συλλογή, η οποία στεγάζεται στο παλαιό πέτρινο δημοτικό σχολείο.

Βορειοδυτικά του Κόκλα διέρχεται χείμαρρος, ενώ σε κοντινή απόσταση βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Μάλθης.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Ώρα Ανατολικής Αφρικής

** Ώρα Ανατολικής Αφρικής**, ή **East Africa Time**, ή **EAT**, ονομάζεται η ζώνη ώρας που χρησιμοποιείται στην ανατολική Αφρική. Η ζώνη είναι τρεις ώρες μπροστά από την UTC (UTC+3), και είναι ίδια με την Ώρα Μόσχας καθώς και την Θερινή Ώρα Ανατολικής Ευρώπης.

Καθώς αυτή η ζώνη ώρας είναι κυρίως στην ισημερινή περιοχή, δεν υπάρχει σημαντική μεταβολή στην διάρκεια της ημέρας καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου και έτσι δεν εφαρμόζεται η θερινή ώρα στις χώρες που την χρησιμοποιούν 

Την Ώρα Ανατολικής Αφρικής χρησιμοποιούν οι παρακάτω χώρες:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Αφρικη
Σαιντ-Ουέν-συρ-Σεν

Το **Σαιντ-Ουέν-συρ-Σεν** (, ), έως τον Νοέμβριο του 2018 γνωστό ως **Σαιντ-Ουέν** (, ), είναι γαλλική κοινότητα στον νομό της Σεν-Σαιν-Ντενί, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.

Πρόκειται για σημαντική ιστορική πόλη με δύο ιστορικούς αξιόλογους ναούς που φέρουν τα ονόματα «Σαιντ-Ουέν-λε-Βιε» και «Σακρέ-Κερ», καθώς και ένα πύργο του 1821, που σήμερα στεγάζει μουσείο.

Η Σαιντ-Ουέν αποτελεί σπουδαίο βιομηχανικό κέντρο παραγωγής οχημάτων (αυτοκινητοβιομηχανία), μηχανών, και τροφίμων. Στην περιοχή αυτή υφίσταται επίσης και μεγάλος θερμοηλεκτρικός σταθμός. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 4,5 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της το 1982 ήταν 43.600 κάτοικοι, ενώ το 2006 μειώθηκε στους 42.950 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα», τόμ.53ος, σελ.49

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-Σαιν-Ντενί
Σαιντ-Μωρ-ντε-Τουραίν

Η **Σαιντ-Μωρ-ντε-Τουραίν** είναι κωμόπολη της κεντρικής περιοχής της Γαλλίας. Βρίσκενται στο νομό Έντρ-ε-Λουάρ σε υψόμετρο 100 μ. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 41 τ.χλμ. 
Το 1982 ο πληθυσμός της αριθμούσε 4.130 κατοίκους, ενώ το 1999 μειώθηκε στους 3900 κατοίκους.

Η περιοχή της Σαιν-Μωρ-ντε-Τουραίν χωρίζεται σε τρεις ζώνες. Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στον τουρισμό.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.53ος, σελ.49.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Κέντρου
Λερίνες νήσοι

Οι **Λερίνες νήσοι** () αποτελούν συστάδα γαλλικών νήσων στη Μεσόγειο και βρίσκονται στην Κυανή ακτή, απέναντι από τις Κάννες, και ανήκουν στον νομό Αλπ-Μαριτίμ.

Τα νησιά είναι γνωστό ότι κατοικήθηκαν για πρώτη φορά κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους. Η νήσος Άγιος Ονοράτος φέρει το όνομα του ιδρυτή του Αβαείου των Λερίνων, Αγίου Ονοράτου. Ιδρύθηκε γύρω στο 410 μ.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Πατρίκιος, προστάτης της Ιρλανδίας, σπούδασε εκεί τον πέμπτο αιώνα.
Το 1047 τα νησιά δέχτηκαν επιδρομές από πειρατές από την Ανδαλουσία. Έπειτα, μεταξύ του ενδέκατου και του δέκατου τέταρτου αιώνα, χτίστηκε ένα οχυρωμένο μοναστήρι. Η μοναστική κοινότητα ζει σήμερα σε ένα μοναστήρι που χτίστηκε τον δέκατο ένατο αιώνα.
Το 1707 οι Λερίνες καταλήφθηκαν από το αγγλικό ναυτικό, υπό τη διοίκηση του Cloudesley Shovell. Αυτό έγινε προκειμένου να αποκλειστεί το στρατιωτικό λιμάνι της Τουλόν και να βοηθηθεί ο στρατός του Βίκτωρος Αμεδαίου Β΄, δούκα της Σαβοΐας, και του ξαδέρφου του Ευγένιου για να πολιορκήσουν την πόλη.

Η συστάδα των Λερίνων νήσων αποτελείται από δύο κύριες νήσους και τρεις νησίδες οι οποίες και είναι:
Η νήσος Αγία Μαργαρίτα η οποία είναι και η μεγαλύτερη.
Η νησίδα Τραντελιέρ που βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της προηγουμένης
Η νήσος Άγιος Ονοράτος που βρίσκεται νότια της νήσου Αγίας Μαργαρίτας
Η νησίδα Άγιος Φερεόλ που βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της προηγουμένης, και
Η νησίδα ντ-Ιλότ που βρίσκεται νότια της νήσου Άγιος Ονοράτος.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.53ος, σελ.49.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νησιά της Γαλλίας
Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου
Νικάσι Ευβοίας

Το **Νικάσι** είναι ένας συνοικισμός στη Νότια Εύβοια. Ανήκει στο Δήμο Καρύστου και βρίσκεται σε ύψος περίπου 100 μέτρων στις πλαγιές του όρους Όχη. Έχει περίπου 100 μόνιμους κατοίκους. Στον συνοικισμό υπάρχει μια εκκλησία του Αγίου Αθανασίου.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Μάρτιν Λάτκα

Ο **Μάρτιν Λάτκα** (τσεχ.: *Martin Latka*) (γεν. 1984) είναι Τσέχος αμυντικός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στον Πανιώνιο.

## Βιογραφικό

Ο Λάτκα γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1984 στην πόλη Τσέσκε Μπουντεγιοβίτσε (*České Budějovice*). Έχει ύψος 1,93 και παίζει στο κέντρο της άμυνας. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα Ντιναμό της γενέτειράς του και το 2003 πήρε μεταγραφή για τη Σλάβια Πράγας, στην οποία αγωνίστηκε ως τον Ιανουάριο 2009 με διακοπή ένα εξάμηνο, το 2006, που έπαιξε ως δανεικός στην αγγλική Μπέρμιγχαμ Σίτι. Τον Ιανουάριο του 2009 υπέγραψε στον Πανιώνιο και έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική την 1 Φεβρουαρίου 2009 στο ματς Πανιώνιος-Πανθρακικός: 3-0.

Ο Λάτκα έχει αγωνιστεί 25 φορές στην Εθνική ελπίδων της χώρας του και 33 φορές στις μικρότερες εθνικές ομάδες.

## Καριέρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Στατιστικά σεζόν 2009-10 
* Στατιστικά σεζόν 2010-11 .

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρμιγχαμ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλάβια Πράγας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε
Δείναρχος

Ο **Δείναρχος** (Κόρινθος, περ. 361 - περ. 291 π.Χ.) ήταν ο τελευταίος από τους δέκα Αττικούς ρήτορες, γιος του Σώστρατου (ή, κατά το λεξικό της *[[Σούδα (λεξικό)|Σούδας]]*, ο Σωκράτης).

Μετοίκησε από νωρίς στην Αθήνα, και στην ηλικία περίπου των 25 ήταν ήδη ενεργός σαν λογογράφος. Ως ξένος δεν είχε το δικαίωμα να λαμβάνει μέρος στις δημόσιες συζητήσεις. Υπήρξε μαθητής τόσο του Θεόφραστου όσο και του Δημητρίου του Φαληρέως, και είχε από νωρίς αποκτήσει ιδιαίτερη ευφράδεια και προσαρμοστικότητα ύφους.

Στα 324, ο Άρειος Πάγος, κατόπιν συστηματικής έρευνας, άνεφερε ότι εννέα άνδρες είχαν δωροδοκηθεί από τον Άρπαλο, το συλλογικό ταμία του Αλεξάνδρου. Ανατέθηκαν δέκα δημόσιοι κατήγοροι. Ο Δείναρχος έγραψε, για έναν ή και περισσότερους από τους κατήγορους αυτούς, τους τρεις λόγους, που επιζούν και μέχρι σήμερα: *Κατὰ Δημοσθένους*, *Κατὰ Ἀριστογείτονος*, και *Κατὰ Φιλοκλέους*.

Οι πολιτικές προτιμήσεις του Δεινάρχουν ήταν προς μία αθηναϊκή ολιγαρχία κάτω από Μακεδονικό έλεγχο· πρέπει ωστόσο να υπενθυμίζεται ότι δεν ήταν Αθηναίος πολίτης. Οι Αισχίνης και Δημάδης δεν είχαν ανάλογη δικαιολογία. Στην υπόθεση του Αρπάλου, ο Δημοσθένης ήταν χωρίς αμφιβολία αθώος, και το ίδιο ισχύει, προφανώς, και για τους υπόλοιπους κατηγορούμενους. Ωστόσο, ο Υπερείδης, ο πιο ευερέθιστος από τους πατριώτες, ήταν με το μέρος του Δεινάρχου.

Υπό την εποπτεία του παλιού του δασκάλου, του Δημητρίου του Φαληρέως, ο Δείναρχος άσκησε έντονη πολιτική επιρροή. Τα χρόνια μεταξύ του 317 και του 307 ήταν τα πιο αποδοτικά στη ζωή του. Με την πτώση του Δημητρίου του Φαληρέως την αποκατάσταση της δημοκρατίας από το Δημητρίου του Πολιορκητή, ο Δείναρχος καταδικάστηκε σε θάνατο και αποσύρθηκε στην εξορία στη Χαλκίδα στην Εύβοια.

Γύρω στο 292, χάρη στο φίλο του Θεόφραστο, μπόρεσε να επιστρέψει στην Αθήνα, μοιράστηκε τον τόπο διαμονής στη χώρα μαζί με έναν πρώην συνέταιρο, τον Πρόξενο. Αργότερα έκανε αγωγή κατά του Προξένου με την κατηγορία της ληστείας. Ο Δείναρχος πέθανε στην Αθήνα γύρω στο 291 π.Χ..

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* ''Minor Attic Orators, II, Lycurgus. Dinarchus. Demades. Hyperides'' , trans. J. O. Burtt, Harvard University Press, Loeb Classical Library, 1954.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι
Ελισάβετ Σενιέ

Η **Ελισάβετ Σάντη Λουμάκη (ή Λομάκη ή Λουμάκα ή Μαμάκη) Σενιέ** (1729 - 1808) ήταν λόγια - διανοούμενη κυπριακής καταγωγής, γεννημένη και μεγαλωμένη στην Κωνσταντινούπολη, που παντρεύτηκε το 1755 τον Γάλλο έμπορο Λουδοβίκο Σενιέ και έζησε στο Παρίσι από το 1765.

Ήταν μητέρα δύο φημισμένων Γάλλων ποιητών της εποχής, του Ανδρέα Μαρία Σενιέ (1762-1794), που καρατομήθηκε την παραμονή της πτώσης του Ροβεσπιέρου (συνήθιζε να υπογράφει ως Andreas Byzantinus), και του Ιωσήφ Σενιέ (1764-1811).

Στο φιλολογικό σαλόνι της, γνωστό κέντρο της φιλελληνικής κίνησης, έγιναν οι πρώτες συναντήσεις των μελών της οργάνωσης του Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου. Μάλιστα κάποιοι θεωρούν ότι η ιδέα και η έμπνευση για την ίδρυση του “Ελληνόγλωσου Ξενοδοχείου” οφείλεται ακριβώς σε αυτήν, την περίφημη, για την εποχή της, “Μαντάμ Σενιέ”.

Στη Λευκωσία υπάρχει δρόμος με το όνομα οδός Ξάνθης Ξενιέρου (απόδοση του Santi Chénier), ο οποίος είναι αφιερωμένος σε αυτή.

## Βιογραφία
*[https://archive.org/details/lettresgrecques00goog Lettres grecques de Madame Chénier]*, Charavay Frères, Παρίσι 1879

## Παραπομπές


## Πηγές
*rizokarpason.com

Κατηγορία:Κύπριοι λόγιοι
Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος

Ο **Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος** (γενν. 1951) είναι παλαίμαχος αμυντικός ποδοσφαιριστής, με σημαντικές διακρίσεις κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Πανιώνιο. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Νέων και την Εθνική Ενόπλων.

## Βιογραφικό
Ο Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος γεννήθηκε το 1951 και από παιδί έζησε στη Νέα Σμύρνη. Εντάχθηκε στην εφηβική ομάδα του Πανιωνίου σε ηλικία 16 ετών και σχεδόν αμέσως προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα. Αγωνίστηκε στο σύλλογο εφτά χρόνια, από τη σεζόν 1967-68 ως το 1973-74. Υπήρξε βασικό μέλος της ποιοτικότερης ίσως ποδοσφαιρικής ομάδας στην ιστορία του Πανιωνίου, από την οποία αναδείχθηκαν πολλοί διεθνείς και μάλιστα το 1969 σημειώθηκε το ιστορικό ρεκόρ να αγωνιστούν ταυτόχρονα πέντε ποδοσφαιριστές της στην Εθνική ομάδα.

Με τον Πανιώνιο κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο το 1971 και τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος τη σεζόν 1970-71, μπροστά από τον τότε φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, Παναθηναϊκό. Την επόμενη σεζόν μετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, αποκλείοντας στον α΄ γύρο τη δυνατή Αθλέτικο Μαδρίτης.
Το 1974 πήρε μεταγραφή στην μεγάλη ΑΕΚ του Λουκά Μπάρλου (μεταγραφές της σεζόν οι Δέδες, Σκρέκης, Θεοφιλόπουλος, Αρδίζογλου, Βάγκνερ, Τσάνλαϊτερ).
Στο τέλος της καριέρας του έπαιξε στην Καστοριά και τον Απόλλωνα Αθηνών.

Το 1970 αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στην Άγκυρα κατά της Τουρκίας σε προκριματικό αγώνα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων.

Το 1972 αγωνίστηκε με την Εθνική Ενόπλων στους προκριματικούς αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1972, αλλά δεν αγωνίστηκε στην τελική φάση.

## Καριέρα

*** Σημείωση** : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καστοριάς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Υρμπαίν Μπραμς

Ο **Υρμπαίν Μπραμς** (Urbain Braems, 10 Νοεμβρίου 1933 - 9 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν παλαίμαχος Βέλγος ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου.

Στην Ελλάδα εργάστηκε με μεγάλη επιτυχία στον Πανιώνιο τη δεκαετία του ΄80 και αποτέλεσε ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία του. Παραμένει ως σήμερα ο μακροβιότερος προπονητής του ιστορικού συλλόγου της Νέας Σμύρνης, αφού παρέμεινε τρεις συνεχείς σεζόν στην τεχνική ηγεσία των «κυανέρυθρων», από το 1985 ως το 1988. Στη διάρκεια της θητείας του είχε θετικό ισοζύγιο αφού σε 90 ματς η ομάδα σημείωσε 33 νίκες, 30 ήττες και 27 ισοπαλίες.

Όταν ήρθε ο ομάδα προερχόταν από δύο τραυματικές σεζόν, στις οποίες είχε γλιτώσει τον υποβιβασμό κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, έπειτα από αγώνες μπαράζ, με το Μακεδονικό (3-2) το 1982-83 και με τον ΠΑΣ Γιάννινα στην παράταση (2-0) το 1983-84. Ο Μπραμς έφερε σταθερότητα στον σύλλογο, εμφύσησε ομαδικό πνεύμα στην ομάδα και στα χρόνια της παρουσίας του στον πάγκο όχι μόνο δεν κινδύνεψε αλλά και οδηγήθηκε ξανά σε επιτυχίες.

Απεβίωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2021.

**Οι τρεις σεζόν στον Πανιώνιο**

* Το 1985-86 τερμάτισε στην 5η θέση και συμμετείχε με επιτυχία στο Βαλκανικό Κύπελλο, στο οποίο έφτασε στον τελικό.
* Τη σεζόν 1986-87 τερμάτισε στην 4η θέση και προκρίθηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Την ίδια σεζόν είχε μια εκπληκτική πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος. Αφού απέκλεισε κατά σειρά τους: Χαραυγιακό (2-0), ΑΕΚ (1-0), ΠΑΟΚ (3-0, 0-1) και Ολυμπιακό Π. (3-0, 0-1), αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό (1-3, 1-0) στα προημιτελικά, όντας άτυχος στη ρεβάνς στο γήπεδο Νέας Σμύρνης, όπου έχασε μεγάλες ευκαιρίες, ενώ ο αντίπαλος τερματοφύλακας Νίκος Σαργκάνης με εκπληκτικές αποκρούσεις έδωσε ουσιαστικά μόνος του την πρόκριση στους «πράσινους».
* Το 1987-88 μετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου αποκλείστηκε από τη γαλλική Τουλούζ. Στο πρωτάθλημα είχε μέτρια χρονιά και τερμάτισε στη 10η θέση.

Ο Βέλγος τεχνικός εκτός από τον Πανιώνιο δεν εργάστηκε σε άλλη ελληνική ομάδα, παρά μόνο σε ομάδες της πατρίδας του και στην τουρκική Τραμπζονσπόρ. Θεωρείτο εδικός στο θεσμό του Κυπέλλου, αφού στη διάρκεια της προπονητικής του καριέρας έφτασε σε επτά τελικούς και κατέκτησε πέντε κύπελλα.

## Παραπομπές


## Πηγές

* εφ. *Πανιώνιος Κόσμος*, φ. 7 (7-2-2009).

Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Βέλγοι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τραμπζονσπόρ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΡΣΚ Άντερλεχτ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλαμπ Μπρυζ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΣΚ Λόκερεν
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σερκλ Μπρυζ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σταντάρ Λιέγης
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΚΣΚ Μπέβερεν
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΡΣ Μέχελεν
Τζον Μάικλ Τάλμποτ

Ο **Τζων Μάικλ Τάλμποτ** (*John Michael Talbot*, Οκλαχόμα Σίτυ, Οκλαχόμα, 8 Μαΐου 1954) είναι Αμερικανός ρωμαιοκαθολικός μοναχός, τραγουδοποιός και ιδρυτής της θρησκευτικής αδελφότητας *The Brothers and Sisters of Charity*, Εύρηκα Σπρινγκς, Αρκάνσας.

## Δισκογραφία

#Reborn (1972)
#John Michael Talbot (1976)
#The New Earth (1977)
#The Lord's Supper (1979)
#Beginnings / The Early Years (1980)
#Come to the Quiet (1980)
#The Painter (1980)
#For the Bride (1981)
#Troubadour of the Great King (1981)
#Light Eternal (1982)
#Songs For Worship Vol. 1 (1982)
#No Longer Strangers (1983)
#The God of Life (1984)
#Songs For Worship Vol. 2 (1985)
#The Quiet (1985)
#Be Exalted (1986)
#Empty Canvas (1986)
#The Heart of the Shepherd (1987)
#Quiet Reflections (1987)
#The Regathering (1988)
#Master Collection (1988)
#The Lover and the Beloved (1989)
#Come Worship the Lord Vol. 1 (1990)
#Come Worship the Lord Vol. 2 (1990)
#Hiding Place (1990)
#The Birth of Jesus (1990)
#The Master Musician (1992)
#Meditations in the Spirit (1993)
#Meditations from Solitude (1994)
#Chant from the Hermitage (1995)
#The John Michael Talbot Collection (1995)
#The Talbot Brothers Collection (1995)
#Brother to Brother (1996)
#Our Blessing Cup (1996)
#Troubadour for the Lord (1996)
#Table of Plenty (1997)
#Hidden Pathways (1998)
#Pathways of the Shepherd (1998)
#Pathways to Solitude (1998)
#Pathways to Wisdom (1998)
#Quiet Pathways (1998)
#Spirit Pathways (1998)
#Cave of the Heart (1999)
#Simple Heart (2000)
#Wisdom (2001)
#Signatures (2003)
#City of God (2005)
#Monk Rock (2005)
#The Beautiful City (2006)
#Living Water 50th (2007)
#Troubadour Years (2008)

## Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Επίσημη Ιστοσελίδα''  
* ''The Brothers and Sisters of Charity''

Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Βραβεία της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ 2008

Κατά τη διάρκεια της **43ης απονομής** των Βραβείων της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ (National Society of Film Critics), που πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2009, τιμήθηκαν οι ηθοποιοί, οι δημιουργοί και τα έργα που ξεχώρισαν μέσα στο έτος 2008.

Από τα 63 μέλη της NSFC, οι 49 έστειλαν ψήφους για το έτος αυτό. Ωστόσο μοναχά 23 κριτικοί ήταν παρόντες το βράδυ της απονομής στο Sardi's Restaurant στη Νέα Υόρκη, οπότε μόνο εκείνοι έλαβαν μέρος στην δεύτερη και τρίτη ψηφοφορία.

Το βραβείο της καλύτερης ταινίας της χρονιάς κέρδισε μια αντιπολεμική ταινία κινουμένων σχεδίων, ισραηλινής προέλευσης, με τίτλο *[[Βαλς με τον Μπασίρ]]*. Η τελευταία αναδείχτηκε νικήτρια κατά τη δεύτερη ψηφοφορία με 26 πόντους, ακολουθούμενη από τις ταινίες *Τυχερή και ευτυχισμένη* και *[[ΓΟΥΟΛ·Υ|Γουόλ-Υ]]* που ισοψήφισαν με 20 πόντους. Από τη στιγμή που ταινία της χρονιάς αναδείχτηκε μια μη αγγλόφωνη ταινία, δεν διεξήχθη ψηφοφορία για το βραβείο *Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας*. Τα περισσότερα βραβεία συγκέντρωσε η βρετανική κωμωδία *Τυχερή και ευτυχισμένη*, τέσσερα στον αριθμό.
## Βραβευθέντες

2008
Εθνικη Ενωση Κριτικων
Αίλιος Θέων

Ο **Αίλιος Θέων** ήταν Αλεξανδρινός σοφιστής και συγγραφέας μιας συλλογής *προγυμνασμάτων* για εξάσκηση ρητόρων. Έζησε πιθανόν και συνέγραψε γύρω στα μέσα προς τέλη του 1ου αι. μ.Χ. και η πραγματεία του είναι η αρχαιότερη αναφερόμενη σε αυτού του είδους ασκήσεις. Το έργο (σωζόμενο, παρότι ανολοκλήρωτο), το οποίο σχημάτιζε μάλλον παράρτημα σε εγχειρίδιο ρητορικής, υποδεικνύει τρόπους μάθησης και ιδιαίτερες προτιμήσεις, και εμπεριέχει πολύτιμες σημειώσεις για το ύφος και τους λόγους των Αττικών ρητόρων. Επίσης παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για τον τρόπο διδασκαλίας και την εξάσκηση στη ρητορική κατά την εποχή αυτή. Ο Θέων έγραψε επίσης σχόλια για τον Ξενοφώντα, τον Ισοκράτη και τον Δημοσθένη, και πραγματείες πάνω σε θέματα ύφους.

Διακρίνεται από τον στωικό Θέωνα, ο οποίος έζησε την εποχή του Αυγούστου κι έγραψε επίσης πάνω σε θέματα ρητορικής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Κατηγορία:Σοφιστές
Μένανδρος ο Ρήτορας

Ο **Μένανδρος ο Ρήτορας** ήταν Έλληνας ρήτορας και σχολιαστής.

Δύο ανολοκλήρωτες πραγματείες σε επιδεικτικούς λόγους έχουν διασωθεί με το όνομά του, αλλά κατά γενική ομολογία δεν ανήκουν στον ίδιο συγγραφέα. Ο Conrad Bursian αποδίδει τον πρώτο στο Μένανδρο, τον οποίο χρονολογεί στον 4ο αι. μ.Χ., και το δεύτερο σε ανώνυμο ρήτορα της Αλεξάνδρειας Τρωάδος, ο οποίος πιθανολογείται ότι έζησε στην εποχή του Διοκλητιανού. Άλλοι, λόγω επιγραφής σε χειρόγραφο των Παρισίων, αποδίδουν το πρώτο στο Γενέθλιο της Πέτρας στην Παλαιστίνη.

Λαμβανομένης της γενικής παράδοσης κατά την αρχαιότητα υπόψη, ότι και οι δύο πραγματείες ήταν έργο του Μενάνδρου, είναι πιθανόν ο συγγραφέας της δεύτερης να μην ταυτιζόταν με το Μένανδρο που αναφέρεται στο λεξικό της *[[Σούδα (λεξικό)|Σούδας]]*, εφόσον μάλιστα το όνομα αυτό απαντάται συχνά στη μεταγενέστερη ελληνική λογοτεχνία. Η πρώτη πραγματεία, με τον τίτλο χψω, αναφέρεται σε διαφόρων ειδών επιδεικτικούς λόγους· η δεύτερη, αβγ, έχει ειδικούς τίτλους για κάθε κεφάλαιο.

Text in L Spengel's *Rhetores graeci*, iii. 329-446, and in C Bursian's "Der Rhetor Menandros und seine Schriften" in *Abhandl. der bayer. Akad. der Wissenschaften*, xvi. (1882); see also Wilhelm Nitsche, *Der Rhetor M. und die Scholien zu Demosthenes*; JE Sandys, *Hist. of Classical Scholarship* (1906), i. 338; Wilhelm von Christ, *Gesch. der griechischen Litteratur* (1898), 550.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες
Αντιφάνης ο κωμικός

Ο **Αντιφάνης** ήταν ο σημαντικότερος συγγραφέας της Μέσης Αττικής κωμωδίας, με εξαίρεση τον Άλεξι, έζησε από το 408 περίπου μέχρι το 334 π.Χ.

Προφανώς δεν καταγόταν από την Αθήνα, αλλά ίσως από την Κίο, στην Προποντίδα, τη Σμύρνη ή τη Ρόδο. Μετοίκησε στην Αθήνα, όπου άρχισε περίπου το 387 π.Χ. να συγγράφει. Ήταν εξαιρετικά παραγωγικός: περισσότερες από 200 από τις συνολικά 365 (ή 260) κωμωδίες που αποδίδονται σε αυτόν, είναι γνωστές σε μας από τους τίτλους και τα αρκετά αποσπάσματα, που διατηρήθηκαν στον Αθήναιο. Πραγματεύονται κυρίως θέματα που αφορούν στο τραπέζι, αλλά εμπεριέχουν αρκετά εντυπωσιακό συναισθηματισμό.

Fragments in Koch, *Comicorum Atticorum Fragmenta*, ii (1884); also Clinton, *Philological Museum*, i (1832).

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές
Κατηγορία:Ποιητές Μέσης Κωμωδίας
Κατάλογος προέδρων της Ανγκόλας

Ο **Πρόεδρος** είναι ταυτόχρονα και αρχηγός του κράτους και αρχηγός της κυβέρνησης στην Ανγκόλα. Ενώ ο Πρόεδρος διορίζει τον Πρωθυπουργό, η εκτελεστική εξουσία συνήθως ανήκει στον Πρόεδρο. Από το 2010, με βάση το νέο Σύνταγμα, καταργείται το αξίωμα του Πρωθυπουργού και αντικαθίσταται από εκείνο του Αντιπροέδρου. 

Ο θεσμός του Προέδρου χρονολογείται από την ανεξαρτησία της Ανγκόλας από την Πορτογαλία. Ο Αγκοστίνιο Νέτο έγινε ο πρώτος πρόεδρος όταν το μαρξιστικό Λαϊκό Κίνημα για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (MPLA) απέκτησε τον έλεγχο της χώρας από τους Πορτογάλους. Όταν πέθανε ο Νέτο το 1979, τον διαδέχθηκε ο Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος.

Υπό την ηγεσία του Ντος Σάντος, η Ανγκόλα έγινε πολυκομματική δημοκρατία. Στις εκλογές που διενεργήθηκαν το 1992, ο Ντος Σάντος επανεξελέγη με ποσοστό 49%. Ο αντίπαλος του Ντος Σάντος, Τζόνας Σαβίμπι του κόμματος της «Εθνικής Ένωσης για την Ολική Ανεξαρτησία της Ανγκόλας» (UNITA) που έλαβε 40%, ισχυρίστηκε ότι οι εκλογές ήταν αποτέλεσμα νοθείας.

## Νέο Σύνταγμα 2010
Στις 21 Ιανουαρίου 2010 εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο το νέο Σύνταγμα, με τα δύο τρίτα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Με το νέο Σύνταγμα ενδυναμώνονται οι εξουσίες του Προέδρου, ο οποίος δεν θα εκλέγεται απευθείας, αλλά έμμεσα. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος θα εκλέγεται από το κόμμα που θα λαμβάνει την πλειοψηφία στις βουλευτικές εκλογές . 

## Κατάλογος προέδρων της Ανγκόλας (1975-σήμερα)
(Οι ημερομηνίες που αναγράφονται με πλάγιους χαρακτήρες υποδηλώνουν *ντε φάκτο* συνέχιση της θητείας)

†  *Απεβίωσε εν ενεργεία.*

### Κόμματα
MPLA - PT = Movimento Popular da Libertação de Angola - Partido do Trabalho (Μέτωπο Λαϊκής Απελευθέρωσης της Ανγκόλας - Εργατικό Κόμμα, απολυταρχικό, ακροαριστερό μετά την ανεξαρτησία. Περιλαμβάνει κυρίως εθνότητες Αμπούντου και αποκήρυξε το Μαρξισμό στις 26 Μαρτίου 1991.
UNITA = União Nacional para a Independência Total de Angola (Εθνική Ένωση για την Καθολική Ανεξαρτησία της Ανγκόλας, απολυταρχικό, σοσιαλδημοκρατικό. Περιλαμβάνει κυρίως εθνότητες Οβιμπούντου.

## Γραμμή χρόνου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Ανγκόλας
*
Ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα

[thumb|right|350px|Ακαδημαϊκή βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του [Μπαθ (Αγγλία)]]
**Ακαδημαϊκή βιβλιοθήκη** είναι η βιβλιοθήκη που εξυπηρετεί τις ανάγκες ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος ανώτατης εκπαίδευσης (πανεπιστήμιο, τεχνολογικό εκπαιδευτικό ίδρυμα ή κολλέγιο). Η ακαδημαϊκή βιβλιοθήκη εδρεύει συνήθως στους ίδιους χώρους του ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος που εξυπηρετεί και ο βασικός στόχος της είναι η παροχή επιστημονικού υλικού (έντυπου ή /και ηλεκτρονικού) για την άριστη εξυπηρέτηση των πληροφοριακών αναγκών των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας (διοικητικού προσωπικού, διδακτικού προσωπικού, φοιτητές/ σπουδαστές). Η συλλογή του υλικού μιας ακαδημαϊκής βιβλιοθήκης αναπτύσσεται, διαμορφώνεται και αξιολογείται με βάση το πρόγραμμα σπουδών του ιδρύματος στο οποίο ανήκει.

## Ελληνικές Ακαδημαϊκές Βιβλιοθήκες
### Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων
#### Βιβλιοθήκες Πανεπιστημίων
# Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών
# Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
# Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
# Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
# Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας
# Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο
# Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
# Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
# Ιόνιο Πανεπιστήμιο
# Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
#Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
# Πανεπιστήμιο Αιγαίου
# Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
# Πανεπιστήμιο Κρήτης
# Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Οικονομικών και κοινωνικών επιστημών
# Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας
# Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
# Πανεπιστήμιο Πατρών 
# Πανεπιστήμιο Πειραιώς
# Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
# Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας
# Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών Πολιτικών Επιστημών
# Πολυτεχνείο Κρήτης
# Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο

#### Βιβλιοθήκες Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων
# Αλεξάνδρειο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Θεσσαλονίκης
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Δυτικής Μακεδονίας 
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Hπείρου
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Ιονίων Νήσων
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Καβάλας
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Καλαμάτας 
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Κρήτης
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Λαμίας
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Λάρισας
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Μεσολογγίου 
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πάτρας 
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Σερρών
# Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Χαλκίδας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ΣKΕΑΒ, Συλλογικός Κατάλογος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών
* Ζέφυρος, Εικονικός Συλλογικός Κατάλογος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών

## Βιβλιογραφία
* ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΥΛΗ ΥΠ.Ε.Π.Θ. 
* Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Κατάλογος πρωθυπουργών της Ανγκόλας

Ο **Πρωθυπουργός** ήταν υψηλός κυβερνητικός αξιωματούχος στην Ανγκόλα, αλλά όχι αρχηγός της κυβέρνησης

Ο Πρωθυπουργός διοριζόταν από τον Πρόεδρο μαζί με το υπόλοιπο Υπουργικό Συμβούλιο. Ο θεσμός αρχικά δημιουργήθηκε όταν η Ανγκόλα απέκτησε την Ανεξαρτησία της από την Πορτογαλία στις 11 Νοεμβρίου 1975, αλλά καταργήθηκε το 197, όταν ο Πρόεδρος Αγκοστίνιο Νέτο ενσωμάτωσε τις αρμοδιότητές του σε αυτές του Προέδρου. Μέχρι το 1991 δεν υπήρχε Πρωθυπουργός, όταν ο Πρόεδρος Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος επανίδρυσε τον θεσμό, μετά από ειρηνευτική συμφωνία με το κόμμα της αντιπολίτευσης (UNITA). Η θέση παρέμεινε κενή από το 1999 μέχρι το 2002 και καταργήθηκε ξανά το 2010.

## Κατάργηση θέσης
Στις 21 Ιανουαρίου 2010 εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο ένα νέο Σύνταγμα, με βάση το οποίο καταργήθηκε η θέση του Πρωθυπουργού και αντικαταστάθηκε από τη θέση του Αντιπροέδρου.

## Κατάλογος πρωθυπουργών

### Κόμματα
MPLA - PT = Movimento Popular da Libertação de Angola - Partido do Trabalho (Μέτωπο Λαϊκής Απελευθέρωσης της Ανγκόλας - Εργατικό Κόμμα, απολυταρχικό, ακροαριστερό μετά την ανεξαρτησία. Περιλαμβάνει κυρίως εθνότητες Αμπούντου και αποκήρυξε το Μαρξισμό στις 26 Μαρτίου 1991.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική της Ανγκόλας
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ανγκόλα
Ανγκολα
Σέλευκος ο Σελεύκειος

Ο **Σέλευκος ο Σελεύκειος** ήταν σπουδαίος αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και αστρονόμος. Άκμασε μεταξύ του 2ου και 1ου αιώνα π.Χ.. Καταγόταν από την Σελεύκεια τη Μεγάλη επί του Τίγρη ποταμού, εξ ου και η επωνυμία του.

Τον Σέλευκο τον Σελεύκειο αναφέρουν οι αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Πλούταρχος και Στράβων. Σύμφωνα με τις σημειώσεις και τις αναφορές αυτών ο Σέλευκος ο Σελεύκειος είχε λύσει πολλά αστρονομικά προβλήματα της εποχής του με κυρίαρχο εκείνο της περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της και γύρω από τον Ήλιο (ηλιοκεντρικό σύστημα ή μοντέλο).
Συγκεκριμένα όπως σημειώνει ο Πλούταρχος, ο μεν Αρίσταρχος ο Σάμιος υποστήριζε το ηλιοκεντρικό σύστημα ως υπόθεση "*υποτιθέμενος μόνον*", ενώ ο Σέλευκος ο Σελεύκειος θεωρούσε αυτό ως δεδομένο "*και αποφαινόμενος*". Η σημείωση αυτή δηλώνει απερίφραστα ότι το ηλιοκεντρικό σύστημα ο Σέλευκος το είχε αποδείξει και δεν αποτελούσε γι΄ αυτόν απλή υπόθεση.

Επίσης ο Σέλευκος ο Σελεύκειος είναι ο πρώτος που αποκάλυψε τη σχέση του φαινομένου των παλιρροιών με τις κινήσεις της Σελήνης. Συγκεκριμένα παρατηρώντας επί μακρόν τις περιοδικές ανισότητες που παρουσίαζαν οι παλίρροιες στην Ερυθρά Θάλασσα αποκάλυψε τον λόγο δημιουργίας τους συνδέοντάς τις με τις διάφορες θέσεις της Σελήνης στο ζωδιακό κύκλο.

Επίσης όσον αφορά τις ετήσιες πλημμύρες, εξήγησε το φαινόμενο αυτό αποδίδοντας ως γενεσιουργό αιτία την αντίσταση της Σελήνης στην ημερήσια περιστροφή της ατμόσφαιρας. Βέβαια αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει, αλλά τουλάχιστον πέτυχε πρώτος να διακρίνει την ανισότητα της ταχύτητας περιστροφής της Γης με εκείνη της ατμόσφαιράς της.

Δυστυχώς όμως κανένα από τα συγγράμματα του Σέλευκου του Σελεύκειου δεν διασώθηκε.

## Πηγές
*"Πλούταρχος": *Βίος Πλάτωνος* - Βιβλίο Η'- 1
*"Στράβων": *Γεωγραφικά* - Γ΄ 5, 9.
*"Ruge S.": *Seleukos* - Dresden 1865.
*"Health T.": *Aristarchus* σελ. 305-307 Oxford 1913
*"Sarton G.": *Indroduction to the History of Science* τομ. 1ος, - F. Krieger Publ.Co / Malabar Fa  1975.
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.53ος, σελ.294.
*"Γεωργακόπουλος Κ.":*Αρχαίοι Έλληνες επιστήμονες* σελ. 385. Αθήναι 1995.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Σπίτι των Πολιτισμών του Κόσμου (Βερολίνο)

Το **Σπίτι των Πολιτισμών του Κόσμου** (Haus der Kulturen der Welt) είναι το Εθνικό Κέντρο της Γερμανίας για την προβολής της σύγχρονης εξω-ευρωπαϊκής τέχνης. Φιλοξενεί εκθέσεις, ταινίες, συναυλίες μουσικής, παραστάσεις χορού και θεάτρου από καλλιτέχνες που προέρχονται από την Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Τα θέματα των εκδηλώσεων όμως δεν περιορίζονται σε αυτές τις περιοχές.

Οι εκδηλώσεις διακρίνονται στους παρακάτω θεματικούς κύκλους:

*εικαστικές τέχνες, κινηματογράφος, πολυμέσα
*χορός, θέατρο, μουσική
*λογοτεχνία, κοινωνία, επιστήμη

Εκτός από τις δικές του δραστηριότητες, φιλοξενεί στις εγκαταστάσεις του και εξωτερικές εκδηλώσεις.

Το κτίριο χτίστηκε το 1957 και το δώρισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο τότε Δυτικό Βερολίνο.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

* Επίσημη Ιστοσελίδα

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βερολίνο