open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μοναστήρι του Αγκαράκ

Το **μοναστήρι του Αγκαράκ** (αρμενικά: Ագարակի վանք) ήταν παλαιοχριστιανικό μοναστηριακό συγκρότημα εκκλησιών της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας στη σημερινή ανατολική τουρκική επαρχία Ιγκντίρ, στο χωριό Εκρέκ, γύρω στα 60 χλμ. ανατολικά του Αρμαβίρ. Τουλάχιστον μέχρι το 1920 σώζονταν τα ερείπια μιας αίθουσας εκκλησίας, πιθανώς του 5ου ή 6ου αιώνα, ενός κεντρικού κτηρίου με τέσσερις κώνους και μια ανάγλυφη στήλη από τα μέσα του 7ου αιώνα.

Το μοναστήρι σήμερα είναι εντελώς κατεστραμμένο διότι καταστράφηκε από τους Τούρκους το 1922.

## Ιστορία
Το μοναστήρι του Αγκαράκ ιδρύθηκε από τον Ναρσή Σιναράρ, καθολικό πατριάρχη της Αρμενίας μεταξύ 649-653 μ.Χ. Το Αγκαράκ βρίσκεται στην περιοχή Τζακάτκ της επαρχίας Αϊραράτ της Ιστορικής Αρμενίας που το 1918-1920 προσαρτήθηκε στην περιοχή Σουρμαρί (ακρωνύμιο των λέξεων Αγία Μαρία) της Πρώτης Δημοκρατίας της Αρμενίας το 1920.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρμενικές εκκλησίες
Κατηγορία:Αρμενικά Αποστολικά μοναστήρια
Κατηγορία:Ερείπια στην Τουρκία
Βασίλης Σουρλής

Ο **Βασίλης Σουρλής** (Κύθνος, 16 Νοεμβρίου 2002) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως μέσος στην ΑΕ Λάρισας.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους
**Ολυμπιακός**

Ο Σουρλής ξεκίνησε την ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του στην ακαδημία νέων του Ολυμπιακού και αργότερα έγινε επαγγελματίας παίκτης του Ολυμπιακού το 2019, αφού υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με τον σύλλογο. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση για την ομάδα σε έναν αγώνα εναντίον του ΟΦΗ στα πλέι οφ της σεζόν 2019-20, όπου μπήκε ως αλλαγή στη θέση Μαξιμιλιάνο Λοβέρα. Η επόμενη επίσημη εμφάνισή του με τον σύλλογο ήρθε την επόμενη σεζόν κόντρα στον Παναιτωλικό, σε μια νίκη με 3-0 για το Κύπελλο Ελλάδας. Τη σεζόν 2020-21, πραγματοποίησε επιπλέον 3 εμφανίσεις για τον σύλλογο, ενάντια στη Λάρισα, τον Άρη και τον Αστέρα Τρίπολης. Εκείνη τη σεζόν, κέρδισε το πρωτάθλημα Ελλάδας με τον Ολυμπιακό.

Με την ίδρυση του Ολυμπιακού Β, ο Βασίλης Σουρλής καθιερώθηκε εκεί. Την σεζόν 2021-2022, ο νεαρός χαφ μέτρησε 31 συμμετοχές και 4 τέρματα, με την β' ομάδα των "ερυθρόλευκων". 

**Φορτούνα Σίταρντ (δανεισμός)**

Για την σεζόν 2022-2023, αγωνίστηκε ως δανεικός στην Φορτούνα Σίταρντ. 

**Αστέρας Τρίπολης**

Το 2023, υπέγραψε στον Αστέρα Τρίπολης. 

## Εθνική ομάδα
Ο Σουρλής έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» εθνικές Ελλάδας Κ16, Κ17, Κ19 και Κ21.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φορτούνα Σίταρντ
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράκουφ Τσενστοχόβα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Στέφαν Πένο

Ο **Στέφαν Πένο** (σερβ/κυριλ: *Стефан Пено*, γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1997) είναι Σερβο-Γουιανέζος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Άλμπα Βερολίνου της 1ης Γερμανίας. Έχει ύψος 1,95 μέτρων και αγωνίζεται κυρίως στη θέση του πόιντ γκαρντ.

## Επαγγελματική σταδιοδρομία
Γιος μίας μητέρας από τη Γουιάνα και ενός Σέρβου πατέρα,  ο Πένο άρχισε να παίζει μπάσκετ με τις ομάδες νέων της ΟΚΚ Βελιγραδίου . Εντάχθηκε στις ομάδες νέων της Μπαρτσελόνα την περίοδο 2011–12. Έκανε την επαγγελματική πρώτη εμφάνισή του με την εφεδρική ομάδα της Μπαρτσελόνα, Μπαρτσελόνα B, στο στο επίπεδο 2ης κατηγορίας LEB Oro, κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2013–14.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2014–15, συνέχισε να παίζει με την εφεδρική ομάδα της Μπαρτσελόνα, Μπαρτσελόνα B, αλλά πέρασε εκείνη τη χρονιά αγωνιζόμενος στο επίπεδο της 3ης κατηγορίας LEB Plata . Την ίδια εποχή, έπαιξε και σε ένα μόνο παιχνίδι στο ισπανικό κορυφαίο επίπεδο, Liga ACB, με τους βασικούς παίχτες της ομάδας της Μπαρτσελόνα .  Πέρασε την περίοδο 2015–16 με την Μπαρτσελόνα B, παίζοντας για άλλη μία φορά στο ισπανικό επίπεδο 2ης κατηγορίας LEB Oro.

Ο Πένο έκανε την παρθενική συμμετοχή του στην Ευρωλίγκα με την Μπαρτσελόνα, στις 14 Οκτωβρίου 2016, σε μία νίκη απέναντι στην Ουνίκς Καζάν . 

Στις 22 Αυγούστου 2017, ο Πένο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Άλμπα Βερολίνου, με επιλογή να επιστρέψει στην Μπαρτσελόνα μετά την πρώτη χρονιά.  Ο Πένο έκανε το γερμανικό νταμπλ με την Άλμπα το 2020, κερδίζοντας τόσο το Γερμανικό Πρωτάθλημα όσο και το Κύπελλο Γερμανίας .

Στις 7 Αυγούστου 2020, ο Πένο επέκτεινε το συμβόλαιό του μέχρι το 2022 και δόθηκε δανεικός στη Ράστα Βέχτα . 

## Εθνική Σερβίας
Ο Πένο υπήρξε μέλος των μικρών εθνικών ομάδων της Σερβίας. Με τις μικρές εθνικές ομάδες, έχει παίξει στις εξής διοργανώσεις: στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων της FIBA του 2012, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων της FIBA του 2013, όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο και ψηφίστηκε στην καλύτερη ομάδα του τουρνουά και ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP), το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων της FIBA του 2014, όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κάτω των 17 της FIBA του 2014, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κάτω των 19 της FIBA του 2015, και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA του 2016. 

## Τίτλοι και διακρίσεις

### Σε συλλογικό επίπεδο

; Άλμπα Βερολίνου

* Γερμανικό Πρωτάθλημα : 2019–20
* Κύπελλο Γερμανίας : 2019–20

## Παραπομπές

 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο Στέφαν Πένο  στο acb.com (in Spanish)
* Ο Στέφαν Πένο  στο draftexpress.com
* Ο Στέφαν Πένο στο eurobasket.com
* Ο Στέφαν Πένο στο euroleague.net

  
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές 
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Κατηγορία:Γουιανέζοι καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου
Νομός Νικομπάρ

Ο **νομός Νικομπάρ** είναι ένας από τους τρεις νομούς στην ινδική επικράτεια της ένωσης των νήσων Ανταμάν και Νικομπάρ. Η διοικητική επικράτεια της περιοχής περιλαμβάνει όλα τα νησιά Νικομπάρ, τα οποία βρίσκονται στον Ινδικό Ωκεανό, μεταξύ του Κόλπου της Βεγγάλης και της Θάλασσα Ανταμάν. Η έδρα του νομού είναι το χωριό Μάλακκα, που βρίσκεται στο νησί Καρ Νικομπάρ.

Επικεφαλής της νομαρχιακής διοίκησης είναι ένας Αναπληρωτής Επίτροπος, ο οποίος με τη σειρά του αναφέρεται στον Υπολοχαγό Κυβερνήτη των Νήσων Ανταμάν και Νικομπάρ.

Είναι ο πέμπτος λιγότερο πυκνοκατοικημένος νομός της χώρας (από τους 640).

## Παραπομπές


Νικομπαρ
Μπεν Λάμερς

Ο **Μπέντζαμιν Ουίλιαμ Λάμερς** (Χιούστον, 12 Νοεμβρίου 1995), είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2.08μ. αγωνίζεται ως σέντερ στην Ανδόρα. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Τζόρτζια Τεκ.

## Κολεγιακή σταδιοδρομία
αριστερά|μικρογραφία| Ο Λάμερς στο Τζόρτζια Τεκ το 2016
Ο Λάμερς ήρθε στο Τζόρτζια Τεκ από το Λύκειο του Άλαμο Χάιτς στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, κερδίζοντας διακρίσεις σε όλες τις πολιτείες σε κάθε μία από τις τρεις τελευταίες χρονιές του. Επέλεξε τους Γέλοου Τζάκετς έναντι του Τέξας A&amp;amp;M, του Μαϊάμι, του Μαρκέτ και του Στάνφορντ. Ο Λάμερς επέλεξε το Τζόρτζια Τεκ εν μέρει για την αριστεία του στη μηχανολογία. Στο γήπεδο, η μπασκετική πορεία του Λάμερς ξεκίνησε σιγά σιγά. Ήταν εφεδρικός για τις δύο πρώτες χρονιές στο κολέγιο. Αλλά ως τριτοετής, υπό τον νέο προπονητή του Τζόρτζια Τεκ, Τζος Πάστνερ, έγινε ένας από τους πιο βελτιωμένους παίκτες της περιόδου 2016-17. Μετά από μέσο όρο 14.2 πόντους, 9.2 ριμπάουντ και 3.2 τάπες ανά παιχνίδι, ο Λάμερς αναδείχθηκε στην δεύτερη ομάδα της Διάσκεψης Ατλάντικ Κόουστ (ACC) και ο Αμυντικός Παίχτης της Χρονιάς της ACC του 2017. Το βελτιωμένο παιχνίδι και η άμυνα του Λάμερς, ήταν οι κύριοι λόγοι που τα Κίτρινα Γιλέκα απέδωσαν πάνω από τις προσδοκίες της προετοιμασίας, φτάνοντας στο παιχνίδι πρωταθλήματος του Εθνικού Τουρνουά Πρόσκλησης του 2017.

## Επαγγελματική πορεία
Ο Λάμερς παρακολούθησε την προετοιμασία με τους Σάρλοτ Χόρνετς αλλά αποκόπηκε πριν από τα παιχνίδια του Σάμερ Λιγκ. Στις 22 Αυγούστου 2018, υπέγραψε με τη Ρέταμπετ Μπιλμπάο Μπάσκετ της 2ης Ισπανίας (LEB Oro), έχοντας κατά μέσο όρο 7.8 πόντους, 4.8 ριμπάουντ και 1.9 τάπες ανά παιχνίδι κατά την περίοδο 2019-20. 

Στις 10 Ιουλίου 2020, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Άλμπα Βερολίνου. Τη σεζόν 2020-21, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γερμανίας κερδίζοντας στη σειρά των τελικών την Μπάγερν Μονάχου 3-1. Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, η Άλμπα Βερολίνου κατέκτησε το Κύπελλο Γερμανίας κερδίζοντας την Κράιλσχαϊμ με 86-76 στον τελικό. Στις 19 Ιουνίου 2022 κατέκτησε το δεύτερο Πρωτάθλημα Γερμανίας, αφού η Άλμπα κέρδισε στη σειρά των τελικών την Μπάγερν Μονάχου 3-1. Τη σεζόν 2022-23, είχε κατά μέσο όρο 6.9 πόντους και 4.5 ριμπάουντ στο γερμανικό πρωτάθλημα, ενώ στην Ευρωλίγκα μέτρησε αντίστοιχα 6.6 πόντους και 2.9 ριμπάουντ.

Την 1η Αυγούστου 2023, συμφώνησε με την ισπανική Γκραν Κανάρια για συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας. Στο Γιούροκαπ μέτρησε αντίστοιχα 8 πόντους και 4.5 ριμπάουντ.

Στις 3 Ιουλίου 2024, ανακοινώθηκε επίσημα από την Ανδόρα αφού υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους.

## Τίτλοι-Διακρίσεις

### Συλλογικοί

#### [[Άλμπα Βερολίνου]]

* 2x Πρωτάθλημα Γερμανίας: (2021, 2022)
* Κύπελλο Γερμανίας: (2022)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφικό στους Τζόρτζια Τεκ Γέλοου Τζάκετς

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Σέντερ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπιλμπάο
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας
Κομπουλέτι

Το **Κομπουλέτι** (  [kʰɔbulɛtʰi]) είναι μια πόλη που ανήκει στην Ατζαρία της δυτικής Γεωργίας, η οποία είναι χτισμένη στην ανατολική ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Το 2014 είχε πληθυσμό 16.546 κατοίκους. Το Κομπουλέτι αποτελεί την έδρα του ομώνυμου δήμου και είναι ένα παραθαλάσσιο θέρετρο, το οποίο επισκέπτονται κάθε χρόνο Γεωργιανοί και πολλοί κάτοικοι από άλλες δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Το θέρετρο είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στους Αρμένιους τουρίστες.   Κατά την Οθωμανική περίοδο, η πόλη ήταν γνωστή ως Çürüksu. 

## Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Γεωργίας, και συγκεκριμένα στο βόρειο τμήμα της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Ατζαρίας. Στα βόρεια, το Κομπουλέτι συνορεύει με την περιοχή του Οζουργέτι. Το κέντρο της περιφέρειας είναι η πόλη του Κομπουλέτι, η οποία εκτείνεται κατά μήκος της ακτής της Μαύρης Θάλασσας.

Η Περιφέρεια Κομπουλέτι αποτελείται από ένα δημοτικό, δύο περιφερειακά και δεκαεπτά κοινοτικά συμβούλια. Στην περιοχή είναι χτισμένα συνολικά 48 χωριά. Στην ευρύτερη περιφέρεια, εκτός από τους Γεωργιανούς, ζουν κάτοικοι από 24 διαφορετικές εθνικότητες. Το Κομπουλέτι είναι γνωστό για τις πλούσιες παραδόσεις του, τη φιλοξενία των κατοίκων του, το ήπιο υποτροπικό κλίμα του, τον θαλάσσιο αέρα του, τον λαμπερό ήλιο του και τη ζεστή του θάλασσα. Η μοναδική αμμώδης παραλία του διαθέτει υπέροχη θέα και περιστοιχίζεται από ενδημικά πεύκα, ευκαλύπτους, μπαμπού, κυπαρίσσια και χουρμαδιές.

## Φύση
Οι προστατευόμενες περιοχές Κίντρισι και Τίκερι είναι μοναδικές με τη βιοποικιλότητά τους. Σπάνια χλωρίδα μπορεί κανείς να βρει στην περιοχή του έλους Ισπάνι.

Η γύρω περιοχή χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποικιλία εδαφών. Συγκεκριμένα, η παραθαλάσσια πεδιάδα είναι πλούσια σε αποθέματα τύρφης. Υπάρχουν αλπικοί βράχοι στα υψίπεδα, ενώ στις περιοχές των λόφων υπάρχει αρκετό κοκκινόχωμα. Η ορεινή περιοχή είναι ευνοϊκή για τη διαβίωση υποτροπικών ειδών.

Το Κομπουλέτι έχει πολλά ποτάμια. Τα πιο σημαντικά είναι οι ποταμοί Κίντρισι , Χακβιστκάλι, Αχαριστσκάλι, Οχκαμούρι, Άχκβα και Ντέχκβα.

## Αξιόλογοι άνθρωποι
* Nino Katamadze, τραγουδιστής και συνθέτης
* Kakhaber Mzhavanadze, ποδοσφαιριστής
* Jano Ananidze, ποδοσφαιριστής
* Revaz Chelebadze, ποδοσφαιριστής
* Çürüksulu Mahmud Pasha, Οθωμανός στρατηγός και πολιτικός

## Φωτογραφίες

Αρχείο:Kobuleti, 2012 panorama.jpg|Πανοραμική άποψη του Κομπουλέτι
Αρχείο:NEW STATIONS GEORGIA 2006 KOBULETI NEW Station 1.jpg|Κεντρικός σταθμός
Αρχείο:Kobuleti Museum.jpg|Μουσείο του Κομπουλέτι
Αρχείο:Street in Kobuleti.JPG|Κεντρικός δρόμος στο Κομπουλέτι


## Δείτε επίσης
* Ατζαρία
* Μπατούμι
* Τελάβι
* Τσιντάλη

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Γεωργία
Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Επιθεωρητής Μεγκρέ

Ο **Ζιλ Αμιντέ Φρανσουά Μεγκρέ** (), ή απλά **Μεγκρέ**, είναι φανταστικός χαρακτήρας της μυθιστορηματικής λογοτεχνίας, δημιούργημα της φαντασίας του Γάλλου συγγραφέα Ζορζ Σιμενόν, ο οποίος εμφανίσθηκε για πρώτη φορά το 1931, ως πρωταγωνιστής του έργου «The Strange Case of Peter the Lett». Έως το 1975 ο χαρακτήρας αυτός είχε εμφανιστεί σε 75 νουβέλες και 28 ακόμη σύντομες ιστορίες, ενώ η σειρά μεταφέρθηκε τόσο στο ραδιόφωνο, όσο και στην τηλεόραση. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο Σιμενόν, μέσα από το Μεγκρέ, ήθελε να εκφράσει τον ίδιο του τον εαυτό ή τον πατέρα του, ενώ κατά άλλους, πρότυπο για την έμπνευση αυτή αποτέλεσε ο (υπαρκτός) αστυνομικός Μαρσέλ Γκιγιόμ. 

## Παραπομπές


Μαιγκρε Ζυλ
Μαιγκρε Ζυλ
Σεισμοί Ιράν-Τουρκίας του 2020

Ο πρώτος και πιο καταστροφικός από τους **σεισμούς Ιράν-Τουρκίας** **του 2020** σημειώθηκε στις 23 Φεβρουαρίου, κοντά στο Χόι του βορειοδυτικού Ιράν, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, οδηγώντας στον θάνατο εννέα ατόμων στο Μπασκάλε της περιοχής Βαν.  Ο σεισμός σημειώθηκε στις 9:23 π.μ τοπική ώρα (05:53 Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα) με μέγεθος 5,8 Mw σε βάθος 6 χιλιομέτρων  και το επίκεντρο ήταν η περιοχή Κοτούρ, σύμφωνα με το Σεισμολογικό Κέντρο του Ιράν (IRSC). Περίπου 10 ώρες αργότερα η ίδια περιοχή επλήγη από έναν ακόμη μεγάλο σεισμό 6,0 Mw. 

## Τεκτονικό υπόβαθρο
Το βορειοδυτικό Ιράν και η ανατολικότερη πλευρά της Τουρκίας βρίσκονται εντός της ζώνης πολύπλοκης δομής που σχετίζεται με τη συνεχιζόμενη σύγκρουση μεταξύ της αραβικής πλάκας και της ευρασιατικής πλάκας. Σε αυτό το τμήμα του ορίου η σύγκρουση είναι αρκετά καμπύλη και το ρήγμα ώσης κατά μήκος του μπροστινού τμήματος της ζώνης αναδίπλωσης και ώθησης συνοδεύεται από μια σειρά από ΒΔ προς ΝΑ ρήγματα κρούσης ολίσθησης, όπως είναι το βόρειο ρήγμα Tabriz και το ρήγμα Gailatu–Siah Chesh-meh–Khoy. Στο σύνολό του, το σύστημα ρηγμάτων είναι ενεργό και έχει συσχετιστεί με μια σειρά από καταστροφικούς σεισμούς. 

## Σεισμοί
Ο πρώτος από τους πιο ισχυρούς σεισμούς είχε μέγεθος 5,8 Mw σε βάθος 10 χιλιομέτρων (ANSS),  5,8 Mw σε βάθος 8 χιλιομέτρων (KOERI),  ή 5,7 mbLg σε βάθος 6 χιλιομέτρων (Σεισμολογικό Κέντρο του Ιράν, IRSC).  Ακολούθησε λίγο περισσότερο από 10 ώρες αργότερα το δεύτερο συμβάν, το οποίο είχε μέγεθος 6,0 Mw σε βάθος 10 χιλιομέτρων (ANSS),  5,8 Mw σε βάθος 5 χιλιομέτρων (KOERI),  ή 5,9 mbLg σε βάθος 12 χιλιομέτρων (IRSC). 

## Υλικές ζημιές
Η περιοχή η οποία υπέστη τις σοβαρότερες υλικές ζημιές εκτείνεται από την τουρκική πόλη Βαν στα δυτικά μέχρι το Χόι στο Ιράν στα ανατολικά. Περισσότερα από 1.000 κτήρια καταστράφηκαν στην Τουρκία,  ενώ πολλά άλλα κτήρια υπέστησαν υλικές ζημιές σε ένα σύνολο 43 πληγέντων χωριών στο Ιράν.  Το τουρκικό υπουργείο Υγείας ανέφερε ότι εννέα άτομα έχασαν τη ζωή τους, τέσσερα από τα οποία ήταν παιδιά,  και άλλα 66 τραυματίστηκαν.  Στο Ιράν, τραυματίστηκαν 75 άτομα.  Δεν έχουν αναφερθεί περαιτέρω θύματα στην Τουρκία μετά τον σεισμό μεγέθους 6,0 Mw.  Ο αριθμός των νεκρών ανέβηκε στους 10, όταν ένας έφηβος εξέπνευσε αργότερα ενώ νοσηλευόταν στο νοσοκομείο. 

## Παραπομπές


Ιραν
Κατηγορία:Καταστροφές στην Ασία
Torbaaz

Το ***Τορμπάαζ*** (μτφρ. Μαύρο Γεράκι) είναι μια ινδική χίντι ταινία δράσης του 2020, σε σκηνοθεσία του Γκιρίς Μαλίκ.  Ο Σαντζάι Ντουτ παίζει τον ρόλο ενός επαγγελματία γιατρού ο οποίος έχασε τη γυναίκα και τον γιο του, ενώ ήταν τοποθετημένος στην Ινδική Πρεσβεία στην Καμπούλ, ενώ άλλους εξέχοντες χαρακτήρες υποδύονται οι Ναργκίς Φαχρί και Ραχούλ Ντεβ.  *Το Torbaaz* είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες νωρίτερα, κάτι που δεν μπόρεσε να συμβεί εξαιτίας της πανδημίας COVID-19, μετά την οποία οι παραγωγοί επιβεβαίωσαν τη σύμβαση διανομής του με το δίκτυο Netflix. Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στο Netflix στις 11 Δεκεμβρίου 2020. 

## Πλοκή
Η ταινία αναφέρεται έχει ως κεντρικό της θέμα μια ομάδα παιδιών που είναι βομβιστές αυτοκτονίας στο Αφγανιστάν, τα οποία έχουν εκπαιδευτεί για να πιστεύουν ότι η δολοφονία του εχθρού θα οδηγήσει στην αρετή και τη δόξα στη μετά θάνατον ζωή. 

## Ηθοποιοί

* Σαντζάι Ντουτ ως Νασίρ
* Ναργκίς Φαχρί ως Αγιέσα
* Ραχούλ Ντεβ ως Καζάρ
* Γκάβι Τσαχάλ ως Σαριγιάρ Χαν
* Κουγουαρτζίτ Τσοπράα ως Χαμπιμουλάχ
* Χουμαγιούν Σαμς Χαν ως Ραγού
* Ραχούλ Μίτρα ως Κολ Χαν
* Ρακσίτ Γουαχί ως Ντουαλατζαάχι
* Πριγιάνκα Βέρμα ως Μίρα
* Βανς Σαγιανί ως ένα από τα αγόρια της ομάδας
* Ρόκι Ράινα ως Αμπντουλάχ

## Παραγωγή
Η παραγωγή της ταινίας *Torbaaz* ανακοινώθηκε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2016.  Η Nargis Fakhri επιλέχθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο δίπλα στον Σαντζάι Ντουτ . 

Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2017.  Μετά τα γυρίσματα στο Αφγανιστάν, το *Torbaaz* γυρίστηκε κυρίως στο Μπισκέκ της Κιργιζίας. Πρόκειται για την πρώτη ινδική ταινία που γυρίζεται στην Κιργιζία. 

Ανάμεσα σε άλλες τοποθεσίες γυρισμάτων, είναι το Μουμπάι, το Μανάλι (Χιμάτσαλ Πραντές) και το Παντζάμπ της Ινδίας. 

## Κυκλοφορία
Η ταινία *Torbaaz* είχε προγραμματιστεί αρχικά να κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους τον Μάιο του 2019, αλλά η πρεμιέρα της αναβλήθηκε για τα μέσα του 2020. Λόγω όμως της αρχής της πανδημίας COVID-19, η ταινία δεν μπόρεσε να κυκλοφορήσει ούτε εκείνη την εποχή, επειδή οι κινηματογραφικές αίθουσες είχαν κλείσει.  Τον Ιούλιο του 2020, αποφασίστηκε ότι το *Torbaaz* θα κυκλοφορήσει απευθείας στο διαδίκτυο. Έτσι η ταινία κυκλοφόρησε στις 11 Δεκεμβρίου 2020 από το Netflix, το οποίο αγόρασε τα ψηφιακά δικαιώματα καθώς και τα δικαιώματα διανομής της. 

## Υποδοχή
Ο Πραθιούς Παρασουραμάν από το Film Companion γράφει: «Ένα μακρινό βλέμμα ζωντανεύει αυτή την ταινία διάρκειας 2 ωρών που διαδραματίζεται στο Αφγανιστάν - ξεκινά με πλάνα γυρισμένα με ντρόουν τα οποία δείχνουν μια παρθέναα ευλογημένη πόλη, στη σκιά του Hindu Kush, και διατηρεί αυτή την απόσταση για το υπόλοιπο της ταινίας. Οι μάχες με όπλα και οι βομβιστικές εκρήξεις διαδραματίζονται σε ασφαλή απόσταση μακριά από την κάμερα - ως θεατή, δεν σε κάνουν ποτέ να νιώθεις ότι βρίσκεσαι στο βάθος της κατάστασης". 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ασία
Κατηγορία:Ινδικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 2020

Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ασία
Αμερικάνικο ειδύλλιο

Το **Αμερικάνικο ειδύλλιο** (*American Pastoral*) είναι ένα μυθιστόρημα του Αμερικάνου συγγραφέα  Φίλιπ Ροθ το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1997 στην Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με την γνώμη αξιόλογων κριτικών συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των Μεγάλων αμερικανικών μυθιστορημάτων όλων των εποχών (*[[Μόμπι Ντικ]],[[:en:The_Grapes_of_Wrath|Τα σταφύλια της οργής]],[[:en:The_New_York_Trilogy|Τριλογία της Νέας Υόρκης]]* κ.ά.)

## ''Περίληψη''
Ο Philip Roth περιγράφει την κοινωνία της Αμερικής στη δεκαετία του ’60 , η οποία κλονίζεται  εξαιτίας του πολέμου του Βιετνάμ και υφίσταται ραγδαίες πολιτικοκοινωνικές μεταβολές .O συγγραφέας αφηγείται  μέσα από την  ζωή και το τραγικό πορτραίτο του ήρωά του Εβραίου Σίμουρ Λιβόβ, του «Σουηδού», όπως αποκαλείται, την άνοδο και την πτώση του Αμερικάνικου ονείρου και του Αμερικανού Ήρωα. Ο Σίμουρ Λιβόρ ζει ευτυχισμένος στην μεταπολεμική Αμερική μαζί με την σύζυγο του και την κόρη του .Η ευτυχία αυτή όμως  είναι εφήμερη καθώς 16χρονη κόρη του μετατρέπεται σε  επαναστάτρια  με στόχο να  διαλύσει το ειδύλλιο του πατέρα της. Η επιτυχημένη ζωής του συντρίβεται από την ιστορία που ακολουθεί. Η πιο έντονη και ρεαλιστική απεικόνιση μιας χώρας που παραφρονεί και συμπαρασύρει κάθε ζωή που βρίσκεται μπροστά της, καθώς ο καθένας ψάχνει μέσα στην κατασκευή και τα γεγονότα της ιστορίας να βρει τα δικά του τραύματα και τη δική του ενοχή.

## ''Βραβεία''
Βραβείο Πούλιτζερ-μυθοπλασία (Pulitzer Prize - Fiction) 1998

Βραβείο καλύτερου ξένου βιβλίου (Prix du Meilleur Livre Étranger) 2000 

## ''Ταινία''
"american pastoral". Αμερικάνικη παραγωγή του 2016,διάρκεια 108'. Σκηνοθεσία του σκηνοθεσία Γιούαν ΜακΓκρέγκορ με τους: Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Τζένιφερ Κόνελι, Ντακότα Φάνινγκ 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Φίλιπ Ροθ
Βιβλιοθήκη του Τιεντσίν Πινχάι

Η **Βιβλιοθήκη του Τιεντσίν Πινχάι**  (Κινεζικά: 天津滨海新区图书馆), με παρατσούκλι "Το Μάτι", βρίσκεται στην πόλη Τιεντσίν της Κίνας. Είναι μέρος του Πολιτιστικού Κέντρου Πινχάι, και αποτελεί ένα από τα πέντε κύρια αξιοθέατα. 

## Αρχιτεκτονική και περιγραφή
Η πενταόροφη βιβλιοθήκη έχει συνολικό χώρο 33.700 τετραγωνικών μέτρων ή 363.000 τετραγωνικά πόδια) Διαθέτει ράφια από το δάπεδο μέχρι την οροφή και η χωρητικότητά της φτάνει 1,2 εκατομμυρία βιβλία. Στο κέντρο της αίθουσας που χρησιμεύει ως αμφιθέατρο υπἀρχει μία μεγάλη φωτεινή σφαίρα  με χωρητικότητας 110 ατόμων. Το παρατσούκλι της βιβλιοθήκης  είναι «Το Μάτι» επειδή η σφαίρα, η οποία μοιάζει ίριδα, φαίνεται από το πάρκο με ένα άνοιγμα σε σχήμα οφθαλμού.

Από την πρώτη εβδομάδα  λειτουργίας μετά τα εγκαίνια περίπου 10.000 άτομα ημερησίως έκαναν επίσκεψη στη νέα βιβλιοθήκη, προκαλώντας ουρές έξω.

Ο πρώτος και ο δεύτερος όροφος περιλαμβάνουν κυρίως χώρους αναψυχής και αναγνωστήρια. Οι παραπάνω όροφοι διαθέτουν αίθουσες υπολογιστών, αίθουσες συσκέψεων και γραφεία. Υπάρχουν επίσης δύο βεράντες στον τελευταίο όροφο. Λόγω της απόφασης να ολοκληρωθεί σε σύντομο χρόνο η βιβλιοθήκη και μια  σύγκρουση με τα επίσημα εγκεκριμένα, οι  ανώτερες βαθμίδες των ραφιών της μεγάλης αίθουσας δεν κατασκευάστηκαν και στη θέση τα βιβλία που εμφανίζονται στα πάνω ράφια είναι τυπωμένες εικόνες πάνω σε πλάκες αλουμινίου που δημιουργούν οφθαλμαπάτη. 

## Κατασκευή
Η βιβλιοθήκη σχεδιάστηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο MVRDVμε έδρα το Ρότερνταμ σε συνεργασία  με το Ινστιτούτο Πολεοδομίας & Αστικού Σχεδιασμού της Τιεντσίν(TUPDI) που αποτελείται από μια ομάδα αρχιτεκτόνων. 

Λόγω του αυστηρού χρονοδιαγράμματος κατασκευής που είχε επιβληθεί από την τοπική αυτοδιοίκηση, το έργο ολοκληρώθηκε μέσα σε τρία χρόνια. Η  βιβλιοθήκη άνοιξε τις πόρτες της στο ευρύ κοινό τον Οκτώβριο του 2017.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official website
* Οι 10 μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του κόσμου
* Φωτογραφίες της βιβλιοθήκης του CNN

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Κίνα
* Τιεντσίν

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Κίνα
Μο Νταο Ζου Σι

Το **Μο Ντάο Ζου Σι** (; πίνγιν: *Mó Dào Zǔ Shī*; κυρ. 'Δαιμονικό Μονοπάτι Προγονικός Αφέντης') είναι μια ντάνμεϊ κινέζικη σειρά κινουμένων σχεδίων (ντόνγκχουα/donghua) βασισμένη στο ομώνυμο διαδικτυακό μυθιστόρημα της Μο Σιανγκ Τονγκ Σιου (κινέζικα: 墨香铜臭). Παράγεται από την Tencent Penguin Pictures και την B.C May Pictures. Η σειρά απεικονίζει έναν φανταστικό κόσμο Σιάνσια (Xianxia) όπου οι άνθρωποι προσπαθούν να καλλιεργηθούν σε μια κατάσταση αθανασίας, γνωστή ως Σιάν (Xian, Κινεζικά: 仙). Ο πρωταγωνιστής της σειράς, Γουέι Γουσιάν, λόγω συγκεκριμένων συνθηκών, παρέκκλινε από το συμβατικό μονοπάτι καλλιέργειας του Σιάν, και τελικά δημιούργησε το Μο Ντάο (το Δαιμονικό Μονοπάτι).

Η πρώτη σεζόν μεταδόθηκε από τις 9 Ιουλίου έως τις 6 Οκτωβρίου 2018 στο Tencent Video με 15 επεισόδια. Η δεύτερη προβλήθηκε από τις 3 Αυγούστου 2019 έως τις 31 Αυγούστου 2019 με 8 επεισόδια. Μια σειρά chibi με όνομα Mo Dao Zu Shi Q προβλήθηκε από τις 31 Ιουλίου 2020 εως τις 29 Ιανουαρίου 2021 με 30 επεισόδια. Η τρίτη σεζόν κυκλοφόρησε στις 7 Αυγούστου 2021 με διάρκεια 12 επεισόδια.

## Σύνοψη
Πριν από χρόνια, ένας νεαρός καλλιεργητής ονόματι Γουέι Γουσιάν έγινε γνωστός ανακαλύπτοντας μια νέα σχολή καλλιέργειας που περιελάμβανε τη χειραγώγηση της σκοτεινής ενέργειας και την ανάσταση των νεκρών (και τα δύο δεν είχαν γίνει ή επιχειρηθεί ποτέ πριν). Χρησιμοποίησε τις εν λόγω ικανότητες για να δώσει στις φυλές των καλλιεργητών ένα πλεονέκτημα έναντι του κοινού τους εχθρού, της τυραννικής φυλής Γουεν. Με τον καιρό, ωστόσο, ο  Γουέι Γουσιάν άρχισε να γίνεται φοβερός και μισητός, και σύντομα ήρθε σε φρικτό τέλος στα χέρια των ανθρώπων που κάποτε τον εμπιστεύονταν.

Δεκατρία χρόνια μετά το θάνατο του Γουέι Γουσιάν, ο Μο Σιανγιού, ένας ψυχικά προβληματικός καλλιεργητής, αποφασίζει ότι του έχει βαρεθεί η κακοποίηση της οικογένειάς του. Κάνει ένα ξόρκι που καλεί το πνεύμα του Γουέι Γουσιάν - που από καιρό πιστεύεται ότι διασκορπίστηκε και καταστράφηκε - στο σώμα του, με αντάλλαγμα ο Γουέι Γουσιάν να εκπληρώσει τις επιθυμίες του για εκδίκηση. Όλα όσα συμβαίνουν μετά από αυτό, ωστόσο, είναι στο χέρι του Γουέι Γουσιάν. Αλλά δεν είναι μόνος σε αυτό το ταξίδι που αποτελεί τη δεύτερη ζωή του, καθώς καταλήγει να συνοδεύεται από τον Λαν Γουανγκ Τζι, έναν γνωστό του παρελθόντος με τον οποίο έχει μια περίπλοκη ιστορία. Στην πορεία, συναντούν νέα μυστήρια που συνδέονται περισσότερο από όσο φαίνεται στην αρχή και θα τους οδηγήσουν σε απαντήσεις που σχετίζονται με τα τραγικά γεγονότα που προκάλεσαν το θάνατο πολλών ανθρώπων και του ίδιου του Γουέι Γουσιάν. Ταυτόχρονα, το μυστήριο που είναι ο ίδιος ο Γουέι Γουσιάν αποκαλύπτεται σιγά σιγά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Τηλεόραση στην Κίνα
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Ελασμόσαυρος

Ο **ελασμόσαυρος** (αγγλικά: *Elasmosaurus*) ήταν υδρόβιο ερπετό του γένους των πλησιόσαυρων  και διάσχιζε τις θάλασσες πριν περίπου 83.6-72.1 εκατομμύρια χρόνια κατά την διάρκεια της Κρητιδικής περιόδου. Βασικό του χαρακτηριστικό ήταν ο ασυνήθιστα μακρύς λαιμός (*με μέχρι και 76 σπόνδυλους*) που μαζί με το κεφάλι αποτελούσε το μισό κομμάτι του σώματός του, το οποίο συνολικά μπορεί να έφτανε ακόμη και 13 μέτρα σε μήκος. Tα κεφάλια τους είχαν μικρό μέγεθος και τριγωνικό σχήμα, ενώ τα σαγόνια τους είχαν λεία και αιχμηρά δόντια. Τα πτερύγια τους έμοιαζαν με κουπιά, κάτι που θα πρόσφερε ευελιξία κάτω από το νερό. Παρόλο που και οι ίδιοι ήταν μεγαλόσωμοι θηρευτές, δεν βρίσκονταν στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας και ήταν θηράματα ακόμη πιο ισχυρών υποθαλάσσιων κυνηγών όπως οι μοσάσαυροι και οι κρονόσαυροι.

Το πρώτο απολίθωμα ελασμόσαυρου βρέθηκε το 1867 στο Κάνσας των Η.Π.Α και αρχικά μελετήθηκε από τον παλαιοντολόγο Edward D. Cope. Πρωτίστως, του στάλθηκαν 2 σπόνδυλοι από τον σκελετό του και εκείνος αμέσως κατάλαβε πως ανήκαν σε ένα είδος αρκετά μεγάλου Πλησιόσαυρου και στην συνέχεια του στάλθηκαν και τα υπόλοιπα οστά του. Το πιο πρόσφατο απολίθωμα του προϊστορικού ερπετού ανακαλύφθηκε το 2019 στην Ανταρκτική. Το συγκεκριμένο ζώο θα ζύγιζε 15 τόνους που το κάνει το βαρύτερο δείγμα ελασμόσαυρου που έχει εντοπιστεί ποτέ.


Αρχείο:The_Snake-necked_Elasmosaurus.jpg|
Αρχείο:Milwaukee_Elasmosaurus.jpg|


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πλησιοσαυρίδες
Ίρβινγκ Λοσάνο

Ο **Ίρβινγκ Ροδρίγο Λοσάνο Μπαένα** (*Hirving Rodrigo Lozano Bahena*) γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου του 1995 στην Πόλη του Μεξικού, είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός στην ιταλική ομάδα ΣΣΚ Νάπολι αλλά και στην Εθνική ομάδα του Μεξικού.

## Σταδιοδρομία
Η καριέρα του ξεκινά μόλις το 2006 , όπου στα έντεκα του χρόνια εντάσσεται  στις ακαδημίες της μεξικάνικης ομάδας ΚΦ Πατσούκα και έπειτα από 8 χρόνια , δηλαδή το 2014 υπογραφεί τριετές συμβόλαιο. Με την παραπάνω ομάδα ο Λοσάνο κατάφερε σε 120 εμφανίσεις να πετύχει 31 γκολ. Το γεγονός ότι είχε προοπτικές και βρισκόταν σε μια μικρή ηλικία κίνησε το ενδιαφέρον πολλών ομάδων. Τελικά το 2017 η ΠΣΦ Αϊντχόφεν αποκτά τον νεαρό μεξικανό ο οποίος μέσα σε διάστημα 2 χρόνων πέτυχε 34 γκολ σε 60 εμφανίσεις. Δυστυχώς τον Απρίλη του 2019 ο μεξικανός διεθνής παθαίνει βλάβη των χιαστών συνδέσμων και η ποδοσφαιρική του καριέρα βρίσκεται σε κίνδυνο . Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και από το 2019 μέχρι την σημερνή μέρα αγωνίζεται στην  ιταλική ομάδα ΣΣΚ Νάπολι .

## Ψευδώνυμο
Ο μεξικάνος διεθνής είναι γνωστός και με το ψευδώνυμο ***El chucky*** καθώς στα εφηβικά του χρόνια συνήθιζε να κρύβεται κάτω από τα κρεβάτια των συμπαιχτών του και να τους τρομάζει. Το ψευδώνυμο πηγάζει από την ταινία τρόμου Η κούκλα του σατανά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεξικανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2021
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Βιντσέντι Ζιμόφσκι

Ο **Βιντσέντι Ζιμόφσκι** (πολωνικά: *Wincenty Rzymowski*) (19 Ιουλίου 1883 &#x2013; 30 Απριλίου 1950) ήταν Πολωνός πολιτικός, δημοσιογράφος και συγγραφέας, ο οποίος ήταν ένα από τα πολλά πρόσωπα του σταλινισμού στη μεταπολεμική Πολωνία.

## Βιογραφία
Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, ο Ζιμόφσκι ήταν μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος και γνωστός δημοσιογράφος. Αναγκάστηκε επίσης να παραιτηθεί ως μέλος της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας σε μια διαμάχη που περιελάμβανε ισχυρισμούς για λογοκλοπή.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου άρχισε να συνεργάζεται με τους Σοβιετικούς. Εντάχθηκε στην Ένωση Πολωνών Πατριωτών, ήταν Υπουργός Τεχνών και Πολιτισμού στην Πολωνική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης και Υπουργός Εξωτερικών στην Προσωρινή Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, που σχηματίστηκε από τον Ιωσήφ Στάλιν. Εκπροσώπησε την Πολωνία κατά την υπογραφή του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Ο Ζιμόφσκι ήταν επίσης αναπληρωτής του Κρατικού Εθνικού Συμβουλίου και του Νομοθετικού Σέιμ. Από το 1947 μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν υπουργός χωρίς χαρτοφυλάκιο στην πολωνική κομμουνιστική κυβέρνηση.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί
Κατηγορία:Πολωνοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς
Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών της Πολωνίας
Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1947-1952)
Κατηγορία:Διπλωμάτες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας
Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λαβάρου της Εργασίας
Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Bombus terrestris

Ο **Μεγάλος επίγειος βομβίνος** ***(Bombus terrestris)***, είναι ένα από τα πιο πολυάριθμα είδη μέλισσας στην Ευρώπη . Είναι ένα από τα κύρια είδη που χρησιμοποιούνται στην επικονίαση του θερμοκηπίου, και έτσι μπορεί να βρεθεί σε πολλές χώρες και περιοχές όπου δεν είναι γηγενής, όπως η Τασμανία. Επιπλέον, είναι ένα ευκοινωνικό έντομο με αλληλοεπικάλυψη γενεών, καταμερισμό εργασίας και συνεργατική φροντίδα γόνου. Η βασίλισσα είναι μονογαμική που σημαίνει ότι ζευγαρώνει μόνο με ένα αρσενικό. Οι μέλισσες «εργάτες» του είδους* μαθαίνουν τα χρώματα των λουλουδιών και αναζητούν τροφή. Στην Ελλάδα συναντάμε το υποείδος Bombus terrestris dalmatinus.*

## Βιότοπος
Ο *B. terrestris* βρίσκεται πιο συχνά σε όλη την Ευρώπη και γενικά καταλαμβάνει εύκρατα κλίματα. Επειδή μπορεί να επιβιώσει σε μεγάλη ποικιλία οικοτόπων, υπάρχουν πληθυσμοί στην Εγγύς Ανατολή, στα νησιά της Μεσογείου και στη Βόρεια Αφρική επίσης. Επιπλέον, έχει ξεφύγει από την αιχμαλωσία αφού εισήχθη ως επικονιαστής θερμοκηπίου σε χώρες όπου δεν είναι εγγενής, έτσι αυτή η μέλισσα θεωρείται πλέον είδος χωροκατακτητικού σε πολλά από αυτά τα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας, της Χιλής, της Αργεντινής και της Τασμανίας. Οι φωλιές βρίσκονται συνήθως κάτω από το έδαφος (π.χ σε εγκαταλελειμμένες φωλιές τρωκτικών). Οι αποικίες σχηματίζουν δομές φωλιάς που μοιάζουν με χτένα με αυγά που το καθένα περιέχει πολλά αυγά. Η βασίλισσα θα γεννήσει αυγά το ένα πάνω στο άλλο. Οι αποικίες παράγουν από 300 έως 400 μέλισσες κατά μέσο όρο, με μεγάλη ποικιλία στον αριθμό των εργατών.
[μικρογραφία| Μια βασίλισσα και μια εργάτρια μέσα στον ανθό του είδους [κολοκυθιά|''Cucurbita pepo'' (κολοκυθοανθό).]]

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφια
* 
* 
* 

Κατηγορία:Έντομα της Ευρώπης
Κατηγορία:Μελισσίδες
Ιερό Τακέντα

δεξιά|μικρογραφία| Κύρια πύλη στο ναό Τακέντα
Το **ιερό Τακέντα** (武田神社, Τακέντα Τζίντζα) είναι σιντοϊστικό ιερό, που βρίσκεται στην πόλη Κόφου, στο νομό γιαμανάσι της Ιαπωνίας και είναι αφιερωμένο στο κάμι του Τακέντα Σίνγκεν. Ο ετήσιος εορτασμός στο ιερό γίνεται στις 12 Απριλίου, την επέτειο του θανάτου του Σίνγκεν.

## Ιστορία
Μετά την ήττα της φυλής Τακέντα κατά την περίοδο Σενγκόκου, η οχυρωμένη κατοικία Τσουτσουτζιγκασάκι του Τακέντα Σίνγκεν αφέθηκε να ερειπωθεί και το κέντρο του Κόφου μετατοπίστηκε νότια, για να περιβάλλει το Κάστρο Κόφου, το κέντρο της διοικητικής εξουσίας υπό το σογκουνάτο Τοκουγκάβα. Μετά την αποκατάσταση Μέιτζι, τα ερείπια Τσουτσουτζιγκασάκι τέθηκαν υπό την προστασία της κυβέρνησης για την ιστορική τους αξία και τελικά έγιναν Εθνικό Ιστορικό Μνημείο της Ιαπωνίας. 
μικρογραφία|Ιερό Τακέντα
Μετά την επίσκεψη του αυτοκράτορα Μέιτζι στη Νομαρχία Γιαμανάσι το 1880, αναπτύχθηκε ένα τοπικό κίνημα για ένα ιερό, για να τιμήσει τους πιστούς, που είχαν υπηρετήσει στον πόλεμο του Μπόσιν. Αυτό συνδυάστηκε με τα έργα του Κρατικού Σίντο για την ανέγερση ιερών αφιερωμένων σε ιστορικές προσωπικότητες, που διακρίνονταν για την πολεμική τους ανδρεία και με την ανάγκη για ένα ιερό, για να τιμήσουν τους νεκρούς του πολέμου του Ρωσο-Ιαπωνικού Πολέμου. Το 1915, ο αυτοκράτορας Ταϊσό ανέθεσε το ιερό, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1919. Το ιερό κατατάχθηκε ως Νομαρχιακό Ιερό σύμφωνα με το Σύγχρονο σύστημα κατάταξης Σιντοϊστικών Ιερών πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο χώρος του ιερού περιέχει ένα μουσείο, στο οποίο εκτίθενται πολυάριθμα αντικείμενα, που σχετίζονται με τον Τακέντα Σίνγκεν, συμπεριλαμβανομένων πανοπλιών, όπλων, λαβάρων μάχης και προσωπικών αντικειμένων. Εκτός από την κύρια αίθουσα και την αίθουσα προσευχής το ιερό Τακέντα διαθέτει επίσης μία σκηνή θεάτρου Νο και ένα δίκτυο μονοπατιών γύρω από το ιερό.Ο χώρος του ιερού Τακέντα προσελκύει επισκέπτες την άνοιξη, για να απολαύσουν τις ανθισμένες κερασιές της περιοχής.

## Πολιτιστικές ιδιότητες

### Εθνική Σημαντική Πολιτιστική Περιουσία
Το ιερό Τακέντα έχει ένα *Τάτσι* ιαπωνικό ξίφος και παρουσιάστηκε στο Νομό Γιαμανάσι από τον  Σάντζο Σανετόμι, για να τιμήσουν την επίσκεψη του αυτοκράτορα Μέιτζι το 1880. Το σπαθί είχε περάσει στη φυλή Σάντζο ως μέρος των νυφικών δώρων από τη φυλή Τακέντα, όταν η κυρία Σάντζο παντρεύτηκε τον Τακέντα Σίνγκεν και χρονολογείται από την ύστερη περίοδο Καμακούρα. Έχει μήκος 64,5 cm και πλάτος 2,9 cm. Το ξίφος αποδίδεται στον γνωστό ξιφομάχο Γιοσιόκα Ιτσιμόντζι από το Μπιζέν, αν και στο μισό του έχει *χαραγμένο* μόνο το κάντζι για το "ίτσι". Το ξίφος είναι Εθνικό Σημαντικό Πολιτιστικό Κτήμα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος ιστότοπος (Ιαπωνικά)
* Επίσημος οδηγός περιήγησης στην πόλη Kōfu 
* Επίσημος οδηγός για αξιοθέατα της Νομαρχίας Yamanashi

Τακεντα
Υδραγωγείο Αλσιετίνα

Το **Υδραγωγείο Αλσιετίνα**, (λατιν.: *Aqua Alsietina*) ήταν το πρώτο από τα δύο δυτικά υδραγωγεία, που χτίστηκαν στην αρχαία Ρώμη  γύρω στο 2 π.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Αυγούστου. Ήταν η μόνη παροχή νερού για την περιοχή Τρανστιμπερίνε (Transtiberine), στη δεξιά όχθη του ποταμού Τίβερη.

Αυτό το υδραγωγείο λάμβανε νερό κυρίως από μία λίμνη ακριβώς βόρεια της Ρώμης, που ονομαζόταν Lacus Alsietinus (μία μικρή λίμνη στη νότια Ετρουρία, σήμερα γνωστή ως Lago di Martignano) και εν μέρη από τη Lacus Sabatinus (νυν Lago di Bracciano). Το υπόγειο τμήμα του υδραγωγείου ήταν 22.172 βήματα (περίπου 32,8 χλμ.) και το με τόξα τμήμα του ήταν 358 βήματα (περίπου 0,53 χλμ.). Η παροχή νερού του είχε διάμετρο 392 Κουινάρια (περίπου 9 μ.).

δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Ένα παράδειγμα αρχαίου ρωμαϊκού ''αμφιθεάτρου θεαμάτων ναυμαχίας'' (naumachium).

Αυτό το νερό όμως δεν ήταν πόσιμο και ο Αύγουστος το χρησιμοποιούσε για να γεμίσει το "αμφιθέατρο για παραστάσεις ναυμαχιών" (naumachia) στο Τραστέβερε. Έτσι αυτή η παροχή νερού επέτρεπε στον Αύγουστο και στο κοινό να απολαύσουν μιμήσεις ναυμαχιών. Το πλεόνασμα νερού χρησιμοποιείτο για το πότισμα του κήπου (horti) του Καίσαρα και για την άρδευση κτημάτων. Μία τέτοια άφθονη παροχή νερού δίνει μία ιδέα, για το πόσο νερό είχε στη διάθεσή της η Ρώμη.

Στο κύριο έργο του *Περί Υδραγωγείων* (De aquaeductu), γραμμένο το 97 μ.Χ., που περιέχει το ιστορικό και την περιγραφή της ύδρευσης της Ρώμης, ο Σέξτος Ιούλιος Φροντίνος αποδίδει μόνο έναν πενιχρό τόμο στο Aqua Alsietina. Αυτό είναι λογικό, αν το "αμφιθέατρο ναυμαχιών" δεν ήταν πλέον σε χρήση στην εποχή του (δεύτερο μισό του 1ου αι. μ.Χ.).

Μερικά ίχνη αυτού του υδραγωγείου ανακαλύφθηκαν το 1720. Μία ενεπίγραφη λίθινη πλάκα βρέθηκε το 1887 κοντά στη Βία Κλαούντια. Είναι η μόνη γραπτή καταγραφή του υδραγωγείου Αλσιετίνα.

Το αναβρυτήριο του Άκουα Πάολα στη Ρώμη, που κτίστηκε επί πάπα Παύλου Ε΄ αναγράφει λανθασμένα στη θριαμβική του αψίδα ότι «ο Παύλος Ε' αποκατέστησε τους αρχαίους αγωγούς του Aqua Alsietina». Στην πραγματικότητα οι μηχανικοί του είχαν ξανακτίσει το παλαιό υδραγωγείο Aqua Traiana, το οποίο έρεε κοντά σε αυτό της Αλσιετίνα.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος υδραγωγείων στην πόλη της Ρώμης
* Κατάλογος υδραγωγείων στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
* Κατάλογος ρωμαϊκών υδραγωγείων κατά ημερομηνία
* Parco degli Acquedotti
* Αρχαία ρωμαϊκή τεχνολογία
* Ρωμαϊκή μηχανική

## Bιβλιογραφικές αναφορές
* Samuel Ball Platner - *A Topographical Dictionary of Ancient Rome*, Λονδίνο: Oxford University Press, 1929
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Aqua Alsietina
* Φωτογραφία από τα ερείπια

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Ρωμαϊκά υδραγωγεία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Τζέσι Μέι Λι

Η **Τζέσι** (ή αλλιώς Τζέσσικα)  **Μέι Λι** είναι Αγγλίδα ηθοποιόςπου έγινε ευρέως γνωστή χάρη στον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην δημοφιλέστατη σειρά του Netflix "Σκιές κι Οστά". Έκτοτε η Τζέσι κατάφερε να εδραιωθεί στην ομάδα ηθοποιών του Netflix, συμμετέχοντας στην επερχόμενη ταινία της πλατφόρμας ονόματει "Havoc".

## Πρώτα χρόνια
Η Τζέσσικα γεννήθηκε στο Μπρίστολ, προάστιο της Νοτιοδυτικής Αγγλίας μεγάλωσε όμως στο Ρέντχιλ της Αγγλίας. Ο πατέρας της είναι Κινέζος, γεννημένος και μεγαλωμένος στο Χονγκ Κονγκ, ωστόσο μετακόμισε στην Αγγλία θέλοντας να εξασκήσει το επάγγελμά του: την δικηγορία. Στην Αγγλία γνώρισε την μητέρα της Τζέσι, της οποίας το όνομα δεν έχει αποκαλυφθεί ωστόσο είναι γνωστή η βρετανική καταγωγή της. Η Τζέσικα μεγάλωσε στην Αγγλία μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό της, Τομ, κι όπως έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις δέχτηκε έντονο ρατσισμό για την ασιατική  καταγωγή της.
## Καριέρα
Τελειώνοντας το σχολείο η Τζέσι ξεκίνησε την ακαδημαϊκή της καριέρα στο Reigate κολλέγιο της Αγγλίας, σπουδάζοντας Γαλλική κι Ισπανική Φιλολογία. Ωστόσο σύντομα κατάλαβε πως δεν την αντιπροσωπεύει αυτό το αντικείμενο, αποφασίζοντας να παρατήσει το πανεπιστήμιο. Το 2015 αποφάσισε να πάει σε  σχολή υποκριτικής. Από εκείνη την στιγμή αναγνωρίστηκε το ταλέντο της αφού το 2019 έκανε την πρώτη της μεγάλη συμμετοχή στα αγγλικά θέατρα στην παράσταση "All about Eve"  ή στα ελληνικά " Όλα για την παραμονή". Τον Οκτώβρη του 2019 η Τζέσι ανακοίνωσε ότι θα πρωταγωνιστήσει στην σειρά "Σκιές κι Οστά" του Netflix,παίζοντας τον ρόλο της Alina Starkov.Η σειρά αγαπήθηκε από το κοινό σε παγκόσμιο επίπεδο και η νεαρή ηθοποιός γνώρισε τεράστια φήμη. Πέρα από την δεύτερη σεζόν του "Σκιές κι Οστά" οι θαυμαστές της Τζέσι περιμένουν με ανυπομονησία και την επερχόμενη ταινία του Netflix "Havoc", στην οποία η ηθοποιός συμμετέχει.
## Προσωπική Ζωή
Η Τζέσι συμμετέχει ενεργά στο κίνημα προστασίας του περιβάλλοντος και προσκαλεί τους ακόλουθούς της μέσω της γνωστής πλατφόρμας Instagram, να ενεργοποιηθούν επί του θέματος .Επιπλέον η Τζέσσικα είναι βίγκαν,γεγονός που συσχετίζεται άμεσα με τις οικολογικές της ευαισθησίες. Τέλος, η νεαρή ηθοποιός στις 15 Μαρτίου 2021 στο λογαριασμό της στο Instagram έκανε γνωστό ότι πάσχει με διαταραχή προσοχής το οποίο το έμαθε στα ενήλικά της χρόνια και της απάντησε πολλά ερωτήματα. Στην ίδια δημοσίευση, μάλιστα, αποκάλυψε πως ο σύντροφός της(του οποίου η ταυτότητα δεν έχει αποκαλυφθεί) πάσχει από αυτισμό.
## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο
Υδραγωγείο Τεπούλα

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Χάρτης της Ρώμης με το Υδραγωγείο Τεπούλα (κόκκινο)
Το **Υδραγωγείο Τεπούλα**, (λατιν.:* Aqua Tepula*) είναι ένα αρχαίο ρωμαϊκό υδραγωγείο που ολοκληρώθηκε το 125 π.Χ. από τους τιμητές Γναίο Σερουίλιο Καιπίωνα και Λεύκιο Κάσσιο Λογγίνο.

Το νερό από το υδραγωγείο ήταν, όπως υπονοείται από το όνομα, χλιαρό (tepidus): ήταν στους 16–17&nbsp;°C στις πηγές και, ίσως λόγω της περιεκτικότητας σε θείο, ήταν -όπως αναφέρει ο Φροντίνος- αρχικά μη κατάλληλο για πόση.

Η αρχική ημερήσια ροή ήταν πολύ χαμηλή και μόλις έφτανε τα 190 *quinary* (περίπου 8000 κ.μ. την ημέρα).
[μικρογραφία|250x250εσ|αριστερά| Τα λίθινα τόξα και το κανάλι του [Υδραγωγείο του Μάρκιου|Υδραγωγείου του Μάρκιου (140 π.Χ.), με το πλίνθινο Υδραγωγείο του Ιουλίου (125 π.Χ.) και μικρά πλίνθινα υπολείμματα του Υδραγωγείου Τεπούλα (33 π.Χ.) στην κορυφή, κοντά στη Ρομαβέκια.]]

Η πηγή του ήταν στην ηφαιστειακή περιοχή των Αλβανών λόφων (Alban) στο κτήμα του Λούκουλου  μεταξύ των σημερινών δήμων Γκροταφεράτα και Mαρίνο, μόλις 18&nbsp;χλμ. από τη Ρώμη.

Μέχρι την εποχή του Αυγούστου το υδραγωγείο έρεε κατά μήκος μίας υπόγειας διαδρομής, από την πηγή ως το τέλος του.

Το 33 π.Χ. ο Μ. Β. Αγρίππας τροποποίησε το υδραγωγείο ταυτόχρονα με την κατασκευή του Άκουα Γιούλια και πρόσθεσε 92 quinries ροής νερού από το Γιούλια. Ο αγωγός έγινε για να ενωθεί με το νεόκτιστο Υδραγωγείο με το Γιούλια, μέχρι να φτάσει στη σημερινή τοποθεσία Καπανέλε κοντά στο Άκουα Μάρκια, όπου υπήρχε μία λεκάνη καθίζησης (limaria) και μέχρι τότε το νερό είχε κρυώσει.

Στη συνέχεια το νερό χωριζόταν και πάλι (για έναν ανεξήγητο λόγο) σε δύο αγωγούς για τον Τεπούλα και τον Γιούλια, με τον Τεπούλα να είναι ο υψηλότερος, επάνω από τα τόξα της Mάρκια, για τα υπόλοιπους 10&nbsp;χλμ. Έφτανε στην πόλη στην παλαιά ελπίδα (*ad spem veterem)*, κοντά στην Πόρτα Ματζιόρε.

Από εδώ και πέρα ο αγωγός χρησιμοποιούσε τα Αυρηλιανά Τείχη και διέσχιζε μέσω Tιμπουρτίνα σε ένα τόξο, που έγινε Πόρτα Τιμπουρτίνα. Η διαδρομή περνούσε από την Βιμινάλια Πύλη, όπου βρίσκεται σήμερα ο σταθμός Tέρμινι, και κατέληγε κοντά στην Πόρτα Κολίνα, όπου ήταν η κύρια δεξαμενή διανομής (*castellum)*, κοντά στο ρεύμα της οδού *XX Σετέμπρε*. Περνούσε από 14 δεξαμενές διαίρεσης (c*astella divisorum)* παρέχοντας νερό σε τέσσερις περιοχές.

Αργότερα άλλα 163 quinaries νερού, προερχόμενα από το μελλοντικό υδραγωγείο Άννιο Νόβους (που κτίστηκε γύρω στο 50 μ.Χ.), προστέθηκαν στον κήπο του Επαφρόδιτου (*horti Epaphroditiani)* στον Εσκουιλίνο λόφο για μία τελική, συνολική συγκέντρωση, κατά τη διανομή, 445 (190+92+ 163) quinaries (18.467 κ.μ., περίπου 200 λίτρα ανά δευτερόλεπτο), που ήταν μία ελάχιστη ποσότητα στους ρωμαϊκούς χρόνους.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Frontinus, ''De Aquis''

Κατηγορία:Ρωμαϊκά υδραγωγεία
Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης
Τσαντέλα

μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της Ασίας το 1200. Το βασίλειο Τσαντέλα εμφανίζεται στην κεντρική Ινδία.
**Τσαντέλα** (χίντι: चन्देल) είναι μια φυλή Ρατζπούτ, προέλευσης Γκοντ, η οποία για μερικούς αιώνες κυβερνούσε στο Μπουντελκχάντ στη βορειο-κεντρική Ινδία και πολέμησε εναντίον των πρώιμων μουσουλμάνων εισβολέων. Αναφέρεται επίσης ως Τσαντέλας ή δυναστεία Τζιτζακαμπούκτι στην ινδική ιστορία. Πιστεύεται ότι έχει κυβερνήσει στις αρχές 9ου αι. με 13ο αι. μ.Χ. Αργότερα, αντικαταστάθηκε από τη Μπουντέλα.

Το βασίλειο Τσαντέλα είναι φημισμένο για τον Μαχαράτζα Ράο Βιντιάνταρα, ο οποίος απώθησε τις επιθέσεις του Μαχμούντ Γκάζνι και επίσης για τις ναούς του στην πρωτεύουσα Κατζουράχο. Οι κατασκευαστικές εργασίες στο Κατζουράχο συνεχίζονταν σε όλη την περίοδο της κυβέρνησης Τσαντέλα, καθώς ήταν παράδοση και κοινωνικό καθήκον του βασιλιά να κατασκευάσει περισσότερους από 10 ναούς στην περίοδο της κυβέρνησής του ή τη διάρκεια ζωής του. Κάποια στιγμή είχαν κατασκευαστεί περισσότεροι από 120 ναοί, αλλά σήμερα μόνο 20 ναοί διασώθηκαν και λιγότεροι από αυτούς είναι ανοιχτοί στους τουρίστες.

Οι βασιλείς της Τσαντέλα επίσης ανέλαβαν την κατασκευή ενός αριθμού ναών, υδάτινων σωμάτων, παλατιών και φρουρίων σε άλλα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των οχυρών στο Ατζάγκαρ, στο Καλιντζάρ και στη μεταγενέστερη πρωτεύουσα Μαχόμπα.

## Τέχνη και αρχιτεκτονική
Οι βασιλείς της Τσαντέλα είναι γνωστοί για την τέχνη και την αρχιτεκτονική τους. Το πιο διάσημο παράδειγμα των πολιτιστικών τους επιτευγμάτων είναι οι ινδουικοί και ο τζάινινοι ναοί στο Κατζουράχο. Τρία άλλα σημαντικά οχυρά Τσαντέλα ήταν Τζαγιαπούρα-Ντούργκα (σύγχρονο Ατζάγκαρ), Καλαντζάρα (σύγχρονο Καλιντζάρ) και Τατσοσάβα-Ναγκάρα (σύγχρονη Μαχόμπα).
Αρχείο:Khajuraho Dulhadeo 2010.jpg|Ναός Ντουλαντέβ, Κατζουράχο
Αρχείο:0B Ajaigarh 4 sides temple.jpg|Ναός Ατζάγκαρ
Αρχείο:Yajna mandap in kulpahar.jpg|Τζάινινη μαντάπα στο Κουλπαχάρ

Αρχείο:Brahma and his consort.jpg|Ο Μπράχμα και η συντροφός του, Κατζουράχο
Αρχείο:Ajaygarh Alians ship.jpg|Πέτρινο σκάλισμα, Ατζάγκαρ
Αρχείο:Ajaygarh treasure sign.jpg|Βοοειδή με σημάδι θησαυρού, Ατζάγκαρ
Αρχείο:Le temple de Parshvanath (Khajuraho) (8638391942).jpg|Ερωτευμένο ζευχάρι, Κατζουράχο
Αρχείο:Khajuraho 126.jpg|Χορευτής, Κατζουράχο
Αρχείο:Mahadeva Temple, Khajuraho.jpg|Σουρασουνταρί και γιάλι, Κατζουράχο
Αρχείο:Le Temple Kandariya Mahadeva (Khajurâho) (8503001895).jpg|Γλυπτά ναού Καντάρια Μαχαντέβα
Αρχείο:Le temple de Parshvanath (Khajuraho) (8638393390).jpg|Γλυπτά ναού Παρσβανάτα
Αρχείο:Le Temple de Lakshmana (Khajurâho) (8498182643).jpg|Γλυπτά ναού Λάκσμανα


## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας
Πάρκο των Επιζώντων (Λοτζ)

Το **Πάρκο των Επιζώντων** (πολωνικά: *Park Ocalałych*) είναι πάρκο στο Λοτζ που τιμά τη μνήμη των ανθρώπων οι οποίοι πέρασαν από το Γκέτο του Λίτσμανστατ που υπήρχε στην πόλη κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το οποίο ήταν ένα από τα στοιχεία του σχεδίου εξόντωσης των Εβραίων του Τρίτου Ράιχ. Το πάρκο άνοιξε επίσημα στις 30 Αυγούστου 2004, στην 60ή επέτειο από την εκκαθάριση του γκέτο. Το πάρκο βρίσκεται στην πρώην επικράτεια του Γκέτο, μεταξύ της οδού Πολωνικού Στρατού (*Wojska Polskiego*) και των κήπων στην οδό Σπόρνα στην κοιλάδα του ποταμού Λοτζ, στην περιοχή δίπλα στα σύνορα του Γκέτο του Λίτσμανστατ κατά τη διάρκεια του πολέμου στην οδό Σμουγκόβα (*Smugowa*). Το πάρκο σχεδιάστηκε από την Γκραζίνα Οϊζίνσκα.

## Επισκόπηση
[αριστερά|μικρογραφία| Ένα μνημείο αφιερωμένο στη [Ζεγκότα]]
Δημιουργός του πάρκου ήταν η Χαλίνα Ελτσέφκσα, η οποία επέζησε από το Γκέτο του Λοτζ (μεταφέρθηκε από το γκέτο στο Άουσβιτς και στη συνέχεια στο Ράβενσμπρικ). Ήταν και η πρώτη που φύτεψε το «δέντρο της μνήμης» της. Ένα μνημείο (ένας ογκόλιθος που βρέθηκε στο πάρκο) για τη μνήμη των τραγικών γεγονότων του 1940-1944 αποκαλύφθηκε κάτω από τη μία από τις δύο μνημειώδεις βελανιδιές. Έχει επιγραφές σε τέσσερις γλώσσες: πολωνικά, αγγλικά, εβραϊκά και γίντις.

418 επιζώντες του Ολοκαυτώματος που κατάφεραν να φτάσουν στο Λοτζ φύτεψαν τα μεμονωμένα δέντρα τους: βελανιδιές, σφένδαμους, φιλύρες, σημύδες, καρπίνους, οξιές, πεύκα, πικέες και λάρικες. Τα δέντρα αριθμήθηκαν και καταχωρήθηκαν στο μητρώο και οι επιζώντες έλαβαν πιστοποιητικά με το όνομα και τον αριθμό του δέντρου. Κατά μήκος της Λεωφόρου Άρνολντ Μοστόβιτς υπάρχουν πλάκες με τα επώνυμα και τον αριθμό του δέντρου του επιζώντος. Συνολικά φυτεύτηκαν 450 δέντρα σε όλο το πάρκο σε έκταση ενάμισι εκταρίου. Η περιοχή του πάρκου είναι 8,5 εκτάρια, όπου σε αυτήν την περιοχή υπάρχει μια δεξαμενή νερού του ποταμού Λοτζ. Δημιουργήθηκαν επίσης μονοπάτια και πλατείες με χαλικόστρωτη επιφάνεια και κύβους γρανίτη.

Τα μονοπάτια συνδέουν δύο βασικά στοιχεία του πάρκου: το Μνημείο για τους Πολωνούς που έσωσαν τους Εβραίους κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και το Λόγο της Μνήμης. Το μνημείο, χτισμένο σύμφωνα με το σχέδιο του Τσέσουαφ Μπιελέτσκι, περιέχει σύμβολα δύο εθνών: το άγαλμα του Λευκού Αετού και το Άστρο του Δαβίδ, που σχηματίζεται από σανίδες με τα ονόματα των Πολωνών που τιμήθηκαν με τον τίτλο «Δίκαιοι των Εθνών». Ο 10 μέτρων Λόφος της Μνήμης, χτισμένος στην άλλη άκρη του πάρκου, είναι σημείο με θέα της περιοχής. Στην κορυφή του τύμβου υπάρχει ένα μνημείο-πάγκος του Γιαν Κάρσκι.

Η κατασκευή του πάρκου, ως μακροπρόθεσμη επένδυση, εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο. Οι εργασίες ξεκίνησαν το φθινόπωρο του 2005 με τον καθαρισμό της περιοχής και την κατεδάφιση των ερειπίων. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν το 2009. Το πάρκο έχει την έδρα του Κέντρου Διαλόγου που πήρε το όνομά του από τον Μάρεκ Έντελμαν, όπου πραγματοποιούνται συνέδρια και εκπαιδευτικές δραστηριότητες.

## Παραπομπές



Επιζωντων
Κατηγορία:Μνημεία του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία