open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γεώργιος του Καχέτι (απεβ. 1561)

Ο **Γεώργιος,**  *Γκιόργκι*, (π. 1529 – 6 Απριλίου 1561) ήταν Γεωργιανός *πρίγκιπας* (batonishvili) τού βασιλικού οίκου τού Kαχέτι, γιος τού βασιλιά Λέβαν τού Καχέτι από τη δεύτερη σύζυγό του, κόρη τού Καμάλ Καρα-Μουσέλ, σαμκάλ του Τάρκι. Σκοτώθηκε το 1561 σε μάχη με τον ιρανικό στρατό των Σαφαβιδών, πολεμώντας στο πλευρό τού κουνιάδου του, βασιλιά Σίμωνα Α΄ του Κάρτλι .

## Βιογραφία
Ήταν ο 3ος γιος (1ος από τον δεύτερο γάμο) τού Λέβαν τού Καχέτι με μία κόρη τού Καμάλ Καρα-Μουσέλ, σαμχάλ τού Τάρκι στο Νταγκεστάν. Ήταν το μεγαλύτερο από τα δεκατέσσερα παιδιά, που γεννήθηκαν από αυτόν τον γάμο. Σύμφωνα με τον γεωργιανό ιστορικό του 18ου αι. πρίγκιπα Βαχούστι, ο Γεώργιος προοριζόταν από τον πατέρα του ως διάδοχος τού θρόνου (ο Λέβαν είχε αποκηρύξει τα παιδιά του από τον πρώτο του γάμο με την Tινατίν Γκουριέλι). Το 1561 ο Σίμων Α΄ τού Κάρτλι, ηγεμόνας της κεντρικής Γεωργίας, πρόσφερε στον Λέβαν -στον πεθερό του- μία συμμαχία ενάντια στην ιρανική ηγεμονία των Σαφαβιδών. Ο Λέβαν, ανυπόμονος να διατηρήσει την ειρήνη στη χώρα του, ήταν απρόθυμος, αλλά ο γιος του Γεώργιος προσφέρθηκε εθελοντικά στο στρατό τού Καχέτι για την επιχείρηση τού Σίμωνα Α΄. Φτάνοντας στο Ντζεγκβί για να ενωθούν με τους Καρτλιανούς, τα στρατεύματα τού Γεωργίου επιτέθηκαν, αλλά εξολοθρεύτηκαν την ημέρα τού Πάσχα, στις 6 Απριλίου 1561, από τον στρατό των Σαφαβιδών υπό τον Σαχβερντί Σουλτάν, έναν Κατζάρ μπεηλέρμπεη τού Καραμπάχ, στη μάχη τού Tσιχεντιντί. Ο ίδιος ο Γεώργιος σκοτώθηκε στη μάχη.  

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία ανώνυμη κόρη τού βασιλιά Λουαρσάμπ Α΄ τού Κάρτλι. Είχε τρεις γιους:
* Γεώργιος,
* Βαχτάνγκ,
* Χοσρό, ήταν νυμφευμένος με κάποια Μαριάμ.

Δεν είναι πολλά γνωστά γι' αυτούς.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Ιεσσαί του Καχέτι (γιος του Γεωργίου)

Ο **Ιεσσαί,** , Γιεσσέ, ή **Iσά Χαν,**  , , (απεβ. στις 15 Σεπτεμβρίου 1615), τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι, ήταν κυβερνήτης τού Καχέτι στην ανατολική Γεωργία, που διορίστηκε από τους Σαφαβίδες από το 1614 έως το 1615.

Ο Ιεσσαί ήταν γιος τού πρίγκιπα Γεωργίου (γιου τού βασιλιά Αλέξανδρου Β΄ τού Καχέτι). Κρατήθηκε ως πολιτικός όμηρος από τον Αμπάς Α΄ της Περσίας, ασπάστηκε το Ισλάμ  και ανατράφηκε στην αυλή τού σάχη στο Ισπαχάν. Το 1614, όταν οι στρατοί του Αμπάς Α΄ κατέλαβαν το Καχέτι, ο βασιλιάς Τεϊμουράζ Α΄ έπρεπε να καταφύγει στη δυτική Γεωργία (βασίλειο τού Ιμερέτι). Ο Αμπάς Α΄ διόρισε τον πιστό του υποτελή, Ισά Χαν, ως κυβερνήτη της περιοχής, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει μία βάση εκεί. Σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μίας εξέγερσης ενάντια στην κυριαρχία του.

Ο Ιεσσαί δεν πρέπει να συγχέεται με τον μεγάλο θείο του Ιεσσαί πρίγκιπα τού Καχέτι, γνωστό και ως Iσά Χαν.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* Suny, Ronald Grigor (1994), *The Making of the Georgia Nation: 2nd edition* . Ιντιάνα University Press , .
* David Marshall Lang, *The Last Years of the Georgia Monarchy, 1658-1832* . Νέα Υόρκη: Columbia University Press, 1957.
*  Вахушти Багратиони (Vakhushti Bagrationi) (1745). История царства грузинского. Возникновение и жизнь Кахети и Эрети. Ч.1. Πρόσβαση στις 25 Οκτωβρίου 2007.

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Γεώργιος Καραϊσκάκης Καρδίτσας

Ο **Γεώργιος Καραϊσκάκης** είναι οικισμός στην Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.

## Γενικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης βρίσκεται κοντά στα βόρια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων σε υψόμετρο 170 μέτρα και είναι κτισμένος στην ανατολική όχθη του ποταμού Πάμισου που τον διαχωρίζει από το Μουζάκι ενώ δίπλα και ανατολικά είναι το Μαυρομμάτι. Απέχει περίπου 27 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Καρδίτσα. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Μαυρομματίου.  Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Μαυρομμάτι και τη Μονή Αγίου Γεωργίου αποτελούν την κοινότητα Μαυρομματίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακίου του Δήμου Μουζακίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφηκαν 394 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Κατηγορία:Γεώργιος Καραϊσκάκης
Γεώργιος του Καχέτι (απεβ. 1605)

Ο **Γεώργιος,** , *Γκιόργκι,* (π. 1570 – 12 Μαρτίου 1605), τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι, ήταν διάδοχος του θρόνου (batonishvili) του Kαχέτι, ενός βασιλείου στην ανατολική Γεωργία.

Ο Γεώργιος ήταν γιος του Αλέξανδρου Β΄, βασιλιά τού Καχέτι (1574-1605), ο οποίος είχε εκτοπιστεί προσωρινά από τον θρόνο από τον μεγαλύτερο γιο του Δαβίδ Α΄ το 1601. Ο Γεώργιος επαναστάτησε εναντίον τού Δαβίδ Α΄, ο οποίος κατάφερε να ειρηνεύσει τον προκλητικό αδελφό του δίνοντάς του μία μεγάλη περιουσία. Παρόλα αυτά, ο Γεώργιος συνωμότησε με μερικούς από τους αντιπολιτευόμενους ευγενείς το 1602, για να δολοφονήσουν τον Δαβίδ, αλλά η συνωμοσία κατέρρευσε και ο πρίγκιπας κατέφυγε στον γειτονικό γεωργιανό ηγεμόνα, Γεώργιο Ι΄ του Κάρτλι, ο οποίος όμως τον παρέδωσε στον Δαβίδ. Ο Γεώργιος μπήκε στη φυλακή και αφέθηκε ελεύθερος, όταν ο πατέρας του Αλέξανδρος Β΄ μπόρεσε να ξαναρχίσει τη βασιλεία του μετά το τέλος τού Δαβίδ. Χρημάτισε ως αντιβασιλιάς κατά την απουσία τού πατέρα του στην ιρανική αυλή των Σαφαβιδών από τις αρχές τού 1604 έως τον Μάρτιο τού 1605. Τον Αύγουστο τού 1604 δέχθηκε Ρώσους πρεσβευτές και τον Οκτώβριο χρησιμοποίησε την ένοπλη συνοδεία τους από 40 σωματοφύλακες, για να νικήσει την εκστρατεία των κυβερνητών της Γκάνγια και της Σεμάχα ενάντια στη συνοριακή πόλη Zάγκεμ. Την 1η Ιανουαρίου 1605 ο Γεώργιος ορκίστηκε πίστη στον Τσάρο της Ρωσίας. Δολοφονήθηκε, μαζί με τον Αλέξανδρο Β΄, από τον εξισλαμισμένο αδελφό του Κωνσταντίνο Χαν στις 12 Μαρτίου 1605.  Επέζησαν αυτού δύο γιοί, ο:
* Iεσσαί (απεβ. το 1625) και ο:
* Κωνσταντίνος ( άκμασε. 1593) και μία κόρη, η:
* Ελένη, η οποία παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Παρσαντάν Tσιτσισβίλι (άκμασε 1609–1640).

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Σπάθες Καρδίτσας

Οι **Σπάθες** είναι μικρός οικισμός της Δρακότρυπας στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο οποίος βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων, στους πρόποδες του όρους Καραβούλα των Βορείων Αγράφων σε υψόμετρο 370 μέτρων. Το όνομα του οικισμού οφείλεται στην κατασκευή σπαθιών κατά τα παλαιότερα χρόνια, απέχει περίπου 2 χιλιόμετρα Β. από την Δρακότρυπα, 14 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου) και 40 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από την Καρδίτσα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Δρακότρυπας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Δρακότρυπας που υπάγεται στη δημοτική ενότητας Μουζακίου του Μουζακίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 13 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές και σημειώσεις


 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Κυβέρνηση Ρίσι Σούνακ

Η **Κυβέρνηση του Ρίσι Σούνακ** (αγγλικά: *Rishi Sunak ministry*) σχηματίστηκε στις  στις 25 Οκτωβρίου 2022, όταν ο Βασιλιάς Κάρολος Γ΄, έδωσε εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης, στο νέο ηγέτη του Συντηρητικού Κόμματος και επόμενο πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου, Ρίσι Σούνακ, ύστερα από την επίσημη παραίτηση της πρωθυπουργού Λιζ Τρας και της Κυβέρνησής της.

Η Λιζ Τρας, ανακοίνωσε την παραίτησή της από την πρωθυπουργία και την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος, στις 20 Οκτωβρίου 2022, ύστερα από τις αναταραχές στην κυβέρνησή της, και τις αντιδράσεις για τον «μίνι προϋπολογισμό» του Κουάζι Κουαρτένγκ. Από την εσωκομματική εκλογή για την ηγεσία που ακολούθησε αναδείχθηκε μοναδικός υποψήφιος και τελικά νικητής, στις 24 Οκτωβρίου 2022, ο πρώην Καγκελάριος του Θησαυροφυλακίου (2020–2022) του Μπόρις Τζόνσον, Ρίσι Σούνακ. 

Η Κυβέρνηση του Ρίσι Σούνακ, σχηματίστηκε κατά το 58ο Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου, ως *[[Κυβέρνηση πλειοψηφίας]]* (αυτοδύναμη κυβέρνηση) από το Συντηρητικό Κόμμα. 

## Σημαντικά γεγονότα

* ***24 Οκτωβρίου 2022***: Στην εσωκομματική εκλογή για την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος, νέος ηγέτης αναδείχθηκε ο πρώην Καγκελάριος του Θησαυροφυλακίου (Υπουργός Οικονομικών) Ρίσι Σούνακ, όταν η εσωκομματική του αντίπαλος και Ηγέτης της Βουλής των Κοινοτήτων Πένι Μόρντοντ, αποχώρησε από την διαδικασία, και άφησε τον Σούνακ μοναδικό υποψήφιο έχοντας λάβει κατά πολύ τον απαιτούμενο αριθμό υποστήριξης από την κοινοβουλευτική ομάδα των Συντηρητικών. 
* ***25 Οκτωβρίου 2022***: Ο νέος Ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος, Ρίσι Σούνακ, έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Βασιλιά Κάρολο Γ΄ και ορκίστηκε ως ο νέος Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο. 

## Υπουργικό Συμβούλιο

## Παραπομπές


Σουνακ
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 2021

Ο όρος **Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 2021** μπορεί να αναφέρεται:

* Στις Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Απριλίου 2021
* Στις Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Ιουλίου 2021
* Στις Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Νοεμβρίου 2021

Κατηγορία:Εκλογές του 2021
Μπαμπαλόνι

Το **μπαμπαλόνι** (αραβικά: بمبالوني), γνωστό και ως **μπαμπαλούνι,** είναι γλυκό τυνησιακό ντόνατ. Μπορεί να παρασκευαστεί στο σπίτι ή να αγοραστεί από καταστήματα φαστ φουντ. Παρασκευάζεται με ζύμη αλευριού τηγανισμένη σε λάδι. Το μπαμπαλόνι τρώγεται πασπαλισμένο με ζάχαρη ή εμποτισμένο με μέλι. Μπορεί να καταναλωθεί οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Ενέπνευσε το ντόνατ σφεντζ που καταναλώνεται ευρέως σε όλο το Μαγκρέμπ, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως σφιντζ στη Λιβύη.

## Δείτε επίσης
*Μπομπολόνε, ιταλική εκδοχή του μπαμπαλόνι
*Σφεντζ
*Τουλούμπα
*Φριτέλι

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αραβική κουζίνα
Κατηγορία:Τυνησιακή κουζίνα
Κατηγορία:Ντόνατς
Κατηγορία:Φαστ φουντ
Κτιμένη

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ή **Κτιμένη** ήταν πριγκίπισσα από την Ιθάκη, μικρότερη κόρη του βασιλιά Λαέρτη και της Αντίκλειας. Ο αδελφός της ήταν ο Οδυσσέας, γνωστός από την Οδύσσεια του Ομήρου. Η Κτιμένη μεγάλωσε με τους γονείς της υπό την φροντίδα του υπηρέτη Εύμαιου που είχε ισότιμη μεταχείριση, παντρεύτηκε τον Ευρύλοχο της Σάμου, έχοντας τεράστια προίκα. Ο σύζυγος της συνόδευσε τον Οδυσσέα στην Τροία, αλλά, όπως όλοι οι υπόλοιποι άντρες του πληρώματος, πέθανε πριν επιστρέψει στην πατρίδα του.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Homer, The Odyssey with an English Translation by A.T. Murray, PH.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1919
*Gardner, Dorsey (1887). Webster's Condensed Dictionary. George Routledge and Sons

Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Γυναίκες στην Ελληνική μυθολογία
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Γεωκίχλη

Η **γεωκίχλη** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Geokichla*) είναι γένος πτηνών που ανήκει στην οικογένεια της τσίχλας και του κότσυφα, τις κιχλίδες. Οι γεωκίχλες είναι μέσου μεγέθους, κυρίως εντομοφάγα ή παμφάγα πουλιά. Παλαιότερα εντάσσονταν στο γένος ζωοθήρα (*Zoothera*), τις λεγόμενες «ασιατικές τσίχλες», αλλά αρκετές μελέτες υπέδειξαν την τοποθέτησή τους σε άλλο γένος.

Η ονομασία του γένους *Geokichla* προέρχεται από την αρχαία ελληνική γλώσσα και συγκεκριμένα από το πρόθεμα *γεω-* (αναφερόμενο στη γη και το έδαφος) και τη λέξη *κίχλη* = τσίχλα.

## Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς 21 είδη του γένους γεωκίχλη, τα εξής:

* *[[Geokichla sibirica]]*, γεωκίχλη η σιβηρική
* *[[Geokichla wardii]]*, γεωκίχλη η δίχρωμη
* *[[Geokichla princei]]*, γκρίζα γεωκίχλη
* *[[Geokichla cameronensis]]*, γεωκίχλη η μαυρωτίς
* *[[Geokichla guttata]]* (πρώην *G. fischeri*), γεωκίχλη η στικτή
* *[[Geokichla spiloptera]]*, γεωκίχλη η σπιλόπτερη
* *[[Geokichla crossleyi]]*, γεωκίχλη του Κρόσλεϋ
* *[[Geokichla piaggiae]]*, γεωκίχλη της Αβησσυνίας
** Υποείδος: *Geokichla piaggiae tanganjicae*
* *[[Geokichla oberlaenderi*]], γεωκίχλη του Oberländer
* *[[Geokichla gurneyi]]*, πορτοκαλί γεωκίχλη
* *[[Geokichla citrina]]*, κίτρινη γεωκίχλη
* *[[Geokichla dumasi]]*, γεωκίχλη του Μπούρου
* *[[Geokichla joiceyi]]*, γεωκίχλη του Σέραμ
* *[[Geokichla peronii]]*, γεωκίχλη του Peroni
* *[[Geokichla schistacea]]*, γεωκίχλη η σχιστόνωτος
* *[[Geokichla interpres]]*, γεωκίχλη η φαιοκάλυπτη
* *[[Geokichla leucolaema]]*, γεωκίχλη η λευκόλαιμη
* *[[Geokichla doherty]]*, γεωκίχλη η φαιόνωτος
* *[[Geokichla cinerea]]*, σταχτιά γεωκίχλη
* *[[Geokichla erythronota]]*, γεωκίχλη η ερυθρόνωτος
* *[[Geokichla mendeni]]*, γεωκίχλη η ερυθρομέλαινα

## Παραπομπές


Γεωκιχλη
Ευρύλοχος της Σάμου

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Ευρύλοχος της Σάμου** εμφανίζεται στην Οδύσσεια του Ομήρου σαν ο δεύτερος σε σειρά διοικητής του πληρώματος του Οδυσσέα που επέστρεφε στην Ιθάκη όταν έληξε ο Τρωικός Πόλεμος. Περιγράφεται σαν δυσάρεστος τύπος, ενοχλητικός που δημιουργούσε συνέχεια προβλήματα στα πληρώματα, ήταν ο σύζυγος της μικρότερης αδελφής του Οδυσσέα Κτιμένης. Την εποχή που ο Οδυσσέας και οι 12 άνδρες του πληρώματος μαζί με τον Ευρύλοχο έφτασαν στην Σικελία ο Κύκλωπας Πολύφημος τους συνέλαβε και τους αιχμαλώτισε. Τα ονόματα των υπόλοιπων συντρόφων του Οδυσσέα ήταν : Λυκάων, Άλκιμος, Αμφιδάμας και Αντίλοχος, ο Ευρύλοχος ήταν ο μοναδικός που διασώθηκε από τους άνδρες.

Το πλοίο του Οδυσσέα σταμάτησε στην Αιαία πατρίδα της Κίρκης, της κόρης του θεού Ηλίου και της Ωκεανίδος Νύμφης Πέρσης. 
Ο Οδυσσέας και ο Ευρύλοχος έριξαν κλήρους για να διαλέξουν τους 22 άνδρες που θα εξερευνούσαν το νησί, ο Ευρύλοχος εξελέγη ανάμεσα σε αυτούς. Ο Ευρύλοχος οδήγησε την αποστολή, το πλήρωμα έφτασε κοντά σε μια μεγάλη στήλη καπνού, τα ανάκτορα της Κίρκης ήταν γεμάτα από άγρια αλλά μαγικά και καλόκαρδα ζώα. Το πλήρωμα υπό την ηγεσία του Πολίτη μπήκε στο παλάτι, ο Ευρύλοχος έμεινε έξω επειδή είχε υποψίες. Η Κίρκη μεταμόρφωσε τους υπόλοιπους συντρόφους σε γουρούνια, ο Ευρύλοχος έσπευσε να βρει τον Οδυσσέα για να τον προειδοποιήσει για το συμβάν. Ο Οδυσσέας έσπευσε να σώσει τους άντρες αλλά ο Ευρύλοχος αρνήθηκε να τον καθοδηγήσει, δραπέτευσε και προτίμησε να αφήσει τους άντρες στην τύχη τους.
Ο Οδυσσέας επέστρεψε έχοντας διασώσει τους άντρες του από την Κίρκη αλλά ο Ευρύλοχος τον πρόσβαλε, προσπάθησε να τον δολοφονήσει αλλά το πλήρωμα τον εμπόδισε. Όταν συμφιλιώθηκαν η Κίρκη συμβούλευσε τον Οδυσσέα να ζητήσει βοήθεια από τον μάντη Τειρεσία για την επιστροφή τους. Ο Τειρεσίας τον συμβούλευσε να μην αγγίξουν τα βόδια του Ηλίου αλλά ο Ευρύλοχος έπεισε τους συντρόφους να τα σφάξουν και να τα φάνε. Η ποινή ήταν βαριά, το πλοίο καταστράφηκε από τρικυμία και θανατώθηκε ολόκληρο το πλήρωμα και ο Ευρύλοχος μαζί, διασώθηκε μόνο ο Οδυσσέας.
 
## Παραπομπές



## Πηγές

*Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. 
*Homer, The Odyssey with an English Translation by A.T. Murray, PH.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1919. 
*Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. 
*Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.
*Tzetzes, John, Allegories of the Odyssey translated by Goldwyn, Adam J. and Kokkini, Dimitra. Dumbarton Oaks Medieval Library, Harvard University Press, 2015. ISBN 978-0-674-96785-4

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Πιότρ Νικολάγιεβιτς Γρουζίνσκι

Ο πρίγκιπας **Πιοτρ Νικολάγιεβιτς Γρουζίνσκι,**   , , δηλ. Πέτρος Νικολάου της Γεωργίας, (1837 &#x2013; 1892) ήταν Γεωργιανός βασιλικός *πρίγκιπας* (*[[Μπατονισβίλι|batonishvili]]*) από τον Οίκο τού Mουχράνι, κλάδου της βασιλικής δυναστείας των Μπαγκρατιόνι.    Ο Πιότρ ζωγράφιζε τοπία και καθημερινές σκηνές, και ήταν επίσης γνωστός για τους πίνακές του με σκηνές μάχης από τον πόλεμο τού Καυκάσου. 

Ήταν γιος τού πρίγκιπα Νικολόζ Γρουζίνσκι και γόνος τού κλάδου Μουχράνι-Γρουζίνσκι της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι, που είχε μετακομίσει στην Αυτοκρατορική Ρωσία τον 18ο αι. Ο Πιότρ Νικολάγιεβιτς Γρουζίνσκι ήταν ο τελευταίος άμεσος εξ αρρενογονίας απόγονος τού βασιλιά Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι και ο τελευταίος τού κλάδου Γρουζίνσκι.

## Πίνακες ζωγραφικής

Αρχείο:Pyotr Nikolayevich Gruzinsky - The mountaineers leave the aul.jpg|*Οι ορειβάτες εγκαταλείπουν το aul*, του Π. Ν. Γρουζίνσκι, 1872
Αρχείο:Pyotr Nikolayevich Gruzinsky - Home.jpg|*Σπίτι* του Γρουζίνσκι
Αρχείο:Pyotr Nikolayevich Gruzinsky - Mail carrier.jpg|*Μεταφορέας ταχυδρομείου* από τον Γρουζίνσκι
Αρχείο:Pyotr Nikolayevich Gruzinsky - Market in Fontainebleau.jpg|*Αγορά στο Φοντενμπλό* του Γρουζίνσκι
Αρχείο:Pyotr Nikolayevich Gruzinsky - Maslenitsa.jpg|*Maslenitsa* του Γρουζίνσκι
Αρχείο:Грузинский П.Н. Черкесы в горах, гравюра 1895 г..jpg|*Κιρκάσιοι στα βουνά* του Γρουζίνσκι


## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Νικολόζ Γρουζίνσκι

Ο πρίγκιπας **Νικόλαος Ιακόβις Ντζε Μπαγκρατιόν-Γρουζίνσκι**, , Nikoloz Iakobis Dze Bagration-Gruzinsky, (1783 – 1861) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (*[[Μπατονισβίλι|batonishvili]]*) τού Οίκου τού Μουχράνι, κλάδου της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι.   

Ήταν γιος τού Iακώβ. Το 1812-1823 υπηρέτησε ως *θαλαμηπόλος* (Valet de Chambre).

## Οικογένεια
Ο πρίγκιπας Ιάκωβ είχε 4 παιδιά, πρίγκιπες Γρουζίνσκι:
* Aλεξάνδρα (απεβ. το 1888)
* Κωνσταντίνος (απεβ. το 1884)
* Iβάνε (1831-1898)
* Πιότρ (1840-1892)

Κηδεύτηκε στο κοιμητήρο Βαγκάνκοβo στη Μόσχα.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Ιάκωβος Λεώνοβιτς Μπαγκρατιόν-Γκρουζίνσκι

Ο πρίγκιπας **Ιακώβ Λεβάνις Ντζε Μπαγκρατιόν-Γρουζίνσκι**, , Iakob Levanis Dze Bagration-Gruzinsky, (1757 - 1835) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (*[[μπατονισβίλι]]*) της δυναστείας Μπαγκρατιόνι.     Ήταν γιος τού Λέων Μπακάροβιτς Γκρουζίνσκι.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Βέρα Πετρόβνα Ουρούσοβα (1765-1835) και απέκτησε 8 παιδιά:
* Δημήτριος.
* Νικολόζ (1783-1861).
* Πέτρος (1785-1812), απεβ. 27 ετών.
* Αλεξάνδρα (1787-1853).
* Ιάκωβος (1793-1866).
* Σέργιος (1795-1880).
* Βέρα (1801-1860).
* Αλέξανδρος (1802-1828), απεβ. 26 ετών.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Λέων Μπακάροβιτς Γκρουζίνσκι

Ο **Λέβαν, γιος του Μπακάρ,**  ή **Λέων Μπακάροβιτς Γρουζίνσκι,** , (6 Σεπτεμβρίου 1728 &#x2013; 23 Ιουνίου 1763) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας τού  Οίκου τού Mουχράνι, κλάδου της βασιλικής δυναστείας Μπαγκρατιόνι. Στη Ρωσία έφερε το επώνυμο Γρουζίνσκι (ρωσικά: *της Γεωργίας*).

## Σταδιοδρομία
Ο πρίγκιπας Λεβάν ήταν γιος του πρίγκιπα Μπακάρ τού Καρτλία, που είχε ακολουθήσει τον πατέρα του Βαχτάνγκ ΣΤ΄, βασιλιά τού Καρτλία, στην εξορία στη Ρωσία το 1724. Ο Λέβαν σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και, πέρα από τα γεωργιανά και τα ρωσικά, γνώριζε λατινικά, γαλλικά και γερμανικά. Όπως πολλά μέλη της οικογένειάς του και συγγενείς του, ακολούθησε στη συνέχεια στρατιωτική σταδιοδρομία. Υπηρέτησε στο επίλεκτο σύνταγμα Iζμαϋλόφσκυ, φτάνοντας στο βαθμό τού δεύτερου ταγματάρχη τού Αυτοκρατορικού Ρωσικού Στρατού. Ο Λέβαν ενδιαφερόταν έντονα για την ιστορία και έγραψε ένα από τα πρώτα γεωργιανά εγχειρίδια στην παγκόσμια ιστορία, που περιγράφει την ιστορία περίπου 50 χωρών και λαών. Ο πρίγκιπας Λέβαν απεβίωσε στις 23 Ιουνίου 1763. Κηδεύτηκε στο μοναστήρι Ντονσκόι στη Μόσχα. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1752 την πριγκίπισσα Aλεξάνδρα Γιακόβλεβνα Σιβίρσκυ (1728-1793), της οποίας η γιαγιά ήταν αδελφή της τσάρισας της Ρωσίας Aγάφυας Γρουσετσκάγιας. Μετά τον γάμο, ο πρίγκιπας Λέβαν μετακόμισε στο χωριό Μπρίνκοβο, προίκα της συζύγου του. Ο πρίγκιπας Λέβαν έζησε 13 χρόνια σε γάμο και άφησε τη σύζυγό του χήρα 35 ετών. Το ζευγάρι είχε εννέα παιδιά, εκ των οποίων η πριγκίπισσα Άννα παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Νταντιάνι, τού Γεωργιανού ευγενούς Οίκου των Νταντιάνι.

Τα παιδιά του πρίγκιπα Λεβάν με την πριγκίπισσα Aλεξάνδρα Σιβίρσκυ ήταν:
* Iακώβ.
* Δημήτριος.
* Λέων.
* Aλέξανδρος.
* Mάρθα.
* Ντάρια.
* Μαρία.
* Σοφία.
* Αναστασία.

Ο καλλιτέχνης τού 19ου αι. Πιότρ Γρουζίνσκι ήταν απόγονος τού Λέβαν μέσω τού γιου του, Iακώβ. Ήταν ο τελευταίος άμεσος εξ αρρενογονίας απόγονος τού βασιλιά Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Καρτλία και ο τελευταίος τού κλάδου Γρουζίνσκι.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* Петров П.Н. Князья Сибирские // История российской геральдики / Н. Дубенюк. — М: Эксмо, 2009. — С. 508. — 576 σ. — (Российская императорская библиотека)

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Μπακάρ του Κάρτλι

Ο **Μπακάρ,** , (11 Ιουνίου 1699 ή 7 Απριλίου 1700 – 1 Φεβρουαρίου 1750) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (*[[Μπατονισβίλι|batonishvili]]*) τού Οίκου του Mουχράνι, κλάδου της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι και υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς τού βασιλείου τού Kάρτλι (κεντρική Γεωργία) από τον Σεπτέμβριο τού 1716 έως τον Αύγουστο τού 1719.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού βασιλιά Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Καρτλία από τη σύζυγό του, Ρουσουδάν την Κιρκάσια. Ο Βαχτάνγκ τον άφησε επικεφαλής της κυβέρνησης τού Καρτλία (κεντρική Γεωργία) κατά την απουσία του στην αυλή των Σαφαβιδών της Περσίας από τον Σεπτέμβριο του 1716 έως τον Αύγουστο του 1719. Η θέση του αναγνωρίστηκε από τον σάχη της Περσίας, που του έδωσε, το 1717, τον τίτλο τού *janishin*, ένα στέμμα, ένα σπαθί, χρυσά διακριτικά και τιμητικό ένδυμα. Ταυτόχρονα, έπρεπε να ασπαστεί ονομαστικά το Ισλάμ και πήρε το όνομα Σαχ-Ναουάζ. Με την ευκαιρία αυτή, διορίστηκε από τον σάχη αρχιστράτηγος τού περσικού στρατού και γενικός κυβερνήτης τού Αζερμπαϊτζάν. Το 1722 διορίστηκε διοικητής τού επίλεκτου σώματος *[[Στρατιωτικός της δυναστείας των Σαφαβιδών|gholam]]* (*[[Κολλάρ-αγάσι|qollar-aghasi]]*).  Όταν οι οθωμανικοί στρατοί εισέβαλαν στη Γεωργία το 1723, ο Μπακάρ αρχικά προσπάθησε να διαπραγματευτεί, αλλά τελικά ακολούθησε τον πατέρα του σε μία ρωσική εξορία τον Ιούλιο του 1724. Εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Μόσχα, όπου έγινε γνωστός ως τσάρεβιτς  Μπακάρ Βαχτάνγκοβιτς Γρουζίνσκι (). Ο πρίγκιπας ασχολήθηκε με πολιτιστικές επιχειρήσεις, που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του, βοήθησε στην αναβίωση του γεωργιανού τυπογραφείου στη Μόσχα και χρηματοδότησε τη δημοσίευση της Βίβλου στα γεωργιανά το 1743.

Ο Μπακάρ συμμετείχε επίσης στη ρωσική διπλωματική και στρατιωτική υπηρεσία. Το 1724 τού παραχωρήθηκε το χωριό Λύσκοβο σε κληρονομική κατοχή. Τον Νοέμβριο του 1729, ο Μπακάρ προήχθη σε υποστράτηγο και διορίστηκε διοικητής τού πυροβολικού στην περιοχή της Μόσχας. Απεβίωσε στη Μόσχα το 1750 και ενταφιάστηκε στο μοναστήρι Ντονσκόι.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη τού Γεωργίου δούκα τού Αράγκβι (1706 – 18 Φεβρουαρίου 1780), η οποία τον συνόδευσε στη Ρωσία και απεβίωσε στη Μόσχα, όπου κηδεύτηκε στη Μονή Ντονσκόι. Είχαν πέντε παιδιά, τους πρίγκιπες:
* Αλέξανδρος (1726–1791), αξιωματικός τού ρωσικού στρατού και διεκδικητής τού γεωργιανού θρόνου.
* Λέβαν (1739–1763), αξιωματικός του ρωσικού στρατού.
* Μαριάμ (απεβ. το 1807).
* Ελισάβετ (απεβ. το 1768), παντρεύτηκε με τον πρίγκιπα Νικολάι Οντογιέφσκι.
* Μία ανώνυμη κόρη.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Σάλομον Μύλερ

Ο **Σάλομον Μύλερ** (γερμ. *Salomon Müller*, 7 Απριλίου 1804 – 29 Δεκεμβρίου 1864) ήταν Γερμανός ορνιθολόγος και γενικότερα φυσιοδίφης. Γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη και πέθανε στο Φράιμπουργκ.

Ο Σάλομον Μύλερ σπούδασε ζωολογία στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και μετά το τέλος των σπουδών του στάλθηκε, μαζί με τους Χάινριχ Μπόιε και Χάινριχ Κρίστιαν Μάκλοτ, από τον Κούνρατ Γιάκοπ Τέμινκ να συλλέξει δείγματα ζώων στις Ανατολικές Ινδίες. Εκεί ο Μύλερ εργάσθηκε ως βοηθός για λογαριασμό της *Natuurkundige Commissie* (= «Επιτροπή φυσικών επιστημών»), ενός οργανισμού του οποίου τελικώς έγινε μέλος.

Ο Μύλερ έφθασε στην Μπατάβια, τη σημερινή Τζακάρτα, το 1826, και κατόπιν, το 1828, ταξίδευσε στη Νέα Γουινέα και το Τιμόρ με το πλοίο «Τρίτων». Από τον Οκτώβριο του 1828 έμενε στο Κούπανγκ και διεισέδυσε στο εσωτερικό του Τιμόρ από το επόμενο έτος. Το 1831 τον βρίσκουμε στην Ιάβα, ενώ αργότερα, από το 1833 μέχρι το 1835, ερεύνησε την πανίδα της δυτικής Σουμάτρα.

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
Ο Χέρμαν Σλέγκελ ονόμασε το είδος φιδιού *[[Ασπιδόμορφος|Aspidomorphus muelleri]]* και το είδος σαύρας *[[Σφηνόμορφος|Sphenomorphus muelleri]]* το έτος 1837 προς τιμή του Σάλομον Μύλερ, το ίδιο και το *[[Typhlops muelleri]]* το 1839. (Ο Μύλερ με τη σειρά του ονόμασε το ερπετό *[[Ψευδογαβιάλης|Tomistoma schlegelii]]* το 1838 προς τιμή του Χέρμαν Σλέγκελ.)

Επιπλέον, οι Ντυμερίλ, Μπιμπρόν και Ντυμερίλ ονόμασαν το είδος φιδιού *[[Λυκόδων|Lycodon muelleri]]* («λυκόφιδο της Ιάβας») το 1854 προς τιμή του Σάλομον Μύλερ.

## Μερικές δημοσιεύσεις
**Reizen en onderzoekingen in Sumatra, gedaan op last der Nederlandsche Indische regering, tusschen de jaren 1833 en 1838*, 1855 (στην ολλανδική γλώσσα)
**Reizen en onderzoekingen in den Indischen archipel, gedaan op last der Nederlandsche Indische regering, tusschen de jaren 1828 en 1836*, 1857 (στην ολλανδική)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί ορνιθολόγοι
Πονς Ωγκυστέν Αλέτζ

Ο **Πονς Ωγκυστέν Αλέτζ** (γαλλ. *Pons Augustin Alletz*, 1703 – 7 Μαρτίου 1785) ήταν Γάλλος γεωπόνος, δικηγόρος και συγγραφέας.

Ο Αλέτζ γεννήθηκε στο Μονπελιέ και πέρασε μερικά χρόνια ζώντας σε ένα Ρωμαιοκαθολικό κοινόβιο που ανήκε στην οργάνωση του Παρεκκλησίου του Αγίου Φιλίππου του Νερί, αλλά αργότερα εργάσθηκε ως δικηγόρος στο Μονπελιέ. Ωστόσο σύντομα εγκατέλειψε και τη δικηγορία και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι προκειμένου να αφοσιωθεί αποκλειστικά στη συγγραφή. Τα πολυάριθμα βιβλία του είναι σχεδόν όλα χρήσιμα έργα αναφοράς.

Το γνωστότερο έργο του Αλέτζ, το *L'Agronome, ou Dictionnaire portatif du cultivateur* (= «Ο γεωπόνος ή φορητό λεξικό του αγρότη»), πρωτοεκδόθηκε το 1760 σε δύο τόμους και επανεκδόθηκε πολλές φορές μέχρι τον 19ο αιώνα. Θεωρήθηκε ως ένα από τα καλύτερα εγχειρίδια της αγροτικής ζωής της εποχής του. Εκτός από συμβουλές για την καλλιέργεια κηπευτικών, τη ζωοκομία, την κτηνιατρική, αλλά και το κυνήγι, το έργο αυτό περιέχει πολλές πρακτικές συμβουλές που θα ικανοποιούσαν και έναν πιο «προχωρημένο» αναγνώστη: το κεφάλαιο που αφιερώνει ο Αλέτζ στο κρασί και την οινοποιία είναι σημαντικό, και καλύπτει θέματα όπως η ανάμιξη κρασιών, ανέκδοτα για το κρασί, αναφέρει συγγραφείς που έγραψαν για το κρασί, τα είδη του κρασιού, ακόμα και συνταγές για την παραγωγή ξιδιού.

Ο Πονς Ωγκυστέν Αλέτζ πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 82 ετών και ήταν παππούς του επίσης συγγραφέα και διπλωμάτη Πιερ-Εντουάρ Αλέτζ.

## Μερικά έργα
* 
** 
* *Dictionnaire théologique* (= «Λεξικό Θεολογίας»), 1756
* *Abrégé de l'histoire grecque* (= «Σύνοψις της ελληνικής ιστορίας»), 1763, β΄ έκδοση 1774. Το έργο αυτό είχε μεταφρασθεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες έως το 1776: την αγγλική, την πολωνική και τη γερμανική.
* *Tableau de l'histoire de France depuis le commencement de la Monarchie jusqu'à la fin du Règne de Louis XIV, inclusivement*, 2 τόμοι, 1769

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αλλέτζ Πονς Αυγουστίνος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 395

Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Γεωπόνοι
Μελάς

Το ελληνικό όνομα **Μελάς**, που ετυμολογικά σημαίνει εκείνον που ασχολείται με τη συλλογή ή/και πώληση μελιού, μπορεί να αναφέρεται ως επώνυμο σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα, τα περισσότερα μέλη της καταγόμενης από την Ήπειρο Οικογένειας Μελά:

* Αλέξανδρος Μελάς (1897-1969), αξιωματικός του Στρατού και πολιτικός
* Βασίλειος Γ. Μελάς (1819-1885), ευεργέτης και λόγιος
* Βασίλειος Μ. Μελάς (1879-1956), αξιωματικός του Στρατού
* Βασίλειος Β. Μελάς (1898-1987), βιομήχανος
* Βίκτωρ Μελάς (1850-1917), ευεργέτης
* Βίκτωρ Θ. Μελάς (1924-2018), νομικός και συγγραφέας
* Γεώργιος Λ. Μελάς (1785-1856), έμπορος μυημένος στη Φιλική Εταιρεία
* Γεώργιος Μ. Μελάς (1866-1931), ιδιαίτερος γραμματέας του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄
* Γεώργιος Β. Μελάς (1894-1985), πολιτικός
* Εμμανουήλ Μελάς (1866-1951), γιατρός και πολιτικός, Νομάρχης Ρεθύμνου
* Ζαφείρης Μελάς (γενν. 1952), λαϊκός τραγουδιστής
* Ιάκωβος Μελάς (1907-1976), γιατρός και πολιτικός, ο πρώτος μεταπολεμικά Δήμαρχος της Ιεράπετρας
* Ιωάννης Μελάς (1787-1833), έμπορος, πολιτικός και αγωνιστής στην Επανάσταση του 1821
* Ιωάννης Π. Μελάς (1905/1908-2004), πολιτικός ο οποίος υπηρέτησε ως δήμαρχος, βουλευτής και υπουργός
* Κωνσταντίνος Μελάς (1874-1953), πολιτικός
* Κώστας Μελάς, οικονομολόγος, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
* Λέων Μελάς (1812-1879), πολιτικός και συγγραφέας
* Λέων Μ. Μελάς (1872-1905), πολιτικός
* Λέων Β. Μελάς (1885-1966), διπλωμάτης
* Μιχαήλ Γ. Μελάς (1833-1897), πολιτικός και έμπορος
* Μιχαήλ Π. Μελάς (1894-1950), αξιωματικός του Στρατού και αυλικός
* Μιχαήλ Κ. Μελάς (1902-1967), διπλωμάτης
* Ντίνος Μελάς (1934-2011), νομικός, φιλόλογος και συγγραφέας
* Παναγιώτης Μελάς (1945-2023), πολιτικός και γιατρός
* Παύλος Μελάς (1870-1904), αξιωματικός, Μακεδονομάχος
* Παύλος Β. Μελάς (1892-1968), συγγενής του Μακεδονομάχου
* Σπύρος Μελάς (1882-1966), δημοσιογράφος, συγγραφέας, δραματουργός, σκηνοθέτης, εκδότης και ακαδημαϊκός
* Τώνης Μελάς (1913-1961), Κύπριος λογοτέχνης και διανοούμενος

Μπορεί να αναφέρεται επίσης:

* στο χωριό Μελάς Καστοριάς, που ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά

## Δείτε επίσης
* Νικόλαος Ρωκ-Μελάς
* Μελά
* Μέγαρο Μελά
* Μουσείο Μελά
Υδροηλεκτρικός σταθμός Καχόβκα

Ο **Υδροηλεκτρικός Σταθμός Καχόβκα** (ουκρανικά: Каховське водосховище) είναι εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής επί του ρου του ποταμού Δνειπέρου στη Νότια  Ουκρανία. Είναι το 6ο και το τελευταίο φράγμα του Δνείπερου. Οι πρωταρχικοί σκοποί του φράγματος είναι η παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, η άρδευση και η ναυσιπλοΐα. Το κανάλι βαθέων υδάτων επιτρέπει τη ναυτιλία ανάντη και κατάντη στο ποτάμι.

Η κατασκευή του φράγματος ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1950. Η τελευταία γεννήτρια τέθηκε σε λειτουργία τον Οκτώβριο του 1956. Έχει δημιουργήσει τον ταμιευτήρα Καχόβκα, έκτασης 2.155 χλμ². Το φράγμα διαχειρίζεται η Ukrhydroenergo. 

Το φράγμα διαθέτει συνδεδεμένη δεξαμενή ανύψωσης και σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας εγκατεστημένης ισχύος 357 MW. Το νερό από την τεχνητή λίμνη Καχόβκα ψύχει τον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζιας, ισχύος 5,7 GW, και επίσης μέσω του καναλιού της Βόρειας Κριμαίας και του καναλιού Δνείπερου-Κρίβι Ριχ χρησιμοποιείται για την άρδευση μεγάλων περιοχών της νότιας Ουκρανίας και της βόρειας Κριμαίας. Αρχίζοντας το 2019 έγιναν σημαντικές επισκευές και επεκτάσεις στην εγκατάσταση.

Ο δρόμος P47 και ένας σιδηρόδρομος διασχίζουν τον ποταμό Δνείπερο στο φράγμα.

Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, ο σταθμός ηλεκτροπαραγωγής καταλήφθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της εισβολής του 2022 στην Ουκρανία. Κατά τη διάρκεια της ουκρανικής αντεπίθεσης τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο, Ουκρανοί και Ρώσοι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι η ικανότητα της εγκατάστασης να μεταφέρει οχήματα είχε υποβαθμιστεί, αλλά το ίδιο το φράγμα διατήρησε τη δομική του ακεραιότητα. Στις 11 Νοεμβρίου, μετά την υποχώρηση των Ρώσων από τη Χερσώνα, το φράγμα είχε υποστεί σημαντικές ζημιές. Το φράγμα καταστράφηκε από έκρηξη στις 6 Ιουνίου 2023.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ουκρανία
Κατηγορία:Υδροηλεκτρικά φράγματα
Βιβλίο του Ναούμ

Το **Βιβλίο του Ναούμ** είναι το έβδομο βιβλίο των Δώδεκα Μικρών Προφητών της Εβραϊκής Βίβλου.

## Ιστορικό
Αποδίδεται στον προφήτη Ναούμ. τοποθετεί τον Ναούμ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιωθάμ, ενώ άλλοι τον τοποθετούν στην αρχή της βασιλείας του Άχαζ, Ο επόμενος βασιλιάς του Ιούδα, ή ακόμη και το δεύτερο μισό της βασιλείας του Εζεκίας, ο γιος του Άχαζ;  και οι τρεις μαρτυρίες χρονολογούν το βιβλίο στον 8ο αιώνα π.Χ. Το βιβλίο θα είχε γραφτεί τότε Ιερουσαλήμ, , όπου ο Ναούμ θα ήταν μάρτυρας της εισβολής Σενναχειρείμ και την υποχώρηση του.

## Περιεχόμενο βιβλίου

* Στο *Α' κεφάλαιο* του βιβλίου του υμνεί τον Γιαχβέ εκφράζοντας το μεγαλείο Του λέγοντας τα εξής λόγια:*"ἀπὸ προσώπου ὀργῆς αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται; καὶ τίς ἀντιστήσεται ἐν ὀργῇ θυμοῦ αὐτοῦ; ὁ θυμὸς αὐτοῦ τήκει ἀρχάς, καὶ αἱ πέτραι διεθρύβησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ."<br />***Επεξήγηση:** "Ποιός μπορεί να αντέξει και να υπομείνει ενώπιον της οργής του; Ο θυμός του λυώνει ψηλά βουνά. Τα βουνά θρυμματίζονται μπροστά του". (Ναούμ, 1,6)
* Στο *Β' κεφάλαιο* του βιβλίου του προαναγγέλλει τον όλεθρο της Νινευή με τα άρματα της, τους Ιππείς και τους θησαυρούς της λέγοντας:"σκόπευσον ὁδόν, κράτησον ὀσφύος, ἄνδρισαι τῇ ἰσχύϊ σφόδρα, διότι ἀπέστρεψε Κύριος τὴν ὕβριν Ἰακώβ, καθὼς ὕβριν τοῦ Ἰσραήλ, διότι ἐκτινάσσοντες ἐξετίναξαν αὐτοὺς καὶ τὰ κλήματα αὐτῶν."**Επεξήγηση:** Παρατήρησε τον δρόμο, σφήξε το ζωνάρι σου, δείξε μεγάλη ανδρεία με την δύναμή σου. Διότι ο Κυριος θα απομακρύνει από τους απογόνους του Ιακώβ την ταπείνωση όπως επίσης την ταπείνωση από όλους τους Ισραηλίτες, διότι οι εχθροί της Νινευή θα ανατινάξουν και θα διασκορπίσουν τους κατοίκους της Νινευή και τα παιδιά τους. (Ναούμ, 2,2-3)
* Στο *Γ' κεφάλαιο* του βιβλίου του, χαρακτηρίζει τη Νινευή σαν πόλη των αιμάτων, του ψεύδους, της μεγάλης αδικίας και πορνείας λέγοντας:"ἱππέως ἀναβαίνοντος καὶ στιλβούσης ῥομφαίας καὶ ἐξαστραπτόντων ὅπλων καὶ πλήθους τραυματιῶν καὶ βαρείας πτώσεως· καὶ οὐκ ἦν πέρας τοῖς ἔθνεσιν αὐτῆς, καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν τοῖς σώμασιν αὐτῶν ἀπὸ πλήθους πορνείας. Πόρνη καλὴ καὶ ἐπίχαρις ἡγουμένη φαρμάκων, ἡ πωλοῦσα ἔθνη ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς καὶ λαοὺς ἐν τοῖς φαρμάκοις αὐτῆς."**Επεξήγηση:** "Ιππείς ορμητικοί επιτίθενται, στίλβουν τις ρομφαίες τους, λαμποκοπούν τα όπλα τους, πλήθος είναι οι τραυματίες σου, βαρυά η πτώση σου και πολυάριθμα τα έθνη σου, έγκλειστα στα τείχη σου. Ασθενικοί όλοι στο σώμα απο την μεγάλη πορνεία σου. Υπήρξες ωραία και χαριτωμένη πόρνη, πρώτη στα μαγικά σου φίλτρα. Πωλούσες την πορνεία σου στα άλλα έθνη και ο λαός σου τους πουλούσε τα μαγικά σου φίλτρα. (Ναούμ, 3,3-4)

## Δείτε επίσης
*Ναούμ
*Νινευή
*Σενναχειρείμ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βίβλος
Κοινότητα Φουρνής

Η **Κοινότητα Φουρνής** (έως 1930 ***Κοινότητα Κάτω Χωρίου Μιραμπέλλου***) είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου και της τέως Επαρχίας Μιραμπέλλου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα την Φουρνή.

μικρογραφία|463x463εσ
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Φουρνής περιλαμβάνει και τους οικισμούς Δοριές, Σύρμεσον και Χαυγάς.

## Πλυθησμός

## Κοινοτάρχες Φουρνής
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Φουρνής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Κατηγορία:Επαρχία Μιραμπέλλου
Γκας Σταύρος

Ο **Γκας Α. Σταύρος** (αγγλ. *Gus A. Stavros*, 1 Φεβρουαρίου 1925 – 18 Οκτωβρίου 2022) ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας και ευεργέτης ελληνικής καταγωγής.

## Οικογένεια και σπουδές
Ο Σταύρος γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Ο πατέρας του, ο Αντώνιος, γεννήθηκε στην Κρήτη και μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1912, όπου μετά από χρόνια απέκτησε τελικώς δικό του εστιατόριο. Η σύζυγός του και μητέρα του Γκας, η Ελισάβετ Κουρασμένου (*Elizabeth Kourasmenos*), είχε έλθει επίσης από την Ελλάδα και εργαζόταν ως ταμίας στην επιχείρηση του συζύγου της. Ο Σταύρος αρχικώς εργάσθηκε στο εστιατόριο «Twin Diner» του πατέρα του στην πόλη Ελίζαμπεθ (Νιου Τζέρσεϊ). Κέρδισε μια υποτροφία για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, το οποίο και έπραξε, αλλά μόλις ένα έτος μετά την εγγραφή του, το 1942, διέκοψε τις σπουδές του προκειμένου να υπηρετήσει στον αμερικανικό στρατό, εξαιτίας του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Πολέμησε στο Δυτικό Μέτωπο, και παρασημοφορήθηκε με το παράσημο Purple Heart και το Μετάλλιο Ορειχάλκινου Αστέρα μετά τον τραυματισμό του στις 19 Ιανουαρίου 1945, που είχε ως αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος στο αριστερό χέρι του (κάτω από τον καρπό).

Επιστρέφοντας από τον πόλεμο, ο Σταύρος συνέχισε τις σπουδές του στο Κολούμπια, από όπου απεφοίτησε το 1948.

## Σταδιοδρομία
Τη δεκαετία του 1960 ο Σταύρος ίδρυσε την εταιρεία «Better Business Forms» με έδρα την πόλη Πίνελας Παρκ της Φλόριντα. Η εταιρεία άρχισε με τρεις εργαζόμενους και κατέληξε να απασχολεί 550. Το 1984 ο Σταύρος την πούλησε έναντι 12,5 εκατομμυρίων δολαρίων. 

Ο επιχειρηματίας ίδρυσε επίσης το «Stavros Institute» το 1989 και το «Pinellas Education Foundation» το 1986, δύο ιδρύματα με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της δημόσιας παιδείας στην Κομητεία Πίνελας της Φλόριντα, μια κομητεία με πληθυσμό σχεδόν ένα εκατομμύριο.  

Ο Σταύρος διετέλεσε πρόεδρος του Ιδρύματος του Πανεπιστημίου της Νότιας Φλόριντα (USF) μέχρι τον Ιανουάριο του 2003, οπότε διορίσθηκε μέλος του πρυτανικού συμβουλίου της πανεπιστημιόπολης του πανεπιστημίου αυτού στο Σαιντ Πίτερσμπεργκ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ο Σταύρος υπεστήριξε την αναβάθμιση της ασφάλειας σε όλες τις δημόσιες πανεπιστημιοπόλεις της Φλόριντα. Επίσης επέκρινε την ανικανότητα του πολιτειακού συστήματος πανεπιστημίων της Φλόριντα (που είχε τη χειρότερη αναλογία αριθμού φοιτητών ανά καθηγητή στη χώρα) να προσελκύσει κορυφαίους καθηγητές εξαιτίας ελλείψεως χρηματοδοτήσεως, δηλώνοντας ότι «πρέπει να έχουμε ποιοτικούς καθηγητές, πρέπει να αυξήσουμε τα δίδακτρα».

Ο Σταύρος ήταν επίσης φίλαθλος του μπέιζμπολ και κατείχε το 1% της επαγγελματικής ομάδας Tampa Bay Rays.

## Προσωπική ζωή
Ο Σταύρος νυμφεύθηκε τη Φράνσις Σω (Frances Shaw) το 1948. Παρέμειναν παντρεμένοι επί σχεδόν εβδομήντα χρόνια, μέχρι τον θάνατό της, και απέκτησαν τρία τέκνα: την Έλεν, τον Πωλ και τον Μαρκ. Από το 1958 διέμεναν στην Κομητεία Πίνελας της Φλόριντα.

Ο Γκας Σταύρος απεβίωσε στις 18 Οκτωβρίου 2022 σε ηλικία 97 ετών, πέντε χρόνια μετά τον θάνατο της συζύγου του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί ευεργέτες
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Κολούμπια
Κυανοκόραξ

Ο **κυανοκόραξ** ή **κυανοκόρακας** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Cyanocorax*) είναι γένος πτηνών του Νέου Κόσμου που ανήκει στην οικογένεια του κόρακα, τις κορακίδες. Η ονομασία του γένους προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *κυανός*, που σημαίνει «μπλε», και *κόραξ*, που σημαίνει «κόρακας».

Υπάρχουν αρκετά είδη κυανοκόρακα, που ζουν κυρίως σε δασικά ενδιαιτήματα του  Μεξικού και της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, με το είδος *[[Cyanocorax luxuosus]]* να συναντάται κάποτε και στο Τέξας των ΗΠΑ, πάντοτε στην περιοχή κοντά στα σύνορα με το Μεξικό.

Το γένος *Cyanocorax* εισάχθηκε από τον Γερμανό ζωολόγο Φρήντριχ Μπόιε, το 1826. Το είδος με βάση το οποίο ορίζεται το γένος («type species») είναι το *[[Cyanocorax chrysops]]*.

## Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς 17 είδη του γένους, τα παρακάτω:

Ορισμένοι ορνιθολόγοι θεωρούν τον πράσινο κυανοκόρακα και τον κυανοκόρακα των Ίνκας ως υποείδη ενός ενιαίου είδους, του *Cyanocorax yncas*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο κυανοκόρακας στα *[[Wikispecies]]*

Κυανοκορακας
Ασίλ Αλιέ

Ο **Ασίλ Αλιέ** (γαλλ. *Achille Allier*, 1807 – 3 Απριλίου 1836) ήταν Γάλλος αρχαιολόγος, συγγραφέας, χαράκτης και τεχνοκριτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ασίλ Αλιέ γεννήθηκε στην πόλη Μονλυσόν της κεντρικής Γαλλίας και ήταν γιος ενός μανάβη. Ο Ασίλ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να σπουδάσει νομικά και πήρε άδεια ασκήσεως της δικηγορίας, ωστόσο παραπονιόταν για τα «φθειρόμενα ήθη» που κυριαρχούσαν στην πρωτεύουσα και επέστρεψε στη γαλλική επαρχία, εγκαθιστάμενος στη μικρή κωμόπολη Μπουρμπόν Λαρσαμπώ.

Ο Βίκτωρ Ουγκώ ενεθάρρυνε τον Αλιέ να συνεισφέρει στην ανανέωση του ενδιαφέροντος για τη γαλλική επαρχία. Αμφότεροι διείδαν σε αυτό μια ευκαιρία για να αντιταχθούν στον κερματισμό των Νομών της Γαλλίας και να αντιταχθούν στον Ιακωβινισμό.

Ο Αλιέ περιόδευσε στις επαρχίες της Γαλλίας, όπου αντέγραψε τα επιτύμβια αρχαίων τάφων και δημιούργησε σχέδια των παλαιών φρουρίων. Αργότερα ήταν υπεύθυνος για την αναστήλωση του παρεκκλησίου του ενοριακού ναού στο Μπουρμπόν Λαρσαμπώ. Υπήρξε επίσης ο ιδρυτής (το 1835), διευθυντής, εικονογράφος και σχεδιαστής του μηνιαίου περιοδικού *Art en Province* (= «Η τέχνη στην επαρχία»). Το περιοδικό συνέχισε να εκδίδεται μέχρι και 15 έτη μετά τον θάνατό του.

Ο Αλιέ απεβίωσε στο Μπουρμπόν Λαρσαμπώ από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 28 ή 29 ετών.

## Τιμές
Στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Αλιέ, στην οδό Notre-Dame 18 του Μονλυσόν, έχει τοποθετηθεί αναμνηστική πλάκα. Στο Μπουρμπόν Λαρσαμπώ έχει δοθεί το όνομά του σε μία οδό, ενώ αμέσως μετά τον θάνατό του στήθηκε προτομή του Αλιέ, έργο του γλύπτη Ωγκύστ Πρεώ, στην αυλή του ναού, εγκαίρως για την τέλεση λειτουργίας και μνημοσύνου στη μνήμη του που έλαβε χώρα στις 15 Σεπτεμβρίου 1836.

Το 1991 θεσπίσθηκε το «Βραβείο Ασίλ Αλιέ», που απονέμεται ετησίως σε συγγραφείς επιστημονικών έργων με θέμα που σχετίζεται με τον Νομό Αλλιέ και την περιοχή του πρώην Δουκάτου της Βουρβόνης.

## Μερικά έργα
* *Esquisses bourbonnaises*, 1831, με εικονογράφηση του συγγραφέα (σκηνές από την αγροτική ζωή)
* *La vie et les miracles*, 1836, μεγάλο έγχρωμο σχέδιο με θέμα τον βίο και τα θαύματα του τοπικού Αγίου Πουρσαίν (*Pourçain*). Μια χρωμολιθογραφία αυτού του έργου από τον Desrosiers το 1855, κέρδισε βραβείο στην Παγκόσμια Έκθεση.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Αλλιέ Αχιλλεύς» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 395

## Βιβλιογραφία
* Joseph Viple: *Achille Allier*, Moulins, Crépin-Leblond, 1936, 31 σελίδες
* Léon Cote: *Le romantisme en province. Achille Allier, historien, conteur, imagier bourbonnais (1807-1836)*, Moulins, 1942, xv+408 σελ. (διατριβή)

Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι
Οτάβα (ποταμός)

Ο **Οτάβα** (τσεχ. *Otava*, γερμ. *Wottawa*) είναι ποταμός της δυτικής και νότιας Βοημίας, στην Τσεχία, με μήκος 111,7 χιλιόμετρα. Είναι αριστερός παραπόταμος του Μολδάβα. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση περίπου 3.840 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όλα σχεδόν (τα 3.827) στο έδαφος της Τσεχίας.

Ο ποταμός πηγάζει από τον Βοημικό Δρυμό, σχηματιζόμενος από τη συμβολή των μικρών ποταμιών Κρεμέλνα και Βύντρα σε υψόμετρο 627 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στη συνέχεια διέρχεται από αρκετές πόλεις, όπως τις Σούσιτσε, Στράκονιτσε and Πίσεκ. Τελικώς εκβάλλει στον Μολδάβα σε σημείο με υψόμετρο 346 μέτρα. Η προέλευση της ονομασίας του ποταμού είναι κελτική. Σήμερα αποτελεί δημοφιλή προορισμό για υδάτινα σπορ.

## Παραπομπές


Οταβα
Λουαρσάμπ Β΄ της Καρτλίας

Ο **Λουαρσάμπ Β΄** ο *Άγιος Μάρτυρας,* , (1592 – 21 Ιουνίου [Π.Η.] / 1 Ιουλίου [N.Η.] 1622), της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς τού Κάρτλι (ανατολική Γεωργία) από το 1606 έως το 1615. Είναι γνωστός για τον μαρτυρικό του θάνατο στα χέρια τού Πέρση σάχη Aμπάς Α΄. Η Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία τον θεωρεί άγιο και τιμά τη μνήμη του την ημέρα τού τέλους του, την 1η Ιουλίου.

## Βιοηραφία
Ο Λουαρσάμπ ανέβηκε στον Καρτλιανό θρόνο σε ηλικία 14 ετών, μετά το ξαφνικό τέλος τού πατέρα του Γκιόργκι Ι΄ το 1606. Κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητάς του, η κυβέρνηση διοικούνταν στην πραγματικότητα από τον βασιλικό διδάσκαλο Σαντιμάν Μπαρατασβίλι. Ήταν όταν ο Αμπάς Α΄ επέτυχε να εκδιώξει τους Οθωμανικούς στρατούς από την ανατολική Γεωργία, αφήνοντας μία περσική δύναμη στην Τιφλίδα και επιβεβαιώνοντας τον Λουαρσάμπ ως βασιλιά τού Κάρτλι. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν να απομακρύνουν τον Λουαρσάμπ, στέλνοντας στη Γεωργία έναν μεγάλο στρατό, μόνο για να καταστραφεί από τον Γεωργιανό στρατηγό Γκιόργκι Σαακάντζε στη μάχη τού Τασισκάρι, 1609. Μετά από αυτή τη νίκη, ο Λουαρσάμπ έλαβε ξανά τον έλεγχο της ακρόπολης της Τιφλίδας και ο σάχης νυμφεύτηκε την αδελφή του Τινατίν, το 1610. Στα τέλη του 1611, ο ίδιος ο Λουαρσάμπ νυμφεύτηκε τη Μακρίνε, μία αδελφή ενός ευγενή της κατώτερης τάξης Σαακάντζε. Οι μεγάλοι ευγενείς τού βασιλείου, με επικεφαλής τον Σαντιμάν Μπαρατασβίλι, έπεισαν τον βασιλιά ότι ο Σαακάντζε ήταν Πέρσης πράκτορας, που ήθελε το στέμμα. Υποκίνησαν τον Λουαρσάμπ να χωρίσει τη Μακρίνε και ανάγκασαν τον Σαακάντζε να εξοριστεί στην Περσία. Ο σάχης Αμπάς απαίτησε πράγματι περισσότερη πίστη και υπακοή από τους Γεωργιανούς και ενθάρρυνε έναν χαν τού Καζακστάν Μοχάμαντ να προβληματίσει τα εδάφη τού Κάρτλι.  Το 1612 ο Λουαρσάμπ έβαλε τον Μοχάμαντ Χαν να δολοφονηθεί  και συμμάχησε με έναν άλλο γεωργιανό μονάρχη, τον Τεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι για να αντιμετωπίσει μία αναμενόμενη περσική επιθετικότητα. Στις αρχές του 1614, ένας μεγάλος περσικός στρατός εισέβαλε στην Καχέτι, καταστρέφοντας αρκετούς οικισμούς στον δρόμο του και μετακόμισε στο Κάρτλι. Ο Λουαρσάμπ και ο Τεϊμουράζ κατέφυγαν στο δυτικό Γεωργιανό βασίλειο τού Ιμαρέτι. Ο Γεώργιος Γ΄ τού Ιμερέτι αρνήθηκε να παραδώσει τους πρόσφυγες. Ο Αμπάς απείλησε το Κάρτλι με καταστροφή, υποσχόμενος ότι αν ο Λουαρσάμπ υποτασσόταν, θα συνάψει ειρήνη. Τον Οκτώβριο του 1615, ο Λουαρσάμπ παραδόθηκε για να σώσει το βασίλειό του από την εξάλειψη και, αρνούμενος να ασπαστεί το Ισλάμ, φυλακίστηκε πρώτα στο Ασταραμπάντ και μετά κάπου κοντά στο Σιράζ. Οι Γεωργιανοί προσπάθησαν να απελευθερώσουν τον βασιλιά τους με τη μεσολάβηση του Τσάρου Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας. Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις δεν απέδωσαν κανένα αποτέλεσμα και το 1622 ο Λουαρσάμπ εκτελέστηκε (στραγγαλίστηκε με χορδή) με εντολή τού σάχη στο φρούριο Καλέχ-γιε-Γκολάμπ στο νοτιοδυτικό Ιράν. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Luarsab I 
* Luarsab the Martyr, an essay by Ilia Chavchavadze, 1886.
* The Orthodox Church in America website

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες θύματα ισλαμισμού
Κατηγορία:Γεωργιανοί άγιοι
Ραμάζ του Κάρτλι

Ο **Ραμάζ,** , (άκμασε το 1512–1580) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (*batonishvili*) της δυναστείας των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι).  

Ο Ραμάζ ήταν γιος του βασιλιά Δαβίδ Ι΄ τού Κάρτλι και της πριγκίπισσας Ταμάρ Γιακέλι (απεβ. το 1554).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε κάποια Χβαράμζε (άκμασε το 1551) και απέκτησε 2 γιους, τον Κωνσταντίνο και τον Βαγράτ.

Ο Ραμάζ ήταν απεσταλμένος τού σάχη Ισμαήλ Α΄ το 1519.

## Bιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Γεώργιος Ι΄ της Καρτλίας

Ο **Γεώργιος Ι΄,** Γεωργιανά: გიორგი X, *Γκιόργκι Ι΄*, (π. 1561 – 7 Σεπτεμβρίου 1606), από τη βασιλική δυναστεία των Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς τού βασιλείου τού Κάρτλι (κεντρική Γεωργία) από το 1599 μέχρι το τέλος του.

## Βιογραφία
Ο Γεώργιος Ι΄ ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σίμωνα Α΄ τού Κάρτλι και της συζύγου του, Νεστάν-Νταρεγιάν τού Καχέτι. Ο Γεώργιος πολέμησε μαζί με τον πατέρα του κατά των Οθωμανικών δυνάμεων κατοχής από το 1598. Ανέλαβε την εξουσία μετά την αιχμαλωσία τού Σίμωνα από τους Οθωμανούς στη μάχη τού Nαχιντούρι το 1599. Ο Γεώργιος προσπάθησε πολλές φορές, αν και μάταια, να λυτρώσει τον πατέρα του από την αιχμαλωσία (απεβίωσε αιχμάλωτος το 1612) και μάλιστα πρόσφερε στην Υψηλή Πύλη τον γιο του ως όμηρο. Σύντομα επέστρεψε στον αγώνα του κατά των Οθωμανών και ανέκτησε το Λορί το 1601. Το 1602, όταν ο Σαφαβίδης σάχης της Περσίας Αμπάς Α΄ επανέλαβε τον πόλεμο κατά των Οθωμανών, ο Γεώργιος τάχθηκε στο πλευρό των Περσών και ηγήθηκε των γεωργιανών βοηθητικών στρατευμάτων, που συμμετείχαν στην κατάκτηση τού Εριβάν το 1603/1604. Ως ανταμοιβή, ο Aμπάς Α΄ παραχώρησε στον Γεώργιο Ι΄ μία μικρή ιδιοκτησία στο Ιράν. Σε αντάλλαγμα, ο σάχης ζήτησε μία περιοχή στην κοιλάδα τού ποταμού Ντεμπέντ στη στρατηγική περιοχή Λορί. Ο Αμπάς Α΄ εποίκησε αυτή την περιοχή με μέλη της Τουρκμενικής φυλής Μπορτσάλι. Τελικά, ο σάχης επέτρεψε στον Γεώργιο Ι΄ να επιστρέψει στο Κάρτλι.

Ήταν ο πρώτος βασιλιάς τού Κάρτλι, που επιχείρησε να δημιουργήσει διπλωματικούς δεσμούς με τη βόρεια, της ίδιας θρησκείας, δύναμη της Μοσχοβίας. Ο Γεώργιος αποφάσισε να παντρέψει την κόρη του Ελένη στον Τσάρο Μπορίς Γκοντουνόφ. Ωστόσο, η ασταθής πολιτική κατάσταση και στις δύο χώρες τερμάτισε αυτές τις επαφές.

Σύμφωνα με τα γεωργιανά χρονικά, ο Γεώργιος Ι΄ απεβίωσε ξαφνικά, από τσίμπημα στη γλώσσα του, αφού δάγκωσε ένα κέικ με μία μέλισσα μέσα, στο Mεγιβρισχέβι, το 1606. Υπήρξαν επίσης κάποιες εικασίες, ότι ο βασιλιάς δηλητηριάστηκε με εντολή του Πέρση σάχη Αμπάς Α΄.  Τάφηκε στη Μτσχέτα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1578 τη Μαριάμ (Ταμάρ) (απεβ. π. το 1614), κόρη τού Γκιόργκι Α΄ Λιπαρτιάνι, της δυναστείας των Νταντιάνι. Τα παιδιά τους ήταν:
* Λουαρσάμπ Β΄ (1592-1622, βασ. 1606-1615), βασιλιάς τού Κάρτλι.
* Δαβίδ (γενν. π. το 1595), ο οποίος εξαφανίστηκε, ενώ βρισκόταν σε αποστολή για τη διάσωση τού Σίμωνα Α΄ από την τουρκική αιχμαλωσία.
* Eλένη (γενν. 1591), μνηστεύθηκε με τον Φιοντόρ Β΄ της Ρωσίας.
* Χορασάν (απεβ. το 1658), δεύτερη σύζυγος τού Tεϊμουράζ Α΄ του Καχέτι.
* Τινατίν (Λελά, γνωστή ως Φατμά Σουλτάν Μπεγκούμ και πιθανώς ως Γκουλχάρα στο Ιράν) παντρεύτηκε το 1604 με τον σάχη Αμπάς Α΄, ο οποίος τη χώρισε μετά την εκτέλεση του αδελφού της Λουαρσάμπ Β΄ και την πάντρεψε με τον Παϊκάρ Χαν Ιγκιρμί Ντουρτ, Χαν τού Μπαρντά και κυβερνήτης τού Καχέτι (1620–1625).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Giorgi X (στα γεωργιανά)

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι