open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καλλονή Αιτωλοακαρνανίας

Η **Καλλονή** είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις δυτικές απολήξεις των Βαρδουσίων και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Καλλονή βρίσκεται στις ΝΔ υπώρειες του βουνού Πύργος (1.254 μ.), στον επαρχικό δρόμο που ενώνει την Ελατόβρυση με τη Γραμμένη Οξυά και απέχει από τη Ναύπακτο 80 χλμ. Η παλιότερη τοποθεσία του χωριού ήταν χαμηλότερα αλλά οι κάτοικοί της μετακινήθηκαν σε υψηλότερο σημείο εξ΄αιτίας καθιζήσεων γύρω στο 1893. Το χωριό αναφέρεται με το παλιό του όνομα Στρωμίνιανη ή **Στρώμιανη** στη βυζαντινή εποχή, ενώ ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την κατονομάζει στον κατάλογο των χωριών της περιοχής Κραβάρων να κατοικείται από 30 οικογένειες. Αρκετοί κάτοικοι του χωριού έχουν εγκατασταθεί στο Μεσολόγγι, όπου έχουν ιδρύσει συνοικία με το όνομα Καλλονή.

Αξιοθέατα της Καλλονής είναι η γραφική πλατεία με την αιωνόβια βελανιδιά και θέα στις γύρω χαράδρες, ο ενοριακός ναός της Αγίας Παρασκευής για τον οποίο η παράδοση αναφέρει ότι στη θέση του υπήρχε μοναστήρι καθώς και ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου όπου βρέθηκαν αρχαίοι τάφοι (οι “ληνότρυπις”, δηλαδή Ελληνότρυπες) και μια επιτύμβια επιγραφή με τη φράση *“παρ’ οδόν μνήμα”* .

## Διοικητικά στοιχεία - ονομασία
Την περίοδο 1999 - 2010, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας, αποτελούσε Δημοτικό διαμέρισμα, ανήκε στο Δήμο Αποδοτίας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 30 κάτοικοι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, από το 2011 αποτελεί τη Τοπική Κοινότητα Καλλονής που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αποδοτίας του Δήμου Ναυπακτίας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 105 κάτοικοι. Μέχρι το 1927 ονομαζόταν *Στρωμίνιανη* και μετονομάστηκε σε Καλλονή με το ΦΕΚ 206/1927.

### Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Κατηγορία:Κράβαρα
Γρηγόριο Αιτωλοακαρνανίας

Το **Γρηγόρι** είναι ορεινό χωριό του δήμου Ναυπακτίας στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 79 μόνιμους κατοίκους.

## Γενικά στοιχεία
Το Γρηγόρι είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις βορειοανατολικές πλαγιές της οροσειράς του Κερασοβουνίου (Ομάλια) κοντά στον ποταμό Βοϊτσάνο και τον χείμαρρο Γρηγορίτικο και είναι ένα από τα πιο ορεινά χωριά της Αιτωλοακαρνανίας.

Βορειοδυτικά του χωριού στη θέση Κοκάλια βρέθηκαν απομεινάρια αρχαίου οικισμού, ενώ ιστορικά το Γρηγόρι αναφέρεται για πρώτη φορά σε οθωμανικά κατάστιχα. Κατά την τελευταία περίοδο της τουρκοκρατίας και τα πρώτα χρόνια μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους αποτελούσε τσιφλίκι της οικογένειας Καναβού. Παλιότερα έφερε την ονομασία Πρέβεσα, η οποία είναι αλβανικής προέλευσης και δηλώνει το σημείο περάσματος. Αν και σύμφωνα με την απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του Γρηγορίου έφτανε τους 420 κατοίκους, τα επόμενα χρόνια γνώρισε κατακόρυφη πτώση με την πλειοψηφία των αυτών που αποχώρησαν να εγκαθίστανται στα Γρηγορίτικα Ευπαλίου του νομού Φωκίδας.

Η κεντρική εκκλησία του Γρηγορίου είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, ενώ σε κοντινή απόσταση από το χωριό υπάρχουν οι μικροί ναοί της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Αθανασίου.

Διοικητικά ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Ναυπακτίας ως έδρα της κοινότητας Γρηγορίου. Στη συνέχεια αποτέλεσε σύμφωνα με τις αλλαγές του σχεδίου Καποδίστριας τμήμα του δήμου Αποδοτίας. Από το 2011 αποτελεί έδρα της τοπικής κοινότητας Γρηγορίου της δημοτικής ενότητας Αποδοτίας του καλλικρατικού δήμου Ναυπακτίας.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κράβαρα
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Καστανέα Ημαθίας

thumb|250px|Η νέα Παναγία Σουμελά, στην Καστανιά Ημαθίας
Η **Καστανέα** είναι ορεινό χωριό του νομού Ημαθίας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.080 μέτρων στις πλαγιές του Βερμίου και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Ημαθίας. Ανήκει στον δήμο Βέροιας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 84 κάτοικοι. Το 1951 κτίστηκε εκεί (εγκαινιάστηκε στις 8 Ιουνίου 1952), με ενέργειες του Φίλωνα Κτενίδη ο νέος ναός της Παναγίας Σουμελά, τον οποίο επισκέπτονται, ιδίως τον Αύγουστο, πλήθος προσκυνητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

## Παραπομπές


Καστανια
Καστανια
Πύρρα Τρικάλων

Η **Πύρρα** είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις πλαγιές της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Τρικάλων. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλης και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 19 κάτοικοι.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Πύρρα αποτελεί ένα από τα βλαχοχώρια της περιοχής του Ασπροποτάμου. Ιστορικά καταγράφεται για πρώτη φορά στην οθωμανική απογραφή του 1454/1455 ως ιδιοκτησία σπαχήδων από τα Τρίκαλα, ενώ η ονομασία της είναι ελληνικής προέλευσης.

Κατά τα τέλη του 18ου αιώνα και τις αρχές του 19ου, ο οικισμός ελεγχόταν ουσιαστικά από την ισχυρή οικογένεια των Πυργιωταίων, ενώ αρκετοί κάτοικοι της Πύρρας εργάζονταν ως πλανόδιοι τεχνίτες. Λίγο αργότερα, η Πύρρα (όπως και αρκετά από τα χωριά της ευρύτερης περιοχής) αναφέρεται ως τσιφλίκι του Αλή Πασά αν και σύμφωνα με άλλη ερμηνεία παρέμεινε κεφαλοχώρι, με τον πασά των Ιωαννίνων να έχει υπό την κατοχή του ορισμένες εκτάσεις.

Το 1806 ο Γάλλος περιηγητής Φ. Πουκεβίλ ανέφερε πως στον οικισμό ζούσαν 200 οικογένειες. Ωστόσο το 1820, ο κώδικας της Τρίκκης, που συντάχτηκε με εντολή του Αλή Πασά για φορολογικούς λόγους, κατέγραψε μόλις 75 οικογένειες. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης η Πύρρα καταστράφηκε το 1823 από τα στρατεύματα του Αλβανού οπλαρχηγού Σιλιχτάρ Μπόντα που είχαν εισβάλει στον Ασπροπόταμο. Οι καταστροφές της περιόδου, οδήγησε μερίδα κατοίκων της Πύρρας στην απόφαση να καταφύγουν στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος, όπου εγκαταστάθηκαν κυρίως στην περιοχή της Θήβας. Το 1881, η Πύρρα προσαρτήθηκε μαζί με το μεγαλύτερο κομμάτι της Θεσσαλίας, στην Ελλάδα.

Την περίοδο της Κατοχής υπέστη καταστροφές, ενώ μετά την Απελευθέρωση, το δημοτικό σχολείο του χωριού καταγράφεται ως ολοσχερώς κατεστραμμένο.

Αξιοθέατα του χωριού είναι τα απομεινάρια της μονής του Προφήτη Ηλία ή Αγίου Μοδέστου (1859), ο ναός του Αγίου Νικολάου που χρονολογείται ανάμεσα στον 17ο και 18ο αιώνα και ο ναός της Αγίας Παρασκευής (1892). Ακόμη, κοντά στην Πύρρα βρίσκεται το σπήλαιο Σαρμανίτσα.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές

* Το 1883, ο οικισμός Πύρρα με  πληθυσμό 137 κατοίκους, προσαρτάται στο δήμο Αιθίκων, με έδρα τον οικισμό Τύρνα τη σημερινή Ελάτη.
* Το 1912, ο οικισμός Πύρρα λόγω του ότι έχει δική του κοινοτική περιουσία και ετήσιο εισόδημα άνω των 2.000 δραχμών, αποσπάται από το δήμο Αιθίκων και ορίζεται έδρα της της νεοσυσταθείσας ομώνυμης κοινότητας.
*Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97), ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Αιθήκων.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από τον καταργηθέντα δήμο Αιθήκων και προσαρτάται στο δήμο Πύλης.

Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιθήκων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Δέση Τρικάλων

Η **Δέση** είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.

## Γενικά στοιχεία
Η Δέση βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με την Περιφέρεια Ηπείρου. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.040 μέτρων στις νότιες πλαγιές της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Τρικάλων. Το χωριό απέχει περίπου 65 χιλιόμετρα Δ. των Τρικάλων και 45 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. της Πύλης (έδρα του δήμου).

Αναφέρεται, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αθαμάνων και και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με το Βακάρι  και το Φορτώσι, αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αιθήκων του Δήμου Πύλης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 5 κάτοικοι.

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

## Διοικητικές μεταβολές

* Το 1883, ο οικισμός, με πληθυσμό 175 κατοίκους, προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Αθαμάνων που έχει έδρα το Γαρδίκι.
* Το 1912, οικισμός αν και έχει λιγότερους από 300 κατοίκους, αλλά έχει δικό του σχολείο, αποσπάται από το δήμο Αθαμάνων ο οποίος καταργείται και ορίζεται έδρα της κοινότητας Δέσης.
*Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97),  ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Δέσης, η οποία καταργείται και προσαρτάται στο δήμο Αιθήκων με έδρα τον οικισμό Ελάτη.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Αιθήκων και προσαρτάται στο δήμο Πύλης.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), η Δέση μαζί με το Φορτώσι ( 6 κ.) και το Βακάρι ( 0 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Δέσης ( 11 κ.), η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιθήκων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Αιθήκων - Πληροφορίες για την Δέση

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Λάγκα Καστοριάς

Η **Λάγκα** είναι ορεινό χωριό της Δυτικής Μακεδονίας και της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς, στα νότια όρια αυτής με την περιφερειακή ενότητα Κοζάνης.

## Γεωγραφία
Βρίσκεται στις παρυφές του βουνού Όντρια και αποτελεί μέρος των Γραμμοχωρίων Καστοριάς.

Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.040 μέτρων στις πλαγιές του όρους Βόιο. Η Λάγκα ανήκει διοικητικά στον δήμο Ορεστίδος.

## Ιστορία
Η Λάγκα διακρίθηκε στον Μακεδονικό Αγώνα ως  κέντρο επιχειρήσεων, αλλά και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως απάτητο χωριό, και έμεινε γνωστή ως Ελεύθερη Ελλάδα. Για το λόγο αυτό οι Γερμανοί κατακτητές την έκαψαν δύο φορές, την πρώτη στις 3 Οκτωβρίου 1943 και τη δεύτερη στις 4 Ιουλίου 1944. 

Στο χωριό είχε εγκατασταθεί, από πολύ νωρίς, το 28ο Σύνταγμα της 9ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ. Από κει και πέρα, έγινε το Υπαρχηγείο Δ. Μακεδονίας και Αρχηγείο Γράμμου. Στη Λάγκα υπήρχε το γραφείο στρατολόγησης του ΕΛΑΣ και τόπος συγκέντρωσης ανταρτών και ανάληψης όλων των σημαντικών αποφάσεων. 

Την 1η Μαρτίου 1943, ανακηρύχθηκε στη Λάγκα, η «Επανάσταση», δηλαδή η αντίσταση των Ελλήνων κατά των Γερμανών κατακτητών στη Δυτική Μακεδονία.

Η Λάγκα ανακηρύχθηκε Μαρτυρικό Χωριό τον Αύγουστο του 2019.

## Τοπικές εκδηλώσεις
Κατά το πρώτο δεκαήμερο του Οκτώβρη, ο σύνδεσμος Λαγκιωτών διοργανώνει την Γιορτή Πίτας κατά τη διάρκεια της οποίας σερβίρονται στους επισκέπτες οι πεντανόστιμες παραδοσιακές πίτες του χωριού.

### Πληθυσμιακά στοιχεία
Με εξαίρεση την απογραφή του 2011 που παρουσιάζεται ο μόνιμος πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με την αναπροσαρμογή της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, παρουσιάζεται ο πραγματικός πληθυσμός του από τις αρχές του 20ου αιώνα. Ο μόνιμος πληθυσμός της Λάγκας, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 41 κάτοικοι.

## Προσωπικότητες του χωριού

* Ριζόπουλος Γρηγόριος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσ. Δήμου Ορεστίδος, argosorestiko.gr
* Αρχείο φωτογραφιών από το Panoramio

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
Καστανόφυτο Καστοριάς

Το **Καστανόφυτο** είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς της Μακεδονίας. Διοικητικά ανήκει στο Δήμος Άργους Ορεστικού στη Δυτική Μακεδονία. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.040 μέτρων στις πλαγιές του όρους Βόιο και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Π.Ε. Καστοριάς. Ο πληθυσμός του χωριού σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 44 κάτοικοι. Στο χωριό υπάρχει Λαογραφικό Μουσείο, βιβλιοθήκη και κάθε Οκτώβριο λαμβάνει χώρα η *Γιορτή του Κάστανου*.

## Καστανογιορτή
Διοργανώνεται εδώ και πολλά χρόνια την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου με τη συνεργασία της τοπικής κοινότητας Καστανοφύτου και του Δήμου Άργους Ορεστικού.

H Γιορτή του Κάστανου, γίνεται στον αύλειο χώρο του Δημοτικού σχολείου του Καστανοφύτου και παρά τη μικρή διάρκεια της είναι υπερτονικού χαρακτήρα καθώς περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, έκθεση παραδοσιακών στολών, φωτογραφίας και παράσταση με δημοτική μουσική και χορούς. Στους επισκέπτες προσφέρονται δωρεάν κρασί και κάστανα της τοπικής παραγωγής, καθώς και ζωντανή παραδοσιακή μουσική και χορευτικά παραδοσιακών χορών.

## Μάχη του Καστανόφυτου
Στις 7 Μαΐου 1906 διεξήχθη η μάχη του Καστανόφυτου (τότε ονομάζονταν Οσνίτσανη) μεταξύ ένοπλων ελληνικών, βουλγαρικών και οθωμανικών σωμάτων. Η μάχη αυτή αποτέλεσε μια από τις πιο γνωστές και σημαντικές μάχες της περιόδου του Μακεδονικού Αγώνα και αναγνωρίστηκε επίσημα από την ελληνική Πολιτεία με το «Β.Δ. 709/1960» (Φ.Ε.Κ. 183/19.11.1960) το οποίο καθιέρωσε και την τέλεση ετήσιου επίσημου μνημόσυνου «Υπέρ των εν πολέμοις πεσόντων εν Καστανοφύτω Μακεδονομάχους».

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Φωτογραφίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
Βράχος Καστοριάς

Ο **Βράχος** είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς της Μακεδονίας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Άργους Ορεστικού της Δυτικής Μακεδονίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.080 μέτρων στις πλαγιές του όρους Βόιο και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Π.Ε. Καστοριάς. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 33 κάτοικοι. Πρόσφατα δημιουργήθηκε μια τεχνητή λίμνη σε κοντινή απόσταση από το χωριό.

Μέχρι το 1926, το χωριό ονομαζόταν Σκούμτσικο εκ του τούρκικου σκεμπ (βράχος). Στον οικισμό λειτουργεί Λαογραφικό-Ενδυματολογικό Μουσείο.

Από το 2022, η 11η Σεπτεμβρίου καθιερώθηκε ως *Ημέρα Μνήμης Μακεδονομάχων Βράχου* ως εκδήλωση στον οικισμό.

## Εξέλιξη του πληθυσμού

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Mapping Migration in Kastoria - Vrahos 
* Εκδήλωση για τους Μακεδονομάχους στον Βράχο Καστοριάς

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς
Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
Πέδρο δε Κάνδια

Ο **Πέδρο δε Κάνδια** (Pedro de Candia, Ηράκλειο, Κρήτη, 1485 - Τσούπας, Περού, 16 Σεπτεμβρίου 1542)  ήταν στρατιώτης ειδικευμένος στα πυροβόλα όπλα και στα κανόνια. Πιθανότατα καταγόταν από την Κρήτη (Χάνδακας, σημερινό Ηράκλειο). Ήταν από τους πρώτους Έλληνες που πάτησαν το πόδι τους στην αμερικανική ήπειρο. Προσέφερε τις υπηρεσίες του στον ισπανικό στρατό την εποχή της κατάκτησης και του αποικισμού της Αμερικής. Συγκεκριμένα ο ίδιος πήρε μέρος στην κατάκτηση του Περού και τη διάλυση της αυτοκρατορίας των Ίνκας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα, πιθανότατα στην Κρήτη. Υπηρέτησε αρχικά στην ισπανική βασιλική φρουρά και πολέμησε ενάντια στους Τούρκους στην Ιταλία. Αργότερα το 1526 πήγε στην Αμερική ακολουθώντας τον κυβερνήτη Πέδρο ντε λος Ρίος. Εκεί ακολούθησε τον Φρανθίσκο Πιθάρρο στις κατακτήσεις του στο Περού ως διοικητής του πυροβολικού. Πήρε μέρος στη διάσημη Μάχη της Καχαμάρκα, όπου 200 Ισπανοί αντιμετώπισαν 7000 Ίνκας. Έλαβε μεγάλο μέρος του των λύτρων για την αρπαγή του αυτοκράτορα των Ίνκας Αταουάλπα κατά τη διάρκεια της μάχης.

Περιπλανήθηκε στην περιοχή του Περού και επισκέφτηκε αυτοπροσώπως πολλά χωριά ιθαγενών για να αξιολογήσει την κατάσταση τους. Συνόδεψε τον Φρανθίσκο Πιθάρρο πίσω στην Ισπανία για να πληροφορήσουν τον βασιλιά της Ισπανίας Καρολο Ε'. Ο βασιλιάς τίμησε τον Κρητικό και του έδωσε τον τίτλο του διοικητή του πυροβολικού του στόλου, και δήμαρχου της Λίμα. 

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Κούσκο έφτιαχνε όπλα για τον Πιθάρρο που πολεμούσε ενάντια στον Ισπανό Αλμάγρο. Μετά την ήττα του Πιθάρρο συμμετείχε στην εξερευνητική αποστολή κατάκτησης της Αμπάγια, μιας φανταστικής περιοχής κάπου στον Αμαζόνιο. Αναπόφευκτα η αποστολή απέτυχε. 

Συνελήφθη ύστερα από διαταγή του Ερνάντο Πιθάρρο. Απογοητευμένος από τη συμπεριφορά των πρώην συμμάχων του και εγκαταλελειμμένος από τους φίλους του αποφάσισε να αυτομολήσει και να πάρει το μέρος του Αλμάγκρο. 

Ο Πέδρο δε Κάντια δολοφονήθηκε το 1542. Ο Αλμάγκρο φοβούμενος ότι ο Πέδρο δε Κάντια θα τον πρόδιδε, τον σκότωσε με τα ίδια του τα χέρια έχοντας ως αφορμή ένα περιστατικό κακοχρησίας των όπλων με υπαίτιο τον Πέδρο ντι Κάντια.

## Παραπομπές

## Δείτε ακόμα
* Χόρχε Γκριέγκο

Κατηγορία:Έλληνες κονκισταδόρες
Κατηγορία:Έλληνες εξερευνητές
Σεθένης

Ο **Σεθένης** ή **Σέθενις** *(Sethenes ή Senedj ή Sened ή Nesut-Senedj)* ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου της δεύτερης δυναστείας. Ο Σεθένης αναφέρεται από τον Αιγύπτιο ιστορικό Μανέθων από το βιβλίο του *Αιγυπτιακά* το οποίο διασώθηκε μέσω άλλον συγγραφέων. Από τους συγγραφείς αυτούς τον Σεθένη τον αναφέρει μόνο ο Αφρικανός, οι υπόλοιποι αναφέρουν απλώς τρεις βασιλείς χωρίς ονόματα. Όπως μας αναφέρει ο Αφρικανός ήταν ο 5ος στη σειρά βασιλιάς της δυναστείας διάδοχος του Τλας, και στη διάρκεια της βασιλείας του που ήταν 41 έτη, δεν συνέβη τίποτα αξιοσημείωτο. 

Το όνομα του αναφέρεται και στη λίστα των Φαραώ της Άβυδου, σε πάπυρο που βρίσκεται σήμερα στο μουσείο του Βερολίνου, όπως και στον κανόνα του Τορίνο ο οποίος είναι ασαφής ως προς τα χρόνια που βασίλεψε 54 ή 70. Ο τάφος του στη νεκρόπολη της Σακκάρα δεν έχει βρεθεί ακόμα, και συμπεραίνεται ότι πρέπει να ήταν ήταν μικρός και όχι μεγαλοπρεπείς, από αυτό συμπεραίνεται ότι η βασιλεία του ήταν σύντομη, από 4 έως 10 έτη. 

Σε ναό στη Γκίζα που έχει χτιστεί με πέτρες από άλλο μνημείο έχει βρεθεί όνομα παρόμοιο με το δικό του, ενός άντρα που λεγόταν Shery που αναφέρεται ότι έζησε την περίοδο της βασιλείας του Σένεθης. 

## Πηγές
* Αιγύπτιοι Φαραώ Δυναστεία ΙΙ Σένεθης
* Carolus Mullerus, *Fragmenta historicorum Graecorum*, από τα Google Books
* Η λίστα του Μανέθων



Κατηγορία:Φαραώ της 2ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Κοκκινόβρυση Αιτωλοακαρνανίας

Η **Κοκκινόβρυση** (Βλάχικα: Κουσίνα) είναι αρμανίτικο ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Είναι χτισμένο στις πλαγιές του όρους Παναιτωλικό σε υψόμετρο περίπου 1.020 μέτρων και αποτελεί ένα από τα πιο ορεινά χωριά όλης της Αιτωλοακαρνανίας. Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Θέρμου και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011 είναι 51 κάτοικοι.

## Ιστορικά στοιχεία
Η Κοκκινόβρυση παλαιότερα ήταν μέρος της πρώην Επαρχίας Τριχωνίδας. Μέχρι το 1928 το όνομα του χωριού ήταν "Κουσίνα" από τους Βλάχους Φερσερότι που ζούσαν στην περιοχή, τότε και μετονομάστηκε σε "Κοκκινόβρυση", βέβαια η παλαιότερη ονομασία είναι ακόμα και σήμερα ιδιαίτερα γνωστή και συχνά βρίσκεται σε χρήση.

## Παραπομπές και υποσημειώσεις


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Ορεινή Τρικάλων

Η **Ορεινή** (παλαιότερα *Καψιοχαίικα*) είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων, με 5 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.188 μέτρων στις πλαγιές της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Τρικάλων. Η Ορεινή μαζί με τη Λεπτοκαρυά (8 κ.), το Μοσχόφυτο (7 κ.) και τα Πλατανάκια (7 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα του Μοσχόφυτου, η οποία υπάγεται διοικητικά στη δημοτική ενότητα Πινδέων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.
μικρογραφία|Ο οικισμός Ορεινή όπως φαίνεται από την κορυφή Στουρνάρι

## Πληθυσμιακή εξέλιξη

μικρογραφία|Είσοδος του χωριού

## Διοικητικές μεταβολές

* Το 1961, στην απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός με την τότε ονομασία *Καψιοχαίικα* και 61 κατοίκους, οπότε και προσαρτάται στην κοινότητα Μοσχοφύτου.
* Το 1963, ο οικισμός μετονομάζεται σε Ορεινή.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97),  η κοινότητα Μοσχοφύτου καταργείται και ο ο οικισμός προσαρτάται στον νεοϊδρυθέντα δήμο Πυνδαίων με έδρα τον οικισμό Στουρναραίικα.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), ο δήμος Πυνδαίων καταργείται και ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Πύλης με έδρα την Πύλη.

Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), ο οικισμός της Ορεινής με τη Λεπτοκαρυά (8 κ.), το Μοσχόφυτο (7 κ.) και τα Πλατανάκια (7 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα του Μοσχόφυτου, η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πινδέων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο αγωνιστής του 1821 Νικόλαος Στουρνάρης ο οποίος όπως αναφέρει ο Α. Χατζηγάκης φέρει το επώνυμο του από το βουνό Στουρνάρι που βρίσκεται μεταξύ Μεσοχώρας και Μοσχοφύτου. Η ακριβής θέση εντοπίζεται στο όρος Χατζή και δυτικά του οικισμού Ορεινή Μοσχοφύτου. Εκεί σύμφωνα με την παράδοση έγινε μια προεπαναστατική σύναξη των κλεφταρματολών της Πίνδου και της Αιτωλοκαρνανίας, στην οποία αποφασίστηκε να δοθεί το αρματολίκι στον Στορνάρη. Επειδή όμως αυτός δεν είχε σταθερό επώνυμο αποφάσισαν να τον φωνάζουν Στορνάρη όπως και την τοποθεσία του βουνού που συγκεντρώθηκαν. Όπως πληροφορούμαστε από τις πηγές, οι Στορναραιοι είχαν ιδιαίτερη σχέση με αυτήν την ορεινή περιοχή, οπου υπήρχαν τα θερινά βοσκοτόπια με τις στάνες τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Αργυρό Πηγάδι Αιτωλοακαρνανίας

Το **Αργυρό Πηγάδι** (μέχρι το 1928 ονομαζόταν *Γκερτοβός*) είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ανήκει στο δήμο Θέρμου και ο πληθυσμός του ανέρχεται, σύμφωνα με την απογραφή του 2021, στους 79 μόνιμους κατοίκους.

## Τοποθεσία
Ο οικισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 1020 μέτρων στις πλαγιές του όρους Παναιτωλικό, ΒΑ του Μεσολογγίου και του Αγρινίου, κοντά στα όρια με τον νομό Ευρυτανίας. Σε κοντινή απόσταση από το Αργυρό Πηγάδι βρίσκεται η δεύτερη υψηλότερη κορυφή του Παναιτωλικού, Τριανταφυλλιά (1817 μ.).

## Ονομασία
Το χωριό έφερε μέχρι το 1928 το όνομα Γκερτοβός ή Γκειρτοβός. Σχετικά με τη συγκεκριμένη ονομασία υπάρχουν δύο εκδοχές: σύμφωνα με την πρώτη προέρχεται από το τουρκικό Γκιαούρ - Οβό που σημαίνει *το χωριό των άπιστων* ενώ κατά τη δεύτερη εκδοχή έχει σλαβικές ρίζες και δηλώνει τον καστανότοπο.

## Ιστορικά στοιχεία
Στον ευρύτερο χώρο του χωριού έχουν βρεθεί διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 το Αργυρό Πηγάδι αποτέλεσε καταφύγιο για τις οικογένειες Ηπειρωτών (κυρίως Σουλιωτών) επαναστατών, πολλοί από τους οποίους εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο χωριό μετά την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, με κυριότερους τους οπλαρχηγούς Νικόλαο Κάσκαρη και Κώστα Σιαδήμα (η οικογένεια του οποίου είχε σχέσεις με την περιοχή από την προεπαναστατική περίοδο).

Ο οικισμός αναφέρεται στην απογραφή του 1834 - 1836 ως τμήμα του δήμου Αμβρακίας, με πληθυσμό 125 κατοίκων (19 οικογένειες). Το 1847 ολοκληρώθηκε η ανέγερση ναού προς τιμήν του νεομάρτυρα Γεωργίου ενώ το 1940 επισκέφτηκε το χωριό ο λαογράφος Δημήτριος Λουκόπουλος.

Διοικητικά το Αργυρό Πηγάδι αποτέλεσε μέχρι το 1997 έδρα κοινότητας της επαρχίας Τριχωνίδας. Στη συνέχεια, μετά τις αλλαγές που επήλθαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του σχεδίου ''Καποδίστριας'' προσαρτήθηκε στον δήμο Θέρμου, κατάσταση που δεν μεταβλήθηκε από τις αλλαγές του σχεδίου ''Καλλικράτης''.

## Αξιοθέατα
Κύριο αξιοθέατο του Αργυρού Πηγαδιού είναι ο ναός του Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυρα εξ Ιωαννίνων, ο οποίος είναι πεντάτρουλος σταυροειδής εγγεγραμμένος, μετά κεντρικού τρούλου. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν μεταξύ άλλων και υλικά από εγκαταστάσεις της αρχαιότητας. Παράλληλα στον χώρο του Αγίου Δημητρίου (κεντρικός ναός του οικισμού που κτίστηκε το 1926 στη θέση παλιότερου ναού) ανακαλύφθηκε το 2011 θεμέλιο αρχαίου κτίσματος.

## Απογραφές πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα για το Αργυρό Πηγάδι

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Λιβαδοχώρι Τρικάλων

Το **Λιβαδοχώρι** (παλαιότερη ονομασία **Γκιόνθι**) είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων, με 5 μόνιμους κατοίκους (απογραφή του 2011). Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στις πλαγιές της νότιας Πίνδου και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του Ορεινού Όγκου της Πύλης. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πινδέων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων. Η τοπική κοινότητα Λιβαδοχωρίου εκτείνεται σε 11 τ.χλμ. περίπου (απογραφή 2001-2011).

Οι κάτοικοι του Λιβαδοχωρίου ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και με τη γεωργία (κηπευτικά για ιδιωτική χρήση). Στο Λιβαδοχώρι τους καλοκαιρινούς μήνες οι κάτοικοι ασχολούνται και με τη συγκομιδή της ρίγανης ενός φυτού σήμα κατατεθέν για το Λιβαδοχώρι και τα γύρω ορεινά χωριά. Το Λιβαδοχώρι έχει επίσης και θέα προς τα όρη : "Αυγό", "Όρνιο", "Κερασούλα", "Τραμπάλα" κ.α. Το όρος Αυγό είναι το 32 μεγαλύτερο βουνό στην Ελλάδα με υψόμετρο 2.148 μέτρων. Είναι μόλις 2,5 ώρες περίπου με τα πόδια από το χωριό και στην κορυφή του μπορεί κανείς να μαζέψει τσάι, μπιτούνι (είδος τσαγιού λίγο πιο πικρό), νάνες (χορταρικό είδος βλίτου) και πολλά άλλα..

## Διοικητικές μεταβολές

* Το 1883, ο οικισμός, με την τότε ονομασία *Γκιόνθι* και πληθυσμό 56 κατοίκους, προσαρτάται στο δήμο Κοθωνίων, με έδρα τον οικισμό *Βιτσίστα* (σημερινή Μεσοχώρα).
* Το 1912, ο οικισμός Γκιόνθι αποσπάται από το δήμο Κοθωνίων, ο οποίος καταργείται και προσαρτάται στην νεοϊδρυθείσα κοινότητα Βιτσίστας.
*Το 1919, ο οικισμός Γκιόνθι αποσπάται από την κοινότητα Βιτσίστας και και προσαρτάται στην νεοϊδρυθείσα κοινότητα Βαλκάνου.
*Το 1927, ο οικισμός Γκιόνθι αποσπάται από την κοινότητα Βαλκάνου και ορίζεται έδρα της κοινότητας Γκιόνθης. Στην νέα κοινότητα προσαρτώνται και οι οικισμοί Βαρδάρι (σημερινό Παράμερον) και Βαθύρρευμα.
*Το 1927, ο οικισμός και η κοινότητα Γκιόνθι μετονομάζονται σε Λιβαδοχώρι.
*Το 1939, η έδρα της κοινότητας μεταφέρεται από τον οικισμό Λιβαδοχώρι στον οικισμό Βαθύρρευμα.
*Το 1940, η έδρα της κοινότητας μεταφέρεται από τον οικισμό Βαθύρρευμα στον οικισμό Λιβαδοχώρι.
*Το 1961, στην απογραφή, αναγνωρίζεται ο οικισμός *Διαλεγμένο* (31 κ.) και προσαρτάται στην κοινότητα Λιβαδοχωρίου.
* Το 1997, με την εφαρμογή του ''προγράμματος Καποδίστρια''*ς* (νόμος 2539/97),  η κοινότητα Λιβαδοχωρίου καταργείται και ο ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Πυνδαίων με έδρα τον οικισμό Στουρναραίικα.
* Το 2010, με την εφαρμογή του *[[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|προγραμματος Καλλικράτης]]* (νόμος 3852/2010), ο δήμος Πυνδαίων καταργείται και ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Πύλης με έδρα την Πύλη.

Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (*πρόγραμμα Καλλικράτης*), ο οικισμός υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πινδέων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.

## Απογραφές

### Πληθυσμιακή εξέλιξη
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:

### Άλλα στοιχεία

* Απογραφή 2011. Απογράφησαν 5 μόνιμοι  κάτοικοι και 22 παρόντες (πραγματικός ή de facto πληθυσμός). Η τοπική κοινότητα εκτείνεται σε 11,002 τ.χλμ.
* Απογραφή 2001. Το δημοτικό διαμέρισμα εκτεινόταν σε 10,94 τ.χλμ.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων
Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Χαλίκι Αμβρακίας Αιτωλοακαρνανίας

*Για οικισμό με το ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία δείτε: [[Χαλίκι Αιτωλικού Αιτωλοακαρνανίας|Χαλίκι Αιτωλικού]]

Το *'Χαλίκι''' είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις πλαγιές του όρους Παναιτωλικό και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας. Μαζί με τη Δάφνη, τη Λαδικού και το Νεροσύρτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Χαλικίου Αμβρακίας που ανήκει στο δήμο Θέρμου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 33 κάτοικοι. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν «Δερίκοβο».

## Ιστορικό πληθυσμού
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Άγιος Ανδρέας Ευρυτανίας

Ο **Άγιος Ανδρέας** είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου, δήμου Καρπενησίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευρυτανίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.

Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Ευρυτανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

## Γεωγραφία
Ο Άγιος Ανδρέας βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νομού, στις νοτιοανατολικές κλιτύς του όρους Κωνίσκος (μεταξύ Τυμφρηστού και Καλιακούδας), βόρεια του μικρού ποταμού Μέγα Ρέμα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 1.000. Απέχει 8 χλμ. περίπου Ν. του Καρπενησίου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 5,787 χμ² (2011).

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1836 και ανήκε στον νομό Ακαρνανίας και Αιτωλίας. Το 1899 πέρασε στον νομό Ευρυτανίας και το 1909 στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Το 1943 υπήχθη οριστικά στον νομό Ευρυτανίας
* Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Ανδρέα και προσαρτήθηκε στο δήμο Καρπενησίου

(Πηγή:)

## Ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Ανδρέας ήταν η γενέτειρα του φιλικού και αγωνιστή Αθανασίου Καρπενησιώτη, ο οποίος πρωτοστάτησε στην επανάσταση της Μολδοβλαχίας και έχασε τη ζωή του σε μάχη στο Σκουλένι της περιοχής του Προύθου, τον Ιούνιο του 1821. Επίσης, τη νύχτα της 19ης Ιουνίου του 1821, συντάχθηκαν στον Άγιο Ανδρέα, οι αποχωρήσαντες πολιορκητές του Καρπενησίου επαναστάτες.

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στη βόρεια είσοδο του οικισμού
* Το σπίτι και η μαρμάρινη επιγραφή του Αθανασίου Καρπενησιώτη
* Το ξωκκλήσι και το εικόνισμα του Αγίου Αθανασίου (1929), βόρεια του οικισμού
* Το δημοτικό σχολείο, κτίσμα του 1950

## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Αθήνα, εκδ. 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
* Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
* eetaa.gr

## Βιβλιογραφία
* Συλλογικό έργο, 2006, *Νομός Ευρυτανίας*, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.youtube.com/watch?v=Mgx_e5EE0CM

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευρυτανίας
Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Μπισόουνεν

thumb|right|180px|Η '''τέχνη μπισόουνεν''' αποτυπώνεται ξεκάθαρα σε αυτήν την απεικόνιση του αγοριού, που όμως έχει πιο γλυκά και λεπτά χαρακτηριστικά από ένα συνηθισμένο νεαρό αγόρι παραπέμποντας σε κορίτσι.

Ο όρος **μπισόουνεν** (ιαπωνικά: 美少年, Χέπμπορν: Bishōnen, ελληνικά: ωραίος νέος) είναι ο ιαπωνικός χαρακτηρισμός για την ιδανική εικόνα ενός όμορφου νέου άνδρα, και ιδιαίτερα στα manga και τα anime. Το αντίστοιχο επίθετο για τις γυναίκες είναι μπισόουτζο (bishōjo).   

Κατηγορία:Ορολογία anime και manga
Κατηγορία:Ανδρογυνισμός
Μετροσέξουαλ

Ο όρος **μετροσέξουαλ** (αγγλικά: **metrosexual**) είναι  νεολογισμός ο οποίος εμφανίστηκε στο προσκήνιο κατά τις απαρχές του 21ου αιώνα και αναφέρεται γενικά στους ετεροφυλόφιλους άνδρες,δηλαδή σαν τον Γιώργο Καραβά από τη Δροσούπολη  οι οποίοι αναπτύσσουν μια ιδιαίτερα δυνατή ανησυχία για την εξωτερική τους εμφάνιση, ενώ ο τρόπος ζωής τους συγκρίνεται με αυτόν των ομοφυλόφιλων ανδρών, περισσότερο με τα στερεότυπα που έχουν επικρατήσει για τους τελευταίους. Για κάποιους φαίνεται να επικρατεί η άποψη που συνυφαίνει την έννοια αυτή με τον καταναλωτισμό.

Ο όρος πρωτοεμφανίστηκε σε ένα άρθρο του Μαρκ Σίμπσον (*«Εδώ έρχονται οι άνδρες του καθρέφτη»*) που δημοσιεύθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1994 στην εφημερίδα *The Independent*. Ο Σίμπσον εκεί περιέγραψε τον μετροσέξουαλ ως: 

 

Ο όρος έγινε ευρύτερα γνωστός το 2002 μέσα από το άρθρο του Σίμπσον *«Γνωρίστε τους μετροσέξουαλ»*. 

Κατηγορία:Νεολογισμοί
Κατηγορία:Στερεότυπα
Κατηγορία:Ανδρογυνισμός
Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία
Κατηγορία:Μόδα
Κατηγορία:Όροι για άνδρες
Βροντερό Φλώρινας

Το **Βροντερό** είναι ορεινό χωριό του νομού Φλώρινας. Βρίσκεται πάνω σχεδόν στα ελληνοαλβανικά σύνορα, πάνω από την λίμνη μικρή Πρέσπα και σε υψόμετρο 1.100 μέτρων. Το Βροντερό ανήκει στον δήμο Πρεσπών και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 78 κάτοικοι.

Σε σπηλιές κοντά στο χωριό Βροντερό βρισκόταν το στρατηγείο και το νοσοκομείο του δημοκρατικού στρατού κατά την περίοδο του εμφυλίου", μια εκ των οποίων είναι γνωστή με το όνομα "σπηλιά Κόκκαλη". Στο κατάστημα του Δημοτικού Διαμερίσματος Βροντερού, φιλοξενείται αξιόλογη συλλογή απολιθωμάτων από τη γύρω περιοχή.

Τα ερειπωμένα χωριά Αγκαθωτό και Πυξός βρίσκονται σε απόσταση 2 χλμ.από το χωριό. Στο Βροντερό φύεται το ενδημικό είδος της χλωρίδας της Πρέσπας,**Centaυrea prespana**. 
## Δημογραφικά στοιχεία
Στις αρχές του 1900 ζούσαν στο χωριό 276 σλαβόφωνοι χριστιανοί. Βλάχοι εγκαταστάθηκαν στο χωριό το 1949. Ήταν μια ομάδα νομάδων Βλάχων που μετακινούνταν εποχιακώς (γνωστοί ως Αρβανιτόβλαχοι) με καταγωγή από τη Θεσσαλία, και η ελληνική κυβέρνηση βοήθησε στην εγκατάστασή τους σε ερημωμένα χωριά της περιοχής των Πρεσπών όπως το Βροντερό. Οι Βλάχοι είναι οι μόνοι κάτοικοι του χωριού.

Το Βροντερό είχε 172 κατοίκους το 1981. Βάσει επιτόπιας έρευνας που πραγματοποιήθηκε από την Ρίκι Φαν Μπούσχοτεν στα τέλη του 1993, το Βροντερό κατοικήθηκε από Βλάχους. Η βλάχικη γλώσσα χρησιμοποιήθηκε από ανθρώπους όλων των ηλικιών, τόσο σε δημόσιους όσο και σε ιδιωτικούς χώρους, και ως η κύρια γλώσσα για τις διαπροσωπικές σχέσεις. Μερικοί ηλικιωμένοι χωρικοί είχαν ελάχιστη γνώση της ελληνικής.

## Πηγές - Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Πρεσπών
Εθνικός ύμνος της Γροιλανδίας

**"Nunarput utoqqarsuanngoravit"** (*Εσύ η Αρχαία μας Γη*) είναι ο εθνικός ύμνος της Γροιλανδίας η οποία είναι αυτόνομη περιοχή της Δανίας. Οι στίχοι είναι του Χένρικ Λουντ (*Henrik Lund*) και η μουσική του Γιόναθαν Πέτερσεν (*Jonathan Petersen*). Ο ύμνος καθιερώθηκε επίσημα το 1916. Από το 1979, το "Nuna asiilasooq" (*Η Γη με το Μεγάλο Μήκος*), ένας ύμνος που χρησιμοποιείται από τους κατοίκους *Kalaallit*, αναγνωρίζεται επίσης από την κυβέρνηση.

## Στίχοι στα γροιλανδικά/Kalaallisut
:Nunarput, utoqqarsuanngoravit niaqqut ulissimavoq qiinik.
:Qitornatit kissumiaannarpatit tunillugit sineriavit piinik.

:Akullequtaasut merlertutut ilinni perortugut tamaani
:kalaallinik imminik taajumavugut niaqquit ataqqinartup saani.

:Atortillugillu tamaasa pisit ingerlaniarusuleqaagut
:nutarterlugillu noqitsigisatit siumut, siumut piumaqaagut.

:Inersimalersut ingerlanerat tungaalitsiterusuleqaarput,
:oqaatsit "aviisit" qanoq kingunerat atussasoq erinigileqaarput.

:Taqilluni naami atunngiveqaaq, kalaallit siumut makigitsi.
:Inuttut inuuneq pigiuminaqaaq, saperasi isumaqaleritsi.

## Ελληνική μετάφραση
:Η χώρα μας, που έχει μεγαλώσει τόσο στα χρόνια, το κεφάλι σου είναι γεμάτο με άσπρα μαλλιά.
:Πάντα μας κρατούσες, εμάς τα παιδιά σου, στο στήθος σου και μας έδωσες τον πλούτο των ακτών σου.

:Ως τα μεσαία παιδιά στην οικογένεια μεγαλώσαμε εδώ οι Kalaallit,
:έτσι θέλουμε να αυτοαποκαλούμαστε ενώπιον της περήφανης και τιμημένης σου ηγεσίας.

:Με έναν φλογερό πόθο να αναπτύξουμε αυτά που πρέπει να δώσουμε, ανανεώνοντας, 
:απομακρύνοντας τα εμπόδια στον πόθο μας να προχωρήσουμε προς τα μπρος, προς τα μπρος.

:Ο τρόπος των ώριμων κοινωνιών είναι ο ζηλευτός στόχος που θέλουμε να πετύχουμε 
:το αποτέλεσμα του προφορικού και του γραπτού λόγου ανυπομονούμε να δούμε.

:Η δουλοπρέπεια δεν είναι ο δρόμος, Kalaallit ξυπνήστε και να είστε περήφανοι!
:Στόχος μας είναι (να ζήσουμε) μια αξιοπρεπή ζωή, πάρτε θέση με θάρρος.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* αρχείο MIDI και παρτιτούρα

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Γροιλανδία
Καλλιθέα Φλώρινας

Η **Καλλιθέα** είναι ορεινό χωριό του νομού Φλώρινας. Βρίσκεται ανατολικά της μικρής Πρέσπας, σε υψόμετρο 1.070 μέτρων. Η Καλλιθέα ανήκει στον δήμο Πρεσπών και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 117 κάτοικοι.

Μέχρι το 1928, το χωριό ονομαζόταν **Ρούδαρι**.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Πρεσπών - Καλλιθέα (Ρουντάρι)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Πρεσπών
Άγιος Γερμανός Φλώρινας

Ο **Άγιος Γερμανός** είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας στην Μακεδονία. Βρίσκεται πάνω σχεδόν στα σύνορα Ελλάδας - Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, πάνω από την λίμνη μεγάλη Πρέσπα και σε υψόμετρο 1.040 μέτρων. Ο Άγιος Γερμανός ανήκει στον δήμο Πρεσπών και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 182 κάτοικοι. 

## Ιστορία
Ο Άγιος Γερμανός αποτελούσε το κεφαλοχώρι της περιοχής των Πρεσπών και γνώριζε μεγάλη ακμή κατά το παρελθόν. Η ονομασία του χωριού οφείλεται στον ομώνυμο βυζαντινό ναό του 10ου αιώνα, και είναι αφιερωμένος στον ομώνυμο άγιο και Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Είναι ένας εγγεγραμμένος σταυροειδής ναός με τρούλο που διασώζει τοιχογραφίες του 11ου, του 13ου και του 18ου αιώνα. Διατηρήθηκε καθ' όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, με τον παρεφθαρμένο τύπο "Γέρμαν", ενώ το 1926 καθιερώθηκε η ονομασία *Άγιος Γερμανός*. Η ύπαρξη του χωριού πιθανολογείται από τις αρχές του 10ου αιώνα, όποτε ανεγέρθηκε και ο ομώνυμος ναός. Σημαντικοί Μακεδονομάχοι του χωριού, ήταν ο *Αλέξιος Αλεξούδης*, ο *Ιωάννης Δαμούλης*, ο *Νικόλαος Κουτσούκης*, ο οπλαρχηγός *[[Στέργιος Μίσιος]]*, ο *Κωνσταντίνος Νάιδος* και η *Ελένη Χατζοπούλου* (1896 - 1976) αγωνίστηκαν για την υπεράσπιση του Ελληνισμού της περιοχής απέναντι στους Βούλγαρους κομιτατζήδες και την Οθωμανική αυθαιρεσία.  

thumb|250px|Εσωτερικό του ναού Αγίου Γερμανού Πρεσπών

Σήμερα το χωριό αξιοποιείται τουριστικά εκμεταλλευόμενο την τουριστική κίνηση προς τον εθνικό δρυμό των Πρεσπών. Πορεία του πληθυσμού:

## Πρόσωπα
* Αλεξίου Αλέξιος. Μακεδονομάχος πράκτορας Β' τάξης.
* Δαμούλης Ιωάννης (- Σεπτέμβριος 1904). Προύχων του χωριού. Δολοφονήθηκε από κομιτατζήδες. 
* Κουτσούκης Νικόλαος. Μακεδονομάχος πράκτορας Β' τάξης.
* Μίσιος Στέργιος . Μακεδονομάχος πράκτορας Α' τάξης.
* Νάιδος Κωνσταντίνος. Αγροφύλακας. Μακεδονομάχος οδηγός σωμάτων.
* Χατζοπούλου Ελένη. Μακεδονομάχος πράκτορας Β' τάξης. Περιέθαλπε διωκόμενους αντάρτες. Σύζυγος του οπλαρχηγού Λάζαρου Κύρου. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κολιόπουλος Ι. Σ. (επιστ. εποπτεία), Μιχαηλίδης Ι. Δ. – Παπανικολάου Κων. Σ. (επιμ.) (2008). *Αφανείς Γηγενείς Μακεδονομάχοι (1903-1913)*, Θεσσαλονίκη, Ε.Μ.Σ. – University Studio Press. ISBN 978-960-12172-4-6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φλώρινας
Κατηγορία:Δήμος Πρεσπών
Δοτσικό Γρεβενών

Το **Δοτσικό** είναι οικισμός της Δυτικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών.

## Γενικά στοιχεία
Το Δοτσικό βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, στις ανατολικές πλαγιές της Σκούρτζας, κορυφής της βόρειας Πίνδου, σε υψόμετρο 1.060 μέτρων.Απέχει περίπου 32 χλμ. ΒΔ. της πόλης των Γρεβενών. Χαρακτηριστικό αξιοθέατο του Δοτσικού είναι το τοξωτό πέτρινο γεφύρι που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Επίσης τα περισσότερα γυρίσματα της κινηματογραφικής ταινίας του Θεόδωρου Αγγελόπουλου: *[[Μεγαλέξαντρος]]* έγιναν στο Δοτσικό.

Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα, γραμμένο ως *Δούτσικο*, το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Δοτσικόν. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα, που ανήκει στη Δημοτική Δοτσικού του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 21 κατοίκους.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:

### Πρόεδροι της Κοινότητας (μετά το 1982)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* κεντρική σελίδα
* Φωτογραφίες και χάρτης από το Panoramio
* Μορφωτικός Σύλλογος Δοτσικού
* Μένουμε Ελλάδα- Στο Δοτσικό Γρεβενών

Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών
Πανόραμα Γρεβενών

Το **Πανόραμα** είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών, το οποίο ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Θεόδωρου Ζιάκα του Δήμου Γρεβενών και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 32 κάτοικοι. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.070 μέτρων στις πλαγιές της βόρειας Πίνδου και απέχει 15 χλμ. από το Χιονοδρομικό Κέντρο Βασιλίτσα, 36 χλμ. από τα Γρεβενά, 210 χλμ. από την Θεσσαλονίκη και 520 χιλιόμετρα από την Αθήνα.

Μέχρι το 1927, το χωριό ήταν γνωστό με την ονομασία **Σαργκαναίοι**.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* http://www.panorama-grevena.gr/

Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών
Νάματα Κοζάνης

Τα **Νάματα** είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 1.200 μέτρων, στις πλαγιές του όρους Άσκιο και αποτελεί ένα από τα πιο ορεινά χωριά της Ελλάδας. Ανήκουν διοικητικά στον δήμο Βοΐου και ο πληθυσμός τους σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 66 κάτοικοι.

Η ίδρυσή του τοποθετείται περίπου στο 1770 και οι πρώτοι κάτοικοι βλαχικής καταγωγής προέρχονται από την Μοσχόπολη, τη Γράμμουστα και τη Φούρκα Κόνιτσας. Ήταν κυρίως τεχνίτες, έμποροι, αγωγιάτες και μικροκτηνοτρόφοι. Από το 1800 μέχρι το 1820 εγκαθίστανται πολλές ημινομαδοκτηνοτροφικές οικογένειες από τα ορεινά της Γρεβενιώτικης Πίνδου, κυρίως από Αβδέλλα και Σαμαρίνα. Ξεχείμαζαν κυρίως στο Θεσσαλικό κάμπο και στη λιμνολεκάνη του Λαγκαδά.

Η παλαιότερη ονομασία του οικισμού ήταν «Πιπιλίστα».

## Πληθυσμιακές μεταβολές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Γανναδιό Ιωαννίνων

Το **Γαναδιό** είναι οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων στην Ήπειρο.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Γαναδιό βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Σμόλικα σε υψόμετρο 890 μέτρα, 23 χλμ. βόρεια από την Κόνιτσα, στον παλαιό δρόμο Ιωαννίνων-Κοζάνης. Γειτνιάζει προς το νότο με τη Μόλιστα και προς βορρά με την Πουρνιά. Το χωριό κατοικείται το χειμώνα από ελάχιστους κατοίκους ενώ το καλοκαίρι ο πληθυσμός του αυξάνεται, κυρίως από συνταξιούχους. Χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό πλούτο και αξιόλογα αρχοντικά. Η ενοριακή εκκλησία του Γανναδιού είναι οι Άγιοι Ταξιάρχες (Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν). Το πανηγύρι του χωριού πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου με παραδοσιακά όργανα, συνήθως από την ευρύτερη περιοχή της Κόνιτσας.Πολλοί Γανναδιώτες υπήρξαν μετανάστες παλαιότερα κυρίως στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, όπου έκαναν σημαντικές περιουσίες. Από τα χρήματα αυτά το Γανναδιό ωφελήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τις δωρεές και τα κληροδοτήματα που σύστησαν οι εύποροι αυτοί Γανναδιώτες, με σημαντικότερο εξ αυτών τον Σπυρίδωνα Ξυνό, με δαπάνες του οποίου κτίστηκε ο Ναός των Αγίων Ταξιαρχών του Γανναδιού και το Παρθεναγωγείο. Το Σχολαρχείο (που φιλοξενούσε και μόρφωνε μαθητές από την ευρύτερη περιοχή) ή "Σπυριδώνειος Σχολή" έχει χαρακτηριστεί με το Δ-325 α/ 04.05.1988 του τότε Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. ως διατηρητέο κτίριο.

Η περίκλειστη και σπάνια αρχιτεκτονική των σπιτιών και δημοσίων κτιρίων του Γανναδιού είναι αρκούντως  εντυπωσιακή. Το χωριό έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1979 και έχει διατηρήσει σχεδόν ανέπαφο τον αρχιτεκτονικό του πλούτο.μικρογραφία|257x257px

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται, μετά την ενσωμάτωση της Ηπείρου στην Ελλάδα, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μολίστης και το 1920 με το ΦΕΚ 111Α - 19/05/1920 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Γαναδιού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 32 κατοίκους.

Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (*de facto)* μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πέργαμος -  Συλλογή λαογραφικής ύλης από το χωριό Γανναδιό, της επαρχίας Κονίτσης, του νομού Ιωαννίνων.
*Πληροφορίες για το Γανναδιό στον ιστότοπο του Δήμου Κόνιτσας.

## Πηγές
* "Χωριό Μοναστήρι",  άρθρο στο Βήμα στις 5-12-1999 http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=79&artid=100092&dt=05/12/1999

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Χαρίλαος Γκούτος, *Η επαρχία της Κόνιτσας και η Μόλιστα επί τουρκοκρατίας*, 2003, εκδόσεις Σάκκουλα, ISBN 960-92165-0-1

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Λάβδας Γρεβενών

Ο **Λάβδας** είναι ορεινό χωριό του Νομού Γρεβενών. Είναι χτισμένος σε  υψόμετρο 1.040 μέτρων, στις πλαγιές της Βόρειας Πίνδου. Ο Λάβδας ανήκει στον Δήμο Θεόδωρου Ζιάκα.  Απέχει 35 χιλιόμετρα από τα Γρεβενά. 

Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την υλοτομία, ενώ κάποιοι είναι επίσης χτίστες ή λιανέμποροι.

Ο οικισμός διαθέτει Λαογραφική Συλλογή. Στις 6 Νοεμβρίου 2011 έγιναν τα επίσημα εγκαίνια του πρώτου μουσείου στην Ελλάδα με σημείο αναφοράς στην γεύση και στη γαστρονομία, του Μουσείου Μανιταριών.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τα τελευταία έτη, είναι η εξής:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα Λάβδα, Πολιτιστικός Σύλλογος Λαβδανιωτών «Η Λάβδα»

Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών
Καλλιθέα Γρεβενών

Η **Καλλιθέα** είναι ορεινό χωριό του νομού Γρεβενών. Είναι χτισμένο σε  υψόμετρο 1.010 μέτρων στις βόρειες πλαγιές του όρους Χάσια. Η Καλλιθέα ανήκει στον δήμο Γόργιανης και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 169 κάτοικοι.

## Ιστορία
Το χωριό είχε μέχρι το 1927 την ονομασία **Μπάλτινο** και μέχρι το 1971 λεγόταν **Καταφύγι**.

Ιδρύθηκε περίπου το 1770 από οικογένειες βλάχικης καταγωγής.

Το χωριό συμμετείχε κατά την Τουρκοκρατία στον αγώνα κατά των Τούρκων και στην Επανάσταση του 1821 και μετά, καθώς βρισκόταν κοντά στα σύνορα του ελληνικού κράτους από το 1881, χρονιά προσάρτησης της Θεσσαλίας, μέχρι το 1912, όταν και η Μακεδονία ενώθηκε με την Ελλάδα.

Κοντά στο χωριό και στη γύρω περιοχή υπάρχουν ερείπια που χρονολογούνται από την εποχή του Σιδήρου, την ελληνιστική περίοδο, τη ρωμαϊκή εποχή και τα βυζαντινή περίοδο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Γόργιανης - Καλλιθέα
* Ιστορικά δημογραφικά στοιχεία για το χωριό

Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών
Βαρβίτσα Λακωνίας

Η **Βαρβίτσα** είναι ορεινό χωριό του δήμου Σπάρτης του νομού Λακωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 123 κατοίκους.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Βαρβίτσα είναι χτισμένη 42 χλμ. βορειοανατολικά της Σπάρτης, σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στους πρόποδες του Πάρνωνα. Η ονομασία της είναι σλαβικής προέλευσης και σύμφωνα με τον Γερμανό γλωσσολόγο Μαξ Βάσμερ προέρχεται από τη λέξη *vurba*, που μεταφράζεται ως *ιτιά*.

Ιστορικά, ο οικισμός εικάζεται ότι δημιουργήθηκε κατά τον 17ο αιώνα και είναι γνωστός κυρίως ως γενέτειρα του ονομαστού κλέφτη της προεπαναστατικής περιόδου, Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη, ο οποίος μάλιστα γύρω στα 1780 - 1790 σκότωσε έναν προεστό της Βαρβίτσας. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως *Βαρβίτζα* στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 105 και συνολικό πληθυσμό 524 άτομα (άνδρες: 285, γυναίκες: 239).

Διοικητικά, η Βαρβίτσα ήταν μέχρι το 1997 έδρα κοινότητας στην επαρχία Λακεδαίμονος, ενώ στη συνέχεια υπαγόταν στον καποδιστριακό δήμο Οινούντος. Από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Σπάρτης.

## Προσωπικότητες
Στη Βαρβίτσα, πέραν του Μπαρμπιτσιώτη, γεννήθηκαν και οι αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης, Πέτρος Βαρβιτσιώτης, Στασινός Παπαδόπουλος και Σπήλιος Γιαννακόπουλος.

Από τον οικισμό κατάγονται επίσης οι πολιτικοί Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης και Ιωάννης Βαρβιτσιώτης.

## Δημογραφικά στοιχεία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα