Άλβαρο δε Σααβέδρα

Ο **Άλβαρο δε Σααβέδρα Θερόν** (ισπαν. *Álvaro de Saavedra Cerón*, θάν. 1529), ήταν Ισπανός θαλασσοπόρος εξερευνητής, ένας από τους πρώτους εξερευνητές του Ειρηνικού Ωκεανού.

Η χρονολογία και ο τόπος της γεννήσεώς του είναι άγνωστα, αλλά πάντως γεννήθηκε στην Ισπανία και ήταν συγγενής, μάλλον εξάδελφος, με τον μεγάλο κονκισταδόρ Ερνάν Κορτές.

thumb|375x375px|Οι διαδρομές του ταξιδιού του δε Σααβέδρα
Ο Σααβέδρα συνόδευσε τον Κορτές αρχικώς στο σημερινό Μεξικό, που μόλις τότε είχε ονομασθεί Νέα Ισπανία, το 1526. Το 1527 ο Κορτές προετοίμασε μια νέα εξερευνητική αποστολή προς αναζήτηση του χαμένου στόλου της Αποστολής του Λοαΐσα και ανέθεσε στον Σααβέδρα την αρχηγία της. Ωστόσο, ο βαθύτερος στόχος της νέας αποστολής ήταν η αναζήτηση νέων εδαφών στις Νότιες Θάλασσες (νότιος Ειρηνικός Ωκεανός) και η συλλογή φυτών μπαχαρικών.

Στις 31 Οκτωβρίου 1527 απέπλευσαν από το Σιουατανέχο του σημερινού Μεξικού. Στις 15 Δεκεμβρίου, έχοντας διανύσει 1.170 λεύγες (περ. 6.900 χιλιόμετρα), τα δύο από τα πλοία της αποστολής (ονόματι «Espiritu Santo» και «Santiago») παρασύρθηκαν προς τα εμπρός μετά από μια φουσκοθαλασσιά και ποτέ δεν έμαθε κανείς τι απέγιναν. Στις 29 Δεκεμβρίου το πλοίο «La Florida» (= «Χλωρίς» στα ελληνικά) είχε οπτική επαφή με τις ατόλες Ούτιρικ-Τόκε και την Πρωτοχρονιά του 1528 με τις ατόλες Ρόνγκελαπ-Αελινγίναε (όλες σήμερα ανήκουν στις Νήσους Μάρσαλ). Τις χαρτογράφησαν τότε με την ονομασία *Islas de los Reyes*, δηλαδή «νήσοι των Βασιλέων», μια αναφορά στους Τρεις Μάγους εξαιτίας της χρονικής εγγύτητας της ανακαλύψεως με την εορτή των Θεοφανείων (στην οποία τιμώνται οι Μάγοι κατά την ισπανική παράδοση). Στις 2 Φεβρουαρίου 1528 το «La Florida» έφθασε έξω από τις Φιλιππίνες και την επόμενη ημέρα αγκυροβόλησε σε μια νησίδα κοντά στη βόρεια ακτή του Μιντανάο, μετά από 95 ημέρες ταξιδιού.

Στις 30 Μαρτίου 1528 το πλοίο έφθασε στο Τιντόρε, τότε ισπανικό προπύργιο στις Μολούκες, όπου βρήκαν τους άνδρες που είχαν επιζήσει από την Αποστολή του Λοαΐσα, μαζί με τους οποίους χρειάσθηκε να πολεμήσουν τους Πορτογάλους στο γειτονικό Τερνάτε.

Προκειμένου να εκτελέσει τις οδηγίες για την αποστολή του και να βοηθήσει περαιτέρω τους Ισπανούς στο Τιντόρε, ο Σααβέδρα «άνοιξε πανιά» για Νέα Ισπανία στις 14 Ιουνίου 1528. Δέκα ημέρες αργότερα το «La Florida» έφθασε στις Νήσους Σάουτεν και αποβιβάσθηκαν στο μεγάλο νότιο νησί τους, το Γιαπέν. Ονόμασαν το αρχιπέλαγος *Islas de Oro* (= «χρυσές νήσους») και το συγκεκριμένο νησί τους *Payne*. Συνέχισαν να παραπλέουν τη δυτική Νέα Γουινέα και στις 15 Αυγούστου ανεκάλυψαν τις σημερινές Νήσους του Ναυαρχείου, αποβιβαζόμενοι στο μεγαλύτερο νησί, το Μάνους, το οποίο χαρτογράφησαν ως *Urays La Grande*. Κατόπιν έπλευσαν προς βορρά και ανεκάλυψαν τις Ατόλες Νομόι. Από εκεί παρεξέκλιναν εξαιτίας των βορειοανατολικών αληγών ανέμων και επέστρεψαν στις Μολούκες, φθάνοντας στο Τιντόρε στις 19 Νοεμβρίου 1528.

Στις 3 Μαΐου 1529 ο Σααβέδρα ξεκίνησε με το πλοίο του και πάλι προς τα νοτιοανατολικά. Επέστρεψε στο Μάνους και από εκεί, κατευθυνόμενος προς τα βόρεια ανεκάλυψε στις 14 Σεπτεμβρίου τη νήσο Πονπέι και την Ατόλη Αντ στις Καρολίνες. Στις 21 Σεπτεμβρίου ανεκάλυψαν την Ατόλη Ούτζελαντ στις Νήσους Μάρσαλ και την ονόμασαν *Los Pintados* (= «οι βαμμένοι») επειδή οι κάτοικοί της έφεραν τατουάζ. Την 1η Οκτωβρίου ανεκάλυψαν την Ατόλη Ενιγουέτακ, την οποία ονόμασαν *Los Jardines* (- «οι κήποι») εξαιτίας της ομορφιάς της και του φιλικού χαρακτήρα των κατοίκων της. Ωστόσο λίγο αργότερα ο Άλβαρο δε Σααβέδρα πέθανε. Στην αρχηγία της αποστολής τον διαδέχθηκε ο Πέδρο Λάσο. Τότε έπλευσαν προς βορρά, έως τον 31ο παράλληλο, αλλά δεν μπόρεσαν να βρουν δυτικούς ανέμους και ο Πέδρο Λάσο απεβίωσε επίσης, οπότε απεφάσισαν να επιστρέψουν για μια ακόμα φορά στις Μολούκες, φθάνοντας στη Χαλμαχέρα, δίπλα από το Τιντόρε, στις 8 Δεκεμβρίου 1529. Εκεί όμως τους συνέλαβαν οι Πορτογάλοι και τους κράτησαν αιχμαλώτους για πέντε χρόνια. Τέλος, το 1534, τα μόλις οκτώ μέλη της αποστολής που είχαν επιβιώσει μέχρι τότε επέστρεψαν στην Ισπανία.

## Στη Χαβάη;
Είναι ανοικτό το ερώτημα εάν οι Ισπανοί εξερευνητές έφθασαν στη Χαβάη, κάπου δύο αιώνες πριν από την «επίσημη» ανακάλυψη του αρχιπελάγους από τον Βρετανό Πλοίαρχο Τζέιμς Κουκ το 1778. Επί δυόμισυ αιώνες τα ισπανικά πλοία (γαλιόνια) διέσχιζαν τον Ειρηνικό Ωκεανό ακολουθώντας μια ρότα που περνούσε νότια από τη Χαβάη, κατευθυνόμενα προς τη Μανίλα. Τηρούσαν μυστική την ακριβή διαδρομή προκειμένου να προστατεύσουν το ισπανικό εμπορικό μονοπώλιο έναντι ανταγωνιστικών δυνάμεων.

Στην περίπτωση της αποστολής Σααβέδρα, τα μέλη της ίσως είχαν δει τη Χαβάη στις 28 Νοεμβρίου 1527, όταν στο ημερολόγιο της αποστολής καταγράφηκε ότι είδαν στεριά προς βορρά, περίπου στο γεωγραφικό μήκος της Χαβάης, αλλά αυτή δεν ξαναβρέθηκε, παρά την αναζήτηση δύο ημερών. Επίσης τα δύο εξαφανισθέντα πλοία στην πρώτη φάση της αποστολής «Espiritu Santo» και «Santiago» θα ήταν δυνατό να έφθασαν μέχρι τη Χαβάη.

Εκτός αυτού, υπάρχει μια παλαιά προφορική παράδοση στους ιθαγενείς της Χαβάης, που αναφέρει άσπρους ανθρώπους να φθάνουν στα νησιά πριν από πολλές γενεές, τους οποίους είχε καλωσορίσει ο τότε φύλαρχος Γουακαλάνα. Είναι πιθανό οι επισκέπτες αυτοί να ήταν μέλη της αποστολής του Άλβαρο δε Σααβέδρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''ALVARO SAAVEDRA Y CERON'', στον ιστότοπο των ξενοδοχείων του Σιουατανέχο, του λιμανιού από όπου ξεκίνησε η αποστολή

Κατηγορία:Εξερευνητές του Ειρηνικού
Κατηγορία:Ισπανοί εξερευνητές
Κατηγορία:Ισπανοί κονκισταδόρες