open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γουλιελμίτης

**Γουλιελμίτης** (αγγλικά: *Williamite*) ονομαζόταν ο οποιοσδοίποτε υποστηρικτής του βασιλιά Γουλιέλμου Β΄ της Αγγλίας, ο οποίος εκθρόνισε τον βασιλιά Ιάκωβο Β΄ στην Ένδοξη Επανάσταση. Ο Γουλιέλμος, ο ηγέτης της Ολλανδικής Δημοκρατίας, αντικατέστησε τον Ιάκωβο με την υποστήριξη των Άγγλων Ουίγων. Ένας από τους στόχους του Γουλιέλμου ήταν να εξασφαλίσει την είσοδο της Αγγλίας στο Σύνδεσμο του Άουγκσμπουργκ εναντίον της Γαλλίας στον εννεαετή πόλεμο. Για τους Γουλιελμίτες στην Αγγλία, τη Σκωτία και την Ιρλανδία, ο Γουλιέλμος θεωρήθηκε ως εγγυητής της αστικής και θρησκευτικής ελευθερίας και της προτεσταντικής μοναρχίας κατά του καθολικού απολυταρχισμού.

Ο όρος «Γουλιελμίτης» χρησιμοποιείται επίσης συνηθισμένα για να αναφερθεί στον πολυεθνικό στρατό του Γουλιέλμου στην Ιρλανδία κατά τη διάρκεια του γουλιελμιτικού πολέμου στην Ιρλανδία, 1689–91. Στην ίδια την Ιρλανδία, ο Γουλιέλμος υποστηρίχθηκε πρωτίστως από τους Προτεστάντες και πολεμήθηκε από τους ιθαγενείς Καθολικούς Ιακωβίτες που υποστήριζαν τον Ιάκωβο. Μόλις ο Ιάκωβος Β΄ ανήλθε στο θρόνο το 1685, διέταξε τον αντιβασιλέα Ρίτσαρντ Τάλμποτ, Κόμη του Τιρκόνελ να αντικαταστήσει τους Προτεστάντες με Καθολικούς στην κυβέρνηση. Οι Προτεστάντες απομακρύνθηκαν από το Βασιλικό Ιρλανδικό Στρατό και αντικαταστάθηκαν από καθολικούς αξιωματικούς και στρατιώτες. Η Ιρλανδική Πολιτοφυλακή αφοπλίστηκε και τα όπλα της δόθηκαν στους Καθολικούς. Απαντώντας το 1689, οι Ιρλανδοί Προτεστάντες σχημάτισαν το δικό τους Στρατό του Βορρά, ανακήρυξαν τον Γουλιέλμο της Οράγγης βασιλιά και άρχισαν να καταλαμβάνουν οχυρά γύρω από το Κορκ και ιδιαίτερα στο Όλστερ. Ωστόσο, ο Ιακωβιτικός Ιρλανδικός Στρατός κατάφερε να αποκαταστήσει τον έλεγχο του Μπάντον και να οδηγήσει το Στρατό του Βορρά κατά τη διάρκεια της διάσπασης του Ντρομόρ. Πριν από πολύ καιρό μόνο το Ντέρι και το Ενσκίλεν είχαν παραμείνει ακόμα.

Μετά από αυτές τις πρώτες αποτυχίες, οι δυνάμεις των Γουλιελμιτών πέτυχαν μια σειρά νικών κατά τη διάρκεια του πολέμου υπερασπιζόμενες το Ντέρι και καταλαμβάνοντας το Κάρικφεργκους το 1689. Οι επακόλουθες μάχες, η μάχη του Μπόιν και η μάχη του Όγκριμ, οδήγησαν σε μια αποφασιστική νίκη στο Λίμερικ το 1691. Ο ίδιος ο Γουλιέλμος στο Μπόιν το 1690, το οποίο ήταν ευρέως μνημονευμένο σε έργα ζωγραφικής όπως το *The Battle of the Boyne* του Μπέντζαμιν Γουεστ. Ακόμη απεικονίζεται στην εικονογραφία του Τάγματος της Οράγγης, το όνομα του οποίου προέρχεται από τη δυναστεία του Γουλιέλμου, τον οίκο της Οράγγης Νασσάου.

Ο όρος «Γουλιελμιτικός» εφαρμόζεται μερικές φορές στην αρχιτεκτονική του εξοχικού σπιτιού του Λέιτ Στιούαρτ που χτίστηκε το 1690–1710 στη συντηρητική κλασσική αγγλική παράδοση που είχε δημιουργηθεί υπό τον Κάρολο Β΄ από τους Χιουζ Μέι και Σερ Κρίστοφερ Ρεν, από τους οποίους ο Μπέλτον Χάουζ, Λίνκολνσαϊρ και, προηγουμένος ο Στόουκ Έντιθ, Χέρεφορντσαϊρ είναι τυπικά παραδείγματα. Αυτά τα συμπαγή σπίτια δεν ταιριάζουν εύκολα στις συμβάσεις αγγλικής μπαρόκ αρχιτεκτονικής.

Το «Γουλιελμιτικό Μωβ Άστρο» αποτελεί μέρος της σημαίας του Τάγματος της Οράγγης στη Βόρεια Ιρλανδία.

## Παραπομπές


## Πηγές
*J.G. Simms, *Jacobite Ireland*, London 1969

Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Λίμνη Αμάρα

Η** Λίμνη Αμάρα **() είναι μια λίμνη αλμυρού νερού που βρίσκεται στον δρόμο Σλομποζία - Μπουζάου κοντά στην Αμάρα στην Κομητεία Ιαλομίτσα της Ρουμανίας.
αριστερά|μικρογραφία|Φωτογραφία της λίμνης Αμάρα, τραβηγμένη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930-1940.
Η λίμνη έχει επιφάνεια 132 εκταρίων, υδάτινο όγκο 2.600.000 κυβικών μέτρων, μήκος 4 χιλιομέτρων και πλάτος ανάμεσα σε 200 και 800 μέτρα ενώ το μέγιστο βάθος της είναι 3 μέτρα. Η λίμνη βρίσκεται σε βύθισμα καθώς δεν υπάρχει καμία σύνδεση με τον ποταμό Ιαλομίτσα. Λόγω της έλλειψης ετήσιας σταθερής παροχής γλυκού νερού και λόγω της διαδικασίας εξάτμισης που προκαλείται από το ξηρό κλίμα, η συγκέντρωση των αλάτων στο λίμνη είναι αρκετά υψηλή. Το υπέρτονο νερό είναι πλούσιο σε θειικά άλατα, διττανθρακικό οξύ, χλωρίδια, ιωδιούχα, βρωμίδια και άλατα μαγνησίου, το οποίο οδήγησε στον σχηματισμό μιας θεραπευτικής λάσπης που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών. Η γενική μεταλλική συγκέντρωση του νερού είναι περίπου 9.8 γραμμάρια ανά λίτρο. Η λάσπη της λίμνης αποτελείται από 39% οργανικών ουσιών, 41% ανόργανων ουσιών και 20% νερού. Το πάχος της στρώσης ιλύος είναι 30 με 60 εκατοστά. Η λάσπη είναι συνιστάται για τα άτομα με παθήσεις του κινητικού συστήματος, γυναικολογικές παθήσεις (ειδικά τη στειρότητα) και ασθένεις δερμάτωσης όλων των ειδών. Η λάσπη δεν συνιστάται σε άτομα με καρδιαγγειακές παθήσεις, νόσο του Γκρέιβς, άσθμα ή λοιμώδη νοσήματα.

Στη λίμνη Αμάρα απαντώνται διάφορα είδη θηλαστικών: 10 είδη πουλιών απαιτούν διατήρηση: ο μικρός ερωδιός, ο γκρι ερωδιός, ο λευκοπελαργός, ο καλοκαιριάτικος κύκνος και άλλα), 30 είδη πουλιών απαιτούν αυστηρή προστασία και 14 είδη πτηνών είναι κοινοτικού ενδιαφέροντος.

Το Θέρετρο Αμάρα βρίσκεται στις ακτές της λίμνης και έχει περίπου 2.000 θέσεις στέγασης σε τρία ξενοδοχεία. Με 507 δωμάτια, το ξενοδοχείο Λεμπάντα είναι το μεγαλύτερο στην περιοχή και ένα από τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία της χώρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλμυρές λίμνες
Κατηγορία:Λίμνες της Ρουμανίας
Στοίχημα του άθεου

Το **στοίχημα του άθεου**, έγινε γνωστό από τον φιλόσοφο Μάικλ Μάρτιν, ο οποίος το δημοσίευσε το 1990 στο βιβλίο του *Αθεϊσμός: Μια Φιλοσοφική Δικαιολόγηση* και ήταν η αθεϊστική απάντηση στο στοίχημα του Πασκάλ σχετικά με την ύπαρξη του θεού. 

Μια εκδοχή του αθεϊστικού στοιχήματος, ισχυρίζεται πως από την στιγμή που ένας καλός και πανάγαθος θεός, ανταμοίβει τις καλές πράξεις, και πως αν θεος δεν υπάρχει, οι καλές πράξεις θα αφήσουν θετική μνήμη για κάποιον στο κόσμο αφού πεθάνει, κάποιος θα πρέπει να ζήσει μια καλή ζωή, κάνοντας καλές πράξεις χωρίς να είναι θρήσκος.  Μια άλλη εκδοχή, ισχυρίζεται πως ο θεός θα ανταμείψει ένα έντιμο άπιστο, μια ανταμοιβή που θα μπει σε κίνδυνο σε περίπτωση που μετατραπει σε ανέντιμο «πιστό» στα μάτια του Θείου.

## Εξήγηση
Το στοίχημα δηλώνει πως αν κάποιος πρέπει να ακολουθήσει τις πιθανότητες που έχει, πρέπει να διαλέξει μια από τις πάρακάτω εκδοχές:
*Μπορείς να ζήσεις μια καλή ζωή, και να πιστεύεις στον θεό. Αν ο πανάγαθος θεός υπάρχει, τότε πας στον παράδεισο, το κέρδος σου είναι άπειρο.
*Μπορείς να ζήσεις μια καλή ζωή χωρίς και να πιστεύεις στον θεό. Αν ο πανάγαθος θεός υπάρχει, τότε πας στον παράδεισο, το κέρδος σου είναι άπειρο.
*Μπορείς να ζήσεις μια καλή ζωή και να πιστεύεις στον θεό, Αν ο πανάγαθος θεός δεν υπάρχει, τότε αφήνεις θετική κληρονομιά, έχεις λίγο κέρδος  
*Μπορείς να ζήσεις μια καλή ζωή χωρίς και να πιστεύεις στον θεό. Αν ο πανάγαθος θεός  δεν υπάρχει, τότε αφήνεις θετική κληρονομιά, έχεις λίγο κέρδος  
*Μπορείς να ζήσεις μια κακή ζωή και να πιστεύεις στον θεό Αν ο πανάγαθος θεός υπάρχει, τότε πας στην κόλαση, η ζημιά σου ειναι άπειρη
*Μπορείς να ζήσεις μια κακή ζωή χωρίς και να πιστεύεις στον θεό, Αν ο πανάγαθος θεός υπάρχει, τότε πας στην κόλαση, η ζημιά σου ειναι άπειρη
*Μπορείς να ζήσεις μια κακή ζωή και να πιστεύεις στον θεό, Αν ο πανάγαθος θεός δεν υπάρχει, τότε αφήνεις αρνητική κληρονομιά, η έχεις λίγη ζημιά. 
*Μπορείς να ζήσεις μια κακή ζωή χωρίς και να πιστεύεις στον θεό, Αν ο πανάγαθος θεός δεν υπάρχει, τότε αφήνεις αρνητική κληρονομιά, η έχεις λίγη ζημιά. 

Με βάση τους πιο πάνω πίνακες, ο Μάρτιν ισχυρίζεται πως η επιλογή να ζήσει κάποιος καλή ζωή είναι καλύτερη από το να ζήσει κακή ζωή, ανεξάρτητα από το αν πιστεύει στον θεό ή όχι.

## Δείτε επίσης
*Στοίχημα του Πασκάλ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθεϊσμός
Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2017-18

Το **Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2017-18** ήταν η 10η έκδοση του Κυπέλλου Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ. Το κύπελλο κατέκτησε ο Ονήσιλος Σωτήρας 2014 για πρώτη φορά στην ιστορία του.

## Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2017-18 είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο οι ομάδες της Γ΄ κατηγορίας 2017-18 και της Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2017-18 (σύνολο 30 ομάδες), κάθε μια εκ των οποίων αποφασίζει κατά πόσον θα δηλώσει συμμετοχή στη διοργάνωση. Δήλωσαν συμμετοχή οι 22 από τις 30 ομάδες.

Διεξήχθη σε 4 γύρους. Στον Α΄ γύρο και στα προημιτελικά έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.

Στα ημιτελικά έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης  και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.

Ο τελικός ήταν μονός.

## Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν 12 από τις 22 ομάδες. Οι υπόλοιπες 10 προκρίθηκαν στον Β΄ γύρο χωρίς αγώνα.





## Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν 6 ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 12 ομάδες που προκρίθηκαν χωρίς αγώνα. 





## Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι δύο ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.




## Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.





## Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Ονήσιλος Σωτήρας 2014 και ο Ακρίτας Χλώρακας. Ο τελικός διεξήχθη στις 5 Μαΐου 2018 στο στάδιο AEK Αρένα – Γεώργιος Καραπατάκης στη Λάρνακα. Νικητής ήταν ο Ονήσιλος Σωτήρας 2014. Το παιχνίδι τελείωσε ισόπαλο 2-2 και ακολούθησε ημίωρη παράταση, στην οποία δεν επιτεύχθηκε κάποιο γκολ. Ακολούθησε η διαδικασία των πέναλτι όπου ο Ονήσιλος επικράτησε με 4-2.

## Παραπομπές


## Πηγές
*

## Δείτε επίσης

* Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ
* Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2017-18
* Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18

Κατηγορία:Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Διαίρεση Τσιταγκόνγκ

μικρογραφία|Χάρτης των επαρχιών της διαίρεσης Τσιταγκόνγκ
Η **Διαίρεση Τσιταγκόνγκ**, επίσημα γνωστή ως **Διαίρεση Τσατογκράμ**, είναι μια από τις οκτώ διαιρέσεις του Μπανγκλαντές. Είναι η μεγαλύτερη διαίρεση από τις οκτώ της χώρας. Καλύπτει τις νοτιοανατολικότερες περιοχές της χώρας, με συνολική έκταση 33.771,18 τ.χλμ. και είχε πληθυσμό 28.423.019 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Η διαίρεση Τσιταγκόνγκ περιλαμβάνει την ηπειρωτική επαρχία Τσιταγκόνγκ και τις γειτονικές Λοφώδεις Διαδρομές της Τσιταγκόνγκ.

Η διαίρεση Τσιταγκόνγκ συμπεριλαμβάνει το Κοξσμπαζάρ, το οποίο περιέχει μια από τις μεγαλύτερες φυσικές παραλίες στο κόσμο, καθώς και τη Νήσο του Αγίου Μαρτίνου, τον μοναδικό κοραλλιογενή ύφαλο του Μπανγκλαντές.

## Διοίκηση
Η επαρχία Τσιταγκόνγκ υποδιαιρείται σε 11 επαρχίες (ζίλα) και μετά σε 99 υποεπαρχίες (ουπαζίλα). Οι πρώτες έξι επαρχίες στον πίνακα αποτελούν το βορειοδυτικό κομμάτι (37.6%) της διαίρεσης, ενώ οι υπόλοιπες πέντε αποτελούν το νοτιοανατολικό κομμάτι (62.4%). Τα δύο μέρη χωρίζονται από το χαμηλότερο (ή Μπανγκλαντεσιανό) μέρος του ποταμού Φένι. Οι υψίπεδες επαρχίες Χαγκρατσχάρι, Ρανγκαμάτι και Μπανταρμπάν συναποτελούν την περιοχή προηγουμένως γνωστή ως Λοφώδεις Διαδρομές της Τσιταγκόνγκ. Πριν το 1995, οι τέσσερις επαρχίες της διαίρεσης Σιλχέτ επίσης αποτελούσαν μέρος της διαίρεσης Τσιταγκόνγκ.

## Δείτε επίσης

* Διαίρεση Τριπούρα

## Παραπομπές


## Πηγές
Τα στοιχεία των απογραφών του 1991, 2001 και 2011 προέρχονται από την Πτέρυγα Απογραφής Πληθυσμού της Στατιστικής Υπηρεσίας του Μπανγκλαντές. Τα στοιχεία της απογραφής του 2011 βασίζονται στα προκαταρκτικά αποτελέσματα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα της διαίρεσης Τσιταγκόνγκ

Τσιταγκονγκ
Δροσάτο Κέρκυρας

*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: [[Δροσάτο]]*

Το **Δροσάτο**, παλαιότερα γνωστό ως **Μαλακιοί**, είναι πεδινό χωριό της Κέρκυρας σε υψόμετρο 120 μέτρα. Είναι χωριουδάκι της Βόρειας Κέρκυρας και απέχει 28,3 χλμ. από την πόλη της Κέρκυρας. Το παλιό του όνομα είναι *Μαλακοί* ή *Μαλακιοί*  και είχε δοθεί προς τιμή μεγάλου νομικού της νήσου Κέρκυρας ο οποίος λεγόταν Δημήτριος Μαλάκης. Ενοριακός ναός είναι Άγιος Νικόλαος της πέτρας ο οποίος εορτάζει την 20η Μαΐου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Περιάγρων. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάζεται σε Δροσάτον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019 αποτελεί την τοπική κοινότητα Δροσάτου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Γεωργίου του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 146 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Τζορτζ Σμιθ

Ο **Τζορτζ Σμιθ** (*George Hamilton Smith*, Ιαπωνία, 10 Φεβρουαρίου 1949 - Μπλούμινγκτον, 8 Απριλίου 2022) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, εκδότης, παιδαγωγός και ρήτορας, γνωστός για τα έργα του σχετικά με τον αθεϊσμό και τον λιμπερταριανισμό.

## Επιλεγμένα έργα
* **. Los Angeles: Nash, 1974. 
*''The Literature of Freethought'', *[[Libertarian Review]]*, Vol. VI, No. 1 (January-February 1977).
* "William Wollaston on Property Rights", *[[Journal of Libertarian Studies]]*, Vol. 2, no. 3, 1978, pp.&nbsp;217–25
* "Justice Entrepreneurship in a Free Market", *Journal of Libertarian Studies*, Vol. 3, no. 4  (Winter 1979): pp.&nbsp;405–26
* "Justice Entrepreneurship Revisited", *Journal of Libertarian Studies*, Vol. 3, no. 4  (Winter 1979): pp.&nbsp;453–69
* "Herbert Spencer's Theory of Causation", *Journal of Libertarian Studies*, Vol. 5 (Spring 1981), no. 2: pp.&nbsp;113–52
* *Atheism, Ayn Rand and Other Heresies*. 1991. .
* "A Killer's Right to Life", *[[Liberty (1987)|Liberty]]*, Vol. 10, no. 2 (November 1996): 46
* "Inalienable Rights?", *[[Liberty (1987)|Liberty]]*, Vol. 10, no. 6 (July 1997): 51
* *Why Atheism?* Amherst, N.Y.: Prometheus Books, 2000. 
* 
* *The System of Liberty: Themes in the History of Classical Liberalism* New York: Cambridge University Press, 2013

## Δείτε επίσης
*Σαφής και ασαφής αθεϊσμός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* David Gordon's review of ''Atheism: Ayn Rand and Other Heresies'' in ''The Journal of Libertarian Studies'', Vol. 10, no. 2 (Fall 1992)
* N. Stephan Kinsella's response to Smith regarding capital punishment
* Steven Strasnick. ''"Justice Entrepreneurship in A Free Market": Comment''
* Anthony Flood's review of ''Atheism: The Case against God'' on AnthonyFlood.com
* Michael Martin's review of "Atheism: The Case Against God"
* 

Κατηγορία:Αθεϊστές φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αναρχικοί
Κατηγορία:Ορθολογιστές
Ουαλίντ αλ-Χουσεϊνί

Ο **Ουαλίντ αλ-Χουσεϊνί** ή **Ουαλίντ Χουσεΐν** () είναι Παλαιστίνιος δοκιμιογράφος, συγγραφέας και μπλόγκερ. Τον Οκτώβριο του 2010, η Παλαιστινιακή Αρχή προχώρησε στην σύλληψή του λόγω φερόμενης βλασφημίας κατά του Ισλάμ τόσο στο Facebook, όσο και σε προσωπικές αναρτήσεις του σε μπλογκ. Η σύλληψή του έτυχε προσοχής σε διεθνές επίπεδο.

Η εφημερίδα «The New York Times» ανέφερε πως *η υπόθεση έχει τραβήξει την προσοχή σε ευαίσθητα ζητήματα, όπως η ελευθερία έκφρασης στην Παλαιστινιακή Αρχή, για την οποία η εξύβριση της θρησκείας θεωρείται ως παράνομη, καθώς και στην πολιτισμική σύγκρουση μεταξύ μιας συντηρητικής κοινωνίας και του Ίντερνετ.*

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλαιστίνιοι συγγραφείς
Ιωάννης Παπαλουκόπουλος

Ο **Ιωάννης Παπαλουκόπουλος** ή **Αυγερινός** ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Δαδί και ήταν γιος του Παπα-Λουκά Αυγερινού. 

Διαδέχθηκε στη δημογεροντία τον πατέρα του και εν συνεχεία υπηρέτησε δύο φορές ως δήμαρχος Δρυμίας κατά την περίοδο 1847 - 1853 καθώς και κατά την δεκαετία του 1860. Εξελέγη βουλευτής Λοκρίδος στις εκλογές του 1853 και του 1856.

Παιδιά του ήταν οι Αλκιβιάδης και Αχιλλέας Παπαλουκάς.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Λοκρίδας
Ιωαννης
Έμπερμπαχ

Το **Έμπερμπαχ** (γερμ. *Eberbach*, νότια φραγκονικά *Ewwerbach*) είναι μικρή πόλη της Γερμανίας, στη βόρεια Βάδη-Βυρτεμβέργη, σε απόσταση 32&nbsp;χιλιόμετρα ανατολικά της Χαϊδελβέργης. Ανήκει στο διαμέρισμα (*Landkreis*) Ρήνου-Νέκαρ. Ο πληθυσμός της το 2015 ήταν 14.751 κάτοικοι.

## Γεωγραφία
### Θέση
Το Έμπερμπαχ βρίσκεται στους πρόποδες του εσβεσμένου ηφαιστείου Κάτσενμπούκελ, στο Φυσικό Πάρκο Νέκαρταλ-Όντενβαλντ (Neckartal-Odenwald), πάνω στον ρομαντικό «Δρόμο των Κάστρων» κατά μήκος του ποταμού Νέκαρ. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της πόλεως είναι πλάτος 49°28΄ Β και μήκος 8°59΄ Α, ενώ το υψόμετρό της είναι 134 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

### Δήμοι
Η πόλη του Έμπερμπαχ περιλαμβάνει τους δήμους Νεκαρβίμερσμπαχ, Μπρόμπαχ, Φρίντριχσντορφ, Λίνταχ, Ρόκεναου, Μπάντις Ίγκελσμπαχ, Γκαϊμύλε, Ούντερντίλμπαχ, Μπάντις Σέλενμπαχ και Πλόιτερσμπαχ.

## Ιστορία
Το Έμπερμπαχ ήταν Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη, που ιδρύθηκε λίγο μετά το έτος 1227 – όταν αναφέρεται για πρώτη φορά το κάστρο – από τον Γερμανό βασιλιά Ερρίκο του Οίκου των Χοενστάουφεν. Μετά το 1330 η παλαιά Ελεύθερη Πόλη υπαγόταν στον εκλέκτορα του Παλατινάτου. Το 1803 πέρασε στο βραχύβιο πριγκιπάτο του Λάινινγκεν, ενώ από το 1806 υπάγεται στη Βάδη. Το 1900 είχε 5.857 κατοίκους, ενώ κατά τη δεκαετία του 1960 είχε 12.132. Το 1977 η πόλη εόρτασε τα 750 έτη από την ίδρυσή της.

## Αξιοθέατα
thumb|Πύργος και οικία (Haspelturm και Spohrsches Haus) στο Έμπερμπαχ
Η ιστορική παλαιά πόλη είναι πεζοδρομημένη και έχει 4 καλοδιατηρημένους πύργους, πολλά καλοδιατηρημένα ξύλινα σπίτια και ερείπια του τείχους, οπότε προσελκύει πολλούς τουρίστες. Το ερειπωμένο κάστρο, σε λόφο πάνω από την πόλη της οροσειράς Όντενβαλντ, είναι ένα από τη σειρά των κάστρων κατά μήκος του ποταμού Νέκαρ. Η πόλη είναι πάνω στον ρομαντικό «Δρόμο των Κάστρων» (*Burgenstraße*), που εκτείνεται από το Μάνχαϊμ μέχρι την Πράγα.

### Μουσεία
* *Heimatmuseum der Stadt Eberbach* — μουσείο τοπικής ιστορίας
* *Küfereimuseum* — μουσείο χαλκουργίας
* *Zinnfiguren-Kabinett* — μουσείο με τσίγκινες φιγούρες

## Αυτοδιοίκηση
thumb|Το δημαρχείο της πόλεως
Το δημοτικό συμβούλιο του Έμπερμπαχ έχει 22 μέλη, που εκλέγονται κάθε 5 χρόνια, ενώ ο δήμαρχος εκλέγεται για οκταετή θητεία. Σημερινός δήμαρχος, από την 1η Ιανουαρίου 2013 είναι ο Πέτερ Ράιχερτ (Peter Reichert), που εκλέχθηκε με το 64,2 % των ψήφων.
|}

## Αξιοσημείωτοι άνθρωποι
* Κόνραντ Μπάισελ (1691-1768), ιδρυτής του κοινοβίου Ephrata στη σημερινή Πενσυλβάνια των ΗΠΑ
* Ρόμπερτ Χάινριχ Βάγκνερ (1895-1946), Γκάουλαϊτερ της Βάδης και «αρχηγός της πολιτικής διοικήσεως» στην κατεχόμενη Αλσατία, εκτελέσθηκε για εγκλήματα πολέμου
* Άλφρεντ Βολφ (1915-2004), ραβίνος στο Λος Άντζελες
* Έντουαρντ Ρίτσερτ (1859-1946), χημικός, ανεκάλυψε τη βενζοκαΐνη

## «Αδελφοποιήσεις»
Το Έμπερμπαχ είναι «αδελφοποιημένο» με τις παρακάτω πόλεις:

*  Τονόν-λε-Μπαιν, Γαλλία
*  Έφρατα, ΗΠΑ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος (στη γερμανική γλώσσα)
* Eberbach Channel – Online περιοδικό του Έμπερμπαχ με τοπικές ειδήσεις (στη γερμανική)
* Τουριστικές πληροφορίες για τον «Δρόμο των Κάστρων»
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Παγκόσμιο Κορολτάι των Μπασκίρ

Το **Παγκόσμιο Κορολτάι των Μπασκίρ** (μπασκιρικά: Бөтә донъя башҡорттары ҡоролтайы (конгресы)) είναι η διεθνής Ένωση Δημόσιων Οργανώσεων, που έχει σχεδιαστεί για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ενοποίησης, της εθνοτικής και πολιτιστικής ανάπτυξης και της ανανέωσης των Μπασκίρ. Εδρεύει στην Ουφά του Μπασκορτοστάν.

## Στόχοι

# Υποστηρίζοντας την πολιτιστική ταυτότητα των Μπασκίρ σε συνθήκες αυξανόμενης παγκοσμιοποίησης
# Διατήρηση και ενίσχυση της ποιότητας της διδασκαλίας της Μπασκιρικής γλώσσας
# Καταπολέμηση των προσπαθειών για την διαστρέβλωση την ιστορία του λαού του Μπασκίρ και το ρόλο των εξέχοντων μορφών
# Πνευματική, ηθική και πατριωτική εκπαίδευση της νεολαίας
# Προσαρμογή στην εδραιωμένη πολυεθνική κοινωνία εκπροσώπων των λαών, οι οποίοι δεν είχαν κατοικήσει προηγουμένως στο Μπασκορτοστάν
# Ανάτπυξη της διεθνούς συνεργασίας στην σφαίρα της εθνικής πολιτικής

## Ιστορία
Οι παραδοσιακοί Μπασκίρ χρησιμοποιούν το κουρουλτάι ή το ιγιίν για αυτοδιοίκηση, όπου συζητούν τα πιο σημαντικά θέματα και τις λύσεις σε πιεστικά προβλήματα που έχουν τις ρίζες τους στο βαθύ παρελθόν. Είναι τεκμηριωμένα γνωστό ότι υπήρχαν Κουρουλτάι από το 1556-1557., όταν υπήρχε το ζήτημα της εθελοντικής ένταξης του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Μετά τη συμφωνία σχετικά με τους όρους εισόδου στη Ρωσία, τα αποτελέσματά της εγκρίθηκαν από τη γέννηση του ιγίιν.

Μετά από μια σειρά επαναστάσεων των Μπασκίρ, η λύση των οποίων λήφθηκε στο γενικό Κουρουλτάι, η τσαρική κυβέρνηση απαγόρευσε την συγκάλεση του ιγίινι για να τερματιστούν οι αναταραχές στο Μπασκορτοστάν.

## Πρώτο Παγκόσμιο Κορολτάι των Μπασκίρ

## Δεύτερο Παγκόσμιο Κορολτάι των Μπασκίρ

## Τρίτο Παγκόσμιο Κορολτάι των Μπασκίρ

μικρογραφία|Ο πρόεδρος του Μπασκορτοστάν Ρουστέμ Χαμίτοφ απευθύνεται στο Τέταρτο Παγκόσμιο Κουρουλτάι των Μπασκίρ

## Τέταρτο Παγκόσμιο Κορολτάι των Μπασκίρ
Το Τέταρτο Παγκόσμιο Κορολτάι των Μπασκίρ πραγματοποιήθηκε στις 19-21 Νοεμβρίου 2015 στην Ουφά. Στο γεγονός δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην σημασία της Μπασκιρικής Βικιπαίδειας.

## Τα μέτρα που λήφθηκαν

# Ημέρες Μπασκιρικού πολιτισμού σε πόλεις και περιοχές της Ρωσίας και του κόσμου.
# Η διοργάνωση διαγωνισμού "Ένα νηφάλιο χωριό".

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* official website MSOO "World kurultay Bashkir" 
* Kurultaj Bashkirs
* Kurultaj'' in Bashkortostan: a brief encyclopedia''
* II World kurultay Bashkirs
* History vsebashkirskih kurultays

Κατηγορία:Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Κουράι

μικρογραφία|Ταταρικό κουράι
Το ***κουράι*** (μπασκιρικά: ҡурай, ταταρικά: quray) είναι ένα μακρύ ανοιχτό τελειωμένο φλάουτο με δύο έως επτά οπές και είναι το εθνικό όργανο των Μπασκίρ και των Τατάρων. Το όργανο είναι ένας τύπος τσόορ. Την 1η Μαρτίου 2018 το κουράι καταχωρήθηκε ως εδαφικό σήμα κατατεθέν του Μπασκορτοστάν και έλαβε ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Το πιο διαδεδομένο είδος κουράι είναι το κουράι φτιαγμένο από το στέλεχος του ομφαλίου φυτού, που ονομάζεται urals edgepistil ή Kamchatka pleurospermum (Pleurospermum uralense). Το στέλεχος ενός κουράι είναι 2-3 μέτρα. Ανθίζει τον Ιούλιο και στη συνέχεια ξεραίνεται τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο. Κόβεται τον Σεπτέμβριο και φυλάσσεται σε ξηρό και σκοτεινό μέρος. Το μήκος βρίσκεται με τη μέτρηση του πλάτους μιας παλάμης που περικλείει το στέλεχος ενός φυτού 8 με 10 φορές. Η πρώτη τρύπα πρέπει να γίνεται σε απόσταση τεσσάρων δαχτύλων από την κορυφή του φυτού, οι επόμενες τρεις τρύπες σε απόσταση δύο δάχτυλων η καθεμία και η πέμπτη στο πίσω μέρος σε απόσταση τριών δακτύλων από την τέταρτη τρύπα.

Το μήκος ενός θραύσματος είναι περίπου 510-810 χιλιοστά. Η διαπασών ενός κουράι αποτελείται από τρεις οκτάβες. 

Το κουράι χρησιμοποιείται ως σόλο αλλά και ως σύνολο. Τώρα, ένα κουράι μπορεί να κατασκευαστεί από καπλαμά. Είναι πιο σταθερό και ο ήχος του είναι παρόμοιος με τον ήχο ενός φυσικού κουράι.

Εκτός από ένα κουράι γρασιδιού είναι γνωστοί και άλλοι τύποι κουράι:

* σορ-κουράι - ένα είδος κουράι φτιαγμένο από τους Μπασκίρ που έζησαν στη στέπα όπου δεν αναπτύσσεται το φυσικό κουράι. Είναι κατασκευασμένο από γρασίδι στέπας και το μήκος του δεν είναι μεγαλύτερο από ένα μέτρο, αλλά είναι ευρύτερο στη διάμετρό του. Οι ειδικοί λένε ότι χρησιμοποιήθηκε για την κλήση σημάτων.
* χάλκινο κουράι - ένα κουράι φτιαγμένο από χαλκό. Ωστόσο, οι ειδικοί απορρίπτουν τη χρήση αυτού του είδους κουράι, επειδή είναι επιβλαβή για την υγεία.

Τα ονόματα των γνωστών οργανοπαιχτών του κουράι περιλαμβάνουν τους Κουμπαγκούς-σασάν, Μπάικ-σασάν, Ι. Μουρζακάγιεφ, Γ. Αργκινμπάγιεφ, Γ. Ιτσιανμπάγιεφ, Ι. Ντιλμουχαμέτοφ, Γ. Σουλεϊμάνοφ, Κ. Ντιγιάροφ, Ρ. Ραχίμοφ, Γ. Γκαϋνετντινόφ, Α. Αϊτκούλοφ και Ρ. Γιουλντάσεφ. 

Υπάρχουν πολλοί βραβευμένοι οργανοπαίχτες του κουράι, οι οποίοι είναι δαφνοστεφείς και νικητές διπλωμάτων των Διεθνών Μουσικών Λαϊκών Φεστιβάλ, των Διεθνών Φεστιβάλ Φοιτητών και Νέων και ρωσικών διαγωνισμών ερμηνευτών σπάνιων μουσικών οργάνων.

Υπάρχει μια εικόνα ενός λουλουδιού κουράι στην εθνική σημαία και το κρατικό έμβλημα του Μπασκορτοστάν.

## Δείτε επίσης

*Καβάλ
*Νέι
*Ντουντούκ
*Φλάουτο
*Γιεντίνκα
*Ντίλλι Καβάλ
*Σβι
*Φρούλα
*Μούργκου

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση

* 
* 

Κατηγορία:Μπασκιρικά μουσικά όργανα
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρωσίας
Μάχη της Αρκαδιούπολης (970)

Η μάχη της Αρκαδιούπολης (σημ. Λουλέ Μπουργκάς της Τουρκίας) ήταν αιματηρή μάχη μεταξύ Ρώς και Βυζαντινών, το 970 μ.Χ., η οποία κατέληξε σε νίκη των Βυζαντινών.

Είχε προηγηθεί η εισβολής των Ρως στη Θράκη την άνοιξη του 970, επακόλουθο της κατάληψης από τους ίδιους της Βουλγαρίας. Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Ιωάννης Τσιμισκής, βρισκόταν σε εκστρατεία εναντίων των Αράβων, στην περιοχή της Αντιόχειας και δεν μπορούσε να αναλάβει ο ίδιος δράση. Γι αυτόν τον λόγο, έστειλε τον Βάρδα Σκληρό, μαζί με τον στρατοπεδάρχη πατρίκιο Πέτρο Φωκά, ικανό στρατηγό και αυτόν, εναντίον των Ρως. Οι τελευταίοι είχαν διεισδύσει βαθιά στο βυζαντινό έδαφος, αιφνιδιάζοντας τις τοπικές φρουρές, λεηλάτησαν τη Φιλιππούπολη και βάδιζαν προς την Κωνσταντινούπολη. Οι εντολές που είχε ο Σκληρός με τον Πέτρο ήταν να προστατεύσουν όσο μπορούσαν το έδαφος της αυτοκρατορίας, να γυμνάσουν τους στρατιώτες τους και να μάθουν περισσότερα για τις προθέσεις του Σβιατοσλάβου, βασιλιά των Ρως. Η δύναμη του Βυζαντινών ανερχόταν σε10.000-12.000 περίπου άντρες.

Συναντώντας τους Ρως, ο Σκληρός χρησιμοποίησε το τέχνασμα της προσποιητής υποχώρησης. Διαίρεσε τον στρατό του σε 3 σώματα και παρέταξε τα δύο από αυτά σε καλά κρυμμένες θέσεις. Το τρίτο το οδήγησε ο ίδιος εναντίον των Ρως και στη συνέχεια σήμανε συντεταγμένη υποχώρηση. Οι Πετσενέγοι, σύμμαχοι των Ρως, νομίζοντας πως οι Βυζαντινοί τράπηκαν σε φυγή, τους καταδίωξαν άτακτα, πέφτοντας έτσι απροετοίμαστοι στην ενέδρα. Δεχόμενοι βαριές απώλειες, τράπηκαν σε φυγή, παρασύροντας τους Ρως και τους Βουλγάρους που ακολουθούσαν.

Οι απώλειες των εισβολέων ήταν πολύ βαριές (μερικές χιλιάδες) ενώ από τους Βυζαντινούς σκοτώθηκαν περίπου 550 και τραυματίστηκαν πολλοί, όπως και πολλά άλογα, από τα βέλη των Πετσενέγων. Χάρη στη νίκη αυτή, ο Τσιμισκής κέρδισε πολύτιμο χρόνο ώστε να επιστρέψει ο ίδιος τον επόμενο χρόνο, επικεφαλής ισχυρότατου στρατού, και να νικήσει αποφασιστικά τον Σβιατοσλάβο στις μάχες του Δορύστολου.

## Παραπομπές


## Πηγές
Haldon, Johhn (2001). *The Byzantine Wars*, Tempus Publishing, ISBN  9780752417950

Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας‎
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Ρωσίας
Κατηγορία:Πόλεμοι μεταξύ Ρως και Βυζαντινών
Μαρία Ράιχε

H **Μαρία Ράιχε** (Maria Reiche) (15 Μαΐου 1903 – 8 Ιουνίου 1998) ήταν Περουβιανή - γερμανικής καταγωγής - μαθηματικός, αρχαιολόγος και μεταφράστρια τεχνικών κειμένων. Είναι περισσότερο γνωστή για την έρευνά της στις γραμμές της Νάσκα, τις οποίες ανακάλυψε μαζί με τον Αμερικανό ιστορικό Πολ Κόσοκ το 1940. Γνωστή ως η "Κυρία των Γραμμών", η Ράιχε έκανε έργο ζωής την καταγραφή, διατήρηση και διάδοση των Γραμμών της Νάσκα.

Παρόλο που το έργο της απέκτησε  περιορισμένη αναγνώριση, η Ράιχε κατάφερε να αποσπάσει την διεθνή προσοχή στις γραμμές της Νάσκα οι οποίες το 1994 κηρύχθηκαν μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO. Μετά τον θάνατό της, το σπίτι της στην Νάσκα μετατράπηκε σε μουσείο, με το όνομα μουσείο Μαρία Ράιχε (Museo Maria Reiche). προς τιμήν της το αεροδρόμιο της Νάσκα έλαβε το όνομά της, όπως επίσης περίπου πενήντα σχολεία και άλλοι οργανισμοί στο Περού. Η επέτειος των 115 ετών από την γέννησή της εορτάστηκαν με ένα Google Doodle τον Μάιο του 2018.

## Βιογραφία
Η Μαρία Ράιχε γεννήθηκε στην Δρέσδη στις 15 Μαΐου 1903. Σπούδασε μαθηματικά, αστρονομία, γεωγραφία και ξένες γλώσσες στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης. Μιλούσε πέντε γλώσσες.

Το 1932, ξεκίνησε να εργάζεται ως νταντά και καθηγήτρια στα παιδιά του γερμανικού προξενείου στο Κούσκο του Περού. Το 1934, ενώ βρισκόταν ακόμα στο Κούσκο, τρύπησε το χέρι της καταλάθος με έναν κάκτο και έχασε ένα δάχτυλο από γάγγραινα. Το 1939, προσλήφθηκε ως καθηγήτρια στην Λίμα και άρχισε να εργάζεται μεταφράζοντας επιστημονικά κείμενα. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος,  εκείνη την ίδια χρονιά, η Μαρία Ράιχε παρέμεινε στο Περού και ανακάλυψε τις γραμμές της Νάσκα ενώ πετούσε πάνω από την έρημο της Νάσκα.

## Προσωπική ζωή
Η σύντροφος της Reiche ήταν η Amy Meredith, η οποία την βοήθησε στο έργο της.

Η υγεία της Reiche επιδεινώθηκε καθώς μεγάλωνε. Χρησιμοποιούσε ένα αναπηρικό καρότσι, υπέφερε από δερματικές παθήσεις και έχασε την όρασή της. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της, υπέφερε και από την νόσο του Πάρκινσον. Στην ηλικία των 90 ετών δημοσίευσε το βιβλίο *Contributions to Geometry and Astronomy in Ancient Peru.* Η Maria Reiche πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών στις 8 Ιουνίου 1998, σε ένα νοσοκομείο στην Λίμα. Η Reiche τάφηκε μαζί με την αδερφή της κοντά στην Nazca με επίσημες τιμές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Περουβιανοί
Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί μεταφραστές
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί
Έμβαρος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Έμβαρος** ήταν αρχαίος Αθηναίος, που σύμφωνα με την παράδοση προσφέρθηκε να θυσιάσει την κόρη του για να απαλλάξει την πόλη των Αθηνών από έναν λοιμό. Ο λοιμός αυτός είχε προκληθεί από τη θεά Άρτεμη επειδή είχαν σκοτώσει την ιερή άρκτο του ναού της στη Μουνυχία.

Ο Έμβαρος έθεσε ως όρο ότι σε αντάλλαγμα της θυσίας θα παραχωρούσαν κληρονομικά στους απογόνους του την ιερατεία του ναού της Αρτέμιδος. Σύμφωνα με μία εκδοχή, όταν έγινε δεκτή η προσφορά του ο Έμβαρος θυσίασε πραγματικά την κόρη του, ενώ σύμφωνα με άλλη εκδοχή του μύθου θυσίασε μια κατσίκα ντυμένη με το φόρεμα της κόρης του. Κατά την πρώτη εκδοχή ο Έμβαρος εμφανίζεται ως άνθρωπος άφρονας, που θυσίασε το παιδί του για αμφίβολης αξίας επιδιώξεις, ενώ κατά τη δεύτερη ήταν άνθρωπος έξυπνος και αποφασιστικός, που έβρισκε εύκολα λύσεις σε δύσκολα ζητήματα. Από αυτές τις εκδοχές προέρχονται οι αρχαίες παροιμιώδεις φράσεις *«`Εμβαρος ειμί»*, ή *«`Εμβαρος ει»*, οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις λέγονταν για ανόητες πράξεις (πρώτη εκδοχή του μύθου), ενώ σε άλλες για πανουργία και εφευρετικότητα (δεύτερη εκδοχή του μύθου).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 12, σελ. 229

Εμβαρος
Σύνδεσμος του Άουγκσμπουργκ

Ο **Σύνδεσμος του Άουγκσμπουργκ** ήταν ένας ευρωπαϊκός συνασπισμός που αποτελούσε (σε διάφορες εποχές) την Αυστρία, τη Βαυαρία, το Βρανδεμβούργο, την Ολλανδική Δημοκρατία, την Αγγλία, την Ιρλανδία, το Παλατινάτο του Ρήνου, την Πορτογαλία, τη Σαβοΐα, τη Σαξονία, τη Σκωτία, την Ισπανία και τη Σουηδία. Η οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε το 1686, ήταν γνωστή ως **Μεγάλη Συμμαχία** μετά την ένταξη της Αγγλίας και της Σκωτίας (το 1689). Διαμορφώθηκε σε μια προσπάθεια αναχαίτισης των επεκτατικών πολιτικών του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Αυστρίας
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Γερμανίας
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ολλανδίας
Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ισπανίας
Κατηγορία:Ιστορία της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ιστορία της Σουηδίας
Κατηγορία:Ιστορία της Σκωτίας
Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας
RNS (συγκρότημα)

## Δισκογραφία

### Studio Albums

* "Λ.Μ.Κ (Λόχος Μαζικών Καταστροφών)" *(Ομάδα Χ / RNS Records - 2016 - CD)*

### Mixtapes

* "X Mixtape Vol. 01: Demos 2004-2006" *(Ομάδα Χ / RNS Records - 2007 - CD)*
* "X Mixtape Vol. 02: 62 Minutes of Pure Hardcore" *(Ομάδα Χ / RNS Records - 2008 - CD)*
* "The Battle Tape" *(Ομάδα Χ / RNS Records - 2010 - CD)*

### EPs

* "Dope Crew / Πίσω Ξανά" *(Ομάδα Χ / RNS Records - 2015 - Digital)*
* "Ένα Crew" *(RNS Records - 2019 - Digital,Vinyl)*

### Singles

* "Blak Tarr (Δια Χειρός Κανών Supreme)" *(Ηχοκρατορία - 2013 - Digital )*
* "Η Πόλη των Θεών" *(RNS Records - 2018 - Digital)*
* "Acropolis" *(RNS Records,Under Exclusive Distribution to Minos EMI SA / A Universal Music Group Company - 2023 - Digital )
* "Fovou To Crew" *(RNS Records,Under Exclusive Distribution to Minos EMI SA / A Universal Music Group Company - 2023 - Digital )''
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* RNS στο Bandcamp
* RNS στο Instagram
* RNS στο Facebook
*RNS στο Spotify
*Δισκογραφία στο Discogs

Κατηγορία:Ελληνικά hip hop συγκροτήματα
Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Κοινοπολιτεία της Αγγλίας

Η **Κοινοπολιτεία της Αγγλίας** (αγγλικά: *Commonwealth of England*) ήταν η περίοδος από το 1649 έως το 1660 όταν η Αγγλία και η Ουαλία, αργότερα μαζί με την Ιρλανδία και τη Σκωτία, κυβερνήθηκε ως δημοκρατία μετά το τέλος του δεύτερου αγγλικού εμφυλίου πολέμου και τη δίκη και εκτέλεση του Κάρολου Α΄. Η ύπαρξη της δημοκρατίας διακηρύχθηκε με την «Πράξη που κηρύσσει την Αγγλία ως Κοινοπολιτεία», που υιοθετήθηκε από το Βραχυχρόνιο Κοινοβούλιο στις 19 Μαΐου 1649. Η εξουσία στην πρώιμη Κοινοπολιτεία βρισκόταν κυρίως στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Κατά τη διάρκεια της περιόδου, οι μάχες συνεχίστηκαν, ιδιαίτερα στην Ιρλανδία και τη Σκωτία, μεταξύ των κοινοβουλευτικών δυνάμεων και εκείνων που τις αντιτάχθηκαν, ως μέρος αυτού που πλέον αναφέρεται ως ο τρίτος αγγλικός εμφύλιος πόλεμος.

Το 1653, ύστερα από τη βίαιη διάλυση του κοινοβουλίου, το Στρατιωτικό Συμβούλιο ενέκρινε το Όργανο της Κυβέρνησης το οποίο κατέστησε τον Όλιβερ Κρόμγουελ Λόρδο Προστάτη μιας ηνωμένης «Κοινοπολιτείας της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας», εγκαινιάζοντας την περίοδο μετέπειτα γνωστή ως «Προτεκτοράτο». Μετά το θάνατο του Κρόμγουελ και ύστερα από μια σύντομη περίοδο διακυβέρνησης υπό τον υιό του, Ρίτσαρντ Κρόμγουελ, το Κοινοβούλιο του Προτεκτοράτου διαλύθηκε το 1659 και το Βραχυχρόνιο Κοινοβούλιο υπενθύμισε την έναρξη μιας διαδικασίας που οδήγησε στην παλινόρθωση της μοναρχίας το 1660. Ο όρος Κοινοπολιτεία χρησιμοποιείται μερικές φορές για ολόκληρο το 1649 έως το 1660 – μια περίοδος που αναφέρεται από τους μοναρχικούς ως Interregnum – αν και για άλλους ιστορικούς, η χρήση του όρου περιορίζεται στα χρόνια πριν από την επίσημη ανάληψη εξουσίας του Κρόμγουελ το 1653.

## Παραπομπές


## Αναφορές
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Coins from the Commonwealth of England period, 1649–1660, including halfcrowns

Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Λέπα Μπρένα

Η **Φαχρέτα Ζιβογίνοβιτς** (*Fahreta Živojinović*, 20 Οκτωβρίου 1960), περισσότερο γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα: **Λέπα Μπρένα**, είναι pop-folk τραγουδίστρια, ηθοποιός και μάνατζερ ταλέντων και η πιο επιτυχημένη μουσικός σε πωλήσεις στη Γιουγκοσλαβία, πουλώντας πάνω από 40 εκατομμύρια αντίτυπα δίσκων. Είναι, επίσης, συνιδιοκτήτρια της μεγαλύτερες δισκογραφικής εταιρείας των Βαλκανίων, της Grand Production. Κατά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας αντιμετώπισε κάποια ζητήματα που αφορούν τη θρησκεία, κατηγορώντας την ότι αλλαξοπίστησε μετά τον γάμο της με τον Σέρβο Σλόμπονταν Ζιβογίνοβιτς, εκείνη δεν εξέφρασε ποτέ τα θρησκευτικά της πιστεύω. Έως και σήμερα αναγνωρίζει τον εαυτό της ως Γιουγκοσλάβα και αναφέρει πως νοσταλγεί το παλαιό καθεστώς. Η Μπρένα γεννήθηκε ως **Φαχρέτα Γιάχιτς**, στο Μπρουσκο της σημερινής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ενώ από το 1980, που ξεκίνησε την καριέρα της, έως και σήμερα, ζει στο Βελιγράδι, της σημερινής Σερβίας.

Ουσιαστικά, η καριέρα της ξεκίνησε αρχές του 1980, όταν προσλήφθηκε στο συγκρότημα *Lira Show*, το οποίο μετονομάστηκε, το 1981, σε *Slatki Greh*. Στο ντεμπούτο άλμπουμ του σχήματος, το *Čačak, Čačak*, συμμετέχει και η Μπρένα. Την ίδια χρονιά συμμετέχει και στην κωμική ταινία *Tesna koža*, γεγονός που την κατέστησε διάσημη στη χώρα της. Το 1982, κυκλοφόρησε και το δεύτερο άλμπουμ του σχήματος, το *Mile voli disko*. Το 1983, συμμετέχει και στον διαγωνισμό της Eurovision, χωρίς μεγάλη επιτυχία, παρόλα αυτά, αυτό λειτούργησε ενθαρρυντικά για την καριέρα της, όπου απέκτησε φήμη και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Μέσα στην υπόλοιπη δεκαετία και με τα άλλα τρία άλμπουμ που κυκλοφόρησαν από το σχήμα, η Brena, πλέον γίνεται η δημοφιλέστερη καλλιτέχνιδα της γιουγκοσλαβικής μουσικής σκηνής. 

Αρχές του 1990, ουσιαστικά, σταματάει να κυκλοφορεί δίσκους με το συγκρότημα και τον Φλεβάρη του 1994, η Μπρένα, κυκλοφορεί τον πρώτο της σόλο δίσκο, *Ja nemam drugi dom*. Κατά την εν λόγω δεκαετία άλλα δύο σόλο άλμπουμ κυκλοφορούν:  *Kazna Božija* (1994) και *Luda za tobom* (1996). Το 2000, κυκλοφόρησε ξανά δίσκος συνεργαζόμενη με το συγκρότημα, ο οποίος έμελλε να είναι και ο τελευταίος τους. Μετά από αυτόν τον δίσκο, η Brena, αποχωρεί από τη δισκογραφία για τα επόμενα οχτώ χρόνια. Το 2008 και το 2011 επιστρέφει στη δισκογραφία, με τους δίσκους: *Uđi slobodno...* και *Začarani krug*, οι οποίοι σημείωσαν μεγάλη επιτυχία. Συνολικά κυκλοφόρησε 18 στούντιο άλμπουμ, έως σήμερα, ενώ έχει συμμετάσχει και σε έξι ταινίες και αρκετές τηλεοπτικές σειρές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Σέρβοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι τραγουδιστές
Κατηγορία:Βόσνιοι τραγουδιστές
Βασίλειο της Ιρλανδίας

Το **Βασίλειο της Ιρλανδίας** (κλασσικά ιρλανδικά: *Ríoghacht Éireann*, σύγχρονα ιρλανδικά: *Ríocht Éireann*) ήταν ονομαστικό κράτος που κυβερνούσε ο βασιλιάς ή βασίλισσα της Αγγλίας και αργότερα ο βασιλιάς ή βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας που υπήρχε στην Ιρλανδία από το 1542 μέχρι το 1800. Ενώ κυβερνούσε ο βασιλιάς της Αγγλίας σε προσωπική ένωση με τα άλλα του βασίλεια, διέθετε το δικό του νομοθέτη (Κοινοβούλιο της Ιρλανδίας), τη δική του αριστοκρατία (Ευγένεια της Ιρλανδίας) και το δικό του νομικό σύστημα και κώδικες μέχρι να συγχωνευθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας το 1800. Δημιουργήθηκε όταν το Κοινοβούλιο της Ιρλανδίας ψήφισε την Πράξη Στέμματος της Ιρλανδίας 1542 και κήρυξε τον βασιλιά Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας ως βασιλιά της Ιρλανδίας. Η επικράτεια του βασιλείου είχε προηγουμένως το καθεστώς της κυριαρχίας που κατείχε το Στέμμα. Το βασίλειο διοικήθηκε από το Κάστρο του Δουβλίνου ονομαστικά από τον βασιλιά της Αγγλίας, ο οποίος όρισε έναν αντιβασιλέα (που ήταν ο Λόρδος Αναπληρωτής της Ιρλανδίας από το 1542-1688 και ο Λόρδος Λοχαγός της Ιρλανδίας από το 1688-1800) να κυβερνά στη θέση του.

Το Κοινοβούλιο της Ιρλανδίας ψήφισε τις πράξεις της Ένωσης του 1800 με τις οποίες καταργούσε το ίδιο το κοινοβούλιο και το βασίλειο. Η πράξη ψηφίστηκε επίσης από το Κοινοβούλιο της Μεγάλης Βρετανίας. Η πράξη είχε επίσης ως αποτέλεσμα την ίδρυση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας την πρώτη ημέρα του 1801 με την ένωση των Στεμμάτων της Ιρλανδίας και της Μεγάλης Βρετανίας. Στα πρώτα χρόνια του, το Βασίλειο της Ιρλανδίας είχε περιορισμένη αναγνώριση. Ενώ κάποιες προτεσταντικές δυνάμεις στην Ευρώπη αναγνώρισαν τον Ερρίκο και τον κληρονόμο Εδουάρδο ως μονάρχη της Ιρλανδίας, καμία καθολική εξουσία δεν το έπραξε. Η κόρη του Ερρίκου, η βασίλισσα Μαρία Α΄ της Αγγλίας, αναγνωρίστηκε ως βασίλισσα της Ιρλανδίας από τον Πάπα Παύλο Δ΄ το 1555.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* de Beaumont, Gustave and William Cooke Taylor,  *Ireland Social, Political, and Religious* :Translated by William Cooke Taylor : Contributor Tom Garvin, Andreas Hess: Harvard University Press : 2006 :  (reprint of 1839 original)
* 
* 
* 
* 
* Keating, Geoffrey : *The History of Ireland, from the Earliest Period to the English Invasion*  (Foras Feasa Ar Éirinn) Translated by John O'Mahony 1866 Full text at Google Books
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Pawlisch, Hans S., : *Sir John Davies and the Conquest of Ireland: A Study in Legal Imperialism* :Cambridge University Press, 2002 : 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The English in Ireland and the Practice of Massacre  by John Minahane

Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης
Internet Infidels

**Internet Infidels** (ελληνικά:Διαδικτυακοί Άπιστοι) είναι μια μη κερδοσκοπικός εκπαιδευτικός οργανισμός ο οποίος ιδρύθηκε το 1995 από τους Jeffery Jay Lowder και Brett Lemoine. Αποστολή έχει να χρησιμοποιήσει το διαδίκτυο για να προωθήσει την άποψη πως υπερφυσικά όντα δεν υπάρχουν (μεταφυσικός νατουραλισμός). Οι  Internet Infidels διατηρούν μια ιστοσελίδα με εκπαιδευτικό υλικό για τον αθεϊσμό, αγνωστικισμό, ανθρωπισμό, κοσμικότητα και αλλες μη θεϊστικές κοσμοθεωρίες. Σχετικές πηγές περιλαμβάνουν απορρίψεις απαντήσεων οι οποίες εκφράζονται από θρησκευτικούς απολογητές και θεϊστές φιλόσοφους, κείμενα συζητήσεων (debates) μεταξύ πιστών και απίστων, καθώς και απαντήσεις από τους αντιπάλους του νατουραλισμού. Η ιστοσελίδα έχει χαρακτηριστεί από τον χριστιανό απολογητή Gary Habermas, σαν  «μια από τις κυριότερες ιστοσελίδες του διαδικτύου για σκεπτικιστές» καθώς και από τον σκεπτικιστήTaner Edis ως «κύρια ιστοσελίδα για απίστους». Το λόγκο του είναι «μια σταγόνα λογικής σε μια πισίνα σύγχυσης».

## Αποστολή
Ο Richard Carrier, πρώην επικεφαλής εκδότης, δήλωσε «η αποστολή των Internet Infidels είναι πάντα να υπερασπιστούν και προωθήσουν τον  μεταφυσικό νατουραλισμό.» Ο οργανισμός αναγνωρίζει επισήμως τον ορισμό του μεταφυσικού νατουραλισμού όπως τον εξέφρασε ο φιλόσοφος  Paul Draper:«μια υπόθεση ότι ο φυσικός κόσμος είναι ενα κλειστό σύστημα το οποίο σημαίνει πως τίποτα το οποίο δεν είναι μέρος του, δεν το επηρεάζει....Αυτό συνεπάγεται ότι δεν υπάρχουν υπερφυσικές δυνάμεις ή τουλάχιστον, καμιά από αυτές δεν μπορεί να ασκήσει επιρροή στον φυσικό κόσμο»"  Οι Internet Infidels έχουν στόχο να ενημερώσουν τους αναγνώστες για παρόμοιες απόψεις οι οποίες έχουν προταθεί σε όλο τον κόσμο και να κάνουν υλικό το οποίο είναι δύσκολο να βρεθεί, εύκπλοα προσβάσιμο, ώστε να ενθαρρύνουν όλους τους πιστούς να επανεξετάσουν όλα τα επιχειρήματα και δεδομένα και να καταλήξει ο καθένας στα συμπεράσματα του. 

## Secular Web
Το κύριο προϊον των Internet Infidels είναι η ιστοσελίδα τους Secular Web. Η μοντέρνα βιβλιοθήκη του, περιλαμβάνει σύγχρονα άρθρα  (1970–παρόν) που παραθέτουν επιχειρήματα γιατί όλες οι θρησκείες είναι λανθασμένες (ιδίως ο χριστιανισμός, Μορμονισμός, Ισλαμ, Ιουδαϊσμός, Ινδουϊσμός), επιχειρήματα κατά την ύπαρξης του θεού, κριτική των επιχειρημάτων για την ύπαρξη του θεού, καθώς και επιχειρήματα για τον μεταφυσικό νατουραλισμό. .

Το Secular Web επίσης περιλαμβάνει αποσπάσματα από ιστορικά έργα συγγραφεων όπως ο Βολταίρος, Θωμάς Τζέφερσον, Τόμας Πέιν, Μαρκ Τουέιν και Αλμπερτ Αϊνστάιν

Ο καθηγητής θρησκείας στο πανεπιστήμιο του Duke, Bruce B. Lawrence σχολίασε για την ιστοσελίδα πως είναι «δυσκολο να ξεπεραστεί» για το «προσεγμένο υλικό, εκτεταμένη δικτύωση και διεπιστημονική διάθεση»."

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αθεϊσμός
Πολ Ντρέιπερ

O **Πολ Ντρέιπερ** () (γεννημένος το 1957) είναι Αμερικανός φιλόσοφος, γνωστός για το έργο του στη φιλοσοφία της θρησκείας. Η εργασία του στο αποδεικτικό πρόβλημα του κακού είχε μεγάλη επιρροή. Σήμερα είναι καθηγητής στο Purdue University. Υπήρξε εκδότης σε θέματα φιλοσοφίας της θρησκείας στο Stanford Encyclopedia of Philosophy.

Σπούδασε στο University of California, αποφοιτώντας με B.A. το 1979, M.A. το 1982 και Ph.D. το 1985. Διδαξε φιλοσοφία στο Florida International University μεταξύ 1987 και 2006, όταν μετακόμισε στο Purdue University.

Ο Πολ Ντρέιπερ ήταν εκδότης του ακαδημαϊκού περιοδικού *[[Philo (journal)|Philo]]* από το 2007 έως το 2012. Η φιλοσοφικές του αναζητήσεις εστιάζονταν στη φιλοσοφία της θρησκείας. Εγραψε εκτεταμένα για το πρόβλημα του κακού, συμπεριλαμβανομένου και του επιχειρήματος πως η διαδικασία της φυσικής επιλογής είναι αρκετά βίαιη ώστε να αποτελεί πρόβλημα σε όσους πιστεύουν σε ένα παντοδύναμο και πανάγαθο θεό. 

Ένα από τα πιο γνωστά έργα του Ντρέιπερ είναι το άρθρο *Pain and Pleasure: An Evidential Problem for Theists*, το οποίο δημοσιεύτηκε στο ακαδημαϊκό περιοδικό *[[Noûs]]* το 1989. Σε αυτό, ο Ντρέιπερ εισηγήθηκε μια τροποποίηση και επέκταση του «προβλήματος του κακού». Αντί να ισχυριστεί πως το πρόβλημα του κακού αντιφάσκει λογικά με τον θεϊσμό, υποστηρίζει πως η «υπόθεση της αδιαφορίας» (δηλαδή πως υπερφυσικά όντα υπάρχουν αλλά είναι αδιάφορα για τον ανθρώπινο πόνο) εξηγεί καλύτερα τη δυστυχία στη Γη. Από τη στιγμή όμως που η υπόθεση της αδιαφορίας είναι λογικά ασύμβατη με τον θεϊσμό, θεωρεί αυτό ως αποδεικτικό πρόβλημα για τον θεϊσμό. Το άρθρο του βασίζεται αρκετά στην επιστημονική πιθανολογία και Μπεϋζιανή θεωρία των πιθανοτήτων. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αρθρογραφία του Paul Draper στο Internet Infidels]
* Καταγεγραμμένη συζήτηση με τίτλο ''God or Blind Nature?'' στο Internet Infidels
* Συζήτηση μεταξύ του Paul Draper και του William Lane Craig με τίτλο "The Existence of God"

Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της θρησκείας
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Dead by Sunrise

thumb|300px|Dead by Sunrise το 2009
Οι **Dead by Sunrise** ήταν ένα ροκ συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε από τον frontman των Linkin Park, Τσέστερ Μπένινγκτον (*Chester Bennington*).

Οι Dead by Sunrise ξεκίνησαν να υπάρχουν από το 2005, όταν ο Τσέστερ Μπένινγκτον έγραψε τραγούδια για το άλμπουμ των Linkin Park, *[[Minutes to Midnight (άλμπουμ, Linkin Park)|Minutes to Midnight]]*.

Ο Μπένινγκτον είπε: «Έγραψα κάποια κομμάτια που ακούγονταν πολύ καλά, αλλά ήξερα ότι δεν ήταν στο στυλ των Linkin Park. Ήταν πιο σκοτεινά. Αποφάσισα να τα δουλέψω μόνος μου».

Στις 13 Οκτωβρίου 2009 κυκλοφόρησαν το *Out of Ashes* με 13 τραγούδια. Ανάμεσα τους τα «Crawl Back In», «Too Late», «let down» και «morning after», το οποίο έγινε soundtrack της ταινίας *Underworld Evolution*.

Στις 20 Ιουλίου 2017 ο Μπένινγκτον αυτοκτόνησε. Τα μέλη του συγκροτήματος **Ryan Shuck** και **Amir Derakh** μαζί με τον **Mace Beyers**, μέλος των **Gray Daze**, ενώθηκαν για να τιμήσουν τον Bennington σε μια ακουστική συναυλία στις 2 Σεπτεμβρίου στο Λας Βέγκας.

Αργότερα συμμετείχαν στη συναυλία των Linkin Park για τον Μπένινγκτον στις 27 Οκτωβρίου 2017.

## Μέλη
* Τσέστερ Μπένινγκτον – φωνητικά (2005-2012; θάν. 2017)
* Amir Derakh – α΄ κιθάρα (2005-2012)
* Ryan Shuck – κιθάρα ρυθμού, δεύτερα φωνητικά (2005-2012)
* Elias Andra – ντραμς, κρουστά (2009–2011)
* Brandon Belsky – μπάσο (2009-2012)
* Anthony "Fu" Valcic – κήμπορντ, συνθεσάιζερ (2009-2012)
* Frank Zummo – ντραμς, κρουστά (2012)

Κατηγορία:Βρετανικά blues rock συγκροτήματα
Κατηγορία:Linkin Park
Πριγκιπάτο της Οράγγης

Το **Πριγκιπάτο της Οράγγης** (γαλλικά: *Principauté d'Orange*) ήταν από το 1163 έως το 1713 ένα φεουδαρχικό κράτος στην Προβηγκία, νότια της σημερινής Γαλλίας, στην ανατολική όχθη του ποταμού Ροδανού, βόρεια της πόλης Αβινιόν, και περιβάλλονταν από την ανεξάρτητη παπική κατάσταση του Κομτά Βεναισάν.

Συστάθηκε το 1163, όταν ο Φρειδερίκος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ανέθεσε την **Κομητεία της Οράγγης** της Βουργουνδίας (αποτελούμενη από την πόλη της Οράγγης και τη γη που την περιέβαλλε) σε ένα κυρίαρχο πριγκιπάτο μέσα στην αυτοκρατορία. Το πριγκηπάτο έγινε μέρος των διασκορπισμένων εκμεταλλεύσεων του Οίκου της Οράγγης-Νασσάου από τη στιγμή που ο Γουλιέλμος Α΄ «ο Σιωπηλός» κληρονόμησε τον τίτλο του πρίγκιπα της Οράγγης από τον εξάδελφό του το 1544, έως ότου τελικά παραχωρήθηκε στη Γαλλία το 1713 βάσει της Συνθήκης της Ουτρέχτης. Αν και χάθηκε μόνιμα από τους Νασσάου, το φέουδο έδωσε το όνομά της στο Βασιλικό Οίκο των Κάτω Χωρών. Η περιοχή του πριγκηπάτου είχε έκταση περίπου 12 μίλια (19 χλμ.) με μήκος 9 μίλια (14 χλμ.) ή 108 τετραγωνικά μίλια (280 χλμ.).

## Παραπομπές


## Επιπλέον ανάγνωση
* ''Histoire de la principauté d'Orange'' par A. de Pontbriand, 1891, sur Gallica
* Jacques de Font-Réaulx, *Le trésor des chartes des Baux*, , dans *Provence historique*, tome 4, fascicule 17, 1954 (''lire en ligne'')
* Rémy Porte, *L’héritage de la principauté d’Orange. Enjeu entre le protecteur des Provinces-Unies et le roi de France*, dans *Revue historique des armées*, 2008,  (''lire en ligne'')
* Rémy Porte, « L’héritage de la principauté d’Orange. Enjeu entre le protecteur des Provinces-Unies et le roi de France », *Revue historique des armées* [En ligne], no 253, 2008.

Κατηγορία:Πρώην πριγκιπάτα
Ο