open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρένα Γκλιβίτσε

Η **Αρένα Γκλιβίτσε** (*Arena Gliwice*) είναι κλειστή αρένα πολλαπλών χρήσεων στο Γκλιβίτσε της Πολωνίας. Έχει χωρητικότητα 13.752 θέσεων (με χώρο για έως 17.178 θεατές) στην κύρια αρένα και θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες αίθουσες ψυχαγωγίας και αθλητισμού στη χώρα.

Αρχικά, η αρένα έλαβε το όνομα «Podium Hall», το οποίο αργότερα άλλαξε σε «Hala Gliwice». Από το άνοιγμα της τον Μάιο του 2018, αυτό το όνομα χρησιμοποιείται εναλλακτικά με το όνομα «Arena Gliwice», το οποίο χρησιμοποιείται για διεθνείς εκδηλώσεις.

## Κατασκευή
Η κατασκευή της αρένας ξεκίνησε το 2013 μετά την κατεδάφιση του πρώην γηπέδου. Αρχικά, η πόλη υπολόγιζε την οικονομική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά μετά την άρνηση, αποφασίστηκε να χρηματοδοτηθεί η κατασκευή από τον προϋπολογισμό της πόλης. Το αρχικά προγραμματισμένο κόστος κατασκευής ήταν 321 εκατομμύρια ζλότι και η κατασκευή έπρεπε να ολοκληρωθεί στα μέσα του 2015. Σύμφωνα με την έκθεση για την εκτέλεση του προϋπολογισμού της πόλης Γκλιβίτσε για το 2017, οι συνολικές δαπάνες για την υλοποίηση της επένδυσης το 2017-2018 ανήλθαν σε 420,4 εκατομμύρια ζλότι, 31% πάνω από το αρχικά αναμενόμενο ποσό.

Η Αρένα Γκλιβίτσε διαθέτει χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων δύο επιπέδων, το ανώτερο επίπεδο του οποίου μπορεί να προσαρμοστεί για τη διοργάνωση εκδηλώσεων και υπαίθριων εκθέσεων. Ο χώρος στάθμευσης έχει 800 θέσεις. Η εγκατάσταση είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Υπάρχουν 72 διαθέσιμες θέσεις για αυτούς (36 θέσεις για χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων και 36 για συνοδευτικά άτομα) που βρίσκονται σε όλους τους τομείς και τοποθεσίες που εγγυώνται καλή ορατότητα. Η κύρια αρένα συνορεύει με αίθουσα προπόνησης και κτίριο γυμναστικής. Ο υψηλότερος αναρριχητικός τοίχος στην Ευρώπη και το σύστημα ανάρτησης σταδίου επίσης εγκαταστάθηκαν στο κτίριο.

## Εκδηλώσεις
Η πρώτη διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στην αρένα ήταν τρέξιμο γυναικών στο πλαίσιο του cross-country γεγονότος «Bieg Kobiet Zawsze Pier(w)si». Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαΐου 2018, μια ομάδα γυναικών διέτρεξε το κύριο τμήμα της αίθουσας. Αυτός ο αγώνας ήταν μέρος μιας εκδήλωσης που διοργανώθηκε για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Οι επίσημες ανοιχτές ημέρες διοργανώθηκαν στις 12 και 13 Μαΐου 2018, και στις 30 Μαΐου 2018, πραγματοποιήθηκε συναυλία του Άρμιν βαν Μπιούρεν.

Στις 6 Μαρτίου 2019, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση και η πολωνική ραδιοτηλεόραση Telewizja Polska (TVP) ανακοίνωσαν ότι η αρένα θα φιλοξενήσει τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2019. Πραγματοποιήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2019 και σηματοδότησε την πρώτη φορά που η Πολωνία φιλοξένησε την εκδήλωση. Η Πολωνία κέρδισε τον διαγωνισμό στο έδαφός της, με τη Βίκι Γκάμπορ και το τραγούδι «Superhero». Ήταν η δεύτερη φορά που η Πολωνία κέρδισε τον διαγωνισμό και ήταν η πρώτη χώρα που κέρδισε για δεύτερη συνεχόμενη φορά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Πολωνία
Αρενα
Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Πολωνία
Κατηγορία:Γήπεδα χειροσφαίρισης στην Πολωνία
Σπαθάρι Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.429,
          38.764
        ]
      }
    }
  ]
}

Το **Σπαθάρι** είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας.

## Γεωγραφικά στοιχεία, αξιοθέατα
Το Σπαθάρι ευρίσκεται στη βόρεια Εύβοια, κτισμένο στην πλαγιά λόφου, σε υψόμετρο 65 μ. και σε απόσταση περίπου 63 χλμ. βορειοανατολικά της Χαλκίδας. ενώ είναι ανάμεσα στο Μετόχι (Β.) και το Τρούπι (Ν.).  Αξιοθέατα του χωριού θεωρούνται η παραδοσιακή ντριστέλα ή νεροτριβιά και ο παραδοσιακός νερόμυλος, καθώς και τα παλιά ορυχεία Κακάβου. 

## Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός, για πρώτη φορά μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας στο ελληνικό κράτος, αναφέρεται επίσημα το 1835 σαν οικισμός του τότε Δήμου Νηλέων. Το 1912 (ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912) ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, το Σπαθάρι μαζί με τον οικισμό Καλύβια αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Σπαθαρίου της Δ.Ε. Κηρέως του Δήμου Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το Σπαθάρι έχει πληθυσμό 199 κατοίκους, ενώ όλη η Δ.Κ. Σπαθαρίου έχει πληθυσμό 280 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Μπαρμπάρα Μπρίλσκα

Η **Μπαρμπάρα Μπρίλσκα** (πολωνικά: *Barbara Brylska*) (γενν. 5 Ιουνίου 1941) είναι Πολωνή ηθοποιός. Απέσπασε κριτική αναγνώριση στη δεκαετία του 1960 και συμμετείχε σε πολλές ταινίες σε όλες τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας, συμπεριλαμβανομένης της Σοβιετικής Ένωσης. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τον ρόλο της ως *Νάντια* (*Nadya*) στη σοβιετική κωμική ταινία *[[Η ειρωνεία της τύχης (ταινία)|Η ειρωνεία της τύχης]]* το 1976.

## Βιογραφία
Η Μπρίλσκα γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1941 στο Σκοτνίκι, κοντά στο Λοτζ της Πολωνίας. Σε ηλικία 15 ετών, πήρε μέρος στην ταινία *Kalosze szczęścia* («Γαλότσες της ευτυχίας»). Μετά από αυτό το ρόλο, πήρε μαθήματα υποκριτικής σε σχολή θεάτρου και έγινε μαθήτρια στην Εθνική Σχολή Κινηματογράφου του Λοτζ, όπου το 1967 ολοκλήρωσε την εκπαίδευση της στη Σχολή Υποκριτικής.

Ο πρώτος σημαντικός ρόλος της Μπρίλσκα ήταν στην ταινία *Ich dzień powszedni* («Η καθημερινή μέρας τους», 1963). Το 1966 έπαιξε την Φοινίκια ιέρεια Κάμα στη ταινία μεγάλου μήκους *[[Φαραώ (ταινία)|Φαραώ]]* (πολωνικά: *Faraon*), βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπολέσουαφ Πρους.

Εκτός από ταινίες Πολωνών σκηνοθετών, έχει παίξει επίσης σε ταινίες σε σκηνοθεσία Σοβιετικών, Τσεχοσλοβάκων και Βουλγάρων σκηνοθετών.

Για το ρόλο της ως *Nadya* στην ταινία 1975 *[[Η ειρωνεία της τύχης (ταινία)|Η ειρωνεία της τύχης]]*, σε σκηνοθεσία Ελντάρ Ριζάνοφ, έλαβε ένα σοβιετικό κρατικό βραβείο. Η αποδοχή αυτού του βραβείου δημιούργησε αντιπαράθεση στην πατρίδα της. Ωστόσο, έγινε δημοφιλής ηθοποιός στη Σοβιετική Ένωση. Αργότερα θα ισχυριζόταν ότι η επιτυχία της προκάλεσε ζήλια στην πολωνική κινηματογραφική κοινότητα και την οδήγησε να αγνοήσει τη δουλειά της.

Το 1977 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο 10ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.

Από το 2000 η Μπρίλσκα παίζει στο θέατρο, κυρίως στη Ρωσία. Επανέλαβε τον ρόλο της ηλικιωμένης Νάντια στην ταινία *[[Η ειρωνεία της τύχης 2]]* του 2007.

## Βραβεία

# Κρατικό βραβείο της Σοβιετικής Ένωσης - 1977: Η ειρωνεία της τύχης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Άρθρο για την Μπαρμπάρα Μπρίλσκα  στο Bulvar Newspaper  (ρώσικα)

Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου του Λοτζ
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Κάτω Γλυκόβρυση Λακωνίας

Η **Κάτω Γλυκόβρυση** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λακωνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Γλυκόβρυσης** και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Έλους, του Δήμου Ευρώτα.

## Γεωγραφικές πληροφορίες
Η **Κάτω Γλυκόβρυση Λακωνίας** βρίσκεται σε υψόμετρο 32 μέτρων και έχει πληθυσμό 1.481 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

## Διοικητικές μεταβολές

* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Κάτω Γλυκόβρυση Λακωνίας (εξωτερικός σύνδεσμος)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κοινοτικές Εκλογές - Κοινότητα Γλυκόβρυσης Λακωνίας (Ε.Ε.Τ.Α.Α.)

## Παραπομπές


## Χάρτης


Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Λακωνίας
Κατηγορία:Δήμος Ευρώτα
Φρούριο Μπόιεν

Το **Φρούριο Μπόιεν** (γερμανικά: *Feste Boyen*, πολωνικά: *Twierdza Boyen*) είναι πρώην πρωσικό φρούριο που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του Γκιζίτσκο, στο Βοεβοδάτο Βαρμίας-Μαζουρίας στη βορειοανατολική Πολωνία. Βρίσκεται σε ένα στενό ισθμό ανάμεσα σε δύο μεγάλες λίμνες της περιοχής λιμνών στη Μαζουρία, την Κισάινο και τη Νιεγκότσιν.

## Ιστορία
Το Φρούριο Μπόιεν, που πήρε το όνομά του από τον Πρώσο Υπουργό Πολέμου Χέρμαν φον Μπόιεν, χτίστηκε μεταξύ 1844 και 1856 (ή 1843 και 1855 σύμφωνα με ορισμένες πηγές) με εντολή του Βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ΄ της Πρωσίας, με εργατικό δυναμικό περίπου 3.000 στρατιωτών.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το φρούριο υποστήριξε τα γερμανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια της κοντινής Μάχης του Τάνενμπεργκ το καλοκαίρι του 1914 με το πυροβολικό μεγάλου βεληνεκούς του και με τη φρουρά του να εμπλέκεται σε προσποιητές επιχειρήσεις. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το φρούριο δεν συμμετείχε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ήταν ένας χώρος για ένα νοσοκομείο πεδίου και έδρα της γερμανικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών (*Fremde Heere Ost*) υπό τον Ράινχαρντ Γκέλεν το 1942-1945. Το εγκατέλειψαν οι Γερμανοί χωρίς μάχη το 1944.

Μετά τον πόλεμο, το φρούριο διοικείται από τον Πολωνικό Στρατό. Το 1975, ανακηρύχθηκε μνημείο και άνοιξε ως τουριστικό αξιοθέατο με ένα μικρό μουσείο στους χώρους του.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* Γιούργκεν Τόρβαλντ: *Ψευδαίσθηση - Σοβιετικοί στρατιώτες στον στρατό του Χίτλερ,* OWN Βαρσοβία - Κρακοβία το 1994 (καταγωγή Γερ. 1974),
* Μπόγκνταν Βασιλένκο: *Μάμρι και η γύρω περιοχή.* Οδηγός, Κέντσιν το 1996, 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη αρχική σελίδα (αγγλική έκδοση)

Κατηγορία:Φρούρια στην Πολωνία
Κατηγορία:Κάστρα στην Πολωνία
Κατηγορία:Κάστρα στο Βοεβοδάτο Βαρμίας-Μαζουρίας
Κατηγορία:Πόβιατ Γκιζίτσκο
Παλαιόβρυση Εύβοιας

Η **Παλαιόβρυση** είναι ημιορεινό χωριό στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

## Γενικά στοιχεία
Η Παλαιοβρύση βρίσκεται δίπλα και νοτιοδυτικά από την Αγία Άννα. Απέχει 17 χλμ. ΒΑ. από την Λίμνη (έδρα του δήμου), 16 χλμ. ΒΔ. από το Μαντούδι  και 70 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Χαλκίδα και έχει υψόμετρο 350 μέτρα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κιρραιού (Κηρέως) με την παλιά του ονομασία *Παληόβρυση*. Το 1940 διορθώθηκε σε Παλαιόβρυση. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Αγία Άννα και την Αγκάλη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Αγίας Άννας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νηλέως του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία απογραφής του 2021 είναι 59 κάτοικοι, ενώ στηναπογραφή 2011 απογράφονται 63 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Παλαιοχώρι Εύβοιας

Το **Παλαιοχώρι** είναι χωριό στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

## Γενικά στοιχεία
Το Παλαιοχώρι βρίσκεται σε απόσταση περίπου 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Λίμνη και 90 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Χαλκίδα και έχει υψόμετρο 220 μέτρα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αιγαίων με την παλιά του ονομασία *Παληοχώρι*. Το 1940 διορθώθηκε σε *Παλαιοχώριον*. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Ροβιών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελυμνίων του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 38 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Φρανσουά βαν Λου

Ο **Φρανσουά βαν Λου** (γαλλικά: François van Loo) γεννήθηκε στην Αιξ-αν-Προβάνς στις 8 Νοεμβρίου 1708 και πέθανε στο Τορίνο το 1732, ήταν Γάλλος ζωγράφος. Ήταν μέλος της οικογένειας ζωγράφων βαν Λου, αδελφός των ζωγράφων Λουί-Μισέλ βαν Λου και Σαρλ Αμεντέ Φιλίπ βαν Λου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Δεύτερος γιος του Ζαν-Μπατίστ βαν Λου, έμαθε τα βασικά του σχεδίου από τον πατέρα του, ο οποίος έμενε στην Αιξ-αν-Προβάνς και στη συνέχεια στην Ιταλία από το 1714 έως το 1719: έμεινε στο Τορίνο με τη μητέρα του όσο καιρό ο πατέρας του ήταν στη Ρώμη και τον συνάντησε μόλις το 1717. Συνέχισε την εκπαίδευσή του στο Παρίσι, στο μέγαρο του πρίγκιπα του Καρινιάνο όπου ζούσε η οικογένεια.

Τον Μάιο του 1728, έφτασε στην Ακαδημία της Γαλλίας στη Ρώμη ως εξωτερικός μαθητής χάρη στην προστασία του δούκα του Αντέν, συνοδευόμενος από τον μεγαλύτερο αδελφό του Λουί-Μισέλ, τον θείο του Σαρλ Αντρέ βαν Λου και τον νεαρό Φρανσουά Μπουσέ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο παλάτσο Μαντσίνι, ο βαν Λου αντέγραψε έργα μεγάλων Ιταλών δασκάλων και ζωγράφισε πίνακες με ιστορικό και μυθολογικό θέμα. 

Η πολλά υποσχόμενη καριέρα του Φρανσουά βαν Λου διακόπηκε από τον πρόωρο θάνατό του. Τον Μάιο του 1732, έφυγε από τη Ρώμη για να συναντήσει τον θείο του στη Φλωρεντία και να επιστρέψουν μαζί στο Παρίσι. Ωστόσο, στο Τορίνο είχε ατύχημα με άλογο, κατά το οποίο έχασε τη ζωή του σε ηλικία 24 ετών. 

## Κύρια έργα
μικρογραφία|250x250εσ|''Ο Απόλλων καθώς γδέρνει τον Μαρσύα''
Τα γνωστά έργα του προέρχονται από την πώληση μετά το θάνατο του αδελφού του Λουί-Μισέλ στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 1772:

* *Συγκέντρωση των Θεών*
* *Γυμνή γυναίκα ξαπλωμένη* 
* *Ξεκούραση κατά τη φυγή από την Αίγυπτο*
* *Ο [[Απόλλων]] καθώς γδέρνει τον [[Μαρσύας|Μαρσύα]]* 

Σχέδια του Φρανσουά βαν Λου βρίσκονται στο μουσείο του Λούβρου και στο μουσείο Αρμπώ στην Αιξ-αν-Προβάνς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 18ου αιώνα
Μύλοι Αγίας Σοφίας Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.739167,
          38.721944
        ]
      }
    }
  ]
}
Οι **Μύλοι** είναι πεδινός οικισμός στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.

## Γενικά στοιχεία
Οι Μύλοι βρίσκονται προς τα παράλια του Αιγαίου Πελάγους σε υψόμετρο 90 μέτρα. Απέχει περίπου 41 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Χαλκίδα και 27 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Ψαχνά (έδρα δήμου). Η ονομασία του χωριού, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, οφείλεται  στο παλιό βυζαντινό εκκλησάκι της Αγίας Σοφίας στον γειτονικό Λιμνιώνα που αποτελεί το επίνειο και παραλία του.

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ληλαντίων με την παλιά του ονομασία *Κατούνια*. Το 1954 με το ΦΕΚ 188Α - 19/08/1954 μετονομάστηκε σε Μύλοι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Αγία Σοφία, τον Λιμνιώνα και τα Πηγάδια αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίας Σοφίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μεσσαπίων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 44 κατοίκους.

## Σημείωση
Στην νότια Εύβοια και το Δήμο Καρύστου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Μύλοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Στρεβλό Δάσος

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Στρεβλό Δάσος
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Τα περίεργα σχηματισμένα «στρεβλά» δέντρα, 2013
Το **Στρεβλό Δάσος** (πολωνικά: *Krzywy Las*) είναι άλσος από παράξενα σχηματισμένα πεύκα, το οποίο βρίσκεται κοντά στην πόλη Γκριφίνο στο Βοεβοδάτο Δυτικής Πομερανίας της Πολωνίας.

Αυτό το άλσος 400 πεύκων φυτεύτηκε στο χωριό Νόβε Τσαρνόβο περίπου το 1930. Κάθε πεύκο λυγίζει απότομα προς τα βόρεια, ακριβώς πάνω από το επίπεδο του εδάφους, και στη συνέχεια καμπυλώνει όρθια μετά από μια πλάγια εκτροπή ενός έως τριών μέτρων. Τα στρεβλά πεύκα περικλείονται από ένα περιβάλλων δάσος με ίσια πεύκα.

Γενικά πιστεύεται ότι κάποια μορφή ανθρώπινου εργαλείου ή τεχνικής χρησιμοποιήθηκε για να κάνει τα δέντρα να μεγαλώσουν ή να λυγίσουν με αυτόν τον τρόπο, αλλά η μέθοδος δεν καθορίστηκε ποτέ και παραμένει ένα μυστήριο μέχρι σήμερα. Έχει υποτεθεί ότι τα δέντρα μπορεί να έχουν παραμορφωθεί για να δημιουργήσουν φυσικά καμπύλη ξυλεία για χρήση σε έπιπλα ή κατασκευή σκαφών. Άλλοι υποθέτουν ότι μια χιονοθύελλα θα μπορούσε να έχει λυγίσει τους κορμούς, αλλά υπάρχουν λίγα στοιχεία για αυτό.

Το δάσος εμφανίστηκε στη σεζόν 1, επεισόδιο 4 του *[[The UnXplained]]* στο κανάλι History, με τίτλο «Unnatural Nature» (Αφύσικη Φύση) που προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 9 Αυγούστου 2019.

Το μέρος είναι ανοιχτό για το κοινό και χρησιμεύει ως ένα αξιοσημείωτο τουριστικό αξιοθέατο στην περιοχή.

## Δείτε επίσης

* Χορεύων Δάσος
* Μεθυσμένα δέντρα
* Σχηματισμός δέντρου
* Στρέβλωση ξύλου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πολωνική σελίδα τουρισμού για το Στρεβλό Δάσος (πολωνικά)

Κατηγορία:Δάση της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόβιατ Γκριφίνο
Σκουντέρι Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.818333,
          38.531667
        ]
      }
    }
  ]
}

Το **Σκουντέρι** είναι μικρός ημιορεινός οικισμός στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, ο οποίος βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της Δίρφυος, σε υψόμετρο 295 μέτρα. Απέχει 29 χλμ. Α. από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου - μέσω Πάλιουρα) και 28 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Χαλκίδα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καμπιών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' μαζί με τα Καμπιά και τα Κάτω Καμπιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Καμπιών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Διρφύων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 32 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Κάτω Καστελλιανά Ηρακλείου

Τα **Κάτω Καστελλιανά** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλάγιες των Αστερούσιων Όρεων, 1 χιλιόμετρα ανατολικά από τα Άνω Καστελλιανά, επί της επαρχιακής οδού Πύργου - Μάρθας (Βιάννου).

Δείτε ***[[Κοινότητα Καστελλιανών]]***

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Τανγκ σου ντο

Το **Tang soo do**(Τανγκ σου ντο) είναι μια πολεμική τέχνη που προήλθε απο τη Νότια Κορέα. Αποτελείται κατα 60% απο SOO BAHK DO, 30% από πολεμικές τέχνες της Β. Κίνας και 10% από πολεμικές τέχνες της Ν. Κίνας.

## Ετυμολογία

**TANG** είναι το όνομα της κινέζικης δυναστίας που καθιέρωσε το tang soo do ως πολεμική τέχνη.
μικρογραφία|192x192εσ
**SOO** ειναι η κόψη του χεριού

**DO** ειναι ο τρόπος,η μέθοδος

## Τεχνικές και μοτίβα
**Χιόνγκ** οι μορφές (hyung) ποικίλλουν ανάλογα με τον ιδρυτή των διαφορετικών ομοσπονδιών του TANG SOO DO. Οι φόρμες TANG SOO DO είναι ένα σύνολο κινήσεων που παρουσιάζουν μια αμυντική ή επιθετική δράση. Οι μορφές φορμών (hyung) είναι

* Kee Cho: Kee cho hying il bu/ e bu/ sam bu. Η σειρά αυτη περιλαμβάνει απλές βασικές κινήσεις. Αυτές οι φόρμες δημιουργήθηκαν απο τον Grand master Huang Kee.
* Pyung Ahn: pyung ahn cho dan/ee dan/ sam ahn/ sa dan/ oh dan. Ο δημιουργός των φορμών αυτών ήταν ο μάστερ Itosu ο οποίος πίστευε ότι όποιος κατέχει καλά αυτές τις φόρμες καταλαμβάνεται απο ένα συναίσθημα γαλήνης και εμπιστοσύνης στον εαυτό του. Ο μάστερ Itosu γεννήθηκε στην Οκινάουα της Ιαπωνίας. Οι φόρμες αυτές τελειοποιήθηκαν στην επαρχία Χουαν Ναμ της Κίνας το 1870 περίπου.

* Μπασάι λέγεται και Παλ Τσι. Λέγεται ότι είναι το σύνολο των πιο απωτελεσματικών κινήσεων που διδάσκονται στο ναό Σορίμ Σα της Ν.Κίνας. δεν γνωρίζουμε πότε δημιουργήθηκε αλλά υπολογίζεται γύρω στα 500 μ.Χ. τα χαρακτηριστηκά της είναι η ταχύτητα, η επαφράδα ( απαλες κινήσεις) και η δραση. τέλος έχει 52 κινήσεις.

Οι **Ρίψεις** συνήθως εκτελούνται σε ζευγάρια ατόμων. Ένας από αυτούς κάνει βήμα μπρόστα και επιτίθεται συνήθως με μια άλλη γροθιά. Το άλλο άτομο εκτελεί μια σειρά προμελετημένων κινήσεων με σκοπό να ρίξει τον αντίπαλο κάτω..

Οι **Αυτοάμυνες** στο Tang Soo Do εκτελούνται από δύο μαθητές,. Ένας μαθητής έχει τον ρόλο του επιτιθέμενου και ο άλλος του αμυνόμενου. Ο αμυνόμενος κάνει ένα βήμα πίσω μετακινώντας το δεξί του πόδι ώστε να καταλήξει σε μπροστινό κάθισμα. Τότε ο επιτιθέμενος κάνει ένα βήμα μπροστά με το δεξί του πόδι εκτελώντας γροθιά στο κέντρο (στο διάφραγμα). Υπάρχουν δέκα αυτοάμυνες.
μικρογραφία|231x231εσ|ζωνες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες
Μπρούνο Νέβες

Ο **Μπρούνο Νέβες** (5 Σεπτεμβρίου 1981 - 11 Μαΐου 2008) ήταν Πορτογάλος επαγγελματίας ποδηλάτης αγώνων δρόμου που γεννήθηκε στο Oliveira de Azeméis. Ήταν ένας από τους καλύτερους σπρίντερ του πορτογαλικού πελοτόν, έχοντας κερδίσει ένα στάδιο στο Volta a Portugal. Ήταν επίσης ο νικητής της πράσινης φανέλας του Γύρου της Αβενίρ, το 2006.

Στις 11 Μαΐου 2008 ο Νέβες ενεπλάκη σε ατύχημα κατά τη διάρκεια της Clássica de Amarante. Πιστεύεται ότι πέθανε από σοβαρά τραύματα που προκλήθηκαν από το τροχαίο, αλλά αργότερα αποκαλύφθηκε ότι υπέστη καρδιακή προσβολή ενώ οδηγούσε το ποδήλατό του, προκαλώντας το ατύχημα. Πέθανε λίγο πριν φτάσει στο νοσοκομείο. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορτογάλοι αθλητές
Κάτω Καρουζανά Ηρακλείου

Τα **Κάτω Καρουζανά** είναι μικρός οικισμός του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου  στην Κρήτη.

## Γενικά στοιχεία
Τα Κάτω Καρουζανά βρίσκονται προς το βόρειο τμήμα του νησιού σε υψόμετρο 314 μέτρα ενώ απέχουν περίπου 4 χιλιόμετρα ΒΑ. από το Καστέλλι και 36 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από το Ηράκλειο (μέσω Χερσονήσου). Δυτικά του χωριού περνάει η επαρχιακή οδός Χερσονήσου - Καστελλίου και ανατολικά του είναι τα Άνω Καρουζανά.  

Αναφέρονται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1925 να προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Πηγαϊδουρίου και το 1925 να αποσπώνται από αυτήν και να ορίζονται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Καρουζανών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με την  Άγνο και τα Άνω Καρουζανά και το Μπιτζαριανό αποτελούν την κοινότητα Καρουζανών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καστελλίου του Δήμου Μινώα Πεδιάδος ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 23 κάτοικοι.  

Δείτε ***[[Κοινότητα Καρουζανών]]***

## Δείτε επίσης
Ο αρχικός οικισμός Καρουζανά και η ιστορία του.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Καρουζανώ από τον Δήμο Μινώα Πεδιάδας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Acorn Computers

Η **Acorn Computers Ltd** ήταν αγγλική εταιρεία κατασκευής της σειράς υπολογιστών Acorn BBC και Acorn Archimedes. η οποία δραστηριοποιήθηκε κατά τις δεκαετίες του '70, '80 και '90.

Κατά τη δεκαετία του 1980 δημιούργησε τον επεξεργαστή τεχνοτροπίας RISC, με όνομα ARM (Acorn RISC Machine), που αργότερα μετονομάστηκε σε Advanced RISC Machine, όταν η εταιρεία συνεργάστηκε με την Apple και την VLSI.

Η Acorn Computers Ltd. ιδρύθηκε στο Κέιμπριτζ της Αγγλίας το 1978. Η εταιρεία παρήγαγε έναν αριθμό υπολογιστών που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένου του Acorn Electron και του Acorn Archimedes. Ο υπολογιστής BBC Micro της Acorn κυριάρχησε στην αγορά εκπαιδευτικών υπολογιστών του Ηνωμένου Βασιλείου κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προϊστορία του Acorn Atom
* Σελίδες των RISC OS και Acorn
* Ανασκόπηση Atom  documentation of the Atom and many extensions made by Dutch Atom clubs
* Σχετικά με τους υπολογιστές Acorn και επεξεργαστές ARM 
* Acorn information from Retro Madness, the museum of home computing and gaming
* RISC OS Ltd. develop Acorn's OS under licence from Castle
* AdvantageSix develop computers and embedded systems for RISC OS
* Castle Technology are the current owners of RISC OS
* Acorn Computers The collection at The Centre for Computing History
* Steve Furber Video Interview—at Manchester University on 17 August 2009

Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου
Προεδρικές εκλογές στο Πράσινο Ακρωτήριο (2021)

Στις 17 Οκτωβρίου 2021 διεξήχθησαν **προεδρικές εκλογές στο [[Πράσινο Ακρωτήριο]]**, έξι μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές της 18ης Απριλίου.

Στην εκλογή συμμετείχαν 7 υποψήφιοι. Ο απερχόμενος Πρόεδρος Ζόρζε Κάρλος Φονσέκα έχει διατελέσει δύο θητείες ως τώρα και θα ήταν αντισυνταγματικό να διεκδικήσει τρίτη. Οι επικρατέστεροι υποψήφιοι ήταν δύο: ο 61χρονος Ζοζέ Μαρία Νέβες του , ο οποίος έχει διατελέσει τρεις θητείες ως Πρωθυπουργός και κράτησε τη θέση για 15 χρόνια, το 2001-2016, και ο 71χρονος Κάρλος Βέιγκα, ένας αρχηγός του Κινήματος για τη Δημοκρατία, ο οποίος ήταν Πρωθυπουργός το 1991-2000.

Ο Ζοζέ Μαρία Νέβες κέρδισε στην προεδρική εκλογή συγκεντρώνοντας το 51,5% των ψήφων.

## Εκλογικό σύστημα
Το πολίτευμα του Πράσινου Ακρωτηρίου είναι ημιπροεδρική δημοκρατία, δηλαδή ο Πρωθυπουργός έχει εκτελεστική εξουσία και ο Πρόεδρος είναι ο αρχηγός του κράτους. Ο Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Πράσινου Ακρωτηρίου, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Η θητεία του Προέδρου είναι ανανεώσιμη για μία μοναδική φορά, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από δύο θητείες. Το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία συγκεντρώνοντας πάνω από 50% των ψήφων ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής, τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίον συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου.
μικρογραφία|300x300εσ|Η ένταση του χρώματος είναι ανάλογη της προσέλευσης στις εκλογές.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2021
Κατηγορία:Εκλογές του 2021
Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων Αμφιλόχιος

Ο **Μητροπολίτης Αμφιλόχιος** (κατά κόσμον *Παναγιώτης Ρουσάκης*, Αθήνα, 1970), είναι Έλληνας θεολόγος και ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος διατελεί Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων από το 2021.

## Βιογραφικό
Ο κατά κόσμον Παναγιώτης Ρουσάκης, γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, φοίτησε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών (1985-1988), και κατόπιν σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, λαμβάνοντας πτυχίο το 1992. 

Τον Νοέμβριο του 1993, εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη, και τον ίδιο μήνα, χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Γρεβενών Σέργιο. Τον Ιούνιο του 1995, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, από τον Επίσκοπο Κερνίτσης Λεόντιο, λαμβάνοντας αυθημερόν το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. 

Ως διάκονος, υπηρέτησε στους Ιερούς Ναούς Παναγίας Φανερωμένης Χολαργού και Προφήτου Ηλιού Παγκρατίου κα ως πρεσβύτερος, υπηρέτησε ως εφημέριος και προϊστάμενος στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Κυνοσάργους. 

Από το 1994 έως το 1999, υπηρέτησε ως υπάλληλος στην Οικονομική Υπηρεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος, και από το 1999 έως και την εκλογή του, υπηρέτησε στις κεντρικές υπηρεσίες της Ιεράς Συνόδου, ως γραμματέας παρά τω Αρχιγραμματεί, καθώς και στο ιδιαίτερο γραφείο του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Β´. 

Εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων στις 8 Οκτωβρίου 2021, λαμβάνοντας 69 ψήφους επί συνόλου 77. Η χειροτονία του στο επισκοπικό αξίωμα, πραγματοποιήθηκε στις 18 Οκτωβρίου, στον Καθεδρικό Ναό των Αθηνών. Ενθρονίστηκε στις 27 Νοεμβρίου του ιδίου έτους στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Υπαπαντής του Κυρίου Φηρών.

## Παραπομπές


Αμφιλοχιος
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Άνω Μίστρος Εύβοιας

Ο **Άνω Μίστρος** είναι ακατοίκητος κτηνοτροφικός οικισμός στην κεντρική Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας. ο οποίος βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Ξεροβούνι, σε απόσταση περίπου 4 χιλιόμετρα (οδικά) ΒΑ. από τον Μίστρο, 31 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από τα Ψαχνά (έδρα του δήμου) και 32 χιλιόμετρα Α.-ΒΑ. από την Χαλκίδα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Μίστρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Μίστρο, το Μαυρόπουλο και το Κλιμάκι  αποτελούν την τοπική κοινότητα Μίστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Διρφύων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Πηγάδια Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.728056,
          38.7425
        ]
      }
    }
  ]
}

Τα **Πηγάδια** είναι πολύ μικρό χωριό στα όρια κεντρικής με βόρεια Εύβοια και στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας το οποίο βρίσκεται κοντά στα παράλια του Αιγαίου Πελάγους σε υψόμετρο 110 μέτρα. Απέχει περίπου 51 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Χαλκίδα και 37 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Ψαχνά (έδρα δήμου). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Διρφύων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Αγία Σοφία, τον Λιμνιώνα και τους Μύλους αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίας Σοφίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μεσσαπίων του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 5 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Ζυλ-Σεζάρ-Ντενί βαν Λου

Ο **Ζυλ-Σεζάρ-Ντενί βαν Λου** (γαλλικά: Jules-César-Denis van Loo), γνωστός ως **Σεζάρ βαν Λου,** γεννήθηκε στο Παρίσι το 1743 και πέθανε στην ίδια πόλη το 1821, ήταν Γάλλος ζωγράφος της προ-ρομαντικής περιόδου με ειδίκευση στην τοπιογραφία και ιδιαίτερα στη ζωγραφική χειμερινών τοπίων.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο τοπιογράφος Σεζάρ βαν Λου αντιπροσωπεύει την τέταρτη και τελευταία γενιά μιας λαμπρής δυναστείας ζωγράφων και σχεδιαστών, της οικογένειας βαν Λου, που ιδρύθηκε από τον Ολλανδό καλλιτέχνη Γιάκομπ βαν Λου, ο οποίος κατάγονταν από το Σλας της Ολλανδικής Δημοκρατίας και εγκαταστάθηκε στη Γαλλία το 1660. Ο Σεζάρ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1743 από τον εγγονό του Γιάκομπ, τον ζωγράφο Καρλ βαν Λου, ο οποίος διετέλεσε Πρώτος ζωγράφος του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ΄ και διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Η μητέρα του ήταν η Ιταλίδα σύζυγος του Καρλ, τραγουδίστρια της όπερας Κριστίνα Σόμις (1704-1785). Ήταν ανιψιός του Ζαν-Μπατίστ βαν Λου και ξάδερφος των Λουί-Μισέλ, Φρανσουά και Σαρλ Αμεντέ Φιλίπ βαν Λου, όλοι διακεκριμένοι ζωγράφοι.

Ο Σεζάρ βαν Λου διδάχθηκε την τέχνη της ζωγραφικής από τον πατέρα του, διαγωνίστηκε αρκετές φορές για το βραβείο της Ρώμης, το οποίο δεν κέρδισε ποτέ. Ωστόσο, μέσω των σχέσεων της οικογένειάς του, του χορηγήθηκε ένα επίδομα που του επέτρεψε να σπουδάσει για κάποιο διάστημα στην Ιταλία. Το 1784, εξελέγη μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής με την παρουσίαση δύο πινάκων στο ύφος του Ζοζέφ Βερνέ, θυελλώδη και σεληνόφωτα τοπία (το ένα διατηρείται στο Μουσείο του Λούβρου). Στη συνέχεια, εξέθετε τακτικά στα Σαλόν που διεξάγονταν κάθε δύο χρόνια στο Λούβρο. Το 1789, διορίστηκε βοηθός του πρύτανη της Ακαδημίας.

Το 1791, ο Σεζάρ βαν Λου εγκαταστάθηκε στο Τορίνο, όπου, όπως ο πατέρας του και ο θείος του Ζαν Μπατίστ, εργάστηκε για τον βασιλιά της Σαρδηνίας Βίκτορα-Αμεδαίο Β΄. Στη βόρεια Ιταλία το έργο του επηρεάστηκε έντονα από τα χειμωνιάτικα τοπία του Φραντσέσκο Φόσκι (1710-1780) και στα τέλη της δεκαετίας του 1790 ειδικεύτηκε στο χιονισμένο χειμερινό τοπίο. Το 1799, έστειλε στο παρισινό Σαλόν ένα έργο που θεωρείται το αριστούργημά του, *Χιονισμένα ερείπια γοτθικής εκκλησίας με γέφυρα στο βάθος* (Φονταινεμπλώ), για το οποίο του απονεμήθηκε χρηματικό έπαθλο και αποκτήθηκε από το γαλλικό κράτος.

## Επιλογή έργων

Αρχείο:A RIVER LANDSCAPE WITH RUINS OF AN AQUEDUCT).jpg|Ποτάμι και ερείπια υδραγωγείου
Αρχείο:César van Loo (1743-1821) - Landscape with a Ravine and a Bridge - 609033 - National Trust.jpg|*Τοπίο με ρεματιά και γέφυρα*, 1794
Αρχείο:César van Loo (1743-1821) - Sunset Landscape - 609014 - National Trust.jpg|*Τοπίο με ηλιοβασίλεμα*, 1794
Αρχείο:Paysage avec effet de neige.jpg|*Χιονισμένο τοπίο*


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Τατιάνα Αβέρωφ-Ιωάννου

Η **Τατιάνα Αβέρωφ-Ιωάννου** (γενν. 1954) είναι Ελληνίδα πεζογράφος, που γεννήθηκε στην Αθήνα.

Η Τατιάνα Αβέρωφ σπούδασε ψυχολογία και φιλοσοφία, ειδικεύθηκε στην κοινωνική ψυχολογία και εργάστηκε ως ψυχολόγος στην ιδιωτική εκπαίδευση. Εκτός από βιβλία σχετικά με την ειδικότητά της (*Μαθαίνοντας τα παιδιά να συνεργάζονται* το 1983 και *Συνεργασία στη Μάθηση* το 1990), εξέδωσε τα εξής μυθιστορήματα:

* *Το ξέφωτο* (2000)
* *Αύγουστος* (2002)
* *Ανοιχτή Γραμμή* (2005)
* *Θράσος* (2009)
* *Δέκα ζωές σε μία* (2014)
* *Έγκλημα στον Παράδεισο* (2017)

Επίσης έγραψε 5 διηγήματα, ασχολήθηκε με τη λογοτεχνική μετάφραση και κείμενά της έχουν δημοσιευθεί σε συλλογικές εκδόσεις και αφιερώματα σε εφημερίδες ή περιοδικά. Στο διάστημα 2007-2011 δίδαξε για το μυθιστόρημα στα εργαστήρια δημιουργικής γραφής του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Από το 2011 έως σήμερα συνεχίζει την ενασχόλησή της με σεμινάρια δημιουργικής γραφής.

Η Τατιάνα Αβέρωφ είναι κόρη του πολιτικού Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα και της Διαμαντίνας (Ντίνας) Αβέρωφ. Είναι πρόεδρος του Δ.Σ. του ιδρύματος Αβέρωφ από τη σύστασή του το 1988 και διευθύντρια της Πινακοθήκης Αβέρωφ. Είναι παντρεμένη με τον Σωτήρη Ιωάννου, με τον οποίο έχει έναν γιο.
## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην Εγκυκλοπαίδεια *[[Πάπυρος Larousse Britannica]]*, έκδ. 2006, τόμ. 1, σελ. 100

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπικός ιστότοπος



Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ψυχολόγοι
Κατηγορία:Γυναίκες μυθιστοριογράφοι
Αβέρσειοι σωλήνες

Οι **αβέρσειοι σωλήνες** είναι μικροσκοπικοί σχηματισμοί των συμπαγών οστών του ανθρώπου και των θηλαστικών. Είναι ουσιαστικά μικρά σωληνάρια, δια των οποίων διέρχονται τα αιμοφόρα αγγεία που αιματώνουν τον οστίτη ιστό, αλλά και νευρικές ίνες. Οι αβέρσειοι σωλήνες διατρέχουν κυρίως το εξωτερικό μέρος των οστών (*οστικός φλοιός*).

## Δομή
Ο κάθε αβέρσειος σωλήνας περιέχει γενικώς ένα ή δύο τριχοειδή αγγεία και πολλές νευρικές ίνες. Τα τοιχώματα των σωλήνων αποτελούνται από ομόκεντρα στρώματα, που μοιάζουν στην όψη με λέπια ψαριού και έχουν διάμετρο της τάξεως των 50 µm (εκατομμυριοστών του μέτρου). Επικοινωνούν με τα οστεοκύτταρα ακτινικώς, μέσα από συνδέσμους που ονομάζονται *canaliculi*. Αυτή η μοναδική δομή επιτρέπει την εναπόθεση και αποθήκευση ορυκτών αλάτων, που προσδίδουν στα κόκκαλα την ακαμψία και την αντοχή τους. Με ενεργό μεταφορά οι θρεπτικές ουσίες μεταφέρονται από τα αιμοφόρα αγγεία των αβέρσειων σωλήνων προς τα οστεοκύτταρα, ενώ τα προϊόντα του μεταβολισμού των κυττάρων παραλαμβάνονται από το αίμα.

Οι αβέρσειοι σωλήνες εμπεριέχονται στους οστεώνες, οι οποίοι είναι συνήθως διατεταγμένοι κατά μήκος του μεγάλου άξονα του κάθε οστού και παραλλήλως προς την επιφάνειά του. Ο κάθε σωλήνας μαζί με τον περιβάλλοντα ιστό σχηματίζει μια δομική μονάδα του οστού, που είναι ο οστεώνας ή αλλιώς **αβέρσειο σύστημα** ή «Σύστημα Havers».

## Στην ιατρική
Σε περίπτωση κατάγματος του οστού, τα αιμοφόρα αγγεία στο εσωτερικό των αβέρσειων σωλήνων σχίζονται μόνο όταν υπάρξει μακροσκοπική απομάκρυνση των τμημάτων του οστού. Αυτή η διάρρηξη των αγγείων μπορεί να προκαλέσει αιμάτωμα.

Σε πολλούς ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα οι αβέρσειοι σωλήνες είναι διευρυμένοι. Επίσης είναι πιθανότερο να περιέχουν οστεοκλάστες, δηλαδή κύτταρα που διασπούν τη δομή των οστών. Αυτές οι διαφοροποιήσεις μελετώνται με μικροσκόπια.

## Ιστορία
Οι αβέρσειοι σωλήνες περιγράφηκαν για πρώτη φορά (και πιθανώς ανακαλύφθηκαν) από τον Βρετανό ιατρό Κλόπτον Χάβερς, και για αυτό φέρουν το όνομά του. Τους περιέγραψε το 1691 στο έργο του *Osteologica Nova*.

## Παραπομπές


Αβερσειοι σωληνες
Μπρούνο Βάλτερ

Ο **Μπρούνο Βάλτερ** (), γεννημένος ως **Μπρούνο Σλέζινγκερ** (*Bruno Schlesinger*· Βερολίνο, 15 Σεπτεμβρίου 1876 – Μπέβερλι Χιλς, ΗΠΑ, 17 Φεβρουαρίου 1962) ήταν Γερμανός αρχιμουσικός, πιανίστας και συνθέτης, ο οποίος θεωρείται ένας εκ των κορυφαίων μαέστρων του 20ού αιώνα. Το 1933 εγκατέλειψε τη χώρα του, έπειτα από την επικράτηση των ναζιστών. Έζησε και εργάσθηκε στη Βιέννη, στο Αμβούργο και στη Νέα Υόρκη. Συνεργάτης του Γκούσταβ Μάλερ  τα έτη 1894-1896 και 1901. Έκανε δύο γάμους και απέκτησε δύο κόρες. Πέθανε σε ηλικία 85 ετών και ενταφιάσθηκε στο Κοιμητήριο Abbondiko, στην Ελβετία. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Κοιλάδα των Τυροποιών

**Κοιλάδα των Τυροποιών** (αρχ. ελλην. *Φάραγξ τῶν τυροποιῶν*) είναι το όνομα που δόθηκε από τον ιστορικό Φλάβιο Ιώσηπο (''Περὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ πολέμου'', 5.140) σε μικρή κοιλάδα-χαράδρα στην Παλαιά Πόλη της Ιερουσαλήμ. Η Κοιλάδα των Τυροποιών διαχώριζε κατά την αρχαιότητα το Όρος Σιών από τη χαμηλότερη προέκτασή του, το Όρος του Ναού. Το ρέμα της χυνόταν στην χαράδρα της Γεέννης. Κατά τη διάρκεια των αιώνων που πέρασαν από τότε, ωστόσο, η κοιλάδα γέμισε με τεράστιες ποσότητες συντριμμάτων και σήμερα έχει μετατραπεί σε επίπεδη σχεδόν έκταση.

Στην αρχαιότητα η κοιλάδα γεφυρωνόταν από περισσότερες της μιας γέφυρες, η σημαντικότερη από τις οποίες ήταν η Γέφυρα της Σιών, πιθανώς η συνηθισμένη οδός επικοινωνίας του βασιλικού ανακτόρου στο όρος Σιών και του Ναού του Σολομώντος.

Το Δυτικό Τείχος του Όρους του Ναού ανεγέρθηκε από το κάτω μέρος της Κοιλάδας των Τυροποιών μέχρι το ύψος των 25,6 μέτρων, όπου έφθανε στο επίπεδο έδαφος, και πάνω από αυτό, ως τεχνητή συνέχεια της απότομης πλαγιάς της χαράδρας και τοίχος του συγκροτήματος του ναού του Σολομώντος, σε άλλα 15 μέτρα περίπου.

Στον Χάλκινο Πάπυρο η Κοιλάδα των Τυροποιών αποκαλείται στην εβραϊκή γλώσσα με φράση που σημαίνει **«Εξωτερική κοιλάδα»** (3Q15, στήλη 8, γραμμή 4). Συνεπώς είναι πιθανό ότι η ελληνιστική ονομασία «των τυροποιών» προέκυψε ως αρχαία λανθασμένη μετάφραση από την εβραϊκή στην ελληνιστική Κοινή στο βιβλίο του Ιώσηπου: στις σημιτικές γλώσσες η ρίζα για το «εξωτερικός» και το «πήζω» (και αναφορικά με το τυρί) είναι η ίδια.

## Πηγές
* Easton, Matthew George: το λήμμα «Tyropoeon Valley» στο *Easton's Bible Dictionary* (νέα αναθεωρημένη έκδοση), T. Nelson & Sons, 1897

Κατηγορία:Αρχαίο Ισραήλ και Ιουδαία
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιερουσαλήμ
Χλωροαιθυλοφωσφονικό οξύ

Το **2-χλωροαιθυλοφωσφονικό οξύ**, γνωστότερο ως **ethephon**, είναι οργανική χημική ένωση που χρησιμοποιείται ως ρυθμιστής αναπτύξεως σε καλλιεργούμενα φυτά.

## Μηχανισμός δράσεως
Με τον μεταβολισμό μέσα στο φυτό το ethephon παράγει αιθένιο, που είναι ισχυρός ρυθμιστής της αναπτύξεως και της ωριμάνσεως του φυτού και των καρπών. Επιπλέον είναι αναστολέας της βουτυρυλοχολινεστεράσης.

## Χρήσεις σε διάφορες καλλιέργειες
Το Ethephon χρησιμοποιείται συχνά σε καλλιέργειες σίτου, βαμβακιού, καπνών, καφέ, ρυζιού και ποικίλων άλλων φυτών, επειδή υποβοηθεί τον καρπό του φυτού να ωριμάσει ταχύτερα.

Το βαμβάκι αποτελεί τη σημαντικότερη χρήση του ethephon. Σε αυτό η ουσία εκκινεί το κάρπισμα νωρίτερα, προάγει το πρώιμο συγκεντρωτικό άνοιγμα της μπόλας και ενισχύει τη φυλλόπτωση, ώστε να διευκολύνει και να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα της προγραμματισμένης συλλογής. Αλλά και η ποιότητα του βαμβακιού που παράγεται είναι βελτιωμένη.

Το Ethephon χρησιμεύει επίσης στους καλλιεργητές ανανά προκειμένου να εκκινήσει την αναπαραγωγική ανάπτυξη. Ψεκάζεται και απευθείας πάνω στους ώριμους καρπούς του ανανά ώστε να αφαιρέσει την πρασινωπή απόχρωση και να τους καταστήσει έτσι σύμφωνους με τις απαιτήσεις της αγοράς. Ωστόσο εδώ μπορεί να υπάρξει κάποια υποβάθμιση στην ποιότητα του καρπού.

Η τοξικότητα του ethephon είναι πολύ μικρή και εκτός αυτού όση από την ουσία απορροφηθεί από το φυτό μετατρέπεται πολύ γρήγορα σε αιθένιο.

Η χρήση της ουσίας επιτρέπεται σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Η λέξη «Ethephon» *δεν* είναι εμπορική ονομασία, αλλά το όνομα της χημικής ενώσεως (δραστικής ουσίας). Τα σκευάσματά της (πυκνά διαλύματα) βρίσκονται με αρκετές εμπορικές ονομασίες, όπως *Ethrel*, *Sunset*, *Thephon* (οι συχνότερες στην Ελλάδα) και *Bromeflor*, *Arvest* και άλλες (στο εξωτερικό).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με φωσφόρο
Κατηγορία:Οργανικά οξέα
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου
Αρχαιολογικό Μουσείο της Κρακοβίας

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο της Κρακοβίας** (πολωνικά: *Muzeum Archeologiczne w Krakowie*) είναι μουσείο στην Κρακοβία, στο Βοεβοδάτο της Μικράς Πολωνίας της Πολωνίας. Ιδρύθηκε το 1850.

## Ιστορία
Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Κρακοβίας είναι το παλαιότερο αρχαιολογικό μουσείο στην Πολωνία. Ιδρύθηκε ως Μουσείο της Αρχαιότητας, από μια ομάδα διανοουμένων και ακαδημαϊκών που ανήκαν στην Επιστημονική Εταιρεία της Κρακοβίας (ΕΕΚ, *Towarzystwo Naukowe Krakowskie*, TNK) κατά τη διάρκεια των διαμελισμών της Πολωνίας. Η ξένη κυριαρχία στον Αυστριακό Διαμελισμό απαγόρευε την ύπαρξη πολωνικών πατριωτικών οργανώσεων εκτός από τις κοινωνίες μάθησης όπως η ΕΕΚ, που με τη σειρά της ίδρυσε ένα μουσείο ως κέντρο πολωνικών κοινωνικο-πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Η κοινωνία ΕΕΚ που χρηματοδότησε την ίδρυση του μουσείου, υπήρχε στην Κρακοβία από το 1816. Δημιούργησε το δικό της τμήμα Τέχνης και Αρχαιολογίας το 1848.

Η ιδρυτική πράξη υπογράφηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1850 από την Επιτροπή η οποία περιλάμβανε σημαντικές προσωπικότητες, όπως ο διευθυντής της Γιαγκιελόνιας Βιβλιοθήκης, Γιούζεφ Μουτσκόφσκι (Πρόεδρος της Επιτροπής), ο Κάρολ Κρέμερ (μέλος του Σέιμ της Ελεύθερης Πόλης της Κρακοβίας, «*Rzeczypospolita Krakowska*), ο Βιντσέντι Πολ (καθηγητής, ποιητής και εξερευνητής), καθώς και ο Τεόφιλ Ζεμπράφσκι (αρχιτέκτονας, επιθεωρητής πόλης). Μια σειρά εγγράφων, συμπεριλαμβανομένης της δήλωσης αποστολής του μουσείου, γράφτηκε για τη διοίκηση, προσδιορίζοντας την προτεραιότητα του μουσείου στην απόκτηση αρχαιολογικών ευρημάτων από ιδιώτες δωρητές. Η πρώτη μουσειακή έκθεση άνοιξε το 1857 στο Παλάτι Λουμπομίρσκι στην οδό Γιάνα 17. Η συλλογή προήλθε κυρίως από ιδιωτικές δωρεές πολλών ευγενών πολωνικών οικογενειών, συμπεριλαμβανομένου του αγάλματος του Ειδώλου του Ζμπρουχ (*Światowid ze Zbrucza*), το οποίο είναι το σύμβολο του μουσείου.

Το μουσείο χωρίζεται σε πέντε μεγάλες μόνιμες εκθέσεις: Θεοί της Αρχαίας Αιγύπτου, Προϊστορική Κεραμική, Κήπος της Κεραμικής, Προϊστορία και Πρώιμος Μεσαίωνας της Ελάσσονος Πολωνίας και τα Καρότσια του Μπρονοτσίτσε, που περιλαμβάνει το πιθάρι του Μπρονοτσίτσε (3635–3370 μ.Χ.) - ένα κεραμικό αγγείο με τομή με την παλαιότερη γνωστή εικόνα του τι μπορεί να είναι ένα τροχοφόρο όχημα.

## Εικόνες

Αρχείο:Garden at the Archeological Museum of Krakow.jpg|Κήπος του μουσείου με θέα στο λόφο Βάβελ
Αρχείο:0854 Ein Krug aus Bronocice, 3.550 v. Chr..JPG|Το πιθάρι του Μπρονοτσίτσε
Αρχείο:Muzeum Archeologiczne Kraków2.JPG|Αιγυπτιακή μούμια
Αρχείο:O98 Idol von Sbrutsch mit Darstellung von Unterwelt, Erde und des Himmels, zirka 10. Jh. n. Chr..JPG|Είδωλο του Ζμπρουχ
Αρχείο:Muzeum Archeologiczne Kraków.JPG|Εσωτερικό του μουσείου
Αρχείο:000 Ostgotische Funde (eine Gruppe aus Greutungen) ausserhalb des Ostgotenreiches in der Raum zwischen Don und Dnjepr in der Zeit vom 2 bis zum 5. Jahrhundert.JPG|Οστρογοτθική αγγειοπλαστική
Αρχείο:072 Wikingerschwert (9.-10. Jh.) aus dem Archäologische Museum Krakau..JPG|Ξίφη Βίκινγκ


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Μουσεία στην Κρακοβία
Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία στην Πολωνία
Λοΐκ Σβαρτς

Ο **Λοΐκ Σβαρτς** (γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1992) είναι Βέλγος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για τον Προμηθέα Πατρών του Ελληνικού Πρωταθλήματος και του EuroCup . Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Βελγίου διεθνώς.

## Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Ο Σβαρτς ξεκίνησε την σταδιοδρομία την με την Μπελφιού Μονς-Αϊνό το 2010, όπου έμεινε τρεις χρονιές. Στη συνέχεια, έπαιξε μια χρονιά με την Βερβιέρ-Πεπινστέρ και τρεις χρονιές με τη Σπιρού Σαρλερουά .

Το 2017, ο Σβαρτς υπέγραψε με την πρωταθλήτρια Οστάνδη . Στην διακοπή του 2020, ο Σβαρτς επέκτεινε το συμβόλαιό του με την Οστάνδη έως το 2023.  Την περίοδο 2020–21, ο Σβαρτς είχε μια θεσπέσια χρονιά στην οποία είχε μέσο όρο 11,4 πόντους ανά παιχνίδι. Τον Μάρτιο, κέρδισε το τρίτο Κύπελλο Βελγίου και ονομάστηκε πολυτιμότερος παίχτης του τελικού του Κυπέλλου, αφού πρόσθεσε 11 πόντους στον τελικό.  Η χρονιά του τού έδωσε τον τίτλο του Βέλγου παίκτη της χρονιάς .  Αργότερα, κατέκτησε το τέταρτο πρωτάθλημα Βελγίου με την Οστάνδη και αναδείχθηκε MVP των τελικών PBL .  Στη σειρά των τελικών εναντίον του Μονς-Αϊνό, είχε κατά μέσο όρο 11,5 πόντους, 4,5 ριμπάουντ και 3 ασίστ ανά παιχνίδι. 

Στις 2 Αυγούστου 2021, ο Σβαρτς υπέγραψε με τον Προμηθέα Πάτρας .

## Σταδιοδρομία στην εθνική ομάδα
Από το 2014, ο Σβαρτς εκπροσωπεί την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Βελγίου. Παλαιότερα έπαιζε επίσης στις εθνικές ομάδες κάτω των 16, κάτω των 18 και κάτω των 20 ετών.

## Παραπομπές


 

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπιρού Σαρλεουά
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οστάνδης
Ακκουαλάνια

Η **Ακκουαλάνια** (ιταλικά: *Acqualagna*) είναι κωμόπολη και δήμος της περιφέρειας Μάρκε, στην Ιταλία. Ο πληθυσμός της το 2004 ήταν 4.304 κάτοικοι. Βρίσκεται περίπου 70 χιλιόμετρα δυτικά της Ανκόνα και περί τα 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Πέζαρο, στην επαρχία του οποίου υπάγεται. Ο δήμος της Ακκουαλάνια αποτελεί ένα από τα κυριότερα κέντρα συλλογής του μανιταριού τρούφα σε ολόκληρη την Ιταλία. Η κωμόπολη είναι κτισμένη σε γεωγραφικές συντεταγμένες 43°37΄ Βόρειο πλάτος και 12°40΄ Ανατολικό μήκος, σε υψόμετρο 204 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, κοντά στη συμβολή των ποταμών Καντιλιάνο και Μπουράνο.

Ο δήμος της Ακκουαλάνια έχει έκταση 50,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα και συνορεύει με τους εξής δήμους: Κάλλι, Φερμινιάνο, Ουρμπάνια και Ουρμπίνο.

## Ονομασία και ιστορία
Η σημερινή ονομασία του δήμου προέρχεται από τη λατινική φράση *Aqua Lanea*, που σημαίνει «σφαγή στο νερό» και είναι ανάμνηση της Μάχης του Γκουάλντο Ταντίνο. Η μάχη αυτή του Γοτθικού Πολέμου διεξάχθηκε ανάμεσα στους Οστρογότθους του Τωτίλα και τους Βυζαντινούς του Ναρσή κοντά στη σημερινή Ακκουαλάνια, στα μέσα του 6ου αιώνα μ.Χ..

Κοντά στη σημερινή κωμόπολη υπήρχε στην αρχαιότητα η ρωμαϊκή μικρή πόλη **Πιτίνουμ Μέργενς** (*Pitinum Mergens*), η οποία καταστράφηκε από τον Αλάριχο. Οι επιζήσαντες από την καταστροφή ίδρυσαν το κάστρο Μοντεφαλκόνε, το οποίο εξελίχθηκε στη σημερινή Ακκουαλάνια.

## Αξιοθέατα
* Ο ενοριακός ναός, με ίχνη τοιχογραφιών του 15ου και του 16ου αιώνα.
* Το ιερό του Πελίνγκο.
* Ο Άγιος Βικέντιος «αλ Φούρλο» είναι ό,τι απέμεινε από ένα αββαείο του 7ου αιώνα, στο οποίο διέμειναν ο Άγιος Ρομουάλδος (1011) και ο Πέτρος Νταμιάνι (1042). Ο σημερινός ναός, κτισμένος σε ρωμανικό ρυθμό, θεμελιώθηκε από τον αββά Μποναβεντούρα το 1271. Η κρύπτη του έχει αρχαίους κίονες και μία Αγία Τράπεζα του 9ου ή του 10ου αιώνα.
* Η Βίλλα ντι Κολομπάρα (*Villa di Colombara*) είναι τοποθεσία ρωμαϊκού αγροκτήματος, που έχει ανασκαφεί.
* Λίγο πιο κάτω στον ρου του Καντιλιάνο βρίσκεται το Φαράγγι Φούρλο, ένα από τα επιβλητικότερα σε όλη την Ιταλία, με μία ρωμαϊκή σήραγγα ηλικίας 20 αιώνων.
* Το Ιερό της Πιετραλάτα είναι ένα μικρό γραφικό αποκατεστημένο μοναστήρι, φωλιασμένο στους λόφους δίπλα στο Φαράγγι Φούρλο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο