open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παρωτίτιδα

H **παρωτίτιδα** (γνωστή και ως *μαγουλάδες*) είναι ιογενής νόσος η οποία προκαλείται από τον ιό της παρωτίτιδας. Τα αρχικά σημεία και συμπτώματα συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, μυικό πόνο, πονοκέφαλο και αίσθημα κόπωσης. Στη συνέχεια, ακολουθεί συνήθως επίπονη διόγκωση μίας ή και των δύο παρωτίδων.  τα συμπτώματα συνήθως λαμβάνουν χώρα 16 με 18 ημέρες μετά την έκθεση στον ιό και συνήθως υποχωρούν μετά από εφτά με δέκα ημέρες. Τα συμπτώματα στους ενήλικες είναι συνήθως πιο έντονα απ'ότι στα παιδιά. Περίπου το ένα τρίτο έχουν ήπια ή καθόλου συμπτώματα. Επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν μηνιγγίτιδα (15%), παγκρεατίτιδα (4%), μόνιμη κώφωση και φλεγμονή των όρχεων, η οποία σε κάποιες περιπτώσεις οδηγεί σε στειρότητα. Οι γυναίκες μπορεί να αναπτύξουν φλεγμονή στις ωοθήκες, αλλά δε σχετίζεται με υπογονιμότητα.

Η ιογενής παρωτίτιδα είναι ιδιαίτερα μεταδοτική και εξαπλώνεται ταχύτατα ανάμεσα σε άτομα σε στενή επαφή. Ο ιός μεταδίδεται μέσω σταγονιδίων της αναπνοής ή με την άμεση επαφή με μολυσμένο άτομο. Προσβάλει και διαδίδεται μόνο σε ανθρώπους. Οι άνθρωποι είναι μολυσματικοί για περίπου εφτά μέρες πριν την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι οχτώ μέρες μετά. Μετά το πέρας της μόλυνσης, το άτομο αποκτά δια βίου ανοσία. Η επαναμόλυνση είναι πιθανή, αλλά η λοίμωξη τείνει να είναι πολύ ήπια. Η διάγνωση είναι κλινική και βασίζεται στη διόγκωση των παρωτίδων και μπορεί να επιβεβαιωθεί με την απομόνωση του ιού από τον παρωτιδικό πόρο. Ο έλεγχος για αντισώματα IgM στο αίμα είναι απλώς, όμως μπορεί να είναι ψευδώς αρνητικός σε ανοσοποιημένα άτομα.

Η ιογενής παρωτίτιδα μπορεί να προληφθεί με δύο δόσεις εμβολίου για παρωτίτιδα. Οι περισσότερες χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου το περιλαμβάνουν στο πρόγραμμα εμβολιασμών τους, συχνά σε συνδυασμό με την ιλαρά, την ερυθρά και την ανεμοβλογιά. Δεν υπάρχει εξειδικευμένη θεραπεία. Γίνονται προσπάθειες για ανακούφιση των συμπτωμάτων με τη χρήση αναλγητικών, όπως η παρακεταμόλη. Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη μπορεί να είναι χρήσιμη σε συγκεκριμένες επιπλοκές. Η νοσηλεία μπορεί να είναι απαραίτητη σε περίπτωση ανάπτυξης μηνιγγίτιδας ή παγκρεατίτιδας. Περίπου ένας στους δέκα χιλιάδες που νοσούν πεθαίνουν.

Χωρίς ανοσοποίηση, περίπου 0,1 με 1% του πληθυσμού προσβάλλεται κάθε χρόνο. Ο διαδεδομένος εμβολιασμός οδήγησε σε πτώση άνω του 90% της συχνότητας της ασθένειας. Η παρωτίτιδα είναι κοινή στον αναπτυσσόμενο κόσμο, όπου ο εμβολιασμός είναι λιγότερο κοινός. Πριν την εισαγωγή του εμβολίου, η παρωτίτιδα ήταν κοινή παιδική ασθένεια σε όλο τον κόσμο. Μεγάλες επιδημίες λάμβαναν χώρα συνήθως κάθε 2-5 χρόνια. Μολύνονταν συνήθως παιδιά σε ηλικία πέντε με εννέα ετών. Στους ανοσοποιημένους πληθυσμούς συνήθως προσβάλλονται όσοι είναι στην αρχή της τρίτης δεκαετίας της ζωής. Στην τροπική ζώνη είναι κοινή σε όλη τη διάρκεια του έτους ενώ σε ποιο βόρειες ή νότιες περιοχές είναι πιο κοινή τον χειμώνα και την άνοιξη. Η επώδυνη διόγκωση των παρωτίδων και των όρχεων είχε περιγραφεί από τον Ιπποκράτη τον 5ο αιώνα π.Χ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ιογενείς ασθένειες
Κατηγορία:Παιδικές ασθένειες
Φραγκίσκος του Ανζού

Ο **Ηρακλής-Φραγκίσκος** (18 Μαρτίου 1555 - 10 Ιουνίου 1584) από τον Οίκο των Βαλουά-Ανγκουλέμ ήταν δούκας του Εβρέ (1560-84), Αλανσόν, Περς (1566-84), Ανζού, Μπερί, Τουραίν (1576-84).
## Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος από τους (επιζώντες) γιους του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας και της Αικατερίνης των Μεδίκων, κόρης του Λαυρέντιου δούκα του Ουρμπίνο και κυβερνήτη της Φλωρεντίας.

Αρχικά βαπτίστηκε Ηρακλής. Σε ηλικία 8 ετών ασθένησε από ευλογιά, που του άφησε σημάδια στο πρόσωπο και κύρτωση στη σπονδυλική στήλη. Το 1560 απεβίωσε ο πρωτότοκος Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας και ο Ηρακλής άλλαξε το όνομά του σε Φραγκίσκος. Το 1574 απεβίωσε και ο δευτερότοκος Κάρολος Θ΄ της Γαλλίας· ο τριτότοκος Ερρίκος Γ΄ έγινε βασιλιάς της Γαλλίας και ο Ηρακλής-Φραγκίσκος έγινε διάδοχος.

Το διάστημα 1562-98 ήταν η περίοδος των Θρησκευτικών Πολέμων στη Γαλλία. Το 1575 ο Φραγκίσκος διαφώνησε με τον αδελφό του και έφυγε από το παλάτι. Πήγε με τους εξεγερμένους Ουγενότους του πρίγκιπα του Κοντέ και τον βασιλιά της Ναβάρρας. Αυτό ήταν αρκετό για να καταλάβει ο Ερρίκος Γ΄ πως έπρεπε να συνθηκολογήσει. Έτσι, χωρίς μάχη, το 1576 υπογράφτηκε η φιλο-Προτεσταντική ειρήνη με το διάταγμα (edict) του Μπωλιέ, που ο Ερρίκος Γ΄ αντάμειψε τους Προτεστάντες με γη και τίτλους. Ο δούκας του Αλανσόν πήρε το δουκάτο του Ανζού, Μπερί και Τουραίν. 

Το 1579 έγιναν σκέψεις για να νυμφευτεί την Ελισάβετ Α΄ Τυδώρ της Αγγλίας. Αυτός ήταν 24 και αυτή 46, παρ' όλα αυτά γνωρίστηκαν. Ήταν φιλο-προτεστάντης, αλλά η Ελισάβετ Α΄ ήταν μάλλον μεγάλη σε ηλικία για να τεκνοποιήσει. Και οι δύο χώρες ήθελαν το γάμο για να παγιωθεί η ειρήνη, όμως ο Ερρίκος Γ΄ ήταν άτεκνος και ο Φραγκίσκος μάλλον θα τον διαδεχόταν ως βασιλιάς της Γαλλίας. Η Ελισάβετ Α΄ άκουσε τους συμβούλους της και αποφάσισε να μην προχωρήσει στο γάμο.

Ο Γουλιέλμος Α΄ πρίγκιπας της Οράγγης τον κάλεσε να γίνει ηγεμόνας των Ηνωμένων Επαρχιών και ο Φραγκίσκος υπέγραψε γι' αυτό το 1580. Μετέβη στις Επαρχίες: η Βραβάντη και η Φλάνδρα τον υποδέχθηκαν πανηγυρικά, αλλά η Ολλανδία και το Ζέελαντ δεν ήθελαν καθολικό βασιλιά. Ο Φραγκίσκος έφερε γαλλικό στρατό και θέλησε να καταλάβει την Αμβέρσα (Antwerp), λέγοντας ότι τάχα θέλει να κάνει τελετή με τους στρατιώτες του μέσα στην πόλη. Όταν μπήκαν, η πολιτοφυλακή της πόλης τους αποδεκάτισαν και ο Φραγκίσκος μόλις που σώθηκε. 

Ο Γουλιέλμος Α΄ έχασε την εκτίμηση του κόσμου, η Ελισάβετ Α΄ έληξε επίσημα το γάμο και η μητέρα του τον κατηγόρησε για το χαμό τόσων ευγενών. Ο Φραγκίσκος ασθένησε από *τριταίο ρίγος* (ελονοσία). Επέστρεψε στο Παρίσι και συμφιλιώθηκε με τον αδελφό του. Απεβίωσε το 1584. Διάδοχος έγινε ο Ερρίκος της Ναβάρρας, ένας προτεστάντης· αυτό κλιμάκωσε την αντιπαράθεση.

Θεωρείται ότι είναι ο μαικήνας για τις *Ταπεσερί των Βαλουά* με παραστάσεις εορτών και προσώπων της Αυλής, που παρουσιάστηκαν στην Αικατερίνη των Μεδίκων.

## Πρόγονοι

## Aναφορές

## Βιβλιογραφία
*Lockyer, Roger (1985). Tudor and Stuart Britain 1471-1714. Longman Group UK Limited.

Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Κατηγορία:Δούκες του Ανζού
Κατηγορία:Δούκες του Μπερί
Κατηγορία:Δούκες του Αλανσόν
Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (ποδόσφαιρο)

Η **Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ** (ρωσικά: «Сахалин» Южно-Сахалинск) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ της νήσου Σαχαλίνης στη Ρωσία. Τα χρώματα της είναι το γαλάζιο και το μπλε. Αποτελεί μέρος του ευρύτερου σωματείου «Σαχαλίν». Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Σπαρτάκ, χωρητικότητας 4.200 θεατών.

## Ιστορία
Η ποδοσφαιρική ομάδα «Σαχαλίν» (футбольный клуб «Сахалин») δημιουργήθηκε το Μάιο του 2004, με σκοπό την ανάπτυξη και ενίσχυση του ποδοσφαίρου για τη νεολαία στη Σαχαλίνη. Από την ίδρυσή της, η «Σαχαλίν» αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της περιοχής της Σαχαλίνης και στο πρωτάθλημα Άπω Ανατολής Γ για ερασιτεχνικές ομάδες. Το 2007 η «Σαχαλίν» έγινε δεκτή στην Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (ПФЛ) και άρχισε να λειτουργεί ως μη ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος.

Τον Απρίλιο του 2007, η ποδοσφαιρική ομάδα «Σαχαλίν» συμμετείχε στο Διεθνές Τουρνουά Ποδοσφαίρου στο «Κύπελλο Ιρτίς» στο Ομσκ, όπου πήρε το βραβείο Γ. Στο τέλος του 2015, λόγω των προβλημάτων χρηματοδότησης, ο σύλλογος είχε εγγραφεί στον επαγγελματικό αθλητικό σύλλογο «Σαχαλίν» (профессиональный спортивный клуб «Сахалин»). Έτσι, στην περιοχή της Σαχαλίνης υπό ένα εμπορικό σήμα ενώθηκαν τέσσερις αθλητικές ομάδες, καλαθοσφαίρισης, χόκεϊ επί πάγου, πετοσφαίρισης και ποδοσφαίρου.

Η αγωνιστική περίοδος στην πρώτη κατηγορία ήταν ανεπιτυχής, η ομάδα τερμάτησε στη 16η θέση, οπότε και υποβιβάστηκε στη Δεύτερη Κατηγορία στην οποία παρέμεινε για μία περίοδο. Την πεδίοδο 2016/2017 η ομάδα επρόκειτο να αποσυρθεί από το πρωτάθλημα λόγω των προβλημάτων με τη χρηματοδότηση, αλλά τελικά συμμετείχε τερματίζοντας 3η στην Ανατολική Ζώνη του πρωταθλήματος.

## Επιπλοκές
Το γεγονός ότι η ομάδα έχει την έδρα της στη ρωσική Άπω Ανατολή, αποτελεί σημαντικό πρόβλημα καθώς η ομάδα χρειάζεται να διανίσει, πολλές φορές, τεράστιες αποστάσεις για τους εκτός έδρας αγώνες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αναμέτριση με την Μπάλτικα Καλίνινγκραντ, η έδρα της οποίας απέχει 7.481 χιλιόμετρα από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ, ένα ταξίδι με πάνω από 14 ώρες πτήσης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2015
Ορφανοτροφείο του Αγίου Νικολάου

Το **Ορφαντροφείο του Αγίου Νικολάου** (ρωσικά: Детский дом "Приют св. Николая") ήταν το μόνο Καθολικό ορφαντροφείο στη Σιβηρία και το μόνο μη κρατικό ορφανοτροφείο σε αυτήν την περιοχή της Ρωσίας. Ιδρύθηκε στο Νοβοσιμπίρσκ το 1996 από τη φιλανθρωπική οργάνωση "Caritas" με την οικονομική υποστήριξη αρκετών διεθνών ιδρυμάτων.

Το ορφανοτροφείο φιλοξενούσε μέχρι 50 παιδιά (αγόια και κορίτσια) ηλικίας 3 έως 17 ετών. Απασχολούσε 37 άτομα, συμπεριλαμβανομένων έξι θρησκευτικών αδερφών της Ρωμαιοκαθολικής συνάθροισης των Αδερφών της Αγίας Ελισάβετ. 

Το ορφανοτροφείο έλαβε εθνική αναγνώριση για τις κοινωνικές καινοτομίες τους. Ήταν το πρώτο ορφανοτροφείο στη Ρωσία που παρείχε στήριξη στις βιολογικές οικογένειες των παιδιών. Επίσης, ήταν ένας από τους εθνικούς πρωτοπόρους στη βοήθεια των απόφοιτων του ορφανοτροφείου. Ήταν ένα από τα λίγα Ρωσικά ορφανοτροφεία που ξεκίνησαν τακτικό πρόγραμμα για τους ξένους φοιτητικούς εθελοντές. Το Θεατρικό Στούντιο του ορφανοτροφείου κέρδισε το γκραν πρι του Έβδομου Διεθνούς Παιδικού Θεατρικού Φεστιβάλ στη Μόσχα και άλλα βραβεία.

Το 2015, το ορφανοτροφείο έκλεισε λόγω της γενικής μείωσης του αριθμού των ορφανών στο Νοβοσιμπίρσκ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικισμός-επέκταση
Κατηγορία:Ορφανοτροφεία ανά χώρα
Κάρολος Β΄ του Αλανσόν

Ο **Κάρολος Β΄ του Αλανσόν** (Γαλλική γλώσσα : *Charles II d'Alençon*, 1297 - 26 Αυγούστου 1346) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν κόμης του Αλανσόν (Alençon) και του Περς (Perche) (1325 - 1346). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Βαλουά-Αλανσόν. Ήταν δευτερότοκος γιος του Καρόλου, κόμη του Βαλουά, Αλανσόν, Περς και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Καρόλου Β΄ της Νάπολης. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας.
Έδειξε μεγάλη, παράτολμη ανδρεία από την πρώτη φορά που ανέλαβε τα όπλα το 1324 στην Ακουιτανία. Το 1325 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέθηκε στο Αλανσόν και Περς. Έλαβε μέρος στη μάχη του Κάσσελ το 1328. Το 1340 έλαβε μέρος στον Πόλεμο για τη διαδοχή της Βρετάνης, αλλά στη μάχη του Κρεσύ σκοτώθηκε. 
Τάφηκε, όπως και ο πατέρας του, στο ναό της γυναικείας μονής των Ιακωβίνων στο Παρίσι. Ο ναός έχει γκρεμιστεί, αλλά το επιτάφιο γλυπτό ομοίωμα του Καρόλου Β΄ βρίσκεται στη βασιλική του Αγ. Διονυσίου. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, ο Κάρολος Γ΄ στο Αλανσόν, που παραιτήθηκε υπέρ του Πέτρου Β΄ και ο Ροβέρτος στο Περς.

## Οικογένεια

Το 1314 νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Ζουανύ (Joigny), κόρη και κληρονόμο του Ιωάννου Β΄ κόμη του Ζουανύ, δεν απέκτησαν απογόνους.

Η Ιωάννα απεβίωσε το 1315 και το 1336 ο Κάρολος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία των Ιβρέα, κόρη του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα διαδόχου της Καστίλης και είχε τέκνα:
*Κάρολος Γ΄ του Αλανσόν 1337-1375, κόμης του Αλανσόν. Παραιτήθηκε και έγινε αρχιεπίσκοπος της Λυών και προκαθήμενος της Γαλλίας.
*Φίλιππος του Αλανσόν 1338-1397, επίσκοπος του Μπωβαί, καρδινάλιος, αρχιεπίσκοπος της Ρουέν, πατριάρχης της Ιερουσαλήμ, της Ακουιλέια, επίσκοπος της Όστια και της Σαμπίνα.
*Πέτρος Β΄ του Αλανσόν 1340-1404), κόμης του Αλανσόν.
*Ισαβέλλα 1342-1379, μοναχή.
*Ροβέρτος 1344-1377, κόμης του Περς.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Doubleday, Simon R. (2001). The Lara Family: Crown and Nobility in Medieval Spain. Harvard University Press.

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Βήτα Εξάντος

Ο **β (βήτα) Εξάντος** (Beta Sextantis, β Sex) είναι ο τρίτος φωτεινότερος (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον αστερισμό Εξάντα. Παρότι ορατός από όλη σχεδόν τη Γη, αφού βρίσκεται πολύ κοντά στον ουράνιο ισημερινό (περίπου 5,5 μοίρες ανατολικά του α), απαιτεί σκοτεινό και διαυγή ουρανό για να γίνει ορατός με γυμνό μάτι, καθώς είναι αστέρας πέμπτου μεγέθους.

Ο β Εξάντος χρησίμευσε ως πρότυπος αστέρας στο σύστημα φασματικής ταξινομήσεως MK, με φασματικό τύπο B6&nbsp;V, που αντιστοιχεί σε αστέρα τύπου B της Κύριας ακολουθίας. Ωστόσο, οι Houk και Swift (1999) τού δίνουν τύπο B5&nbsp;IV/V, προτείνοντας ότι ίσως να βρίσκεται στη μετάβαση σε υπογίγαντα αστέρα. Είναι παράδοξο το ότι έχει χρησιμεύσει επίσης ως πρότυπος αστέρας για το σύστημα φωτομετρίας *uvby* του Strömgren, ενώ είναι κατηγοριοποιημένος ως μεταβλητός αστέρας, και συγκεκριμένα ως τύπου α<sup>2</sup> Θηρευτικών Κυνών με πιθανή περίοδο 15,4&nbsp;ημερών. Αυτή η μακρά περίοδος αντιφάσκει με παρατηρούμενη υψηλή ταχύτητα περιστροφής, περίπου 85&nbsp;χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο, αφήνοντας ανεπίλυτο το ζήτημα της ερμηνείας της μεταβλητότητας.

Ο αστέρας αυτός, αν και νάνος, έχει διάμετρο 3,2 φορές μεγαλύτερη της διαμέτρου του Ήλιου και πραγματική λαμπρότητα 184 φορές μεγαλύτερη της λαμπρότητας του Ήλιου. Το τελευταίο οφείλεται κυρίως στην υψηλή ενεργό θερμοκρασία του (κατά προσέγγιση επιφανειακή θερμοκρασία), 14.570 K περίπου. Ο β Εξάντος απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα περί τα 12 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Εξάντος

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εξάς (αστερισμός)
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου B
Κατηγορία:Αστέρες τύπου α2 Θηρευτικών Κυνών
Ιώτα Ηνιόχου

Ο **ι (ιώτα) Ηνιόχου** (Iota Aurigae, ι Aur) είναι ο τέταρτος φωτεινότερος (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας του βόρειου αστερισμού Ηνιόχου. Φέρει και το ιδιαίτερο όνομα **Al Kab**, συντόμευση του **Kabdhilinan**, από την αραβική φράση الكعب ذي العنان *al-ka<sup>c</sup>b ðīl-<sup>c</sup>inān*, που σημαίνει «ο ώμος του ηνιόχου». Με το όνομα *Alkab*, αυτός ο αστέρας συναντάται πάνω στον αστρολάβο που περιγράφει ο Τζόφρι Σώσερ στο έργο του *Treatise on the Astrolabe* το 1391. Επιπλέον, στον άτλαντα του Αντονίν Μπετσβάρ (*Atlas Coeli Skalnate Pleso*, *Atlas borealis*) φέρει το όνομα **Hassaleh**. Στην Κίνα ήταν γνωστός ως 五車一 («ο Πρώτος αστέρας των Πέντε Αρμάτων»)

## Αστροφυσικά δεδομένα
Μετρήσεις της παραλλάξεώς του δίνουν μία απόσταση από τη Γη περί τα 490 έτη φωτός. Σε αυτή την απόσταση η εξασθένηση του φωτός του από τη διαστρική σκόνη προκαλεί μείωση που αντιστοιχεί σε 0,6 μέγεθος. Η εξέταση του φάσματος ταξινομεί τον αστέρα στους πορτοκαλί  λαμπρούς γίγαντες (τύπος K3&nbsp;II).. Από το 1943 το φάσμα του ι Ηνιόχου χρησιμεύει ως ένα από τα σταθερά πρότυπα φάσματα με βάση τα οποία ταξινομούνται τα φάσματα των άλλων αστέρων. Η ενεργός θερμοκρασία του είναι 4.160&nbsp;K, αρκετά χαμηλότερη από αυτή του Ήλιου.

Η μάζα του γίγαντα αυτού είναι επταπλάσια της ηλιακής, ενώ η διάμετρός του είναι 127 φορές μεγαλύτερη της διαμέτρου του Ήλιου. Η ηλικία του ήδη εξελιγμένου αυτού αστέρα εκτιμάται σε μόλις 40 ± 5 εκατομμύρια έτη περίπου, δηλαδή μικρότερη από το 1/100 της ηλικίας του Ήλιου.

Ο ι Ηνιόχου αποτελεί ασθενή πηγή ακτίνων Χ, με εκπεμπόμενη ισχύ ακτίνων Χ περίπου 1,8 × 1020 Watt. Η εκπομπή αυτή προέρχεται μάλλον από παροδικούς βρόχους πλάσματος στην εξωτερική ατμόσφαιρα (στέμμα) του αστέρα, οι οποίοι έχουν θερμοκρασία περί τα 3 εκατομμύρια K.

Οι αστρονόμοι υποπτεύονται ότι ο ι Ηνιόχου είναι ελαφρώς μεταβλητός αστέρας, παρότι αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί.

## Μη επιβεβαιωμένοι υποαστρικοί συνοδοί
Στο συνέδριο «Ακραία Ηλιακά Συστήματα» που έλαβε χώρα στις 25–29 Ιουνίου 2007 στη Σαντορίνη, η Ζαμπίνε Ρέφερτ (S. Reffert) του Αστεροσκοπείου της Χαϊδελβέργης και οι συνεργάτες της ανεκοίνωσαν την ανίχνευση δύο υποαστρικών σωμάτων που περιφέρονται γύρω από τον ι Ηνιόχου με συντονισμό 2:1 (δηλαδή ο ένας περιφέρεται με διπλάσια περίοδο περιφοράς από τον άλλον). Θα πρέπει να είναι φαιοί νάνοι με περιόδους περιφοράς 4 και 2 γήινα έτη περίπου. Δεν δίνεται ελάχιστη μάζα τους, ενώ εκκρεμεί μία ανεξάρτητη επιβεβαίωση της ανιχνεύσεώς τους, αν και οι Hekker κ.ά. το 2008 ανέφεραν σημαντικές διακυμάνσεις της ακτινικής ταχύτητας του αστέρα με περιόδους 767 και 1586 ημέρες.

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αστέρων του Ηνιόχου

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φωτογραφία του ι Ηνιόχου στον Aladin previewer
* Περιλήψεις εργασιών του συνεδρίου «Ακραία Ηλιακά Συστήματα» (Σαντορίνη 2007)

Κατηγορία:Ηνίοχος (αστερισμός)
Κατηγορία:Λαμπροί γίγαντες τύπου K
Κατηγορία:Αστέρες με ονομασία κατά Bayer
Βικτωρία των Βαλουά

Η **Βικτωρία των Βαλουά** (24 Ιουνίου 1556, Φονταινεμπλώ - 17 Αυγούστου 1556) από τον Οίκο των Βαλουά-Ανγκουλέμ ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα, κόρη του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας και της συζύγου του, Αικατερίνης των Μεδίκων, κόρης του Λαυρέντιου δούκα του Ουρμπίνο. 

## Οικογένεια
Είχε μια δίδυμη αδερφή, την Ιωάννα, η οποία πέθανε στη γέννα. 

Ήταν η μικρότερη από τα δέκα παιδιά του Ερρίκου Β΄ και της Αικατερίνης των Μεδίκων. Η μητέρα τους γέννησε στις 24 Ιουνίου του 1556. Παρόλο που η Ιωάννα πέθανε στη μήτρα, η πριγκίπισσα Βικτωρία επέζησε στη γέννα, αλλά πέθανε λίγο περισσότερο από ένα μήνα αργότερα.
Η γέννησή τους παραλίγο να κοστίσει την ζωή τής μητέρας τους, έτσι ο γιατρός του βασιλιά τον συμβούλεψε ότι δεν πρέπει να υπάρξουν περισσότερα παιδιά. Ο Ερρίκος Β΄ τότε σταμάτησε να επισκέπτεται την κρεβατοκάμαρα της συζύγου του, και ξόδεψε όλο το χρόνο του με την πολύχρονη ερωμένη του Ντιάν ντε Πουατιέ.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Κάρολος Γ΄ του Αλανσόν

Ο **Κάρολος Γ΄** (*Charles III d'Alençon*, Φεβρουάριος 1337 - 5 Ιουλίου 1375) από τον Οίκο των Βαλουά-Αλανσόν ήταν κόμης του Αλανσόν (Alençon) το διάστημα 1346-61.

## Βιογραφία
Ήταν πρωτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ κόμη του Αλανσόν & του Περς και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας των Ιβρέα-Καστίλης, κόρης του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα διαδόχου της Καστίλης. 

Το 1346 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε στο Αλανσόν· παραιτήθηκε το 1361, υπέρ του επόμενου αδελφού του Πέτρου Β΄, για να ακολουθήσει εκκλησιαστική καριέρα. Το 1365 έγινε αρχιεπίσκοπος της Λυών.

Από τη θέση αυτή αντιστάθηκε σταθερά στην καταπάτηση των δικαιωμάτων του ως προκαθήμενου (primate) της Γαλλίας από τον βασιλιά. Απεβίωσε στη Λυών το 1375.

## Πρόγονοι





## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Λυών
Ροβέρτος του Περς

Ο **Ροβέρτος του Αλανσόν** (1344 - 1377) από τον Οίκο των Βαλουά-Αλανσόν ήταν κόμης του Περς (1346 - 1377).

## Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Καρόλου Β΄ κόμη του Αλανσόν & του Περς και της Μαρίας των Ιβρέα-Καστίλης, κόρης του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα διαδόχου της Καστίλης. Το 1346 απεβίωσε ο πατέρας του· ο τριτότοκος Πέτρος Β΄ έγινε κόμης του Αλανσόν και ο Ροβέρτος κόμης του Περς. Οι μεγαλύτεροι αδελφοί Κάρολος και Φίλιππος έγιναν αρχιεπίσκοποι της Λυών και της Ρουέν αντίστοιχα.
Απεβίωσε το 1377 και τον διαδέχθηκε ο Πέτρος Β΄. 

## Οικογένεια
Το 1374 νυμφεύτηκε την Ιωάννα, κόρη του Ιωάννη Α΄ υποκόμη του Ροάν. Ο γιος τους!
* Κάρολος, έζησε δύο έτη (1375 - 1377).

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


## Πηγές
* Brouckes, P.F.; Mauguin, M. (2006). "Les preeminence armoriees des Rohan au tympan de la maîtresse-vitre de l'église de La Roche-Maurice". Bulletin de la Société archéologique du Finistère. Société archéologique du Finistère La Société. Volume CXXXV: 187-197.
* Doubleday, Simon R. (2001). The Lara Family: Crown and Nobility in Medieval Spain. Harvard University Press.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Styles of the Counts of Alencon and Perche
*

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Πέτρος Β΄ του Αλανσόν

Ο **Πέτρος Β΄** (*Pierre II d'Alençon*, 1340 - 20 Σεπτεμβρίου 1404) από τον Οίκο του Βαλουά-Αλανσόν ήταν κόμης του Αλανσόν (1361-1404) και του Περς (1377-1404).

## Βιογραφία
Ήταν τριτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ κόμη του Αλανσόν και του Περς και της Μαρίας των Ιβρέα, κόρης του Φερδινάνδου διαδόχου της Καστίλης.

Έγινε ιππότης το 1350. Το 1356 στη μάχη του Πουατιέ αιχμαλωτίστηκε ο Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας και ο Πέτρος Β΄ ήταν ένας από τους ομήρους που δόθηκαν στους Άγγλους για την απελευθέρωση του βασιλιά. Επέστρεψε στη Γαλλία το 1370. Μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Ροβέρτο εκστράτευσαν εναντίον των Άγγλων στην Ακουιτανία, κατέλαβαν το Λιμόζ, όχι όμως το Ουσόν.  

Το 1346 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Κάρολος Γ΄ στο Αλανσόν, που παραιτήθηκε το 1361 -υπέρ του Πέτρου Β΄- για να γίνει αρχιεπίσκοπος της Λυών. Ο δευτερότοκος Φίλιππος έγινε αρχιεπίσκοπος της Ρουέν. Ο μικρότερος Ροβέρτος έλαβε το Περς, αλλά απεβίωσε το 1377 και τον διαδέχθηκε ο Πέτρος Β΄.

Πολέμησε υπό τον Μπερτράν ντυ Γκεκλέν στη Βρετάνη και τραυματίστηκε πριν το Χανεμπόν. Έλαβε μέρος στην εκστρατεία εναντίον του Γουλιέλμου Α΄ δούκα του Χέλρε το 1388. Απεβίωσε το 1404 στο Αρζεντάν.

## Οικογένεια
Το 1371 νυμφεύτηκε τη Μαρία Σαμαιλάρ υποκόμισσα του Μπωμόν-ω-Μαιν και είχε τέκνα:
* Μαρία 1373-1417, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Αρκούρ και του Ωμάλ. 
* Ιωάννα 1378-1403.
* Αικατερίνη 1380-1462, παντρεύτηκε πρώτα τον Πέτρο των Εβρέ, κόμη του Μορταίν (γιο του Καρόλο Β΄ της Ναβάρρας) και έπειτα τον Λουδοβίκο Ζ΄ δούκα της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ.
* Ιωάννης Α΄ 1385-1415, κόμης του Αλανσόν και του Περς.

Από μια εκτός γάμου σχέση του είχε ένα φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Πέτρος απεβ. μετά το 1422, κύριος του Ωνού.

## Πρόγονοι





## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Ρενέ του Αλανσόν

Ο **Ρενέ** (1454 - 1 Νοεμβρίου 1492) από τον Οίκο των Βαλουά-Αλανσόν ήταν δούκας του Αλανσόν και κόμης του Περς (1478-1492).
## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Β΄ δούκα του Αλανσόν και της Μαρίας, κόρης του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Αρμανιάκ. 

Το 1474 ο πατέρας του είχε κατηγορηθεί για προδοσία· οι κτήσεις του κατασχέθηκαν και απεβίωσε το 1476 στη φυλακή. Το 1478 ο Ρενέ αποκαταστάθηκε στις πατρικές κτήσεις. 

Ο ίδιος απεβίωσε το 1492 στον πύργο του Αλανσόν, 38 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα των Αρκούρ, κόρη του Γουλιέλμου κόμη του Τανκαρβίλ. 

Το 1488 έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαργαρίτα του Οίκου Λωρραίνης, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βωντεμόν και είχε τέκνα:
* Κάρολος Δ΄ 1489-1525, δούκας του Αλανσόν.
* Φραγκίσκη π. 1490-1550, δούκισσα του Μπωμόν, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο δούκα του Λονγκεβίλ και έπειτα τον Κάρολο των Βουρβόνων δούκα του Βαντόμ. Είχαν γιο τον
** Αντώνιο των Βουρβόνων, που ήταν πατέρας του 
*** Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.
* Άννα 1492-1562, κυρία του Γκερς, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Θ΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου.

Επίσης είχε και τρία εκτός γάμου τέκνα.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αλανσόν
Ιωάννης Α΄ του Αλανσόν

Ο **Ιωάννης Α΄** ο *Σοφός* (1385 - 25 Οκτωβρίου 1415) από τον Οίκο των Βαλουά-Αλανσόν ήταν κόμης (1404-14) και αργότερα δούκας (1414-15) του Αλανσόν. Επίσης ήταν κόμης του Περς (1404-15).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Πέτρου Β΄ κόμη του Αλανσόν και του Περς και της Μαρίας ντε Σαμαγιάρ.

Το 1404 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Το 1414 η κομητεία του Αλανσόν αναβαθμίστηκε σε δουκάτο. Το επόμενο έτος διοίκησε το 2ο τμήμα στρατού των Γάλλων στη μάχη του Αζενκούρ. Οι Άγγλοι έσπασαν το μέτωπο του 1ου τμήματος και εισχώρησαν, αλλά ο Ιωάννης Α΄ έκανε το αντιστάθμισμα: προήλασε και λέγεται ότι σκότωσε τον Εδουάρδο δούκα της Υόρκης, τραυμάτισε τον Χάμφρεϋ δούκα του Γκλόστερ και ότι απέσπασε ένα κόσμημα από το στέμμα του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας. 

Τον σκότωσε ένας από τη φρουρά του βασιλιά.

## Οικογένεια
Το 1396 νυμφεύτηκε τη Μαρία των Ντρε, κόρη του Ιωάννη Δ΄ δούκα της Βρετάνης και είχε τέκνα:
* Ιωάννης Β΄ 1409-1476, κόμης του Αλανσόν.
* Σαρλότ 1413-1435, απεβίωσε 22 ετών.

Είχε δύο μη νόμιμα τέκνα:
* (νόθος) Πιέρ απεβ. 1424, κύριος του Γκαλαντόν.
* (νόθη) Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Σαιν-Ωμπίν, κύριο του Πρω.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


Κατηγορία:Δούκες του Αλανσόν
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Τζον Στρινγκφέλοου

[thumb|Η ιπτάμενη μηχανή του Στρινγκφέλοου στο [Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου]]
Ο **Τζον Στρινγκφέλοου** (, 1799 &ndash; 13 Δεκεμβρίου 1883) γεννήθηκε στο Σέφιλντ της Αγγλίας και είναι γνωστός για το έργο του στο Aerial Steam Carriage (Ατμοκίνητος Αερομεταφορέας) μαζί με τον Ουίλλιαμ Σάμιουελ Χένσον.

Ο Στρινγκφέλοου εργάστηκε στο Τσαρντ του Σόμερσετ στην Αγγλία, ως κατασκευαστής κουβαριστρών και καρουλιών για την βιομηχανία δαντέλας. Μαζί με τον Χένσον, είχε φιλοδοξίες δημιουργίας διεθνούς εταιρείας, της Aerial Transit Company (Εταιρεία Αερομεταφορών), πραγματοποιώντας σχέδια αεροπλάνων να ταξιδεύουν σε εξωτικές τοποθεσίες όπως η Αίγυπτος και η Κίνα. Παρά τις προσπάθειες τους, τα σχέδια τους περιορίστηκαν με τις ιδέες του Στρινγκφέλοου να περιστρέφονται γύρω από μοντέλα μονοπλάνων και τριπλάνων και αυτές του Χένσον σε ένα υποτροφοδοτούμενο ατμοκίνητο όχημα. Το 1848 ο Στρινγκφέλοου επέτυχε την πρώτη μηχανοκίνητη πτήση μη επανδρωμένου ατμοκίνητου μονοπλάνου με άνοιγμα φτερών 3 μέτρων (10 πόδια) το οποίο κατασκευάστηκε σε ένα παροπλισμένο εργοστάσιο δαντελών στο Τσαρντ. Χρησιμοποιώντας δύο έλικες αντίστροφης περιστροφής στην πρώτη του απόπειρα, που έγινε σε εσωτερικό χώρο, η μηχανή πέταξε σε ύψος 3 μέτρων (10 πόδια) προτού χάσει την ισορροπία της και καταστρέψει το σκάφος. Η δεύτερη απόπειρα είχε μεγαλύτερη επιτυχία, με την μηχανή να απομακρύνεται από ένα σύρμα οδηγό και να πετά ελεύθερα για περίπου 27 μέτρα (30 γιάρδες) σε ευθεία. Ο Στρινγκφέλοου ήταν επίσης λάτρης της φωτογραφίας στον ελεύθερο του χρόνο, λειτουργώντας την επιχείρηση του πατέρα του στο Τσαρντ. Εκεί ο Στρινγκφέλοου ήταν ένας εκ των πρώτων που παρήγαγε υγρή εκτύπωση εικόνας στο στούντιο του. Το στούντιο του στο Τσαρντ, και το σπίτι του στο Κριουκέρν είναι οι τοποθεσίες όπου φωτογραφήθηκαν μερικές από τις ιπτάμενες μηχανές του.

Στην οδό Fore του Τσαρντ υπάρχει μπρούντζινο μοντέλο του πρωτόγονου αεροσκάφους του. Το μουσείο της πόλης διαθέτει μοναδική έκθεση σχετικά με τις πτήσεις πριν την εξέλιξη των κινητήρων εσωτερικής καύσης και πριν την επανδρωμένη μηχανοκίνητη πτήση που πραγματοποιήθηκε από τους αδελφούς Ράιτ. Ο Στρινγκφέλοου εφηύρε και απέκτησε διπλώματα ευρεσιτεχνίας για συμπαγείς ηλεκτρικές μπαταρίες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν στις πρώιμες διαδικασίες ιατρικής περίθαλψης. Το έργο του Στρινγκφέλοου παρουσιάστηκε σε έκθεση το 1868 στο Crystal Palace του Λονδίνου.

Το επίτευγμα της πρώτης μηχανοκίνητης πτήσης του Στρινγκφέλοου αναφέρθηκε στην ταινία *[[The Flight of the Phoenix]]* (1965).

## Δείτε επίσης
* Ιστορία της αεροπορίας
* Τζορτζ Κέιλι, πρωτοπόρος της αεροπορίας

## Παραπομπές και βιβλιογραφία

*Harald Penrose, *An Ancient Air: A Biography of John Stringfellow of Chard, The Victorian Aeronautical Pioneer* (Shrewsbury, England: Airlife Publishing, Ltd., 1988), 183 σελ., εικον.. 

Κατηγορία:Άγγλοι μηχανικοί
Κατηγορία:Άγγλοι εφευρέτες
Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Κάρολος Δ΄ του Αλανσόν

Ο **Κάρολος Δ΄** (1489-1525) από τον Οίκο των Βαλουά-Αλανσόν ήταν δούκας του Αλανσόν και κόμης του Περς (1492-1525). Επίσης κόμης του Αρμανιάκ (1509-25).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ρενέ δούκα του Αλανσόν και της Μαργαρίτας του Οίκου της Λωρραίνης, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ κόμη του Βωντεμόν.

Το 1492 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Το 1497 απεβίωσε ο μεγάλος θείος του Κάρολος Α΄ κόμης του Αρμανιάκ, που ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε.

Η σύζυγός του Μαργαρίτα ήταν αδελφή του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας. Επίσης ήταν συγγενής εξ αίματος του βασιλιά, έτσι ο Κάρολος Δ΄ ήταν εξέχουσα μορφή κατά τα πρώτα έτη της βασιλείας του Φραγκίσκου Α΄, που τον όρισε κυβερνήτη της Νορμανδίας. Πολέμησε στη μάχη του Μαρινιάνο το 1515 και το 1521 υπερασπίστηκε την Καμπανία εναντίον της Γερμανικής εισβολής. Ακολούθησε τον κουνιάδο του στη δεύτερη εκστρατεία του στην Ιταλία το 1525 και μετά την καταστροφή στη μάχη της Παβίας, ανέλαβε τον έλεγχο του στρατού και τον οδήγησε πίσω στη Γαλλία. Εκεί όμως έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος για την ήττα και κατηγορήθηκε ότι εγκατέλειψε τον βασιλιά· λίγο μετά απεβίωσε.

Αν και ζούσε η αδελφή του Φρανσουάζ, τις κτήσεις του κράτησε η σύζυγός του.

## Οικογένεια
Το 1509 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Βαλουά-Ανγκουλέμ, κόρη του Καρόλου κόμη του Ανγκουλέμ· δεν απέκτησαν τέκνα.

## Πρόγονοι


## Αναφορές


Κατηγορία:Κόμητες της Γαλλίας
Κατηγορία:Δούκες του Αλανσόν
Ιωάννης Δ΄ του Αρμανιάκ

Ο **Ιωάννης Δ΄**, γαλλ.: *Jean IV d'Armagnac*, (15 Οκτωβρίου 1396 - 5 Νοεμβρίου 1450) από τον Οίκο του Αρμανιάκ, ήταν κόμης του Αρμανιάκ, Φεζανσάκ, Ροντέ (1418-1450).

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Βερνάρδου Ζ΄ κόμη του Αρμανιάκ, Φεζανσάκ, Ροντέ και της Μπόννης των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη δούκα του Μπερύ. Ο Ιωάννης του Μπερύ ήταν γιος του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας.

Ο πατέρας του κατέλαβε την κομητεία του Κομένζ (Comminges) με τη δύναμη των όπλων του από τη χήρα Μαργαρίτα του Κομένζ, αλλά όταν εκείνη ξαναπαντρεύτηκε τον Ματθαίο κόμη της Φουά, ο Ιωάννης Δ΄ αναγκάστηκε να την επιστρέψει.

Το 1425 αναγνώρισε τον βασιλιά της Καστίλης ως επικυρίαρχό του· ο βασιλιάς της Γαλλίας, που ήταν απασχολημένος με την Αγγλική εισβολή, δεν μπόρεσε να παρέμβει. Όταν ο Ιωάννης Δ΄ σχεδίαζε τον γάμο της κόρης του Ισαβέλλας με τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Αγγλίας, ο Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας τον απείλησε και έτσι υπαναχώρησε. Το 1440 συμμετείχε στην εξέγερση του διαδόχου Λουδοβίκου και μερικών βαρόνων, αλλά ο βασιλιάς τους κατέβαλλε και τους συγχώρησε. 

Όταν διεκδίκησε τον βασιλικό τίτλο, ο Κάρολος Ζ΄ του ζήτησε να τον εγκαταλείψει. Ο Ιωάννης Δ΄ αρνήθηκε και τότε ο βασιλιάς έστειλε τον διάδοχο, που τον πολιόρκησε στο Λ' Ιλ-Ζουρνταίν και τον αιχμαλώτισε. Κρατήθηκε στη φυλακή του Καρκασόν το διάστημα 1443-46. Οι κτήσεις του διοικήθηκαν από υπαλλήλους του βασιλιά και δεν του αποδόθηκαν.

Τον διαδέθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Ιωάννης Ε΄ και έπειτα ο Κάρολος Α΄ και μετά ο δισεγγονός του Κάρολος Δ΄ δούκας του Αλανσόν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λευκή των Ντρε, κόρη του Ιωάννη Δ΄ δούκα της Βρετάνης και είχε τέκνο:
* Μπόννη πριν το 1416-πριν το 1448, απεβίωσε 32 ετών.

Η Λευκή απεβίωσε το 1419 και ο Ιωάννης Δ΄ έκανε το ίδιο έτος δεύτερο γάμο, με την Ισαβέλλα των Εβρέ, κόρη του Καρόλου Γ΄ της Ναβάρρας και είχε τέκνα:
* Μαρία 1420-1473, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ Βαλουά δούκα του Αλανσόν. Ο γιος της:
** Ρενέ δούκας του Αλανσόν είχε τέκνα:
*** Κάρολος Δ΄ δούκας του Αλανσόν, κόμης του Αρμανιάκ.
*** Άννα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Θ΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου.
* Ιωάννης Ε΄ 1420-1473, υποκόμης του Λομάν, έπειτα κόμης του Αρμανιάκ.
* Ελεονώρα 1423-1456, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ πρίγκιπα της Οράγγης, κύριο του Σαλόν-Αρλαί.
* Κάρολος Α΄ 1425-1497, υποκόμης του Φεζανσαγκέ, έπειτα κόμης του Αρμανιάκ.
* Ισαβέλλα 1430-1476, κυρία των Τεσσάρων Κοιλάδων.

## Αναφορά


Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ
Ιωάννης Β΄ του Αλανσόν

Ο **Ιωάννης Β΄** (*Jean II d'Alençon*, 2 Μαρτίου 1409 - 8 Σεπτεμβρίου 1476) από τον Οίκο των Βαλουά-Αλανσόν ήταν δούκας του Αλανσόν και κόμης του Περς (1415-74). Είναι γνωστός ως στρατηγός στην τελευταία φάση του Εκατονταετούς Πολέμου, ως συμπολεμιστής της Ιωάννας της Λωρραίνης.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Αλανσόν και της Μαρίας των Ντρε, κόρης του Ιωάννη Ε΄ δούκα της Βρετάνης. Το 1415 ο πατέρας του σκοτώθηκε στη μάχη του Αζενκούρ και τον διαδέχθηκε 6 ετών. 

Το 1424 ήταν 15 ετών όταν συμμετείχε στη μάχη του Βερνέιγ και αιμαλωτίστηκε. Για να ελευθερωθεί, οι Άγγλοι ζήτησαν 200.000 χρυσά σαλύ. Τους παραχώρησε το δουκάτο του Αλανσόν, που το ανέλαβε ο Ιωάννης Λάνκαστερ δούκας του Μπέτφορντ και θείος του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας και πώλησε το φέουδο του Φουζέρ στον δούκα της Βρετάνης. Έτσι ελευθερώθηκε το 1429.

Το ίδιο έτος ήλθε στον Κάρολο Ζ΄ της Γαλλίας η Ιωάννα της Λωρραίνης ζητώντας του στρατιωτική βοήθεια για την άρση της πολιορκίας της Ορλεάνης. Ο Ιωάννης Β΄ πήγε πρόθυμα μαζί της ως διοικητής του Γαλλικού στρατού και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη νίκη της Ιωάννας. Συνέχισε μαζί της για την απελευθέρωση της κοιλάδας του Λίγηρα (Loire). Τον αποκαλούσε *ο καλός (δίκαιος, ευγενής) δούκας*. Από το 1429 επετίθετο στους Άγγλους στο Αλανσόν και ανέκτησε το δουκάτο του. Το 1431 οι Άγγλοι συνέλαβαν την Ιωάννα και την έκαψαν στην πυρά, κάτι που έκανε συντετριμμένο τον Ιωάννη Β΄. 

Ο πένης δούκας δυσαρεστήθηκε με τη Συνθήκη του Αρράς, διότι περίμενε να ωφεληθεί από τη Βουργουνδία. Διαφώνησε με τον Κάρολο Ζ΄ και συμμετείχε σε εξέγερση εναντίον του, αλλά συγχωρέθηκε, όντας μακροχρόνια φίλος του βασιλιά. Έλαβε μέρος στην εισβολή στη Νορμανδία το 1449, όμως αλληλογραφούσε με τους Άγγλους απερίσκεπτα. Κλήθηκε στη *δίκη αποκατάστασης* της Ιωάννας της Λωρραίνης (1456), κατηγορήθηκε για προδοσία και καταδικάστηκε σε θάνατο (1458), ποινή που μετατράπηκε σε φυλάκιση. Ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας του πρότεινε όρους για να τον ελευθερώσει, αλλά δεν τους δέχθηκε (1461). Δικάστηκε ξανά ενώπιον της Συνέλευσης των ευγενών (Parlement) στο Παρίσι, όπου καταδικάστηκε σε θάνατο και το δουκάτο του κατασχέθηκε (1474). Απεβίωσε εγκάθειρκτος το 1476.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1424 την Ιωάννα των Βαλουά, κόρη του Καρόλου δούκα της Ορλεάνης. Δεν απέκτησαν τέκνα και η Ιωάννα απεβίωσε το 1432.

Το 1437 έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαρία, κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Αρμανιάκ και είχε τέκνα:
* Αικατερίνη 1452-1505, παντρεύτηκε τον Γκυ ΙΕ΄ του Λαβάλ.
* Ρενέ 1454-1492, δούκας του Αλανσόν, αφού ανέκτησε το δουκάτο.

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε τέσσερα τέκνα. Μεταξύ αυτών την:
* Ιωάννα απεβ. μετά το 1481, κόμισσα του Μπωμόν-λε-Ροζέ, παντρεύτηκε τον Γκυ ντε Μωλμόν.

## Πρόγονοι




## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*http://xenophongroup.com/montjoie/compgns.htm
*https://web.archive.org/web/20090321045721/http://futura-dtp.dk/SLAG/Personer/NavneA/AlenconDuc.htm
*http://www.maidofheaven.com/joanofarc_alencon.asp

Κατηγορία:Δούκες του Αλανσόν
Κάμενα (Ίστοτσνι Μόσταρ)

Η **Κάμενα** (σερβικά κυριλλικά: ) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Ίστοτσνι Μόσταρ και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.

Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό αποτελούσε, στο σύνολό του, μέρος του Δήμου του Μόσταρ. Ωστόσο, μετά το πέρας του πολέμου, τμήμα του εδάφους του ενσωματώθηκε στον νεοϊδρυθέντα Δήμο του Ίστοτσνι Μόσταρ, ενώ, ταυτόχρονα, εντάχθηκε στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας.

## Γεωγραφία

## Ιστορία

## Δημογραφία
### Ιστορική εξέλιξη του πληθυσμού





### Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

## Δείτε επίσης
* Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
* Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*  Maplandia
* 

Κατηγορία:Οικισμοί του Ίστοτσνι Μόσταρ
Κατηγορία:Οικισμοί της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας με βοσνιακή πληθυσμιακή πλειοψηφία
Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (χόκεϊ επί πάγου)

Η **Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ** (ρωσικά: «Сахалин» Южно-Сахалинск) είναι ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα το Γιούζνο Σαχαλίνσκ της νήσου Σαχαλίνης στη Ρωσία. Τα χρώματα της είναι το γαλάζιο και το μπλε. Αποτελεί μέρος του ευρύτερου σωματείου «Σαχαλίν». Η ομάδα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου Ασίας από την περίοδο 2014/2015. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο λεντόβομ ντβόρτσε Κρίσταλ, χωρητικότητας 1.300 θεατών.

## Ιστορία
Η ομάδα χόκεϊ του συλλόγου συστάθηκε το 2014. Πριν αρχίσει να συμμετέχει σε επίσημους αγώνες, ονομαζόταν «Μορσκίγε λβι» (Морские львы, Θαλάσσια λιοντάρια). Ο πρώτος επίσημος αγώνας της ομάδας πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιανουαρίου έναντι του συλλόγου χόκεϊ «Μπριάνσκ». Ο αγώνας έληξε με σκορ 5:1 υπέρ του συλλόγου Μπριάνσκ. Η πρώτη νίκη στην ιστορία του συλλόγου σημειώθηκε στις 16 Ιανουαρίου επί της «Ριαζάν» με 6:3. Η ομάδα μετονομάστηκε σε «Σαχαλίν» (Сахалин), καθώς αυτό είναι το όνομα που αντικατοπτρίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια την περιφερειακή ταυτότητα της. Το 2016 τερμάτισε στη 2η θέση του Πρωταθλήματος Ασίας, ένα βήμα μακριά από ένα σημαντικό τρόπαιο. Το 2017, επανέλαβε αυτήν την επιτυχία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Σαχαλιν
Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (πετοσφαίριση)

Η **Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ** (ρωσικά: «Сахалин» Южно-Сахалинск) είναι πετοσφαιρική ομάδα από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ της νήσου Σαχαλίνης στη Ρωσία. Τα χρώματα της είναι το γαλάζιο και το μπλε. Αποτελεί μέρος του ευρύτερου σωματείου «Σαχαλίν». Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο ντβόρετς σπόρτα Κρίσταλ.

## Ιστορία
Η ομάδα βόλεϊ γυναικών «Σαχαλίν» ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2012 και με απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Πρωταθλήματος Ρωσίας, της δώθηκε η άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα στη θέση της διαλυμένης ομάδας *Σαμορόντοκ Χαμπάροφσκ* («Самородок» Хабаровск). Πριν από αυτή, καμία από τις ομάδες της νήσου Σαχαλίνης δεν αγωνίστηκε ούτε στο Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ, ούτε στο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην πετοσφαίριση. Το καλοκαίρι του 2015 βόλεϊ συλλόγου τέθηκε στη δομή του επαγγελματικού αθλητικού συλλόγου «Σαχαλίν» (профессиональный спортивный клуб «Сахалин»).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Σαχαλιν
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1995-96

Το **Κύπελλο Κύπρου 1995-96** ήταν η 22η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (19η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι δέκα ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1995-96 και οι έξι ομάδες της Β΄ κατηγορίας 1995-96. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 12η φορά στην ιστορία της.

## Διεξαγωγή
Το καλοκαίρι του 1995 η Γενική Συνέλευση της ΚΟΠΕ αποφάσισε τη διεξαγωγή Φάιναλ Φορ ώστε να προσελκύσει περισσότερο φίλαθλο κοινό. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, οι δύο ημιτελικοί διεξήχθησαν την πρώτη ημέρα του Φάιναλ Φορ στο ίδιο γήπεδο. Οι αγώνες ήταν μονοί. Ο τελικός διεξήχθη την επόμενη ημέρα.

## Α΄ φάση
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης (διπλοί αγώνες, ένας στην έδρα κάθε ομάδας).




1Ο Διόνυσος προκρίθηκε στην επόμενη φάση λόγω καλύτερης διαφοράς πόντων.
2Δεν είναι γνωστό το αποτέλεσμα του επαναληπτικού.
3Ο Απόλλωνας δήλωσε κώλυμα συμμετοχής στη διοργάνωση. Ο Ολυμπιακός προκρίθηκε χωρίς αγώνες.

## Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.




4Η Ανόρθωση προκρίθηκε στην επόμενη φάση λόγω καλύτερης διαφοράς πόντων.
5Ο Διόνυσος δήλωσε αδυναμία συμμετοχής στη διοργάνωση. Ο ΑΠΟΕΛ προκρίθηκε χωρίς αγώνες.

## Φάιναλ Φορ
Οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση συμμετείχαν στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία στη Λευκωσία το διήμερο 26 και 27 Απριλίου 1996.

### Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων, οι οποίοι διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου 1997.




6Δεν είναι γνωστό το αποτέλεσμα του αγώνα. Προκρίθηκε ο ΑΠΟΕΛ.

### Μικρός τελικός
Στον μικρό τελικό συμμετείχαν οι ομάδες που αποκλείστηκαν στην ημιτελική φάση. Ο αγώνας έγινε στις 27 Απριλίου.




### Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο ΑΠΟΕΛ. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 27 Απριλίου 1996 στο Κλειστό Γυμναστήριο Ελευθερία στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ (16-17, 15-3, 15-12, 15-6).

## Παραπομπές


## Πηγές
*

Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση ανδρών)
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1995
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1996
Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ (καλαθοσφαίριση)

Η **Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ** (ρωσικά: «Сахалин» Южно-Сахалинск) ήταν ομάδα καλαθοσφαίρισης από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ της νήσου Σαχαλίνης στη Ρωσία. Τα χρώματα της ήταν το γαλάζιο και το μπλε. Αποτελούσε μέρος του ευρύτερου σωματείου «Σαχαλίν». Η ομάδα διεξήγε τους εντός έδρας αγώνες της στο ντβόρετς σπόρτα Κρίσταλ.

## Ιστορία
Για πρώτη φορά στην ιστορία της καλαθοσφαιρισης της Σαχαλίνης, το 2015, η νήσος εκπροσωπήθηκε από μια επαγγελματική ομάδα. Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία μιας ομάδας καλαθοσφαιρισης στη βάση του επαγγελματικού αθλητικού συλλόγου «Σαχαλίν» (профессиональный спортивный клуб «Сахалин»), έγινε από τον επικεφαλής της Περιφέρειας Σαχαλίνης, Ολέγκ Κοζεμιάνκο. Η πρότασή του αυτή υποστηρίχθηκε από τη Ρωσική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και επέτρεψε στην ομάδα να συμμετάσχει στη Σουπερλίγκα 1, παρακάμπτοντας τα πρωταθλήματα των κατώτερων κατηγοριών. 

Ο Ολέγκ Κοζεμιάνκο πίστευε ότι η δημιουργία της πρώτης επαγγελματικής ομάδας θα δώσει μια τεράστια ώθηση για την ανάπτυξη της καλαθοσφαιρισης σε ολόκληρη την Περιφέρεια Σαχαλίνης, καθώς ανοίγονταν νέες προοπτικές για τη νεότερη γενιά. Πριν από αυτό, για πάνω από σαράντα χρόνια, η μόνη ομάδα που εκπροσώπησε τη ρωσική Άπω Ανατολή στο πρωτάθλημα και στο Κύπελλο της Ρωσίας ήταν «Σπάρτακ Πριμόριε» από το Βλαδιβοστόκ.

Τον Ιούνιο του 2016 η «Σαχαλίν» έχει υποβάλει αίτηση για συμμετοχή στην Γεντίναϊα Λίγκα για την περίοδο 2016/2017. Στις 16 Ιουλίου του 2016, στο Συμβούλιο του Συνδέσμου, η πρόταση της «Σαχαλίν» δεν έγινε αποδεκτή λόγω μη συμμόρφωσης με τους κανόνες του αεροδρομίου του Χάντι-Μανσίσκ, το οποίο μέχρι τις 30 Νοεμβρίου του 2016 δεν λειτουργούσε δύο φορές την εβδομάδα λόγο επισκευών.

## Επιτυχίες
* **[[Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης Ρωσίας|Σουπερλίγκα 1]]**
::Πρωταθλήτρια (1): 2015/2016

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωσικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2015
Δημήτριος Βαρδουνιώτης

Ο **Δημήτριος Βαρδουνιώτης** (1847-1924) ήταν Έλληνας νομικός, δημοσιογράφος, ποιητής και ιστορικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1847 στο Άργος, και καταγόταν από φτωχή οικογένεια. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην πατρίδα του μέχρι το τέλος της ζωής του. Ασχολήθηκε επίσης με το συγγραφικό έργο και ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Αργείων «Ο Δαναός». Αποχώρησε από τον σύλλογο το 1900 όταν διαφώνησε για την τακτική του συλλόγου με τον τότε πρόεδρο του Χρήστο Παπαοικονόμου. Θέλοντας λοιπόν να ενημερώσει το κοινό για την ιστορία του Άργους, ίδρυσε τον «Λαϊκό Σύλλογο Ίναχο», χωρίς όμως να έχει επιτυχία. Πραγματοποιούσε διάφορες εκδηλώσεις και εκδρομές σε διάφορες περιοχές της Πελοποννήσου. Ασχολήθηκε με την πολιτική, και την περίοδο 1883-1887 διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Άργους. Τότε ήταν οπαδός του Θεοδώρου Δηλιγιάννη. Αργότερα όμως, έγινε υποστηρικτής του Χαριλάου Τρικούπη. Παράλληλα, την περίοδο 1885-1889 αρθρογραφούσε στην εφημερίδα «Άργος» του Σπήλιου Καλμούχου. Βασικό του έργο υπήρξε η μονογραφία του για την κατά το 1822 εκστρατεία και καταστροφή του Μαχμούτ-πασά Δράμαλη. Κατά την διάρκεια του Κινήματος του Γουδίου και στη συνέχεια, ανήκε στους μετριοπαθείς αντιβενιζελικούς. Αργότερα όμως, όταν ξέσπασε η ένταση μεταξύ Ελευθερίου Βενιζέλου και του βασιλιά Κωνσταντίνου τάχθηκε με τους αντιβενιζελικούς και έτσι τον Φεβρουάριο του 1918 εξορίστηκε στην Μυτιλήνη. Πέθανε το 1924 στο Άργος.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 19ου αιώνα
Ιωάννης του Ντυνουά

Ο **Ιωάννης της Ορλεάνης** (23 Νοεμβρίου 1402 - 24 Νοεμβρίου 1468) από τον Οίκο των Βαλουά-Ορλεάνης ήταν κόμης του Ντυνουά (Dunois) (1439-68) και του Λονγκεβίλ (Longueville) (1443-68).
## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Λουδοβίκου Α΄ δούκα της Ορλεάνης από την εκτός γάμου σχέση του με τη Μαριέτα του Ανγκιάν (Enghien). 

Το 1407 ο πατέρας του δολοφονήθηκε και το 1415 ο ετεροθαλής αδελφός του Κάρολος Α΄ δούκας της Ορλεάνης αιχμαλωτίστηκε στην καταστρεπτική μάχη του Αζενκούρ και έμεινε φυλακισμένος για 25 έτη. 

Στον εμφύλιο πόλεμο της εποχής του θείου του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας, ο Ιωάννης πήρε το μέρος των Αρμανιάκ και οι Βουργουνδοί τον συνέλαβαν το 1418. Ελευθερώθηκε το 1420 και μπήκε στην υπηρεσία του διαδόχου Καρόλου, πολεμώντας στον Εκατονταετή Πόλεμο εναντίον των Άγγλων. Οδήγησε το Γαλλικό στρατό στην Ορλεάνη και μαζί με την Ιωάννα της Λωρραίνης ανακούφισε τους πολιορκούμενους. Την ακολούθησε στις εκστρατείες της του 1429 και συνέχισε και μετά το θάνατό της.

Ο Ιωάννης έλαβε μέρος στην τελετή στέψης του εξαδέλφου του Καρόλου Ζ΄. Το 1436 βοήθησε στην κατάληψη του Παρισιού. Ήταν προεξάρχων στην κατάκτηση της Γκυγιέν και της Νορμανδίας κατά τα τελευταία έτη του Εκατονταετούς Πολέμου. Έλαβε μέρος το 1440 στην *εξέγερση των ευγενών (Praguerie)* εναντίον του Καρόλου Ζ΄ και ήταν ο αρχηγός της *Ομάδας του Δημοσίου Συμφέροντος* εναντίον του Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας το 1465· κάθε φορά ανακτούσε τελικά την εύνοια της Αυλής. 

Το παρωνύμιό του *bâtard d'Orléans* ήταν σεβαστό: ο Ιωάννης ήταν εξάδελφος του Καρόλου Ζ΄ και ανέλαβε αρχηγός του Οίκου της Ορλεάνης κατά την αιμαλωσία του αδελφού του Καρόλου Α΄. Όταν αυτός ελευθερώθηκε, του παραχώρησε την κομητεία του Ντυνουά (1439-68) και ο Κάρολος Ζ΄ τον έκανε κόμη του Λονγκεβίλ (1443-68). Επίσης ήταν κόμης του Περιγκόρ (1430-39) και  Μορταίν (1424-25). Ο Ιωάννης έγινε ιππότης του Τάγματος του Ακανθόχοιρου. 

Εμφανίζεται ως πρόσωπο στα θεατρικά έργα *[[Ερρίκος ο ΣΤ' (πρώτο μέρος)|Ερρίκος ΣΤ΄ (1ο μέρος)]]* του Σαίξπηρ, *Αγ. Ιωάννης* του Μπερνάρ Σω, *[[Η Παρθένος της Ορλεάνης (Σίλερ)|Η Παρθένος της Ορλεάνης]]* του Φ. Σίλλερ. Από το τελευταίο  εμπνεύστηκαν οι όπερες *[[Τζοβάννα ντ' Άρκο]]* του Τζ. Βέρντι, *Η κόρη της Ορλεάνης* του Τσαϊκόφσκυ.

## Οικογένεια
Το 1422 νυμφεύτηκε τη Μαρία Λουβέ, αλλά δεν απέκτησε απογόνους. Η Μαρία απεβίωσε το 1426.

Το 1439 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία του Αρκούρ, κυρία του Παρτεναί και είχε τέκνα:
* Φραγκίσκος Α΄ 1447-1491, κόμης του Ντυνουά, Λονγκεβίλ, Τανκαρβέλ και Μονγκομερύ· καγκελάριος της Γαλλίας, κυβερνήτης της Νορμανδίας και του Δελφινάτου· κοντόσταυλος και καγκελάριος της Νορμανδίας. Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη του Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας. Γιος του ήταν ο:
** Λουδοβίκος Α΄ του Λονγκεβίλ.
* Αικατερίνη ντ' Ορλεάν 1449-1501, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Νάσσαου, δούκα του Σάαρμπρυκεν & κόμη του Ρουσύ.

## Πρόγονοι




## Υποσημειώσεις


## Αναφορές
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Jean de Dunois biography at xenophongroup.com
*Jean de Dunois biography at jean-claude.colrat.pagesperso-orange.fr
*Book of Hours, Use of Rome ('The Dunois Hours') (BL Yates Thompson 3 

Κατηγορία:Οίκος του Λονγκεβίλ
Λουδοβίκος Α΄ του Λονγκεβίλ

Ο **Λουδοβίκος Α΄** (1480 - 1 Αυγούστου 1516) από τον Οίκο των Βαλουά-Ορλεάνης ήταν δούκας του Λονγκεβίλ (1513-16), μέγας καγκελάριος της Γαλλίας και κυβερνήτης της Προβηγκίας.
## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου Α΄ κόμη του Λονγκεβίλ (γιου του Ιωάννη κόμη του Λονγκεβίλ) και της Αγνής, κόρης του Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας. 

Το 1513 διαδέθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Φραγκίσκο Β΄ κόμη, μετά δούκα του Λονγκεβίλ, που απεβίωσε άτεκνος. Τον διαδέθηκε και ως μαρκήσιος του Ροτελέν, κόμης Τανκαρβίλ, Μονγκομερύ, πρίγκιπας του Σαλέ-Αγιόν, κά.

Στην προσπάθειά του να ανακουφίσει το πολιορκούμενο Τερουάν, αιχμαλωτίστηκε από τους Άγγλους σε μάχη το 1513. Φυλακίστηκε στον πύργο του Λονδίνου και του συμπεριφέρθηκαν καλά. Έκανε σχέση με την Τζέιν Ποπινκούρ. Χρησιμοποιήθηκε ως διαμεσολαβητής για τη διευθέτηση του γάμου της Μαρίας Τυδώρ, αδελφής του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας, με τον Λουδοβίκου ΙΒ΄ της Γαλλίας. Ο γάμος που έγινε, ήταν μέρος συμφωνίας ειρήνης. 
## Οικογένεια
Το 1504 νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Τσέρινγκεν, κόρη του Φιλίππου μαργράβου του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ και είχε τέκνα:
* Κλωντ 1508-1524, δούκας του Λονγκεβίλ και μέλος των ευγενών της Γαλλίας.
* Λουδοβίκος Β΄ 1510-1537, δούκας του Λονγκεβίλ.
* Φραγκίσκος 1513-1548, μαρκήσιος του Ροτελέν. Είχε τέκνα:
** Λεονόρ 1540-1573, δούκας του Λονγκεβίλ
** Φραγκίσκη 1549-1601, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ πρίγκιπα του Κοντέ.
* Καρλόττα 1512-1549, παντρεύτηκε τον Φίλιππο δούκα του Νεμούρ.

## Πρόγονοι




## Aναφορές


Κατηγορία:Δούκες της Γαλλίας
Κατηγορία:Οίκος του Λονγκεβίλ
Λουδοβίκος Β΄ του Λονγκεβίλ

Ο **Λουδοβίκος Β΄** (1510 - 9 Ιουνίου 1537) από τον Οίκο των Βαλουά-Ορλεάνης ήταν δούκας του Λονγκεβίλ (1524-37).
## Βιογραφία
Ήταν δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Λονγκεβίλ και της Ιωάννας των Τσέρινγκεν, κόρης του Φιλίππου μαργράβου του Χόχμπεργκ.

Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Κλωντ, όταν αυτός απεβίωσε το 1524. Ο Λουδοβίκος Β΄ νυμφεύτηκε το 1534 τη Μαρία του Γκιζ (1515-1560) και απέκτησαν ένα γιο, αλλά ο ίδιος απεβίωσε το 1537 στη Ρουέν αφήνοντάς την σε εγκυμοσύνη. Η Μαρία γέννησε δύο μήνες μετά ακόμη ένα αγόρι, που έζησε τέσσερις μήνες. Η χήρα του παντρεύτηκε έπειτα τον Ιάκωβο Ε΄ Στιούαρτ της Σκωτίας· το τελευταίο γράμμα του Λουδοβίκου Β΄ το κράτησε για όλη της τη ζωή.

## Οικογένεια
Το 1534 νυμφεύτηκε τη Μαρία του Οίκου Λωρραίνης, κόρη του Κλωντ δούκα του Γκιζ και είχε τέκνο:
* Φραγκίσκος Γ΄ 1535-1551, δούκας του Λονγκεβίλ.

## Πρόγονοι




## Αναφορές


Κατηγορία:Οίκος του Λονγκεβίλ