open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αρζαμάς

Το **Αρζαμάς** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στην Περιφέρεια (όμπλαστ) του Νίζνι Νόβγκοροντ. Ο πληθυσμός του Αρζαμάς στην απογραφή του 2025 ήταν 103.538 κάτοικοι έναντι 108.951 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη σε μέσο υψόμετρο 151 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην όχθη του ποταμού Τιόσα, και απέχει 410 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας.

## Ιστορία
Το Αρζαμάς ιδρύθηκε το 1578, κατά τη βασιλεία του Ιβάν του Τρομερού, στα εδάφη όπου κατοικούσαν τότε Μορδβίνοι. Το 1737 είχε πάνω από 7.000 κατοίκους και φημιζόταν για τις οικόσιτες χήνες και τα κρεμμύδια του, καθώς και για τα δερμάτινα είδη που κατασκευάζονταν εκεί. Η Μεγάλη Αικατερίνη προήγαγε τον οικισμό σε «πόλη» το 1781. Στις αρχές του 19ου αιώνα το Αρζαμάς είχε περισσότερους από 20 χριστιανικούς ναούς, με πρώτο ανάμεσά τους τον Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως, κτισμένο σε «αυτοκρατορικό ρυθμό» σε ανάμνηση της ρωσικής νίκης κατά του Ναπολέοντα το 1812.

## Παραπομπές


Αρζαμας
Γιάννης Δούκας

Ο Γιάννης Δούκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Γονείς του είναι η Μάρω Δούκα και ο Νίκος Δούκας. Σπούδασε φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Ψηφιακές Ανθρωπιστικές Επιστήμες στο King’s College του Λονδίνου. Στο Γκόλγουεϊ της Ιρλανδίας εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα τη διακειμενικότητα στην επική ποίηση της Ύστερης Αρχαιότητας και τις μεθόδους ψηφιακής της αναπαράστασης. Ανθολογημένα ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε δέκα γλώσσες και δυο τραγούδια σε στίχους του έχουν συμπεριληφθεί *Στην ομίχλη των καιρών*, δίσκο του Θάνου Μικρούτσικου (2017). Συχνά, μεταφράζει από τα αγγλικά και δημοσιεύει κείμενά του στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο.

Ο Γιάννης Δούκας έχει λάβει διάφορα βραβεία, όπως το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή του Περιοδικού «Διαβάζω» για το βιβλίο «Στα μέσα σύνορα» και το Βραβείο Γ. Αθάνα της Ακαδημίας Αθηνών για το μυθιστόρημα «Το σύνδρομο Σταντάλ».

**Έργα του:**

(2020) *η θήβα μέμφις*, Πόλις

(2013) *Το σύνδρομο Σταντάλ*, Πόλις (Βραβείο Γ. Αθάνα της Ακαδημίας Αθηνών)

(2011) *Στα μέσα σύνορα*, Πόλις (Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή του Περιοδικού «Διαβάζω»)

(2001) *Ο κόσμος όπως ήρθα και τον βρήκα*, Κέδρος
## Παραπομπές
Ζιέ-συρ-Σεν

Το **Ζιέ-συρ-Σεν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2005–06

Για την **περίοδο 2005–06**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην νομαρχία Αθηνών.

## Α Κατηγορία

Μπαράζ παραμονής :

1) Χαραυγιακός - Δάσος Χαϊδαρίου 2-0 ( Τετάρτη 31 Μάϊου 2006 , Γήπεδο Ηφαίστου Περιστερίου)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2005-2006
Χάρης Μελιτάς

Ο **Χάρης Μελιτάς**, Αρχιτέκτων Μηχανικός Ε.Μ.Π., τ. καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης     (Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε.), γεννήθηκε στην Αθήνα, με καταγωγή από τα Κύθηρα.

Έχει εκδώσει 18 συλλογές με ποιήματα, μία συλλογή διηγημάτων και την επίτομη Ιστορία της Τέχνης (Ο.Ε.Δ.Β.). Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών το 2020, για την ποιητική του συλλογή *Εξαιρέσεις*. Επίσης, βραβεύτηκε από τον Παρνασσό, τη Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία *Τέχνη* του Κιλκίς για τις ποιητικές του συλλογές *Η διαθήκη*, *Ποτάμι κόκκινο* και *Μαύρη σοκολάτα*, με Πρόεδρο της Κριτικής Επιτροπής τη Ζωή Σαμαρά.

**Τα έργα του:**

* *Ιστορία της Τέχνης και  της Τεχνολογίας*, εκδ. Ο.Ε.Δ.Β., Αθήνα 1980
* *Η νύχτα στο πιάνο*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 1995
* *Πατέ στρουθοκαμήλου*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2008
* *Eραστής ειδώλων*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2009
* *Γλώσσα λανθάνουσα*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2010
* *Μαύρη σοκολάτα*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2011
* *Παράσταση ήττας*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2012
* *Ποτάμι κόκκινο*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2013
* *Η διαθήκη*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2013
* *Το κάπα του Κόνδορος*, Διηγήματα, εκδ. Μανδαγόρας, Αθήνα 2014
* *Άρωμα σκουριάς*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2014
* *Ελεύθερη πτώση*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2015
* *Κυνηγώντας τον δολοφόνο μου*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2015
* *Ελαφρόπετρα*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2016
* *Εξαιρέσεις*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2018
* *Ακολουθία*, Ποίηση, δίγλωσση έκδοση, εκδ. Γκοβόστη, Αθήνα 2020
* *Μένοντας σπίτι*, Ποίηση, Ιδιωτική έκδοση, Αθήνα 2020
* *Τέσσερις ενοχές*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2021
* *μαύρο γυαλιστερό ή μωβ*, Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα 2023

## Παραπομπές
Ελιάνα Χουρμουζιάδου

Η Ελιάνα Χουρμουζιάδου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965. Το 1984 προσλήφθηκε στην Εθνική Τράπεζα, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε σπουδές στη Γαλλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1991 έως το 2018 εργάστηκε στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, όπου ασχολήθηκε κυρίως με την επιμέλεια εκδόσεων. Από το 1989 έως σήμερα έχουν εκδοθεί πέντε μυθιστορήματά της και ένα παιδικό βιβλίο. Το έργο της *Η Ιδιαιτέρα* (Κέδρος, 1998) τιμήθηκε με το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού *Διαβάζω*. Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί στον Τύπο και έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες.

**Εργογραφία**

**Μυθιστορήματα:**

* Η γειτονιά των καλών κλεφτών, Κέδρος 1989
* Η ιδιαιτέρα, Κέδρος 1998. Έχει μεταφραστεί στα βουλγαρικά.
* Απώλεια Σοφίας, Μίνωας 2004, 2014
* Δεύτερη γυναίκα, Κέδρος 2005
* Μακάρι να ήσουν εδώ, Κέδρος 2011
* Μια τελευταία επιστολή αγάπης, Πατάκης 2022 

**Παιδικό παραμύθι:**

* Μια ιστορία από τα σύννεφα, Κέδρος 2003

## Παραπομπές
Ίνζα (Ρωσία)

Η **Ίνζα** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στην Περιφέρεια (όμπλαστ) του Ουλιάνοφσκ. Ο πληθυσμός της Ίνζα το 2021 ήταν 16.293 κάτοικοι έναντι 23.509 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, παρουσιάζοντας από το 1989 συνεχή μείωση στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο περίπου 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην όχθη του ποταμού Σιουκσιούμκα, και απέχει 167 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ουλιάνοφσκ, πρωτεύουσας της περιφέρειας. Η Ίνζα είναι η διοικητική έδρα του ομώνυμου Διαμερίσματος Ίνζενσκι.

Ο οικισμός ιδρύθηκε το 1897 γύρω από μια στάση ανεφοδιασμού σε σιδηροδρομική γραμμή και αναγνωρίσθηκε ως «πόλη» το 1946.

## Παραπομπές


Ινζα
Βότκινσκ

Το **Βότκινσκ** () είναι βιομηχανική πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας στην Ουντμουρτία. Ο πληθυσμός του Βότκινσκ το 2025 ήταν 95.137 κάτοικοι έναντι 103.509 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 108 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Ιδρύθηκε το 1759 ως κέντρο μεταλλουργίας και διατηρεί ακόμα μεγάλες μεταλλουργικές επιχειρήσεις. Ανακηρύχθηκε επισήμως σε «πόλη» το 1935.

Το Βότκινσκ ήταν ένα από τα πληθυσμιακά κέντρα των Εβραίων Ουντμουρτίων, που μιλούσαν την «ουντμούρτια διάλεκτο» των γίντις. Η πόλη είναι γνωστή ως ο τόπος γεννήσεως, το 1840, του κλασικού συνθέτη Πιοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι. Η πόλη έδωσε την ονομασία της στην γειτονική Τεχνητή λίμνη Βότκινσκ επί του ποταμού Κάμα, στην απέναντι όχθη της οποίας, που υπάγεται όμως σε άλλη περιφέρεια, βρίσκεται η πόλη Τσαϊκόφσκι, η οποία πήρε με τη σειρά της την ονομασία της από τον συνθέτη!

## Παραπομπές


Βοτκινσκ
Κουζνιέτσκ

Το **Κουζνιέτσκ** () είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας στο Όμπλαστ της Πένζα. Ο πληθυσμός του Κουζνιέτσκ το 2021 ήταν 78.390 κάτοικοι έναντι 98.588 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, παρουσιάζοντας από το 1989 συνεχή μείωση στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη στην αριστερή (κυρίως) όχθη του ποταμού Τρούγιοφ, σε υψόμετρο 240 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στο Υψίπεδο του Βόλγα.

Ο οικισμός ιδρύθηκε από τον Βασίλη Ναρύσκιν (Василий Фёдорович Нарышкин), εξάδελφο του Πέτρου Α΄, με την ονομασία **Τρούγιοβο** (από το όνομα του ποταμού), το 1699. Σύντομα έγινε γνωστός ως **Τρούγιοβο-Βασκρισένσκογιε** και μετά πήρε την ονομασία **Ναρίσκινο**. Η Μεγάλη Αικατερίνη με διάταγμά της μετονόμασε επισήμως το χωριό σε «Κουζνιέτσκ» τον Νοέμβριο του 1780.

Κατά τη σοβιετική εποχή, το φαράγγι Ντουβάνι κοντα στην πόλη έγινε τόπος μυστικών πολιτικών εκτελέσεων και ταφών από το 1918 έως και τη δεκαετία του 1930. Σε ανάμνηση αυτών, το 1997 στήθηκε εκεί ένας μεγάλος ξύλινος σταυρός.

## Παραπομπές


Κουζνιετσκ
Τσαϊκόφσκι (πόλη)

Το **Τσαϊκόφσκι** () είναι πόλη της ανατολικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στο Κράι του Περμ. Ο πληθυσμός του Τσαϊκόφσκι το 2024 ήτανЧисленность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2024 года — М.: Росстат, 2024/ref> 74.913 κάτοικοι έναντι 85.849 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989. Η πόλη είναι κτισμένη στην αριστερή όχθη του μεγάλου ποταμού Κάμα, στο τμήμα που ο ποταμός σχηματίζει την Τεχνητή λίμνη Βότκινσκ, σε υψόμετρο 95 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το Τσαϊκόφσκι είναι μια νέα σχετικώς πόλη, καθώς ιδρύθηκε το 1955 ως τόπος κατοικίας για όσους εργάζονταν στην κατασκευή του φράγματος και του υδροηλεκτρικού σταθμού του Βότκινσκ. Πήρε την ονομασία της από το επώνυμο του κλασικού Ρώσου συνθέτη Πιοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι, ο οποίος γεννήθηκε στη γειτονική πόλη Βότκινσκ.

## Παραπομπές


Τσαικοφσκι
Βελίκιγιε Λούκι

Το **Βελίκιγιε Λούκι** () είναι πόλη της δυτικής Ευρωπαϊκής Ρωσίας, στην Περιφέρεια (όμπλαστ) του Πσκοφ. Ο πληθυσμός του Βελίκιγιε Λούκι το 2025 ήταν 84.655 κάτοικοι έναντι 113.745 κατοίκων στην τελευταία σοβιετική απογραφή, το 1989, παρουσιάζοντας από το 1989 συνεχή μείωση στις επίσημες απογραφές. Η πόλη είναι κτισμένη στην όχθη του ποταμού Λόβατ, στους μαιάνδρους του οποίου αναφέρεται η ονομασία της (μεταφράζεται ως «μεγάλοι μαίανδροι»), σε υψόμετρο περί τα 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Φέρει τον τιμητικό τίτλο «Πόλη στρατιωτικής δόξας», εξαιτίας του θάρρους και του ηρωισμού που είχαν επιδείξει οι κάτοικοι της κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Παραπομπές


Βελικιγιε Λουκι
Δήμητρα Κολλιάκου

Η Δήμητρα Κολλιάκου, γεννημένη το 1968, κατάγεται από την Αθήνα. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία και Γλωσσολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, όπου ανακηρύχθηκε διδάκτορας Γλωσσολογίας. Από το 1995 έως το 2010 δίδαξε Θεωρητική Γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο του Newcastle. Έχοντας ζήσει σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, εγκαταστάθηκε τελικά στο Παρίσι, όπου διδάσκει Αγγλικά και Αγγλόφωνη Λογοτεχνία σε διεθνές λύκειο. Για το πεζογραφικό της έργο έχει λάβει σημαντικές διακρίσεις, όπως το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας και το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού *Ο Αναγνώστης* για το *Αλφαβητάρι εντόμων* (Εκδόσεις Πατάκη, 2018), καθώς και το *Athens Prize for Literature* και το Βραβείο Μυθιστορήματος του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το έργο *Θερμοκρασία δωματίου* (Εκδόσεις Πατάκη, 2006 – 4η έκδοση, 2020). Συνεργάζεται τακτικά με το λογοτεχνικό περιοδικό *Φρέαρ*, ενώ αποσπάσματα από τα έργα της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και στα γαλλικά.

**Τα έργα της**:

* Το Μαγείο, μυθιστόρημα, Εκδ. Βιβλιοπωλείο της Εστίας, 2000. Θερμοκρασία δωματίου, μυθιστόρημα, Εκδ. Πατάκη, 2006. (Δ’
* ανατύπωση: Οκτώβρης 2020).
* Η αρρώστια των βουνών, νουβέλες, Εκδ. Πατάκη, 2009.
* Το πρόσωπο του ουρανού, μυθιστόρημα, Εκδ. Πατάκη, 2013.
* Ήμισυ του παντός, μυθιστόρημα, Εκδ. Πατάκη, 2015.
* Αλφαβητάρι Εντόμων, Εκδ. Πατάκη, 2018
* Αταραξία Εκδ. Πατάκη, 2022.
* Καλυψώ Εκδ. Πατάκη, 2024

## Παραπομπές
Σοφία Κολοτούρου

Η Σοφία Κολοτούρου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, ολοκληρώνοντας τις σπουδές της το 1998, και στη συνέχεια ειδικεύτηκε στην Κυτταρολογία το 2003. Το 2022 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα Δημιουργικής Γραφής με κατεύθυνση τη λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Είναι κωφή και υπήρξε πρόεδρος του συλλόγου Ακουστήριξη – Κίνηση για την προσβασιμότητα κωφών και βαρηκόων ατόμων για πέντε χρόνια (2015–2020). Ασχολείται με τη συγγραφή ποιημάτων και πεζών και είναι ενεργό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων. Τον Δεκέμβριο του 2017 η ποιητική της συλλογή *Τρίτη Γενιά* τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Το 2019, έπειτα από μακροχρόνιο αγώνα, πέτυχε μέσα από τον σύλλογο Ακουστήριξη την εισαγωγή υποτίτλων στα τηλεοπτικά προγράμματα και την ευρύτερη διάδοση των υπηρεσιών γραπτής προσβασιμότητας για άτομα με προβλήματα ακοής.

## Παραπομπές
Διεθνής Συντονιστική Συνέλευση Οργανισμών Νεολαίας

Η **Διεθνής Συντονιστική Συνέλευση Οργανώσεων Νεολαίας** ( **ICMYO** ) είναι ένα διεθνές δίκτυο για τα μεγαλύτερα νεανικά κινήματα και τις περιφερειακές πλατφόρμες νέων στον κόσμο. Ιδρύθηκε επίσημα το 2004 και ενισχύθηκε περαιτέρω το 2013. Σύμφωνα με το δίκτυο:

: Η οργάνωση έχει ως στόχο να ενώσει και να εκπροσωπήσει τις διαφορετικές φωνές των οργανώσεων που διευθύνονται από νέους σε παγκόσμιο επίπεδο, παρέχοντας μια πλατφόρμα συντονισμού και συνεργασίας, προκειμένου να ασκηθεί ισχυρότερη επιρροή στις διαδικασίες χάραξης της παγκόσμιας πολιτικής για τη νεολαία και να επιτευχθεί πλήρης συνεργασία μεταξύ των οργανώσεων νεολαίας και των σχετικών ενδιαφερόμενων μερών.
: Οι κύριοι στόχοι της ICMYO είναι:
:* Να εκπροσωπήσει τις ποικίλες φωνές των οργανώσεων που διευθύνονται από νέους παγκοσμίως
:* Η συνεργασία μεταξύ οργανώσεων που διευθύνονται από νέους σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο
:* Ο συντονισμός πολιτικών εισροών στην παγκόσμια πολιτική για τους νέους

Επί του παρόντος, το δίκτυο συνεδριάζει μία φορά το χρόνο σε μια ετήσια συνάντηση, η οποία διοργανώνεται από μια ομάδα εργασίας που έχει εκλεγεί κατά ο προηγούμενο έτος από τα μέλη.

## Μέλη
Υπάρχουν δύο τύποι πλήρων μελών και δύο τύποι συνδεδεμένων μελών (δεν υπάρχουν συνδεδεμένα μέλη προς το παρόν).

### Περιφερειακές Πλατφόρμες Νέων

### Διεθνείς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις Νεολαίας

## Δείτε επίσης

* Φωνή των Νέων
* Συμμετοχή των Νέων


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*
Ανοικτό θέατρο

Με τον όρο **ανοικτό θέατρο** χαρακτηρίζεται ένας χώρος θεαμάτων, ο οποίος έχει κατασκευαστεί σε εξωτερικό χώρο.  Συχνά, αξιοποιεί τα φυσικά στοιχεία του περιβάλλοντός του, όπως δέντρα και λόφους, για να δημιουργήσει μια μοναδική ατμόσφαιρα για το κοινό και να τους συνδέσει με την φύση. Ένα ανοικτό θέατρο δομείται από μια σκηνή, συνήθως ανοικτή προς τον ουρανό, θέσεις για τους θεατές και σκοπός του είναι η φιλοξενία πολιτιστικών εκδηλώσεων, όπως θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, φεστιβάλ, κ.ά. Η ανοιχτή σκηνή συμβάλλει επίσης στη άμεση αλληλεπίδραση των ηθοποιών με το κοινό. 

Παρά τα οφέλη που μπορεί να προσφέρει ένα ανοικτό θέατρο, ο καιρός έχει σημαντική επίδραση στις εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται. Σε αντίθεση με εσωτερικούς χώρους, τα θέατρα αυτά δεν έχουν στέγη και συχνά υπάρχουν ακυρώσεις ή αναβολή των εκδηλώσεων εξαιτίας των καιρικών συνθηκών. Άλλη μια πρόκληση αποτελεί η ακουστική. Η διαχείριση του ήχου είναι σαφώς πιο δύσκολη, σε σύγκριση με αυτήν σε εσωτερικούς χώρους, και η ελαχιστοποίηση των εξωτερικών θορύβων και των ηχώ καθορίζεται από την αρχιτεκτονική του θεάτρου.

Κατηγορία:Θέατρο
Ζαβερνάν

Το **Ζαβερνάν** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
Επιχείρημα της Συνέπειας

Στη φιλοσοφία, το **επιχείρημα της συνέπειας** είναι ένα επιχείρημα κατά της συμβατοκρατίας που διαδόθηκε από τον Αμερικανό φιλόσοφο Peter van Inwagen. Το επιχείρημα υποστηρίζει ότι εάν δρώντες δεν έχουν κανέναν έλεγχο στα γεγονότα του παρελθόντος, τότε οι δρώντες δεν έχουν κανέναν έλεγχο στις συνέπειες αυτών των γεγονότων.

Η Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας του Στάνφορντ δίνει την ακόλουθη εκδοχή του επιχειρήματος, με τη μορφή συλλογισμού:
# Κανείς δεν έχει δυνατότητα να ενεργήσει πάνω στα γεγονότα του παρελθόντος και στους νόμους της φύσης.
# Κανείς δεν έχει δυνατότητα να ενεργήσει πάνω στο γεγονός ότι τα γεγονότα του παρελθόντος και οι νόμοι της φύσης συνεπάγονται κάθε γεγονός του μέλλοντος (δηλαδή,  ο ντετερμινισμός ισχύει)
# Επομένως, κανείς δεν έχει δυνατότητα να ενεργήσει πάνω στα γεγονότα του μέλλοντος.
Ή με τα ίδια τα λόγια του van Inwagen, στο *Δοκίμιο για την Ελεύθερη Βούληση*:Αν ισχύει ο ντετερμινισμός, τότε οι πράξεις μας είναι συνέπεια των νόμων της φύσης και των γεγονότων του μακρινού παρελθόντος. Αλλά δεν εξαρτάται από εμάς τι συνέβη πριν την γέννησή μας, ούτε εξαρτάται από εμάς ποιοι είναι οι νόμοι της φύσης. Επομένως, οι συνέπειες αυτών των πραγμάτων (συμπεριλαμβανομένων των τωρινών πράξεων μας) δεν εξαρτώνται από εμάς (σ. 56).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έννοιες στη μεταφυσική
Κατηγορία:Ελεύθερη βούληση
Εθνική Τράπεζα της Ρουμανίας

Η **Εθνική Τράπεζα της Ρουμανίας** (ρουμανικά: *Banca Națională a României*) είναι η κεντρική τράπεζα της Ρουμανίας. Είναι υπεύθυνη για την έκδοση του ρουμανικού λέι και, σε αυτό το πλαίσιο, καθορίζει τη νομισματική πολιτική, διατηρεί συναλλαγματικά αποθέματα και ρυθμίζει τη συναλλαγματική ισοτιμία.

## Ιστορία
Η Εθνική Τράπεζα της Ρουμανίας ιδρύθηκε με νόμο στις 17 Απριλίου 1880, με αρχικό κεφάλαιο 30 εκατομμυρίων λέι. Από αυτό το κεφάλαιο, τα 10 εκατομμύρια ήταν κρατικό κεφάλαιο και τα υπόλοιπα 20 εκατομμύρια ήταν ιδιωτικά. Η τράπεζα είχε το προνόμιο να εκδίδει τραπεζογραμμάτια που γίνονταν δεκτά για συναλλαγές πληρωμών, ένα προνόμιο που επεκτάθηκε αρκετές φορές.

Η Εθνική Τράπεζα της Ρουμανίας ιδρύθηκε πριν από την Τράπεζα της Ιαπωνίας ή το Ομοσπονδιακό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών των Ηνωμένων Πολιτειών, καθιστώντας την την 13η κεντρική τράπεζα στον κόσμο. Τα πρώτα τραπεζογραμμάτια που εκδόθηκαν από την Εθνική Τράπεζα της Ρουμανίας ήταν σε ονομαστικές αξίες των 20, 50, 100, 500 και 1000 λέι. Κόπηκαν επίσης χρυσά, ασημένια και χάλκινα νομίσματα. Χάρη στον Νόμο του Gresham, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί τα χρυσά νομίσματα (με ονομαστική αξία 20 λέι) φυλάσσονταν σε απόθεμα. Μέχρι το 1948, το ίδρυμα ήταν ιδιωτικό ίδρυμα, ελεγχόμενο από τους μετόχους του με σιδερένια λαβή και αμφισβητώντας την κυβέρνηση περισσότερες από μία φορές. Ωστόσο, μπορεί να ειπωθεί (βάσει των πληροφοριών) ότι αν και νομικά ήταν ιδιωτικό ίδρυμα, de facto ήταν κρατικό ίδρυμα. Τόσο κατά την «ειδική» όσο και κατά την κρατική περίοδο (μετά το 1948), η Κεντρική Τράπεζα εφάρμοζε τις οδηγίες της εκτελεστικής εξουσίας τόσο σε καιρό ειρήνης (οικονομική πολιτική) όσο και σε καιρό πολέμου.

## Παραπομπές


Ρουμανία
Κατηγορία:Οικονομία της Ρουμανίας
Μπρέα ντε Τάχο

**Η Μπρέα ντε Τάχο** είναι δήμος στην κοινότητα της Μαδρίτης στην Ισπανία . Ο δήμος, που βρίσκεται στην κομάρκα του Λας Βέγκας και στην φυσική κομάρκα του Αλκάρια του Τσιντσόν, έχει πληθυσμό 579 κατοίκους.

## Δημόσιες συγκοινωνίες
Δύο γραμμές λεωφορείων φτάνουν στη Μπρέα ντε Τάχο, η μία εκ των οποίων συνδέεται με το κέντρο της Μαδρίτης, καθώς ο τερματικός σταθμός της βρίσκεται στη Ronda de Atocha . Αυτές οι γραμμές είναι:

Κατηγορία:Δήμοι της Κοινότητας της Μαδρίτης
The Blair Witch Project

Το ***The Blair Witch Project*** είναι αμερικανική ψυχολογική ταινία τρόμου του 1999, σε σενάριο, σκηνοθεσία και επιμέλεια από τους Ντάνιελ Μίρικ και Εντουάρντο Σάντσες. Μία από τις πιο επιτυχημένες ανεξάρτητες ταινίες όλων των εποχών και είναι ένα ψευδο-ντοκιμαντέρ "ταινία με found-footage" στο οποίο τρεις φοιτητές (η Χέδερ Ντόναχιου, ο Μάικλ Σ. Γουίλιαμς και ο Τζόσουα Λέοναρντ) κάνουν πεζοπορία στα Απαλάχια Όρη κοντά στο Μπέρκιτσβιλ του Μέριλαντ, για να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ για έναν τοπικό μύθο γνωστό ως η Μάγισσας του Μπλερ.

Ο Μίρικ και ο Σάντσες συνέλαβαν έναν φανταστικό θρύλο της Μάγισσας του Μπλερ το 1993. Ανέπτυξαν ένα σενάριο 35 σελίδων με τους διαλόγους να είναι αυτοσχεδιασμένοι. Η ταινία άρχισε την παραγωγή τον Οκτώβριο του 1997, με την κύρια φωτογράφιση να διαρκεί οκτώ ημέρες. Το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων έγινε στο μονοπάτι Γκρίνγουεϊ  κατά μήκος του ποταμάκι Σενέκα στην κομητεία Μοντγκόμερι του Μέριλαντ. Τραβήχθησαν περίπου 20 ώρες βιντεοσκοπίας, τα οποία μειώθηκαν σε 82 λεπτά. Γυρισμένη με αρχικό προϋπολογισμό 35.000–60.000 δολαρίων, η ταινία είχε τελικό κόστος 200.000–750.000 δολαρίων μετά την επεξεργασία και το μάρκετινγκ.

Όταν η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς τα μεσάνυχτα της 23 Ιανουαρίου 1999, η καμπάνια μάρκετινγκ ανέφερε τους ηθοποιούς είτε ως "αγνοούμενους" είτε ως "νεκρούς". Λόγω της επιτυχημένης προβολής της ταινίας στο Σάντανς, η Artisan Entertainment αγόρασε τα δικαιώματα διανομής της ταινίας έναντι 1,1 εκατομμυρίου δολαρίων. Η ταινία είχε περιορισμένη κυκλοφορία στις 14 Ιουλίου του ίδιου έτους, πριν επεκταθεί σε ευρύτερη κυκλοφορία από τις 30 Ιουλίου. Ενώ η ταινία έλαβε επιδοκιμασία από τους κριτικούς, η υποδοχή του κοινού ήταν ανάμεικτη.

Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία και απέφερε σχεδόν 250 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Αναφέρεται σταθερά ως μια από τις πιο τρομακτική ταινία όλων των εποχών και κατατάχθηκε ως η καλύτερη ταινία με found-footage όλων των εποχών από τους συντάκτες τόσο του *IndieWire* όσο και του *[[Entertainment Weekly]]*. Παρά την επιτυχία, οι τρεις κύριοι ηθοποιοί φέρεται να ζούσαν σε συνθήκες φτώχειας. Το 2000, μήνυσαν την Artisan Entertainment διεκδικώντας άδικη αποζημίωση, καταλήγοντας τελικά σε συμβιβασμό 300.000 δολαρίων. Η ταινία ξεκίνησε ένα franchise μέσων ενημέρωσης, το οποίο περιλαμβάνει δύο συνέχειες (το *Blair Witch 2: Το βιβλίο των σκιών* και το *Blair Witch: Η επιστροφή*), μυθιστορήματα, κόμικς και βιντεοπαιχνίδια. Η ταινία αναβίωσε την τεχνική του found-footage και επηρέασε εξίσου επιτυχημένες ταινίες τρόμου όπως το *Μεταφυσική δραστηριότητα* (2007), το *REC* (2007) και το *Cloverfield* (2008).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στα 1990s
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μέριλαντ
Κατηγορία:Μαγεία στις ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου
Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1999
Lince (θωρακισμένο όχημα)

Το **Autoblindo Lince** («Λύγκας») ήταν ιταλικό θωρακισμένο όχημα που χρησιμοποίησαν οι δυνάμεις του Καθεστώτος του Σαλό στο δεύτερο μισό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ 1943 και 1945. Ο συγκεκριμένος τύπος ήταν αντίγραφο του βρετανικού Daimler Dingo και χρησιμοποιήθηκε κυρίως για αποστολές αναγνώρισης. Ο οπλισμός του αποτελούνταν από ένα πολυβόλο Breda 38 των 8&nbsp;mm. Κατασκευάστηκαν συνολικά 392 οχήματα, εκ των οποίων 263 από τη Lancia και 129 από την Ansaldo. Σε γερμανική υπηρεσία έφερε την ονομασία **Panzerspähwagen Lince 202(i)**.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Μαρία Καρολίνα της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας

Η **Μαρία Καρολίνα**, γερμ.: *Maria Karoline Philomena Ignatia Pauline Josepha Michaela Gabriela Raphaela Gonzaga Prinzessin von Sachsen-Coburg und Gotha*  (10 Ιανουαρίου 1899 – 6 Ιουνίου 1941) ήταν Γερμανίδα πριγκίπισσα από τον βραζιλιανικό κλάδο του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας-Κοχάρυ. Σκοτώθηκε στο κέντρο εξόντωσης του Χάρτχαϊμ, στο πλαίσιο τού ναζιστικού προγράμματος *[[Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4|Aktion T4]]*.  

## Νεανική ζωή και καταγωγή
αριστερά|μικρογραφία|Η πριγκίπισσα Μαρία Καρολίνα στην αγκαλιά τής μητέρας της (στη μέση), με τον πατέρα της, τον αδελφό της πρίγκιπα Αύγουστο (αριστερά) και την αδελφή της πριγκίπισσα Κλημεντίνη (δεξιά), .
Η πριγκίπισσα Μαρία Καρολίνα γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1899 στην Πούλα της Αυστρο-Ουγγαρίας (σημερινή Κροατία), έναν δημοφιλή προορισμό διακοπών για την αυστρο-ουγγρική αυτοκρατορική και βασιλική οικογένεια. Ήταν η δεύτερη κόρη του Αυγούστου Λεοπόλδου πρίγκιπα τής Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας και τής Καρολίνας Μαρίας αρχιδούκισσας της Αυστρίας. Ήταν δισεγγονή τού Πέτρου Β΄ αυτοκράτορα τής Βραζιλίας και 4η εξαδέλφη τού Γεωργίου ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Η οικογένειά της σχημάτισε αυτό που ήταν γνωστό ως βραζιλιανική γραμμή του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γκότα-Κοχάρι. 

Μετά την κατάρρευση τής Αυστρο-Ουγγρικής και της Γερμανικής αυτοκρατορίας, η οικογένεια μπόρεσε να διατηρήσει μέρος τού πλούτου της χάρη στα κτήματα των Κοχάρυ. Κατοίκησαν σε όλη την Ουγγαρία και στο Σλάντμινγκ τής Αυστρίας. 

## Χάρτχαϊμ
Η Μαρία Καρολίνα αντιμετώπιζε μαθησιακές δυσκολίες. Το 1938 η οικογένειά της την τοποθέτησε σε θρησκευτικό ίδρυμα.  Το 1941 οι Ναζί την απέλασαν βίαια από το ίδρυμα, και την μετέφεραν στο κέντρο εξόντωσης στο κάστρο Χάρτχαϊμ, όπου και δολοφονήθηκε στο πλαίσιο τού προγράμματος *[[Πρόγραμμα Ευθανασίας T-4|Aktion T4]]*.  

Υπάρχουν ερωτήματα, σχετικά με το αν οι συγγενείς της, συμπεριλαμβανομένου τού αδελφού της Ράινερ πρίγκιπα τής Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας, και τού επικεφαλής τής οικογένειας, Κάρολου Εδουάρδου δούκα τής Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας, έκαναν κάτι για να την προστατεύσουν. 

Η τέφρα της επιστράφηκε στην οικογένειά της, και τάφηκε στην κρύπτη τής εκκλησίας τού Αγίου Αυγουστίνου στο Κοβούργο. 

## Πρόγονοι

## Αναφορές

## Βιβλιογραφία
* Άλαν Ρ. Ράστον *Κάρολος Έντουαρντ του Σάξε-Κόμπουργκ Ο Γερμανικός Ερυθρός Σταυρός και το Σχέδιο για τη Σκοτωση «Ακατάλληλων» Πολιτών 1933-1945*, Cambridge, Cambridge Scholars Publishing, 2018, 225 σελ. ().
* Olivier Defrance και Joseph van Loon, *The Last Kohary - Η ζωή του Philipp Josias of Saxe-Coburg and Gotha*, Royalty Digest Quarterly, τεύχος 4, 2017, σελ. 1-12 (ISSN 1653-5219)

Κατηγορία:Γερμανοί Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας
Ωρα για Σερφ

Το **Ωρα για Σερφ** (πρωτότυπος τίτλος ) είναι μια αμερικανική κωμική ταινία κινουμένων σχεδίων του 2007 σε σκηνοθεσία 
Ας Μπράνον και Κρις Μπακ , και σενάριο των Μπράνον, Μπακ, Ντον Ράιμερ και Κρις Τζένκινς. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Σάια ΛαΜπάφ, Τζεφ Μπρίτζες, Ζόι Ντεσανέλ, Τζον Χέντερ και Τζέιμς Γουντς. Είναι μια παρωδία ντοκιμαντέρ για το σερφ, όπως το The Endless Summer και το Riding Giants, με τμήματα της πλοκής να παρωδούν το North Shore. Για να επιτευχθεί η επιθυμητή αίσθηση ντοκιμαντέρ χειρός, η ομάδα κινουμένων σχεδίων της ταινίας κατέγραψε τις κινήσεις ενός φυσικού χειριστή κάμερας. Το Surf's Up κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 8 Ιουνίου 2007 από την Sony Pictures Releasing και έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, με επαίνους για την κίνηση, το χιούμορ και τη μοναδική του σύνθεση. Η ταινία απέφερε 152 εκατομμύρια δολάρια έναντι προϋπολογισμού 100 εκατομμυρίων δολαρίων και ήταν υποψήφια για το βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων στα 80ά Βραβεία Όσκαρ. Η συνέχεια, Surf's Up 2: WaveMania, κυκλοφόρησε το 2017. Μια τηλεοπτική σειρά βρίσκεται σε εξέλιξη στην Atomic Cartoons.

## Πλοκή
Ένα συνεργείο ντοκιμαντέρ φτάνει στην κοινότητα πιγκουίνων του Κρύο Ντε Τζανέιρο της Ανταρκτικής για να καταγράψει τη ζωή του έφηβου πιγκουίνου Κόντι Μάβερικ, ο οποίος ζει με τη μητέρα του Έντνα και τον μεγαλύτερο αδερφό του Γκλεν. Ο Κόντι ονειρεύεται να γίνει επαγγελματίας σέρφερ από τότε που γνώρισε τον διάσημο σέρφερ «Μπιγκ Ζ» πριν από πολλά χρόνια. Όταν ο Μάικλ Αμπρόμοβιτς, ένας ανιχνευτής ταλέντων από την ακτή, φτάνει για να βρει συμμετέχοντες για τον διαγωνισμό σέρφινγκ στο νησί Πεν Γκου, ο Κόντι καταφέρνει να αποδείξει τις ικανότητές του και να κερδίσει τη συμμετοχή του. Με τις κάμερες να τον κυνηγούν σε κάθε του βήμα, ο Κόντι αφήνει την οικογένειά του για να κερδίσει τον διαγωνισμό. 

## Διανομή ρόλων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
## Παραπομπές
Ράινερ της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας

Ο **Ραϊνέριος** (γερμ. *Rainer, Prinz von Sachsen-Coburg und Gotha*, 4 Μαΐου 1900 - μετά τις 7 Ιανουαρίου 1945) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας-Κοχάρυ ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας.

## Βιογραφία
Ο *Ραϊνέριος Μαρία Ιωσήφ Φλοριανός Ιγνάτιος Μιχαήλ Γαβριήλ Ραφαήλ Γκοντζάγκα* γεννήθηκε στην Πούλα και ήταν το τέταρτο παιδί και ο δεύτερος γιος του Αυγούστου Λεοπόλδου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας και της Καρολίνας Μαρίας της Αυστρίας. Ανήκε σε έναν πλάγιο κλάδο μίας εξουσιάζουσας γερμανικής δυναστείας. Κατά τη στιγμή της γέννησής του, ο Οίκος των Βέττιν κυβερνούσε το Βασίλειο της Σαξονίας και τα δουκάτα των απογόνων του Ερνέστου της Σαξονίας στη Γερμανία, καθώς και τα βασίλεια του Βελγίου, της Πορτογαλίας, της Βουλγαρίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Οι θάνατοι του μεγαλύτερου αδελφού του, Αυγούστου (1908), και του πατέρα του (1922), τον κατέστησαν τέταρτο στην Καθολική γραμμή πριγκίπων της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας που κληρονόμησε την περιουσία του Οίκου του Κοχάρυ. Έγινε επικεφαλής του κλάδου του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας-Κοχάρυ του Οίκου των Βέττιν και κληρονόμος εκ θηλυγονίας μίας από τις παλαιότερες και πλουσιότερες οικογένειες τής ουγγρικής αριστοκρατίας.

Είχε τέσσερις αδελφές και δύο νεότερους αδελφούς, το Φίλιππο Ιωσία (νυμφευμένο με απογόνους) και τον Ερνέστο Φραγκίσκο (μοργανατικά νυμφευμένο χωρίς απογόνους).

Εξαφανίστηκε κατά την πολιορκία της Βουδαπέστης και πιστεύεται ότι απήχθη από Ρώσους ή σκοτώθηκε από υποχωρούντα γερμανικά στρατεύματα το 1945. 

### Σημασία
Εκτός του ότι ήταν στη σειρά διαδοχής του θρόνου του Κοβούργου, κατείχε μία από τις μεγαλύτερες περιουσίες στην Ουγγαρία, ένα από τα συστατικά βασίλεια της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων, της οποίας η βασιλεία, ωστόσο, είδε να τερματίζεται, μαζί με αυτή των δουκών της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας το 1918. Ακόμα και μετά την πτώση των γερμανικών και αυστροουγγρικών μοναρχιών, διατήρησε την κυριότητα των περισσότερων από τις τεράστιες κτήσεις των Κοχάρυ, οι οποίες συνέχισαν να αποφέρουν πριγκιπικό εισόδημα. Κατείχε επίσης τα κάστρα Τσάμπραγκ και Στσίτνια, και τα δύο στη σύγχρονη Σλοβακία, μεταξύ άλλων εδαφών στην Κεντρική Ευρώπη.

## Οικογένεια
Ο πρίγκιπας Ραϊνέριος νυμφεύτηκε πρώτα τη Γιοχάννα Κάρολυι ντε Κάρολυι-Πάττυ ετ Βάσβαρ (1906 - 1992) στο Μόναχο στις 15 Δεκεμβρίου 1930. Είχαν ένα γιο:
* *Ιωάννης Ερρίκος* Φρειδερίκος Βέρνερ Κορράδος Ραϊνέριος Μαρία (1931 - 2010), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας-Κοχάρυ.

Ο Ραϊνέριος νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά την Έντιτ ντε Κόζολ στη Βουδαπέστη στις 13 Φεβρουαρίου 1940, με την οποία δεν απέκτησε παιδιά.

## Πρόγονοι

## Αναφορές

Κατηγορία:Ούγγροι ευγενείς
Φίλιππος Ιωσίας της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας

Ο **Φίλιππος Ιωσίας** πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ και της Γκότα, γερμ.: *Philipp Josias Maria Joseph Ignatius Michael Gabriel Raphael Gonzaga (*18 Αυγούστου 1901 – 18 Οκτωβρίου 1985) τού Οίκου των Βέττιν, τού κλάδου τής Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας-Κοχάρυ. Ήταν ο τελευταίος τού κλάδου.

## Βιογραφία
Γεννημένος στο Βάλτερσκιρχεν στην Κάτω Αυστρία, ήταν ο 3ος γιος τού Αυγούστου Λεοπόλδου πρίγκιπα τής Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας και τής συζύγου του Καρολίνας Μαρίας αρχιδούκισσας τής Αυστρίας.  Κατά τη γέννησή του, ο Οίκος των Βέττιν κυβερνούσε το βασίλειο τής Σαξονίας και τα δουκάτα των απογόνων τού Ερνέστου στη Γερμανία, καθώς και τα βασίλεια τού Βελγίου, τής Πορτογαλίας, τής Βουλγαρίας και τού Ηνωμένου Βασιλείου. Μεγάλωσε, ωστόσο, στα κτήματα τής οικογένειάς του στην Αυστρία. Μετά το 1933 ο πρίγκιπας Φίλιππος Ιωσίας στήριξε οικονομικά τους Γερμανούς *μετανάστες* και την Αντίσταση στον Ναζισμό.  Το 1934 προσέλαβε τον γνωστό Χριστιανό αντίπαλο τού Ναζιστικού Κόμματος, Ευγένιο Κόγκον, για να αναλάβει τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων τού Οίκου τής Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας-Κοχάρυ. Μετά την Προσάρτηση (Anschluss) τον Μάρτιο του 1938, ο Κόγκον συνελήφθη, και τον Σεπτέμβριο του 1939, απελάθηκε στο Μπούχενβαλντ.

Όταν ήταν έφηβος, και οι πέντε θρόνοι -που κατείχε η οικογένειά του στη Γερμανία- καταργήθηκαν, αλλά η οικογένειά του διατήρησε τις γαίες και την ιδιωτική περιουσία της, μέχρι που κατασχέθηκαν εκείνες που βρίσκονταν, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ανατολική Γερμανία και σε άλλες χώρες του Σιδηρού Παραπετάσματος. Ο Φίλιππος Ιωσίας εγκαταστάθηκε στη Βιέννη τής Αυστριακής Δημοκρατίας.

## Οικογένεια
Στη Βουδαπέστη, στις 23 Σεπτεμβρίου 1944, ο πρίγκιπας Φίλιππος Ιωσίας νυμφεύτηκε, κατά παράβαση των κανόνων τού Οίκου τής δυναστείας, τη Σάρα Αουρέλια Χάλας (Όρσοβα Ρουμανίας, 8 Φεβρουαρίου 1914 - Βιέννη, 31 Δεκεμβρίου 1994), κόρη του Ίμρε Χάλας και τής Αουρέλια Μαξίμοβιτς Σαλατούτσιν,  που γεννήθηκε σε ακαδημαϊκή οικογένεια. Έξι μήνες πριν από τον γάμο τους απέκτησαν έναν γιο, που νομιμοποιήθηκε από τον γάμο αυτόν, και ο οποίος έφερε το δουκικό επώνυμο και τον τίτλο, αλλά δεν αναγνωρίστηκε ως μέλος τής δυναστείας: 
* Φίλιππος Αύγουστος, πρίγκιπας τής Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας (1944–2014),  ο οποίος πρώτα νυμφεύτηκε (στην επέτειο γάμου των γονιών του) το 1968 τη Μπετίνα Πφρέτσνερ (1944–1989). Απέκτησαν τρία παιδιά:
** Iσαβέλλα (γενν. 1969).
** Mαξιμιλιανός (γενν. 1972), παντρεύτηκε τη Χριστίνα Σνελ. Έχουν μία κόρη, τη Φραντσίσκα Μαρία (γενν. 2009).
** Aλέξανδρος Ερνέστος (γενν. 1978).
:Μετά το τέλος τής πρώτης συζύγου του, ο Φίλιππος Αύγουστος έκανε 2ο γάμο το 1991, με τη Ρόζμαρι Γέγκερ (γενν. 1952). Από αυτόν τον δεύτερο γάμο γεννήθηκε ένα παιδί:
:* Χριστίνα (γενν. 1995).

## Πρόγονοι

## Αναφορές και σημειώσεις

## Βιβλιογραφία
* Olivier Defrance, Joseph van Loon: Philipp Josias de Saxe-Cobourg et Gotha, un cousin méconnu de nos rois. Museum Dynasticum, Bruxelles, XXX/1 2018.

Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας
Foxit PDF Reader

μικρογραφία|258x258εσ|Foxit Reader
**Foxit PDF Reader** (παλαιότερα γνωστό ως **Foxit Reader**) είναι ένα πολύγλωσσο freemium λογισμικό για τη διαχείριση αρχείων PDF (Portable Document Format), το οποίο επιτρέπει τη δημιουργία, προβολή, επεξεργασία, ψηφιακή υπογραφή και εκτύπωση εγγράφων PDF.

Οι πρώτες εκδόσεις ήταν γνωστές για την ταχύτητα εκκίνησης και το μικρό μέγεθος του εκτελέσιμου αρχείου. Η έκδοση 3.0 θεωρήθηκε συγκρίσιμη με το Adobe Reader.

Η έκδοση για Microsoft Windows επιτρέπει την προσθήκη σχολίων, την αποθήκευση μη συμπληρωμένων φορμών PDF, την εισαγωγή/εξαγωγή σε μορφή FDF, τη μετατροπή σε κείμενο, την επισήμανση και τη σχεδίαση. Μέχρι την έκδοση 9.7.2 περιλάμβανε επίσης λειτουργίες δημιουργίας PDF, όπως έναν εικονικό εκτυπωτή (*Foxit PDF Printer*) που επέτρεπε τη δημιουργία αρχείων PDF από οποιοδήποτε πρόγραμμα. Αυτές οι λειτουργίες αφαιρέθηκαν από τον Μάιο του 2020.

Το Foxit PDF Reader είναι επίσης διαθέσιμο σε έκδοση Enterprise, η οποία απαιτεί τη δημιουργία λογαριασμού Foxit.

## Ζητήματα
Το πρόγραμμα εγκατάστασης του Foxit Reader είχε κατά το παρελθόν διανεμηθεί μαζί με πιθανώς ανεπιθύμητα προγράμματα (PUP), όπως το Ask Toolbar και το OpenCandy, γνωστά για την εγκατάσταση λογισμικού τύπου hijacker Conduit.

Τον Ιούλιο του 2014, το Internet Storm Center ανέφερε ότι η έκδοση για iPhone μετέδιδε μη κρυπτογραφημένα δεδομένα τηλεμετρίας σε διακομιστές στην Κίνα, ακόμη και όταν ο χρήστης επιχειρούσε να απενεργοποιήσει τη λειτουργία αυτή.

Μέχρι την έκδοση 9.7.2, το Foxit Reader περιελάμβανε έναν «εικονικό εκτυπωτή PDF Foxit», που επέτρεπε τη δημιουργία αρχείων PDF από οποιαδήποτε εφαρμογή. Η λειτουργία αυτή αφαιρέθηκε στις επόμενες εκδόσεις, προκαλώντας αντιδράσεις από τους χρήστες. Η Foxit έχει ανακοινώσει ότι δεν σκοπεύει να την επανεντάξει στο άμεσο μέλλον και συνιστά τη χρήση του Foxit PDF Editor για τη δημιουργία αρχείων PDF.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Λογισμικό εφαρμογών
Κατηγορία:Λογισμικό Windows
Κατηγορία:Λογισμικό Linux
Special Boat Service

Η **Special Boat Service** (**SBS**) (**Ειδική Υπηρεσία Σκαφών**), είναι το τμήμα ειδικών δυνάμεων του Αγγλικού Πολεμικού Ναυτικού. Η σύγχρονη SBS έχει προέλευση από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο όταν το Ειδικό Τμήμα Σκαφών του Στρατού Ξηράς ιδρύθηκε το 1940. Μετά την λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Βασιλικό Ναυτικό ίδρυσε ειδικές δυνάμεις με διάφορες ονομασίες- ο Λόχος Ειδικών Σκαφών ήταν το όνομα που πήρε το 1951 και το 1974 ονομάστηκε Μοίρα Ειδικών Σκαφών, μέχρι της 28 Ιουλίου 1987 όταν ονομάστηκε Ειδική Υπηρεσία Σκαφών και ανέλαβε την ευθύνη για ναυτικές αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις. Οι πλείστες επιχειρήσεις που διεξάγει η SBS είναι άκρως απόρρητες και σπάνια σχολιάζει για αυτούς η Βρετανική κυβέρνηση και το Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας λόγο των ευαίσθητης φύσης των επιχειρήσεων τους.

Η Special Boat Service είναι η μονάδα ναυτικών ειδικών δυνάμεων τον Βρετανικών Ειδικών Δυνάμεων και είναι το αδελφικό τμήμα του 22 Special Air Service Regiment (22 SAS) του Βρετανικού Στρατού Ξηράς, και οι δύο υπό τον τακτικό έλεγχο του Διοικητή Ειδικών Δυνάμεων. Τον Οκτώβριο του  2001, πλήρη διοίκηση του SBS μετατέθηκε από τον Γενικό Στρατηγό Βασιλικών Πεζοναυτών στον Αρχιστράτηγος Στόλου. Στις 18 Νοεμβρίου 2003, η δόθηκε στους SBS το δικό τους σήμα με το μότο "By Strength and Guile". Οι παραπάνω χειριστές των SBS προέρχονται από τους Βασιλικούς Πεζοναύτες.

## Ρόλος
Οι κύριες αποστολές της SBS επιτήρηση και αναγνώριση (Ειδικές αναγνωρίσεις, αλλιώς Special Reconaissance (SR)), συμπεριλαμβανόμενο την αναφορά πληροφοριών, στοχοποίηση, επιθετικές ενέργειες (Direct Action) συμπεριλαμβανόμενο καθοδήγηση αεροπορικών επιδρομών, πυρά πυροβολικού και ναυτικού, κατευθυνόμενα πυρομαχικά, καταστροφές, επιχειρήσεις υποστήριξης και επιρροής και εκπαίδευσης στο εξωτερικό. Η SBS παρέχει επίσης άμεσες αντιτρομοκρατικές ομάδες για ξηρά και ναυτικές περιοχές.

Οι επιχειρησιακές δυνατότητες των SBS και SAS είναι παρόμοιες αλλά η SBS (Λόγο του ότι είναι η πρωτεύον μονάδα του Ναυτικού στης Ειδικές Δυνάμεις του Ηνωμένου Βασίλειου), έχει παραπάνω εκπαίδευση και εξοπλισμό που χρειάζεται για να ηγηθεί ναυτικές, αμφίβιες και παραποτάμια περιβάλλοντα. Και οι δύο είναι υπό τον έλεγχο του επιτελείου Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων και κάνουν το ίδιο σχολείο επιλογής.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βρετανικές ένοπλες δυνάμεις
Κατηγορία:Βασιλικό Ναυτικό
Βασίλισσα της Μαλαισίας

Η **Βασίλισσα της Μαλαισίας**, επίσημα **Ράτζα Περμαϊσουρί Αγκόνγκ** (κυριολεκτικά: "υπέρτατη βασίλισσα", Τζάουι: ) είναι η σύζυγος του Γιάνγκ ντι-Περτουάν Αγκόνγκ, του εκλεγμένου συνταγματικού ομοσπονδιακού μονάρχη της Μαλαισίας.

## Κατάλογος βασιλισσών της Μαλαισίας

## Σημειώσεις

## Παραπομπές
Πλυντηρίδα

Τα συστήματα **πλυντηρίδας** ή **πλυντρίδας** (π.χ. χημικές πλυντ[η]ρίδες, πλυντ[η]ρίδες αερίου), γνωστά και με της Αγγλική τους ονομασία "scrubbers" ("σκράμπερς") είναι μια ομάδα συσκευών ελέγχου της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αφαίρεση ορισμένων σωματιδίων ή/και αερίων από τα βιομηχανικά ρεύματα καυσαερίων. Ο πρώτος καθαριστής αέρα σχεδιάστηκε για να αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα ενός πρώιμου υποβρυχίου, του *Ictíneo I*, ρόλος για τον οποίο συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται σήμερα.   Παραδοσιακά, ο όρος "πλυντρίδα" αναφέρεται σε συσκευές ελέγχου της ρύπανσης που χρησιμοποιούν υγρό για να πλύνουν ανεπιθύμητους ρύπους από ένα ρεύμα αερίου. Πρόσφατα, ο όρος χρησιμοποιήθηκε επίσης για να περιγράψει συστήματα που εγχέουν ένα ξηρό αντιδραστήριο σε ένα βρώμικο ρεύμα καυσαερίων για να "ξεπλύνουν" τα όξινα αέρια . Οι πλυντρίδες είναι μία από τις κύριες συσκευές που ελέγχουν τις εκπομπές αερίων, ιδιαίτερα τα όξινα αέρια. Οι πλυντρίδες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για ανάκτηση θερμότητας από θερμά αέρια με συμπύκνωση καυσαερίων .  Χρησιμοποιούνται επίσης για υψηλές ροές σε ηλιακές, φωτοβολταϊκές ή LED διεργασίες. 

Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για την αφαίρεση τοξικών ή διαβρωτικών ενώσεων από τα καυσαέρια και την εξουδετέρωση τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εργαλεία καθαρισμού
Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες Νο.3: Πολεμιστές του Ονείρου

Το ***Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες Νο.3: Πολεμιστές του Ονείρου***  (αγγλ.: *A Nightmare on Elm Street Part 3: Dream Warriors*) είναι ταινία τρόμου φαντασίας αμερικανικής παραγωγής του 1987 σε σκηνοθεσία Τσακ Ράσελ, το οποίο αποτελεί το σκηνοθετικό του ντεμπούτο. Η ιστορία αναπτύχθηκε από τους Γουές Κρέιβεν και Μπρους Βάγκνερ και είναι η τρίτη ταινία του franchise *Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες.* Πρωταγωνιστούν οι Χέδερ Λάνγκενκαμπ, Πατρίσια Αρκέτ, Λάρι Φίσμπερν, Πρισίλα Πόιντερ, Κρεγκ Γουάσον και Ρόμπερτ Ίνγκλαντ ως Φρέντυ Κρούγκερ. Η Νάνσι Τόμσον (Λάνγκενκαμπ), πλέον ψυχίατρος, και η Κρίστεν Πάρκερ (Αρκέτ), μια ασθενής που μπορεί να φέρει άλλους στα δικά της όνειρα, συνεργάζονται με άλλα παιδιά για να ξεκινήσουν μια τολμηρή επιχείρηση διάσωσης στη χώρα των ονείρων και να σώσουν ένα παιδί από τον  Φρέντυ Κρούγκερ.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 27 Φεβρουαρίου 1987 και απέφερε 44,8 εκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ με προϋπολογισμό άνω των 4 εκατομμυρίων δολαρίων. Έλαβε ως επί το πλείστον θετικές κριτικές από τους κριτικούς και θεωρείται από πολλούς ως μία από τις καλύτερες ταινίες του franchise.

Η ταινία προηγήθηκε από το ''Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες Νο 2: Η Εκδίκηση του Φρέντυ'' (1985) και ακολούθησε από το *Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες Νο.4: Ο Άρχων του Ονείρου* (1988).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* 
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ψυχιατρικές κλινικές
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την παιδική κακοποίηση
Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες του 1987
Εμπορικό Σύγκροτημα Σαβέλοφσκι

**Το Εμπορικό Σύγκροτημα Σαβέλοφσκι** είναι ένα εμπορικό σύγκροτημα που βρίσκεται στη Μόσχα στην περιοχή Σαβέλοφσκι, κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό Σαβέλοφσκι. Ιδρύθηκε το 1998 στη θέση ενός παλιού εργοστασίου αλευροποίησης και ανακαινιάστηκε το 2012. Περιλαμβάνει πέντε εμπορικά κέντρα ("Modny", "Detsky", "Sportivny", "Computery", "Mobilny") που στεγάζουν περίπου 472 καταστήματα, ένα food court, ένα προστατευόμενο πάρκινγκ με 350 θέσεις, σταθμούς φόρτισης για ηλεκτρικά οχήματα και άλλες υπηρεσίες.

## Παραπομπές
Λαιν-ω-Μπουά

Το **Λαιν-ω-Μπουά** (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωμπ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Ωμπ
Κατάλογος συζύγων του Μεκλεμβούργου

Αυτή είναι μια λίστα με τις δούκισσες και τις μεγάλες δούκισσες; τις συζύγους του δούκα του Μεκλεμβούργου και αργότερα του μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και του Στρέλιτς
## Δούκισσες του Μεκλεμβούργου
### Γραμμή Μεκλεμβούργου-Σβερίν (Γ)

### Γραμμή Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

## Μεγάλες Δούκισσες του Μεκλεμβούργου
### Γραμμή Μεκλεμβούργου-Σβερίν (Γ)

### Γραμμή Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Στάνκολιτ

Το **Στάνκολιτ** είναι ένα παλιό μεταλλουργικό εργοστάσιο στην περιοχή Μπουτίνσκι της Μόσχας που ειδικεύθηκε στην παραγωγή χυτοσιδήρου. Εγκαινιάστηκε το 1934 και λειτούργησε με πλήρη ικανότητα από τις 7 Μαρτίου 1934, απασχολώντας αρχικά περίπου 1.500 εργαζομένους και δημιουργώντας χυτά εξαρτήματα για μηχανές, στροβίλους και μεταλλουργικό εξοπλισμό. Το 1950 ήταν παγκοσμίως το πρώτο εργοστάσιο που εισήγαγε παραγωγή σε ροή για εργαλειομηχανές, και τα μεταπολεμικά χρόνια η παραγωγή αυξανόταν συνεχώς, με το εργοστάσιο να απασχολεί περίπου 4.000 εργαζομένους. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, το εργοστάσιο υπέστη οικονομική κρίση που συνέπεσε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και έκλεισε σταδιακά από το 1990. Μετά το κλείσιμο, ένα μεγάλο μέρος του οικοπέδου μετατράπηκε σε κατοικιακό και γραφειακό σύγκροτημα "Savelovsky City", ενώ το υπόλοιπο μέρος μετατράπηκε σε εμπορικό σύγκροτημα "Στάνκολιτ" με υπεραγορά Metro Cash & Carry και άλλους χώρους λιανικής. Ο ιστορικός σιδηροδρομικός σταθμός "Στάνκολιτ" έκλεισε το 2019.

## Παραπομπές
Κατάλογος Βρετανίδων βασιλομητόρων

Οι **Βρετανίδες βασιλομήτωρ** είναι οι χήρες βασίλισσες που ήταν η μητέρα του βασιλεύοντος μονάρχη του Αγγλίας, του Σκωτίας ή του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο όρος *βασιλομήτωρ* χρησιμοποιείται στην Αγγλική γλώσσα τουλάχιστον από το 1560. Οι Βρετανίδες βασιλομήτωρ υιοθετούν το ύφος της "Α.Μ. Βασίλισσα [όνομα]" μετά τον θάνατο του συζύγου της. Επιπλέον, μια βασίλισσα μητέρα δεν είναι απαραίτητα η μητέρα μιας βασίλισσας. ο τίτλος ισχύει ανεξάρτητα από το φύλο του τρέχοντος μονάρχη.

## Λίστα
### Αγγλίδες βασιλομήτωρ
#### Οίκος του Ουέσσεξ και Οίκος της Δανίας

#### Οίκος των Πλανταγενετών

#### Οίκος των Στιούαρτ

### Σκωτσέζες βασιλομήτωρ
#### Οίκος του Ντάνκελντ

#### Οίκος των Στιούαρτ

### Βασιλομήτωρ του Ηνωμένου Βασιλείου
#### Οίκος των Ουίνδσορ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μονάρχες του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Βυρτεμβέργης

Η **Βασίλισσα της Βυρτεμβέργης** ήταν η βασίλισσα σύζυγος του ηγεμόνα του Βασιλείου της Βυρτεμβέργης, από την ίδρυσή του το 1806 έως την κατάργησή του το 1918. Ο σαλικός νόμος απαιτούσε από όλους τους ηγεμόνες της Βυρτεμβέργης να είναι άνδρες και έτσι δεν υπήρξε ποτέ κυβερνούσα βασίλισσα της Βυρτεμβέργης.

## Δουκική σύζυγος της Βυρτεμβέργης, 1495–1803

## Εκλεκτορική σύζυγος της Βυρτεμβέργης, 1803–1806

## Βασιλική σύζυγος της Βυρτεμβέργης, 1806–1918
Κυράς Βρύση Κορινθίας

Η **Κυράς Βρύση** ή **Κυρά Βρύση** είναι πεδινό χωριό της Κορινθίας στην Πελοπόννησο.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κυράς Βρύση βρίσκεται στον Ισθμό της Κορίνθου, δυτικά της ομώνυμης διώρυγας προς τον κόλπο Καλαμακίου και τον Σαρωνικό, σε υψόμετρο 65 μέτρα. Απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την Κόρινθο και 9 Ν.-ΝΑ. από το Λουτράκι (έδρα του δήμου). 

Στην βορειοανατολική άκρη του χωριού είναι ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Ισθμίας με το ιερό του Ποσειδώνα και το Μουσείο της Ισθμίας. Η αρχαία Ισθμία υπήρξε τόπος λατρείας από τα γεωμετρικά χρόνια και σημαντικό θρησκευτικό κέντρο από την αρχαϊκή περίοδο ενώ το δεύτερο και το τέταρτο έτος μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες γινόντουσαν οι Ισθμιακοί Αγώνες ή Ίσθμια.  

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1879 να προσαρτάται στο δήμο Κορινθίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Ίσθμια, τον Άγιο Χαράλαμπο, τον Κάβο, το Παλαιό Καλαμάκι και τον Παράδεισο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ισθμίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λουτρακίου - Περαχώρας του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 1.149 κατοίκους. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ισθμία: Θησαυρός ιστορίας και πολιτισμού – ανακαλύψτε την από την Καθημερινή.
* Αρχαιολογικό Μουσείο Ισθμίας από τον ιστότοπο https://www.archaiologia.gr/.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κορινθίας
Κατηγορία:Δήμος Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων
Παράδεισος Κορινθίας

Ο **Παράδεισος** είναι μικρός οικισμός του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων της Κορινθίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Ο Παράδεισος βρίσκεται στον Ισθμό της Κορίνθου, ανατολικά της ομώνυμης διώρυγας στον κόλπο Καλαμακίου και τον Σαρωνικό σε υψόμετρο 50 μέτρα. Απέχει περίπου 10 χιλιόμετρα Α. από την Κόρινθο και 8 Ν.-ΝΑ. από το Λουτράκι (έδρα του δήμου) ενώ στη βόρεια άκρη του χωριού περνάει ο Προαστιακός Σιδηρόδρομος Αθήνας και νότια η Ολυμπία Οδός.   

Απογράφεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1991 στην κοινότητα Ισθμίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Ίσθμια, τον Άγιο Χαράλαμπο, τον Κάβο το Παλαιό Καλαμάκι και την Κυράς Βρύση αποτελούν την τοπική κοινότητα Ισθμίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λουτρακίου - Περαχώρας του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 65 κατοίκους.

## Παραπομπές


Παράδεισος
Παράδεισος
Παλαιό Καλαμάκι Κορινθίας

Το **Παλαιό Καλαμάκι** είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων της Κορινθίας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Το Παλαιό Καλαμάκι βρίσκεται στον Ισθμό της Κορίνθου, κοντά και νότια της εξόδου της ομώνυμης διώρυγας στα Ίσθμια σε υψόμετρο 27 μέτρων. Απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα Α.-ΝΑ. από την Κόρινθο και 11 Ν. από το Λουτράκι (έδρα του δήμου) ενώ μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Ισθμού - Αρχαίας Επιδαύρου. 

Απογράφεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1971 στην κοινότητα Ισθμίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Ίσθμια, τον Άγιο Χαράλαμπο, τον Παράδεισο, τον Κάβο και την Κυράς Βρύση αποτελούν την τοπική κοινότητα Ισθμίας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λουτρακίου - Περαχώρας του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων και σύμφωνα την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 17 κατοίκους.

## Παραπομπές


Παλαιό Καλαμάκι
Παλαιό Καλαμάκι