open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αίπεια Μεσσηνίας

Η **Αίπεια** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 157 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Άνθειας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Θουρίας, του Δήμου Καλαμάτας.

## Τοποθεσία
Η Αίπεια βρίσκεται σε υψόμετρο 31 μέτρων και παλαιότερα ονομαζόταν **Φαρμίον**,μέχρι το 1867.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές

* 21-04-1835, ο οικισμός Φαρμίον προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας.
* 10-07-1867, ο οικισμός Φαρμίον μετονομάζεται σε Αίπεια.
* 31-08-1912, ο οικισμός Αίπεια αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και προσαρτάται στην Κοινότητα Ανθείας.
* 16-10-1940, ο οικισμός Αίπεια καταργείται.
* 14-03-1971, αναγνώριση του οικισμού Αίπεια και προσάρτησή του στην Κοινότητα Ανθείας.
* 04-12-1997, ο οικισμός Αίπεια αποσπάται από την Κοινότητα Ανθείας και προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας.
* 07-06-2010, ο οικισμός Αίπεια αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δήμος Καλαμάτας

## Παραπομπές

*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Αντρέι Αρχάγγελσκι

O **Αντρέι Ντμίτριεβιτς Αρχάγγελσκι** (ρωσικά: *Андре́й Дми́триевич Арха́нгельский*, Ριαζάν, Ρωσική Αυτοκρατορία, 1879 - Μόσχα, Σοβιετική Ένωση, 1940) ήταν σημαντικός Ρώσος γεωλόγος, ερευνητής και μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ.

## Βιογραφία
Ο Αρχάγγελσκι γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου/8 Δεκεμβρίου του 1879 στο Ριαζάν της σημερινής Ρωσίας (εκείνη την εποχή αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας) και σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Μόσχας, από το οποίο αποφοίτησε το 1904. Κατόπιν συνέχισε τη φοίτησή του πάνω στον κλάδο της γεωλογίας και το 1912 αναγορεύτηκε διδάκτορας. Τα επόμενα χρόνια διετέλεσε μέλος της κρατικής Γεωλογικής Επιτροπής, καθηγητής σε εκπαιδευτικά ιδρύματα (όπως το Πανεπιστήμιο της Μόσχας, η Μεταλλειολογική Ακαδημία, το Ινστιτούτο Γεωλογικών Ερευνών κλπ.), καθώς και διοικητικό στέλεχος σε διάφορους κρατικούς οργανισμούς, όπως το Ινστιτούτο Ερευνών Πετρελαίου (όπου υπηρέτησε ως αναπληρωτής διευθυντής), το Ινστιτούτο Ορυκτολογίας και Γεωλογίας (διετέλεσε υπεύθυνος του τμήματος πετρολογίας) και το Γεωλογικό Ινστιτούτο της Σοβιετικής Ένωσης, του οποίου υπήρξε διευθυντής από το 1934 μέχρι το 1939.  Ακόμη, ανέλαβε την οργάνωση επιστημονικών μελετών στο ευρωπαϊκό τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης.
αριστερά|μικρογραφία|199x199εσ|Ο τάφος του Αρχάγγελσκι στη Μόσχα.
Πραγματοποίησε μια πληθώρα επιστημονικών ερευνών πάνω σε θέματα όπως οι διαδικασίες διάσπασης των τεκτονικών πλακών της Ρωσίας (έρευνα που συνέβαλε στην ανακάλυψη μεταλλευμάτων σιδήρου στην περιοχή του Κουρσκ), ο γήινος φλοιός και η σύνδεση του με την ηφαιστειακή δραστηριότητα, οι μέθοδοι ερμηνείας των γεωφυσικών μετρήσεων, τα ορυκτά και τα μεταλλεύματα της σοβιετικής επικράτειας κλπ. Επιπλέον, προχώρησε από κοινού με τον Ν. Σ. Σιάτσκι στην προσπάθεια σύνταξη τεκτονικού χάρτη μεγάλης περιοχής σε μικρή κλίμακα και μερίμνησε για τη σύνταξη γεωλογικού χάρτη της ευρωπαϊκής ΕΣΣΔ, κλίμακας 1:1.000.000. Επιπλέον, συνέγραψε διάφορα επιστημονικά έργα όπως «Επικρητιδοφόρες προσχώσεις του ανατολικού τμήματος της Ευρωπαϊκής Ρωσίας» (1912),  «Εισαγωγή στη μελέτη της γεωλογίας της Ευρωπαϊκής Ρωσίας» (1923), «Γεωλογική συγκρότηση και ιστορία της ανάπτυξης του Ευξείνου Πόντου» (1938, από κοινού με τον Ν. Στράχοφ) κ.ά. Απεβίωσε στις 16 Ιουνίου του 1940 σε σανατόριο κοντά στη Μόσχα.

## Αποτίμηση
Ο Αρχάγγελσκι αναφέρεται ως ένας από τους σημαντικότερους Σοβιετικούς γεωλόγους της εποχής του. Το 1925 εξελέγη μέλος (αρχικά αντεπιστέλλον) της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ και το 1928 τιμήθηκε με το Βραβείο Λένιν για τις έρευνές του πάνω στα πετρέλαια της Μαύρης Θάλασσας. Επιπλέον, το όνομά του έχει δοθεί από το 1979 σε έναν από τους κρατήρες του πλανήτη Άρη.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *[[Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια]]*. **τόμος 3ος**. Αθήνα: Εκδοτική Εταιρεία Ακάδημος. 1979.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*

Κατηγορία:Ρώσοι γεωλόγοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί φυσικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί επιστήμονες
Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Μέλη της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών
Άνω Άμφεια Μεσσηνίας

Η **Άνω Άμφεια** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 313 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Άμφειας** και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Θουρίας, του Δήμου Καλαμάτας.

## Τοποθεσία
Η Άνω Άμφεια βρίσκεται σε υψόμετρο 304 μέτρων και το όνομά της προέρχεται από την **Αρχαία Άμφεια**.

## Διοικητικές μεταβολές
* 16-10-1940, αναγνώριση του οικισμού Άνω Άμφεια και προσάρτησή του στην **Κοινότητα Αμφείας**.
* 04-12-1997, ο οικισμός Άνω Άμφεια αποσπάται από την Κοινότητα Αμφείας και προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας.
* 07-06-2010, ο οικισμός Άνω Άμφεια αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.
### Πληθυσμός

## Γαρδίκι - Άμφεια
Μέχρι το 1940, υπήρχε ένα χωριό, η **Άμφεια**, που μέχρι το 1927, ονομαζόταν **Γαρδίκι**. Από το 1940 και μετά υπάρχουν δύο χωριά, η Άνω Άμφεια και η Κάτω Άμφεια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Καλαμάτας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Φυσικό Καταφύγιο της Γιέγκριτσκα

μικρογραφία|296x296εσ|Φυσικό Καταφύγιο Γλέγκισκα
Το **Φυσικό Καταφύγιο Γλέγκισκα** (Σερβικά: Парк природе Јегричка / Park prirode Jegrička) είναι ένα φυσικό καταφύγιο στο βόρειο τμήμα της Σερβίας κατά μήκος του ποταμού Γέγκρισκα, στη περιοχή Μπάκα της επαρχίας Βοϊβοντίνα.Ο ποταμός Γέγκρισκα αναφέρεται συχνά μεταφορικά ως ο "ομφάλιος λώρος των υγροτόπων Μπάκα".Καλύπτει την περιοχή στις οποίες βρίσκονται οι όχθες του ποταμού και διασχίζει τέσσερις δήμους: Μπάκα Πάλανκα, Βρμπας, Τέμεριν και Ζάμπαλι.Η έκταση που καλύπτει είναι 11.144 στρέμματα και έχει κηρυχθεί από το κράτος ως σημαντικό φυσικό περιουσιακό στοιχείο της κατηγορίας 3.

Στα τέλη της δεκαετίας του 2000, τα τμήματα του ποταμού που ρέουν μέσω των οικισμών, όπως το Ράβνο Σέλο και το Σμάγεβο, καθαρίστηκαν καθώς είχαν βυθιστεί στη λάσπη, ενώ στις πλαγιές των όχθων τοποθετήθηκαν παγκάκια και τραπέζια.Παρ'όλα αυτά μέχρι το 2011 το ποτάμι είχε φράξει ξανά από σκουπίδια.Το νερό στο πάρκο απειλείται από οικιακά απόβλητα, λύματα, κοπή και καύση καλάμων, αποστράγγιση φυτοφαρμάκων από τα γύρω χωράφια και λαθροθηρία.
## Χλωρίδα
αριστερά|μικρογραφία|270x270εσΥπάρχουν 80 είδη υδρόβιων οργανισμών πολλά από τα οποία προστατεύονται.Το Φυσικό Καταφύγιο Γλέγκισκα είναι γνωστό για το  μεγάλο αριθμό από λευκά νούφαρα (*Nymphea alba*) που έχει.Άλλα είδη περιλαμβάνουν φτέρη έλους και τα υδρόβια φυτά *Utricularia vulgaris,* Τράπη η πλέουσα *(Trapa natans), Utricularia vulgaris* και το *Thelypteris palustris.*

## Πανίδα
μικρογραφία|263x263εσ
Ο ποταμός είναι πλούσιος σε διάφορα είδη ψαριών, αμφίβιων, ερπετών και θηλαστικών.Η Πανίδα αποτελείται από περίπου 150 εγγεγραμμένα είδη ζώων, πολλά από τα οποία είναι σπάνια και απειλούμενα.

Το ποτάμι είναι πλούσιο σε γριβάδια (*Cyprinus carpio*) , λούτσους των ποταμών (*Esox lucius*), γουλιανούς (*Silurus glanis*) και ποταμολάβρακους. Ένα τμήμα του ποταμού μετατράπηκε σε Λίμνη ψαριών Γλέγκινα. Αυτό ο τμήμα του πάρκου χαρακτηρίζεται επίσης ως σημαντική περιοχή για τα πτηνά.

Το Φυσικό Καραγύγιο Γέγκρισκα φιλοξενεί διάφορα είδη πτηνών,πολλά από τα οποία είναι υπο εξαφάνιση όπως την απειλούμενη βαλτόπαπια (*Aythya nyroca*).Άλλα πτηνά περιλαμβάνουν τον ήταυρο *(Botaurus stellaris),* το μαυροβουτηχτάρι (*Podiceps nigricollis*),  την ευρασιατική χουλιαροπάπια (*Anas clypeata*), τη στατόχηνα (*Anser anser*), τον καλαμόκιρκο (*Circus aeroginosus*), τη μικροπουλάδα (*Porzana parva*), τον γαλαζολαίμη (*Luscinia svecica*) και το μουστακογλάρονο (*Chlidonias hybridus*).

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το Γέγκρισκα είναι ένα σημαντικό καταφύγιο της ενυδρίδας, το οποίο υποδεικνύει έναν υγιή, πλούσιο και καθαρό βιότοπο.Αριθμεί περίπου 80 αλλοχθόνους και αυτόχθονους τύπους ενυδρίδας.

## Δείτε επίσης
Βρμπας (ποταμός)

## Παραπομπές

# "Мере заштите" 
# "Парк природе Јегричка — Могућности коришћења"
# "Парк природе Јегричка — површина”
#  "Парк природе Јегричка — степен заштите"
# "Парк природе Јегричка — категорисање"
# "Заштићене биљне врсте"
# "Животињске врсте у оквиру парка природе"
# "Рибљи фонд"

Κατηγορία:Πάρκα στη Σερβία
Σεξουαλική έλξη

[δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| ''Το φλερτ'' (1904), από τον [Ευγένιος Μπλάας|Ευγένιο Μπλάας ]]
Η **σεξουαλική έλξη** είναι η συναισθηματική αντίδραση που οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν, όταν βρίσκουν κάποιο άτομο σεξουαλικά ελκυστικό. 

Η σεξουαλική έλξη μπορεί να υπάρξει προς οποιοδήποτε άτομο οποιουδήποτε φύλου, ακόμη και προς οποιοδήποτε αντικείμενο. Η σεξουαλική ελκυστικότητα (αγγλ: Sex appeal), είναι η ικανότητα ενός ατόμου να έλκει τα σεξουαλικά ή ερωτικά ενδιαφέροντα άλλων ανθρώπων, ενώ αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην σεξουαλική επιλογή ή αλλιώς στην επιλογή συντρόφου. Η σεξουαλική έλξη μπορεί να βασίζεται σε διάφορα χαρακτηριστικά του ατόμου. Τα σωματικά χαρακτηριστικά μπορούν να περιλαμβάνουν την εμφάνιση, τη κίνηση, τη μυρωδιά, την ένδυση και πολλά ακόμη. Τα σωματικά χαρακτηριστικά τα οποία καταλήγουν σε μία σεξουαλική ή ερωτική αντίδραση, επηρεάζουν τη **βασική** **σεξουαλική έλξη** ενός ατόμου. Χαρακτηριστικά τα οποία δεν είναι απευθείας διαθέσιμα όπως η ψυχολογία, τα γονίδια του ατόμου και η επιρροή που ασκεί η κουλτούρα στο άτομο, είναι ικανά να οδηγήσουν στη σεξουαλική έλξη. Η **δευτερεύουσα σεξουαλική έλξη** είναι η έλξη που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της σχέσης και της συναισθηματικής σύνδεσης με ένα άλλο άτομο. Προς το παρόν, δεν υπάρχει ένας αποδεκτός ορισμός της σεξουαλικής έλξης. Ένας συχνός ορισμός της σεξουαλικής έλξης ορίζεται ως μία έλξη με βάση τη σεξουαλική επιθυμία.

Όσον αφορά τη θεωρία της εξέλιξης, η υπόθεση της αλλαγής του έμμηνου κύκλου υποστηρίζει πως οι θηλυκοί άνθρωποι παρουσιάζουν διαφορετικές σεξουαλικές συμπεριφορές και επιθυμίες κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου, θέλοντας να βεβαιώσουν ότι οι γυναίκες έλκονται από μία υψηλή ποιότητα συντρόφου κατά τη διάρκεια των πιο γόνιμων ημερών, εξαιτίας της αλλαγής των επιπέδων των ορμονών.

## Δείτε επίσης
* Ρομαντική έλξη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σεξουαλική έλξη
Ελξη
Άνθεια Μεσσηνίας

Η **Άνθεια** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 248 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Άνθειας** και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Θουρίας, του Δήμου Καλαμάτας.

## Τοποθεσία
Η Άνθεια βρίσκεται σε υψόμετρο 61 μέτρων και παλαιότερα ονομαζόταν **Βενζάμι**, μέχρι το 1867.

## Ομηρική Άνθεια - Αρχαία Θουρία
Ανατολικά της Άνθειας, βρίσκεται ο λόφος **“Ελληνικά”**, παράλληλα με την παλαιά Εθνική Οδό Καλαμάτας - Τρίπολης (7η Εθνική Οδός Κορίνθου - Καλαμάτας). Στην κορυφή του λόφου ήταν χτισμένη η **[[Αρχαία Θουρία]]**, που ταυτίζεται με την **Ομηρική Άνθεια**, από τον Παυσανία.

Από το 2009 γίνεται ανασκαφή από την Αρχαιολογική Εταιρεία, υπό τη διεύθυνση της κυρίας Ξένης Αραπογιάννη και έχουν έρθει στο φως, σημαντικά κτίρια, τοίχοι, δωρικός ναός του Ασκληπιού και της Υγείας, μεγαλειώδης βωμός και κατάλοιπα αρχαίου θεάτρου.

Η **Μυκηναϊκή Άνθεια**, αναφέρεται στα Ομηρικά Έπη, ως μία από τις εφτά πόλεις, που πρόσφερε ο Αγαμέμνονας στον Αχιλλέα.

## Διοικητικές μεταβολές

* 21-04-1835, ο οικισμός Βενζάμι προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας.
* 10-07-1867, ο οικισμός Βενζάμι μετονομάζεται σε Άνθεια.
* 31-08-1912, ο οικισμός Άνθεια αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Ανθείας.
* 04-12-1997, ο οικισμός Άνθεια αποσπάται από την Κοινότητα Ανθείας και προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας.
* 07-06-2010, ο οικισμός Άνθεια αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.
### Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Ανθείας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 4,204 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Αίπεια.
#### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Καλαμάτας

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Μπόλκο Δ΄ του Οπόλε

Ο **Μπόλκο Δ΄**, πολων. Bolko IV Opolski (1363/67 - 6 Μαΐου 1437) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Στσέλτσε & Νιεμόντλιν (1382-1400, με τους αδελφούς του), δούκας του Οπόλε (1396-1400, με τους αδελφούς του, εκτός του Ολέσνο).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπόλκο Γ΄ δούκα του Οπόλε, Στσέλτσε και της Άννας, ίσως κόρης του Ιωάννη Α΄ δούκα του Οσβιέντσιμ.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1398 τη Μαργαρίτα (π.1375;-1437), μάλλον του Οίκου του Γκορίτσια/Γκερτς και είχε τέκνα:
* Μπόλκο Ε΄ π.1400-1460, δούκας του Οπόλε, Στσέλτσε, Νιεμόντλιν.
* Ιωάννης Α΄ 1410/13-1439, δούκας του Οπόλε.
* Μαργαρίτα π.1412/14-1454, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄ δούκα της Ολάβα, Λούμπιν, Χόινουφ.
* Νικόλαος Α΄ π.1424-1476, δούκας του Οπόλε, Μπζεγκ, Στσέλτσε, Νιεμόντλιν, Ολεσνο.
* Ερρίκος 1420-1436, απεβ. 16 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Μπόλκο Ε΄ ο Ουσσίτης

Ο **Μπόλκο Ε΄**, πολων. Bolko V Husyta (π. 1400 - 29 Μαΐου 1460) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Οπόλε (1422-24, με τον αδελφό του), κυβερνήτης του Γκλογκούβεκ & Προύντνικ (από το 1424), δούκας του Στσέλτσε & Νιεμόντλιν (από το 1450) & κυβερνήτης του Ολέσνο (από το 1455).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπόλκο Δ΄ δούκα του Οπόλε και της Μαργαρίτας, ίσως του Οίκου της Γκορίτσια/Γκερτς.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1418 την Ελισάβετ (απεβ. μετά το 1452), κόρη του Βιντσέντυ Γκρανόβσκι και της Ελισάβετ Γκρανόβσκας. Η Γκρανόβσκα σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε τον Λαδίσλαο Β΄ Γιαγκελόν βασιλιά της Πολωνίας.

Έπειτα α Μπόλκο Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1451 τη Χέντβιχ (απεβ. μετά το 1461), κόρη του Χίντσε Μπέες του Κουγιάβυ, μέλος της τοπικής αριστοκρατίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
SOLID

Στην πληροφορική **αντικειμενοστρεφή προγραμματισμό**, το **SOLID** είναι ένα μνημονικό ακρωνύμιο για πέντε αρχές σχεδιασμού που αποσκοπούν στο να κάνουν τα σχέδια λογισμικού πιο κατανοητά, ευέλικτα και διατηρήσιμα . Δεν σχετίζεται με τις αρχές σχεδιασμού λογισμικού GRASP . Οι αρχές είναι ένα υποσύνολο πολλών αρχών που προωθούνται από τον Αμερικανό μηχανικό και εκπαιδευτή Robert C. Martin .    Αν και εφαρμόζονται σε οποιονδήποτε αντικειμενοστρεφή σχεδιασμό, οι αρχές SOLID μπορούν επίσης να αποτελέσουν μια βασική φιλοσοφία για μεθοδολογίες όπως η ευέλικτη ανάπτυξη ή η προσαρμοστική ανάπτυξη λογισμικού .  Η θεωρία των αρχών SOLID εισήχθη από τον Martin στο βιβλίο του 2000 *Principles and Design Patterns*,   αν και το SOLID αρκτικόλεξο εισήχθη αργότερα από τον Michael Feathers.  

; Αρχή της ενιαίας ευθύνης  
: Μια κλάση θα πρέπει να έχει μόνο μία ευθύνη, δηλαδή, μόνο οι αλλαγές σε ένα μέρος των προδιαγραφών του λογισμικού θα πρέπει να μπορούν να επηρεάσουν τις προδιαγραφές της κλάσης.
; Ανοιχτή - κλειστή αρχή  
: "Οντότητες λογισμικού &nbsp; ... πρέπει να είναι ανοιχτό για επέκταση, αλλά κλειστό για τροποποίηση. " 
; Αρχή υποκατάστασης Liskov  
: "Τα αντικείμενα σε ένα πρόγραμμα πρέπει να αντικαθίστανται με εμφανίσεις των υποτύπων τους χωρίς να αλλάζουν την ορθότητα αυτού του προγράμματος." Δείτε επίσης το σχέδιο με σύμβαση . 
; Αρχή διαχωρισμού διεπαφής  
: "Πολλές διεπαφές για συγκεκριμένους πελάτες είναι καλύτερες από μια διεπαφή γενικού σκοπού."  
; Αρχή αντιστροφής της εξάρτησης  
: Κάποιος πρέπει να "εξαρτάται από αφαιρέσεις, [όχι] σκυροδέματα".  

* Επαναχρησιμοποίηση κώδικα 
* Κληρονομικότητα (αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός) 
* Αρχές συσκευασίας 
* Μην επαναλάβετε τον εαυτό σας 
* GRASP (αντικειμενοστραφής σχεδίαση) 
* Αρχή KISS 
* Δεν θα το χρειαστείτε 

Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός
Κατηγορία:Σχεδιασμός λογισμικού
Φρειδερίκη Αυγούστα Σοφία του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ

Η **Φρειδερίκη Αυγούστα Σοφία του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ** (*Friederike Auguste Sophie von Anhalt-Bernburg*, 28 Αυγούστου 1744 - 12 Απριλίου 1827) ήταν κόρη του Βίκτωρα Φρειδερίκου του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1744 στο Μπέρνμπουργκ και ήταν το τέταρτο παιδί και τρίτη κόρη του Βίκτωρα Φρειδερίκου του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και της δεύτερης συζύγου του Αλβερτίνας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Αλβέρτου Φρειδερίκου του Βρανδεμβούργου-Σβετ.

Στις 22 Μαΐου 1764 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αύγουστο του Άνχαλτ-Τσερμπστ στο Μπάλενστετ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.

Απεβίωσε στις 12 Απριλίου 1827 στο Κόσβιχ σε ηλικία 82 ετών.

## Παραπομπές
* Fissen, Karl: Das alte Jever. Jever 1981.
* Ders.: 1000 Jahre Jever, 400 Jahre Stadt. Teil 2. Jever 1936.
* Jenny, Hans A.: Basler Anekdoten. Basel 1990.
* Meier, Eugen A.: Freud und Leid (2. Band). Basel 1983.
* Schmidt, Johann Heinrich: Trauerrede am Sarge der weiland Durchlauchtigsten verwittw. Frau Fürstin von Anhalt-Zerbst, geb. Fürstin von Anhalt-Bernburg. Wittenberg 1827.
* Werner, Ernst: Geschichte der Stadt Coswig/Anhalt. Coswig 1929.
* Ysker, Kriemhild: Das Leben der Fürstin Friederike Auguste Sophie von Anhalt-Zerbst, geborene Prinzessin von Anhalt-Bernburg (1744-1827). In: Der Historien-Kalender auf das Jahr 1996 (159/1995), S. 52-69.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Ιωάννης Α΄ του Οπόλε

Ο **Ιωάννης Α΄**, πολων. Jan I Opolski (1410/13 - 5 Σεπτεμβρίου 1439) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Οπόλε (από το 1437, με τον αδελφό του).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπόλκο Δ΄ δούκα του Οπόλε , Στσέλτσε, Νιεμόντλιν και της Μαργαρίτας, ίσως του Οίκου των Γκορίτσια/Γκερτς.

Το 1437 διαδέχθηκε τον πατέρα του, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Νικόλαο Α΄ στο δουκάτο του Οπόλε. Το 1438 δήλωσε υποτέλεια (homage) στον Καζίμιρ Δ΄ των Γιαγκελλόνων της Πολωνίας-Λιθουανίας, όταν αυτός επρόκειτο να εκλεχθεί βασιλιάς της Βοημίας· όταν εκείνος παραιτήθηκε και στέφθηκε ο Αλβέρτος των Αψβούργων, δήλωσε ξανά υποτέλεια στον δούκα αυτόν της Αυστρίας. Αυτό έγινεστο Βρόκλαφ.

Απεβίωσε 26-29 ετών, άγαμος, και το δουκάτο περιήλθε στον αδελφό του Νικόλαο Α΄.

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Νικόλαος Α΄ του Οπόλε

Ο **Νικόλαος Α΄**, πολων. Mikołaj Ι Opolski (π. 1424 - 3 Ιουλίου 1476) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Μπζεγκ (από το 1450), κυβερνήτης του Κλούτσμπορκ (από το 1451) και δούκας του Στσέλτσε, Νιεμόντλιν & Ολέσνο (από το 1460).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος του Μπόλκο Δ΄ δούκα του Οπόλε, Στσέλτσε, Νιεμόντλιν και της Άννας, ίσως του Οίκου των Γκορίτσια/Γκερτς.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1442 τη Μαργαρίτα των Πιαστ-Σιλεσίας (π.1430-1497), κόρη του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μπζεγκ, Λεγκνίτσα και είχε τέκνα:
* Μαργαρίτα/Μάχνα π.1450-πριν το 1472, παντρεύτηκε τον Πσεμύσλαφ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε δούκα του Οσβιέντσιμ, Τόσεκ.
* Λουδοβίκος 1450-1476, δούκας του Οπόλε-Μπζεγκ-Στσέλτσε-Νιεμόντλιν.
* Ελισάβετ π.1452-1507, ηγουμένη στην Αγ. Κλάρα του Βρότσλαφ.
* Ιωάννης Β΄ π.1460-1532, δούκας του Οπόλε-Μπζεγκ, Στσέλτσε-Νιεμόντλιν, 
* Νικόλαος Β΄ π.1462-1497, δούκας του Οπόλε-Μπζεγκ-Στσέλτσε-Νιεμόντλιν.
* Μαγδαληνή π.1463-1501, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ δούκα του Ρατσίμπους.
* Αικατερίνη απεβ. 1507, μοναχή στην Αγ. Κλάρα του Βρότσλαφ.
* Ελέκτα απεβ. 1507;, μοναχή στην Αγ. Κλάρα του Βρότσλαφ.
* Μπολέσλαφ απεβ. 1477, νήπιο, Βερνάρδος απεβ. 1477, νήπιο.

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Άννα Μαρία της Βάδης

Η **Άννα Μαρία της Βάδης** (*Anna Maria von Baden*, 22 Μαΐου 1562 - 25 Απριλίου 1583) ήταν κόρη του Φιλιβέρτου, Μαργράβου της Βάδης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1562, και ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φιλιβέρτου, Μαργράβου της Βάδης και της συζύγου του Μέχτιλντ της Βαυαρίας.

Στις 27 Ιανουαρίου 1578 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Ρόζενμπεργκ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. 

Πέθανε στις 25 Απριλίου 1583 στο Τρέμπον σε ηλικία 20 ετών. Είναι θαμμένη στη Εκκλησία του Αγίου Βίτου στο Τσέσκι Κρούμλοβ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βάδης
Λουδοβίκος του Οπόλε

Ο **Λουδοβίκος**, πολων. Ludwik opolski (1450 – ως τις 4 Σεπτεμβρίου 1476) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Οπόλε-Μπζεγκ-Στσέλτσε-Νιεμόντλιν (1466-76 με τον πατέρα του και 1476 με τους αδελφούς του).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Νικολάου Α΄ δούκα του Οπόλε, Μπζεγκ, Στσέλτσε, Νιεμόντλιν, Ολέσνο και της Αγνής των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ του Μπζεγκ, Λεγκνίτσα.

Το 1466 ονομάστηκε συγκυβερνήτης του δουκάτου του Οπόλε από τον πατέρα του. Το επόμενο έτος έλαβε μέρος στο Συνέδριο της Βαρσοβίας, όπου αποφασίστηκε να δηλωθεί πόλεμος με τον Γεώργιο Ποντιέμπραντυ της Βοημίας και ο Λαδίσλαος Β΄ Γιαγκελόν προσκλήθηκε να λάβει τον θρόνο της Βοημίας. Ο Νικόλαος Α΄ απεβίωσε τον Ιούλιο του 1476 και δύο μήνες μετά απεβίωσε και ο Λουδοβίκος, 16 ετών. Ίσως τάφηκε στη Φραγκισκανική εκκλησία του Οπόλε. Ήταν άγαμος και τη διακυβέρνηση ανέλαβαν οι τρεις μικρότεροι αδελφοί του, που ένα έτος μετά διαίρεσαν το δουκάτο.

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Μονή Γαρδικίου Μεσσηνίας

Η **Μονή Γαρδικίου** είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 22 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην **Κοινότητα Άμφειας** και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Θουρίας, του Δήμου Καλαμάτας.

## Τοποθεσία
Η Μονή Γαρδικίου βρίσκεται σε υψόμετρο 202 μέτρων.

## Ιερά Μονή Γαρδικίου
12 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα και κοντά στην **[[Άνω Άμφεια Μεσσηνίας|Άνω Άμφεια]]** και **[[Κάτω Άμφεια Μεσσηνίας|Κάτω Άμφεια]]**, βρίσκεται η **Ιερά Μονή Γαρδικίου**. Η περιοχή **[[Γαρδίκι Μεσσηνίας|Γαρδίκι]]** (τώρα **[[Άμφεια Μεσσηνίας|Άμφεια]]**), πήρε το όνομά της, από τη σλαβική λέξη «γαρδ», που σημαίνει ξερός τόπος.

Την είχε ορμητήριο κατά την Επανάσταση του 1821, ο Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας), από την Πολιανή και ένας από τους μοναχούς της, ήταν ο Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος που είχε καταγωγή από το Βασιλίτσι Κορώνης και ήταν ο δεύτερος Έλληνας Ιεραπόστολος στην Αφρική, μετά τον πρώτο Ιεραπόστολο, τον Μικρασιάτη Αρχιμανδρίτη Νικόδημο Σαρίκα.

Εορτάζει στις 24 Ιουνίου, στο Γενέθλιο του Ιωάννη του Προδρόμου και ξεχωρίζει για τον περίτεχνο ναό της. Μέχρι το 1977 λειτούργησε στη Μονή, το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα της Ιεράς Μητροπόλης Μεσσηνίας, **Άσυλο Ανιάτων**.

## Διοικητικές μεταβολές

* 18-12-1920, αναγνώριση του οικισμού Μονή Γαρδικίου και προσάρτησή του στην Κοινότητα Γαρδικίου.
* 04-12-1997, ο οικισμός Μονή Γαρδικίου αποσπάται από την **Κοινότητα Αμφείας** και προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας.
* 07-06-2010, ο οικισμός Μονή Γαρδικίου αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δήμος Καλαμάτας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στην περιφέρεια Πελοποννήσου
Κατηγορία:Μονές της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Πελοπόννησο
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας
Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Ιωάννης Β΄ ο Καλός

Ο **Ιωάννης Β΄** ο *Καλός*, πολων. Jan II *Dobry* (π. 1460 - 27 Μαρτίου 1532) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Οπόλε-Μπζεγκ (ως το 1481), Στσέλτσε-Νιεμόντλι (1476, με τους αδελφούς του), κυβερνήτης του Γκιίτσε (1494), Τόσεκ (1495), Νιεμόντλιν (1497, 2η φορά), Μπύτομ (1498), Κόζλε (1509) και Ρατσίμπους (1521). 

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Νικολάου Α΄ δούκα του Οπόλε, Μπζεγκ, Στσέλτσε, Νιεμόντλιν και της Αγνής των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μπζεγκ, Λεγκνίτσα.

Το 1476 απεβίωσε ο πατέρας του και (δύο μήνες μετά) ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος. Έμεινε κυβερνήτης από κοινού με τον μικρότερο αδελφό του Νικόλαο Β΄. Το 1476 οι δύο αδελφοί αποφάσισαν να διαιρέσουν τις περιοχές τους: Ο Ιωάννης Β΄ έλαβε το Οπόλε, Στσέλτσε, Μπζεγκ και ο Νικόλαος Β΄ το Νιεμόντλιν. Αυτό ήταν τυπικό, καθώς τα δύο αδέλφια συνέχισαν να κυβερνούν από κοινού.

Κατά τη μακρά περίοδο εξουσίας του (έζησε 72 έτη) οδήγησε το μικρό δουκάτο σε σημαντική οικονομική ανάπτυξη. Αποκτούσε σταθερά εδάφη από την Άνω Σιλεσία, που τον έκαναν έναν από τους πιο ισχυρούς ηγέτες της Σιλεσίας. Ωστόσο τα πρώτα έτη διακυβέρνησής του δεν ήταν επιτυχή. Το 1477, μαζί με τον Νικόλαο Β΄, ο δούκας αγόρασε το Προύντνικ από τον Κορράδο Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα δούκα της Ολεσνίτσα. Όμως το 1481 αναγκάστηκαν, υπό την πίεση του Φρειδερίκου Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα, να εξαργυρώσουν το Μπζεγκ που είχαν υποθηκεύσει από το 1450. 

Το 1497 ο Νικόλαος Β΄ αποκεφαλίστηκε στην αγορά της Νύσα κατά διαταγή των Καζιμίρ Β΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Τσέσυν, Ερρίκου Α΄ των Βέττιν δούκα του Ζιένμπιτσε και του Ιωάννη Δ΄ Ροτ επισκόπου του Βρόκλαφ. Μόλις ο Ιωάννης Β΄ άκουσε το νέο, αποφάσισε να εκδικηθεί το τέλος του αδελφού του. Άρχισε να συγκεντρώνει στρατό με σκοπό να κάνει μία βάναυση εκστρατεία εναντίον του Τσέσυν, ως αντίποινα. Μόνο με τις διπλωματικές κινήσεις του Λαδίσλαου Β΄ Γιαγκέλον και την απουσία υποστήριξης για πόλεμο από τους γείτονες του δούκα, αποφεύχθηκε ο εμφύλιος πόλεμος στη Σιλεσία.

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας

Το **Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας** ( ) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στη Σερβία. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2008 και έχει την έδρα του στο Βελιγράδι. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Ράσιμ Λιάγιτς, ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Σερβίας. 

Στα τέλη του 2013 το ΣΔΚΣ συμμάχησε με το Δημοκρατικό Κόμμα του Σάντζακ, και ο Ράσιμ Λιάιτς εξελέγη ως ο πρώτος αρχηγός του συνασπισμού.  

Τον Ιούνιο του 2018 το κόμμα έγινε δεκτό στη Σοσιαλιστική Διεθνής ως μέλος παρατηρητής. 
## Αποτελέσματα εκλογών

### Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών

### Αποτελέσματα προεδρικών εκλογών

## Παραπομπές

Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Σερβικά (sr)
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Σερβίας
Νικόλαος Β΄ του Νιεμόντλιν

Ο **Νικόλαος Β΄**, πολων. Mikołaj II Niemodliński (π. 1462 - 27 Ιουνίου 1497) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Οπόλε-Μπζεγκ-Στσέλτσε-Νιεμόντλιν (το 1476, μαζί με τον πατέρα του) και του Νιεμόντλιν (από το 1476).

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Νικολάου Α΄ δούκα του Οπόλε, Μπζεγκ, Στσέλτσε, Νιεμόντλιν και της Αγνής των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μπζεγκ.

Το 1476 απεβίωσε ο πατέρας του και -δύο μήνες μετά- ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος. Ανέλαβε το δουκάτο του Οπόλε, Μπζεγκ, Στσέλτσε, Νιμόντλιν μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Β΄. Μάλλον το επόμενο έτος ίσως διαίρεσαν το δουκάτο: κυβερνούσαν από κοινού, όμως με τον Νικόλαο Β΄ να είναι ονομαστικά δούκας του Νιεμόντλιν. Υποστήριζε τον αδελφό του Ιωάννη Β΄ στις πολιτικές του ενέργειες. Το 1477 αγόρασαν το Προύντνικ από τον Κορράδο Ι΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα της Ολεσνίτσα, το 1494 απέκτησαν το Γκλιβίτσε και το 1495 το Τόσεκ. Η μόνη εδαφική απώλεια ήταν το 1481: ο πατέρας τους είχε υποθηκεύσει το Μπζεγκ το 1450, και το 1481 το αγόρασε ο Φρειδερίκος Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα αντί 8500 φίνες και 1500 δουκάτων.

Σε Συνέδριο στη Νύσα, όπου συμμετείχε, ο Νικόλαος Β΄ διαπληκτίστηκε με τον Καζιμίρ Β΄ δούκα του Τσέσυν και τον Ιωάννη Δ΄ Ροτ επίσκοπο του Βρότσλαφ και προσπάθησε να τους μαχαιρώσει. Τον φυλάκισαν και τον αποκεφάλισαν στην αγορά της Νύσα.

## Πηγές
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.



Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Κόμμα των Ενωμένων Συνταξιούχων της Σερβίας

Το **Κόμμα των Ενωμένων Συνταξιούχων της Σερβίας** (     / *Partija ujedinjenih penzionera Srbije,* σύντμηση:ΚΕΣΣ) είναι ένα κεντροαριστερό πολιτικό κόμμα στη Σερβία. Η έδρα του είναι στο Βελιγράδι και αρχηγός του κόμματος είναι ο Μίλαν Κρικομπάμπιτς. 

## Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 10 Μαΐου 2005 από τον Γιόβαν Κρικομπάμπιτς. Το 2007 συμμετείχε για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές, με σύμμαχο το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, αλλά δεν κέρδισε καμία έδρα στην Εθνοσυνέλευση. Στις βουλευτικές εκλογές του 2008 η συμμαχία του ΚΕΣΣ με το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Σερβίας και το Ενωμένη Σερβίακέρδισε 20 έδρες, από τις οποίες οι 5 ήταν του ΚΕΣΣ. Στις εκλογές του 2014 η ίδια συμμαχία κέρδισε 44 έδρες, από τις οποίες οι 12 ήταν του ΚΕΣΣ. 

Στις 28 Ιουνίου 2014 ο Μίλαν Κρικομπάμπιτς έγινε αρχηγός του κόμματος, μετά το θάνατο του πατέρα του, Γιόβαν. 
## Αποτελέσματα εκλογών
### Βουλευτικές εκλογές

### Προεδρικές εκλογές

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Σερβίας
Ρομαντική έλξη

μικρογραφία|303x303px|''Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα'', (1884) από τον Frank Dicksee.
Η **ρομαντική έλξη** είναι η συναισθηματική αντίδραση την οποία βιώνουν οι περισσότεροι άνθρωποι, που καταλήγει στην επιθυμία για μία ρομαντική σχέση. Η ρομαντική έλξη μπορεί να προκύψει με οποιοδήποτε άτομο οποιουδήποτε φύλου. Ο ρομαντικός προσανατολισμός και ο σεξουαλικός προσανατολισμός ξεχωρίζονται, αν και για τους περισσότερους ανθρώπους και οι δύο προσανατολισμοί βρίσκονται σε συμφωνία (π.χ. ετεροφυλόφιλος και ετερορομαντικός). 

Η ρομαντική έλξη μπορεί να βασίζεται σε διάφορα χαρακτηριστικά. Τα σωματικά χαρακτηριστικά είναι τα πιο προφανή χαρακτηριστικά τα οποία σχετίζονται άμεσα με τη ρομαντική επιθυμία. Τα χαρακτηριστικά τα οποία δεν είναι κατευθείαν διαθέσιμα, όπως η ψυχολογία, τα γονίδια και η επιρροή που ασκεί η κουλτούρα στο άτομο, οδηγούν συχνότερα σε ένα ρομαντικό ενδιαφέρον παρά σε ένα σεξουαλικό. 

Υπάρχουν διάφοροι συνδυασμοί ρομαντικών προσανατολισμών ως αντίστοιχοι με αυτούς των σεξουαλικών προσανατολισμών. 

Οι ρομαντικές ενέργειες περιλαμβάνουν τα δείπνα, τον κινηματογράφο, τις βόλτες στη παραλία, ακόμη και τις αγκαλιές και τα φιλιά.

## Δείτε επίσης
* Σεξουαλική έλξη 
* Ρομαντικός προσανατολισμός

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://wiki.asexuality.org/Romantic_attraction 
* https://www.sparknotes.com/psychology/psych101/socialpsychology/section6/

Κατηγορία:Ανθρώπινη σεξουαλικότητα
Φρούριο του Σεμικαρακόρσκ

Το **Φρούριο του Σεμικαρακόρσκ** () ήταν πρώιμη μεσαιωνική χαζαρική πλησίον της πόλης του Σεμικαρακόρσκ, στο Όμπλαστ του Ροστόφ, στη Ρωσία.

## Ιστορία και περιγραφή
Ένα πρώιμο μεσαιωνικό χαζαρικό φρούριο στο Όμπλαστ του Ροστόφ, πλησίον της πόλης του Σεμικαρακόρσκ ανεγέρθηκε κατά την περίοδο μεταξύ των τελών του 8ου αιώνα και των αρχών του 9ου αιώνα. Βρισκόταν επί του λόφου του νησιού, πλησίον του Σεμικαρακόρσκ. Το ίδιο το νησί βρίσκεται επί του Ποταμού Σαλ.

Το φρούριο αποτελούσε κατοικία του Χαγάνου των Χαζάρων στην περιοχή του Κάτω Ντον, ενώ, ταυτόχρονα, ήταν κατά τέσσερις φορές μεγαλύτερο εκείνου του αρχαιολογικού τόπου του Μαγιατσκόγιε, φρούριο το οποίο χρονολογείται από την ίδια περίοδο.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1971-1974, αρχαιολογικές ανασκαφές έλαβαν χώρα στη συγκεκριμένη περιοχή. Από τις συγκεκριμένες ανασκαφές προέκυψαν, ως ευρήματα, πως το φρούριο ήταν χτισμένο σύμφωνα με το σύστημα του «τετραγωνισμένου τετραγώνου», είχε εξωτερικό τείχος διαστάσεων 215 x 200 μέτρων, καθώς και εσωτερικό φρούριο διαστάσεων 85 x 80 μέτρων. Η οχυρωμένη πόλη, επίσης, ήταν μεγάλης εμπορικής σημασίας.

Το φρούριο, τα τείχη του οποίου είχαν ύψος της τάξεως των έξι μέτρων και συνολικό μήκος της τάξεως του ενός χιλιομέτρου, αποτελούσε σημαντικό κατασκευαστικό επίτευγμα του Χαγανάτου των Χαζάρων. Τα τείχη του φρουρίου ήσαν κατασκευασμένα από, συνολικά, περίπου δύο εκατομμύρια πλίνθους.

Ως δομικό υλικό, ακατέργαστοι πλίνθοι υψηλής ποιότητας χρησιμοποιήθηκαν. Οι διαστάσεις των πλίνθων ήσαν της τάξεως των 25 x 25 x 5&nbsp;εκατοστόμετρα. Τα τείχη του φρουρίου σώζονται σε ύψος της τάξεως του ενός μέτρου, ενώ ο κύριος πύργος του, ο ακρόπυργος, σε ύψος της τάξεως των δύο μέτρων. Πάχους της τάξεως των 2 μέτρων, το μέγιστο δυνατό ύψος των τειχών ήταν της τάξεως μεταξύ 5–6 μέτρων. Αρχικώς, οι αρχαιολόγοι εκτίμησαν πως, επίσης, οι οικίες εντός του φρουρίου ήσαν κατασκευασμένες από ακατέργαστους πλίνθους, ωστόσο, στη συνέχεια, οδηγήθηκαν σε αναθεώρηση της προηγούμενης εκτίμησής τους, καθώς οικίες κατασκευασμένες από καμένους πλίνθους ανακαλύφθηκαν. Λόγω αυτού, πιστεύεται πως το φρούριο αποτελούσε κατοικία των Χαγάνων, καθώς μόνον αυτοί κατοικούσαν εντός πλίνθινων οικιών.

Το 2011, ομάδα αρχαιολόγων υπό την ηγεσία του της Ίρινα Αρζάντσεβα από το Ινστιτούτο Ανθρωπολογίας και Εθνογραφίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών ξεκίνησαν έρευνες εντός του χώρου του φρουρίου.

## Δείτε επίσης
* Χρυσοί Λόφοι (Ρωσία)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Ρωσία
Λεοπολδίνη Μαρία του Άνχαλτ-Ντέσαου

H **Λεοπολδίνη Μαρία** (γερμ. *Leopoldine Marie von Anhalt-Dessau*, 12 Δεκεμβρίου 1716 - 27 Ιανουαρίου 1782) του Οίκου των Ασκάνια ήταν κόρη του Λεοπόλδου Α΄ του Άνχαλτ-Ντέσσαου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1716 στο Ντέσσαου και ήταν το ένατο παιδί και τέταρτη κόρη του Λεοπόλδου Α΄ του Άνχαλτ-Ντέσσαου και της Άννας Λουίζας Φέζε. 

Στις 13 Φεβρουαρίου 1739 παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φρειδερίκο Ερρίκο του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
*τη *Φρειδερίκη Καρλόττα* Λεοπολδίνη Λουίζα (1745 - 1808), τελευταία πριγκιπική ηγουμένη του Αββαείου του Χέρφορντ.
*τη ''Λουίζα'' Ερριέττα Βιλελμίνη (1750 - 1811), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Γ΄ του Άνχαλτ-Ντέσσαου. Απέκτησαν 2 παιδιά.

Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1782 στο Κόλμπεργκ σε ηλικία 65 ετών.

## Παραπομπές
* Renate du Vinage: *Leopoldine von Brandenburg-Schwedt. Schicksal einer Markgräfin am Preußischen Hof*. MatrixMedia, 2012. ISBN 978-3932313424
* ''Leopoldine Marie von Anhalt-Dessau'' , geneee.org
* '' Leopoldine Marie von Anhalt-Dessau'', gw.geneanet.org
* ''Anhalt-Dessau, Leopoldine von'' , genealogy.richardremme.com



Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Άνχαλτ-Ντέσαου
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – Έπταθλο γυναικών

Το **[[έπταθλο]] γυναικών** στο **[[Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019]]** διεξήχθη στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα από τις 2 έως τις 4 Οκτωβρίου.

## Ρεκόρ

## Πρόγραμμα

## Αποτελέσματα

### Τελική κατάταξη

## Παραπομπές

Επταθλο Γυ
Παναγία της Ασίνου

H **Παναγία της Ασίνου** ή **Παναγία Φορβιώτισσα** είναι χριστιανικός ναός των αρχών του 12ου αιώνα, καθολικό διαλυμένης μονής, κοντά στο Νικητάρι, Κύπρος. Ο ναός είναι μία από τις εννέα τοιχογραφημένες εκκλησίες του Τροόδους οι οποίες έχουν ανακηρυχθεί μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1985.

## Περιγραφή
Η εκκλησία είναι μια από τις εκκλησίες με οροφή από πλάκες στα βουνά του Τροόδους, περίπου πέντε χιλιόμετρα νότια του Νικηταρίου. Το όνομα Φορβιώτισσα μπορεί να προέρχεται από το φυτό ευφόρβια, η οποία αφθονεί στην περιοχή, και το όνομα Ασίνου, μπορεί να προέρχεται από τον αρχαίο οικισμό της Ασίνης στην Αργολίδα. Η εκκλησία ήταν καθολικό μοναστηριού. Η μονή ήταν γνωστή ως μονή Φορβίων και ιδρύθηκε το 1099. Η μονή συνέχισε να λειτουργεί μέχρι την Τουρκοκρατία, και εγκαταλείφθηκε τον 18ο αιώνα. Σήμερα σώζεται μόνο το καθολικό.
thumb|250px|left|Η κοινωνία των Αποστόλων
Ο θολωτός ναός της εκκλησίας με την αψίδα χρονολογείται από τις αρχές του 12ου αιώνα και ο θολωτός νάρθηκας με αψίδες στα νότια και βόρεια από τα τέλη του 12ου αιώνα. Η εκκλησία είχε ξύλινη στέγη εξ αρχής. Η τρέχουσα ξύλινη στέγη χτίστηκε το 1959. Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται εν μέρει από τις αρχές του 12ου και εν μέρει από τον 14ο αιώνα. Σε μια θέση στο νότιο τοίχο, σώζεται η κτητορική επιγραφή: «Η εκκλησία του Αγίου Θεοτόκου ζωγραφίστηκε μετά από επείγον αίτημα και μέσω του δικαστή (αξιωματούχου) Νικολάου Ισχύριου όταν ο Αυτοκράτορας ήταν ο Αλέξιος Κομνηνός, το .»

Οι τοιχογραφίες στο εσωτερικό χρονολογούνται από τις αρχές του 12ου αιώνα και χαρακτηρίζονται από τις νέες τάσεις της κομνήνειας τέχνης. Από τις τοιχογραφίες στην ανατολική αψίδα σώζεται η κοινωνία των αποστόλων, όπου ο Ιησούς παραδίδει στον Ιωάννη ένα χρυσό δοχείο με κρασί, ενώ ο Ιούδας Ικαριώτης γυρίζει για να τον προδώσει. Στη δυτικότερη θέση του βόρειου τείχους απεικονίζονται οι σαράντα μάρτυρες της Σεβάστειας. Στον νάρθηκα, σώζονται τοιχογραφίες της Δευτέρας Παρουσίας περιγράφει τις τιμωρίες των κολασμένων, όπως το ουρλιαχτό και ου βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. Η Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια κρατά ένα βάζο φαρμάκου στο χέρι της πέρα από ένα σταυρό. Ο κτήτορας είναι ντυμένος με τη βυζαντινή φορεσιά της εποχής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εκκλησίες στην Κύπρο
κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κύπρο
Ασινου
Μνημείο Ηρώων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (Αζόφ)

Το **Μνημείο Ηρώων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου** () είναι μνημείο στην πόλη του Αζόφ, στο Όμπλαστ του Ροστόφ, στη Ρωσία. Είναι αφιερωμένο στους στρατιώτες και αξιωματικούς του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού οι οποίοι συμμετείχαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατασκευάστηκε το 2014, ενώ η τοποθεσία του βρίσκεται επί της Λεωφόρου Πετρόφσκι.

## Ιστορία
Συνολικά, περίπου 125.000 Κοζάκοι του Ντον, οι οποίοι ήσαν χωρισμένοι σε εξήντα συντάγματα ιππικού, τριάντα τρία ιππήλατα πυροβόλα, έξι τάγματα πεζικού, πέντε συντάγματα εφέδρων, τρία εφεδρικά πυροβόλα, καθώς και παραπάνω από ογδόντα ξεχωριστές μονάδες, συμμετείχαν στις μάχες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Συμμετείχαν σχεδόν σε καθεμία εκ των σημαντικότερων στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ρωσικού Μετώπου.

Η επερχόμενη επέτειος από την ημερομηνία έναρξης του πολέμου είχε είχε προκαλέσει το δημόσιο ενδιαφέρον στη Ρωσία αναφορικά με τον εορτασμό της μνήμης των ηρώων της. Οι εργασίες κατασκευής του μνημείου του Αζόφ ξεκίνησαν το 2012, ενώ τοποθετήθηκε εντός εκμαγείου τον Φεβρουάριο του 2014. 

Το ίδιο το μνημεία αποτελείται από τη μορφή ενός όρθιου Κοζάκου, συνοδευόμενου από τον Σταυρό του Αγίου Γεωργίου, σύμβολο στρατιωτικής αξίας, ο οποίος βρίσκεται πίσω του. Στο δεξί χέρι του, ο Κοζάκος κρατά ένα σπαθί, ενώ στο αριστερό τη θήκη ενός ξίφους. Η θλιμμένη έκφραση του Κοζάκου αντιστοιχεί στην κατάληξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου για τη Ρωσία. Το μνημείο είναι τοποθετημένο επί γρανιτένιου βάθρου. Ο σχεδιασμός του πραγματοποιήθηκε από τον γλύπτη Α. Μ. Ντεμεντίεφ.

Το ύψος του γλυπτού του Κοζάκου είναι της τάξεως των δύο μέτρων. Ο ύψους τριών μέτρων Σταυρός του Αγίου Γεωργίου είναι κατασκευασμένος από χαλκό και ορείχαλκο. Ο γρανίτης ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του βάθρου προέρχεται από την Καρελία και την Ουκρανία. Η ανέγερση του μνημείου χρηματοδοτήθηκε μέσω σχετικής δωρεάς των κατοίκων του Αζόφ.

Η τελετή των εγκαινίων του μνημείου έλαβε χώρα στις 30 Ιουλίου 2014.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρωσία
Παρόν

[δεξιά|μικρογραφία|333x333εσ|Το παρόν είναι μια χρονική στιγμή, η οποία θεωρείται διακριτή και ενδιάμεση στιγμή ανάμεσα στο [παρελθόν και το μέλλον.]]
Το **παρόν** είναι το χρονικό διάστημα που σχετίζεται με τα γεγονότα που γίνονται άμεσα και σε πρώτο χρόνο αντιληπτά, όχι μέσω κάποιας ανάμνησης (η οποία μπορεί να ανακτηθεί οποιαδήποτε στιγμή) ή φημολογίας (για ένα γεγονός που είτε έχει προβλεφθεί, είναι υποθετικό ή αβέβαιο), αλλά επειδή συμβαίνουν τώρα. Το παρόν είναι η χρονική περίοδος ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον. Η διάρκεια του παρόντος, ανάλογα με τα συμφραζόμενα, μπορεί να είναι μια στιγμή, μια ημέρα ή παραπάνω. 

## Δείτε επίσης

* Παρελθόν
* Μέλλον

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χρόνος
Κατηγορία:Φιλοσοφία του χρόνου
Μνημείο της Νίκης (Στεπανακέρτ)

Το **Μνημείο της Νίκης** (γνωστό και ως **Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη**) είναι μνημείο το οποίο βρίσκεται στο Στεπανακέρτ, έχει μορφή οβελίσκου και είναι μέρος του συγκροτήματος των Μνημείων του Στεπανακέρτ το οποίο τιμά τη μνήμη των ντόπιων που πέθαναν πολεμώντας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο αλλά και άλλες ένοπλες συγκρούσεις. 

## Ιστορία
μικρογραφία| Διαμαρτυρία των Αρμενίων του Αρτσάχ στο χώρο του μνημείου, 20 Φεβρουαρίου 1988.
Το Μνημείο της Νίκης κατασκευάστηκε και ολοκληρώθηκε το 1945. Στο συγκρότημα μνημείων τοποθετήθηκε ένας οβελίσκος εις μνήμην των 22.000 κατοίκων της Αυτόνομης Περιφέρειας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (τμήμα της Αζερικής ΣΣΔ) που σκοτώθηκαν πολεμώντας στα μέτωπα Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το ύψος του οβελίσκου φτάνει τα 21 μέτρα. Στον απέναντι λόφο υπάρχει ένας μαζικός τάφος, στον οποίο έχουν ταφεί τα λείψανα γηγενών στρατιωτών που σκοτώθηκαν πολεμώντας στον Β΄ ΠΠ. Το συγκρότημα των μνημείων περιλαμβάνει επίσης ένα σιντριβάνι, χτισμένο στον ρυθμό της παραδοσιακής αρμενικής αρχιτεκτονικής. 

Στο μνημείο υπάρχει ένα βάθρο από γρανίτη, πάνω στο οποίο υπάρχει ένα ανάγλυφο με χαραγμένα τα ονόματα και τα πορτρέτα Αρμενίων στρατιωτών που πολέμησαν στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και παρασημοφορήθηκαν με το παράσημο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Από το 1945 έως το 1990 το μνημείο ανήκε στις αρχές της αυτόνομης περιφέρειας του Ναγκόρνο Καραμπάχ της Αζερικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Από το 1991 το μνημείο ανήκει στις αρχές της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (επίσημα γνωστή ως Δημοκρατία του Αρτσάχ από το 2017). Πιο πρόσφατα, οι αρχές της δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ προσέθεσαν ένα νέο τμήμα στο συγκρότημα των μνημείων, το οποίο αποτελείται από ένα νεκροταφείο στο οποίο θάφτηκαν τα λείψανα στρατιωτών της δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ που σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια του πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ   

Κατά τους εορτασμούς για την Ημέρα της Νίκης συγκεντρώνονται στο μνημείο οι ντόπιοι βετεράνοι του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου καθώς και οι ντόπιοι βετεράνοι του Αφγανικού πολέμου. Κάθε 15 Φεβρουαρίου, οι «Αφγανοί» (δηλ. οι στρατιώτες από την Αυτόνομη Περιφέρεια του Ναγκόρνο-Καραμπάχ που συμμετείχαν στον Σοβιετοαφγανικό πόλεμο του 1979 - 1989) αφήνουν λουλούδια προς τιμήν των 228 στρατιωτών από την αυτόνομη περιφέρεια του Ναγκόρνο-Καραμπάχ που συμμετείχαν στον πόλεμο. Επτά από αυτούς σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου.   

## Γκαλερί

Αρχείο:Tank memorial Stepanakert.jpg|Στο συγκρότημα των Μνημείων του Στεπανακέρτ υπάρχει το μνημείο του τεθωρακισμένου οχήματος Τ-72.
Αρχείο:Stepanakert, Monument to fallen in WWII, 2014.05.11 - panoramio.jpg|Πανοραμική θέα του Μνημείου της Νίκης.
Αρχείο:Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Ստեփանակերտ).JPG|Μνημείο για τα θύματα της γενοκτονίας των Αρμενίων.


## Παραπομπές


Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Οικονομία της Γεωργίας

Η **οικονομία της [[Γεωργία]]ς** είναι μια αναδυόμενη οικονομία στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς. Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της χώρας μειώθηκε κατακόρυφα μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά ανέκαμψε στα μέσα της δεκαετίας του 2000, αυξανόμενο σε διψήφιο ποσοστό, χάρη στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που επέφερε η ειρηνική Επανάσταση των Ρόδων. Η Γεωργία συνέχισε έκτοτε την οικονομική της πρόοδο, «περνώντας από ένα σχεδόν αποτυχημένο κράτος το 2003 σε μια σχετικά εύρυθμη οικονομία ελεύθερης αγοράς το 2014». Το 2007, η Παγκόσμια Τράπεζα ονόμασε τη Γεωργία ως τον μεγαλύτερο οικονομικό μεταρρυθμιστή παγκοσμίως και συνεχόμενα ταξινομεί τη χώρα στην κορυφή του δείκτη ευκολίας για την ανάπτυξη επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Η οικονομία της Γεωργίας υποστηρίζεται από μια σχετικά ελεύθερη και διαφανή ατμόσφαιρα στη χώρα. Σύμφωνα με την έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας για το 2018, η Γεωργία είναι το λιγότερο διεφθαρμένο κράτος στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, ξεπερνώντας όλους τους γείτονές της, καθώς και τα κοντινά κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με ένα μικτό σύστημα μέσων μαζικής ενημέρωσης (κρατικό και ιδιωτικό), η Γεωργία είναι επίσης η μόνη χώρα στην ευρύτερη περιοχή όπου ο τύπος δεν θεωρείται ελεγχόμενος.

Από το 2014, η Γεωργία αποτελεί μέρος της Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τις χώρες του οργανισμού να εξακολουθούν να παραμένουν ως ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της χώρας, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το ένα τέταρτο του συνολικού εμπορικού κύκλου εργασιών της Γεωργίας. Με το εμπορικό σύμφωνο με την Ευρωπαϊκή Ένωση του 2015, παρατηρούμε περαιτέρω αύξηση του διμερούς εμπορίου, ενώ το εμπόριο με την Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ) μειώθηκε σημαντικά.

## Τουρισμός
Ο τουρισμός στη Γεωργία είναι ένας από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους τομείς της εγχώριας οικονομίας, ο οποίος παρουσιάζει μεγάλες προοπτικές για περαιτέρω ανάπτυξη. Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των τουριστών στη Γεωργία αυξήθηκε σημαντικά, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη άλλων τομέων που σχετίζονται με τον τομέα αυτόν. Το 2011, περίπου 3 εκατομμύρια τουρίστες έφθασαν στη Γεωργία. 40% περισσότεροι, από ό,τι το 2010. Για την προώθηση της ανάπτυξης του τουριστικού τομέα, η Κυβέρνηση της Γεωργίας επενδύει σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη των μεταφορών και των βασικών υποδομών, στην ανακαίνιση και την εξέλιξη των τουριστικών προορισμών, κάτι που αποτελεί κίνητρο για την ιδιωτική επενδυτική πρωτοβουλία. Το 2011, η συνολική παραγωγή υπηρεσιών που σχετίζονται με τον τουρισμό αυξήθηκε κατά 77% σε σύγκριση με το 2006 και ανήλθε στο 7,1% της συνολικής παραγωγής της οικονομίας. Το 2018 ο τουρισμός απέφερε 3,4 δισεκατομμύρια δολάρια σε φορολογικά έσοδα στη Γεωργία.

Ο ακόλουθος πίνακας προβάλει το μηνιαίο μέσο όρο εισερχόμενων τουριστών στη Γεωργία βάση ιθαγένειας και αριθμού επισκέψεων (σε χιλιάδες).

## Παραπομπές
Ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία

Τα **ανθρώπινα δικαιώματα στη [[Γεωργία]]** διασφαλίζονται από το σύνταγμα της χώρας. Ένας ανεξάρτητος δημόσιος συνήγορος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκλέγεται από το κοινοβούλιο της Γεωργίας για τη διασφάλιση της τήρησης αυτών των δικαιωμάτων. Εντούτοις, έχει υποστηριχτεί από τη Διεθνή Αμνηστία, το Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών και τη γεωργιανή αντιπολίτευση ότι αυτά τα δικαιώματα υπόκεινται συχνά σε παραβιάσεις.

Επιπλέον, περίπου το 20% της επικράτειας της πρώην Γεωργιανής ΣΣΔ είναι σε καθεστώς αμφισβήτησης, με συχνές καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε αυτά τα εδάφη.

## Μειονοτικά δικαιώματα
Η κυβέρνηση της Γεωργίας έχει λάβει μέτρα για την προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων, ενώ οι επιθέσεις εναντίον μελών μειονοτικών θρησκειών έχουν υποχωρήσει μετά την Επανάσταση των Ρόδων. Ο πρωθυπουργός Ζουράμπ Ζβάνια ήταν βασικός υποστηρικτής της αποδοχής των θρησκευτικών οργανώσεων από το κράτος, αλλά αντιμετώπισε σημαντική κριτική από την κυβέρνησή του. Παρά τις μεταρρυθμίσεις που επέτρεψαν στις μειονοτικές εκκλησίες να αναγνωριστούν το 2005, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας θεωρείται ως μοναδικός θρησκευτικός εκπρόσωπος της Γεωργίας, ενώ οι μειονοτικές θρησκευτικές ομάδες δυσκολεύονται ακόμη και σήμερα στη δημιουργία τόπων λατρείας.

Το σύμφωνο του 2002 μεταξύ της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της κυβέρνησης, χορήγησε στην πρώτη μια προνομιούχα θέση στη Γεωργία και της εξασφάλισε εξουσία σε όλα τα θρησκευτικά θέματα. Είναι η μόνη εκκλησία που έχει αφορολόγητο καθεστώς, ενώ συχνά ζητείται η γνώμη της σε κυβερνητικά θέματα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας λαμβάνει επίσης κάποια χρηματοδότηση για την πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας.

Η Γεωργία επικύρωσε τη Σύμβαση-Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων (FCNM) το 2005. Η Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Ανεκτικότητα» επισήμανε, το 2008, ότι αρκετά από τα άρθρα της Σύμβασης έχουν εξαιρεθεί από την πλήρη εφαρμογή τους από το κοινοβούλιο της Γεωργίας. Συγκεκριμένα, έχουν τεθεί σε κίνδυνο οι διατάξεις σχετικά με την πλήρη έκφραση και ανοχή των μειονοτικών γλωσσών σε πολιτιστικά, εκπαιδευτικά και διοικητικά θέματα. Για παράδειγμα, ο αριθμός των αζέρικων σχολείων έχει μειωθεί και αναφέρονται περιπτώσεις διορισμού διευθυντών σε αζέρικα σχολεία που δεν μιλούν την αζέρικη γλώσσα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*UN OHCHR page on Georgia
*HumanRights.ge – καθημερινό ηλεκτρονικό περιοδικό και διαδικτυακή πύλη για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία
*Have the rights of religious minorities improved?
*US State department's International religious freedom report, 2005.
*HRW Human Rights overview
*Human Rights Watch, Georgia
*Censorship in Georgia - IFEX
*IDP Voices - Ιστορίες ζωής από εκτοπισμένους στη Γεωργία.
* Chkheidze, Ketevan: "Gender Politics in Georgia" in the Caucasus Analytical Digest No.21

Γεωργια
Κατηγορία:Γεωργία