open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Συμμετοχή της Γκάμπια στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η **[[Γκάμπια]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1984.

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της Γκάμπια ιδρύθηκε το 1972 και αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή το 1976. Η πρώτη εμφάνιση της χώρας σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1948 στο Λος Άντζελες με 10 αθλητές. Έκτοτε, η Γκάμπια έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 35 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα, ενώ οι επιτυχίες είναι λιγοστές.

Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι
[thumb|350px|Η αποστολή της Γκάμπια εισέρχεται στο [Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008.]]

## Συμμετέχοντες
[thumb|270px|Ο Τζεϊσούμα Σαϊντί Εντουρέ ήταν ο σημαιοφόρος της Γκάμπια στους Αγώνες του [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2004|2004. Από το 2006 αγωνιζόταν με τα χρώματα της Νορβηγίας.]]

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων
[thumb|200px|Ο Αντάμα Τζαμέ συμμετείχε στα 200 μέτρα ανδρών του [στίβος|στίβου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.]]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Γκαμπια
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Γκάμπια
Ζυλ Λαπούζ

Ο **Ζυλ Λαπούζ** (γαλλικά: Gilles Lapouge) (1923 - 2020) ήταν Γάλλος συγγραφέας και δημοσιογράφος. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζυλ Λαπούζ γεννήθηκε 7 Νοεμβρίου 1923 στο Ντίνι-λε-Μπαιν στο νότο της Γαλλίας. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Αλγερία όπου ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός. Το 1941, ο πόλεμος έφερε την οικογένεια πίσω στο Ντίνι. Μετά την Απελευθέρωση σπούδασε στο Παρίσι ιστορία και γεωγραφία και άρχισε να εργάζεται σαν δημοσιογράφος. Το 1950 έφυγε για τη Βραζιλία όπου έμεινε για τρία χρόνια και εργάστηκε για τη βραζιλιάνικη εφημερίδα O Estado de São Paulo, της οποίας παρέμεινε ανταποκριτής της εφημερίδας στη Γαλλία για περισσότερα από σαράντα χρόνια. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, συνεργάστηκε με την εφημερίδα Le Monde, το εβδομαδιαίο λογοτεχνικό περιοδικό της Le Figaro και την Combat.

Εργάστηκε επίσης σε ραδιοφωνικές εκπομπές. Έλαβε πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο Pierre-Ier de Monaco για το σύνολο του έργου του και το βραβείο Ζοζέφ Κεσέλ για το *La Mission des Frontières (Η αποστολή στα σύνορα)*. Συμμετείχε τακτικά στο φεστιβάλ του Σαιν-Μαλό *Étonnants Voyageurs (Καταπληκτικοί ταξιδιώτες)*. 

Στη δεκαετία του 1960, δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα. Συγγραφέας πολλών μυθιστορημάτων και συλλογών διηγημάτων, καταπιάστηκε με πολλά και διαφορετικά θέματα.

Πέθανε σε ηλικία 96 ετών στις 31 Ιουλίου 2020 στο Νεϊγί-συρ-Σεν, κοντά στο Παρίσι.

## Επιλογή έργων

* *Un soldat en déroute*, 1963
* *Les Pirates*, 1969
* *Utopie et civilisations*, 1973
* *La Révolution sans modèle*, 1974
* *Équinoxiale*, 1977
* *Le Singe de la montre*, 1982
* *La Bataille de Wagram*, 1987 βραβείο *Deux Magots*, αναφέρεται στη μάχη του Βάγκραμ του 1809.
* *La Folie Koenigsmark*, 1996
* *L'Incendie de Copenhague*, 1996 Prix Cazes
* *Le Bruit de la neige*, 1996
* *Besoin de mirages*, 1998
* *Au revoir l’Amazonie*, 2000 (δημοσιεύθηκε στο ίντερνετ, στη Βραζιλία)
* *La Mission des frontières*, 2002
* *Le Bois des amoureux,* 2006
* *L'Encre du voyageur,* 2007  βραβείο *Femina Essai*
* *La Légende de la géographie,* 2009
* *La Maison des lettres. Conversations avec Christophe Mercier,*  2009
* *Dictionnaire amoureux du Brésil,* 2011
* *Le Flâneur de l’autre rive*, 2012
* *Atlas des paradis perdus*, 2017
* *Maupassant, le sergent Bourgogne et Marguerite Duras*, 2017

## Παραπομπές

 
 

Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι
Άρια Αργολίδας

Η **Άρια** (*παλαιά ονομασία: Άρεια*) είναι πεδινό χωριό της Αργολίδας. Βρίσκεται στα βόρεια του Ναυπλίου, σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης και πλέον ουσιαστικά αποτελεί προάστιο του. Είναι το πρώτο χωριό που συναντάμε πάνω στο δρόμο Ναυπλίου – Επιδαύρου και είναι χτισμένο στους πρόποδες ενός λόφου που αποτελεί συνέχεια του λόφου του Παλαμηδιού. 

Σύμφωνα με την απογραφή 2021 ο πληθυσμός της Άριας ανέρχεται στους 3.529 κατοίκους και αποτελεί τον τρίτο μεγαλύτερο οικισμό στην Αργολίδα. Τα τελευταία χρόνια το χωριό έχει γνωρίσει έντονη ανάπτυξη λόγω της γειτνίασης του με το Ναύπλιο. Στην Άρια συμπεριλαμβάνονται, εκτός του κυρίου οικισμού, ο Εξώστης (Μερζές), η Αγία Κυριακή και η Αγία Μονή. Η περιοχή της Άριας προσφέρει υπέροχη θέα της πόλης του Ναυπλίου, η οποία βρίσκεται απλωμένη μπροστά του, με το Παλαμήδι και το Μπούρτζι.

## Εκκλησίες

* **Κοίμηση της Θεοτόκου**: Είναι η κεντρική εκκλησία της Άριας. Η **Κοίμηση  της Θεοτόκου** είναι χτισμένη το1866 επάνω σε προϋπάρχοντα παλαιοχριστιανικό ναό βυζαντινού ρυθμού. Το τέμπλο της που είναι από μάρμαρο, κατασκευάστηκε το 1893. Την παραμονή του δεκαπενταύγουστου, η Κοίμηση Θεοτόκου Άριας πανηγυρίζει με εσπερινό και μετά ακολουθεί λιτάνευση της ιερής εικόνας προς ευλογία των ντόπιων.  Ανήμερα του δεκαπενταύγουστου, τελείται πανηγυρική θεία λειτουργία.

* **Άγιος Βλάσιος**: Είναι μικρό εκκλησάκι που αποτελείται από μια μικρή βασιλική με επίπεδη στέγη και παρόλο που χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, είναι βέβαιο ότι προϋπήρχε χριστιανικός ναός στο σημείο (στην κορυφή του λόφου σημειώνεται η ύπαρξη εκκλησίας σε Ενετικό τοπογραφικό του 1714). Το πανέμορφο  αυτό εκκλησάκι του Αγίου Βλασίου Άριας που χρονολογείται πάνω από 150 χρόνια, βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της Άριας στην κορυφή του λόφου Μαγούλα. Γιορτάζει στις 11 Φεβρουαρίου.

## Πληθυσμός
Η Άρια έχει καταγράψει θετική πληθυσμιακή μεταβολή σε όλες τις απογραφές από το 1879. Ιδιαίτερα σημαντική αύξηση έχει καταγράψει τα τελευταία σαράντα χρόνια. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
Αθανάσιος Γ΄ της Νεαπόλεως

Ο **Αθανάσιος Γ΄** (λατινικά : *Atanasius III*), ,  ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως  από το  907 έως το 961.

## Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για τον Αθανάσιο, χειροτονήθηκε επίσκοπος Νεαπόλεως κατά άλλους το 937 ή το 907 σε πολύ μικρή ηλικία και έμεινε στον επισκοπικό θρόνο ώς τα μέσα του 10ου αιώνα και το 961. 

Κατά την επισκοπική του θητεία η Νάπολη πολιορκήθηκε από έναν μεγάλο στόλο Σαρακηνών που είχαν εκστρατεύσει από τη Σικελία. Ενώ οι Σαρακηνοί ήταν ήδη στο σημείο να καταλάβουν την πόλη με επίθεση οι Ναπολιτάνοι απελπισμένοι, στράφηκαν με προσευχές και λιτανείες στους προστάτες της πόλης, τον άγιο Τζενάρο και τον Άγιο Αγριππίνο.

Τα Χρονικά διηγούνται ότι την ημέρα που υποτίθεται ότι θα δεχόταν επίθεση η πόλη, εμφανίστηκαν αυτοί οι Άγιοι όπου σήκωσαν θαλασοταραχή και τα εχθρικά πλοία συγκρούονταν μεταξύ τους, το κύριο πλοίο, όπου βρισκόταν ο αρχηγός των Σαρακηνών, βυθίστηκε και πνίγηκαν όσοι βρίσκονταν σε αυτό. Βλέποντας το αυτό οι υπόλοιποι Σαρακηνοί, απογοητευμένοι, έστρεψαν την πλώρη τους προς τη Σικελία. Στην πραγματικότητα προηγουμένως είχε επιβληθεί στους Ναπολιτάνους η πληρωμή ενός μεγάλου ποσού σαν φόρος, για το οποίο ήταν απαραίτητο να τους δοθούν ως ενέχυρο όλα τα ιερά σκεύη του καθεδρικού ναού.

Ο Αθανάσιος κυβέρνησε την εκκλησία της Νάπολης από την εποχή του πάπα Σέργιου Γ΄, μέχρι τον πάπα Ιωάννη ΙΒ΄. Επίσης ενθρονίστηκε επί αυτοκράτορα Λέων ΣΤ', και θήτευσε μέχρι τα χρόνια του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης
Κατηγορία:Επίσκοποι του 10ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί επίσκοποι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Αντρέας Αάγκεσεν

Ο **Αντρέας Αάγκεσεν** (, 5 Αυγούστου 1826–26 Οκτωβρίου 1879) ήταν Δανός νομικός.

## Βιογραφία
Ο Αάγκεσεν σπούδασε νομική στο Κρίστιανσχαβν και στην Κοπεγχάγη και διέκοψε τις σπουδές του το 1848 για να λάβει μέρος στον Πρώτο Πόλεμο του Σλέσβιχ, στον οποίο υπηρέτησε ως επικεφαλής εφεδρικού τάγματος.

Το 1855 ο Αάγκεσεν έγινε καθηγητής νομολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Το 1870 διορίστηκε μέλος της επιτροπής για τη σύνταξη ναυτικού και εμπορικού κώδικα και ο ναυτικός νόμος του 1882 είναι κυρίως δικό του έργο. Το 1879 εξελέγη μέλος του Landsting (ένα από τα δύο σώματα του κοινοβουλίου της Δανίας, το Rigsdagen), αλλά έγινε γνωστός ως διδάσκων στο πανεπιστήμιο. Ο Αάγκεσεν ήταν ο διάδοχος του Καρλ Κρίστιαν Χαλ ως λέκτορα ρωμαϊκού δικαίου στο πανεπιστήμιο, και σε αυτό το τμήμα η έρευνά του ήταν διαχρονική.

## Βιβλιογραφία
Ανάμεσα στα πολυάριθμα νομικά του έργα μπορούν να αναφερθούν:

* *Bidrag til Læren om Overdragelse af Ejendomsret, Bemærkinger om Rettigheder over Ting* (Κοπεγχάγη, 1866, 1871–1872);
* *Fortegnelse over Retssamlinger, Retslitteratur i Danmark, Norge, Sverige* (Κοπεγχάγη, 1876).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*  
* Johan Henrik Deuntzer, *Dansk biografisk leksikon*, vol. i. (Copenhagen, 1887) (online) 
* *Samlede Skrifter,* F. C. Bornemann (επιμ.) (Copenhagen, 1883) 

Κατηγορία:Δανοί νομικοί
Ουναλότο Φεάο

Ο **Ουναλότο Φεάο** (*Unaloto Feao*, γεννήθηκε 16 Ιανουαρίου 1982) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τη Τόνγκα που αγωνιζόταν ως μέσος. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 7 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Unaloto Feao 

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Τόνγκα
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Λουί Καμίλ Μαϊγιάρ

Ο **Λουί Καμίλ Μαϊγιάρ** (αγγλ. *Louis Camille Maillard*) (4 Φεβρουαρίου 1878 – 12 Μαΐου 1936) ήταν Γάλλος γιατρός και χημικός, ο οποίος είχε ιδιαίτερη συμβολή στη μελέτη των νεφρικών διαταραχών.

Έγινε πρόσθετα γνωστός για τη φερώνυμη «αντίδραση του Μαϊγιάρ», ήτοι, την αντίδραση που ο ίδιος πρώτος περιέγραψε -το 1912- σύμφωνα με την οποία τα αμινοξέα και τα σάκχαρα αντιδρούν στα τρόφιμα με τα λίπη και δίνουν μία καφετί (έως μαύρη) γευστική επιφάνεια, π.χ. στο ψωμί, στις μπριζόλες μέχρι και τα ζαχαρωτά.

## Πρώτα χρόνια
90px|αριστερά|μικρογραφία| Πορτρέτο του καθ. Λουί Καμίλ Μαϊγιάρ στα νιάτα του (έτους 1903)
Γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1878 στο Ποντ-α-Μουσόν της Γαλλίας από τον *Léon Charles Arthur Maillard* (1841-1920) και τη *Marie Mathilde Baudot* (1847-1934) και ήταν το μικρότερο από τα τρία αδέλφιά του.

Ο Μαϊγιάρ απέκτησε το μεταπτυχιακό του στο Νανσί το 1897 και το διδακτορικό του στην Ιατρική το 1903. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Χημικό Τμήμα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Νανσί.

Στις 6 Ιουνίου 1910, παντρεύτηκε την *Jeanne Louise Faisans*. Το 1914, μετακόμισε στο Παρίσι όπου και εργάστηκε ως επικεφαλής της βιολογικής ομάδας στο Χημικό Εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Το 1919 εκλέχτηκε καθηγητής βιολογικής και ιατρικής χημείας στο Τμήμα Φαρμακευτικής στο Πανεπιστήμιο του Αλγερίου - Ακαδημία Ιατρικής.

## Συνεισφορές
Στο Παρίσι, οι ερευνητικές εργασίες του για τη φυσιολογία, ιδιαίτερα για το μεταβολισμό της ουρίας και τις ασθένειες των νεφρών, τον ώθησαν να εισαγάγει νέες θεωρίες σχετικά με την ουρογενική ατέλεια και την έννοια του *«συντελεστή Μαϊγιάρ»,* ή αλλιώς *«δείκτης ουρογενικών ατελειών».* Οι ιδέες του αποδείχθηκαν πολύ χρήσιμες στη διάγνωση νεφρικών διαταραχών που προκαλούνται από ποικίλα αίτια.

Το 1912 εκπόνησε μελέτες για την αντίδραση μεταξύ αμινοξέων και σακχάρων. Αυτό το έργο του θεωρείται μια από τις σημαντικότερες συνεισφορές του στην επιστήμη, ενώ η αντίδραση Μαϊγιάρ -προς τιμήν του- έλαβε το όνομά του. Για αυτήν την ποικιλία έργων έλαβε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου και του βραβείου της Γαλλικής Ακαδημίας Ιατρικής το 1914.

## Τελευταία χρόνια
Ο Μαϊγιάρ γράφτηκε στον γαλλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά η υγεία του επηρεάστηκε αρνητικά. Χρίστηκε *"Ιππότης της [[Λεγεώνα της Τιμής|Λεγεώνας της Τιμής]]"* στις 30 Ιουλίου 1916 από τον Υπουργό Πολέμου. Τότε υπηρετούσε ως Ταγματάρχης Ιατρός Α' Τάξεως στην Εφεδρεία της Υγειονομικής Υπηρεσίας του 11ου Σώματος Στρατού της Γαλλίας. Αυτός ο τίτλος του αφαιρέθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1920 από το Γενικό Υπουργείο Οικονομικών του Αλγερίου, με αντάλλαγμα ένα συνταξιοδοτικό βιβλιάριο αποταμίευσης, το οποίο και έλαβε τότε.

Μετά τον πόλεμο, έφυγε αιφνίδια από το Παρίσι το 1919 προκειμένου να καταλάβει πανεπιστημιακή θέση στο Τμήμα Φαρμακευτικής στη Σχολή Ιατρικών Επιστημών στο Αλγέρι (Αλγερία). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, σταμάτησε κάθε έρευνα.

Πέθανε ξαφνικά στις 12 Μαΐου 1936 στο Παρίσι, ενώ συμμετείχε σε μία ακαδημαϊκή δράση για υποτροφίες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι χημικοί
Βόλφγκανκ Κουμπίκι

O **Βόλφγκανκ Κουμπίκι** (γερμ. *Wolfgang Kubicki* ) είναι Γερμανός πολιτικός ( FDP ), οικονομολόγος και δικηγόρος . Ήταν μέλος της γερμανικής Bundestag από το 1990 έως το 1992 και στη συνέχεια μέλος του κοινοβουλίου της πολιτείας Schleswig-Holstein μέχρι το 2017. Είναι αναπληρωτής ομοσπονδιακός πρόεδρος του FDP και είναι μέλος της γερμανικής Bundestag και πάλι από τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2017 . στις 24 Τον Οκτώβριο του 2017 έγινε Αντιπρόεδρος της Bundestag.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Γερμανοί δικηγόροι
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Γερμανοί οικονομολόγοι
Ανθοχώρι Κοζάνης

Το **Ανθοχώρι** είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τσοτυλίου, του δήμου Βοΐου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Βοΐου του νομό Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
*Μέχρι το 1954 ο οικισμός ονομαζόταν *Τσακνοχώρι*.
## Γεωγραφία
Το Ανθοχώρι είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Κοζάνης, στην ευρύτερη περιοχή των χωριών του Βοΐου. Βρίσκεται λίγο νοτιότερα από το Τσοτύλι, στις όχθες του ποταμού Πραμόρτσα (παραπόταμου του Αλιάκμονα), πολύ κοντά στα όρια με τον νομό Γρεβενών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 670. Απέχει 61 χλμ. περίπου ΝΔ. της Κοζάνης.
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Ανθοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 15,874 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Παρόχθιο και Φυτώκιο.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1918 ως *Τσακνοχώρι* και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1954 μετονομάστηκε σε *Ανθοχώρι* και το 1986 προσαρτήθηκε στον δήμο Τσοτυλίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τσοτυλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοΐου.
## Αξιοθέατα και διατηρητέα
*Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στη δυτική είσοδο του οικισμού
*Το γεφύρι της Πραμόρτσας (Τσακνοχωρίου), ανατολικά του οικισμού, αξιόλογο δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής των χρόνων της Τουρκοκρατίας

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Σταυροδρόμι Κοζάνης

Το **Σταυροδρόμι** είναι χωριό και κοινότητα του δήμου Βοΐου. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν τμήμα του δήμου Τσοτυλίου, του οποίου αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 70 κατοίκους στο χωριό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Μαλίκι (Αλβανία)

Το **Μαλίκι**, γνωστό και ως **Μαλίκη** (αλβανικά: Maliqi), είναι κωμόπολη και δήμος στο Νομό Κορυτσάς της ανατολικής Αλβανίας. Είναι η μικρότερη από τις δύο πόλεις της περιοχής, η άλλη είναι η Κορυτσά, 11 χλμ. νοτιοανατολικά του Μαλικίου. Ο σημερινός διευρυμένος δήμος σχηματίστηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση των πρώην διοικητικών ενοτήτων Γκόρα, Λιμπονίκ, Μαλίκι, Μόγκλιτσα, Πιργκ, Πόγιαν και Βρέστας. Έδρα του δήμου είναι η κωμόπολη Μαλίκι. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 41.757 (απογραφή 2011), σε συνολική έκταση 656,89 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 4.290 κάτοικοι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Μοχάμεντ Καλόν

Ο **Μοχάμεντ Καλόν** (*Mohamed Kallon *, γεννήθηκε 6 Οκτωβρίου 1979) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τη Σιέρα Λεόνε που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Θεωρείται ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της χώρας του. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της Σιέρα Λεόνε με 7 γκολ.

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Σιέρα Λεόνε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σιέρα Λεόνε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λουγκάνο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλιαρι Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρετζίνα Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτσέντσα Κάλτσιο
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Πλωτό τζαμί του Παλού

**Το πλωτό τζαμί του Παλού**,  επίσης γνωστό ως το *«Τζαμί του Αρκάμ Μπαμπού Ραχμάν»*, είναι  τζαμί στην πόλη Παλού, στο Κεντρικό Σουλαουέζι της Ινδονησίας. Το τζαμί αυτό είναι το σήμα κατατεθέν του Παλού, καθώς πλέει στον ομώνυμο κόλπο. 
Σφυροκοπήθηκε αδρά κατά τον σεισμό και το επακόλουθο τσουνάμι του Σουλαουέζι το 2018, από το οποίο και βυθίστηκε μερικώς.

Το τζαμί εγκαινιάστηκε το 2011. Καταλαμβάνει χώρο 121 τετραγωνικών μέτρων, και δεσπόζει στην παραλία Τάλις. Το τέμενος αυτό έχει γίνει ο πλέον διάσημος τουριστικός προορισμός και έμβλημα της πόλης του Παλού. Το τζαμί είναι αφιερωμένο στον μουσουλμάνο λόγιο του 17ου αιώνα από τη Δυτική Σουμάτρα, Ντατούκ Καράμα, ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στη διάδοση του Ισλάμ στην περιοχή του Παλού.

## Το τσουνάμι Σουλαουέζι του 2018
Κατά τη διάρκεια του σεισμού το 2018, το τέμενος χτυπήθηκε από πολλαπλά τσουνάμι, κάτι που προκάλεσε την κατάρρευση των πυλώνων που στήριζαν το τέμενος πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με αποτέλεσμα αυτό να βυθιστεί κατά περίπου 1,5 μέτρο. Παρ' όλα αυτά, το κτήριο παρέμεινε άθικτο. Σύμφωνα με μαρτυρίες, το παλιρροϊκό κύμα "εισέβαλε" από την πίσω πόρτα, διαπέρασε την κύρια είσοδο και πλημμύρισε τον χώρο προσευχής, σπάζοντας τις τζαμαρίες. Παραδόξως, τα μεγάφωνα που σηματοδοτούν το άντχαν συνέχισαν να λειτουργούν δίχως κάποιο ελάττωμα.https://travel.tempo.co/read/1136979/nasib-masjid-apung-palu-setelah-terpapar-tsunami

Μετά το τσουνάμι, οι κάτοικοι του Παλού, ειδικά οι παραδοσιακοί μουσουλμάνοι που πιστεύουν στον ισλαμικό μυστικισμό, ισχυρίστηκαν ότι το τζαμί επέζησε λόγω της θεϊκής δύναμης των αγίων που το φύλαγαν. Το πλωτό τζαμί και το τέμενος της παραδοσιακής ισλαμικής οργάνωσης Αλχάιραττ ήταν λίγα από τα μόνα τζαμιά που σώθηκαν μετά το τσουνάμι.https://theconversation.com/the-mosques-that-survived-palus-tsunami-and-what-that-means-104471

Μέχρι τώρα (Απρίλιος 2021), το τζαμί είναι ακόμα μερικώς βυθισμένο.https://www.antaranews.com/foto/2099170/ngabuburit-di-sekitar-masjid-terapung-arkam-babu-rahman

Κατηγορία:Ινδονησία
Βιβλιοθήκη Λουί Νοταρύ

Η **Βιβλιοθήκη Πολυμέσων του Μονακό** (γαλλικά: Médiathèque de Monaco) είναι μια βιβλιοθήκη που βρίσκεται στο Πριγκιπάτο του Μονακό. Η βιβλιοθήκη ενσωματώνει πολλούς και  διαφορετικούς κλάδους και λειτουργεί σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες Λειτουργεί επίσης ως Εθνική Βιβλιοθήκη του Μονακό. Το γραφείο δανεισμού της Βιβλιοθήκης  ονομάζεται Bibliothèque Louis Notari (Βιβλιοθήκη Λουί Νοταρύ)

## Ίδρυση
Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1909. Μετονομάστηκε το 1980, όταν η βιβλιοθήκη πήρε το όνομα του ποιητή Louis Notari.  Έκτοτε, η βιβλιοθήκη επεκτάθηκε και περιλαμβάνει ηλεκτρονικές μορφές εγγραφής, όπως ηχογραφήσεις  σε CD και DVD. Από το 2006 η βιβλιοθήκη είναι υπεύθυνη για τη νόμιμη κατάθεση και για τα πνευματικά δικαιώματα και λειτουργεί ως Εθνική Βιβλιοθήκη του Μονακό. 

## Συλλογές
Οι συλλογές της βιβλιοθήκης περιέχουν περίπου 450.000 τεκμήρια: όπως βιβλία, DVD (8.000 αντίτυπα), CD (πάνω από 30.000 αντίτυπα), γαλλικές και ξένες εφημερίδες και περιοδικά, λεξικά, εγκυκλοπαίδειες, χειρόγραφα, έντυπα και φωτογραφίες, παρτιτούρες και αλληλογραφία. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
*Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη
* Μονακό

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Official website

Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Μονακό
Συμμετοχή της Σομαλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η **[[Σομαλία]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1972.

## Γενικές πληροφορίες
Η πρώτη Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της Σομαλίας σχηματίστηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1959, αλλά η δράση της τερματίστηκε σύντομα. Το 1971 ιδρύθηκε μία νέα Ολυμπιακή Επιτροπή, η οποία αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 22 Αυγούστου 1972, σε σύνοδο στο Μόναχο. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στη χώρα να πραγματοποιήσει την παρθενική της εμφάνιση στην Ολυμπιάδα εκείνης της χρονιάς με 3 αθλητές. Από τότε και με εξαίρεση τους Αγώνες του 1976, του 1980 και του 1992, η Σομαλία έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 24 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα. Η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε από τον Αμπντί Μπιλέ το 1996, όταν τερμάτισε στην έκτη θέση στα 1500 μέτρα ανδρών του στίβου.

Μέχρι και τους Αγώνες του 2016, μόνο αθλητές στίβου είχαν εκπροσωπήσει τη χώρα στις Ολυμπιάδες. Τη διαφορά έκανε η Ράμλα Άλι που έλαβε μέρος στο άθλημα της πυγμαχίας στους Αγώνες του 2020. Επίσης, χαρακτηριστικό είναι πως πολλοί αθλητές έχουν εγκαταλείψει τη Σομαλία και έχουν αγωνιστεί για άλλα έθνη λόγω της ασταθούς πολιτικής κατάστασης στη χώρα. Ένας εξ αυτών είναι ο Μοχάμεντ Μο Φάρα, τετράκις χρυσός Ολυμπιονίκης στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων με τα χρώματα της Μεγάλης Βρετανίας.

Η Σομαλία δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι
[thumb|320px|Ο Αλί Ιντόου Χασάν κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020|Ολυμπιακών Αγώνων του 2020 στο Τόκιο.]]

## Συμμετέχοντες
[thumb|320px|Ο Αμπντί Μπιλέ (δεξιά) τερμάτισε πέμπτος στην προημιτελική σειρά του στα 800 μέτρα στους [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1984|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, αφήνοντας πίσω του τον Όουεν Χάμιλτον (αριστερά) από τη Τζαμάικα.]]

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Σομαλια
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σομαλία
Κατακόμβες της Οδησσού

Οι **Κατακόμβες της Οδησσού** είναι δαιδαλώδες δίκτυο στοών κάτω από την πόλη της Οδησσού, στη νοτιοανατολική Ουκρανία. Πρόκειται για το μεγαλύτερο υπόγειο δίκτυο στοών στο κόσμο καθώς εκτείνεται σε μήκος περίπου 2.500 χιλιομέτρων και φτάνει μέχρι τα περίχωρα της πόλης.

Επισκέψιμο για το κοινό είναι σήμερα ένα μικρό τμήμα από τις κατακόμβες, στο «Μουσείο της Δόξας των Παρτιζάνων», στο Νερουμπάισκογιε, βόρεια της Οδησσού.

## Κατασκευή και χρήση των κατακόμβων
Η δημιουργία των κατακόμβων της Οδησσού οφείλεται κυρίως στις εκσκαφές ψαμμίτη, τον οποίο οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν στη κατασκευή των προσόψεων των σπιτιών τους. Οι εκσκαφές ξεκίνησαν με την ίδρυση της πόλης, στα τέλη του 18ου αιώνα, και συνεχίστηκαν, με μεγαλύτερη ένταση, τον επόμενο αιώνα, και κυρίως το διάστημα 1830 –1860.

Για περίπου δυόμισι χρόνια κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι Σοβιετικοί αντάρτες έβρισκαν καταφύγιο στις κατακόμβες της Οδησσού. Οι στοές χρησιμοποιήθηκαν και από τους Ναζί για να κρύψουν τα πτώματα των ανταρτών που είχαν σκοτώσει.

## Φωτοθήκη
 
File:Odessa kat 03.jpg|Οι κατακόμβες της Οδησσού 
File:OdessaKatakombenKüche08.jpg|Κουζίνα που είχαν δημιουργήσει οι Σοβιετικοί αντάρτες στις κατακόμβες στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (Μουσείο της Δόξας των Παρτιζάνων) 
File:OdessaKatakombenBefehlz08.jpg|Το μέρος στις κατακόμβες όπου βρισκόταν η διοίκηση των Παρτιζάνων (Μουσείο της Δόξας των Παρτιζάνων) 
File:OdessaKatakKrankh08.jpg|Το νοσοκομείο των ανταρτών στις κατακόμβες (Μουσείο της Δόξας των Παρτιζάνων) 
File:Nerubayskoe 03.jpg|Εγκαταλελειμένη στοά 
File:Nerubayskoe 04.jpg|Εγκαταλελειμένη στοά 


## Παραπομπες


Κατηγορία:Οδησσός
Οδησσου
Άγιος Πέτρος Άνδρου

Ο **Άγιος Πέτρος** είναι οικισμός της Άνδρου. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Γαυρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Υδρούσας, του δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
*Ο Άγιος Πέτρος έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Πέτρος είναι ημιορεινός οικισμός της βορειοδυτικής Άνδρου. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες της κορυφής «Μεγάλη Πέτρα» (577 μ.), κοντά στο Γαύριο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 280 μέτρα. Απέχει περίπου 47 χλμ. ΒΔ. της Χώρας Άνδρου.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Γαυρίου της Άνδρου. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Γαυρίου και και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαυρίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γαυρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Υδρούσας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Υδρούσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου.
## Αξιοθέατα
*Ο πύργος ελληνιστικής εποχής (4ος-3ος αιώνας π.Χ.) κοντά στον οικισμό. Είναι κυλινδρικός, κατασκευασμένος από ντόπιο σχιστόλιθο και, στην καλή του κατάσταση, διέθετε πέντε ορόφους, τουλάχιστον
*Η εκκλησία του Αγίου Πέτρου
*Το ξωκκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου, βόρεια του οικισμού

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Χάρτες «ROAD» (Άνδρος 1:50.000)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Άνδρου
Σεμίνα Διγενή

Η **Σεμίνα (Ασημίνα) Διγενή** (Αθήνα, 8 Μαΐου 1956) είναι Ελληνίδα πολιτικός, δημοσιογράφος, συγγραφέας και δημιουργός-παρουσιάστρια τηλεοπτικών εκπομπών. Είναι βουλευτής στη Βουλή των Ελλήνων, εκλεγμένη με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στις εκλογές του Μαΐου 2023 και του Ιουνίου 2023 στην Β3΄ Εκλογική περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών.

## Βιογραφία
Η Σεμίνα Διγενή γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Σιένα και Ηλεκτρονική Δημοσιογραφία στη Ρώμη. Υπήρξε μέλος της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών Ιταλίας STAMPA ESTERA. Εργάστηκε ως ελεύθερη ρεπόρτερ και αρθρογράφος στις εφημερίδες «Ελευθεροτυπία», «Η Αυγή», «Εξόρμηση», «Απογευματινή», «Έθνος της Κυριακής», «Αδέσμευτος Τύπος», «Real News», στην ιταλική «ΑVANTI», στα ραδιόφωνα του ΣΚΑΪ, του ΑΝΤ1, του Δεύτερου Προγράμματος της ΕΡΤ, στον Real FM και σε πολλά περιοδικά. 

Υπήρξε αρχισυντάκτρια, project manager, σκηνοθέτις, εμπνεύστρια πολλών τηλεοπτικών projects που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και παρουσιάστρια δεκάδων εκπομπών στη δημόσια και ιδιωτική τηλεόραση από το 1982 μέχρι το 2009. Ανάμεσά τους οι εκπομπές «Τρεις στον αέρα», «Εδώ και σήμερα», «Μade in Greece», «Ιστορίες γι’ αγρίους», «Μηχανή του χρόνου», «Πες το στη Σεμίνα», «Άνθρωποι», «Ώρα Ελλάδος», «Αταίριαστοι», «Εντιμότατοι φίλοι», «Κοίτα τι έκανες», «Κοίτα τι έγινε», «Τοp Stories» κ.ά. Διετέλεσε, επίσης, Διευθύντρια Προγράμματος του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA, Σύμβουλος Προγράμματος στην ΕΡΤ, Σύμβουλος Πολιτισμού του Δημάρχου Πατρέων και παραγωγός ντοκιμαντέρ σε Αμερική, Κούβα, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Κίνα, Μογγολία, Νότια Αφρική, Σρι Λάνκα, Γερμανία κ.α.

## Βραβεύσεις
Έχει βραβευτεί με 19 βραβεία για το έργο της στην ελληνική τηλεόραση και τη δημοσιογραφία. Έχει εκδόσει πέντε βιβλία. Το "Κίτρινο Υποβρύχιο" των Εκδόσεων Πατάκη, τους "Απείθαρχους" των Εκδόσεων Κάκτος, το "Felicità" της Κάππα Εκδοτικής και τις "Αποδελτιώσεις" Ι και ΙΙ των Εκδόσεων Σύγχρονη Εποχή. Έχει ιδρύσει την εταιρεία επικοινωνίας Brainco S.A. το site onlytheater.gr και διατηρεί κανάλι στο YouTube. Αρθρογραφεί στη LiFO, στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη και δημιουργεί podcasts στον Real FM, καθώς και σε όλες τις πλατφόρμες.

## Τηλεοπτικές εκπομπές

## Πολιτική
Στις ευρωεκλογές και τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 2019 υπήρξε υποψήφια ευρωβουλευτής και βουλευτής, αντίστοιχα, με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Εξελέγη με περισσότερες από 37.000 ψήφους στις ευρωεκλογές, αλλά παραιτήθηκε για να θέσει υποψηφιότητα ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Πειραιώς. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 εξελέγη πρώτη σε ψήφους μέλος της Βουλής των Ελλήνων στην Β3΄ εκλογική περιφέρεια Νότιου Τομέα Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Κατηγορία:Βουλευτές Β3΄ Νότιου Τομέα Αθηνών
Λασάμπρ

Το **Λασάμπρ** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Μπερντιάνσκ

Το **Μπερντιάνσκ** (ουκρανικά: Бердя́нськ· ρωσικά: Бердя́нск) είναι πόλη-λιμάνι στην περιφέρεια Ζαπορίζια (όμπλαστ) της νοτιοανατολικής Ουκρανίας. Βρίσκεται στην βόρεια ακτή της Αζοφικής Θάλασσας, η οποία αποτελεί την βόρεια προέκταση της Μαύρης Θάλασσας. Λειτουργεί ως διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μπερντιάνσκ (ραγιόν), αν και δεν ανήκει στην επαρχία. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον ποταμό Μπέρντα που σχηματίζει τη λωρίδα ξηράς Μπερντιάνσκα στην βάση της οποίας βρίσκεται. Το Μπερντιάνσκ φιλοξενεί ζωολογικό κήπο σαφάρι, υδάτινο πάρκο, μουσεία, θέρετρα υγείας με λασπόλουτρα και κλιματικές θεραπείες, καθώς και πολλές δραστηριότητες για θαλάσσια σπορ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2021 έχει πληθυσμό 107.928 κατοίκους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Χρεμπένε (Πόβιατ Τομάσουφ)

Το **Χρεμπένε** (, ) είναι χωριό του Πόβιατ Τομάσουφ, στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν της ανατολικής Πολωνίας. Βρίσκεται στα σύνορα με την Ουκρανία, με οδικό και σιδηροδρομικό συνοριακό πέρασμα σε κοντινή απόσταση.

Κατά τα έτη 1975–1998, το χωριό ήταν διοικητικά τμήμα του Βοεβοδάτου Ζάμοστς.

## Ιστορία
Οι πρώτες καταγραφές του χωριού προέρχονται από το 1496. Στα τέλη του 16ου αιώνα, μια αντιφεουδαρχική αγροτική εξέγερση ξέσπασε εδώ, η οποία καταπνίγηκε αιματηρά. Το *[[Γεωγραφικό Λεξικό του Βασιλείου της Πολωνίας]]* από τα τέλη του 19ου αιώνα αναφέρει ότι «*η πόλη ήταν διάσημη επειδή οι ντόπιοι αγρότες μπόρεσαν να θεραπεύσουν μια ασθένεια από την Αμερική που πολλαπλασιάστηκε ακολούθως στην Ευρώπη*» (δεν είναι δυνατόν να βρεθεί σε άλλες πηγές για ποια ασθένεια επρόκειτο).

Το χωριό καταλήφθηκε στις 21 Ιουλίου 1944 από τον Κόκκινο Στρατό.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1945, δύο μέλη της Πολιτοφυλακής δολοφονήθηκαν στο χωριό από μαχητές του Ουκρανικού Επαναστατικού Στρατού (ένα μνημείο για αυτούς ανεγέρθηκε μετά τον πόλεμο).

Ο ουκρανικός πληθυσμός (742 άτομα), που αντιπροσωπεύει πάνω από το ήμισυ του πληθυσμού, εκτοπίστηκε στις 21-25 Ιουνίου 1947, στο πλαίσιο της Επιχείρησης Βιστούλας και οι φάρμες τους καταστράφηκαν.

Από τη δεκαετία του 1960 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο Διεθνής Αυτοκινητόδρομος Ε81 ολοκλήρωνε την πορεία του στα σύνορα Πολωνίας-Σοβιετικής Ένωσης. Συνέδεσε το Χρεμπένε με το Λούμπλιν, τη Βαρσοβία και την Τρίπολη.

## Δείτε επίσης
* Χρεμπένε (Πόβιατ Χρουμπιέσουφ)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ουκρανίας-Πολωνίας
Ντορόχουσκ

Το **Ντορόχουσκ** (πολωνικά: Dorohusk, ) είναι χωριό του Πόβιατ Χέουμ, στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν της ανατολικής Πολωνίας, στα σύνορα με την Ουκρανία. Είναι η έδρα της Γκμίνα Ντορόχουσκ. Απέχει περίπου 24 χιλιόμετρα ανατολικά του Χέουμ και 88 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λούμπλιν. Ο πληθυσμός του είναι 517 κάτοικοι.

Το ορόσημο του Ντορόχουσκ είναι το Παλάτι Σουχοντόλσκι, ένα μπαρόκ παλάτι που χτίστηκε από την οικογένεια Σουχοντόλσκι τον 18ο αιώνα.

## Εικόνες

Αρχείο:Dorohusk kościół par. p.w. św. Jana Nepomucena (1907-09) JoannaPyka.JPG|Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Νεπόμουκ
Αρχείο:Pomnik poległych z województwa poznańskiego.jpg|Τάφος Πολωνών στρατιωτών που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια γερμανικής αεροπορικής επιδρομής το 1939
Αρχείο:Przedszkole Dorohusk.jpg|Νηπιαγωγείο
Αρχείο:Starorzecze Bugu.jpg|Λίμνη Όξμποφ στον ποταμό Μπουκ


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ουκρανίας-Πολωνίας
Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λούμπλιν (1919-1939)
Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Μεντίκα

Η **Μεντίκα** (πολωνικά: Medyka, ) είναι χωριό του Πόβιατ Πσέμισλ, στο Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων της νοτιοανατολικής Πολωνίας, στα σύνορα με την Ουκρανία. Είναι η έδρα της Γκμίνα Μεντίκα. Απέχει περίπου 13 χιλιόμετρα ανατολικά του Πσέμισλ και 72 χιλιόμετρα  ανατολικά της πρωτεύουσας, του βοεβοδάτου, Ζέσουφ. Ο πληθυσμός του χωριού είναι 2.800 κάτοικοι (2006).

## Ιστορία
Το χωριό χρονολογείται από τον Μεσαίωνα. Έγινε μέρος της Μοναρχίας των Αψβούργων μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας το 1772 και παρέμεινε στην Αυστρία μέχρι το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1832, μια μόνο σελίδα από τις αρχές του 15ου αιώνα, η οποία περιέχει μια πολωνική έκδοση του *50ου Ψαλμού*, ανακαλύφθηκε στη Μεντίκα. Ονομάζεται *[[Karta medycka]]* («Σελίδα της Μεντίκα») και φυλάσσεται στο Ινστιτούτο *[[Ossolineum]]* στο Βρότσουαφ.

Η 23η Πολωνική Επιλαρχία Παρατήρησης στάθμευσε στη Μεντίκα κατά τη διάρκεια της κοινής γερμανοσοβιετικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939. Στη συνέχεια, το χωριό καταλήφθηκε από τη Σοβιετική Ένωση μέχρι το 1941, υπό την οποία προσαρτήθηκε στο νεοσύστατο Όμπλαστ Ντροχόμπιτς της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας. Το 1941 καταλήφθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία και το 1944 από τη Σοβιετική Ένωση. Τελικά αποκαταστάθηκε στην Πολωνία το 1948 κατά τη διάρκεια μιας αναθεώρησης των συνόρων.

## Συνοριακό πέρασμα
Η Μεντίκα είναι ένα από τα κύρια οδικά συνοριακά περάσματα μεταξύ Πολωνίας και Ουκρανίας μαζί με μια σημαντική σιδηροδρομική γραμμή που διασχίζει το χωριό, που συνδέει και τις δύο χώρες. Το χωριό πέρα από τα σύνορα στην Ουκρανία είναι το Σεχινί. Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, η Μεντίκα ήταν ένας χώρος υποδοχής Ουκρανών προσφύγων που διέσχισαν τα σύνορα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ουκρανίας-Πολωνίας
Βερχράτα

Η **Βερχράτα** (πολων. Werchrata, ουκραν. Верхрата) είναι χωριό του Πόβιατ Λουμπάτσουφ, στο Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων της νοτιοανατολικής Πολωνίας, κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία. Βρίσκεται στο επάνω τμήμα της κοιλάδας του ποταμού Ράτα (παραπόταμος του Μπουκ).

Η Βερχράτα είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Πολωνίας από άποψη έκτασης. Ο πληθυσμός της είναι 460 κάτοικοι.

## Ιστορία
Η Βερχράτα αναφέρθηκε τον 12ο αιώνα. Στις πηγές από το 1444 ονομάζεται *Wyrzchratha* ή *Wierchu nad Ratą*. Στο γύρισμα του 16ου προς τον 17οο αιώνα, ήταν ένα βασιλικό χωριό στο Βοεβοδάτο Μπελτς.

Ο ιδιοκτήτης της Βερχράτα ήταν ο Αούγκουστ Γουός, ένας εξεγερμένος, μέλος του Σέιμ της Γαλικίας και του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Τον 19ο αιώνα το χωριό είχε 440 σπίτια και 2.372 κατοίκους. Το 1947 ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου ουκρανικό.

Στις 21 Ιουλίου 1944, η Βερχράτα καταλήφθηκε από τον Κόκκινο Στρατό. Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων με τις μονάδες του Ουκρανικού Επαναστατικού Στρατού το 1947, σχεδόν όλα τα κτίρια του χωριού καταστράφηκαν και ο πληθυσμός εκτοπίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου. Στην περιοχή του Μονάστες, ο Ναός της Προστασίας της Θεοτόκου, που ανεγέρθηκε περί το 1680, ο οποίος βρισκόταν στις εγκαταστάσεις του πρώην μοναστηριού, κατεδαφίστηκε. Ήταν μια από τις παλαιότερες και πιο πολύτιμες ξύλινες εκκλησίες στην Πολωνία, η οποία καταστράφηκε μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1891 ιδρύθηκε το πρώτο ερημητήριο στο Μονάστες από τον μοναχό Άλμπερτ Χμιελόφσκι για τους Αλβερτίνους Αδελφούς στο Ροστότσε. Επί του παρόντος, εκεί έχει ανεγερθεί τουριστικό καταφύγιο προσκυνητών και τουριστών.

Στο κέντρο του χωριού υπάρχει νεκροταφείο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Άρτουρ Παβουόφσκι, *Roztocze*, Εκδοτικός Οίκος "Rewasz", Προύσκουφ 2009, σ. 262, 
* Γκζέγκος Ρανκόφσκι, *Εξωτική Πολωνία*, μέρος II, Εκδοτικός Οίκος "Rewasz", Προύσκουφ 2002, σελ. 333-336,
* Στανίσουαφ Κουός, *Λουμπάτσουφ και τα περίχωρά του*, Przedsiębiorstwo Usługowo-Wytwórcze "Roksana", Κρόσνο 1998, σελ. 133-136,

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Werchrata, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII: Warmbrun – Worowo, Βαρσοβία 1893, σελ. 221
* Górniki, przys. Werchraty, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Βαρσοβία 1881, σελ. 721

Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ουκρανίας-Πολωνίας
Ζόσιν (Πόβιατ Χρουμπιέσουφ)

Το **Ζόσιν** (πολωνικά: Zosin) είναι χωριό του Πόβιατ Χρουμπιέσουφ, στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν της ανατολικής Πολωνίας, κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία. Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Χορόντουο, 16 χιλιόμετρα  ανατολικά του Χρουμπιέσουφ και 116 χιλιόμετρα  ανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λούμπλιν. Ο πληθυσμός του είναι 70 κάτοικοι.

Ο μαίανδρος του ποταμού Μπουκ κοντά στο Ζόσιν είναι το ανατολικότερο σημείο της Πολωνίας (24° 8′ 42,44″ E).

Εδώ βρίσκεται ένα συνοριακό πέρασμα με την Ουκρανία. Απέναντι από τα σύνορα βρίσκεται το χωριό Ουστιλούχ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ουκρανίας-Πολωνίας
Κροστσιένκο (Πόβιατ Μπιεστσάντι)

Το **Κροστσιένκο** (πολωνικά: Krościenko, ) είναι χωριό του Πόβιατ Μπιεστσάντι, στο Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων της νοτιοανατολικής Πολωνίας, κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία. Απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ουστσύκι Ντόλνε και 79 χιλιόμετρα  νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Ζέσουφ. Ο πληθυσμός του είναι 590 κάτοικοι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ουκρανίας-Πολωνίας
Βιμ Κιφτ

Ο **Βιμ Κιφτ** (*Wim Kieft*, γεννήθηκε 12 Νοεμβρίου 1962) είναι Ολλανδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός.

Έγινε γνωστός από την κατάκτηση του Χρυσού Παπουτσιού του κορυφαίου σκόρερ των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων σε ηλικία μόλις 20 ετών σημειώνοντας 32 γκολ πρωταθλήματος με τον Άγιαξ. Ακολούθησε λιγότερο ατομικά επιτυχημένη καριέρα στην Ιταλία και στην Αϊντχόφεν, ενώ αγωνίστηκε και στη Γαλλία. Με την Αϊντχόφεν κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και ισάριθμα Κύπελλα, ενώ ήταν και πρωταθλητής Ευρώπης. Εκείνη μάλιστα η ομάδα θεωρείται από πολλούς ως η καλύτερη του συλλόγου όλων των εποχών.

Αγωνίστηκε για την εθνική ομάδα της Ολλανδίας και ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1988 έχοντας όμως θέση αναπληρωματικού. Εκπροσώπησε επίσης την πατρίδα του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990.

## Τίτλοι και διακρίσεις

**Άγιαξ**
* Πρωτάθλημα Ολλανδίας (3) : 1979–80, 1981–82, 1982–83
* Κύπελλο Ολλανδίας KNVB : 1982–83 

**Πίζα**
* Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας : 1984–85
* Κύπελλο Mitropa : 1985–86

**Αϊντχόφεν**
* Πρωτάθλημα Ολλανδίας (3) : 1987–88, 1988–89, 1991–92
* Κύπελλο KNVB (3) : 1987–88, 1988–89, 1989–90
* Johan Cruijff Shield : 1992
* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης : 1987–88

**Ολλανδία**
* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα UEFA : 1988

**Ατομικές διακρίσεις**
* Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ολλανδίας (2) : 1981–82, 1987–88
* Χρυσό παπούτσι : 1982
* Πρώτος σκόρερ Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ : 1986–87

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

 

Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Αϊντχόφεν 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Πίζα 2009 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία 
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία 
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988
Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό 
Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Παπουτσιού
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μπουγάς

Το **Μπουγάς**, γνωστό και ως **Μπουχάς** (ουκρανικά: *Бугас*), είναι χωριό στην κοινότητα Βολνοβάχα της περιφέρειας Ντονέτσκ της Ουκρανίας. Ιδρύθηκε το 1802.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2001, στο χωριό Μπουγάς κατοικούσαν 1.449 άνθρωποι. 

## Πρόσφατη ιστορία
Στις 13 Ιανουαρίου 2015, κατά τη διάρκεια του ρωσοουκρανικού πολέμου, οι μαχητές του Ντοκουτσάγεφσκ εξαπέλυσαν επίθεση με πυροβολικό σε σημείο ελέγχου της ουκρανικής αστυνομίας· μία από τις οβίδες χτύπησε ένα λεωφορείο στο Μπουγάς. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, 10 επιβάτες του λεωφορείου σκοτώθηκαν και 13 τραυματίστηκαν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Ουκρανίας
Επίθεση στο Κίεβο (2022)

Η **Μάχη του Κιέβου** ήταν μέρος της στρατιωτικής εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, με σκοπό τον έλεγχο της ουκρανικής πρωτεύουσας. Η εισβολή των ρωσικών δυνάμεων πραγματοποιήθηκε ταχύτατα το πρωί της 24ης Φεβρουαρίου 2022 από τα σύνορα της Ουκρανίας με τη Λευκορωσία, με σκοπό την περικύκλωση του Κιέβου. Αρχικά, οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν βασικές περιοχές στα βόρεια και δυτικά του Κιέβου, οδηγώντας σε διεθνείς εικασίες για την επικείμενη πτώση της πόλης. Ωστόσο, η σκληρή ουκρανική αντίσταση μείωσε τη δυναμική. Η κακή ρωσική επιμελητεία και τακτικές αποφάσεις βοήθησαν τους αμυνόμενους να αποτρέψουν τις προσπάθειες περικύκλωσης και, μετά από ένα μήνα παρατεταμένων μαχών, οι ουκρανικές δυνάμεις έκαναν επιτυχημένες αντεπιθέσεις. Οι Ρώσοι άρχισαν να αποχωρούν στις 29 Μαρτίου. Στις 2 Απριλίου, οι ουκρανικές αρχές δήλωσαν ότι το Κίεβο και η γύρω επαρχία ήταν και πάλι υπό ουκρανικό έλεγχο. Αυτό θεωρήθηκε ως μεγάλη οπισθοχώρηση για τη Ρωσία, καθώς η κατάληψη του Κιέβου ήταν ένας από τους κύριους στόχους της εισβολής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Κατηγορία:Κίεβο
Ράβα-Ρούσκα (συνοριακή διέλευση)

μικρογραφία|240px|Οδική συνοριακή διέλευση Χρεμπένε-Ράβα-Ρούσκα. Γενική άποψη, το πολωνικό μέρος μπροστά, το ουκρανικό στο βάθος.
Η **Ράβα-Ρούσκα** (Rava-Ruska) είναι χερσαία συνοριακή διέλευση μεταξύ της Ουκρανίας και της Πολωνίας στην ουκρανική πλευρά, κοντά στην πόλη Ράβα-Ρούσκα στο Όμπλαστ Λβιβ.

Η διέλευση βρίσκεται στον αυτοκινητόδρομο Ε372 Βαρσοβία-Λβιβ. Απέναντι από τα σύνορα στην πολωνική πλευρά βρίσκεται το χωριό Χρεμπένε στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν. Η συνοριακή διέλευση βρίσκεται 8 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης Ράβα-Ρούσκα. Στην πόλη, σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό υπάρχει σιδηροδρομικό συνοριακό σημείο ελέγχου, που ωστόσο εξυπηρετεί μόνο εμπορευματικά τρένα.

Η συνοριακή διέλευση είναι για αυτοκίνητα και φορτηγά αλλά όχι πεζούς, ωστόσο σχεδιάζεται να κατασκευαστεί μια διάβαση πεζών στο μέλλον. Το σημείο εισόδου είναι μέρος του τελωνειακού σταθμού Ράβα-Ρούσκα του τελωνείου Λβιβ.

## Δείτε επίσης
* Σύνορα Ουκρανίας-Πολωνίας
* Σύνορα της Ουκρανίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστότοπος της κρατικής συνοριακής φρουράς της Ουκρανίας
* Пункти пропуску на кордоні із Росією — Державна прикордонна служба (Αγγλικά: Σημεία ελέγχου στα σύνορα με τη Ρωσία) από τον ιστότοπο της κρατικής υπηρεσίας συνόρων (ουκρανικά)

Κατηγορία:Όμπλαστ Λβιβ
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ουκρανίας-Πολωνίας
Συμμετοχή της Ναμίμπιας στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η **[[Ναμίμπια]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1992.

## Γενικές πληροφορίες
[thumb|230px|Ο Πάουλους Αλί Νουουμπέμπε ήταν ο σημαιοφόρος της Ναμίμπιας στην τελετή έναρξης των [Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2000|Ολυμπιακών Αγώνων του 2000 στο Σίδνεϊ.]]

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της Ναμίμπιας ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου 1990 και αναγνωρίστηκε πλήρως από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 16 Ιουνίου 1991, σε σύνοδο στο Μπέρμιγχαμ. Η πρώτη εμφάνιση της χώρας σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη με 6 αθλητές. Έκτοτε, η Ναμίμπια έχει λάβει μέρος σε όλους τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες με συνολικά 47 αθλητές, αλλά όχι ακόμη σε Χειμερινούς.

Οι μεγαλύτερες επιτυχίες για τη χώρα έχουν σημειωθεί στους δρόμους ταχύτητας του στίβου, όπου η Ναμίμπια μετράει πέντε ασημένια μετάλλια. Κύριος πρωταγωνιστής είναι ο Φράνκι Φρέντερικς, ο οποίος κατέκτησε συνολικά τέσσερα ασημένια σε δύο Ολυμπιάδες (στα 100 και στα 200 μέτρα στους Αγώνες του 1992 και του 1996) και θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σπρίντερ της δεκαετίας του 1990. Το πέμπτο ασημένιο μετάλλιο ήρθε από την Κριστίν Εμπομά στα 200 μέτρα γυναικών στους Αγώνες του 2020.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες

### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

### Μετάλλια ανά διοργάνωση

### Μετάλλια ανά άθλημα

## Ολυμπιονίκες
[thumb|170px|Ο [Φράνκι Φρέντερικς]]

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Ναμιμπια
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Ναμίμπια
Συμμετοχή του Τσαντ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το **[[Τσαντ]]** μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους **[[Ολυμπιακοί Αγώνες|Ολυμπιακούς Αγώνες]]** από το 1964.

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή του Τσαντ ιδρύθηκε το 1963 και αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή το 1964. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στη χώρα να πραγματοποιήσει την παρθενική της εμφάνιση στην Ολυμπιάδα εκείνης της χρονιάς με 2 αθλητές. Από τότε και με εξαίρεση τους Αγώνες του 1976 και του 1980, το Τσαντ έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 29 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα. Η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε από τον Μαχαμάτ Ιντρίς το 1964, όταν κατέλαβε την ένατη θέση στο άλμα εις ύψος.

Το Τσαντ δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

## Σημαιοφόροι

## Συμμετέχοντες
### Συμμετέχοντες ανά άθλημα

### Συμμετέχοντες ανά διοργάνωση

* Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις.
* Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας.

## Πίνακας μεταλλίων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Τσαντ
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Τσαντ
Λιξέν-λε-Ρουλέν

Το **Λιξέν-λε-Ρουλέν** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Αγλαοσθένης

Ο **Αγλαοσθένης** ή **Αγαθοσθένης** ήταν αρχαίος Έλληνας συγγραφέας ιστορικών αλλά και μυθολογικών έργων, ή και φιλόσοφος. Η εποχή στην οποία έζησε δεν είναι γνωστή με κάποια βεβαιότητα, ωστόσο λέγεται ότι έζησε πριν μεν από τον Απολλόδωρο, αλλά μάλλον στην Ελληνιστική εποχή.

Γνωρίζουμε ότι έγραψε το χαμένο σήμερα έργο *Ναξιακά*, στο οποίο, εκτός από τα σχετικά με την ιστορία της Νάξου, περιγράφει την παιδική ηλικία του Δία. Τα *Ναξιακά* χρησιμοποίησαν πολύ αρκετοί αρχαίοι συγγραφείς. Ο Ρομπέστι πιστεύει ότι ο Αγλαοσθένης είναι το ίδιο πρόσωπο με τον **Λαοσθενίδα**, τον συγγραφέα των *Κρητικών*, τον οποίο αναφέρει ο Διόδωρος. Υπάρχει και η άποψη ότι είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Αγαθοσθένη που αναφέρει ο Ιωάννης Τζέτζης ως την έγκυρη πηγή του σε θέματα σχετικά με τη γεωγραφία.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 582

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί