open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρόυαλ Χόλογουεϊ

Το **Royal Holloway** (στα ελληνικά: *Ρόυιαλ Χόλογουεϊ, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου*) ιδρύθηκε το 1885. Είναι τμήμα του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και ένα από τα έξι μεγαλύτερα κολέγια με 7.700 σπουδαστές από 120 χώρες. 

Η πανεπιστημιούπολη του κολλεγίου βρίσκεται στο Έγκαμ (Egham), του Σάρεϊ, ακριβώς έξω από το όριο του ευρύτερου Λονδίνου. Αρχικά ήταν γνωστό ως Royal Holloway College, ένα κολλέγιο θηλέων, και ιδρύθηκε από το βικτοριανό επιχειρηματία Τόμας Χόλογουεϊ (*Thomas Holloway*) το 1879. Το 1900 το Ρόυιαλ Χόλογουεϊ έγινε τμήμα του πανεπιστημίου του Λονδίνου, και οι άνδρες αναγνωρίστηκαν αρχικά το 1945 (λαμβάνοντες μεταπτυχιακή εκπαίδευση) και το 1965 (λαμβάνοντας προπτυχιακή εκπαίδευση, προπτυχιακοί φοιτητές). Το 1985, το Κολλέγιο Ρόυιαλ Χόλογουεϊ συγχωνεύτηκε με το κολλέγιο του Μπέντφορντ (στο παρελθόν ένα κολλέγιο θηλέων του Λονδίνου, το οποίο ιδρύθηκε το 1849). Το συγχωνευμένο κολέγιο ονομάστηκε **Royal Holloway and Bedford New College** (RHBNC). Αυτό παρέμεινε το επίσημο καταχωρημένο όνομα του κολλεγίου έως το 1992, οπότε και το Συμβούλιο του κολλεγίου άλλαξε το όνομα για ευκολία στην καθημερινή χρήση σε *Royal Holloway, University of London*.



Royal
Καβάσιλα Ηλείας

Ο **Καβάσιλας** -ή τα Καβάσιλα, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται- είναι χωριό του Δήμου Πηνειού του Νομού Ηλείας.

Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία, και διαθέτει κοινοτική Βιβλιοθήκη, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο. Μέσα από τον οικισμό περνά η παλαιά εθνική οδός και η σιδηροδρομική γραμμή Πάτρας-Πύργου και έξω από αυτόν η νέα εθνική οδός. Από την έξοδο του χωριού προς την πλευρά της Γαστούνης διέρχεται ο ποταμός Πηνειός.

## Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τον Άγιο Νικόλαο Καβάσιλα όπου μόνασε στην περιοχή και ίδρυσε την ομώνυμη μονή. Αναφέρεται πρώτη φορά, σε Οθωμανική φορολογική απογραφή του 1461 με 15 κατοίκους και στην Ενετική απογραφή Γκριμάνι το 1700 σαν Άνω Καβάσιλα με 45 κατοίκους και Κάτω Καβάσιλα με 150 κατοίκους.

Το χωριό, από το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912, αποτέλεσε την κοινότητα Καβάσιλων με μοναδικό οικισμό τα Καβάσιλα έως το 1997, που αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Γαστούνης.

Από το 2011 ανήκει στον Δήμο Πηνειού.

## Μονή Αγίου Νικολάου
Στα όρια του χωριού βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου (σήμερα χωρίς μοναχούς). Οι χώροι της μονής αρθρώνονται γύρω από τετράγωνη αυλή με πηγάδι στη μέση· η μία πλευρά της αυλής κλείνει από τη μονόχωρη μικρή εκκλησία και οι άλλες δύο από τις πτέρυγες των κελιών σε σχήμα Γ. Πίσω από την εκκλησία της μονής υπάρχει το περίκεντρο κτίσμα του Γολγοθά (κατασκευάστηκε κατά τη δεκαετία του 1980) και λίγο πιο πέρα γήπεδο και ανοιχτό θέατρο.

Στις 10 Μαΐου, εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Νικολάου με την τέλεση του εθίμου της κουλούρας, δηλαδή αγώνα δρόμου με έπαθλο μια κουλούρα. Στα μέσα Αυγούστου γίνεται η Γιορτή του Κρασιού, με έκθεση αγροτικών προϊόντων, τραγούδι, χορό, και φυσικά άφθονο κρασί.

## Αθλητισμός - πολιτισμός
Στα Καβάσιλα δραστηριοποιείται ο Ατρόμητος Καβάσιλων μέλος της Ε.Π.Σ. Ηλείας, ο οποίος αγωνίζεται στο κοινοτικό γήπεδο που διαθέτει φυσικό χλοοτάπητα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Καρδιακαύτι Ηλείας

Το **Καρδιακαύτι** είναι χωριό της Ηλείας, πρώην δημοτικό διαμέρισμα του Καποδιστριακού Δήμου Γαστούνης, που σήμερα ανήκει διοικητικά στο Δήμο Πηνειού.

## Ιστορικά στοιχεία
Για την ονομασία του χωριού η λαϊκή παράδοση λέει την περίοδο της Φραγκοκρατίας , ένας ιππότης που ονομαζόταν Βαρθολομαίος γνώρισε μια πολύ όμορφη κοπέλα που έβοσκε πρόβατα καθώς επιτηρούσε την επικράτειά του. Τη ρώτησε πώς τη λένε και από ποιο χωριό κατάγεται και έδειξε το χωριό της στην κοιλάδα. Ο Βαρθολομαίος θαμπωμένος ζήτησε από τον πατέρα του να παντρευτεί την κοπέλα και εκείνος δέχτηκε. Το μέρος που είδε την κοπέλα ονομάστηκε Καρδιακαύτι.

Οι κάτοικοι του χωριού ήταν αλβανόφωνοι, δηλ. Αρβανίτες. Ο οικισμός **Καρδιακαύτη** απείχε δύο ώρες δρόμο στα 1885 από τα Λεχαινά, την έδρα του τότε Δήμου Μυρτουντίων στον οποίο ανήκε διοικητικά.

### Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 ο οικισμός προσαρτάται στον τότε Δήμο Μυρτουντίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Μυρτουντίων και ορίζεται έδρα της κοινότητας Καρδιακαύτη. Την 16/10/1940 διορθώνεται το όνομα του χωριού σε Καρδιακαύτι. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Γαστούνης μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Πηνειού (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

## Δημογραφικά στοιχεία
Η πληθυσμιακή εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

## Λοιπά στοιχεία
Το Καρδιακαύτι το 2023 έχει 23 παιδιά, ενώ όλοι οι άλλοι είναι ηλικιωμένοι, εκτός από τους γονείς των παιδιών. Έγινε ιδιαίτερα γνωστό στην περιοχή από την πλούσια πολιτιστική του δράση με την δημιουργία του Πολιτιστικού Κέντρου «Το στέκι της χαράς».

## Δείτε επίσης
* Νέα Πικέρνη

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Λεωνίδας Φ. Καλλιβρετάκης, "Νέα Πικέρνη Δήμου Βουπρασίων: το χρονικό ενός οικισμού της Πελοποννήσου τον 19ο αιώνα (και η περιπέτεια ενός πληθυσμού)" στον τόμο *Πληθυσμοί και οικισμοί του ελληνικού χώρου. Ιστορικά μελετήματα*, σειρά *Τετράδια Εργασίας*, αρ. 18, Αθήνα, ΙΝΕ/ΕΙΕ, 2003, σελ. 221-242 (ιδίως σελ. 230-231)
* ''Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού'', Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885 
* Βασίλης Παναγιωτόπουλος, *Πληθυσμός και Οικισμοί της Πελοποννήσου: 13ος-18ος αιώνας*, μετάφρ. Χριστίνα Αγριαντώνη, επιμ. Αγγελική Κόκκου, Ιστορικό Αρχείο - Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 1987. ISBN 978-000-7059-21-8

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* eetaa.gr-Διοικητικές μεταβολές Καρδιακαυτίου

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Κόροιβος Ηλείας

Ο **Κόροιβος** είναι χωριό του Νομού Ηλείας, πρώην δημοτικό διαμέρισμα του Καποδιστριακού Δήμου Γαστούνης, ενώ σήμερα ανήκει στο Δήμο Πηνειού, στην Ελλάδα. Απέχει 4 χλμ. από το κέντρο της Γαστούνης και 3 χλμ. από τη νέα εθνική οδό Πύργου-Πατρών. Βρίσκεται 71 χλμ. νοτιοδυτικά της Πάτρας και 31 χλμ. βορειοδυτικά του Πύργου (πρωτεύουσα του νομού). Συνορεύει δυτικά με τη Γαστούνη, βόρεια με την Αγία Μαύρα, ανατολικά με το Ρουπάκι και νότια με τα χωριά Αμπελόκαμπο και Σαβάλια.

## Ιστορικά στοιχεία
Πήρε το όνομά του από τον πρώτο Ολυμπιονίκη Κόροιβο, μάγειρα στο επάγγελμα, ο οποίος ήταν ο νικητής στο αγώνισμα δρόμου στην πρώτη Ολυμπιάδα το 776 π.X., που πήρε το όνομά του (*Κοροιβιάς*). Ήταν ο πρώτος σταδιονίκης στην Ολυμπία, όπου μέχρι τη 13η Ολυμπιάδα (728 π.Χ.), το *[[Στάδιο (άθλημα)|στάδιο]]* ήταν το μοναδικό αγώνισμα. Ο ιστορικός Παυσανίας αναφέρει ότι υπάρχει στήλη που μνημονεύει τη νίκη του, στον τάφο του στα σύνορα της Ηλείας.

Οι κάτοικοι αποφάσισαν να δώσουν το όνομά του στο χωριό, το οποίο πριν ονομαζόταν Κελεβή, από το όνομα Τούρκου αξιωματούχου, τον οποίο τα Ενετικά Αρχεία (Κώδικας Μέρτζιου) χαρακτηρίζουν «πρόσωπο μεγάλης εξουσίας» (Celebi), όνομα με το οποίο είναι γνωστό ακόμη και στις μέρες μας. Το χωριό μετονομάστηκε την 20η Σεπτεμβρίου του 1955.

Σήμερα, στο χωριό υπάρχει Πολιτιστικό Κέντρο. Υπάρχει ένα νηπιαγωγείο, το οποίο πλέον δε λειτουργεί, όπως παλαιότερα το Δημοτικό Σχολείο, λόγω έλλειψης παιδιών. Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει ο Ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής, καθώς και η μεγάλη πλατεία. Το εκκλησάκι του κοιμητηρίου του χωριού, που διατηρείται μέχρι και σήμερα, χρονολογείται από την εποχή της Τουρκοκρατίας. Κύρια δραστηριότητα και πηγή εσόδων για τους κατοίκους του Κοροίβου είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.

Στον Κόροιβο λειτουργούσε παλιότερα το Ινστιτούτο Αμπέλου, το οποίο είναι πλέον εγκαταλελειμμένο.

## Πληθυσμός

## Προσωπικότητες
* Λεωνίδας Μαργαρίτης, δικηγόρος, συγγραφέας, λογοτέχνης, κ.α.

## Δείτε επίσης
*Κόροιβος ο Ηλείος
*Κατάλογος χωριών και οικισμών νομού Ηλείας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κόροιβος στο Greek Travel Pages
*Κόροιβος στο buk.gr

## Βιβλιογραφία
* Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης, *Χρονικό του Κοροίβου*, Πάτρα, Εκδόσεις Βιβλιοπανόραμα, 2009, ISBN 960-6744-23-Χ.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Λευκοχώρι Ηλείας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Λευκοχώρι]]

Το *'Λευκοχώρι** είναι πεδινός οικισμός της [[Νομός Ηλείας|Ηλείας]] στην [[Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας]]***' σε υψόμετρο 21 μέτρα.

== Γεωγραφία - Ιστορία ==
Το Λευκοχώρι βρίσκεται σε απόσταση 3 [[Χιλιόμετρο|χλμ.]] Β.-ΒΑ. από την [[Γαστούνη]] (έδρα του δήμου), δίπλα  και ΝΑ. του [[Καβάσιλα Ηλείας|Καβάσιλα]] από τον οποίο χωρίζεται με τον [[Πηνειός (Ηλεία)|Πηνειό ποταμό]]. Η παλιά ονομασία του, από την εποχή της [[Οθωμανική περίοδος στην Ελλάδα|τουρκοκρατίας]] είναι *Μουσουλούμπεη'' και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1835 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Ήλιδος. Το 1919 με το ΦΕΚ 130Α - 12/06/1919  ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Λευκοχώρι. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λευκοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γαστούνης του Δήμου Πηνειού ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 546 κατοίκους.

## Σημείωση
Στο χωριό υπάρχουν αρκετοί νέοι και σήμερα, οι οποίοι δραστηριοποιούνται έντονα στον αθλητικό και πολιτιστικό τομέα. Το κυριότερο πρόβλημα του χωριού είναι η είσοδός του, η οποία βρίσκεται στη διασταύρωση με την πόλη επί της νέας Εθνικής Οδού Πατρών-Πύργου, εγκυμονώντας κινδύνους για τους κατοίκους, αλλά και τους διερχόμενους οδηγούς, καθώς σε αυτό το σημείο έχουν γίνει αρκετά ατυχήματα, πολλά εκ των οποίων ήταν θανατηφόρα. Για το ζήτημα έχουν γίνει κι ενέργειες από τη δημοτική αρχή Γαστούνης, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Ρουπάκι Ηλείας

Το **Ρουπάκι** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας**** σε υψόμετρο 30 μέτρα, νότια του ποταμού Πηνειού. Αποτελεί συνδετήριο κρίκο μεταξύ των πρώην δήμων Αμαλιάδας, Γαστούνης και Τραγανού, ενώ από αυτό περνούν οι πολίτες που επιθυμούν να επισκεφθούν τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Ήλιδας, αλλά και το γνωστό φράγμα Πηνειού. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Αγίας Μαύρας, ενώ το 1950 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Ρουπακίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γαστούνης του Δήμου Πηνειού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως μόνιμο πληθυσμό 543 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Αληδάκης αγάς

Ο **Ιμπραήμ Αληδάκης αγάς** ήταν Τουρκοκρητικός γενίτσαρος που έδρασε την περίοδο 1775-1798.

## Βιογραφία
[thumb|250px|Ο Πύργος του Αληδάκη στο [Εμπρόσνερος Χανίων|Mπρόσνερο.]]
Έδρασε στην περιοχή του Αποκώρονα των Χανίων. Υπήρξε ένας από τους πλέον διαβόητους κρητικούς γενίτσαρους της εποχής των τελών του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα, των οποίων «τα κακουργήματα […] έμειναν στη μνήμη και στα τραγούδια του λαού» της Κρήτης. Ο Αληδάκης διατηρούσε σώμα 120 ανδρών και με επίκεντρο τον  πύργο που είχε οικοδομήσει στο Mπρόσνερο του Αποκορώνου, όπου και διέμενε, επέδραμε σε διάφορες περιοχές. Είχε στο ενεργητικό του πάμπολλες κλοπές κοπαδιών, και είχε καταλάβει και καταπατήσει απέραντα κτήματα που παρουσίαζε με ψευδομάρτυρες ως δικά του.

Σε επίθεση σώματος Σφακιανιών εναντίον του πύργου του, ως εκδίκηση κακουργιών που είχε διαπράξει, ο Αληδάκης φονεύθηκε έπειτα από σκληρή και αιματηρή μάχη και ακολούθησε αρπαγή όλου του πλούτου που είχε συγκεντρώσει.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Το τραγούδι του Αληδάκη

## Παραπομπές

Αληδακης
Κατηγορία:Τουρκοκρητικοί
Επαρχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας

Η Κυπριακή Δημοκρατία, για διοικητικούς λόγους, είναι διαιρεμένη σε έξι επαρχίες. Οι επαρχίες αυτές περιλαμβάνουν δήμους και κοινότητες. Η διοικητική πρωτεύουσα κάθε επαρχίας είναι ο ομώνυμος μητροπολιτικός δήμος.

## Οι έξι επαρχίες
Οι έξι επαρχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι:
μικρογραφία|427x427εσ|Οι έξι επαρχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας.

### Κατεχόμενες περιοχές
Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και την κατάληψη μεγάλου μέρους των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας από τα τουρκικά στρατεύματα, ολόκληρη η επαρχία Κερύνειας, το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας Αμμοχώστου, μεγάλο μέρος της επαρχίας Λευκωσίας και μικρό μέρος της επαρχίας Λάρνακας τελούν υπό κατοχή. Παρόλο που το έδαφος κάποιων δήμων και κοινοτήτων βρίσκεται στο κατεχόμενο μέρος του κράτους και έπαψαν να ασκούν τις συνηθισμένες δημοτικές και κοινοτικές εξουσίες και αρμοδιότητες, εντούτοις διατηρούν τη νομική τους υπόσταση στις ελεύθερες περιοχές της Δημοκρατίας, όπου έχουν προσωρινά την έδρα τους.

## Επαρχιακές διοικήσεις και έπαρχος
Η κάθε επαρχία διοικείται από την Επαρχιακή Διοίκηση, επικεφαλής των οποίων είναι ένας έπαρχος. Ο κάθε έπαρχος είναι ανώτερος δημόσιος υπάλληλος, υπαγόμενος στο Υπουργείο Εσωτερικών. Διορίζονται από την κυβέρνηση ως τοπικοί εκπρόσωποι της και λειτουργούν ως συντονιστές και σύνδεσμοι για τις δραστηριότητες όλων των υπουργείων στις επαρχίες. Κάθε Επαρχιακή Διοίκηση συντονίζει, καθοδηγεί και υλοποιεί έργα ανάπτυξης των κοινοτήτων. Επιπρόσθετα, διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο στην εκπόνηση, αναθεώρηση και τροποποίηση των Τοπικών Σχεδίων και της Δήλωσης Πολιτικής καθώς και στη διαδικασία μελέτης των ενστάσεων. Γενικά οι Επαρχιακές Διοικήσεις με την ποικίλη και πολύπλευρη δράση τους αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση του κοινού, τόσο με την παροχή κανονικών διοικητικών υπηρεσιών, με βάση τους διάφορους νόμους και κανονισμούς, όσο και με την εκτέλεση διαφόρων έργων αγροτικής ανάπτυξης. Τα έργα αυτά συμβάλλουν όχι μόνο στην ανάπτυξη της υπαίθρου, αλλά και στην πρόοδο και ανάπτυξη της χώρας γενικότερα.

## Στατιστικά στοιχεία επαρχιών
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει στατιστικά στοιχεία για τις επαρχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας.





Σημείωση:
1Η απογραφή του πληθυσμού του 2024 αναφέρεται στις περιοχές που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο πληθυσμός των κατεχομένων εδαφών δεν περιλαμβάνεται.


## Δείτε επίσης
* Διοικητική διαίρεση της Κυπριακής Δημοκρατίας
*Δήμοι της Κυπριακής Δημοκρατίας
*Κοινότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσελίδα επαρχιακών διοικήσεων


επαρχιες της κυπρου
Γιώργος Μαζωνάκης

Ο **Γιώργος Μαζωνάκης** (Νίκαια Αττικής, 4 Μαρτίου 1972) είναι Έλληνας τραγουδιστής της λαϊκής και της ποπ μουσικής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νίκαια του Πειραιά, αλλά κατάγεται από τη Σητεία της Κρήτης. Μεγάλωσε ακούγοντας κλασικά λαϊκά τραγούδια από φωνές σαν του Στράτου Διονυσίου, του Γιάννη Πάριου, της Μαρινέλλας, της Χάρις Αλεξίου αλλά και πολύ ξένο ροκ. Πολύ γρήγορα, σε ηλικία μόλις 15 χρόνων, συνειδητοποίησε ότι εκείνο που πραγματικά ήθελε ήταν να γίνει επαγγελματίας τραγουδιστής.

## Καριέρα
Για πρώτη φορά τραγούδησε σε νυχτερινό κέντρο της Πάτρας, εκεί όπου το καλοκαίρι του 1992 τον ανακάλυψε η Universal Music (τότε Polygram). Ο Γιώργος Μαζωνάκης με το ιδιαίτερο ταμπεραμέντο του, τη ξεχωριστή ερμηνεία του και τις πρωτοποριακές απόψεις του, άλλαξε τον τρόπο της νυχτερινής διασκέδασης, με τις ιδιαίτερα πετυχημένες εμφανίσεις του σε γνωστά νυχτερινά κέντρα της Αθήνας. Παράλληλα, έχει πραγματοποιήσει πολλές εμφανίσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα, την Κύπρο, την Γερμανία, την Αυστραλία, αλλά και σε διάφορες πολιτείες της Αμερικής, όπως: Νέα Υόρκη, Νιου Τζέρσεϊ, Ατλάντικ Σίτυ και Σικάγο. Επίσης ένα best με μεγάλες επιτυχίες του κυκλοφόρησε στην Ιταλία με αφορμή την επιτυχία που έκανε εκεί το τραγούδι «Μου λείπεις» σε διαφημιστικό αυτοκινήτου. Το 2002 τραγούδησε δύο τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη στο soundtrack της ταινίας του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου», τα «Καμικάζι» και «Ξημερώνει πάλι». Ο Γιώργος Μαζωνάκης είναι γνωστός για την πορεία αλλαγών στο στυλ και στο ρεπερτόριο.

Ο πρώτος δίσκος του Γιώργου Μαζωνάκη κυκλοφορεί το 1993, το “Μεσάνυχτα και κάτι”. Την επόμενη χρονιά το άλμπουμ “Με τα μάτια να το λες” που τον έστειλε στην κορυφή των charts με τις επιτυχίες “3 το πρωί”, “Ανήκω σε μένα” και “Μη μου ζητάς”. Το 1996 βγαίνει το single “Μου λείπεις”, το οποίο έγινε χρυσό. Ακολουθούν πολλά cd singles και albums, όπως το “Παιδί της Νύχτας” το 1997 που έγινε πλατινένιο, το single “Θέλω να γυρίσω” σε στίχους Νίκου Βουρλιώτη κ.α. Έτσι, σιγά-σιγά πολλοί είναι οι καταξιωμένοι καλλιτέχνες που ζητούν να συνεργαστούν μαζί του.

Οι συνεργασίες του Γιώργου Μαζωνάκη είναι πολλές και ιδιαίτερα σημαντικές.  Έχει εμφανιστεί με τον Σταμάτη Γονίδη, τους Goin' Through, τον Νότη Σφακιανάκη, αλλά και τη Μαίρη Λίντα, η οποία τραγούδησε για το album του “Μπροστά σ’ ένα Μικρόφωνο” το τραγούδι “Δεν θέλω πια να ξαναρθείς”.

Ο χορογράφος Κωνσταντίνος Ρήγος πείθει τον Μαζωνάκη να αλλάξει το σκηνικό του μαγαζιού όπου τραγουδά και βάζει τους θαμώνες του νυχτερινού κέντρου σε καναπέδες. Το επόμενο βήμα του επιτυχημένου τραγουδιστή είναι η εμφάνισή του με φούστες και πλατφόρμες, κάτι που έκανε κοινό και κριτικούς να μιλούν για πολύ καιρό γι’ αυτή του την απόφαση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα 
* Βιογραφικό | Videos | Φωτογραφίες | Νέα  από music.net.cy

 

Μαζωνακης
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Θανάσης Αγγελής

Ο **Θανάσης Αγγελής** (Αιγάλεω, 25 Μαρτίου 1946) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Ιεράπολη Αιγάλεω και το 1967 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό μετά από θερμή εισήγηση του τότε προπονητή της ομάδας του Πειραιά, Μάρτον Μπούκοβι. Αν και αποκτήθηκε ως επιθετικός, καθιερώθηκε στη νέα του ομάδα στην άμυνα, με τον Στέφαν Μπόμπεκ να τον χρησιμοποιεί πρώτος στο αριστερό άκρο της άμυνας του Ολυμπιακού. Με την ομάδα του Πειραιά πραγματοποίησε πολλές διεθνείς συμμετοχές αγωνιζόμενος σε όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (Κυπελλούχων, ΟΥΕΦΑ αλλά και Πρωταθλητριών). Έκλεισε την καριέρα του στον Ορφέα Αιγάλεω.

### Στην εθνική ομάδα
Με την εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε συνολικά 11 φορές, το διάστημα 1971-1973. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1971, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Βουλγαρίας, υπό τις οδηγίες του Μπίλι Μπίνγκαμ.

## Τίτλοι
* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1967, 1973, 1974 και 1975
* Κύπελλα Ελλάδας: 1968, 1971, 1973 και 1975

## Πηγές

* *Η Ιστορία του Ολυμπιακού* , Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής* , Αθήνα 1996
* *Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο*, Έκδοση *Ηλιότριπο*, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
* *Χρυσός Θρύλος* Έκδοση *Art Press,Εκδοτική Α.Ε.* , Αθήνα 1997
* *Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία* Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997
* *80 χρόνια 80 μορφες* ,Β. Καρδάσης, Ελληνικά γράμματα ,ISBN 960-442-021-6

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ορφέα Αιγάλεω
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Νίκος Τζίνης

Ο **Νίκος Τζίνης** (1942) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στις θέσεις του ακραίου και του ενδιάμεσου επιθετικού.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σε ανώτερο επίπεδο με τη Νίκη Βόλου, ως παίκτης της οποίας το 1961 κατέκτησε την άνοδο για την Α΄ Εθνική κατηγορία. Κατόπιν μίας διετίας στον Ολυμπιακό Πειραιώς και έχοντας λάβει μέρος κατά τον επαναληπτικό –τρίτο– τελικό του νικηφόρου Β΄ Βαλκανικού κυπέλλου, επέστρεψε στη θεσσαλική πόλη αρχικά για τη Νίκη και αργότερα τον Ολυμπιακό Βόλου.

Μετείχε σε έναν αγώνα της εθνικής Ανδρών όταν χρησιμοποιήθηκε από το 67' αντί του Γιώργου Πετρίδη, ο οποίος –επίσης αλλαγή και στη μοναδική του διεθνή εμφάνιση– ένα λεπτό πριν είχε διαμορφώσει το τελικό Ελλάδα-Πολωνία 3-1 στον φιλικό της 16ης Οκτωβρίου 1963.

## Τίτλοι
Με τον Ολυμπιακό Πειραιώς
: 1 Βαλκανικό κύπελλο: 1961-1963.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Γιώργος Παγιωτέλης, *Το έπος της Α΄ Εθνικής*, σειρά άρθρων αφιερωμάτων αθλητικού περιοδ. *Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ*, τχ. 10-11 (Οκτ-Νοέ 1994), 15 (Μάρτ 1995), 17 (Μάϊ 1995) και 19 (Ιούλ 1995)
* Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, *Η ιστορία του Ολυμπιακού • 71 χρόνια Ολυμπιακός*, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996
* συλλογικό έργο, *Θρύλος, πορεία μέσα στο χρόνο • Ολυμπιακός 1925-1997, μία ιστορική αναδρομή*, Εκδόσεις Ηλιοτρόπιο, Αθήνα 1997, ISBN 960-3420-49-2
* Ηλίας Λέκκας, *Χρυσός θρύλος, η ένδοξη ιστορία του Ολυμπιακού • 1925-1997, 72 χρόνια δόξας*, Εκδόσεις Art Press, Αθήνα 1997
* Βασίλης Α. Καρδάσης, *Ολυμπιακός • Ένα αρχείο, μία ιστορία*, Εκδόσεις Μίλητος, Αθήνα 1998, ISBN 960-8460-09-3
* Ο αέρινος Μποτίνος, ο χαλκέντερος Συνετόπουλος και ο βράχος Ζαντέρογλου, Γιάννης Γεωργάκης, εφημ. *ΤΟ ΒΗΜΑ* 29.01.2011.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Στάθης Τσανακτσής

Ο **Στάθης Τσανακτσής** (1934 - 2002) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, αγωνιζόμενος ως τερματοφύλακας. Ήταν ο πρώτος Ηπειρώτης που έπαιξε στην Εθνική ανδρών.

Γεννήθηκε το 1934 στα Ιωάννινα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Ατρόμητο Ιωαννίνων το 1949, στην ηλικία των 15 ετών και το 1955 πήρε μεταγραφή για τον Απόλλωνα Σμύρνης. Ο Απόλλων τον είδε σε φιλικό που έδωσε στην Άρτα με τον Παναμβρακικό. Πήγε να ενισχύσει την αρτινή ομάδα παρότι δεν ανήκε σε αυτή. Το 1959 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς και το καλοκαίρι του 1964 πήγε στον Παναιγιάλειο. Ένα χρόνο μετά επέστρεψε στον Απόλλωνα, με τη φανέλα του οποίου τερμάτισε την καριέρα του. 

Αγωνίστηκε 4 φορές την φανέλα της Εθνικής Ελλάδας, τρεις με τον Απόλλωνα και μία με τον Ολυμπιακό.Ντεμπούτο στην εθνική έκανε στις 13/3/1957. Τα 4 παιχνίδια που έπαιξε ήταν τα εξής:
* 13/3/57 Γήπεδο Παναθηναικού Μεσογειακό κύπελλο Ελλάδα-Β' Ισπανίας 2-0 (2-0). Αντικαταστάθηκε στο 46' από τον Μανταλόζη.
* 5/5/57 Γήπεδο Παναθηναικού Προκριματικά Παγκ. Κυπέλλου.Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 0-0
* 16/6/57 Γήπεδο Παναθηναικού Προκριματικά Παγκ. Κυπέλλου Ελλάδα-Ρουμανία 1-2 (1-1)
* 18/10/62 Γήπεδο Ν. Φιλαδέλφιας Φιλικό Ελλάδα-Αιθιοπία 3-2 (2-0). Αντικαταστάθηκε στο 69' από τον Βαλλιάνο.

Στην δεκαετία του 80 υπήρξε προπονητής στις ακαδημίες του Ατρόμητου.

Απεβίωσε το 2002 σε ηλικία 68 ετών.

Το γήπεδο της ΕΠΣ Ηπείρου φέρει το όνομα του.

## Τίτλοι
* Κύπελλα Ελλάδος: 1960,1961 και 1963
* Βαλκανικό κύπελλο δευταθλητριών: 1963

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Η Ιστορία του Ολυμπιακού* , Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής* , Αθήνα 1996
* *Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο*, Έκδοση *Ηλιότροπο*, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
* *Χρυσός Θρύλος* Έκδοση *Art Press,Εκδοτική Α.Ε.* , Αθήνα 1997
* *Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία* Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Πιέτρο ντελα Βάλλε

Ο **Πιέτρο ντελα Βάλλε** (*Pietro Della Valle*, 2 Απριλίου 1586 – 21 Απριλίου 1652), γνωστός και ως **Πιέτρο Πελλεγρίνο**, ήταν Ιταλός περιηγητής, που αφιέρωσε ένα σημαντικό τμήμα των περιηγήσεών του στην Ασία και την Αίγυπτο. 
 
## Βίος
Γεννήθηκε στη Ρώμη στους κόλπους πλούσιας οικογένειας ευγενών. Ιδιαίτερα καλλιεργημένος για την εποχή του γνώριζε Λατινικά, αρχαία Ελληνικά, είχε μελετήσει την ελληνική μυθολογία και τη Βίβλο. Φαίνεται πως οι περιηγήσεις του ξεκίνησαν ως εναλλακτική λύση στην αυτοκτονία, εξαιτίας ερωτικής απογοήτευσης, καθ υπόδειξιν του καθ. της Ιατρικής στη Νάπολη, του Μάριο Σιπάνο. Ταξίδεψε  αρχικά στη Τύνιδα και από εκεί διαδοχικά στην Κωνσταντινούπολη, τη Ρόδο και τους Αγίους τόπους (1614), όπου παρέμεινε αρκετά για να αποκτήσει καλή γνώση της Τουρκικής και κάποια γνώση της Αραβικής. Το 1615 μετέβη στην Αλεξάνδρεια και μετά από μια περιήγηση στο όρος Σινά εγκατέλειψε το Κάιρο με δύο πορτραίτα Φαγιούμ στις αποσκευές του για να λάβει μέρος στον εορτασμό του Πάσχα στην Ιερουσαλήμ

Κατόπιν ταξίδεψε προς τη Βαγδάτη για να συναντήσει μια Σύρια χριστιανή πριγκίπισσα ονόματι Μάανι, η οποία δυστυχώς πέθανε το 1621. Με τη συνοδεία της συζύγου του πέρασε στο Ισπαχάν το καλοκαίρι του 1618, όπου συνάντησε τον Σάχη Αμπάς, στη διάρκεια μιας εκστρατείας του στη βόρειο Περσία τον οποίο και ακολούθησε επισκεπτόμενος περιοχές της Κασπίας. To 1623 με το αγγλικό πλοίο *Whale* κατάφερε εν τω μέσω του περσοτουρκικού πολέμου να φθάσει στο Γαμπρούν και Σουράτ, από όπου συνέχισε την περιοδεία του στην Ινδία. Στο δρόμο της επιστροφής πέρασε από το Χαλέπι στον κόλπο της Αλεξανδρέττας και με γαλλικό πλοίο στην Κύπρο και από εκεί μετέβη στη Μάλτα, τη Σικελία απ΄ όπου μέσω Νάπολης επέστρεψε στη Ρώμη, όπου τον υποδέχθηκε με τιμές ο Πάπας Ουρβανός Η΄.

Ο Πιέτρο Πελλεγρίνο παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, τη γεωργιανή ευγενή Μαριούτσια ντε Ζιμπά (Mariuccia Tinatin de Ziba), υιοθετημένη κόρη της πρώτης του συζύγου. Πέθανε στη Ρώμη στις 21 Απριλίου 1652. Κατέγραψε εκτενείς σημειώσεις και εντυπώσεις από την μεγάλη του αυτή περιοδεία τις οποίες εξέδωσαν οι γιοι του λίγο αργότερα του θανάτου του.

## Έργα

* "Funeral Oration on his Wife Maani", (Επικήδειος της συζύγου του Μάανι) (1627)
* *Account of Shah Abbas* (Αφήγηση του Σάχη Αμπάς) (1628)
* The *Travels in Persia* (Τα ταξίδια στην Περσία) (2 μέρη) εκδόθηκαν από τους γιους του το 1658 και το τρίτο μέρος (Ινδία) το 1663.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Στ΄, σελ.574.
* The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. 2001

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί περιηγητές
Πρωτεύς ΙΙ (υποβρύχιο)

Το υποβρύχιο **Πρωτεύς ΙΙ S-113** ήταν τύπου **209/1100**. Ήταν ένα από τα τέσσερα προηγμένου τύπου συμβατικά υποβρύχια του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού που παραγγέλθηκαν από την Ελληνική κυβέρνηση τον Νοέμβριο του 1967 στα ναυπηγεία HDW του Κίελου της τότε δυτικής Γερμανίας. Ανήκει στην πρώτη σειρά υποβρυχίων γερμανικής σχεδίασης Type 209 που εντάχθηκαν σε ελληνική υπηρεσία. Το σκάφος υπηρέτησε ως κρίσιμο μέσο ανθυποβρυχιακού και επιθετικού ρόλου στον στόλο του Αιγαίου για αρκετές δεκαετίες. Καθελκύστηκε στις 1 Φεβρουαρίου 1972. Ύψωση Ελληνικής σημαίας στις 22 Νοεμβρίου 1972. Στις 27 Νοεμβρίου 1972 παρελήφθη στο Κίελο και κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 16 Μαρτίου 1973. Eίχε ύψος (άνευ ιστών) 11,38 μέτρα. Ίδιου                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         τύπου είναι τα: Γλαύκος ΙΙΙ, Νηρεύς ΙΙ και Τρίτων ΙΙ.

### Κύρια χαρακτηριστικά

* Κλάση: Type 209/1100
* Ναυπήγηση: Howaldtswerke-Deutsche Werft, 1973
* Ένταξη σε υπηρεσία: 1973
* Εκτόπισμα: περίπου 1.100 τόνοι σε κατάδυση
* Οπλισμός: 8 τορπιλοσωλήνες 533 χλστ.
* Πλήρωμα: περίπου 30 άτομα

### Ιστορικό και υπηρεσία
Το Πρωτεύς ΙΙ αποτέλεσε το δεύτερο σκάφος της σειράς των τεσσάρων υποβρυχίων τύπου 209/1100 που παρήγγειλε η Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Το πρόγραμμα στόχευε στον εκσυγχρονισμό του ελληνικού υποβρυχιακού στόλου με σύγχρονη γερμανική τεχνολογία. Το σκάφος εντάχθηκε σε υπηρεσία το 1973 και συμμετείχε σε πολυάριθμες ασκήσεις του ΝΑΤΟ και εθνικές αποστολές επιτήρησης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

### Ρόλος και επιχειρησιακή σημασία
Κατά τη διάρκεια της ενεργού του υπηρεσίας, το Πρωτεύς ΙΙ συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση της αποτρεπτικής ικανότητας του Πολεμικού Ναυτικού. Η ευκινησία, η αντοχή και η ικανότητά του για παρατεταμένες καταδύσεις το κατέστησαν αξιόπιστο πολλαπλών ρόλων υποβρύχιο, κατάλληλο για αποστολές συλλογής πληροφοριών, ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις και υποστήριξη στόλων επιφανείας.

**Αποστρατεία**
μικρογραφία|Πρωτεύς ΙΙ (S-113)  Άλσος Ελληνικής Ναυτικής Παράδοσης
Το υποβρύχιο αποσύρθηκε από ενεργό υπηρεσία στα τέλη της δεκαετίας του 2000, ύστερα από περισσότερες από τρεις δεκαετίες επιχειρησιακής δράσης. Η απόσυρσή του συνέπεσε με την είσοδο σε υπηρεσία νεότερων τύπων, όπως τα υποβρύχια Type 214, που αντικατέστησαν σταδιακά τα παλαιότερα 209/1100. Το υποβρύχιο παροπλίστηκε το 2022 και υπάρχει σαν μουσειακό έκθεμα στη Μαρίνα του Παλαιού Φαλήρου.

## Βιβλιογραφία

* Eric Wertheim *The naval institute guide to combat fleets of the world*, Naval institute press, 2007

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
Παύλος Βασιλείου

Ο **Παύλος Βασιλείου** (ή **Παυλάκης Βασιλείου**) είναι Κύπριος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν αρχικά στη θέση του μέσου και έπειτα στη θέση του επιθετικού. Αγωνίστηκε κατά σειρά με την Εθνική Ελλάδας και την Εθνική Κύπρου. Πρόκειται για έναν από τους τέσσερεις μόλις παίκτες που χρίστηκε διεθνής και με άλλη εθνική πλην της ελληνικής (Κώστας Χούμης και Γιάγκος Σημαντήρης οι δύο πρώτοι, με πιο πρόσφατο τον Απόστολο Γιάννου).

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1940 στην Πύλα και μεγάλωσε στη Λάρνακα. Παιδί φτωχής οικογένειας, είχε μια μεγαλύτερη αδελφή η οποία απεβίωσε από τύφο όταν εκείνος ήταν επτά χρονών. Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο παρά τις αντιρρήσεις των γονιών του, οι οποίοι ήταν υπερπροστατευτικοί. Αρκετοί συγγενείς του ήταν και εκείνοι ποδοσφαιριστές, αγωνιζόμενοι όλοι στον Πεζοπορικό.

## Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
Το 1955 εντάχθηκε στην ΕΠΑ Λάρνακας και σύντομα αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα. Παρέμεινε στην ομάδα έως το 1963, διατελώντας και αρχηγός της. 

Το 1963 μετεγγράφηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς έπειτα από εισήγηση του Άντρας Ντόλγκος. Παρέμεινε στη ομάδα έως το 1970 κατακτώντας 2 πρωταθλήματα Ελλάδας (1966, 1967), ισάριθμα κύπελλα (1965, 1968) και ένα βαλκανικό κύπελλο (1963). Την περίοδο 1964-1967 συμμετείχε στην Εθνική Ελλάδας (7 συμμετοχές). Με τον Ολυμπιακό είχε 381 συμμετοχές και πέτυχε 116 γκολ. 

Το 1970 επέστρεψε στην ΕΠΑ Λάρνακας, η οποία συμμετείχε στην Α΄ εθνική 1970-1971. Παρέμεινε ΕΠΑ έως το 1972 που ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Την ίδια περίοδο αγωνίστηκε με την Εθνική Κύπρου (8 συμμετοχές). 

Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας εργάστηκε στα τμήματα υποδομής του Ολυμπιακού Πειραιώς. 

Το 1974 η Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου τον ανακήρυξε αθλητή ήθους. 

## Τίτλοι
;Ως ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού
* Πρωτάθλημα Ελλάδας (2): 1965-66, 1966-67

* Κύπελλο Ελλάδας (2): 1964-65, 1967-68

* Βαλκανικό κύπελλο (1): 1963

## Παραπομπές


## Πηγές

* *Η Ιστορία του Ολυμπιακού*, Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής*, Αθήνα 1996
* *Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο*, Έκδοση *Ηλιότροπο*, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
* *Χρυσός Θρύλος*, Έκδοση *Art Press, Εκδοτική Α.Ε.*, Αθήνα 1997
* *Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία*, Β. Καρδάσης, Μίλητος 1997
* *Το Έπος της Α' Εθνικής*, Γιώργος Ν. Παγιωτέλης, περιοδικό *Οι Παγκόσμιοι*, 1993-1996
* Pavlos Vasiliou βάση δεδομένων ευρωπαϊκών εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου

## Βιβλιογραφία
*

Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΠΑ Λάρνακας
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Νηρεύς ΙΙ (υποβρύχιο)

right|thumb|200px|Ο θυρεός του Υ/Β Νηρεύς ΙΙ

Το υποβρύχιο **Νηρεύς ΙΙ S-111** ήταν τύπου **209/1100**. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία HDW για το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Καθελκύστηκε στις 7 Ιουλίου 1971. Στις 10 Φεβρουαρίου 1972 παρελήφθη στο Κίελο της δυτικής Γερμανίας. Κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 19 Ιουνίου 1972. Eίχε ύψος (άνευ ιστών) 11,38 μέτρα. Ίδιου τύπου ήταν τα: Γλαύκος ΙΙΙ, Πρωτεύς ΙΙ και Τρίτων ΙΙ. 

## Βιβλιογραφία

* Eric Wertheim *The naval institute guide to combat fleets of the world*, Naval institute press, 2007

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Υ/Β Νηρεύς ΙΙ στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού

Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
Τρίτων ΙΙ (υποβρύχιο)

Το υποβρύχιο **Τρίτων ΙΙ (S-112)** ήταν τύπου **209/1200** του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού. Ήταν ένα από τα τέσσερα προηγμένου τύπου συμβατικά υποβρύχια που παραγγέλθηκαν το 1967 από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στα ναυπηγεία HDW του Κιέλου της δυτικής Γερμανίας. Παραλήφθηκε στις 8 Αυγούστου 1972 και κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 11 Νοεμβρίου 1972. Eίχε ύψος 11,38 μέτρα χωρίς τους ιστούς. Του ιδίου τύπου είναι τα: Γλαύκος ΙΙΙ, Νηρεύς ΙΙ και Πρωτεύς ΙΙ .
Παροπλίστηκε στις 15 Μαίου 2025.

## Βιβλιογραφία

* Eric Wertheim *The naval institute guide to combat fleets of the world*, Naval institute press, 2007

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* www.hazegray.org 
* Το Υ/Β Τρίτων ΙΙ στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού

Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
Παπανικολής ΙΙ (υποβρύχιο)

Το υποβρύχιο **Παπανικολής ΙΙ (S-114)** του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού ήταν τύπου Balao πρώην *USS Hardhead (SS-365)*. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Monitowoc SB Co, Monitowoc, Wisc, USA. Καθελκύστηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1943. Σε ενεργεία από τις 18 Απριλίου 1944. Παραχωρήθηκε από το Αμερικανικό ναυτικό στις 26 Ιουλίου 1972 στο Νιού Λόντον, Κοννεκτικοτ και παρελήφθη από τον Πλωτάρχη Ν. *Βασιλείου*. Κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 29 Δεκεμβρίου 1972.
μικρογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια
μικρογραφία
Παρέες

Το ***Παρέες*** είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 2007 σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή Σωτήρη Γκορίτσα. 

## Πλοκή

Μια παρέα Αθηναίων, αποτελούμενη από δύο ζευγάρια και τη μικρή κόρη του ενός από αυτά, περνά τις πασχαλινές διακοπές της στο ανθισμένο Πήλιο, όταν το πτώμα ενός άγνωστου στην αυλή τους διαλύει τις ήσυχες και τακτοποιημένες ημέρες τους. Στην προσπάθειά τους να σωθούν και να μην κατηγορηθούν για φόνο, αρχικά επιχειρούν να κρύψουν το πτώμα, κατόπιν κατηγορούνται για τον φόνο του άγνωστου άνδρα και συγκρούονται τόσο με την τοπική κοινωνία όσο και μεταξύ τους. Το αποτέλεσμα των συγκρούσεων αυτών είναι να αποκαλυφθούν τα μυστικά και τα ψέματα της ζωής τους, όπως για παράδειγμα η εξωσυζυγική σχέση του ενός φίλου με τη γυναίκα του άλλου. Οι ισορροπίες τους ανατρέπονται. Αναρωτιούνται αν είναι κωμωδία, τραγωδία ή θρίλερ αυτό που ζουν και δυσκολεύονται να απαντήσουν. 

## Διανομή

* Μαρία Πρωτόπαππα - Μαρίνα
* Βαγγέλης Μουρίκης - Αντρέας
* Ιεροκλής Μιχαηλίδης - Χάρης
* Λένα Κιτσοπούλου - Λίνα
* Εύη Δαέλη - Μυρσίνη
* Ερρίκος Λίτσης - Κώστας
* Κώστας Ξυκομηνός - Θέμης
* Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος - Ηλίας
* Γιώργος Γιαννόπουλος - Τέρης
* Μάκης Παπαδημητρίου - Ζήσης
* Μενέαλος Ντάφλος - Μάρκος
* Στέλιος Ξανθουδάκης - Βασίλης
* Αρμάντο Ντάουτι - Αρμάντο

## Παραγωγή
Στην ταινία περιλαμβάνονται πλάνα από το Πήλιο και από το λιμάνι του Βόλου. 

Ο Σωτήρης Γκορίτσας έχει πει για την ταινία:Ολοι μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με την απώλεια, με τον θάνατο, σε πολλές στιγμές της ζωής μας. Και δεν εννοώ μόνο τον φυσικό θάνατο κάποιου. Η αδιαφορία για τους γύρω, η ρουτίνα, ο εγωκεντρισμός, είναι συμπτώματα μικρών θανάτων που έχουν συντελεστεί μέσα μας. Οπως συμβαίνει και στην ταινία, κάποιοι προτιμούν να μην τα βλέπουν. Είναι ωραίο να λες δεν υπάρχει πρόβλημα, όλα πάνε μια χαρά και να πορεύεσαι. Κάποιοι άλλοι όμως το βλέπουν το «πτώμα». Αποδέχονται την ύπαρξή του κι εκεί αρχίζει ο «Γολγοθάς» τους. Και μαζί του η ταινία. Από κριτική του Δημήτρη Βαρελά στα Νέα:Το κωμικό στοιχείο υπάρχει και υποστηρίζεται από τον πιο 'κωμικό' ηθοποιό της παρέας, τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη. Όμως, ό,τι χτίζεται στο πρώτο μισό, απομυθοποιείται στη συνέχεια καθώς οποιαδήποτε προσδοκία δημιουργείται δεν εκπληρώνεται σε επιθυμητό βαθμό. Βλέπεται ευχάριστα, αλλά παρόλη τη προσπάθεια των πρωταγωνιστών, αυτό που μένει είναι ότι το καλό αναζωογονητικό σενάριο για άλλη μια φορά είναι αυτό που λείπει από τον ελληνικό κινηματογράφο. 

### Διακρίσεις και συμμετοχές

* 15ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου "Αντίποδες", Αυστραλία, 2007, προβολή
* 48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 2007, διαγωνιστικό τμήμα
* Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καΐρου, Αίγυπτος, 2007, διαγωνιστικό τμήμα
* GOLDEN KNIGHT Film Festival, Ρωσία, 2008, διαγωνιστικό τμήμα
* Greek Film Festival, Μελβούρνη, 2007, προβολή
* Greek Film Festival, Σαν Φρανσίσκο, 2008, προβολή 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*''Παρέες''  στο cine.gr
*Trailer της ταινίας

Παρεες
Κατηγορία:Ταινίες του 2007
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αλβανόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Αληζότ Πασάς

Ο **Αληζότ Πασάς** ήταν ο προηγούμενος του Αλή Πασά διοικητής (Πασάς) των Ιωαννίνων. Υπήρξε περιβόητος εραστής, για τα οθωμανικά ήθη, και μεγάλος μηχανορράφος.

Στην αρχή ήταν ένας άσημος, σκλάβος (δούλος) του Μεχμέτ Πασά του επιλεγόμενου Πασά Καλού των Ιωαννίνων. Στη συνέχεια διορίστηκε τραπεζοκόμος και καφετζής του Σουλεϊμάν Πασά, ανεψιού και γαμπρού του προηγουμένου επ΄ αδελφή, που μετά τον θάνατο του Μεχμέτ Πασά ανέλαβε διοικητής των Ιωαννίνων. Στη συνέχεια κατέστη εραστής της συζύγου του Σουλεϊμάν, της Αϊσέ, που από τη σχέση του αυτή, (και της εξ αυτής υπέρμετρης εύνοιάς της) κατάφερε ν΄ αποκτήσει μεγάλη περιουσία.

Όταν όμως κάποτε προδόθηκε η παράνομη αυτή σχέση του, δραπέτευσε και άρχισε να καταστρώνει ραδιουργίες εναντίον του απατημένου συζύγου και πάντα με τη συνδρομή της Αϊσέ. Ξεκίνησε λοιπόν και πήγε στη Κωνσταντινούπολη όπου και συναντήθηκε με τον Σουλτάνο. Με τις ραδιουργίες του κατάφερε τελικά να εκδοθεί σουλτανικό φιρμάνι δια του οποίου και διατάσσονταν η άμεση σύλληψη και ο θάνατος του Σουλεϊμάν που είχε εξεγείρει, κατά ραδιουργία του Αλιζότ, επανάσταση των πάντων κατά του Σουλτάνου!

Έτσι διατάχθηκε σουλτανικό στράτευμα να σπεύσει  στα Γιάννενα, να συλλάβει  τον Σουλεϊμάν Πασά και αμέσως να τον εκτελέσει προς γενικό παραδειγματισμό. Μετά την εκτέλεση του Σουλεϊμάν, κύριος πλέον της κατάστασης ο Αληζότ, για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην Υψηλή Πύλη, αναγνωρίσθηκε Πασάς των Ιωαννίνων,  και σε σύντομο διάστημα παντρεύτηκε τη χήρα του  Σουλεϊμάν.

Αργότερα ο Αληζότ επικεφαλής των στρατευμάτων του έλαβε μέρος στον πόλεμο κατά των Ρώσων. Στην απουσία του αυτή από τα Ιωάννινα ο έτερος περιβόητος Αλή Πασάς ο Τεπελενλής κατόρθωσε να γίνει κύριος των Ιωαννίνων όπου με απάτες και ραδιουργίες αναγνωρίσθηκε Πασάς και από τον Σουλτάνο. Ο Αληζότ αν και διακρίθηκε στη οθωμανική διοίκηση δεν κατάφερε ν΄ ανακτήσει το Πασαλίκι των Ιωαννίνων. Πολλοί υποστήριζαν ότι τελικά δολοφονήθηκε από άνδρες του Αλή Πασά.

Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αληζοτ
Αληζοτ
Κατηγορία:Σκλάβοι
Ώρες κοινής ησυχίας (ταινία)

***Ώρες κοινής ησυχίας*** είναι ο τίτλος μιας ελληνικής δραματικής ταινίας του 2006 σε σκηνοθεσία και παραγωγή της Κατερίνας Ευαγγελάκου.

## Πλοκή

Μια νύχτα σε μια πολυκατοικία στην Αθήνα συμβαίνουν διάφορα απρόοπτα που ψυχογραφούν το νεοελληνικό πληθυσμό. 

Σε μια γειτονιά, τα πράγματα φαίνεται να είναι ήρεμα. Το μόνο που ταράζει το σκηνικό είναι ο συναγερμός ενός αυτοκινήτου που χτυπάει ανά περιόδους, αναστατώνοντας τους πάντες. Σε μια πολυκατοικία της συγκεκριμένης γειτονιάς, πέντε παράλληλες ιστορίες εξελίσσονται, φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους, οι οποίες, όμως, εντέλει συνδέονται.

Η Λουκία κι η Νίκη είναι δύο ελαφρόμυαλες αδελφές που σπουδάζουν στην Αθήνα και μοιράζονται το ίδιο σπίτι. Εντελώς αντίθετες ως χαρακτήρες, βρίσκονται διαρκώς σε αντιπαράθεση. Στο διπλανό διαμέρισμα μένει μια γιαγιά που πέφτει για ύπνο. Δύο ληστές θα διαρρήξουν το διαμέρισμά της. Η γιαγιά, όμως, τους επιφυλάσσει μιαν έκπληξη, μια και δεν ζει πλέον.

Στο επάνω διαμέρισμα, μια όμορφη κοπέλα περιμένει τον αγαπημένο της. Εκείνος, όμως, είναι γιατρός και αργεί να εμφανιστεί από την εφημερία του. Ένας μεσήλικας ηθοποιός, ταγμένος στην τέχνη, είναι έτοιμος να συμβιβαστεί και να πρωταγωνιστήσει σε μια σαπουνόπερα, ενώ δεν εμπιστεύεται τον νεαρό φίλο του. Τέλος, ένας ταξιτζής προσπαθεί να μπει στο διαμέρισμα της γυναίκας του, την οποία διεκδικεί και η οποία τον έχει παρατήσει κι έχει βρει καταφύγιο στο σπίτι της μάνας της.

## Διανομή

* Υβόννη Μαλτέζου - Τούλα
* Ερρίκος Λίτσης - Αντρέας
* Αγγελική Παπαθεμελή - Ελένη
* Δημήτρης Ξανθόπουλος - Μάριος
* Αλεξία Καλτσίκη - Χριστίνα
* Ταξιάρχης Χάνος - Γιώργος
* Μάκης Παπαδημητρίου - Ντίνος
* Αναστάσιος Κολοβός - Φώτης
* Βάσω Καβαλιεράτου - Νίκη
* Λουκία Μιχαλοπούλου - Λουκία
* Όμηρος Πουλάκης - Αντώνης
* Γιώργος Βελέντζας - τυφλός
* Δημήτρης Λιόλιος - ματάκιας
* Γιώργος Σουξές - αστυνομικός
* Χρήστος Στέργιογλου - Φάνης
* Γιάννης Παπαγιάννης - γείτονας
* Χρήστος Μερζιώτης - αστυνομικός

## Παραγωγή
Ο συναγερμός που ακούγεται διαρκώς στην ταινία δεν σταματά ούτε όταν πέφτουν οι τίτλοι τέλους.  Τη μουσική της ταινίας έγραψε η Δήμητρας Γαλάνη. 

Προβλήθηκε στο 47ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ ο Χρήστος Στέργιογλου απέσπασε για την ερμηνεία του με το Κρατικό Βραβείο Β΄ Ανδρικού Ρόλου.  Η ταινία κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 26 Ιουνίου 2007. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*''Ώρες κοινής ησυχίας'' στο IMDb

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2006
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής ΕΡΤ
Ακτινοδιαγνωστική

**Ακτινοδιαγνωστική** είναι μια σχετικά πρόσφατη ιατρική ειδικότητα που προέκυψε από το χωρισμό της παλιότερης ειδικότητας της ακτινολογίας. Οι σύγχρονοι ακτινοδιαγνώστες ασχολούνται με τη μελέτη διαγνωστικών εικόνων που παράγουν με διάφορες μεθόδους και την εξαγωγή διαγνωστικών συμπερασμάτων.

Το πρώτο συνθετικό του ονόματος έρχεται από τις ακτίνες Χ, που ήταν το πρώτο και μοναδικό στην αρχή απεικονιστικό μέσο. Σήμερα υπάρχουν κι άλλα μέσα απεικόνισης, όπως οι υπέρηχοι, ο πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός, που λειτουργούν χωρίς την χρήση ακτινοβολίας Χ. Ακόμη, σήμερα χρησιμοποιείται και το πιο πρόσφατο PET-scan, το οποίο είναι ένα σπινθηρογράφημα που χρησιμοποιεί πρωτονιακή ακτινοβολία για την παραγωγή εικόνων μερών του σώματος.

Η ακτινοβολία Χ χρησιμοποιείται και στην ηλεκτρονική υπολογιστική τομογραφία (ευρύτερα γνωστή ως αξονική τομογραφία), μια σχετικώς πιο σύγχρονη μέθοδο απεικονίσεων που χρησιμοποιείται από τη σύγχρονη ακτινοδιαγνωστική.

Στην ακτινοδιαγνωστική εκτός από τους γιατρούς ακτινοδιαγνώστες  εμπλέκονται και οι τεχνολόγοι ακτινολόγοι (απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης), πρόσφατος όρος που αντικατέστησε τον «χειριστές εμφανιστές», ο οποίος πλέον χρησιμοποιείται μόνο για απόφοιτους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Δουλειά αυτών δεν είναι η διάγνωση αλλά η δημιουργία των εικόνων τις οποίες μελετά ο ακτινοδιαγνώστης γιατρός.

Η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας έδωσε στην ακτινοδιαγνωστική πανίσχυρα όπλα, ανεβάζοντας και το κόστος της. Έτσι ένα σύγχρονο ακτινοδιαγνωστικό εργαστήριο αποτελεί σημαντικότατη επένδυση, είτε ιδιωτικό είναι, είτε κρατικό. Ένας λόγος που τα κρατικά νοσοκομεία δεν μπορούν να διαθέτουν όλα τα σύγχρονα μηχανήματα, αφού οι δαπάνες για την υγεία είναι περιορισμένες. Ο ίδιος λόγος, βέβαια, είναι που ανεβάζει στα ύψη το κόστος των μοντέρνων ακτινολογικών εξετάσεων, επιβάλλοντας την όσο γίνεται ορθολογικότερη χρήση της ακτινοδιαγνωστικής σε όλα τα επίπεδα.

Δεν πρέπει να ξεχνιέται επίσης το γεγονός, πως η χρήση της ακτινοβολίας μπορεί να έχει και βιολογικό κόστος, ελάχιστο μεν, αλλά υπολογίσιμο. Συνεπώς η χρήση της ακτινοβολίας για ιατρικούς σκοπούς θα πρέπει να γίνεται μόνο μετά από υπολογισμό του κάθε φορά κέρδους για τον ασθενή από το ιατρικό προσωπικό, και επιτρέπεται να γίνεται μόνο από εκπαιδευμένο για την χρήση της προσωπικό (ιατρούς ακτινολόγους και τεχνολόγους ακτινολόγους).

Τέλος, οι πρόσφατες διεθνείς οδηγίες μιλούν για αντικατάσταση των τεχνικών που χρησιμοποιούν ακτινοβολία Χ, εφόσον μπορούν να αποκτηθούν οι ίδιες πληροφορίες, με άλλες τεχνικές, που δεν χρησιμοποιούν ακτινοβολία Χ, π.χ. υπέρηχοι, μαγνητικός συντονισμός κλπ. Βέβαια, το ποια τεχνική θα δώσει το καλύτερο για τον ασθενή αποτέλεσμα, θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα ιατρικής απόφασης, αλλά και του κάθε φορά διαθέσιμου εξοπλισμού.

Κατηγορία:Ακτινολογία
Κατηγορία:Πυρηνική ιατρική
Κατηγορία:Ιατρική φυσική
Σομπέκ

Γιος της αρχαίας θεάς της σοφίας Νηίθ ο κροκόδειλος θεός **Σομπέκ**, στα ελληνικά **Σούχος**, ήταν περισσότερο δημοφιλής στη νεκρόπολη της Αρσινόης, εξ ου και ο τίτλος του Κύριος του Φαγιούμ. Ήταν θεός της γονιμότητας στο αιγυπτιακό πάνθεο, είτε αυτή αφορούσε τη δύναμη της ανθρώπινης αναπαραγωγής είτε τα γεννήματα της γης. Καθώς μάλιστα η ευφορία της γης εξαρτάτο άμεσα από τις πλημμύρες του Νείλου που έβριθε κροκοδείλων. Στην εποχή του Μέσου Βασιλείου ήταν ο θεός προστάτης των Φαραώ. Όταν οι Φαραώ της 12ης δυναστείας άρχισαν να κτίζουν στο Φαγιούμ, ευνόησαν τη λατρεία του, πρακτική που συνεχίστηκε και στη 13η δυναστεία και πολλοί ελάμβαναν τον τίτλο *Σομπέκ χοτέπ*, που σημαίνει ο Σομπέκ είναι ελεήμων ή πρόσθεταν το όνομά του στο δικό τους όπως η *Σομπέκ νεφέρου* ή Νεφρουσομπέκ.

Από τον Νείλο εξαρτάτο η επιτυχία του εμπορίου, όπως και η αλιεία, γεγονός που συνδέει τον Σομπέκ με τα ύδατα, αν και φαίνεται πως ήταν τετράπτυχη θεότητα. Συνδεόταν με τον πύρινο Ρα, τον αέρινο Σου, τον χθόνιο Γκεμπ και τον υδάτινο Όσιρι. Αναπαρίσταται ενίοτε να φέρει ηλιακό δίσκο και κέρατα όμοια με εκείνα του Άμμωνα Ρα και στη θρησκευτική ιστορία της αρχαίας Αιγύπτου είναι επίσης γνωστός ως Σεμπέκ, Σεμπέκ-Ρα, Σομπκ, Σόμπκι και Σοκνόπαις (ελλ.). 

left|thumb|200 px|Σομπέκ (Ναός του Κομ Όμπο)
Στην αιγυπτιακή βίβλο των νεκρών υπονοείται ότι η εγγύτητα του Σομπέκ προς τον Ώρο είναι δυνατόν να ανιχνευθεί στη συμμετοχή του θεού στη γέννηση του Ώρου, καθώς ήταν εκείνος που κάλεσε την Ίσιδα και την Νέφθυ να βοηθήσουν στην προστασία του νεκρού. Ήταν ο θεός που αναδυόταν από τα σκοτεινά ύδατα και σε ορισμένες σέκτες θεωρείτο ο δημιουργός του κόσμου. Κέντρο της λατρείας του κατά την αρχαιότητα ήταν ο μοναδικός στο είδος του δίδυμος Ναός του Κομ Όμπο, περίπου 45 χλμ Βόρεια του Ασσουάν, χωρισμένος σε δύο όμοια ιερά αφιερωμένα στον Σομπέκ και τον πολεμικό θεό Οράς. Η ιερή λίμνη του ναού του Σομπέκ στο Φαγιούμ φαίνεται πως ήταν η κατοικία μεγάλου αριθμού κροκοδείλων. Ο Στράβων αναφέρει ότι έφεραν κοσμήματα και τρέφονταν από τους ιερείς του ναού. Μετά τον θάνατό τους μομμιοποιούνταν και θάβονταν προς τιμήν του Σομπέκ.

Η παρουσία του στα *Κείμενα των Πυραμίδων* και την Αιγυπτιακή Βίβλο των Νεκρών υποδεικνύει ότι ήταν αρχαία θεότητα, η λατρεία της οποίας διήρκεσε έως τους ρωμαϊκούς χρόνους.  

Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
Κατσώνης III (υποβρύχιο)

Το υποβρύχιο **Κατσώνης ΙΙI S-115** ήταν τύπου Guppy IIA πρώην *USS Remora (SS-487)*. Ναυπηγήθηκε το 1945 στα ναυπηγεία Portsmouth navy yard, Portsmouth, NH, USA. Αγοράστηκε από το Αμερικανικό ναυτικό στα πλαίσια της στρατιωτικής βοήθειας. Η Ελληνική σημαία υψώθηκε στο Τσάρλεστον στις 25 Οκτωβρίου 1973. Κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 19 Ιουλίου 1974. Παροπλίστηκε στις 31 Μαρτίου 1993. Ιδίου τύπου υποβρύχιο είναι το Παπανικολής ΙΙ.

Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια