open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πολιορκία της Θεοδοσίας (389 π.Χ.)

Η **Α΄ πολιορκία της Θεοδοσίας** το 389 π.Χ. ήταν η πρώτη από τις τρεις πολιορκίες που πραγματοποιήθηκαν κατά της πόλης της Θεοδοσίας (σημερινή Φεοντοσία) από τους ηγεμόνες τού βασιλείου του Βοσπόρου, οι οποίοι προσπάθησαν επανειλημμένα να προσαρτήσουν την πόλη στις κυριαρχίες τους κατά τη διάρκεια του μακρού Πολέμου Βοσπόρου-Ηρακλείας. Η πρώτη από αυτές τις πολιορκίες έγινε από τον Σάτυρο Α΄, πατέρα του Λεύκωνα Α΄.

## Προανάκρουσμα
Ο Σάτυρος Α΄ είχε πρόσφατα δωροδοκήσει τον Γύλωνα, έναν Αθηναίο αξιωματούχο τού Νυμφαίου, για να παραδώσει την πόλη. Πρόσφατα είχε αποκτήσει και την πόλη της Φαναγορίας, πριν πολιορκήσει τη Θεοδοσία. Είχε επίσης εμπλακεί πρόσφατα με το βασίλειο των Σινδών, προσπαθώντας να αποκτήσει επιρροή στον βασιλιά Εκαταίο, καθαιρώντας τη σύζυγο τού βασιλιά, την Τιργαταώ. Στη συνέχεια ο Σάτυρος Α΄ πολιόρκησε τη Θεοδοσία σε μία προσπάθεια να την κάνει μέρος της κυριαρχίας του.

## Η πολιορκία
Ο Σάτυρος Α΄ πολιορκούσε τη Θεοδοσία με μικρή επιτυχία, μέχρι που αναγκάστηκε να στρέψει την προσοχή του στην Tιργαταώ, μία βασίλισσα των Ιξωματών που αδικήθηκε από τον Σάτυρο Α΄ και άρχισε να καταστρέφει με φωτιά και σπαθί τη γη του προς τα ανατολικά, καθώς και να σκοτώσει τον γιο του Μητρόδωρο. Οι πολίτες της Ηράκλειας τού Πόντου ήρθαν σε βοήθεια της Θεοδοσίας, ίσως για να προστατεύσουν την αποικία τους στη Χερσόνησο από την κυριαρχία των επεκτεινόμενων Σπαρτοκιδών, των οποίων η επικράτεια αυξανόταν συνεχώς. Επιστρέφοντας, ο Σάτυρος Α΄ πέθανε από απελπισία κατά τη διάρκεια της πολιορκίας σε ηλικία 81 ετών, έχοντας δύο πολέμους που τους έχανε και στα δύο μέτωπα. Με τον θάνατό του, πέρασε τον θρόνο του σε δύο από τους γιους του, τον Λεύκωνα Α΄ και τον Γόργιππο, οι οποίοι αργότερα θα τελείωναν αυτό που ξεκίνησε.

## Συνέπεια
Περίπου 20 χρόνια μετά το τέλος τού Σάτυρου, ο γιος του Λεύκων ξεκίνησε μία Β΄ Πολιορκία της Θεοδοσίας γύρω στο 365 π.Χ. Ο Λεύκων ήρε αυτή την πολιορκία όταν η Ηράκλειας Ποντική έστειλε τον Τύννιχο, έναν από τους στρατηγούς της, να βοηθήσει την πόλη και ο οποίος επέτυχε να το κάνει. Η πόλη κατακτήθηκε περίπου 5 χρόνια μετά, αλλά οι Βόσποροι είχαν εγείρει την οργή της πόλης και δέχτηκαν άλλον έναν πόλεμο από την Ηράκλεια Ποντική.

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Πόλεμοι του Βασιλείου του Βοσπόρου
Πολιορκία της Θεοδοσίας (π. 360 π.Χ.)

Η **Γ΄ πολιορκία της Θεοδοσίας** περί το 360 π.Χ. ήταν η τρίτη και τελευταία πολιορκία από το βασίλειο του Βοσπόρου υπό τον Λεύκωνα Α΄ κατά της πόλης Θεοδοσίας, μίας πιθανής αποικίας της Ηράκλειας Ποντικής, που είχε βοηθήσει την πόλη σε δύο προηγούμενες πολιορκίες.

## Προανάκρουσμα
Στην πρώτη πολιορκία ο Σάτυρος Α΄, πατέρας του Λεύκωνα, πολιόρκησε την πόλη, αλλά έχασε τη ζωή του εκεί σε ηλικία 81 ετών. Ο Λεύκων Α΄ πολιόρκησε ο ίδιος την πόλη, αλλά αφού εξαπατήθηκε από τον Τύννιχο, υποχώρησε πίσω στο Παντικάπαιον. Μετά την ήττα του, ο Λεύκων Α΄ έπρεπε να εδραιώσει τη θέση του στον θρόνο, αφού αντιλήφθηκε ότι κάποιοι φίλοι και υπήκοοί του συνωμοτούσαν εναντίον του λόγω της αποτυχίας του στη Θεοδοσία. Επιστράτευσε τη βοήθεια των εμπόρων και κατέστειλε τη συνωμοσία.

## Η πολιορκία
Ο Λεύκων Α΄, βλέποντας ότι οι Ηρακλειώτες είχαν φύγει στην αποικία τους, πιθανώς λόγω προβλημάτων με τον Κλέαρχο της Ηράκλειας που είχε γίνει τύραννος της Ηράκλειας πρόσφατα, επιτέθηκε κρυφά στην πόλη της Θεοδοσίας, προτού οι Ηρακλειώτες προετοιμάσουν μία εκστρατεία για να βοηθήσουν την πόλη. Ο Λεύκων Α΄ επέτυχε τελικά να καταλάβει τη Θεοδοσία, της οποίας η πολιορκία είχε στοιχίσει τη ζωή στον πατέρα του το 389 π.Χ. Ωστόσο, αφού νίκησε τη Θεοδοσία, ο Λεύκων Α΄ δέχτηκε εισβολή από τους Ηρακλειώτες στη δική του επικράτεια, αλλά ήταν ικανός να τους αποκρούσει με τη χρήση των Σκυθών, για να διατηρήσει τα ελληνικά του στρατεύματα πειθαρχημένα και σταθερά.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Πόλεμοι του Βασιλείου του Βοσπόρου
Πολιορκία της Θεοδοσίας (π. 365 π.Χ.)

Η **Β΄ πολιορκία της Θεοδοσίας** ήταν μία πολιορκία ,που πραγματοποίησε ο Λεύκων Α΄ λίγο μετά την άνοδό του στον θρόνο τού Βοσπόρου γύρω στο 365 π.Χ. Ο Σάτυρος Α΄, ο πατέρας τού Λεύκωνα, είχε προηγουμένως πολιορκήσει τη Θεοδοσία, αλλά απεβίωσε κατά τη διάρκεια αυτής. Ο ακριβής αριθμός των δυνάμεων στην πολιορκία δεν είναι γνωστός.

## Η πολιορκία
Αφού έγινε βασιλιάς του βασιλείου του Βοσπόρου το 389 π.Χ., ο Λεύκων Α΄ επιτέθηκε αργότερα στην πόλη της Θεοδοσίας, ίσως ως εκδίκηση για το τέλος τού πατέρα του, ο οποίος απεβίωσε στη Θεοδοσία την ίδια χρονιά. Ο Τύννιχος, ένας πιθανός διοικητής της Ηράκλειας, στάλθηκε με μία μικρή δύναμη για να ανακουφίσει την πολιορκία, που αριθμούσε λιγότερους από 200 άνδρες.

Ο Τύννιχος κατάφερε να στείλει τρεις μικρές βάρκες κάτω από την κάλυψη του σκότους, στις οποίες κάθε βάρκα είχε μία σάλπιγγα. Έπειτα, έβαλε τους σαλπιγκτές του να κάνουν το δυνατότερο βουητό που μπορούσαν να κάνουν, φροντίζοντας τουλάχιστον δύο να παίζουν ταυτόχρονα, ώστε να ακούγονται πολύ πιο δυνατό από ό,τι ήταν στην πραγματικότητα. Ο στρατός τού Βοσπόρου, όταν άκουσε τον ήχο ενός στρατού, που μάλλον ερχόταν για να ανακουφίσει την πόλη, τράπηκε σε φυγή.

Νίκησε επίσης με επιτυχία τους Βοσπόριους καθώς κατάφερε να καταστρέψει τα πολιορκητικά τους όπλα τη νύχτα. Ο Λεύκων Α΄ αναγκάστηκε να υποχωρήσει πίσω στο Παντικάπαιον.

## Τα αποτελέσματα
Ο Λεύκων Α΄ υποχώρησε πίσω στο Παντικάπαιον λίγο μετά την άρση της πολιορκίας τού Tυννίχου. Λόγω της αποτυχίας του στη Θεοδοσία, χρειάστηκε να αντιμετωπίσει μία συνωμοσία εναντίον της ζωής του από τους στενότερους φίλους και συμβούλους του. Αντιμετώπισε γρήγορα τη συνωμοσία με τη βοήθεια εμπόρων, και κάπου το 360 π.Χ. επιτέθηκε ξανά στην πόλη της Θεοδοσίας, ξεκινώντας μία 3η πολιορκία, αλλά αυτή τη φορά τελικά κατάφερε να καταλάβει την πόλη.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Πόλεμοι του Βασιλείου του Βοσπόρου
Τριαντάφυλλο «Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας»

Το **Τριαντάφυλλο «Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας»** είναι ένα ροζ μείγμα τριαντάφυλλου κήπου, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1998 στη Βρετανική Πρεσβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

## Ονομασία
Το κλασικό υβριδικό τσάι καλλιεργήθηκε από τον Κιθ Γ. Ζάρυ της εταιρείας Jackson & Perkins και είναι επίσης γνωστό με τα ονόματα «Κομψή Λαίδη» και «Τζάκσακ».    

Το "15% της λιανικής τιμής" για την αγορά καθενός από τα τριαντάφυλλα ήταν δωρεά προς το Ταμείο Μνήμης της Νταϊάνα, Πριγκίπισσας της Ουαλίας.  Επίσης, δεν πωλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο για να αποτραπεί η δημιουργία ανταγωνισμού με το *Τριαντάφυλλο* «Πριγκίπισσα της Ουαλίας». 

## Περιγραφή
Έχει κλασική μορφή ανθοφορίας με φιλντισένια πέταλα και ήπιο, γλυκό άρωμα.   

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυτά κήπου
Κατηγορία:Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας
Επαμεινώνδας Παπαμιχαήλ

Ο **Επαμεινώνδας Παπαμιχαήλ** (Βούρβουρα Αρκαδίας 1871 - Αθήνα 1951) υπήρξε Έλληνας παιδαγωγός και λογοτέχνης με το ψευδώνυμο **Νώντας Έλατος**. Ήταν ο πρώτος συγγραφέας σχολικών εγχειριδίων στη δημοτική γλώσσα.
Γεννήθηκε στα Βούρβουρα Αρκαδίας και σπούδασε παιδαγωγική και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία. Δίδαξε στη δημόσια εκπαίδευση και έγινε μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου.

Πέθανε στις 14 Ιουνίου 1951, κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς που ξέσπασε στο σπίτι όπου διέμενε. 

## Λογοτεχνικό έργο
Πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1910, όταν δημοσιεύτηκε το έργο του "Το Παραμύθι της Άννας".

Συνέγραψε αλφαβητάριο (1917) και πολλά αναγνωστικά του Δημοτικού Σχολείου, μαζί με τον Καρκαβίτσα, όπως το "Αναγνωστικό Ε΄ Δημοτικού" (1929), τον Βουτυρά και τον Γιοφύλλη. Έγραψε επίσης πολλά παιδικά έργα και δημοσίευσε μελέτες παιδαγωγικού περιεχομένου.

## Επιλεγμένα έργα
* *Πέτρος Λάρας* (1919)
* Το ροζακί σταφύλι (1919)
**Ήλιος* (1928)
* *Ο Χάρης του Θεαγένη* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Νώντας Έλατος, Δημοσθένης Βουτυράς
Η Ζωή μας. Αναγνωστικό ΣΤ΄ Δημοτικού (1929, 1η έκδοση), διαθέσιμο στην Ιστορική Συλλογή του ΙΕΠ. 
* Βιογραφικά στοιχεία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες παιδαγωγοί
Κωνσταντίνος Λ. Γεωργόπουλος

Ο **Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος** (1913-2004) του Λεωνίδα, ήταν Έλληνας νομομαθής, δημοσιογράφος και συγγραφέας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολήθηκε με το συνταγματικό δίκαιο.
Το 1934 εξέδωσε τη διδακτορική διατριβη "Χάρις και Αμνηστία".
Συνέγραψε πολλά βιβλία, όπως το "Επίτομο Συνταγματικό Δίκαιο". 

Δίδαξε συνταγματικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών επί δικτατορίας και συμμετείχε στη σύνταξη των συνταγματικών κειμένων της δικτατορίας. Με βάση τη συντακτική πράξη της 3ης Σεπτεμβρίου 1974 «περί αποκαταστάσεως της νομιμότητος εις τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα» απολύθηκε οριστικά από τη θέση του λόγω συνεργασίας τη δικτατορία με απόφαση ειδικού πειθαρχικού Συμβουλίου το 1975.http://www.iospress.gr/ios2002/ios20020421a.htm

Απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών τον Ιούνιο του 2004 και κηδεύτηκε στις 25 Ιουνίου 2004 από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Γκόρνα Γκορίτσα

Η **Γκόρνα Γκορίτσα** (, σλαβομακεδονικά/βουλγαρικά: Горна Горица), προηγουμένως επίσημα γνωστή ως **Γκορίτσε ε Μάντε** (αλβανικά: Goricë e Madhe), είναι χωριό στον Δήμο Πουστέτς, που αναγνωρίζεται επίσημα ως σλαβομακεδονική μειονοτική ζώνη, στο Νομό Κορυτσάς της Αλβανίας. Βρίσκεται δυτικά της λίμνης Πρέσπας και του χωριού Καλλαμά και βορειοδυτικά του χωριού Ντόλνα Γκορίτσα. Το χωριό αποτελείται από Βορειομακεδόνες, που αποτελούν μέρος της μεγαλύτερης βορειομακεδονικής μειονότητας στην Αλβανία. Σύμφωνα με βουλγαρικές πηγές, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας ενός Βούλγαρου επιστήμονα από την Αλβανία, οι ντόπιοι κάτοικοι είναι Βούλγαροι.

## Ιστορία
Η Γκόρνα Γκορίτσα είναι μια προτεινόμενη τοποθεσία μιας οχυρωμένης πόλης που ονομάζεται Πήλιο, της αρχαίας ελληνικής φυλής των Δασσαρήτων. Η τοποθεσία αργότερα έγινε αρχαίο μακεδονικό φρούριο.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, το χωριό περιήλθε στη Βουλγαρική Εξαρχία. Σύμφωνα με την εξαρχία, το χωριό είχε τότε 33 σπίτια και 404 Χριστιανούς Ορθόδοξους κατοίκους. Η έρευνα «La Macédoine et sa Population Chrétienne» του Ντίμιταρ Μάσεφ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το χωριό είχε 360 Βούλγαρους Εξαρχικούς κατοίκους το 1905.

Το 2013, η επίσημη ονομασία του χωριού άλλαξε από *Γκορίτσε ε Μάντε* σε Γκρόνα Γκορίτσε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορυτσάς
Κατηγορία:Χαονία
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Αλβανία
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Αλβανίας-Βόρειας Μακεδονίας
Βουλευτικές εκλογές 2022 στην Ανγκόλα

μικρογραφία|Νέα Εθνοσυνέλευση της Λουάντα
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στην Αγκόλα στις 24 Αυγούστου 2022 για την εκλογή του Προέδρου και της Εθνοσυνέλευσης. Ο σημερινός πρόεδρος Ζοάο Λουρένσο ήταν υποψήφιος για μια ακόμη θητεία. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα έδειξαν ότι το MPLA εξασφάλισε επανεκλογή με μειωμένη πλειοψηφία, καθώς κέρδισε 124 έδρες και έλαβε το 51% των ψήφων. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης UNITA εξασφάλισε 90 έδρες με ποσοστό 44% των ψήφων. Το Κόμμα Κοινωνικής Ανανέωσης (PRS), το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Ανγκόλας (FNLA) και το Ανθρωπιστικό Κόμμα της Ανγκόλας (PHA) κέρδισαν το καθένα από δύο έδρες. Αυτές οι εκλογές είναι μέχρι σήμερα οι πιο οριακές (ως προς το αποτέλεσμα) στην ιστορία της Ανγκόλας μεταξύ MPLA και UNITA.

## Ιστορικό
Το MPLA βρίσκεται στην εξουσία από τότε που η Αγκόλα κέρδισε την ανεξαρτησία το 1975. Είχε πολεμήσει σε έναν εμφύλιο πόλεμο με την UNITA μέχρι το 2002.

Στις προηγούμενες εκλογές που διεξήχθησαν το 2017, το κυβερνών MPLA κέρδισε συντριπτική επανεκλογή, συγκεντρώνοντας το 61% των ψήφων. Αν και το κόμμα έχασε 25 έδρες, το MPLA διατήρησε την υπερπλειοψηφία του στην Εθνοσυνέλευση, εξασφαλίζοντας 150 έδρες. Το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, η UNITA, κέρδισε μόνο 51 έδρες αλλά κέρδισε 19 με 26% συνολικά ψήφους. Το CASA—CE κέρδισε 16 έδρες, το PRS κέρδισε δύο και το FNLA εξασφάλισε μία. Μετά τις εκλογές, η UNITA κατηγόρησε το κυβερνών κόμμα ότι εμπλέκεται σε εκλογική νοθεία και κατέθεσε μήνυση. Ωστόσο, το συνταγματικό δικαστήριο απέρριψε την υπόθεση της UNITA στην έφεση. Ο επί μακρόν αρχηγός του κράτους, Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος, δεν επεδίωξε να επανεκλεγεί στην προεδρία και τον διαδέχθηκε ο υπουργός Άμυνας Ζοάο Λουρένσο.

Η ημερομηνία εκλογών ανακοινώθηκε στις 6 Απριλίου 2022.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 220 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δύο τρόπους: 90 εκλέγονται σε 18 πενταεδρικές περιφέρειες, με τη μέθοδο d'Hondt, ενώ τα υπόλοιπα 130 επιλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση με κλειστές λίστες, που κατανέμονται ανάλογα με τα πανεθνικά αποτελέσματα.

2022
Ανγκολα
Γιούλιους Τάφελ

Ο **Γιούλιους Τάφελ** (*Julius Tafel*, 2 Ιουνίου 1862 &ndash; 2 Σεπτεμβρίου 1918) ήταν Ελβετός χημικός με σημαντικές συνεισφορές στον κλάδο της ηλεκτροχημείας.

Ο Τάφελ γεννήθηκε στην κωμόπολη Κουραντλέν του Καντονίου του Ιούρα και σπούδασε κυρίως στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, τελειώνοντας με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν.

## Ερευνητικό έργο
Ο Τάφελ συνεργάσθηκε αρχικώς με τον Εμίλ Φίσερ σε έρευνες οργανικής χημείας, αλλά στράφηκε στην ηλεκτροχημεία μετά τη συνεργασία του με τον Βίλχελμ Όστβαλντ. Είναι γνωστός για την ανακάλυψη μιας αντίδραση ηλεκτροσυνθετικής αναδιατάξεως διάφορων αλκυλιωμένων αιθυλικών παραγώγων του οξικού οξέος, η οποία δίνει υδρογονάνθρακες και σήμερα αποκαλείται «αναδιάταξη Τάφελ». Εκτός αυτού, ο Τάφελ διετύπωσε την επίσης ομώνυμη εξίσωση Τάφελ, που συνδέει τον ρυθμό μιας ηλεκτροχημικής αντιδράσεως με την υπέρταση *η*. Επιπλέον, πιστώνεται με την ανακάλυψη του καταλυτικού μηχανισμού της «εξελίξεως του υδρογονου» (γνωστού ως «μηχανισμού Τάφελ»).

## Προσωπική ζωή
Ο Γιούλιους Τάφελ ήταν έγγαμος από το 1903, έτος κατά το οποίο προάχθηκε σε καθηγητή α΄ βαθμίδας (*Prof. ordinarius*) στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Παραιτήθηκε ωστόσο σε ηλικία 48 ετών για λόγους υγείας. Εκτός των άλλων, υπέφερε από χρόνιες αϋπνίες και τελικώς υπέστη πλήρη νευρική κατάρρευση. Αυτοκτόνησε στο Μόναχο το 1918.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ελβετοί χημικοί
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Ουμπεράμπα

[μικρογραφία|Αντίγραφο [τιτανόσαυρος εκτίθεται στο Παλαιοντολογικό Μουσείο στην Ουμπεράμπα.|236x236εσ]]
Η **Ουμπεράμπα** (πορτογαλικά: Uberaba) είναι πόλη στην πολιτεία  Μίνας Ζεράις, Βραζιλία. Ιδρύθηκε το 1820 και το καθεστώς της πόλης αναγνωρίστηκε το 1856. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, έχει πληθυσμό 337.092. Η πόλη είναι χτισμένη σε υψόμετρο 823 μέτρων. 

Αναπτύχθηκε χάρη στο εμπόριο βοοειδών κατά τον 19ο και 20ο αιώνα. Λόγω των κρητιδικών απολιθωμάτων που βρέθηκαν στην ύπαιθρο κατά τον 20ο αιώνα, ένα σημαντικό παλαιοντολογικό ερευνητικό μουσείο χτίστηκε κοντά.

Αυτή τη στιγμή είναι μια σημαντική αγροτική, εμπορική και βιομηχανική πόλη.

Είναι μια από τις πόλεις που έχει τους περισσότερους οπαδούς του Σπιριτισμού στη Βραζιλία, η πόλη ήταν η τελευταία κατοικία του γνωστού Βραζιλιάνου μέσου Chico Xavier.

Τοπωνύμιο "Uberaba" προέρχεται από τη τούπι γλώσσα, μητρική γλώσσα της Νότιας Αμερικής, που σημαίνει "φωτεινό νερό". 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Βραζιλίας
Βόλα Γκουουόφσκα

Η **Βόλα Γκουουόφσκα** (πολωνικά: Wola Gułowska) είναι χωριό της Γκμίνα Αντάμουφ του Πόβιατ Γουούκουφ, στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν της ανατολικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Αντάμουφ, 27 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Γουούκουφ και 57 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λούμπλιν. Έχει πληθυσμό 328 κατοίκους.

Η Βόλα Γκουουόφσκα βρίσκεται στο ποταμό Τσάρνα, έναν μικρό παραπόταμο του ποταμού Τισμιενίτσα. Η κοιλάδα του ποταμού Τσάρνα είναι ένα αξιοσημείωτο γεωγραφικό χαρακτηριστικό του χωριού. Το χωριό διαθέτει μια μπαρόκ Εκκλησία της Επίσκεψης και ένα μουσείο της Μάχης του Κοτσκ (1939).

## Ιστορία
Ιστορικά, η Βόλα Γκουουόφσκα ανήκει στη Γη Στενζίτσα στο Βοεβοδάτο Σαντόμιες. Η παλαιότερη αναφορά στη Βόλα Γκουουόφσκα είναι από το 1508, όταν αναφέρθηκε σε ένα αρχείο δίπλα στο Γκούουουφ. Τα αρχεία δείχνουν ότι το 1509, μαζί με τον Αν΄ταμουφ, ανήκε στην ενορία του Βοϊτσιέσκουφ. Το 1545, ο Χιερόνιμ Ρουσιέτσκι, ο σημαιοφόρος του Σαντόμιες, έχτισε ένα ξύλινο παρεκκλήσι και πλήρωσε για τη συντήρηση ενός ιερέα στο χωριό. Το 1633. ο Λούντβικ Κρασίνσκι, κληρονόμος της τοπικής περιουσίας, αποφάσισε να ιδρύσει ένα μοναστήρι Καρμελιτών και να χτίσει μια νέα εκκλησία δίπλα στο παλιό ξύλινο παρεκκλήσι. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε και ο ναός καθαγιάστηκε το 1782. Στις 11 Απριλίου 1869 ο ναός έγινε έδρα νέας ενορίας.

Από τις 3 έως τις 5 Οκτωβρίου 1939, η Βόλα Γκουουόφσκα ήταν ο τόπος μιας από τις μικρότερες μάχες που διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια της Μάχης του Κοτσκ. Πολωνοί στρατιώτες πολέμησαν ενάντια στα γερμανικά στρατεύματα κοντά στο νεκροταφείο του χωριού και σε ένα τοπικό αεροδρόμιο. Μετά τον πόλεμο χτίστηκε στο χωριό ιερό και μουσείο αφιερωμένο στη μάχη. Μεταξύ των ετών 1975 και 1998 η περιοχή ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Σιέντλτσε.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Χάρι Πότερ (αποσαφήνιση)

***[[Χάρι Πότερ]]*** είναι ο τίτλος της σειράς μυθιστορημάτων της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ.

Η ονομασία «**Χάρι Πότερ**» μπορεί να αναφέρεται επίσης σε άλλα μέρη της σειράς:

* Χάρι Πότερ, o βασικός χαρακτήρας στην ομώνυμη σειρά μυθιστορημάτων και ταινιών
* Χάρι Πότερ, η σειρά ταινιών παραγωγής του Ντέιβιντ Χέιμαν βασισμένη στην ομώνυμη σειρά μυθιστορημάτων
** *[[Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος (ταινία)|Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος]]*
** *[[Ο Χάρι Πότερ και η Κάμαρα με τα Μυστικά (ταινία)|Ο Χάρι Πότερ και η Κάμαρα με τα Μυστικά]]*
** *[[Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν (ταινία)|Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν]]*
** *[[Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς (ταινία)|Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς]]*
** *[[Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα (ταινία)|Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα]]*
** *[[Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ (ταινία)|Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ]]*
** *[[Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου - Μέρος 1|Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου: Μέρος 1ο]]*
** *[[Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου - Μέρος 2|Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου: Μέρος 2ο]]*
* Μαγικός Κόσμος, το franchise έργων φαντασίας που βασίζεται στα βιβλία του Χάρι Πότερ
* Φανταστικός κόσμος του Χάρι Πότερ, το φανταστικό σύμπαν στο οποίο διαδραματίζονται τα μυθιστορήματα, οι ταινίες και τα άλλα έργα του Χάρι Πότερ
* *[[Ο Χάρι Πότερ και το Καταραμένο Παιδί]]*, θεατρικό έργο του 2016

## Άλλα

* Χάρι Πότερ (1941–2014), Αυστραλός δημοσιογράφος και αστυνομικός ρεπόρτερ

__DISAMBIG__

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Σαν Ραμόν ντε λα Νουέβα Οράν

Το **Σαν Ραμόν ντε λα Νουέβα Οράν** (, συνήθως αναφέρεται απλά ως **Οράν**, *Orán*) είναι πόλη στη βορειοδυτική επαρχία Σάλτα της Αργεντινής, περίπου 270 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της επαρχίας, Σάλτα. Αποτελεί την έδρα του νομού Οράν και έχει 76.070 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010, γεγονός που την καθιστά τη δεύτερη πολυπληθέστερη στην επαρχία.

Το Οράν είναι έδρα μιας καθολικής επισκοπής και περιφερειακό κέντρο του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σάλτα. Συνδέεται με άλλες πόλεις της περιοχής μέσω της Εθνικής Οδού 50 πλησίον της Εθνικής Οδού 34. Η αεροπορική κυκλοφορία προς την πρωτεύουσα της επαρχίας εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Οράν .

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε στις 31 Αυγούστου 1794 από τον Ισπανό στρατιωτικό και κυβερνήτη της Σάλτα, Ραμόν Γκαρσία ντε Λεόν ι Πιζάρο, ο οποίος έδωσε στον οικισμό το όνομα του Αγίου Ραϊμόνδου Νονάτου (ανήμερα της γιορτής του Αγίου) και της γενέτειράς του, της πόλης Οράν (στη σημερινή Αλγερία).

## Οικονομία
Το Οράν είναι το κέντρο μιας σημαντικής αγροτοβιομηχανικής περιοχής όπου παράγονται διάφορα προϊόντα: ζαχαροκάλαμο, με το μεγαλύτερο μέρος του προϊόντος να πηγαίνει στην παραγωγή ζάχαρης στο ζαχαρουργείο *Tabacal*, εσπεριδοειδή (κυρίως πορτοκάλια και γκρέιπφρουτ), που χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή συμπυκνωμένου χυμού για την εταιρεία φρούτων *Zenta*, η οποία πωλεί επίσης ολόκληρα, φυσικά φρούτα. Σε αυτά περιλαμβάνονται πιπεριές, μπανάνες, τσεριμόγια, παπάγια και μάνγκο. Όλα αυτά καλλιεργούνται επίσης στο Οράν. Ο καφές παραγόταν επίσης στην περιοχή, αν και με σχετικά μικρή παραγωγή, μέχρι που τον εκμεταλλεύτηκε η εταιρεία *Salta Café*.

Η σόγια είναι ένα από τα σημαντικότερα παραγόμενα γεωργικά προϊόντα. Στο νομό του Οράν υπάρχει η μεγαλύτερη παραγωγή φασολιών στη χώρα. Πρόσφατα ενσωματώθηκε η παραγωγή σόγιας, μαζί με τη διαρκή παραγωγή ζαχαροκάλαμου και καλαμποκιού, για την παραγωγή βιοκαυσίμων, κυρίως για αγροτοβιομηχανική χρήση, σε μεγάλο βαθμό λόγω της ανεπάρκειας στην προμήθεια πετρελαίου κίνησης στη συγκεκριμένη περιοχή.

Φυσικά περιβάλλεται από οικοτονικά δάση: ανάμεσα στις ζούγκλες της Γιούνγκας και τα τροπικά δάση του Τσάκο, το περιβάλλον του Οράν ήταν και είναι μια σημαντική δασική περιοχή για τη βιομηχανία ξυλείας.

Η κτηνοτροφία διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην οικονομία. Ιστορικά, η πόλη του Οράν αποτελούσε ενδιάμεσο σταθμό στη διαδρομή των βοοειδών και των αλόγων προς τη Βολιβία.

## Κλίμα
Το Οράν έχει υγρό υποτροπικό κλίμα με σαφή ξηρή περίοδο (Κέππεν: *Cwa*). Στην περιφερειακή ταξινόμηση ορίζεται ως «τροπικό σεράνο» από τη δυτικοανατολική μετάβαση των Άνδεων στις βόρειες πεδιάδες της χώρας. Με ζεστά, βροχερά καλοκαίρια και ήπιους, ξηρούς χειμώνες.

## Γνωστοί κάτοικοι

* Μαρσέλο Μενδιέτα (γεν. 1937), Αργεντινός δημοσιογράφος

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Μάχη της Μαιώτιδας Λίμνης

Η **μάχη της Μαιώτιδας Λίμνης** ήταν μία στρατιωτική εμπλοκή του εμφυλίου πολέμου των Σπαρτοκιδών, που έλαβε χώρα τον χειμώνα του 309 π.Χ. κοντά στη Μαιώτιδα λίμνη, τη σημερινή Αζοφική Θάλασσα. Διεξήχθη μάχη μεταξύ των δυνάμεων του Πρύτανη Α΄, που διαδέχθηκε τον αποβιώσαντα αδελφό του Σάτυρο Β΄, και του διεκδικητή Εύμηλου, που είχε σκοτώσει πρόσφατα τον Σάτυρο Β΄ στη Πολιορκία της Σιρακίνας.

Ο Σάτυρος Β΄ είχε σκοτωθεί στη Σιρακίνα, ενώ πολιορκούσε την πόλη με τον Αριφάρνη και τον Εύμηλο. Μετά το τέλος του, ο μισθοφόρος διοικητής Μηνίσκος μετέφερε το σώμα τού Σάτυρου στη Γαργάζα και το έδωσε στον Πρύτανη, τον μικρότερο αδελφό του Σάτυρου και του Εύμηλου. Ο Πρύτανις έθαψε τον αδελφό του, αφού πήρε τον θρόνο. Έπειτα άφησε φρουρά στη Γαργάζα και επέστρεψε στο Παντικάπαιον για να εξασφαλίσει τη θέση του , ενώ ο Εύμελος και ο Αριφάρνης κατέλαβαν γρήγορα τον Γαργάζα. Λίγο μετά ο Πρύτανις βγήκε στο πεδίο της μάχης ενάντια στον αδελφό του, αλλά γρήγορα στριμώχτηκε και ηττήθηκε.

## Βιβλιογραφικές αναφορές


Κατηγορία:Πόλεμοι του Βασιλείου του Βοσπόρου
Κοινότητα Νυβρίτου

Η **Κοινότητα Νυβρίτου** είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1927 με το ΦΕΚ 38Α - 11/03/1927, γραμμένη ως *Νιβρήτου*, σύμφωνα με την οποία ο οικισμός Νίβρητος αποσπάστηκε από την Κοινότητα Γέργερης και ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Το 1940 μετά την διόρθωσή του ονόματος σε Νύβριτος διορθώθηκε και η κοινότητα. Εκτός από την έδρα της η κοινότητα περιλαμβάνει και τον οικισμό Δρόσοι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Δρόσοι, οι (0)
* Νύβριτος, η (202)

Συνολικά η κοινότητα έχει 202 κατοίκους. Η κοινότητα εκπροσωπείται από τριμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Ψωμά ενώ οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Μιχάλης Γελασάκης

Ο **Μιχάλης Γελασάκης** είναι Έλληνας ραδιοφωνικός παραγωγός. Ήταν ιδρυτής και διευθυντής σύνταξης της διαδικτυακής μουσικής εφημερίδας Μusicpaper.gr (2010-2021). Από το 2018 εργάζεται ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7 της ΕΡΑ  και ως εκφωνητής σε διαφημιστικά σποτ.

Έχει γράψει το βιβλίο – έρευνα «Νίκος Καββαδίας – ο αρμενιστής ποιητής» (Άγρα, 2018) ως μελετητής του έργου του ποιητή και συνυπογράφει την ειδική έκδοση έρευνας (ΕΦΥΝ, 2022) όπου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ύστερα από 100 χρόνια η σατυρική εφημερίδα "Γάμπα" που εξέδιδε ο Κώστας Καρυωτάκης με τον Άγη Λεβέντη, το 1919.

Δικά του δημοσιογραφικά κείμενα έρευνας έχουν δημοσιευτεί στον ιστότοπο της LiFO όπου είναι συνεργάτης. Χαρακτηριστικά είναι τα αποκλειστικά θέματα από το εσωτερικό του Εθνικού Νομισματοκοπείου , του ΑΗΣ Φαλήρου  και των Γενικών Αρχείων του Κράτους . Από το 2025 ξεκίνησε να συνεργάζεται με την εφημερίδα "Τα Νέα".

Τα πρώτα του τραγούδια στη δισκογραφία ηχογραφήθηκαν με τον Μανώλη Μητσιά στο δίσκο *Ένα τσιγάρο κι ένας ψεύτης* (Legend, 2008) ύστερα από πρόταση του παραγωγού Νίκου Γ. Μακράκη. Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει ο Διονύσης Τσακνής, η Μαρία Παπαγεωργίου, η Ρίτα Αντωνοπούλου, η Μαρία Βουμβάκη, η Βικτωρία Ταγκούλη, κ.ά.

## Ραδιοφωνικές εκπομπές
Οι πρώτες ραδιοφωνικές του εκπομπές ήταν στον ραδιοφωνικό σταθμό «Studio 19, 1019», στο Ηράκλειο Κρήτης το 2003, ενώ ήταν ακόμα μαθητής. Ο τίτλος της εκπομπής του, «Αδέσποτες Νότες», παρέμεινε και στις εκπομπές που έκανε στον ραδιοφωνικό σταθμό «Δίφωνο 96.6», όπου διετέλεσε και διευθυντής προγράμματος και στον «Βήμα fm 99,5», όπου εργαζόταν και ως μουσικός επιμελητής. Από το 2018 κάνει καθημερινά εκπομπές στο «Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7» της Ελληνικής Ραδιοφωνίας με τον ίδιο τίτλο.

Από το 2003 έχει κάνει πάνω από 200 ραδιοφωνικές συνεντεύξεις και δεκάδες αφιερώματα παρουσιάζοντας σημαντικά στοιχεία έρευνας.

### [[Νίκος Καββαδίας]] - Ο αρμενιστής ποιητής (Άγρα, 2018)

Το βιβλίο-έρευνα ήταν υποψήφιο για το Κρατικό Βραβείο λογοτεχνίας (2019). Κέρδισε το βραβείο αναγνωστών στον διαγωνισμό βιβλίου της *[[Athens Voice]]* και την ίδια χρονιά μπήκε στη βραχεία λίστα των βραβείων βιβλίου Public.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Ερευνητές
Κοινότητα Στόλων

Η **Κοινότητα Στόλων** είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα τον οικισμό Στόλοι. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Ίνια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Ίνια, τα (93)
* Στόλοι, οι (351)

Συνολικά η κοινότητα έχει 444 κατοίκους και εκπροσωπείται από τριμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Αποστολάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Παθολογική ζήλεια

Η **παθολογική ζήλεια**, αλλιώς **παρανοϊκή ζήλεια** ή **Σύνδρομο του Οθέλλου**, είναι ψυχολογική διαταραχή, κατά την οποία το άτομο διακατέχεται από την έμμονη ιδέα ότι ο/η σύντροφος ή εραστής του διατηρεί ερωτικές σχέσεις με τρίτο άτομο χωρίς αυτό να μπορεί να αποδειχθεί στην πράξη. Η ζήλια μπορεί να συνοδεύεται από κοινωνικά μη αποδεκτή ή αφύσικη συμπεριφορά. Τα συχνότερα ψυχοπαθολογικά συμπτώματα της διαταραχής είναι παραληρηματικές σκέψεις και έμμονες ιδέες. Θεωρείται υποκατηγορία της παρανοϊκής διαταραχής. 

Η διαταραχή εμφανίζεται όταν το άτομο κατηγορεί επανειλημμένα τον/την σύντροφό του για απιστία με βάση ασήμαντα, ελάχιστα ή καθόλου αποδεικτικά στοιχεία, χρησιμοποιώντας φυσιολογικά καθημερινά γεγονότα ως απόδειξη για τους ισχυρισμούς του. Σε αντίθεση με άλλες παραληρηματικές διαταραχές, το άτομο που υποφέρει από παθολογική ζήλια μπορεί να καταφύγει σε πράξεις καταδίωξης, κυβερνοπαρακολούθησης, σαμποτάζ ή βίας. Η πάθηση μπορεί να εντοπιστεί στο πλαίσιο της σχιζοφρένειας ή της παράνοιας, όπως στην διπολική διαταραχή, αλλά επίσης συσχετίζεται με αλκοολισμό και σεξουαλική δυσλειτουργία. Έχει επίσης παρατηρηθεί μετά από νευρολογική ασθένεια.

Η ονομασία «Σύνδρομο του Οθέλλου» οφείλεται στον χαρακτήρα του Οθέλλου από το έργο του Σαίξπηρ, ο οποίος δολοφονεί τη γυναίκα του λόγω της  ψευδούς πεποίθησης ότι υπήρξε άπιστη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Συναισθήματα
Κατηγορία:Ψύχωση
Κατηγορία:Ναρκισσισμός
Filecoin

**Το Filecoin** ( **⨎** ) είναι ένα δημόσιο σύστημα κρυπτονομισμάτων και ψηφιακών πληρωμών ανοιχτού κώδικα που προορίζεται να είναι μια συνεργατική ψηφιακή αποθήκευση και μέθοδος ανάκτησης δεδομένων βασισμένο σε blockchain. Ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2017 και συγκέντρωσε πάνω από 200 εκατομμύρια δολάρια μέσα σε 30 λεπτά.

Δημιουργήθηκε από την Protocol Labs και μοιράζεται μερικές ιδέες από το InterPlanetary File System  επιτρέποντας στους χρήστες να νοικιάζουν αχρησιμοποίητο χώρο στον σκληρό δίσκο. Ένας μηχανισμός blockchain χρησιμοποιείται για την καταχώρηση των συμφωνιών. Το Filecoin είναι ένα ανοιχτό πρωτόκολλο και υποστηρίζεται από μια αλυσίδα μπλοκ που καταγράφει τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται από τους συμμετέχοντες του δικτύου, με τις συναλλαγές που πραγματοποιούνται χρησιμοποιώντας το FIL, το εγγενές νόμισμα του blockchain.

Τον Απρίλιο του 2021 το Ίδρυμα Filecoin δώρισε 50.000 filecoins τότε αξίας 10.000.000 $ στο Αρχείο Διαδικτύου.

Από τον Φεβρουάριο του 2022 η συνολική χωρητικότητα αποθήκευσης ήταν 15,6 EiB, και τα συνολικά αποθηκευμένα δεδομένα ήταν 40 PiB.

## Δείτε επίσης

* Blockchain
* Διαπλανητικό σύστημα αρχείων

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Κρυπτονομίσματα
Fulmine (αντιτορπιλικό)

Το ***Fulmine*** (ιταλ. «Αστραπή») ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Folgore|Folgore]]* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Ολοκληρώθηκε το 1932 και έλαβε μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

## Περιγραφή

Εξαιρουμένου του πλάτους τους, που είχε ελαττωθεί σε μία ανεπιτυχή απόπειρα να αυξηθεί η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης, τα πλοία της κλάσης *Folgore* ήταν επί της ουσίας πανομοιότυπα με αυτά της προγενέστερης κλάσης *[[Αντιτορπιλικό κλάσης Freccia|Freccia]]*. Είχαν ολικό μήκος 96,05&nbsp;m, πλάτος 9,2&nbsp;m και μέσο βύθισμα 3,3&nbsp;m το οποίο έφθανε στα 4,3&nbsp;m με πλήρες φορτίο. Το εκτόπισμά τους ανερχόταν σε 1238&nbsp;t (1218&nbsp;LT) με κανονικό (standard) φορτίο και σε 2090&nbsp;t (2060&nbsp;LT) με πλήρες. Το πλήρωμα κατά την περίοδο του πολέμου αποτελούνταν από 185 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες. Το προωστικό σύστημα μπορούσε να αποδώσει έως και 44000&nbsp;shp, χάρη στους οποίους μπορούσαν να φθάσουν σε μέγιστη ταχύτητα πλεύσης 30&nbsp;kn, ενώ κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών έφθασαν και σε πολύ υψηλότερες, της τάξεως των 38-39&nbsp;kn, αλλά με ελάχιστο φορτίο. Η ακτίνα δράσης τους έφθανε τα 3600&nbsp;ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 12&nbsp;kn.

Ο κύριος οπλισμός των αντιτορπιλικών της κλάσης αυτής αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120&nbsp;mm, εκ των οποίων τα δύο ήταν εγκατεστημένα σε πύργο μπροστά από την υπερκατασκευή και τα άλλα δύο σε πύργο πίσω της. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο πυροβόλα των 40&nbsp;mm και δύο δίδυμα πολυβόλα των 13,2&nbsp;mm. Επίσης υπήρχαν δύο τρίδυμοι τορπιλοσωλήνες των 533&nbsp;mm. Παρόλο που δεν διέθεταν σόναρ ώστε να μπορούν να δράσουν ως ανθυποβρυχιακά, διέθεταν εκτοξευτές βομβών βυθού ενώ μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν και 52&nbsp;νάρκες.

## Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του *Fulmine* ξεκίνησε την 1η&nbsp;Οκτωβρίου 1929 στις εγκαταστάσεις της Cantieri navali del Quarnaro στην πόλη Φιούμε. Καθελκύστηκε στις 2&nbsp;Αυγούστου 1931launched και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 14&nbsp;Σεπτεμβρίου 1932.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*
*
*
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Το *[https://www.marina.difesa.it/noi-siamo-la-marina/mezzi/mezzi-storici/Pagine/EFGHI/fulmine02.aspx Fulmine]* στον ιστότοπο του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού (*Marina Militare*)

Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Folgore
Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κροάτες Κυρίαρχοι

Οι **Κροάτες Κυρίαρχοι** () είναι ένα συντηρητικό δεξιό πολιτικό κόμμα στην Κροατία, που ιδρύθηκε το 2019. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Μάριαν Πάβλιτσεκ.

## Ιστορικό
Οι Κροάτες Κυρίαρχοι ιδρύθηκαν αρχικά τον Νοέμβριο του 2019 ως συνασπισμός μεταξύ του Κροατικού Συντηρητικού Κόμματος, της Κροατικής Ανάπττυξης και ορισμένων πρωτοβουλιών πολιτών.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2020, το κόμμα εισήλθε στο Κροατικό Κοινοβούλιο, σε έναν συνασπισμό υπό την ηγεσία του Κινήματος για την Πατρίδα. Από το 2021, οι Κροάτες Κυρίαρχοι έχουν τέσσερις βουλευτές. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, οι Κροάτες Κυρίαρχοι σταμάτησαν τη συνεργασία με το Κίνημα για την Πατρίδα.

Στις 2 Οκτωβρίου 2021, πραγματοποιήθηκε μια συνέλευση ενοποίησης στην πρωτεύουσα της Κροατίας, Ζάγκρεμπ. Κατά τη διάρκεια της συνέλευσης ανακοινώθηκε ότι τρία συντηρητικά και δεξιά κόμματα (το Κροατικό Συντηρητικό Κόμμα, η Κροατική Ανάπτυξη και η Γενιά της Ανανέωσης) θα καταργηθούν, ώστε να συγχωνευθούν και να συνεργαστούν ως Κροάτες Κυρίαρχοι. Τον ίδιο μήνα, η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος ενισχύθηκε από την προσχώρηση δύο βουλευτών, του Μίροσλαβ Σκόρο και της Βέσνα Βουτσελίμοβιτς. Ωστόσο στη συνέχεια, ο Σκόρο αποχώρησε ιδρύοντας νέα κοινοβουλευτική ομάδα, ενώ ακόμα ένας βουλευτής αποβλήθηκε από το κόμμα.

## Πρόγραμμα
Στην ιστοσελίδα του, το κόμμα αναφέρει:

* Εθνική κυριαρχία
* Αυτάρκεια
* Χριστιανικές αξίες
* Προσωπικές ελευθερίες

## Αποτελέσματα εκλογών
### Κροατικό Κοινοβούλιο

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Κροατικά πολιτικά κόμματα
Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Βελούρ

Το **Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Βελούρ** (VIT) (ταμίλ: வேலூர் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம், αγγλικά: Vellore Institute of Technology) είναι πανεπιστήμιο στο Βελόρ της Ταμίλ Ναντού της Ινδίας.

## Ιστορία
Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε από τον Γ. Βισουανάταν το 1984. Από την ίδρυσή του, το πανεπιστήμιο έχει αποκτήσει μεγάλη φήμη στο ινδικό και διεθνές πλαίσιο, καθιστώντας το πανεπιστήμιο με τον υψηλότερο αριθμό δημοσιεύσεων στη χώρα από το 2016 έως το 2019. Το 2020, κατέλαβε την 801η θέση στην κατάταξη Times Higher Education World University Rankings. Από το 2019, η νέα ελληνική γλώσσα διδάσκεται στο πλαίσιο του τμήματος ξένων γλωσσών του πανεπιστημίου, το οποίο - μαζί με το Πανεπιστήμιο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού στο Νεο Δελχί - είναι από τα πρωτοπόρα κέντρα της Ινδίας που προσφέρουν μαθήματα νέας ελληνικής γλώσσας σε πανεπιστημιακό επίπεδο.

## Παραπομπές


## Εισδοχή

Το VIT δέχεται φοιτητές πτυχιούχου μέσω της δικής του εισαγωγικής εξέτασης μηχανικής, που ονομάζεται Εισαγωγική Εξεταστική Μηχανική του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Βελούρ .[4] Διεξάγεται κάθε χρόνο τον Απρίλιο και τον Μάιο. Η εξέταση διεξάγεται διαδικτυακά από το 2013[13] και το 2022 έχουν εγγραφεί 212.000 μαθητές.[14] Το VITEEE 2022 πραγματοποιήθηκε στις 30 Ιουνίου - 6 Ιουλίου 2022.
* Επίσημος ιστότοπος

Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ινδία
Άποψη

Στη φιλοσοφία, μια **άποψη** ή **οπτική γωνία** είναι μια συγκεκριμένη στάση ή τρόπος μέσω του οποίου ένα άτομο σκέφτεται κάτι. Αυτή η μεταφορική χρήση της έκφρασης χρονολογείται από το 1760. Με αυτή την έννοια, η χρήση είναι συνώνυμη με μία από τις έννοιες του όρου **προοπτική** (επίσης **επιστημική προοπτική**).

Η έννοια της «άποψης» είναι εξαιρετικά πολυλειτουργική και διφορούμενη. Πολλά πράγματα μπορεί να κριθούν από ορισμένες προσωπικές, παραδοσιακές ή ηθικές απόψεις (όπως στο «η ομορφιά είναι στο μάτι του θεατή»). Η γνώση μας για την πραγματικότητα είναι συχνά σχετική με μια συγκεκριμένη άποψη.

Ο Vázquez Campos και ο Manuel Liz Gutierrez πρότειναν να αναλυθεί η έννοια της «οπτικής γωνίας» χρησιμοποιώντας δύο προσεγγίσεις: η μία βασίζεται στην έννοια των «προτασιακών στάσεων», η άλλη στις έννοιες «θέση» και «πρόσβαση».

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αλήθεια
Κατηγορία:Σκέψη
Κατηγορία:Συλλογιστική
Κατηγορία:Πραγματικότητα
Κατηγορία:Ψυχολογική στάση
Κατηγορία:Φιλοσοφία του νου
Κατηγορία:Φιλοσοφικές θεωρίες
Κατηγορία:Φαινομενολογία
Κατηγορία:Αντίληψη
Κατηγορία:Οντολογία
Κατηγορία:Διανοητικές διαδικασίες
Κατηγορία:Έννοιες στη μεταφυσική
Κατηγορία:Έννοιες στην επιστημολογία
Κατηγορία:Επικοινωνία
Κατηγορία:Γνωσιακή επιστήμη
Κατηγορία:Μεροληψία
Κατηγορία:Πίστη
Κατηγορία:Αφαίρεση (φιλοσοφία)
Πριγκιπάτο της Ουαλίας

Το **Πριγκιπάτο της Ουαλίας** (Ουαλικά: *Tywysogaeth Cymru*, Αγγλικά: *Principality of Wales*) ήταν η επικράτεια των γηγενών Ουαλών πριγκίπων του Οίκου Άμπερφραου από το 1216 έως το 1283 που έφτασε να περιλαμβάνει τα δύο τρίτα της σύγχρονης Ουαλίας κατά την ακμή του την περίοδο 1267-1277. Μετά την κατάκτηση της Ουαλίας από τον Εδουάρδο Α' της Αγγλίας (από το 1277 έως το 1283) τα μέρη της Ουαλίας, τα οποία διατηρήθηκαν υπό τον άμεσο έλεγχο του αγγλικού στέμματος, κυρίως στα βόρεια και δυτικά της χώρας, επανασυστάθηκαν ως νέο Πριγκιπάτο της Ουαλίας. Τα εδάφη κυβερνούνταν από τον μονάρχη ή τον κληρονόμο του χωρίς να έχουν ενσωματωθεί επίσημα στο Βασίλειο της Αγγλίας. Αυτό πραγματοποιήθηκε τελικά με τους Νόμους στις Πράξεις της Ουαλίας 1535-1542, όταν το Πριγκιπάτο ενσωματώθηκε στην Αγγλία και έπαψε να υφίσταται ως ξεχωριστή οντότητα.

Το Πριγκιπάτο ιδρύθηκε επίσημα το 1216 από τον Ουαλό βασιλιά του Γκουίνεθ, Λιουέλιν τον Μέγα, ο οποίος με την Συνθήκη του Ουόρστερ το 1218 αναγνωρίστηκε ως κυρίαρχος της Ουαλίας από τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας. Το πριγκιπάτο διατήρησε μεγάλο βαθμό αυτονομίας με ξεχωριστή νομολογία βασισμένη στους καθιερωμένους νόμους του Σίφρεϊθ Χιούελ και με το εξελιγμένο δικαστήριο του Οίκου Άμπερφραου. Αν και όφειλε υποταγή στον Ανδεγαυό βασιλιά της Αγγλίας, το πριγκιπάτο ήταν στην πράξη ανεξάρτητο με καθεστώς παρόμοιο με αυτό του Βασιλείου της Σκωτίας.

Η περίοδος της de facto ανεξαρτησίας έληξε με την κατάκτηση του πριγκιπάτου από τον Εδουάρδο Α' μεταξύ του 1277 και 1283. Σύμφωνα με το καταστατικό του Ρούντλαν, το πριγκιπάτο έχασε την ανεξαρτησία του και έγινε προσαρτημένο έδαφος του αγγλικού στέμματος. Από το 1301, τα εδάφη του στέμματος στη βόρεια και δυτική Ουαλία δόθηκαν ως φέουδο από τον Εδουάρδο Α΄ στον διάδοχο της Αγγλίας, Εδουάρδο Β΄, ο οποίος έλαβε τον τίτλο του Πρίγκιπα της Ουαλίας. Από τους *Νόμους των Πράξεων της Ουαλίας 1535–1542*, που ενσωμάτωσαν επισήμως την Ουαλία στο Βασίλειο της Αγγλίας, δεν υπήρξε κάποια γεωγραφική ή συνταγματική βάση για την περιγραφή οποιασδήποτε επικράτειας της Ουαλίας ως πριγκιπάτου. Ο όρος έκτοτε έχει χρησιμοποιηθεί περιστασιακά και άτυπα για να περιγράψει τη χώρα, ιδίως σε σχέση με τον τιμητικό τίτλο του Πρίγκιπα της Ουαλίας.

## Δείτε επίσης
*Βασίλειο της Αγγλίας
*Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας

## Παραπομπές



Ουαλια
Ουαλια
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Ουαλίας
Κατηγορία:12ος αιώνας στην Ουαλία
Κατηγορία:13ος αιώνας στην Ουαλία
Κατηγορία:14ος αιώνας στην Ουαλία
Κατηγορία:15ος αιώνας στην Ουαλία
Κατηγορία:16ος αιώνας στην Ουαλία
Κοινότητα Εθιάς

Η **Κοινότητα Εθιάς** είναι κοινότητα του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 407Α - 17/11/1926 με την απόσπαση του οικισμού Εθιά από την Κοινότητα Μεσοχωριού και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Το 1951 με το ΦΕΚ 71Β - 18/04/1951 μεταφέρθηκε από τον οικισμό Εθιά στον οικισμό Ροτάσι. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Άννα και Ροτάσι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Αγία Άννα, η (7)
* Εθιά, η (19)
* Ροτάσι, το (233)

Συνολικά η κοινότητα έχει 259 κατοίκους και λόγω πληθυσμού εκπροσωπείται τώρα  μόνο από τον Πρόεδρο κ. Στυλιανό Κακουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Κοινότητα Λιγορτύνου

Η **Κοινότητα Λιγορτύνου** είναι κοινότητα του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1930 με το ΦΕΚ 232Α - 08/07/1930 με την απόσπαση του οικισμού Λιγόρτυνος από την Κοινότητα Τεφελίου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κεφαλάδος και Πλακιώτισσα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Κεφαλάδος, ο (31)
* Λιγόρτυνος, η (372)
* Πλακιώτισσα, η (118)

Συνολικά η κοινότητα έχει 521 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ευάγγελο Καραντεμοίρης. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Λιουέλιν ο Μέγας

Ο **Λιουέλιν ο Μέγας** (Ουαλικά: *Llywelyn Fawr*, Αγγλικά: *Llywelyn the Great*) ήταν βασιλιάς του Γκουίνεθ (1195–1240) στη βόρεια Ουαλία από τον Οίκο των Άμπερφραου και τελικά «Πρίγκιπας των Ουαλών» (1228-1240) και «Πρίγκιπας της Ουαλίας». Με συνδυασμό πολέμου και διπλωματίας κατάφερε να κυριαρχήσει στην Ουαλία για 45 χρόνια.

Κατά την παιδική του ηλικία, το Γκουίνεθ κυβερνήθηκε από τους δύο θείους του, οι οποίοι χώρισαν το βασίλειο μεταξύ τους, μετά τον θάνατο του παππού του Λιουέλιν Όουεν Γκουίνεθ το 1170. Ο Λιουέλιν είχε ισχυρή αξίωση να γίνει ο νόμιμος ηγεμόνας και ξεκίνησε εκστρατεία για να κερδίσει την εξουσία από νεαρή ηλικία. 

Μέχρι το 1200 ήταν ο μοναδικός κυρίαρχος του Γκουίνεθ και συνθηκολόγησε με τον βασιλιά Ιωάννη της Αγγλίας το ίδιο έτος. Οι σχέσεις του Λιουέλιν με τον Ιωάννη παρέμειναν καλές για τα επόμενα δέκα χρόνια. Στο μεταξύ παντρεύτηκε την κόρη του Ιωάννη, Ιωάννα, Λαίδη της Ουαλίας, το 1205. Το 1211 οι σχέσεις των δύο επιδεινώθηκαν και ο Ιωάννης εισέβαλε στο Γκουίνεθ. Ο Λιουέλιν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει αρκετά εδάφη του, τα οποία μπόρεσε να ανακτήσει το επόμενο έτος συμμαχώντας με άλλους Ουαλούς πρίγκιπες. Το 1215 συμμάχησε με τους βαρόνους, οι οποίοι ανάγκασαν τον Ιωάννη να υπογράψει τη Μάγκνα Κάρτα. Μέχρι το 1216 ο Λιουέλιν ανήλθε σε κυρίαρχη δύναμη της Ουαλίας. Μετά το θάνατο του βασιλιά Ιωάννη, συνήψε την Συνθήκη του Ουόρστερ με τον διάδοχο, Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας, το 1218, η οποία επικύρωσε την ηγεμονία του σε όλες τις πρόσφατες κατακτήσεις του.

Από το 1216, ο Λιουέλιν και οι διάδοχοί του κυβέρνησαν το Πριγκιπάτο της Ουαλίας έως το 1283, όταν κατακτήθηκε από την Αγγλία και τέθηκε υπό τον άμεσο έλεγχο του Αγγλικού στέμματος. Το 1542 η Ουαλία ενσωματώθηκε και επίσημα στο Βασίλειο της Αγγλίας.

## Δείτε επίσης
* Πριγκιπάτο της Ουαλίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Ουαλίας
Μήδεια (Ανατολική Θράκη)

Το σημερινό **Κιγίκιοϊ** (τουρκικά: Kıyıköy), η πρώην και αρχαία **Μήδεια**, είναι μικρή κωμόπολη στην περιοχή της Βιζύης, στην Επαρχία του Κιρκλαρελί (ή Σαράντα Εκκλησιών), στην βορειοδυτική Τουρκία. Βρίσκεται στην Ανατολική Θράκη, στις ακτές του Ευξείνου Πόντου. Απέχει 36 χλμ από το κέντρο της περιοχής και 95 χλμ από το επαρχιακό κέντρο. Ο οικισμός κατέστη δήμος το 1987. Ο πληθυσμός του Κιγίκιοϊ είναι 2.077 σύμφωνα με την Εθνική Τουρκική Απογραφή του 2010.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Μήδεια
Αρχηγός της Αντιπολίτευσης (Ηνωμένο Βασίλειο)

Ο **Αρχηγός της Α.Μ. Πλέον Πιστής Αντιπολίτευσης του Ηνωμένου Βασιλείου** (αγγλικά: *Leader of His Majesty's Most Loyal Opposition*, απλούστερα: *Leader of the Opposition*), είναι ο πολιτικός που ηγείται της αντιπολίτευσης στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

Ο Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, είναι ο ηγέτης του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος της Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, που δεν ανήκει την Κυβέρνηση της Αυτού Μεγαλειότητος, και συνήθως κατά συνέπεια του δεύτερου μεγαλύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος στη χώρα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, θεωρείται άτυπα ως "Σκιώδης" Πρωθυπουργός, αφού ηγείται της Σκιώδους Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο είναι αρμόδιο έτσι ώστε να ελέγχει την *[[Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου]]* και να προσφέρει εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης. Ο Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, είναι μέλος του Μυστικού Συμβουλίου της Αυτού Μεγαλειότητος (HM Privy Council).

Σημερινή Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, από τις 2 Νοεμβρίου 2024, είναι η Κείμι Μπέιντενοχ, ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος.

## Ρόλος
Υπάρχουν ορισμένα μοναδικά κοινοβουλευτικά προνόμια για τον ρόλο του Αρχηγού της Αντιπολίτευσης. Για παράδειγμα, εάν υποβάλλει πρόταση δυσπιστίας προς την Κυβέρνηση της Α.Μ., η συνέλευση, υπαγορεύει να συζητηθεί αμέσως το ζήτημα στη Βουλή των Κοινοτήτων. Αυτή η συνέλευση αναγνωρίζει τη θέση του αρχηγού της αντιπολίτευσης ως δυνητικού/εν αναμονή πρωθυπουργού. Οποιοσδήποτε βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων, μπορεί να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας (μομφής), αλλά το αίτημά του μπορεί να μην γίνει δεκτό.

## Διατελέσαντες αρχηγοί της αντιπολίτευσης (1911-σήμερα)

Με *πλάγια γραφή* και *χωρις έντονη γραφή*: οι υπηρεσιακοί-προσωρινοί ηγέτες της αντιπολίτευσης. 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατηγορία:Αντιπολίτευση
Φραντσίσεκ Πιέτσκα

Ο **Φραντσίσεκ Μακσιμίλιαν Πιέτσκα** (πολωνικά: Franciszek Maksymilian Pieczka) (18 Ιανουαρίου 1928 – 23 Σεπτεμβρίου 2022) ήταν Πολωνός ηθοποιός. Ήταν απόφοιτος της Εθνικής Ανώτατης Σχολής Θεάτρου στη Βαρσοβία (1954) και έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο στη Γελένια Γκούρα. Κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στο Πολωνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου το 1976 για την ταινία *[[Η ουλή (ταινία, 1976)|Η ουλή]]*.

Το 2015, του απονεμήθηκε το Βραβείο Επιτεύγματος Ζωής της Πολωνικής Ακαδημίας.

## Βιογραφία
Ο Πιέτσκα γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Γκόντουφ. Ήταν ο μικρότερος από έξι αδέρφια.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σπούδασε υποκριτική. Αποφοίτησε από την Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας. Έκανε το ντεμπούτο του στο Θέατρο Κάτω Σιλεσίας στη Γελένια Γκούρα. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Λαϊκό Θέατρο στη Νόβα Χούτα της Κρακοβίας, όπου έπαιξε τα έτη 1955-1964. Το 1974–2015, ήταν ηθοποιός του Θεάτρου Powszechny στη Βαρσοβία.

Πρωταγωνίστησε σε πάνω από εκατό ταινίες, πολωνικές και ξένες. Βραβεύθηκε και τιμήθηκε πολλές φορές για τους ατομικούς του ρόλους, καθώς και για την προσφορά του στην ανάπτυξη της θεατρικής και κινηματογραφικής τέχνης. Ήταν είναι επίτιμος πολίτης της Γκμίνα Γκόντουφ.

Το 2016, υποστήριξε τον αγώνα κατά της αιθαλομίχλης στην γενέτειρά του, την Άνω Σιλεσία, εμφανιζόμενος σε ένα κινηματογραφικό κλιπ με τίτλο *Nie truj sąsiada!* (*Μην δηλητηριάσεις τον διπλανό σου!*), το οποίο ηχογραφήθηκε μαζί με την πόλη Βοντζίσουαφ Σλόνσκι.

Στις 11 Νοεμβρίου 2017, του απονεμήθηκε το ανώτατο κρατικό παράσημο της Πολωνίας, το Τάγμα του Λευκού Αετού.

Ο Πιέτσκα πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου 2022, σε ηλικία 94 ετών.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Φραντσίσεκ Πιέτσκα στο Internet Polish Movie Database (πολωνικά)

Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Πολωνοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας
Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis
Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)

Ο **Ηγέτης του Εργατικού Κόμματος** (αγγλικά: *Leader of the Labour Party*) είναι ο επικεφαλής του Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου.

Την θέση του ηγέτη του κόμματος, κατέχει σήμερα ο βουλευτής Σερ **[[Κιρ Στάρμερ]]**, από τον Απρίλιο του 2020, μετά την νίκη του στις εσωκομματικές εκλογές για την ηγεσία του κόμματος, διαδεχόμενος τον Τζέρεμι Κόρμπιν.

## Αξίωμα
Η ίδρυση του Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου, έγινε τον Φεβρουάριο του 1900, έχοντας ως υπόβαθρο το Συνδικαλιστικό και Εργατικό Κίνημα της χώρας, και τα Βρετανικά σοσιαλιστικά κόμματα του 19ου αιώνα.

H θέση του Ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 1906. Επίσημα η θέση του ηγέτη, δημιουργήθηκε το 1922, ύστερα από την αναγνώριση της Κοινοβουλευτικής Πράξης του 1911.

Από το 1970, η θέση του Ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, και του Επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Εργατικών, είναι διαχωρισμένη.

Εν αντιθέσει με άλλους ηγέτες των Βρετανικών πολιτικών κομμάτων, ο ηγέτης των Εργατικών, δεν έχει την εξουσία να διορίσει ή να απολύσει τον αναπληρωτή ηγέτη του κόμματος. Ο ηγέτης και ο αναπληρωτής, εκλέγονται μέσω μικτού συστήματος (βουλευτές και μέλη του κόμματος) ξεχωριστά.

Ο πρώτος ηγέτης του Κόμματος, ήταν ο Κιρ Χάρντι, ενώ ο πρώτος πρωθυπουργός, από το Εργατικό Κόμμα, ήταν ο Ράμσεϊ ΜακΝτόναλντ. Οι μακροβιότεροι ηγέτες ήταν οι Κλέμεντ Άτλι, Χάρολντ Ουίλσον και ο Τόνι Μπλερ.

## Διατελέσαντες Ηγέτες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εργατικό Κόμμα (Ηνωμένο Βασίλειο)
Κατηγορία:Πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου