open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Γεώργιος Ι. Παπαγιαννόπουλος

Ο **Γεώργιος Ι. Δεληγιάννης** ήταν ο πρωτότοκος γιος του ιερέα Ιωάννη Λίτινου (β' μισό 17ου αι.) και της Ρήγους Συμωτά από τα Λαγκάδια Αρκαδίας. Απέκτησε τουλάχιστον δυο παιδιά, τον Ιωάννη και τον Δημήτρη. Διατήρησε το όνομα Παπαγιαννόπουλος αντί του Δεληγιάννης, προκειμένου να κρυφτεί από τους Τούρκους, λόγω της έντονης αγωνιστικής δράσης του.  

Ο γιος του Δημήτρης Γ. Παπαγιαννόπουλος και ο εγγονός του Γεώργιος Δ. Παπαγιαννόπουλος είχαν αναλάβει τα **σπαϊλίκια της Τριπόλεως**. Ο εγγονός του  Γεώργιος παντρεύτηκε στην Τρίπολη την Δέσποινα Βρατίμου. 

Ο τάφος τους βρίσκεται στο νεκροταφείο της Μεταμορφώσεως Τρίπολης που έχει κριθεί διατηρητέο από την εφορία Νεωτέρων μνημείων, αποτελώντας ένα από τα αξιοθέατα της πόλης. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αθανάσιος Γεωργαντάς "Ιστορία του 1821" -Εκδόσεις Ήλιος, Αθήνα 1950
* Ιωάννης Δασκαλόπουλος, "Ιστορία της Τρίπολεως" -Εκδόσεις Μαίναλον, Αθήνα 1964

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα

Τα **γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα **(αγγλικά: *GM foods *και *GMO foods*), γνωστά ως **γενετικά επεξεργασμένα τρόφιμα **ή **βιολογικά επεξεργασμένα τρόφιμα**, είναι τρόφιμα που παράγονται από οργανισμούς, που έχουν υποστεί αλλαγές στο DNA τους, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους της γενετικής μηχανικής. Οι τεχνικές γενετικής μηχανικής επιτρέπουν την εισαγωγή νέων χαρακτηριστικών καθώς και τον μεγαλύτερο έλεγχο των χαρακτηριστικών από προηγούμενες μεθόδους όπως η επιλεκτική διασταύρωση και η μεταλλαξιογένεση, όπου ένας οργανισμός εκτίθεται σε ραδιενέργεια ή χημικά ώστε να δημιουργηθεί μία μη συγκεκριμένη, αλλά μόνιμη αλλαγή.

Η εμπορική πώληση γενετικά τροποποιημένων τροφών ξεκίνησε το 1994, όταν η εταιρεία Calgene προώθησε για πρώτη φορά την ανεπιτυχή ντομάτα της Flavr Savr με βραδεία ωρίμανση. Οι περισσότερες τροποποιήσεις των τροφίμων επικεντρώθηκαν κατά κύριο λόγο σε καλλιέργειες με υψηλή ζήτηση από αγρότες όπως η σόγια, το καλαμπόκι, η κανόλα και το βαμβάκι. Οι γενετικώς τροποποιημένες καλλιέργειες έχουν σχεδιαστεί για αντοχή σε παθογόνους παράγοντες και ζιζανιοκτόνα και για καλύτερα θρεπτικά προφίλ. Γενετικώς τροποποιημένα ζώα έχουν αναπτυχθεί, αν και μέχρι τον Νοέμβριο του 2013 κανένα δεν ήταν διαθέσιμο στην αγορά, σε οποιαδήποτε χώρα.

Υπάρχει επιστημονική συναίνεση ότι τα διαθέσιμα σήμερα τρόφιμα που προέρχονται από γενετικώς τροποποιημένες καλλιέργειες δεν ενέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία από τα συμβατικά τρόφιμα, αλλά ότι κάθε γενετικά τροποποιημένο τρόφιμο πρέπει να δοκιμάζεται κατά περίπτωση πριν από την εισαγωγή. Ωστόσο, οι πολίτες είναι πολύ λιγότερο πιθανό από ότι οι επιστήμονες να θεωρούν τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα ως ασφαλή. Το νομικό και κανονιστικό καθεστώς των γενετικώς τροποποιημένων τροφίμων ποικίλλει ανάλογα με τη χώρα, με ορισμένα έθνη να τα απαγορεύουν ή να τα περιορίζουν, ενώ άλλα τα επιτρέπουν με πολύ διαφορετικούς βαθμούς ρύθμισης.

Ωστόσο, υπάρχουν συνεχιζόμενες ανησυχίες του κοινού σχετικά με την ασφάλεια των τροφίμων, τη ρύθμιση, την επισήμανση, τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, τις μεθόδους έρευνας και το γεγονός ότι ορισμένοι γενετικώς τροποποιημένοι σπόροι υπόκεινται σε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που ανήκουν σε εταιρείες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βιομηχανία τροφίμων
Κατηγορία:Γενετική μηχανική
Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
1424 Σουντμανία

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1424 Σουντμανία
Η **Σουντμανία (Sundmania)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,752. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Φινλανδού μαθηματικού Καρλ Φρίτχιοφ Σούντμαν, όπως και ο κρατήρας Σούντμαν της Σελήνης.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σουντμανίας εκτιμάται σε 70,75 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **X** (κατά SMASSII), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0559. Η Σουντμανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε περίπου 12 ώρες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Σουντμανια
Σφιγγομυελίνη

μικρογραφία|Η χημική δομή της σφιγγομυελίνης


Η **σφιγγομυελίνη** είναι ένα σφιγγοφωσφολιπίδιο που βρίσκεται στους οργανισμούς και η κύρια λειτουργία της ασκείται στον εγκέφαλο και το νευρικό ιστό. Βρίσκονται σε μεγάλη αναλογία στο έλυτρο της μυελίνης που περιβάλλει και μονώνει τα κύτταρα στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Κατηγορία:Λιπίδια
Κατηγορία:Νευρικό σύστημα
1422 Στρεμγκρενία

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1422 Στρεμγκρενία
Η **Στρεμγκρενία (Stromgrenia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,137. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του σουηδικής καταγωγής Δανού αστρονόμου Έλις Στρέμγκρεν (1870-1947), πατέρα του γνωστότερου αστρονόμου Μπενγκτ Στρέμγκρεν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Στρεμγκρενίας είναι άγνωστη. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Στρεμγκρενια
1423 Χοσέ

Ο **Χοσέ (Jose)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,853. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Βέλγο αστρονόμο Ζ. Ουναέρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Χοσέ εκτιμάται σε 26,14 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1632. Ο Χοσέ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 12 ώρες και 18 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Χοσε
Χίλαρι Σουάνκ

Η **Χίλαρι Ανν Σουάνκ** (αγγλικά:*Hilary Ann Swank*), (γενν. 30 Ιουλίου 1974) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και παραγωγός ταινιών, βραβευμένη με δύο Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λίνκολν της Νεμπράσκα, στις 30 Ιουλίου του 1974. Ήταν ανακάλυψη της παραγωγού Suzy Sachs, η οποία την εντόπισε και την ενθάρρυνε στην ηθοποιία της σε παιδικές παραστάσεις, από την ηλικία ακόμη των 9 ετών. Από μικρή ήταν ιδιαίτερα αθλητική, αφού συμμετείχε επιτυχημένα τόσο σε κολυμβητικούς αγώνες κατηγορίας νέων (τύπου Ολυμπιάδας), όσο και στο οικείο πρωτάθλημα της Ουάσινγκτον.

Το καλλιτεχνικό της ντεμπούτο το πραγματοποίησε στα 1992, στο Λος Άντζελες, όπου είχε εγκατασταθεί με τη μητέρα της, δυο χρόνια νωρίτερα. Έπαιξε στην ταινία *Buffy the Vampire Slayer*. Το 1994 πρωταγωνίστησε στο *The Next Karate Kid*, ενώ το 1999 επιλέχθηκε μεταξύ εκατοντάδων υποψηφίων για το ρόλο του Μπράντον Τίνα στο *[[Boys Don't Cry (ταινία)|Boys Don't Cry]]*, χάρις στον οποίο κέρδισε το πρώτο της βραβείο Όσκαρ. Για να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του χαρακτήρα που υποδύθηκε, η Σουάνκ έκοψε πολύ κοντά τα μαλλιά της και έζησε σαν αγόρι για έναν ολόκληρο μήνα. Την ιδια περίοδο συμετειχε στην επιτυχημένη σειρά BH90210 Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς στον 8ο κυκλο της σειρας. Το αποκορύφωμα της κινηματογραφικής της πορείας ήρθε το 2004 με την ταινία *[[Million Dollar Baby]]* σε σκηνοθεσία του Κλιντ Ίστγουντ, που της χάρισε το δεύτερο Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού και επιπλέον μια Χρυσή Σφαίρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Δράμα)
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Στεροειδές

thumb|250px|Αρίθμηση ανθράκων στο στεράνιο
Τα **στεροειδή** αποτελούν μια οικογένεια οργανικών μορίων που απαντώνται στη φύση με ιδιαίτερη κατανομή τεσσάρων κυκλαλκυλιακών δακτυλίων που ενώνονται μεταξύ τους. Προέρχονται από το στεράνιο. Τα στεροειδή έχουν μεγάλο βιοχημικό και ιατρικό ενδιαφέρον. Παραδείγματα στεροειδών αποτελούν η χοληστερίνη και πολλές ορμόνες όπως τα οιστρογόνα, η τεστοστερόνη, η αλδοστερόνη, η προγεστερόνη και η κορτιζόλη.

Ο στεροειδής ανθρακικός σκελετός αποτελείται από τέσσερις δακτυλίους που έχουν συνενωθεί, με κάθε δακτύλιο να έχει δύο κοινά άτομα με έναν άλλο. Οι τρεις δακτύλιοι αποτελούνται από έξι άτομα άνθρακα και ο τέταρτος από πέντε.

Τα στεροειδή είναι μέλη μιας μεγάλης ομάδας λιπιδίων που περιλαμβάνει πολλά μόρια που λέγονται ισοπρενοειδή. Όλες αυτές οι ενώσεις περιλαμβάνουν στο μόριό τους μια ή περισσότερες μονάδες που έχουν πέντε άτομα άνθρακα και αποτελούν την ομάδα του ισοπρενίου.
Tai Kamiya

Ο **Taichi Yagami** είναι χαρακτήρας της σειράς κινουμένων σχεδίων *[[Digimon]]* και *[[Digimon 2: Next Generation]]* (*Digimon Adventure 02* στην Ιαπωνία). Είναι γνωστός ως Tai (Τάι) τόσο στην αγγλική και ελληνική μεταγλώττιση της σειράς.

Ως τηλεοπτικός χαρακτήρας πρωτοεμφανίστηκε για πρώτη φορά στην πρώτη σαιζόν της σειράς *Digimon* και στη συνέχεια στην ταινία **'. Επίσης, έκανε πολλαπλές εμφανίσεις και στη δεύτερη σαιζόν των ''Digimon''. Αρχηγός των εκλεκτών παιδιών, έχει για συντροφικό digimon τον [[Agumon]] και είναι ο νόμιμος κάτοχος του εμβλήματος του Θάρρους. Είναι επίσης και ο μεγάλος αδερφός του μετέπειτα εκλεκτού παιδιού [[Kari Kamiya]].

==Περιγραφή==
Ο Τάι είναι περιπετειώδης, αθλητικός και χαρισματικός άνθρωπος, χαρακτηριστικά που εύκολα τον έκαναν αρχηγό της ομάδας. Παρ' όλα αυτά, είναι αρκετά οξύθυμος και παρορμητικός και συχνά έμπλεκε σε μπελάδες. Στη συνέχεια όμως ωριμάζει πολύ καθώς μαθαίνει μέσα από βιώματα πως η συμπόνια και η συναίσθηση του επερχόμενου κινδύνου είναι στοιχεία πολύ σημαντικά απ' ό,τι να είσαι παρορμητικά θαρραλέος. Στο σπίτι του στην Οντάιμπα ([[Τόκυο]]) είναι ο αρχηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας του σχολείου και είναι κολλητοί φίλοι με τη [[Σόρα]].

Στη συνέχεια της πρώτης σαιζόν (''[[Ντίτζιμον 2: Next Generation|Digimon 2: Next Generation]]'') ο Τάι παραμένει στενός φίλος με τον Agumon και δυνατός ποδοσφαιριστής, αλλά έχει γίνει επίσης πολύ υπομονετικός.

==Εμφανίσεις==
===Στην τηλεόραση===
Στην πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση (στην Ελλάδα), ο Τάι είναι ένα παιδί 11 χρονών και πάει στην πέμπτη τάξη δημοτικού σχολείου.

Στη δεύτερη σαιζόν, που αποτελεί άμεση συνέχεια της πρώτης (''Digimon 2: Next Generation''), τα γεγονότα λαμβάνουν χώρα 3 χρόνια μετά και έτσι ο Tai είναι πλέον 14 χρονών και πάει στη δευτέρα τάξη του γυμνασίου. Κάνει κάποιες εμφανίσεις αλλά όχι συχνά, λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων του αλλά κυρίως λόγω του ότι παλαιές του ικανότητες έχουν "κληροδοτηθεί" στον Davis Motomiya, τον οποίο και έχει χρίσει διάδοχο του στην αρχηγία των (νέων) εκλεκτών παιδιών δίνοντάς του τα ματογυάλια του. Στον επίλογο της ιστορίας, χρόνια αργότερα, αποκτά ένα γιο ο οποίος έχει επίσης ένα [[Koromon]] για συντροφικό digimon. Ο ίδιος με τον Agumon έχει γίνει διπλωμάτης ανάμεσα στο Πραγματικό και Ψηφιακό Κόσμο.

===Σε ταινίες===
Στο πρώτο μέρος της ταινίας Digimon: The Movie, βλέπουμε την πρώτη επαφή του Τάι με τα Digimon και ξεκαθαρίζεται γιατί επιλέχθηκε ώς εκλεκτό παιδί αυτός και η αδερφή του. Στο δεύτερο μέρος της ταινίας (Our War Game!), που λαμβάνει χώρα μετά τα γεγονότα της πρώτης σαιζόν και πριν τα γεγονότα της δεύτερης, καλείται μαζί με τον Izzy, τον Matt και τον Τ.Κ. να σταματήσουν ένα φονικό Digimon-ιό.

Στην συνέχεια του **' (2001), λαμβάνει χώρα κατά το τέλος της δεύτερης σαιζόν. Ο Diaboromon επιστρέφει και o Tai με τον Matt τον αντιμετωπίζουν, ανεπιτυχώς αυτή τη φορά. Έτσι, αναλαμβάνουν την κατάσταση ο Davis με τον Ken.

Κατηγορία:Χαρακτήρες anime και manga
Κατηγορία:Digimon
Α.Σ. Αχαιός 47

Ο **Αχαιός 47** είναι αθλητικός σύλλογος στην Πάτρα με ένα και μοναδικό τμήμα καλαθοσφαίρισης. Παλαιότερα διατηρούσε τμήματα υδατοσφαίρισης αντρών, πετοσφαίρισης αντρών και γυναικών και χειροσφαίρισης αντρών και γυναικών.

Από το 1982 την ομάδα την ανέλαβε ο Κώστας Αγουρίδης που ταυτόχρονα ήταν πρόεδρος και παίκτης στην υδατοσφαίριση και καλαθοσφαίριση. Η εξαετία 1984-90 ήταν η "χρυσή" για τον Αχαιό 47 , αυτή την περίοδο όλα σχεδόν τα τμήματα του αγωνιζόταν σε εθνικές κατηγορίες ή πρωταγωνιστούσαν στο πρωτάθλημα Αχαΐας. Πλέον το σωματείο βρίσκεται σε μια καθοδική πορεία τα τελευταία χρόνια λόγω κακής διαχείρισης και καλείται να βρεθεί άμεση λύση.

## Καλαθοσφαίριση
### Ιστορική αναδρομή
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ήταν από τα πρώτα του Αχαιού όταν ιδρύθηκε , έχει παρουσίες μόνο στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΣΚΑ-Η. Το 1984 ήταν κυπελλούχος ΕΣΚΑ-Η στους άντρες, στον τελικό είχε νικήσει την Ολυμπιάδα με 72-71. Στο τελικό έπαιξαν οι : Πετρόπουλος, Λιβιεράτος, Οικονόμου, Σιούλος, Παυλάκης, Κέλλας, Τσιμπουξής και Αϊδινής. Από το 1984 είχε ιδιόκτητο  γήπεδο αθλοπαιδιών.

### Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Α.Σ. Αχαιός 47 έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α.Η., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 2η θέση της βαθμολογικής κατάταξης της κανονικής περιόδου. Μετά από διαδικασία Play-Off τερμάτισε στην 3η θέση.

## Υδατοσφαίριση
Το τμήμα υδατοσφαίρισης ιδρύθηκε το 1985 συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της Δ εθνικής όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1987. Πρωταθλητής στην Γ΄εθνική το 1988 και στην πρώτη παρουσία του στην Β' εθνική το 1989 ήταν 3ος.

Το 1988 στο πρωτάθλημα Γ' εθνικής και στην τελική φάση  ήταν πρώτος με 6 βαθμούς , αήττητος με 3 νίκες έναντι του Ποσειδώνα Ιλισίων της Ξάνθης και της Αλεξανδρούπολης. Η σύνθεση του Αχαιού ήταν : Π. Κουρουκλής, Φ. Λαχανιώτης, Α. Οικονόμου, Η. Δαμάσκος, Δ. Πελεκούδας, Χ. Χαραλαμπίδης, Μ. Ελευθεριάδης, Ι. Δελαπόρτας, Δ. Καγκελάρης, Σ. Καγκελάρης, Κ. Κλαουδάτος και ο Γ. Ντότσικας. Στον Νότιο προκριματικό όμιλο που έγινε στο κολυμβητήριο του Αγίου Κοσμά είχε προκριθεί επίσης πρώτος ανάμεσα σε οκτώ συλλόγους.

## Χειροσφαίριση
Το τμήμα χειροσφαίρισης ιδρύθηκε το 1984 με τμήματα αντρών και γυναικών. Το τμήμα αντρών έχει παρουσίες στην Β' εθνική από το 1984 έως το 1988 που υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στο τοπικό, έκτοτε ήταν μεταξύ τοπικού και Γ' εθνικής.

Το τμήμα γυναικών έχει παρουσίες στην Γ΄εθνική (1986) και στην Β' εθνική (1987, 1988) κατηγορία.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης
Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης
Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α.Η.
Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Hysteria (άλμπουμ των Def Leppard)

Το **'Hysteria**'(Υστερία) είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ από το αγγλικό ροκ συγκρότημα Def Leppard. Κυκλοφόρησε στις 3 Αυγούστου 1987 από την Mercury Records. Είναι το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις  μέχρι σήμερα για το συγκρότημα , πουλώντας πάνω από 20 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίος, και ανέδειξε έξι singles. Το άλμπουμ έφτασε στο # 1 του Billboard 200 στις ΗΠΑ και στο # 1 στο  Albums Chart στο Ηνωμένο Βασίλειο

Παραγωγός του *Hysteria* ήταν ο Robert John "Mutt" Lange. Τον τίτλο του άλμπουμ σκέφτηκε ο ντράμμερ του συγκροτήματος Ρικ Άλεν, συσχετίζοντάς το με τις εμπειρίες του από το αυτοκινητιστικό ατύχημα που είχε και με την κάλυψη των μέσων ενημέρωσης που ακολούθησε. Είναι επίσης το τελευταίο άλμπουμ που συμμετείχε ο κιθαρίστας Steve Clark, αλλά το επόμενο τους άλμπουμ, Adrenalize ήταν το τελευταίο που περιείχε αποσπάσματά του.

Το άλμπουμ ήταν η συνέχεια του καινοτόμου Pyromania του 1983. Η διαδικασία δημιουργίας του ξεπέρασε τα τρία χρόνια και πέρασε από πολλές δοκιμασίες, όπως το αυτοκινητιστικό ατύχημα στις 31 Δεκεμβρίου του 1984  που κόστισε στον Ρικ Άλεν το αριστερό του χέρι. Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, οι Def Leppard δημοσίευσαν ένα βιβλίο με τίτλο *Animal Instinct: The Def Leppard Story* , που γράφτηκε από το συντάκτη του περιοδικού *[[Rolling Stone]]* David Fricke, για τα 3 χρόνια που χρειάστηκαν για να ηχογραφηθεί το άλμπουμ και τους δύσκολους καιρούς που πέρασε η μπάντα.

## Τραγούδια
Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τους Steve Clark, Phil Collen, Joe Elliott, Mutt Lange και Rick Savage.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δισκογραφία των Def Leppard
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Αγορίτσα Κοκκίνου

Η **Αγορίτσα Κοκκίνου** (γενν. το 1938 στα Μεσοχώρα Τρικκάλων) υπήρξε τρεις φορές πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο από το 1960 ως το 1962, ως αθλήτρια του Πανιωνίου, στον ακοντισμό, ενώ είχε διακρίσεις και στη σφαιροβολία.

## Βιογραφικό
Η Κοκκίνου έγινε γνωστή στον αθλητισμό τη σεζόν 1956-57, όταν εισήθλε στην Ε.Α.Σ.Α. Προηγουμένως είχε διακριθεί σε μαθητικούς αγώνες σε τοπικό επίπεδο, ως μαθήτρια του Γυμνασίου Έδεσσας. Με την ΕΑΣΑ μετείχε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1957, στο οποίο τεμάτισε στη 17η θέση με χρόνο 6.58.0 (1500μ). Την πρώτη αυτή περίοδο, ως νεάνιδα, ασχολιόταν με ποικιλία αγωνισμάτων, όπως: άλμα εις ύψος (με επίδοση 1,25), άλμα εις μήκος (επίδοση 4,27), σφαίρα (επίδοση 9,74), ακόντιο (επίδ. 30,20) και είχε μικροεπιτυχίες στους διασυλλογικούς αγώνες νεανίδων. 

Οι επιδόσεις της είχαν ως αποτέλεσμα την κλήση της στην προεθνική ομάδα γυναικών και στην ένταξή της στην δυνατή τότε ομάδα στίβου του Πανιωνίου, στην οποία προπονητής ήταν ο Ηλίας Μισαηλίδης. Υπό την καθοδήγησή του ειδικεύτηκε στις ρίψεις και εξελίχθηκε σε πρωταγωνίστρια. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1958 πήρε το πρώτο της μετάλλιο, ασημένιο, στο ακόντιο με 31,40, ενώ τερμάτισε 5η στο ύψος με 1,25 (ίδιο ύψος με τη 2η) και 6η στη σφαίρα με 8,77, προσφέροντας οκτώ βαθμούς στο σύλλογό της, οποίος κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1959 ήταν τρίτη στο ακόντιο με 30,30 και 4η στη σφαίρα με 9,68. Δοκίμασε την τύχη της και στη δισκοβολία χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία (επίδοση: 24,03 το 1961).

Στη συνέχεια η βελτίωσή της υπήρξε εντυπωσιακή. Τον επόμενο χρόνο 1960 κατέκτησε τον πανελλήνιο τίτλο στο ακόντιο με βολή 35,51, κάτι που επανέλαβε άλλες δύο χρονιές: το 1961 με 36,24 και το 1962 με 33,44. Την τριετία 1959-1962 υπήρξε σταθερά μέλος της εθνικής ομάδας στίβου γυναικών, με την οποία μετείχε στους βαλκανικούς αγώνες και σε διεθνείς συναντήσεις, όπως στους Ελληνο-τουρκικούς αγώνες του 1962, στους οποίους αναδείχθηκε νικήτρια με 33,98.

Στη συνέχεια, όπως πολλές αθλήτριες της εποχής εκείνης σταμάτησε τον πρωταθλητισμό για βιοποριστικούς λόγους. To 1964 τη βρίσκουμε να διδάσκει στο Κεμπέκ του Καναδά ελληνικούς χορούς σε Έλληνες ομογενείς. Αλλά, η βασική της εργασία ήταν ως Φυσικοθεραπεύτρια σέ διάφορα Νοσοκομεία τού Κεμπέκ, Καναδά. Η Κοκκίνου, απεφοίτησε τής Γυμναστικήν Σχολήν (ΕΑΣΑ) στήν Αθήνα τό 1959, στήν συνέχεια, τήν σχολήν Φυσικοθεραπείας στό Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, τό 1961. Ματανάστευσε στόν Καναδά τό 1963.

## Διακρίσεις

* **Πρωταθλήτρια Ελλάδος**:
**Ακοντισμός: 1960, 1961, 1962
***Δευτεραθλήτρια Ελλάδος**:
**Ακοντισμός: 1958

## Πηγές

# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
# Αθλητική Ηχώ

## Αναφορές
   

Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του ακοντισμού
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της σφαιροβολίας
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Βελγικές βουλευτικές εκλογές 2010

Στις **πρόωρες βουλευτικές εκλογές**, που διεξήχθησαν στις 13 Ιουνίου 2010, για πρώτη φορά στην ιστορία του Βελγίου κέρδισε το αυτονομιστικό φλαμανδικό κόμμα Νέα Φλαμανδική Συμμαχία (N-VA). Το Ν-VA, το οποίο τάσσεται υπέρ της διαίρεσης της χώρας, προηγήθηκε με ποσοστό 29% στη Φλάνδρα. Οι Χριστιανοδημοκράτες (CD&V) του πρωθυπουργού Υβ Λετέρμ απέσπασαν το 17,5% των ψήφων. Στην τρίτη θέση ήρθε το φλαμανδικό κόμμα Open VLD με 14,5% ενώ το ακροδεξιό Vlaams Belang κέρδισε 12,5%. Την ίδια ημέρα διεξήχθησαν και εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Γερουσίας.  

Στις 9 Ιουλίου έλαβε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού ο αρχηγός του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Έλιο Ντι Ρούπο, ο οποίος δεν κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση.  Αποτυχημένες υπήρξαν και επόμενες προσπάθειες σχηματισμού κυβέρνησης, με αποτέλεσμα να σπάσει το Βέλγιο το μέχρι τότε ρεκόρ ακυβερνησίας (249 μέρες) στις 17 Φεβρουαρίου 2011.

Ο ντι Ρούπο έλαβε και νέα εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης, στις 16 Μαΐου 2011. Τελικά ο ντι Ρούπο ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 6 Δεκεμβρίου 2011 μετά από 541 ημέρες διαβουλεύσεων. Η κυβέρνηση περιλαμβάνει σοσιαλδημοκράτες (sp.a/PS), χριστιανοδημοκράτες (CD&V/cdH) και φιλελεύθερους (Open Vld/MR), από τις Ολλανδικές και Γαλλικές γλωσσικές ομάδες. Στην κυβέρνηση δεν συμμετέχει η πλειοψηφούσα Νέα Φλαμανδική Συμμαχία, καθώς και το Open Vld κάτι που σημαίνει ότι δεν έχει πλειοψηφία στους ολλανδόφωνους.

## Παραπομπές


2010
Κατηγορία:Εκλογές του 2010
Κλάους Λέβιτς

Ο **Κλάους Λέβιτς** (γερμανικά: *Klaus Löwitsch*, 8 Απριλίου 1936 - 3 Δεκεμβρίου 2002) υπήρξε Γερμανός τραγουδιστής και ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Θεωρείται σημαντικός ερμηνευτής της γερμανικής και διεθνούς σκηνής.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1936 στο Βερολίνο. Ο πατέρας του ήταν Αυστριακός μηχανικός το το επάγγελμα, και η μητέρα του χορεύτρια του μπαλέτου. Το 1946 μετακόμισαν στη Βιέννη, όπου και μεγάλωσε. Παρακολούθησε μαθήματα κλασικού χορού και σπούδασε υποκριτική. Έκανε το ντεμπούτο του με το μιούζικαλ Kiss Me, Kate στην Λαϊκή όπερα της Βιέννης. Ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο το 1956, ενώ γνώρισε μεγάλη επιτυχία το 1961 στα θέατρα της Γερμανίας, και επίσης στην τηλεόραση από τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Συνεργάστηκε με τον Φάσμπίντερ τη δεκαετία του 1970.

Απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου 2002 στο Μόναχο από καρκίνο του παγκρέατος.

## Ενδεικτική εργογραφία
Πήγε μέρος σε περισσότερα από 300 τηλεοπτικά έργα. Εκτός αυτού χάρισε τη φωνή του σε πάμπολλες μεταγλωτισμένες ταινίες και σε ταινίες κινουμένων σχεδίων για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο.

## Βραβεύσεις
* 1970: Deutscher Filmpreis στην κατηγορία Καλύτερου πρωταγωνιστή 
* 1998: Adolf-Grimme-Preis 
* 1998: Bayerischer Fernsehpreis
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Παρουσίαση του Κλαόυς Λέβιτς στο filmportal.de

Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Καίτη Ρεΐζη

Η **Αικατερίνη (Καίτη) Ρεΐζη** (1945) είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια. Υπήρξε δώδεκα φορές πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο από το 1965 ως το 1970, ως αθλήτρια του Πανιωνίου, στους δρόμους ταχύτητας: 100, 200 και 400μ καθώς και στις σκυταλοδρομίες 4Χ100 και 4Χ400μ.

## Βιογραφικό
Η Ρεΐζη πρωταγωνίστησε στον ελληνικό αθλητισμό στους δρόμους ταχύτητας την πενταετία 1965-1970. Έγινε γνωστή στο πανελλήνιο το 1964 από τις νίκες της σε αγώνες νεανίδων, ενώ έλαβε μέρος και στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1964, όπου μπήκε στον τελικό των 100μ και τερμάτισε έκτη με 13.6. 

Στη συνέχεια, υπό την επίβλεψη του σπουδαίου προπονητή του μόνιμου τότε πρωταθλητή γυναικών Πανιωνίου, του Ηλία Μισαηλίδη, κατάφερε να εξελιχθεί σε πρωταγωνίστρια στις αποστάσεις 100 ως 400μ. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1965 πήρε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο στα 100 με 13.1 και άλλο ένα στα 4x100 μ. με το σύλλογό της, ενώ ήταν 4η στα 200 μ. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1965 ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που στο Νέο Φάληρο κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στα 4x100 μ. με χρόνο 49.9. Το επόμενο έτος νίκησε σε 100 και 200μ καθώς και στη σκυταλοδρομία. Τα επόμενα δύο έτη κυριάρχησε στα 200, ενώ το 1968 κέρδισε και στα 400μ, καθώς και στη σκυταλοδρομία. Στις 10 Αυγούστου του 1969 μετείχε στην πρωταθλήτρια Ελλάδας ομάδα 4x400 του Πανιωνίου (μαζί με τις Ε. Χρηστίδου, Α. Γεωργιάδου και Γ. Τρίμη), που κατέρριψε στο Νέο Φάληρο το πανελλήνιο ρεκόρ με 4.12.7. Μία εβδομάδα αργότερα, στις 17 Αυγούστου, αποτέλεσε μέλος της ομάδας του Πανιωνίου (μαζί με τις Χαρά Σασαγιάννη, Ελένη Βρεττάκου και Ντόρη Μηνιάτη) που κατέρριψε -και πάλι στο Νέο Φάληρο- το πανελλήνιο ρεκόρ στα 4x100 μέτρα με χρόνο 48.4. Τελευταία πανελλήνια νίκη της στα 4x400 το 1970, ξανά με πανελλήνιο ρεκόρ 4.08.2.

Υπήρξε σταθερό μέλος της εθνικής ομάδας γυναικών και έλαβε μέρος στους βαλκανικούς αγώνες. Στη βαλκανιάδα του 1968 στο Σεράγεβο κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ των 400μ. Μετά την αποχώρησή της από τους στίβους εργάστηκε στον ΟΠΑΠ.

## Διακρίσεις
***Πανελλήνια ρεκόρ**:
**400μ: 59.7 (1968)
**4Χ100μ:
**4Χ400μ: 4.12.7 (με τον Πανιώνιο, 1969), 4.08.2 (με τον Πανιώνιο, 1970).
* **Πρωταθλήτρια Ελλάδος**:
**100μ: 1965, 1966.
**200μ: 1966, 1967, 1968.
**400μ: 1968
**4Χ100μ: 1965, 1966, 1967, 1968
**4Χ400μ: 1969, 1970

## Πηγές

# Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
# Αθλητική Ηχώ
# "Καίτη Ρεΐζη: Υποψήφια για ελληνικά ρεκόρ από τα 100 ως τα 400 μέτρα", Αθλητική Ηχώ, 3/2/1967.

## Αναφορές
   

Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Ρόγκερ Φριτς

Ο **Ρόγκερ Φριτς** (γερμ.:*Roger Fritz*, 1936- 2021) ήταν Γερμανός ηθοποιός, κινηματογραφιστής και φωτογράφος. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1936 στο Μάνχαϊμ της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Από μικρός εργάστηκε ως φούρναρης, σερβιτόρος και μαθήτευσε ως υπάλληλος. Το 1955 εργάστηκε ως βοηθός του φωτογράφου Χέρμπερτ Λιστ και ανακάλυψε την κλίση του για το επάγγελμα του φωτογράφου.

Βραβεύτηκε το 1954 και 1956 για τις εργασίες του. Αργότερα δούλεψε και στο σινεμά ως ηθοποιός, ενώ το 1959 ίδρυσε το περιοδικό *twen* που κυκλοφόρησε μέχρι το 1971. Παντρεύτηκε την ηθοποιό Χέλγκα Άντερς και απόκτησε δύο κόρες.Απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών στις 26 Νοεμβρίου 2021

## Φιλμογραφία

*1959: Und noch frech dazu (ηθοποιός)
*1962: Verstummte Stimmen (μικρή ταινία, σκηνοθέτης)
*1964: Zimmer im Grünen (μικρή ταινία, σκηνοθέτης)
*1966: Mädchen, Mädchen (σκηνοθεσία, σενάριο, παραγωγή)
*1967: Jet Generation (ηθοποιός, σενάριο, παραγωγή)
*1968: Bis zum Happy-End (ηθοποιός)
*1968: Häschen in der Grube (σκηνοθεσία, σενάριο)
*1968: Jet Generation – Wie Mädchen heute Männer lieben (ηθοποιός, σενάριο) 
*1968: Zuckerbrot und Peitsche (ηθοποιός)
*1968: Erotik auf der Schulbank (σκηνοθεσία)
*1969: Mädchen...nur mit Gewalt (σενάριο, σκηνοθεσία, παραγωγή)
*1969: Mord im schwarzen Cadillac (ηθοποιός)
*1969: Die nackte Bovary (παραγωγή)
*1971: Die Kompanie der Knallköppe (ηθοποιός)
*1972: Der Kommissar – Der Tennisplatz (ηθοποιός)
*1972: Fremde Stadt (ηθοποιός)
*1973: Leseprozesse (τηλαιοπτική ταινία, σκηνοθεσία) 
*1974: Unter einem Dach (τηλεοπτική σειρά ηθοποιός)
*1977: Steiner – Das Eiserne Kreuz (ηθοποιός)
*1978: Despair – Eine Reise ins Licht 
*1980: Nullpunkt (ηθοποιός)
*1980: Berlin Alexanderplatz (τηλεοπτική σειρά, ηθοποιός)
*1981: Frankfurt Kaiserstraße (σκηνοθεσία)
*1981: Lili Marleen
*1982: Querelle (ηθοποιός)
*1983: Annas Mutter (ηθοποιός)
*1984: Mama mia – nur keine Panik (ηθοποιός)
*1986: Erben und Sterben (Fernsehserie Ein Fall für zwei, ηθοποιός)
*1987: Der Schrei der Eule (τηλεοπτική ταινία ηθοποιός)
*1991: Ich schenk' Dir die Sterne (ηθοποιός)
*1997: Natalie – Die Hölle nach dem Babystrich (τηλεοπτική σειρά, ηθοποιός) 
*2000: Nicht mit uns (τηλεοπτική ταινία, ηθοποιός) 
*2004: Daniel – Der Zauberer (ηθοποιός)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα του Ρόγκερ Φριτς 
*Παρουσίαση του Ρόγκερ Φριτς  στο filmportal.de

Κατηγορία:Γερμανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί φωτογράφοι
Κωστής Αντωνιάδης

Ο **Κωστής Αντωνιάδης** είναι Έλληνας φωτογράφος, Ομότιμος Καθηγητής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας.  

## Βιογραφία
thumb|Κωστής Αντωνιάδης: από τη σειρά "Χρησιμοποιημένες Εικόνες Ι", 1985-86

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949. Σπούδασε Φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και φωτογραφία στο *Institut Français de la Photographie* στο Παρίσι. Από το 1977 διδάσκει φωτογραφία. Aρχικά στην A.Σ.Γ.Δ.T. των KATEE Αθήνας στα τμήματα Γραφιστικής, Διακόσμησης και Γραφικών Τεχνών. Το 1984 ανέλαβε την οργάνωση του Τμήματος Φωτογραφίας, το οποίο εντάχθηκε στη Σχολή Γραφικών και Καλλιτεχνικών Σπουδών του ΤΕΙ Αθήνας. Διετέλεσε προϊστάμενος του τμήματος Φωτογραφίας τις περιόδους 1985 έως το 1992 και 2000 έως το 2003. Από το 1977 έως το 1985 εργάσθηκε ως φωτογράφος στο χώρο της διαφημιστικής φωτογραφίας. 

Έχει πραγματοποιήσει πολυάριθμες εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και παράλληλα ως ιδρυτικό μέλος του Φωτογραφικού Κέντρου Αθηνών από το 1979 έχει διοργανώσει εκθέσεις φωτογραφίας Ελλήνων και ξένων φωτογράφων.

Από το 2002 έως το 2005 διετέλεσε διευθυντής του Μουσείου Φωτογραφίας στη Θεσσαλονίκη.

## Βιβλιογραφία
* Λανθάνουσα εικόνα: δοκίμιο για την φωτογραφία, Μωρεσόπουλος / Φωτογραφία, 1995
* Αποθήκες του χρόνου. Repositories of time, Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, 2005
* Μια ξεχωριστή μέρα. Παιδικά πορτραίτα από τη συλλογή του Νίκου Πολίτη, Tetarto, 2007

## Κείμενα σε καταλόγους
* Φωτογραφίες 1975-1995 - Γιώργος Δεπόλας, University Studio Press, 1996
* Στην παραλία, Fotorama, 2002
* Η δημιουργική φωτογραφία στην αρχαιολογία: Από τους ταξιδιώτες φωτογράφους του 19ου αιώνα στη δημιουργική φωτογραφία του 20ού, Μουσείο Μπενάκη, 2008
* Φωτογραφικόν Πρακτορείον Δ.Α. Χαρισιάδης, Μουσείο Μπενάκη, 2009

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://costisantoniadis.eu/el (official website)
* Κωστής Αντωνιάδης
* Τμήμα Φωτογραφίας & Οπτικοακουστικών Τεχνών, ΤΕΙ Αθήνας 

Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Το δέρμα

**Το δέρμα** (ιτ. *La pelle*) είναι ταινία του ιταλικού κινηματογράφου σε σκηνοθεσία Λιλιάνα Καβάνι και πρωταγωνιστές τους Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι, Κεν Μάρσαλ, Κλαούντια Καρντινάλε και Μπαρτ Λάνκαστερ. Πήρε μέρος στο Φεστιβάλ Κανών το 1981. Η ταινία βασίζεται στο βιβλίο με τον ομώνυμο τίτλο του Ιταλού συγγραφέα και δημοσιογράφου Κούρτσιο Μαλαπάρτε.

## Διανομή
* Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι - Κούρτσιο Μαλαπάρτε
* Κένεθ Μάσραλ - Jimmy Wren
* Αλεξάντρα Κινγκ - Deborah Wyatt
* Κάρλο Τζιουφφρέ - Eduardo Mazzullo
* Ιάν Μπαμπιλί - Jean-Louis
* Ζαν Βαλερί - Πριγκίπισσα στο Κάπρι
* Λιλιάνα Τάρι - Maria Concetta
* Πέπε Μπάρα - ράφτης (as Giuseppe Barra)
* Κριστίνα Ντοναντίο - φίλη της Άννας
* Ροζάρια ντέλλα Φέμμινα - Amante di Jimmy (as Maria Rosaria Della Femmina)
* Ζακ Σερνά - Gen Guillaume
* Κλαούντια Καρντινάλε - Πριγκίπισσα Κονσουέλο Καράτσιολο
* Μπαρτ Λάνκαστερ - Στρατηγός Μαρκ Κλαρκ
* Τζιάννι Αμπάτε
* Άννα Μαρία Άκερμαν

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Ταινίες του 1981
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λιλιάνα Καβάνι
Ραδιενεργός ισορροπία

Για μια ορισμένη ποσότητα ραδιενεργών ισοτόπων, με τον όρο **ραδιενεργός ισορροπία** περιγράφεται η κατάσταση κατά την οποία ο λόγος των ραδιενεργειών δύο διαδοχικών ισοτόπων στην αλυσίδα ραδιενεργού διάσπασης παραμένει σταθερός στην πάροδο του χρόνου.

Για παράδειγμα τέτοια κατάσταση παρατηρείται μεταξύ ενός ραδιενεργού νουκλιδίου και του θυγατρικού του ραδιενεργού νουκλιδίου όταν ο χρόνος ημιζωής του γονικού είναι κατά πολύ μεγαλύτερος σε σχέση με το χρόνο ημιζωής του θυγατρικού. Τότε, στη κλίμακα χρόνου ημιζωής του δεύτερου, ο ρυθμός διασπάσεων του πρώτου είναι πρακτικά σταθερός. Μετά από κάποιο δεδομένο χρόνο (κάποιο πολλαπλάσιο του χρόνου ημιζωής του θυγατρικού) η ποσότητα των θυγατρικών νουκλιδίων θα φτάσει και αυτή μια τιμή ισορροπίας, δηλαδή ο ρυθμός διασπάσεων και του θυγατρικού θα είναι σταθερός. 

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος Larousse Britannica» τομ. 30ος, σελ. 247.

Κατηγορία:Ραδιενέργεια
1425 Τουόρλα

Η **Τουόρλα (Tuorla)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,175. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Φινλανδό αστρονόμο Κούσταα Ινκέρι, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά της από το Αστεροσκοπείο Τουόρλα του Πανεπιστημίου του Τούρκου. Η Τουόρλα υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανακάλυψε ποτέ ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τουόρλα εκτιμάται σε 14,94 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,2390. Η Τουόρλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τουορλα
Το προαύλιο των τρελών

***Το προαύλιο των τρελών*** (Ισπανικά: Corral de locos) είναι ένας πίνακας (ελαιογραφία σε λευκοσίδηρο) του Φρανθίσκο Γκόγια, που δημιουργήθηκε μεταξύ 1793 και 1794. Ο Γκόγια είπε πως το έργο ήταν εμπνευσμένο από καταστάσεις που ο ίδιος είχε δει σε ιδρύματα στη Σαραγόσα όταν ήταν νέος. Ο Γκόγια ζωγράφισε τον πίνακα περί τη χρονική περίοδο που η Γαλλία κήρυξε πόλεμο στην Ισπανία, όταν η κώφωση και ο φόβος για πιθανή πνευματική ασθένεια είχαν αρχίσει να αναπτύσσονται στον Γκόγια ο οποίος ανησυχούσε όλο και περισσότερο για την υγεία του. Σύμφωνα με μία διάγνωση που είχε γίνει *ο θόρυβος στο κεφάλι του και η κώφωση δε βελτιώνονται, ωστόσο η όρασή του είναι πολύ καλύτερα και έχει ανακτήσει τον έλεγχο της ισορροπίας του.*
## Περιγραφή
Η σκηνή που απεικονίζεται, τοποθετείται σε κάποιο ψυχιατρικό άσυλο, και ο πίνακας δημιουργήθηκε σε μια περίοδο που αυτού του είδους τα ιδρύματα ήταν, σύμφωνα με τον κριτικό τέχνης Robert Hughes, τίποτα παραπάνω από *τρύπες στην κοινωνική επιφάνεια, μικρές χωματερές μέσα στις στις οποίες οι ψυχικά ασθενείς μπορούσαν να πεταχτούν δίχως να γίνει η παραμικρή προσπάθεια να αναγνωριστεί, να ταξινομηθεί, ή να γιατρευτεί η ασθένειά τους.*[thumb|left|''Στο φρενοκομείο'', 35.5 x 41cm, 1735 [Γουίλιαμ Χόγκαρθ]] Η αυλή του Γκόγια είναι υπερβολικά σκληρή, με εγκλωβισμένους κρατούμενους περικυκλωμένους από ψηλούς τοίχους και μια βαριά πέτρινη αψίδα. Οι κρατούμενοι, που παλεύουν και γελούν ανόητα ή κουλουριάζονται απελπισμένα, "λούζονται" από φως σε καταθλιπτικές αποχρώσεις του γκρι και του πράσινου, ενώ φυλάσσονται από έναν άντρα. Το έργο εκφράζει μια τρομακτική και φανταστική άποψη της μοναξιάς, του φόβου και της κοινωνικής αποξένωσης, αποκλίνοντας από από την πιο επιφανειακή αντιμετώπιση της ψυχικής ασθένειεας στα έργα προγενέστερων καλλιτεχνών όπως ο Γουίλιαμ Χόγκαρθ.

Σε ένα γράμμα προς το φίλο του Bernardo de Yriarte, το 1794, ο Γκόγια έγραψε πως ο πίνακας δείχνει *ένα προαύλιο με τρελούς, και δύο από αυτούς να παλέυουν γυμνοί ενώ ο φρουρός τους χτυπάει, (είναι μια σκηνή που είδα στη Σαραγόσα)*. Συνήθως θεωρείται ως μια καταδίκη της ευρέως διαδεδομένης τακτικής της τιμωρίας των ψυχοπαθών, που κρατούνταν μαζί με εγκληματίες, φορούσαν χειροπέδες, και υποβάλλονταν καθημερινά σε σωματική τιμωρία, εβρισκόμενοι στο έδαφος και εγκλωβισμένοι από πέτρινους τοίχους και σιδερένιες πύλες.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Connell, Evan S. *Francisco Goya: A Life*. New York: Counterpoint, 2004. ISBN 1-5824-3307-0
* Hagen, Rose-Marie & Hagen, Rainer. *Francisco Goya, 1746-1828*. Taschen, 2003. ISBN 3-8228-1823-2
* Hughes, Robert. *Goya*. New York: Alfred A. Knopf, 2004. ISBN 0-3945-8028-1

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Entry at the [Meadows Museum]]

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Φρανθίσκο Γκόγια
Παναθηναϊκός αμφορέας (Κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου, αρ. 1451)

Ο **Παναθηναϊκός αμφορέας** που φιλοξενείται στην Κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου με αριθμό καταλόγου 1451, είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ετρουρία.
## Περιγραφή
Ο λαιμός είναι διακοσμημένος με άνθη λοτού. Στην μπροστινή όψη εικονίζεται η θεά Αθηνά πολιάς με πλατύγυρο μανδύα, αιγίδα και κράνος. Κάνει ένα βήμα μπροστά με το μπροστινό πέλμα να ακουμπάει στο έδαφος και το πίσω πόδι να στηρίζεται στα δάκτυλα. Κραδαίνει το δόρυ προς τα αριστερά και κρατάει ασπίδα, που είναι διακοσμημένη με ανθέμια φοινίκων. Η Αθηνά είναι πλαισιωμένη από δύο κίονες, στους οποίους είναι τοποθετημένοι δύο αλέκτορες στραμμένοι προς τη θεά Αθηνά. Στα δεξιά του αριστερού κίονα διαβάζουμε την επίσημη επιγραφή «*ΤΟΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ*» που είναι γραμμένη με μικρά γράμματα, από επάνω προς τα κάτω και σε αντίστροφη γραφή. 

Η πίσω όψη είναι διακοσμημένη με σκηνή από αγώνα δρόμου ανδρών και επιγραμμένη με τον τίτλο του αθλήματος: «*ΣΤΑΔΙΟ ΑΝΔΡΟΝ ΝΙΚΕ*». Τέσσερις γυμνοί γενειοφόροι άνδρες τρέχουν προς τα δεξιά, ενώ στο στιγμιότυπο αυτό έχουν υψωμένο το αριστερό πόδι και το δεξί χέρι. Η μέση τους είναι πολύ στενή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στους ισχυρούς μηρούς. Η κόμη και τα επιθήλια είναι ζωγραφισμένα κόκκινα. 

Ο αμφορέας διατηρείται σε αρκετά καλή γενική κατάσταση.

## Ιστορική τοποθέτηση
Ο αμφορέας είναι από τους αρχαιότερους του είδους του. Τα χαρακτηριστικά στοιχεία της αγγειογραφίας τα συναντάμε επίσης σε έργα που φιλοξενούνται στο Βρετανικό Μουσείο, και είναι υπογραμμένα με το όνομα του Αμάσι. Η τέχνη μοιάζει με αυτή του Εξηκία (γ΄ τέταρτο 6ου αι. π.Χ.).

## Βιβλιογραφία
* Publ. Mon. dell Instituto Ι, πίνακας 22, 4
* Sz. u. Rz. 10, πίνακας 48
* Έντουαρντ Γκέρχαρντ, Annali dell' Instituto II, σελ. 217
* Ζαν-Ζοζέφ-Μαρί-Αντουάν ντε Βιττ, Anali 1878, σελ. 281, πίνακας 7

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας
Κατηγορία:Εκθέματα στην Κρατική Αρχαιολογική Συλλογή του Μονάχου
530
1426 Ριβιέρα

Η **Ριβιέρα (Riviera)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,852. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τη Γαλλίδα αστρονόμο Μαργκερίτ Λωζιέ, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη Γαλλική Ριβιέρα, στην οποία ανήκει και η περιοχή της Νίκαιας.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ριβιέρας εκτιμάται σε 15,44 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,3546. Η Ριβιέρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 24 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Ριβιερα
Ισότιμος δήμος

Κατά το αρχαίο Ρωμαϊκό Δίκαιο **ισότιμοι δήμοι** ονομάζονταν οι πόλεις εκείνες των οποίων οι κάτοικοι λάμβαναν το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη. Συνέπεια αυτού ήταν οι πόλεις αυτών να θεωρούνται ισότιμες με την αρχαία Ρώμη. Η ισοτιμία αυτή διδόταν μετά από διμερή συμφωνία, η δε μορφή της μπορεί να ήταν είτε καθ΄ ολοκληρία, είτε περιορισμένη.

Οι ισότιμοι δήμοι διακρίνονταν σε δύο κατηγορίες. Οι λεγόμενες CIVIUM ROMANORUM στις οποίες οι κάτοικοι απολάμβαναν όλα τα δικαιώματα του Ρωμαίου πολίτη και στις λεγόμενες AERARII των οποίων οι κάτοικοι δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα πλην όμως αναλάμβαναν όλες τις υποχρεώσεις των Ρωμαίων πολιτών. Την διοίκηση των πόλεων αυτών ασκούσαν είτε εγχώριοι άρχοντες (αυτοδιοίκητο), είτε από Ρωμαίους κυβερνητικούς άρχοντες.

Το μέτρο αυτό αν και ξεκίνησε να εφαρμόζεται από τον Μέγα Αλέξανδρο, υιοθετήθηκε από τους Ρωμαίους και ενισχύθηκε ιδιαίτερα με συγκεκριμένο νόμο του Ιουλίου Καίσαρα το 45-44 π.χ. Τελικά το 212 μ.χ. με διάταγμα του Καρακάλλα γενικεύτηκε σε όλες τις πόλεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.30ος, σελ.253.

Κατηγορία:Ρωμαϊκό δίκαιο
Κατηγορία:Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Έντουαρντ Γκέρχαρντ

Ο **Φρίντριχ Βίλχελμ Έντουαρντ Γκέρχαρντ** (γερμανικά: *Friedrich Wilhelm Eduard Gerhard*, 21 Σεπτεμβρίου 1795 - 12 Μαΐου 1867) υπήρξε Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος.

## Βιογραφία
thumb|left|140px|Μνήμα του Γκέρχανρν στο Βερολίνο
Γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1795 στο Πόζεν. Πατέρας του ήταν ο δικηγορικός έφορος Ντάβιντ Φρίντριχ Γκέρχαρντ (1768-1829). Μεγάλωσε στο Μπρέσλαου και μετά το σχολείο γράφτηκε στο εκεί Πανεπιστήμιο στη θεολογική σχολή. Στράφηκε προς στην κλασική φιλολογία, και το 1814 συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1814 και επέστρεψε στο Μπρέσλαου, όπου εμβάθυνε τις σπουδές του και αναγορεύτηκε καθηγητής Πανεπιστημίου το 1816. Διορίστηκε ως καθηγητής Γυμνασίου στο Πόζεν, αλλά παραιτήθηκε δύο χρόνια αργότερα λόγω ασθένειας των ματιών. 

Το έτος 1820-21 περιόδευσε στην Ιταλία και εν συνεχεία του χορηγήθηκαν πόροι από το υπουργείο της Πρωσίας για να περιοδεύσει την Ιταλία και πάλι το 1822 - 1826, και ξανά το 1828 - 1832. Στις περιοδείες του κατέγραψε τα αρχαιολογικά μνημεία της Ρώμης και την τοπολογία της πόλης. Ίδρυσε επίσης το *Istituto di Corrispondenza Archeologica*, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε *Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο*. Ασχολήθηκε επίσης με την μελέτη της αρχαίας ελληνικής αγγειογραφίας. Απεβίωσε στις 12 Μαΐου 1867 στο Βερολίνο.

## Συγγράμματα
Ο Γκέρχαρντ υπήρξε πολυγραφότατος. Εκτός των άλλων σημαντικών συγγραμμάτων του διακρίνονται και τα εξής:
**Antike Bildwerke*, Stuttgart 1827-1844, mit 140 Kupferstichen und der Beilage *Griechische Mysterienbilder*, Stuttgart 1839
**Auserlesene griechische Vasenbilder*, Berlin 1839-1858, 4 Bde. mit 330 Kupferstichen
**Etruskische Spiegel*, Berlin 1843-1868, 4 Bde. mit 360 Tafeln; fortgesetzt von Adolf Klügmann und Gustav Körte, 1884 ff.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Otto Jahn: *Eduard Gerhard. Ein Lebensabriss*. Reimer, Berlin 1868.
* Wolfhart Unte: *Eduard Gerhard (1795–1867)*. In: *Schlesische Lebensbilder*. Bd. 7. Thorbecke, Stuttgart 2000. Nachdruck in: ders.: *Heroen und Epigonen*. Scripta Mercaturae, St. Katharinen 2003, S. 163–169, ISBN 3-89590-134-2.
* Henning Wrede (Hrsg.): *Dem Archäologen Eduard Gerhard 1795-1867 zu seinem 200. Geburtstag*. Arenhövel, Berlin 1997, ISBN 3-922912-43-5.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία του από το λεξικό Meyers Konversationslexikon

Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί
Αμάσις

[thumb|right|250px|[Όλπη με επιγραφή του Αμάσι, Λούβρο, αρ. F 30]]
Ο **Αμάσις** υπήρξε αρχαίος Αθηναίος κεραμεύς. Άκμασε μεταξύ 560-550 και 530-520 π.Χ.

## Βιογραφία
Στο εργαστήριο του Αμάσι διέπρεψε ένας επίσης σημαντικός αγγειογράφος, ο οποίος είναι συμβατικά γνωστός ως ζωγράφος του Αμάσι. Τα αγγεία του Αμάσι είναι ως επί το πλείστον μελανόμορφα, αργότερα ερυθρόμορφα. Ο Αμάσις και ο Εξηκίας είναι οι πρώτοι αξιόλογοι κατασκευαστές αγγειογραφημένων αμφορέων με διπλή όψη. 

## Πηγές
* John D. Beazley: *Attic Black-Figure Vase-Painters*, Oxford 1956
* Dietrich von Bothmer: *The Amasis Painter and his world. Vase-painting in 6. century B.C. Athens*. Malibu, Calif., J. Paul Getty Museum 1985. ISBN 0-500-23443-4, ISBN 0-89236-086-0
* *Papers on the Amasis painter and his world*. Colloquium sponsored by the Getty Center for the History of Art and the Humanities and symposium sponsored by the J. Paul Getty Museum. Malibu, Calif., J. Paul Getty Museum 1987. ISBN 0-89236-093-3
* Hans Peter Isler: *Der Töpfer Amasis und der Amasis-Maler. Bemerkungen zur Chronologie und zur Person*, in: Jahrbuch des Deutschen Archäologischen Instituts 109 (1994) S. 93-114.
* Heide Mommsen: *Αμασις μεποιεσεν. Beobachtungen zum Töpfer Amasis*, In: Athenian potters and painters. The conference proceedings (Oxford 1997) S. 17-34.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  "Metropolitan Museum of Art" Έργα του Αμάσι

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Λιοντάρι του Ακρωτηρίου

thumb|left|Σκίτσο του Rembrandt
Το **Λιοντάρι του Ακρωτηρίου** (Panthera leo melanochaita - Πάνθηρ ο λέων ο μελανόχαιτος) είναι υποείδος  λιονταριού που σήμερα έχει εξαφανιστεί. Τα λιοντάρια του Ακρωτηρίου με τη μαύρη χαίτη εκτείνονταν από το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας μέχρι τη νότια κορυφή της Αφρικής. Το λιοντάρι του Ακρωτηρίου δεν ήταν το μόνο υποείδος που ζούσε στην Ν. Αφρική και η ακριβής κατανομή του είναι ακαθόριστη. Το τελευταίο του προπύργιο ήταν η περιοχή γύρω από την Πόλη του Ακρωτηρίου. Ένα από τα τελευταία λιοντάρια του Ακρωτηρίου σκοτώθηκε το 1858. Το 1876 ο Τσέχος εξερευνητής Εμίλ Χόλουμπ έφερε ένα νεαρό λιοντάρι που πέθανε δύο χρόνια αργότερα. Παρόλα αυτά, αρκετός κόσμος και ινστιτούτα ισχυρίζονται ότι έχουν λιοντάρια του Ακρωτηρίου. Το 2000, πιθανά λιοντάρια του Ακρωτηρίου βρέθηκαν αιχμάλωτα στη Ρωσία και μεταφέρθηκαν στη Ν. Αφρική για αναπαραγωγή. Υπάρχει μεγάλο μπέρδεμα μεταξύ των λιονταριών του Ακρωτηρίου και άλλων αιχμαλώτων λιονταριών με μαύρη χαίτη. Τα σημερινά λιοντάρια με τις συνεχείς διασταυρώσεις έχουν γίνει ένα μείγμα από όλα τα υποείδη. Οι παλιοί συγγραφείς δικαιολογούν την έντονη ιδιότητα του λιονταριού αυτού ως υποείδος, επειδή στην εξωτερική του εμφάνιση είναι διαφορετικό από τα άλλα λιοντάρια. Τα αρσενικά είχαν μια τεράστια χαίτη απλωμένη πίσω από τους ώμους τους η οποία κάλυπτε τον σβέρκο, και τα αυτιά τους είχαν έντονα μαύρα σημάδια στο πίσω μέρος. Παρ'όλα αυτά, σήμερα γνωρίζουμε κι άλλες διαφορές, όπως το χρώμα και το μέγεθος της χαίτης του αρσενικού. Αποτελέσματα ανάλυσης του μιτοχονδριακού DNA το 2006 δεν υποστηρίζουν τη διαφορετικότητα του λιονταριού του Ακρωτηρίου. Ίσως τα λιοντάρια του Ακρωτηρίου να ήτανε απλώς  ένας νότιος πληθυσμός του λιονταριού του Τράνσβααλ.

## Μέγεθος και διακριτικά χαρακτηριστικά
thumb|left|Εικονογράφηση του 1927
Το λιοντάρι του Ακρωτηρίου ήταν το 2ο μεγαλύτερο σε μέγεθος υποείδος λιονταριού. Ένα πλήρως ανεπτυγμένο αρσενικό ζύγιζε 500 λίβρες κι έφτανε τα 10 πόδια σε μάκρος. Αυτό το λιοντάρι διακρίνεται από το μεγάλο του μέγεθος και τη μεγάλη μαύρη του χαίτη. Οι κορυφές των αυτιών ήταν επίσης μαύρες.
## Κυνήγι και δίαιτα
Το λιοντάρι του Ακρωτηρίου προτιμούσε να τρώει μεγάλα χορτοφάγα όπως ζέβρες, βουβάλια και καμηλοπαρδάλεις. Επίσης σκότωναν και οπληφόρα ζώα που άνηκαν στους Ευρωπαίους αποίκους. Ανθρωποφάγα λιοντάρια του Ακρωτηρίου ήταν κυρίως γέρικα λιοντάρια με χαλασμένα δόντια σύμφωνα με τον Ahuin Haanger και το έργο του «Τα θηλαστικά της Ν. Αφρικής».

## Εξαφάνιση
Το λιοντάρι του Ακρωτηρίου εξαφανίστηκε πολύ γρήγορα ακολουθώντας επαφή με τους Ευρωπαίους, ενώ είναι αβάσιμο να πούμε ότι εξαφανίστηκε εξαιτίας της περιβαλλοντικής καταστροφής. Εγγλέζοι και Γερμανοί εξερευνητές, κυνηγοί και αθλητές απλά το κυνήγησαν ως την εξαφάνιση. Επίσης, ο πολιτισμός μετέτρεψε σε χωράφια τα λειβάδια όπου ζούσαν τα φυτοφάγα που αποτελούσαν την τροφή του, στερώντας του έτσι έναν σημαντικό πόρο τροφής αναγκάζοντάς το να στραφεί προς τα κατοικίδια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Κατηγορία:Λιοντάρια
Ισοήλιος

Ο όρος **ισοήλιος** είναι μετεωρολογικός και μπορεί να αναφέρεται στον πληθυντικό και να αφορά τόπους, **ισοήλιοι τόποι**, ή στον ενικό και να αφορά γραμμή (ευθεία ή καμπύλη), **ισοήλιος γραμμή**.

Συγκεκριμένα στη κατάρτιση μετεωρολογικού χάρτη καιρού σημειώνονται οι περιοχές εκείνες που παρουσιάζουν την ίδια διάρκεια ηλιοφάνειας. Τα σημεία αυτά συνδέονται στη συνέχεια με γραμμή που καλείται *ισοήλιος γραμμή*. Η μελέτη των γραμμών αυτών συμβάλλει ιδιαίτερα τόσο στην εκπόνηση δελτίου καιρού όσο και στη παρακολούθηση των κλιματολογικών συνθηκών ευρύτερα.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.30ος, σελ.228.

 

Κατηγορία:Μετεωρολογία
Αντρέ Αγιού

Ο **Αντρέ Μοργκάν Ραμί Αγιού** (γεννημένος στις 17 Δεκεμβρίου 1989) είναι ένας Γκανέζος ποδοσφαιριστής. Ο Αγιού αγωνίζεται στη θέση του μέσου, αλλά μπορεί να αγωνιστεί και ως επιθετικός. Είναι ο δεύτερος γιος του τρεις φορές νικητή του βραβείου του Αφρικανού ποδοσφαιριστή της χρονιάς και μέλους του FIFA 100 Αμπεντί Πελέ και έχει δύο ακόμη αδέρφια, τον Ιμπραχίμ και τον Τζορντάν, που είναι επίσης ποδοσφαιριστής.

Ο Αγιού ξεκίνησε την καριέρα του στη χώρα καταγωγής του, την Γκάνα, όπου αγωνίστηκε με τη Νάνια. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα σε ηλικία μόλις 14 ετών. Το 2005, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την πρώην ομάδα του πατέρα του, τη Μαρσέιγ, όπου πέρασε δύο σεζόν στις ακαδημίες του συλλόγου πριν κάνει το ντεμπούτο του με την ομάδα τη σεζόν 2007-08. Τις επόμενες δύο σεζόν, ο Αγιού αγωνίστηκε ως δανεικός με τη Λοριάν και την Άρλ-Αβινιόν βοηθώντας την τελευταία να ανέβει στη Λιγκ 1 για πρώτη φορά στην ιστορία της. Το 2010, ο Αγιού επέστρεψε στη Μαρσέιγ και αποτέλεσε ένα σημαντικότατο στέλεχος της πρώτης ομάδας στη διάρκεια της προπονητικής θητείας του Ντιντιέ Ντεσάν.

Αν και γεννημένος στη Γαλλία, ο Αγιού είναι διεθνής με την Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου της Γκάνας. Σε επίπεδο νέων, αγωνίστηκε και υπήρξε αρχηγός της Εθνικής Γκάνας στην κατηγορία under-20 που κατέκτησε το Αφρικάνικο Πρωτάθλημα Νέων του 2009 και το Παγκόσμιο Κύπελλο U-20 της FIFA το 2009. Σε επίπεδο ανδρών, ο Αγιού πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 21 Αυγούστου 2007 απέναντι στη Σενεγάλη στο Νιού Ντεν Στέιντιουμ του Λονδίνου. Από τότε έχει εκπροσωπίσει τη χώρα του στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2008 και του 2010 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της FIFA του 2010.

## Στατιστικά Καριέρας
### Ομάδα

*(Ενημερωμένο μέχρι τις 14 Μαρτίου 2014)*

### Εθνική Ομάδα

: *(Ενημερωμένο ως τις 11 Οκτωβρίου 2011)*

#### Διεθνή Γκολ – Γκάνα

## Σημειώσεις


## Τίτλοι
### Ομάδα
**[[Ολιμπίκ Μαρσέιγ|Μαρσέιγ]]**
* Γαλλικό Σούπερ Καπ: (2) 2010,2011
* Λιγκ Καπ Γαλλίας: (2) 2011,2012
**[[Αλ Σαντ ΣΚ|Αλ-Σαντ]]**
*Πρωτάθλημα Κατάρ: (1) 2022
*Κύπελλο Κατάρ: (1) 2021

### Διεθνή
 **[[Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου Γκάνας|Γκάνα]]**
* Αφρικάνικο Πρωτάθλημα Νέων: 2009
* FIFA U-20 World Cup: 2009

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ του Αντρέ Αγιού στο om.net
* Προφίλ ESPN Soccernet 

Κατηγορία:Γκανέζοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοριάν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αρλ-Αβινιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2023