open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αβογκάντορες

Οι **αβογκάντορες** (ιταλ. *Avogadori de Comùn*, δηλαδή «δημόσιοι κατήγοροι»), ήταν ανώτατοι νομικοί, εκπρόσωποι ομώνυμου θεσμού (*Avogadoria de Comùn*) της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας. Ευθύνη τους ήταν να φροντίζουν και να υπερασπίζονται τα συμφέροντα της κυβερνήσεως της Βενετίας (*[[Commune Veneciarum]]*). Αντιστοιχούσαν περίπου στους σημερινούς γενικούς εισαγγελείς.

Οι αβογκάντορες ήταν μέλη αρχοντικών οικογενειών, ήταν τρεις τον αριθμό και εκλέγονταν από το Μεγάλο Συμβούλιο. Ο θεσμός τους εμφανίζεται από τον 12ο αιώνα. Δεν πρέπει να συγχέονται με τους, επίσης τρεις, «Κρατικούς Ανακριτές», θεσμό που ιδρύθηκε το 1539. Οι αβογκάντορες μπορούσαν να επιθεωρούν τα λογιστικά του Παλάτσο ντεϊ Καμερλένγκι, να διώκουν παραβάσεις των ναυτικών νόμων που καταγγέλλονταν από μέλη πληρωμάτων, να εξετάζουν αναφορές για διαφθορά των δικαστών ή για αμέλεια των αξιωματούχων, και να είναι παρόντες στις νομικές αποφάσεις του Συμβουλίου των Τεσσαράκοντα σε όλες τις υποθέσεις όπου διακυβεύονταν συμφέροντα του Δήμου και τελικώς της κυβερνήσεως. Είχαν δικαίωμα αρνησικυρίας, το οποίο ακύρωνε για 1 μήνα και 1 ημέρα πράξεις της κυβερνήσεως. Από το έτος 1400 και ύστερα, ακόμη και ο ίδιος ο Δόγης μπορούσε να προσαχθεί στο δικαστήριο για νομικές ενέργειες. Ωστόσο η ισχύς του θεσμού περιορίσθηκε τον 14ο αιώνα, με την ίδρυση του Συμβουλίου των Δέκα.

Το βασικό καθήκον των αβογκαντόρων ήταν η προστασία της συνταγματικής νομιμότητα, με την προσεκτική παρακολούθηση της αυστηρής συμμορφώσεως προς τους νόμους από μέρους των συμβουλίων και των οργάνων του Βενετικού Κράτους, με τη δύναμη να αναβάλλουν την εφαρμογή αντισυνταγματικών διαταγμάτων ή μέτρων. Οι ίδιοι οι αβογκάντορες μπορούσαν να διωχθούν για αμέλεια στην άσκηση των καθηκόντων τους, η οποία καταγγελόταν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Τεσσαράκοντα.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικό δικαστήριο
* Ακυρωτικό δικαστήριο

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 124

Κατηγορία:Κυβέρνηση της Βενετικής Δημοκρατίας
Κατηγορία:Μεσαιωνικό δίκαιο
Κατηγορία:Δίκαιο στην Ιταλία
Αβογκαδρίτης

Ο **αβογκαδρίτης** (*avogadrite*) είναι σπάνιο αλογονιδιακό ορυκτό, αποτελούμενο από τετραφθοροβορικό κάλιο και καίσιο, με μοριακό τύπο (K,Cs)BF4. Η αναλογία των μορίων με κάλιο προς τα μόρια με καίσιο είναι περίπου 1 προς 9.

## Περιγραφή
Το χρώμα του αβογκαδρίτη κυμαίνεται αρκετά, από άχρωμο-υπόλευκο και κιτρινωπό έως μπεζ και ερυθρωπό. Ο αβογκαδρίτης κρυσταλλώνεται στο ορθορομβικό σύστημα (χωρική ομάδα *Pnma*), με διαστάσεις κρυσταλλικής μονάδας-κυττάρου *a* 8,66 Å, *b* 5,48 Å και *c* 7,03 Å. Οι κρύσταλλοι είναι επιμήκεις και συνήθως μικροί και πλακώδεις Χαρακτηριστικό του αβογκαδρίτη είναι η ελαφρά διπλοθλαστικότητα που έχει (δ = 0,001), με δείκτες διαθλάσεως nα = 1,3239, nβ = 1,3245 και nγ = 1,3247. Ταξινομείται κατά Strunz ως 3.CA.10. Το ορυκτό είναι ισότυπο του βαρίτη.

## Ιστορία
Το ορυκτό αυτό ανακαλύφθηκε από τον Ιταλό ορυκτολόγο Φερρούτσιο Ζαμπονίνι το 1926. Ο Ζαμπονίνι ανέλυσε πολλά δείγματα από τις ηφαιστειακές φουμαρόλες στον Βεζούβιο και από τις Αιολίδες νήσους. Στη φύση ο αβογκαδρίτης συναντάται μόνο ως προϊόν ηφαιστειακής εξαχνώσεως γύρω από φουμαρόλες. Ο Ζαμπονίνι έδωσε στο νεοανακαλυφθέν ορυκτό το όνομα του γνωστού Ιταλού επιστήμονα Αμεντέο Αβογκάντρο (1776-1856).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Palache, P., Berman, H., Frondel, C.: *Dana's System of Mineralogy, Volume II: Halides, Nitrates, Borates, Carbonates, Sulfates, Phosphates, Arsenates, Tungstates, Molybdates, Etc.* (7η έκδοση), John Wiley and Sons, Inc., Νέα Υόρκη 1960, σελ. 97-98
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 124

Κατηγορία:Ορυκτά του καλίου
Κατηγορία:Ορυκτά του βορίου
Κατηγορία:Φθορίδια
Κατηγορία:Ενώσεις καισίου
Αβόν (Σεν-ε-Μαρν)

Το **Αβόν** (γαλλ.: *Avon*) είναι κοινότητα στην περιοχή Ιλ-ντε-Φρανς της Γαλλίας, με πληθυσμό 13.662 κατοίκους τον Ιανουάριο του 2018. Οι κάτοικοι αποκαλούνται «Αβονναί» (*Avonnais*).

## Γεωγραφία
Το Αβόν βρίσκεται στον νομό Σεν-ε-Μαρν και, μαζί με το Φονταινεμπλώ στα δυτικά του και τρεις μικρότερες κοινότητες, σχηματίζουν μια ενιαία αστική περιοχή με 36.713 κατοίκους, δορυφορική των Παρισίων. Διάφορα χωριά υπάρχουν μέσα στο Δάσος του Φονταινεμπλώ, που την περιβάλλει και είναι ένα από τα μεγαλύτερα στη Γαλλία. Το Αβόν ειδικότερα είναι κτισμένο ανάμεσα σε δυο λόφους. Ο ένας από αυτούς, ο Μπυτ Μοντσέ (*Butte Montceau*), έχει στην πλαγιά του την ομώνυμη συνοικία, κτισμένη με μικρά σπίτια και μικρά οικοδομικά τετράγωνα. Στην απέναντι πλαγιά είναι κτισμένη η συνοικία Φουζέρ (*Fougères*), που αποτελείται από μεγαλύτερα κτήρια. Ο υπόλοιπος οικισμός του Αβόν, οι συνοικίες Λα Βαλέ και Βιέ Αβόν, χαρακτηρίζονται κυρίως από μικρές οικίες. Τα σύνορα της κοινότητας ορίζονται από τη μία πλευρά από τον ποταμό Σηκουάνα, που στην περιοχή ζεύγνυται από τη γέφυρα του Βαλβέν (Πον ντε Βαλβέν, *Pont de Valvins*). Η έκταση της κοινότητας είναι 3,83 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρό της κυμαίνεται από 42 έως 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Ενδιαφέροντα
Το Αβόν έχει μακραίωνη παράδοση στην παραγωγή γυαλιού (υαλουργία) και πορσελάνης. Η πρώτη ύλη για αμφότερα τα προϊόντα παρέχεται από το αμμώδες και αργιλώδες έδαφος της περιοχής. Το κυριότερο αξιοθέατο στην κοινότητα είναι ρωμανικού ρυθμού ναός του Αγίου Πέτρου (*St. Pierre*), χρονολογούμενος από τον 12ο και τον 16ο αιώνα, όπου είναι θαμμένος ο Γάλλος μαθηματικός του 18ου αιώνα Ετιέν Μπεζού. Στην τοποθεσία Prieuré des Basses Loges έζησε και δίδαξε στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ο Γεώργιος Γκουρτζίεφ, ο οποίος είναι θαμμένος στο κοιμητήριο του Αβόν, όπως και η Νεοζηλανδή συγγραφέας Κάθριν Μάνσφιλντ, που πέθανε νεότατη εκεί.

* Σημερινή δήμαρχος του Αβόν, μέχρι το 2026, είναι η Μαρί-Σαρλότ Νουώ (*Marie-Charlotte Nouhaud*).

## Μεταφορές
Η κοινότητα εξυπηρετείται από τον Σταθμό Φονταινεμπλώ-Αβόν, στη χιλιομετρική θέση 58,94 της σιδηροδρομικής γραμμής Παρισίων-Μασσαλίας, με συρμούς του δικτύου Transilien.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμ. 1, σελ. 128

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημος ιστότοπος  (στη γαλλική)
* Χρήσεις γης το 1999 με χάρτη

Αβον
Αγίασμα Αττικής

Το **Αγίασμα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Κερατέας, του δήμου Λαυρεωτικής, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης».
## Γεωγραφία
Το Αγίασμα βρίσκεται στη Ν. Αττική, 1 χλμ. ΒΑ από την Ανάβυσσο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
* Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερατέας.
* Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Κερατέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαυρεωτικής.
## Παραπομπές

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
* Χάρτες «ROAD»
* Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΣΑ)
* eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής
MP4 (μορφή αρχείου)

Το MPEG-4 Part 14 ή MP4 είναι μια μορφή ψηφιακού κοντέινερ πολυμέσων που χρησιμοποιείται πιο συχνά για την αποθήκευση βίντεο και ήχου, αλλά μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την αποθήκευση άλλων δεδομένων, όπως υπότιτλων και στατικών εικόνων. Όπως οι περισσότερες σύγχρονες μορφές κοντέινερ, επιτρέπει τη ροή μέσω Διαδικτύου. Η μόνη επέκταση ονόματος αρχείου για αρχεία MPEG-4 Part 14 όπως ορίζεται από την προδιαγραφή είναι .mp4. Το MPEG-4 Part 14 (επίσημα ISO/IEC 14496-14:2003) είναι ένα πρότυπο που καθορίζεται ως μέρος του MPEG-4.

Οι φορητές συσκευές αναπαραγωγής πολυμέσων μερικές φορές διαφημίζονται ως "MP4 Players", αν και ορισμένες είναι απλώς συσκευές αναπαραγωγής MP3 που αναπαράγουν επίσης βίντεο AMV ή κάποια άλλη μορφή βίντεο και δεν αναπαράγουν απαραίτητα τη μορφή MPEG-4 Part 14.

## Ιστορία
Το MPEG-4 Part 14 είναι ένα παράδειγμα του γενικότερου ISO/IEC 14496-12: 2004 (MPEG-4 Part 12: media file format base ISO), το οποίο βασίζεται άμεσα στη μορφή αρχείου QuickTime που δημοσιεύθηκε το 2001. Το MPEG-4 Part 14 είναι ουσιαστικά πανομοιότυπο με τη μορφή αρχείου QuickTime, αλλά ορίζει επίσημα την υποστήριξη για αρχικούς περιγραφείς αντικειμένων (IOD) και άλλα χαρακτηριστικά του MPEG. Το μέρος 14 του προτύπου MPEG-4 αναθεωρεί και αντικαθιστά πλήρως το τμήμα 13 του ISO/IEC 14496-1 (MPEG-4, Μέρος 1: Συστήματα), το οποίο προηγουμένως καθόριζε τη μορφή αρχείου για το περιεχόμενο MPEG-4.

Η μορφή αρχείου MPEG-4, έκδοση 1, δημοσιεύθηκε το 2001 ως ISO/IEC 14496-1: 2001, η οποία αποτελεί αναθεώρηση του MPEG-4 Part 1: System Specification που δημοσιεύθηκε το 1999 (ISO/IEC 14496-1: 1999). Το 2003, η πρώτη έκδοση της μορφής αρχείου MP4 αναθεωρήθηκε και αντικαταστάθηκε από το MPEG-4 Part 14: MP4 file format (ISO / IEC 14496-14: 2003), που συνήθως αναφέρεται ως MPEG-4 version 2 file format. Η μορφή MP4 έχει συνοψιστεί στη μορφή ISO Base Media File ISO/IEC 14496-12:2004, η οποία ορίζει μια κοινή δομή για αρχεία πολυμέσων που βασίζονται στο χρόνο. Χρησιμοποιείται με τη σειρά του ως βάση για άλλες μορφές αρχείων αυτής της οικογένειας.

Ο μορφότυπος MP4 ορίζει ορισμένες επεκτάσεις του βασικού μορφότυπου αρχείων πολυμέσων ISO για την υποστήριξη οπτικών και ηχητικών κωδικοποιητών MPEG-4 και διαφόρων χαρακτηριστικών των συστημάτων MPEG-4, όπως περιγραφείς αντικειμένων και περιγραφές σκηνών. Ορισμένες από αυτές τις επεκτάσεις χρησιμοποιούνται επίσης από άλλες μορφές που βασίζονται στη βασική μορφή αρχείου πολυμέσων ISO (π.χ. 3GP). Ο κατάλογος όλων των καταχωρημένων επεκτάσεων του βασικού μορφότυπου αρχείου πολυμέσων ISO δημοσιεύεται στον επίσημο δικτυακό τόπο της αρχής καταχώρισης. Η αρχή καταχώρισης των κωδικών σημείων (τιμές αναγνωριστικών) στα αρχεία "MP4 Family" είναι η Apple Inc. και προσδιορίζεται στο παράρτημα D (πληροφοριακό) του μέρους 12 του προτύπου MPEG-4.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συμπίεση δεδομένων
Πέτρος Γιαννακός

Ο **Πέτρος Γιαννακός** (γενν. **Πέτρος Γιαννακάκης**, Χανιά, Κρήτη, 1911 – 16 Ιουνίου 1989) ήταν Έλληνας κωμικός ηθοποιός, στιχουργός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Πολύπλευρος καλλιτέχνης, ο Γιαννακός πήρε μέρος σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες, σκηνοθέτησε παραστάσεις και επιμελήθηκε θεατρικές διασκευές, συνέγραψε τον ύμνο της ποδοσφαιρικής ομάδας του ΠΑΟΚ, ενώ για ένα διάστημα ήταν πρόεδρος των συνταξιούχων ηθοποιών. Έμεινε γνωστός κυρίως για τον κωμική του περσόνα ως "Κοκοβιός".

## Φιλμογραφία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Σπίτι του Τρόμου

Το **Σπίτι του Τρόμου** είναι μουσείο που δημιουργήθηκε στη μνήμη των θυμάτων των δικτατοριών του 20ου αιώνα στη Βουδαπέστη , στην οδό Andrássy út 60 . Παρουσιάζονται εκθέσεις για τα φασιστικά και κομμουνιστικά καθεστώτα στην Ουγγαρία , καθώς και για τη μνήμη των θυμάτων αυτών των καθεστώτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κρατούνταν, ανακρίνονταν, βασανίστηκαν ή δολοφονήθηκαν στο κτίριο. Το μουσείο άνοιξε στις 24 Φεβρουαρίου 2002 και η γενική διευθύντρια του είναι η ιστορικός Mária Schmidt. 

## Το κτίριο
Μέχρι το 1944 , το κτίριο ήταν η έδρα του φασιστικού κόμματος *Σταυρωτά Βέλη* , και αργότερα υπό το καθεστώς της Λαϊκής Δημοκρατίας έγινε το αρχηγείο της Ουγγρικής Κομμουνιστικής Πολιτικής Αστυνομίας, της AVH.

Το μουσείο ιδρύθηκε υπό την κεντροδεξιά κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν.Τον Δεκέμβριο του 2000, το Δημόσιο Ίδρυμα για την Έρευνα της Ιστορίας και της Κοινωνίας της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης αγόρασε το κτίριο με σκοπό να ιδρύσει ένα μουσείο για να τιμήσει τις δύο αιματηρές περιόδους της ουγγρικής ιστορίας.

Τα σχέδια της διαμόρφωσης του μουσείου  σχεδιάστηκαν από τους αρχιτέκτονες János Sándor και Kálmán Újszászy. Μέσα στο κτίριο, εκτίθεται ένα άρμα T-54.

## Μόνιμη έκθεση
Οι ενέργειες των φασιστικών και κομμουνιστικών δυνάμεων προβάλλονται μέσω σύγχρονων ντοκουμέντων.

Η έκθεση περιέχει υλικό για τη σχέση μεταξύ της τότε Ουγγαρίας και της ναζιστικής Γερμανίας καθώς και της Σοβιετικής Ένωσης. Περιλαμβάνει επίσης αναφορές που σχετίζονται με ουγγρικές οργανώσεις όπως το Φασιστικό Κόμμα *Σταυρωτά Βέλη* και το Κομμουνιστικό ÁVH (το οποίο ήταν παρόμοιο με τη μυστική αστυνομία της KGB της Σοβιετικής Ένωσης ). 

Μέρος της έκθεσης οδηγεί τους επισκέπτες στο υπόγειο, όπου μπορούν να δουν αναπαραστάσεις από τα κελιά που χρησιμοποίησε η ÁVH για να απομονώσει τους κρατουμένους της. Οι περισσότερες πληροφορίες και τα εκθέματα είναι στα ουγγρικά, αν και κάθε δωμάτιο φέρει ένα εκτενές φύλλο πληροφοριών στα αγγλικά και στα ουγγρικά. Οι συσκευές ακουστικής ξενάγησης είναι επίσης διαθέσιμες στα αγγλικά και στα γερμανικά. Οι επισκέπτες δεν επιτρέπεται να τραβούν φωτογραφίες ή να χρησιμοποιούν βιντεοκάμερα μέσα στο κτίριο.

## Αμφισβήτηση
Ορισμένοι ιστορικοί, δημοσιογράφοι και πολιτικοί επιστήμονες, όπως η Magdalena Marsovszky ή η Ilse Huber, έχουν υποστηρίξει ότι το μουσείο απεικονίζει την Ουγγαρία υπερβολικά ως θύμα των ξένων κατακτητών και δεν αναγνωρίζει αρκετά τη συμβολή που είχαν οι ίδιοι οι Ούγγροι στα εν λόγω καθεστώτα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βουδαπέστη
Ακράσι Λέσβου

Το **Ακράσι** είναι οικισμός της Λέσβου στο Βόρειο Αιγαίο.

## Γενικά στοιχεία
Το Ακράσι βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού σε υψόμετρο 340 μέτρα. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 οι κάτοικοι του είναι 214 ενώ αρκετοί είναι και οι επισκέπτες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Διοικητικά, ανήκει στη Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και πιο συγκεκριμένα στην Περιφερειακή Ενότητα Λέσβου και το Δήμο Μυτιλήνης. Μέχρι το 2010 άνηκε στο Δήμο Πλωμαρίου του νομού Λέσβου (Σχέδιο Καλλικράτης).

Το χωριό συνορεύει με αυτά του Αμπελικού και του Νεοχωρίου ενώ διαχρονικά έχει μεγάλη προσφορά στην τοπική ιστορία. Στο Ακράσι εδρεύουν δύο καφενεία ενώ επίσης στη κεντρική του πλατεία βρίσκεται ο περίφημος *"Πλάτανος"* ο οποίος αριθμεί πάνω από *150* χρόνια ζωής. Τη περίοδο του καλοκαιριού λαμβάνουν χώρα πολλές παραδοσιακές εκδηλώσεις εκ των οποίων η σημαντικότερη είναι "'''Η Γιορτή Του Τραχανά'''".

## Πολιτιστικό Κέντρο Ακρασίου (Ιωάννης Κοντέλλης)
Στο πρώην δημοτικό σχολείο Ακρασίου βρίσκεται πλέον το πολιτιστικό κέντρο του χωριού, προσφορά του Ιωάννη Κοντέλλη ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία *87* ετών. Στο μουσείο αυτό υπάρχει πληθώρα εκθεμάτων που αφηγούνται τόσο την ιστορία του Ακρασίου όσο και ολόκληρου του νησιού κατ' επέκταση ενώ στους χώρους του διοργανώνονται πολλές πολιτιστικές, εορταστικές και ενημερωτικές εκδηλώσεις.
## Πληθυσμός

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λέσβου
Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Ροζαλία Λομπάρντο

Η **Ροζαλία Λομπάρντο** (ιταλικά: *Rosalia Lombardo*; 13 Δεκεμβρίου 1918 – 6 Δεκεμβρίου 1920) ήταν  παιδί από τη Σικελία που πέθανε από πνευμονία, ως αποτέλεσμα της ισπανικής γρίπης, μία εβδομάδα πριν από τα δεύτερα γενέθλιά του. Ο πατέρας της, Μάριο Λομπάρντο, μη μπορώντας να αντέξει το θάνατό της κόρης του, ζήτησε από τον Αλφρέντο Σαλάφια (Alfredo Salafia), ταριχευτή, να διατηρήσει το σώμα της. Μερικές φορές αποκαλούμενη ως «Ωραία Κοιμωμένη», το δικό της ήταν ένα από τα τελευταία σώματα που έγιναν δεκτά στις κατακόμβες των Καπουτσίνων του Παλέρμο στη Σικελία.

Χάρη στις τεχνικές ταρίχευσης του Σαλάφια, το σώμα της Ροζαλία διατηρήθηκε πολύ καλά. Οι ακτινογραφίες του σώματος δείχνουν ότι όλα τα όργανα είναι εντυπωσιακά άθικτα.Το σώμα της φυλάσσεται σε ένα μικρό παρεκκλήσι στο τέλος της περιήγησης της κατακόμβης και είναι εγκιβωτισμένο σε γυάλινο καλυμμένο φέρετρο, τοποθετημένο σε  ξύλινο βάθρο. Μια φωτογραφία του 2009 του National Geographic δείχνει ότι το σώμα αρχίζει να δείχνει σημάδια αποσύνθεσης, κυρίως αποχρωματισμό. Για να αντιμετωπιστούν αυτά τα ζητήματα, η μούμια μεταφέρθηκε σε ένα πιο στεγνό σημείο στις κατακόμβες και το αρχικό της φέρετρο τοποθετήθηκε σε ερμητικά σφραγισμένο γυάλινο περίβλημα με αέριο άζωτο για να αποφευχθεί η αποσύνθεση. Η μούμια παραμένει ένα από τα καλύτερα διατηρημένα σώματα στις κατακόμβες.

Την ίδια χρονιά, ο επιμελητής των κατακομβών των Καπουτσίνων Dario Piombino-Mascali ανακάλυψε ένα χειρόγραφο γραμμένο από τον Σαλάφια, στο οποίο απαριθμεί τα συστατικά που χρησιμοποιήθηκαν για τη μουμιοποίηση της Ροζαλία. Η φόρμουλα ταρίχευσης περιγράφεται ως "ένα μέρος γλυκερίνης, ένα μέρος φορμαλδεΰδης κορεσμένο με θειικό ψευδάργυρο και χλωριούχο ψευδάργυρο και ένα μέρος διαλύματος αλκοόλης κορεσμένου με σαλικυλικό οξύ" και εισήχθη στο σώμα μέσω ένεσης ενός σημείου, πιθανότατα στη μηριαία αρτηρία. Η Ροσέλα Λορέντζι του Discovery News ανέφερε ότι η φορμαλδεΰδη  χρησιμοποιήθηκε για να σκοτώσει τα βακτήρια, η γλυκερίνη για να αποτρέψει την αποξήρανση και το σαλικυλικό οξύ για την εξάλειψη τυχόν μυκήτων στη σάρκα.Άλλοι βασικοί παράγοντες που μεσολάβησαν στην τέλεια διατήρηση του σώματος της Ροζαλία ήταν το ιδιαίτερα ξηρό κλίμα των κατακομβών.

Απαντώντας στις εικασίες για τα κινούμενα βλέφαρά της Ροζαλία, ο Piombino-Mascali δήλωσε ότι «Είναι μια οπτική ψευδαίσθηση που προκαλείται από το φως που φιλτράρει μέσα από τα πλαϊνά παράθυρα, το οποίο κατά τη διάρκεια της ημέρας υπόκειται σε αλλαγές... τα μάτια της δεν είναι εντελώς κλειστά. και πράγματι δεν υπήρξαν ποτέ».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μούμιες
Κατηγορία:Παλέρμο
Κατηγορία:Γρίπη
Κατηγορία:Παιδιά
Εύα Κούσνερ

Η **Εύα Κούσνερ** (αγγλικά: *Eva Kushner*, Πράγα, 18 Ιουνίου 1929 - Τορόντο, 28 Ιανουαρίου 2023) είναι Καναδή ερευνήτρια της Συγκριτικής και της Γαλλικής, Αναγεννησιακής και Καναδικής λογοτεχνίας. Διετέλεσε Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Βικτόρια το 1987. Το 1997 έγινε αξιωματικός του Τάγματος του Καναδά. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε πρόεδρος πανεπιστημίου στο Οντάριο του Καναδά.

## Βιογραφία

Η Εύα Κούσνερ (πατρικό επώνυμο: Ντούμπσα) γεννήθηκε στην Πράγα της Τσεχοσλοβακίας στις 18 Ιουνίου 1929. Έζησε στη Γαλλία από το 1939 έως το 1945. Επέστρεψε για λίγο καιρό στην Τσεχοσλοβακία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και στη συνέχεια μετακόμισε στον Καναδά το 1946. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο McGill και απέκτησε πτυχίο B.A. στη Φιλοσοφία και την Ψυχολογία το 1948. Το 1950 απέκτησε μεταπτυχιακό στη Φιλοσοφία και το 1956 πήρε το διδακτορικό της στη Γαλλική Λογοτεχνία. 

Τέλος η Κούσνερ έγινε Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Βικτόρια το 1987 και κράτησε αυτή τη θέση μέχρι το 1994. Υπηρέτησε επίσης ως Πρόεδρος της Επιτροπής της Βασιλικής Εταιρείας του Καναδά για την Ελευθερία των Υποτροφιών και της Επιστήμης από το 1993 έως το 1998. Το 1997, η καναδική κυβέρνηση της απένειμε το βραβείο του Τάγματος του Καναδά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Καναδές
Κατηγορία:Καναδοί επιστήμονες
Μολνουπιραβίρη

280px|μικρογραφία|Η χημική δομή της μολνουπιραβίρης.
Η **Mολνουπιραβίρη** (αγγλ. *Molnupiravir*) είναι δραστική χημική ουσία, που σήμερα πωλείται με την εμπορική ονομασία *Lagevrio* και αποτελεί ένα νέας γενιάς αντιικό φάρμακο που αναστέλλει την αναπαραγωγή ορισμένων ιών RNA και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της **[[COVID-19]]**. 

Ουσιαστικά είναι ένα προφάρμακο του συνθετικού νουκλεοσιδικού παραγώγου *N4-hydroxy cytidine* (που ονομάζεται EIDD-1931) και ασκεί την αντιική του δράση μέσω της εισαγωγής σφαλμάτων αντιγραφής, κατά τη διαδικασία αντιγραφής του ιικού RNA.

Αναπτύχθηκε αρχικά για τη θεραπεία της γρίπης από την εταιρεία φαρμάκων *Drug Innovation Ventures* (DRIVE). Στη συνέχεια, τα δικαιώματα χρήσης του εξαγοράστηκαν από την εταιρεία *Ridgeback Biotherapeutics* με έδρα το Μαϊάμι, η οποία αργότερα συνεργάστηκε με την αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία Merck & Co. για περαιτέρω ανάπτυξη φαρμάκου.

Η μολνουπιραβίρη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Νοέμβριο του 2021. Στις κλινικές δοκιμές το χάπι έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο νοσηλείας ή θανάτου σχεδόν στο 50%. Η μολνουπιραβίρη αναστέλλει την αναπαραγωγή του θανατηφόρου ιού προάγοντας ευρέως διαδεδομένες μεταλλάξεις στην αντιγραφή του ιικού RNA από την κατευθυνόμενη από RNA πολυμεράση RNA. Μεταβολίζεται έτσι σε ένα ανάλογο ριβονουκλεοσιδίου που ομοιάζει με κυτιδίνη, 5'-τριφωσφορική β-D-*N* 4-υδροξυ-κυτιδίνη. Κατά τη διάρκεια της αντιγραφής, το ένζυμο του ιού ενσωματώνει NHC-TP σε πρόσφατα παρασκευασμένο RNA αντί να χρησιμοποιεί την πραγματική κυτιδίνη.

Η πρώτη εργαστηριακή σύνθεση της μολνουπιραβίρης κατοχυρώθηκε με διεθνές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από το Πανεπιστήμιο Emory το 2018.

## Παραπομπές

 
Κατηγορία:Αντιιικά φάρμακα
Έρικ Άνταμς (πολιτικός)

Ο **Έρικ Λερόι Άνταμς** (αγγλικά: *Eric Leroy Adams*, 1 Σεπτεμβρίου 1960), είναι Αμερικανός πολιτικός και πρώην αστυνομικός του NYPD, που υπηρέτησε ως 110ος Δήμαρχος της Νέας Υόρκης από τον Ιανουάριο του 2022 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025.  Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Επίσης, υπηρέτησε ως 18ος Πρόεδρος του διαμερίσματος του Μπρούκλιν από τον Ιανουάριο του 2014 έως τον Ιανουάριο του 2022. 

Επιπλέον, έχει υπηρετήσει και ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας της Νέας Υόρκης από την 20η περιφέρεια από τον Ιανουάριο του 2007 έως τον Δεκέμβριο του 2013. 

Από το 1984 έως το 2006, υπηρέτησε στο σώμα της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης (NYPD), από την οποία αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Αρχηγού της Αστυνομίας. 

Ο Άνταμς, εξελέγη 110ος Δήμαρχος της Νέας Υόρκης, στις Δημαρχιακές εκλογές του 2021 στην Νέα Υόρκη, με ποσοστό 66,5% έναντι 28,8% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του Κέρτις Σλίουα. Ορκίστηκε και ανέλαβε το αξίωμα του Δημάρχου την 1η Ιανουαρίου 2022 για θητεία 4 ετών. Είναι ο δεύτερος αφροαμερικανός δήμαρχος της Νέας Υόρκης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμαρχοι των ΗΠΑ
Κατηγορία:Δήμαρχοι της Νέας Υόρκης
Κατηγορία:Νέα Υόρκη
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί αστυνομικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Κατηγορία:Αφροαμερικανοί ακτιβιστές
Γιαν Κάρολ Χοντκιέβιτς

Ο **Γιαν Κάρολ Χοντκιέβιτς** (πολωνικά: *Jan Karol Chodkiewicz*, λιθουανικά: *Jonas Karolis Chodkevičius*) ( 1561 – 24 Σεπτεμβρίου 1621) ήταν στρατιωτικός διοικητής του Λιθουανικού Στρατού του Μεγάλου Δουκάτου, ο οποίος ήταν από το 1601 Χετμάνος Πεδίου της Λιθουανίας και από το 1605 Μεγάλος Χετμάνος της Λιθουανίας. Ήταν ένας από τους πιο εξέχοντες ευγενείς και στρατιωτικούς διοικητές της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας της εποχής του. Το οικόσημό του ήταν Chodkiewicz, όπως και το οικογενειακό του όνομα.

Έπαιξε σημαντικό ρόλο, συχνά ως ανώτατος διοικητής του στρατού της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, στην εκστρατεία της Βλαχίας του 1599-1601, στον Πολωνοσουηδικό Πόλεμο (1600-1611), στον Πολωνικό-Μοσχοβίτικο Πόλεμο (1605-1618) και στον Πολωνικό-Οθωμανικό Πόλεμο (1620-1621). Η πιο διάσημη νίκη του ήταν η Μάχη του Κίρχολμ το 1605, στην οποία έκανε μια μεγάλη νίκη επί του Σουηδικού Στρατού, ο οποίος ήταν τρεις φορές μεγαλύτερος από τον δικό του. Πέθανε στην πρώτη γραμμή κατά τη Μάχη του Χοτίν (1621), στο πολιορκημένο Φρούριο του Χοτίν, λίγες μέρες πριν οι Οθωμανοί εγκαταλείψουν την πολιορκία και συμφωνήσουν να διαπραγματευτούν.

## Βιογραφία

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βουαντίσουαφ Χομεντόφσκι, ''Korrespondencye Jana Karola Chodkiewicza poprzedzone opisem rękopismów z archiwum radziwiłłowskiego, znajdujących się w Bibliotece Ordynacyi Krasińskich połączonej z Muzeum Konstantego Świdzińskiego'' ("Correspondence of Jan Karol Chodkiewicz") 1875. Σάρωση έργου δημόσιου τομέα που διατίθεται στο Podlaska Biblioteka Cyfrowa. (πολωνικά)
* 

Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί
Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Λιθουανοί Ρωμαιοκαθολικοί
Κατηγορία:Μεγάλοι Χετμάνοι του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας
Κατηγορία:Οικογένεια Χοντκιέβιτς
Κατηγορία:Πρόσωπα του Πολωνικού-Οθωμανικού Πολέμου (1620-1621)
Ελεονόρ Ντιπλέ

Η **Ελεονόρ Ντιπλέ** (Éléonore Duplay, 1768– 26 Ιουλίου 1832) ήταν κόρη του Γάλλου επαναστάτη Μωρίς Ντιπλέ . Φημολογείται πως ήταν η αρραβωνιαστικιά του πολιτικού Μαξιμιλιανού Ροβεσπιέρου . 

## Ζωή
Η Ελεονόρ ήταν η μεγαλύτερη κόρη από τα πέντε παιδιά του μάστορα Μωρίς Ντιπλέ (1736-1820) και της συζύγου του Françoise-Éléonore Vaugeois. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης , σπούδασε ζωγραφική υπό τον Jean-Baptiste Regnault .

Σύμφωνα με την αδερφή της, Ελιζαμπέτ η οποία παντρεύτηκε τον Φίλιπ λε Μπάς της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, προοριζόταν να παντρευτεί τον Ροβεσπιέρο, του οποίου τις πολιτικές απόψεις η ίδια συμμεριζόταν.

Την 9η Θερμιδόρ (27 Ιουλίου 1794) ο Ροβεσπιέρος συνελήφθη από την Εθνική Συνέλευση . Αν και δεν ήταν ένοχη για κανένα έγκλημα, φυλακίστηκε και η ίδια μαζί με την αδερφή της Ελιζαμπέτ και τον έξι εβδομάδων ανιψιό της. Ο Ροβεσπιέρος εκτελέστηκε την επόμενη μέρα. Οι γυναίκες αφέθηκαν ελεύθερες στις 8 Δεκεμβρίου 1794 καθώς κανένα έγκλημα δεν μπορούσε να αποδειχθεί. Μετά τον θάνατό του φορούσε μαύρα για το υπόλοιπο της ζωής της, χωρίς να παντρευτεί ποτέ, και ήταν γνωστή ως η χήρα του Ροβεσπιέρου.

Η Ελεονόρ πέθανε στις 26 Ιουλίου 1832, σε ηλικία 64 ετών, και θάφτηκε στο νεκροταφείο Περ Λασαίζ στο Παρίσι, όπου ο τάφος της μπορεί να φαίνεται ακόμα στο 34ο τμήμα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Γιανγκ Τσο-Τσενγκ

Ο **Γιανγκ Τσο-Τσενγκ** (κινέζικα: 楊卓成) (1914 – 26 Νοεμβρίου 2006) ήταν διεθνούς φήμης Κινέζος αρχιτέκτονας. Ένα από τα πιο γνωστά έργα του είναι το Chiang Kai-shek Memorial Hall, ένα σημαντικό ορόσημο στην Ταϊπέι – με το σχέδιό του να επιλέγεται από συμμετοχές σε διεθνή διαγωνισμό. 

Πολλά από τα άλλα έργα του έχουν γίνει διάσημα ορόσημα στην Ταϊβάν: το Taipei Grand Hotel, το Εθνικό Θέατρο και το Μέγαρο Μουσικής, η Επίσημη Κατοικία Shilin, το Μεγάλο Τζαμί της Ταϊπέι, ο Προεδρικός Τάφος Cihu, το Κτήριο της Κεντρικής Τράπεζας της Δημοκρατίας της Κίνας (Ταϊβάν) και το νέο χωριό Zhongxing .

Η επαγγελματική σταδιοδρομία του Yang διήρκεσε πάνω από 60 χρόνια. Παρόλο που ήταν περισσότερο γνωστός για την εξειδίκευσή του στην αρχιτεκτονική κινέζικου στυλ, ήταν επίσης κορυφαίος ειδικός στην κατασκευή, την υψηλή τεχνολογία, τα οικονομικά, τις παραστατικές τέχνες και την εμπορική/οικιστική αρχιτεκτονική. Σχεδίασε επίσης τις εγκαταστάσεις παραγωγής για RCA, Philips, Timex, Texas Instruments στην Ταϊβάν. καθώς και για φαρμακευτικές εταιρείες όπως η Eli Lilly and Company και η Roche .

Όταν ήταν κοντά στα 80 του, σχεδίασε το εργοστάσιο ημιαγωγών για την TI-Acer. Το εργοστάσιο TI-Acer μπορεί να είναι μια παλαιότερη εγκατάσταση στον κόσμο των ημιαγωγών, αλλά το ίδιο το κτίριο εξακολουθεί να είναι μια από τις καλύτερες εγκαταστάσεις ημιαγωγών στην Ταϊβάν. Είναι ένα από τα λίγα εργοστάσια που είναι σε θέση να πληρούν τις προδιαγραφές χωρίς κραδασμούς και τις προδιαγραφές καθαρού δωματίου κατηγορίας Α.

Ο Γιανγκ αφιέρωσε τη ζωή του στη βελτίωση της διεθνούς εικόνας της Ταϊβάν και το έργο του βελτίωσε σιωπηρά την ανάπτυξη των διαφόρων βιομηχανιών στην Ταϊβάν. Επιπλέον, το Εθνικό Θέατρο και το Μέγαρο Μουσικής διευκόλυναν επίσης την ανάπτυξη των παραστατικών τεχνών στην Ταϊβάν.

## Επιλεγμένα έργα

* Κεντρική Τράπεζα της Δημοκρατίας της Κίνας (Ταϊβάν)
* Shilin Official Residence (1950)
* ZTE Village ZTE Hall (1959)
* Μαυσωλείο Cihu (πρώην Cixi Hotel, 1959)
* Μεγάλο Τζαμί της Ταϊπέι (1960)
* Κτήριο της πόλης της Ταϊπέι (1961)
* Πανεπιστημιακό Γυμνάσιο Ταϊβάν (πρώιμη φάση) (1962)
* Ξενοδοχείο Lishan (1965)
* Kaohsiung Round Hill Hotel (1971)
* Round Hill Hotel (1973)
* Chiang Kai-shek Memorial Hall (1980)
* Κεντρικό 100ο Κτήριο (1986)
* Εθνικό Μέγαρο Μουσικής (1987)
* Εθνικό Θέατρο (1987)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κινέζοι αρχιτέκτονες
Χρήστος Τερζόπουλος

Ο **Χρήστος Τερζόπουλος** (γενν. 1941) είναι Μικρασιατικής καταγωγής Έλληνας εκδότης, γιος του Ευάγγελου Τερζόπουλου. Διαδέχθηκε τον πατέρα του στη διεύθυνση της οικογενειακής επιχείρησης, η οποία, μεταξύ πολλών άλλων, εξέδωσε επί σειρά ετών το περιοδικό ''ΓΥΝΑΙΚΑ'' και με έναρξη το 1966  έως το 2013 πολλούς, διαφορετικούς τίτλους κόμικς με πρωταγωνιστές εικονογραφημένους ήρωες του Γουώλτ Ντίσνεϋ. Από το 2012 και για ένα σύντομο διάστημα, την ηγεσία των εκδόσεων Disney ανέλαβε ένα από τα πέντε παιδιά του, ο γιος του, Ντέιβιντ Τερζόπουλος (παιδί της Αμερικανίδας, δεύτερης συζύγου του Χρ. Τερζόπουλου).
## Παραπομπές


Τερζοπουλος Χρηστος
Μιχάλης Γιαννουζάκος

Ο **Μιχάλης Γιαννουζάκος** (γεννήθηκε το 1949) είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης.

## Ενεργός δράση
### Πορεία σε συλλόγους
Ο Γιαννουζάκος ξεκίνησε να παίζει συλλογικό μπάσκετ με την XAN Θεσσαλονίκης (ΧΑΝΘ) το 1964. Μεταπήδησε στην ΑΕΚ το 1974. Στη συνέχεια εντάχθηκε στον Άρη το 1981. 

### Σταδιοδρομία στην Εθνική Ομάδα
Ο Γιαννουζάκος ήταν μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών . Με την εθνική ομάδα στην Ελλάδα, είχε 147 συμμετοχές, και σημείωσε 956 πόντους (6,5 πόντους ανά παιχνίδι).  Με την εθνική ομάδα της Ελλάδας έπαιξε στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1972, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 1973, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 1975 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 1979 . 

## Προπονητική πορεία
Μετά την αποχώρησή του από την ενργό δράση, ο Γιαννουζάκος έγινε προπονητής καλαθοσφαίρισης . Την περίοδο 2018-2019 ο προπονητής Γιανουζάκος εντάχθηκε στον Αετό, μία ομάδα που αγωνίζεται στην ερασιτεχνική κατηγορία Γ1 της Θεσσαλονίκης (Γ1 ΕΚΑΣΘ). Έχει προπονήσει τα ανερχόμενα αστέρια: Ταξιάρχης Παπαευαγγέλλου, Άλεξ Τσίρο, Ντούρεξ, Μάριος Λαγός και Μήτσο Πάλλα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στη FIBA 
* Προφίλ στη FIBA Ευρώπης
* Προφίλ στην Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης  (στα ελληνικά)

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΧΑΝΘ
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Νίκης Βόλου
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Αλμπέρτο Σότιο

Ο **Αλμπέρτο Σότιο** ή **Σότσιο** (ιταλικά: *Alberto Sozio*) ήταν Ιταλός ζωγράφος και εικονογράφος από το Σπολέτο της κεντρικής Ιταλίας, ενεργός κατά το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα.

Ο Σότιο θεωρείται το κεντρικό πρόσωπο της σχολής ζωγραφικής του Σπολέτο για το 12ο αιώνα. Το όνομά του αναγράφεται μαζί με την χρονολογία 1187 στο κάτω μέρος του Εσταυρωμένου του Καθεδρικού Ναού του Σπολέτο. Στον ίδιο αποδίδονται μερικές από τις τοιχογραφίες στην Eκκλησία των Αγίων Ιωάννη και Παύλου του Σπολέτο. Ο ιστορικός τέχνης Ουμπέρτο Γκνόλι απέδωσε στον Σότιο το «συμπόσιο του Ηρώδη με τον χορό της Σαλώμης», το «μαρτύριο των Αγίων Ιωάννη και Παύλου» και το «μαρτύριο του Τόμας Μπέκετ». Ένα θραύσμα από έναν ξύλινο σταυρό που του αποδίδεται αποτελεί ένα σπάνιο παράδειγμα πρώιμου ιταλικού πίνακα ζωγραφικής, που κατασκευάστηκε σε περγαμηνή επικολλημένη σε ξύλινο πλαίσιο. Αυτό υποδηλώνει ότι μπορεί να εργάστηκε και ως εικονογράφος χειρογράφων κειμένων. Του αποδίδεται επίσης ξύλινη αναπαράσταση της Παναγίας με το Θείο Βρέφος, που σήμερα βρίσκεται στην Πινακοθήκη Μπρέρα.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Στατιστική Υπηρεσία Πολωνίας

Η **Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία Πολωνίας** (ΚΣΥΠ) (πολωνικά: *Główny Urząd Statystyczny*) είναι η ανώτατη κυβερνητική εκτελεστική υπηρεσία της Πολωνίας, που είναι επιφορτισμένη με τη συλλογή και τη δημοσίευση στατιστικών στοιχείων που σχετίζονται με την οικονομία, τον πληθυσμό και την κοινωνία της χώρας, σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Ο πρόεδρος της Στατιστικής Υπηρεσίας της Πολωνίας αναφέρεται απευθείας στον Πρωθυπουργό της Πολωνίας και θεωρείται ισοδύναμος ενός υπουργού της Πολωνίας.
[αριστερά|μικρογραφία|137x137εσ| [Λούντβικ Κσιβίτσκι]]
Ο οργανισμός ιδρύθηκε στις 13 Ιουλίου 1918 από τον Λούντβικ Κσιβίτσκι, έναν από τους πιο αξιόλογους κοινωνιολόγους της εποχής του.

Ανενεργή κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η ΚΣΥΠ αναδιοργανώθηκε τον Μάρτιο του 1945 και από τις 31 Ιουλίου 1947 ήταν υπό τον έλεγχο του Διατάγματος του Υπουργικού Συμβουλίου (μαζί με τον Οργανισμό Επίσημων Στατιστικών).

Το γραφείο χωρίζεται σε πολλά ξεχωριστά παραρτήματα, καθένα από τα οποία είναι υπεύθυνο για διαφορετικό σύνολο δεδομένων. Οι κλάδοι περιλαμβάνουν τις Διευθύνσεις Συντονισμού Στατιστικών Ερευνών, Αναλύσεων και Περιφερειακών Στατιστικών, Διάδοσης, Εθνικών Λογαριασμών και Οικονομικών, Επιχειρηματικών Στατιστικών και Μητρώων, Κοινωνικών Στατιστικών, Στατιστικών Υπηρεσιών, Στατιστικών Γεωργίας και Περιβάλλοντος, Διεθνούς Συνεργασίας, Προϋπολογισμού και Προσωπικού.

Αξιοσημείωτες εκδόσεις της ΚΣΥΠ περιλαμβάνουν *Rocznik Statystyczny* (Στατιστική Επετηρίδα), *Mały Rocznik Statystyczny* (Συνοπτική Στατιστική Επετηρίδα), Δημογραφική Επετηρίδα της Πολωνίας και *Wiadomości Statystyczne* (Στατιστικά Νέα).

Τον Νοέμβριο του 2018 η ΚΣΥΠ υπολόγισε ότι ο μέσος μηνιαίος μισθός στην Πολωνία ήταν 4.966 ζλότι (1.158 ευρώ, 1.317 δολάρια). Σύμφωνα με την ΚΣΥΠ , τον ίδιο μήνα οι λιανικές πωλήσεις της Πολωνίας αυξήθηκαν κατά 8,2% σε ετήσια βάση και μειώθηκαν κατά 2,7% σε μηνιαία βάση, ενώ η οικονομία στο σύνολό της αναπτύχθηκε με ετήσιο ρυθμό 5,1%. Το Δεκέμβριο του 2018, οι τιμές των καταναλωτικών αγαθών και υπηρεσιών αυξήθηκαν κατά 1,1% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, ενώ οι μισθοί αυξήθηκαν 1% από τον προηγούμενο μήνα και η ανεργία αυξήθηκε κατά ,1%.
μικρογραφία| Πρώην λογότυπο της ΚΣΥΠ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Εθνικές στατιστικές υπηρεσίες
Κατηγορία:Δημογραφία της Πολωνίας
Κατηγορία:Κυβερνητικές υπηρεσίες της Πολωνίας
Κεντρική Επιτροπή Πολωνοεβραίων

Η **Κεντρική Επιτροπή Πολωνοεβραίων**, ΚΕΠ (πολωνικά: *Centralny Komitet Żydów w Polsce*, γίντις: צענטראלער קאמיטעט פון די יידן אין פוילן) ήταν πολιτική εκπροσώπηση των Εβραίων στην Πολωνία χρηματοδοτούμενη από το κράτος στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ιδρύθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1944, ως διάδοχος της Προσωρινής Κεντρικής Επιτροπής των Πολωνοεβραίων που σχηματίστηκε ένα μήνα νωρίτερα υπό την ομπρέλα της κομμουνιστικής Πολωνικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ). Η ΚΕΠ παρείχε φροντίδα και βοήθεια στους Εβραίους που επέζησαν του Ολοκαυτώματος. Εκπροσωπούσε νόμιμα όλους τους εγγεγραμμένους Πολωνοεβραίους στην ΚΕΠ στις συναλλαγές τους με τη νέα κυβέρνηση και τις υπηρεσίες της. Υπήρχε μέχρι το 1950 όταν, μαζί με την *Εβραϊκή Πολιτιστική Εταιρεία*, όπου εκπρόσωποι της ΚΕΠ ίδρυσαν την *Κοινωνικοπολιτιστική Ένωση Εβραίων στην Πολωνία*.

Η Επιτροπή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση και την υλοποίηση των προσπαθειών των εβραϊκών αλίγια για τη Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή, και από τα μέσα Μαΐου 1948, στο νεοσύστατο Κράτος του Ισραήλ. Οι εργάτες της ΚΕΠ κατέγραψαν 86.000 επιζώντες τον Ιανουάριο του 1946 από όλη την προπολεμική Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία. Μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, ο αριθμός των Εβραίων που εγγράφηκαν είχε αυξηθεί σε περίπου 205.000–210.000 (240.000 εγγραφές με πάνω από 30.000 αντίγραφα). Πάνω από 100.000 πρόσφυγες (ή, περίπου 180.000 σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ένγκελ), πολλοί με εργασιακές γνώσεις γίντις, ήρθαν στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας από τη Σοβιετική Ένωση χάρη σε μια Πολωνο-Σοβιετική συμφωνία επαναπατρισμού. Ο Μάριαν Σπιχάλσκι υπέγραψε διάταγμα που τους επέτρεπε να εγκαταλείψουν την Πολωνία χωρίς βίζα ή άδειες εξόδου. Η Πολωνία ήταν η μόνη χώρα του Ανατολικού Μπλοκ που το έκανε. Την άνοιξη του 1947, με τη βοήθεια της ΚΕΠ, περισσότεροι από 150.000 Εβραίοι μετανάστευσαν (επιπλέον αριθμός, εκτός αυτής της περιόδου). Για να εξασφαλίσει την απελευθέρωσή τους, η ΚΕΠ συγκέντρωσε ομαδικές μαρτυρίες, ωστόσο, το πολωνικό διάταγμα εγκρίθηκε εύκολα από το Κρεμλίνο, επιδιώκοντας να υπονομεύσει τη βρετανική επιρροή στη Μέση Ανατολή. Η μετανάστευση των Εβραίων (γνωστή ως μπρίχα) υποκινήθηκε από την καταστροφή της εβραϊκής ζωής στην Πολωνία και την αντιεβραϊκή βία στην Πολωνία, με το πιο γνωστό περιστατικό να είναι το Πογκρόμ του Κιέλτσε.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία των Εβραίων στην Πολωνία
Μπιμπιάνουφ

Το **Μπιμπιάνουφ** (πολωνικά: *Bibianów*) είναι χωριό στο Πόβιατ Ζγκιες του Βοεβοδάτου Λοτζ στην Πολωνία. Κατά τα έτη 1975–1998, η πόλη ανήκε διοικητικά στο τότε Βοεβοδάτο Λοτζ.

Το Μπιμπιάνουφ είναι γραμμικό χωριό που βρίσκεται 3 χιλιόμετρα από το κέντρο του Οζόρκουφ. Η περιοχή περιλαμβάνει: καλλιεργήσιμες εκτάσεις, λιβάδια, βοσκοτόπια, γεωργικές εκτάσεις (εκμετάλλευση ορυκτών) και δάση. Το χωριό που ιδρύθηκε γύρω στο 1827, αρχικά ήταν αποικία. Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Μπιμπιάνουφ είχε 34 σπίτια και 188 κατοίκους. Σύμφωνα με την Πρώτη Απογραφή του Πληθυσμού της 30ης Σεπτεμβρίου 1921 και άλλες επίσημες πηγές, το Μπιμπιάνουφ είχε 122 κατοίκους (61 άνδρες και 61 γυναίκες), όλοι Ρωμαιοκαθολικοί και είχε 23 σπίτια. Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή Πληθυσμού και Κατοικιών του 2011, στις 31 Μαρτίου 2011, το Μπιμπιάνουφ είχε 226 κατοίκους (115 άνδρες και 111 γυναίκες).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Κατηγορία:Πόβιατ Ζγκιες
Θησαυρός (περιοδικό)

Ο ***Θησαυρός*** ήταν περιοδικό ποικίλης ύλης που εκδιδόταν στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα και γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

Ιδιαίτερα γνωστός έμεινε από την σειρά δημοφιλών γελοιογραφιών Η Χοντρή του Θησαυρού, μια παχύσαρκη κυρία, τεραστίων διαστάσεων, η οποία καταπίεζε τον μικροκαμωμένο σύζυγό της Ζαχαρία.

## Έκδοση
Το περιοδικό *Θησαυρός*, στην μορφή που ήταν ευρέως γνωστή, εξεδίδετο από το 1938 έως το 1967. Όμως, για πρώτη φορά εξεδόθη στις 23 Νοεμβρίου 1922 ως «Εβδομαδιαίον Εγκυκλοπαιδικόν Περιοδικόν» μικρού μεγέθους (10,5&nbsp;cm X 16,5&nbsp;cm). Από το 4ο τεύχος του μεγάλωσε όμως το σχήμα του (14,5&nbsp;cm X 21,0&nbsp;cm).

Ενώ εκδιδόταν ως λαϊκό έντυπο, έγραφαν σε αυτό ορισμένες εκ των πιο σημαντικών φυσιογνωμιών τής εποχής εκείνης, όπως οι Θεόδωρος Βελλιανίτης, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Παύλος Νιρβάνας, Δημητρός Δάλλας, Νίκος Σηφάκης, Στέφανος Δάφνης, Νίκος Ευστρατιάδης, Α. Ζαφειρόπουλος, Νίκος Νικολαΐδης κ.ά.

Στο εξώφυλλό του τυπωνόταν πάντα μια λιθογραφία του Γεωργίου Σταύρου της Εθνικής Τραπέζης, η οποία φερόταν ως μέρος τού λογότυπου τού περιοδικού, κάτι που εξηγείτο αφού η Εθνική Τράπεζα ήταν χορηγός τού περιοδικού και διαφημιζόταν αντιστοίχως με διαφημίσεις της να καταλαμβάνουν και τα περισσότερα οπισθόφυλλα τού περιοδικού.

Ο υπότιτλος τού πρώτου τεύχους ήταν «Τὸ τελειότερον καὶ τερπνότερον καὶ διδακτικώτερον περιοδικόν», ενώ ακολουθούσαν και τρεις διευκρινίσεις. Ότι ήταν "*συνεργάται ὅλοι οἱ ἐπιφανέστεροι Ἕλληνες λογογράφοι*", πως ήταν "*ἀπαραίτητον*" και "*διὰ πᾶσαν τάξιν καὶ διὰ πᾶσαν ἡλικίαν*».

Τα γραφεία τού περιοδικού βρίσκονταν στην οδό Σταδίου 4.

## Ύλη του περιοδικού.
Η ύλη του περιοδικού ήταν πράγματι ποικίλη. Πρακτικές ιατρικές οδηγίες, αθλητικές ειδήσεις, κοινωνικά θέματα, τεχνικές εξελίξεις αλλά και στοιχεία από την κοσμική ζωή απασχολούσαν τις σελίδες του. Πρακτικές συμβουλές και γνώσεις για όλα τα μέλη τής οικογενείας αλλά και για τις συναναστροφές συμπλήρωναν την ύλη του. Ακόμα υπήρχαν διακριτικές υποσελίδιες διαφημίσεις, επιλεγμένες φωτογραφίες επεξηγηματικές των κειμένων, αποφθέγματα τού Δημητρίου Γρ. Καμπούρογλου.

Σύντομα, για να τονώσει την κυκλοφορία του, το περιοδικό καθιέρωσε και σύστημα διανομής δώρων.

Στην ύλη του έχουν περιληφθεί σημαντικές πληροφορίες και πάσης φύσεως τεκμήρια.

## Πηγές
* Ελευθ. Γ. Σκιαδά, «Τό περιοδικό «Θησαυρός» πού ἐξεδόθη τό 1922», *[[Εστία (εφημερίδα)|Εστία]]*, Πε. 4 Νοεμβρίου 2021, φ. 42.103, σ. 04 (στήλη Ιστορικά Ντοκουμέντα).

Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά
Μικροϊστορία

Η **Μικροϊστορία** είναι μια μορφή της επιστημονικής κοινωνικής Ιστορίας, που πρωταρχικό σκοπό έχει να συμπεριλάβει στο επιστημονικό ιστορικό αφήγημα ανθρώπους που κινήθηκαν ιστορικά μακριά από τον χώρο των επωνύμων πρωταγωνιστών των ιστορικών εξελίξεων -π.χ. μακριά από τους χώρους λήψης των αποφάσεων της "υψηλής πολιτικής" των κρατών-, ώστε να ρίξει φως στις επιπτώσεις των κεντρικών ιστορικών γεγονότων στη ζωή και στον τρόπο σκέψης των απλών ανθρώπων. Η **Μικροϊστορία** συχνά εξετάζει πλευρές μιας τοπικής Ιστορίας σε μικρή κλίμακα (λόγου χάριν, την ιστορία μιας περιορισμένης γεωγραφικής περιφέρειας μιας χώρας στη χρονική έκταση μιας τετραετίας) και όχι σπάνια επικεντρώνεται στην εξιστόριση της καθημερινότητας απλών ανθρώπων σε μια δοσμένη, μικρής έκτασης, χρονική περίοδο.Έτσι, συχνά στοχεύει στο να ρίξει φως σε γεγονότα και περιστατικά που έμειναν στο περιθώριο ή που δεν συμπεριελήφθησαν στην παραδοσιακή ιστοριογραφία.

Όπως εύστοχα σημειώνει ο Έντουαρντ Μιούιρ (Edward Muir), η **Μικροϊστορία** στοχεύει στο «να φωτίσει την ιστορική αιτιότητα στο επίπεδο των μικρών ομάδων, όπου λαμβάνει χώρα το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής». Η μικροϊστορία αναπτύσσεται σε διαλεκτική σχέση με την **μακροϊστορία**, όταν ο ιστορικός προσπαθεί να εντοπίσει ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στην εκδήλωση ενός ιστορικού φαινομένου στο τοπικό επίπεδο σε σχέση με το γενικό, και κυρίως όταν προσπαθεί να διαπιστώσει τον βαθμό επηρεασμού της μικροϊστορίας από την μακροϊστορία και το αντίστροφο. 

## Βιβλιογραφία
* E. Muir, «Introduction: Observing Trifles», στο Muir Ruggiero (επιμ.) "Microhistory and the Lost Peoples of Europe", Johns Hopkins University Press, 1991.

## Δείτε ακόμα

* Κάρλο Γκίντσμπουργκ (ιστορικός, υποστηρικτής της μικροϊστορικής μεθόδου)
* Giovanni Levi (ιστορικός)
* Carlo Poni (συγγραφέας)
* Edoardo Grendi (ιστορικός)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία
Στεφάνη (πέος)

Η **στεφάνη**, γνωστή και ως **κορώνα** ή στέμμα, της βαλάνου είναι το προεξέχον στρογγυλεμένο χείλος που σχηματίζεται στη βάση της κεφαλής του ανθρώπινου πέους. Η στεφάνη προεξέχει πάνω μια βλεννογόνο περιοχή που ονομάζεται *αυχένας*. Ο αυχένας είναι το όριο που διαχωρίζει το πέος ανάμεσα στην κεφαλή και το κυρίως σώμα. Η γωνία που σχηματίζεται ακριβώς κάτω από τη στεφάνη, ανάμεσα στη βάλανο και στον αυχένα, ονομάζεται *βαλανοποσθική*, ή αλλιώς *στεφανιαία*, αυλάκωση. 

Ορισμένες φορές σε αυτή την περιοχή μπορεί να εμφανιστούν μικρά σαρκώδη θηλώματα που ονομάζονται *μαργαριταροειδείς βλατίδες*. Αυτά τα θηλώματα είναι ακίνδυνα για τον άνδρα και δεν είναι σεξουαλικώς μεταδιδόμενα. Στην περίπτωση που οι βλατίδες είναι αρκετά μεγάλες, μπορούν εύκολα να αφαιρεθούν.

## Εικόνες

Αρχείο:Anatomy of the human glans penis.png|4.Στεφάνη 3.Βαλανοποσθική αυλάκωση
Αρχείο:ARidged band.jpg


## Δείτε επίσης
* Βάλανος (ανατομία)
* Ανθρώπινο πέος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πέος
Κατηγορία:Αναπαραγωγικό σύστημα αρσενικών θηλαστικών
Φεστιβάλ Μουσικής και Τεχνών Coachella Valley

Το **Φεστιβάλ Μουσικής και Τεχνών Coachella Valley** (αγγ.:*Coachella Valley Music and Arts Festival*) αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα φεστιβάλ της Αμερικής αλλά και παγκοσμίως με ετήσια διεξαγωγή, καθώς βασικό του προτέρημα αποτελεί το γεγονός πως προτιμάται και "διαφημίζεται" από πολύ γνωστά άτομα του διαδικτύου, έχοντας ως αποτέλεσμα την δημιουργία αυτού του φεστιβάλ ως "κάτι που σίγουρα πρέπει να επισκεφτείς τουλάχιστον μια φορά". Έτσι αποτελεί ένα φεστιβάλ μουσικής που διεξάγεται κάθε χρόνο στο Empire Polo Club  ,στο Indio ,συμπεριλαμβάνοντας μουσική διαφόρων ειδών όπως Rock ,Pop ,Hip Hop, καθώς και διάφορες εγκαταστάσεις καλλιτεχνιών και γλυπτών.
thumb|Το φεστιβάλ του 2018.

Αρχικά η διεξαγωγή του φεστιβάλ πραγματοποιούταν σε μια διάρκεια δυο ημερών, έπειτα τριών και πλέον σε δυο σαββατοκύριακα, όπου προσκαλούνται διάφοροι καλλιτέχνες και τραγουδιστές με σκοπό να "δώσουν ζωή" σε αυτό το πολύ-αναμενόμενο φεστιβάλ. Παράλληλα, παράδοση έχει θεωρηθεί η διαδικασία δημιουργίας διάφορων ενδυμάτων που αντιπροσωπεύουν τον χαρακτήρα του καθενός καθώς αποτελεί βασικό λόγο για τον οποίο χιλιάδες άτομα επισκέπτονται το συγκεκριμένο φεστιβάλ κάθε χρόνο.
## Παραπομπές

Κατηγορία:Τέχνες στην Αμερική
Θωρακικοί σπόνδυλοι

Η **θωρακικοί σπόνδυλοι** (θωρακική μοίρα) βρίσκεται στο άνω μέρος της πλάτης και αποτελεί τη μεγαλύτερη περιοχή της σπονδυλικής στήλης. Αποτελείται από 12 σπονδύλους, στους οποίους έχουν εκχωρηθεί αριθμοί από Θ1 έως Θ12. Το γράμμα «Θ» αντιπροσωπεύει τους θωρακικούς σπονδύλους. Ο Θ1, ο ανώτατος θωρακικός σπόνδυλος, συνδέεται με τον κατώτερο αυχενικό σπόνδυλο, Α7, στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο Θ12, ο κατώτερος θωρακικός σπόνδυλος, συνδέεται με τον πρώτο οσφυϊκό σπόνδυλο, Ο1, στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Επιπλέον, αυτοί οι σπόνδυλοι λειτουργούν ως σημεία πρόσδεσης για το θωρακικό κλωβό.

Η θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης διαδραματίζει διάφορους κρίσιμους ρόλους, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται: 1. Προστασία του νωτιαίου μυελού και των νωτιαίων νεύρων, 2. Μέσο αγκύρωσης για τον θωρακικό κλωβό (o θωρακικός κλωβός σχηματίζει μια οστέινη δομή που περιβάλλει και προστατεύει τα εσωτερικά όργανα, όπως οι πνεύμονες και η καρδιά).

Σπονδυλοι
Περιστύλιο του Οκτάβιου

:*Να μη συγχέεται με το [[Περιστύλιο της Οκταβίας]] της Νεότερης.*

Το **Περιστύλιο του Γναίου Οκτάβιου**, ιταλ. Porticus Octavia, είναι μία στοά στην αρχαία Ρώμη, που κτίστηκε από τον Γναίο Οκτάβιο (ύπατο το 165 π.Χ.), θείο τού πάππου τού Οκταβιανού Αυγούστου, το 168 π.Χ. σε ανάμνηση της ναυτικής νίκης του επί του Περσέα της Μακεδονίας. Το Περιστύλιο βρίσκεται μεταξύ του θεάτρου του Πομπηίου και του Ιπποδρόμου του Φλαμινίου. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος το περιγράφει ως μία διπλή στοά με ορειχάλκινα κορινθιακά κιονόκρανα· το αποκαλούσαν και *Κορινθιακό Περιστύλιο* (Porticus Corinthia). Πρέπει να είναι η πιο παλαιά χρήση του αρχιτεκτονικού ρυθμού αυτού στη Ρώμη και μάλλον μέρη του περιστυλίου διασώζονται στην Οδό Αγ. Νικολάου της Καισαρείας (Via S. Nicola ai Cesarini). Το κτίριο αναπαρίσταται στη Κάτοψη της Ρώμης (Forma Urbis Romae) σε μάρμαρο επί Σεβήρων (τεμάχιο 140). Ο Βέλλειος Πατέρκουλος το αποκαλεί "το πιο πολυαγαπημένο" (multo amoenisima) από τα περιστύλια, αλλά το κτίριο δεν έχει αφήσει ίχνη.

Το 33 π.Χ. ο Οκταβιανός (μετέπειτα Αύγουστος) ανέκτησε τα στρατιωτικά λάβαρα, που είχαν απωλεσθεί από τον Αύλο Γαβίνιο στους Ιλλυρούς, και τα ανάρτησε στο Περιστύλιο του Οκταβίου, που το είχε ξανακτίσει σε ανάμνηση της κατάκτησης της Δαλματίας.

## Aναφορές σε πηγές


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Πύργος του Χαϊκού

Ο **Πύργος του Χαϊκού** (κινέζικα: 海口塔), γνωστός και ως **Πύργος του Χαϊκού 1**, είναι υπό κατασκευή ουρανοξύστης στη λεωφόρο Γκουοσίνγκ, στο Χαϊκού της Χαϊνάν στην Κίνα. Μόλις ολοκληρωθεί, πρόκειται να είναι το ψηλότερο από ένα συγκρότημα δέκα κτηρίων σε μια τοποθεσία που ονομάζεται **Πύργοι Χαϊκού** ή **Διεθνές Χρηματιστηριακό Κέντρο Χαϊνάν**.

Το κεντρικό κτήριο θα είναι ένας πύργος που θα αποτελείται από 94 ορόφους και θα έχει συνολικό ύψος 428 μέτρα. Το έργο αυτό θα αποτελείται από μια ομάδα δέκα κτηρίων, πέντε από τα οποία θα βρίσκονται στη βόρεια πλευρά της λεωφόρου Γκουοσίνγκ και πέντε στη νότια. Το οικόπεδο στο οποίο γίνονται οι εργασίες έχει συνολική έκταση 387.669 τετραγωνικών μέτρων.

Η κατασκευή του Πύργου του Χαϊκού ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου του 2015 και αναμένεται να ολοκληρωθεί κάποια στιγμή μέχρι το 2027.

## Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|

### Η τοποθεσία
Η τοποθεσία, με το όνομα **Πύργοι Χαϊκού** ή **Διεθνές Χρηματιστηριακό Κέντρο Χαϊνάν**, βρίσκεται στη λεωφόρο Γκουοσίνγκ, ακριβώς δυτικά της οδού Χαϊφού. Χωρίζεται σε δύο μέρη: το ένα διατρέχει τη βόρειας πλευράς της λεωφόρου Γκουοσίνγκ και το άλλο, που έχει παρόμοιο μέγεθος και σχήμα, τη νότια πλευρά. Καθένα από αυτά τα τμήματα θα περιλαμβάνει πέντε κτήρια: δύο μικρά κτήρια στα δυτικά, έναν κεντρικό πύργο και δύο μικρά κτήρια στα ανατολικά. Το νότιο τμήμα θα έχει το ψηλότερο κτήριο που ονομάζεται «Πύργος του Χαϊκού 1».

Τα δέκα κτήρια θα κυμαίνονται σε ύψος από 150 έως 450 μέτρα με συνολική επιφάνεια κτηρίου 1,5 εκατομμύριο τετραγωνικά μέτρα.

### Κύριος πύργος
Ο κύριος πύργος, που ονομάζεται **Πύργος του Χαϊκού 1,** θα έχει 94 ορόφους πάνω από το έδαφος και 2 υπόγεια, ενώ θα εξυπηρετείται από 51 ανελκυστήρες. Το κορυφαίο τμήμα του πύργου θα είναι ξενοδοχείο με κεντρικό αίθριο.

Τα κάτω δύο τρίτα του κτηρίου θα διαθέτουν 185.000 τετραγωνικά μέτρα γραφειακών χώρων, ενώ το επάνω τμήμα θα αποτελείται από 46.000 τετραγωνικά μέτρα γραφειακών χώρων.

Ο πύργος θα περιλαμβάνει 356 διαμερίσματα και 288 δωμάτια ξενοδοχείου. Θα διατίθενται συνολικά 1.952 θέσεις στάθμευσης.

#### Χρήση ορόφων
Οι όροφοι έχουν σχεδιαστεί για χρήση ως εξής:

* Γραφεία: 7 έως 66
* Γυμναστήριο, πισίνα και άλλες εγκαταστάσεις που σχετίζονται με το ξενοδοχείο: 69-71
* Λόμπι ξενοδοχείου: 72
* Δωμάτια ξενοδοχείου: 73 έως 100
* Μπαρ - εστιατόριο: 101
* Παρατηρητήριο: 103

## Χρονοδιάγραμμα
Η κατασκευή ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου 2015. Από τον Δεκέμβριο του 2017, είναι υπό κατασκευή τα θεμέλια από χάλυβα με τις υπέργειες κατασκευές να είναι πλέον ορατές.

Ο πύργος είναι υπό κατασκευή από το 2015 και αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι το έτος 2022.
**Κύρια κατασκευή πύργου το 2017 (όψη από τα δυτικά)**

Αρχείο:Haikou Tower 2017 05 25 - 01.jpg|Μάιος
Αρχείο:Haikou Tower 2017 06 20 - 01.jpg|Ιούνιος
Αρχείο:Haikou Tower 2017 07 28 - 02.jpg|Ιούλιος
Αρχείο:Haikou Tower 2017 08 19 - 05.jpg|Αύγουστος
Αρχείο:Haikou Tower 2017 09 21 - 04.jpg|Σεπτέμβριος
Αρχείο:Haikou Tower 2017 10 25 - 01.jpg|Οκτώβριος
Αρχείο:Haikou Tower 2017 11 24 - 04.jpg|Νοέμβριος
Αρχείο:Haikou Tower 2017 12 13 - 01.jpg|Δεκέμβριος


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ουρανοξύστες στην Κίνα