open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αμύντωρ

Κατά την Ελληνική Μυθολογία ο **Αμύντωρ** ή Αμύντορας, ήταν γιος του Βασιλιά Ορμένου, των Δολόπων, ιδρυτή της θεσσαλικής πόλης Ορμενίου, και εγγονός του Καρφίου ή Κερκάφου. Αδελφός του Αμύντορα ήταν ο Ευαίμων (ή Ευαίμονας).

Ο Αμύντωρ διαδέχθηκε στο θρόνο τον πατέρα του και ανέλαβε βασιλιά του Ορμενίου. Σύζυγος του Αμύντορα αναφέρεται (κατά τον Διόδωρο) η Ιππολύτη, ή η Αλκιμέδη (κατά τον Απολλόδωρο). Επίσης και ως ερωμένη του αναφέρεται η Κλυτία, και κόρη του ήταν η Αστυδάμεια.

Σύμφωνα με τη τοπική παράδοση τον Αμύντορα σκότωσε ο Ηρακλής μετά την άρνησή του, αθέτηση του λόγου του, να δώσει στον Ηρακλή για σύζυγο την κόρη του Αστυδάμεια, την οποία και στη συνέχεια έκανε σύζυγό του.

## Εκφράσεις
Το όνομα Αμύντωρ σημαίνει αμυνόμενος υπερασπιστής, εκείνος που αποκρούει και απωθεί, αλλά και ο εκδικητής. Στις ελληνικές δημώδεις και δημοσιογραφικές εκφράσεις συνηθίζεται να χαρακτηρίζει αυτούς που υπεραμύνονται καταστάσεων ή προσώπων συνηθέστερα χωρίς αρμοδιότητα ή ανάθεση περί αυτού. Το όνομα Αμύντωρ απαντάται και ως σύγχρονο κύριο όνομα Ελλήνων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.8ος, σελ.95.

Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Θεσσαλίας
Κατηγορία:Εκφράσεις
Ηράκλεια η Μηδική

μικρογραφία|Άγαλμα του Ηρακλέους στα Βαγίστανα της Μηδίας, θέση που έχει προταθεί ως ταυτιζόμενη με την Ηράκλεια
Η **Ηράκλεια** ήταν ελληνιστική πόλη της Μηδίας.

Κτίσθηκε αρχικά από τον Μ. Αλέξανδρο, είτε κατά την περίοδο 331/30 π.Χ. που βάδιζε εναντίον της Περσεπόλεως, είτε το 324 π.Χ., όταν, σύμφωνα με τον Αρριανό, θέλοντας να απαλύνει την απεριόριστη θλίψη του για τον θάνατο του αδελφικού του φίλου Ηφαιστίωνος, εξεστράτευσε εναντίον του ληστρικού φύλου των Κισσίων ή Κοσσαίων. Σε λίγο χρονικό διάστημα οι Κίσσιοι συνετρίβησαν από τις ελληνικές δυνάμεις και δέχθηκαν την εγκαθίδρυση ελληνικών πόλεων στα εδάφη τους. Μια από αυτές δεν αποκλείεται να ήταν και η Ηράκλεια κοντά στο πέρασμα των Βαγιστάνων της Μηδίας (σημερινό Μπισοτούν, Bisotun). Το όνομα δόθηκε για να τιμηθεί ο θεωρούμενος ως πρόγονος του Μακεδόνα βασιλιά, Ηρακλής, άγαλμα του οποίου κτίσθηκε στους βράχους των Βαγιστάνων από κάποιον Έλληνα σατράπη, Κλεομένη, το 149 π.Χ., όπως φανερώνει η εκεί βραχογραφία.

Ο Στράβων (Στράβων Ηράκλεια Xi σελ. 514) την αναφέρει μαζί με την Απάμεια στην κατεύθυνση προς Ράγες -Ευρωπό. Ο Forbiger την ταυτίζει με την Ηράκλεια του Πλινίου που και αυτός την ανάγει στον ίδιο ιδρυτή. 

Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, η Ηράκλεια καταστράφηκε, λογικά, από κάποια βαρβαρική επιδρομή. Όταν όμως ο Σελευκίδης βασιλιάς Σέλευκος Β' Καλλίνικος επιχείρησε εκστρατεία για την ανάκτηση της Παρθίας και της Περσίδος στα έτη 238 -235 π.Χ., ο συγγενής και στρατηγός του Αχαιός την επανέκτισε, μετονομάζοντάς την σε **Αχαΐδα**. Η σελευκιδική ονομασία όμως δεν διήρκεσε πολύ και επανήλθε η αρχική. Από τη *Γεωγραφική υφήγηση* του Κλαυδίου Πτολεμαίου διαπιστώνει κανείς ότι η πόλη επέζησε τουλάχιστον μέχρι την παρθική περίοδο.

## Πηγές
* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*.
* Αθανάσιου Αγγελόπουλου *Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική υφήγησις*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
* Αρριανού *Αλεξάνδρου Ανάβασις* εκδ. Εξάντας

Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας
Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Κατηγορία:Πόλεις που ίδρυσε ο Μέγας Αλέξανδρος
Ίβιτσα Μαϊστόροβιτς

Ο **Ίβιτσα Μαϊστόροβιτς ** (γερμ.: *Ivica Majstorović*, γεν. 1981) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής με κροατική καταγωγή. Αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος και ως κεντρικός αμυντικός, ενώ έχει ύψος 1,86 μ. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Ο **Ίβιτσα Μαϊστόροβιτς ** γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1981 στο Μόναχο της Γερμανίας από γονείς Κροάτες μετανάστες. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο σε παιδική ηλικία στα τσικό της Μπάγερν Μονάχου. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στα παιδικά και εφηβικά τμήματα διαφόρων συλλόγων: Γκάρτενσταντ Τρούντερινγκ (*SV Gartenstadt Trudering*), Ρόζενχαϊμ, (*TSV 1860 Rosenheim*) και Ουντερχάχινγκ (*SpVgg Unterhaching*) ως το 2001.

Το 2001 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο στην Ουντερχάχινγκ, με την οποία αγωνίστηκε για έξι σεζόν: πέντε στη δεύτερη και μία στην τρίτη κατηγορία του γερμανικού πρωταθλήματος. Το 2007 υπέγραψε στον Πανιώνιο, όπου ήταν προπονητής ο συμπατριώτης του Έβαλντ Λίνεν. Έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής στις 2 Σεπτεμβρίου 2007 και σχεδόν αμέσως πήρε θέση στη βασική ενδεκάδα. 

Ήταν από τους βασικούς συντελεστές της κατάκτησης της πέμπτης θέσης τη σεζόν 2007-08 και της επιτυχημένης πορείας μέχρι τους ομίλους στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Σκοράρει σπάνια, αλλά ιστορικό έμεινε το γκολ που πέτυχε στα τελευταία λεπτά του εκτός έδρας αγώνα με την Αούστρια, με το οποίο ο Πανιώνιος νίκησε 1-0 κι έμεινε ζωντανός στο παιχνίδι της πρόκρισης. 

Το καλοκαίρι του 2009 αποχώρησε με τη λήξη του συμβολαίου του από τον Πανιώνιο και συνέχισε την καριέρα του στον ΠΑΣ Γιάννινα, όπου παρέμεινε για μία σεζόν. Από το 2010 ως το 2012 αποτέλεσε ποδοσφαιριστή της Κέρκυρας. Τον Οκτώβριο του 2012 έμεινε ελεύθερος και μεταπήδησε στην Α.Ε.Λ. Καλλονής, που αγωνιζόταν στη Φούτμπολ Λιγκ, όπου όμως παρέμεινε για μόλις τρεις μήνες, αποχωρώντας τον Ιανουάριο του 2013 για την Αυστρία και την ΣΦ Μάτερσμπουργκ. Η αυστριακή ομάδα, στην οποία δεν αγωνίστηκε ξανά από τον Σεπτέμβριο του 2014 και μετά, τον αποδέσμευσε τον Ιανουάριο του 2015.

Ο Μαϊστόροβιτς επέστρεψε στη συνέχεια στην Ελλάδα και το καλοκαίρι του 2015 βρήκε νέα ποδοσφαιρική στέγη στην νεοφώτιστη στη Γ΄ Εθνική Α.Ε. Ηράκλειο, από όπου όμως αποχώρησε μετά από μισό χρόνο.

Τον Φεβρουάριο του 2016 ο Μαϊστόροβιτς αποτέλεσε την πιο ηχηρή μεταγραφή της ΕΠΣ Αθηνών, ερχόμενος σε συμφωνία με τον Α.Ο. Βύρωνα, τον οποίο βοήθησε να ανέβει εκείνη τη σεζόν ως πρωταθλητής της Γ΄ ΕΠΣΑ στη Β΄ κατηγορία. Στον Α.Ο. Βύρωνα παρέμεινε για δύο χρόνια, συμβάλλοντας στην παραμονή στην κατηγορία και αποχωρώντας τελικά κοινή συναινέσει τον Ιανουάριο του 2018.

## Καριέρα

## Παραπομπές


## Πηγές

* Στατιστικά του παίκτη στη Σούπερ Λιγκ , στον ιστότοπο της διοργανώτριας.
* Αφιέρωμα στη Σούπερ Λιγκ 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51.
* Αφιέρωμα στη Σούπερ Λιγκ 2010-11, "SportDay" (27-8-2010).

Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Γερμανοί κροατικής καταγωγής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΦ Μάτερσμπουργκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣπΦγγ Ουντερχάχινγκ
Ηράκλεια η Λευκανική

thumb|340px|''Χάρτης της Λευκανίας κατά την αρχαιότητα. Διακρίνονται ανατολικά οι πόλεις Πανδοσία, Ηράκλεια και ο Σίρις ποταμός.''
Η **Ηράκλεια η Λευκανική** ήταν αρχαία ελληνική αποικία η οποία ιδρύθηκε επί των εκβολών του ποταμού Σίριδος, στον κόλπο του Τάραντα στην Λευκανία από τους Θούριους και τους Ταραντινούς.. 

## Ιστορία
Η Ηράκλεια αναφέρεται ως η πατρίδα του περίφημου ζωγράφου Ζεύξι και ότι εκεί έζησε για μερικά χρόνια ο Πυθαγόρας όπου ίδρυσε σχολή. Την περίοδο των πολέμων του βασιλιά της Ηπείρου Πύρρο εναντίον των Ρωμαίων στην Ιταλία, αρχικά η Ηράκλεια ήταν σύμμαχος με τον Πύρρο, όπως και οι υπόλοιπες πόλεις της Λευκανίας. Λίγο πιο έξω από την πόλη και ανάμεσα με την Πανδοσία, το 280 π.Χ. ο Πύρρος συνέτριψε τα ρωμαϊκά στρατεύματα (βλ. Μάχη της Ηράκλειας). Στη συνέχεια όμως, το 278 π.Χ., η Ηράκλεια συμμάχησε με τους Ρωμαίους και τελικά έκλεισε μαζί τους ευνοϊκότατη συνθήκη αποκτώντας πολλά προνόμια το 272 π.Χ.. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Φουσενί Ντιαβαρά

Ο **Φουσενί Ντιαβαρά** (γαλ.: *Fousseni Diawara*, γεν. 1980) είναι αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Μαλί αλλά με γαλλικό (ευρωπαϊκό) διαβατήριο, που αγωνίζεται στον Πανιώνιο. Είναι κεντρικός αμυντικός, έχει ύψος 1,85, βάρος 75 κιλά και φορά τη φανέλα με το νούμερο "6".

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο **Φουσενί Ντιαβαρά** γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1977 στο Παρίσι, από γονείς καταγόμενους από το Μαλί. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην παιδική ομάδα Πιερφίτ (*Pierrefitte*) το 1988 και από το 1991 στη Ρεντ Σταρ ΦΚ. Στην ίδια ομάδα υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο τη σεζόν 1998-99, όταν αγωνιζόταν στην τρίτη κατηγορία. Δυο χρόνια αργότερα πήγε στην ιστορική Σαιντ-Ετιέν, στην πρώτη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος, όπου έγινε βασικός. Παρέμεινε στο σύλλογο για άλλες τρεις σεζόν, αν και υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία. Το 2003 είχε χάσει τη θέση του στην πρώτη ομάδα και στο β΄ μισό της σεζόν πήγε δανεικός στη Λαβάλ (*Stade Lavallois*). Την επόμενη σεζόν επέτρεψε στη βασική ομάδα της Σαιντ-Ετιέν, που είχε επανέλθει στην πρώτη κατηγορία και συνέχισε για δυο σεζόν ακόμα. Το 2006-07 έχασε πάλι τη θέση του στην α΄ ομάδα και πήγε δανεικός για μισή σεζόν στη Σοσό (*Sochaux-Montbéliard*). Επέστρεψε στη Σαιντ-Ετιέν αλλά και πάλι δεν πήρε θέση βασικού και προτίμησε να αναζητήσει την τύχη του εκτός Γαλλίας.

Τον Ιανουάριο του 2008 ήρθε στην Ελλάδα στον Πανιώνιο κι έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής στις 3 Φεβρουαρίου 2008. Βοήθησε αρκετά στην προσπάθεια της ομάδας να κατακτήσει την πέμπτη θέση, να προκριθεί στους αγώνες πλέι-οφ της σεζόν 2007-08 και να κερδίσει μια θέση στο Κύπελλο Ιντερτότο. Τη σεζόν 2008-09 αντιμετώπισε κάποια προβλήματα τραυματισμού και έχει λιγότερες συμμετοχές. Το συμβόλαιό του λήγει στις 30 Ιουνίου 2010.

Είναι διεθνής με την ομάδα του Μαλί.

## Καριέρα

## Πηγές

* Αφιέρωμα στη Σούπερ Λίγκα 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51.

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μάλι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ιστρ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεντ Σταρ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Λαβαλουά
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αζαξιό
Τρωάδα Α΄ της Ηπείρου

Η **Τρωάδα** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασίλισσα της φυλής των Μολοσσών στην περιοχή της Ηπείρου, η οποία έζησε κατά την κλασική εποχή. Πατέρας της ήταν ο βασιλιάς Νεοπτόλεμος Β΄. Υπήρξε αδελφή της Ολυμπιάδας, μητέρας του Αλεξάνδρου του Μέγα, καθώς και γιαγιά του ξακουστού βασιλιά της Ηπείρου, του Πύρρου. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Μετά το θάνατο του Αλκέτα Α΄, βασιλιάς επρόκειτο να επιλεγεί ανάμεσα στους δύο γιους του, Νεοπτόλεμο και Αρύββα. Μετά από σφοδρή διαμάχη δεν βρέθηκε λύση στο ζήτημα και κατ' επέκταση οι δυο τους συμφώνησαν να διαιρέσουν το βασίλειο και να συμβασιλέψουν. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που εγκαταστάθηκε διπλή βασιλεία. Από όσο γνωρίζουμε δεν υπήρχαν κάποιες περαιτέρω προστριβές ως προς αυτό και  η συμφωνία τους κράτησε μέχρι το θάνατο του Νεοπτόλεμου γύρω στο 360 π.Χ., όταν το θρόνο ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο Αρύββας. Ο τελευταίος νυμφεύθηκε την ανηψιά του, Τρωάδα.

Η Τρωάδα χάρισε στον Αρύββα έναν γιο, τον Αιακίδη, πατέρα του διαβόητου Πύρρου. Πιθανώς να υπήρξε και μητέρα του έτερου γιου του Αρύββα, Αλκέτα Β', κάτι που ωστόσο δεν επιβεβαιώνουν ρητά οι αρχαίες πηγές.

## Χρονολόγιο

## Δείτε επίσης
*Δυναστεία των Αιακιδών
*Αρχαία Ήπειρος
*Κλασική εποχή
*Ολυμπιάδα

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
;Αρχαίες πηγές
*Ιουστίνος, *«Επιτομή της Ιστορίας του Πομπήιου Τρώγου»*, Λατινικά, Αγγλικά, Γαλλικά
*Παυσανίας, *«Ελλάδος περιήγησις»*, Αρχαία Ελληνικά, Αγγλικά
* Πλούταρχος, *«Βίοι Παράλληλοι:Πύρρος»* (Αρχαίο κείμενο   Αγγλικά) 



Κατηγορία:Δυναστεία των Αιακιδών
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Ηπείρου
Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Κλασικής περιόδου
Σεκού Μπερτέ

Ο **Σεκού Μπερτέ** (γαλ.: *Sékou Berthé*, γεν. 1977) είναι αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Μαλί αλλά με γαλλικό (κοινοτικό) διαβατήριο, που αγωνίζεται στον Πανιώνιο. Είναι κεντρικός αμυντικός, έχει ύψος 1,93, βάρος 95 κιλά και φορά τη φανέλα με το νούμερο "4".

## Βιογραφικά στοιχεία

Ο **Σεκού Μπερτέ** γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1977 στο Μπαμακό, πρωτεύουσα του Μαλί. Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικό ποδόσφαιρο στη Γαλλία το 1997 στη Μονακό, στην οποία δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Το 1999 μεταπήδησε στην Τρουά (*Troyes AC*), όπου αγωνίστηκε τέσσερις σεζόν χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το 2003 δοκίμασε την τύχη του στην Αγγλία και πήρε μεταγραφή για την Μπρόμγουιτς, ομάδα τότε της Πρέμιερ Λιγκ. Ούτε εκεί μπόρεσε να γίνει βασικός.

Τη σεζόν 2005-06 δεν αγωνίστηκε και την επόμενη σεζόν πήγε στην Ελλάδα, όπου υπέγραψε στον Πανιώνιο τριετές συμβόλαιο ως τις 30 Ιουνίου 2009. Έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής στις 17 Σεπτεμβρίου 2006 και σχεδόν αμέσως πήρε θέση στη βασική ενδεκάδα. Ήταν από τους βασικούς συντελεστές της κατάκτησης της πέμπτης θέσης για δύο συνεχείς σεζόν: 2006-07 και 2007-08 και της επιτυχημένης πορείας μέχρι τους ομίλους στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Τη σεζόν 2008-09 αντιμετώπισε προβλήματα τραυματισμού και έχει λιγότερες συμμετοχές.

Είναι διεθνής με την ομάδα του Μάλι.

## Καριέρα

## Πηγές

* Αφιέρωμα στη Σούπερ Λίγκα 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51.
* http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=4314

Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μάλι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζολιμπά ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουρ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Περσέπολις
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Ιράν
Μάριος Νικολάου

Ο **Μάριος Νικολάου** (γενν. Λεμεσός, 10 Απριλίου 1983) είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, νυν επιχειρηματίας και προπονητής στην ΑΕΛ ΛΕΜΕΣΟΥ. Στη ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνίστηκε στις κυπριακές ομάδες ΑΕΛ, Άρη Λεμεσού και Ομόνοια, στις ελληνικές Πανιώνιο και Λεβαδειακό, καθώς και στη φινλανδική Ίντερ Τούρκου. Επίσης, υπήρξε μέλος της Εθνικής Κύπρου. Η θέση του ήταν μέσος, κυρίως αμυντικό χαφ.

## Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1983 στην Λεμεσό της Κύπρου. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στον Άρη Λεμεσού το 1998. Έπαιξε για τέσσερις σεζόν, στις οποίες η ομάδα ανεβοκατέβαινε στην πρώτη και τη δεύτερη κατηγορία. Το 2002, πήγε στην Ομόνοια Λευκωσίας αλλά δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Εν τω μεταξύ κλήθηκε και αγωνίστηκε στην εθνική ελπίδων Κύπρου.

Το 2004, επέτρεψε στον Άρη, στον οποίο έγινε βασικός και αγωνίστηκε για τρεις σεζόν, βοηθώντας τον να επανέλθει στην πρώτη κατηγορία. Το 2007, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, υπογράφοντας με τον Πανιώνιο κι έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής στις 2 Σεπτεμβρίου 2007. Βοήθησε αρκετά στη προσπάθεια της ομάδας να κατακτήσει την πέμπτη θέση, να προκριθεί στους αγώνες πλέι-οφ της σεζόν 2007-08 και να κερδίσει μια θέση στο Κύπελλο Ιντερτότο. Τη σεζόν 2008-09 συνεχίζει να έχει τακτικές συμμετοχές ως βασικός. Το συμβόλαιό του έληξε στις 30 Ιουνίου 2010.

Στις 22 Ιουνίου 2010 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στην ΑΕΛ Λεμεσού, επιστρέφοντας έτσι στο κυπριακό ποδόσφαιρο για πέντε σεζόν. Τη σεζόν 2015-16, αγωνίστηκε στον ελληνικό Λεβαδειακό ενώ το 2016 έκανε ένα πέρασμα από τη φινλανδική Ίντερ Τούρκου. Επέστρεψε στην ΑΕΛ το 2016 και δύο σεζόν. Το 2018 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, συμπληρώνοντας είκοσι χρόνια καριέρας. Επίσης, υπήρξε διεθνής με την Εθνική Κύπρου.

## Προσωπική ζωή
Στις 27 Μαΐου 2018, παντρεύτηκε την επιχειρηματία-instagrammer Τάνια Γεραλή και απέκτησαν έναν γιο (γενν. 6 Ιουνίου 2022).

## Στατιστικά καριέρας

## Παραπομπές


## Πηγές

* Αφιέρωμα στη Σούπερ Λίγκα 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51.
* Στατιστικά σεζόν 2009-10

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Τούρκου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Σατόρι

[thumb|right|150px|Ο ιαπωνικός όρος 悟り σατόρι. Αποτελείται από τον κινεζικό χαρακτήρα 悟 (προφέρεται ''γου'' στα [μανδαρινικά κινέζικα και σημαίνει κατανόηση) και τη συλλαβή χιραγκάνα り *(ρι)'.]]
*'Σατόρι*'  (, []) είναι ο ιαπωνικός [[Βουδισμός|βουδιστικός]] όρος για τη (στιγμιαία) *φώτιση* στον [[Ζεν|Βουδισμό Ζεν]]. Η κυριολεκτική σημασία της λέξης είναι «κατανόηση».

Το σατόρι  είναι μια προσωρινή καθαρή ματιά στην πραγματική φύση της ύπαρξης (a moment of clarity). Είναι διαφορετικό από το [[Κένσο]]. Συνηθίζεται να χρησιμοποιείται η λέξη για μια «βαθιά»  κατάσταση στιγμιαίας επίγνωσης όταν γίνεται αναφορά στις φωτισμένες καταστάσεις του [[Βούδας|Βούδα]]. Σύμφωνα με τον [[Ντ. Τ. Σουζούκι]] ([[Μια Εισαγωγή στον Ζεν Βουδισμό]]), το «*σατόρι* είναι ο λόγος ύπαρξης του [[Ζεν]], χωρίς το οποίο το Ζεν δεν νοείται».

Ο στόχος του [[Ζεν#Ζαζέν|διαλογισμού Ζεν]] είναι η προσωπική εμπειρία του σατόρι και με αυτόν τον τρόπο η βίωση της αρχικής εμπειρίας του Βούδα. Από τους μαθητές Ζεν περιμένει κανείς να υπομείνουν πνευματικές και σωματικές βασάνους, με ιδιαίτερη έμφαση στο [[Ζεν#Ζαζέν|Ζαζέν]] και τη μελέτη ορθολογικά μη επιλύσιμων προβλημάτων ([[Κοάν]]), τα οποία αποσκοπούν στο να υποσκαπτεί η εμπιστοσύνη του υποκειμένου στην ορθολογική σκέψη. Η διαφορά με τη [[Χριστιανισμός|χριστιανική]] έννοια του ξαφνικού [[Προσηλυτισμός|προσηλυτισμού]] ή της πνευματικής αφύπνισης έγκειται στο ότι το άτομο που κατακτά το σατόρι δεν υπηρετεί την [[κοινωνία]], αλλά αποκτά μάλλον την ικανότητα να ζήσει χωρίς *φόβο* ή *προσκόλληση στη ζωή*. O [[Ντ. Τ. Σουζούκι]] στο βιβλίο του *Μια Εισαγωγή στον Ζεν Βουδισμό* γράφει ότι *«Πριν από το σατόρι, οι μοναχοί τα 'χουν τόσο χαμένα! Μοιάζουν με ταξιδιώτες χαμένους στην έρημο. Αλλά μετά το σατόρι, φέρονται σαν απόλυτοι μονάρχες. Δεν είναι πια σκλάβοι κανενός, είναι οι ίδιοι αφεντικά»''.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ζεν
Κατηγορία:Θρησκεία στην Ιαπωνία
Ραϊμούντο Περέιρα

Ο **Ραϊμούντο Περέιρα** (Raimundo Pereira, 9 Φεβρουαρίου 1956-) είναι πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου και δικηγόρος και μέλος του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAIGC).

## Καριέρα
Διαδέχθηκε τον Φρανσίσκο Μπενάντε ως πρόεδρος της Συνέλευσης του Λαού μετά την εκλογική νίκη του PAIGC στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν το 2008. Σπούδασε νομικά. Έπειτα από τη δολοφονία του προέδρου Ζοάο Μπερνάρντο Βιέιρα από το στρατό, στις 2 Μαρτίου του 2009, ο στρατός άφησε να εννοηθεί ότι ο Περέιρα, με βάση το Σύνταγμα, θα διαδεχθεί προσωρινά τον πρόεδρο και εντός 60 ημερών θα οργανώσει προεδρικές εκλογές.

Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Βιέιρα, ο Περέιρα εξελέγη προσωρινός πρόεδρος από το κοινοβούλιο και ορκίστηκε στις 3 Μαρτίου του 2009. Παρέμεινε στην εξουσία ως τις 8 Σεπτεμβρίου του 2009, οπότε τον διαδέχθηκε ο Μαλάμ Μπακάι Σανιά. Μετά τον θάνατο του τελευταίου, στις 9 Ιανουαρίου 2012, ανέλαβε χρέη προέδρου της χώρας. Τελικά ανατράπηκε από στρατιωτικό πραξικόπημα τον Απρίλιο του 2012.

## Παραπομπές


Περειρα, Ραιμουντο
Αλεξάνδρα Λαδικού

Η **Αλεξάνδρα-Ελευθερία Λαδικού** (Καβάλα, 26 Ιανουαρίου 1933) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Το 1953 συμμετείχε στα καλλιστεία και κέρδισε τον τίτλο Β΄ Μις Ελλάς, ενώ βγήκε Αναπληρωματική Μις Κόσμος την ίδια χρονιά στην αντίστοιχη διεθνή διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο.

Αποφοίτησε από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Καρόλου Κουν, με το οποίο και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο στην *"[[Η Αυλή των Θαυμάτων|Αυλή των θαυμάτων]]"* του Ιάκωβου Καμπανέλλη.

Συνεργάστηκε με το Λαϊκό Θέατρο του Mάνου Κατράκη, τους θιάσους των Πέτρου Φυσσούν και Γιάννη Φέρτη-Ξένιας Καλογεροπούλου, με τους σκηνοθέτες Μήτσο Λυγίζο, Πέλο Κατσέλη, Ντίνο Δημόπουλο κ.ά.

Από το 1996 μέχρι και το 2010, δίδασκε και είχε αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση στη Δραματική Σχολή του Διομήδη Φωτιάδη. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, ενώ έχει ανεβάσει θεατρικές παραστάσεις και με δικό της θίασο.

## Διακρίσεις
Σε εκδήλωση της 29ης Μαρτίου του 1999 από το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου (Θεατρικό Μουσείο) απονεμήθηκε στην ίδια και στην Κάκια Αναλυτή το Έπαθλο "Κυβέλη" για τη διαρκή προσφορά τους.

## Πολιτική
Η Αλεξάνδρα Λαδικού ήταν υποψήφια Ευρωβουλευτής στις εκλογές της 25 Μαΐου του 2014 με το κόμμα του Δημ. Καζάκη, ΕΠΑΜ.

## Φιλμογραφία
### Θέατρο
* (1950), "Τρωάδες" του Ευριπίδη με τα Εκπαιδευτήρια Φωτόπουλου στο "Θέατρο Κεντρικόν", σε σκηνοθεσία-διδασκαλία Θάνου Τράγκα ερμηνεύουν: Αλεξάνδρα Λαδικού, Γεώργιος Μούτσιος κ.α., ο Άγγελος Σικελιανός συγχαίρει συγκίνημένος τον Θάνο Τράγκα: ''Αυτή ήταν πράγματι μια παράσταση αρχαίας Ελληνικής Τραγωδίας".
*Η Αυλή των θαυμάτων
*Θείος Bάνιας 
*Η άνοδος και η πτώση του Αρτούρο Oύι 
*Το παιχνίδι των ρόλων του Πιραντέλο 
*Αντόνιο ή το μήνυμα
*Το θέμα της ημέρας
*Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές
*Φώτο φίνις 
*Ελ Γκρέκο
*Στέλλα Βιολάντη
*Kόκκινα φανάρια
*Εμείς, αυτοί και οι άλλοι
*Η μικρή μας πόλη
*Ερωτική αναρχία
*Ο αντιπρόσωπος
*Χαίρε Λουίζα
*Καλλιπάτειρα
*Λεωφορείο ο πόθος
*Η κόμισσα της φάμπρικας
*Μαίρη-Μαίρη
*Ένας ιππότης για τη Βασούλα
*Ο φάκελος
*Ατμόπλοιο Τζόαν Ντάνβερνς 
*Ένας πρίγκιπας για μένα 
*Σιρανό ντε Μπερζεράκ
*Βασιλιάς Ληρ 
*Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα
*Ιούλιος Καίσαρ
*Οι ξεριζωμένοι
*Στη γέφυρα του Λουλέ Μπουργκάζ
*Ζωρζ Νταντέν
*Όλα στην κήπο
*Χάρτινα λουλούδια 
*Βρικόλακες 
*Γλάρος
*Ένας μήνας στην εξοχή 
*Το παιχνίδι των ρόλων
*Η σιωπή της Άλκηστης 
*Ελένη (τραγωδία)
*Xάρολντ και Μωντ 
*Η τρελή του Σαγιώ 
*Ο σοβαρός Ερνέστος
*Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα
*Ανάσα ζωής

### Κινηματογράφος

### Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Λαδικού στο IMDb
*Λαδικού  στο cine.gr

Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν
Μπουρζουαζία

[thumb|right|200px|Το ''Πορτραίτο των θυγατέρων Catulle-Mendès στο πιάνο'' (1888) από τον [Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ. Το μάθημα μουσικής ήταν αυτονόητο για τα παιδιά της μπουρζουαζίας.]]
Η **αστική τάξη**, γνωστή και με τον μειωτικό όρο **μπουρζουαζία**, είναι όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την κοινωνική τάξη στην οποία ανήκουν οι κεφαλαιοκράτες και οι κτηματίες, γνωστοί κατά τη μαρξιστική ορολογία ως **αστοί** και με τον μειωτικό όρο **μπουρζουάδες**. 

Ιστορικά, η τάξη της μπουρζουαζίας προέρχεται από την τάξη των εμπόρων του μεσαίωνα, οι οποίοι αντλούσαν εξουσία και επιρροή από την εργασία και τον πλούτο τους, σε αντίθεση με αυτούς των οποίων η εξουσία προερχόταν από την καταγωγή και την κτήση γης. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο όρος περιγράφει την τάξη στην οποία ανήκουν τα μέσα παραγωγής πλούτου.

Είναι γαλλική λέξη και προέρχεται από τη λέξη *bourgeois*, που σημαίνει *κάτοικος μιας πόλης*. Ο όρος έχει συνήθως αρνητική χροιά και χρησιμοποιείται υποτιμητικά υποδηλώνοντας συντηρητισμό και αντιδραστικότητα.

Σε μια σύγχρονη (20ός αιώνας) πολιτική ανάλυση, ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής κοινωνιολογίας James Petras ισχυρίζεται ότι οι αξίες της μπουρζουαζίας υιοθετούνται από αριστερούς διανοούμενους οι οποίοι  επιδιώκουν καταξίωση, αναγνώριση, καθώς και διασύνδεση με μπουρζουά ιδρύματα και κύκλους. Με τον τρόπο αυτό διαιωνίζεται η ηγεμονία της μπουρζουαζίας, παρ' ότι χρησιμοποιείται η ρητορεία της αριστερής διαμαρτυρίας και του αντι-ηγεμονισμού.

## Αναφορές



Κατηγορία:Κοινωνικές τάξεις
Κατηγορία:Κοινωνιολογία του πολιτισμού
Σφαλερίτης

Ο **σφαλερίτης** (αγγλ. sphalerite, κοινώς zincblende) είναι ορυκτό του ψευδαργύρου και αποτελεί το κυριότερο μετάλλευμά του. Η λέξη σφαλερίτης προέρχεται από το ελληνικό ρήμα «σφάλλω», επειδή πολύ συχνά τον θεωρούσαν γαληνίτη. Το καθαρό ορυκτό, που ανευρίσκεται σπάνια, είναι άχρωμο και διάφανο. Συνηθέστερα απαντά με προσμίξεις σιδήρου, οι οποίες του προσδίδουν από ερυθρό έως μαύρο χρώμα. Ορισμένες ερυθρές παραλλαγές του, όταν παρουσιάζουν ικανοποιητική διαφάνεια και (ασθενή) διπλοθλαστικότητα, αποτελούν ημιπολύτιμους λίθους (ψευδορουμπίνια). Άλλες προσμίξεις του περιλαμβάνουν μαγγάνιο, κάδμιο, υδράργυρο, ίνδιο, άργυρο, μόλυβδο και κασσίτερο. Με το όνομα *Schalenblende* αναφέρεται ημιπολύτιμος διακοσμητικός λίθος, ο οποίος αποτελείται από ζωνώδη βοτρυοειδή ανάπτυξη βουρτσίτη, σφαλερίτη, γαληνίτη και μαρκασίτη. Παραλλαγές του, ανευρισκόμενες κυρίως σε μετεωρίτες είναι ο ματραΐτης, ο βουρτσίτης (matraite, wurtzite), ο κλειοφανής και ο μαρματίτης.

Απαντά παγκοσμίως με κυριότερα κοιτάσματα στην περιοχή Trepca της Σερβίας, στην Βρετανία, στις ΗΠΑ, το Μεξικό, τον Καναδά και την Ισπανία. Στην Ελλάδα απαντά, σε εκμεταλλεύσιμες ποσότητες, στο κοίτασμα "Μαδέμ Λάκκος" της Κασσάνδρας (Χαλκιδική) και στα μεταλλεία Λαυρίου.

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Πηγές
*Mindat.org
*Minerals.net
*Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 
*Webmineral.com
*Queensland University of Technology

## Βιβλιογραφία
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil: *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills: *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
*S. S. Augustithis, *Atlas of the textural patterns of ore minerals and metallogenic proccesses*, Walter de Gruyter, ISBN 3110136392

## Σημειώσεις


Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου
Γεράσιμος Χυτήρης

Ο **Γεράσιμος Χυτήρης** (Κέρκυρα, 28 Φεβρουαρίου 1913) ήταν λογοτέχνης, δημοσιογράφος κι ένας από τους σημαντικότερους λαογράφους του τόπου του. Είναι πατέρας του πολιτικού και ποιητή Τηλέμαχου Χυτήρη.

Δεκαοκτώ χρονών δημοσιεύει το πρώτο του ποίημα στο περιοδικό "Επτάνησος". Αργότερα συνεργάζεται με την εφημερίδα Κερκυραϊκά Νέα του Κώστα Δαφνή, στην οποία για μια δεκαπενταετία κρατάει την μεγάλης αναγνωσιμότητας στήλη «Σημειώσεις ενός Κερκυραίου». Αυτές τις «Σημειώσεις», ο πανεπιστημιακός καθηγητής Θεοδόσης Πυλαρινός, τις χαρακτηρίζει ως «*θησαυρό κερκυρογνωσίας*». Κι αλλού: *«Όντας πολύπλευρος και πολυσχιδής (ο Χυτήρης), ερευνητικό πνεύμα ακάματο και στο έπακρο φιλομαθής, κατόρθωσε να αφήσει πολύμορφο έργο, άξιο θαυμασμού σήμερα για την ειδολογική, την ποιοτική και την ποσοτική εμβέλεια»*.

Με τη λαογραφική και την ιστορική του εργασία ο Χυτήρης πρόσφερε στους νεώτερους ερευνητές μια σπουδαία κληρονομιά. Μερικοί τίτλοι από τα σχετικά βιβλία του είναι: «Κερκυραϊκό γλωσσάρι», «Το αγροτικό πρόβλημα την επομένη της Ενώσεως», «Τα λαογραφικά της Κέρκυρας», «Εφτανησιώτικη Δημοκρατία», «Η όπερα στο Θέατρο του Σαντζιάκομο» κ. ά.

Για το λογοτεχνικό του έργο, και κυρίως το πεζογραφικό, η κριτική υπήρξε ευμενέστατη. Ο Βάσος Βαρίκας είχε γράψει για «Το μέγα δρυ»: *«Το πεζογράφημα αυτό έχει ζωντάνια, γνησιότητα και αλήθεια»* , ενώ ο Κώστας Δαφνής στα Κερκυραϊκά Νέα: *«Διάλογος ζωντανός, αφήγηση άνετη, σύνθεση άρτια, γλώσσα καθαρή κι εκφραστική […], χωρίς υπερβολή προβάλλει με αξιώσεις την κερκυραϊκή πεζογραφία στον ευρύτερο ελληνικό χώρο»*.

Από τα λογοτεχνικά του βιβλία αναφέρονται ενδεικτικά το ιστορικό μυθιστόρημα «Η πρώτη άνοιξη» (1960), η νουβέλα «Το μέγα δρυ»,(1962), η νουβέλα «Καληνύχτα κ. διευθυντά», καθώς και η ποιητική του συλλογή «Αγόνατοι καιροί» (1980).

Τιμώντας τις πνευματικές αξίες του, η  Αναγνωστική Εταιρία Κέρκυρας εξέδωσε γι’ αυτόν το 2008 έναν μνημειώδη τόμο με τη συνεργασία γνωστών συγγραφέων και κριτικών.

Πέθανε στην Αγγλία τον Απρίλη του 1997.

## Παραπομπές


## Πηγές
*   Εφημ. «Κερκυραϊκά Νέα», 1969–1983
*   Ανθολογία Κερκυραίων ποιητών (εκδ. «Πόρφυρας» 1985)
*   Αφιέρωμα στον Γεράσιμο Θ. Χυτήρη  (εκδ. Αναγνωστική Εταιρία, 2008)
*   Τα βιβλία του Γ. Χυτήρη.

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι
Προϊστορικός οικισμός Σίντας

Ο **οικισμός της Σίντας** είναι προϊστορικός οικισμός που έχει ανασκαφεί κοντά στο χωριό Σίντα της Κύπρου. Ο οικισμός βρίσκεται στη κατεχόμενη σήμερα επαρχία Αμμοχώστου στο κέντρο της κοιλάδας της Μεσαορίας, 15 χιλιόμετρα από την αρχαία Έγκωμη.

Για την κατασκευή του οικισμού ο αρχαιολόγοι Βάσσος Καραγιώργης και Δήμας δίνουν δύο εκδοχές. Η μία εκδοχή λέει ότι δημιουργήθηκε από μυκηναίους οικιστές με σκοπό να δημιουργήσουν μία βάση για την κατάκτηση της γειτονικής Έγκωμης, και η άλλη ότι κατασκευάστηκε για να ελέγχει την ασφαλή μεταφορά του χαλκού από τα ορυχεία στην Έγκωμη.

Ο οικισμός έχει μήκος 250 μέτρα και πλάτος 200 μέτρα και περιβάλλεται από κυκλώπειο τείχος που φαίνεται ότι κτίστηκε μαζί με τον οικισμό και όχι αργότερα. Το τείχος είχε δύο πύλες. Γύρω στα 1200 π.Χ. ο οικισμός καταστράφηκε βίαια, πιθανότατα από φωτιά, για να ξανακτιστεί πάνω στον παλιό. Μια νέα καταστροφή ανάγκασε τους περισσότερους κάτοικους να τον εγκαταλείψουν αφού οι ανασκαφικές έρευνες δείχνουν νέες πρόχειρες κατασκευές.

Ο οικισμός αντιμετώπιζε πρόβλημα νερού αφού δεν υπήρχαν κοντά πηγές ενώ υπάρχουν ενδείξεις ενασχόλησης των κατοίκων με την μεταλλουργεία. Έχουν βρεθεί πλήθος μυκηναϊκών αγγείων, χάλκινα αντικείμενα, και ερείπια κτιρίων.

## Πηγές
*Βάσσου Καραγιώργη , *Οι πρώτοι Έλληνες στην Κύπρο*, Εκδόσεις Δημ.Ν. Παπαδήμα, Αθήνα 1991, ISBN 960-206-244-4

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κύπρο
Κατηγορία:Επαρχία Αμμοχώστου
Σίντα
Σίντα
Καμπύλη μάθησης

**Καμπύλη μάθησης** καλείται η γραφική αναπαράσταση του μέσου ρυθμού μάθησης για ένα εργαλείο ή μια διαδικασία. Η μάθηση των ανθρώπων ή των επιχειρήσεων και των οργανισμών γενικότερα, αποτελεί μια διερευνητική και σημαντικά μη-ντετερμινιστική διαδικασία ανακάλυψης, που τείνει να έχει διαφόρους ρυθμούς προόδου (βελτίωσης). Θεωρίες σχετικά με το σχήμα αυτών των καμπυλών που χρησιμοποιούν ντετερμινιστικούς κανόνες, σχετικά με την μάθηση και την εμπειρία, είναι μερικές φορές χρήσιμες, όπως θα εξηγηθεί και παρακάτω. Ο όρος **"καμπύλη μάθησης"**, όπως χρησιμοποιείται σε αυτό το άρθρο, αναφέρεται περισσότερο στη μεταβλητή αρχική *εμπειρική* ή *διερευνητική* μάθηση και ανακάλυψη, η οποία γενικά στην αρχή τείνει να ακολουθεί αυξητική πορεία και στη συνέχεια να μειώνεται έως ένα όριο. Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις ως καμπύλη μάθησης εννοείται η *γραφική* σχέση μεταξύ της ποσότητας της μετρήσιμης μάθησης και του χρόνου και/ή της προσπάθεια που χρειάζεται για μάθηση.

Ο όρος αρχικά εισήχθηκε στην εκπαιδευτική και στη συμπεριφοριστική ψυχολογία και απόκτησε ευρύτερο νόημα με την πάροδο του χρόνου, με όρους όπως "καμπύλη βελτίωσης", "καμπύλη βελτίωσης κόστους", "καμπύλη προόδου", "συνάρτηση προόδου", "καμπύλη εκκίνησης" και "καμπύλη αποδοτικότητας", να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Στα οικονομικά γίνεται αναφορά στο ρυθμό ανάπτυξης, καθώς η ανάπτυξη αναφέρεται στη διαδικασία μάθησης ενός ολόκληρου συστήματος με διάφορους ρυθμούς προόδου. Γενικά, η μάθηση αυξάνεται στο χρόνο, αλλά ακολουθώντας μια **καμπύλη σχήματος “S”** η οποία έχει διαφορετικό σχήμα το οποίο εξαρτάται από την κλίμακα χρόνου της παρατήρησης. Επίσης έχει πλέον συσχετιστεί με μια θεωρία της εξελικτικής βιολογίας τη θεωρία της διακοπτόμενης ισορροπίας και άλλους τύπους εξελικτικής αλλαγής σε περίπλοκα συστήματα που συνδέονται γενικά με την καινοτομία, την οργανωσιακή συμπεριφορά και τη διαχείριση ομαδικής μάθησης, μεταξύ των άλλων . Σε τέτοιες διαδικασίες που χαρακτηρίζονται από μια ταχεία εμφάνιση νέων χαρακτηριστικών, φαίνεται να λαμβάνει χώρα μια σύνθετη μάθηση μέσα στα ίδια τα συστήματα, που όταν είναι παρατηρήσιμη, φανερώνει καμπύλες μεταβαλλόμενου ρυθμού που επιταχύνουν ή επιβραδύνουν το ρυθμό ανάπτυξης τους.

Ο πρώτος που περιέγραψε την καμπύλη μάθησης ήταν ο Hermann Ebbinghaus το 1885. Ανακάλυψε ότι ο χρόνος που χρειάζεται για να απομνημονεύσει κάποιος μια ακολουθία από τυχαίες συλλαβές αυξάνεται έντονα όταν αυξάνεται και ο αριθμός των συλλαβών . Ο ψυχολόγος Arthur Bills έδωσε μια περισσότερο λεπτομερή περιγραφή της καμπύλης μάθησης το 1934. Αναφέρθηκε επίσης και στις ιδιότητες διαφορετικών τύπων καμπυλών μάθησης, όπως η αρνητική αύξηση, η θετική αύξηση, η σταθεροποίηση της κατάστασης (plateaus) και οι ψαλιδωτές καμπύλες (ogive curves) . Το 1936, ο Theodore Paul Wright περιέγραψε το αποτέλεσμα της μάθησης στην παραγωγικότητα στην βιομηχανία αεροσκαφών και πρότεινε ένα μαθηματικό μοντέλο της καμπύλης μάθησης .

## Δείτε επίσης
* Μάθηση 
* Γνωστική ψυχολογία
* Γνωσιακή επιστήμη

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μάθηση
Κατηγορία:Γνωσιακή επιστήμη
Κατηγορία:Διεπιστημονικά Γνωστικά Πεδία
Κατηγορία:Καμπύλες
Φαίδων Γεωργίτσης

Ο **Φαίδων Γεωργίτσης** (Αθήνα, 21 Ιανουαρίου 1939 - 1 Μαρτίου 2019) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.

## Βιογραφικό
Σπούδασε στις Δραματικές Σχολές των Καρόλου Κουν, Χρήστου Βλαχιώτη και Πέλου Κατσέλη. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο στην ταινία *[[Ποτέ την Κυριακή]]* του Ζυλ Ντασέν το 1960.

Έγινε δημοφιλής μέσα από τις ταινίες-μιούζικαλ της Φίνος Φιλμ σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, με συχνούς συμπρωταγωνιστές τη Μαίρη Χρονοπούλου, τη Ζωή Λάσκαρη, τον Κώστα Βουτσά, τη Μάρθα Καραγιάννη κ.ά. Στο θέατρο συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Καρόλου Κουν αλλά και με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και τον θίασο του Μίνωα Βολανάκη.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1972 στη σειρά *"Κόκκινο δαχτυλίδι"*, ενώ έγινε πάλι δημοφιλής τη δεκαετία του '90 μέσα από τις καθημερινές τηλεοπτικές σειρές "*[[Καλημέρα Ζωή|Καλημέρα ζωή]]*" και "*[[Λάμψη (τηλεοπτική σειρά)|Λάμψη]]*" του Νίκου Φώσκολου.
Ασχολήθηκε επίσης με τη σκηνοθεσία σε θεατρικά και σε κινηματογραφικά έργα.Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών, στις 1 Μαρτίου 2019 από καρκίνο του εγκεφάλου.

## Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μπέτυ Αρβανίτη και εν συνεχεία παντρεύτηκε την Μπέτσυ με την οποία απέκτησε δυο παιδιά, τον Ραφαέλο και τη Μαρίζα. Το ζευγάρι είχε δημιουργήσει τον δικό του θεατρικό θίασο, ο οποίος εδρεύει στο Κορωπί και με τον οποίο ασχολιόταν κατά τα τελευταία χρόνια.

## Φιλμογραφία
### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφικό του ηθοποιού στην ιστοσελίδα της ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜΣ
* Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
* 90lepta.com
* https://www.zougla.gr/politismos/article/pe8ane-o-fedonas-georgitsis
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
* Συνέντευξη του Φ. Γεωργίτση για το χώρο "Κεκρωπία"

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Τρίκερι (αποσαφήνιση)

Η ονομασία **Τρίκερι** μπορεί να αναφέρεται:
*στο Τρίκερι Μαγνησίας, χωριό της Μαγνησίας
*στο Παλαιό Τρίκερι Μαγνησίας, νησίδα του Παγασητικού κόλπου
*στο Τρίκερι Ύδρας, νησίδα του Αργοσαρωνικού, κοντά στην Ύδρα
Στρατής Φιλιππότης

Ο **Στρατής Φιλιππότης** (Πάνορμος Τήνου, 17 Απριλίου 1933 - Αθήνα, 7 Ιανουαρίου 2019) ήταν Έλληνας συγγραφέας και εκδότης.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 17 Απριλίου του 1933 στον Πάνορμο Τήνου και ήταν γιος του Γεωργίου Φιλιππότη. Κατάγεται από τη γνωστή οικογένεια Φιλιππότη με παράδοση στη μαρμαρογλυπτική και είναι δισέγγονος του αδερφού του Δημήτριου Φιλιππότη. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1945 και τέσσερα χρόνια αργότερα προσλήφθηκε στο "Βιβλιοπωλείο της Εστίας" του Κολλάρου.

Το 1978 ίδρυσε τις εκδόσεις "Φιλιππότη" με σήμα τον Ξυλοθραύστη και το 1992 τις εκδόσεις "Ερίννη". Έχει εκδώσει βιβλία αρκετών συγγραφέων και ιστορικών όπως οι Ευάγγελος Παπανούτσος, Γιάννης Καιροφύλας, Μάρω Βαμβουνάκη κ.α. ενώ η θεματολογία των περισσότερων βιβλίων των εκδόσεων του αφορά στην Τήνο και την Αθήνα. Επίσης έχει συγγράψει αρκετά βιβλία που σχετίζονται κυρίως με τα έργα του Φιλιππότη και την Αθήνα. Το 2004 τιμήθηκε με έπαινο *για την προσπάθειά του να προβάλλει την πολιτιστική και κοινωνική ζωή του Αιγαίου και ιδίως της Τήνου* από την Ακαδημία Αθηνών ενώ έχει τιμηθεί πολλάκις από διάφορους άλλους φορείς μεταξύ των οποίων από τον δικηγορικό σύλλογο Αθηνών, από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών  κ.α. Στις 5 Μαΐου 2010 βραβεύθηκε από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών (ΠΟΕΒ) για τη συμβολή του στη διάδοση του βιβλίου και του πολιτισμού, αρνήθηκε όμως να παραβρεθεί στην τελετή απονομής διαφωνώντας με την επιλογή των ομιλητών.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 ήταν υποψήφιος με το ΚΚΕ στην Α΄ Αθηνών καθώς και στις δημοτικές εκλογές του 2006 με το ψηφοδέλτιο του Σπύρου Χαλβατζή (ΚΚΕ).

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Ιανουαρίου 2019. Είχε αποκτήσει δύο παιδιά: τον Γιώργη και τον Ανδρέα.

## Πηγές


Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Δαίτωρας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δαίτωρας** (***Δαίτωρ***) είναι γνωστός ένας από τους Τρωαδίτες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Δαίτωρας σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό (μαζί με τους Χρομίο, `Ορμενο, Λυκοφόντη, Οφελέστη και Αμοπάονα) από τον Τεύκρο. Ο Δαίτωρας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Θ, στίχος 275), όπου χαρακτηρίζεται ως «ανδρειωμένος».

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Δαιτωρας
Αμοπάονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αμοπάονας** (***Αμοπάων***) είναι γνωστός ένας από τους Τρωαδίτες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Αμοπάονας, ο πατέρας του οποίου ονομαζόταν Πολυαίμονας, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό (μαζί με τους Δαίτωρα, Χρομίο, `Ορμενο, Λυκοφόντη και Οφελέστη) από τον Τεύκρο με βέλος. Ο Αμοπάονας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Θ, στίχος 276), όπου χαρακτηρίζεται ως «ήρωας».

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 62

Αμοπαονα
Δάρης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δάρητας** (***Δάρης***) είναι γνωστός ιερέας του θεού Ηφαίστου στην Τροία. Τα παιδιά του, ο Φηγέας και ο Ιδαίος, «γνώστες του πολέμου», έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, όπου ο ένας σκοτώθηκε από τον Διομήδη, ενώ ο άλλος σώθηκε από τον `Ηφαιστο, που τον τύλιξε με σκοτάδι, ώστε ο γέροντας ιερέας του, ο Δάρητας, να μη μείνει χωρίς παρηγοριά. Ο Δάρης αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Θ, στίχοι 9, 10, 24, 28), όπου χαρακτηρίζεται πλούσιος και άμεμπτος.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 4827 Δάρης (4827 Dares), ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1988 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό Τρωαδίτη ιερέα.

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 194

Δαρητας
Δεισήνορας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δεισήνορας** (***Δεισήνωρ***) είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Λυκία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων. Ο Δεισήνορας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ρ, στίχοι 217-218), όπου μαζί με τους άλλους συμμάχους των Τρώων εμψυχώνεται από τον `Εκτορα να τρέξει στη μάχη για το νεκρό σώμα του Πατρόκλου.

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Δεισηνορας
Δεισηνορας
Δηίπυρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δηίπυρος** (από τις λέξεις *δαίω* = καίω και *πυρ* = φωτιά) είναι γνωστός ένας Αχαιός πολεμιστής που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο επικεφαλής 100 νέων. Ο Δηίπυρος, που σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Έλενο (τον γιο του βασιλιά της Τροίας Πριάμου), αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ι, στίχος 83, και αλλού). Σύμφωνα με τον όμηρο, ο θάνατος του εξόργισε τον Μενέλαο, ο οποίος μονομάχησε με τον Έλενο και τον τραυμάτισε (Ιλιάδας Ν).

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901

Δηιπυρος
Δημόδοκος (Φαίακας αοιδός)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δημόδοκος** (από τις λέξεις *δήμος* = λαός και *δέχομαι*, δηλαδή αυτός που είναι ευπρόσδεκτος από τον λαό) είναι γνωστός ένας τυφλός Φαίακας αοιδός (τραγουδιστής) που ζούσε στη Σχερία (το νησί των Φαιάκων) κατά την εποχή που έφθασε εκεί ναυαγός ο Οδυσσέας. Ο Δημόδοκος αναφέρεται στην *[[Οδύσσεια]]*, όπου ο βασιλιάς Αλκίνοος λέει: *«Και το θεϊκό τραγουδιστή Δημόδοκο ας καλέσουν, / γιατί του χάρισε ο θεός του τραγουδιού τη χάρη, / να μας λιγώνει όταν του πει να τραγουδά η καρδιά του»* (θ 43-45). Και πάλι στη ραψωδία ν της *Οδύσσειας* αναφέρεται: *«Κι ο θεϊκός τραγουδιστής Δημόδοκος στη μέση / τους τραγουδούσε, που ο λαός περίσσα τον τιμούσε»* (ν 27-28) σε ένα αρχοντικό τραπέζι-γεύμα.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 11429 Δημόδοκος (11429 Demodokus), που ανακαλύφθηκε το 1960 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από αυτό το μυθικό πρόσωπο.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
* *Ομήρου Οδύσσεια*, αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939

Δημοδοκος
Δημούχος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δημούχος** είναι γνωστός ένας μεγαλόσωμος Τρώας που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Δημούχος, ο πατέρας του οποίου ονομαζόταν Φιλήτορας, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Ο Αχιλλέας πρώτα τον τραυμάτισε με το ακόντιό του στο γόνατο για να τον εμποδίσει να φύγει και στη συνέχεια του πήρε τη ζωή με το μεγάλο του ξίφος. Ο Δημούχος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Υ 457-459).
## Δείτε επίσης
* Δημούχοι
## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 207

Δημουχος
Γεννάδιος

Με το όνομα **Γεννάδιος** μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:

* Ο Πατριάρχης Γεννάδιος Α΄, (5ος αιώνας), Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
* Ο Γεννάδιος Σχολάριος, (15ος αιώνας) κατά κόσμον Γεώργιος Σχολάριος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
* Ο Γεώργιος Γεννάδιος, (1784 - 1854) διδάσκαλος του Γένους στην Επανάσταση του 1821
* Ο Ιωάννης Γεννάδιος, (1844-1932) γιος του προηγούμενου
* Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος Αλεξιάδης (1868 -1951 ), κατά κόσμον Γεώργιος Αλεξιάδης
* Ο Παναγιώτης Γεννάδιος (βοτανική)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Διώρης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Διώρης** (< *Δίας* + *ὁράω* (βλέπω) (παρακ.*ἐώρακα) *, "αυτός που βλέπει με τα μάτια του Δία, που έχει θεϊκή όραση") είναι γνωστά τα παρακάτω τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα:

# Ο **Διώρης** ηγεμόνας των Επειών, που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο επικεφαλής 10 πλοίων. Ο πατέρας του λεγόταν Αμαρυγκέας. Ο Διώρης αυτός σκοτώθηκε στον Τρωικό Πόλεμο από τον Πείροο (τον ηγεμόνα των Θρακών) και αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* &mdash; στον «Νεών κατάλογο» (Β 622) και στη ραψωδία Δ (στίχος 518).
# Ο **Διώρης**, ο πατέρας του Αυτομέδοντα, του ηνιόχου του Αχιλλέα κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Και αυτός ο Διώρης αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (Ρ 429).
# Ο **Διώρης**, ο γιος του Αιόλου που νυμφεύθηκε την αδελφή του Πολυμήλη όταν την εγκατέλειψε ο Οδυσσέας και 
# Ο **Διώρης**, ο γιος του Πριάμου, σύντροφος του Αινεία, όπου στους νεκρικούς αγώνες προς τιμή του Αγχίση κατέλαβε την τρίτη νίκη στον αγώνα δρόμου.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ. 21ος, σελ. 205.
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 221
*  (Ιταλικά)

Διωρης
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Διοκλής ο Μεσσήνιος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Διοκλής ο Μεσσήνιος** (έζησε περί το 1.200 π.Χ.), ήταν ο βασιλιάς των Φηρών της Μεσσηνίας, εγγονός του ποτάμιου θεού Αλφειού και γιος του Ορσιλόχου. 

Ο Διοκλής είχε δύο παιδιά, δίδυμα, τον Ορσίλοχο (του δόθηκε το όνομα του παππού του) και τον Κρήθωνα. Και τα δύο, όταν μεγάλωσαν, έλαβαν πρόθυμα μέρος στον Τρωικό Πόλεμο περί το 1.170 π.Χ.-1184 π.Χ., καθώς ήταν άριστοι γνώστες της τέχνης του πολέμου. Εκεί όμως σκοτώθηκαν από τον Αινεία. 

Ο Διοκλής ο Μεσσήνιος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Ε 542 κ.ε.), όπου χαρακτηρίζεται ως πάμπλουτος και μεγαλόκαρδος. Επιπλέον, αναφέρεται και στην *[[Οδύσσεια]]* (γ 488-490, ο 186), καθώς προσέφερε φιλοξενία στον Τηλέμαχο στη μέση του ταξιδιού του γιου του Οδυσσέα από την Πύλο στη Σπάρτη, και πάλι κατά την επιστροφή του από τη Σπάρτη στην Πύλο, για μία νύχτα την κάθε φορά.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 218

Διοκλης
Διοκλης
Δολοπίονας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δολοπίονας** (***Δολοπίων***) είναι γνωστός ένας Τρώας ιερέας του ποτάμιου θεού Σκαμάνδρου, του «πολιούχου» της Τροίας. Ο γιος του Δολοπίονα, ο Υψήνορας, έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Ευρύπυλο. Ο Δολοπίονας αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Ε 77), όπου χαρακτηρίζεται ως «υπερήφανος».

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 222

Δολοπιονας
Δόλοπας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δόλοπας** (***Δόλοψ***) είναι γνωστά τα παρακάτω διαφορετικά πρόσωπα:

# Γιος του Τρώα δημογέροντα Λάμπου και εγγονός του Λαομέδοντα. Ο Δόλοπας έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Μενέλαο. Συγκεκριμένα, ενώ ο Δόλοπας μαχόταν, ο Μενέλαος τον πλησίασε από το πλάι χωρίς να γίνει αντιληπτός και τον λόγχισε στο πίσω μέρος του ώμου. Η λόγχη διαπέρασε όλο το στήθος με ορμή και ο Δόλοπας έπεσε νεκρός με το πρόσωπο στο χώμα. Καθώς οι Αχαιοί έτρεξαν να σκυλεύσουν το πτώμα του, ο Έκτορας «ονείδισε» τον συμπολεμιστή του Μελάνιππο: *«`Ετσι θα μείνομ' άπραγοι, Μελάνιππε; Δεν έχεις / πόνο για τον εξάδελφο; Δεν βλέπεις πώς μαλάζουν / τ' άρματα εκεί του Δόλοπος;...»*. Ο Δόλοπας ήταν πρώτος εξάδελφος του Έκτορα, με κοινό παππού τον Λαομέδοντα.
# Γιος του Αχαιού Κλυτίου, ένας από τους Έλληνες αρχηγούς που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Αυτός ο Δόλοψ, ο «Κλυτίδης», σκοτώθηκε στον πόλεμο από τον `Εκτορα μαζί με άλλους 8 αρχηγούς των Ελλήνων.
#Δόλοψ, γιος του Κρόνου και της Ωκεανίδας Φιλύρας, αδελφός του Χείρωνα.
#Δόλοψ, γιος του Ερμή. Ο τάφος του βρισκόταν στην ακτή κι οι Αργοναύτες σταμάτησαν εκεί για δύο ημέρες, περιμένοντας να περάσει η καταιγίδα, και του πρόσφεραν θυσίες.
#Δόλοψ της Λήμνου, πατέρας του βοσκού Ιφίμαχου, που φρόντισε τον εγκαταλελειμμένο Φιλοκτήτη.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 223

## Δείτε επίσης
* Δόλοπες

Δολοπας
Δολοπας
Δόρυκλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δόρυκλος** είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Δόρυκλος ήταν νόθος γιος του βασιλιά της Τροίας, του Πριάμου, από άγνωστη μητέρα και σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Τελαμώνιο Αίαντα. Ο Δόρυκλος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Λ, στίχοι 489-490) με αφορμή τον θάνατό του. Αναφέρεται επίσης από τον Υγίνο (*Fabulae* 50-99) και στη *[[Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου]]* (Γ΄).
## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 224

Δορυκλος
Δρακίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δρακίος** είναι γνωστός ο ένας από τους τρεις αρχηγούς των Επειών που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό του Αγαμέμνονα (ως άλλοι αρχηγοί των Επειών αναφέρονται ο Αμφίων και ο Μέγης). Ο Δρακίος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* του Ομήρου (ραψωδία Ν, στίχος 692), στη σκηνή της μάχης μπροστά στα πλοία (από όπου και όλη η ραψωδία αποκλήθηκε *«επιναυσιμαχία»*).

## Πηγή
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 225

Δρακιος
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Δμήτορας

Ο **Δμήτορας** (***Δμήτωρ***) είναι ένα «πλαστό» πρόσωπο το ίδιο μέσα σε ένα έργο μυθοπλασίας, την *[[Οδύσσεια]]* του Ομήρου. Συγκεκριμένα, ο πολυμήχανος Οδυσσέας το έπλασε στην ψεύτικη ιστορία που, μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο, διηγήθηκε για τον εαυτό του στους μνηστήρες της Πηνελόπης προκειμένου να τους παραπλανήσει. 

Σύμφωνα με αυτή την ιστορία, ο Οδυσσέας είχε συλληφθεί στην Αίγυπτο και είχε δοθεί σε κάποιον ξένο που τον πήγε στον Δμήτορα. Ο Δμήτορας υποτίθεται ότι ήταν γιος του Ιάσου, βασιλιά της Κύπρου, και άφησε τον Οδυσσέα να φύγει, οπότε αυτός ήρθε στην Ιθάκη.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 221

Δμητορας

Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας