Μέλανι Σάφκα

Η **Μέλανι Ανν Σάφκα** (αγγλ.: Melanie Anne Safka Schekeryk , 3 Φεβρουαρίου 1947 - 23 Ιανουαρίου 2024), γνωστή ως **Μέλανι**, ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός.  

Η Μέλανι είναι ευρέως γνωστή για την παγκόσμια επιτυχία  "Brand New Key" του 1971-72, την διασκευή που έκανε το 1970 στο "Ruby Tuesday" των Rolling Stones, την σύνθεσή της "What Have They Done to My Song Ma", και το διεθνές πρωτοποριακή  επιτυχία του 1970 "Lay Down (Candles in the Rain) ", το οποίο εμπνεύστηκε από την εμπειρία της λόγω της συμμετοχής της ως καλλιτέχνης στο μουσικό φεστιβάλ Γούντστοκ του 1969.

## Πρώτα χρόνια
Η Μέλανι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή Αστόρια του Κουίνς στην Νέα Υόρκη. Ο πατέρας της, Φρέντερικ Μ. Σάφκα (1924-2009), ήταν Ρωσο-Ουκρανικής καταγωγής, και η μητέρα της, η τραγουδίστρια τζαζ Pauline "Polly" Altomare (1926-2003), ήταν Ιταλικής καταγωγής. Η Μέλανι έκανε την πρώτη δημόσια εμφάνισή της τραγουδώντας στα τέσσερα της στην ραδιοφωνική εκπομπή Live Like A Millionaire, το τραγούδι "Gimme a Little Kiss".  Μετακόμισε με την οικογένειά της στο Λονγκ Μπράντς του Νιου Τζέρσεϊ, και πήγε στο Λυκείου του Λονγκ Μπράντς. Ενοχλημένη που απορρίφθηκε από τους συμμαθητές της ως "μπίτνικ", το έσκασε στην Καλιφόρνια. Μετά την επιστροφή της στο Νιου Τζέρσεϊ, μεταφέρθηκε στο Λυκείο του Ρεντ Μπανκ στο Ρεντ Μπάνκ του Νιου Τζέρσεϊ. Αποφοίτησε το 1966, αν και δεν της επέτρεψαν να παρακολουθήσει την τελετή αποφοίτησης της λόγω ενός βιβλίου της βιβλιοθήκης που καθυστέρησε να παραδώσει. Έχει εισαχθεί στην αίθουσα της φήμης του σχολείου το 2014.

## Καριέρα
μικρογραφία|Μέλανι στο εξώφυλλο του Cash Box, 11 Ιουλίου 1970
Στη δεκαετία του 1960, η Μελάνι άρχισε να παίζει στο The Inkwell, ένα καφέ στο τμήμα του West End του Long Branch. Μετά το γυμνάσιο, οι γονείς της επέμειναν να πάει στο κολέγιο, οπότε σπουδάζει υποκριτική στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών στη Νέα Υόρκη. Ξεκίνησε να τραγουδάει σε παραδοσιακούς ομίλους του Γρίνγουϊτς Βίλατζ, όπως το Bitter End, και υπέγραψε το πρώτο της δίσκο με την Columbia Records.  Η Μέλανι κυκλοφόρησε δύο singles με την εταιρεία αυτή στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια υπέγραψε με την Buddah Records και βρήκε την πρώτη της επιτυχία στην Ευρώπη το 1969 με το "Bobo's Party", το οποίο έφτασε στο νούμερο 1 στη Γαλλία. Η δημοτικότητα της στην Ευρώπη οδήγησε σε εμφανίσεις σε ευρωπαϊκά τηλεοπτικά προγράμματα όπως το Beat-Club στη Δυτική Γερμανία. Το πρώτο της άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές στο Billboard, το οποίο περιέγραψε τη φωνή της ως "σοφή πέρα από τα χρόνια της" και είπε ότι η "μη συμμορφωτική προσέγγιση της στις επιλογές σε αυτόν το δίσκο την κάνουν ένα νέο ταλέντο που πρέπει να υπολογιστεί".

Αργότερα το 1969, η Μελάνι είχε ένα χιτ στις Κάτω Χώρες με το "Beautiful People". Ήταν μία από τις τρεις μόνο γυναίκες καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ Woodstock το 1969, και το πρώτο της χιτ τραγούδι, "Lay Down (Candles in the Rain) ", εμπνεύστηκε από το κοινό Woodstock που άναβε κεριά κατά τη διάρκεια του σετ της, καθώς και από την επιρροή της από την παρακολούθηση του Ινδού πνευματικού δασκάλου Meher Baba. Το άλμπουμ έγινε επιτυχημένο στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1970. Η Β-πλευρά του single περιείχε το τραγούδι της Μέλανι με το εν λόγω κομμάτι, "Candles in the Rain". Η πρώτη της επιτυχία στην Αμερική ήταν το "Lay Down", το οποίο έφτασε στο νούμερο 6 στο Billboard singles chart και πέτυχε παγκόσμια επιτυχία. Οι μεταγενέστερες επιτυχίες της περιλάμβαναν το "Peace Will Come (According To Plan) " και μία διασκευή του "Ruby Tuesday" των Rolling Stones.
μικρογραφία|Η Μέλανι στην ελεύθερη σκηνή του "Κύριε Σοφτί", 1ης Αυγούστου 1970
Το 1970, η Melanie ήταν η μόνη καλλιτέχνης που αγνόησε μια δικαστική εντολή που απαγόρευε το Powder Ridge Rock Festival, το οποίο ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί στις 31 Ιουλίου, 1 και 2 Αυγούστου 1970.  Έπαιξε για το πλήθος σε μια αυτοσχέδια σκηνή με ρευματοδοτημένη από φορτηγά του Mister Softee. Λίγο μετά από αυτή την παράσταση, έπαιξε στο Φεστιβάλ Strawberry Fields που πραγματοποιήθηκε από τις 7 έως τις 9 Αυγούστου 1970, στο Mosport Park στο Οντάριο του Καναδά. Παρουσίασε επίσης στο Φεστιβάλ του Νησίου του Γουάιτ, που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 26 και 30 Αυγούστου 1970, στο Afton Down. Στο φεστιβάλ, την παρουσίασε ο Keith Moon και έλαβε τέσσερις χαιρετισμούς. Εμφανίστηκε και πάλι στο Φεστιβάλ του νησιού Γουάιτ το 2010. Τον Ιούνιο του 1971, ήταν η καλλιτέχνης που τραγούδησε για να ανακοινώσει το καλοκαιρινό ηλιοστάσιο στο Glastonbury Fayre (μετά το Φεστιβάλ Glastonberry) στην Αγγλία. Εμφανίστηκε ξανά στο Glastonbury το 2011, την 40η επέτειο του αρχικού φεστιβάλ. 
μικρογραφία|Διαφήμιση του Billboard, 23 Οκτωβρίου 1971
Η Μέλανι άφησε την Buddah Records όταν επέμειναν να παράγει δίσκους κατά παραγγελία. Το 1971, ίδρυσε την δική της δισκογραφική εταιρεία, την Neighborhood Records, με τον Peter Schekeryk, ο οποίος ήταν επίσης παραγωγός και σύζυγός της. Είχε την μεγαλύτερη αμερικανική επιτυχία της στην εταιρεία Neighborhood, το με φρέσκο ήχο στο τέλος του 1971 Νο. 1 χιτ "Brand New Key" (συχνά αναφέρεται ως "The Roller Skate Song"). Το "Brand New Key" πούλησε πάνω από τρία εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και εμφανίστηκε στην ταινία Boogie Nights του 1997. 

Όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, το "Brand New Key" απαγορεύτηκε από ορισμένα ραδιοφωνικά σταθμά επειδή κάποιοι εξέλαβαν σεξουαλική έννοια στους στίχους. Η Μέλανι αναγνώρισε την πιθανότητα να αναγνωστεί ένας ακούσιος σεξουαλικός υπαινιγμός στο τραγούδι, δηλώνοντας:Έγραψα το "Brand New Key" σε περίπου 15 λεπτά μια νύχτα. Το βρήκα χαριτωμένο, ένα είδος παλιού τραγουδιού της δεκαετίας του '30. Υποθέτω ότι ένα κλειδί και μια κλειδαριά ήταν πάντα Φροϊδικά σύμβολα, και αρκετά προφανή. Δεν υπήρχε βαθιά σοβαρή έκφραση πίσω από το τραγούδι, αλλά οι άνθρωποι διάβαζαν πράγματα μέσα σε αυτό. Εφεύρεσαν απίστευτες ιστορίες για το τι έλεγαν οι στίχοι και τι σήμαινε το τραγούδι. Σε κάποια μέρη, απαγορεύτηκε ακόμα και από το ραδιόφωνο... &nbsp;Η ιδέα μου για τα τραγούδια είναι ότι μόλις τα γράψεις, δεν έχεις πολύ λόγο στη ζωή τους μετά... &nbsp;Οι άνθρωποι θα το εκλάβουν όπως θέλουν. Σε συνέντευξη του 2013 με τον δημοσιογράφο της μουσικής Ρέι Σάσο, η Μέλανι εξήγησε την προέλευση του "Brand New Key":Φυσικά καταννοώ το συμβολισμό με το κλειδί, αλλά απλά σκέφτηκα το ρόλερ σκέιτινγκ. Έκανα νηστεία για 27 μέρες με νερό. Έσπασα την νηστεία και επέστρεψα στη ζωή που ζούσα στο Νιου Τζέρσεϊ και πηγαίναμε σε μία υπάθρια αγορά γύρω στις έξι το πρωί. Στο δρόμο της επιστροφής ... &nbsp;και μόλις είχα σπάσει την νηστεία, περάσαμε από ένα McDonald's και η μυρωδιά μου ήρθε, και ήμουν χορτοφάγος πριν την νηστία. Έτσι, σταματήσαμε στο McDonald's και πήρα όλα τα προϊόντα... &nbsp;το μπέργκερ, το σέικ και τις πατάτες... &nbsp;Και μόλις τελείωσα το τελευταίο μου μπουκάλι με το μπέργκερ ... &nbsp;το τραγούδι ήταν στο μυαλό μου. Η μυρωδιά μου έφερε πίσω τις αναμνήσεις του πατινάζ και της μάθησης να οδηγείς ποδήλατο και το όραμα του πατέρα μου να κρατάει το πίσω φτερό του ελαστικού. Και εγώ να λέω στον μπαμπά μου ... &nbsp;"Κρατάς, κρατάς, κρατάς, σωστά;" Και μετά κοίταζα πίσω και δεν κρατούσε και θα έπεφτα. Έτσι, όλα αυτά τα θυμήθηκα και βγήκαν σε αυτό το τραγούδι. Έτσι δεν ήταν συνειδητή ή σκόπιμη σεξουαλική υπόννοια.Το επόμενο single του "Brand New Key" ήταν "Ring the Living Bell". Για να ανταγωνιστεί αυτή την κυκλοφορία, η πρώην δισκογραφική εταιρεία της Μέλανι κυκλοφόρησε το "The Nickel Song", το οποίο είχε ηχογραφήσει ενώ υπέγραφε ακόμα με την Buddah Records. Και τα δύο τραγούδια ήταν ταυτόχρονα τα 40 πιο σημαντικά χιτ, ενώ το "Brand New Key" ήταν ακόμα στα charts, θέτοντας ένα ρεκόρ για την πρώτη γυναίκα καλλιτέχνη που είχε τρεις από τις 40 πιο μεγάλες επιτυχίες ταυτόχρονα.

Η Μέλανι έφτασε στο Νο.1 για Γυναίκες Τραγουδίστριες για το 1972 στο Billboard και βραβεύθηκε με δύο χρυσά άλμπουμ και ένα χρυσό single για το "Brand New Key". Τρεις από τις συνθέσεις της ήταν χιτ, συμπεριλαμβανομένου του "Alexander Beetle" και του "Christofer Robin". Όταν έγινε επίσημα πρεσβεύτρια της UNICEF το 1972, συμφώνησε να κάνει παγκόσμια περιοδεία για να συλλέξει χρήματα για τον οργανισμό. Επίσης αφιέρωσε χρόνο για να μεγαλώσει την κόρη της.

Η Melanie είχε ένα άλλο single στις κορυφαίες 40 επιτυχίες το 1973, το "Bitter Bad", ένα τραγούδι που σήμαινε μια μικρή απόκλιση από τα χίπικα αισθήματα των προηγούμενων της επιτυχιών, με στίχους όπως "Αν μου φερθείς με λάθος τρόπο θα βάλω το πρώτο και το τελευταίο σου όνομα στο τραγούδι rock n' roll μου". Οι άλλες επιτυχίες της Melanie κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν το γραμμένο από την ίδια "Together Alone"  και ένα εξώφυλλο του "Will You Love Me Tomorrow", το οποίο έφτασε στο νούμερο 37 στο UK Singles Chart τον Μάρτιο του 1974.

### Μετέπειτα σταδιοδρομία
Το 1976, η Melanie κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ στην Atlantic Records, Photograph, το οποίο παραγόταν από τον Ahmet Ertegun. Το άλμπουμ επαινέθηκε από το New York Times ως ένα από τα καλύτερα του έτους, αν και σε μεγάλο βαθμό αγνοήθηκε από το κοινό. Επανεκδόθηκε σε συμπαγή δίσκο το 2005 με ένα επιπλέον δίσκο ανέκδοτου υλικού.

Επίσης το 1976, η Μελάνι εμφανίστηκε στην συναυλία φόρου τιμής για τον Φιλ Οχς, ο οποίος είχε αυτοκτονήσει στις 9 Απριλίου του ίδιου έτους. Η Μελάνι έκανε μια συναισθηματική διασκευή των τραγουδιών του Οχς "Chords of Fame" και "Miranda" στις 28 Μαΐου στο Felt Forum της Νέας Υόρκης. Είχε εμφανιστεί με τον Ochs στη σκηνή το 1974 στο κονσέρτο του "Evening with Salvador Allende" (που πραγματοποιήθηκε επίσης στο Felt Forum), μαζί με τον Dave Van Ronk, τον Arlo Guthrie, τον Bob Dylan, και άλλους.

Το 1983, η Melanie έγραψε τη μουσική και τους στίχους για ένα θεατρικό μιούζικαλ, Ace of Diamonds, με ένα βιβλίο από τον Ed Kelleher και τον Seymour Vall με βάση μια σειρά επιστολών που έγραψε η Annie Oakley. Αν και ποτέ δεν παράχθη πλήρως, πολλές σκηνοθετημένες ανάγνωσεις εκτελέστηκαν στο Lincoln Center, με τη Melanie ως αφηγήτρια και την pop singer και ηθοποιό Annie Golden ως Oakley.

Η Melanie κέρδισε ένα βραβείο Emmy για τη συγγραφή του στίχου του θεματικού τραγουδιού για την τηλεοπτική σειρά "Η Όμορφη και το Τέρας".  Με μια εξαίρεση, τα άλμπουμ της ήταν παραγωγής του συζύγου της, Peter Schekeryk, ο οποίος πέθανε ξαφνικά το 2010.  Τα τρία παιδιά της - η Λέιλα, η Τζόρντι και ο Μπό Τζαρεντ - είναι επίσης μουσικοί. &nbsp;&nbsp;Ο Beau-Jarred είναι κιθαρίστας και συνόδευε τη μητέρα του σε περιοδείες.

Ένα από τα μεταγενέστερα άλμπουμ της Melanie, Paled By Dimmer Light (2004), ήταν συν-παραγόμενο από τον Peter και Beau-Jarred Schekeryk και περιλαμβάνει τα τραγούδια "To Be The One", "Extraordinary", "Make It Work" και "I Tried To Die Young".
μικρογραφία|Η Melanie που παίζει το 2009
Το 2007, η Μέλανι προσκλήθηκε από τον Τζάρβις Κόκερ να εμφανιστεί στο Φεστιβάλ Meltdown στο Royal Festival Hall του Λονδίνου. Την με εξαντλημένα τα εισητήρια εμφάνισή της υποδέχτηκε η κριτική του *[[The Independent|Το Independent]]*: "Ήταν δύσκολο να διαφωνήσουμε ότι η Melanie έχει κερδίσει τη θέση της μαζί με την Joan Baez, την Judy Collins, την Buffy Sainte-Marie, τη Laura Nyro, την Joni Mitchell, την Nico και τη Marianne Faithfull στο πάνθεον των εμβληματικών γυναικείων τραγουδιστριών. Ηχογράφησε το "Ψυχοθεραπεία", τραγουδισμένο στο ύμνο του "Battle Humn of the Republic", το οποίο παρωδούσε πτυχές της Φρόιδικής ψυχανάλυσης. Το τραγούδι έχει παιχτεί στο "The Dr. Demento Show". Τον Ιούλιο του 2012, η Melanie έκανε πρωτοσέλιδα μαζί με τον Arlo Guthrie και τη Judy Collins στο 15ο ετήσιο Φολκ Φεστιβάλ Γούντι Γούντρι, το οποίο πραγματοποιείται για να γιορτάσει τη ζωή και τη μουσική του Γούντι Γκούντρι. 

Τον Οκτώβριο του 2012, η Μέλανι συνεργάστηκε με τον Τζον Χαλντούπης, καλλιτεχνικό και διευθύνων σύμβουλο του Blackfriars Theatre στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, για να δημιουργήσει ένα πρωτότυπο μιούζικαλ για την ιστορία αγάπης της με τον αποθανόν σύζυγό της. Η Melanie and the Record Man έκανε την πρεμιέρα της στις 19 Οκτωβρίου, με εμφανίσεις προγραμματισμένες μέχρι τις 28 Οκτώβρη. Το μιούζικαλ, που σχεδιάστηκε και σχεδιάστηκε από τον Χαλντούπη, περιείχε τη μουσική της Μέλανι και διηγούσε την ιστορία της συνάντησης με τον Πήτερ, του έρωτά τους και της συνεργασίας τους για την παραγωγή της μουσικής της. Η Μελάνι έπαιξε κατά τη διάρκεια του μιούζικαλ και ήταν επίσης η αφηγήτρια. Τον Ιούνιο του 2014, έκανε περιοδεία στην Αυστραλία για πρώτη φορά από το 1977. 

Τον Απρίλιο του 2015, η Μέλανι εισήχθη στο "Distinguished Alumni Hall of Fame" της Red Bank Regional. Έλαβε το βραβείο Sandy Hosey Lifetime Achievement στο 2015 AMG Heritage Awards της Artists Music Guild στις 14 Νοεμβρίου 2015, στο Μονρό, στη Βόρεια Καρολίνα. Την παραμονή του Νέου Χρονου 2019, εμφανίστηκε στο BBC's Jools' Annual Hootenanny . 

Την εποχή του θανάτου της το 2024, η Melanie εργαζόταν σε ένα άλμπουμ διασκευών με τίτλο Second Hand Smoke.

## Προσωπική ζωή και θάνατος
Η Μέλανι παντρεύτηκε τον παραγωγό Peter Schekeryk το 1968. Είχαν τρία παιδιά. Η κόρη τους, Λέιλα, γεννήθηκε το 1973, η κόρη τους, Τζόρντι, το 1975, και ο γιος Beau-Jarred, το 1980. Η Leilah και η Jeordie, όταν ήταν επτά και έξι ετών, κυκλοφόρησαν ένα cover του "There's No One Quite Like Grandma" που μπήκε στα charts του Καναδά, φτάνοντας στο νούμερο 27. Ο Peter Schekeryk πέθανε το 2010. Η Melanie ήταν χορτοφάγος στις αρχές της δεκαετίας του 1970· εξασκούσε επίσης την νηστεία.  

Η Μέλαιν αυτοπροσδιορίστηκε πολιτικά ως ελευθεριακή, δηλώνοντας: "Δεν είμαι Δημοκρατική, Σοσιαλίστρια ή Ρεπουμπλικανή".   Είπε ότι είχε βιώσει αποδοχή από μια "οικουμενική δύναμη της μητρότητας" μετά την αποδοχή αγκαλιάς από την Μάτα Αμριταντανδάνταμάι, γνωστή ως Αμά ("Μήρα") ή την "*Αμα* αγκαλιά" από την Ινδία, όπως είναι επίσης γνωστή, η οποία την είχε εμπνεύσει να γράψει "Μητέρας της Αγάπης". 

Η Μελάνι έμενε στην περιοχή του Νάσβιλ. Πέθανε στις 23 Ιανουαρίου 2024, σε ηλικία 76 ετών. Τα τρία παιδιά της μοιράστηκαν το θάνατο της μητέρας τους σε μια δημοσίευση σΤο Facebook και οι αντιπρόσωποι της ανέφεραν "μια ασθένεια", αλλά δεν δόθηκε αιτία. 

## Δίσκογραφία

; Αλμπουμ στούντιο 
* *[[Born to Be (Melanie album)|Born to Be]]* (1968)
* *[[Affectionately Melanie]]* (1969)
* *[[Candles in the Rain]]* (1970)
* *[[The Good Book (album)|The Good Book]]* (1971)
* *[[Gather Me]]* (1971)
* *[[Garden in the City]]* (1971)
* *[[Stoneground Words]]* (1972)
* *The Best...* (1972)
* *Please Love Me* (1973)
* *[[Madrugada (Melanie album)|Madrugada]]* (1974)
* *As I See It Now* (1974)
* *Sunset and Other Beginnings* (1975)
* *[[Photograph (Melanie album)|Photograph]]* (1976)
* *Phonogenic – Not Just Another Pretty Face* (1978)
* *[[Ballroom Streets]]* (1979)
* *Arabesque* (1982)
* *Seventh Wave* (1983)
* *Am I Real or What* (1985)
* *Melanie* (1987)
* *Cowabonga – Never Turn Your Back on a Wave* (1988)
* *Silence Is King* (1993)
* *Silver Anniversary* (1993)
* *Old Bitch Warrior* (1996)
* *Lowcountry* (1997)
* *Antlers – A Christmas or True Believers* (1997)
* *Beautiful People* (1999)
* *Moments from My Life* (2002)
* *Victim of the Moon* (2002)
* *Paled by Dimmer Light* (2004)
* *Ever Since You Never Heard of Me* (2010)
* *The First Farewell Tour* (2022)

## Άλλα πιστώσεις

* Στίχοι για το θέμα του τραγουδιού της τηλεοπτικής σειράς "Η Πεντάμορφη και το Τέρας" 
* Ηχογρήφση του "I've Got New York" στο 6th 'Hyacinths and Thistles άλμπουμ, 2000 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί ουκρανικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί ρωσικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις