open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Θέσπιος

Στην ελληνική μυθολογία ο **Θέσπιος** ήταν επώνυμος ήρωας των Θεσπιών της Βοιωτίας (δεν πρέπει να συγχέεται με τον Θέστιο). Πατέρας του ήταν ο Ερεχθέας, βασιλιάς της Αττικής. Ο Θέσπιος εγκατέλειψε την Αττική και πήγε και ίδρυσε ο ίδιος βασίλειο στη Βοιωτία. Πήρε ως σύζυγό του τη Μεγαμήδη και απέκτησε από αυτή και από διάφορες παλλακίδες 50 κόρες.

Την εποχή που ο Ηρακλής ήταν μόλις 18 ετών, παρουσιάσθηκε στον Θέσπιο και του υποσχέθηκε να σκοτώσει το λιοντάρι που λυμαινόταν τον Κιθαιρώνα. Σε όλη τη διάρκεια του κυνηγιού αυτού, ο Ηρακλής ήταν φιλοξενούμενος του Θεσπίου, ο οποίος, μη έχοντας διαθέσιμους γαμπρούς για τις 50 κόρες του και θέλοντας οπωσδήποτε απογόνους από δυνατή γενιά, σκέφθηκε να αξιοποιήσει την ακατάλυτη δύναμη του ήρωα: κάθε βράδι του έστελνε στο κρεβάτι του και μία από τις 50 κόρες του, γνωστές και ως **[[Θεσπιάδες]]**. Πολλοί μυθογράφοι αναφέρουν ότι ο Θέσπιος είχε αφήσει τον Ηρακλή με την εντύπωση ότι του έκανε την τιμή να του παραχωρήσει *μία* θυγατέρα του. Ο ήρωας, καθώς επέστρεφε κάθε βράδι κουρασμένος από το κυνήγι, δεν αντιλαμβανόταν την εναλλαγή και έτσι συνουσιάσθηκε και με τις 50 θυγατέρες του Θεσπίου (*«μίαν νομίζων είναι την αεί συνευναζομένην, συνήλθε πάσαις»*). Σε άλλες παραδόσεις όμως, οι 50 κόρες καταμερίζονται σε επτά νύκτες, ενώ σε άλλες ο Ηρακλής κοιμήθηκε σε μία μόνο νύκτα και με τις 50 Θεσπιάδες. Το τέχνασμα του Θεσπίου πέτυχε, αφού βρέθηκε εννιά μήνες αργότερα να έχει περίπου 47 εγγονούς με θεϊκά γονίδια. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά του Ηρακλή πήγαν με οδηγό τους τον Ιόλαο στη Σαρδηνία, όπου ίδρυσαν αποικία. Δύο μόνο έμειναν στις Θεσπιές και άλλα δύο πήγαν στη Θήβα. Αυτά που πήγαν στη Σαρδηνία μυθολογείται ότι έζησαν πολλά χρόνια και όταν έφθασε η τελευταία στιγμή της ζωής τους καταλήφθηκαν από ένα βαθύ αιώνιο ύπνο και δεν ξύπνησαν ποτέ πια. Απέφυγαν έτσι την αποσύνθεση του τάφου ή την αποτέφρωση της πυράς.

Παραδίδεται επίσης ότι ο Θέσπιος ήταν αυτός που απεκάθαρε τον Ηρακλή από το μίασμα του φόνου των τέκνων που είχε αποκτήσει με τη Μεγάρα.

## Γενεαλογία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Θεσπιος
Μαντώ (κόρη του Τειρεσία)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η **Μαντώ** ήταν κόρη του μάντη Τειρεσία και μητέρα του Μόψου. Ο Τειρεσίας ήταν μάντης στη Θήβα και σύμφωνα με την παράδοση όταν χτύπησε με το ραβδί του δύο φίδια μεταμορφώθηκε σε γυναίκα, η Ήρα την έκανε ιέρεια της. Την εποχή που ξέσπασε ο Πόλεμος των Επιγόνων η Μαντώ μεταφέρθηκε στους Δελφούς ως λάφυρο πολέμου. Ο Απόλλων την έκανε ιέρεια του και την έστειλε στην Κολοφώνα για να ιδρύσει ένα Μαντείο αφιερωμένο σε αυτόν. Η Μαντώ απέκτησε με τον Απόλλωνα τον Μόψο ενώ σύμφωνα με μερικούς μύθους ο πατέρας του Μόψου ήταν ο Ράκιος τον οποίο παντρεύτηκε αργότερα η Μαντώ. Σύμφωνα με την Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου όπως αναφέρει και ο Ευριπίδης στην τραγωδία του «Αλκμέων διά Κορίνθου» απέκτησε δύο παιδιά με τον Αλκμαίων, τον Αμφίλοχο και την Τισιφόνη. Με μια άλλη μετέπειτα έκδοση ο Απόλλων της ζήτησε να παντρευτεί τον πρώτο άντρα που θα συναντήσει μπροστά της μόλις φύγει από τους Δελφούς, αυτός ήταν ο Ράκιος αρχηγός των Κρητών που είχαν εγκατασταθεί στην πόλη Κλάρο στην Μικρά Ασία. Ο Ράικος πήρε την Μαντώ μαζί του και ίδρυσε ένα περίφημο Μαντείο αφιερωμένο στον Απόλλωνα της Κλάρου, στην αρχή λειτουργούσε ως Υδρομαντείο. Όταν έφτασε στην Κλάρο η Μαντώ έπιασε τα πικρά δάκρυα όταν είδε την λεηλατημένη πόλη, από τα δάκρυα της δημιουργήθηκε μια πηγή. Ως σύζυγος της Μαντώς αναφέρεται, εκτός από τον Ράκιο, και κάποιος Ζωγραίος, πιθανώς Κορίνθιος και ταυτιζόμενος με τον αναφερόμενο *«άνδρα Βακχιάδην»*.

Στην Ρωμαϊκή μυθολογία η Μαντώ μετέβη στην Ιταλία όπου παντρεύτηκε τον 6ο βασιλιά της Άλμπα Λόνγκα Τιβερίνο Σίλβιο, γιος τους ήταν ο Όκνος που ίδρυσε την Μάντοβα και της έδωσε το όνομα της μητέρας του. Οι ικανότητες της Μαντούς στις προφητείες ξεπέρασαν τις αντίστοιχες του πατέρα της, κατά τον Διόδωρο έγραψε χρησμούς. Η Μαντώ ήταν αδελφή της Ιστορίδας. Ο Παυσανίας αναφέρει, ότι στον πρόναο του ναού του Ισμηνίου Απόλλωνος στη Αρχαία Θήβα υπήρχε ο ***«Μαντούς δίφρος»***, δηλαδή ο λίθος όπου κατά την παράδοση καθόταν η Μαντώ. Πιθανότατα η Μαντώ ήταν οιωνοσκόπος, αφού και ο πατέρας της μάντευε τα μελλούμενα από τα πουλιά, ιδίως τα όρνεα. Η Μαντώ εμφανίζεται επιπλέον στον μύθο της Νιόβης της βασίλισσας της αρχαίας Θήβας, την είχε προειδοποιήσει να σταματήσει να χλευάσει την Λητώ επειδή θα εξόργιζε τους θεούς. Η Νιόβη την αγνόησε, εξακολουθούσε να χλευάζει την Λητώ με αποτέλεσμα να υποστεί σκληρή τιμωρία από τα παιδιά της, τον Απόλλων και την Άρτεμις. Στη Θήβα μνημονεύεται και ένας Λάμπος, που είχε ερωτική σχέση με τη Μαντώ, αλλά σκοτώθηκε από τον Αμφιάραο με τη βοήθεια του Απόλλωνα. Η Μαντώ ήταν τέλος μιά από τις θεότητες που παρουσιάζει ο Δάντης Αλιγκέρι στην Θεία Κωμωδία, στον 8ο κύκλο της.

## Δείτε επίσης

*Ο αστεροειδής 870 Μαντώ (870 Manto) που ανακαλύφθηκε το 1917 πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
*Hard, Robin (2004). The Routledge Handbook of Greek Mythology: Based on H.J. Rose's "Handbook of Greek Mythology". Routledge. 

Μαντω
Μαντώ (αποσαφήνιση)

Το γυναικείο όνομα **Μαντώ** μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα:

* Μαντώ σύγχρονη Ελληνίδα τραγουδίστρια
* μαντώ (πεταλούδα) γένος πεταλούδας
* Μαντώ του Τειρεσία, κόρη του Τειρεσία, μυθολογικό πρόσωπο
* Μαντώ του Πολυείδους, κόρη του Πολυείδους, μυθολογικό πρόσωπο 
* Στον αστεροειδή 870 Μαντώ (870 Manto)

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αλέγκρο (αβιζό)

Το όνομα "**Αλέγκρο**" έφερε μικρό αγγλικό πολεμικό πλοίο τύπου μπρίκι με οπλισμό 10 πυροβόλων, το οποίο, μαζί με άλλα τρία όμοιά του, ήταν αβιζό του στόλου του Κόδριγκτον στην περίφημη Ναυμαχία του Ναυαρίνου. Το αβιζό Αλέγκρο μαζί με τα άλλα όμοιά του ήταν επιφορτισμένα με την παρεμπόδιση και την απομάκρυση των τουρκοαιγυπτιακών πυρπολικών από τα συμμαχικά πλοία γραμμής.

Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Αλεγκρέτο

Ο μουσικός διεθνής όρος **αλεγκρέτο** ή *αλλεγκρέττο* (ιτ. *allegretto*) είναι υποκοριστικό της ιταλικής λέξης *allegro*. Επικράτησε ως μουσικός όρος να σημαίνει ρυθμική αγωγή, λιγότερο γρήγορη από εκείνη του αλέγκρο. Συνηθίζεται επίσης να αναφέρεται συντετμημένα και ως *All<sup>to</sup>*, όταν ακολουθείται από δευτερεύουσα οδηγία (π.χ. *All<sup>to</sup> misterioso ma molto quieto*) . Επίσης με την ίδια ονομασία λέγεται και το τμήμα μεγάλης μουσικής σύνθεσης (κοντσέρτου, συμφωνίας ή σονάτας κ.λπ) γραμμένο σε τέτοια ρυθμική αγωγή.

Χρησιμοποιήθηκε ευρύτερα μετά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Το δεύτερο μέρος της έβδομης συμφωνίας του Μπετόβεν ανήκει στα διασημότερα παραδείγματα χρήσης του ρυθμού.

Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Κατηγορία:Μουσική μορφολογία
Τεχνητά στοιχεία

**Τεχνητά στοιχεία** είναι στοιχεία τα οποία δεν ανευρέθησαν στην φύση αλλά έχουν δημιουργηθεί από τον άνθρωπο με ραδιενεργές μεθόδους είτε σε πυρηνικούς αντιδραστήρες είτε σε εργαστήρια, δηλαδή είναι προϊόντα μεταστοιχείωσης. Τα Τεχνητά στοιχεία είναι όλα στερεά. Τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται σε θέσεις μετά από αυτή του Ουρανίου (U) στον περιοδικό πίνακα, τα οποία αποκαλούνται **υπερουράνια στοιχεία**. Όλα αυτά τα στοιχεία είναι ραδιενεργά.

Κατηγορία:Ομάδες χημικών στοιχείων
Δήμος Νεάπολης Κοζάνης

Ο **Δήμος Νεάπολης** ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Βοΐου. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 238.277 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 5.121 κατοίκους. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων της περιοχής που καταλάμβανε ο δήμος είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία . Έδρα  του ήταν η Νεάπολη, από την οποία πήρε και το όνομά του. Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της περιοχής του δήμου Νεαπόλεως αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν οι Αθανάσιος Θωμά (γεν. 1798), Κωνσταντίνος Τόλιου (γεν. 1797), Γεώργιος Ζήση (γεν. 1803), Ευθύμιος (*"Θύμιος"*) Γεωργίου (γεν. 1796), Κωνσταντίνος Μιχάλη (γεν. 1803) και Αθανάσιος Νεράιδου   .

## Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 21 δημοτικά διαμερίσματα:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Νεάπολης Κοζάνης|Δ.δ. Νεάπολης]]** 
::* η Νεάπολη  
::* το Μελιδόνι 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αηδονοχωρίου Κοζάνης|Δ.δ. Αηδονοχωρίου]]** 
::* το Αηδονοχώρι  
::* το Καλλιστράτι 
: ** Δ.δ. Αλιάκμονος ** -- ο Αλιάκμονας 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αξιοκάστρου Κοζάνης|Δ.δ. Αξιοκάστρου]]**   
::* το Αξιόκαστρο   
::* το Κλήμα  
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Ασπρούλας Κοζάνης|Δ.δ. Ασπρούλας]]**  
::* η Ασπρούλα 
::* το Κρυονέρι 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Βελανιδιάς Κοζάνης|Δ.δ. Βελανιδιάς]]**   
::* η Βελανιδιά  
::* η Στέρνα 
: ** Δ.δ. Δρυοβούνου ** -- το Δρυόβουνο 
: ** Δ.δ. Λευκοθέας ** -- η Λευκοθέα 
: ** Δ.δ. Μεσολόγγου ** -- ο Μεσόλογγος 
: ** Δ.δ. Μολόχας ** -- η Μολόχα 
: ** Δ.δ. Πεπονιάς ** -- η Πεπονιά 
: ** Δ.δ. Περιστέρας ** -- η Περιστέρα 
: ** Δ.δ. Πλατανιάς ** -- η Πλατανιά 
: ** Δ.δ. Πολυλάκκου ** -- το Πολύλακκο 
: ** Δ.δ. Πυλωρίου ** -- το Πυλώριο 
: ** Δ.δ. Σημάντρου ** -- το Σήμαντρο 
: ** Δ.δ. Σκαλοχωρίου ** -- το Σκαλοχώριο 
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Τραπεζίτσης Κοζάνης|Δ.δ. Τραπεζίτσης]]** 
::* η Τραπεζίτσα
::* η Παναρέτη
: ** Δ.δ. Χειμερινού ** -- το Χειμερινό
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Χορηγού Κοζάνης|Δ.δ. Χορηγού]]**
::* ο Χορηγός
::* η Παναγία

## Ιστορία
Το 1918 ιδρύθηκε η Κοινότητα Νεαπόλεως. Το 1986 η Κοινότητα αναγνωρίστηκε Δήμος και την ίδια χρονιά υπάχθηκαν σε αυτόν 4 γειτονικές κοινότητες. Το 1999 στον δήμο υπήχθησαν άλλες 21 γειτονικές κοινότητες και το 2011 ο Δήμος εντάχθηκε στον Δήμο Βοΐου και από τότε τα πρώην Δ.δ. του υπάγονται στη Δημοτική ενότητα.

## Διατελέσαντες δήμαρχοι
### Πρόεδροι της Κοινότητας (μετά το 1978)

### Δήμαρχοι

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ιστοσελίδα του δήμου Νεάπολης
*Στοιχεία για το δήμο Νεάπολης από το Υπουργείο Εσωτερικών 
*Πληροφορίες για το το δήμο Νεάπολης από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κοζάνης

## Παραπομπές


## Παραπομπές

## Σημειώσεις
 

Νεαπολης Κοζανης
Αλκυόνη (πτηνό)

Η **αλκυόνη** (αρχ. ελλ. *αλκυών*, καθαρ. *αλκυών* ή και *αλκηδών*) είναι θαλάσσιο αποδημητικό πτηνό, το κοινώς λεγόμενο *ψαροπούλι* ή *θαλασσοπούλι* ή και ακόμα *μπιρμπίλι της θάλασσας*.

## Οικογένεια, χαρακτηριστικά και οικοθέσεις
Ανήκει στην οικογένεια των Αλκυονιδών. Φθάνει τα 18 εκατοστά σε μήκος. Το σώμα της είναι ασυνήθιστα μικρό και φέρει κοντά και λεπτά πόδια. Το κεφάλι της είναι δυσανάλογα μεγάλο, σε σχέση με το σώμα, με ισχυρό ράμφος που είναι οξύ στην άκρη. Αντίθετα προς το κακόσχημο μέγεθός της το φτέρωμά της παρουσιάζει ποικιλία χρωμάτων που σπάνια απαντάται σε άλλα πτηνά.

Η Αλκυόνη κατοικεί σε πυκνόφυτες όχθες ποταμών, λιμνών, ιχθυοτροφείων καθώς και σε βραχώδεις ή θαμνώδεις ακτές των θαλασσών. Χαρακτηρίζεται άγριο και δύσπιστο πτηνό. Στην Ελλάδα φθάνει περίπου περί τα τέλη του καλοκαιριού με αρχές Σεπτεμβρίου και αναχωρεί περί τα τέλη Μαρτίου. Τα τελευταία χρόνια όλο και λιγότερα πτηνά αναπαράγονται με αποτέλεσμα την ανάγκη προστασίας του είδους. Έχει σχετικά κοντά φτερά και πετά σε ευθεία, χαμηλά και σε μικρές αποστάσεις. Όπως τα περισσότερα πουλιά, αναπαράγεται την άνοιξη, με το θηλυκό να γεννά 5 έως 7 λευκά σφαιρικά αυγά.

## Στη μυθολογία
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το πουλί ήταν η Αλκυόνη, κόρη του βασιλιά Aίολου, που ο Δίας μεταμόρφωσε σε πτηνό μετά την αυτοκτονία της λόγω του θανάτου του αγαπημένου της Κύηκα. Μάλιστα επειδή οι αλκυόνες γεννούν τα αυγά τους τον Ιανουάριο σε φωλιές μέσα στους βράχους, ο Δίας επέτρεψε στον ήλιο να λάμπει δυνατά και να ζεσταίνει τις αλκυόνες μέχρι να επωαστούν τα αυγά τους. Οι ζεστές αυτές μέρες του Ιανουαρίου ονομάστηκαν για αυτό τον λόγο αλκυονίδες μέρες.thumb|250px|Αλκυόνη Λένε επίσης ότι η Αλκυόνη και ο Κύηκας, αλληλοαποκαλούνταν Δίας και Ήρα και γι'αυτό ο Δίας τους έκανε πουλιά. Για να μπορούν μάλιστα τα παιδιά της Αλκυόνης να επωαστούν μέσα στα αυγά,ο Δίας παρακάλεσε τον θεό Ήλιο να κάνει λίγες μέρες ζέστη. Οι αλκυονίδες μέρες είναι οι ζεστές μέρες του Ιανουαρίου.

## Φωτοθήκη

Alcedo atthis 2 (Marek Szczepanek).jpg|Αλκυόνη
Alcedo atthis MHNT ZOO 2010 11 160 Arcy-sur-Cure.jpg|*Alcedo atthis*
Alcedo atthis4.jpg|Αλκυόνη


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 

Κατηγορία:Αλκυονίδες
Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης
Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Λουίς Ρόγιο

Ο **Λουίς Ρόγιο** (ισπανικά: Luis Royo, 20 Μαΐου 1954) είναι Ισπανός ζωγράφος και διακοσμητής.

## Βιογραφία
Γεννημένος στην Ollala της Ισπανίας το 1954, ξεκίνησε την επαφή του με τις τέχνες σπουδάζοντας τεχνολογικό σχεδιασμό κατασκευών, αλλά βλέποντας ότι η απόλυτη γεωμετρία δεν κάλυπτε τις προσδοκίες του στράφηκε σε σπουδές ζωγραφικής, διακοσμητικής και αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων. 

Επηρεασμένος από τον Μάη του ’68 στη Γαλλία, δημιούργησε διάφορα μεγάλα σε μέγεθος έργα με κοινωνική θεματολογία που παρουσιάστηκαν σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις 1972 και 1976. Στην συνέχεια έχοντας επηρεαστεί από τα κόμικς των Μπιλάλ (Enki Bilal) και Μοέμπιους (Jean Henri Gaston Giraud, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο *Moebius*), άρχισε το 1978 να σχεδιάζει κόμικς και συμμετείχε στην γνωστή έκθεση κόμικς της Γαλλικής πόλης Ανγκουλέμ το 1980. 

Το 1979 με τη γέννηση του γιου του αφήνει την δουλειά του στο ατελιέ διακοσμητικής για να ασχοληθεί εξ ολοκλήρου με την δημιουργία κόμικς. Δουλειές του δημοσιεύονται στα περιοδικά *Comix international*, *Rambla*, *El Víbora* και *[[Heavy Metal (περιοδικό)|Heavy Metal]]*. Το 1983 μια συνάντηση με τον Ραφαέλ Μαρτίνεθ θα διασφαλίσει το μέλλον του στην παγκόσμια αγορά ως σχεδιαστή-ζωγράφου εξώφυλλων για περιοδικά, βιβλία, δίσκους, ακόμα και για βιντεοπαιχνίδια, σε Ευρώπη και Αμερική. Στη συνέχεια από το 1990 και μέχρι τις μέρες μας έκδωσε διάφορα βιβλία, συλλογές των δημιουργιών του, όπως τα *Women*, *Secrets*, *III millennium* και άλλα.

## Βιβλία
* *Women*
* *Malefic*
* *Secrets*
* *III Millennium*
* *Dreams*
* *Prohibited Book*
* *Prohibited Book II*
* *Prohibited Book III*
* *Prohibited Sketchbook*
* *Evolution*
* *Conceptions*
* *Conceptions II*
* *Conceptions III*
* *Visions*
* *Fantastic Art*
* *The Labyrinth Tarot*
* *Subversive Beauty*
* *Wild Sketches I* 
* *Dark Labyrinth*
* *Wild Sketches II* 
* *Dome*
* *Wild Sketches III*
* *Dead Moon*
* *Dead Moon: Epilogue*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Luis Royo Fantasy

Κατηγορία:Ισπανοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ισπανοί δημιουργοί κόμικς
Κατηγορία:Διακοσμητές εσωτερικών χώρων
Κατηγορία:Νικητές Inkpot Award
Μετάξινο βιβλίο

thumb|Μια σελίδα του μετάξινου βιβλίου. 
Το **μετάξινο βιβλίο** είναι ένα αρχαίο βιβλίο αστρονομίας με κείμενα Κινέζων αστρονόμων, περίπου του 400&nbsp;π.Χ., το οποίο ανακαλύφτηκε στον τάφο Mawangdui της Κίνας το 1973. Έχει καταγραμμένους 29 κομήτες που ονομάζει *彗星*, που μεταφράζεται "*αστέρια σκούπες*" και οι οποίοι είχαν γίνει ορατοί από τη γη σε μία περίοδο περίπου 300 ετών. 

## Περιεχόμενο
Το περιεχόμενο του μετάξινου βιβλίου είναι ο πρώτος άτλαντας κομητών. Καταγράφει περίπου είκοσι απεικονίσεις κομητών. Μερικές από τις σελίδες του έχουν μήκος ενάμιση μέτρο. Κάθε εικόνα συνοδεύεται και από ένα κείμενο που περιγράφει ένα γεγονός που συμπίπτει χρονικά με την εμφάνιση του εκάστοτε κομήτη, παραδείγματος χάριν, "*ο θάνατος του πρίγκηπα*", "*ο ερχομός της πανούκλας*", ή "*η ξηρασία 3 ετών*".

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ancient Chinese Astronomy

Κατηγορία:Ιστορία της αστρονομίας
Κατηγορία:Βιβλία αστρονομίας
Σομόνι

Το **σομόνι** (*somoni*, τατζικικά *cомонӣ*, κωδικός ISO 4217: TJS ) είναι το νόμισμα του Τατζικιστάν και υποδιαιρείται σε 100 ντιράμ (diram, дирам). Το νόμισμα έλαβε την ονομασία του από τον πατέρα του έθνους των Τατζίκων, Ισμαήλ Σαμάνι (πολλές φορές γράφεται και Ισμοΐλ Σομόνι). Σήμερα το σομόνι είναι το νόμισμα με την υψηλότερη αξία στην Κεντρική Ασία.

## Ιστορία
### Ρούβλι
Πρώτο νόμισμα στο Τατζικιστάν όταν έγινε ανεξάρτητο ήταν το Ρούβλι. Το νόμισμα αυτό κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 10 Μαΐου 1995 και υποδιαιρούνταν σε 100 τάνγκα, χωρίς όμως να υπάρχει τέτοια ονομαστικά αξία τόσο σε κέρματα, όσο και σε χαρτονομίσματα. Το ρούβλι παρέμεινε ως το 2000.

### Σομόνι
Το σομόνι εισήχθη στις 30 Οκτωβρίου του 2000και αντικατέστησε το Ρούβλι Τατζικιστάν, σε ισοτιμία του 1 σομόνι προς 1000 ρούβλια.
## Κέρματα
Η σειρά κερμάτων που είναι σε χρήση σήμερα είναι http://www.nbt.tj/en/?c=3&id=15 σε αξίες των 5, 10, 20, 25 και των 50 ντιράμ καθώς επίσης και των 1, 3 και 5 σομόνι.

## Τραπεζογραμμάτια
Σήμερα κυκλοφορούν χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 5, 20, 50 ντιράμ και των 1, 5, 10, 20, 50 και 100 σομόνι.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* To Τατζικιστάν στην Παγκόσμια Νομισματική Ιστορία.
* Πινακοθήκη κερμάτων

Κατηγορία:Οικονομία του Τατζικιστάν
Σομoνι
Κυλλήνη (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Κυλλήνη** είναι γνωστά χωριά και βουνό της Ελλάδας στην Πελοπόννησο.

* Κυλλήνη, κωμόπολη και λιμάνι της Ηλείας γνωστό από την αρχαιότητα.
* Κυλλήνη (όρος), όρος στην Πελοπόννησο γνωστό και σαν *Ζήρεια*.
* Κυλλήνη, χωριό της Κορινθίας στον Δήμο Στυμφαλίας.
* ακρωτήριο της Ηλείας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σημαία του Όμπλαστ του Βορόνεζ

right|220px|thumb|Η σημαία του Όμπλαστ του Βορόνεζ.
Η  **[[σημαία]] του [[Όμπλαστ του Βορόνεζ]]** καθιερώθηκε στις 5 Ιουλίου του 2005. Το φόντο είναι κόκκινο και δείχνει μια γερμένη υδρία με νερό να κυλά. Στα αριστερά βρίσκονται κάτι χρυσαφί βράχοι. Η σημερινή σημαία βρίσκεται και στο θυρεό που έχει το έμβλημα του Όμπλαστ του Βορόνεζ.

Η προηγούμενη σημαία είχε καθιερωθεί τον Ιούλιο του 1997. Ήταν κόκκινη με μια μπλε κάθετη λωρίδα στο προσίστιο. Έμοιαζε με την παλαιά σημαία της Ρωσικής Δημοκρατίας.

## Πηγές
*Η σημαία του Όμπλαστ του Βορόνεζ στις *σημαίες του Κόσμου*.

## Δείτε επίσης
*Έμβλημα του Όμπλαστ του Βορόνεζ

Κατηγορία:Όμπλαστ του Βορόνεζ
Βορονεζ
Έμβλημα του Όμπλαστ του Βορόνεζ

right|220px
Το **έμβλημα του [[Όμπλαστ του Βορόνεζ]]** καθιερώθηκε την 1η Ιουλίου του 1997. Το κύριο μέρος του είναι ένας θυρεός χρώματος κόκκινου, που εικονίζει μια γερμένη υδρία με νερό να κυλά. Στα αριστερά βρίσκονται κάτι χρυσαφί βράχοι. Στην κορυφή βρίσκεται ένα στέμμα και το θυρεό βαστούν δύο αρπακτικά. Το στέμμα και τα κλαδιά είναι διαφορετικά στο εθνόσημο της πόλης που έχει το ίδιο όνομα με την περιφέρεια. Ο θυρεός στο έμβλημα είναι η σημαία του ομοσπονδιακού υποκειμένου.

## Πηγές
*Το έμβλημα του Όμπλαστ του Βορόνεζ στις *σημαίες του Κόσμου*.

## Βλέπε επίσης
*Σημαία του Όμπλαστ του Βορόνεζ

Εμβλημα
Βορονεζ
Παλαιοχώρι Γρεβενών

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στην Ελλάδα: [[Παλαιοχώρι|Παλαιοχώρι (αποσαφήνιση)]]*

Το **Παλαιοχώρι** είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 800 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Παλαιοχώρι βρίσκεται στην περιοχή των Βέντζιων του νομού Γρεβενών σε απόσταση 34 χλμ. Δ. από την πόλη των Γρεβενών και 45,5 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη της Κοζάνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική ενότητα Βεντζίου του Δήμου Γρεβενών και με την απογραφή του 2011 έχει 237 κατοίκους. Πρόκειται για ένα πολύ παλιό χωριό που επί τουρκοκρατίας διετέλεσε κεφαλοχώρι. Στον Κώδικα της Ζάβορδας αναφέρονται πολλοί κάτοικοί του ως αφιερωτές  της Ιεράς Μονής Αγίου Νικάνορος ή Ζάβορδας τόσο την περίοδο 1534 έως 1692 (Α΄ Γραφή) όσο και 1692 και μετά (Β΄Γραφή). Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Παλαιότερα αρκετοί εργάζονταν και στα μεταλλεία Ξερολιβάδου, 7 χλμ. από το κέντρο του χωριού.

## Αξιοθέατα
Στην πλατεία του χωριού στέκει επιβλητικά ο ιερός ναός της Αγίας Παρασκευής, κτίσμα του 1873 με ανεξάρτητο κωδωνοστάσιο του 1897, ο οποίος από το 1995 έχει χαρακτηριστεί ως *"ως μνημείο χρήζον ειδικής κρατικής προστασίας. Πρόκειται για τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με στοά στη δυτική και σε τμήματα της νότιας πλευράς, που κτίστηκε το 1873. Το μνημείο είναι κατάγραφο με τοιχογραφίες του 1874"*. Αξίζει κανείς να επισκεφθεί το "Χάβο", μια περιοχή φυσικού κάλλους με απότομα βράχια, μικρή λίμνη και καταρράκτη, το εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία με το υπαίθριο θέατρο, την κορυφή Ανάληψη (1.125μ.), την κορυφή Φακιόλι (1.110μ.) και την περιοχή του Μελιάτσκο.

Στο υπαίθριο θέατρο Παλαιοχωρίου έχουν φιλοξενηθεί κατά καιρούς αξιόλογοι καλλιτέχνες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Παλαιοχώρι Γρεβενών από τον ιστότοπο https://basileiosapostolou.blogspot.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών
Ώτος

Με το όνομα **Ώτος** μπορεί να αναφέρονται:

*Ώτος ο Αλωέως Μυθικός γίγαντας που μαζί με τον αδελφό του Εφιάλτη, γνωστοί και ως Αλωάδες, οι γιοί του Αλωέως. 
*Ώτος ο Κυλλήνιος, ήρωας από την Κυλλήνη Ηλείας, αρχηγός των Επειών στον Τρωικό πόλεμο. 
* Ώτος (πτηνό), γένος πτηνών
Νεόφυτος Β΄

Ο **Νεόφυτος Β΄** ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1602 έως το 1603 και από το 1607 έως το 1612.

Ήταν Αθηναίος και χαρακτηρίζεται λόγιος ιεράρχης, με αρετές και προσήλωση στην εκκλησιαστική τάξη. Την περίοδο 1597-1602 διετέλεσε Μητροπολίτης Αθηνών. Τον Μάρτιο του 1602 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον αντίπαλό του Ματθαίο Β΄. Τον Ιανουάριο του 1603 κατηγορήθηκε για διάφορα σκάνδαλα και καθαιρέθηκε. Εξορίστηκε στη Ρόδο και μετά στη Μονή Σινά.

Στις 15 Οκτωβρίου 1607 επανεξελέγη Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα Ραφαήλ Β΄. Ασχολήθηκε με διοικητικά και οικονομικά θέματα. Προσπάθησε να βελτιώσει τα οικονομικά του Πατριαρχείου επιβάλλοντας με Συνοδικό Τόμο έκτακτη εισφορά στους επισκόπους της δικαιοδοσίας του. Επίσης, επισκεύασε το Πατριαρχικό κτίριο. Η πολιτική του ήταν αντιτουρκική και φιλοπαπική. Στις 6 Αυγούστου 1608 έστειλε ομολογία πίστης στον Πάπα Παύλο Ε΄, με την οποία αποδεχόταν το παπικό πρωτείο. Το 1609 έστειλε άκρως απόρρητη επιστολή στο βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Γ΄, με την οποία του ζητούσε την οργάνωση εκστρατείας για την απελευθέρωση των Ορθοδόξων από τους Τούρκους.

Η φιλοπαπική πολιτική του, καθώς και τα οικονομικά μέτρα που έλαβε, προκάλεσαν τη λαϊκή δυσφορία, αλλά δημιούργησαν και εχθρούς, όπως τον Μάξιμο τον Πελοποννήσιο και τον Κύριλλο Λούκαρι, οι οποίοι κατάφεραν να τον διώξουν από το Θρόνο. Μετά από πενταετή Πατριαρχία, τον Οκτώβριο του 1612, αποφασίστηκε μετά από δίκη να εξοριστεί πάλι στη Ρόδο. Πατριάρχης εξελέγη όμως ο προστατευόμενός του Τιμόθεος Μαρμαρηνός, οπότε η απόφαση δεν εκτελέστηκε και παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη. Κατ' άλλη εκδοχή, πέθανε το 1612 και τοποτηρητής ανέλαβε ο Κύριλλος Λούκαρις. Ετάφη στη Χάλκη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού
* 
* 

Νεοφυτος Β
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αθηνών
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Κώστας Μακρής

Ο **Κώστας Μακρής** () είναι Ελληνοαυστραλός ομογενής επιχειρηματίας της Αυστραλίας και ένας από τους πλουσιότερους Αυστραλούς. Επίσης ήταν πρόεδρος και μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Παναχαϊκής.

## Βιογραφία

Μετανάστευε στην Αυστραλία το 1963 και αρχικά δούλεψε εργάτης σε χυτήρια, αργότερα ασχολήθηκε με την αγοραπωλησία ακινήτων αγοράζοντας τα σε χαμηλή τιμή και αξιοποιώντας τα πουλούσε σε μεγαλύτερη κάνοντας μεγάλη περιουσία.

Είναι ένας από τους πλουσιότερους επιχειρηματίες στην Αυστραλία και ο πλουσιότερος ομογενής, βρίσκεται στην 36η θέση της σχετικής λίστας με περιουσία που φτάνει τα 1,06 δισεκατομμύρια δολάρια. Μένει στην Αδελαΐδα όπου είναι και το κέντρο των επιχειρήσεών του οι οποίες περιλαμβάνουν , μεταξύ άλλων, εμπορικά κέντρα και αγοραπωλησίες ακινήτων.

Ο Κώστας Μακρής το 2005 σε μια από τις επιχειρηματικές κινήσεις τους αποφάσισε να αγοράσει την Π.Α.Ε. Παναχαϊκή, η οποία βρισκόταν στην Β’ Εθνική κατηγορία, στην τιμή των 900.000 € από τον τότε κάτοχο της Π.Α.Ε., Στάθη Μουτζουρούλια. Στις 4 Μαΐου 2009 ο Κώστας Μακρής παραχώρησε το πλειοψηφικό πακέτο στον δικηγόρο Αλέξη Κούγια αποχωρώντας από τα διοικητικά της ομάδας.

Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιό, τον Ρός Μακρή που το 2008 κατατάχθηκε πέμπτος στη λίστα με τους πλουσιότερους νέους της Αυστραλίας έχοντας περιουσία που υπολογίζεται στα 350 εκατομμύρια δολλάρια.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Επίσημο site της ΠΑΕ Παναχαϊκής 
* Περί Παναχαϊκής (ΠΑΕ) , Σημερινή, 16/5/06
* «Γκεό»: Δηλώνω παρών, Η Ημέρα 29/11/07

Κατηγορία:Αυστραλοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί
Κατηγορία:Παναχαϊκή Γ.Ε. (ποδόσφαιρο)
Τάφος

**Τάφος** ονομάζεται ο τόπος στον οποίο βρίσκεται θαμμένος ένας άνθρωπος, αλλά και γενικότερα η κατασκευή που βρίσκεται στο σημείο αυτό. Συχνά αναφέρεται ως η *τελευταία κατοικία* του εκλιπόντος. Ο τόπος ταφής διακοσμείται και προστατεύεται με ανθεκτική κατασκευή που ονομάζεται μνήμα (σε ανάμνηση του αποθανόντος). Σε περιπτώσεις που η κατασκευή είναι μεγάλη σε μέγεθος και είναι μνημειακού χαρακτήρα, αποκαλείται και ταφικό μνημείο. Συνήθως οι τάφοι είναι συγκεντρωμένοι σε τόπους, οι οποίοι ονομάζονται νεκροταφεία.

Για τους Χριστιανούς, μέρος του τάφου είναι ο Σταυρός, πάνω στον οποίο αναγράφεται το όνομα του θαμμένου σε αυτόν.

Σε τάφους άλλων θρησκειών, το όνομα αναγράφεται σε πλάκα τοποθετημένη και αυτή μπροστά από τη θέση του κεφαλιού.

Ως τάφοι χαρακτηρίζονται και κατασκευές όπως:
*Μαυσωλεία
*Κρύπτες
*Κενοτάφια

## Τάφοι στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα οι τάφοι συνήθως φτιάχνονται με μάρμαρο. Μέρος τους είναι αρκετές φορές ανθοδοχεία και θέση για καντήλι ή θυμιατό.
Αλάμπρα (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Αλάμπρα** μπορεί να αναφέρεται:
* Στο φρούριο Αλάμπρα κάστρο και ανάκτορο των Μαυριτανών Βασιλέων της Γρανάδας στην Ισπανία.
* Στην κοινότητα Κύπρου, Αλάμπρα Λευκωσίας, της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο 
* Στην κοινότητα Αλάμπρα (Θιουδάδ Ρεάλ) της Θεουδάδ Ρεάλ στην Ισπανία.
* Στην πόλη Αλάμπρα (Καλιφόρνια) της Καλιφόρνια στις ΗΠΑ.
* Στο χωριό Αλάμπρα (Ιλινόις) του Ιλινόις στις ΗΠΑ.
Αγκαντέζ

thumb|281px|right|Ο μιναρές στο '''Μεγάλο Τζαμί'''

Η **Αγκαντέζ** (**Agadez**) είναι μια πόλη στο κεντρικό τμήμα της Δημοκρατίας του Νίγηρος με πληθυσμό των 88.569 κατ. (2005). Η πόλη βρίσκεται στη Σαχάρα, στα όρη Αϊρ, μιας παραδοσιακά κατοικημένης από Τουαρέγκ περιοχής, και είναι γνωστή και ως το "μαργαριτάρι" του Νίγηρα. Το ιστορικό κέντρο της Αγκαντέζ ανακηρύχθηκε το 2013 μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO. Η πόλη είναι επίσης και η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Αγκαντέζ, με πληθυσμό 347.330 κατ. (2005).

## Ιστορία
Η πόλη ανακαλύφθηκε τον 14ο αιώνα και σύντομα έγινε η κυριότερη πόλη των Τουαρέγκ στη Σαχάρα συμπεριλαμβάνοντας μαζί της την πόλη "Ασσοντέ". Η πόλη δέχεται συχνά τα καραβάνια των Τουαρέγκ που καταφθάνουν από την Μπιλμά γεμάτα με στήλες άλατος από τα αλατωρυχεία της.

Το 1449 η πόλη έγινε σουλτανάτο όπου και αργότερα, το 1500 καταλήφθηκε από την Αυτοκρατορία Σονγκάι. Εκείνη την περίοδο, η πόλη είχε πληθυσμό που έφθανε τους 30.000 κατ. περίπου και ήταν ένα πέρασμα κλειδί για τα καραβάνια που όδευαν για τις πόλεις της Δυτικής Αφρικής, το Τιμποκτού στο Μάλι και την Κάνο στη Νιγηρία και στις πόλεις της Βόρειας Αφρικής όπως το Γκατ, την Γκανταμές και την Τρίπολη, όλες στη Λιβύη. Μετά όμως τη Μαροκινή εισβολή, ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε σημαντικά, φθάνοντας μόνο σε λιγότερους από 10.000 κατ.

Η πόλη καταλήφθηκε από τους Γάλλους γύρω στο 1900, όπου βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ισχυρή αντίσταση του **Κάοκεν Αγκ Μοχάμεντ** το 1916. Στη δεκαετία του 90', η πόλη έγινε κύριος πυρήνας της επανάστασης των Τουαρέγκ.

thumb|right|281px|Άποψη της Αγκαντέζ από τον μιναρέ στο '''Μεγάλο Τζαμί'''

## Τουρισμός
Σήμερα η Αγκαντέζ είναι ξακουστή για την αγορά της, και είναι το κέντρο της διακίνησης ουρανίου, το οποίο εξορύσσεται από τις γύρω περιοχές του Αϊρ. Στην πόλη υπάρχουν πολλά σημαντικά ιστορικά κτήρια συμπεριλαμβανομένων το **Μεγάλο Τζαμί της Αγκαντέζ**, σουδανικής αρχιτεκτονικής το οποίο αρχικά χτίστηκε το 1515 και ανακατασκευάστηκε με την ίδια πάντα αρχιτεκτονική το 1844, το **Παλάτι Κάοκαν** το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως ξενοδοχείο και το **Παλάτι του Σουλτάνου της Αγκαντέζ**. Η πόλη είναι επίσης φημισμένη για το παζάρι καμηλών και για την κατασκευή ασημιού και την επεξεργασία δέρματος.

## Αερομεταφορές
Η Αγκαντέζ διαθέτει ένα διεθνές αεροδρόμιο ονόματι **Μανό Νταγιάκ**, ονόματος ενός ηγέτη των Τουαρέγκ, ο οποίος κατάγεται από την περιοχή.

thumb|281px|right|Χαρακτηριστική οικία της Αγκαντέζ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Historic Centre of Agadez από την ιστοσελίδα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO
* Agadez
* Audio interview with Agadez resident about life in Agadez. Great place
* http://www.agadez.org Site covering Nothern Niger. Photo Gallery by Michel Batlle "portraits de femmes touarègues"
* interactive Map of the Agadez region.
* https://web.archive.org/web/20161126050447/http://www.agadez-niger.com/ Site covering Agadez and Touareg culture.

Κατηγορία:Πόλεις του Νίγηρα
Κατηγορία:Σαχάρα
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αφρική
Ώτος ο Κυλλήνιος

Ο **Ώτος** ήταν μυθικός ήρωας από την Κυλλήνη Ηλείας.

Συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο και ήταν αρχηγός των Επειών της Ηλείας. Σύμφωνα με τον Όμηρο, σε μια έξοδο του Έκτορα από τα τείχη της Τροίας ενεπλάκη μαζί του σε φονική μάχη. Εκεί ο Έκτορας σκότωσε τον Σχεδίο, αρχηγό των Φωκέων, και ο Πολυδάμας τον Ώτο, «αρχηγό γενναίων Επειών», όπως ακριβώς μας λέει ο Όμηρος. Βλέποντας νεκρό τον Ώτο, ο φίλος του  Μέγης, αρχηγός αυτών που ήρθαν από το Δουλίχιο, όρμησε στον Πολυδάμα ο οποίος κατάφερε να ξεφύγει με θεϊκή βοήθεια (επέμβαση του Απόλλωνα). Ο Μέγης τότε σκότωσε τον Κροίσμο.

## Δείτε επίσης
* Άλωση της Τροίας (Πολύγνωτος), αναπαράσταση πανοραμικής τοιχογραφίας μεγαλογραφίας του φημισμένου αρχαίου Έλληνα ζωγράφου Πολύγνωτου.

## Αναφορές


Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Τρίτεια (μυθολογία)

Η **Τρίτεια** ήταν μυθολογικό πρόσωπο που σχετίζεται με την αρχαία πόλη Τρίτεια.

Ήταν κόρη του Τρίτωνα και ιέρεια της Αθηνάς. Με τον Άρη  έκανε έναν γιό τον Μελάνιππο ο οποίος οίκισε την πόλη Τρίτεια στην Αχαΐα. Ο Μελάνιππος πρός τιμή της μητέρας του έδωσε στην πόλη το όνομα της.

## Αναφορές


Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Γιαμσήντ Ουσμόνοβ

Ο **Γιαμσήντ Ουσμόνοβ** (τατζίκ *Ҷамшед Усмонов*, αγγλ. *Jamshed Usmonov*) (1965 στην Αστ) είναι κορυφαίος σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος του κινηματογράφου από το Τατζικιστάν. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ντουσάνμπε και στην Σχολή Σκηνοθεσίας της Μόσχας.

## Βραβεύσεις
* Βραβείο FIPRESCI στο London Film Festival του 2002. 

## Φιλμογραφία
* 1998 "Flight of the Bee"
* 2002 "Angel on the Right"
* 2006 "To get to Heaven First You Have to Die"

## DVD
* 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Kiarostami's "Friend's home" brought me back to cinema (An interview with Jamshid Usmanov) (in Persian)

Κατηγορία:Πολιτισμός του Τατζικιστάν
Κατηγορία:Σεναριογράφοι
Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Παραγωγοί ταινιών
Σημαία της Ουάσιγκτον

[δεξιά|μικρογραφία|200px|Σημαία της Ουάσιγκτον<br />[Αρχείο:IFIS Equal.png]]
 	
Η **[[Σημαία]] της πολιτείας της [[Ουάσινγκτον (πολιτεία)|Ουάσινγκτον]]** αποτελείται από την κρατική Σφραγίδα (που φέρει μια εικόνα του Γεωργίου Ουάσινγκτον), το πεδίο με το σκούρο πράσινο και με το χρυσό περιθώριο είναι προαιρετικό. Είναι η μόνη σημαία αμερικανικής πολιτείας με έναν πεδίο πράσινου καθώς επίσης και η μόνη πολιτειακή σημαία με την εικόνα ενός Αμερικανού Προέδρου.

## Ιστορία
Το σχέδιο υιοθετήθηκε το 1923, πριν από το οποίο η Ουάσιγκτον δεν είχε καμία επίσημη πολιτειακή σημαία. Τον 20ο αιώνα, οι κάτοικοι της δημιούργησαν μια μπλε στρατιωτική σημαία με το πρόσωπο του Προέδρου Ουάσιγκτον και με χρυσό φόντο σύμφωνα με τις πληροφορίες από την επίσημη ιστοσελίδα της πολιτειακής γραμματείας της Ουάσιγκτον. Οι μετέπειτα ανεπίσημες σημαίες είναι παρόμοιες με τη σημερινή αλλά με αλλαγμένο το φόντο της πολιτειακής σφραγίδας από χρυσό σε πράσινο ή μοβ.

## Αναπαραγωγή
Επειδή η σφραγίδα πρέπει να ραφτεί και από τις δύο πλευρές, η σημαία είναι η δαπανηρότερη πολιτειακή σημαία των ΗΠΑ. Οι άνθρωποι που θέλουν να την κατασκευάσουν πρέπει να στείλουν δύο αντίγραφα της κατασκευής τους στο γραμματέα της Ουάσιγκτον. Εάν την εγκρίνει, ο γραμματέας θα στείλει ένα αντίγραφο της σημαίας πίσω στον κατασκευαστή του που τη χαρακτηρίζει ως "εγκεκριμένη" και θα κρατήσει άλλη στο αρχείο.

Σύμφωνα με τον νόμο αυτής της πολιτείας (RCW 1.20.010), "η επίσημη σημαία της Ουάσιγκτον που πωλείται πρέπει να είναι κατασκευασμένη από σκούρο πράσινο μετάξι ή ύφασμα και να υπάρχει στο κέντρο της μια αναπαράσταση της σφραγίδας της Ουάσιγκτον που να είναι κεντημένη, και χρωματισμένη. Οι άκρες της σημαίας μπορούν ή όχι, να πλαισιωθούν. Το περιθώριο πρέπει να είναι χρυσό ή κίτρινο σύμφωνα με τη σκιά και τη σφραγίδα. Οι διαστάσεις της σημαίας μπορούν να ποικίλουν."

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Washington Secretary of State - State Flag
* Flags of the World: Washington

Ουασιγκτον
Κατηγορία:Σύμβολα της Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Ιωάσαφ Β΄ Μεγαλοπρεπής

Ο **Ιωάσαφ Β΄**, ο επονομαζόμενος «**Μεγαλοπρεπής**», ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1556 έως το 1565.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Κράψη Ιωαννίνων στην Ήπειρο. Ήταν πλούσιος και σπούδασε στη Μονή Φιλανθρωπινών στα Γιάννενα και κατόπιν στο Ναύπλιο. Έμαθε αραβικά, περσικά και τουρκικά, καθώς επίσης και εκκλησιαστική μουσική. Ο συντοπίτης του Πατριάρχης Ιερεμίας Α΄ τον χειροτόνησε Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως το 1535. Παρέμεινε στη θέση αυτή είκοσι χρόνια και, μετά τη δολοφονία του Πατριάρχη Διονυσίου Β΄ τον Ιούλιο του 1556, τον διαδέχτηκε στον Οικουμενικό Θρόνο. Φαίνεται πως εξελέγη Πατριάρχης με την στήριξη των Γαλατιανών (κατοίκων του Γαλατά) και παρά την θέληση των αρχιερέων και των αρχόντων της Κωνσταντινούπολης.

Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του ασχολήθηκε με τα οικονομικά της Εκκλησίας, τα οποία και βελτίωσε. Μείωσε στο μισό τα χρέη του πατριαρχείου, αλλά και κατά χίλια φλουριά το πεσκέσι εκλογής Πατριάρχη. Το 1564 συνέστησε Οικονομική Επιτροπή, αποτελούμενη από τον Μέγα Οικονόμο και μερικούς λαϊκούς. Ξεκίνησε επίσης μεγάλη ανοικοδόμηση για την επέκταση του Πατριαρχείου και δώρισε από προσωπική του περιουσία χίλια φλουριά στη Μονή Παμμακαρίστου.

Ασχολήθηκε και με την προώθηση των γραμμάτων, μοναστηριακά και ενοριακά ζητήματα. Απεκατέστησε την πατριαρχική τιμή για την Μητρόπολη Πεκίου της Σερβίας κατόπιν επιμονής του Σοκολού Μεχμέτ Πασά. Έδειξε ενδιαφέρον για το δυτικό σχίσμα Καθολικών-Διαμαρτυρομένων και απέστειλε μάλιστα στη Βιτεμβέργη τον ιεροδιάκονο Δημήτριο, για να ενημερωθεί από κοντά. Εκείνος του έφερε το 1559 το κείμενο της Αυγουσταίας ομολογίας. Ο Ιωάσαφ απογοητεύτηκε με τις θέσεις των Διαμαρτυρομένων και δεν ασχολήθηκε περαιτέρω. Επί των ημερών του συντάχθηκε το «*Νόμιμον της Μεγάλης Εκκλησίας*», που αποτέλεσε επίσημη νομική συλλογή για τους Χριστιανούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας επί μακρόν.

Εναντίον του στράφηκε ο ισχυρός πρόκριτος της εποχής Μιχαήλ Καντακουζηνός και ο Μητροπολίτης Καισαρείας Μητροφάνης, οι οποίοι τον διέβαλαν και κατάφεραν να καθαιρεθεί ως σιμωνιακός τον Ιανουάριο του 1565 από Σύνοδο πενηνταενός επισκόπων, μάλλον υπό την προεδρία του Αχριδών Παϊσίου. Αποσύρθηκε στο Άγιο Όρος και ζήτησε επανεξέταση του ζητήματός του. Η Ιερά Σύνοδος τον αθώωσε και τον επανέφερε στη Μητρόπολη Αδριανουπόλεως, όπου παρέμεινε ως το θάνατό του.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Ιωασαφ Β
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αδριανουπόλεως
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Αλανία

thumb|right|255px
Η **Αλανία** ήταν η αρχαία Χώρα των Αλανών, που υπήρξε κατά τους βυζαντινούς χρόνους εκκλησιαστική επαρχία και μητρόπολη ελληνική, εξαρτώμενη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης στο βόρειο τμήμα του Καυκάσου.

Επί Αυτοκράτορα Αλεξίου του Κομνηνού η Μητρόπολη της Αλανίας ενώθηκε με την Αρχιεπισκοπή της Σωτηριουπόλεως, στα σύνορα της Αβασγίας και Αλανίας, και απετέλεσαν τη νέα Μητρόπολη Μελιτινή. Ο τίτλος του Μητροπολίτη Μελιτινής αναφέρεται μέχρι το 1590.

## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 3ος, σελ. 168

Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Αρχαίες Αυτοκρατορίες - Χώρες
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ασίας
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης
Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ευρώπης
Κατηγορία:Ιρανικές χώρες και εδάφη
FIPRESCI

**FIPRESCI** (*Φιπρέσκι*) είναι η συντομογραφία του γαλλικού τίτλου **''F**édération **I**nternationale de la **Pres**se **Ci**nématographique* (αγγλ. *International Federation of Film Critics*, *Διεθνής Ομοσπονδία Κριτικής Ταινιών Κινηματογράφου*). Το Φιπρέσκι αποτελείται από τις εθνικές οργανώσεις των επαγγελματικών κριτικών ταινιών και των δημοσιογράφων ταινιών από όλο τον κόσμο για "την προώθηση και την ανάπτυξη της κουλτούρας ταινιών και για την προστασία επαγγελματικών ενδιαφερόντων."

Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του [[1930]] στο [[Παρίσι]].
Σήμερα έχει μέλη σε περισσότερες από 50 χώρες παγκοσμίως.
Το Φιπρέσκι δίνει συχνά βραβεία κατά τη διάρκεια των φεστιβάλ ταινιών (όπως το [[Φεστιβάλ των Καννών|φεστιβάλ ταινιών των Καννών]] και το [[Φεστιβάλ Βενετίας|φεστιβάλ ταινιών της Βενετίας]]) ως έπαινο για αξιόλογες ταινίες.
Από το [[2005]], προσφέρει επίσης και ένα κινηματογραφικό περιοδικό στο διαδίκτυο, το "*Undercurrents*" (*υπόγεια ρεύματα'') υπό την διεύθυνση του κριτικού Chris Fujiwara.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Κινηματογράφος
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Γαλλία
Διονύσιος Β΄

Ο **Διονύσιος Β΄** ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1546 έως το 1556.

Γεννήθηκε στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, εξ ου και το προσωνύμιό του «*Γαλατιανός*» ή «*Γαλατιώτης*». Χειροτονήθηκε κληρικός από τον πνευματικό του πατέρα, Πατριάρχη Θεόληπτο. Αργότερα, περί το 1540, εξελέγη Μητροπολίτης Νικομηδείας. Μετά το θάνατο του Πατριάρχη Ιερεμία Α΄, συνεκλήθη Σύνοδος υπό την προεδρία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Γερμανού, η οποία αποφάσισε να εκλέγεται στο εξής Πατριάρχης από Σύνοδο Μητροπολιτών «Ανατολής, Δύσης και Πελοποννήσου». Παρά ταύτα, και χωρίς να τηρηθεί η διαδικασία αυτή, εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης ο Διονύσιος το Σάββατο του Λαζάρου, 17 Απριλίου του 1546, με την στήριξη των Γαλατιανών.

Επιχειρώντας να βελτιώσει τα οικονομικά της Εκκλησίας, χειροτόνησε Μητροπολίτη Καισαρείας τον φίλο του Μητροφάνη και τον έστειλε στη Ρώμη και τη Βενετία για έρανο και επαφές. Εκείνος όμως ήρθε σε κοινωνία με τον Πάπα Παύλο Γ΄, γεγονός που προξένησε μεγάλες διαμαρτυρίες και ταραχές, τόσο ενάντια στο Μητροφάνη, όσο και ενάντια στον Πατριάρχη Διονύσιο που τον είχε αποστείλει. Προξενήθηκαν επεισόδια και τον Νοέμβριο του 1547 συνεκλήθησαν αρχιερείς και οφφικιάλοι, οι οποίοι αποκήρυξαν και τους δύο.

Προκειμένου να παραμείνει στον θρόνο μετά από τις εξελίξεις αυτές, ο Διονύσιος αύξησε το ποσό που δινόταν από τους Πατριάρχες στον Σουλτάνο. Έτσι, παρά τις αντιδράσεις που προκάλεσε και αυτή του η ενέργεια, παρέμεινε με την στήριξη του Σουλτάνου στον θρόνο μέχρι τις αρχές Ιουλίου του 1556, οπότε δολοφονήθηκε με μαχαίρι εντός κάποιου ναού. Ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη, την οποία είχε επισκευάσει ο ίδιος.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις


### Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Διονύσιος Β΄ Κωνσταντινουπόλεως, Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Βιβλιογραφία
*Ζαχαριάδου Ελισάβετ Α., *Η πατριαρχεία του Διονυσίου Β΄ σε μία παραλλαγή του Ψευδο-Δωροθέου*, Θησαυρίσματα / Thesaurismata, τομ. 1 (1962), σελ. 142-161

Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικομηδείας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Κατηγορία:Κωνσταντινουπολίτες Έλληνες
Άκτια

Τα **Άκτια** ήταν αρχαία κλασική εορτή - αγώνες που γίνονταν στον ελλαδικό χώρο, σε παρακείμενη πεδιάδα της εισόδου του Αμβρακινού Κ., όπου εκεί υπήρχε και το ιερό του "Ακτίου Απόλλωνα", προς τιμή του οποίου και έλαβαν την ονομασία οι αγώνες.

Η μεγαλύτερη άνθηση των Ακτίων αγώνων στην αρχαιότητα ήταν μετά το 31 π.Χ. όπου και θεσπίστηκαν και σε ανάμνηση της μεγάλης νίκης του Αυγούστου κατά του Αντωνίου και της Κλεοπάτρας. Στην αρχή τα Άκτια τελούνταν ανά διετία, από του Αυγούστου όμως και μετά ανά πενταετία οι οποίοι και περιλάμβαναν αθλητικούς, ναυτικούς, μουσικούς και ποιητικούς αγώνες και αγώνες ιπποδρομίας. 

Μετά τον θάνατο όμως του Αυγούστου τα Άκτια παράκμασαν και εξέλιπαν εντελώς παρά την ύστατη προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη να αναστηλώσει το παλιό τους γόητρο.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.3ος, σ.131.

Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές
Ακτιάς

Η **Ακτιάς** ή *Ακτιάδα* ήταν αρχαίο ελληνικό χρονολογικό σύστημα (ημερολόγιο), λεγόμενη και *ακτιακή χρονολογία* που άρχιζε από το 31 π.Χ. μετά τη ναυμαχία του Ακτίου, σε ανάμνηση της νίκης του Οκταβιανού κατά του Μάρκου Αντωνίου και της Κλεοπάτρας.

Η Ακτιάς συμπίπτει με το έτος 723 από κτίσεως Ρώμης.

## Πηγές
**Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.3ος, σ.131.

Κατηγορία:Ημερολόγια
Κατηγορία:Ρωμαϊκό ημερολόγιο
Κατηγορία:Αρχαίος βίος
Krupp K5

Το **Krupp K5** ήταν ένα βαρύ σιδηροδρομικό κανόνι που χρησιμοποιήθηκε από τη Γερμανία στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.

## Περιγραφή
Τα κανόνια του τύπου K5 είχαν πυροσωλήνα 21,5 μέτρων και τοποθετούνταν σε σιδηροδρομικό βαγόνι με 12 τροχούς. Το βαγόνι αυτό ήταν συμβατό με τις στρατιωτικές και τις εμπορικές ράγες σύμφωνα με τα γερμανικά πρότυπα πλάτους γραμμής.

## Ιστορικό
Το K5 κατασκευάστηκε στα πλαίσια ενός προγράμματος στη δεκαετία του 1930 για την ανάπτυξη δυνάμεων πυροβόλων όπλων επί σιδηροτροχιών και την υποστήριξη των γερμανικών στρατευμάτων.
Η εξέλιξη του K5 άρχισε το 1934, ενώ τα πρώτα δοκιμαστικά έγιναν το 1936 με πυροσωλήνα 150 χιλ. και την ονομασία K5M.

## Παραπομπές
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* US Army Ordnance Museum info
* Anzio Annie info at Digger History

Κατηγορία:Οπλικά συστήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Πυροβόλα
Ακταιωρός

thumb|Ο Rayo (P-42), Ισπανικό Πολεμικό Ναυτικό

Με τον επίσημο ελληνικό όρο **ακταιωρός** χαρακτηρίζονται διάφοροι τύποι πολεμικών πλοίων που λόγω του μικρού τους εκτοπίσματος και των περιορισμένων ναυτικών τους δυνατοτήτων είναι περισσότερο κατάλληλα για τη φρούρηση των ακτών, διαύλων, και συναφείς αποστολές, περιπολίες, συνοδείες, επείγουσες μεταφορές κ.λπ. που ενεργούνται κατά κανόνα σε μικρές αποστάσεις από τις ακτές, ή σε περιορισμένους θαλάσσιους χώρους.

Τόσο κατά το Α' Παγκόσμιο Πόλεμο όσο και κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο όλες οι εμπόλεμες Χώρες χρησιμοποίησαν μεγάλη ποικιλία τέτοιων σκαφών διαφορετικών τύπων πλοίων με πολλές επιτυχίες. Σε τέτοια κατηγορία υπάγονται και οι τορπιλάκατοι αν και παρουσιάζουν χαρακτηριστική διαφορά λόγω της μεγάλης τους ταχύτητας που ξεπερνά τους 30 κόμβους και θεωρούνται σαφώς επιθετικά, ενώ οι συνήθεις ακταιωροί έχουν ταχύτητες μέχρι 25 κόμβους και ελαφρότερο οπλισμό.

Ειδικά στο Β' Π.Π. οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν μεγάλο αριθμό ακταιωρών στη Θάλασσα της Μάγχης καθώς και στη Βαλτική που χαρακτηρίζονταν με τα γράμματα **Ε**, **L** και **R**, ανάλογα του τύπου τους με αρκετές επιτυχίες σε βάρος κυρίως των αγγλικών πλοίων και νηοπομπών. Επίσης το αγγλικό και αμερικανικό ναυτικό χρησιμοποίησαν ακταιωρούς σε μεγάλο αριθμό. Εκ των αγγλικών αυτών ακταιωρών εφοδιάσθηκε και το τότε ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό στη περίοδο 1945 μέχρι 1947 τα οποία και αποκρυσταλλώθηκαν τελικά σε δύο τύπους: ακταιωρούς και ακτοφυλακίδες.

Σήμερα ο όρος ακταιωρός έχει δώσει περισσότερο τη θέση του στο γενικότερο όρο "περιπολικό". Έτσι ακταιωροί χαρακτηρίζονται σήμερα όλα τα μεγάλα σκάφη του Λιμενικού Σώματος και ακτοφυλακίδες τα άλλοτε σκάφη των τελωνειακών αρχών και της πρώην Θαλάσσιας Οικονομικής Αστυνομίας (ΘΟΑ). Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό δεν διαθέτει ακτοφυλακίδες ή ακταιωρούς.

## Πηγές

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.3ος, σ.130.

Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Κατηγορία:Ελληνικές ακταιωροί
Κηφέας

Με το όνομα **Κηφέας** ή *Κηφεύς* είναι γνωστά 4 πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας .

# Κηφεύς της Αρκαδίας, γιος του βασιλιά της Αρκαδίας Άλεου και της Κλεοβούλης, αδελφός της Αύγης . Ήταν ιδρυτής και επώνυμος των Καφυών, απέκτησε 20 παιδιά μαζί με τα οποία βοήθησε τον Ηρακλή στον πόλεμο ενάντια στον Ιπποκόoντα. Συμμετείχε επίσης στην  Αργοναυτική εκστρατεία.
#Αρκάδας γιος του βασιλιά Λυκούργου αδελφός του Αγκαίου μαζί με τον οποίο πήρε μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία και στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου.
#Βασιλιάς της Αιθιοπίας, γιος του Βήλου και σύζυγος της Κασσιόπης. Κόρη του ήταν η Ανδρομέδα .
#Αχαιός από την Αχαϊκή πόλη Κερύνεια , μαζί με τον αδελφό του Πράξανδρο οίκισαν και ίδρυσαν την Κερύνεια και την Λάπηθο της Κύπρου.

## Πηγές


Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί
Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιθιοπίας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Κύπρου
Οικονομική ναυπήγηση

Η λεγόμενη **οικονομική ναυπήγηση** είναι στη πράξη μια από τις μορφές εντολής έναρξης εργασιών ναυπήγησης πλοίου ή σκάφους. Στο είδος αυτό της ναυπήγησης, καθένας, είτε ο ναυπηγός, είτε απ' ευθείας ο πλοιοκτήτης, είτε η πλοιοκτήτρια εταιρεία, που διαθέτει ναυπηγείο προβαίνει στην εξ ιδίων ναυπήγηση πλοίου, δηλαδή με δικά του κεφάλαια, δικά του υλικά και με δικό του εργατικό προσωπικό.

Το είδος αυτό ναυπήγησης πλοίου είναι σπάνιο στις χώρες της ελεύθερης αγοράς, όχι όμως τόσο σε χώρες με ολοκληρωτικά καθεστώτα. Αντίθετα στη ναυπήγηση πολεμικών πλοίων ή άλλων κρατικών πλοίων ή σκαφών το είδος αυτό είναι σύνηθες.

Στην Ελλάδα οικονομική ναυπήγηση έκανε παλαιότερα η ναυτιλιακή εταιρεία του Νιάρχου, που διέθετε τα ναυπηγεία Ελευσίνας. Σήμερα παρόμοιες ναυπηγήσεις κάνει η εταιρεία του Τσάκου, που διαθέτει μεγάλες ναυπηγικές μονάδες σε χώρα της λατινικής Αμερικής.

## Πηγές
**Εγχειρίδιο Ναυτικού Δικαίου* Α. Ματαράγκα, εκδόσεις Αφοι Λιοντή, Πειραιάς.
**Συμβάσεις ναυπήγησης* Σύγχρονο Ναυτιλιακό εγκυκλοπαιδικό λεξικό, εκδόδσεις Θ. Τυρόβολα, Αθήνα.

Κατηγορία:Ναυπηγική
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Βισέντε Γιάνιες Πινσόν

Ο **Βισέντε Γιάνιες Πινσόν** (*Vicente Yáñez Pinzón*, 1462 – Σεπτέμβριος 1514) ήταν Ισπανός θαλασσοπόρος, κονκισταδόρ και εξερευνητής. Μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του, τον Μάρτιν Αλόνσο Πινσόν, ταξίδεψε με τον Χριστόφορο Κολόμβο στο πρώτο ταξίδι του μεγάλου θαλασσοπόρου, το 1492. Ήταν ο πλοίαρχος του καραβιού «Νίνια».

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πάλος της Ισπανίας γύρω στο 1462. Το 1499 έπλευσε στις ακτές της Νότιας Αμερικής. Εξαιτίας ξαφνικής καταιγίδας, αναγκάστηκε να αποβιβαστεί στις ακτές της σημερινής Βραζιλίας. Αυτό έγινε στις 26 Ιανουαρίου του 1500. Είδε επίσης τον ποταμό Αμαζόνιο και θεωρείται ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον ποταμό Οϊαπόκουε.

Το 1505 ορίστηκε επικεφαλής της διοίκησης στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο, στο πρώτο βήμα αποικισμού του νησιού από τους Ισπανούς. Τότε οι ιθαγενείς το ονόμαζαν *Borinquén* και οι Ισπανοί *San Juan Bautista*. Ωστόσο, ο Πινσόν δεν ανέλαβε διοικητήςΤο 1508 ταξίδεψε με τον Χουάν Ντίας ντε Σολίς προς τη Νότια Αμερική. Οι τελευταίες γραπτές μαρτυρίες για τον Πινσόν είναι το 1514. Πέθανε στα τέλη Σεπτεμβρίου εκείνης της χρονιάς.

Στις 19 Νοεμβρίου 1999 ανεγέρθηκε μνημείο στη γενέτειρά του, στο Πάλος ντε λα Φροντέρα, με αφορμή τη συμπλήρωση 5 αιώνων από την ανακάλυψη της Βραζιλίας.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Izquierdo Labrado, Julio. (1987) *Palos de la Frontera en el Antiguo Régimen.(1380-1830 )*. Huelva: Instituto de Cooperación Iberoamericana y Ayuntamiento de Palos de la Frontera
* Izquierdo Labrado, Julio. (2004) *Palermos ilustres*. Huelva: Ayuntamiento de Palos de la Frontera ISBN 84-606-3612-7
* Manzano Manzano, Juan, and Ana Maria Manzano Fernandez-Heredia. (1988) *Los Pinzones y el Descubrimiento de América*. 3 vol., Madrid: Ediciones de Cultura Hispanica. ISBN 84-7232-442-7 ISBN 978-84-7232-442-8
* Ortega, Fray Ángel. (1925) *La Rábida. Historia documental y crítica.* 4 vols. Sevilla.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Vicente Yáñez Pinzón. Los Viajes Andaluces. (στα ισπανικά)

Κατηγορία:Ισπανοί θαλασσοπόροι
Πινσον