open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ντομένικο Γκαττιλούζιο

Ο **Ντομένικο Γκαττιλούζιο** (περ.1422 - 1458), εξελληνισμένα Δομήνικος Γατελούζος, ήταν γενουάτης άρχοντας της Λέσβου λίγο μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, συγκεκριμένα από το 1455 ως το 1458. Δεν είχε ανεξαρτησία αλλά μερική αυτονομία καταβάλλοντας μεγάλο φόρο υποτέλειας στους Οθωμανούς Τούρκους.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περι το 1422 στη Φώκαια της Μικράς Ασίας, που τότε διοικούσαν οι Γκαττιλούζιο. Ο Ντομένικο ήταν δεύτερος γιος του Ντορίνο Α΄ Γκαττιλούζι και της Οριέττα Ντόρια. Ήταν αδελφός του Φραντσέσκο Γ' κυρίου της Θάσου, του Νικολό Γκαττιλούζι, της Τζινέβρας, της Κατερίνας και της Μαρίας.

Το 1449 ο πατέρας του αρρώστησε τόσο βαριά που η εξουσία πέρασε ουσιαστικά στο Ντομένικο, αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του Φραντσέσκο είχε ήδη πεθάνει. Σύμβουλός και γραμματέας του ήταν ο βυζαντινός λόγιος Δούκας.  Το 1450 δέχτηκε επίθεση από το στόλο των Οθωμανών αλλά το νησί, παρά τις απώλειες, άντεξε και κράτησε τη διοίκηση σε χέρια χριστιανών. Το 1453 μετά την Άλωση, έστειλε το Δούκα στην Κωνσταντινούπολη για την καταβολή του ετήσιου φόρου υποτελείας. Ο Μωάμεθ Β' του ζήτησε περισσότερα και του δωσε σε αντάλλαγμα και τη Λήμνο, όπου οι Γκατιλλούζιο κατείχαν ως τότε μονο το λιμάνι του Κότσινου. 

Το 1455 έκανε την εμφάνισή του μπρος στο λιμάνι της Μυτιλήνης ο στόλος του Χαμζά Μπέη. Ο Ντομένικο έστειλε το Δούκα με πλούσια δώρα και τρόφιμα για να κερδίσει την ουδετερότητα κι ανεξαρτησία του. Στις 30 Ιουνιου 1455 πέθανε ο πατέρας του κι ο Ντομένικο έγινε και επίσημα άρχοντας της Λέσβου. Για άλλη μια φορά έστειλε το Δούκα για να ενημερώσει το σουλτάνο και να καταβάλει τον ετήσιο φόρο υποτελείας, αυτη τη φορά στην Αδριανούπολη. Ο Τούρκος όμως απαίτησε να έλθει ο ίδιος ο Ντομένικο ενώπιόν του. Ο Δούκας επέστρεψε εσπευσμένα στη Λέσβο, ενημέρωσε το Ντομένικο και μαζί αναχώρησαν και πάλι για να βρουν το Μωάμεθ που εν τω μεταξύ ήταν στη Ζλάτικα της Βουλγαρίας. Εκεί τον βρήκε, πλήρωσε το φόρο κι εγινε αποδεκτός ως νέος υποτελής άρχοντας αλλά με ακόμα μεγαλύτερο φόρο(απο 3000 σε 4000 χρυσά δουκάτα) και με την υποχρέωση να παραχωρήσει τη Θάσο.

Το 1458 όμως ο αδελφός του Νικολό τον κατηγόρησε για συνεργασία με τους Τούρκους, τον φυλάκισε και διέταξε να τον πνίξουν, παρουσία της συζύγου του Μαρία Τζουστινιάνι. Ο Νικολό υφάρπαξε την εξουσία και τέσσερα χρόνια αργότερα το Σεπτέμβριο του 1462 κατά την πολιορκία της Μυτιλήνης από τον Μωάμεθ Β', παρέδωσε την πόλη στους Οθωμανούς Τούρκους.

## Γενεαλογία
Γενεαλογία Γκαττιλούζι (Γατελούζοι)

## Παραπομπές


## Πηγές
* Miller, William (1913). «The Gattilusj of Lesbos (1355–1462)». Byzantinische Zeitschrift

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
*

Κατηγορία:Ιστορία της Λέσβου
Ντομένικο
Παναγιώτης Κατσαούνης

Ο **Παναγιώτης Κατσαούνης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής. Αγωνιζόταν ως μέσος και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας τα πρωταθλήματα Ελλάδος του 1928 και του 1932.

## Καριέρα
Ο Κατσαούνης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία με τον Άρη σε ηλικία 15 ετών, όταν στελέχωνε την "χρυσή" ομάδα του συλλόγου, δηλαδή την τρίτη ομάδα. Η πρώτη χρονιά στην οποία παρουσίασε χρόνο συμμετοχής στην πρώτη ομάδα ήταν το 1927, όταν για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση.

Από την επόμενη περίοδο, ο μέσος του Άρη αγωνιζόταν με την πρώτη ομάδα του συλλόγου, συμμετέχοντας και στους τέσσερις αγώνες του Άρη για την τελική φάση του πρώτου πρωταθλήματος Ελλάδος. Η ομάδα των "κίτρινων" κατέκτησε τον τίτλο νικώντας τον Εθνικό Πειραιά και τον Ατρόμητο Αθηνών.

Για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1929, έπαιξε σε πέντε ματς, όπως και στους δύο αγώνες μπαράζ με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ, όπου ο Άρης κέρδισε τελικά τον τίτλο. Από αυτή την περίοδο και έπειτα, ο Κατσαούνης καθιερώθηκε ως δεξί χαφ της ομάδας του Άρη, διακρινόμενος για τα ανασταλτικά του καθήκοντα.

Την σεζόν 1929-30 έπαιξε σε οκτώ αγώνες για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, όπως και στους τέσσερις αγώνες της τελικής φάσης, όπου ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση πίσω από τον Παναθηναϊκό.

Στην πρώτη διοργάνωση πρωταθλήματος οκτώ ομάδων το 1931, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση, ισοβαθμώντας με τον δεύτερο Παναθηναϊκό. Ο μέσος των "κίτρινων" έπαιξε σε επτά αγώνες της ομάδας του.

Την επόμενη χρονιά, ο Άρης έφθασε στον πρώτο τελικό κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από την ΑΕΚ με 5-3. Την ίδια σεζόν, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος για δεύτερη φορά, συγκεντρώνοντας 22 βαθμούς σε 14 αγώνες.

Το 1933, οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν και πάλι στον τελικό του κυπέλλου, αυτή την φορά από τον Εθνικό. Ο Κατσαούνης συμμετείχε και πάλι στην βασική ενδεκάδα της ομάδας του, με την οποία κατέλαβε την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, πίσω από τον Ολυμπιακό.

Συνέχισε με την ομάδα του Άρη μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1935, όταν έχασε την ζωή του από ασθένεια, σε ηλικία μόλις 25 ετών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του διετέλεσε πρόεδρος του συλλόγου Αετού Παπάφη.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Κατσαούνης Παναγιώτης | aris.re

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Στυλιανός Καψωμένος

Ο **Στυλιανός Καψωμένος** (1907 - 15 Μαΐου 1978) ήταν Έλληνας φιλόλογος, παπυρολόγος και ιστορικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Χανιά. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1924-28) και συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Παβίας, του Μονάχου και του Βερολίνου. Το 1942 διορίστηκε επιστημονικός συνεργάτης στην Ακαδημία Αθηνών. Δίδαξε αρχαία ελληνική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ από το 1944 ως το 1973. Διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας και επίσης πρύτανης του ΑΠΘ. 'Ηταν πρόεδρος του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων κατά τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του.

Απεβίωσε έπειτα από καρδιακή προσβολή, το 1978 καθ' οδόν από τη Βουρβουρού Χαλκιδικής για τη Θεσσαλονίκη.

Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Κόλια και είχαν 2 παιδιά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του 20ού αιώνα
1-υδροξυβορολάνιο

Το **1-υδροξυβορολάνιο** (αγγλικά *1-hydroxyborolane*) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, βόριο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο **C<sub>4</sub>H<sub>9</sub>BO**. Το υδροξυβορολάνιο είναι ένα «θυγατρικό» βορολάνιο. Σύμφωνα με μια άλλη ταξινόμηση, το 1-υδροξυβορολάνιο είναι ένα οργανικό ετεροκυκλικό διυποκατεστημένο βορικό οξύ (H3BO3). 

## Παραπομπές και παρατηρήσεις


Κατηγορία:Ετεροκυκλικά οργανοβοράνια
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με οξυγόνο
Κατηγορία:C4
Τερέλ Καστλ

Ο **Τερέλ Καστλ**, γεννημένος στις 12 Σεπτεμβρίου 1972 στο Τζίνερετ της Λουιζιάνα, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,82 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ. Τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν η σουηδική Έκο Έρεμπρο.

## Καριέρα
Ο Καστλ ξεκίνησε να παίζει στο "Southwestern Community College" της Αϊόβα το 1991, πριν συνεχίσει στο πανεπιστήμιο Nicholls State University της Λουιζιάνα για τη σεζόν 1995-96, έχοντας μέσο όρο 18,3 πόντων. Το 1997 μεταγράφηκε στη Κοτσάνι Ντέλικεϊτς (ομάδα της Βόρειας Μακεδονίας), συνεχίζοντας στη βοσνιακή Σλόμποντα Τούζλα από το 1998 μέχρι το 2001. Αγωνιζόταν ως κοινοτικός, αφού διέθετε βοσνιακό διαβατήριο.

Το 2001, έπαιξε για την ισραηλινή Μακάμπι Ρα' Ανανά, συνεχίζοντας στη Γαλλία και τις Μπουργκ Ον Μπρες και Στρασμπούρ, ενώ το 2003-04 αγωνίστηκε στη γερμανική Όλντενμπουργκ.

Το καλοκαίρι του 2004 μεταγράφηκε στον Άρη, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα και χάνοντας το κύπελλο Ελλάδος στον τελικό με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό.

Το 2005-06, ο Άρης έφθασε μέχρι τον τελικό του ULEB Cup, όπου ηττήθηκε από την Ντιναμό Μόσχας, με τον Καστλ βασικό στέλεχος της ομάδας του. Οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα για δύο συνεχόμενες σεζόν, κερδίζοντας τη συμμετοχή τους στη διοργάνωση της Ευρωλίγκα, με τον Καστλ να έχει μέσο όρο 11,9 πόντους το 2006 και 12,6 πόντους το 2007.

Το καλοκαίρι του 2008, μεταγράφηκε στην Ουνικάχα Μάλαγα και ολοκλήρωσε τη σεζόν στην Ολύμπια Λάρισας. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από τη βοσνιακή Ιγκοκέα, επέστρεψε και πάλι στην Ελλάδα και αυτή τη φορά τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, ο οποίος αγωνιζόταν στην Α2 εθνική κατηγορία.

Τη σεζόν 2010-11, αγωνίστηκε με την ομάδα της ΑΕΚ, η οποία κατατάχθηκε προτελευταία και υποβιβάστηκε. Ο Τερέλ Καστλ έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στη Σουηδία, αρχικά με τους Ιγκλς και στη συνέχεια με την Έκο Έρεμπρο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Terrel Ray Castle profile | Game center | FIBA.com
* Terell Castle Basketball Player Profile

Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Όλντενμπουργκ
Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Γέφυρα του Αλαμίγιο

Η **Γέφυρα του Αλαμίγιο** (**puente del Alamillo**) είναι μια καλωδιωτή γέφυρα στη Σεβίλλη της  Ανδαλουσίας (Ισπανία), η οποία χτίστηκε για να επιτρέψει την πρόσβαση στο νησί La Cartuja (χώρος όπου κατασκευάστηκε το εκθεσιακό κέντρο για την παγκόσμια έκθεση Expo '92 της Σεβίλλης), μια χερσόνησο ανάμεσα στο κανάλι του Βασιλιά Αλφόνσου ΙΓ και τον ποταμό Γουαδαλκιβίρ.

## Η κατασκευή
Η γέφυρα κατασκευάστηκε ως μέρος της βελτίωσης των υποδομών για την διεθνή έκθεση Expo 92, η οποία διεξήχθη  στο νησί, γνωστό για τις μεγάλες φυτείες μπανάνας και για το τωρινό θεματικό πάρκο με την ονομασία "Isla Mágica". Με σχεδιασμό του Σαντιάγο Καλατράβα η κατασκευή ξεκίνησε το 1989 και ολοκληρώθηκε το 1992 . Πρόκειται για κατασκευή τύπου προβόλου δοκαριού, καλωδιωτή γέφυρα  και αποτελείται από ένα ενιαίο πυλώνα, με  άνοιγμα 200 μέτρα. Το τελικό μήκος της γέφυρας είναι 250 μέτρα και το ύψος της φτάνει τα 140 μέτρα. Η αρχική του πρόθεση ήταν να κατασκευάσει δύο συμμετρικές γέφυρες και στις δύο πλευρές του νησιού, αλλά στο τέλος, επεκράτησε η μοναδική σχεδίαση του Alamillo με ένα  εντυπωσιακό αποτέλεσμα.
Αυτή η γέφυρα αντιπροσώπευσε  τις υψηλές φιλοδοξίες της πόλης της Σεβίλλης στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την Expo 1992. Χωρίς οικονομικούς περιορισμούς σχετικά με την κατασκευή, ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια γέφυρα με συμβολική σημασία και να είναι ορατή από την κορυφή του La Giralda (πρώην μιναρές με ύψος 104 μέτρα), που είναι η συναισθηματική οροφή της πόλης, συνδέοντας το παρελθόν και το παρόν της Σεβίλλης. Στη γέφυρα, υπάρχει μεγάλη υπερυψωμένη διάβαση πεζών και επίσης η γέφυρα διαθέτει παρατηρητήριο στη κορυφή του μαστού, προσβάσιμο με κλιμακοστάσιο.

## Παρόμοιες κατασκευές
Γέφυρες του Καλατράβα με ένα παρόμοιο σχέδιο είναι: 
**Γέφυρα Ηλιακό ρολόι* (Sundial Bridge), τελείωσε το 2004 στο  Redding της Καλιφόρνια (ΗΠΑ) και κόστισε  23,500,000 δολάρια.
**Γέφυρα των χορδών* (Bridge of Strings), στην Ιερουσαλήμ εγκαινιάστηκε το 2008 και κόστισε 70.000.000 δολάρια.
**Γέφυρα των γυναικών* (Puente de la Mujer), στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.
**Πεζογέφυρα Καλατράβα*, στην Αθήνα (Λεωφ. Μεσογείων και Κατεχάκη).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*http://www.galinsky.com/buildings/alamillo/
*http://en.wikiarquitectura.com/index.php/Alamillo_Bridge 
*http://www.sevilla5.com/monuments/alamillo.html

Αλαμιγιο
Κατηγορία:Καλωδιωτές γέφυρες
Κατηγορία:Σεβίλλη
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ανδαλουσία
Κώστας Κουμπλής

Ο **Κώστας Κουμπλής** ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος το 1913. Έγινε γνωστός ως βασικός τερματοφύλακας της ομάδας του Άρη Θεσσαλονίκης κατά την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ελλάδος της σεζόν 1931-32.

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Κουμπλής αποτέλεσε μέλος της δεύτερης ομάδας του Άρη, από το 1927, σε ηλικία μόλις 14 ετών. Στις 22 Ιουνίου 1930, πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την πρώτη ομάδα, όταν κλήθηκε να αντικαταστήσει τον τραυματία Κατράντζο, στον αγώνα εναντίον του Παναθηναϊκού για την τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι δύο ομάδες αναδείχθηκαν ισόπαλες με 2-2. Μία εβδομάδα αργότερα, η παρουσία του ήταν καταλυτική στη νίκη του Άρη κατά του Ολυμπιακού, η οποία έδωσε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης τη δεύτερη θέση.

Τη σεζόν 1930-31, αγωνίστηκε σε τρεις αγώνες του πρωταθλήματος με την ομάδα των "κίτρινων", καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα.

Ο Κουμπλής αγωνίστηκε ως βασικός τερματοφύλακας του Άρη την επόμενη χρονιά, όταν οι "κίτρινοι" κατέκτησαν για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα, αν και στον πρώτο τελικό κυπέλλου, τη θέση κάτω από τα δοκάρια πήρε ο Κατράντζος.

Ο διοπτροφόρος τερματοφύλακας αγωνίστηκε δύο ακόμη σεζόν, συμμετέχοντας στο τελικό του κυπέλλου του 1933, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 2-1 από τον Εθνικό. Σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα σε ηλικία 22 ετών.

### Στην Εθνική Ελλάδας
Ο Κουμπλής είχε κληθεί επανειλημμένα στην ελληνική εθνική ομάδα, αλλά αγωνίστηκε μία μόνο φορά, στην ήττα από τη Ρουμανία με 3-0 για το Βαλκανικό Κύπελλο. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι στις 28 Ιουνίου 1932.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Κουμπλής Κώστας | aris.re

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κώστας Καλογιάννης

Ο **Κώστας Καλογιάννης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός με την ομάδα του Άρη, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1932. Μετά τον Άρη, αγωνίστηκε στις ομάδες του ΠΑΟΚ και του Ηρακλή, όντας ο πρώτος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε και στις τρεις μεγάλες ομάδες της συμπρωτεύουσας.

## Σταδιοδρομία
Ο Καλογιάννης έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις με την ομάδα του Άρη την σεζόν 1929-30, σκοράροντας το δεύτερο γκολ του Άρη στο 2-2 εναντίον του Παναθηναϊκού στις 22 Ιουνίου 1930 και το νικητήριο τέρμα στο 2-1 εναντίον του Ολυμπιακού, μία εβδομάδα αργότερα.

Για το πρωτάθλημα του 1930-31, δεν καταλάμβανε θέση βασικού, αγωνιζόμενος σε μόλις τρεις αγώνες, με τον Άρη να κατατάσσεται τρίτος.

Ο Καλογιάννης διακρίθηκε στην πρώτη διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδος, αφού αγωνίστηκε στην επιβλητική νίκη του Άρη κατά του Παναθηναϊκού με 7-2 για την προημιτελική φάση, σκοράροντας και ένα γκολ, κάτι που επανέλαβε στον ημιτελικό με τον Απόλλων Αθηνών, όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν εκτός έδρας με 2-3. Στον τελικό, η ομάδα της Θεσσαλονίκης ηττήθηκε με 5-3 από την ΑΕΚ, χάνοντας την ευκαιρία να κατακτήσει τον πρώτο τίτλο της διοργάνωσης.

Την ίδια χρονιά, ο Καλογιάννης αγωνίστηκε ελάχιστα στην προσπάθεια της κατάκτησης του πανελλήνιου πρωταθλήματος του 1932, πανηγυρίζοντας ως αναπληρωματικός τον δεύτερο τίτλο του Άρη.

Αγωνίστηκε με τον Άρη μέχρι το 1934, όταν και μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ. Ακολούθησε η πορεία του στον Ηρακλή, για να κλείσει την καριέρα του στον «Δικέφαλο του Βορρά», μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Κώστας Καλογιάννης, γνωστός στο φίλαθλο κοινό, κυρίως της Θεσσαλονίκης, ως «Ξούρας» υπήρξε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε και στους τρεις «μεγάλους» της πόλης, πρώτα στον Άρη, στη συνέχεια στον ΠΑΟΚ και μεταπολεμικά στον Ηρακλή, προτού επιστρέψει ξανά στον «δικέφαλο» του Βορρά για να κλείσει την πολυετή καριέρα του.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Καλογιάννης Κώστας «Ξούρας» | aris.re

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Δημήτρης Οπλοποιός

Ο **Δημήτρης Οπλοποιός** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1928, όπως και επτά πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης.

## Καριέρα
Ο Οπλοποιός εντάχθηκε στην ομάδα των "κιτρινόμαυρων" το 1917, σε ηλικία 14 ετών. Διετέλεσε αρχηγός της ομάδας και αγωνίστηκε στο πρώτο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης το 1923, όπου ο Άρης κατέκτησε τον τίτλο.

Ακολούθησε ανάλογη πορεία την επόμενη χρονιά, ενώ το 1926 ο Άρης κατέκτησε τον τρίτο του τίτλο, νικώντας με 5-2 και 4-1 τον βασικό του αντίπαλο, Ηρακλή.

Την σεζόν 1926-27, ο Άρης έχασε για πρώτη φορά τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης από τον Ηρακλή, αλλά με τον Οπλοποιό ως βασικό μέλος της ενδεκάδας του κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος, το 1928.

Την επόμενη χρονιά, οι "κίτρινοι" κατέκτησαν για άλλη μια φορά τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, νικώντας τον ΠΑΟΚ σε αγώνα μπαράζ με 4-3. Ο Οπλοποιός, αν και είχε αγωνιστεί μόλις σε τρεις αγώνες της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος, έπαιξε στο συγκεκριμένο ματς συμβάλλοντας στην κατάκτηση ενός ακόμη τίτλου για την ομάδα του.

Την σεζόν 1929-30, αγωνίστηκε σε οκτώ αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος, αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στην ενδεκάδα κανενός από τους τέσσερις αγώνες του Άρη για την τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος.

Ο Δημήτρης Οπλοποιός εγκατέλειψε την ενεργό δράση τον Δεκέμβριο του 1930, σε ηλικία 27 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Οπλοποιός Δημήτρης «Πουτόκας» | aris.re

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Τζάκοπο Γκαττιλούζιο

Ο **Τζάκοπο Γκαττιλούζι** ή *Τζάκομο* (απεβίωσε το 1428) ήταν ο τρίτος Άρχοντας της Λέσβου την περίοδο μεταξύ 1403/4 - 1428. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φραντσέσκο Β΄ Γκαττιλούζιο, τον οποίο διαδέχτηκε ως κύριος του νησιού στις 26 Οκτωβρίου 1404.

Ο Ουίλιαμ Μίλερ αναφέρει ότι στόχος του Τζάκοπο ως ημιαυτόνομου άρχοντα ήταν να ευνοεί τα συμφέροντα των Γενουατών όταν αυτοί βρίσκονταν σε διαμάχη με τους Ενετούς, ωστόσο, να συνεργάζεται και με τις δύο πλευρές όταν αυτές βρίσκονταν σε διαμάχη με τους Οθωμανούς γείτονές του. Για παράδειγμα, παρείχε βοήθεια στον Κεντυρίωνα Β΄ Ζαχαρία, Πρίγκιπα της Αχαΐας ενάντια στους Τόκκους της Κεφαλληνίας και της Ζακύνθου.

Αδέλφια του ήταν οι Ντορίνο, Παλαμέντε, Ιρένε και Ελένα. Καθώς δεν απέκτησε άρρενες απογόνους, μετά τον θάνατό του τον διαδέχτηκε ο νεαρότερος αδελφός του, Ντορίνο Α΄ Γκαττιλούζιο.

## Οικογένεια
Ο Τζάκοπο νυμφεύθηκε την Μπόνα Γκριμάλντι. Μονάχα ένα τέκνο είναι γνωστό από τον γάμο αυτό: 
*Μία κόρη, η οποία νυμφεύθηκε τον Νικολό Κρίσπο, Άρχοντα της Σύρου. Ο τελευταίος ήταν γιος του Φραντσέσκο Α΄ Κρίσπο του Δουκάτου του Αρχιπελάγους.

Ο Νικολό αναφέρει τον Τζάκοπο ως πεθερό του σε επιστολές του, οι οποίες διασώζονται από το 1426. Ωστόσο, το όνομα της συζύγου του παραμένει άγνωστο. Ο Νικολό απέκτησε συνολικά έντεκα τέκνα, ωστόσο σε καμία πηγή δεν αναφέρεται η μητέρα ή μητέρες τους.

Μία καταγραφή του Κατερίνο Ζένο, η οποία χρονολογείται από το 1474, αναφέρει τον Νικολό ως νυμφευμένο με την Βαλέντζα Μεγάλη Κομνηνή, υποτιθέμενη αδελφή ή κόρη του Ιωάννη Δ΄ της Τραπεζούντας. Εάν αυτό σημαίνει ότι ο Νικολό νυμφεύθηκε δεύτερη φορά ή ότι ο Ζένο έκανε λάθος παραμένει υπό αμφισβήτηση μεταξύ των ιστορικών.

## Γενεαλογία
Γενεαλογία Γκαττιλούζι (Γατελούζοι)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
*
*

Κατηγορία:Ιστορία της Λέσβου
Τζάκοπο Γκαττιλούζι
Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης

Το **Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης** (ακρωνύμιο: ) είναι ελληνικό μορφωτικό ίδρυμα με έδρα την Αθήνα. Σκοπός του είναι η «ανάπτυξη των Γραμμάτων, των Καλών Τεχνών και της Επιστήμης».

## Ιστορία
Συστάθηκε με το Διάταγμα 311 της 1ης Απριλίου 1966, την περίοδο που διοικητής της ΕΤΕ ήταν ο πολιτικός Γεώργιος Μαύρος, που εκείνη την περίοδο είχε αποσυρθεί από την πολιτική σκηνή της χώρας.  Το πρώτο Δ.Σ. του Ιδρύματος αποτελούσαν οι Ιωάννης Κακριδής, Παντελής Πρεβελάκης, ο Λίνος Πολίτης, ο διπλωμάτης Άγγελος Σ. Βλάχος, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Λεωνίδας Φιλιππίδης και ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Πρώτος διευθυντής του Ιδρύματος ορίστηκε ο συγγραφέας Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλης. Τα αρχικά στελέχη του ιδρύματος απομακρύνθηκαν δια της βίας στην περίοδο της Χούντας της 21ης Απριλίου και επανήλθαν το 1974 με νομοθετική ρύθμιση του Γεωργίου Μαύρου, τότε αντιπροέδρου της κυβερνήσεως.Το 1989 ιδρύθηκε και το Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ, το οποίο μέχρι το 1997 λειτουργούσε με την επωνυμία Πολιτιστικό Κέντρο Βορείου Ελλάδος της ΕΤΕ. Το 1995 το Μ.Ι.Ε.Τ τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Αργυρό Μετάλλιο.Από το 2009 υπάγεται στο Μ.Ι.Ε.Τ., ύστερα από την απορρόφησή του, και το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο.

## Εγκαταστάσεις
Το ΜΙΕΤ στεγάζεται από το 1984 σε ανακαινισμένο κτήριο των αρχών του 19ου αι. που βρίσκεται στη συνοικία Πλάκα (Θουκυδίδου 13). Πρωτύτερα χρησιμοποιούσε για έδρα διάφορα κτήρια ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας. Το Ίδρυμα διαθέτει δύο Πολιτιστικά Ιδρύματα: στην Αθήνα, που εδρεύει σε νεοκλασσικό κτήριο των οδών Αγίου Κωνσταντίνου και Μενάνδρου και στη Θεσσαλονίκη, στη Βίλα Καπαντζή (έπαυλη του 19ου αι.).

## Συλλογές
Το ΜΙΕΤ διαθέτει συλλογές:  Έργων Τέχνης, Χαρτογραφίας, Φωτογραφικών Αρχείων (Σεφέρη, Βίτι), Αρχείο Καλλιτεχνών. Από το 2009 περιλαμβάνει και τις συλλογές του ΕΛΙΑ το οποίο ενσωματώθηκες στο Μ.Ι.Ε.Τ..

## Δραστηριότητες
Το ΜΙΕΤ πραγματοποιεί εκδόσεις βιβλίων (από το 1977), διοργάνωση εκθέσεων καλλιτεχνικού και ιστορικού περιεχομένου με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, εκπαιδευτικά προγράμματα απευθυνόμενα σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και συλλόγους κλπ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Μορφωτικά Σωματεία
Κατηγορία:Εκδόσεις
Κατηγορία:Μουσεία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος
Ομάδα Ναμπί

Η **ομάδα Ναμπί** ήταν ομάδα μεταϊμπρεσιονιστών, avant garde καλλιτεχνών που καθόρισαν ως ρεύμα τις εικαστικές τέχνες στη Γαλλία το 1890. Η ομάδα συγκροτήθηκε αρχικά από μία ομάδα φίλων που ενδιαφέρονταν για τη μοντέρνα τέχνη και τη λογοτεχνία, και οι περισσότεροι ήταν συμφοιτητές στην Ακαδημία Ζυλιάν, στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του 1880. Το όνομά τους *Nabi* σημαίνει προφήτης στα Εβραϊκά και τα Αραβικά. Σημαντικοί καλλιτέχνες που συμμετείχαν στην ομάδα ήταν οι Πιέρ Μπονάρ, Μωρίς Ντενί, Πωλ Ρανσόν, Εντουάρ Βιγιάρ, Κερ-Ξαβιέ Ρουσέλ, Φελίξ Βαλοτόν, Πωλ Σερυζιέ και Ωγκύστ Καζαλίς.

Οι Ναμπί επηρεάστηκαν σημαντικά από τις ιαπωνικές ξυλογραφίες, τον γαλλικό συμβολισμό και την αγγλική προραφαηλιτική τέχνη. Ήταν επίσης γνωστοί για τη συμμετοχή τους σε άλλες μορφές τέχνης και μέσα. Δημιουργούσαν ποικίλα έργα, όπως αφίσες, βιτρό, σκηνικά και τα προγράμματα, καθώς και εικονογραφήσεις βιβλίων. Η διχόνοια και οι αποχωρήσεις οδήγησαν στη διάλυση της ομάδας το 1899.

## Φωτοθήκη

Αρχείο:Édouard Vuillard 001.jpg| <nowiki/>Εντουάρ Βιγιάρ, *Αυτοπροσωπογραφία,* 1889
Αρχείο:Vallotton Frau mit Dienstmagd beim Baden.jpg|Φελίξ Βαλοτόν, *Κυρία και Υπηρέτρια,* 1896
Αρχείο:Paesaggio nabi paul ranson.jpg|Πωλ Ρανσόν, *Τοπίο Ναμπί*, 1890
Αρχείο:Serusier - boys on a river bank.jpg|Πωλ Σερυζιέ, *Αγόρια στην όχθη του Ποταμού,* 1906


## Παραπομπές -Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* The Prophets of Montmartre Ashe Journal article on Les Nabis by Alamantra.
* Pierre Bonnard, the Graphic Art, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Bonnard and others in the Les Nabis

Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα
Χαρμάνης

Ο **Χαρμάνης (Βασίλης Χατζηδιάκος)**, είναι Έλληνας ράπερ και μέλος του συγκροτήματος Ζωντανοί Νεκροί.

## Βιογραφία
Ο Χαρμάνης γεννήθηκε στο Σικάγο και είναι το τελευταίο μέλος που εντάχθηκε στο ελληνικό ραπ συγκρότημα **Ζωντανοί Νεκροί**. Το 1997 και το 1998 κυκλοφόρησαν οι δύο πρώτοι δίσκοι των **Ζωντανών Νεκρών**, το EP *ΖΝ ΕΝΤΟΛΕΣ/ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΑΛΥΤΕΡΩΝ MCs* και το LP *Ο Πρώτος Τόμος*, που τους έκαναν ευρύτερα γνωστούς.

Το 2000 - 2001 ετοίμασε έναν σόλο δίσκο, τον γνωστό *ΣΙΣΙΧΑΧΑ,* ο οποίος δεν κυκλοφόρησε ποτέ λόγω προβλημάτων. Έχουν ανεβεί μόνο μερικά ορισμένα κομμάτια του στο YouTube, από τον ίδιο.

Το 2001 ανεβαίνει ο νέος δίσκος των ΖΝ με όνομα *Θαμμένα Ξεχασμένα*, ο οποίος περιείχε ακυκλοφόρητα κομμάτια του συγκροτήματος. Μετά την αναστολή λειτουργίας των **Ζωντανών Νεκρών**, ο Χαρμάνης δεν χωρίστηκε με τον Τάκι Τσαν, και το 2004 κυκλοφόρησαν *Το Σχολείο*.

Το 2008 κυκλοφορεί τον νέο του σόλο δίσκο, το *Κομμάτια Χάρμα*. Την ίδια χρόνια γίνεται η επανένωση των **Ζωντανών Νεκρών** με πολλές ζωντανές εμφανίσεις αλλά και τρεις δίσκους τους (Το *Κομμάτια Χάρμα* του Χαρμάνη, το *50/50* του Μηδενιστή και το *Ρίμα Για Χρήμα 2* του Τάκι Τσαν το 2009).

Τα επόμενα χρόνια έκανε αρκετές συνεργασίες με διάφορους καλλιτέχνες όπως: TUS, Billy Sio, N.O.E., Gio Melody, Μπελαφόν, Εισβολέας και άλλους.

Το 2014 έγινε η επανένωση των **Ζωντανών Νεκρών**, με την ελπίδα ότι θα βγει ο δεύτερος τόμος. Τελικά τον επόμενο χρόνο βγαίνει το EP *ΠΑΣΑ ΝΤΟΥΜΑΝΙΑ/ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ*, στο οποίο συμμετείχε και ο Χαρμάνης.

Ο Χαρμάνης επέστρεψε το 2017 στην Κύπρο, έχοντας σκοπό τον Οκτώβριο να πάει και στην Ελλάδα.

## Άλλα
Ο Χαρμάνης πήρε μέρος και σε άλλους ΖΝ δίσκους όπως: *Ρίμα Για Χρήμα 1 και 2*, *Μεγάλος Ήρωας 1 και 2*, *Το παιδί του Δρόμου* και άλλους. Ακόμη, ο Χαρμάνης ξεκίνησε το γνωστό σε όλους μας rap challenge και το 2017 προκαλεί τους Rappers/MCs να ξανά ξεκινήσουν το rap challenge. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Έλληνες τράπερ
Αμπουλλά Αβλονί

Ο **Αμπουλλά Αβλονί** ( 12 Ιουλίου 1878-1934) ήταν Ουζμπέκος ποιητής από την Τασκένδη. Στην γενέτειρά του σπούδασε στο Μεντρεσέ, σε ένα μουσουλμανικό ιεροδιαδασκαλείο. Στην προεπαναστατική περίοδο το έργο του αποσκοπούσε στο να μορφώσει τους συμπατριώτες του. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο, εξέδωσε, το 1907, δύο εφημερίδες την Όστε και τη Σουχράτ, οι οποίες έκλεισαν για τον ριζοσπαστισμό τους και το επαναστατικό περιεχόμενό τους. Επίσης, συμμετείχε, το 1917, στην Οκτωβριανή Επανάσταση βοηθώντας στην πολιτιστική ανάπτυξη της χὠρας του.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Educacio, activitats fisiques i esport en una perspectiva historica, σελ 41

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Αβλονί στο Ziyouz.uz

Κατηγορία:Ουζμπέκοι
Κατηγορία:Ποιητές
Ιβ Ζοζέφ ντε Κεργκελέν-Τρεμαρέκ

Ο **Ιβ Ζοζέφ ντε Κεργκελέν-Τρεμαρέκ** (Yves-Joseph de Kerguelen-Trémarec, 13 Φεβρουαρίου 1734 – 3 Μαρτίου 1797) ήταν εξερευνητής  και αξιωματικός του Ναυτικού της Γαλλίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λαντουντάλ της Φινιστέρ. Στη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου, ο Τρεμαρέκ ήταν κουρσάρος, χωρίς όμως να σημειώσει πολλές επιτυχίες.

Το 1767 ταξίδεψε με πλοίο κοντά στο Ρόκολ ή *Rokol*. Παρότι δεν πλησίασε σε σημείο τέτοιο ώστε να το δει, ωστόσο φαίνεται να διέθετε ικανοποιητικές πληροφορίες αναφορικά με αυτό. Η θέση που κατέγραψε ο ίδιος ήταν μόνο 16 μίλια βορειότερα από την πραγματική του θέση και με ακρίβεια περιέγραψε την εμφάνισή του και τον όμορο ύφαλο της Ελένης, "Ανατολικά του Ρόκολ, ¼ λεύγες μακριά, υπάρχει ένας βυθισμένος βράχος πάνω από τον οποίο σπάνε τα κύματα". Εν συνεχεία εξέδωσε έναν χάρτη της περιοχής το 1771.

## Ανακάλυψη των Νήσων Κεργκελέν

Στις αρχές του 1772 έπλευσε προς την περιοχή της Ανταρκτικής σε αναζήτηση της μυθικής Τέρα Αουστράλις, όπου ανακάλυψε τα απομονωμένα νησιά Κεργκελέν στα βόρεια της ηπείρου και κατέλαβε διάφορα εδάφη για τη Γαλλία. Συνοδός στο ταξίδι του ήταν ο φυσιοδίφης Ζαν Γκιγιόμ Μπριγκιέρ.

Στην αναφορά του προς το βασιλέα Λουδοβίκο ΙΕ΄, υπερεκτίμησε την αξία των Νήσων Κεργκελέν, με συνέπεια να σταλεί σε δεύτερη αποστολή στα τέλη του 1773 και ως τις αρχές του 1774, φθάνοντας ξανά στα Κεργκελέν. Ωστόσο, ήταν πια γνωστό ότι τα νησιά εκείνα δεν ήταν η Terra Australis. Μετά την επιστροφή του, ο Κεργκελέν-Τρεμαρέκ φυλακίστηκε.

Στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης θεωρήθηκε ότι ήταν θύμα του παλαιού καθεστώτος και αποκαταστάθηκε στη θέση του, ενώ έλαβε μέρος και στη Μάχη του Γκρουά. Πέθανε το 1797 έχοντας το βαθμό του Αντιναύαρχου και ως διοικητής του λιμανιού της Βρέστης.

## Έργα
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι εξερευνητές
Μιχαήλ Κέπετζης

Ο **Μιχαήλ Κέπετζης** (1865 - 1939) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και καθηγητής.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, γιος του Σταύρου Μιχ. Κέπετζη από τη Μήθυμνα Λέσβου και της Ευανθίας Θεολόγου, κόρης ιδιοκτήτη Τράπεζας στην Κωνσταντινούπολη. 

Ο Μιχαήλ σπούδασε νομικά και έγινε δικαστικός. Το 1910-1920 ήταν πρεσβευτής στη Βέρνη και το 1919 αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην Κοινωνία των Εθνών. Υπήρξε καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Λωζάννης.  Νυμφεύτηκε την comtesse Marie Vuillemin de Branon και είχαν ένα παιδί, τον Νίκωνα-Ελευθέριο. Ο Μιχαήλ πέθανε στην Αθήνα το 1939.

## Παραπομπές


Κεπετζης, Μιχαηλ
Τροχοφόρα

μικρογραφία|Τροχοφόρο: ''Trichocerca capucina''
Τα **τροχοφόρα** (επιστ. ονομ.: **Rotifera**) και ενίοτε **τροχόζωα** είναι  μικροσκοπικά ζώα (50 μm – 2 mm), με πάνω από 2.000 είδη, που ζουν κυρίως στα γλυκά νερά, ελεύθερα ή προσκολλημένα. Το διαφανές σώμα τους καλύπτεται από εφυμενίδα και στο πρόσθιο τμήμα φέρει ένα βλεφαριδοφόρο τροχοφόρο όργανο, που ουσιαστικά είναι βλεφαρίδες, των οποίων η συντονισμένη κίνηση δίνει την εντύπωση περιστρεφόμενου τροχού.


Bdelloid_Rotifer.jpg|Βδελοειδές τροχοφόρο
Mikrofoto.de-Brachionus quadridentatus 6.jpg|*Brachionus quadridentatus*


## Παραπομπές


## Πηγές
*Παυλίδης Μιχάλης (2003) Εργαστηριακές ασκήσεις του μαθήματος ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑ. ΑΣΚΗΣΗ 4η ΒΕΝΘΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΤΜΗΜΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πλατύζωα
Νικόλαος Κίννας

Ο **Νικόλαος Κίννας** (1896 - 3 Ιανουαρίου 1964) ήταν Έλληνας αξιωματικός της Αστυνομίας. Το 1952 ήταν για μερικούς μήνες Αρχηγός της Αστυνομίας Πόλεων.

Ήταν γιος του Ιωάννη Κίννα και είχε 1 γιο από το γάμο του με τη Λούλα Κίννα. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, από 9 Απριλίου 1943 έως 25 Ιουνίου 1943, άσκησε καθήκοντα Αρχηγού της Αστυνομίας Πόλεων, ενώσω ήταν Αστυνομικός διευθυντής Α΄ τάξεως. Την 1η Σεπτεμβρίου 1952 προήχθη σε αρχηγό της Αστυνομία Πόλεων και παρέμεινε ως τις 22 Νοεμβρίου 1952. Τον διαδέχθηκε στη θέση ο Άγγελος Έβερτ. Κηδεύτηκε τον Ιανουάριο του 1964 και η ταφή έγινε στο Πρώτο Νεκροταφείο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχηγοί αστυνομίας πόλεων
Μπαλάσα Καντακουζηνού

Η **Μπαλάσα Καντακουζηνού** (1899 - 1976) ήταν Ρουμάνα πριγκίπισσα.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν κόρη του πρίγκιπα Λέοντος Καντακουζηνού και καταγόταν από ελληνική πριγκιπική οικογένεια της Ρουμανίας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως εθελόντρια νοσοκόμα ενώ με την εγκαθίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος παρέμεινε στη Ρουμανία. Το κράτος δήμευσε την τεράστια περιουσία της οικογένειας με αποτέλεσμα να πεθάνει στη φτώχεια.

Υπήρξε ερωμένη του Πάτρικ Λη Φέρμορ γι’ αυτό και στην κατοχή της είχε το «πράσινο ημερολόγιό» του, το οποίο αποτέλεσε κομμάτι του βιβλίου του *[[Ατέλειωτος δρόμος]]: Από τις Σιδηρές Πύλες του Δούναβη ως τον Άθω*, μτφ.: Μυρσίνη Γκανά, Μεταίχμιο, 2014.   

Απεβίωσε στο Μπαλένι, όπου βρισκόταν η οικία του κλάδου της Μολδαβίας, και ενταφιάστηκε στην οικογενειακή κρύπτη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρουμάνοι ευγενείς
Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών Ρουμανίας
Παλάτι των Καντακουζηνών

Το **παλάτι των Καντακουζηνών** βρίσκεται στο Βουκουρέστι και σήμερα στεγάζει το μουσείο του συνθέτη Γεώργιου Ενέσκου.

## Στοιχεία
Κατασκευάστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα για λογαριασμό του δημάρχου Βουκουρεστίου και πρωθυπουργού της Ρουμανίας, Γεώργιου Γρηγορίου Καντακουζηνού. Μετά τον θάνατό του κληρονομήθηκε από τον γιο του Μιχαήλ Καντακουζηνό, ο οποίος όμως απεβίωσε σύντομα. Η σύζυγός του ξαναπαντρεύτηκε τον συνθέτη Γεώργιο Ενέσκου. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παλάτια στη Ρουμανία

Κατηγορία:Βουκουρέστι
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά στη Ρουμανία
Προγκρές Μ-05Μ

Το **Προγκρές Μ-05Μ** (η NASA το ονόμασε **Progress 37P**) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 2010 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. 

## Αποστολή
Εκτοξεύτηκε στις 28 Απριλίου 2010 (17:15 UTC) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ με πύραυλο Soyuz-U και μετά από τρεις ημέρες ελεύθερης πτήσης συνδέθηκε την 1η Μαΐου (18:30 UTC) με το τμήμα Πιρς του σταθμού. Κατά την διάρκεια της τελικής προσέγγισης του διαστημοπλοίου, το αυτόματο σύστημα σύνδεσης παρουσίασε βλάβη και η όλη διαδικασία ολοκληρώθηκε με το χειροκίνητο εφεδρικό.

Το Προγκρές Μ-05Μ παρέμεινε συνδεδεμένο με τον σταθμό μέχρι τις 25 Οκτωβρίου . Στις 14:25 UTC αποσυνδέθηκε και τέθηκε σε χαμηλότερη τροχιά. Παρέμεινε στο διάστημα για τρεις ακόμα εβδομάδες προκείμενου να διεξαχθούν πειράματα γεωφυσικής. Στις 15 Νοεμβρίου ολοκληρώθηκε η αποστολή με την καταστροφή του σκάφους στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό. 
## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 2010
## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2010
Προγκρές Μ-SO1

Το **Προγκρές M-SO1** ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο μετασκευασμένο διαστημόπλοιο Προγκρές το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να μεταφέρει το τμήμα Πιρς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Επρόκειτο για σκάφος της έκδοσης Προγκρές-Μ 11F615A55 από το οποίο είχε αφαιρεθεί το τμήμα μεταφοράς φορτίου και στην θέση του είχε τοποθετηθεί το Πιρς.

## Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 14 Σεπτεμβρίου 2001 (23:34:55 GMT). και συνδέθηκε με την θύρα του τμήματος Ζβεζντά στις 17 Σεπτεμβρίου (01:05 GMT). Το Προγκρές παρέμεινε εκεί για εννιάμισι μέρες και στην συνέχεια αποκολλήθηκε από το Πιρς, που είχε πλέον ενσωματωθεί στον σταθμό. Το διαστημόπλοιο καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό στις 26/27 Σεπτεμβρίου.

## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 2001

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2001
Ο εαυτούλης μου

***Ο εαυτούλης μου*** είναι ελληνική κωμική ταινία σε παραγωγή Νόβακ Φιλμ και σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου.

## Πλοκή

Ο Γιάγκος Αγγελής (Λάμπρος Κωνσταντάρας) είναι διευθυντής ενός εργοστασίου, αρκετά ευκατάστατος και γοητευτικός αλλά φοβερά εγωιστής και χωρίς ενσυναίσθηση ή ενδιαφέρον για τους ανθρώπους γύρω του. Έχει δεσμό επί πέντε χρόνια με την Ελένη (Μπεάτα Ασημακοπούλου) και δεν λέει να την παντρευτεί, ενώ διατηρεί παράλληλα κρυφή σχέση και με την γραμματέα του Λιλή (Άννα Μαντζουράνη), μια κοπέλα με έντονο, εκρηκτικό χαρακτήρα η οποία ανέχεται τον εγωισμό του επειδή τον αγαπάει. 

Η πρόσφατα χηρεύσασα σύζυγος του ιδιοκτήτη του εργοστασίου, Αλεξάνδρα Παπαγιώργου (Μιράντα Μυράτ), δείχνει ερωτικό ενδιαφέρον προς το Γιάγκο και εκείνος κολακεύει τη ματαιοδοξία της με ένα έντονο, επίπλαστο φλερτ ώστε να παντρευτούν και να αποκτήσει τη μεγάλη περιουσία της. Υποσχόμενος την κυρία Παπαγιώργου ότι θα είναι σύντομα ελεύθερος ώστε να παντρευτούν, σκέφτεται τρόπους ώστε να τερματίσει τις σχέσεις του με τη Λιλή και την Ελένη. Ενθαρρύνει έναν αφελή αλλά καλοπροαίρετο υπάλληλό που είναι ερωτευμένος με τη Λιλή να τη φλερτάρει και να της κάνει πρόταση γάμου, ενώ εκείνη τον απωθεί έντονα και τον βαριέται. Στα εγκαίνια της προτομής του  Ανδρέα Παπαγιώργου, του πρόσφατα αποβιώσαντος ιδιοκτήτη του εργοστασίου, η Λιλή απειλεί το Γιάγκο να ανακοινώσει δημόσια τη σχέση τους, πράγμα που θα βόλευε πολύ το Γιάγκο. Έτσι, η Λιλή εκνευρισμένη τααποκαλύπτει όλα στην Ελένη, η οποία λέει επίσης στο Γιάγκο ότι είναι ερωτευμένη με τον Αλέκο και μετανιώνει που δεν του ανταποκρίθηκε νωρίτερα.  Ο Γιάγκος οργισμένος τη διαάζει να φύγει από το σπίτι την ίδια μέρα. Με βαθύτατα πλγωμένο εγωισμό, αλλά ελεύθερος πλέον, ο Γιάγκος περιμένει την κυρία Παπαγιώργου στο σπίτι του ώστε να επισημοποιήσουν την πρόταση γάμου που της έκανε. Εκείνη φτάνει ενώ ο Γιάγκος λείπει και συναντά την Ελένη.

## Διανομή ρόλων
* Λάμπρος Κωνσταντάρας - Γιάγκος Αγγελής**'
* [[Μπεάτα Ασημακοπούλου]] - Ελένη Αντωνιάδη**'
* Άννα Μαντζουράνη  - Λιλή**'
*[[Μιράντα Μυράτ]] - Αλεξάνδρα Παπαγεωργίου**'
*Δημήτρης Νικολαΐδης - γιατρός Νικολάου
*Θανάσης Μυλωνάς - Αλέκος Ροδινός
* Γιώργος Γαβριηλίδης - Ιωακείμ Δάνος
* Ζωή Φυτούση - Ουρανία, καμαριέρα
*Κώστας Πίτσιος - Αλεξίου
*Κώστας Μεντής - Φώτης
*Γιώργος Κωνσταντίνου - υπάλληλος Γιάγκου**

## Παραγωγή

Το 1976, το μυθιστόρημα του Δημήτρη Ψαθά "Η αυτού εξοχότης, εγώ" στο οποίο βασίστηκε το σενάριο της ταινίας διασκευάστηκε και για το ραδιόφωνο με τους ηθοποιούς Γιάννη Γκιωνάκη, Χαριτίνη Καρόλου, Όλγα Πολίτου, Σταύρο Ξενίδη και Νίκο Απέργη. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Ο εαυτούλης μου'' στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
*  

Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ταινίες του 1964
Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ορέστη Λάσκου
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Νόβακ Φιλμ
Ενρίκο Τελλίνι

Ο **Ενρίκο Τελλίνι** (*Enrico Tellini*, 25 Αυγούστου 1871 - 27 Αυγούστου 1923) ήταν Ιταλός στρατηγός και επικεφαλής της επιτροπής των Μεγάλων Δυνάμεων (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία), η οποία θα καθόριζε τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Γεννήθηκε στο Καστελνουόβο ντι Γκαρφανιάνα στην Ιταλία.

## Δολοφονία
Εκείνη την εποχή τα Βαλκάνια ήταν ταραγμένα από τους Βαλκανικούς πολέμους (1912-1913), γιατί οι νικητές του πολέμου Ελλάδα και Βουλγαρία διαφώνησαν για τον διαχωρισμό των συνόρων. Είναι γνωστή η στάση της Ιταλίας υπέρ της Μεγάλης Αλβανίας, η οποία θα παρουσίαζε μέρος της καινούργιας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Μουσολίνι, πράγμα το οποίο γνώριζε η ελληνική πλευρά, που θεωρούσε πάντα την περιοχή της Βορείου Ηπείρου έδαφός της.

Με υπόβαθρο αυτό το ιστορικό πλαίσιο, η δολοφονία του στρατηγού Τελίνι μπορούσε εύκολα να γίνει αιτία διπλωματικής σύγκρουσης, όπως και έγινε με την Ιταλική εισβολή στην Κέρκυρα. Ο στρατηγός Τελλίνι σκοτώθηκε στην Κακαβιά στα σημερινά ελληνοαλβανικά σύνορα στις 27 Αυγούστου 1923 από τον Μίλο Μερκούρη, που καταγόταν από το Πίλουρι από την επαρχία της Αυλώνας, και δυο φίλους του. Λίγο πριν σκοτωθεί είπε την φράση «ασπέτα» που σημαίνει στα ιταλικά «περίμενε» και ο Μίλος του είπε: «Χαιρετίσματα στον Γιώργο», καθώς οι Ιταλοί είχαν σκοτώσει τον αδερφό του στη μάχη της Αυλώνας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί
Προγκρές M-MIM2

Το **Προγκρές Μ-ΜIΜ2** (ρωσ. *Прогресс М-МИМ2*) ή **Προγκρές M-MRM2** ή **Progress M-SO2**, ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο μετασκευασμένο διαστημόπλοιο Προγκρές του οποίο χρησιμοποιήθηκε για την μεταφορά του τμήματος Πόισκ στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Επρόκειτο για σκάφος της έκδοσης Προγκρές-Μ 11F615A55 από το οποίο είχε αφαιρεθεί το τμήμα μεταφοράς φορτίου ώστε να τοποθετηθεί στην θέση του το Πόισκ. Ήταν παρόμοιο με το Προγκρές M-SO1 που μετέφερε στον διαστημικό σταθμό το τμήμα Πιρς το 2001.

## Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 10 Νοεμβρίου 2009 (14:22 GMT) και συνδέθηκε με την θύρα του τμήματος Ζβεζτνά στις 12 Νοεμβρίου. Η διαδικασία μεταφοράς ολοκληρώθηκε χωρίς προβλήματα και στις 8 Δεκεμβρίου το Προγκρές αποκολλήθηκε από το Πόισκ και στις 04:48 GMT ξεκίνησε η διαδικασία καταστροφής του στην ατμόσφαιρα.

## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 2009

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2009
Boeing F2B

Το **Boeing F2B** ήταν μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό αεροσκάφος, το οποίο χρησιμοποιούσε το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ τη δεκαετία του 1920. Με F2B ήταν εξοπλισμένη και η ομάδα ακροβατικών επιδείξεων Three Sea Hawks.

## Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το αεροσκάφος, που εσωτερικά ονομάζονταν Model 69, διέθετε αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney R-1340B Wasp, είχε ίδια άτρακτο με το προγενέστερο Model 15 και βελτιώσεις στην αεροδυναμική. Ήταν οπλισμένο με δύο πολυβόλα των 7,62 mm ή ένα των 12,7 mm και μπορούσε να μεταφέρει μικρό φορτίο βομβών κάτω από τις πτέρυγες.

## Επιχειρησιακή ιστορία
Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 3 Νοεμβρίου 1926 και στη συνέχεια πέρασε στην κατοχή του Ναυτικού, με την ονομασία XF2B-1. Είχε πολύ καλές για την εποχή του επιδόσεις, γεγονός που οδήγησε το Ναυτικό στην παραγγελία 32 F2B-1. Οι παραδόσεις ξεκίνησαν στις 20 Ιανουαρίου 1928, με τα αεροσκάφη να διατίθεται στα Σμήνη VF-1B και VF-2B, που επιχειρούσαν από το αεροπλανοφόρο *[[USS Saratoga (CV-3)|Saratoga]]*. Η Boeing κατασκεύασε δύο ακόμα αεροσκάφη, που τα εξήγαγε στην Ιαπωνία και τη Βραζιλία.

### Ομάδα ακροβατικών επιδείξεων του Ναυτικού
Το 1927 ο D. W. "Tommy" Tomlinson, διοικητής της VF-2B, συγκρότησε την πρώτη στην ιστορία του Ναυτικού ομάδα ακροβατικών επιδείξεων, που αποτελούνταν από τρία F2B-1. Πραγματοποίησε την πρώτη ανεπίσημη επίδειξή της τον Ιανουάριο του 1928 στο Σαν Φρανσίσκο, όπου και κέρδισε το παρατσούκλι "Suicide Trio" (το επίσημο όνομά της ήταν "Three Sea Hawks"). Η πρώτη επίσημη εμφάνισή της πραγματοποιήθηκε από τις 8 μέχρι της 16 Σεπτεμβρίου στο Mines Field (το σημερινό Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες). Στα τέλη του 1929 η ομάδα διαλύθηκε διότι οι πιλότοι της μετατέθηκαν σε άλλες μονάδες.

## Εκδόσεις
; XF2B-1 (Model 69)
: Το μοναδικό πρωτότυπο.
; F2B-1 (Model 69)
: Έκδοση παραγωγής για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ.
; Model 69B
: Δύο αεροσκάφη, που πωλήθηκαν στη Βραζιλία και την Ιαπωνία.

## Χρήστες
; Βραζιλία
* Πολεμικό Ναυτικό της Βραζιλίας
; Ιαπωνία
* Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό
; ΗΠΑ
* Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ

## Δείτε επίσης

### Κατάλογοι
* Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Eden, Paul and Sophn Moeng. *The Complete Encyclopedia of World Aircraft*. London: Amber Books Ltd., 2002. ISBN 0-7607-3432-1.
*Jones, Lloyd S. *U.S. Naval Fighters*. Fallbrook CA: Aero Publishers, 1977. ISBN 0-8168-9254-7.
*Swanborough, Gordon and Peter M. Bowers. *United States Navy Aircraft Since 1911*. Annapolis, MD: Naval Institute Press, 1976. ISBN 0-87021-968-5.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

F2B
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Λουνά 10

Το **Λουνά 10** ή **Λούνικ 10** (ρωσικά: *Луна-10*) ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο, το οποίο εκτοξεύτηκε το 1966 στα πλαίσια του προγράμματος Λουνά (του σοβιετικού σεληνιακού προγράμματος). Είναι ο πρώτος στην ιστορία τεχνητός δορυφόρος της Σελήνης και το πρώτο που έφερε εικόνες και άλλα δεδομένα για την αθέατη από τη Γη πλευρά του φυσικού μας δορυφόρου. Ήταν τροχιακό σκάφος, τύπου E-6S. 
## Αποστολή
μικρογραφία|Το Λουνά 10 ή Λούνικ 10 ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο, το οποίο εκτοξεύτηκε το 1966 στα πλαίσια του προγράμματος Λουνά. Είναι ο πρώτος στην ιστορία τεχνητός δορυφόρος της Σελήνης και το πρώτο που έφερε εικόνες και άλλα δεδομένα για την αθέατη από τη Γη πλευρά του φυσικού μας δορυφόρου.
Εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 31 Μαρτίου 1966 με πύραυλο R7. Στις 4 Απριλίου 1966 έγινε ο πρώτος στην ιστορία τεχνητός δορυφόρος της Σελήνης και ενός άλλου ουράνιου σώματος γενικότερα. Το καινούργιο αυτό επίτευγμα της σοβιετικής αεροδιαστημικής ήρθε να επιβεβαιώσει το συνεχιζόμενο προβάδισμα των Σοβιετικών στον αγώνα δρόμου με τους Αμερικανούς για την κατάκτηση του Διαστήματος.

Το Λουνά 10 μετέφερε επιστημονικό εξοπλισμό για τη μέτρηση του μαγνητικού πεδίου και τη σύσταση του εδάφους της Σελήνης, καθώς και για τη μέτρηση της κοσμικής ακτινοβολίας. Εξ αιτίας των αυξομειώσεων στην τροχιά του κατέστη για πρώτη φορά εφικτό να παρατηρηθούν οι συγκεντρώσεις μάζας που υπάρχουν στον φλοιό της Σελήνης και έχουν την ονομασία *mascons*.

Οι Σοβιετικοί γιόρτασαν τη διαστημική πρωτιά τους με έναν ασυνήθιστο τρόπο: στις 3 Απριλίου, το Λουνά 10 εξέπεμψε τη *[[Η Διεθνής|Διεθνή]]* στο 23ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. 

Το σκάφος έπαψε να λειτουργεί στις 30 Μαΐου. 

## Δείτε επίσης
* Διαστημικές αποστολές το 1966
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόγραμμα Λουνά
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1966
Τζοχάρ Τσαρνάεφ

Ο **Τζοχάρ Τσαρνάεφ** (ρωσικά: *Джоха́р Анзо́рович Царна́ев*, 22 Ιουλίου 1993 - ) είναι Αμερικανός τρομοκράτης Τσετσενικής καταγωγής.

Μαζί με τον αδερφό του, Ταμερλάν Τσαρνάεφ, πραγματοποίησαν τη δολοφονική επίθεση στον μαραθώνιο της Βοστώνης το 2013. Ο 26χρονος αδερφός του σκοτώθηκε κατά την ανταλλαγή πυρών με την αστυνομία, ενώ ο Τζοχάρ διέφυγε βαθιά τραυματισμένος. Καταδικάστηκε στις 16 Μαΐου 2015 σε θανατική ποινή, συγκεκριμένα με θανατηφόρο ένεση. Η εκτέλεση δεν θα υλοποιηθεί παρά μετά από αρκετά χρόνια, αφού είναι 62ος σε σειρά εκτέλεσης καταδικασμένων σε θάνατο στις ΗΠΑ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες
Βανέσα Βιγιέλα

Η **Βανέσα Βιγιέλα** (ισπανικά: *Vanessa Villela*) γεννημένη στις 28 Ιανουαρίου 1978 στην Πόλη του Μεξικού, είναι μια ηθοποιός που εμφανίστηκε στις μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές *Romántica obsesión*, *Ellas, inocentes o culpables*, *Súbete a mi moto*, *Un nuevo amor*, *El cuerpo del deseo*, *Decisiones* και *Amores de mercad*o.

## Φιλμογραφία

## Θέατρο
**El protagonista* (2002)

## Βραβεία και υποψηφιότητες

## Πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Βανέσα Βιγιέλα στο IMDb
* Βιογραφία της Βανέσα Βιγιέλα στο esmas  

Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί
Κάστρο των Καντακουζηνών

Το **Κάστρο των Καντακουζηνών** () είναι κάστρο στο Μπουστένι της Ρουμανίας. 

## Ιστορία και περιγραφή
Κατασκευάστηκε το 1911 για λογαριασμό του πρίγκιπα Γεώργιου Γρηγορίου Καντακουζηνού σε έκταση τριών χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων. Το κάστρο ανήκε στην οικογένεια Καντακουζηνού μέχρι και το 1948, όταν και κατασχέθηκε από το κράτος. Μετά το 1989 το κάστρο επέστρεψε στην οικογένεια, οι απόγονοι της οποίας το πούλησαν σε ιδιώτες το 2004.

Σήμερα στον χώρο του κάστρου λειτουργεί ξενοδοχειακή μονάδα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Κάστρα στη Ρουμανία
Κρατιδιακές εκλογές της Βρέμης (2015)

**Κρατιδιακές εκλογές** διεξήχθησαν στο κρατίδιο της Βρέμης στις 10 Μαΐου 2015. Εξελέγησαν τα μέλη της βουλής της πόλης και του κρατιδίου (Bürgerschaft). Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές είχαν όλοι οι Γερμανοί που είχαν ζήσει στη Βρέμη τουλάχιστον 3 μήνες πριν τη διεξαγωγή των εκλογών. Όπως και στις προηγούμενες εκλογές, για να ψηφίσουν στις εκλογές έπρεπε να είναι ηλικίας 16 ετών και για να είναι υποψήφιοι 18 ετών. Οι Σοσιαλδημοκράτες που κυβερνούν από το 1946 στο κρατίδιο κέρδισαν τις εκλογές, ενώ ανοδικά ήταν τα ποσοστά των ευρωσκεπτικιστών.
Στις 15 Ιουλίου 2015 δήμαρχος εξελέγη ο Κάρστεν Ζίλινγκ.

## Εκλογικό σύστημα
Από το 2011 στη Βρέμη οι εκλογές διεξάγονται με ένα νέο εκλογικό σύστημα. Κάθε ψηφοφόρος μπορεί να ρίξει 5 ψήφους μεταξύ των κομματικών καταλόγων ή των υποψηφίων που αναγράφονται.

## Αποτελέσματα

Προσωρινά αποτελέσματα

## Παραπομπές


2015
Βρεμη
Χινοτέγα

Η **Χινοτέγα** (ισπανικά: *Jinotega*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [xinoˈteɣa]) είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος της Χινοτέγα στη βόρεια κεντρική περιοχή της Νικαράγουα.

Η Χινοτέγα έχει πληθυσμό 123.548 κατοίκων.

## Ιστορία
Η ινδιάνικη πόλη της Χινοτέγα υπήρχε πριν φθάσουν οι Ισπανοί. Η σύγχρονη Χινοτέγα ιδρύθηκε γύρω στο 1700.

Το όνομα Χινοτέγα προέρχεται πιθανώς από τη Νάουατλ λέξη "Xinotencatl" (Σινοτένκατλ). Οι γλωσσολόγοι διαφωνούν σχετικά με την έννοια αυτής της λέξης.

Υπάρχουν τρία πανεπιστήμια στη Χινοτέγα:

;Δημόσια Πανεπιστήμια
* Universidad Nacional Autónoma de Nicaragua León (UNAN)
* Instituto Nacional Tecnológico (INATEC).

; Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο
* Universidad del Norte de Nicaragua (UNN).

## Πηγές

* *Monografía de Jinotega*, από τους Julián N. Guerrero και Lolita Soriano, στα ισπανικά (1966) 
* *Monografía de Jinotega*, από τους Julián N. Guerrero  και Lolita Soriano, μεταφρασμένο στα γερμανικά από τον Edgard Arturo Castro-Frenzel (2006)
* *Jinotega- Recopilación histórica*, από τον Simeón Jarquín Blandón, στα ισπανικά (1991), N 972.85 I 37. 
* *Jinotega- Recopilación histórica*, από τον Simeón Jarquín Blandón, μεταφρασμένο στα γερμανικά από τον Edgard Arturo Castro-Frenzel (2006)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Δήμος της Χινοτέγα
* Στατιστικά Στοιχεία της Χινοτέγα  
* Visita Nicaragua: Jinotega
* Nicatour: Jinotega 

Κατηγορία:Πόλεις της Νικαράγουας