open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Υδροφθοροολεφίνη

Οι **υδροφθοροολεφίνες** (Hydrofluoroolefins, HFOs) είναι ακόρεστες οργανικές ενώσεις που αποτελούνται από υδρογόνο, φθόριο και άνθρακα. Αυτές οι οργανοφθορικές ενώσεις παρουσιάζουν ενδιαφέρον ως ψυκτικά. Σε αντίθεση με τους παραδοσιακούς υδροφθοράνθρακες (hydrofluorocarbons, HFCs) και χλωροφθοράνθρακες (chlorofluorocarbons, CFCs), οι οποίοι είναι κορεσμένες, τα HFOs είναι ολεφίνες, αλλιώς γνωστά ως αλκένια.

Τα ψυκτικά μέσα HFO κατηγοριοποιούνται ως μηδενικού δυναμικού καταστροφής του όζοντος (ozone depletion potential, ODP) και χαμηλού δυναμικού θέρμανσης του πλανήτη (global warming potential, GWP) και έτσι προσφέρουν μια πιο φιλική προς το περιβάλλον εναλλακτική λύση σε σχέση με τα ψυκτικά μέσα CFC, HCFC και HFC. Σε σύγκριση με τα HCFC και τα HFC, τα HFO έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής στην τροπόσφαιρα λόγω της αντιδραστικότητας του δεσμού C=C με ρίζες υδροξυλίου και χλωρίου. Αυτή η γρήγορη αντιδραστικότητα τα εμποδίζει να φτάσουν στη στρατόσφαιρα και να συμμετάσχουν στην εξάντληση του καλού όζοντος, οδηγώντας σε έντονο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη και τον χαρακτηρισμό νέων μειγμάτων HFO για χρήση ως ψυκτικών μέσων. Πολλά ψυκτικά μέσα στην κατηγορία HFO είναι εγγενώς σταθερά χημικά και αδρανή, μη τοξικά και μη εύφλεκτα ή ελαφρώς εύφλεκτα. Πολλά HFO έχουν τα κατάλληλα σημεία πήξης και βρασμού για να είναι χρήσιμα για ψύξη σε συνηθισμένες θερμοκρασίες. Έχουν επίσης υιοθετηθεί ως διογκωτικά μέσα, δηλαδή στην παραγωγή μονωτικών αφρών, στη βιομηχανία τροφίμων, σε δομικά υλικά και αλλού. Ωστόσο, τα HFO αποικοδομούνται για να παράγουν τριφθοροοξικό οξύ, μια επίμονη τοξική χημική ουσία που μπορεί να οδηγήσει σε οξίνιση των υδάτινων σωμάτων και η οποία μπορεί να συσσωρευτεί σε υγροτόπους, ένα ευαίσθητο οικοσύστημα.

Τα HFO αναπτύσσονται ως ψυκτικά μέσα *τέταρτης γενιάς* με 0,1% του GWP (δυναμικό θέρμανσης του πλανήτη) των HFC.

## Παραδείγματα
Τα χρησιμοποιούμενα HFO περιλαμβάνουν:

* Το 2,3,3,3-τετραφθοροπροπένιο (HFO-1234yf, εμπορικό σήμα ως Opteon YF) και 1,3,3,3-τετραφθοροπροπένιο (HFO-1234ze).
* Το *cis*-1,1,1,4,4,4-εξαφθορο-2-βουτένιο (HFO-1336mzz-Z; DR-2) παρουσιάζει επίσης πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα σε εφαρμογές υψηλής θερμοκρασίας όπως η συμπαραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού, η ανάκτηση θερμότητας και οι αντλίες θερμότητας μέσης θερμοκρασίας.
* Το *trans*-1,1,1,4,4,4-εξαφθόρο-2-βουτένιο (HFO-1336mzz-E) έχει επίσης καλές ιδιότητες και διερευνάται.

Η μεγαλύτερη εταιρία HFO είναι η Opteon, η οποία παράγεται από την Chemours (ένα παρακλάδι της DuPont).

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αλογονοαλκένια
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Κατηγορία:Ψυκτικά
Ντιν Χάουσεν

Ο **Ντιν Ντόνι Χάουσεν Βάισμιλερ** (14 Απριλίου 2005) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την  Ρεάλ Μαδρίτης. Γεννημένος στην Ολλανδία, αγωνίζεται με την εθνική ομάδα της Ισπανίας. 

Ο Χάουσεν έκανε το ντεμπούτο του με την εφεδρική ομάδα της Γιουβέντους, Γιουβέντους Νεξτ Τζεν, τον Ιανουάριο του 2023.  Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στη Σέριε A με την πρώτη ομάδα. Ακολούθησε δανεισμός του στη Ρόμα και στη συνέχεια υπέγραψε με την Μπόρνμουθ τον Ιούλιο του 2024. Η παρουσία του στα γήπεδα της Αγγλίας και οι εμφανίσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες από τη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία προχώρησε στην απόκτησή του. Ο νεαρός αμυντικός αναμένεται να ενσωματωθεί στο ρόστερ της ομάδας το καλοκαίρι του 2025.

Ο Χάουσεν έχει εκπροσωπήσει τις μικρές εθνικές ομάδες της Ολλανδίας, αγωνιζόμενος με τις Κ-17 και Κ-18. Το 2022 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-17, βοηθώντας την Ολλανδία να φτάσει μέχρι τον τελικό. Το Μάρτιο του 2024, κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ελπίδων της Ισπανίας. Ένα χρόνο αργότερα, τον Μάρτιο του 2025, έκανε το ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα της Ισπανίας, σε αγώνα του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ κόντρα στην Ολλανδία. Παρά το εχθρικό κλίμα από τους Ολλανδούς φιλάθλους λόγω της επιλογής του να αγωνιστεί με την Ισπανία, ήταν από τους κορυφαίους του αγώνα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλαγα ΚΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Γ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Μπόρνμουθ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατάλογος ιταλικών ζυμαρικών

μικρογραφία|Ποικιλία ζυμαρικών, συμπεριλαμβανομένων των φρέσκων και των αποξηραμένων ζυμαρικών.
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ποικιλίες των ιταλικών ζυμαρικών. Συνήθως ταξινομούνται κατά μέγεθος, ως μακριά (pasta lunga), κοντά (pasta corta), γεμιστά (ripiena), μαγειρεμένα σε ζωμό (pastina), τεντωμένα (strascinati) ή σε μορφή ντάμπλινγκ (gnocchi/gnocchetti). Ωστόσο, λόγω της ποικιλίας των σχημάτων και των περιφερειακών παραλλαγών, «το gnocchetto του ενός μπορεί να είναι το strascinato ενός άλλου».

Ορισμένες ποικιλίες ζυμαρικών είναι γνωστές σε τοπικό επίπεδο και όχι ευρέως γνωστές. Πολλοί τύποι έχουν διαφορετικά ονόματα ανάλογα με την περιοχή ή τη γλώσσα. Για παράδειγμα, η rotelle ονομάζεται επίσης ruote στην Ιταλία και «τροχοί άμαξας» στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι κατασκευαστές και οι μάγειρες συχνά εφευρίσκουν νέα σχήματα ζυμαρικών ή μπορεί να μετονομάζουν προϋπάρχοντα σχήματα για λόγους μάρκετινγκ.

Τα ιταλικά ονόματα ζυμαρικών συχνά τελειώνουν με τις αρσενικές καταλήξεις στον πληθυντικό -ini, -elli, -illi, -etti ή τις θηλυκές καταλήξεις στον πληθυντικό -ine, -elle, κ.λπ., που όλα μεταφέρουν την έννοια του «μικρού» ή με τις καταλήξεις -oni, -one, που σημαίνουν «μεγάλο». Άλλες καταλήξεις όπως -otti «μεγάλο» και -acci «τραχύ, κακοφτιαγμένο». Στα ιταλικά, όλα τα ονόματα των ζυμαρικών αποδίδονται στον πληθυντικό, εκτός από τα λαζάνια.


Αρχείο:Pasta 2006 1.jpg|Pasta lunga.
Αρχείο:Pasta 2006 2.jpg|Pasta corta.
Αρχείο:Pasta 2006 3.jpg|Pasta corta (συνέχεια).
Αρχείο:Pasta 2006 4.jpg|Pastina.
Αρχείο:Pasta 2006 5.jpg|Pasta all’ uovo.
Αρχείο:Pasta 2006 6.jpg|Pasta fresca.
Αρχείο:Pasta 2006 7.jpg|Pasta ripiena / Pasta da forno.


## Περιγραφή
Τα ζυμαρικά στην ιταλική κουζίνα παρασκευάζονται από (λεπτό) σιμιγδάλι σκληρού σίτου, επιτραπέζιο αλάτι και νερό. Συνήθως πωλούνται αποξηραμένα (pasta asciutta), αλλά μερικές φορές παρασκευάζονται και φρέσκα (pasta fresca) και παρασκευάζονται αμέσως. Στη βιομηχανική παραγωγή των ζυμαρικών, το αλάτι γενικά δεν χρησιμοποιείται επειδή κάνει τη ζύμη εύθραυστη και επομένως πιο δύσκολη την μηχανική επεξεργασία.

Στην Ιταλία χρησιμοποιείται το «semola di grano duro», το οποίο έχει βαθμό άλεσης περίπου μεταξύ αυτού που είναι γνωστό στη Γερμανία ως «feiner Durweizenseal» (διάμετρος 0,3 – 0,475 mm) και ως Durweizendunst (“Feingrieß”, διάμετρος 0,15 – 0,3 mm). Από την άποψη της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, η περιγραφή «σιμιγδάλι σκληρού σίτου» είναι επαρκής, καθώς το «σιμιγδάλι» και το «σιμιγδάλι σκληρού σίτου» διαφέρουν μόνο στο μέγεθος των σωματιδίων τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ζυμαρικά
Εθνική Κατηγορία (υδατοσφαίριση ανδρών)

Η **Εθνική Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών** αποτελεί το τρίτο τη τάξει πρωτάθλημα ανδρών στον χώρο της ελληνικής υδατοσφαίρισης. Δημιουργήθηκε την αγωνιστική περίοδο 2024–2025 όταν η Β΄ Εθνική και η Γ΄ Εθνική συγχωνεύτηκαν. Διοργανώτρια αρχή είναι η Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας. Τα σωματεία που διαγωνίζονται διαθέτουν τη νομική μορφή ερασιτεχνικών συλλόγων. Καθώς οι ομάδες χωρίζονται αρχικά σε Ομίλους βάσει στενών γεωγραφικών κριτηρίων, ουσιαστικά το Πρωτάθλημα αυτό υποκαθιστά τις «τοπικές κατηγορίες ενηλίκων». Δύο Πρωταθλητές και δύο Δευτεραθλητές της Εθνικής Κατηγορίας προβιβάζονται στην Α2 Εθνική Κατηγορία, ενώ δεν προβλέπεται υποβιβασμός για τους ουραγούς.

## Διακριθέντες ανά έτος
Στον παρακάτω πίνακα καταγράφονται οι σύλλογοι που διακρίθηκαν ανά έτος διεξαγωγής του Πρωταθλήματος. 

*Σημείωση: Οι προβιβασθείσες ομάδες αφενός είναι περισσότερες των Πρωταθλητών, αφετέρου ενδέχεται εν τέλει να μην τους περιλαμβάνουν σε περίπτωση ανακατατάξεων, αποσύρσεων και διαλύσεων ομάδων. Η οριστική εικόνα των προβιβασμών διαμορφώνεται κατά την έναρξη του επόμενου Πρωταθλήματος.*

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Ανδρων 03
Πρωταθλημα 03
Μοϊσές Καϊσέδο

O **Μοϊσές Ισαάκ Καϊσέδο Κορόσο** (2 Νοεμβρίου 2001) είναι επαγγλεματίας ποδοσφαιριστής από το Εκουαδόρ που αγωνίζεται ως μέσος στην Τσέλσι και στην εθνική ομάδα του Εκουαδόρ. Γνωστός για την ικανότητά του στις πάσες και τις αναχαιτίσεις, θεωρείται ως ένας απο τους καλύτερους αμυντικούς μέσους στον κόσμο. 

Γεννημένος στο Σάντο Ντομίνγκο του Εκουαδόρ, ήταν το μικρότερο από δέκα αδέλφια και μεγάλωσε παίζοντας σε πρόχειρα γήπεδα με πέτρες για δοκάρια. Το παρατσούκλι του ήταν *Niño Moi* λόγω της ευαίσθητης φύσης του. Μετά από αρκετές αποτυχημένες δοκιμές, το 2016 πέρασε δοκιμαστικά στην Ιντεπεντιέντε ντελ Βάλε. Το 2019 κατέκτησε το Κόπα Μιτάδ ντελ Μούντο με την ομάδα νέων και λίγο αργότερα έκανε ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα. Έγινε βασικός στη μεσαία γραμμή, ξεχωρίζοντας για τις εμφανίσεις του και σκοράροντας και στο Κόπα Λιμπερταδόρες κόντρα στη Φλαμένγκο. Το 2021 μεταγράφηκε στην Μπράιτον εντ Χόουβ Άλμπιον. Έκανε ντεμπούτο στο Λιγκ Καπ Αγγλίας και δόθηκε δανεικός στην Μπέρσχοτ στο Βέλγιο. Τη σεζόν 2022–23 καθιερώθηκε στην Πρέμιερ Λιγκ, σημείωσε το πρώτο του γκολ εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και κέρδισε τα βραβεία Παίκτης της Χρονιάς και Παίκτης των Παικτών στην Μπράιτον. Το καλοκαίρι του 2023 μεταγράφηκε στην Τσέλσι με ποσό-ρεκόρ στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου (£115 εκατομμύρια).

Έκανε ντεμπούτο με το Εκουαδόρ το 2020 και σκόραρε στο δεύτερο του παιχνίδι. Ήταν βασικός στο Παγκόσμιο Κύππελο 2022, πετυχαίνοντας το μοναδικό γκολ του Εκουαδόρ στο κρίσιμο παιχνίδι με τη Σενεγάλη. Το 2024 κλήθηκε στην αποστολή για το Κόπα Αμέρικα 2024.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Ισημερινό
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπράιτον και Χόουβ Άλμπιον
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2024
Γιερουπάχα

Το όρος **Γιερουπάχα** (ισπαν. *Yerupajá*) είναι βουνό στην οροσειρά Ουάιουας, μια «υπο-οροσειρά» των Άνδεων στο δυτικό κεντρικό Περού. Διοικητικώς βρίσκεται στα σύνορα των Περιφερειών Άνκας και Ουάνουκο, όντας στα όρια των Επαρχιών τους Μπολονέζι και Λαουρικότσα αντιστοίχως. Το υψόμετρο της κορυφής του Γιερουπάχα έχει εκτιμηθεί σε 6.635 μέτρα ή 6.617 μέτρα, ελλείψει τοπογραφικών δεδομένων ακριβείας. Με αμφότερες τις τιμές, είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό και η τρίτη υψηλότερη κορυφή ολόκληρου του Περού, μετά τις δύο κορυφές του Ουασκαράν. Επίσης η κορυφή του είναι το υψηλότερο σημείο στην οροσειρά Ουάιουας και σε ολόκληρη την τεράστια Λεκάνη απορροής του Αμαζονίου. Η πρώτη επιτυχημένη ανάβαση σε αυτή έγινε το 1950. Πολλοί επισκέπτες θεωρούν ότι το Γιερουπάχα είναι η πιο εντυπωσιακή κορυφή σε όλη τη Νότια Αμερική.

Λιγοστές είναι οι μέχρι σήμερα επιτυχημένες ορειβατικές αναβάσεις στην κορυφή του Γιερουπάχα, επειδή είναι μία από τις δυσκολότερες στην ανάβαση υψηλές κορυφές των Άνδεων.

## Μερικές αξιοσημείωτες αναβάσεις
* 1950: *Από νότια πτέρυγα της δυτικής πλευράς.* Πρώτη «κατάκτηση» της κορυφής, ομάδα των Ντέιβιντ Χάρα (*David Harrah*) και Τζέιμς Μάξγουελ.
* 1966: *Ευθεία δυτική πλευρά.* Δεύτερη κατάκτηση, ομάδα των Ληφ Πάτερσον και Χόρχε Πέτερεκ, χρειάσθηκαν περισσότερες από 13 ημέρες.
* 1968: *Βορειοανατολική πλευρά.* Οι Κρις Τζόουνς και Πωλ Ντιξ έφθασαν στην κορυφή στις 30 Ιουλίου.
* 1969 *Ανατολική πλευρά.* Ανάβαση από τους Ράινχολντ Μέσνερ και Πέτερ Χάμπελερ.
* 2002: Σόλο ανάβαση από τον Σαντιάγο Κιντέρο (15 Ιουλίου)

## Παραπομπές


Γιερουπαχα
Ουαντόυ

Το όρος **Ουαντόυ** (ισπαν. *Huandoy*, πιθανώς από τη λέξη *wantuy* των γλωσσών κέτσουα, που σημαίνει «μεταφέρω») ή **Τουλπαράχου** (*Tullparaju*, πιθανώς από τις λέξεις των κέτσουα *tullpa*, που σημαίνει πυροστιά, και *rahu* = χιόνι, πάγος ή χιονισμένο βουνό) είναι βουνό στο Εθνικό Πάρκο Ουασκαράν στην Περιφέρεια Άνκας του Περού. Είναι η δεύτερη σε ύψος κορυφή της Οροσειράς Μπλάνκα, μιας υπο-οροσειράς των Άνδεων, μετά το Ουασκαράν. Τα δύο αυτά βουνά βρίσκονται σχετικώς κοντά το ένα στο άλλο, διαχωριζόμενα από την παγετωνική κοιλάδα Γιανγκανούκο (*Llanganuco*), στην οποία βρίσκονται και οι ομώνυμες Λίμνες Γιανγκανούκο (σε υψόμετρο 3.846 μέτρα).

Το επάνω μέρος του βουνού καλύπτεται από αιώνια χιόνια και έχει 4 κορυφές, όλες με υψόμετρο πάνω από 6 χιλιάδες μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, τις εξής:

* Ουαντόυ (υψόμετρο 6.395 ή 6.360 μέτρα)
* Δυτική Ουαντόυ (6.356 μέτρα)
* Νότια Ουαντόυ (6.160 μ.)
* Ανατολική Ουαντόυ (6.000 μ.)

Οι πρώτοι άνθρωποι που είναι γνωστό ότι έφθασαν στην κορυφή του Ουαντόυ ήταν τα μέλη μιας γερμανικής ορειβατικής ομάδας το έτος 1932.

## Παραπομπές


Ουαντου
Οροσειρά Αραβάλι

Η **Αραβάλι** (αγγλ. *Aravalli* ή και *Aravali*) είναι οροσειρά στη βορειοδυτική Ινδία, που έχει μήκος περίπου 670 χιλιόμετρα, σε διεύθυνση βορειοανατολική-νοτιοδυτική. Εκτείνεται από μια περιοχή κοντά στο Δελχί μέχρι το Αχμενταμπάντ στο Γκουτζαράτ, διερχόμενη στο ενδιάμεσο από τη νότια Χαρυάνα και το Ρατζαστάν Η υψηλότερη κορυφή της είναι η Γκουρού Σιχάρ του όρους Άμπου, με υψόμετρο 1.722 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η Αραβαλί είναι μία από τις αρχαιότερες οροσειρές πάνω στη Γη, έχοντας δημιουργηθεί πιθανότατα κατά τη διάρκεια του Προτεροζωικού Αιώνα.

Η ονομασία «Αραβάλι» προέρχεται από τις σανσκριτικές λέξεις *ara* και *vali*, που μαζί σημαίνουν «γραμμή κορυφών». Η οροσειρά είναι πλούσια σε φυσικούς πόρους και επιπλέον η παρουσία της αποτρέπει την επέκταση της δυτικής ερήμου.

## Παραπομπές


Αραβαλι
Κατηγορία:Δελχί
Κατηγορία:Ρατζαστάν
Όρη Σαλάνγκ

thumb|Η οροσειρά Σαλάνγκ όπως φαίνεται από αεροπλάνο.
Τα **Όρη Σαλάνγκ** είναι μικρή οροσειρά που βρίσκεται στο σύνορο μεταξύ των Επαρχιών Παρβάν και Μπαγκλάν, στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν.

Τα όρη Σαλάνγκ βρίσκονται ανάμεσα στις πόλεις Τσαρικάρ στα νότια και Μπαγκλάν στα βόρεια.

## Παραπομπές


Σαλανγ
Ρίτσαρντσον

Το αγγλοσαξονικό επώνυμο **Ρίτσαρντσον** (*Richardson*), που ετυμολογικώς σημαίνει «γιος του Ρίτσαρντ», μπορεί να αναφέρεται μεταξύ άλλων σε κάποιο από τα παρακάτω:

## Πρόσωπα
* Κέβιν Μάικλ Ρίτσαρντσον (γενν. 1964), Αμερικανίδα ηθοποιός
* Κλιντ Ρίτσαρντσον (γενν. 1956), Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής
* Μέισι Ρίτσαρντσον-Σέλερς (γενν. 1992), 
* Μιράντα Ρίτσαρντσον (γενν. 1958), Αγγλίδα ηθοποιός
* Νατάσα Ρίτσαρντσον (1963-2009), Αγγλίδα ηθοποιός
* Ντόροθι Ρίτσαρντσον (1873-1957), Αγγλίδα συγγραφέας και δημοσιογράφος
* Όουεν Γουίλανς Ρίτσαρντσον (1879-1959), Βρετανός φυσικός, Βραβείο Νόμπελ 1928
* Ραλφ Ρίτσαρντσον (1902-1983), Άγγλος ηθοποιός
* Σα'Κάρι Ρίτσαρντσον (γενν. 2000), Αμερικανίδα αθλήτρια του στίβου (δρομέας ταχύτητας)
* Σάμουελ Ρίτσαρντσον (1689-1761), Άγγλος συγγραφέας
* Τζέρεμι Ρίτσαρντσον (γενν. 1982), Αμερικανός καλαθοσφαιριστής
* Τζόελι Ρίτσαρντσον (γενν. 1965), Αγγλίδα ηθοποιός
* Τζον Ρίτσαρντσον (γενν. 1874), Νοτιοαφρικανός τενίστας

## Τοπωνύμια
* Κομητεία Ρίτσαρντσον (Νεμπράσκα)
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών 2025

Το **78ο ετήσιο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών]]** πραγματοποιήθηκε το διάστημα 13 έως 24 Μαΐου 2025. Η Γαλλίδα ηθοποιός Ζυλιέτ Μπινός διετέλεσε πρόεδρος της κριτικής επιτροπής για τον κύριο διαγωνισμό. Ο Χρυσός Φοίνικας απονεμήθηκε στον Ιρανό σκηνοθέτη Τζαφάρ Παναχί, για την δραματική ταινία του, *Ένα Απλό Ατύχημα*.

Η επίσημη διπλή αφίσα του φεστιβάλ, με πρωταγωνιστές την ηθοποιό Ανούκ Εμέ και τον ηθοποιό Ζαν-Λουί Τρεντινιάν στην ταινία *[[Ένας άντρας και μια γυναίκα]]* (1966) του Κλοντ Λελούς, νικητή του Χρυσού Φοίνικα στο 19ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, σχεδιάστηκε από τον Χάρλαντ Βίλα. Ο Γάλλος ηθοποιός Λοράν Λαφίτ ήταν ο παρουσιαστής των τελετών έναρξης και λήξης.

Ο Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας απονεμήθηκε στους Ρόμπερτ Ντε Νίρο κατά την τελετή έναρξης του φεστιβάλ., και Ντένζελ Ουάσινγκτον, κατά τις τελευταίες ημέρες του Φεστιβάλ.

Μία ημέρα μετά την ανακοίνωση της επίσημης επιλογής του ACID, η Παλαιστίνια φωτορεπόρτερ Φατίμα Χασούνα, ένα από τα κύρια θέματα του ντοκιμαντέρ *Put Your Soul on Your Hand and Walk* της Σεπιδέ Φαρσί, σκοτώθηκε μαζί με δέκα μέλη της οικογένειάς της σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στο σπίτι τους στην πόλη της Γάζας στις 16 Απριλίου 2025. Το φεστιβάλ εξέδωσε επίσημη δήλωση εκφράζοντας συλλυπητήρια και επικρίνοντας τον συνεχιζόμενο Πόλεμο στη Γάζα . Την ημέρα έναρξης του φεστιβάλ, περισσότεροι από 350 σκηνοθέτες, ηθοποιοί και παραγωγοί, συμπεριλαμβανομένων των Jonathan Glazer, Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν, Βίκτορ Ερίθε, Hafsia Herzi, Άκι Καουρισμάκι, Nadav Lapid, Kleber Mendonça Filho, Πέδρο Αλμοδόβαρ, Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ και Ruben Östlund, υπέγραψαν μια επιστολή καταδικάζοντας τη δολοφονία της Χασούνα και καταγγέλλοντας τη συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα, δηλώνοντας: «Δεν μπορούμε να παραμένουμε σιωπηλοί όσο λαμβάνει χώρα μια γενοκτονία στη Γάζα».

Το φεστιβάλ άνοιξε με τη γαλλική κωμωδία *Leave One Day* της Αμελί Μπονέν.

## Κύριος Διαγωνισμός

* Ζυλιέτ Μπινός, Γαλλίδα ηθοποιός – Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής 
* Χάλι Μπέρι, Αμερικανίδα ηθοποιός και σκηνοθέτης 
* Dieudo Hamadi, Κονγκολέζος σκηνοθέτης και παραγωγός
* Χονγκ Σανγκ-σου, Νοτιοκορεάτης σκηνοθέτης
* Payal Kapadia, Ινδός σκηνοθέτης
* Κάρλος Ρεϊγάδας, Μεξικανός σκηνοθέτης
* Άλμπα Ρόρβαχερ, Ιταλίδα ηθοποιός
* Λεϊλά Σλιμανί, Μαροκινή συγγραφέας
* Τζέρεμι Στρονγκ, Αμερικανός ηθοποιός
## Παραπομπές

Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Καννών
Αντρές Μπονιφάτσιο

Ο **Αντρές Μπονιφάτσιο** (Φιλιππ.: *Andrés Bonifacio y de Castro*, 30 Νοεμβρίου 186310 Μαΐου 1897) ήταν Φιλιππινέζος ηγέτης της επανάστασης. Συχνά αποκαλείται «Ο Πατέρας της Φιλιππινέζικης Επανάστασης» και θεωρείται εθνικός ήρωας των Φιλιππίνων.

Ήταν συνιδρυτής και αργότερα *Kataastaasang Pangulo* (ισπαν.: *Presidente Supremo*, «Ανώτατος Πρόεδρος»)  του *Kataastaasan, Kagalanggalang Katipunan ng mga Anak ng Bayan* πιο γνωστό ως το κίνημα της ανεξαρτησίας από την ισπανική αποικιοκρατία και ξεκίνησε την Επανάσταση.

Ο Μπονιφάτσιο αναδιοργάνωσε τους *Κατιπουνάν* σε μια επαναστατική κυβέρνηση, με τον εαυτό του ως *Πάνγκουλο* (Πρόεδρο) ενός έθνους-κράτους που ονομάζεται *Χάρινγκ Μπαγιάνγκ Καταγκαλουγκάν* («Κυρίαρχο Έθνος του Λαού των Ταγκαλόγκ» ή «Κυρίαρχο Έθνος των Ταγκαλόγκ»), επίσης *Republika ng Katagaluguan* (Δημοκρατία των Ταγκαλόγκ), όπου ο όρος «Ταγκαλόγκ» αναφερόταν σε όλους όσους γεννήθηκαν στα Φιλιππινέζικα Νησιά και όχι μόνο σε περιοχές όπου ομιλούνται τα Ταγκαλόγκ  Ως εκ τούτου, ορισμένοι ιστορικοί έχουν υποστηρίξει ότι θα πρέπει να θεωρείται ο Πρώτος Πρόεδρος των Ταγκαλόγκ αντί των Φιλιππίνων. Γι' αυτό και δεν περιλαμβάνεται στον επίσημο κατάλογο των Προέδρων .

Ο Μπονιφάτσιο εκτελέστηκε το 1897 από τον ταγματάρχη Λάζαρο Μακαπαγκάλ υπό τις διαταγές του *Consejo de la Guerra* (Συμβούλιο του Πολέμου) με επικεφαλής τον στρατηγό Μαριάνο Νοριέλ, με βάση τη διάπραξη εξέγερσης και προδοσίας κατά της κυβέρνησης. Σε αναδρομικές δεκαετίες, ο Μπονιφάτσιο θεωρείται πλέον μια από τις μεγαλύτερες, πιο επιδραστικές και εξέχουσες ιστορικές προσωπικότητες στις Φιλιππίνες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φιλιππινέζοι πολιτικοί
Material Exchange Format

Το **Material Exchange Format** (**MXF**) είναι ένα μορφότυπο περιεχομένου για επαγγελματικά ψηφιακά μέσα βίντεο και ήχου που ορίζεται από ένα σύνολο προτύπων SMPTE. Ένα τυπικό παράδειγμα της χρήσης του είναι η παράδοση διαφημίσεων σε τηλεοπτικούς σταθμούς και η αρχειοθεσία των τηλεοπτικών προγραμμάτων, χωρίς την χρήση φυσικού υλικού (tapes).  Χρησιμοποιείται επίσης ως μέρος του πακέτου ψηφιακού κινηματογράφου για την παράδοση ταινιών σε εμπορικά θέατρα.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μορφές αρχείων υπολογιστή
Τζιάνι Βερνέτι

Ο **Τζιάνι Βερνέτι** (ιταλ.:Gianni Vernetti, γεννημένος στις 27 Νοεμβρίου 1960) είναι Ιταλός πολιτικός, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Είναι παντρεμένος με τη δημοσιογράφο Λάουρα ντε Ντονάτο και έχουν τέσσερα παιδιά.

## Βιογραφία
Από το 1993 έως το 1999 διετέλεσε Αντιδήμαρχος της πόλης του Τορίνο.

Το 2001 και το 2008 εξελέγη βουλευτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων με τα ψηφοδέλτια του Ulivo και του Δημοκρατικού Κόμματος.  
https://storia.camera.it/deputato/giovanni-vernetti-19601127

Το 2006 εξελέγη στη Γερουσία της Ιταλικής Δημοκρατίας και διορίστηκε Υφυπουργός Εξωτερικών στη δεύτερη κυβέρνηση του Ρομάνο Πρόντι.  
https://www.esteri.it/it/ministero/struttura/il_mae/ministri_esteri/

Από τον Μάιο του 2020 είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα La Repubblica, όπου γράφει άρθρα και ρεπορτάζ σχετικά με τις σημαντικότερες παγκόσμιες κρίσεις, την αυξανόμενη αντιπαράθεση μεταξύ δημοκρατιών και αυταρχικών καθεστώτων, καθώς και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Δύση από καθεστώτα όπως της Ρωσίας, του Ιράν και της Κίνας.  
https://www.repubblica.it/commenti/autore/gianni_vernetti/

## Βιβλία
*-Dissidenti. Από τον Αλεξέι Ναβάλνι στη Νάντια Μουράντ, από την Αζάρ Ναφίσι στον Δαλάι Λάμα: Συναντήσεις με γυναίκες και άνδρες που αγωνίζονται ενάντια σε καθεστώτα*. Rizzoli, Μιλάνο, 2022.   
https://www.rizzolilibri.it/libri/dissidenti/

*-Il nuovo Grande Gioco. Dal Giappone all’Ucraina: viaggio lungo la frontiera fra libertà e autoritarismo*. Solferino Libri, Milano, 2025. 
https://www.solferinolibri.it

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
 Επίσημος ιστότοπος  

Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς
Αλαμαγιέ Αλινά

Ο **Αλαμαγιέ Αλινά** (*Allamaye Halina*, αραβικά: اللاماي هالينا, γενν. την 1η Ιανουαρίου 1967), επίσης γνωστός και ως **Al-Lamaye Halina**, είναι διπλωμάτης και πολιτικός άνδρας από το Τσαντ, πρωθυπουργός από τις 23 Μαΐου 2024.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Αλαμαγιέ Αλινά γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1967 στο Γκουνού Γκάγια, στο Μάγιο-Κέμπι Εστ.

Απέκτησε πτυχίο ιστορίας και γεωγραφίας από το Πανεπιστήμιο της Ντζαμένα το 1992. Στη συνέχεια, συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Διεθνές Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων του Καμερούν και απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στις διεθνείς σχέσεις.

## Πολιτική καριέρα

Ο Αλινά ήταν ο Αρχηγός Πρωτοκόλλου του προέδρου του Τσαντ Ιντρίς Ντεμπί από το 2010 έως το 2023. Το 2023 διορίστηκε πρέσβης του Τσαντ στην Κίνα.

Στις 23 Μαΐου 2024, μετά την ορκωμοσία του προέδρου Μαχαμάτ Ιντρίς Ντεμπί, ο Αλινά ορίστηκε πρωθυπουργός του Τσαντ.

Μετά τον διορισμό του ως πρωθυπουργού, αρκετοί αναλυτές περιέγραψαν τον Αλινά ως τεχνοκράτη χωρίς πολιτικές φιλοδοξίες, ο οποίος δεν θα ανταγωνιζόταν τον πρόεδρο Μαχαμάτ Ιντρίς Ντεμπί. Ο Αλινά παρέμεινε πιστός στον Ιντρίς Ντεμπί για μεγάλο χρονικό διάστημα και ο Μαχαμάτ Ιντρίς Ντεμπί τον περιγράφει ως "μεγάλο αδελφό" του.

Στις 13 Ιουνίου 2024 ο Αλινά παρουσίασε το πολιτικό του πρόγραμμα στο Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο. Μεταξύ των σημαντικών θεμάτων, ελπίζει ιδιαίτερα ότι μέχρι το 2034, το Τσαντ θα γίνει ανεξάρτητο όσον αφορά την ενέργεια και θα διοργανώσει το Κύπελλο Εθνών Αφρικής στο ποδόσφαιρο.

## Παραπομπές


Αλινα
Αλινα
Κριστίν Κανγκάλου

Η **Κριστίν Κάρλα Κανγκάλου** (*Christine Carla Kangaloo*, ORTT,  γεννημένη την 1η Δεκεμβρίου 1961) είναι πολιτικός και δικηγόρος από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο, η οποία είναι η 7η πρόεδρος του Τρινιντάντ και Τομπάγκο από το 2023.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε σε μια Πρεσβυτεριανή Ινδο-Τρινινταντιανή οικογένεια από τον Καρλάιλ και την Μπάρμπαρα Κανγκάλου και είναι το πέμπτο από τα επτά παιδιά τους. Το 2018 αυτή και ο σύζυγός της μεταστράφηκαν στον Ρωμαιοκαθολικισμό. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών και τη Νομική Σχολή Χιου Γούντινγκ με πτυχίο νομικής.

## Πολιτική καριέρα
Στις 12 Ιανουαρίου 2001 έγινε για πρώτη φορά μέλος του κοινοβουλίου ως γερουσιαστής της αντιπολίτευσης επί θητείας του αρχηγού της Αντιπολίτευσης Πάτρικ Μάνινγκ. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Γερουσίας και στη συνέχεια ως υπουργός στο Γραφείο του Πρωθυπουργού το 2002. Στη συνέχεια διορίστηκε υπουργός Νομικών Υποθέσεων το 2005. Στις γενικές εκλογές του Τρινιντάντ και Τομπάγκο το 2007, εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων ως υποψήφια του Εθνικού Λαϊκού Κινήματος (PNM) για την εκλογική περιφέρεια Πουάντ-α-Πιέρ- και υπηρέτησε ως υπουργός Επιστήμης, Τεχνολογίας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2015 εξελέγη πρόεδρος της Γερουσίας.

Υπήρξε πρόεδρος της Γερουσίας του Τρινιντάντ και Τομπάγκο από το 2015 μέχρι την παραίτησή της για να διεκδικήσει την προεδρία το 2023. Είναι το μόνο άτομο που υπηρέτησε ως πρόεδρος και αντιπρόεδρος της Γερουσίας του Τρινιντάντ και Τομπάγκο, η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Γερουσίαςκαι η τρίτη γυναίκα που υπηρέτησε ως υπηρεσιακή πρόεδρος του Τρινιντάντ και Τομπάγκο και  πρόεδρος Γερουσίας του Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Έγινε η δεύτερη γυναίκα που υπηρέτησε ως πρόεδρος του Τρινιντάντ και Τομπάγκο κατά την ανάληψη των καθηκόντων της στις 20 Μαρτίου 2023.

Η Κανγκάλου υπηρέτησε ως γερουσιαστής της αντιπολίτευσης, υπουργός στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, υπουργός Νομικών Υποθέσεων και υπουργός Επιστήμης, Τεχνολογίας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε προηγούμενες κυβερνήσεις του Εθνικού Λαϊκού Κινήματος.

## Τιμές
### Εθνικές τιμές
 Τάγμα της Δημοκρατίας του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
### Ξένες τιμές

 **  Pravasi Bharatiya Samman
## Σημειώσεις

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κοινοβουλευτικό Προφίλ , Ιστοσελίδα του Κοινοβουλίου του Τρινιντάντ και Τομπάγκο

Κανγκαλου
Κανγκαλου
Κωνσταντίνος Κασομούλης

Ο **Κωνσταντίνος Κασομούλης** ήταν Έλληνας έμπορος και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Η καταγωγή του ήταν από την Σιάτιστα, ενώ είχε συγγενείς και στο Πισοδέρι. Ήταν γόνος επιφανούς και ευκατάστατης οικογένειας. Νυμφεύθηκε την Σουλτάνα Φαρμάκη από την Βλάστη, ανιψιά του Ιωάννη Φαρμάκη, και εγκαταστάθηκαν στην Σιάτιστα, όπου απέκτησαν τρία παιδιά: τον Νικόλαο Κασομούλη, τον Γεώργιο και τον Μήτρο. Ο Κωνσταντίνος μαθήτευσε πλάι στον Κοζανίτη μεγαλέμπορα Γεώργιο Πολυζούλη, θείο της συζύγου του, και από αυτόν έμαθε τα μυστικά του εμπορίου. Τότε άρχισε τις οικονομικές και διπλωματικές του δραστηριότητες, μεταβαίνοντας σε διάφορες πόλεις όπως στην τότε αρκετά ανεπτυγμένη Τσαρίτσανη, αλλά και στην Ευρώπη, όπου είχε εμπορικές δοσοληψίες.

Προς τα τέλη του 18ου αιώνα, λόγω της ταραγμένης πολιτικής κατάστασης στην Κοζάνη, ο Κ. Κασομούλης αναγκάστηκε να φύγει στην Βλάστη, για να γλιτώσει τις διώξεις και τις εκτελέσεις. Εκείνη την εποχή η σύζυγος του απεβίωσε, και ήρθε σε δεύτερο γάμο με την Αλεξάνδρα Τσάμη από την Σιάτιστα, με την οποία απέκτησε επίσης τρία παιδιά: την Αικατερίνη, την Σουλτάνα (το όνομα δόθηκε για να τιμήσει την πρώτη του σύζυγο) και τον Γιάννη.

Στην συνέχεια μετέβη στις Σέρρες, παίρνοντας μαζί τον γιο του Νικόλαο, και τα άλλα δύο παιδιά από την πρώτη του σύζυγο. Εκεί ασχολήθηκε με το εμπόριο βαμβακιού, όπως του είχε υποδείξει ο Πολυζούλης, και από εκεί έστειλε τον γιο του στην Αλεξάνδρεια για να συναντήσει τους παραγωγούς με τους οποίους συναναστρεφόταν. Όταν επέστρεψε, μυήθηκε από τον ίδιο στην Φιλική Εταιρεία. Από εκεί και πέρα εργάστηκε για την προπαρασκευή του Αγώνα στην Μακεδονία, και μαζί με τους γιους του ήταν από τους πρωτεργάτες του Μακεδονικού επαναστατικού κινήματος.

Ο Κ. Κασομούλης πήρε μέρος σε πολλές μάχες και διακρίθηκε στη μάχη της Γάστρας και της μονής Δόβρας, συνεργαζόμενος με τον Δημήτριο Τσάμη Καρατάσο. Συμμετείχε και στην επανάσταση της Νάουσας, όπου μαζί με την δεύτερη γυναίκα του και τα παιδιά τους αιχμαλωτίσθηκαν μέσα στην πόλη, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας και καταστροφής της τον Απρίλιο του 1822. Εκεί έμεναν σε άθλια κατάσταση, καθώς ο Χουρσίτ Πασάς είχε καταστρέψει τα υπάρχοντά του και την περιουσία του στην Σιάτιστα. Ο Κασομούλης με την οικογένεια του έμενε σε ένα μικρό σπίτι και από εκεί αντιστεκόταν σθεναρά και απέκρουε τις Τουρκικές δυνάμεις, μέχρι που έπεσε νεκρός, λαβωμένος στο στήθος, στο δεξιό βραχίονα και στο μαστό. Θάφτηκε από τον παλαιό του φίλο Μεχμέτ Πασά του Δεβόλη έξω από την Έδεσσα, ενώ ο δεύτερος ανέλαβε και την ασφαλή μετακίνηση της οικογένειας του πρώτου στο Πισοδέρι, όπου εκεί με πληρωμένα λύτρα συγγενών η οικογένεια ελευθερώθηκε. 

## Πηγές

* ΗΕΑ+ΗΘΣ, Άγνωστοί Ήρωες: Κωνσταντίνος Κασομούλης
* Γιάννης Κορκάς, Στοιχεία για τους Κασομούληδες από τους απογόνους τους

## Βιβλιογραφία

* Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Οκτώ έγγραφα του Γιάννη Κασομούλη

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Κατηγορία:Ιστορία της Φλώρινας
Κατηγορία:Ιστορία της Κοζάνης
Κατηγορία:Μακεδόνες
Λεύκιος Αυρήλιος Κόμμοδος Πομπηιανός

Ο **Λεύκιος Αυρήλιος Κόμμοδος Πομπηιανός**, λατιν.: *Lucius Aurelius Commodus Pompeianus* ( 177 – 211/212) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε στις αρχές του 3ου αι. Ήταν γιος της Λουκίλλας, κόρης του Μάρκου Αυρηλίου, και του δεύτερου συζύγου της, Τιβέριου Κλαύδιου Πομπηιανού, στρατηγού με πολιτική δράση κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Αυτοκρατόρων Κόμμοδου και Περτίνακα. 

Λίγα είναι γνωστά για τον ίδιο τον Λ. Πομπηιανό. Όπως ο Όουτς  το εκφράζει, «Είχε ένα ηχηρό όνομα και μεγάλο  *κύρος (auctoritas)*, αλλά δεν γνωρίζουμε αν ήταν *ικανός για αυτοκράτορας* (capax imperii)."  Αφιέρωσε έναν βωμό για την ευημερία του Σεπτίμιου Σεβήρου και της οικογένειάς του στο Λούγδουνον, ενώ υπηρετούσε ως στρατιωτικός τριβούνος στη Λεγεώνα Ι Μινέρβια, γεγονός που θα χρονολογούσε την ανάληψη των καθηκόντων του στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Σ. Σεβήρου, τη δεκαετία του 190.  Το 209 απέκτησε τον βαθμό του υπάτου.   Αν ο Λ. Πομπηιανός γινόταν ύπατος το δικό του έτος (suo anno), όπως υποδηλώνει ο Τζον Όουτς, τότε γεννήθηκε το 177, και θα ήταν πέντε ετών όταν η μητέρα του Λουκίλλα εκτελέστηκε μετά από μία αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας εναντίον τού αδελφού της Κόμμοδου. Ο Τζον Όουτς πιστεύει ότι αυτός και ο πατέρας του Τιβέριος Πομπηιανός είχαν αποσυρθεί στις αγροτικές τους εκτάσεις το 180, όταν ο Κόμμοδος ανέβηκε στον θρόνο. 

Το 211/212, εκτελέστηκε από τον Καρακάλλα, μετά τη δολοφονία τού αδελφού τού Καρακάλλα, Γέτα.  Ο Χ.-Γ. Πφλάουμ  σημειώνει ότι ο Καρακάλλας σχεδίασε τη δολοφονία με τέτοιο τρόπο, ώστε να φαίνεται ότι διαπράχθηκε από ληστές. 

Ο Λεύκιος Τιβέριος Κλαύδιος Πομπηιανός (ύπατος το 231) και ο Κλόδιος Πομπηιανός (ύπατος το 241) πιθανότατα να ήταν γιοι του. 

## Αναφορές

## Πηγές
* Mennen, Inge, *Δύναμη και κοινωνική θέση στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, 193-284 μ.Χ.* (2011)

Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Αρχαίοι Ρωμαίοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Λεύκιος Τιβέριος Κλαύδιος Πομπηιανός

Ο **Λεύκιος Τιβέριος Κλαύδιος Πομπηιανός**, λατιν.: *Lucius Tiberius Claudius Pompeianus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και αριστοκράτης του 3ου αι. μ.Χ. Υπηρέτησε ως κανονικός ύπατος το 231 με συνάδελφό του τον Τίτο Φλάβιο Σαλλούστιο Παιλιγνιανό. Παλαιότερα το όνομά του ήταν γνωστό ως Κλαύδιος Πομπηιανός, αλλά μετά την ανακάλυψη ενός στρατιωτικού διπλώματος έγινε γνωστό το πλήρες όνομά του. 

Αν και ο Πομπηιανός καταγόταν από την Αντιόχεια, είχε βαθιές ρωμαϊκές ρίζες. Πατέρας του ήταν ο Λεύκιος Αυρήλιος Κόμμοδος Πομπηιανός, κανονικός ύπατος το 209. Ο γονείς του  πατέρα του ήταν ο Τιβέριος Κλαύδιος Πομπηιανός, αντικαταστάτης ύπατος το 162 και κανονικός ύπατος το 173, και η Λουκίλλα, κόρη του Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 3ου αιώνα
Γάιος Ιούλιος Σιλανός

Ο **Γάιος Ιούλιος Σιλανός**, λατιν.: *Gaius Julius Silanus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός, που κατείχε μία σειρά από αξιώματα στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος για το *διάστημα* (nundinium) από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 92, ως συνάδελφος του Κόιντου Ιου΄νιου Αρουλένου Ρουστίκου.  Ο Σιλανός είναι γνωστός αποκλειστικά μέσω επιγραφών.

Ο Ρόναλντ Σάυμ εικάζει ότι ο Σιλανός καταγόταν από τις Τρες Γαλλίαι και προσθέτει ότι «το *επίθετο* (cogmnomen) δεν χρειάζεται να έχει κάποια σχέση με τους αριστοκράτες Ιούνιους Σιλανούς».  Εντάχθηκε στους ''αδελφούς των αγρών'' (fratres arvales) στις 22 Ιανουαρίου 86, για να αντικαταστήσει τον πρόσφατα αποβιώσαντα Γάιο Βιψτάνο Απρονιανό.  Ενώ διορίστηκε *μάγιστρος* (magister) το έτος 87, απουσίαζε από τα αρχεία των *ιερέων (sodales)* για το υπόλοιπο εκείνου του έτους, και ξανά από το 89 έως το 91. Ο Σάυμ εικάζει ότι ο Σιλανός απουσίαζε λόγω αυτοκρατορικού διορισμού, είτε για να διοικήσει μία λεγεώνα, είτε για να κυβερνήσει μία από τις οκτώ αυτοκρατορικές πραιτοριανές επαρχίες. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Γάιος Κορνήλιος Ράρος Σέξτιος Νάσων

Ο **Γάιος Κορνήλιος Ράρος Σέξτιος Νάσο**, λατιν.: *Gaius Cornelius Rarus Sextius Naso* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που δραστηριοποιήθηκε κατά το δεύτερο μισό του ;ου αι. μ.Χ. Ήταν αντικαταστάτης ύπατος για το *διάστημα* (nundinium) από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 93 με τον [...]λι ως συνάδελφό του·  ο συνάδελφος μπορεί να είναι ο Μάρκος Τούκιος Σεριάλις, ένας αντικαταστάτης ύπατος σε μία κατά τα άλλα άγνωστη χρονιά, στον οποίο ο Πλίνιος ο Νεότερος έγραψε μία επιστολή γεμάτη συμβουλές για την εκφώνηση μίας ομιλίας. 

Η ύπαρξη του Κορνήλιου Ράρου είναι γνωστή μόνο μέσω μίας και μόνο επιγραφής του 2ου αι., που προφανώς κοσμούσε την Αψίδα του Τραϊανού στην Λέπτιδα Μάγκνα, η οποία έχει υποστεί σοβαρές ζημιές.  Ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Αφρικής το 108/109,  όταν ξεκίνησε η κατασκευή της Αψίδας. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της θητείας τού διαδόχου του, Κόιντου Πομπόνιου Ρούφου. 

Ο Κορνήλιος Ράρος ήταν επίσης μέλος του με κύρος *συλλόγου* (collegium) των *δεκαπέντε ανδρών των ιερών βιβλίων* (quindecimviri sacris faciundis). 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Λεύκιος Βενουλήιος Μοντάνος Απρονιανός

Ο **Λεύκιος Βανουλήιος Μοντάνος Απρονιανός**, λατιν.: *Lucius Venuleius Montanus Apronianus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός του πρώτου αιώνα. Διετέλεσε αντικαταστάτης ύπατος για το *διάστημα* (nundinium) από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 92 μ.Χ. με τον Qunintus Volusius Saturninus, αντικαθιστώντας τον Αυτοκράτορα Δομιτιανό. 

Οι Βενουλήιοι ήταν, σύμφωνα με τα λόγια του Ρόναλντ Σάυμ, «μία επιφανής και πλούσια οικογένεια στις Πίσες».  Πατέρας του Απρονιανού ήταν ο Λεύκιος Μοντανός, ανθύπατος της Βιθυνίας και του Πόντου στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Νέρωνα , κάτι που επιβεβαιώθηκε από την ορθή κατανόηση ενός συνόλου επιγραφών από την Πίζα, οι οποίες επιβεβαίωσαν επίσης το όνομα της μητέρας του ως Λαιτίλλας.  Καθώς ο Απρονιανός ενσωματώθηκε στους αδελφούς των αγρών (fratres arvales) το 80, αυτό τον καθιστά μοναδικό στη γενιά του, καθώς είναι το μόνο γνωστό μέλος αυτού του ιερατείου, του οποίου ο πατέρας ήταν συγκλητικός.  Κατασκεύασε το Υδραγωγείο Καλδακόλι προς την Πίζα το 92 μ.Χ., καθώς ήταν προστάτης της αποικίας της Πίζας και ύπατος του Ατίδου (ρωμαϊκή πόλη κοντά στο Φαμπριάνο), σύμφωνα με μία επιγραφή (CIL XI 1433).

Σε μία εργασία που δημοσιεύτηκε το 1968, ο Σάυμ πρότεινε ότι μπορεί να ταυτοποιηθεί ως ο κατά τα άλλα άγνωστος Moντάνος, στον οποίο ο Πλίνιος ο Νεότερος έγραψε δύο επιστολές (*Επιστολές* VII.29, VIII.6) παραπονούμενος για μία επιγραφή, που είχε στήσει η Σύγκλητος και επαινούσε τον Πάλλαντα, τον απελεύθερο του Κλαύδιου, τον οποίο και οι δύο απεχθάνονταν. 

Ο Απρονιανός μπορεί να ήταν ο ανθύπατος της Αχαΐας του 89/90, όπως μαρτυρείται σε μία επιγραφή όπου το όνομα έχει χαθεί: σύμφωνα με τις *Πράξεις των Αδελφών των Αγρών* (Acta Arvalia), απουσίαζε από τις τελετές τους από τον Ιούνιο του 90 έως τον Νοέμβριο του 91.  Είναι επίσης πιθανό να είχε ενταχθεί στην τάξη των πατρικίων από τον Βεσπασιανό. 

Το όνομα τής συζύγου του είναι γνωστό ότι ήταν Κελερίνα· δεν είναι γνωστό αν είχε παιδιά. Αν και ο Σάυμ πίστευε ότι ο Λεύκιος Βενουλήιος Απρονιανός Οκτάβιος Πρίσκος, ύπατος 123, ήταν πιθανώς γιος του,  ο Σηλντ έχει δείξει ότι αυτό δεν είναι πιθανό. 

Η οικογένεια των Βενουλήιων κατείχε την υπέροχη βίλα-κτήμα στο Mασακιουκόλι.

Αυτός είναι πιθανώς ο ίδιος Μοντάνος, που περιγράφει ο Ιουβενάλης στην τέταρτη σάτιρά του: 

## Παραπομπές


ΚΑτηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
UPN

Το **United Paramount Network** (**UPN**) ήταν αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο που λειτουργούσε από το 1995 έως το 2006. Αρχικά, ήταν μια κοινοπραξία μεταξύ της Chris-Craft Industries και της Paramount Television, η οποία ήταν η πιο πρόσφατα αποκτηθείσα θυγατρική της Viacom εκείνη την εποχή και παρήγαγε επίσης το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος της UPN. Το κανάλι στη συνέχεια περιήλθε στην αποκλειστική ιδιοκτησία της Viacom το 2000, αφού στη συνέχεια αγόρασαν το υπόλοιπο μερίδιο από την Chris-Craft. Στις 31 Δεκεμβρίου 2005, το UPN διατηρήθηκε από την CBS Corporation, η οποία ήταν η νέα επωνυμία για την Viacom όταν χωρίστηκε σε δύο ξεχωριστές εταιρείες. Στις 24 Ιανουαρίου 2006, η CBS Corporation και η Time Warner ανακοίνωσαν από κοινού ότι οι εταιρείες θα έκλειναν την UPN και τον ανταγωνιστή της, το The WB, για να ξεκινήσουν ένα νέο δίκτυο κοινοπραξίας αργότερα εκείνο το έτος. Το UPN σταμάτησε να εκπέμπει στις 15 Σεπτεμβρίου 2006, με το The WB να ακολουθεί δύο ημέρες αργότερα. Επιλεγμένα προγράμματα και από τα δύο δίκτυα μεταφέρθηκαν στο νέο δίκτυο, το The CW, όταν αυτό ξεκίνησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2006.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Paramount Pictures
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1995
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 2006
Κατηγορία:Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί
Σέξτος Πομπήιος Κολέγα

Ο **Σέξτος Πομπήιος Κολέγα**, λατιν.: *Sextus Pompeius Collega* ήταν Ρωμαίος γσυγκλητικός και ρήτορας, που δραστηριοποιήθηκε κατά το δεύτερο μισό του 1ου αι. μ.Χ. Διετέλεσε κανονικός ύπατος για το 93, με συνάδελφό του τον Κόιντο Πεδουκαίο Πρισκίνο.  Ήταν γιος του Γναίου Πομπήιου Κολέγα, αντικαταστάτη υπάτου το 71.

Ο Κολέγα είναι περισσότερο γνωστός από την αφήγηση του Πλίνιου του Νεότερου στις *Επιστολές* του σχετικά με τη δίκη για διαφθορά του Μάριου Πρίσκου, του πρώην ανθύπατου (κυβερνήτη) της Αφρικής . Όταν η δίκη πέρασε στο στάδιο της επιβολής ποινών, ο Γάιος Ιούλιος Κορνούτος Τέρτουλος πρότεινε να τιμωρηθεί ο Πρίσκος με πρόστιμο 700.000 σηστερτίων και εξορία από τη Ρώμη και την Ιταλία. Ο Κολέγα όχι μόνο εξέφρασε τη συμφωνία του με αυτή την ποινή, αλλά πρότεινε και η καταβολή του προστίμου να γίνει στο δημόσιο ταμείο.  Όταν η δική του εκδοχή της πρότασης δεν κατάφερε να κερδίσει υποστήριξη, ο Κολέγα παραπονέθηκε για την απιστία των συγκλητικών που τον ενθάρρυναν να υποβάλει την πρότασή του, στους οποίους περιλαμβανόταν και ο Μάρκος Ακύλιος Ρέγουλος. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Γάιος Μάνλιος Βάλης

Ο **Γάιος Μάνλιος Βάλης**, λατιν.: *Gaius Manlius Valens* (6 μ.Χ.)96) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός στα τέλη του 1ου αι. μ.Χ. Εξελέγη ως *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|κανονικός ύπατος]]* στα 90 του χρόνια, υπηρετώντας με τον Γάιο Αντίστιο Βέτο το 96 μ.Χ.

Οι πρωτογενείς πηγές διαφέρουν ως προς το όνομα (praenomen) του Mάνλιου Βάλη. Αρκετές επιγραφές αναφέρουν ότι πρόκειται για τον «Τίτο», όπως η · ωστόσο, τόσο ο Δίων Κάσσιος όσο και οι  (Fasti Ostienses) αναφέρουν ότι είναι ο «Γάιος».

Σε ηλικία 45 ή 46 ετών, ο Βάλης ήταν ήδη μεγαλύτερος από τον μέσο όρο των λεγάτων που διοικούσαν λεγεώνα στη Ρωμαϊκή Βρετανία, όταν απεβίωσεε ο κυβερνήτης Πόπλιος Οστόριος Σκαπούλα. Η ταυτότητα της λεγεώνας δεν είναι σίγουρα γνωστή: αν και έχει προταθεί η Λεγεώνα II ''Augusta'', ο Άντονυ Μπίρλεϋ πιστεύει ότι η Λεγεώνα XX ''Valeria Victrix'' είναι πιο πιθανή.  Αν και ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος επέλεξε γρήγορα έναν αντικαταστάτη για τον Σκαπούλα, τον Αύλο Δίδιο Γάλλο, μεταξύ τού τέλους τού Σκαπούλα και της άφιξης ενός νέου κυβερνήτη, οι Σίλουρες είχαν νικήσει τη λεγεώνα υπό τη διοίκηση του Βάλη.

Η ήττα στη Βρετανία πιθανότατα ανέτρεψε τη σταδιοδρομία του, καθώς ο Μάνλιος Βάλης δεν εμφανίζεται στα ιστορικά αρχεία μέχρι προς το τέλος της βασιλείας του Νέρωνα, όταν έγινε λεγάτος της νεοσύστατης Λεγεώνας I ''Italica'' στο Λούγδουνον. Αυτό το γεγονός έκανε τον Μπίρλεϊ να σχολιάσει, ότι «στα 62 ή 63 του χρόνια είναι μακράν ο γηραιότερος γνωστός λεγάτος λεγεώνας». Κατά τη διάρκεια του έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων, ο Βάλης και η λεγεώνα τάχθηκαν με το μέρος του Λεύκιου Βιτέλλιου. Ωστόσο, αυτό δεν του έδωσε κάποια εύνοια από τον Βιτέλλιο, επειδή ο Φάβιος Βάλης τον δυσφήμισε πίσω από την πλάτη του. Δεδομένου ότι η Λεγεώνα I Italica ήταν παρούσα στις δύο μάχες του Βεδριάκου, είναι πιθανό ο Bάλης να συμμετείχε επίσης σε μία ή και στις δύο μάχες. Ωστόσο, με την επιτυχία του Βεσπασιανού, ο Bάλης αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή.

Το γιατί ο Δομιτιανός τον επέλεξε, έναν στρατηγό ενός εχθρού του πατέρα του, ως αντικαταστάτη ύπατο σχεδόν 30 χρόνια αργότερα, ομολογεί ο Μπίρλεϊ, παραμένει μυστήριο.  Ο Μάνλιος Bάλης απεβίωσε την ίδια χρονιά που ήταν ύπατος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα
Λεύκιος Νόνιος Καλπούρνιος Τορκουάτος Ασπρένας

Ο **Λεύκιος Νόνιος Καλπούρνιος Τορκουάτος Ασπρένας**, λατιν.: *Lucius Nonius Calpurnius Torquatus Asprenas* (1ος - 2ος αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που ανέλαβε το αξίωμα του *[[Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)|κανονικού υπάτου]]* δύο φορές, πρώτα επί Δομιτιανού και αργότερα επί Αδριανού.

## Βιογραφία
Ο Toρκουάτος Ασπρένας ήταν γιος του Λεύκιου Νόνιου Καλπου΄ρνιου Τορκουάτου Ασπρένα, ο οποίος ήταν αντικαταστάτης ύπατος μεταξύ 72 και 74 μ.Χ., και της Αρρίας. Η αδερφή του ήταν η Καλπουρνία Αρρία (επίσης αναφερόμενη ως Aρρία Καλπουρνία), η οποία παντρεύτηκε τον Γάιο Βελλίκο Νατάλις Τεβανιανό, αντικαταστάτη ύπατο το 87. 

Ένας οινωσκόπος, εξελέγη ύπατος το 94 μ.Χ., με συνάδελφο τον Τίτο Σέξτιο Μάγιο Λατερανό.  Από το 107 έως το 108, ο Τορκουάτος Ασπρένας διορίστηκε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ασίας. Διορίστηκε ύπατος για δεύτερη φορά το 128 μ.Χ., όταν ο διορισμένος ύπατος Πόπλιος Μέτιλος Νέπως απεβίωσε πριν αναλάβει τα καθήκοντά του. Ο Μάρκος Άννιος Λίβων ήταν ο συνάδελφός του. 

Μία επιγραφή που ανακαλύφθηκε στην Αθήνα, βεβαιώνει ότι ο Ασπρένας είχε μία κόρη, την Τορκουάτα. Αυτή παντρεύτηκε τον Λεύκιο Πομπόνιο Βάσσο, ύπατο το 118. 

## Σημειώσεις

## Πηγές
* PIR² N 133

Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ρωμαίοι του 2ου αιώνα
Κόιντος Φάβιος Ποστουμίνος

Ο **Κόιντος Φάβιος Ποστουμίνος**, λατιν.: *Quintus Fabius Postuminus* ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος ήταν αντικαταστάτης ύπατος στο *διάστημα* (nundinum) από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 96, με συνάδελφό του τον Tίτο Πριφέρνιο (πιθανώς με το επίθετο Παίτος). 

Επειδή το τελευταίο γνωστό μέλος της δημοκρατικής και πατρικίας οικογένειας των Φαβίων ήταν ο Παύλος Φάβιος Περσικός, ο οποίος απεβίωσε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαύδιου, είναι πιθανό ο Ποστουμίνος να κατάγεται από έναν από τους *πελάτες* ή τους απελεύθερους αυτού του οίκου. Ο Ρόναλντ Σάυμ σημειώνει ότι υπάρχουν περίπου 300 γνωστοί Φάβιοι στις ισπανικές επαρχίες, καθώς και 50 στη Ναρβωνική Γαλατία , επομένως είναι πιθανό η προέλευση του Ποστουμίνος να ήταν σε μία από τις δυτικές επαρχίες.

Οι ειδικοί κάποτε πίστευαν ότι ο Ποστουμίνος ήταν *[[Λεγάτος (Αρχαία Ρώμη)|ο λεγάτος λεγεώνας]]* (legatus legionis) της Λεγεώνας XV Απολλινάρις, βασιζόμενοι σε μία ανακατασκευή μίας επιγραφής, που βρέθηκε κοντά στην Πραινέστη,  αλλά πιο πρόσφατη ανάλυση έδειξε ότι αυτή η ταύτιση είναι λανθασμένη. 

Τις ημέρες που ακολούθησαν τη δολοφονία του Δομιτιανού, ο Ποστουμίνος ήταν παρών στην Κουρία όπου συνεδρίαζε η Σύγκλητος, όταν ο Πλίνιος ο Νεότερος κίνησε τη δίωξη του Πόπλιου Κέρτου. Ο Ποστουμίνος ενώθηκε με τον Λεύκιο Δομίτιο Απολλινάρι, τον Aύλο Δίδιο Γάλλο Φαβρίκιο Βηιέντωνα και τον Κόιντο Φούλβιο Γίλωνα Βίτιο Πρόκουλο υπερασπιζόμενοι τον Κέρτιο. 

Ο Ποστουμίνος ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) δύο διαφορετικών επαρχιών. Διετέλεσε κυβερνήτης της Κάτω Μοισίας το 102/103,  και σχεδόν μία δεκαετία αργότερα διετέλεσε ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ασίας το 111/112, μία θέση που οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν την ακμή μίας συγκλητικής σταδιοδρομίας. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Φάβιοι
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Ποντουά

Το **Ποντουά** (, , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Μοζέλ, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Ζαρουχί Μπατογιάν

Η **Ζαρουχί Βαλεριανί Μπατογιάν**  (αρμενικά: **Զարուհի Վալերիանի Բաթոյան,** γεννημένη στις 29 Σεπτεμβρίου 1979), είναι πολιτικός, δημοσιογράφος και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και πρώην Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων στην κυβέρνηση Πασινιάν.

## Βιογραφία
Η Ζαρουχί Μπατογιάν γεννήθηκε το 1979 στο Ερεβάν. Το 2008 αποφοίτησε από το Τμήμα Δημοσιογραφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου του Ερεβάν. Το 2012, παρακολούθησε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Ινστιτούτου Γυναικών για την Ηγεσία και την Αναπηρία, που προσέφερε η Mobility International USA στο Γιουτζίν του Όρεγκον.

Από το 1999 έως το 2014 ήταν αρχισυντάκτρια του παιδικού περιοδικού «Ηλιοτρόπιο». Από το 2007, ήταν υπεύθυνη για την προστασία των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρίες στην ΜΚΟ «Γέφυρα της Ελπίδας». Από το 2012, είναι διευθύντρια της εταιρείας «Zartprint», η οποία υποστηρίζει την απασχόληση ατόμων με αναπηρίες. 

Κατά τη διάρκεια του 2012, έσπασε το πόδι της δύο φορές και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση. Δεδομένου ότι από τη γέννησή της έπασχε από νωτιαία μυϊκή ατροφία, μια σχετικά σπάνια γενετική νευρομυϊκή διαταραχή, οι γιατροί της συνέστησαν να χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο για να κυκλοφορεί έξω.

Μεταξύ 2013 και 2017, συντόνισε την Ένωση Νομικών Προσώπων «Εθνική Συμμαχία για την Προστασία των Ατόμων με Αναπηρίες». Είναι η ιδρυτική πρόεδρος της ΜΚΟ «Disability Info» από το 2014.

Ως ειδικός στα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες, συνεργάστηκε με το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών, την Armenia Caritas, την Armenia Mission, το αρμενικό παράρτημα της Φιλαρμονικής Αποστολής, το αρμενικό παράρτημα της βρετανικής οργάνωσης OXFAM και άλλους οργανισμούς. 

## Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 30 Οκτωβρίου 2016, η Ζαρουχί Μπατογιάν εξελέγη μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κόμματος της Κοινωνίας των Πολιτών. Το 2017 εξελέγη μέλος του Συμβουλίου των Πρεσβυτέρων του Ερεβάν. Στις 11 Ιουνίου 2018 διορίστηκε Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων έως τις 18 Ιανουαρίου 2019. Σύμφωνα με το διάταγμα του Προέδρου της Αρμενίας, Αρμέν Σαρκισιάν, διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων στις 19 Ιανουαρίου 2019 και ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 30 Ιανουαρίου. 

Τον Ιούλιο του 2020, η Επιτροπή Πρόληψης της Διαφθοράς επέβαλε πρόστιμο 200 χιλιάδων ντραμ στην Μπατογιάν για εσφαλμένη ή ελλιπή συμπλήρωση δήλωσης εισοδήματος. Στις 20 Νοεμβρίου 2020, απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά της ως υπουργός.

## Επιστημονική δραστηριότητα
Είναι η συγγραφέας των μελετών «Ζητήματα Αναπηρίας και Μέσα Ενημέρωσης» (2009) και «Αποδοχή και Προσβασιμότητα Υπηρεσιών Αναπαραγωγικής Υγείας για Γυναίκες με Αναπηρίες στην Αρμενία» (2014).

## Βραβεία
Το 2016, ήταν νικήτρια του Βραβείου Οικουμενικών Δικαιωμάτων στην κατηγορία «Προώθηση της Συμπερίληψης», το οποίο απονεμήθηκε από τον ΟΑΣΕ, την Πρεσβεία των ΗΠΑ, την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Βρετανική Πρεσβεία, το Συμβούλιο της Ευρώπης και το Γραφείο του ΟΗΕ.
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* @Batoyan στο Χ

Κατηγορία:Αρμένιες
Κατηγορία:Αρμένιοι πολιτικοί
Κατηγορία:Αρμένιοι ακτιβιστές
Κατηγορία:Αρμένιοι υπουργοί
Λαμπρατζιά

Η **λαμπρατζιά** () αποτελεί κυπριακή παραδοσιακή παράδοση του Πάσχα. Είναι μια μεγάλη φωτιά που ανάβεται το Μεγάλο Σάββατο, συμβολίζοντας το κάψιμο του προδότη Ιούδα.

## Προετοιμασία
Καθ' όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας (Μηάλη Εφτομά(δ)α στην τοπική διάλεκτο του νησιού), οι νέοι ετοιμάζουν ξύλα για το λεγόμενο *άναμμα της λαμπρατζιάς*, δηλαδή όταν ανάβει η φωτιά μετά τον Καλό Λόγο (Καλόν Λόον στα κυπριακά). Συνήθως οι νέοι ξενυχτούνε κρατώντας βάρδιες, έτσι ώστε να μην κλαπούν τα ξύλα τους, μέχρι και σήμερα.

Κατηγορία:Έθιμα της Κύπρου
Κατηγορία:Πασχαλινές παραδόσεις