open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιουλιέττα Μπουκουβάλα

Η **Ιουλιέττα Μπουκουβάλα** (γενν. 28 Αυγούστου 1983) είναι Ελληνίδα πρωταθλήτρια του τζούντο από τα Ιωάννινα, μέλος της ολυμπιακής ομάδας (2004). Σημερινή της ομάδα είναι η Α.Ο. ΒΙΚΤΩΡΙΑ.

## Βιογραφία και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1983. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας (2004) αγωνίστηκε στα 57 κιλά και αποκλείστηκε. 

Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005, η Μπουκουβάλα κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Η πρωταθλήτρια του Πανελληνίου, στον τελικό ηττήθηκε με Ippon από την Ισπανίδα «χρυσή» Ολυμπιονίκη του Σίδνεϊ, Ισαμπέλ Φερναντέθ Γκουτιέρεθ.

Νωρίτερα, είχε νικήσει με Waza-ari τη Γαλλίδα Φανί Ριαμπόφ (5η στο Ευρωπαϊκό 2005 όπως και η Ελληνίδα τζουντόκα), τη Μαρίνα Ντράσκοβιτς από την Κροατία με Ippon και την Ραντμίλα Πέρισιτς από τη Σερβία και Μαυροβούνιο επίσης με Ippon.

Τον Μάιο του 2008 κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 63 κιλών στο Παγκόσμιο Κύπελλο «Super A» στη Μόσχα. 

Τον Σεπτέμβριο του ιδίου χρόνου πρώτευσε στο Βαλκανικό πρωτάθλημα στα 57 κιλά και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Τον επόμενο μήνα κατέκτησε στην ίδια κατηγορία χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο κύπελλο που διεξήχθη στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.

Στο Παγκόσμιο κύπελλο γυναικών στη Σόφια, στις 24 Ιανουαρίου 2009, η αθλήτρια κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 57 κιλών. 

Η Μπουκουβάλα κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στο γκραν σλαμ που διεξήχθη στο Παρίσι τον Φεβρουάριο του 2009, καθώς πέτυχε 5 νίκες στην κατηγορία των 57 κιλών.  Έπειτα από τη νίκη της αυτή, η αθλήτρια αναρριχήθηκε στην πρώτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη στην κατηγορία της. Την 1η Ιουνίου 2009 ήταν στην 4η θέση στην διεθνή κατάταξη στην κατηγορία των 57 κιλών, καθώς κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στο Γκραν Σλαμ στη Μόσχα, στα τέλη Μαΐου του 2009. Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009, τον Ιούλιο, η αθλήτρια κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία της.

Η επόμενη χρονιά (2010) ήταν εξίσου επιτυχημένη για την Μπουκουβάλα στα 57 κιλά, καθώς κατέκτησε ένα χάλκινο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Τόκιο και ένα χρυσό στο παγκόσμιο κύπελλο του Μπακού τον Οκτώβριο του 2010. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου κατέκτησε ένα χάλκινο μετάλλιο στο Γκραν Πρι του Άμπου Ντάμπι.

Το 2011 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 57 κιλών στο παγκόσμιο κύπελλο της Μαδρίτης..
Στις 19 Νοεμβρίου 2011 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Γκραν Πρι στο Άμστερνταμ έχοντας εκπληκτική απόδοση. Στις 16 Δεκεμβρίου 2011 συνεχίζοντας τις καλές εμφανίσεις κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Γραν Πρι στο Τσινγκτάο.
Το 2012 έλαμψε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Τσελιάμπινσκ της Ρωσσίας κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία των 57 κιλών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του τζούντο
Καίσαρ Βαρόνιος

Ο **Καίσαρ Βαρόνιος** (λατινικά: *Caesar Baronius*, 30 Οκτωβρίου 1538 – 30 Ιουνίου 1607) ήταν Ιταλός καρδινάλιος και ιστορικός της εκκλησίας.

Στη Ρώμη, μπήκε στο ωδείο το 1557 και ανέλαβε διευθυντής το 1593. Το 1596 έγινε βιβλιοθηκάριος και ιστορικός του Βατικανού. Έγραψε ένα ιστορικό έργο με το όνομα *Annales*. Η ιστορία του έχει δόση αλήθειας, με εξαίρεση κάποιες ανακρίβειες, ιδίως στην αρχαία ελληνική ιστορία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Εκκλησιαστικά ανάλεκτα του Βαρόνιου - documentacatholicaomnia.eu

Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Ισραήλ Καμακαγουιγουόλε

Ο **Ισραήλ Καμακαγουιγουόλε** (αγγλικά: *Israel "Iz" Kaʻanoʻi Kamakawiwoʻole*, 20 Μαΐου 1959 - 26 Ιουνίου 1997) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής και ψυχαγωγός χαβανέζικης καταγωγής.

## Βιογραφία
Ο Ισραήλ Καμακαγουιγουόλε γεννήθηκε στις 20 Μαΐου του 1959 στη Χονολουλού. Έγινε διάσημος εκτός Χαβάης με το album Facing Future το 1993 με τη μίξη «Somewhere Over the Rainbow/What a Wonderful World». Το τραγούδι ακούγεται στους τίτλους τέλους σε πολλές ταινίες, όπως *Έχετε Μήνυμα Στον Υπολογιστή Σας* (*You've Got Mail*, 1998), *Finding Forrester*, *Συνάντησε το Τζο Μπλάκ* (*Meet Joe Black*, 1998), και *Κάθε Φορά, Πρώτη Φορά* (*50 First Dates*, 2004).

Το 1990 κυκλοφόρησε τον πρώτο του σόλο δίσκο *Ka 'Ano'i*, που κέρδισε πολλά βραβεία. Υπέφερε από παχυσαρκία (ήταν 340 κιλά) και πέθανε στις 26 Ιουνίου 1997 από αναπνευστικά προβλήματα. Είχε το ψευδώνυμο «ευγενικός γίγαντας».

## Δισκογραφία
* *Ka ʻAnoʻi* (1990)
* *Facing Future* (1993)
* *E Ala E* (1995)
* *N Dis Life* (1996)

### Συλλογές
* *Iz in Concert: The Man and His Music* (1998)
* *Alone in IZ World* (2001)
* *Wonderful World* (2007)
* *Over the Rainbow* (2011)

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Υπεράσπιση Τσουμπάκα

thumb|860px|Ο Τζόνι Κόχραν χρησιμοποιώντας την υπεράσπιση Τσουμπάκα.
Η **υπεράσπιση Τσουμπάκα** είναι φανταστική νομική στρατηγική η οποία εμφανίστηκε στο 14ο επεισόδιο του Σάουθ Παρκ, *"Chef Aid"*. Παρωδεί την υπεράσπιση του δικηγόρου του Ο. Τζ. Σιμπσον Τζόνι Κόχραν στην δίκη του για φόνο. Ορίζεται ως σειρά προτάσεων χωρίς απολύτως κανένα νόημα με μόνο σκοπό την παραπλάνηση των ενόρκων, και έχει χρησιμοποιηθεί περιστασιακά εκτός της σειράς στον πραγματικό κόσμο.
## Χρήση
Στο επεισόδιο, ο Σεφ ανακαλύπτει ότι το (μη πραγματικό) τραγούδι της Αλάνις Μόρισετ *"Stinky Britches"* είναι ίδιο με ένα παλαιό δικό του, το οποίο είχε γράψει πριν χρόνια, πριν εγκαταλείψει την επαγγελματική μουσική. Ο Σεφ έρχεται σε επαφή με ένα στέλεχος μίας "μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας", με μόνο αποτέλεσμα την πρόσθεση το ονόματος του στο κάλυμμα του δίσκου. Ο Σεφ παρουσιάζει ως απόδειξη έναν δίσκο του ο οποίος περιείχε το τραγούδι. 

Η εταιρεία αρνείται, και προσλαμβάνει τον Τζόνι Κόχραν, ο οποίος μηνύει τον Σεφ για παρενόχληση. Στη δίκη, ο Κόχραν χρησιμοποιεί την "διάσημη" του υπεράσπιση Τσουμπάκα, την οποία "χρησιμοποίησε στη δίκη του Σίμπσον".


**Κόχραν**: Κυρίες και κύριοι *υποτιθέμενοι* ένορκοι, ο δικηγόρος του Σεφ θα ήθελε να πιστέψετε ότι ο πελάτης του έγραψε το τραγούδι "Stinky Britches" πριν 20 χρόνια. Και παρουσιάζουν αρκετά στοιχεία. Στα κομμάτια, λυπάμαι και τον εαυτό μου! Αλλά, κυρίες και κύριοι *υποτιθέμενοι* ένορκοι, έχω ένα τελευταίο πράγμα που θέλω να θεωρήσετε.



[σηκώνει χαρτί στον πίνακα]



**Κόχραν**: Κυρίες και κύριοι, αυτός είναι ο Τσουμπάκα, ένας Γούκι από τον πλανήτη Κασίυηκ. Αλλά ο Τσουμπάκα ζει στον πλανήτη Έντορ. Τώρα, σκεφτείτε το. *Αυτό δεν βγάζει νόημα!*



**Τζέραλντ Μπροφλόφσκι(δικηγόρος Σεφ)**: Κατάρα!



**Σεφ**: Τι;



**Μπροφλόφσκι**: Χρησιμοποιεί την υπεράσπιση Τσουμπάκα!



**Κόχραν**: Γιατί ένας Γούκι, ένας τρίμετρος Γούκι, θα ήθελε να ζήσει στον Έντορ, με ένα μάτσο Εγουοκς που είναι μετά βίας 60 πόντους; *Αυτό δεν βγάζει νόημα!* Αλλά κάτι πιο σημαντικό τώρα,
πρέπει να αναρωτηθείτε, τι έχει να κάνει αυτό με την υπόθεση; Τίποτα. Κυρίες και κύριοι, δεν έχει να κάνει τίποτα με την υπόθεση! Δεν βγάζει νόημα! Κοιτάξτε με! Είμαι ένας δικηγόρος που υπερασπίζεται μία μεγάλη δισκογραφική, και σας μιλάω για τον Τσουμπάκα! Βγάζει αυτό νόημα; Κυρίες και κύριοι, δεν βγάζω νόημα! Τίποτα από αυτά δεν βγάζουν νόημα! Και πρέπει, λοιπόν, να θυμηθείτε, όταν πάτε σε εκείνο το δωμάτιο να αποφασίσετε και να εφαρμόζετε την Διακήρυξη της Ισότητας, [απαλότερα] βγάζει νόημα; *Όχι!* Κυρίες και κύριοι υποτιθέμενοι ένορκοι, δεν βγάζει νόημα! Αν ο Τσουμπάκα ζει στον Έντορ, πρέπει να αθωώσετε! Η υπεράσπιση κλείνει.


## Δείτε επίσης
*Άγνοια ελέγχου

## Βιβλιογραφία
*Arp, Robert (2006). "The Chewbacca Defense: A South Park Logic Lesson". in Arp, Robert. *South Park and Philosophy: You Know, I Learned Something Today.* Blackwell Publishing. ISBN 978-1405161602.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ηχογράφηση της Υπεράσπιση Τσουμπάκα - southparkstudios.com
 

Κατηγορία:Ρητορική
Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1990
Κατηγορία:Star Wars
Κατηγορία:South Park
Πάπας Ιούλιος Α΄

Ο **Άγιος Ιούλιος Α΄** (πέθανε 12 Απριλίου 352) ήταν Πάπας από τις 6 Φεβρουαρίου 337 μέχρι τις 12 Απριλίου 352.

## Βιογραφία

Καταγόταν από τη Ρώμη και επιλέχθηκε ως διάδοχος του Μάρκου αφότου η Ρωμαϊκή έδρα ήταν σε χηρεία επί τέσσερις μήνες. Είναι κυρίως γνωστός για τον ρόλο που έπαιξε στο θέμα του Αρειανισμού. Αφότου οι υποστηρικτές του Ευσέβιου Νικομηδείας (ο οποίος πλέον ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης) είχαν ανανεώσει την καθαίρεση του Αθανασίου σε μια σύνοδο που έγινε στην Αντιόχεια το 341, αποφάσισαν να στείλουν αντιπροσώπους στον Κώνσταντα, Αυτοκράτορα της Δύσης, και επίσης στο Ιούλιο, καθορίζοντας την πορεία στην οποία είχαν προχωρήσει. Ο Ιούλιος, αφότου εξέφρασε μια γνώμη ευνοϊκή προς τον Αθανάσιο, επιδέξια κάλεσε τα δύο μέρη να θέσουν το ζήτημα σε μια σύνοδο στην οποία θα προέδρευε ο ίδιος. Αυτή την πρόταση, όμως, αρνήθηκαν να την δεχθούν οι Αρειανοί Ανατολικοί επίσκοποι.

Σε αυτή την δεύτερη αποπομπή από την Αλεξάνδρεια, ο Αθανάσιος πήγε στη Ρώμη και αναγνωρίστηκε ως κανονικός επίσκοπος από την σύνοδο που προέδρευσε ο Ιούλιος το 342. Ο Ιούλιος έστειλε ένα γράμμα στους Ανατολικούς επισκόπους το οποίο αποτελεί ένα πρώιμο δείγμα των ισχυρισμών του παπισμού περί του πρωτείου του επισκόπου της Ρώμης. Ακόμη και αν ο Αθανάσιος και οι σύντροφοι του ήταν μεμπτοί, αναφέρει το γράμμα, η Αλεξανδρινή Εκκλησία έπρεπε πρώτα να είχε γράψει στον πάπα. «Μπορεί να αγνοείτε», γράφει ο Ιούλιος, «ότι αυτό είναι το έθιμο, ότι έπρεπε να ενημερωθούμε εμείς πρώτα, ούτως ώστε από εδώ να μπορεί να οριστεί τι είναι δίκαιο» (Epistle of Julius to Antioch, c. xxii).

Μέσω της επιρροής του Ιουλίου, σε μια ύστερη ημερομηνία, διεξάχθηκε η σύνοδος της Σερδικής στην Ιλλυρία, στην οποία συμμετείχαν μόνο εβδομήντα έξι Ανατολικοί επίσκοποι, οι οποίοι ταχέως αποσύρθηκαν στο Φιλιππούπολη και καθαίρεσαν τον Ιούλιο στη σύνοδο της Φιλιππούπολης, μαζί με τον Αθανάσιο και άλλους. Οι τριακόσιοι Δυτικοί επίσκοποι που απέμειναν, επιβεβαίωσαν τις προηγούμενες αποφάσεις της Ρωμαϊκής συνόδου· και με το 3ο, 4ο και 5ο διάταγμά της σχετικά με τα δικαιώματα αναθεώρησης που διεκδικούσε ο Ιούλιος, η σύνοδος της Σερδικής βοήθησε αισθητά τα αιτήματα του Επισκόπου Ρώμης. Ο πρώτος κανόνας απαγόρευε τη μεταφορά επισκόπων από τη μια έδρα στην άλλη, γιατί αν γινόταν συχνά δημιουργούσε απληστία περισσότερες φιλοδοξίες. Ο Ιούλιος πέθανε στις 12 Απριλίου 352 και τον διαδέχθηκε ο Λιβέριος. Ο Ιούλιος θεωρείται άγιος στην Καθολική Εκκλησία, με ημέρα εορτής στις 12 Απριλίου. Ο  Ιούλιος επίσης πιστώνεται με τον καθορισμό των γενεθλίων του Ιησού στις 25 Δεκεμβρίου.

## Αναφορές

* 
* Duff, Eamon. *Saints and Sinners: A History of the Popes*, Yale University Press, 2001, pp.&nbsp;30–32. ISBN 0-300-09165-6

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Opera Omnia by Migne
*Translations of Jaffe-Kaltenbrunner's Register of the Pontiff. 
*Original text from the 9th edition (1880) of an unnamed encyclopedia*

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 4ου αιώνα
Ιούλιος Α΄
Άντονιν Σβέχλα

Ο **Άντονιν Σβέχλα** (*Antonín Švehla*, 15 Απριλίου 1873 – 12 Δεκεμβρίου 1933) ήταν Τσεχοσλοβάκος πολιτικός.

Θεωρείται από τους σημαντικότερους πρωθυπουργούς της πρώτης Τσεχοσλοβάκικης δημοκρατίας και ήταν ο ηγέτης του Αγροτικού κόμματος. Το σύνθημά του ήταν "Έχουμε συμφωνήσει ότι θα συμφωνήσουμε." Διετέλεσε πρωθυπουργός της Τσεχοσλοβακίας δύο φορές , το 1922-1926 και 1926-1929.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τσεχοσλοβακίας
Κατηγορία:Τσέχοι πολιτικοί
Πάπας Λιβέριος

Ο **Λιβέριος** (*Papa Liberio*, ... - 24 Σεπτεμβρίου 366) ήταν Πάπας από τις 17 Μαΐου του 352 έως το θάνατό του στις 24 Σεπτεμβρίου του 366. Σύμφωνα με τον *[[Catalogus Liberianus]]*, χειροτονήθηκε στις 22 Μαΐου ως διάδοχος του Πάπα Ιουλίου Α΄.

## Η ζωή του
Είναι αναγνωρισμένος ως άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η πρώτη καταγεγραμμένη πράξη του ήταν, μετά από μία σύνοδο που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, να γράψει στον αυτοκράτορα Κωνστάντιο Β´, που τότε βρισκόταν στην Αρλ (353-354), ζητώντας να συγκληθεί συμβούλιο στην Ακυληία αναφορικά με τις υποθέσεις του Αθανασίου Αλεξανδρείας αλλά ο αγγελιοφόρος του αναγκάστηκε από τον αυτοκράτορα να προσυπογράψει ενάντια στη θέλησή του για καταδίκη του ορθόδοξου πατριάρχη Αλεξανδρείας.

Ο Κωνστάντιος έδειχνε κατανόηση στις θέσεις του Αρειανισμού και, όταν δεν κατάφερε να πείσει τον Λιβέριο για τις απόψεις του, έστειλε τον Πάπα σε φυλακή στη Βέρροια της Θράκης.

Το 357, ο Λιβέριος θα υποκείψει κατόπιν πιέσεων και θα υπογράψει το *πρώτο Σύμβολο του Σιρμίου* και το *δεύτερο Σύμβολο του Σιρμίου*, του 351 και 357 αντίστοιχα. Από υποστηρικτής της Συνόδου της Νίκαιας θα γίνει υπονομευτής της αφού θα καταδικάσει και τον Μέγα Αθανάσιο και θα συναινέσει στην μη επιβολή των αποφάσεών της Α΄Οικουμενικής. Εξαιτίας της στάσεώς του αυτής θα του επιτραπεί να επιστρέψει στην έδρα του. «Ο Λιβέριος δεν ήταν βέβαια θεολόγος και η στάση του δεν επηρέασε τα θεολογικά πράγματα.» Ο Ιλάριος Πικταβίου τρεις φορές τον αναθεμάτισε για τη στάση του αυτή. Τον διαδέχτηκε ο άγιος Πάπας Δάμασος Α΄.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 27 Αυγούστου.

## Συγγραφικό έργο
Έγραψε μόνο επιστολές. Σώζονται 13, ολόκληρες ή αποσπασματικά. *Προς Ευσέβιον Vercelli* τρεις, *Προς τους ανατολικούς επισκόπους* και *Επιστολαί εννέα*.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία, τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.238-239

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 4ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Σημαία του Μαυρίκιου

[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 111000.svg|20px Σημαία και Ναυτικό έμβλημα. Λόγος σημαίας: 2:3]]
[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 000100.svg|20px Πολιτικό έμβλημα. Διαστάσεις: 1:2]]
[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 000010.svg|20px Έμβλημα της κυβέρνησης. Διαστάσεις: 1:2]]
[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 000001.svg|20px Ναυτικό έμβλημα. Λόγος: 26:57]]

Η **[[σημαία]] του [[Μαυρίκιος (Δημοκρατία)|Μαυρίκιου]]** υιοθετήθηκε με την ανεξαρτησία της χώρας, στις 12 Μαρτίου 1968. Αποτελείται από τέσσερις ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες, με χρώματα (από την κορυφή προς τα κάτω) κόκκινο, μπλε, κίτρινο και πράσινο. 

Το πολιτικό έμβλημα για ιδιωτικά σκάφη και το κυβερνητικό έμβλημα για κυβερνητικά σκάφη είναι σημαίες χρώματος κόκκινου και μπλε, αντίστοιχα, η καθεμία με την εθνική σημαία της χώρας στο πάνω αριστερά μέρος και το Εθνόσημο του Μαυρίκιου στο πέτασμα.

Το ναυτικό έμβλημα, που χρησιμοποιείται από τα σκάφη της Ακτοφυλακής, είναι ένα ασυνήθιστο σχέδιο αποτελούμενο από κόκκινες, λευκές και μπλε κάθετες λωρίδες, ανισομεγέθεις, η ευκρίνεια των οποίων καταστρέφεται από μια κεντρική άγκυρα, σημαντικό έμβλημα για τη χώρα.

## Συμβολισμός χρωμάτων
Τα χρώματα στη σημαία συμβολίζουν:
* **Κόκκινο**:τον αγώνα για ελευθερία και ανεξαρτησία.
* **Μπλε**: τον Ινδικό Ωκεανό, στη μέση του οποίου είναι τοποθετημένη γεωγραφικά η χώρα.
* **Κίτρινο**: το νέο φως της ανεξαρτησίας που λάμπει πάνω από τη νησιωτική χώρα.
* **Πράσινο**: τη γεωργική παραγωγή του νησιού σε όλη τη διάρκεια του έτους (12 μήνες).

## Ιστορικές σημαίες

File:Flag of Mauritius (1906–1923).svg|Αποικιακή σημαία (1906-1923)
File:Flag of Mauritius (1923–1968).svg|Σημαία (1923-1968)


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για τη σημαία του Μαυρίκιου- "Σημαίες του Κόσμου".

Μαυρικιος
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μαυρίκιου
Εθνόσημο του Μαυρίκιου

right|230px

Το **[[εθνόσημο]] του [[Μαυρίκιος (Δημοκρατία)|Μαυρίκιου]]** καθορίζεται ρητά από νόμο του 1990 και περιγράφεται ως εξής:

* για τα όπλα-
## μερικώς χρώματος κυανού και χρυσού, στο πρώτο τέταρτο απεικονίζεται ένα χρυσό σκάφος, 
## στο δεύτερο τέταρτο, 3 φοινικόδεντρα σε σκούρο πράσινο χρώμα,
## στο τρίτο, ένα κλειδί σε ώχρα
## στο τελευταίο δεξιά, ένα τριγωνικό σχήμα και πάνω του ένα αστέρι, αμφότερα λευκά και

** για τους υποστηρικτές των όπλων-
## στη δεξιά πλευρά, ένα πουλί «ντόντο» χρώματος κόκκινου και άσπρου, με το πόδι του να ακουμπάει στο πρώτο τέταρτο του θυρεού των όπλων, που έχει το σκάφος
## στην αριστερή πλευρά, ένα ελάφι (σαμπούρ), στα ίδια χρώματα με το πουλί, με τα δυο του πόδια να ακουμπούν στα δυο δεξιά τεταρτημόρια του θυρεού των όπλων. Το πουλί και το ελάφι ακουμπούν σε δυο όρθια ζαχαροκάλαμα,
## με το εθνικό ρητό «*Stella Clavisque Maris Indici*» (στα λατινικά: *Αστέρι και Κλειδί του Ινδικού Ωκεανού*)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

## Παραπομπές


Μαυρικιος
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Μαυρίκιου
Αβισεβρών

Ο **Αβισεβρών** ή **Αβικεβρών** (*Avicebron*) ήταν φιλόσοφος του 11ου αιώνα που αναφέρεται από τους σχολαστικούς και για του οποίου την ύπαρξη και καταγωγή γεννήθηκαν αμφισβητήσεις. Κατά την κρατούσα γνώμη ο Αβισεβρών δεν ήταν Άραβας όπως υπέθεταν πολλοί αλλά πρόκειτο περί του εξ Ισπανίας Εβραίου Σολομών Μπεν Γιαμπιρόλ ή Γιαβιρόλ που είχε γεννηθεί στη Μάλαγα το 1045 και πέθανε το 1070.

Ο Αβισεβρών έγραψε σχόλια επί της Παλαιάς Διαθήκης, διάφορους θρησκευτικούς ύμνους και το φιλοσοφικό σύγγραμμα *Η πηγή της ζωής* στο οποίο και εκτίθεται το φιλοσοφικό του σύστημα, που επηρεασμένο από την διδασκαλία του Αριστοτέλη αποτελεί ένα είδος πανθεϊσμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μεσαιωνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ισπανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Ισπανοεβραίοι
Ζεράρ Πέιπ

Ο **Ζεράρ Πέιπ** (*Gérard Pape*, 22 Απριλίου 1955) είναι Αμερικανός συνθέτης ηλεκτροακουστικής μουσικής, ψυχολόγος και διευθυντής του Κέντρου Σύνθεσης Ιάννης Ξενάκης (CCMIX).

## Βιογραφία
Ο Ζεράρ Πέιπ γεννήθηκε στο Μπρούκλιν το 1955. Είναι συνθέτης ηλεκτροακουστικής μουσικής και ασχολείται με την λακανική ψυχολογία. Σπούδασε σύνθεση με τους George Cacioppo και William Albright, και ηλεκτροακουστική μουσική με τον George Wilson στο Πανεπιστήμιο του Michigan. Από το 1991 ζει μόνιμα στη Γαλλία και διευθύνει το Κέντρο Σύνθεσης Ιάννης Ξενάκης (CCMIX).

Το πιο σημαντικό του έργο είναι το Feu Toujours Vivant για μεγάλη ορχήστρα και 4 sampler keyboards.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

Η **Κρατική Ορχήστρα Αθηνών** (συντομογραφία: ) είναι το παλαιότερο ορχηστρικό μουσικό σύνολο στην Ελλάδα. Έχει τις ρίζες της στην ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών. Ιδρύθηκε το 1942 με το Ν.Δ. 2010/1942 επί υπουργίας Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου και έκτοτε πέρασε από διάφορα στάδια μέχρι ως προς την ονομασία της και τον τρόπο λειτουργίας της. Από τον Οκτώβριο του 2020 διευθυντής της είναι ο Λουκάς Καρυτινός.

## Ιστορία

Το 1893 ιδρύθηκε η Μαθητική Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών μετά από προσπάθειες του τότε διευθυντή του ωδείου, Γεωργίου Νάζου. Έδωσε την πρώτη της συναυλία στις 19 Μαρτίου 1894 υπό τη διεύθυνση του Ρικάρντο Μπονιτσιόλι και από το 1908 και μετά αναβαθμίστηκε ποιοτικά την περίοδο του Βέλγου  Αρμάνδου Μαρσίκ (1877-1959). Το 1911 ονομάστηκε Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών. 

Το 1925 ιδρύθηκε ο «Σύλλογος Συναυλιών» που αποτελούσε συγχώνευση της Ορχήστρας του Ωδείου Αθηνών και της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ελληνικού Ωδείου. Μόνιμοι αρχιμουσικοί ήταν ο Δημήτρης Μητρόπουλος και ο Ιβάν Μπούτνικοφ. Το 1927 διαλύθηκε ο Σύλλογος Συναυλιών και ανασυγκροτήθηκε η Συμφωνική Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών. 

Στα τέλη του 1942, χάρη στις προσπάθειες του τότε διευθυντή της και διευθυντή του Ωδείου Αθηνών Φιλοκτήτη Οικονομίδη, η Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών έγινε κρατικός οργανισμός υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας. Η πρώτη συναυλία της επονομαζόμενης πλέον **Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών** δόθηκε κατά τη διάρκεια της κατοχής στις 28 Φεβρουαρίου 1943, υπό τη διεύθυνση του Μανώλη Καλομοίρη, στο θέατρο Ολύμπια. Την ίδια μέρα είχε γίνει η κηδεία του ποιητή Κωστή Παλαμά που εξελίχθηκε σε αντικατοχική διαδήλωση. Στις 24 Αυγούστου 1955 η ΚΟΑ υπό τη διεύθυνση του Θεοδώρου Βαβαγιάννη εγκαινίασε το πρόγραμμα του πρώτου Φεστιβάλ Αθηνών παρουσιάζοντας έργα του Χέντελ.

Σήμερα η ΚΟΑ τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού.  Τον Οκτώβριο 2016 ιδρύθηκε η Ακαδημία Νέων Μουσικών της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών.

## Καλλιτεχνική διεύθυνση

* Φιλοκτήτης Οικονομίδης (1942–1957)
* Θεόδωρος Βαβαγιάννης (1957–1969)
* Ανδρέας Παρίδης (1969–1975)
* Μάνος Χατζιδάκις (1976–1982)
* Γιάννης Ιωαννίδης (1983–1989)
* Αλέξανδρος Συμεωνίδης (1989–1995)
* Άρης Γαρουφαλής (1995–2004)
* Βύρων Φιδετζής (2004–2011)
* Βασίλης Χριστόπουλος (2011–2014)
* Στέφανος Τσιαλής (2014–2020)
* Λουκάς Καρυτινός (από το 2020)

## Δείτε επίσης
*Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης
*Σύλλογος «Οι Φίλοι της Μουσικής»
*Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Επίσημη ιστοσελίδα
*Κανάλι στο YouTube
*Σελίδα στο Facebook
*Σελίδα στο Twitter
*Σελίδα στο Instagram
*Σελίδα στο Discogs
*Σελίδα στο Spotify

Κατηγορία:Ορχήστρες στην Ελλάδα
Παναγιώτης Αδρακτάς

Ο **Παναγιώτης Αδρακτάς** (28 Σεπτεμβρίου 1948) είναι Έλληνας πολιτικός.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Καρδαμά Ηλείας. Είναι ιατρός χειρουργός, πτυχιούχος και διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εκλεγεί Βουλευτής Β΄ Αθηνών στις εκλογές του Ιουνίου 1989, Νοεμβρίου 1989 και 1990, καθώς και βουλευτής Ηλείας τα έτη 2000  2004 και 2007 . Πολιτικά ανήκει στη Νέα Δημοκρατία. Έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Χαϊδαρίου από το 1980 έως το 1986 και στο δήμο Περιστερίου το 1990.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Προσωπική ιστοσελίδα του Παναγιώτη Αδρακτά μέσω *archive*

Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
Δημήτριος ο Καλός

Ο **Δημήτριος ο Καλός** (όπου Καλός σημαίνει «όμορφος»), ήταν ένας πρίγκιπας της Μακεδονίας και κατοπινός ηγεμόνας της Κυρήνης κατά την ελληνιστική περίοδο. Γιος του Δημητρίου του Πολιορκητή, βασιλιά της Μακεδονίας, και της πέμπτης συζύγου του, της Πτολεμαΐδας, κόρης του Πτολεμαίου του Σωτήρος. Ετεροθαλής αδελφός του υπήρξε ο Αντίγονος Β' Γονατάς, διάδοχος του πατέρα τους στο θρόνο της Μακεδονίας.

Αρχικά παντρεύτηκε την Ολυμπιάδα από τη Λάρισα, με την οποία απέκτησε δύο γιους, τον Αντίγονο, που βασίλεψε αργότερα στη Μακεδονία και έμεινε γνωστός ως Αντίγονος Γ΄ Δώσων, και τον Εχεκράτη.

Κατά τη διάρκεια του Β' Συριακού Πολέμου, ανάμεσα στον Αντίοχο Β' και τον Πτολεμαίο Β', η Απάμα, χήρα του Μάγα, ηγεμόνα της Κυρήνης, προσέφερε στο Δημήτριο το χέρι της κόρης της Βερενίκης. Η τελευταία, όσο ακόμη ο πατέρας της ήταν στη ζωή, ήταν αρραβωνιασμένη με τον Πτολεμαίο Γ' Ευεργέτη της Αιγύπτου, αλλά δεν είχε τελεστεί γάμος. Μετά την άφιξη του Δημητρίου στην αυλή της Κυρήνης και την ανάληψη της ηγεμονίας, η Απάμα έκανε τελικά το γαμπρό της δικό της εραστή. Η νεαρή Βερενίκη προσβεβλημένη ηγήθηκε κινήματος, αποτέλεσμα του οποίου ήταν ο θάνατος του Δημητρίου μέσα στην κρεβατοκάμαρα της μητέρας της. Η ημερομηνία του γεγονότος εκτιμάται να είναι μεταξύ του 260 και του 250 π.Χ.. Μετά το γεγονός αυτό, η Κυρήνη προσαρτήθηκε για άλλη μια φορά στην Αίγυπτο, και η Βερενίκη νυμφεύθηκε το φαραώ Πτολεμαίο Γ'. 

## Χρονολόγιο

## Πηγές
* Άρθρο στα ελληνικά.

## Δείτε επίσης
* Δυναστεία των Αντιγονιδών
* Δημήτριος ο Πολιορκητής
* Μάγας της Κυρήνης
* Βασίλειο της Κυρήνης
* Ελληνιστική περίοδος

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κυρήνης
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Σημαία της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας

[right|thumb|208px|[Αρχείο:FIAV 111000.svg|20px Λόγος σημαίας: 3:5]]
Η **σημαία της [[Κεντροαφρικανική Δημοκρατία|Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας]]** καθιερώθηκε την 1η Δεκεμβρίου 1958. Σχεδιάστηκε από τον πρώτο Πρόεδρο του αυτόνομου εδάφους του Ουμπάνγκι- Σαρί, Μπαρτελεμί Μπογκάντα, ο οποίος πίστευε ότι «η Γαλλία και η Αφρική πρέπει να πορευτούν από κοινού». Για το λόγο αυτό έκανε συνδυασμό του κόκκινου, του άσπρου και του μπλε, που είναι τα χρώματα στη Σημαία της Γαλλίας με τα παναφρικανικά χρώματα (κόκκινο, πράσινο και κίτρινο). Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει το αίμα που χύθηκε από το λαό του έθνους, για να φέρει την ανεξαρτησία, όπως και για την προστασία του κράτους. Το μπλε χρώμα εκπροσωπεί τον ουρανό και την ελευθερία, το λευκό την ειρήνη και την αξιοπρέπεια και τέλος, το κίτρινο αποτελεί σύμβολο της ανεκτικότητας και το πράσινο της ελπίδας και της πίστης.

## Προηγούμενες σημαίες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες για τη σημαία - "Σημαίες του Κόσμου".

Κεντροαφρικανικη Δημοκρατια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας
Εθνόσημο της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας

thumb|Το εθνόσημο της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας.
Το **[[εθνόσημο]] της [[Κεντροαφρικανική Δημοκρατία|Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας]]** αποτελείται από ένα θυρεό στο κέντρο, με δύο σημαίες της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας στις άκρες του. Επίσης, εικονίζεται ένας ήλιος να ανατέλλει πάνω από το θυρεό. Κάτω και πάνω από το θυρεό υπάρχουν πανό και επίσης βρίσκεται ένα μετάλλιο κάτω από το θυρεό.

## Συμβολισμός
Ο ελέφαντας και το δέντρο μπαομπάμπ συμβολίζουν το φυσικό πλούτο και το ηθικό ανάστημα της χώρας, ενώ το χρυσό αστέρι πάνω σε χάρτη της Αφρικής εκπροσωπεί τη γεωγραφική θέση της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας. Το χέρι στην κάτω δεξιά γωνία ήταν το σύμβολο του κυβερνώντος κόμματος το έτος 1963 , οπότε και υιοθετήθηκε το εθνόσημο. Από κάτω υπάρχει πανό, που γράφει το εθνικό ρητό στα γαλλικά (*Ενότητα, Αξιοπρέπεια, Εργασία*).

## Προηγούμενα εθνόσημα
[thumb|150px|right|Εθνόσημο της αυτόνομης δημοκρατίας του [Ουμπανγκί-Σαρί και αργότερα της ανεξάρτητης Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας.]]
thumb|140px|left|Το εθνόσημο της Αυτοκρατορίας της Κεντρικής Αφρικής, 1976–1979.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Σημαίες του Κόσμου".

Κεντροαφρικανικη Δημοκρατια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας
Σημαία της Βόρειας Κορέας

thumb|Σημαία της Βόρειας Κορέας

Η **[[σημαία]] της [[Βόρεια Κορέα|Βόρειας Κορέας]]** καθιερώθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1948. Κεντρικό σύμβολο είναι το κόκκινο πεντάκτινο αστέρι του κομμουνισμού, το οποίο βρίσκεται σε άσπρο δίσκο.

Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η Βόρεια Κορέα πριν από το 1948 είχε υιοθετήσει για σημαία το σύμβολο του ταοϊσμού, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα στη σημαία της Νότιας Κορέας.

Το κόκκινο συμβολίζει τον επαναστατικό πατριωτισμό. Οι μπλε λωρίδες υποδηλώνουν «την προσδοκία του κορεάτικου λαού να ενωθεί με τον επαναστατημένο λαό του υπόλοιπου κόσμου και να πολεμήσει για τη νίκη της ιδεολογίας για ανεξαρτησία, συντροφικότητα και ειρήνη».

## Ιστός-γίγας

Μία σημαία της Βόρειας Κορέας που ζυγίζει 136 κιλά είναι υψωμένη στο μεγαλύτερο ιστό σημαίας στον κόσμο, που βρίσκεται στην πόλη Κιγόνγκ Ντονγκ (Kijong-dong) στη βορειοκορεατική πλευρά της αποστρατικοποιημένης ζώνης της Κορέας.

## Συμβολισμοί

Η σημαία δημιουργήθηκε το 1948 και αποτελείται από τρεις λωρίδες, χρώματος μπλε (συμβολίζει τη θέληση του λαού για ειρήνη), ερυθρού (του επαναστατικού πνεύματος και του αγώνα για σοσιαλισμό) και μπλε, που διαχωρίζονται μεταξύ τους από δύο στενές λευκές γραμμές, με αναλογίες 6 : 2 : 17 : 2 : 6. Το λευκό αστέρι συμβολίζει την αγνότητα και την ευτυχία των κατοίκων για το ισχύον καθεστώς και είναι παραδοσιακό χρώμα της Κορέας.

## Πηγές

* Σημαία της Βόρειας Κορέας

Κορεα Βορεια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βόρειας Κορέας
Κατηγορία:Σημαίες της Ασίας
Εθνόσημο της Βόρειας Κορέας

thumb|Το εθνόσημο της Βόρειας Κορέας

Το **Εθνικό έμβλημα της [[Βόρεια Κορέα|Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας]]** φέρει το σχέδιο ενός υδροηλεκτρικού εργοστασίου κάτω από το όρος Παέκτου (Paektu) και επίσης φέρει το ακτινοβόλο φως ενός κόκκινου αστεριού με πέντε ακτίνες. Επίσης, υπάρχει ένα ωοειδές πλαίσιο που σχηματίζεται από ρύζι και το πλαίσιο είναι δεμένο με μια κόκκινη κορδέλα. Η κορδέλα φέρει την επιγραφή *Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας* στη γλώσσα *Hangul*.

Το εν λόγω εθνόσημο αντανακλά τους δεσμούς της χώρας με την πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση, καθώς η σχεδίασή του είναι κοινή με άλλα εθνόσημα φιλοσοβιετικών κρατών.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστοσ. crwflags.com, Εθνόσημο της Βόρειας Κορέας

## Βλέπε επίσης

* Σημαία της Βόρειας Κορέας

Κορεα Βορεια
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βόρειας Κορέας
Εθνόσημο της Δημοκρατίας της Κίνας

Το **έμβλημα της [[Δημοκρατία της Κίνας|Δημοκρατίας της Κίνας]]** είναι ο *Μπλε Ουρανός με το Λευκό Ήλιο (青天白日, Qīng tīan bái rì)* που υπάρχει επίσης στη σημαία του κόμματος, του Κουομιντάνγκ (KMT). Το ίδιο σύμβολο χρησιμοποιείται από το Ναυτικό της Δημοκρατίας της Κίνας, από το 1928. Επίσης, το έμβλημα περιέχεται στη Σημαία της Δημοκρατίας της Κίνας.

Η σημαία του Μπλε Ουρανού και του Λευκού Ήλιου σχεδιάστηκε αρχικά από κάποιον μάρτυρα της Επανάστασης των Δημοκρατικών, το Λου Χάο-Τουνγκ.
Ο τελευταίος παρουσίασε για πρώτη φορά τη σημαία στις 21 Φεβρουαρίου 1895. Το 1905, ο Σουν Γιατ Σεν προσέθεσε ένα κόκκινο φόντο στο σχέδιο και έτσι δημιουργήθηκε η σημερινή Σημαία της Δημοκρατίας της Κίνας.

Στο "Γαλάζιο Ουρανό με το Λευκό Ήλιο" (σημαία του Λου Χάο Τουνγκ), οι 12 ακτίνες του λευκού ήλιου συμβολίζουν τους 12 μήνες και τις 12 παραδοσιακές κινέζικες ώρες (時辰, shíchén), καθεμία από τις οποίες αντιστοιχεί σε δύο σημερινές ώρες (小時, xiǎoshí"). Ο Σουν Γιατ Σεν προσέθεσε την "Κόκκινη Γη" στη σημαία για να τονίσει το αίμα που χύθηκε από τους επαναστάτες με σκοπό να ανατραπεί η δυναστεία των Κουίνγκ και να ιδρυθεί η Δημοκρατία της Κίνας. 

## Σημαίες και εμβλήματα



Αρχείο:Twelve Symbols national emblem of China.svg|Εθνικό Έμβλημα της Δημοκρατίας της Κίνας (1913-1928) και της Αυτοκρατορίας της Κίνας
Αρχείο:Emblem of the Kuomintang.svg|Έμβλημα του κόμματος Κουομιντάνγκ
Αρχείο:Naval Jack of the Republic of China.svg|Σημαία του κόμματος Κουομιντάνγκ και του ναυτικού της Δημοκρατίας της Κίνας.



## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του Κουομιντάνγκ

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ταϊβάν
Ταϊβάν
Σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

thumb|Λόγος σημαίας 2:3

Η **[[σημαία]] της [[Κίνα|Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας]]** ονομάζεται και Κόκκινη Σημαία των Πέντε Αστεριών (五星红旗, μεταγραφή: wǔ xīng hóng qí) και σχεδιάστηκε από το Ζενγκ Λιασόνγκ, έναν οικονομολόγο και καλλιτέχνη. Το σχέδιο του Ζενγκ επικράτησε, αφού απορρίφθηκαν άλλα 38 από το Πολιτικό Συμβουλευτικό Συνέδριο του Λαού της Κίνας, τον Ιούλιο του 1949. Ο Μάο Τσε Τουνγκ ύψωσε την πρώτη τέτοια σημαία στραμμένη προς την Πλατεία Τιεν Ανμέν, την ημέρα εγκαινίων της.

Το σχέδιο χρησιμοποιεί το κόκκινο για φόντο και ανοικτό κίτρινο για τα αστέρια. Το μεγαλύτερο από τα αστέρια συμβολίζει την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Το σχέδιο υπέστη πληθώρα αλλαγών και τελικά εγκρίθηκε από την Πολιτική Συμβουλευτική Συνέλευση του Λαού της Κίνας, στις 27 Σεπτεμβρίου 1949. Το αρχικό σχέδιο είχε αρκετές εναλλαγές σε σχέση με το σημερινό.

## Αναφορές
# ^ a b Shambaugh, David (June 1994). "Book reviews". The China Quarterly (CUP for SOAS) (No. 138): 517–520.
# ^ Mayall, James (1998). "Nationalism". The Columbia History of the 20th Century. ed. Richard W. Bulliet. Columbia University Press. pp.&nbsp;186. ISBN 0-231-07628-2.
# ^ Zarrow, Peter Gue (2005). "Revolution and Civil War". China in War and Revolution, 1895-1949. Routledge. pp.&nbsp;363. ISBN 0-415-36448-5.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σημαίες του κόσμου:Κίνα 

Κινα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κίνας
Εθνικό Έμβλημα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

right|200px
Το **[[εθνόσημο]] της [[Κίνα|Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας]]** (中华人民共和国国徽) περιέχει μια απεικόνιση Πύλης της Τιεν Ανμέν, της κύριας νότιας εισόδου της Απαγορευμένης Πόλης από την Πλατεία της Τιεν Ανμέν, στο Πεκίνο, σε κόκκινο υπόβαθρο. Πάνω από αυτό είναι τα πέντε αστέρια που βρίσκονται στη Σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και εκπροσωπούν την ένωση των κινέζικων λαών (ουσιαστικά η ένωση των πέντε κύριων εθνοτήτων ή κατά άλλους των πέντε κοινωνικών τάξεων).

Ο κύκλος περιβάλλεται από στάχυα από σιτάρι και συμβολίζει έτσι τη φιλοσοφία του Μάο Τσε Τουνγκ για μια γεωργική επανάσταση. Στο κέντρο του κάτω μέρους του άκρου βρίσκεται ένας οδοντωτός τροχός, σύμβολο της εργατικής τάξης.

Τα ανωτέρω εκπροσωπούν τον επαναστατικό αγώνα των Κινέζων από την εποχή του Κινήματος της 4ης Μαΐου και το συνασπισμό του προλεταριάτου, οι οποίοι πέτυχαν να ιδρύσουν τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Το έμβλημα σχεδιάστηκε από το διάσημο αρχιτέκτονα Λιανγκ Σιτσένγκ και καθιερώθηκε ως εθνικό σύμβολο στις 20 Σεπτεμβρίου 1950, από την κεντρική κυβέρνηση.

## Πηγές

* https://web.archive.org/web/20120502100034/http://english.gov.cn/2005-08/16/content_23488.htm - Πληροφορίες για το έμβλημα από τον ιστότοπο της κυβέρνησης της ΛΔΚ.

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κίνας
Κινα Λαικη
Σημαία του Κιριμπάτι

[thumb|[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Λόγος σημαίας: 1:2]]
Η **[[σημαία]] του [[Κιριμπάτι]]** καθιερώθηκε στις 12 Ιουλίου 1979, όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη και απέκτησε Σύνταγμα. Το άνω μισό της σημαίας είναι κόκκινο με μία χρυσή μεγάλη φρεγάτα (είδος πτηνού, *Fregata minor* στη γλώσσα των νησιών Γκίλμπερτ: *te eitei*) που πετάει πάνω από έναν χρυσό ανατέλλοντα ήλιο (οτινταάι) και το κάτω μέρος του είναι μπλε με τρεις οριζόντιες κυματιστές γραμμές, χρώματος λευκού. Αυτές συμβολίζουν τον ωκεανό και τα τρία συμπλέγματα νησιών, τα Νησιά Γκίλμπερτ, τα Νησιά Φοίνικα και τα Νησιά Γραμμής Ισημερινού. Οι 17 ακτίνες του ήλιου αντιπροσωπεύουν τα 16 νησιά από το σύμπλεγμα των Νησιών Γκίλμπερτ και το νησί Μπανάμπα (πρώην Νησί του Ωκεανού).
thumb|Η παλαιά σημαία των νησιών Γκίλμπερτ και Έλλις.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστορία και περιγραφή της σημαίας

Κιριμπατι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Κιριμπάτι
Εθνόσημο του Κιριμπάτι

175px|right|thumb|Το εθνόσημο του Κιριμπάτι.

Το **εθνόσημο του [[Κιριμπάτι]]** δείχνει ένα κίτρινο πτηνό (μεγάλη φρεγάτα) πάνω από έναν ανατέλλοντα ήλιο σε φόντο κόκκινο ανάμεσα σε μπλε και λευκές λωρίδες (σύμβολο του Ειρηνικού Ωκεανού). Οι 3 ομάδες από γραμμές συμβολίζουν τα Νησιά Γκίλμπερτ, τα Νησιά Φοίνικα και τα Νησιά Γραμμής Ισημερινού. Οι 17 ακτίνες του ήλιου αντιπροσωπεύουν τα 16 νησιά από το σύμπλεγμα των Νησιών Γκίλμπερτ και το νησί Μπανάμπα (πρώην Νησί του Ωκεανού). Σε κορδέλα πάνω στο θυρεό είναι το ρητό στη γλώσσα *i-Kiribati* *Te Mauri Te Raoi Ao Te Tabomoa* (*Υγεία, Ειρήνη και Ευημερία*).

Το εθνόσημο προτάθηκε την 1η Μαΐου 1937 στα τότε βρετανικά Νησιά Γκίλμπερτ και Έλις και αποτελεί το επίσημο εθνόσημο του Κιριμπάτι από το 1979 με το νέο εθνικό ρητό. 

Το ίδιο μοτίβο βρίσκεται και στη Σημαία του Κιριμπάτι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες για το εθνόσημο του Κιριμπάτι

Κιριμπατι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Κιριμπάτι
Kunan Kiribati

Ο ύμνος **Teirake Kaini Kiribati** ή **Stand up, Kiribati** (*Κιριμπάτι, ξύπνα*) είναι ο εθνικός ύμνος του Κιριμπάτι. Στιχουργός και συνθέτης είναι ο  Tamuera Ioteba Uriam και καθιερώθηκε το 1979.

## Στίχοι
**Στη γλώσσα των Νησιών Γκίλμπερτ:**

**Kunan Kiribati**

:Teirake kaaini Kiribati, Anene ma te kakatonga,
:Tauraoi nakon te mwioko, Ma ni buokia aomata.
:Tauaninne nte raoiroi, Tangiria aomata nako.
:Tauaninne nte raoiroi, Tangiria aomata.

:Reken te kabaia ma te rau, Ibuakoia kaain abara,
:Bon reken te nano ae banin, Ma te i-tangitangiri naba.
:Ma ni wakina te kabaia, Ma n neboa i eta abara.
:Ma ni wakina te kabaia, Ma n neboa abara.

:Ti butiko ngkoe Atuara, Kawakinira ao kairira,
:Nakon taai aika i maira, Buokira ni baim ae akoi.
:Kakabaia ara Tautaeka, Ma ake a makuri iai.
:Kakabaia ara Tautaeka, Ma aomata ni bane.

**Ελληνικά:**

Σήκω, Κιριμπάτι! 
Τραγούδησε με μεγάλη χαρά! 
Ετοιμάσου να αναλάβεις την ευθύνη 
Και να βοηθήσεις τον καθένα από μας! 
Να είσαι προσηλωμένο στη δικαιοσύνη!
Αγάπη σε όλους τους ανθρώπους μας! 
Να είσαι προσηλωμένο στη δικαιοσύνη!
Αγάπη σε όλους τους ανθρώπους μας! 

Η επίτευξη της ικανοποίησης
Και της ειρήνης από τους ανθρώπους μας (θα είναι)
Όταν όλες οι καρδιές χτυπήσουν σε μία,
Με αγάπη ανάμεσά μας!
Μεταφέρετε ευτυχία και ομόνοια!
Με αγάπη ανάμεσά μας!
Μεταφέρετε ευτυχία και ομόνοια!

Σε ικετεύουμε, Θεέ, Να μας προστατεύεις και να μας οδηγείς στις μέρες που θα έρθουν.
Βοήθησέ μας με το χέρι σου που σκορπάει αγάπη.
Ευλόγησε την κυβέρνησή μας και όλους τους ανθρώπους μας!
Ευλόγησε την κυβέρνησή μας και όλους τους ανθρώπους μας!

## Πηγές
* Στίχοι

Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Κιριμπάτι
Αλί Μοχάμεντ Γκέντι

Ο **Αλί Μοχάμεντ Γκεντί** (*Cali maxamed Geedi*, 2 Οκτωβρίου 1952) ήταν πρωθυπουργός της Σομαλίας, αρχηγός της προσωρινής κυβέρνησης στη χώρα από το 2004 ως το 2007.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1952 και ανήκει στη φατρία Χαουίγιε. Γιος συνταγματάρχη, ο Γκεντί σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μογκαντίσου κτηνίατρος και συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Πίζα της Ιταλίας. Για ένα διάστημα εργάστηκε για λογαριασμό του μη κυβερνητικού οργανισμού Terra Nuova.

## Μεταφορά της κυβέρνησης
Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, εργάστηκε για τη συμφιλίωση των αντίπαλων παρατάξεων. Το 2004 έγινε Πρωθυπουργός, επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης. Έπειτα από μία αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα εναντίον του, η κυβέρνηση πήγε σε εξορία, στην Κένυα. Το  2005 εγκαταστάθηκε στο Τζογουόρ , μία από τις δύο προσωρινές πρωτεύουσες, μαζί με την Μπαϊντόα.

## Εμφύλιος και νίκες
Το Μάρτιο του 2006 ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα στη Συμμαχία για την Αποκατάσταση της Ειρήνης και της Αντιτρομοκρατίας (ARPCT) και στην Ένωση Ισλαμικών Δικαστηρίων (ICU) για τον έλεγχο του Μογκαντίσου, οι οποίες εντάθηκαν το Μάιο του ιδίου έτους. Η έδρα της κυβέρνησης μεταφέρθηκε στην Μπαϊντόα και κάθε έκκληση για εκεχειρία από τον Γκεντί έπεσε στο κενό. Μάλιστα, απολύθηκαν όλοι οι φιλοπόλεμοι υπουργοί.

Στα τέλη του 2006, ο στρατός της Σομαλίας, υποβοηθούμενος από το στρατό της Αιθιοπίας σημείωσε πολλές νίκες εναντίον των ισλαμιστών και μπήκε στη Μογκαντίσου, όπου ο Γκεντί έγινε δεκτός με ενθουσιασμό, σε αντίθεση με τους Αιθίοπες συμμάχους.

## Ελπίδες για ειρήνη
Την Πρωτοχρονιά του 2007 ανακοίνωσε ότι είχε παρέλθει η εποχή των πολεμοχαρών ηγετών και έπειτα από την κήρυξη στρατιωτικού νόμου για ένα τρίμηνο, ο πρωθυπουργός ζήτησε τον αφοπλισμό των παραστρατιωτικών ομάδων. Στη συνέχεια προέβη στο διορισμό νέων δικαστών.

## Δεύτερη δολοφονική απόπειρα και παραίτηση
Στις 3 Ιουνίου του 2007 ο Γκεντί έγινε για δεύτερη φορά στόχος δολοφονικής απόπειρας, που κόστισε τη ζωή σε 7 άτομα . Ο ίδιος κατηγόρησε την Αλ Κάιντα για την επίθεση αυτή, η οποία συνέβη με παγιδευμένο αυτοκίνητο.

Στις 29 Οκτωβρίου του 2007 παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σομαλίας
Εξκάλιμπερ

thumb|right|150px|Η κυρά της λίμνης όταν παίρνει το εξκάλιμπερ από τον Μπέντβιρ
Το **Εξκάλιμπερ** (*Excalibur*, ουαλλική γλώσσα *Caledfwlch* Καλεντβούλχ), σύμφωνα με τον μύθο, ήταν ένα σπαθί το οποίο ήταν καρφωμένο σε έναν βράχο και όποιος ιππότης κατάφερνε να το βγάλει από εκεί θα γινόταν βασιλιάς της Αγγλίας. Το Εξκάλιμπερ στον βράχο το είχε βάλει ο πατέρας του Αρθούρου Ούθερ Πεντράγκον λίγο πριν πεθάνει (το οποίο σπαθί είχε δώσει στον Ούθερ ο Μάγος Μέρλιν). Πολλοί ιππότες συνέρρεαν γύρω από αυτό και προσπαθούσαν να το βγάλουν, πολλοί μονομαχούσαν για το ποιος θα το τραβήξει πρώτος. Σε μια τέτοια μονομαχία σπάει το σπαθί ενός ιππότη και αυτός διατάζει τον υπηρέτη του να του φέρει ένα άλλο. Αυτός τότε τράβηξε το Εξκάλιμπερ και το έβγαλε από τον βράχο, ο υπηρέτης ήταν ο Αρθούρος ο οποίος έγινε ο βασιλιάς της Αγγλίας. Όταν ο Αρθούρος τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη με τον γιό του Μόρντρεντ ζήτησε από τον ιππότη Μπέντβιρ να το πετάξει στην πρώτη λίμνη που θα συναντούσε μπροστά του, αυτός προσποιήθηκε δύο φορές ότι το έκανε, ο Αρθούρος επέμενε και τελικά το πέταξε. Από τα νερά της λίμνης εμφανίστηκε η κυρά της λίμνης, η νόμιμη κάτοχός του, η οποία το πήρε για πάντα μαζί της. Πιθανά να βρίσκεται στην κοντινότερη λίμνη ή ποταμό που βρίσκεται στο Λονδίνο

## Βιβλιογραφία

* Gantz, Jeffrey (translator) (1987). *The Mabinogion*. New York: Penguin. ISBN 0-14-044322-3

Κατηγορία:Αρθουριανός κύκλος
Αρμάντο Γκεμπούζα

Ο **Αρμάντο Γκεμπούζα** (*Armando Emílio Guebuza*) είναι πολιτικός, ο οποίος υπήρξε Πρόεδρος της Μοζαμβίκης από το 2005 ως το 2015. Ανήκει στο κόμμα FRELIMO (Frente de Libertação de Moçambique - Απελευθερωτικό Μέτωπο της Μοζαμβίκης).Είναι πρώην μέλος του Πολιτμπιρό του κόμματος και ήταν μέλος του 10μελούς συλλογικού προεδρείου που κυβέρνησε τη χώρα μετά τον αδόκητο θάνατο του Σαμόρα Ματσέλ, το 1986. Επανεξελέγη πρόεδρος κερδίζοντας με 75% των ψήφων τις εκλογές του 2009.

## Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1943 στα βόρεια της χώρας. Στα 20 του έγινε μέλος του FRELIMO , στρατηγός και ανέλαβε την ηγεσία του κινήματος πριν την ανεξαρτησία (1975). Αργότερα υπηρέτησε ως Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Ματσέλ. Κατά τη θητεία του, εξέδωσε διάταγμα, με το οποίο έδιωξε τους Πορτογάλους πολίτες από τη χώρα και τη δεκαετία του 1980 μετέφερε άνεργους πολίτες από την πόλη σε περιοχές της υπαίθρου. Το 1992 εκπροσώπησε το FRELIMO κατά τη διεξαγωγή των συνομιλιών με το RENAMO και τη συναφή υπογραφή συμφωνιών στη Ρώμη, με τις οποίες τερματίστηκε ο εμφύλιος πόλεμος . Μετά την εγκατάλειψη της σοσιαλιστικής πολιτικής του Ζοακίμ Τσισάνο, ο Γκουεμπούζα ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα και έγινε πλούσιος και επιτυχημένος επιχειρηματίας, ιδίως στον τομέα των εξαγωγών, της οικοδομής και της αλιευτικής βιομηχανίας. Το 2002 επιλέχθηκε ως προεδρικός υποψήφιος και γενικός γραμματέας του κόμματος FRELIMO, έπειτα από σκληρό αγώνα. Τον Αύγουστο του 2021, ο γιος του Ndambi Guebuza δικάστηκε για διαφθορά.

## Πρόεδρος
Ήταν υποψήφιος του FRELIMO στις προεδρικές εκλογές του 2004, στις οποίες έλαβε το 63,7% των ψήφων. Οι διεθνείς παρατηρητές έκαναν λόγο για ανελεύθερες εκλογές. Συγκεκριμένα καταδίκασαν το γεγονός ότι η Εθνική Εφορευτική Επιτροπή δεν διεξήγαγε ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, αναφέροντας σειρά λαθών και παρατυπιών από τις εκλογικές αρχές, που απέβησαν σε όφελος του κυβερνώντος κόμματος FRELIMO. Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 2 Φεβρουαρίου του 2005. Ο νέος πρόεδρος υποσχέθηκε να συνεχίσει τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις του προκατόχου του.

## Επανεκλογή 2009
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Οκτωβρίου του 2009 διεκδίκησε ξανά την προεδρία. Ο Γκεμπούζα επανεξελέγη με 75% των ψήφων έναντι 16,4 για τον αντίπαλό του, Αφόνσο Ντλακάμα. Επιπλέον, το FRELIMO κέρδισε το 74% των εδρών στις βουλευτικές εκλογές.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Γραφείο Προέδρου

Κατηγορία:Πρόεδροι της Μοζαμβίκης
Λουίζα Ντιόγκο

Η **Λουίζα Ντιόγκο** (*Luísa Dias Diogo*, 11 Απριλίου 1958 – 16 Ιανουαρίου 2026) ήταν πολιτικός, η οποία χρημάτισε πρωθυπουργός της Μοζαμβίκης από το 2004 ως το 2010. 

Ήταν η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας αυτής. Ανήκει στο κόμμα FRELIMO (Μέτωπο Απελευθέρωσης της Μοζαμβίκης), το οποίο κυβερνάει τη χώρα από την ανεξαρτησία της, το 1975. Ήταν επίσης μέλος του Συμβουλίου Χριστιανικών Εκκλησιών Γυναικών.

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1958. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Μαπούτο, όπου απέκτησε πτυχίο το 1983 και στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό από το Τμήμα Αφρικανικών και Ανατολικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Το 1980 ξεκίνησε να εργάζεται στο Υπουργείο Οικονομικών της χώρας της. Επίσης εργάστηκε στην Παγκόσμια Τράπεζα. 

### Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1994 έγινε μέλος της κυβέρνησης του FRELIMO και ανέλαβε υφυπουργός Οικονομικών. Έπειτα διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών και Σχεδιασμού, αξίωμα που διατήρησε μέχρι το 2005. 

Στις 17 Φεβρουαρίου 2004 διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ζοακίμ Τσισάνο. Διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία τον Πασκάλ Μοκουμπί, ο οποίος θήτευσε στο αξίωμα επί 9 χρόνια. Ως πρωθυπουργός κάλεσε τους υπουργούς Υγείας των χωρών της Αφρικής να προσφέρουν υγειονομικές υπηρεσίες αναφορικά με τη σεξουαλική υγεία και την αναπαραγωγή δωρεάν σε όλη την ήπειρο. Με τον τρόπο αυτό θα μειωθεί η βρεφική θνησιμότητα κατά τα δύο τρίτα και επίσης θα μειωθεί η θνησιμότητα των γυναικών κατά τον τοκετό, όπως επίσης και η εξάπλωση του AIDS. Ο στόχος των Ηνωμένων Εθνών είναι να επιτευχθούν αυτά έως το έτος 2015.

Τον Αύγουστο του 2007 η Ντιόγκο, η οποία ζητά την καταπολέμηση φτώχειας και την καλύτερη περίθαλψη, ήταν στην 89η θέση στον κατάλογο με τις 100 πιο ισχυρές γυναίκες του πλανήτη, στο περιοδικό Forbes. Ύστερα ενδιαφέρθηκε για την ισότητα των δύο φύλων και τις γυναίκες στην πολιτική. ιδρύοντας το "Δίκτυο των Γυναικών - Υπουργών και Βουλευτών" (MUNIPA). 

Τον Σεπτέμβριο του 2005 υπήρξε επίσημη ομιλήτρια από το εξωτερικό στο συνέδριο του βρετανικού Εργατικού Κόμματος. 
Τον Ιανουάριο του 2010 αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Άιρες Αλί.

### Θάνατος
Απεβίωσε στην Πορτογαλία στις 16 Ιανουαρίου 2026, σε ηλικία 67 ετών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μοζαμβίκης
Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί
Βιογεωγραφία

Η **Βιογεωγραφία** αποτελεί κλάδο της Φυσικής Γεωγραφίας. Συγκεκριμένα είναι ο επιστημονικός κλάδος που ασχολείται με τις **μεγαδιαπλάσεις**, δηλαδή οικοσυστήματα παρόμοιων περιβαλλοντικών και κλιματικών συνθηκών που καλύπτουν τεράστιες γεωγραφικές περιοχές, όπως αυτή της Μεσογείου.

Η Βιογεωγραφία δεν περιορίζεται μόνο στο να καταγράφει τη κατανομή των βιοκοινοτήτων που ζουν σε μια μεγαδιάπλαση, αλλά παράλληλα ερμηνεύει και αναλύει τις διεργασίες που συμβάλλουν στην εξέλιξη των οικοσυστημάτων.Για να είναι κατανοητός ο συγκεκριμένος κλάδος και βασικές έννοιες χρειάζεται να υπάρχουν γνώσεις στο αντικείμενο της Οικολογίας, καθώς και της Γεωμορφολογίας που εστιάζει στην εξέλιξη του αναγλύφου και τη μορφολογία του εδάφους (Βουνά, ποταμούς, λίμνες, θάλασσα, κλπ). Επιπροσθέτως είναι απαραίτητο να τονιστεί ότι η Βιογεωγραφία ανήκει στην επιστήμη της **Γεωγραφίας** όπως αυτή παρουσιάζεται σήμερα, διότι έχει τη δυνατότητα να προβλέπει την εξέλιξη του χώρου με το πέρασμα του χρόνου και τις επιδράσεις που δέχονται οι βιοκοινότητες εντός των μεγαδιαπλάσεων.

## Βασικές έννοιες
* Οικοσύστημα: Είναι το σύνολο των βιοκοινοτήτων και των αβιοτικών παραγόντων π.χ (άνεμος), καθώς και οι αλληλεπιδράσεις τους με το φυσικό περιβάλλον.
* Οικολογία: Είναι η επιστήμη που μελετάει τις διεργασίες που συμβάλλουν στη κατανομή και αφθονία των οργανισμών, και τις σχέσεις μεταξύ οργανισμών με το  φυσικό περιβάλλον.  

## Δείτε επίσης
*Βιογεωγραφική περιοχή

*
Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Κατηγορία:Οικολογία
Κατηγορία:Βιολογικοί όροι
Κατηγορία:Φυσική γεωγραφία
Κατηγορία:Ενδιαίτημα
Κατηγορία:Περιβαλλοντική ορολογία
Αντώνης Παραράς

Ο **Αντώνης Παραράς** (Καλαμαριά, 4 Ιουνίου 1967 - 4 Φεβρουαρίου 1997) ήταν Έλληνας παρουσιαστής του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης.

## Βιογραφικό
Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό στα μέσα της δεκαετίας του '90 με την εκπομπή «Comfuzio» στην ΕΤ3 (και εν συνεχεία στο STAR), στην οποία συμμετείχαν και ο Αντώνης Κανάκης και ο Σωτήρης Καλυβάτσης.

## Θάνατος
Ο Αντώνης Παραράς πέθανε από λευχαιμία στις 4 Φεβρουαρίου του 1997. Ο Αντώνης Κανάκης και ο Σωτήρης Καλυβάτσης συνέχισαν με την εκπομπή «Α.Μ.Α.Ν.», η οποία θα περιελάμβανε και τον Παραρά. Τηλεθεατές της εκπομπής έδωσαν στα αρχικά την ερμηνεία **Αντώνη Μας Άφησες Νωρίς**. Αργότερα, οι δύο παρουσιαστές αφιέρωσαν την επιτυχία του Α.Μ.Α.Ν. (και του spin-off του, *[[ΑΜΑΝ τα καθάρματα|Α.Μ.Α.Ν.: Τα Καθάρματα]]*) στη μνήμη του φίλου τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές
Διαίρει και βασίλευε (υπολογιστές)

μικρογραφία|Διαιρώντας το πρόβλημα σε υποπροβλήματα
Στην επιστήμη των υπολογιστών, **διαίρει και βασίλευε** ***(divide and conquer, D&C)*** είναι μέθοδος επίλυσης προβλημάτων. Το πρόβλημα διαιρείται σε μικρότερα υποπροβλήματα και στη συνέχεια οι λύσεις τους συνδυάζονται για να προκύψει η λύση του αρχικού προβλήματος. Η μέθοδος αποτελεί τη βάση πολλών αλγορίθμων, π.χ. στους αλγόριθμους ταξινόμησης merge-sort και Quicksort.

Το όνομά της προέρχεται από τη γνωστή ρήση του Καίσαρα, divide ut regnes (λατινικά).

## Μέθοδος

Η μέθοδος χρησιμοποιεί τρία στάδια για την επίλυση ενός προβλήματος. Συγκεκριμένα:
# Το πρόβλημα διαιρείται σε ένα αριθμό υποπροβλημάτων. ("Διαίρει")
# Ακολουθεί αναδρομική επίλυση των προβλημάτων. Ωστόσο, εάν το μέγεθος των υποπροβλημάτων είναι αρκετά μικρό η επίλυση τους γίνεται κατευθείαν. ("Βασίλευε")
# Τέλος οι λύσεις των υποπροβλημάτων συνδυάζονται σε μία ενιαία λύση στο αρχικό πρόβλημα.

## Πλεονεκτήματα

### Δύσκολα προβλήματα
Η μέθοδος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην επίλυση δύσκολων προβλημάτων, καθώς στηρίζεται στην επίλυση μικρότερων, ευκολότερων προβλημάτων. Παράδειγμα αποτελεί το παιχνίδι των Πύργων του Ανόι.

### Παράλληλη Επεξεργασία
Οι αλγόριθμοι διαίρει και βασίλευε είναι προσαρμοσμένοι για εκτέλεση παράλληλα, ιδιαίτερα σε συστήματα με κοινή μνήμη, όπου τα δεδομένα δε χρειάζεται να μοιράζονται μεταξύ των επεξεργαστών, καθώς διαφορετικά υποπροβλήματα μπορούν να εκτελεστούν σε διαφορετικούς επεξεργαστές ξεχωριστά.

## Μειονεκτήματα

### Πολυπλοκότητα
Η αντιμετώπιση ορισμένων απλών, μικρών προβλημάτων με το συγκεκριμένο τρόπο (αναδρομικό - recursive) είναι δυνατόν να είναι πιο περίπλοκη και δυσνόητη από αντίστοιχη επίλυση βασιζόμενη σε απλή επανάληψη (iterative).

## Δείτε Επίσης
* Αλγόριθμος
* Αναδρομή
* Quicksort (Γρήγορη ταξινόμηση)
* Merge-sort
* Πύργοι του Ανόι

## Βιβλιογραφία
* T.H. Cormen, C.E. Leiserson, R.L. Rivest, *Introduction to Algorithms*, The MIT Press, 2nd Edition.

Κατηγορία:Αλγόριθμοι

Κατηγορία:Επιχειρησιακή έρευνα
Κατηγορία:Αλγόριθμοι και μέθοδοι βελτιστοποίησης