Έτσο της Λοθαριγγίας

Ο **Έτσο**, γερμ. Ezzo (π. 955 - 21 Μαρτίου 1034) από τον Οίκο των Ετσονιδών ήταν παλατινός κόμης (δούκας) της Λοθαριγγίας το (1015-34). Μερικές φορές αναφέρεται ως Έρενφρητ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Χέρμαν Α΄ παλατινού κόμη της Λοθαριγγίας και της Χάυλβιχ φον Ντίλινγκεν. Ως παιδί μορφώθηκε από τον Ούλριχ επίσκοπο του Άουγκσμπουργκ, συγγενή της μητέρας του.

Η σύζυγός του Ματίλντα των Οθωνιδών ήταν κόρη του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας και της Θεοφανούς των Σκληρών. Ο Έτσο απέκτησε εξέχουσα θέση, όταν ο αδελφός της Ματίλντας, ο Όθων Γ΄ έγινε βασιλιάς της Γερμανίας. Ο γάμος του έγινε με την παρότρυνση της Θεοφανούς, μάλλον για να προσεταιριστεί την άνοδο της ισχύος των Ετσονιδών. Η προίκα της Ματίλντας ήταν από τις εκτάσεις των Οθωνιδών στη Θουριγγία και τη Φραγκονία.

Το 996 διαδέχθηκε τον πατέρα του με τους τρεις αδελφούς του· έλαβε κομητείες -ελεύθερες φεουδαρχικά (in allodium)- και το αββαείο του Έσσεν. Όταν απεβίωσε ο Όθων Γ΄, ο Έτσο διεκδίκησε τον τίτλο του βασιλιά, αλλά τελικά έγινε ο Ερρίκος Β΄ (2ος εξάδελφος του Όθωνα Γ΄). Ο Ερρίκος Β΄ αμφισβήτησε την προίκα της Ματίλντας, αλλά όταν χρειάστηκε τη στρατιωτική του συνδρομή, συμφιλιώθηκε. Όταν ο Έτσο του έφερε νίκη, του αναγνώρισε την προίκα και του έδωσε και άλλες γαίες· μάλιστα πάντρεψε τη Ριχέτσα (κόρη του Έτσο) με τον Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας.

Με αυτές τις τεράστιες εκτάσεις έγινε από τους ισχυρότερους πρίγκιπες. Η αίγλη του φαίνεται από την ίδρυση του αββαείου Μπράουβαϊλερ, που άρχισε το ζεύγος μετά από το ταξίδι του στη Ρώμη το 1024. Η μονή έγινε ο τόπος ταφής του Οίκου. Το 1025 απεβίσε η Ματίλντα και το 1034 απεβίωσε ο Έτσο στο Ζάαλφελντ σε ηλικία 79 ετών· τάφηκε στο αββαείο του Μπράουβαϊλερ.

Ο συγγραφέας του έργου *Fundatio monasterii Brunwilarensis* τον περιγράφει ως επιβλητικό στο παράστημα. Ενδιαφέρθηκε για τις υποθέσεις του και την αύξηση των εδαφών του. Η επιδεξιότητα που επέδειξε με την Θεφοανώ, τον Όθωνα Γ΄ και τον Ερρίκο Β΄ μαρτυρούν την ικανότητά του.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη των Οθωνιδών, κόρη του Όθωνα Β΄ της Γερμανίας και είχε τέκνα:
* Λιούντολφ π. 1000-1031, κόμης του Ζύτφεν.
* Όθων Β΄ π. 995-1047, δούκας της Σουαβίας.
* Χέρμαν Β΄ π. 995-1056, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας.
* Θεοφανώ απεβ. 1063, ηγουμένη του Έσσεν και Γκέρεσχαϊμ.
* Ρίχετσα 995/1000-1063, αγία, παντρεύτηκε τον Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ των Πιαστ, βασιλιά της Πολωνίας.
* Αδελαΐδα απεβ. π. 1063, ηγουμένη του αββαείου Νίβελες.
* Χέυλβιχ, ηγουμένη του αββαείου του Νόις.
* Ματίλντε, ηγουμένη των αββαείων Ντήτκιρχεν και Βίλιχ.
* Σοφία, ηγουμένη των Αγ. Μαρία, Μάιντς.
* Ίντα απεβ.  1060, ηγουμένη στην Κολωνία και στο αββαείο του Γκράνντερσχαϊμ.

Από μία ερωμένη του, είχε φυσικό τέκνο:
* (νόθος) Ερρίκος 1055-1093, ηγούμενος του αββαείου του Γκόρτσε.

## Πηγές
* Kimpen, E., ‘Ezzonen und Hezeliniden in der rheinischen Pfalzgrafschaft’, Mitteilungen des Österreichischen Instituts für Geschichtsforschung. XII. Erg.-Band. (Innsbruck 1933) S.1–91.
* Lewald, Ursula, 'Die Ezzonen. Das Schicksal eines rheinischen Fürstengeschlechts', Rheinische Vierteljahrsblätter 43 (1979) S.120–168.
* Steinbach, F., ‘Die Ezzonen. Ein Versuch territorialpolitischen Zusammenschlusses der fränkischen Rheinlande’, Collectanea Franz Steinbach. Aufsätze und Abhandlungen zur Verfassungs-, Sozial- und Wirtschaftsgeschichte, geschichtlichen Landeskunde und Kulturraumforschung, ed. F. Petri en G. Droege (Bonn 1967) S.64–81.
* Van Droogenbroeck, F.J., ‘Paltsgraaf Herman II (†1085) en de stichting van de abdij van Affligem (28 juni 1062)’, Jaarboek voor Middeleeuwse Geschiedenis 2 (Hilversum 1999) S.38–95.
* Van Droogenbroeck, F.J., ‘De betekenis van paltsgraaf Herman II (1064–1085) voor het graafschap Brabant’, Eigen Schoon en De Brabander 87 (Brussels 2004) S.1–166.
* Wolter, Heinz, Ezzo Pfalzgraf von Lothringen, http://www.rheinische-geschichte.lvr.de/persoenlichkeiten/E/Seiten/Ezzo.aspx .

## Aναφορές σε πηγές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Οίκος των Ετσονιδών