open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Καλύβια Καρδίτσας

Τα **Καλύβια** Πεζούλας είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.

## Γενικά στοιχεία
thumb|left|250px|Καλύβια Καρδίτσας, πανήγυρη του Ιερού ΝαούΤα Καλύβια βρίσκονται στη δυτική όχθη της τεχνητής Λίμνης Ταυρωπού σε υψόμετρο 820 μέτρων. Πρόκειται για έναν αναπτυσσόμενο οικισμό με πολλές εξοχικές κατοικίες. Βρίσκεται σε απόσταση 42 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της Καρδίτσας και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 223 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Πριν από τη δημιουργία της λίμνης οι κάτοικοι του οικισμού δούλευαν στα χωράφια της Νεβρόπολης και διατηρούσαν εδώ τα καλύβια τους· από την ύπαρξή τους πήρε και το όνομά της η περιοχή.
Ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Πεζούλας του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα στο Νομό Καρδίτσας, όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ανήκαν διοικητικά στο Δ.δ. Πεζούλας του Δήμου Νεβρόπολης Αγράφων.

## Σημείωση
Πολύ κοντά και βορειοδυτικά του χωριού υπάρχει ο οικισμός Καλύβια Φυλακτής και τους χωρίζει ο χείμαρρος Μεγάλο Ρέμα ή Μεγάλο Ποτάμι.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Καλύβια Καρδίτσας
*Αφιέρωμα στα Καλύβια Πεζούλας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
1187 Άφρα

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1187 Άφρα
Η **Άφρα (Afra)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,397. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της `Αφρα εκτιμάται σε 31,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **X**, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0527. Η `Αφρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 4,2 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αφρα
1188 Γοτλανδία

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1188 Γοτλανδία
Η **Γοτλανδία (Gothlandia)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,382. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Ισπανό-Καταλανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, που παρατηρούσε από τη Βαρκελώνη, και πήρε το όνομά του από την αρχαία ονομασία για την Καταλωνία (λατινικά *Gathia Launia*).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γοτλανδίας εκτιμάται σε 12,40 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2401. Η Γοτλανδία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 29,6 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γοτλανδια
1190 Πελαγία

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1190 Πελαγία
Η **Πελαγία (Pelagia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,573. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Ρωσίδας-Σοβιετικής αστρονόμου Πελαγίας Σαζν.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Πελαγίας εκτιμάται σε 17,46 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0636.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Πελαγια
Άντριου Γκράχαμ

Ο **Άντριου Γκράχαμ** (*Andrew Graham*, 8 Απριλίου 1815 – 5 Νοεμβρίου 1908), γεννημένος στην Κομητεία Φέρμαναγκ της Ιρλανδίας, ήταν ένας Ιρλανδός αστρονόμος με ειδικότητα στους αστρονομικούς υπολογισμούς.

Ο Γκράχαμ ανεκάλυψε τον αστεροειδή 9 Μήτις τον Απρίλιο του 1848 ως υπάλληλος του Αστεροσκοπείου του Markree Castle (ήταν η μοναδική ανακάλυψη αστεροειδούς από τον Γκράχαμ και η μοναδική που έγινε ποτέ από την Ιρλανδία).

Αργότερα ο Γκράχαμ εργάσθηκε για τη σύνταξη του *Καταλόγου Markree*, που περιέχει παρατηρήσεις περίπου 60.000 αστέρων κατά μήκος της εκλειπτικής που πραγματοποιήθηκαν από τις 8/8/1848 μέχρι τις 27/3/1856 και δημοσιεύθηκε σε 4 τόμους (το 1851, 1853, 1854 και 1856 αντιστοίχως). Ταυτόχρονα, ο Γκράχαμ ανέπτυξε ένα τύπο μικρομέτρου που αύξησε σημαντικά την αποτελεσματικότητα των προσδιορισμών των θέσεων ουράνιων σωμάτων (ορθή αναφορά και απόκλιση).

Κατά το δεύτερο μισό της ζωής του ο Γκράχαμ εργάσθηκε ως Πρώτος Βοηθός στο Αστεροσκοπείο του Κέμπριτζ, στην Αγγλία (από το 1864 μέχρι το 1903), όπου συμμετείχε στη σύνταξη του *Καταλόγου του Κέμπριτζ*, από πολλές απόψεις μία επέκταση της δουλειάς του στο Markree σε νότιους αστέρες, που εκδόθηκε το 1897.

## Παραπομπές


## Πηγές
* "Mr. Andrew Graham, M.A.: In Memoriam". *The Christian Advocate*, 18 Δεκεμβρίου 1908

Κατηγορία:Ιρλανδοί αστρονόμοι
1191 Αλφατέρνα

Η **Αλφατέρνα (Alfaterna)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,60. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Ιταλό αστρονόμο Λουίτζι Βόλτα, που παρατηρούσε από το Τορίνο (Πίνο Τορινέζε), και πήρε το όνομά της από τη ρωμαϊκή πόλη Nuceria Alfaterna, τη σημερινή Nocera Inferiore κοντά στη Νάπολη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αλφατέρνα εκτιμάται σε 42,1 ± 3,0 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0574 ± 0,009.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αλφατερνα
1192 Πρίσμα

μικρογραφία|3D μοντέλο του αστεροειδούς 1192 Πρίσμα
Η **Πρίσμα (Prisma)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,326. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Φρήντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο οπτικό όργανο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Πρίσμα είναι άγνωστα. Η Πρίσμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 33,5 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Πρισμα
Σαρλ Αλφόνς Γκυμερύ

thumb|right|305px|"Η Ποίηση". Έργο του Σαρλ Αλφόνς Γκυμερύ. Παρίσι, Όπερα Γκαρνιέ
Ο **Σαρλ Αλφόνς Γκυμερύ** (γαλλικά: *Charles Alphonse Gumery*, 14 Ιουνίου 1827 – 19 Ιανουαρίου 1871) ήταν Γάλλος γλύπτης της ακαδημαϊκής σχολής, ο οποίος έδρασε στη Γαλλία κατά την περίοδο της Δεύτερης Αυτοκρατορίας. Ήταν γόνος μεσοαστικής οικογένειας και ο πατέρας του ήταν δημοδιδάσκαλος.

Ο Γκυμερύ μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού και μαθήτευσε στο εργαστήριο του γλύπτη Αρμάν Φρανσουά Τουσαίν (*Armand Francois Tousssaint*). To 1850 κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης (*Prix de Rome*) με το γλυπτό έργο του «Ο Αχιλλέας πληγωμένος στη φτέρνα του από το βέλος του Πάρη» (Achille blesse au talon par la fleche de Paris).

Μετά την επιστροφή του από τη Ρώμη στο Παρίσι,  ο Γκυμερύ έλαβε πολυάριθμες δημόσιες παραγγελίες για το Παρίσι και άλλες γαλλικές πόλεις. Στο Παρίσι φιλοτέχνησε έργα για την Όπερα Γκαρνιέ, το Δικαστικό Μέγαρο, το Σταθμό του Βορά (Gare du Nord), την Εκκλησία της Αγίας Τριάδας (Τρινιτέ) κ. ά. Φιλοτέχνησε επίσης το «Μνημείο του Γάλλου Προέδρου Φωρ» στην πόλη Σαμπερί (Chambery)  και την «Κρήνη με τις τρεις Χάριτες» στο Μπορντώ.

Για την Όπερα Γκαρνιέ του Παρισιού, ο Γκυμερύ φιλοτέχνησε μετά από δημόσια παραγγελία το «Χορό» (Danse), προκειμένου να αντικαταστήσει στη θέση αυτή το έργο του Ζαν-Μπατίστ Καρπώ, που λόγω της γυμνότητας των μορφών του είχε κατηγορηθεί ως ανήθικο και σκανδαλώδες. Τελικά, η αντικατάσταση δεν πραγματοποιήθηκε και ο «Χορός» του Γκυμερύ βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο της πόλης Ανζέ (Angers).

Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα γλυπτά έργα του Γκυμερύ, που βρίσκονται σε δημόσιους χώρους στο Παρίσι, περιλαμβάνονται: «Γεωργία» και «Βιομηχανία» (1860, Πλατεία Εμίλ – Σωτάν), «Σωφροσύνη» (1858 – 60, Κρήνη Σαιν-Μισέλ, Πλατεία Σαιν-Μισέλ), «Νύχτα» (Κήπος των Εξερευνητών), «Η Αρμονία» και «Η Ποίηση» (Όπερα Γκαρνιέ, επιχρυσωμένες γλυπτικές συνθέσεις), «Κίρκη» (1860, Λούβρο – Τετράγωνη Αυλή), «Άμστερνταμ» (περ. 1846, Σταθμός του Βορά), «Μπαχ», «Περγκολέζι», «Χάυντ» και «Τσιμαρόζα» (προτομές, Όπερα Γκαρνιέ).

Ο Γκυμαρύ πέθανε στο Παρίσι στις 19 Ιανουαρίου 1871, σε ηλικία 44 ετών, και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο της Μονμάρτρης, όπου στον τάφο του έχει φιλοτεχνήσει την προτομή του ο μαθητής του Ζαν Γκωτερέν (Jean Gautherin, 1840-1890).
## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Gauche”, pp.&nbsp;82, 83 & 124, Massin Editeur, Paris, 2006.
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite”, pp.&nbsp;67, 134, 138 & 139, Massin Editeur, Paris, 2006.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Ραβδωτός κώδικας

**Ραβδωτός κώδικας**  ή **γραμμωτός κώδικας**, ή **ραβδοκώδικας** (αγγλικά: barcode) ονομάζεται η εφαρμογή οπτικής αναγνώρισης, η οποία αποτελείται από ένα σύνολο παράλληλων ανισόπαχων γραμμών η οποία περιέχει πληροφορίες που αφορούν στο προϊόν στο οποίο αναγράφεται. Συγκεκριμένα, αποτελείται από μια σειρά γραμμών και ανάλογων αριθμών που αντιστοιχεί στην περιγραφή και τα χαρακτηριστικά του προϊόντος: την τιμή, την ημερομηνία λήξης αλλά και το υπόλοιπο σε μια αποθήκη ή τον κωδικό παρτίδας κ.ά.

## Εφαρμογές
Ευρεία χρήση έχει στα συσκευασμένα προϊόντα κάθε είδους που διατίθενται σε σούπερ μάρκετ ή καταστήματα τεχνολογίας αλλά και πολυκαταστήματα. 

Μία άλλη σημαντική εφαρμογή είναι η χρήση του ως μοναδικού κωδικού που τυπώνεται στα οπισθόφυλλα βιβλίων και περιδικών. Πολλές βιβλιοθήκες χρησιμοποιούν τους ραβδοκώδικες στο σύστημα δανεισμού τους, ζητώντας από τα εγγεγραμμένα μέλη τους να σκανάρουν τον ραβδωτό κώδικα ή να εισάγουν τον αριθμό που αντιστοιχεί σε αυτόν.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* EAN (σύστημα ραβδοκώδικα)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αλληλεπίδραση Ανθρώπου-Υπολογιστή
Κατηγορία:Ασφάλεια
2-φαινυλαιθαναμίνη

Η **2-φαινυλαιθαναμίνη** ή **(2-φαινυλαιθυλ)αμίνη** ή **φαιναιθυλαμίνη** (**PEA**, **P**hen**E**thyl**A**mine) είναι ένα φυσικό μονοαμινο αλκαλοειδές, μια ιχναμίνη και ένα ψυχοενεργό φάρμακο με τονωτικά αποτελέσματα. Ορισμένες μελέτες προτείνουν ότι η 2-φαινυλαιθαναμίνη λειτουργεί ένα νευροκινητικό ή νευροδιαβιβαστής στο νευρικό σύστημα των θηλαστικών. Βιοσυνθέτεται από το αμινοξύ φαινυλαλανίνη με ενζυματική αποκαρβοξυλίωση. Εκτός σπό τα θηλαστικά, η 2-φαινυλαιθαναμίνη βρέθηκε και σε πολλούς άλλους ζωντανούς οργανισμούς και τροφές όπως η σοκολάτα, ιδιαίτερα μετά από μικροβιακή ζύμωση. Πωλείται ως διαιτικό πρόσθετο και προτείνεται για θεραπευτικά αποτελέσματα στη βελτίωση της διάθεσης και απώλεια περιττού βάρους.  Ωστόσο, όταν λαμβάνεται από το στόμα, η 2-φαινυλαιθαναμίνη είναι συνή8ως ανενεργή, λόγω του εκτενούς μεταβολισμού πρώτης διόδου με αναστολείς της μονοαμινοοξειδάσης (**MAO**, **M**ono**A**mino**O**xidase) σε φαινυλαιθανικό οξύ, που εμποδίζουν συμαντικές συγκεντρώσεις της ουσίας από το να φθάσουν ως τον εγκέφαλο.

Η ομάδα των παραγώγων της 2-αιθυλαιθαναμίνης αναφέρεται συχνά ως **«φαιναιθυλαμίνες»**. Οι υποκατεστημένες φαιναιθυλαμίνες, οι υποκατεστημένες αμφεταμίνες και οι υποκατεστημένες μεθυλενοδιοξυφαιυνυλαμίνες (MDxx) είναι μια σειρά από πλατιές και διακριτές ομάδες ενώσεων που παράγονται από τη 2-φαινυλαιθαναμίνη, που περιλαμβάνουν τονωτικά, ψυχεδελικά, εντακτογενικά, ανορεκτικά, βρογχοδιασταλτικά, αποσυμφορητικά και αντικαταθληπτικά φάρμακα, ανάμεσα σε άλλα.

## Σημειώσεις και αναφορές


## Πηγές

# Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
# Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
# SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
# Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982

Κατηγορία:Βιογενείς αμίνες
Κατηγορία:Αλκαλοειδή
Κατηγορία:Αρωματικές αμίνες
Κατηγορία:Διεγερτικά
Κατηγορία:Ευφορικά
Άβρεν (Κρούμοβγκραντ)

:*Για το χωριό Άβρεν της επαρχίας της Βάρνα δείτε τη σελίδα αποσαφήνισης [[Άβρεν]].*

Το **Άβρεν** (βουλγαρικά: *Аврен*) είναι ένα χωριό στη νότια Βουλγαρία στην επαρχία του Κάρτζαλι. Βρίσκεται 20 χιλιόμετρα οδικώς νότια από το Κρούμοβγκραντ και περίπου 4 χιλιόμετρα βορείως από τα Βουλγαρο-Ελληνικά σύνορα. Από το 2007 η Ελλάδα με τη Βουλγαρία έχει ξεκινήσει συνομιλίες για να την άνοιξη συνοριακού σταθμού με τον οποίο θα συνδέονται οδικώς το Άβρεν με το χωριό Μυρτίσκη της ορεινής Ροδόπης  . 

## Ιστορία

Στο χωρίο υπάρχουν σημάδια ότι στην περιοχή ήταν εγκαταστημένοι αρχαίοι Θράκες. Στην περιοχή του χωριού έχουν βρεθεί δύο αρχαίοι τάφοι, ένας στην περιοχή Τούμπατα (Тумбата) και ένας κοντά στο παλιό χριστιανικό κοιμητήριο. Σύμφωνα με μια προφορική παράδοση το παλαιότερο όνομα του χωριού ήταν Μπέλι Πραν (Бели пран). 

Κατά την Οθωμανική περίοδο υπήρξε εξισλαμισμός. Σύμφωνα με τον Λούμπομιρ Μιλέτις (Βούλγαρος γλωσσολόγος - ιστορικός - εθνογράφος 1863-1937) έως το 1912 το χωριό αποτελείτο από Βούλγαρους χριστιανούς και Πομάκους μωαμεθανούς .

Στο τέλος του 19ου αιώνα κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν στον αγώνα της Βουλγάρικης Εξαρχίας για την ανεξαρτησία της εκκλησίας από το Πατριαρχείο. Στις αρχές του 20ου αιώνα υπήρξαν μυστικές επιτροπές της ΕΜΕΟ για την απελευθέρωση της Βουλγαρίας από του Οθωμανούς - παρόλο που η περιοχή περιβάλλεται από μουσουλμανικούς πληθυσμούς. 

thumb|200px|right|Μνημείο για τη δολοφονία 42 γυναικόπαιδων το 1913 από Βασιβουζούκους Οθωμανούς στο Α Βαλκανικό Πόλεμο.
Το φθινόπωρο του 1913 κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού πολέμου (1912-13) Βασιβουζούκοι Οθωμανοί απήγαγαν 42 γυναικόπαιδα από το χωριό Μοναστήρι (το οποίο βρίσκεται νοτιότερα - σήμερα ανήκει στο Νομό Ροδόπης στην Ελλάδα). Οι Βασιβουζούκοι στην περιοχή Ντουμανλί μέσα στο χωριό αφότου βασάνισαν, δολοφόνησαν τα 42 γυναικόπαιδα και με αφορμή το ιστορικό γεγονός αυτό σήμερα στο κέντρο του χωριού υπάρχει μνημείο ειρήνης και μνήμης.



## Αξιοθέατα

Στο χωριό υπάρχει η παλαιά ερειπωμένη εκκλησία του Αγίου Ηλία η οποία χτίστηκε το 1870. Ακριβώς δίπλα στην εκκλησία υπάρχουν τα ερείπια του παλιού σχολείου. Στο μουσείο του Κρούμοβγκραντ υπάρχει η μαρμάρινη πλάκα που υπήρχε στην είσοδο της εκκλησίας. Στο χωριό υπάρχει και η σύγχρονη εκκλησία του Αγίου Νικολάου.


Αρχείο:20110615_Svet_Elias_Avren_Kardzhali_Bulgaria.jpg|Η εκκλησία του Άγιου Ηλία (1870).
Αρχείο:20110615 Svet Nikolai Avren village view Kardzhali Bulgaria.jpg|Η εκκλησία του Αγίου Νικόλα.


## Σημείωση

**α.**Το Μοναστήρι είναι χωριό στο Νομό Ροδόπης στην Ελλάδα. Η Γκουμουλζίνα είναι η παλαιότερη ονομασία της Κομοτηνής.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Κάρτζαλι
Ορμένιο Έβρου

Το **Ορμένιο** είναι η βορειότερη κατοικημένη περιοχή της Ελλάδας. Το χωριό ανήκει στο νομό Έβρου, στο Δήμο Ορεστιάδας, όπως  συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ανήκε διοικητικά στο Δ.δ. Ορμενίου, στο Δήμο Τριγώνου. Βρίσκεται  11 χιλιόμετρα δυτικά-βορειοδυτικά του χωριού Δίκαια και 183 χιλιόμετρα βόρεια-βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης.

Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 60 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 807 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2011 είχε 557 κατοίκους.

## Ονομασία
Το Ορμένιο παλαιότερα ήταν γνωστό ως *Τσιορμέν*. Στα τουρκικά είχε το όνομα *Çirmen*, που προφέρεται «Τσιρμέν», ενώ στα βουλγαρικά είχε το όνομα *Черномен*, που  προφέρεται «Τσερνομέν».

## Ιστορία
Το χωριό υπήρξε σημαντική πόλη κατά τη βυζαντινή περίοδο με την ονομασία Τζερμιάνο η οποία μετά τη κατάκτησή της από τους Βούλγαρους ονομάστηκε Τσερνομένιο. Πρόκειται για την πόλη Τσιορμέν όπου έγινε η Μάχη του Έβρου το 1371 ανάμεσα στα ενωμένα χριστιανικά έθνη (Σέρβοι, Βούλγαροι και Έλληνες) και τον Οθωμανικό στρατό, με την οποία καθορίστηκε η τύχη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας..

Στο Ορμένιο γεννήθηκε το 500 ο  στρατηγός του Βυζαντίου,  Βελισάριος,  ο οποίος διετέλεσε στρατηγός του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού και το 532 κατέστειλε τη Στάση του Νίκα.

Σε ύψωμα του Ορμενίου κοντά στον Έβρο, υπάρχουν υπολείμματα βυζαντινού φρουρίου, που υψωνόταν στην άκρη ενός λόφου πάνω στην πεδιάδα.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 στο Ορμένιο εγκαταστάθηκαν ελληνικές οικογένειες από  το Ουρούμκιοϊ, την Κοζλουτζιάι, από τη Βόρεια και Ανατολική Θράκη και από το χωριό Πεντάλοφος.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού είναι η εξής:

## Μεταφορές
### Δρόμος
Το Ορμένιο παρακάμπτεται από την Ελληνική Εθνική Οδό 51 / Ευρωπαϊκή Οδό Ε85 (Φέρες - Σουφλί - Ορεστιάδα - Ορμένιο), η οποία συνεχίζει πέρα από τα σύνορα ως τη Βουλγαρική Οδό 80 προς Σβίλενγκραντ.

### Σιδηρόδρομος
Η κοινότητα εξυπηρετείται από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Ορμενίου, τον βορειότερο σιδηροδρομικό σταθμό στην Ελλάδα και τον τερματικό σταθμό (το ελληνικό τμήμα) της γραμμής Αλεξανδρούπολη-Σβίλενγκραντ. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει σιδηροδρομική σύνδεση με το Σβίλενγκραντ μέσω Ορμενίου. Το Ορμένιο είχε σιδηροδρομικό σταθμό στη γραμμή από το Διδυμότειχο προς το Χαρμανλί της Βουλγαρίας.

## Αξιόλογοι Ορμενιώτες
* Φλάβιος Βελισάριος, ο διάσημος Ρωμαίος στρατηγός, που γεννήθηκε στο Γερμέν, τον ρωμαϊκό προκάτοχο του Ορμενίου.

## Δείτε επίσης
* Μάχη του Έβρου

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ορμένιο Έβρου
* Βιβλιοθήκη Ορμενίου • Ormenion Library. Christian Art and History of Thrace

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Ακραία σημεία της Ελλάδας
Κατηγορία:Δήμος Ορεστιάδας
Κατηγορία:Συνοριακές διελεύσεις Ελλάδας-Βουλγαρίας
Άβρεν

Η ονομασία **Αβρέν** ή **Άβρεν** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής βουλγαρικά τοπωνύμια:

* Στο χωριό Άβρεν (επαρχία Κάρντζαλι) στη νότια Βουλγαρία, βορείως από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα
* Στο χωριό Αβρέν (επαρχία Βάρνας) στην ανατολική Βουλγαρία
* Στον Δήμο Αβρέν της ανατολικής Βουλγαρίας, από το δεύτερο από τα παραπάνω χωριά
Δισκοβόλος του Μύρωνα

**Ο Δισκοβόλος** είναι φημισμένο χάλκινο έργο του αρχαίου Έλληνα καλλιτέχνη Μύρωνα που χρονολογείται γύρω στο 450 π.Χ. Απεικονίζει ένα νεαρής ηλικίας δισκοβόλο λίγο πριν ρίξει τον δίσκο. Το αυθεντικό χάλκινο έργο έχει χαθεί από την αρχαιότητα. Ο ανδριάντας, όμως, μας είναι γνωστός από τα ρωμαϊκά μαρμάρινα αντίγραφα του αλλά και από τις περιγραφές του Λουκιανού.
## Περιγραφή
Περιγραφές του Λουκιανού δεν διαφοροποιούν το χάλκινο πρωτότυπο των κλασικών χρόνων από τα μαρμάρινα ρωμαϊκά αντίγραφα. 

Παρόλο που χαρακτηρίζεται από ελεύθερη κίνηση, το έργο διατηρεί κάποια αρχαϊκά στοιχεία όπως το ότι είναι δισδιάστατο (με κύρια όψη την μπροστινή). Σκοπός του έργου είναι η ανάδειξη της έντασης της στιγμής, ενώ το γαλήνιο πρόσωπο τονίζει την αυτοσυγκέντρωση του αθλητή. Ο κορμός του δέντρου (στήριγμα) προστέθηκε αργότερα στα αντίγραφα για λόγους στατικούς. Γνωρίζουμε πως ο Δισκοβόλος ήταν κατασκευασμένος περίπου κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. Επίσης υπάρχει ιδιαίτερη αμφιβολία σχετικά με το πού έχει στρέψει το βλέμμα του. Αρκετοί άνθρωποι υποστηρίζουν πως κοιτάει τον δίσκο του, κάποιοι άλλοι πιστεύουν πως κοιτάει το κοινό και άλλοι πως τον βοηθάει στην φόρα και στην αυτοσυγκέντρωση.

Παρόμοια γλυπτική παράσταση δισκοβόλου αποτελεί ο δισκοβόλος του Ναυκύδη.

Ελάχιστα αντίγραφα του πρωτότυπου αγάλματος υπάρχουν ακόμη και αυτά βρίσκονται σε διάφορα μουσεία της Ευρώπης, όπως το Βρετανικό Μουσείο, το Μουσείο του Βατικανού, στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου και στο Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο. Το 1964 ανακαλύφθηκε ακόμη ένα αντίγραφο του Δισκοβόλου του Μύρωνα στους Αμπελόκηπους στην Αθήνα. Το συγκεκριμένο αγαλμάτιο είναι μικρογραφία και χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ. Πλέον, ανήκει στη συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

## Απεικονίσεις
Μία από τις πρώτες σύγχρονες απεικονίσεις του Δισκοβόλου του Μύρωνα ήταν στα πρώτα ολυμπιακά γραμματόσημα, τα οποία εξέδωσε το ελληνικό κράτος πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896.

Ο Δισκοβόλος του Μύρωνα, μαζί με τον ναό της Ήρας στην Ολυμπία, απεικονιζόταν στο χαρτονόμισμα των χιλίων δραχμών που είχε εκδοθεί το 1987 από την Τράπεζα της Ελλάδος. Στην άλλη όψη του χαρτονομίσματος απεικονιζόταν ο Απόλλωνας της Ολυμπίας.

Το 2008, πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας εξέδωσε χαρτονόμισμα στο οποίο απεικονίζεται ο Δισκοβόλος του Μύρωνα.

μικρογραφία|250x250εσ|Τρισδιάστατη αναπαράσταση του δισκοβόλου του Μύρωνα. Κρατικό Μουσείο Τέχνης, Κοπεγχάγη.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Ο Δισκοβόλος του Μύρωνα στην κόμβο "Οδυσσέας" του ΥΠ.ΠΟ.

Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Κατηγορία:Γλυπτά στα Μουσεία του Βατικανού
Κατηγορία:Γλυπτά γύμνιας
Όσιος Μνημόνιος

Ο **Μνημόνιος** είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μνήμη του τιμάται στις 16 Ιουνίου. Διετέλεσε επίσκοπος Αμαθούντος Κύπρου κατά τον 4ο αιώνα και χειροτόνησε διάκονο τον Άγιο Τύχωνα, από τον βίο του οποίου πληροφορούμαστε για τον Όσιο Μνημόνιο.

## Παραπομπές


Μνημονιος
Μικρός Ποντιάς Αχαΐας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: [[Ποντιάς Αχαΐας]]*

Ο **Μικρός Ποντιάς**, επίσης γνωστός ως **Μικρός Μποντιάς**, είναι χωριό της Αχαΐας της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων. Έχει 117 κατοίκους. Απέχει 56 χλμ. από την Πάτρα και είναι χτισμένο σε υψόμετρο 821 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Καλαβρύτων.

## Ιστορία
### Τοπωνύμιο
Για το όνομα του χωριού υπάρχουν τέσσερις εκδοχές:

* η πρώτη ότι προέρχεται από το σλαβικό *Βόντια* ή *Βοντά*, που σημαίνει νερό, νερότοπος.
* Η δεύτερη εκδοχή αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από τον πρώτο οικιστή του, Γεώργιο Φραντζή, που εγκαταστάθηκε εδώ μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Ο Φρατζής αναφέρεται ότι ήταν αξιωματικός του Κ. Παλαιολόγου και μετά την πτώση της Πόλης εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του σε άγνωστο μέρος στον Χελμό. Μετά δύο χρόνια πεθαίνει η γυναίκα του και παίρνει τους δύο γιούς του κι έρχεται στην περιοχή, εδώ βρήκε κάποιον Γιωργόπουλο που αρχικά του είπε να εγκατασταθεί εκεί αλλά μετά την άρνηση του Φραντζή του υπέδειξε κοντινή τοποθεσία όπου και τελικά εγκαταστάθηκε ο Φραντζής με τους γιους του. Το χωριό ονομάστηκε **Ποντιάς** ή **Μποντιάς** από παραφθορά της λέξης Πόντος, επειδή η οικογένεια καταγόταν από εκεί. Και "μικρός" Ποντιάς, επειδή μετά από χρόνια ο μεγαλύτερος γιος του Φρατζή έφυγε και εγκαταστάθηκε στον απέναντι λόγγο όπου εξελίχθηκε σε χωριό, το ένα χωριό λόγω του μεγαλύτερου γιου ονομάστηκε Μεγάλος Ποντιάς και το άλλο, το αρχικό χωριό, από τον μικρό γιο Μικρός Ποντιάς. Από τους πρώτους οικιστές του χωριού, εκτός από την οικογένεια Φραντζή, αναφέρονται και οι οικογένειες Κουτρουμάνη και Γκοτσόπουλου.
* Η τρίτη εκδοχή αναφέρει τα δύο αδέλφια με το όνομα Μπονταίοι. Ο μεγαλύτερος έφτιαξε τον μεγάλο Μποντιά και ο μικρότερος τον Μικρό Ποντιά.
* Και η τέταρτη εκδοχή για βυζαντινή οικογένεια που ήρθε εδώ από τον Πόντο. Μαζί της προστέθηκαν και κάτοικοι από τα αρχαία Λάπατα.

### Διοικητική εξέλιξη
Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ο Μικρός Ποντιάς αποτέλεσε ανεξάρτητη Κοινότητα, την Κοινότητα Μικρού Ποντιά, μαζί με τους οικισμούς Καρούσι και Μεγάλο Ποντιά. Το 1940 προσαρτάται και ο οικισμός Λομποκάς. Η Κοινότητα καταργήθηκε το 1997 με τον νόμο Καποδίστρια και ο μικρός Μποντιάς αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Καλαβρύτων. Από το 2011 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του Προγράμματος Καλλικράτης, αποτελεί Τοπική κοινότητα του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, *Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας*, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012).
* Χρήστος Θ. Κανελλάκης, *Το Μοίραλι από το 1461 έως σήμερα. Ετυμολογικό λεξικό των πρώην Δήμων Μεσάτιδος, Φαρρών, Τριταίας, Λασιώνος Ηλείας*, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2010. ISBN 978-960-6684-64-7. (βλ. στην σελ. 475 για την ιστορία ίδρυσης του χωριού και την ονομασία του.)
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Κύθηρα (πόλη)

Τα **Κύθηρα** ή η **Χώρα** είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου νησιού και υπάγoνται στην Περιφέρεια Αττικής. Είναι Έδρα και Τοπική έδρα του Δήμου Κυθήρων όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1997 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ανήκαν διοικητικά στον παλαιότερο Δήμο Κυθήρων. Βρίσκονται στο νότιο μέρος του νησιού και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 244 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή 2021.

thumb|224x224px|Μερική άποψη της Χώρας.|αριστερά
thumb|221x221px|Στενά σοκάκια στη Χώρα.|αριστερά

μικρογραφία|Το κάστρο της Χώρας|234x234px
thumb|235x235px|Το Μεσαιωνικό Κάστρο των Κυθήρων το βράδυ.

## Πληροφορίες
Η Χώρα είναι κτισμένη γύρω από το Μεσαιωνικό Κάστρο το οποίο είναι κτισμένο πάνω σ’ ένα βραχώδες ύψωμα και χρονολογείται από το 1503. Η πόλη άρχισε να κτίζεται από τους Ενετούς τον 13ο αιώνα και από τα τέλη του 15ου αιώνα άρχισε να επεκτείνεται και εκτός των τειχών του Κάστρου. Το χωριό έχει ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική και μερικά από τα σπίτια του είναι από τα παλαιότερα στο νησί.

Μέσα στον περίβολο του μισοερειπωμένου κάστρου αλλά και στους δρόμους της Χώρας, σώζεται ένα πλήθος βυζαντινών εκκλησιών, όπως η εκκλησία της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και του Παντοκράτορα. Επίσης, στη Χώρα υπάρχει και το ομώνυμο Αρχαιολογικό μουσείο με ευρήματα Προϊστορικών και Κλασικών κυρίως χρόνων από το νησί με βασικό το μαρμάρινο λιοντάρι του 6ου αιω. π.Χ., πέτρινα οικόσημα της περιόδου της Ενετοκρατίας, επιτύμβιες πλάκες, ενώ ξεχωρίζει το μαρμάρινο άγαλμα, σύμπλεγμα της Αφροδίτης και του Έρωτα, πιθανόν έργο της Αναγέννησης το οποίο ίσως προέρχεται από τη Βενετία.

## Πληθυσμός
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*Αρχαιολογικό Μουσείο Κυθήρων
*Μεσαιωνικό Κάστρο Κυθήρων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρχαιολογικό Μουσείο Κυθήρων 
Αρχαιολογικό Μουσείο Κυθήρων

Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων
Ζαν Γκωτερέν

Ο **Ζαν Γκωτερέν** (γαλλικά: *Jean Gautherin*, 19 Δεκεμβρίου 1840 – 21 Ιουλίου 1890) ήταν Γάλλος γλύπτης. Γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1840 σε ένα χωριό της κεντρικής Γαλλίας στο νομό της Νιέβρ (Nievre) και καταγόταν από οικογένεια χωρικών. Το 1864, σε ηλικία 24 ετών, μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού και μαθήτευσε στα εργαστήρια του Σαρλ Αλφόνς Γκυμερύ (Charles – Alphonse Gumery, 1827 – 1871) και του Ωγκυστέν Ντυμόν (Augustin Dumont, 1801 – 1884). Από το 1865 άρχισε να εκθέτει τα έργα του στο Σαλόν του Παρισιού.

Ο Γκωτερέν ανέλαβε πολλές δημόσιες παραγγελίες για το Δημαρχείο του Παρισιού (Hotel de Ville), το Μέγαρο του Τροκαντερό, τον καθεδρικό ναό του Νεβέρ (Nevers), τον καθεδρικό ναό της Μασσαλίας, το καζίνο του Μόντε Κάρλο. Φιλοτέχνησε τα έργα: «Clotilde de Surville» (1878), «Χαμένος Παράδεισος» (1881, Paradis perdu), «Εργασία» (1884), «Η Πόλη των Παρισίων» (1892, Δημαρχείο του Παρισιού). Το πιο διάσημο έργο του είναι ο ορειχάλκινος ανδριάντας το Γάλλου φιλοσόφου Ντιντερό (Diderot, 1886) στο Μπουλβάρ Σαιν-Ζερμαίν στο Παρίσι. Στο Κοιμητήριο της Μονμάρτρης έχει φιλοτεχνήσει την προτομή του δασκάλου του, Σαρλ Γκυμερύ.  Πολλά γλυπτά του βρίσκονται στη Γλυπτοθήκη Νυ Κάρλσμπεργκ (Ny Carlsberg) στην Κοπεγχάγη. 


Le-Paradis-perdu.jpg|«Χαμένος Παράδεισος». Έργο του Ζαν Γκωτερέν, Κοπεγχάγη.
Diderot - Gautherin, Paris, dim2011.JPG|«Ανδριάντας του Ντιντερό». Έργο του Ζαν Γκωτερέν. Παρίσι, Μπουλβάρ Σαιν-Ζερμαίν.


## Παραπομπές


## Πηγές
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Gauche”, p. 78, Massin Editeur, Paris, 2006.
* Georges Belleiche: “Statues de Paris: Les Rues de la Rive Droite”, p. 75, Massin Editeur, Paris, 2006.

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Μιτ Αμπού αλ-Κουμ

Το **Μιτ Αμπού αλ-Κουμ** (αραβικά: ميت أبو الكوم) είναι χωριό στην αιγυπτιακή πλευρά του Δέλτα του Νείλου στην επαρχία Αλ-Μινουφίγια. Είναι ο τόπος γέννησης του Αιγύπτιου προέδρου Ανουάρ ας-Σαντάτ, όπου το πατρικό του σπίτι έχει μετατραπεί σε μουσείο.

Κατηγορία:Χωριά της Αιγύπτου
Ευγένιος Φωκάς

Ο **Ευγένιος Φωκάς** (1903 - 1970) ήταν Έλληνας ιατρός και πανεπιστημιακός καθηγητής.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Σάμη Κεφαλονιάς στις 20 Ιουλίου 1903 και ήταν γιος του Αναστασίου Φωκά και της Αφροδίτης Ζερβού. Αδελφός του ήταν ο Νικόλαος Φωκάς. Σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ, και εργάστηκε ως ιατρός. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι και στο Βερολίνο. Το 1937 εξελέγη υφηγητής της ιατρικής σχολής Αθηνών και το 1940, ύστερα από παρέμβαση του πεθερού του, Ιωάννη Μεταξά, διορίστηκε καθηγητής στη νεοϊδρυθείσα έδρα της Υδροθεραπείας και Ιατρικής Κλιματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε ενώ παράλληλα απολύθηκε από την πανεπιστημιακή του θέση. Στις 11 Δεκεμβρίου 1944 συνελήφθη στην έπαυλη που διέμενε στην Κηφισιά από τους κομμουνιστές και κρατήθηκε όμηρος για έναν μήνα, οπότε και απέδρασε. Το 1945 επανιδρύθηκε η έδρα του που είχε καταργηθεί επί γερμανικής κατοχής και εξελέγη τακτικός καθηγητής. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1968.

Διετέλεσε διευθυντής της α΄ παθολογικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου (1963), κοσμήτορας της ιατρικής σχολής (1953) και πρύτανης (1960-1961) του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η πρυτανική του θητεία συνέπεσε με την ριζοσπαστικοποίηση του φοιτητικού κινήματος ενώ η άρνηση του να καταδικάσει την άγρια αστυνομική βία κατά των φοιτητών προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στις τάξεις των φοιτητών, οι οποίοι αξίωσαν την παραίτησή του.

Το 1963 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Επίσης είχε συγγράψει έργα ιατρικού περιεχομένου. Επί θητείας του ως πρύτανη θεμελιώθηκε η νέα πανεπιστημιούπολη στην περιοχή Ζωγράφου.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1970 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Νανά Μεταξά, κόρη του Ιωάννη Μεταξά και είχε δύο κόρες την Αφροδίτη-Αυγούστα (Ντίτα) Κοτζιά και την Ιωάννα Φωκά - Μεταξά.

## Αναφορές


Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Οικογένεια Μεταξά
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Νικόλαος Φωκάς

Ο **Νικόλαος Φωκάς** (1908 - ;)  ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σάμη Κεφαλληνίας στις 21 Ιουλίου 1908  και ήταν γιος του Αναστασίου Φωκά και της Αφροδίτης Ζερβού. Αδερφός του ήταν ο Ευγένιος Φωκάς. Ήταν νομικός   και καθηγητής της Παντείου Ανώτατης Σχολής Πολιτικών Επιστημών και Δημοσίων Υπαλλήλων. Την περίοδο 1936 - 1941 υπήρξε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εργασίας. Το 1946 εξελέγη Βουλευτής Κεφαλονιάς, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1951. Το 1950 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της Γενικής Γραμματίας Τουρισμού. Ήταν ο πρώτος Πρόεδρος του μεταπολεμικού Ε.Ο.Τ. (1951) και ο μακροβιότερος Γενικός Γραμματέας του ίδιου Οργανισμού για το διάστημα 1952-1962 .

## Αναφορές

Κατηγορία:Βουλευτές Κεφαλληνίας
Αριστομένης Περρωτής

Ο **Αριστομένης Περρωτής** (19 Ιουλίου 1934 - 8 Ιουλίου 2011) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά καταγόταν από την Καλαμάτα και ήταν γιος του Αθανασίου Περρωτή, πολιτικού και γόνου παλιάς πολιτικής οικογένειας της περιοχής, εγγονός του Αριστομένη Γεωργίου Περρωτή και του Δημητρίου Μαλλιόπουλου και δισέγγονος του Γεωργίου Περρωτή. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι. Στη συνέχεια και μετά την στρατιωτική θητεία του εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας για πρώτη φορά το 1961 ενώ το 1967 έγινε και Υφυπουργός Εμπορίου στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου (1967). Κατά τη διάρκεια της επταετίας λόγω της δράσης του χαρακτηρίστηκε αντικαθεστωτικός, του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα και του στερήθηκε το διαβατήριο. Την περίοδο 1974 - 1977 διετέλεσε βουλευτής για τελευταία φορά με την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας.

Απεβίωσε στις 8 Ιουλίου 2011 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Για τον θάνατό του ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, εξέφρασε την θλίψη του. Ήταν παντρεμένος με την Ιωάννα Φωκά - Μεταξά, με την οποία έχει αποκτήσει τρία παιδιά, τον Αθανάσιο Περρωτή, Ιωάννη Περρωτή και Δημήτριο - Ευγένιο Περρωτή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου
Κατηγορία:Οικογένεια Μεταξά
Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ

Ο **Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ** (, 16 Απριλίου 1822 – 15 Φεβρουαρίου 1900), γνωστότερος ως **Ρόμπερτ Λούτερ**, ήταν ένας Γερμανός αστρονόμος, ο οποίος ανακάλυψε συνολικά 24 αστεροειδείς παρατηρώντας από το Ντίσελντορφ.

Ο Λούτερ γεννήθηκε στο Σβάιντνιτς (Schweidnitz) της Σιλεσίας, τη σημερινή Σβίντνιτσα (Świdnica) της Πολωνίας, και σπούδασε φιλοσοφία, μαθηματικά και αστρονομία στο Μπρεσλάου (το σημερινό Βρότσουαφ) και στο Βερολίνο. Από το 1848 εργαζόταν στο Αστεροσκοπείο του Ντίσελντορφ, του οποίου έγινε διευθυντής το 1851. Το 1855 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Βόννης.

Ο πρώτος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε από τον Λούτερ ήταν ο 17 Θέτις (το 1852) και ο τελευταίος ο 288 Γλαύκη (το 1890). Δύο από τους αστεροειδείς που ανεκάλυψε είναι σήμερα γνωστό ότι έχουν ασυνήθιστες ιδιότητες: ο διπλός αστεροειδής 90 Αντιόπη και η Γλαύκη, που είναι ο βραδύτερα περιστρεφόμενος αστεροειδής στο Ηλιακό Σύστημα από όσους είναι γνωστή η περίοδος περιστροφής τους.

## Ονομάσθηκαν προς τιμή του
* Ο αστεροειδής **[[1303 Λουτέρα]]** (Luthera), που ανακαλύφθηκε το 1928
* Ο μικρός κρατήρας **Λούτερ** στο βόρειο ημισφαίριο της Σελήνης

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* P. Neugebauer: "Über Robert Luther und die Erforschung der kleinen Planeten". In: *Beitrage zur kenntnis der verbreitung der gefässpflanzen in Schlesien*, 1901
* Felix Schmeidler: "Luther, Robert". In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 15, Duncker & Humblot, Βερολίνο 1987, S. 561 f.

Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1961

Το **[[Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών|πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών]] 1961** ήταν το πρώτο που διεξήχθη μετά από 21 χρόνια. Συμμετείχαν 7 ομάδες, 4 από το πρωτάθλημα κέντρου, ο πρωταθλητής Α.Ο. Παγκρατίου, ο Παναθηναϊκός, ο Πανελλήνιος και ο Μίλωνας, 2 από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, η ΧΑΝΘ και ο Ηρακλής και μία από την περιφέρεια ο Τάλως Χανίων, ενώ ήταν να συμμετάσχει και η Ε.Α. Πατρών, αλλά αποσύρθηκε. Η διοργάνωση έλαβε χώρα στην Αθήνα, 23 με 30 Δεκεμβρίου 1961. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος για έκτη φορά στις επτά διοργανώσεις που είχαν διεξαχθεί έως τότε.

## Αγώνες
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των τεσσάρων (ο πρώτος όμιλος έμεινε με τρεις ομάδες μετά τη αποχώρηση της ΕΑΠ). Ο πρώτος κάθε ομίλου προκρίθηκε στον τελικό, ενώ οι δεύτεροι προκρίθηκαν στο μικρό τελικό.
### Α' όμιλος
#### Βαθμολογία

#### Αποτελέσματα

### Β' όμιλος
#### Βαθμολογία

#### Αποτελέσματα

* Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ήττα: 1 βαθμός

## Μικρός τελικός
Ο Α.Ο. Παγκρατίου δεν κατέβηκε στον μικρό τελικό, με αποτέλεσμα ο Μίλων να καταλάβει την τρίτη θέση χωρίς αγώνα. Ο αγώνας ήταν προγραμματισμένος να γίνει στις 29 Δεκεμβρίου

## Μεγάλος τελικός
Στο μεγάλο τελικό αναμετρήθηκαν ο Πανελλήνιος με τον Παναθηναϊκό. Ο Πανελλήνιος επικράτησε στο τάι μπρέικ και κατέκτησε το 6ο πρωτάθλημα στην ιστορία του. Ο αγώνας έγινε στις 30 Δεκεμβρίου 1961.

## Τελική κατάταξη

## Πηγές
Ψηφιακό αρχείο Αθλητικής Ηχούς


Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών
Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1961
Ιωάννα Φωκά - Μεταξά

Η **Ιωάννα Φωκά - Μεταξά** (γενν. στην Κηφισιά το 1939) είναι Ελληνίδα συγγραφέας και η εγγονή του Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κηφισιά το 1939 και είναι κόρη του Ευγένιου Φωκά, καθηγητή ιατρικής και πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, και της Νανάς Μεταξά. Από την πλευρά του πατέρα της κατάγεται από την παλιά οικογένεια Φωκά της Κεφαλονιάς ενώ από την πλευρά της μητέρας της είναι εγγονή του δικτάτορα, Ιωάννη Μεταξά. Το 1957 αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού *«Pierce College»* και στη συνεχεία σπούδασε στο Ιστορικό - Αρχαιολογικό της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συμμετείχε σε ανασκαφές υπό τους Ιακωβίδη και Μαρινάτο ως αρχαιολόγος.

Την περίοδο 1981 με 1988, συμμετείχε στην σύνταξη της εγκυκλοπαίδειας Πάπυρος - Λαρούς Μπριτάνικα. Έχει συγγράψει με τον καθηγητή Πάνο Βαλαβάνη την σειρά *«Ανακαλύπτω την Αρχαία Ελλάδα»* καθώς και πλήθος βιβλίων αρχαιολογικού περιεχομένου που απευθύνονται σε παιδιά και στο ευρύ αναγνωστικό κοινό. Το 2002 τιμήθηκε στα Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία με το βραβείο *Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά* για το βιβλίο της *«Βασίλισσα Βερενίκη»* των εκδόσεων Κέδρος που εκδόθηκε το 2001. Κατα καιρούς δίνει συνεντεύξεις και αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά παρουσιάζοντας κυρίως το έργο και τις θέσεις του παππού της, Ιωάννη Μεταξά στο πλαίσιο της κρίσιμης συμμετοχής του στους Βαλκανικούς Πολέμους, στην κοινοβουλευτική ζωή της Ελλάδας ως ιδρυτή και επικεφαλής του Κόμματος Ελευθεροφρόνων και ως Εθνικού Κυβερνήτη που προετοίμασε την Ελλάδα για την άμυνα κατά της Ιταλογερμανικής επίθεσης στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, που είπε το ιστορικό ΟΧΙ την 28 Οκτωβρίου 1940 και στη συνέχεια ηγήθηκε των Ελλήνων στον Ελληνοιταλικό πόλεμο.

Διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Γενναδείου Βιβλιοθήκης την περίοδο 1996 με 2001, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Φίλων του Μουσείου Μπενάκη την περίοδο 1983 με 1989, γενική γραμματέας της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών την περίοδο 1986 με 1991], μέλος του Συλλόγου Φίλων Γενναδείου Βιβλιοθήκης την περίοδο 1996 με 2001, καθώς και μέλος της κρατικής επιτροπής βράβευσης λογοτεχνίας για παιδιά από το 2004 έως το 2007. Το 2019 εξελέγη Πρόεδρος του Αμαλιείου Οικοτροφείου Θηλέων, ενός από τους παλαιώτερους φιλανθρωπικούς οργανισμούς της Ελλάδας με παρουσία και σημαντικό έργο από το 1855.

Κατοικεί στην Κηφισιά. Παντρεύτηκε το 1961 με τον Αριστομένη Περρωτή, βουλευτή Μεσσηνίας, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά, τον Αθανάσιο Περρωτή, τον Ιωάννη Περρωτή και τον Δημήτριο-Ευγένιο Περρωτή. Το 1981 διαζεύχθηκαν.

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προσωπικό ιστολόγιο, Ιωάννα Φωκά - Μεταξά

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Οικογένεια Μεταξά
Κατηγορία:Κηφισιά
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
1193 Αφρική

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 1193 Αφρική
Η **Αφρική (Africa)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,688. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη ήπειρο.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αφρικής είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αφρικη
Κατηγορία:Αφρική
1194 Αλέττα

Η **Αλέττα (Aletta)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,20. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ και της έδωσε το όνομα της συζύγου του.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αλέττας εκτιμάται σε 55,38 ± 1,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,048 ± 0,003.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αλεττα
Αμφορέας προτομής αλόγου

thumb|right|250px|Προτομή αλόγου, Κρατική Αρχαιολογική Συλλογή, περ. 550 π.Χ.
Ο **αμφορέας προτομής αλόγου** είναι ιδιαίτερος ρυθμός αμφορέα, που εμφανίστηκε στην Αθήνα περί το 600 π.Χ.. Χαρακτηρίζεται από πλατύ σώμα με δύο εικόνες κεφαλής αλόγου, σε μελανόμορφη αγγειογραφία, ενώ υπάρχει και ένα μοναδικό εύρημα που εικονίζει κεφαλή αλόγου στην μία, και γυναικεία κεφαλή  στην άλλη όψη. Ο αγγειογράφος του ρυθμού αυτού παραλείπει τη χαρακτηριστική ζωφόρο του λαιμίου που συναντούμε στους υπόλοιπους πλατύσωμους αμφορείς. Η εικόνα παρουσιάζεται μέσα σε μεγάλη, τετράγωνη πλαισιωμένη επιφάνεια, ενώ η υπόλοιπη επιφάνεια του αγγείου είναι ζωγραφισμένη μαύρη. Συνολικά έχουν βρεθεί περί τα 100 αγγεία του ρυθμού αυτού, μερικά από τα οποία είναι έργα ασήμαντων αγγειογράφων. 

Η ερμηνεία των αγγείων αυτών είναι μέχρι σήμερα αντικείμενο σπουδής. Μερικοί ερευνητές ερμηνεύουν τα αγγεία αυτά ως νεκρικά επιθέματα, χωρίς όμως να παραθέτουν αρχαιολογικά ευρήματα που θα τεκμηρίωναν την θέση αυτή. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, τα εικονιζόμενα άλογα είναι μάλλον τα άλογα του Άδη, η του Ποσειδώνα, αν υποθέσουμε εδώ την ιδιότητά του ως χθόνιας θεότητας. 

Κατά μια άλλη εκδοχή πρόκειται για αναθήματα των ευγενών Αθηναίων ιππέων, ενώ σύμφωνα με την εκδοχή αυτή, η κεφαλή του αλόγου είναι το σύμβολό τους. 

Μια τρίτη εκδοχή θέλει τους αμφορείς αυτούς να είναι έπαθλο αγώνων, που καταργήθηκαν αργότερα και διαδέχτηκαν από τον Αμφορέα των Παναθηναίων. Χρησιμοποιήθηκαν για ένα διάστημα μικρότερο των πενήντα ετών και δεν παρουσιάζουν κάποια ιδιαίτερη καλλιτεχνική εξέλιξη.
## Πηγές
* John D. Beazley: *Attic Black-figure Vase-painters*. Oxford 1956, S. 15–17.
* M. G. Picozzi, Anfore attiche a protome equina. Studi Miscellanei 18 (1970-71)
* Ann Birchall: *Attic Horse Head Amphorae*, In: *Journal of Hellenic Studies* 92, 1972, S. 46ff.
* John Boardman: *Schwarzfigurige Vasen aus Athen. Ein Handbuch*, von Zabern, 4. Auflage, Mainz 1994 (Kulturgeschichte der Antiken Welt, Band 1) ISBN 3-8053-0233-9, S. 18.
* Bettina Kreuzer: *Untersuchungen zu den attischen Pferdekopfamphoren*, In: *Bulletin antieke beschaving*. Band 73, 1998, S. 95–114.
* Reinhard Lullies in *Antike Kunstwerke aus der Sammlung Ludwig. Band 1. Frühe Tonsarkophage und Vasen*, von Zabern, Mainz 1979, S. 45–46, ISBN 3-8053-0439-0.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση του αμφορέα από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού 

Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Κατηγορία:Αμφορέας
Πύργος Ράβενσμπεργκ

Ο **πύργος Ράβενσμπεργκ** (γερμανικά: *Burg Ravensberg*) είναι μεσαιωνικό κάστρο που βρίσκεται στην ομώνυμη γεωγραφική τοποθεσία στον Τευτοβούργιο δρυμό στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Γερμανία.

Κτίστηκε το 1080 από τον Δούκα Χέρμαν Β' φον Κάλβελάγκε και μέχρι το 1346 ήταν καθέδρα του Δούκα φον Ράβενσμπεργκ. Περιστοιχίζονταν από ισχυρό τοίχος, και εξωτερική ξηρή τάφρο, ενώ διαιρείτο σε δύο τμήματα, το εξωτερικό και το κυρίως κάστρο. Η είσοδος ήταν σε ειδική πύλη με αναρυσόμενη γέφυρα. Τα δύο τμήματα του κάστρου διέθεταν ιδιαίτερη αποθήκη τροφίμων, ενώ στο κυρίως κάστρο υπήρχε ανάκτορο, μπρούτζι, πηγή νερού, καθώς και ένα εκκλησάκι της Αγίας Μαγδαληνής. 

Το 1346 απεβίωσε ο τελευταίος Δούκας του Ράβενσμπεργκ και ο πύργος περιήλθε στην κληρονομιά που έλαβε ο οίκος Γύλιχ-Κλέβε-Μπέργκ, ενώ αργότερα περιήλθε στην περιουσία των Χόεντσόλερν. Την εποχή του τριακονταετή πολέμου ο πύργος άλλαξε χέρια, και ανακαινίστηκε, για να αποστρατιοποιηθεί τελικά το 1662. Το 1673 πολιορκήθηκε από τους στρατιώτες του Κρίστοφ Μπέρνχαρντ φον Γκάλεν, Μεγάλου Δούκα του Μίνστερ, και καταστράφησε σχεδόν ολόκληρος. Το 1695 έγινε εκ νέου καθέδρα του τοπικού άρχοντα, αλλά ερειπώθηκε σταδιακά και κατεδαφίστηκε το 1733 από τον Φρίντριχ Βίλχελμ Α' της Πρωσίας, για να χρησιμοποιηθούν τα οικοδομικά του υλικά στην κατασκευή ενός νεότερου οικήματος. Από το άλλοτε κάστρο παρέμεινε μόνο το μπρούτζι του. 

Το 1830 ανακαινίστηκε πάλι, και το 1868 κτίστηκε ένα σπιτάκι για το κυνήγι. Το 2003 ιδρύθηκε το ίδρυμα *Stiftung Burg Ravensberg* με σκοπό τη διάσωση του ιστορικού πύργου. Από τότε έγιναν διάφορα έργα ανακαίνισης και αναστήλωσης, καθώς και αρχαιολογικές ανασκαφές. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα του ιδρύματος Stiftung Burg Ravensberg
* Παρουσίαση στο NRW-Stiftung.de: Διάσωση του πύργου των ιπποτών
* Το χρονικό του πύργου στον ιστότοπο Burgenwelt.de

Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία
Κατηγορία:Πύργοι
Κατηγορία:Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία
Χώρα Φούρνων

Η **Χώρα**, επισήμως **Φούρνοι** είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου νησιού και υπάγονται στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Ανήκουν στο νομό Σάμου και αποτελούν Έδρα του Δήμου Φούρνων Κορσεών όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ανήκαν διοικητικά στον παλαιότερο Δήμο Φούρνων Κορσεών που ήταν ένας από τους οκτώ δήμους του νομού Σάμου. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 898 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Το χωριό γιορτάζει στις 15 Αυγούστου, ανήμερα της Παναγίας.

## Οικισμοί κοντά στη Χώρα
Κοντά στη **Χώρα** και νότια από το λιμάνι του νησιού βρίσκεται και ο οικισμός **Καμπί**.  Τα σπίτια του είναι απλωμένα αμφιθεατρικά πάνω από  γραφικές ακρογιαλιές με αξιοθέατο της περιοχής τους 3 παλαιούς ανεμόμυλους και το αρχαίο λατομείο στην τοποθεσία "Πετροκοπιό" το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος. Η ομώνυμη παραλία είναι με άμμο και βότσαλο, μερικά αρμυρίκια για ίσκιο και τις βασικές υποδομές ενώ στην άκρη της υπάρχει μικρός μόλος.  Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» υπάγεται στον Δήμο Φούρνων Κορσεών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 15 κατοίκους

### Σημείωση
Στα βόρεια του νησιού και κοντά στην Χρυσομηλιά υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καμπί Χρυσομηλιάς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Φούρνοι (νησί)
* Οι Φούρνοι στο nikaria.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας
Κατηγορία:Δήμος Φούρνων Κορσεών
Λουλούδι της ερήμου (βιβλίο)

Το βιβλίο **λουλούδι της ερήμου** είναι μια αυτοβιογραφία στην οποία η μία εκ των συγγραφέων της, Γουόρις Ντίρι, αφηγείται την δική της προσωπική ιστορία.

## Υπόθεση
Γεννημένη και μεγαλωμένη στη Σομαλία της Αφρικής, η Γουόρις Ντίρι βίωσε καταστάσεις που οι κάτοικοι των ανεπτυγμένων χωρών της δύσης δεν μπορούν να συλλάβουν λόγω της απόστασης και της απουσίας της ενημέρωσης. Η αυτοβιογραφία της προσπαθεί να καταδείξει την καταπάτηση των δικαιωμάτων των γυναικών, τους περιορισμούς που υφίσταται και τον εξευτελισμό της ανθρώπινης φύσης. Η ίδια κατόρθωσε να διαφύγει, χαράζοντας την δική της πορεία. Ύστερα από πολλές δυσκολίες, έγινε μοντέλο και ακτιβίστρια των δικαιωμάτων της γυναίκας, διετέλεσε πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της Ουνέσκο και αγωνίστηκε για την κατάργηση της κλειτοριδεκτομής που εφαρμόζεται ακόμη σε χώρες της Αφρικής και σε άλλες χώρες του πλανήτη όπου η επέμβαση αποτελεί μέρος της τοπικής παράδοσης.

Το βιβλίο εκδόθηκε το 1998 με συγγραφείς την ίδια την ηρωίδα του βιβλίου Γιούρις Ντίρι και την Καθλήν Μίλλερ (Cathleen Miller), ενώ το 2009 η ιστορία μεταφέρθηκε με ομώνυμο τίτλο στην μεγάλη οθόνη, με παραγωγούς τους Πίτερ και Μπέντζαμιν Χέρμαν και το μοντέλο από την Αιθιοπία Λίγια Κεμπεντέ στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

## Εκδόσεις
;Πρώτη έκδοση
**Desert Flower*, William Morrow Pub, 1998 (1η έκδοση), ISBN 978-0-688-15823-1
;Ελληνική έκδοση
**Λουλούδι της ερήμου*, μεταφρ. Μάρα Ευθυμίου, Ωκεανίδα, 1999, σσ. 328, ISBN 960-410-102-1

;Βραβεύσεις
* Corine International Book Prize, [Bavarian Landesverband-Börsenverein des Deutschen Buchhandels], 2002

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* BiblioNet, Λουλούδι της ερήμου

Κατηγορία:Αυτοβιογραφίες
Κατηγορία:Ακρωτηριασμός γυναικείων γεννητικών οργάνων
Κατηγορία:Φεμινισμός και κοινωνία
Πύργος Ρόντενμπεργκ

Ο **Πύργος Ρόντενμπεργκ** (γερμανικά: *Burg Rodenberg*) είναι μεσαιωνικό κάστρο, που βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής πόλης Μέντεν στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Γερμανία. Ήταν έδρα του οίκου Ρόμπεργκ φον Ρόντενμπεργκ. Αργότερα περιήλθε στην κατοχή της καθολικής αρχιεπισκοπής της Κολωνίας. Σήμερα σώζονται μόνον μερικά ερείπια. 

Κτίστηκε πριν από το 1249, στην κορυφή ορεινής τοποθεσίας επάνω από τον ποταμό Χέννε. Ο οίκος Ρόμπεργκ φον Ρόντενμπεργ είχε εκτεταμένη περιουσία φεουδαρχικών εκτάσεων, και απόκτησε το 1272 τον τίτλο του ελεύθερου Δούκα του Μέντεν. Καταχράστηκε όμως τα δικαιώματα και έχασε την ιδιοκτησία του πύργου, τον οποίο απέσπασε η καθολική αρχιεπισκοπή της Κολωνίας, και τον μετονόμασε. Ο πύργος ενεχυροδανείστηκε αργότερα στον Δούκα φον Μπεργκ, ο οποίος με την σειρά του την παραχώρησε στον Δούκα φον ντερ Μαρκ. Ο καθολικός αρχιεπίσκοπος Βίγκμπολντ φον Χόλτε την επανέφερε στον έλεγχο της εκκλησίας. Λίγο αργότερα, το 1301 ο πύργος πολιορκήθηκε από τον Έγκελμπερτ Β' φον ντερ Μαρκ και καταστράφηκε εντελώς. Ο βασιλιάς Άλμπρεχτ Α' έδωσε άδεια επανίδρυσης το 1306, αλλά ο πύργος έμεινε ερείπιο, αφού η πόλη Μέντεν είχε στο μεταξύ αποκτήσει δικά της τείχη και ήταν ασφαλής.

Το 1905 έγιναν αρχαιολογικές έρευνες, οι οποίες αποκάλυψαν την ύπαρξη οχυρωματικών έργων που αποτελούνταν από τείχη και ξηρή τάφρο. Δυτικά βρέθηκαν ερείπια ενός κτιρίου διαστάσεων 18 x 10 μέτρων, το οποίο πιστεύεται ότι στέγαζε το ανάκτορο. 

## Πηγές
* Jens Friedhoff: *Sauerland und Siegerland. 70 Burgen und Schlösser.* Stuttgart 2002, (Theiss Burgenführer) ISBN 3-8062-1706-8, σελ. 121

Κατηγορία:Κάστρα στη Γερμανία
Κατηγορία:Πύργοι
Κατηγορία:Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία