open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάγας ο Μακεδόνας

Ο **Μάγας ο Μακεδόνας** (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) ήταν Έλληνας ευγενής, άγνωστων γονέων, από την Εορδαία.

## Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά γα τη ζωή του. Νυμφεύτηκε την Αντιγόνη της Μακεδονίας από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών. Η Αντιγόνη ήταν κόρη τού Κάσσανδρου, αδελφού τού στρατηγού Αντίπατρου πανίσχυρου αντιβασιλιά της Αυτοκρατορίας. Εξάδελφός της ήταν ο Κάσσανδρος βασιλιάς της Μακεδονίας, γιος τού Αντίπατρου.

Ο σημαντικός γάμος του αποκαλύπτει, ότι ήταν ευγενής με κοινωνική θέση και επιρροή, αφού νυμφεύτηκε την εξαδέλφη τού βασιλιά Κάσσανδρου, τού οποίου η σύζυγος Θεσσαλονίκη των Αργεαδών ήταν αδελφή τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου. Ο Μάγας και η Αντιγόνη εγκαταστάθηκαν στην Εορδαία και είχαν κόρη τη Βερενίκη Α΄, η οποία μετά τον 1ο της γάμο με τον Φίλιππο, ευγενή, μετέβη στην εξαδέλφη τής μητέρας, την Ευρυδίκη των Αντιπατριδών, κόρη τού Κάσσανδρου και 3η σύζυγο τού Πτολεμαίου Α΄. Εκεί η Βερενίκη Α΄ έγινε η 4η σύζυγος τού Πτολεμαίου Α΄ Σωτήρος.

Ομώνυμοι με τον Μάγα τον Μακεδόνα ήταν ο εγγονός του Μάγας της Κυρήνης και ο δισεγγονός του Μάγας ο Αιγύπτιος, γιος τού Πτολεμαίου Γ΄ Ευεργέτου και της εξαδέλφης του Βερενίκης Β΄ της Κυρηναϊκής.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αντιγόνη των Αντιπατριδών, κόρη τού Κάσσανδρου ευγενούς και είχε τέκνο:
* Βερενίκη Α΄ π. 340 - 279-268 π.Χ., παντρεύτηκε πρώτα τον Φίλιππο ευγενή και παιδιά της ήταν:
** Μάγας πριν το 317-250 π.Χ., βασιλιάς της Κυρηναϊκής.
*** Βερενίκη Β΄ της Κυρηναϊκής.
** Αντιγόνη πριν το 317-295 π.Χ., παντρεύτηκε τον Πύρρο Α΄ της Ηπείρου.
** Θεοξένα πριν το 317-μετά το 289 π.Χ., παντρεύτηκε τον Αγαθοκλή τύραννο των Συρακουσών.
:Από τον 2ο γάμο της Βερενίκης Α΄ με τον Πτολεμαίο Α΄ Σωτήρα, παιδιά της ήταν:
:* Αρσινόη Β΄ 316 -270-260 π.Χ., παντρεύτηκε πρώτα τον Λυσίμαχο της Θράκης, Μ. Ασίας, Μακεδονίας, μετά τον ετεροθαλή αδελφό της Πτολεμαίο Κεραυνό της Μακεδονίας και τέλος τον αμφιθαλή αδελφό της Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο.
:* Φιλωτέρα 315/309 - 282-268 π.Χ., απεβ. 27-37 ετών.
:* Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος 308/9-246 π.Χ., βασιλιάς της Αιγύπτου. 
:** Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης.

## Πηγές
* Ptolemaic Genealogy: Berenice I, Footnote 2 Archived 2011-10-05 at the Wayback Machine
* Heckel, Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006, p.71
* Ptolemaic Dynasty – Affiliated Lines: The Antipatrids Archived 2011-07-16 at the Wayback Machine

Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Σιρ Αχμάντ

Ο **[[Σαρντάρ|Σιρντάρ]] Σιρ Αχμάντ Σουρά-ι-Μιλλί** υπήρξε Πρωθυπουργός του Βασιλείου του Αφγανιστάν από τις 25 Οκτωβρίου 1927 έως τον Ιανουάριο του 1929. Μετά την απομάκρυνσή του, τον διαδέχθηκε ο  Σιρ Γκιγιάν. Γεννήθηκε περίπου το 1885. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αφγανιστάν
Τζέιμς Μπόλντουιν

Ο **Τζέιμς Άρθουρ Μπόλντουιν** (*James Arthur Baldwin*, 2 Αυγούστου 1924 - 1 Δεκεμβρίου 1987) ήταν Αμερικανός μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ακτιβιστής. Τα δοκίμια του, όπως συλλέγονται στο *Notes of a Native Son* (1955), διερευνούν τις περιπλοκές των φυλετικών, σεξουαλικών και ταξικών διακρίσεων στις δυτικές κοινωνίες, κυρίως στην Αμερική στα μέσα του 20ού αιώνα. Μερικά από τα γραπτά του Μπόλντουιν είναι βιβλία, όπως το *The Fire Next Time* (1963), το *No Name in the Street* (1972) και το *The Devil Finds Work* (1976). Ένα ημιτελές χειρόγραφο, το *Remember This House*, επεκτάθηκε και προσαρμόστηκε για τον κινηματογράφο, το ντοκιμαντέρ *[[Δεν Είμαι Ο Νέγρος Σου]]*, που προτάθηκε για Όσκαρ. Ένα από τα μυθιστορήματά του, το *If Beale Street Could Talk*, προσαρμόστηκε στη βραβευμένη με Όσκαρ δραματική ταινία του 2018, *[[Αν η Οδός Μπιλ Μπορούσε να Μιλήσει]]*.

Τα μυθιστορήματα και τα θεατρικά εργα του Μπόλντουιν αναπαριστούν θεμελιώδη προσωπικά ερωτήματα και διλήμματα εν μέσω σύνθετων κοινωνικών και ψυχολογικών πιέσεων που παρεμποδίζουν τη δίκαιη ενσωμάτωση, όχι μόνο των Αφροαμερικανών, αλλά και των ομοφυλόφιλων και αμφιφυλόφιλων ανδρών, ενώ παράλληλα απεικονίζουν κάποια εσωτερικευμένα εμπόδια στις αναζητήσεις αυτών των ατόμων για αποδοχή. Αυτή η δυναμική κυριαρχεί στο δεύτερο μυθιστόρημα του Μπόλντουιν, *Το δωμάτιο του Τζοβάνι*, γραμμένο το 1956, αρκετά πριν από το κίνημα απελευθέρωσης των ομοφυλόφιλων.

## Βιβλία στα ελληνικά
*(2003)	*Μια άλλη χώρα*, Εκδόσεις Πατάκη
*(2006) *Φώναξέ το στα βουνά*, Μεταίχμιο
*(2018)	*Το δωμάτιο του Τζοβάνι*, Μεταίχμιο
*(2019) *Το κουαρτέτο του Χάρλεμ*, Πόλις
*(2019) *Δεν είμαι ο νέγρος σου*, Πόλις
*(2020) *Αν η Beale Street μπορούσε να μιλήσει*, Πόλις

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Πεπρωμένο (πολιτικό κόμμα)

Το **Πεπρωμένο** () ήταν πολιτικό κόμμα της Μουσουλμανικής μειονότητας της Ελλάδας στην περιοχή της Ξάνθης.

Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά στις εθνικές εκλογές το 1989 αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει έδρα στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 1989 Ωστόσο, κέρδισε μία έδρα στις εκλογές του Νοεμβρίου 1989, διατηρώντας την στις εκλογές του Απριλίου 1990· σε αυτές εκλέχτηκε βουλευτής ο Αχμέτ Φαΐκογλου. Στις εκλογές του 1993 το κόμμα απώλεσε την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση  και δεν συμμετείχε σε επόμενες εθνικές εκλογές.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Θράκη
Κατηγορία:Ελληνικά μειονοτικά πολιτικά κόμματα
Σπήλαιο Βρέλο

Το **Σπήλαιο Βρέλο** () είναι ένα σπήλαιο που βρίσκεται σε απόσταση 15 χλμ. από την πόλη των Σκοπίων, την πρωτεύουσα της Βόρειας Μακεδονίας. Διακρίνεται σε δύο τμήματα, ένα υποβρύχιο και ένα υπέργειο. Με βάθος ~230 μέτρα  η υποβρύχια σπηλιά Βρέλο είναι από τις βαθύτερες του κόσμου, η βαθύτερη στα Βαλκάνια και η 2η βαθύτερη στην Ευρώπη  και ακόμη δεν έχει εξερευνηθεί εξολοκλήρου.
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Η είσοδος του σπηλαίου με τις ''λίθινες επιγραφές.''

## Περιγραφή
Το σπήλαιο Βρέλο βρίσκεται στο φαράγγι Μάτκα, στη δεξιά πλευρά του ποταμού Τρέσκα, κοντά στα Σκόπια. Η οροφή του υπέργειου τμήματος καλύπτεται από εντυπωσιακούς σταλακτίτες. Στους σχηματισμούς σπηλαιολογικού ενδιαφέροντος περιλαμβάνονται οι λευκές κρυσταλλικές «δίδυμες στήλες» ύψους 6 μέτρων.

Στο βάθος της σπηλιάς βρίσκονται δύο λίμνες, η Μικρή και η Μεγάλη Λίμνη με τη δική τους *Ρωσική παραλία*. Το όνομα της παραλίας προέρχεται από τους πρώτους που βούτηξαν στη λίμνη, και ήταν Ρώσοι πιλότοι που υπηρετούσαν στην Μακεδονική αεροπορία. Η Μικρή λίμνη έχει σχήμα οχτάρι, πλάτος 8 μ., μήκος και βάθος 15 μ., ενώ η Μεγάλη Λίμνη έχει μήκος 35 μ., πλάτος 15 μ. και βάθος 15-18 μ.
[αριστερά|μικρογραφία|267x267εσ|[Σταλαγμίτης του σπηλαίου]]
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Vrelo_Cave_stairs_(8172273133).jpg|εναλλ.=|μικρογραφία|267x267εσ|Σκάλες μέσα στη σπηλιά
Στο εσωτερικό του σπηλαίου, στην ονομαζόμενη «*Σάλα κονσέρτων*» βρίσκονται οι «λίθινες επιγραφές». Πρόκειται για κείμενο γραμμένο σε λίθινες πλάκες, με ιδιαίτερο σύστημα γραφής, για την κατανόηση του οποίου χρειάζεται αποκρυπτογράφηση και ανάλυση από ειδικούς.

Το σπήλαιο Βρέλο προσεγγίζεται με βάρκα από τον ποταμό Τρέσκα, η διαδρομή διαρκεί περίπου 20 λεπτά και καταλήγει σε ειδικά κατασκευασμένη πλατφόρμα αποβίβασης, δίπλα στην είσοδο του σπηλαίου. Η είσοδος αρχίζει από την *σάλα κονσέρτων* με τις *λίθινες επιγραφές.* Στον κεντρικό χώρο βρίσκεται ο δίμετρος σταλακτίτης «*κώνος*» () και η 2η αίθουσα ονομάζεται αναλόγως *αίθουσα του κώνου*, ενώ η 3η αίθουσα είναι η *αίθουσα των λιμνών*. Στο σπήλαιο ζουν και νυχτερίδες.

## Βαθυμέτρηση
Το 2008 το σπήλαιο βρισκόταν στην 71η θέση με βάθος 100 μέτρων, αλλά με νέες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν το 2009 ανακαλύφθηκε ότι το σπήλαιο είχε βάθος τουλάχιστον 192 μ. και έτσι βρέθηκε στην 14η θέση. Το 2010 ο ιταλός δύτης Λουίτζι Κασάτι έκανε κατάδυση 212 μ. θέτοντας το νέο ρεκόρ, ενώ το 2016 ο Πολωνός δύτης Κρζίστοφ Στάρναβσκι καταδύθηκε σε βάθος 230 μέτρων, και δήλωσε ότι «*το σπήλαιο φαίνεται πως ανοίγεται βαθύτερα και μπορεί να εξερευνηθεί περαιτέρω σε μια επόμενη αποστολή*», που σημαίνει ότι μεγάλο μέρος του παραμένει ανεξερεύνητο και το πραγματικό βάθος του δεν έχει αποκαλυφθεί.

## Αναφορές


Κατηγορία:Σπήλαια ανά χώρα
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Μακεδονίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας 1966

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας 1966** διοργανώθηκε από την Ελληνική Κωπηλατική Ομοσπονδία Φιλάθλων Ναυτικών Σωματείων. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στον Πόρο από την Παρασκευή 23 έως και την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου του 1966.

Στο πρόγραμμα του πρωταθλήματος το πρωί της Παρασκευής πραγματοποιήθηκαν οι προκριματικοί αγώνες και οι τελικοί διεξήχθησαν το απόγευμα του Σαββάτου και το πρωί της Κυριακής. Στη διοργάνωση διεξήχθησαν 14 αγωνίσματα και θεωρήθηκε πετυχημένη.

Εννιά σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε η Α.Ε. Βασιλικού Ναυτικού με τέσσερα χρυσά. Ο Όμιλος Ερετών τερμάτισε στη δεύτερη θέση, με τρία χρυσά, τέσσερα ασημένια και τέσσερα χάλκινα. Την τρίτη θέση κατέκτησε ο Ν.Ο. Βόλου με τρία χρυσά και τρία ασημένια.

## Κάτοχοι μεταλλίων
### Ανδρών

### Γυναικών

## Πίνακας μεταλλίων
### Συνολικά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1966
Κατηγορία:Πόρος
Πλείσταρχος (γιος του Αντίπατρου)

O **Πλείσταρχος** (έζησε τον 4ο α. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών  ήταν ευγενής της Μακεδονίας, που υπηρέτησε ως στρατιωτικός στην υπηρεσία τού αδελφού του Κάσσανδρου βασιλιά της Μακεδονίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού στρατηγού Αντίπατρου πανίσχυρου αντιβασιλιά της Αυτοκρατορίας. Αδέλφια του ήταν ο Κάσσανδρος της Μακεδονίας, ο Ιόλλας, ο Φίλιππος, η Φίλα, η Ευρυδίκη και η Νίκαια.

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 313 π.Χ.: όταν ο Κάσσανδρος επέστρεψε για την άμυνα της Μακεδονίας, τον άφησε ως διοικητή της Χαλκίδας για να εμποδίσει τον Πτολεμαίο, στρατηγό τού Αντίγονου του Μονόφθαλμου. Πάλι το 302 π.Χ., όταν σχηματίστηκε γενική συμμαχία εναντίον τού Αντίγονου, ο Πλείσταρχος εστάλη μπροστά από τον αδελφό του, με έναν στρατό 12.000 πεζών και 500 ίππων, για να ενωθούν με τον Λυσίμαχο στην Ασία.

Ο Ελλήσποντος όμως και ο Βόσπορος κατεχόταν από τον Δημήτριο Πολιορκητή, γιο τού Αντιόχου, έτσι ο Πλείσταρχος προσπάθησε να μεταφέρει τον στρατό του από την Οδησσό (νυν Βάρνα) κατ' ευθείαν στην Ηράκλεια Ποντική. Έχασε όμως το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτών κατά τη μεταφορά: μερικοί πιάστηκαν από τα εχθρικά πλοία, ενώ άλλοι απωλέσθηκαν σε καταιγίδα, στην οποία ο Πλείσταρχος μόλις απέφυγε το ναυάγιο. Παρά την ατυχία αυτή, φαίνεται, πως πρόσφερε αρκετή υπηρεσία στη συμμαχία, διότι μετά τη μάχη της Ιψού το 301 π.Χ., τού έδωσαν την Κιλικία να την κυβερνήσει ανεξάρτητα. Αυτό πάντως δεν κράτησε πολύ, καθώς το επόμενο έτος τον εκδίωξε ο Δημήτριος, σχεδόν χωρίς αντίσταση.

Αργότερα καταγράφεται σε επιγραφές ως κυβερνήτης της Καρίας· η επαρχία τού είχε προφανώς δοθεί μετά τη μάχη της Ιψού και κυβέρνησε εκεί για επτά έτη τουλάχιστον. Ο Παυσανίας αναφέρει, ότι ηττήθηκε από τους Αθηναίους, όταν διοικούσε το ιππικό και το βοηθητικό σώμα στον στρατό τού Κασσάνδρου· η εποχή που έγινε αυτό δεν είναι σίγουρη. Ίσως είναι αυτός, στον οποίο ο Διοκλής ο Καρύστιος αφιέρωσε το βιβλίο του *Τα προς τον Πλείσταρχον υγιεινά* και το οποίο αναφέρει πολλάκις ο Αθήναιος.

## Πηγές
* Diodorus Siculus, Bibliotheca, xx. 112
* Plutarch, Parallel Lives, "Demetrius", 31
* Inscription Sinuri 10
* Pausanias, Description of Greece, i. 15
* Athenaeus, Deipnosophistae, vii. 320d
* Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Pleistarchus (2)", Boston, (1867)

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιπατριδών
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας 1962

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας 1962** διοργανώθηκε από την Ελληνική Κωπηλατική Ομοσπονδία Φιλάθλων Ναυτικών Σωματείων. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στον Πόρο από το Σάββατο 22 έως και την Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου του 1962. Στη διοργάνωση διεξήχθησαν 9 αγωνίσματα και θεωρήθηκε πετυχημένη.

Συμμετείχαν δώδεκα σύλλογοι από τους οποίους οι δέκα κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Όμιλος Ερετών με τέσσερα χρυσά, δύο ασημένια και ένα χάλκινο. Ο Ν.Ο. Θεσσαλονίκης τερμάτισε στη δεύτερη θέση, με τρία χρυσά, ένα ασημένιο και ένα χάλκινο. Την τρίτη θέση κατέκτησε ο Ι.Ο. Θεσσαλονίκης με ένα χρυσό, ένα ασημένιο και ένα χάλκινο.

## Κάτοχοι μεταλλίων
### Ανδρών

### Γυναικών

## Πίνακας μεταλλίων
### Συνολικά

## Συμμετέχοντες σύλλογοι
Οι σύλλογοι που συμμετείχαν ήταν:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1962
Κατηγορία:Πόρος
Irisbus Citelis

Το **Irisbus Citelis** ήταν αστικό λεωφορείο της Irisbus από 2005 το 2013 όταν αντικαταστάθηκε από το Iveco Urbanway.

## Παραγωγή και λειτουργία
Εισήχθη το 2005 ως διάδοχος του Agora. Είναι διαθέσιμο σε δύο παραλλαγές: το **Citelis 12**, με μήκος 12 μέτρων, και το **Citelis 18**, με μήκος 18 μέτρων. Χρησιμοποιεί τους κινητήρες Euro 4, Euro 5 και EEV. Μπορούν να παραχθούν και με τη μορφή τρόλεϊ. Η έκδοση τρόλεϊ του Citelis είναι γνωστη ως Škoda 24Tr Irisbus (12 μέτρα) ή Škoda 25Tr Irisbus (18 μέτρα), ειδικά στην Ανατολική Ευρώπη.

## Χρήση
Τα οχήματα Citelis εισήχθησαν στο Βουκουρέστι το 2007, ιδιοκτησίας της RATB και το 2006 ή 2007 στη Ρίγα, πρωτεύουσα της Λετονίας, όπου λειτουργούνται από τη Rīgas Satiksme. Χρησιμοποιούνται επίσης στο RATP στο Παρίσι, το γερμανικό VER, στο Μπρνο και τη Πράγα της Τσεχίας, στο ATM του Μιλάνου, από την Strætó bs στο Ρέικιαβικ, από τη EMT-Palma στη Μαγιόρκα της Ισπανίας, στην Αστανά του Καζακστάν, από τη TEC στο Βέλγιο, στην Ισλσνδία, στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας από τη Hebros Bus, στην Ελλάδα από τον ΟΑΣΑ και τον ΟΑΣΘ. Στη Βάρνα της Βουλγαρίας λειτουργείται από την Transtriumph Holding και από τη DPMK στο Κόσιτσε και από τις 14 Απριλίου 2011 από τη SAD Trnava για τη Τρνάβα, Το 2012 η JGSP Novi Sad αγόρασε 5 μοντέλα Irisbus Citelis 12 CNG.

μικρογραφία|αριστερά|Ένα τρόλεϊ Irisbus Citelis του 2007 στο Βουκουρέστι το 2016

Το σασί του A Citelis 18 CNG chassis έγινε δεξιοτίμονο και αμαξώθηκε από τηνν Custom Coaches το 2008-2009. Τώρα λειτουργείται από τη Path Transit, ένας από τους τρεις συμβασιούχους που χρησιμοποιούν το εμπορικό όνομα Transperth στο Περθ στη Δυτική Αυστραλία.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Λεωφορεία
Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Σπυρίδων

Ο **Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Σπυρίδων** (κατά κόσμον Καλαφατάκης, Πειραιάς, 1926 - 2015) ήταν Έλληνας μητροπολίτης.

Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αποφοίτησε το 1953. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1951 και πρεσβύτερος το 1954. Υπηρέτησε ως διάκονος στον ιερό ναό Αγίου Βασιλείου Μετσόβου Αθηνών και το 1954 στον ίδιο ναό. Ακολούθως έγινε γραμματέας και πρωτοσύγκελος στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, όπου υπηρέτησε για 17 χρόνια, από το 1954 έως το 1971. Από το 1954 έως το 1958 ήταν προϊστάμενος και ιεροκήρυκας στο Ιερό Ναό Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Θεσσαλονίκης.

Το 1976 έγινε επίσκοπος Νεοχωρίου. Το 1984 εξελέγη Μητροπολίτης Κεφαλληνίας διαδεχόμενος τον Προκόπιο και από τότε υπηρέτησε στη Κεφαλλονιά. Πέθανε στις 20 Ιανουαρίου 2015 σε ηλικία 89 ετών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μητροπολίτες Κεφαλληνίας
Κουφόβουνο Έβρου

Το **Κουφόβουνο** είναι πεδινό χωριό που βρίσκεται στην περιφερειακή ενότητα Έβρου σε υψόμετρο 70 μέτρων. Το χωριό ανήκει στα 13 χωριά των Μάρηδων.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Το Κουφόβουνο βρίσκεται σε χαμηλό λόφο κοντά στις νότιες όχθες του ποταμού Ερυθροπόταμου λίγο πριν αυτός καταλήξει στον Έβρο και σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων δυτικά του Διδυμότειχου. Αξιοθέατο της περιοχής θεωρείται το σπήλαιο Βούβα στην ομώνυμη τοποθεσία προς την κατεύθυνση για Διδυμότειχο. Το έδαφός του σκεπάζεται από παχύ στρώμα ΄΄γουανό΄΄, που οφείλεται στον πολύ μεγάλο αριθμό των νυχτερίδων που διαβιούν σε αυτό. Έχει βρεθεί προϊστορική κεραμική και από το 1979 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.  Όλη η κοιλάδα Ασβεστάδων - Κουφόβουνου - Βρυσικών μαζί με τις διπλανές καλλιεργούμενες εκτάσεις (αμπελώνες, οπωρώνες, χωράφια δημητριακών) και τη λοφώδη χώρα που καλύπτεται από βελανιδιές είναι καταφύγιο πουλιών και σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Λιοστριτσίδα (*Hippolais olivetorum)* και Παρδαλοκέφαλο (*Lanius nubicus*).

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κυανής. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί τη δημοτική κοινότητα Κουφοβούνου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Διδυμοτείχου του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 599 κατοίκους, από 629 το 2011.

## Προσωπικότητες

* Τούλα Αλεξανδράκη, Ελληνίδα πολιτικός η οποία εξελέγη ευρωβουλευτής στις ευρωεκλογές του '24

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τουριστικά αξιοποιήσιμα τα σπήλαια Καγιάλι και Βούβα από τον ιστότοπο http://www.ert.gr
* Το Κουφόβουνο Έβρου από τον ιστότοπο Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Δήμος Ρόσομαν

Ο **Δήμος Ρόσομαν** () είναι δήμος στο ανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Βάρνταρ. Ρόσομαν ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Ρόσομαν.

## Γεωγραφία
Ο Δήμος Ρόσομαν συνορεύει με:
*τον Δήμο Γκράντσκο στα βόρεια,
*τον Δήμο Νεγκότινο στα ανατολικά,
*τον Δήμο Τσάσκα στα δυτικά,
*τον Δήμο Καβάνταρτσι στα νότια.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*

Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας

Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κωπηλασίας 1972

Το **Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας 1972** διοργανώθηκε από την Ελληνική Κωπηλατική Ομοσπονδία Φιλάθλων Ναυτικών Σωματείων. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στη Λίμνη Παμβώτιδα, στα Ιωάννινα από το Σάββατο 16 έως και την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου του 1972 και θεωρήθηκε πετυχημένη.
## Κάτοχοι μεταλλίων

### Ανδρών

### Γυναικών

### Εφήβων

## Πίνακας μεταλλίων

### Συνολικά

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1972
Κατηγορία:Αθλητισμός στα Ιωάννινα
Αναστάσιος Ζίννης

Ο **Αναστάσιος Ζίννης** (1829–1899) ήταν Έλληνας ιατρός και καθηγητής πανεπιστημίου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1829 στο Μονοδένδρι Ιωαννίνων και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου το 1854 αναγορεύθηκε διδάκτωρ ιατρικής, χειρουργικής και μαιευτικής. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στην παιδιατρική σπουδάζοντας στο Παρίσι. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1858 και διορίστηκε ως πρώτος διευθυντής του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών, παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι το 1879. Διορίστηκε αρχικά έκτακτος και έπειτα τακτικός καθηγητής της κλινικής παιδικών νοσημάτων του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα υπήρξε μέλος επιστημονικών ερευνών, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες. Πέθανε στις 8 Μαρτίου του 1899 στην Αθήνα.

## Εργογραφία
Μερικά από τα σημαντικότερα έργα του ήταν τα εξής:
**Περί μεταδοτικότητος του εκθύματος*, 1864
**Τρισμός παρά νεογνώ*, 1865
**Περίπτωσις ειλεού εις νήπιον*, 1869
**Περίπτωσις πολυμαστίας γυναικός*, 1870
**Περί οστρακιάς*, 1876
**Η θνησιμότης των βρεφών εν Αθήναις*, 1877
**Θεραπεία ατροφίας*, 1879
**Περί προφυλάξεως από των μεταδοτικών νόσων*, 1878
**Μελέτη επί των κυριοτέρων αιτίων παρά τοις παισί*, 1880
**Η κυρία αιτία της μεγάλης θνησιμότητος των εκθέτων και τρόποι θεραπείας*, 1881
**Αποπληξία μηνίγγων εις παιδίον τεσσάρων μηνών*, 1882
**Σπανία περίπτωσις κακοήθους τεταρταίου πυρετού εν βρεφική ηλικία*, 1884
**Περί χρονίου κατάρρου των των παίδων*, 1885
**Περί χρονίας διαρροίας των παίδων*, 1886
**Περί επιρροής της οδοντοφυΐας επί των νόσων της βρεφικής ηλικίας*, 1892

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*Πουρναρόπουλος Γ, Κ., «Ζίννης Αναστάσιος», *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλίου»*, τόμος Η΄, Αθήναι, σσ. 739 - 740

Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες παιδίατροι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Φίλιππος (γιος του Αντίπατρου)

Ο **Φίλιππος** (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών ήταν ευγενής από τη Μακεδονία, που ως στρατιωτικός υπηρέτησε τον αδελφό του Κάσσανδρο βασιλιά της Μακεδονίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού στρατηγού Αντίπατρου αντιβασιλιά της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας. Αδέλφια του ήταν ο Κάσσανδρος της Μακεδονίας, ο Ιόλλας, ο Πλείσταρχος, η Φίλα, η Ευρυδίκη και η Νίκαια.

Το 313 π.Χ. ο αδελφός του βασιλιάς τον έστειλε με στρατό να εισβάλει στην Αιτωλία. Όταν έφθασε στην Ακαρνανία, έμαθε ότι ο Αιακίδης της Ηπείρου ανέκτησε τον θρόνο του· έτσι ο Φίλιππος έστρεψε τα όπλα εναντίον εκείνου και σε μάχη εκ παρατάξεως, τον νίκησε. Τότε ο Αιακίδης, με το υπόλοιπο τού στρατού που τού έμεινε, ενώθηκε με τους Αιτωλούς και έκανε δεύτερη μάχη, στην οποία ο Φίλιππος ήταν πάλι νικηφόρος. Για τον λόγο αυτό οι Αιτωλοί εγκατέλειψαν την ύπαιθρο και κατέφυγαν στα ορεινά τους φρούρια.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Ιουστίνο, ο Αλέξανδρος Γ΄ ο Μέγας είχε δηλητηριαστεί το 323 π.Χ. από τον οινοχόο του Ιόλλα και στη συνωμοσία συμμετείχαν ο Κάσσανδρος και ο Φίλιππος.

## Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
* Αντίπατρος ο Ετησίας άκμασε το 279 π.Χ., βασιλιάς της Μακεδονίας για 45 ημέρες, όσο έπνεαν οι ετησίες άνεμοι.

Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιπατριδών
Γλαφύρα (εταίρα)

Η **Γλαφύρα** (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) ήταν εταίρα της Αυλής. Ήταν διάσημη και πασίγνωστη στην εποχή της για την ομορφιά της, τη γοητεία και της ελκυστηκότητά της. Ο γάμος της με τον Αρχέλαο Β΄ αρχιερέα-βασιλιά στην πόλη Κόμανα της Καππαδοκίας, της έδωσε πολιτική ισχύ. Όταν εκείνος απεβίωσε, η Γλαφύρα σχετίστηκε με τον Μάρκο Αντώνιο· η σχέση αυτή, έκανε τον Οκταβιανό να δημιουργήσει ένα χυδαίο ποίημα.

## Βιογραφία
### Ο γάμος με τον Αρχέλαο Β΄
Ήταν Ελληνίδα της Καππαδοκίας, άγνωστων γονέων. Παντρεύτηκε τον Αρχέλαο Β΄ αρχιερέα-βασιλιά της θεοκρατικής πόλης των Κομάνων, στην Καππαδοκία. Έτσι έγινε βασίλισσα στα Κόμανα. Ο πατέρας τού Αρχέλαου Β΄, ο Αρχέλαος Α΄ ήταν μάλλον εγγονός τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου.

Η Γλαφύρα έκανε δύο γιους, τον Αρχέλαο και τον Σισίνη. Ο Αρχέλαος Α΄ είχε τοποθετηθεί αρχιερέας-βασιλιάς στα Κόμανα από τον Πομπήιο. Ο Ρωμαίος στρατηγός ήταν προστάτης τού Αρχέλαου Α΄ και τού γιού του. Όταν όμως το 47 π.Χ. ο δικτάτορας Ιούλιος Καίσαρας νίκησε τον Πομπήιο, εκτόπισε τον Αρχέλο Β΄ και έθεσε στη θέση του τον Λυκομήδη. Αργότερα απεβίωσε ο Αρχέλαος Β΄· η χήρα Γλαφύρα παρέμεινε με τους γιους της στην Καππαδοκία.

### Η σχέση με τον Μ. Αντώνιο
Μετά από έτη η Γλαφύρα έγινε ερωμένη τού Μ. Αντώνιου. Το 36 π.Χ. ο Αντώνιος εκθρόνισε και εκτέλεσε τον Αριαράθη Ι΄ της Καππαδοκίας. Με τις προσπάθειές της η Γλαφύρα επηρέασε και έλκυσε τον Ρωμαίο στρατηγό, ώστε να ορίσει διάδοχο τον γιο της Αρχέλαο ως βασιλιά της Καππαδοκίας. Η Γλαφύρα έγινε  ισχυρή κυρία της Αυλής και ενεπλάκη στην εσωτερική πολιτική της χώρας. Η ισχυρή επιρροή της φαίνεται σε ένα προσβλητικό ποίημα της εποχής τού εμφυλίου πολέμου το 41 π.Χ., με κάποια ειλικρίνεια στους στίχους, που συνέθεσε ο Οκταβιανός για τον Αντώνιο. Η σάτυρα ήταν για τον Αντώνιο, που αν και σύζυγος της Φουλβίας, είχε ερωτευθεί τη Γλαφύρα.

:Quod futuit Glaphyran Antonius, hanc mihi poenam
:Fulvia constituit, se quoque uti futuam.
:Fulvia ego ut futuam? Quid si me Manius oret
:pedicem, faciam? Non puto, si sapiam.
:"Aut futue, aut pugnemus" ait. Quid quod mihi vita
:carior est ipsa mentula? Signa canant!

:Επειδή ο Αντώνιος το κάνει με τη Γλαφύρα, κανόνισε η
:Φουλβία να τον τιμωρήσει με το να το κάνω με αυτήν.
:To να το κάνω με τη Φουλβία; Τι και αν ο Μάνιος ζητά
:να το κάνω με αυτή; Δεν θα το κάνω, αν είμαι σώφρων.
:Λέει αυτή: κάντο ή ας παλέψουμε. Δεν καταλαβαίνει, ότι από 
:τη ζωή είναι πιο ακριβό το κοκοράκι μου; Τρομπέτα σάλπισε!

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αρχέλαο Β΄ αρχιερέα-βασιλιά στα Κόμανα της Καππαδοκίας και είχε τέκνα:
* Αρχέλαος, βασιλιάς της Καππαδοκίας (βασ. 36-17 π.Χ.).
* Σισίνης.

## Πηγές
* Syme, Anatolica: studies in Strabo pp. 144 & 148
* Dueck, Strabo’s cultural geography: the making of a kolossourgia p. 208

Κατηγορία:Αρχαίες εταίρες
Σιταριά (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Σιταριά** μπορεί να αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:

* Σιταριά Έβρου, οικισμός του δήμου Διδυμοτείχου.
* Σιταριά Ιωαννίνων, οικισμός του δήμου Δωδώνης.
* Σιταριά Κιλκίς, οικισμός του δήμου Παιονίας.
*Σιταριά Φλώρινας, οικισμός του δήμου Πωγωνίου.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ιωάννης Κυριαζής

Ο **Ιωάννης Αντ. Κυριαζής** (1907-1971) γεννήθηκε στην τότε κοινότητα Πετρομαγούλας του Ορχομενού Βοιωτίας. Φαρμακοποιός στο επάγγελμα και επί 12 συναπτά έτη πρώτος αιρετός Δήμαρχος του νεοσύστατου  τότε Δήμου Ορχομενού (1952-1964). Ήταν ο εμπνευστής της συνένωσης των αθλητικών δυνάμεων «Σκριπούς» και Πετρομαγούλας ιδρύοντας την Α.Ε.Ορχομενού της οποίας υπήρξε πρόεδρος από την ίδρυσή της και επί σειρά ετών. Ήταν ο άνθρωπος που καθιέρωσε τους «Πανορχομένιους Αγώνες Στίβου» το 1946. Με δικές του ενέργειες θα εξασφαλισθεί χώρος εκ 15 περίπου στρεμμάτων για τη δημιουργία ενός σύγχρονου για την τότε εποχή γηπέδου για τις ανάγκες τόσο της ποδοσφαιρικής ομάδας όσο και των αγωνισμάτων του στίβου. Βοήθησε για την άνοδο του αθλητισμού τόσο στον Ορχομενό όσο και στη Βοιωτία, και υπήρξε εκ των πρωτεργατών για την μεταφορά της έδρας της ΕΠΣΕΒ από τη Χαλκίδα στη Λιβαδειά.

Για το έργο του ως Δήμαρχος τιμήθηκε από τον Βασιλιά Παύλο με τον Χρυσούν Σταυρό του Ημετέρου Τάγματος του Φοίνικος ως ένας από τους επιτυχέστερους Δημάρχους της χώρας. Τιμήθηκε επίσης από την Ε.Π.Σ.Ε.Β. (Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας Βοιωτίας) για την δραστηριότητά του ως παράγοντας του ποδοσφαίρου.

## Παραπομπές


## Πηγές

* Το Βοιωτικό Ποδόσφαιρο - Χρήστος Ιωάν.Νταντούμης, 2005
* Ιστοσελίδα Α.Ε.Ορχομενού
* Blog Α.Ε.Ορχομενού

Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Κατηγορία:Ορχομενός Βοιωτίας
Κατηγορία:Α.Ε. Ορχομενού (ποδόσφαιρο)
Εθνικό Πάρκο των Κάτω Τάτρα

μικρογραφία|Πανόραμα των Κάτω Τάτρα από το Ντούμπιερ
Το **Εθνικό Πάρκο των Κάτω Τάτρα** () είναι εθνικό πάρκο στην Κεντρική Σλοβακία, μεταξύ του ποταμού Βαχ και τη κοιλάδα του Χρον. Το πάρκο και η ζώνη ασφαλείας καλύπτουν όλη την οροσειρά των Κάτω Τάτρα. Το Εθνικό Πάρκο καλύπτει έκταση 728τ.χλμ. και η ουδέτερη ζώνη, καλύπτει έκταση 1.102 τ.χλμ., αποτελώντας έτσι το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στη Σλοβακία.

Είναι χωρισμένο μεταξύ των περιφερειών Μπάνσκα Μπιστρίτσα, Ζίλινα και Πρέσοφ. Η ψηλότερη κορυφή είναι η Ντούμπιερ (2.043 μέτρα). Τέσσερις μεγάλοι ποταμοί στη Σλοβακία πηγάζουν από τη κορυφή Κράλοβα χόλα: οι Βαχ, Χρον, Χνίλετς, Χορνάντ.

## Ιστορία
Η διαδικασία προστασίας των Κάτω Τάτρα ως εθνικό πάρκο άρχισε με προσπάθειες από το 1918-1921 και αμέσως μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1963 έγινε πρόταση για την ίδρυση του Εθνικού Πάρκου των Κάτω Τάτρα με το όνομα Εθνικό Πάρκο της Κεντρικής Σλοβακίας. Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ του 1965 και 1966, λίγο πριν την ολοκλήρωση της τελευταίας πρότασης, δημιουργήθηκε πρόταση για το εθνικό πάρκο Ντούμπιερ. Ο στόχος αυτού του σχεδίου ήταν να περιλαμβάνει το βόρειο και το νότιο τμήμα των κεντρικών Κάτω Τάτρα. Από το 1967 μέχρι το 1968 το σχέδιο αναδιατυπώθηκε με σκοπό να δημιουργηθεί στην 25η επέτειο της σλοβακικής Εθνικής Εξέγερσης. Αλλά χρειάστηκαν άλλα 10 χρόνια για να ξεπεραστούν διάφορα εμπόδια που απέτρεψαν την ίδρυση του εθνικού πάρκου. Το 1978, ιδρύθηκε το εθνικό πάρκο με το κανονισμό 119/1978 της Σλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Η περιοχή του εθνικού πάρκου ορίζεται σε 81.095 εκτάρια και η ζώνη προστασίας σε 123.990 εκτάρια. Το καθεστώς του εθνικού πάρκου δημοσιεύτηκε το ίδιο έτος από το Υπουργείο Πολιτισμού της Σλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, με βάση το κανονισμό 120/1978. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους όρους για την προστασία συγκεκριμένων περιοχών.

Τα σύνορα του πάρκου και οι ζώνες προστασίας αναθεωρήθηκαν στις 17 Ιουνίου 1997 από τον κανονισμό Αριθ. 182/1997 της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Σλοβακίας. Η αναθεωρημένο έκταση του εθνικού πάρκου αποτελούταν από 72.842 εκτάρια, 8.253 εκτάρια λιγότερα, από την αρχική έκταση. Η αναθεωρημένη έκταση των ζωνών προστασίας μειώθηκε κατά 13.828 εκτάρια στα 110.162 εκτάρια.

## Τουρισμός
Το πάρκο έχει εξαιρετικές συνθήκες για πολλές αθλητικές δραστηριότητες. Μερικά από τα θέρετρα περιλαμβάνουν τα Γιάσνα Κάτω Τάτρα, Τάλε, Ντεμιάνοβσκα ντόλινα και Τσερτόβιτσα. Οι ακόλουθες σπηλιές είναι ανοικτές για το κοινό: Ντεμιάνοβσκα γιάσκινια Σλομπόντι (Σπήλαιο της Ελευθερίας Ντεμιάνοβσκα), Ντεμιάνοβσκα λιάντοβα γιάσκινια (Σπήλαιο Πάγου Ντεμιάνοβσκα), Σπηλιά Μπίστρα, Σπήλαιο Βάζετσκα και Σπήλαιο των Νεκρών Νυχτερίδων.

## Προστατευόμενες περιοχές
Επί του παρόντος, οι ακόλουθες προστατευόμενες περιοχές είναι εγκατεστημένες στην περιοχή του πάρκου ή της νεκρής ζώνης, που καλύπτει 98.89 τ.χλμ.:

* 10 εθνικοί δρυμοί
* 10 αποθεματικά φύσης, συμπεριλαμβανομένου του Χορνέ λάζι
* 5 εθνικά μνημεία φύσης
* 6 μνημεία φύσης
* 1 προστατευόμενη περιοχή

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Low Tatras National Park at Slovakia.travel

Κατηγορία:Γεωγραφία της Σλοβακίας
Κατηγορία:Εθνικά πάρκα της Ευρώπης
Κάρλο Μαρσουπίνι

**Ο Κάρλο** Μαρσουπίνι (1399-1453), γνωστός και ως **Κάρλο Αρετίνο(ς),** λατινικά και **Carolus Arretinus**, ήταν Ιταλός αναγεννησιακός ανθρωπιστής, λόγιος και καγκελάριος της Φλωρεντινικής Δημοκρατίας . 

Γεννήθηκε στη Γένοβα σε οικογένεια από το Arezzo, αλλά μεγάλωσε και πέθανε στη Φλωρεντία . Ο πατέρας του Γκρεγκόριο ήταν κυβερνήτης της Γένοβας υπό τον Κάρολο ΣΤ' της Γαλλίας . Ο Κάρλο έμαθε καλά ελληνικά, πιθανώς από το Μανουήλ Χρυσολωρά. Συνδέθηκε με την οικογένεια των Mεδίκων και ήταν δάσκαλος του Lorenzo di Giovanni di Medici κατά τη δεκαετία του 1420.  Περί το 1433, εξορίστηκε για ένα χρόνο στη Βερόνα μαζί με τον Lorenzo και τον μεγάλο αδελφο του Κοσμά.  Ήταν παρών στη Σύνοδο της Φλωρεντίας το 1439 κι άκουσε τις διαλέξεις του Γεώργιου Πλήθωνα Γεμιστού. Το 1444 διαδέχτηκε τον Λεονάρντο Μπρούνι ως καγκελάριος της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας. Μαζί του απεικονίζεται τιμητικά σε μνημείο που σχεδίασε ο γλύπτης Desiderio da Settignano στην εκκλησία Santa Croce της Φλωρεντίας. Μετά το θάνατό του το 1453 τον διαδέχτηκε στην καγκελαρία ο Πότζιο Μπρατσολίνι. 

μικρογραφία|αριστερά|Ο τάφος του Κάρλο Μαρσουπίνι στη Βασιλική της Σάντα Κρότσε στη Φλωρεντία.

Μετά το θάνατο του πατέρα του Γκρεγκόρι το 1444, ο Κάρλο ανέθεσε στο ζωγράφο Φιλίππο Λίππι ένα μνημείο για να τοποθετηθεί στην εκκλησία της Μονής των Ολυβέτων στο Αρέτσο. Το εικονοστάσι απεικονίζει τη *στέψη της Παναγίας, με τον Άγιο Ιωάννη και τον Άγιο Βενέδικτο* (που ονομάζεται *στέψη Μαρσούππινι*, και σώζεται πια στη Ρώμη, στην Πινακοθήκη του Βατικανού . 

Ήταν άνθρωπος μεγάλης μόρφωσης, συγγραφέας πεζών αλλά και μερικών ποιημάτων. Μεταξύ των έργων του: ένα *κονσολάτιο* με αξιοσημείωτη χριστιανική έμπνευση (που έρχεται σε αντίθεση με τη φήμη του για απιστία) που γράφτηκε με αφορμή το θάνατο της Contessina de 'Bardi, για το σύζυγό της και φίλο του Κόζιμο των Μεδίκων και στο γιο της Λορέντσο. Ο Πάπας Νικόλαος Ε' του αναθέτει το 1452 να μεταφράσει την Ιλιάδα του *[[Ιλιάδα|Ομήρου]]* στα Λατινικά, ωστόσο πέθανε πριν τελειώσει. 

Δύο γιοι του Μασουρπίνι, ο Κριστόφορο και ο μικρός Κάρλο εμφανίζονται ως χαρακτήρες στο *Commentarium στο Convivium Platonis de Amore* ("Σχόλιο για το *Συμπόσιο* του *Πλάτωνα* ") του Marsilio Ficino . Μεταξύ των μαθητών του Κάρλο ήταν κι ο Giovanni Forteguerri της Pistoia. 

Ο Μαρσούπινι στέφθηκε μεταθανάτια στέμμα ποιητής. Η επικήδεια ομιλία προς τιμήν του διαβάστηκε από τον Matteo Palmieri .  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί αναγεννησιακοί ουμανιστές
Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Η Αγάπη Είναι Ζάλη (τραγούδι)

Η **Αγάπη Είναι Ζάλη** είναι τραγούδι ερμηνευμένο από την Χάρις Αλεξίου σε μουσική τον Έλληνα συνθέτη Θάνο Μικρούτσικου και στίχους του Ανδρέα Μικρούτσικου. Είναι το δεύτερο κομμάτι στην Α’ πλευρά του άλμπουμ «Η Αγάπη Είναι Ζάλη» που κυκλοφόρησε από τη Minos (MSM 613) το 1986 και ήταν το πιο πετυχημένο τραγούδι του άλμπουμ.
 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου
Κατηγορία:Ελληνόφωνα τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια του 1986
Σιρ Γκιγιάν

Ο **Σιρ Γκιγιάν** υπήρξε Πρωθυπουργός του Βασιλείου του Αφγανιστάν από τον Ιανουάριο του 1929 έως την 1η Νοεμβρίου 1929. Διαδέχθηκε τον Σιρ Αχμάντ ενώ μετά την απομάκρυνση του, ο Μοχαμάντ Χασίμ Χαν ανέλαβε το αξίωμα του Πρωθυπουργού του Αφγανιστάν. Πέθανε το 1929.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αφγανιστάν
Κόμμα της Τσαμουριάς

Το **Κόμμα της Τσαμουριάς** () ήταν μικρό, βραχύβιο πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα, το οποίο είχε ως στόχο να εκπροσωπήσει τους Τσάμηδες στο ελληνικό κοινοβούλιο. Δημιουργήθηκε από τον Αλή Ντίνο, διάσημο γελοιογράφο από τη Πρέβεζα και βουλευτή.

## Συμμετοχή σε εκλογές
Το κόμμα συμμετείχε μόνο στις γενικές εκλογές του 1926 συγκεντρώνοντας 1.539 ψήφους από τους νομούς Πρέβεζας και Ιωαννίνων. Στις επόμενες εκλογές, το κόμμα δεν κέρδισε την υποστήριξη του ντόπιου αλβανικού πληθυσμού και ο Αλή Ντίνο συμμετείχε με τη θέση Αγρότης-Εργάτης, κερδίζοντας μόλις 67 ψήφους το 1932. 

## Δείτε επίσης
* Τσάμηδες

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Mavrogordatos, George Th. ''Stillborn republic: social coalitions and party strategies in Greece, 1922-1936''. University of California Press. California, 1983.

Κατηγορία:Τσάμηδες
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Σιταριά Έβρου

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Σιταριά (αποσαφήνιση)]]*

Η **Σιταριά** είναι πεδινό χωριό που βρίσκεται στην περιφερειακή ενότητα Έβρου .

## Γενικά στοιχεία
Η Σιταριά βρίσκεται στον βόρειο Έβρο, σε υψόμετρο 100 μέτρων. Το χωριό απέχει 17 χιλιόμετρα ΒΔ. του Διδυμότειχου και 18 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. της Ορεστιάδας. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με το παλιό όνομά του *Ρόσνα* στο ΦΕΚ 259Α-29/12/1918 να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητα Ρόσνας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με τη Μάνη και το Ευγενικό αποτελούν την τοπική κοινότητα Μάνης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Διδυμοτείχου του δήμου Διδυμοτείχου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους, όταν με την απογραφή 2011 είχε 68.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Η Αγάπη Είναι Ζάλη (άλμπουμ)

***Η αγάπη είναι ζάλη*** είναι τίτλος άλμπουμ που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1986 από τη δισκογραφική εταιρεία Minos Matsas & Son Co. Ltd.

Η μουσική είναι του Θάνου Μικρούτσικου και ερμηνεύει η Χάρις Αλεξίου. Τους στίχους των τραγουδιών έχουν γράψει οι Άλκης Αλκαίος, Ανδρέας Μικρούτσικος, Μπάμπης Τσικληρόπουλος, ενώ ένα τραγούδι είναι μελοποίηση ποιήματος του Νίκου Καββαδία. Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Polysound και το άλμπουμ κυκλοφόρησε σε δίσκου βινυλίου (MSM 613) και κασέτα (CA-MTCS 613) το 1986 και σε CD (MCD 613) το 1988. Οι πωλήσεις του δίσκου ξεπέρασαν τις 100.000.

## Κατάλογος τραγουδιών
Παρακάτω παρουσιάζεται ο κατάλογος των τραγουδιών, σύμφωνα με την έκδοση δίσκου βινυλίου με έξι κομμάτια στην κάθε πλευρά.

## Διάφορα
* Το πιο πετυχημένο τραγούδι στο δίσκο είναι το *«Η αγάπη είναι ζάλη»* που έδωσε και τον τίτλο στο άλμπουμ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* *Δραγουμάνος, Πέτρος «*Κατάλογος Ελληνικής Δισκογραφίας 1950-2000*», Αθήνα, 2000* ISBN 9789602202951

Κατηγορία:Θάνος Μικρούτσικος (δισκογραφία)
Κατηγορία:Δισκογραφία της Χαρούλας Αλεξίου
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986
Ραγκούζα

Η **Ραγούσα** (, σικελικά: *Rausa*, ) είναι ιταλική πόλη στη νότια Σικελία πρωτεύουσα της Ιταλικής επαρχίας της Ραγούσα. Ο πληθυσμός της πόλης σύμφωνα με την απογραφή του 2016 είναι 73.288 κάτοικοι.
Είναι κτισμένη πάνω σε έναν Ασβεστολιθικό λόφο ανάμεσα σε δύο βαθιές κοιλάδες. Η Ραγκούζα μαζί με άλλες επτά πόλεις του νότου αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. 

## Ιστορία

### Αρχαιότητα
Τα ίχνη της πόλης παραπέμπουν στη 2η χιλιετία π.Χ. μαζί με άλλες σποραδικές εγκαταστάσεις Σικελών, τρίτο τμήμα των προϊστορικών κατοίκων του νησιού. Ο προϊστορικός οικισμός της Ραγκούζας έχει αναγνωριστεί την ίδια εποχή με το όνομα «*Ύβλα Ηραία*». Η αρχαία πόλη βρίσκεται σε έναν λόφο με ύψος 300 μέτρα σε επαφή με πολλές Ελληνικές αποικίες ιδιαίτερα με το γειτονικό λιμάνι Καμερίνο. Κατακτήθηκε από την Καρχηδόνα, τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και τη Βυζαντινή αυτοκρατορία που οχύρωσε την πόλη και έκτισε ένα μεγάλο κάστρο. Οι Άραβες κυρίευσαν τη Ραγκούζα (848) και τη διατήρησαν μέχρι τον 11ο αιώνα, στη συνέχεια την κατέλαβαν οι Νορμανδοί. Οι Νορμανδοί την έκαναν κομητεία με πρώτο κόμη τον Γοδεφρείδο, τον λεπρό νόθο γιο του Ρογήρου Α΄ της Σικελίας.

### Νεώτερα χρόνια

Η Ραγκούζα ακολούθησε από τότε πιστά την τύχη των υπόλοιπων πόλεων στο Βασίλειο της Σικελίας που δημιουργήθηκε στις αρχές του 12ου αιώνα. Μια οικογένεια από το Κιαραμόντε Γκούλφι πήρε την πόλη σαν δώρο και παρέμεινε πρωτεύουσα της κομητείας και στη συνέχεια ενώθηκε με τη Μόντικα (1296), η κατάσταση αυτή διατηρήθηκε μέχρι τον 15ο αιώνα και ανατράπηκε από μία λαϊκή επανάσταση. Η Ραγκούζα ισοπεδώθηκε από έναν ισχυρό σεισμό (1693) με περισσότερους από 5.000 νεκρούς, τα περισσότερα σπίτια καταστράφηκαν και κτίστηκαν ξανά σε ρυθμό Μπαρόκ. Οι κάτοικοι μετακινήθηκαν σε μια γειτονική συνοικία και έκτισαν ένα νέο προάστιο την *"Άνω Ραγκούζα"*, η αρχαία πόλη πήρε το όνομα *"Κάτω Ραγκούζα"*. Οι δύο πόλεις παρέμειναν χωριστές μέχρι το 1926 και πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Μόντικα, στη συνέχεια ενώθηκαν και αντικατάστησαν τη Μόντικα σαν πιο δημοφιλής πόλη και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Από το 1938 ξεκίνησαν εργασίες ασφαλτόστρωσης στους δρόμους της πόλης που βρίσκονται σε λειτουργία μέχρι σήμερα. 

Η Ραγκούζα βρίσκεται σήμερα σε έναν λόφο κάτω από τα Υβλαία Όρη και χωρίζεται διακριτά σε δύο περιοχές την παλιότερη και τη νεώτερη πόλη. Οι δύο πόλεις χωρίζονται με ένα φαράγγι που συνδέεται με έξι γέφυρες, πιο διάσημη από αυτές είναι η Πόντε ντε Καπουτσίνι.

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*ISTAT 
*Ραγκούζα, Χάρτης

Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ραγκούζας
Σιταριά Κιλκίς

*Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Σιταριά (αποσαφήνιση)]]*

Η **Σιταριά ** είναι πεδινό χωριό του νομού Κιλκίς σε υψόμετρο 35 μέτρα το οποίο βρίσκεται ανατολικά του Αξιού ποταμού. Απέχει 67 χλμ. ΒΔ. από τη Θεσσαλονίκη, 9 χλμ ΝΑ. από το Πολύκαστρο και 26,5 χλμ. Β.- ΒΔ. από τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία (τελωνείο Ευζώνων). Το χωριό δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1930, όταν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πρώην καπνεργάτες από την Καβάλα, μετά το κλείσιμο των εργοστασίων εκεί και τις μεγάλες κινητοποιήσεις. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βαφιοχωρίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Λιμνότοπο, τη Νέα Καβάλα και τον Χρυσόκαμπο, αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Λιμνοτόπου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πολυκάστρου του Δήμου Παιονίας της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 82 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κιλκίς
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας
Λευκή τρομοκρατία (Ισπανία)

Στην ιστορία της Ισπανίας, η **Λευκή Τρομοκρατία** (γνωστή και φρανκική Καταστολή, la Represión franquista) ήταν η σειρά δολοφονιών που πραγματοποίησε η εθνικιστική πλευρά κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο (1936-39) και κατά τα πρώτα εννέα χρόνια του καθεστώτος του στρατηγού Φρανθίσκο Φράνκο.  Κατά την περίοδο 1936-45, η Ισπανία του Φράνκο είχε πολλούς εχθρούς: τους πιστούς στη δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία (1931-39), τους κεντροαριστερούς Φιλελεύθερους, το Λαϊκό Μέτωπο, τους σοσιαλιστές, τους τροτσκιστές, τους κομμουνιστές, τους αναρχικούς, καθώς και Πεντηκοστιανούς Χριστιανούς, Διανοούμενους και Ελευθεροτέκτονες. Επίσης, εχθροί του καθεστώτος του Φράνκο ήταν οι εθνικιστές από τη Γαλικία, την Καταλονία και τη Χώρα των Βάσκων.

Ο καταδίωξη των αριστερών στην Ισπανία ήταν η πολιτική αντίδραση που απαιτείτο για την αποκατάσταση της μοναρχίας στη θέση της Δεύτερης Δημοκρατίας. Ιδεολογικά, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία νομιμοποίησε τις δολοφονίες από την  αστυνομία και τους φαλαγγίτες ως την υπεράσπιση του Καθολικισμού σε απάντηση στις δολοφονίες πολλών ρωμαιοκαθολικών κληρικών από τους δημοκρατικούς.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του καθεστώτος του Φράνκο (1 Οκτωβρίου 1936 – 20 Νοεμβρίου 1975), ο νόμος των πολιτικών ευθυνών (Ley de Responsabilidades Políticas), που εκδόθηκε το 1939, μεταρρυθμίστηκε το 1942 και τέθηκε σε ισχύ μέχρι το 1966, έδωσε νόμιμο χρώμα δικαίου στην πολιτική καταπίεση τη διάλυση της Δεύτερης Δημοκρατίας και χρησίμευσε για να τιμωρήσει τους Ισπανούς που επέζησαν από το στρατιωτικό πραξικόπημα κατά της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας τον Ιούλιο του 1936. 

Δεδομένης της έκτασης και της διάρκειας του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, οι ιστορικοί πιστεύουν ότι ο αριθμός των θανάτων του λευκού τρόμου (περίπου 60.000 – 400.000) είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των θανάτων του ερυθρού τρόμου (38.000 – 172.344), ενώ οι πολιτικά συντηρητικοί ιστορικοί ισχυρίζονται ότι η Κόκκινη Τρομοκρατία ήταν η μεγαλύτερη πολιτική τρομοκρατία. Το 2015 η ισπανική κυβέρνηση αρνήθηκε την πρόσβαση των ισπανών ιστορικών στα σχετικά κυβερνητικά αρχεία, γεγονός που θα επέτρεπε τον προσδιορισμό του φυσικού τόπου και της πολιτικής μοίρας των θυμάτων της Λευκής Τρομοκρατίας.

Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ισπανία
Κατηγορία:Δίωξη ΛΟΑΤ προσώπων
Κατηγορία:Αντικομμουνιστική τρομοκρατία
Τράπανι

Το **Τράπανι** (, , αρχαία ελληνικά: *Δρέπανον*) είναι ιταλική πόλη και κοινότητα στο δυτικότερο άκρο της Σικελίας, πρωτεύουσα της Ιταλικής επαρχίας του Τράπανι. Με ιδρυτές τους Έλυμους η πόλη έγινε σημαντικό αλιευτικό κέντρο, με το λιμάνι της πόλης γίνεται η μετάβαση των τουριστών στις διπλανές Αιγάδες. Η έκταση της πόλης είναι 273.13 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2018 67.923 κάτοικοι, η πυκνότητα της πόλης σύμφωνα με την ίδια απογραφή είναι 250 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η πόλη είναι χωρισμένη σε δύο τμήματα αλλά η μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας είναι η Μαρσάλα με 80.000 κατοίκους, το Τράπανι με τα γειτονικά προάστια φτάνει από τους 70.000 κατοίκους στους 90.000.

## Ιστορία

### Μυθολογία
 
[thumb|left|250px|Η πλατεία του [Τζουζέπε Γκαριμπάλντι στο Τράπανι.]]
Η πόλη ιδρύθηκε από τους Έλυμους που τη χρησιμοποίησαν σαν λιμάνι στη γειτονική πόλη Έρυξ, βρίσκεται σε χαμηλό σημείο με θέα στη Μεσόγειο. Το αρχικό όνομα της πόλης από τους Έλληνες ήταν Δρέπανα χάρη στο σχήμα του δρεπάνου που είχε το λιμάνι της. Το Δρέπανο καταλήφθηκε από την Καρχηδόνα (260 π.χ.) που τη μετέτρεψαν σε ισχυρή ναυτική βάση, όταν ξέσπασε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος και ακολούθησε η *"Ναυμαχία των Αιγάδων"* (241 π.χ.) αλώθηκε από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία.

Δύο αρχαίοι θρύλοι της Μυθολογίας συνδέονται με την ίδρυση της πόλης, με τον πρώτο το όνομα προέρχεται από ένα δρεπάνι που έπεσε από τα χέρια της θεάς Δήμητρας, αναζητούσε την κόρη της Περσεφόνη την οποία είχε απαγάγει ο Άδης. Ο δεύτερος μύθος συνδέεται με τον Κρόνο που έκοψε τα γεννητικά όργανα του πατέρα του Ουρανού με ένα δρεπάνι, το δρεπάνι έπεσε κατόπιν στη θάλασσα και δημιουργήθηκε η πόλη. Ο Κρόνος ήταν ο προστάτης του Δρέπανου στην αρχαιότητα, ο ανδριάντας του βρίσκεται ακόμα και σήμερα στην κεντρική πλατεία της πόλης.

### Νεώτερα χρόνια

[thumb|left|250px|Η παρέλαση του [Πάσχα στο Τράπανι.]]
Το Τράπανι κατέλαβαν διαδοχικά η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, οι Βάνδαλοι, η Βυζαντινή αυτοκρατορία και οι Άραβες (827). Ακολούθησαν οι Νορμανδοί και ο βασιλιάς τους Ρογήρος Α΄ της Σικελίας (1077) που χρησιμοποίησε το Τράπανι σαν βασικό λιμάνι για τις Σταυροφορικές του εκστρατείες στη Μεσόγειο. Τον 17ο αιώνα οι επιδημίες, η πείνα και οι εξεγέρσεις αποδεκάτισαν τον πληθυσμό αλλά τον 18ο αιώνα αυξήθηκε από τους 16.000 στους 30.000 κατοίκους, το Βασίλειο της Νεαπόλεως χρησιμοποίησε την πόλη σαν ισχυρή στρατιωτική βάση. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος η πόλη είχε εκτεταμένες καταστροφές από τον βομβαρδισμό των Συμμάχων. Μετά την πτώση του Φασισμού γνώρισε ταχύτατη ανάπτυξη χάρη στη θέση της στους πρόποδες του όρους Σαν Ζουλιάνο και σαν λιμάνι σε σημαντικούς τουριστικούς προορισμούς όπως οι Αιγάδες Νήσοι και η Σεγέστα.

## Παραπομπές
 		


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*ISTAT

Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τράπανι
Ματέις ντε Λιχτ

O **Ματέις ντε Λιχτ** (*Matthijs de Ligt*, 12 Αυγούστου 1999) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στην Εθνική Ολλανδίας στη θέση του κεντρικού αμυντικού.

## Καριέρα
### Σε συλλόγους
Από την παιδική του ηλικία αγωνίζεται στην ομάδα νέων του Άγιαξ και το 2016 ξεκίνησε να παίζει στον Γιονγκ Άγιαξ. Από το 2017 έως το 2019 ήταν παίκτης και αρχηγός του Άγιαξ, με τον οποίο έφτασε στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ. Τον Δεκέμβριο του 2018 κέρδισε το βραβείο Golden Boy. Στις 18 Ιουλίου του 2019 υπέγραψε στη Γιουβέντους. Τον Ιούλιο του 2022 αποκτήθηκε από τη Μπάγερν Μονάχου. Τον Αύγουστο του 2024 ανακοινώθηκε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

### Στην εθνική ομάδα
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ολλανδίας τον Μάρτιο του 2017, στον αγώνα για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018 ενάντια στη Βουλγαρία. Τον Μάρτιο του 2019 πέτυχε το πρώτο του γκολ με την ομάδα, στον αγώνα με τη Γερμανία για τα προκριματικά του Euro 2020. Συμμετείχε στο Euro 2020, στο Μουντιάλ 2022 και στο Euro 2024.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιόνγκ Άγιαξ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Σοφικό Έβρου

*Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Σοφικό Κορινθίας]]*

Το **Σοφικό** είναι πεδινό χωριό που βρίσκεται στην Θράκη και την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου.

## Γενικά στοιχεία
Το Σοφικό είναι κτισμένο  σε υψόμετρο 50 μέτρων, ανατολικά από την ΕΟ Αρδανίου - Ορεστιάδας, σε απόσταση 5 χιλιόμετρα δυτικά από τον Έβρο και τα σύνορα με την Τουρκία. Απέχει 12 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Διδυμότειχου και 106 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924  στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Θουρίου. Το 1961 προσαρτήθηκαν οι καταργούμενοι οικισμοί Νέο Κωστή και Νέο Λιλή. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Σοφικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Διδυμοτείχου του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε πληθυσμό 567 κατοίκους, από 795 το 2011.

## Προσωπικότητες
* Στεφανία Λυμπερακάκη (γένν. 2002), τραγουδίστρια με καταγωγή από τα χωριά Σοφικό και Θούριο. Εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Eurovision 2021
* Παύλος Σταματόπουλος, παρουσιαστής

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορία  Σοφικού από τον ιστότοπο http://sofiko-evrou.blogspot.com

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Τάνελ Πάνταρ

Ο **Τάνελ Πάνταρ** (*Tanel Padar*, γενν. 27 Οκτωβρίου 1980) είναι Εσθονός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Είναι κυρίως γνωστός διεθνώς για τη νίκη του στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2001. Ο Πάνταρ έγινε διάσημος κερδίζοντας το *Kaks takti ette*, έναν ετήσιο τηλεοπτικό διαγωνισμό για νέους Εσθονούς τραγουδιστές το 1999.

## Σταδιοδρομία
Το 1999 ο Πάνταρ κέρδισε το *Kaks takti ette*, έναν ετήσιο τηλεοπτικό διαγωνισμό για νέους Εσθονούς τραγουδιστές.

Το 2000 ήταν ένας από τα φωνητικά για την Ινές – που εκείνη την περίοδο ήταν επίσης η κοπέλα του – στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision .

Το 2001, ο ίδιος, μαζί με το αγορο-συγκρότημα 2XL και τον γεννημένο στην Αρούμπα Ντέιβ Μπέντον κέρδισαν τη διασημότητα νικώντας τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2001 με το τραγούδι "Everybody".

Το 2003, ο Πάνταρ ξεκίνησε μια ροκ μπάντα με το όνομα Tanel Padar & The Sun, όπου είναι μια από τις πιο δημοφιλείς μπάντες στην Εσθονία.

Το 2006, οι Tanel Padar & The Sun είχαν τις ακόλουθες θέσεις στα τσάρτ της Εσθονίας το 2006 (κορυφαία 40): #1, #4, #12, #23, #29, #31.

## Προσωπική ζωή
Η μεγαλύτερη αδερφή του Τάνελ Πάνταρ είναι η τραγουδίστρια Γκέρλι Πάνταρ. Ο ίδιος παντρεύτηκε την Καταρίνα Κάλντα από το 2003 μέχρι το 2007.

## Δισκογραφία
[μικρογραφία|Ο Πάνταρ με τους [The Sun (Εσθονικό συγκρότημα)|The Sun το 2006]]

### Άλμπουμ
* *The Greatest Hits* (2005)
* *Veidi valjem kui vaikus (A bit louder than silence)* (2005)
* *100% Rock'n'roll* (2006)
* *The Sun Live 2006* (2007)
* *Veidi valjem kui vaikus II (A bit louder than silence II)* (2007)
* *Here Comes The Sun* (2008)
* *Unisex* (2008)
* *RING* (2010)

## Παραπομπές


## Επιπλέον ιστοσελίδες

* 

Κατηγορία:Εσθονοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Εσθονία
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2001
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision