open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Τζον Χολ

Ο **Τζον Χολ** (, 18 Δεκεμβρίου 1824 - 25 Ιουνίου 1907) ήταν Νεοζηλανδός πολιτικός που διετέλεσε 12ος πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας από το 1879 έως το 1882. 

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Κίνγκστον απόν Χαλ της Αγγλίας, τρίτος γιος του Τζορτζ Χολ, λοχαγού του ναυτικού. Στην ηλικία των δέκα ετών στάλθηκε σε σχολείο στην Ελβετία και η εκπαίδευσή του συνέχισε στο Παρίσι και το Αμβούργο. Αφού επέστρεψε στην Αγγλία και εργάστηκε στο Ταχυδρομείο, σε ηλικία 27 ετών αποφάσισε να μεταναστεύσει. Διετέλεσε επίσης δήμαρχος του Κράισττσερτς.

## Καριέρα

Το 1853, εξελέγη στο Επαρχιακό Συμβούλιο του Καντέρμπουρι.  Αργότερα θα ανελιχθεί στις τάξεις του δικαστή, ήταν ο πρώτος πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου στο Κράισττσερτς (ο πρόδρομος στη θέση του δημάρχου, το 1862 και το 1863) και ο Γενικός Διευθυντής Ταχυδρομείων. Στο Κοινοβούλιο εκπροσώπησε τους εκλογείς της κομητείας του Κράισττσερτς 1855-60 (παραιτήθηκε στις αρχές του 1860 ), του Χίθκοουτ 1866-70 & 1871-72 (παραίτηση), του Σέλγουιν 1879-83 (παραίτηση) & 1887-90, και του Έλσμερ 1890-93 (συνταξιοδοτήθηκε).

Στις εκλογές του 1865–66, αντιμετώπισε το εκλογικό σώμα του Χίθκοουτ με τον Τζ. Μπάκλεϊ, και έλαβαν 338 και 239 ψήφους αντίστοιχα. 

Ο Χολ ήταν μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου από το 1876 έως το 1879 πριν παραιτηθεί, επιθυμώντας να επανενταχθεί στην κάτω βουλή. Θεωρώντας την προηγούμενη έδρα του στο Χίθκοουτ ακατάλληλη για την υποψηφιότητά του, δέχτηκε την προσφορά του αποχωρούντος Σέσιλ Φιτζρόι να θέσει υποψηφιότητα στην κενή έδρα του στο Σέλγουιν και εξελέγη χωρίς αντίπαλο στις γενικές εκλογές του 1879. Στις ίδιες εκλογές, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Ουίλιαμ Φοξ, ηττήθηκε, γεγονός που οδήγησε τον Φοξ να προσκαλέσει τον Χολ να τον διαδεχθεί στις 6 Σεπτεμβρίου.  Ο Χολ αποδέχτηκε την ηγεσία και στην πρώτη κοινοβουλευτική συνέλευση της αντιπολίτευσης μετά τις εκλογές επικυρώθηκε ως ηγέτης, ομόφωνα εκλεγμένος. 
## Θάνατος
Ο Χολ πέθανε στο Κράισττσερτς στις 25 Ιουνίου 1907, λίγο μετά το τέλος της Διεθνούς Έκθεσης. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο του Αγίου Ιωάννη στη Χοροράτα.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νέας Ζηλανδίας
Τζορτζ Ουότερχαουζ (πολιτικός)

Ο **Τζορτζ Ουότερχαουζ** (, 6 Απριλίου 1824 - 6 Αυγούστου 1906) ήταν πρωθυπουργός της Νότιας Αυστραλίας από τις 8 Οκτωβρίου 1861 έως τις 3 Ιουλίου 1863 και έβδομος πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας από τις 11 Οκτωβρίου 1872 έως τις 3 Μαρτίου 1873.

## Πρώτα χρόνια
Ο πατέρας του Τζορτζ Ουότερχαουζ, ο αιδεσιμότατος Τζον Ουότερχαουζ, ήταν γενικός επιθεωρητής των Ιεραποστολών Γουέσλιαν στην Αυστραλία και την Πολυνησία.

## Αυστραλία
Ο Ουότερχαουζ ήταν 15 ετών όταν η οικογένειά του μετανάστευσε το 1839, αρχικά στο Χόμπαρτ. Τέσσερα χρόνια αργότερα μετακόμισε στην Αδελαΐδα και ξεκίνησε την επιχείρησή του ως έμπορος. 

Εξελέγη για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο στην εκλογική περιφέρεια του Ανατολικού Τόρενς στην αποικία της Νότιας Αυστραλίας τον Αύγουστο του 1851. Παραιτήθηκε 3 χρόνια αργότερα, εξελέγη ξανά το 1857, αλλά παραιτήθηκε ξανά λίγο αργότερα.

Υποστήριξε την οικονομική ανάπτυξη της αποικίας μέσω του ελεύθερου εμπορίου και εξελέγη ξανά στο Νομοθετικό Συμβούλιο της Νότιας Αυστραλίας το 1860, όπου υποστήριξε ενιαίους δασμούς για την Αυστραλία. Διετέλεσε γενικός γραμματέας στην Πρώτη Κυβέρνηση Ρέινολντς από τον Μάιο του 1860 έως τον Φεβρουάριο του 1861. Μετά το τέλος της θητείας του Ρέινολντς ως πρωθυπουργού το 1861, ο Ουότερχαουζ σχημάτισε κυβέρνηση με σκοπό την οριστικοποίηση μιας πρότασης σε σχέση με τον Δικαστή Μπέντζαμιν Μπούθμπι, δικαστή στο Ανώτατο Δικαστήριο της Νότιας Αυστραλίας, ο οποίος δημιουργούσε δυσκολίες αντιτιθέμενος στη νομιμότητα του Εφετείου βάσει του νέου Συντάγματος. Ο Ουότερχαουζ παραιτήθηκε από την θέση του μετά την ολοκλήρωση αυτού του έργου, αλλά πείστηκε να μεταρρυθμίσει μια άλλη κυβέρνηση, η οποία διήρκεσε μέχρι τον Ιούλιο του 1863 πριν καταρρεύσει αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για οικονομικές παρατυπίες και φερόμενη υπεξαίρεση κεφαλαίων. Το 1864 αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή της Νότιας Αυστραλίας  και πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα στην Αγγλία. 

## Νέα Ζηλανδία
Ο Ουότερχαους μετανάστευσε στη Νέα Ζηλανδία το 1869 και στις 13 Μαΐου 1870 διορίστηκε στο Νομοθετικό Συμβούλιο της Νέας Ζηλανδίας.  Διετέλεσε μέλος της κυβέρνησης Φοξ από τις 30 Οκτωβρίου έως τις 20 Νοεμβρίου 1871 και τον Οκτώβριο του 1872 έγινε πρωθυπουργός.  Παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 1873, διαπιστώνοντας ότι ως μέλος της Άνω Βουλής ήταν αδύνατο να διατηρήσει τον έλεγχο του κυβέρνησης του. Παρέμεινε μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου μέχρι την παραίτησή του στις 30 Ιουνίου 1890. 

## Συνταξιοδότηση στην Αγγλία
Ο Ουότερχαουζ αντιμετώπισε προβλήματα υγείας και αποσύρθηκε στην Αγγλία το 1889, ενώ πέθανε στο Τόρκι του Ντέβον στις 6 Αυγούστου 1906.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νέας Ζηλανδίας
Φρέντερικ Ουίτακερ

Ο **Σερ Φρέντερικ Ουίτακερ** (, 23 Απριλίου 1812 - 4 Δεκεμβρίου 1891) ήταν Νεοζηλανδός πολιτικός, γεννημένος στην Αγγλία, ο οποίος διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας και έξι φορές Γενικός Εισαγγελέας.

## Καριέρα ως πρωθυπουργός
### Πρώτη θητεία
Η θητεία του Ουίτακερ ως πρωθυπουργού διήρκεσε λίγο περισσότερο από ένα χρόνο, μέχρι τον Νοέμβριο του 1864. Η θητεία του έληξε λόγω διαφορών μεταξύ του ιδίου και του Κυβερνήτη Γκρέι σχετικά με τη διεξαγωγή των Πολέμων της Νέας Ζηλανδίας. Ο Ουίτακερ παραιτήθηκε επίσης από μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου. Διετέλεσε για λίγο μέλος του Κοινοβουλίου για το Πάρνελ από το 1866 έως το 1867.

Τον Οκτώβριο του 1865, εξελέγη Επιθεωρητής της Επαρχίας του Ώκλαντ, αξίωμα το οποίο κατείχε μέχρι το 1867. Στη συνέχεια, για εννέα χρόνια παρέμεινε μακριά από δημόσια αξιώματα.

### Δεύτερη θητεία
Το 1876 έγινε βουλευτής του Γουαϊκάτο και αργότερα ξανά Γενικός Εισαγγελέας στην κυβέρνηση Άτκινσον. Η κυβέρνηση Άτκινσον διήρκεσε μέχρι τον Οκτώβριο του 1877. Ο Ουίτακερ έχασε την έδρα του στη Βουλή το 1879. Ωστόσο, όταν ο πρωθυπουργός Χολ ήθελε να υπηρετήσει ξανά ως Γενικός Εισαγγελέας, διορίστηκε για άλλη μια φορά στο Νομοθετικό Συμβούλιο το 1879. Όταν ο Χολ παραιτήθηκε τον Απρίλιο του 1882, ο Ουίτακερ έγινε πρωθυπουργός για δεύτερη φορά, υπηρετώντας μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1883.

Ο Ουίτακερ χρίστηκε Ιππότης Διοικητής του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου το 1884 και υπηρέτησε ξανά ως Γενικός Εισαγγελέας και ως επικεφαλής του Νομοθετικού Συμβουλίου από το 1887 έως το 1890. 

Μέχρι τότε η υγεία του επιδεινωνόταν και πέθανε στο Ώκλαντ στις 4 Δεκεμβρίου 1891. Τάφηκε στο Κοιμητήριο του Αγίου Στεφάνου στο Πάρνελ. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νέας Ζηλανδίας
Χένρι Σιούελ

Ο **Χένρι Σιούελ** (, 7 Σεπτεμβρίου 1807 – 14 Μαΐου 1879) ήταν Νεοζηλανδός πολιτικός. Ήταν αξιοσημείωτος αγωνιστής για την αυτοδιοίκηση της Νέας Ζηλανδίας και γενικά θεωρείται ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας, έχοντας ηγηθεί της κυβέρνησης Σιούελ το 1856. Αργότερα υπηρέτησε ως Αποικιακός Ταμίας (1856–1859), ως Γενικός Εισαγγελέας (1861–1862) και δύο φορές ως Υπουργός Δικαιοσύνης (1864–1865, 1869–1872).

Το 1873, ο Σιούελ αποσύρθηκε από την πολιτική και επέστρεψε στην Αγγλία λίγο αργότερα. Πέθανε στο Κέιμπριτζ στις 14 Μαΐου 1879 και είναι θαμμένος στο Γουέρσλι, στο Χάντινγκτονσαϊρ. 
## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Νέας Ζηλανδίας
Πολεμικό Νεκροταφείο Σούδας

Το **Πολεμικό Νεκροταφείο** στον κόλπο της Σούδας στην Κρήτη είναι ένα στρατιωτικό νεκροταφείο που διοικείται από την Κοινοπολιτειακή Επιτροπή Στρατιωτικών Τάφων. Ιδρύθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να ταφούν κατά κύριο λόγο πεσόντες των Συμμαχικών Δυνάμεων κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το Πολεμικό Νεκροταφείο του Κόλπου της Σούδας βρίσκεται περίπου 5 χλμ. ανατολικά από το κέντρο των Χανίων. Από τους 1.509 στρατιώτες της Κοινοπολιτείας που είναι θαμμένοι στο νεκροταφείο, 776 δεν κατέστη δυνατό να ταυτοποιηθούν. Επιπρόσθετα υπάρχουν 19 τάφοι από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι ταυτοποιημένοι πεσόντες της Κοινοπολιτείας ανά εθνικότητα είναι: 343 Νεοζηλανδοί, 248 Βρετανοί, 140 Αυστραλοί, 9 Νοτιοαφρικανοί, 5 Καναδοί και 1 Ινδός.

Στο στρατιωτικό νεκροταφείο τάφηκαν κατά λάθος δύο Γερμανοί και έπειτα από συμφωνία μεταξύ της CWGC και της Γερμανικής Επιτροπής Πολεμικών Τάφων, αποφασίστηκε να μην μεταφερθούν τα λείψανα των δύο Γερμανών, του Καρλ Βάγκνερ και του Γιόχαν Τρόιερ, από τον κόλπο της Σούδας πίσω στο γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο στο Μάλεμε.

Κάθε τάφος φέρει μία επιτύμβια στήλη από αγγλικό ψαμμίτη, στην οποία είναι χαραγμένο το όνομα, ο βαθμός, η ηλικία, το θρήσκευμα και η ημερομηνία θανάτου. Είναι επίσης χαραγμένο το έμβλημα της μονάδας στην οποία ανήκε ο πεσών στρατιώτης. Έκτος από τους τάφους στρατιωτών υπάρχουν και 37 πολιτικοί τάφοι.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Κατηγορία:Νεκροταφεία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Χανίων
Iramuteq (λογισμικό)

To **IRaMuTeQ** (αρτικόλεξο του γαλλικού « **I**nterface de **R** pour les **A**nalyses **Mu**ltidimensionnelles de **Te**xtes et de **Q**uestionnaires» - « Διεπαφή R για Πολυδιάστατες Αναλύσεις Κειμένων και Ερωτηματολογίων ») είναι ένα ελεύθερο λογισμικό λεξικομετρίας, που χρησιμοποιείται για την ανάλυση δεδομένων και στατιστικών στοιχείων κειμένου.

Το λογισμικό IRaMuTeQ επιτρέπει την εκτέλεση στατιστικών αναλύσεων σε μεγάλα σώματα κειμένων και απαντήσεις ερωτηματολογίων. Η λειτουργία του βασίζεται στη μέθοδο ταξινόμησης του Max Reinert, δίνοντας τη δυνατότητα για την πραγματοποίηση αναλύσεων ιεραρχικής ομαδοποίησης (hierarchical clustering) και παραγοντικής ανάλυσης αντιστοιχιών (correspondence analysis). Ο συνδυασμός αυτών των μεθόδων επιτρέπει τον προσδιορισμό των διαφορετικών θεματικών που δομούν ένα σώμα κειμένου. Οι διαφορετικές θεματικές εμφανίζονται ως λεξιλογικές κλάσεις, καθεμία από τις οποίες περιλαμβάνει λέξεις που εμφανίζονται με μεγάλη συχνότητα μαζί στο σώμα κειμένου με στατιστικά σημαντικό τρόπο (με βάση τη δοκιμασία χ2). Οι κλάσεις αυτές μπορούν να παρομοιαστούν με «λεξιλογικούς κόσμους», καθένας από τους οποίους παραπέμπει σε διαφορετικές θεματικές που θίγονται στο σώμα του κειμένου.

Το λογισμικό χρησιμοποιείται σε πλήθος επιστημονικών εργασιών από διαφορετικά επιστημονικά πεδία των κοινωνικών επιστημών, μεταξύ άλλων για την ανάλυση του λόγου στον Τύπο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και για τη μελέτη των κοινωνικών αναπαραστάσεων. Στην Ελλάδα έχει χρησιμοποιηθεί σε ορισμένες έρευνες που περιλαμβάνουν την ανάλυση μεγάλου όγκου κειμένων  και απαντήσεων ερωτηματολογίων.

Το IRaMuTeQ αναπτύχθηκε από τον Pierre Ratinaud στο *Εργαστήριο Μελετών και Εφαρμοσμένων Ερευνών στις Κοινωνικές Επιστήμες* (LERASS, Πανεπιστήμιο της Τουλούζης) χρησιμοποιώντας τις γλώσσες προγραμματισμού R και Python και υποστηρίζεται από τη γαλλική ερευνητική δομή LabEx. Διανέμεται με την άδεια GNU GPL (v2). Αποτελεί εναλλακτική λύση στο εμπορικό λογισμικό Alceste.

## Αναφορές


Κατηγορία:Κοινωνικές επιστήμες
Κατηγορία:Στατιστικές μέθοδοι
Κατηγορία:Γλωσσολογική έρευνα
Κατηγορία:Λογισμικό
Παπιοπεριπέτειες (τηλεοπτική σειρά, 2017)

Οι ***Παπιοπεριπέτειες*** (αγγλικά: *DuckTales*) είναι αμερικανική σειρά κινουμένων σχεδίων, που αναπτύχθηκε από τον Ματ Γιάνγκμπεργκ και τον Φρανσίσκο Ανγκόνες, και παράγεται από την Disney Television Animation. Η σειρά είναι μια επανεκκίνηση της αρχικής ομώνυμης σειράς του 1987, η οποία βασίζεται στα κόμικς που δημιούργησε ο Καρλ Μπαρκς, τα οποία επικεντρώνονται στις ζωές του Σκρουτζ ΜακΝτακ και της οικογένειάς του καθώς εμπλέκονται σε μια ποικιλία περιπετειών σε όλο τον κόσμο, καθώς και στη φανταστική πόλη του Ντάκμπεργκ. Η ίδια η επανεκκίνηση επικεντρώνεται σε νεότερα στοιχεία και βαθύτερες ιστορίες χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένης μιας μεγαλύτερης εμπλοκής του Ντόναλντ Ντακ.

Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 12 Αυγούστου 2017, με ένα πιλοτικό επεισόδιο 44 λεπτών στο Disney XD, προτού η πρώτη σεζόν πάρει το πράσινο φως για μετάδοση από τις 23 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους στο Disney XD. Από τον Μάιο του 2018 έως τον Σεπτέμβριο του 2019, η σειρά μεταφέρθηκε στο Disney Channel για το μέρος της πρώτης σεζόν που δεν είχε μεταδοθεί προηγουμένως και για όλη τη δεύτερη σεζόν. Η σειρά επέστρεψε στη συνέχεια στο Disney XD για την τρίτη σεζόν της και ολοκληρώθηκε με ένα φινάλε 67 λεπτών στις 15 Μαρτίου 2021. Από την κυκλοφορία της, η επανεκκίνηση έχει λάβει θετικές κριτικές από κριτικούς και κοινό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές παραγωγής Disney Television Animation
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Disney XD
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Ψηφιακά δημόσια αγαθά

Τα **ψηφιακά δημόσια αγαθά** είναι δημόσια αγαθά σε μορφή λογισμικού, συνόλων δεδομένων, μοντέλα ΤΝ, προτύπων ή περιεχομένου. Συνήθως πρόκεται για ελεύθερα πολιτιστικά έργα (βλ. ελεύθερο περιεχόμενο) που αποσκοπούν στην συμβολή της αειφόρου εθνικής και διεθνούς ανάπτυξης.

Ο όρος «ψηφιακό δημόσιο αγαθό» χρησιμοποιείται τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 2017, όταν ο Αυστραλός οικονομολόγος Νίκολας Γκρούεν έγραψε το άρθρο . Η ιδέα έχει προσελκύσει την προσοχή, καθώς οι νέες τεχνολογίες θεωρούνται όλο και περισσότερο ως έχουσες το δυναμικό να ωφελήσουν την κοινωνία. Κάποια κράτη, μη-κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), και φορείς του  αναγνωρίζουν τις ψηφιακές τεχνολογίες ως εργαλείο επίτευξης των Στόχων για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΣΒΑ) του ΟΗΕ.

## Ορισμός
Ένα ψηφιακό δημόσιο αγαθό χαρακτηρίζεται από τον *Οδικό Χάρτη για την Ψηφιακή Συνεργασία* του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, ως: «λογισμικό ανοιχτού κώδικα, ανοιχτά δεδομένα, ανοιχτά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης, ανοιχτά πρότυπα και ελεύθερο περιεχόμενο που συμμορφώνονται με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και άλλους ισχύοντες νόμους και βέλτιστες πρακτικές, δεν προκαλούν βλάβη και συμβάλλουν στην επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης».

Τα δημόσια αγαθά γενικά νοούνται ως πόροι που ανήκουν ή παρέχονται για δημόσια χρήση, όπως ένα δημόσιο σύστημα πόσιμου νερού. Τα ψηφιακά δημόσια αγαθά, ωστόσο, διαφέρουν από τα φυσικά δημόσια αγαθά στο ότι δεν περιορίζονται από την εξάντληση φυσικών πόρων. Επειδή είναι ψηφιακά, είναι δυνατή η αποθήκευση, η αντιγραφή και η διανομή τους επ' αόριστον και συχνά με ελάχιστο κόστος, χωρίς να εξαντλούνται. Ορισμένοι υπέρμαχοι των ψηφιακών δημόσιων αγαθών υποστηρίζουν ότι η αφθονία, και όχι η έλλειψη, είναι ένα εγγενές χαρακτηριστικό των ψηφιακών πόρων στο πλαίσιο των ψηφιακών κοινών αγαθών.

Τα ψηφιακά δημόσια αγαθά μοιράζονται ορισμένα χαρακτηριστικά με τα παραδοσιακά δημόσια αγαθά, όπως η μη-ανταγωνιστικότητα και η αδυναμία αποκλεισμού.

## Παραδείγματα
Μερικά παραδείγματα ψηφιακών δημοσίων αγαθών απότελουν:

* η Βικιπαίδεια
* το OpenStreetMap
* το Linux

## Παραπομπές

Κατηγορία:Δημόσια οικονομικά
Κατηγορία:Ανοικτή πρόσβαση
Κατηγορία:Κοινοτικό οικοδόμημα
Κατηγορία:Αειφόρος ανάπτυξη
Κατηγορία:Βιωσιμότητα
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Κομητεία Θέρστον (Ουάσινγκτον)

Η **Κομητεία Θέρστον** (αγγλικά: *Thurston County*) είναι κομητεία στην πολιτεία Ουάσινγκτον των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός ήταν 294.793 κατά την απογραφή του 2020. Η έδρα της κομητείας είναι η Ολύμπια, η πρωτεύουσα της πολιτείας.

Η κομητεία Θέρστον δημιουργήθηκε από την κομητεία Λιούις από την κυβέρνηση της Επικράτειας του Όρεγκον στις 12 Ιανουαρίου 1852. Εκείνη την εποχή, κάλυπτε όλη την περιοχή Πιούτζιτ Σάουντ και την Ολυμπιακή Χερσόνησο. Στις 22 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, οι κομητείες Πιρς, Κινγκ, Άιλαντ και Τζέφερσον αποσχίστηκαν από την κομητεία Θέρστον. Ονομάστηκε από τον Σάμιουελ Ρ. Θέρστον, τον πρώτο εκπρόσωπο της Επικράτειας του Όρεγκον στο Κογκρέσο. 

Η κομητεία Θέρστον περιλαμβάνει τη Μητροπολιτική Στατιστική Περιοχή Ολυμπία–Λέισι–Τάμγουοτερ και περιλαμβάνεται στη Συνδυασμένη Στατιστική Περιοχή Σιάτλ–Τακόμα.

## Γεωγραφία
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 774 τετραγωνικών μιλίων (.000 km2), εκ των οποίων τα 722 τετραγωνικά μίλια (1.870 km2) είναι στεριά και τα 52 τετραγωνικά μίλια (130 km2) (6.7%) είναι νερό.

### Γειτονικές κομητείες
* Κομητεία Πιρς (βορειοανατολικά)
* Κομητεία Λιούις (νότια)
* Κομητεία Γκρέις Χάρμπορ (δυτικά)
* Κομητεία Μέισον (βόρεια/βορειοδυτικά)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κομητείες της Ουάσινγκτον
Ταπεινοί Και Πεινασμένοι

Το μουσικό άλμπουμ **«Ταπεινοί Και Πεινασμένοι»** είναι το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του ράπερ Λεξ. Κυκλοφόρησε επίσημα στις streaming υπηρεσίες μουσικής και στο YouTube στις 11 Νοεμβρίου του 2014.

## Πληροφορίες
Ο δίσκος, περιέχει συνολικά 14 τραγούδια εκ των οποίων τα 4 είναι συνεργατικά από τους: Κανών, Ζήνων, Μικρός Κλέφτης, Τζαμάλ και Hatemost. Την μουσική επιμέλεια έχει αναλάβει αποκλειστικά ο Dof Twogee και στο δέκατο τραγούδι, ο DJ Aldow.  

Οι στίχοι του δίσκου είναι περιγραφικοί για την πραγματικότητα της εποχής, αναφέροντας σκέψεις του Λεξ. 

## Επισκόπηση Τραγουδιών

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014
Κατηγορία:Δισκογραφία του Λεξ
Λεξικομετρία

**Η λεξικομετρία** είναι η ποσοτική μελέτη του λεξιλογίου, χρησιμοποιώντας στατιστικές μεθόδους.

## Ιστορία
Η λεξικομετρία προέκυψε από το ενδιαφέρον των γλωσσολόγων και των ιστορικών για τον νεοσύστατο τομέα της πληροφορικής στις δεκαετίες του 1950 και του 1960 και, από θεωρητική άποψη, εστιάζει τις ποσοτικές προσεγγίσεις στις ανθρωπιστικές επιστήμες (ιδιαίτερα στην ποσοτική έρευνα στην ιστορία) και στην αναζήτηση δομών στη γλώσσα, υπό την επίδραση του στρουκτουραλισμού. Αναπτύχθηκε στο επιστημονικό πεδίο της Ιστορίας στη Γαλλία τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 και πήρε τη θέση της στη λεγόμενη γλωσσική στροφή (linguistic turn) των ανθρωπιστικών επιστημών, κυρίως με το έργο της Régine Robin και το έργο ιστορικών όπως ο Antoine Prost, ο οποίος εργάστηκε πάνω στο λεξιλόγιο των εκλογικών διακηρύξεων  ή μεσαιωνολόγων όπως ο Jean-Philippe Genet ή ο Alain Guerreau.

Κληρονομεί το έργο γλωσσολόγων όπως ο Charles Muller, ο Étienne Brunet, και δεν στερείται σύνδεσης με τη γαλλική σχολή ανάλυσης δεδομένων και τα εργαλεία που ανέπτυξε ιδιαίτερα ο Jean-Paul Benzécri (όπως η παραγοντική ανάλυση).

Μετά από μια ύφεση της ανάπτυξης των ποσοτικών μεθόδων στις ανθρωπιστικές επιστήμες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990, η λεξικομετρία επιστρέφει τον 21ο αιώνα, στο πλαίσιο της ανάπτυξης των ψηφιακών ανθρωπιστικών επιστημών, μεταξύ άλλων μεθόδων ανάλυσης κειμενικών δεδομένων.

## Σημειώσεις και αναφορές


Κατηγορία:Κοινωνικές επιστήμες
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Κατηγορία:Στατιστικές μέθοδοι
Σωτήρα Λακωνίας

Η **Σωτήρα** είναι σχεδόν ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Η Σωτήρα βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 755 μέτρων ενώ απέχει περίπου 16 χιλιόμετρα νότια από την Σπάρτη και 5 χιλιόμετρα δυτικά από τα Ανώγεια. 

Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Ληκ την αναφέρει ως *Sotíra* (Morea I, 265). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία *Sotira* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών 69 και συνολικό πληθυσμό 313 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Σωτήρα στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 69 και συνολικό πληθυσμό 313 άτομα (άνδρες: 157, γυναίκες: 156).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φάριδος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Ανώγεια, τα Διπόταμα και την Λεύκη αποτελούν την Κοινότητα Ανωγείων, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαρίδος του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 απογράφησαν 3 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Σημείωση
Δεν πρέπει να συγχέεται με τον οικισμό Σωτήρας, κοντά στην Αρεόπολη, στον Δήμο Ανατολικής Μάνης.

## Παραπομπές


Σωτήρα
Σωτήρα
Κρυονέρι Παλαιοπαναγίας Λακωνίας

Το **Κρυονέρι** είναι ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Το Κρυονέρι βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με τη Μεσσηνία, στις ανατολικές του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 790 μέτρων ενώ απέχει περίπου 19 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από την Σπάρτη και 7 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από την Παλαιοπαναγιά. 

Αναφέρεται επίσημα, για πρώτη φορά το 1940 ως *Πολιάνα* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Παλαιοπαναγίας. Το 1955 μετονομάστηκε σε Κρυονέριον. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Παλαιοπαναγιά και την Τόριζα αποτελούν την Κοινότητα Παλαιοπαναγίας, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαρίδος του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν απογράφησαν κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Σημείωση
Στην ίδια περιφερειακή ενότητα (Λακωνίας) αλλά στον Δήμο Ανατολικής Μάνης και κοντά στο Οίτυλο είναι ο συνώνυμος οικισμός Κρυονέρι.

## Παραπομπές


Κρυονέρι
Κρυονέρι
Τζων Βάρλυ

Ο **Τζων Βάρλυ** (, 17 Αυγούστου 1778 &ndash; 17 Νοεμβρίου 1842) ήταν Άγγλος ζωγράφος υδατογραφιών και αστρολόγος, στενός φίλος του Ουίλιαμ Μπλέικ. Με τον Μπλέικ συνεργάσθηκε στο βιβλίο *Visionary Heads* (1819-1820), στο οποίο το κείμενο ήταν του Βάρλυ και η εικονογράφηση του Μπλέικ. Ο Τζων Βάρλυ είχε νεότερα αδέλφια που ήταν επίσης καλλιτέχνες: τον Κορνέλιους, τον Γουίλιαμ Φλήτγουντ και την Ελίζαμπεθ Βάρλυ, με την τελευταία να έχει παντρευτεί τον ζωγράφο Γουίλιαμ Μαλρέντυ. 

Οι γονείς του Βάρλυ αποθάρρυναν το ενδιαφέρον του για την τέχνη και τον έβαλαν μαθητευόμενο σε έναν αργυροχόο, αλλά μετά τον θάνατό τους προσλήφθηκε για λίγο καιρό από έναν προσωπογράφο στο Χόλμπορν του Λονδίνου και μετά, σε ηλικία 15-16 ετών, παρακολούθησε εσπερινά μαθήματα σχεδίου. Το 1798 εξέθεσε ένα υψηλής ποιότητας σχέδιο του Καθεδρικό Ναό του Πήτερμπρο στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών. Το 1799 τα ορεινά τοπία της βόρειας Ουαλίας τον εντυπωσίασαν και τον έστρεψαν προς την τοπιογραφία. Για να συμπληρώνει το εισόδημά του όταν απέκτησε τέκνα, ο Βάρλυ άρχισε να παραδίδει και μαθήματα σχεδίου με μεγάλη επιτυχία: μεταξύ των μαθητών του ήταν οι Ντέιβιντ Κοξ και Τζων Λίνελ.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το λήμμα «Βάρλεϋ Ιωάννης» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7

Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Κατηγορία:Αστρολόγοι
Χέρμαν Βαρμ

Ο **Χέρμαν Βαρμ** (, 5 Μαΐου 1889 &ndash; 17 Μαΐου 1976) ήταν Γερμανός καλλιτεχνικός διευθυντής του κινηματογράφου. Γεννήθηκε στο Βερολίνο και απετέλεσε σημαντική μορφή στο εξπρεσιονιστικό κίνημα.

Εισήλθε στη γερμανική κινηματογραφική βιομηχανία το 1912 μετά από σύντομη εργασία στο θέατρο. Μαζί με τους συναδέλφους του Βάλτερ Ράιμαν και Βάλτερ Ραίριχ σκηνογράφησε και κατεύθυνε αισθητικά την ονομαστή ταινία-ορόσημο στην ιστορία του κινηματογράφου *[[Το Εργαστήριο του Δρ. Καλιγκάρι]]* (1920) με σκηνοθέτη τον Ρόμπερτ Βίνε. Ο Βαρμ συνεργάσθηκε επίσης στο *[[Der müde Tod]]* του Φριτς Λανγκ και με τον Δανό σκηνοθέτη Καρλ Τέοντορ Ντράγιερ σε ταινίες όπως *[[Τα πάθη της Ζαν Ντ’ Αρκ]]* και *[[Βαμπύρ]]*. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Βαρμ ζούσε στην Ελβετία και επέστρεψε στη Γερμανία το 1947. Πέθανε στο Δυτικό Βερολίνο σε ηλικία 87 ετών. Το καλλιτεχνικό «πιστεύω» του συνοψίσθηκε στη διακήρυξή του: «Οι ταινίες πρέπει να γίνουν ζωντανεμένα σχέδια.»

## Παραπομπές


## Πηγές
* Τάσος Ν. Πετρής: το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 7

Κατηγορία:Καλλιτεχνικοί διευθυντές
Κατηγορία:Σκηνογράφοι
Κατηγορία:Πρωτοπόροι του κινηματογράφου
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι
Μπάτα

Η **Μπάτα** (ισπανικά: Bata) είναι πόλη-λιμένας στην επαρχία Λιτοράλ της Ισημερινής Γουινέας. Με εκτιμώμενο πληθυσμό 173.046 κατοίκους το 2005, είναι η πολυπληθέστερη πόλη στην Ισημερινή Γουινέα. Βρίσκεται στις ακτές του Ρίο Μούνι στον Ατλαντικό Ωκεανό. Η Μπάτα παλαιότερα ήταν πρωτεύουσα της Ισημερινής Γουινέας και αποτελεί συγκοινωνιακό κόμβο και λιμάνι, από όπου αναχωρούν πλοία προς το Μαλάμπο και τη Ντουάλα, ενώ τα αεροσκάφη μπορούν να προσγειωθούν στο αεροδρόμιο της Μπάτα. Είναι επίσης γνωστή για τη νυχτερινή ζωή και την αγορά της.

## Ιστορία
Μετά τις αντιισπανικές ταραχές του 1969, ο ευρωπαϊκός πληθυσμός μειώθηκε στην Μπάτα και η σοβαρή οικονομική στασιμότητα επηρέασε την πόλη τη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Η πετρελαϊκή άνθηση της χώρας έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη της πόλης στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και του 1990.

Στις 7 Μαρτίου 2021, η πόλη χτυπήθηκε από μια σειρά εκρήξεων που είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 105 ανθρώπων και τον τραυματισμό περισσότερων από 615 άλλων. Η πλειονότητα των κτιρίων στην πόλη υπέστη ζημιές από τις εκρήξεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ισημερινής Γουινέας
Βαροτροπία

**Βαροτροπία** ή **βαροτροπικότητα** ονομάζεται η ιδιότητα που έχει κάθε αέριο σώμα και ιδιαιτέρως η γήινη ατμόσφαιρα, να έχει σε κάθε σημείο πυκνότητα ανάλογη με τη βαρομετρική πίεση που επικρατεί στο σημείο αυτό. Σε ισοδύναμη διατύπωση, οι επιφάνειες σταθερής πυκνότητας και σταθερής πιέσεως ταυτίζονται. Τότε σε συγκεκριμένη τιμή πιέσεως αντιστοιχεί συγκεκριμένη τιμή πυκνότητας, δηλαδή το ένα είναι συνάρτηση του άλλου και κάθε επιφάνεια σταθερής πυκνότητας είναι και επιφάνεια σταθερής πιέσεως. Το αντίθετο της βαροτροπίας είναι το βαροκλινές ή βαροκλινικότητα, δηλαδή η κατάσταση ενός όγκου αερίου όπου οι επιφάνειες σταθερής πυκνότητας τέμνονται από τις επιφάνειες σταθερής πιέσεως (τις ισοβαρικές επιφάνειες). Αυτό συμβαίνει σε ατμοσφαιρικά συστήματα όπως τα χαμηλά βαρομετρικά συστήματα και οι αντικυκλώνες (υφέσεις).

## Πηγές
* Γεώργιος Αδαμόπουλος: το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 822

Βαροτροπια
Ότο Χάινριχ Βάρμπουργκ

Ο **Ότο Χάινριχ Βάρμπουργκ** (, 5 Μαΐου 1889 &ndash; 17 Μαΐου 1976) ήταν Γερμανός φυσιολόγος, ιατρός και χημικός. Βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1931 «για την ανακάλυψη της φύσεως και του τρόπου δράσεως των ενζύμων της κυτταρικής αναπνοής». Συνολικώς είχε προταθεί για το Νόμπελ 47 φορές στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Εκτός αυτού, ως αξιωματικός επίλεκτης μονάδας ιππικού κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρασημοφορήθηκε με Σιδηρούν σταυρόν 1ης Τάξεως «για την επίδειξη εξαιρετικής γενναιότητας στο πεδίο της μάχης». 

## Βίος και σταδιοδρομία
Ο Βάρμπουργκ γεννήθηκε στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, κοντά στα σύνορα με την Ελβετία. Η μητέρα του ήταν γόνος προτεσταντικής οικογένειας τραπεζιτών και κρατικών αξιωματούχων από τη Βάδη. Πατέρας του Ότο ήταν ο γνωστός φυσικός Έμιλ Βάρμπουργκ, που είχε ασπασθεί τον Προτεσταντισμός ως ενήλικας, παρά το ότι οι δικοί του γονείς ήταν ευσεβείς Ιουδαίοι, μέλη της επιφανούς τραπεζιτικής Οικογένειας Βάρμπουργκ της Αλτόνα.

Αρχικώς ο Ότο σπούδασε χημεία, έχοντας καθηγητή τον Εμίλ Φίσερ, και πήρε διδακτορικό στο Βερολίνο το 1906. Κατόπιν πήρε πτυχίο Ιατρικής (1911) από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, όπου είχε καθηγητή τον Λούντολφ φον Κρελ.

Από το 1908 έως το 1914 ο Βάρμπουργκ εργαζόταν στον Σταθμό Υδροβιολογίας της Νάπολης, στην Ιταλία, όπου διεξήγε έρευνες. Επισκεπτόταν τον Σταθμό αργότερα στη ζωή του, διατηρώντας ισόβια φιλία με την οικογένεια του διευθυντή του, του Γερμανού Άντον Ντορν.

Ιππέας από μικρή ηλικία, ο Βάρμπουργκ υπηρέτησε ως αξιωματικός σe επίλεκτης μονάδας ιππικού κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και παρασημοφορήθηκε με τον Σιδηρούν σταυρόν 1ης Τάξεως «για την επίδειξη εξαιρετικής γενναιότητας στο πεδίο της μάχης». Αργότερα έλεγε ότι η πολεμική εμπειρία του του προσέφερε πολύτιμες «εκ των έσω» παρατηρήσεις της «πραγματικής ζωής» έξω από το ακαδημαϊκό περιβάλλον.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ο Βάρμπουργκ στον ιστότοπο των Βραβείων Νόμπελ
* ''The Prime Cause and Prevention of Cancer''

΄
Κατηγορία:Γερμανοί φυσιολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες
Κατηγορία:Γερμανοί εβραϊκής καταγωγής
Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Σικελίας

Αυτή είναι μια **λίστα βασιλικών συζύγων του Βασιλείου της Σικελίας**. Πολλοί βασιλιάδες της Σικελίας είχαν περισσότερες από μία συζύγους. Μπορεί να είχαν χωρίσει τη σύζυγό τους ή αυτή να είχε πεθάνει.

## Κόμισσες της Σικελίας
*Ιουδήθ του Εβρέ (1072-1076)
*Ερεμβούργα του Μορταίν (1077-1087)
*Αδελαΐδα ντελ Βάστο (1089-1101)
*Ελβίρα της Καστίλης (1105-1130)

## Βασιλικές σύζυγοι της Σικελίας
*Ελβίρα της Καστίλης (1130-1135)
*Σιβύλλη της Βουργουνδίας (1149-1150)
*Βεατρίκη του Ρετέλ (1151-1154)
*Μαργαρίτα της Ναβάρρας (1154-1166)
*Ιωάννα της Αγγλίας (1177-1189)
*Σίβυλλα της Ατσέρα (1189-1194)
*Ειρήνη Αγγελίνα (1192-1193)
*Κωνσταντία της Αραγωνίας (1209-1222)
*Ισαβέλλα Β΄ της Ιερουσαλήμ (1225-1228)
*Ισαβέλλα της Αγγλίας (1235-1241)
*Ελισάβετ της Βαυαρίας (1250-1254)
*Ελένη Αγγελίνα της Ηπείρου (1258-1266)
*Βεατρίκη της Προβηγκίας (1266-1267)
*Μαργαρίτα της Βουργουνδίας-Τονέρ (1268-1282)
*Ισαβέλλα της Καστίλης (1291-1295)
*Λευκή του Ανζού (1295)
*Ελεονώρα του Ανζού (1302-1337)
*Ελισάβετ της Καρινθίας (1337-1342)
*Κωνσταντία της Αραγωνίας (1361-1363)
*Αντωνία του Μπω (1373-1375)
*Λευκή Α΄ της Ναβάρρας (1402-1409)
*Μαργαρίτα του Πράδες (1409-1410)
*Ελεονώρα του Αλμπουρκέρκε (1412-1416)
*Μαρία της Καστίλης (1416-1458)
*Ιωάννα Ενρίκεθ (1458-1468)
*Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης (1469-1504)
*Ζερμαίν της Φουά (1504-1516)
*Ισαβέλλα της Πορτογαλίας (1526-1539)
*Μαρία Α΄ της Αγγλίας (1556-1558)
*Ελισάβετ της Γαλλίας (1559-1568)
*Άννα της Αυστρίας (1570-1580)
*Μαργαρίτα της Αυστρίας (1599-1611)
* Ελισάβετ των Βουρβόνων (1621-1644)
*Μαριάννα της Αυστρίας (1649-1655)
* Μαρία Λουίζα της Ορλεάνης (1679-1689)
*Μαρία Άννα του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ (1690-1700)
*Μαρία Λουίζα της Σαβοΐας (1700-1713)
*Άννα Μαρία της Ορλεάνης (1713-1720)
*Ελισάβετ Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ (1720-1734)
*Μαρία Αμαλία της Σαξονίας (1738-1759)
*Μαρία Καρολίνα της Αυστρίας (1768-1814)

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος μοναρχών της Σικελίας
*Κατάλογος βασιλικών συζύγων των Δύο Σικελιών
*Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Νάπολης
*Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Ιταλίας
*Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Σαβοΐας
*Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Αραγωνίας

Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας
Κατηγορία:Σικελία
Κατηγορία:Βασιλική οικογένεια της Ιταλίας
Πλευρωτόμορφα

δεξιά|μικρογραφία|''Πλευρώτους ο οστρεώδης (Pleurotous ostreatus)''
Οι μύκητες με ελάσματα, οι οποίοι διαθέτουν καρποσώματα τα οποία προσαρτώνται κάθετα αναφέρονται ως **πλευρωτόμορφα** (δηλαδή ομοιάζοντα με τα είδη του γένους *[[Πλευρώτους]]* (*Pleurotus*)). Τα πλευρωτόμορφα είναι μύκητες, οι οποίοι τυπικά αποσυνθέτουν το  ξύλο και εντοπίζονται σε νεκρά ή ετοιμοθάνατα δέντρα και σε μεγάλα κομμάτια ξύλου που έχουν πέσει.  Η ταξινόμηση  των πλευρωτόμορφων δεν φυσική αλλά είναι πολυφυλετική, και η μορφή τους είναι αποτέλεσμα συγκλίνουσας εξέλιξης, η οποία έχει αναπτυχθεί αρκετές φορές μέσα στην συνωμοταξία των Βασιδιομυκήτων. 

## Γένη
δεξιά|μικρογραφία|''Tectella operculata''

### Αγαρικώδη
Γένη με πλευρωρόμορφα είδη μέσα στην τάξη των *[[Αγαρικώδη|Αγαρικωδών]]*:

* *Cheimonophyllum*
* *Crepidotus*
* *Hohenbuehelia*
* *Hypsizygus*
* *Ossicaulis*
* *Panellus*
* *Phyllotopsis*
* *Pleurocybella* 
* *[[Πλευρώτους]]* *(Pleurotus)*
* *Resupinatus* 
* *Schizophyllum*
* *Tectella*

### Πολυπορώδη
Γένη με πλευρωρόμορφα είδη μέσα στην τάξη των *Πολυπορώδων*:

* *Lentinus*
* *Panus*

### Ρουσουλώδη
Γένη με πλευρωρόμορφα είδη μέσα στην τάξη των *[[Ρουσουλώδη|Ρουσουλώδων]]*:

* *Λακτίφλοος (Lactifluus)* - ορισμένα είδη
* *Lentinellus*
* *[[Ρούσουλα]] (Russula)* - ορισμένα είδη

## Αναφορές

## Εξωτερικές συνδέσεις

* 
* 
* 
Κατηγορία:Καρποσώματα μυκήτων
Κατηγορία:Μυκητιακή μορφολογία και ανατομία
Καμίλα Μπερεγκσάζιοβα

Η **Καμίλα Μπερεγκσάζιοβα** (Kamila Beregszásziová) είναι πρώην Σλοβάκα ποδοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίστηκε ως επιθετικός με την **Olympia Košice** και με την εθνική ομάδα γυναικών της Σλοβακίας.

Το 2001 κατέλαβε την **20ή θέση** στην πρώτη ιστορική διοργάνωση του βραβείου **FIFA Women’s World Player of the Year**, η οποία αποτέλεσε την πρώτη παγκόσμια ψηφοφορία της FIFA αποκλειστικά για το γυναικείο ποδόσφαιρο.

## Συλλογική καριέρα
Η Μπερεγκσάζιοβα αγωνίστηκε σε όλη της την καριέρα στην **Olympia Košice**, σημειώνοντας **131 γκολ σε 120 επίσημους αγώνες** στο πρωτάθλημα γυναικών της Σλοβακίας.

Παράλληλα με την ποδοσφαιρική της πορεία, σπούδαζε στο **Τεχνικό Πανεπιστήμιο Košice (TUKE)**.

## Εθνική ομάδα
Έκανε το ντεμπούτο της με την εθνική ομάδα γυναικών της Σλοβακίας στις **14 Αυγούστου 1996**, σε προκριματικό αγώνα του Euro εναντίον της Φινλανδίας.

Ως **έφηβη**, πέτυχε γκολ σε αρκετούς προκριματικούς αγώνες και συνέβαλε σταθερά στα αποτελέσματα της εθνικής ομάδας.

Συνολικά αγωνίστηκε σε **32 διεθνείς αγώνες**, σημειώνοντας **18 γκολ**, εκ των οποίων 13 σε επίσημες διοργανώσεις.

Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2003 πέτυχε **τέσσερα γκολ** στη νίκη με 7–0 επί της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

## Στατιστικά (εθνική ομάδα)

## Στατιστικά συλλόγου

## Διακρίσεις
* **20ή θέση** στο πρώτο βραβείο **FIFA Women’s World Player of the Year** (2001).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ – SFZ
* FIFA Women’s World Player 2001 – αποτελέσματα

Κατηγορία:Σλοβάκες ποδοσφαιρίστριες
Κατηγορία:Γυναίκες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αθλητές από το Košice
Στοπ! Είστε υπέρ ή κατά του διαζυγίου; (ταινία)

Το ***Στοπ! Είστε υπέρ ή κατά του διαζυγίου;*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Scusi, lei è favorevole o contrario?*) είναι Ιταλική κωμική ταινία του 1966 σε σκηνοθεσία και πρωταγωνιστή τον Αλμπέρτο Σόρντι. Το σενάριο γράφτηκε από τον Αλμπέρτο ​​Σόρντι με την συνεργασία των Σέρτζιο Αμιντέι και Ντάριο Αρτζέντο. Συμπρωταγωνιστούν οι Ανίτα Έκμπεργκ, Μπίμπι Άντερσον, Σιλβάνα Μάνγκανο και Τζουλιέτα Μασίνα.

Ο τίτλος αναφέρεται στις συζητήσεις σχετικά με το ζήτημα του διαζυγίου, το οποίο ήταν ακόμη παράνομο στην Ιταλία κατά την κυκλοφορία της ταινίας.

## Σύνοψη
Η υπόθεση επικεντρώνεται στον Τούλιο Κονφόρτι, ο οποίος είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας που αντιτίθεται στο διαζύγιο για θρησκευτικούς λόγους. Ενώ ισχυρίζεται ότι αποτελεί πρότυπο και ότι κανένας άλλος άντρας δεν είναι πιο πιστός από αυτόν, στην πραγματικότητα είναι χωρισμένος από τη σύζυγό του και έχει σχέσεις με πολλές γυναίκες.

## Διανομή ρόλων

*Αλμπέρτο Σόρντι - Τούλιο Κονφόρτι
*Σιλβάνα Μάνγκανο - Εμανουέλα
*Τζουλιέτα Μασίνα - Άννα
*Ανίτα Έκμπεργκ - Βαρώνη Όλγα
*Πάολα Πυθαγόρα - Βαλέρια Κονφόρτι
*Λάουρα Αντονέλι - Πιέρα
*Μπίμπι Άντερσον - Ίνγκριντ
*Φράνκα Μάρτσι - Καμίλα
*Λίνα Αλμπέρτι - Σελέστ
*Τίνα Ομόν - Ρομίνα
*Γιουτζίν Γουόλτερ - Ιγκόρ

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 1966
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1960
Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια
Κατάλογος βασιλικών συζύγων της Νορβηγίας

Αυτή είναι μια **λίστα με βασιλικές συζύγους της Νορβηγίας**. Αυτή η λίστα καλύπτει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και ο ρόλος μιας βασίλισσας έχει αλλάξει πολύ κατά τη διάρκεια των αιώνων, με ορισμένες μεμονωμένες βασίλισσες να διαμορφώνουν και τις δικές τους ρόλους. Πολλές έχουν κυβερνήσει τη χώρα δίπλα-δίπλα με τον σύζυγό τους και μερικές έχουν γίνει μοναδικές αντιβασιλείς. Ο γάμος ενός κληρονόμου ή ενός βασιλιά επηρεαζόταν συχνότερα από την πολιτική και οι συμμαχίες συχνά επικυρώνονταν από γάμους στις βασιλικές οικογένειες. Επίσης, δεν επιτρεπόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μέλη της βασιλικής οικογένειας να παντρεύονται άτομα που δεν ήταν μέλη της βασιλικής οικογένειας. Έτσι, η επιλογή συζύγου θα ήταν περιορισμένη στη χώρα κάποιου και οι περισσότερες από τις βασίλισσες σε αυτήν τη λίστα δεν κατάγονται από τη χώρα του συζύγου τους. Λόγω των ενώσεων με τη Δανία και τη Σουηδία, οι βασίλισσες που αναφέρονται για την περίοδο 1450-1814 ήταν επίσης βασίλισσες της Δανίας και οι βασίλισσες που αναφέρονται για την περίοδο 1814-1905 ήταν επίσης βασίλισσες της Σουηδίας.

## Βασιλικές σύζυγοι της Νορβηγίας
* Γκίντα Έιρικσντάτερ (872–930)
* Γκούνχιλντ, Μητέρα των βασιλέων (931–934)
* Τόβε των Οβοτριτών (970–986)
* Γκούνχιλντ του Βέντεν (?-?)
* Θύρα της Δανίας (998–1000)
* Σίγκριντ η Υψηλή/Σβιετοσλάβα (1000–1014)
* Άστριντ της Σουηδίας (1019–1035)
* Έμμα της Νορμανδίας (1028–1035)
* Ελισίβ του Κιέβου (1045–1066)
* Ίνγκεριτ της Δανίας (1067–1093)
* Μαργαρίτα Φρένκουλλα(1101–1103)
* Ίνγκεμποργκ Γκάττορμσνταττερ (1103–1123)
* Μάλμφριντ του Κιέβου (1116–1130)
* Χριστίνα της Δανίας (1132–1133)
* Ίνγκριντ Ράγκνβαλντσντοτερ (1134–1136)
* Ράγκνα Νίκολασνταττερ (1142–1157)
* Έστριντ Μπγιόρνσντοτερ (1170–1176)
* Μαργαρίτα της Σουηδίας (1189–1202)
* Μαργαρίτα Σκούλεσντατερ (1225–1263)
* Ρίκισα Μπίργιερσντοτερ (1251–1257)
* Ίνγκεμποργκ της Δανίας (1263–1280)
* Μαργαρίτα της Σκωτίας (1281–1283)
* Ισαβέλλα Μπρους (1293–1299)
* Ευφημία του Ρύγκεν (1299–1312)
* Λευκή του Ναμύρ (1335–1343)
* Μαργαρίτα Βάλνταμερνταττερ (1363–1380)
* Φιλίππη της Αγγλίας (1406–1430)
* Δωροθέα του Βρανδεμβούργου (1445–1448 & 1450–1481)
* Αικατερίνη Κάρλσνταττερ (1449–1450)
* Χριστίνα της Σαξονίας (1481–1513)
* Ισαβέλλα της Αυστρίας (1515–1523)
* Σοφία της Πομερανίας (1523–1533)
* Δωροθέα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1534–1559)
* Σοφία του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο (1572–1588)
* Άννα Αικατερίνη του Βραδενμβούργου (1597–1612)
* Σοφία Αμαλία του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (1648–1670)
* Καρλόττα Αμαλία της Έσσης-Κάσσελ (1670–1699)
* Λουίζα του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο (1699–1721)
* Άννα Σοφία Ρέβεντλοβ (1721–1730)
* Σοφία Μαγδαληνή του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ (1730–1746)
* Λουίζα της Μεγάλης Βρετανίας (1746–1751)
* Ιουλιανή Μαρία του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ (1752–1766)
* Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας (1766–1775)
* Μαρία Σοφία της Έσσης-Κάσσελ (1808–1839)
* Χεδβίγη Ελισάβετ του Χόλσταϊν-Γκότορπ (1814–1818)
* Ντεζιρέ Κλαρί (1818–1844)
* Ιωσηφίνα του Λόιχτενμπεργκ (1844–1859)
* Λουίζα της Οράγγης-Νάσσαου (1859–1871)
* Σοφία του Νάσσαου (1872–1905)
* Ματθίλδη της Ουαλίας (1905–1938)
*Σόνια Χάραλντσεν (1991–σήμερα)
Διπόταμα Λακωνίας

Τα **Διπόταμα** είναι ακατοίκητος οικισμός της Πελοποννήσου στη Λακωνία.

## Γενικά στοιχεία
Τα Διπόταμα βρίσκονται στις ανατολικές πλαγιές του Ταϋγέτου σε υψόμετρο 650 μέτρων ενώ απέχει περίπου 20 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από την Σπάρτη και 8 χιλιόμετρα ΝΔ. από τα Ανώγεια. 

Ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Ληκ την αναφέρει ως *Dhipótamo * (Morea I, 265). Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφονται με την ονομασία *Dipotama* να υπάγεται στην Επαρχία Μυστρά (*Mistra*), με αριθμό οικογενειών 22 και συνολικό πληθυσμό 92 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρονται ως Διπόταμα στην Επαρχία Λακεδαίμονος με αριθμό οικογενειών: 22 και συνολικό πληθυσμό 92 άτομα (άνδρες: 56, γυναίκες: 36).

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Τουρκοκρατία, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φάριδος και να απογράφεται μέχρι το 1879. Το 1940 άρχισε να απογράφεται ξανά  στην κοινότητα Ανωγείων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Ανώγεια, την Σωτήρα και την Λεύκη αποτελούν την Κοινότητα Ανωγείων, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Φαρίδος του Δήμου Σπάρτης και σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν απογράφησαν κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:

## Σημείωση
Δεν πρέπει να συγχέεται με τον οικισμό Σωτήρας, κοντά στην Αρεόπολη, στον Δήμο Ανατολικής Μάνης.

## Παραπομπές


Διπόταμα
Διπόταμα
Πολυκατοικία Φρεζ (Κωνσταντινούπολη)

Η **Πολυκατοικία Φρεζ** () στην πλατεία Σισχάνε, στη γειτονιά του Τουνέλ στην περιοχή του Πέραν, στην Κωνσταντινούπολη, είναι ένα ιστορικό κτήριο που τραβάει την προσοχή με την εντυπωσιακή αρ νουβό αρχιτεκτονική του.Το κτήριο βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Ισκεντέρ, Μπουγιούκ Χεντέκ και Οκσού Μουσά. 

## Ιστορία
Το κτήριο σχεδιάστηκε από τους Έλληνες αρχιτέκτονες Κωνσταντίνο Κυριακίδη και Αλέξανδρο Νεόκοσμο Γενιντουνιά και κατασκευάστηκε μεταξύ 1905 και 1906 για λογαριασμό του Σελίμ Χάνα Φρεζ, ενός Λιβανέζου επιχειρηματία, που καταγόταν από χριστιανική οικογένεια της Βηρυτού. Η πολυκατοικία Φρέι έχει κάτοψη κανονικού τραπεζοειδούς σχήματος και έντονη πλαστική συγκρότηση των όγκων της, στους οποίους κυριαρχούν κατασκευαστικές προεξοχές. Με τη χρήση αυτών των μέσων, ο αρχιτέκτων επιτυγχάνει να προσδώσει πλαστικότητα σε ένα κατά τα άλλα μονολιθικό κτήριο. Το αποτέλεσμα κρίνεται ως εξαιρετικά εκλεπτυσμένο. Στην πρόσοψη του κτηρίου που βλέπει στην πλατεία, υπάρχουν μπαρόκ τοξωτά πάνελ και γλυπτά αγοριών σε τέσσερις προεξέχοντες άξονες. Φημολογείται ότι αυτές οι παιδικές φιγούρες αντιπροσωπεύουν τα παιδιά της οικογένειας Φρεζ. 

## Τρέχουσα χρήση
Σήμερα το κτήριο χρησιμοποιείται από το Πανεπιστήμιο Γαλατά της Κωνσταντινούπολης.


Αρχείο:Πολυκατοικία Φρεζ (1).jpg
Αρχείο:Πολυκατοικία Φρεζ (2).jpg
Αρχείο:Πολυκατοικία Φρεζ (3).jpg
Αρχείο:Πολυκατοικία Φρεζ (4).jpg


## Παραπομπές


## Πηγές
* Κολώνας Β. (2005) Έλληνες αρχιτέκτονες στην οθωμανική αυτοκρατορία (19ος - 20ός αιώνας), Εκδόσεις Ολκός
* Sarlak Eva & Kuruyazici Hasan (2011) Οι Ρωμιοί Αρχιτέκτονες της Πόλης στην περίοδο του εκδυτικισμού, Εκδόσεις Ολκός Σύνδεσμος Αποφοίτων Ζωγραφείου

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
Ο κλέψας του κλέψαντος εν δράσει

Το ***Ο κλέψας του κλέψαντος εν δράσει*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Audace colpo dei soliti ignoti*) είναι Ιταλική κωμική ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία του Νάνι Λόι, ο οποίος έγραψε και το σενάριο σε συνεργασία με τους Φούριο Σκαρπέλι και Ατζενόρε Κρότσι. Πρωταγωνιστούν οι Βιτόριο Γκάσμαν, Ρενάτο Σαλβατόρι και Κλάουντια Καρντινάλε.

Είναι η συνέχεια του *[[Ο κλέψας του κλέψαντος]]* του Μάριο Μονιτσέλι (1958) και ακολουθείται από το Big Deal After 20 Years (1985).

## Πλοκή
Ένας Μιλανέζος γκάνγκστερ επικοινωνεί με τον Πέπε. Αυτός τον έχει αναγνωρίσει και τους συνεργούς του ως τους δράστες της αποτυχημένης απόπειρας ληστείας του ενεχυροδανειστηρίου στην οδό Μαντόνα.

Η προσφορά του είναι να επανενώσει τους ίδιους άνδρες για μια τολμηρή ληστεία στο Μιλάνο, όπου τα τοπικά γραφεία της εταιρείας στοιχημάτων ποδοσφαίρου Totocalcio μεταφέρουν τα εβδομαδιαία έσοδα την Κυριακή το απόγευμα μέσω ενός κοινού αυτοκινήτου στο οποίο επιβαίνουν μόνο ένας λογιστής και ένας οδηγός. Η συμμορία θα έπρεπε να ταξιδέψει βόρεια από τη Ρώμη μεταμφιεσμένη ανάμεσα στους οπαδούς της Ρόμα που πηγαίνουν στο Μιλάνο για έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, να διαπράξει τη ληστεία και στη συνέχεια να διαφύγει στην Μπολόνια μέσω ενός υπερτροφοδοτούμενου αυτοκινήτου για να επανενωθεί με τους επιστρέφοντες οπαδούς του αθλήματος.

Ο Μιλανέζος φαίνεται σκληρός και έξυπνος και η πρότασή του ακούγεται πολύ δελεαστική για τους μικροαπατεώνες που έχουν όλοι τα προβλήματά τους προσπαθώντας να ζήσουν μια «έντιμη» ζωή, αλλά τα πράγματα θα πάνε διαφορετικά.

## Διανομή ρόλων
*Βιτόριο Γκάσμαν - Πέπε ο Πάνθηρας
*Ρενάτο Σαλβατόρι  - Μάριο
*Κλάουντια Καρντινάλε  - Καρμέλα
*Βίκι Λουντοβίσι  - Φλοριάνα
*Ρικάρντο Γκαρόνε - Βίρτζιλ
*Νίνο Μανφρέντι - Ούγκο Νάρντι
*Τιμπέριο Μούρτζια  - Φεριμπότε
*Τζίνα Αμέντολα - Ίμα
*Κλάρα Μπίντι - Λουιζέλα
*Έλενα Φαμπρίζι - Λέλα

## Κυκλοφορία
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 19 Δεκεμβρίου 1959 στην Ιταλία.Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 31 Μαρτίου 1963 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Άττικα» και «Ριβόλι» της Αθήνας.

## Παραπομπές

## Βιβλιογραφία
*

* Chiti, Roberto & Poppi, Roberto. *Dizionario del cinema italiano: Dal 1945 al 1959*. Gremese Editore, 1991.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1950
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρώμη
Κατηγορία:Κομέντια αλ'ιταλιάνα
Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1959
Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Σεμινόλοι

thumb|255px|Μητέρα και τα παιδιά της σε καταυλισμό Σεμινόλων στη Φλόριντα το 1949
Οι **Σεμινόλοι** είναι ομάδα Ινδιάνων, που έχει την κοιτίδα της στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Σήμερα ζουν στην Οκλαχόμα και τη Φλόριντα, και διακρίνονται σε τρεις ομοσπονδιακώς αναγνωρισμένες φυλές: το «Έθνος των Σεμινόλων της Οκλαχόμα», τη «Φυλή των Σεμινόλων της Φλόριντα» και τη «Φυλή Μικασούκη (*Miccosukee*) της Φλόριντα», καθώς και σε ανεξάρτητες άλλες ομάδες. Οι Σεμινόλοι προήλθαν από μια διαδικασία εθνογενέσεως από διάφορες φυλές Ινδιάνων που εγκαταστάθηκαν στην τότε Ισπανική Φλόριντα από τις αρχές του 18ου αιώνα, με σημαντικότερους τους βόρειους Μασκόγκη, που ήλθαν από τις σημερινές πολιτείες Τζόρτζια και Αλαμπάμα.

Η λέξη «Σεμινόλος» προέρχεται πιθανώς από την ισπανική λέξη *cimarones*, που σημαίνει «άγριοι», «αδάμαστοι» ή «φυγάδες», ως αντίθεση με τους εκχριστιανισμένους ιθαγενείς που ζούσαν σε χωριά ιεραποστολών της Ισπανικής Φλόριντα: Τον 17ο αιώνα οι Ισπανοί στη Φλόριντα αναφέρονταν με τη λέξη *cimaron* ή *cimarrón* σε εκχριστιανισμένους ιθαγενείς που είχαν εγκαταλείψει τα χωριά αυτά για να ζήσουν ως «άγριοι» στα δάση. Μερικοί ομιλητές των ινδιάνικων γλωσσών χιτσίτι ή μικασούκι που είχαν εγκατασταθεί στη Φλόριντα συνέστηναν αργότερα τους εαυτούς τους στους Βρετανούς εποίκους ως *cimallon*, διότι οι γλώσσες μασκόγκη δεν έχουν τον φθόγγο «ρ» και τον αντικαθιστούν με το «λ». Οι Βρετανοί το έγραφαν ως *Semallone*, που αργότερα παραφθάρηκε στο *Seminole*.
## Παραπομπές


## Πηγές
* Mahon, John K. και Weisman, Brent R.: «Florida's Seminole and Miccosukee Peoples», στο *The New History of Florida*, επιμ. Michael Gannon, University Press of Florida, Gainesville 1996, σελίδες 183-206

Σεμινολοι
Αθανάσιος Βαρούχας

Ο **Αθανάσιος Βαρούχας** (1631-1708) ήταν Έλληνας λόγιος μοναχός από την Κρήτη. Γεννήθηκε στα Χανιά και πέθανε στη Ζάκυνθο.

Ο Βαρούχας συνέγραψε πολλούς λόγους που αναφέρονται στα Άγια Πάθη του Χριστού. Οι λόγοι αυτοί εκδόθηκαν στη Βενετία, με τη β΄ έκδοση να χρονολογείται μεταθανατίως, το 1745, και να έχει τον τίτλο *Λόγοι ψυχωφελείς εις το σωτήριον πάθος, την ένδοξον ανάστασιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, κλπ.».


==Πηγές==
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια'' «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 824

Κατηγορία:Έλληνες Χριστιανοί μοναχοί
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Ιωσήφ Βαρσαββάς

Ο **Ιωσήφ Βαρσαββάς** είναι πρόσωπο της εποχής του Χριστού, που αναφέρεται στις *[[Πράξεις των Αποστόλων]]*. Ο Ιωσήφ δεν πρέπει να συγχέεται με τον Ιούδα Βαρσαββά (που επίσης αναφέρεται στις *Πράξεις*). Ο Ιωσήφ ήταν γνωστός μετέπειτα ως **Ιούστος Ελευθερουπόλεως**. Υπήρξε ο ένας από τους δύο υποψηφίους στην επιλογη ενός νέου Αποστόλου που θα αντικαθιστούσε τον Ιούδα τον Ισκαριώτη μετά την προδοσία και τον θάνατο του τελευταίου. Μετά από κλήρωση επιλέχθηκε ο Ματθίας αντί του Βαρσαββά και έτσι ο Ιωσήφ Βαρσαββάς δεν συναριθμείται με τους άλλους ένδεκα Αποστόλους, ήταν ωστόσο ένας από τους Εβδομήκοντα Αποστόλους. Ταυτίζεται επίσης συχνά με τον **Ιωσή**, έναν από τους αδελφούς του Ιησού Χριστού, και εξ αυτού αποκαλείται και **Αδελφόθεος**. Ο Ιωσήφ Βαρσαββάς αποκαλείται επίσης και Ιωσήφ ο Δίκαιος, προσωνύμιο που ως ελληνικός τιμητικός χαρακτηρισμός απαντάται συχνά στα Ευαγγέλια και δημιουργεί στην περίπτωση αυτή σύγχυση με τον Μνήστορα Ιωσήφ.

Αργότερα, σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιωσήφ έγινε επίσκοπος Ελευθερουπόλεως με το όνομα Ιούστος, με το οποίο αναφέρεται και στον κατάλογο των Εβδομήκοντα. Απεβίωσε με μαρτυρικό θάνατο και τιμάται ως **Άγιος Ιούστος**. Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 30 Οκτωβρίου, ενώ η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 20 Ιουλίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εβδομήκοντα Απόστολοι
Κατηγορία:Πρόσωπα των Πράξεων των Αποστόλων
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 1ου αιώνα
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Βαρσαέντης

Ο **Βαρσαέντης** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Πέρσης σατράπης της Αραχωσίας και της Δραγγιανής στα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Δαρείου Γ΄ του Κοδομανού. Συμμετέσχε στη Μάχη των Γαυγαμήλων εναντίον του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 331 π.Χ. και μετά την ήττα των περσικών δυνάμεων στη μάχη αυτή ακολούθησε τον Δαρείο, που κατευθυνόταν προς τη Μηδία («Άνω Σατραπείες») Κατά τη διάρκεια της πορείας, και ενώ καταδιώκονταν από τον Αλέξανδρο, ο Βαρσαέντης συνωμότησε με τον χιλίαρχο Ναβαρζάνη και τον σατράπη Βήσσο της Βακτρίας, έπιασαν τον Δαρείο (καλοκαίρι του 330 π.Χ.) και τον οδήγησαν προς τη Βακτρία με σκοπό να τον παραδώσουν στον Αλέξανδρο με αντάλλαγμα τις ανατολικές επαρχίες της Περσικής Αυτοκρατορίας, όπου θα βασίλευαν ως ανεξάρτητοι ηγεμόνες. Μετέφεραν τον Δαρείο μέσα σε καλυμμένη άμαξα, κατά μία αναφορά δεμένο με χρυσές αλυσίδες. Επειδή όμως ο Αλέξανδρος στράφηκε εναντίον τους, καταδιωκόμενοι, τραυμάτισαν σοβαρά τον Δαρείο (ή τον σκότωσαν) και τον εγκατέλειψαν στον δρόμο, προκειμένου να κερδίσουν χρόνο. Ο Βαρσαέντης, αφού περιπλανήθηκε σε διάφορες σατραπείες που δεν είχαν καταληφθεί από τους Έλληνες, το 329 π.Χ. κατέληξε στη δική του σατραπεία. Και όταν πλησίασε μια μακεδονική δύναμη 4.600 ανδρών υπό τον Μένωνα, ο Βαρσαέντης κατέφυγε στην Ινδία, στη αυλή του βασιλιά Γάμαξου ή Σάμαξου. Μετά την προέλαση του Αλεξάνδρου και στη δυτική Ινδία, ο Βαρσαέντης αιχμαλωτίσθηκε μαζί με τον Γάμαξο ή ο Γάμαξος τον παρέδωσε στον Αλέξανδρο, το 326 π.Χ., και, αφού θεωρήθηκε ως υπεύθυνος για τη δολοφονία του Δαρείου, θανατώθηκε ύστερα από διαταγή του Αλεξάνδρου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελίδα 824

Κατηγορία:Σατράπες
Κατηγορία:Πρόσωπα σχετιζόμενα με τον Αλέξανδρο τον Μέγα
Κατηγορία:Εκτελεσθέντες πολιτικοί