open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ιωάννης Μηναίος

Ο **Ιωάννης Μηναίος** του Γεωργίου (1918 - 26 Ιουνίου 2000)  ήταν Έλληνας στρατιωτικός, υποναύαρχος Π.Ν., και πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1918 στο Ναύπλιο. Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στη Σχολή Κυβερνητών Υποβρυχίων του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού, στη Ναυτική Σχολή Πολέμου, καθώς και στη Σχολή Εθνικής Αμύνης, ενώ συνέχισε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε θέματα οργανωτικής στις ΗΠΑ. Έλαβε μέρος στον Β' Π.Π. ως σημαιοφόρος και ανθυποπλοίαρχος, όπου και στη συνέχεια εξελίχθηκε φθάνοντας τον βαθμό του υποναυάρχου ε.ε. 

Το 1974 επιλέχθηκε και διορίστηκε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην υπό τον Κ. Καραμανλή Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Στη συνέχεια αναμίχθηκε με την πολιτική όπου και εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Αργολίδας  με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 και 1977. Ως βουλευτής είχε λάβει μέρος σε πολλές συνελεύσεις του κοινοβουλίου των κρατών μελών του ΝΑΤΟ.

Απεβίωσε το 2000. Κηδεύτηκε στο Β΄ Κοιμητήριο Αθηνών στις 28 Ιουνίου 2000.

## Διακρίσεις
Τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό, τον Σταυρό του Ναυτικού Αγώνα και μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων , με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικα καθώς και με το παράσημο Γεωργίου του Α΄ από τρεις Βασιλείς, ενώ έχει λάβει και πολλές άλλες τιμητικές διακρίσεις του ΝΑΤΟ. Ο Ι. Μηναίος ήταν μόνιμος κάτοικος Δήμου Π. Ψυχικού (Αθήνα). Με τις συζυγους του, Σοφια και Ανδριανή, απέκτησε 2 γιους Γεώργιο Μηναιο και Γιάννο Μηναιο

## Εργογραφία
Ο υποναύαρχος Ι. Μηναίος έγραψε πολλές μελέτες, διατριβές και άρθρα που ανέπτυξε σε πολλές διαλέξεις του, με σημαντικότερα τα:
* "Περί Αρχών Οργανώσεως".
* "Περί εθνικής πολιτικής και πολιτικής Εθνικής Αμύνης".

## Παραπομπές


## Πηγές
* Who's Who 1979, σελ.420-421.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Βουλευτές Αργολίδος
Τζέρεμι Ρένερ

Ο **Τζέρεμι Ρένερ** (αγγλ.:*Jeremy Lee Renner*, 7 Ιανουαρίου 1971) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Ο Ρένερ είναι γνωστός για τη συμμετοχή του στην ταινία της Κάθριν Μπίγκελοου *[[The Hurt Locker]]* που του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, καθώς και για τις ταινίες *[[Επικίνδυνη Αποστολή (σειρά ταινιών)|Επικίνδυνη Αποστολή – Πρωτόκολλο: Φάντασμα]] (Mission: Impossible – Ghost Protocol, 2011)*, *[[Οι Εκδικητές (ταινία, 2012)|Οι Εκδικητές]] (Marvel's The Avengers, 2012)*, *[[Η κληρονομιά του Μπορν]] (The Bourne Legacy, 2012)* και *[[Οδηγός διαπλοκής]]* (American Hustle). Κατά τη δεκαετία του 2000, ο ηθοποιός συμμετείχε τόσο σε ανεξάρτητες παραγωγές όπως οι ταινίες Dahmer (2002) και *Neo Ned (2005)*, όσο και σε υπερπαραγωγές όπως οι ταινίες  *S.W.A.T.: Επίλεκτη Ομάδα Κρούσης (S.W.A.T., 2003)*, *[[Η δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από τον δειλό Ρόμπερτ Φορντ]] (The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, 2007)* και *28 Εβδομάδες Μετά (28 Weeks Later, 2007)*. Το 2010 έλαβε τη δεύτερη του υποψηφιότητα για βραβείο όσκαρ, αυτή τη φορά για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για τη συμμετοχή του στην ταινία *[[The Town]]*.

## Φιλμογραφία

## Τηλεόραση

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Ησύχιος Αλεξανδρέας

Ο **Ησύχιος Αλεξανδρέας** ήταν κριτικός και εκδότης του κειμένου της Αγίας Γραφής που έζησε γύρω στα 300μ.Χ.
Για την ζωή και τη δράση του δεν έχουμε σημαντικές πληροφορίες. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον επίσκοπο Ησύχιο και μάρτυρα επί Διοκλητιανού.  Ο Ησύχιος είναι συνδεδεμένος με την κριτική έκδοση των Ο' και της Καινής Διαθήκης. Η έκταση και το μέγεθος των επεμβάσεών του είναι «άκρως δυσκαθόριστα»

## Παραπομπές


## Πηγές
*Στυλιανός Παπαδόπουλος, *Πατρολογία*, τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.53

Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Βικτωρίνος Πεταβίου

Ο **Βικτωρίνος Πεταβίου** (Victorinus Poetovionensis) ήταν λατίνος χριστιανός επίσκοπος και εξηγητής. Έζησε στο β΄ μισό του 3ου αιώνα και μαρτύρησε το 304 μ.Χ.

## Βίος
Είναι άγνωστο το πού και πότε γεννήθηκε. Διακρίθηκε για την ευρεία παιδεία του. Είναι άγνωστο πότε έγινε επίσκοπος Πεταβίου (Pettau) στην Παννονία. Ο Ιερώνυμος στο έργο του *De viris illustribus* επισημαίνει τα όχι άψογα λατινικά του αρχαιότερου, όπως τον θεωρεί, λατίνου συστηματικού εξηγητή. Τα ελληνικά του είναι αρτιότερα, θεωρεί ο Ιερώνυμος, κατι που δείχνει την ελληνική καταγωγή του.

## Συγγραφικό έργο
Ερμήνευσε κυρίως βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, *Γένεσις*, *Έξοδος*, *Λευϊτικό*, *Ησαΐα*, *Ιεζεκιήλ*, *Αββακούμ*, *Εκκλησιαστή* και΄*Άσμα Ασμάτων*, και από την Καινή Διαθήκη *Ματθαίο* και *Αποκάλυψη*.
Εφαρμόζει την ιστορικογραμματική ερμηνευτική μέθοδο, αλλά και την αλληγορική, κατ΄ επίδραση του Ωριγένη.

## Παραπομπές


## Πηγή
*Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία, τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.56-57

Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
CMY

Το **CMY** (Cyan, Magenta, Yellow) είναι το μοντέλο απόδοσης χρώματος σε λευκό φόντο το οποίο χρησιμοποιεί το κυανό, το μαγεντιανό ερυθρό (ματζέντα) και το κίτρινο σε κατάλληλη αναλογία προκειμένου να αποδοθεί ολόκληρο το χρωματικό φάσμα.

right|thumb|300px|Αναπαράσταση μοντέλου CMY

## Λειτουργία
Το χρωματικό μοντέλο 'CMY' σχετίζεται με το RGB , γιατί πρόκειται στην ουσία για συμπληρωματικά μοντέλα με τις ίδιες βασικές αρχές και ιδιότητες.
Το CMY επινοήθηκε για τις ανάγκες των εκτυπωτών στους οποίους και χρησιμοποιείται. Η διαφορά με το RGB είναι ότι στο CMY η επιφάνεια που αναπαράγονται/εκτυπώνονται τα χρώματα είναι πια το χαρτί , το οποίο είναι άσπρο σε αντίθεση με την μαύρη οθόνη των υπολογιστών. Έτσι οποιαδήποτε αναπαραγωγή χρωμάτων ξεκινά έχοντας ως βάση το λευκό και όχι το μαύρο. Με άλλα λόγια η αρχή των αξόνων (0,0,0) στο CMY είναι το λευκό και όχι το μαύρο χρώμα όπως στο RGB. Κατά συνέπεια, όλος ο χρωματικός κύβος αντιστρέφεται, ώστε το λευκό που πριν ήταν (1,1,1) να πάει στη θέση (0,0,0), με αποτέλεσμα οι κύριοι άξονες του χρωματικού χώρου να μην αντιστοιχούν στα βασικά χρώματα κόκκινο, πράσινο, μπλε, αλλά στα κυανό (Cyan), ματζέντα (Magenta), κίτρινο (Yellow), από τα οποία και προέρχεται το ακρωνύμιο CMY. Οι περισσότερες εκτυπωτικές έγχρωμες συσκευές (εκτυπωτές, φωτοτυπικά) τροφοδοτούνται με τις τρεις παραμέτρους του μοντέλου αυτού ή εκτελούν μετασχηματισμό του RGB σε CMY.

## Το μειονέκτημα του CMY
Θεωρητικά είναι δυνατόν να δημιουργήσουμε κάθε χρωματική απόχρωση χρησιμοποιώντας τα  RGB και CMY μοντέλα χρώματος. Ένας εκτυπωτής που χρησιμοποιεί αυτά τα τρία ως βασικά χρώματα μπορεί λοιπόν να παράγει κάθε πιθανή διαβάθμιση χρώματος. Στην πράξη όμως, τα τρία βασικά χρώματα γαλάζιο, μωβ και κίτρινο δεν υπάρχουν διαθέσιμα ως αμιγή χρώματα, αλλά είναι πάντοτε «λερωμένα» με μια συγκεκριμένη αναλογία χρώματος από τα άλλα βασικά χρώματα. Το αποτέλεσμα είναι ότι δεν είναι δυνατό να τυπωθεί καθαρό μαύρο και περιορίζεται ο αριθμός των ικανών για εκτύπωση χρωμάτων. Με σκοπό να υπερπηδηθεί αυτό το πρόβλημα, το χρωματικό μοντέλο CMY έχει επεκταθεί για να σχηματίσει το μοντέλο CMYK. Η διαφορά μεταξύ των δυο μοντέλων CMY και CMYK είναι ελάχιστη. Στην πράξη όμως το αποτέλεσμα είναι σημαντικό. Επιπρόσθετα, στα τρία βασικά χρώματα κυανό, ματζέντα και κίτρινο, το μοντέλο χρωμάτων CMYK επίσης περιέχει το μαύρο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χρώμα
Κατηγορία:Γραφικά υπολογιστών
Ελληνική απογραφή 1840

Η **απογραφή του 1840** είναι η έκτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους και η τέταρτη από τις ετήσιες απογραφές που πραγματοποιήθηκαν το διάστημα 1836-1845. Ο συνολικός πληθυσμός της Ελλάδας ανήλθε στους 850.246 κατοίκους, ενώ η συνολική έκταση ήταν 47.516 τ.χλμ. του Βασιλείου και περιελάμβανε την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα καθώς και τις Κυκλάδες. Επομένως, παρατηρείται πυκνότητα 17,9 κατ/τ.χλμ. Όσον αφορά στον πληθυσμό, παρουσιάστηκε αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή, αυτή του 1839 κατά 26.473 κατοίκους. Στην απογραφή συλλέχθηκαν στοιχεία μόνο για το φύλο και την ηλικία. Τα αποτελέσματα της απογραφής αυτής δημοσιεύτηκαν το 1846.

## Πηγές
*
*Απογραφές  - *e-Demography*

1840
Κρίτων

Ο **Κρίτων** είναι έργο του Πλάτωνα που αναφέρεται στη δίκη και την εκτέλεση του Σωκράτη. Μαζί με τα *[[Ευθύφρων (Πλατωνικός διάλογος)|Ευθύφρων]]*, *[[Απολογία Σωκράτους (Πλάτων)|Απολογία]]* και *[[Φαίδων (διάλογος)|Φαίδων]]* συγκαταλέγεται στην τετραλογία έργων του Πλάτωνα που περιγράφουν τη δίκη του Σωκράτη. Στον διάλογο συμμετέχουν ο Σωκράτης και ο στενός και εύπορος φίλος του Κρίτωνας.

## Χρονολόγηση
Έχουμε τη δυνατότητα, μερικούς διαλόγους να τους χρονολογήσουμε απόλυτα, δηλαδή ή να τοποθετήσουμε το διάλογο σε ορισμένο χρονικό σημείο ή με βάση ένα *terminum post quem* να περιορίσουμε μέσα σε διάστημα αρκετά στενό το χρόνο της συγγραφής. Έτσι, όλα τα έργα που προϋποθέτουν το θάνατο του Σωκράτη έχουν γραφεί ύστερα από το έτος 399 π.Χ.. Αλλά και τα γλωσσικά κριτήρια και η σύγκριση του περιεχομένου μας δίνουν τη βάση για να χρονολογήσουμε σχετικά και όχι απόλυτα τους πλατωνικούς διαλόγους. Η δραματική ημερομηνία είναι σαφής: η συζήτηση μεταξύ του Σωκράτη και του Κρίτωνα διαδραματίζεται τρεις ημέρες πριν από την εκτέλεση του πρώτου. Η ημερομηνία συγγραφής είναι λιγότερο ξεκάθαρη, αλλά στο 52b ο Σωκράτης λέει ότι προτίμησε το θάνατο από την εξορία. Αν κάτι τέτοιο ισχύει ο Κρίτωνας πρέπει να γράφτηκε μετά την απολογία χωρίς να αποκλείεται η πιθανότητα ότι ο Πλάτων να δούλευε σε δύο ή περισσότερα έργα παράλληλα.

## Η πρόταση απόδρασης
Οι λόγοι για τους οποίους ο Σωκράτης θα έπρεπε, σύμφωνα με τον Κρίτωνα, να δραπετεύσει είναι ότι αν εκτελεσθεί:
* Ο Κρίτων θα χάσει έναν αναντικατάστατο φίλο.
* Πολλοί θα θεωρήσουν ότι τσιγγουνεύτηκε τα χρήματα που απαιτούνταν για αυτό το σκοπό.
* Ο Κρίτωνας δε θα πάθει τίποτε εξαιτίας της απόδρασης του Σωκράτη γιατί είναι σε θέση να υπερασπισθεί τον εαυτό του.
* Οι εχθροί του Σωκράτη θα έχουν πετύχει το σκοπό τους.
* Θα εγκαταλείψει τους γιούς του και αυτοί θα έχουν την σκληρή μοίρα των ορφανών.
* Δεν θα φανεί ανδρείος.
* Ο Κρίτωνας και οι άλλοι φίλοι του θα φανούν άναδροι.
Ακολουθεί ένα εκτεταμένο επιχείρημα που έχει σκοπό να αποδείξει ότι δεν πρέπει να αποδίδουμε σημασία στη γνώμη των πολλών, αλλά μόνο στη γνώμη του επαϊοντος και της ίδιας της αλήθειας.
#p46b 46b

[thumb|left|250px|«Ταύτα, ω φίλε εταίρε Κρίτων, να ξέρεις καλά ότι εμένα μου φαίνεται ότι τα ακούω όπως ακριβώς οι [Κορύβαντες στην έκστασή τους νομίζουν ότι ακούν αυλούς και μέσα μου βουίζει ο ήχος αυτών των λόγων και με κάνει να μην μπορώ να ακούσω άλλους ]] 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Κρίτων, ΟΕΔΒ Ε΄ Γυμνασίου, 1964
* Καλογεράς Βασίλειος, Ανάλυση Φαίδωνος και Κρίτωνος, 1959
* Κρίτων ή περί του πρακτέου, Ηθικός, έκδ. Πάπυρος
* Vlastos Gregory, Socrates on Political Obedience and Disobience. Yale Review 63 (1974): 517-34 σε μετάφραση με σχόλια και προλεγόμενα Παύλου Καλλιγά και Αλέξανδρου Νεχεμά, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1993.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Πρότυπο κείμενο Oxford University/ press, ed. John  Burnet, 1903

Κατηγορία:Πλατωνικοί διάλογοι
Κατηγορία:Σωκρατικοί διάλογοι
Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία στην Αρχαία Ελλάδα
Κατηγορία:Βιβλία πολιτικής φιλοσοφίας
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Ελληνική απογραφή 1839

Η **απογραφή του 1839** είναι η πέμπτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους και η τρίτη από τις ετήσιες απογραφές που πραγματοποιήθηκαν το διάστημα 1836-1845. Ο συνολικός πληθυσμός της Ελλάδας ανήλθε στους 823.773 κατοίκους, ενώ η συνολική έκταση του Βασιλείου περιελάμβανε την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα καθώς και τις Κυκλάδες. Όσον αφορά στον πληθυσμό, παρουσιάστηκε αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή κατά 26.473 κατοίκους. Στην απογραφή συλλέχθηκαν στοιχεία μόνο για το φύλο και την ηλικία. Το 1839 ήταν η πρώτη χρονιά που δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Kυβερνήσεως τα αποτελέσματα της απογραφής. Όσον αφορά στον πληθυσμό, παρουσιάστηκε αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή κατά 71.696 κατοίκους.

## Πηγές
*

1839
Ελληνική απογραφή 1853

Η **απογραφή του 1853** είναι η δέκατη τρίτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους. Ο συνολικός πληθυσμός της Ελλάδας ανήλθε στους 1.042.527 κατοίκους, ενώ η συνολική έκταση ήταν 47.516 τ.χλμ. του Βασιλείου και περιελάμβανε την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα καθώς και τις Κυκλάδες. Η πυκνότητα του πληθυσμού έφθασε τους 21,9 κατ/τ.χλμ. Στην απογραφή συλλέχθηκαν στοιχεία μόνο για το φύλλο και την ηλικία. Όσον αφορά στον πληθυσμό, παρουσιάστηκε αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή κατά 55.796 κατοίκους. Ακόμη, σύμφωνα με την απογραφή προέκυψε ότι μόλις το 7,1% του πληθυσμού ζουν σε αστικά κέντρα, ενώ το 13,5% και το 79,4% αποτελούν τον ημιαστικό και αστικό πληθυσμό αντίστοιχα. Η απογραφή διενεργήθηκε µε τη χρήση ονομαστικών καταλόγων.

Ενώ στα επίσημα αποτελέσματα της εποχής ο συνολικός πληθυσμός εμφανίζεται 1.042.527 κάτοικοι, ωστόσο ο πληθυσμός που προέκυπτε από το άθροισμα των κατοίκων ανά νομό, ήταν κατά 7.000 ανώτερος από το άθροισμα του πληθυσμού. Έτσι, νεώτερες εκδόσεις αναθεωρούν τον αριθμό σε 1.035.527 κατοίκους.

## Πηγές

*
*Οι δηµογραφικές εξελίξεις στη νεώτερη Ελλάδα (1830-2007)  Β. Κοτζαµάνης, Ε. Ανδρουλάκη

1853
Πέτρος Αλεξανδρείας

Το όνομα **Πέτρος Αλεξανδρείας** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής λήμματα:

* Πέτρος Α΄ Αλεξανδρείας, Πατριάρχης Αλεξανδρείας
* Πέτρος Β΄ Αλεξανδρείας, Πατριάρχης Αλεξανδρείας
* Πέτρος Γ΄ Αλεξανδρείας, Πατριάρχης Αλεξανδρείας
* Πέτρος Δ΄ Αλεξανδρείας, Πατριάρχης Αλεξανδρείας
* Πέτρος Ε΄ Αλεξανδρείας, Πατριάρχης Αλεξανδρείας
* Πέτρος ΣΤ΄ Αλεξανδρείας, Πατριάρχης Αλεξανδρείας
* Πέτρος Ζ΄ Αλεξανδρείας, Πατριάρχης Αλεξανδρείας
Κόμμα Πειρατών (Σουηδία)

Το **Κόμμα Πειρατών** (σουηδ. *Piratpartiet*) είναι πολιτικό κόμμα της Σουηδίας που δημιουργήθηκε το 2006. Ήταν το πρώτο κόμμα Πειρατών που δημιουργήθηκε στην Ευρώπη, ενώ οδήγησε και στη δημιουργία άλλων αντίστοιχων κομμάτων σε άλλες χώρες. 

Το κόμμα έχει ως κύριο στόχο την αναμόρφωση νόμων σχετικά με την πνευματική ιδιοκτησία και τις ευρεσιτεχνίες. Επίσης, προάγει την προστασία προσωπικών δεδομένων, τόσο στο διαδίκτυο όσο και στην καθημερινότητα, καθώς και τη διαφάνεια στη διοίκηση του κράτους. Το κόμμα αποφεύγει την τοποθέτηση στο πολιτικό φάσμα αριστεράς-δεξιάς, έτσι ώστε να μπορεί να συνεργάζεται με όλες τις πολιτικές παρατάξεις. 

Το Κόμμα Πειρατών συμμετείχε για πρώτη φορά στις εκλογές για το κοινοβούλιο της Σουηδίας το 2009, όπου συγκέντρωσε το 0,63% των ψήφων, καθιστώντας το, το τρίτο μεγαλύτερο εξωκοινοβουλευτικό κόμμα, καθώς απαιτείται η συγκέντρωση του 4% των ψήφων για την είσοδο στο Σουηδικό κοινοβούλιο. Το κόμμα πέρασε σε αριθμό μελών το Πράσινο Κόμμα τον Δεκέμβριο του 2008, το Αριστερό Κόμμα τον Φεβρουάριο του 2009, το Φιλελεύθερο Λαϊκό Κόμμα και τους Χριστιανοδημοκράτες τον Απρίλιο του 2009 και το Κόμμα Κέντρου τον Μάιο του 2009, καθιστώντας το έτσι το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στη Σουηδία σε αριθμό μελών. 

Στις Ευρωεκλογές του 2009, το κόμμα απέσπασε το 7.13% των ψήφων κερδίζοντας αρχικά μία έδρα, με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, όμως, ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε σε δύο. Ο Κρίστιαν Ένγκστρεμ έγινε ο πρώτος ευρωβουλευτής για το κόμμα, ενώ η Αμέλια Αντερσντότερ έγινε η δεύτερη ευρωβουλευτής του κόμματος. Παράλληλα, η Αμέλια Αντερσντότερ έγινε η νεότερη ευρωβουλευτής στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, καθώς εξελέγη σε ηλικία 21 ετών. 

Πρώτος πρόεδρος του κόμματος και ιδρυτής του ήταν ο Ρίκαρντ Φάλκβινγκε, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος από το 2006 μέχρι το 2011, οπότε πρόεδρος του κόμματος ανέλαβε η Άννα Τρόμπεργκ. 

Η Άννα Τρόμπεργκ, στην 1 Δεκέμβρη 2014, ανακοίνωσε ότι δε θα κάνει επανεκλογή για το 2015, μετά το τέλος της τρέχουσας θητείας της, που τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 2014.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  Pirate Party official site
*   Declaration of Principles
*  2006 Election Manifesto 2006 election manifesto
* Site for demonstrations following the May 31 2006 raid on The Pirate Bay

Κατηγορία:Σουηδικά πολιτικά κόμματα
Σουηδια
Κατηγορία:Κοινή χρήση αρχείων
Αριστερό Κόμμα (Σουηδία)

Το Αριστερό Κόμμα (σουηδ. *Vänsterpartiet*, V) είναι ένα πολιτικό κόμμα της Σουηδίας. Οι ιδεολογίες του κόμματος είναι ο σοσιαλισμός και ο φεμινισμός. Δημιουργήθηκε το 1917 αφού διασπάστηκε από το Σουηδικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Το κόμμα άλλαξε πολλές φορές το όνομά του κατά τη διάρκεια της ιστορίας του. Το 1917, που δημιουργήθηκε, ονομαζόταν *Σουηδικό Σοσιαλδημοκρατικό Αριστερό Κόμμα* (σουηδ. *Sveriges socialdemokratiska vänsterparti*, SSV). 

Το κόμμα αντιτίθεται στις ιδιωτικοποιήσεις, καθώς και στην είσοδο της Σουηδίας στην Ευρωζώνη, ενώ προάγει την αύξηση των δημοσίων εξόδων.

Από το 1998 μέχρι το 2006, το κόμμα συμφωνούσε με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και το Πράσινο Κόμμα και μέχρι το 2006 υποστήριζε την κυβέρνηση μειοψηφίας των Σοσιαλδημοκρατών στο σουηδικό κοινοβούλιο, καθώς και στις επαρχίες και στους δήμους. 

Είναι μέλος της Βόρειας Πράσινης Αριστερής Συμμαχίας.

## Έδρες σε κοινοβούλια

Κατηγορία:Σουηδικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα
Πόλεις του Αουατσαπάν

thumb|right|250px|Το Διαμέρισμα  Αουατσαπάν στο Ελ Σαλβαδόρ

Αυτός είναι ένας **κατάλογος [[πόλη|πόλεων]] του [[διαμέρισμα Αουατσαπάν|Διαμερίσματος Αουατσαπάν]], [[Ελ Σαλβαδόρ]]**:

## Μεγαλύτερες πόλεις
# Αουατσαπάν
# Κάρα Σούσια

## Άλλες πόλεις

* Ακατσάπα
* Αουατσαπάν
* Απανέκα
* Ασαπούκο
* Ατικισάγια
* Γκαρίτα Παλμέρα
* Γκουαϊμάνγκο
* Ελ Αματάλ
* Ελ Γκουισνάι
* Ελ Ρεφούχιο
* Ελ Σαπότε
* Κάρα Σούσια
* Κονσεπσιόν δε Ατάκο
* Λος Ορκόνες
* Σαν Λορένσο
* Σαν Πέδρο Πούξτλα
* Σαν Φρανσίσκο Μενέντες
* Τακούμπα
* Τουρίν
* Χουχούτλα

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ

Πολεις
Αλληλεγγύη (συνδικάτο της Πολωνίας)

Η **Αλληλεγγύη** (, προφέρεται  ; πλήρες όνομα: **Ανεξάρτητο Αυτοδιοικούμενο Συνδικάτο "Αλληλεγγύη"** — *Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność"* ) είναι μια Πολωνική ομοσπονδία εργατικών σωματείων που δημιουργήθηκε στις 31 Αυγούστου, 1980 στα Ναυπηγεία του Γκντανσκ υπό την καθοδήγηση του Λεχ Βαλέσα. Ήταν το πρώτο συνδικάτο που δεν ελέγχονταν από κομμουνιστικό κόμμα στις χώρες του συμφώνου της Βαρσοβίας. Η Αλληλεγγύη άγγιξε τα 9,5 εκατομμύρια μέλη πριν το συνέδριο του Σεπτεμβρίου του  1981 που αποτελούσε το  1/3 του συνόλου των εργαζομένων της Πολωνίας.

Στη δεκαετία του 1980, η Αλληλεγγύη ήταν ένα ευρύ αντι-γραφειοκρατικό κοινωνικό κίνημα, που χρησιμοποίησε μεθόδους πολιτικής αντίστασης για να προωθήσει τα δικαιώματα των εργατών και την κοινωνική αλλαγή. Η κυβέρνηση προσπάθησε να διαλύσει την οργάνωση επιβάλλοντας στρατιωτικό νόμο στην Πολωνία, ο οποίος διήρκεσε από τον Δεκέμβριου του 1981 έως τον Ιούλιο του 1983. Ακολούθησαν αρκετά χρόνια πολιτικής καταπίεσης, αλλά τελικά η κυβέρνηση αναγκάστηκε να διαπραγματευτεί με την Αλληλεγγύη. Κατά την εποχή της παρανομίας της οργάνωσης, οι ΗΠΑ παρείχαν σημαντική οικονομική υποστήριξη η οποία εκτιμάται ότι έφτασε τα 50 εκατομμύρια δολάρια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*[Solidarity (Polish trade union)](https://en.wikipedia.org/wiki/Solidarity_(Polish_trade_union)). Άρθρο στην αγγλική βικιπαίδεια.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Πολωνία
Κατηγορία:Πολωνικός εθνικισμός
Κατηγορία:Λεχ Βαλέσα
Rue de Solférino

[thumb|Άποψη του δρόμου από την πεζογέφυρα Λεοπόλντ-Σεντάρ-Σανγκόρ. Στα αριστερά, διακρίνεται το [Παλάτι της Λεγεώνας της Τιμής|Παλάτι του Σαλμ που φιλοξενεί το Μουσείο της Λεγεώνας της Τιμής]]
Η **Rue de Solférino** (Οδός Σολφερινό) είναι οδός του 7ου διαμερίσματος του Παρισιού. Μήκους 232 μέτρων και πλάτους 20 μέτρων, η οδός Σολφερινό συνδέει την αποβάθρα Ανατόλ-Φρανς με τη λεωφόρο Σαιν-Ζερμαίν (boulevard Saint-Germain).

## Ιστορία
Η αρτηρία δημιουργήθηκε στη διάρκεια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας με διάταγμα της 28ης Ιουλίου 1866. Οφείλει το όνομά της στην μάχη του Σολφερινό, μια νίκη του Ναπολέοντα Γ' στη Λομβαρδία (διάταγμα της 10ης Αυγούστου 1868). Αρχικά οδηγούσε στη γέφυρα του Σολφερινό (1859-1961).

Σήμερα, το τμήμα ανάμεσα στη Λεωφόρο Σαιν Ζερμαίν (boulevard Saint-Germain) και την οδό Σαιν-Ντομινίκ (rue Saint-Dominique) μετονομάστηκε σε Πλατεία Ζακ Μπαινβίλ (place Jacques Bainville) το 1961. 

Από το 1999, η πεζογέφυρα Σολφερινό (μετονομάστηκε σε πεζογέφυρα Λεοπόλντ-Σεντάρ-Σανγκόρ το 2006) συνδέει, περνώντας πάνω από τον Σηκουάνα, την αποβάθρα του Κεραμεικού (1ο διαμέρισμα) με την rue de Solférino, στην θέση της παλιάς γέφυρας του Σολφερινό.

## Αξιοσημείωτα κτίρια
* Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, στον αριθμό **10** εγκαθίσταται το υπουργείο Πληροφόρησης που είχε αναλάβει την προπαγάνδα του καθεστώτος του Βισύ, σύμβολο της συνεργασίας Γάλλων με τους κατακτητές. Ο υπουργός Πληροφόρησης Φιλίπ Ανριό δολοφονήθηκε εκεί στις 28 Ιουνίου 1944 από μια ομάδα παραστρατιωτικών. Από το 1944 μέχρι το 1978, υπήρξε η έδρα του Συνδικαλιστικού Κινήματος των Υπαλλήλων CGT. Στη θέση της βρίσκεται σήμερα η έδρα του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PS), που αγόρασε την ιδιωτική οικία από την GMF το 1981 (λόγω μετωνυμίας, ο όρος "Solférino" αντικατοπτρίζει συχνά την πολιτική του Σοσιαλιστικού Κόμματος απέναντι στα Μ.Μ.Ε.).

* Από το 1947 μέχρι το 1955, τα κεντρικά γραφεία της Συσπείρωσης του Γαλλικού Λαού (RPF) του στρατηγού Ντε Γκωλ βρίσκονταν σε μια ιδιωτική κατοικία στον αριθμό **5**. Από την δεκαετία του  1970, αποτελεί την έδρα του Ινστιτούτου του Ιδρύματος Σαρλ-Ντε-Γκωλ. Η rue de Solférino υπήρξε ταυτόχρονα η έδρα διάφορων ενώσεων ή πολιτικών οργανώσεων πιστών στον στρατηγό Ντε Γκωλ, όπως της *Εθνικής Ένωσης για την Στήριξη της Δράσης του Στρατηγού Ντε Γκωλ* από το 1960 μέχρι το 1975 ή ακόμη της Υπηρεσίας Πολιτικής Δράσης (SAC).

* Βορειοανατολικά της οδού, βρίσκονται οι κήποι και ένα τμήμα της πρόσοψης του Ανακτόρου της Λεγεώνας της Τιμής του οποίου η κεντρική είσοδος βρίσκεται σε έναν κάθετο δρόμο, την *rue de Lille*.

Κατηγορία:Γεωγραφία του Παρισιού
Κατηγορία:Δρόμοι στο Παρίσι
Μιχαήλ Σισίνης

Ο **Μιχαλάκης Σισίνης** (πέθανε το 1856) ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821 και πολιτικός της Ελλάδας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Γαστούνη, ήταν γιος του Γεωργίου Σισίνη και της Υακίνθης Σταθακοπούλου. Αδελφός του ήταν ο Χρύσανθος Γ. Σισίνης. Ήταν παντρεμένος με την Ταρσία, αδελφή του Οδυσσέα Ανδρούτσου με την οποία δεν απέκτησε παιδιά και πέθανε σε νεαρή ηλικία. Από δεύτερο γάμο απέκτησε τον Χρύσανθο Μ. Σισίνη και ένα ακόμα παιδί που πέθανε σε βρεφική ηλικία.

Με την έναρξη της ελληνικής επανάστασης πήρε μέρος σε πολλές μάχες με τα στρατιωτικά σώματα του πατέρα και του αδελφού του επειδή ήταν ανήλικος και δεν μπορούσε να συγκροτήσει δικό του στρατιωτικό σώμα. Κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου διέφυγε τη σύλληψη σαν οπαδός του Κολοκοτρώνη και κατέφυγε στη Ζάκυνθο, σε αντίθεση με τον πατέρα και τον αδελφό του που φυλακίστηκαν. Εκεί ο Σισίνης έγινε μέλος πειρατικού πλοίου και συνέχισε τον αγώνα κατά των Οθωμανών.

Αιχμαλωτίστηκε από τους Άραβες κατά την εισβολή του Ιμπραήμ στη Γαστούνη μαζί με τον Διονύσιο Διάκο και άλλους στο Χλεμούτσι.

Με την άφιξη του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο κλείστηκε στο Χλεμούτσι μαζί με 300 άντρες και 1500 αμάχους όπου πολιορκήθηκε από τους Οθωμανούς. Παραδόθηκαν στις 5 Μαΐου, ύστερα από 3 βδομάδες πολιορκίας. Ο Σισίνης απελευθερώθηκε μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Στις 7 Απριλίου 1826, η Τρίτη Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο τον αναφέρει ως αντιστράτηγο στο σχέδιο για να σωθεί το Μεσολόγγι (το οποίο στο μεταξύ έπεσε τρεις ημέρες μετά).

Μετά την απελευθέρωση ακολούθησε στρατιωτική καριέρα κι έγινε επί Καποδίστρια ίλαρχος του ιππικού και επί Όθωνα μοίραρχος της Χωροφυλακής.

## Πηγές
* 
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Μιχαηλ
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής
Φραγκοσυριανοί

Με την λέξη **Φραγκοσυριανός** χαρακτηρίζονται οι Καθολικοί Χριστιανοί της νήσου Σύρου.

Παρόλο που στο ίδιο το νησί δύσκολα κανείς θα ακούσει ποτέ τη λέξη με αυτή την έννοια, εκτός του νησιού χρησιμοποιούνταν έως πρόσφατα. Οι κάτοικοι του νησιού δεν αποτελούσαν απαραίτητα φράγκικα φύλα, απλώς επειδή κατά τις Σταυροφορίες οι Άραβες χαρακτήριζαν Φράγκους όλους τους Σταυροφόρους ανεξαρτήτως καταγωγής, αυτή η έννοια πέρασε και στην Ελληνική γλώσσα.

Φραγκοσυριανοι
Το χρονικό του Τσάχτλανγκ

Το **χρονικό του Τσάχτλανγκ** είναι το αρχαιότερο σωζόμενο εικονογραφημένο Ελβετικό χρονικό. Περιέχει 230 χειροποίητες έγχρωμες εικόνες. Συντάχθηκε το 1470 από τους δύο Ελβετούς Μπέντιχτ Τσάχτλαν και Χάινριχ Ντίττλινγκερ.

## Περιγραφή και ιστορικό
Οι εικόνες περιγράφουν σκηνές πολέμου, στρατιωτικής, αλλά και καθημερινής ζωής, όπως δικαστικές σκηνές και σκηνές από την ύπαιθρο και την πόλη. Ο Χάινριχ Ντίττλινγκερ άρχισε να γράφει το χρονικό από δική του πρωτοβουλία που ανέλαβε. Το πρώτο μέρος περιγράφει τη ζωή μέχρι το 1431, και βασίζεται στα επίσημα χρονικά του Κόνραντ Γιούστινγκερ. Από το 1423 και μετά βασίζεται στα χρονικά του Χανς Φριντ, που ίσως να βασίζονται στα χρονικά του Ντίμπολντ Σίλλινγκ που έζησε στη Βέρνη από το 1460.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Gustav Tobler: Tschachtlan, Benedict. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 38, Duncker & Humblot, Leipzig 1894, S. 697 f.
* Carl Gerhard Baumann: *Über die Entstehung der ältesten Schweizer Bilderchroniken (1468 - 1485)*; Schriften der Berner Burgerbibliothek; Bern 1971
* Walter Muschg: *Die Schweizer Bilderchroniken des 15./16. Jahrhunderts*; Atlantis Verlag, Zürich 1941

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κατηγορία:Μεσαίωνας
Κατηγορία:Ιστορία της Ελβετίας
Κατηγορία:Τέχνες στην Ελβετία
Ευλογημένη ανησυχία

Το «***Ευλογημένη ανησυχία: Πώς ήλθε σε ύπαρξη το μεγαλύτερο κίνημα στον κόσμο και γιατί κανείς δεν το είδε να έρχεται***» (αγγλ. *Blessed Unrest: How the Largest Movement in the World Came into Being and Why No One Saw It Coming*) είναι ευπώλητο των *New York Times* για το 2007 από τον Πολ Χόουκεν (Paul Hawken). 
## Περιεχόμενο
Το βιβλίο πραγματεύεται τους πολλούς μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και κοινοτικές οργανώσεις, αφιερωμένες σε πολλούς διαφορετικούς σκοπούς, τους οποίους ο Χόουκεν αποκαλεί . Ο Χόουκεν εξηγεί ότι είναι ποικιλόμορφο κίνημα χωρίς χαρισματικό ηγέτη, χωρίς βασική, ενοποιητική ιδεολογία, το οποίο δεν αναγνωρίζεται από τους πολιτικούς και τα Μ.Μ.Ε. Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι το συγκεκριμένο κίνημα έχει τη δυνατότητα να ωφελήσει τον πλανήτη. Σύμφωνα με το *Metropolis Magazine*, το βιβλίο αντιπροσωπεύει αναζητήσεις στην ιστορία του περιβαλλοντικού κινήματος και προβλέψεις για το μέλλον του
 
Κριτικός των *New York Times* αναφέρει ότι το *Ευλογημένη Ανησυχία* . Για τον ίδιο, το , την περίοδο κατά την οποία πάλευε με τον καρκίνο. Ο Χόουκεν, επίσης, καταγράφει τις ιστορίες άλλων ανθρώπων, που συνάντησαν δυσκολίες γιατί αντιστάθηκαν σε μεγάλες εταιρείες.

## Δείτε επίσης
* ''Blessed Unrest'': η ταινία 

## Σημειώσεις παραπομπές


Κατηγορία:Κοινωνικά κινήματα
Κατηγορία:Βιβλία κοινωνικοπολιτικής ιδεολογίας
Τρίτο Νεκροταφείο Αθηνών

Το **Τρίτο Νεκροταφείο Αθηνών** (επίσημη ονομασία: **Γ΄ Κοιμητήριο Δήμου Αθηναίων**) βρίσκεται στη συνοικία Άσπρα Χώματα της Νίκαιας. Βρίσκεται στο ύψος του κόμβου των λεωφόρων Θηβών και Πέτρου Ράλλη και η κεντρική του είσοδος του είναι επί της οδού Καυκάσου. Η έκταση του κοιμητηρίου εντάσσεται στο Δήμο Νίκαιας και νυν Δήμο Νίκαιας - Αγ. Ιωάννη Ρέντη και διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Αθηναίων.

Αποτελεί το μεγαλύτερο κοιμητήριο σε έκταση των Βαλκανίων, με περισσότερα από 27.000 ταφικά μνημεία. Θεωρείται επίσης σημαντικό, επειδή εκεί αναπαύονται αρκετοί επώνυμοι Έλληνες. Στο βορειοδυτικό τμήμα του, στο ύψος όπου συναντώνται τα όρια των δήμων Νίκαιας, Κορυδαλλού, Αγ. Βαρβάρας και Αιγάλεω, περιλαμβάνει και Εβραϊκό νεκροταφείο, το δεύτερο συνολικά νεκροταφείο εβραϊκής κοινότητας στην Αθήνα. Στον περιβάλλοντα χώρο εντός του κοιμητηρίου, υπάρχουν μνημεία για τους εκτελεσθέντες του Μπλόκου της Κοκκινιάς και της Σφαγής του Αιγάλεω, αντίστοιχα.

Πλησίον του κοιμητηρίου βρίσκονται το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας, το Δ.Α.Κ. Νικαίας «ο Πλάτων» και το Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας Πειραιά «Άγιος Παντελεήμων».

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Αθηνας Γ
Νεκροταφειο Γ
Μακάριος Αλεξανδρέας

Ο **Μακάριος Αλεξανδρέας** (293-393/394), ήταν Αλεξανδρινός ασκητής και ιερέας που έζησε τον 4ο αιώνα μετά Χριστόν.

## Βίος
Ο **Μακάριος Αλεξανδρέας** ή ΄΄Πολιτικός΄΄ καταγόταν από την Αλέξανδρεια ΄΄η την πόλη. Γεννημένος περί το 293 θα βαφτιστεί χριστιανός σε ηλικία 40 ετών περίπου. Θα γίνει ασκητής και χάριν των ερημιτών θα χειροτονηθεί ιερέας. Θα ασκητέψει στην περιοχή Κελλιά, 70 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αλεξάνδρειας όπου έδρασε ο Μακάριος  Αιγύπτιος. Εκεί θα τον συναντήσει ο Παλλάδιος Ελενουπόλεως και θα συνασκητέψουν από το 391 έως το 393/394,έτος θανάτου του Μακάριου σε ηλικία 100 ετών περίπου.

## Συγγραφικό έργο
Δεν έχει γραψει τίποτα κι όσα έργα του αποδίδονται είναι νόθα. Πιθανόν να του ανήκουν κάποια αποφθέγματα που του αποδίδουν ορισμένες ομώνυμες συλλογές.

## Πηγή
*Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία, τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.587-588

Κατηγορία:Άγιος Ορθοδοξίας-επέκταση
Κατηγορία:Κληρικοί
Φαίδων (διάλογος)

Ο ***Φαίδων*** είναι έργο του Πλάτωνα το οποίο εντάσσεται στην τετραλογία (''Ευθύφρων'', *[[Κρίτων]]*, ''Απολογία'', *Φαίδων*) των διαλόγων που αναφέρονται στη δίκη και εκτέλεση του Σωκράτη.
Πρόσωπα του διαλόγου είναι ο Εχεκράτης, οπαδός των Πυθαγορείων από τον Φλειούντα, και ο Σιμμίας και Κέβης, δύο Θηβαίοι, μαθητές του πυθαγορείου Φιλόλαου, που ήρθαν στην Αθήνα για να συμπληρώσουν τη φιλοσοφική τους μόρφωση και έγιναν τακτικοί συνομιλητές του Σωκράτη.
## Νεοελληνικές μεταφράσεις
Ο πλατωνικός διάλογος *Φαίδων* έχει μεταφραστεί στα νέα ελληνικά:

* από τον Αριστείδη Χαροκόπο, εκδόσεις «Φέξης», Αθήνα 1910. Διαθέσιμο στο διαδίκτυο από το 2011, “The Project Gutenberg”https://www.gutenberg.org/cache/epub/34874/pg34874.html

* από τον Ευάγγελο Παπανούτσο, εκδόσεις «Ζαχαρόπουλος», Αθήνα χ.χ. (1939).

* από τον Κ. Θ. Αραπόπουλο κ.ά., εκδόσεις «Πάπυρος», Αθήνα 1975.

* από τον Δημ. Γουδή, εκδόσεις «Παπαδήμα», Αθήνα 1983.

* από τον Βασίλη Μοσκόβη, εκδόσεις «Νομική Βιβλιοθήκη», Αθήνα 1991.

* από τη Φιλολογική Ομάδα Κάκτου, εκδόσεις «Κάκτος», Αθήνα 19941 (20192).

* από τον Ι. Κ. Αθανασόπουλο, εκδόσεις «Γεωργιάδης – Ελληνική Αγωγή», Αθήνα 2003.

* από την «Εκδοτική Θεσσαλονίκης», Θεσσαλονίκη 2005.

* από τη Βίκυ Τάτση, εκδόσεις “DeAgostini Hellas”, 2007.

* από τον Θεόδωρο Γ. Μαυρόπουλο, εκδόσεις «Ζήτρος», Θεσσαλονίκη 2007.

* από τις «4π Ειδικές Εκδόσεις Α.Ε.», Αθήνα 2012.

* από τον Ιωάννη Ε. Πετράκη, εκδόσεις «Βιβλιοπωλείον της Εστίας», Αθήνα 2014.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πρότυπο κείμενο John Burnet, Oxford University/Press, 1903
*[Dead Link 31.05.2017] : Πλατωνική κριτική των προσωκρατικών 96a-102a) 

Κατηγορία:Πλατωνικοί διάλογοι
Κατηγορία:Μεταθανάτια ζωή
Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Ιλάριος του Πικταυίου

Ο **Ιλάριος Πικταυίου** ή (αρχ.) **Ιλάριος των Πικταυών** ή Ιλάριος του Πουατιέ (*Hilaire de Poitiers*, 310 – 367) ήταν επίσκοπος του Πουατιέ και διδάσκαλος της Εκκλησίας. Ήταν θεολόγος, συγγραφέας και υμνογράφος. Είναι άγιος της ορθόδοξης και καθολικής εκκλησίας (εορτή: 13 ή 14 Ιανουαρίου) και πνευματικός του άγιου Μαρτίνου επίσκοπου της Τουρ (αρχ.) ή Μαρτίνου των Τουρονών (Martin de Tours, + 397).

## Βίος
Ο **Ιλάριος Πικταυίου** γεννήθηκε περίπου το 310 στη γαλατική πόλη του Πικταυίου (σήμερα Πουατιέ), από πλούσια ειδωλολατρική οικογένεια πατρικίων. Σπούδασε στις μέτριες σχολές της επαρχίας του γραμματική, ρητορική και στοιχειώδη ελληνικά. Θα βαπτιστεί χριστιανός πριν την χειροτόνησή του, το 350 σε επίσκοπο Πικταυίου. Θα παραμείνει αμέτοχος σε ό,τι διαδραματιζόταν στην Ανατολή όταν εμφανίστηκε η αρειανική κρίση. Το 356 θα συμμετάσχει στη σύνοδο του Μπεζιέ όπου θα προσπαθήσει να υπερασπισθεί την αντιαρειανική πίστη, χωρίς αποτέλεσμα. Τότε θα πρωτοακούσει, κατά παραδοχή του, για το Σύμβολο της Νίκαιας. Οι αρειανοί Ουάλης, Ουρσάκιος και Γερμίνιος, προσεταιρίστηκαν τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο και πέτυχαν την εξορία του Ιλαρίωνα στη μικρασιατική Φρυγία, το 356. Θα παραμείνει εξόριστος, χωρίς να απολέσει το θρόνο του μέχρι το 360. Η περίοδος της εξορίας του θα σταθεί γόνιμη σε εμπειρίες: θα γνωρίσει εκκλησιαστικές προσωπικότητες της εποχής, όπως τους επικεφαλής των Ομοιουσιανών Γεώργιο Λαοδικείας, Βασίλειο Αγκύρας, θα βελτιώσει τα ελληνικά του, θα σπουδάσει την θεολογική σκέψη της Ανατολής και θα γνωρίσει τις θεολογικές τάσεις που στόχευαν στη λύση της αρειανικής κρίσης. Παράλληλα θα επιδοθεί στη σύνταξη θεολογικοαντιρρητικών, ιστορικών και λιβελλικών έργων. Όσο ήταν εξόριστος προσπάθησε χωρίς επιτυχία να επαναφέρει τους Ομοιουσιανούς, μετά όμως την άνοδο του Ιουλιανού και εκμεταλλευόμενος την αδιαφορία του για το θέμα του αρειανισμού, αφού γύρισε από την εξορία στην έδρα του, συγκάλεσε σύνοδο στο Παρίσι το 361 και επικύρωσε το σύμβολο της Νικαίας απορρίπτοντας το αρειανικό σύμβολο που είχαν υπογράψει οι επίσκοποι της χώρας του στο Ρίμινι το 359. Το 364 στη βόρειο Ιταλία συγκάλεσε τους επισκόπους της περιοχής και πέτυχε την αποδοχή εκ μέρους τους του συμβόλου της Νίκαιας. Παράλληλη θα είναι η προσπάθειά του για την καταπολέμηση του καισαροπαπισμού, της επέμβασης του αυτoκράτορα στα εσωτερικά της Εκκλησίας. Ήταν έγγαμος και πατέρας μιας κόρης. Λόγω της καλής γνώσης του των ελληνικών και των λατινικών συνείσφερε σημαντικά στις θεολογικές ανταλλαγές μεταξύ ανατολής και δύσης. Γνώρισε και μετέφερε την ανατολική υμνολογία στη δύση, όντας ο πρώτος λατίνος υμνογράφος. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία το 1851 κατέταξε τον Ιλάριο μεταξύ των Διδασκάλων της Εκκλησίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία, τόμ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.241-251.
*

Ιλαριος Πικτα
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι θεολόγοι
Κατηγορία:Υμνογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι επίσκοποι
Επαρχίες του Ελ Σαλβαδόρ

Το **[[Ελ Σαλβαδόρ]]** διαιρείται σε 14 διαμερίσματα, τα οποία ομαδοποιούνται σε τρεις επαρχίες: 
* Δυτική
* Κεντρική
*Ανατολική

## Δυτική
* Έκταση: 4.488,84
* Πληθυσμός: 1.386.572
* Διαμερίσματα: Αουατσαπάν, Σάντα Άνα και Σονσονάτε

## Κεντρική
* Έκταση: 8.825,94
* Πληθυσμός: 3.733.141
* Διαμερίσματα: Καμπάνιας, Κουσκατλάν, Λα Λιμπερτάδ, Λα Πας, Σαν Βισέντε, Σαν Σαλβαδόρ

## Ανατολική
* Έκταση: 7.729,31
* Πληθυσμός: 1.450.240
* Διαμερίσματα: Λα Ουνιόν, Μορασάν, Σαν Μιγκέλ, Ουσουλουτάν

## Δείτε επίσης
* Διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ
* Δήμοι του Ελ Σαλβαδόρ

Κατηγορία:Γεωγραφία του Ελ Σαλβαδόρ
Αουατσαπάν

Η **Αουατσαπάν** (ισπανικά: Ahuachapán) είναι η δωδέκατη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Αουατσαπάν. Έχει πληθυσμό 110.511 κατοίκων (2007).

## Γεωγραφία
Η Αουατσαπάν βρίσκεται νοτιοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και βόρεια του Αουατσαπάν. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κολόνια Ίμπου, νοτιοδυτικά της Ασαπούκο και βορειοανατολικά της Τακούμπα. Στα βορειοδυτικά της βρίσκεται η μεγαλύτερη λίμνη του Αουατσαπάν, η Λαγούνα δελ Γιάνο (Laguna del Llano). Η πόλη έχει έκταση 244,84 τ.χλμ..

## Ιστορία
Η Αουατσαπάν ιδρύθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1869.

## Δημογραφία
Η Αουατσαπάν είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 110.511 κατοίκους. Είναι η δωδέκατη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, την Σάντα Άνα, το Σογιαπάνγκι, το Σαν Μιγκέλ, την Απόντα, το Μεχικάνος, τη Σιουδάδ Ντελγάδο, την Σάντα Τέκλα, το Ιλοπάνγκο, το Σαν Μαρτίν και το Κουσκατανσίνγκο. Έχει πυκνότητα 0.45 κατοίκων ανά τ.χλμ..

## Οικονομία
Η κύρια παραγωγή της Αουατσαπάν είναι ο καφές. 

## Διοικητική διαίρεση
Ο δήμος της Αουατσαπάν διαιρείται σε 29 καντόνια:

* Ακακάλκο
* Ασαπούκο
* Γκουαγιαλτεπέκ
* Ελ Ανονάλ
* Ελ Μπάρρο
* Ελ Ρόμπλε
* Ελ Τίγρε
* Κουγιαναουσούλ
* Γιάνο δε Λα Λαγούνα ο Ελ Εσπίνο
* Γιάνο δε Ντόνια Μαρία
* Λα Κογιοτέρα
* Λα Μοντανίτα
* Λα Ντάντα
* Λας Τσιμάνας
* Λόμα δε Λα Γκλόρια
* Λος Μαγκέγιες
* Λος Τόλες
* Νεχάπα
* Πάλο Πίκε
* Πλατανάρες
* Ρίο Φρίο
* Σαν Λάσαρο
* Σαν Ραμόν
* Σάντα Κρους
* Σάντα Ρόσα Ακακάλκο
* Σουντεκουμάτ και Τακουμπίτα 
* Τσανκούγιο
* Τσιπιλάπα

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις του Ελ Σαλβαδόρ
Κατηγορία:Δήμοι του Ελ Σαλβαδόρ
Aircrack-ng

Το **Aircrack-ng** είναι ένα πρόγραμμα που στην πραγματικότητα αποτελεί μια σουίτα από υποπρογράμματα που στόχο έχουν στον έλεγχο ασφάλειας ενός ασύρματου δικτύου. Μπορεί να παρεμβάλλεται σε ένα ασύρματο δίκτυο, με σκοπό την παράγωγη επιθυμητών δεδομένων από ένα ασύρματο δίκτυο.

Τα ποια σημαντικά υποπρογράμματα είναι:
* **Airmon-ng**: Το πρόγραμμα βάζει σε κατάσταση monitor την κάρτα wifi.
* **Airodump-ng**: Πρόκειται για το σνιφερ της σουίτας. Δουλεία του είναι να καταγράφει τα πακέτα ασύρματων δικτύων.
* **Aireplay-ng**: Αυτό είναι το κυριότερο εργαλείο. Η βασική λειτουργία του είναι η αποσύνδεση ενός ασύρματα συνδεδεμένου υπολογιστή, άσχετα με το βαθμό ασφάλειας που έχει το ασύρματο δίκτυο. Η μοναδική προστασία είναι κάποιος να κρύψει το essid του δικτύου με το που δεχτεί αυτήν επίθεση συνήθως μέσω πρωτοκόλλου EAPOL.
* **Packetforge-ng**: Χρήσιμο για να δημιουργεί πακέτα συσχετισμένα με ένα συγκεκριμένο ασύρματο δίκτυο με στατική ασφάλεια (WEP). Έχει άμεσο στόχο να χρησιμοποιηθεί με το aireplay-ng, για να μεγαλώσει την ροή δεδομένων στο ασύρματο δίκτυο.
* **Aircrack-ng**: Πρόκειται για το τελικό στάδιο της διαδικασίας, που σπάει στατικά (WEP) ή δυναμικά (WPA) κλειδώματα. Όσο αφορά τα στατικά κλειδώματα (WEP) δεν έχουν καλή ασφάλεια, αλλά αναγκάζει τον εισβολέα να είναι στην εμβέλεια του ασύρματου δικτύου για να ελέγξει την ασφάλεια του. 

Τα δυναμικά κλειδώματα (WPA) παρέχουν την καλύτερη ασφάλεια, αλλά από ένα σημείο και μετά. 
Ο εισβολέας δεν είναι υποχρεωτικό να είναι στην εμβέλεια του ασύρματου δικτύου, ώστε να δει κατά ποσό ασφαλείς είναι. 
(Από την στιγμή που πάρει τον κρυπτογραφημένο αλγόριθμο που εμπεριέχει μέσα το primary key του ασύρματου δικτύου).

## Πήγες
*Επίσημη ιστοσελίδα 
*Εγχειρίδιο Χρήσης

Κατηγορία:Ασύρματο δίκτυο
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών
Σαμαράς

Το ελληνικό επώνυμο **Σαμαράς** μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αναστάσιος Σαμαράς, γιατρός και υφυπουργός κοινωνικών υπηρεσιών στην Κυβέρνηση Μαρκεζίνη
* Αντώνης Σαμαράς (1951- ), πολιτικός και πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας
* Γεώργιος Σαμαράς (1903-1984), πολιτικός, πολιτικός μηχανικός, θείος του Αντώνη Σαμαρά
* Γιάννης Σαμαράς (1961- ), διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής
* Γιώργος Σαμαράς (1985- ), ποδοσφαιριστής
* Λουκάς Σαμαράς (1936- ), καλλιτέχνης
* Νίκος Σαμαράς (1970-2013), πετοσφαιριστής
* Σπυρίδων Σαμάρας (1861-1917), συνθέτης
* Τριαντάφυλλος Σαμαράς, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
* Τρύφωνας Σαμαράς (1967- ), διακεκριμένος κομμωτής , hairstylist , καλλιτέχνης και τηλεοπτική προσωπικότητα
* Χρήστος Σαμαράς (1956- ), διακεκριμένος μουσικός, συνθέτης και καθηγητής μουσικής

## Δείτε επίσης

* Χρήστος Σαμάρας (1925-1958), αγωνιστής και μέλος της ΕΟΚΑ

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Κονσεπσιόν δε Ατάκο

Το **Κονσεπσιόν δε Ατάκο** (ισπανικά: Concepción de Ataco) είναι μια πόλη του Ελ Σαλβαδόρ. Βρίσκεται στο διαμέρισμα Αουατσαπάν. Έχει πληθυσμό 18.101 κατοίκων (2006).

## Γεωγραφία
Το Κονσεπσιόν δε Ατάκο βρίσκεται νοτιοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και βόρεια του Αουατσαπάν. Βρίσκεται νότια της Αουατσαπάν, νοτιοανατολικά της Τακούμπα και βορειοδυτικά των Απανέκα και Κεσαλάπα. Η επιφάνεια της πόλης είναι 61,03 τ.χλμ. και το μέγιστο υψόμετρο είναι 1.240 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

## Δημογραφία
Το Κονσεπσιόν δε Ατάκο είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 18.101 κατοίκους.

## Διοικητική διαίρεση
Ο δήμος του Κονσεπσιόν δε Ατάκο διαιρείται σε 11 καντόνια:

* Ελ Άρκο
* Ελ Λίμο
* Ελ Ναρανχίτο
* Ελ Τρονκονάλ
* Λα Σέιμπα
* Λα Χόγια δε λος Απάντε 
* Λα Πλάνξα
* Σαν Χοσέ
* Σουκουτιτάν
* Τεξουσίν Τσιρίσο

## Εικόνες

Αρχείο:Cielito_lindo.jpg|Άποψη
Αρχείο:New_Street_in_Ataco.jpg|Νέος δρόμος 
Αρχείο:Alcaldia_Municipal_de_Ataco.jpg
Αρχείο:Ataco_Central_Market.jpg|Η κεντρική αγορά
Αρχείο:Artesian_Market_Ataco.jpg|Η Αρτεσιανή αγορά
Αρχείο:La_Esquna_de_Ataco.jpg|Το Ελ Εσκίνα δε Άτακο
Αρχείο:Rincon_del_Arte_Ataco.jpg|Το Ρινκόν δελ Άρτε
Αρχείο:Comida_Chilena_en_ataco.jpg|Το Χιλιανο Εστιατόριο
Αρχείο:Restaurante_y_Plaza_Ataco.jpg
Αρχείο:Iglesia_Ave_Maria_Ataco.jpg|Ο Καθεδρικός Ναός της Άβε Μαρία
Αρχείο:Diconte_y_Axul.jpg|Το Ντικόντε ι Άχουλ
Αρχείο:Hostal_Concepcion_de_Ataco.jpg
Αρχείο:Cool_climate_for_flowers_in_Ataco,_El_Salvador.jpg|Λουλούδια
Αρχείο:Panamericana_Oeste_To_Ahuachapan_-_by_SCP.jpg|Το PanAmerican CA-1 West
Αρχείο:Concepcion_de_Ataco_Sign.jpg|Πινακίδα στο CA-8
Αρχείο:Iglesia_ataco.jpg|Εκκλησία
Αρχείο:Atzumpa.jpg|Το Piscinas de Atzumpa
Αρχείο:Carretera_ataco.jpg
Αρχείο:Calle_adoquinada_ataco.jpg
Αρχείο:Fuente de Ataco.jpg


## Δείτε επίσης
* Κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κονσεπσιόν δε Ατάκο
Κονσεπσιόν δε Ατάκο
Κονσεπσιόν δε Ατάκο
Ημέρα της κρίσης

[μικρογραφία|300x300εσ|Η ημέρα της κρίσης / [Τζον Μάρτιν, 1853]]
Η **Ημέρα της Κρίσης** είναι ένα κύριο μέρος της εσχατολογίας των Αβρααμικών θρησκειών. Σε πολλές από αυτές, θεωρείται αδύνατον να γνωρίζει κάποιος την ημερομηνία και τον τόπο αυτού του γεγονότος και επομένως καταδικάζεται ως αιρετική και βλάσφημη πράξη.

## Χριστιανισμός
Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, στο κεφάλαιο 20 της Αποκάλυψης, η Ημέρα της Κρίσης θα αρχίσει μετά την καταστροφή του παγκοσμίου συστήματος πραγμάτων λόγω του Αρμαγεδδώνος. Όταν θα συμβεί αυτό το γεγονός, η αόρατη μη υλικής υπόστασης πηγή του κάκου (Σατανάς ή Διάβολος) και οι αόρατοι (πνευματικοί) ακόλουθοι του, θα φυλακιστούν για 1000 χρόνια.

Έπειτα, εξυψωμένα μη υλικής υπόσταση όντα**,** άνθρωποι που είχανε ζήσει στη Γη, θα κυβερνήσουν μαζί με τον Χριστό για 1000 χρόνια όσους θα έχουν επιζήσει από τον Αρμαγεδδών.

Στο τέλος ο Διάβολος και οι δαίμονές του θα προκαλέσουν μια τελική δοκιμή εναντία στην ανθρωπότητα στην τελική περίοδο των 1000 ετών, που θα έχει ως αποτέλεσμα την ολοσχερή καταστροφή τους, καθώς όσοι άνθρωποι ταχθούν στο πλευρό τους θα ηττηθούν.

## Ιουδαϊσμός
Στον Ιουδαϊσμό, οι πεποιθήσεις για την Ημέρα της Κρίσεως (Εβραϊκά: יום הדין, προφέρεται Γιομ Χα-Ντιν), ποικίλλουν. Μερικοί Εβραίοι πιστεύουν ότι θα κριθούν αμέσως μόλις πεθάνουν, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι θα κριθούν και από τον Θεό και από τον Μεσσία την Ημέρα της Κρίσης. Κάποιοι πιστεύουν ότι θα αναστηθούν για να μπορούν να κριθούν, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι μόνο όσοι είναι ηθικά καλοί θα αναστηθούν.

## Ισλάμ

## Δείτε Επίσης
*Τέλος του κόσμου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εσχατολογία
Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις
Ούλριχ Βιλαμόβιτς

Ο **Ούλριχ Μέλεντορφ Βιλαμόβιτς** (, 1848-1931) ήταν Γερμανός φιλόλογος, κορυφαίος ερμηνευτής του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του «ιστορικού θετικισμού».

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πόζεν της Πρωσίας (σημ. Πόζναν της Πολωνίας), σπούδασε στα πανεπιστήμια του Βερολίνου και της Βόννης, ήταν μαθητής και αργότερα γαμβρός του μεγάλου Τέοντορ Μόμσεν και δίδαξε στα πανεπιστήμια του Γκέτινγκεν και του Βερολίνου από το 1897. Ως μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών υπήρξε από τους οργανωτικούς συντελεστές στην έκδοση του «Σώματος των ελληνικών επιγραφών».

## Εργογραφία
* *Ηρακλής του Ευριπίδη*, 1899
* *Ελληνικές τραγωδίες μεταφρασμένες*, 1899
* *Τραγωδίες του Αισχύλου*, 1914
* *Ιστορία της φιλολογίας*, 1921
* *Ελληνική στιχουργία*, 1921
* *Ιστορία των κειμένων των Ελλήνων λυρικών*, 1900
* *[[Ασιανισμός]] και [[Αττικισμός]]*, 1900
* *Πίστη των Ελλήνων* (1931-32)

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* H. Patzer: Wilamowitz und die Klassische Philologie "Festschrift Dornseiff" 1953
* Ούρλιχ φον Βιλαμόβιτς: *[[Πλάτων]], η ζωή και το έργο του*, εκδ. ΚΑΚΤΟΣ, ISBN 960-382-664-2

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αλόη Σιδέρη: *Αθηναίων Πολιτεία*, εκδ. «Άγρας»

Κατηγορία:Κλασικοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι
Καστρί Καρύστου Ευβοίας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          24.538889,
          37.977806
        ]
      }
    }
  ]
}

Το **Καστρί** (**Γεραιστός**) είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Εύβοιας με πληθυσμό 37 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011. Βρίσκεται 19 χλμ. νοτιοανατολικά της Καρύστου και διαθέτει μικρό λιμάνι με μικρή τουριστική κίνηση. Διοικητικά υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα Πλατανιστού του Δήμου Καρύστου. Πρόκειται για ένα μικρό και απόμερο χωριό που παρουσιάζει κάποια μικρή τουριστική και οικοδομική κίνηση λόγω της παράκτιας ζώνης στην οποία βρίσκεται, ενώ το φυσικό του λιμάνι είναι από τα λίγα σημεία - στην ευρύτερη περιοχή της Καρύστου - που είναι προφυλαγμένο από βορειοανατολικούς και δυτικούς ανέμους.

## Ιστορικά στοιχεία
Το Καστρί αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους οικισμούς στην περιοχή του Καφηρέα (Κάβο Ντόρο), αναφέρεται μάλιστα από τον Ηρόδοτο, τον Όμηρο καθώς και από άλλους αρχαίους συγγραφείς.

Το φυσικό και απάνεμο λιμάνι του χρησίμευε ως καταφύγιο των πλοίων από την αρχαιότητα. Λεγόταν **[[Γεραιστός]]** και είναι συνδεδεμένο με πολλά ιστορικά γεγονότα από την εποχή του Τρωικού πολέμου έως τα χρόνια του Ιουστινιανού. Στο λιμάνι του Γεραιστού βρήκαν καταφύγιο ο Μενέλαος και ο Νέστορας με τους συντρόφους του επιστρέφοντας από την Τροία, ενώ στην περιοχή μάλιστα ο Αγησίλαος, βασιλιάς της Σπάρτης - και ένας από τους μεγαλύτερους στρατηγούς της αρχαίας Ελλάδας - συγκέντρωσε 8.000 στρατό κατά του Αρταξέρξη το 396 π.Χ.

Όμως οι διάφορες επιδρομές που υπέστη κατά καιρούς, κυρίως των κουρσάρων που λεηλατούσαν τις περιοχές του Αιγαίου κατά τον 14ο αι. αλλά και πλοίων που έβρισκαν καταφύγιο, είχε ως αποτέλεσμα να καταστραφεί ότι θύμιζε την σπουδαιότητα αυτής της περιοχής.

## Αξιοθέατα
Ο χώρος της αρχαίας πόλης Γεραιστού έχει κηρυχθεί από το 2007 αρχαιολογικός επειδή *"διατηρούνται σημαντικές αρχαιότητες, όπως αρχαία οικοδομήματα δημόσιου και ιδιωτικού χαρακτήρα, που χρονολογούνται από τους προϊστορικούς έως τους μεσαιωνικούς χρόνους"*. Η παραλία του χωριού εκτείνεται κυκλικά για 350 μέτρα, έχοντας κατά τμήματα άμμο, βότσαλο αλλά και μικρούς βράχους ενώ ο βυθός της είναι αμμώδης με ενίοτε μικρούς σχηματισμούς βράχων και νερά ήρεμα και γαλήνια.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Αναφορές συγγραφέων για τη περιοχή Γεραιστός 

## Σημείωση
Στην βόρεια Εύβοια και το Δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Καστρί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Καρύστου