open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μάρκος Μαλλιαράκης

Ο **Μάρκος Ιωάννου** ή Μαλλιαράκης ήταν καραβοκύρης, καπετάνιος αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από την Κάσο. Ήταν γνωστός σαν *Διακομάρκος*. Μετά θάνατο τιμήθηκε με τον βαθμό του πλοιάρχου.

## Βιογραφία
Στην επανάσταση του 1821 πήρε μέρος με δικό του το πλοίο του «Λεωνίδας» και ήταν από τους πρωτεργάτες του ξεσηκωμού των Κασιωτών τον Απρίλη του 1821. Το 1824, κατά την καταστροφή της Κάσου από τον Οθωμανικό στρατό και τον Τουρκοαιγυπτιακό στόλο, ήταν μαζί με τον Ιωάννη Γρηγοριάδη οι ηγέτες των Κασιωτών. Πιάστηκε αιχμάλωτος και όταν τον πήγαν μπροστά στον Χουσεΐν Μπέη αρνήθηκε την πρόταση να συμπαραταχτεί μαζί του και να του χαρίσει τη ζωή. Αναφέρεται ότι κατάφερε να λυθεί και να σκοτώσει τρεις Τούρκους πριν τον θανατώσουν στις 7 Ιουνίου 1824 .

## Πολιτική
Χρημάτισε από το 1822 «Φροντιστής θάλασσας» υπεύθυνος για τα πλοία της επαρχίας του. Από το 1823 διετέλεσε αρχικά Έπαρχος Κάσου και μετέπειτα (1823 - 24) Έπαρχος Καρπάθου. Ήταν πληρεξούσιος της Κάσου στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823.

## Παραπομπές
*Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρόδου, Βιογραφίες Επιφανών Δωδεκανησίων Αγωνιστών του 1821


Μαλλιαρακης
Μαλλιαρακης
Μαλλιαρακης
Μαλλιαρακης
Θεόδωρος Κουτρούκης

Ο **Θεόδωρος Κουτρούκης** ήταν αγωνιστής του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα στην Ξυλογαϊδάρατης επαρχίας Δωρίδας.  Επί δεκαετία ολόκληρη πολεμούσε τους Τούρκους και στην Ελλάδα αλλά και ως εθελοντής στη Ρωσία. Κατά τις παραμονές της επανάστασης πριν το 1820 ο πατέρας και οι δυο αδελφοί του για να ξεφύγουν από την οργή του Αλή πασά συντάχθηκαν για μικρό χρονικό διάστημα στο αρματολικό σώμα του Πανουργιά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γεώργιος Παύλου

Ο **Γεώργιος Παύλου**, γνωστός και σαν Μπαμπαπαύλου, ήταν αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από τη Νίσυρο.

Ήταν πληρεξούσιος της Νισύρου στη Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823, αναφέρεται ότι την εποχή εκείνη ήταν Δήμαρχος του νησιού. Από έγγραφο που διασώζεται στη μονή της Παναγιάς Σπηλιανής είχε προσφέρει στον αγώνα 2750 γρόσια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων
Κατηγορία:Νίσυρος
Μάχη του Μαλανδρίνου

Η **Μάχη του Μαλανδρίνου** ήταν ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων στην πρώιμη Επανάσταση του 1821 η οποία έλαβε χώρα 24-27 Μαρτίου 1821.

## Η συμπλοκή
Όταν ήρθε η ώρα της εξέγερσης, εκατό χωρικοί από την Ξυλογαϊδάρα και τα γύρω χωριά σχημάτισαν σώμα υπό τον Γιαννάκη Κουτρούκη. Το σώμα αυτό συνενώθηκε με αυτό του Κατσικαπή και βάδισε ανήμερα του Ευαγγελισμού κατά του Μαλανδρίνου, ενώ συγχρόνως ερχόταν προς τον ίδιο σκοπό ο Θεόδωρος Χαλβατζής, πρωτοπαλίκαρο του Σκαλτσοδήμου, από το αντίθετο μέρος.

Το Μαλανδρίνο ήταν τότε έδρα του βιλαετίου και κατοικείτο από πολλές τουρκικές οικογένειες και λίγες χριστιανικές. Οι Τούρκοι μόλις διέκριναν τους επαναστάτες κλείστηκαν στους πύργους των προκρίτων του χωριού Χασάν αγά, Αχμέτ αγά και Αβδή αγά, αποφασισμένοι να αντισταθούν. Παραδόθηκαν όμως μετά από τρεις ημέρες, αφού  τους τέλειωσαν τα τρόφιμα και τα πολεμοφόδια. Ο Σκαλτσοδήμος, που στο μεταξύ είχε γίνει κύριος του Λιδωρικίου, διέταξε οι αιχμάλωτοι να μοιραστούν μεταξύ των κατοίκων όλων των χωριών. Οι χωρικοί πρόθυμοι τους παρέλαβαν και τους σκότωσαν όλους, γκρεμίζοντάς τους ζωντανούς άλλους στα βάραθρα της Δοβροβίτσας, του Βαθυρέμματος και του Κάρκαρου, και άλλους στον Αιγιαλό της Βίδαβης.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Κατηγορία:Ιστορία της Φωκίδας
Βάρδας

Ο **Βάρδας** (816 – 21 Απριλίου 866) ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, αρμενικής καταγωγής, από την Παφλαγονία. Έλαβε τον τίτλο του πατρίκιου από τον αυτοκράτορα Θεόφιλο και συμμετείχε μαζί με τον Θεόφιλο σε εκστρατεία στην Αμπχαζία, όπου ηττήθηκαν. 

Αδελφός της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, βοήθησε τον γιο της Μιχαήλ Γ΄ στην εκθρόνισή της και ο ίδιος ανακηρύχθηκε χαρτουλάριος του κανικλείου, μάγιστρος και αργότερα δομέστικος των σχολών. Στις 26 Απριλίου του 862 στέφθηκε καίσαρας από τον Μιχαήλ.

Θεωρείται εξαίρετος διαχειριστής των κρατικών υποθέσεων κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας του Μιχαήλ, συμβάλλοντας στην εκλογή του Πατριάρχη Φωτίου Α΄ και στην αποστολή του Μεθόδιου στη Μεγάλη Μοραβία. Οργάνωσε τη σχολή της Μαγναύρας, η οποία αποτέλεσε σταθμό για τη βυζαντινή εκπαίδευση. Στη σχολή διδάσκονταν γραμματική, αστρονομία, φιλοσοφία και γεωμετρία. Ο καίσαρ Βάρδας διόρισε ως διευθυντή της σχολής τον Λέοντα.

Δολοφονήθηκε από τον Βασίλειο Α΄ κατά την περίοδο εκστρατείας στη Μικρά Ασία.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία γυναίκα (απεβ. πριν το 855) και είχε τέκνα:
* Αντίγονο, δομέστικος των Σχολών.
* Ειρήνη
* ένα γιο, μονοστράτηγος των θεμάτων στην Ευρώπη.
* μία κόρη (ίσως είναι η Ειρήνη), παντρεύτηκε τον Συμβάτιο τον Αρμένιο λογοθέτη του Δρόμου.

Περί το 855 ο Βάρδας έκανε δεύτερο γάμο, με τη Θεοδοσία. Τη διαζεύχθηκε το 862.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βυζαντινοί καίσαρες
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών
Κατηγορία:Παραδυναστεύοντες
NGC 20

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 20**, αποτελεί διπλή εγγραφή στον κατάλογο του **NGC 6**. Πρόκειται για ένα φακοειδή γαλαξία στον αστερισμό Ανδρομέδα. Ανακαλύφθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1857 από τον Αγγλοϊρλανδό αστρονόμο και κατασκευαστή τηλεσκοπίων Γουίλιαμ Πάρσονς (Λόρδο Ρος).

## Αναφορές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

NGC 20
0020
Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
00679
00084
Τιμπουκτού

right|250px
Το **Τιμπουκτού** (ή **Τομπουκτού**) είναι μία από τις μεγαλύτερες και πιο ιστορικές πόλεις του Μάλι. Είναι γνωστό καθώς είναι μεγάλος εμπορικός σταθμός, καθώς και πνευματικό ισλαμικό κέντρο. Επίσης, στο Τιμπουκτού εδρεύει ένα από τα αρχαιότερα πανεπιστήμια στον κόσμο, το οποίο διαθέτει και πολλά κείμενα στα Αρχαία Ελληνικά.
## Ιστορία
Το Τιμπουκτού ιδρύθηκε από νομάδες Τουαρέγκ κατά τον 10ο αιώνα. Κατά τον 11ο αιώνα, έμποροι από την πόλη Τζενέ του κεντρικού Μάλι δημιούργησαν μια αγορά, καθώς και διέδωσαν το Ισλάμ στην περιοχή. Αλάτι από τη Βόρεια Αφρική ανταλλασσόταν με χρυσό και ελεφαντόδοντο στο Τιμπουκτού, καθώς και σκλάβους από τη Δυτική Αφρική. Αφού ήταν για ένα διάστημα στην κατοχή της Αυτοκρατορίας της Γκάνα, η πόλη πέρασε στα χέρια του βασιλιά Μούσα Α'. Στις 17 Αυγούστου 1591, η πόλη προσαρτήθηκε στο Μαρόκο. Κατά το 19ο αιώνα, η πόλη κατακτήθηκε από πολλές φυλές της περιοχής, ενώ αργότερα κατακτήθηκε από τους Γάλλους. Κατά τη Γαλλική κατοχή, η πόλη ήταν τμήμα του Γαλλικού Σουδάν. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλές λεγεώνες συντάχθηκαν στο Γαλλικό Σουδάν, προκειμένου να βοηθήσουν τον Γάλλο ηγέτη Σαρλ ντε Γκωλ να βοηθήσουν την κατακτημένη από τους Γερμανούς Γαλλία. Μετά την ανεξαρτησία του Μάλι στις 22 Σεπτεμβρίου 1960, πολλοί κάτοικοι της περιοχής μετανάστευσαν στην Αλγερία και στη Λιβύη. Σήμερα, πολλοί κάτοικοι συντηρούνται από ανθρωπιστικές οργανώσεις όπως η UNICEF.
## Αδερφές πόλεις
*  Κέμνιτς, Γερμανία
*  Μπλένλεχαου, Ουαλία
*  Χέι-ον-Ουάι, Ουαλία
*  Καϊρουάν, Τυνησία
*  Μαρακές, Μαρόκο
*  Σεντς, Γαλλία
*   Τέμπε, Αριζόνα, ΗΠΑ
*  Κωνσταντινούπολη, Τουρκία

Κατηγορία:Πόλεις του Μάλι
Κατηγορία:Περιφέρεια Τομπουκτού
Κατηγορία:Πρώην γαλλικές αποικίες
Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Μάλι
Ποσειδωνία (Μεγάλη Ελλάδα)

Η **Ποσειδωνία** ήταν αρχαία ελληνική αποικία της Κάτω Ιταλίας, στην περιοχή της Καμπανίας. Βρισκόταν 85 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάπολης, στη σημερινή επαρχία του Σαλέρνο, κοντά στις ακτές της Τυρρηνικής θάλασσας. Το λατινικό όνομα της πόλης ήταν **Παίστουμ** (**Paestum**). 

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. κατά τη διάρκεια του δεύτερου ελληνικού αποικισμού. Μητρόπολή της ήταν η πόλη Σύβαρη. Για την πρώτη περίοδο της Ποσειδωνίας, τα μόνα στοιχεία που είναι γνωστά προέρχονται κυρίως από τα λιγοστά αρχαιολογικά ευρήματα. Τα ευρήματα δείχνουν πως η πόλη είχε γρήγορα επεκταθεί διαθέτοντας δρόμους, ναούς και όλα τα χαρακτηριστικά μιας αναπτυγμένης πόλης. Από τα χαρακτηριστικά της πόλης φαίνεται πως διατηρούσε εμπορικές σχέσεις με την πόλη Μεταπόντιο κατά τη διάρκεια του 5ου και 6ου αιώνα π.Χ.. Μέχρι εκείνη την περίοδο δεν υπάρχουν αναφορές για την πόλη. Κατά τη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ., η Ποσειδωνία καταλαμβάνεται από το ιταλικό φύλο των Λουκανών. Από τα αρχαιολογικά ευρήματα αυτής της περιόδου φαίνεται πως στην πόλη συνυπήρχαν και ελληνικά και ιταλικά πολιτισμικά στοιχεία. Η ελληνική γλώσσα, όμως, σταδιακά εγκαταλείφθηκε, όπως αναφέρει ο Αθήναιος. Το γεγονός αυτό περιγράφει ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης στο ποίημά του «Ποσειδωνιάται». Η πόλη έγινε τελικά ρωμαϊκή το 273 π.Χ., μετά το τέλος των πολέμων του Πύρρου στην Ιταλία, που διεξήχθησαν στο πρώτο τέταρτο του 3ου αιώνα π.Χ..

## Γενικά χαρακτηριστικά του αρχαιολογικού χώρου
Ο αρχαιολογικός χώρος της Ποσειδωνίας καταλαμβάνει έκταση 120 εκταρίων. Από αυτά, μόνο τα 25 έχουν ανασκαφεί. Διατηρείται ακόμα το τείχος που περιέβαλλε την αρχαία πόλη, το οποίο έχει περίμετρο 4.750 μέτρα, πάχος 5 έως 7 μέτρα και ύψος 15 μέτρα. Κατά μήκος του είναι τοποθετημένοι 24 πύργοι. Πιστεύεται πως συνολικά ήταν 28, αλλά οι τέσσερις καταστράφηκαν εξαιτίας διάνοιξης δρόμου κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα.
[300px|right|thumb|Τοιχογραφία που απεικονίζει παιχνίδι [Κότταβος|κοττάβου σε συμπόσιο]]
Το κύριο χαρακτηριστικό του σημερινού αρχαιολογικού χώρου είναι οι τρεις μεγάλοι ναοί δωρικού ρυθμού. Ήταν αφιερωμένοι στην Ήρα και στην Αθηνά. 

Ο ναός της Ήρας είναι ο παλαιότερος ναός που διασώζεται στην Ποσειδωνία (αποκαλούμενος και Basilica) και ανήκει στον 6ο αιώνα π.Χ.. Κοντά στον πρώτο ναό, υπάρχει και ένας δεύτερος αφιερωμένος στην Ήρα, χτισμένος τον 5ο αιώνα π.Χ.. Στο παρελθόν, κατά τον 18ο αιώνα, θεωρούσαν πως ο ναός αυτός ήταν αφιερωμένος στον Ποσειδώνα. 

Στο υψηλότερο σημείο της πόλης βρίσκεται ο ναός της Αθηνάς, χτισμένος περίπου το 500 π.Χ.. Λανθασμένα στο παρελθόν πίστευαν πως ήταν αφιερωμένος στη Δήμητρα.

Η Ποσειδωνία φημίζεται, επίσης, για τους ζωγραφισμένους τάφους, οι οποίοι ανήκουν στην περίοδο της Λουκανικής κυριαρχίας, και μόνο ένας από αυτούς χρονολογείται στην ελληνική περίοδο. Αποτελούν ορισμένα από τα σημαντικότερα δείγματα ζωγραφικής της αρχαίας περιόδου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παρουσίαση σε βίντεο της Ποσειδωνίας 

Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία

Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία
Γιαννάκης Κουτρούκης

Ο **Γιαννάκης Κουτρούκης** (περ. 1785 - 1886) ήταν αγωνιστής του 1821 με βαθμό υποχιλίαρχου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περί το 1785 στην Ξυλογαϊδάρα της επαρχίας Δωρίδας. Καταγόταν από την οικογένεια των Κουτρακέων, η οποία είχε είχε πολύμαχη δράση, πριν ακόμα την επανάσταση. Ο Σταματάκης Ασφακιανός Κουτρούκης, αρματολός, σύντροφος και συναγωνιστής του Ανδρούτσου ήταν θείος του καπετάν Γιαννάκη. Ο Μόσχος, ο Κίτσος και ο Χρήστος Μηλιώνης ήταν εξάδερφοί του. Ο πατέρας του, Θεόδωρος Κουτρούκης ήταν επίσης αγωνιστής ακόμα πριν την επανάσταση του 1821.

Όταν ο Ζαρίφης κατά το 1820 έφτασε στην Ξυλογαϊδάρα σε αποστολή των αρχών της Φιλικής Εταιρείας, πρώτοι αυτοί δέχτηκαν να ξεκινήσουν τον αγώνα. Την ίδια νύχτα ο Κουτρούκης, ο γέρω Ζωιτός και οι δυο πρόκριτοι του χωριού ορκίστηκαν επί της εικόνας του Αγίου Χαραλάμπους, δεχόμενοι την ιδέα της επαναστάσεως του γένους. Από εκείνη την ημέρα, ολόκληρη η οικογένεια αφοσιώθηκε στην εκτέλεση αυτού και μόνου του σκοπού και συστηματικά ξεσήκωσε τους συγχωριανούς του. Όταν ήρθε η ώρα της ενέργειας ο Κουτρούκης οδήγησε τα παλικάρια του στην μάχη του Μαλανδρίνου. Οι Κουτρουκαίοι μετά από αυτό βάδισαν κατά της Ναυπάκτου την οποία πολιορκούσε από καιρό ο Χορμόβας. Εκεί στάθμευσε με τον Κατσικαπή και τον Σκαλτσοδήμο μπροστά από την ανατολική πύλη του φρουρίου πολεμώντας τους Αλβανούς του Ιουσούφ πασά. 

Συνέχισε να πολεμά αδιάκοπα από την μια μάχη στην άλλη στην Ρούμελη και τον Μοριά.

Τον Μάρτιο του 1825 ο Κουτρούκης εντάχτηκε με τους άντρες του στα στρατεύματα της κυβέρνησης με τον βαθμό του υποχιλίαρχου και αποσύρθηκε τελικά από τον αγώνα. Το 1835 υπέβαλε το δίπλωμά του αυτό στην επιτροπή του αγώνα, ξεχάστηκε όμως στα αρχεία του Λοιδωρικίου και έμεινε άγνωστος μέχρι το 1886 που πέθανε.

## Παραπομπες


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Εμμανουήλ Ξένος

Ο ** Εμμανουήλ Ξένος** ήταν καραβοκύρης, λόγιος, πολιτικός και αγωνιστής του 1821 από την Πάτμο.

Ήταν καραβοκύρης και έμπορος με δραστηριότητες και εμπορικό οίκο στην Οδησσό , είχε μυηθεί στην Φιλική Εταιρεία. Κατά την διάρκεια της επανάστασης μαζί με τον αδελφό του Θεόδωρο εφοδίαζαν με τα πλοία τους τον στρατό του Καραΐσκάκη και το πολιορκημένο Μεσολόγγι. Ήταν πληρεξούσιος της Πάτμου στις εθνοσυνελεύσεις του 1823 στο Άστρος , του 1826 στην Επίδαυρο, του 1827 στην Τροιζήνα και του Δ΄ κατ' επανάληψη Εθνική των Ελλήνων συνέλευση του 1831-2. Είχε εκλεγεί στην επιτροπή που στάλθηκε στον σουλτάνο να διαπραγματευτή ειρήνη. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Πολιτική-επέκταση
Κυτταρικός σκελετός

**Κυτταρικός σκελετός** ονομάζεται ένα πλέγμα ινιδίων το οποίο συγκρατεί τα διάφορα οργανίδια του κυττάρου στις θέσεις του μέσα στο κύτταρο και το ίδιο το κύτταρο. Το πλέγμα αποτελείται από ινίδια (μακροϊνίδια, μικροϊνίδια και ενδιάμεσα) και μικροσωληνίσκους.

Ο κυτταρικός σκελετός ανακαλύφθηκε να διασχίζει το κυτταρόπλασμα χάρις την ηλεκτρονική μικροσκοπία μετά από αρκετές παρατηρήσεις του κυττάρου ανατρέποντας μερικές αντιλήψεις που θεωρούσαν το κύτταρο ως μία ημίρρευστη μάζα στην οποία επέπλεαν τα οργανίδια. Ο κυτταρικός σκελετός προσφέρει μηχανική υποστήριξη καθορίζοντας την κίνηση των οργανιδίων μέσα στο κύτταρο καθώς και το σχήμα και την κίνηση του ίδιου του κυττάρου.

Στην κυτταρική διαίρεση αξιοποιείται ο κυτταρικός σκελετός. Οι μικροσωληνίσκοι σχηματίζουν την άτρακτο στον ισημερινό της οποίας διατάσσονται τα χρωμοσώματα.

## Συστατικά του κυτταροσκελετού
### Μικροσωληνίσκος
Ο μικροσωληνίσκος είναι ένας κύλινδρος που προκύπτει από δύο έλικες, μία έλικα φτιαγμένη από την πρωτεΐνη *[[σωληνίνη]] α* και μία φτιαγμένη από την *σωληνίνη β*. Η μία έλικα βρίσκεται ενδιάμεσα στην άλλη, 
ώστε μεταξύ δύο σπειρών της μίας έλικας να παρεμβάλλεται μία σπείρα της άλλης έλικας. Η διάμετρος της κάθε σπείρας είναι 25 νανόμετρα.

Από μικροσωληνίσκους αποτελείται το κεντροσωμάτιο και η μιτωτική άτρακτος.

### Μικρονημάτιο
Το μικρονημάτιο είναι συμπαγής κύλινδρος αποτελούμενος από την πρωτεΐνη ακτίνη.

### Ενδιάμεσα νημάτια
Τα ενδιάμεσα νημάτια όπως προδίδει το όνομά τους έχουν μέγεθος το οποίο κυμαίνεται μεταξύ αυτών των μικρονηματίων και των μικροσωληνίσκων. Αποτελούνται από επιμήκεις ινώδεις πρωτεΐνες και προσδίδουν μηχανική αντοχή στη πίεση στο κύτταρο.

## Πηγή

*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Κυτταρικά οργανίδια
Μαδαγασκάρη 2: Απόδραση από την Αφρική

**Μαδαγασκάρη 2: Απόδραση από την Αφρική** (Αγγλικά:*Madagascar: Escape 2 Africa*) είναι ο τίτλος αμερικανικής ταινίας κινουμένων σχεδίων κωμωδίας και περιπέτειας στην οποία χρησιμοποιήθηκαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές για την παραγωγή της.Η ταινία αυτή παράχθηκε και διανεμήθηκε από την Dreamworks Animation και την PDI/Dreamworks. Δημιουργοί της ταινίας είναι ο Έρικ Νταρνέλ και ο Τομ ΜακΓκραθ. Τις φωνές χαρίζουν οι Μπεν Στίλερ, Κρις Ροκ, Ντέιβιντ Σουίμερ και άλλοι.

## Πλοκή
Ο Άλεξ το λιοντάρι και η υπόλοιπη παρέα που βρίσκονται στη Μαδαγασκάρη απόφασίζουν τώρα να επιστρέψουν στον ζωολογικό τους κήπο στη Νέα Υόρκη. Έτσι φτιάχνουν ένα αεροπλάνο και ξεκινούν. Δυστυχώς όμως το αεροπλάνο πέφτει στην Αφρική. Εκεί ο καθένας από την παρέα θα βρει και κάποιον δικό του. Στο μεταξύ ο Άλεξ προσπαθεί να αποδείξει πως είναι ο καινούριος βασιλιάς της ζούγκλας και περιπέτειες δεν έχουν τελειωμό...

## Διανομή

## Συντελεστές
* Σκηνοθετική Επιμέλεια: Πέτρος Δαμουλής

* Μετάφραση: Κάτια Πρωτογεροπούλου

* Προσαρμογή: Πέτρος Δαμουλής 

* Στίχοι: Πέτρος Δαμουλής 

* Μουσική Εμπιμέλεια: Πέτρος Δαμουλής

* Ηχοληψία: Στέφανος Δουβίτσας

## Συνέχεια
Το 2012 προβλήθηκε στους κινηματογράφους η Μαδαγασκάρη 3.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Μαδαγασκάρη 2 στο IMDb

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2008
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες
Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή
Κατηγορία:Μαδαγασκάρη (franchise) ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Έρικ Νταρνέλ
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τομ ΜακΓκαρθ
Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2008
Στάδιο ντε Χάνγκα Ρόα

Το **Στάδιο ντε Χάνγκα Ρόα** (ισπανικά: *Estadio de Hanga Roa*) είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Χάνγκα Ρόα , στο Νησί του Πάσχα. Είναι το γήπεδο του Ράπα Νούι. Το γήπεδο διαθέτει περίπου 2.500 θέσεις. 

Κατηγορία:Νησί του Πάσχα
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Νησί του Πάσχα
Κατηγορία:Εθνική Ράπα Νούι (ποδόσφαιρο)
Μαργαρίτα του Κεντ

Η **Μαργαρίτα της Σκωτίας** ήταν κόμισσα του Κεντ (1193 – 1259), μεγαλύτερο παιδί του Γουλιέλμου Α’ της Σκωτίας και της Ερμενγκάρδης του Μπομόν, μεγαλύτερη αδελφή του βασιλέως της Σκωτίας Αλεξάνδρου Β’. 

Στις 19 Ιουνίου 1221 παντρεύτηκε τον Ουμπέρτο ντε Μπουργκ, που ήταν αντιβασιλιάς της Αγγλίας την εποχή που ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ ήταν ακόμα ανήλικος. Από τον γάμο απέκτησαν μόνο μια κόρη:
* Μαργαρίτα (1227 – 1237), παντρεύτηκε τον Ριχάρδο κύριο του Κλερ, 5ο κόμη του Χάρτφορντ & 6ο κόμη του Γκλώστερ, από τον Οίκο της Νορμανδίας.

Όταν ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας ενηλικιώθηκε (1227), ο σύζυγός της πήρε τον τίτλο του κόμητος του Κεντ και παρέμεινε ένα από τα πιο δημοφιλή πρόσωπα στην Αγγλική αυλή. Η Μαργαρίτα πέθανε 16 χρόνια μετά τον σύζυγο της και τάφηκε στην Δομινικανή Εκκλησία στο Λονδίνο.

## Παραπομπές

 

Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
Τζιμαίικα Βοιωτίας

Τα **Τζιμαίικα** είναι χωριό του Δήμου Λεβαδέων της Βοιωτίας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Τζιμαίικα βρίσκονται ένα χιλιόμετρο δυτικά του Περαχωρίου, στον ίδιο λόφο με αυτό. Έχουν πληθυσμό 118 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1981.

Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές



Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων
Πλατανάκια Βοιωτίας

Τα **Πλατανάκια** είναι μικρός οικισμός του νομού Βοιωτίας του Δήμου Θηβαίων. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του δήμου κοντά στα όρια με τον Δήμο Χαλκιδέων. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 123 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Πορεία του πληθυσμού:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων
Περαχώρι Βοιωτίας

Το ** Περαχώρι** (ή Πέρα Χωριό) είναι χωριό  του Δήμου Λεβαδέων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται κτισμένο σε λόφο αντικριστά από τη Λιβαδειά, σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από αυτή. Έχει πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2011, 325 κατοίκους. Αποτελείται κυρίως από νεόδμητα σπίτια, ενώ διαθέτει πανοραμική θέα προς τη Λιβαδειά. Στερείται όμως βασικών υποδομών και δε διαθέτει αξιόπιστο οδικό δίκτυο.

Ο οικισμός βρισκόταν πάντα διοικητικά συνδεδεμένος με τη γειτονική Λιβαδειά. Ο πληθυσμός του διατηρείται σχεδόν σταθερός από το 1896, οπότε καταγράφεται για πρώτη φορά, παρουσιάζοντας μικρές διακυμάνσεις. Σχετικά κοντά του ήταν τα προπονητικά γήπεδα του Λεβαδειακού.

Πορεία του πληθυσμού 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων
Άγιος Νικόλαος Θίσβης

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Δομβραίνης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Θίσβης, του δήμου Θηβαίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Βοιωτίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Θηβών του νομού Βοιωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
## Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο νότιο άκρο του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται στον ανατολικό μυχό του κόλπου της Δομβραίνας του Κορινθιακού κόλπου, πάνω στην επαρχιακή οδό που συνδέει την Δομβραίνα με την Αλυκή, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 62 χλμ. περίπου ΝΑ. της Λειβαδιάς.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Δομβραίνης του νομού Βοιωτίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Δομβραίνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Θίσβης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Θίσβης και προσαρτήθηκε στον δήμο Θηβαίων.

## Αξιοθέατα
*Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού

## Παραπομπές


## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Θηβαίων
Ζελίτσα Βοιωτίας

Η **Ζελίτσα** ή **Ζάλτσα** είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας.

## Γενικά στοιχεία
Η Ζέλιτσα είναι μικρός παραθεριστικός οικισμός ο οποίος βρίσκεται στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, σε υψόμετρο 5 μέτρα, κάτω από την υψηλότερη κορυφή του Ελικώνα. Διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες παραλίες της περιοχής αλλά η πρόσβαση γίνεται μόνο από χωμάτινο δρόμο, καθώς η περιοχή είναι εξαιρετικά δύσβατη. Στην πλαγιά του βουνού, πάνω από την παραλία βρίσκεται η Μονή Οσίου Σεραφείμ Δομβούς.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στη Ζελίτσα διαμένουν 27 κάτοικοι. Από τις 5 Απριλίου 1981 μέχρι τις 18 Μαρτίου 2001 η Ζελίτσα ανήκε στον Δήμο Λεβαδέων (Συγκεκριμένα 5 Απριλίου 1981 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1998 ανήκε στον προκαποδιστριακό Δήμο Λεβαδέων και από τις 1 Ιανουαρίου 1999 μέχρι 18 Μαρτίου 2001 ανήκε στον διερευνημένο Δήμο Λεβαδέων). Από τις 18 Μαρτίου 2001 μέχρι την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης (1 Ιανουαρίου 2011) ανήκε στον Δήμο Κορώνειας στο Δημοτικό Διαμέρισμα Αγίας Άννας (Νυν Τοπική Κοινότητα Αγίας Άννας της Δημοτικής Ενότητας Κορώνειας σύμφωνα με τον Καλλικράτη). Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης η Ζελίτσα αποσπάσθηκε από τον Δήμο Κορώνειας και προσαρτήθηκε στον Καλλικρατικό Δήμο Λεβαδέων ως οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Αγίας Άννας της Δημοτικής Ενότητας Κορώνειας του Δήμου Λεβαδέων.

Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων
Δημήτριος Θέμελης

Ο **Δημήτριος Θέμελης** ήταν Έλληνας οπλαρχηγός, αγωνιστής του 1821 και πολιτικός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1772-1774 στην Πάτμο, όπου έκανε και τις πρώτες του σπουδές για να τις συνεχίσει στην Κωνσταντινούπολη και όταν τις τελείωσε μετέβη στη Μολδαβίας όπου δίδασκε κατ' οίκον. Ηταν εξάδελφος του Εμμανουήλ Ξάνθου. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Παπαφλέσσα, και είχε τον βαθμό του Απόστολου, γι' αυτό άλλωστε γύρισε όλα σχεδόν τα νησιά του Αιγαίου και μέρη της Μικράς Ασίας για να ξεσηκώσει τον λαό. Όμως, προδόθηκε σε κάποιο σημείο από τον Μητροπολίτη και δημογέροντες της Σμύρνης και, όπως αναφέρει ο Ι. Φιλήμων, «εβιάσθη να περιορισθή εις την Πάτμον μέχρι της κινήσεως των όπλων», αφού οι Οθωμανοί τον καταδίκασαν σε θάνατο για αυτές του τις ενέργειες. 

Στις 12 Απριλίου του 1821, δύο ημέρες μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Γρηγορίου Ε', ύψωσε μαζί με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλο Παγκώστα, στη Χώρα της Πάτμου, τη σημαία της Επαναστάσεως. Πήρε μέρος στην Άλωση της Τριπολιτσάς και σε πολλές ναυτικές επιδρομές. 

Την 12η Μαρτίου 1825 διορίζεται από το Εκτελεστικό Σώμα ως μέλος της τριμελούς προσωρινής επιτροπής συναποτελούμενης και από τους Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο (πρόεδρο) και Γεώργιο Καναβό, με σκοπό τη διεύθυνση των πολεμικών και πολιτικών πραγμάτων της Δυτικής Ελλάδος. Η τριμελής επιτροπή έφτασε στο Μεσολόγγι στις 12 Απριλίου, πριν την έναρξη της Τρίτης πολιορκίας του Μεσολογγίου.

Σκοτώθηκε στις 26 Μαρτίου 1826 κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, από εχθρικό βόλι που δέχτηκε στο κεφάλι κοντά στο τείχος του Μεσολογγίου. Προτομή του υπάρχει στον Κήπο των Ηρώων. Προς τιμήν του, οδοί που φέρουν το όνομά του βρίσκονται στην Αθήνα (μία μικρή οδός κάθετη στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας), στο Μεσολόγγι, στην πόλη της Ρόδου, στη Λευκωσία και αλλού.

Γιος του ήταν ο επίσης αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, **[[Ιωάννης Θέμελης]].**

## Πηγές
* Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρόδου Βιογραφίες Επιφανών Δωδεκανησίων Αγωνιστών του 1821

Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση
Αγία Σωτήρα Βοιωτίας

Η **Αγία Σωτήρα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Αντίκυρας, του δήμου Διστόμου–Αράχοβας–Αντίκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Βοιωτίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.

## Γεωγραφία
Η Αγία Σωτήρα βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Βοιωτίας, νοτιοδυτικά της Αντίκυρας, ακριβώς πάνω στα όρια με τον νομό Φωκίδας. Βρίσκεται σε μικρό ύψωμα πάνω από τον δυτικό μυχό του κόλπου Αντίκυρας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20 μέτρα. Απέχει 42 χλμ. περίπου ΝΔ. της Λειβαδιάς.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αντικύρας
*Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αντικύρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας

(Πηγή:)
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Άγιος Ισίδωρος Βοιωτίας

Ο **Άγιος Ισίδωρος** είναι οικισμός της κοινότητας Αντίκυρας στο νομό  Βοιωτίας. Βρίσκεται στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, δυτικά από την Αντίκυρα. Διαθέτει μία από τις πιο δημοφιλείς παραλίες της Βοιωτίας που έχει βραβευτεί με Γαλάζια Σημαία από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης για το 2020.μικρογραφία|Χειμερινή φωτογραφία από τη δυτική πλευρά της παραλίας Αγίου Ισιδώρου.|αριστεράΑναγνωρίστηκε το 1981 και μέχρι το 2010 ανήκε στην κοινότητα Αντίκυρας. Από το 2011 ανήκει διοικητικά στο Δήμο Διστόμου-Αράχοβας-Αντίκυρας. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 είχε 89 μόνιμους κατοίκους.

Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Άγιος Αθανάσιος Κυριακίου Βοιωτίας

Ο **Άγιος Αθανάσιος** είναι οικισμός του Δήμου Λεβαδέων του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του Ελικώνα, κάτω από το χωριό Κυριάκι και σε μικρή απόσταση από τις ακτές του Κορινθιακού κόλπου. Στο παρελθόν η περιοχή αποτελούσε τις χειμερινές κατοικίες κτηνοτρόφων από το Κυριάκι και κυρίως ήταν τα χειμαδιά δυο τριών μεγάλων οικογενειών από το Κυριάκι.

Αναγνωρίστηκε το 1971 και μέχρι το 2010 ανήκε στην κοινότητα Κυριακίου. Ο πληθυσμός του είναι 11 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κοινότητα Κυριακίου, Άγιος Αθανάσιος
* Πίνακας αποτελεσμάτων μόνιμου πληθυσμού,Απογραφής 2011

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων
Καστρί Βοιωτίας

Το **Καστρί** είναι μικρός οικισμός του Δήμου Θηβαίων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται στα δυτικά του χωριού Ύπατο. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 56 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Πορεία του πληθυσμού:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Χωριά του δήμου Θηβαίων
Καρυώτι Βοιωτίας

Το **Καρυώτι** (και Καριότι) είναι οικισμός του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου ανάμεσα στον Ταρσό και στην Παναγία Καλαμιώτισσα. Αποτελείται από τον οικισμό Λιλαίικα με 21 κατοικίες και τα Ζουλφαίικα με 10 κατοικίες. Βρίσκεται απέναντι από τη νησίδα Άμπελος ή Αμπελώνας όπου στο παρελθόν είχε μονάσει επί τρία χρόνια ο Όσιος Λουκάς

Αναγνωρίστηκε το 1991 και μέχρι το 2010 ανήκε στην κοινότητα Κυριακίου.
Από το 2011 ανήκει διοικητικά στον δήμο Λεβαδέων. Ο πληθυσμός του είναι 12 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πίνακας αποτελεσμάτων μόνιμου πληθυσμού,Απογραφής 2011 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1977-78

Το **Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων [[Ευρώπη]]ς [[καλαθοσφαίριση]]ς ανδρών** της περιόδου 1977-78 ήταν η δωδέκατη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στο Μιλάνο, συναντήθηκαν η *Γκαμπέτι Καντού*, με τη *Σινούντινε Μπολόνια*, 5η διαφορετική ομάδα απ΄ την Ιταλία που θα έπαιζε σε Τελικό.

Στα ημιτελικά είχαν φτάσει η γαλλική *Καέν* και η Μπαρτσελόνα.

## Διαδικασία διεξαγωγής
Στη διοργάνωση πήραν μέρος 22 ομάδες, τρεις λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση και στη συνέχεια μια φάση των 14 (7 ζεύγη), ακολούθως δε ο προημιτελικός γύρος (όπου προστέθηκε η κάτοχος του τίτλου Καντού) δύο ομίλων των τεσσάρων ομάδων έκαστος. Από τη φάση αυτή πέρασαν οι δυο πρώτες ομάδες κάθε γκρουπ και οδηγήθηκαν με το σύστημα "χιαστί", στα ημιτελικά (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.

## 1ος γύρος (Προκριματική φάση)
Έγιναν επτά διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους του Βελγίου (*Μονσό*), του Ισραήλ (*Χαποέλ Τελ Αβίβ*), της Τουρκίας (*Μπεσίκτας Ιστάνμπουλ*), της Αγγλίας (*Κινγκς Μπρόμλεϊ*), της Αυστρίας  (*Βιένα Μίλντε Σόρτε*), της Γερμανίας (* Γκίσεν MTV 1846*) και του Λουξεμβούργου (*Σπάρτα Μπερτράνζ*).

## 2ος γύρος (Φάση των 14)
Εδώ, το παιχνίδι έχασαν ακόμη επτά σύλλογοι: Η ελβετική *Λουγκάνο Βακάλλο* , η  βουλγαρική *Σπαρτάκ Λέφσκι Σόφιας* , η ουγγρική *MAFC* , η  αλβανική, *Παρτιζάνι Τιράνων* , ο Ολυμπιακός Πειραιώς, η πολωνική *Βίσλα Κράκοβ* και η Σλάβια Πράγας.

## Προημιτελική φάση
Την πόρτα της εξόδου από τη διοργάνωση "είδαν" η ολλανδική *Ντεν Μπος EBBC*, η σουηδική *Σεντερτέλιε Κινγκς*, η Στεάουα Βουκουρεστίου και η τότε Γιουγκοσλαβική *Κβάρνερ Ριέκα/Ιστραβίνο*.

## Τελικός
Η Καντού του κόουτς Αρνάλντo Ταουριζάνο επικράτησε, στον πρώτο ιταλικό "εμφύλιο" σε tελικό έπειτα από συναρπαστικό αγώνα, με ένα μόλις καλάθι της αντιπάλου της Μπολόνια (84-82).

Για τους νικητές (που τότε έφθαναν στη δεύτερη σερί κατάκτηση του τρόπαιου) είχαν αγωνισθεί ως νέα πρόσωπα οι Αντονέλο Ρίβα, Τζεργκάτι, Ινοτσεντίν και Μπάρνια. 
Η ηττημένη (του Νταν Πίτερσον) χρησιμοποίησε, μεταξύ άλλων, τους αμερικανούς Ρόουτς και Ντρίσκολ και τους Βιλάλτα, Μποναμίκο, Μπερτολότι, Γκοβόνι κ.α.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ρώσικη Βικιπαίδεια
* BASKETPEDYA-Historical Basketball Database
* *100 χρόνια μπάσκετ [[1891]]-[[1991]]*
* Περιοδικό *Τρίποντο* (αναδρομές και αφιερώματα στο θεσμό).
 *Αθλητικές εφημερίδες της εποχής. 

1977 1978
Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Παναγία Καλαμιώτισσα Βοιωτίας

Η **Παναγία η Καλαμιώτισσα** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, στην είσοδο του όρμου της Ζάλτσας. Ο οικισμός έχει πάρει το όνομά του από τον ομώνυμο ναό που βρίσκεται στην περιοχή.

Αναγνωρίστηκε το 1971 και μέχρι το 2010 ανήκε στην κοινότητα Κυριακίου.
Από το 2011 ανήκει διοικητικά στον δήμο Λεβαδέων. Ο πληθυσμός της είναι 73 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κοινότητα Κυριακίου, η Παναγία Καλαμιώτισσα
* Πίνακας αποτελεσμάτων μόνιμου πληθυσμού,Απογραφής 2011 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων
Ταρσός Βοιωτίας

Ο **Ταρσός** είναι οικισμός του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται κοντά στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, στην είσοδο του όρμου της Αντίκυρας. Η περιοχή παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον καθώς διασώζονται ερείπια παλιού κάστρου και πύργου στο ύψωμα πάνω από τον οικισμό.

Αναγνωρίστηκε το 1971 και μέχρι το 2010 ανήκε στην κοινότητα Κυριακίου. Από το 2011 υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Λεβαδέων. Ο πληθυσμός του είναι 17 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Πορεία του πληθυσμού

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Κοινότητα Κυριακίου, Ταρσός
* Πίνακας αποτελεσμάτων μόνιμου πληθυσμού,Απογραφής 2011 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Λεβαδέων
Ταινία (αποσαφήνιση)

Ο όρος ταινία μπορεί να αναφέρεται:

* Στην Ταινία (μαθηματικά).
* Στην ταινία (παράσιτο).
* Στην κινηματογραφική ταινία.
* Στο φιλμ αλλιώς **ταινία**.
* Στην ταινία (στέφανος), διάδημα.
Καλλιόπη Παΐσιου

Η **Καλλιόπη Παΐσιου** (1924-2010) γνωστή και ως **Πιπίτσα Παΐσιου**, υπήρξε μια από τις πρώτες εκφωνήτριες του ραδιοφώνου. Η φωνή της έγινε γνωστή από την εκφώνηση της φράσης «στον επόμενο τόνο» της υπηρεσίας εξυπηρέτησης συνδρομητών του ΟΤΕ. Παράλληλα υπήρξε εκφωνήτρια στον πρόδρομο της ΥΕΝΕΔ, καθώς και στην Ελληνική Ραδιοφωνία. Στο ραδιόφωνο της εποχής είχε γίνει γνωστή ως η "Βελούδινη Φωνή".

## Σύντομο βιογραφικό

Η Καλλιόπη Παΐσιου επελέγη το 1948 ως εκφωνήτρια του "Ραδιοσταθμού των Ενόπλων", μιας προσπάθειας δημιουργίας ραδιοσταθμού από μια ομάδα ερασιτεχνών οδηγών του 781 Λόχου Γενικών Μεταφορών , που θεωρείται πρόδρομος του ΕΙΡ. Η επιλογή έγινε μέσα από αυστηρές διαδικασίες. Η Πιπίτσα Παΐσιου έγινε σύντομα γνωστή ως η «Βελούδινη Φωνή» κι εργάστηκε στη συνέχεια για 32 χρόνια ως εκφωνήτρια του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και της ΕΡΤ.

Το 1960, η Καλλιόπη Παΐσιου χρησιμοποιήθηκε ως εκφωνήτρια, για τη εγκατάσταση του αυτοματοποιημένου τηλεφωνικού συστήματος εκφώνησης της ώρας, που εγκαθιστούσε ο ΟΤΕ ως υπηρεσία εξυπηρέτησης συνδρομητών, στο γνωστό τηλεφωνικό νούμερο 141. Επελέγη ανάμεσα σε 10 υποψήφιες εκφωνήτριες. Η ίδια θυμόταν στιγμές από τη διαδικασία επιλογής. κρατήσει χρόνια. «Πότε να 'ταν; Παλιά... Τόσο που δεν θυμάμαι. Στα τέλη της δεκαετίας του '50, γράψτε. Μας φώναξαν από τη διεύθυνση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας δέκα εκφωνήτριες. "Σας θέλουμε για ένα δοκιμαστικό. Να μας πείτε την ώρα". Λιγάκι παράξενο μας φάνηκε, μα... γιατί  όχι; Το κάναμε... Δυο - τρεις ημέρες αργότερα με ειδοποίησαν. "Εσάς διαλέξαμε, κυρία Παϊσίου". Βρέθηκα στο στούντιο της ΕΡΤ. Ηχογράφηση...». «Μιλούσατε μια ημέρα ολόκληρη;», ρωτώ. Γελάει. «Οχι, βέβαια. Θα τρελαινόμουν! Μια - δυο ώρες μόλις». «Μα πώς;». «Απλό. Είπα πρώτα "η ώρα θα είναι μία", μετά "δύο", "τρεις" κ.ο.κ., με αποστάσεις. Μετά "και 10 δευτερόλεπτα", "και 20", "και 30"... Ενα "ακριβώς" και τελειώσαμε. Τόσο απλά. Ολα τα υπόλοιπα, θέμα μοντάζ». .  Η φωνή της παρέμεινε στην υπηρεσία έως τα τέλη της δεκαετίας του '70, οπότε και 
αντικαταστάθηκε από τη φωνή της Ιφιγένειας Ξένου. Η ίδια αναφερόταν στο γεγονός ως μία σύμπτωση: «Η ώρα... Μια σύμπτωση ήταν. Τίποτε παραπάνω. Μου το ζήτησαν, την εκφώνησα...  Τέλος. Αυτό είναι όλο. Πέρασα τόσα στο ραδιόφωνο...  Τριάντα δύο χρόνια εκφωνήτρια... Μόνο αυτό,  ένα "στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι..." έμεινε από μένα;».

Η Καλλιόπη Παΐσιου παντρεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940 με τον Τάκη Παΐσιο, (μουσικό και μετέπειτα λογιστή) και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρία-Λήδα Παΐσιου, την οποία αγαπούσαν και στήριζαν στη ζωή της. Το ζεύγος έζησε μαζί 67 χρόνια, την πλειοψηφία αυτών σε διαμέρισμα στην οδό Κύπρου 26-Α στα Βριλήσσια.

Η Καλλιόπη Παΐσιου, κατάκοιτη μετά από εγκεφαλικό, δολοφονήθηκε από τον 90χρονο σύζυγό της στις 19 Μαρτίου 2010, στο σπίτι τους στα Βριλήσσια, 5 μέρες αφού βγήκε από το νοσοκομείο και χωρίς ελπίδα να επανέλθει. Στο σημείωμα που άφησε ο Παΐσιος, ο οποίος στη συνέχεια αυτοκτόνησε, αναφέρει ότι στην πράξη του τον οδήγησε «η απελπισία, η θλίψη και η αγάπη για τη γυναίκα του».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωτοπόροι του ραδιοφώνου στην Ελλάδα
Κατηγορία:Έλληνες ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Ενδελλίτης

Ο **ενδελλίτης** (αγγλ. endellite) είναι ένυδρο πυριτικό ορυκτό του αργιλίου. Με το όνομα αυτό αναφέρεται μόνο στην ευρωπαϊκή βιβλιογραφία, στην αμερικανική αναφέρεται ως «αλλοϋσίτης-10Å» (halloysite-10Å), σαφώς διακρινόμενος από τον σχεδόν ομώνυμο αλλοϋσίτη-7Å (halloysite-7Å, Al2Si2O5(OH)4). Το όνομα «ενδελλίτης» έλαβε από το Γερμανό γεωλόγο Kurt Endell, έναν από αυτούς που ανακάλυψαν το ορυκτό. Ο όρος ενδελλίτης δεν χρησιμοποιείται πλέον ήδη από το 2006.

Δεν είναι συνηθισμένο ορυκτό, εμφανίζεται κυρίως ως προϊόν εξαλλοίωσης στις στοές ορυχείων. Απαντάται στη Γερμανία, την Αυστρία (Στυρία), τη Σλοβακία, το Θιβέτ, το Μεξικό, την Ουαλία και τις Πολιτείες Αριζόνα και Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Χριστιάνα, Ιλάριον, Ιλάριον Νο. 50, Ζαν Μπατίστ, Σερπιέρη και Σούνιο Νο 19).

## Πηγές
* Mindat.org, ενδελλίτης
* Mindat.org, αλλοϋσίτης-10Å
* Webmineral.com

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4

## Σημειώσεις


Ενδελλιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Ανδρόνικος Κάλλιστος

Ο **Ανδρόνικος Κάλλιστος** ήταν λόγιος του 15ου αιώνα.
## Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη περί το 1400, πιθανώς ξάδερφος του Θεόδωρου Γαζή. Ανατράφηκε στο Βυζάντιο. Μετά την παράδοση της πόλης του το 1430 στους Οθωμανούς προσέφυγε στην Ιταλία όπου συνδέθηκε με το λόγιο καρδινάλιο Βησσαρίωνα τον Τραπεζούντιο. Δίδαξε Ελληνικά πρώτα στην Μπολόνια το 1464 και μετά στην Ρώμη ως και τουλάχιστον το 1469. Υπερασπίστηκε το Θεόδωρο Γαζή με επιστολή του προς το Μιχαήλο Αποστόλη (*Andronicus Callistus Defensio Theodori Gazae adversus Michaelem Apostolium)*.

Από τη Ρώμη πήγε το 1472 στην Φλωρεντία όπου δίδαξε ελληνικά, διαδεχόμενος τον Ιωάννη Αργυρόπουλο με επιτυχία για μερικά χρόνια πολυάριθμους μαθητές, γνωρίζοντας κατά πάσα πιθανότητα τους ουμανιστές της πόλης σαν το Μαρσίλιο Φιτσίνο, Άντζελο Πολιτσιάνο και τον άρχοντα Λαυρέντιο των Μεδίκων.  Το 1475 τον διαδέχτηκε ο Δημήτριος Χαλκοκονδύλης κι ο Κάλλιστος πήγε στο Παρίσι μετά από επιστολή του Γεώργιου Ερμώνυμου του Σπαρτιάτη και ανέλαβε εκεί την διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας. Το 1476, όταν ο Ερμώνυμος βρέθηκε φυλακισμένος άδικα στη Ρώμη, έγραψε στο ναύαρχο Γεώργιο Παλαιολόγο Δισύπατο να μεσολαβήσει στο Λουδοβίκο ΙΑ για την απελευθέρωσή του, όπως κι έγινε.

Με τον Κάλλιστο και τον Ερμώνυμο άρχισε η συστηματική διδασκαλία των ελληνικών Γραμμάτων στη Γαλλία. Αργότερα πήγε και στο Λονδίνο. Μετέδωσε την αριστοτελική σκέψη σε πολλούς μαθητές του, οι οποίοι διακρίθηκαν στην Ευρώπη για τη σοφία τους. Ήταν κάτοχος μεγάλης συλλογής χειρογράφων.

Απεβίωσε υπέργηρος το 1486.

## Συγγράμματα
* Μονωδία επί τη αλώσει της Κωνσταντινουπόλεως
* Αντιρρητικός προς Μιχαήλον Αποστόλην
* Επίγραμμα εις αίνον Βησσαρίωνος
* Περί γεννέσεως και φθοράς
* Περί παθών 
* Περί αρετών και κακιών
* Περί ποιήσεως
* Σχόλια εις Όμηρον
* Επιστολαί προς Βησσαρίωνα, Σεκουνδινόν, Γρηγόριον Παλαιολόγον και Θεόδωρον Δημητρίου
* Λόγος εγκωμιαστικός εις Γρηγόριον Παλαιολόγον
* Επιστολή περί Ερμωνύμου προς Γεώργιον Παλαιολόγον τον Δισύπατον
* Περί ψυχής
* Περί τύχης
* Μετάφραση στα λατινικά Aristotelis de generatione et corruptione libri duo

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

*Κ. Θ. Δημαράς, "Ελληνομακεδόνες λόγιοι 15ου και 16ου αιώνα: 'Ανδρόνικος Κάλλιστος' ", στο: Συλλογικό, (επιμ. Μιχαήλ Σακελλαρίου) *Μακεδονία. 4000 χρόνια Ελληνικής Ιστορίας και πολιτισμού*, σειρά: "Ιστορικοί Ελληνικοί Χώροι", Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1982, σελ. 396.

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Τρίτο φύλο

[thumb|upright|Η Άννα Π. έζησε για πολλά χρόνια ως άντρας στη Γερμανία, και φωτογραφήθηκε για το βιβλίο του [Μάγκνους Χίρσφελντ, *[[Sexual Intermediates]]*, το 1922. Σήμερα ο Άννα πιθανότατα θα θεωρούνταν τρανς άνδρας με τη μοντέρνα ορολογία.]]

Το **τρίτο φύλο** είναι ένας ρόλος φύλου σε διάφορες κοινωνίες που προορίζεται για ανθρώπους που "δεν είναι ούτε εντελώς άντρες ούτε εντελώς γυναίκες". Είναι μια ταυτότητα φύλου που είναι ανεξάρτητη από τις έννοιες άντρας και γυναίκα. Τα τρίτα φύλα είναι άτομα ενδιάμεσου φύλου (στην αρχαιότητα είχανε σαν εκπρόσωπο τον Ερμαφρόδιτο).  

## Περισσότερες πηγές
* Aldous, Susan and Sereemongkonpol, Pornchai. 2008. Maverick House Publishers. The Secret World of Thailand's Third Gender''.
* Gilbert Herdt, ed. 1996. *Third Sex Third Gender: Beyond Sexual Dimorphism in Culture and History.* ISBN 0-942299-82-5
* Morris, Rosalind. 1994. *Three Sexes and Four Sexualities: Redressing the Discourses on Gender and Sexuality in Contemporary Thailand*, in Positions 2(1):15-43.
* Wilhelm, Amara Das. *Tritiya-Prakriti: People of the Third Sex.* Philadelphia, PA: Xlibris Corporation, 2005.

Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Κατηγορία:Ταυτότητα φύλου
Ισλαμοφοβία

**Ισλαμοφοβία** (από *[[Ισλάμ]]* + *[[φόβος]]*) είναι η επιφύλαξη ή διάκριση εναντίον του Ισλάμ ή τους μουσουλμάνους.

## Χρήση  του όρου "Ισλαμοφοβία"

Ο όρος άρχισε να χρησιμοποιείται από το τέλος της δεκαετίας του 1980, αλλά μπήκε σε κοινή χρήση με τις 11 Σεπτεμβρίου 2001 στις τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ. Το 1997, στη βρετανική **Runnymede Trust** η Ισλαμοφοβία ορίζεται ως "φόβος ή και μίσος για το Ισλάμ και για τους μουσουλμάνους", διευκρινίζοντας ότι αναφέρεται επίσης στην πρακτική των διακρίσεων κατά των μουσουλμάνων από την εξαίρεση τους από το οικονομική, κοινωνική και δημόσια ζωή του έθνους. Θεωρείται ότι το Ισλάμ είναι κατώτερο από τη Δύση (Η.Π.Α, Αγγλία) και είναι μια βίαιη πολιτική ιδεολογία ενώ δεν έχει καμία σχέση με την θρησκεία του Ισλάμ. Τον Ιανουάριο του 2001, στο "Διεθνές Φόρουμ της Στοκχόλμης για την καταπολέμηση της μισαλλοδοξίας" η **Ισλαμοφοβία** αναγνωρίστηκε ως μια μορφή μισαλλοδοξίας, μαζί με την ξενοφοβία και τον αντισημιτισμό.

## Δείτε επίσης
* Θρησκευτική μισαλλοδοξία
* Ρατσισμός

Κατηγορία:Ρατσισμός
Κατηγορία:Φράσεις επινοημένες στη δεκαετία του 1980
Κατηγορία:Μίσος
Κατηγορία:Πολιτικοί νεολογισμοί
Δημήτριος Ράλλης Καβάκης

Ο **Δημήτριος Ράλλης**, ο επιλεγόμενος **Καβάκης**. ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Γεννήθηκε στην Σπάρτη και η καταγωγή του ήταν από τον ομώνυμο περιφανή οίκο. Μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Τούρκους προσέφυγε στην Ιταλία όπου και υπηρέτησε διάφορους ηγεμόνες ως αρχηγός των Ελλήνων ιππέων. 

Παντρεύτηκε την Θωμαΐδα, θυγατέρα του οπλαρχηγού Θεόδωρου Μπόχαλη και απέκτησε δύο γιούς, από τους οποίους ο μεγαλύτερος ο Νικόλαος αναδείχτηκε σημαντικός στρατιωτικός ενώ ο δεύτερος, ο Μανίλιος  σημαντικός λατινιστής. 

Εκτός από τις στρατιωτικές του δεξιότητες, ο Δημήτριος εκοσμείτο και από σημαντική πολυμάθεια. Σε αυτόν οφείλεται η διάσωση του συγγράμματος του Πλήθωνα «περί Νόμων». 

Πέθανε σε ηλικία ενενήντα χρονών στη Ρώμη και θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Αποστόλου. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Οικογένεια Νοταρά

Η Οικογένεια Νοταρά είναι παλαιά βυζαντινή οικογένεια, μέλη της οποίας αναδείχθηκαν είτε ως Πατριάρχες είτε ως Άγιοι είτε ως πολιτικοί. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης τα μέλη της διασκορπίστηκαν. Υποστηρίζεται ότι η ομώνυμη οικογένεια που εγκαταστάθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα στα Τρίκαλα Κορινθίας αποτελεί συνέχεια αυτής.

## Πληροφορίες
Οι Νοταράδες εγκαταστάθηκαν στα Τρίκαλα Κορινθίας και σύντομα εξελίχθηκαν σε ηγετική οικογένεια του Μοριά. Στην πορεία διαχωρίστηκε σε δύο κλάδους. Μετεπαναστατικά τα μέλη της ασχολήθηκαν με την πολιτική. Μέλη της οικογένειας που διακρίθηκαν ήταν τα εξής: 

* ο Μέγας Δουξ Λουκάς Νοταράς (*-1453)
* η κόρη του Άννα Νοταρά
* ο Άγιος Γεράσιμος (1506-1579) 
* ο Δοσίθεος Νοταράς (1641-1707), Πατριάρχης Ιεροσολύμων
* ο Χρύσανθος Νοταράς, Πατριάρχης Ιεροσολύμων
* ο Άγιος Μακάριος Νοταράς (1731-1805), Μητροπολίτης Κορίνθου, ένας εκ των ηγετών του Κολλυβαδικού κινήματος και Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας
* οι Έλληνες αγωνιστές Ιωάννης Νοταράς και Πανούτσος Νοταράς (1740-1849)
* ο πολιτικός Ανδρέας Νοταράς (1810-1893)

## Μέλη

* Σπυρίδων Νοταράς
** Ιωάννης Νοταράς, γιος του Σπυρίδωνος
*** Σπυρίδων Νοταράς, πρόκριτος και γιος του Ιωάννη
**** Πανούτσος Νοταράς, πρόκριτος, οπλαρχηγός, πρώτος πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και γιος του Σπυρίδωνος
**** Σωτήριος Νοταράς, πρόκριτος, οπλαρχηγός, πολιτικός, σύζυγος Μαρίας Νοταρά και γιος του Σπυρίδωνος
***** Ιωάννης Νοταράς, αγωνιστής του 1821 και γιος του Σωτηρίου
***** Ανδρέας Νοταράς, βουλευτής, Υ οπουργός, σύζυγος Πηνελόπης Γεωργίου Καραϊσκάκη και γιος του Σωτηρίου
****** Ιωάννης Νοταράς, αντιναύαρχος και γιος του Ανδρέα
****** Σπυρίδων Νοταράς, αξιωματικός του στρατού, βουλευτής και γιος του Ανδρέα
****** Μαρια Νοταρά, σύζυγος Αριστείδη Έσσλιν και κόρη του Ανδρέα
******* Όθωνας Έσσλιν, μακεδονομάχος και γιος της Μαρίας
****** Καλλίστη Νοταρά, σύζυγος Λυκούργου Σωτηρίου Μεσσηνέζη και κόρη του Ανδρέα
******* Υακίνθη Μεσσηνέζη, σύζυγος Πέτρου Μαργαρίτη και κόρη της Καλλίστης
******** Λώρης Μαργαρίτης, μουσουργός, πιανίστας και γιος της Υακίνθης
******* Μεσσηνέζης, γιος της Καλλίστης
******** Νύσης Μεσσηνέζης - Μεταξάς, ιστορικός και γιος του Μεσσηνέζη
****** Γεώργιος Νοταράς, γιος του Ανδρέα
******* Γεράσιμος Γ. Νοταράς, συνταγματάρχης, βουλευτής και γιος του Γεωργίου
******* Ανδρέας Νοταράς, γιος του Γεωργίου
******** Γεράσιμος Α. Νοταράς, επικεφαλής του Ιστορικού Αρχείου της ΕΤΕ και γιος του Ανδρέα
***** Διαμαντούλα Νοταρά, σύζυγος του Γεωργίου Μαυρομιχάλη και κόρη του Σωτηρίου
***** Μαρικα Νοταρα συζυγος Ανδρεα  Ακρατου  και κορη του Σπυριδων

## Πηγές
* 

## Αναφορές


*
Νοταρα
Έλικα

μικρογραφία
**Έλικα** ονομάζεται μια τριδιάστατη καμπύλη. Όλα τα σημεία της καμπύλης απέχουν σταθερά από έναν άξονα, άρα είναι σημεία ενός κυλίνδρου. Η έλικα έχει σταθερό βήμα, δηλαδή αν τρία σημεία της καμπύλης είναι συνευθειακά και αν ανάμεσά τους δεν υπάρχουν άλλα συνευθειακά σημεία, τότε το ένα σημείο είναι το μέσο των δύο άλλων.

Η παραμετρική εξίσωση έλικας ακτίνας ρ και βήματος α, σε ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων γύρω από τον άξονα z, είναι:


\begin{Bmatrix} x=\rho\sigma\upsilon\nu(\frac{2\pi}{\alpha}z) \\ y=\rho\eta\mu(\frac{2\pi}{\alpha}z) \end{Bmatrix}


Το σχήμα της έλικας έχουν μερικά ελατήρια και το τύλιγμα ορισμένων πηνίων. Το τμήμα μιας έλικας μεταξύ z0 και z0+α ονομάζεται **[[σπείρα]]** και αντιστοιχεί σε γωνία 2π ακτίνια.

Παραλλαγές της έλικας μπορούν να προκύψουν, αν αντί για κύλινδρο τεθεί ένας κώνος ή άλλο σχήμα εκ περιστροφής, αν αλλάζει το βήμα και άλλα.

Η έλικα της παραπάνω παραμετρικής εξίσωσης έχει ως ορθή προβολή στο επίπεδο Oxz μια συνημιτονοειδή παράσταση και στο επίπεδο Οyz μια ημιτονοειδή παράσταση, ενώ η τρισδιάστατη γραφική παράσταση της μιγαδικής συνάρτησης f(x)=sinx+cosxi είναι έλικα με άξονα περιστροφής τον άξονα x'x.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Γεωμετρικά σχήματα
Κατηγορία:Καμπύλες