open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλλοσαυρίδες

Οι **αλλοσαυρίδες** ήταν οικογένεια μεσαίων ή μεγάλων σαρκοφάγων δεινοσαύρων. Μερικά μέλη της είναι από τους μεγαλύτερους θηρευτές δεινόσαυρους. Οι αλλοσαυρίδες πήραν το όνομά τους από τον Αλλόσαυρο, ένα από τα κύρια μέλη της. Οι αλλοσαυρίδες έφτασαν στην ακμή τους κατά την Ύστερη Ιουρασική περίοδο. Μέλη τους ήταν ο Σαυροφαγάναξ, ο Αλλόσαυρος, η Επαντέριας, και άλλα. Τροφή τους ήταν φυτοφάγα της περιόδου τους, όπως ο Στεγόσαυρος, ή ακόμα και σαυρόποδα, όπως ο Διπλόδοκος. Τέλος, υπάρχουν αποδείξεις ότι μερικοί κυνηγούσαν ομαδικά.

## Μέλη
Οι αλλοσαυρίδες ήταν πολύ κοινές κατά την Ιουρασική περίοδο. Τα μεγαλύτερα μέλη τους ήταν ο Αλλόσαυρος, ο Σαυροφαγάναξ και η Επαντέριας, που όμως ίσως να ήταν υποείδος του Αλλόσαυρου. Ένα άλλο, πολύ αμφίβολο μέλος ήταν ο Αντρόδημος, ένας ελάχιστα γνωστός δεινόσαυρος. Οι αλλοσαυρίδες επιβίωσαν μέχρι και την Κρητιδική περίοδο, πράγμα που το αποδεικνύει ένας αστράγαλος από την πρώιμη Κρητιδική που πιστεύεται ότι ανήκε σε έναν Αλλόσαυρο. Ο αστράγαλος βρέθηκε στην Αυστραλία, γεγονός που μαρτυρεί ότι οι αλλοσαυρίδες είχαν φτάσει τόσο νότια.

## Διατροφή
Όλα τα μέλη των αλλοσαυρίδων ήταν σαρκοφάγα. Κυνηγούσαν μεσαία και μεγάλα ζώα, όπως Στεγόσαυρους, σαυρόποδα και άλλα, μικρότερα ζώα όπως Δρυόσαυρους. Σε λάκους με πίσσα έχουν βρεθεί απολιθώματα Αλλόσαυρων δίπλα από παγιδευμένα φυτοφάγα. Αυτό σημαίνει πως οι Αλλόσαυροι είχαν προσπαθήσει να φάνε τους παγιδευμένους δεινόσαυρους, αλλά παγιδεύτηκαν και αυτοί, άρα ήταν και πτωματοφάγοι.

## Παραπομπές

http://www.bbc.co.uk/sn/prehistoric_life/tv_radio/big_al/
Σαυρόποδα

μικρογραφία|Για σαυρόποδο ο Καμαράσαυρος είχε σχετικά κοντό λαιμό και κοντή ουρά.
Τα σαυρόποδα είναι μία ομάδα σαυρίσχιων φυτοφάγων δεινοσαύρων. Ήταν οι γίγαντες των δεινοσαύρων, τα μεγαλύτερα πλάσματα που περπάτησαν ποτέ στη Γη. Το μεγαλύτερο από όλα ήταν ο Αργεντινόσαυρος, με μήκος 40 μέτρων και βάρος 100 τόνων, σχεδόν στο μέγεθος μίας γαλάζιας φάλαινας. Ήταν όλοι φυτοφάγοι, και εξαιρετικά επιτυχημένοι, αφού η ακμή τους κράτησε πολλά εκατομμύρια χρόνια. Όλα τα σαυρόποδα έχουν τέσσερα πόδια, και στα περισσότερα τα πίσω είναι μακρύτερα. Εξαίρεση είναι ο Βραχιονόσαυρος και οι συγγενείς του, που όχι μόνο είχαν μεγαλύτερα μπροστινά πόδια, αλλά και μπορούσαν να κρατήσουν τον τεράστιο λαιμό τους, χαρακτηριστικό των σαυροπόδων, όρθιο. Πολλά σαυρόποδα ήταν κοινωνικά, και ζούσαν σε μεγάλες ομάδες, ελαχιστοποιώντας των κίνδυνο από τα σαρκοφάγα.

## Εξωτερικά χαρακτηριστικά
Τα **σαυρόποδα** ήταν πραγματικά τεράστια. Ήταν πολύ ογκωδέστερα από τους άλλους δεινόσαυρους, και τεράστιους λαιμούς που υποστήριζαν ένα μικρό κεφάλι. Τα πόδια τους έμοιαζαν με κολόνες, και είχαν ουρές σαν μαστίγια. Ορισμένα ίσως να είχαν αγκάθια που διέτρεχαν το σώμα τους, και άλλα, όπως ο Αμαργάσαυρος είχαν ιστίο, όπως ο σαρκοφάγος Σπινόσαυρος, αλλά κάποιες φορές διπλό. Οι λαιμοί τους πρέπει να ήταν πολύ μυώδεις, έτσι ώστε να μη σωριάζονται κάτω. Μάλιστα, κάποιοι όπως ο Βραχιονόσαυρος, μπορούσαν να τον κρατούν όρθιο, και έτσι μπορούσαν να φτάσουν και τα ψηλότερα κωνοφόρα. Το χρώμα τους, φυσικά, δεν είναι γνωστό και δεν υπάρχουν τρόποι για να το μάθει κανείς, αφού τόσο μεγάλα ζώα δε θα χρειαζόταν να κάνουν καμουφλάζ.                        
μικρογραφία|δεξιά|Το μέγεθος του κολοσσιαίου Σαυροποσειδώνα, του ψηλότερου σαυροπόδου, σε σύγκριση με τον άνθρωπο

## Διατροφή
Τα σαυρόποδα ήταν όλα φυτοφάγα, και εξαιτίας των τεράστιων τροφικών απαιτήσεών τους, μία ομάδα από Βραχιονόσαυρους ή Αργεντινόσαυρους χρειαζόταν ένα ολόκληρο δάσος για να τραφεί. Τα σαυρόποδα μπορούσαν να κόψουν την τροφή τους, αλλά όχι να τη μασήσουν. Έτσι, κατάπιναν χαλίκια, τα οποία άλεθαν την τροφή στο στομάχι. Αυτά τα χαλίκια ονομάζονται γαστρόλιθοι. Τα σαυρόποδα χρειάζονταν πολλά θρεπτικά συστατικά για να επιβιώσουν, όπως απέδειξε ένα πείραμα του Πανεπιστημίου της Βόννης, υπό την ηγεσία του Jurgen Hummel. Έφτιαξαν ένα τεχνητό έντερο, το οποίο μπορούσε να χωνέψει φυτά της εποχής των δεινοσαύρων. Τα δεδομένα έδειξαν πως τα σαυρόποδα χρειάζονταν εντυπωσιακά υψηλά ποσά από θρεπτικές ουσίες, άρα θα έτρωγαν πραγματικά πολύ.

Κατηγορία:Σαυρίσχια
Λούτσιο Μπίνι

Ο **Λούτσιο Μπίνι** (ιταλ. *Lucio Bini*, Ρώμη, 18 Σεπτεμβρίου 1908 – Ρώμη, 15 Αυγούστου 1964) υπήρξε Ιταλός ψυχίατρος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο ''La Sapienza'' της Ρώμης. Μαζί με τον Ούγκο Τσερλέτι, επινόησαν την ηλεκτροσπασμοθεραπεία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη στις 18 Σεπτεμβρίου του 1908. Όταν ολοκλήρωσε τις βασικές του σπουδές, γράφτηκε το 1926 στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης. Κατά τα έτη 1926 - 1931 υπήρξε μαθητής του Ινστιτούτου Ανατομίας, όπου έμαθε τις γενικές βιολογικές και ιστολογικές τεχνικές και πριν ακόμη αποφοιτήσει, είχε πραγματοποιήσει κάποιες μελέτες στον τομέα της γενικής βιολογίας. Τον Ιούλιο του 1932, ο Λούτσιο Μπίνι έλαβε το πτυχίο του και μετά από μια σύντομη παραμονή, ως βοηθός, σε ένα από τα νοσοκομεία της Ρώμης, πήγε στη Βιέννη, σε ένα εργαστήριο νευροπαθολογίας και συνέχισε στη νευροψυχιατρική κλινική της πόλης.

Εκείνη την εποχή είχε αρχίσει η μελέτη και η εφαρμογή των πρώτων θεραπειών στον τομέα της ψυχιατρικής και ο Λούτσιο Μπίνι ήταν ο πρώτος, ο οποίος εισήγαγε τη "θεραπεία με ινσουλινικό σοκ" στην Ιταλία, θεραπεία την οποία εμπνεύστηκε, το 1927, ο Πολωνός νευρολόγος και ψυχίατρος, Μάνφρεντ Σάκελ.

Η συγκεκριμένη θεραπεία, μαζί με την πυρετοθεραπεία, τη φαρμακολογική πρόκληση σπασμών και την ηλεκτροσπασμοθεραπεία (ηλεκτροσόκ), υπήρξε η πρώτη μη ψυχοθεραπευτική προσπάθεια αντιμετώπισης ορισμένων ψυχιατρικών ασθενειών όπως η κατάθλιψη και η σχιζοφρένεια. Η ανακάλυψη της ηλεκτροσπασμοθεραπείας από τον Λούτσιο Μπίνι σε συνεργασία με τον Ούγκο Τσερλέτι, το 1937 και η πρώτη εφαρμογή, τον Απρίλιο του 1938, αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία της ψυχιατρικής επιστήμης. Γι'αυτή τους την ανακάλυψη, οι δύο επιστήμονες προτάθηκαν για το βραβείο Νόμπελ, το οποίο τελικά δεν κατάφεραν να κερδίσουν.

Το 1938, έλαβε τη θέση του βοηθού στη νευροψυχιατρική κλινική του Πανεπιστημίου *La Sapienza* της Ρώμης  και το 1943 έλαβε τον τίτλο του επίκουρου καθηγητή. Το 1958, ο Λούτσιο Μπίνι έγινε καθηγητής και δίδασκε στους ειδικευόμενους ιατρούς και διορίστηκε  διευθυντής της νευρολογικής κλινικής του νοσοκομείου  της Ρώμης. Πέθανε στις 15 Αυγούστου 1964, στη Ρώμη.

## Δημοσιεύσεις
*Der durch elektrischen Strom erzengte Krampfanfall (Elektroshock), in Comptes Rend. du Congrès (III) neurologique international, Copenhagen 1939.
*L'elettroschock, in Boll. ed Atti della R. Accademia Med. di Roma, LXIV (1938), pp.&nbsp;136–138
*L'elettroshock, Reggio Emilia 1941.
* Microglioblastomatosi sistematica periventricolare, in Riv. di biologia, Perugia 1960, pp.&nbsp;131–146

## Παραπομπές


## Πηγές
* Dizionario Biografico degli Italiani - Volume 10 (1968),Treccani,L'Enciclopedia Italiana.http://www.treccani.it/enciclopedia/lucio-bini_(Dizionario-Biografico)/
* Kalinowsky, LB: Lucio Bini (1908–1964). *Am J Psychiatry* (1965) Apr;121:1041-2.

## Δείτε επίσης
* Ούγκο Τσερλέτι

Κατηγορία:Ιταλοί πανεπιστημιακοί
Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί
Κατηγορία:Νευροψυχολογία
Κατηγορία:Ιταλοί ψυχίατροι
Σχολεία των κατακομβών

Τα "Σχολεία των κατακομβών" (**Katakombenschulen**)  ή "Κρυφά σχολεία" (*Geheimschulen*) ήταν παράνομα γερμανικά σχολεία που οργανώθηκαν από τους γερμανόφωνους του νοτίου Τιρόλου όταν το φασιστικό καθεστώς της Ιταλίας, υπό την κατοχή της οποίας βρισκόταν η περιοχή από το 1918, απαγόρευσε τη διδασκαλία της γερμανικής τον Οκτώβριο του 1923, με σκοπό τον εξιταλισμό τους. Μετά την υπογραφή της συνθήκης του Λατερανού το 1929 επιτράπηκε η χρήση των γερμανικών στα κατηχητικά σχολεία. 

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Katakombenschule, άρθρο στην ιταλική Wikipedia.
*Martha Verdorfer, ''Zum Status der Lehrerinnen in Südtirol''.
*Cosseto Milena, Dalla scuola asburgica alle Katakombenschulen: vita quotidiana a scuola. 
*Geschichte Südtirols/Zwischenkriegszeit (1918-1939), άρθρο γερμανικής Wikipedia.

## Βιβλιογραφία
*PARTELI Othmar, *Maria Nicolussi (1882-1961) und die Geheimschule in Südtirol*, in: „Der Schlern“, Heft 6, 1982, S. 318-325.

*Eberhöfer Andrea (2009) Die Entwicklung der in Südtirol eingesetzten Schulbücher,  σελ. 34-36., διδακτορική διατριβή, σε γερμανική γλώσσα. 

Κατηγορία:Σχολεία
Κατηγορία:Αυτόνομη Επαρχία του Μπολτσάνο
Δουλεία στις ΗΠΑ

Ο θεσμός της δουλείας ίσχυσε στις ΗΠΑ από την ίδρυσή τους έως το 1865, καθώς αυτός προ-υπήρχε στις περιοχές υπό Βρετανική, Γαλλική ή Ισπανική διοίκηση.  Περί τα τέλη του 18ου αιώνα και έως τη δεκαετία του 1840 η δουλεία είχε πρακτικά παύσει στις βόρειες Πολιτείες αλλά συνέχισε να ισχύει στις νότιες έως το 1865. 

## Κρυφά σχολεία δούλων
Μέσα στα πλαίσια του μειωμένων δικαιωμάτων των δούλων, απαγορευόταν και η εκπαίδευσή τους. Ωστόσο υπήρξαν προσπάθειες για μυστική εκπαίδευση. Απελεύθεροι δούλοι αλλά και λευκοί ακτιβιστές, συνήθως ιερωμένοι, οργάνωναν κρυφά σχολεία για δούλους στις Νότιες Πολιτείες. Εκεί ίσχυαν νόμοι που προέβλεπαν ποινές γία όσους διδάσκουν και διδάσκονται σε τέτοια σχολεία. Για παράδειγμα, νόμος του 1740 (προ ιδρύσεως Η.Π.Α.) στην Νότια Καρολίνα προέβλεπε πρόστιμο 100 στερλινών σε όποιον δίδασκε γραφή σε δούλους.  Αλλά και σε περιοχές όπου ελευθερώθηκαν οι πρώην δούλοι, πάλι δεν ήταν δυνατό τα μαύρα παιδιά να παρακολουθούν τα δημόσια σχολεία λόγω φυλετικών διακρίσεων. Το 1853, η δασκάλα Margaret Douglass στο Norfolk, Virginia, τιμωρήθηκε με φυλάκιση ενός μηνός επειδή δίδασκε σε ελεύθερα παιδιά αφρο-αμερικανών.

Κρυφά σχολεία αναφέρονται επίσης στις Πολιτείες Kentucky  και Georgia. Στην τελευταία αναφέρεται η περίπτωση του μαύρου ιερέα Edwin Purdy  ο οποίος παρέδιδε κρυφά μαθήματα σε ένα μικρό δωμάτιο του σπιτιού του εν μέσω του Εμφυλίου. Όταν ανακαλύφθηκε του επιβλήθηκε πρόστιμο 50 δολλάρια, ποινή εξήντα μαστιγώσεων και φυλάκιση. Χάρη σε τέτοια κρυφά σχολεία, όταν καταργήθηκε η δουλεία και λευκοί ιεραπόστολοι πλησίασαν κοινότητες μαύρων διαπίστωσαν με έκπληξη ότι μεγάλο ποσοστό παιδιών ήξεραν να γράφουν και να διαβάζουν ενώ είχαν ακόμα και γνώσεις αριθμητικής και γεωγραφίας 

## Δείτε επίσης

* Κρυφά σχολεία εγχρώμων στις ΗΠΑ (18ος-19ος αιώνας)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δουλεία
Κατηγορία:Κοινωνία των Ηνωμένων Πολιτειών
Σχολή της Αβινιόν

[thumb|200px|«Τρίπτυχο της Ανάστασης του Λαζάρου», [Νικολά Φρομάν, κεντρικό τμήμα, 1461, Πινακοθήκη Ουφίτσι, Φλωρεντία, Ιταλία.]]Με τον όρο **Σχολή της Αβινιόν** (γαλλικά: *École de peinture d'Avignon*) είναι γνωστό ένα σύνολο έργων (corpus) υστερογοτθικής ζωγραφικής που φιλοτεχνήθηκαν στην και γύρω από την πόλη της Αβινιόν στη Νότια Γαλλία, από το δεύτερο μισό του 14ου αιώνα μέχρι το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα. Η εποχή αυτή συνδέεται με την προσωρινή μεταφορά της Παπικής Έδρας από τη Ρώμη στην Αβινιόν, γεγονός που άσκησε έλξη σε πολλούς καλλιτέχνες της εποχής.

[thumb|left|280px|Η ''Πιετά της της Βιλνέβ-λεζ-Αβινιόν'', περ. 1455, έργο  που αποδίδεται στον [Ανγκεράν Καρτόν, Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι, Γαλλία.]]Υπό την καθοδήγηση του Σιμόνε Μαρτίνι (περ. 1284–1344), το παπικό ανάκτορο στην Αβινιόν και άλλα κοσμικά κτίρια της περιοχής διακοσμήθηκαν με τοιχογραφίες. Η πόλη υπήρξε ένα από τα κανάλια δια μέσου των οποίων η ιταλική τέχνη του 14ου αιώνα έγινε γνωστή στη Γαλλία. Μέχρι τις αρχές του 15ου αιώνα η φλαμανδική τέχνη είχε φτάσει στην πόλη, ενοποιώντας σε κοινό μείγμα την ιταλική με τη βορειοευρωπαϊκή τεχνοτροπία.

Στα έργα αυτά είναι εμφανείς επιρροές τόσο ιταλικές όσο και φλαμανδικές, αντίθετα με την παραγωγή της ίδιας εποχής στη βόρεια Γαλλία, η οποία ήταν αποκλειστικά φλαμανδικού χαρακτήρα.

Η τέχνη της Αβινιόν, όπως και της κοντινής Αιξ-αν-Προβάνς και άλλων κέντρων της ευρύτερης περιοχής της Προβηγκίας, επιδεικνύει ορισμένες από τις σημαντικότερες εξελίξεις στην γοτθική γαλλική ζωγραφική. Η καλλιτεχνική δραστηριότητα στην πόλη άσκησε επιρροή με τη σειρά της στη γαλλική ζωγραφική του ύστερου 15ου και του 16ου αιώνα.

## Βιβλιογραφία
* Avignon school, λήμμα στη διαδικτυακή έκδοση της Encyclopædia Britannica, Inc. 
* Avignon school, λήμμα στη διαδικτυακή έκδοση της εγκυκλοπαίδειας / λεξικού Merriam-Webster. 
* École d'Avignon,  λήμμα στη διαδικτυακή έκδοση της εγκυκλοπαίδειας Larousse.
Τουρ ντε Κονστάνς

Η **Τουρ ντε Κονστάνς** χτίστηκε το 1242 στην Αιγκ-Μορτ από τον Άγιο Λουδοβίκο στην θέση της Τουρ Ματαφέρ, η οποία είχε κατασκευαστεί από τον Καρλομάγνο κατά το 790, για να φιλοξενήσει την βασιλική φρουρά. Τα έργα κατασκευής της ολοκληρώθηκαν το 1254.

Η διάμετρός της είναι 22 μέτρων, το ύψος της στην κορυφή του φαναριού είναι 33 μέτρων. Το πάχος των τείχων στη βάση της είναι 6 μέτρα.

Στο ισόγειο, βρίσκουμε την αίθουσα της φρουράς, με την πρόσβαση σε αυτή να προστατεύεται από μια γέφυρα. Στο κέντρο του δωματίου, βρίσκεται ένα κυκλικό άνοιγμα, το οποίο επιτρέπει την πρόσβαση στο υπόγειο, το οποίο χρησίμευε ως αποθήκη τροφίμων, πολεμοφοδίων καθώς και ως φυλακή. Αυτό το μέρος ήταν γνωστό με την ονομασία *« culs-de-basse-fosse »*.

Στον πρώτο όροφο, υπάρχει πρόσβαση στην αίθουσα των ιπποτών. Μοιάζει, όσον αφορά την κατασκευή της, με την αίθουσα της φρουράς. Σε αυτή την αίθουσα, φυλακίστηκαν κατά τον 18ο αιώνα Προτεστάντισες, εκ των οποίων η πιο γνωστή ήταν η Μαρί Ντυράν. Σε αυτήν αποδίδεται η χάραξη, στην άκρη του πηγαδιού, της λέξης *REGISTER* (σε σημερινά γαλλικά résister - αντιστέκομαι). Αυτή η λέξη είναι ακόμη ορατή στις μέρες μας. Φυλακίστηκε εκεί σε ηλικία 18 ετών, ενώ αποφυλακίστηκε 38 χρόνια αργότερα.

Ανάμεσα σε αυτές τις δύο αίθουσες, χτίστηκε ένας στενός διάδρομος εντός του τοίχου που παρείχε την δυνατότητα παρακολούθησης της κάτω αίθουσας.

Μετά την αίθουσα των ιπποτών, υπάρχει πρόσβαση σε μια βεράντα, η οποία προσφέρει πανοραμική θέα στην περιοχή, αποτελώντας έτσι ιδανικό φυλάκιο παρακολούθησης και φύλαξης της περιοχής. Στις φυλακισμένες επιτρεπόταν ορισμένες φορές να ανεβαίνουν εκεί ώστε να αναπνεύσουν τον καθαρό αέρα.

Στην βεράντα αυτή βρίσκεται ένας πυργίσκος, ο οποίος παλαιότερα χρησίμευε ως φάρος για να καθοδηγεί και να παρακολουθεί τα πλοία.

Η Τουρ ντε Κονστάνς αποτελεί και επίσημα Ιστορικό Μνημείο από το 1903.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Γράμματα της Μαρί Ντυράν Η Μαρί Ντυράν φυλακίστηξκε για 38 χρόνια στην Τουρ, 
* Ημερολόγιο του Σαμυέλ ντε Πεσέλ Σαμυέλ ντε Πεσέλ, Προτεστάντης αστός από το Μοντωμπάν, ο οποίος φυλακίστηκε επίσης στην Τουρ ντε Κονστάνς.

## Εξωτερικός σύνδεσμος
*
*Παρουσίαση στην ιστοσελίδα του Κέντρου Εθνικών Μνημείων 

Κατηγορία:Φάροι
Κατηγορία:Φυλακές στη Γαλλία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Γαλλία
Σοσιαλδημοκρατικό και Εργατικό Κόμμα (Βόρεια Ιρλανδία)

Το **Σοσιαλδημοκρατικό και Εργατικό Κόμμα** (αγγλ. *Social Democratic and Labour Party*, ιρλ. *Páirtí Sóisialta Daonlathach an Lucht Oibre*) είναι σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας. Διατηρεί δεσμούς και με άλλα Ευρωπαϊκά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, όπως το Ιρλανδικό Εργατικό Κόμμα και το Βρετανικό Εργατικό Κόμμα, από τα οποία κανένα δεν έχει συμμετάσχει σε εκλογές της Βόρειας Ιρλανδίας. Είναι μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. 

Το κόμμα έχει ως βασική του αρχή την επανένωση της Ιρλανδίας και την περαιτέρω παραχώρηση δυνάμεων στο κοινοβούλιο της Βόρειας Ιρλανδίας, όσο εκείνη παραμένει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Κατά τις Φασαρίες (*The Troubles*), το Σοσιαλδημοκρατικό και Εργατικό Κόμμα ήταν το δημοφιλέστερο ιρλανδικό ρεπουμπλικανικό κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας, αλλά από το 1994, όταν ο Προσωρινός Ιρλανδικός Ρεπουμπλικανικός Στρατός (*Provisional IRA*) ανακοίνωσε κατάπαυση του πυρός, το κόμμα έχασε έδαφος από το Σιν Φέιν, το οποίο έγινε το δημοφιλέστερο ιρλανδικό ρεπουμπλικανικό κόμμα για πρώτη φορά στην ιστορία του. Κατά τις Φασαρίες, μία σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων ήταν η άρνηση του Σοσιαλδημοκρατικού και Εργατικού Κόμματος σχετικά με τη χρήση βίας, εν αντιθέσει με το Σιν Φέιν που στήριζε τον Προσωρινό Ιρλανδικό Ρεπουμπλικανικό Στρατό. 

Το κόμμα εκπροσωπείται αυτή τη στιγμή από 12 βουλευτές στην Εθνοσυνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας. 
## Έδρες σε κοινοβούλια

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βόρειας Ιρλανδίας
Κατηγορία:Εργατικά κόμματα
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Ιπτάμενο Πανεπιστήμιο

Από τα τέλη του 18ου αιώνα και μέχρι τις αρχές του 20ου, περιοχές όπου κατοικούσαν Πολωνοί βρέθηκαν υπό την Ρωσική Αυτοκρατορία. Κάποτε στις περιοχές αυτές η τοπική γλώσσα και πολιτισμός τέθηκε υπό απαγόρευση με στόχο την ρωσοποίηση των Πολωνών. To 1863 απαγορεύτηκε η δημόσια χρήση της Πολωνικής γλώσσας και από τη δεκαετία του 1880 απαγορεύτηκε και στα σχολεία. Κατά την εποχή αυτή οι Πολωνοί οργάνωσαν ένα κρυφό σύστημα εκπαίδευσης, αρχικά σε σπίτια. Αργότερα έγινε συνένωση αυτών των διάσπαρτων διδασκαλείων σε ένα κρυφό πανεπιστήμιο που ονομάστηκε "Ιπτάμενο Πανεπιστημίο" (Uniwersytet Latający). Αυτό λειτούργησε το 1885 έως 1905 στη Βαρσοβία και από αυτό απεφοίτησαν χιλιάδες άνδρες και γυναίκες επιστήμονες, μεταξύ των οποίων και η Μαρία Κιουρί.

## Παραπομπές


κατηγορία:Εκπαίδευση στην Πολωνία
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στην Πολωνία
Κατηγορία:Κρυφή εκπαίδευση
Κατηγορία:Πολωνία του Συνεδρίου
Κ.Α.Ο. Μελισσίων

Το λήμμα **Κ.Α.Ο. Μελισσίων** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω ειδικότερα:

* Κ.Α.Ο. Μελισσίων (καλαθοσφαίριση ανδρών)
* Κ.Α.Ο. Μελισσίων (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Μιχαήλ Σαλβάγος

Ο **Μιχαήλ Σαλβάγος** (1814 - 1880) ήταν Έλληνας πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος Κωνσταντίνου Σαλβάγου και της Ζηνοβίας Πασπάτη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από τις χιώτικες οικογένειες Σαλβάγου, Ροδοκανάκη και Πετροκόκκινου ενώ από την πλευρά της μητέρας του από τις επίσης χιώτικες οικογένειας Πασπάτη, Σκυλίτση και Βούρου. Ήταν έμπορος στο επάγγελμα που δραστηριοποιήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου. Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος πληρεξούσιος Σύρου στην Β' Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση. Με πρωτοβουλία του κατασκευάστηκε το Δημοτικό Θέατρο Σύρου.

Ήταν παντρεμένος με την μακρινή ξαδέλφη του Αιμιλία Σαλβάγου και είχαν αποκτήσει πέντε τέκνα: την Ιουλία, σύζυγο Παντία Ράλλη, τον Νικόλαο, την Ζηνοβία, σύζυγο Γεωργίου Ψύχα, τον Κωνσταντίνο, επιχειρηματία, και τον Παντελή, σύζυγο της Ελένη Αντωνιάδου, κόρης του Τζον Αντωνιάδη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου
The Washington Post

230px|thumb|Πρωτοσέλιδο την Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011
***The Washington Post*** είναι ο τίτλος κορυφαίας Αμερικανικής καθημερινής εφημερίδας. Είναι η εφημερίδα με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία στην Ουάσινγκτον, καθώς και η παλαιότερη της περιοχής, έχοντας ιδρυθεί το 1877. Η εφημερίδα έχει την έδρα της στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην εθνική πολιτική. Καθημερινές εκδόσεις τυπώνονται για την Περιφέρεια της Κολούμπια, το Μέριλαντ και τη Βιρτζίνια. Η εφημερίδα τυπώνεται σε μεγάλο σχήμα, με τις φωτογραφίες να τυπώνονται και έγχρωμες και ασπρόμαυρες. 

## Ιστορία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, στο πιο γνωστό επεισόδιο της πρόσφατης ιστορίας της εφημερίδας, οι δημοσιογράφοι Μπομπ Γούντγουορντ και Καρλ Μπέρνσταϊν οδήγησαν την έρευνα του Αμερικανικού τύπου στο όπως έμεινε γνωστό Σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ. Οι αναφορές στην εφημερίδα συνέβαλαν στην παραίτηση του Προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον. Από τότε, οι έρευνές της έχουν οδηγήσει στην αυξημένη εποπτεία του Στρατιωτικού Ιατρικού Κέντρου Γουόλτερ Ριντ.

Η εφημερίδα έχει κερδίσει 47 Βραβεία Πούλιτζερ, συμπεριλαμβανομένου 6 ξεχωριστά βραβεία το 2008, ο δεύτερος μεγαλύτερος αριθμός βραβείων που δόθηκε ποτέ σε εφημερίδα σε μια χρονιά. Επίσης, έχει λάβει 18 Nieman Fellowships και 368 Βραβεία White House News Photographers Association, μεταξύ άλλων.

Το 2008, ο Μάρκους Μπράουχλι αντικατέστησε τον για πολλά χρόνια διευθύνων συντάκτη Λέοναρντ Ντάουνι Τζούνιορ.

### Κυκλοφορία
Το Μάιο του 2013 η μέση κυκλοφορία της καθημερινής έκδοσης της Washington Post ήταν 474.,767 φύλλα, κατατάσσοντάς την έβδομη μεταξύ των εφημερίδων των Ηνωμένων Πολιτειών, πίσω από τη* [[USA Today]]*, τη *[[The Wall Street Journal]]*, τους *[[Τάιμς της Νέας Υόρκης]]* και τους *[[Los Angeles Times]]*. Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο πάροχο στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Similar Web, η ιστοσελίδα των Los Angeles Times ήταν η 114η σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδα στις Ηνωμένες Πολιτείες και 21η μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, προσελκύοντας περισσότερους από 82 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.

## Ιδιοκτησία
Η εφημερίδα ανήκει στην The Washington Post Company. Τον Αύγουστο του 2013, ο ιδιοκτήτης του Amazon.com, Τζεφ Μπέζος, συμφώνησε για την εξαγορά της εφημερίδας έναντι του ποσού των 250 εκατομμυρίων δολαρίων σε μετρητά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα

Washington Post
Washington Post
Αχιλλέας Ασλανίδης

Ο **Αχιλλέας Ασλανίδης** (Καλαμαριά, Θεσσαλονίκης - 6 Ιανουαρίου 1950), είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. 

## Καριέρα
### Σε συλλογικό επίπεδο
Έγινε ευρύτερα γνωστός τη δεκαετία του ‘70, αγωνιζόμενος αρχικά στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1976 και δυο φορές το κύπελλο, το 1972 και το 1974. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 1976 μετακόμισε στην Αθήνα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, φορώντας τη φανέλα με το τριφύλλι για 3 περιόδους, όπου κατέκτησε πρωτάθλημα και κύπελλο τη σεζόν 1976-77.

### Στις εθνικές ομάδες
Αγωνίστηκε 10 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1973-75. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1973 στον εντός έδρας αγώνα με την Ισπανία (2-3), για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1974, όταν υπό τις οδηγίες του Μπίλι Μπίνγκαμ αγωνίστηκε ως αλλαγή, αντικαθιστώντας τον Μίμη Παπαϊωάννου. Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1971 κατέκτησε το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο.

## Τίτλοι
**[[ΠΑΟΚ (ποδόσφαιρο ανδρών)|ΠΑΟΚ]]**:
* 1 πρωτάθλημα: 1976
* 2 κύπελλα: 1972 και 1974
**[[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός]]**:
* 1 πρωτάθλημα: 1977
* 1 κύπελλο: 1977
* 1 Βαλκανικό Κύπελλο: 1977

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η καριέρα του Αχιλλέα Ασλανίδη στο soccerway 
* Το προφίλ του Αχιλλέα Ασλανίδη στο transfermarkt
* Ο Αχιλλέας Ασλανίδης στο epo.gr

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ίταμος (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Ίταμος** μπορεί να αναφερόμαστε σε:

* Ίταμος (φυτό), κωνοφόρο φυτό.
* Όρος Ίταμος, όρος στον νομό Χαλκιδικής στη Σιθωνία.
*Ίταμος (βουνό), όρος στη Θεσσαλία.
* Ίταμος Καρδίτσας, οικισμός του νομού Καρδίτσας.
* Ίταμος Φωκίδας, οικισμός του νομού Φωκίδας.
*Ίταμος (ποταμός), μικρό ποτάμι στο νομό Πιερίας.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
2009 Βολόσινα

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 2009 Βολόσινα
Η **Βολόσινα (Voloshina)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,80. Ανακαλύφθηκε το 1968 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή της Σοβιετικής ηρωίδας του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου Βέρας Ντανίλοβνα Βαλόσινα (*Вера Даниловна Волошина*).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βολόσινα εκτιμάται σε 34,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,070 ± 0,009. Η Βολόσινα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 54 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βολοσινα
2010 Τσεμπυσέφ

μικρογραφία|Η τροχιά του αστεροειδούς 2010 Τσεμπυσέφ
Ο **Τσεμπυσέφ (Chebyshev)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,62. Ανακαλύφθηκε το 1969 από τη Σοβιετική αστρονόμο Μπέλα Αλεξέγιεβνα Μπουρνάσεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου μαθηματικού Παφνούτι Λβόβιτς Τσέμπισσιοφ (η προφορά «Τσεμπισέφ» είναι λανθασμένη, αλλά χρησιμοποιείται συχνά στις δυτικές πηγές).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τσεμπυσέφ είναι **BU** (κατά Tholen), ενώ τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τσεμπυσεφ
Παπακώστας (αποσαφήνιση)

Το ελληνικό επώνυμο **Παπακώστας**  μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Γιάννης Παπακώστας (γενν. 1968), ποδοσφαιριστής και προπονητής
* Γιάννης Παπακώστας (συγγραφέας) (γενν. 1939), πανεπιστημιακός, συγγραφέας και δημοσιογράφος
* Γιάννης Παπακώστας, ερμηνευτής δημοτικής και παραδοσιακής μουσικής
* Γιώργος Παπακώστας, ποιητής, συγγραφέας και ερευνητής
* Ζαμάλας Παπακώστας (θάν. 1863), αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
* Θεμιστολής Παπακώστας, βουλευτής Φθιώτιδας
* Κώστας Παπακώστας (γενν. 1939), Κύπριος στρατιωτικός και υπουργός Άμυνας της μεγαλονήσου, γνωστός για την υπόθεση της έκρηξης στη ναυτική βάση «Ευάγγελος Φλωράκης»
* Λάμπρος Παπακώστας (γενν. 1969), αθλητής του ύψους
* Νίκος Παπακώστας, συνθέτης και στιχουργός
* Σεραφείμ Παπακώστας (αρχιμανδρίτης), αρχιμανδρίτης και μέλος της Αδελφότητας Θεολόγων «Η Ζωή»
* Σεραφείμ Παπακώστας (γενν. 1959), μητροπολίτης Καστοριάς

## Δείτε επίσης
* Κατερίνα Παπακώστα, πολιτικός

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
2012 Γκούο Σου-Γινγκ

Ο **Γκούο Σου-Γινγκ (Guo Shou-Jing)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,21. Ανακαλύφθηκε το 1964 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του προς τιμή του Κινέζου μαθηματικού και αστρονόμου Γκούο Σου-Γινγκ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γκούο Σου-Γινγκ είναι άγνωστα. Ο Γκούο Σου-Γινγκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 12 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Γκουο Σου-Γινγκ
2013 Τουκαπέλ

Ο **Τουκαπέλ (Tucapel)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,6. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τους αστρονόμους Κάρλος Τόρες και Χ. Πετίτ, με παρατηρήσεις από τη Θέρο Ελ Ρόμπλε της Χιλής, και πήρε το όνομά του από τη Μάχη του Τουκαπέλ, στην οποία οι ιθαγενείς Μαπούτσε νίκησαν τους Ισπανούς.

Εξαιτίας και της σημαντικής εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Τουκαπέλ στο περιήλιο της τροχιάς του εξέρχεται από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης και προσεγγίζει την τροχιά του πλανήτη `Αρη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Τουκαπέλ είναι άγνωστα. Ο αστεροειδής αυτός περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 2 λεπτά.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Τουκαπελ
2014 Βασιλέφσκις

Ο **Βασιλέφσκις (Vasilevskis)** είναι ένας μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,7. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Αμερικανό αστρονόμο `Αρνολντ Ρ. Κλέμολα, που παρατηρούσε από το Όρος Χάμιλτον της Καλιφόρνια (Αστεροσκοπείο Λικ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του λεττονικής καταγωγής Αμερικανού αστρονόμου Στανισλάους Βασιλέφσκις.

Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Βασιλέφσκις στο περιήλιό του βρίσκεται αρκετά έξω από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης και τέμνει την τροχιά του πλανήτη `Αρη.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βασιλέφσκις είναι άγνωστα. Ο Βασιλέφσκις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 36 ώρες περίπου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Βασιλεφσκις
2015 Κατσουέφσκαγια

Η **Κατσουέφσκαγια (Kachuevskaya)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,4. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή της Σοβιετικής ηρωίδας του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου Νατάλια Αλεκσάντροβνα Κατσουέφσκαγια (*Наталья Александровна Качуевская*).

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Κατσουέφσκαγια είναι άγνωστα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Κατσουεφσκαγια
Καπραΐα

Η **Καπραΐα** (, αρχ. ελλ. *Αίγυλλον* ή *Αἰγύλιον*) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους μετά την νήσο Έλβα και το Τζίλιο. Έχει έκταση 19 τ. χλμ. και πληθυσμό 410 κατοίκους (2010). Πρωτεύουσα του νησιού είναι η  Καπραΐα.

Καπραΐα
Editio princeps

Η λατ. **editio princeps** (συντ. **Ed. pr.**, προφ. εντίτιο πρίνκεψ, ελλ. αρχέτυπη/πρώτη έντυπη έκδοση) είναι λατινικός όρος ο οποίος χρησιμοποιείται στη βιβλιογραφία για να σημάνει την πρώτη τυπογραφημένη έκδοση ενός κειμένου  σε αντιδιαστολή με προϋπάρχοντα χειρόγραφα. Στα ελληνικά αποδίδεται κατά λέξη ως *πρώτη έκδοση* και η χρήση του πρωτοεμφανίζεται το 1802. Η editio princeps συνιστά παράλληλα και κριτική έκδοση του έργου ενός δημιουργού, καθώς αποτελεί κατά κανόνα σημείο αναφοράς για μεταγενέστερες εκδόσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Κατηγορία:Κριτική του κειμένου
Τζανούτρι

Το **Τζανούτρι** (, ελληνικά: Αρτεμησία) είναι το έκτο μεγαλύτερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους μετά τη νήσο Έλβα, το Τζίλιο, την Καπραΐα, τη νήσο Μοντεκρίστο και την Πιανόζα. Έχει έκταση 2,6 τ. χλμ. και έχει 10 κατοίκους (2008).

Κατηγορία:Νησιά της Τοσκάνης
Γοργόνα (νησί)

Η **Γοργόνα** () είναι το μικρότερο νησί του Τοσκανικού αρχιπελάγους. Έχει έκταση 2,23 τ. χλμ..

Γοργόνα
Πέσο Νικαράγουας

Το **πέσο** ήταν το νόμισμα της Νικαράγουας, από το  1878 έως το 1912. Ήταν το πρώτο εθνικό νόμισμα της Νικαράγουας το οποίο αντικατέστησε το ρεάλ της Δημοκρατίας της Κεντρικής Αμερικής μέλος της οποίας ήταν και η Νικαράγουα.

Υποδιαίρεση του νομίσματος ήταν το σεντάβο με αναλογία 1 πέσο = 100 σεντάβο. Μετά την από περίοδο υψηλού   πληθωρισμού το πέσο αντικαταστάθηκε από την κόρδοβα με ισοτιμία 12 ½ πέσο = 1 κόρδοβα.

## Κέρματα
Το 1878 τέθηκαν στην κυκλοφορία κέρματα του 1 σεντάβο. Το 1880 ακολούθησε  σειρά αργυρών κερμάτων  των 5, 10 και 20 σεντάβο. Το 1898 και το 1899 εκδόθηκαν νομίσματα των 5 σεντάβο τα οποία ήταν και τα τελευταία κέρματα που κόπηκαν.

## Χαρτονομίσματα
Από το 1881 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα των  1, 5, 25, 50 και 100 πέσο. Το 1885 προστέθηκαν χαρτονομίσματα αξίας 10, 20 και 50 σεντάβο και τέλος το 1894 χαρτονομίσματα των 10 πέσος.

## Πηγές
* Krause, Chester L., and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Κατηγορία:Οικονομία της Νικαράγουας
Τέντι Σέριγχαμ

Ο **Έντουαρντ Πολ** "**Τέντι**" **Σέριγχαμ** MBE (*Edward Paul "Teddy" Sheringham*, 2 Απριλίου 1966) είναι παλαίμαχος Άγγλος ποδοσφαιριστής και πατέρας του ποδοσφαιριστή Τσάρλι Σέριγχαμ. Ο Σέριγχαμ αγωνιζόταν ως επιθετικός, και είχε μια επιτυχημένη σταδιοδρομία σε συλλογικό επίπεδο, κατακτώντας σχεδόν όλους τους εγχώριους ποδοσφαιρικούς τίτλους με τις ομάδες με τις οποίες αγωνίστηκε, με σημαντικότερο επίτευγμα το τρεμπλ με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ την σεζόν 1998–99. Το αποκορύφωμα της καριέρας του ήταν όταν ισοφάρησε και έδωσε την ασίστ για το νικητήριο τέρμα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 1999 απέναντι στην Μπάγερν Μονάχου. Ο Σέριγχαμ επίσης εκπροσώπησε την Αγγλία σε διεθνές επίπεδο. Βραβεύτηκε ως MBE τον Ιούνιο του 2007. Αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο μετά το πέρας της σεζόν 2007–08 με την Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ, σε ηλικία 42 ετών, έπειτα από μια μακρά καριέρα διάρκειας 25 ετών.

## Τίτλοι

### Συλλογικοί
**Ντιουργκάρντεν**
*Β' Κατηγορία Σουηδίας (1): 1985
**Μίλγουολ ΦΚ**
*Football League 2 (1): 1987–88
**Νότιγχαμ Φόρεστ**
*Full Members Cup (1): 1992
**Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ**
*Πρέμιερ Λιγκ (3): 1998–99, 1999–2000, 2000–01
*FA Cup (1): 1998–99
*FA Charity Shield (1) : 1997
*UEFA Champions League (1): 1998–99
*Διηπειρωτικό Κύπελλο (1): 1999
**Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ**
*Football League Championship play-offs (1): 2005
*FA Cup
**Φιναλίστ: 2006

### Ατομικοί
* Premier League Golden Boot (πρώτος νικητής) (1): 1992–93
* Premier League Player of the Month (2): Οκτώβριος 2000, Αύγουστος 2003
* PFA Team of the Year (1): 2000-01
* PFA Players' Player of the Year (1): 2000-01
* FWA Footballer of the Year (1): 2000-01
* Sir Matt Busby Player of the Year (1): 2000-01
* Hammer of the Year (1): 2005
* English Football Hall of Fame: 2009

## Παραπομπές



Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίλγουολ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουργκόρντεν ΙΦ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όλντερσοτ ΦΚ
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
The Telegraph

***The Telegraph*** είναι ο τίτλος καθημερινής πρωινής εφημερίδας μεγάλου μεγέθους φύλλων. Το περιεχόμενό χαρακτηρίζεται κυρίως συντηρητικό. Διανέμεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και διεθνώς. Ιδρύθηκε από τον Άρθουρ Μπ. Σλάι τον Ιούνιο το 1855 για να εκτοξεύσει μια προσωπική διαμαρτυρία εναντίον του μελλοντικού αρχηγού του βρετανικού στρατού, του πρίγκιπα Γεώργιου, του Δούκα του Κέμπριτζ, ως ***The Telegraph and Courier*** και από το 2004 ανήκει στους Ντέιβιντ και Φρέντερικ Μπάρκλεϊ.
Είναι η αδελφή εφημερίδα της *[[The Sunday Telegraph]]*. Διοικείται ξεχωριστά με διαφορετικό προσωπικό συντακτών, αλλά συχνά παρουσιάζονται κοινές ιστορίες στα φύλλα τους και οι δύο εφημερίδας μοιράζονται την ίδια ιστοσελίδα.

## Κυκλοφορία
Σύμφωνα με μια έρευνα της MORI που διεξήχθη το 2005, το 64% των αναγνωστών της σκόπευαν να ψηφίσουν το Συντηρητικό Κόμμα στις επερχόμενες εκλογές. Είχε κατά μέσο όρο καθημερινή κυκλοφορία 634.113 φύλλων τον Ιούλιο του 2011 (σε σχέση με τα 441.205 της εφημερίδας *[[The Times]]*). Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο πάροχο στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Similar Web, η ιστοσελίδα του *The Daily Telegraph* ήταν η 39η σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδα στο Ηνωμένο Βασίλειο και 2η μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, προσελκύοντας πεισσότερο από 65 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη ιστοσελίδα 
* Η ψηφιακή έκδοση της εφημερίδας

Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Λονδίνο
Κατηγορία:Εφημερίδες στην αγγλική γλώσσα
Φλίξμπορο

thumb|Η Εκκλησία του Φλίξμπορο
Το **Φλίξμπορο** είναι χωριό το οποίο βρίσκεται στο Βόρειο Λίνκολνσαϊρ, στα βόρεια του Σκάνθορπ της Αγγλίας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 1.386 κατοίκους.

Το Φλίξμπορο υπήρξε τόπος μιας μεγάλης βιομηχανικής καταστροφής, η οποία έλαβε χώρα την 1η Ιουνίου 1974. Ένα εργοστάσιο χημικών καταστράφηκε ολοκληρωτικά από μία έκρηξη, η οποία προκλήθηκε από φυσικό αέριο. Ο απολογισμός της ήταν 28 νεκροί, αν και θα μπορούσε να είναι σοβαρότερος, καθώς το ατύχημα έλαβε χώρα στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου. Καταστροφές υπέστησαν περιοχές σε ακτίνα μέχρι 3 χιλιομέτρων από το σημείο της καταστροφής.

Η έκθεση της έρευνας είναι εντυπωσιακή: η διαδικασία παραγωγής είχε αλλάξει και η χωρητικότητα του εργοστασίου είχε τριπλασιαστεί, χωρίς όμως να έχει συμβεί κάτι τέτοιο με τα συστήματα ασφαλείας του. Επί έξι μήνες δεν υπήρχε Μηχανικός Συντήρησης, ενώ οι ποσότητες χημικών που ήταν αποθηκευμένες στο εργοστάσιο ήταν 43 φορές μεγαλύτερες από τα επιτρεπτά όρια. Διάφορες μικροδιαρροές που είχαν λάβει χώρα τις μέρες πριν από το ατύχημα είχαν επισκευαστεί στα γρήγορα, χωρίς κανείς να καταλάβει το παραμικρό, και να υποπτευθεί το παραμικρό αναφορικά με τα διάφορα μικροπροβλήματα στην λειτουργία του εργοστασίου τέσσερις ημέρες πριν από την καταστροφή.

Προς τιμήν των θυμάτων ανεγέρθηκε μνημείο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χωριά της Αγγλίας
Σελκέτ

Η **Σελκέτ** (ή **Σερκέτ**, και στα ελληνικά **Σέλκις**) είναι η θεά της Αιγυπτιακής μυθολογίας για τη θεραπεία των δηλητηριωδών τσιμπημάτων, ενώ αρχικά υπήρξε η θεοποίηση του σκορπιού.

Το τσίμπημα του σκορπιού οδηγεί σε παράλυση, και το όνομα της Σελκέτ το υποδηλώνει αυτό, καθώς σημαίνει "(αυτή που) σφίγγει το λαιμό", μπορεί όμως να διαβαστεί και ως "(αυτή που) κάνει το λαιμό να αναπνέει", και έτσι είναι αυτή που τιμωρεί με το τσίμπημα τους ανίερους, αλλά και αυτή που μπορεί να θεραπεύσει το τσίμπημα του σκορπιού και άλλα δηλητήρια, όπως από τσίμπημα φιδιού.   

Στην τέχνη της Αρχαίας Αιγύπτου η Σελκέτ  απεικονίζεται είτε σαν σκορπιός (σύμβολο που απαντάται σε τεχνουργήματα του πρώιμου πολιτισμού, όπως κατά την Προδυναστική Περίοδο), είτε σαν γυναίκα με ένα σκορπιό στο κεφάλι της. Παρόλο που απ' ό, τι φαίνεται η Σελκέτ δεν είχε ναούς αφιερωμένους σ' αυτήν, είχε έναν μεγάλο αριθμό ιερέων σε πολλές κοινότητες.  

Το πιο επικίνδυνο είδος σκορπιού,  το τσίμπημα του οποίου μπορεί να είναι θανατηφόρο, απαντάται στη Βόρεια Αφρική, και έτσι η Σελκέτ θεωρούνταν ιδιαίτερα σημαντική θεά, και κάποιες φορές θεωρούνταν από τους Φαραώ ως προστάτιδα θεά τους. Η στενή σχέση της με τους πρώτους Φαραώ υποδηλώνει ότι ήταν όντως προστάτης τους, με δύο από αυτούς να ονομάζονται Σκορπιός Α' και Β').    

Ως προστάτιδα θεά εναντίον τον δηλητηρίων και των τσιμπημάτων φιδιών, η Σελκέτ συχνά θεωρείται ότι προστάτευε τους θεούς από τον Άπωφι (Άπωφις ή Άποφις, *Απέπ*), δαίμονα-φίδι, και κάποιες φορές απεικονίζεται να φυλάει τον Άπωφι αφού έχει πιαστεί. 

Καθώς πολλά από τα ιοβόλα ζώα στην Αίγυπτο μπορεί να είναι θανατηφόρα, η Σελκέτ επίσης θεωρούνταν ως προστάτιδα των νεκρών, έχοντας ιδιαίτερη σχέση με δηλητήρια και υγρά που προκαλούν σκλήρυνση. Ήταν η προστάτιδα των σκηνών όπου εργάζονταν οι ταριχευτές και του κανωπικού αγγείου -του αγγείου όπου τοποθετούνταν εσωτερικά όργανα των ταριχευόμενων- που είχε σχέση με τα δηλητήρια, αυτό στο οποίο τοποθετούνταν τα σπλάγχνα (έντερα), ο φύλακας του οποίου θεοποιήθηκε αργότερα ως ο Κεμπεχσενούφ, ένας από τους Τέσσερεις γιους του Ώρου. Η Σελκέτ ήταν προστάτιδα του φύλακα αυτού και συσχετίστηκε σε μεγάλο βαθμό με την Aset (Ίσις), την Nebet Het (Νέφθυς), και την Νηίθ, προστάτιδες των φυλάκων των άλλων τριών αγγείων. Τελικά, καθώς το Αιγυπτιακό Πάνθεον εξελίχθηκε για χιλιάδες χρόνια και συγχώνευσε διαφορετικές θεότητες σε λιγότερες, η Σελκέτ άρχισε να ταυτίζεται με την Ίσιδα, μοιραζόμενη απεικονίσεις και καταβολή, ώσπου τελικά κατέληξε να θεωρείται απλώς  μια "έκφανση" της Ίσιδας, η λατρεία της οποίας είχε γίνει κυρίαρχη.   

## Παραπομπές



Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της υγείας
Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου
Μάχη της Αντιόχειας (145 π.Χ.)

Η **Μάχη της Αντιόχειας** δόθηκε το 145 π.Χ. στις όχθες του ποταμού Οινοπάρα (σημ. Αφρίν, παραπόταμος του Ορόντη) μεταξύ του Πτολεμαίου Φιλομήτορα και του γαμπρού του Αλέξανδρου Βάλα.

## Τα περιστατικά πριν τη μάχη
Ο νέος Σελευκίδης βασιλιάς Αλέξανδρος Βάλας και ο βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος ήταν όχι μόνο φίλοι και σύμμαχοι αλλά και συγγενείς καθώς ο Πτολεμαίος είχε παντρέψει την κόρη του Κλεοπάτρα Θεά με τον Σελευκίδη μονάρχη (150/149 π.Χ.).

Η κακή διακυβέρνηση του Αλέξανδρου Βάλα ενθάρρυνε τις αποστασίες. Το 147 π.Χ. ο Δημήτριος Β' Νικάτωρ γιος του πρώην βασιλιά Δημήτριου Α' Σωτήρα αποβιβάστηκε στην Κιλικία αποφασισμένος να διεκδικήσει τον πατρικό θρόνο.

Ο Πτολεμαίος πληροφορήθηκε τα γεγονότα και έσπευσε με τον στρατό του στην Αντιόχεια ,επιδιώκοντας με το πρόσχημα της βοήθειας προς τον γαμπρό του την ανάκτηση της Συρίας . Όταν όμως έφτασε στις πύλες της πόλης ο Αλέξανδρος Βάλας προσπάθησε ανεπιτυχώς να οργανώσει μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του. Ο Πτολεμαίος διέλυσε την συμμαχία μαζί του καθώς και τον γάμο με την κόρη του την οποία αποφάσισε να δώσει στον Δημήτριο. 

Οι Αντιοχείς που δεν ήθελαν τον Αλέξανδρο Βάλα τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει την πόλη. Κατόπιν δέχτηκαν τον Πτολεμαίο και του πρόσφεραν το σελευκιδικό στέμμα. Ο Πτολεμαίος όμως καταλαβαίνοντας ότι οι Ρωμαίοι δεν θα δέχονταν κάτι τέτοιο έπεισε τους κατοίκους να δεχτούν ως βασιλιά τον Δημήτριο Β΄.

## Η μάχη
Ο Αλέξανδρος Βάλας κατέφυγε στην Κιλικία και αφού συγκέντρωσε στρατό κινήθηκε με ορμή εναντίον του Πτολεμαίου. Η μάχη δόθηκε στις όχθες του ποταμού Οινοπάρα κοντά στην Αντιόχεια (145 π.Χ.). 

Σε κάποια στιγμή της μάχης το άλογο του Πτολεμαίου φοβήθηκε εξαιτίας ενός ελέφαντα και έριξε τον αναβάτη του κάτω. Οι στρατιώτες του Βάλα τον είδαν στο έδαφος και του επιτέθηκαν τραυματίζοντας τον στο κεφάλι. Τελικά οι σωματοφύλακες του επενέβηκαν και κατάφεραν να τον σώσουν.

## Νίκη του Πτολεμαίου. Θάνατος του Αλέξανδρου Βάλα και του Πτολεμαίου.
Η παράταξη του Πτολεμαίου κατάφερε να κερδίσει την μάχη. Ο Πτολεμαίος όμως είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά και ήταν αναίσθητος για πολλές ημέρες.

Ο Αλέξανδρος Βάλας κατέφυγε σε έναν Άραβα δυνάστη τον Ζάβειλο ο όποιος τον δολοφόνησε. Κατόπιν απέκοψε το κεφάλι του και το έστειλε στον Πτολεμαίο. Ο Πτολεμαίος που συνήλθε για λίγο είδε το κεφάλι του αντίπαλου του. Λίγο αργότερα πέθανε και εκείνος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Библиотека Руслана Хазарзара.''Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαϊκῆς ἀρχαιολογίας.Josephus Flavius.Antiquitas Judaeorum. Graece (ed. B. Niese).Flavius Josephus. Flavii Iosephi opera. B. Niese.Berlin. Weidmann. 1892 Liber XIII''
* *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος Ε΄, Ελληνιστικοί Χρόνοι, Εκδοτική Αθηνών* (1979)

Κατηγορία:Μάχες των Συριακών Πολέμων
Κατηγορία:Μάχες πτολεμαϊκού στρατού
Κατηγορία:Μάχες σελευκιδικού στρατού
Κατηγορία:Μάχες ελληνιστικής περιόδου
Και οι θεοί τρελάθηκαν

***Και οι θεοί τρελάθηκαν*** (πρωτότυπος τίτλος: *The Gods Must Be Crazy*), ταινία του 1980. Κωμωδία - περιπέτεια του Jamie Uys. Το 1983 κέρδισε στο Montréal World Film Festival το βραβείο της πιο δημοφιλούς ταινίας.  Το 1984 ήταν υποψήφια για καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στο France César Award. Την ίδια χρονιά κατέκτησε τη δεύτερη θέση kαλύτερης ξένογλωσσης ταινίας στο Los Angeles Film Critics Association Awards. Τελευταία διάκριση που είχε ήταν το 1985 κερδίζοντας το ειδικό βραβείο για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στο Young Artist Awards.

## Πηγές
*Η αφρικανική φυλή που έγινε διάσημη από κωμική ταινία του 1980..., ανακτήθηκε στις 15/06/2015.

Κατηγορία:Ταινίες του 1980
Κατηγορία:Κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νότια Αφρική
Παναρέα

Η **Παναρέα** () είναι το έβδομο μεγαλύτερο νησί των Αιολίδων νήσων της Ιταλίας. Το 2001 ο πληθυσμός του νησιού ανερχόταν στους 280 κατοίκους και πρωτεύουσα του νησιού είναι ο Άγιος Πέτρος (*San Pietro*).

## Γεωγραφία
Το νησί είναι ένα ενεργό ηφαίστειο με συνολική επιφάνεια μόλις 3,4 τ.χλμ. Το υψηλότερο σημείο του νησιού, το Πούντα ντελ Κόρβο (*Punta del Corvo*), βρίσκεται 421 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Υπάρχουν ιαματικές πηγές κοντά στο χωριό Πούντα ντι Πέπε ε Μαρία (*Punta di Peppe e Maria*). Οι καταδύσεις είναι αρκετά δημοφιλής για τους επισκέπτες του νησιού και μπορεί κανείς να κολυμπήσει ακόμη και σε ναυάγιο. 

## Ιστορία
Στην αρχαιότητα, το νησί ονομαζόταν Ευώνυμος. Το κοντινό νησάκι Μπαζιλούτσο, που διοικούνταν από την Παναρέα, ονομαζόταν Ικεσία. Υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα στο νησί που χρονολογούνται από την εποχή των Ελλήνων κατοίκων (~ 1200 π.Χ.). Αργότερα, το νησί κατοικήθηκε από Ρωμαίους. Υπήρχαν άνθρωποι που εξακολουθούσαν να ζουν στο νησί μέχρι που πειρατές και άλλοι μεσογειακοί επιδρομείς έκαναν τη ζωή των κατοίκων αφόρητη μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Στη σύγχρονη εποχή, η Παναρέα έχει γίνει ένας δημοφιλής προορισμός διακοπών. Το 2011, το Αμερικανικό περιοδικό *W* την περιέγραψε ως «το επίκεντρο της πιο κομψής καλοκαιρινής σκηνής στη Μεσόγειο».

Η Παναρέα και όλες οι Αιολίδες νήσοι ανακηρύχθηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της *[[UNESCO]]* το 2000. Κυρίως εξαιτίας αυτού, η κατασκευή και η ανάπτυξη υπόκεινται σε αυστηρούς κανονισμούς και η κοινότητα διατηρεί τον ιστορικό νησιωτικό της χαρακτήρα. Οι περισσότερες κατοικίες επιτρέπουν μόνο προσωρινή διαμονή και τα λίγα σπίτια που είναι διαθέσιμα όλο το χρόνο είναι πολύ ακριβά και δύσκολο να αποκτηθούν.

## Φωτογραφίες

Delfini tra panarea e stromboli 2.jpg
Panarea -vista dal villaggio preistorico (2).jpg
Panarea.jpg
Villaggio preistorico (8).jpg
Panarea-Villa éolienne.jpg
Panarea-street2.jpg
Tipico abitato di Panarea, sullo sfondo l'isola di Basiluzzo e lo Stromboli.jpg
Panarea01.jpg
Capo Milazzese.jpg
Chiesa di San Pietro (Panarea).jpg
Panadabasi.jpg
Aerial image of riserva naturale orientata Isola di Panarea e scogli viciniori (view from the northeast).jpg


## Παραπομπές


Παναρέα
Παχής (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Παχής** ή **Πάχης** μπορεί να αναφερόμαστε σε:

## Πρόσωπα
* Πάχης (στρατηγός) ή *Πάχης του Επίκληρου*,  Αρχαίος Έλληνας στρατηγός των Αθηναίων στον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
* Γεώργιος Παχής ή *Παχύς*, Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός.
* Ιάκωβος Παχής (1932- ), Έλληνας ιεράρχης και μητροπολίτης Αργολίδος.
* Παναγιώτης Παχής (1955- ), Έλληνας πανεπιστημιακός, θεολόγος και συγγραφέας.
* Στράτος Παχής (1928-1996), Έλληνας ηθοποιός.
* Χαράλαμπος Παχής (1844-1891), Έλληνας ζωγράφος.

## Τοπωνύμια
* Αεροδρόμιο Πάχης, αεροδρόμιο αεροπλοίας της περιφέρειας Αττικής.
* Πάχη Αττικής, οικισμός της περιφέρειας Αττικής.
* Πάχη Δυτική Αττικής, μικρό νησί στον κόλπο των Μεγάρων στην Αττική.

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Αγαθάγγελος (κείμενο)

Ο **Αγαθάγγελος** είναι ένα προφητικό και αποκαλυπτικό χριστιανικό κείμενο, που φέρεται ότι γράφτηκε από κάποιον ιερομόναχο ονόματι Αγαθάγγελο το 1279 στη Μεσσήνη της Σικελίας.

Πιστεύεται ότι στην πραγματικότητα, το έγραψε πολύ πιθανών ο λόγιος ιεράρχης Θεόκλητος Πολυειδής, που έζησε τον 17ο και 18ο αιώνα. Ο Θεόκλητος Πολυειδής καταγόταν από την Αδριανούπολη της Θράκης, υπήρξε αρχιμανδρίτης Πολυανής και Βαρδάρων και μέγας εκκλησιάρχης στο Άγιον Όρος, έζησε σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και γνώριζε -εκτός από ελληνικά- λατινικά και γερμανικά.

Το έργο έχει επανεκδοθεί πολλές φορές με μεταγενέστερες προσθήκες. Ήταν γνωστό στους Έλληνες πριν την Επανάσταση του 1821, προσφέροντας παρηγορία και ελπίδα για ανάσταση της Ορθοδοξίας και του Γένους. Ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος του αφορά μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Αυστρία και η Ρωσία, ενώ ως κύριο αντίπαλο της Ορθοδοξίας θεωρεί το Καθολικό και Προτεσταντικό δόγμα. Αναφορές που έγιναν δημοφιλείς μετά την Επανάσταση, όπως περί "ξανθού γένους" (δηλαδή των Ρώσων), λέγεται ότι είναι προσθήκες του Ρήγα Φεραίου ή των περί αυτόν, ώστε να τονώσουν το φρόνημα των Ορθοδόξων.

Ο *Αγαθάγγελος* διαπνέεται από τη νοσταλγία της τελικής νίκης των υπόδουλων Ορθοδόξων Χριστιανών και την αποκατάσταση μιας χριστιανικής αυτοκρατορίας. Θεωρείται ότι ίσως αποτελεί μια ύστατη υπόμνηση του οικουμενικού χαρακτήρα του Ελληνισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χριστιανικά κείμενα
Κατηγορία:Μεσαιωνικά κείμενα