open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αντώνιος Μαρία Καποδίστριας

Ο κόμης **Αντώνιος Μαρία Καποδίστριας** (*Antonio Maria di Capo d' Istria*, 1741 - 1819) ήταν Έλληνας πολιτικός της Κέρκυρας, μέλος του Μεγάλου Συμβουλίου, κόμης του Ακρωτηρίου της Ιστρίας, έφορος και πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη και τη Ρωσία.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και καταγόταν από την αρχοντική Κερκυραϊκή οικογένεια Καποδίστρια. Μαθήτευσε κοντά στον Νικηφόρο Θεοτόκη και στη συνέχεια σπούδασε νομικά στην Πάντοβα.. Επέστρεψε στην Κέρκυρα και αναμείχθηκε με την πολιτική. 

Το 1760 έγινε μέλος του Μεγάλου Συμβουλίου του νησιού και αργότερα διορίστηκε έφορος και πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη και τη Ρωσία. Το 1799 συμπεριλήφθηκε στη δωδεκαμελή διπλωματική επιτροπή, που στάλθηκε στην Αγία Πετρούπολη και στην Υψηλή Πύλη με σκοπό να επιτύχει την έγκριση συντάγματος. Το 1800 μαζί με τον Σιγούρο συνέταξε το νέο σύνταγμα, με την εφαρμογή του οποίου επιφορτίστηκε, όντας παράλληλα αυτοκρατορικός επίτροπος. Είχε τιμηθεί από τη Ρωσία με τον τίτλο του *Ιππότη της Ιερουσαλήμ* και διατηρούσε τον τίτλο του *κόμη*. Το 1801 τον αντικατέστησε ο γιος του, Ιωάννης.

Απεβίωσε το 1819 στην Κέρκυρα. Ήταν νυμφευμένος με τη Διαμαντίνα Γονέμη, κόρη αριστοκρατικής οικογένειας, και είχε δέκα παιδιά, έξι αγόρια και τέσσερα κορίτσια. Επέζησαν τα εννιά, καθώς το πρώτο, ο Βιάρος, πέθανε σε ηλικία ενός έτους. Από τα υπόλοιπα αναφέρουμε τον Βιάρο, τον Ιωάννη Καποδίστρια (έκτο στη σειρά) μετέπειτα Κυβερνήτη της Ελλάδας, τον Αυγουστίνο και τον Γεώργιο. Ο μοναδικός που παντρεύτηκε, ήταν ο Γεώργιος, του οποίου απόγονοι είναι η Μαρία Καποδίστρια, δισεγγονή του, η οποία δώρισε και την έπαυλη της οικογενείας στη θέση Κουκουρίτσα στην Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας, στη Φιλαρμονική Εταιρία Κερκύρας και στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών, και η ηθοποιός Ναταλία Καποδίστρια.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Διαμαντίνα Γονέμη, κόρη του Χριστόδουλου. Η οικογένεια Γονέμη ήταν γραμμένη στη Χρυσή Βίβλο των ευγενών της Βενετίας από το 1606 και είχε καταγωγή από την Κύπρο. Είχε τέκνα:
* Βιάρος (1774-1842), νομικός, Φιλικός, πολιτικός.
* Ιωάννης (1776-1831), γραμματέας της Ιονίου Πολιτείας, υπουργός Εξωτερικών (ο ένας από τους δύο) της Ρωσίας (1815-1822), κυβερνήτης της Ελλάδας (26.1.1828-27.9.1831).
* Αυγουστίνος (1778-1857), κυβερνήτης της Ελλάδας (27.9.1831-6.12.1831).
* Γεώργιος (1783-1841), επιχειρηματίας στην Αλεξάνδρεια.
** Αντώνιος (1829-1906), βουλευτής Κέρκυρας.
*** Γεώργιος.
**** Μαρία (1898-1980), δήμαρχος της Κέρκυρας.

## Πηγές


Καποδιστριας Αντωνιος Μαρια
Καποδιστριας Αντωνιος Μαρια
Καποδιστριας Αντωνιος Μαρια
Κατηγορία:Επτάνησος Πολιτεία
Σούτινγκ γκαρντ

thumb|300px|'''<div style='text-align: center;'>
Οι θέσεις της ομάδας μπάσκετ </div>'''

**Σούτινγκ γκαρντ** (αγγ.: *shooting guard*) ονομάζεται ο αθλητής που αγωνίζεται σε μια από τις 5 παραδοσιακές θέσεις στην ομάδα μπάσκετ.

Στόχος του σούτινγκ γκαρντ, κατά κανόνα, είναι η μεγαλύτερη συγκομιδή πόντων, με αποτέλεσμα να αποτελεί το βασικό επιθετικό εργαλείο της ομάδας. Πολλοί προπονητές αναθέτουν στο σούτινγκ γκαρντ να κυκλοφορεί και τη μπάλα (σε αυτή την περίπτωση ονομάζεται και ολ αράουντ γκαρντ). Στην περίπτωση που ο σούτινγκ γκαρντ μπορεί να αγωνιστεί και στη θέση του σμολ φόργουορντ ονομάζεται σουίνγκμαν. Ως γκαρντ αναφέρεται ο παίκτης που μπορεί να αγωνιστεί τόσο ως πλέι μέικερ όσο και ως σούτινγκ γκαρντ.

Τα στοιχεία που κάνουν ένα σούτινγκ γκαρντ να ξεχωρίζει είναι το αξιόλογο, αλλά και γρήγορο σουτ, ειδικά χωρίς ντρίμπλα. Η καλή ντρίμπλα με στόχο τη διείσδυση, που μπορεί να οδηγήσει σε λέι απ ή κάρφωμα.

Ένας σούτινγκ γκαρντ συνήθως έχει ύψος 1,85 με 2,00 μέτρα, είναι λεπτός, γρήγορος και αλτικός.

Στους σούτινγκ γκαρντ που άφησαν εποχή στο παγκόσμιο μπάσκετ συμπεριλαμβάνονται οι Αμερικάνοι: Μάικλ Τζόρνταν, Κόμπι Μπράιαντ και Τζέιμς Χάρντεν οι Ευρωπαίοι: Σεργκέι Μπέλοφ, Ντράζεν Πέτροβιτς, Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς και Χουάν Κάρλος Ναβάρο, ενώ στην Ελλάδα ξεχώρισε ο Νίκος Γκάλης και ο Δημήτρης Διαμαντίδης. 

2
Παλιάμπελα Πιερίας

Τα **Παλιάμπελα** είναι χωριό του δήμου Πύδνας - Κολινδρού στην Π.Ε. Πιερίας στο νοτιοδυτικό τμήμα της Κεντρικής Μακεδονίας. Έχει πληθυσμό 210 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και βρίσκεται ανάμεσα στο Αιγίνιο και στον Κολινδρό. Έως το 2011 αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα του, πλέον καταργημένου, δήμου Κολινδρού.Δεν υπήρξε ποτέ αυτόνομη κοινότητα. Απέχει μόλις 3 χιλιόμετρα από τον Κολινδρό. Το χωριό έχει έντονο το παραδοσιακό στοιχείο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με καλλιέργεια αμπελιών και βαμβακιού, ελαιόδεντρων και πολύ λίγο με την καλλιέργεια καπνού. Παλιότερα όμως η κύρια ασχολία τους ήταν η καπνοκαλλιέργεια και η κτηνοτροφία σε μικρότερο βαθμό. Οι περισσότεροι κάτοικοι του είναι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Πολιούχος του χωρίου είναι "η Κοίμηση της Θεοτόκου" όμως το μεγαλύτερο πανηγύρι του χωριού γινόταν την μέρα της γιορτής της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής όπου μαζευόταν όλοι οι κοντοχωριανοί και διασκέδαζαν στις παραδοσιακές ταβέρνες του χωριού.

## Ιστορικά στοιχεία
### Αρχαιολογία
Από αρχαιολογικής άποψης, τα Παλιάμπελα βρίσκονται μέσα στο τρίγωνο που σχηματίζουν τρεις σημαντικές αρχαιολογικές θέσεις: η αρχαία πόλη του Δίου, η οποία απέχει 50 χιλιόμετρα, οι βασιλικοί Μακεδονικοί τάφοι της Βεργίνας και οι αρχαίες Αιγές, στο γειτονικό νομό Ημαθίας (σε απόσταση 17 χιλομέτρων) και η ελληνιστική πόλη της Πέλλας, επίσης σε απόσταση 50 χιλιομέτρων. 
μικρογραφία|Το παλιό σχολείο|253x253εσ
## Ονομασία και σύγχρονη ιστορία
Παλαιότερη ονομασία του χωριού είναι το *Λόντζιανο* (=αμπέλι). Το χωριό έλαβε τη σημερινή του ονομασία το 1928, σε μετάφραση της προηγούμενης και ίσως από τα πολλά αμπέλια που είχε εκείνη την εποχή. Έχει Μορφωτικό Αθλητικό Σύλλογο και ο κεντρικός ναός του είναι αυτός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Από πολιτιστική άποψη ενδιαφέρον έχει η πανήγυρη της Ζωοδόχου Πηγής. Το 1987 ιδρύθηκε η ποδοσφαιρική ομάδα ΜΑΣ Παλιαμπέλων, η οποία όμως διαλύθηκε έπειτα από μία δεκαετία περίπου.

## Φωτογραφίες

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αρχαιολογικό Πρόγραμμα Παλιαμπέλων
*Τα Παλιάμπελα στην ιστοσελίδα του Δήμου Κολινδρού.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Πιερίας
Κατηγορία:Δήμος Κολινδρού
Βιάρος Καποδίστριας

Ο **Βιάρος Καποδίστριας** (1774 - 1842) ήταν Έλληνας πολιτικός, νομικός και μέλος της Φιλικής Εταιρείας από την Κέρκυρα. Υπήρξε αδελφός των κυβερνητών της Ελλάδας Ιωάννη και Αυγουστίνου Καποδίστρια.

## Βιογραφία
Ο Βιάρος Καποδίστριας γεννήθηκε το 1774 στην Κέρκυρα και ήταν ο πρωτότοκος γιος του διπλωμάτη κόμη Αντώνιου-Μαρία Καποδίστρια και της Διαμαντίνας, κόρης του Χριστόδουλου Γονέμη. 

Αφού παρακολούθησε εγκύκλια μαθήματα στη γενέτειρά του, μετέβη στην Πάδοβα, όπου σπούδασε νομικά. Επιστρέφοντας στα Επτάνησα διετέλεσε γερουσιαστής Κέρκυρας και το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Αριστείδη Παππά. 

Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, έχοντας ως έδρα την Κέρκυρα, υπήρξε -μαζί με τον μεγαλέμπορο Κωνσταντίνο Γεροστάθη- σύνδεσμος ανάμεσα στα φιλελληνικά σωματεία της Ευρώπης και τους επαναστάτες. Παράλληλα συμμετείχε στις προσπάθειες για περίθαλψη των προσφύγων, που κατέφευγαν από τις επαναστατημένες περιοχές στα νησιά του Ιονίου.

Τον Μάρτιο του 1828 ήρθε μαζί με τον αδελφό του Αυγουστίνο στην Ελλάδα, για να συνδράμουν τον έτερο αδελφό τους και κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Διετέλεσε μέλος του «Πανελληνίου» και μαζί με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο διορίστηκε υπεύθυνος περί των Πολεμικών. Αποτέλεσε επίσης μέλος του Γενικού Φροντιστηρίου, έκτακτος επίτροπος των Σποράδων και από τον Οκτώβριο του 1829 υπουργός Ναυτικών. Παράλληλα, φέρεται και ως υπεύθυνος της μυστικής αστυνομίας. Επίσης σημαντική ήταν η συνεισφορά του στη δράση του Ορφανοτροφείου Αίγινας και στην ίδρυση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου στο ίδιο νησί.  

Το γεγονός ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Αυγουστίνος αναδείχτηκαν σε υψηλόβαθμα κρατικά στελέχη, στηλιτεύτηκε από την αντικαποδιστριακή πολιτική παράταξη ως δείγμα νεποτισμού. Επίσης ο Βιάρος κατηγορήθηκε για αυταρχική διοίκηση, αλλά και για διάφορες αυθαιρεσίες. 

Τον Μάιο του 1832, μετά από την πτώση του Αυγουστίνου Καποδίστρια από την εξουσία, ο Βιάρος κατέφυγε στην Κέρκυρα, όπου και απεβίωσε το 1842.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Βιάρος Καποδίστριας στον ''Πανδέκτη'', του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Βιαρος
Κατηγορία:Έλληνες γερουσιαστές
Εθνόσημο των Σεϋχελλών

To **[[εθνόσημο]] των [[Σεϋχέλλες|Σεϋχελλών]]** έχει έναν θυρεό με μία χελώνα σε πράσινο. Στο έδαφος υπάρχει ένας κοκοφοίνικας και πίσω από αυτόν η γαλάζια θάλασσα με δύο νησιά και με ένα πλοίο να διακρίνεται. Ο θυρεός πλαισιώνεται από μια ασημένια περικεφαλαία, πάνω στην οποία βρίσκεται ένα τροπικό πτηνό ανάμεσα σε γαλανόλευκα κύματα. Δύο λευκοί ξιφίες βαστούν το θυρεό. Κάτω από το θυρεό υπάρχει το εθνικό ρητό της χώρας: «*Finis Coronat Opus*» (στα λατινικά, «Η Εργασία Ανταμείβεται (στέφεται) Στο Τέλος»).

## Πηγές
* http://www.egov.sc/GovernmentAgencies/natcesym/natcesym.ASPX  - Κυβέρνηση των Σεϋχελλών

Σεϋχέλλες
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Σεϋχελλών
Γλυκά Νερά (κοιλάδα)

Η κοιλάδα **Γλυκά Νερά** (τουρκικά: Γκιόκ σουγιού) είναι μια κατάφυτη παραλιακή κοιλάδα επί της ασιατικής ακτής του Βοσπόρου που αποτελεί γραφικότατη τοποθεσία στις εκβολές δύο μικρών ποταμών μεταξύ Ανατόλ Χισάρ και Καντιλή. Εκεί υπάρχει ένα κομψο σουλτανικό περίπτερο που κτίσθηκε το 1853. Τις Κυριακές αλλά και σε άλλες εορτές μετέβαιναν εκεί περισσότερο οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης όπου υπήρχαν πολλά εξοχικά κέντρα καθώς και πλαζ για θαλάσσια μπάνια.

Σήμερα η περιοχή αυτή έχει χάσει τον εξοχικό χαρακτήρα της πλην όμως διατηρεί τουριστικές εγκαταστάσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γεωγραφία της Κωνσταντινούπολης
Κατηγορία:Κοιλάδες της Τουρκίας
Καραμανλής

Το επίθετο **Καραμανλής** αναφέρεται στους εξής:

* Γεώργιος Καραμανλής (1880-1932), δάσκαλος και μακεδονομάχος
* Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής (1907-1998), Πρωθυπουργός της Ελλάδας και Πρόεδρος της Δημοκρατίας 
* Κώστας Καραμανλής (γ. 1956), Πρωθυπουργός της Ελλάδας
* Αχιλλέας Καραμανλής (γ. 1929), τ. υπουργός και βουλευτής
* Κώστας Αχ. Καραμανλής (γ. 1974), βουλευτής της ΝΔ και τ. υπουργός
* Άννα Καραμανλή, Ελληνίδα αθλήτρια, δημοσιογράφος και βουλευτής
* Μαριέττα Καραμανλή (γ. 1964), Γαλλίδα βουλευτής με ελληνική καταγωγή
* Νατάσα Καραμανλή, ιατρός και σύζυγος Κώστα Καραμανλή
Βόισλαβ Κοστούνιτσα

Ο **Βόισλαβ Κοστούνιτσα** (Σερβικά: *Војислав Коштуница*), είναι Σέρβος πολιτικός, και πρωθυπουργός από το 2004 ως το 2008. Υπήρξε ο τελευταίος Πρόεδρος της Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας, διαδεχόμενος το Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

## Βιογραφία
### Προσωπική ζωή και σπουδές
Γεννήθηκε στο Βελιγράδι στις 24 Μαρτίου 1944. Σπούδασε νομικά και έγινε δικηγόρος. Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Ζόριτσα Ράντοβιτς.

### Πολιτική σταδιοδρομία
Ίδρυσε, μαζί με το Ζόραν Τζίτζιτς το Δημοκρατικό Κόμμα (1989). Κατήγγειλε τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, παρά την αντιπαλότητά του με το Μιλόσεβιτς.
Στις 24 Σεπτεμβρίου του 2000 αναδείχθηκε νικητής των προεδρικών εκλογών και-ύστερα από κάποια καθυστέρηση, που οφείλεται στην αδυναμία του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς να αποδεχτεί το αποτέλεσμα των εκλογών -, ορκίστηκε στο ύπατο αξίωμα της Γιουγκοσλαβίας. Την ίδια χρονιά συμφώνησε να σχηματίσει κυβέρνηση με το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα του Μαυροβουνίου - αδελφό κόμμα του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σερβίας του Μιλόσεβιτς-, επικεφαλής της οποίας τέθηκε ο Ζόραν Ζίζιτς.
Στις 4 Μαρτίου '03 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (ΟΔΓ) έπαψε να υφίσταται και αντικαταστάθηκε από την Ένωση Σερβίας και Μαυροβουνίου.
Ο Κοστούνιτσα έχασε το αξίωμά του και πρόεδρος του νέου κράτους εκλέχτηκε ο μαυροβούνιος πολιτικός Σβέτοζαρ Μάροβιτς.
Στις 3 Μαρτίου 2004 ο Κοστούνιτσα ανέλαβε τη θέση του Πρωθυπουργού της Δημοκρατίας της Σερβίας.
Στις 15 Μαΐου 2007, έπειτα από κάποια κρίση στην κυβέρνηση συνασπισμού, ανέλαβε καθήκοντα πρωθυπουργού για δεύτερη θητεία. Διατήρησε την θέση του πρωθυπουργού μέχρι την 7η Ιουλίου του 2008, οπότε και τον διαδέχτηκε ο Μίρκο Τσβέτκοβιτς, στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος του προέδρου της Σερβίας, Μπόρις Τάντιτς.

Ο Κοστούνιτσα απήγγειλε έναν συγκινητικό λόγο στις 21 Φεβρουαρίου του 2008, έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, στον οποίο τόνισε ότι η επαρχία ανήκει στη Σερβία και στο λαό και αυτό θα ισχύσει για πάντα. Στις 25 Φεβρουαρίου του 2008 ο πολιτικός προειδοποίησε τις ΗΠΑ να άρουν την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητου κράτους και έκανε λόγο για "αστάθεια".

Ο πρωθυπουργός της Σερβίας υπέβαλε την παραίτησή του στις 8 Μαρτίου 2008 και ζήτησε τη διεξαγωγή νέων εκλογών, καθώς διαλύθηκε ο κυβερνών συνασπισμός του κόμματός του με το Δημοκρατικό Κόμμα, αναφορικά με θέματα της ΕΕ και της ανεξαρτησίας του Κοσόβου.

Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μίρκο Τσβέτκοβιτς.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Άρθρο για τον Κοστούνιτσα

Κατηγορία:Πρόεδροι της Γιουγκοσλαβίας
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Σημαία των Σεϋχελλών

[thumb|250px|right|[Αρχείο:FIAV 110110.svg|23px Λόγος σημαίας: 1:2]]
thumb|250px|right|Σημαία της χώρας την περίοδο 1977-1996
thumb|250px|right|Η σημαία που ήταν σε χρήση από το 1976 ως το 1977

Η **[[σημαία]] των [[Σεϋχέλλες|Σεϋχελλών]]** καθιερώθηκε στις 18 Ιουνίου 1996. Είναι πεντάχρωμη σημαία που ορίζεται από ισάριθμους τριγωνικούς τομείς με κοινή κορυφή τη κάτω προσίστια γωνία. Οι έγχρωμοι τριγωνικοί αυτοί τομείς με σειρά χρωμάτων μπλε, κίτρινο, κόκκινο, άσπρο και τέλος πράσινο συμβολίζουν τη δυναμική μιας νέας χώρας που οδεύει στο μέλλον της.

Συγκεκριμένα το μπλε απεικονίζει τον ουρανό και τη θάλασσα που περιβάλλουν τα νησιά, ενώ το κίτρινο είναι για το ζωοδότη και φωτεινό ήλιο, το κόκκινο για την αποφασιστικότητα των κατοίκων να εργαστούν στο μέλλον με αγάπη και ενότητα και το πράσινο για τη γη και το φυσικό περιβάλλον. Η λευκή λωρίδα συμβολίζει την κοινωνική δικαιοσύνη και την αρμονία.

Η αρχική σημαία καθιερώθηκε με την ανεξαρτησία, στις 29 Ιουνίου του 1976. Το 1977, όταν ο Πρόεδρος Τζέιμς Μάντσαμ ανατράπηκε από το Φρανς Αλμπέρ Ρενέ σε πραξικόπημα, η παλιά σημαία καταργήθηκε και τέθηκε σε χρήση η σημαία του Ενωμένου Κόμματος του Λαού των Σεϋχελλών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ιστορία των σημαιών της νησιωτικής χώρας
* http://www.egov.sc/GovernmentAgencies/natcesym/natcesym.ASPX  - Κυβέρνηση των Σεϋχελλών

Σευχελλες
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Σεϋχελλών
Γκρέητ Γουέστερν

μικρογραφία|Η αναχώρηση του SS Great Western το 1838 από το Μπρίστολ, στο παρθενικό του ταξίδι
Το **SS Great Western** (*Γκρέητ Γουέστερν*, *Μεγάλος Δυτικός*) ήταν το πρώτο θεωρητικά υπερωκεάνειο τροχήλατο πλοίο ειδικά ναυπηγημένο για μεγάλους πλόες. Ιδίως από άποψη άνεσης θεωρήθηκε το καλύτερο της εποχής του, γεγονός που του εξασφάλιζε πλήρη φόρτο επιβατών.

Το Γκρέητ Γουέστερν ναυπηγήθηκε το 1838 και είχε ολικό μήκος 212 πόδια, πλάτος 36 και βύθισμα 17. Η συνολική χωρητικότητα του πλοίου ήταν 1324 τόνοι και η μηχανή του είχε ισχύ 450&nbsp;hp που παρέχονταν σε δύο πλευρικούς τροχούς και η οποία του εξασφάλιζε ταχύτητα 9,5 κόμβων. Στη πρώτη εξαετία των δρομολογήσεών του (1838-1843) είχε διανύσει 234.000 μίλια και είχε περιορίσει τη διάρκεια ταξιδιού Λονδίνου Νέας Υόρκης σε 14 εικοσιτετράωρα. Έφερε τέσσερις ιστούς εκ των οποίων μόνο ο πρωραίος έφερε ιστία (πανιά) και αυτό περισσότερο ως υποβοήθηση της μηχανής και όχι το αντίστροφο όπως συνέβαινε μέχρι τότε στα ήδη ατμόπλοια (τροχήλατα).

Αξίζει όμως ν΄ αναφερθεί η πλούσια διακόσμηση και η μεγάλη πολυτέλεια των διαμερισμάτων του πλοίου αυτού που θεωρήθηκαν άφθαστες για τις τότε μαζικές μετακινήσεις και που απετέλεσε την απαρχή της εσωτερικής διακόσμησης των μετέπειτα υπερωκεανίων και που εξακολουθεί μέχρι σήμερα στα κρουαζιερόπλοια.
*Τη ναυπήγηση του πλοίου αυτού ακολούθησε η του «Μεγάλου Ανατολικού» (SS Great Eastern), που απετέλεσε το ναυπηγικό θαύμα στην εποχή του.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Houghton-Mifflin "Ships of the World"
*Maritimequest Great Western φωτογραφίες
Κατηγορία:Υπερωκεάνια
Ανατομή

**Ανατομή** είναι η μελέτη των εξωτερικών και κυρίως εσωτερικών δομών ενός οργανισμού, συνήθως νεκρού, με την πραγματοποίηση τομών και διανοίξεων στους εκάστοτε υπερκείμενους ιστούς, για την προσπέλαση, την αποκάλυψη και τη μελέτη των υποκείμενων ιστών και γενικότερα της εσωτερικής του δομής. 

Υπάρχουν διάφορες μορφές ανατομής, ανάλογα με το σκοπό, π.χ. εκπαιδευτικές/επιστημονικές ανατομές, ανατομές για ιατροδικαστική έρευνα (η λεγόμενη νεκροψία) ή για τη συλλογή δειγμάτων ιστών, κλπ. Πάντως, ανατομές πραγματοποιούνται περισσότερο για την επιστημονική εξέταση των φυτών και των ζώων.  

Κατηγορία:Βιολογία
Κατηγορία:Ιατροδικαστική
Νίκος Καραμανλής

Ο **Νίκος Καραμανλής** (1952) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και αθλητής της χειροσφαίρισης καθώς και προπονητής ποδοσφαίρου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1952 στη Ρουμανία από Έλληνες γονείς. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην *Κορβίνουλ* το 1967, αγωνιζόμενος στη Β΄ εθνική. Το 1969 πηγαίνει στην Α΄ εθνική και στη *Ζιούλ Πετροσάνι*, ενώ καλείται και αγωνίζεται με την εθνική Νέων Ρουμανίας. Το 1971 αφού τον διεκδίκησε και ο Ολυμπιακός καταλήγει στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο αγωνίστηκε και στην εθνική ελπίδων. Μετα από 5 χρόνια στον Παναθηναικό πηγαίνει στην Παναχαϊκή μέχρι το 1981 που πηγαίνει στο Πάτραι στη Β΄ εθνική. Την επόμενη χρονιά ακολουθεί ο Παναιγιάλειος όπου το 1983 σταματάει το ποδόσφαιρο. Σταματώντας το ποδόσφαιρο γίνεται προπονητής και περνά από τον πάγκο πολλλών ερασιτεχνικών συλλόγων της Πάτρας ενώ ταυτόχρονα ασχολείται με το Χάντμπολ, σαν αθλητής αρχικά του Έσπερου Πάτρας και μετά του Ολυμπιακού Πατρών, παίζοντας στην Α΄και Β΄ εθνική κατηγορία έως το 2003. Από το 1983 ήταν παράλληλα και προπονητής ποδοσφαίρου έως το 2005. Την περίοδο 2005-2006 διετέλεσε γενικός διευθυντής στην ΠΑΕ Παναχαϊκή 2005.

Έχει διατελέσει προπονητής της Εθνικής Ελλάδος κωφών με την οποία συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών στη Μελβούρνη της Αυστραλίας τον Ιανουάριο του 2005 όπου κατέκτησε την 9η θέση. Επίσης επί πολλά χρόνια υπήρξε ενωσιακός προπονητής της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Με την ΕΠΣ Αχαΐας το 2004 κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα περιφερειών και συμμετείχε για τον ευρωπαϊκό τίτλο στην τελική φάση που έγινε στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας.

## Τίτλοι
* Πρωταθλήματα Ελλάδας : 1972 (ΠΑΟ)
* Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας : 1972, 1975 (ΠΑΟ)
* Πρωτάθλημα Ελλάδος Περιφερειών 2004 :(ΕΠΣ Αχαίας)

## Πηγές

* περιοδικό *[[Sportivo west (Αθλητικό περιοδικό)|sportivo west]]*, Τεύχος 9, Ιούλιος 2007

Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της χειροσφαίρισης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Πάτραι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου
Κατηγορία:Α.Π.Σ. Ολυμπιακός Πατρών
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κορβίνουλ Χουνεντοάρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Ζιούλ Πετροσάνι
Δήμος Βριλησσίων

Ο **Δήμος Βριλησσίων** βρίσκεται στην Περιφερειακή ενότητα Βορείου Τομέα Αττικής της Περιφέρειας Αττικής. Αρχικά, το 1949 με το ΦΕΚ 164Α - 29/07/1949 συστάθηκε ως κοινότητα με την απόσπαση του οικισμού  Βριλήσσια από τον τότε Δήμο Χαλανδρίου και τον ορισμό του ως έδρα της. Το 1990 με το ΦΕΚ 75Α - 18/05/1990 αναγνωρίστηκε ως δήμος.

## Δημοτικοί συνδυασμοί
μικρογραφία|251x251εσ|Η θέση του διευρυμένου Δήμου Βριλησσίων στο Βόρειο Τομέα.
Οι δημοτικές παρατάξεις που δραστηριοποιούνται στην περιοχή είναι τα Βριλήσσια Δήμος Δημιουργίας με τον Ξένο Μανιατογιάννη, η Νέα Πνοή για τα Βριλήσσια με τον Κώστα Ιωαννίδη, η Δράση για μια Άλλη Πόλη με το Γιάννη Τσούτσια, η Λαϊκή Συσπείρωση με το Βασίλη Βήττο, η Ανατροπή με τον Κώστα Παπασπηλίου και η Ανοιχτή Πόλη με την Ελένη Σακισλή. Στις εκλογές του 2019 επανεξελέγη ο Ξένος Μανιατογιάννης 

## Διατελέσαντες δήμαρχοι

### Πρόεδροι της Κοινότητας

### Δήμαρχοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βόρειος Τομέας Αθηνών
Βριλησσιων
Κόπαβογκουρ

Το **Κόπαβογκουρ** (ισλανδικά: *Kópavogur*) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ισλανδίας και αποτελεί μέρος της ευρύτερης περιοχής της πρωτεύοσας Ρέικιαβικ. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Μεγαλύτερο Ρέικιαβικ.

## Θέση-Ονομασία
Βρίσκεται νότια του Ρέικιαβικ και βόρεια του Γκάρδαμπαϊρ. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 37.380 άτομα (6-2019). Το όνομα της πόλης στα Ισλανδικά σημαίνει «*όρμος της μικρής φώκιας*», και προήλθε από τον ομώνυμο όρμο στα δυτικά του Κόπαβογκουρ.

## Ιστορία
Η πόλη υπήρξε το ιστορικό σημείο που έγινε το 1662 η *συνδιάσκεψη του Κόπαβογκουρ*. Εκέι αποφασίστηκε από τον λαό της Ισλανδίας η προχώρηση της χώρας στην Ένωση Δανίας-Νορβηγίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη Ιστοσελίδα της πόλης 
* Εικόνες από την περιοχή

Κατηγορία:Πόλεις της Ισλανδίας
Άγιοι Δέκα (αποσαφήνιση)

Με την ονομασία **Άγιοι Δέκα** υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
*οι Άγιοι Δέκα Ηρακλείου και 
*οι Άγιοι Δέκα Κέρκυρας 

Οι δύο οικισμοί είναι αδελφοποιημένοι.

Αγιοι Δεκα
Αγιοι Δεκα
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σόφτμπολ ανδρών

Το **Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σόφτμπολ ανδρών** είναι μια διοργάνωση που διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Το πρώτο τέτοιο πρωτάθλημα διεξήχθη το 1993 στην  Πράγα , με νίκη της Ολλανδίας επί της Δανίας στον τελικό.

**Οι 3 πρώτοι νικητές του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο σόφτμπολ ανδρών**

Κατηγορία:Σόφτμπολ
Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις της Ευρώπης
Σημαία του Μπαρμπάντος

[right|thumb|[Αρχείο:FIAV 111100.svg|20px Λόγος σημαίας: 2:3]]

Η **[[σημαία]] του [[Μπαρμπάντος]]** καθιερώθηκε επίσημα την πρώτη ημέρα της ανεξαρτησίας της χώρας, στις 30 Νοεμβρίου του 1966. Αποτελείται από τρεις κάθετες λωρίδες. Στο μέσο της χρυσής λωρίδας βρίσκεται μια τρίαινα. Η τρίαινα συμβολίζει την ανεξαρτησία της χώρας. Οι λωρίδες που έχουν βαθύ γαλάζιο χρώμα, συμβολίζουν τον ωκεανό και τον ουρανό. Η χρυσαφί λωρίδα συμβολίζει την άμμο. Τα χρώματα (μπλε και χρυσό) που κυριαρχούν στη σημαία καθορίστηκαν με ειδικό νόμο για τα εθνικά σύμβολα
## Προεδρική σημαία

File:Flag of the President of Barbados.svg|Σημαία της Προέδρου του Μπαρμπάντος


## Ιστορικές σημαίες

Αρχείο:Flag of the West Indies Federation (1958–1962).svg| Σημαία της Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών 1958–1962, γνωστή και ως "Σημαία του Ηλίου και των Θαλασσών" 
Αρχείο:Flag of Barbados (1870–1966).svg|Σημαία της Αποικίας του Μπαρμπάντος (1870-1966)
Αρχείο:Royal Standard of Barbados.svg|Βασιλική σημαία, 1966–2021
Αρχείο:Flag of the Governor-General of Barbados.svg| Σημαία του Γενικού Κυβερνήτη, σε χρήση την περίοδο 1966–2021 


## Παραπομπές


Μπαρμπάντος
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Μπαρμπάντος
Εθνόσημο του Μπαρμπάντος

thumb|200px
**Το Εθνόσημο του [[Μπαρμπάντος]]** καθιερώθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1966, με διάταγμα της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄. Το εθνόσημο έχει μία περικεφαλαία περιέχουσα το εθνικό σύμβολο, που είναι η γροθιά ενός κατοίκου του Μπαρμπάντος, που κρατάει ζαχαροκάλαμα.  Έχει και τον εθνικό ύμνο και από κάτω το θυρεό κρατούν δύο ζώα, ένας πελεκάνος (σύμβολο του ομώνυμου νησιού)και ένα δελφίνι (σύμβολο αλιείας). Πάνω από το θυρεό τοποθετήθηκαν 3 λουλούδια, γνωστά ως «Περηφάνια του Μπαρμπάντος». Υπάρχουν επίσης μια συκιά (Φίκος ο κιτρόφυλλος - Ficus citrifolia). Στο κάτω μέρος βρίσκεται το εθνικό ρητό της χώρας σε μια περγαμηνή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Μπαρμπάντος
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Μπαρμπάντος
Κοντέινερ

Το όνομα **Κοντέινερ** μπορεί ν΄ αναφέρεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

*Κοντέινερ που αφορά συνήθη μεταλλική συσκευασία μεταφοράς εμπορεύματος.
*Κοντέινερ: που αφορά ειδικό τύπο πλοίου μεταφοράς κοντέινερς.
*Κοντέινερ τέρμιναλ: που αφορά ειδικό χώρο λιμενικών εγκαταστάσεων.
Δορούφι Κοιλάδας Αργολίδας

Το **Δορούφι** Κοιλάδας είναι ακατοίκητος παραθαλάσσιος οικισμός της Αργολίδας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Το Δορούφι Κοιλάδας βρίσκεται στα ανατολικά παράλια του Αργολικού κόλπου, στον Όρμο Αγίου Σπυρίδωνα και σε υψόμετρο 5 μέτρων. Απέχει 7 χιλιόμετρα Δ.-ΒΔ. από το Κρανίδι (έδρα του δήμου) ενώ δίπλα και νοτιοδυτικά του είναι το συνώνυμο Δορούφι Κρανιδίου, βορειοανατολικά η Κοιλάδα και νότια οι Λάκκες. 

Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά να απογράφεται το 1981 στον δήμο Κρανιδίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Κοιλάδα, τον Κάμπο και την νησίδα Κορωνίδα αποτελούν την κοινότητα Κοιλάδας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κρανιδίου του Δήμου Ερμιονίδας. Σύμφωνα με την απογραφή 2021 δεν είχε κατοίκους ενώ με αυτήν του 2011 είχε 28.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αργολίδας
Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Κοντέινερ (πλοίο)

[μικρογραφία|δεξιά|290px|Ένα "Κοντεϊνεράδικο" στο Αιγαίο Πέλαγος. Με ζουμ διακρίνεται ότι το πλοίο αυτό είναι ένα [Μπαλκ κάριερ με ανάλογες υποδοχές ώστε να μπορεί να μεταφέρει κοντέινερς επί των στομίων των κυτών του (αμπάρια). Συνεπώς είναι μικτός τύπος **Κοντέινερ-Μπαλκ κάριερ**]]
Ένας από τους πλέον μοντέρνους τύπους φορτηγών πλοίων είναι το λεγόμενο **κοντέινερσιπ** ή απλά κοντέινερ ή περισσότερο στη δημώδη ναυτική γλώσσα **κοντεϊνεράδικο**. Επίσημη ονομασία στην ελληνική είναι **εμπορευματοκιβωτιοφόρο** αλλά λόγω της μεγάλης σε μήκος σύνθετης αυτής ονομασίας χρησιμοποιείται πιο εύχρηστα ο εκ της αγγλικής χαρακτηρισμός (containership).

Τα πλοία αυτού του τύπου έχουν ναυπηγηθεί έτσι ώστε τόσο τα κύτη τους (αμπάρια) όσο και το κύριο κατάστρωμα αυτών να μπορούν να δέχονται ένα μεγάλο αριθμό εμπορευματοκιβωτίων με ανάλογες διαρρυθμίσεις αλλά και ενισχύσεις. Φέρουν δε ειδικές υποδοχές σύμφωνα με διεθνή πρότυπα διαστάσεων, στις οποίες και στερεώνονται αυτά με ασφάλεια. Τα πλοία αυτά, με το είδος αυτό μεταφοράς των φορτίων περιορίζουν χρονικά στο ελάχιστο τη παραμονή τους στους λιμένες εκφορτώνοντας πλήρη και παραλαμβάνοντας κενά ή αντίστροφα, χωρίς να υφίστανται περισσότερες χρεώσεις. Στη ναυτιλιακή οικονομία πράγματι ο τρόπος αυτός διακίνησης συσκευασμένων προϊόντων επέφερε επανάσταση. Ακόμη και τ΄ ασφάλιστρα των "κοντεϊνεράιζιγκ" φορτίων αυτών περιορίστηκαν αρκετά.

Συνέπεια δε αυτών υπήρξε νέα επίσης πολιτική οικονομικής εκμετάλλευσης των λιμένων με τη δημιουργία ειδικών τέρμιναλς, σημείων φορτοεκφόρτωσής των, και με ενίσχυση μέσων και ειδικών γερανών σε μοντέρνες πλέον τεχνικές υποδομές. Βέβαια πολλά κοντέινερς πλοία διαθέτουν επίσης δικά τους μέσα φορτοεκφόρτωσης κοντέινερς με συνέπεια να παρέχεται σε αυτά η δυνατότητα της προσέγγισης και σε λιμένες με ελλειπή παρόμοια μέσα.

Η μεγαλύτερη στην Ελλάδα τέτοια προβλήτα υποδοχής πλοίων κοντέινερς βρίσκεται στη περιοχή του Ικονίου, προς το Πέραμα, την οικονομική εκμετάλλευση του οποίου έχει ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς.
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Φορτηγά πλοία
Σελαπάν Ραμανάθαν

Ο **Σελαπάν Ραμανάθαν** (*Sellapan Ramanathan*, 3 Ιουλίου 1924 - 22 Αυγούστου 2016) ήταν πολιτικός από τη Σιγκαπούρη, που αναφέρεται απλώς ως **SR Nathan**. Ήταν πρόεδρος της χώρας του από 1 Σεπτεμβρίου 1999 ως τις 31 Αυγούστου 2011. και το 2009 έγινε ο μακροβιότερος Πρόεδρος στην ιστορία της Σιγκαπούρης.

## Προφίλ
Γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου του 1924. Ο πατέρας του μην αντέχοντας τα συσσωρευμένα χρέη, αυτοκτόνησε, όταν ο Σελαπάν ήταν 8 ετών. Αργότερα ο Ραμανάθαν εργάστηκε ως μεταφραστής. Ο Σελαπάν παντρεύτηκε την *Urmila (Umi) Nandey*.

Εξελέγη Πρόεδρος χωρίς αντίπαλο στις 18 Αυγούστου του 1999. Ορκίστηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 1999. Έχει μία κόρη και 1 γιο, ενώ την περίοδο 1990-96 υπηρέτησε ως πρεσβευτής στις ΗΠΑ. Στις 17 Αυγούστου 2005 επανεξελέγη Πρόεδρος χωρίς αντίπαλο. Ανέλαβε καθήκοντα για δεύτερη συνεχή θητεία την 1η Σεπτεμβρίου του 2005.

Τον Ιούλιο του 2011 γνωστοποίησε ότι δεν επιθυμούσε να διεκδικήσει και τρίτη προεδρική θητεία.

Το 2011 τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Τόνι Ταν.

Πέθανε στο Γενικό Νοσοκομείο Σιγκαπούρης στις 22 Αυγούστου 2016.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Βιογραφικό - στον ιστότοπο της Κυβέρνησης της Σιγκαπούρης.

Κατηγορία:Πρόεδροι της Σιγκαπούρης
Κινηματογράφος Ιντεάλ Πάτρας

Ο κινηματογράφος **Ιντεάλ** βρίσκεται στην Πάτρα, επί της οδού Αγίου Νικολάου, στο κέντρο της πόλης και είναι από τις παλαιότερες κινηματογραφικές αίθουσες της ευρύτερης περιοχής.

## Ιστορία
μικρογραφία|Κινηματογράφος «Ιντεάλ», Πάτρα
Λειτούργησε για πρώτη φορά στις αρχές του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα στις 9 Νοεμβρίου του 1914. Στο πέρασμα του χρόνου έχει ανακατασκευαστεί πολλές φορές, ενώ έχει καταστραφεί δύο φορές από πρόκληση πυρκαγιάς, την πρώτη φορά το 1932 και την δεύτερη κατά την διάρκεια της κατοχής. Το 1930 στον κινηματογράφο προβλήθηκε η πρώτη πατρινή ταινία «Κάιν και Άβελ». Το 1939 ανακατασκευάστηκε σε σχέδια του Αρμένιου μηχανικού Ντουμπάρ με βάση τα σχέδια που χτίζονταν εκείνη την εποχή οι Γερμανικοί κινηματογράφοι. Το 2005 σταμάτησε την λειτουργία του αλλά μετά από αλλαγή ιδιοκτησίας και νέας ανακατασκευής επαναλειτούργησε το 2006 και συνεχίζει μέχρι σήμερα.

## Πηγή
**100 χρόνια κινηματογράφος στην Πάτρα*, Γιάννης Μουγγολιάς, Πάτρα 2003, ISBN 940-87684-0-3.

Ιντεαλ
Ιντεαλ Πατρας
Atlas Oryx

Το **Atlas Oryx** είναι δικινητήριο ελικόπτερο γενικής χρήσης, μέσης μεταφορικής ικανότητας, κατασκευασμένο από την Atlas Aircraft Corporation (σήμερα Denel Aerospace Systems) στη Νότια Αφρική.

## Σχεδίαση και εξέλιξη
Το Oryx είναι αναβαθμισμένη και ανακατασκευασμένη έκδοση του Aérospatiale Puma, παρόμοιο με το Eurocopter Super Puma, προσφέροντας βελτιωμένες επιδόσεις σε σχέση με το αρχικό, μειώνοντας ταυτόχρονα τα λειτουργικά έξοδα έως και 30%.

Το ελικόπτερο μπορεί να μεταφέρει μέχρι 20 πλήρως εξοπλισμένους στρατιώτες ή 6 τραυματίες σε φορεία και 4 συνοδούς ή 3 τόνους φορτίου μέσα στην καμπίνα ή έως 4,5 τόνους φορτίου σε εξωτερικά σημεία ανάρτησης. 

Μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί 44 Oryx, τα οποία βρίσκονται σε υπηρεσία σε πολλές μοίρες της Πολεμικής Αεροπορίας της Νότιας Αφρικής. 

## Εκδόσεις
Υπάρχει μία έκδοση ηλεκτρονικού πολέμου του Oryx (παρεμβολής τηλεπικοινωνιών και παρεμβολής εκπομπών ραντάρ) εξοπλισμένη με συστήματα παρεμβολών GSY 1501 της Grinaker Systems Technologies. Επίσης δύο ελικόπτερα έχουν τροποποιηθεί για επιχειρήσεις στον Νότιο Παγωμένο Ωκεανό και την Ανταρκτική και γι' αυτό το λόγο έχουν βαφεί κόκκινα και άσπρα. Τα δύο αυτά σκάφη φέρουν την ονομασία **Oryx M2**.

## Χρήστες
;

## Σχετικές εξελίξεις
* Aérospatiale Puma
* Eurocopter Super Puma
* Eurocopter Cougar
* Eurocopter EC 725
* Eurocopter EC 225
* IAR 330
* Denel AH-2 Rooivalk

## Συγκρίσιμα ελικόπτερα
* Sikorsky S-92
* Mil Mi-8

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το Atlas Oryx στο airliners.net
* Φωτογραφίες του Atlas Oryx στο airliners.net

Κατηγορία:Πολιτικά ελικόπτερα
Κατηγορία:Στρατιωτικά ελικόπτερα
Κατηγορία:Ελικόπτερα γενικής χρήσης
Κινηματοθέατρο Πάνθεον

Το **Πάνθεον** είναι κινηματογράφος και θέατρο στην Πάτρα. Βρίσκεται χτισμένο στην διασταύρωση των οδών Δημ. Γούναρη και Κανακάρη, στο κέντρο της πόλης. Αποτελεί επίσης τον παλιότερο σε λειτουργία κινηματογράφο της Πάτρας και της ευρύτερης περιοχής.

## Ιστορία
Στο οικόπεδο που βρίσκεται σήμερα το Πάνθεον αρχικά λειτούργησε το 1885 καφέ Σαντάν με την ονομασία **Παράδεισος**. Το 1900 μετατράπηκε σε ανοιχτό θέατρο με την ίδια ονομασία το οποίο λειτουργούσε μόνο το καλοκαίρι και μέχρι το 1910. Το 1923 στον ίδιο χώρο κατασκευάστηκε το Πάνθεον το οποίο λειτουργούσε στην ταράτσα του κτιρίου και ήταν θερινό ενώ το 1924 λειτουργεί και η χειμερινή αίθουσα. Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα στις 28 Οκτωβρίου του 1940 το μεγαλύτερο μέρος του κτηρίου καταστρέφεται αφού κτυπήθηκε από βόμβα κατά την διάρκεια του βομβαρδισμού της Πάτρας από την ιταλική αεροπορία. Έπειτα το τέλος του πολέμου ανακατασκευάζεται και στο ισόγειο λειτουργεί ο κινηματογράφος *ΡΕΞ* μέχρι το 1991. Στην ταράτσα του κτηρίου συνεχίζει να λειτουργεί το Πάνθεον έως το 1961 που γίνετε νέα ανακατασκευή και κτίζεται νέα αίθουσα στην ταράτσα, η οποία στεγάζει το Πάνθεον μέχρι και σήμερα. Η νέα αίθουσα έχει χωρητικότητα 1.000 θέσεων για χρήση θεάτρου αλλά και κινηματογράφου. Το Πάνθεον βρίσκεται σε λειτουργία ακόμα και σήμερα με διπλή χρήση ως θέατρο και κινηματογράφος. 

## Παραπομπές


## Πηγές
**100 χρόνια κινηματογράφος στην Πάτρα*, Γιάννης Μουγγολιάς, Πάτρα 2003, ISBN 940-87684-0-3.
**Οι ωραίοι τρελοί της παλιάς Πάτρας, ντόρος και λαϊκοι τύποι*, Νίκου Πολίτη,  Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1999, ISBN 960-7960-33-X.
**Το καρναβάλι της Πάτρας*, Νίκου Πολίτη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1987, σελ. 180.
**Το λιμάνι της σταφίδας, Πάτρα 1828-1900*, Χρήστου Μούλια, Εκδόσεις Περί τεχνών, Πάτρα 2000, ISBN 960-86814-0-5.

Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πάτρα
Κατηγορία:Κινηματογραφικές αίθουσες
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι στην Ελλάδα
Κινηματογράφος Παλλάς Πάτρας

Ο κινηματογράφος **Παλλάς** βρίσκεται στην Πάτρα και συγκεκριμένα στην γωνία των οδών Δημ. Γούναρη και Αγίου Γεωργίου (25ης Μαρτίου), στο κέντρο της πόλης.

## Ιστορία
Το κτήριο κατασκευάστηκε το 1926 για να φιλοξενήσει την Τριάντειο Επαγγελματική Σχολή Πάτρας. Κατά την διάρκεια κατοχής φιλοξένησε τον Ερυθρό Σταυρό, ενώ έπειτα την λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου ο χώρος ανακατασκευάστηκε και μετατράπηκε σε κινηματογράφο με την ονομασία *Τιτάνια* μέχρι το 1957 όπου έπειτα από νέα ανακατασκευή που πραγματοποιήθηκε αλλάζει όνομα και παίρνει το σημερινό, *Παλλάς*. Το 1991 ο κινηματογράφος σταμάτησε να λειτουργεί μέχρι το 2006 που ανακατασκευάστηκε και επαναλειτουργεί εκ νέου. 

## Πηγή
**100 χρόνια κινηματογράφος στην Πάτρα*, Γιάννης Μουγγολιάς, Πάτρα 2003. ISBN 940-87684-0-3.

Παλλας
Παλλας Πατρας
Παραγωγός πρωτότυπου εξοπλισμού

**Παραγωγός πρωτότυπου εξοπλισμού** (αγγλικά: Original Εquipment Μanufacturer, OEM) ονομάζεται μια επιχείρηση, ενίοτε του κλάδου της πληροφορικής, η οποία αγοράζει τα βασικά μέρη ενός υπολογιστή έτοιμα και συνθέτει έναν ολοκληρωμένο υπολογιστή τον οποίο πουλάει μαζί με άλλες υπηρεσίες όπως εγγύηση, υποστήριξη, εγχειρίδια χρήσης. Αντίστοιχα, μια επιχείρηση η οποία κατασκευάζει τα βασικά μέρη του υπολογιστή, π.χ. επεξεργαστής, μητρική, κάρτα μνήμης, κ.τ.λ., είναι παραγωγός πρωτότυπου εξοπλισμού και το τελικό προϊόν είναι ο υπολογιστής. Ωστόσο, ο όρος χρησιμοποιείται με πολλούς άλλους τρόπους, γεγονός που προκαλεί ενίοτε ασάφεια. Μερικές φορές εννοείται ο κατασκευαστής ενός συστήματος που περιλαμβάνει τα υποσυστήματα άλλων εταιρειών, ο παραγωγός τελικού προϊόντος -για παράδειγμα τμήμα αυτοκινήτου που κατασκευάζεται από την ίδια εταιρεία που παρήγαγε το αρχικό προϊόν και χρησιμοποιείται στη συναρμολόγηση του αυτοκινήτου- ή μεταπωλητής.

## Παραπομπές σημειώσεις


Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι
Κατηγορία:Παραγωγή
IAR 330

Το **IAR 330** είναι η ρουμανικής κατασκευής έκδοση του Aérospatiale Puma. 

## Περιγραφή

Το **IAR 330** κατασκευάζεται κατόπιν αδείας από την Industria Aeronautică Română. Έχουν κατασκευαστεί περισσότερα από 163 ελικόπτερα, από τα οποία τα 104 χρησιμοποιούνται από τις Ρουμανικές ένοπλες δυνάμεις και τα 57 για εξαγωγή. 

Η παραγωγή του ελικοπτέρου συνεχίζεται ακόμα στο εργοστάσιο της IAR στο Γκιμπαβ, κοντά στο Μπράσοβ. Παράλληλα 24 ελικόπτερα αναβαθμίστηκαν πρόσφατα στο επίπεδο **[[IAR 330 Socat]]** σε συνεργασία με την Ισραηλική Elbit Systems. 

Η ναυτική έκδοση του ελικοπτέρου, το **[[IAR 330 Puma Nanal]]**, παρουσιάστηκε στις 30 Ιανουαρίου 2007. Το Ρουμανικό Ναυτικό παρήγγειλε 3 ελικόπτερα, το τελευταίο από τα οποία θα πρέπει να μπει σε υπηρεσία στις αρχές του 2008. Η ναυτική έκδοση του ελικοπτέρου είναι παρόμοια με την έκδοση της Ρουμανικής αεροπορίας και φέρει το πακέτο αναβάθμισης SOCAT, θα φέρουν όμως και εξοπλισμο πλευσιμότητας κάτω από το ρύγχος και την άτρακτο, για το ενδεχόμενο αναγκαστικής προσθαλάσσωσης. Μετά την ολοκλήρωση των εργοστασιακών δοκιμών και των δοκιμών στη θάλασσα τα ελικόπτερα θα χρησιιμοποιηθούν από τις φρεγάτες του ναυτικού σε ρόλους έρευνας και διάσωσης, μεταφοράς τραυματιών και ναυτικής επιτήρησης. 

## Χρήστες

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Σχετικές εξελίξεις

* Aérospatiale Puma
* Eurocopter Super Puma
* Eurocopter Cougar
* Eurocopter EC 725
* Eurocopter EC 225
* Atlas Oryx

## Συγκρίσιμα ελικόπτερα

* Sikorsky S-92
* Mil Mi-8

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το IAR 330 στην επίσημη ιστοσελίδα της Ρουμανικής Πολεμικής Αεροπορίας
* Το IAR 330 SOCAT στην επίσημη ιστοσελίδα της Ρουμανικής Πολεμικής Αεροπορίας
* Το IAR 330 στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας
* Σελιδα αφιερωμένη στο IAR 330
* Σελιδα αφιερωμένη στο IAR-330L Puma SOCAT
* Το IAR 330 στο airliners.net
* Το IAR 330 στο aircraft.co.za

Κατηγορία:Πολιτικά ελικόπτερα
Κατηγορία:Στρατιωτικά ελικόπτερα
Κατηγορία:Ελικόπτερα γενικής χρήσης
Κατηγορία:Ελικόπτερα ναυτικής συνεργασίας
Κουνάβοι Ηρακλείου

Οι **Κουνάβοι** είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδος και απέχει 15 χλμ. από το Ηράκλειο, την πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού της Κρήτης. Βρίσκεται στην τοποθεσία της μινωικής πόλης Ελτυνία. σε μικρή κοιλάδα, νότια του υψώματος Κακή Ράχη (υψ. 336 μ.).

Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία και με την αμπελουργία. Παράγονται σταφίδα, επιτραπέζια σταφύλια και λάδι. Μεταξύ άλλων, στο χωριό λειτουργούν Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο. Μέσα στο χωριό βρίσκονται τρεις ιεροί ναοί: ο τρίκλιτος βυζαντινός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, Αγίου Νικολάου και Αγίου Δημητρίου,  ο Άγιος Γεώργιος (ή Αποχαλικιάς) και η Κοίμηση της Θεοτόκου. Από τους προαναφερθέντες ναούς, ο τρίκλιτος οικοδομήθηκε από πέντε άγαμες αδερφές, σύμφωνα με την παράδοση, Καθεμιά τους έκτισε και από έναν τρούλο. Τα υπολείμματα των οικοδομικών υλικών (χαλίκια) χρησιμοποιήθηκαν για το κτίσιμο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Περίπου 300 μ. από τον οικισμό σε τοποθεσία μέσα σε αμπελώνες βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα, η οποία πανηγυρίζει στις 27 Ιουλίου.

## Ιστορικά στοιχεία
### Αρχαιολογία
Στη θέση Ζάγουρας έχουν βρεθεί μεγάλα κτήρια με ξεστή λιθοδομή, όπου βρέθηκαν όστρακα που χρονολογούνται από την ελληνική εποχή. Κοντά στον ακατοίκητο σήμερα οικισμό Ζαγουριάνοι ανακαλύφθηκαν το 1918 κατά τη διάρκεια εργασιών οδοποιίας κτίσματα και κιονόκρανα δωρικού ρυθμού, όπως επίσης και ενεπίγραφη πλάκα του 6ου αιώνα π.Χ. με γράμματα βουστροφηδόν, τεμάχιο νόμου για τα σπίτια, που ανήκει στη Μεγάλη Επιγραφή της Γόρτυνας. Από την τελευταία επιβεβαιώνεται ότι στη θέση του σημερινού οικισμού βρισκόταν η αρχαία πόλη Έλτυνα ή Ελτυναία. Στη θέση Σκεντέρι βρέθηκαν πήλινα αναθηματικά πλακίδια με ανάγλυφη παράσταση που παριστάνει έφιππο πολεμιστή που καταβάλλει δράκοντα και θυμίζει έντονα τον Άγιο Γεώργιο. Χρονολογείται από τα ελληνιστικά χρόνια.

### Απογραφές
Ο οικισμός αναγράφεται το 1212 *Scovavi* και *Cunavo*. Ο Barozzi τον αναφέρει ορθά *Cunavus*, ενώ το 1583 στην απογραφή του Καστροφύλακα αναφέρεται *Cunagus* με 205 κατοίκους. Σε συμβόλαιο του 1271 βρίσκουμε το όνομα *Conave*.

Όταν οι Κουνάβοι ήταν κοινότητα, σε αυτήν υπαγόταν και ο οικισμός Κώμες, στα νοτιοανατολικά του χωριού, σε υψόμετρο 370 μ. Το τοπωνύμιο το βρίσκουμε και σε συμβόλαιο του 1271. Στο Κ94 του Καστροφύλακα αναφέρεται *Comes* με 82 κατοίκους το 1583. Ένας ακόμα οικισμός, ακατοίκητος πια, που υπαγόταν στην κοινότητα Κουνάβων ήταν οι Ζαγουριάνοι, σε υψόμετρο 350 μ. Κατά την Ενετοκρατία ήταν μεγαλύτερος οικισμός από τους Κουνάβους. Στα τέλη του 16ου αιώνα είχε 284 κατοίκους και το όνομα *Gaidurianus*. Σε όλους αυτούς τους οικισμούς κατά την Τουρκοκρατία οι κάτοικοι ήταν κυρίως Τούρκοι.

Δείτε ***[[Κοινότητα Κουνάβων]]***

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Τα νέα του Πολιτιστικού Συλλόγου Κουνάβων 

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Νίκου Καζαντζάκη
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Οι Κυανοπίθηκοι (τοιχογραφία)

thumb|right|300px|Οι Κυανοπίθηκοι (Απόσπασμα από τον δυτικό τοίχο)
**Οι Κυανοπίθηκοι** είναι τοιχογραφία, η οποία κοσμούσε τον βόρειο και τον δυτικό τοίχο του δωματίου Β6 στο **Κτίριο Β** του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου. Η τοιχογραφία έχει ύψος 2,70 μέτρα και πλάτος 2,76 μέτρα.

Ανήκει στην ώριμη *Υστεροκυκλαδική Ι* περίοδο.

Η τοιχογραφία των Κυανοπίθηκων βρίσκεται σήμερα στο **Μουσείο Προϊστορικής Θήρας**, στα Φηρά της Σαντορίνης και έχει αριθμούς ευρετηρίου **344** - **346**.

## Περιγραφή
Στο κάτω μέρος της τοιχογραφίας υπάρχουν πλατιές ανισομεγέθεις κυανές γραμμές, οι οποίες παριστάνουν το υγρό στοιχείο. Από τις γραμμές αυτές ξεκινούν βράχια, των οποίων το χρώμα υποδηλώνει την ηφαιστειακή τους προέλευση. Στους βράχους αυτούς αναρριχώνται κυανοί πίθηκοι. Το είδος των πιθήκων αυτών ήταν ξένο προς την θηραϊκή πανίδα, αλλά η απόδοση των χαρακτηριστικών τους από τον ζωγράφο της τοιχογραφίας δείχνει ότι ήταν εξοικειωμένος με αυτούς και οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τέτοια ζώα πρέπει να κατοικούσαν στο νησί πριν από την Μινωική έκρηξη, πιθανότατα εισηγμένα από χώρες της Ανατολικής μεσογείου. Σε αυτό συνηγορεί και το γεγονός ότι κατά την διάρκεια των ανασκαφών του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου έχει βρεθεί κρανίο πιθήκου. Με εξαίρεση ενός πιθήκου, όλοι οι υπόλοιποι πίθηκοι παρουσιάζονται σε προφίλ.

Γλαφυρή απόδοση της τοιχογραφίας έχει κάνει ο ανασκαφέας του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου Σπύρος Μαρινάτος:
"*Αγέλη από τους ευκίνητους και αναιδείς αυτούς κλέπτας εισήλασεν εις αγρούς και κήπους τους οποίους ελεηλάτησεν απηνώς. Εναντίον τους εξαπελύθησαν οι κύνες, οι οποίοι τους καταδιώκουν από κοντά. Έντρομοι οι πίθηκοι αναρριχώνται ολοταχώς επάνω εις τους βράχους του ηφαιστείου. Εκεί ευρίσκονται εν ασφαλεία. Ο γηραιός της αγέλης μένει τελευταίος. Οργίλος στρέφει την κεφαλήν προς τους διώκτας του. Φεύγει όμως και αυτός άνω, προς τους ερυθρούς βράχους, από όπου ακινδύνως δύναται να παίζη τον ρόλο του οπισθοφύλακος*."

## Εικόνες

Αρχείο:Akrotiri blue monkeys 2.jpg|Οι Κυανοπίθηκοι (Βόρειος Τοίχος).


## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα, Αναπαράσταση του Δωματίου Β6
* The Thera Foundation 

Κυανοπιθηκοι
Γλάρος (αποσαφήνιση)

Η λέξη **γλάρος** μπορεί να αναφέρεται:

* στο πτηνό γλάρος.
* στο θεατρικό έργο του Αντόν Τσέχωφ: Γλάρος (θεατρικό έργο).
* στη νησίδα Γλάρος Λέρου της Λέρου.
* στη νησίδα Γλάρος Αγαθονησίου του Αγαθονησίου.
* ο οικισμός Γλάρος Λέσβου.

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Καλιμάν Β΄ Ασέν

Ο **Καλιμάν Ασέν Β΄ ** κυβέρνησε τη Βουλγαρία με τον τίτλο του Τσάρου για μια σύντομη περίοδο, το 1256. Ήταν γιος του σεβαστοκράτορα Αλέξανδρου (αδελφού του Ιβάν Ασέν Β΄), με μια Σέρβα πιθανότατα πριγκίπισσα. Το 1256 στην διάρκεια κυνηγετικής εκδρομής στα περίχωρα του Τυρνάβου σκότωσε τον 18χρονο Τσάρο πρωτοξάδελφο του, Μιχαήλ Ασέν Α΄. Τότε παντρεύτηκε την χήρα του, την κόρη του Ρώσου πρίγκηπα Ρόστισλαβ Μιχαήλοβιτς και σφετερίστηκε τον θρόνο. Ο πρίγκιπας Ρόστισλαβ έσπευσε στον Τύρναβο από το Βελιγράδι να εκδικηθεί τον θάνατο του γαμπρού του, πήρε πίσω την κόρη του και επέστρεψε στην πατρίδα του, παίρνοντας και τον τίτλο του «Τσάρου» της Βουλγαρίας. Εν τω μεταξύ ένας ευγενής, ο Μίτσο, που είχε παντρευτεί την Μαρία, κόρη του Ιβάν - Ασέν Β΄ κατέλαβε τον θρόνο. Τότε δολοφονήθηκε και ο Καλιμάν - Ασέν Β' εγκαταλειμμένος  από όλους τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του.

## Οικογένεια
Το 1256 ο Καλιμάν Β΄ σκότωσε τον εξάδελφό του Μιχαήλ Α΄ των Ασέν και νυμφεύτηκε την χήρα του Ελισάβετ (Άννα) Ρουρικιδών, κόρη του Ροστισλάβ Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα του Νόβγκοροντ, Γαλικίας, Τσερνιγκόβ και δούκα του Μακσό.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Ασέν
Μίτσο Ασέν

Ο **Μίτσο-Ασέν** (Βουλγαρική γλώσσα: *"Мицо Асен"*, Ελληνική γλώσσα: *"Μύτζης"*) ήταν τσάρος της Βουλγαρίας (1256 - 1257). 
Ο Μίτσο-Ασέν ανέβηκε στον θρόνο χάρη στον γάμο του με μια κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄ και της Ειρήνης Κομνηνής Δούκαινας της Ηπείρου. Το όνομα της συζύγου του παραμένει άγνωστο, κατά μερικούς ταυτίζεται με την Μαρία Ασένινα και κατά άλλους με την Άννα-Τεοντόρα. Οι ημερομηνίες της γέννησης και του θανάτου του παραμένουν άγνωστες επειδή δεν καταγράφεται στις Βυζαντινές πηγές, πιθανότατα ταυτίζεται με τον Μιχαήλ της Βοσνίας, γιο του Ροστισλάβ Μιχαήλοβιτς. Ο Μίτσο Ασέν πρόσθεσε στο όνομα του το επώνυμο Ασέν με την άνοδο του στον Βουλγαρικό θρόνο όπως έκανε ο διάδοχος του Κωνσταντίνος, γιος του Τιχ.

Ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας της Βουλγαρίας μετά την δολοφονία του ξαδέλφου της συζύγου του Καλιμάν Β΄ Ασέν (1256). Αν και είχε μερική υποστήριξη στο Βέλικο Τάρνοβο και στην Πρεσλάβα, βρέθηκε αντιμέτωπος με την εχθρότητα όλης της επαρχιακής αριστοκρατίας. Είναι αμφίβολο εαν είχε κατορθώσει να διατηρήσει τον έλεγχο στην πρωτεύουσα του. Μετά μάλιστα από την αποτυχημένη εκστρατεία του κατά του Θεόδωρου Β΄ Βατάτζη στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας, βρέθηκε αντιμέτωπος με την εχθρότητα ολόκληρης της αριστοκρατίας. Όταν η αριστοκρατία ανακήρυξε βασιλιά των Βουλγάρων τον Κωνσταντίνο Α΄ Τιχ, ο Μίτσο-Ασέν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει με την οικογένεια του την πρωτεύουσα το 1257, προσπαθώντας να προβάλει αντίσταση από την Πρεσλάβα και στη συνέχεια από τη Μεσημβρία (σημ. Νέσεμπαρ).  Με αντάλλαγμα άσυλο και γη παρέδωσε τη Μεσημβρία και τη γύρω περιοχή της στον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο και κατέφυγε στη Νίκαια. Ο Μιχαήλ του έδωσε εκτάσεις γης κοντά στην αρχαία Τρωάδα, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα με την οικογένεια του και έγινε ο ιδρυτής του Βυζαντινού κλάδου των Ασανιδών. Εικάζεται ότι πέθανε πριν το 1278, όταν ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος Αυτοκράτορα των Ρωμαίων προώθησε τον γιο εκείνου, Ιβάν Ασέν Γ΄, στον βουλγαρικό θρόνο.

## Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Ιβάν Β΄ των Ασέν της Βουλγαρίας. Μαζί της απέκτησε τα εξής τέκνα: 

* Ιβάν Ασέν Γ΄ μετέπειτα τσάρο και την 
* Κίρα Μαρία Ασενίνα της Βουλγαρίας, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ Τέρτερ βασιλιά της Βουλγαρίας. 

Ήταν γαμπρός του αφού είχε παντρευτεί την κόρη του, Μαρία (από τον 3ο γάμο του με την Ειρήνη Αγγελίνα της Ηπείρου-Θεσσαλονίκης).

## Παραπομπές



## Πηγές

*Andreev, Jordan, et al., Koj koj e v srednovekovna Bălgarija, 3rd ed., Sofia, 2012.
*Božilov, Ivan, Familijata na Asenevci (1186–1460), Sofia, 1985.
*Fine, John Van Antwerp, The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, Ann Arbor, 1987.
*Mladjov, Ian, "The Children of Ivan Asen II and Eirēnē Komnēnē," Bulgaria Mediaevalis 3 (2012) 403-418 online
*Mladjov, Ian, "Monarchs' Names and Numbering in the Second Bulgarian State," Studia Ceranea 5 (2015) 267-310 online.
*Popov, Tenčo, Studii vǎrhu bǎlgarskoto srednovekovno monetosečene s izvodi za istorijata, Sofia, 2020.
*Zlatarski, Vasil, Istorija na bălgarskata dăržava prez srednite vekove 3: Vtoro Bălgarsko Carstvo: Bălgarija pri Asenevci (1187–1280), Sofia, 1940.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Ασέν
Μιχαήλ Ασέν Β΄

Ο **Μιχαήλ-Ασέν Β΄** (γεν. 1270) ήταν τσάρος της Βουλγαρίας (1277 - 1278)
Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Α΄ Τιχ και της Μαρίας Καντακουζηνής (ανιψιάς του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου). Έγινε τύποις αυτοκράτορας (υπό την κηδεμονία της μητέρας του) μετά τον θάνατο του πατέρα του σε μάχη εναντίον του επαναστάτη Ιβάιλο. Καθώς ο Μιχαήλ Η΄ προόριζε τον θρόνο για τον Ιβάν Γ΄ Μίτσο και ταυτόχρονα ο Ιβάιλο έλεγχε το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας, η Μαρία ήρθε σε συμφωνία μαζί του και τον παντρεύτηκε, κάνοντάς τον συμβασιλέα μαζί με τον γιο της. 
Ο Μιχαήλ Β΄ εκθρονίστηκε και εξορίστηκε από τον Ιβάν Γ΄, ο οποίος με την βοήθεια του βυζαντινού στρατού και των εντόπιων ευγενών (βογιάρων) κατέλαβε τον θρόνο.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Οίκος των Ασέν