open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών 2020

Το **[[Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών]]** 2019-20 ήταν η **3η** διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διεξήχθη με την συμμετοχή των 9 ομάδων της Α1 κατηγορίας. Η τελική φάση διεξήχθη με τη μορφή Φάιναλ-4 στο κολυμβητήριο Παλαιού Φαλήρου. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 2η φορά στην ιστορία του.

## Προημιτελικοί

* **Σημ.** Μετά από κλήρωση ο Πανιώνιος προκρίθηκε στην επόμενη φάση και θα αντιμετωπίσει τον νικητή του αγώνα ΝΟ Λάρισας - ΝΟ Βουλιαγμένης.

## Μπαράζ

* **Σημ.** Από το ζευγάρι Ν.Ο. Βουλιαγμένης - Πανιώνιος προέκυψε η 4η ομάδα του Φάιναλ-4.

## Φαιναλ-φορ
Το Φάιναλ-4 της διοργάνωσης διεξήχθη στο Ρέστειο κολυμβητήριο Παλαιού Φαλήρου στις 17 και 18 Ιουλίου.
### Ημιτελικοί

### Τελικός

* **Διαιτητές:** Μπιράκης, Μαρκοπούλου
* **Συνθέσεις:
** **** ([[Χάρης Παυλίδης]]): [[Χρυσή Διαμαντοπούλου|Διαμαντοπούλου Χρ.]], [[Ελευθερία Πλευρίτου|Πλευρίτου Ελ.]] 3, Μπενέκου 1, [[Νικολέτα Ελευθεριάδου|Ελευθεριάδου]] 1, Κανετίδου 1, [[Άλκηστη Αβραμίδου|Αβραμίδου]] 1, Κίρα Κρίσμας, [[Μαργαρίτα Πλευρίτου|Πλευρίτου Μαργ.]], Δούλη 1, [[Βάσω Πλευρίτου|Πλευρίτου Βασ.]] 3, [[Χριστίνα Σιούτη|Σιούτη]] 2, [[Μαρία Μυριοκεφαλιτάκη|Μυριοκεφαλιτάκη]] 2, Φουντωτού, Χαλδαίου 1, Δουρέκα
** [[Αρχείο:600px Blu Arancio e Bianco.svg|24px]] [[Α.Ο. Νηρέας Χαλανδρίου|Νηρέας Χαλανδρίου]] ([[Ευτυχία Καραγιάννη]]): Λάζαρη, Κοβάτσεβιτς Ε., Μαυρωτά 1, Μαντουδιώτη, [[Φωτεινή Τριχά|Τριχά]], Πάτερου, [[Σοφία Τορνάρου|Τορνάρου]] 1, Μπόβαλη, Αγγελίδη 1, Παπαναστασίου, Κάσσαρη, Νιαρχάκου 1, Κοτσάφτη, Παναγιώτη, Κοβάτσεβιτς Σ.
* **Διακρίσεις:**
** **Πολυτιμότερη Παίκτρια (MVP):**  [[Ελευθερία Πλευρίτου]] ([[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (υδατοσφαίριση γυναικών)|Ολυμπιακός Πειραιώς]])
** **Καλύτερη τερματοφύλακας:**  [[Χρυσή Διαμαντοπούλου]] ([[Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (υδατοσφαίριση γυναικών)|Ολυμπιακός Πειραιώς]])
** **Πρώτες σκόρερ:'''  Ελευθερία Πλευρίτου (Ολυμπιακός Πειραιώς): 6 γκολ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
* Κύπελο Πόλο Γυναικών: Απόλυτος κυρίαρχος ο Ολυμπιακός, νταμπλούχος Ελλάδας  www.alt.gr
* Φαβορί για την κατάκτηση του Κυπέλλου ο Ολυμπιακός, νίκη στον ημιτελικό επί του ΝΟ Βουλιαγμένης με 9-5  koe.org.gr
* Χάρης Παυλίδης: «Ο σεβασμός στον θεσμό, το μεγαλύτερο στοίχημα»  koe.org.gr
* Στον πρώτο του τελικό Κυπέλλου ο Νηρέας Χαλανδρίου, νίκη επί της ΝΕ Πατρών με 15-12  koe.org.gr
* Ευτυχία Καραγιάννη: «Η μεγαλύτερη επιτυχία της γυναικείας ομάδας του Νηρέα»  koe.org.gr
* Χάρης Παυλίδης: «Περήφανος για την κυριαρχία τα τελευταία 10 χρόνια»  koe.org.gr

2020
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2019
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2020
Άγιοι Απόστολοι Πετριών Εύβοιας

Οι **Άγιοι Απόστολοι** Πετριών είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 636  κατοίκους. Είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 20 μ.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ|Άποψη των Αγίων Αποστόλων
Οι Άγιοι Απόστολοι αναγνωρίστηκαν ως οικισμός το 1920. Αρχικά λέγονταν Παραλία Πετριών, αλλά το 1940 το όνομά τους άλλαξε στο σημερινό. Εντάχθηκαν στην κοινότητα Πετριών, της επαρχίας Καρυστίας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

Οι Άγιοι Απόστολοι είναι ψαροχώρι το όποιο όπως γνωρίζει τα τελευταία χρόνια έντονη τουριστική ανάπτυξη και διαθέτει τουριστικά καταλύματα και καταστήματα. Είναι κτισμένο σε ένα κόλπο που σχηματίζουν οι ανατολικές ακτές της Εύβοιας στο Αιγαίο. Απέναντι από το χωριό βρίσκεται η νησίδα Γκαμήλα.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Διευκρίνιση
Στον Δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιοι Απόστολοι Μετοχίου Διρφύων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Μουρτερή Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          24.163254,
          38.561108
        ]
      }
    }
  ]
}
Η **Μουρτερή** είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 126 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 10 μ.

## Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία
Η Μουρτερή είναι παραθαλάσσιος οικισμός στις ακτές του Αιγαίου κτισμένος ανατολικά της εκβολής του ρέματος Νηλέας, κοντά στο νότιο άκρο του κόλπου της Κύμης. Ο οικισμός διαθέτει μεγάλη αμμουδερή παραλία. Ο πιο κοντινός οικισμός είναι το Όριο, περίπου 6 χιλιόμετρα μακριά.

Στη θέση Κεραμιδάκια, πάνω σε χαμηλό λόφο, έχει βρεθεί σημαντικός προϊστορικός οικισμός. Ο οικισμός χρονολογείται στην πρωτοελλαδική περίοδο. Βρέθηκαν αρκετά όστρακα, ενώ ιδιαίτερη είναι για την εποχή η παρουσία διώροφου αψιδωτού κτιρίου. Επίσης βρέθηκαν λείψανα και δεύτερου κτιρίου και κοντά σε αυτό τετράγωνο κτίριο στο εσωτερικό του οποίου υπήρχε αποθηκευτικό αγγείο. Φαίνεται να είχε εμπορικές σχέσεις με άλλες θέσεις του Αιγαίου δια θαλάσσης. Το όνομα της θέσης οφείλεται στην παρουσία εργαστηρίου κεραμικής των ελληνιστικών χρόνων, το οποίο κτίστηκε πάνω στα ερείπια του προϊστορικού οικισμού.

Η Μουρτερή αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1961. Προσαρτήθηκε στην κοινότητα Οκτωνιάς, της επαρχίας Καρυστίας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Αυλώνος και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Καζάρμα Εύβοιας

Η **Καζάρμα** είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 8 κατοίκους.

## Ιστορικά στοιχεία
Το 1835 στη θέση Καζάρμα ανοίχθηκε από τους Βαυαρούς η πρώτη στοά στην Ελλάδα για την εξόρυξη λιγνίτη, γνωστή ως «στοά του Όθωνα». Το όνομα προέρχεται από την ιταλική λέξη casarma, η οποία σημαίνει στρατώνας, από τους στρατιώτες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή για τη διάνοιξη των στοών. Ανοίχθηκαν συνολικά πέντε στοές, οι Όθωνας, Τέρμα, Ευτυχία, Διάμεσο και Φιρές. Η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων άρχισε το 1844 και συνεχίστηκε για περίπου δύο δεκαετίες, μέχρι η παραγωγή να μεταφερθεί στη θέση Έντζι. Σώζονται μέχρι σήμερα η στοά Φιρές και πέτρινα σιλό.

Η Καζάρμα αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1940, αλλά το 1951 καταργήθηκε. Αναγνωρίστηκε ξανά το 2001, οπότε και εντάχθηκε στον καποδιστριακό δήμο Κύμης. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Νεκρόπολη του Ουμόλιανι

Η **Νεκρόπολη του Ουμόλιανι** είναι νεκρόπολη στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους του χωριού του Ουμόλιανι και εντός του Δήμου του Τρνόβο. Φιλοξενεί 47 τσέτσι, τα οποία αποτελούν ιδιαίτερο είδος μεσαιωνικού τάφου. Είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ενώ, παράλληλα, αποτελεί τμήμα των 22 τοποθεσιών αρχαιολογικού ενδιαφέροντος που φιλοξενούν στέτσι και έχουν προταθεί από την χώρα για την καταγραφή τους ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

## Τοποθεσία

## Περιγραφή

## Δείτε επίσης
* Εθνικά μνημεία του Τρνόβο (Καντόνιο του Σαράγιεβο)

## Παραπομπές

Ουμολιανι
Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Τρνόβο (Καντόνιο του Σαράγιεβο)
Παραλία Μετοχίου Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.954789,
          38.660919
        ]
      }
    }
  ]
}

Η **Παραλία Μετοχίου** είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός αλλά και παραλία του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας.

## Γενικά στοιχεία
Η Παραλία Μετοχίου βρίσκεται στις ακτές του Αιγαίου, ανάμεσα στην Χιλιαδού και την παραλία Θαψά και δεν είναι οργανωμένη. Έχει βότσαλα και βαθαίνει γρήγορα. Διαθέτει ταβέρνες, καφέ και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Μέσα στη θάλασσα βρίσκεται βράχος ο οποίος είναι γνωστός ως Πετεινός λόγω του χαρακτηριστικού σχήματός του.

Αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 2001, οπότε και εντάχθηκε στον καποδιστριακό δήμο Κύμης. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 84 κατοίκους, στην απογραφή του 2011 είχε 17 και στην απογραφή του 2011 έχει 16 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Κατηγορία:Παραλίες της Ελλάδας
Νέα Ελλάδα

Η **Νέα Ελλάδα** ήταν εκδοτικός οίκος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Εξέδιδε μαρξιστική λογοτεχνία, απομνημονεύματα και πολλά άλλα. 

Το σλαβομακεδονικό τμήμα της Νέας Ελλάδας διευθυνόταν από τον Ατανάς Πέικοφ στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας . Εξέδωσε τα έργα "Μπουκβάρ" και "Γραμματική της Μακεδονικής Γλώσσας" (1952) προώθησε το λεγόμενο Λογοτεχνικό Πρότυπο της Ελληνικής Μακεδονίας. Εξέδιδε τα περιοδικά Δημοκράτης στη Πολωνία, το Λευτεριά στη Βουλγαρία, τα Μακεδονική Ζωή, Ιλίντεν και Μακεδονία στη Ρουμανία, τον Λαϊκό Αγωνιστή στην Τσεχοσλοβακία, τον Λαϊκό Αγώνα στην Ουγγαρία και τα έντυπα Νέα Ζωή και Προς τη Νίκη στην Τασκένδη της ΕΣΣΔ .  

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνικές εκδοτικές επιχειρήσεις
Παραλία Κύμης Εύβοιας

Η **Παραλία Κύμης** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 231 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 10 μ. εντός του κόλπου της Κύμης. Η Παραλία είναι το επίνειο της Κύμης, από την οποία απέχει 5 χιλιόμετρα, και διαθέτει λιμάνι με σημαντικό αλιευτικό στόλο. Συνδέεται ακτοπλοϊκά με τη Σκύρο.

## Ιστορικά στοιχεία
Στο παρελθόν η περιοχή λεγόταν Λιανή Άμμος. Τον 19ο αιώνα αναπτύχθηκε λιμάνι με σημαντική εμπορική κίνηση με τη νησιωτική χώρα και τον Πειραιά αλλά και τη Μικρά Ασία και τη Μασσαλία. Το σημερινό λιμάνι κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1886 και το 1900. Το 1912 ο λιγνίτης από τα ορυχεία στο Έντζι άρχισε να φορτώνεται στο λιμάνι της Κύμης. Ο λιγνίτης έφτανε με σιδηρόδρομο μέχρι τη θέση Άγιος Νικόλαος Ενορίας και εκεί με εναέρια βαγονέτα μεταφερόταν σε μια ειδική κατασκευή η οποία ονομάζεται Ρίχτης και φορτωνόταν στα πλοία. Ο Ρίχτης στο λιμάνι της Κύμης ολοκληρώθηκε το 1913. Τα ορυχεία συνέχισαν να λειτουργούν μέχρι τη δεκαετία του 1960.

Το 1897 η Παραλία Κύμης προσαρτήθηκε στον δήμο Κυμαίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κύμης. Το 1929 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι το 1944 και μετά πάλι από το 1947 μέχρι το 1979, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης. Με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Αξιοθέατα
Η Παραλία της Κύμης διαθέτει ψαροταβέρνες, καφέ μπαρ και εργαστήρια ζαχαροπλαστικής. Κοντά στην Παραλία βρίσκεται η παραλία Σουτσίνι. Η παραλία είναι αμμώδης ενώ πίσω από αυτήν βρίσκεται πλαγιά με πεύκα. Στην διαδρομή προς την παραλία παρουσιάζουν ενδιαφέρον οι σχιστόλιθοι, οι οποίοι καταλήγουν μέσα στη θάλασσα.

## Φωτοθήκη

Kymi port form Oxylithos.JPG|Θέα του λιμανιού από τον Οξύλιθο
Kymi - Richtro.JPG|Το Ρίχτρο
Kymi's port.JPG|Ψαρόβαρκες στο λιμάνι
Σουτσίνι Κύμη 2825.jpg|Παραλία Σουτσίνι


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Κύμη
Χηλή Εύβοιας

Η **Χηλή** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 87 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 40 μ. Η Χηλή βρίσκεται βορειοανατολικά της Κύμης. Απέναντι από τον οικισμό βρίσκεται ομώνυμο νησί.

Η Χηλή αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1981, οπότε και εντάχθηκε στον δήμο Κύμης. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

Η έκταση της Χηλής ανέρχεται σε περίπου 2 824 769,33 τ.μ. με ποσοστό κύριας χρήσης 100 % ως θρησκευτικός χώρος. Το οικόπεδο ανήκει στη Μονή Σωτήρος (Μονή Σωτήρος) και τα στοιχεία προέρχονται από το Κτηματολόγιο (ΚΑΕΚ 120930404001, κτηματολογικός χάρτης). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Ακτή Νηρέως Εύβοιας

Η **Ακτή Νηρέως** είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 566 κατοίκους. Βρίσκεται στη θέση «Κακή Σκάλα» ή «Καλή Ακτή». Ο Πρότυπος Οικοδομικός Συνεταιρισμός Τραπεζικών Υπαλλήλων Ελλάδας καθώς και ο Οικοδομικός Συνεταιρισμός Μονίμων Αξιωματικών Ναυτικού (ΟΣΜΑΝ) διαθέτουν οικόπεδα στην περιοχή.

Η Ακτή Νηρέως αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1991, οπότε και εντάχθηκε στην κοινότητα Αγίου Ιωάννη της επαρχίας Καρυστίας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας προσαρτήθηκε το 1997 στον νεοσύστατο δήμο Ταμινέων, ενώ το 2011, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

## Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Μπούφαλο Εύβοιας

Το **Μπούφαλο** ή **Πόρτο Μπούφαλο** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 63 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 10 μέτρα.

## Γενικά και ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|εναλλ.=Πόρτο Μπούφαλο.|αριστερά|Πόρτο Μπούφαλο.
Το Μπούφαλο είναι κτισμένο εντός όρμου στις ακτές του νότιου Ευβοϊκού, ο οποίος προσφέρει αγκυροβόλιο. Στη νησίδα Δασκαλιό, απέναντι από τον οικισμό, φαίνεται να συνδεόταν με τη ξηρά στη θέση Χορδολέμι, όπου έχουν βρεθεί κατάλοιπα ανεπτυγμένου αρχαίου οικισμού ή λιμανιού. Στη θέση Βουκέφαλο υπήρχε ο αρχαίος οικισμός Δασκαλείο.

Το Μπούφαλο αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1940. Προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αργυρού (τότε Βίρας), της επαρχίας Καρυστίας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Η οικονομία του χωριού βασιζόταν στο παρελθόν στην αλιεία, ενώ πλέον έχει αναπτυχθεί και τουρισμός. Η παραλία Τσέπι είναι οργανωμένη. Στο λιμάνι βρίσκεται άγκυρα πλοίου του 1657, η οποία ανασύρθηκε από ναυάγιο στην περιοχή. Στην περιοχή βρίσκεται φάρος.
{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          24.120281,
          38.301139
        ]
      }
    }
  ]
}
### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Δημοκράτης

Ο **Δημοκράτης** ήταν ένας πυθαγόρειος φιλόσοφος για τον οποίο λίγα είναι γνωστά.  Ο Απολλώνιος ο Τυανέας έγραψε τουλάχιστον μία επιστολή προς Δημοκράτη, την *Επιστολή 88*.

Μια συλλογή ηθικών αξιωμάτων, που ονομάζονται  έχει διασωθεί με το όνομά του.  Ωστόσο, πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι όλα αυτά τα αξιώματα προέρχονται από μια πρωτότυπη συλλογή ρήσεων του Δημόκριτου,  αν και άλλοι πιστεύουν ότι υπήρχε κι άλλος, ελάχιστα γνωστός Δημοκράτης, του οποίου το όνομα συγχέεται με τον πολύ γνωστότερο Δημόκριτο.  Τριάντα από τις *Χρυσές ρήσεις* βρίσκονται και στον Ιωάννη Στοβαίο και αποδίδονται στον Δημόκριτο.

Τα αξιώματα είναι γραμμένα στην ιωνική διάλεκτο, από την οποία ορισμένοι μελετητές συμπέραναν ότι γράφτηκαν σε πολύ πρώιμη περίοδο. Άλλοι πιστεύουν ότι είναι πιο πιθανό να προέρχονται από την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα. Αλλά τίποτα δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα, λόγω έλλειψης εξωτερικών και εσωτερικών στοιχείων. Μερικές από αυτές τις ρήσεις παρατίθενται από τον Ιωάννη Στοβαίο και βρίσκονται σε ορισμένα χειρόγραφα με το όνομα Δημόκριτος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  στα αγγλικά

Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι συγγραφείς
Διρρεύματα Εύβοιας

Τα **Διρρεύματα** είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 189 κατοίκους. Είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 150 μέτρα.

## Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός δημιουργήθηκε στο τέλος των βυζαντινών χρόνων από κατοίκους των χωριών του κάμπου που αναζητούσαν πιο ασφαλές μέρος για να αποφύγουν τις πειρατικές επιδρομές. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, το χωριό ονομαζόταν «Δυορέματα».. 

Το όνομα του χωριού προέρχεται από το γεγονός ότι είναι κτισμένο ανάμεσα σε δύο ρέματα. Κατά την οθωμανική εποχή υπαγόταν στο Ναχιγιέ Αυλωναρίου. 

Το 1836 τα Διρρεύματα προσαρτήθηκαν στον δήμο Κονιστρίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κονιστρών, όπου και παρέμεινε μέχρι την καποδιστριακή διοικητική μεταρρύθμιση το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Κονιστρών. Σήμερα ανήκει στον δήμο Κύμης - Αλιβερίου.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός των Αγίων Αναργύρων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πολιτιστικός Σύλλογος Διρρευμάτων «Οι Άγιοι Ανάργυροι» 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Γάια Εύβοιας

Τα **Γάϊα** είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 34 κατοίκους. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 160 μέτρα.

## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό φαίνεται να δημιουργήθηκε κατά τους βυζαντινούς χρόνους. Παλαιότερα λεγόταν *Γάγια*. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Πιθανόν προέρχεται από το όνομα κάποιου Φράγκου τιμαριούχου στον οποίο ανήκε ο ελαιώνας κάτω από το χωριό, ενώ σύμφωνα με άλλη εκδοχή προέρχεται από το όνομα κάποιου Ρωμαίου αξιωματούχου με το όνομα Γάιος Μάρκος. Στο λόφο πάνω από το χωριό σώζονται ερείπια βενετσιάνικου πύργου.

Το 1836 προσαρτήθηκε στον δήμο Κοτυλαίων. Με την κατάργηση του δήμου το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βρύσης, όπου και παρέμεινε μέχρι την καποδιστριακή διοικητική μεταρρύθμιση το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Κονιστρών. Σήμερα ανήκει στον δήμο Κύμης - Αλιβερίου.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Νεκρόπολη του Ρίσοβατς

Η **Νεκρόπολη του Ρίσοβατς** είναι νεκρόπολη στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους του χωριού του Ρίσοβατς, εντός του Δήμου της Γιαμπλάνιτσα. Φιλοξενεί 41 στέτσι, τα οποία αποτελούν ιδιαίτερο είδος μεσαιωνικού τάφου. Είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

## Τοποθεσία

## Περιγραφή

## Δείτε επίσης
* Εθνικά μνημεία της Γιαμπλάνιτσα

## Παραπομπές


Ρισοβατς
Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στη Γιαμπλάνιτσα
Αγία Οικογένεια Κανιτζάνι

Η ***Αγία Οικογένεια Κανιτζάνι*** (*Sacra Famiglia Canigiani*) ή *Μαντόνα Κανιτζάνι* είναι ζωγραφικός πίνακας, και συγκεκριμένα ελαιογραφία πάνω σε ξύλο, του Ιταλού ζωγράφου της Αναγέννησης Ραφαήλ (Ραφαέλλο Σάντσιο ντα Ουρμπίνο). Φιλοτεχνήθηκε το 1508 και βρίσκεται σήμερα στην Παλαιά Πινακοθήκη, στο Μόναχο της Γερμανίας, ως έργο της μόνιμης συλλογής της.

## Περιγραφή
Ο πίνακας απεικονίζει από τα αριστερά προς τα δεξιά την Ελισάβετ με το τέκνο της Ιωάννη τον Βαπτιστή, τον Άγιο Ιωσήφ και την Παναγία με το Θείο Βρέφος Ιησού Χριστό στα πόδια της. Οι πέντε αυτές βιβλικές μορφές διατηρούν επαφή με τα μάτια μεταξύ τους. Είναι όλες ξυπόλητες, φέρουν διακριτικά φωτοστέφανα και σχηματίζουν ένα τρίγωνο-πυραμίδα με αρκετά συμμετρικό τρόπο, μία επίδραση από τη ζωγραφική του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Στο φόντο διακρίνεται τοπίο με μία ή δύο μικρές πόλεις. Η υπογραφή του καλλιτέχνη διακρίνεται πάνω στη ζώνη της Παναγίας, πίσω από το ανοικτό βιβλίο που κρατά: «RAPHAEL URBINAS».

## Ιστορικό
Το έργο δημιουργήθηκε κατά την ύστερη «φλωρεντινή περίοδο» του καλλιτέχνη: Η ονομασία «Κανιτζάνι» προέρχεται από το γεγονός ότι την ελαιογραφία αυτή αγόρασε από τον ζωγράφο η φλωρεντινή οικογένεια του Ντομένικο Κανιτζάνι για το οικιακό της παρεκκλήσιο. Αργότερα αποκτήθηκε από την οικογένεια των Μεδίκων, που τη δώρισε σε άγνωστο πρόσωπο, κάτοικο του Ντίσελντορφ, από όπου κατέληξε στο Μόναχο.

Το 1982 ο Χούμπερτ φον Ζόνενμπουργκ αποκατέστησε τον πίνακα, αφαιρώντας μια γαλάζια επιζωγράφιση από το επάνω μέρος του (ουρανό), χρονολογούμενη από τον 18ο αιώνα, οπότε αποκαλύφθηκαν τα επτά αγγελούδια-χερουβείμ σε δύο ομάδες, που διακρίνονται στον ουρανό της σκηνής. Τα χερουβείμ φαίνονταν σε ένα παλαιότατο αντίγραφο του πίνακα, που σώζεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Παλάτσο Κορσίνι, στη Ρώμη.

## Πηγές
* Pierluigi De Vecchi: *Raffaello*, εκδ. Rizzoli, Μιλάνο 1975
* Paolo Franzese: *Raffaello*, εκδ. Mondadori Arte, Μιλάνο 2008

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ραφαήλ
Κατηγορία:Άγγελοι στην τέχνη
Επισκοπή Εύβοιας

Η **Επισκοπή** είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 80 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 110 μ. στους ανατολικούς πρόποδες των Κοτύλαιων.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση Δραγκονάρα βρίσκονται τα ερείπια αρχαίας πόλης η οποία έχει ταυτιστεί με τη πόλη «Βρύγχες». Ήταν ένας από τους δήμους της αρχαίας Ερέτριας. Σήμερα σώζονται δύο από τις πύλες και λαξευτές κλίμακες. Στη θέση όπου βρίσκεται ο ναός της Ευαγγελιστρίας υπήρχε αρχαίος ναός αφιερωμένος στην Άρτεμη. Στη κάστρο Κούπα υπάρχουν ίχνη κυκλώπειων τειχών.

Η περιοχή του χωριού κατοικείται από τους βυζαντινούς χρόνους. Το όνομα του χωριού υποδεικνύει ότι ήταν έδρα επισκόπου. Κοντά στο λόφο Δραγονάρα υπάρχουν ίχνη κατοίκησης και οχυρώσεων των μεσαιωνικών χρόνων, γνωστές ως Σαρακηνόκαστρο ή κάστρο Κούπα. Ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής πολιόρκησε το κάστρο, όπου είχαν οχυρωθεί περίπου 3.000 άτομα, το 1470. Όταν τελείωσαν τα πολεμοφόδια και τα τρόφιμα οι πολιορκημένοι παραδόθηκαν, αλλά ο Μωάμεθ αθέτησε τη συμφωνία και τους σκότωσε στην πεδιάδα προς τα νότια. Στο οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 αναφέρεται ο οικισμός Kupa (Κούπα). Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 56 σπίτια.

Το 1836 προσαρτήθηκε στον δήμο Κονιστριών. Με την κατάργηση του δήμου το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βρύσης, όπου και παρέμεινε μέχρι την καποδιστριακή διοικητική μεταρρύθμιση το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Κονιστρών. Σήμερα ανήκει στον δήμο Κύμης - Αλιβερίου.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Σπηλιές Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          24.077958,
          38.561144
        ]
      }
    }
  ]
}


Οι **Σπηλιές** είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 12 κατοίκους. Είναι κτισμένες σε υψόμετρο 100 μέτρα.

## Ιστορικά στοιχεία
Σύμφωνα με την παράδοση το χωριό ονομάστηκε Σπηλιές επειδή ήταν μετόχι της μονής Μεγάλου Σπηλαίου. Στο παρελθόν η περιοχή ήταν μετόχι της μονής Κλιβάνου, η οποία βρισκόταν κοντά στο χωριό Κρεμαστός, με κεντρικό ναό τον ναό της Παναγίας Οδηγήτριας.

Το 1836 προσαρτήθηκε στον δήμο Κονιστριών. Με την κατάργηση του δήμου το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κήπων, όπου και παρέμεινε μέχρι την καποδιστριακή διοικητική μεταρρύθμιση το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Κονιστρών. Σήμερα ανήκει στον δήμο Κύμης - Αλιβερίου.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Σημεία ενδιαφέροντος
thumb|Το εσωτερικό του ναού της Παναγίας της Οδηγήτριας.|αριστερά
Στο χωριό βρίσκεται ο σταυρεπίστεγος ναός αφιερωμένος στην Παναγία την Οδηγήτρια. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή του ναού, ο ναός κτίστηκε με έξοδα του Γρηγορίου Παχωμέρη, της γυναίκας και των παιδιών του και του ξένου Αναγνώστου το έτος 6819 από κτήσεως κόσμου, το οποίο αντιστοιχεί στο έτος 1311. Ο ναός στο εσωτερικό του είναι κατάγραφος, με τις τοιχογραφίες να σώζονται σε καλή κατάσταση. Από αυτές ξεχωρίζει η παράσταση του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Νεκροπόλεις της Ραβάνισκα Βράτα

Οι **Νεκροπόλεις της Ραβάνισκα Βράτα** είναι νεκροπόλεις στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του Δήμου του Κούπρες. Φιλοξενούν 68 στέτσι, τα οποία αποτελούν ιδιαίτερο είδος μεσαιωνικού τάφου. Είναι καταγεγραμμένες εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ενώ, παράλληλα, αποτελεί τμήμα των 22 τοποθεσιών αρχαιολογικού ενδιαφέροντος που φιλοξενούν στέτσι και έχουν προταθεί από την χώρα για την καταγραφή τους ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

## Τοποθεσία

## Περιγραφή

## Δείτε επίσης
* Εθνικά μνημεία του Κούπρες

## Παραπομπές


Ραβανισκα Βρατα
Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Κούπρες
Μλίμπα

Η **Μλίμπα** (Αγγλικά ή Σουαχίλι: *Mlimba*), είναι μικρή πόλη (Μεικτό Τμήμα) στην Περιοχή Κιλομπέρο (*Kilombero District*), στην Περιφέρεια Μορογκόρο (*Morogoro Region*), στις πεδιάδες της κεντρικής Τανζανίας.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στη Μλίμπα ήταν 32.799 άτομα, το 2012, αυξήθηκαν σε 38.108 άτομα και το 2016 ήσαν 34.970 άτομα.

Στη Μλίμπα εδρεύει το “*Mlimba Institute of Health and Allied Sciences*”, το νέο ιδιωτικό ινστιτούτο που εστίασε όλες τις προσπάθειές του στην παραγωγή ικανών, εξειδικευμένων, ενημερωμένων και αξιόπιστων φορέων ανθρώπινων πόρων για τους πάροχους υγειονομικής περίθαλψης στην Τανζανία. Το εν λόγω Ινστιτούτο, απέχει περίπου 3 χλμ. από το σιδηροδρομικό σταθμό της Μλίμπα, 150 χλμ. από την Ιφακάρα (*Ifakara*), 205 χλμ. από το Μικούμι (*Mikumi*), 293 χλμ. από το Μορογκόρο (*Morogoro*) και 435 χλμ. από το Νταρ ες Σαλάαμ (*Dar es Salaam*). 

## Κλίμα
Το κλίμα είναι αυτό της τροπικής σαβάνας, υγρό.

## Μεταφορές
Η Μλίμπα εξυπηρετείται σιδηροδρομικώς δια του Σιδηροδρομικού Οργανισμού Τανζανίας (*Tanzania Railways Corporation*). Από το σταθμό, η γραμμή αφήνει τις πεδιάδες και εισέρχεται σε ορεινή περιοχή.

Σύμφωνα με τη *Railway Gazette International*, προτάθηκε μια σιδηροδρομική διασταύρωση μακριά από τον σταθμό.

## Δείτε επίσης
* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Μορογκόρο
* Περιοχή Κιλομπέρο
* Μορογκόρο

## Σημειώσεις


;Παραπομπές σημειώσεων


## Παραπομπές


Κατηγορία:Τμήματα της Τανζανίας
Κατηγορία:Τμήματα της Περιφέρειας Μορογκόρο
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Μορογκόρο
Μονή Αγίου Χαραλάμπους Λευκών

Η **Μονή Αγίου Χαραλάμπους Λευκών** ή **Μονή Λευκών** είναι γυναικείο μοναστήρι στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 7 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 460 μ. κοντά στο χωριό Αυλωνάρι.

Δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Το καθολικό της μονής φαίνεται να κτίστηκε τον 11ο με 12ο αιώνα μ.Χ. στο ρυθμό του σταυρεπίστεγου ναού, όμως η αρχική μορφή του έχει αλλοιωθεί εξαιτίας μεταγενέστερων επεμβάσεων. Στο εσωτερικό του βρίσκονται κατεστραμμένες τοιχογραφίες. Σώζεται μόνο η εικόνα του μικρού Ιησού με την επιγραφή *Ιησούς Χριστός Εμμανουήλ*. Το καθολικό είναι αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου. Στη μόνη σώζονται επίσης οθωμανικά φιρμάνια και τρεις λαξευτές επιγραφές.

Στην αυλή της μονής βρίσκεται πηγή νερού από την οποία ποτίζονται κήποι με οπωροκηπευτικά. Στην περιοχή επίσης φύονται λεύκες.

## Παραπομπές


Λευκων
Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Μονή Σωτήρος Εύβοιας

Η **Μονή Μεταμόρφωσης Σωτήρος** ή **Μονή Σωτήρος** είναι γυναικείο μοναστήρι στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 21 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 300 μ. τέσσερα χιλιόμετρα βόρεια της Κύμης.

## Ιστορικά στοιχεία
Η μονή δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε, πιθανόν τον 16ο ή 17ο αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε από μοναχούς του Αγίου Ορούς, οι οποίοι ήθελαν να γλυτώσουν από τους Οθωμανούς Τούρκους. Υπάρχει σφραγίδα του 1643. Η μονή αναπτύχθηκε και γρήγορα απέκτησε μεγάλο αριθμό μοναχών. Τον 17ο αιώνα στην μονή έμενε ο επίτροπος μονών του Αιγαίου.

Λόγω της συμμετοχής της στην επανάσταση του 1821, η μονή καταστράφηκε από τον Ομέρ Πασά της Καρύστου. Επισκευάστηκε το 1847. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944) στη μονή έβρισκαν καταφύγιο αντιστασιακοί και τους βοηθούσε να ξεφύγουν. Το 1976 η μονή έγινε γυναικεία.

### Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

## Περιγραφή
Η μονή είναι κτισμένη σε πλαγιά και έχει φρουριακή μορφή, με τέσσερις πτέρυγες κτιρίων. Στο παρελθόν στη βορεινή πλευρά υπήρχε πύργος, αλλά επειδή είχε εγκαταλειφθεί και ήταν ετοιμόρροπος, κατεδαφίστηκε. Στο κέντρο της μονής είναι το καθολικό, αφιερωμένο στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Είναι ασβεστωμένος. Στο εσωτερικό του βρίσκεται ξυλόγλυπτο τέμπλο καθώς και εικόνες και άλλα κειμήλια που έχουν μεταφερθεί από διαλυμένες μονές, όπως η μονή Κλιβάνου. Στη βορειοανατολική γωνία της μονής βρίσκεται μοναστήρι αφιερωμένο στον Άγιο Ιγνάτιο, ο οποίος γιορτάζει στις 20 Δεκεμβρίου. Η μονή συντηρεί βιβλιοθήκη και κάποια χειρόγραφα χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα.

## Παραπομπές


Σωτηρος
Μονη Σωτηρος
Ποταμός Λουκουλέντι

Ο **Ποταμός Λουκουλέντι** (αγγλ. *Lukuledi River*, σουαχ. *Lukuledi Mto*), βρίσκεται στη νοτιοανατολική περιοχή της Τανζανίας. Έχει συνολικό μήκος 160 χιλιόμετρα, είναι το όριο μεταξύ των περιφερειών Λίντι (*Lindi Region*) και Μτουάρα (*Mtwara Region*).

Ο Λουκουλέντι (*Lukuledi*) διατρέχει ανατολικά-βόρεια-ανατολικά στην Περιφέρεια Λίντι και εκβάλει στον Ινδικό Ωκεανό πλησίον της πόλης Λίντι. Χωρίζει τα οροπέδια Ρόντο (*Rondo*) και Μακόντε (*Makonde*).

Στην εποχή της ξηρασίας, η εκροή του μειώνεται ουσιαστικά και μόνο τα τελευταία 40 χλμ. της πορείας του ποταμού δεν είναι ποτέ εντελώς ξηρά.

Το δυτικό ή το ανώτερο τμήμα της λεκάνης απορροής του Λουκουλέντι (*Lukuledi*), βρίσκεται εντός της οικοπεριοχής των δασών του ανατολικού μιόμπο (*miombo*). Το ανατολικό ή το κατώτερο τμήμα της λεκάνης απορροής, βρίσκεται εντός της οικοπεριοχής του ψηφιδωτού του παράκτιου δάσους της νότιας Ζανζιβάρης-*Inhambane*.

## Δείτε επίσης

## Σημειώσεις

;Παραπομπές σημειώσεων


Κατηγορία:Ποταμοί της Τανζανίας
Κατηγορία:Ποταμοί της Αφρικής
Κατηγορία:Γεωγραφία της Περιφέρειας Λίντι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Περιφέρειας Μτουάρα
Underberg

Το **Underberg** (προφέρεται **Ούντερ-μπεργκ**), είναι ένα *digestif bitter* το οποίο παρασκευάζεται στο Ράινμπεργκ της Γερμανίας από την *Underberg AG*. Φτιάχνεται με αρωματικά βότανα από 43 χώρες, που υποβάλλονται σε ελέγχους και βασίζονται σε μια μυστική συνταγή της οικογένειας *Underberg*, των οποίων τα μέλη είναι προσωπικά υπεύθυνα για την παραγωγή του ποτού. Το *Underberg* είναι ένα από τα πλέον διαδεδομένα *kräuterlikörs* στην αγορά. Το *Underberg* περιέχει κατά βάρος, 1,3 τοις εκατό εκχύλισμα βοτάνων, το οποίο συμπεριλαμβάνει αρωματικά, διεγερτικά πέψης, χαλαρωτικές και ενεργές ηρεμιστικές ουσίες, και φυσιολογική προκύπτουσα βιταμίνη Β¹ (θειαμίνη). Το ποτό ωριμάζει για αρκετούς μήνες, εντός σλοβάκικων δρύινων βαρελιών, για τη βελτίωση της γεύσης. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το *Underberg* κατατάσσεται στην κατηγορία "τροφίμων και ποτών: ελαίων, βοτάνων και μπαχαρικών" δύναται δε, να πωληθεί χωρίς κανενός είδους άδειας ποτού.

## Ιστορία
Βασίζεται σε μια μυστική και ιδιόκτητη συνταγή, φυλάσσεται από την οικογένεια *Underberg*, αφότου ιδρύθηκε η εταιρεία το 1846, από τον *Hubert Underberg-Albrecht*. Τα βότανα αποστάζονται, χρησιμοποιώντας μια διαδικασία που ονομάζεται *semper idem* (ή «πάντα το ίδιο»). Τα εκχυλίσματα ωριμάζουν για μήνες μέσα σε βαρέλια από σλοβάκικη βελανιδιά.

Η παραγωγή σταμάτησε λόγω έλλειψης πρώτων υλών το 1939 και επανεκκινήθηκε τον Δεκέμβριο του 1949. Το ποτό συνήθως συνδέεται με τη φιάλη των 20 *ml*, που έχει το μέγεθος μιας μερίδας και η οποία σχεδιάστηκε το 1949 από τον εγγονό του ιδρυτή *Emil Underberg*. Το μίνι φιαλίδιο προστατεύεται από μια θήκη από αχυρόχαρτο, όπου η ανάγλυφη ετικέτα *Underberg* είναι κολλημένη. Όλα τα στοιχεία της, συμπεριλαμβανομένης του σχήματος της φιάλης, του χρώματος, της συσκευασίας και του ονόματος *Underberg*, είναι σήματα κατατεθέντα και πνευματικές ιδιοκτησίες.

Αξιόλογοι οπαδοί του *Underberg* στη μοντέρνα εποχή περιλαμβάνουν τους *[[Banksy]]*, *MF DOOM*, *[[Amon Amarth]]* και *[[Chumlee]]*. Για να προωθήσει τη μάρκα η εταιρεία *Underberg*, ανταμείβει τα εμπορικά σήματα στους χρήστες της, μετά τη συλλογή ενός ορισμένου αριθμού από καπάκια μπουκαλιών.

## Εικόνες

Αρχείο:Underberg.jpg|Το φιαλίδιο των 20 *ml*, τυλιγμένο με χαρτί.
Αρχείο:Underberg 12x20ml.jpg|Μεταλλικό κυτίο που περιέχει 12 μικρά φιαλίδια *Underberg* – Έκδοση 2007 (Θέμα: Ελλάδα).
Αρχείο:Brasilberg.jpg|Μεγάλη φιάλη *Brasilberg*, μια ποικιλία του *Underberg* που πωλείται στη Βραζιλία.
Αρχείο:Underberg 4804613947 42da6d6764 t.jpg|Κυτίο με μίνι φιαλίδια.


## Δείτε επίσης
*Jägermeister

## Σημειώσεις

;Παραπομπές σημειώσεων

## Υποσημειώσεις


;Παραπομπές υποσημειώσεων


## Παραπομπές

Κατηγορία:Ποτά
Κατηγορία:Λικέρ
Αλιφάκοβατς

Το **Αλιφάκοβατς** είναι μουσουλμανικό κοιμητήριο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός της Πόλεως του Σαράγιεβο. Σε χρήση από τον 16ο αιώνα, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Το κοιμητήριο φιλοξενεί αριθμό νισάν, τουρμπέδων, καθώς και μία κρήνη.

## Τοποθεσία

μικρογραφία|κέντρο|Άλλη άποψη του κοιμητηρίου.

## Περιγραφή

[μικρογραφία|κέντρο|Άποψη [νισάν (αρχιτεκτονική)|νισάν εντός του κοιμητηρίου.]]

## Δείτε επίσης

* Εθνικά μνημεία του Σαράγιεβο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισλάμ στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Κατηγορία:Νισάν στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Σαράγιεβο
Άνω Καρυδιά Σερρών

Η **Άνω Καρυδιά**, έως το 1927 γνωστή ως **Χόντζιοβον** ή Χότζα Τσιφλίκ, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, σε πολύ μικρή απόσταση από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Βρισκόταν σε υψόμετρο 500 μέτρων στους δυτικούς πρόποδες του Ορβήλου όρους, 3 χλμ. βορειοδυτικά του χωριού Άγκιστρο Σερρών.

## Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Ισάρ του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.

Στη δημογραφική μελέτη *«[[Le Courrier d'Orient (εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης)|Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης]]»* που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι το 1873 ο οικισμός αποτελούνταν από 40 σπίτια και 140 κατοίκους, ενώ η στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, *«Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική»*, εκτιμά ότι το 1900 το Χόντζιοβον είχε 150 κατοίκους. *Σύμφωνα με την «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου»* του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός είχε 200 εξαρχικούς κατοίκους.

Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων και τον προσδιορισμό των ελληνοβουλγαρικών συνόρων με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια. Οι κάτοικοί του τον εγκατέλειψαν και ίδρυσαν νέο οικισμό με το ίδιο όνομα (Νόβο Χότζοβο), 1,5 χιλιόμετρο βορειοανατολικά, σε βουλγαρικό έδαφος.

Ο οικισμός προσαρτήθηκε το 1920 στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Τσιγγέλι (Άγκιστρο), μαζί με τα χωριά Βράνκοβον (Κάτω Καρυδιά), Τρίνκα (Δαμάσκηνο) και Λέχοβον (Κρασοχώρι), ενώ το 1927 μετονομάστηκε σε Άνω Καρυδιά. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, στην Άνω Καρυδιά εγκαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1920 τουλάχιστον 60 οικογένειες προσφύγων.

Με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940 ο οικισμός εκκενώθηκε, λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων και της επικείμενης γερμανικής εισβολής. Τα μεταπολεμικά χρόνια, ο οικισμός παρέμεινε απομονωμένος από τον υπόλοιπο νομό Σερρών, λόγω χαρακτηρισμού της ευρύτερης περιοχής ως στρατιωτικής απαγορευμένης ζώνης έως το τέλος της δεκαετίας του 1980.

Σήμερα δεν σώζονται ερείπια του οικισμού. Κάτοψη του οικισμού, πριν καταστραφεί, είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες του 1945 από τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Οβατζίκ (Τουντζελί)

Το **Οβατζίκ** (τουρκικά: *Ovacık*,  ή *Pulur*, ) είναι πόλη και διαμέρισμα της Επαρχίας του Τουντζελί, στην Περιοχή Ανατολικής Ανατολίας της Τουρκίας.

## Δήμος
Στις 8 Ιουνίου 2013, ο, προερχόμενος από το CHP, δήμαρχος Μουσταφά Σαριγκιούλ άλλαξε κόμμα. Συγκεκριμένα, εντάχθηκε στο Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας. Στις 30 Μαρτίου 2014, κατά τη διάρκεια των τουρκικών δημοτικών εκλογών, η πόλη εξέλεξε τον Φατίχ Μεχμέτ Ματσόγλου, πρώτο δήμαρχο στην ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας. Κατά τη διάρκεια των αμέσως επόμενων εκλογών, η πόλη επανήλθε υπό την δημαρχία του Μουσταφά Σαριγκιούλ, εκ νέου υποψηφίου με το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία του Τουντζελί
Κατηγορία:Διαμέρισματα της Επαρχίας του Τουντζελί
Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Δενδρόφυτο Σερρών

Το **Δενδρόφυτο**, έως το 1927 γνωστό ως **Μπαχτιάρ**, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρισκόταν στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Το Δενδρόφυτο, μαζί με τους οικισμούς Μανιτάρι και Λιμνοχώρι (εγκαταλελειμμένος οικισμός), πλημμύρισε και καταστράφηκε με τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης Κερκίνης.

## Γεωγραφία
Βρισκόταν νοτίως του όρους Μπέλλες, μεταξύ των χωριών Μανδράκι, Ακριτοχώρι και Μεγαλοχώρι, σε τοποθεσία όπου σήμερα βρίσκονται οι εκβολές του ποταμού Στρυμώνα στον υδροβιότοπο της λίμνης Κερκίνης. Στο ίδιο σημείο, υπάρχουν τα τελευταία υπολείμματα ενός μεγάλου παραποτάμιου δάσους του παρελθόντος, που αγκάλιαζε τις όχθες του ποταμού Στρυμώνα πριν τη δημιουργία της λίμνης.

## Ιστορία

### Οθωμανική περίοδος
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Το όνομα Μπαχτιάρ ήταν τούρκικο (*ευτυχία*), προερχόμενο από το περσικό بختیار που σημαίνει *ευτυχία* ή απλά *τύχη*.

Στη δημογραφική μελέτη *«[[Le Courrier d'Orient (εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης)|Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης]]»* που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, αναφέρεται ότι το 1873 το χωριό είχε 70 σπίτια με 238 κατοίκους. Η στατιστική μελέτη *«Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική»* του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμά ότι το 1900 ο οικισμός είχε 380 κατοίκους.

Στην *«Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου»* του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, αναφέρεται ότι το χωριό είχε 175 ορθόδοξους Έλληνες κατοίκους. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε το έτος 1919 η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912, αλλά και κατά τον Αύγουστο του 1915, αναφέρονται 46 μουσουλμάνοι κάτοικοι.

### Σύγχρονη ιστορία
Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 14 κατοίκων. Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Ράμνης (Ομαλό), μαζί με τα χωριά Χατζημπεηλίκ (Βυρώνεια), Μεσιλή (Πετρινό), Δερβέντι (Ακριτοχώρι) και Τσουρτσελή (Θρακικό), ενώ το 1927 μετονομάστηκε σε Δενδρόφυτο.

Κατά την περίοδο των εγγειοβελτιωτικών έργων της πεδιάδας των Σερρών τη δεκαετία του 1930 και με τη δημιουργία φράγματος στον Λιθότοπο Σερρών για τον σχηματισμό της τεχνητής λίμνης Κερκίνης, ο οικισμός πλημμύρισε και καταστράφηκε.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Φατίχ Μεχμέτ Ματσόγλου

Ο **Φατίχ Μεχμέτ Ματσόγλου** (τουρκικά: *Fatih Mehmet Maçoğlu*, γεννημένος στις 20 Δεκεμβρίου 1968 στο Οβατζίκ) είναι Τούρκος ζαζακικής καταγωγής βοηθός εργαστηρίου και πολιτικός, μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας, ο οποίος, το 2019, εξελέγη ως δήμαρχος της πόλης Τουντζελί.

Εξελέγη ως δήμαρχος του Οβατζίκ το 2014, όπου και έγινε γνωστός για την εφαρμογή πρωτοβουλιών και πολιτικών, όπως δωρεάν δημόσιες συγκοινωνίες, καθώς και αγροτικά σχέδια, όπως η μελισσοκομία και η καλλιέργεια ρεβιθιών ως μέσο οικονομικής υποστήριξης των φοιτητών της περιοχής. Επίσης, ενθάρρυνε την ανέγερση αριθμού βιβλιοθηκών στο Οβατζίκ Κατά τη διάρκεια των τουρκικών δημοτικών εκλογών του 2019, εξελέγη ως δήμαρχος του Τουντζελί, πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ζαζάκοι
Κατηγορία:Τούρκοι κομμουνιστές
Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί
Πρωινό

δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ|Πρωινό με βάφλες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Το **πρωινό** είναι το πρώτο γεύμα της ημέρας. Στα περισσότερα μέρη του κόσμου, υπάρχει μια ισχυρή πιθανότητα να υπάρχουν ένα ή περισσότερα "τυπικά" ή "παραδοσιακά" πρωινά μενού, αλλά η σύνθεσή τους διαφέρει σημαντικά από τόπο σε τόπο. Επίσης η σύνθεση τους έχει μεταβληθεί με την πάροδο του χρόνου. Σε παγκόσμιο επίπεδο ένα πολύ ευρύ φάσμα παρασκευασμάτων και συστατικών συνδέονται με το πρωινό γεύμα της ημέρας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διατροφή
Κατηγορία:Γεύματα
Αρτούρς Κρισιάνις Καρίνς

Ο **Αρτούρς Κρισιάνις Καρίνς** (λετονικά: *Arturs Krišjānis Kariņš*, γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1964) είναι Αμερικανο-Λετονός γλωσσολόγος, επιχειρηματίας και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Λετονίας από το 2019 έως τις 15 Σεπτεμβρίου 2023. Υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών και ως ευρωβουλευτής.

Γεννήθηκε στο Γουίλμινγκτον της πολιτείας Ντέλαγουαιρ των ΗΠΑ, από γονείς που είχαν εγκαταλείψει τη Λετονία στη διάρκεια της σοβιετικής εκ νέου κατοχής της Λετονίας το 1944. Δραστηριοποιήθηκε στους κόλπους της αμερικανολετονικής κοινότητας κατά τα νεανικά του χρόνια.

Απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ και διδακτορικό τίτλο (Ph.D ) στη γλωσσολογία από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Λετονία το 1997 και έφτιαξε μια επιχείρηση κατεψυγμένων τροφίμων. Το 2002 συνετέλεσε στην ίδρυση του κόμματος Νέα Εποχή, το οποίο συγχωνεύτηκε το  2011  και συναποτέλεσε το κόμμα Ενότητα το οποίο το 2018 μετονομάστηκε σε Νέα Ενότητα. Υπηρέτησε ως βουλευτής της Saeima, υπουργός Οικονομικών από το 2004 ως το 2006 και ευρωβουλευτής από το 2009 ως το 2019. Επιλέχθηκε ως υποψήφιος για την πρωθυπουργία από το κόμμα Νέα Ενότητα στις βουλευτικές εκλογές του 2018.Το κόμμα του έγινε το μικρότερο που εξελέγη στην 13η Βουλή. Έπειτα από πολύμηνες διαβουλεύσεις με μεγαλύτερα κόμματα, ο πρόεδρος Ράιμοντς Βέγιονις τον Ιανουάριο του 2019 τον όρισε ως υποψήφιο κοινής αποδοχής για να σχηματίσει κυβέρνηση.    Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 23 Ιανουαρίου 2019, και επέζησε πρότασης δυσπιστίας με ψήφους 58-33 στις 11 Απριλίου 2019.

Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2022, τον Νοέμβριο έλαβε εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Λετονίας
Φερμέν Ενγκρεμπαντά

Ο **Φερμέν Ενγκρεμπαντά** (Firmin Ngrébada, 1968-) είναι πολιτικός , πρωθυπουργός της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας από τον διορισμό του στις 25 Φεβρουαρίου 2019 και μέχρι τις 15 Ιουνίου 2021. 
Έγινε πρωθυπουργός έπειτα από την υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης και 14 ενόπλων ομάδων, με σκοπό να σταματήσει η βία στον εμφύλιο πόλεμο που σοβούσε από το 2012. Ο Ενγκραμπαντά ηγήθηκε της αντιπροσωπείας που διαπραγματεύτηκε τη συμφωνία.

## Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Ενγκρεμπαντά υπηρέτησε ως αναπληρωτής διευθυντής γραφείου επί πρωθυπουργίας του Φοστέν-Αρσάνζ Τουαντερά με διευθυντή τον Σιμπλίς Σαρατζί. Ση συνέχεια έγινε διευθυντής του υπουργικού συμβουλίου της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας και επιτελάρχης του Προέδρου.

Παραιτήθηκε από πρωθυπουργός στις 10 Ιουνίου 2021, μετά την απόσυρση των γαλλικών στρατευμάτων από τη χώρα.

## Παραπομπές


Ενγκεμπαντα Φερμεν
Τριόπετρα Ρεθύμνης

Η **Τριόπετρα** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κοινότητος Ακουμίων του δήμου Αγίου Βασιλείου, της περιφερειακής ενότητος Ρεθύμνης της Κρήτης στο νότιο Κρητικό πέλαγος . Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 81 κατοίκους. Απέχει 52 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και 13 χιλιόμετρα από τα Ακούμια. Το όνομά της η περιοχή το οφείλει στο ακρωτήριο με τους τρεις χαρακτηριστικούς βράχους, εκατέρωθεν του οποίου βρίσκονται παραλίες.

Η Τριόπετρα πήρε το όνομά της από τους τρεις βράχους οι οποίοι βρίσκονται στο άκρο μικρής χερσονήσου. Νοτιοανατολικά των βράχων, εντός όρμου, βρίσκεται η παραλία Μικρή Τριόπετρα ή Κουμάντω. Είναι αμμώδης με βράχια και λίγο παραπέρα βρίσκεται μικρό αλιευτικό καταφύγιο. Η παραλία αυτή είναι προστατευμένη από τους συνήθεις δυτικούς ανέμους που πνέουν στην περιοχή. Δυτικά των βράχων βρίσκεται η παραλία Μεγάλη Τριόπετρα ή στου Χατζή. Έχει παχιά άμμο και βαθιά νερά. Στο ανατολικό της άκρο βρίσκεται σπήλαιο. Το δυτικό τμήμα, προς Λίγκρες, δεν είναι οργανωμένο. Στην περιοχή βρίσκονται ταβέρνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ομπρέλες.

Η Τριόπετρα αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1991, οπότε και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ακουμίων της επαρχίας Αγίου Βασιλείου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Λάμπης και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Αγίου Βασιλείου.

## Εικόνες

Τριόπετρα 2971.jpg|Άποψη από τα ανατολικά
Xylokambos 03.jpg|Η παραλία Μικρή Τριόπετρα
Τριόπετρα 2753.jpg|Οι τρεις βράχοι
Τριόπετρα 2953.jpg|Άποψη του ακρωτηρίου Τριόπετρας


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνης
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Νισάν της Οικογένειας Καϊτέζοβιτς

Τα **Νισάν της Οικογένειας Καϊτέζοβιτς** είναι νισάν στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους του χωριού του Πέτσιγκραντ και εντός του Δήμου του Τσάζιν. Είναι καταγεγραμμένα εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Το νισάν αποτελεί ιδιαίτερο είδος οθωμανικής στήλης.

## Τοποθεσία

## Ιστορία

## Αρχιτεκτονική

## Δείτε επίσης
* Εθνικά μνημεία του Τσάζιν
* Ισλαμική αρχιτεκτονική

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τάφοι
Καιτεζοβιτς
Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Τσάζιν
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 2020

Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 2019-20 διεξήχθη με τη συμμετοχή 18 ομάδων, δώδεκα από την Α1 κατηγορία και έξι απ' την Α2. Τον τίτλο κατέκτησε ο '''Ολυμπιακός''' για 21η φορά στην ιστορία του. 

## Α' Φάση

## Προημιτελικοί

Χωρίς αγώνα προκρίνεται ο ΓΣ Περιστερίου.

## Αγώνας Μπαράζ

## 21ο Final Four

Διεξήχθη στις 28 και 29 Φεβρουαρίου 2020 στο Ιωνικό Κολυμβητήριο της Χίου.

### Τελικός

## Κατάταξη

# : **Κυπελλούχος Ελλάδος 2020**
# 24px Εθνικός
# 22px Απόλλων Σμύρνης και 24px Γ.Σ. Περιστερίου

## Παραπομπές


2020
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2019
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2020
Καπνότοπος Σερρών

Ο **Καπνότοπος**, έως το 1927 γνωστός ως **Ραϊκόφτσα**, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν στους βόρειους πρόποδες του όρους Άγκιστρο, σε πολύ μικρή απόσταση από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

## Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Χισάρ (Σιδηρόκαστρο) του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. *Σύμφωνα με την «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου»* του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου, που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, εκτιμάται ότι ο πληθυσμός του οικισμού ήταν 350 εξαρχικοί κάτοικοι.

Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και ο πληθυσμός απομακρύνθηκε. Το 1920 προσαρτήθηκε στη νεοσυσταθείσα κοινότητα Δραγοτίν (Προμαχώνας), μαζί με τα χωριά Ρούπελ (Κλειδί) και Εσκιτζή. Τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν προσφυγικές οικογένειες και το 1927 μετονομάστηκε σε Καπνότοπο.

Ο οικισμός καταργήθηκε το 1951. Σήμερα είναι ορατά τα ερείπια των σπιτιών και της εκκλησίας του χωριού.

## Πληθυσμός

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σιντικής