Πατριάρχης των Σέρβων Βικέντιος Β΄

Ο **Βικέντιος Β΄** (κατά κόσμον *Βιτόμιρ Προντάνοφ*, 23 Αυγούστου 1890 - 5 Ιουλίου 1958) ήταν ο 42ος προκαθήμενος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από το 1950 έως το 1958. 

## Βιογραφία
Ο κατά κόσμον Βιτόμιρ Προντάνοφ γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1890 στο χωριό Μπάτσκο Πέτροβο Σέλο της Βοϊβοντίνας (η οποία αποτελούσε τότε τμήμα της Αυστροουγγαρίας), όπου και έλαβε τις πρώιμες εγκύκλιες σπουδές. Ύστερα, εισήχθη στο Σερβικό Γυμνάσιο στο Νόβι Σαντ, από το οποίο αποφοίτησε το 1909. Συνέχισε την ανώτερη εκπαίδευση του στην Σερβική Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή στο Σρέμσκι Καρλόβτσι, από όπου αποφοίτησε το 1913. Στη συνέχεια επέστρεψε στη γενέτειρά του ως δάσκαλος. Την 1η Ιουνίου 1917, ο Επίσκοπος Τιμισοάρας Γεώργιος τον διόρισε γραμματέα στην επισκοπή.

Στις 18 Αυγούστου 1917, ο Προντάνοφ εκάρη μοναχός στο μοναστήρι του Μπεζδίν (στη σημερινή Ρουμανία) από τοναρχιμανδρίτης Ισαάκ Ντόσεν και του δόθηκε το όνομα Βικέντιος. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 12 Σεπτεμβρίου από τον Επίσκοπο Γεώργιο. Το 1919, μεταφέρθηκε στην θέση του γραμματέα στην Επισκοπή Μπάτσκας, και ταυτόχρονα έλαβε το οφφίκιο του αρχιδιακόνου. Το 1921 εντάχθηκε στον κλήρο της Μητροπόλεως Βελιγραδίου. Από το ίδιο έτος έως το 1932 υπηρέτησε ως γραμματέας του εκτελεστικού συμβουλίου των Σερβικών μοναστηριών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συνέχισε την εκπαίδευση του στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου σπουδάζοντας Σερβική και Βυζαντινή Ιστορία, αποφοιτώντας το 1929. Στις 31 Οκτωβρίου του ιδίου έτους χειροτονήθηκε ιερομόναχος και στις 3 Δεκεμβρίου έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη. Το 1932, ο Βικέντιος διορίστηκε αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Παρέμεινε σε αυτή την θέση μέχρι την εκλογή και χειροτονία του ως τιτουλάριος επίσκοπος Μαρκίας, τον Ιούλιο του 1936.

Ο Βικέντιος υπηρέτησε ως βοηθός επίσκοπος του Πατριάρχη Βαρνάβα μέχρι το 1939, όταν εξελέγη Επίσκοπος Στρωμνίτσης στην σημερινή Βόρεια Μακεδονία. Το 1940, ορίστηκε τοποτηρητής της Επισκοπής Αχρίδος. Μετά την από κοινού εισβολή των Ναζί και των Βουλγάρων στην επαρχία του το 1941, εξορίστηκε από τους τελευταίους στο Βελιγράδι. Μετά την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και την άνοδο του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο στην εξουσία της Γιουγκοσλαβίας, δεν του επετράπη η επιστροφή του στην επαρχία του, διότι η Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση επιθυμούσε την δημιουργία μιας ξεχωριστής Εκκλησίας στη περιοχή. Από το 1947 έως το 1950, διετέλεσε τοποτηρητής των επισκοπών Ζίτσης και Συρμίου.

Ο Βικέντιος εξελέγη Πατριάρχης των Σέρβων στις 14 Ιουλίου 1950. Προσπάθησε εκτεταμένα να λύσει το πρόβλημα των συνταξιοδοτικών κεφαλαίων για τους ιερείς της Σερβικής Εκκλησίας. Ο Βικέντιος ήταν ο πρώτος Σέρβος Πατριάρχης που επισκέφθηκε τη Ρωσία σε σχεδόν 50 χρόνια. Αντιτάχθηκε έντονα στην διαίρεση της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και στη δημιουργία μιας ξεχωριστής Μακεδονικής Εκκλησίας.

Ο Πατριάρχης Βικέντιος απεβίωσε στις 5 Ιουλίου 1958 υπό μυστηριώδεις συνθήκες (όπως ο προκάτοχος του), μετά από μια συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου, η οποία απέρριψε τις προτάσεις του κομμουνιστικού καθεστώτος να εγκρίνει την ίδρυση μιας ξεχωριστής Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μιχαήλ στη Βελιγράδι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πατριάρχες Σερβίας