open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Συνώνυμο

Γενικά με τον αρχαίο ελληνικό και σήμερα διεθνή χαρακτηρισμό **συνώνυμα** ή **συνώνυμες λέξεις**, (σύνθετη λέξη: *συν* + *όνομα*), φέρονται εκείνες που είναι μεν διαφορετικές μεταξύ τους πλην όμως παρουσιάζουν την ίδια περίπου σημασία σε αντιδιαστολή με τα ταυτόσημα ή ταυτόσημες λέξεις που φέρονται με την ίδια εντελώς σημασία.

Τα συνώνυμα απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή διότι μπορεί να εκφράζουν το ίδιο νόημα πλην όμως με κάποιες διαφορές χρηστικές π.χ. άγω και φέρω. όπου η μητέρα φέρει στην αγκαλιά το παιδί της, αλλ' όμως δεν το άγει, ή ο στρατηγός άγει το στρατό και δεν το φέρει. Συνώνυμες λέξεις μπορεί να είναι διάφορα μέρη του λόγου όπως ουσιαστικά, επίθετα, ρήματα, κ.λπ. π.χ. ακούω - αφουγκράζομαι, άγω - φέρω, βλέπω - παρατηρώ - αγναντεύω, ξημέρωμα - χάραμα, κ.λπ., ή μεταξύ καθαρεύουσας και δημοτικής όπως θύρα - πόρτα , δίχως - χωρίς κ.λπ.

Συνώνυμες λέξεις παρατηρούνται σ΄ όλες τις γλώσσες του κόσμου. Αιτίες δημιουργίας τους κατά τους γλωσσολόγους των οποίων αποτελεί αντικείμενο έρευνας είναι:
# Νεότερη δημιουργία λέξης σαφέστερη και εκφραστικότερη, 
# Σημασιολογική σύμπτωση νεότερης με παλαιότερη λέξη
# Πολιτογράφηση ξένης λέξης ή άλλης εγχώριας διαλέκτου, (π.χ. ευχαριστώ - μερσί, εντάξει - οκέι).
Συνέπεια αυτών είναι να δημιουργείται ένας τεράστιος πλούτος συνωνύμων λέξεων ανάλογα με τον πλούτο της γλώσσας που απαντάται, για παράδειγμα στη νεοελληνική το ξυλοκόπημα κάποιου μπορεί ν' αναφερθεί ως: τον βάρεσε, ή τον χτύπησε, ή τον έδειρε, ή τον ξυλοφόρτωσε, ή τον μπαγλάρωσε, ή τον τσάκισε, ή τον έλιωσε, ή τον πέθανε, ή τον σάπισε στο ξύλο, κ.λπ.

Τέλος τα συνώνυμα επειδή μπορεί ν' αποτελούν ιδιαίτερο πρόβλημα, στη διπλωματία και στους μεταφραστές αποφεύγονται, κάνοντας χρήση των βασικότερων κατ' έννοια λέξεων.

## Σημειώσεις
Στη ρητορική και στη ποίηση τακτικά χρησιμοποιούνται λέξεις συνώνυμες στη σειρά για περισσότερη έμφαση. Στα ορθογραφικά κυρίως λεξικά  παρουσιάζονται οι λέξεις με τις συνώνυμές τους. Σε χρήση ονομάτων ο όρος συνώνυμο αποδίδεται ως συνονόματος (π.χ. όνομα Παππού και εγγονού, ή μεταξύ ξαδελφών, ή διάφορο λεγόμενη τότε τυχαία συνωνυμία).
* Με τα συνώνυμα είχε ασχοληθεί στην αρχαιότητα ο Αριστοτέλης.

## Δείτε επίσης

*Συνώνυμο (ταξινόμηση)
*Αντώνυμο

Κατηγορία:Γλωσσολογία
Κατηγορία:Γραμματική
Κατηγορία:Διπλωματία
Κατηγορία:Λεξικογραφία
Κατηγορία:Ρητορική
Κατηγορία:Τύποι λέξεων
Φυλακτό Έβρου

Το **Φυλακτό** είναι χωριό του Νομού Έβρου και του Δήμου Σουφλίου. Το 2021 είχε πραγματικό πληθυσμό 176 κατοίκους, από 309 το 2011.

Το Φυλακτό δημιουργήθηκε από Έλληνες πρόσφυγες στις 5 Οκτωβρίου 1922. Οι πρόσφυγες κατάγονταν από τα χωριά *Γιακούμπ Μπέη*, Μακρά Γέφυρα και Καλύκη *(Καβακλί)*.

Βρίσκεται 48 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης επί της Εθνικής Οδού 51 (Αρδανίου - Καστανιών), κοντά στη δυτική όχθη του Έβρου. Στο Φυλακτό βρίσκεται ένα από τα καλύτερα διατηρημένα **απολιθωμένα δάση** της Ευρώπης (έχει βρεθεί κορμός δρυός 20 μέτρων) και το παλαιότερο της Ελλάδας, με ηλικία περίπου 40 εκατομμυρίων ετών.

Το χωριό διαθέτει κέντρο οικοτεχνίας και χειροτεχνίας με στόχο την ανάδειξη της παραδοσιακής κλωστοϋφαντουργίας και χειροτεχνίας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Έβρου
Αλέκος Τζανετάκος

Ο **Αλέκος Τζανετάκος** (1937–2010) ήταν Έλληνας ηθοποιός του 
ελληνικού κινηματογράφου
και σεναριογράφος. Ήταν ευρύτατα γνωστός και ως "ο καρπαζοεισπράκτορας", παρατσούκλι που του έδωσε ο κόσμος για τις καρπαζιές που έτρωγε στους κινηματογραφικούς του ρόλους.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Μανιάτικα του Πειραιά το 1937. Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν και στην Ανωτέρα Σχολή Κινηματογράφου του Λυκούργου Σταυράκου. Έκανε ντεμπούτο στο θέατρο το 1957 με τον θίασο των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου στο έργο «Οι δικοί μας άνθρωποι», ενώ με το Περιφερειακό Θέατρο Θεσσαλονίκης του Κώστα Χατζίσκου εμφανίστηκε και σε ρόλους κλασικού ρεπερτορίου.

Πρώτη φορά εμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη στην κωμωδία του Γρηγόρη Γρηγορίου *[[Αρπαγή της Περσεφόνης (ταινία)|Η αρπαγή της Περσεφόνης]]* (1956), σε σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Αργότερα συμμετείχε σε αρκετές ταινίες όπως *[[Ο Ηλίας του 16ου (ταινία, 1959)|Ο Ηλίας του 16ου]], Ο μπαμπάς μου ο τεντιμπόις, [[Ο τρελοπενηντάρης]], [[Μερικοί το προτιμούν κρύο...|Μερικοί το προτιμούν κρύο]], [[Νόμος 4000 (ταινία)|Νόμος 4000]]* κ.ά..

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 αποσύρθηκε από το θέατρο και ασχολήθηκε με τη συγγραφή σεναρίων για βιντεοταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε ο ίδιος. 

Ο Τζανετάκος ήταν και οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων και μοτοσικλετών παίρνοντας μέρος στα πανελλήνια πρωταθλήματα και αγώνες της εποχής και σημειώνοντας πολλές νίκες.

Ο ηθοποιός ταλαιπωρούταν κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του από σοβαρά προβλήματα υγείας, με αποκορύφωμα μία εγχείρηση ανευρύσματος στην κοιλιακή αορτή τον Νοέμβριο του 2009. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών τον Απρίλιο του 2010.

## Φιλμογραφία

## Θεατρικές Παραστάσεις

Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

* Αλέκος Τζανετάκος (φιλμογραφία) στο Filmy

Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Πέτρινο Καρδίτσας

Το **Πέτρινο** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας, του δήμου Παλαμά και της Δημοτικής Ενότητας Φύλλου.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Πέτρινο βρίσκεται στα βόρεια σύνορα του νομού Καρδίτσας με το νομό Τρικάλων, δίπλα στις όχθες του ποταμού Ενιπέα και σε υψόμετρο 120 μέτρων. Απέχει περίπου 34 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το κέντρο της Καρδίτσας, 42 χιλιόμετρα δυτικά από τα Τρίκαλα και 11 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τον Παλαμά. 

Στην περιοχή γύρω από το χωριό υπάρχουν πολλά ευρήματα που φανερώνουν την κατοίκησή της από τα αρχαία χρόνια. Στη νότια είσοδό του από την Ιτέα βρέθηκαν αρχιτεκτονικές κατασκευές και κεραμική που χρονολογήθηκαν στη μέση και ύστερη εποχή του χαλκού. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου εκτίθενται αρκετά αγγεία πρωτογεωμετρικών και γεωμετρικών χρόνων (τύπου *Buccero*) που ανασκάφτηκαν στο σημείο αυτό. 

Στις τοποθεσίες "Αλωνάκι" και "Βρύση" βρέθηκαν λείψανα αρχαίας πόλεως, που πιθανολογείται ότι είναι το αρχαίο Φακίον και έχουν κηρυχθεί ως αρχαιολογικός χώρος. Στην είσοδο από τις Συκιές (ή Συκεώνα) έχει  ανασκαφεί τμήμα τοίχου μεγάλου οικοδομήματος και τάφοι πρωτογεωμετρικής εποχής. Στη συμβολή των δρόμων από το Πέτρινο προς την Ιτέα και τον Άγιο Δημήτριο καταστράφηκε τύμβος με ταφές σε λίθινες λάρνακες φτιαγμένες από ψαμμόλιθο. Ανασκαφή που έγιναν στη θέση γύρω από αυτόν τον τύμβου αποκάλυψαν κιβωτιόσχημους και καλυβίτες τάφους με πήλινες κεραμίδες.

## Διοικητικά στοιχεία

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1833 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Φύλλου που ανήκε στο νομό Τρικκάλων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α-31/08/1912 αποσπάται από το δήμο Φύλλου και ορίζεται έδρα της κοινότητας Πετρίνου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Μεσορράχη αποτελούν την τοπική κοινότητα Πετρίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φύλλου του δήμου Παλαμά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 311 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 305.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Οδοιπορικό στα Μνημεία του Νομού Καρδίτσας από τον ιστότοπο https://www.karditsanews.gr
* Ιστορική αναδρομή για το Πέτρινο Καρδίτσας από το petrinokarditsas.blogspot.com

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Παλαμά
Lockheed SR-71 Blackbird

Το **SR-71 Blackbird** (*κότσυφας*) είναι ένα αεροσκάφος αναγνώρισης κατασκευασμένο στις ΗΠΑ. Το SR-71 κατασκευάστηκε από την Lockheed Skunk Works και συγκεκριμένα από τον Κλάρενς Τζόνσον (*Clarence Johnson*), σχεδιαστή της εταιρείας και υπεύθυνο για πολλά Black projects της Lockheed. Η πρώτη του πτήση πραγματοποιήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1964, ενώ το 1998 αποσύρθηκε για διάφορους πολιτικούς λόγους. 

Η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία το είχε στις υπηρεσίες του για 35 χρόνια, ενώ και η ΝΑΣΑ το χρησιμοποίησε στο εργαστήριο πτητικών ερευνών της.

Αξιοσημείωτο είναι ότι 12 από τα 32 αεροπλάνα που κατασκευάστηκαν, καταστράφηκαν σε ατυχήματα.

## Ιστορία
Το Blackbird σχεδιάστηκε για λογαριασμό της CIA από τον Clarence Johnson, σχεδιαστή της Lockheed και διευθυντή της εταιρίας Skunk Works, παρακλάδι της Lockheed, η οποία είχε αναλάβει τα προγράμματα με το όνομα Black Project. Κανονικά το αεροπλάνο είχε την ονομασία RS-71 αλλά κατά την ανακοίνωση του, ο πρόεδρος των ΗΠA Λίντον Τζόνσον το ανέφερε ως SR-71 το οποίο έμεινε στην συνέχεια.

Το 1990 αποσύρθηκε λόγω πολιτικών αιτίων, αλλά η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ το χρησιμοποίησε μέχρι το 1998.

## Το αεροσκάφος
Το SR-71 σχεδιάστηκε σαν ένα αεροπλάνο μακράς ακτίνα αναγνωριστικό το οποίο μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητες πάνω από 3,2 Mach (3.398,4 km/h) και στα 85.000 πόδια (25,9 χιλιόμετρα). Είναι το μοναδικό στρατιωτικό αεροπλάνο το οποίο μπορούσε να πετά για ώρες με υπερηχητική ταχύτητα.

## Δείτε επίσης
### Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του SR-71
*Lockheed A-12
*Lockheed YF-12
*Lockheed D-21

### Αεροσκάφη με παρόμοιο ρόλο
*Bristol 188
*Tsybin RSR

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* SR-71.org Eπίσημη ιστοσελίδα
* SR-71 Flight Manual

Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη
SR-71
Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Θωρηκτό κλάσης Iowa

thumb|right|240px|Ομοβροντία από το πρωτοπόρο Θ/Κ Αϊόβα
Η **Κλάση Αϊόβα** είναι κλάση ταχυκίνητων θωρηκτών του αμερικανικού ναυτικού και μία από τις ιστορικές κλάσεις του είδους της στον κόσμο γενικότερα. Το όνομά της προέρχεται από το πρωτοπόρο πλοίο θωρηκτό Αϊόβα που έλαβε το όνομα αυτό προς τιμή της 29ης ομώνυμης Πολιτείας, Αϊόβα των ΗΠΑ. 
Η κλάση αυτή περιλαμβάνει 6 αδελφά πλοία, ταχυκίνητα θωρηκτά, που η ναυπήγησή τους άρχισε το 1938 με απώτερο σκοπό τη συνοδεία των ταχυμεταφερομένων δυνάμεων των ΗΠΑ, κυρίως για το θέατρο των ναυτικών επιχειρήσεων του Ειρηνικού. Τελικά η κλάση αυτή περιελάμβανε 6 θωρηκτά που έλαβαν μέρος ειδικότερα σ΄ όλες τις επιχειρήσεις του 2ου μισού του 20ου αιώνα από τον Πόλεμο της Κορέας, του Βιετνάμ, μέχρι και τον Πόλεμο του Κόλπου.
* Η κλάση Αϊόβα αντικατέστησε την μέχρι τον Β’ Π.Π. προηγούμενη «Νότια Ντακότα κλάση θωρηκτών».

## Σχεδιασμός
Είναι γεγονός ότι η ναυπήγηση θωρηκτών πλοίων είχε ξεκινήσει, κυρίως από τις  ναυτικές Μεγάλες Δυνάμεις και όχι μόνο, πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη διάρκεια του οποίου όμως είχε λάβει μεγάλες διαστάσεις. Μετά τη λήξη του πολέμου εκείνου το τεράστιο κόστος της ναυπήγησης αλλά και διατήρησης τέτοιων τύπων πλοίων εξανάγκασε τους διαφόρους ηγέτες των Χωρών να έλθουν σε μία συνεννόηση για κάποιο περιορισμό αυτών. Πράγματι αυτό συνέβη στις 8 Ιουλίου του 1921 όταν ο τότε υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Κάρολος Χούγκενς κάλεσε τους ομολόγους του της Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ιαπωνίας, στη Ναυτική Διάσκεψη της Ουάσιγκτον όπου και συνομολογήθηκε η λεγόμενη Ναυτική Συνθήκη της Ουάσιγκτον που περιελάμβανε και έναν όρο για ναυπηγήσεις θωρηκτών μέχρι το ανώτερο 35.000 τον. συνολικού εκτοπίσματος έκαστου και φερόμενων πυροβόλων (κανονιών) διαμετρήματος μέχρι 14 ιντσών (356 χιλ). Ακολούθησε η Ναυτική Συνθήκη του Λονδίνου που αύξησε τη ρήτρα του διαμέτρηματος σε 16 ίντσες (406 χιλ)  Έτσι υπό αυτές τις νέες ρήτρες είχε σχεδιαστεί η ναυπήγηση θωρηκτών της λεγόμενης «Βόρειας Καρολίνας» και «Νότιας Ντακότας» κλάσεις θωρηκτών. 

Και ενώ αυτά ίσχυαν στους σχεδιασμούς τον Νοέμβριο του 1937, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ «διαρρέουν» στον τύπο πληροφορίες περί επικείμενων ιαπωνικών ναυπηγήσεων σούπερ θωρηκτών των 45.000 τόνων. Έτσι πέντε μήνες μετά, στις 31 Μαρτίου του 1938 οι ΗΠΑ, Αγγλία, και Γαλλία συμφωνούν στο ανώτατο επιτρεπόμενο ορίου χωρητικότητας νέων θωρηκτών μέχρι 45.000 – 46.000 τον. Κατόπιν αυτού άρχισε ο σχεδιασμός των λεγομένων Α και C κλάσεις πλοίων που αφορούσε υπάρχοντα θωρηκτά με μόνο αντικατάσταση φερόμενου οπλισμού. Η έναρξη όμως του Β΄ Π.Π. συνέτεινε σε αναζήτηση νέων σχεδίων για περισσότερο ταχυκίνητα θωρηκτά έτσι εκπονήθηκε ένα νέο σχέδιο όπου το πρωτοπόρο πλοίο που καθελκύστηκε μ΄ αυτό ονομάστηκε Αϊόβα μετά το οποίο ακολούθησε η ναυπήγηση άλλων  τριών ομοίων θωρηκτών από 6 που είχαν αρχικά προγραμματιστεί. Τα θωρηκτά αυτά ήταν τα: 
# Αϊόβα,
# Νιού Τζέρσεϋ
# Μιζούρι και 
# Ουϊσκόνσιν
Τα άλλα δύο Ιλλινόις και Κεντάκυ ακυρώθηκαν.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Μέρος του λόγου

Το σύνολο των λέξεων της ελληνικής γλώσσας διαχωρίζεται τόσο από γραμματικής άποψης όσο και συντακτικής σε δέκα βασικές κατηγορίες οι οποίες ονομάζονται **μέρη του λόγου**.

## Διάκριση
Τα μέρη του λόγου είναι: 
# Άρθρο
# Ουσιαστικό
# Επίθετο
# Αντωνυμία
# Ρήμα 
# Μετοχή
# Πρόθεση
# Επίρρημα
# Σύνδεσμος 
# Επιφώνημα

## Ταξινόμηση
Την ταξινόμηση των ελληνικών λέξεων ξεκίνησαν κατά την αρχαιότητα οι σοφιστές και οι φιλόσοφοι που πρώτοι ασχολήθηκαν σε σχετική έρευνα. Συγκεκριμένα ο Πλάτων χώρισε σε κατηγορίες τα ονόματα και τα ρήματα, ο δε Αριστοτέλης πρόσθεσε το σύνδεσμο, στον οποίο και κατέτασσε το άρθρο και τις αντωνυμίες.
Τα μέρη του λόγου όπως εμφανίζονται σήμερα καθιερώθηκαν από τους Στωικούς.
Από την ελληνική γλώσσα παρέλαβαν τα μέρη του λόγου και πολλές άλλες γλώσσες.

## Κλιτά - άκλιτα
Τα μέρη του λόγου διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες: στα "κλιτά" μέρη του λόγου και στα "άκλιτα" μέρη του λόγου. 
Άκλιτα μέρη είναι  τέσσερα  δηλαδή η πρόθεση, το επίρρημα, ο σύνδεσμος και το επιφώνημα. Λέγονται άκλιτα επειδή αυτά δεν κλίνονται, δηλαδή σε αντίθεση των έξι πρώτων, στο λόγο διατηρούν πάντα την ίδια μορφή (π.χ. μπράβο!, εδώ, εκεί, κάτω, για, και, κ.λπ.). 
Σημειώνεται ότι καθένα από τα παραπάνω μέρη του λόγου διακρίνεται και σε επιμέρους κατηγορίες ή είδη. Επίσης θα μπορούσαμε να τονίσουμε ότι υπάρχει η κλιτή και η  άκλιτη μετοχή.

## Πηγές
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου", τομ. 12ος, σελ. 502.


Κατηγορία:Συντακτικό
Κατηγορία:Γραμματική
Δημήτριος Κολοκοτρώνης

Ο καπετάνιος **Δημήτριος Κολοκοτρώνης** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
## Βιογραφία
Θείοι του ήταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας. Είχε εγκατασταθεί στην Τριέστη, επέστρεψε όμως μετά την επανάσταση και πήρε μέρος στους πολέμους μαζί με τον θείο του Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον εξάδερφό του Γενναίο και τον άλλο του θείο Δημήτρη Πλαπούτα. Σε όλες τις μάχες που βρέθηκε διακρίθηκε για την γενναιότητα, την τόλμη και το ορμητικό του στοιχείο.
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Δημητριος
Αντώνιος Κολοκοτρώνης

Ο **Αντώνιος Κολοκοτρώνης** ήταν σημαντικός κλέφτης και αγωνιστής της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, μέλος της ευρύτερης οικογένειας των Κολοκοτρωναίων που έδωσε και άλλους αγωνιστές στην Επανάστασης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Καρύταινας. Ήταν από τους ελάχιστους κλέφτες της Πελοποννήσου που διασώθηκαν όταν οι άλλοι έπεσαν θύματα κατατρεγμού, τον καιρό που οι Τούρκοι εξολόθρευαν τους κλέφτες (δεκαετία 1810). Όπως διηγείται ο Φωτάκος, την 25 Μαρτίου του 1821, ημέρα της επανάστασης, έκανε το σταυρό του, πήρε το τουφέκι του και είπε: «*δόξα σοι ο Θεός! Τώρα έχω συντρόφους όλον μου το Έθνος, και να με βοηθήσει ο Θεός να πάρω το αίμα των συντρόφων μου και των συγγενών μου. Να ίδη ο ήλιος όλον μου το κορμί, όπου το έκρυβα από τρύπαν εις τρύπαν*». Έλαβε μέρος στην πολιορκία της Τριπολιτσάς, στην οποία έμεινε μέχρι τέλους κάνοντας πολλές ανδραγαθίες. Προκαλούσε τους πολιορκημένους Τούρκους να βγαίνουν έξω και τους σκότωνε με ενέδρες ("χωσιές").  Κατά την διάρκεια της πολιορκίας εστάλη μαζί με άλλους στα Μεγάλα Δερβένια και πιο πέρα, στη Ρούμελη για να εμποδίσουν τους Τούρκους να μην έλθουν στην Πελοπόννησο. Κατά την εισβολή του Δράμαλη ήταν στο Αγιώργι της Κορίνθου και από εκεί διατάχτηκε από τον στρατηγό Κολοκοτρώνη να πάει να οχυρωθεί και αυτός στο περίφημο ταμπούρι του Αγριλοβουνού. Κατά την μεγάλη μάχη του Δερβενακιου κατά του Δράμαλη, μετά τον πρώτο τουφεκισμό εμπόδισε στον ζυγό του βουνού Πανάγου τους Τούρκους να μην περάσουν στην αριστερή μεριά και πιάσουν τον δημόσιο δρόμο που οδηγούσε για την Κουρτέσα και την Κόρινθο. Στην θέση αυτή ο Αντώνιος Κολοκοτρώνης έκανε μάχη εναντίον των Τούρκων και σκότωσε πολλούς πριν ακόμα έρθει ο Νικήτας Σταματελόπουλος με τους υπόλοιπους. Με την παροχή βοηθείας του Σταματελόπουλου οι απώλειες των Τούρκων γίναν ακόμα μεγαλύτερες. Η σύγχυση των Τούρκων ήταν μάλιστα τόσο μεγάλη, που την νύχτα κατά λάθος αλληλοσκοτώθηκαν από μόνοι τους.
## Βιβλιογραφικές Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αντωνιος
Μάρκος Κολοκοτρώνης

Ο **Μάρκος Κολοκοτρώνης** ήταν κλέφτης και αγωνιστής του αγώνα του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το Λυμποβίσι της επαρχίας Καρύταινας και ήταν αδελφός του Θ. Κολοκοτρώνη. Έμεινε στην πατρίδα του επειδή οι Τούρκοι δεν τον κυνήγησαν και ήταν κάπος (σωματοφύλακας) του Ταμπακόπουλου. Όταν έφτασε η ημέρα της επανάστασης πήρε τα όπλα του παρόλο που ήταν γέρος, και με τα τέσσερα παιδιά του βγήκε να πολεμήσει. Ήταν εκείνος που έσωσε τον Νικολή Ταμπακόπουλο με τον Σεϊδή Λαλιώτη και την συνοδεία του στον Φονιά. Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες που έγιναν πριν πέσει η Τριπολιτσά. Όταν ήρθε ο Δράμαλης έλαβε μέρος και στις μάχες που έγιναν μαζί με όλους τους στρατιώτες του χωριού του και με άλλους. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης τον έστειλε επί κεφαλής των εκεί στρατιωτών. Είδε την μεγάλη μάχη του Δερβενακίου. Έμεινε μαχόμενος μέχρι την καταστροφή του Δράμαλη.

## Πηγές
* 
* Κωνσταντίνος Β. Κωνσταντάρας, *Πρόσωπα 1821, Γνωστές και άγνωστες μορφές του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα,* Αθήνα 2019.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Μαρκος
Κωνσταντής Μ. Κολοκοτρώνης

Ο καπετάνιος **Αντώνιος Κολοκοτρώνης** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Καρύταινας. Πατέρας του ήταν ο Μάρκος Κολοκοτρώνης. Ακολούθησε τον θείο του Θεόδωρο Κολοκοτρώνη παντού και πάντα και ήταν και σωματοφύλακάς του. Τον είχε στείλει ο θείος του καβαλάρη μαζί με άλλους στην μάχη των Δερβενακίων μαζί με τους υπασπιστές του να παν να βρουν τους πασάδες και τις καμήλες που δεν είχαν φανεί να περάσουν με τους άλλους Τούρκους κατά τον Άγιο Σώστη. Στον δρόμο του Άργους για το χωριό Χαρβάτι βρήκαν τους Πασάδες και τους τουφέκισαν και τους έτρεψαν σε φυγή κάνοντας πολλά λάφυρα και τροφές. Οι Πασάδες στην φυγή τους άφησαν τους αρρώστους και τους πληγωμένους έρμαιο στις σφαίρες και στα κανόνια. 
## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κωνσταντης
Κωνσταντίνος Παπαθανασόπουλος

Ο καπετάνιος **Κωνσταντίνος Παπαθανασόπουλος** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από τη Στεμνίτσα της επαρχίας Καρύταινας. Είχε πάει για σπουδές στην Οδησσό και τη Χίο, επέστρεψε όμως στην αρχή της επαναστάσεως. Όταν ήταν στην Οδησσό έμενε κοντά στον Ηλία Μάνεση Τσάκωνα, άνδρα της Φιλικής Εταιρείας και φημισμένο τότε στους εκεί Έλληνες. Ο Τσάκωνας ενεργούσε με έναν άλλο, τον Ιωάννη Αμβροσίου από το χωριό Δροβολοβό των Καλαβρύτων. Αυτοί οι δύο διατηρούσαν και αλληλογραφική επικοινωνία με τον Ιωάννη Καποδίστρια και αργότερα με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Ο Κωνσταντίνος Παπαθανασόπουλος λίγο έμεινε στην Πελοπόννησο και έπειτα πέρασε στην Ανατολική Ελλάδα στους εκεί καπεταναίους Γκούρα και Καραϊσκάκη, όπου και υπηρέτησε. Λόγω της διαμονής του στην Οδησσό ήξερε πολλά πράγματα για τα προεπαναστατικά γεγονότα.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Βελλεροφών (τραγωδία)

Ο «**Βελλεροφών**» είναι τραγωδία του Ευριπίδη από την οποία σώζονται μόνον ενενήντα στίχοι. Δυστυχώς, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της τραγωδίας χάθηκε, είναι αδύνατον να ανασκευάσουμε ακριβώς την πλοκή της. Ωστόσο, από τα αποσπάσματα φαίνεται ότι ο Βελλεροφόντης έχει χάσει τη σύζυγο και το παιδί του και ζει σε μια χέρσα γη με τον πατέρα του Γλαύκο και τον Πήγασο, το φτερωτό άλογό. Απογοητευμένος από την κατάστασή του, άρχισε να πιστεύει ότι δεν υπάρχουν θεοί και αποφασίζει να φθάσει τον Όλυμπο πετώντας με τον Πήγασο. Όμως, το άλογο πέφτει με τον αναβάτη του και ο Βελλεροφόντης, αφού μετανιώνει για την απιστία του, πεθαίνει.

Ο κατωτέρω στίχος της τραγωδίας συγκινούσε ιδιαιτέρως τον Κράντωρα:

«οἴμοι· τί δ’ οἴμοι; θνητά τοι πεπόνθαμεν» («Αλίμονο! Τι αλίμονο; Πάθαμε ότι οι θνητοί»)

## Σημείωση



## Βιβλιογραφία
* Euripide, «Tragédies», τ. 8, 2ο μέρος, «Fragments. De Bellérophon à Protésilas», Les Belles Lettres, Παρίσι 2003 (επιμελεία François Jouan και Herman Van Looy). Ελληνικό κείμενο με γαλλική μετάφραση.

Κατηγορία:Τραγωδίες του Ευριπίδη
2001 QW322

thumb|Το 2001 QW<sub>322</sub> από το αστεροσκοπείο Gemini
Το **2001 QW<sub>322</sub>** είναι ένας μικρός πλανήτης της Ζώνης του Κάιπερ. Ανακαλύφθηκε το 2001 όπως και ο δορυφόρος του από την ομάδα του JJ Kavelaars, και χαρακτηρίζεται ως ένας διπλός αστεροειδής, του οποίου τα δύο *μέλη* διαθέτουν ένα μέγεθος που εκτιμάται πως έχει 86 χιλιόμετρα διάμετρο. 

Το 2008, το έργο που δόθηκε στη δημοσιότητα δείχνει ότι αυτός ο διπλός αστεροειδής έχει εξαιρετικά μεγάλη τροχιακή περίοδο για ένα διπλό Μεταποσειδώνιο αντικείμενο, για έναν αστεροειδή ή ένα μικρό πλανήτη, της οποίας η τιμή είναι περίπου 25 με 30 χρόνια. Η τροχιακή ακτίνα είναι επίσης ιδιαίτερα υψηλή (105.000 έως 135.000 χιλιόμετρα), ενώ η εκκεντρότητα είναι ασυνήθιστα χαμηλή (

Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα
Αθανάσιος Σέκερης

Ο **Αθανάσιος Σέκερης** ήταν αδελφός των Παναγιώτη και Γεωργίου Σέκερη. Υπήρξε μέλος της "Αρχής" της Φιλικής Εταιρείας. 

## Βιογραφικά στοιχεία
Έμαθε τα πρώτα γράμματα στη Σχολή της Δημητσάνας. Ακολούθησε τον μεγαλύτερο αδελφό του, Παναγιώτη, στην Κωνσταντινούπολη,  και αφού συμπλήρωσε εκεί τις σπουδές του ασχολήθηκε και αυτός με το εμπόριο. Το 1816 εγκαταστάθηκε στην Οδησσό ως συνεταίρος του αδελφού του. Το 1817 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Νικόλαο Σκουφά, όταν ο τελευταίος φιλοξενήθηκε από τον Αθανάσιο Σέκερη στο σπίτι του στην Οδησσό. Μαζί του μυήθηκε και ο εμποροϋπάλληλός του Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος. Τότε ήταν που αποφασίστηκε η μεταφορά της έδρας της Εταιρείας στην Κωνσταντινούπολη. Ο Σκουφάς, πριν αναχωρήσει για την Κωνσταντινούπολη, φανέρωσε στον Αθανάσιο την *Αρχή* και τον όρισε συναρχηγό με έδρα του την Οδησσό και υπεύθυνο για τη Βεσσαραβία. Αναχωρώντας ο Σκουφάς από την Οδησσό θα πάρει μαζί του τον Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο και ένα συστατικό γράμμα του Αθανασίου προς τον αδελφό του, Παναγιώτη Σέκερη. Μερικές εβδομάδες αργότερα θα συναντήσει τον Παναγιώτη Σέκερη και θα τον μυήσει στη Φιλική Εταιρεία. Η μύηση αυτή υπήρξε αποφασιστικής σημασίας, διότι μέσω αυτού η Φιλική Εταιρεία εισήλθε στους κύκλους των μεγαλεμπόρων της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι τη στήριξαν οικονομικά, ενώ με την επιρροή και τις ικανότητές τους διευκόλυναν την επέκταση του δικτύου της.

Με το ξέσπασμα της επανάστασης αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα. Έφτασε από την Οδησσό στο τέλος Αυγούστου 1821. Υπηρέτησε ως επικεφαλής σώματος στρατού της επαρχίας Τριπόλεως σε διάφορες μάχες. Σε μία από αυτἐς μάλιστα πληγώθηκε στο δεξί χέρι. Μετά το θάνατο του αδελφού του Γεώργιου, προσπάθησε να διοριστεί σε κάποια δημόσια θέση και ν' αποζημιωθεί για την προσφορά της οικογένειάς του στον Αγώνα. Το 1823 διορίστηκε πληρεξούσιος της επαρχίας Τριπόλεως στη Β΄ Εθνοσυνέλευση στο Άργος, και το 1824 διορίστηκε Έπαρχος Παλαιών Πατρών. Από το 1828 μέχρι το 1831 ήταν επαρχιακός δημογέροντας Ναυπλίας. Από το 1835 μέχρι το 1843 κατέχει τη θέση του προέδρου Πρωτοδικών. Το 1844 παύεται από τη θέση του Ειρηνοδίκη και τον συναντάμε ως επιστάτη και αποθηκάριο των Δημοσίων Προσόδων του Δήμου Άργους.

Απόγονός του ήταν ο υπουργός Ευάγγελος Σέκερης,  ο καθηγητής και πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Κωνσταντίνος Σέκερης και ο Θανάσης Σέκερης Έλληνας αντιναύαρχος Ε.Α. του Πολεμικού Ναυτικού, ιδιαίτερα γνωστός για τον αντιδικτατορικό του αγώνα με την συμμετοχή του στο Κίνημα του Ναυτικού.

## Πηγές
* 
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικό Λεξικό των Πατρών, εκ του τυπογραφείου Πέτρου Κούλη, Πάτρα, 1995, λήμμα Σέκερης. 
* *Υπογραφές Αγωνιστών της Ελληνικής Επαναστἀσεως*, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, Αθήνα, 1998. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Έπαρχοι Πατρών
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Παναγιώτης Κάλας

Ο **Παναγιώτης Κάλας** ή **Τσοπανάκος** (Δημητσάνα, 1789-1825) ήταν λαϊκός ποιητής της  περιόδου του αγώνα του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Δημητσάνα το 1789. Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Καρύταινας. Κατά την επανάσταση δεν μπορούσε να κρατήσει όπλο λόγω σοβαρής σωματικής αδυναμίας επειδή ήταν καμπούρης, κοντός και στραβοπόδης. Αν και ανάπηρος είχε μεγάλο ζήλο για τον αγώνα και γι'αυτό χρησίμευε στα στρατόπεδα και στις πολιορκίες τρέχοντας και εμψυχώνοντας τους στρατιώτες. Έγραφε δε και στίχους επαινετικούς στους στρατηγούς και τους καπεταναίους και τον λέγανε «ποιητή της επαναστάσεως». Αγαπούσε πολύ να βλέπει τον στρατηγό Νικήτα Σταματελόπουλο και όπου και αν πήγαινε κει έστεκε, τους στίχους που έγραφε τους απήγγειλε πρώτα σ' αυτόν, και μετά πήγαινε και στους άλλους και τους έψελνε. Βρέθηκε σε μία μάχη, στην οποία ο στρατηγός Νοταράς νίκησε και οι στρατιώτες του πήραν πολλά λάφυρα και ζώα, ο Τσοπανάκος πήρε ένα άλογο το οποίο του χάρισε ο Νικήτας για να το έχει να πηγαίνει καβάλα και να μην κουράζεται. Ο Τσοπανάκος όμως, επειδή δεν είχε λεφτά για να το ταΐζει του έστειλε αυτό το γράμμα:

Η Πελοποννησιακή Γερουσία τον πλήρωνε τα έξοδά του.

Πέθανε όταν θέλησε να πάει στην Δημητσάνα, την πατρίδα του, καβάλα με το νέο άλογο. Ο Φωτάκος αναφέρει ότι στον δρόμο συνάντησε κορομηλιές γεμάτες κορόμηλα, κατανάλωσε πολλά και πέθανε.

## Έργο
Το ποιητικό του έργο το άφησε χειρόγραφο. Μετά το θάνατό του, το 1838, τυπώθηκε από τον τυπογράφο Ν. Παπαδόπουλο βιβλίο με ποιήματά του.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Άσματα Πολεμιστήρια του υπέρ της Ανεξαρτησίας της Ελλάδος αγώνος Στιχουργηθέντα υπό του Παναγιώτου Τσοπανάκου Δημιτσανίτου, Και εκδοθέντα υπό του Τυπογράφου Ν. Παππαδόπουλου του εκ Τριπόλεως»
* Κάλλας Παναγιώτης ή Τσοπανάκος (1789-1825), λαϊκός ποιητής του 1821, *Αργολική Βιβλιοθήκη*.

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σαρκόφιλος

Ο ***Σαρκόφιλος*** (***Sarcophilus***) είναι γένος σαρκοφάγων μαρσιποφόρων πιο γνωστό για το μοναδικό επιζών μέλος του, τον διάβολο της Τασμανίας (*S. harrisii*).

Το γένος *Σαρκόφιλος* έχει τρία είδη. Τα *[[Sarcophilus laniarius|S. laniarius]]* και *[[Sarcophilus moornaensis|S. moornaensis]]* είναι γνωστά μόνο από απολιθώματα του Πλειστόκαινου. Το *S. laniarius* ήταν μεγαλύτερο από το σύγχρονο, και μόνο επιζών είδος, *S. harrisii*, ζυγίζοντας έως και 10 κιλά παραπάνω. Η σχέση μεταξύ των τριών ειδών δεν είναι ξεκαθαρισμένη. Ενώ κάποιοι υποστηρίζουν ότι το *S. harrisii* ενδέχεται να ήταν μικρότερη εκδοχή του *S. laniarius* λόγω νησιωτικού νανισμού, άλλοι υποστηρίζουν ότι ήταν εντελώς διαφορετικό είδος, και ότι τα δύο συνυπήρξαν κατά το Πλειστόκαινο.

## Πηγές
*Long, J., Archer, M., Flannery, T. and Hand, S. 2002. *Prehistoric Mammals of Australia and New Guinea: One Hundred Million Years of Evolution*. Johns Hopkins University Press.  pp 55. ISBN 0-8018-7223-5.

Κατηγορία:Δασυουρίδες
Δασύουρος

Τα ζώα του γένους ***Δασύουρος*** (***Dasyurus***) γνωστά και ως **ιθαγενείς γάτες** (*native cats*) είναι σαρκοφάγα μαρσιποφόρα ενδημικά στην Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα. Τα ενήλικα άτομα έχουν μήκος μεταξύ 25 έως 75 εκατοστά, με τριχωτές ουρές μήκους από 20 έως 35 εκατοστά. Τα θηλυκά έχουν έξι με οκτώ θηλές και αναπτύσσουν μάρσιπο, ο οποίος ανοίγει προς την ουρά, μόνο κατά την διάρκεια του θηλασμού όταν έχει μικρά. Ζουν και σε δάση και σε ανοιχτές κοιλάδες. Παρόλο που είναι ζώα που ζουν κατά κύριο λόγο στο έδαφος έχουν αποκτήσει δευτερεύοντα δεντρόβια χαρακτηριστικά. Δεν έχουν συλληπτήριες ουρές αλλά έχουν προεξοχές στις πατούσες των ποδιών τους. Οι γομφίοι και οι κυνόδοντες τους είναι πολύ αναπτυγμένοι.

Το γένος *Δασύουρος* απειλείται από τους τοξικούς βατράχους του είδους *[[Bufo marinus]]*, ωστόσο ένα πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ που αποκαλύφθηκε το 2010, τους διδάσκει να αποφεύγουν να τρώνε αυτά τα αμφίβια.

Η φυλή Dasyurini στην οποία ανήκει το γένος *Δασύουρος* περιλαμβάνει επίσης τον διάβολο της Τασμανίας, και τα γένη *[[Antechinus]]*, *[[Dasyuroides]]* και *[[Dasycercus]]*.

## Ταξονομία
Στο γένος *Dasyurus* ανήκουν τα ακόλουθα είδη:
* *[[Δασύουρος ο λευκόστικτος]]* (*Dasyurus albopunctatus*), Νέα Γουινέα
* *[[Δασύουρος του Ζοφρουά]]* (*Dasyurus geoffroii*), δυτική Αυστραλία
* *[[Dasyurus hallucatus]]*, βόρεια Αυστραλία
* *[[Δασύουρος ο κηλιδωτός]]* (*Dasyurus maculatus*), ανατολική Αυστραλία
* *[[Δασύουρος ο σπάρτακος]]* (*Dasyurus spartacus*), Νέα Γουινέα
* *[[Dasyurus viverrinus]]* (Δασύουρος ο μοσχογαλίνος?), Τασμανία (προηγουμένως και στην ηπειρωτική ανατολική Αυστραλία)

Υπάρχει τουλάχιστον ένα απολιθωμένο είδος από την Πλειόκαινο εποχή, το *D. dunmalli*, που περιγράφηκε από τον Bartholomai το 1971. Το όνομα *Dasyurus* *Δασύουρος* προέρχεται από τα ελληνικά και σημαίνει «πυκνή ουρά», ενώ δόθηκε από τον Étienne Geoffroy Saint-Hilaire το 1796. Το πρώτο είδος που περιγράφηκε ήταν ο *[[Δασύουρος ο κηλιδωτός]]* (*Dasyurus maculatus*), το οποίο είχε αρχικά τοποθετηθεί στο γένος των αμερικανικών μαρσιπομυών *[[Δίδελφυς]]* (*Didelphis*).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δασυουρίδες
Τζορτζ Χάρις

Ο **Τζορτζ Χάρις** (*George Prideaux Robert Harris*, 1775–1810) ήταν φυσιοδίφης και ο αναπληρωτής γενικός επιθεωρητής της Τασμανίας στην Αυστραλία από το 1803. Περιέγραψε πολλά από τα ενδημικά μαρσιποφόρα του νησιού, συμπεριλαμβανομένου του διαβόλου της Τασμανίας και της θυλακίνης. Ονόμασε τον διάβολο της Τασμανίας που περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον ίδιο το 1807, *Didelphis ursina*, ενώ τελικά το είδος ονομάστηκε *Sarcophilus harrisii* προς τιμήν του. Περιέγραψε επίσης και μερικά είδη φυτών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστραλοί
Κατηγορία:Βιολόγοι
Potorous platyops

Το ***Potorous platyops*** είναι εξαφανισμένο είδος μαρσιποφόρων που ζούσε στην Αυστραλία. Το πρώτο δείγμα συλλέχθηκε το 1839 και περιγράφηκε από τον Τζον Γκουλντ το 1844, αλλά ακόμα και τότε ήταν σπάνιο και συλλέχθηκαν μόνο λίγα δείγματα συνολικά, το τελευταίο από αυτά το 1875. Υποαπλιθωμένα ευρήματα υποδηλώνουν ότι είχε εκτεταμένη κατανομή από τις ημιάνυδρες παράκτιες περιοχές της Νότιας Αυστραλίας μέχρι τις ακτές της Δυτικής Αυστραλίας, και πιθανώς βορείως  μέχρι το Βόρειο Δυτικό Ακρωτήριο. 

Οι συνήθειες του *P. platyops* είναι σχεδόν άγνωστες. Είναι ξεκάθαρο ότι απέφευγε τις γόνιμες δασωμένες περιοχές που κατοικούσαν τα συγγενικά του είδη, *[[Potorous tridactylus]]* και *[[Potorous longipes]]*. Είναι ασυνήθιστο, σε σχέση με τα άλλα προσφάτως εξαφανισμένα είδη της Αυστραλίας, το γεγονός ότι ο πληθυσμός του παρήκμασε σημαντικά πριν τον αποικισμό της Αυστραλίας από Ευρωπαίους. 

Διατηρημένα δείγματα υποδεικνύουν ότι ήταν το μικρότερο από τα είδη του γένους *[[potorous]]* με μήκος περίπου 24 εκατοστά και ουρά 18 εκατοστά. Η γούνα του ήταν γκρι από πάνω και είχε μουντό άσπρο χρώμα από κάτω. Το σώμα του είχε παρόμοιο σχήμα με αυτό ενός μεγάλου αρουραίου. Τα αυτιά του ήταν μικρά και στρογκυλεμένα, η μουσούδα του σχετικά κοντή και τα μάγουλά του αξιοσημείωτα φουσκωμένα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://web.archive.org/web/20030416235542/http://www.abchsn.com/users/aus_wildlife/broad_faced_potoroo.html

Κατηγορία:Ποτοροΐδες
Κατηγορία:Πανίδα της Αυστραλίας
Κατηγορία:Εξαφανισμένα ζώα
Ιωδιούχο νάτριο

Το **ιωδιούχο νάτριο** είναι ένα ανόργανο, λευκό και κρυσταλλικό άλας με χημικό τύπο NaI. Έχει σημείο τήξης 661°C (934 K) και σημείο βρασμού 1304°C (1577 eK). Δεν είναι τοξικό αλλά μπορεί να βλάψει το αγέννητο παιδί. Υπάρχει διαλυμένο στη θάλασσα.

## Χρήσεις
Το ιωδιούχο νάτριο χρησιμοποιείται συνήθως για την θεραπεία και την πρόληψη της ανεπάρκειας ιωδίου.

Ιωδιούχο νάτριο χρησιμοποιείται επίσης σε αλυσιδωτές αντιδράσεις πολυμεράσης.

Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Αλογονίδια
Κατηγορία:Ενώσεις νατρίου
Πιερ Μπουατάρ

Ο **Πιέρ Μπουατάρ** (γαλλ. Pierre Boitard, 27 Απριλίου 1789 Μασόν, – 1859 Σων-ε-Λουάρ) ήταν Γάλλος βοτανολόγος και γεωλόγος. Είναι γνωστός για την περιγραφή και την ταξινόμηση του διαβόλου της Τασμανίας και το έργο *Paris avant les hommes* (*Το Παρίσι πριν τον Άνθρωπο*), που δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατο το 1861, στο οποίο περιγράφεται ένας προϊστορικός πιθηκόμορφος πρόγονος του ανθρώπου που ζούσε στην περιοχή του Παρισιού. Έχει γράψει επίσης, μεταξύ άλλων, τα έργα *Curiosités d'histoire naturelle et astronomie amusante*, *Réalités fantastiques* και *Voyages dans les planètes*.

## Παραπομπες


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Stephen Trussel, "Paris Before Man"

Κατηγορία:Γάλλοι βοτανολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι γεωλόγοι
Κομερσάντ

Η **Κομερσάντ** (ρωσικά: Коммерсантъ, ΔΦΑ: [kəmʲɪrˈsant], δηλαδή «*Ο Επιχειρηματίας*») είναι ημερήσια εφημερίδα της Ρωσίας. Κυκλοφορεί από το 2005, ενώ η καθημερινή κυκλοφορία της είναι γύρω στα 131.000 αντίτυπα.

## Ιστορικό
Η εφημερίδα αρχικά ιδρύθηκε το 1909 και έκλεισε μετά την μπολσεβικική κατάληψη της εξουσίας και την καθιέρωση της λογοκρισίας, το 1917. Το 1989, με την απαρχή της ελευθερίας του Τύπου στη Ρωσία, η εφημερίδα είχε αποκατασταθεί υπό την ιδιοκτησία του επιχειρηματία και του δημοσιολόγου Βλαντιμίρ Γιάκοβλεφ. Το 1997, ο Μπόρις Μπερεζόφσκι, μέλος της "οικογένειας" του τότε προέδρου της Ρωσίας, Μπορίς Γιέλτσιν, αγόρασε τον εκδοτικό οίκο «Κομερσάντ», ο οποίος περιλάμβανε το «Κομερσάντ-Ημερησίως» (*Коммерсантъ-Daily*), καθώς και άλλα δύο σημαντικά περιοδικά, το «Κομερσάντ-Βλαστ» (εξουσία) και το «Κομερσάντ-Ντένγκι» (χρήμα). Επίσης περιλαμβάνει τα ψυχαγωγικά περιοδικά «Ντομοβόι», «Αφτοπιλότ» και «Μολοτόκ». Στις 14 Ιουλίου 2005, ο Μπερεζόφσκι απέλυσε τον Γενικό Διευθυντή της εφημερίδας, τον Αντρέι Βασίλιεφ και τον αρχισυντάκτη της εφημερίδας, τον Αλεξάντερ Στουκάλιν, σε μια κίνηση προετοιμασίας για τις προεδρικές εκλογές του 2008. Τον Ιανουάριο του 2005 η εφημερίδα δημοσίευσε κενές σελίδες σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το διάταγμα της ΔΕΚ η εφημερίδα να δημοσιεύσει ότι η ιστορία με την κρίση της τράπεζας "Άλφα" δεν είναι αληθής. Το μοναδικό άρθρο αυτού του έντυπου ήταν αυτό που δημοσιεύτηκε ανάποδα στην πρώτη σελίδα. Ο τίτλος του άρθρου «Полный истец» (*Πλήρης Ενάγων*) είχε μικρή σημασία, αλλά ομοιοκατάληκτη με τη ρωσική βρισιά «Полный пиздец» (*Πλήρης καταστροφή*). Μετά ο Μπερεζόφσκι πούλησε τον εκδοτικό οίκο σε ένα παλιό φίλο του και συνεργάτη, τον Μπάντρι Παταρκατσισβίλι, ο οποίος ήταν ο πρόεδρος της εφημερίδας υπό την ηγεσία του. Τον Αύγουστο του 2006, ο Παταρκατσισβίλι πώλησε τον εκδοτικό οίκο στον Αλισέρ Ουσμάνοφ, επικεφαλής της Γκαζπρόμ (Газпром). Μετά από διαφωνία με του Ουσμάνοφ, ο Βλαντισλάφ Μποροντούλιν, ο οποίος ήταν ο κύριος συντάκτης, παραιτήθηκε από τη θέση του. Από τον Φεβρουάριο του 2009 η εφημερίδα άρχισε να τυπώνεται και στη Μεγάλη Βρετανία.

## Σκάνδαλα
Τον Ιανουάριο του 2000 η εφημερίδα κρίθηκε ένοχη για συκοφαντική δυσφήμιση κατά του Ρώσου επιχειρηματία, Άλεξ Κονανίχιν, και διατάχθηκε να καταβάλει αποζημίωση 3 εκατομμύρια δολάρια. Τον Μάιο του 2009 ένας Ρώσος βουλευτής και επιχειρηματίας, ο Ολέγκ Μιχέγεφ, είχε μηνύσει την εφημερίδα ζητώντας αποζημίωση 217 εκατομμύρια δολάρια, υποστηρίζοντας ότι ένα άρθρο της εφημερίδας για την τράπεζά του της είχε προξενήσει ζημιές.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εφημερίδες στη ρωσική γλώσσα
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Μόσχα
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Ρωσική Αυτοκρατορία
Βασίλειος Χρηστακόπουλος

Ο **Βασίλειος Χρηστακόπουλος** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βασίλειος Χρηστακόπουλος (Χριστακόπουλος) ήταν πρόκριτος της Τριπολιτσάς. Ήταν γιος τους προκρίτου και μεγαλέμπορα της Τρίπολης Αναγνώστη Χρηστακόπουλου και αδερφός της συζύγου του στρατηγού Νικολή Ταμπακόπουλου. Προεπαναστατικά ασκούσε εμπορική δραστηριότητα στη γενέτειρά του (Τριπολιτσά). Σύμφωνα με μαρτυρία του ίδιου, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1818 και στη συνέχεια μύησε και άλλους συμπατριώτες του.  

Συμμετείχε στην Επανάσταση αναπτύσσοντας στρατιωτική και πολιτική δράση δαπανώντας μεγάλο μέρος της περιουσίας του. Αρχικά χρησίμευσε πολύ κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς, διότι είχε την εφορεία της επαρχίας στα Τρίκορφα και φρόντιζε για όλες τις ανάγκες. Έκανε και πολλές δαπάνες από την ιδιωτική του περιουσία για τον πόλεμο. Διατήρησε το στρατόπεδο μέχρι της αλώσεώς της πόλης και ήταν ο μόνος από τους Τριπολιτσιώτες που έκανε πολλές δαπάνες. Η κυβέρνηση τον έδωσε ενέχυρο στους Τούρκους του Ναυπλίου κατά την διάρκεια της πρώτης συνθήκης και έμεινε εντός του Ναυπλίου μέχρι την παράδοσή της στους Έλληνες. 

Μετά την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια, συμμετείχε ως πληρεξούσιος Τριπολιτσάς στη Δ΄ Εθνοσυνέλευση (1832), η οποία τον διόρισε στην επιτροπή των πρακτικών και στην επιτροπή για την κατάρτιση σχεδίου διανομής των εθνικών γαιών. Το 1842 διορίστηκε δήμαρχος Τριπόλεως, θέση στην οποία παρέμεινε έως την εκλογή του στη Α΄ Εθνική Συνέλευση (1843). Λίγους μήνες αργότερα, στις 16 Ιουνίου 1844, διορίστηκε από τον Όθωνα μέλος της Γερουσίας. Κατά τη διάρκεια της γερουσιαστικής του θητείας εξελέγη στην επιτροπή για τη σύνταξη του κανονισμού της (27.9.1844) και στη συνέχεια γραμματέας του Σώματος κατά την περίοδο 1845-1855 και αντιπρόεδρός της για δύο συνεχόμενες συνόδους (1855 και 1856). Νωρίτερα είχε διοριστεί υπουργός Οικονομικών (10.3.1848) στην κυβέρνηση Γεώργιου Κουντουριώτη, θέση την οποία διατήρησε έως τις 25 Ιουνίου του ίδιου έτους.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αβαρή ρευστά

Τα **αβαρή ρευστά** ήταν έννοια που χρησιμοποιήθηκε από τους χημικούς του 17ου και 18ου αιώνα. Θεωρούνταν ουσίες που είχαν φυσικές ιδιότητες αλλά δεν ήταν κανονική ύλη και μπορούσαν να κινηθούν μεταφέροντας τις φυσικές τους ιδιότητες, χωρίς να μεταφέρουν μάζα. 

Κατά μια έννοια, η έννοια των αβαρών ρευστών ήταν επιστροφή στα αλχημιστικά στοιχεία, αλλά σε αντίθεση με εκείνα, τα αβαρή ρευστά μπορούσαν να υποστούν ποσοτικές μετρήσεις, εξελίσσοντας έτσι την πειραματική φυσική. Η επιστήμη φιλοδοξούσε να είναι υλιστική και αυτές οι θεμελιώδεις παραδοχές χρησίμευαν ως φυσικοί φορείς φαινομένων που δεν μπορούσαν να εξηγηθούν διαφορετικά. Αυτό συνέβαινε γιατί δεν ήταν δυνατό να γίνουν μετρήσεις σχετικές με τις δυνάμεις μεταξύ των ατόμων προκειμένου να στηριχθεί η ποσοτική πειραματική φυσική.

Η θεωρία των αβαρών ρευστών ήταν βολική γιατί επέτρεψε στους φυσικούς να προσδιορίζουν, ποσοτικά, νέες φυσικές έννοιες. Γι' αυτό και ήταν ουσιαστική στα αρχικά στάδια της ποσοτικής πειραματικής φυσικής. Οι φυσικοί του 18ου αιώνα, όμως, ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να προσδιορίζουν ποσοτικά τις φυσικές έννοιες και χωρίς να τις συνδέουν με κάποιο αβαρές ρευστό, απελευθερώνοντας την φυσική από τους περιορισμούς των ρευστών. Η έννοια των αβαρών ρευστών δεν εξαφανίστηκε μονομιάς. Σταδιακά αποδυναμώθηκε με την κατάρριψη θεωριών όπως του φλογιστού και ολοκληρωτικά εγκαταλείφθηκε με την πρόοδο της θερμοδυναμικής, τον 19ο αιώνα.

## Παραπομπές


## Πηγές άρθρου
* Gillispie, C.C. (1986), *Στην Κόψη της Αλήθειας: Η εξέλιξη των επιστημονικών ιδεών από το Γαλιλαίο ως τον Einstein*, μετάφραση Δ. Κούρτοβικ, Αθήνα: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης
* Hankins T.L. (1998), *Επιστήμη και Διαφωτισμός*, μετάφραση Γ. Γκουνταρούλης, Ηράκλειο: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

Κατηγορία:Ιστορία της χημείας

Κατηγορία:Ιστορία της φυσικής
Γεώργιος Διαμαντόπουλος

Ο **Γεώργιος Διαμαντόπουλος** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

## Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από την Τριπολιτσά. Υπήρξε πρόκριτος και μετά την έναρξη της επανάστασης παρουσιάστηκε στρατιώτης. Υπηρέτησε επίσης ως πολιτικός και έδειξε ζήλο και προθυμία υπέρ του αγώνα όπου και αν βρίσκονταν.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Εμίλιο Τζίνο Σεγκρέ

Ο ** Εμίλιο Τζίνο Σεγκρέ** (*Emilio Gino Segrè*, 1 Φεβρουαρίου 1905 – 22 Απριλίου 1989) ήταν Ιταλός φυσικός και νομπελίστας ο οποίος μαζί με τον Όουεν Τσάμπερλεϊν ανακάλυψε το αντιπρωτόνιο, ένα υποατομικό αντισωματίδιο.

## Βιογραφία
Ο Σεγκρέ γεννήθηκε σε μια Εβραϊκή οικογένεια στη πόλη Τίβολι της Ιταλίας, και γράφτηκε στη Πολυτεχνική σχολή του Πανεπιστήμιου Σαπιέντσα Ρώμης. Μεταπήδησε στη φυσική το 1927 και πήρε το διδακτορικό του το 1928, με καθηγητή τον Ενρίκο Φέρμι.

Μετά την θητεία του στον Ιταλικό Στρατό (1928 - 1929), δούλεψε στο Αμβούργο με τον Όττο Στερν και με τον Πιέτερ Ζέεμαν στο Άμστερνταμ ως υπότροφος του Ιδρύματος Ροκφέλερ. Ο Σεγκρέ διορίστηκε βοηθός καθηγητής της Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης το 1932 και υπηρέτησε έως το 1936. Από 1936 έως 1938 διετέλεσε Διευθυντής του Εργαστηρίου Φυσικής του Πανεπιστημίου του Παλέρμο.

## Περαιτέρω ανάγνωση
* *Ιστορία της φυσικής: από την πτώση των σωμάτων ως τα ραδιοκύματα (Εκδόσεις: ΔΙΑΥΛΟΣ)* (1997) ISBN 960-531-020-1

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Εθνική Ακαδημία Επιστήμων - Βιογραφία (''Αγγλικά'')
* Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 1959 (''Αγγλικά'')

Κατηγορία:Ιταλοί φυσικοί
Κατηγορία:Ιταλοεβραίοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Γεώργιος Σεχιώτης

Ο **Γεώργιος Σεχιώτης** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Τριπολιτσάς. Υπηρέτησε πάντοτε με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τους λοιπούς καπεταναίους. Έδειξε πολλή γενναιότητα και δεξιοτεχνία στον πόλεμο σε όλες τις μάχες και τις πολιορκίες που έλαβε μέρος.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κωνσταντίνος Σκοντριανός

Ο καπετάνιος **Κωνσταντίνος Σκοντριανός** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από του Κάψα της επαρχίας Τριπολιτσάς. Και προτού ξεκινήσει η επανάσταση ήταν πολύ δραστήριος και έτρεχε παντού για να προετοιμάσει τον πόλεμο. Με την έναρξη της επαναστάσεως βρέθηκε και πολέμησε με τους Δαραίους, όταν αυτοί ήρθαν από του Δάρα κυνηγώντας τους Κεχαγιάδες τους. Πολέμησε μέχρι το τέλος της πολιορκίας της Τριπολιτσάς, και ανδραγάθησε στην μάζη του Λεβιδίου, όπου έδειξε ότι ήταν παλικάρι. 

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Παναγιώτης Κοκώνης

Ο **Παναγιώτης Κοκώνης** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Πικέρνι της επαρχίας Τριπολιτσάς. Υπηρέτησε στρατιωτικός με τους συγχωριανούς του κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς, και ιδίως στις θέσεις Γράνα και Καπνίστρα με τον Δαργέν όπου και αιχμαλωτίστηκε. Απελευθερώθηκε μετά την άλωση της Τριπολιτσάς και συνέχισε να πολεμάει.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γεώργιος Μπηλίδας

Ο **Γεώργιος Μπηλίδας** ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από την τότε επαρχία Τριπολιτσάς. Πριν την επανάσταση είχε άριστες σχέσεις με τους Τούρκους και ιδιαίτερα με όλους τους παλικαράδες. Ο σχέσεις του αυτές τον ωφέλησαν κατόπιν, όταν κατηχήθηκε τα μυστήρια της Φιλικής εταιρίας, διότι εύκολα μάθαινε όλα τα σχέδια των Τούρκων. Υπηρέτησε στρατιώτης σε πολλές μάχες υπό του Κολοκοτρώνη, και όπου αλλού χρειαζόταν. 

Έπεσε μαχόμενος εναντίον των Αράβων μετά την άλωση του Νεοκάστρου υπό του Ιμβραήμ.

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Άντισσα Ινδίας

Η **Άντισσα** ήταν μια αρχαία πόλη στην Ινδία.

Για την πόλη αυτή πληροφορίες αντλεί ο Στέφανος Βυζάντιος από τον Φίλωνα και τον Δημοδάμα τον Μιλήσιο (στρατηγό του Σελεύκου Α'). Τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό για την Άντισσα. Με το ίδιο όνομα πάντως υπάρχει και άλλη μια πόλη στην Λέσβο. Κατά τον Γερμανό ιστορικό Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόυζεν η Άντισσα -όπως άλλωστε και μία σειρά άλλων πόλεων στην αρχαία Ινδία- ίσως να ήταν εξελληνισμός κάποιας ονομασίας.

Για την ύπαρξη της πόλης δεν υπάρχει ουδεμία άλλη πληροφορία και συνεπώς δεν έχει εξακριβωθεί και η σημερινή της θέση.

## Σημειώσεις


## Πηγές
* Στεφάνου Βυζαντίου, *Εθνικά*.
* Johann Gustav Droysen, *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*.

Κατηγορία:Ελληνιστικές αποικίες
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ινδίας
Όουεν Τσάμπερλεϊν

Ο ** Όουεν Τσάμπερλεϊν** (10 Ιουλίου 1920 - 28 Δεκεμβρίου 2006) ήταν Αμερικανός  φυσικός και νομπελίστας ο οποίος μαζί με τον Εμίλιο Σεγκρέ ανακάλυψε το αντιπρωτόνιο, ένα υποατομικό αντισωματίδιο. Υπήρξε απόφοιτος του Κολεγίου Ντάρτμουθ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Σικάγου
Εναργίτης

Ο **εναργίτης** (αγγλικά: enargite) είναι θειούχο και αρσενικούχο ορυκτό του χαλκού. Το όνομα τού αποδόθηκε από την αρχαία ελληνική λέξη *εναργής*, λόγω της σαφήνειας των επιπέδων σχισμού που εμφανίζει.

Είναι ορυκτό συχνά εμφανιζόμενο σε αποθέσεις υδροθερμικών φλεβών μέσων θερμοκρασιών. Εμφανίζεται, επίσης, ως απόθεση στα τελευταία στάδια μεταλλογένεσης χαμηλών θερμοκρασιών. Στην περίπτωση που στη σύνθεσή του συμμετέχει κασσίτερος σχηματίζεται το ορυκτό **σταννοεναργίτης** (από το *stannum*, τη λατινική λέξη για τον κασσίτερο).

Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο σιδηροπυρίτης, ο σφαλερίτης, ο γαληνίτης, ο βορνίτης, ο τενναντίτης, ο χαλκοσίνης, ο κοβελλίνης, ο βαρύτης και ο χαλαζίας.

Ως ορυκτό είναι ευρέως διαδεδομένο και σε πολλές χώρες αποτελεί σημαντικό μετάλλευμα χαλκού, συνήθως όμως δεν εμφανίζει καλοσχηματισμένους κρυστάλλους. Σημαντικές αποθέσεις του (με καλοσχηματισμένους κρυστάλλους) απαντούν στο Τσουμέμπ της Ναμίμπια, στο Περού (περιοχές Morococha, όπου αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL), Cerro de Pasco, Mina Luz (με εξαιρετικά καλοσχηματισμένους κρυστάλλους), στη Χιλή, στην Αργεντινή, τις Φιλιππίνες (νήσος Λουσόν), την Ιαπωνία (Χοκκάιντο), τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Σερβία (περιοχή Bor), τη Σαρδηνία, την Αυστρία και τις ΗΠΑ (Πολιτείες Κολοράντο και περιοχή Μπιουτ (Butte) της Μοντάνα.

Στην Ελλάδα απαντάται στα μεταλλεία Χαλκιδικής (Μαδέμ-Λάκκος), στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα, Ιλάριον Νο 50, Πλάκα, Αδάμη Νο 2, Σούνιο (Αγ. Βαρβάρα, «Μαρία») και στη Θράκη (περιοχή Ξάνθης, σε χαλκοχρυσούχες αποθέσεις εντός πορφυριτών.

## Πηγές
*Handbook of ΝMineralogy
*Mindat.org
*Webmineral.com

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος ορυκτών
*Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

## Βιβλιογραφία
*James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*,  Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

## Παραπομπές


Εναργιτης
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Γιοχάννες φαν ντερ Βάαλς

Ο **Γιοχάννες Ντίντερικ φαν ντερ Βάαλς** (, 23 Νοεμβρίου 1837 - 8 Μαρτίου 1923) ήταν Ολλανδός φυσικός στον οποίο απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1910.

Το όνομά του συνδέεται κυρίως με την εξίσωση φαν ντερ Βάαλς, μια καταστατική εξίσωση που περιγράφει τη συμπεριφορά των αερίων και τη συμπύκνωσή τους στην υγρή φάση. Το όνομά του συνδέεται επίσης με τις δυνάμεις φαν ντερ Βάαλς (ασθενείς δυνάμεις μεταξύ μορίων), με τα μόρια φαν ντερ Βάαλς (μικρά μοριακά συσσωματώματα που συγκρατούνται από δυνάμεις φαν ντερ Βάαλς) και με την ακτίνα  φαν ντερ Βάαλς (μέγεθος των μορίων). Ο Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ είχε δηλώσει ότι *«δεν μπορεί να υπάρχει καμία αμφιβολία πως το όνομα του Van der Waals σύντομα θα συγκαταλέγεται ανάμεσα στα κορυφαία της μοριακής επιστήμης»*".

## Βιογραφία
### Πρώτα χρόνια
Ο Γιοχάννες φαν ντερ Βάαλς γεννήθηκε στην πόλη Λέιντεν της Ολλανδίας. Πατέρας του ήταν ο Jacobus van der Waals και μητέρα του η Elisabeth van den Burg. Έγινε καθηγητής σε σχολείο και αργότερα του επετράπη να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του από το 1862 έως το 1865 πήρε πτυχίο στα μαθηματικά και στη φυσική. Παντρεύτηκε την Anna Magdalena Smit 1864 και απέκτησαν τρεις κόρες (Anne Madeleine, Jacqueline Elisabeth (ποιήτρια), Johanna Diderica) και έναν γιο.

### Καριέρα
Το 1866 ο φαν ντερ Βάαλς έγινε διευθυντής σε ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Χάγη. Απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα στο Λέιντεν το 1873 και το 1876 διορίστηκε ο πρώτος καθηγητής της Φυσικής στο νεοσύστατο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ.

Η διδακτορική διατριβή του φαν ντερ Βάαλς είχε τίτλο *Over de Continuïteit van den Gas- en Vloeistoftoestand* (Σχετικά με τη συνέχεια της αέριας και υγρής κατάστασης). Σε αυτή τη διατριβή ανακάλυψε την εξίσωση που φέρει το όνομα του. Το έργο αυτό έδωσε ένα μοντέλο, στο οποίο η υγρή και η αέρια κατάσταση μιας ουσίας σχετίζονται μεταξύ τους με έναν συνεχή τρόπο και δείχνει ότι οι δύο καταστάσεις είναι της ίδιας φύσης. Θέτοντας την εξίσωση του, δεν υπέθετε μόνο την ύπαρξη των μορίων (ήταν αμφισβητούμενη την εποχή εκείνη), αλλά και ότι έχουν πεπερασμένο μέγεθος και έλκονται μεταξύ τους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ολλανδοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής