open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πέτρα Ιωαννίνων

Η **Πέτρα** είναι ορεινό χωριό στο Ανατολικό Ζαγόρι του νομού Ιωαννίνων της Ηπείρου σε υψόμετρο 960 μέτρων.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Η Πέτρα συμπεριλαμβάνεται στα Ζαγοροχώρια και ειδικότερα στο ανατολικό Ζαγόρι. Βρίσκεται  βορειοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων σε απόσταση 38,5 χλμ, 23 χλμ. δυτικά από το Μέτσοβο και 11 χλμ. βορειοδυτικά από τον κόμβο Περιστέρι/Χρυσοβίτσα της Εγνατίας Οδού. Το χωριό έχει τον παραδοσιακό χαρακτήρα της περιοχής με πέτρινα σπίτια, γραφικές πλατείες, πετρόχτιστα καλντερίμια, βρύσες και τοξωτά γεφύρια. Αξιοθέατα θεωρούνται οι δύο μεγαλοπρεπείς βράχοι στην τοποθεσία "Αγία Παρασκευή" και η εκκλησία της Αγίας Τριάδος  του 1973. Η ανάβαση στους βράχους, που ο ένας από αυτούς φθάνει τα 55 μέτρα, γίνεται με κανονική σκάλα ενώ παλιότερα υπήρχε ξύλινη.

## Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1919, μετά την απελευθέρωση, με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πέτρας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 153 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Νυχτερινό σε Ντο ελάσσονα, Op. posth. (Σοπέν)

Το **Νυχτερινό σε Ντο ελάσσονα, Op. posth.** είναι ένα νυχτερινό του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1837. Πρόκειται για το 21ο πρώτο νυχτερινό του, καθώς και το τελευταίο που δημοσιεύθηκε, περίπου έναν αιώνα μετά τον θάνατό του, δηλαδή το 1938. Το εν λόγω νυχτερινό είναι γνωστό για την απλότητα του και την μελωδία του που θυμίζει folk μουσική. Το τέμπο του έργου σημειώνεται ως *andante sostenuto*, 4/4. Μία μέση εκτέλεση του, διαρκεί περίπου 3,5 λεπτά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Νυχτερινό σε Ντο ελάσσονα, Op. posth.](https://imslp.org/wiki/Nocturne_in_C_Minor,_Op.P2/8_(Chopin,_Frederic)) στο IMSLP.org

*ω
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1837
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο ελάσσονα
Σονάτα για πιάνο No. 1 (Σοπέν)

Η **Σονάτα για πιάνο No. 1 σε Ντο ελάσσονα, Op. 4** είναι σονάτα του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1828, πιθανώς γύρω στον Ιούλιο. Πρόκειται για την πρώτη (από τις συνολικά 3) σονάτα του συνθέτη, την οποία έγραψε τον καιρό που ήταν μαθητής του Γιόζεφ Έλσνερ, στον οποίον κιόλας αφιερώθηκε. Αν και ο opus αριθμός της είναι χαμηλός, η σονάτα δεν δημοσιεύτηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του συνθέτη, αλλά το 1851, από τον Τομπίας Χάσλινγκερ, στη Βιέννη.

Το έργο διαθέτει τέσσερα μέρη: Ι) *Allegro maestoso*, ΙΙ) *Menuetto*, σε Μι ύφεση μείζονα, ΙΙΙ) *Larghetto*, σε Λα ύφεση μείζονα και IV) *Presto*. Τα πιο αξιοσημείωτα μέρη των μερών της σονάτας είναι, αρχικά, ότι το μέρος ΙΙ, είναι το μόνο μινουέτο που έγραψε ποτέ ο συνθέτης, ενώ στο μέρος ΙΙΙ, πολύ ασυνήθιστος για την εποχή είναι ο ρυθμός που γράφτηκε, ήτοι 5/4. Μία μέση εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 25 λεπτά.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Σονάτα για πιάνο No. 1 σε Ντο ελάσσονα](https://web.archive.org/web/20160304055026/http://imslp.org/wiki/Sonata_No.1_(Chopin,_Frederic)) στο IMSLP.org

Κατηγορία:Σονάτες για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1828
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο ελάσσονα
Κατηγορία:Μουσική αφιερωμένη σε μαθητές ή δασκάλους
Φελίξ Τσισεκέντι

Ο **Φέλιξ Αντουάν Τσιζεκέντι Τσιλόμπο**  (Félix Antoine Tshisekedi Tshilombo   - γεννηθείς στις 13 Ιουνίου 1963) είναι ο ηγέτης της Ένωσης για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Πρόοδο (UDPS), του παλαιότερου και μεγαλύτερου αντιπολιτευόμενου κόμματος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.  Από τις 24 Ιανουαρίου 2019 είναι ο Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.  Είναι ο γιος του αποβιώσαντος Ετιέν Τσισεκέντι, διατελέσαντος τρεις φορές πρωθυπουργού του Ζαΐρ και αρχηγού της αντιπολίτευσης, και έγινε ο πρώτος πρόεδρος του Κονγκό, ο οποίος έχει συγγενική σχέση με έναν πρωθυπουργό. 

## Πρώτα χρόνια
Ο Τσιζεκέντι γεννήθηκε στο Λεοπολντβίλ στις 13 Ιουνίου 1963 από τη μητέρα του Μαρτέ και στον πατέρα του Ετιέν Τσιζεκέντι, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός του Ζαΐρ στη δεκαετία του 1990.  Ο πατέρας του είναι εθνότητας Λούμπα. Ο Φέλιξ είχε μια άνετη ζωή ως νεαρός στην πρωτεύουσα.  Όταν ο πατέρας του δημιούργησε το UDPS στις αρχές της δεκαετίας του 1980, αντιτιθέμενος δημόσια στον Μομπούτου , ο Φέλιξ αναγκάστηκε να συνοδεύσει τον αντιφρονούντα πατέρα του σε κατ' οίκον περιορισμό στο χωριό καταγωγής του, στο κεντρικό Κασάι. Αυτό οδήγησε στον τερματισμό των σπουδών του.  Το 1985 ο Μομπούτου επέτρεψε σε αυτόν, τη μητέρα του και τους αδελφούς του να εγκαταλείψουν το Κασάι.  Πήγε να ζήσει στις Βρυξέλλες στο Βέλγιο, όπου εργάστηκε σε ασυνήθιστες δουλειές, απολάμβανε τη νυχτερινή ζωή και έγινε ενεργός μαχητής του UDPS. 

## Πολιτική σταδιοδρομία
Στα τέλη του 2008, ο Τσισεκέντι διορίστηκε γραμματέας Εξωτερικών του UDPS.   Τον Νοέμβριο του 2011, έλαβε έδρα στην Εθνοσυνέλευση, εκπροσωπώντας την πόλη Εμπούτζι Μάγι (Mbuji Mayi) στην επαρχία Ανατολικό Κασάι.  Δεν πήρε την έδρα του επικαλούμενος ψευδείς εκλογές και η εντολή του ακυρώθηκε για "απουσία".  

Τον Μάιο του 2013, αρνήθηκε τη θέση εισηγητή στην Ανεξάρτητη Εθνική Εκλογική Επιτροπή (CENI), λέγοντας ότι δεν θέλει να θέσει σε αναμονή την πολιτική του σταδιοδρομία  καθώς το άρθρο 17 της CENI αποκλείει την ιδιότητα μέλους για όσους είναι μέλη πολιτικού σχηματισμού.  

Τον Οκτώβριο του 2016, ο Τσιζεκέντι έγινε γενικός γραμματέας του UDPS.   Στις 31 Μαρτίου 2018 εξελέγη αρχηγός του UDPS μετά τον θάνατο του πατέρα του την 1η Φεβρουαρίου 2017.   Την ίδια μέρα επιλέχθηκε από το κόμμα του να είναι ο προεδρικός υποψήφιος του UDPS στις γενικές εκλογές που έλαβαν χώρα στις 30 Δεκεμβρίου 2018.  

Στις 10 Ιανουαρίου 2019 ανακοινώθηκε ότι ο Τσιζεκέντι εξελέγη πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 30 Δεκεμβρίου 2018.   Νίκησε ένα άλλο ηγέτη της αντιπολίτευσης, τον Μαρτέν Φαγιολού, και τον Εμανυέλ Ραμαζανί Σανταρί, ο οποίος υποστηρίχθηκε από τον απερχόμενο λόγω ορίων θητείας πρόεδρο Ζοζέφ Καμπιλά,ο οποίος ήταν πρόεδρος για δεκαοκτώ χρόνια.  Ο Φαγιολού, ο επιλαχών, ισχυρίστηκε νοθεία  και αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των εκλογών. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πρόεδροι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Νικ Γουότερχαουζ

O **Νικ Γουότερχαουζ** (πλήρες όνομα στα αγγλικά: *Nicholas Ryan Waterhouse*· γενν. 8 Φεβρουαρίου 1986) είναι Αμερικανός μουσικός, τραγουδοποιός και μουσικός παραγωγός από το Λος Άντζελες. Ως κιθαρίστας και τραγουδιστής είναι γνωστός ως «ο νέος που παίζει παλιό R'n'B», Η μουσική και το τραγούδι του βασίζονται στο συνδυασμό των ήχων του rhythm & blues, της jazz και της soul. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί παραγωγοί
Ουρανία Αφροδίτη

[thumb|255px|''Αφροδίτη Ουρανία'', οροφογραφία του [Κρίστιαν Γκρίπενκερ (*Christian Griepenkerl*), 1878.]]
thumb|right|205px|Αθηναϊκό άγαλμα της λεγόμενης «Αφροδίτης επί χελώνας», 430-420 π.Χ.
Η ονομασία **Αφροδίτη Ουρανία** ήταν μία αρχαία θρησκευτική επίκληση, και συγκεκριμένα ένα επίθετο της θεάς Αφροδίτης, που τόνιζε τον «ουράνιο» ή πνευματικό της χαρακτήρα, αντιδιαστέλλοντάς τον από τη «γήινη» πλευρά της, την Πάνδημο Αφροδίτη. Οι δύο επικλήσεις χρησιμοποιούνταν (κυρίως στα κείμενα) για να ξεχωρίσουν τον πνευματικό έρωτα σώματος και ψυχής από τον καθαρά σωματικό πόθο. Ο Πλάτων τη θεωρούσε, ακολουθώντας τον Ησίοδο, κόρη του θεού Ουρανού, που γεννήθηκε χωρίς μητέρα. Στις χοές που προσφέρονταν στην Ουρανία Αφροδίτη δεν έβαζαν κρασί. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι Άραβες αποκαλούσαν αυτή την πλευρά της θεάς **[[Αλίττα]]** ή **Ἀλιλάτ**.

Η καθαρότερα διακρινόμενη ως μεσανατολική επίκληση της ελληνικής Αφροδίτης είναι η Ουρανία Αφροδίτη, η «Βασίλισσα των ουρανών» των αρχαίων σημιτικών λαών, κάτι που έχει ερμηνευθεί με βάση τον σεληνιακό χαρακτήρα της θεάς.

Ο πρώτος τόπος όπου καθιερώθηκε η λατρεία της ήταν τα Κύθηρα, πιθανώς σε σύνδεση με το εμπόριο της πορφύρας. Ακολούθησε η Αθήνα, όπου συνδέεται με τον μυθικό βασιλιά Πορφυρίωνα. Στη Θήβα η Αρμονία (η οποία έχει ταυτισθεί από κάποιους με την ίδια την Αφροδίτη) αφιέρωσε τρία αγάλματα της Αφροδίτης: την Ουρανία, την Πάνδημο και την Αποτροφία (που σημαίνει την «εκδιώκουσα», αυτή που εκδιώκει τον πόθο και τις πονηρές επιθυμίες από τις καρδιές των ανθρώπων).

Η Ουρανία Αφροδίτη έχαιρε τον ίδιο σεβασμό με την Πάνδημο. Την αποκαλούσαν *«σεμνή»* και οι ιέρειές της ήταν αγνές. Με την πάροδο του χρόνου ωστόσο η σημασία του όρου μεταβλήθηκε, πιθανώς εξαιτίας των φιλοσόφων και των φυλάκων της ηθικής, από τους οποίους τέθηκε ένας ριζικός διαχωρισμός μεταξύ της Ουρανίας και της Πανδήμου Αφροδίτης.

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα υπάρχουν δύο Αφροδίτες: «η πρεσβύτερη, που δεν έχει μητέρα και αποκαλείται *ουρανία* Αφροδίτη, ούσα κόρη του Ουρανού, και η νεότερη, που είναι κόρη του Δία και της Διώνης, και αυτή την καλούμε *πάνδημο*». Ο ίδιος διαχωρισμός απαντάται και στο *[[Συμπόσιον (Ξενοφών)|Συμπόσιον]]* του Ξενοφώντος, αν και ο συγγραφέας αμφιβάλλει αν υπάρχουν δύο θεές ή αν η Ουρανία και η Πάνδημος είναι δύο ονόματα για την ίδια θεά, ωστόσο προσθέτει ότι το τελετουργικό για την Ουρανία είναι αγνότερο και σοβαρότερο από αυτό για την Πάνδημο. Η ίδια ιδέα εκφράζεται στην αναφορά από τον Νίκανδρο τον Κολοφώνιο στον Αθήναιο (569d) ότι μετά από την εποχή του Σόλωνος οι Εταίρες τέθηκαν υπό την προστασία της Πανδήμου Αφροδίτης. Αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η λατρεία της Αφροδίτης συνολικά ήταν το ίδιο αγνή με τη λατρεία κάθε άλλης θεότητας.

Η Αφροδίτη Ουρανία παριστάνεται στην αρχαία ελληνική τέχνη πάνω σε έναν κύκνο, σε χελώνα ή πάνω σε μια σφαίρα-αναπαράσταση της ουράνιας σφαίρας.

## Δείτε επίσης
* Βωμός Αφροδίτης Ουρανίας

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Yulia Ustinova: «Aphrodite Ourania of the Bosporus», *Kernos*, τόμος 11 (1998), σσ. 209-226 (Online από τις 21/4/2011)
* Εικόνες για τον βωμό και το ιερό της Αφροδίτης Ουρανίας

Ουρανια Αφροδιτ
Ρωσικός αλυτρωτισμός

[μικρογραφία|230x230εσ|Η Ρωσία και οι εδαφικές της κτήσεις κατά τη διάρκεια της [Ρωσική Αυτοκρατορία|αυτοκρατορικής (1721–1917) και της σοβιετικής εποχής (1922–1991) (προτεκτοράτο Κράι του Ουριανχάι, (Τούβα το 1914–1921))

]]
Ο **ρωσικός αλυτρωτισμός** αναφέρεται γενικά σε αλυτρωτικές απαιτήσεις σε τμήματα της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας ή ΕΣΣΔ που έγιναν κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα από τη Ρωσική Ομοσπονδία. 

Η προσάρτηση της Κριμαίας εξηγείται εν μέρει ως αλυτρωτικός ισχυρισμός.

## Ιστορία

### Ρωσική Αυτοκρατορία
Από τον 16ο αιώνα μέχρι τον 20ό αιώνα, η Ρωσική Αυτοκρατορία ακολούθησε επεκτατική πολιτική. Λίγες από αυτές τις πράξεις είχαν αλυτρωτικές δικαιολογίες, αν και η κατάκτηση μερών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Καύκασο για να φέρουν τους Αρμένιους Χριστιανούς υπό την προστασία του Τσάρου μπορεί να αποτελεί ένα παράδειγμα.  

### Μετασοβιετική ιστορία (1991-21ος αιώνας)
Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991, θεωρήθηκε ότι η Ρωσική Ομοσπονδία θα παραιτηθεί από σχέδια εδαφικής επέκτασης ή κρατικού εθνικισμού, παρά το γεγονός ότι περίπου 25 εκατομμύρια εθνοτικοί Ρώσοι ζουν σε γειτονικές χώρες εκτός Ρωσίας. Οι Στίβεν Μ. Σάιντεμαν και Ρ. Ουίλιαμ Έιρς ισχυρίζονται ότι η Ρωσία ακολούθησε μια μη αλυτρωτική πολιτική τη δεκαετία του 1990 παρά κάποιες δικαιολογίες για τις αλυτρωτικές πολιτικές. Ένας παράγοντας που απείλησε τον αλυτρωτισμό ήταν το επίκεντρο του αποφασιστικού ενδιαφέροντος για εδραίωση της εξουσίας και της οικονομίας στη Ρωσία. Επιπλέον, δεν βρέθηκε μια σταθερά δημοφιλής πολιτική αλυτρωτισμού για το εκλογικό σώμα, και οι πολιτικοί που πρότειναν τέτοιες ιδέες δεν πήγαιναν καλά εκλογικά. Οι ρώσοι εθνικιστές πολιτικοί τείνουν να επικεντρώνονται στις εσωτερικές απειλές και όχι στα συμφέροντα των Ρώσων εκτός της ομοσπονδίας. 

Έχει προταθεί ότι η προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 αποδεικνύει την σημερινή προσήλωση της Ρωσίας στον αλυτρωτισμό. 

Η προσάρτηση της Κριμαίας οδήγησε σε νέο κύμα ρωσικού εθνικισμού, με μεγάλα τμήματα του ρωσικού ακροδεξιού κινήματος να επιδιώκουν τη προσάρτηση ακόμη περισσότερης γης από την Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης και της μη αναγνωρισμένης Ομοσπονδιακής Πολιτείας της Νέας Ρωσίας. Ο Βλαντιμίρ Σοκόρ πρότεινε ότι η ομιλία του Βλαντιμίρ Πούτιν μετά την προσάρτηση της Κριμαίας ήταν ντε φάκτο "μανιφέστο του αλυτρωτισμού της μεγάλης Ρωσίας". Εντούτοις, μετά την επιβολή διεθνών κυρώσεων κατά της Ρωσίας στις αρχές του 2014, αυτό οδήγησε και στον θάνατο του σχεδίου της «Νέας Ρωσίας»: την 1η Ιανουαρίου 2015, η ιδρυτική ηγεσία ανακοίνωσε ότι το σχέδιο έχει τεθεί σε αναμονή και στις 20 Μαΐου τα συστατικά μέλη ανακοίνωσαν πάγωμα του πολιτικού σχεδίου. 

Ορισμένοι Ρώσοι εθνικιστές επιδιώκουν να προσαρτήσουν τμήματα του «κοντινού εξωτερικού», όπως τα κράτη της Βαλτικής  ενώ ορισμένοι φοβούνται πιθανή κλιμάκωση λόγω ρωσικών αλυτρωτικών φιλοδοξιών στο βόρειο Καζακστάν.

## Δείτε επίσης
* Νοσταλγία για την Σοβιετική Ένωση
* Υπερδνειστερία
* Πόλεμος στο Ντονμπάς
* Ρωσική Αμερική

## Σημειώσεις


## Παραπομπές


## Πηγές
* 

## Περαιτέρω ανάγνωση
* 

Κατηγορία:Ρωσικός εθνικισμός
Σαμαρίντα

Η **Σαμαρίντα** είναι πόλη και περιοχή της Ινδονησίας, στο νησί Βόρνεο. Είναι η πολυπληθέστερη πόλη στο Βόρνεο, με 842.691 κατοίκους σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2014.

## Ιστορία
Η Σαμαρίντα ήταν μια μικρή πόλη το 1942 με πολλά μικρά κοιτάσματα πετρελαίου στην περιοχή. Καταλήφθηκε από τους Ιάπωνες μετά την πτώση των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών.

## Δημογραφικά
Ο πληθυσμός της περιοχής το 2014 ήταν πάνω από 800.000, με μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 6,7% τα τελευταία 5 χρόνια. Η πλειοψηφία των ανθρώπων της Σαμαρίντα είναι ινδονησιακή και κινεζική καταγωγής. Υπάρχουν επίσης Αμερικανοί, Καναδοί, Ιάπωνες και Κορεάτες που εργάζονται στην πόλη. Ο μέσος όρος ζωής στη Σαμαρίντα ήταν 73,6 έτη το 2014.
### Θρησκείες
Οι κύριες θρησκείες της Σαμαρίντα είναι το Ισλάμ, ο Βουδισμός και ο Κομφουκιανισμός. Μια χριστιανική κοινότητα περίπου 89.000 αποτελεί περίπου το 10,2% του συνολικού πληθυσμού. Υπάρχουν επίσης ινδουιστικές κοινότητες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Ινδονησίας
Κατηγορία:Βόρνεο
Σονάτα για πιάνο No. 2 (Σοπέν)

H **Σονάτα για πιάνο No. 2 σε Σι ύφεση ελάσσονα, Op. 35** είναι σονάτα του Φρεντερίκ Σοπέν, που ολοκληρώθηκε το 1839 και δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1840. Η σύνθεση είχε ξεκινήσει ήδη από το 1837 και ολοκληρώθηκε το 1839, όταν ο Σοπέν βρισκόταν με τη Γεωργία Σάνδη σε οίκημα της, νότια του Παρισιού. Πρόκειται τη δεύτερη από τις συνολικά τρεις σονάτες για πιάνο του Σοπέν, καθώς και μία από τις τρεις πρώτες ώριμες σονάτες του, μαζί με τις Σονάτα για πιάνο No. 3 σε Σι ελάσσονα και Σονάτα για πιάνο και τσέλο σε Σολ ελάσσονα. Το εν λόγω έργο, θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα του Σοπέν, καθώς κι μία από τις σπουδαιότερες σονάτες για πιάνο, του παγκοσμίου ρεπερτορίου. 

Συνολικά η σονάτα διαθέτει τέσσερα μέρη: Ι) *Grave – Doppio movimento*, 2/2,  ΙΙ) *Scherzo* σε Μι ύφεση ελάσσονα, 3/4, ΙΙΙ) *Marche funèbre: Lento* σε Ρε ύφεση μείζονα, 4/4 και IV) *Finale: Presto*, 2/2. Το τρίτο μέρος της σονάτας, το *Marche funèbre*, είναι ένα από τα γνωστότερα έργα του συνθέτη. Η εν λόγω σονάτα έχει επιρροές τόσο από τον Μπαχ, όσο κι από τον Μπετόβεν. Μία μέση εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 21 με 25 λεπτά. 

Αν και η σονάτα ήδη από τη στιγμή της δημοσίευσης της απέκτησε δημοτικότητα, η κριτική που της ασκήθηκε εκείνη την εποχή δεν ήταν τόσο καλή. Για παράδειγμα ο Ρόμπερτ Σούμαν, μεταξύ άλλων κριτικών, είπε πως ο Σοπέν δεν μπορεί τελικά να διαχειριστεί τη δομή της σονάτας. Πλέον έχει εκτελεστεί από δεκάδες καλλιτέχνες και έχει συμπεριληφθεί σε δεκάδες ηχογραφήσεις. Το *Marche funèbre*, έχει εκτελεστεί και παιχτεί εκατοντάδες κηδείες, μεταξύ των οποίων και του ίδιου του Σοπέν, και πλέον μόνο το άκουσμα του ανακαλεί τον θάνατο.

## Ηχογραφήσεις

## Σημειώσεις
### Παραπομπές


### Πηγές
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Σονάτα για πιάνο No. 2 σε Σι ύφεση ελάσσονα, Op. 35](https://imslp.org/wiki/Piano_Sonata_No.2,_Op.35_(Chopin,_Fr%C3%A9d%C3%A9ric)) στο IMSLP.org

Κατηγορία:Σονάτες για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1839
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση ελάσσονα
Άφησσος

Η **Άφυσσος** ή **Άφησσος** είναι παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Νοτίου Πηλίου, με 272 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011). Απέχει 25 χιλιόμετρα από τον Βόλο, κτισμένη στον Παγασητικό κόλπο.

## Γενικά στοιχεία
Σύμφωνα με τον μύθο, ο Ιάσονας και οι Αργοναύτες του, είχαν σταματήσει στην Άφησσο για να ανεφοδιαστούν πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους στην αναζήτηση του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Η πλατεία του χωριού ονομάζεται "Αργοναύται", προς τιμήν αυτού του μύθου.

Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά και παρουσιάζει μια όμορφη αρχιτεκτονική ομοιογένεια.Το χωριό διαθέτει 3 παραλίες. Την Καλλιφτέρη και το Λαγούδι, πριν εισέλθει κάποιος στο χωριό, καθώς και τον Αμποβό.

Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αφετών. Το 1905 με το ΦΕΚ 208Α - 28/10/1905 ορίστηκε χειμερινή έδρα του δήμου Αφετών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'', μαζί με τον Άγιο Δημήτριο, τα Ζερβόχια, το Νεοχώρι, τη Μεγάλη Βρύση  και την Πλάκα αποτελούν την κοινότητα Νεοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αφετών του Δήμου Νοτίου Πηλίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 272 κατοίκους.

## Συλλογή φωτογραφιών

Αρχείο:Shops of Afissos - panoramio.jpg
Αρχείο:Afissos Coast - panoramio.jpg


## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Βιτόρια (Ιταλία)

Η **Βιτόρια** () είναι ιταλική πόλη στη επαρχία Ραγκούζα, στη Σικελία. Με 64.212 κατοίκους είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της επαρχίας (2016).

## Ιστορία
Η Βιτόρια είναι η νεότερη πόλη της επαρχίας και παρουσιάζει μια σύγχρονη δομή, με ευρείες και ίσιες οδούς. Οι νοικοκυρές της πόλης είναι γνωστό ότι εξακολουθούν να κάνουν πολύπλοκα κεντήματα, που υιοθετήθηκαν για πρώτη φορά κατά την περίοδο της αραβικής κυριαρχίας στη Σικελία.

## Γεωγραφία
Η Βιτόρια έχει υψόμετρο 168 μ. και μια έκταση 181,31 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το μοναδικό του χωριουδάκι είναι το παραθαλάσσιο χωριό Σκογκλίτι. Η Βιτόρια είναι μια σημαντική περιοχή στη νοτιοανατολική Σικελία, ανάμεσα στο οροπέδιο Hyblean και τη θάλασσα που είναι διάσημη γιατί εδώ καλλιεργούνται Nero d'Avola και Frappato δύο τύπους κρασιού που προορίζονται για πολύ σημαντικά κρασιά.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Σικελίας
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ραγκούζας
Έλζα Iμπραχίμοβα

Η **Έλζα Ιμπραχίμοβα** (, ) είναι Αζέρα συνθέτρια, τιμημένη ως λαϊκός καλλιτέχνης της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν (2008) και λαϊκός καλλιτέχνης του Νταγκεστάν.

## Πρόωρη ζωή και εκπαίδευση
Η Eλζα Iμπραχίμονα γεννήθηκε το 1938 στο Χατζικαμπούλ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο αρ. 8 στο Μπακού, στην τάξη σύνθεσης της Ανωτάτης Μουσικής Σχολής Α. Ζεϊνάλλι το 1957. Επίσης, αποφοίτησε από το Τμήμα Σύνθεσης του Κρατικού Ωδείου του Αζερμπαϊτζάν (σημερινή Μουσική Ακαδημία Μπακού) Ουζεγίρ Χατζιμπέγιοφ το 1964. Οι γονείς κατάλαβαν την μεγάλη αγάπη που είχε για τη μουσική από την παιδική της ηλικία και την έστειλαν στη μουσική σχολή.

Η Έλζα Ιμπραγίμοβα συνέθεσε το πρώτο της τραγούδι το 1969. Η Ελεκμπέροβα ήταν ο πρώτος τραγουδιστής του τραγουδιού "Yalan ha deyil" που συντάχθηκε στο ποίημα του Mαμμάντ Ραχίμ. Η Έλζα Ιμπραγκίμοβα έχει συνθέσει τραγούδια σε τανγκό, με μερικά από αυτά τα τραγούδια να έχουν απορριφθεί από τα καλλιτεχνικά συμβούλια της Σοβιετικής Ένωσης, εν μέρει λόγω της μη συμβάδισης με το σοβιετικό πνεύμα.

## Μεγάλες εργασίες
* "Afət" όπερα (συγγραφέας των έργων: Huseyn Javid)
* Όπερα "Yanan laylalar" (Λιβρέτο - Ramiz Heydar, 1992)
* Ποίημα του Z. Ziyadoglu: "Υδροχόος" ύμνος για σολίστ και ορχήστρα
* Μουσική για την ταινία "Dunya sevənlərindir" (1998)
* Τραγούδια και ρομαντισμοί στα ποιήματα των R, Heydar, B.Vahabzade, O. Gochulu, V.Aziz, V.Samedoglu, R.Afandiyeva και άλλοι
* "Requiem" αφιερωμένη στη μνήμη του Μάικλ Τζάκσον, 2009
* "Gecələr bulaq başi" στην ποίηση του B.Vahabzade
## Τιμές και βραβεία
Ο Ιλχάμ Αλίγιεφ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν) υπέγραψε διάταγμα για τον εορτασμό των 80 χρόνων από τα γενέθλια της Έλζα Ιμπραγκίμοβα.

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Elza İbrahimova - iç dünyamızın rəssamı...
* Elza İbrahimova-Musiqiyə köklənən ömür

Κατηγορία:Αζέροι συνθέτες
Library Genesis

Η **Library Genesis** ή **LibGen** (Βιβλιοθήκη Γένεσις) είναι μια μηχανή αναζήτησης άρθρων και βιβλίων για διάφορα θέματα, η οποία επιτρέπει την ελεύθερη πρόσβαση σε περιεχόμενο, το οποίο κατά τα άλλα απαιτεί πληρωμή ή δεν είναι ψηφιοποιημένο αλλού. Μεταξύ άλλων, παρέχει αρχεία PDF από τη διαδικτυακή πύλη ScienceDirect του Elsevier.

Το 2015, ο δικτυακός τόπος συμμετείχε σε μια νομική διαμάχη, όταν ο Elsevier τον κατηγόρησε ότι προσέφερε πειρατική πρόσβαση σε άρθρα και βιβλία. Το LibGen αναφέρεται ότι είναι εγγεγραμμένο τόσο στη Ρωσία όσο και στο Άμστερνταμ, καθιστώντας ασαφές ποια νομοθεσία ισχύει για την εκδίκαση της υπόθεσης και αν οι εναγόμενοι θα εμφανιστούν σε ακροαματική διαδικασία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το LibGen έχει αποκλειστεί από ορισμένους παρόχους υπηρεσιών διαδικτύου στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά η φραγή που βασίζεται στο DNS θεωρείται ότι δεν αποτρέπει την πρόσβαση [3]. Στα τέλη Οκτωβρίου του 2015, το Επαρχιακό Δικαστήριο της Νότιας Περιφέρειας της Νέας Υόρκης διέταξε τη LibGen να διακόψει και να αναστείλει τη χρήση του libgen.org, αλλά ο ιστότοπος είναι προσβάσιμος από εναλλακτικές διευθύνσεις.

Από τις 5 Ιουνίου 2018, η βιβλιοθήκη Genesis δηλώνει ότι η βάση δεδομένων της περιέχει περισσότερα από 2,7 εκατομμύρια βιβλία και 58 εκατομμύρια αρχεία επιστημονικών περιοδικών.

## Δείτε πίσης
*Sci-Hub
## Σημειώσεις παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Official website mirror
*Kaveh Waddell: ''The Research Pirates of the Dark Web''. The Atlantic, February 9, 2016

Κατηγορία:Μηχανές αναζήτησης
G
Έντουαρντ Βέρνον

Ο Ναύαρχος **Έντουαρντ Βέρνον** (12 Νοεμβρίου 1684 – 30 Οκτωβρίου 1757) ήταν βρετανός ναυτικός αξιωματικός. Είχε μια μακρά και ξεχωριστή καριέρα, ανερχόμενη στην τάξη ναυάρχου μετά από 39 χρόνια υπηρεσίας. Ως αντιναύαρχος κατά τη διάρκεια του πολέμου του αυτιού του Τζένκινς, το 1739 ήταν υπεύθυνος για τη κατάληψη του Πόρτο Μπέλο. Ωστόσο, η αργότερα αμφίβια λειτουργία του ενάντια στην Καρθαγένα της Ινδιάδας υπέστη σοβαρή ήττα. Ο Βερνόν επίσης υπηρέτησε τρεις φορές ως βουλευτής και μίλησε για τα ναυτικά θέματα στο Κοινοβούλιο, κάνοντάς τον αμφιλεγόμενο.

## Πρώτα χρόνια

Γεννημένος στο Ουέστμινστερ του Λονδίνου, ο Έντουαρντ ήταν ο δεύτερος γιος του Τζέιμς Βέρνον, υπουργός Εξωτερικών του Γουλιέλμου Γ΄ της Αγγλίας. Ο Έντουαρντ είχε έναν άλλο αδελφό, τον Τζέιμς, ο οποίος έγινε βρετανός απεσταλμένος στη Δανία και υπηρέτησε ως βουλευτής και υπάλληλος του Ιδιωτικού Συμβουλίου. Ο Βέρνον παρακολούθησε σύντομα τη Σχολή του Ουέστμινστερ και στη συνέχεια προσχώρησε στο Βασιλικό Ναυτικό στις 10 Μαΐου 1700 ως εθελοντής στο καράβι HMS Shrewsbury. Η δευτεροβάθμια εκπαίδευση του Έντουαρντ έρχεται έντονα σε αντίθεση με τον κανόνα των βασιλικών αξιωματικών του Ναυτικού της εποχής του, οι περισσότεροι από τους οποίους έλαβαν στοιχειώδη εκπαίδευση πριν αποσταλούν στη θάλασσα σε ηλικία περίπου δώδεκα.

## Ναυτική καριέρα
thumb|Ζωγραφιά της Μάχης της Μάλαγας|alt=|left
Ο Έντουαρντ συμμετείχε σε 2 πολέμους, στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1701 - 1712) και στον Πόλεμο του αυτιού του Τζέκινς (1739 - 1742), πήρε μέρος σε 6 μάχες, από τις οποίες νίκησε τις 4. Σιγά σιγά ανέβαινε ναυτικούς βαθμούς. Μέσα σε 6 χρόνια υπηρεσίας έφτασε στον βαθμό του Πλοίαρχου (1706), πιο μετά έγινε Αρχιπλοίαρχος και πολύ αργότερα Ναύαρχος (1739).

## Το τέλος της ναυτικής καριέρας του
Όταν το ναυαρχείο αρνήθηκε να του χορηγήσει το καθεστώς αρχηγού, ζήτησε παραίτηση τον Δεκέμβριο του 1745. Η ναυτική καριέρα του Έντουαρντ είχε, ωστόσο, ένα αμφιλεγόμενο τέλος. Έγραψε δύο φυλλάδια για τις διαφωνίες του με το Ναυαρχείο. Ο πρώτος είχε τίτλο "Ένα δείγμα γυμνής αλήθειας από έναν βρετανό ναύτη" και το δεύτερο "Ορισμένες εποχιακές συμβουλές από έναν ειλικρινή ναύτη". Ως αποτέλεσμα, το Ναυαρχείο έφερε το θέμα στον βασιλιά Γεώργιο Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας, ο οποίος συνέστησε να αφαιρεθεί το όνομά του από τον κατάλογο σημαίας ναυτικού. Απολύθηκε στις 11 Απριλίου 1746.

## Βουνό Βέρνον
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Τζορτζ Ουάσινγκτον, Λοουρενσε Ουάσινγκτον, υπηρέτησε στη ναυαρχίδα του Βέρνον, HMS Princess Caroline και ως αρχηγός της Royal Marines το 1741. Ονόμασε ένα βουνό στην Βιρτζίνια Βέρνον, προς τιμήν του πρώην διοικητή του. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Άγγλοι ναύαρχοι
Κατηγορία:Άγγλοι στρατιωτικοί
Σονάτα για πιάνο No. 3 (Σοπέν)

Η **Σονάτα για πιάνο No. 3 σε Σι ελάσσονα, Op. 58** είναι σονάτα του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1844. Είναι αφιερωμένη στην Κοντέσα Εμίλ ντε Περτουί. Πρόκειται για την τρίτη και τελευταία σονάτα για πιάνο του συνθέτη. Μαζί με την No. 2, θεωρείται ένα από τα πιο απαιτητικά έργα του Σοπέν, τόσο εκφραστικά όσο και τεχνικά. 

Η σονάτα διαθέτει τέσσερα μέρη: Ι) *Allegro maestoso*, 4/4, ΙΙ) *Scherzo: Molto vivace* σε Μι ύφεση μείζονα, ΙΙΙ) *Largo* σε Σι μείζονα και IV) *Finale: Presto non tanto*. Από τις τρεις του σονάτες, αυτή είναι η μόνη που τελειώνει σε μείζονα κλίμακα. Μία μέση εκτέλεση του έργου διαρκεί περίπου 25 με 30 λεπτά. 

## Παραπομπές


## Αναφορές
*
*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Σονάτα για πιάνο No. 3 σε Σι ελάσσονα, Op. 58](https://imslp.org/wiki/Piano_Sonata_No.3,_Op.58_(Chopin,_Frederic)) στο IMSLP.org

Κατηγορία:Σονάτες για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1844
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ελάσσονα
Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Σονάτες για πιάνο (Σοπέν)

Ο Φρεντερίκ Σοπέν κατά τη διάρκεια της ζωή του συνέθεσε τρεις **σονάτες για πιάνο**, εκ των οποίων οι δύο κυκλοφόρησαν ενώ βρισκόταν εν ζωή και η μία μετά θάνατον. Γράφτηκαν μεταξύ το 1828 και το 1844, αντανακλώντας τις συνθετικές μεταβολές του Πολωνού συνθέτη. Ειδικότερα η δεύτερη και η τρίτη, θεωρούνται ως μερικά από τα πιο απαιτητικά κομμάτια του Σοπέν, εκφραστικά, μουσικά και τεχνικά. Και οι τρεις αποτελούνται από τέσσερα μέρη, ενώ η κάθε μία διαρκεί περίπου από 25 έως και 30 λεπτά. 

Η 1η σονάτα σε Ντο ελάσσονα, Op. 4, γράφτηκε το 1828, κι ενώ ο Σοπέν ήταν ακόμα μαθητής του Γιόζεφ Έλσνερ, την οποία του την αφιέρωσε κιόλας. Η 2η σονάτα για πιάνο σε Σι ύφεση ελάσσονα, Op. 35, γράφτηκε μεταξύ το 1837 και το 1839, και ειδικότερα το τρίτο της μέρος (*Marche funèbre*), θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του μουσικού. Η 3η σονάτα για πιάνο σε Σι ελάσσονα, Op. 58, γράφτηκε το 1844 και δημοσιεύθηκε μετά θάνατον. Και οι τρεις έχουν με το πέρας των δεκαετιών έχουν εκτελεστεί, ηχογραφηθεί και χρησιμοποιηθεί από άλλες μορφές τέχνης δεκάδες φορές. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* [Σονάτα για πιάνο No. 1 σε Ντο ελάσσονα](https://web.archive.org/web/20160304055026/http://imslp.org/wiki/Sonata_No.1_(Chopin,_Frederic)) στο IMSLP.org
* [Σονάτα για πιάνο No. 2 σε Σι ύφεση ελάσσονα, Op. 35](https://imslp.org/wiki/Piano_Sonata_No.2,_Op.35_(Chopin,_Fr%C3%A9d%C3%A9ric)) στο IMSLP.org
* [Σονάτα για πιάνο No. 3 σε Σι ελάσσονα, Op. 58](https://imslp.org/wiki/Piano_Sonata_No.3,_Op.58_(Chopin,_Frederic)) στο IMSLP.org

*
Ζαμπία Παλαιολογίνα

Η **Ισαβέλα ("Ζαμπία" ή "Ζαμπέα") Παλαιολογίνα** ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, νόθη κόρη του Αυτοκράτορα Ιωάννη Ε´ Παλαιολόγου και το πρώτο του παιδί.

Η Ζαμπία ήταν κόρη του Ιωάννη Ε΄ και μίας Βενετής ευγενούς, με την οποία είχε ερωτική σχέση κατά την παραμονή του στην Βενετία το 1370-1371, ο Σάθας την αναφέρει "Θυγατέρα εκ πορνείας".

Παντρεύτηκε τον Γενουάτη Ιλάριο Ντόρια, εκπρόσωπο της Φλωρεντίας στην Κωνσταντινούπολη, ο οποίος αργότερα αναφέρεται με την προσηγορία "κυρ", και απέκτησαν τρεις κόρες. Η μεγαλύτερη κόρη τους Ισαβέλα παντρεύτηκε Οθωμανό πρίγκιπα· η δεύτερη Μανφρέντα παντρεύτηκε τον Ιωάννη Χρυσωλορά και μία τρίτη ανώνυμη κόρη ήταν σύζυγος του Γεωργίου Σαούλ. Ο Ντόρια, όπου όπως φαίνεται ήταν εγκατεστημένος στην Κωνσταντινούπολη, αργότερα χρημάτισε και πρεσβευτής του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου στον πάπα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βασιλοπούλου, Ναυσικά (2015, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Τα βασιλικά συνοικέσια κατά την εποχή των Παλαιολόγων (1258-1453): πολιτικές προσεγγίσεις που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 15 Ιανουαρίου 2019
* Κ.Ν. Σάθας, Μεσαιωνική Βιβλιοθήκη - Ζ΄ Τόμος, ανακτήθηκε 15 Ιανουαρίου 2019

Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Ζαμπια
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Σονάτα για πιάνο

Μία **σονάτα για πιάνο** είναι καταρχήν σονάτα γραμμένη μόνο για πιάνο. Συνήθως, αυτές οι σονάτες χωρίζονται σε τρία ή τέσσερα μέρη. Ωστόσο, υπήρξαν περιπτώσεις, που γράφτηκαν σε ένα μέρος (Λιστ, Σκαρλάτι), σε δύο (Χάυντν), σε πέντε (Μπραμς) ή  και σε περισσότερα. Το πρώτο μέρος, γενικά, γράφεται σε φόρμα σονάτας (έκθεση, ανάπτυξη, επανέκθεση). 

Ο όρος σονάτα υπάρχει ήδη από το μπαρόκ, χωρίς όμως οι συνθέτες να γράφουν σε πληκτροφόρο. Το είδος αυτό ξεκίνησε περισσότερο να έχει απήχηση στην κλασσική εποχή, με μεγαλύτερους εκφραστές του, τους Γιόζεφ Χάυντν, Μούτσιο Κλεμέντι, Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ και Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Ο Κλεμέντι έγραψε περί τις 110 σονάτες, ενώ πήρε και το προσωνύμιο του Πατέρα του Forte. Ωστόσο, ακρογωνιαίοι λίθοι για το είδος θεωρούνται οι 32 σονάτες του Μπετόβεν, με ορόσημο την *[[Παθητική (Μπετόβεν)|Παθητική]]* και τη *[[Σονάτα του Σεληνόφωτος (Μπετόβεν)|Σονάτα του Σεληνόφωτος]]*.

Κατά την ρομαντική περίοδο συνεχίστηκε η σύνθεση σονατών, αλλά με πιο αργούς ρυθμούς. Μερικές από τις σημαντικότερες της εποχής είναι του Λιστ η Σονάτα για πιάνο σε Σι ελάσσονα και του Σοπέν, η Σονάτα για πιάνο No. 2. Βεβαίως, μέχρι και σήμερα συνεχίζονται και γράφονται.

*
Μπέερενμπεργκ

Το **Μπέερενμπεργκ** είναι ηφαίστειο που βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο του νησιού Γιαν Μάγεν, στον Αρκτικό Ωκεανό, 600 χλμ. βορειοανατολικά της Ισλανδίας. 

Πρόκειται για ένα στρωματοηφαίστειο (stratovolcano), δηλαδή ηφαίστειο που σχηματίστηκε από επάλληλα στρώματα λάβας και τέφρας. Πρόκειται για το βορειότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο (μη συμπεριλαμβανομένων των θαλάσσιων ηφαιστείων) και το πέμπτο ψηλότερο στην Ευρώπη. Έχει ύψος 2.277 μ. και ο κρατήρας του έχει διάμετρο περίπου 1 χιλιόμετρο. Η υψηλότερη κορυφή του είναι η κορυφή Haakon VII Toppen, που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του. Στις πλαγιές του ηφαιστείου υπάρχουν παγετώνες ο μεγαλύτερος από τους οποίους είναι ο παγετώνας Βάιπρεχτ (Weyprecht) με μήκος 6 χιλ.

Το όνομά Μπέερενμπεργκ είναι ολλανδικό και σημαίνει «το βουνό των αρκούδων». Το έδωσαν στο ηφαίστειο Ολλανδοί φαλαινοθήρες που είχαν δει εκεί πολικές αρκούδες, στις αρχές του 17ου αιώνα.  

Οι πιο πρόσφατες εκρήξεις του Μπέερενμπεργκ σημειώθηκαν το 1985 και το 1970. Εκρήξεις του καταγράφηκαν επίσης το 1851, το 1818 και το 1732.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Στρωματοηφαίστεια
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νορβηγίας
Πηγαδίτσα Γρεβενών

Η **Πηγαδίτσα** είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Γρεβενών. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του δήμου Γόργιανης.  Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 96 κατοίκους. Η κοινότητα της Πηγαδίτσας καλύπτει έκταση 19.128 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πηγαδίτσα: Το όμορφο χωριό!

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Έμμετ, Μιζούρι

Το **Έμμετ** (αγγλικά: Emmett) είναι εξαφανισμένη πόλη στην επαρχία Ντέιντ, στην αμερικανική πολιτεία του Μιζούρι. 

Χτίστηκε το 1881 όταν το σιδηροδρομικό δίκτυο επεκτάθηκε σε αυτό το σημείο. Ένα ταχυδρομείο, που ονομάζεται Έμμετ, ιδρύθηκε το 1882 και παρέμεινε σε λειτουργία μέχρι το 1904. Η κοινότητα πήρε το όνομά της από τον Γουίλιαμ Έμμετ Μπόιντ, υιό του αρχικού ιδιοκτήτη της πόλης. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις φαντάσματα
Πλατανούλια Λάρισας

Τα  **Πλατανούλια** είναι χωριό του Δήμου Τυρνάβου. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Τυρνάβου. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 563 κατοίκους. Η Πλατανούλια είναι μέρος της κοινότητας των Δένδρων Τυρνάβου.  

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού της Πλατανούλιας ήταν 563 άτομα, αυξημένος σχεδόν 10% σε σύγκριση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001. 

## Πληροφορίες
Από το 2014, στο χωριό διεξάγεται η ετήσια "Γιορτή Αχλαδιού".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τυρνάβου
Π.Σ. Μακεδονικός Φούφα

Ο **Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Μακεδονικός Φούφα** ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τον Φούφα του νομού Κοζάνης. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου ήταν το 1977, χρώματα το πράσινο και το κίτρινο και έμβλημα ο Ήλιος της Βεργίνας. Έδρα του συλλόγου αποτελούσε το Δημοτικό γήπεδο Πτολεμαΐδας.

## Ιστορικό
Ο «Μακεδονικός Φούφα» ιδρύθηκε το 1977 στον Φούφα του νομού Κοζάνης, που από το 1932 φέρει τιμητικά το όνομα του Μακεδονομάχου και οπλαρχηγού καπετάν Φούφα, ήρωας κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα στις αρχές του 20ου αιώνα.

Με την ίδρυση του εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Βορειοδυτικής Μακεδονίας την οποία διαδέχθηκε η Ε.Π.Σ. Κοζάνης το 1985, στη δύναμη της οποίας και ανήκει έκτοτε. Τις σεζόν 1991-92, 2003-04, 2007-08 και 2015-16 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Κοζάνης, και τις σεζόν 2008-09, 2013-14, 2014-15 και 2017-18 κατέκτησε το κύπελλο Ε.Π.Σ. Κοζάνης. Το 2014 κατέκτησε για πρώτη φορά το Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Κοζάνης, επικρατώντας του Εορδαϊκού Πτολεμαΐδας με 2-1. Το 2018 κατέκτησε για 4η φορά το Σούπερ Καπ της Ε.Π.Σ. Κοζάνης, επικρατώντας του Μακεδονικού Σιάτιστας με 1-0. Επίσης, τις χρονιές 1984-85, 1985-86 και 2015-16 ήταν φιναλίστ του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Κοζάνης.

Τις σεζόν 1992-93, 2004-05, 2005-06, 2008-09, 2009-10 και 2010-11 αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική κατηγορία. Το 2016 συμμετείχε ως πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Κοζάνης στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου όπου κατέκτησε την 1η θέση του 4ου ομίλου και κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία. Από τη σεζόν 2016-17 μέχρι και την τρέχουσα 2018-19, αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας. Πρώτος αγώνας της ιστορίας του στη Γ' Εθνική ήταν με αντίπαλο την Α.Π.Ε. Λαγκαδά εντός έδρας στις 11 Σεπτεμβρίου 2016 και ηττήθηκε με 1-2.

### Απορρόφηση από τον Εορδαϊκό
Το 2023, μετά τον υποβιβασμό από την Γ' Εθνική, άφησε την κατηγορία σε μια χρονιά δύσκολη καθώς υπήρχαν πολλές δυνατές ομάδες σε σχέση με αυτή.

Έτσι, το βράδυ της 1ης Ιουλίου οι διοικήσεις των συλλόγων του Εορδαϊκού και του Μακεδονικού Φούφα ανακοίνωσαν την σύμπραξή τους και εξέφρασαν την επιθυμία τους για μια κοινή πορεία με στόχο ένα καλύτερο μέλλον για το ποδόσφαιρο της Πτολεμαΐδας.

## Τίτλοι
* **Πρωτάθλημα [[Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κοζάνης|ΕΠΣ Κοζάνης]]**
** Πρωταθλήτρια (5): 1992, 2004, 2008, 2016, 2022
* **Κύπελλο [[Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κοζάνης|ΕΠΣ Κοζάνης]]**
** Κυπελλούχος (6): 2009, 2014, 2015, 2018, 2019, 2020
* **Σούπερ Καπ [[Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κοζάνης|ΕΠΣ Κοζάνης]]**
** Κυπελλούχος (5): 2014, 2015, 2016, 2018, 2019

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη σελίδα facebook του συλλόγου

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κοζάνης
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1977
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1977
Δένδρα Λάρισας

Τα **Δένδρα** Τυρνάβου είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Τυρνάβου. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Τυρνάβου. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 619 κατοίκους στο χωριό και 1.291 στην κοινότητα. Η κοινότητα των Δέντρων Τυρνάβου καλύπτει έκταση 45.042 τετραγωνικών χιλιομέτρων.   

Οι κάτοικοι του χωριού απασχολούνται, κυρίως, με αγροτικές εργασίες. 

## Διοικητικό τμήμα
Η κοινότητα των Δένδρων Τυρνάβου αποτελείται από τρεις ξεχωριστούς οικισμούς:  

* Αγία Σοφία (πληθυσμός 109) 
* Δένδρα (πληθυσμός 619)
* Πλατανούλια (πληθυσμός 563) 

## Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού των Δένδρων Τυρνάβου ήταν 619 άτομα, δηλαδή αυξημένος σχεδόν 33% σε σχέση με τον πληθυσμό της προηγούμενης απογραφής του 2001. 

## Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Δένδρων

*1979-1986 Γεώργιος Τσιούμης
*1987-1998 Αντώνιος Μπαντραλέξης (1938-2019), ο τελευταίος και μακροβιότερος πρόεδρος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Λάρισας
Κατηγορία:Δήμος Τυρνάβου
Μάλκολμ Μπερτ

Ο **Μάλκολμ Κ. Μπέρτ** (αγγλικά:*Malcolm C. Bert*, 4 Δεκεμβρίου 1902 &#x2D; 18 Μαρτίου 1973) ήταν Αμερικανός καλλιτεχνικός διευθυντής. Ήταν υποψήφιος για δύο Βραβεία Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης. 

## Επιλεγμένη φιλμογραφία
Ήταν υποψήφιος για δύο Βραβεία Όσκαρ για την Καλύτερη Καλλιτεχνική Διεύθυνση, με τις παρακάτω ταινίες: 

* *[[A Star Is Born (ταινία)|A Star Is Born]]* (1954) 
* *[[Auntie Mame]]* (1958) 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*     
*  

Κατηγορία:Αμερικανοί καλλιτεχνικοί διευθυντές
Αρτούρο Τοσκανίνι

Ο **Αρτούρο Τοσκανίνι** (Πάρμα, Ιταλία, 1867 - Νέα Υόρκη, ΗΠΑ, 16 Ιανουαρίου 1957) ήταν Ιταλός συνθέτης και μαέστρος (διευθυντής ορχήστρας), ιδανικός ερμηνευτής του έργου του Βέρντι και του Βάγκνερ και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στον χώρο της μουσικής. Σπούδασε στα ωδεία της Πάρμας και του Μιλάνου με ειδίκευση στο βιολοντσέλο.

Η σταδιοδρομία του ως διευθυντής ορχήστρας ξεκίνησε το 1886 και επεκτάθηκε άμεσα στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Βραζιλία. Είχε το σπάνιο ταλέντο να μπορεί να διευθύνει από μνήμης (δίχως παρτιτούρα), ικανότητα που ανέπτυξε από νωρίς, λόγω ενός προβλήματος όρασης. Το 1898 ανέλαβε τη διεύθυνση της Σκάλας του Μιλάνου. Ανέδειξε πολλούς καλλιτέχνες που έκαναν εν συνεχεία μεγάλη καριέρα.

Το 1931 εγκατέλειψε τη χώρα του λόγω διαφωνίας με το φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι και εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ μέχρι το τέλος της ζωής του. Το 1938 αποχώρησε από φεστιβάλ στο Σάλτσμπουργκ αντιδρώντας στην προσάρτηση της Αυστρίας στο Γ΄ Ράιχ. Μέσω του περιοδικού «Life» απεύθυνε αντιναζιστικό μήνυμα στις 13 Σεπτεμβρίου 1943 και κάλεσε τον αμερικανικό λαό να πιέσει την κυβέρνηση των ΗΠΑ για γρήγορη επέμβαση στην Ευρώπη, της οποίας οι λαοί, όπως τόνισε, υπέφεραν από το φασισμό και το ναζισμό. Διατέλεσε επί 10 έτη διευθυντής της φιλαρμονικής ορχήστρας της Νέας Υόρκης και της συμφωνικής ορχήστρας του N.B.C. (1937–1954).

Την πρωτοχρονιά του 1957 ο Τοσκανίνι υπέστη Εγκεφαλικό επεισόδιο, συνεπεία του οποίου κατέληξε στις 16 Ιανουαρίου. Η ταφή του έγινε στο Μιλάνο. Μετά θάνατον τιμήθηκε με το Βραβείο Γκράμι για τη συνολική του προσφορά στη μουσική. Ο Τοσκανίνι έμεινε στην ιστορία και για τις εύστροφες αποστροφές του λόγου του, ενώ χαρακτηριστικό του ήταν πως υπήρξε τελειομανής μέχρι παρεξηγήσεως. Είπαν για αυτόν και το έργο του ότι «Ο Τοσκανίνι είναι ένας από τους λίγους θαρραλέους εκπροσώπους του πνεύματος και του πολιτισμού στην Ευρώπη» (Ζαν Πολ Σαρτρ) και ότι «...πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση». (Τόμας Μαν).

Τη δεκαετία του 1940, η Τοσκάνη ενθάρρυνε τον νεαρό συνθέτη Γκουίντο Καντέλλι, τον οποίο είδε ως φυσικό κληρονόμο. Ωστόσο, συνέβη μια τραγωδία και ο Καντέλλι πέθανε σε ένα αεροπλάνο, λίγους μήνες πριν από το θάνατο του Τοσκανίνι, ο οποίος δεν ενημερώθηκε για το θάνατο του πρωτεάτη του.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί μουσικοί
Ειρήνη Παλαιολογίνα (κόρη Ανδρόνικου Β΄)

Η **Ειρήνη Παλαιολογίνα** ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, Αρχόντισσα της Θεσσαλίας, νόθα κόρη του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β´ Παλαιολόγου.

Ο πατέρας της αρχικά έκανε διαπραγματεύσεις χωρίς να ευδοκιμήσουν, το 1304-1307 για να την παντρέψει με κάποιον από τους Ιλχανίδες της Περσίας. Η Ειρήνη παντρεύτηκε τον τελευταίο Βυζαντινό άρχοντα της Θεσσαλίας Ιωάννη Β΄ Δούκα πιθανότατα το 1315, το έτος όπου συμφωνήθηκε και ο γάμος. Ο Ιωάννης αναφέρεται ως ανίκανος και ασθενικός, ο γάμος κράτησε μόλις τρία χρόνια, αφού πέθανε ο Ιωάννης και το ζευγάρι δεν απέκτησαν παιδιά. Είναι άγνωστο εάν η ίδια ανέλαβε την αρχοντία της Θεσσαλίας μετά τον θάνατο του Ιωάννη, από το επόμενο έτος στα εδάφη της δημιουργήθηκαν νέα κρατίδια και μορφώματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βασιλοπούλου, Ναυσικά (2015, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Τα βασιλικά συνοικέσια κατά την εποχή των Παλαιολόγων (1258-1453): πολιτικές προσεγγίσεις που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 16 Ιανουαρίου 2019

Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Ειρηνη
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Μαρία Παλαιολογίνα (κόρη Ανδρόνικου Β΄)

Η **Μαρία Παλαιολογίνα** ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, Χατούν της χρυσής ορδής ή Δέσποινα Χατούν του Ιλχανάτου, νόθα κόρη του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β´ Παλαιολόγου.

Η Μαρία δόθηκε γυναίκα από τον πατέρα της στον χάνο της Χρυσής ορδής Τοκτά, ο γάμος έγινε 1299. Η Μαρία είχε πάει και το 1297 στο χανάτο αλλά τότε ο Τοκτά αποφάσισε να αναβάλει τον γάμο και να την στείλει πίσω στην Κωνσταντινούπολη λόγω του πολέμου με το Ιλχανάτο της Περσίας. Είναι γνωστή μία κόρη τους η Μαρία των Μπορίτζιν σύζυγος του Ναριμάντα μεγάλου δούκα του Νόβγκοροντ. Ο σύζυγος της πιστεύεται ότι είχε βαπτιστεί χριστιανός, και ο γάμος ήταν μία προσπάθεια σύσφιξης της συμμαχίας μεταξύ της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και του Χανάτου της Χρυσής ορδής στην περιοχή του Καυκάσου. Η Μαρία κατά την άφιξη της στο Χανάτο έφερε μαζί της πολλά εκκλησιαστικά σκεύη, εικόνες και υφάσματα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βασιλοπούλου, Ναυσικά (2015, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Τα βασιλικά συνοικέσια κατά την εποχή των Παλαιολόγων (1258-1453): πολιτικές προσεγγίσεις που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 16 Ιανουαρίου 2019

Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Μαρια
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Ντολόρες ντελ Ρίο

Η **Ντολόρες ντελ Ρίο** (, **Μαρία ντε λος Ντολόρες Ασουνσόλο ι Λόπεζ Νεγρέτε**, , Ντουράνγκο, Μεξικό, 3 Αυγούστου 1904– Newport Beach, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 11 Απριλίου 1983) ήταν Μεξικανή ηθοποιός του σινεμά κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του ’20 και του ‘30. Η καριέρα της ξεκίνησε το 1925 όταν την ανακάλυψε ο παραγωγός Edwin Carewe. Η Ρίο υπήρξε η πρώτη ηθοποιός του Αμερικανικού Νότου που αναδείχθηκε σε αστέρα πρώτου μέγεθος της βιομηχανίας θεάματος του Χόλιγουντ, θεωρούμενη ως η γυναικεία εκδοχή του Ροντόλφο Βαλεντίνο. Στη χώρα της θεωρείται η πιο σημαντική ηθοποιός του λεγόμενου «Χρυσού Αιώνα του Μεξικανικού Κινηματογράφου» (1940 – 1960). Διέθετε, επίσης, ένα από τα ομορφότερα πρόσωπα του παγκόσμιου κινηματογράφου των ημερών της. Εκτός του σινεμά (ομιλούντος και όχι) η Ντολόρες Ντελ Ρίο εμφανίσθηκε στη θεατρική σκηνή και στην Τηλεόραση, όπως και πήρε μέρος σε ραδιοφωνικές παραγωγές. Αξιοσημείωτες ήταν οι ερμηνείες της στις ταινίες του βωβού σινεμά «What Price Glory?» (1926), «Resurrection» (1927) και «Ramona» (1928).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί βωβών ταινιών
CAM4

Το **CAM4.com** (ευρέως γνωστό ως **CAM4**), που ανήκει στην εταιρεία Granity Entertainment, είναι ένας ιστότοπος ζωντανής ροής βίντεο μέσω web camera, με δυνατότητα φιλτραρίσματος κατηγοριών σε: γυναίκες, άνδρες, τρανσέξουαλ ή ζευγάρια, κυρίως ερασιτεχνών. Οι μεταδόσεις, συνήθως περιέχουν γύμνια και σεξουαλική δραστηριότητα, που κυμαίνονται από στριπτίζ και βρωμόλογα έως και αυνανισμό με ερωτικά παιχνίδια. 

## Περιεχόμενο
Το CAM4 χρησιμοποιείται κυρίως από ερασιτέχνες, που τους αρέσει να εκπέμπουν μόνο για διασκέδαση ή για να κερδίζουν χρήματα μέσω των ζωντανών ροών τους στον ιστότοπο. Οι πελάτες του ιστότοπου μπορούν να αγοράσουν εικονικά νομίσματα, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δώσουν φιλοδώρημα στους καλλιτέχνες ή για να παρακολουθήσουν ιδιωτικές μεταδόσεις. Οι πελάτες μπορούν να χρησιμοποιούν ζωντανή συνομιλία κειμένου για να μιλήσουν μεταξύ τους ή σε κάθε δωμάτιο καλλιτέχνη. Οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν μία web camera και ένα μικρόφωνο για να μεταδίδουν ζωντανά βίντεο και ήχο στο δωμάτιο τους. 

Οι καλλιτέχνες του CAM4 μπορούν να διδαχθούν από τη Νίκκι Νάιτ, ένα πρώην webcam μοντέλο και την «κορυφαία εκπαιδεύτρια γυναικών webcam καλλιτεχνών της βιομηχανίας πορνό». 

Το Μάιο του 2016, το CAM4 συνεργάστηκε με το VRtube.xxx για να προωθήσουν το CAM4VR, μία live cam εμπειρία 360° 3D εικονικής πραγματικότητας, διαθέσιμη στην πλατφόρμα CAM4. Η συνιδρύτρια του VRTube.xxx Έλα Ντάρλινγκ ηγήθηκε της πρωτοβουλίας. Ο ιστότοπος λειτουργεί με την Έλα Ντάρλινγκ να διανέμει κάμερες εικονικής πραγματικότητας στα μοντέλα. 

## Βιομηχανική αναγνώριση
Το βραβείο XBIZ για το Live Cam Site της χρονιάς απονεμήθηκε στο CAM4 το 2015.  Το 2016, το CAM4.com κέρδισε ένα βραβείο Webcam  για την Καλύτερη Webcam Ευρωπαϊκή Ιστοσελίδα Ενηλίκων.   Επιπλέον, ένας συν-ιδρυτής του CAM4 εισήχθη στο Adult Webcam Awards Hall of Fame.  

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  

Κατηγορία:Αμερικανικοί ερωτικοί και πορνογραφικοί ιστότοποι
Κατηγορία:Ιστότοποι μετάδοσης βίντεο ενηλίκων
Θεμιστοκλής Τζημόπουλος

Ο **Θεμιστοκλής Τζημόπουλος** (γενν. 20 Νοεμβρίου 1985, Κοζάνη) είναι ποδοσφαιριστής ελληνικής και νεοζηλανδικής καταγωγής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Κοζάνη. Ήταν μέλος της Εθνικής Νέας Ζηλανδίας.

## Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με τον Ακράτητο το Δεκέμβριο του 2003, έχοντας υπογράψει προηγουμένως συμβόλαιο δοκιμαστικής περιόδου. Έπαιξε με τον Ακράτητο στη Σούπερ Λιγκ, πριν από τη μεταγραφή του στη Βέροια, όπου είχε και μία σύντομη περίοδο δανεισμού στην Κέρκυρα το 2008. Τη σεζόν 2009-10, αγωνίστηκε στον Εθνικό Αστέρα στη Φούτμπολιγκ.

Το Σεπτέμβριο του 2010, ο Τζημόπουλος υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με τον ΠΑΣ Γιάννινα.

Στις 6 Απριλίου 2017, είχε χειρουργική επέμβαση στο γόνατο για να αποκαταστήσει την υποτροπή του μηνίσκου και φυσικά έχασε το υπόλοιπο της σεζόν 2016-17. Στις 2 Μαΐου 2018, παρέτεινε το συμβόλαιο του μέχρι το καλοκαίρι του 2020. Το συμβόλαιο μεταξύ Τζημόπουλου και ΠΑΣ Γιάννινα λύθηκε στις 21 Ιουνίου του 2019. Ο Τζημόπουλος έμεινε ελεύθερος μετά από 9 χρόνια παρουσίας στην ομάδα.

Στις 24 Ιουνίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την πολωνική Κορόνα Κιέλτσε της Εκστρακλάσα.

## Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Τζημόπουλος κλήθηκε στην Εθνική Νέας Ζηλανδίας στις 31 Μαρτίου 2015 για έναν φιλικό αγώνα στη Σεούλ εναντίον της Νότιας Κορέας, από τον προπονητή Άντονι Χάντσον. Ο Τζημόπουλος υπήρξε διαθέσιμος για τους Ολόλευκους, μέσω της γενέτειρας της μητέρας του. «Κάθε επαγγελματίας παίκτης ονειρεύεται να παίξει διεθνές ποδόσφαιρο, γι 'αυτό είναι τιμή μου να παίξω για τους Ολόλευκους. Θα είναι μεγάλη πρόκληση για μένα να παίξω σε υψηλότερο επίπεδο και να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της ομάδας», είπε.

Στις 28 Μαΐου 2016, με ένα γρήγορο γκολ από τον Τζημόπουλο, η Νέα Ζηλανδία ξεκίνησε νικηφόρα στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας μετά από μια δύσκολη νίκη με 3-1 επί των Φίτζι. Η εξαιρετική χρονιά με τον ΠΑΣ Γιάννινα ήταν το διαβατήριό του, για την κλήση του από τον Άντονι Χάντσον στο τελικό ρόστερ για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017.

## Διακρίσεις

### Χώρα

; Νέα Ζηλανδία

* Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας: 2016

### Ομάδα

; Ακράτητος

* Β' Εθνική: 2η θέση 2004-05

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Προφίλ στο Onsports.gr
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Νεοζηλανδοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Νεοζηλανδοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νέας Ζηλανδίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακράτητου Άνω Λιοσίων
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Αστέρα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κορόνα Κιέλτσε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Ξυνότυρο

Το **ξυνότυρο**, ή **ξυνοτύρι**, είναι ένα μη παστεριωμένο ελληνικό τυρί από τυρόγαλα, το οποίο παράγεται από πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα και έχει σκληρή και λεπτόκοκκη συνοχή, πικάντικο άρωμα και γλυκόξινη γεύση γιαουρτιού. Παραδοσιακά, το τυρί αποστραγγίζεται και σκληρύνεται σε καλαμένια καλάθια ή αφήνεται να ωριμάσει σε σακούλες από δέρμα ζώων. Δεν χρησιμοποιείται αγελαδινό γάλα για την παραγωγή του. 

Μπορεί να καταναλωθεί είτε ως φρέσκο τυρί, είτε αφού ωριμάσει με τη χρήση φυσικής κυρίαρχης μικροχλωρίδας, κατά τη διάρκεια μιας τρίμηνης περιόδου ωρίμανσης. Τα στελέχη των γαλακτοβάκιλλων στο ξυνότυρο έχουν αντιβακτηριακές επιδράσεις που καταστρέφουν τους παθογόνους μικροοργανισμούς της σαλμονέλας, γεγονός που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους παραγωγούς υγιών τυριών, σύμφωνα με ερευνητές του Γαλλικού Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικών Ερευνών (INSERM).

## Δείτε επίσης

* Κατάλογος τυριών 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος
Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος
Κατηγορία:Ελληνικά τυριά