open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Παλαϊκή γλώσσα

Η **Παλαϊκή γλώσσα** είναι μία από τις γλώσσες της Εποχής του Χαλκού της Β. Ανατολίας και ομιλείτο στη ΒΔ ζώνη της πολιτισμικής επικράτειας των  Χιττιτών. Μοιάζει με τη Χιττιτική γλώσσα και έγινε γνωστή χάρη σε λιγοστές πινακίδες της 2ης χιλιετίας Π.Κ.Ε., που ανακαλύφθηκαν στo Μπογιάζκιοϊ (Bogazköy), την αρχαία Χαττούσα, το 1905. Η ακαδημαϊκή έρευνα υποδεικνύει ότι η γλώσσα ήταν ήδη εξαφανισμένη την περίοδο που γράφτηκαν οι πινακίδες. Το όνομα της γλώσσας προέρχεται από την πόλη Παλά (Palā), στην περιοχή της Παφλαγονίας των κλασικών χρόνων και φαίνεται πως χρησιμοποιείτο σε τελετουργίες για τον θεό Ζιμπάρβα (Zibarwa). Υποδείχθηκε ως ανεξάρτητη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα από τον Εμί Φορρέ (Emil Forrer) 

## Διασπορά και συγγένειες

Η Παλαϊκή -όπως και η Χιττιτική- γραφόταν με σφηνοειδή γραφή και οι Παλαΐτες συγκαταλέγονταν στους Χιττιτικούς πληθυσμούς. Η Χεττιτική, η Λουβική και η Παλαϊκή έχουν κοινά ορισμένα γραμματικά χαρακτηριστικά, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται τα δύο γένη, το ένα από τα οποία συνδυάζει αρσενικό και θηλυκό γένος ως κοινό, ενώ το άλλο είναι ουδέτερο. Οι γραμματικές τους, επίσης, μοιράζονταν ενεργητική και μέση φωνή. 

Η Χιττική και η Παλαϊκή φαίνεται πως επηρεάστηκαν από το κοινό υπόστρωμα της Χαττικής κατά την εποχή του αρχαίου χιττικού βασιλείου, όταν η Παλά, η Λουβίγια (Luwiya) και η Χαττούσα διαμόρφωναν τις τρεις μείζονες επαρχίες της χιττιτικής αυτοκρατορίας στην Ανατολία.

## Παραπομπές-σημειώσεις

* Mallory et al, 1997, 12
* Βλ. Melchert, 22 
* Forrer, 1922, 241 κ.ε.

## Βιβλιογραφία

*Forrer, Emil, 1922, "Die Inschriften und sprachen des Hatti Reiches" στο *ZDMG* 76, 174-269
*Mallory J.P. - Adams D.Q. (eds.), 1997, *Encyclopedia of Indo-European culture* London, Chicago: Fitzroy Dearborn
*Melchert, H. Craig, 'Notes on Palaic,' στο ''Zeitschrift für Vergleichende Sprachforschung'' 98 (1984) 22-43 (.pdf) 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* The University of North Carolina at Chapel Hill, Δημοσιεύσεις για τις Χιττιτικές γλώσσες 

Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Κατηγορία:Ιερές γλώσσες
Κατηγορία:Ανατολιακές γλώσσες
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Ηραίον

**Ηραίον** ήταν το όνομα των ναών προς τιμήν της θεάς Ήρας. Μεγάλος αριθμός αρχαίων ελληνικών, ελληνιστικών και ελληνορωμαϊκών ναών, διάσπαρτων γύρω από τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή ήταν αφιερωμένοι στην Ήρα:

*Ηραίον Σάμου, στα νότια της Σάμου.
*Ηραίον της Ήρας Λιμενίας και Ήρας Ακραίας κοντά στην Περαχώρα Κορινθίας.
*Ηραίον Ολυμπίας ή Ναός της Ήρας στην Ολυμπία, στον ιερό χώρο της Άλτεως στην Ολυμπία.
*Ηραίον Άργους ή ναός της "Αργείας Ήρας", έξω από την πόλη του Άργους.
*Ηραίον της Ποσειδωνίας (550 π.Χ.), αποκαλούμενο και Basilica στην Ποσειδωνία (Paestum), στην εκβολή του ποταμού Σέλε (Heraion alla foce del Sele, Paestum), στην περιοχή Σαλέρνο της νότιας Ιταλίας (Μεγάλη Ελλάδα).
*Περίπτερος ναός της Ήρας στην Ποσειδωνία περίπου (450 π.Χ.), τον 18 αιώνα το αποκάλεσαν ναό του Ποσειδώνα, στην Ποσειδωνία (Paestum), ο νεώτερος ναός αφιερωμένος στην Ήρα, δίπλα στον παλαιό, στην εκβολή του ποταμού Σέλε (Sele), στην περιοχή Σαλέρνο της νότιας Ιταλίας (Μεγάλη Ελλάδα).
*Ηραίον της Ήρας Λακινίας (Tempio di Era Lacinia), ακρωτήριο Cappo Colona στον κόλπο του Τάραντα, κοντά στον Κρότωνα της Ιταλίας.
*Ηραίον Σελινούντα, στη Σικελία της Ιταλίας.
*Ναός της Ήρας στο Μεταπόντιο, κοντά στον σημερινό Τάραντα της Ιταλίας.

Επίσης, με το όνομα Ηραίον αναφέρονται και οι σύγχρονοι οικισμοί:
*Το Ηραίον Σάμου είναι παραθαλάσσιος οικισμός στα νότια της Σάμου.
*το Νέο Ηραίο Αργολίδας στην Αργολίδα Πελοποννήσου.
Επίγονοι (μυθολογία)

Οι **Επίγονοι** που αναφέρονται στην Ελληνική μυθολογία ήταν οι απόγονοι των Αργείων στρατηγών που είχαν εκστρατεύσει κατά της Θήβας στην εκστρατεία που είναι γνωστή ως «Επτά επί Θήβας». Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο αυτοί ήταν ο Βασιλιάς του Άργους Αιγιαλεύς – γιος του Αδράστου, του μόνου που επέζησε από την εκστρατεία των «Επτά επί Θήβας», ο διεκδικητής του θρόνου των Θηβών Θέρσανδρος – γιος του Πολυνείκη, ο Βασιλιάς της Καλυδώνος και ήρωας του μετέπειτα Τρωικού πολέμου Διομήδης – γιος του Τυδέως, ο Βασιλιάς των Μυκηνών Σθένελος – γιος του Καπανέως, ο Βασιλιάς της Αρκαδίας Πρόμαχος – γιος του Παρθενοπαίου, ο Αργείος ήρωας και αργοναύτης Ευρύαλος – γιος του Μικηστέως και οι δυο γιοι του Αργείου μάντη Αμφιάραου: ο Αλκμαίων (ο επιφανέστερος των Επιγόνων) και ο Αμφίλοχος.

Οι παραπάνω επίγονοι, δέκα έτη μετά την ατυχή εκστρατεία των γονέων τους, πλην του Ευρύαλου, κατά των Θηβών, εκστρατεύουν εκ νέου προκειμένου να εκδικηθούν την ήττα και το φόνο των γονιών τους βοηθούμενοι και από Κορίνθιους, Μεγαρείς, Μεσσήνιους και Αρκάδες  «*πειθόμενοι τεράεσσι θεών και Ζηνός αρωγή*». Στη νέα αυτή εκστρατεία το μένος και η ορμή της εκδίκησης των Επιγόνων υπερφαλάγγισε την ισχυρή αμυντική παράταξη των Θηβαίων, οι οποίοι στη συνέχεια κατά συμβουλή του μάντη Τειρεσία αναγκάσθηκαν να παραδώσουν την πόλη τους και με  αρχηγό τον Λαοδάμαντα, γιο του σφετεριστή Ετεοκλή, να καταφύγουν «συν γυναιξί και τέκνοις» στην Ιλλυρία.  Στη συνέχεια οι Επίγονοι (πλην του Αιγιαλέως που έπεσε στη μάχη) υπό την αρχηγία του Αδράστου, κατ΄ άλλους του Αλκμέωνος, εισήλθαν στη πόλη και αναγόρευσαν Βασιλιά τον Θέρσανδρο, γιο του Πολυνείκη (-ανιψιό του σφετεριστή Ετεοκλή, εγγονό του Οιδίποδα)

Η εκστρατεία αυτή των Επιγόνων, αν και μεταγενέστερη εκείνης των Επτά επί Θήβας, δεν έχει εξακριβωθεί με την ίδια βαρύτητα της πρώτης ιστορικά, αν δηλαδή αποτελεί προϊόν ποιητικής εφεύρεσης που εξ ανάγκης γεννήθηκε προκειμένου να δικαιολογήσει την άμυνα, τη φυγή των Θηβαίων αλλά και την παρακμή και ασημότητα των Θηβών που ακολούθησε. Γεγονός όμως είναι ότι υπήρξε θέμα έπους εξ 7.000 στίχων αποδιδόμενο κατ΄ άλλους στον Όμηρο, που αμφισβήτησε όμως ο Ηρόδοτος (Δ 32), κατ΄ άλλο σχολιαστή του Αριστοφάνη, στον ποιητή Αντίμαχο τον Τήιο.

## Παραπομπές


 

Επιγονοι
Αλέξις Μπλέντελ

Η **Κίμπερλι Αλέξις Μπλέντελ** (, 16 Σεπτεμβρίου 1981 - ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή για το ρόλο της στην τηλεοπτική σειρά *[[Οικογένεια Γκίλμορ]]* και τις ταινίες *[[Πέρασμα στην Ωριμότητα]]* (*Tuck Everlasting*), *[[Αμαρτωλή Πόλη]]* (*Sin City*), και *[[Μπλου Τζην για Τέσσερις]]* (*The Sisterhood of the Traveling Pants)*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Παλλήνη (αποσαφήνιση)

Με το όνομα **Παλλήνη** φέρονται:
*Παλλήνη: Πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.
*Παλλήνη Αντιοχίδας: Αρχαίος δήμος της Αττικής στα Μεσόγεια (αρχ. Μεσογαία).
*Παλλήνη: Πόλη και έδρα της νομαρχίας Ανατολικής Αττικής.
***Παλλήνη**: Αρχαιότερη ονομασία της χερσονήσου Κασσάνδρας, της δυτικότερης της Χαλκιδικής.
*Παλλήνη: Δορυφόρος του Κρόνου.

## Δείτε επίσης

*Δήμος Παλλήνης
Απόστολος Καλδάρας

Ο **Απόστολος Καλδάρας** (Τρίκαλα, 7 Απριλίου 1922 – Αθήνα, 8 Απριλίου 1990) ήταν Έλληνας συνθέτης.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας στις 7 Απριλίου 1922. Τέλειωσε το Γυμνάσιο και ασχολήθηκε στην αρχή ερασιτεχνικά με το μπουζούκι. Στη διάρκεια όμως της Κατοχής ασχολήθηκε επαγγελματικά με αυτό το μουσικό όργανο και βεβαίως με τη μουσική που αυτό εκπροσωπούσε.
Αμέσως μετά την κατοχή ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις, το 1946. Το τραγούδι το οποίο και τον ανέδειξε και τον κατέταξε στους μεγαλύτερους μουσικοσυνθέτες και στιχουργούς του είδους αυτού ήταν το "Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι". Συνεργάστηκε με πολλά σπουδαία ονόματα της εποχής όπως το Βαγγέλη Περπινιάδη, το Στράτο Διονυσίου, το Μιχάλη Μενιδιάτη κ.ά. Στιχουργικά συνεργάστηκε με τους στιχουργούς Κώστα Βίρβο, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Λευτέρη Παπαδόπουλο, Πυθαγόρα, Σώτια Τσώτου και με πολλούς άλλους.

Ο Απόστολος Καλδάρας πέθανε στις 8 Απριλίου 1990 και κηδεύτηκε στο κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου με παρουσία πολύ κόσμου και καλλιτεχνών.

## Δισκογραφία 33 στροφών
*
* 1969 - *Εβίβα ρεμπέτες*
* 1971 - *Ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδά Απόστολο Καλδάρα*
* 1971 - *Σήμερον*
* 1972 - Μικρά Ασία
* 1973 - Βυζαντινός Εσπερινός
* 1974 - *Για ρεμπέτες και για φίλους*
* 1974 - *Ροβινσώνες*
* 1975 - Σκόρπια φύλλα
* 1976 - Τα σήμαντρα
* 1977 - Τελευταία νύχτα
* 1977 - Οι ξεριζωμένοι
* 1978 - Τα ορθόδοξα
* 1979 - *Δέκα χρόνια τραγούδι*
* 1980 - *30 Χρόνια Καλδάρας*
* 1981 - Η συνάντηση
* 1983 - *30 Χρόνια Καλδάρας Νο2*
* 1983 - *Τα παράπονα μου*
* 1984 - *Όταν μιλούν τα τέλια (τραγουδούν Δ. Μητροπάνος και Κ. Στανίση)*
* 1984 - *Οι μεγάλοι του ρεμπέτικου Νο15*
* 1990 - Οι Μπαλάντες του Περιθωρίου
* 1990 - *Αφιέρωμα στον Απόστολο Καλδάρα*
* 1990 - *Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι*
* 1990 - *Τα κλασσικά του Απόστολου Καλδάρα*
* 1991 - *Στον Απόστολο με αγάπη*

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* Στίχοι τραγουδιών του
* 

## Βιβλιογραφία
* Χατζηνικολάου, Νίκος, Απόστολος Καλδάρας : Αναφορά στη ζωή και το έργο του μεγάλου δημιουργού, εκδ.Ιανός, Θεσσαλονίκη 2008
* Αγγελής Γιώργος, ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΤΡΙΚΑΛΙΝΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ, Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΛΔΑΡΑ, πτυχιακή εργασία, Τ.Ε.Ι ΗΠΕΙΡΟΥ, ΣΧΟΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΛΑΪΚΗΣ & ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, ΑΡΤΑ, 2013 https://apothetirio.lib.uoi.gr/xmlui/bitstream/handle/123456789/6294/225.pdf 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Έλληνες μπουζουκτσήδες
Σαλαμάνδρα

Οι **σαλαμάνδρες** είναι μια ομάδα αμφιβίων που ανήκουν στην τάξη των Ουροδήλων. Στην ευρύτερη ομάδα των σαλαμανδρών εμπεριέχονται και οι τρίτωνες της οικογένειας Salamandria2.

## Περιγραφή
Χαρακτηρίζονται από λεπτό σώμα, αμβλύ ρύγχος, κοντά άκρα, τα οποία προεξέχουν υπό ορθή γωνία από το σώμα, και την παρουσία ουράς, τόσο στη φάση της προνύμφης, όσο και στο ενήλικο στάδιο. Σπανίως έχουν περισσότερα από τέσσερα δάχτυλα στα μπροστινά πόδια και πέντε στα πίσω, αν και ορισμένα έχουν λιγότερα, ενώ άλλα δεν έχουν πίσω άκρα. Το διαπερατό δέρμα τους τις καθιστά εξαρτημένες από ενδιαιτήματα μέσα ή κοντά σε νερό ή άλλους υγρούς, δροσερούς βιοτόπους. Ορισμένα είδη σαλαμανδρών είναι πλήρως υδρόβια καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους, ενώ άλλα είναι εξ' ολοκλήρου χερσαία ως ενήλικα. Μια μοναδική ιδιότητα που διαθέτουν μεταξύ των υπόλοιπων σπονδυλωτών είναι η ικανότητα τους να αναγεννούν χαμένα άκρα, καθώς και άλλα κατεστραμμένα μέρη του σώματός τους.

## Γεωγραφική κατανομή
Οι σαλαμάνδρες εντοπίζονται μόνο σε Ολαρκτικές και Νεοτροπικές περιοχές, ενώ δεν φτάνουν νοτιότερα από τη λεκάνη της Μεσογέιου, τα Ιμαλάια και τη λεκάνη του Αμαζονίου στη Νότια Αμερική. Υπάρχουν περίπου 655 αρτίγονα είδη σαλαμανδρών παγκοσμίως, με το ένα τρίτο των γνωστών ειδών να εντοπίζονται στη Βόρεια Αμερική.

Στην Ελλάδα απαντώνται τρία είδη σαλαμανδρών: η κοινή σαλαμάνδρα του είδους *Salamandra salamandra* (Ηπειρωτική Ελλάδα) και οι σαλαμάνδρες του γένους *Lyciasalamandra*, *[[Σαλαμάνδρα της Καρπάθου|L. helverseni]]* (Κάρπαθος, Κάσος, Σαρία) και *[[Σαλαμάνδρα του Καστελλόριζου|L. luschani]]* (Καστελλόριζο). Επιπλέον, στην Ελλάδα απαντώνται και τρίτωνες, που ανήκουν στην οικογένεια Salamandridae: ο Ελληνικός (*Lissotriton graecus*) και ανατολικός λισσοτρίτωνας (*L. schmidtleri*), ο αλπικός τρίτωνας (*Icthyosaura alpestris*) και οι χτενοτρίτωνες του γένους *Triturus*.

## Ταξινόμηση
Οι 10 οικογένειες που ανήκουν στα Ουρόδηλα διακρίνονται σε τρεις υποτάξεις: τη Salamandroidea (ανώτερες σαλαμάνδρες), τη Cryptobranchoidea (γιγάντιαιες σαλαμάνδρες) και τη Sirenoidea.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ουρόδηλα
Περίκλειστο και αποσπασμένο έδαφος

:*Να μην συγχέεται με το [[περίκλειστο κράτος]]*
μικρογραφία|Η περιοχή συμβολιζόμενη με C αποτελεί ''ενκλάβιο'' του Α, και ''εξκλάβιο'' του Β.
μικρογραφία|Η περιοχή συμβολιζόμενη με C αποτελεί ''εξκλάβιο'' του Β, αλλά όχι ενκλάβιο του Α, αφού συνορεύει με το D.
Στην πολιτική γεωγραφία, ως **περίκλειστο έδαφος** (*ενκλάβιο*) ορίζεται ένα τμήμα γης που περιβάλλεται από εδάφη μιας ξένης χώρας. 

Η λέξη *enclave* που μεταφράζεται ως περίκλειστον έδαφος εμφανίστηκε στη γλώσσα της διπλωματίας μάλλον αργά στην Αγγλική, το 1868, προερχόμενη από τη Γαλλική, την *[[lingua franca]]* της διπλωματίας, με νόημα κληροδοτημένο από την ύστερη λατινική λέξη *inclavatus* που σημαίνει «κλειδωμένος μέσα». Το αντίθετο του περίκλειστου εδάφους είναι το **αποσπασμένο έδαφος** ή *αποσπασμένο τμήμα* κράτους (αγγλ. *exclave* και εξελληνισμένα *εξκλάβιο*).

Τα περίκλειστα εδάφη (ενκλάβια) δημιουργούνται για διάφορους ιστορικούς, πολιτικούς και γεωγραφικούς ή γεωφυσικούς λόγους. Ορισμένες περιοχές, για παράδειγμα, ορίστηκαν ως περικλειστα εδάφη εξαιτίας της αλλαγής της κοίτης ποταμών.

Εξαιτίας του γεγονότος ότι δημιουργούνται διάφορα προβλήματα και απαιτούνται πολύπλοκοι διακανονισμοί σε ζητήματα επικοινωνίας, ενέργειας και διέλευσης, ο αριθμός των περίκλειστων εδαφών διαρκώς μειώνεται. Από την άλλη πολλά αποσπασμένα εδάφη (*εξκλάβια*) κρατών σήμερα χαρακτηρίζονται για τα κινήματα ανεξαρτησίας τους, ιδιαίτερα αν βρίσκονται μακράν του μητροπολιτικού εδάφους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ''Τα περίκλειστα εδάφη του κόσμου'', του Rolf Palmberg
* Provence Hideaways Enclave des Papes
* Jan S. Krogh's Geosite
* exclave.info
* 'Εξαρτώμενες περιοχές' άρθρο του 2005 για τα περίκλειστα και αποσπασμένα εδάφη της Ευρώπης

Κατηγορία:Πολιτική γεωγραφία
Codex Tchacos

Ο **Κώδικας Τσάκος** είναι αρχαίος αιγυπτιακός Κοπτικός πάπυρος, 66 σελίδων, του 300 μ.Χ., περίπου, που περιέχει πρώιμα Γνωστικά κείμενα:
*Το Ευαγγέλιο του Ιούδα- (σελ. 33-58)
*Κείμενο με τον τίτλο «Ιάκωβος» που αποδίδει την Πρώτη Αποκάλυψη Ιακώβου - (σελ. 10-32), *Nag Hammadi Codex V*
*Απόδοση της Επιστολής Πέτρου προς Φίλιππον - (σελ. 1-9), *Nag Hammadi Codex VIII*
*Σπάραγμα από το Βιβλίο του Αλλογενούς - (σελ. 59-66), προσωρινός τίτλος. Με το όνομα αλλογενής περιγράφεται ο Σηθ, ο γιος του Αδάμ και της Εύας.
## Ο πάπυρος
Η σημαντικότητά του έγκειται στο γεγονός ότι περιέχει το πρώτο γνωστό σωζόμενο αντίγραφο του Ευαγγελίου του Ιούδα, ένα κείμενο που χαρακτηρίστηκε αίρεση από την πρώιμη χριστιανική εκκλησία και κρύφτηκε για 1700 χρόνια πριν από την επανακάλυψή του.

Ο κώδικας ανακαλύφθηκε στην Ελ Μίνυα  της Αιγύπτου, στη δεκαετία του 1970, αλλά δεν εξετάστηκε, ούτε μεταφράστηκε, έως το 2001, όταν η ιδιοκτήτριά του, Frieda Nussberger-Tchacos, το παρέδωσε στο ίδρυμα αρχαίας τέχνης Μαικήνας (Maecenas Foundation for Ancient Art), στη Βασιλεία της Ελβετίας. Πήρε το όνομά του από τον Δημάρατο Τσάκο, πατέρα της δωρήτριας, που παρέδωσε το χειρόγραφο τον Σεπτέμβριο του 2000. 

Τον Απρίλιο του 2006 δημοσιεύθηκε η πλήρης μετάφραση του κειμένου, με εκτεταμένες αναφορές, (National Geographic Society), *The Gospel Of Judas* (ISBN 1-4262-0042-0, Απρίλιος 2006). Το *National Geographic* έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αποκατάσταση και συντήρηση του κώδικα. 
## Παραπομπές - σημειώσεις
* Κασσέρ Ρ. et al, 17.
* Το καλοκαίρι του 2001 παρουσιάστηκε από τον Ρούντολφ Κασσέρ στο 8ο Συνέδριο του Διεθνούς Συνδέσμου Κοπτικών Σπουδών.
## Δείτε επίσης
*Ευαγγέλιο του Ιούδα
## Βιβλιογραφία
* Κασσέρ Ρ. et al, (εκδ), 2006, *Το Ευαγγέλιο του Ιούδα*, National Geographic-Ελλάδα: Αθήνα, ISBN 960-8380-45-6
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*www9.nationalgeographic.com

Κατηγορία:Γνωστικισμός
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Κέδρος

right|thumb|200px|Κέδρος της Κύπρου
Ο **κέδρος** (*Cedrus*) είναι κωνοφόρο αειθαλές δέντρο που ανήκει στην οικογένεια των Πευκοειδών (Pinaceae). Περιλαμβάνει τρία είδη και ένα υποείδος. Δάση από κέδρους συναντώνται στην Τουρκία και στο Λίβανο (*Cedrus libani* subsp. *libani* - Κέδρος του Λιβάνου), στα όρη του Άτλαντα στην Αλγερία (*Cedrus atlantica* - Κέδρος του Άτλαντα), στα Ιμαλάια (*Cedrus deodara* - Κέδρος των Ιμαλαΐων) και στην Κύπρο (*Cedrus libani* subsp. *brevifolia* - Κέδρος της Κύπρου ή ο βραχύφυλλος).  **Ο** κέδρος αναφέρεται στο γένος *Cedrus* και διαφέρει από **το** κέδρο που αναφέρεται στο γένος *Juniperus* (η άρκευθος).

## Μορφολογία
Ο κέδρος χαρακτηρίζεται από το μεγάλο μέγεθος του κορμού του  Τα φύλλα του είναι βελονοειδή και άκαμπτα, ενώ καθένα από αυτά διαθέτει δύο ρητινοφόρους αγωγούς. Το φύλλο ενός κέδρου παραμένει στο δέντρο από 3 ως 6 χρόνια. Οι θηλυκοί κώνοι του κέδρου έχουν πράσινο ή πορφυρό χρώμα. Κέδρους συναντάμε συχνά σε ελατοδάση, διότι οι κέδροι αρχικά παρέχουν τη σκιά που απαιτούν τα έλατα για να μεγαλώσουν κατά τα πρώτα στάδια της ζωής τους. Το ξύλο ενός κέδρου όταν καίγεται δίνει ένα άρωμα, και γι' αυτό χαρακτηρίζεται και ως αρωματικό δέντρο. Ο κέδρος δεν χρειάζεται πολύ νερό για να αναπτυχθεί, ούτε έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις από το έδαφος.

## Αξιοπερίεργα
* Ο κέδρος είναι ένα από τα δέντρα που περιλαμβάνονται στην κελτική αστρολογία.
* Ο κέδρος εμφανίζεται στην αμερικάνικη λογοτεχνία ως τίτλος του βιβλίου *Χιόνι πάνω στους κέδρους*, του συγγραφέα Ντέιβιντ Γκούτερσον. Το βιβλίο αυτό μεταφέρθηκε και στην κινηματογραφική οθόνη το 1999 με τον ίδιο τίτλο και πρωταγωνιστή των Ίθαν Χοκ.
* Ένας πράσινος κέδρος εμφανίζεται τόσο στη σημαία, όσο και στο εθνόσημο, του Λιβάνου.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

 

Κατηγορία:Δέντρα
Κατηγορία:Πευκοειδή
Κατηγορία:Γένη φυτών
Βάτραχος

thumb|right|Βάτραχος
Ο **βάτραχος** είναι ένα από τα γνωστότερα αμφίβια. Μαζί με τους φρύνους αποτελεί την τάξη των ''άνουρων'' αμφίβιων. Το γένος των βατράχων ανήκει στην τάξη των ανούρων, που υπάγεται στα αμφίβια. Τα πιο συνηθισμένα είδη βατράχου στην Ελλάδα είναι ο βάτραχος ο πράσινος και ο βάτραχος ο κοινός. 

## Μορφολογία
Το σώμα του βατράχου μπορεί να χωριστεί σε δύο μέρη: το κεφάλι και τον κορμό. Το κεφάλι έχει σχήμα τριγωνικό και μπροστά υπάρχει το στόμα, που φτάνει μέχρι τα αυτιά. Τα μάτια του βατράχου, αντίθετα από του ανθρώπου, έχουν αναπτυγμένο το κάτω βλέφαρο. Το χρώμα του σώματος των βατράχων είναι από ανοιχτό μέχρι και σκούρο καστανό και στην κοιλιά κιτρινωπό. Ο βάτραχος όμως, όπως και ο χαμαιλέοντας, μπορεί να αλλάζει χρώμα και να προσαρμόζεται καλύτερα στο περιβάλλον του, και έτσι να αποφεύγει τους εχθρούς του. Το δέρμα του είναι λείο και καλυμμένο με βλέννα.

Το μέγεθος του βατράχου ποικίλει ανάλογα με το είδος του. Το μικρότερο είναι το κουβανικό είδος *[[Sminthillus limbatus]]*, του οποίου τα ενήλικα άτομα δεν ξεπερνούν σε μήκος τα 12 χιλιοστά. Το μεγαλύτερο είδος είναι ο αφρικάνικος βάτραχος Γολιάθ, με μήκος 30 εκατοστά περίπου. Τα παραπάνω μήκη αναφέρονται σε μέτρηση με τα πόδια μαζεμένα στο κυρίως σώμα του βατράχου.

Οι βάτραχοι κοάζουν, όταν είναι σε περίοδο αναπαραγωγής, αλλά και σ' όλες τις εποχές του χρόνου, κυρίως το βράδυ, όταν η ατμόσφαιρα είναι υγρή. Η φωνή του βατράχου λέγεται "κόασμα" ή "κοασμός" το δε ρήμα "κοάζω" επί ανθρώπων: μιμούμαι τη φωνή του βατράχου (κοάξ-κοάξ).

Σπουδαιότεροι εχθροί του βατράχου είναι τα φίδια, οι πελαργοί, οι γερανοί και άλλα πουλιά. Εχθρός του βατράχου είναι και ο άνθρωπος, γιατί σε μερικά μέρη της Ευρώπης (Γαλλία, Ιταλία κ.ά.) τα πόδια του βατράχου θεωρούνται εκλεκτός μεζές.

Οι βάτραχοι συχνά γίνονται πειραματόζωα των εργαστηρίων, γιατί η διατροφή τους είναι εύκολη και επιπλέον το σώμα τους, αν και διαφέρει από το σώμα του ανθρώπου, παρουσιάζει την ίδια βασική κατασκευή και φυσικές λειτουργίες. Έτσι τα συμπεράσματα από τις έρευνες στους βατράχους μπορούν να επεκταθούν και στο ανθρώπινο σώμα.

Η αναπαραγωγή των βατράχων γίνεται κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο. Οι βάτραχοι τρέφονται κυρίως με σκουλήκια και έντομα, που τα πιάνουν με τη βοήθεια της γλώσσας τους που είναι μακριά.

## Κατανομή
Ο βάτραχος, λόγω της κατάλληλης μορφολογικής προσαρμογής του έχει καταφέρει να εξαπλωθεί στα περισσότερα μέρη της Γης. Στις μέρες μας, υπάρχουν πάνω από 2.000 διαφορετικά είδη βατράχων στον πλανήτη.

Οι βάτραχοι ζουν κοντά ή μέσα στα νερά των ποταμών και των λιμνών. Τα πίσω πόδια του βατράχου είναι μεγαλύτερα και πιο αναπτυγμένα και ανάμεσα στα δάχτυλα έχουν μεμβράνη. Έτσι ο βάτραχος μπορεί να κολυμπάει πολύ καλά, όταν βρίσκεται στο νερό και να μετακινείται με πηδήματα, όταν είναι στην ξηρά.

Ακόμα υπάρχουν είδη βατράχων που ζουν στην ξηρά. Τους βρίσκουμε συνήθως σε χωράφια ή ακόμα σε εκτάσεις με γρασίδι. Η περίοδος αναπαραγωγής τους είναι η ίδια με εκείνων που ζουν σε ποτάμια ή λίμνες (Μάρτης και Απρίλης) και κατατάσσονται στην κατηγορία των άνουρων αμφιβίων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* Ερπετά και Αμφίβια της Ελλάδας

Κατηγορία:Άνουρα
Χαμομήλι

right|thumb|220px|Άνθη χαμομηλιού

***Χαμομήλι*** είναι η κοινή ονομασία για πολλά ποώδη φυτά που ανήκουν στην οικογένεια Αστεροειδή. Περιλαμβάνονται περί τα 45  είδη.

## Ετυμολογία
Η ετυμολογία του είναι από το αρχαίο *χαμαίμηλον*, από το «χαμαί» (χάμω, κάτω στο χώμα, στη γη) και το «μῆλον» επειδή η μυρωδιά των ανθέων θυμίζει αυτήν του μήλου. Το χαμομήλι 

## Είδη

Τα είδη που χρησιμοποιούνται πιο συχνά είναι τα εξής:

* Ματρικάρια η περιτμημένη (*Matricaria recutita*) γνωστό επίσης ως Ματρικάρια το χαμαίμηλον ή Χαμαίμηλον το κοινόν (*[[Matricaria chamomilla]]*), χαμομήλι, χαμόμηλο, μουγιόχορτο (στην Κύπρο), γερμανικό χαμομήλι ή άγριο χαμομήλι. Είναι το πιο δημοφιλές είδος.
* *[[Chamaemelum nobile]]*, ρωμαϊκό, αγγλικό ή χαμομήλι του κήπου (η παραλλαγή *C. nobile ‘Treneague’* χρησιμοποιείται για την δημιουργία χλοοταπήτων του είδους).

thumb|Τσάι από χύμα άνθη χαμομηλιού.

Τα δύο παραπάνω είδη είναι πολύ δημοφιλή για την παρασκευή ροφήματος. Πολλά φυτά που δεν χρησιμοποιούνται τόσο για αυτόν τον σκοπό μοιάζουν σε μεγάλο βαθμό με τα παραπάνω. Οι συγγενείς και σωσίες αυτοί είναι:

* *[[Anthemis arvensis]]*, άγρια μαργαρίτα ή χαμομήλι του βουνού.
* *[[Anthemis cotula]]*, Ανθέμιδα η κοτύλη ή η αρουραία, δυσώδες χαμομήλι ή σκυλοχαμόμηλο.
* *[[Cladanthus mixtus]]*,  μαροκινό χαμομήλι.
* *[[Cota tinctoria]]*, Ανθεμίδα η βαφική. Παραδοσιακά με τον βρασμό της παραγόταν χρωστική κίτρινου χρώματος.
* *[[Eriocephalus punctulatus]]*, χαμομήλι του Κέιπ.
* *[[Matricaria discoidea]]*, Ματρικάρια η δισκοειδής ή Χαμομήλι το αστεφάνωτο (αποκαλούμενο έτσι επειδή το άνθος του δεν έχει πέταλα).
* *[[Tripleurospermum inodorum]]*, μαργαρίτα, άοσμο χαμομήλι.

## Μορφολογία

Στο κοινό χαμομήλι, τα άνθη κατανέμονται σε ταξιανθίες-κεφάλια που μοιάζουν ιδιαίτερα με αυτές της μαργαρίτας. Το όνομα του σημαίνει μήλο που είναι κάτω στο έδαφος (χάμω - μήλο). Είναι φυτό ποώδες και ζει ένα χρόνο (μονοετές). Αρωματικό και φαρμακευτικό. Έχει λείο βλαστό και είναι πολύκλαδο.

## Ιδιότητες

Το χαμομήλι έχει ηρεμιστικές, τονωτικές αλλά και αντισηπτικές και εντομοκτόνες ιδιότητες. Δρα επίσης κατά των αερίων των εντέρων. Με απόσταξη των ανθέων λαμβάνεται πολύτιμο αιθέριο έλαιο οι ιδιότητες του οποίου μοιάζουν με εκείνες του αιθέριου ελαίου της *Ανθεμίδος της ευγενούς* (*Anthemis nobilis*), ιθαγενούς φυτού της Καλιφόρνιας όπου και καλλιεργείται ως διακοσμητικό.

## Χρήσεις

Από τα άνθη του χαμομηλιού κατασκευάζεται τo ομώνυμο αφέψημα (τσάι).Επίσης, εκχυλίσματα χαμομηλιού χρησιμοποιούνται σε διάφορα καλλυντικά ή σαμπουάν.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αστεροειδή
Κατηγορία:Βότανα
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Κατηγορία:Αφέψημα
Κατηγορία:Αρωματικά φυτά
Ζαν Μπατίστ Μπεσσιέρ

Ο **Ζαν Μπατίστ Μπεσσιέρ** (*Jean Baptiste Bessières*), δούκας της Ίστριας (6 Αυγούστου 1768 – 1 Μαΐου 1813), ήταν στρατάρχης της Γαλλίας, και υπηρέτησε κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους και τους Πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης.

Εγκατέλειψε τις ιατρικές του σπουδές για να καταταγεί στον στρατό το 1792, τη στιγμή που η Γαλλία απειλείτο από παντού. Μαζί με την ομάδα των Λάν, Ντεσσαί και Νταβού, στήριξαν τον Ναπολέοντα Α΄ σε όλες τις εκστρατείες του. Ανδραγάθησε στην Αίγυπτο, αλλά και στις μετέπειτα περιπέτειες στην Συρία, όπου κατέφυγαν τα υπολείμματα του γαλλικού στρατού μετά την φυγή του Ναπολέοντα.

Στην μάχη του Βάγκραμ μία βολίδα τον έριξε στο έδαφος και οι άνδρες του θεωρώντας τον νεκρό, άρχισαν να τον θρηνούν. Όταν συνήλθε, ο Ναπολέων εξέφρασε την συγκίνησή του για εκείνο το περιστατικό που έκανε τους πάντες να κατανοήσουν πόσο απαραίτητος ήταν αυτός ο άνθρωπος και πόσο θα κόστιζε η απώλειά του στο στράτευμα. Μαζί με τον Μυρά θεωρείτο ένας από τους καλύτερους διοικητές ιππικού της γαλλικής στρατιάς. Τελικά η μοιραία βολή ήλθε την 1 Μαΐου του 1813, στη μάχη του Λύτσεν, όταν μία οβίδα τον κτύπησε κατάστηθα. Εκείνη τη φορά ο Ναπολέων τον θρήνησε πραγματικά, μαζί με ολόκληρη την Ανακτορική Φρουρά. Η σορός του βρίσκεται στο Γαλλικό Πάνθεον.

## Τιμητικές διακρίσεις
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Ανατολικό πυλώνα, Στήλη 13).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το άρθρο βασίζεται σε κείμενο των Ιωάννη Μανσόλα και Άγγελου Δαλασσηνού

Μπεσσιέρ
Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Κατηγορία:Στρατάρχες της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας
Λουί Αλεξάντρ Μπερτιέ

Ο **Λουί Αλεξάντρ Μπερτιέ** (*Louis-Alexandre Berthier*, 20 Νοεμβρίου 1753 – 1 Ιουνίου 1815), πρίγκηπας του Neuchâtel, ήταν στρατάρχης της Γαλλίας, αντικοντόσταυλος της Γαλλίας από το 1808 και αρχηγός του επιτελείου του Ναπολέοντα Α΄.
 
## Βιογραφία
Απόγονος φιλοβασιλικής οικογένειας, ταλαντούχος μαθηματικός και γεωγράφος, σταδιοδρόμησε από 17 ετών ως αξιωματικός του μηχανικού. Απεδείχθη ο κυριότερος διοικητικός και οργανωτικός νους πίσω από τις επιτυχίες του Ναπολέοντα, ο οποίος εξεπλάγη από την ικανότητά του να αναλύει τις πολυπλοκότερες αναπτύξεις στρατευμάτων και να διεκπεραιώνει μόνος του ολόκληρο τον εφοδιασμό του στρατού, προσόντα που του χάρισαν τη θέση του επιτελάρχη. Πολλοί τον αποκαλούσαν “*σκιά του Ναπολέοντα*”, αφού σε μία περίπτωση τον κάλεσε να παρουσιαστεί μπροστά του 17 φορές κατά τη διάρκεια μίας νύκτας για να συντονίσει τις προετοιμασίες των επιχειρήσεων της επόμενης μέρας! Οι σχέσεις τους ωστόσο ήλθαν σε ρήξη κατά τη διάρκεια της εκστρατείας στη Ρωσία και ο Μπερτιέ αποχώρησε οριστικά από το πλευρό του αυτοκράτορα μετά την πτώση της Γαλλίας.

Μετά την επάνοδο από την Έλβα, ο Ναπολέων τον προσκάλεσε πάλι να προσφέρει τις υπηρεσίες του, αλλά εκείνος δεν παρουσιάστηκε. Λίγο αργότερα βρέθηε νεκρός, μετά από πτώση από ένα παράθυρό του πύργου του. Αν και ο θάνατος έμοιαζε με αυτοκτονία οι υποψίες εστιάσθηκαν σε δύο πιθανές αιτίες δολοφονιάς: είτε κάποια προσωπική οικογενειακή υπόθεση (αντιζηλία μεταξύ συζύγου και ερωμένης) ή δολοφονία από άτομα του βασιλικού κύκλου προκειμένου να στερήσουν από τον Ναπολέοντα εκείνο το πρόσωπο το οποίο ο ίδιος χαρακτήρισε ως τον πολυτιμότερο βοηθό του.

## Τιμητικές διακρίσεις
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Νότιο πυλώνα, Στήλη 23).

## Παραπομπές


## Πηγές
* https://web.archive.org/web/20070116103828/http://imansolas.freeservers.com/Angelos/The%20Napoleon%20Generals.html Το άρθρο βασίζεται σε κείμενο των Ιωάννη Μανσόλα και Άγγελου Δαλασσηνού]

Μπερτιέ
Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Κατηγορία:Στρατάρχες της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας
Κάτω Βασιλική Αιτωλοακαρνανίας

:*Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αιτωλοακαρνανία, δείτε: [[Βασιλική Αιτωλοακαρνανίας]]*

Η **Κάτω Βασιλική** είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό και τουριστικό θέρετρο της Αιτωλοακαρνανίας στην δυτική Στερεά Ελλάδα. Απέχει 27 χλμ. από τη Ναύπακτο, 23 χλμ. από το Μεσολόγγι και 23 χλμ. από την Πάτρα.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κάτω Βασιλική βρίσκεται στη βορεινή ακτή του Πατραϊκού κόλπου κάτω από τον ορεινό όγκο του «Ιερού Όρους της Αιτωλίας», της Βαράσοβας. Ανατολικά του χωριού βρίσκεται ο δίδυμος ορεινός όγκος με την ονομασία Κλόκοβα (ή Παλιοβούνα).

Η περιοχή κατοικήθηκε ήδη από τα προϊστορικά χρόνια. Στον λόφο της Αγίας Τριάδας ανατολικά του σημερινού χωριού, υπήρχε πιθανόν η αρχαία πόλη Χάλκεια ή Χαλκίς, η οποία σύμφωνα με τον Όμηρο συμμετέχει στον Τρωικό Πόλεμο με άλλες τέσσερις Αιτωλικές πόλεις. 

Το χωριό στη σημερινή τοποθεσία κατοικήθηκε το 1865 από αγροτοποιμένες. Η παλαιότερη τοποθεσία του χωριού ήταν στη θέση Παλιοχώρι όπου βρίσκεται και ο παλιός ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος κτίσθηκε το 1879.

## Αρχαιολογικά μνημεία
* *Στη θέση Αγία Τριάδα* – Στο λόφο της Αγίας Τριάδας (έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος) τοποθετείται από τους αρχαιολόγους η αρχαία πόλη Χάλκεια. Χαρακτηριστικά, στο σημείο έχουν εντοπιστεί 17 αλλεπάλληλα στρώματα κατοίκησης. Στον χώρο υπάρχουν ερείπια τρίκλιτης βασιλικής με προσκτίσματα του 6ου αιώνα.
* *Στη θέση Πάγκαλη* - Ερείπια αρχαίου κάστρου της Χάλκειας.
* *Το σπήλαιο του Αγίου Νικολάου νότιας Βαράσοβας* - Πρόκειται για μοναστηριακό συγκρότημα φρουριακού χαρακτήρα όπου ησύχαζε μία μικρή αδελφότητα μοναχών από τον 9ο έως τον 19ο αιώνα.
* *Ο Άγιος Δημήτριος ανατολικής Βαράσοβας* - Ερείπια βυζαντινού ναού πάνω σε προχριστιανικό ναό πιθανόν της Αρτέμιδος της Αιτωλίας. Ο ναός χρονολογείται στα τέλη του 10ου ή στο πρώτο μισό του 11ου αιώνα.

## Διοικητικά - Πληθυσμιακά
Σύμφωνα με το Σχέδιο «Καποδίστριας» ανήκε στο Δήμο Χάλκειας, ενώ από το 2011 και με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον οικισμό Πέραμα αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Βασιλικής της Δημοτικής Ενότητας Χαλκείας όπου ανήκει στο Δήμο Ναυπακτίας. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 252 κατοίκους . Κατά την Απογραφή του 2001 είχε 261 μόνιμους κατοίκους.

### Απογραφές πληθυσμού

## Βλέπε επίσης
* Άνω Βασιλική Αιτωλοακαρνανίας
* Πέραμα Αιτωλοακαρνανίας
* Βαράσοβα
* Κλόκοβα

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας
Νικόλαος Σμόλενιτς

Ο **Νικόλαος Σμόλενιτς** ή **Σμόλεντζ** (1839 - 1919) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Γιος του Λεωνίδα Σμόλεντς και μεγαλύτερος αδελφός του Κωνσταντίνου Σμολένσκη. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων και συνέχισε στρατιωτικές σπουδές στο εξωτερικό. Επανερχόμενος κατατάχθηκε στο πυροβολικό ως αξιωματικός. Αν και δεν συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις γρήγορα ανήλθε στη στρατιωτική ιεραρχία φθάνοντας στο βαθμό του υποστράτηγου.

Το 1862 συμμετείχε στη συνωμοσία κατά του Όθωνα και αργότερα εξ αυτού ορμώμενος αναμείχθηκε στη πολιτική όπου τελικά εκλέχθηκε το 1895 βουλευτής Αίγινας. Το ίδιο έτος, επί Κυβερνήσεως Θ. Δηλιγιάννη, ανέλαβε το Υπουργείο των Στρατιωτικών, από τη θέση την οποία και παραιτήθηκε δύο χρόνια μετά διαφωνώντας σε αποστολή στρατού στη Κρήτη.

## Παραπομπές

Σμόλενιτς
Σ
Σμόλενιτς
Δήμος Αγρινίου (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Ο **Δήμος Αγρινίου** ήταν δήμος του νομού Αιτωλοακαρνανίας που περιλαμβάνει την μεγαλύτερη πόλη του νομού, το Αγρίνιο. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νομού και στο μεγαλύτερο τμήμα του είναι πεδινός. Ο δήμος αποτελούνταν από επτά δημοτικά διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 54.253 κατοίκους. Η έκταση του ήταν 162,7 τ.χλμ. Από την 1/1/2011, με τη διοικητική μεταρρύθμιση **Καλλικράτης**, ο δήμος Αγρινίου συμπεριέλαβε και τους γειτονικούς δήμους κι έχει πλέον έκταση **1.247** τ.χλμ. και πληθυσμό **96.321** κατοίκους . 

## Δημοτικά διαμερίσματα
Ο δήμος περιλαμβάνει τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Αγρινίου|Δ.δ. Αγρινίου]] ** [44.030]
::* το Αγρίνιο [42.390]
::* ο Άγιος Ιωάννης Ρηγανάς [144]
::* ο Ακροπόταμος [46]
::* το Βελούχι [44]
::* το Γιαννούζι [441]
::* τα Διαμανταίικα [270]
::* η Ελευθερία [126]
::* η Λεύκα [181]
::* τα Λιαγκαίικα [61]
::* το Μπούζι [109]
::* το Πυργί [127]
::* τα Στρογγυλαίικα [43]
::* ο Σχίνος [48]
: ** Δ.δ. Αγίου Κωνσταντίνου ** -- ο Άγιος Κωνσταντίνος [5.616]
: ** Δ.δ. Αγίου Νικολάου Τριχωνίδος ** -- ο Άγιος Νικόλαος [186]
: ** Δ.δ. Δοκιμίου ** -- το Δοκίμιον [1.760]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καλυβίων|Δ.δ. Καλυβίων]] ** [1.577]
::* τα Καλύβια [1.101]
::* ο Άγιος Γεώργιος [289]
::* ο Πλάτανος [187]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Καμαρούλας|Δ.δ. Καμαρούλας]] ** [718]
::* η Καμαρούλα [559]
::* τα Κοκκινοπύλια [159]
: ** [[Δημοτικό διαμέρισμα Σκουτεσιάδας|Δ.δ. Σκουτεσιάδας]] ** [366]
::* η Ραΐνα [278]
::* η Σκουτεσιάδα [88]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Δήμος Αγρινίου

Α
*
Ζώνη ασφαλείας

right|frame|Ζώνη ασφαλείας τριών σημείων.

Η **ζώνη ασφαλείας** είναι ένας μηχανισμός που προστατεύει τους επιβάτες οχημάτων, όταν τα οχήματα αυτά αλλάξουν απότομα ταχύτητα ή κατεύθυνση, όπως π.χ. σε σύγκρουση λόγω ατυχήματος ή σε εξαιρετικά βίαιο φρενάρισμα ή σε ανατροπή.

Οι ζώνες ασφαλείας χρησιμοποιούνται σε αυτοκίνητα, φορτηγά, λεωφορεία και αεροπλάνα.

## Είδη
thumb|right|200px|Ζώνη ασφαλείας αυτοκινήτου, λεπτομέρεια.

Στα αυτοκίνητα χρησιμοποιούνται ζώνες τριών σημείων, ενώ στα αεροπλάνα χρησιμοποιούνται ζώνες δύο σημείων για τους επιβάτες και τεσσάρων σημείων για το πλήρωμα. Σε κάποια σπορ υπεραυτοκίνητα (supercars) υψηλών επιδόσεων υπάρχουν ζώνες τεσσάρων σημείων, ενώ σε πολλά αυτοκίνητα αγώνων υπάρχουν ακόμα και ζώνες έξι σημείων.

## Ιστορία

Οι πρώτες ζώνες ασφαλείας χρησιμοποιήθηκαν σε αεροσκάφη το 1913 και μπήκαν σε ευρεία χρήση το 1930. Το 1959, οι ζώνες ασφαλείας τριών σημείων έγιναν μέρος του στάνταρ εξοπλισμού αυτοκινήτου από την αυτοκινητοβιομηχανία Volvo.

Στην Ευρώπη, η Γαλλία έκανε υποχρεωτική την χρήση της ζώνης ασφαλείας στα μπροστινά καθίσματα εκτός πόλης το 1973, στις αστικές περιοχές την νύχτα το 1975, συνολικά το 1979 και στα πίσω καθίσματα το 1990. Επίσης, η Σουηδία έκανε υποχρεωτική την χρήση τους στα μπροστινά καθίσματα το 1975 και στα πίσω καθίσματα το 1986. Από το 1993 είναι υποχρεωτικό σε όλη την Ευρώπη να υπάρχουν ζώνες ασφαλείας για όλες τις θέσεις στα αυτοκίνητα.

## Ασφάλεια

Οι ζώνες ασφαλείας ελαττώνουν σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου ή σοβαρού τραυματισμού. Επίσης, πρέπει να τονιστεί η αναγκαιότητα χρήσης τους **και στα πίσω καθίσματα**. Ιδιαίτερα μάλιστα για τις μετωπικές προσκρούσεις, οι μελέτες δείχνουν ότι αν οι πίσω επιβάτες δεν φορούν ζώνη, τότε εκτοξεύονται μπροστά, συνθλίβοντας τους μπροστινούς και σχεδόν 5-πλασιάζουν τον κίνδυνο θανάτου για τους μπροστινούς που τις φορούν.

## Φωτάκι και βομβητής υπενθύμισης
thumb|right|121px|Συνήθη φωτάκια υπενθύμισης χρήσης ζώνης ασφαλείας.
Στην Βόρεια Αμερική, από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 τοποθετήθηκε σε όλα τα αυτοκίνητα ένα σύστημα υπενθύμισης χρήσης της ζώνης ασφαλείας για τους επιβάτες που κάθονται μπροστά. Το σύστημα αυτό αποτελείται από:

* Ένα κόκκινο φωτάκι στον πίνακα οργάνων που ανάβει για όσο δεν «κλειδώνει» η ζώνη και
* Έναν βομβητή, ο οποίος εκπέμπει έντονο ήχο για αρκετά λεπτά.

Στην Ευρώπη και άλλες ηπείρους, το σύστημα αυτό άρχισε να εμφανίζεται κατά την δεκαετία του 1990 και σήμερα υπάρχει σε όλα τα καινούρια μοντέλα ευρωπαϊκής κυκλοφορίας, ενώ στα περισσότερα μοντέλα το σύστημα ισχύει και για τα πίσω καθίσματα.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων
Κατηγορία:Εξοπλισμός ασφαλείας
Χαζοπούλια

**Χαζοπούλια** *(For the Birds)* είναι ο τίτλος ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους , σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ραλφ Έγκλεστον, που δημιουργήθηκε από την Pixar το 2000. Προβαλλόταν στους κινηματογράφους μαζί με την ταινία Μπαμπούλας Α.Ε. και περιέχεται στο DVD της ίδιας ταινίας. Κέρδισε το 2001 βραβείο Όσκαρ καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους.

## Υπόθεση

Ένα-ένα, μερικά πουλιά από ένα σμήνος κάθονται σε ένα καλώδιο ενός πυλώνα τηλεφωνικής εταιρείας. Καθώς κάθονται αρκετά κοντά το ένα στο άλλο, έχουν ήδη αρκετά προβλήματα, τα οποία διογκώνονται, όταν ένα μεγάλο πουλί έρχεται να καθίσει μαζί τους. Τα όμοια, μικρά πουλάκια δεν έχουν παρά να κοροϊδέψουν το μεγάλο, αλλά η σνομπ τους συμπεριφορά αποδεικνύεται επιεικώς καταστροφική.

## Χαρακτήρες
Αν και στην ταινία ακούγεται μόνο το αστείο κελάηδημα των πουλιών *(που ηχογραφήθηκε από παιχνίδια που βγάζουν ήχο όταν ζουλιούνται)*, τα πουλιά, όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα, έχουν το καθένα το δικό του όνομα. Ο Bully, είναι ο πρώτος που κάθεται στο καλώδιο και αργότερα έρχονται οι Chipper, Snob και Neurotic. Οι προσωπικότητές τους παρουσιάζονται, όταν και το υπόλοιπο σμήνος έρχεται να καθίσει στο τηλεφωνικό καλώδιο και ακόμη περισσότερο την στιγμή που το μεγάλο πουλί μπαίνει στην παρέα.

## Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
 Επίσημη ιστοσελίδα 

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 2000
Κατηγορία:Ταινίες του 2000
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pixar
Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερων Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους
Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2000
Αλεξάντερ Σίντιγκ

Ο **Αλεξάντερ Σίντιγκ** (21 Νοεμβρίου 1965) είναι Σουδανός ηθοποιός. Το πλήρες όνομά του, με βάση τη σουδανική παράδοση όπου αντί για επώνυμο αναφέρονται οι πρόγονοι του πατέρα, είναι *Σίντιγκ Ελ Ταχίρ Ελ Φαντίλ Ελ Σίντιγκ Αμπντεραχμάν Μοχάμμεντ Αχμέντ Αμπντέλ Καρίμ Ελ Μάχντι*. Ο πατέρας του είναι ο αδερφός του πρώην πρωθυπουργού του Σουδάν Σαντέκ αλ Μαχντί και η Αγγλίδα μητέρα του αδερφή του Μάλκολμ ΜακΝτάουελ (που υποδύθηκε τον Άλεξ στο *[[Το Κουρδιστό Πορτοκάλι (ταινία)|Κουρδιστό πορτοκάλι]]*).

Ο Σίντιγκ έγινε γνωστός κυρίως ως πρωταγωνιστής της τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας "Σταρ Τρεκ - Ο διαστημικός σταθμός εννιά" (1993-1999). Τον Ιούνιο του 1997 παντρεύτηκε την ηθοποιό Νάνα Βίζιτορ, η οποία επίσης πρωταγωνιστούσε στην σειρά Σταρ Τρεκ. Ο γάμος διάρκεσε μέχρι τον Απρίλιο του 2001. Ο γιος τους Ντζάνγκο Ελ Ταχίρ Ελ Σιντίγκ γεννήθηκε το 1996.

## Φιλμογραφία
**[[Game of Thrones]]* (2013-2016)
**The Last Legion* (2006)
**Hannibal - Rome's Worst Nightmare* (2006)
**Poirot: Cards on the Table* (2005)
**Syriana* (2005) 
**Kingdom of Heaven* (2005) 
**The Hamburg Cell* TV (2004) 
**Spooks* (ή *MI-5*) (2003)	
**Reign of Fire* (2003)
**Vertical Limit* (2000) 
**[[Σταρ Τρεκ: Διαστημικός Σταθμός 9|Star Trek: Deep Space Nine]]* (1993&ndash;1999)
**Big Battalions* (1992)	
**A Dangerous Man: Lawrence After Arabia* (1990)
**Sammy and Rosie Get Laid* (1987) 
**[[Σταρ Τρεκ: Η Επόμενη Γενιά|Star Trek: The Next Generation]]* (1993)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σουδανοί ηθοποιοί
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί τηλεόρασης
Βαράσοβα

Η **Βαράσοβα** είναι βουνό της Αιτωλοακαρνανίας που βρίσκεται ανατολικά του Εύηνου ποταμού και δυτικά του Αντιρρίου και της Παλιοβούνας. Είναι ένας τεράστιος όγκος ασβεστολιθικών πετρωμάτων και το μέγιστο ύψος του είναι 917 μ. (Σφυρί) Στην αρχαιότητα ονομαζόταν **Χάλκεια**.

## Το "Άγιο Όρος" της Αιτωλίας
Λέγεται έτσι διότι εκεί ασκήτευαν την εποχή του Βυζαντίου πλήθος μοναχών. Μεγάλος είναι επίσης ο αριθμός των εκκλησιών, ερειπωμένων μονών και ασκηταριών που βρίσκονται εκεί (περί τα 72). 

Στη Βαράσοβα υπάρχει και το Μοναστήρι-Εγκλείστρα του Αγίου Νικολάου, που η κτίση του ανάγεται από τον 10ο αιώνα. Βρίσκεται σε ένα σπήλαιο στην νότια πλευρά του βουνού και πρόσβαση σε αυτό γίνεται δια θαλάσσης. Στις μέρες μας συνεχίζονται οι ανασκαφές, κυρίως από τον Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, και επίσης μία φορά τον χρόνο πιστοί τελούν εκεί τη Θεία λειτουργία.

## Φύση
Η Βαράσοβα είναι μέρος της περιοχής που υπάγεται στο φορέα διαχείρισης του εθνικού πάρκου λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου και είναι το μοναδικό μέρος στη γη όπου απαντάται το πολυετές φυτό Κενταύρια του Χελδράιχ. 

## Μονοπάτια
#Άνω Βασιλική – Μεγάλα Σπήλαια µε σκήτες – Κορυφή Σφυρί.
#Κρυονέρι – Πηγάδι - Κορυφή.
#Κάτω Βασιλική - Πηγάδι - Κορυφή.
#Θέση Βερελάϊκα προς Κορυφή.

## Αναρρίχηση
Λόγω του ότι το βουνό ανεβαίνει κάθετα από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι περίπου τα 900 μέτρα, αποτελεί πόλο έλξης για τους πιστούς και λάτρες της αναρρίχησης.

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Αθανάσιος Παλιούρας, "Μνημεία ευλάβειας ολόγυρα στις λιμνοθάλασσες" στο ΥΠΕΧΩΔΕ-Φορέας Διαχείρισης Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου, *Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου-Αιτωλικού. Διαδρομή στο χρόνο, στο χώρο, στο λόγο, στις τέχνες*, Αθαν. Παλιούρας (επιμ. έκδ.), Τυπογραφείο Typorama-Agenda, Πάτρα 2009, σελ. 117-144.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα "Χαλκίς" (σελ. 2233-2234).

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Αναρρίχηση στη Βαράσοβα. climbing-greece.com
* Αναρρίχηση στη Βαράσοβα. routes.gr

Κατηγορία:Βουνά της Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Αναρριχητικά πεδία
Κατηγορία:Αναρριχητικοί προορισμοί στην Ελλάδα
Φαράγγι του Βυρού

Το **φαράγγι του Βυρού** είναι ένα από τα φαράγγια της Πελοποννήσου. Βρίσκεται στο όρος Ταΰγετος και έχει συνολικό μήκος 19 χιλιόμετρα. Πέρα από τη φυσική του ομορφιά, ξεχωρίζει και λόγω της ιστορικής του σημασίας, καθώς κατά μήκος του διερχόταν η αρχαία *Βασιλική Οδός* που ένωνε την αρχαία Σπάρτη με το λιμάνι της Καρδαμύλης.

## Θέση
Το φαράγγι του Βυρού βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Ταΰγετου, στην μεσσηνιακή Μάνη. Έχει συνολικό μήκος 19 χιλιόμετρα. Ξεκινά από τον Άγιο Παντελεήμονα και περνώντας από το Δάσος Βασιλικής κατευθύνεται προς τη θάλασσα. Στην έξοδο του φαραγγιού βρίσκονται τα χωριά Τσέρια και Εξωχώρι. Το ψηλότερο σημείο του φαραγγιού βρίσκεται σε υψόμετρο 1400 μέτρων.

## Ιστορία

Πιστεύεται ότι κατά την αρχαιότητα, κατά μήκος του φαραγγιού διερχόταν η αρχαία *Βασιλική Οδός*, η οποία ένωνε την αρχαία Σπάρτη με το λιμάνι της Καρδαμύλης στον Μεσσηνιακό κόλπο. Οι Σπαρτιάτες χρησιμοποίησαν ευρέως τη Βασιλική Οδό όταν, εκτός από την Καρδαμύλη, όλα τα κοντινά στη Λακεδαίμονα λιμάνια αποσπάστηκαν από την κυριαρχία τους. Κατά τη διάρκεια των Μεσσηνιακών πολέμων, ο Αριστομένης διέσχισε τον Ταΰγετο από τον ίδιο δρόμο προκειμένου να εισβάλει στην πεδιάδα του Ευρώτα.

Σύμφωνα με το μύθο ο Πύρρος, γιος του Αχιλλέα, διέσχισε το φαράγγι του Βυρού για να φτάσει στην αρχαία Σπάρτη και να παντρευτεί την όμορφη Ερμιόνη, κόρη του Μενελάου και της Ωραίας Ελένης.

Στα χρόνια του μεσαίωνα, οι κάτοικοι της περιοχής δημιούργησαν σε σπηλιές ή απόκρημνα σημεία του φαραγγιού ειδικά πέτρινα παρατηρητήρια, γνωστά και ως *βίγλες*. Τα παρατηρητήρια αυτά είχαν ως βασικό σκοπό την προστασία των κατοίκων από τις συχνές επιδρομές των πειρατών. Ήταν κατασκευασμένα έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η οπτική μετάδοση από το ένα στο άλλο ενός μηνύματος για κάποια πιθανή επιδρομή.
 
Τα παρατηρητήρια αυτά χρησιμοποιήθηκαν και κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ως καταφύγια για τους εκάστοτε κυνηγημένους. Στις μέρες μας, απομεινάρια από την Βασιλική οδό και τα λίθινα παρατηρητήρια εντοπίζονται σε διάφορα σημεία του φαραγγιού.

Από τη χρήση της κοίτης του Ποταμού (Βασσιλική Υδάτινη οδός- Βασσιλική υδροδός- Βυρός) ,εξ άλλου, πιθανολογείται ότι πήρε και ο ποταμός το όνομα: Βυρός.

## Οικολογία
Οι πλαγιές του Ταΰγετου κατά μήκος του φαραγγιού είναι γεμάτες από δάση μαυρόπευκου και κεφαλληνιακής ελάτης. Ανάμεσα τους εντοπίζονται και άλλα είδη δέντρων, όπως κέδροι, κυπαρίσσια και καρυδιές.

## Δείτε επίσης
*Το φαράγγι της Κλεισούρας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ερασιτεχνική ιστοσελίδα του Γιάννη Κοφινά με πληροφορίες και φωτογραφίες σχετικά με την πεζοπορική διάσχιση του φαραγγιού
*[Τμήμα της ιστοσελίδας του [Δήμος Λεύκτρου|Δήμου Λεύκτρου] αφιερωμένη στο φαράγγι του Βυρού]

Β
Διαμερισμός συνόλου

thumbnail|Διαμερισμός του συνόλου ''Α'' σε πέντε υποσύνολα.|200px
**Διαμερισμός**, **διαμέριση** ή **διαμελισμός** ενός μη κενού συνόλου *Α*, είναι ένα σύνολο U=\{U_i\} υποσυνόλων του *Α*, τα οποία είναι ανά δύο ξένα μεταξύ τους και επιπλέον έχουν ένωση το σύνολο *Α*:
\forall i\not=j(U_i\cap U_j = \emptyset) και \bigcup_i U_i = A

Κάθε διαμερισμός *U* ενός συνόλου *A* ορίζει μία σχέση ισοδυναμίας  \equiv_U  μεταξύ των στοιχείων του συνόλου, ως εξής: 

a \equiv_U b αν και μόνο αν \exists i,\ a,b\in U_i

Αντίστροφα, κάθε σχέση ισοδυναμίας σε σύνολο επάγει και έναν διαμερισμό του συνόλου, που ορίζεται από τις κλάσεις ισοδυναμίας της.

Ο διαμερισμός ενός συνόλου χαρακτηρίζεται *λεπτός* ή *αδρός* ανάλογα με το πλήθος των υποσυνόλων που τον απαρτίζουν. Συγκεκριμένα, αν \{U_i\}_{i\in I} και \{V_j\}_{j\in J} είναι δύο διαφορετικοί διαμερισμοί του ίδιου συνόλου, λέμε ότι ο πρώτος είναι **λεπτότερος** από το δεύτερο και ο δεύτερος **αδρότερος** από τον πρώτο, αν ο πληθάριθμος του *I* είναι μεγαλύτερος από τον πληθάριθμο του *J*.

## Δείτε ακόμη
* Σύνολο
* Σχέση ισοδυναμίας

Κατηγορία:Θεμελιώδεις έννοιες θεωρίας συνόλων
Γκλουόνιο

Τα **γκλουόνια** ή **γλοιόνια** είναι στοιχειώδη σωματίδια (μποζόνια) με σπιν 1, μηδενική μάζα ηρεμίας και μηδενικό ηλεκτρικό φορτίο. Είναι σωματίδια τα οποία μεταφέρουν την ισχυρή αλληλεπίδραση, με την οποία αλληλεπιδρούν τα κουάρκς, θεμελιώδη σωματίδια από τα οποία απαρτίζεται η ύλη. Η αλληλεπίδραση αυτή περιγράφεται από την κβαντική χρωμοδυναμική. 

Τα γκλουόνια είναι ταυτόχρονα φορείς του ισχυρού πυρηνικού φορτίου («χρωματικό φορτίο») και μεσάζοντες της ισχυρής πυρηνικής δύναμης. Υπάρχουν σε οκτώ ποικιλίες, που αποτελούν όλους τους δυνατούς συνδυασμούς «χρώματος» και αντι-«χρώματος» για τα τρία «χρώματα»: κόκκινο, πράσινο και μπλε, και τα αντι-χρώματά τους (τρία είδη θετικού/αρνητικού φορτίου χρώματος). Ο ένατος δυνατός συνδυασμός είναι «άχρωμος» (ακριβέστερα είναι *color-singlet*) και για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να μεταβιβάσει την ισχυρή αλληλεπίδραση και αγνοείται. Τα «χρώματα» αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τα χρώματα της οπτικής. Είναι απλά ένας τρόπος να ονοματίζουμε τα τρία είδη «φορτίου» της ισχυρής δύναμης.


Particle overview el.svg|Σύνοψη των σωματιδίων και των δυνάμεων της σωματιδιακής φυσικής


## Παραπομπές


Κατηγορία:Φορείς αλληλεπιδράσεων
Κατηγορία:Μποζόνια
Χρυσή Εποχή (ταινία)

***Χρυσή Εποχή*** (πρωτότυπος τίτλος στα γαλλικά: *L'Âge d'Or*) είναι ο τίτλος υπερρεαλιστικής ταινίας του σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ, σε σενάριο του ιδίου και του ζωγράφου Σαλβαδόρ Νταλί. Αποτελεί τη δεύτερη, κατά χρονολογική σειρά, συνεργασία του Μπουνιουέλ με τον Νταλί, που ακολούθησε την δημιουργία του *[[Ανδαλουσιανός Σκύλος|Ανδαλουσιανού Σκύλου]]* (1929). Παραγωγός της ταινίας ήταν ο Le Vicomte de Noailles, ο οποίος εξασφάλισε στον Μπουνιουέλ απόλυτη ελευθερία έκφρασης. Προβλήθηκε δημόσια, για πρώτη φορά, τον Οκτώβριο του 1930, στο Studio 28 του Παρισιού, προκαλώντας αρκετές αντιδράσεις, οι οποίες οδήγησαν τελικά στην απαγόρευσή της, με αφορμή ένα επεισόδιο στις 3 Δεκεμβρίου του 1930, όταν μέλη της εθνικιστικής γαλλικής *Πατριωτικής Νεολαίας*, διέκοψαν την προβολή της, προκαλώντας βανδαλισμούς. Μία εβδομάδα μετά το επεισόδιο, ο αρχηγός της γαλλικής αστυνομίας απαγόρευσε την ταινία εν ονόματι της διασφάλισης της δημόσιας τάξης. Μετά την επανέκδοσή της, προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Αμερική, το 1979 και στο Παρίσι το 1981. Η κριτικός κινηματογράφος Pauline Kael, περιέγραψε τη *Χρυσή Εποχή* ως "την περισσότερο σκανδαλώδη" ταινία του Μπουνιουέλ, "υπερρεαλιστική, ονειρική και ηθελημένα πορνογραφικά βλάσφημη".
 
## Υπόθεση
Η ταινία έχει κοινά στοιχεία με τον *[[Ανδαλουσιανός Σκύλος|Ανδαλουσιανό Σκύλο]]* και διακρίνεται από αμιγώς υπερρεαλιστικά χαρακτηριστικά, δίχως να ακολουθεί μία συμβατική, λογική ακολουθία γεγονότων, αν και κεντρικό και σταθερό ρόλο στην υπόθεση διαδραματίζει ο έρωτας ενός ζευγαριού. Μέσα από μία αλληλουχία εικόνων και σκηνών, οι Μπουνιουέλ και Νταλί εκφράζονται, μεταξύ άλλων, γύρω από την αστική τάξη, το φετιχισμό ή τους θεσμούς της οικογένειας και της εκκλησίας, συχνά με διάθεση παρωδίας και πρόκλησης. Ο ίδιος ο Μπουνιουέλ έγραψε για το έργο ότι αποτελούσε μία ταινία *"για ένα τρελό έρωτα, για μια ακατανίκητη έλξη, που όποιες κι αν είναι οι συνθήκες, σπρώχνει τον ένα στον άλλο, έναν άντρα και μια γυναίκα που δεν καταφέρνουν ποτέ να ενωθούν"*.

## Σημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
* Sophy Williams, ''L'Âge d'or: faux-raccord'' - Κριτική για την ταινία

Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1930
Κατηγορία:Σουρεαλιστικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1930
Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λουίς Μπουνιουέλ
Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μπερνάρντο Προβεντσάνο

Ο **Μπερνάρντο Προβεντσάνο** (ιταλικά: *Bernardo Provenzano*, 31 Ιανουαρίου 1933 - 13 Ιουλίου 2016) ήταν Ιταλός εγκληματίας, μέλος της σικελικής μαφίας.

## Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κορλεόνε της Σικελίας το 1933. Σύντομα παράτησε το σχολείο του και σε ηλικία μόλις 8 ετών αφοσιώθηκε στην οργάνωση ξεκινώντας από το ρόλο του "τσιλιαδόρου". Γρήγορα έλαβε τα προσωνύμια "θείος Μπίνου" και "τρακτέρ" για την ευκολία με την οποία έλιωνε τα θύματά του, μέχρι κτηνωδίας.

Στη δεκαετία του 1950 η Σικελική μαφία, υπό την ηγεσία του Λουτσιάνο Λέτζιο, βρίσκεται στη χρυσή της εποχή. Το 1963 βρίσκει τον Προβεντσάνο να έχει εισχωρήσει πλέον στη παρανομία με σωρεία φόνων.

Το 1993 μετά τη σύλληψη του Τότο Ρίινα αρχηγού της Κόζα Νόστρα, ο Μπερνάντο Προβεντσάνο ανέλαβε αρχηγός της. Πολύ σύντομα κινώντας τα νήματα δράσης της Κόζα Νόστρα κατάφερε να τη μεταμορφώσει σε μια επιχείρηση με ετήσιο τζίρο 100 δισεκατομμύρια ευρώ. 

Για πλείστα εγκλήματα που εξιχνιάσθηκαν και αποδόθηκαν στην οργάνωση αυτή (μαφία) αλλά και στον ίδιο έχει καταδικαστεί ερήμην από τις Ιταλικές δικαστικές Αρχές σε "ισόβια κάθειρξη" επικηρυγμένος με 2,5 εκατομμύρια ευρώ. 

Μετά την παρέλευση τεσσάρων 10ετιών αναζητήσεων στις 11 Απριλίου 2006 η Ιταλική αστυνομία κατάφερε να τον συλλάβει στο τόπο της καταγωγής του στη πόλη Κορλεόνε, στη Σικελία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιταλοί εγκληματίες
Κατηγορία:Σικελική μαφία
Κατηγορία:Αφεντικά της Μαφίας