open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σώσιππος ο Αθηναίος

Ο **Σώσιππος ο Αθηναίος** (5ος/4ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αθήνα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 98ους (388 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ως καταγωγή του αναφέρονται και οι Δελφοί αντί για την Αθήνα από τον Ευσέβιο της Καισαρείας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Πυθόστρατος ο Αθηναίος

Ο **Πυθόστρατος ο Αθηναίος** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αθήνα ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου κατά τους 103ους (368 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ως τόπος καταγωγής του αναφέρεται η Έφεσος από τον Ευσέβιο της Καισαρείας.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Πώρος ο Κυρηναίος

Ο **Πώρος ο Κυρηναίος** ή **Πρώρος** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Κυρήνη ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου κατά τους 105ους (360 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Θεωρείται πως είναι ο ίδιος αθλητής που κέρδισε στο ίδιο αγώνισμα και κατά την επόμενη διοργάνωση (106ους / 356 π.Χ.) ωστόσο εκεί αναφέρεται ως τόπος καταγωγής τα Μάλια της Κρήτης από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη ενώ ο Ευσέβιος της Καισαρείας αναφέρει πως πρόκειται για το ίδιο άτομο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Πέτρος των Μεδίκων (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Πέτρος των Μεδίκων** μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:

*Πέτρος των Μεδίκων, ο επιλεγόμενος «Ποδάγρας» (1416-1469). Φλωρεντινός άρχοντας, γιος του Κόζιμο του πρεσβύτερου και πατέρας του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπούς.
*Πέτρος των Μεδίκων (1472-1503), ο επιλεγόμενος «Άτυχος». Φλωρεντινός άρχοντας, γιoς του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπούς, πατέρας του Λαυρεντίου των Μεδίκων, δούκα του Ούρμπινο.
Σμικρίνας ο Ταραντίνος

Ο **Σμικρίνας ο Ταραντίνος** ή **Μικρίνας** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τον Τάραντα, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου κατά τους 107ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (352 π.Χ.).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι Ταραντίνοι ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Κάρλο του Κόζιμο των Μεδίκων

O **Κάρλος του Κόζιμο**, ιταλ. *Carlo di Cosimo*, (1428 ή 1430 - 29 Μαΐου 1492) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν ιερέας, έγινε ηγούμενος του αβαείου του Σαν Σαλβατόρε και πρύτανης πολλών ναών. Ήταν συλλέκτης.

## Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Κόζιμο και μίας Κιρκάσιας υπηρέτριας, της Μανταλένας, που μάλλον είχε αγοραστεί ως σκλάβα από τη Βενετία. Είχε γαλάζια μάτια, όπως οι Κιρκάσιοι και έτσι τον ζωγράφισε ο Αντρέα Μαντένια και ο Φιλίππο Λίππι.

Ο πατέρας του τον ανάγκασε να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έγινε αρχιμανδρίτης (canon) του Καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας το 1450 και ορίστηκε πρύτανης του ναού της Σάντα Μαρία στο Μουτζέλο και στον Σαν Ντονάτο στο Καλεντσάνο. Έγινε ηγούμενος στο αβαείο του Σαν Σαλβατόρε στο Βαϊάνο, έξω από το Πράτο. Επίσης ήταν συλλέκτης φόρων για τον πάπα και πρεσβευτής του στη Φλωρεντία. Έγινε πρύτανης του Πράτο από το 1460.

Ήταν καλλιεργημένος και συλλέκτης μεταλλίων. Απεβίωσε το 1492 στη Φλωρεντία.

Ο Αντρέα Μαντένια τον έχει ζωγραφίσει ως τους ώμους με ιερατική περιβολή, το 1466. Ο Φιλίππο Λίππι τον έβαλε στην επικήδιο σκηνή του Αγ. Στεφάνου, πίσω από τον πάπα, στις *Ιστορίες  του Αγ. Στεφάνου και του Αγ. Ιωάννη του Βαπτιστή*. Μάλλον είναι και στην *Προσκύνηση των Μάγων*, έργο του Μπενότσο Γκοτσιόλι στο παρεκκλήσι του παλάτσο Μέντιτσι.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*Online Archive of Medici Family Documents 

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Πυθαγόρας ο Μαγνήσιος

Ο **Πυθαγόρας ο Μαγνήσιος** (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Μαγνησία του Μαιάνδρου, ο οποίος στέφθηκε ολυμπιονίκης δυο συνεχόμενες φορές στο αγώνισμα δρόμου του σταδίου κατά τους 120ούς (300 π.Χ.) και τους 121ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (296 π.Χ.). Κατά τις πληροφορίες στους παπύρους της Οξυρρύγχου υπήρξε επίσης περιοδονίκης, με 2 νίκες στα Πύθια, 6 στα Νέμεα, και 5 στα Ίσθμια. Είναι πιθανό πως υπήρξε και ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του οπλίτη δρόμου κατά τις ίδιες διοργανώσεις που έγινε ολυμπιονίκης στο στάδιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Περιοδονίκες
Κατηγορία:Πυθιονίκες
Κατηγορία:Νεμεονίκες
Κατηγορία:Ισθμιονίκες
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μαγνησία του Μαιάνδρου
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Καταχρηστικό κλάσμα

**Καταχρηστικό** λέγεται το κλάσμα του οποίου ο αριθμητής είναι μεγαλύτερος από τον παρονομαστή. Π.χ. το κλάσμα  είναι καταχρηστικό, γιατί ο αριθμητής του είναι μεγαλύτερος από τον παρονομαστή του, γιατί είναι 12>5. Το καταχρηστικό κλάσμα είναι μεγαλύτερο από τη μονάδα. Είναι  > 1.

Για να μετατρέψουμε ένα καταχρηστικό κλάσμα σε μεικτό αριθμό, διαιρούμε τον αριθμητή με τον παρονομαστή. Το πηλίκο της διαίρεσης είναι οι ακέραιες μονάδες και το υπόλοιπο είναι ο αριθμητής του μεικτού κλάσματος. Για να μετατρέψουμε το κλάσμα  σε μεικτό αριθμό, διαιρούμε το 12 με το 5. Είναι 12 : 5 = 2 και υπόλοιπο 2, άρα  = 2+.
## Δείτε επίσης
* Γνήσιο κλάσμα
Κατηγορία:Κλάσματα (μαθηματικά)
Ακμπαλίκ (περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν)

Το **Ακμπαλίκ** (καζακικά: **Акбалык)** είναι χωριό στην επαρχία Ζαμπίλ, στην περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν του Καζακστάν. Βρίσκεται στο βόρειο μέρος της χώρας. 

## Γεωγραφία
Βρίσκεται δυτικά του Πετροπάβλ και στο βορειοδυτικό μέρος της περιφέρειας. Απέχει μερικά χιλιόμετρα από τη Ρωσία. 

## Ο τοπικός πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 1999 ο πληθυσμός ήταν 257 άτομα (116 άνδρες και 141 γυναίκες) . Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός είχε μειωθεί στα 111 άτομα (61 γυναίκες και 50 άνδρες). 

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Αγιονέρι Αρκαδίας

Το **Άγιονέρι** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λουτρών Ηραίας, της δημοτικής ενότητας Ηραίας, του δήμου Γορτυνίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. 

Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν *Μπέτσι*.

## Γεωγραφία
Το Αγιονέρι είναι ημιορεινός οικισμός στη βορειοδυτική Αρκαδία, κοντά στα όρια με τον νομό Ηλείας και τον ποταμό Λάδωνα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 280. Απέχει 101 χλμ. περίπου ΒΔ. της Τρίπολης.  

### Αποστάσεις
Ο οικισμός συνδέεται οδικά με την επαρχιακή οδό Δημητσάνας- Γέφυρας Μπερτσιάς λίγο μετά τη Λιοδώρα με δρόμο 2 χλμ., με τα Όχθια με δρόμο 4 χλμ., με τις Ιαματικές Πηγές με δρόμο 1,5 χλμ. και με το Χρυσοχώρι με χωματόδρομο 3,5 χλμ. Απέχει 37 χλμ .από τα Λαγκάδια και 34 χλμ. από τη Δημητσάνα.

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ως *Μπέτσι*

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηραίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηραίας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βλάχου. Το 1927, μετονομάστηκε σε *Άγιονέρι*

Ως *Άγιονέρι*
* Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λουτρών Ηραίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηραίας
* Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηραίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γορτυνίας
(Πηγή: )

## Ιστορικά στοιχεία
Στο χωριό, στη θέση Αλώνι του Καλλιντέρη, στις 21 Μαρτίου 1821 ο Δημητράκης και ο Γεώργιος Πλαπούτας μάζεψαν τα παλικάρια τους από όλη την Ηραία και ξεκίνησαν την επανάσταση του '21 καθώς σηκώθηκε ένα από τα πρώτα λάβαρα της Επανάστασης. Από το 1995 ο Δήμος Ηραίας έχει στήσει μνημείο στο σημείο αυτό και κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου γιορτάζεται η ιστορική επέτειος. 

## Γενικά
Οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Το χωριό διαθέτει πολιτιστικό κέντρο, το οποίο στεγάζεται στο παλιό σχολειό που έχει ανακαινιστεί και χρησιμοποιείται από τον πολιτιστικό σύλλογο. Επίσης διαθέτει νεοσύστατο αθλητικό κέντρο. 

## Αξιοθέατα
* Το Αλώνι του Καλλιντέρη, ιστορική τοποθεσία για τον Αγώνα του 1821, όπου υπάρχει και μνημείο
* Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στη νοτοδυτική είσοδο του οικισμού
* Ο λόφος του Προφήτη Ηλία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.facebook.com/groups/87562241618/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Τζοβάνι ντι Μπίτσι των Μεδίκων

O **Τζοβάνι ντι Μπίτσι** (ιταλ.: *Govanni di Bicci*, 18 Φεβρουαρίου 1360 – 20 Φεβρουαρίου 1429) από τον Οίκο των Μεδίκων, ξεκίνησε από βιοτέχνης μαλλιού και έγινε ο ιδρυτής της Τράπεζας των Μεδίκων και ο πρόγονος όλων των κυβερνητών της Φλωρεντίας, που ήταν μέλη της οικογένειας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αβεράρντο και της Τζακόπα Σπίνι. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, τα λίγα χρήματα μοιράστηκαν στη μητέρα του και τα πέντε αγόρια της. Ο ίδιος έλαβε ελάχιστα. Η βάση για την επιχειρηματική του δραστηριότητα τέθηκε με το γάμο του με την Πικάρντα Μπουέρι, από παλιά και αξιοσέβαστη οικογένεια και με προίκα 1.500 φλωρίνια. Ο ίδιος δεν ήταν ευγενικής καταγωγής, με το γάμο του όμως απέκτησε κύρος.

Δεν ενδιαφερόταν για την πολιτική, εκτός αν η υπόθεση είχε σχέση με την οικογένειά του ή την Τράπεζα. Όταν κληρωνόταν για να συμμετάσχει σε κάποιο αξίωμα, προτιμούσε να πληρώσει το πρόστιμο παρά να υπηρετήσει τη θέση. Όμως ανέλαβε εκπρόσωπος των συντεχνιών (priori) τα έτη 1402, 1408, 1411 και σημαιοφόρος (gonfaloniere) το έτος 1421 στο Συμβούλιο των 9 (Signoria). To 1401 ήταν ένας από τους κριτές του καλύτερου μεταλλικού, αναγλύφου πλαισίου που έφεραν ως δείγμα καλλιτέχνες για τη θύρα του Βαπτιστηρίου και αποφάσισαν αυτό του Λορέντσο Γκιμπέρτι.

Ήταν ιδιοκτήτης δύο εργαστηρίων μαλλιού στη Φλωρεντία και μέλος δύο συντεχνιών, της συντεχνίας του Μαλλιού (arte della Lana) και της συντεχνίας των Ανταλλαγών (arte del Cambio). Η επιχείρησή του απλώθηκε πέρα από τη Βόρεια Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Το 1414 υποστήριξε την επιστροφή του πάπα στη Ρώμη και όταν ο ποντίφικας επέστρεψε, τον αντάμειψε για τις υπηρεσίες του θέτοντάς τον γενικό διαχειριστή του *Αποστολικού δωματίου* (Θησαυροφυλακίου). Οι διάδοχοι πάπες χρησιμοποίησαν τις τραπεζικές του υπηρεσίες. Του δόθηκε δικαίωμα συλλογής φόρων του πάπα και εξόρυξης στυπτηρίας. Με αυτά η οικογένειά του θα γίνει από τις πλουσιότερες στην Ευρώπη και έτσι θα αποκτήσει πολιτική υπεροχή. 

Το 1420 έδωσε το μεγαλύτερο μέρος του ελέγχου στους δύο γιους του, Κόζιμο και Λαυρέντιο. Απεβίωσε το 1429 και όπως φαίνεται από την φορολογική δήλωσή του, ήταν από τους πλουσιότερους στη Φλωρεντία. Τάφηκε στο παλαιό σκευοφυλάκιο της βασιλικής του Σαν Λορέντζο και έπειτα από τέσσερα έτη και η γυναίκα του δίπλα σε αυτόν.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Πικάρντα Μπουέρι, κόρη του Εντοάρντο Μπουέρι και είχε τέκνα:
* Κόζιμο 1389-1464, τραπεζίτης και κυβερνήτης της Φλωρεντίας.
* Λαυρέντιος των Μεδίκων ο Πρεσβύτερος π. 1395-1440, τραπεζίτης.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*
*
*
*

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Ντέιβιντ Έμερι

Ο **Ντέιβιντ Πίτερ Έμερι** (*David Peter Hemery*, γεννήθηκε 18 Ιουλίου 1944) είναι Βρετανός πρώην αθλητής στίβου, νικητής των 400 μέτρων με εμπόδια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στην Πόλη του Μεξικού.

## Βιογραφία
Ο Ντέιβιντ Έμερι γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1944. Στις 15 Οκτωβρίου 1968, στην Πόλη του Μεξικού, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μ. εμπόδια με χρόνο 48.12. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, τερμάτισε τρίτος με χρόνο 48.52. Στα 4x400 μ. ήταν πέμπτος το 1968, με χρόνο 3.01.21, και δεύτερο το 1972 με χρόνο 3.00.46.

Το 2003 ο Ντέιβιντ Έμερι ήταν μεταξύ των χρυσών ολυμπιονικών που ανακοίνωσαν τη συμπαράστασή τους στην εκστρατεία «Παρθενώνας 2004», που είχε ως στόχο την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα.

Το 2012, πρόσφερε τις υπηρεσίες του εθελοντικά στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βρετανοί Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του στίβου
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972
Garcinia imberti

Η ***Garcinia imberti***, είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας Κλουσιίδων *(Clusiaceae)*. Βρίσκεται μόνο στην Ινδία.

## Δείτε επίσης
* Γαρκινία του Πρέιν
* Γαρκινία η ινδική
* *[[Garcinia atroviridis]]*

## Παραπομπές




## Πηγές
*  World Conservation Monitoring Centre 1998. Garcinia imberti. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 20 July 2007.

Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδίας
Κατηγορία:Απειλούμενα φυτά
imberti
Παρθεναγωγείο Σάμου

Το **Παρθεναγωγείο Σάμου** ήταν το πρώτο σχολείο θηλέων που ιδρύθηκε στη Σάμο το 1855.

## Ίδρυση
Αν κα αρχικά η κατώτερη η εκπαίδευση στη Σάμο ήταν μικτή, το 1855 ιδρύθηκε από την σύζυγο του ηγεμόνα Ιωάννη Γκίκα Αλεξάνδρα.Η συντήρησή του γινόταν από το προσωπικό ταμείο της Πριγκήπισσας. Πρώτη διευθύντρια του παρθεναγωγείου ήταν η Σαπφώ Λεοντιάς.Είχε τρεις τάξεις και λειτούργησε μέχρι το 1858. Οι λόγοι παύσης της ήταν άγνωστοι. Όμως το 1860 ο ηγεμόνας Μιλτιάδης Αριστάρχης επανασύστησε το Παρθεναγωγείο με τριάντα μαθήτριες και με διευθύντρια τη Μαρία Τζαμανίδου. Ιδιωτικές εισφορές ενισχυαν τη σχολή.
Στο Παρθαναγωγείο εκτός απότη Διευθύντρια και την υποδιδασκάλισσα ανατέθηκε  διδασκαλία διαφόρων μαθημάτων σε καθηγητές του Γυμνασίου Φίλιππο Ράμφο και Διονύσιο Κοκκόλη. Παράλληλα υπήρχαν  προβλήματα κτηριακό και προσωρινά αξιοποιήθηκε ιδιωτική οικία. Τότε τέθηκε αίτημα οικοδόμησης μεγαλύτερου κτιρίου με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως Ανώτερο Παρθαναγωγείο και ως Οκοτροφειο, όπου διατρέφονταν με λίγα χρήματα κορίτσια από όλη τη Σάμο. Κάθε τμήμα της Σάμου θα μπορούσε να εισάγει στο Οικοτροφείο δωρεάν ένα κορίτσι διακρινόμενο για την *ευφυΐα* και την *κοσμιότητά* του.
Το Δημόσιο ενίσχυε με 250 λίρες το Παρθεναγωγείο ενώ και εύποροι Σαμιώτες μπορούσαν να κάνουν δωρεές. Δώδεκα λίρες για κάθε κορίτσι και πενήντα για κάθε τμήμα πλήρωνε το Δημοσιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ,

Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Κατηγορία:Ιστορία της Σάμου
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Ευθυμιάς Σχολή Μυτιληνιών

Η **Ευθυμιάς Σχολή Μυτιληνιών** ήταν Δημόσιο Σχολή στους Μυτιληνιούς Σάμου.
## Ίδρυση
Το Σχολείο ιδρύθηκε με διαθήκη του Ιεροδιάκονου Ευθύμιου Καλύμνιου από τους Μυτιληνιούς Σάμου. Αφού έγινε διάκος στη Ζωοδόχο Πηγή, αναχώρησε στη Μολδαυΐα και εγκαταστάθηκε στο Γουργίεβο μέχρι το 1848 οπότε και πέθανε από φθίση του λάρυγγα.Με τη διαθήκη του όριζε τα θα ισχυε συγκεκριμένα σχετικά με τη Σχολή: όριζε την εκποίηση της κίνητης και ακίνητης-ενός κτήματος-περιουσίας του, υπολογιζομένης σε χίλια φλοριά. Το ποσό αυτό θα διατίθετο για την συντήρηση Σχολής στην κωμόπολη των Μυτιληνιών. Αν δεν συστηνόταν η  σχετική Σχολή τα χρήματα να δίνονταν στην Κεντρική Σχολή Σάμου. Μέχρι το 1877 έμεινε ανεκτέλεστη η διαθήκη οπότε  το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιληνιών με πρότασή του σύστησε τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από τους Χατζηχρισδόλου Διακοδημητρίου, Γεώργιο Σαλαμίνιο και Νικόλαο Φραγκούλη. Αφούσυγκέντρωσε το προβλεπόμενο ποσό προέβη σε μειοδοτικό διαγωνισμό για την τοιχοποιΐα και ξυλουργική εργασία του σχολείου. Την επίβλεψη και την εκπόνηση του σχεδίου κατασκευής είχε ο μηχανικός της Ηγεμονίας Αριστείδης Χατζηδημητρίου.Στις 16 Σεπτεμβρίου 1891 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος της Ευθυμιάδας Σχολής και στις 9 Αυγούστου 1892 έγινε η ισοπέδωση της αυλής και η κατασκευή αποχωρητηρίων και η αποχέτευση.Στις 19 Σεπτεμβρίου 1893 ολοκληρώθηκε η ανέγερση του σχολείου. Για την ανέγερσή του δώθηκε το πόσό των 148.368 γροσίων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δημοτικό Σχολείο Μυτιληνιών «Ευθυμιάς Σχολή» στη Σάμοhttp://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=20044 

Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Κατηγορία:Ιστορία της Σάμου
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Σάλομον φαν Ράουσντελ

Ο **Σάλομον φαν Ράουσντελ** (ολλανδικά: **Salomon van Ruysdael**, Νάαρντεν, περ. 1602 - Χάαρλεμ, 3 Νοεμβρίου 1672 (ταφή)) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, ο οποίος ασχολήθηκε με την τοπιογραφία. Ήταν θείος του Γιάκομπ φαν Ράουσντελ.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν ήταν γιος ξυλουργού, ο οποίος ειδικευόταν στην κατασκευή πλαισίων από έβενο για καθρέφτες και πίνακες ζωγραφικής. Ο πατέρας τους έστειλε και τους δυο του γιους, Γιάκομπ και Σάλομον, να σπουδάσουν λατινικά και ιατρική, αλλά και οι δύο έγιναν τοπιογράφοι, οι οποίοι ειδικεύτηκαν στις *ruis-daal*, δηλ. "νερό που τρέχει σε μια κοιλάδα" - από το όνομά τους. Ο Χαουμπράκεν αναφέρει, επίσης, ότι ο Γιάκομπ ήταν μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ, υπέγραφε πάντα τους πίνακές του, ενώ ο Σάλομον έγινε μέλος αρκετά χρόνια αργότερα και αμελούσε να υπογράφει τα έργα του. Αναφέρει, επίσης, ότι ο Σάλομον επινόησε την κατασκευή γλυπτών διακοσμητικών, τα οποία, όταν στιλβώνονταν, έμοιαζαν μαρμάρινα. Έγιναν αρκετά δημοφιλή ως διακοσμητικά σε κασέλες και κορνίζες πινάκων, μέχρι που το μυστικό της κατασκευής τους αποκαλύφθηκε και αντιγράφηκαν ευρύτατα.

Ωστόσο, ο Χαουμπράκεν συγχέει τα μέλη της οικογένειας Ράουσντελ. Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης (RKD) ο Σάλομον ήταν αδελφός του Ίσαακ φαν Ράουσντελ και, πριν η οικογένεια μεταβεί στο Χάαρλεμ, έφεραν το όνομα Χόογερ ή Χούιερ (Gooyer ή Gooier) και ήταν γιοι του Γιάκομπ φαν Χούγερ του πρεσβύτερου, ο οποίος ήταν επιπλοποιός και κατασκευαστής πλαισίων στο Νάαρντεν. Και οι δύο γιοι είχαν γιους με ονόματα ίδια με του πατέρα τους. Συνεπώς ο Σάλομον ήταν θείος, και όχι αδελφός, του Γιάκομπ φαν Ράουσντελ, ενώ ήταν πατέρας του Γιάκομπ Σάλομονς φαν Ράουσντελ (Jacob Salomonsz van Ruysdael).

Ο Σάλομον έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ το 1623, υπό το όνομα Σάλομον ντε Χόογερ (Salomon de Gooyer) και έγινε οπαδός των Γιαν Πορσέλλις και Εσάιας φαν ντε Φέλντε. Επισκέφθηκε το Λέιντεν, την Ουτρέχτη, το Άμερσφοορτ, το Άλκμααρ, το Ρένεν και το Ντόρντρεχτ, ζωγραφίζοντας τοπία και αρχοντικές κατοικίες.

## Έργα
Ο Σάλομον ήταν γνωστός για τα τοπία του και τις σκηνές σε ποταμούς, ενώ είναι γνωστοί και κάποιοι πίνακές του με νεκρές φύσεις με ψάρια.
* *Πορθμείο με αγελάδες στον ποταμό Φεχτ κοντά στο Νάιενροντε*, 1648
* *Πορθμείο σε ποταμό*1649
* *Άποψη του Ντέβεντερ από τα βορειοδυτικά*, 1657

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Works and literature on PubHist
*Salomon van Ruysdael on Artnet

Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Το Εξπρές των Ζωντανών Νεκρών

***Tο Εξπρές των Ζωντανών Νεκρών*** (πρωτότυπος τίτλος: *부산행*, *Busanhaeng*) είναι μία νοτιοκορεατική zombie, αποκαλυπτική, θρίλερ ταινία τρόμου του 2016, σε σκηνοθεσία Γέον Σανγκ-χο. Το σενάριο γράφτηκε από τον Παρκ Γιουκ-σουκ. Πρωταγωνιστούν οι Γκονγκ Γιου, Γιουνγκ Γιου-μι και Μα Ντοκ-σεοκ. Η πλοκή της ταινίας εκτυλίσσεται σε ένα τρένο για το Μπούσαν, του οποίου οι επιβάτες επηρεάζονται όταν οι κάτοικοι της χώρας μετατρέπονται σε ζόμπι.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 16 Μαΐου του 2016, στο Φεστιβάλ Καννών. Στις 7 Αυγούστου του ίδιου χρόνου, έγινε η πρώτη κορεατική ταινία που κόβει πάνω 10 εκατομμύρια εισιτήρια. Επίσης, και οι κριτικές που έλαβε ήταν ως επί το πλείστον θετικές. Έπειτα από το *The Crucible* (2011), ο Γκονγκ Γιου και ο Γέον Σανγκ-χο, συνεργάζονται ξανά. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε από τον ίδιο σκηνοθέτη, ένα prequel κινουμένων σχεδίων.

## Πλοκή
Ο Seok-woo ένας χωρισμένος χρηματιστής, που είναι πλήρως αφοσιωμένος με τη δουλειά του, παραμελεί την κόρη του Soo-an, η οποία θέλει να πάει στη μάνα της, στο Μπούσαν. Στο τρένο βλέπουν οι επιβάτες τα ακραία και βίαια γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στη χώρα. Από λάθος ο "ιός" μεταφέρεται και στο τρένο και αρχίζουν σιγά σιγά επιβάτες να μετατρέπονται σε ζόμπι. Στην αρχή ο Seok-woo ενδιαφερόταν μόνο για αυτόν και την κόρη του, σε αντίθεση με έναν συνεπιβάτη, ο οποίος είχε και τη γυναίκα του έγκυο.

Όσο περνά η ώρα, πραγματικός εαυτός όλων μέσα στο τρένο εμφανίζεται, με τον Seok-woo πλέον να προσπαθεί να βοηθήσει ανθρώπους που βοήθησαν ή απλά ήταν καλοί με αυτόν και την κόρη του. Όταν φτάνουν στο Ταεγιον, δεν περίμεναν ότι κι εκεί θα ήταν γεμάτο ζόμπι. Τελικά μία ομάδα που σώζεται επιστρέφει πίσω στα τρένα. Ο άντρας που τον βοήθησε, για να σωθεί αυτή η ομάδα, πεθαίνει και ορκίζεται ότι θα προσέχει τη γυναίκα του και το παιδί του. Η ταινία τελειώνει όταν πια έχουν βρει τρόπο να φύγουν, με τον Seok-woo να θυσιάζεται για να σώσει την κόρη του και την εγκυμονούσα γυναίκα, οι οποίες αργότερα περιθάλπονται από τον στρατό.

## Διανομή
* Γκονγκ Γιου... ως Seok-woo, χωρισμένος πατέρας, και πλήρως απορροφημένος από τη δουλειά του
* Γιουνγκ Γιου-μι... ως Seong-kyeong, επιβάτισσα του τρένου, και η έγκυος γυναίκα του Sang-hwa
*Κιμ Σου-αν... ως η Soo-an, η κόρη του Seok-woo.
* Μα Ντοκ-σεοκ... ως ο Sang-hwa, ένας σκληρός άνδρας και σύζυγος της Seong-kyeong
* Κιμ Έουι-σανγκ... ως ο Yon-suk, ένας επιχειρηματίας, που αδιαφορεί για του συνεπιβάτες του
* Τσόι Γου-σιλκ... ως Yong-guk, ένας νεαρός παίχτης του μπέιζμπολ.
* Αν Σο-χι... ως Jin-hee, φίλη και κρυφή αγάπη του Yong-guk

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ταινίες του 2016
Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες καταστροφής
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες δράσης τρόμου
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Next Entertainment World
Ρόλαντ Γκράποφ

Ο **Ρόλαντ Γκράποφ** () είναι Γερμανός μουσικός και παραγωγός, γνωστός ως πρώην κιθαρίστας των Helloween, στους οποίους είχε αντικαταστήσει τον Κάι Χάνσεν και παρέμεινε για δώδεκα χρόνια.

## Βιογραφία
Ο Γκράποφ γεννήθηκε στο Αμβούργο το 1959 και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα σε ηλικία δώδεκα ετών, παίζοντας την πρώτη του συναυλία στο σχολείο του. Το 1974 παρακολούθησε για πρώτη φορά από κοντά ένα διάσημο συγκρότημα, όταν παραβρέθηκε στη συναυλία των Grand Funk Railroad στη γενέτειρα του. Κύριες επιρροές του υπήρξαν οι προαναφερθέντες, όπως και οι Rainbow, Deep Purple, Toto, Foreigner, Kansas και Styx.

Πρώτο του συγκρότημα υπήρξαν οι Rampage, στους οποίους παρέμεινε από το 1980 ως το 1983, κυκλοφορώντας τα άλμπουμ "*Victims of Rock*" και "*Love Lights Up the Night*". Το 1989, εντάχθηκε στους Helloween και ηχογράφησε μαζί τους το άλμπουμ "*[[Pink Bubbles Go Ape]]*", συνεχίζοντας μέχρι το 2001 με τα "*[[Chameleon]]*", "*[[Master of the Rings]]*", "*[[The Time of the Oath]]*", "*[[Better Than Raw]]*" και "*[[The Dark Ride]]*". Παράλληλα, πραγματοποίησε τις πρώτες του προσωπικές κυκλοφορίες με τους δίσκους "*The Four Seasons of Life*" του 1997 και "*Kaleidoscope*" του 1999.

Το 2001, σχημάτισε τους Masterplan μαζί με το ντράμερ Ούλι Κους και τον κιμπορντίστα Γιάνε Βάρμαν, ο οποίος ένα χρόνο αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Άξελ Μάκερνοτ. Τα φωνητικά του συγκροτήματος ανέλαβε ο Γιορν Λάντε και κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους τον Ιανουάριο του 2003. Έκτοτε, έχουν πραγματοποιήσει πέντε ακόμη στούντιο ηχογραφήσεις, σημειώνοντας επιτυχία κυρίως στη Σουηδία, τη Γερμανία και την Ιαπωνία.

Το 2014, δημιούργησε τους Level 10 μαζί με τον τραγουδιστή Ράσελ Άλεν των Symphony X, το ντράμερ Ράντι Μπλακ των Annihilator και Primal Fear, τον μπασίστα Ματ Σίνερ των Primal Fear, τον κιμπορντίστα Αλεσάντρο ντελ Βέκιο των Voodoo Circle και τον κιθαρίστα ΆΛεξ Μπέιροντ από το ίδιο συγκρότημα. Μαζί, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "*Chapter One*" τον Ιανουάριο του 2015.

Ο Γκράποφ διαμένει στη Ζβολένσκα Ζλάτινα της Σλοβακίας με τη σύζυγο του Σίλβια, όπου εργάζεται ως μουσικός παραγωγός στο ιδιόκτητο στούντιο του. Το 2017, ο Grapow εντάχθηκε στο τσεχικό metal συγκρότημα Kreyson ως lead κιθαρίστας τους. Το 2019, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το συγκρότημα. 

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Roland Grapow | Biography & History | AllMusic
* Roland Grapow – MASTERPLAN Official Website
* Roland Grapow - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Κατηγορία:Γερμανοί κιθαρίστες
Γιάννης Τσιντσάρης

Ο **Γιάννης Τσιντσάρης** (8 Φεβρουαρίου 1962 – 1 Μαρτίου 2017) ήταν Έλληνας αθλητής της άρσης βαρών, ο οποίος έφτασε μέχρι την 4η θέση στους  Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1962 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών. Μετακόμισε όμως σύντομα, το 1966, μαζί με την οικογένεια του στις Σέρρες. Σπούδασε φυσική αγωγή στο ΤΕΦΑΑ Αθηνών. Αρχικά το 1975 άρχισε να ασχολείται με την σφυροβολία και ένα χρόνο αργότερα με την πάλη. Το 1977 τελικά εγγράφηκε στον Α.Ο. Σερρών στο άθλημα της άρσης βαρών. Διακρίθηκε σε πολλές εθνικές και διεθνείς διοργανώσεις μέχρι το 1993 όταν και αποχώρησε από την ενεργό αθλητική δράση λόγω τραυματισμού στον τένοντα. Από το 1996 έως το 2008 υπήρξε προπονητής άρσης βαρών στον τόπο καταγωγής του, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με την ζωγραφική και την αγιογραφία, διενεργώντας το 1987 έκθεση στο Ηράκλειο Αττικής.

Ήταν παντρεμένος με την αθλήτρια του στίβου Άννα Βερούλη. Απεβίωσε την 1η Μαρτίου 2017.

### Διακρίσεις
Συμμετείχε σε δύο Ολυμπιάδες, το 1984 και το 1988. Ακόμη, αναδείχθηκε 10 φορές πρωταθλητής ανδρών, 3 φορές πρωταθλητής εφήβων, 3 φορές Βαλκανιονίκης, 3 φορές πρωταθλητής ΕΟΚ και 3 φορές Μεσογειονίκης. Κατείχε 107 πανελλήνια ρεκόρ σε επίπεδο ανδρών και εφήβων, ενώ το 1981 βραβεύθηκε ως ο καλύτερος έφηβος αθλητής από τον ΠΣΑΤ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών
Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Αθλητές της άρσης βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984
Κατηγορία:Προπονητές άρσης βαρών
Κάι Χάνσεν

Ο **Κάι Χάνσεν** (γερμανικά: *Kai Hansen*) είναι Γερμανός μουσικός, γνωστός ως κιθαρίστας και τραγουδιστής των Gamma Ray, ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος των Helloween, από τους οποίους αποχώρησε το 1989 και στους οποίους επανήλθε το 2016 . 

## Βιογραφία
Ο Χάνσεν ξεκίνησε να ασχολείται με την μουσική σε ηλικία δέκα ετών, με το όνειρο του να είναι να γίνει ντράμερ. Δύο χρόνια αργότερα, πήρε την πρώτη του κιθάρα και παρακολούθησε μαθήματα κλασικής κιθάρας για έξι μήνες.

Αφού συμμετείχε σε ένα συγκρότημα με την ονομασία Ancient Call, ίδρυσε τους Gentry μαζί με τον Πιτ Σιλκ των Iron Savior. Το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Second Hell και στην συνέχεια σε Iron Fist. Το 1983 ο Σιλκ αποχώρησε, δίνοντας την θέση του στον Μίκαελ Γουάικατ και οι Iron Fist άλλαξαν το όνομα τους σε Helloween, με τον Χάνσεν να αναλαμβάνει την κιθάρα και τα φωνητικά, μέχρι την ένταξη του Μίκαελ Κίσκε το 1986. Μέχρι τότε, το συγκρότημα είχε κυκλοφορήσει το ΕΡ "*[[Helloween EP|Helloween]]*" και το άλμπουμ "*[[Walls of Jericho]]*". Ακολούθησαν τα επιτυχημένα "*[[Keeper of the Seven Keys, Part I]]*" και "*[[Keeper of the Seven Keys, Part II]]*", όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο "*[[Live in the UK]]*", πριν την αποχώρηση του Χάνσεν από το σχήμα, για να σχηματίσει τους Gamma Ray. Μαζί τους, συνεχίζει μέχρι σήμερα, έχοντας κυκλοφορήσει περισσότερους από δεκαπέντε στούντιο και ζωντανούς δίσκους, με αξιόλογους μουσικούς του είδους να περνούν από την σύνθεση τους, όπως ο τραγουδιστής Ραλφ Σίπερς των Primal Fear, ο ντράμερ Ούλι Κους, κ.α..

Στις αρχές της δεκαετίας του '90, συμμετείχε σε τρεις δίσκους των Blind Guardian, ενώ το 1997 εντάχθηκε στους Iron Savior, ηχογραφώντας τρία στούντιο άλμπουμ και ένα ΕΡ, πριν αποχωρήσει το 2001. Επίσης, στα μέσα της ίδιας δεκαετίας, έπαιξε στο "*Angels Cry*" των Angra, έντεκα χρόνια πριν συνεργαστεί και πάλι μαζί τους για το άλμπουμ "*Temple of Shadows*".

Κατά την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας, συμμετείχε στα άλμπουμ "*The Metal Opera*" και "*The Metal Opera Pt. II*" των Avantasia, όπως και στο "*The Scarecrow*" του 2008. Το 2011, έγινε μέλος των Unisonic, ηχογραφώντας μαζί τους τα άλμπουμ "*[[Unisonic (album)|Unisonic]]*" και "*[[Light of Dawn (album)|Light of Dawn]]*".

Πραγματοποίησε συχνές συνεργασίες με τους Stormwarrior, Primal Fear, Heavenly, Headhunter και Place Vendome, ενώ το 2016 σχημάτισε τους Hansen & Friends, κυκλοφορώντας το άλμπουμ "*XXX - Three Decades in Metal*" τον Σεπτέμβριο του 2016.

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Πηγές
* Kai Hansen | Biography & History | AllMusic
* Kai Hansen - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
* KAI HANSEN - Gamma Ray

Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Κατηγορία:Γερμανοί κιθαρίστες
Γαλλική Σχολή Καλογραιών Σάμου

Η **Γαλλική Σχολή Καλογραιών Σάμου** ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ της Λυών, ιδρυμένο το 1911 στο Βαθύ Σάμου.

## Ίδρυση
Καλόγριες του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ της Λυών είχαν εγκατασταθεί στο λιμάνι του Βαθέως και υπό την κατοχή τους βρισκόταν οικόπεδο διακοσίων τετραγωνικών μέτρων. Μετά από σχετικό αίτημα αποφασίστηκε το 1911 η χορήγηση από την Ηγεμονική Κυβέρνηση άδειας οικοδόμησης κτιρίου για σχολή.
Η Σχολή διαλύθηκε το 1971 και οι καλόγριες αποχώρησαν για την Κέρκυρα.

## Μαθητές
Η κατώτερη επιτρεπτή ηλικία των μαθητριών ήταν δέκα ετών. Οι μαθήτριες που φοιτούσαν δεν ξεπερνούσαν τις 50-70 κάθε χρόνο. ΌΛες ήταν εσωτερικές και κατέβαλαν δίδακτρα πεντακόσιες δραχμές μηνιαίως για το οικοτροφείο.
Δωρεάν φοίτηση ίσχυε για μαθήτριες οι οποίες ήταν τέκνα απόρων γονέων και ρωμαιοκαθολικών στο θρήσκευμα. Αυτές προερχόταν από τη Σύρο και την Τήνο. Φοιτούσαν και ορθόδοξες μαθήτριες με σκοπό την εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας και την οικοκυρική.

## Πρόγραμμα μαθημάτων
Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν οικοκυρικά, γαλλικά,μουσική φωνητική καιενόργανη, ζωγραφική,πυρογραφία.Το 1929 εμπλουτίστηκε με εμπορικά μαθήματα, καταστιχογραφία, στενογραφία, δακτυλογραφία, αγγλικά και ιταλικά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Παύλος Διακογιάννης: Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ
* Θ.Δ. Σαρηγιαννίδης: «Μια περιδιάβαση στο χθες. Γαλλική Σχολή Καλοαγραιών Saint Joseph, Παράρτημα Σάμου. Νοσταλιγική αναπόληση στα βήματα του χρόνου», στο:Η πόλη της Σάμου Φυσιογνωμια και εξέλιξη, Πρακτικά Συνεδρίου, εκδ.Δήμος Σαμίων, Γ.Α.Κ.Αρχεία Σάμου, Αθήνα, 1998, σελ135-154

Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Κατηγορία:Ιστορία της Σάμου
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Μπεσαγκάς (Επαρχία Αλακόλ)

Το **Μπεσαγκάς** είναι χωριό στην επαρχία Αλακόλ, στηνπεριφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν. Ο κωδικός αυτοκινήτων είναι ο 05. 

## Πληθυσμός
Το 1999 ο πληθυσμός ήταν 356 άτομα (185 άντρες και 171 γυναίκες). Το 2009 είχε παρατηρηθεί μείωση του πληθυσμού, και το χωριό είχε πληθυσμό 134 κατοίκων (67 άνδρες και 67 γυναίκες).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Αναγνωστόπουλος

Το επώνυμο **Αναγνωστόπουλος** πιθανόν αναφέρεται στους:

* Αγγελική Αναγνωστοπούλου (1898–2002), Ελληνίδα αντιστασιακός
* Δημοσθένης Αναγνωστόπουλος (1889-;), βουλευτής Καρδίτσας και Τρικάλων
* Θανάσης Αναγνωστόπουλος (γενν. 1969), Έλληνας παρουσιαστής 
* Θεόδωρος Αναγνωστόπουλος (1936–2012), Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός
* Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος (1790–1854), Έλληνας πληρεξούσιος και πολιτικός
* Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος (γεν. 1918), Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός
* Πάνος Αναγνωστόπουλος (πέθανε 1842), Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός
* Πέτρος Αναγνωστόπουλος (γεν. 19??), Έλληνας αγωνιστής του 1821
* Σία Αναγνωστοπούλου (γεν. 1959), Ελληνίδα πολιτικός και ιστορικός
* Σταύρος Α. Αναγνωστόπουλος (γεν. 19??), Έλληνας καθηγητής
* Τάκης Κ. Αναγνωστόπουλος (19??-2000), Έλληνας ιατρός, ερευνητής και καθηγητής του Πανεπιστημίου Παρισίων
Φάκρα Γιούνους

H **Φάκρα Γιούνους** (Ουρντού: فاخرہ یونس‎; *1979 – 17 Μαρτίου 2012*) ήταν Πακιστανή που υπήρξε θύμα επίθεσης με οξύ, το οποίο προκάλεσε ανεπανόρθωτες βλάβες στο πρόσωπό της. Λίγες μέρες αφού κυκλοφόρησε ντοκιμαντέρ με την ιστορία της, έθεσε τέλος στη ζωή της σε ηλικία 33 χρονών.

## Βιογραφικά στοιχεία
Εργαζόταν ως χορεύτρια σε κακόφημη γειτονιά στο Πακιστάν, όταν γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο Μπιλάλ Καρ (Bilal Khar), υιό του Γκουλάμ Μουσταφά Καρ, πρώην Κυβερνήτη και Πρόεδρο της τοπικής κυβέρνησης στην επαρχία Πουντζάμπ του Πακιστάν. Μετά από τρία χρόνια έγγαμου βίου, αποφάσισε να ζητήσει διαζύγιο από τον σύζυγό της, καθώς τον κατηγόρησε ότι ασκούσε σε αυτήν φυσική και λεκτική βία. Τον Μάιο του 2000, κατά δήλωσή της, της επιτέθηκε με οξύ, παρουσία του πεντάχρονου γιού της από άλλον άνδρα.

Ο πρώην άνδρας της ισχυρίστηκε ότι κάποιος άλλος χρησιμοποίησε το όνομα του και προέβει στην επίθεση. Το γεγονός της επίθεσης και η εκδίκαση της υπόθεσης προσέλκυσε τον ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης, που σημείωναν στις ανταποκρίσεις τους, τον μεγάλο αριθμό επιθέσεων με οξύ στη χώρα (8.500 επιθέσεις το 2011). Κατάφερε να αθωωθεί από όλες τις κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν. Αργότερα, η Φάρκα Γιουνούς μετέβη στη Ρώμη για να προβεί σε πλαστικές επεμβάσεις, με την βοήθεια της πρώην πεθεράς και μητριάς του πρώην άνδρα της Τεμινά Ντουρανί. Η μετάβαση της στην Ιταλία υπήρξε στην αρχή επεισοδιακή, αφού οι ιταλικές αρχές αρνήθηκαν τη χορήγηση άδειας εισόδου, αλλά μετά από πίεση της ιταλικής κοινής γνώμης, της επιτράπηκε να εισέλθει και να συνεχίσει τη θεραπεία της. Η πρώην πεθερά της, κατάφερε να εξασφαλίσει επίσης χορηγίες από την εταιρία καλλυντικών *«Saint Angelic»* και από την ιταλική κυβέρνηση. Η ιταλική οργάνωση *«Smile Again»*, ευαισθητοποιημένη από το γεγονός, προχώρησε σε δράσεις ενάντια στον ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων των γυναικών στο Πακιστάν.

Στις αρχές του Μαρτίου του 2012, κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους *«[[Saving Face]]»*, της βραβευμένης με Έμμυ Πακιστανής δημοσιογράφου Σαρμίν Ομπάιντ-Τσινόι και του Αμερικανού Ντανιέλ Τζανγκ. Η υπόθεση του βασίστηκε πάνω στις επιθέσεις με οξύ κατά γυναικών στο Πακιστάν. Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ είχε βραβευτεί τον προηγούμενο μήνα, με Όσκαρ Μικρού Μήκους, το πρώτο που κατέκτησαν Πακιστανοί δημιουργοί, και Έμμυ καλύτερου ντοκιμαντέρ. Λίγες μέρες αργότερα από την προβολή της ταινίας, και αφού ολοκλήρωσε 39 πλαστικές επεμβάσεις σε διάστημα δέκα χρόνων, αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον έκτο όροφο κτιρίου της Ρώμης. Η βράβευση του ντοκιμαντέρ και το ατυχές γεγονός της αυτοκτονίας της τον ίδιο μήνα, αναθέρμανε το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης για το προσωπικό της δράμα. Η σορός της, μεταφέρθηκε από την Τεμινά Ντουρανί στο Πακιστάν, τυλιγμένη με την πακιστανική και την ιταλική σημαία. Η νεκρώσιμη ακολουθία έγινε στις εγκαταστάσεις του ιδρύματος Εντχί στο Κανταχάρ. Η ταφή της έγινε στο Καράτσι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πακιστανοί χορευτές
Κατηγορία:Πακιστανοί θύματα εγκληματικών ενεργειών
Κατηγορία:Θύματα επίθεσης με οξύ
Γκονγκ Γιου

Ο **Γκονγκ Τζι-τσολ** (Χάνγκουλ: *공지철*, 10 Ιουλίου 1979), περισσότερο γνωστός ως **Γκονγκ Γιου** (*공유*), είναι Νοτιοκορεάτης ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Περισσότερο γνωστός είναι για την τηλεοπτική σειρά *The 1st Shop of Coffee Prince*, καθώς και για τις ταινίες *The Crucible* (2011) και *[[Το Εξπρές των Ζωντανών Νεκρών]]* (2016). Από τη στιγμή που ξεκίνησε την καριέρα του έχει λάβει αρκετές υποψηφιότητες για βραβεία στη χώρα του, μεταξύ αυτών από τα *MBC Drama Awards*, τα *Blue Dragon Film Awards* και τα *Asian Film Awards*, όπου είναι υποψήφιος στην κατηγορία Α' Ανδρικού Ρόλου, για την ερμηνεία του στο *Train to Busan*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Gong Yoo at Management Soop
* 

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ηθοποιοί κινηματογράφου
Τζονγκ Γιου-μι (ηθοποιός γεννημένη το 1983)

Η **Τζονγκ Γιου-μι** (Χάνγκουλ: *정유미*, 18 Ιανουαρίου 1983) είναι Νοτιοκορεάτισσα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Με το ντεμπούτο της, το 2005, στο  *Blossom Again*, η Τζονγκ απέκτησε δημοτικότητα στη χώρα της. Μετά από αυτήν την ταινία συμμετείχε και σε άλλες, οι οποίες έλαβαν καλές κριτικές όπως το *Family Ties* (2006), το *Chaw* (2009) και το  *My Dear Desperado* (2011), καθώς επίσης και στις επιτυχημένες εισπρακτικά *The Crucible* (2011) και *[[Train to Busan]]* (2016). Κατά τη διάρκεια της καριέρα της έχε λάβει αρκετές υποψηφιότητες και βραβεία στη χώρα της, όπως στα *Baeksang Arts Awards*,  τα *Buil Film Awards*  και στα *Blue Dragon Film Awards*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτισσες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βηρίνα

Η **Αιλία Βηρίνα** (απεβ. 484) ήταν η σύζυγος του Λέοντα Α΄ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και αδελφή του Βασιλίσκου. Η κόρη της Αριάδνη ήταν αυτοκράτειρα σύζυγος του Ζήνωνα και, στη συνέχεια, του Αναστάσιου Α΄. Η Βηρίνα ήταν η γιαγιά του Λέοντα Β΄.

## Οικογένεια
Η καταγωγή της Βηρίνας και του αδελφού της Βασιλίσκου είναι άγνωστες. Θεωρούνται πιθανό να έχουν καταγωγή στα Βαλκάνια, αλλά τίποτα πιο συγκεκριμένο δεν είναι γνωστό. Υποτίθεται ότι έχουν τουλάχιστον μια αδελφή, καθώς η αγιογραφία του Δανιήλ του Στυλίτη αναφέρει έναν γαμπρό της Βηρίνας και του Βασιλίσκου ως Ζούζου.

## Αυτοκρατορική σύζυγος
Τον Ιανουάριο του 457 ο Μαρκιανός υπέκυψε σε ασθένεια, πιθανόν γάγγραινα, αφήνοντας την κόρη του Ευφημία και τον γαμπρό του Αρτέμιο. Ο Λέων, ελλείψει άαλλων άρρενων απογόνων, έγινε αυτοκράτορας. Στις 7 Φεβρουαρίου 457 στέφθηκε από τον Πατριάρχη Ανατόλιο, την πρώτη τέτοια στέψη που γνωστό ότι σχετίζεται με τον Πατριάρχη. Σε αυτό το σημείο η Βηρίνα έγινε σύζυγός του. Είναι πιθανόν να πρόσθεσε το «Αιλία» στο όνομά της κατά την ανακήρυξή της ως Αυγούστα.

Ο Λέων Β΄, γιος της κόρης της Αριάδνης, ανακηρύχθηκε Καίσαρας, τον Οκτώβριο του 473 και στην πράξη έγινε ο οριστικός διάδοχος του θρόνου λόγω του ότι είναι το πιο κοντινό συγγενή του Λέοντα Α΄. Στις 18 Ιανουαρίου 474, ο Λέων Α΄ πέθανε από δυσεντερία και ο εγγονός του τον διαδέχθηκε αμέσως. Η Βηρίνα παρέμεινε στο παλάτι.

## Χήρα
Επειδή ο Λέων ήταν πολύ μικρός για να κυβερνήσει μόνος του, η Βηρίνα και η Αριάδνη αποφάσισαν να στέψουν τον Ζήνωνα ως συναυτοκράτορα, πράγμα που έγινε στις 9 Φεβρουαρίου του 474. Όταν ο Λέων αρρώστησε και πέθανε στις 17 Νοεμβρίου, ο Ζήνων έγινε μονοκράτορας με την Αριάδνη ως αυτοκράτειρα-σύζυγός του. Η Βηρίνα δεν ήταν η καλύτερη στον ρόλο της χήρας. Σύμφωνα με τον Ιωάννη της Αντιοχείας, βρήκε έναν εραστή, τον Πατρίκιο, πρώην έπαρχο. Η Βηρίνα είχε αρχικά υποστηρίξει τον Ζήνωνα, ενώ ο νεαρός αυτοκράτορας Λέων Β΄ ήταν ακόμα ζωντανός. Λίγο καιρό μετά το θάνατο του εγγονού της, η Βηρίνα στράφηκε εναντίον του γαμπρού της. Μια σύγχρονη ερμηνεία υποδηλώνει ότι το αίτημα αφορά το δεύτερο γάμο της με τον Πατρίκιο. Ο Ζήνων είχε λόγους να αρνηθεί να αποτρέψει τον Πατρίκιο ως αντίπαλο κι υποψήφιο για το θρόνο. Η Βηρίνα συνωμότησε εναντίον του Ζήνωνα με τον εραστή της Πατρίκιο, τον αδελφό της Βασιλίσκο, αναγκάζοντας τον Ζήνωνα να τραπούν σε φυγή από την Κωνσταντινούπολη το 475. Ο Ζήνωνας κατέφυγαν στη μητρική εδάφη του, φέρνοντας μαζί του μερικά από τα Ισαύρων που ζουν στην Κωνσταντινούπολη, και το αυτοκρατορικό θησαυροφυλάκιο. Ο Βασιλίσκος ήταν τότε αναγνωρισμένος ως Αύγουστος στις 9 Ιανουαρίου 475  στο παλάτι Έβδομον, από τους υπουργούς παλάτι και τη Γερουσία.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Μικρόκαμπος Κιλκίς

Ο **Μικρόκαμπος** είναι οικισμός στην Κεντρική Μακεδονία και την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς.

## Γενικά στοιχεία
Ο Μικρόκαμπος βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 80 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε μικρή απόσταση (δυτικά) από την Πικρολίμνη. Απέχει περίπου 23 χλμ. ΝΔ. από το Κιλκίς και 33 χλμ. ΒΔ. της Θεσσαλονίκης.  Αναφέρεται επίσημα το 1919, μετά την απελευθέρωση, με την παλιά του ονομασία από την τουρκοκρατία ως *Αλή Χοτζαλάρ* να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γκιόλ- Όμπαση (σημερινή Πικρολίμνη). Μετονομάστηκε σε Μικρόκαμπος το 1927 και το 1930 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 είχε πληθυσμό 731 κατοίκους.

## Παραπομπές


Μικροκαμπος
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Ιερατική Σχολή Σάμου

Η **Ιερατική Σχολή Σάμου** ήταν παραγωγική σχολή της Εκκλησίας για την κατάρτιση ιερέων και δασκάλων.

## Ίδρυση
Η Ιερατική Σχολή Σάμου ιδρύθηκε στη Σάμο το σχολικό έτος 1924-1925. Αποσκοπούσε στην κατάρτιση ιερωμένων και δασκάλων για να εργαστούν στα μικρά χωριά του νησιού. Το 1929 τερματίστηκε η λειτουργία της για λόγους οικονομίας. Όμως δόθηκε η δυνατότητα στους μαθητές της που είχαν δικαίωμα εγγραφής στις δύο τελευταίες τάξεις να συνεχίσουν τη φοίτησή τους προκειμένου να λάβουν πτυχίο δασκάλου. Οι περισσότεροι μαθητές της Σχολής εγγράφηκαν στην Ιερατική Σχολή Κορίνθου και κάποιοι στην Ιερατική Σχολή Αλεξανδρούπουλης

## Το προσωπικό της Σχολής
Πρώτος διευθυντής της ήταν ο Αρχιμανδρίτης Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου,ο οποιος δίδασκε το μάθημα των θρησκευτικών και ο Γεώργιος Καρατζάς διδάσκων το μάθημα των ελληνικών, ο Γεώργιος Κοκκώνης τα φυσικομαθηματικά, ο Νικόλαος Ιωαννίδης τα παιδαγωγικά. Τα υπόλοιπα μαθήματα τα δίδασκαν καθηγητές του γυμνασίου.

## Οι μαθητές
Την πρώτη σχολική χρονιά εγγράφηκαν σαράντα περίπου μαθητές με μετεγγραφή από το Πυθαγόριο Γυμνάσιο. Υπήρξε τάξη με πέντε μόνο μαθητές.

## Κτιριακές εγκαταστάσεις
Ελλείψει αιθουσών διδασκαλίας αρχικά στεγάσθηκε στο Πασχάλειο Μουσείο, όπου σε αίθουσες με αγάλματα και άλλα εκθέματα, γινότανε μάθημα με δανεικά εκθέματα. Μετά από δυο μήνες μετεγκαταστάθηκε στο Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού, το οποίο παρείχε άνεση χώρων αλλά δυσχέρειες στη μεταφορά των τροφίμων και των μετακινήσεων του προσωπικού από τα πλησιόχωρα χωριά στο μοναστήρι. Τελικά μετεγκαταστάθηκε εκ νέου σε οικεία στο Λιμάνι του Βαθέως.
Το 1925-1926 μεταφέρθηκε στη Μαυρογένειο Σχολή όταν κενώθηκαν αίθουσες από τη μετεγκατάσταση των προσφύγων σε άλλα οικήματα της περιοχής.

## Οι μαθητές
Μετά τις αναγκαίες επισκευές και τον διορισμό περισσότερων καθηγητών άρχισε πιο συστηματικά η λειτουργία της σχολής, στην οποία οι μαθητές ήταν εσωτερικοί και κατέβαλαν το ποσό των τετρακοσιών δραχμών για τροφία.

## Τα μαθήματα
Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν ίδια με αυτά σε κάθε γυμνάσιο και επίσης παιδαγωγικά, ιστορία της παιδαγωγικής, διδακτική, παιδονομία, ψυχολογία, λογική. Υποδειγματικές διδασκαλίες γίνονταν στην Α' Δημοτικού στο Βαθύ. Για την ιερατική μόρφωση επιπλέον διδάσκονταν Παλαιά και Καινή Διαθήκη, εκκλησιαστική ιστορία, εκκλησιαστικό δίκαιο, ποιμαντική, δογματική, ρητορική και κανονικό δίκαιο.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα, εκδ. Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,

Κατηγορία:Ιστορία της Σάμου
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα
Εσπεραντική Σχολή Σάμου

Η **Εσπεραντική Σχολή Σάμου** ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα συσταθέν στα 1907 στη Σάμο με σκοπό την εκμάθηση της εσπεραντικής γλώσσας. 

## Ίδρυση
Η Εσπεραντική Σχολή Σάμου ιδρύθηκε από τον Σαμιώτη ιατρό Ανακρέοντα Σταματιάδη, ιδρυτή και προέδρου του Ανώτατου Εσπεραντικού Ινστιτούτου Ελλάδος. Το 1904 ιδρύθηκε η Εσπεραντική Εταιρεία στη Σάμο. Η Εταιρεία προέβη στη σύσταση σχολής η οποία βρισκόταν εγκατεστημένη στην οδό Αγίου Σπυρίδωνα κοντά στον ηγεμονικό κήπο στο Βαθύ. Τρεις φορές την εβδομάδα παραδίνονταν εσπερινά μαθήματα εσπεραντικής γλώσσας και μαθήματα φωνητικής και οργανικής μουσικής. Στη Σχολή ήταν εγγεγραμμένοι εκατόν εξήντα μαθητές και λειτουργούσε βιβλιοθήκη, δωρεά του Ηγεμόνα Γεωργίου Φιλ. Γεωργιάδη, ο οποίος ήταν και επίτιμο μέλος της Εσπεραντικής Εταιρείας.

Στις 10 Οκτωβρίου 1911 ο Ανακρέων Σταματιάδης υπέβαλε προς τον Ηγεμόνα της Σάμου Ανδρέα Κοπάση κατάλογο διδασκαλισσών και διδασκάλων οι οποίοι έλαβαν δίπλωμα κατά την Εσπερνατική Εξέταση: εκ των σαρανταεπτά οι δεκατέσσερις ήταν αριστούχοι. Το 1912 απαγορεύτηκε η διδασκαλία της Εσπεραντικής γλώσσας για άγνωστο λόγο.

## Παραπομπές


## Πηγές
* 
* Ελληνικός Εσπεραντικός Σύνδεσμοςhttps://web.archive.org/web/20171016053808/http://www.esperanto.gr/site/index.php?option=com_content&view=article&id=27&Itemid=185&lang=el-GR

Κατηγορία:Ηγεμονία της Σάμου
Κατηγορία:Εσπεράντο
Κατηγορία:Πρώην σχολεία
Τζουλιάνο δούκας του Νεμούρ

O **Τζουλιάνο**, ιταλ. *Giuliano*, (12 Μαρτίου 1479 - 17 Μαρτίου 1516) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν κυβερνήτης της Φλωρεντίας (1513-1516) και δούκας του Νεμούρ (1515-1516).

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο τριτότοκος γιος του Λαυρέντιου Α΄ του μεγαλοπρεπούς κυβερνήτη της Φλωρεντίας και της Κλαρίτσε Ορσίνι. Τον αποκαλούσαν και Τζουλιάνο του Λαυρέντιου (Giuliano di Lorenzo). Μεγαλύτεροί του αδελφοί ήταν ο Πέτρος Β΄ και ο πάπας Λέων Ι΄.

Όταν απεβίωσε το 1492 ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ο Πέτρος Β΄, αλλά μετά την άτυχη διαχείριση της διέλευσης του στρατού του Καρόλου Η΄ της Γαλλίας από την Τοσκάνη, οι Φλωρεντιανοί έδιωξαν τον Πέτρο Β΄, δύο έτη μόνο μετά που ανέλαβε. Μαζί του ο Τζουλιάνο κατέφυγε στη Βενετία. Την έξωση υποστήριξαν οι Γάλλοι. Αργότερα όμως, ο πάπας, η Ισπανία και η Αυστρία δημιούργησαν τον Ιερό Σύνδεσμο, που έδιωξε τους Γάλλους από την Ιταλία και το 1512 επανήλθε ως κυβερνήτης στη Φλωρεντία ο Τζουλιάνο· ο αδελφός του είχε αποβιώσει 9 έτη πριν.

Το 1515 νυμφεύτηκε τη Φιλιμπέρτα, κόρη του δούκα της Σαβοΐας στην Αυλή της Γαλλίας. Με την ευκαιρία αυτή -και την παρέμβαση του αδελφού του πάπα Λέοντα Ι΄- ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας τον έκανε δούκα του Νεμούρ. Απεβίωσε το επόμενο έτος και τάφηκε στο ταφικό παρεκκλήσιο των Μεδίκων στον ναό του Σαν Λορέντσο. Το ταφικό μνημείο το δημιούργησε ο Μιχαήλ Άγγελος και έχει επάνω το άγαλμα του Τζουλιάνο και κάτω τις μορφές της Νύχτας και της Ημέρας. Δεν πρέπει να συγχέεται ο τάφος του με αυτόν του θείου του Τζουλιάνο Α΄, που βρίσκεται στο ίδιο παρεκκλήσιο. Τον διαδέχθηκε ο γιος τού Πέτρου Β΄, ο Λαυρέντιος Β΄, ως κυβερνήτης της Φλωρεντίας.

Ο Ραφαήλ, ζωγράφος που προτιμούσε ο Λέων Ι΄, του έκανε την προσωπογραφία στη Ρώμη.

## Οικογένεια
Το 1515 νυμφεύτηκε τη Φιλιμπέρτα της Σαβοΐας, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Σαβοΐας, αλλά δεν είχε τέκνα.

Από μια εκτός γάμου σχέση του με την Πατσίφικα Μπραντάνο, γιος του ήταν ο:
* (νόθος) Ιππόλυτος 1411-1535, καρδινάλιος.

## Πρόγονοι




## Παραπομπές


## Πηγές
*
*

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Κατηγορία:Δούκισσες του Νεμούρ
Οικοκυρική Σχολή Μαρίας Καΐρου

Η **Οικοκυρική Σχολή Μαρίας Καΐρου** ιδρύθηκε και λειτούργησε στη Σάμο από το 1908 έως το 1914.

## Ίδρυση
Η **Οικοκυρική Σχολή Μαρίας Καΐρου** ιδρύθηκε από την παλιά διευθύντρια της Μαυρογενείου Σχολής Μαρία Καΐρου μετά από σχετικό αίτημα που υπέβαλε στη Συνέλευση στις 21 Ιουνίου 1908.
## Στέγαση
Η σχολή αρχικά στεγαζόταν στην οικία του Ιωάννη Ιωαννίδη (Κρύου) Από το 1911-1912 μεταστεγάζεται από το Βαθύ στο Καρλόβασι λόγω των περισσότερων αναγκών των κατοίκων της εκεί περιοχής. Θα λειτουργήσει εκεί έως το 1914.
## Οικονομικοί πόροι
Το ποσό των τριάντα οθωμανικών λιρών εγκρίθηκε αρχικά ως συνδρομή προς τη σχολή,μετά από σχετικό αίτημα που υποβλήθηκε προς τη συνέλευση. Το 1910 επίσης εγκρίθηκε έκτακτη χορήγηση με το ποσό των δεκαπέντε εικοσάφραγκων. Η Μαρία Καΐρου ζήτησε και εγκρίθηκε να εκθέσει σε λαχείο τα εργόχειρα που φτιάχνονταν στη σχολή της.
Το 1911 έλαβε έκτακτη χορηγία τριακοσίων χρυσών φράγκων.

## Τα μαθήματα
Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν κοπτική, ραπτική, γυμνασιακά μαθήματα από καθηγητές του γυμνασίου και τη Βασιλική Βαρβούνη αριστούχο απόφοιτο του Αρσακείου. Επίσης η γαλλική γλώσσα από τη Γαλλίδα Γαβριέλα και από ειδικές δασκάλες κλειδοκύμβαλο και ζωγραφική.
Κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών παραδίδονταν μαθήματα γαλλικής γλώσσας και νηπιαγωγείου σε όσους επιθυμούσαν με δίδακτρα είκοσι γρόσια για παιδιά νηπιαγωγείου και σαράντα γρόσια το μήνα για μαθητές ανώτερων τάξεων.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα, εκδ. Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα

Κατηγορία:Ιστορία της Σάμου
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Ελλάδα