open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αδόλφος Φρειδερίκος Δ΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Ο **Αδόλφος-Φρειδερίκος Δ΄**, γερμ. Adolf-Friedrich IV (5 Μαΐου 1738 - 2 Ιουνίου 1794) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (1752-1794).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Λουδοβίκου-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Μίρο (Mirow) και της Ελισάβετ-Αλμπερτίνας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.

Το 1794 απεβίωσε στο Νόιστρελιτς σε ηλικία 56 ετών, άγαμος.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Huberty, Michel; Alain Giraud; F. et B. Magdelaine. L'Allemagne Dynastique, Tome VI : Bade-Mecklembourg. p. 211. ISBN 978-2-901138-06-8.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Γεώργιος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Ο **Γεώργιος** (γερμ. *Georg*, 12 Αυγούστου 1779 - 6 Σεπτεμβρίου 1860) του Οίκου του Μεκλεμβούργου ήταν μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (1816-1860).

## Βιογραφία
Ο *Γεώργιος Φρειδερίκος Κάρολος Ιωσήφ* ήταν το όγδοο παιδί και ο τρίτος (πρώτος επιβιώσας) γιος του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Φρειδερίκης, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου της Έσσης-Ντάρμστατ.

Το 1860 απεβίωσε στο Νόιστρελιτς σε ηλικία 81 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1817 τη Μαρία, κόρη του Φρειδερίκου της Έσσης-Κάσσελ, και είχε τέσσερα τέκνα:
* Λουίζα (1818 - 1842).
* Φρειδερίκος Γουλιέλμος (1819 - 1904), Μέγας Δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
* Καρολίνα Μαριάννα (1821 - 1876), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο Ζ΄ της Δανίας.
* Γεώργιος Αύγουστος (1824 - 1876), Πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Huberty, Michel; Alain Giraud; F. et B. Magdelaine. L'Allemagne Dynastique, Tome VI: Bade-Mecklembourg. p. 218. ISBN 978-2-901138-06-8.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Λάζαρος Μουσιού

Ο **Λάζαρος Μουσιού**, στις Σπέτσες το όνομα αναφέρεται και Μουσιός, ήταν Έλληνας αρσιβαρίστας ο πρώτος νικητής στους πρώτους αγώνες άρσης βαρών που έγιναν στην Ελλάδα. Ήταν από τις Σπέτσες, κομμωτής στο επάγγελμα, που συμμετείχε στα Δ΄Ολύμπια του 1889.

Στους αγώνες που έγιναν στο κεντρικό γυμναστήριο που είχε στηθή στην πλατεία Ομόνοιας, ο Μουσιού ήταν νικητής στην Άρση βαρών δια αμφοτέρων των χειρών και δεύτερος στην Δισκοβολία δια δίσκου ξύλινου άνευ σιδηράς στεφάνης.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας
Αδόλφος Φρειδερίκος Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Ο **Αδόλφος-Φρειδερίκος Γ΄**, γερμ. Adolf-Friedrich III (7 Ιουνίου 1686 - 11 Δεκεμβρίου 1752) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (1708-1752).

## Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Μαρίας, κόρης του Γουσταύου-Αδόλφου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ.

Το 1752 απεβίωσε στο Στρέλιτς σε ηλικία 56 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Δωροθέα των Όλντενμπουρκ, κόρη του Ιωάννη-Αδόλφου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν και είχε τέκνο:
* Μαρία-Σοφία 1710-1728, απεβίωσε 18 ετών.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Τα Παιδιά της Παλαιότητας

**Τα Παιδιά της Παλαιότητας** είναι μουσικό συγκρότημα από την Κέρκυρα. Το σχήμα προέκυψε μετά τη διάλυση των επίσης Κερκυραίων Κόρε. Ύδρο. και αποτελεί ουσιαστικά τη συνέχειά τους.

## Βιογραφία
Τα Παιδιά της Παλαιότητας σχηματίστηκαν στην Κέρκυρα το καλοκαίρι του 2013 από τον frontman των Κόρε. Ύδρο. Π.Ε. Δημητριάδη, τον τελευταίο κιθαρίστα του σχήματος, τον πιανίστα Μάριο Πλασκασοβίτη και τον στενό τους φίλο, κιθαρίστα Νίκο Ραράκο, μαζί με την τσελίστρια Χριστίνα Παπαλίτσα και τον επίσης συνεργάτη της τελευταίας περιόδου των Κόρε. Ύδρο., μπασίστα Παντελή (Ντέλο) Πέτρου.

Το όνομα του συγκροτήματος αναφέρεται στο τραγούδι "Η Παλαιότητα", από τον τελευταίο δίσκο των Κόρε. Ύδρο., καθώς -σύμφωνα με τον Π.Ε. Δημητριάδη, σε συνέντευξή του στο περιοδικό *Sonik*- ο πυρήνας του σχήματος είναι τα παιδιά πίσω από αυτό το τραγούδι, *«με κοινό χαρακτηριστικό τους το ότι δεν παίρνουν και πολύ στα σοβαρά τον εαυτό τους»*.

Με οδηγό έναν κύκλο ανέκδοτων τραγουδιών του Δημητριάδη, διαμορφώθηκε η καλλιτεχνική ιδέα μέσα από την οποία προέκυψε ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος, *[[12 Τραγούδια από τις Κατακόμβες]]*, που κυκλοφόρησε από την Inner Ear τον Ιούνιο του 2014** και παρουσιάστηκε ζωντανά σε μια πρώτη επίσημη εμφάνιση στην Αθήνα, τον Σεπτέμβριο του 2014.

Tον Οκτώβριο του 2014 τα Παιδιά της Παλαιότητας ξεκίνησαν τη δημιουργία του δεύτερου δίσκου τους *[[Consortium in Amato]]*, με την προσθήκη του ντράμερ Αριστοτέλη Κροκίδη, ενός δεύτερου κιθαρίστα (Θοδωρής Άνθης) και της μπασίστριας Νούμερο Μπλε. Το εξώφυλλο του δίσκου αποτέλεσε την αφορμή της λύσης της πολυετούς συνεργασίας του Δημητριάδη με τη δισκογραφική Inner Ear. Ο δίσκος τελικά κυκλοφόρησε, αρχικά σε CD τον Νοέμβριο του 2015, από την κερκυραϊκή L39, ενώ τον Απρίλιο του 2017 επανακυκλοφόρησε σε διπλό LP, με τρία επιπλέον τραγούδια. Το *Consortium in Amato* απέσπασε αξιοσημείωτη κριτική αναγνώριση και παρουσιάστηκε σε σειρά ζωντανών εμφανίσεων.

Τον Σεπτέμβριο του 2017 ο ντράμερ Αριστοτέλης Κροκίδης αντικαταστάθηκε από τον Επαμεινώνδα Καραΐσκο.

Στις 9 Ιουνίου του 2020 κυκλοφόρησε από την Inner Ear ο τρίτος δίσκος του συγκροτήματος, με τίτλο *[[Ενθύμιον Νεανικών Συντροφιών]]*, με προπομπό το τραγούδι "Τα Απέραντα Θέρη μου".

## Δισκογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τα Παιδιά της Παλαιότητας - επίσημος δικτυακός τόπος
* Τα Παιδιά της Παλαιότητας - επίσημη σελίδα στο Facebook
* Τα Παιδιά της Παλαιότητας - επίσημη σελίδα στο Instagram
* Τα Παιδιά της Παλαιότητας - επίσημο κανάλι στο YouTube
* Τα Παιδιά της Παλαιότητας στο Discogs

Τα Παιδιά της Παλαιότητας
Ερνέστος Γκόττλομπ του Μεκλεμβούργου

O **Ερνέστος Γκόττλομπ** (γερμ. *Ernst Gottlob*, 27 Αυγούστου 1742 - 27 Ιανουαρίου 1814) του Οίκου του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

## Βιογραφία
Ο *Ερνέστος Γκόττλομπ Αλβέρτος* ήταν το έβδομο παιδί και ο τρίτος γιος του Καρόλου Λουδοβίκου Φρειδερίκου του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, Πρίγκιπα του Μίροβ, και της Ελισάβετ Αλβερτίνας των Βέττιν, κόρης του Ερνέστου Φρειδερίκου Α΄ της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.

Το 1814 απεβίωσε σε ηλικία 72 ετών, άγαμος.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Grewolls, Grete (2011). Wer war wer in Mecklenburg und Vorpommern. Das Personenlexikon (in German). Rostock: Hinstorff Verlag. p. 2580. ISBN 978-3-356-01301-6.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Ο **Φρειδερίκος Γουλιέλμος** (γερμ. *Friedrich Wilhelm*, 17 Οκτωβρίου 1819 - 30 Μαΐου 1904) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς (1860 - 1904).

## Βιογραφία
Ο *Φρειδερίκος Γουλιέλμος Κάρολος Γεώργιος Ερνέστος Αδόλφος Γουσταύος* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου της Έσσης-Κάσσελ.

Το 1904 απεβίωσε στο Νοϊστρέλιτς σε ηλικία 85 ετών.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1843 την εξαδέλφη του Αυγούστα, κόρη του Αδόλφου, Δούκα του Κέιμπριτζ, και είχε ένα τέκνο:
* Αδόλφος Φρειδερίκος Ε΄ (1848 - 1914), Μέγας Δούκας του Μεκλεμβούργου-Στέλιτς.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* "Wealthiest Grand Duke dead" (PDF). *[[The New York Times|New York Times]]*. 1904-05-31.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κάρολος του Μεκλεμβούργου

Ο **Κάρολος** (γερμ. *Karl*, 30 Νοεμβρίου 1785 - 21 Σεπτεμβρίου 1837) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και στρατιωτικός.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλις και της Καρλόττας, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου της Έσσης-Ντάρμστατ.

Το 1837 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 52 ετών, άγαμος.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Huberty, Michel; Alain Giraud; F. et B. Magdelaine. L'Allemagne Dynastique, Tome VI : Bade-Mecklembourg. pp. 211, 218. ISBN 978-2-901138-06-8.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Αψηφιά Φωκίδας

H **Αψηφιά** ή **Αψιφιά** είναι νησάκι το οποίο βρίσκεται στον κόλπο της Ιτέας του Κορινθιακού στον Νομό Φωκίδας, απέναντι από το Γαλαξίδι.

## Γεωγραφία - Ιστορία
Επάνω στο έδαφός της νησίδας υπάρχει μικρός φάρος, κτισμένος το 1887, μαζί με το σπίτι του φαροφύλακα και έχουν εντοπιστεί κατάλοιπα προϊστορικής εγκατάστασης, ενώ οι Γάλλοι αρχαιολόγοι *Lerat* και *Chamoux* τοποθετούν σε αυτήν ιερό του θεού Απόλλωνα. Η Αψηφιά, την ύστερη Ρωμαϊκή με πρώιμη Βυζαντινή περίοδο, ενδεχομένως χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο από τις σλαβικές επιδρομές που γίνονταν την εποχή εκείνη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι ακατοίκητο και μαζί με το Γαλαξίδι και τη νησίδα Άγιος Γεώργιος, αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Γαλαξιδίου που ανήκει στης Δημοτική Ενότητα Γαλαξειδίου του Δήμου Δελφών. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε με το όνομα Αψιφιά για πρώτη φορά το 1940.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Νησιά του Κρισσαίου κόλπου
Κατηγορία:Νησιά της Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Αδόλφος Φρειδερίκος Ε΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Ο **Αδόλφος Φρειδερίκος Ε΄** (γερμ. *Adolf Friedrich V*, 22 Ιουνίου 1848 - 11 Ιουνίου 1914) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν μέγας δούκας του Μεκλεμβούγου-Στρέλιτς (1904-1914).

## Βιογραφία
Ο *Γεώργιος Αδόλφος Φρειδερίκος Βίκτωρ Ερνέστος Αδαλβέρτος Γουσταύος Γουλιέλμος Ουέλλινγκτον* ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Αυγούστας, κόρης του Αδόλφου, Δούκα του Κέιμπριτζ.

Το 1914 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 66 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του, Αδόλφος Φρειδερίκος ΣΤ΄.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1877 την Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ του Άνχαλτ, και είχε τέκνα:
* Μαρία (1878 - 1948), παντρεύτηκε πρώτα τον κόμη Ζορζ Ζαμετέλ και έπειτα τον Ιούλιο Ερνέστο του Λίππε.
* Ιουδήθ (1880 - 1946), παντρεύτηκε το Δανιήλ Γ΄ (διάδοχο και μετά τιτουλάριο βασιλιά) του Μαυροβουνίου.
* Αδόλφος Φρειδερίκος ΣΤ΄ (1882 - 1918), Μέγας Δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
* *Κάρολος Μπόρβιν* Χριστιανός Αλέξανδρος Αρθούρος (1888 - 1908), Μέγας Δούκας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς· σκοτώθηκε σε μονομαχία με τον κουνιάδο του, κόμη Ζαμετέλ, υπερασπιζόμενος την τιμή της αδελφής του.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Louda, Jiri; Michael Maclagan (1981). Lines of Succession. London: Orbis Publishing. ISBN 0-85613-276-4.
* Finestone, Jeffrey; Robert Massie (introduction) (1981). The Last Courts of Europe. London: J M Dent & Sons Ltd. ISBN 0-460-04519-9.
* Pope-Hennessey, James (2000). Queen Mary. London: Phoenix Press. ISBN I 84212 032 8.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Αδόλφος Φρειδερίκος ΣΤ΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Ο **Αδόλφος Φρειδερίκος ΣΤ΄** (γερμ. *Adolf Friedrich VI*, 17 Ιουνίου 1882 - 23 Φεβρουαρίου 1918) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν μέγας δούκας του Μεκλεμβούργου.

## Βιογραφία
Ο *Αδόλφος Φρειδερίκος Γεώργιος Ερνέστος Αλβέρτος Εδουάρδος* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφου Φρειδερίκου Ε΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ του Άνχαλτ.

Το 1918 αυτοκτόνησε στο Νόιστρελιτς σε ηλικία 36 ετών. Δεν είχε νόμιμα τέκνα· ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του κλάδου του Στρέλιτς και το Στρέλιτς περιήλθε στον Φρειδερίκο Φραγκίσκο Δ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν του πρεσβύτερου, κύριου κλάδου.

## Οικογένεια
Αναφέρεται ότι νυμφεύτηκε μοργανατικά. Η σοπράνο της όπερας Μαφάλντα Σαλβατίνι ισχυριζόταν ότι ήταν ερωμένη του και είχε δύο γιους από αυτόν, αλλά πρόσφατη έρευνα απέδειξε το αντίθετο.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Louda, Jiri; Michael Maclagan (1981). Lines of Succession. London: Orbis Publishing. ISBN 0-85613-276-4.
* Finestone, Jeffrey; Robert Massie (introduction) (1981). The Last Courts of Europe. London: J M Dent & Sons Ltd. ISBN 0-460-04519-9.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Γιώργος Γεννηματάς (αθλητής)

Ο **Γιώργος Γεννηματάς**, γεννημένος στην Λακωνία το 1873 ήταν έλληνας αθλητής δρόμων ταχύτητας, αναβάτης σε ιππικού αγώνες, με συμμετοχή σε Ολυμπιακούς αγώνες.

Είχε φοιτήση στην σχολή Ευελπίδων και ήταν ανθυπίλαρχος του ιππικού. 

Ήταν αθλητής του Πανελληνίου και στους Α΄πανελλήνιους αγώνες του 1896 ήταν τρίτος στα 100 μέτρα και πρώτος στο άλμα είς ύψος. Στους Α΄Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα πήρε μέρος στα 100 μέτρα  όπου τερμάτισε 4ος ή 5ος . Σε ιππικούς αγώνες το 1902 στον Ποδονίφτη είχε κερδίσει δύο πρώτες θέσεις.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ιππασίας
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του ιππικού
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Παραλία Αγίων Πάντων Φωκίδας

Η **Παραλία Αγίων Πάντων** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Δωρίδας στην Φωκίδα.

## Γενικά στοιχεία
Η Παραλία Αγίων Πάντων βρίσκεται Δ. - ΝΔ. του Γαλαξιδίου σε απόσταση 12 χιλιόμετρα από αυτό και Α. της Ερατεινής (10 χιλιόμετρα), δίπλα στην ΕΟ Αντιρρίου - Ιτέας. Είναι παραθεριστικό θέρετρο της περιοχής και το καλοκαίρι παρουσιάζει αξιόλογη τουριστική κίνηση καθώς διαθέτει καταστήματα εστίασης, καφενεία, ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στο χωριό υπάρχει λιμανάκι για αλιευτικά σκάφη, βάρκες και ταχύπλοα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων του είναι η καλλιέργεια και παραγωγή κτηνοτροφικών προϊόντων, οπωρολαχανικών και ελαιόλαδου. Αξιοθέατα της περιοχής είναι τα ερείπια από τείχη αρχαίου μαρμάρινου φρουρίου και ο Βυζαντινός ναός με το όνομα «Βαρνάκοβα», που βρίσκεται μέσα σε σπηλιά. 

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Άγιους Πάντες και τους Νέους Άγιους Πάντες, αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίων Πάντων της δημοτικής ενότητας Γαλαξειδίου που υπάγεται στο Δήμο Δελφών και έχει πληθυσμό 88 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή 2021. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1971 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Αγίων Πάντων.

Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Ποταμοί Φωκίδας

*Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: [[Ποταμοί Δράμας]]*

Οι **Ποταμοί** είναι παραθαλάσσιος οικισμός στα παράλια του κόλπου της Αντίκυρας του νομού Φωκίδας. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Ιτέας, ανάμεσα στα χωριά Στενός και Βάλτος. Απέχουν 15 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Δεσφίνας και 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά  από τα Άσπρα Σπίτια. Το όνομα Ποταμοί προήλθε από τα πολλά μικρά ποταμάκια που υπάρχουν στην περιοχή και καταλήγουν στην παραλία. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης το χωριό ανήκει στη δημοτική ενότητα Δεσφίνας που υπάγεται στο Δήμο Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 18 κατοίκους. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1991 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Δεσφίνης. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ποταμοί  Δεσφίνας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Λιβανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα

Το **Κομμουνιστικό Κόμμα Λιβάνου** (αραβικά: الـحـزب الشـيـوعـي اللبـنـانـي, γαλλικά: *Parti communiste libanais*, PCL) είναι κομμουνιστικό κόμμα στο Λίβανο. Ιδρύθηκε το 1924 από τον Λιβανέζο πνευματικό, συγγραφέα και δημοσιογράφο Γιουσέφ Ιμπραΐμ Γιαζμπέκ και τον Φουάντ αλ-Σιμαλί, όπως και τον Ντανί Φουανί, καπνεργάτη από τη Μπικφαγιά.

## Δημιουργία
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Λιβάνου ιδρύθηκε επίσημα στις 24 Οκτωβρίου 1924, στο Λίβανο στην πόλη Χαντάθ, νότια της Βηρυτού. Η πρώτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε από συνδικαλιστές, οι οποίοι σχημάτισαν για πρώτη φορά ανεξάρτητα συνδικάτα στο Λίβανο (προηγουμένως, τα εργατικά συνδικάτα ελέγχονταν από τους Γάλλους). Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης μελετητές, ακαδημαϊκοί, συγγραφείς και δημοσιογράφοι που δραστηριοποιούνταν στην προώθηση των ιδεών της Γαλλικής Επανάστασης και γνώριζαν τα κείμενα του Καρλ Μαρξ και του Φρίντριχ Ένγκελς. Το κόμμα ιδρύθηκε για να καλύψει την περιοχή που βρισκόταν υπό τη γαλλική εντολή, η οποία μετεξελίχθηκε σε Συρία και Λίβανο. Αρχικά, το όνομα του κόμματος ήταν «Λιβανικό Λαϊκό Κόμμα», σε μια προσπάθεια να αποφύγει τη γαλλική απαγόρευση δραστηριοτήτων των «μπολσεβίκων».

Το κόμμα είχε αρχικά κηρυχθεί παράνομο, αλλά η απαγόρευση ήταν χαλαρή κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Για περίπου είκοσι χρόνια, το LCP οργάνωνε κομμουνιστικές πολιτικές δραστηριότητες τόσο στον Λίβανο όσο και στη Συρία, αλλά το 1944 το κόμμα χωρίστηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Λιβάνου και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας.

## Εκλογικά αποτελέσματα
Το κόμμα συμμετείχε στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2005 σε διάφορες περιφέρειες αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει έδρες. Στο Νότιο Λίβανο, ο γενικός γραμματέας Σανταλάχ Μαζρανί κέρδισε 8.886 ψήφους στη δεύτερη συνοικία και ο Ανουάρ Γιασίν, πρώην κρατούμενος στο Ισραήλ, έλαβε 18.244 ψήφους στην πρώτη συνοικία. Ο πρώην γενικός γραμματέας Φαρούχ Νταχρούτζ έλαβε 10.688 ψήφους στην τρίτη περιοχή Μπέκα.

Στις νομοθετικές εκλογές του 2009, το LCP λειτούργησε ανεξάρτητα με υποψηφίους σε πέντε περιφέρειες, αλλά απέτυχε να κερδίσει έδρες. Σε μια επίσημη δήλωση, το LCP σχολίασε ότι «οι εκλογές του 2009 διευρύνουν το χάσμα που υπάρχει ήδη λόγω του σεκταριστικού συστήματος» και, εκφράζοντας την απογοήτευσή του για το εκ΄λογικό του αποτέλεσμα, ανέλυσε και προσπάθησε να δικαιολογήσει την απόδοση του κόμματος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Λιβάνου
Λιβανος
Λαϊκό Κόμμα Λιβάνου

Το **Λαϊκό Κόμμα Λιβάνου** (αραβικά: حزب الشعب اللبناني) ήταν το πρώτο επίσημα οργανωμένο κομμουνιστικό κόμμα στον αραβικό κόσμο. Ιδρύθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1924 από εννέα ανθρώπους, μεταξύ των οποίων ήταν ο Ζοζέφ Μπεργκέρ-Μπαρζιλαί, ο Γιουσέφ Ιμπραΐμ Γιαζμπέκ και ο Φουάντ αλ-Σιμαλί. Το Λαϊκό Κόμμα Λιβάνου δημοσίευε την αριστερή εβδομαδιαία εφημερίδα αλ-Ινσανίγια («Η Ανθρωπότητα»), που είναι και η πρώτη του είδους της στον αραβικό κόσμο. Η πρώτη έκδοση δημοσιεύθηκε στις 15 Μαΐου 1925, αλλά κράτησε μόνο πέντε θέματα, καθώς οι γαλλικές αποικιακές αρχές την έκλεισαν στις 16 Ιουνίου 1925.

Το LPP αργότερα συγχωνεύθηκε με την αρμενική ομάδα "Σπάρτακος" για τη δημιουργία του Κομμουνιστικού Κόμματος Συρίας και Λιβάνου. Η πρώτη (μυστική) συνάντηση του νέου κόμματος, στην οποία συμμετείχαν 15 εκπρόσωποι, πραγματοποιήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1925.

## Πηγές
*Ismael, Tareq Y., and Jacqueline S. Ismael. *The Communist Movement in Syria & Lebanon*. Gainesville: University Press of Florida, 1998. ()

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Λιβάνου
Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα
Μοναστήρι Φωκίδας

Το **Μοναστήρι** είναι ορεινός οικισμός στην Παρνασσίδα της Φωκίδας.

## Γεωγραφικά στοιχεία - αξιοθέατα
Το Μοναστήρι απέχει 13 χιλιόμετρα Β. - ΒΔ. από την Άμφισσα και μόλις 2 χιλιόμετρα από το γειτονικό Προσήλιο. Το χωριό βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές της Γκιώνας, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και τα σπίτια του είναι κτισμένα γύρω από το μοναστήρι της Παναγιάς της Τριβολούς, από τα ιστορικότερα της περιοχής. Η περιοχή διαθέτει άριστο κλίμα, πανύψηλα πλατάνια και άφθονα νερά. Γι' αυτό και την περίοδο του Μεσοπολέμου, η περιοχή ήταν παραθεριστικός τόπος για τους κατοίκους της Άμφισσας, οι οποίοι έκτισαν κανονικές παραθεριστικές κατοικίες. Το Δεκαπενταύγουστο προς τιμή της Παναγίας γίνεται μεγάλο πανηγύρι.

### Η Παναγία η Τριβολού
Πιθανολογείται ότι κατά τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους προϋπήρχε της μονής εκκλησία, η οποία όμως καταστράφηκε την περίοδο της εικονομαχίας. Το υπάρχον κτίσμα του μοναστηριού κατασκευάσθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ναός του, ο οποίος είναι σταυροειδής με τρούλο, διακοσμημένος με βυζαντινές αγιογραφίες ανυπολόγιστης αξίας και τεχνοτροπίας νωπογραφίας *(al fresco)*, που δεν συναντάται στην περιοχή. Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι την περίοδο της Τουρκοκρατίας λειτουργούσε Κρυφό Σχολειό υπό τη διεύθυνση του ιεροδιδάσκαλου Γεράσιμου Λύτσικα.

## Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως ξεχωριστός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Προσηλίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Προσήλιο και τη Βίνιανη συναποτελούν την κοινότητα Προσηλίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμφίσσης του Δήμου Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 7 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο είναι:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Παναγία Τριβολού, greece.terrabook.com
* Μοναστήρι Παναγίας Τριβολούς (Σεγδίτσας) από τον ιστότοπο www.agro-tour.net

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Μοναστηρι
Συριακό Κομμουνιστικό Κόμμα

Το **Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας** (αραβικά: الحزب الشيوعي السوري) ήταν πολιτικό κόμμα στη Συρία που ιδρύθηκε το 1944. Έγινε μέλος του Εθνικού Προοδευτικού Μετώπου το 1972. Το κόμμα χωρίστηκε το 1986 με δύο κόμματα που ισχυρίζονται ότι αντιπροσωπεύουν το αρχικό Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας. το Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας (Ενιαίο) και το Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας (Μπακντάς).

## Ξεκίνημα
Το κόμμα εξελίχθηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας και Λιβάνου, το οποίο ιδρύθηκε στη Βηρυτό το 1924. Καταστάλθηκε λίγο αργότερα, αλλά επαναδραστηριοποιήθηκε μετά από πολλά χρόνια. Το 1936, ο Χαλίντ Μπακντάς από τη Δαμασκό, που προσχώρησε στο κόμμα το 1930 και αργότερα σπούδασε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο των Τοίχων της Ανατολής στη Μόσχα, ανέλαβε τον έλεγχο ως γραμματέας του κόμματος και προχώρησε στην οικοδόμηση της οργάνωσής του.

## Χρονοδιάγραμμα
*1924: Δημιουργείται το Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας και Λιβάνου. 
*1954: Ο Χαλίντ Μπακντάς είναι ο πρώτος κομμουνιστής που εκλέγεται σε αραβικό κοινοβούλιο.
*1973: Η ομάδα «Πολιτικό Γραφείο» διαχωρίζεται και σχηματίζει ξεχωριστό κόμμα. 
*1986: Διαχωρισμός μεταξύ Μπακντάς και Φαϊσάλ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Συρίας
Συρια
Σαραπίων ο Αλεξανδρινός

Με το όνομα **Σαραπίων ο Αλεξανδρινός** είναι γνωστοί δυο ολυμπιονίκες του 1ου αιώνα:

* Σαραπίων ο Αλεξανδρινός (δρομέας), ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 204ους (37 μ.Χ.) Ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας
* Σαραπίων ο Αλεξανδρινός (πυγμάχος), ολυμπιονίκης στο άθλημα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 217ους (89 μ.Χ.) Ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας
Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας (Ενιαίο)

Το **Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας** (**Ενιαίο**) (αραβικά: الحزب الشيوعي السوري (الموحد)) είναι κομμουνιστικό κόμμα στη Συρία. Το κόμμα προέκυψε από τη διάσπαση του Κομμουνιστικού Κόμματος Συρίας το 1986 και σχηματίστηκε από μερίδα προσκείμενη στην Περεστρόικα, υπό την ηγεσία του Γιουσούφ Φαϊσάλ.

Την εποχή της Άνοιξης της Δαμασκού το 2000, το κόμμα ξεκίνησε να δημοσιεύει μια εφημερίδα με την ονομασία Αν-Νουρ («Το Φως»). Το 11ο συνέδριο του κόμματος, που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2011, επανεξέλεξε τον Χανίν Νιμίρ ως πρώτο γραμματέα του κόμματος.

## Κοινοβουλευτικές εκλογές

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Συρίας
Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας (Μπακντάς)

Το **Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας** (αραβικά: الحزب الشيوعي السوري) είναι κομμουνιστικό κόμμα στη Συρία. Το κόμμα προέκυψε από τη διάσπαση του αρχικού Κομμουνιστικού Κόμματος Συρίας το 1986 και σχηματίστηκε από την φατρία ενάντια στην Περεστρόικα με επικεφαλής τον Χαλίντ Μπακντάς. Ο Χαλίντ Μπακντάς πέθανε το 1995 και τον διαδέχθηκε ως γραμματέας του κόμματος του ο Γουισάλ Φαρχά Μπακντάς. Την εποχή της Άνοιξης του Δαμασκού το 2000, το κόμμα ξεκίνησε να δημοσιεύει μια εφημερίδα με τίτλο Σαούτ αλ-Σάαμπ ("Φωνή του λαού").

## Κοινοβουλευτικές εκλογές
Στις κοινοβουλευτικές εκλογές στη Συρία το 2007, το κόμμα κέρδισε 5 έδρες. Στις εκλογές του 2012, το κόμμα ήταν σε θέση να κερδίσει 3 έδρες και έλαβε 8 έδρες στο Λαϊκό Συμβούλιο. Το κόμμα είναι εταίρος συνασπισμού του κυβερνώντος Κόμματος Μπάαθ στο Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο. Μέλη κατηγορούμενα για τροτσκισμό, ίδρυσαν το Κόμμα Λαϊκής Θέλησης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Συρίας
Βίντζεμε

thumb|250x250px|Ιστορικές περιοχές της Λετονίας, το Βίντζεμε με κίτρινο
thumb|150x150px|Το έμβλημα του Βίντζεμε
thumb|350x350px|Ιστορικές περιοχές της Λετονίας, το Βίντζεμε με πορτοκαλί
Το **Βίντζεμε** (λετονικά: Vidzeme, λιβονικά: Vidūmō) είναι μία από τις τέσσερις ιστορικές και πολιτιστικές περιοχές της Λετονίας που αναγνωρίζονται στο Σύνταγμα της Λετονικής Δημοκρατίας. Κυριολεκτικά σημαίνει «η Μέση Γη» και βρίσκεται στη βορειοκεντρική Λετονία, βόρεια του ποταμού Νταουγκάβα. Μερικές φορές στα γερμανικά, είναι επίσης γνωστή ως Λίφλαντ (Livland), η γερμανική μορφή του λατινικού ονομάτος Λιβονία, αν και περιλαμβάνει μόνο ένα μικρό μέρος της Μεσαιωνικής Λιβονίας και περίπου το μισό (Λετονικό τμήμα) της Σουηδικής Λιβονίας. Το Κυβερνείο της Λιβονίας είναι επίσης μεγαλύτερο από το Βίντζεμε, δεδομένου ότι αντιστοιχεί περίπου στη Σουηδική Λιβόνια.

## Ιστορία
Στην αρχαιότητα το έδαφος του Βίντζεμε κατοικήθηκε από Λατγάλιους και Λιβόνιους (κοντά στις ακτές του κόλπου της Ρίγας και κατά μήκος του κάτω ρου των ποταμών Νταουγκάβα και Γκάουγια). Μέχρι την γερμανική κατάκτηση τον 13ο αιώνα ο Νταουγκάβα, ο οποίος αποτελεί σήμερα το νοτιοανατολικό σύνορο του Βίντζεμε, ήταν το σύνορο μεταξύ των εδαφών των Λιβόνιων και των Λατγάλιων που βρίσκονταν στη δεξιά όχθη και των Σεμιγάλλιων και των Σελόνων που βρίσκονταν στην αριστερή όχθη του ποταμού.

Μετά τον Πόλεμο της Λιβονίας μέρος της Λιβονικής Συνομοσπονδίας στη δεξιά όχθη του ποταμού Νταουγκάβα και η Ρήγα παραχωρήθηκαν στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και στο Δουκάτο της Λιβονίας ενώ στην αριστερή όχθη σχηματίστηκε το Δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας.

Το 1629, μετά την λήξη των Πολωνο-Σουηδικών πολέμων με την Συνθήκη του Άλτμαρκ η Σουηδία απέκτησε το δυτικό τμήμα του Δουκάτου της Λιβονίας περίπου μέχρι τον ποταμό Αϊβιέκστε, ο οποίος ως τότε αποτελούσε το ανατολικό σύνορο του Βίντζεμε.

Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου, η σουηδική Λιβονία κατακτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία και παραχωρήθηκε στη Ρωσία με τη Συνθήκη του Νίισταντ το 1721. Στη θέση της Λιβονίας, οι Ρώσοι δημιούργησαν το Κυβερνείο της Ρίγας, αλλά το 1796 το Κυβερνείο της Ρίγας μετονομάστηκε σε Κυβερνείο της Λιβονίας (λετονικά: Κυβερνείο του Βίντζεμε). Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Κυβερνείο της Λιβονίας χωρίστηκε μεταξύ των πρόσφατων ανεξάρτητων χωρών της Λετονίας και της Εσθονίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Τουριστική ιστοσελίδα του Βίντζεμε 
* Το πανεπιστήμιο του Βίντζεμε 

Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Λετονίας
Αράτα Ισοζάκι

δεξιά|μικρογραφία|Ο Πύργος Τέχνης στο Μίτο, στο Ιμπαράκι (1990)
[δεξιά|μικρογραφία|Μουσείο Manggha Museum Ιαπωνικής Τέχνης και Τεχνολογίας στην [Κρακοβία, Πολωνία, Arata Isozaki και Krzysztof Ingarden (1994)]]
Ο **Αράτα Ισοζάκι** (磯崎 新, *Arata Isozaki*,  23 Ιουλίου 1931 -28 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Ιάπωνας αρχιτέκτονας από την Όιτα. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο το 1954.

Ο Ισοζάκι εργάσθηκε για τον Κένζο Τάνγκε πριν την ίδρυση της δική του εταιρείας το 1963. Τα πρώτα του έργα σύμφωνα με τον Ρέινερ Μπάνχαμ είχαν ευρωπαϊκές αναφορές με ένα στυλ μεταξύ "Νέο Μπρουταλισμού" & "Μεταβολικής Αρχιτεκτονικής" (Κτίριο Ιατρικής της Όιτα, 1959-1960). Το στυλ του συνέχισε να εξελίσσεται με κτίρια όπως το Fujimi Country Club (1973-74) και την Κεντρική Βιβλιοθήκη στο Κιτακιούσου (1973-74). Αργότερα ανέπτυξε ένα πιο μοντερνιστικό ύφος με κτίρια όπως ο Πύργος Τέχνης του Mito (1986-90) και το Domus-Casa del Hombre (1991-1995).

Ο Ισοζάκι σχεδίασε κτίρια εντός και εκτός Ιαπωνίας. Θεωρείται ένας από τους πιο επιφανείς αρχιτέκτονες στον κόσμο, έχοντας κερδίσει πολλά διεθνή βραβεία.

Το κτήριο Μ2 του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης είναι σχεδιασμένο από τον ίδιο και αποτελεί δείγμα του μοντέρνου αρχιτεκτονικού ρεύματος.

Δύο μεγάλα έργα του είναι και ο πύργος γραφείων CityLife, ένα έργο ανάπλασης στον πρώην εκθεσιακό χώρο του Μιλάνο, και η νέα Δημοτική Βιβλιοθήκη στο Μαρανέλλο της Ιταλίας.

## Θάνατος
Απεβίωσε στις 28 Δεκεμβρίου 2022 σε ηλικία 91 ετών.

## Αναφορές


## Εξωτερικές συνδέσεις
* 
* Arata Isozaki & associates
* Corkill, Edan. "Arata Isozaki: Εκπληκτικό από το σχεδιασμό". *Ιαπωνία Φορές,* Την 1η Ιουνίου 2008.
* Η σάρα F. Maclaren, "Arata Isozaki e la fine dell'utopia", "Il senso della fine", *Ágalma. Rivista di studi culturali e di estetica*, 19, 2009: 61-75. ISSN 1723-0284.
* CityLife Επίσημη ιστοσελίδα του έργου
* Λίντελ, Ο Κόλιν. "Arata Isozaki: Solaris". *Μητροπόλεως,* 23 Ιανουαρίου 2014.

Κατηγορία:Ιάπωνες αρχιτέκτονες
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Τόκιο
Μητσάρας

Ο **Δημήτριος Κυριακόπουλος**, γνωστός με το καλλιτεχνικό **«Μητσάρας»** (1897 ή 1900 - 1983) ήταν Έλληνας αυτοδίδακτος ηθοποιός.

Διακρίθηκε στο βαριετέ σε ρόλους του μάγκα της Αθήνας κατά την κατοχική και μεταπολεμική περίοδο. Το 1940 έγινε μέλος του ΣΕΗ. Πέρα από το βαριετέ έπαιξε και σε επιθεωρήσεις και συνεργάστηκε με τον Ορέστη Λάσκο, τη Φωφώ Γεωργιάδου και τον Ν. Συρράκο, μεταξύ άλλων.

Τραγούδησε πλήθος τραγουδιών, που είχαν συχνά σκωπτικό και αστείο περιεχόμενο, όπως "Εγώ θέλω πριγκηπέσσα" (1936), "Ο πενθερόπληκτος" (1947), "Λενιώ" (1948) και άλλα.

Τον είχαν αποκαλέσει και "Βεάκη του βαριετέ", με την τελευταία του εμφάνιση να λαμβάνει χώρα στο θέατρο "Μινώα", το 1976.

Πέθανε στην οικία της τυφλής αδελφής του στον Ταύρο, από ανακοπή της καρδιας την ώρα που έπινε το γάλα του το πρωι και κηδεύθηκε την επομένη στον ιερό ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Ταύρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η φωνή του Μητσάρα και το τραγούδι του «Ο Πενθερόπληκτος» (1947).

Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου
Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (Γερμανία)

Το **Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού** (συντομογραφία: ΚΔΣ, γερμανικά *Partei des Demokratischen Sozialismus*) ήταν αριστερό γερμανικό κόμμα, το οποίο υπήρχε από το 1989 μέχρι το 2007 και ουσιαστικά έδρασε στα ομόσπονδα κρατίδια που ανήκαν στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας.

Το κόμμα προέκυψε από Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας, το οποίο αρχικά είχε ονομαστεί Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας - Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (ΕΣΚΓ-ΚΔΣ). Στις 4 Φεβρουαρίου του 1990, αφού συντελέστηκαν εσωτερικές αλλαγές, μετονομάστηκε σε Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (ΚΔΣ) και τον Ιούλιο του 2005 σε Αριστερό Κόμμα.ΚΔΣ (συντομογραφία: Η Αριστερά.ΚΔΣ). Στις 16 Ιουνίου του 2007 προχώρησε σε συγχώνευση με την ΕΕΚΔ στο κόμμα Η Αριστερά. Τον Δεκέμβριο του 2006 ο αριθμός των μελών του ανερχόταν σε 60.338.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Η Αριστερά (Γερμανία)
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στη Γερμανία
Ηρακλής Μπάτζιος

Ο **Ηρακλής Γ. Μπάτζιος** (1900 -  1968) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπήρξε βουλευτής Θεσσαλονίκης.

## Βιογραφία
### Σπουδές και οικογένεια
Γεννήθηκε το 1900, γιος του Γεωργίου Μπάτζιου. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία στη Θεσσαλονίκη. Με την σύζυγό του, Ανδρομάχη, απέκτησαν μία κόρη, την Έλλη.
### Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη και υπηρέτησε ως δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης. 
Επίσης, εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης το 1946 με τον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Πατριωτική Ένωση) και έλαβε 9.156 ψήφους. Στις επόμενες εκλογές, το 1950 ήταν ξανά υποψήφιος, με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής. 
### Συγγραφικό έργο
Ο Μπάτζιος ανέπτυξε και συγγραφικό έργο. Μερικά έργα του είναι: "Η συγκέντρωσις του σίτου πολιτική ευθύνη. Άρθρα - Αγορεύσεις κ.λ.π.", Θεσσαλονίκη, 1948  και "Εθνικαί ραδιοφωνικαί ομιλίαι" (Νοέμβριος 1948).
Ήταν μέλος της Ηπειρωτικής Εστίας.

### Θάνατος και κηδεία
Απεβίωσε σε ηλικία 68 ετών στις 4 Οκτωβρίου 1968 και κηδεύτηκε την επομένη από το ναό της του Θεού Σοφίας στη συμπρωτεύουσα. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Πατριωτική Ένωση
Κατάλογος των προπονητών που βγήκαν νικητές στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Αγγλίας

Αυτός είναι κατάλογος με τους προπονητές που αναδείχθηκαν πρωταθλητές στο αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

## Επιτυχημένοι προπονητές

## Σύνολο τίτλων

### Ανά σύλλογο

### Ανά πόλη

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος των ποδοσφαιριστών τοπ σκόρερ του Αγγλικού Πρωταθλήματος
* Κατάλογος των προπονητών του Αγγλικού κυπέλλου

## Παραπομπές


Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου στην Αγγλία
Κατηγορία:Κατάλογος προπονητών στο πρωτάθλημα Αγγλίας
Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
Χαχάμ Μπασί

**Χαχάμ Μπασί** (Οθωμανικά Τουρκικά: حاخامباشی, Τουρκικά: Hahambaşı, IPA: [hɑhɑm bɑʃɯ]) είναι η τουρκική ονομασία για τον Αρχιραβίνο της εβραϊκής κοινότητας ενός έθνους. Την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας χρησιμοποιήθηκε και για τον αρχιραβίνο μιας συγκεκριμένης περιφέρειας της αυτοκρατορίας, όπως η Συρία ή το Ιράκ, αν και ο Χαχάμ Μπασί της Κωνσταντινούπολης εθεωρείτο ο ανώτατος επικεφαλής των Εβραίων της Αυτοκρατορίας.

## Ιστορία
Ο θεσμός του Χαχάμ Μπασί θεσπίστηκε από τον Οθωμανό σουλτάνο Μωάμεθ Β΄, ως μέρος της πολιτικής του να διοικεί τη κάθε μία από τις πολλές εθνότητες της αυτοκρατορίας σύμφωνα με τους δικός της νόμους και αρχές, όπου αυτό ήταν δυνατό. Η θρησκεία θεωρήθηκε ως πρωταρχική πτυχή της εθνικής ταυτότητας των κοινοτήτων, οπότε ο όρος "Εθνάρχης" έχει εφαρμοστεί σε τέτοιους θρησκευτικούς ηγέτες, ιδιαίτερα τον (Ορθόδοξο) Οικουμενικό Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Καθώς το Ισλάμ ήταν η επίσημη θρησκεία τόσο των δικαστικών αρχών, όσο και του κράτους, ο Αρχιμουφτής στην Κωνσταντινούπολη είχε πολύ υψηλότερη θέση, ακόμη και από μέλος του υπουργικού συμβουλίου. 

Λόγω του μεγέθους και της φύσης του οθωμανικού κράτους, που περιείχε πολύ μεγαλύτερο μέρος της εβραϊκής διασποράς από οποιαδήποτε άλλη, η θέση του Χαχάμ Μπασί έχει συγκριθεί με εκείνη του Εβραίου Αιχμαλωτάρχη (ή Εξιλάρχου) από τα βιβλικά χρόνια. Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ο ρόλος του Χαχάμ Μπασί ήταν το πλησιέστερο αξίωμα ηγεσίας συνολικά μεταξύ των Εβραίων παντού στη Μέση Ανατολή κατά την πρώτη περίοδο της σύγχρονης εποχής. 

Ο Χαχάμ Μπασί κατείχε ευρείες νομοθετικές εξουσίες και είχε την αρμοδιότητα να κρίνει και να εφαρμόζει τους νόμους μεταξύ των Εβραίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και συχνά είχε θέση στην αυλή (ντιβάνι) του Σουλτάνου. 

Ο Χαχάμ Μπασί διατηρούσε επίσης σημαντική επιρροή εκτός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ιδιαίτερα μετά την αναγκαστική μετανάστευση πολλών εβραϊκών κοινοτήτων και ατόμων από την Ισπανία (μετά την πτώση της Γρανάδας το 1492) και την Ιταλία.

Ο Επικεφαλής Ραβίνος της σύγχρονης Δημοκρατίας της Τουρκίας είναι ακόμα γνωστός ως Hahambaşı.

## Αναφορές
* Haim Ze'ew Hirschberg, 'Hakham Bashi', *[[Encyclopaedia Judaica]]* (CD-ROM Edition Version 1.0), edited by Cecil Roth (Keter Publishing House, 1997). 
* Bernard Lewis, *The Jews of Islam* (Princeton: Princeton University Press, 1984). 
* Stanford J Shaw, 'Appendix 1: Grand Rabbis of Istanbul and the Ottoman Empire, and Chief Rabbis of republican Turkey', in *The Jews of the Ottoman Empire and the Turkish Republic* (New York City: New York University Press, 1991), 272-273.

Κατηγορία:Θρησκευτικοί ηγέτες
Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Πρόσχωση

**Πρόσχωση** είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στη γεωλογία για την αύξηση του υψομέτρου της γης, συνήθως σε ένα ποτάμι, λόγω της εναποθέσεως ιζημάτων. Εμφανίζεται σε περιοχές όπου η παροχή ιζήματος είναι μεγαλύτερη από την ποσότητα υλικού που μπορεί να μεταφέρει το σύστημα του ποταμού. Η ισορροπία μάζας μεταξύ των ιζημάτων που μεταφέρονται και των ιζημάτων στη κοίτη του ποταμού περιγράφεται από την εξίσωση Exner.

Η πρόσχωση επιταχύνεται από διάφορα φαινόμενα όπως κλιματική αλλαγή και γεωλογικές δραστηριότητες όπως ηφαιστειογενή δραστηριότητα και σεισμούς.

## Δείτε επίσης
*Αλλούβιες αποθέσεις

## Βιβλιογραφία
* M. Schaefer: *Wörterbuch der Ökologie*. Jena, Gustav Fischer, 1992. ISBN 3-8252-0430-8
* Christiane Martin, Manfred Eiblmaier (Hrsg.): *Lexikon der Geowissenschaften.* In sechs Bänden, Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg [u. a.] 2000–2002.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Schlumberger Oilfield Glossary 
*"The Physical Environment" Glossary definition
* David Mohrig, MIT OpenCourseWare - 12.110: Sedimentary Geology - Fall 2004 
*John B. Southard, MIT OpenCourseWare - 12.110: Sedimentary Geology - Spring 2007

Κατηγορία:Γεωμορφολογία
Κατηγορία:Ποταμοί
Ρομπέρτα Πέτερς

Η **Ρομπέρτα Πέτερς** (Μπρονξ Νέα Υόρκη 4 Μαΐου 1930 - Φρανκφούρτη 18 Ιανουαρίου 2017) ήταν Αμερικανίδα υψίφωνος. Ήταν μια απ' τις πολλά υποσχόμενες Αμερικανίδες τραγουδίστριες με μεγάλο αριθμό επιτυχιών στο χώρο της όπερας. Η Πέτερς επισημάνθηκε για την 35ετή κοινωνική προσφορά της στη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης με
κάποιες δραστηριότητες ως από μέλος της Κοινωνικής Ομάδας της εταιρείας και κάποιες άλλες ως τραγουδίστρια όπερας.

## Πρώτα χρόνια και καριέρα
Γεννήθηκε στο Μπρονξ της Πολιτείας της Νέας Υόρκης κι ήταν το μοναδικό παιδί της **Ρουθ Χερτς** η οποία ήταν καπελού και του **Σολομών Πέτερμαν** ο οποίος ήταν έμπορος υποδημάτων. Η οικογένειά της ήταν Εβραϊκής καταγωγής. Ενθαρρημένη απ' το γνωστό Αμερικανό τενόρο Ζαν Πιρς ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές της σε ηλικία 13 ετών με το Γουίλιαμ Χέρμαν, ένα δάσκαλο φωνής ο οποίος ήταν γνωστός για την ακριβή και τέλεια μέθοδο διδασκαλίας του. Με την καθοδήγηση του Χέρμαν, η Πέτερς 
έμαθε να μιλά Γαλλικά, Γερμανικά και Ιταλικά και μελέτησε απλές κλίμακες στο κλαρινέτο. Το 1956 ο Χέρμαν την σύστησε στο Ρωσικής καταγωγής Ιμπρεσάριο Σολ Χιούροκ ο οποίος είχε επιστρατευθεί για μια πρόβα με τον Αυστριακό μαέστρο Ρούντολφ Μπινγκ. 8 χρόνια αργότερα(το 1964) ο Μπινγκ της ζήτησε να παίξει το ρόλο της **Βασίλισσας της Νύχτας** στην όπερα του Μότσαρτ **Ο μαγικός αυλός**.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Δημήτριος Π. Ψωινός

Ο **Δημήτριος Π. Ψωινός** ήταν Έλληνας μηχανολόγος μηχανικός και πανεπιστημιακός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αρεόπολη Λακωνίας. Σπούδασε ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Ήταν ομότιμος καθηγητής της Οργάνωσης και Διοίκησης στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.

Διατέλεσε Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης του Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης|Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.

## Διακρίσεις
* Χρυσός Σταυρός του Φοίνικα
* Μετάλλιο Αξίας Δ. Τάξεως
* Επίτιμος Πρόεδρος Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης

## Εργογραφία
Έχει συγγράψει 6 βιβλία εκ των οποίων τα 5 είναι διδακτικά συγγράμματα.
* Διοικητική πρακτική και επιστημονική γνώση,
* Στατιστική,
* Ποσοτική ανάλυση,
* Ποσοτική ανάλυση,
* Οργάνωση και διοίκηση εργοστασίων,
* Οργάνωση και διοίκηση εργοστασίων,

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί
Χάρης Ζησιάδης

Ο **Χάρης Ζησιάδης** (1906-1987), του Αγαμέμνονα, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με την ΕΡΕ και ως νομάρχης.
## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1906, ή σύμφωνα με άλλες πηγές, το 1910. Καταγόταν από την Κομοτηνή. 
### Πολιτική σταδιοδρομία
Για πρώτη φορά πολιτεύτηκε ανεπιτυχώς στην εκλογική περιφέρεια Ροδόπης στις εκλογές του 1946, ως ανεξάρτητος.
Τον Μάιο του 1955 διορίστηκε Νομάρχης Χαλκιδικής, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1956, για να πολιτευτεί. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ξάνθης - Ροδόπης με την ΕΡΕ το 1956 και επανεξελέγη βουλευτής Ροδόπης το 1958 και  το 1961. 

Το 1986 εγκαταστάθηκε στο Παλαιό Φάληρο.

### Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Άρτεμη και είχε μία κόρη, την Πανδώρα..
### Θάνατος και κηδεία
Ο Χάρης Ζησιάδης απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Οκτωβρίου 1987 και κηδεύτηκε στις 9 Οκτωβρίου από το νεκροταφείο Παλαιού Φαλήρου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ξάνθης - Ροδόπης
Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατηγορία:Νομάρχες Χαλκιδικής
The World's News

Η ***The World's News*** ήταν εφημερίδα η οποία εκδιδόταν στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας από το 1901 μέχρι το 1955. Εκδόθηκε πρώτη φορά στις 21 Δεκεμβρίου του 1901 από τον Ουάτκιν Ουίν. 

Η εφημερίδα έχει σήμερα ψηφιοποιηθεί, ως μέρος του προγράμματος ψηφιοποίησης εφημερίδων της Αυστραλίας από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστραλίας. 

## Αναφορές


Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αυστραλία
Άγιος Κωνσταντίνος Φωκίδας (νησίδα)

Ο **Άγιος Κωνσταντίνος** είναι νησάκι το οποίο βρίσκεται στον κόλπο της Ιτέας του Κορινθιακού στον Νομό Φωκίδας.

## Γενικά στοιχεία
Ο Άγιος Κωνσταντίνος, μαζί με τη νησίδα του Αγίου Αθανασίου, βρίσκονται στα νότια και απέναντι από το λιμάνι της Ιτέας. Στο βυθό, ανάμεσα στα δύο αυτά νησάκια, διακρίνονται υπολείμματα πέτρινης γέφυρας μήκους περίπου 210 μέτρων, για την οποία πιθανολογείται ότι πως πρόκειται για βυζαντινή κατασκευή η οποία τα ένωνε και γκρεμίστηκε εξαιτίας κάποιου γεωλογικού φαινομένου. Αναφέρεται ότι το 1720 λειτουργούσε σχολείο το οποίο είχε ιδρύσει ο Νικόλαος Λογοθέτης και δίδαξαν ο ιερομόναχος Καβρίκος από την Αγία Ευφημία μαζί με τον Πρωτόπαπα από τα Άγραφα. Το σχολείο σταμάτησε να λειτουργεί μετά τα Ορλωφικά.

Στο νησάκι υπάρχει ομώνυμο εκκλησάκι, δρομικής κατασκευής, με μικρό καμπαναριό, που κτίστηκε επί Τουρκοκρατίας. Σύμφωνα με το «Χρονικό του Γαλαξειδίου» κατά την περίοδο Επανάστασης του 1821 λειτουργούσε νοσοκομείο για την περίθαλψη των τραυματισμένων αγωνιστών. Κάθε χρόνο, στις 21 Μαΐου, γιορτάζει πανηγυρικά και οι πιστοί μετακινούνται με τα ψαροκάικα της περιοχής.

Το 1827 κατέφυγε σε αυτό η ατμοκίνητη φρεγάτα «Καρτερία» κατά τη ναυμαχία της Αγκάλης στην οποία 8 τουρκικά πλοία βρέθηκαν αντιμέτωπα με έξι πλοία της Ελλάδας και της Βρετανίας και η οποία τελικά έληξε με νίκη του ελληνοβρετανικού στόλου.

## Διοικητικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή 2021 ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι ακατοίκητη νησίδα η οποία μαζί με την Ιτέα και τη νησίδα του Αγίου Αθανασίου, συναποτελούν την Δημοτική Κοινότητα Ιτέας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ιτέας του Δήμου Δελφών. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στις 05/04/1981 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Ιτέας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Το νησάκι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στην Ιτέα

Κατηγορία:Νησιά του Κρισσαίου κόλπου
Κατηγορία:Νησιά της Φωκίδας
Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Ματέο Νόρις

Ο **Ματέο Νόρις** (**Matteo Noris**) (1640–1714) ήταν Ιταλός ποιητής. 

Κατά τη διάρκεια σχεδόν ολόκληρης της καριέρας του, ο Ματέο Νόρις εργάστηκε για τα βενετσιάνικα θέατρα, γράφοντας κυρίως λιμπρέτα για την όπερα. Κατά τη διάρκεια των ετών 1670 και 1680, εργάστηκε αποκλειστικά για τα θέατρα S.S. Giovanni and Paolo και San Giovanni Grisostomo.

Το 1686, ενεπλάκη σε σκάνδαλο επειδή σκηνοθέτησε την όπερα Il demone amante ovvero Giugurta (σε μουσική του Carlo Francesco Pollarolo), που θεωρήθηκε ότι προσέβαλε τη θρησκεία. Το 1691 σταμάτησε προσωρινά να γράφει για τις ενετικές σκηνές και άρχισε να εργάζεται για τα θέατρα της Γένοβας και της Φλωρεντίας. Στην Φλωρεντία παρουσιάστηκαν στο θέατρο της βίλας του Pratolino, τα λιμπρέτα που συνέθεσε στις όπερες Il greco di Troia το 1689, Attilio Regolo το 1693 και Tito Manlio το 1696.

Το 1697, ξανάρχισε να δουλεύει για το ενετικό θέατρο του San Giovanni Grisostomo. Θεωρείται ένας από τους σπουδαίους Βενετούς ποιητές της εποχής του, μαζί με τους Apostolo Zeno, Francesco Silvani και άλλους.

Πέθανε στο Τρεβίζο το 1714, και θάφτηκε στην εκκλησία του San Leonardo.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Άγιος Κωνσταντίνος Φωκίδας

*Για τη νησίδα Άγιος Κωνσταντίνος του Δήμου Δελφών δείτε το λήμμα: [[Άγιος Κωνσταντίνος Φωκίδας (νησίδα)]]*

Ο **Άγιος Κωνσταντίνος** είναι ημιορεινό χωριό της Παρνασσίδας στο νομό Φωκίδας σε υψόμετρο 190 μέτρων. Το χωριό  βρίσκεται Ν. - ΝΑ. της Άμφισσας σε απόσταση 4,5 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης, δίπλα στην ΕΟ Ιτέας - Άμφισσας και μέσα στις δυτικές εκτάσεις του Ελαιώνα της Άμφισσας, που είναι ο αρχαιότερος ελαιώνας της ελληνικής επικράτειας με περισσότερες από ένα εκατομμύριο ελιές. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί την κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμφίσσης του Δήμου Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 33 κατοίκους. 
*Μέχρι το 1916 ο οικισμός ονομαζόταν *Σεργούνι*. Η τοπική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 2,848 χμ² (2011). 
## Πληθυσμός

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φωκίδας
Αγιος Κωνσταντινος
Πυριλάμπης

Ο **Πυριλάμπης** ήταν αρχαίος Αθηναίος πολιτικός και πατριός του φιλοσόφου Πλάτωνα. Οι ημερομηνίες γέννησης και θανάτου του είναι άγνωστες, αλλά σύμφωνα με εκτιμήσεις της ιστορικού Debra Nails, πρέπει να γεννήθηκε μετά το 480 π.Χ. και να πέθανε πριν από το 413 π.Χ. 

Ο Πυριλάμπης είχε υπηρετήσει πολλές φορές ως πρεσβευτής στη περσική αυλή και ήταν φίλος του Περικλή.  Τραυματίστηκε στη μάχη του Δηλίου το 424 π.Χ., όταν ήταν περίπου πενήντα ετών.  Ο Πυριλάμπης εξέτρεφε και επεδείκνυε παγώνια, σπάνια δώρα που λάμβανε από τον Μεγάλο Βασιλέα. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως είχε κατηγορηθεί ότι χρησιμοποιούσε τα παγώνια του για να προξενεύει ελεύθερες γυναίκες για τον Περικλή. 

Ο Πυριλάμπης φέρεται να παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο στα τέλη της δεκαετίας του 440.  Είχε έναν γιο από αυτόν τον γάμο, τον Δήμο, ο οποίος ήταν διάσημος για την ομορφιά του.  Περίπου το 423 π.Χ., ο Πυριλάμπης χήρεψε και έτσι ήταν ελεύθερος να παντρευτεί την ανιψιά του, τη Περικτιόνη, μητέρα του Πλάτωνα. Η Περικτιόνη γέννησε τον δεύτερο γιο του Πυριλάμπη, τον Αντίφωνο, τον ετεροθαλή αδελφό του Πλάτωνα, ο οποίος αναφέρεται στον διάλογο του *[[Παρμενίδης (διάλογος)|Παρμενίδη]]*, όπου λέγεται ότι εγκατέλειψε τη φιλοσοφία για να αφιερώσει τον μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του σε άλογα. 

## Αναφορές


## Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Ευστάθιος Δ΄ της Βουλώνης

Ο **Ευστάθιος Δ΄ της Βουλώνης** (*Eustace IV*, 1127/1135 - 17 Αυγούστου 1153) Κόμης της Βουλώνης (1151 - 1153) ήταν μεγαλύτερος γιος του Στέφανου της Αγγλίας και της Ματθίλδης Α΄ της Βουλώνης. Με την κατάληψη του Αγγλικού θρόνου από τον πατέρα του όταν πέθανε ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας (1135) έγινε ο διάδοχος. Αναφέρεται για πρώτη φορά σε διατάγματα του πατέρα του τον Αύγουστο του 1131.

Το 1137 έδωσε όρκο υποτέλειας για την Νορμανδία στον Φράγκο βασιλιά Λουδοβίκο τον Νεώτερο και παντρεύτηκε την αδελφή του Κωνσταντία (1140) η οποία όταν χήρεψε πρόωρα ξαναπαντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο Ε΄ της Τουλούζης. Ο Ευστάθιος χρίστηκε το 1147 σε ηλικία 16 - 18 ετών και συμμάχησε με τον Λουδοβίκο Ζ΄ για επίθεση στην Νορμανδία, δέχτηκε τον τίτλο από την Αυτοκράτειρα Ματθίλδη και προσπάθησε να τον υπερασπιστεί από τον σύζυγο της Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη. 
Σε συμβούλιο το οποίο συνεκλήθη στο Λονδίνο (6 Απριλίου 1152) ο Στέφανος ζήτησε από έναν μικρό αριθμό βαρόνων να δώσουν όρκο υποτέλειας στον Ευστάθιο ως μελλοντικό τους βασιλιά, ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι Θεοβάλδος του Μπεκ και άλλοι επίσκοποι αρνήθηκαν να το κάνουν δηλώνοντας ότι βρίσκεται σε αντίθεση με τα παπικά έθιμα.

## Θάνατος

Ο Ευστάθιος πέθανε αιφνίδια στις αρχές του Αυγούστου του 1153 σύμφωνα με την παράδοση χτυπήθηκε από την οργή του θεού την ώρα που λεηλατούσε εδάφη της εκκλησίας. Ο θάνατος του Ευστάθιου έφερε την ειρήνη ανάμεσα στον πατέρα του και στον μεγάλο του αντίπαλο Ερρίκο Πλανταγενέτη. 
O Γουλιέλμος του Νιούμπεργκ γράφει ότι *"ο βασιλιάς Στέφανος τον θρήνησε σε υπερβολικό βαθμό επειδή είχε στηρίξει όλες τις ελπίδες πάνω του όπως και την διαδοχή του, ο θάματος του τον έκανε λιγότερο πολεμοχαρή από τότε αναζητούσε τον συμβιβασμό με τους αντιπάλους του και την ειρήνη"*.
 
Τα *Χρονικά του Πίτερμπρο* περιγράφουν με μελανά χρώματα τον Ευστάθιο *"ήταν ένας κακός άνθρωπος και το έδειχνε όπου και αν πήγαινε, χρησιμοποιούσε με κακομαθημένο τρόπο τα εδάφη του βάζοντας ψηλούς φόρους"*. Χρησιμοποιούσε τις απειλές αυτές εναντίον των ανυπότακτων βαρόνων, στον πόλεμο εναντίον των Ανδεγαυών ζήτησε εισφορές από τα μοναστήρια. Τάφηκε στο *αβαείο του Φάβερσαν* που είχε οικοδομηθεί από τους γονείς του, στο ίδιο αβαείο τάφηκαν και οι δυο γονείς του, και οι τρεις τάφοι καταστράφηκαν την εποχή της *Διάλυσης των Μοναστηριών* τον 16ο αιώνα.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Alison Weir, Britain's Royal Family: A Complete Genealogy (London, U.K.: The Bodley Head, 1999)
*Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Eustace". Encyclopædia Britannica. 9 (11th ed.). Cambridge University Press.
*Edmund King, Eustace, count of Boulogne, Oxford Online Dictionary of National Biography, 2004

Κατηγορία:Κόμητες της Βουλώνης
Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά