open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρόμπερτ Τραμπ

Ο **Ρόμπερτ Τραμπ** (*Robert Stewart Trump* ; 26 Αυγούστου 1948 - 15 Αυγούστου 2020) ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας, μεσίτης και ο μικρότερος αδερφός του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

## Βιογραφία
Ο Τραμπ ήταν γιος του Φρεντ Τραμπ και της Μαίρη-Ανν ΜακΛέοντ. Έγινε μέλος της οικογενειακής επιχείρησης και διοικούσε τις μεσιτικές επιχειρήσεις του Οργανισμού Τραμπ έξω από το Μανχάτταν. Υπηρέτησε στο διοικητικό συμβούλιο της ZeniMax Media από το 2000 έως το 2020.

## Προσωπική ζωή
Ο Τραμπ παντρεύτηκε την Blaine Beard, την οποία συνάντησε σε μια φιλανθρωπική οργάνωση. Οι δυο τους πήραν διαζύγιο το 2007.

Ο Τραμπ είχε τέσσερα αδέρφια, μεταξύ των οποίων τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ζούσε στο Μίλμπρουκ της Νέας Υόρκης.

Σύμφωνα με τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, ο Τραμπ ήταν ιδιαίτερα επιφυλακτικός και απείχε από την δημοσιότητα. Ορισμένοι φίλοι και γείτονες ανέφεραν ότι διέθετε μια πολύ διαφορετική προσωπικότητα από εκείνην του αδερφού του Ντόναλντ Τραμπ. Ήταν γνωστός για την γενναιοδωρία, την μετριοπάθεια και την φιλανθρωπία του.

## Θάνατος
Στις 15 Αυγούστου, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι νοσηλεύτηκε και την επόμενη ημέρα ότι πέθανε. Η Μαίρη Τραμπ δήλωσε σε μια συνέντευξη λίγες μέρες πριν τον θάνατό του ότι ο Ρόμπερτ Τραμπ ήταν άρρωστος και είχε νοσηλευτεί "αρκετές φορές κατά τους τελευταίους τρεις μήνες".

Σε μια δήλωσή του, ο Πρόεδρος Τραμπ δήλωσε : "Δεν ήταν απλώς ο αδερφός μου, ήταν ο καλύτερος φίλος μου".

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Οικογένεια Ταρωνιτών

Οι **Ταρωνίτες** ήταν μία ευγενής οικογένεια στη Ρωμανία, με καταγωγή από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι), τη βασιλική οικογένεια της Αρμενίας, από τον κλάδο των πριγκίπων του Ταρόν. Στα Γεωργιανά το "Ταρωνίτης" αποδίδεται ως "Τορνίκης".

Ο Ρωμαϊκός κλάδος ιδρύθηκε από τους αδελφούς Γρηγόριο και Μπαγκράτ (Παγκράτιο στα Ελληνικά), που παραχώρησαν το πριγκιπάτο τους στους Ρωμαίους το 968 με αντάλλαγμα κτήσεις και αξιώματα. Η σύζυγος του Θεοδώρου Μονομάχου, ήταν μία Ταρωνίτισσα, μητέρα του Κωνσταντίνου Θ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Η οικογένεια έγινε εξέχουσα μεταξύ της στρατιωτικής αριστοκρατίας στα τέλη του 10ου - αρχές του 11ου αι. και αργότερα σχετίστηκε με τη Δυναστεία των Κομνηνών, όταν ο Μιχαήλ Ταρωνίτης νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομνηνή, αδελφή του Αλεξίου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Τον 12ο αι. οι Ταρωνίτες έγιναν κυρίως γραφειοκράτες της πολιτείας, καθώς πολλοί κατείχαν υψηλές θέσεις στην κεντρική κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης. Η οικογένεια έχασε τη θέση και την επιρροή της έπειτα από την Δ΄ Σταυροφορία του 1204.

## Γενεαλογία των Ταρωνιτών της εποχής των Μακεδόνων

## Γενεαλογία των Ταρωνιτών της εποχής των Κομνηνών

## Πηγές
* Cheynet, Jean-Claude (1990). Pouvoir et Contestations à Byzance (963–1210) (in French). Paris: Publications de la Sorbonne. ISBN 978-2-85944-168-5.
* Kazhdan, Alexander (1991). "Taronites". In Kazhdan, Alexander (ed.). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. pp.&nbsp;2012–2013. ISBN 0-19-504652-8.


Ταρωνιτες
Πανεπιστήμιο της Κόρδοβας

Το **Πανεπιστήμιο της Κόρδοβας** (ισπανικά: *Universidad de Córdoba, UCO*), είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο στην Κόρδοβα της Ανδαλουσίας της Ισπανίας, που ιδρύθηκε το 1972. Προσφέρει προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στους τομείς των ανθρωπιστικών επιστημών, των κοινωνικών επιστημών, των επιστημών υγείας, των φυσικών επιστημών και της μηχανικής.

Αν και ιδρύθηκε το 1972, το Πανεπιστήμιο της Κόρδοβας είναι ο διάδοχος του Ανοικτού Πανεπιστημίου της Κόρδοβας (*Universidad Libre de Córdoba*), το οποίο ιδρύθηκε στην επαρχία στα τέλη του 19ου αιώνα.

Το ίδρυμα ξεχωρίζει για την εξειδίκευσή του στις φυσικές επιστήμες, προσφέροντας πτυχία χημείας, βιολογίας, περιβαλλοντικών επιστημών, γεωπονικής και δασικής μηχανικής. Ειδικεύεται επίσης σε επιστήμες της υγείας, προσφέροντας πτυχία νοσηλευτικής και ιατρικής, ενώ είναι στενά συνδεδεμένο με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Βασίλισσα Σοφία». Προσφέρει ακόμη προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές σε ανθρωπιστικές επιστήμες (ιστορία, ιστορία της τέχνης, κατάρτιση εκπαιδευτικών, φιλοσοφία και φιλελεύθερες τέχνες).

## Πανεπιστημιουπόλεις και δομή

Το πανεπιστήμιο έχει τέσσερις πανεπιστημιουπόλεις, τρεις στην πόλη της Κόρδοβας και μία στο χωριό Μπέλμεθ.

### Πανεπιστημιούπολη του Ραμπανάλες
*Σχολή Κτηνιατρικής Επιστήμης
*Ανώτερη Πολυτεχνική Σχολή Γεωργίας και Μηχανικής Δασών
*Σχολή Επιστημών
*Ανώτερη Πολυτεχνική Σχολή

### Πανεπιστημιούπολη του Μενέντεθ Πιδάλ
*Ιατρική Σχολή 
*Τμήμα Νοσηλευτικής

### Πανεπιστημιούπολη του Κέντρου της Πόλης
*Σχολή Νομικής και Επιχειρήσεων και Οικονομικών Επιστημών
*Σχολή Επιστημών Εργασίας
*Σχολή Φιλοσοφίας και Γραμμάτων
*Σχολή Επιστημών Παιδείας

### Πανεπιστημιούπολη του Μπέλμεθ
*Ανώτερη Πολυτεχνική Σχολή του Μπέλμεθ

## Ερευνητικά κέντρα

*Ευρωπαϊκό Κέντρο Τεκμηρίωσης
*Ανδαλουσιανό Πειραματικό Κέντρο Υγείας των Ζώων
*Νοσοκομείο Κτηνιατρικής Κλινικής
*Ισπανικό Δίκτυο Αεροβιολογίας
*Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Βασίλισσα Σοφία»
*Βασιλικός Βοτανικός Κήπος της Κόρδοβας
*Ανδαλουσιανό Ενδοπανεπιστημιακό Ινστιτούτο Εγκληματολογίας
*Ανδαλουσιανό Κέντρο Μελισσοκομίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ισπανία
Πανεπιστήμιο της Αλμερίας

Το **Πανεπιστήμιο της Αλμερίας** (ισπανικά: *Universidad de Almería, UAL*) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο, που βρίσκεται στην Αλμερία της Ισπανίας. Τοποθετείται επί της ακτής της Μεσογείου, στην γειτονιά Λα Κανιάδα ντε Σαν Ουρμπάνο της Αλμερίας. Το 2008 το Πανεπιστήμιο προσέφερε 38 διαφορετικά προγράμματα σπουδών και διέθετε 871 καθηγητές και 11.628 φοιτητές. 

Κατά την ίδρυσή του, πρόεδρος της επιτροπής διαχείρισης του ιδρύματος ορίστηκε ο Αλμπέρτο Φερνάντεθ Γκουτιέρεθ. Ο πρώτος εκλεγμένος πρύτανης ήταν ο Αλφρέδο Μαρτίνεθ Αλμέθιχα (1997-2007), ο οποίος ανέλαβε το έργο της εφαρμογής του νέου καταστατικού. Τον διαδέχθηκε το 2007 ο Πέδρο Μολίνα Γκαρθία, όπου κατά τη διάρκεια της πρυτανείας του (2007-2015) το πανεπιστήμιο αναπτύχθηκε και εκσυγχρονίστηκε σημαντικά. Το 2015 ανέλαβε τη θέση αυτή ο Καρμέλο Ροντρίγκεθ Τορεμπλάνκα, ο οποίος εξελέγη με ποσοστό 68,24%. Στις εκλογές του 2019 επανεξελέγη και πάλι με ποσοστό 87% των ψήφων.

## Πρόσβαση
Το Πανεπιστήμιο συνδέεται οδικώς με την πόλη της Αλμερίας και με περιοχές της Ανδαλουσίας. Η πρόσβαση μέσω της ακτής γίνεται με τη χρήση του αυτοκινητόδρομου AL-3202. Αυτός ο δρόμος χρησιμοποιείται κυρίως από εκείνους που φτάνουν στο ίδρυμα από τα νότια της πρωτεύουσας. Υπάρχει επίσης ένας δρόμος πρόσβασης από τα βόρεια, ο αυτοκινητόδρομος AL-3200. Εκείνος συνδέεται με τον αυτοκινητόδρομο AL-12, ο οποίος παρέχει γρήγορη πρόσβαση στα βόρεια της πρωτεύουσας και στην υπόλοιπη μητροπολιτική περιοχή. Τα δρομολόγια των λεωφορείων 11, 12, 18 και 19, των τοπικών αστικών συγκοινωνιών, συνδέουν το πανεπιστήμιο με την Αλμερία. 

## Σχολές και Τμήματα
* Ανώτατη Σχολή Μηχανικών
* Σχολή Πειραματικών Επιστημών
* Σχολή Επιστημών Υγείας
* Σχολή Επιστημών Παιδείας
* Νομική Σχολή
* Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών
* Σχολή Ψυχολογίας
* Σχολή Οικονομικών Επιστημών και Επιχειρήσεων
* Μεταπτυχιακό Κέντρο και Μετέπειτα Εκπαίδευσης
* Διεθνής Διδακτορική Σχολή.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημος ιστότοπος του πρύτανη
* Enlace a Google Maps de la situación de la UAL

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ισπανία
Άγαλμα του Εδουάρδου ΣΤ΄ (Κάρτραϊτ)

Το **άγαλμα του Εδουάρδου ΣΤ΄** από τον Τόμας Κάρτραϊτ, στο Νοσοκομείο Σεντ Τόμας του Λονδίνου, είναι ένα από τα δύο αγάλματα του βασιλιά που βρίσκονται στο νοσοκομείο αυτό. Και τα δύο τιμούν τη μνήμη της επανίδρυσης του βασιλικού θεσμού από τον Εδουάρδο το 1551. Από το 1979 αποτελεί μνημείο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αγγλίας, Τάξης Β΄.

Το άγαλμα ανατέθηκε από τον Δήμαρχο του Λονδίνου Ρόμπερτ Κλέιτον, όταν ο ίδιος ήταν πρόεδρος του νοσοκομείου. Σχεδιασμένο από τον Ναθάνιελ Χάνγουελ και κατασκευάστηκε από τον Τόμας Κάρτραϊτ. Αποτέλεσε το κεντρικό κομμάτι μιας σειράς αγαλμάτων που τοποθετήθηκαν στην πύλη του νοσοκομείου. Ο Βασιλιάς ήταν αρχικά πλαισιωμένος από γλυπτά ατόμων με ειδικές ανάγκες, τα οποία σήμερα βρίσκονται εντός της βόρειας πτέρυγας του νοσοκομείου. Το υλικό κατασκευής του αγάλματος είναι ασβεστόλιθος του Πέρμπεκ. Ο Βασιλιάς απεικονίζεται με ενδυμασία των Τυδώρ και με στέμμα στο κεφάλι. Στο δεξί του ανυψωμένο χέρι κρατάει ένα σκήπτρο και στο αριστερό ένα διάταγμα με το οποίο αποκαθίσταται το νοσοκομείο του Σεντ Τόμας.

## Παραπομπές

Αγαλμα
Περγκολέτσο

μικρογραφία|Τυπικό περγκολέτσο
**Περγκολέτσο** (λέγεται και σκαλιστήρι ή πατητήρι ή απλά εργαλείο πίπας) ονομάζεται το εργαλείο πίπας το οποίο αποτελείται συνήθως από τρία μέρη, ένα πλατύ για να πιέζει τον καπνό, ένα μυτερό για να κάνει τρύπες στον καπνό ή να καθαρίζει τον καμένο καπνό και τέλος ένα σαν φτυαράκι/ξύστρα για να καθαρίζει τα τοιχώματα της πίπας από τον καμένο καπνό.

Κατηγορία:Κάπνισμα
Κατηγορία:Εργαλεία
Ο Άρχων της Μαφίας

***Ο Άρχων της Μαφίας*** (**[[Αγγλικά|Πρωτότυπος τίτλος]]: The Don Is Dead**) είναι
αμερικανική γκανγκστερική ταινία του 1973 σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Φλέτσερ και σε σενάριο των Κρίστοφερ Τράμπο, Μάικλ Μπάτλερ και Μάρβιν Άλμπερτ, προσαρμοσμένο από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Μάρβιν Άλμπερτ. Πρωταγωνιστούν οι Άντονι Κουίν, Φρέντερικ Φόρεστ, Ρόμπερτ Φόρστερ, Αλ Λετιέρι και η Έιντζελ Τόμπκινς.

## Πλοκή
Τρεις κορυφαίες «εγκληματικές οικογένειες» αποτελούν το συνδικάτο του εγκλήματος της πόλης, 
ελέγχοντας ένα πλήθος οικονομικών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, εφαρμόζοντας πιστά τους σκληρούς και άγραφους νόμους της μαφίας. Μετά τον θάνατο του Ντον Πάολο, συνεδριάζει η τακτική επιτροπή και ανακηρύσσει «Νονό» τον αξιοσέβαστο και καθολικής αποδοχής Ντον Άντζελο Ντιμόρα, 
ο οποίος ορίζει διάδοχό του τον φιλόδοξο και αφελή γιο του Ντον Πάολο, Φρανκ. 
Αυτός εντάσσει στην οικογένειά του τους ανεξάρτητους αδερφούς Φάργκο και δραστηριοποιείται στη διακίνηση ναρκωτικών από την Ιταλία. Ο άπληστος όμως και ραδιούργος δικηγόρος Λουίτζι Ορλάντο θα επινοήσει ένα πανούργο σχέδιο με το οποίο θα επιφέρει σφοδρή αντιπαλότητα μεταξύ του Ντον Άντζελο και του Φρανκ, αποτέλεσμα της οποίας θα είναι ένας ολοκληρωτικός πόλεμος.
Ευελπιστώντας την απόκτηση του ελέγχου ενός μεγάλου μεριδίου της πόλης ο φιλόδοξος Ορλάντο, θα βγάλει από τη μέση τον Φρανκ κι ενώ τα σχέδιά του οδεύουν προς ολοκλήρωση, ο Τόνι Φάργκο αντιλαμβανόμενος τις δόλιες διαθέσεις του, θα του σταθεί εμπόδιο.

## Διανομή ρόλων
* Άντονι Κουίν - Ντον Άντζελο Ντιμόρα
* Φρέντερικ Φόρεστ - Τόνι Φάργκο
* Ρόμπερτ Φόρστερ - Φρανκ Ρετζαλμπούτο
* Αλ Λετιέρι - Βινς Φάργκο
* Έιντζελ Τόμπκινς - Ρούμπι Ντουν 
* Τσαρλς Ζιοφί - Λουίτζι Ορλάντο
* Μπάρι Ρούσο - Ντον Ατζίμιο Μπερνάρντο
* Λούις Ζόρικ - Μιτς Ντιμόρα
* Ίνα Μπάλιν - Νέλι
* Τζο Σάντος - Τζο Λούτσι
* Φρανκ ΝτεΚόβα - Τζιούντα
* Άμπι Βικόντα - Ντον Ταλούζο
* Βίκτορ Άργκο - Ώγκι
* Βαλ Μπισόγκλιο - Πητ Λαζάτι
* Ρόμπερτ Κάρικατρ - Μάικ Σπάντα
* Σιντ Χέιγκ - Άραβας
* Βικ Τέιμπακ - Ραλφ Νέγκρι

## Παραγωγή
Την σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο βετεράνος Ρίτσαρντ Φλέτσερ (1916–2006), ο οποίος είχε στο ενεργητικό του δεκάδες εμπορικές ταινίες όλων των κατηγοριών όπως:20,000 Λεύγες Υπό την Θάλασσα (1954), Οι Βίκινγκς (1958), Τόρα! Τόρα! Τόρα! (1970) και το Compulsion (1959). Το σενάριο βασίζεται στο βιβλίο του Μάρβιν Άλμπερτ, ενώ ο Τζέρι Γκόλντσμιθ ανέλαβε την μουσική επένδυση.
 
## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*

Κατηγορία:Ταινίες του 1973
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1970
Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Φλέτσερ
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέρι Γκόλντσμιθ
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στην Ιταλία
Βένετο Μαγνησίας

Το **Βένετο** είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

## Θέση και αξιοθέατα
Το Βένετο βρίσκεται στο βορειοανατολικό σημείο του νομού, προς τα παράλια του Θερμαϊκού σε υψόμετρο 230 μέτρων. Το χωριό είναι κρυμμένο μέσα σε πυκνό δάσος, σε απόσταση 40 χιλιομέτρων Β.-ΒΑ. από τον Βόλο και σε τοποθεσία που του επιτρέπει να αγναντεύει με ευκολία τη θάλασσα του Αιγαίου. Φημίζεται για τη φυσική ομορφιά του, αλλά κυρίως για τον ιστορικό ναό της Υπαπαντής του Χριστού, πραγματικό στολίδι αρχιτεκτονικής και διακόσμησης. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού από το 1982 και το 2017 έκλεισε το 250ό έτος λειτουργίας της. Αποτελεί κτίσμα του 1760, ρυθμού βασιλικής, με περίτεχνο τέμπλο του 1851, όπως επιγράφεται χαρακτηριστικά.

## Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 γραμμένος ως *Βένετος* στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κασθαναίας. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα ''Καλλικράτης'' και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Καμάρι και το Κεραμίδι αποτελούν την κοινότητα Κεραμιδίου που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κεραμιδίου του Δήμου Ρήγα Φεραίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 67 κάτοικοι.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Δήμος Ρήγα Φεραίου
Νικήτας Κωβαίος

Ο **Νικήτας Κωβαίος** του Γεωργίου (19??-1997) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, με καταγωγή από τη Σαντορίνη. Υπηρέτησε ως νομάρχης.

Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία. Το 1974 διορίστηκε για πρώτη φορά ως μετακλητός νομάρχης και τοποθετήθηκε ως Νομάρχης Ανατολικής Αττικής, ως "Αναπληρωτής Νομάρχης-Προϊστάμενος του παρά τη Νομαρχία Αττικής Διαμερίσματος Ανατολικής Αττικής".. Επαναδιορίστηκε νομάρχης το 1976. Το 1980 ήταν αναπληρωτής Νομάρχης Εύβοιας και το 1981 Νομάρχης Πειραιά για δύο μήνες. Το 1981 επέστρεψε στη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής για μερικούς μήνες. Τον διαδέχθηκε το 1982 ως νομάρχης η Αγλαΐα Σταφυλά. Τον Σεπτέμβριο του 1989 διορίστηκε Νομάρχης Αθηνών. Τον διαδέχθηκε το 1990 ο Ευτύχης Κοντομάρης. Πέρα από νομάρχης, διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων.

Πέθανε αδόκητα τον Ιούλιο του 1997 και η κηδεία του έγινε στις 29 Ιουλίου 1997 από τον ιερό ναό Αγίας Παρασκευής Αττικής. Με τη σύζυγό του , Βασούλα, απέκτησε μία κόρη και έναν γιο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Νομάρχες Ανατολικής Αττικής
Κατηγορία:Νομάρχες Αθηνών
Κατηγορία:Νομάρχες Πειραιά
Πλέι-Οφ NBA 1956

Τα **πλέι-οφ του 1956** ήταν το τουρνουά που ακολούθησε την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου στη σεζόν 1955-56 του **[[NBA]]**. Το τουρνουά ολοκληρώθηκε με τους Φιλαδέλφεια Ουόριορς να επικρατούν των Φορτ Γουέιν Πίστονς με 4-1 νίκες στους τελικούς της διοργάνωσης και να κατακτούν το τρόπαιο του πρωταθλητή.

Αυτός ήταν ο δεύτερος τίτλος για τους Ουόριορς, με τον πρώτο να είναι το 1947, όταν το επαγγελματικό πρωτάθλημα μπάσκετ στη Βόρεια Αμερική διοργανωνόταν από το BAA. Το επόμενό τους πρωτάθλημα ήρθε το 1975, όταν η ομάδα είχε ήδη μετακομίσει στο Σαν Φρανσίσκο με την ονομασία Γκόλντεν Στείτ Ουόριορς.

Όσο για τους Πίστονς, αυτή ήταν η δεύτερη τους συμμετοχή σε τελικούς. Είχαν ηττηθεί ξανά την προηγούμενη χρονιά (από τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς) και έπρεπε να περιμένουν μέχρι το 1989, όταν κατέκτησαν τον τίτλο ως Ντιτρόιτ Πίστονς.

## Προκριθείσες ομάδες

### Βαθμολογίες κανονικής περιόδου

;Δυτική κατηγορία

;Ανατολική κατηγορία

### Μπαράζ ισοβαθμιών

## Πίνακας αποτελεσμάτων

## Ημιτελικοί κατηγοριών
### Ημιτελικοί Δυτικής κατηγορίας
* Οι **[[Φορτ Γουέιν Πίστονς]]** (1) πέρασαν άνευ αγώνων στους τελικούς της κατηγορίας.
(2) Μινεάπολις Λέικερς vs. (3) **[[Σαιντ Λούις Χοκς]]**:

### Ημιτελικοί Ανατολικής κατηγορίας
* Οι **[[Φιλαδέλφεια Ουόριορς]]** (1) πέρασαν άνευ αγώνων στους τελικούς της κατηγορίας.
(2) Μπόστον Σέλτικς vs. (3) **[[Σίρακιουζ Νάσιοναλς]]**:

## Τελικοί κατηγοριών
### Τελικοί Δυτικής κατηγορίας
(1) **[[Φορτ Γουέιν Πίστονς]]** vs. (3) Σαιντ Λούις Χοκς:

### Τελικοί Ανατολικής κατηγορίας
(1) **[[Φιλαδέλφεια Ουόριορς]]** vs. (3) Σίρακιουζ Νάσιοναλς:

## Τελικοί NBA
(Α1) **[[Φιλαδέλφεια Ουόριορς]]** vs. (Δ1) Φορτ Γουέιν Πίστονς:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 1956 NBA Playoffs στο Basketball-Reference

1956
Πλει-Οφ
NBA 1955-56

H **αγωνιστική περίοδος 1955-56** ήταν η δέκατη στην ιστορία του NBA. Στο πρωτάθλημα έλαβαν μέρος 8 ομάδες και έδωσαν 72 παιχνίδια η κάθε μία στα πλαίσια της κανονικής περιόδου. Ακολούθησαν τα πλέι-οφ, όπου οι Φιλαδέλφεια Ουόριορς επικράτησαν των Φορτ Γουέιν Πίστονς με 4-1 νίκες στους τελικούς και κατέκτησαν τον τίτλο για δεύτερη φορά στην ιστορία τους.

## Αξιοσημείωτα γεγονότα
* Ο Ντικ Ρίκετς του πανεπιστημίου του Ντούκεσν επιλέχθηκε στο νούμερο 1 του Ντραφτ από τους Μιλγουόκι Χοκς. Οι Ρότσεστερ Ρόγιαλς επέλεξαν τον Μόρις Στόουκς στο νούμερο 2 και τον Τζακ Τουάιμαν στο νούμερο 8.
* Πριν την έναρξη της σεζόν, οι Χοκς μετακόμισαν από το Μιλγουόκι του Ουισκόνσιν  στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι και μετονομάστηκαν σε Σαιντ Λούις Χοκς.
* Το All-Star Game της σεζόν έλαβε χώρα την Τρίτη 24 Ιανουαρίου 1956 στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης. Μπροστά σε 8.517 θεατές, η Δύση επικράτησε της Ανατολής με 108-94. Ο Μπομπ Πετίτ των Σαιντ Λούις Χοκς έλαβε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη.
* Για πρώτη φορά δόθηκε βραβείο για τον πολυτιμότερο παίκτη της χρονιάς. Πρώτος νικητής ήταν ο Μπομπ Πετίτ των Σαιντ Λούις Χοκς.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογίες

;Δυτική Περιφέρεια

;Ανατολική Περιφέρεια

#### Μπαράζ ισοβαθμιών

### Κορυφαίοι στατιστικών

Σημ.: Μέχρι την αγωνιστική περίοδο 1969-70, οι κορυφαίοι σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ καθορίζονταν με βάση το σύνολο και όχι τον μέσο όρο.

### Βραβεύσεις
* **[[Βραβείο πολυτιμότερου παίκτη στο NBA|Πολυτιμότερος παίκτης (MVP)]]:** Μπομπ Πετίτ (Σαιντ Λούις Χοκς)
* **[[Βραβείο rookie της χρονιάς στο NBA|Rookie της χρονιάς]]:** Μόρις Στόουκς (Ρότσεστερ Ρόγιαλς)

* **Καλύτερη πεντάδα**
** Μπομπ Κούζι (Μπόστον Σέλτικς)
** Πολ Αράιζιν (Φιλαδέλφεια Ουόριορς)
** Νιλ Τζόνστον (Φιλαδέλφεια Ουόριορς)
** Μπομπ Πετίτ (Σαιντ Λούις Χοκς)
** Μπιλ Σάρμαν (Μπόστον Σέλτικς)

* **2η καλύτερη πεντάδα**
** Ντολφ Σέις (Σίρακιουζ Νάσιοναλς)
** Μόρις Στόουκς (Ρότσεστερ Ρόγιαλς)
** Σλέιτερ Μάρτιν (Μινεάπολις Λέικερς)
** Τζακ Τζορτζ (Φιλαδέλφεια Ουόριορς)
** Κλάιντ Λοβέλετ (Μινεάπολις Λέικερς)

## Πλέι-οφ

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αγωνιστική περίοδος 1955-56 στο NBA.com
*Περίληψη αγωνιστικής περιόδου 1955-56 στο Basketball-Reference.com
Πανεπιστήμιο του Κάδιθ

Το **Πανεπιστήμιο του Κάδιθ** (ισπανικά: *Universidad de Cádiz - UCA*) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στην επαρχία του Κάδιθ της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία. Ιδρύθηκε το 1979 και επικεντρώνεται στις ιατρικές και θαλάσσιες επιστήμες στις οποίες προσφέρει κατάρτιση. Κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους 2007/2008, υπήρχαν στο ίδρυμα 17.280 σπουδαστές, 1.698 λέκτορες και 680 υπάλληλοι διοίκησης και λοιπό προσωπικό.

Οι ρίζες του πανεπιστημίου ανάγονται στον 15ο αιώνα και συγκεκριμένα στο Κολέγιο των Πηδαλιούχων των Θαλασσών του Λεβάντε και της Δύσης. Η Ιατρική Σχολή του ανιχνεύει την ίδρυσή της στο Βασιλικό Ναυτικό Κολέγιο Χειρουργικής του 1748, το οποίο ήταν το πρώτο στην Ευρώπη που συνδύασε την ιατρική και την χειρουργική επιστήμη σε ένα ενιαίο ίδρυμα. Το σύγχρονο Πανεπιστήμιο του Κάδιθ ιδρύθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1979, με τον πρώτο πρύτανη να εκλέγεται το 1984. Τον Μάρτιο του 1984 δόθηκε από το ίδρυμα μια χρυσή πλακέτα στον Βασιλιά Χουάν Κάρλος.

## Πανεπιστημιουπόλεις
Εκτός από την κύρια πανεπιστημιούπολη στο Κάδιθ, το πανεπιστήμιο διαθέτει τρεις επιπλέον πανεπιστημιουπόλεις:
*Πανεπιστημιούπολη Κόλπου της Αλχεθίρας
* Πανεπιστημιούπολη της Χερέθ ντε λα Φροντέρα
* Πανεπιστημιούπολη του Πουέρτο Ρεάλ


File:CASEM Campus de Puerto Real 2.jpg|Το Ανδαλουσιανό Κέντρο Θαλάσσιων Σπουδών
File:ESI-3.jpg|Σχολή Μηχανικής
File:Jerez Campus 01.jpg|Πανεπιστημιούπολη της Χερέθ 
File:PolitecnicaAlgeciras.jpg|Πανεπιστημιούπολη της Αλχεθίρας 


## Σχολές του Πανεπιστημίου
*Πανεπιστημιακή Σχολή Σύγχρονων Γλωσσών
*Πανεπιστημιακή Σχολή Υγείας ("Salus Infirmorum") (Κάδιθ)
*Πανεπιστημιακή Σχολή Μηχανικής (Πουέρτο Ρεάλ)
*Πανεπιστημιακή Σχολή Εργασιακών Σχέσεων (Χερέθ ντε λα Φροντέρα)
*Πανεπιστημιακή Σχολή Νομικών και Οικονομικών Σπουδών («Φρανθίσκο Τομάς - Βαλιέντε») (Αλχεθίρας)
*Πανεπιστημιακό Κέντρο Ανώτερων Σπουδών (Αλχεθίρας)
*Πανεπιστημιακή Σχολή Εργασιακών Σχέσεων (Αλχεθίρας)
*Πανεπιστημιακή Σχολή Παιδαγωγικής («Παναγία της Ευρώπης») at (Λα Λίνεα ντε λα Κονθεπθιόν)

## Πρυτάνεις
Οι Πρυτάνεις του Πανεπιστημίου του Κάδιθ από την ίδρυσή του έως σήμερα είναι:
* Οκτώβριος 1979 – Φεβρουάριος 1984: Φελίπε Γκαρίδο
* Φεβρουάριος 1984 – Ιούνιος 1986: Μαριάνο Πενιάλβερ Σιμό
* Σεπτέμβριος 1986 – Ιανουάριος 1995: Χοσέ Λουίς Ρομέρο Παλάνκο
* Ιανουάριος 1995 – Απρίλιος 2003: Γκιγέρμο Μαρτίνεθ Μασάνετ
* Μάιος 2003 – Ιούλιος 2011: Ντιέγκο Σάλες Μαρκές
* Ιούλιος 2011 – 2019: Εδουάρδο Γκονζάλεθ Μάθο
* Ιούλιος 2019 – σήμερα: Φρανθίσκο Πινιέγια Κορμπάτσο

## Παραπομπές

## Περαιτέρω ανάγνωση
* University of Cádiz, Newspaper library, 25 years
* History section at the official website

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*Αρχική Σελίδα του Πανεπιστημίου (στα ισπανικά)
*University home page in English
*UCA image gallery
*Virtual gallery 
*Libre Software and Open Knowledge Office 
*Brief description in English

Κατηγορία:Πανεπιστήμια στην Ισπανία
Αρχαία Ήλιδα Ηλείας

*Το λήμμα αφορά το σύγχρονο χωριό της Ηλείας. Για την αρχαία πόλη, δείτε: [[Ήλιδα]].*

Η **Αρχαία Ήλιδα** ή **Ήλιδα** (καθαρεύουσα **Ήλις**)  είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 74 μέτρων.

## Γεωγραφικά ιστορικά στοιχεία
Η Αρχαία Ήλιδα βρίσκεται δυτικά της τεχνικής λίμνης του Πηνειού σε απόσταση 15 χιλιομέτρων Β.-ΒΑ. από την Αμαλιάδα (μέσω Ρουπακίου). Οι κάτοικοί του ασχολούνται περισσότερο με τη γεωργία (καλλιέργεια πατάτας, δημητριακών, κηπευτικών - πιπεριές, ελιές, παλαιότερα αμπέλια) και λιγότερο με την κτηνοτροφία.

Βορειοδυτικά, σε ευθεία απόσταση περίπου 1 χιλιομέτρου και προς την κατεύθυνση του Πηνειού ποταμού είναι ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας πόλης - κράτους της Ήλιδας και το αρχαίο θέατρό της (4ος αιω. π.Χ.). Στην ίδια κατεύθυνση και δίπλα στο χωριό είναι το Αρχαιολογικό Μουσείο Ήλιδας.

Η παλιά ονομασία την περίοδο της τουρκοκρατίας είναι *Παλαιόπολις* και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1835 όταν προσαρτήθηκε στο δήμο Ήλιδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1915 με το ΦΕΚ 149Α - 20/04/1915 μετονομάστηκε σε Ήλιδα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αρχαίας Ήλιδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 306 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ήλιδα - Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηλείας, Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού
* Κήρυξη της κοίτης του Πηνειού ποταμού ως αρχαιολογικού χώρου.

## Φωτογραφίες

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Βουλευτικές εκλογές της Νότιας Οσετίας (2019)

**Βουλευτικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στη Νότια Οσετία στις 9 Ιουνίου 2019.  

Το κυβερνών κόμμα Ενωμένη Οσσετία έχασε την πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο. Μόνο τρία άλλα εκλεγμένα μέλη εξασφάλισαν την υποστήριξή τους εάν η Ενωμένη Οσσετία επρόκειτο να σχηματίσει κυβέρνηση, αφήνοντάς την με ισχνή πλειοψηφία. με διαφορά μίας έδρας  

## Εκλογικό σύστημα
Ένα νέο εκλογικό σύστημα εισήχθη πριν από τις εκλογές, εισάγοντας ένα μικτό εκλογικό σύστημα, με τις 17 από τις 34 έδρες να εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια, και οι άλλες 17 να εκλέγονται με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Μεταξύ 2004 και 2014 όλες οι έδρες εκλέχθηκαν με αναλογική εκπροσώπηση.  

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2019
Νοτια Οσετια
Μπακόγιωργας

Οικογένεια με την επωνυμία **Μπακόγιωργας** εμφανίζεται στην Τσερνίτσα (Αρτεμισία), προ του 1800 και έλαβε ενεργό μέρος στην επανάσταση του 1821. 

Μετά το 1900 βρίσκουμε την μεγάλη οικογένεια του ταχυδρόμου Παναγιώτη Μπακόγιωργα με ένδεκα παιδιά (έξι αγόρια και πέντε κορίτσια).

## Περίοδος περί το 1821
Ο παλαιότερος Μπακόγιωργας αναφέρεται στον 2ο τόμο του Ηλία Αθ. Λάζαρου Σμηνάρχου (Τ.Υ.Ε.) ε.α. σελίδα 394-395, όπου βρίσκουμε τις ακόλουθες πληροφορίες:

* Μπακόγιωργας ή Μπακογιωργάκης Παναγιώτης (1795): Σύμφωνα με την απογραφή του 1828, η οικογένειά του αποτελείτο από τέσσερα άτομα. Τρεις άντρες και μία γυναίκα. Ανήκε στις οικογένειες Β' τάξεως. Το έτος 1847 φαίνεται εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο του δήμου Αλαγωνίας με α.α. 535 και ηλικία 52 ετών.
* Μπακόγιωργας Νικόλαος (1807): Το έτος 1847 φαίνεται εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο του δήμου Αλαγωνίας με α.α. 784 και ηλικία 40 ετών.
* Μπακόγιωργας ή Μπακογιώργης Θεόδωρος: Τον βρίσκουμε από ένα αριστείο ανδρείας με το οποίο τον τίμησε η Ελληνική Πολιτεία με το υπ' αριθ. 1300/1-3-1844 διάταγμα.

Όπως προκύπτει από την απογραφή του 1828, το επώνυμο Μπακόγιωργας φέρει μία μόνον οικογένεια, η οποία έχει τρεις άντρες, τον Παναγιώτη 33 ετών, προστάτη της οικογένειας (Ο παλαιότερος καταγεγραμμένος Μπακόγιωργας μέχρι σήμερα) και δύο μικρότερα αγόρια (τον Νικόλαο 21 έτους και το Θεόδωρο που τιμήθηκε με μετάλιο το 1844 ή τον Γεώργιο που απέκτησε αγόρι το 1848). 

Το 1844 δίνεται μετάλιο ανδρείας στον Θεόδωρο, ο οποίος το 1828, είναι ανήλικος και δεν αναφέρεται ξεχωριστά στην απογραφή. 

Στους εκλογικούς καταλόγους του 1847 υπάρχουν μόνον ο Παναγιώτης 52 ετών και ο Νίκος 40 ετών, ενώ ο Γεώργιος και ο Θεόδωρος δεν εμφανίζονται στους εκλογικούς καταλόγους λόγω χαμηλών εισοδημάτων ή δεν είναι στην Αρτεμισία. Ο Θεόδωρος μπορεί να μην είναι στη ζωή.

## Περίοδος 1830-1900
Από το Μητρώο Αρρένων έχουμε τις ακόλουθες γεννήσεις:
* Μπακόγοργας Νικόλαος του Γεωργίου 1848 (α.μ.36β).
* Μπακόγωργας Γεώργιος του Νικολάου 1875 (α.μ. 127).
* Μπακόγοργας Παναγιώτης του Νικολάου 1887 (α.μ. 204).

Από τα παραπάνω, με τα μέχρι στιγμής διαθέσιμα στοιχεία, προκύπτει ότι ο Γεώργιος, ο οποίος δεν εμφανίζεται στους εκλογικούς καταλόγους του 1847, (στην απογραφή του 1828 ίσως υπάρχει ανάμεσα στους τρεις άνδρες που απογράφονται από κοινού χωρίς όνομα), το 1848 φέρνει στον κόσμο τον Νικόλαο, ο οποίος, σε ηλικία 27 ετών, φέρνει στον κόσμο τον Γεώργιο και σε ηλικία 39 ετών, τον Παναγιώτη.

Ο Παναγιώτης (γιος του Νίκου και της Γαρυφαλλιάς), θα αποτελέσει τον γενάρχη της οικογένειας Μπακόγιωργα του 20ου αιώνα, ο οποίος μαζί με την Γιαννούλα Λαμπροπούλου γεννούν 10 παιδιά (πέντε αγόρια και πέντε κορίτσια). Ήταν ταχυδρόμος της περιοχής Αλαγονίας, ψηλός και ευθυτενής επονομαζόμενος και Μπούστης (περπατούσε καμαρωτά, με προτεταμένο το μπούστο).
Σαντ Ζουλιά ντε Λόρια

Το **Σαντ Ζουλιά ντε Λόρια** () είναι μια από τις ενορίες της Ανδόρας, στο νότιο άκρο της χώρας. Είναι επίσης το όνομα της πρωτεύουσας αυτής της ενορίας, η οποία σε υψόμετρο 908 μ. είναι ο χαμηλότερος οικισμός στην Ανδόρρα. Άλλοι οικισμοί της ενορίας είναι οι Μπισεσάρι, Αϊσάς, Αϊσοβάλ, Κερτέρς, Λιουμενέρες, Ναγκόλ, Αϊσιριβάλ, Αουμπινιά, Ζουμπερί, Φονταντέντα και Κανόλικ. Συνορεύει με την Ανδόρρα λα Βέλια στα βόρεια, την Εσκάλντες-Ενγκορντάνι στα βορειοανατολικά και την Καταλονία στην Ισπανία στα νότια, ανατολικά, δυτικά, βορειοδυτικά, νοτιοδυτικά και νοτιοανατολικά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2019 η ενορία έχει 9.375 κατοίκους, ενώ η πρωτεύουσα της 7.636 κατοίκους. 

## Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
* Όσκαρ Ρίβας Ρετς (γεν. 1936) ο πρώτος πρωθυπουργός της Ανδόρρας το 1982 
* Φρανσέσκ Ρεπίσο Ρομέρο (γεν. 1964) αθλητής της σκοποβολής 
* Γκιλμπέρτ Σαμπόγια Σουνιέ (γεν. 1966) οικονομολόγος και πολιτικός 
* Αντονί Μπερναντό (γεν. 1966) δρομέας μεγάλων αποστάσεων 
* Ντόμι Τραστόι Ντίαζ (γεν. 1981) ορειβάτης 
* Μαρίνα Φερνάντεζ (γεν. 1996) ποδοσφαιρίστρια 
* Ζόρντι Αλάεζ (γεν. 1998) ποδοσφαιριστής 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Ανδόρρας
Παραλία Λυγιάς Ηλείας

*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ηλεία δείτε: [[Παραλία Ηλείας]]*

Η **Παραλία** Λυγιάς ή Παραλία Γλύφας είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 2 μέτρα.

## Γεωγραφία - ιστορία
Η Παραλία βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Πελοποννήσου, στο βόρειο άκρο του Χελωνίτη κόλπου και σε απόσταση 8,5 χιλιόμετρα Β. από το Βαρθολομιό και 14 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τη Γαστούνη (έδρα του δήμου) και 3 χιλιόμετρα Ν.-ΝΔ. από τη Λυγιά. Η παραλία της είναι αμμώδης με διάφανα νερά και με αρκετά μικρά ξενοδοχεία και τουριστικά καταλύματα (κάμπινγκ, ενοικιαζόμενα). Στην ανατολική άκρη υπάρχει μικρό λιμανάκι του ναυτικού ομίλου της περιοχής και στη συνέχεια δίπλα στην ακτογραμμή το τεχνητό δάσος της Γλύφας.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λυγιάς. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Λυγιά, το Αρκούδι, τη Γλύφα και το Ιονικό αποτελούν την τοπική κοινότητα Λυγιάς που υπάγεται στη Δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 85 κατοίκους.

## Σημείωση
Στον ίδιο δήμο και νότια του Βαρθολομιού υπάρχει ο οικισμός Θίνες ο οποίος μέχρι το 2001 ονομαζόταν Παραλία Θινών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Μέση ηλικία

Η **μέση ηλικία** είναι η χρονική περίοδος μεταξύ της πρώιμης ενήλικης ζωής και της τρίτης ηλικίας. Δεν υπάρχει ένας σταθερός βιολογικός, δημογραφικός ή κοινωνικός καθορισμός για το πότε ξεκινάει η μέση ηλικία, καθώς το ηλικιακό εύρος ποικίλει ανάλογα με τη χρονική περίοδο, το προσδόκιμο ζωής και τη χώρα αναφοράς. Τη δεκαετία του 1980, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε) υιοθέτησε την ηλικιακή κατηγοριοποίηση των 45 με 64 ετών για τη μέση ηλικία (middle adulthood) σε διεθνές επίπεδο, μετά από προσεκτική εξέταση των εθνικών πρακτικών και των διεθνών συστάσεων. Στις μέρες μας, η επιστημονική κοινότητα, σε μεγάλο βαθμό, τοποθετεί τη μέση ηλικία για τις δυτικές χώρες μεταξύ 45 και 65 ετών. 

Στην Ελλάδα, η διάμεση ηλικία τοποθετείται στα 45,7 έτη από τα Ηνωμένα Έθνη, και το προσδόκιμο ζωής και για τα δύο φύλα είναι στα 81,9 χρόνια.

Τα βασικά χαρακτηριστικά στοιχεία της περιόδου αυτής είναι η σταδιακή γήρανση του οργανισμού. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει μια σειρά από αλλαγές, όπως η σωματική γήρανση, η γνωστική δυσλειτουργία, και αλλαγές στις κοινωνικές και ψυχολογικές παραμέτρους της ψυχοσύνθεσης του ατόμου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιολογία
Κατηγορία:Ανθρωπολογία
Κατηγορία:Ανθρώπινη ανάπτυξη
Ιονικό Ηλείας

Το **Ιονικό** (γνωστό ως *Ιονικό Χωριό* και *Παιδούπολη*, αγγλικά: *Ionian Village*) είναι παραθαλάσσιος οικισμός στον Δήμο Πηνείου της Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας στην Πελοπόννησο.

## Γενικά στοιχεία
Βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Πελοποννήσου προς το βόρειο άκρο του Χελωνίτη κόλπου και διαθέτει έκταση 32 στρεμμάτων. Απέχει 15 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τη Γαστούνη (έδρα του δήμου), δίπλα και ανατολικά της Παραλίας, ενώ περιτριγυρίζεται από το τεχνητό δάσος της Γλύφας.

Πρόκειται για το κατασκηνωτικό κέντρο της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Ιδρύθηκε το 1966 από τον Αρχιεπίσκοπο Βορείου και Νοτίου Αμερικής Ιάκωβο, σε οικόπεδο που παραχωρήθηκε από το ελληνικό κράτος και φιλοξενεί παιδιά Ελλήνων ομογενών από τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Διαθέτει ιδιωτική παραλία, πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων, αμφιθέατρο, δασύλλια, μεγάλη αίθουσα συγκεντρώσεων, υπαίθρια τραπεζαρία, γήπεδα για αθλητικές δραστηριότητες, καθώς και δύο ορθόδοξους ναούς. Τον Σεπτέμβριο του 2016 υπέστη ζημιές εξαιτίας έντονων καιρικών φαινομένων.

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λυγιάς. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Λυγιά, το Αρκούδι, τη Γλύφα και την Παραλία αποτελούν την τοπική κοινότητα Λυγιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμο πληθυσμό.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η ιστοσελίδα του Κατασκηνωτικού Κέντρου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής (στα αγγλικά) 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Κατηγορία:Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής
Κατηγορία:Κατασκηνωτικά κέντρα
Ρανιτιδίνη

thumb|250px|Ο χημικός τύπος της ρανιτιδίνης.
Η **ρανιτιδίνη**, γνωστή με την ονομασία **Zantac** μεταξύ άλλων, είναι δραστική χημική ουσία, που ως φάρμακο μειώνει την παραγωγή γαστρικού οξέος. Χρησιμοποιείται συνήθως στη θεραπεία των ελκών του πεπτικού συστήματος, την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και το σύνδρομο Ζόλιγκερ-Έλλισον. Υπάρχουν ενδεικτικά στοιχεία ότι βοηθάει στην κνίδωση. Μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα, ενδομυϊκά ή ενδοφλεβίως.

Η ρανιτιδίνη στοχεύει τον ισταμινικό υποδοχέα Η2 (ένας υποδοχέας τύπου 7ΤΜ ο οποίος συμμετέχει στον έλεγχο της έκκρισης του γαστρικού οξέος), και δρα έτσι εμποδίζοντας την ισταμίνη, μειώνοντας την παραγόμενη ποσότητα γαστρικού οξέος από τα κύτταρα του στομάχου. Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν πονοκεφάλους και πόνος ή αίσθημα καύσους σε περίπτωσης χορήγησης με ένεσης. Σημαντικές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ηπατικά προβλήματα, μειωμένο καρδιακό ρυθμό, πνευμονία, ενώ μπορεί να αποκρύψουν την παρουσία καρκίνου του στομάχου. Έχει συσχετιστεί επίσης με αυξημένο κίνδυνο κολίτιδας από το *Clostridium difficile*. Θεωρείται ασφαλές κατά τη διάρκεια της κύησης.

Η ρανιτιδίνη εφευρέθηκε το 1976 στην Αγγλία και κυκλοφόρησε εμπορικά το 1981. Έχει προστεθεί στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Για το 2017 ήταν το 48ο φάρμακο από πλευράς αριθμού συνταγών στις ΗΠΑ, με περισσότερες από 16 εκατομμύρια συνταγές.

Το Σεπτέμβριο του 2019, η καρκινογόνος ουσία, Ν-νιτροσοδιμεθυλαμίνη (NDMA) ανακαλύφθηκε σε χαμηλές ποσότητες σε σκευάσματα ρανιτιδίνης από διάφορους κατασκευαστές, με αποτέλεσμα την ανάκλησή του. Τον Απρίλιο του 2020 αποσύρθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και η διάθεσή του σταμάτησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Αυστραλία λόγω ανησυχίας για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια.

## Παραπομπές


κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Κατηγορία:Αντιόξινα φάρμακα‎
Κατηγορία:Θειαιθέρες
Κατηγορία:Νιτροενώσεις
Κατηγορία:Οργανικές αμίνες
Κατηγορία:Αντιισταμινικά
Κατηγορία:Φουράνια
Πλέι-Οφ NBA 1957

Τα **πλέι-οφ του 1957** ήταν το τουρνουά που ακολούθησε την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου στη σεζόν 1956-57 του **[[NBA]]**. Το τουρνουά ολοκληρώθηκε με τους Μπόστον Σέλτικς να κερδίζουν τους Σαιντ Λούις Χοκς με 4-3 νίκες στους τελικούς της διοργάνωσης και να κατακτούν το τρόπαιο του πρωταθλητή για πρώτη φορά στην ιστορία τους. 

Αυτός ήταν ο πρώτος από τους πολλούς τίτλους που θα ακολουθούσαν για την ομάδα της Βοστώνης κατά τα επόμενα χρόνια. Οι Σέλτικς και οι Χοκς συναντήθηκαν σε τέσσερις από τους πέντε τελικούς το διάστημα 1957-1961, με τους Σέλτικς να κερδίζουν τους τρεις (1957, 1960, 1961) και τους Χοκς τον ένα (1958). Αν και την κυριαρχία των Χοκς στη Δυτική κατηγορία διαδέχτηκε αυτή των Μινεάπολις Λέικερς, οι Σέλτικς από την Ανατολή συνέχισαν τις επιτυχίες χάνοντας μόλις δύο τίτλους το διάστημα 1957-1969.

Στους ημιτελικούς των κατηγοριών, οι πρωταθλητές της προηγούμενης σεζόν, Φιλαδέλφεια Ουόριορς, αποκλείστηκαν από τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς με 2-0 νίκες. Αυτή ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του ΝΒΑ που η ομάδα που υπερασπιζόταν τον τίτλο αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο σε πλέι-οφ. Η επόμενη φορά που συνέβη αυτό ήταν στον πρώτο γύρο του 2007 με τους Μαϊάμι Χιτ.

## Προκριθείσες ομάδες

### Βαθμολογίες κανονικής περιόδου

;Δυτική κατηγορία

;Ανατολική κατηγορία

### Μπαράζ ισοβαθμιών Δυτικής κατηγορίας

## Πίνακας αποτελεσμάτων

## Ημιτελικοί κατηγοριών
### Ημιτελικοί Δυτικής κατηγορίας
* Οι **[[Σαιντ Λούις Χοκς]]** (1) πέρασαν άνευ αγώνων στους τελικούς της κατηγορίας.
(2) **[[Μινεάπολις Λέικερς]]** vs. (3) Φορτ Γουέιν Πίστονς:

### Ημιτελικοί Ανατολικής κατηγορίας
* Οι **[[Μπόστον Σέλτικς]]** (1) πέρασαν άνευ αγώνων στους τελικούς της κατηγορίας.
(2) **[[Σίρακιουζ Νάσιοναλς]]** vs. (3) Φιλαδέλφεια Ουόριορς:

## Τελικοί κατηγοριών
### Τελικοί Δυτικής κατηγορίας
(1) **[[Σαιντ Λούις Χοκς]]** vs. (2) Μινεάπολις Λέικερς:

### Τελικοί Ανατολικής κατηγορίας
(1) **[[Μπόστον Σέλτικς]]** vs. (2) Σίρακιουζ Νάσιοναλς:

## Τελικοί NBA
(Α1) **[[Μπόστον Σέλτικς]]** vs. (Δ1) Σαιντ Λούις Χοκς:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 1957 NBA Playoffs  στο Basketball-Reference

1957
Πλει-Οφ
NBA 1956-57

H **αγωνιστική περίοδος 1956-57** ήταν η 11η στην ιστορία του NBA. Στο πρωτάθλημα έλαβαν μέρος 8 ομάδες και έδωσαν 72 παιχνίδια η κάθε μία στα πλαίσια της κανονικής περιόδου. Ακολούθησαν τα πλέι-οφ, όπου οι Μπόστον Σέλτικς κέρδισαν τους Σαιντ Λούις Χοκς με 4-3 νίκες στους τελικούς και κατέκτησαν τον τίτλο για πρώτη φορά στην ιστορία τους. Αυτός ήταν ο πρώτος από τους πολλούς τίτλους που θα ακολουθούσαν για την ομάδα της Βοστώνης κατά τα επόμενα χρόνια.

## Αξιοσημείωτα γεγονότα
* Ο Σιχούγκο Γκριν του πανεπιστημίου του Ντούκεσν επιλέχθηκε στο νούμερο 1 του Ντραφτ από τους Ρότσεστερ Ρόγιαλς.
* Στο ίδιο ντραφτ, οι Σαιντ Λούις Χοκς επέλεξαν στο νούμερο 2 τον Μπιλ Ράσελ, όμως τον έδωσαν στους Μπόστον Σέλτικς με αντάλλαγμα τους Εντ Μακόλεϊ και Κλιφ Χάγκαν. Όπως αποδείχτηκε, αυτή η ανταλλαγή άλλαξε την ιστορία ολόκληρου του NBA για τα επόμενα χρόνια, αφού οι Σέλτικς κατέκτησαν 11 πρωταθλήματα το διάστημα 1957-1969, με τον Ράσελ να αναδεικνύεται πολυτιμότερος παίκτης στα 5 από αυτά. Σε αυτό βοήθησε και η πλαισίωση του Ράσελ με δύο σημαντικές προσθήκες από το ίδιο ντραφτ: τον Τομ Χάινσον στον πρώτο γύρο (8 φορές πρωταθλητής ως παίκτης και 2 ως πρώτος προπονητής) και τον Κέι Σι Τζόουνς στον δεύτερο γύρο (8 φορές πρωταθλητής ως παίκτης, 1 ως βοηθός προπονητή και 2 ως πρώτος προπονητής).
* Το All-Star Game της σεζόν έλαβε χώρα την Τρίτη 15 Ιανουαρίου 1957 στο Boston Garden της Βοστώνης. Μπροστά σε 11.178 θεατές, η Ανατολή επικράτησε της Δύσης με 109-97. Ο Μπομπ Κούζι των Μπόστον Σέλτικς έλαβε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη.
* Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου, οι Φορτ Γουέιν Πίστονς μετακόμισαν στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν και μετονομάστηκαν σε Ντιτρόιτ Πίστονς, ενώ οι Ρότσεστερ Ρόγιαλς μετακόμισαν στο Σινσινάτι του Οχάιο και μετονομάστηκαν σε Σινσινάτι Ρόγιαλς.

## Κανονική περίοδος
### Βαθμολογίες

;Δυτική Περιφέρεια

;Ανατολική Περιφέρεια

#### Μπαράζ ισοβαθμιών Δυτικής κατηγορίας

### Κορυφαίοι στατιστικών

Σημ.: Μέχρι την αγωνιστική περίοδο 1969-70, οι κορυφαίοι σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ καθορίζονταν με βάση το σύνολο και όχι τον μέσο όρο.

### Βραβεύσεις
* **[[Βραβείο πολυτιμότερου παίκτη στο NBA|Πολυτιμότερος παίκτης (MVP)]]:** Μπομπ Κούζι (Μπόστον Σέλτικς)
* **[[Βραβείο rookie της χρονιάς στο NBA|Rookie της χρονιάς]]:** Τομ Χάινσον (Μπόστον Σέλτικς)

* **Καλύτερη πεντάδα**
** Πολ Αράιζιν (Φιλαδέλφεια Ουόριορς)
** Μπομπ Πετίτ (Σαιντ Λούις Χοκς)
** Μπομπ Κούζι (Μπόστον Σέλτικς)
** Μπιλ Σάρμαν (Μπόστον Σέλτικς)
** Ντολφ Σέις (Σίρακιουζ Νάσιοναλς)

* **2η καλύτερη πεντάδα**
** Ντικ Γκαρμέικερ (Μινεάπολις Λέικερς)
** Νιλ Τζόνστον (Φιλαδέλφεια Ουόριορς)
** Σλέιτερ Μάρτιν (Σαιντ Λούις Χοκς)
** Μόρις Στόουκς (Ρότσεστερ Ρόγιαλς)
** Τζορτζ Γιάρντλι (Φορτ Γουέιν Πίστονς)

## Πλέι-οφ

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Αγωνιστική περίοδος 1956-57 στο NBA.com
*Περίληψη αγωνιστικής περιόδου 1956-57  στο Basketball-Reference.com
Πανδημία COVID-19 στη Βραζιλία

Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στη Βραζιλία από τις 25 Φεβρουαρίου 2020 και έπειτα, όταν διαπιστώθηκε για πρώτη φορά θετικό τεστ σε άτομο που επέστρεψα από ταξίδι στην Ιταλία στο Σάο Πάολο. Η στάση του προέδρου της Βραζιλίας ήταν σε γενικές γραμμές κατά της εφαρμογής αυστηρών μέτρων, υπήρξαν ωστόσο συχνές αποκλίσεις λόγω αποφάσεων τόσο δικαστηρίων, όσο και τοπικών κυβερνήσεων.

## Μέτρα κατά της επέκτασης της επιδημίας
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και οι κρατιδιακές κυβερνήσεις έχουν λάβει μια σωρεία αποφάσεων για τον περιορισμό της διάδοσης της ασθένειας. Αυτές οι αποφάσεις έχουν αντίκτυπο στην πολιτική, την εκπαίδευση, το περιβάλλον, και την οικονομία. Στις 27 Μαρτίου, η Βραζιλία ανακοίνωσε ότι απαγορεύει την είσοδο σε επισκέπτες από το εξωτερικό προσωρινά. Οι περισσότεροι κυβερνήτες των 28 κρατιδίων της χώρας έχουν επιβάλει καθεστώτα καραντίνας στα κρατίδιά τους. Στις 6 Ιουλίου, ο πρόεδρος Μπολσονάρο διεγνώσθη θετικός με κορωνοϊό. 
## Εξέλιξη της επιδημίας
Στις 17 Ιουλίου 2020 ανακοινώθηκε ότι ο αριθμός των κρουσμάτων ξεπέρασε τα 2 εκατομμύρια, ενώ στις 8 Αυγούστου ξεπέρασαν τα 3 εκατομμύρια. Επίσης, ο αριθμός των θανάτων ξεπερνούσε τους 100.000. Βέβαια, όταν θέλουμε να κάνουμε συγκρίσεις πρέπει να λάβουμε υπόψην και το μέγεθος του πληθυσμού, καθώς η Βραζιλία είναι η χώρα με τον 4ο μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο. Από πλευράς *καταγεγραμμένων* θανάτων ανά εκατομύριο κατοίκους η Βραζιλία βρισκόταν στις αρχές Απριλίου του 2021 κάτω από την 12η θέση. 

Στα διαγράμματα που ακολουθούν μπορούμε να διαπιστώσουμε την εξέλιξη της επιδημίας. Το πρώτο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε κατά τις αρχές Απριλίου. Το κύμα εξελίχθηκε σχετικά αργά, καθότι η Βραζιλία είναι μεγάλη χώρα και το κύμα παρουσίαζε έξαρση κάθε φορά σε διαφορετική περιοχή. Το κύμα αυτό διήρκεσε μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου (αρχές καλοκαιριού για τη Βραζιλία). Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων, το κύμα αυτό ήταν μέτριο (για τα δεδομένα της Βραζιλίας).

Το δεύτερο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε σχεδόν αμέσως μετά το πρώτο. Το κύμα εξελίσσεται από τον Μαρτιο (αρχές φθινοπώρου για τη Βραζιλία) πιο έντονα. Το κύμα αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη.

### Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ

### Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία και φύλο
Για την ώρα δεν υπάρχουν στοιχεία

### Επιδημία και γενική θνησιμότητα

Στα ακόλουθα διαγράμματα βλέπουμε τη θνησιμότητα στη Βραζιλία τα τελευταία χρόνια για τα ημερολογιακά έτη (Θάνατοι ανά χίλιους κατοίκους μεταξύ 1ης Γενάρη και 31ης Δεκέμβρη για το αντίστοιχο έτος). Με τη βοήθεια τέτοιων διαγραμμάτων μπορούμε να κατανοήσουμε, πόσο η επιδημία επηρέασε τη γενική θνησιμότητα.

**θνησιμότητα στη Βραζιλία απο το 1981<br />(ημερολογιακά έτη)**



## Παραπομπές


Βραζιλια
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πορτογαλικά (pt)
Κατάλογος νομαρχών Φλώρινας

Ο **Νομάρχης Φλώρινας** ήταν ο διορισμένος (από το 1912 μέχρι το 1994) και εκλεγμένος (από το 1995 μέχρι το 2010) άρχων του '''Νομού Φλώρινας''' του ελληνικού κράτους. Στην αρχή καθήκοντα νομάρχη Φλωρίνης ασκούσαν οι Πρόξενοι. Πρώτος νομάρχης ήταν ο Ν. Μαυρουδής, το 1912.

Οι νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μέχρι το 1994. Από το 1995 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 οι νομάρχες ήταν αιρετοί. Ο πρώτος αιρετός νομάρχης της Φλώρινας ήταν ο Τραϊανός Πετκάνης.

Η Νομαρχία Φλώρινας σταμάτησε να υφίσταται την 31η Δεκεμβρίου 2010, όταν καταργήθηκαν οι νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες. Η έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Φλώρινας.

Ως διάδοχος του νομάρχη μπορεί να θεωρηθεί ο Αντιπεριφερειάρχης Φλώρινας.

## Διορισμένοι νομάρχες Φλώρινας

### Αιρετοί Νομάρχες Φλώρινας

### Αντιπεριφερειάρχες Π.Ε. Φλώρινας

## Παραπομπές


*
Φλωρινας
Γενικές εκλογές των Νήσων Φερόες (2019)

**Οι γενικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στις Νήσους Φερόες στις 31 Αυγούστου 2019.  Οι εκλογές είχαν ως αποτέλεσμα την ήττα της κυβέρνησης συνασπισμού του Άξελ Β. Γιοχάνεσεν, αποτελούμενης από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, τη Δημοκρατία και το κόμμα Πρόοδος.  Μετά τις εκλογές, σχηματίστηκε μια νέα κυβέρνηση από τον αρχηγό του Κόμματος της Ένωσης Μπάρδουρ α Στέιγκ Νίλσεν, που αποτελείται από το Κόμμα Ένωσης, το Λαϊκό Κόμμα και το Κόμμα του Κέντρου, το οποίο κέρδισε 17 από τις 34 έδρες.  

Σύμφωνα με την πολιτική επιστήμονα Λίζε Λικ, τα κύρια εκλογικά ζητήματα ήταν τα δημόσια οικονομικά (πρόνοια, φόροι και δημόσια ταμεία), οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της αλιείας και ο γάμος ομοφύλων.  

## Εκλογικό σύστημα
Τα 33 μέλη της βουλής (Løgting) εκλέχθηκαν με αναλογική εκπροσώπηση ανοικτής λίστας σε μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια με εκλογικό όριο το 3,03030%. Οι έδρες κατανεμήθηκαν χρησιμοποιώντας τη μέθοδο d'Hondt .  

## Αποτελέσματα

Από τα 150 άκυρα ψηφοδέλτια, τα 85 ήταν λευκά και 65 άκυρα. 

## Παραπομπές


2019
Φεροε
Όλγα Ηλείας

Η **Όλγα** είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας**** σε υψόμετρο 54 μέτρων.

## Γενικά στοιχεία
Η Όλγα βρίσκεται προς τις βόρειες όχθες του Πηνειού ποταμού, ανάμεσα στην τεχνητή λίμνη Πηνειού και το Τραγανό. Απέχει 12 χλμ. ΒΑ. από τη Γαστούνη και 8 χλμ. Α, από την Ανδραβίδα. Σύμφωνα με την παράδοση η ονομασία προέρχεται από την βασίλισσα Όλγα, γυναίκα του Γεωργίου Α',  όταν στα τέλη του 19ου αιώνα, πέρασε από την περιοχή. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και καλλιεργούν κυρίως φράουλες, πατάτες, ελιές και  εσπεριδοειδή.

Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Μυρτουντίων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Τραγανό, το Μαρκόπουλο και το Πηγάδι αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Τραγανού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γαστούνης του Δήμου Πηνειού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως μόνιμο πληθυσμό 672 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Κοκκάλα Ηλείας

*Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: [[Κοκκάλα Λακωνίας]]


Η *'Κοκκάλα** είναι μικρός πεδινός οικισμός της [[Νομός Ηλείας|Ηλείας]] στην [[Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας]]**''' σε υψόμετρο 20 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στην ανατολική είσοδο του Βαρθολομιού από το οποίο χωρίζεται με τον Πηνειό ποταμό. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στον τότε δήμο Βαρθολομιού και σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Βαρθολομιού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 20 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Στρουμπούλη Ηλείας

Η **Στρουμπούλη** είναι μικρός πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 20 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται δίπλα και βορειοανατολικά του Βαρθολομιού. Βόρεια γειτονεύει με τη Δήμητρα, βορειοανατολικά με το Καρδιακαύτι ενώ νοτιοανατολικά του περνάει ο Πηνειός ποταμός. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στον τότε δήμο Βαρθολομιού. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Βαρθολομιού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 21 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Ρεγκλαίικα Ηλείας

Τα **Ρεγκλαίικα ** είναι μικρός πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 15 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται βόρεια του Πηνειού ποταμού. Απέχει 13 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Γαστούνη (έδρα δήμου - μέσω Καβάσιλα) και μόλις 1 χλμ. Β. από τη Δήμητρα. Σύμφωνα με την παράδοση η ονομασία του οφείλεται στο  επίθετο Ρέγκλης, που είναι το κύριο της περιοχής και η ομώνυμη οικογένεια θεωρείται ως πρώτος οικιστής της. Αναφέρονται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη το 1981 να απογράφονται στην τότε κοινότητα Δήμητρας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Δήμητρα αποτελούν την τοπική κοινότητα Δήμητρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχουν πληθυσμό 28 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού
Θίνες Ηλείας

Οι **Θίνες** είναι μικρός πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 11 μέτρα.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Οι Θίνες βρίσκονται προς στα δυτικά παράλια της Πελοποννήσου και το βόρειο άκρο του Χελωνίτη κόλπου. Απέχουν 7,5 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. από τη Γαστούνη (έδρα του δήμου) και 3 χιλιόμετρα Ν. από το Βαρθολομιό. Είναι γνωστές για την αμμώδη και με διάφανα νερά παραλία καθώς και για το τεχνητό δάσος που απλώνεται δίπλα στην ακτογραμμή της. Διαθέτει δημοτικές αθλητικές εγκαταστάσεις, δημοτική παιδική χαρά, κέντρο διασκέδασης - αναψυκτήριο, περίπτερο, κινητή καντίνα ενώ στην παραλία υπάρχει χώρος parking για αυτοκίνητα και τροχόσπιτα. 

Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 με την ονομασία *Παραλία Θινών* να απογράφεται στον τότε δήμο Βαρθολομιού. Το 2001 μετονομάστηκε σε Θίνες. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης ανήκουν  στη δημοτική κοινότητα Βαρθολομιού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Η παραλία στις Θίνες Βαρθολομιού στο https://www.youtube.com/

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηλείας
Κατηγορία:Δήμος Πηνειού