open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αλισίβα

Η **αλισίβα**, ή *αλουσά*, ή *σταχτόνερο*, είναι ένα αλκαλικό διάλυμα που παρασκευάζεται με τον βρασμό του νερού μαζί με στάχτη από καμένα ξύλα. Συνιστάται να χρησιμοποιείται βρόχινο νερό. Στα παλαιότερα χρόνια τη χρησιμοποιούσαν για τη λεύκανση των ρούχων, αλλά και αντί για σαπούνι, και για το λούσιμο, ιδίως για λιπαρά μαλλιά. Η αλισίβα έχει καθαριστικές ιδιότητες λόγω του ανθρακικού καλίου που προσλαμβάνει από τη στάχτη, το οποίο έχει την ιδιότητα να διαλύει τα έλαια και τα λίπη, όχι όμως και τα ορυκτέλαια (λ.χ. γράσο, παραφίνες, βαζελίνη).

Η αλισίβα ήταν άλλοτε πολύ διαδεδομένη. Χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα σε απομακρυσμένα χωριά, ιδίως τον χειμώνα, στην πλύση των ασπρορούχων.

## Χρήσεις & εφαρμογές
Με την αλισίβα γινόταν η «μπουγάδα». Δηλαδή αφού τα ασπρόρουχα πλενόντουσαν καλά, τοποθετούνταν σε ένα ψηλό καλάθι, στο «μπουγαδοκόφινο», το οποίο όμως καλυπτόταν προηγουμένως εσωτερικά με μια μεγάλη άσπρη χοντρή μαντήλα ή ύφασμα, το λεγόμενο «σταχτόπανο», και που τα άκρα της έβγαιναν έξω από το κοφίνι. Στη συνέχεια, τα πλυμένα ασπρόρουχα διπλώνονταν και στοιβάζονταν μέσα στο μπουγαδοκόφινο, και στο τέλος σκεπάζονταν από τις άκρες του σταχτόπανου. Πάνω από το σταχτόπανο άρχιζαν και έριχναν αργά-αργά και κατά διαστήματα την αλισίβα. Το υγρό αυτό διάλυμα σταδιακά διαπερνούσε τα ρούχα και εξερχόταν από το κάτω μέρος του κοφινιού, παρασύροντας τα υπολείμματα από τους λεκέδες που υπήρχαν στα ρούχα. Όταν η αλισίβα ήταν καλή, τότε τα ασπρόρουχα έπαιρναν ένα κρινόλευκο χρώμα. Από την παραπάνω διαδικασία προέρχεται σήμερα η δημώδης έκφραση «μπουγαδοκόφινο» με την οποία και χαρακτηρίζονται άτομα μειωμένης προσωπικότητας, ή υποτιμητικά, ευτραφέστατης σωματικής διάπλασης άτομα.

Η αλισίβα έχει πάρα πολλές χρήσεις, ιδίως χρησιμοποιείται στη μαγειρική ακόμη και σήμερα (και ιδιαίτερα σε συνταγές για μερικά είδη κουλουριών, όπως τα μελομακάρονα). Μεταφορικά, ως αλισίβα, αποκαλείται το χλιαρό νερό που έχει μείνει αρκετή ώρα εκτός ψυγείου και δεν προσφέρει την αναμενόμενη ικανοποίηση της δίψας κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών.

## Παραπομπές


be-x-old:Луг

Κατηγορία:Προϊόντα καθαρισμού
Κατηγορία:Βάσεις
Βουνό Τάσμαν

Το **Βουνό Τάσμαν** (**Mount Tasman**) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο βουνό της Νέας Ζηλανδίας. Βρίσκεται στις Νότιες Άλπεις του Νοτίου Νησιού, εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου Αοράκι Βουνό/Κουκ. Είναι τέσσερα χιλιόμετρα βορείως του μεγαλύτερου γείτονά του, του Αοράκι/Βουνό Κουκ, και φτάνει σε ύψος τα 3.498 μέτρα. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Τασμαν
Εθνικό Πάρκο Άμπελ Τάσμαν

Το **Εθνικό Πάρκο Άμπελ Τάσμαν** (αγγλικά: *Abel Tasman National Park*) βρίσκεται στο βόρειο σημείο του Νότιου Νησιού στη Νέα Ζηλανδία. Αποτελείται από μια περιοχή δασώδους λοφώδους εξοχής στα βόρεια των κοιλάδων των Ποταμών Τακάκα και Ριγουάκα, και περικλείεται στα βόρεια από τον Χρυσό Κόλπο και τον Κόλπο Τάσμαν. 

Το πάρκο ιδρύθηκε το 1942, και καλύπτει 225 χλμ&sup2;. Έχει πάρει το όνομα του από τον Άμπελ Τάσμαν, ο οποίος το 1642 έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος εξερευνητής που είδε τη Νέα Ζηλανδία. 

Η Διαδρομή Άμπελ Τάσμαν είναι δημοφιλής διαδρομή πεζοπορίας και προσφέρει επιλογή μιας παράκτιας ή εσωτερικής διαδρομής. Άλλες δραστηριότητες που διεξάγονται στο πάρκο είναι το καγιάκ, κάμπινγκ και περιηγήσεις. Το πάρκο διοικείται από το Υπουργείο Διατήρησης. 

Η κοντινότερη μεγάλη πόλη είναι η Μοτουέκα, 20 χιλιόμετρα νοτίως. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Πληροφορίες από το Υπουργείο Διατήρησης για το Εθνικό Πάρκο Άμπελ Τάσμαν (Αρχείο).

 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Νέας Ζηλανδίας
Αμπελ Τασμαν
Παγετώνας Τάσμαν

μικρογραφία|Αεροφωτογραφία του άνω μισού του παγετώνα Τασμάν στο Εθνικό Πάρκο Αοράκι/Όρος Κουκ. Στην δεξιά άκρη φαίνεται το φτερό του αεροπλάνου.

Ο **Παγετώνας Τάσμαν** (**Tasman Glacier**) είναι ο μεγαλύτερος από τους δεκάδες παγετώνες, οι οποίοι ρέουν νότια και ανατολικά προς τη Λεκάνη Μακένζι από τις Νότιες Άλπεις στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Έχει μήκος 27 χιλιόμετρα και μέχρι τρία χιλιόμετρα φάρδος και βρίσκεται εξ΄ ολοκλήρου εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου Αοράκι/Όρος Κουκ. 

Ο Τάσμαν ρέει νότια από τις νότιες πλαγιές της κορυφής Μιναρέτς, κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του Αοράκι/Όρους Κουκ, η κορυφή του οποίου είναι μόλις πέντε χλμ από τον παγετώνα. Κατά το μήκος του συναντάται μερικώς με το λιωμένο νερό του Παγετώνα Μέρτσισον, ο οποίος ενώνεται από τα βορειοανατολικά. 

Τα νερά των δύο αυτών παγετώνων, μαζί με τα νερά των κοντινών Παγετώνων Χούκερ και Μιούλλερ χύνονται στην μεγάλη κοιλάδα του Ποταμού Τάσμαν, του οποίου οι διαπλεκόμενοι χείμαρροι χύνονται νότα στη Λίμνη Πουκάκι. Στο τέλος ρέουν μέσω του Ποταμού Γουαϊτάκι στον Ειρηνικό Ωκεανό βορείως του Οαμάρου. 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Νέας Ζηλανδίας
Ποταμός Τάσμαν

Ο **Ποταμός Τάσμαν** είναι ένας ορεινός ποταμός που ρέει μέσω του Καντέρμπουρυ, στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. 

Οι πηγές του ποταμού είναι στο Εθνικό Πάρκο Αοράκι/Βουνό Κουκ, όπου εκρέουν οι Παγετώνες Τάσμαν και Μέρτσισον και επίσης, δια μέσου μιας μικρής διόδου οι Παγετώνες Χούκερ και Μιούλλερ. 

Ρέει νότια για 25 χιλιόμετρα από τις Νότιες Άλπεις ως την παγωμένη Λίμνη Πουκάκι. 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ποταμοί της Νέας Ζηλανδίας
Καλύβες Πολυγύρου Χαλκιδικής

Οι **Καλύβες Πολυγύρου** είναι παραθαλάσσιος, μεγάλος συνοικισμός του δήμου Πολυγύρου του νομού Χαλκιδικής.

Βρίσκεται στο μυχό του Τορωναίου κόλπου μεταξύ Γερακινής και Ολύνθου με μόνιμο πληθυσμό τους 1.333 κατοίκους ο οποίος τους θερινούς αυξάνεται σε μεγάλο βαθμό από παραθεριστές.

Κύρια ενασχόληση των κατοίκων είναι η παραγωγή βρώσιμης πράσινης ελιάς Χαλκιδικής (χονδροελιά) η οποία είναι και η κύρια πηγή εισοδήματος.

Στις Καλύβες λειτουργεί νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο (Γερακινής-Καλυβών), ενώ υπάρχουν και ταβέρνες, εξοχικές κατοικίες και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Προστάτης του χωριού είναι ο Άγιος Μόδεστος.ο οποίος έχει διπλή γιορτή στις 16 και 18 Δεκεμβρίου.Ο Άγιος θεωρείται προστάτης των ζώων.

## Ιστορικά στοιχεία
Στη περιοχή βρισκόταν η αρχαία πόλη Μυκήβερνα, που ήταν ανεξάρτητη και επίνειο της αρχαίας Ολύνθου , καθώς και ο προϊστορικός οικισμός Μολυβόπυργος.

Ο οικισμός ονομάστηκε έτσι από τις καλύβες που έφτιαχναν οι Πολυγυρινοί (αγροτικά σπίτια), για να καλλιεργούν τα κτήματά τους. Παλαιότερα στην περιοχή ασχολούνταν και με τη σηροτροφία. Από αιώνες υπήρχαν οι πατροπαράδοτοι ελαιώνες.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Πληροφορίες για τον οικισμό 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Χαλκιδικής
Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου
Κατηγορία:Πολύγυρος
Διάβαση (αστρονομία)

right|145px|thumb|Διάβαση της Σελήνης από τον Ήλιο όπως καταγράφηκε από δορυφόρο

Στην Αστρονομία ο όρος **διάβαση** αναφέρεται τόσο για πλανήτες όσο και για δορυφόρους.

* **Διάβαση Πλανήτη**: καλείται η  ενός Πλανήτη από το φαινομενικό δίσκο του Ήλιου. Αποτελεί δε το φαινόμενο εκείνο που κινούμενος ο Πλανήτης γύρω από τον Ήλιο διέρχεται ακριβώς μεταξύ Γης και Ήλιου έτσι ώστε να προβάλλεται αυτός, σαν στρογγυλή μαύρη κηλίδα και να κινείται επί του δίσκου του Ήλιου.

* Ανάλογο φαινόμενο συμβαίνει και στην κίνηση των Δορυφόρων. **Διάβαση Δορυφόρου**: καλείται η διέλευση ενός Δορυφόρου μπροστά από το φαινομενικό δίσκο του Πλανήτη του (περί τον οποίο περιστρέφεται) και της Γης.
Τέτοιες διαβάσεις είναι δυνατόν να προσδιορισθούν επακριβώς, ιδιαίτερα εκείνες των δορυφόρων του Διός και ιδίως προ του δίσκου του.

Σημείωση: Από τους Πλανήτες είναι κατανοητό ότι μόνο οι καλούμενοι «εσωτερικοί» δηλαδή ο Ερμής και η Αφροδίτη, που βρίσκονται πλησιέστερα της Γης και προς τον Ήλιο, υπόκεινται σε τέτοιες διαβάσεις, παρατηρήσιμες από τη Γη.

## Διάβαση της Αφροδίτης

Η διάβαση της Αφροδίτης συγκέντρωνε ανέκαθεν το ενδιαφέρον των αστρονόμων, μιας και λόγω μεγέθους και μικρότερης απόστασης από τη Γη, είναι πιο εύκολα παρατηρήσιμη από τη Γη σε σχέση με εκείνη του Ερμή. Για την παρατήρηση της διέλευσης του 1761 και 1769 οργανώθηκαν ειδικές επιστημονικές αποστολές σε μακρινά μέρη του κόσμου (όπως στη Νότια Αμερική), μιας και η διέλευση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εξαγωγή σημαντικών συμπερασμάτων, μεταξύ άλλων για την ακριβή μέτρηση της αστρονομικής μονάδας.

Η κινητοποίηση αυτή δικαιολογείται επίσης και από το γεγονός ότι οι διαβάσεις της Αφροδίτης είναι σπάνια φαινόμενα: εμφανίζονται ανά δύο με χρονική μεταξύ τους απόσταση τα οχτώ χρόνια, ενώ τα ζευγάρια διαβάσεων απέχουν μεταξύ τους εναλλάξ 121,5 και 105,5 χρόνια. Ο συνολικός χρόνος για έναν πλήρη τέτοιο κύκλο είναι 243 χρόνια (που κατά σύμπτωση είναι και ο χρόνος σε μέρες του έτους της Αφροδίτης). Η τελευταία διέλευση της Αφροδίτης έγινε το 2012 και το επόμενο ζευγάρι θα γίνει το 2117 και το 2125.

## Δείτε επίσης
*Μεσημβρινή διάβαση

Κατηγορία:Ουράνια φαινόμενα
Κατηγορία:Αστρολογία
Κατηγορία:Αστρομετρία
Διάβαση (γεωγραφία)

Ως γεωγραφικός όρος η **διάβαση** αναφέρεται κυριολεκτικά επί απόκρημνων οροσειρών οι οποίες έχουν μόνο ορισμένα σημεία προσπέλασης εκ τω οποίων δύνανται να διαβούν σε απέναντι σημείο πεζοί, οχήματα, αλλά και να διανοιχτούν δρόμοι ή να περάσουν σιδηροδρομικές γραμμές.

Επίσης ο όρος απαντάται και σε ποταμούς που έχουν μεγάλο πλάτος ή ορμητικό ρεύμα και που σε ορισμένα σημεία είναι δυνατή η **ζεύξη** του με γέφυρες ή με άλλα πλωτά μέσα η διαπόρθμευση.

Χαρακτηριστική η **Διάβαση της Ερυθράς** που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη, που όμως όταν συνέβη αυτό το γεγονός η Ερυθρά (τότε), ήταν λίμνη.

Κατηγορία:Ορεινά περάσματα
Κατηγορία:Πορθμοί
Αλεξάντρ Λοντίγκιν

Ο **Αλεξάντρ Νικολάιεβιτς Λοντίγκιν** (*Александр Николаевич Лодыгин*, 18 Οκτωβρίου 1847 – 16 Μαρτίου 1923) ήταν Ρώσος ηλεκτροτεχνικός, εφευρέτης της ηλεκτρικής λυχνίας πυρακτώσεως (έλαβε τη πατέντα στα 1874). Παρόλο που η εργασία του προηγήθηκε αυτής του Τόμας Έντισον, και παρότι ο Λοντίγκιν έλαβε και βραβείο για αυτή του την εφεύρεση, δεν έγινε δυνατή η εμπορική της εφαρμογή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρώσοι επιστήμονες
Κατηγορία:Ρώσοι εφευρέτες
Διάβαση

Ο όρος **διάβαση** αν και σημαίνει διέλευση από ένα τόπο σε άλλο, ή διασταύρωση οδών ή σιδηροδρομικών γραμμών εν τούτοις λαμβάνει ιδιαίτερη εννοιολογική σημασία τόσο 
* στη Γεωγραφία  που αφορά μορφολογία εδάφους όσο και
* στην Αστρονομία που αφορά μέρος κίνησης πλανητών και δορυφόρων.

Η διάβαση δια μέσου υγρού στοιχείου (λιμνών, ποταμών, περιορισμένης έκτασης θαλασσών) λέγεται **διαπόρθμευση**, ενώ η σύνδεση των ακραίων σημείων αυτής της διαπόρθμευσης καλείται **ζεύξη**.

* Διάβαση επίσης είναι το όνομα θεραπευτικής κοινότητας για τοξικοεξαρτημένα άτομα.
Σταθάς Αιτωλοακαρνανίας

Ο **Σταθάς** είναι χωριό της Αιτωλοακαρνανίας, πρώην κοινότητα της επαρχίας Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας και πρώην διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ινάχου.

Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αμφιλοχίας. Η έκταση του διαμερίσματος ανέρχεται σε 32.170 στρέμματα, βρίσκεται σε υψόμετρο 640 μέτρων και ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 467 κατοίκους (απογραφή 2001).

## Ιστορία
Κατά την Τουρκοκρατία, αποτελούσε την έδρα του αρματολικίου του Γερο-Δήμου Σταθά και αργότερα του δευτερότοκου γιου του, Γιάννη Σταθά. Προς τιμήν του προηγούμενου, το χωριό μετονομάστηκε Σταθάς και αναρτήθηκε προτομή του στην πλατεία του χωριού. Στην ίδια περιοχή έδρασε και η οικογένεια των Ισκαίων.

Από εδώ κατάγονταν οι αρματολοί:
# Γεροδήμος Σταθάς, αρματολός του Βάλτου
# Γιάννης Σταθάς, γιος του προηγούμενου (1758-1812) και 
# Ανδρέας Ίσκος, Γιάννης Ίσκος και Χρόνης Ίσκος. Συγγενείς του Καραϊσκάκη.

## Τοπωνύμιο
Παλαιότερα το χωριό έφερε την ονομασία **Δούνιστα** ή **Ντούνιστα** μέχρι το 1928, οπότε συστάθηκε η Κοινότητα Σταθά.

## Παραπομπές

## Πηγές
* 
* Εγκυκλοπαίδεια "Νέα Δομή", τόμος 32, σελ. 72, Εκδόσεις Δομή Τεγόπουλου - Μανιατέα 1996
* Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδος, τόμος 5ος, σελ. 70, ΄Εκδοση εφημερίδας "Το Βήμα", Αθήνα 2006 (Συγγραφείς Σταματελάτος Μιχαήλ Και Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου)
* 
* Πριόβολος Ευθύμιος, "Ανδρέας ΄Ισκος Καραϊσκος", (Η οδοιπορία του στον αγώνα της ανεξαρτησίας), εκδόσεις "Φοίνιξ", 2008

Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας
Ισπανική παρτίδα

Η **Ισπανική παρτίδα** αποτελεί σκακιστικό άνοιγμα το οποίο ξεκινάει με τις κινήσεις (σε αλγεβρική σκακιστική γραφή):
:1.ε4 ε5
:2.Ιζ3 Ιγ6
:3.Αβ5
 
Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα ανοίγματα στο σκάκι. Οι δυνατές βαριάντες που μπορούν να προκύψουν είναι πάρα πολλές, και ακόμα και σήμερα υπάρχουν αρκετά ανεξερεύνητα πεδία στο άνοιγμα αυτό. Συχνά μάλιστα δίνει την ευκαιρία στα λευκά να κάνουν ροκέ του βασιλιά νωρίς, μόλις στην τέταρτη κίνηση.

Στις αγγλόφωνες χώρες, η Ισπανική παρτίδα ονομάζεται σχεδόν πάντοτε "Ρούι Λόπεζ" (παραφθορά του "Ρούι Λόπεθ" από την ισπανική γλώσσα), προς τιμήν του Ισπανού ιερέα του 16ου αιώνα, Ρούι Λόπεθ ντε Σεγούρα (Rúy López de Segura), ο οποίος ήταν ο πρώτος ο οποίος έκανε συστηματική μελέτη αυτού, όπως και άλλων ανοιγμάτων στο βιβλίο του *Libro del Ajedrez* (Βιβλίο του Σκακιού) το οποίο έγραψε το 1561.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Ruy Lopez

Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Νομός Χίου

Ο **Νομός Χίου** ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας και ανήκει στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Ήταν νησιωτικός νομός και περιελαμβάνε τα νησιά Χίος, που είναι το πέμπτο μεγαλύτερο σε έκταση νησί της Ελλάδας, τις Οινούσσες και τα Ψαρά. 

Ο Νομός βρισκόταν στο κεντρικό-ανατολικό Αιγαίο κοντά στα παράλια της Τουρκίας, και ήταν ακριτικός νομός. Υπήρξε νομός της Ελλάδας από το 1915 έως το 2010, χωρίς να υπάρξει ουδεμία μεταβολή στην έκταση του νομού, ενώ καταργήθηκε οριστικά με το Σχέδιο Καλλικράτης το 2011 και μετονομάστηκε σε Περιφερειακή Ενότητα Χίου. Πρωτεύουσα και μοναδική πόλη του νομού ήταν η Πόλη της Χίου.

Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε επίσης Διοικητική διαίρεση νομού Χίου

## Διοίκηση
### Νομάρχες

*
Ρεζιστίνη

Η **ρεζιστίνη** (*Αγγλ.* resistin) (~12,5kDa) είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από το λιπώδη ιστό. Είναι μια προφλεγμονώδης, αντι-ινσουλινική ορμόνη, που συνδέει την παχυσαρκία με διαταραχές του μεταβολισμού και καρδιομεταβολικές ασθένειες.    

## Ανακάλυψη
Η ρεζιστίνη ανακαλύφθηκε το 2001 από τον Mitchell A. Lazar και την ομάδα του στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. Ονομάστηκε ρεζιστίνη λόγω της αντίστασης στην ινσουλίνη που εμφάνιζαν ποντίκια που είχαν ενεθεί με αυτή (*Αγγλ.* resist = *Ελλ.* αντιστέκομαι).

## Γενικά
Η ρεζιστίνη είναι επίσης γνωστή ως "*serine/cysteine-rich adipocyte-specific secretory factor*" (ADSF ή FIZZ3) (*Ελλ.* εκκριτικός παράγοντας ειδικός των λιποκυττάρων πλούσιος σε σερίνη/κυστεϊνη). Στον άνθρωπο, το προ-πεπτίδιο της ρεζιστίνης αποτελείται από 108 αμινοξέα (στον ποντικό και τον αρουραίο είναι 114 αμινοξέα), το οποίο έπειτα από επεξεργασία μετατρέπεται στο ώριμο πεπτίδιο των 92 αμινοξέων. Στο αίμα η ρεζιστίνη κυκλοφορεί ως ομοδιμερές με τα δύο ώριμα πεπτίδια να συνδέονται μέσω δισουλφιδικού δεσμού.

## Φυσιολογικός ρόλος
Ο ακριβής φυσιολογικός ρόλος της ρεζιστίνης δεν είναι ακόμα γνωστός.

## Ρόλος σε ασθένειες
Αρχικές μελέτες σε ποντίκια έδειξαν ότι πιθανότατα υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα και της συγκέντρωσης της ρεζιστίνης. Έτσι, η ρεζιστίνη θεωρήθηκε ως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ παχυσαρκίας και διαβήτη τύπου ΙΙ (Steppan 2001).

Παρόλα αυτά, νεότερες μελέτες δεν έδειξαν αυξημένα επίπεδα ρεζιστίνης στο αίμα σε παχύσαρκα άτομα που έπασχαν από διαβήτη (Lee 2003 and Heilbronn 2004).

Υπάρχουν ακόμα πολλά κενά σχετικά με τη σημασία και τον ακριβή ρόλο της ρεζιστίνης στο σώμα και η έρευνα συνεχίζεται.

## Βιβλιογραφία
* Meier U, Gressner AM. *Endocrine regulation of energy metabolism: Review of pathobiochemical and clinical chemical aspects of leptin, ghrelin, adiponectin and resistin. Clinical Chemistry 2004;50(9):1511-1525. PMID 15265818*
* Heilbronn LK, Rood J, Janderova L, Albu JB, Kelley DE, Ravussin E, Smith SR. *Relationship between serum resistin concentrations and insulin resistance in nonobese, obese, and obese diabetic subjects.* J Clin Endocrinol Metab 2004;89(4):1844-8. PMID 15070954.
* Lee JH, Chan JL, Yiannakouris N, Kontogianni M, Estrada E, Seip R, Orlova C, Mantzoros CS. *Circulating resistin levels are not associated with obesity or insulin resistance in humans and are not regulated by fasting or leptin administration: cross-sectional and interventional studies in normal, insulin-resistant, and diabetic subjects.* J Clin Endocrinol Metab 2003;88(10):4848-56. PMID 14557464.
* Steppan CM, Bailey ST, Bhat S, Brown EJ, Banerjee RR, Wright CM, Patel HR, Ahima RS, Lazar MA. *The hormone resistin links obesity to diabetes.* Nature 2001;409:307-312. PMID 11201732.

Κατηγορία:Πεπτιδικές ορμόνες
Κατηγορία:Πρωτεΐνες
Κατηγορία:Παχυσαρκία
Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης

thumb|right|200px| Το λογότυπο του IUCN.

Η **Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης** (IUCN), *(World Conservation Union ή International Union for Conservation of Nature and Natural Resources)*, είναι μια διεθνής οργάνωση που ιδρύθηκε το 1948 στο Φονταινεμπλώ της Γαλλίας και ασχολείται με τη διατήρηση των ειδών και την προστασία της φύσης. Σήμερα η έδρα της βρίσκεται στο Γκλαν της Ελβετίας και εκδίδει τον Ερυθρό Κατάλογο των απειλούμενων ειδών του κόσμου.

## Βλέπε επίσης
* Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Σπονδυλόζωων της Ελλάδας

## Εξωτερικοι σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα της IUCN

Κατηγορία:Οικολογικές οργανώσεις
Κατηγορία:Διατήρηση του περιβάλλοντος
Επτανησιακή Σχολή

Ο όρος **Επτανησιακή Σχολή** μπορεί να αναφέρεται:
* Στην **[[Επτανησιακή Σχολή (ζωγραφική)]]**, που αφορά στο έργο των επτανησίων ζωγράφων από τον 17ο έως το 19ο αιώνα.
* Στην **[[Επτανησιακή Σχολή (λογοτεχνία)]]**, που αφορά τη λογοτεχνική παραγωγή των Ιονίων Νήσων από τις τελευταίες δεκαετίας του 18ου αιώνα έως το τέλος του 19ου αιώνα, και ακόμη
* Στην **[[Επτανησιακή Σχολή (μουσική)]]**, που φορά στην ανάπτυξη των πρώτων ελληνικών μουσικών ειδών στα Επτάνησα μετά την Επανάσταση του 1821.
Σαρλερουά

Το **Σαρλερουά** (, βαλλωνικά: *Tchålerwè*) είναι πόλη και δήμος στη βελγική επαρχία του Αινώ. Την 1η Ιανουαρίου 2024 το Σαρλερουά είχε πληθυσμό 203.950 κατοίκων. Η συνολική έκτασή του είναι 102,08 χλμ&sup2; που του δίνει μια πληθυσμιακή πυκνότητα της τάξης του 1.997,9 κάτοικοι ανά χλμ&sup2;. Μαζί με τα περίχωρα έχει πληθυσμό περίπου 500.000. Οι κάτοικοι αποκαλούνται Καρολορεζιάν (*Carolorégiens*) ή απλά Καρολό (*Carolos*). 

Στον δήμο βρίσκονται μια βιομηχανική περιοχή, βιομηχανία σιδήρου και ατσαλιού, υαλοτεχνίας, χημικών και ηλεκτρικών μηχανών. Το Σαρλερουά βρίσκεται στο κέντρο μιας τεράστιας ανθρακοφόρας λεκάνης, αποκαλούμενης *Pays noir* (*μαύρη χώρα*). 

## Ιστορία
Η καταγωγή της πόλης είναι ένα μικρό χωριό με το όνομα Σαρνουά (*Charnoy*). Το 1666 οι Ισπανοί έχτισαν εκεί ένα οχυρό που ονομάστηκε Σαρλερουά προς τιμήν του παιδιού-βασιλιά Καρόλου Β΄ (Κάρολος Β' της Ισπανίας).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημος διαδυκτιακός τόπος

Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Διαβατήρια (εορτή)

Τα **Διαβατήρια** ήταν αρχαία θρησκευτική εορτή με τελούμενες θυσίες που γινότανε στη Σπάρτη λίγο πριν ξεκινήσει εκστρατευτικό σώμα ή εξέλθει αυτό από τα όρια της χώρας.

Κατά τα Σπαρτιατικά έθιμα, ο Βασιλεύς που εκστράτευε αυτός και τελούσε «τα διαβατήρια» προς τιμή της θεάς Αθηνάς και του Δία, με φλόγα που μετέφερνε «πυρφόρος» από τον Ναό του Αγήτορα Δία της Σπάρτης.

Παρόμοιες θυσίες τελούσαν και οι σπαρτιάτες στρατηγοί κάθε φορά που στην εκστρατεία διάβαιναν ποταμό προκειμένου να εξιλεώσουν τη ποτάμια θεότητα.

Όπως μαρτυρεί ο Πολύαινος, στη Σπάρτη η εορτή αυτή ονομαζόταν και «υπερβατήρια». 
Κατά δε τον Φίλωνα (2-292) έτσι ονομαζόταν και η εορτή του Πάσχα (ως έξοδος).

Κατηγορία:Αρχαίες σπαρτιατικές εορτές
Θάλεια

Το όνομα **Θάλεια** μπορεί να σχετίζεται με τα ακόλουθα λήμματα:

## Όνομα
Σύμφωνα με το *Λεξικό Νέας Ελληνικής Γλώσσας* του Γεώργιου Μπαμπινιώτη, το όνομα Θάλεια ή Θαλεία, η «ανθηρή, θαλερή», προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ρήμα *θάλλω* «ανθίζω, ακμάζω». 
## Ελληνική μυθολογία
* Θάλεια (Μούσα): Μια από τις εννέα Μούσες
* Θάλεια (Θεά): Δευτερεύουσα θεότητα της βλάστησης
* Θάλεια (Νηρηΐδα): Νηρηΐδα
* Θάλεια (Χάρις): Μια από τις τρεις Χάριτες.

## Πρόσωπα με το όνομα Θάλεια
*Θάλεια (όνομα), γυναικείο όνομα, που εορτάζει την 1 Σεπτεμβρίου.
*Θάλεια Φλωρά-Καραβία, ζωγράφος, (1871-1960).
*Θάλεια Κουτρουμανίδου, αθλήτρια. 
*Θάλεια Ματίκα, ηθοποιός.

## Χριστιανισμός
* Θάλεια (Αγία), μια από τις σαράντα Άγιες παρθένες που μαρτύρησαν μαζί.
* Θάλεια (υμνολογία): Ονομασία οκτάηχου
* Θάλεια (δράμα): Δραματικό έργο του Αρείου

## Πλοία του ελληνικού στόλου
* Θάλεια ΙΙ (Περιπολικό)
* Θάλεια Ι (ναρκαλιευτικό)
* Θάλεια ΙΙΙ (ναρκαλιευτικό)
* Θάλεια (Ιστιοφόρο): Ιστορικό ιστιοφόρο ναρκαλιευτικό του Ελληνικού στόλου

## Αστρονομία
* Ο αστεροειδής 23 Θάλεια

## Ζωολογία
* Θάλεια (ζωολογία): Είδος χιτωνοζώων, γνωστά ως σάλπες

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Θάλεια (Θεά)

Στην Ελληνική μυθολογία η θεά **Θάλεια** φέρεται ως δευτερεύουσα ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα της βλάστησης. Ήταν κόρη του Ηφαίστου και της Αίτνας την οποία άρπαξε ο Δίας μεταμορφωμένος σε αετό, -όπως έκανε στην Αίγινα, την Λητώ και τον Γανυμήδη- και την έκρυψε, από το φόβο της Ήρας, στη Γη.

Εκεί μέσα γεννήθηκαν και ανεφύησαν αργότερα, από τη Γη, τα τέκνα τους η Παλίκη και οι δίδυμοι Παλικοί.

Η θεά Θάλεια ήταν προστάτιδα θεά της βλάστησης και των «έρνων», των βλασταριών.

Πιθανώς ο μύθος αυτός να αποτελεί το επιστέγασμα της πρώιμης αντιληπτής αρχαίας γνώσης της μεταφοράς και εναπόθεσης της ηφαιστειακής σκόνης στη γη, που αργότερα βοηθάει στη καλλιέργεια και τη γρήγορη και πλούσια ανάπτυξη φυτών. Χαρακτηριστική η αμπελουργία στα ηφαιστειακά εδάφη όπως στη νήσο Θήρα ή Σαντορίνη.

## Παραπομπές
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Διαβάθρα

**Διαβάθρα** (παράγωγο εκ της αποβάθρας) είναι η επίσημη ονομασία της κοινώς λεγόμενης «σανιδόσκαλας» ή «μαδερόσκαλας» ή του προπολεμικά λεγόμενου «πασαδούρου». Αποτελεί γεφυροειδή κατασκευή από δοκούς ή σανίδες παράπλευρης αρμολόγησης, ακόμη και σιδερένια πολυσύνθετης κατασκευής, δια της οποίας πραγματοποιείται η από-επιβίβαση των επιβατών στα πλοία.

**Κεκλιμένες διαβάθρες** κοινώς «σκάλες» είναι μεγαλύτερες κατασκευές από τις οποίες γίνεται η από-επιβίβαση των επιβατών από το κύριο κατάστρωμα του πλοίου στη προβλήτα και που άλλοτε αυτές φέρονται από τα πλοία, και άλλοτε αποτελούν εξοπλισμό των λιμένων, (σήμερα χρησιμοποιούνται μόνο από κρουαζιερόπλοια και πολεμικά πλοία).

Οι διαβάθρες (σήμερα), για πληρέστερη ασφάλεια, υποχρεούνται να φέρουν εκατέρωθεν στυλίδια στήριξης και προφυλακτικά δίκτυα.

Παλαιότερα που τα επιβατηγά πλοία πλαγιοδετούσαν (σε αντίθεση με τα σημερινά  πορθμεία (φέρυ-μπωτ) που δένουν κάθετα στην αποβάθρα) δηλαδή που πρυμνοδετούν, λόγω του ότι το καθένα είχε διαφορετικό ύψος καταστρώματος από την προβλήτα, το κάθε πλοίο διατηρούσε σε κάθε λιμένα προσέγγισής του και δική του σκάλα (διαβάθρα).

Επίσης παλαιότερα σε πολλά νησιά, ακόμα και το σημείο που προσέγγιζε το πλοίο, ή που λόγω αβαθών η αποεπιβίβαση γινόταν απ' αυτό με βάρκες ("λάντζες"), έπαιρνε την ονομασία  "Σκάλα" (διαβάθρα), και εξ αυτής παρέμεινε το κοινό τοπωνύμιο "Σκάλα" όπως π.χ. το επίνειο της Χώρας Πάτμου, η  Σκάλα Πάτμου.

Σημείωση: Χαρακτηριστική υπήρξε η σκηνή  σε ελληνική κινηματογραφική ταινία με την Αλίκη Βουγιουκλάκη που της έπεφταν κεφτέδες στο κατάστρωμα και στη διαβάθρα του πλοίου στο λιμένα του Πειραιά, σκηνή που γυρίστηκε τρεις ή τέσσερις φορές μέχρι να κριθεί επιτυχής.

Κατηγορία:Εξοπλισμός λιμένων
Ζώνες βλάστησης στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα με βάση την ταξινόμηση Braun-Blanquet διαμορφώνονται σε πέντε κύριες **ζώνες βλάστησης**. 

Ονομαστικά και με ενδεικτικά υψόμετρα έκτασης:
#Ευμεσογειακή (Quercetalia ilicis) (0μ. - 600μ.)
#Παραμεσογειακή ζωνη βλαστησης
#Ζώνη δασών οξυάς (Fagetalia) (800μ. - 1600μ.)
#Ζώνη ψυχρόβιων κωνοφόρων  (Vaccinio picetalia) (1600μ. - 1700μ.)
#Εξωδασική ή Αλπική ζώνη (Astragalo) (1700μ. - 2900μ.)

Κατηγορία:Ζώνες βλάστησης
Κατηγορία:Δασολογία
Κατηγορία:Βοτανική
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Νία Βαρντάλος

Η **Νία Βαρντάλος** (πραγματικό όνομα: **Αντωνία Ευγενία Βαρδάλου**), (*Antonia Eugenia "Nia" Vardalos*, 24 Σεπτεμβρίου 1962, Γουίνιπεγκ) είναι Καναδή ηθοποιός, ελληνικής καταγωγής, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών.

Ο πατέρας της, Γκας Βαρντάλος (Gus Vardalos, Κωνσταντίνος Βαρδάλος) ήταν Έλληνας μετανάστης από τα Καλάβρυτα. Έγινε διάσημη με την πολύ επιτυχημένη κωμωδία *[[Γάμος...αλά Ελληνικά]]* (*My Big Fat Greek Wedding*, 2002), στην οποία σατίριζε τις ελληνοαμερικανικές οικογένειες. Την ταινία αυτή μετέτρεψε κατόπιν σε κωμική τηλεοπτική σειρά, με τίτλο *My Big Fat Greek Life* για το αμερικανικό δίκτυο CBS, αλλά δεν γνώρισε την ίδια επιτυχία. Τον Μάιο του 2009, έκανε πρεμιέρα η νέα της ταινία *My Life in Ruins* (Έρωτας Αλά Ελληνικά), με θέμα πάλι την Ελλάδα, στην οποία πρωταγωνιστεί μαζί με τον Αλέξη Γεωργούλη. Η ταινία προοριζόταν για απευθείας μεταφορά σε DVD, όμως μετά από την τεράστια απόκριση από το κοινό, προβλήθηκε πρώτα στους κινηματογράφους.

Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Ίαν Γκομέζ και ζει μόνιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Καναδοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Ηλίας Κοτέας

Ο **Ηλίας Κοτέας** (*Elias Koteas*, Μόντρεαλ, Καναδάς, 11 Μαρτίου 1961 –) είναι Καναδός ηθοποιός ελληνικής καταγωγής.

## Βιογραφία
Ο Κοτέας γεννήθηκε στο Μόντρεαλ από Έλληνες γονείς που είχαν μεταναστεύσει στον Καναδά από την Ηλεία. Ο πατέρας του εργαζόταν ως μηχανικός στους  Καναδικούς Σιδηροδρόμους και η μητέρα του εργαζόταν ως καπελού, ο ίδιος δε σκόπευε να γίνει αρχιτέκτονας.  Όμως το 1981 εγκατέλειψε τις σπουδές του στο Vanier College του  Μόντρεαλ και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει υποκριτική στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών, από την οποία αποφοίτησε το 1983 και ταυτόχρονα παρακολουθούσε μαθήματα από την Έλεν Μπέρστιν και τον Πίτερ Μάστερσον στο Actor's Studio.

Το 1988 ενσάρκωσε τον Ωνάση σε νεαρή ηλικία στην τηλεοπτική ταινία *Ωνάσης, ο θρύλος* με τον Ραούλ Τζούλια να ερμηνεύει τον Ωνάση στην ωριμότητά του.

Από το 1985, έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 60 ταινίες, σε κάποιες δε από αυτές είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Έχει παίξει στην πολυβραβευμένη ταινία *Η λεπτή κόκκινη γραμμή* (1998) του Τέρενς Μάλικ. Για την ερμηνεία του στην ταινία *Αραράτ* (2002), του Ατόμ Εγκογιάν, κέρδισε το βραβείο Τζίνι (καναδικά Όσκαρ) Β' Ανδρικού ρόλου. Έχει εμφανιστεί στη  βραβευμένη με Όσκαρ *Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον* (2008) σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ όπως επίσης σε πολλές περιπέτειες και αστυνομικά θρίλερ.

Έκανε γκεστ-σταρ εμφανίσεις σε επιτυχημένα σίριαλ της αμερικανικής τηλεόρασης όπως *[[Οι Σοπράνος]]* (2002, στον 4ο κύκλο, στο ρόλο του Ντόμινικ Παλλαντίνο),  *[[Ιατρικές Υποθέσεις]]* (2006, στο ρόλο του άνδρα που πυροβόλησε τον Δρ. Χάουζ στο τελευταίο επεισόδιο του 2ου κύκλου της σειράς) και ** (2008, στο ρόλο του Τζο, ληστή τραπεζών, σε 2 επεισόδια του 4ου και 5ου κύκλου). Από το 2013 έως το 2017 υποδύθηκε στη σειρά *Chicago Fire * τον ρόλο του ντετέκτιβ Άλβιν Ολίνσκυ, ρόλο που επανέλαβε στη σειρά *Chicago Justice* το 2017, στη σειρά *Chicago Med* από το 2016 έως το 2018 και στο *Αστυνομικό τμήμα Σικάγου* από το 2014 έως το 2018.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Καναδοί ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Καναδοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Καναδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Σινιάλ ντε Μποτράνζ

Το **Σινιάλ ντε Μποτράνζ** (γαλλικά: **Signal de Botrange**) είναι το ψηλότερο σημείο στο Βέλγιο με υψόμετρο  694 μέτρα πάνω από την στάθμη της θάλασσας. Βρίσκεται στην περιοχή *Hautes Fagnes*, στην κορυφή ενός οροπεδίου, και ένας δρόμος διασχίζει την κορυφή. Ένας πύργος έξι μέτρων έχει χτιστεί το 1923 στην κορυφή για να επιτρέπει στους επισκέπτες να φτάνουν τεχνητά το ύψος των 700 μέτρων. 

Το Σινιάλ ντε Μποτράνζ έγινε το ψηλότερο σημείο του Βελγίου το 1919 μετά την προσάρτηση στο βασίλειο των Καντονιών της Ανατολής. 

Τον χειμώνα η τοποθεσία χρησιμοποιείται ως εκκίνηση για διαδρομές κρος-κάντρι σκι. 


Αρχείο:SignalDeBotrange6mTower.jpg|Ο εξάμετρος πύργος στο Σινιάλ ντε Μποτράνζ.
Αρχείο:Belgium, Botrange, Communication tower.JPG|Επικοινωνιακός πύργος στο Σινιάλ ντε Μποτράνζ


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία του Βελγίου
Κατηγορία:Πύργοι
Βελγική Επανάσταση

right|thumb|300px|''Επεισόδιο της Βέλγικης Επανάστασης του 1830'', Egide Charles Gustave Wappers (1834), στο Musée d'Art Ancien, Βρυξέλλες
Η **Βελγική Επανάσταση** ήταν μια σύγκρουση στο Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών που ξεκίνησε με μια ταραχή στις Βρυξέλλες τον Αύγουστο του 1830 και τελικά οδήγησε στην εγκαθίδρυση ενός ανεξάρτητου, Καθολικού και ουδέτερου Βελγίου. (Ο Γουλιέλμος Α΄, βασιλιάς της Ολλανδίας, αρνιόταν να αναγνωρίσει το Βελγικό κράτος μέχρι το 1839, όταν αναγκάστηκε να υποκύψει κάτω από την πίεση της Συνθήκης του Λονδίνου). 

Οι Κάτω Χώρες αποτίναξαν τη Ναπολεόντεια ηγεσία τους το 1813. Στην Αγγλο-Ολλανδική Συνθήκη του 1814 χρησιμοποιήθηκαν τα ονόματα «Ενωμένες Επαρχίες των Κάτω Χωρών» και «Ενωμένες Κάτω Χώρες». Μετά την ήττα του Ναπολέοντα Α΄ το 1815, το Συνέδριο της Βιέννης δημιούργησε ένα βασίλειο για τον Οίκο της Οράγγης-Νασσάου, ενώνοντας τις Ενωμένες Επαρχίες των Κάτω Χωρών με τις πρώην Αυστριακές Κάτω Χώρες, με σκοπό να δημιουργήσει ένα ισχυρό ουδέτερο κράτος στα βόρεια της Γαλλίας. Η ένωση αποκλήθηκε Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών.

## Ανεξάρτητο Βέλγιο
Η βασική αιτία για την έκρηξη της Βελγικής Επανάσταση ήταν ο παραγκωνισμός τον οποίο αισθάνονταν οι Βέλγοι εντός του ενιαίου Βασιλείου από τους Ολλανδούς. Η εγκαθιδρυμένη Προσωρινή Κυβέρνηση στις Βρυξέλλες διακήρυξε τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους του Βελγίου στις 4 Οκτωβρίου 1830, επαναστατώντας εναντίον της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου των Κάτω Χωρών. Στις 20 Δεκεμβρίου 1830, οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις αναγνώρισαν την ντε φάκτο ανεξαρτησία του Βελγίου. Ωστόσο, μόλις στις 19 Απριλίου 1839, η Συνθήκη του Λονδίνου, υπογεγραμμένη από τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις (περιλαμβανομένης και της Ολλανδίας), αναγνώρισε το Βέλγιο ως μια ανεξάρτητη και ουδέτερη χώρα αποτελούμενη από τις: Δυτική Φλάνδρα, Ανατολική Φλάνδρα, Μπραμπάντ, Αμβέρσα, Αινώ, Ναμύρ, και Λιέγη, καθώς και το ήμισυ του Λουξεμβούργου και της Λιμβουργίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* «Η Εκστρατεία των Δέκα Ημερών»

Επανάσταση
Κατηγορία:Επαναστάσεις
Μένδης

Με το όνομα **Μένδης** -ητος, στην αρχαία Ελληνική εννοείται η πόλη **Djedet**, η σύγχρονη Υελ ελ Ρουμπ (), μια πόλη του ανατολικού Δέλτα του Νείλου (30°58′N 31°30′E). Ήταν η πρωτεύουσα της 16ης *Νομής* της Κάτω Αιγύπτου (διαχειριστική κατανομή της αρχαίας Αιγύπτου) και κατά την 29η δυνατεία έγινε η πρωτεύουσα της αρχαίας Αιγύπτου. Βρίσκεται στον Μενδήσιο κλάδο του Νείλου, περίπου 35 χλμ. ανατολικά της Μανσούρα. 

## Αρχαιολογία
Ως αρχαιολογική θέση είναι η μεγαλύτερη τούμπα (γήλοφος, tell) στο Δέλτα και περιλαμβάνει το Tell al-Rub&#705; (τη θέση του κυρίως ναού) και το Tell Timai (τον οικισμό νότια). Ο Μένδης εκτείνεται τρία χιλιόμετρα στον άξονα βορράς-νότος και περίπου ένα χιλιόμετρα στον άξονα ανατολή-δύση. Η νεκρόπολις του Αρχαίου Βασιλείου εκτιμάται ότι περιλαμβάνει τουλάχιστον 9.000 ταφικές θέσεις. Στην περιοχή έχουν γίνει μεγάλης έκτασης συστηματικές ανασκαφές  από το πανεπιστήμιο του Τορόντο και το πανεπιστήμιο της πολιτείας της Πενσυλβάνια υπό την διεύθυνση του Ντόναλντ Ρέντφορντ (Donald Redford).

## Κυρίαρχες θεότητες
Οι κύριες θεότητες του Μένδητος ήταν η κριόμορφη θεότητα *Μπανεμπντζέντ* (Banebdjed) [κυρ. *Η Ψυχή (Μπα) του κυρίου της στήλης (Ντζεντ)*, που θεωρείτο "Κύριος του Μένδητος"], η ψυχή του  Όσιρι και η σύζυγός του, η ιχθυόμορφη θεά Χατμεχίτ. Με το παιδί τους Χαρ-πα-κχερέντ ("Ώρος το Παιδί"), σχημάτιζαν την τριάδα του Μένδητος.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Redford, Donald Bruce, 2001, "Mendes". In *The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt*, edited by Donald Bruce Redford, Vol. 2 of 3 vols. Oxford, New York, and Cairo: Oxford University Press and The American University in Cairo Press. 376-377.
* ---------------------, 2004, *Excavations at Mendes*. Volume 1: *The Royal Necropolis*. Culture and History of the Ancient Near East 20. Leiden, Boston, Köln: Brill. ISBN 90-04-13674-6
* ---------------------, 2005, "Mendes: City of the Ram God." *Egyptian Archaeology: The Bulletin of the Egyptian Exploration Society* 26:8-12.
* Ηρόδοτου *Ιστορίαι* Β' 46.
* Slater William J., 1969, *Lexicon to Pindar*, Berlin: De Gruyter.  [...]Αἰγυπτίαν Μένδητα, πὰρ κρημνὸν θάλασσας ἔσχατον Νείλου κέρας[...]

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αιγύπτου
Βούθουλας και Μπούθουλας

Και οι δύο ονομασίες **Βούθουλας** και **Μπούθουλας** ή **Μπύθουλας** αφορούσαν διαφορετικές περιοχές της παλιάς Αθήνας από τις ομώνυμες αντίστοιχα μικρές λίμνες, άλλοτε η δεύτερη με στάσιμα νερά που υπήρχαν σε αυτές.

**Βούθουλα** ονόμαζαν οι παλιοί Αθηναίοι τη σημερινή θέση της Αγίας Φωτεινής παρά τον Ιλισό ποταμό όπου υπήρχε μικρή λίμνη με υπερκείμενο μικρό καταρράκτη. Εκεί λέγανε ότι γινότανε ο εφοδιασμός των Αθηναίων και των άλλων Ελλήνων της Αττικής με όπλα και πυρομαχικά στη περίοδο της Επανάστασης του 1821. Έτσι στην εποχή του Όθωνα συνέχιζαν να τιμούν το χώρο με τη παρουσία τους, συχνάζοντας εκεί το βράδυ «όλοι οι απόκληροι της τότε κοινωνίας» καθιστώντας το χώρο μάλλον επικίνδυνο. Αντίθετα την ημέρα ο χώρος ήταν αρκετά ειδυλλιακός και οι νεαρές Αθηναίες κατέβαιναν και έπλεναν εκεί τα «παλάγια», όπως αποκαλούσαν τότε τα προς πλύση ρούχα τους καθώς και μικρά παιδιά που έκαναν εκεί μπάνιο. Το δε 1868 είχε σημειωθεί και πνιγμός 10χρονου παιδιού.

Η περιοχή ήταν γνωστή και ως "Βατραχονήσι" στις αρχές του 20ού αιώνα.

**Μπούθουλα** ή Μπύθουλα ονόμαζαν οι Αθηναίοι μέρος της σημερινής περιοχής του Κολωνού όπου και λίμναζαν στάσιμα νερά σε ξεροπόταμο που υπήρχε τότε εκεί, σε αντίθεση με τα τρεχάμενα νερά του Βούθουλα.

Η περιοχή Μπούθουλας έμεινε περισσότερο γνωστή από τη μόνιμη τότε κάτοικό της, τη λαϊκή θρυλική κοκέτα της εποχής μαντάμ Σουσού.

Η λαϊκή φράση «ο Βούθουλας κι ο Μπούθουλας» λεγόταν για περιπτώσεις κατάδειξης διαφορετικότητας, ενώ αρκετές φορές φαίνεται ότι υπήρξε θέμα έμπνευσης στους ανά ζεύγη τίτλους παλαιών ελληνικών ταινιών.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Κατηγορία:Παλαιά Αθήνα
Αμανετζής

**Αμανετζήδες** ονομάζονταν οι λαϊκοί εκείνοι εκτελεστές των αμανέδων που ήταν περίφημοι αλλά και περιζήτητοι στα λαϊκά στρώματα, φημιζόμενοι για τη παθητική, καλλίφωνη αλλά και πρωτότυπη εκτέλεση αυτού του τύπου των τραγουδιών με τη συνοδεία σαντουριού ή μπουζουκιού κυρίως στα «Καφέ Αμάν», καφωδεία της προπολεμικής Αθήνας. Οι αμανετζήδες αυτοί ήταν τελείως διάφοροι από τους *[[αμμανετζήδες]]*, ή "αμμανατζήδες", ταχυδρόμους που μετέφεραν τα αμμανέτια.

Οι Αμανετζήδες, οι λαϊκοί αυτοί τραγουδιστές είχαν διαπλάσει ο καθένας μια προσωπική συναισθηματική πρωτοτυπία στην απόδοση του αμανέ, έτσι ώστε να ξεχωρίζουν τόσο στη κλιμάκωση της φωνής, όσο στους «τερετισμούς», (στους επαναλαμβανόμενους ήχους του αμάν), στη σύνθεση αλλά και στη διάθεση.

Στη Σμύρνη και ιδίως στη Προύσα αλλά και στη Μυτιλήνη, Μακεδονία και Θράκη ακόμη και στις Κυδωνίες φημίζονταν κατά καιρούς σπουδαίοι αμανετζήδες που οι περισσότεροι, αν και ήταν ερασιτέχνες, οι συνθέσεις τους πέρασαν στο στόμα του λαού για πολλές γενεές ιδίως μετά τη Μικρασιατική εκστρατεία, στους προσφυγικούς οικισμούς. 

Στη μεταπολεμική όμως περίοδο το είδος αυτό του τραγουδιού αντιμετώπισε την έντονη εχθρότητα και το «σνομπάρισμα» του «μοντερνισμού» και σιγά - σιγά εξαφανίστηκε και μαζί του οι αμανετζήδες είτε λησμονημένοι είτε παραφθαρμένοι χωρίς να γίνει, όπως ομολογούν οι ειδικοί του είδους, ιστορική φωνοληψία αυτών.

## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου", τ.2ος, σ.465.

Κατηγορία:Λαϊκή μουσική
Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα
Ναβουχοδονόσορ

Με το όνομα **Ναβουχοδονόσορ** αναφέρονται οι εξής βασιλιάδες της Βαβυλωνίας:
* Ναβουχοδονόσορ Α΄, αυτοκράτορας της Βαβυλωνίας το 1100 π.Χ. Με τον θάνατό του κατέρρευσε και η αυτοκρατορία των Χαλδαίων. 
* Ναβουχοδονόσoρ Β΄ (605-562 π.Χ.) που αναφέρεται στο βιβλίο του Δανιήλ του Τανάκ
* Ναβουχοδονόσορ Γ΄ που επαναστάτησε εναντίον του Δαρείου της Περσίας το 522 π.Χ. 
* Ναβουχοδονόσορ Δ΄ που επαναστάτησε εναντίον του Δαρείου της Περσίας το 521 π.Χ. 

Άλλες αναφορές: 
* Ναβουχοδονόσορ (μπουκάλι), μεγάλου μεγέθους μπουκάλι σαμπάνιας, χωρητικότητας 15 λίτρων
* Ναβουχοδονόσορ, ή *Νέμπ* ονομάζεται το σκάφους του Μορφέα στις ταινίες *[[Μάτριξ]]*, *[[Μάτριξ 2]]* και *[[Μάτριξ 3]]* 
* Ναβουχοδονόσορ είναι το όνομα ένας από τους χαρακτήρες στο μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν *Η μυστηριώδης νήσος* 
* Ναβουχοδονόσορ είναι το όνομα ένας από τους χαρακτήρες στο μυθιστόρημα του Μπράιαν Ζακ *[[Οι ναυαγοί του ιπτάμενου Ολλανδού]]* 
* Ναβουχοδονόσορ (Μπλέηκ), πίνακας του Ουίλλιαμ Μπλέηκ του 1795
Νομαρχία Αθηνών

Η **νομαρχία Αθηνών** ήταν διοικητική διαίρεση του Νομού Αττικής της περιφέρειας Αττικής της Ελλάδας. Μαζί με την νομαρχία Πειραιά αποτελούσαν την υπερνομαρχία Αθηνών-Πειραιώς. Καταργήθηκαν στις 31 Δεκεμβρίου 2010 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης.

Η νομαρχία Αθηνών περιελάμβανε διοικητικά 45 δήμους και 3 κοινότητες. Έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Αθήνας. 

Ο πληθυσμός της νομαρχίας ήταν 2.664.776 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2001. Είναι η πρώτη σε πληθυσμό νομαρχία της Ελλάδας. Η έκτασή της είναι 361 τετραγωνικά χιλιόμετρα (τ.χλμ.) με πυκνότητα πληθυσμού 7,375 κατοίκους ανά τ. χλμ.

## Νομάρχες Αθηνών
### Διορισμένοι
* Ιούλιος 1974-197?  Γεώργιος Παπάζογλου του Παναγιώτη, τεχνικός υπάλληλος ΟΤΕ, ασκών καθήκοντα  Νομάρχη
* Αύγουστος 1981 -  1982            Παύλος Γερογιάννης
*1982- 1989 Θόδωρος Βγενόπουλος Δικηγόρος (Πάτρα 1928-Αθήνα 2011)
* Σεπτέμβριος 1989-1989   Νικήτας Κωβαίος (19??-1997)
*1989-1990 Ευτύχιος Κοντομάρης του Σπυρίδωνα
*1990-1993 Γιάννης Εμμ. Αγγελιδάκης
* Σεπτέμβριος 1993-1994 Μιχαήλ Νικολαράκος του Ιωάννη (1929-2000)

### Αιρετοί
* 1995-1998 Δημήτρης Ευσταθιάδης (ΠΑΣΟΚ)
* 1999-2002 	Ελένη Μπεσμπέα 
* 2003-2010  Γιάννης Σγουρός 

## Δείτε επίσης
* Αναλυτική παρουσίαση της διοικητικής διαίρεσης της νομαρχίας Αθηνών
Βώλος Μενδήσιος

Ο **Βώλος** Δημόκριτος ή Μπώλος Δημόκριτος (ψευδο-Δημόκριτος) ο Μενδήσιος -ελληνοποιημένος Αιγύπτιος- έζησε τον 2ο αιώνα Π.Κ.Ε.. Το έργο του ποίκιλε, καθώς φαίνεται ότι ασχολήθηκε με την αλχημεία, την αστρολογία και την ιατρική. Η έρευνα εκτιμά πως υπήρξε η πηγή της αλχημικής λογοτεχνκής παράδοσης που μεταβιβάστηκε μέσω του ψευδο-Δημόκριτου με το *Φυσικά και Μυστικά*. Αρκετοί ερευνητές υποστηρίζουν πως υπήρξε το ίδιο πρόσωπο. Στο έργο του αναπτύσσει τους τέσσερις παραδοσιακούς κλάδους της αλχημείας: χρυσός, άργυρος, πολύτιμοι λίθοι, χρωστικές ουσίες. Εκεί βρίσκεται ο διάσημος τύπος που θεωρείται πεμπτουσία της αλχημικής τέχνης: *μία φύση έλκεται από μία άλλη φύση, μία φύση υπερνικά μια άλλη φύση, μία φύση κυριαρχεί σε μια άλλη φύση*.

Ο ψευδο-Δημόκριτος αναφέρεται από τους περισσότερους συγγραφείς στο χειρόγραφο Βενετίας-Παρισιού, αλλά μόνον ο Ζώσιμος Πανωπολίτης περιγράφει τη συνέχεια της αλχημείας μετά τον Βώλο τον Μενδήσιο. Ο Ζώσιμος, σχολιαστής του 4ου αιώνα Κ.Ε., αναφέρει: 'μπορούμε να προχωρήσουμε με τη μεταστοιχείωση των κοινών σε ευγενή μέταλλα δημιουργώντας κράματα ή εξαγνίζοντας τα μέταλλα, βασιζόμενοι στις συγγένειες των μετάλλων, στις 'συμπάθειες και τις αντιπάθειές τους'. Πρωτογενές υλικό, συμπάθεια, μεταστοιχείωση μέσω της ποσοτικής αλλαγής (των χρωστικών ουσιών), αυτές είναι οι αρχές που συνθέτουν την αλχημεία'. Η 'σχολή' του Βώλου προσθέτει ένα είδος φιλοσοφικής αιτιολόγησης στις αιγυπτιακές και αρχαιοελληνικές τεχνικές της μεταλλοτεχνίας (βλ. Ομήρου *Ιλιάδα*, την περιγραφή της κατασκευής της ασπίδας του Αχιλλέα) ενώνοντας την θεωρία με το πείραμα και καθιερώνοντας μια πρωτοεπιστήμη (κατ' άλλους ψευδοεπιστήμη) που διέσχισε τους αιώνες μέχρι της καθιέρωση της σύγχρονης χημείας. 

Περίπου την ίδια εποχή η αλχημεία ασκείτο στις περισσότερες αιγυπτιακές πόλεις ως μείγμα ερμητικών, γνωστικών στοιχείων και αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας, στην οποία περιλαμβάνονταν ο Ηράκλειτος, ο Εμπεδοκλής και οι θεωρήσεις τους για τα 4α στοιχεία, ο Παρμενίδης με τη θεωρία του για την ενότητα του όλου, η πλατωνική κοσμογονία του Τίμαιου και φυσικά οι απόψεις του Αριστοτέλη.

## Παραπομπές-σημειώσεις
Bϋrϋs ή Bϋlϋs (Βώλος ή Μπώλος ο Μενδήσιος). Ο J. W. Fόck γράφει ότι ο Βώλος δεν είναι αλχημιστής, αλλά υπάρχουν αρκετές αναφορές σε αλχημικά έργα που αποδίδονται στον ψευδο-Δημόκριτο (ένα όνομα που συνδέεται ή ταυτίζεται με εκείνο του Βώλου) σε αραβικά και συριακά κείμενα. Βλ. επίσης J.W. Fόck, (1951), "The Arabic Literature on Alchemy According to An-Nadim (A.D. 987)", στο *Ambix*, 4, 92.

Κατηγορία:Αρχαίοι συγγραφείς
Μαίρη Μεταξά

Η **Μαίρη Μεταξά** ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1912 στην Ανατολική Ρωμυλία και πέθανε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 1987. Χαρακτηριστικοί είναι οι ρόλοι που ερμήνευσε στον ελληνικό κινηματογράφο ως Κωνσταντινουπολίτισσα -και τις περισσότερες φορές υπερπροστατευτική - μητέρα του Κώστα Βουτσά. Μάλιστα, ο Κώστας Βουτσάς ήταν αυτός που ήταν κοντά της όταν η Μαίρη Μεταξά έφευγε απ' τη ζωή. Σημαντική εμφάνιση είχε στην ταινία *[[20 γυναίκες κι εγώ]]*.

Πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν το 1958 στην ταινία *[[Η κυρά μας η μαμμή|Η κυρά μας η μαμή]]* στον ρόλο μίας απελπισμένης χωριάτισσας μητέρας που έχει φέρει το μωρό της να το κάνει καλά η μαμή -Γεωργία Βασιλειάδου-. Η τελευταία της εμφάνιση ήταν το 1980 στην ταινία *Ο Κώτσος στην ΕΟΚ* στο ρόλο της κυρίας Ευρωπαΐδου. Εμφανίστηκε και στο θρυλικό σήριαλ *[[Η γειτονιά μας (τηλεοπτική σειρά)|Η γειτονιά μας]]* και για μία ακόμη φορά στο ρόλο της μαμάς του Κώστα Βουτσά στη σειρά *Ο ονειροπαρμένος*. Συνολικά έπαιξε σε 40 κινηματογραφικές ταινίες.

Η Μεταξά δεν είχε παντρευτεί ποτέ και δεν είχε παιδιά.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Άντζελα Ζήλεια

Η **Άντζελα Ζήλεια** (Αθήνα, 24 Μαρτίου 1935 - Αθήνα, 29 Ιουνίου 2023) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

## Βιογραφία

### Τραγούδι
Έκανε μουσικές σπουδές στη Σχολή Ζουανέα και διέπρεψε ως τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού, κερδίζοντας πέντε βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ (Βαρκελώνης, Σοπότ και Θεσσαλονίκης).

Ήταν νικήτρια στο 6ο Διεθνές Φεστιβάλ Τραγουδιού στο Σοπότ το 1966. Κέρδισε το 2ο βραβείο στη Διεθνή Ημέρα Τραγουδιού της Πολωνίας, με το τραγούδι Οι Μόρτες (στίχοι Γιώργος Μουζάκης, μουσική Γ. Ιωαννίδης), το οποίο αποδόθηκε στη πολωνική γλώσσα με τον τίτλο Cyganeria, σε στίχους του Zbigniew Stawecki. Αυτό το τραγούδι ερμηνεύτηκε από τις Anna German, Irena Santor και Kayah στο Φεστιβάλ του Sopot το 1993. Κέρδισε επίσης το 1ο βραβείο στη Πολωνική Ημέρα Ελληνικού Τραγουδιού.

Το τελευταίο βραβείο της ήταν το 1967 με το τραγούδι *Καλωσόρισες έρωτα*.

#### Κινηματογράφος
Στον κινηματογράφο η πρώτη της εμφάνιση έγινε το 1959, στην ταινία *[[Ο θησαυρός του μακαρίτη]]* και καθιερώθηκε σε δραματικούς ρόλους. Παρτενέρ της στις περισσότερες ταινίες ήταν ο Νίκος Ξανθόπουλος.

Απεβίωσε στις 29 Ιουνίου 2023 σε ηλικία 88 ετών στην Αθήνα.

## Φιλμογραφία

### Κινηματογράφος

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Νομαρχία Πειραιά

class="infobox" width=291; style="font-size: 100%; background-color: #FFFFFF;"
-
 style="background: #B5C7DE; text-align: center; color:black" colspan="2" | **Νομαρχία Πειραιά**
-
 colspan="3" style="text-align:center;"| 200px| Θέση της νομαρχίας Πειραιά στον χάρτη της Αττικής.
-
style="background: #B5C7DE; text-align: center; color:black" colspan="2" | **Διοίκηση**
-
**Χώρα**
**Ελλάδα**
-
Γεωγραφικό διαμέρισμα:
Στερεά Ελλάδα
-
Περιφέρεια:
Αττικής
-
Πρωτεύουσα:
Πειραιάς
|-
|Ίδρυση ως ΟΤΑ
|1994
-
Κατάργηση Νομαρχιών
31 Δεκεμβρίου 2010
}

Η **Νομαρχία Πειραιά** (1964-1972 *νομός Πειραιώς*) ήταν διοικητική διαίρεση του Νομού Αττικής της Περιφέρειας Αττικής που προέκυψε μετά την κατάργηση του Νομού Πειραιά και την επανένωση του με τον Νομό Αττικής. Η νομαρχία Πειραιώς μαζί με την νομαρχία Αθηνών ανήκαν διοικητικά στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών-Πειραιώς. Το αστικό τμήμα ανήκε πολεοδομικά στο πολεοδομικό συγκρότημα Αθηνών-Πειραιώς.

Το 1964 αποσπάστηκε ο δήμος Πειραιώς με τους γειτονικούς του δήμους από την επαρχία Αττικής του νομού Αττικής καθώς και τα νησιά του Αργοσαρωνικού, την Τροιζηνία και τα νησιά Κύθηρα και Αντικύθηρα συγκροτώντας τον νομό Πειραιώς. Το 1972 ο νομός Πειραιώς καταργήθηκε και ενώθηκε ξανά με τον νομό Αττικής (ΦΕΚ 66Α - 08/05/1972). Μέτα την επανένωση με τον Νομό Αττικής οι περιοχές αυτές ανήκαν στην νεοσύστατη Νομαρχία Πειραιά του Νομού Αττικής μέχρι την κατάργηση των Νομών το 2010.

Ο νομός και μετέπειτα Νομαρχία περιελάμβανε τους Δήμους, Αγίου Ιωάννη Ρέντη, Δραπετσώνας, Κορυδαλλού, Νίκαιας, Πειραιά, Κερατσινίου, Περάματος και Νέου Φαλήρου ο οποίος υπήρξε μόνο στον Νομό Πειραιά καθώς το 1968 συγχωνεύτηκε με τον Δήμο Πειραιά, τα νησιά του Σαρωνικού κόλπου (Αγκίστρι, Αίγινα, Σαλαμίνα, Σπέτσες, Ύδρα), τα νησιά των Επτανήσων Κύθηρα και Αντικύθηρα και την περιοχή της Πελοποννήσου με τα Μέθανα και την Τροιζήνα.

Η νομαρχία Πειραιά είχε συνολική έκταση 929 τ.χλμ. και κατά την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 541.504 κατοίκους, που δίνει μία πυκνότητα πληθυσμού 583 κατοίκων/τ.χλμ.

Η νομαρχία Πειραιά περιελάμβανε διοικητικά 16 δήμους και 2 κοινότητες. Έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη του Πειραιά.

## Νομάρχες
Ο **Νομάρχης Πειραιώς** υφίστατο ως θέση από το 1964 έως και τις 31 Δεκεμβρίου 2010. Διάδοχός του είναι ο Αντιπεριφερειάρχης Πειραιώς.
Νομάρχες διετέλεσαν τα ακόλουθα πρόσωπα:
### Διορισμένοι

### Αιρετοί

## Αντιπεριφερειάρχες Πειραιώς  (2011-σήμερα)

## Αντιπεριφερειάρχες Νήσων (2011-σήμερα)

## Δείτε επίσης
*Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά
* Αναλυτική παρουσίαση της διοικητικής διαίρεσης της νομαρχίας Πειραιά

## Παραπομπές



Κατηγορία:Πειραιάς
Πειραια
Βουργουνδικές Κάτω Χώρες

Στην ιστορία των Κάτω Χωρών, οι **Βουργουνδιανές Κάτω Χώρες** αναφέρονται στην περίοδο όταν οι δούκες της Βουργουνδίας ηγεμόνευαν στην περιοχή, καθώς και στο Λουξεμβούργο και την βόρεια Γαλλία από το 1384 ως το 1477.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Panofsky, Erwin, *Early Netherlandish Painting*
* Prevenier, W. and Blockmans W., *The Burgundian Netherlands* Cambridge University Press 1986

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Metropolitan Museum: "Βουργουνδιανές Κάτω Χώρες: Αυλική Ζωή
* Metropolitan Museum: "Βουργουνδιανές Κάτω Χώρες: Ιδιωτική Ζωή

Κατηγορία:Ιστορία της Ολλανδίας
Κατηγορία:Ιστορία του Βελγίου
Επισκοπή της Λιέγης

Η **Επισκοπή της Λιέγης** ή *Πριγκηπική Επισκοπή της Λιέγης* ήταν κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στο σημερινό Βέλγιο. Επικεφαλής της ήταν ο Πρίγκηπας-Επίσκοπος της Λιέγης. Η περιοχή της περιελάμβανε τις σημερινές Βελγικές επαρχίες της Λιέγης και της Λιμβουργίας, και μερικά άλλα μέρη στο Βέλγιο και την Ολλανδία. Πρωτεύουσά της ήταν η Λιέγη. 

Ο επίσκοπος της Λιέγης έλαβε κοσμικές δυνάμεις πάνω σε μέρος της επισκοπικής της Λιέγης τον 10ο αιώνα. Η επισκοπή επεκτάθηκε με την κομητεία του Μπουιγιόν το 1096 (παραχωρήθηκε στη Γαλλία το 1678), την κομητεία του Λόον (στα Γαλλικά: *Looz*) το 1366 και την κομητεία του Ορνέ το 1568. Η επισκοπή της Λιέγης δεν ήταν μέρος των Δεκαεπτά Επαρχιών ή των Νοτίων Κάτω Χωρών, αλλά οι πολιτικές της επηρεάζονταν από τους δούκες της Βουργουνδίας και αργότερα από τους Αψβούργους. 

Η επισκοπή διαλύθηκε το 1795, όταν κατακτήθηκε από τη Γαλλία. Η περιοχή της χωρίστηκε στα διαμερίσματα Μέουζ-Ινφεριούρ και Ούρτε. 

Οι σημαντικότερες πόλεις (bonnes villes) της επισκοπής ήταν οι: *Liège, Beringen, Bilzen, Borgloon, Bree, Châtelet, Ciney, Couvin, Dinant, Fosses-la-Ville, Hamont, Hasselt, Herk-de-Stad, Huy, Maaseik, Peer, Sint-Truiden, Stokkem, Thuin, Tongeren, Verviers, Visé* και *Waremme.*

Η πόλη του Μάαστριχτ υπόκειτο στη διπλή δικαιοδοσία της Πριγκηπικής-Επισκοπής της Λιέγης και του Δούκα του Μπραμπάντ.

## Παραπομπές

* Άρθρο Λιέγη της Καθολικής Εγκυκλοπαίδειας (1910)
* Επισκοπική της Λιέγης στο www.catholic-hierarchy.org

Κατηγορία:Κρατίδια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Ιστορία του Βελγίου
Κατηγορία:Λιέγη