open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ελεονώρα της Νορμανδίας

Η **Ελεονώρα της Νορμανδίας** (Γαλ.: *Éléonore de Normandie*, 1010 - 1071) κόμισσα της Φλάνδρας μετά τον γάμο της με τον Βαλδουίνο τον Γενειοφόρο, ήταν δεύτερη κόρη και πέμπτο παιδί του Ριχάρδου Β΄ της Νορμανδίας και της πρώτης συζύγου του Ιουδήθ της Βρετάνης. Ο Ροβέρτος ο Μεγαλοπρεπής, πατέρας του ιδρυτή της Νορμανδικής δυναστείας στην Αγγλία Γουλιέλμου του Κατακτητή, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αδελφούς της. Η μητέρα της πέθανε όταν η Ελεονώρα ήταν μόλις 7 ετών (1017) και ο πατέρας της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Πόππα του Ερβερμέ με την οποία έκανε άλλους δυο γιους.

Παντρεύτηκε το 1031 τον κατά 30 χρόνια μεγαλύτερο της Βαλδουίνο Δ΄ της Φλάνδρας (για τον Βαλδουίνο ήταν δεύτερος γάμος) ο οποίος είχε αποκτήσει ήδη από τον πρώτο του γάμο με την Ογίβη του Λουξεμβούργου τον διάδοχο του Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας. Με την Ελεονώρα ο Βαλδουίνος απέκτησε άλλη μια κόρη την Ιουδήθ (1033 - 1094) και πέθανε δυο χρόνια αργότερα (1035).  

Δεν είναι βέβαιο ότι το όνομα Ελεονώρα ήταν το πραγματικό της όνομα επειδή το πρώτο πρόσωπο που είναι αποδεδειγμένο ιστορικά ότι είχε αυτό το όνομα ήταν η Ελεονώρα της Ακουιτανίας έναν αιώνα αργότερα, η τρισέγγονη του αδελφού της Ροβέρτου. 

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Charles Cawley, Medieval Lands, Flanders

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Νορμανδοί δούκες

Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας
Ογίβη του Λουξεμβούργου

Η **Ογίβη του Λουξεμβούργου** (*Otgiva van Luxemburg*, 986 - 21 Φεβρουαρίου 1030) κόμισσα της Φλάνδρας ως πρώτη σύζυγος του Βαλδουίνου Δ΄ κόμη της Φλάνδρας, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά του Φρειδερίκου του Λουξεμβούργου και της συζύγου του Ιρμτρούδης του Βέττεραου. Παντρεύτηκε στον πρώτο γάμο του τον Βαλδουίνο Δ΄ της Φλάνδρας, ο οποίος ήθελε να επεκτείνει τη σχέση του με τον γερμανικό βασιλικό οίκο χάρη στον γάμο του με μια από τις ανιψιές της βασίλισσας Κουνιγκούντας. Με τον Βαλδουίνο απέκτησε τον διάδοχο του Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας (1012) 

Η Ογίβη πέθανε το 1030 και τάφηκε στο αβαείο του Αγίου Πέτρου στην Γάνδη.

## Παραπομπές
 		


## Πηγές

*Karl-Heinz (2002). "Ogiva von Luxemburg"

Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας
Γερτρούδη της Σαξονίας

Η **Γερτρούδη της Σαξονίας** ή **Γερτρούδη Μπίλλουνγκ** (*Geertruida van Saksen*, 1033 - 3 Αυγούστου 1113) από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ ήταν κόμισσα της Ολλανδίας, κόμισσα της Φλάνδρας και αντιβασίλισσα της Ολλανδίας για λογαριασμό του ανήλικου γιου της.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Βερνάρδου Β΄ δούκα της Σαξονίας και της Αϊλίκας του Σβάινφουρτ.  Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο (1050) τον Φλόρις Α΄ κόμη της Ολλανδίας και όταν ο Φλόρις Α΄ σκοτώθηκε σε μάχη (1061) έγινε επίτροπος της Ολλανδίας για λογαριασμό του ανήλικου γιου της Ντιρκ Ε΄. 

Όταν ο Ντίρκ Ε΄ ενηλικιώθηκε, ο Γουλιέλμος Α΄ επίσκοπος της Ουτρέχτης, εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση για να διεκδικήσει περιοχές, που ανήκαν στην Ολλανδία. Η Γερτρούδη με τον γιο της κατέφυγαν στα νησιά της Φριζίας, επιτρέποντας στον επίσκοπο Γουλιέλμο να καταλάβει τις αμφισβητούμενες περιοχές.  

Η Γερτρούδη παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της (1063) τον Ροβέρτο, δεύτερο γιο του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη της Φλάνδρας, ο οποίος έγινε κόμης ως Ροβέρτος Α΄ της Φλάνδρας (1071). Η Γερτρούδη και ο νέος της σύζυγος έγιναν κηδεμόνες του ανήλικου Ντιρκ. Ο γάμος αυτός έφερε στον Ντιρκ Ε΄ δώρο την Φλάνδρα μαζί με τα νησιά της Φριζίας και την περιοχή του Σκάλδη.

## Οικογένεια
Με τον πρώτο της σύζυγο Φλόρις Α΄ κόμη της Ολλανδίας απέκτησε:
* Αλβέρτος γενν. π. 1051, μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Λιέγης.
* Ντιρκ Ε΄ 1052-1091, κόμης της Ολλανδίας.
* Πέτρος γενν. π. 1053, μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Λιέγης.
* Μπέρτα π. 1055-1094, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ των Καπετιδών της Γαλλίας.
* Φλόρις γενν. π. 1055, μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Λιέγης.
* Ματθίλδη γενν. π. 1057.
* Αδέλα γενν. π. 1061, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο Α΄ κόμη του Γκιν (Guînes).

Με τον δεύτερο σύζυγό της Ροβέρτο Α΄ κόμη της Φλάνδρας απέκτησε:
* Ροβέρτος Β΄ π. 1065-1111, κόμης της Φλάνδρας.
* Αδέλα π. 1064-1115, παντρεύτηκε πρώτα τον Κνούτο Δ΄ των Έστριντσεν της Δανίας και μετά τον Ρογήρο Α΄ Μπόρσα των Ωτβίλ δούκα της Απουλίας & Καλαβρίας.
* Γερτρούδη π. 1070-1117, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Γ΄ των Ρέγκιναρ κόμη του Λουβαίν και μετά τον Θεοδώριχο Β΄ δούκα της Λωρραίνης.
* Φίλιππος του Λου. Ο νόθος γιος του:
** Γουλιέλμος της Υπρ διεκδίκησε την κομητεία της Φλάνδρας.
* Ογίβη/Οζιβά, ηγουμένη στο αββαείο του Μεσίν (Messines).

## Παραπομπές
 		


## Πηγές
*Vice, Tyranny, Violence, and the Usurpation of Flanders (1071) in Flemish Historiography from 1093 to 1294, Jeff Rider, Violence and the Writing of History in the Medieval Francophone World, ed.Noah D. Guynn, Zrinka Stahuljak, (Boydell & Brewer, 2013)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Κόμισσες της Φλάνδρας
Τζόζεφ Πρίστλυ

Ο **Τζόζεφ Πρίστλυ**, απαντώμενος στην ελληνική βιβλιογραφία κυρίως με τη λανθασμένη προφορά **Πρίστλεϋ** (*Joseph Priestley*, 24 Μαρτίου 1733 – 6 Φεβρουαρίου 1804), ήταν Άγγλος θεολόγος, Προτεστάντης κληρικός, φυσικός φιλόσοφος, χημικός, γλωσσολόγος, παιδαγωγός και φιλελεύθερος πολιτικός φιλόσοφος, ο οποίος δημοσίευσε περισσότερα από 150 έργα.

Ο Πρίστλυ πιστώνεται από πολλούς με την ανακάλυψη του οξυγόνου, έχοντας απόμονώσει σε αέρια κατάσταση το στοιχείο αυτό το 1774, αν και οι Καρλ Βίλελμ Σέελε και Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ μπορούν επίσης να τη διεκδικήσουν ανεξάρτητα.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, η επιστημονική φήμη του Πρίστλυ οφειλόταν κυρίως στην εφεύρεση του ανθρακούχου νερού, στα γραπτά του για τον ηλεκτρισμό και στην ανακάλυψη διάφορων αερίων. Ωστόσο, η αποφασιστικότητά του στην υπεράσπιση της λανθασμένης θεωρίας του φλογιστού και στην απόρριψη των απαρχών της χημικής επαναστάσεως, τον άφησε τελικώς απομονωμένο μέσα στην επιστημονική κοινότητα.

Η επιστήμη του Πρίστλυ ήταν ταυτοχρόνως και ένα αναπόσπαστο τμήμα της θεολογίας του, καθώς επιχειρούσε με επιμονή να συγχωνεύσει τον ορθολογισμό της εποχής του Διαφωτισμού με τον χριστιανικό θεϊσμό. Στα μεταφυσικά του κείμενα, ο Πρίστλυ επεχείρησε να συνδυάσει τον θεϊσμό, τον υλισμό και τον ντετερμινισμό, ένα εγχείρημα που έχει αποκληθεί «τολμηρό και πρωτότυπο». Πίστευε ότι μία σωστή κατανόηση του φυσικού κόσμου θα ωφελούσε την ανθρώπινη πρόοδο και τελικώς θα επέφερε την κυριαρχία του Χριστιανισμού. Πίστευε θερμά στην ελεύθερη και ανοικτή ανταλλαγή ιδεών, υπερασπιζόταν τη θρησκευτική ανεκτικότητα και τα ίσα δικαιώματα για τα θρησκευτικά παρακλάδια της επίσημης Αγγλικανικής Εκκλησίας, στα οποία ανήκε και ο ίδιος. Η αμφιλεγόμενη φύση των δημοσιεύσεων του Πρίστλυ, συνδυασμένη με την εκπεφρασμένη υποστήριξή του προς τη Γαλλική Επανάσταση, προκάλεσε τις υποψίες των αρχών και του κοινού, και τελικώς υποχρεώθηκε να φύγει στις ΗΠΑ, μετά την πυρπόληση του σπιτιού του στο Μπέρμινχαμ από όχλο. Πέρασε τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του στην Πενσυλβάνια.

Δάσκαλος σε όλη του τη ζωή, ο Πρίστλυ συνεισέφερε και στην παιδαγωγική, αλλά και ως συγγραφέας βιβλίου αγγλικής γραμματικής, και ιστορικών έργων. Τα διδακτικά αυτά βιβλία υπήρξαν τα δημοφιλέστερα έργα του όσο ζούσε. Ωστόσο τα φιλοσοφικά έργα του ήταν αυτά που άσκησαν τη διαρκέστερη επίδραση: οι μεγαλύτεροι Βρετανοί φιλόσοφοι της επόμενης γενιάς, όπως οι  Τζέρεμι Μπένθαμ, Τζον Στιούαρτ Μιλ και Χέρμπερτ Σπένσερ, τα αναφέρουν ανάμεσα στις πρώτες πηγές για τον ωφελιμισμό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Άγγλοι χημικοί
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Κατηγορία:Βρετανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Χριστιανοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Πολιτικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Βρετανοί παιδαγωγοί
Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Θεοδώρα Βατάτζαινα

Η **Θεοδώρα Δούκαινα Βατάτζαινα**, γνωστή και ως **Θεοδώρα Παλαιολογίνα** (π. 1240 - 4 Μαρτίου 1303) από τη Δυναστεία των Βατάτζηδων, ήταν 
Ρωμαία αυτοκράτειρα ως **Θεοδώρα Δ**' επειδή ήταν σύζυγος του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

## Βιογραφία
Ο Ακροπολίτης αναφέρει ότι ο Ιωάννης Δούκας Βατάτζης, πατέρας της Θεοδώρας, πέθανε όταν η ίδια ήταν μικρή. Ο Ιωάννης ήταν γιος του Ισαακίου Δούκα Βατάτζη. Η μητέρα της, Ευδοκία Αγγελίνα, πέθανε στις αρχές της δεκαετίας του 1250. Η Θεοδώρα μεγάλωσε με τον θείο της Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη, ο οποίος λέγεται ότι «την αγάπησε σαν κόρη του». Το 1253 ο Ιωάννης Γ΄ πάντρεψε τη Θεοδώρα με τον Μιχαήλ Παλαιολόγο. Όταν ο Ιωάννης Γ΄ πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 1254, τον διαδέχτηκε ο μοναδικός του γιος Θεόδωρος Β΄ Βατάτζης, ο οποίος πέθανε τέσσερα χρόνια αργότερα. Ο μόνος γιος του Θεοδώρου Β΄, ο Ιωάννης Δ΄ Βατάτζης, ήταν επτά ετών και ο Μιχαήλ στέφθηκε συναυτοκράτορας,

Στις 25 Ιουλίου 1261, ο στρατηγός του Μιχαήλ Αλέξιος Στρατηγόπουλος κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη. Ο Μιχαήλ εκμεταλλεύτηκε την επιτυχία του στρατηγού του και εισήλθε στην Πόλη στις 15 Αυγούστου 1261. Τον Σεπτέμβριο ο Μιχαήλ Η΄ στέφθηκε Αυτοκράτορας για δεύτερη φορά στον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας.

Εκείνη την περίοδο, ο Μιχαήλ Η΄ ερωτεύτηκε την (Κωνσταντία) Άννα των Χοενστάουφεν, η οποία είχε παντρευτεί τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη λίγο πριν από τον θάνατό του. Προσφέρθηκε να χωρίσει τη Θεοδώρα για να την παντρευτεί. Ο Πατριάρχης Αρσένιος ωστόσο έπεισε τον Αυτοκράτορα να εγκαταλείψει τα σχέδιά του και έτσι ο Μιχαήλ Η΄ επέτρεψε στην Άννα να γυρίσει στο σπίτι της τον Δεκέμβριο του 1261.

Η Θεοδώρα πέθανε μετά από σύντομη ασθένεια στις 4 Μαρτίου 1304.

## Παιδιά
Η Θεοδώρα και ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων είχαν επτά παιδιά:
* Μανουήλ, απεβ. νήπιο.
* Ειρήνη π.1256-πριν το 1328, παντρεύτηκε τον Ιβάν Ασέν Γ΄ της Βουλγαρίας (Οίκος των Μίτσο).
* Ανδρόνικος Β΄ 1259-1332, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.
* Θεοδώρα, παντρεύτηκε τον Δαυίδ ΣΤ΄ της Γεωργίας (Οίκος των Βαγρατιδών).
* Άννα π.1260-1299/1300, παντρεύτηκε τον Δημήτριο (Μιχαήλ) Άγγελο, γιο του Μιχαήλ Β΄ δεσπότη της Ηπείρου.
* Κωνσταντίνος 1261-1306, δεσπότης.
* Θεόδωρος π.1263-μετά το 1310.
* Ευδοκία π.1265-1302, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ Μεγάλο Κομνηνό αυτοκράτορα της Τραπεζούντας.

## Υποσημειώσεις και παραπομπές
### Υποσημειώσεις

### Παραπομπές


Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων
Ιωάννης Μ. Κυριακός

Ο **Ιωάννης Κυριακός** ή *Κυριακού* (1864 - 17 Ιουλίου 1940), ήταν δικηγόρος και ευεργέτης του Άστρους Αρκαδίας.

## Βιογραφία
Ο Ιωάννης Κυριακός, γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη το 1864 και ήταν γιος του πλοίαρχου Μηνά Κυριακού και της Πηνελόπης, κόρης του Αγιαννίτη προύχοντα Ιωάννη Πάσχου. Η μητέρα του, πέθανε λίγο μετά τη γέννησή του. Φοίτησε αρχικά στη Σχολή Καρυτσιώτη (νυν Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους). Όταν αποφοίτησε, η οικογένειά του βρισκόταν σε άσχημη οικονομική κατάσταση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνεχίσει το σχολείο. Όμως ο τότε σχολάρχης, Πέτρος Νικολαΐδης, έπεισε τον πατέρα του να στείλει τον Ιωάννη στο Γυμνάσιο Ναυπλίου. Μετά από 4 χρόνια, αποφοίτησε με βαθμό «Άριστα» και σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε με «Άριστα».

Σύντομα, ο τότε βουλευτής Άργους Μιχαήλ Κωτσάκος, εκτιμώντας τις ικανότητες του Ιωάννη Κυριακού, τον προσέλαβε ως βοηθό του στο δικηγορικό γραφείο του στην Αθήνα, όπου σύντομα διέπρεψε ως δικηγόρος. Έμαθε 3 γλώσσες: την Αγγλική, την Γερμανική και την Γαλλική και ίδρυσε δικό του δικηγορικό γραφείο. Παντρεύτηκε την Σμαράγδα Βενιζέλου, απόγονο της μεγάλης οικογένειας των Βενιζέλων της Αθήνας και έγινε αξιοσέβαστο μέλος της Αθηναϊκής κοινωνίας. Στο δικηγορικό του γραφείο, εξασκήθηκαν πολλοί δικηγόροι με κορυφαίο τον Δημήτριο Κιουσόπουλο, εισαγγελέα του Αρείου Πάγου επί πολλά έτη.

Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 1940, σε ηλικία 76 ετών και ενταφιάστηκε στο Άστρος. Μετά τον θάνατό του, τιμήθηκε ως ευεργέτης του Άστρους, λόγω του μεγάλου κληροδοτήματος που άφησε.

## Κληροδότημα
Ο Ιωάννης Κυριακός, μη έχοντας τέκνα, άφησε όλη την περιουσία του στην κοινότητα Άστρους, με σκοπό την βράβευση αριστούχων μαθητών, την δημιουργία παιδικής χαράς, 40 λουτήρων για τους μαθητές της Σχολής Καρυτσιώτη και του Γυμνασίου Άστρους. Επίσης, από τα εισοδήματα από την ενοικίαση των σπιτιών και των οικοπέδων του έγιναν πολλά έργα στο Άστρος.

## Πηγές
* Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη, Ι. Κακαβούλια - *Θυρεάτις Γη*, Ίδρυμα Μνήμης Αγγελικής & Λεωνίδα Ζαφείρη, Αθήνα 1981
* Νικολάου Φλούδα - *Θυρεατικά, τόμος Γ': Άγιος Ιωάννης, μητρόπολις οικισμών Θυρέας*, Αθήνα 1983

Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Αρμπερές διάλεκτος

Η **Αρμπερές** (αλβανικά: *arbëresh*, Ιταλικά: *arberesco*, *lingua albanese d'Italia*, *italo-albanese*, ISO 639-3: *aae*, Ethnologue: *Arbëresh*, Glottolog: *Arbëreshë Albanian*) είναι διάλεκτος της αλβανικής γλώσσας η οποία ομιλείται στη νότια Ιταλία, κυρίως στις περιοχές της Απουλίας, Καλαβρίας, και Σικελίας, με τις τοπικές υποδιαλέκτους της να εμφανίζουν διαφοροποιήσεις. Διαθέτει περίπου 100.000 φυσικούς ομιλητές, ενώ σε παλαιότερες μορφές της η γραφή της γλώσσας γίνονταν με χρήση του ελληνικού αλφάβητου, ωστόσο με την πάροδο του χρόνου αντικαταστάθηκε με τη λατινική γραφή. Διδάσκεται σε κάποια σχολεία αλλά δεν διαθέτει επίσημη αναγνώριση από το ιταλικό κράτος και απειλείται με εξαφάνιση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αλβανική γλώσσα
Κατηγορία:Επαπειλούμενες γλώσσες
Βασιλική Αιτωλοακαρνανίας

Με το όνομα **Βασιλική** μπορεί να αναφέρονται δύο οικισμοί στην Αιτωλοακαρνανία, στη Δημοτική Ενότητα Χάλκειας του Δήμου Ναυπακτίας:

* η Άνω Βασιλική Αιτωλοακαρνανίας
* η Κάτω Βασιλική Αιτωλοακαρνανίας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ταϊλάνδης

Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ταϊλάνδης υπό την αιγίδα της Αυτού Μεγαλειότητας του Βασιλιά** (ταϊλανδικά: สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์, αγγλικά: *The Football Association of Thailand*, FAT) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην Ταϊλάνδη. Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Ταϊλάνδης.

Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανόνωνται από την Πρέμιερ Λιγκ Ταϊλάνδης (Thai Premier League Co., Ltd.) υπό την εποπτεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ταϊλάνδης.

## Ιστορία
Το ποδόσφαιρο πρωτοεμφανίστηκε στην Ταϊλάνδη το 1897. Το 1916, ο βασιλιάς Βατζιραβούντ ίδρυσε την «Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ταϊλάνδης υπό την αιγίδα της Αυτού Μεγαλειότητας του Βασιλιά». Στη συνέχεια η ομοσπονδία προσχώρησε στη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1925 και στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC) το 1954.

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ταϊλάνδης συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες για πρώτη φορά στην Αυστραλία το 1956. Το πρώτο γήπεδο ποδοσφαίρου, το Εθνικό Στάδιο, χτίστηκε το 1935. Το Κύπελλο του Βασιλιά, το πρώτο κύπελλο ποδοσφαίρου συστάθηκε το 1968. Δύο χρόνια αργότερα, το Κύπελλο της Βασίλισσας, ένα εθνικό κύπελλο, δημιουργήθηκε το 1970.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 

Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ταϊλάνδη
Ταιλανδη
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1935-36

Την περίοδο 1935-36 η ΕΠΣ Μακεδονίας διοργάνωσε το τοπικό πρωτάθλημα σε δυο κατηγορίες Α΄ και Β΄. Οι Άρης ΠΑΟΚ και Ηρακλής συμμετείχαν στην Εθνική Κατηγορία όπως και την προηγούμενη χρονιά, ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος υποβιβάστηκε στην Α΄ καθώς έγινε μείωση των ομάδων της Εθνική Κατηγορίας από 10 σε 8.

Με τη 2η συνεχόμενη περίοδο διοργάνωσης Εθνικής Κατηγορίας το τοπικό πρωτάθλημα ήταν υποβαθμισμένο, ελάχιστες αναφορές υπάρχουν στον τύπο της εποχής. 

## Α΄ Κατηγορία
Για την Α΄ κατηγορία υπάρχουν αναφορές για αγώνες μεταξύ τεσσάρων συλλόγων:

*ΜΕΝΤ (βραβεύτηκε ως πρωταθλήτρια στην τελετή έναρξης της επόμενης περιόδου )
*Προσφυγική Ένωση  (αγώνες διαβάθμισης)
*Ολυμπιακός Τερψιθέας (αγώνες διαβάθμισης)
*Μελιτεύς (αγώνες διαβάθμισης)

## Β΄ Κατηγορία
Για τη Β΄ κατηγορία υπάρχουν αναφορές για αγώνες μεταξύ 5 τουλάχιστον συλλόγων:
*Ολυμπιακός Θεσσαλονίκης (βραβεύτηκε ως πρωταθλήτρια στην τελετή έναρξης της επόμενης περιόδου και συμμετείχε στους αγώνες διαβάθμισης)
*Απόλλων Καλαμαριάς
*Αρμενική Ένωση
*Ακοάχ
*Μακαμπή
Στους αγώνες διαβάθμισης για την παραμονή ή άνοδο στην Α΄ ,που έγιναν πριν την έναρξη της επόμενης περιόδου συμμετείχε και ο Αετός Παπάφη

Δεν αγωνίστηκαν στο τοπικό πρωτάθλημα ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Θερμαϊκός. Σύλλογο με το όνομα «Θερμαϊκός» συναντάμε μόνο σε άρθρα για αγώνες εφήβων που διοργάνωσε η Ένωση ανεπίσημων σωματείων, μέχρι και το 1940 που συμμετείχε στο Κύπελλο.

## Πηγές
*Αρχείο εφημερίδων Θεσσαλονίκης «Μακεδονία», «Νέα Αλήθεια», «Το Φως» και Αθηνών «Αθλητισμός» στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής

## Παραπομπές

Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1935-1936
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
Ελληνικά μουσικά σχολεία

[μικρογραφία|Ο προαύλιος χώρος του [Μουσικό Σχολείο Ιλίου|Μουσικού Σχολείου Ιλίου.]]Τα **μουσικά σχολεία της Ελλάδας** είναι δημόσια σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που ειδικεύονται σε μαθήματα μουσικής. Το πρώτο σχολείο αυτού του είδους που ιδρύθηκε είναι το Μουσικό Γυμνάσιο-Λύκειο Παλλήνης, το οποίο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1988. Σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο 3345/2-9-1988, στόχος των σχολείων είναι «η αισθητική καλλιέργεια και παράλληλα η προετοιμασία και η κατάρτιση των νέων που επιθυμούν να ακολουθήσουν την επαγγελματική κατεύθυνση της μουσικής, χωρίς να υστερούν σε γενική παιδεία, αν τελικά επιλέξουν άλλο τομέα επιστημονικής ή καλλιτεχνικής έκφρασης».

## Διαδικασία εισαγωγής στα μουσικά σχολεία
Η διαδικασία εισαγωγής μαθητών/τριών στην Α' Γυμνασίου και αντίστοιχα στις υπόλοιπες τάξεις του Γυμνασίου είναι ίδια σε όλα τα μουσικά σχολεία της Ελλάδας και καθορίζεται σε σχετική Απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Οι μαθητές/τριες που επιθυμούν να δώσουν τις εξετάσεις κάνουν ειδική προετοιμασία με κάποιον έμπειρο καθηγητή μουσικής ή καθηγητή θεωρίας(προαιρετικό). Η διαδικασία διοργανώνεται στα τέλη Ιουνίου σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας και οι κριτικές επιτροπές που εξετάζουν έχουν δοθεί από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Η διαδικασία εισαγωγής αποτελείται από την γραπτή εξέταση και την προφορική εξέταση. Η γραπτή και η προφορική εξέταση συμψηφίζονται στο τέλος των εξετάσεων και βγαίνει ο βαθμός εισαγωγής για κάθε μαθητή/τρια.

## Φεστιβάλ Μουσικών Σχολείων
Συχνά επιχειρείται η διοργάνωση πολυήμερου φεστιβάλ μουσικής με τη συμμετοχή ομάδων μαθητών και μαθητριών από διάφορα μουσικά σχολεία. Οι πόλεις της Ελλάδας στις οποίες έχει διοργανωθεί "Φεστιβάλ Μουσικών Σχολείων" περιλαμβάνουν τη Ρόδο, το Άργος και το Ναύπλιο. 

Περισσότερο σταθερό χαρακτήρα έχει το φεστιβάλ *"Ξάνθη - Πόλις Ονείρων"* που διοργανώνεται κάθε χρόνο από το 2014 στην Ξάνθη. Σε αυτό, κάθε χρόνο συναυλία της τελετης λήξης γίνεται στην κεντρική πλατεία της πόλης από τη διεύθυνση του συνθέτη Νίκου Κυπουργού και σε αυτήν συμμετέχουν περίπου 1000 μαθητές και μαθήτριες μουσικών σχολείων, στην ορχήστρα και στη χορωδία. Το τελευταίο τραγούδι που ακούγεται πάντα είναι το *"Μία πόλη μαγική"*, προς τιμήν του Μάνου Χατζηδάκι, ο οποίος γεννήθηκε στην Ξάνθη.

## Σχολεία
Η Ελλάδα διαθέτει τα κάτωθι 51 μουσικά σχολεία:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σελίδα του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

Κατηγορία:Μουσικές σχολές
Λαμπαρενέ

Το **Λαμπαρενέ** (*Lambaréné*) είναι πόλη της Γκαμπόν, πρωτεύουσα της Επαρχίας του Μέσου Ογκοουέ, με πληθυσμό 25.257 κατοίκους (απογραφή του 2009). Βρίσκεται περίπου 75 χιλιόμετρα νοτίως του ισημερινού της Γης, ενώ η γύρω του περιοχή του καλύπτεται από το τροπικό δάσος της κεντρικής Αφρικής.

Το Λαμπαρενέ διαρρέεται από τον μεγάλο ποταμό Ογκοουέ (κοντά στη συμβολή του με τον Νγκουνιέ), ο οποίος τη χωρίζει σε τρία διαμερίσματα, καθώς σχηματίζει νησίδα: τα Rive Gauche (Αριστερά του ποταμού), Ile Lambaréné (Νήσος Λαμπαρενέ) και Rive Droite (Δεξιά του ποταμού). Οι συνοικίες Αντουμά και Αμπονγκό είναι κτισμένες στο Rive Droite. Οι συνοικίες Atongowanga, Sahoty, Dakar, Grand Village, Château, Lalala και Bordamur βρίσκονται στο Ile Lambaréné. Αλλά η πλειονότητα των κατοίκων ζει στη συνοικία Ισαάκ (Isaac), που είναι κτισμένο στο Rive Gauche, όπου και το αερόδρόμιο της πόλης.

Σήμερα το Λαμπαρενέ κατοικείται κυρίως από φυλές των Μπαντού, όπως είναι οι Beti-Pahuin (Φανγκ), Bapounou, Eshira και Myéné, φυλές που εκτόπισαν τους Πυγμαίους και εν μέρει τη φυλή Μπακαλέ προς τα ανατολικά και τα βόρεια της χώρας. Η οικονομία βασίζεται στην αλιεία στον ποταμό, με ένα νέο ποτάμιο λιμάνι να βρίσκεται υπό κατασκευή, ενώ η περιοχή είναι πλούσια σε παραγωγή ξυλείας και έχει πολλές φυτείες ελαιοφοινίκων.

Το κλίμα της περιοχής του Λαμπαρενέ είναι θερμό και υγρό, με μέση ετήσια θερμοκρασία 27&nbsp;°C. Η εποχή των βροχών αρχίζει τον Οκτώβριο και λήγει τον Ιούνιο (περιέχει και μία σύντομη ξηρή εποχή τον Δεκέμβριο και Ιανουάριο).

## Ο Σβάιτσερ
thumb|left|Ο τάφος του Σβάιτσερ στο Λαμπαρενέ
Ο Αλσατός θεολόγος και φιλάνθρωπος γιατρός Άλμπερτ Σβάιτσερ (1875-1965, Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 1952) ίδρυσε στο Λαμπαρενέ αρχικώς ένα πρόχειρο ιατρικό κέντρο για την περίθαλψη των ιθαγενών το 1913. Αργότερα, με την παγκόσμια φήμη που απέκτησε, το κέντρο εξελίχθηκε στο Ινστιτούτο Σβάιτσερ και στο σύγχρονο Νοσοκομείο Αλμπέρ Σβαϊτσέρ (Hôpital Albert Schweitzer), κτισμένο στο διαμέρισμα «Δεξιά του ποταμού», με τμήματα παθολογίας, χειρουργικής, παιδιατρικής, μαιευτήριο και οδοντιατρεία. Από το 1981 έχει και μία Μονάδα Ιατρικών Ερευνών, που εστιάζει στην έρευνα της ελονοσίας. Ο Σβάιτσερ διέμενε μονίμως στο Λαμπαρενέ από το 1939 μέχρι το 1948 και στη συνέχεια μοίραζε τον χρόνο του μεταξύ Λαμπαρενέ και Ευρώπης μέχρι τον θάνατό του. Ο τάφος του βρίσκεται στο Λαμπαρενέ.

Ας σημειωθεί ότι και ένας άλλος αξιόλογος Ευρωπαίος, έστω και λιγότερο διάσημος από τον Σβάιτσερ, διέμενε κατά καιρούς στην πόλη. Πρόκειται για τον ιταλικής καταγωγής Γάλλο εξερευνητή και αργότερα αποικιακό κυβερνήτη της Γαλλικής Ισημερινής Αφρικής Πιερ Σαβορνιάν ντε Μπραζά (1852-1905), το όνομα του οποίου φέρει και σήμερα η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Κονγκό (Μπραζαβίλ).

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη-Πάτση», τόμος 16 (1972), σελ. 621

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Λαμπαρενε
Αδαμόπουλος

Το ελληνικό επώνυμο **Αδαμόπουλος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:

* Αδαμόπουλος, επώνυμο 14 αγωνιστών στην Επανάσταση του 1821
* Αντώνιος Αδαμόπουλος (20ός αι.), στατιστικολόγος πανεπιστημιακός
* Αχιλλέας Αδαμόπουλος (1962-2015), ποδοσφαιριστής
* Γεώργιος Αδαμόπουλος (γενν. 1903), χημικός
* Γεώργιος Α. Αδαμόπουλος (γενν. 1904), αστρονόμος
* Γιώργος Αδαμόπουλος (γενν. 1946), υφυπουργός Εργασίας, βουλευτής και νομάρχης
* Δημήτριος Αδαμόπουλος (γεν. 1788), έμπορος και Φιλικός
* Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος (1893-1962), υπουργός και βουλευτής
* Λουκάς Αδαμόπουλος (1928-2013), αθλητής και προπονητής του στίβου
* Στέργιος Αδαμόπουλος (γενν. 1973), ερευνητής και επιστήμων ξύλου

## Δείτε επίσης
* Ελένη Αδαμοπούλου

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
ΙΦΚ Μάριεχαμν

Η **ΙΦΚ Μάριεχαμν** (σουηδικά: *IFK Mariehamn*) είναι αθλητικός σύλλογος της Φινλανδίας με έδρα το Μάριεχαμν των νήσων Ώλαντ. Τα διακριτικά χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το λευκό. Διαθέτει τμήματα επιτραπέζιας αντισφαίρισης, μπόουλινγκ, στίβου, χειροσφαίρισης, χόκεϊ επί πάγου, ναυσιπλοΐας και κολύμβησης, ενώ το ποδοσφαιρικό τμήμα είναι το πιο επιτυχημένο.

Η ποδοσφαιρική ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στη Wiklöf Holding Arena, χωρητικότητας 1.635 θεατών. Μετέχει επίσης στο Πρωτάθλημα Φινλανδίας από το 2005. Η ομάδα, το 2015, πανηγύρισε την κατάκτηση του πρώτου της σημαντικού τίτλου, του Κυπέλλου Φινλανδίας. Το 2016 τερμάτισε στην πρώτη θέση της βαθμολογίας και κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της τον τίτλο της πρωταθλήτριας Φινλανδίας.

## Τίτλοι
*Πρωτάθλημα Φινλανδίας
** Πρωταθλήτρια (1): 2016
*Κύπελλο Φινλανδίας
** Κυπελλούχος (1): 2015

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* συλλόγου
* ποδοσφαίρου

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φινλανδίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1919
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Φινλανδίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
ΑΚ Αλιάνσι

Η **Αλιάνσι** (φινλανδικά: *Allianssi*) ήταν φινλανδική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Βάνταα. Ιδρύθηκε το 2002, παίρνοντας τη θέση της Ατλαντίς ΦΚ στο Πρωτάθλημα Φινλανδίας, η οποία είχε χρεωκοπήσει. Κατέκτησε δύο Λιγκ Καπ Φινλανδίας (2004, 2005). Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου 2005-06 διαλύθηκε λόγο χρεών.

## Ευρωπαϊκή πορεία

## Τίτλοι
***[[Λιγκ Καπ Φινλανδίας]]**
** Νικήτρια (2): 2004, 2005

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φινλανδίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2002
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Φινλανδίας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2002
Επόμενοι Έντεκα

Οι **Επόμενοι Έντεκα** (γνωστοί και ως Ν-11) είναι οι έντεκα χώρες - Αίγυπτος, Βιετνάμ, Ινδονησία, Ιράν, Μεξικό, Μπανγκλαντές, Νιγηρία, Νότια Κορέα, Πακιστάν, Τουρκία και Φιλιππίνες - που έχουν προσδιοριστεί σε έρευνα του τραπεζικού επενδυτή και οικονομολόγου Τζιμ Ο' Νιλ της Goldman Sachs ως οι χώρες με την μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνουν οι μεγαλύτερες οικονομίες του 21ου αιώνα (μαζί με τις χώρες BRICS - Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική).

Η τράπεζα επέλεξε στις 12 Δεκεμβρίου 2005 τις χώρες αυτές για μελλοντική επένδυση λόγω των θετικών προβλέψεων και ερευνών πάνω σε θέματα απόσβεσης των επενδύσεων. Στα τέλη του 2011 οι τέσσερις από αυτές, οι πιο υποσχόμενες - Μεξικό, Ινδονησία, Νιγηρία και Τουρκία (αναφέρονται και ως MINT) - συγκέντρωναν το 73% του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος και των έντεκα χωρών. Ενώ οι χώρες του BRICS είχαν ΑΕΠ ίσο με 13,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, οι χώρες MINT είχαν το 30% αυτού, δηλαδή 3,9 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Τα κριτήρια στα οποία η Goldman Sachs βασίστηκε ήταν η μακροοικονομική σταθερότητα, η πολιτική ωριμότητα, το άνοιγμα του εμπορίου και οι πολιτικές των επενδύσεων και τέλος, η ποιότητα των εκπαιδευτικών δομών.

Κατηγορία:Μακροοικονομική
Οξείδιο του αργύρου

Το **οξείδιο του αργύρου** είναι η χημική ένωση με τον χημικό τύπο Ag2O.  Είναι μια λεπτή μαύρη ή σκούρα καφετιά σκόνη που χρησιμοποιείται για να παρασκευάσει άλλες ενώσεις του αργύρου.

## Παρασκευή

Το οξείδιο του αργύρου μπορεί να παρασκευαστεί με επίδραση αραιών διαλυμάτων νιτρικού αργύρου και υδροξειδίου αλκάλεως. This reaction does not afford appreciable amounts of silver hydroxide due to the favorable energetics for the following reaction:
:2 AgOH  →  Ag2O  +  H2O (p*K* = 2,875))
Η ευρεσιτεχνία ΗΠΑ 20050050990 περιγράφει την παρασκευή του Ag2O με ιδιότητες κατάλληλες για χρήση ως λεπτού κοκκώδους αγώγιμου πληρωτή αλοιφής.

## Δομή και ιδιότητες
Το Ag2O χαρακτηρίζεται ως γραμμικό, με διδεσμικά κέντρα Ag συνδεμένο με τετραεδρικά οξείδια. Είναι ισοδομικό με το Cu2O. "Διαλύεται" σε διαλύτες που το αποσυνθέτουν. Είναι ελαφρά διαλυτό στο νερό λόγω του σχηματισμού του ιόντος Ag(OH)2− και πιθανόν συσχετίζεται με τα προϊόντα υδρόλυσης. Διαλύεται σε διάλυμα αμμωνίας για να δώσει διαλυτά παράγωγα.
Πολτός του Ag2O προσβάλλεται άμεσα από οξέα:
:Ag2O  +  2 HX  → 2 AgX  +  H2O
όπου HX = HF, HCl, HBr, ή HI, HO2CCF3. Αντιδρά επίσης με διαλύματα χλωριούχων αλκαλίων για να καθιζήσει χλωριούχο άργυρο (silver chloride), αφήνοντας διάλυμα του αντίστοιχου υδροξειδίου του αλκάλεως.

Όπως πολλές ενώσεις του αργύρου, το οξείδιο του αργύρου είναι φωτοευαίσθητο. Αποσυντίθεται επίσης σε θερμοκρασίες πάνω από 280&nbsp;°C.

## Εφαρμογές
Αυτό το οξείδιο χρησιμοποιείται σε κάποιες μπαταρίες οξειδίου του αργύρου, όπως στο μικτό οξείδιο αργύρου(I,III), Ag4O4. Στην οργανική χημεία, το οξείδιο του ασβεστίου χρησιμοποιείται ως ήπιο οξειδωτικό μέσο. Παραδείγματος χάρη, οξειδώνει τις αλδεΰδες σε καρβοξυλικά οξέα. Τέτοιες αντιδράσεις δουλεύουν καλύτερα όταν το οξείδιο του αργύρου έχει παρασκευαστεί  *επί τόπου* από νιτρικό άργυρο και υδροξείδιο αλκάλεως.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Annealing of Silver Oxide – Demonstration experiment: Instruction and video
* Silver Oxide, Ag2O 

Κατηγορία:Οξείδια
Κατηγορία:Ενώσεις αργύρου
Μονή Παναγίτσας Λευκαΐτισσας Αρκαδίας

Η **Ιερά Μονή Παναγίτσας Λευκαΐτισσας Αρκαδίας** ήταν ένα ιστορικό, κατεστραμμένο σήμερα, μοναστήρι. Η μονή αυτή, βρισκόταν βόρεια του Άγιου Ιωάννη Αρκαδίας, στον συνοικισμό *Μαντικέικα*.

## Ιστορία
Η μονή ιδρύθηκε πριν το 1740 από τον ιερομόναχο Δαμασκηνό Κουλιδά και ήταν αφιερωμένη στην Ζωοδόχο Πηγή. Πήρε την ονομασία *Λευκαΐτισσα*, λόγω της ύπαρξης Λευκών στον χώρο της. Μετά από παράκληση των Αγιαννιτών, ο Δαμασκηνός αφιέρωσε την μονή και την περιουσία της στην Μονή Λουκούς, όπου και ηγουμένευσε από το 1740 έως τον θάνατό του το 1760. Έτσι η εκκλησία της Παναγίτσας αποτέλεσε μετόχι της Λουκούς. 

Ο ναός της Παναγίτσας πυρπολήθηκε το 1826 από τις ορδές του Ιμπραήμ πασά και επειδή δεν ανακαινίστηκε, κατέρρευσε. Το 1835 ο ναός ήταν «*παμπάλαιος και ερειπωμένος*» και το μέρος «*ακατοίκητον*». Το 1838 η περιοχή πωλήθηκε στον Γεώργιο Σακελλαρίου, ο οποίος στη συνέχεια την μεταπώλησε στον Δημήτριο Γ. Μαντίκο.

## Ο χώρος
Από την μονή δεν σώζεται πλέον κανένα κτίσμα. Στον χώρο της μονής έχει κτιστεί ο συνοικισμός Μαντικέικα. Το 1962, οι κάτοικοι του συνοικισμού κατασκεύασαν ένα προσκυνητάρι στην θέση της εκκλησίας, προς τιμήν της Ζωοδόχου Πηγής.

## Πηγές
* Νικολάου Φλούδα - *Θυρεατικά, τόμος Γ': Άγιος Ιωάννης, μητρόπολις οικισμών Θυρέας*, Αθήνα 1983

## Παραπομπές


Π
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Λευκαιτισσα
Εμβλήματα των Σοβιετικών Δημοκρατιών

Τα **εμβλήματα των [[Δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης|δημοκρατιών]] της [[Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών|Σοβιετικής Ένωσης]] **περιείχαν όλα το σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι που συμβόλιζε τον κομμουνισμό, καθώς και έναν ήλιο που ανατέλλει (αν και στην περίπτωση της Λετονικής ΣΣΔ, επειδή η Βαλτική Θάλασσα βρίσκεται δυτικά από τη Λετονία, αυτό θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως ήλιος που δύει). Τα εμβλήματα περιβάλλονταν από ένα στεφάνι από σιτάρι (εκτός από την Καρελο-Φινλανδική ΣΣΔ που είχε στεφάνι από σίκαλη). Στο έμβλημα, το Κρατικό σύνθημα της ΕΣΣΔ, το *[[Προλετάριοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!]]*, επιγράφονταν στην τοπική γλώσσα της δημοκρατίας και στα ρωσικά. Εκτός από αυτά τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα, τα εμβλήματα πολλών Σοβιετικών δημοκρατιών περιείχαν επίσης χαρακτηριστικά που εμφάνιζαν τα τοπικά τοπία, την οικονομία ή τους πολιτισμούς. 

Τα εμβλήματα συχνά ονομάζεται εθνόσημα, αλλά από τότε που (σκόπιμα) δεν ακολουθούν τους κανόνες της εραλδικής, δεν μπορούν να θεωρηθούν οικόσημα. Ωστόσο, ακολουθούν όλα το ίδιο βασικό σχέδιο, ένα σχέδιο που έχει οδηγήσει στην μερική χρήση του όρου "σοσιαλιστική εραλδική".

Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει την τελική μορφή των εμβλημάτων των Σοβιετικών δημοκρατιών πριν από την διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991, καθώς και τα εθνόσημα που χρησιμοποιούνται σήμερα. Οι ασιατικές πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες χρησιμοποιούν εμβλήματα που θυμίζουν την σοβιετική εποχή. Οι περισσότερες Ευρωπαϊκές δημοκρατίες, από την άλλη πλευρά, επανήλθαν στα προ-σοβιετικά εραλδικά εθνόσημα. Η Λευκορωσία χρησιμοποίησε το παραδοσιακό Παχόνια ως εθνόσημο από το 1991 έως το 1995, όταν αντικαταστάθηκε από ένα νέο έμβλημα που μοιάζει στενά με το Σοβιετικό σχέδιο. Επιπλέον, η αποσχιστική Υπερδνειστεριακή Μολδαβική Δημοκρατία (Υπερδνειστερία), διεθνώς αναγνωρισμένη ως μέρος της Μολδαβίας, χρησιμοποιεί ένα έμβλημα με βάση το Έμβλημα της Μολδαβικής ΣΣΔ (βλέπε εθνόσημο της Υπερδνειστερίας). Η αυτοαποκαλούμενη λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ που αποτελείται από την περιφέρεια Λουγκάνσκ στην Ουκρανία, έχει ένα έμβλημα που μοιάζει με το Σοβιετικό σχέδιο. 

## Άλλα εμβλήματα μετασοβιετικών εδαφών

Αρχείο:Coat of arms of Transnistria.svg|Εθνόσημο της Υπερδνειστερίας
Αρχείο:COA LPR oct 2014.svg|Έμβλημα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ


## Δείτε επίσης
* Σημαίες των Σοβιετικών Δημοκρατιών
* Οικόσημα της Γιουγκοσλαβικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
* Κατάλογος των εθνόσημων της Ρωσικής Ομοσπονδίας

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνόσημα της Σοβιετικής Ένωσης
Ναχουάτλ της Σιέρρα Πουέμπλα

Η γλώσσα **Ναουάτλ** ή **Ναχουάτλ** της **Σιέρρα Πουέμπλα** (ISO 639-3: azz / ncj / nhi / nsu, Ethnologue: *Nahuatl*, Glottolog: *high1278* / *nort2957* / *zaca1241*) είναι μια από τις ανατολικές διαλέκτους της γλώσσας Ναχουάτλ η οποία ομιλείται από το έθνος των Ναχούα στην βορειοδυτική περιοχή της πολιτείας Πουέμπλα του νότιου Μεξικού. 

Αποτελείται από 4 υποδιαλέκτους οι οποίες είναι:
* η Ναχουάτλ που χρησιμοποείται στα υψίπεδα της Πουέμπλα, με 125.000 ομιλητές (στοιχεία του 1983)
* αυτή της βόρειας Πουέμπλα, με 60.000 ομιλητές (1990)
* αυτή της Σιέρρα Νέγκρα, με 25.000 (2006)
* και η Τενάνγκο στις περιοχές Ζακατλάν, Αχουακατλάν και Τεπετζίντλα, με 17.100 (2007)
Όλες οι διάλεκτοι κάνουν χρήση της λατινικής γραφής στην γραπτή μορφή τους.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ναουάτλ
Έμβλημα της Καρελο-Φινλανδικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

Το **έμβλημα της Καρελο-Φινλανδικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας** εγκρίθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1941 από την κυβέρνηση της Καρελο-Φινλανδικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και χρησιμοποιήθηκε μέχρι την απορρόφηση της από την Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία το 1956.

Το έμβλημα βασίζεται στο κρατικό έμβλημα της Σοβιετικής Ένωσης. Δείχνει σύμβολα της γεωργίας (κλαδιά πεύκου και σίκαλη) και το τοπικό έδαφος (μια γρήγορη ροή του ποταμού από τους λόφους). Ο ήλιος που ανατέλλει αντιπροσωπεύει το μέλλον του Καρελο-Φινλανδικού λαού, ενώ το κόκκινο αστέρι και το σφυροδρέπανο αντιπροσωπεύουν την νίκη του Κομμουνισμού και την "παγκόσμια σοσιαλιστική κοινότητα των κρατών".

Το σύνθημα στο πανό φέρει το Κρατικό σύνθημα της Σοβιετικής Ένωσης ("Προλετάριοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!") στην ρωσική και την φινλανδική γλώσσα. Στη φινλανδική γλώσσα, η αντίστοιχη φράση είναι η "**Kaikkien maiden proletaarit, liittykää yhteen!**".

Το όνομα της Καρελο-Φινλανδικής ΣΣΔ εμφανίζεται στα Ρωσικά και τα Φινλανδικά. 

Από το 1956 έως το 1991, η Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Καρελίας χρησιμοποίησε μια παραλλαγή του Εμβλήματος της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. 

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Εθνόσημο της Δημοκρατίας της Καρελίας
Κατηγορία:Εθνόσημα της Σοβιετικής Ένωσης
Γλώσσα Μπαμπατάνα

Η **γλώσσα Μπαμπατάνα** (ISO 639-3: *baa*, Ethnologue: *Babatana*, Glottolog: *baba1268*) είναι η κύρια ιθαγενής γλώσσα της επαρχίας Σουαζέλ στα νησιά του Σολομώντα. Αν και είναι ιθαγενής στην περιοχή της ακτογραμμής της νότιας Σουαζέλ μεταξύ των περιοχών της Σέπα και του κόλπου Μάνγγο, η χρήση της γλώσσας έχει επεκταθεί στο μεγαλύτερο μέρος της νήσου Σουαζέλ και βρίσκεται σε χρήση ως 2η ή 3η γλώσσα. Η γραφή της γίνεται με χρήση της λατινικής γραφής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλώσσες των νήσων Σολομώντα
Ύμνος της Καρελο-Φινλανδικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Σημαία της Καρελο-Φινλανδικής ΣΣΔ
Ο **Κρατικός Ύμνος της Καρελο-Φινλανδικής ΣΣΔ **(, *Gimn Karelo-Finskoj SSR*; ) ήταν ο εθνικός ύμνος της Καρελίας (ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας), όταν ήταν ξεχωριστή ΣΣΔ της Σοβιετικής Ένωσης και ήταν γνωστή ως Καρελο-Φινλανδική ΣΣΔ.

## Φόντο
Το 1945, η κυβέρνηση της Καρελο-Φινλανδικής ΣΣΔ προκήρυξε διαγωνισμό για την δημιουργία κρατικού ύμνου. Προκρίθηκε η σύνθεση του Καρλ Ραούτια (στίχοι του Άρμας Εϊκιέ) και έγινε επίσημος ύμνος στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1956, όταν η ΣΣΔ επαναπορροφήθηκε στην Ρωσική ΣΟΣΔ. Μαζί με τον ύμνο της Εσθονικής ΣΣΔ, ήταν οι μόνοι που δεν αναφέρονταν στο ρωσικό λαό.

## Στίχοι
### [[Φινλανδικά|Φινλανδικοί]] και [[Ρωσικά|ρωσικοί]] στίχοι

### Ελληνική μετάφραση
: Η πατρίδα του καρελο-φινλανδικού λαού μας,
: Ελεύθερη Βόρεια Σοβιετική δημοκρατία!
: Των πατρικών δασών μας η ομορφιά τις νύχτες αντανακλάται
: Στο δικό μας βόρειο σέλας που φωτίζεται στον ουρανό.

::**Ρεφρέν:**
:: *Η Σοβιετική Ένωση είναι ανίκητη,*
:: *Είναι του μεγάλου προγόνου του λαού μας γη αιώνια.*
:: *Η πορεία της – πορεία της τιμής των λαών*
:: *Παίρνει τους λαούς της Καρελίας, επίσης, προς τις νίκες.*

: Η πατρίδα του Καλέβα, η πατρίδα των Ρούνων,
: Που το λάβαρο του Λένιν και του Στάλιν οδηγεί.
: Πάνω από τον εργατικό χαρούμενο λαό μας 
: Το φως του αστεριού της αδελφότητας των λαών ανατέλλει.

::***Ρεφρέν***

: Η εργασία των λαών μας ανέστησε την πατρίδα μας,
: Αυτή τη χώρα υπερασπιζόμαστε όπως οι πατέρες μας στα παλαιά χρόνια.
: Τα πολεμικά μας σκι βιάζονται, τα σπαθιά μας χτυπούν. 
: Με την στρατιωτική δύναμη προστατεύουμε το Σοβιετικό Σάμπο.

::***Ρεφρέν***

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
* Ύμνος της Δημοκρατίας της Καρελίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Ύμνος της Καρελο-Φινλανδικής ΣΣΔ (Φωνητική έκδοση)
* Αρχείο MP3
* Στίχοι - nationalanthems.info 
* Ρωσικοί στίχοι

Κατηγορία:Μουσική στη Φινλανδία
Γλώσσα Εβάντ

Η **γλώσσα Εβάντ** (ISO 639-3: *bzz*, Ethnologue: *Evant*, Glottolog: *evan1238*) είναι γλώσσα που χρησιμοποιείται στη Νιγηρία και το Καμερούν και η οποία ανήκει στην Τιβοειδή γλωσσική οικογένεια. Παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες στο λεξιλόγιο με τις Αϊτσέβε-Μάτσι, Τίβ, και Οτάνκ. Δεν διαθέτει γνωστή γραπτή μορφή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γλώσσες της Νιγηρίας
Κατηγορία:Γλώσσες του Καμερούν
Κατηγορία:Νιγηροκονγκολεζικές γλώσσες
Ευδοκία Παλαιολογίνα

Η **Ευδοκία Παλαιολογίνα** ήταν κόρη του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου και της Θεοδώρας Βατάτζη. 

Το 1282 η Ευδοκία παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ Μεγάλο Κομνηνό, αυτοκράτορα της Τραπεζούντας με τον οποίο έκανε δύο παιδιά: τον Αλέξιο και τον Μιχαήλ. Το 1298, μετά το θάνατο του συζύγου της και την άνοδο του γιου της Αλέξιου στον θρόνο, επέστρεψε στο βασίλειο του αδελφού της στην Κωνσταντινούπολη, παίρνοντας μαζί της τον μικρότερο γιο της Μιχαήλ. 

Ο Ανδρόνικος Β΄, που είχε εν τω μεταξύ διαδεχθεί τον Μιχαήλ Η΄, θέλησε να παντρέψει την αδελφή του για πολιτικούς λόγους με τον Στέφανο-Ούρο Β΄ ''Μιλούτιν'', βασιλιά της Σερβίας. Η Ευδοκία όμως αντέδρασε  και ο Στέφανος παντρεύτηκε τη Σιμωνίδα, κόρη του Ανδρόνικου από τη δεύτερη σύζυγό του, Γιολάντα του Μομφερράτου.

Εν τω μεταξύ, ο Αλέξιος Β΄ αποφάσισε να νυμφευτεί την Τζιτζιάκ Τζακέλι, πριγκίπισσα από τη Γεωργία. Ο θείος του Ανδρόνικος ωστόσο ζήτησε να ακυρωθεί αυτός ο γάμος, για να νυμφευτεί ο Αλέξιος την κόρη του ανώτερου αυλικού Νικηφόρου Χούμνου. Η Ευδοκία συμβούλεψε τον γιο της να κρατήσει τη Γεωργιανή σύζυγό του. Η Ευδοκία απεβίωσε το επόμενο έτος και ο ιστορικός Γουίλιαμ Μίλλερ υποθέτει, ότι τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης .Σύμφωνα με τον Άντονυ Μπράιερ, η Ευδοκία έγινε μοναχή και έλαβε το όνομα Ευφημία .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Ευδοκια
Ηγεμόνας Μεχμέτ (γιος του Αχμέτ Α')

Ο **Ηγεμόνας Μεχμέτ** (Τουρκ.Şehzade Mehmed). Ήταν γιός του Αχμέτ Α' και της Ελληνίδας αγαπημένης του Κιοσέμ Σουλτάν.Σύμφωνα με καποιες αλλες πηγές μητέρα του ήταν η Μαχφιρούζ Χατιτζέ Σουλτάν.Γεννήθηκε το Μάρτιο του 1605.Λόγω του οτι μητερα του ήταν η Κιοσέμ Σουλτάν ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους γενιτσαρους. Έτσι όταν ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Οσμάν ανέβηκε στον θρονο η μητερα του φοβόταν πως θα εκτελούσε τα παιδιά της πραγμα που υλοποιήθηκε εν μέρει το 1621 όταν ο Οσμάν διέταξε την δολοφονία του Μεχμετ. Μετα τον Θάνατό του τάφηκε στο Μπλέ Τζαμί.

Κατηγορία:Οθωμανοί
Ηγεμόνας Κασίμ

Ο Ηγεμόνας Κασίμ ηταν γιός  Αχμέτ Α' και της Κιοσέμ Σουλτάν. Γεννήθηκε το 1614. Απο το 1635 ηταν διάδοχος του θρόνου, θανατώθηκε  όμως το 1638, σε ηλικία 24 ετών, απο τον αδελφό του Μουράτ Δ'. Τάφηκε στην Αγία Σοφία.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ηγεμόνας Ορχάν

Ο **ηγεμόνας Ορχάν** ηταν ο γιος  Αχμέτ Α' και της Κιοσέμ Σουλτάν.Γεννήθηκε το 1609 και πέθανε απο αρρώστια το 1612 δηλαδή ενα χρόνο αργότερα απο το θάνατο του αδερφού του Ηγεμόνα Σελίμ και τη χρόνια που γεννήθηκε ο αδερφός του και μελλοντικός σουλτάνος Μουράτ Δ'.Ειναι άγνωστο το που ταφηκε.Προφάνως έχει ταφεί στο Μπλε Τζαμι.

Κατηγορία:Ηγεμόνες
Έινταν Γκίλεν

O **Έινταν Γκίλεν** (*Aidan Gillen*, 24 Απριλίου 1968) είναι Ιρλανδός ηθοποιός.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1968 στο Ντραμκόντρα του Δουβλίνου.

Έχει παίξει σε διάφορες κινηματογραφικές ταινίες, μεταξύ αυτών *[[Ο Σκοτεινός Ιππότης: Η Επιστροφή]]*, *Ο λαβύρινθος: Πύρινες δοκιμασίες*, *Οι ιππότες της Σανγκάης, [[Ο Λαβύρινθος: Η Τελική Δοκιμασία]]* και *[[Bohemian Rhapsody (ταινία)|Bohemian Rhapsody]]*.

Στην τηλεόραση, έπαιξε από το 1999 ως το 2000 στο *[[Queer as Folk (βρετανική τηλεοπτική σειρά)|Queer as Folk]]* και προτάθηκε για BAFTA καλύτερου ηθοποιού σε σειρά.

Έπειτα, από το 2004 ως το 2008 συμμετείχε στη σειρά *[[The Wire]]*, από το 2010 ως το 2011 στο *Love/Hate* και από το 2017 έως το 2020 στο Peaky Blinders. 

Από το 2011 παίζει στη σειρά *[[Game of Thrones]]* στον ρόλο του *Πίτερ Μπέιλις* και το 2012, το 2015 και το 2017 έλαβε υποψηφιότητα μαζί με όλο το καστ της σειράς για το Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών καλύτερης ερμηνείας.

Επιπλέον, έχει πολλές συμμετοχές και στο θέατρο και έχει προταθεί μία φορά για βραβείο Tony Β' ανδρικού ρόλου για το έργο *[[Ο Επιστάτης]]* του Χάρολντ Πίντερ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιρλανδοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιρλανδοί ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ιρλανδοί ηθοποιοί θεάτρου
Λούτρινο ζωάκι

Ένα **λούτρινο ζωάκι** ή **λούτρινο παιχνίδι** είναι ένα παιχνίδι ραμμένο από ένα κλωστοϋφαντουργικό προϊόν και γεμισμένο με ένα μαλακό υλικό.
μικρογραφία
Τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται συνήθως περιλαμβάνουν λιτά υφάσματα και υφάσματα με πέλος όπως βελούδο ή πετσετέ ύφασμα. Τα κοινά υλικά γεμίσματος είναι συνθετικές ίνες από βάτα, βαμβάκι, άχυρο, ξυλόμαλλο, πλαστικά σφαιρίδια (plastic pellets) ή φασόλια. Τα λούτρινα παιχνίδια κατασκευάζονται σε πολλές διαφορετικές μορφές, συχνά μοιάζουν με ζώα, μυθικά πλάσματα, χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων ή άψυχα αντικείμενα. Χρησιμοποιούνται συχνά ως αντικείμενα άνεσης, για ντεκόρ ή για συλλογή και δίδονται ως δώρα, όπως για την αποφοίτηση, την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου ή σε γενέθλια.
Λουτρινοφιλία

Η **λουτρινοφιλία** είναι παραφιλία, η οποία συσχετίζεται με την σεξουαλική διέγερση που νιώθει το άτομο για τα λούτρινα ζωάκια.

## Furry fandom
Η λουτρινοφιλία μερικές φορές θεωρείται ότι ασκείται κοινώς στο furry fandom, που οφείλεται εν μέρει σε ένα άρθρο του Vanity Fair του 2001 το οποίο συνέδεε διάφορα μέλη της κοινότητας των furries με την λουτρινοφιλία. Μια έρευνα του 1998 από 360 μέλη του furry fandom παρέθεσε ότι λιγότερο από το ένα τοις εκατό (δηλαδή, λιγότεροι από τέσσερις άνθρωποι) βεβαίωσαν ότι είναι λουτρινόφιλοι.

Η πορνογραφία και η σεξουαλική δραστηριότητα που σχετίζονται με τον ανθρωπομορφισμό των ζώων (συμπεριλαμβανομένης της λουτρινοφιλίας και των παραφιλιών που περιλαμβάνουν fursuits και ζώα κινούμενων σχεδίων) είναι γνωστή στην κοινότητα του furry fandom ως "yiff" (και οι σεξουαλικές πράξεις ως "yiffing").

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* "Museum of Sex Exhibits Modified Plush Toys" στη WikiFur

Κατηγορία:Σεξουαλικότητα και κοινωνία
Κατηγορία:Σεξουαλική έλξη
Κατηγορία:Παραφιλίες
Κατηγορία:Ερωτικά παιχνίδια ρόλων
Κατηγορία:Ερωτικός φετιχισμός
Πέτρος Ωρολογάς

Ο **Πέτρος Ωρολογάς** (Κορυτσά 1892– Θεσσαλονίκη 1958) ήταν δημοσιογράφος και εκδότης εφημερίδων της Θεσσαλονίκης με καταγωγή από την βόρεια Ήπειρο. 

## Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Κορυτσά της Αλβανίας, η οποία την εποχή εκείνη υπάγονταν στο βιλαέτι του Μοναστηρίου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Κατά την δεκαετία του 1920 άρχισε να ασχολείται με την δημοσιογραφία στην Θεσσαλονίκη στον τοπικό τύπο. Από το 1921 έως το 1927 παράλληλα με την αρθογραφία διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδος *Tαχυδρόμος Bορείου Eλλάδος* μαζί με τον αδερφό του τον Αλέξανδρο Ωρολογά, με τον πολιτικό προσανατολισμό της εφημερίδας να είναι αντιβενιζελικός.

Το 1938 ο Ωρολογάς ενεπλάκη σε μια φιλολογική διαμάχη έναντι των συγγραφέων και δημοσιογράφων του περιοδικού *Μακεδονικές Ημέρες*, υποστηρίζοντας την συντηρητική προσέγγιση ως προς την λογοτεχνία σε αντίθεση με τα προοδευτικά ρεύματα. Το 1939 ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή της εφημερίδας *Απογευματινή*, όπου αρθογραφούσε συνήθως υπό το ψευδώνυμο *Βραδυνός*.  Έγραψε άρθρα και για άλλες εφημερίδες και περιοδικά της Θεσσαλονίκης όπως την ''Μακεδονία'', *Εθνική*, *Φως*, και *Νέοι Καιροί*.

O Πέτρος Ωρολογάς πριν από την Κατοχή κατείχε διευθυντικές θέσεις στις μεγαλύτερες εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, και ήταν συνυπεύθυνος για τη δημιουργία αντισημιτικού κλίματος κατά τον Μεσοπόλεμο (Μαρία Καβάλα, Η καταστροφή των Εβραίων της Ελλάδας, σελ. 73).

Τον Απρίλιο του 1941 συμμετείχε στην εκδοτική ομάδα της φιλοναζιστικής εφημερίδος «Νέα Ευρώπη» ως αρθρογράφος και υπέγραφε με το ψευδώνυμο «Πέτρος Φωτεινός» ή «Τριάστερος». Ο Ωρολογάς, μέσα από τις στήλες της εφημερίδος υποστήριζε ότι ο ελληνικός λαός έπρεπε να εφαρμόσει μια πολιτική συνεργασίας µε τη Γερμανία λόγω της «ιδιαιτερότητας» και «μοναδικότητας» της ελληνικής φυλής, η οποία είναι «κατ’ εξοχήν αρία, ουδαμώς συγγενεύουσα µε τους Λατίνους, ...{...}... φυλή αντισλαυική και ως τοιαύτη αποτελεί εις την νοτιοανατολικήν λεκάνην της Μεσογείου, δύναμιν αναχαιτιστικήν, κατά των προαιωνίων του πανσλαυϊσμού».

Μετά την απελευθέρωση παραπέμφθηκε σε Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων και καταδικάστηκε σε φυλάκιση πέντε ετών για την αρθρογραφία του.  Αποφυλακίστηκε πριν το 1949 καθώς η ποινή που του επιβλήθηκε μετατράπηκε σε εξαγοράσιμη και κατέβαλε το ποσό στο Ελληνικό Δημόσιο.

Η γενικότερη επιρροή του θεωρείται σημαντική στον τοπικό τύπο της Θεσσαλονίκης  και στο έργο του συμπεριλαμβάνονται και δοκίμια σχετικά με συγγραφικά θέματα και την ευρύτερη λογοτεχνική σκέψη.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα
Doom (σειρά)

Το ***Doom*** είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών βολών πρώτου προσώπου από την id Software. Η σειρά επικεντρώνεται στα εκμεταλλεύματα ενός ανώνυμου πεζοναύτη που λειτουργεί υπό την αιγίδα της Union Aerospace Corporation (UAC), ο οποίος πολεμά ορδές δαιμόνων και νεκρών για να επιβιώσει.

Το Doom θεωρείται ένα από τα πρωτοποριακά παιχνίδια shooter πρώτου προσώπου, παρουσιάζοντας σε υπολογιστές συμβατούς με IBM PC χαρακτηριστικά όπως τρισδιάστατα γραφικά, διαδικτυακό gameplay για πολλούς παίκτες και υποστήριξη για τροποποιήσεις που έχουν δημιουργηθεί από τον παίκτη με τη μορφή Doom WAD. Από την κυκλοφορία του *[[Doom]]* το 1993, η σειρά έχει δημιουργήσει πολυάριθμες συνέχειες, πακέτα επέκτασης και μια ταινία. Πολλοί πιστεύουν ότι η σειρά ξεκίνησε το είδος FPS.

Από το ντεμπούτο του, έχουν πουληθεί πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα παιχνιδιών στη σειρά *Doom*.

## Παιχνίδια
### Κύρια σειρά
* *[[Doom]]* (1993)
** *[[The Ultimate Doom]]* (1995)
* *[[Doom II: Hell on Earth]]* (1994)
** *[[Doom II: Hell on Earth#Επεκτάσεις#Master Levels for Doom II|Master Levels for Doom II]]* (1995) 
** *[[Doom II: Hell on Earth#Επεκτάσεις#No Rest for the Living|No Rest for the Living]]* (2010)
* *[[Final Doom]]* (1996)
* *[[Doom 64]]* (1997)
* *[[Doom 3]]* (2004)
** *[[Doom 3: Resurrection of Evil]]* (2005)
** *[[Doom 3 BFG Edition|Doom 3 BFG Edition/The Lost Mission]]* (2012)
* *[[Doom (βιντεοπαιχνίδι του 2016)|Doom]]* (2016)

### Άλλα παιχνίδια
* *[[Doom RPG]]* (2005)
* *[[Doom Resurrection]]* (2009)
* *[[Doom II RPG]]* (2009)

## Κοινά στοιχεία
Τα βιντεοπαιχνίδια *Doom* αποτελούνται από παιχνίδια βολών πρώτου προσώπου όπου ο παίκτης χειρίζεται έναν ανώνυμο πεζοναύτη γνωστός και ως *[[Doomguy]]*. Ο παίκτης πρέπει να πολεμήσει τις δυνάμεις της κόλασης που αποτελούνται από δαίμονες και νεκρούς. Στο *Doom II: Hell on Earth*, ο παίκτης για άλλη μια φορά αναλαμβάνει το ρόλο του ανώνυμου θαλάσσιου χώρου. Μετά την επιστροφή από την κόλαση, ο παίκτης διαπιστώνει ότι οι δαίμονες έχουν επίσης εισβάλει στη Γη όπου έχουν σκοτώσει δισεκατομμύρια ανθρώπους.

## Υποδοχή
Το *Next Generation* το 1996 κατέταξε τη σειρά ως το 19ο κορυφαίο παιχνίδι όλων των εποχών, γιατί "παρά τους εκατοντάδες τίτλους copycat, κανένα δεν κατάφερε ποτέ να ισοσταθμίσει το πρωτότυπο, παλλόμενο κλασικό της id."

Ο πρωταγωνιστής της σειράς, ένας πεζοναύτης, δέχτηκε θετική υποδοχή. Το GameDaily το 2009 τον περιλάμβανε στον κατάλογο των "δέκα ηρώων παιχνιδιών που αποτυγχάνουν σε απλά πράγματα", για την ανικανότητά του να κοιτάζει πάνω και κάτω στην αρχική σειρά. Η UGO Networks τον κατέταξε τέταρτο στον κατάλογο των καλύτερων σιωπηλών πρωταγωνιστών του 2012 στα βιντεοπαιχνίδια, σημειώνοντας το θάρρος του να συνεχίσει στη σιωπή ακόμα και όταν αντιμετωπίζει τον στρατό της κόλασης. Το περιοδικό *Complex* κατέταξε τον Doomguy ως τον 16ο στον κατάλογο των μεγαλύτερων στρατιωτών στα βιντεοπαιχνίδια καθώς είναι "ο αρχικός πεζοναύτης στα βιντεοπαιχνίδια" και "ένας από τους κλασικούς ήσυχους πρωταγωνιστές".

## Παραπομπές



Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Εμπορικά σήματα οπτικοακουστικών μέσων