open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Οινιάδες

Οι **Οινιάδες** ήταν αρχαία πόλη της Ακαρνανίας, χτισμένη κοντά στις εκβολές του Αχελώου. Ήταν η δεύτερη ισχυρότερη πόλη των Ακαρνάνων μετά την Στράτο. Τα ερείπια των τειχών της αρχαίας πόλης σήμερα αποκαλούνται "Τρικαρδόκαστρο" ή "Κάστρο του Τρίκαρδου".

## Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. από Κορίνθιους και αργότερα εντάχθηκε στο κοινό των Ακαρνάνων. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρυτής της πόλης ήταν ο Αργείος μυθικός ήρωας Αλκμαίων, ο οποίος πολέμησε τους Ακαρνάνες για λογαριασμό του Αιτωλού βασιλιά Οινέα. Από το όνομα του Οινέα θεωρείται πως πήρε το όνομά της και η πόλη. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η πόλη κράτησε διαφορετική στάση από τους υπόλοιπους Ακαρνάνες και συμμάχησε με τους Πελοποννήσιους. Τελικά τον όγδοο χρόνο του πολέμου, πιεζόμενη από τους υπόλοιπους Ακαρνάνες και τους Αθηναίους εντάχθηκε στην Αθηναϊκή συμμαχία.

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση
* Χρυσοβιτσάνος, Γεράσιμος (2004). "Οι αποικίες της Κορίνθου στην αιτωλοακαρνανική ακτή". Μεταπτυχιακή εργασία ειδίκευσης. Πανεπιστήμιο Κρήτης/Φιλοσοφική Σχολή/Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. σελ. 118-131.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αιτωλοακαρνανία
Βάγια Βοιωτίας

Τα **Βάγια** είναι κωμόπολη του νομού Βοιωτίας και τοπική έδρα του Δήμου Θηβαίων, όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Έχουν πληθυσμό 2.511 κατοίκους και είναι κτισμένα στις παρυφές των λόφων που οδηγούν στις Θεσπιές. Τα Βάγια απέχουν από τη Θήβα 14 χιλιόμετρα, ενώ υπάρχει τακτική συγκοινωνία με λεωφορεία του ΚΤΕΛ. Από τα Βάγια ξεκίνησαν και εξαπλώθηκαν οι Εκκλησίες της Πεντηκοστής σε όλη την Ελλάδα, ενώ σήμερα υπάρχουν δύο εκκλησίες της Πεντηκοστής.

## Μυθολογία
Σύμφωνα με τη μυθολογία, στο όρος Φίκιον ή Φίνιον ή Φαγά, που δεσπόζει στον κάμπο των Βαγίων, κατοικούσε η Σφίγγα.

## Ιστορία
Από τα Βάγια προέρχονταν και οι πρωτεργάτες της Επανάστασης του 1821 στη Βοιωτία. Ο Μήτρος Μπινιάρης (1798-1875) υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες μορφές της επανάστασης του 1821.

## Δημογραφία
Πορεία του πληθυσμού:

## Διοίκηση
### Διοικητικές μεταβολές
Τα Βάγια αποτέλεσαν έδρα της κοινότητας Βαγίων που συστάθηκε το 1912 και στην συνέχεια του δήμου Βαγίων που λειτούργησε χωρίς μεταβολές την περίοδο 1994-2010. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκαν στον νέο διευρυμένο Δήμο Θηβαίων.

## Αθλητισμός
Το Αθλητικό Σωματείο Βαγίων «ο Παμβαγιακός» ιδρύθηκε επίσημα το 1957 και εκπροσωπεί την κωμόπολη των Βαγίων στον αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα στο ποδόσφαιρο. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Βαγίων, χωρητικότητας 1.000 θεατών. Ανήκει στη δύναμη της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας.

Η σπουδαιότερη στιγμή του συλλόγου ήταν την περίοδο 1998-99 που αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική. Σε επίπεδο πρωταθλημάτων Ε.Π.Σ. Βοιωτίας έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας (1997-98) και 6 πρωταθλήματα Β΄ Κατηγορίας (1977-78, 1984-85, 2001-02, 2008-09, 2018-19, 2022-23).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιβλίο: Γιώργος Ε. Αντωνίου. (2016). ΒΑΓΙΑ-ΚΑΣΝΕΣΙ (Βοιωτίας): Διαδρομή στο χώρο και το χρόνο. Αθήνα: A.D.M. Press, ISBN 978-960-93-75-34-5.                                                                              [WWW: http://vagia-kasnesi.blogspot.gr ]
* Βιβλίο: Γιώργος Ε. Αντωνίου. (2016). ΒΟΙΩΤΟΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ-Μέσα από τους Συλλόγους τους. Αθήνα: A.D.M. Press. ISBN 978-960-93-8333-2.                                                                                                   [WWW:  https://boeotiansinamerica.blogspot.com  ]
* Βιβλίο: Γρηγόρης Λ. Παπαβασιλείου, "ΒΑΓΙΑ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΓΕΡΟΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ" Αθήνα 2000, εκδόσεις ΔΕΣΜΟΣ.
* Ιστορικό λεύκωμα : Γρηγόρης Λ. Παπαβασιλείου, "ΗΡΩΕΣ ΤΗΝ ΒΑΓΙΩΝ 1940-1945.

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας
Κατηγορία:Δήμος Θηβαίων
Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας
Δημήτρης Σπεντζόπουλος

Ο **Δημήτρης Σπεντζόπουλος** είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε κυρίως την δεκαετία του ’70 με μεγάλη επιτυχία στη θέση του κεντρικού επιθετικού.

## Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1950 στην Καλαμάτα. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γεννέτειράς του, Π.Σ. Καλαμάτα, με την οποία το 1972 κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Τη σεζόν 1972-73 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική.

Στο τέλος της σεζόν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε και ο Σπεντζόπουλος πήρε μεταγραφή για την Παναχαϊκή. Στην ομάδα της Πάτρας έπαιξε για πολλά χρόνια γνωρίζοντας μεγάλες στιγμές, με κορυφαία την κατάκτηση της τέταρτης θέσης τη σεζόν 1973-74, που είχε ως αποτέλεσμα τη συμμετοχή της Παναχαϊκής στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι πρωτοφανές για το σωματείο και τα δεδομένα των ελληνικών επαρχιακών ομάδων.

Η συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το φθινόπωρο του 1974 συνοδεύτηκε από μια ιστορική πρόκριση της Παναχαϊκής στο β΄ γύρο της διοργάνωσης. Οι κοκκινόμαυροι απέκλεισαν την αυστριακή Γκρατς με σκορ 2-1 (εντός) και 1-0 (εκτός), με το Σπεντζόπουλο να πετυχαίνει από ένα γκολ σε κάθε ματς.

Ο Σπεντζόπουλος πέτυχε συνολικά 73 γκολ στην Α΄ Εθνική Κατηγορία: 67 με την Παναχαϊκή και 6 με την Καλαμάτα.

Ήταν σπεσιαλίστας στο σκοράρισμα με το κεφάλι. Στην Α΄ Εθνική πέτυχε συνολικά 25 γκολ με κεφαλιές και είναι το όνομα του βρίσκεται στην πρώτη εικοσάδα της σχετικής λίστας.

## Καριέρα

* ** Σημείωση** : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κουρία (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Κουρία** μπορεί να αναφέρεται σε:

* Κουρία (κοινωνική υποδιαίρεση), κατά την πρώιμη ρωμαϊκή εποχή
* Κουρία (θρησκεία), ομάδα αξιωματούχων που βοηθούν στη διακυβέρνηση μιας συγκεκριμένης εκκλησίας.
* Ρωμαϊκή Κουρία, το σώμα διακυβέρνησης της Αγίας Έδρας.
* Κουρία (κτίριο), κτίριο στην Αρχαία Αγορά της πόλης της Ρώμης.
* Κουρία (νησιά), του Ειρηνικού Ωκεανού.
* Κουρια στην Κυπριακή διάλεκτο ονομάζεται η κορυφή στο κεφάλι: "*Η κουρία στο κεφάλι μου*".
Pax Romana

[thumb|250px|right|Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στην μεγαλύτερή της έκταση με τις κατακτήσεις του [Τραϊανός|Τραϊανού]]**Pax Romana** (λατινική φράση που μεταφράζεται ως "Ρωμαϊκή Ειρήνη") ήταν η μεγάλη περίοδος σχετικής ειρήνης και αμελητέας επέκτασης μέσω στρατιωτικών επιχειρήσεων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον 1ο και 2ο αιώνα μ.Χ. Καθώς την καθιέρωσε ο Καίσαρας Αύγουστος καλείται μερικές φορές και **Pax Augusta.** Διήρκεσε περίπου από το 27 π.Χ. μέχρι το 180 μ.Χ..

Παρά τον όρο, η περίοδος δεν ήταν χωρίς ένοπλες συρράξεις, καθώς οι αυτοκράτορες συχνά έπρεπε να καταπνίγουν επαναστάσεις. Επιπλέον, τόσο συνοριακές αψιμαχίες όσο και κατακτητικοί πόλεμοι έλαβαν χώρα αυτή την περίοδο. Ο Τραϊανός έκανε σειρά εκστρατειών εναντίον των Πάρθων, ενώ ο Μάρκος Αυρήλιος ξόδεψε σχεδόν όλη την τελευταία δεκαετία της εξουσίας του πολεμώντας γερμανικά φύλα.

Παρ' όλα αυτά καθώς το εσωτερικό της Αυτοκρατορίας έμεινε ουσιαστικά ανέγγιχτο από πολέμους, η Pax Romana ήταν μια περίοδος σχετικής ηρεμίας, στην οποία η Ρώμη δεν υπέστη ούτε μεγάλους εμφύλιους πολέμους, ούτε σοβαρές εισβολές. Κατά την περίοδο αυτή το ρωμαϊκό εμπόριο άνθισε, ανεμπόδιστο από πειρατές ή εχθρικά στρατεύματα.

Η Pax Romana έληξε το 180 μ.Χ. με τον θάνατο του Μάρκου Αυρήλιου..

## Παραπομπές

## Βλέπε επίσης
* Χάρτης του Πόιτινγκερ

Κατηγορία:Ιστορία της Αρχαίας Ρώμης
Πιέτρο Μπαντόλιο

Ο **Πιέτρο Μπαντόλιο** (ιταλικά: *Pietro Badoglio*, 28 Σεπτεμβρίου 1871 - 1 Νοεμβρίου 1956) ήταν Ιταλός στρατάρχης, διπλωμάτης, αντιβασιλεύς και πολιτικός.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1871. Ακολούθησε τον στρατιωτικό κλάδο και κατά τον Ιταλοτουρκικό πόλεμο του 1911 υπηρέτησε στο επιτελείο της Τρίπολης. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σχεδίασε και εκτέλεσε με επιτυχία επίθεση στο όρος Σαμποτίνο που προηγήθηκε της πτώσης της Γκορίτσια, τον Αύγουστο του 1916. Στη μάχη του Καπορέτο διοικούσε το 27ο Σώμα Στρατού. Τον Φεβρουάριο του 1918 ανέλαβε τη θέση του υπαρχηγού στο Γενικό Επιτελείο υπό τον Ντιάζ. Διεύθυνε ο ίδιος τις προκαταρκτικές διαπραγματεύσεις της ανακωχής την οποία και υπέγραψε ως αντιπρόσωπος της Ιταλίας.

Το 1919 έγινε στρατηγός και το 1923 ανέλαβε πρέσβης της Ιταλίας στη Βραζιλία απ' όπου και ανακλήθηκε και ανέλαβε Διοικητής της Λιβύης κατά το χρονικό διάστημα 1928-1933. Στις 25 Ιουνίου 1926 προήχθη στον βαθμό του στρατάρχη. Στη συνέχεια ανέλαβε αρχιστράτηγος των ιταλικών δυνάμεων κατά τον ιταλο-αβησσυνιακό πόλεμο οπότε και ορίστηκε Αντιβασιλεύς της Ιταλικής Ανατολικής Αφρικής.

Κατά τον Β΄ παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου. Υπό τις διαταγές του καταλήφθηκε το Βασίλειο της Αλβανίας και στη συνέχεια ξεκίνησε ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940. Μετά την απόβαση των συμμάχων στη Σικελία προσπάθησε την απαγκίστρωση της Ιταλίας από τον Άξονα. Μετά τη σύλληψη του Μπενίτο Μουσολίνι στις 25 Ιουλίου του 1943 ανέλαβε κατ' εντολή του Βασιλέως τη προεδρία της ιταλικής κυβέρνησης. Τη θέση αυτή διατήρησε μέχρι τις 9 Ιουνίου 1944, μετά την παραίτηση του Βασιλέως Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄, οπότε και παρέδωσε στην υπό τον Ιβανόε Μπονόμι δημοκρατική κυβέρνηση.

Το 1947 εισήχθηκε σε δίκη για συνεργασία με το φασιστικό καθεστώς όπου και καταδικάστηκε με συνέπεια ν' αποβληθεί της Γερουσίας της οποίας αποτελούσε μέλος. Πέθανε στο Μιλάνο το 1956.

## Έργα
* *La guerra d'Etiopia*, με πρόλογο του Μπενίτο Μουσσολίνι, Milano, Mondadori, 1936.
* *La via che conduce agli alleati*, Venezia, Milano, Edizioni Erre, 1944.
* *Rivelazioni su Fiume*, Roma, D. De Luigi, 1946.
* *L'Italia nella seconda guerra mondiale: prima e dopo il 25 luglio 1943*, Milano, Mondadori, 1982.
* *Il memoriale di Pietro Badoglio su Caporetto* (επιμ. Gian Luca Badoglio), Udine, P. Gaspari, 2000.

## Παραπομπές


## Πηγές
* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 13ος, σ. 892.
* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη* τ. ΙΖ΄, σ. 502, και τ. Γ΄ (συμπληρ.), σ. 737.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιταλίας
Κατηγορία:Στρατάρχες της Ιταλίας
Κατηγορία:Ελληνοϊταλικός Πόλεμος
Κατηγορία:Φασιστική Ιταλία
Κατηγορία:Ιταλοί φασίστες
Πολυμήλη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πολυμήλη** είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:

# Ηρωίδα θυγατέρα του Φύλαντα, η οποία ζευγάρωσε με τον θεό Ερμή και απέκτησε από αυτόν ένα παιδί, τον Εύδωρο. Στη συνέχεια παντρεύτηκε τον `Εχεκλο. Αυτή η Πολυμήλη αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Π 180 κ.ε.).
# Κόρη του Πηλέα ή του Άκτορα. Κατά την παράδοση που την αναφέρει ως κόρη του Άκτορα, η Πολυμήλη παντρεύτηκε τον Πηλέα πριν από τον γάμο του με τη Θέτιδα, τη μητέρα του Αχιλλέα. Άλλη παράδοση την αναφέρει ως κόρη του Πηλέα, η οποία παντρεύτηκε τον Μενοίτιο και γέννησε τον Πάτροκλο.
# Κόρη του θεού των ανέμων Αιόλου, η οποία υπήρξε ερωμένη του Οδυσσέα κατά την παραμονή του στην αυλή του Αιόλου.

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Πολυμηλη
Πολύμηλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πολύμηλος** (που σημαίνει «αυτός που έχει πολλά πρόβατα») είναι γνωστός ο γιος του Αργέου (για τον λόγο αυτό αποκαλείται και «Αργεάδης»), ένας από τους Λυκίους συμμάχους των Τρώων κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Πολύμηλος αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (ραψωδία Π, στίχος 417).

## Πηγές
* Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 746

Πολυμηλος
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Λυκία
Πολύφημος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πολύφημος** (*>πολύ + φημί (λέω)*, που σημαίνει «πολύ διάσημος» ή «μεγαλόφωνος») είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:

thumb|right|Ο Οδυσσέας και οι άνδρες του τυφλώνουν τον Πολύφημο (λεπτομέρεια πρωτοαττικού αμφορέως, περ. 650 π.Χ., Μουσείο Ελευσίνας).
# Ο γνωστός από την *[[Οδύσσεια]]* (ραψωδία  240-630) Κύκλωπας, γιος του θεού Ποσειδώνα και της Νύμφης Θοώσης, κόρης του Φόρκυος. Σύμφωνα με την *Οδύσσεια* ο Πολύφημος κατοικούσε μέσα σε ένα σπήλαιο σε νησί («νησί των Κυκλώπων») και ζούσε από τα πρόβατά του, αλλά ήταν φοβερός γίγαντας και ο αγριότερος από τους Κύκλωπες. Αιχμαλώτισε στη σπηλιά του τον Οδυσσέα και τους συντρόφους του, τους οποίους άρχισε να τρώει τον ένα μετά τον άλλο, 6 συνολικά ώσπου ο Οδυσσέας τον τύφλωσε με ένα πυρωμένο παλούκι και δεν μπόρεσε να ανακαλύψει ψαχουλεύοντας αυτόν και τους συντρόφους του που απέμειναν, οι οποίοι απέδρασαν κρεμασμένοι από τις κοιλιές των (επίσης γιγάντιων) προβάτων του. Την τύφλωση του γιου του εκδικήθηκε ο Ποσειδώνας πολλαπλά, με τις τρικυμίες που επεφύλαξε στον Οδυσσέα και τους άνδρες του κατά τις επόμενες περιπλανήσεις τους. Εκτός από την *Οδύσσεια*, ο Πολύφημος εμφανίζεται στον βουκολικό ποιητή Θεόκριτο της Ελληνιστικής Εποχής ως καλοκάγαθος βοσκός, του οποίου περιγράφονται οι έρωτες με τη Γαλάτεια, μία από τις Νηρηίδες.
# Λαρισαίος ήρωας, γιος του Λαπίθη Ελάτου και της Ίππης, αδελφός του Καινέως. Ο Πολύφημος αυτός πήρε ως σύζυγό του τη Λαονόμη, αδελφή του Ηρακλή. Συμμετέσχε στη μάχη των Λαπιθών κατά των Κενταύρων, αλλά και στην Αργοναυτική Εκστρατεία, μετά την οποία εγκαταστάθηκε στη Μαγνησία ή στη Μυσία της Μικράς Ασίας, όπου ίδρυσε την πόλη Κίο και σε αυτή βασίλευσε. Σκοτώθηκε σε μάχη με τους Χάλυβες. Ο Πολύφημος ο Λαπίθης αναφέρεται στην πρώτη ραψωδία της *[[Ιλιάδα]]ς* (Α 264). Εκεί ο Νέστωρ τον συγκαταλέγει μεταξύ των μελών μιας νεότερης γενεάς ηρώων της νιότης του.

## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 750
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Αργοναύτες
Κατηγορία:Κύκλωπες
Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Βέδας

[thumb|left|250px| Προσωπογραφία του Βέδα στα χρονικά της [Νυρεμβέργης (1493)]]

Ο **Βέδας ή Άγιος Βέδας** ή **Σεβάσμιος Βέδας** () (672 – 735) ήταν Βενεδικτίνος μοναχός σε μοναστήρι της Νορθουμβρίας, περίφημος εκκλησιαστικός συγγραφέας και ιστορικός, συγγραφέας του έργου "*[[Εκκλησιαστική ιστορία του αγγλικού έθνους|Εκκλησιαστική ιστορία της Αγγλίας]]*". 

Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αναγνώρισε την αγιότητά του μετά τον θάνατό του. Πέρασε όλη τη ζωή του διδάσκοντας και γράφοντας. Προσήλθε στον εκκλησιαστικό κλάδο από την ηλικία των 7 ετών, με τον βαθμό του διακόνου στα 19 και ιερέα στα 30. Το έργο του το ολοκλήρωσε σε ηλικία 59 ετών το 731. Η συλλογή του στη βιβλιοθήκη του περιλάμβανε γύρω στα 500 βιβλία. Ήταν η μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή συλλογή της εποχής του. Η κύρια ασχολία του εκτός από τη γραφή ήταν η ανάγνωση και ερμηνεία αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων σοφών.

Στην **[[Εκκλησιαστική ιστορία του αγγλικού έθνους|Εκκλησιαστική ιστορία]]**, που ήταν το σημαντικότερο έργο του, περιγράφει σε 5 βιβλία και 400 σελίδες την ιστορία της χώρας του, από την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα μέχρι την ημερομηνία που ολοκλήρωσε το έργο του (731). Είναι ο μοναδικός μεσαιωνικός συγγραφέας, που περιγράφει στοιχεία της ιστορίας της χώρας του στην προ Χριστού εποχή. Εκτός από τον ιστορικό, ασχολήθηκε και με τον επιστημονικό τομέα: μελέτησε τις κινήσεις, τις φάσεις της Σελήνης γύρω από τη Γη, καθώς και τον ζωδιακό κύκλο. Οι μελέτες του τον οδήγησαν σε νέο επαναπροσδιορισμό του χρόνου ηλικίας της γης και του σύμπαντος, κάτι που οδήγησε τον επίσκοπο Βίλφριντ να τον κατηγορήσει σαν αιρετικό, με αποτέλεσμα ο Βέδας να ανακαλέσει τις απόψεις του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Πολυξώ

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πολυξώ** είναι γνωστά τα παρακάτω 5 πρόσωπα:

# Η σύζυγος του Τληπολέμου από τη Ρόδο, που διοργάνωσε ταφικούς αγώνες προς τιμή του συζύγου της, ο οποίος είχε σκοτωθεί στον Τρωικό Πόλεμο. Η Πολυξώ θεωρούσε υπαίτιο του πολέμου την Ωραία Ελένη και για να την εκδικηθεί, όταν η Ελένη πήγε στη Ρόδο μετά τον θάνατο του συζύγου της Μενελάου, μετεμφίεσε τις δούλες της ως Ερινύες και τις έστειλε να καταδιώξουν την Ελένη. Οι μεταμφιεσμένες δούλες εξανάγκασαν την Ελένη να απαγχονισθεί.
# Μία από τις Ναϊάδες Νύμφες, αδελφή της Καλιάδνης. Η Πολυξώ αυτή υπήρξε μία από τις δέκα διαφορετικές γυναίκες του Δαναού, με τον οποίο απέκτησε τις παρακάτω 12 από τις 50 Δαναΐδες: Ανθήλεια, Αυτονόη, Βρύκη, Γλαυκίππη, Ερατώ, Ευίππη, Ευρυδίκη, Ηλέκτρα, Θεανώ, Κλεοδώρη, Κλεοπάτρα και Στύγνη.
# Η σύζυγος του Νυκτέως, μητέρα της Αντιόπης και της Νυκτεΐδας.
# Μία από τις Υάδες και από τις τροφούς του θεού Διονύσου.
# Τροφός της Υψιπύλης, βασίλισσας της Λήμνου.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **[[308 Πολυξώ]]** (308 Polyxo), που ανακαλύφθηκε το 1891, πήρε το όνομά του από τα παραπάνω μυθικά πρόσωπα.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η Πολυξώ στο «Theoi.com»

## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Πολυξω
Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Ναϊάδες
Δήμος Κρωπίας

Ο **Δήμος Κρωπίας** είναι δήμος της ανατολικής Αττικής. Βρίσκεται στην περιοχή των Μεσογείων και συνορεύει με τους δήμους Παιανίας, Μαρκοπούλου Μεσογαίας, Σαρωνικού και Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης, ενώ μέσω Υμηττού  συνορεύει με τους Δήμους Γλυφάδας, Ελληνικού-Αργυρούπολης, Ηλιούπολης καθώς και με το Δήμο Βύρωνα.  Αποτελείται από ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλαμβάνει έκταση 103,1 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011 είναι 30.307 κάτοικοι. Έδρα του δήμου είναι το Κορωπί. Λίγο πιο έξω από την πόλη εκτείνονται απέραντες αγροτικές εκτάσεις. Το έδαφος είναι πολύ γόνιμο (κάτι το συνηθισμένο στα Μεσόγεια) και καλλιεργούνται σε αυτό πλήθος προϊόντων, με σημαντικότερα τα αμπέλια, τις ελιές, τις συκιές, τις φιστικιές, το μέλι και τα λαχανικά.

## Διαίρεση

### Ο δήμος περιλαμβάνει τους παρακάτω αυτοτελείς οικισμούς
::* το Κορωπί [ 15.860 ]
::* η Αγία Μαρίνα [ 2.671 ]
::* ο Άγιος Δημήτριος [ 1.956 ]
::* ο Καρελλάς [ 1.634 ]
::* το Κίτσι [ 3.204 ]

## Ιστορική εξέλιξη του δήμου
Ο Δήμος Κρωπίας συστάθηκε για πρώτη φορά το 1840 και προέκυψε από την συνένωση των παλαιότερων δήμων Αραφήνος και Μυρρινούντος. Αρχικά ονομάστηκε δήμος Κεκροπίας αλλά το 1842, με βασιλικό διάταγμα (ΒΔ), μετονομάστηκε σε δήμο Κρωπίας. Έδρα του δήμου ορίστηκε αρχικά το Κορωπί (τότε Κουρσαλάς), ενώ από το 1847 το Μαρκόπουλο. Ο δήμος συνόρευε με τους δήμους Μαραθώνος στα βόρεια, Αθηνών στα δυτικά και βόρεια και Λαυρίου στα νότια. Παρέμεινε αμετάβλητος μέχρι το 1912 οπότε διασπάστηκε στις κοινότητες Σπάτων, Παιανίας (τότε Λιόπεσι), Μαρκόπουλου και Κορωπίου.

Η κοινότητα Κορωπίου αποτέλεσε την πρόδρομη μορφή του σημερινού Δήμου Κρωπίας. Η τότε κοινότητα περιλάμβανε επιπλέον τους οικισμού Βάρη, Κίτσι και Άγιος Νικόλαος. Το 1929 η Βάρη αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα και συμπεριέλαβε στα όριά της και τους οικισμού Βούλα και Βουλιαγμένη. Το 1946 η κοινότητα Κορωπίου αναγνωρίστηκε σε δήμο ο οποίος ονομάστηκε δήμος Κρωπίας. Τα επόμενα χρόνια μέσα στα όρια του δήμου αναγνωρίστηκαν οι οικισμοί Καρελλάς, Άγιος Δημήτριος και Αγία Μαρίνα. Ο δήμος διατηρήθηκε αμετάβλητος με την μεταρρύθμιση της διοικητικής διαίρεσης της χώρας το 1997 σύμφωνα με το Σχέδιο «Καποδίστριας», ενώ θα διατηρηθεί αμετάβλητος και μετά την εφαρμογή του Σχεδίου «Καλλικράτης» που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου του 2011.

## Αγροτική Οικονομία
Λίγο πιο έξω από την πόλη εκτείνονται απέραντες αγροτικές εκτάσεις. Το έδαφος είναι πολύ γόνιμο (κάτι το συνηθισμένο στα Μεσόγεια) και καλλιεργούνται σε αυτό πλήθος προϊόντων, με σημαντικότερα τα αμπέλια, τις ελιές, τις συκιές, τις φιστικιές, το μέλι και τα λαχανικά. Στην περιοχή υπάρχουν κτηνοτροφικές μονάδες όπου πολλά από τα προϊόντα τους πωλούνται στα τοπικά καταστήματα.

## Δήμαρχοι Κρωπίας

:**Πηγή**: ΕΕΤΑΑ - Δημοτικές Εκλογές

## Παραπομπές & Υποσημειώσεις


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Κρωπίας
Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα

Το ***Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα*** (Αγγλ. *Educating Rita*) είναι ένα βραβευμένο θεατρικό έργο του Βρετανού συγγραφέα Γουίλι Ράσελ. 

## Το Έργο
Είναι μια παράσταση δύο προσώπων που διαδραματίζεται εξ ολοκλήρου μέσα στο γραφείο ενός καθηγητή του Ανοιχτού Πανεπιστημίου. Το έργο ήταν παραγγελία της Royal Shakespeare Company και έκανε πρεμιέρα τον Ιούνιο του 1980 στο Λονδίνο. Τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Μάικ Όκρεντ και πρωταγωνίστησαν οι Τζούλι Γουόλτερς και Μάρκ Κίνγκστον. 

Το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1983 από τον ίδιο το συγγραφέα. Τη σκηνοθεσία της ταινίας υπέγραψε ο Λούις Γκίλμπερτ ενώ τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Μάικλ Κέιν και η Τζούλι Γουόλτερς (επαναλαμβάνοντας το ρόλο της από τη θεατρική παράσταση).

## Περίληψη
Το έργο παρακολουθεί τη σχέση της Σούζαν Γουάιτ, μιας 26χρονης κομμώτριας από το Λίβερπουλ και του δρα Φρανκ Μπράιαντ, ενός μεσήλικα καθηγητή Πανεπιστημίου, στη διάρκεια ενός εξαμήνου. 

Η Σούζαν (που αρχικά συστήνεται ως Ρίτα) δυσαρεστημένη με την καθημερινή ρουτίνα της δουλειάς αλλά και την κοινωνική ζωή της γράφεται στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Το έργο ξεκινάει με την πρώτη συνάντηση της Ρίτας με τον καθηγητή που την έχει αναλάβει. Ο Φρανκ είναι μεσήλικας και αλκοολικός και αναλαμβάνει το μάθημα σκεπτόμενος μόνο τα χρήματα. Η συνάντηση και η γνωριμία τους θα έχει ένα βαθύ αντίκτυπο και στους δύο. Ο Φρανκ θα εντυπωσιαστεί από τη ζωντάνια και την ειλικρίνεια της Ρίτας και θα αναγκαστεί να επανεξετάσει τις απόψεις του για τη ζωή, ενώ η Ρίτα συνειδητοποιεί ότι η διδασκαλία του Φρανκ της ανοίγει νέους ορίζοντες για μια μποέμικη ζωή και τη γεμίζει αυτοπεποίθηση...

## Θέματα
Στο έργο συναντάμε θέματα όπως αυτό του ταξικού διαχωρισμού, της ανεπάρκειας του ακαδημαϊκού εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και αυτό της εσωτερικής διαδικασίας της αυτοβελτίωσης. Η ιστορία δανείζεται στοιχεία από τον κλασικό μύθο του Πυγμαλίωνα.

## Θεατρικές παραγωγές
Στην Ελλάδα, το *Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα* γνώρισε αρκετές παραστάσεις, μεταξύ των οποίων:

* Σεζόν 1984-1985 (θέατρο Αλίκη) σε σκηνοθεσία του Ανδρέα Βουτσινά με πρωταγωνιστικό δίδυμο τους Δημήτρης Παπαμιχαήλ και Αλίκη Βουγιουκλάκη. Την επόμενη χρονιά το θεατρικό ζεύγος πήγε το έργο περιοδεία όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και την Αγγλία και την Αμερική.
* Σεζόν 2006-2007 (θέατρο Βρετάνια) σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Γιώργου Κιμούλη με τον ίδιο και την Ευδοκία Ρουμελιώτη.
* Σεζόν 2018-2019 (θέατρο Πόλη) και 2019-2020 (θέατρο Ζίνα) στην Αθήνα σε απόδοση της Λίλιαν Δημητρακοπούλου και σκηνοθεσία του Δάνη Κατρανίδη, ο οποίος πρωταγωνιστούσε μαζί με την Παναγιώτα Βλαντή.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αγγλικά θεατρικά έργα
Πολύξενος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πολύξενος** (στην *[[Ιλιάδα]]* αναφέρεται ως **Πολύξεινος**) είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:

# Ηγεμόνας της Ελευσίνας ή γιος του Ιάσονα και της Μηδείας. Υπήρξε ένας από τους πρώτους ιερείς της Δήμητρας και ένας από τους πρώτους που μυήθηκε στα Ελευσίνια Μυστήρια
# Βασιλιάς της `Ηλιδας, γιος του Αγασθένη, εγγονός του βασιλιά Αυγεία και στρατηγός των Επειών (*Ιλιάδα*, Β 623). Στον Πολύξενο αυτόν έφεραν τα βόδια του Ηλεκτρύωνα τα παιδιά του Πτερελάου.
# `Ενας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης, ο οποίος είχε συμμετάσχει και στον Τρωικό Πόλεμο.

## Πήραν το όνομά τους
* Το γένος μυριαπόδων πολύξενος.
* Ο αστεροειδής 22227 Πολύξενος (22227 Polyxenos), που ανήκει στην Τρωική Ομάδα και ανακαλύφθηκε το 1973, πήρε το όνομά του από το δεύτερο από τα παραπάνω μυθικά πρόσωπα.

## Πηγές
* Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 747
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ελευσίνας
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ήλιδας
Πολυποίτης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πολυποίτης** είναι γνωστός κυρίως ένας γιος του Πειρίθου και της Ιπποδαμείας, ένας από τους μνηστήρες της Ωραίας Ελένης, όπως και ο φίλος του ο Λεοντεύς.

## Ο μύθος
Ο Πολυποίτης πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο εξεστράτευσε επικεφαλής 40 πλοίων με άνδρες από την Άργισσα, τη Γυρτώνη, την Όρθη, την Ελασσόνα αναφερόμενη ως ολόλευκη Ολοσσών και άλλη μία θεσσαλική πόλη της οποίας ηγεμόνευε. Στον πόλεμο διακρίθηκε για τη γενναιότητά του. Λέγεται ότι ήταν ένας από τους άνδρες που μπήκαν μέσα στον Δούρειο Ίππο και μετά την άλωση της Τροίας ακολούθησε τον Κάλχαντα, εγκαθιστάμενος στην Παμφυλία και ιδρύοντας την πόλη `Ασπενδο. Ο Πολυποίτης αναφέρεται σε τρεις ραψωδίες της *[[Ιλιάδα|Ιλιάδας]]* (Β 740, Μ 129 κ.ε., Ψ 836). Μνημονεύεται η παρουσία του στους επικήδειους αγώνες του Πατρόκλου.

## Άλλα πρόσωπα
Με το όνομα Πολυποίτης αναφέρονται επίσης τρία άλλα πρόσωπα:
# Ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης.
# Ο γιος του Οδυσσέα και της Καλλιδίκης, της βασίλισσας των Θεσπρωτών. 
# Ο γιος του Απόλλωνα και της Φθίας. Σκοτώθηκε από τον Αιτωλό.

## Δείτε επίσης
* Άλωση της Τροίας (Πολύγνωτος), αναπαράσταση πανοραμικής τοιχογραφίας μεγαλογραφίας του φημισμένου αρχαίου έλληνα ζωγράφου Πολύγνωτου.
* Ο αστεροειδής 3709 Πολυποίτης (3709 Polypoites), που ανήκει στην Τρωική Ομάδα και ανακαλύφθηκε το 1985, πήρε το όνομά του από το πρώτο από τα παραπάνω μυθικά πρόσωπα.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 747
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τομ.50ος, σελ.135.

Πολυποιτης
Πολυποιτης
Πράχοβα

Η **Πράχοβα** αποτελεί διοικητικό διαμέρισμα, (νομό), στη νοτιοκεντρική Ρουμανία. Η έκτασή της φθάνει περίπου τα 4.700 τ.χλμ. και περιλαμβάνει τμήμα των ανατολικών Καρπαθίων και Υποκαρπαθίων Ορέων. Πρωτεύουσα της Πράχοβας είναι το Πλοέστι.

Η περιοχή αυτή είναι γνωστή από τον μεγάλο αριθμό πετρελαιοπηγών και μεγάλων διυλιστηρίων, αποτελώντας κυρίαρχο κέντρο της ρουμανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας. Κατά την απογραφή του 1989 αριθμούσε 876.053 κατοίκους.

## Ιστορία
Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή της Πραχόβας έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εσωτερική πολιτική εκτροπή της Χώρας αλλά και στην επέκταση του πολέμου στις Χώρες της Βαλκανικής και ειδικότερα στην έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940.

Συγκεκριμένα τον Μάιο του 1940 η χιτλερική Γερμανία σύναψε με τη Ρουμανία στρατιωτικό σύμφωνο που θα εξασφάλιζε στον Χίτλερ τις πετρελαιοπηγές και τη συνεργασία του ρουμανικού στρατού. Όταν όμως τον Ιούνιο του ίδιου έτους η Σοβιετική Ένωση απαίτησε με τελεσίγραφο τη βόρεια Βουκοβίνα, τότε η Ρουμανία ζήτησε γερμανική στρατιωτική αποστολή και εγγύηση της Χώρας από τον Χίτλερ. Παρόμοιες όμως εδαφικές διεκδικήσεις άρχισαν να ζητούν και άλλα κράτη με συνέπεια η νότια Δοβρουτσά να εκχωρηθεί στη Βουλγαρία (Συνθήκη Κραϊόβας), και η βόρεια Τρανσυλβανία στην Ουγγαρία (Ρύθμιση Βιέννης). Αυτό είχε ως συνέπεια την κατακραυγή των Ρουμάνων που οδήγησε σε παραίτηση τη κυβέρνηση και τη παραίτηση του Βασιλέως Καρόλου υπέρ του διαδόχου Μιχαήλ, καθώς και τη γερμανική στρατιωτική αποστολή που έφθασε στη περιοχή στις 12 Οκτωβρίου του 1940.

Η γερμανική αυτή στρατιωτική παρουσία στο χώρο της Βαλκανικής ανησύχησε έντονα τον δικτάτορα Μουσσολίνι ο οποίος με τη σειρά του και χωρίς να συνεννοηθεί με τον Χίτλερ εξαπέλυσε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 επτά μεραρχίες (155.000 στρατιώτες) κατά της Ελλάδας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρουμανίας
Αλυκή (αποσαφήνιση)

Αλυκή είναι ο τόπος παραγωγής του αλατιού από εξάτμιση.

Η ονομασία αυτή είναι συνηθισμένο τοπωνύμιο που δείχνει την ύπαρξη είτε ενεργών είτε ανενεργών αλυκών:

*Αλυκή Αιγίου, λιμνοθάλασσα/υδροβιότοπος εγγύς του Αιγίου
*Αλυκή Βοιωτίας, οικισμός
*Αλυκή Θάσου, οικισμός
*Αλυκή Κιμώλου, οικισμός
*Αλυκή Πιερίας ή Αλυκή Κίτρους, οικισμός
*Αλυκή Λάρνακας, δίκτυο τεσσάρων αλμυρών λιμνών
*Αλυκή Λεμεσού ή Αλυκή Ακρωτηρίου, η μεγαλύτερη λίμνη της Κύπρου
*Αλυκή Λήμνου, λιμνοθάλασσα
*Αλυκή Πάρου, οικισμός
*Αλυκή Πιερίας, οικισμός

## Δείτε επίσης
* Αλυκές στην Ελλάδα
* Αλυκές της Λέσβου
* Αλυκές Αχαΐας

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μαξ Ράινχαρντ

Ο **Μαξ Ράινχαρντ** (*Max Reinhardt*, 9 Σεπτεμβρίου 1873 - 31 Οκτωβρίου 1943) ήταν Αυστριακός θεατρικός σκηνοθέτης.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1873 στο Μπάντεν, κοντά στη Βιέννη. Στη Βιέννη σπούδασε απαγγελία και υποκριτική. Ως ηθοποιός εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1893. Τον επόμενο χρόνο έπαιξε στο «Γερμανικό Θέατρο» με σκηνοθέτη τον Όττο Μπραμ (Otto Brahm). Το 1902 εγκαινίασε το δικό του «Μικρό Θέατρο» με τη «Σαλώμη» του Όσκαρ Ουάιλντ, που σκηνοθέτησε ο ίδιος. Το 1905 ανέβασε το «Όνειρο Θερινής Νυκτός». Αυτό το έργο του Σαίξπηρ το παρουσίασε δώδεκα φορές με σκηνοθετικές παραλλαγές και το 1935 στον κινηματόγραφο  (στις ΗΠΑ), έχοντας πρωταγωνιστές, την Ολίβια Ντε Χάβιλαντ, τον Μίκυ Ρούνεϊ, τον Τζέιμς Κάγκνεϊ και τον Ντικ Πάουελ.

Στο σκηνοθετικό του ρεπερτόριο ο Ράινχαρτ είχε εντάξει, κυρίως, κλασικά έργα, όπως τη «Λυσιστράτη» και τον «Οιδίποδα Τύραννο». Η πρεμιέρα στις 25 Σεπτεμβρίου 1910 του «Οιδίποδα», με επεξεργασία των κειμένων από τον Ούγκο φον Χόφμανσταλ, έμεινε στην ιστορία του θεάτρου ως εμπνευσμένη παραγωγή, που έδειξε και ανέδειξε την ερμηνεία του «συνόλου». (γερμ. *Massenregie*)

thumb|left|Ο Αλεξ. Μόϊσι και η Καμ. Άϊμπενσιτς στην παράσταση «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» που σκηνοθέτησε ο Ράινχαρτ το 1907

Το 1911 κλήθηκε στο Λονδίνο να ανεβάσει «Το Θαύμα» του Καρλ Φολμαίλερ και το 1919 ανοίγει το «Μεγάλο Σπίτι του Θεάτρου» (γερμ. *Großes Schauspielhaus*) με την «Ορέστεια» του Αισχύλου.

Το 1920 συνέλαβε την ιδέα να σκηνοθετήσει μπροστά στον Καθεδρικό ναό του Σάλτσμπουργκ, το αγγλοολλανδικό μεσαιωνικό έργο «*[[Καθένας (Ηθική αλληγορία)|Καθένας]]*» σε μετάφραση του ποιητή Ούγκο φον Χόφμανσταλ (Hugo von Hofmannsthal:  *Jedermann* ). Η υπέροχη αυτή παράσταση  του «Γιέντερμαν» (γερμ. *Jedermann*) στις 22 Αυγούστου 1920 έθεσε τα θεμέλια του περίφημου Φεστιβάλ Σάλτσμπουργκ.

Ο Ράινχαρτ συνεργάστηκε με τους πιο ονομαστούς ηθοποιούς της εποχής του: τον Αλεξάντερ Μόισι, την Αντριάνε Γκέσνερ, τον Αττίλα Χέρμπιγκερ, τον Χανς Μόζερ, την Πάολα Βέσσελυ, τον Όττο Πρέμιγκερ, τη Λουίζ Ράινερ, τον Βέρνερ Κράους, την Γκρέτε Έντχοφερ, τη γυναίκα του, τη - Μεγάλη Κυρία του αυστριακού θεάτρου -  Ελένε Τίμιγκ και τους  ζωγράφους-σκηνογράφους: Όσκαρ Κοκόσκα, Έντβαρτ Μουνκ, Ερνστ Στερν κ.ά.

Όταν ο Χίτλερ πήρε την εξουσία στη Γερμανία το 1933, ο Ράινχαρντ, με έγγραφό του στην κυβέρνηση, κληροδότησε τα Θέατρά του στον γερμανικό λαό και το 1938 έφυγε για τις ΗΠΑ. Πέθανε στη Νέα Υόρκη στις 31 Οκτωβρίου του 1943.

## Προτομές

 Εικόνα:Reinhardt Baden.jpg
 Εικόνα:Berlin Denkmal Max Reinhardt 2005.jpg
 Εικόνα:Magnushaus_Berlin_2008_April_16_Reinhardtbueste.JPG


## Γραμματόσημα και νομίσματα

 Εικόνα:DBPB 1957 169 Reinhardt.jpg|Γραμματόσημο Δυτ. Γερμανίας
|Γραμματόσημο Ανατ. Γερμανίας
 Εικόνα:Coin-reinhardt.jpg|Νόμισμα (1973)


## Αναμνηστικές πλάκες

 Εικόνα:Gedenktafel Fontanestraße 8 (Grunw) Max-Reinhardt.jpg|Fontanestraße 8 στο Βερολίνο Γκρύνεβαλντ
 Εικόνα:Berlin_GTafel_Reinhardt.jpg|Fontanestraße 8 στο Βερολίνο Γκρύνεβαλντ
 Εικόνα:Magnushaus Gedenktafeln.JPG|Magnushaus στην περιοχή Μίττε του Βερολίνου


## Παραπομπές


Κατηγορία:Αυστριακοί σκηνοθέτες όπερας
Κατηγορία:Αυστριακοί θεατρικοί σκηνοθέτες
Σταβέντο

**Σταβέντο** (ή **Σοτοβέντο**), είναι κοινός «φραγκολεβαντίνικος» ναυτικός όρος εκ της ιταλικής, που σημαίνει **υπήνεμα**, δηλαδή η πλευρά του πλοίου, ή σκάφους, ή όρμος ή λιμένας που δεν προσβάλλεται από τον υφιστάμενο κατά περίπτωση άνεμο, ή κυματισμό, π.χ. «**σταβέντο πόρτο**» ή «**σταβέντο λιμάνι**», «**σταβέντο κόστα**» (= υπήνεμη ακτή). Όταν γίνεται αναφορά σε λιμένες, όρμους και ακτές, χωρίς χάρτη, θα πρέπει ν΄ αναφέρεται απαραίτητα για ποιόν ή ποιούς ανέμους τυγχάνουν αυτοί, αυτού του χαρακτηρισμού.

Η φράση **«πλέω σταβέντο»** σημαίνει αντιπαρέρχομαι άλλο πλοίο, ή νησίδα, ή ξέρα από την υπήνεμη (ως προς εκείνο ή εκείνης) πλευρά, εφόσον βεβαίως το υφιστάμενο βάθος το επιτρέπει, η οποία διέλευση σαφώς και είναι η ασφαλέστερη, υπό τον υφιστάμενο άνεμο ή κυματισμό. 

Σημειώνεται ότι από τη «**σταβέντο πλευρά**» του σκάφους γίνεται η προσέγγιση λέμβων, πλοηγίδας, ή η αποεπιβίβαση επιβατών εν όρμω, ως και η καθέλκυση σωστικών λέμβων προς διάσωση ναυαγών.
* Αντίθετος όρος είναι το .

Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Σπυρομήλιος (αποσαφήνιση)

Το επώνυμο **Σπυρομίλιος** μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:

* Σπύρος **Μήλιος**, γνωστός απλά ως Σπυρομίλιος (1800-1880), στρατιωτικός, αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και πολιτικός.
* Σπύρος Σπυρομίλιος (1864-1930), αξιωματικός της ελληνικής Χωροφυλακής.
* Πύρρος Σπυρομίλιος (1913 – 1961), αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και Γενικός Διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας.
* Κλέαρχος Σπυρομίλιος (1917-1943;), αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας, κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

* Στην ίδια οικογένεια ανήκει και ο Ζάχος Μήλιος (1805-1860) στρατιωτικός (αδελφός του Σπύρου Μήλιου/Σπυρομήλιου).
Κιζίλ

To **Κιζίλ** (ρωσικά: Кызы́л) είναι πόλη της νότιας Σιβηρίας, πρωτεύουσα της ρωσικής Δημοκρατίας της Τιβά. Στη γλώσσα των ιθαγενών Τιβά, Κιζίλ σημαίνει «κόκκινο». 

Βρίσκεται 3.657 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μόσχας και σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει πληθυσμό 109.918 κατοίκους. Επίσης με ένα συγκεκριμένο όσο και αμφισβητούμενο τρόπο υπολογισμού, θεωρείται ως το γεωγραφικό κέντρο της Ασίας. 

Χτισμένη στις όχθες του ποταμού Γενισέι, η πόλη ιδρύθηκε το 1914 ως *Μπελοτσάρσκ*, ενώ μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση μετονομάσθηκε σε *Χεμ-Μπελντίρ*. Το σημερινό της όνομα οφείλεται σε νέα μετονομασία που έγινε του 1926.

Το αεροδρόμιο της πόλης ονομάζεται επίσης Κιζίλ (ΙΑΤΑ: ΚΥΖ), βρίσκεται 6 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης και εξυπηρετεί τοπικές πτήσεις. 

Το Κιζίλ και η παραδοσιακή ερμηνευτική τεχνοτροπία των Τουβάν μουσικών του, αποτέλεσαν το θέμα της κινηματογραφικής ταινίας Genghis Blues, η οποία ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ το 1999.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δημοκρατία της Τιβά
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Λεπτοκαρυά

**Λεπτοκαρυά** είναι η ήμερη φουντουκιά.

Με την ονομασία αυτή είναι επίσης γνωστοί οι ελληνικοί οικισμοί:
*Λεπτοκαρυά Αιτωλοακαρνανίας
*Λεπτοκαρυά Έβρου
*Λεπτοκαρυά Θεσπρωτίας
*Λεπτοκαρυά Ιωαννίνων
*Λεπτοκαρυά Πέλλας
*Λεπτοκαρυά Πιερίας
*Λεπτοκαρυά Τρικάλων

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Νεκτάριος Αλεξάνδρου

Ο **Νεκτάριος Αλεξάνδρου** (γενν. Λευκωσία,19 Δεκεμβρίου 1983) είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

Πλέον, εργάζεται ως προπονητής στη Liverpool FC International Academy Cyprus.

## Βιογραφικό
Ο Αλεξάνδρου γεννήθηκε το 1983 στη Λευκωσία. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κύπρου.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του ΑΠΟΕΛ και το 2000 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα. Οι εμφανίσεις του προξένησαν το ενδιαφέρον της ΑΕΛ η οποία και τον απέκτησε το 2006. Μάλιστα, με τη φανέλα της Λάρισας πανηγύρισε το κύπελλο Ελλάδος το 2007 έπειτα από τη νίκη με 2-1 επί του Παναθηναϊκού.

Το 2008 μετά από μια διετή παρουσία αποδεσμεύτηκε από την ΑΕΛ και επέστρεψε στο κυπριακό πρωτάθλημα και τον ΑΠΟΕΛ.

Το 2019 ανακοίνωσε την απόσυρση του από το ποδόσφαιρο ύστερα από 17 χρόνια καριέρας.

Το 2023 παρουσίασε την αθλητική εκπομπή «The Match» στο SIGMA με τους Στέλιο Γιαννακόπουλο, Γιώργο Μερκή, Γιώργο Καρατζά και Ειρήνη Στεριανού.

## Προσωπική ζωή
Με την πρώην σύντροφο του, Μαριάννα Νικολάου, απέκτησε έναν γιο, τον Έκτορα (γενν. 2 Ιανουαρίου 2011). Στις 11 Σεπτεμβρίου 2014 παντρεύτηκε, έπειτα από δύο χρόνια σχέσης, την Κύπρια παρουσιάστρια Κωνσταντίνα Ευριπίδου στη Μύκονο. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, την Αριάδνη (γενν. 19 Δεκεμβρίου 2015) και τον Νικόλα (γενν. 6 Μαΐου 2020). Τον Ιούλιο του 2021, το ζευγάρι ανακοίνωσε το χωρισμού του.

## Στατιστικά καριέρας

## Τίτλοι
* Πρωτάθλημα Κύπρου: 2002, 2004, 2009, 2011, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
* Κύπελλο Κύπρου: 2006, 2014, 2015, 2019
* Ασπίδα ΚΟΠ: 2002, 2004, 2009, 2011, 2013
* Κύπελλο Ελλάδας: 2007

## Τηλεόραση

## Παραπομπές


## Πηγές

* Προφίλ του παίκτη στην ιστοσελίδα του ΑΠΟΕΛ
* Στατιστικά ποδοσφαιριστή τη σεζόν 2006/07

Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Φραγκίσκος Μαύρος

Ο **Φραγκίσκος Κρίσπης Μαύρος** (1797 - 1875)   ήταν Έλληνας πολιτικός από την Πάρο στην περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Παροικία Πάρου. Σπούδασε στην Ευρώπη κατά την περίοδο 1820-1825. Όταν ανέλαβε ο Καποδίστριας κλήθηκε από τον ίδιο για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Ελλάδα. Έτσι ερχόμενος ο Φραγκίσκος Μαύρος, ανέλαβε διάφορες διοικητικές θέσεις. Στη Δ΄ Εθνοσυνέλευση του Άργους, εκπροσωπούσε ως πληρεξούσιος την Πάρο και Αντίπαρο. Τότε υπέβαλε, με υπόδειξη του Κυβερνήτη, πρόταση περί απαγόρευσης του λοιπού της εκπροσώπησης των στρατιωτικών στις εθνικές συνελεύσεις. 

Η πρόταση αυτή αποκρούσθηκε με βιαιότατη ομιλία του στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη και η πρόταση τελικά απορρίφθηκε, πλην όμως στάθηκε ικανή ώστε να δημιουργήσει μόνιμο χάσμα μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών σ΄ όλη την περίοδο εκείνη, μέχρι τον ερχομό του Όθωνα.

Το 1833 διορίστηκε νομάρχης Αργολίδας και Κορινθίας και ήταν ένας από τους πρώτους δέκα νομάρχες της Ελλάδας..

Επί Βασιλείας του Όθωνα, ο Φραγκίσκος Μαύρος συνέχισε την πολιτική του σταδιοδρομία, εκλεγόμενος βουλευτής Νάξου και Πάρου της Α΄ βουλευτική (1844-1845) και της Γ΄ βουλευτική (1850-1853) περίοδο.  

Πέθανε στην Αθήνα το 1875.

## Παραπομπές


## Πηγές
*"Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.13ος, σ.129

Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων
Κατηγορία:Νομάρχες Αργολίδας και Κορινθίας
Γιώργος Γεωργίου (ποδοσφαιριστής)

Ο **Γιώργος Γεωργίου** είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στο χώρο της άμυνας και ανήκει στην Λεβαδειάκο.

## Βιογραφικό
Ο ύψους 192 εκατοστών κεντρικός αμυντικός γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1979 στην Άουγκσμπουργκ της Γερμανίας και ξεκίνησε την καριέρα του το 1995 από το Κεράσοβο Ευρυτανίας. 

Το 1998 μεταγράφηκε στον Παναιτωλικό και το 2002 αποκτήθηκε από την Κέρκυρα με την οποία συμμετείχε για πρώτη φορά στην Ά Εθνική τη σεζόν 2004/05.
Παρά το γεγονός ότι η ομάδα υποβιβάστηκε, ο ίδιος μεταγράφηκε στον Ατρόμητο όπου έμεινε 3 σεζόν ( τις πρώτες δυο ως βασικός ).

Απο την 1η Ιουνίου του 2008 αγωνίζεται στην κυπριακή Ανόρθωση Αμμοχώστου,με την οποία πανηγύρισε την πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ιωάννης Πολίτης (υπουργός)

Ο **Ιωάννης Πολίτης**, (1890-3 Ιουνίου 1959), ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1890 και σπούδασε νομικά. Εισήλθε στο διπλωματικό σώμα ως διπλωματικός ακόλουθος το 1911. Υπηρέτησε στις ελληνικές πρεσβείες Βερολίνου, Κωνσταντινούπολης, και Παρισιού. Συμμετείχε στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1919), καθώς και στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης Λωζάνης (1923). Ο Ιωάννης Πολίτης από τη θέση του διευθυντή των Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών ήταν εκείνος που εισηγήθηκε την άρση των συμφωνιών περί της γιουγκοσλαβικής ελεύθερης ζώνης στη Θεσσαλονίκη με την αιτιολογία ότι τελικά η ύπαρξή της προσβάλει την ελληνική κυριαρχία, δημιουργώντας έντονες πολιτικές συζητήσεις.

Το 1928 ανέλαβε πληρεξούσιος υπουργός β΄ και δύο χρόνια μετά διορίστηκε πρέσβης στο Βερολίνο μέχρι το 1933 που μετατέθηκε στη Βαρσοβία. Το 1936 επί κυβερνήσεως Ιωάννη Μεταξά ανέλαβε πληρεξούσιος υπουργός α΄ και τον ίδιο χρόνο τοποθετήθηκε πρέσβης στη Βιέννη και στη συνέχεια στη Στοκχόλμη (1938). Στις 21 Φεβρουαρίου του 1940 τοποθετείται πρέσβης στη Ρώμη όπου και παρέμεινε μέχρι την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου του 1940. Στη διάρκεια της παραμονής του στη Ρώμη ο Ιωάννης Πολίτης είχε αναπτύξει ένα ευρύτατο δίκτυο συλλογής πληροφοριών. Ο Ι. Πολίτης ήταν επίσης εκείνος που συνέταξε τη λεγόμενη "Λευκή Βίβλο" για τον πόλεμο του 1940.

Μετά τη κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς ο Ι. Πολίτης διέφυγε στη Μέση Ανατολή. Στη συνέχεια μετά την απελευθέρωση υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του Αγ. Φραγκίσκου, και διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη Αυγούστου 1945, (και για 2 μήνες) στη κυβέρνηση του Δαμασκηνού (1945). Στις επόμενες εκλογές εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών με το Κόμμα Φιλελευθέρων όπου και ανέλαβε για ένα μήνα υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, στην κυβέρνηση του Δ. Μαξίμου Εθνικής Οικονομίας και στην κυβέρνηση του Θ. Σοφούλη υφυπουργός και αργότερα υπουργός των Εξωτερικών. 

Ο Ιωάννης Πολίτης πέθανε στην Αθήνα το 1959.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου
Κατηγορία:Ελληνοϊταλικός Πόλεμος
Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Σχετικά πρώτοι

Στη θεωρία αριθμών, δύο φυσικοί αριθμοί x και y ονομάζονται **σχετικά πρώτοι** (ή **πρώτοι προς αλλήλους** ή **μεταξύ τους πρώτοι**) αν ο μέγιστος κοινός διαιρέτης τους είναι η μονάδα. Ισοδύναμα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι *σχετικά πρώτοι* εάν δεν έχουν άλλο κοινό διαιρέτη πλην του 1. Εξ ορισμού δύο (διαφορετικοί) πρώτοι αριθμοί είναι και *σχετικά πρώτοι* μεταξύ τους. 

Συμβολικά γράφουμε: \mathrm{MK\Delta}(x,y) = 1 ή \mathrm{gcd}(x, y) = 1 ή x \perp y.

Για παράδειγμα οι ακέραιοι 14 και 15 είναι *σχετικά πρώτοι* γιατί ο μόνος *κοινός διαιρέτης* τους είναι το 1, δηλαδή \mathrm{MK\Delta}(14, 15) = 1. Οι 14 και 21 δεν είναι *σχετικά πρώτοι* γιατί \mathrm{MK\Delta}(14, 21) = 7.

## Αυστηρός ορισμός
Δύο φυσικοί αριθμοί x, y \in \N είναι σχετικά πρώτοι μεταξύ τους αν 
:\max \{ d \in \N : d | x \text{ και } d | y \} = 1,
όπου \N το σύνολο των φυσικών αριθμών και d | x δηλώνει ότι ο d διαιρεί τον x.

## Παραδείγματα
* Οι αριθμοί 4 και 9 είναι σχετικά πρώτοι, καθώς κανένας από τους πιθανούς κοινούς παράγοντες 2, 3, 4 δεν διαιρεί και τους δύο αριθμούς.
* Οι αριθμοί 3 και 8 είναι σχετικά πρώτοι. 
* Οι αριθμοί 21 και 23 είναι σχετικά πρώτοι. 

* Οι αριθμοί 4 και 6 δεν είναι σχετικά πρώτοι μεταξύ τους, καθώς ο 2 διαιρεί και τους δύο. 
* Οι αριθμοί 3 και 9 δεν είναι σχετικά πρώτοι μεταξύ τους, καθώς ο 3 διαιρεί και τους δύο. 
* Οι αριθμοί 6 και 22 δεν είναι σχετικά πρώτοι μεταξύ τους, καθώς ο 2 διαιρεί και τους δύο.

## Αλγοριθμικός έλεγχος
Οποιοσδήποτε αλγόριθμος για την εύρεση του μέγιστου κοινού διαιρέτη (ΜΚΔ) δύο φυσικών αριθμών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ελέγξουμε αν δύο αριθμοί είναι σχετικά πρώτοι μεταξύ τους, ελέγχοντας αν ο ΜΚΔ είναι 1.

### Αλγόριθμος του Ευκλείδη

Ο αλγόριθμος του Ευκλείδη βρίσκει το μέγιστο κοινό διαιρέτη δύο αριθμών x και y (έστω x > y), με την ακόλουθη αναδρομική διαδικασία:

Με είσοδο (x,y):
#Αν το y είναι μηδέν, δώσε το x ως έξοδο.
#Βρες το υπόλοιπο της διαίρεσης του x με το y, έστω \upsilon.
#Τρέξε αναδρομικά τον αλγόριθμο (πήγαινε στο βήμα 1) με είσοδο (y, \upsilon). 

Για x = 23, y = 21 έχουμε την ακόλουθη εκτέλεση (καλείται την πρώτη φορά ευθέως και τις άλλες τρεις αναδρομικά):
#\mathrm{MK\Delta}(23,21)
#\mathrm{MK\Delta}(21,2)
#\mathrm{MK\Delta}(2,1)
#\mathrm{MK\Delta}(1,0) και επιστρέφεται το 1 που είναι ο μέγιστος κοινός διαιρέτης των 23, \mathrm{MK\Delta}21.

Άρα, αυτό δείχνει ότι οι αριθμοί 23 και 21 είναι σχετικά πρώτοι.

## Σχετικές έννοιες

### Συνάρτηση Όιλερ

Η συνάρτηση Όιλερ \varphi(n) μας δίνει το πλήθος των φυσικών αριθμών μικρότερων του n οι οποίοι είναι *σχετικά πρώτοι* με τον n. Για παράδειγμα, \phi(10) = 4 καθώς οι αριθμοί 1, 3, 7, 9 είναι σχετικά πρώτοι με το 10, ενώ οι 2, 4, 5, 6, 8 δεν είναι σχετικά πρώτοι με το 10 (έχουν κοινό παράγοντα το 2 ή το 5).

## Δείτε επίσης

*Πρώτος αριθμός
*Συνάρτηση Όιλερ
*Μέγιστος κοινός διαιρέτης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώτοι αριθμοί
Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
Έμιλυ Ντεσανέλ

Η **Έμιλυ Έριν Ντεσανέλ** (*Emily Erin Deschanel*, 11 Οκτωβρίου 1976) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Έγινε διεθνώς γνωστή από τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά του δικτύου FOX με τίτλο *«Bones»*.

## Βιογραφικά στοιχεία
Η Ντεσανέλ γεννήθηκε στο Λος Άντζελες, στην πολιτεία της Καλιφόρνια. Είναι κόρη του υποψήφιου για Όσκαρ κινηματογραφιστή και σκηνοθέτη Κάλεμπ Ντεσανέλ και της ηθοποιού Μαίρη Τζο Γουίρ. Έλκει την καταγωγή της από την Ιρλανδία και τη Γαλλία. Έχει μια αδερφή, τη Ζόι Ντεσανέλ. Η Έμιλυ είναι χορτοφάγος και αφοσιωμένη υποστηρικτής των δικαιωμάτων των ζώων. Η ίδια και η στενή της φίλη, Μέλανι Λύνσκεϊ, είναι μέλη της οργάνωσης PETA.

Η Ντεσανέλ αποφοίτησε από το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Επαγγελματιών Ηθοποιών του Πανεπιστημίου της Βοστώνης με Bachelor στις Καλές Τέχνες στο Θέατρο.

Πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση σε κινηματογραφική ταινία το 1994, και συγκεκριμένα στο *«Το φιλοδώρημα των 2.000.000$»*. Επόμενος αξιόλογος ρόλος της ήταν στο έργο του Στίβεν Κινγκ *«Rose Red»* το 2002. Κατόπιν υποδύθηκε ρόλους στις ταινίες *«Επιστροφή στο Cold Mountain»*, *«Το Άλαμο»* και *«[[Spider-Man 2]]»*. Το 2004 το περιοδικό Interview την κατονόμασε ανάμεσα στις έξι ηθοποιούς που αξίζει να προσέξει κανείς.

Μετά την εμφάνισή της στην ταινία του 2005 με τίτλο *Εφιάλτης*, η Ντεσανέλ κέρδισε το ρόλο της δρα Τέμπερανς Μπρέναν στη σειρά του τηλεοπτικού δικτύου FOX με τίτλο *Bones*. Η σειρά βασίζεται στα μυθιστορήματα της πραγματικής δικανικής ανθρωπολόγου Κάθι Ρέιτς. Για τη συμμετοχή της στη σειρά κέρδισε μια υποψηφιότητα για Βραβείο Satellite το 2006 και μια για Teen Choice Award το 2007. Από την έναρξη της τρίτης σαιζόν της σειράς εκτελεί και χρέη συμπαραγωγού.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ιστοσελίδα της Έμιλυ Ντεσανέλ στο cine.gr.

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης