Ανρί Μυρζέ

Ο  **Ανρί Μυρζέ** (Γαλλικά: Henry Murger)  (27 Μαρτίου 1822 - 28 Ιανουαρίου 1861), ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και ποιητής.

Είναι γνωστός κυρίως ως συγγραφέας του μυθιστορήματος *[[Σκηνές της μποέμικης ζωής]]* του 1851, στο οποίο βασίστηκε η όπερα ''Λα Μποέμ'' του 1896 του Πουτσίνι, στο οποίο περιγράφει τη ζωή και τις εμπειρίες του ως πάμφτωχος συγγραφέας που ζούσε σε μία παρισινή σοφίτα καθώς και τα βιώματα φίλων του ανέμελων καλλιτεχνών και λογοτεχνών που ζούσαν στο Καρτιέ Λατέν και αυτοαποκαλούνταν «οι Νεροπότες» (επειδή ήταν πολύ φτωχοί για να αγοράσουν κρασί). Στα γραπτά του συνδυάζει το ένστικτο με το πάθος, το χιούμορ και τη θλίψη. Έγραψε ποίηση καθώς και μυθιστορήματα και διηγήματα.

## Βιογραφία
[αριστερά|μικρογραφία|333x333εσ|Προτομή του Ανρί Μυρζέ στον [Κήπος του Λουξεμβούργου|κήπο του Λουξεμβούργου στο Παρίσι]]
Ο Ανρί Μυρζέ γεννήθηκε και πέθανε στο Παρίσι. Ήταν γιος ενός φτωχού θυρωρού που συγχρόνως εργάζονταν και ως ράφτης. Είχε λίγη και κατακερματισμένη εκπαίδευση. Αφού εγκατέλειψε το σχολείο στα 15 του, εργάστηκε σε μια σειρά από χειρωνακτικές εργασίες πριν εξασφαλίσει μια θέση στο γραφείο ενός δικηγόρου. Ενώ εργαζόταν εκεί, άρχισε να γράφει ποίηση που εκτίμησε ο Γάλλος συγγραφέας και ακαδημαϊκός Ετιέν ντε Ζουί, με τις γνωριμίες του οποίου κατέλαβε τη θέση του γραμματέα του κόμη Τολστόι, Ρώσου ευγενή που ζούσε στο Παρίσι. Η λογοτεχνική καριέρα του Μυρζέ ξεκίνησε περίπου το 1841. Τα πρώτα του έργα ήταν κυρίως λογοτεχνικά και ποιητικά, αλλά υπό την πίεση να κερδίσει τα προς το ζην, έγραφε ό,τι μπορούσε να αγοραστεί. Η θέση του σταδιακά βελτιώθηκε όταν ο συγγραφέας Σανφλερί, φίλος με τον οποίο συγκατοίκησε για ένα διάστημα, τον παρότρυνε να αφιερωθεί στη μυθοπλασία. 

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήρθε σε ηλικία 27 ετών και ήταν οι *[[Σκηνές της μποέμικης ζωής]],* μυθιστόρημα στο οποίο εμφανίζει τους φίλους του και άλλα πραγματικά πρόσωπα, που εύκολα αναγνωρίζονταν πίσω από τα ψευδώνυμά τους. Το 1851 ο Μυρζέ δημοσίευσε ένα ακόμη μυθιστόρημα, τις *Σκηνές νεανικής ζωής* και το 1854 τις *Σκηνές της επαρχίας* και τους *Νεροπότες* (1854). Ακολούθησαν και άλλα έργα, αλλά κανένα από αυτά δεν είχε ιδιαίτερη αναγνώριση.

Έζησε τα περισσότερα από τα επόμενα δέκα χρόνια σε ένα εξοχικό σπίτι έξω από το Παρίσι, πιεζόμενος διαρκώς από οικονομικά προβλήματα και με κακή υγεία. Το 1859 του απονεμήθηκε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής, αλλά μέσα σε δύο χρόνια ήταν πάλι χωρίς χρήματα και πέθαινε σε νοσοκομείο του Παρισιού. Ο υπουργός του Ναπολέοντα Γ' κόμης Βαλόφσκι του έστειλε 500 φράγκα για να πληρώσει τα ιατρικά του έξοδα, αλλά ήταν πολύ αργά. Ο Ανρί Μυρζέ πέθανε από γάγγραινα του ποδιού και εξασθενημένος από σύφιλη στις 28 Ιανουαρίου 1861, σε ηλικία 39 ετών. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη και, σύμφωνα με αναφορές της εφημερίδας *[[Le Figaro|Λε Φιγκαρό]],* ήταν μια μεγάλη δημόσια εκδήλωση στην οποία παραβρέθηκαν 250 μεγάλα ονόματα από το χώρο της δημοσιογραφίας, της λογοτεχνίας, του θεάτρου και των τεχνών. Η εφημερίδα *[[Le Figaro|Λε Φιγκαρό]]* άνοιξε επίσης ένα λογαριασμό για να συγκεντρώσει χρήματα για το μνημείο του. Εκατοντάδες άτομα συνέβαλαν και μέσα σε δύο μήνες είχαν συγκεντρωθεί πάνω από 6.500 φράγκα. 

Οι δύο ποιητικές συλλογές του είναι *Μπαλάντες και φαντασιώσεις* (Ballades et Fantaisies, 1854) και *Οι Νύχτες του χειμώνα* (Les Nuits d'Hiver,1861).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς