open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ελ Καλαφάτε

Το **Ελ Καλαφάτε** (), επίσης γνωστό ως **Καλαφάτε** (*Calafate*), είναι πόλη στην Παταγονία της Αργεντινής. Βρίσκεται στη νότια όχθη της λίμνης Αρχεντίνο, στο νοτιοδυτικό τμήμα της επαρχίας Σάντα Κρους, περίπου 320 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Ρίο Γαλιέγος. Το όνομα της πόλης προέρχεται από έναν μικρό θάμνο με κίτρινα άνθη και σκούρα μπλε μούρα που είναι πολύ διαδεδομένος στην Παταγονία: το καλαφάτε (*Berberis buxifolia*).

Το Ελ Καλαφάτε είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός ως κόμβος για επίσκεψη σε διάφορες τοποθεσίες του εθνικού πάρκου Λος Γκλασιάρες, συμπεριλαμβανομένων των παγετώνων Περίτο Μορένο, Σέρο Τσαλτέν και Σέρο Τόρε.

## Ιστορία
Η ιστορία του Ελ Καλαφάτε ξεκίνησε τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Αρχικά, ήταν απλώς ένα καταφύγιο για τους εμπόρους μαλλιού. Η πόλη ιδρύθηκε επίσημα το 1927 από την κυβέρνηση της Αργεντινής για την προώθηση του εποικισμού, αλλά ήταν η δημιουργία του κοντινού Εθνικού Πάρκου Περίτο Μορένο το 1937 που πυροδότησε την ανάπτυξη και την κατασκευή καλύτερης οδικής πρόσβασης.

## Μεταφορές
Τα 220 χιλιόμετρα που χωρίζουν το Καλαφάτε από το Ελ Τσαλτέν στην άλλη πλευρά της λίμνης Αρχεντίνο στο εθνικό πάρκο είναι ασφαλτοστρωμένα, όπως και τα 315 χιλιόμετρα μέχρι το Ρίο Γαλιέγος. Άλλες αποστάσεις είναι: προς Μπαριλότσε 1.400 χιλιόμετρα, προς Εσκέλ 1.108 χιλιόμετρα (εν μέρει χωματόδρομοι), προς Κομοδόρο Ριβαδάβια 959 χιλιόμετρα, προς Πουέρτο Μαντρύν 1.388 χιλιόμετρα, προς Μπουένος Άιρες 2.727 χιλιόμετρα, προς Ουσουάια 863 χιλιόμετρα.

Η πόλη εξυπηρετείται από το διεθνές αεροδρόμιο του Ελ Καλαφάτε  που βρίσκεται περίπου 20&nbsp;χλμ ανατολικά του οικισμού.

## Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της πόλης σύμφωνα με την απογραφή του 2010 είναι 16.655 κάτοικοι, σημειώνοντας αύξηση 11% από τους 6.410 κατοίκους το 2001.

## Κλίμα
Το Ελ Καλαφάτε έχει ψυχρό ημίξηρο κλίμα (Köppen *BSk*) με δροσερά έως θερμά, πολύ ξηρά καλοκαίρια και δροσερούς έως ψυχρούς, ελαφρώς υγρότερους χειμώνες. Οι ακραίες συνθήκες ψύχους και ζέστης της πόλης μετριάζονται από την επίδραση της λίμνης Αρχεντίνο. Η προκυμαία της πόλης βρίσκεται σε έναν μεγάλο ρηχό κόλπο που συχνά παγώνει το χειμώνα, επιτρέποντας στους κατοίκους να κάνουν πατινάζ στον πάγο. Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ήταν 30,7 °C (87,3 °F) στις 6 Φεβρουαρίου 1962, ενώ η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ήταν -17,4 °C (0,7 °F) στις 27 Ιουλίου 2014.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Elcalafate.gov.ar, Επίσημος κυβερνητικός ιστότοπος

Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Εθνική Ελλάδας (παράκτια χειροσφαίριση γυναικών)

Η **εθνική ομάδα παράκτιας χειροσφαίρισης γυναικών Ελλάδας** (εναλλακτικά εθνική beach handball γυναικών), είναι το αντιπροσωπευτικό γυναικείο συγκρότημα της Ελλάδας στις διεθνείς διοργανώσεις παράκτιας χειροσφαίρισης. Υπάγεται στην Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδας (Ο.Χ.Ε.). 

Η εθνική ομάδα παράκτιας χειροσφαίρισης γυναικών Ελλάδας υπήρξε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στην παράκτια χειροσφαίριση, αφού στην πρώτη της συμμετοχή σε παγκόσμιο πρωτάθλημα, κατέκτησε το τρόπαιο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Παράκτιας Χειροσφαίρισης 2018 που διεξήχθη στο Καζάν της Ρωσίας, νικώντας στον τελικό την αντίστοιχη εθνική ομάδα της Νορβηγίας με 2-1 σετ. 

Επίσης υπήρξε Χρυσή Μεσογειονίκης, αφού κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Παράκτιους Αγώνες 2019 που διεξήχθησαν στην Πάτρα, νικώντας το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Πορτογαλίας με 2-0 σετ. Νωρίτερα, στους πρώτους Μεσογειακούς Παράκτιους Αγώνες που διεξήχθησαν το 2015 στην Πεσκάρα της Ιταλίας, είχε κατακτήσει το αργυρό μετάλλιο. Τον Σεπτέμβριο του 2023 κατέκτησε για δεύτερη φορά το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Παράκτιους Αγώνες 2023 στο Ηράκλειο της Κρήτης.  

## Τίτλοι και διακρίσεις
1 **Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παράκτιας Χειροσφαίρισης**: 2018 

1 **Χρυσό Μετάλλιο** σε **Μεσογειακούς Παράκτιους Αγώνες**: 2019 

2 **Αργυρά Μετάλλια** σε **Μεσογειακούς Παράκτιους Αγώνες**: 2015 , 2023 

## Συμμετοχή και κατάταξη σε διεθνείς διοργανώσεις

### Παγκόσμια Πρωταθλήματα

### Παγκόσμιοι Παράκτιοι Αγώνες

### Ευρωπαϊκοί Αγώνες
Η παράκτια χειροσφαίριση εισήχθη για πρώτη φορά στο πρόγραμμα των Ευρωπαϊκών Αγώνων στην τρίτη διοργάνωση που διεξήχθη στην Πολωνία το 2023. 

### Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα

### Μεσογειακοί Παράκτιοι Αγώνες

## Διακεκριμένες συνθέσεις

### Η σύνθεση της ομάδας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2018
Η σύνθεση της ομάδας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2018 στο Καζάν είναι η εξής:

Τεχνικό επιτελείο:

### Η σύνθεση της ομάδας που κατέκτησε το Χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Παράκτιους Αγώνες 2019
Η σύνθεση της ομάδας που κατέκτησε το Χρυσό Μετάλλιο στους Μεσογειακούς Παράκτιους Αγώνες 2019 στην Πάτρα είναι η εξής:

### Η σύνθεση της ομάδας που κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Παράκτιους Αγώνες 2015
Η σύνθεση της ομάδας που κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Παράκτιους Αγώνες 2015 στην Πεσκάρα της Ιταλίας, είναι η εξής:

### Η σύνθεση της ομάδας που κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Παράκτιους Αγώνες 2023

### Η σύνθεση της Εθνικής Ελλάδας που κατέλαβε την 4η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2022 στο Ηράκλειο
 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
Σύνδεσμος (ανατομία)

**Σύνδεσμος** είναι ο ινώδης συνδετικός ιστός που συνδέει οστά με άλλα οστά, υποστηρίζει τις αρθρώσεις και τα εσωτερικά όργανα, και περιορίζει την κίνησή τους. Το ανθρώπινο σώμα διαθέτει περισσότερους από 900 συνδέσμους, με τους περισσότερους να βρίσκονται στα χέρια και στα πόδια, οι οποίοι επιτελούν μια σειρά από λειτουργίες για την ομαλή κίνηση του σώματος. Οι σύνδεσμοι αφήνουν την άρθρωση να κινηθεί προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, συγκρατούν τα οστά, συγκρατούν τις αρθρώσεις για να μην συστρέφονται, σταθεροποιούν τους μύες και τα οστά, δυναμώνουν τις αρθρώσεις και αποτρέπουν την εξάρθρωση των οστών. Υπάρχουν επίσης σύνδεσμοι που εξασφαλίζουν τη διατήρηση σταθερής θέσης των εσωτερικών οργάνων.

Μερικοί σύνδεσμοι είναι πλούσιοι σε κολλαγόνες ίνες, οι οποίες είναι στιβαρές και ανελαστικές, ενώ άλλοι είναι πλούσιοι σε ελαστικές ίνες, οι οποίες είναι αρκετά σκληρές, παρόλο που επιτρέπουν την ελαστική κίνηση. Στις αρθρώσεις, οι σύνδεσμοι περιβάλλουν την αρθρική κάψα και τον αρθρικό υμένα, οι οποίοι περικλείουν τα άκρα των αρθρώσεων των οστών, στο εσωτερικό των οποίων σχηματίζεται η αρθρική κοιλότητα. Άλλοι σύνδεσμοι στερεώνονται γύρω ή κατά μήκος των άκρων των οστών σε λωρίδες, επιτρέποντας διάφορους βαθμούς κίνησης ή λειτουργούν ως κομμάτια σύνδεσης μεταξύ των οστών (όπως τα πλευρά ή τα οστά του αντιβράχιου), περιορίζοντας την ακατάλληλη κίνηση.

Η βλάβη στους συνδέσμους οδηγεί σε παραβίαση αυτών των λειτουργιών, αναπτύσσεται αστάθεια των αρθρώσεων και είναι δυνατή η μετατόπιση των εσωτερικών οργάνων. Ο πιο συνηθισμένος τραυματισμός των συνδέσμων είναι τα διαστρέμματα (τραυματισμός που προκύπτει από το γεγονός ότι ο σύνδεσμος υφίσταται φορτίο που υπερβαίνει τα χαρακτηριστικά αντοχής του). Υπάρχει μεγάλος αριθμός νευρικών απολήξεων στους συνδέσμους, επομένως τα διαστρέμματα συνοδεύονται πάντα από έντονο πόνο. Όταν οι σύνδεσμοι υποστούν διάστρεμμα, τις τρεις πρώτες ημέρες, το οίδημα αυξάνεται στην πληγείσα περιοχή, υπάρχει τοπική αύξηση της θερμοκρασίας, μπορεί να υπάρξει υπεραιμία και αιμορραγία στους μαλακούς ιστούς.

Οι σύνδεσμοι είναι παρόμοιοι με τους τένοντες και τις περιτονίες καθώς όλοι τους αποτελούνται από συνδετικό ιστό. Οι διαφορές μεταξύ τους είναι στις συνδέσεις που κάνουν: οι σύνδεσμοι συνδέουν οστά με άλλα οστά, οι τένοντες συνδέουν μύες με οστά και οι περιτονίες περιβάλλουν μύες ή άλλες δομές. Όλοι αυτοί οι ιστοί βρίσκονται στο μυοσκελετικό σύστημα του ανθρώπινου σώματος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Μυοσκελετικό σύστημα
Νίκος Σαλίκας

Ο **Νίκος Σαλίκας** (28 Οκτωβρίου 1940  - 21 Ιουνίου 2022), του Χρήστου, ήταν Έλληνας πολιτικός από τον Αίγειρο Ροδόπης.  Υπηρέτησε ως βουλευτής Ροδόπης από τις 18 Ιουνίου 1989 έως τις 11 Σεπτεμβρίου 1993..

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αίγειρο το 1940 και σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ, όπου ανέπτυξε και συνδικαλιστική δράση στους κόλπους της σχολής του. Ήταν πρόεδρος της ΕΦΕΕ στην Βόρεια Ελλάδα. Δικηγόρησε στην Κομοτηνή. Εντάχθηκε στην ΕΡΕ το 1965 και στη νεοσύστατη Νέα Δημοκρατία το 1974 και διετέλεσε πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής Ροδόπης του κόμματος, έως το 1978. Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ροδόπης τον Ιούνιο του 1989 και επανεξελέγη τον Νοέμβριο του 1989 και το 1990. Πέθανε έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 82 ετών το 2022 και κηδεύτηκε στις 22 Ιουνίου από τον ιερό ναό Ζωοδόχου Πηγής του Δημοτικού Κοιμητηρίου Κομοτηνής.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Ικουνούμ

Ο **Ικουνούμ**, βασιλιάς της Ασσυρίας (1934 π.Χ. - 1921 π.Χ.) ήταν μικρότερος γιος του βασιλιά Ιλού Σούμα, διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερισούμ Α΄, τον ίδιο διαδέχθηκε ο γιος του Σαργών Α΄. Ο Ικονούμ οικοδόμησε ναό αφιερωμένο στη θεά Νινκιγκάλ, επέκτεινε τις οχυρώσεις της πρωτεύουσας Ασσούρ και ίδρυσε εμπορικές αποικίες στη Μικρά Ασία.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Rogers, Robert (2003). A History of Babylonia and Assyria
*Bertman, Stephen (2005). Handbook to Life in Ancient Mesopotamia. New York: Oxford UP. 

Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Σαργών Α΄

Ο **Σαργών Α΄** ήταν βασιλιάς της αρχαιότερης Ασσυρίας (1920 π.Χ. - 1881 π.Χ.), γιος και διάδοχος του Ικουνούμ, πατέρας και προκάτοχος του Πουζούρ-Ασσούρ Β΄. Το όνομα *"Σαργών"* μεταφράζεται στην Ακκαδική γλώσσα ως *"ο βασιλιάς είναι νόμιμος"*. Το όνομα Σαργών προέρχεται πιθανότατα από τον Σαργών των Ακκάδων με στόχο να δείξει ότι η Ασσυρία έχει την ίδια ισχύ με την Ακκαδική Αυτοκρατορία. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τον ίδιο εκτός από την οχύρωση της πρωτεύουσας Ασσούρ.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Chavalas, Mark William (29 Jun 2006). The ancient Near East: historical sources in translation. Wiley-Blackwell. 
*Bromiley, Geoffrey (31 Dec 1996). The international standard Bible encyclopedia
*Leick, Gwendolyn (2001). Who's Who in the Ancient Near East. Routledge.

Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Απιδέα Κοζάνης

Η **Απιδέα** (ή *Απιδιά*) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Βροντής, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τσοτυλίου, του δήμου Βοΐου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία Βοΐου του νομό Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
*Μέχρι το 1927 ο οικισμός ονομαζόταν *Λώπες* και μέχρι το 1960 ονομαζόταν *Ανάργυροι*.
## Γεωγραφία
Η Απιδέα είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Κοζάνης, στην ευρύτερη περιοχή των χωριών του Βοΐου. Βρίσκεται λίγο βορειότερα από το Τσοτύλι και στις όχθες ενός παραποτάμου του Αλιάκμονα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 670. Απέχει 56 χλμ. περίπου Δ. της Κοζάνης.
## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως *Λώπες* και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χουτουρίου του νομού Κοζάνης. Το 1927 μετονομάστηκε σε *Ανάργυροι* και το 1960 σε *Απιδέα*. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τσοτυλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοΐου.
## Αξιοθέατα
*Τα ερείπια ακρόπολης της αρχαίας Λεβαίας, βόρεια του οικισμού
Στο χωριό δραστηριοποιείται ο πολιτιστικός σύλλογος «ΛΕΒΑΙΑ»

## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
*Google Earth
*eetaa.gr
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*https://www.facebook.com/%CE%A3%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82-%CE%91%CF%80%CE%B9%CE%B4%CE%AD%CE%B1%CF%82-%CE%97-%CE%9B%CE%B5%CE%B2%CE%B1%CE%AF%CE%B1-106939747370788/

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης
Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Γεώργιος Β. Γιαννάκης

Ο **Γεώργιος Γιαννάκης** (Πειραιάς, 27 Φεβρουαρίου 1958) είναι διακεκριμένος καθηγητής Τηλεπικοινωνιών στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα.

Έλαβε πτυχίο Ηλεκτρολόγου Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1981 και Διδακτορικό Δίπλωμα απο το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας το 1986. Από το 1999 είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Το 2021 εκλέχθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες
Κατηγορία:Αντεπιστέλλοντα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες υπολογιστών
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Ελληνικοί χοροί

Ο **ελληνικός χορός** είναι μια πολύ παλιά παράδοση του ελληνικού λαού. Ο ελληνικός χορός αναφέρεται από συγγραφείς όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Πλούταρχος και ο Λουκιανός .  Υπάρχουν διαφορετικά χορευτικά είδη και ερμηνείες από την ηπειρωτική και νησιωτική χώρα. Κάθε περιοχή διαμόρφωσε τους δικούς της χορούς για να ταιριάζει με τη νοοτροπία τους. Για παράδειγμα, οι νησιώτικοι χοροί έχουν μια πιο ομαλή ροή στην εξέλιξη τους, ενώ ο ποντιακός χορός της Μαύρης Θάλασσας είναι πολύ γρήγορος. Υπάρχουν πάνω από 10.000 παραδοσιακοί χοροί από κάθε περιοχή της Ελλάδας. Υπάρχουν και πανελλήνιοι χοροί, οι οποίοι αποτελούν σύμβολο του ελληνισμού. Τέτοιοι χοροί είναι ο Συρτός, ο Καλαματιανός, ο Πυρρίχιος, ο Μπάλλος και το χασάπικο .

Ο παραδοσιακός ελληνικός χορός έχει πρωτίστως κοινωνική σημασία για τους Έλληνες. Ενώνει τις κοινότητες των Ελλήνων σε καίριες στιγμές του χρόνου, όπως το Πάσχα, οι γάμοι, οι γιορτές των πολιούχων. Για το λόγο αυτό, η παράδοση συχνά υπαγορεύει μια αυστηρή σειρά στη διάταξη των χορευτών, για παράδειγμα, πρέπει να χωριστούν σε ομάδες με βάση την ηλικία.

Άλλοι Ελληνικοί χοροί είναι το Ζεϊμπέκικο και το  Τσιφτετέλι.

Οι ελληνικοί χοροί παίζονται και σε ελληνικές κοινότητες της διασποράς.

## Αρχαίοι ελληνικοί χοροί
[μικρογραφία| Ο Θεός [Παν|Πάνας και μια Μαινάδα χορεύουν. Λεπτομέρεια από μια όλπη με στοιχεία αρχαίας μυθολογίας από την Απουλία, περ. 320–310 π.Χ. Τα δάχτυλα του δεξιού χεριού του Πάνα αγγίζουν το αριστερό χέρι της Μαινάδας.]]
[μικρογραφία| Γυναίκες που χορεύουν. Χάλκινη φιγούρα, 8ος αιώνας π.Χ., [Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας .]]

* Αντιστροφή
* Carpaea
* Χορεία (χορός)
* Cordax
* Διονυσιακός
* Υπόχημα
* Κορυμπάντες
* Πυρρίχιος (χορός)
* Συρτός

Στην αρχαία Ελλάδα, ο χορός ήταν τόσο χόμπι αλλά και τελετουργικό. Ο χορός χρησιμοποιούταν σε κοινότητες κυνηγών, σε τελετές ενηλικίωσης, γάμου, θανάτου, ψυχαγωγίας, χορευτικές εορτές και θρησκευτικές δραστηριότητες. Ο χορός ήταν, για τους Αρχαίους, και ένας τρόπος εκπαίδευσης των παιδιών για τα κοινωνικά ήθη και τρόπους. Τον θεωρούσαν ζωτικής σημασίας για την φυσική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.  Ο χορός χρησιμοποιήθηκε και σαν μορφή στρατιωτικής εκπαίδευσης, καθώς και ως τελετουργικό που χρησίμευε ως μεσολαβητής μεταξύ των θεών και των ανθρώπων.  Το λεξικό Σουίδα αναφέρει έναν αρχαιοελληνικό χορό, τον Διποδία.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ελληνικός πολιτισμός
Κώστας Γούναρης

Ο **Κώστας Γούναρης** (1929-2020) ήταν Έλληνας ζωγράφος από τη Θεσσαλονίκη. Στα έργα του αποτύπωσε κτίρια, μνημεία και γειτονιές κυρίως της γενέτειράς του αλλά και άλλων περιοχών και πόλεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. 

## Βιογραφικό
Ο Κώστας Γούναρης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, το 1929, και άρχισε να ζωγραφίζει από παιδί. Αφού τελείωσε το σχολείο ο πατέρας του τον έστειλε στην Εμπορική Σχολή προκειμένου μετά να συνεχίσει την επιχείρηση του παρά την προτροπή μιας δασκάλας του, που είχε ήδη αναγνωρίσει το ταλέντο του, να σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών. Στη διάρκεια της Κατοχής το σπίτι τους επιτάχθηκε και έτσι η οικογένεια του αναγκάστηκε να μετακομίσει σε ένα άλλο σπίτι. Στο υπόγειο αυτού του σπιτιού  έμενε ένας αγιογράφος από τον οποίο ο νεαρός τότε Γούναρης έμαθε για τα χρώματα και το τρόπο επεξεργασίας τους. Τη χρήση της ακουαρέλας την έμαθε από τον Αντώνη Μυστακίδη, που ήταν γνωστός στα λογοτεχνικά γράμματα ως Μεσεβρινός. Μέσω του Μυστακίδη ο Γούναρης ήρθε σε επαφή με τον κύκλο του φωτογραφείου του Λυκίδη, όπου μαζεύονταν αρκετοί ζωγράφοι μεταξύ των οποίων και ο Κενάν Μεσαρέ. Αφού ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία ο Γούναρης εγκαταστάθηκε στην Ελβετία όπου εργάστηκε σε ένα εργοστάσιο επίπλων ενώ παράλληλα ζωγράφιζε. Από εκείνη την περίοδο υπάρχουν έργα του με σινική μελάνη και κάρβουνο και θεματολογία τόσο από τη Θεσσαλονίκη όσο και από την Ελβετία. Το 1963 επέστρεψε με την οικογένεια του στη Θεσσαλονίκη.

Το 1974 συμμετείχε σε μια ομαδική έκθεση, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Μικρή Πινακοθήκη Διαγώνιος, που είχε ιδρύσει εκείνη τη χρονιά στη Θεσσαλονίκη ο φίλος του Ντίνος Χριστιανόπουλος. Στον ίδιο χώρο ο Γούναρης πραγματοποίησε πέντε ατομικές εκθέσεις από το 1979 μέχρι το 1991. Στα έργα της πρώτης έκθεσης αποτυπώνονται λαϊκά σπίτια, εγκαταλειμμένα αρχοντικά, μνημεία και μοναστήρια  καθώς και αστικές γειτονιές της Θεσσαλονίκης. Στη τρίτη έκθεση, το 1984, το κύριο θέμα είναι το Άγιον Όρος ενώ στις επόμενες δύο εκθέσεις ήταν και πάλι η Θεσσαλονίκη και η Αρναία. Μετά το κλείσιμο της Μικρής Πινακοθήκης, το 1994, ο Γούναρης πραγματοποίησε άλλες τρεις ατομικές εκθέσεις, το 1997, το 2002 και το 2005, σε άλλους χώρους. Το 2008 πραγματοποιήθηκε αναδρομική έκθεση του έργου του στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης ενώ πέντε χρόνια αργότερα οργανώθηκε μια κατ’ ουσίαν δεύτερη αναδρομική έκθεση του έργου του, στη Φιλόπτωχο Αδελφότητα Ανδρών Θεσσαλονίκης. 

## Παραπομπές
 

## Πηγή
*Η ζωή και το έργο του Κώστα Γούναρη, της Σταυρούλας Μαυρογένη (Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Βαλκανικών Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας), Περιοδικό Φιλόλογος, Τετραμηνιαία έκδοση του συλλόγου αποφοίτων της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης, τόμος ΝΑ’, τεύχος 182, Σεπτέμβριος -Δεκέμβριος 2021. 

## Εξωτερικός σύνδεσμος
*https://www.grtimes.gr/ellada/kostas-goynaris-o-zografos-poy-ymnise-me-chroma

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα
Προοδευτικόν Κόμμα

μικρογραφία|Το έμβλημα του Προοδευτικού Κόμματος
Το **Προοδευτικό Κόμμα** ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε από τον Γεώργιο Καφαντάρη το Μάιο του 1928.  Η εξαγγελία για την ίδρυση του κόμματος ακολούθησε μιά περίοδο διαφωνιών μεταξύ Καφαντάρη και Βενιζέλου, την παραίτηση του πρώτου από την ηγεσία του κόμματος των Προοδευτικών Φιλελευθέρων και την επιστροφή του δεύτερου στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας.  Στις 25 Μαΐου 1928 ο Καφαντάρης κάλεσε σε σύσκεψη ομάδα βουλευτών που τον ακολούθησαν στην ίδρυση νέου κόμματος και εκεί οριστικοποιήθηκε η ονομασία του νέου κόμματος: «Προοδευτικόν».

Στις εκλογές του 1928, το Προοδευτικό Κόμμα έλαβε ποσοστό 2,53% και εξέλεξε 3 βουλευτές.

Στις εκλογές του 1932, το Προοδευτικό Κόμμα έλαβε ποσοστό 8,35% και εξέλεξε 15 βουλευτές.

Στις εκλογές του 1933, το Προοδευτικό Κόμμα έλαβε ποσοστό 6,77% και εξέλεξε 10 βουλευτές.

Στις εκλογές του 1935, το Προοδευτικό Κόμμα δεν συμμετείχε.

Στις εκλογές του 1936, το Προοδευτικό Κόμμα συνεργάστηκε μαζί με άλλα κόμματα στο Δημοκρατικό Συνασπισμό ο οποίος έλαβε ποσοστό 4,21% και εξέλεξε 11 βουλευτές. 

Στο συνέδριο του Λιβάνου, το 1944, το Προοδευτικό Κόμμα εκπροσωπήθηκε από τον Γεώργιο Σακαλή. 

Στις εκλογές του 1946, το Προοδευτικό Κόμμα δεν έλαβε μέρος. 

Το κόμμα σταματά τη δραστηριότητά του μετά το θάνατο του Καφαντάρη (28 Αυγούστου 1946). 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Βενιζελισμός
Επισιτιστική κρίση 2022

Το 2022 σημειώθηκε ραγδαία αύξηση των τιμών των τροφίμων και ελλείψεις σε προμήθειες σε όλον τον κόσμο. Προκλήθηκε από μία σειρά αιτιών, όπως οι επιπτώσεις της πανδημίας του κορωνοϊού, του του ρωσοουκρανικού πολέμου και φυσικών καταστροφών.

Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο Διεθνής Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας, καθώς και άλλοι παρατηρητές των αγορών βασικών προϊόντων διατροφής, προειδοποίησαν για κατάρρευση της προσφοράς τροφίμων και αυξήσεις τιμών ενώ από μία άλλη άποψη, τα πακέτα κυρώσεων ενδέχεται να όξυναν το πρόβλημα. Μεγάλο μέρος της ανησυχίας σχετίζεται με ελλείψεις προσφοράς βασικών βασικών καλλιεργειών, όπως το σιτάρι, ο αραβόσιτος και οι ελαιούχοι σπόροι, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αυξήσεις των τιμών. Η εισβολή οδήγησε επίσης σε αυξήσεις των τιμών των καυσίμων και των λιπασμάτων, προκαλώντας περαιτέρω ελλείψεις τροφίμων και αυξήσεις τιμών.

Ακόμη και πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι τιμές των τροφίμων ήταν ήδη σε υψηλά επίπεδα ρεκόρ: Τον Φεβρουάριο του 2022, οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν κατά 20% συναρτήσει με το 2021, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας. Ο πόλεμος αύξησε περαιτέρω τις τιμές σε σχέση με το 2021 κατά 40% τον Μάρτιο. Η πανδημία COVID-19 και η ρωσική εισβολής στην Ουκρανία, αναμένεται να αντιστρέψουν τις παγκόσμιες τάσεις στη μείωση της πείνας και του υποσιτισμού.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τρόφιμα και πολιτική
Γεώργιος Κυρίμης

Ο **Γεώργιος Κυρίμης** (Λαμία, 1882 - Αθήνα, 1967) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και μέλος των κυβερνήσεων Μεταξά και Κορυζή.

Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους και στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Αποτάχθηκε λόγω συμμετοχής στο κίνημα Λεοναρδόπουλου-Γαργαλίδη το 1923, αλλά αποκαταστάθηκε το 1927. Ήταν Υπουργός Γενικός Διοικητής Ηπείρου (1936-37) και Υπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας (1937-1941).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Ηπείρου
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Μακεδονίας
Εκλογές Εθνοσυνέλευσης του Νεπάλ 2022

**Εκλογές Εθνοσυνέλευσης** διεξήχθησαν στο Νεπάλ στις 26 Ιανουαρίου 2022 προκειμένου να εκλεγούν 19 από τα 20 αποχωρούντα μέλη της Τάξης ΙΙ της Εθνοσυνέλευσης, της άνω βουλής του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου του Νεπάλ.  Τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με έμμεση ψηφοφορία και έχουν εξαετή θητεία με το ένα τρίτο των μελών να συνταξιοδοτείται κάθε δύο χρόνια.  Ωστόσο, τα μέλη που συνταξιοδοτήθηκαν υπηρέτησαν μόνο τέσσερα χρόνια λόγω της εκλογής ολόκληρου του σώματος το 2018, όταν διεξήχθη κλήρωση για τον προσδιορισμό των μελών με διετή, τετραετή και εξαετή θητεία. 

## Εκλογικό σύστημα
Οκτώ μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται από καθεμία από τις επτά επαρχίες του Νεπάλ και 3 μέλη διορίζονται από τον Πρόεδρο για συνολικά 59 μέλη. Η σύνθεση των μελών από κάθε επαρχία πρέπει να περιλαμβάνει τρεις γυναίκες, έναν Dalit (μέλος της κατώτερης κοινωνικής τάξης) και έναν ανάπηρο ή μέλος μιας μειονότητας. Οι τρεις εναπομείναντες κατηγοριοποιούνται ως ανοιχτοί/λοιποί υποψήφιοι. Όλα τα μέλη που εκλέγονται από αυτές τις εκλογές πρέπει να ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τα μέλη που αποχωρούν. 

Τα μέλη εκλέχτηκαν με το πλειοψηφικό σύστημα από ένα εκλογικό σώμα που αποτελείται από μέλη της αντίστοιχης επαρχιακής συνέλευσης και Πρόεδρο/Δήμαρχο και Αντιπρόεδρο/Αντιδήμαρχο των τοπικών επιπέδων εντός της επαρχίας.  Κάθε ψήφος μέλους της επαρχιακής συνέλευσης έχει βάρος σαράντα οκτώ, ενώ κάθε ψήφος Προέδρου/Δήμαρχου/Αντιπροέδρου/Αντιδημάρχου έχει βάρος δεκαοκτώ.  Αυτό το εκλογικό σώμα θα εκλέξει 19 μέλη ενώ 1 μέλος, του οποίου η θητεία θα λήξει επίσης ταυτόχρονα, θα οριστεί από τον Πρόεδρο έπειτα από σύσταση της κυβέρνησης του Νεπάλ.

### Προσόντα για μέλη
Σύμφωνα με το άρθρο 87 του Συντάγματος, πρόσωπο που πληροί τα ακόλουθα κριτήρια έχει τα προσόντα για να γίνει μέλος της Εθνοσυνέλευσης: 

* πολίτης του Νεπάλ,
* συμπλήρωσε την ηλικία των τριάντα πέντε ετών,
* να μην έχει καταδικαστεί για ποινικό αδίκημα που εμπεριέχει ηθική αυτουργία,
* δεν αποκλείεται από κανέναν ομοσπονδιακό νόμο και
* δεν κατέχει κανένα αξίωμα κέρδους.

## Χρονοδιάγραμμα εκλογών

## Συμμαχία

### [[Κογκρέσο του Νεπάλ]]

### [[Κομμουνιστικό Κόμμα Νεπάλ (Ενιαίο Μαρξιστικό-Λενινιστικό)]]

## Αποτελέσματα
Καθώς η δημιουργία του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ επανήλθε από το Συνταγματικό Δικαστήριο, οι συνολικά 47 έδρες του το 2020 εμφανίζονται εδώ από το επόμενο κόμμα των μελών του : CPN (UML), CPN (Μαοϊκό Κέντρο) και CPN (ΗΠΑ) .

### Λεπτομερώς

## Παραπομπές

2022
Νεπαλ
Εκλογές Εθνοσυνέλευσης του Νεπάλ 2018

Οι **εκλογές για την Εθνοσυνέλευση του 2018** διεξήχθησαν στο Νεπάλ στις 7 Φεβρουαρίου 2018 και στις επτά επαρχίες για να σχηματιστεί η πρώτη Εθνοσυνέλευση από την έγκριση του νέου συντάγματος το 2015.  Σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος του Νεπάλ του 2015, τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται κάθε έξι χρόνια μέσω ενός εκλεκτορκού κολεγίου. Επιπλέον, το ένα τρίτο των μελών συνταξιοδοτούνται κάθε δύο χρόνια για έξι χρόνια με κλήρωση. 

## Εκλεκτορικό σώμα
Το εκλεκτορικό σώμα αποτελείται από μέλη της επαρχιακής συνέλευσης και Πρόεδρο/Δήμαρχο και Αντιπρόεδρο/Αντιδήμαρχο των τοπικών οργάνων του κράτους. Κάθε ψήφος μελών της επαρχιακής συνέλευσης έχει βάρος σαράντα οκτώ, ενώ κάθε ψήφος Προέδρου/Δήμαρχου/Αντιπροέδρου/Αντιδημάρχου έχει βάρος δεκαοκτώ. Το εκλογικό σώμα εκλέγει 56 μέλη στην Εθνοσυνέλευση και τρία μέλη, μεταξύ των οποίων μία γυναίκα, διορίζονται από τον πρόεδρο έπειτα από σύσταση της κυβέρνησης του Νεπάλ. 

## Αποτελέσματα
thumb|right|Σύνθεση της Εθνοσυνέλευσης έπειτα από τις εκλογές του 2018.

## Λεπτομερή αποτελέσματα
### Επαρχία No. 1

### Επαρχία No. 2

### Επαρχία No. 3

### Επαρχία No. 4

### Επαρχία No. 5

### Επαρχία No. 6

### Επαρχία No. 7

### Διορισμένα μέλη
Εκτός από τις εκλογές, τρία μέλη προτάθηκαν για την Εθνοσυνέλευση στις 20 Φεβρουαρίου 2019. 

## Παραπομπές


2018
Νεπαλ
Πουζούρ Ασσούρ Β΄

Ο **Πουζούρ Ασσούρ Β΄**, βασιλιάς της Ασσυρίας στην Αρχαία Ασσυριακή Βασιλεία (1880 π.Χ. - 1873 π.Χ.) ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Σαργών Α΄. Ο πατέρας του βασίλευσε πολλά χρόνια, συνεπώς ο Πουζούρ Ασσούρ Β΄ ανέβηκε στον θρόνο σε μεγάλη ηλικία, αυτό αποδεικνύεται με την καταγραφή ενός από τους γιους του Ιλί ιμπανί σαν μάρτυρα 12 χρόνια πριν ο ίδιος ο Πουζούρ Ασσούρ Β΄ ανέβει στον θρόνο. Τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Ναράμ Σιμ της Ασσυρίας, τα γεγονότα χρονολογούνται με βάση μια ηλιακή έκλειψη (1833 π.Χ.).

## Παραπομπές



## Πηγές

*Chen, Fei (2020). "Appendix I: A List of Assyrian Kings". Study on the Synchronistic King List from Ashur
*C. Michel, Nouvelles données pour la chronologie du IIᵉ millénaire, NABU 2002, Nο. 20

Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Κέλυ Σακάκου

Η **Κέλυ Σακάκου** (1945 - 8 Ιανουαρίου 2017) ήταν Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια, από τα «ιστορικά» πρόσωπα της τηλεόρασης στην Ελλάδα.
Εργάστηκε στην ΕΡΤ για 30 χρόνια (1972 - 2002), τόσο στη τηλεόραση παρουσιάζοντας το καθημερινό πρόγραμμα, όσο και στο ραδιόφωνο. Επίσης, εργάστηκε και ως εκφωνήτρια διαφημίσεων.
	
Γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη, τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης της Νέας Σμύρνης και φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη, με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Μετά την αποφοίτηση από τη σχολή, δούλεψε για ένα διάστημα ως μέλος του θιάσου του Κώστα Βουτσά και της Σμαρούλας Γιούλη σε περιοδεία στο εξωτερικό, όταν έλαβε μέρος στο διαγωνισμό που προκηρύχθηκε από το ΕΙΡΤ για την πρόσληψη παρουσιαστριών. Μετά από έναν δύσκολο και πολύμηνο διαγωνισμό στον οποίο συμμετείχαν 800 υποψήφιες για τέσσερις θέσεις, η Σακάκου προσλήφθηκε αποτελώντας έτσι την πρώτη γενιά, μαζί με τη Νάκυ Αγάθου, τη Μακώ Γεωργιάδου και την Ρίτα Ασημακοπούλου.  Η πρώτη της εκφώνηση ήταν το δελτίο καιρού του καναλιού. Από την ΕΡΤ έφυγε το 2002 εκμεταλλευόμενη ευεργετικές διατάξεις περί εθελουσίας εξόδου, ενώ τα επόμενα χρόνια συμμετείχε περιστασιακά σε πάνελ εκπομπών της ιδιωτικής τηλεόρασης.

Στην ΕΡΤ εκτός από την εκφώνηση του καθημερινού προγράμματος, η Σακάκου παρουσίαζε εκπομπές λογοτεχνίας και μουσικής στο Δεύτερο και Τρίτο πρόγραμμα της ΕΡΑ,  ενώ το 1985 και το 1987 ήταν η εκπρόσωπος της επιτροπής βαθμολογίας της Ελλάδας, στους τελικούς του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision.

Συμμετείχε σε μερικές κινηματογραφικές ταινίες, με πιο χαρακτηριστικές ''Τα τσακάλια'' του Γιάννη Δαλιανίδη, και το Μ΄ αγαπάς;  του Γιώργου Τσεμπερόπουλου. Από τη δουλειά της στον τομέα της διαφήμισης ξεχωρίζει η 15χρονη συνεργασία της με την δισκογραφική εταιρεία Minos EMI, της οποίας υπήρξε η *φωνή* των διαφημίσεών της.

Ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό και αδερφό του Αλέκου Φασιανού, Σπύρο. Πέθανε τον Ιανουάριο του 2017, έξι μήνες μετά το θάνατο του συζύγου της, καταβεβλημένη ψυχικά από το γεγονός, αλλά και από τη νόσο του Πάρκινσον από την οποία έπασχε. Για τον θάνατό της εξέδωσε ανακοίνωση η ΕΡΤ αλλά και το Γραφείο Τύπου της ΝΔ. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Η Κέλυ Σακάκου κατά την παρουσίαση του προγράμματος της ΕΡΤ, 1991
*Η Κέλυ Σακάκου και ο Γιώργος Λεφεντάριος στο ραδιοφωνικό διαφημιστικό ημίωρο της MINOS, 1974

Σ
Κατηγορία:Πρόσωπα της ΕΡΤ
Ναράμ Σιν της Ασσυρίας

Ο **Ναράμ Σιν της Ασσυρίας** ήταν σύμφωνα με τον Κατάλογο Ασσυρίων Βασιλέων ο 37ος βασιλιάς της Αρχαίας Ασσυριακής δυναστείας (1873 π.Χ. - 1829/1819 π.Χ.), διαδέχθηκε τον πατέρα του Πουζούρ Ασσούρ Β΄ μετά από την σύντομη βασιλεία του. Το όνομα του το πήρε από τον ομώνυμο πανίσχυρο βασιλιά Ναράμ-Σιν των Ακκάδων, με τον τρόπο αυτό μοιράστηκε την θεία προέλευση του ονόματος, το ίδιο έκανε αντίστοιχα και ο παππούς του Σαργών Α΄ με τον Σαργών των Ακκάδων. Ο Ναράμ Σιν της Ασσυρίας δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο του Ναράμ Σιν της Εσνούννα που κυβέρνησε 12 χρόνια την Εσνούννα αφού διαδέχθηκε τον πατέρα του Εμπίκ-Αντάντ Β΄. Το πιο πιθανό ο Ναράμ Σιν της Ασσυρίας να ήταν σύγχρονος με τον Εμπίκ Αντάντ Β΄ ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του. Το μήκος της βασιλείας του είναι αμφισβητούμενο, το βέβαιο είναι ότι ο ίδιος και ο γιος και διάδοχος του Ερισούμ Β΄ κυβέρνησαν μαζί 64 χρόνια.

Ο Κατάλογος Ασσυρίων βασιλέων αναφέρει ότι ο μετέπειτα μεγάλος βασιλιάς Σαμσί Αντάντ Α΄ *"εξορίστηκε από το βασίλειο του Εκαλλατούμ στην [[Βαβυλώνα]] από τον Ναράμ-Σιμ της Εσνούννα, την εποχή του Ναράμ-Σιν"*. Ο Σαμσί-Αντάντ Α΄ ανακατέλαβε το Εκαλλατούμ μετά τον θάνατο του Ναράμ-Σιν της Εσνούννα, προετοιμάστηκε στρατιωτικά τρία χρόνια και στην συνέχεια επιτέθηκε στην Ασσούρ και ανέτρεψε από τον θρόνο τον Ερισούμ Β΄ που είχε διαδεχτεί τον πατέρα του. Ο Ερισούμ Β΄ βασίλευσε πολύ λίγα χρόνια, είναι προφανές ότι η μεγάλη πλειοψηφία των 64 ετών ανήκουν στον Ναράμ Σιν, τα συμπεράσματα που προκύπτουν σύμφωνα με τις επιγραφές είναι ότι κυβέρνησε 44 ή 54 χρόνια. Παρά το μεγάλο διάστημα της βασιλείας του δεν υπάρχουν επιγραφές σε μνημεία που να καταγράφουν τις δραστηριότητες του.

## Παραπομπές


## Πηγές
*Stephanie Dalley, A. T. Reyes (1998). "Mesopotamian Contact and Influence in the Greek World". In Stephanie Dalley (ed.). The Legacy of Mesopotamia. Oxford University Press.
*Klaas R. Veenhof (2003). The Old Assyrian List of Year Eponyns from Karum Kanish and its Chronological Implications. Turkish History Society.
*Klaas R Veenhof (2008). Mesopotamia: The Old Assyrian Period. Vandenhoeck & Ruprecht
*I. J. Gelb (1954). "Two Assyrian King Lists". Journal of Near Eastern Studies. 
*A. K. Grayson (1972). Assyrian Royal Inscriptions, Volume I. Otto Harrassowitz.

Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Εχινόμαστος

Ο **εχινόμαστος** (επιστημονική-λατιν. ονομασία *Echinomastus*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια των κάκτων, τα κακτοειδή. Τα είδη του γένους είναι όλα ιθαγενή των νοτιοδυτικών Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και του Μεξικού.

Αναγνωρίζονται έως και εννέα είδη εχινόμαστου, με κυριότερα τα εξής:

* *[[Echinomastus erectocentrus]]*
* *Echinomastus intertextus*
* *[[Echinomastus johnsonii]]*
* *[[Echinomastus mariposensis]]*
* *Echinomastus unguispinus*
* *Echinomastus warnockii*

## Παραπομπές


## Πηγές
* «Southwest Desert Flora»
* «Plants of West and Southwest USA»

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Εχινομαστος
3408 Σαλάμοφ

Ο **Σαλάμοφ (Shalamov)** είναι μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Ρώσο και Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναούτσνι της Κριμαίας και του έδωσε το όνομα του Σοβιετικού συγγραφέα και ποιητή Βαρλαάμ Σαλάμοφ.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σαλάμοφ εκτιμάται σε 5,85 ± 0,14 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,37 ± 0,07. Ο Σαλάμοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 10,5 ώρες περίπου.

## Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιακές παράμετροι, τροχιά κ.ά. από το JPL

Σαλαμοφ
Απιδιά Καρδίτσας

Η **Απιδέα** (ή *Απιδιά*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καλλιφωνίου, του δήμου Καρδίτσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
## Γεωγραφικά στοιχεία
Η Απιδέα είναι χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Καρδίτσας. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές παρυφές της κορυφής «Κοπροβούνι» (1.447) των Θεσσαλικών Αγράφων και κοντά στις πηγές του ποταμού Καλέντζη,  πάνω στον επαρχιακό δρόμο Δαφνοσπηλιάς-Μολόχας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 350 μέτρων. Απέχει περίπου 22 χιλιόμετρα νότια της Καρδίτσας.
## Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Απιδέας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 48,834 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Αμπελάκια.
### Πληθυσμός

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιτάμου του νομού Τρικ(κ)άλων. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Καρδίτσης και, το 1909, πάλι στον νομό Τρικάλων. Το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομό Καρδίτσας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Απιδέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλλιφωνίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Καλλιφωνίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρδίτσας.
## Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό προήλθε από την καταστροφή της Παλιαπιδιάς, η οποία είχε δημιουργηθεί από τη συνένωση επτά μικρότερων οικισμών. Στο παρελθόν υπήρχαν πολλοί ιεροί ναοί και ξωκκλήσια στην περιοχή, αλλά σήμερα σώζονται ελάχιστα. Υπήρχαν, επίσης, αρκετά πέτρινα γεφύρια από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, από τα οποία έχουν διασωθεί μόνο τρία και έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, όπως και ένας νερόμυλος σε αχρηστία.
## Αξιοθέατα και διατηρητέα
*Τα 3 γεφύρια «Σοκολή», «Καναβιώτικο» και «Καλόγριας», τα οποία αποτελούν αντιπροσωπευτικά δείγματα της παραδοσιακής οδομηχανικής της περιόδου της Τουρκοκρατίας στην περιοχή της Θεσσαλίας και είναι σημεία αναφοράς για τους κατοίκους της περιοχής. Έχουν κηρυχθεί διατηρητέα μνημεία
*Η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής με το βυζαντινό τέμπλο 
*Το μοναστήρι στην τοποθεσία Παλιαπιδιά.
*Ο ναός του Αγίου Χαραλάμπους στο βόρειο τμήμα του οικισμού
## Παραπομπές

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
*Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
*Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010
*Google Earth
*eetaa.gr

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας
Ερισούμ Β΄

**Ο Ερισούμ Β΄ της Ασσυρίας**, βασιλιάς της Ασσυρίας στο Αρχαιότερο Ασσυριακό βασίλειο (1828 π.Χ./1818 π.Χ. - 1809 π.Χ.) ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά Ναράμ-Σιν της Ασσυρίας. Το μήκος της βασιλείας του Ερισούμ Β΄ δεν είναι επίσημα γνωστό, το βέβαιο είναι ότι βασίλευσε μαζί με τον πατέρα του 64 χρόνια. Οι Αμορίτες είχαν καταλάβει για πολλούς αιώνες τα βασίλεια της Κάτω Μεσοποταμείς και την Λεβάντες αλλά στην συνέχεια εκδιώχθηκαν από τους Ασσύριους βασιλείς. Ο Ερισούμ Β΄ ήταν πιθανότατα το τελευταίο μέλος της δυναστείας που ίδρυσε ο Πουζούρ-Ασσούρ Β΄ (γύρω στο 2025 π.Χ.), εκθρονίστηκε από τον σφετεριστή Σαμσί-Αντάντ Α΄ την εποχή που επεκτάθηκαν οι Αμορίτες από το δέλτα του ποταμού Αβώρ προς το βορειοανατολικό Λεβάντες. Ο Κατάλογος των Ασσυριακών βασιλέων τον καταγράφει ωστόσο σαν απόγονο του πανάρχαιου Ασσύριου βασιλιά Ουσπία, πιθανότατα ήταν επέμβαση για να νομιμοποιήσει την άνοδο του στον θρόνο της Ασσυρίας. Ο Σαμσί-Αντάντ Α΄ κληρονόμησε αρχικά τον θρόνο του Εκαλατούμ από τον πατέρα του Ιλα-Καμπκαμπού (1836 π.Χ. - 1833 π.Χ.). Ο Ναράμ-Σιν την Εσνούννα επιτέθηκε, κατέκτησε το Εκαλατούμ και ανάγκασε τον Σαμσί-Αντάντ να δραπετεύσει εξορία στην Βαβυλώνα. Με τον θάνατο του Ναράμ-Σιν της Εσνούννα ο Σαμσί-Αντάντ ανακατέλαβε το Εκαλατούμ, αφού προετοιμάστηκε στρατιωτικά τρία χρόνια επιτέθηκε στην Ασσυρία, ανέτρεψε τον Ερισούμ Β΄ και τον διαδέχθηκε στον θρόνο (1809 π.Χ.). Τα *"Επώνυμα Χρονικά της Μαρί"* περιγράφουν την ανακατάληψη της Εκαλατούμ από τον Σαμσί-Αντάντ Α΄ αλλά δεν αναφέρουν τίποτα σχετικά με την χρονιά που ο Ερισούμ Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο της Ασσυρίας. Το πιθανότερο είναι ότι το μεγαλύτερο διάστημα της βασιλείας των 64 ετών βασίλευσε ο πατέρας του Ναράμ-Σιν της Ασσυρίας, ο Ναράμ Σιν βασίλευσε 44 ή 54 χρόνια.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Chen, Fei (2020). "Appendix I: A List of Assyrian Kings". Study on the Synchronistic King List from Ashur
*Barbara Cifola (1995). Analysis of variants in the Assyrian royal titulary from the origins to Tiglath-Pileser III. Istituto universitario orientale. 
*Klaas R Veenhof (2008). Mesopotamia: The Old Assyrian Period. Vandenhoeck & Ruprecht
*I. J. Gelb (1954). "Two Assyrian King Lists". Journal of Near Eastern Studies. 13 (4): 212–213
*Klaas R. Veenhof (2003). The Old Assyrian List of Year Eponyns from Karum Kanish and its Chronological Implications. Turkish History Society.

Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Απιδίτσα Αρκαδίας

Η **Απιδίτσα** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Χωρέμη, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μεγαλόπολης, του δήμου Μεγαλόπολης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αρκαδίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Μεγαλόπολης του νομού Αρκαδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.  Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν *Δεληχασάνι*. 

## Γεωγραφία
Η Απιδίτσα είναι οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται κοντά στη δυτική όχθη του Αλφειού και λίγο νοτιοδυτικότερα της Μεγαλόπολης, πάνω στην επαρχιακή οδό Μεγαλόπολης-Βάστα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 393. Απέχει 42 χλμ. περίπου ΝΔ. της Τρίπολης. 

## Πληθυσμός

## Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως *Δεληχασάνι* και προσαρτήθηκε στον δήμο Λυκοσούρας του νομού Αρκαδίας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χωρέμη και το 1928 μετονομάστηκε σε *Απιδίτσα*. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χωρέμη και προσαρτήθηκε στον δήμο Μεγαλόπολης. 

## Αξιοθέατα
* Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο ανατολικό τμήμα του οικισμού.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ.,  2010

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* https://www.facebook.com/%CE%86%CE%BD%CF%89-%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9-%CE%86%CE%BD%CF%89-%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%AD%CE%B9%CE%BA%CE%B1-101898159906828/

Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αρκαδίας
3406 Ομσκ

Ο **Ομσκ (Omsk)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1969 από τη Ρωσίδα Σοβιετική αστρονόμο Μπέλα Αλεξέγιεβνα Μπουρνάσεβα, που παρατηρούσε από το Ναούτσνι της Κριμαίας και του έδωσε το όνομα της μεγάλης σιβηρικής πόλεως Ομσκ, που ήταν η γενέτειρα της Μπουρνάσεβα.

## Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ομσκ εκτιμάται ότι είναι μεταξύ 13,4 και 16,6 χιλιομέτρων. Ο φασματικός τύπος του είναι μεταξύ **M** (μεταλλικού) και **X** (ανθρακούχου), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι μεταξύ 0,16 και 0,25. Ο Ομσκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ώρες και 16,5 λεπτά.

## Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τροχιακές παράμετροι, τροχιά κ.ά. από το JPL

Ομσκ
Συνθήκη της Βόννης

Η **Συνθήκη της Βόννης**, το κείμενο της οποίας αυτοαποκαλείται «σύμφωνο φιλίας» (*[[amicitia]]*), υπογράφηκε στις 7 Νοεμβρίου του 921 μεταξύ του Καρόλου Γ΄ της Γαλλίας και του Ερρίκου Α΄ της Γερμανίας. Η υπογραφή έλαβε χώρα σε μία μινιμαλιστική τελετή πάνω σε ένα πλοίο που βρισκόταν στον ποταμό Ρήνο, κοντά στη Βόννη. Η χρήση του ποταμού, ο οποίος ήταν το σύνορο μεταξύ των δύο βασιλείων τους, ως ουδέτερο έδαφος είχε ένα καρολίγγειο προηγούμενο και χρησιμοποιήθηκε τόσο στην κλασική αρχαιότητα όσο και στην Αγγλοσαξονική Αγγλία.

Η συνθήκη, η οποία χαρακτηρίστηκε διμερής, αμοιβαία και ισότιμη, αναγνώρισε τα σύνορα των δύο βασιλείων και την εξουσία των αντίστοιχων βασιλέων τους. 

Επιβεβαίωσε τη νομιμότητα της εκλογής του Ερρίκου από τους Γερμανούς άρχοντες και της κυριαρχίας του Καρόλου επί της Λοθαριγγίας. Στη συνθήκη, ο Ερρίκος τιτλοφορείται ως *rex Francorum Orientalium* («Βασιλιάς των Ανατολικών Φράγκων») και ο Κάρολος ως *rex Francorum occidentalium* (Βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων). Ο Κάρολος, οι επίσκοποι και οι κόμητές του υπέγραψαν πρώτοι την συνθήκη, επειδή ήταν βασιλιάς για μεγαλύτερο διάστημα και εξαιτίας του γεγονότος ότι ήταν μέλος της Δυναστείας των Καρολιδών.

Η συνθήκη, ωστόσο, ήταν αναποτελεσματική. Τον Ιανουάριο ή στις αρχές Φεβρουαρίου του 923, ο Ερρίκος έκανε μια συμφωνία φιλίας με τον σφετεριστή Ροβέρτο Α΄ εναντίον του Καρόλου. Ο Κάρολος έστειλε στη συνέχεια έναν λεγάτο στον Ερρίκο με το λείψανο του χεριού του Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, συνοδευόμενο από χρυσό και πολύτιμους λίθους. Ο Κάρολος πιθανότατα προσπαθούσε με αυτόν τον τρόπο να ανακαλέσει τον Ερρίκο στους όρους της συνθήκης της Βόννης και να τον απομακρύνει από τον Ροβέρτο. Τον Ιούνιο του 923, ο Κάρολος αιχμαλωτίστηκε στη Μάχη του Σουασόν και έχασε το βασίλειό του. Μέχρι το 925 ο Ερρίκος είχε προσαρτήσει τη Λοθαρίγγια.

## Βιβλιογραφία
*Ludwig Weiland, ed. *Constitutiones et acta publica imperatorum et regum inde ab anno DCCCXI usque ad annum MCXCVII (911–1197)*, MGH LL. Constitutiones 1 (Αννόβερο: 1893), [1](https://www.dmgh.de/mgh_const_1/index.htm#page/(1)/mode/1up)&nbsp;– 2, no. 1.

## Παραπομπές

Βό
Κατηγορία:Συνθήκες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Μαρμαρά Ερέγλισι

Το **Μαρμαρά Ερέγλισι** (η αρχαία ελληνική **[[Πέρινθος]]**, και αργότερα **Ηράκλεια**) είναι κωμόπολη και λιμάνι στη Θάλασσα του Μαρμαρά, καθώς και δήμος, στην Επαρχία Ραιδεστού. Βρίσκεται σε απόσταση 30 χλμ ανατολικά της Ραιδεστού και 90 χλμ δυτικά της Κωνσταντινούπολης, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2019, ο δήμος είχε πληθυσμό 26.007 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Σελαφιήλ

Ο **Άγιος Σελαφιήλ ο Αρχάγγελος**, γνωστός και ως **Σελατιήλ** ή **Ζεραχιήλ**, είναι ένας από τους επτά Αρχαγγέλους της Ανατολικής Ορθόδοξης και της Ανατολικής Καθολικής Εκκλησίας. Το όνομά του σημαίνει «η προσευχή του Θεού» ή «αυτός που προσεύχεται στον Θεό». Κάποιες φορές αναγνωρίζεται με τον Σαλαθιήλ από το Δεύτερο Βιβλίο του Έσδρα.

## Βιβλικές αναφορές
Ο Σελαφιήλ εμφανίζεται στον στίχο 31:6 του απόκρυφου εβραϊκού και χριστιανικού κειμένου «Η Σύγκρουση του Αδάμ και της Εύας με τον Σατανά», το οποίο περιγράφει πως ο Θεός στέλνει τον Σελαφιήλ και τον Σαριήλ προκειμένου να βοηθήσουν τον Αδάμ και την Εύα από την εξαπάτηση του Σατανά. Ο Θεός διέταξε τον Σελαφιήλ να τους κατεβάσει από την κορυφή του ψηλού βουνού και να τους πάει στο Σπήλαιο των Θησαυρών.

Ορισμένες χριστιανικές παραδόσεις θεωρούν τον Σελαφιήλ ως τον Άγγελο που αναφέρεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (8:3–4) της Καινής Διαθήκης, ο οποίος μεταβιβάζει τις προσευχές των ανθρώπων από τη Γη στον Θεό στον ουρανό: «Ένας άλλος Άγγελος ήρθε και στάθηκε στο θυσιαστήριο κρατώντας χρυσό θυμιατήρι. Και του δόθηκε πολύ θυμίαμα για να το προσφέρει, μαζί με τις προσευχές όλων όσοι ανήκουν στο λαό του Θεού, πάνω στο χρυσό θυσιαστήριο που βρισκόταν μπροστά στο θρόνο του Θεού. Απ’ τα χέρια του αγγέλου ο καπνός ανέβαινε με τις προσευχές των πιστών μπροστά στο Θεό».

## Προστάτης άγιος
Ο Σελαφιήλ θεωρείται συχνά ως ο προστάτης άγιος της προσευχής και της λατρείας για τα μέλη της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ορισμένων Καθολικών παραδόσεων. Σε ορισμένες Ορθόδοξες παραδόσεις, λέγεται ότι βοηθά τους ανθρώπους να ερμηνεύουν τα όνειρα, να κόβουν τους εθισμούς, να προστατεύουν τα παιδιά, να προστατεύουν τους εξορκισμούς και να παράγουν τη μουσική στον παράδεισο. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί μπορούν να ζητήσουν τη βοήθειά του εάν η προσευχή τους υποφέρει από περισπασμούς, απροσεξία ή ψυχρότητα. Στην καθολική παράδοση, απεικονίζεται με ένα θυμιατήρι.

## Εικονογραφία
Όταν απεικονίζεται στην εικονογραφία μόνος του ή με ατομικά χαρακτηριστικά, παρουσιάζεται σε στάση ταπεινής προσευχής, με κατεβασμένα μάτια και χέρια σταυρωμένα στο στήθος. Επίσης, μερικές φορές τον βλέπουμε να γονατίζει με το θυμιατήρι, προσευχόμενος. Η προσευχή θεωρείται η ξεχωριστή ιδιότητά του.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αρχάγγελοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Πίπα (ποδοσφαιριστής)

Ο **Γκονθάλο Άβιλα Γκορδόν** (ισπανικά: Gonzalo Ávila Gordón) (γενν. 26 Ιανουαρίου 1998), γνωστός ως **Πίπα** (Pipa), είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τη Λουντογκόρετς.

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

### Εσπανιόλ
Ο Πίπα ολοκλήρωσε τη νεανική σταδιοδρομία του στην ΡΚΝ Εσπανιόλ, αφού προηγουμένως ήταν μέλος των ακαδημιών των ΚΦ Νταμ και ΦΣ Εσπαραγκέρα. Έκανε το ντεμπούτο του με την ΡΚΝ Εσπανιόλ Β στις 20 Φεβρουαρίου 2016, στην εκτός έδρας ήττα της με 0–1 εναντίον της Βαλένθια ΚΦ Μεστάγια για τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β.

Ο Πίπα ήταν βασικός παίκτης για τη Β ομάδα κατά τη διάρκεια της σεζόν 2016–17, η οποία ολοκληρώθηκε με υποβιβασμό. Στις 22 Μαΐου 2017 ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2022, και σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα στις 27 Αυγούστου, σημειώνοντας το τελευταίο γκολ σε μια εντός έδρας νίκη με 3–0 εναντίον της ΦΚ Ασκό για την Τερθέρα Ντιβισιόν.

Στις 28 Μαΐου 2018, ο Πίπα προήχθη στην πρώτη ομάδα της Πριμέρα Ντιβισιόν ενόψει της σεζόν 2018–19. Στις 2 Ιανουαρίου, αφού απέτυχε να εμφανιστεί σε κάποιον αγώνα για τους *Pericos*, δόθηκε με δανεισμό στην ΚΓ Ταρραγόνα της Σεγούντα Ντιβισιόν, μέχρι τον Ιούνιο.

Ο Πίπα έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 6 Ιανουαρίου 2019, σε μια εντός έδρας νίκη με 1–0 εναντίον της Κόρδοβα ΚΦ. Ήταν βασικός παίκτης για τον σύλλογο κατά τη διάρκεια της εξάμηνης περιόδου του, όπου ολοκληρώθηκε με τον υποβιβασμό της ομάδας.

Μετά την επιστροφή του στην Εσπανιόλ, ο Πίπα έλαβε τη φανέλα με το νούμερο 2 και έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα στις 15 Αυγούστου 2019, ξεκινώντας στην εντός έδρας νίκη με 3-0 επί της ΦΚ Λουκέρνη για το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2019-20. Έκανε το ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία στις 26 Σεπτεμβρίου, σε μια εκτός έδρας ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Θέλτα Βίγο.

### Χάντερσφιλντ Τάουν
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2020, ο Πίπα υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την Χάντερσφιλντ Τάουν της Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ, έναντι άγνωστης αμοιβής. Σκόραρε το πρώτο του γκολ για τη Χάντερσφιλντ σε μια νίκη με 3–0 επί της Μίλγουολ ΦΚ στις 31 Οκτωβρίου.

### Ολυμπιακός
Στις 23 Ιουνίου 2022, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του Πίπα με τριετές συμβόλαιο.

## Εθνική ομάδα
Ο Πίπα έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Ισπανίας Κ19 και Κ21.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
* 

Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Καταλανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΓ Ταρραγόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάντερσφιλντ Τάουν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουντογκόρετς Ραζγκράντ