open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Σαϊβισμός

Ο **Σαϊβισμός** ή **Σιβαϊσμός** (σανσκρ. शैवसंप्रदाय, *Śaivasampradāyaḥ*) είναι μία από τις μείζονες παραδόσεις του Ινδουισμού, η οποία λατρεύει τον θεό Σίβα ως το υπέρτατο Ον. Ενσωματώνει πολλές επιμέρους παραδόσεις, που κυμαίνονται από τον δυαδικό θεϊσμό (π.χ. Σαΐβα Σιντάντα) μέχρι τον μονιστικό μη-θεϊσμό με προσανατολισμό προς τη γιόγκα (π.χ. Σαϊβισμός του Κασμίρ). Γενικώς θεωρεί τόσο τις Βέδες όσο και τα κείμενα Άγκαμα ως σημαντικές θεολογικές πηγές. Σύμφωνα με μία εκτίμηση του 2010 από τους Johnson & Grim, ο Σαϊβισμός είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ινδουιστική παράδοση ή κλάδος, καθώς τον ακολουθούν περίπου 252 εκατομμύρια πιστοί, ή το 26,6% του συνόλου των Ινδουιστών.

Ο Σαϊβισμός αναπτύχθηκε ως αμάλγαμα προ-βεδικών θρησκευτικών ρευμάτων και παραδόσεων, που προέκυψαν από τις νότιες παραδόσεις και φιλοσοφίες των Ταμίλ (Σαΐβα Σιντάντα), οι οποίες αφομοιώθηκαν στη μη-βεδική παράδοση για τον Σίβα. Στην πορεία της συνθέσεως του Ινδουισμού, αρχίζοντας από τους τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες, αυτές οι προβεδικές παραδόσεις συνταίριαξαν με τον βεδικό θεό Ρούντρα και άλλες βεδικές θεότητες, ενσωματώνοντας τις μη-βεδικές παραδόσεις για τον θεό Σίβα στο σύστημα Βέδες-Βραχμανισμός.

Ο Σαϊβισμός διαδόθηκε κατά την 1η χιλιετία μ.Χ., καθιστάμενος ταχέως η κυρίαρχη θρησκευτική παράδοση πολλών ινδουιστικών βασιλείων. Λίγο αργότερα έφθασε και στη Νοτιοανατολική Ασία, με χιλιάδες ναούς του να ανεγείρονται στα νησιά της Ινδονησίας, στην Καμπότζη και στο Βιετνάμ, μέρη στα οποία συνεξελίχθηκε μαζί με τον Βουδισμό.

Η σιβαϊκή θεολογία ποικίλλει, με το ένα άκρο της να διατείνεται ότι ο Σίβα είναι ταυτοχρόνως ο δημιουργός, ο συντηρητής και ο καταστροφέας, και το άλλο να ταυτίζει τον Σίβα με το Άτμαν (τον αληθινό ή αιώνιο Εαυτό) του καθενός και με κάθε ζωντανό ον. Ο Σαϊβισμός σχετίζεται ιδιαίτερα με τον Σακτισμό, και ορισμένοι Σαϊβιστές εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα τόσο σε ναούς του Σίβα όσο και σε ναούς της θεάς Σάκτι-Μαχαντέβι, νοουμένης ως το ενεργητικό στοιχείο του θεού Σίβα. Η σαϊβιστική παράδοση, περισσότερο από κάθε άλλη έκφανση του Ινδουισμού αποδέχεται τον ασκητικό βίο και δίνει έμφαση στη γιόγκα. Γενικώς, όπως και τα άλλα ρεύματα του Ινδουισμού, ενθαρρύνει τον άνθρωπο να ανακαλύψει και να ενωθεί με τον θεό μέσα του (στην προκείμενη περίπτωση με τον Σίβα). 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Το λήμμα «Shaivism» στην *[[Encyclopædia Britannica]]*
* ''Saivism.Net''

Σαιβισμος
Κάτω Καλύβια Ηρακλείου

Τα **Κάτω Καλύβια** είναι πολύ μικρός οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.

## Γενικά στοιχεία
Τα Κάτω Καλύβια βρίσκονται σε υψόμετρο 190 μέτρα, πολύ κοντά στα Καλύβια Μονοφατσίου (μόλις 2 χλμ.) νοτιοδυτικά και 28 χλμ. νότια από τα  Πεζά (έδρα του δήμου) ενώ στα βόρεια και δυτικά τους περνάει ο Αναποδάρης ποταμός. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρονται επίσημα το 1971 να απογράφονται στην κοινότητα Καλυβίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Καλύβια και το Νεοχώρι αποτελούν την κοινότητα Καλυβίων, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων ενώ με την απογραφή 2011 είχαν απογραφεί 2 κάτοικοι και με αυτήν του 2021 δεν απογράφηκε κάποιος. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Νεοχώρι Ηρακλείου

Το **Νεοχώρι** είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Νεοχώρι βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μέτρα, κοντά στα Καλύβια Μονοφατσίου (μόλις 3 χλμ.) δυτικά και 28 χλμ. νότια από τα  Πεζά (έδρα του δήμου). Οι κάτοικοί του  ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία, αμπελοκαλλιέργεια και ελαιοκαλλιέργεια. Το χωριό αναφέρεται σε έγγραφο του 1374 και καθόλου στις Βενετσιάνικες απογραφές καθώς και στην τούρκικη απογραφή του 1671 με το όνομα *Κακού* με 15 χαράτσα. Με το όνομα *Κακού* καταγράφεται και στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 με 2 τούρκικες οικογένειες ενώ στην απογραφή του 1881, να ανήκει στον τότε δήμο Σκινιά με 82 Τούρκους κατοίκους.  

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, το 1925 να προσαρτάται στην κοινότητα Καλυβίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Καλύβια και τα Κάτω Καλύβια αποτελούν την κοινότητα Καλυβίων, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων ενώ με την απογραφή 2011 είχαν απογραφεί 2 κάτοικοι και με αυτήν του 2021 είναι 142. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Ζοάο Παλίνια

Ο **Ζοάο Μαρία Λόμπο Άλβες Παλάρες Κόστα Παλίνια Γκονσάλβες** (Πορτογαλική προφορά: [ʒuˈɐ̃w̃ pɐˈʎiɲɐ], 9 Ιουλίου 1995) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος στην Τότεναμ Χότσπερ ως δανεικός από τη Μπάγερν Μονάχου και στην εθνική ομάδα της Πορτογαλίας.

Ξεκίνησε την καριέρα του στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, όπου έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην πρώτη ομάδα το 2017 και αγωνίστηκε επίσης ως δανεικός στη Μορεϊρένσε, την Μπελενένσες και την Μπράγκα. Μετά την επιστροφή του το 2020, έγινε βασικός, κατακτώντας ιδιαίτερα το πρωτάθλημα Πριμέιρα Λίγα το 2020–21 και δύο συνεχόμενα Λιγκ Καπ Πορτογαλίας το 2021 και το 2022. Τον Ιούλιο του 2022, υπέγραψε στην ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ, Φούλαμ, έναντι 20 εκατομμυρίων λιρών, όπου αγωνίστηκε για δύο σεζόν βοηθώντας την ομάδα να τερματίσει στη μέση της βαθμολογίας. Εντάχθηκε στη Μπάγερν Μονάχου τον Ιούλιο του 2024.

Ως πρώην διεθνής νεαρών ομάδων της Πορτογαλίας, τερμάτισε δεύτερος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κάτω των 19 ετών το 2014. Ο Παλίνια έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών το 2021 και συμμετείχε στις αποστολές για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 και δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (2020 και 2024), επίσης κατέκτησε το Πρωτάθλημα Εθνών ΟΥΕΦΑ 2024–25.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μορειρένσε ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Ος Μπελενένσες
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2024
Ιωάννης ντε λα Πολ, κόμης του Λίνκολν

Ο **Ιωάννης του λα Πολ**, αγγλ.: *John de la Pole, Earl of Lincoln* (  1460 – 16 Ιουνίου 1487) ήταν ηγετική φυσιογνωμία της αριστοκρατίας των Υορκιστών κατά τη διάρκεια των Πολέμων των Δύο Ρόδων.

Μετά το τέλος τού θείου του Ριχάρδου Γ', ο λα Πολ συμφιλιώθηκε με το νέο καθεστώς των Τυδώρ, αλλά δύο χρόνια αργότερα οργάνωσε μια μεγάλη εξέγερση των Υορκιστών. Επιδίωξε να τοποθετήσει τον Λάμπερτ Σίμνελ στον θρόνο, ισχυριζόμενος ότι ο Σίμνελ ήταν στην πραγματικότητα ο εξάδερφός του Εδουάρδος, κόμης του Γουόρικ, γιος  του Γεωργίου. Το εάν ο λα Πολ σκόπευε ή όχι να πάρει τον θρόνο για τον εαυτό του εάν ήταν επιτυχημένος, δεν είναι γνωστό, αλλά έχει υποτεθεί ευρέως από τους ιστορικούς. Ηττήθηκε και σκοτώθηκε στη μάχη του Στόουκ το 1487.

## Διαδοχος του θρόνου
Μετά το τέλος τού θείου του Εδουάρδου Δ΄, ο λα Πολ έγινε σταθερός υποστηρικτής τού άλλου θείου του Ριχάρδου Γ'. Του δόθηκαν έσοδα περίπου 500 λιρών τον χρόνο και διορίστηκε πρόεδρος του Συμβουλίου του Βορρά.  Μετά το τέλος τού γιου και διαδόχου τού Ριχάρδου Γ΄, Εδουάρδου  του Μίντλεχαμ, ορίστηκε να τον αντικαταστήσει ως υποδιοικητής τού βασιλιά στην Ιρλανδία, αν και αυτή ήταν μια ονομαστική θέση, καθώς η κυβέρνηση της Ιρλανδίας διοικούνταν τοπικά από τον Τζέραλντ Φιτζ Τζέραλντ, 8ο κόμη του Κιλνταίρ. 

Κατά τον τελευταίο χρόνο της βασιλείας τού Ριχάρδου, ο Λίνκολν φαίνεται να ορίστηκε διάδοχος τού θρόνου, αν και ποτέ δεν ανακηρύχθηκε δημόσια ως τέτοιος.   Ο Εδουάρδος κόμης του Γουόργουικ, είχε ανώτερη αξίωση, αλλά καθαιρέθηκε αφού ο πατέρας του, Γεώργιος δούκας του Κλάρενς, κρίθηκε ένοχος για προδοσία εναντίον τού αδελφού του, Εδουάρδου Δ', το 1478. Ο Ριχάρδος Γ΄ έκανε σημαντικές επιχορηγήσεις γης στον Λίνκολν και τού παραχώρησε τα έσοδα τού δουκάτου της Κορνουάλης, που παραδοσιακά δίνονταν στον διάδοχο. 

## Οικογένεια
Ο Λίνκολν νυμφεύτηκε, ίσως στα τέλη της δεκαετίας του 1470, τη Μαργαρίτα Φιτζάλαν, κόρη του Θομάς Φιτζάλαν, 10ου κόμη του Άρουντελ, και της Μαργαρίτας Γούντβιλ, αδελφής της Ελισάβετ Γούντβιλ.  Ωστόσο, δεν υπήρχαν απόγονοι.  Ορισμένες πηγές ισχυρίζονται ότι είχαν έναν γιο, που τον έλεγαν Έντουαρντ, αλλά αυτό δεν είναι δυνατό καθώς η Μάργκαρετ ήταν μόλις οκτώ ετών τη στιγμή της υποτιθέμενης γέννησης του Έντουαρντ.

Τον Οκτώβριο του 1524, ο πατέρας της Mαργαρίτας, Θωμάς Φιτζάλαν, της κληροδότησε ένα «μεγάλο δαχτυλίδι με τιρκουάζ». Φαίνεται να μην έχει αυτή ξαναπαντρευτεί και η ημερομηνία τού τέλους της είναι άγνωστη. 

## Παραπομπές


## Αναφορές
* 
* 
* Horrox, Rosemary (2004). "Pole, John de la, earl of Lincoln (c.1460–1487)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/22449. (Subscription or UK public library membership required.)
* 
* 
* 

Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς
Jaecoo

thumb|Jaecoo J7 (2023)
thumb|Jaecoo J9 (2023)
thumb|Jaecoo J6 (2024)

Η **Jaecoo** είναι μια επωνυμία του κινεζικού κατασκευαστή οχημάτων Chery που έκανε το ντεμπούτο της το 2023. Η μάρκα ιδρύθηκε για την εμπορία SUV στις εξαγωγικές αγορές. Τα οχήματα Jaecoo ξεκίνησαν να πωλούνται το 2024 σε διάφορες αγορές όπως η Ευρώπη, η Ρωσία, η Μαλαισία, η Μέση Ανατολή, η Νότια Αφρική και η Χιλή.

## Ιστορία

Τον Απρίλιο του 2023, η κινεζική εταιρεία Chery Automobile ξεκίνησε επίσημα τη δημιουργία δύο αδελφών εμπορικών σημάτων αυτοκινήτων, που, σε αντίθεση με άλλους κλάδους, δημιουργήθηκαν με γνώμονα μόνο τις εξαγωγικές αγορές. Η δημιουργία τους ήταν το αποτέλεσμα μιας απόφασης που ελήφθη τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα μια στρατηγική που αποσκοπεί στην επίτευξη ετήσιων πωλήσεων 1,4 εκατομμυρίων αυτοκινήτων έως το 2030. Εκτός από το Omoda, έκανε το ντεμπούτο του και ο Jaecoo, που ξεχώριζε από την πρώτη για τον πιο χρηστικό χαρακτήρα και το συμβατικό στυλ μοντέλων.

Το όνομα της εταιρείας είναι συνδυασμός της γερμανικής λέξης "Jäger" ("κυνηγός") και της αγγλικής λέξης "cool" ("cool"). Όπως και στην περίπτωση της Omoda, το πρώτο μοντέλο Jaecoo ήταν ένα συμπαγές SUV που ήταν ήδη διαθέσιμο στην κινεζική αγορά με τη μητρική μάρκα Chery. Το Jaecoo J7 δημιουργήθηκε ως παραλλαγή εξαγωγής του Chery Tansuo 06, Εκτός από άλλα λογότυπα, διακρίνεται και από αναδιαμορφωμένη σχάρα ψυγείου και προφυλακτήρες.

Κατά τη διάρκεια της έκδοσης του Κατάρ του Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης στη Doha, η Jaecoo παρουσίασε το δεύτερο προϊόν της που προορίζεται να επεκτείνει σταδιακά το χαρτοφυλάκιο των μοντέλων της στις παγκόσμιες αγορές, το Jaecoo J9., είναι και πάλι μια παραλλαγή εξαγωγής ενός υπάρχοντος προϊόντος - Chery Tiggo 9 Η προσφορά της Jaecoo επεκτάθηκε περαιτέρω στα μέσα του 2024, όταν τον Απρίλιο παρουσιάστηκε η έκδοση εξαγωγής του ηλεκτρικού crossover iCar 03 με το όνομα Jaecoo J6. Τον Οκτώβριο του 2024, παρουσιάστηκε το τέταρτο προϊόν, αυτή τη φορά χωρίς αντίστοιχο στη μητρική σειρά Chery - το subcompact crossover Jaecoo J5.

### Κάλυψη αγοράς
Αν και η μάρκα Jaecoo έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της τον Απρίλιο του 2023, τον πρώτο χρόνο, το ντεμπούτο στην αγορά πραγματοποιήθηκε το φθινόπωρο του 2023 μόνο σε μεμονωμένες αγορές από την περιοχή ΚΑΚ, όπως η Ρωσία ή Καζακστάν. Η επέκταση της παγκόσμιας επωνυμίας Chery εντάθηκε το 2024. Τον Φεβρουάριο, η Jaecoo ξεκίνησε τις πωλήσεις στο Μεξικό ως η πρώτη χώρα από την περιοχή της Λατινικής Αμερικής, και ένα μήνα αργότερα - στην Ταϊλάνδη, ως η πρώτη χώρα στη Νοτιοανατολική Ασία. Τον Απρίλιο του 2024, η Jaecoo κάλυψε επίσης την Αφρική, ξεκινώντας από την αγορά της Νότιας Αφρικής, καθώς και του Ισραήλ. Τον Ιούλιο, η επόμενη περιοχή πωλήσεων ήταν η Μέση Ανατολή, ξεκινώντας από τη Σαουδική Αραβία, και το δεύτερο εξάμηνο του 2024, η Jaecoo ξεκίνησε τη διανομή στις ευρωπαϊκές αγορές. Ξεκίνησε στην Ιταλία, για να περάσει, μεταξύ άλλων, τον Σεπτέμβριο στην Ισπανία. ή Πολωνία

## Αναφορές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Official website

Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες της Κίνας
Γηροκομείο

thumb|320px|Ένας σκύλος συναισθηματικής υποστήριξης που επισκέφτηκε έναν ηλικιωμένο σε γηροκομείο.
Ένα **γηροκομείο**, γνωστό και ως **μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων**, **εξειδικευμένες νοσηλευτικές εγκαταστάσεις** ή **εγκαταστάσεις μακροχρόνιας φροντίδας**, είναι ένας χώρος διαμονής και φροντίδας για ηλικιωμένους ή άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας που χρειάζονται συνεχή ιατρική παρακολούθηση και βοήθεια στην καθημερινότητά τους. Παρέχει εξειδικευμένες υπηρεσίες, όπως 24ωρη φροντίδα από ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, φυσικοθεραπείες, φροντίδα για χρόνιες παθήσεις και επείγουσα ιατρική υποστήριξη. Εκτός από την ιατρική περίθαλψη, προσφέρεται βοήθεια σε βασικές ανάγκες, όπως το φαγητό, η υγιεινή και η κινητικότητα, ενώ παρέχονται και κάποιες δραστηριότητες για ψυχαγωγία ή κοινωνική αλληλεπίδραση, αν η κατάσταση των ασθενών το επιτρέπει. Τα γηροκομεία απευθύνονται σε άτομα που δεν μπορούν να λάβουν την απαραίτητη φροντίδα στο σπίτι ή σε λιγότερο εξειδικευμένα ιδρύματα, όπως τα ιδρύματα συνταξιούχων.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γηριατρική
Κατηγορία:Κοινωνικό έργο
Κατηγορία:Φροντίδα υγείας
Ίδρυμα συνταξιούχων

[thumb|upright=0.8|Ίδρυμα συνταξιούχων στο [Ισραήλ]]
Ένα **ίδρυμα συνταξιούχων** ή **οίκος συνταξιούχων**, γνωστός και ως **οίκος ευγηρίας**, αν και ο *οίκος ευγηρίας* αναφέρεται και στα γηροκομεία, είναι ένας χώρος διαμονής και φροντίδας για ηλικιωμένους που δεν μπορούν ή δεν επιθυμούν να ζουν μόνοι τους. Παρέχει βασικές υπηρεσίες, όπως άνετη και ασφαλή διαμονή, καθημερινή διατροφή προσαρμοσμένη στις ανάγκες τους, βοήθεια σε δραστηριότητες όπως η προσωπική υγιεινή και η λήψη φαρμάκων, καθώς και ιατρική επίβλεψη από νοσηλευτές ή ιατρούς. Επιπλέον, προσφέρει ευκαιρίες για κοινωνική ζωή μέσω ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων, εκδηλώσεων και ομαδικών συναντήσεων. Οι χώροι είναι διαμορφωμένοι με ασφάλεια για την αποφυγή ατυχημάτων και διαθέτουν συστήματα έκτακτης ανάγκης. Τα ιδρύματα συνταξιούχων μπορεί να είναι δημόσια ή ιδιωτικά, ενώ το επίπεδο φροντίδας ποικίλλει, καλύπτοντας από βασικές καθημερινές ανάγκες έως εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα για άτομα με σοβαρά προβλήματα υγείας. Ένα ίδρυμα συνταξιούχων διαφέρει από ένα γηροκομείο κυρίως στο επίπεδο ιατρικής φροντίδας που παρέχεται. Οι κοινότητες συνταξιούχων, σε αντίθεση με τα ιδρύματα συνταξιούχων, προσφέρουν ξεχωριστά και αυτόνομα σπίτια για τους κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Στέγαση
Κατηγορία:Γηριατρική
Κατηγορία:Κοινωνικό έργο
Κατηγορία:Ιδιωτικά προγράμματα βοήθειας
Ριουκίτσι Ινάντα

Ο **Ριουκίτσι Ινάντα** (ιαπ. 稲田 龍吉, 18 Μαρτίου 1874 – 27 Φεβρουαρίου 1950) ήταν Ιάπωνας ιατρός, εξέχοντας πανεπιστημιακός και ερευνητής της μικροβιολογίας. Ανεκάλυψε τον παράγοντα που προκαλεί τη λεπτοσπείρωση και υπήρξε πρωτοπόρος της ιαπωνικής κλινικής καρδιολογίας και ογκολογίας.

Ο Ινάντα γεννήθηκε στην πόλη Ναγκόγια της Ιαπωνίας και πήρε πτυχίο ιατρικής από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο (τότε γνωστό ως «Αυτοκρατορικό») προτού συνεχίσει τις ιατρικές σπουδές του στη Γερμανία. Επιστρέφοντας στην Ιαπωνία, έγινε ο πρώτος καθηγητής ιατρικής στο «Ιατρικό Κολέγιο Φουκουόκα» (福岡医科大学) του Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου του Κιότο (京都帝国大学), δηλαδή την ιατρική σχολή του σημερινού Πανεπιστημίου του Κιούσου.

205px|left|thumb|Ο τάφος του δρα. Ινάντα στο Τόκιο
Το 1914-1915 ο Ινάντα ανεκάλυψε το βακτήριο λεπτόσπειρα που προκαλεί τη νόσο λεπτοσπείρωση, στη μορφή που αποκαλείται και αιμορραγικός ίκτερος ή νόσος του Weil. Επιπλέον, ανέπτυξε μια επιτυχημένη θεραπεία της, βασισμένη σε ορρό του αίματος με αντισώματα. Το αρχικό δείγμα υλικού που απεμόνωσε ο Ινάντα το 1914 έχει διατηρηθεί ως σημαντικό τεκμήριο στην ιστορία της ιατρικής. Το 1915 περιέγραψε τον παθογόνο αυτόν παράγοντα σε μια σειρά δημοσιεύσεων με τίτλο «Η νόσος του αιμορραγικού ίκτερου της *σπειροχαίτης*» (日本黄疸出血性「スピロヘータ」病 = *Nihon ōdan shukketsu-sei supirohēta byō*), που καλύπτουν από την ανακάλυψη του παθογόνου έως τις πηγές μολύνσεως, την κλινική αντιμετώπιση, την παθολογία, τη διάγνωση και τη θεραπεία της νόσου.

Ο Ινάντα ήταν ο πρώτος επιστήμονας που εισήγαγε έναν ηλεκτροκαρδιογράφο στην Ιαπωνία και, μαζί με συναδέλφους του στην ιατρική σχολή, υπήρξε ένας από τους πρώτους χρήστες της στη χώρα. Υπήρξε επίσης εξαιρετικός ογκολόγος και ήταν αντιπρόεδρος της Ιαπωνικής Εταιρείας Ογκολογικών Ερευνών από το 1919 έως τον θάνατό του.

Το 1920 ο Ινάντα έγινε καθηγητής της Ιατρικής στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου του Τόκιο και το 1928 ανέφερε τα πρώτα κρούσματα ελκώδους κολίτιδας στην Ιαπωνία, δέκα περιπτώσεις που κατέγραψε και συσχέτισε μέσα σε δέκα χρόνια. Το 1943 έγινε ο πρόεδρος της Ιαπωνικής Ιατρικής Ενώσεως.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Kobayashi, Y.: «Discovery of the causative organism of Weil's disease: historical view», *Journal of Infectious Chemotherapy*, τόμ. 7, No. 1 (Μάρτιος 2001), σσ.&nbsp;10-15

Κατηγορία:Ιάπωνες ιατροί
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Τόκιο
Μαδέ Ηρακλείου

Το **Μαδέ** είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Μαδέ βρίσκεται ανατολικά του όρους Οξύ Κεφάλι σε υψόμετρο 340 μέτρα ενώ απέχει 17 χλμ. Β. του Πύργου Μονοφατσίου και 20 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα  Πεζά (έδρα του δήμου). 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, το 1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τεφελίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Χαράκι και τον Βοριά αποτελούν την κοινότητα Χαρακίου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων ενώ με την απογραφή 2011 είχαν απογραφεί 22 κάτοικοι και με αυτήν του 2021 είναι 19. 

## Σημείωση
Στον Δήμο Μαλεβιζίου της Π.Ε. Ηρακλείου υπάρχει ο οικισμός Μαδές. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Άρτας 2010–11

Για την **περίοδο 2010-11**, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Άρτας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Άρτας.

Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Άρτας κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Άρτας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.Παράλληλα αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.

## Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Άρτας είναι η εξής:

* Α' Κατηγορία
* Β' Κατηγορία

### Α' Κατηγορία
Το πρωτάθλημα διεξάγεται με τη συμμετοχή 14 συλλόγων.Οι παρακάτω ομάδες είναι αυτές που πήραν μέρος στην Α' Κατηγορία την περίοδο 2010-11.

Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Άρτας
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2010-2011
Γουλιέλμος ντε λα Πολ (1478-1539)

Ο **σερ Γουλιέλμος ντε λα Πολ**, αγγλ.: *Sir William de la Pole* (1478 – κάπου μεταξύ Οκτωβρίου και Νοεμβρίου 1539),  ήταν Άγγλος ευγενής και Ιππότης του κάστρου Γουίνγκφηλντ στο Γουίνγκφηλντ του Σάφολκ. Ήταν γιος του Ιωάννου ντε λα Πολ, 2ου δούκα του Σάφολκ (1442–1492) και της δούκισσας Eλισάβετ της Υόρκης (1444–1504), αδελφής του Eδουάρδου Δ΄ και του Ριχάρδου Γ΄. Μέσω της μητέρας του, ήταν ξεκάθαρα στη γραμμή διαδοχής του Αγγλικού Στέμματος, με τελικά καταστροφικές συνέπειες για τον εαυτό του. 

Γύρω στο 1497 νυμφεύτηκε την Kατερίνη Στούρτον, κόρη του Γουίλιαμ Στούρτον, 2ου βαρόνου Στούρτον και της Mάργκαρετ Τσιντιόκε, αλλά δεν είχαν απογόνους.  Η Κατερίνη, δύο φορές χήρα και περίπου 42 ετών, ήταν περισσότερο από 20 χρόνια μεγαλύτερη από τον Γουίλιαμ, επομένως το κίνητρο του γάμου ήταν πιθανώς οικονομικό (ο δεύτερος σύζυγός της Χένρι, λόρδος Γκρέι του Κόντνορ της είχε αφήσει μεγάλο μέρος της περιουσίας του).

Ήταν αδελφός του Ιωάννη ντε λα Πολ, κόμη του Λίνκολν, του Εδμόνδου ντε λα Πολ, 3ου δούκα του Σάφολκ και του Ριχάρδου ντε Λα Πολ. Ως ανιψιοί του Εδουάρδου Δ', η οικογένεια λα Πολ είχε πολύ ισχυρότερη κληρονομική αξίωση για τον θρόνο από τον Ερρίκο Ζ' Τυδώρ, ο οποίος καταγόταν μέσω της μητέρας του από έναν νόθο γιο του Ιωάννη της Γάνδης.  Ακόμα και αν ο Γουίλιαμ, σε αντίθεση με τα αδέλφια του, δεν είχε προσωπική φιλοδοξία να καταλάβει τον θρόνο, η καταγωγή του θα είχε κάνει αδύνατο για τον Ερρίκο Ζ΄ να τον εμπιστευτεί. Η ανακάλυψη μιας συνομωσίας που αφορούσε τους αδελφούς λα Πολ το 1501, σφράγισε τη μοίρα του Γουλιέλμου.

Κρατήθηκε αιχμάλωτος στον Πύργο του Λονδίνου για 37 χρόνια μέχρι το τέλος του, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στην ιστορία του Πύργου, επειδή φέρεται ότι σχεδίαζε εναντίον του βασιλιά Ερρίκου Ζ' με τους αδελφούς του Εδμόνδο και Ριχάρδο, οι οποίοι εγκατέλειψαν τη χώρα το 1501, όταν αποκαλύφθηκε η συνωμοσία τους.. Το γεγονός ότι ο Γουίλιαμ δεν έφυγε μαζί τους, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως απόδειξη ότι ήταν αθώος, αλλά ο βασιλιάς δεν εμπιστευόταν αυτή την άποψη. 

## Αναφορές

Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς
Κατηγορία:Οικογένεια ντε λα Πολ
Σερβική Αθλητική Ένωση

δεξιά|μικρογραφία| Λογότυπο της Σερβικής Αθλητικής Ένωσης
Η Αθλητική Ομοσπονδία Σερβίας (SSS) περιλαμβάνει όλες τις αθλητικές ομοσπονδίες της χώρας, όπως αυτές του ποδοσφαίρου, του βόλεϊ, του μπάσκετ, του σκι και άλλων αθλημάτων. Η SSS υποστηρίζει ένα ευρύ φάσμα αθλητικών εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων στη Σερβία. Επιπλέον, κάθε πόλη διαθέτει τη δική της αθλητική ομοσπονδία και τους τοπικούς της εκπροσώπους.

Σε συνεργασία με την εταιρεία Meridian, η Αθλητική Ομοσπονδία Σερβίας (SSS) έχει συμβάλει σημαντικά στην αθλητική ανάπτυξη στη Σερβία, παρέχοντας μεγάλο αριθμό αθλητικών εγκαταστάσεων και εξοπλισμού σε πολλές πόλεις της χώρας. Αυτή η συνεργασία ενισχύει την πρόσβαση στον αθλητισμό και προάγει τη συμμετοχή σε διάφορα αθλήματα σε ολόκληρη την περιοχή.

## Ιστορία
Η Αντιφασιστική Συνέλευση Εθνικής Απελευθέρωσης της Σερβίας, ως το ανώτατο νομοθετικό και εκτελεστικό όργανο της δημοκρατικής Σερβίας, αποφάσισε στις 24 Μαρτίου 1945 να αναθέσει την ανώτατη διεύθυνση της φυσικής αγωγής στην Πρωτοβουλία Αθλητικής Επιτροπής της Σερβίας σε ολόκληρη την επικράτεια της Ομοσπονδιακής Σερβίας. Ήταν τότε που ιδρύθηκε η Αθλητική Ομοσπονδία Σερβίας.

Η έδρα της ομοσπονδίας βρίσκεται στην οδό Makedonska, στην περιοχή Savski Venac, στο Βελιγράδι.

## Διαχείριση
Ο πρόεδρος της Αθλητικής Ομοσπονδίας Σερβίας (SSS) είναι ο Ντάβορ Στεφάνεκ, Σέρβος παλαιστής και εθνικός εκπρόσωπος στο άθλημα της ελληνορωμαϊκής πάλης. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 και του Πεκίνου το 2008. Είναι κάτοχος χάλκινου μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Λας Βέγκας το 2015 και χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Σερβική Αθλητική Ένωση 

## Αναφορές
Εγιαλέτι του Βιδινίου

Το **Εγιαλέτι του Βιδινίου** (οθωμανικά τουρκικά: *Eyālet-i Vīdīn*) ήταν διοικητική εδαφική οντότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που βρίσκεται στο έδαφος της σημερινής βορειοδυτικής Βουλγαρίας.

Ιδρύθηκε το 1846 και διοικητικό κέντρο ήταν το Βίντιν. Ενσωματώθηκε στο βιλαέτι του Δούναβη το 1864 και τα σαντζάκιά του περιορίστηκαν σε δήμους εκτός από το Βίντιν.

## Διοικητικές διαιρέσεις
Τα σαντζάκια του εγιαλέτι του Βιδινίου στα μέσα του 19ου αιώνα:
# Σαντζάκι του Τύρνοβο
# Σαντζάκι του Βιδινίου
# Σαντζάκι του Λομ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οθωμανική Βουλγαρία
Βιδινίου
Κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας
Εγιαλέτι της Βαγδάτης

Το **Εγιαλέτι της Βαγδάτης** (οθωμανικά τουρκικά: *Eyālet-i Baġdād*) ήταν διοικητική εδαφική οντότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία περιελάμβανε την περιοχή της Βαγδάτης. Η αναφερόμενη έκτασή του τον 19ο αιώνα ήταν 62.208 τετραγωνικά μίλια (161.120 km2).

## Ιστορία
Ο Σαφαβίδης σάχης Ισμαήλ Α΄ πήρε την περιοχή της Βαγδάτης από τους Ασπροπροβατάδες το 1508. Μετά την κατάληψη των Σαφαβιδών, Σουνίτες Μουσουλμάνοι, Εβραίοι και Χριστιανοί έγιναν στόχοι δίωξης και σκοτώθηκαν επειδή ήταν άπιστοι. Επιπλέον, ο Σάχης Ισμαήλ διέταξε την καταστροφή του τάφου του Αμπού Χανίφα, ιδρυτή της νομικής σχολής των Χανάφι, την οποία οι Οθωμανοί υιοθέτησαν ως επίσημο νομικό οδηγό τους.

Το 1534, η Βαγδάτη καταλήφθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και το εγιαλέτι ιδρύθηκε το 1535. Μεταξύ 1623 και 1638, βρισκόταν και πάλι στα χέρια του Ιράν. Ανακαταλήφθηκε αποφασιστικά από τους Οθωμανούς το 1638, η κατοχή των οποίων επί του Ιράκ συμφωνήθηκε με τη Συνθήκη του Ζουχάμπ του 1639.

Για ένα διάστημα, η Βαγδάτη ήταν η μεγαλύτερη πόλη στη Μέση Ανατολή. Η πόλη γνώρισε σχετική αναβίωση στο δεύτερο μέρος του 18ου αιώνα υπό μια σε μεγάλο βαθμό αυτόνομη κυβέρνηση των Μαμελούκων. Η άμεση οθωμανική κυριαρχία επιβλήθηκε εκ νέου από τον Αλί Ριζά Πασά το 1831. Από το 1851 έως το 1852 και από το 1861 έως το 1867, η Βαγδάτη κυβερνήθηκε, υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία, από τον Μεχμέτ Ναμίκ Πασά. Η Nuttall Encyclopedia αναφέρει ότι ο πληθυσμός της Βαγδάτης το 1907 ήταν 185.000.

## Παραπομπές


Βαγδάτης
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράκ
Κατηγορία:Βαγδάτη
Ντάμιεν Λεόνε

Ο **Ντάμιεν Λεόνε** (αγγλικά: Damien Leone) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός ταινιών και καλλιτέχνης ειδικών εφέ. Είναι γνωστός για το σενάριο και τη σκηνοθεσία των *[[All Hallows' Eve (ταινία, 2013)|All Hallows' Eve]]* (2013), *[[Terrifier]]* (2016), *[[Terrifier 2]]* (2022) και *[[Terrifier 3]]* (2024), η καθεμία από τις οποίες παρουσιάζει τον χαρακτήρα του Αρτ του Κλόουν.

## Καριέρα
Το 2016, κυκλοφόρησε το *[[Terrifier]]*. Μεταξύ άλλων πιστώσεων, ο Λεόνε έγραψε και σκηνοθέτησε την ταινία, η οποία τελικά έγινε καλτ ταινία και για την οποία ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Fangoria Chainsaw για το Καλύτερο Μακιγιάζ FX. Το 2022, ο Λεόνε επέστρεψε με το σίκουελ της, *[[Terrifier 2]]*. Το *Terrifier 2* έλαβε ευνοϊκή κριτική από τους ειδικούς και έγινε επιτυχία στο box office, κερδίζοντας περισσότερα από 15 εκατομμύρια δολάρια, με προϋπολογισμό 250.000 δολαρίων. Ο Λεόνε ήταν ξανά υποψήφιος για το Βραβείο Fangoria Chainsaw για το Καλύτερο Μακιγιάζ FX, για τη δουλειά του στο *Terrifier 2*, το οποίο αργότερα κέρδισε.

Αργότερα ανακοινώθηκε ότι ο Λεόνε εργαζόταν πάνω στο *[[Terrifier 3]]* και την ταινία *[[Stream (ταινία)|Stream]]*.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέρ
Κατηγορία:Καλλιτέχνες ειδικών εφέ
Παρθένι Ηρακλείου

Το **Παρθένι** είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Παρθένι βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Μεγάλη Κορυφή σε υψόμετρο 470 μέτρα ενώ απέχει 24 χλμ. Ν. του Ηρακλείου και 11 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα  Πεζά (έδρα του δήμου). Το χωριό αναφέρεται σε έγγραφα του Δουκικού αρχείου του Χάνδακα το 1369 ως *Partheni* ενώ σε άλλο έγγραφο του 1383 αναφέρεται ως φέουδο του Λεονάρδου Γραδόνικου, από τον οίκο των Γραδόνικων, που οργάνωσαν την επανάσταση και ίδρυσαν τη Δημοκρατία του Αγίου Τίτου στο Χάνδακα, το 1363. 
αριστερά|μικρογραφία|Μονή Επανωσήφη.
Θρησκευτικό και ιστορικό αξιοθέατο είναι στα νοτιοδυτικά η Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη η οποία δεσπόζει στη γύρω περιοχή και βρίσκεται ανάμεσα σε πευκόδασος ενώ περιτριγυρίζεται από ελαιώνες και αμπελώνες. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας αποτέλεσε σπουδαίο πνευματικό κέντρο όπου εκπαιδεύτηκαν αρκετοί κληρικοί, διέθετε βιβλιογραφικό εργαστήριο και κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 οι Τούρκοι του Κακού Χωριού (σημερινό Μεταξοχώρι) εκτέλεσαν 18 μοναχούς. 

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, το 1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τεφελίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Μεταξοχώρι, τα Αρμανώγεια και τη Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη αποτελούν την κοινότητα Μεταξοχωρίου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκου Καζαντζάκη του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων ενώ με την απογραφή 2011 είχαν απογραφεί 13 κάτοικοι και με αυτήν του 2021 είναι 7. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Γεώργιος Πλανταγενέτης, 1ος Δούκας του Μπέντφορντ

Ο **Γεώργιος**, αγγλ.: George of York, duke of Bedford (Μάρτιος 1477 – Μάρτιος 1479) από τον Οίκο της Υόρκης ήταν το 8ο παιδί και ο 3ος γιος του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ Γούντβιλ, κόρης τού Ριχάρδου Γούντβιλ, 1ου κόμη Ρίβερς. Απεβίωσε 2 ετών.

## Βιογραφία
Ο Γεώργιος γεννήθηκε στο κάστρο του Ουίνδσορ τον Μάρτιο του 1477 και έγινε δούκας του Μπέντφορντ στη βρεφική ηλικία, πιθανότατα το 1478, αφού ο πρώην κάτοχος τού τίτλου, Τζωρτζ Νέβιλ, είχε στερηθεί τον τίτλο με πράξη του Κοινοβουλίου, φαινομενικά λόγω έλλειψης χρημάτων για να διατηρήσει τον τρόπο ζωής τού δούκα. Διορίστηκε λόρδος Υποδιοικητής της Ιρλανδίας το 1478, ένας από μια σειρά ονομαστικών, και σε μεγάλο βαθμό απόντων, Υποδιοικητών. 

Ο Γεώργιος πέθανε σε ηλικία δύο ετών. Αυτό θεωρείται πιθανό να οφείλεται σε ξέσπασμα βουβωνικής πανώλης.  Τάφηκε στο παρεκκλήσιο του Αγ. Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ στις 22 Μαρτίου 1479. 

## Σημειώσεις

## Αναφορές
*  pages 139–140.

Κατηγορία:Οίκος της Υόρκης
Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν, 7ος κόμης του Χέρεφορντ

Ο **Χάμφρεϋ Θ΄ ντε Μπόουιν**, αγγλ.: *Humfrey de Bohun, 7th earl of Hereford, 6th earl of Essex, 2nd Earl of Northampton*, TΠ (25 Μαρτίου 1342 – 16 Ιανουαρίου 1373)  ήταν γιος του Γουλιέλμου ντε Μπόουιν, 1ου κόμη του Νορθάμπτον και της Ελισάβετ ντε Μπάντλεσμερ κόμισσας του Νορθάμπτον.

## Βιογραφία
Ο πατέρας του Γουλιέλμος ήταν γιος του Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν 4ου κόμη του Χέρεφορντ και της Eλισάβετ του Ρούντλαν, κόρης του Eδουάρδου Α΄ της Αγγλίας. Έγινε κληρονόμος της κομητείας του Χέρφορντ μετά το τέλος τού άτεκνου θείου του Χάμφρεϋ ντε Μπόουιν, 6ου κόμη του Χέρεφορντ.

Μετά την επίσκεψη του βασιλιά Πέτρου Α΄ της Κύπρου στην Αγγλία, ο Χάμφρεϊ συμμετείχε στην λεηλασία της Αλεξάνδρειας το 1365.

## Οικογένεια
Η σύζυγός του και μητέρα των κορών του ήταν η Ιωάννα Φιτζάλαν, κόρη του Ρίτσαρντ Φιτζάλαν, 10ου κόμη του Άρουντελ, και της Eλεονώρας του Λάνκαστερ, την οποία νυμφεύτηκε μετά τις 9 Σεπτεμβρίου 1359.

Με το τέλος του, τα κτήματά του κληρονόμησαν οι δύο επιζώσες κόρες του και οι τίτλοι του παρέμειναν:
* Ελεονόρα ντε Μπόουιν (1366 - 3 Οκτωβρίου 1399), παντρεύτηκε τον Θωμά του Γούντστοκ, 1ο δούκα του Γκλόστερ, νεότερο γιο του Εδουάρδου Γ΄. Έγινε η μητέρα της Άννας του Γκλόστερ.
* Μαρία ντε Μπόουιν, η οποία παντρεύτηκε τον Ερρίκο Μπόλινμπροκ, τον μελλοντικό  Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας.
* Ελισάβετ ντε Μπόουιν, απεβ. νέα.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
*Hazlitt, William Carew, and Thomas Blount. Tenures of Land & Customs of Manors. 4th. London: Ballentine and Company, 1874. ad
Υποσαρκοφάγο

[μικρογραφία|Μαύρη αρκούδα που τρώει [Ταράξακος ο φαρμακευτικός|πικραλίδες - ένα παράδειγμα υποσαρκοφάγου.]]
**Υποσαρκοφάγο** είναι ένα ζώο που καταναλώνει λιγότερο από 30% κρέας στη διατροφή του, η πλειοψηφία της οποίας αποτελείται από μύκητες, φρούτα και άλλη φυτική ύλη. Παραδείγματα υποσαρκοφάγων είναι η αρκούδα γκρίζλι, η αμερικανική μαύρη αρκούδα, το μπιντουρόνγκ και το κινκατζού. 

Η εξελικτική κατανομή των σαρκοφάγων σε τρεις ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των υπερσαρκοφάγων και των μεσοσαρκοφάγων, φαίνεται να συνέβη πριν από περίπου 40 εκατομμύρια χρόνια. Ο όρος υποσαρκοφαγία χρησιμοποιείται με αυξανόμενη συχνότητα για να περιγράψει την πρώιμη εξέλιξη των κυνίδων, και η εξάρτηση από αυτή τη στρατηγική επιβίωσης έχει τεκμηριωμένη ιστορία στη βορειοαμερικανική βοροφαγίνα κατά τη διάρκεια του Μειόκαινου (23,03 έως 5,33 εκατομμύρια χρόνια πριν). 25 είδη υποσαρκοφάγων έχουν τεκμηριωθεί ότι συνυπήρχαν στη Βόρεια Αμερική πριν από 30 εκατομμύρια χρόνια.

Τα μεγάλα υποσαρκοφάγα (Ursus) ήταν σπάνια και αναπτύχθηκαν στα μέσα-τέλη του Μειοκαινού-Πλειόκαινου, καθώς οι βοροφαγίνες εξαφανίστηκαν.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σαρκοφαγία
Ερρίκος Πολ, 1ος Βαρόνος Μόνταγκιου

Ο **Ερρίκος Πολ**, αγγλ.: *Henry Pole, 1st Baron Montag*u, επίσης *Montague* ή *Montacute*, (π. 1492 &ndash; Ιανουάριος 1539), ήταν Άγγλος ευγενής, ο μόνος κάτοχος τού τίτλου βαρόνος Μόνταγκιου από τη δημιουργία του το 1514, και ένας από τους συγγενείς που είχε ο βασιλιάς Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας. Εκτελέστηκε για προδοσία.

## Οικογένεια
Ο Ερρίκος ήταν ο μεγαλύτερος γιος του σερ Ριχάρδου Πολ και της λαίδης Μαργαρίτας κόμισσας του Σόλσμπερι, κόρης του Γεωργίου της Υόρκης 1ου Δούκα του Κλάρενς και της συζύγου του Iσαβέλλας Νέβιλ. Ο παπούς του Γεώργιος 1ος Δούκας του Κλάρενς ήταν αδελφός των βασιλέων Εδουάρδου Δ' και Ριχάρδου Γ' . Η εκ μητρός γιαγιά του Ισαβέλλα ήταν κόρη ενός από τους πιο ισχυρούς άνδρες της εποχής του, του Ριχάρδου Νέβιλ, 16ου κόμη του Γουόρικ. Ο Γουόρκ ήταν εξάδελφος των δύο αδελφών βασιλέων του Οίκου της Υόρκης, από την εκ πατρός θεία του Σέσιλι Νέβιλ Δούκισσα του Γιορκ. Ο 16ος κόμης και η κόμισσα του Γουόρικ ήταν και οι δύο απόγονοι τού Εδουάρδου Γ' της Αγγλίας.

## Βιογραφία
Έγινε ιππότης από τον Ερρίκο Η΄ Τυδώρ το 1513 και καλείτο στο Κοινοβούλιο ως βαρόνος Mοντάγκιου στους ευγενείς της Αγγλίας στις 12 Οκτωβρίου 1514. Διορίστηκε διαχειριστής φέουδων που ανήκαν στο αβαείο Tιούκσμπουρυ το 1526. Από το 1530 έγινε ειρηνοδίκης για το Σόμερσετ, το Ντόρσετ, το Χάμσαϊρ και το Σάσσεξ .   Τον Μάιο του 1536, ο Ερρίκος ήταν ένας από τους ομοτίμους στη δίκη της Άννας Μπολέυν.

## Οικογένεια
Τον Μάιο του 1510 ή πριν από τον Μάιο του 1520, ο Πολ νυμφεύτηκε την Τζέιν Νέβιλ, κόρη του Τζωρτζ Νέβιλ, 5ου Βαρόνου Μπεργκαβένι και της Τζόαν Άρουντελ. Απέκτησαν τα εξής παιδιά:
* Αικατερίνη Πολ (γενν. μετά το 1511 ή το 1519 - 23 Σεπτεμβρίου 1576), παντρεύτηκε τον Φράνσις Χέιστινγκς, 2ο κόμη του Χάντινγκτον. Είχαν ένδεκα παιδιά.
* Τόμας Πολ (γενν. μετά το 1519 ή το 1520), νυμφεύτηκε την Ελίζαμπεθ Γουίνγκφιλντ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
* Χένρι Πολ (γενν. μετά το 1520 ή το 1521 – μετά τον Σεπτέμβριο του 1542), νυμφεύτηκε τη Μάργκαρετ Νέβιλ. Σύμφωνα με την Άλισον Γουάιρ γεννήθηκε το 1527. Φυλακίστηκε από μικρός στον Πύργο του Λονδίνου μέχρι το τέλος του. 
* Γουίνιφρεντ Πολ (γενν. μετά το 1521 ή το 1525). Αυτή παντρεύτηκε 1.τον σερ Tόμας Χέιστινγκς (1515–1558), γιο του Γεωργίου Χέιστινγκς, 1ου κόμη του Χάντινγκτον και αδελφό τού συζύγου τής αδελφής της Αικατερίνης. Ο γάμος ήταν χωρίς απογόνους. Είναι θαμμένος στο Στόουκ Πόγκες του Μπάκιγχαμσιρ. 2.τον σερ Τόμας Μπάρινγκτον του Μπάρινγκτον Χολ, Χάτφηλντ Μπρόανοακ, Έσσεξ (απεβ. 1586). Από τον δεύτερο σερ Τόμας, η Γουίνιφρεντ απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
** σερ Φράνσις Μπάρινγκτον, 1ος βαρονέτος,
** Τζον Μπάρινγκτον και 
** Κατερίνη Μπάρινγκτον. Η Κατερίνη παντρεύτηκε τον Γουίλιαμ Μπουρσιέ το 1584. Ήταν δισεγγονός του Τζον Μπουρσιέ, 2ου βαρόνου Μπέρνερς. Γιος της Κατερίνης και του Γουίλιαμ ήταν ο 
*** σερ Τζον Μπουρσιέ, βασιλοκτόνος τού βασιλιά Καρόλου Α' της Αγγλίας, ο οποίος ήταν ο μεγάλος ανιψιός του βασιλιά Ερρίκου Η' της Αγγλίας.

## Αναφορές

Κατηγορία:Άγγλοι ευγενείς
NGC 2655

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 2655** είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Καμηλοπάρδαλη. Απέχει 60 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και είναι επίσης γαλαξίας Σίφερτ. Έχει ασύμμετρες λωρίδες σκόνης στο κέντρο του, βραχίονες οφειλόμενους σε βαρυτική αλληλεπίδραση, μεγάλες ποσότητες ουδέτερου αέριου υδρογόνου. Ενδέχεται πρόσφατα, για τις κλίμακες του Σύμπαντος, να έχει λάβει χώρα συγχώνευση με άλλον γαλαξία. Η διάμετρος του δίσκου του υπολογίζεται πως είναι 195 χιλιάδες έτη φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 26 Σεπτεμβρίου 1802 και τον περιέγραψε ως πολύ λαμπρό και μεγάλο. Ο συγκεκριμένος γαλαξίας περιλαμβάνεται επίσης στον *[[Άτλας των ιδιόμορφων γαλαξιών|Άτλαντα των ιδιόμορφων γαλαξιών]]* ως **Arp 255**.

## Υπερκαινοφανής
Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής στον γαλαξία αυτόν. Ονομάστηκε **SN 2011B** και ήταν τύπου Ia.

## Ομάδα γαλαξιών
Ο NGC 2655 είναι επίσης το λαμπρότερο μέλος της ομώνυμης ομάδας γαλαξιών, στην οποία περιλαμβάνονται επίσης οι NGC 2715, NGC 2591 και NGC 2748.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Καμηλοπάρδαλις (αστερισμός)
2655
25069
04637
225
Κατηγορία:Γαλαξίες Σίφερτ
Κώμες Ηρακλείου

Οι **Κώμες** είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου και τον Δήμο Αρχανών - Αστερουσίων. Βρίσκονται στην πεδιάδα των Πεζών σε απόσταση μόλις 3 χλμ. βόρεια από αυτά και 1 χλμ. νότια από τους Κουνάβους. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στον δήμο Αρχανών-Αστερουσίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τους Κουνάβους αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκου Καζαντζάκη του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων ενώ με την απογραφή 2011 είχαν απογραφεί 178 κάτοικοι και με αυτήν του 2021 είναι 83.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Φιλίσια Ηρακλείου

Τα **Φιλίσια** είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. 

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Φιλίσια βρίσκονται στην πεδιάδα των Πεζών σε απόσταση 7 χλμ. νοτιοανατολικά από αυτά, σε υψόμετρο 340 μέτρα και είναι ανατολικά από τις Άγιες Παρασκιές και βορειοανατολικά από τις Μελέσες. Πολιούχος  είναι η Αγία Μαρίνα, η οποία είναι μοναδική στη Κρήτη. 

Το χωριό αναφέρεται σε συμβόλαια του 1271, του συμβολαιογράφου του Χάνδακα Pietro Scardon, ως *Felissia*  και σε άλλο συμβόλαιο της ίδιας εποχής αναφέρεται ως *Felissie*. Επίσης αναφέρεται να υπάγεται στην επαρχία Πεδιάδας, από τον Φραγκίσκο Μπαρότσι (Barozzi) το 1577 ως *Filissa*, από τον Πέτρο Καστροφύλακα ως *Filissa* με 119 κατοίκους και από τον Βασιλικάτα (Basilicata‎‎) το 1630.  

Την περίοδο της Τουρκοκρατίας, αναφέρεται σε τουρκική απογραφή ως *Filise* με 5 χαράτσα και το 1834 σε  αιγυπτιακή απογραφή ως *Philissa* με 6 χριστιανικές και 5 τούρκικες οικογένειες. Ο Χουρμούζιος Βυζάντιος το καταγράφει ως *Σταφυλίσια*, να βρίσκεται κτισμένο επάνω σε λόφο, βορειοδυτικά από το Αστρίτσι με 3 τούρκικες οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Φιλίσια με 56 κατοίκους, το 1900 ατο Δήμο Αγιών Παρασκιών με 8 κατοίκους. Το 1928 αναφέρεται στην Κοινότητα Βόνης με 99 κατοίκους και το 1940 στην Κοινότητα Μελεσών με 127 κατοίκους. 

Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών το 1924, στον άλλοτε μουσουλμανικό οικισμό των Φιλισίων εγκαταστάθηκαν χριστιανοί πρόσφυγες από την Αξό και από την παροικία των Αξενών στο Ικόνιο Καππαδοκίας. 

## Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρονται επίσημα, μετά την Ένωση με την Ελλάδα, το 1925 να προσαρτόνται στην τότε κοινότητα Βώνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τις Μελέσες αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκου Καζαντζάκη του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων ενώ με την απογραφή 2011 είχαν απογραφεί 68 κάτοικοι και με αυτήν του 2021 είναι 55.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων
Ερμής της Αταλάντης

Ο ***Ερμής της Αταλάντης*** είναι μαρμάρινο επιμνημόσυνο γλυπτό που απεικονίζει έναν νεαρό ως τον Ερμή, τον θεό των αγγελιοφόρων και τον ψυχοπομπό των νεκρών. Ανακαλύφθηκε στην Αταλάντη της Φθιώτιδας, στην Ελλάδα. Σήμερα φυλάσσεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών, με αριθμό καταλόγου 240.

## Ιστορία
Το άγαλμα δημιουργήθηκε ως επιμνημόσυνο γλυπτό και τοποθετήθηκε στο τάφο ενός νέου (εξού και η εικόνα του Ερμή, ενός χθόνιου θεού) περίπου στον 2ο αιώνα μ.Χ. Είναι είτε αντίγραφο ενός αγάλματος του 4ου αιώνα π.Χ., είτε επαναλαμβάνει βαριά αυτή την τεχνοτροπία. Ανακαλύφθηκε στην κωμόπολη Αταλάντη, από την οποία πήρε το όνομά του, στην Κεντρική Ελλάδα και μεταφέρθηκε στην Αθήνα τη δεκαετία του 1860.

## Περιγραφή
Ο *Ερμής της Αταλάντης* έχει διατηρηθεί σχεδόν ανέπαφος, έχοντας χάσει μόνο τα δάχτυλα του αριστερού του χεριού και το δείκτη του δεξιού του χεριού. Έχει ύψος πάνω από 190 εκατοστά και είναι κατασκευασμένος από πεντελικό μάρμαρο.

Ο Ερμής/ο νεαρός στέκεται σε στάση *[[κοντραπόστο]]*, υποστηρίζοντας το μεγαλύτερο μέρος του βάρους του στο αριστερό του πόδι, ενώ το δεξί του πόδι είναι χαλαρό. Φέρει μια χλαμύδα που είναι ριγμένη πάνω από τον αριστερό του ώμο και τυλιγμένη γύρω από τον βραχίονά του, μετά πέφτει στην πλάτη του και κρέμεται στην στήριξη του δέντρου, έτσι ώστε ο Ερμής να είναι κυρίως γυμνός. Το αριστερό χέρι του Ερμή είναι λυγισμένο στον αγκώνα, ενώ το δεξί του κρέμεται ελεύθερα στο πλευρό του. Θα κρατούσε αντικείμενα και στα δύο χέρια, τα οποία δεν σώζονται. Το αριστερό του χέρι πιθανότατα κρατούσε ένα κηρύκειο, το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο του Ερμή, ενώ το δεξί του ένα πουγκί.

Το κεφάλι του έχει παχιές και ανακατεμένες κοντές μπούκλες, και στρέφεται ελαφρώς προς τα δεξιά του. Αν και παράχθηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ., έχει κάποια σαφή Λυσίππεια χαρακτηριστικά, πράγμα που σημαίνει ότι είτε έγινε σκόπιμα σε αυτό το ύφος, είτε είναι αντίγραφο ενός αγάλματος του 4ου αιώνα π.Χ. Έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με παρόμοια αγάλματα του Ερμή που βρίσκονται στην Άνδρο (*[[Ερμής της Άνδρου]]*) και το Αίγιον (*[[Ερμής του Αιγίου]]*), μόνο που αυτό έχει περιγραφεί ως ακριβές αλλά και αυστηρό και επίσημο, χωρίς την φυσικότητα, την λεπτότητα και την χάρη εκείνου από την Άνδρο, αν και ανώτερο από εκείνο του Αιγίου.

## Δείτε επίσης
* Ερμής της Μεσσήνης
* Αφροδίτη των Συρακουσών
* Ποσειδών της Μήλου
* Προτομή του Αδριανού

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Ρωμαϊκά γλυπτά του 2ου αιώνα
Κατηγορία:Γλυπτά στην Αθήνα
Κατηγορία:Αγάλματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Μαρμάρινα γλυπτά
Κατηγορία:Γλυπτά γύμνιας
Αταλαντη
Υπερσαρκοφάγο

[δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Το [λιοντάρι, όπως όλες οι αιλουρίδες στο φυσικό περιβάλλον τους, είναι υπερσαρκοφάγο.]]
**Υπερσαρκοφάγο** είναι ένα ζώο που καταναλώνει περισσότερο από 70% κρέας στη διατροφή του, είτε μέσω ενεργής θήρευσης είτε μέσω πτωματοφαγίας. Η υπόλοιπη μη σαρκοφαγική διατροφή μπορεί να αποτελείται από μη ζωική τροφή, όπως μύκητες, φρούτα ή άλλη φυτική ύλη. Μερικά υπάρχοντα παραδείγματα υπερσαρκοφάγων ζώων περιλαμβάνουν τους κροκόδειλους, κουκουβάγιες, λανιίδες, αετούς, γύπες, αιλουρίδες, τις περισσότερες άγριες κυνίδες, πολικές αρκούδες, οδοντοκήτη, φίδια, αράχνες, σκορπιούς, μαντώδη, μάρλιν, σερανίδες, πιράνχας και τους περισσότερους καρχαρίες. Κάθε είδος της οικογένειας των αιλουρίδων, συμπεριλαμβανομένης της εξημερωμένης γάτας, είναι υπερσαρκοφάγο στην φυσική του κατάσταση. Επιπλέον, ο όρος αυτός χρησιμοποιείται επίσης στην παλαιοβιολογία για να περιγράψει τάξη ζώων που έχουν αυξημένο συστατικό κοπής της οδοντοστοιχίας τους σε σχέση με το συστατικό άλεσης. Σε εγχώρια περιβάλλοντα, π.χ. οι γάτες μπορεί να έχουν μια διατροφή σχεδιασμένη μόνο από φυτικές και συνθετικές πηγές χρησιμοποιώντας σύγχρονες μεθόδους επεξεργασίας. Η τροφή των ζώων εκμετάλλευσης, όπως οι αλιγάτορες και οι κροκόδειλοι, τρέφονται σε μεγάλο βαθμό ή πλήρως με φυτική βάση, που μερικές φορές γίνεται για εξοικονόμηση κόστους ή ως φιλική προς το περιβάλλον εναλλακτική λύση. Τα υπερσαρκοφάγα δεν χρειάζεται να είναι απολύτως θηρευτές. Για παράδειγμα, ο σολομός είναι αποκλειστικά σαρκοφάγος, αλλά είναι θήραμα σε όλα τα στάδια της ζωής για μια ποικιλία οργανισμών.

Πολλά προϊστορικά θηλαστικά τους κλάδου *Carnivoramorpha*, μαζί με την πρώιμη τάξη *Creodonta*, και μερικά θηλαστικά ακόμη την πιο πρώιμη τάξη *Cimolesta*, ήταν υπερσαρκοφάγα. Το πιο πρώιμο σαρκοφάγο θηλαστικό θεωρείται ότι είναι ο κιμωληστής, ο οποίος υπήρχε κατά τη διάρκεια της Ύστερης Κρητιδικής και της Πρώιμης Παλαιογενούς περιόδων στη Βόρεια Αμερική περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια πριν. Οι δεινόσαυροι της ομάδας των θηριόποδων, όπως ο τυραννόσαυρος, που υπήρχαν κατά τη διάρκεια της Ύστερης Κρητιδικής περιόδου, αν και δεν ήταν θηλαστικά, ήταν υποχρεωτικά σαρκοφάγα.

Ως παράδειγμα συγγενών ειδών με διαφορετικές διατροφές, παρόλο που διαφοροποιήθηκαν μόλις πριν από 150.000 χρόνια, η πολική αρκούδα είναι η περισσότερο σαρκοφάγος αρκούδα (πάνω από το 90% της διατροφής της είναι κρέας), ενώ η αρκούδα γκρίζλι είναι μία από τις λιγότερο σαρκοφάγες σε πολλά μέρη, με λιγότερο από το 10% της διατροφικής της να αποτελείται από κρέας.

Τα γονιδιώματα του διαβόλου της Τασμανίας, της όρκας, της πολικής αρκούδας, της λεοπάρδαλης, του λιονταριού, της τίγρης, του γατόπαρδου και της εξημερωμένης γάτας αναλύθηκαν και διαπιστώθηκε η κοινή θετική επιλογή για δύο γονίδια που σχετίζονται με την ανάπτυξη και την αναδόμηση των οστών (*DMP1*, PTN), το οποίο δεν παρατηρείται σε παμφάγα ή φυτοφάγα. Αυτό δείχνει ότι μια ισχυρότερη δομή οστών είναι μια κρίσιμη απαίτηση και οδηγεί την επιλογή προς τον υπερσαρκοφαγικό θηρευτικό τρόπο ζωής σε θηλαστικά.

## Δείτε επίσης
* Υποσαρκοφάγο
* Μεσοσαρκοφάγο

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σαρκοφαγία
Νίκη της Επιδαύρου

Η ***Νίκη της Επιδαύρου*** είναι αρχαίο ελληνικό μαρμάρινο άγαλμα της Νίκης, της θεάς της ελληνικής μυθολογίας, το οποίο κατασκευάστηκε από τον γλύπτη Τιμόθεο, έναν περίφημο γλύπτη της αρχαιότητας. Η Νίκη ήταν κάποτε μέρος της δυτικού οροφής του Ναού του Ασκληπίου, του θεού της ιατρικής και της θεραπείας, στην αρχαία Επίδαυρο. Σήμερα φυλάσσεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών, με αριθμό καταλόγου 155, στο Δωμάτιο 22.

## Ιστορία
Παρά το όνομα, δεν είναι το μόνο άγαλμα της Νίκης που βρέθηκε στην Επίδαυρο, καθώς πολλά άλλα που λειτουργούσαν ως επίστεψη του ναού έχουν ανακαλυφθεί στον ίδιο χώρο. Ωστόσο, ήταν το μεγαλύτερο (όταν ήταν άθικτο) και το πιο εξέχων.

Δημιουργήθηκε από τον Τιμόθεο (ο οποίος ήταν προφανώς ο κύριος γλύπτης για το σύνολο του κτιρίου) γύρω στο 380 π.Χ., και ήταν το κεντρικό *ακρωτήριο* (διακοσμητική στέγη) στο δυτικό αέτωμα του Ναού του Ασκληπίου στην Επίδαυρο. Είναι πιθανό ότι η Νίκη δεν περιορίστηκε εντελώς στο τριγωνικό χώρο του αετώματος, αλλά μάλλον το κεφάλι της εξείχε από αυτό. Ανασκάφηκε γύρω στο 1884 ή λίγο πριν από αυτό.

## Περιγραφή
Κατασκευασμένο από πεντελικό μαρμάρινο και με ύψος 85 εκατοστά, είναι μικρότερο από το κανονικό μέγεθος.

Η θεά απεικονίζεται όρθια και έτοιμη να πετάξει, καθώς το αριστερό της πόδι δίνει ώθηση. Φοράει σχεδόν διάφανο χιτώνα και μία χλαμύδα, η οποία κυματίζει στον άνεμο πίσω της. Στο δεξί της χέρι κρατάει μια πέρδικα, που ήταν σύμβολο των θεραπευτικών δυνάμεων του Ασκληπιού. Το κεφάλι, το αριστερό χέρι, το δεξί πόδι, το αριστερό πόδι κάτω από το γόνατο λείπουν, ενώ το ιμάτιο και τα φτερά είναι σπασμένα.

## Δείτε επίσης
* Νίκη της Βιβλιοθήκης του Αδριανού
* Νίκη του Μενδαίου Παιωνίου
* Νίκη της Πάρου
* Νίκη του Μαραθώνα

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 

Επιδαυρος
Κατηγορία:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Κατηγορία:Αγάλματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Γλυπτά στην Αθήνα
Κατηγορία:Μαρμάρινα γλυπτά
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αργολίδα
Κατηγορία:Επίδαυρος
NGC 4825

Ο **[[Νέος Γενικός Κατάλογος|NGC]] 4825** είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 230 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Τον ανακάλυψε στις 27 Μαρτίου 1786 ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) και έχει διάμετρο 133 χιλιάδων ετών φωτός. Δεν παρατηρηθεί αστρογέννεση και δεν έχει Ενεργό Γαλαξιακό Πυρήνα.

## Παρακείμενοι γαλαξίες
Εικάζεται ότι ο NGC 4825 έχει ένα συνοδό, τον νάνο ελλειπτικό γαλαξία J12571108-1339100. Άλλοι γαλαξίες που βρίσκονται κοντά στον NGC 4825 είναι οι NGC 4823, NGC 4829 και NGC 4820.

## Παραπομπές


## Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός)
4825
44261
-02-33-070
Μελιδοχώρι Ηρακλείου

Το **Μελιδοχώρι** είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.

## Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Μελιδοχώρι βρίσκεται κοντά στο όρος Οξύ Κεφάλι σε υψόμετρο 400 μέτρα. Απέχει περίπου 34 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ηράκλειο και 22 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα Πεζά Ηρακλείου (έδρα του δήμου) ενώ στα βόρειά του είναι τα Δαμάνια, ανατολικά το Μαδέ και νότια ο Βοριάς. Πρόκειται για κτηνοτροφικό χωριό με κατοίκους που ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στα Δαμάνια κυρίως από τα Ανώγεια και την οικογένεια των Καράτζηδων. Στο ύψωμα Καστριώτης στα 681 μέτρα υπάρχουν αρχαιολογικά λείψανα. Το χωριό αναφέρεται το 1583 ως *Melidhochori* με 23 κατοίκους και το 1881 ως Μελισσοχώρι με 40 μωαμεθανούς κατοίκους. 

Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση με την Ελλάδα, το 1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τεφελίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με το Αρκάδι και τα Δαμάνια αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νίκου Καζαντζάκη του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων ενώ με την απογραφή 2011 είχαν απογραφεί 107 κάτοικοι και με αυτήν του 2021 είναι 116.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου
Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων