open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ελένη Λάμαρη

Η **Ελένη Λάμαρη** (1878 ή 1880 - 1912) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια του 19ου και 20ού αιώνα.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1878 ή 1880 και απεβίωσε εκεί στις 8 Μαΐου 1912.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Ελένη Λάμαρη συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
*Έφη Αγραφιώτη - Ποια ήταν τελικά η Ελένη Λάμαρη που την μνημονεύει σε ποίημα του ο Καρυωτάκης;  
* 

Κατηγορία:Ελληνίδες ποιήτριες
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Νιτρικό νάτριο

Το **νιτρικό νάτριο** ή νίτρο της Χιλής είναι ένα άλας με χημικό τύπο NaNO3. Απαντάται σε μορφή άχρωμων κρυστάλλων με πυκνότητα 2,257g/cm3. Έχει σημείο τήξης 308°C. Σε υψηλότερες θερμοκρασίες (από 308°C και πάνω) αποσυντίθεται σε νιτρώδες νάτριο και O2. Έχει διαλυτότητα στο νερό 47,6% στους 25°C και 64,3% στους 100°C. Είναι ισχυρό οξειδωτικό μέσο. Το νιτρικό νάτριο βρίσκεται στη φύση σαν νίτρο της Χιλής. Βιομηχανικά παρασκευάζεται με αντίδραση διαλυμάτων Na2CO3 και οξειδίων του αζώτου. Χρησιμοποιείται σαν προσθετικό σε μικρά ποσά στην επεξεργασία των κρεάτων, επειδή ανάγεται εύκολα σε νιτρώδες νάτριο.

## Γεωργία
Στη γεωργία, το νιτρικό νάτριο, χρησιμοποιείται σαν λίπασμα αζώτου. Περιέχει 16% άζωτο και περισσότερο από 2% υγρασία. Είναι υγροσκοπικό, κατα την αποθήκευση γίνεται κολλώδες σε μικρή έκταση, απλώνεται όμως εύκολα. Εφαρμόζεται σαν βασικό λίπασμα, σαν λίπασμα στα αυλάκια της αροτρίωσης και σαν καλό πρόσθετο λίπασμα στους διάφορους τύπους εδαφών και για όλα τα είδη καλλιεργιών. Είναι πιο αποτελεσματικό όταν εφαρμόζεται σε ζαχαρότευτλα και λαχανικά (που χρειάζονται μεγαλύτερες σχετικά ποσότητες νάτριο) καθώς και σε σιτάρι και κριθάρι, ιδιαίτερα (εξαιτίας της φυσικής του αλκαλικότητας) σε όξινα αμμώδη - ποτζολικά εδάφη.

Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Ενώσεις νατρίου
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις του αζώτου
Θειούχο νάτριο

right|thumb|200px|Θειούχο νάτριο

Το **θειούχο νάτριο** είναι ένα άλας με χημικό τύπο Na2S. Απαντάται σε μορφή άχρωμων κρυστάλλων με πυκνότητα 1,856g/cm3 και σημείο τήξεως 1.180°C. Είναι πάρα πολύ υγροσκοπικό. Έχει διαλυτότητα στο νερό 13,6% σε 20°C και 45% σε 97,5°C. Το θειούχο νάτριο παρασκευάζεται από το θειικό νάτριο με αναγωγή και χρησιμοποιείται στην παραγωγή θειούχων χρωμάτων, στην υφαντουργία και στη βιομηχανία δερμάτων καθώς και κατά τη μέθοδο εμπλουτισμού μεταλλευμάτων με επίπλευση. Το υδροθειούχο νάτριο (χημικός τύπος NaHS) χρησιμοποιείται στην παραγωγή τεχνητών νημάτων και στη βιομηχανία δερμάτων.

Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Ενώσεις θείου
Κατηγορία:Ενώσεις νατρίου
Στέφανος Τσιριμώκος

Ο **Στέφανος Τσιριμώκος** (1899-1976) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Ναυτικού, γιος του Ιωάννη Τσιριμώκου και μεγαλύτερος αδελφός του Ηλία Τσιριμώκου.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λαμία το 1899. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και από δόκιμος προσχώρησε στο Κίνημα Εθνικής Αμύνης της Θεσσαλονίκης το 1916. Αποφοίτησε από τη Σχολή  Δοκίμων το 1917 ως σημαιοφόρος και έλαβε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έλαβε μέρος στις διάφορες τότε στρατιωτικές επιχειρήσεις και στη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας υπηρέτησε σε πολεμικά πλοία. Με την εκδήλωση της επανάστασης του 1922 συντάχθηκε μ΄αυτή. Συμμετείχε επίσης τόσο στο κίνημα του 1924 όπως και σ΄ εκείνο του 1925. Έχοντας το βαθμό του Πλωτάρχη συνέπραξε στο κίνημα του 1935 μετά το οποίο καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο και καθαίρεση. Αποτάχθηκε το ίδιο έτος.

Μετά την απονομή χάριτος και τη γενική αμνηστεία, ακολούθησε επάγγελμα στο Εμπορικό Ναυτικό. Το 1941 βρισκόμενος στη Μέση Ανατολή παρουσιάστηκε αυθόρμητα να προσφέρει υπηρεσίες και ανακλήθηκε ως έφεδρος πλωτάρχης. Το 1943 προάχθηκε σε Πλοίαρχο. Το 1944 ανέλαβε ανώτερος διοικητής υποβρυχίων με έδρα τη Μάλτα, επί του επίτακτου Α/Π Κορινθία. 

Τον Απρίλιο του 1944, με αφορμή το κίνημα του Ναυτικού, ο Στέφανος Τσιριμώκος συνελήφθη από τον Άγγλο ναυτικό διοικητή της Μάλτας που τον ενέκλεισε στις φυλακές του παλαιού φρουρίου ζητώντας παράλληλα την εις θάνατο καταδίκη του. Μετά όμως την καταστολή του κινήματος από την ελληνική κυβέρνηση, αποστρατεύθηκε αυτεπάγγελτα.

Κατά την παραμονή του στην Αίγυπτο παντρεύτηκε το 1941 την Αιγυπτιώτισσα Αλεξάνδρα (Αλέκα) Αριστάρχη, από την οποία απέκτησε ένα γιο, τον Γιάννο (1944). Μετά από πέντε χρόνια στην Κεντρική Αφρική, εγκαταστάθηκε το 1956 στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε το 1976.

## Πηγές
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.58ος, σελ.247-248.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Οικογένεια Τσιριμώκου
Ρόμπερτ Κοχ

Ο **Ρόμπερτ Κοχ**, *αγγλ.* Robert    Heinrich  Hermann Koch (11 Δεκεμβρίου 1843 – 27 Μαΐου 1910), γεννημένος στο χωριό Κλάουσταλ του Αννόβερου, ήταν σπουδαίος Γερμανός γιατρός και **θεμελιωτής** της μικροβιολογίας και της βακτηριολογίας. 

Το 1882, ο Κοχ ανακάλυψε τον βάκιλο της φυματίωσης του ανθρώπου (*Mycobacterium tuberculosis*, *[[μυκοβακτήριο της φυματίωσης]]*), τον γνωστό από τότε ως «Βάκιλο του Κοχ», καθώς επίσης και το μικρόβιο της χολέρας (*Vibrio cholerae*, *Δονάκιον της χολέρας*). Ακόμα, ασχολήθηκε συστηματικά με τις λοιμώδεις ασθένειες και συστηματοποίησε την έρευνα μέσω του μικροσκοπίου. Όλες οι μελέτες του άνοιξαν τον δρόμο για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των επιδημιών.

Σ’ ένα ταξίδι του στην Ινδία, το 1884, συμπλήρωσε την εργασία του για την ανακάλυψη του μικροβίου της χολέρας και της μετάδοσής της με το πόσιμο νερό, την τροφή και την ενδυμασία. Ο Ρόμπερτ Κοχ ασχολήθηκε ακόμη με έρευνες για ανθρωπονόσους και ζωονόσους (λέπρα, πανώλη των βοοειδών, βουβωνική πανώλη, τρυπανοσωμίαση των ίππων, πυρετό του Τέξας και ελονοσία).

## Κριτήρια Κοχ
Ο δρ. Κοχ έθεσε τέσσερα (4) κριτήρια (γνωστά ευρέως ως "κριτήρια του Κοχ"), σύμφωνα με τα οποία μία ασθένεια οφείλεται σε παθογόνο μικροοργανισμό, είναι δηλαδή λοιμώδης. 

Σύμφωνα με αυτά τα *κριτήρια*, ο παθογόνος μικροοργανισμός θα πρέπει:
# να είναι παρών πάντοτε, σε κάθε περίπτωση και φάση της ασθένειας
# πρέπει να ανιχνεύεται στους ιστούς ή στα υγρά ασθενών ή στον οργανισμό ατόμων που πέθαναν από την ασθένεια αυτή
# να μπορεί να απομονωθεί και να καλλιεργηθεί στο εργαστήριο σε αμιγή καλλιέργεια (culture)
# να μπορεί να προκαλέσει την ίδια ασθένεια σε υγιή πειραματόζωα, αλλά και να απομονωθεί ξανά από αυτά

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιβλίο βιολογίας Γ΄ Λυκείου Γενικής Παιδείας (2014-2015)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Βιογραφία Ρόμπερτ Κοχ στη *[[Encyclopædia Britannica]]*

Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής
Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν
Ελένη (αποσαφήνιση)

Το **Ελένη** μπορεί να αφορά:

* Ελένη, γυναικείο όνομα.
*Την Ωραία Ελένη, πρόσωπο της Ελληνικής Μυθολογίας.
*Την Ελένη, τραγωδία του Ευριπίδη.
*Την Αγία Ελένη, μητέρα του αυτοκράτορα Μεγάλου Κωνσταντίνου
*Την Ελένη, φυσικό δορυφόρο του Κρόνου, .
*Τον έναν από τους δύο κεντρικούς χαρακτήρες του ποιήματος Δήμος κ’ Ελένη του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή.

Επίσης, με το προσωνύμιο *Ελένη της Δύσης*, είναι γνωστή η χώρα της Αγίας Λουκίας.

## Δείτε επίσης
*Αγία Ελένη (αποσαφήνιση)
Μάχη (εφημερίδα)

Με τον τίτλο ***Μάχη*** εκδιδόταν κατά τη διάρκεια της Κατοχής εβδομαδιαία πολιτική και οικονομική εφημερίδα που ιδρύθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1942 στην Αθήνα και κυκλοφορούσε παράνομα ως μυστικό φύλλο του απελευθερωτικού αγώνα. Ιδρυτής, εκδότης και πολιτικός συντάκτης της εφημερίδας αυτής ήταν ο πολιτικός Ηλίας Τσιριμώκος.

Μετά την απελευθέρωση η *Μάχη* εκδιδόταν πλέον ως ημερήσια εφημερίδα με πολιτικό και οικονομικό περιεχόμενο, ως κομματικό όργανο του Σοσιαλιστικού Κόμματος-Ένωσης Λαϊκής Δημοκρατίας, (Σ.Κ.-Ε.Λ.Δ.). Αργότερα όμως, μετά από κάποια διακοπή, συνέχισε και πάλι ως εβδομαδιαία εφημερίδα μέχρι το 1952, οπότε και διέκοψε. Μετά από τις 15 Ιουλίου 1965, ημερομηνία των Ιουλιανών, επανεκδόθηκε ως προσωπικό πλέον όργανο του Ηλία Τσιριμώκου. Η κυκλοφορία της διακόπηκε στις 21 Απριλίου 1967.

## Πηγές
* *[[Ήλιος (εγκυκλοπαίδεια)|Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου]]*, τόμ. 13ος, σελ. 136
* *[[Πάπυρος Larousse Britannica]]*, τόμ. 58ος, σελ. 247

Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Ψαρά (αποσαφήνιση)

Με την όνομα **Ψαρά** μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής άρθρα:

* Ψαρά, νησί του Βορειοανατολικού Αιγαίου
* Πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού:
** Ψαρά, κορβέτα (1830)
** Ψαρά, ατμόπλοιο (1880)
** Ψαρά, θωρηκτό κλάσης Ύδρα (1890)
** Ψαρά (D-98), αντιτορπιλικό κλάσης Κουντουριώτης (1933)
** Ψαρά (F-454), φρεγάτα κλάσης Hydra (1998)

## Δείτε Επίσης
* Ψαρά (πολεμικό πλοίο)
Μέγα Ετυμολογικόν

Το **Μέγα Ετυμολογικόν** (αναφέρεται συχνά στη βιβλιογραφία συντομογραφημένο ως **EM** από το **Etymologicum magnum**) είναι ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά λεξικά. Είναι επίσης το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε από καθαρά ελληνικό τυπογραφείο, 44 μόλις χρόνια μετά την εφεύρεση του Ιωάννη Γουτεμβέργιου.
## Γενικά
Το Μέγα Ετυμολογικόν είναι ένα ελληνόγλωσσο αλφαβητικό λεξικό με βαρύτητα στην ετυμολογία των λέξεων. Φέρεται να έχει εκπονηθεί στο πρώτο ήμισυ του 12ου αιώνα από άγνωστο λεξικογράφο και σε άγνωστο μέρος. Βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε προγενέστερο βυζαντινό λεξικογραφικό εγκυκλοπαιδικό έργο το οποίο δημιουργήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στα μέσα του 9ου αιώνα από συντάκτες που εικάζεται ότι ανήκαν στον κύκλο του λόγιου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Φώτιου Α'. Το προγενέστερο αυτό λεξικό του 9ου αιώνα, του οποίου είναι πιθανό ότι ο αρχικός τίτλος ήταν *Ἐτυμολογικόν* ή, όπως και του παρόντος έργου, το *Μέγα Ἐτυμολογικόν*, ονομάστηκε και Etymologicum genuinum (= γνήσιο ετυμολογικό) από τον Ρίχαρντ Άουγκουστ Ράιτσενσταϊν (Richard August Reitzenstein), που ανακάλυψε το 1887 στην Βιβλιοθήκη του Βατικανού ότι ο κώδικας cod.vat. graec. 1818 περιέχει το λεξικό του 9ου αιώνα. Μία άλλη πηγή του Μεγάλου Ετυμολογικού είναι το «Γουδιανό Ετυμολογικό», (Etymologicum  Gudianum), που θεωρείται ότι εκπονήθηκε τον 11ο αιώνα (μ.Χ.). 

Ο συγγραφέας του Μεγάλου Ετυμολογικού πρέπει να άντλησε και υλικό από κείμενα του Στεφάνου του Βυζαντίου, το λεξικό του Διογενιανού, από διάφορους σχολιαστές αρχαίων ελληνικών κειμένων και άλλων. 

Η αξία του λεξικού αυτού δεν είναι τόσο η παρεχόμενη ετυμολογία των λέξεων που σε πολλές των περιπτώσεων δεν είναι ορθή, όσο οι πληροφορίες που περιέχει σε άλλο λεξικολογικό υλικό και αποσπάσματα από συγγράμματα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων που φέρονται να έχουν απολεσθεί.
## Εκτύπωση
Το *Μέγα Ετυμολογικόν* τυπώθηκε στη Βενετία το 1499 από τον Ζαχαρία Καλλιέργη με επιμέλεια και πρόλογο του Μάρκου Μουσούρου. Το χειρόγραφο που αποτέλεσε την βάση της έκδοσης έχει πλέον απολεσθεί. Η έκδοση αποτελεί ιδιαίτερο αντιπροσωπευτικό δείγμα της αρχετυπίας και κυρίως για την πλούσια διακόσμηση της κάθε σελίδας του με πρωτογράμματα και επίτιτλα, καθώς και την εκτεταμένη ερυθροτυπία με συμπλέγματα περίτεχνων γραμματοσειρών τυπογραφικών στοιχείων.

Το βιβλίο αυτό θεωρείται σήμερα η αφετηρία της μετέπειτα πλούσιας τυπογραφικής δραστηριότητας του Ελληνισμού στα διάφορα κράτη διασποράς του, όπου βρισκόταν την εποχή  εκείνη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Ρωσία μέχρι τα κράτη της Δύσης και βόρειας Αφρικής. Το Μέγα Ετυμολογικόν είναι το πρώτο που τυπώθηκε σε ελληνικό τυπογραφείο και όχι η πρώτη ελληνόγλωσση εκτύπωση.
## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΑ΄, σελ.688.
## Δείτε επίσης
* Etymologicum Genuinum
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Mέγα Ετυμολογικόν. Έκδοση του 1816
* Mέγα Ετυμολογικόν. Έκδοση του 1499

Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
Κατηγορία:Ελληνική τυπογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά λεξικά
Καϊμάκι

Το **καϊμάκι** μπορεί να είναι:

* καϊμάκι γάλακτος: λιπαρό και αφρώδες στρώμα που σχηματίζεται στην επιφάνεια του γάλακτος όταν βράσει
* καϊμάκι καφέ: αφρώδες και πυκνό στρώμα που σχηματίζεται στην επιφάνεια του ελληνικού καφέ όταν βράσει
* καϊμάκι (παγωτό): το παγωτό λευκής κρέμας
* Καϊμάκι (όρος): το όρος Βόρας της Μακεδονίας
Εκτελεστικό του 1822

Το **Εκτελεστικόν Σώμα (του 1822)** (Ιανουάριος 1822 - Απρίλιος 1823) ήταν το πρώτο ***κυβερνητικό*** όργανο που δημιουργήθηκε από την Α΄Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, προκειμένου να υπάρξει μια ενιαία ελληνική δημόσια διοίκηση στις πρόσφατα απελευθερωμένες περιοχές της χώρας.

Το «Εκτελεστικόν», ήταν πενταμελές όργανο (Πρόεδρος και τέσσερα μέλη), με ετήσια θητεία, κατά τα πρότυπα του Διευθυντηρίου της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας
Η διοίκηση των κυβερνητικών ζητημάτων ανατέθηκε σε οχτώ υπουργούς (μινίστρους), επικεφαλής των οποίων τέθηκε ο Αρχιγραμματέας της Επικράτειας που χειριζόταν ταυτόγχρονα και το πιο σημαντικό υπουργείο εκείνη την περίοδο, των Εξωτερικών. Οι μινίστροι όπως και όλο το υπόλοιπο προσωπικό της δημόσιας διοίκησης διορίζονταν και παύονταν από το «Εκτελεστικόν». 
Το πρώτο έργο που ανέλαβε να φέρει εις πέρας το «Εκτελεστικόν» ήταν η οργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών. Ο Μαυροκορδάτος εξέδωσε μια σειρά από διατάγματα που αφορούσαν την σύσταση περιφερειακών αρχών, τις λεπτομέρειες οργάνωσης των Υπουργείων, τη δημιουργία Πρωτοκόλλου και αρχείων, την αλληλογραφία μεταξύ των υπηρεσιών, τον όρκο των δημοσίων υπαλλήλων, κ.α.
Σε αυτό το πλαίσιο, τον Απρίλιο του 1822 ύστερα από πρόταση της Κυβέρνησης, το Βουλευτικό ψήφισε τον νόμο για την πρώτη διοικητική διαίρεση της χώρας, - τον λεγόμενο *Οργανισμό των Επαρχιών*.

## Σύνθεση του «Εκτελεστικού»
Με το θέσπισμα της 15ης Ιανουαρίου 1822, το πρώτο «Εκτελεστικόν σώμα», αποτέλεσαν οι:
* **Πρόεδρος** : Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
* **Μέλος** - Αντιπρόεδρος (από 3 Μαρτίου 1822): Αθανάσιος Κανακάρης
: απεβίωσε στις 14 Ιανουαρίου 1823
* **Μέλος** : Ιωάννης Λογοθέτης
* **Μέλος** : Αναγνώστης Δεληγιάννης
* Μέλος - **Αντιπρόεδρος** (από 14 Ιανουαρίου 1823): Ιωάννης Ορλάνδος 
### Μινιστέρια ''(υπουργεία)''
* **Αρχιγραμματέας της Επικράτειας & Μινίστρος επί των Εξωτερικών** : Θεόδωρος Νέγρης
* **Μινίστρος επί των Εσωτερικών** : Ιωάννης Κωλέττης
* **Μινίστρος επί της Οικονομίας** : Πανούτσος Νοταράς
* **Μινίστρος επί του Πολέμου** : Νότης Μπότσαρης (δεν ανέλαβε τα καθήκοντά του λόγω συμμετοχής του σε πολεμικές επιχειρήσεις και αναπληρώθηκε πρώτα από τον Πέτρο Μαυρομιχάλη και κατόπιν από τον Μινίστρο των Εσωτερικών, Ιωάννη Κωλέττη)
* **Μινίστρος επί του Δικαίου** : Θεόδωρος Βλάσσης
: - απεβίωσε στις 14 Μαρτίου 1822
:: - αντικαταστάθηκε στις 17 Απριλίου από τον Επίσκοπο Ανδρούσης, Ιωσήφ
* **Μινίστρος επί της Θρησκείας** : επίσκοπος Ανδρούσης, Ιωσήφ
* **Μινίστρος επί της Αστυνομίας** : Λάμπρος Νάκος
: - αντικαταστάθηκε στις 27 Απριλίου 1822 από τον Ανδρέα Μεταξά
:: - αντικαταστάθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1822 από τον Ιωάννη Κωλέττη 
* **Μινίστρος επί των Ναυτικών** : τριμελής επιτροπή αποτελούμενη από τους Φραγκίσκο Βούλγαρη - Ιωάννη Λαζάρου - Ανδρέα Χατζηαναργύρου 

Σύμφωνα με την γνώμη του ιστορικού Καρλ Μέντελσον Μπαρτόλντι, η κυβέρνηση μπορούσε:  *«να θεωρηθή ως περιλαμβάνον το άνθος της τότε ελληνικής νοημοσύνης»*. 

## Πηγές
*

## Αναφορές


Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
1822
Κατηγορία:1822
Κατηγορία:1823
Εκτελεστικό του 1824

Το **Εκτελεστικό του 1824** (Οκτώβριος 1824 - Απρίλιος 1826) ήταν η τρίτη ***κυβέρνηση*** της  «Προσωρινής Διοίκησης της Ελλάδας» με πρόεδρο  τον Γεώργιο Κουντουριώτη.

## Σύνθεση του «Εκτελεστικού»

* **Πρόεδρος** : Γεώργιος Κουντουριώτης
: - αντικαταστάθηκε προσωρινά  από τον Αναγνώστη Οικονόμου την περίοδο 23 Δεκεμβρίου του 1824 - 6 Φεβρουαρίου του 1825
* **Αντιπρόεδρος ** : Παναγιώτης Μπότασης
: - απεβίωσε στις 29 Οκτωβρίου 1824
:: - τον αντικατέστησε ο γιός του, Γκίκας Μπότασης, στην αρχή ως μέλος και από τις 11 Φεβρουαρίου 1825 ως Αντιπρόεδρος
* **Μέλος** : Ασημάκης Φωτήλας
: - παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1824 από τον Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη
* **Μέλος** : Αναγνώστης Σπηλιωτάκης
* **Μέλος ** : Ιωάννης Κωλέττης
 
### Υπουργεία
* **Γενικός Γραμματέας του Εκτελεστικού ** *(με αρμοδιότητα και τις εξωτερικές υποθέσεις)*: Παναγιώτης Ρόδιος
: - αντικαταστάθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1825 από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο
:: - παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε στις 25 Μαρτίου 1826 από τον προσωρινό Γενικό Γραμματέα Γεώργιο Πραΐδη
* **Υπουργός επί των Εσωτερικών** : Γρηγόριος Δικαίος
: - μετά τον  θάνατο του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι στις 20 Μαΐου 1825 αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον Γεώργιο Γλαράκη
* **Υπουργός επί της Οικονομίας** : Νικόλαος Πονηρόπουλος
:- αντικαταστάθηκε την 1η Μαρτίου 1826 από τον Νικόλαο Οικονόμου
* **Υπουργός επί του Δικαίου** :  Ιωάννης Θεοτόκης
:- αντικαταστάθηκε στις 7 Αυγούστου 1825 από τον Μανουήλ Βερνάρδο
::- αντικαταστάθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1825 από τον Αγαθόνικο Μιλτιάδη
* **Υπουργός επί της Θρησκείας** :   Δανιήλ Γεωργόπουλος
: - αντικαταστάθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1825 από τον Επίσκοπο Δαμάλων, Ιωνάς
***Υπουργός επί των Πολεμικών** : τριμελής επιτροπή αποτελούμενη από τους
Διονύσιος Τρουπάκης (Μούρτζινος) - Αλεξάκης Βλαχόπουλος - Αναγνώστης Παπαγεωργίου
: - στις 24 Φεβρουαρίου 1825 ο Αλεξάκης Βλαχόπουλος αντικαταστάθηκε από τον Αδάμ Δούκα 
***Υπουργός επί των Ναυτικών**: τριμελής επιτροπή αποτελούμενη από τους
Φραντζέσκος Βούλγαρης *(από Νοέμβριο 1824)* - Ιωάννης Ν. Λαζάρου *(από 11 Μαρτίου 1825)* - Ανδρέας Χατζηαναργύρου *(από 11 Μαρτίου 1825)*
* **Υπουργός επί της Αστυνομίας** : Δημήτριος Δεσύλλας *(από 4 Ιουνίου 1825)<br />*

## Έργο
Στις 29 Σεπτεμβρίου 1825, το Εκτελεστικό θέσπισε τη Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος για τη δημοσίευση των αποφάσεων και «των πρακτικών της διοικήσεως», ορίζοντας τον Θεόκλητο Φαρμακίδη εφημεριδογράφο της Διοικήσεως.

## Πηγές
*
*

## Αναφορές


Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
1824
Βαρωνίς Βίζενταου

Η **Βαρωνίδα Βίζενταου** (γερμ. *Wiesenthau*, παλ. γραφή Βύζενταου) ήταν δεσποινίδα «επί των τιμών» στο παλάτι του Όθωνα και της Αμαλίας.

## Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν Γερμανίδα πανέμορφη. Η καταγωγή της ήταν από τον ευγενικό οίκο Βίζενταου της Φρανκονίας. Μνηστεύθηκε τον Δημήτριο Μαυροκορδάτο, ο οποίος όμως πέθανε πριν την τέλεση των γάμων. Αποσύρθηκε της υπηρεσίας της Βασίλισσας και επέστρεψε στη Γερμανία.
## Παραπομπές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Γερμανοί
Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Πολυδεύκης (αποσαφήνιση)

Το όνομα **Πολυδεύκης** μπορεί να αναφέρεται:

*Στον Πολυδεύκη, μυθικό πρόσωπο, ένας από τους Διόσκουρους
*Στον Πολυδεύκη, φιλόσοφο περί το 180 μ.Χ.

## Αστρονομία
*Στον Πολυδεύκη, δορυφόρο του Κρόνου.
*Στον Πολυδεύκη, λαμπρότερο αστέρα του αστερισμού των διδύμων.

## Ονομασίες
*Στο Πολυδεύκης Ι, ελληνικό κότερο  
*Στο Πολυδεύκης ΙΙ, ελληνικό κότερο  .
*Στο Πολυδεύκης ΙΙΙ ελληνική τορπιλάκατο.  

Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Τρικούπη Ιανουαρίου 1833

Η **Κυβέρνηση Σπυρίδωνα Τρικούπη του Ιανουαρίου του 1833** (25 Ιανουαρίου 1833 – 3 Απριλίου 1833) ήταν το κυβερνητικό σχήμα που διοικούσε την Ελλάδα, υπό την ονομασία Διοικητική Επιτροπή, όταν έφτασε στο Ναύπλιο ο βασιλιάς Όθωνας. Η Αντιβασιλεία κατ’ αρχάς νομιμοποίησε το ήδη υπάρχον κυβερνητικό σχήμα με την έκδοση βασιλικού διατάγματος στις 22 Φεβρουαρίου 1833, ενώ τον Απρίλιο του ίδιου έτους προχώρησε σε ανασχηματισμό της.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
* **Πρόεδρος του Συμβουλίου των Γραμματέων**: Σπυρίδων Τρικούπης
* **Επί των Εξωτερικών και επί του Εμπορικού Ναυτικού Γραμματεύς της Επικράτειας**: Σπυρίδων Τρικούπης
* **Επί της Δικαιοσύνης Γραμματεύς της Επικρατείας**: Χριστόδουλος Κλονάρης
* **Επί των Εσωτερικών Γραμματεύς της Επικρατείας**: Δημήτριος Χρηστίδης
* **Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Γραμματεύς της Επικρατείας**: Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός
* **Επί των Οικονομικών Γραμματεύς της Επικρατείας**: Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
* **Επί των Στρατιωτικών Γραμματεύς της Επικρατείας**: Κωνσταντίνος Ζωγράφος
* **Επί των Ναυτικών Γραμματεύς της Επικρατείας**: Δημήτριος Βούλγαρης

## Παραπομπές


## Πηγές
* Το ΦΕΚ διορισμού της Κυβέρνησης ΦΕΚ A 2/1833

 

1833 01
Κατηγορία:1833
Γεώργιος Δράκος

Ο **Γεώργιος Δράκος** (1788 - 1827) ήταν αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και καπετάνιος των Σουλιωτών.
Γεννήθηκε στο Σούλι το 1788.

Ενώ πολιορκούσαν οι Τουρκαλβανοί το Σούλι, οι Τούρκοι δοκίμασαν να κυριεύσουν εξ εφόδου την πηγή, από την οποία έπαιρναν νερό οι Σουλιώτες. Τόσο βέβαιοι ήταν για την νίκη τους, που είχαν στρατοπεδεύσει με έξι χιλιάδες στρατιώτες. Ο Γεώργιος Δράκος τους πολέμησε με δύναμη δεκαοκτώ ανδρών, και επανειλημμένα τους απέκρουσε, μέχρι που ήρθε ο Νότης Μπότσαρης με ενισχύσεις, και ανακήρυξε τον Δράκο ήρωα της νίκης.

Στην Μάχη των Πέντε Πηγαδιών (15 Σεπτεμβρίου 1821) ο Δράκος ως αρχηγός πρωταγωνίστησε με μόνον τριακόσιους άνδρες. Πήρε μέρος και σε άλλες μάχες, στην Πανάσσαρη το 1824, στους Κολοβάτες το 1825, στην εκστρατεία του Καραϊσκάκη στην Ανατολική Ελλάδα, ως αρχιστράτηγος στην πολιορκία των Σαλώνων, στο Δίστομο εναντίον του Πασά της Καρύστου και του Καροφίλμπεη.

Πέθανε στην Χαλκίδα το 1827. Ήταν αιχμάλωτος του Κιουταχή και μεταφερόταν προς την Εύβοια για να αναρρώσει, όταν οι φύλακες του Κιουταχή τον φόνευσαν με διαταγή και είπαν ότι αυτοκτόνησε. Η χήρα του Σουσάνα και τα ορφανά τέκνα του εγκαταστάθηκαν το 1829 στη Ναύπακτο, μαζί με τις οικογένειες των Αθανασίου, Γεωργίου (χιλίαρχου και πρωτοξάδελφου του Στρατηγού) και Νικολάου Δράκου.

## Πηγές
* Γεώργιος Δράκος συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γεώργιος Κίτσος

Ο **Γεώργιος Κίτσος** ήταν αγωνιστής του 1821.
## Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Κίτσος Κονταξής, έγκριτος της κωμόπολης Πλεσίβιτσα Φιλιατών. Αδελφή του ήταν η περίφημη Κυρά Βασιλική τελευταία σύζυγος του Αλή Πασά. 

Μετά τον θάνατο του πατέρα του έγινε προύχοντας της κοινότητας Πλεσίβιτσα και είχε σημαντική θέση στην Αυλή του Πασά, ο οποίος όμως ζήλευε και μισούσε τον αδελφό της Βασιλικής, φοβούμενος όμως να τον καταδώσει στα φανερά, προσπαθούσε να τον φονεύσει με δόλο. Αποπειράθηκε να τον δηλητηριάσει, αλλά απέτυχε χάρη στην βοήθεια του ιατρού του Αλή Πασά Ιωάννη Κωλέττη. Αργότερα, σε κυνήγι που ο Αλή Πασάς είχε καλέσει τον Κίτσο, διέταξε δυο ανθρώπους του να πυροβολήσουν πάνω του. Ο Κίτσος τραυματίστηκε βαριά και θα πέθαινε, σώθηκε όμως χάρη της αδελφής του που απαίτησε τη θεραπεία του, απειλώντας ότι θα αυτοκτονήσει η ίδια.

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Αλή Πασάς είχε κάνει τον Κίτσο αρχηγό των Φιλιατών, αλλά ο Κίτσος κατηγορήθηκε από μερικούς Τούρκους ότι επιβουλευόταν την τιμή του Μουσουλμάνου. Ο Αλής τότε από την οργή του έστειλε δολοφόνο για να τον εξοντώσει. Ο Κίτσος τραυματίστηκε ελαφρά, και η αδελφή του τον μετέφερε στα Γιάννενα όπου ο χειρουργός τον θεράπευσε.

Στην Επανάσταση του 1821 ο Κίτσος ήταν αρχηγός των Ηπειρωτών και πολέμησε στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Ο ακουσμένος προμαχώνας της *Λουνέτας* ήταν η θέση του καπετάνιου σε όλη τη διάρκεια της πολιορκίας. Συμμετείχε στην έξοδο της φρουράς, και κατόρθωσε να σωθεί.

Πέθανε το 1840 στην Αθήνα.

Αρχείο:Γ. Κίτσος.jpg|Μαρμάρινη προτομή του Γεώργιου Κίτσου. Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Αντώνιο Σώχο. Κήπος Ηρώων, Μεσολόγγι.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές Πηγές
* 
* Συλλογικό Έργο, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Τόμος ΙΒ

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Χλωριούχο βηρύλλιο

Το **χλωριούχο βηρύλλιο** είναι ένας άλας του βηρυλλίου με χημικό τύπο BeCI2.

right|thumb|250px|Χλωριούχο βηρύλλιο

Κατηγορία:Άλατα
Κατηγορία:Αλογονίδια
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις χλωρίου
Κατηγορία:Ενώσεις βηρυλλίου
Αριστόνικος (αποσαφήνιση)

Το λήμμα **Αριστόνικος** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:

*Αριστόνικος ο Μαραθώνιος, πολιτικός στην αρχαία Αθήνα (4ος αιώνας π.Χ.)
*Αριστόνικος (ευνούχος), στρατηγός του Πτολεμαίου Ε' του Επιφανούς (2ος αιώνας π.Χ.)
*Αριστόνικος της Περγάμου, επίσης γνωστός ως Ευμένης Γ΄ της Περγάμου, διεκδικητής του θρόνου της Αρχαίας Περγάμου (2ος αιώνας π.Χ.)
*Αριστόνικος ο Ολύνθιος, επιφανής κιθαρωδός από την Όλυνθο (4ος αιώνας π.Χ.)
*Αριστόνικος ο Καρύστιος, ακόλουθος του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την Κάρυστο (4ος αιώνας π.Χ.)
*Αριστόνικος ο Αργείος, αρπιστής από το Άργος (7ος αιώνας π.Χ.)
*Αριστόνικος ο Λέσβιος, τύραννος της Μήθυμνας στη Λέσβο (4ος αιώνας π.Χ.)
*Αριστόνικος ο Αλεξανδρεύς, γραμματικός από την Αλεξάνδρεια (1ος αιώνας π.Χ.)
*Αριστόνικος ο Ταραντίνος, συγγραφέας ενός συγγράμματος για τη μυθολογία από τον Τάραντα
Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ 1835

Η **Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ του 1835** (9 Μαΐου 1835 – 3 Φεβρουαρίου 1837) αναφερόμενη την εποχή εκείνη ως **Υπουργείον του Βασιλείου** προέκυψε μετά την Κυβέρνηση Κωλέττη, μετά την ενηλικίωση του Όθωνα Α΄.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
* **[[Υπουργικό Συμβούλιο (Ελλάδα)|Πρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου]]** : Κόμης Ιωσήφ Λουδοβίκος Άρμανσπεργκ
* *[[Επί του Βασιλικού Οίκου και επί των Εξωτερικών Υποθέσεων Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός
* *[[Επί της Δικαιοσύνης Γραμματεία της Επικράτειας|Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Γεώργιος Πραΐδης
: - αντικαταστάθηκε στις  14 Φεβρουαρίου 1836 προσωρινά από τον Ιάκωβο Ρίζο Νερουλό 
* *[[Επί των Εσωτερικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Γεώργιος Πραΐδης
: - αντικαταστάθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1836 από τον Δρόσο Μανσόλα
* *[[Επί των Οικονομικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Νικόλαος Θεοχάρης
: - αντικαταστάθηκε στις αντικαταστάθηκε στις   14 Φεβρουαρίου 1836 από τον Γεώργιο Λασσάνη
* *[[Επί των Στρατιωτικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Κρίστιαν Σμαλτς
* *[[Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως  γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός
* *[[Επί των Ναυτικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: προσωρινά, Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός
: αντικαταστάθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1836 από τον Αντώνιο Κριεζή

## Έργο
Στα μέσα του 1836, η κυβέρνηση προχώρησε σε αλλαγή της διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδος καταργώντας τις νομαρχίες και χωρίζοντας την Ελλάδα σε 30 διοικήσεις και 10 υποδιοικήσεις, στην Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1836.

## Διαδοχή
Την κυβέρνηση του Άρμανσπεργκ διαδέχθηκε η Κυβέρνηση Ιγνάτιου φον Ρούντχαρτ 1837, όταν ο Όθων επέστρεψε στην Ελλάδα μετά το ταξίδι που είχε πάει στη Γερμανία για να παντρευτεί, συνοδευόμενος από τον Ιγνάτιο φον Ρούτχαρτ.

## Παραπομπές


1835
Κατηγορία:1835
Τερουέλ (επαρχία)

Το **Τερουέλ**  είναι μια επαρχία της Αραγωνίας, στα βορειοανατολικά της Ισπανίας.

Συνορεύει με τις επαρχίες Ταρραγόνα, το Καστεγιόν, την Βαλένθια (συν τον εξωτερικό θύλακο της Ρινκόν ντε Αδεμούθ), την Κουένκα, τη Γουαδαλαχάρα, και την Σαραγόσα.

Η πρωτεύουσα της επαρχίας είναι το Τερουέλ.

Η έκταση της επαρχίας είναι 14.809 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της είναι 138.686 (2003), από τους οποίους σχεδόν ένα τέταρτο ζουν στην πρωτεύουσα, η πληθυσμιακή πυκνότητα του είναι 9,36 κατ/τ.χλμ. Απαρτίζεται από 236 δήμους, από τους οποίους περισσότεροι από τους μισούς είναι χωριά με κάτω από 200 κατοίκους. 

## Διάσημοι άνθρωποι
* Λουίς Μπουνιουέλ, σκηνοθέτης από την Καλάντα
* Αντόν Γκαρθία Αμπρίλ, μουσικοσυνθέτης
* Πάμπλο Σερράνο, γλύπτης από την Κριβιγιέν γνωστός επίσης ως ο θεός του σεξ.
* Λουίς Μίγια, συνταξιοδοτημένος ποδοσφαιριστής που έπαιξε για την CD Teruel, FC Μπαρτσελόνα και την Ρεάλ Μαδρίτης
* Δαβίδ Θιβέρα, τραγουδιστής ελαφράς μουσικής
* Φρανθίσκο Μαριάνο Νίφο, πρωτοπόρος της δημοσιογραφίας, από το Αλθανίθ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Τερουελ
Κατηγορία:Αραγωνία
Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Θεσσαλίας

Η **Ε.Σ.ΚΑ.Θ.** (ακρωνύμιο της «Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Θεσσαλίας») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.

Η Ένωση ξεκίνησε τις δραστηριότητές της το 1981 έχοντας προκύψει από τη συνένωση των Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Μαγνησίας και Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Κεντροδυτικής Μακεδονίας. Η έδρα της βρίσκεται στη Λάρισα. Στη δικαιοδοσία της ανήκουν τα καλαθοσφαιρικά σωματεία των Νομών Καρδίτσας, Λάρισας, Μαγνησίας, Τρικάλων και των νησιών Σκιάθου, Σκοπέλου και Αλοννήσου. 

## Ιστορικό
Αν και υπήρχε ήδη πρωτάθλημα Θεσσαλίας από τη δεκαετία του 1950 και διεξάγονταν από τις Τοπικές Επιτροπές, το 1981 ιδρύθηκε η Ενωση. 

Τα ιδρυτικά μέλη που αποφάσισαν αυτή την προσπάθεια το 1981 ήταν οι: Ντούγκος, Βάτσιος, Βαλασάς, Μπαζούκης, Ματίκας, Θεοχάρης, Κασούλης, Γκουντούλας, Μαργαρίτης. Πρώτος πρόεδρος από το 1981 ήταν ο Δημήτρης Ντούγκος. 

Το 2023 μετά από 43 χρόνια, ήρθε το τέλος εποχής Δημήτρη Ντούγκου στην Ε.Σ.ΚΑ. Θεσσαλίας μετά την αποχώρηση του από την προεδρεία της Ένωσης. Νέος πρόεδρος ανέλαβε ο Βάιος Φαλάγγας.

Οι πρωταθλητές ανδρών Θεσσαλίας ως το 1981 ήταν:
*Νίκη Βόλου: 1965–1966, 1966–1967, 1967–1968, 1968–1969, 1969–1970, 1970–1971, 1971–1972
*Ολυμπιακός Βόλου: 1973–1974
*Γ.Σ. Λάρισας: 1974–1975
*Γ.Σ. Βόλου: 1976–1977, 1978–1979
*Ε.Α. Λάρισας: 1977–1978, 1980–1981

## Διοργανώσεις
Η Ένωση διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα: 
*Α1 Κατηγορία Ανδρών
*Α2 Κατηγορία Ανδρών
*Β΄ Κατηγορία Ανδρών
*Γυναικών

Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας οι πρωταθλήτριες ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας ανδρών προβιβάζονται απευθείας σε όμιλο της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών. Με τη σειρά τους οι πρωταθλήτριες ομάδες γυναικών προβιβάζονται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Βορείου Ελλάδος.

## Αθλητικά Σωματεία

## Κάτοχοι τίτλων
### Πρωτάθλημα

## Πρωταθλητές ομίλων
Το 2012-13 αποφασίστηκε να δημιουργηθούν δύο όμιλοι της Α1 Ανδρών μεχρι και το 2019-20.

**Ανδρών**
### A1 ΕΣΚΑΘ

### A2 ΕΣΚΑΘ

Υπερπρωταθλητής

### Β΄ ΕΣΚΑΘ

Υπερπρωταθλητής

## Κύπελλο
### Τελικοί ανδρών - Final Four
Την περίοδο 2012–13 ο θεσμός επανήλθε μετά από χρόνια απουσίας και καθιερώθηκε final four.

## Super Cup

## Μικτή ΕΣΚΑΘ
### Τίτλοι
*Πανελλήνιο πρωτάθλημα Μικτών: 
**1η θέση: 1994 (στη Ρόδο)
**3η θέση: 1995

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημη ιστοσελίδα της Ε.Σ.ΚΑ.Θ.
* Ελληνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης
* Επίσημη ιστοσελίδα της Ε.Σ.ΚΑ.Θ. (Wayback Machine)
*ιστοσελίδα της Ε.Σ.ΚΑ.Θ. (billkara66.com)
*ΑΡΧΕΙΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

*
Επαρχίες της Ισπανίας

Η Ισπανία διαιρείται σε πενήντα επαρχίες.

## Οργάνωση των επαρχιών
Επιπροσθέτως με τις αυτόνομες κοινότητες της, η Ισπανία διαιρείται σε πενήντα επαρχίες. Αυτές σχεδόν ακολουθούν το σχέδιο της εδαφικής διαίρεσης της Ισπανίας του 1833· η μόνη μεγάλη διαφορά των επαρχιακών συνόρων από εκείνη την εποχή είναι η διαίρεση των Καναρίων Νήσων σε δύο επαρχίες αντί μίας.

Παλαιότερα μεγαλύτερης σημασίας από την υιοθέτηση του συστήματος των αυτόνομων κοινοτήτων κατά την Ισπανική μετάβαση στη δημοκρατία, οι επαρχίες έχουν πλέον λιγότερες εξουσίες. Χρησιμοποιούνται ακόμη ως εκλογικές περιφέρειες, στις ταχυδρομικές διευθύνσεις, τους τηλεφωνικούς κώδικες, και ως γεωγραφικά σημεία αναφοράς. (Μια μικρή πόλη θα προσδιοριζόταν ότι είναι στην επαρχία Βαγιαδολίδ παρά ότι είναι στην Καστίλη και Λεόν, για παράδειγμα.) Καμία επαρχία δεν διαιρείται μεταξύ δύο ή περισσότερων αυτόνομων κοινοτήτων. .

Οι περισσότερες επαρχίες ονομάζονται από τις βασικές τους πόλεις με την εξαίρεση της Άραμπα/Άλαβα, οι Αστούριες, η Bizkaia/Vizcaya, η Κανταβρία, η Γκιπούθκοα, τα Illes Balears/Islas Baleares, η Λα Ριόχα και η Nafarroa/Ναβάρρα. Υπάρχουν μόνο δύο πόλεις που είναι πρωτεύουσες των αυτόνομων κοινοτήτων χωρίς να είναι πρωτεύουσες επαρχιών: η Μέριδα στην Εξτρεμαδούρα και το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα στη Γαλικία.

Επτά αυτόνομες κοινότητες περιέχουν μόνο μια επαρχία: οι Αστούριες, οι Βαλεαρίδες Νήσοι, η Κανταβρία, η Λα Ριόχα, η Μαδρίτης, η Μούρθια, και η Ναβάρρα. Αυτές αναφέρονται μερικές φορές ως "ανεπαρχιακές" κοινότητες.

750px|center|thumb|Χάρτης των επαρχιών της Ισπανίας

## Επαρχίες
Στον πίνακα αναγράφονται οι επαρχίες της Ισπανίας, μαζί με την πρωτεύουσά τους και την αυτόνομη κοινότητα στην οποία ανήκουν. Επίσης αναγράφονται οι ονομασίες τους στα ισπανικά καθώς και τις σχετικές τοπικές γλώσσες (βασκικά, γαλικιανά κλπ).

## Δείτε επίσης
* Αυτόνομες κοινότητες της Ισπανίας

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Χάρτης των επαρχιών της Ισπανίας 
* Λίστα των Δήμων της ισπανίας, ταξινομημένων ανά επαρχία (INE) 

*
Κυβέρνηση Ιγνάτιου φον Ρούντχαρτ 1837

Η **Κυβέρνηση Ιγνάτιου φον Ρούντχαρτ του 1837** (3 Φεβρουαρίου 1837 – 8 Δεκεμβρίου 1837) ήταν η κυβέρνηση του Βασιλείου της Ελλάδας από τις 2 Φεβρουαρίου 1837 μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου 1837 με επικεφαλής τον Ιγνάτιο φον Ρούντχαρτ και αντικατέστησε την κυβέρνηση Άρμανσπεργκ.

## Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
Όταν ο βασιλιάς Όθωνας επιστρέφει στην Ελλάδα μετά την πολύμηνη απουσία του στη Βαυαρία, και τον γάμο του με την δούκισσα Αμαλία, παύει τον κόμη Άρμανσμπεργκ από τη θέση του «Αρχιγραμματέα της Επικράτειας», θέση την οποία μάλιστα καταργεί, και ακυρώνει την πλήρη πληρεξουσιότητα που είχε δώσει από τις 23 Απριλίου (5 Μαΐου) 1836 στο υπουργικό συμβούλιο να αποφασίζει εν ονόματί του. (ΦΕΚ Α/4 1837).

* **[[Υπουργικό Συμβούλιο (Ελλάδα)|Πρόεδρος Υπουργικού Συμβουλίου]]** : Ιγνάτιος φον Ρούντχαρτ
* *[[Επί του Βασιλικού Οίκου και επί των Εξωτερικών Υποθέσεων Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Ιγνάτιος φον Ρούντχαρτ
* *[[Επί της Δικαιοσύνης Γραμματεία της Επικράτειας|Επί της Δικαιοσύνης γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός
: - αντικαταστάθηκε στις 12 Απριλίου 1837 από τον Ανδρόνικο Πάικο
* *[[Επί των Εσωτερικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Εσωτερικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Δρόσος Μανσόλας
:- αντικαταστάθηκε στις 12 Απριλίου 1837 από τον Αναστάσιο Πολυζωίδη
:: - αντικαταστάθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1837 από τον Γεώργιο Γλαράκη
* *[[Επί των Οικονομικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Οικονομικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Γεώργιος Λασσάνης
: - αντικαταστάθηκε στις 21 Μαρτίου 1837 από τον Νικόλαο Μπόταση
* *[[Επί των Στρατιωτικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Στρατιωτικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Κρίστιαν Σμαλτς
* *[[Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός
: - αντικαταστάθηκε στις 12 Απριλίου 1837 από τον Αναστάσιο Πολυζωίδη
: - αντικαταστάθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1837 από τον Γεώργιο Γλαράκη
* *[[Επί των Ναυτικών Γραμματεία της Επικράτειας|Επί των Ναυτικών γραμματεύς της Επικράτειας]]*: Αντώνιος Κριεζής

## Έργο της κυβέρνησης Ρούντχαρτ
Κατά τη διάρκεια της θητείας της κυβέρνησης, ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Αθηνών, στις 3 Μαΐου 1837.

Στις 14 Οκτωβρίου 1837 υπογράφηκε από τον Πρέσβη της Ελλάδος στο Λονδίνο Σπυρίδωνα Τρικούπη και τον Υπουργό Εξωτερικών της Αγγλίας Πάλμερστον, ελληνοαγγλική συνθήκη περί εμπορίου και ναυτιλίας.

## Πηγές
* 

## Παραπομπές


1837 02
Κατηγορία:1837
Λάζαρος Πινότσης

Ο **Λάζαρος Πινότσης** ήταν αγωνιστής του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα. Στις 24 Απριλίου 1821 η Καγκελαρία της Υδρας, κηρύσσοντας την έξοδο στην Επανάσταση και την έναρξη του ναυτικού αγώνα εφοδιάζει τον Πινότση, πλοιοκτήτη και πλοίαρχο του μπρικίου «Τιμολέων» , 14 κανονιών, με συστατικό έγγραφο/ διαβατήριο προς τις μη εχθρικές δυνάμεις σε ελληνική και ιταλική γλώσσα. Πήρε μέρος στις ναυμαχίες.

## Πηγές
* Λάζαρος Πινότσης συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 

Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σεϊχουλισλάμης

Ο **Σεϊχουλισλάμης** (τουρκ. *Şeyhülislam*) ή **Σεΐχ-ουλ-Ισλάμ** (*Şeyh-ül İslam*), είναι ανώτατο αξίωμα του Ισλάμ. 

Ο τίτλος δίνεται στους οπαδούς του Κορανίου, που έχουν ενστερνιστεί τις αρχές και κανόνες του και θεωρούν καθήκον τους να εφαρμόσουν τους νόμους που αναγράφονται στο Κοράνι στους άλλους. Επίσης Σεϊχουλισλάμηδες αποκαλούνται συνήθως και άτομα μεγάλα σε ηλικία, που θεωρούνται σοφά από τους Μουσουλμάνους.

Ενώ κατά τους πρώτους αιώνες του Ισλάμ (από τον 8ο αιώνα) ο τίτλος δινόταν σε μία μεγάλη μερίδα ατόμων, τα οποία πολλές φορές δεν ανταποκρίνονταν στις προϋποθέσεις, αργότερα απέκτησε μεγάλη δύναμη, εξουσία και κύρος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

## Δείτε επίσης
* Μουφτής
* Χαλίφης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισλαμικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Κατηγορία:Ισλάμ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Κλίντον Τζόζεφ Ντέιβισον

Ο **Κλίντον Τζόζεφ Ντέιβισον** (Clinton Joseph Davisson, 22 Οκτωβρίου 1881 − 1 Φεβρουαρίου 1958) ήταν Αμερικανός φυσικός, ο οποίος το 1937 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής για την ανακάλυψη της περίθλασης των ηλεκτρονίων. Ο Ντέιβισον μοιράστηκε το βραβείο με τον Τζορτζ Τόμσον, ο οποίος ανακάλυψε την περίθλαση των ηλεκτρονίων ανεξάρτητα από τον Ντέιβισον, περίπου την ίδια εποχή.

## Βιογραφία
Ο Ντέιβισον γεννήθηκε στο Μπλούμινγκτον της πολιτείας του Ιλινόι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αποφοίτησε από το Λύκειο του Μπλούμινγκτον το 1902, και μπήκε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου με υποτροφία. Μετά από εισήγηση του Ρόμπερτ Μίλικαν, το 1905 ο Ντέιβισον προσλήφθηκε από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον ως εκπαιδευτής Φυσικής. Το 1908 τελείωσε τις υποχρεώσεις του και πήρε το πτυχίο από το Σικάγο. Ενώ δίδασκε στο Πρίνστον έκανε την έρευνα τις διδακτορικής του διατριβής με τον Όουεν Γουίλανς Ρίτσαρντσον. Πήρε το διδακτορικό του από το Πρίνστον το 1911, τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε την αδερφή του Ρίτσαρντσον, Σαρλότ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Καϊμάκι (παγωτό)

[thumb|260px|Παραγωγή τουρκικού παγωτού καϊμάκι, στο [Κιότο της Ιαπωνίας.|εναλλ.=]]

Το **καϊμάκι** είναι ένα είδος (γεύση) παγωτού. Για την παρασκευή του χρησιμοποιείται γάλα, ζάχαρη, σαλέπι και κρέμα γάλακτος (ή καϊμάκι γάλακτος). Πολύ συχνά χρησιμοποιείται και μαστίχα.

Σερβίρεται συνήθως με σιρόπι βύσσινο και καβουρδισμένα αμύγδαλα. Έχει κολλώδη υφή που οφείλεται στο σαλέπι, και λευκό χρώμα. Είναι από τα πρώτα είδη παγωτού που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα ήδη από τη δεκαετία του '60.

## Αναφορές
* ιστολόγιο yumyum, συνταγές, επιδόρπια
* ιστολόγιο, Food Junkie not Junk Food
* Οι συνταγές της παρέας

Κατηγορία:Παγωτό
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Κατηγορία:Μεσογειακή κουζίνα
Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Αμυδών

Η **Αμυδών** ή (μεταγενέστερα) **Αβυδών** ήταν η Ομηρική πρωτεύουσα της Παιονίας στη περιοχή του κάτω ρου του Αξιού της Αμφαξίτιδας. Η θέση της Αμυδώνος δεν είναι βέβαιη. Πιθανολογείται ότι, λόγω της έκτασης και της κεντρικής θέσης αυτής της εγκατάστασης σε σχέση με τους υπόλοιπους οικισμούς της περιοχής, βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο κοντά στο Αξιοχώρι (πρώην Βαρδαρόφτσα), παρά τον Αξιό ποταμό, μεταξύ Αξιοχωρίου και Άσπρου.

## Πηγές


## Αναφορές
*Ιλιάδα Β 849
*Στράβων  7, 20 
*Τουρισμός, Επιμελητήριο Κιλκίς

Κατηγορία:Αρχαία Αμφαξίτιδα
Κατηγορία:Αρχαία Παιονία
Λεσσουίρος

Ο **Γκέοργκ Βίλχελμ φον Λε Σουίρ** (Georg Wilhelm von Le Suire) (1787-1852), αναφερόμενος ως **Λεσσουίρος** ή **Λεζουΐρος** ή **Λεζιουέρ** ήταν Βαυαρός στρατιωτικός, υπουργός Στρατιωτικών της Ελλάδας το 1834 κατά την περίοδο της Αντιβασιλείας και υπουργός Στρατιωτικών της Βαυαρίας το 1848-1849.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μενγκερινγκχάουζεν (Mengeringhausen) της Έσσης στις 9 Ιουνίου 1787.

Είχε έλθει στην Ελλάδα ως συνταγματάρχης του στρατού που συνόδευε τον Όθωνα το 1833 όταν ο τελευταίος ήλθε να αναλάβει τη θέση του Βασιλέα των Ελλήνων.

Διαδέχθηκε τον Στρατηγό Σμαλτς στη θέση του υπουργού Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου 1833 στα μέσα Μαρτίου 1834. Επιμελήθηκε τα θέματα της οργάνωσης του τακτικού στρατού και ήταν ο συντάκτης του ιδιόρρυθμου διατάγματος του ιστορικού αριστείου του Αγώνος (Μάϊος 1834). Προήχθη σε υποστράτηγο και επέστρεψε στην Βαυαρία το 1835.

Του είχε απονεμηθεί Ταξιάρχης (Commandeur) (3η κλάση) στο Τάγμα του Σωτήρος που συστάθηκε με απόφαση της Αντιβασιλείας τον Μάιο 1833.

Επιστρέφοντας στην Βαυαρία εξακολούθησε τη στρατιωτική του καριέρα και το 1848-1849 (21 Νοεμβρίου 1848 - 29 Μαΐου 1849) έγινε υπουργός Στρατιωτικών υπό τον Μαξιμιλιανό Β' της Βαυαρίας.

Πέθανε στις 10 Μαρτίου 1852 στη Νυρεμβέργη.

## Οικογένεια
Πρώτη σύζυγός του ήταν η κοντέσσα Σοφία φον Βέρχεμ (Sophie von Berchem), με την οποία απέκτησε την κόρη του Μαρία φον λε Σουίρ (Maria von Le Suire) (30 Μαρτίου 1827-19 Ιουλίου 1851)
Ήρθε σε δεύτερο γάμο το 1840. Δεύτερη σύζυγός του ήταν η Αδολφίνη Ντλακελμαν (Adolphine Danckelmann) με την οποία απέκτησε το γιο του Günther Julius Wilhelm Friedrich von Le Suire (21 Οκτ. 1846 στο Ansbach - 17 Jul 1906).

Ο εγγονός του, Καρλ φον Λε Σουίρ, έφτασε το βαθμό του Στρατηγού των Ορεινών Στρατευμάτων (*General der Gebirgstruppe*) κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και, ως διοικητής της 117ης Μεραρχίας Καταδρομών, υπήρξε ένοχος για πολυάριθμα εγκλήματα πολέμου εναντίον αμάχων στην κατεχόμενη Πελοπόννησο.
## Πηγές
*Λήμματα Λε Σουΐρ και Λεζουΐρος, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη, Τόμος 8ος, Εκδ. Οίκος Ελευθερουδάκης ΑΕ, Αθήνα, 1930
## Αναφορά


Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Κατηγορία:Βαυαροί
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών
Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Σωτήρος
Γεώργιος Ευαγγελίδης

Ο **Γεώργιος Ευαγγελίδης** (;  , 1821) ήταν Έλληνας μεγαλέμπορος, από τους πρώτους Φιλικούς.
## Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τα Αμπελάκια της Όσσας και δούλευε αρχικά στο εμπορικό συγκρότημα του Σβαρτς. Το 1808 καταδιωκόμενος από όργανα του Αλή Πασά αναγκάστηκε να καταφύγει στη Βιέννη και από εκεί στο Βουκουρέστι όπου και συνέχισε τις εμπορικές του δραστηριότητες. Εμπορεύονταν νήματα και συνεργαζόταν με όλους τους εμπόρους των βαλκανικών περιοχών. 

Υπήρξε από τους πρώτους που μυήθηκαν στη Φιλική Εταιρία και σ΄ αυτόν ανατέθηκε από την Εφορεία της Μολδοβλαχίας η μύηση του Ηγεμόνα των Σέρβων Μιλός Ομπρένοβιτς. Στη πορεία όμως προδόθηκε μαζί με τον συνεργάτη του Αριστείδη Παπά και εξαφανίστηκαν στις αρχές του 1821. Θεωρήθηκε βέβαιο ότι δολοφονήθηκε σε σημείο που κατέφυγε για να κρυφτεί χωρίς τίποτε σχετικό να έχει γίνει γνωστό.

## Πηγές
*"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΑ΄, σελ.689.

Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Νικολής Αποστόλης

Ο **Νικολής Αποστόλης** (Ψαρά, 1770 - Αίγινα, 6 Απριλίου 1827) ήταν Έλληνας αγωνιστής και αρχηγός του στόλου των Ψαριανών κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ήταν ένας από τους επικεφαλής των Ελληνικών δυνάμεων στην Ναυμαχία του Γέροντα μαζί με τους Ανδρέα Μιαούλη και Γεώργιο Σαχτούρη. Η Ελληνική πολιτεία τον τίμησε μετά θάνατον για την συνολική του προσφορά στην Επανάσταση, με τον βαθμό του Ναυάρχου.

## Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Ψαρά το 1770, το πραγματικό του επώνυμο ήταν "Καλημέρης" αλλά ο ίδιος χρησιμοποιούσε το όνομα του παππού του Απόστόλη. Απέκτησε πολλά χρήματα ως αρχιπλοίαρχος και εκπρόσωπος της ναυτιλιακής εταιρίας του οίκου Ράλλη από τη Χίο. Πήρε μέρος στο κίνημα του Λάμπρου Κατσώνη και κατά τη διάρκεια της επανάστασης το 1821, για τους σκοπούς της οποίας διέθεσε έξι πλοία και πολλά χρήματα, συμμετείχε σε πολλές ναυτικές επιχειρήσεις, ως επικεφαλής του ψαριανού στόλου, κατά του τουρκικού στόλου, προκειμένου να εμποδιστεί ο ανεφοδιασμός του τελευταίου με τρόφιμα και πολεμοφόδια. Στα μέσα του Απριλίου του 1821 κατάφερε να βυθίσει ένα τουρκικό πλοίο και να αιχμαλωτίσει άλλα τέσσερα κοντά στη Σμύρνη τα οποία τα μετέφερε στα Ψαρά μαζί με 450 Τούρκους αιχμαλώτους. Μετά τη σφαγή στα Ψαρά το 1824 βρήκε καταφύγιο, μαζί με άλλους Ψαριανούς, στις Σπέτσες ενώ αργότερα, όπως προκύπτει από τα δημοτολόγια του δήμου Ερμούπολης, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε, μαζί με άλλες ψαριανές οικογένειες, στη Σύρο. Με την έκρηξη της επανάστασης, αυτός διεύθυνε τον πρώτο στολίσκο των Ψαριανών από επτά καράβια και τα οδήγησε στα παράλια της Ιωνίας, όπου ήταν μαζεμένα τα εχθρικά στρατεύματα έτοιμα να ορμήσουν και να υποτάξουν την Πελοπόννησο.

Στο Λιμάνι της Σμύρνης επιτέθηκε εναντίον επτά χιλιάδων εχθρών στα πλοία έτοιμοι να αποπλεύσουν. Ο Αποστόλης βύθισε ένα από τα πλοία και αιχμαλώτισε τέσσερα άλλα γεμάτα τρόφιμα και και πολεμοφόδια. Αιχμαλώτισε και 450 στρατιώτες, και με όλα τα λάφυρα μαζί επέστρεψε στα Ψαρά. Η πράξη του αυτή τρόμαξε τον εχθρό και ο στρατός του διασκορπίστηκε.

Έλαβε μέρος και σε πολλές άλλες ναυμαχίες, στην Κώ και στα στενά της Αλικαρνασσού και διακρίθηκε για την πολεμική του ανδρεία και την αντοχή. Πολέμησε στον Γέροντα, στη Μυτιλήνη, στην Κρήτη, και αλλού.

Ταλαιπωρημένος από τις κακουχίες πέθανε τελικά στην Αίγινα στις 6 Απριλίου 1827. Τα οστά του μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Πόρο.

Ο Νικόλαος Αποστόλης είχε ιδρύσει το 1810 Ναυτικό Επιμελητήριο στα Ψαρά.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Νικολής Αποστόλης συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* 
* Ε/Ιστορικά, ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία, Η καταστροφή των Ψαρών-20 Ιουνίου 2002.

Κατηγορία:Καπεταναίοι του 1821
Κωνσταντής Νικόδημος

Ο πυρπολητής **Κωνσταντής Νικόδημος **(Ψαρά 1795/96 - Αθήνα 1879) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και αγωνιστής του 1821. Απομνημονευματογράφος του ναυτικού αγώνα του 1821.

## Βιογραφικά στοιχεία
Το πραγματικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Αργύρης, αλλά έγινε γνωστός με το όνομα της οικογένειας της μητέρας του, Νικόδημος. Γεννήθηκε στα Ψαρά γύρω στο 1794. Διορίστηκε το 1821 από την Βουλή των Ψαρών γραμματέας στο πλοίο του Νικολάου Αργύρη. Πήγε και αυτός στη Χίο για να πολεμήσει τους Οθωμανούς Τούρκους που είχαν αγκυροβολήσει εκεί. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1824 ανατινάζει στον αέρα μια κορβέτα και εν συνεχεία επιτελεί επανειλημμένες άλλες εφόδους με το πυρπολικό του. Ως κυβερνήτης πυρπολικού έλαβε μέρος στη ναυτική επιχείρηση στο Τρίκερι (1823), στη Σάμο (1824) και στο Μεσολόγγι (1826).

[αριστερά|μικρογραφία|200εσ|Πορτρέτο του Κωνσταντή Νικόδημου από τον [Καρλ Κράτσαϊζεν]]

Πήρε προαγωγή σε βαθμό Πλοίαρχου του Πυροβολικού και συνέχισε να μάχεται μέχρι το 1827. Έλαβε μέρος σε όλες τις ναυμαχίες των Ψαριανών, πριν και μετά την καταστροφή του νησιού, τελειοποιώντας την κατασκευή των πυρπολικών ώστε να γίνουν περισσότερο εύστοχα και αποτελεσματικά.

Μέτα την απελευθέρωση διετέλεσε πρόεδρος της "Επιτροπής Εθνικού Στόλου". Με τη συστηματική του προσπάθεια κινητοποίησε αρκετούς εύπορους ομογενείς του εξωτερικού να διαθέσουν κληροδοσίες και δωρεές με σκοπό τον σχηματισμό Εθνικού Στόλου. Ο ίδιος δώρισε όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του στο Ταμείο του Εθνικού Στόλου.

Το 1861 η κυβέρνηση Μιαούλη του απένειμε τον τίτλο του υποναυάρχου. Στο μουσείο της ιστορικής και εθνολογικής εταιρείας υπάρχει το πιστόλι, που του είχε δωρίσει Τούρκος πασάς, όταν τον περιέθαλψε και τον μετέφερε με άλλους αιχμαλώτους από την Ναύπακτο στο Μεσολόγγι.

μικρογραφία|200εσ|Μνημείο του Κωνσταντή Νικοδήμου στα Ψαρά.

Ο Νικόδημος άφησε πλούσιο συγγραφικό έργο, το οποίο χρησιμοποιούν και συμβουλεύονται όλοι οι στρατιωτικοί συγγραφείς του αγώνα. Το 1826 δημοσίευσε το «Υπόμνημα περί της Νήσου Ψαρών» που είναι πολύτιμο για τα έγγραφα που περιέχει και γιατί αποτελεί προσωπική μαρτυρία ενός πυρπολητή.

Τιμώντας την προσφορά του, το έθνος έδωσε το όνομα του σε κεντρικό δρόμο των Αθηνών (Ναυάρχου Νικόδημου), όπου υπήρξε και η κατοικία του. Προτομές του βρίσκονται στο Α΄ Νεκροταφείο και στον ιερό ναό Αγίου Νικολάου Ψαρών.

Προς τιμήν του το Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών ονομάσθηκε Νικοδήμειο.

Πέθανε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου του 1879 και ετάφη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

## Συγγράμματα
Ως υποναύαρχος έγραψε δύο τόμους για τα Ψαρά με τίτλο "Υπόμνημα της Νήσου Ψαρών", Αθήνα, 1862. Πρότεινε δε και χρηματοδότησε διαγωνισμό χιλίων πεντακοσίων δραχμών για την συγγραφή και εκτύπωση βιβλίου χριστιανικών καθηκόντων του πολίτη.

## Παραπομπές


## Πηγές

* 
* 
* 
* Πάπυρος Larousse Britannica, τομ. 39,σ.56, Αθήνα:2007.

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση
Κατηγορία:Κατηγορία Commons με τοπικό σύνδεσμο ίδιο με των Wikidata
Κανάρης

Το ελληνικό επώνυμο **Κανάρης** μπορεί να αναφέρεται:

## Πρόσωπα
Μέλη της επιφανούς οικογένειας Κανάρη από τα Ψαρά:
* Μικές (Μιχαήλ) Κανάρης, ναυτικός και δημογέροντας στα Ψαρά
** Γεώργιος Κανάρης, πυρπολητής, αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού και γιος του Μικέ Κανάρη
** Κωνσταντίνος Κανάρης, σπουδαία μορφή του ναυτικού αγώνα κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, ναύαρχος, πρωθυπουργός και γιος του Μικέ Κανάρης
*** Νικόλαος Κανάρης, διπλωμάτης, βουλευτής και γιος του Κωνσταντίνου Κανάρης
*** Μιλτιάδης Κανάρης, ναύαρχος, βουλευτής, υπουργός, σύζυγος Χρυσαυγής Τρικούπη και γιος του Κωνσταντίνου Κανάρης
**** Κωνσταντίνος Μ. Κανάρης, αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού και γιος του Μιλτιάδη Κανάρης
**** Λεωνίδας Κανάρης, υποναύαρχος και γιος του Μιλτιάδη Κανάρης
**** Αλέξανδρος Κανάρης, βουλευτής, υπουργός και γιος του Μιλτιάδη Κανάρης
**** Αριστείδης Μ. Κανάρης, υποστράτηγος, και γιος του Μιλτιάδη Κανάρης
*** Αριστείδης Κανάρης, αξιωματικός του στρατού και γιος του Κωνσταντίνου Κανάρης

## Πλοία
Πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού με το όνομα του Κωνσταντίνου Κανάρη:
* Κανάρης Ι, ακταιωρός (1835)
* Κανάρης ΙΙ, ατμόπλοιο (1880)
* Κανάρης ΙΙΙ (L-53), αντιτορπιλικό κλάσης Hunt (1942)
* Κανάρης IV (D-212), αντιτορπιλικό κλάσης Gearing (1792)
* Κανάρης V (F-464), φρεγάτα κλάσης Έλλη (2002)

## Δείτε Επίσης
* Κανάρης (πολεμικό πλοίο)