open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Μαμούκα του Ιμερέτι (γιος του Γεωργίου Ζ΄)

Ο **Mαμούκα**, , (άκμασε 1719 – 1769) ήταν μέλος τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Ιμερέτι, ένα βασίλειο στη δυτική Γεωργία. Εγκαταστάθηκε ως αντίπαλος βασιλιάς τού αδελφού του, Αλέξανδρου Ε΄ τού Ιμερέτι από το 1746 μέχρι την καθαίρεση το 1749.

## Βιογραφία
Ο Μαμούκα ήταν γιος τού Γεωργίου Ζ΄ τού Ιμερέτι από τη σύζυγό του Ροντάμ, κόρη τού βασιλιά Γεωργίου ΙΑ΄ τού Κάρτλι. Δύο φορές προσπάθησε να αρπάξει το στέμμα τού Ιμερέτι από τον αδελφό του, Αλέξανδρο Ε΄. Τον Δεκέμβριο του 1732, ο Oτία Νταντιάνι, πρίγκιπας της Μινγκρελίας και γαμπρός του Mαμούκα, σε συμμαχία με τους Ιμερετίους ευγενείς, Zουράμπ Aμπασίντζε και Γκριγκόλ, δούκα της Ράσκα, προσπάθησε να ρίξει τον Αλέξανδρο υπέρ τού Μαμούκα. Απέκλεισαν την πρωτεύουσα της Ιμερετίας Κουτάισι, αλλά δεν τόλμησαν να επιτεθούν στην ακρόπολη, από φόβο αντίδρασης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και αποχώρησαν. Σύντομα επέστρεψαν στην επίθεση και βάδισαν ξανά εναντίον του βασιλιά. Ο Αλέξανδρος, υποστηριζόμενος από τον Mαμία Δ΄ Γκουριέλι, κέρδισε τη μάχη τού Τσιχόρι, καταλαμβάνοντας το Νταντιάνι. Αλλά υπό την πίεση των Οθωμανών, ο βασιλιάς έπρεπε να τον επιστρέψει στη Mινγκρελία και να παραχωρήσει τις περιοχές Σατσιλάο και Σαμικελάo για διακυβέρνηση στον αποξενωμένο αδελφό του Mαμούκα.  Αργότερα, ο Mαμούκα κατάφερε να αποσπάσει από την οικογένεια Τσιγιαβάντζε τα φρούρια Σεμπέκα και άλλες ιδιοκτησίες. 

Το 1741 ο Μαμούκα ακολούθησε τον Αλέξανδρο στην εξορία του στο Κάρτλι, όταν ο θρόνος τού Ιμερέτι καταλήφθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό τους Γεώργιο Θ΄ σε ένα πραξικόπημα, που υποστηρίχθηκε από τους Οθωμανούς. Ο Μαμούκα γρήγορα έφυγε από την αναταραχή στο Κάρτλι πίσω στο Ιμερέτι και ο Αλέξανδρος μπόρεσε επίσης να ξαναρχίσει τη βασιλεία του την ίδια χρονιά. Το 1746, οι ευγενείς του επαναστάτησαν και έβαλαν τον Μαμούκα στο θρόνο τού Ιμερέτι. Το 1749, με τη βοήθεια του Οθωμανού πασά της Αχαλτσίχε, ο Αλέξανδρος ανέκτησε τον θρόνο.  Απεβίωσε το 1752, αφήνοντας τον θρόνο του στον 17χρονο γιο του Σολομώντα Α΄. 

Ο Μαμούκα ήταν μέλος της μερίδας, που αντιτίθεται στην ένταξη τού ανιψιού του. Αφού ο Σολομών μπόρεσε να εξασφαλίσει τον θρόνο, ο Μαμούκα κατέφυγε στο Αχαλτσίχε και τον εξέπληξε ο πασάς του ως αντιπρόσωπός του. Συνέχισαν να προκαλούν αναταραχές στο Ιμερέτι, αλλά ο Σολομών νίκησε αποφασιστικά τους Οθωμανούς και τους Ιμερέτιους συμμάχους τους στη μάχη του Χρεσίλι το 1757. Το 1766, κατάφεραν τελικά να βάλουν τον γιο τού Μαμούκα, Τεϊμουράζ, στο θρόνο τού Ιμερέτι, αλλά ο Σολομών έκανε μία επιστροφή το 1768. Ο Tεϊμουράζ, μαζί με τον αδελφό του, φυλακίστηκε και δεν τους ξαναείδαν ποτέ. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1732 τη Νταρεγιάν Νταντιάνι, κόρη του Μπεζάν Νταντιάνι, πρίγκιπα της Mινγκρελίας. Είχε δύο γιους:
* Tεϊμουράζ (απεβ. π. το 1768), βασιλιάς τού Ιμερέτι (1766–1768).
* Γεώργιος (άκμασε 1768).

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* 
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Γεώργιος της Ιμερετίας

Ο **Γεώργιος,** , (1778 – 20 Νοεμβρίου 1807) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Iμερέτι και διεκδικητής του στέμματος τού Ιμερέτι. Ήταν ο πρόγονος των Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκυ, πριγκίπων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία
Ο Γεώργιος ήταν ο μόνος γιος τού Αλέξανδρου, γιου τού Σολομώντα Α΄ τού Ιμερέτι, τού γάμου του με την πριγκίπισσα Νταρεγιάν Τσουλουκίτζε, ο οποίος δεν εγκρίθηκε από την εκκλησία. Ο Αλέξανδρος ηγήθηκε μίας αποτυχημένης εξέγερσης κατά τού Σολομώντα το 1778, αλλά στη συνέχεια συμφιλιώθηκε μαζί του. Απεβίωσε πριν από τον πατέρα του και το τέλος τού Σολομώντα το 1784 άφησε το ζήτημα της διαδοχής των Ιμερετίων ανοιχτό σε ανταγωνιστικές αξιώσεις. Ο Γεώργιος είχε οριστεί ως κληρονομικός διάδοχος κατά το τέλος τού Σολομώντα, αλλά εμποδίστηκε να στεφθεί από τον εξάδελφο τού Σολομώντα, Δαβίδ Β΄, ο οποίος με τη σειρά του ανατράπηκε από τον ανιψιό του Σολομώντα Β΄.  Ο τελευταίος συνέλαβε τον Γεώργιο ως διεκδικητή τού θρόνου και τον φυλάκισε στο κάστρο Mουχούρι το 1795. Ο Γεώργιος μπόρεσε να δραπετεύσει στις 15 Οκτωβρίου 1806 και κατέφυγε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, όπου πέρασε τα τελευταία του χρόνια, γράφοντας τα απομνημονεύματα της ζωής του. Απεβίωσε από ευλογιά στην Αγία Πετρούπολη και τάφηκε εκεί, στο μοναστήρι τού Αγ. Αλεξάνδρου Νιέφσκι. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Νταρεγιάν, από τους εριστάβι της Ράτσα (1779–1816) και απέκτησε δύο γιους: τον 
* Αλέξανδρο και τον 
* Δημήτριο Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκυ, και οι δύο στρατηγοί τού ρωσικού στρατού. 

Η Νταρεγιάν και οι γιοι της εκτοπίστηκαν από το Ιμερέτι στη Ρωσία μετά τη ρωσική κατάκτηση αυτού τού βασιλείου το 1810. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Δημήτριος Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκυ

Ο πρίγκιπας **Ντμίτρι Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκυ**, , (1799–1845) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (*[[Μπατονισβίλι|batonishvili]]*) τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Ιμερέτι.   Γεννήθηκε στον πρίγκιπα Γεώργιο τού Ιμερέτι και την πριγκίπισσα Νταρεγιάν Εριστάβι της Ράτσα (1779–1816). 

Έγινε υποστράτηγος του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Στρατού. Απόφοιτος τού Πεζικού Σώματος. Συμμετείχε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1828–29) και στην εξέγερση τού Νοεμβρίου το 1830. Διοικούσε τα στρατεύματα Ουχλάνων και Ουσάρων.  Από το 1833 διοικητής των Κουρλανδίων Δραγώνων. Βραβευμένος με το παράσημο της Αγ. Άννας, το Τάγμα τού Αγ. Στανισλάου, το Τάγμα τού Ερυθρού Αετού και το Τάγμα τού Αγ. Βλαντιμίρ.  

Το 1842 νυμφεύτηκε την Όλγα Βαλεριάνοβνα Στρζέμεν-Στροϊνόβσκαγια (1824–1853) και απέκτησε 2 παιδιά:
* Aλεξάντερ (1843–1880).
* Ντμίτρυ (1846-1885).

Απεβίωσε στις 6 Νοεμβρίου 1845 στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Είναι θαμμένος στο κοιμητήριο Λαζαρέβσκοε στη Λαύρα Aλεξάντερ Νέβσκυ .

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Αλέξανδρος Γεωργίεβιτς Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκι

Ο **Αλέξανδρος Γεωργίεβιτς Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκι,**  *Aλεξάντρε Μπαγκρατιόνι-Iμερετίνσκι*,  *Aλεξάντρ Γεωργίεβιτς Μπαγκρατιόν-Iμερετίνσκι*, (1796 — 5 Φεβρουαρίου 1862) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι τού Ιμερέτι και στρατηγός στην αυτοκρατορική ρωσική υπηρεσία.

## Βιογραφία
Ο πρίγκιπας Αλέξανδρος ήταν γιος του πρίγκιπα Γεωργίου τού Ιμερέτι, εγγονός τού βασιλιά Σολομώντα Α΄ τού Ιμερέτι, από τη σύζυγό του, την πριγκίπισσα Νταρεγιάν των Εριστάβι της Ράτσα. Από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο του 1810, ο νεαρός πρίγκιπας Αλέξανδρος πολέμησε υπό τον Ρώσο στρατηγό Σιμόνοβιτς εναντίον τού συγγενή του, βασιλιά Σολομώντα Β΄ τού Ιμερέτι, ο οποίος κρατούσε αιχμάλωτο τον πατέρα τού Αλέξανδρου για εννέα χρόνια. Οι υπηρεσίες τού Αλέξανδρου ανταμείφθηκαν δεόντως. Η ρωσική κυβέρνηση χορήγησε σύνταξη στη μητέρα του και επέτρεψε σε αυτόν και τον αδελφό του, Δημήτριο, να καταταγούν στο Πεζικό Σώμα. Το 1811, ο πρίγκιπας Αλέξανδρος έλαβε τη θέση τού σαλπιγκτή των Ουλάνων της Αυτοκρατορικής Φρουράς. Πολέμησε κατά της Μεγάλης Στρατιάς τού Ναπολέοντα Α΄ το 1812, των Δεκεμβριστών επαναστατών το 1825 και των Οθωμανών το 1828. Οι προαγωγές του ήταν αυτές στον βαθμό τού συνταγματάρχη το 1827, τού υποστράτηγου το 1835, τού υποστράτηγου το 1844, του υποστράτηγου το 1852 και τού στρατηγού τού ιππικού το 1860. Το 1855, ήταν διοικητής τού εφεδρικού τμήματος ελαφρού ιππικού. Τού απονεμήθηκε το παράσημο τού Αγ. Γεωργίου και ένα χρυσό ξίφος. Ο Aλέξανδρος απεβίωσε στην Αγία Πετρούπολη και ετάφη στη Λαύρα Aλεξάντερ Νέφσκυ.  

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Πατρίσια Γουάλακ

Η **Πατρίσια Α. Γουάλακ** (αγγλικά: Patricia A. Wallach) είναι πρώην δήμαρχος του Ελ Μόντε της Καλιφόρνια και πρώην μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Ελ Μόντε. Είναι εγγεγραμμένη στο Δημοκρατικό Κόμμα.

Η Γουάλακ ήταν δήμαρχος της πόλης από το 1992 έως το 1999, όταν ηττήθηκε από τη Ρέιτσελ Μόντες, αλλά έθεσε υποψηφιότητα για μια θέση του συμβουλίου το 2003 και κέρδισε.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Επίσημο προφίλ ιστότοπου του Ελ Μόντε

Κατηγορία:Αμερικανίδες πολιτικοί
Κατηγορία:Γυναίκες πολιτικοί
Ρίο Κολοράδο (Ρίο Νέγρο)

Το **Ρίο Κολοράδο** ) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Ρίο Νέγρο της Αργεντινής. Είναι το διοικητικό κέντρο του νομού Πίτσι Μαχουίδα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης είναι 11.733 κάτοικοι.

Στην πόλη υπάρχει μικρό αεροδρόμιο .

## Κλίμα
Το Ρίο Κολοράδο έχει ημίξηρο κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν *BSk*). Οι χειμώνες είναι δροσεροί με μέσο όρο Ιουλίου 7,4 °C, με θερμοκρασίες που πέφτουν συχνά κάτω από τους 0 °C και περιστασιακά κάτω από τους -10 °C. Οι ημέρες με συννεφιά είναι συχνές κατά τη διάρκεια του χειμώνα, με μέσο όρο 7-8 ημέρες από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο. Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι μεταβατικές εποχές που χαρακτηρίζονται από μέσες μέγιστες θερμοκρασίες από 18 έως 28 °C και μέσες ελάχιστες θερμοκρασίες από 4 έως 12 °C, αν και οι θερμοκρασίες μπορεί να φθάσουν μέχρι 40,2 °C και μέχρι -8,5 °C κατά τη διάρκεια αυτών των εποχών. Τα καλοκαίρια είναι ζεστά, ξηρά και ηλιόλουστα με μέση μέγιστη τιμή 30 έως 32 °C και μέση ελάχιστη τιμή 14 έως 15 °C. Οι βροχοπτώσεις είναι ελάχιστες, κατά μέσο όρο 423,9 χιλιοστά, οι οποίες κατανέμονται αρκετά ομοιόμορφα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Το Ρίο Κολοράδο έχει κατά μέσο όρο περίπου 2.683,8 ώρες ηλιοφάνειας ανά έτος (περίπου 7,4 ώρες ηλιοφάνειας ανά ημέρα) ή περίπου 58,7% της μέγιστης δυνατής ηλιοφάνειας που κυμαίνεται από 71,5% τον Φεβρουάριο έως 38,0% τον Ιούνιο. Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ήταν 43,4 °C ενώ η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ήταν -12,3 °C.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
BlackHatWorld

Το **BlackHatWorld** (BHW) είναι ένα διαδικτυακό φόρουμ που επικεντρώνεται σε τεχνικές και υπηρεσίες βελτιστοποίησης μηχανών αναζήτησης (SEO), συχνά γνωστά ως spamdexing . 

Οι υπηρεσίες του ιστότοπου ποικίλλουν, συμπεριλαμβανομένης της κειμενογραφίας. ψηφιακή γραφιστικής; σχεδιασμό ιστοσελίδων, SEO, μάρκετινγκ μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ανάπτυξη εφαρμογών.  Άλλες υπηρεσίες ιστότοπου περιλαμβάνουν μαζικές εγγραφές λογαριασμών,  μη συμβατικές μεθόδους δημιουργίας χρημάτων, μποτ βιντεοπαιχνιδιών  και εξελίξεις στον χώρο SEO.   Οι υπηρεσίες που παρατίθενται παρέχονται από μεμονωμένους χρήστες μέσω της χρήσης νημάτων της αγοράς αφού ελεγχθούν από τη διοίκηση του ιστοτόπου.  

Το BlackHatWorld έχει μια κοινότητα χρηστών που εκφράζουν ενδιαφέρον για το διαδικτυακό μάρκετινγκ και τις ψηφιακές επιχειρήσεις και είναι ένα μέρος όπου οι άνθρωποι μπορούν να μοιράζονται ιδέες και να ζητούν συμβουλές από άλλα μέλη.  Το φόρουμ δεν εστιάζει αποκλειστικά στις μάυρες πρακτικές μάρκετινγκ. Υπάρχει επίσης μια ειδική ενότητα "My Journey" για να δώσει την ευκαιρία στην κοινότητα να μοιραστεί τις εμπειρίες και το ταξίδι της με το διαδικτυακό μάρκετινγκ. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Ιστοσελίδες
Κατάλογος βασιλέων της Αβύδου

[σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/C%2BB-Egypt-Fig9-SetiIAbydosKingList.PNG/250px-C%2BB-Egypt-Fig9-SetiIAbydosKingList.PNG|δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Η αρχή της λίστας των βασιλιάδων, που δείχνει τον [Σέτι Α΄|Σέτι και τον γιο του Ραμσή Β' στο δρόμο για να κάνουν μια προσφορά στον Πταχ - Σέκερ - Όσιρις, για λογαριασμό των 72 προγόνων τους: τα περιεχόμενα της λίστας των βασιλιάδων. Ο Ραμσής απεικονίζεται να κρατά θυμιατήρια .]]
Ο **Κατάλογος βασιλέων της Αβύδου**, γνωστός και ως **Πίνακας της Αβύδου**, είναι ένας κατάλογος με τα ονόματα 76 βασιλιάδων της αρχαίας Αιγύπτου, που βρέθηκαν σε έναν τοίχο του Ναού του Σέτι Α' στην Άβυδο της Αιγύπτου . Αποτελείται από τρεις σειρές από 38 φυσίγγια (περιγράμματα που περικλείουν το όνομα ενός βασιλιά) σε κάθε σειρά. Οι δύο επάνω σειρές περιέχουν ονόματα των βασιλιάδων, ενώ η τρίτη σειρά απλώς επαναλαμβάνει το (βασιλικό) όνομα Σέτι Α'.

Εκτός από την παροχή της τάξης των βασιλιάδων του Παλαιού Βασιλείου, είναι η μοναδική πηγή μέχρι σήμερα των ονομάτων πολλών από τους βασιλείς της Έβδομης και της Όγδοης Δυναστείας, επομένως ο κατάλογος εκτιμάται πολύ για αυτόν τον λόγο.

Αυτός ο κατάλογος παραλείπει τα ονόματα πολλών προηγούμενων Φαραώ που προφανώς θεωρούνταν παράνομοι — αυτοί ήταν οι Υξώς, Χατσεψούτ, Ακενατόν, Σμενκαρέ, Τουταγχαμών, Νεφρουσομπέκ, Μεντουχοτέπ Α', Ιντέφ Α', Ιντέφ Β', Ιντεφαραόντι της Αιγύπτου Γ' και Άυ.

## Περιεχόμενα του καταλόγου βασιλιάδων
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f1/AbydosKinglistDrawing.png/700px-AbydosKinglistDrawing.png|κέντρο|μικρογραφία|700x700εσ| Σχέδιο της βασιλικών δέλτων στον Κατάλογο Βασιλέων της Αβύδου.

### Δεύτερη Δυναστεία

### Τρίτη Δυναστεία

### Τέταρτη Δυναστεία

### Πέμπτη Δυναστεία

### Έκτη Δυναστεία

### Όγδοη Δυναστεία

### Ενδέκατη/Δωδέκατη Δυναστεία

### Δέκατη όγδοη Δυναστεία

### Δέκατη ένατη Δυναστεία

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πίνακας της Αβύδου
* Κατάλογος Βασιλιάδων της Αβύδου

Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος
Κατηγορία:Φαραώ
Μωραΐτης

Το επώνυμο **Μωραΐτης** πιθανόν αναφέρεται στους:
* Θάνος Μωραΐτης (1970), Έλληνας πολιτικός και διαφημιστής
* Δημήτρης Μωραΐτης (1999), Έλληνας καλαθοσφαιριστής
* Γιώργος Μωραΐτης (1942), Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός
* Ιγκόρ Μωραΐτης (1974), Έλληνας καλαθοσφαιριστής
* Νίκος Μωραΐτης (στιχουργός) (1973), Έλληνας στιχουργός
* Κώστας Μωραΐτης (1970), Έλληνας καλαθοσφαιριστής
* Αντώνης Μωραΐτης (1914–1981), Έλληνας φιλόλογος,ιδιοκτήτης και διευθυντής
* Νίκος Μωραΐτης (στιχουργός) (1973), Έλληνας στιχουργός
* Νίκος Μωραΐτης (πολιτικός) (1957), Έλληνας πολιτικός
* Δημήτριος Μωραΐτης (1866–1942), Έλληνας εφοπλιστής και πολιτικός
* Χρήστος Μωραΐτης, Έλληνας πολιτικός
* Πέτρος Μωραΐτης (1832–1888), Έλληνας φωτογράφος
* Γιώργης Μωραΐτης (1927–2018), Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και αγωνιστής
* Σταμάτης Μωραΐτης (1910–2013), Έλληνας αιωνόβιος
* Αντωνία Μωραΐτη (1977), Ελληνίδα πρώην διεθνής αθλήτρια της υδατοσφαίρισης

Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Ιρακινή προεδρική εκλογή 2022

Η **προεδρική εκλογή του Ιράκ του 2022** διεξήχθη στις 13 Οκτωβρίου 2022 για να εκλεγεί με έμμεση ψηφοφορία ο Πρόεδρος του Ιράκ για τετραετή θητεία. Η θέση είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπική, με το Ιράκ να έχει κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Ο απερχόμενος πρόεδρος Μπαρχάμ Σαλίχ είχε δικαίωμα επανεκλογής, αλλά ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο από τον Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ.

## Διαδικασία
Αρχικά προγραμματισμένη για τις 7 Φεβρουαρίου 2022, η ψηφοφορία αναβλήθηκε λόγω του μποϊκοτάζ των συνεδριάσεων της Βουλής από την πλειοψηφία των βουλευτών. Διαμαρτυρήθηκαν για την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου να αποκλείσει την υποψηφιότητα του Χοσιάρ Ζεμπαρί, ο οποίος υποστηρίζεται από τα κύρια νικητήρια κόμματα των εκλογών του Οκτωβρίου 2021. 

Η εκλογή επαναπρογραμματίστηκε για τις 26 Μαρτίου 2022, αναβλήθηκε και πάλι λόγω της μη τήρησης της απαρτίας.  Στις 30 Μαρτίου αναβλήθηκε για τρίτη φορά λόγω μη επίτευξης απαρτίας για άλλη μια φορά.  Στη συνέχεια, που είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί στις 6 Απριλίου 2022, απέτυχε λόγω της μη επίτευξης απαρτίας.  Τελικά, οι εκλογές διεξήχθησαν στις 13 Οκτωβρίου με απαρτία.

## Αποτελέσματα

## Σημειώσεις και παραπομπές


2022
Ιρακ
Τεϊμουράζ Α΄ της Ιμερετίας

Ο **Tεϊμουράζ** , ; - ), από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς τού Ιμερέτι (δυτικής Γεωργίας) από το 1766 έως το 1768. 

## Βιογραφία
Γιος τού πρίγκιπα Μαμούκα, κάποτε διεκδικητή τού στέμματος της Ιμερετίας, ο Τεϊμουράζ ενθρονίστηκε από την οθωμανική κυβέρνηση μετά την εκτόπιση τού εξαδέλφου του, βασιλιά Σολομώντα Α΄. Κυβέρνησε υπό την τουρκική προστασία, έως ότου ο Σολομών Α΄ ανέκτησε τον θρόνο με τη ρωσική υποστήριξη το 1768. Ο Tεϊμουράζ μπήκε στη φυλακή Mουχούρι και δεν τον είδαν ποτέ ξανά. 

## Παραπομπές


Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Κωνσταντίνος Β΄ της Καχετίας

Ο **Κωνσταντίνος Β΄,** , (απεβ. στις 28 Δεκεμβρίου 1732) επίσης γνωστός ως *Μαχμάντ Κουλί Χαν* (მაჰმად ყული-ხანი) στο Ιράν, ήταν βασιλιάς του Kαχέτι (ανατολική Γεωργία) τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι από το 1722 έως το 1732.

## Βιογραφία
Γιος του Ηρακλή Α΄ από παλλακίδα, γεννήθηκε και μεγάλωσε ως μουσουλμάνος στο Ισπαχάν, τη βασιλική πρωτεύουσα τού Σαφαβιδικού Ιράν. Το 1703, ο σάχης του Ιράν Σουλτάν Χουσεΐν τον διόρισε darugha (έπαρχο) της πρωτεύουσάς του. Το 1722, επιβεβαιώθηκε από τον σάχη ως βασιλιάς τού Καχέτι μετά το τέλος τού αδελφού τού Κωνσταντίνου, Δαβίδ Β' (Imām Qulī Khan). Ταυτόχρονα, τού απονεμήθηκε η διακυβέρνηση τού Εριβάν, της Γκάντζα και τού Καραμπάχ. Συχνά διαπληκτιζόταν με τον δυτικό γείτονα και συγγενή του, Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι, ο οποίος ανακηρύχθηκε από την περσική κυβέρνηση έκπτωτος το 1723. Με εντολή του σάχη, ο Κωνσταντίνος βάδισε για να πάρει τον έλεγχο της πρωτεύουσας τού Βαχτάνγκ, την Τιφλίδα. Στις 4 Μαΐου 1723 κατέλαβε την πόλη, αλλά δεν κατάφερε να εκδιώξει τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ και τον γιο του Μπακάρ από την επαρχία Σίντα Κάρτλι. Εν τω μεταξύ, ο Οθωμανικός στρατός εισέβαλε στα γεωργιανά εδάφη για να εξαλείψει την εκεί περσική ηγεμονία. Ο Κωνσταντίνος προσπάθησε να διαπραγματευτεί με τον Οθωμανό διοικητή Ιμπραήμ-Πασά και παρέδωσε την Τιφλίδα στις 12 Ιουνίου 1723. Ωστόσο, ο Βαχτάνγκ ΣΤ΄ κατάφερε να δωροδοκήσει τον Ιμπραήμ-Πασά, που τοποθέτησε τον πρίγκιπα Μπακάρ ως κυβερνήτη τού Κάρτλι και συνέλαβε τον Κωνσταντίνο. Σύντομα, ο Μπακάρ συνωμότησε με τον Κωνσταντίνο, τον πρώην αντίπαλό του, ενάντια στους Οθωμανούς άρχοντες και τον βοήθησε να καταφύγει στις κτήσεις του στο Καχέτι. Ωστόσο, μία εξέγερση απέτυχε και ο Μπακάρ έπρεπε να ενωθεί με τον πατέρα του Βαχτάνγκ ΣΤ΄ στη Ρωσική εξορία το 1724. Ο Κωνσταντίνος αποσύρθηκε στα βουνά, από όπου ηγήθηκε της αντίστασης κατά των Τούρκων. Το 1725, κατόρθωσε να επανεγκατασταθεί στο Καχέτι και έκανε ειρήνη με τους Οθωμανούς, οι οποίοι τον αναγνώρισαν ως βασιλιά σε αντάλλαγμα τη μεταστροφή του στο σουνιτικό Ισλάμ και την πληρωμή ενός ετήσιου φόρου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1730, καθώς ο Nαντέρ Χαν Αφσάρ ώθησε την προσπάθειά του να αναβιώσει την περσική αυτοκρατορία, ο Κωνσταντίνος έκανε μία μοιραία προσπάθεια να έρθει σε ρήξη με τους Τούρκους. Δολοφονήθηκε στο Μπεζανμπάγκ στις 28 Δεκεμβρίου 1732, κατά τις διαπραγματεύσεις με τον Γιουσούφ Πασά τού Αχαλτσίχε, τον διοικητή των οθωμανικών στρατευμάτων εισβολής. Οι Τούρκοι έδωσαν τον θρόνο του στον Χριστιανό αδελφό του, Τεϊμουράζ Β΄.  

Νυμφεύτηκε την Περέγιαν Μπεγκούμ, κόρη του σαμκάλ, και είχε έναν γιο, τον Bαγράτ, για την μετέπειτα μοίρα του οποίου δεν είναι κάτι γνωστό. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές

* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ

Ο **Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ** (*Abdul Latif Rashid*,    ; γεννημένος στις 10 Αυγούστου 1944),  επίσης γνωστός ως **Λατίφ Ρασίντ** (    ) είναι Ιρακινός Κούρδος πολιτικός και ο 9ος πρόεδρος του Ιράκ, μετά τις προεδρικές εκλογές του 2022 στο Ιράκ.  Προηγουμένως ήταν υπουργός Υδάτινων Πόρων επί κυβέρνησης του Νουρί αλ Μαλίκι. Πριν από αυτό, υπηρέτησε στην ίδια θέση τόσο υπό την ιρακινή μεταβατική κυβέρνηση όσο και με την ιρακινή προσωρινή κυβέρνηση. Ο Ρασίντ ήταν στο παρελθόν εκπρόσωπος της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν (PUK) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ.

Ως υπουργός Υδάτινων Πόρων από τον Σεπτέμβριο του 2003 έως τον Δεκέμβριο του 2010, ο Ρασίντ ήταν υπεύθυνος για μια σειρά θεμάτων, όπως η άρδευση, η δημοτική και βιομηχανική παροχή νερού, η υδροηλεκτρική ενέργεια, ο έλεγχος των πλημμυρών και οι περιβαλλοντικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης των ελών. Μετά την απομάκρυνση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν τον Απρίλιο του 2005, ο υπουργός επέβλεψε δραματικές βελτιώσεις στη διαχείριση των υδάτινων πόρων της χώρας. 

## Βιογραφία
Ο Ρασίντ γεννήθηκε το 1944 στη Σουλεϊμανίγια, στο Βασίλειο του Ιράκ, σε οικογένεια Κούρδων ανώτερης τάξης. Ο Ρασίντ πήρε πτυχίο «A-Levels» από το βρετανικό γυμνάσιο στη Βόρεια Ουαλία.  Έχει πτυχίο B.Sc. (1968) στην Πολιτική Μηχανική από το Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, και M.Sc. (1972) και Ph.D. (1976) στη Μηχανική από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Με την επιστροφή στο Ιράκ, έγινε ενεργό μέλος του PUK υπό την ηγεσία του κ. Τζαλάλ Ταλαμπανί.

Προηγουμένως εργάστηκε ως ανώτερος διευθυντής έργου για τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (UNFAO) στην Υεμένη και τη Σαουδική Αραβία. Ήταν μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Εθνικού Κογκρέσου του Ιράκ (INC) και του Αντιπροσώπου της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1986 καθώς και εκπρόσωπος του Μετώπου του Κουρδιστάν.

Το 1992 ο Ρασίντ εξελέγη αντιπρόεδρος και εκτελεστικό μέλος του Εθνικού Κογκρέσου του Ιράκ (INC) και το 1998 εξελέγη στην εξαμελή ηγεσία του INC.

Εκτός από τα τεχνικά προσόντα και τις δεσμεύσεις, ο Ρασίντ έχει λάβει ενεργό μέρος τόσο στην κουρδική όσο και στην ιρακινή πολιτική. Έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια και επίσημες συναντήσεις για λογαριασμό των κουρδικών πολιτικών κομμάτων και των ομάδων της ιρακινής αντιπολίτευσης κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Σαντάμ. Ο Ρασίντ έχει επίσης εκπροσωπήσει την κουρδική πολιτική και ομάδες της ιρακινής αντιπολίτευσης στον Σαντάμ σε επίσημες συναντήσεις με διάφορους διεθνείς θεσμούς και κυβερνήσεις.

Είναι παντρεμένος με τη Σανάζ Ιμπραήμ Αχμέντ και έχουν δύο γιους και μία κόρη.

## Πρόεδρος του Ιράκ
Στις 13 Οκτωβρίου 2022 ο Λατίφ Ρασίντ εξελέγη 9ος Πρόεδρος του Ιράκ. Ο Ρασίντ αντικατέστησε τον Μπαρχάμ Σαλίχ ως αρχηγό του κράτους μετά την ψηφοφορία σε δύο γύρους στο κοινοβούλιο, κερδίζοντας περισσότερες από 162 ψήφους έναντι 99 υπέρ του Σαλίχ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Ιράκ
Ιρακ
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ
Κατάλογος πρωθυπουργών του Ιράκ

Ο **Πρωθυπουργός του Ιράκ** διορίζεται από τον πρόεδρο. Ο πρώτος που διατέλεσε στο αξίωμα ήταν ο Αμπντ Αλ-Ραχμάν Αλ-Γκιλάνι, το 1920. Σημερινός κάτοχος του αξιώματος είναι ο Μοχάμεντ Σιά Αλ Σουντανί από τις 13 Οκτωβρίου 2022.

Ακολουθεί κατάλογος με τους διατελέσαντες πρωθυπουργούς.

## Κατάλογος

## Δείτε επίσης
*Κατάλογος βασιλέων του Ιράκ
*Πρόεδρος του Ιράκ
*Κατάλογος προέδρων του Ιράκ
*Πρωθυπουργός του Ιράκ

## Παραπομπές



Ιρακ
Δαυίδ Β΄ της Καχετίας

Ο **Δαυίδ Β΄**, , *Νταβίτ Β΄,* επίσης γνωστός ως *Ιμάμ Κουλί Χαν*, , , (1678 – 2 Νοεμβρίου 1722) από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς το;y Καχέτι (ανατολική Γεωργία) από το 1709 έως το 1722. Αν και μουσουλμάνος και πιστός υποτελής της δυναστείας των Σαφαβιδών του Ιράν, απέτυχε να εξασφαλίσει την ασφάλεια τού βασιλείου του και το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του σημαδεύτηκε από λεηλασίες (ονομαζόμενες Lekianoba): αδιάκοπες εισβολές των ορεινών φυλών του Νταγκεστάν.

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού βασιλιά Ηρακλή Α΄ τού Καχέτι και της βασίλισσας Άννας Χολοκασβίλι. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην αυλή τού σάχη στο Ισφαχάν και εγκαταστάθηκε ως βαλής (wali, αντιβασιλιάς) τού Καχέτι, μετά την αποχώρηση τού πατέρα του στο Ιράν το 1703.  Ο Δαβίδ διέμενε στο Καρά Αγάτς ή Qaraghaji στο ανατολικό Kαχέτι, στα σύνορα τού Σιρβάν, αλλά έπρεπε να μεταφέρει την κατοικία του στο Tελάβι, αφού απέτυχε να ανακτήσει το Μπαλακάν από τους Λεσγιανούς τού Τσαρ και έχασε το Καχ από αυτούς το 1706. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1709, ο Ηρακλής διατάχθηκε να πάει στο Ισπαχάν για να λάβει την περιβολή από τον σάχη Χουσεΐν, αφήνοντας τον μικρότερο αδελφό του Τεϊμουράζ (Β΄) και τη μητέρα του Άννα ως επικεφαλής της διακυβέρνησης. Τα χρόνια της υποχρεωτικής απουσίας του στην αυλή τού σάχη (1711–15), ταράχτηκαν από τις επιθέσεις από το Νταγκεστάν και τις εξεγέρσεις των αγροτών.  Επιστρέφοντας στο Kαχέτι, ο Δαβίδ Β΄ προσπάθησε να θέσει την κατάσταση υπό έλεγχο. Έκανε συμμαχία με τον Ιεσσαί, ηγεμόνα τού γειτονικού βασιλείου τού Καρτλία (κεντρική Γεωργία), και βάδισε εναντίον τού Νταγκεστάν, αλλά υπέστη ήττα και απέτυχε να αποτρέψει τους εποικισμούς των Λεσγκιανών στα σύνορα τού Καχέτι. Τον Δεκέμβριο του 1719 συνάντησε τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ του Καρτλία και διαπραγματεύτηκε μία νέα συμμαχία κατά των φυλών τού Νταγκεστάν. Στις αρχές του 1720, οι ενισχύσεις που εστάλησαν από τον Βαχτάνγκ υπό τη διοίκηση τού πρίγκιπα Εράστι Καπλανισβίλι έφτασαν στο Καχέτι, αλλά ο Δαβίδ Β΄ απέφυγε να κάνει άλλη εκστρατεία και έστειλε τον στρατό από το Καρτλία πίσω στην πατρίδα.

Ο Δαβίδ Β΄ απεβίωσε στη θερινή του κατοικία στο Μαγκάρο το 1722 και τάφηκε στο Κουμ τού Ιράν  

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος ήταν κόρη τού σαμκάλ τού Tάρκι. Η δεύτερη ήταν η Γιατρί Γιαχάν-Μπεγκούμ, κόρη του Σαχούχ-Ζαντέχ, μπεηλέρμπεη τού Eριβάν. Όλα τα παιδιά του ήταν από τον δεύτερο γάμο:
* Λέβαν (Μαχμούντ Ρεζά Μιρζά) (απεβ. το 1734), κυβερνήτης της Γκάντζα για τον σάχη τού Ιράν. Σκοτώθηκε σε μάχη με τον Οθωμανό Τοπάλ Οσμάν Πασά. Είχε τρεις γιους: τον Aσάν Mιρζά, τον Iβάνε και τον Ροστόμ-Μιρζά.
* Αλέξανδρος Γ΄ (Nαζάρ Αλί Μιρζά) (απεβ. το 1737), κυβερνήτης της Τιφλίδας κατά την απουσία τού βασιλιά Tεϊμουράζ Β΄ από το 1736 έως το 1738.
* Χασάν-Μιρζά (απεβ. το 1750), Γεωργιανός απεσταλμένος στον Ναντέρ Σαχ το 1734.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Mikaberidze, Alexander (επιμ., 2007). David II (Imam Quli Khan). *Λεξικό της Γεωργιανής Εθνικής Βιογραφίας* . Πρόσβαση στις 9 Οκτωβρίου 2007.
*  
* Δαυίδ II (Καχετίας βασιλιάς) . *People.Istoria.Ge* . Πρόσβαση στις 9 Οκτωβρίου 2007.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Αλέξανδρος Γ΄ της Καχετίας

Ο **Αλί-Μιρζά,** , γεννημένος **Αλέξανδρος**, γεωργιανά: *Aλεξάντρε*, (απεβ. στις 23 Νοεμβρίου 1737 ή 1739  ) ήταν πρίγκιπας από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι τού βασιλείου τού Καχέτι, που κυβέρνησε στις επαρχίες Καρτλία (κεντρική Γεωργία) και Καχέτι (ανατολική Γεωργία), για τον σάχη τού Ιράν στα τέλη της δεκαετίας τού 1730. Όπως ο πατέρας του βασιλιάς Δαβίδ Β΄ (Iμάμ Κουλί-Χαν) και τα αδέλφια του, ο Aλί-Μιρζά ήταν προσήλυτος στο Ισλάμ. Ως ηγεμόνας τού Καχέτι, είναι μερικές φορές γνωστός στη σύγχρονη ιστοριογραφία με το χριστιανικό του όνομα *Αλέξανδρος* και την αρίθμηση «Γ΄». Παρά το γεγονός ότι η εξουσία του προερχόταν από τον σάχη, ο Αλί Μιρζά ακολούθησε την καθιερωμένη γεωργιανή παράδοση, και αυτοχαρακτηρίστηκε «βασιλιάς των βασιλέων». 

## Ουαλί του Καρτλί και του Καχετίου
Ο Aλί-Μιρζά έγινε αντιβασιλέας (βαλής, *[[Βαλής|wali]]*) στην Τιφλίδα, την πρωτεύουσα τού βασιλείου τού Kάρτλι, τον Αύγουστο του 1735, από τον Ιρανό πολέμαρχο Nαντέρ μετά τη νίκη επί των Οθωμανών. Ο Πέρσης αξιωματικός Σαφί Χαν διορίστηκε να τον παρακολουθεί και ο μουσουλμάνος Γεωργιανός Aλί Κουλί-Μπεκ Αμιρετζιμπί τοποθετήθηκε υπεύθυνος για τη συλλογή φόρων. Ο Aλί-Μιρζά απέτυχε να κερδίσει έδαφος στην ταραχώδη επαρχία και περιήλθε σε αντίθεση με τον Σαφί Χαν. Τον Οκτώβριο του 1736, ο Nαντέρ, τώρα σάχης τού Ιράν, αντικατέστησε τον Aλί-Μιρζά με τον μουσουλμάνο Γεωργιανό πρίγκιπα Aμπντουλάχ Μπεγκ, μεταφέροντάς τον στη διακυβέρνηση τού Kαχέτι,  από όπου ο εκ πατρός θείος του Tεϊμουράζ Β΄ είχε απομακρυνθεί από τον Nαντέρ και μετά συνόδευσε τον σάχη στον δρόμο για το Κανταχάρ. 

Μη μπορώντας να κερδίσει δημοτικότητα στον τοπικό πληθυσμό και αντιμετωπίζοντας μία αναταραχή, ο Aλί-Μιρζά ήταν εξίσου ενοχλημένος από την πίεση από τους Ιρανούς επικυριάρχους του. Το 1736 έγραψε μάλιστα στην Αυτοκράτειρα Άννα της Ρωσίας, περιγράφοντας τις δύσκολες συνθήκες της βασιλείας του και ζητώντας της προστασία.  Νιώθοντας ότι ο σάχης τώρα ευνοούσε τον πιο ικανό Tεϊμουράζ Β΄,  ο Aλί-Μιρζά, υπό την επιρροή του πρίγκιπα Άβελ Αντρονικασβίλι, σκέφτηκε μία εξέγερση στο Kαχέτι. Για τον σκοπό αυτόν, προσπάθησε, αλλά απέτυχε να ζητήσει την υποστήριξη της συζύγου τού Τεϊμουράζ Β΄, Τάμαρ, που φοβόταν για τη μοίρα τού συζύγου και τού γιου της Ηρακλή (Β΄). Η Τάμαρ, μέσω της υπηρεσίας τού πρίγκιπα Γκίβι Χολοκασβίλι, εξασφάλισε την πίστη των Kιζίκι και Πσάβι, αποτρέποντας τον Aλί-Μιρζά από το σχέδιό του. Σε κατάσταση απόγνωσης, ο Αλί-Μιρζά μετέβη στο στρατόπεδο τού Νάντερ στην Κανταχάρ, όπου ανέλαβε τη διοίκηση των γεωργιανών συνταγμάτων τού σάχη και απεβίωσε σε μία μάχη το 1737  ή το 1739 .

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Mαριάμ, κόρη τού Shanshe II, δούκα του Kσάνι. Σύμφωνα με τη γενεαλογία τού Κύριλ Τουμάνοφ, ο Aλί-Μιρζά είχε δύο παιδιά, τα οποία αποσύρθηκαν και απεβίωσαν στη Ρωσική Αυτοκρατορία:
* Ιωάννης (Ιβάν Αλεξάντροβιτς Μπαγκρατιόν, 7 Νοεμβρίου 1730 – 28 Σεπτεμβρίου 1795), ο οποίος είχε έναν γιο, τον Πέτρο, τού οποίου η μοίρα είναι ασαφής.
* Άννα

## Bιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Βαχτάνγκ του Αράγκβι

Ο **Βαχτάνγκ** ο *Καλός* , , (1738  ή 1742  – 1 Φεβρουαρίου 1756  ή 1760 ) ήταν Γεωργιανός βασιλικός *πρίγκιπας* (batonishvili) από τον Οίκο Μπαγκρατιόνι. Ήταν το πρώτο παιδί και ο μεγαλύτερος γιος τού Ηρακλή Β΄, τότε πρίγκιπα τού Καχέτι, που γεννήθηκε από τον πρώτο του γάμο με την Κετεβάν Ορμπελιάνι  ή, σύμφωνα με πιο πρόσφατες έρευνες, την Κετεβάν Πχεΐτζε. 

## Βιογραφία
Ο Βαχτάνγκ γεννήθηκε την εποχή, που η ανατολική Γεωργία ανακαταλήφθηκε από τον επεκτεινόμενο ηγεμόνα τού Ιράν Ναντέρ σαχ από την Οθωμανική αυτοκρατορία (που είχε πριν την ανατολική Γεωργία) και οι ιθαγενείς μοναρχίες και στα δύο βασίλεια της Γεωργίας, Κάρτλι (κεντρικά) και Καχέτι (δυτικά), ήταν ακόμη αδρανείς. Το 1744, ο Nαντέρ σαχ αναγνώρισε τον Ηρακλή Β΄ και τον πατέρα του Tεϊμουράζ Β΄ ως βασιλείς τού Kαχέτι και του Kάρτλι, αντίστοιχα. Έτσι, ο Βαχτάνγκ έγινε κληρονομικός διάδοχος τού θρόνου τού Καχέτι. Επιπλέον, το 1747, ο παππούς του Τεϊμουράζ Β΄ παραχώρησε στον Βαχτάνγκ το φέουδο του Αράγκβι, ο κληρονομικός δούκας (*[[Ερίσταβη|eristavi]]*) τού οποίου Μπεζάν, δολοφονήθηκε από τους επαναστάτες αγρότες το 1743. Στο εξής, το δουκάτο τού Αράγκβι πέρασε στην κατοχή της βασιλικής οικογένειας. Καθώς ο Βαχτάνγκ ήταν ακόμη ανήλικος, το δουκάτο διοικούνταν για λογαριασμό του από τον πρίγκιπα Τζιμσέρ Τσολοκασβίλι, ο οποίος έπρεπε να αντιμετωπίσει μία εξέγερση αγροτών και τις επιδρομές από το Νταγκεστάν. Αργότερα, μετά το πρόωρο τέλος τού Βαχτάνγκ από ευλογιά στην Τιφλίδα, το Αράγκβι παραχωρήθηκε στον ετεροθαλή αδελφό του, Λέβαν. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κετεβάν (20 Φεβρουαρίου 1744–4 Μαρτίου 1808), κόρη του Κωνσταντίνου Γ΄, πρίγκιπα τού Μουχράνι . Δεν είχαν παιδιά. Η πριγκίπισσα Kετεβάν έζησε για να δει το τέλος τού γεωργιανού βασιλείου, όταν αυτό προσαρτήθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1801 και απεβίωσε στην Αγία Πετρούπολη το 1808 .

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Ανιχνευτής ιστού

σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/WebCrawlerArchitecture.svg/220px-WebCrawlerArchitecture.svg.png|μικρογραφία| Αρχιτεκτονική ενός ανιχνευτή Ιστού
Ένας **ανιχνευτής Ιστού**, ή **web crawler** που μερικές φορές ονομάζεται **spider** ή **spiderbot**, είναι ένα διαδικτυακό ρομπότ που περιηγείται συστηματικά τον Παγκόσμιο Ιστό και συνήθως λειτουργεί από μηχανές αναζήτησης με σκοπό την ευρετηρίαση Ιστού ( *web spidering* ).

Οι μηχανές αναζήτησης Ιστού και ορισμένοι άλλοι ιστότοποι χρησιμοποιούν λογισμικό ανίχνευσης Ιστού ή spidering για να ενημερώσουν το περιεχόμενό ιστού τουςή τους δείκτες περιεχομένου ιστού άλλων ιστοτόπων. Οι ανιχνευτές Ιστού αντιγράφουν σελίδες για επεξεργασία από μια μηχανή αναζήτησης, η οποία ευρετηριάζει τις ληφθείσες σελίδες, ώστε οι χρήστες να μπορούν να αναζητούν πιο αποτελεσματικά.

Οι ανιχνευτές καταναλώνουν πόρους σε συστήματα που επισκέπτονται και συχνά επισκέπτονται ιστότοπους χωρίς προτροπή. Ζητήματα χρονοδιαγράμματος, φόρτωσης και «ευγένειας» μπαίνουν στο παιχνίδι όταν προσπελάζονται μεγάλες συλλογές σελίδων. Υπάρχουν μηχανισμοί για δημόσιους ιστότοπους που δεν επιθυμούν να ανιχνευτούν για να το γνωστοποιήσουν στον παράγοντα ανίχνευσης. Για παράδειγμα, η συμπερίληψη ενός αρχείου `[[robots.txt]]` μπορεί να ζητήσει από τα ρομπότ να ευρετηριάσουν μόνο τμήματα ενός ιστότοπου ή τίποτα.

Ο αριθμός των σελίδων στο Διαδίκτυο είναι εξαιρετικά μεγάλος· ακόμη και τα μεγαλύτερα προγράμματα ανίχνευσης δεν μπορούν να δημιουργήσουν ένα πλήρες ευρετήριο. Για το λόγο αυτό, οι μηχανές αναζήτησης αγωνίστηκαν να δώσουν σχετικά αποτελέσματα αναζήτησης στα πρώτα χρόνια του Παγκόσμιου Ιστού, πριν από το 2000. Σήμερα, σχετικά αποτελέσματα δίνονται σχεδόν άμεσα.

Τα προγράμματα ανίχνευσης μπορούν να επικυρώσουν υπερσυνδέσμους και κώδικα HTML . Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για web scraping και προγραμματισμό βάσει δεδομένων .

## Παραπομπές

Κατηγορία:Διαδίκτυο
Χάρι ΜακΦάρλαντ Μπράκεν

Ο **Χάρι ΜακΦάρλαντ Μπράκεν** (, 12 Μαρτίου 1926 – 15 Δεκεμβρίου 2011) ήταν Αμερικανός φιλόσοφος, ειδικός στον Ντεκάρτ και φίλος του Νόαμ Τσόμσκι. Η ακαδημαϊκή του καριέρα πλαισιώθηκε σε σχέση με τον ακτιβισμό του κατά του πολέμου του Βιετνάμ.

Ο Μπράκεν έλαβε πτυχίο στη Φιλοσοφία από το Trinity College του Κονέκτικατ (1949), μεταπτυχιακό στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς (1954) και διδακτορικό στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα (1956). 

Κατείχε τη θέση του Επίκουρου Καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα (1957–62), Αναπληρωτής Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα της Μινεάπολης (1961–63), στη συνέχεια στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα (1963–64), όσο και Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο McGill, (1966–91). Ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Trinity College του Δουβλίνου, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια Σαν Ντιέγκο, Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ιρλανδίας, Πανεπιστήμιο Erasmus του Ρότερνταμ, και Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν στην Ολλανδία.

## Βιβλιογραφία
Εκτός από πολλά άρθρα και κριτικές, τα δημοσιευμένα βιβλία του Μπράκεν είναι:

* *The Early Reception of Berkeley's Immaterialism: 1710–1733*, The Hague: Nijhoff, 1959; αναθεωρημένη έκδοση, 1963. Σύμφωνα με το WorldCat, το βιβλίο φυλάσσεται σε 484 βιβλιοθήκες.
* *Berkeley*, London: Macmillan, 1974. Σύμφωνα με το WorldCat, το βιβλίο φυλάσσεται σε 597 βιβλιοθήκες
* *Mind and Language: Essays on Descartes and Chomsky*, Dordrecht: Foris, 1983
* *Freedom of Speech: Words Are Not Deeds*, Westport CT: Praeger [Greenwood], 1994. Σύμφωνα με το WorldCat, το βιβλίο φυλάσσεται σε 648 βιβλιοθήκες 
* *Ντεκάρτ*. Οξφόρδη: Oneworld, 2002

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι
Αλέξανδρος του Κάρτλι (απεβ. 1711)

Ο **Αλέξανδρος**, , *Alek'sandre,* ή Eσκαντάρ-Μιρζά, , (  – 27 Σεπτεμβρίου 1711) ήταν Γεωργιανός βασιλικός *πρίγκιπας* (μπατονισβίλι) τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι-Μουχράνι τού Κάρτλι. Σκοτώθηκε πολεμώντας στον στρατό των Σαφαβιδών τού Ιράν εναντίον των Αφγανών ανταρτών.

## Βιογραφία
Σύμφωνα με τον ιστορικό τού 18ου αι. και στενό συγγενή τού Αλέξανδρου, πρίγκιπα Βαχούστι, ο Αλέξανδρος ήταν γιος του πρίγκιπα Λουαρσάμπ, γιου τού βασιλιά Βαχτάνγκ Ε΄ τού Κάρτλι (Σαχ-Ναβάζ Χαν).  Εναλλακτικά, με βάση την αφήγηση τού Σαεχνία Τσχέιτζε, ενός σύγχρονου ιστορικού και συντρόφου των Γεωργιανών βασιλέων στο Ιράν, ο Αλέξανδρος θεωρείται από τους ιστορικούς Mαρί-Φελισιτέ Μπροσέ και Κύριλ Τουμάνοφ, ότι ήταν γιος του Λέβαν τού Κάρτλι (Σαχ-Κουλί Χαν), ο άλλος γιος τού Βαχτάνγκ Ε΄. 

Εκείνη την εποχή το βασίλειο τού Κάρτλι βρισκόταν υπό την υποτέλεια των Σαφαβιδών και αρκετοί Γεωργιανοί βασιλείς κατέλαβαν σημαντικές θέσεις στον ιρανικό στρατό. Το ίδιο έκανε και ο Αλέξανδρος, ο οποίος υπηρέτησε ως υπολοχαγός τού θείου του Γεωργίου ΙΑ΄ (Γκουργκίν Χαν), αρχιστράτηγου των στρατών των Σαφαβιδών, πρώτα στο Κερμάν και μετά στο Αφγανιστάν, όπου μία αντι-ιρανική εξέγερση των φυλών των Παστούν και των Μπαλούχ ήταν σε εξέλιξη. Ο ηγέτης των ανταρτών Mιρ Ουάις Χοτάκ εκμεταλλεύτηκε την απουσία των γεωργιανών στρατευμάτων υπό τον Αλέξανδρο σε μία επιδρομή σε μία απείθαρχη φυλετική περιοχή, δολοφόνησε τον Γκουργκίν Χαν στην Κανταχάρ και πήρε τον έλεγχο αυτής της πόλης τον Απρίλιο του 1709. Το απόσπασμα υπό τον Αλέξανδρο μπόρεσε να πολεμήσει τον δρόμο του πίσω στο Ιράν μέσω τού Χορασάν.  Το 1711 η κυβέρνηση των Σαφαβιδών έστειλε έναν ακόμη βασιλιά της Γεωργίας, τον Καϊχοσρόης Α΄ της Καρτλίας (Κάυ Χουσράου Χαν), γιο τού Γεωργίου ΙΑ΄, επικεφαλής ενός νέου στρατού, στον οποίο ο Αλέξανδρος διοικούσε ένα γεωργιανό απόσπασμα 2.000 ανδρών. Αυτός ο στρατός πολιόρκησε τους αντάρτες στην Κανταχάρ, αλλά οι Αφγανοί αντιστάθηκαν με επιτυχία. Ο Αλέξανδρος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας και ο Καϊχοσρό έπεσε στην καταστροφική του υποχώρηση από την Κανταχάρ.  Την ίδια μοίρα θα είχε και ένα άλλο μέλος της οικογένειας τού Αλεξάνδρου, ο Ροστόμ (Ρουστάμ Χαν), το 1722 .

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Bulbophyllum cheiropetalum

Το ***Bulbophyllum cheiropetalum*** είναι είδος ορχιδέας στο γένος των βολβόφυλλων *(Bulbophyllum)*.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Η Bulbophyllum-Checklist
* The Internet Orchid Species Photo Encyclopedia

Κατηγορία:Βολβόφυλλα
Κατηγορία:Ορχεοειδή
Breaking Cat News

Το ***Breaking Cat News*** είναι ένα κοινοπρακτικό κόμικ που δημιουργήθηκε από τη σκιτσογράφο Georgia Dunn . Συνδικάζεται μέσω του Συνδικάτου Andrews McMeel.

## Ιστορικό δημοσίευσης
Η Dunn δημιούργησε το strip αφού επέστρεψε στην πατρίδα της Westerly, Rhode Island αφού έζησε στο Seattle . 

Το strip έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Μαρτίου 2014, αρχικά αυτοδιανομή από τον Dunn. και εμφανίζεται στον ιστότοπο GoComics από τις 20 Οκτωβρίου 2014. 

Η Andrews McMeel Publishing δημοσίευσε την πρώτη συλλογή της ταινίας το 2016. Η Dunn έγραψε στον πρόλογο ότι πήρε την ιδέα όταν μια από τις γάτες της έκανε ένα χάος και οι άλλες εμφανίστηκαν σαν να ερευνούσαν, κάτι που οδήγησε τον Dunn να τους δημιουργήσει φωνές σαν να ήταν ρεπόρτερ καναλιών τηλεοπτικών ειδήσεων. 

## Χαρακτήρες και ιστορία
Οι κύριοι χαρακτήρες στο Breaking Cat News βασίζονται στις γάτες του Dunn, Elvis, Lupin και Puck. Είναι ζωγραφισμένα με ακουαρέλα και μελάνι. Οι προσωπικότητες των χαρακτήρων βασίζονται στις προσωπικότητες και τη συμπεριφορά των ομολόγων τους στην πραγματική ζωή. Επίσης στο καστ είναι μια ανθρώπινη οικογένεια που αναφέρεται ως η Γυναίκα, ο Άνδρας, το Μικρό παιδί και το Μωρό. Σε μια εκπομπή στις 5 Ιανουαρίου 2020, όταν το μωρό γίνεται νήπιο, αλλάζουν τους όρους αναφοράς σε The Boy and The Girl.  Άλλοι άνθρωποι, γάτες και μερικά άλλα πλάσματα εμφανίζονται καθώς η ζωντανή κάλυψη συνεχίζεται. Επειδή πρόκειται για "ειδήσεις σημαντικές για τις γάτες", μια τυπική κύρια ιστορία μπορεί να είναι "Υπάρχει ένα υπέροχο μεγάλο κουτί στο σαλόνι!" ή «Κάποιος έφαγε όλα τα λουλούδια και πέταξε στο διάδρομο». Ωστόσο, υπάρχουν μεγαλύτερα τόξα ιστορίας, όπως μια νέα γάτα, η Goldie, που υιοθετείται, τα Παιδιά που αναπτύσσονται (εκπαίδευση σε γιογιό, μαθαίνουν να περπατούν, γίνονται νήπια), ο καιρός, ο Tommy ο αδέσποτος που βρίσκει τη γυναίκα του, κ.λπ.

## Βιβλιογραφία

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Φανταστικές γάτες
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ροστόμ του Κάρτλι (γιος Λέβαν)

Ο **Ροστόμ,** , ή **Ρουστάμ Χαν,** , (απεβ. στις 8 Μαρτίου 1722) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας, μέλος τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι-Μουχράνι τού Κάρτλι και στρατηγός στην υπηρεσία της δυναστείας των Σαφαβιδών τού Ιράν. Σκοτώθηκε από τους Αφγανούς αντάρτες στην κορυφαία μάχη τού Γκουλναμπάντ.

## Οικογενειακό υπόβαθρο
Ήταν φυσικός γιος τού Λέβαν αντιβασιλέα τού Κάρτλι, από άγνωστη παλλακίδα. Ήταν ετεροθαλής αδελφός τριών μοναρχών τού Κάρτλι: Καϊχοσρό, Βαχτάνγκ ΣΤ΄, Ιεσσαί και τού Καθολικού (Πατριάρχη) της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Δομέντιου Δ΄. Η σταδιοδρομία τού Ροστόμ, όπως και πολλών συγγενών του, διαμορφώθηκε από την πολιτική ηγεμονία τού Σαφαβιδικού Ιράν επί τού Κάρτλι. Πέρασε πολλά χρόνια μακριά από την πατρίδα του ως μέλος της ελίτ των Σαφαβιδών, με την οποία είχε επίσης συγγένεια: ήταν νυμφευμένος με μία κόρη τού Φατ Αλί Χαν Νταγκεστανί, ο οποίος υπηρέτησε ως μεγάλος βεζίρης (αρχι-υπουργός) τού Ιράν από το 1716. έως το 1720. 

## Στρατηγός των Σαφαβιδών
Οι διορισμοί τού Ροστόμ στην υπηρεσία των Σαφαβιδών περιελάμβαναν να είναι *[[Νταρούγκα|darugha]]* (έπαρχος) της πρωτεύουσας το;y Ισφαχάν το 1709, *[[χαν]]* (κυβερνήτης) τού Κερμάν το 1717 και *[[Κολλάρ-αγάσι|qullar-aqasi]]* (διοικητής) των επίλεκτων συνταγμάτων (ghulam) τού σάχη το 1717. Με αυτή την τελευταία ιδιότητα υπηρέτησε στις αφγανικές εξεγέρσεις, οι οποίες είχαν στοιχίσει τη ζωή τού θείου τού Ροστόμ, Γεωργίου ΙΑ΄ (Γκουργκίν Χαν), τού ετεροθαλή αδελφού του, Καϊχοσρό, και τού εξαδέλφου του Αλέξανδρου.

Ο Ροστόμ έπαιξε εξέχοντα ρόλο στη μάχη με τους Αφγανούς αντάρτες με επικεφαλής τον Μαχμούντ Χοτάκι στο Γκουλναμπάντ, κοντά στο Ισπαχάν, στις 8 Μαρτίου 1722. Ο μεγάλος βεζίρης, Mουχαμούντ-Κουλί-Χαν Σαμλού, παράτεινε με υπομονή την αποφυγή μίας σκληρής μάχης, πριν θέσει τις άμυνες της πρωτεύουσας σε κατάσταση κατάλληλης ετοιμότητας. Ο Ροστόμ, έχοντας την αρχηγία της δεξιάς πτέρυγας των Σαφαβιδών, προχώρησε με μία επίθεση και έπληξε με επιτυχία την αφγανική αριστερή πτέρυγα. Στο μεταξύ, το αραβικό ιππικό τού στρατού των Σαφαβιδών, που μπήκε στον πειρασμό να λεηλατήσει τον πομπή με τα εφόδια τού Αφγανιστάν, αποσπάστηκε από τη μάχη και ο μεγάλος βεζίρης δεν κατάφερε επίσης να προχωρήσει με τα κύρια στρατεύματά του. Ο Μαχμούτ ανασυγκρότησε τις δυνάμεις του και περικύκλωσε τους άνδρες τού Ροστόμ, οι οποίοι πολέμησαν με απελπισμένο θάρρος μέχρι να εκμηδενιστούν πλήρως. Κατά την υποχώρησή του, ο Ροστόμ έπεσε, όταν το άλογό του σκόνταψε στη λάσπη. Ένας Αφγανός στρατιώτης τον χτύπησε με έναν κόπανο (flail) και άλλοι τον διαπέρασαν επανειλημμένα με τις λόγχες τους, σκοτώνοντάς τον.    

Η μάχη προκάλεσε την πτώση της δυναστείας των Σαφαβιδών. Μάταια ο πολιορκημένος σάχης Σουλτάνος Χουσεΐν παρότρυνε τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι να έρθει σε βοήθειά του. Μετά από μία πολιορκία έξι μηνών, το Ισπαχάν έπεσε στον στρατό τού Μαχμούντ και ο Αφγανός αρχηγός ανέλαβε τον θρόνο του σάχη. 

## Δείτε επίσης
* Κατάλογος των Σαφαβιδών κυβερνητών του Κερμάν

## Βιβλιογραφικές αναφορές

## Πηγές
* 

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Αλέξανδρος Ιβάνοβιτς Μπαγκρατιόν

O πρίγκιπας **Αλέξανδρος Ιβάνοβιτς Μπαγκρατιόν,** ,(1771-1820) ήταν Γεωργιανός βασιλικός *πρίγκιπας* (batonishvili) τού Οίκου τού Mουχράνι, ενός πλάγιου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι. 

## Βιογραφία
Ήταν γιος τού πρίγκιπα Ιβάν. Τα αδέλφια του Πιότρ και Ρομάν ήταν διάσημοι στρατηγοί τού ρωσικού αυτοκρατορικού στρατού.

## Οικογένεια
Ο Αλέξανδρος είχε 5 παιδιά:

* Αλεξάνδρα (άγνωστη)
* Πιότρ (γενν. 1806)
* Νικολόζ (γενν. 1808)
* Ρομάν (γενν. 1809)
* Aλεξάντρ (γενν. 1815)

## Bιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Αλέξανδρος του Κάρτλι (απεβ. 1773)

Ο **Αλέξανδρος**, , γνωστός και ως **Iσάκ Μπεγκ** ისაკ-ბეგი, (π. 1705/8 – Σεπτέμβριος 1773), ήταν νόθος γιος τού Γεωργιανού ηγεμόνα Ιεσσαί του Καρτλία, των Μπαγκρατιόνι-Μουχρανέλι, πολιτικά ενεργός στη Γεωργία τη δεκαετία του 1740. Οι απόγονοί του άκμασαν στη συνέχεια στη Ρωσική Αυτοκρατορία, δημιουργώντας μία σειρά από πολλές αξιόλογες προσωπικότητες του 19ου αι., μεταξύ των οποίων ο εγγονός του στρατηγός Πιότρ Μπαγκρατιόν, που έγινε διάσημος στους Ναπολεόντειους Πολέμους.

## Σταδιοδρομία
Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στο Σαφαβιδικό Ιράν ως μουσουλμάνος,  και ονομαζόταν Iσάκ Μπεγκ (Ισαάκ Μπέη). Από το 1743 έως το 1744, υπηρέτησε ως *υποδιοικητής* (janisin) τού Καρτλία, τότε υπό την κυριαρχία τού Ιράν. Σύντομα απομακρύνθηκε από το αξίωμα από τον εξάδελφό του Τεϊμουράζ Β΄, τού αντιπάλου κλάδου των Μπαγκρατιόνι από το Καχέτι, ο οποίος έγινε βασιλιάς τού Καρτλία το 1744. Ο Iσάκ Μπεγκ προσχώρησε στην αντιπολίτευση, με επικεφαλής τον ετεροθαλή αδελφό του Αρτσίλ (Aμπντουλάχ Μπεγκ), αλλά σύντομα έπρεπε να υποταχθεί στην ανερχόμενη δύναμη των Kαχετιανών Μπαγκρατιόνι. Το 1750 ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, βαπτίστηκε με το όνομα *Αλέξανδρος* και έλαβε φέουδο στο Κβέμο Καρτλία. Σύντομα, οι σχέσεις του με τον Tεϊμουράζ Β΄ χειροτέρευσαν και ο Αλέξανδρος κατέφυγε στη Ρωσία το 1759. Εισήλθε στη ρωσική στρατιωτική υπηρεσία και αρχικά εντάχθηκε σε μία φρουρά στο Αστραχάν και στη συνέχεια, το 1761, στη γεωργιανή μοίρα στο Kιζλυάρ στις τάξεις τού *αντισυνταγματάρχη* (podpolkovnik). 

## Οικογένεια
Ο Αλέξανδρος απέκτησε πέντε γιους (και πιθανώς τρεις κόρες), όλοι πρίγκιπες:
* Ιβάν Αλεξάντροβιτς Μπαγκρατιόν 1730–1795, δεύτερος Ταγματάρχης τού ρωσικού στρατού. Ήταν πατέρας τού Πιότρ, τού Ρωμάν και τού Αλέξανδρου.
* Σολομών.
* Kίριλ Aλεξάντροβιτς Μπαγκρατιόν 1750–1828, υποστράτηγος τού ρωσικού στρατού και γερουσιαστής.
* Tαμάζ/Θωμάς 1743 – π. 1759.
* Πορφύριος, αρχιμανδρίτης της Μονής Υψώσεως τού Σταυρού στο Kιζλυάρ

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Κατηγορία:Γεωργιανοί πολιτικοί
Αδαρνάσης της Καρτλίας (πρίγκιπας)

Ο **Αθανάσιος**,  *Aτανάσε Μπαγκρατιόνι,*  *Αφανάσυ Λεόνοβιτς Μπαγκρατιόν*, γεννημένος **Aνταρνάσε** ადარნასე, (15 Νοεμβρίου 1707 – 31 Μαρτίου 1784) ήταν Γεωργιανός βασιλικός *πρίγκιπας* (batonishvili) από τον Οίκο των Μπαγκρατιόνι τού κλάδου Mουχράνι τού Kάρτλι και φυσικός γιος τού Λέβαν τού Κάρτλι από τη σύζυγο. Ακολούθησε το 1724 τον ετεροθαλή αδελφό του, βασιλιά Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι, σε εξορία στη Ρωσική Αυτοκρατορία, όπου ο Αφανάσι ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και έφτασε στο βαθμό τού υποστράτηγου.

## Σταδιοδρομία
Ο Aφανάσυ Μπαγκρατιόν, γεννημένος Aδαρνάσε, ήταν φυσικός γιος τού Λέβαν (Σαχ Κουλί Χαν), πρίγκιπα-αντιβασιλιά τού Kάρτλι στην ανατολική Γεωργία και τιτουλάριος βασιλιάς το 1709. Η πρώιμη ζωή του στο Κάρτλι είναι ελάχιστα τεκμηριωμένη. Το 1724 έφτασε στη Ρωσία με τη συνοδεία τού ετεροθαλούς αδελφού του Βαχτάνγκ ΣΤ΄ (Χουσεΐν Κουλί Χαν), ο οποίος είχε χάσει τον θρόνο του από την οθωμανική εισβολή. Ο Aνταρνάσε, τώρα γνωστός ως Aφανάσυ, εντάχθηκε στον Αυτοκρατορικό Ρωσικό Στρατό και τα επόμενα χρόνια ανέβηκε τους βαθμούς. Ήταν συνταγματάρχης στο Σύνταγμα Πεζικού Βιάτσκι και στη συνέχεια υποστράτηγος το 1755. Εκτέλεσε διάφορες αποστολές κατά τη διάρκεια τού Επταετούς Πολέμου (1756–1763). Παρασημοφορήθηκε με τη διάκριση τού Τάγματος της Αγ. Άννας το 1762 και προήχθη σε στρατηγό poruchik (αντίστοιχο με τον υποστράτηγο) το 1763. Από το 1763 έως το 1764 ο πρίγκιπας Μπαγκρατιόν, που κατείχε το αξίωμα τού διοικητή της Μόσχας, ήταν επικεφαλής μίας φρουράς αυτής της πόλης.  Πήρε μέρος στην ειρήνευση της εξέγερσης της πανώλης τον Σεπτέμβριο του 1771 και μετά βίας γλίτωσε από τον λιθοβολισμό τού όχλου στο Κρεμλίνο της Μόσχας.   Ο πρίγκιπας Αφανάσυ απεβίωσε στη Μόσχα το 1784, σε ηλικία 76 ετών. Κηδεύτηκε στο μοναστήρι Ντονσκόυ στη Μόσχα. 

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα Αμιλαχβάρι (Άννα Βασίλυεβνα, 10 Απριλίου 1720 – 6 Μαρτίου 1794), επίσης Γεωργιανή ομογενή ευγενή, κόρη τού πρίγκιπα Βαχτάνγκ (Βασίλι) Aμιλαχβάρι (απεβ. το 1739) από τη σύζυγό του, πριγκίπισσα Eλένε Oρμπιελιάνι (άκμασε 1724-1769).  Ο Αφανάσυ και η Άννα απέκτησαν τρία παιδιά: τον Άντον, τη Βαρβάρα και την Άννα. 

## Βιβλιογραφικές αναφορές

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Ιβάν Αλεξάντροβιτς Μπαγκρατιόν

σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/Ivan_Alexandrovich_Bagration_tomb.jpg/220px-Ivan_Alexandrovich_Bagration_tomb.jpg|μικρογραφία| Το ταφικό μνημείο τού πρίγκιπα Ιβάν.

Ο **Ιβάν Αλεξάντροβιτς Μπαγκρατιόν** (1730 – 1795), γεννημένος **Ιβάνε Μπαγκρατιόνι** , ήταν Γεωργιανός βασιλικός *πρίγκιπας* μπατονισβίλι τού Οίκου Μπαγκρατιόνι, από τον κλάδο Μουχράνι. Ο πρίγκιπας Ιβάν ήταν δεύτερος ταγματάρχης τού ρωσικού στρατού, αν και δεν γνώριζε τη ρωσική γλώσσα και αποσύρθηκε πολύ νωρίς. Υπηρέτησε στο φρούριο Kιζλυάρ.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ιράν και ήταν γιος τού πρίγκιπα Αλέξανδρου (Ισάκ Μπεγκ) τού Κάρτλι. Ο πατέρας του μετακόμισε στη Ρωσία το 1757 και προήχθη σε αντισυνταγματάρχη τού ρωσικού αυτοκρατορικού στρατού. Ο αδελφός του Κύριλλος ήταν στρατηγός τού ρωσικού στρατού και μέλος της  Γερουσίας της Κυβέρνησης.

Το ταφικό μνημείο τού πρίγκιπα Ιβάν βρίσκεται στην εκκλησία Βσεσβυάτσκογιε (Храм Всех Святых во Всехсвятском) στη Μόσχα. Το μνημείο τοποθετήθηκε στον τάφο του, προσωπικά από τον γιο του στρατηγό και πρίγκιπα Πιότρ Μπαγκρατιόν. Το μνημείο είναι μία επιμήκης πυραμίδα σε υψηλό βάθρο. Το μνημείο τού πρίγκιπα Ιβάν άλλαξε θέση επανειλημμένα: τώρα βρίσκεται στα βόρεια τού ναού, κοντά στο μνημείο της «Συμφιλίωσης των Λαών». Η επιτύμβια στήλη τού Iβάν Μπαγκρατιόν αναφέρεται στην "ιστορία των μνημείων" και είναι ομοσπονδιακής σημασίας.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία γυναίκα, ευγενή της Γεωργίας και απέκτησε τους πρίγκιπες:
* Πιότρ (1765–1812), στρατηγός του Ρωσικού Στρατού.
* Aλέξανδρος (1771-1820),
* Ρομάν (1778–1834), στρατηγός του Ρωσικού Στρατού.

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Петр Долгоруков - "Россииская родословная книга" - ч. II - СПб 1855 - стр.5-14
* Генерал Багратион. Жизнь и война Анисимов, Евгений
* Елена Лебедева. Храм Всех Святых в селе Всехсвятском. Православие.Ru
* Памятники архитектуры Москвы. Окрестности старой Москвы (северо-западная и северная части территории от Камер-Коллежского вала до нынешней границы города) — М.: Искусство — XXI век, 2004. — С. 144—146.
* Храм Всех Святых на Соколе, некрополь Багратионов, крест и плиты погибшим от красного террора Храмы России

Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Μπενιέ

Το **μπενιέ** (γαλλικά: beignet) είναι είδος τηγανητού ή βαθέως τηγανητού αρτοσκευάσματος, που φτιάχνεται συνήθως από ζύμη μαγιάς στη Γαλλία, αλλά μπορεί επίσης να παρασκευαστεί από άλλα είδη ζύμης. Στη Γαλλία υπάρχουν πολλές διαφορετικές εκδοχές του, τουλάχιστον 20 και μπορεί να διαφέρουν σε σχήμα, αλεύρι που χρησιμοποιείται για τη ζύμη και γέμιση. Είναι δημοφιλές στη γαλλική, ιταλική και γαλλοαμερικανική κουζίνα.
[μικρογραφία|Παρασκευή μπενιέ στο [Café du Monde στη Νέα Ορλεάνη]]

## Δείτε επίσης
* Ζέπολα
* Λάνγκος
* Λουκουμάς
* Μέκιτσα
* Παφ-παφ
* Τσούρο

## Παραπομπές


## Περαιτέρω ανάγνωση

* Yves Thuriès, *Γαλλική Ζαχαροπλαστική* , 
* Rosana G. Moreira et al., *Deep Fat Frying: Fundamentals and Applications*, 

Κατηγορία:Ντόνατς
Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα