open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πάπας Παύλος Α΄

Ο **Πάπας Παύλος Α΄** (700 - 28 Ιουνίου 767) από την Οικογένεια Ορσίνι ήταν Πάπας ή επίσκοπος της Ρώμης (29 Μαΐου 757 - 28 Ιουνίου 767) ως διάδοχος του μικρότερου αδελφού του Πάπα Στέφανου Β΄. Τα πρώτα χρόνια ο Παύλος Ήταν Διάκονος και συχνά εμπλεκόταν από τον αδελφό του Πάπα Στέφανο Β΄ στις διαπραγματεύσεις με τους Λομβαρδούς βασιλιάδες.

## Βιογραφία

Ο Παύλος Α΄ ήταν Ρωμαίος αριστοκράτης και μέλος της επιφανούς Οικογένειας Ορσίνι, εκπαιδεύτηκε μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Στέφανο στο Ανάκτορο του Λατερανού. Ο Στέφανος έγινε Πάπας (752), η πολιτική του θεωρείται εξαιρετικά πετυχημένη αφού δημιούργησε τα Παπικά Κράτη αλλά πέθανε πρόωρα (26 Απριλίου 757). Οι αντίπαλοι για την διαδοχή ήταν ο ίδιος ο Παύλος και ο Αρχιδιάκονος Θεοφύλακτος, η πλειοψηφία των εκλεκτόρων επέλεξε τον ίδιο τον Παύλο επειδή επιθυμούσε έντονα να συνεχιστεί η πολιτική του Στεφάνου Β΄. Η περίοδος της παποσύνης του στιγματίστηκε από τις σχέσεις με τους Φράγκους και τους Λομβαρδούς βασιλιάδες και με τον βυζαντινό αυτοκράτορα. Ο Παύλος υιοθέτησε μία ουδέτερη στάση ενημερώνοντας τον αυτοκρατορικό έξαρχο της Ραβέννας για την εκλογή του, αλλά έγραψε στον Πεπίνο ότι η συμμαχία με τους Φράγκους έπρεπε να παραμείνει αναλλοίωτη. Στην ενέργεια του αυτή εξαναγκάστηκε πιθανότατα από τον βασιλιά των Λομβαρδών Δεσιδέριο. Οι Λομβαρδοί κατείχαν τις πόλεις Ίμολα, Όσιμο, Μπολόνια, και Ανκόνα, οι οποίες διεκδκούνταν από τη Ρώμη, και το 758 κατέλαβαν τα δουκάτα του Σπολέτο και του Μπενεβέντο. Την ίδια χρόνια, ο Δεσιδέριος επισκέφτηκε τη Ρώμη και ζήτησε από τον Παύλο να γράψει στον Πεπίνο ζητώντας του να παραχωρήσει όλες τις αξιώσεις των Λομβαρδών, εκτός από την Ίμολα. Ωστόσο μία ακόμη αποστολή με το ακριβώς αντίθετο περιεχόμενο στάλθηκε από τον ίδιο αποστολές. Ο Πεπίνος θεώρησε σκόπιμο να διατηρήσει τις καλές του σχέσεις με τον Δεσιδέριο και έτσι ο Παύλος πέτυχε λιγοστά με το «διπλό παιχνίδι» που έπαιξε. Αργότερα, ωστόσο, ο Πεπίνος στήριξε τον Πάπα και λειτούργησε ως διαμεσολαβητής μεταξύ των Ρωμαίων και των Λομβαρδών. Ο Πάπας Παύλος πέθανε στις 28 Ιουνίου του 767.

## Παραπομπές



## Πηγές

*Ο Παύλος Α΄ στην *[[Καθολική Εγκυκλοπαίδεια]]* του 1913. 
*McClintock, John; Strong, James (April 15, 1882). Cyclopaedia of Biblical, Theological, and Ecclesiastical Literature. Vol. VII. Harper.

        

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 8ου αιώνα
Παύλος Α΄
Όουλαϊνεν

To **Όουλαϊνεν** (φινλανδικά: *Oulainen*) είναι δήμος της Φινλανδίας, που ιδρύθηκε το 1865 και χαρακτηρίστηκε πόλη το 1977.

Βρίσκεται στη Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου. Ο δήμος έχει πληθυσμό 8.198 κατοίκων (2003) και καλύπτει έκταση 597,6 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 9,86 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 13,9 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι τα Φινλανδικά.

Εκτός από την ομώνυμη πόλη, ο δήμος περιλαμβάνει και τα γύρω χωριά. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Κορσικανική γλώσσα

Η **Κορσικανική γλώσσα** (Κορσικανικά: corsu ή lingua corsa) είναι μία Λιγουρική γλώσσα που ομιλείται στην Κορσική της Γαλλίας και στη βόρεια Σαρδηνία μαζί με τα Γαλλικά και τα Ιταλικά που είναι επίσημες γλώσσες στα δύο αυτά νησιά.

Η Κορσικανική γλώσσα χρησιμοποιεί για την γραφή της το Λατινικό αλφάβητο, ενώ το 10% των Κορσικανών την έχουν ως πρώτη γλώσσα.

Εδώ παρουσιάζεται ένας πίνακας με το αλφάβητο της Κορσικανικής γλώσσας, καθώς και με την προφορά του:

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Κορσική
Κατηγορία:Ρομανικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της Γαλλίας
Κατηγορία:Γλώσσες της Ιταλίας
Βραβεία Σωματείου Αμερικανών Παραγωγών του 2007

Η **19<sup>η</sup> Απονομή των Βραβείων του Σωματείου Αμερικανών Παραγωγών**, τα οποία τιμούν τις καλύτερες παραγωγές στο χώρο του αμερικανικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης για το έτος 2007, έλαβε χώρα στις 2 Φεβρουαρίου του 2008. 

## Βραβεία
Ακολουθούν οι υποψηφιότητες για το έτος 2007. Με έντονη γραμματοσειρά δηλώνονται οι νικητές.

## Τιμητικά Βραβεία
*Milestone Award: *Alan Horn*
*David O. Selznick Achievement Award in Theatrical Motion Pictures: *Kathleen Kennedy και Frank Marshall*
*Norman Lear Achievement Award in Television: *Dick Wolf*
*Visionary Award: *Simon Fuller*
*Vanguard Award: *YouTube founders Chad Hurley και Steve Chen*
*Stanley Kramer Award: *The Great Debaters*

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Επίσημη ανακοίνωση νικητών.
*Οι υποψηφιότητες στο IMDb. 

2007
Παραγωγών Σωματείο
Χάιλουοτο

Το **Χάιλουοτο** (φινλανδικά: *Hailuoto*, σουηδικά: *Karlö*) είναι νησί και δήμος της Φινλανδίας και βρίσκεται στον Βοθνιακό κόλπο της Βαλτικής θάλασσας. Υπάγεται στη περιφέρεια της Βόρειας Οστροβόθνιας και το 2025 ο πληθυσμός του νησιού ανερχόταν στους 928 κάτοικους.

Το Χάιλουοτο βρίσκεται απέναντι από την πόλη Όουλου και φέρι μποτ εκτελέι τακτικά δρομολόγια προς το Όουλουνσαλο. Το ύψος του εδάφους στην περιοχή ανεβαίνει συνεχώς λόγω της μεταπαγετώδους ανόδου.

## Ιστορία
Εκτιμάται ότι τα τμήματα γης που αποτελούν σήμερα το Χαιολουότο ανήλθαν από τη Βαλτική Θάλασσα πριν από 1700 χρόνια. Η μόνιμη εγκατάσταση ανθρώπων στο νησί φαίνεται να ξεκίνησε τον 12ο αιώνα. Οι κάτοικοι προήλθαν από διάφορες περιοχές, ειδικά από την Καρελία. Οι Σουηδοί έδωσαν στο νησί το όνομα Κάρελε (*Karelö*), το οπόιο μετατράπηκε σε Κάρλε (*Karlö*), που σημαίνει «Καρέλιο νησί». 

Η Βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας δώρισε ολόκληρο το νησί Χάιλουοτο το 1652 στον Συνταγματάρχη Μπερντ Τάουμπε, από τους κληρονόμους του οποίου το νησί επιστράφηκε στο στέμμα το 1675. Το 1695 με 1697 88 κάτοικοι του νησιού πέθαναν από λιμό. Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Οργής (1713–1721), 200 Κοζάκοι του Βασιλείου της Ρωσίας σκότωσαν περίπου 800 άτομα στο Χάιλουοτο με τσεκούρια στις 29 Σεπτεμβρίου 1714, την λεγόμενη «Παρασκευή των Δολοφόνων» (*Murhaperjantai*). Η αιματοχυσία που έγινε μέσα σε μια νύχτα ήταν η μεγαλύτερη του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Χάιλουοτο

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Κατηγορία:Νησιά της Φινλανδίας
Μούχος

To **Μούχος** (Muhos) είναι δήμος της Φινλανδίας.Βρίσκεται στην Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, απέχοντας 23 χιλιόμετρα από την πόλη Όουλου. Ο δήμος έχει πληθυσμό 7.969 κατοίκων (2003) και καλύπτει έκταση 796,69 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 12,86 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 10 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδικά.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα (Φινλανδικά)

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Persona grata

Η λατινογενής έκφραση **persona grata** (περσόνα γκράτα) σημαίνει *προσφιλές πρόσωπο* και αποτελεί όρο του Διεθνούς Δικαίου και, ειδικότερα, τον πλέον βασικό όρο στις σύγχρονες Διπλωματικές σχέσεις.

Με την έκφραση persona grata (στο πληθυντικό: personae gratae) δηλώνεται καθένα πρόσωπο που είναι ευμενώς αποδεκτό από την κυβέρνηση της Χώρας στην οποία είναι διαπιστευμένο. Ο όρος αφορά μόνο τα πρόσωπα εκείνα για τα οποία απαιτείται διαπίστευση, όπως π.χ. πρέσβεις, πρόξενοι, ακόλουθοι, καθώς και εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών, άλλων δογμάτων κ.λπ.

Αντίθετος όρος είναι **persona non grata**, που αποδίδεται στην ελληνική ως *ανεπιθύμητο πρόσωπο*, και που συμβαίνει σε διακοπή διεθνών σχέσεων (συνηθέστερα διμερών) ή σε άρση διαπίστευσης προσώπου που δια λόγου ή έργου προσέβαλλε τη Χώρα στην οποία ήταν διαπιστευμένο. Πρόσωπα χαρακτηριζόμενα ομοίως, είτε υποχρεούνται σε άμεση αναχώρηση, είτε απαγορεύεται η είσοδός τους στη Χώρα (τουλάχιστον ως διαπιστευμένα).

## Εκφράσεις
Εκτός του διεθνούς χαρακτήρα, στη δημώδη χρήση αποδίδεται ως χαρακτηρισμός έντονης και στενής φιλίας προσώπου, ενώ ο αντίθετος όρος για εχθρικό πρόσωπο.

## Δείτε επίσης
*Διπλωματικό Σώμα

Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις
Κατηγορία:Διπλωματία
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Σερανίδες

Οι **Σερανίδες** ή **Σερρανίδες** (Seranides ή Serranidae) αποτελούν μεγάλη οικογένεια ψαριών που χαρακτηρίζονται και *θαλασσινές πέρκες*. Ζουν σε αβαθείς ακτές, συνηθέστερα θερμών θαλασσών καθώς και εύκρατων περιοχών. Αν και μοιάζουν πολύ με την πέρκα του γλυκού νερού εντούτοις αποτελούν ξεχωριστή οικογένεια που περιλαμβάνει περί τα 20 γένη με συνολικά περίπου 500 είδη.

Το σώμα των ψαριών αυτών είναι ατρακτοειδές καλυμμένο με πολλά κτενοειδή (δαντελωτά) λέπια που κάνουν το δέρμα τραχύ. Το στόμα τους είναι σχετικά μεγάλο με πολλά δόντια. Κάποια είδη αυτών έχουν μόνο ένα ραχιαίο πτερύγιο όπως ο *σεράνος επινέφελος*, ενώ άλλα έχουν δύο, όπως η μορώνη, το κοινώς λαβράκι. Το ραχιαίο πτερύγιο στα δεύτερα έχει ένα μέρος αγκαθωτό και ένα μέρος μαλακό. ¨Όλα σχεδόν τα γένη της οικογένειας αυτής είναι φαγώσιμα, ενώ το κρέας ορισμένων ειδών είναι εκλεκτό όπως, το γνωστό λαβράκι του γένους μορώνη, ή εκείνα του ίδιου γένους που ζουν ανοικτά των κινεζικών και ιαπωνικών ακτών. 
Τα πιο πολλά απ΄ αυτά έχουν μήκος από 35 εκ. μέχρι το 1 μέτρο. Πρόκειται για ωραία ψάρια και λίγο τραχιά στην αφή. Όταν είναι μικρά κολυμπούν κοπαδιαστά, όταν όμως μεγαλώσουν κινούνται μεμονωμένα. Χαρακτηριστική είναι η αδηφαγία τους που τα αναγκάζει να κυνηγούν τη λεία τους σε μεγάλες εκτάσεις.

Άλλο χαρακτηριστικό γένος της οικογένειας αυτής είναι ο *επινέφελος ο γίγας*, ο κοινώς ροφός, ενώ επιμέρους είδος είναι ο *επινέφελος ο χαλκούς*, κοινώς σφυρίδα, καθώς και ο *στερεολέπις ο γίγας* που λέγεται και "σφυρίδα της Αμερικής", που πρόκειται για το μεγαλύτερο είδος της οικογένειας αφού φθάνει σε μήκος και τα 2 μέτρα. Επίσης ο *κεντρόπωμος* που είναι άφθονος στο κόλπο του Μεξικού. Πολλές φορές οι σερανίδες εισέρχονται και στα γλυκά νερά των ποταμών όπου και μπορούν να προσαρμοστούν σ΄ αυτούς, όπως είναι ο *λάτης ο Νειλαίος*, που λέγεται και "καπετάνιος του Νείλου". Γενικά οι σερανίδες είναι προσεκτικά ψάρια και κυνηγούν συνηθέστερα τη νύκτα.

## Ταξινόμηση
Οι Σερανίδες ανήκουν στην υπόταξη των Περκοειδών.

## Πηγές


Κατηγορία:Οικογένειες ψαριών
Ουγκαριτικό αλφάβητο

Το **Ουγκαριτικό αλφάβητο** χρησιμοποιήθηκε στο κράτος της Ουγκαρίτ από το το 1500 π.Χ. μέχρι το 1200 π.Χ.. Τα κείμενα που ανήκουν στην Ουγκαριτικής γλώσσας είναι μία από τις βορειοδυτικές σημιτικές γλώσσες στις οποίες επίσης ανήκουν η Αραμαϊκή και η Εβραϊκή γλώσσα. Η Ουγκαριτική γραφή είναι μεν σφηνοειδής γραφή, φέρει όμως τα χαρακτηριστικά των βορειοσημιτικών συμφωνικών γραφών που είναι ένας τύπος συστήματος γραφής, στον οποίο κάθε σύμβολο αντιπροσωπεύει ένα σύμφωνο, ενώ ο αναγνώστης πρέπει να προσθέσει το κατάλληλο φωνήεν. Παρόμοιες γραφές είναι η Φοινικική, η Σαμαριτική, η Αραμαϊκή και η Εβραϊκή γραφή. 
## Η εμφάνιση της Ουγκαριτικής γραφής
Η πρώτη φωνητική γραφή, δηλαδή αυτή που χρησιμοποιείται για να καταγράφουμε τον ήχο της φωνής του προφορικού λόγου, χρησιμοποιήθηκε μάλλον το 1700 π.Χ. από τους Χυκσούς εργάτες ή από τους σκλάβους της εξόδου από την Αίγυπτο. Από τα κείμενα αυτά που έχουν βρεθεί, μόνο λίγα μπόρεσαν να αποκρυπτογραφηθούν, ενώ η έρευνα συνεχίζεται.

## Τα γράμματα του Ουγκαριτικού αλφάβητου
400px

Επίσης υπάρχουν και άλλα οκτώ γράμματα που δεν αντιστοιχούν σε κανένα Εβραϊκό γράμμα:

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Omniglot
* Fonts for Ugaritic script 
* Ugaritic script 
* The Unicode Standard&nbsp;5.0, Section&nbsp;14.8: ''Ugaritic''
* The Unicode Standard&nbsp;5.0, Code Chart ''Ugaritic''
* Ugaritic script (Brian Colless - Version 1)
* Ugaritic script (Brian Colless - Version 2)

Κατηγορία:Αλφάβητο
Σιικαγιόκι

Το **Σιικαγιόκι** () είναι δήμος της Φινλανδίας. Βρίσκεται στην Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου. Ο δήμος έχει πληθυσμό 5.823 κατοίκων (2008) και καλύπτει έκταση 1651 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 9,94 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 5.57 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδική.

Ο δήμος προέκυψε διοικητικά από τη συγχώνευση τριών άλλων δήμων.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Τοφιλάου Έτι Αλεσάνα

Ο **Τοφιλάου Έτι Αλεσάνα** (*Tofilau Eti Alesana*, 4 Ιουνίου 1924 – 19 Μαρτίου 1999) ήταν πολιτικός από τις Σαμόα. Διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός της χώρας του και επίσης υπουργός Εξωτερικών.

## Καριέρα
Γεννήθηκε στις Αμερικανικές Σαμόα και καταγόταν από οικογένεια ανώτερης κοινωνικής τάξης, που έδωσε πολιτικούς στη γενέτειρά του. Σε ηλικία 24 ετών έγινε αρχηγός της φυλής

Εξελέγη στο νομοθετικό συμβούλιο το 1957 και τον επόμενο χρόνο έγινε υπουργός Υγείας. Συνετέλεσε στο σχεδιασμό νέου Συντάγματος για το νεοσύστατο κράτος της Δυτικής Σαμόα. Το 1997 το κράτος αυτό μετονομάστηκε στις σημερινές Σαμόα επί πρωθυπουργίας του ιδίου. Ο Αλεσάνα βοήθησε στην ίδρυση του Κόμματος για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο σχημάτισε κυβέρνηση το 1982. Πρωθυπουργός ανέλαβε ο Αλεσάνα τη χρονιά αυτή (31 Δεκεμβρίου) και μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου του 1985, οπότε και ανατράπηκε με τη βοήθεια μελών του ίδιου του κόμματός του, τα οποία είχαν απογοητευτεί. Το εν λόγω κόμμα έλεγχε σχεδόν τα δύο τρίτα του Κοινοβουλίου. 

Αργότερα ο Έτι Αλεσάνα επανήλθε στην πρωθυπουργία στις 8 Απριλίου του 1988. Την περίοδο 1984-85 και 1988-98 χρημάτισε Υπουργός Εξωτερικών.

Ο πολιτικός άρχισε να υποφέρει από προβλήματα υγείας από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αυτός ήταν και ο λόγος που παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, στις 23 Νοεμβρίου του 1998. Το κόμμα του παρέμεινε ισχυρό ενώ ο ίδιος παρέμεινε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου μέχρι το θάνατό του, στην Άπια. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Τουιλαέπα Σαϊλέλε Μαλιελεγκαόι.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Σαμόα
Ουγκαριτική γλώσσα

Η **Ουγκαριτική γλώσσα** υπήρξε σημιτική γλώσσα του 14ου έως του 13ου αι. π.Χ. Διασώζονται μόνο γραπτά κείμενα που είναι ποιήματα μυθολογικού περιεχομένου, τα οποία ανακαλύφθηκαν το 1928 στην Ουγκαρίτ. Έχουν σημαντική σημασία για την μελέτη της Παλαιάς Διαθήκης επειδή βοηθούν τους επιστήμονες να ξεκαθαρίσουν τις γλωσσικές ασάφειες των εβραϊκών κειμένων και να κατανοήσουν διάφορες φράσεις, ιδιώματα και εκφράσεις που δεν διασώθηκαν στους αιώνες. 

Η ανακάλυψη της Ουγκαριτικής γλώσσας είναι η τρίτη σημαντική ανακάλυψη μετά την αποκωδικοποίηση των Αιγυπτιακών ιερογλυφικών και της σφηνοειδούς γραφής της Μεσοποταμίας. Τα Ουγκαριτικά κείμενα που βρέθηκαν μας διηγούνται για την μυθολογία της Χαναάν, όπως π.χ. τον μύθο του Κερέτ, το έπος του Αχάτ (ή μύθος του Δανιήλ), τον μύθο του Μπαλ-Αλιγιάν και τον Θάνατο του Μπαάλ.

Τα Ουγκαριτικά είναι σημιτική γλώσσα στο Ουγκαριτικό αλφάβητο που είχε 30 ή 22 γράμματα αντί για συλλαβές. Χρησιμοποιήθηκε απότον 14ο αι. π.Χ. μέχρι το 1180/1170 π.Χ. όπου και καταστράφηκε η πόλη. 

## Βιβλιογραφία
* Tropper, Josef: *Kleines Wörterbuch des Ugaritischen*. Wiesbaden 2008. ISBN 978-3-447-05638-0 (in Vorbereitung)
* Tropper, Josef: *Ugaritische Grammatik* (AOAT 273). Münster 2000. ISBN 3-927120-90-1 (Kurzfassung als Tropper, Josef: *Ugaritisch. Kurzgefasste Grammatik mit Übungstexten und Glossar* (ELO 1). Münster 2002. ISBN 3-934628-12-5)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Kadash Kinahnu: Complete Directory (Beinhaltet den vollständigen Baʻal Zyklus&nbsp;– basierend auf verschiedenen Übersetzungen&nbsp;– als frames und no frames Version. Suche nach "Baʻal".)
* Ugarit and the Bible (Diskussion über den Nutzen des Ugaritischen für die Erforschung des alten Testaments.)
* BBCi website: "El in the Ugaritic tablets" gives many attributes of the Ugaritic creator and his consort Athirat.
* Abstract of Mark Smith, ''The Origins of Biblical Monotheism: Israel's Polytheistic Background and the Ugaritic Text''.
* Introduction to Ugaritic Grammar (Quartz Hill School of Theology)

Κατηγορία:Βορειοδυτικές σημιτικές γλώσσες
Κατηγορία:Γλώσσες της Συρίας
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας
Μπάσρα

Η **Μπάσρα** (αραβ. *Αl-Βaṣra*, البصرة) ή **Βασόρα** είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ. Έχει 2,3 εκατομμύρια κατοίκους κι είναι η τρίτη μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη μετά την πρωτεύουσα, Βαγδάτη, και τη Μοσούλη. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας (Αλ-Μπάσρα) και το κύριο λιμάνι του Ιράκ. Βρίσκεται στις ακτές Σατ-ελ-Αράμπ, στην ένωση των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, ενώ απέχει 55 χιλιόμετρα από τον Περσικό Κόλπο και 550 χιλιόμετρα από τη Βαγδάτη. 

Η περιοχή γύρω από την πόλη είναι πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου, κάτι που εξασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό την οικονομική της δραστηριότητα και ανάπτυξη. Διαθέτει ένα εκτενές δίκτυο καναλιών, χάρη στο οποίο κέρδισε στο παρελθόν το προσωνύμιο *Βενετία της [[Ανατολή|Ανατολής]]*. 

Η πόλη διαθέτει επίσης Διεθνές Αεροδρόμιο. 

Στη λογοτεχνία, η πόλη είναι γνωστή ως η πατρίδα του περίφημου Σεβάχ του Θαλασσινού.

## Παραγωγή και οικονομία
Η οικονομία της πόλης στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου. Λόγω της γονιμότητας των εδαφών, υπάρχει επίσης μεγάλη παραγωγή γεωργικών προϊόντων, όπως ρύζι, δημητριακά, μπαμπάκι, λαχανικά και χουρμαδιές. 

## Δημογραφικά στοιχεία και θρησκεία
Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι Σιίτες, ενώ στην πόλη ζουν και Σουνίτες (35% πριν από τον πόλεμο, μειώθηκε σε 10%) και ένας αριθμός Χριστιανών, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν απομεινάρια της παλιάς προϊσλαμικής γνωστικιστικής σέκτας των Μανδαίων, οι οποίοι κατοικούσαν παλαιότερα στο βόρειο Ιράκ, αλλά τον τελευταίο αιώνα επέστρεψαν σε κάποιες μεγάλες πόλεις, αλλά αντιμετωπίζουν την απειλή αφανισμού από εξτρεμιστές του Ισλάμ. 

Σύμφωνα με την παράδοση, σε μια γυναίκα από τη Βασόρα, τη Ραμπία, αποδίδεται η αρχή του σουφισμού, η οποία γύρω στο 780 ενσάρκωσε το ιδεώδες της αίρεσης για μια ανιδιοτελή αγάπη του Θεού, χωρίς την ελπίδα του παραδείσου και το φόβο της κόλασης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 2003, Χάρτης της πόλης της Βασόρας
* Boomtown Basra

Κατηγορία:Πόλεις του Ιράκ
Κατηγορία:Μεσοποταμία
Λουίς Μίγια

Ο **Λουίς Μίγια Άσπας** (ισπ:*Luis Milla Aspas*) είναι παλαίμαχος διεθνής Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της μεσαίας γραμμής και διακρινόταν για τα οργανωτικά του χαρίσματα.

## Βιογραφικό
Ο **Μίγια** γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1966 στην Τερούέλ της Αραγωνίας και έχει ύψος 173 εκ.Το 1982/83 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην ομόνυμη τοπική ομάδα σε ηλικία 16 ετών αγωνιζόμενος στην Γ' Εθνική Κατηγορία της Ισπανίας.Αργότερα αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα και αφού αρχικά αγωνίστηκε στη Σεγούντα Ντιβιθιόν με την Μπαρτσελόνα Β,προωθήθηκε το 1988 στην πρώτη ομάδα,όπου παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 1990, όταν και άλλαξε στρατόπεδο υπογράφοντας στην μισητή αντίπαλο της καταλανικής ομάδας,τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Στους *Μαδριλένους* έμεινε επτά σεζόν μετρώντας συνολικά 165 συμμετοχές και τρία γκολ πανηγυρίζοντας κατά τη θητεία του στο Σαντιάγο Μπερναμπέου την κατάκτηση αρκετών τίτλων μεταξύ των οποίων και δύο πρωταθλημάτων.Το καλοκαίρι του 1997 αποχωρεί από την «Βασίλισσα» και συνεχίζει την καριέρα του στην Βαλένθια ΚΦ στην οποία και κρέμασε τα παπούτσια του το 2001,μετά τη δεύτερη συνεχόμενη παρουσία της ομάδας στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο **Μίγια** είχε αγωνιστεί 3 φορές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ισπανίας την περίοδο 1989/90 ενώ από το 2007 είναι βοηθός προπονητή στη Χετάφε.

## Στατιστικά

## Τίτλοι
**[[Μπαρτσελόνα (ποδόσφαιρο)|Μπαρτσελόνα]]**
*Κύπελλο Κυπελλούχων:1989
*Κύπελλο Ισπανίας:1990

**[[Ρεάλ Μαδρίτης]]**
*Πρωτάθλημα:1995,1997
*Κύπελλο Ισπανίας:1993
*Ισπανικό Σούπερ Καπ:1993

**[[Βαλένθια ΚΦ]]**
*Κύπελλο Ισπανίας:1999
*Ισπανικό Σούπερ Καπ:1999
*Φιναλίστ Τσάμπιονς Λιγκ:2000,2001

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Eurovision (αποσαφήνιση)

Ο όρος **Eurovision** μπορεί να αναφέρεται:

* Στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision,
* Στο Διαγωνισμό Χορού Εurovision
* Στο Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού Eurovision
* Στο Διαγωνισμό Ταλέντου Eurovision
* Στη Εurovision Νέων Μουσικών
* Στη Εurovision Νέων Χορευτών
* Στο δίκτυο Eurovision
Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση

Η **Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση** ή ο **Παγκόσμιος Ταχυδρομικός Σύνδεσμος** (Union Postale Universelle, Universal Post Union), UPU (προφέρεται γιου-πι-γιου), είναι διεθνής οργανισμός, αποτελούμενος από 192 χώρες-μέλη, που συγκαταλέγεται σήμερα στις ειδικές οργανώσεις (οργανισμούς) του ΟΗΕ.

## Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1874 με τη Συνθήκη της Βέρνης με το όνομα General Post Union με έδρα τη Βέρνη με κύριο σκοπό τις καλύτερες και συντονισμένες ταχυδρομικές αποστολές αρχικά στην Ευρώπη αλλά και την αποφυγή αποστολών απαγορευμένων ειδών όπως όπλα, ναρκωτικά, κ.λπ. 
Το 1947 ή Ένωση αυτή συμπεριλήφθηκε στους επιμέρους οργανισμούς του ΟΗΕ όπου και έλαβε το σημερινό όνομά της, διατηρώντας την έδρα της στην ίδια πόλη. Στη UPU συμμετέχουν σήμερα όλα τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ.

## Όργανα της UPU
Επιδίωξη της Ένωσης είναι η συνεχής βελτίωση των ταχυδρομικών υπηρεσιών και η προαγωγή στον τομέα αυτόν της διεθνούς συνεργασίας. Έτσι το κάθε κράτος μέλος αναλαμβάνει τη διεκπεραίωση της αλληλογραφίας των άλλων χωρών με τα καλλίτερα και ταχύτερα μέσα που διαθέτει για την εσωτερική του αλληλογραφία. Όργανα της Ένωσης για το σκοπό αυτό είναι:
# Το Παγκόσμιο Ταχυδρομικό Συνέδριο, που συνέρχεται κάθε πέντε χρόνια.
# Το Εκτελεστικό Συμβούλιο, που αποτελείται από 40 μέλη τα οποία εκλέγονται από το παραπάνω Συνέδριο με βάση τη γεωγραφική αντιπροσώπευση, και
# Το Διεθνές Γραφείο, που αποτελεί την μόνιμη Γενική Γραμματεία της Ένωσης στην οποία προΐσταται ο Γενικός Διευθυντής της UPU.
Από την 1η Ιανουαρίου 2022 γενικός διευθυντής είναι ο Ιάπωνας Μασαχίκο Μετόκι.

## Πηγές
* Α. Ζιμπουλάκη "Διεθνές Δίκαιο", Αθήνα 1979, σ.135

Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Κατηγορία:Ταχυδρομεία
Κατηγορία:Φιλοτελισμός στην Ελλάδα
Περκόμορφα

Τα **περκόμορφα** (*Perciformes* αλλά και *Percomorphi*) είναι σημαντική τάξη ψαριών της υπέρταξης των τελεοστέων. Πρόκειται για την πολυπληθέστερη τάξη σε υποτάξεις και κατ' επέκταση σε οικογένειες ψαριών με τα περισσότερα είδη.

## Οικογένειες περκομόρφων
Η τάξη των περκομόρφων περιλαμβάνει περισσότερες από 25 υποτάξεις, οι σπουδαιότερες των οποίων που απαντώνται σε διάφορες περιοχές του κόσμου και στις οποίες υπάγονται οι ακόλουθες οικογένειες ψαριών, (κατά ελληνική αλφαβητική σειρά), είναι:
αθερινίδες, αμμοδυτίδες, αναρριχίδες, βλενιίδες, γωβίδες, εμβριοτοκίδες, θυνίδες, ιστιοφορίδες, καλλιωνυμίδες, καραγγίδες, κεντραρχίδες, κιχλίδες, λαβρίδες, λουτιανίδες, μακαιρίδες, μουγιλίδες, μυλλίδες, ξιφίδες, ουρανοσκοπίδες, περκίδες, πομακεντρίδες, σερανίδες, σκαρίδες, σκιαινίδες, σκομβρίδες, σπαρίδες, σφυραινίδες, τραχινίδες, φολίδες και χαιτοδοντίδες.

## Υποτάξεις περκομόρφων
Η ταξινόμηση των παραπάνω οικογενειών ψαριών κατά υπόταξη(¹)(²) είναι:

# Υπόταξη αμμοδυτοειδείς (Ammodytoidea). Σε αυτή φέρεται να υπάγεται μία μόνο οικογένεια ψαριών, οι αμμοδυτίδες. 
# Υπόταξη βλεννιοειδείς (Blennioidea). Αυτή περιλαμβάνει τρεις οικογένειες ψαριών, τις αναρριχίδες ή αναρριχαδίδες, βλεννιίδες και φολίδες. 
# Υπόταξη γωβιοειδείς (Gobioidea). Αυτή περιλαμβάνει μόνο την οικογένεια γωβίδες. 
# Υπόταξη καλλιωνυμοειδείς (Callionymoidea). Και αυτή επίσης περιλαμβάνει μία οικογένεια, τις καλλιωνυμίδες
# Υπόταξη λαβροειδείς (Labroidea). Αυτή περιλαμβάνει τέσσερις οικογένειες τις εμβιοτοκίδες, λαβρίδες, πομακεντρίδες και σκαρίδες.
# Υπόταξη μουγιλοειδείς ή μυγιλοειδείς (Mugiloidea). Σε αυτή περιλαμβάνονται τρεις οικογένειες: οι αθερινίδες, μουγιλίδες και οι σφυραινίδες, που απαντώνται τόσο σε γλυκά όσο και αλμυρά νερά σε όλο τον κόσμο.
# Υπόταξη περκοειδείς (Percoidea). Η υπόταξη αυτή είναι και η βασική βάσει της οποίας έγινε η ταξινόμηση των συγγενών υποτάξεων στη τάξη των Περκόμορφων. Σε αυτή περιλαμβάνονται οι οικογένειες καραγγίδες, κεντραρχίδες, κιχλίδες, λουτιανίδες, μουλλίδες ή μυλλίδες, περκίδες σερανίδες, σκιαινίδες, σπαρίδες, και χαιτοδοντίδες.
# Υπόταξη σκομβροειδείς (Scombroidea). Αυτή περιλαμβάνει πέντε οικογένειες, τις θυννίδες, ιστιοφορίδες, μακαιρίδες, ξιφίδες ή ξιφιίδες και σκομβρίδες.
# Υπόταξη Τραχινοειδείς (Trachinoidea). Αυτή περιλαμβάνει δύο μόνο οικογένειες τις ουρανοσκοπίδες και τραχινίδες.

## Σημείωση
# Η παραπάνω ταξινόμηση των υποτάξεων και των υπαγομένων σε αυτές οικογενειών ψαριών βασίστηκε στον «Πίνακα ταξινόμησης του ζωικού βασιλείου» (1966), όπως αυτός περιλήφθηκε και στην εγκυκλοπαίδεια *Ο Κόσμος των Φυτών και των Ζώων*.
# Επίσης οι αναφερόμενες υποτάξεις δεν είναι όλες, αλλά μόνο οι σημαντικότερες. Σε νεότερες της παραπάνω ταξινομήσεις, πιθανόν οι υποτάξεις να αλλάζουν ή να συμπτύσσονται ή αντίθετα να διαχωρίζονται με τις υπαγόμενες σε αυτές οικογένειες, πλην όμως τα υφιστάμενα ονόματα των τελευταίων δεν αλλάζουν.

## Πηγές
* Εγκυκλοπαίδεια *Ο Κόσμος των Φυτών και των Ζώων*
* Β.Γ. Κιόρτσης: *Πίνακας ταξινομήσεως του ζωικού βασιλείου*, Αθήναι 1966
Αμαθούντα

Η **Αμαθούντα** ήταν αρχαία πόλη-κράτος στην Κύπρο. Βρίσκεται στα νότια παράλια της Κύπρου, κοντά στη σημερινή Λεμεσό.

Σύμφωνα με τη μυθολογία οικιστής της πόλης είναι ένας γιος του Ηρακλή, ο Άμαθος. Το όνομά της προέρχεται ή από αυτόν τον Άμαθο ή από τη νύμφη Αμαθούσα, μητέρα του βασιλιά της Πάφου Κινύρα. Εδώ έφερε ο Θησέας την κόρη του Μίνωα, την Αριάδνη, όταν ξέφυγε από τον λαβύρινθο. Εκεί, αφού γέννησε το παιδί της πέθανε και τάφηκε. 

Οι αρχαιολογικές έρευνες έδειξαν ότι η περιοχή κατοικείται από τον 11ο αιώνα π.Χ. Αρχικά ήταν μικρή πολίχνη χτισμένη σε οχυρό λόφο δίπλα στη θάλασσα, περίπου τον 8ο αιώνα π.Χ. κτίστηκε το λιμάνι, στα ελληνιστικά χρόνια το λιμάνι επεκτάθηκε και χτίστηκε δεύτερος εσωτερικός κλειστός λιμένας. Στην πόλη λατρευόταν η Αφροδίτη, της οποίας υπήρχε και ναός. Στη Γεωμετρική Περίοδο στην Αμαθούντα, όπως και σε όλες τις αρχαίες κυπριακές πόλεις, εγκαταστάθηκαν Ετεοκρήτες αλλά και Μυκηναίοι άποικοι. Αυτό έχει εξακριβωθεί από αγγεία της περιόδου που έχουν βρεθεί σε νεκροταφεία της αρχαίας Αμαθούντας. Στην πόλη τάφηκε ο Ονήσιλος μετά τον θάνατό του.

Κατά άλλη ισχυρή εκδοχή θεωρείται ότι η πόλη ιδρύθηκε από τους Φοίνικες ανάμεσα στον 15ο και 12ο αι. π.Χ. και συγκέντρωσε στον πληθυσμό της πολλούς Ετεοκυπρίους. Αυτό το δεδομένο εξηγεί και τη συνεχή άρνηση των Αμαθουσίων να λάβουν μέρους σε εξεγέρσεις εναντίον των Περσών, οι οποίοι ήταν σύμμαχοι των Φοινίκων και αντίπαλοι των Ελλήνων. Ο δε Ονήσιλος σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον της Αμαθούντας, όταν κατά τη διάρκεια της αντιπερσικής επανάστασης του 500 π.Χ. ο ηγεμόνας των Σαλαμινίων ηγήθηκε των Κυπρίων που ήθελαν την αποτίναξη της περσικής κυριαρχίας. Η Αμαθούντα (όπως και το Κίτιο) παρέμεινε σύμμαχος των Περσών μέχρι και την κατάληψη της Κύπρου από τον Μέγα Αλέξανδρο. Όταν αργότερα οι Πτολεμαίοι της Αιγύπτου προσάρτησαν την Κύπρο, η Αμαθούντα που εξακολουθούσε να έχει στενές σχέσεις με τη Φοινίκη, αντιστάθηκε. Ο πλούτος της πόλης προερχόταν από τις εύφορες πεδιάδες που καλλιεργούσαν οι κάτοικοί της και από την εκμετάλλευση των ορυχείων χαλκού. 

Στα ρωμαϊκά χρόνια η Αμαθούντα ήταν γνωστή για τον ναό της Αφροδίτης και του Άδωνι και υπήρξε πρωτεύουσα διοικητικής περιφέρειας, ενώ με την επικράτηση του χριστιανισμού έγινε έδρα επισκόπου. Άκμασε ως τον 7ο αιώνα μ.Χ., οπότε εγκαταλείφθηκε πιθανώς εξαιτίας των αραβικών επιδρομών. Οικοδομικό υλικό από την Αμαθούντα χρησιμοποιήθηκε σε κατασκευή κτηρίων στη Λεμεσό αλλά και στην κατασκευή και της Διώρυγας του Σουέζ.

Στην Αμαθούντα γεννήθηκε το 539 μ.Χ. ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας, μετέπειτα πατριάρχης Αλεξανδρείας. 

Η αρχαία πόλη σήμερα ανασκάπτεται και είναι επισκέψιμη. Έχουν ανασκαφεί η ακρόπολη, ο ναός της Αφροδίτης, και πλήθος οικοδομικών λειψάνων όλων των εποχών. Το αρχαίο λιμάνι είναι ορατό μέσα στο νερό στη θαλάσσια περιοχή.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Δήμος Λεμεσού, αρχαία Αμαθούντα
* Αρχαιολογικός χώρος Αμαθούντας
* Britannica
* Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος, Ονήσιλος

Αμαθουντ
Κατηγορία:Επαρχία Λεμεσού
Αμαθουντ
Κατηγορία:Άγιος Τύχωνας Λεμεσού
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Γόλγοι

Οι **Γόλγοι** ή **Γολγοί** ήταν αρχαία πολίχνη στην Κύπρο. Ονομαζόταν και **Γόλγιον**.

Σύμφωνα με την μυθολογία υπάρχουν δύο εκδοχές για την ίδρυση της πόλης. Η μία λέει ότι ιδρύθηκε από τον Γόλγο από την Σικυώνα της αρχαίας Αχαΐας όπου έδωσε και το όνομα του. Η δεύτερη εκδοχή λέει ότι ο Γόλγος ήταν γιος της Αφροδίτης και του Άδωνη. Στην πόλη λατρευόταν η Γολγία Άρτεμη και έχουν βρεθεί επιγραφές με αυτή την ονομασία, επίσης η λατρεία της Αφροδίτης πιστεύεται ότι επεκτάθηκε από τους Γόλγους στο υπόλοιπο νησί. 

Οι ανασκαφικές έρευνες που συνεχίζονται μέχρι σήμερα έχουν φέρει στο φως νεκροπόλεις, επιγραφές, κεφαλές αγαλμάτων και ερείπια κτιρίων. 

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* Αθανάσιου Σακελάριου, *Τα Κυπριακά ήτοι, πραγματεία περί γεωγραφίας, αρχαιολογία, στατιστικής, μυθολογίας και διαλέκτου της Κύπρου*, τόμος 1,  Αθήνα 1855

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Δήμος Αθηένου

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Χύτροι (αρχαία πόλη)

400px|thumb|right|Χάρτης με τα αρχαία Κυπριακά βασίλεια
Οι **Χύτροι** ήταν αρχαία πόλη κράτος στην αρχαία Κύπρο. Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, στην πεδιάδα της Κυθρέας κοντά στη Λευκωσία.

Ανασκαφικές έρευνες έδειξαν ότι η περιοχή κατοικείται από την προϊστορική περίοδο.  

Σύμφωνα με τη μυθολογία, η πόλη ιδρύθηκε από τον Χύτρο, ανιψιό του Αθηναίου Ακάμαντα, που κατά την επιστροφή του από τον Τρωικό πόλεμο βρέθηκε με μεγάλο πληθυσμό Ελλήνων (Αχαιών) στην Κύπρο. Από το όνομα του Χύτρου προήλθε και η σημερινή ονομασία της περιοχής Κυθρέα. Την εποχή του βασιλιά των Ασσυρίων *[[Ασουρμπανιμπάλ]]* αναφέρεται ως ένα από τα δέκα βασίλεια της Κύπρου. Έχουν βρεθεί πολλές επιγραφές στην Αρκαδοκυπριακή διάλεκτο και μερικές στην Αττική-Ιωνική. Στην πόλη λατρευόταν ο Απόλλωνας ή Άρτεμις και η Αφροδίτη Παφία. 

Η πόλη συνδέεται με το νησί Κύθηρα από τα αρχαία μέχρι και τα νεότερα χρόνια. Εκτός από το όνομα που έχει κοινή ετυμολογία (τα Κύθηρα αναφέρονται αρκετές φορές στην Ομήρου Ιλιάδα) και στις δύο περιοχές λατρευόταν η Αφροδίτη περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον θεό.   

Κατά τον Μεσαίωνα οι Χύτροι ήταν η πρώτη πόλη στη Κύπρο που ασπάστηκε τον χριστιανισμό και ήταν έδρα επισκόπου αλλά είναι γνωστοί μόνο 8 από αυτούς του επισκόπους σήμερα. Η πόλη καταστράφηκε το 806 μ.Χ από τους Σαρακηνούς ο οποίοι και την έκαψαν.

## Βιβλιογραφία
* Αθανάσιου Σακελάριου, *Τα Κυπριακά ήτοι, πραγματεία περί γεωγραφίας, αρχαιολογία, στατιστικής, μυθολογίας και διαλέκτου της Κύπρου*, τόμος 1, Αθήνα 1855

## Παραπομπές

*

Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Λεπιδοσειρήνα η παράδοξη

thumb|right|200px|Λεπιδοσειρήνα η παράδοξη
Η **Λεπιδοσειρήνα η παράδοξη** (λατ. **Lepidosiren paradoxa**) (γνωστό στα αγγλικά ως *lung-fish*) ανήκει στην οικογένεια *Lepidosirenidae* και απαντάται στα νερά του Αμαζονίου. Προκειμένου να αντέξει τις συνθήκες χαμηλής περιεκτικότητας οξυγόνου στο νερό κατά την περίοδο των βροχών και άρα της πλημμύρας, έχει αναπτύξει ολοκληρωμένα πνευμόνια, κάτι που δεν συναντάμε σε άλλα ψάρια.

## Βιβλιογραφία
* Osborne P.L., 2000. *Tropical Ecosystems and Ecological Concepts*. Cambridge University Press.

Κατηγορία:Λεπιδοσειρηνόμορφα
Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων
Κατηγορία:Πανίδα της Νότιας Αμερικής
Φόρος εισοδήματος

Ο **φόρος εισοδήματος** είναι ο φόρος που επιβάλλεται στο ετήσιο σύνολο των εσόδων των φυσικών και νομικών προσώπων και οι οποίες προέρχονται από διάφορες πηγές, εργασία, εταιρεία, ακίνητα, μετοχές, τόκους κ.λ.π. Ο φόρος αυτός, αναλόγως της νομικής φύσης της φορολογούμενης μονάδας, επί του εισοδήματος της οποίας επιβάλλεται ο φόρος, διακρίνεται σε δυο κατηγορίες :
* Φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων (ΦΕΦΠ)
* Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων (ΦΕΝΠ) ή φόρος επί των κερδών των Ανώνυμων εταιρειών.
Ο φόρος εισοδήματος είναι ο λιγότερο άδικος φόρος, αφού προέρχεται από τη δημιουργία νέου εισοδήματος (μισθού, ημερομισθίου, κερδών από επιχειρηματική δραστηριότητα) του υποκείμενου σε φορολόγηση, φυσικού ή νομικού προσώπου.

Κατηγορία:Φορολογία
Ποικιλία (σερβίρισμα)

**Ποικιλία** ονομάζεται πιάτο που σερβίρεται σε ελληνικά εστιατόρια και το οποίο περιέχει, ανάλογα με το εστιατόριο και το όνομα του πιάτου, ποικιλία από τα προϊόντα που συνήθως έχει το εστιατόριο.
Η ποικιλία είναι συνηθισμένη επιλογή σε εστιατόρια και τρώγεται συνήθως ως κοινό πιάτο και δεν έχει ο κάθε συνδαιτυμόνας τη δική του. Συνήθως η παραγγελία περιγράφει και την ποσότητα (π.χ. "Μια ποικιλία για τρεις παρακαλώ").

## Περιγραφή
Μια ποικιλία κρεατικών συνήθως έχει κομμάτια κρέατος (χοιρινό, κοτόπουλο, μοσχάρι, λουκάνικο), πατάτες ή κάποιο σαλατικό, ενώ μια ποικιλία με ψαρικά («ποικιλία θαλασσινών») θα έχει μικρά ψάρια, χταπόδι, καλαμαράκια που εκείνη τη στιγμή έχει το εστιατόριο. Αντίστοιχα με ποικιλία μεζέδων, μπορεί να περιέχει αρκετούς από τους μεζέδες που σερβίρει το εστιατόριο, έστω και σε μικρή ποσότητα για τον κάθε μεζέ.

## Δείτε ακόμα
* Μεζές
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Κατηγορία:Ορεκτικά
Κύπρος (μυθολογία)

Με το όνομα **Κύπρος** στη μυθολογία αναφέρονται τρία πρόσωπα που σχετίζονται με την ονομασία της νήσου Κύπρος. 

Σύμφωνα με τον Στέφανο Βυζάντιο ήταν κόρη του Κινύρα, ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος αναφέρει άλλη παράδοση που λέει ήταν κόρη του Βύβλου και της Αφροδίτης, *...Κύπρος εκλήθη από Κύπρου της θυγατρός του Κινύρου, ή της Βύβλου και Αφροδίτης...*.  Ο Ευστάθιος μας αναφέρει ότι ήταν γιος του Κινύρα. 

## Πηγές
*Αθανάσιου Σακελάριου, *Τα Κυπριακά ήτοι, πραγματεία περί γεωγραφίας, αρχαιολογία, στατιστικής, μυθολογίας και διαλέκτου της Κύπρου*, τόμος 1,  Αθήνα 1855

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Κύπριοι της ελληνικής μυθολογίας
Οδαλίσκη

thumb|150px
**Οδαλίσκη** ονομαζόταν κατά την οθωμανική εποχή μια παρθένα σκλάβα σε ένα σαράι *(παλάτι)*. Υπηρετούσε ως βοηθός ή μαθητευόμενη κάποιας παλλακίδας ή συζύγου του άρχοντα και υπήρχε η περίπτωση κατά τη διάρκεια της ζωής της να ανέβει ιεραρχικά ώστε να γίνει μια από εκείνες. Οι περισσότερες οδαλίσκες θεωρούνταν μέρος του χαρεμιού, δηλαδή του οίκου, του Σουλτάνου.

Η λέξη προέρχεται από την τούρκικη *«odalık»*, η οποία σημαίνει *«καμαριέρα»* και είναι συγγενική του *«οντά»*, που σημαίνει *«δωμάτιο»* ή *«κρεβατοκάμαρα»*.

Η οδαλίσκη δεν ανήκε εξ αρχής στις παλλακίδες του σουλτάνου. Ανήκε στην κατώτερη τάξη της ιεραρχίας ενός χαρεμιού, υπηρετώντας όχι το σουλτάνο, αλλά τις γυναίκες και τις παλλακίδες του ως καμαριέρα. Οι οδαλίσκες ήταν στην πλειονότητα τους σκλάβες, που είχαν παραχωρηθεί στο σουλτάνο ως δώρο, αν και ορισμένες οικογένειες από τη Γεωργία και τον Καύκασο ενθάρρυναν τα κορίτσια τους να γίνουν μέλη του χαρεμιού ως οδαλίσκες, ελπίζοντας πως θα μπορούσαν στο μέλλον να γίνουν ερωμένες, ευνοούμενες ή ακόμη και σουλτάνες. 

Στη γενική περίπτωση, μια οδαλίσκη δεν παρουσιαζόταν ποτέ ενώπιον του σουλτάνου και βρισκόταν υπό την άμεση επίβλεψη της Βαλιντέ. Αν μια οδαλίσκη ήταν ασυνήθιστα όμορφη ή ήταν προικισμένη στο χορό και το τραγούδι, εκπαιδευόταν ως υποψήφια παλλακίδα. Εαν επιλεγόταν, μια τέτοια κοπέλα προσέφερε σεξουαλικές υπηρεσίες στο σουλτάνο, και μοναχά μετά από μια τέτοια συνεύρεση ανέβαινε ιεραρχικά στη θέση της παλλακίδας. Αν η επαφή της παλλακίδας με το σουλτάνο είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση ενός γιου, γινόταν μια από τις συζύγους του. Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μια παλλακίδα συναντούσε το σουλτάνο μοναχά μια φορά, εκτός κι αν ήταν πραγματικά ξεχωριστή, κερδίζοντας την προσοχή του. 

Στη σύγχρονη εποχή, η λέξη *«οδαλίσκη»* μπορεί να αναφέρεται σε μια ερωμένη ή παλλακίδα οποιουδήποτε πλούσιου άνδρα. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, οι οδαλίσκες αποτέλεσαν κεντρικό θέμα ενός καλλιτεχνικού κινήματος, του Οριενταλισμού, κάνοντας εμφάνιση σε πολλούς ερωτικούς πίνακες της εποχής.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Τι σημαίνει "οδαλίσκη"; - ikypros

Κατηγορία:Οθωμανοί
Κατηγορία:Πολιτισμός της Τουρκίας
Η Γέννηση της Αφροδίτης (Μπουγκερώ)

Η **Γέννηση της Αφροδίτης** είναι πίνακας με μυθολογικό θέμα, τον οποίο φιλοτέχνησε το 1879 ο Γάλλος ζωγράφος Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ. Το έργο φιλοξενείται στο Μουσείο Ορσέ στο Παρίσι.

Αντίθετα με αυτό που υποδηλώνει ο τίτλος του, ο πίνακας απεικονίζει τη στιγμή που η θεά Αφροδίτη αναδύεται από τα κύματα κοντά στις ακτές της Πάφου, στο νησί της Κύπρου. Στεφανωμένη από την πλούσια κώμη της, ταξιδεύει πάνω σε ένα κοχύλι ενώ την υποδέχεται η ακολουθία της.

Στον πίνακα, οι κένταυροι φέρνουν στο μυαλό μια άγρια αρρενωπότητα. Αποτελούν τους συντρόφους των θαλάσσιων νυμφών. Οι εναγκαλισμοί υποδηλώνουν το ζευγάρωμα, με τις θηλυκές μορφές να ακουμπούν πάνω στις ανδρικές. Τα δελφίνια και οι νύμφες των υδάτων θυμίζουν πως η Αφροδίτη είναι κόρη της θάλασσας. Μια μυριάδα από αγγελάκια, ανάμεσα στα οποία και ο Έρωτας με τα βέλη που προκαλεί τα πάθη, συνδέουν τη θεά με τον πατέρα της, τον Ουρανό. Οι μικροί ερωτιδείς επικαλούνται τον Έρωτα, γιο και «συνεργό» της θεάς. Όλα τα βλέμματα περιστρέφονται γύρω από το κεντρικό θέμα. Το κοχύλι είναι το σύμβολο αυτής της λαμπερής κόρης του ουρανού και της θάλασσας, που στεγνώνει τα μακρυά της μαλλιά καθώς βγαίνει από το νερό. Τα κοχύλια επίσης, ανακοινώνουν με φανφάρες την άφιξη της θεάς στον κόσμο.

Οι γραμμές του έργου είναι ελικοειδείς, απαλές και ντελικάτες. Τα χρώματα είναι κατά κύριο λόγο φωτεινά και παίζουν ανάμεσα στις αποχρώσεις του λευκού και του γαλάζιου, που υποδηλώνουν την αγνότητα και τη θεϊκή υπόσταση. Η κεντρικότητα της Αφροδίτης τονίζεται από το γεγονός ότι οι άλλες μορφές μοιάζουν να στέκονται στη σκιά. Το απαλότερο χρώμα της επιδερμίδας των γυναικών και των παιδιών τούς συνενώνει, υπογραμμίζοντας την αντίθεση με τους αρρενωπούς κενταύρους. Αυτό τονίζει την ιδέα της συμπληρωματικότητας στην αγάπη. Ο ουρανός είναι κάπως συννεφιασμένος, προμηνύοντας καταιγίδα: ίσως μια αναφορά στις δυσκολίες του έρωτα, ή απλά μια χρωματική διόρθωση για να παρέχει ισορροπία με τις σκιές στο κάτω μέρος του πίνακα.

Το θέμα του έργου, καθώς και η σύνθεση των μορφών, φέρνει στο νου μια διασημότερη απεικόνιση του ίδιου θέματος, ένα έργο του Σάντρο Μποτιτσέλι, με το ίδιο μυθολογικό θέμα. Στο έργο του Μπουγκερώ υπάρχουν στοιχεία μιας τοιχογραφίας του 16ου αιώνα, του *[[Ο Θρίαμβος της Γαλάτειας|Θριάμβου της Γαλάτειας]]*, που φιλοτέχνησε ο Ραφαήλ.

Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ουίλιαμ-Αντόλφ Μπουγκερώ
Κατηγορία:Έργα ακαδημαϊκής ζωγραφικής
Κατηγορία:Εκθέματα στο Μουσείο Ορσέ
Κατηγορία:Πίνακες θεοτήτων
Κατηγορία:Πίνακες με παιδιά
Ερνστ Γκόμπριχ

Ο **Ερνστ Γκόμπριχ** (*Ernst Hans Josef Gombrich*, 30 Μαρτίου 1909 - 3 Νοεμβρίου 2001), ήταν Αυστριακός ιστορικός τέχνης, ο οποίος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής και δραστηριότητάς του στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εξέτασε την ανάπτυξη της τέχνης από την προϊστορική τέχνη ως το μοντερνισμό και θεωρείται ο μεγαλύτερος θεωρητικός της ιστορίας της τέχνης.

Γεννήθηκε στη Βιέννη, σε μια αφομοιωμένη οικογένεια εβραϊκής προέλευσης, η οποία ήταν μέρος ενός περίπλοκου κοινωνικού και μουσικού περιβάλλοντος. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος και πρώην συμμαθητής του Χούγκο φον Χόφμανσταλ, ενώ η μητέρα του ήταν πιανίστα και πρώην μαθήτρια του Άντον Μπρούκνερ (γνωριζε επίσης προσωπικά τον Άρνολντ Σένμπεργκ, τον Γκούσταβ Μάλερ και τον Γιοχάνες Μπραμς). Ο Γκόμπριχ εκπαιδεύτηκε στο Γυμνάσιο Theresianum στη Βιέννη και μετά τις σπουδές του στo Πανεπιστήμιο της Βιέννης ξεκίνησε την ακαδημαϊκή και ερευνητική σταδιοδρομία του το 1936 ως ερευνητικός βοηθός στο Ιδρυμα Warburg, (ερευνητικό κέντρο για θέματα τέχνης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου). Από το 1956 ως το 1975, ο Γκόμπριχ ήταν διευθυντής του ιδρύματος.

Το πρώτο βιβλίο του Γκόμπριχ ήταν το  *Eine kurze Weltgeschichte für junge Leser* (*Μικρή ιστορία του κόσμου*, το μόνο βιβλίο που δεν έγραψε στα αγγλικά), που δημοσιεύθηκε στη Γερμανία το 1936. Υπήρξε πολύ δημοφιλές και μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες, αλλά δεν ήταν διαθέσιμο στα αγγλικά έως το 2005, όταν δημοσιεύτηκε μια μετάφραση μιας αναθεωρημένης έκδοσης. *Το Χρονικό της Τέχνης*, που δημοσιεύτηκε πρώτα το 1950 (σήμερα στην 16η έκδοσή του) θεωρείται ευρέως ως ένα δημιουργικό έργο κριτικής και μια από τις πιο προσιτές εισαγωγές στη τέχνη και στο design. Αρχικά προορισμένο για αναγνώστες νεαρής ηλικίας, έχει πωληθεί σε εκατομμύρια αντίτυπα και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες.

## Έργα
* *Μικρή ιστορία του κόσμου* (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη, 2007)
* *Το Χρονικό της Τέχνης* (στα ελληνικά από τις εκδόσεις του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης, 1994)
* *Τέχνη και ψευδαίσθηση* (στα ελληνικά, με τον τίτλο: , από τις εκδόσεις Νεφέλη, μτφ. Ανδρέας Παππάς)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* To Αρχείο Gombrich

Κατηγορία:Αυστριακοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ιστορικοί της τέχνης
Κατηγορία:Αποδέκτες του βραβείου Erasmus
Πάπας Ιννοκέντιος Α΄

Ο **Πάπας Ιννοκέντιος Α΄** (*Papa Innocenzo I*, ... - 12 Μαρτίου 417) ήταν άγιος και Πάπας Ρώμης από το 401 ως τις 12 Μαρτίου του 417. Διαδέχθηκε στο αξίωμα του Ποντίφικα τον Αναστάσιο Α΄.

## Ποντιφικάτο
Σύμφωνα με τον βιογράφο του στο *[[Liber Pontificalis]]*, ήταν γιος κάποιου Ιννοκέντιου του Αλμπάνο. Ωστόσο, σύμφωνα με τον σύγχρονό του Ιερώνυμο, ο Ιννοκέντιος ήταν γιος του Πάπα Αναστασίου Α΄ (προτού ο τελευταίος γίνει κληρικός) (399-401), τον οποίο διαδέχθηκε στο παπικό αξίωμα, με την ομόφωνη γνώμη του κλήρου.

Στη διάρκεια του Ποντιφικάτου του έγινε η πολιορκία της Ρώμης από τον Αλάριχο (395-410) και τους Βησιγότθους (408). Σύμφωνα με ανεκδοτική μαρτυρία του Ζώσιμου, η πανώλη και η πείνα είχαν τρομοκρατήσει τόσο πολύ τους ανθρώπους, ώστε με την άδεια του πάπα θυσίασαν και προσευχήθηκαν σε παγανιστικές θεότητες, καθώς φαινόταν μακρινή η βοήθεια από τον Θεό. Ωστόσο, ο πάπας συνέβη να απουσιάζει από την πόλη την περίοδο της λεηλασίας του 410, επειδή συνόδευε τον Αυτοκράτορα Ονώριο στη Ραβέννα. 

Ο Ιννοκέντιος δεν απώλεσε καμία ευκαιρία να συντηρήσει και να επεκτείνει την κυριαρχία της ρωμαϊκής έδρας ως το τελευταίο μέσο για την επίλυση όλων των διαφορών. Η επικοινωνία που είχε με τον Βικτρίκιο της Ρουέν, τον Εξιπέριο της Τουλούζης, τον Αλέξανδρο της Αντιοχείας και με άλλους, όπως επίσης και οι ενέργειές του μετά το αίτημα του Ιωάννη Χρυσοστόμου (397-403) να εναντιωθεί στον Θεόφιλο της Αλεξανδρείας, καταδεικνύουν ότι υπήρχαν πολυάριθμες ευκαιρίες και ποικίλες. Το 416, στη σύνοδο της Καρχηδόνας, αντιμετώπισε αποφασιστικά την αίρεση του πελαγιανισμού, με το να επιβεβαιώσει τις αποφάσεις της συνόδου εκείνης. Την ίδια χρονιά επίσης απέστειλε επιστολές σε άλλους εκκλησιαστικούς άνδρες, όπως στον Αυγουστίνο, τον Ιερώνυμο και τον επίσκοπο των Ιεροσολύμων, Ιωάννη. Πέθανε στις 12 Μαρτίου του 417. Σήμερα η μνήμη του εορτάζεται στις 12 Μαρτίου, παρά το γεγονός ότι από το 13ο αιώνα ως τον 20ό αιώνα γιορταζόταν στις 28 Ιουλίου. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του Ποντίφικα ο Ζώσιμος.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Find-A-Grave
* Opera Omnia από τη Migne Patrologia Latina

Κατηγορία:Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 5ου αιώνα
Ιννοκέντιος Α΄
Λεβ Κουλέσωφ

Ο **Λεβ Βλαντιμίροβιτς Κουλέσωφ** (ρώσικα: *Лев Владимирович Кулешов*, 14 Ιανουαρίου 1899, Ταμπόβ - 29 Μαρτίου 1970, Μόσχα) ήταν Ρώσος κινηματογραφιστής και θεωρητικός του κινηματογράφου. Βοήθησε στη δημιουργία της πρώτης στον κόσμο σχολής κινηματογράφου, όπου και μετέπειτα δίδαξε.
## Επίδραση
Ο Κουλέσωφ είναι ανάμεσα στους πρώτους, αν όχι ο πρώτος, θεωρητικός του κινηματογράφου. Πρωτοπόρος στη Σοβιετική θεωρία του μοντάζ, παρουσίασε τις απόψεις του πάνω στο μοντάζ πριν από τον Σεργκέι Αϊζενστάιν (που υπήρξε για ένα μικρό χρονικό διάστημα μαθητής του) και τον Βσέβολοντ Πουντόβκιν. Η ουσία του σινεμά για τον Κουλέσωφ ήταν στο μοντάζ, στην αντιπαράθεση της μιας εικόνας με την επόμενη. Για να επιδείξει την θεωρία του δημιούργησε αυτό που πλέον αποκαλείται "*το πείραμα του Κουλέσωφ*". Στην κινηματογραφική αυτή άσκηση αντιπαρέθεσε την ίδια εικόνα (ενός σχετικά ανέκφραστου ηθοποιού) με εικόνες έντονες σε νοήματα (ένα πιάτο σούπα, ένα φέρετρο, ένα κορίτσι) προκειμένου να δείξει ότι το μοντάζ μπορούσε να αλλάξει την ερμηνεία που έδιναν οι θεατές σε κάθε εικόνα και έκφραση.

Εκτός από την εργασία του στο θεωρητικό πεδίο ο Κουλέσωφ υπήρξε και παραγωγικότατος σκηνοθέτης ταινιών μέχρι τη στιγμή που έχασε την εύνοια του σταλινικού καθεστώτος.

## Φιλμογραφία
* 1917 — За счастьем
* 1917 — Чёрная любовь
* 1918 — Песнь любви недопетая
* 1924 — Необычайные приключения мистера Веста в стране большевиков
* 1925 — Луч смерти
* 1926 — По закону
* 1927 — Ваша знакомая
* 1929 — Весёлая канарейка
* 1929 — Два-бульди-два
* 1932 — Горизонт
* 1933 — Великий утешитель
* 1934 — Кража зрения
* 1940 — Сибиряки
* 1942 — Клятва Тимура
* 1942 — Юные партизаны : Учительница Карташова
* 1943 — Мы с Урала

## Βραβεύσεις
* Народный артист СССР, 1969.
* Орден Ленина.
* Орден Трудового Красного Знамени.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*Ο 

Κατηγορία:Θεωρία του κινηματογράφου
Κατηγορία:Σοβιετικοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Λουί ντε Μπρέιγ

Ο **Λουί ντε Μπρόι** (*Louis De Broglie*, 15 Αυγούστου 1892 – 19 Μαρτίου 1987) ήταν γόνος αριστοκρατικής γαλλικής οικογένειας, που περιελάμβανε στρατηγούς, πρεσβευτές, υπουργούς εξωτερικών και τουλάχιστον ένα δούκα, τον μεγαλύτερο του αδελφό, Μορίς ντε Μπρολί. Ο Λουί ντε Μπρολί ασχολήθηκε μάλλον αργά με την θεωρητική φυσική, γιατί είχε σπουδάσει αρχικά ιστορία. Μόνον  μετά τη θητεία του ως χειριστής ασυρμάτου στον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο ακολούθησε το παράδειγμα του μεγάλου του αδερφού και άρχισε τις σπουδές του στην φυσική. Ο Μορίς ντε Μπρολί ήταν διακεκριμένος πειραματικός φυσικός  και διεξήγαγε πειράματα στο οικογενειακό του μέγαρο στο Παρίσι.

## Το έργο του
Η σημαντικότερη συνεισφορά του στη φυσική (η οποία του χάρισε και το βραβείο Νόμπελ το 1929) ήταν η πρόταση του ότι η διττή υπόσταση κύματος και σωματιδίου (κυματοσωματιδιακός δυϊσμός) δεν βρίσκει εφαρμογή μόνο στο φως αλλά και στην ύλη. Ανέπτυξε μια αλυσίδα συλλογισμών εκκινώντας από την ειδική θεωρία της σχετικότητας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ύλη πρέπει να διαθέτει την κυματική της μετενσάρκωση. Η ιδέα του έγινε αμέσως αποδεκτή από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, και οι φυσικοί Clinton Davisson και Lester Germer που τότε εργάζονταν στην τηλεφωνική εταιρεία Bell, πραγματοποίησαν πειράματα που επιβεβαίωσαν την ορθότητα της (1925).

## Παραπομπές


## Πηγές
* 

Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Γάλλοι νομπελίστες
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Βαάι Κολόνε

Ο **Βαάι Κολόνε** (Va'ai Kolone, 11 Νοεμβρίου 1911 - 20 Απριλίου 2001) ήταν πολιτικός από τη Σαμόα, πρωθυπουργός και ιδρυτής του Κόμματος για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός της χώρας του, στην αρχή από τις 13 Απριλίου έως τις 18 Σεπτεμβρίου 1982 και έπειτα από τις 30 Δεκεμβρίου 1985 έως τις 8 Απριλίου 1988.

## Πολιτική καριέρα
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1967. Ίδρυσε μαζί με τον Τοφιλάου Έτι Αλεσάνα το 1979 το Κόμμα για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ως αντιπολίτευση στον Τουπουόλα Έφι. Το κόμμα, γνωστότερο με το αρκτικόλεξο HRPP κέρδισε 24 έδρες στις γενικές εκλογές του 1982 και ο Κολόνε διορίστηκε στην πρωθυπουργία. Ωστόσο, η έδρα του αφαιρέθηκε έπειτα από ένσταση για δωροδοκία (εξαγορά έδρας) και ο ίδιος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.. Ο Τουπουόλα Έφι διορίστηκε νέος πρωθυπουργός και υπηρέτησε στο αξίωμα ως την επανάκτηση της έδρας από τον Κολόνε στις επαναληπτικές εκλογές που διεξήχθησαν αμέσως μετά. Όμως, στο μεταξύ, πρόεδρος του HRPP εξελέγη ο Τοφιλάου Έτι Αλεσάνα και υπηρέτησε πρωθυπουργός για το υπόλοιπο της κοινοβουλευτικής θητείας.

Ο Κολόνε παραιτήθηκε από το HRPP έπειτα από την αποτυχία του να επανεκλεγεί πρόεδρος του κόμματος, μετά τις εκλογές του 1985.Ωστόσο, στα τέλη του 1985 έντεκα βουλευτές του HRPP αυτομόλησαν και σχημάτισαν κυβέρνηση συνασπισμού με το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, το οποίο βρισκόταν τότε στην Αντιπολίτευση. Στις 30 Δεκεμβρίου ο Κολόνε εξελέγη πρωθυπουργός, με αντιπρόεδρο της κυβέρνησης τον Έφι. Αργότερα ο συνασπισμός επισημοποιήθηκε και έλαβε την ονομασία Εθνικό Αναπτυξιακό Κόμμα των Σαμόα (SNDP).. Ο ίδιος οδήγησε το κόμμα αυτό στις εκλογές του 1991, όπου κέρδισε 14 έδρες.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ στο rulers.org

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Σαμόα
Persona non grata

Η λατινογενής έκφραση ***persona non grata***, (προφέρεται: περσόνα νον γκράτα), σημαίνει «*ανεπιθύμητο πρόσωπο*» και αποτελεί όρο του Διεθνούς Δικαίου και ειδικότερα βασικό όρο στις σύγχρονες Διπλωματικές σχέσεις.

Ο χαρακτηρισμός *persona non grata* (πληθυντικός: *personae non gratae*) χρησιμοποιείται σε διακοπή διεθνών σχέσεων (συνηθέστερα διμερών), ή σε άρση διαπίστευσης προσώπου που δια λόγου ή έργου προσέβαλε τη Χώρα στην οποία ήταν διαπιστευμένο. Πρόσωπα χαρακτηριζόμενα ομοίως είτε υποχρεούνται σε άμεση αναχώρηση, είτε απαγορεύεται η είσοδός τους στη Χώρα, (τουλάχιστον ως διαπιστευμένα).

Ο αντίθετος όρος είναι **persona grata**. Με τις λατινικές λέξεις αυτές δηλώνεται καθένα πρόσωπο που είναι *ευμενώς αποδεκτό* από την κυβέρνηση της χώρας στην οποία είναι διαπιστευμένο. Ο όρος αφορά μόνο στα πρόσωπα εκείνα για τα οποία απαιτείται διαπίστευση όπως π.χ. πρέσβεις, πρόξενοι, ακόλουθοι καθώς και εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών, άλλων δογμάτων κ.λπ.

## Δείτε επίσης
*Διπλωματικό Σώμα
*Persona grata

Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις
Κατηγορία:Διπλωματία
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Κατηγορία:Θέσιμο σε «μαύρη λίστα»