open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Αγορά Θαλασσινών Χουανάν

μικρογραφία|αριστερά|300x300εσ|Αγορά Θαλασσινών Χουανάν
Η **Χονδρική Αγορά Θαλασσινών Χουανάν** (κινεζικά: 武汉华南海鲜批发市场), επίσης γνωστή ως **Αγορά Θαλασσινών Χουανάν** (το Χουανάν σημαίνει "Νότια Κίνα"), ήταν μια αγορά ζωντανών ζώων και θαλασσινών στην επαρχία Τζιανγκχάν στο Ουχάν του Χουμπέι, στην κεντρική Κίνα.

Η αγορά έχει συγκεντρώσει σημαντική ειδησεογραφική κάλυψη, καθώς έχει αναγνωριστεί ως πιθανό σημείο προέλευσης της ασθένειας κορονοϊού 2019 και της πανδημίας που προέκυψε. Στις 31 Δεκεμβρίου 2019 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ειδοποιήθηκε για ένα ξέσπασμα πνευμονίας στο Γουχάν. Από τα πρώτα 41 άτομα που νοσηλεύτηκαν λόγω της μόλυνσής τους από τον SARS-CoV-2 μέχρι τις 2 Ιανουαρίου 2020, τα δύο τρίτα από αυτούς είχαν έρθει σε επαφή με τους χώρους της αγοράς. Η αγορά έκλεισε την 1 Ιανουαρίου 2020 για λόγους υγείας και απολύμανσης.  Σύμφωνα με το Κινεζικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, από τα 585 περιβαλλοντικά δείγματα που ελήφθησαν από χώρους της αγοράς, τα 33 εμφάνιζαν ίχνη παρουσίας της ασθένειας κορονοϊού 2019.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Αγορές εμπορευμάτων
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Κίνας
Ισλανδικό Σοσιαλιστικό Κόμμα

Το **Ισλανδικό Σοσιαλιστικό Κόμμα** (ισλ. *Sósíalistaflokkur Íslands*) είναι ένα σοσιαλιστικό κόμμα της Ισλανδίας το οποίο ιδρύθηκε την ημέρα της Εργατικής Πρωτομαγιάς του 2017.

Ιδρυτής του κόμματος είναι ο εκδότης και συγγραφέας Γκούναρ Σμάρι Έγκιλσον ο οποίος δήλωσε την ημέρα ίδρυσης του κόμματος ότι το κόμμα θα είναι «υπερασπιστής των μισθωτών και όλων όσων είναι φτωχοί, αόρατοι και αδύναμη. Οι αντίπαλοι του Ισλανδικού Σοσιαλιστικού Κόμματος είναι οι πλούσιοι και όλοι όσοι εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους».

Τα κύρια σημεία της πλατφόρμας του κόμματος είναι:
* «Ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης» όσον αφορά τους μισθούς, τα επιδόματα ανεργίας, τις συντάξεις και τα φοιτητικά δάνεια.
* Ένα δωρεάν σύστημα υγείας χωρίς επιπλέον χρεώσεις.
* Λιγότερες ώρες εργασίας.
* Μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος με υψηλότερους φόρους στους πλούσιους και χαμηλότερους στους μισθωτούς.

Σύμφωνα με τον Γκούναρ Σμάρι, το κόμμα είχε ήδη 1.400 μέλη κατά την ίδρυσή του. Στις αρχές Μαΐου 2017 συγκροτήθηκε μια προσωρινή Κεντρική Επιτροπή προκειμένου να προετοιμαστεί ένα «Σοσιαλιστικό Συνέδριο» για το φθινόπωρο του 2017. Πριν το Συνέδριο συγκροτήθηκαν, επίσης, τέσσερις επιτροπές από τα μέλη του κόμματος οι οποίες θα ήταν αρμόδιες για την υγεία, την κατοικία, την κοινωνική ευημερία και τον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας.

Το Ισλανδικό Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν συμμετείχε στις εκλογές του 2017, καθώς θεωρούσε ότι βρισκόταν σε «διαδικασία οικοδόμησης», ωστόσο συμμετείχε στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2018 σε δύο από τους μεγαλύτερους δήμους της χώρας. Στο Ρέικιαβικ, το κόμμα κέρδισε το 6,4% των ψήφων και μία από τις 23 έδρες του δημοτικού συμβουλίου.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Ισλανδικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα
Χριστόδουλος Γοργίας

Ο **Χριστόδουλος Γοργίας** (1906-1997), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Σερρών από το 1950 ως το 1952. Στη συνέχεια διηύθυνε την επιχείρηση "Δήμητρα", την οποία ο ίδιος ίδρυσε.

## Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1906 στην Ελευθερούπολη, προάστιο της Καβάλας και εργάστηκε ως υπάλληλος στην τράπεζα της Ελλάδος σε διάφορες θέσεις. Υπήρξε καπνέμπορος, επιχειρηματίας και πολιτικός. 
Γνώστης Γαλλικών, Αγγλικών και Τουρκικής γλώσσας. Αποφοίτησε από την Λεόντειο Σχολή στην Αθήνα.

## Κοινοβουλευτική δραστηριότητα
Στις εκλογές του 1950 εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά με το Δημοκρατικόν Προοδευτικόν Κόμμα (ανήκε τότε στον εκλογικό συνδυασμό της ΕΠΕΚ, με 3.956 ψήφους και επανεξελέγη το 1951 με την ΕΠΕΚ. 

## Επιχειρηματική δραστηριότητα
Το 1955 ίδρυσε την εταιρεία "Η Δήμητρα" με εξαγωγές καπνών. Το 1957 ίδρυσε την Κοινοπραξία ΣΕΚΕ-Δήμητρα (Σ.Δ.Ι.Τ.) έως το 1995 που αποχώρησε η ΣΕΚΕ. Η εταιρία ανέλαβε την εισαγωγή των τρακτέρ Zetor από την Τσεχοσλοβακία στην Ελλάδα. Με τον τρόπο αυτό αξιοποιήθηκε η καπνοπαραγωγική δραστηριότητα στη χώρα και εν γένει η εκμηχάνιση της ελληνικής γεωργίας. Το 1976 επεκτάθηκε η εμπορική δραστηριότητα της εταιρίας με την εισαγωγή των γεωργικών ελκυστήρων Lamborghini από την Ιταλία διατηρώντας μια ηγετική θέση στην ελληνική αγορά έπειτα.

## Θάνατος
Ο Χριστόδουλος Γοργίας απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών στις 28 Οκτωβρίου 1997 και κηδεύτηκε την μεθεπομένη από τον ιερό ναό του Αγίου Τρύφωνος, στο νεκροταφείο Κηφισιάς. Κατέλειπε τη σύζυγό του, Ευαγγελία, και 3 παιδιά (δύο γιους, 1 κόρη).

## Παραπομπές


Γοργιας Χριστοδουλος
Γοργιας
Μαζικές αυτοκτονίες στο Ντεμμίν

thumb|
Στις αρχές Μαΐου 1945, στο Ντεμμίν, στη βορειανατολική Γερμανία, εκατοντάδες Γερμανοί αυτοκτόνησαν μετά την είσοδο στη πόλη των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού, οι οποίοι προέβησαν σε δολοφονίες, μαζικούς βιασμούς και λεηλασίες. 
Μαζικές αυτοκτονίες Γερμανών έγιναν την ίδια περίοδο και σε άλλες περιοχές της Γερμανίας όπου προελάμβαναν οι Σοβιετικοί, οι αυτοκτονίες στο Ντέμμιν όμως ήταν πολύ περισσότερες. Ο ακριβής αριθμός τους δεν είναι γνωστός. 

Οι μαζικές αυτοκτονίες στο Ντέμμιν αποτέλεσαν θέμα ταμπού για το κομμουνιστικό καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας. Μόνο μετά τη πτώση του καθεστώτος το γεγονός έγινε ευρύτερα γνωστό και δημοσιεύτηκαν μαρτυρίες επιζώντων.

Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Γερμανίας
Κατηγορία:Μαζικές αυτοκτονίες
Κάρολος Γ΄ Τόκκος

O **Κάρολος Γ΄**, ιταλ. Carlo III Tocco (1464-1518) από τον Οίκο των Τόκκων ήταν τιτουλάριος δεσπότης της Ηπείρου (Άρτας) και της Ζακύνθου.

## Βιογραφία
Ήταν γιος (ο μόνος από τον πρώτο γάμο) του Λεονάρδου Γ΄ παλατινού κόμη της Κεφαλληνίας, Ζακύνθου & Λευκάδας & δεσπότη της Ηπείρου και της πρώτης συζύγου του Μιλίτσας Μπράνκοβιτς, κόρης του Λαζάρ δεσπότη της Σερβίας.

Η μητέρα του απεβίωσε κατά τη γέννησή του. Την εποχή του παππού του Καρόλου Β΄ τα Ιωάννινα είχαν καταληφθεί από τους Οθωμανούς και το δεσποτάτο είχε περιοριστεί στην Άρτα και τα νησιά. Την εποχή του πατέρα του χάθηκαν και αυτά. Ο δεύτερος γάμος του Λεονάρδου Γ΄ ήταν με τη Φραντσέσκα Μαρτσάνο, ανιψιά του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης, καθώς ο Λεονάρδος Γ΄ ήθελε να αμυνθεί από την επιβουλή της Βενετίας. Όταν του επιτέθηκαν οι Οθωμανοί δεν αμύνθηκε, αλλά διέφυγε (1479) με τους θησαυρούς του στη Νάπολη, όπου ο βασιλιάς του έδωσε αρκετά φέουδα· απεβίωσε το 1499. Έμειναν μόνο οι τίτλοι.

Ο Κάρολος Γ΄ έλαβε επίδομα από τον βασιλιά της Νάπολης και τον Πάπα. Στα τέλη της αρχιερατείας του πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄ Βοργία, ο Κάρολος Γ΄ ήταν διοικητής του Κολεγίου των Καρδιναλίων στη Ρώμη και αργότερα υπηρέτησε στον στρατό του Μαξιμιλιανού Α΄ των Αψβούργων. 

## Παραπομπές


## Πηγές
* Miller, William (1908). The Latins in the Levant: A History of Frankish Greece (1204–1566). London: John Murray. OCLC 563022439.
* Nicol, Donald (1968). The Byzantine family of Kantakouzenos (Cantacuzenus) ca. 1100-1460: A Genealogical and Prosopographical Study. Dumbarton Oaks studies 11. Washington, DC: Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies. OCLC 390843.
* Setton, Kenneth M. (1978). The Papacy and the Levant (1204–1571), Volume II: The Fifteenth Century. Philadelphia: The American Philosophical Society. ISBN 0-87169-127-2.

Κατηγορία:Οικογένεια Τόκκο
Μοριοσανίδα

**Μοριοσανίδα** (ή **μοριοπλάκα**) (αγγλ. *particleboard*, *chipboard*) είναι ένα από τα συγκολλημένα προϊόντα του ξύλου. 

Το κοινό και εμπορικό όνομα της μοριοσανίδας στην Ελλάδα είναι ***νοβοπάν***, λόγω του ότι η πρώτη εταιρεία που το εισήγαγε σε αυτή, έφερε μοριοσανίδες της φερώνυμης βιομηχανίας της Αυστρίας, *Novopan Styria*.

## Προϊόν
Οι μοριοσανίδες είναι προϊόντα που έχουν τη μορφή πλάκας (panel) και προέρχονται από τη συγκόλληση μικρών σε διαστάσεις τεμαχιδίων ξύλου (συνήθως ελάτης, οξιάς, ερυθρελάτης, πεύκων, λεύκης κ.α.). Κατά κόρον χρησιμοποιούνται *[[ρητίνη|ρητίνες]]* (κόλλες) ουρίας- (UF) ή μελαμίνης-ουρίας (MUF) φορμαλδεϋδης για την παραγωγή τους. Υπάρχουν και οι *πράσινες* μοριοσανίδες, οι οποίες είναι ανθυγρές, με μεγάλη αντοχή στην υγρασία και οι οποίες συγκολλούνται με ειδικές ρητίνες MUF, υψηλής περιεκτικότητας σε μελαμίνη.

Πρόσθετα, η μοριοσανίδα επενδύεται, συνήθως με συνθετικά υλικά, όπως φύλλα χαρτιού (*μελαμίνες*) ή ξύλινους καπλαμάδες (φύλλα ξύλου) ή καπλαμάδες με απομίμηση ξύλου. Επιφάνειες μοριοσανίδων (panels) συνήθως επενδεδυμένες χρησιμοποιούνται στις περισσότερες των περιπτώσεων για ντουλάπες, γραφεία, βιβλιοθήκες, κουζίνες, τραπέζια και άλλες κατασκευές πρωτίστως εσωτερικού χώρου. Υπάρχουν και οι πυράντοχες μοριοσανίδες (FR-PB) που έχουν ελαφρύ κοκκινωπό χρωματισμό.

## Εμπόριο
Το γεγονός ότι μπορεί να αξιοποιηθεί ξύλο μικρών διαστάσεων, καθώς και υπολείμματα άλλων κατεργασιών, μαζί με τη δυνατότητα αξιοποίησής του σε πολλές εφαρμογές, κυρίως στα έπιπλα, έδωσε σημαντική ώθηση στην εμπορική εξάπλωση του προϊόντος στην Ευρώπη και στον κόσμο. Περίπου 30 εκατ. κυβικά μέτρα μοριοσανίδων παρήχθησαν στην Ευρώπη το 2017.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Τεχνολογία ξύλου
Κατηγορία:Προϊόντα ξύλου
Μικαέλ Κουιζάνς

Ο **Μικαέλ Μπρουνό Ντομινίκ Κουιζάνς** (γαλλικά: *Michaël Bruno Dominique Cuisance*, γενν. στις 16 Αυγούστου 1999) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, δανεικός από την Μπάγερν Μονάχου. 

## Πρώιμη ζωή
Ο Κουιζάνς γεννήθηκε στο Στρασβούργο της Αλσατίας. 

## Σταδιοδρομία σε συλλόγους

### Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Κουιζάνς είναι «προϊόν» των ακαδημιών των Στρασμπούρ και ΑΣ Νανσί.

### Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ
Στις 9 Μαΐου 2017, ο Κουιζάνς υπέγραψε με την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Έκανε το ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα στις 19 Σεπτεμβρίου 2017, στην εντός έδρας νίκη με 2-0 εναντίον της Στουτγκάρδης για τη Μπούντεσλιγκα. Ο Κουιζάνς ψηφίστηκε ως ο Παίκτης της Χρονιάς της Μενχενγκλάντμπαχ για τη σεζόν 2017-18, καθώς είχε πολλές εξαιρετικές εμφανίσεις για το σύλλογο. 

### Μπάγερν Μονάχου
Στις 17 Αυγούστου 2019, ο Κουιζάνς υπέγραψε με τη Μπάγερν Μονάχου, έναντι αμοιβής περίπου 10 εκατομμυρίων ευρώ, έως το 2024. Έκανε το ντεμπούτο του στις 31 Αυγούστου σε μια νίκη με 6-1 εναντίον της Μάιντς 05, όταν μπήκε ως αλλαγή στον Τιάγκο Αλκάνταρα στο 79ο λεπτό. Στις 27 Ιουνίου 2020, ο Κουιζάνς σημείωσε το πρώτο του γκολ στην Μπούντεσλιγκα, σε μία νίκη με 4-0 εναντίον της Βόλφσμπουργκ. 

Εθνική ομάδα 

Ο Κουιζάνς έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Γαλλίας U16, U17, U18, U19 και U20. 

## Διακρίσεις
**Μπάγερν Μονάχου ΙΙ** 

* 3. Λίγκα: 2019–20

**Μπάγερν Μονάχου** 

* Μπούντεσλιγκα: 2019-20 
* Κύπελλο Γερμανίας: 2019–20

**Ατομικές** 

* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 Ομάδα της Διοργάνωσης: 2018 
* Παίκτης της Σεζόν της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ: 2017–18 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Προφίλ  στον ιστότοπο της Μπάγερν Μονάχου 
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ16
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ20
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ 3
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ ΙΙ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεγκιονάλλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 3. Λίγκα
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Β
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Μίλιτσα Μπράνκοβιτς

Η **Μίλιτσα**, σερβ.: Милица Бранковић (απεβ. 1464) από τον Οίκο Μπράνκοβιτς ήταν κόρη του δεσπότη της Σερβίας και με τον γάμο της έγινε παλατινή κόμισσα της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου και δεσπότης της Άρτας. 

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Λαζάρ δεσπότη της Σερβίας και της της Ελένης Παλαιολογίνας, κόρης του Θωμά δεσπότη του Μωρέως. Αδέλφια της ήταν η (Έλενα) Μαρία σύζυγος του Στέφαν Τομάσεβιτς βασιλιά της Βοσνίας και η Γιέρινα (Ειρήνα) σύζυγος του Γκιον Καστριώτη Β΄ του *Νεότερου*.

Παντρεύτηκε τον Λεονάρδο Γ΄ δεσπότη της Ηπείρου, όμως απεβίωσε κατά τη γέννα του γιου της. Τότε ο Λεονάρδος Γ΄, που δεν ήθελε να επιβουλευτεί η Βενετία το κράτος του, έκανε δεύτερο γάμο με τη Φραντσέσκα Μαρτσάνο, ανιψιά του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης. Οι Οθωμανοί την εποχή του πατέρα του είχαν πάρει τα Ιωάννινα και το δεσποτάτο είχε περιοριστεί στην Άρτα και τα νησιά. Όταν επιτέθηκαν στον Λεονάρντο Γ΄, αυτός δεν αμύνθηκε, αλλά πήρε τους θησαυρούς και διέφυγε με τη νέα οικογένειά του στη Νάπολη.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λεονάρδο Γ΄ Τόκκο παλατινό κόμη της Κεφαλληνίας, Ζακύνθου & Λευκάδας και δεσπότη της Άρτας. Είχε τέκνα:
* Κάρολος Γ΄ 1464-1518, τιτουλάριος παλατινός κόμης των νησιών και τιτουλάριος δεσπότης της Άρτας.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Fine, John Van Antwerp Jr. (1994) [1987]. The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press.
* Babinger, Franz (1978). Hickman, William C. (ed.). Mehmed the Conqueror and His Time. Translated by Manheim, Ralph. Princeton University Press.
* Zečević, Nada (2014). The Tocco of the Greek Realm: Nobility, Power and Migration in Latin Greece (14th-15th centuries). Belgrade: Makart.

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπράνκοβιτς
Γιέρινα Μπράνκοβιτς (σύζυγος του Γκιον Καστριότι Β΄)

Η **Γιερίνα/Ειρήνη**, σερβ.: Јерина Бранковић (άκμασε στο β' ήμισυ του 15ου αι.) από τον Οίκο του Μπράνκοβιτς ήταν πριγκίπισσα της Σερβίας και με τον γάμο της έγινε κυρία της Κρούγια, κλ.π.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Λαζάρ δεσπότη της Σερβίας και της Ελένης Παλαιολογίνας, κόρης του Θωμά δεσπότη του Μωρέως. Έλαβε το όνομα της γιαγιάς της Ειρήνης Καντακουζηνής.

Αδελφές της ήταν η (Έλενα) Μαρία σύζυγος του Στέφαν Τομάσεβιτς βασιλιά της Βοσνίας και η Μίλιτσα σύζυγος του Λεονάρδου Γ΄ Τόκκου παλατινού κόμη της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου και δεσπότη της Ηπείρου.

Παντρεύτηκε τον Ιωάννη/Γκιον Καστριώτη Β΄ κύριο της Κρούγια, που πώλησε το κάστρο αυτό και έφυγε στη Νάπολη. Εκεί ο Φερδινάνδος Α΄ της Νάπολης τον έκανε δούκα του Σαν Πιέτρο ιν Γκαλατίνα, κόμη του Σπολέτο, κύριο του Μόντε Σαν Άντζελο & Σαν Τζιοβάννι Ροτόντο και κύριο του Γκαλιάνο ντελ Κάπο & Όρια.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Καστριώτη Β΄ τον *Νεότερο* που μάταια προσπάθησε να διώξει τους Οθωμανούς και να ανακτήσει την Αλβανία. Είχε τέκνα:
* Κωνσταντίνος 1477-1500, επίσκοπος της Ιζέρνια, πρωθιερέας.
* Φερδινάνδος απεφ. 1561, δούκας του Σαν Πιέτρο ιν γκαλατίνα.
* Μαρία απεβ. 1569.

## Πηγές
*  Dejan Nikolić (1996). Svi vladari Srbije. Narodna biblioteka "Resavska škola". већ само кћерке - Јелачу (Јелену), Ирину и Милицу
* Theodore Spandounes (Spandugnino), De la origine deli Imperatori Ottomani, Sathas, C. N. (ed.) (1890) Documents inédits relatifs à l'histoire de la Grèce au moyen âge, IX (Paris), p. 159

Κατηγορία:Δυναστεία των Μπράνκοβιτς
Ζοσέπ Νταλιερές Κοντίνα

Ο **Ζοσέπ Ενρίκ Νταλιερές Κοντίνα** (, Μπιλαφράνκα δελ Πενεδές, Καταλονία, 1949 ) είναι Ανδορρανός συγγραφέας. 

Σπούδασε γλωσσολογία και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Πωλ Βαλερύ του Μονπελιέ και δίδαξε γαλλική γλώσσα και πλαστικές τέχνες στο Lycée Comte de Foix στην Ανδόρρα λα Βέλια. Κατείχε διάφορες θέσεις στον δημόσιο τομέα, μεταξύ των οποίων αυτή του υπουργού Παιδείας, Πολιτισμού και Νεολαίας (1991 - 1993), του προέδρου του Γενικού Συμβουλίου (1994 - 1997), και του Προέδρου του κοινοβουλίου της Ανδόρρας. Ως συγγραφέας δημοσίευσε αποκλειστικά ποίηση μέχρι το 2006, όταν εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα. Στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης το 2007 ήταν ένας από τους εκπροσώπους συγγραφείς της Ανδόρρας. 

Το 2007 ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Anem Editors, με σκοπό να συμβάλει στην προώθηση συγγραφέων από το Πριγκιπάτο και τα Πυρηναία. 

## Έργα

### Ποίηση
* 1974: *33 poemes*, Edicions Calla
* 1976: *Despertar*, (αυτοέκδοση), Andorra la Vella
* 1987: *Amic*, Editorial Maià, Andorra la Vella 
* 1988: *Ulls d'aigua*, Editorial Maià, Andorra la Vella 
* 1990: *De tu a tu*, Editorial Maià, Andorra la Vella 
* 1991: *Plenituds*, με τον Jaume Riba
* 1995: *Illalba*, Editorial Maià, Andorra la Vella 
* 2018: *Vuitanta-dos dies d'octubre*, Anem Editors, 

### Μυθιστορήματα

* 2007: *Frontera endins*, Anem Editors 
* 2011: *Manèla, frontière en deçà*, Anem Editors 

### Αφηγήματα

* 2018: *El caminar d'una vida*, Let’s Editors 

### Διηγήματα

* 2017 : *Ulls d'aigua*, Let's Publishers, με τον Rezvan Kani 

### Συνεργασίες και συλλογικά έργα

* 2000 και 2003: Catàleg de l'exposició itinerant *Terra i arbres*
* 2001: *Set Claus.* *Relats d'Andorra*, Proa 
* 2002: Exposició a l'Art Centre *Variacions sobre poemes*, amb el poema *Si tu vols*

## Παραπομπές


## Πηγές

* *Andorra, terra literària*, Ed. pel govern andorrà, coord. Inés Sánchez, Andorra la Vella 2007, 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  
* Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ανδόρας 

Κατηγορία:Γενικοί Σύνδικοι του Γενικού Συμβουλίου (Ανδόρρα)
Ινοσανίδα

**Ινοσανίδα** (ή **ινοπλάκα**) είναι ένα προϊόν, σε μορφή πάνελ αποτελούμενο από ίνες ξύλου. 

Το κυριότερο εξ' αυτών είναι η **ινοσανίδα μέσης πυκνότητας** (αγγλ. MDF, Medium-density fibreboard). Το κοινό όνομα αυτής της ινοσανίδας στην Ελλάδα είναι **MDF**. Σπάνια χρησιμοποιείται και η ονομασία *Γιασενίτ*, η οποία είναι λανθασμένη.

## Προϊόν
Οι ινοσανίδες είναι προϊόντα που έχουν τη μορφή πλάκας (panel) και προέρχονται από τη συγκόλληση ινών ξύλου που έχουν παραχθεί από θερμομηχανική κατεργασία (*refining, defibration*) του ξύλου σε κλειστά συστήματα και υψηλή θερμοκρασία (160-180 βαθμοί Κελσίου). Τυπικά χρησιμοποιούνται *[[ρητίνη|ρητίνες]]* (κόλλες) ουρίας- (UF) ή μελαμίνης-ουρίας (MUF) φορμαλδεϋδης για την παραγωγή τους όπως και ειδικές θερμαινόμενες πρέσες. Στην Ευρωπαϊκή αγορά παράγονται και οι *πράσινες* ινοσανίδες, οι οποίες είναι ανθυγρές, κατάλληλες για χρήση σε υγρά περιβάλλοντα (κουζίνες, μπάνια) και οι οποίες συγκολλούνται με ρητίνες MUF υψηλής περιεκτικότητας σε μελαμίνη (melamine)

Οι ινοσανίδες μέσης πυκνότητας (MDF) παράγονται με ξηρή στρωμάτωση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δομικό υλικό, υποκαθιστώντας την ξυλεία σε τοίχους που δεν μπορούν να φέρουν φορτία. Η μέση πυκνότητά τους κυμαίνεται από 600 έως 750 kg/m3.

## Πλεονεκτήματα
Η ευκολία κατεργασίας της ινοσανίδας και η ομοιομορφία της, ως πλάκας, αποτελούν τα σημαντικότερα τεχνικά της πλεονεκτήματα. Πρόσθετα έχει τα εξής γνωρίσματα: πολύ καλή σταθερότητα, ομοιογένεια,  μικρή διόγκωση στο πάχος και καταλληλότητα για πάρα πολλές εφαρμογές με μελαμίνη και καπλαμά.

## Τύποι ινοσανίδων
Εκτός από το κοινό MDF, παράγονται επίσης: α) ινοσανίδες μεγάλης πυκνότητας, που παράγονται με υγρή στρωμάτωση, με μια ειδική επεξεργασία αφαίρεσης του νερού από τις ίνες του ξύλου και συγκολλητικές ουσίες που βελτιώνουν τις ιδιότητες του προϊόντος. Η πυκνότητα τους κυμαίνεται από 800 έως 1000 kg/m3, β) ινοσανίδες χαμηλής πυκνότητας, που παράγονται με υγρή στρωμάτωση και η πυκνότητά τους κυμαίνεται από 250 έως 450 kg/m3. 

Υπάρχουν όμως πάρα πολλοί διαφορετικοί τύποι ινοσανίδων σήμερα (MDF.H, HDF-flooring, V100, acetylated MDF, FR-MDF, CARBII-MDF, E0, L-MDF, UL-MDF).

Περισσότερα από 12 εκατομμύρια κυβικά μέτρα όλων των τύπων ινοσανίδων (fibreboards) παρήχθησαν στην Ευρώπη το 2017.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* ASTM D5651 - 95a(2008) Standard Test Method for Surface Bond Strength of Wood-Base Fiber and Particle Panel Materials
* European Panel Federation 

Κατηγορία:Τεχνολογία ξύλου
Κατηγορία:Προϊόντα ξύλου
Γουλιέλμος Τόκκος

Ο **Γουλιέλμος**, ιταλ. Guglielmo Tocco (απεβ. 22 Σεπτεμβρίου 1335) από τον Οίκο των Τόκκων ήταν κυβερνήτης της Κέρκυρας στη δεκαετία του 1330.

## Βιογραφία

Ήταν γιος του Πιέτρο Τόκκο, συμβολαιογράφου στο Μέλφι που βρισκόταν εκείνη την εποχή στο Ανδεγαυικό Βασίλειο της Νεαπόλεως. Το 1330/31 ονομάστηκε κυβερνήτης της Κέρκυρας από τον Φίλιππο Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Τζιοβάννα Τορέλλι και είχε τέκνο:
* Πιέτρο, σενεσάλης του Ροβέρτου πρίγκιπα του Τάραντα (γιου του Φιλίππου Α΄) και κόμης της Μαρτίνα Φράνκα.

Ο Γουλιέλμος έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα Ορσίνι, κόρη του Ιωάννη Α΄ παλατινού κόμη της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου και είχε τέκνα:
* Λεονάρδος Α΄ Τόκκος απεβ. 1375/77, παλατινός κόμης της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου.
* Νικολέττο απεβ. 1347/54.
* Λίζουλο/Λουδοβίκος απεβ. 1360, σενεσάλης του Ροβέρτου πρίγκιπα του Τάραντα.
* Μαργαρίτα, μοναχή στη Νάπολη.

## Παραπομπές



## Πηγές
* Cawley, Charles. "Medieval Lands Project: Counts of Kefalonia (Tocco)". Foundation for Medieval Genealogy. Retrieved 2010-06-28.
* Fine, John Van Antwerp Jr. (1994) [1987]. The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press.
* Kazhdan, Alexander, ed. (1991). Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Zečević, Nada (2014). The Tocco of the Greek Realm: Nobility, Power and Migration in Latin Greece (14th-15th centuries). Belgrade: Makart.
* Clifford J. Rogers, Kelly DeVries, John France, Journal of Medieval Military History, Τόμος 11, σελ. 167

Κατηγορία:Οικογένεια Τόκκο
Σερένα (Ρωμαία)

Η Φλαβία **Σερένα**, λατιν.: *Serena* (απeb. το 409) ήταν Xριστιανή ευγενής της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

## Βιογραφία

 
Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο πατέρας της ονομαζόταν Ονώριος και ήταν αδερφός του Θεοδοσίου Α΄. Το 384, ο Θεοδόσιος οργάνωσε τον γάμο της με έναν ανερχόμενο στρατηγό ονόματι Στιλίχων. Ο γάμος αυτός εξασφάλισε την πίστη του Στιλίχωνα στη Θεοδοσιανή δυναστεία για αρκετά χρόνια.
Ως κάτοικος στο βασίλειο του ξαδέρφου της, αυτοκράτορα Ονώριου, επέλεξε νύφη για τον ποιητή Κλαυδιανό, ενώ ανέλαβε τη φροντίδα της ετεροθαλής αδερφής του Ονώριου, Γάλλας Πλακιδίας. Εκείνη και ο Στιλίχων απέκτησαν τρία παιδιά, έναν γιο, τον Ευχέριο, και δύο κόρες, τη Μαρία και τη Θερμαντία, που έγιναν και οι δύο σύζυγοι του Ονώριου.

Σύμφωνα με τον παγανιστή ιστορικό Ζήσιμο, η Σερένα πήρε ένα κόσμημα από το άγαλμα της Ρέα Σιλβία και το φόρεσε στον λαιμό της. Μια ηλικιωμένη γυναίκα, η τελευταία από τις Εστιάδες Παρθένες εμφανίστηκε, επέπληξε τη Σερένα και ζήτησε να πέσει πάνω της τιμωρία για την βλάσφημη πράξη της . Έκτοτε η Σερένα έβλεπε εφιάλτες που προέβλεπαν τον θάνατό της.

Ο Στιλίχων και ο Ευχέριος εκτελέστηκαν υπό εντολή του αυτοκράτορα Ονώριου το 408. Τον επόμενο χρόνο, η Σερένα κατηγορήθηκε άδικα για συνεργασία με τους Γότθους, και εκτελέστηκε με τη συναίνεση της Γάλλας Πλακιδίας.

## Παραπομπές


## Πηγές
*
*Santo Mazzarino. *Serena e le due Eudossie*. Roma, Istituto Nazionale di Studi Romani, 1946 

Κατηγορία:Ρωμαίοι ευγενείς
Diamond League 2020

Το **[[Diamond League]] 2020** είναι η ενδέκατη έκδοση της ετήσιας σειράς από μίτινγκ ανοικτού στίβου, η οποία οργανώνεται από την World Athletics. Ο αριθμός των αγωνισμάτων για το διαμάντι μειώθηκε από 32 σε 24, αφαιρώντας τα 200 μέτρα, τα 3000 μέτρα στιπλ, το άλμα εις τριπλούν και η δισκοβολία (ανδρών και γυναικών). Τα μίτινγκ-τελικοί μετατράπηκαν από δύο σε ένα, και τα μίτινγκ πρόκρισης έγιναν 15. Ένα δεύτερο μίτινγκ στην Κίνα προστέθηκε στο πρόγραμμα. Η μείωση των αγωνισμάτων οδήγησε στην τηλεοπτική κάλυψη των 90 λεπτών. Τα αγωνίσματα που δεν ανήκουν πια στο πρόγραμμα για το διαμάντι θα βρίσκονται στα μίτινγκ του World Athletics Continental Tour, το οποίο αντικαθιστά την προηγούμενη σειρά IAAF World Challenge.

Σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά, το μίτινγκ του Μπέρμιγχαμ μεταφέρθηκε στο Γκέιτσχεντ λόγω ανακαινίσεις στο στάδιο, καθώς και το Prefontaine Classic θα μετακινούταν στο Γιουτζίν λόγω της ολοκλήρωσης των ανακαινίσεων που έγιναν στο στάδιο για τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου 2021. Το Diamond League της Ντόχα επέστρεψε στο Qatar Sports Club, το στάδιο που φιλοξένησε το μίτινγκ από το 2010 έως το 2018. Το μίτινγκ της Ρώμης μεταφέρθηκε στη Νάπολη, λόγω ανακαινίσεων του Ολυμπιακού Σταδίου. Το μίτινγκ της Στοκχόλμης ήταν αρχικά να μη συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα των μίτινγκ, αλλά αυτά τα πλάνα εγκαταλείφθηκαν όταν υπογράφτηκε πενταετής χορηγία με την Wanda Group.

Λόγω της τρέχουσας πανδημίας του COVID-19, η διάταξη έχει αλλάξει. Η σειρά δεν θα είναι πια μια σειρά από μίτινγκ που θα καταλήγει σε τελικό και οι αθλητές δε θα λαμβάνουν βαθμούς για τον τελικό.

## Πρόγραμμα
Αυτά τα οκτώ μίτινγκ αποτελούν το πρόγραμμα, καθώς τα μίτινγκ της Σαγκάης, του Λονδίνου, του Γκέιτσχεντ, του Γιουτζίν, του Παρισιού και του Ραμπάτ ακυρώθηκαν για το 2020.

() = Εκθεσιακό μίτινγκ χωρίς θεατές

### Άνδρες

#### Δρόμοι

#### Άλματα και ρίψεις

### Γυναίκες

#### Δρόμοι

#### Άλματα

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

2020
Diamond_League
Υπερμεταδότης

[μικρογραφία|Η διάταξη του 9ου ορόφου του ξενοδοχείου Hotel Metropole του Χονγκ Κονγκ. Η εικόνα δείχνει που συνέβη ένα γεγονός υπερμετάδοσης του [Σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο|σοβαρού οξέως αναπνευστικού συνδρόμου.]]
Ο **υπερμεταδότης** είναι ένας ασυνήθιστα μολυσματικός οργανισμός που έχει μολυνθεί από μια ασθένεια. Σε μια ανθρώπινη ασθένεια, ως υπερμεταδότης ορίζεται ως το άτομο που έχει περισσότερες πιθανότητες να μολύνει άλλα άτομα σε σύγκριση με ένα τυπικό μολυσμένο άτομο. Οι υπερμεταδότες είναι σημείο ιδιαίτερης ανησυχίας για την επιδημιολογία.

Μερικές περιπτώσεις υπερμετάδοσης (ή υπερδιάδοσης) συμμορφώνονται με τον κανόνα 20/80, όπου περίπου το 20% των μολυσμένων ατόμων είναι υπεύθυνα για το 80% των μεταδόσεων, παρόλο που ο όρος "υπερμετάδοση" μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν οι υπερμεταδότες ευθύνονται για ένα μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσοστό μολύνσεων.  Σε επιδημίες με τέτοια γεγονότα υπερμετάδοσης, η πλειοψηφία των ατόμων μολύνουν σχετικά λίγες δευτερεύουσες επαφές.

## Δείτε επίσης
* Ξέσπασμα ασθένειας – η ξαφνική αύξηση στον αριθμό κρουσμάτων μιας ασθένειας
* Ασθενής μηδέν – ο πρώτος τεκμηριωμένος ασθενής εντός ενός πληθυσμού σε επιδημιολογική έρευνα 
* Πανδημία – μια παγκόσμια επιδημία μολυσματικής νόσου

## Παραπομπές

Κατηγορία:Βιολογικοί κίνδυνοι
Κατηγορία:Επιδημίες
Κατηγορία:Επιδημιολογία
Κατηγορία:Ασθένειες
Κατηγορία:Πανδημίες
Κατηγορία:Παγκόσμια υγεία
Άγγελος Ατσαγιόλι του Κασάνο

O **Άγγελος**, ιταλ. Angelo Acciaioli di Cassano (απεβ. μετά το 1467) από την Οικογένεια Ατσαγιόλι ήταν βαρόνος του Κασάνο. Έγινε πρέσβης της Φλωρεντίας και πολιτικός.

## Βιογραφία
Ήταν εγγονός του Δονάτου Ατσαγιόλι, από τον οποίο κληρονόμησε τον τίτλο του βαρόνου του Κασάνο. Ωστόσο τα φέουδά του στο βασίλειο της Νάπολης κατασχέθηκαν το 1467. Η διπλωματική του σταδιοδρομία ξεκίνησε στη Νάπολη, όπου χρίστηκε ιππότης από την Ιωάννα Β΄ της Νάπολης το 1415. Έπειτα μετακόμισε στην πόλη των προγόνων του, τη Φλωρεντία, όπου επίσης χρίστηκε ιππότης και για την οποία υπηρέτησε ως πρεσβευτής στη Βενετία, Λούκα, Φερράρα, στον πάπα και αλλού.

Το 1448 και το 1454 εξελέγη σημαιοφόρος (gonfaloniere) της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας, αλλά η σταδιοδρομία του οπισθοχώρησε όταν, μαζί με τους Ντιοτισλάβι Νερόνι, Λούκα Πίττι και Νικολό Σοντερίνι, συνωμότησε εναντίον του Πέτρου Α΄ των Μεδίκων κυβερνήτη της Φλωρεντίας. Όταν το σχέδιο ανακαλύφθηκε, ο Άγγελος εξορίστηκε στη Μπαρλέττα (το 1466) και αργότερα του απαγορεύθηκε να επιστρέψει για όλη του τη ζωή. 

## Οικογένεια
Η κόρη του:
* Λαουντόμια, παντρεύτηκε τον Πιερφραντσέσκο των Μεδίκων τον *Πρεσβύτερο*, τραπεζίτη και διπλωμάτη (εξάδελφο του Πέτρου Β΄).

## Πηγές
* Tomas, Natalie R. (2003). The Medici Women: Gender and Power in Renaissance Florence. Aldershot: Ashgate. ISBN 0754607771.
* "Piero di Cosimo de' Medici". Encyclopædia Britannica Online. 2015. Retrieved 10 December 2015.
* Najemy, John M. (2006). A History of Florence 1200-1575. Chichester: Blackwell Publishing. ISBN 978-1405119542.

Κατηγορία:Οικογένεια Ατσαγιόλι
Μαρία του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ

Η **Μαρία** (γερμ. *Marie von Schwarzburg-Rudolstadt*, 29 Ιανουαρίου 1850 - 22 Απριλίου 1922) ήταν πριγκίπισσα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και με το γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

## Βιογραφία
Η *Μαρία Καρολίνα Αυγούστα* γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1850 στο Ράμπεν Στάινφελντ, και ήταν το πρώτο παιδί και η πρώτη κόρη του Αδόλφου του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και της Ματθίλδης του Σένμπουργκ-Βάλντενμπουργκ.

Στις 4 Ιουλίου 1868 παντρεύτηκε το Φρειδερίκο Φραγκίσκο Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν στο Ρούντολστατ. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
*την Ελισάβετ Αλεξανδρινή (1869 - 1955), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο Αύγουστο του Όλντενμπουργκ. Απέκτησαν 5 παιδιά.
*το *Φρειδερίκο Γουλιέλμο* Αδόλφο Γκύντερ (1871 - 1897).
*τον Αδόλφο Φρειδερίκο (1873 - 1969), παντρεύτηκε (1) την Βικτωρία Θεοδώρα του Ρόυς-Σλάιτς. Απέκτησαν 1 παιδί και (2) την Ελισάβετ του Στόλμπεργκ-Ρόσσλα. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*τον Ερρίκο (1876 - 1934), παντρεύτηκε την Βιλελμίνη της Ολλανδίας. Απέκτησαν 1 παιδί. Είχε επίσης δύο νόθα παιδιά από την ερωμένη του, Μάιν Λίαρ-Βέννεκερ.

Πέθανε στις 22 Απριλίου 1922 στη Χάγη σε ηλικία 72 ετών. Είναι θαμμένη στον Καθεδρικό Ναό του Σβερίν.

## Τίτλοι
*29 Ιανουαρίου 1850 – 4 Ιουλίου 1868: *Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία του Σβάρτσμπουρκ-Ρούντολστατ
*4 Ιουλίου 1868 – 15 Απριλίου 1883: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Μεγάλη Δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν
*15 Απριλίου 1883 – 21 Απριλίου 1892: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Μεγάλη Δούκισσα Μαρία του Μεκλεμβούργου-Σβερίν
*21 Απριλίου 1892 – 22 Απριλίου 1922: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Χήρα Μεγάλη Δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

## Παραπομπές


*thePeerage.com Marie Prinzessin von Schwarzburg-Rudolstadt

|-

Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
Άνθιμος Δ΄ Αθηνών

Ο **Άνθιμος Δ΄** (θάν. καλοκαίρι του 1676) υπήρξε ο διαπρεπέστερος ίσως Μητροπολίτης Αθηνών τον 17ο αιώνα. Ποίμανε την εκκλησία των Αθηνών από το 1665 μέχρι τον θάνατό του, και αναδείχθηκε ικανότατος ιεράρχης. Οι τότε ξένοι επισκέπτες των Αθηνών Βέλερ, Ράντολφ και Σπον συμφωνούν στο ότι ο Άνθιμος ήταν αξιοπρεπής και ενάρετος επίσκοπος, ο οποίος κατείχε πλούσια βιβλιοθήκη και συλλογή αρχαίων χειρογράφων. Μόνο ο Γκυγιέ κατηγορεί τον Άνθιμο, επειδή αντιδρούσε στον προσηλυτισμό που ασκούσε ο Φραγκισκανός μοναχός Σίμων.

Η παρουσία του Ανθίμου ζητήθηκε αρκετές φορές από Οικουμενικούς Πατριάρχες για την επίλυση σοβαρών εκκλησιαστικών θεμάτων: Το 1670 υπέγραψε πατριαρχικό σιγίλλιο, με το οποίο ανακηρυσσόταν ως σταυροπηγιακή η Μονή των Αγίων Αποστόλων Τζαταζουΐας. Επίσης συνυπέγραψε μαζί με άλλους ιεράρχες τον Ιανουάριο του 1672 την απάντηση του Πατριάρχη Διονυσίου Δ΄ προς τους Καλβινιστές θεολόγους («Προς τους Καλβινιστάς περί των δογμάτων της Ορθοδόξου Εκκλησίας»), που έχει μείνει ιστορική για την ακρίβεια της διατυπώσεώς της. Με πρόσκληση και πάλι του Πατριαρχείου βρέθηκε το 1675 στην Κωνσταντινούπολη και υπέγραψε την ομολογία πίστεως που είχε συντάξει ο Πατριάρχης Παρθένιος Δ΄.

## Πηγές
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 653

Κατηγορία:Μητροπολίτες Αθηνών
Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
Ελισάβετ Άννα της Πρωσίας

Η **Ελισάβετ Άννα** (γερμ. *Elisabeth Anne von Preußen*, 8 Φεβρουαρίου 1857 - 28 Αυγούστου 1895) του Οίκου των Χοεντσόλλερν ήταν πριγκίπισσα της Πρωσίας και μετέπειτα πριγκίπισσα του Ολδεμβούργου. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1857 στο Πότσδαμ, και ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Καρόλου της Πρωσίας και της Μαρίας Άννας του Άνχαλτ-Ντέσαου.

Στις 18 Φεβρουαρίου 1878 τελέστηκαν οι διπλοί γάμοι, της Ελισάβετ Άννας με το Φρειδερίκο Αύγουστο, Κληρονομικό Μέγα Δούκα του Ολδεμβούργου, και της εξαδέλφης της, Καρλόττας της Πρωσίας, με το Βερνάρδο της Σαξονίας-Μάινινγκεν στο Βερολίνο. 

Η Ελισάβετ Άννα και ο Φρειδερίκος Αύγουστος απέκτησαν δύο παιδιά:
*την Σοφία Καρλόττα (1879 - 1964), παντρεύτηκε τον (1) Άιτελ Φρειδερίκο της Πρωσίας. Δεν απέκτησαν παιδιά και (2) τον Χάραλντ φαν Χέιντεμαν. Δεν απέκτησαν παιδιά.
*την Μαργαρίτα (1881 - 1882).

Ήταν ανάδοχος της Πατρικίας του Κόννωτ, κόρη της αδελφής της Λουίζας Μαργαρίτας, Δούκισσας του Κόννωτ και Στράθερν.

Πέθανε στις 28 Αυγούστου 1895 στη Φούλντα σε ηλικία 38 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Γερτρούδης του Ολδεμβούργου. Το *Παλάτι Ελισάβετ-Άννα* ονομάσθηκε προς τιμήν της από τον σύζυγό της, ο οποίος του είχε κατασκευάσει πριν το θάνατό της.

## Πρόγονοι

## Τίτλοι
*8 Φεβρουαρίου 1857 - 18 Φεβρουαρίου 1878: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Ελισάβετ Άννα της Πρωσίας
*18 Φεβρουαρίου 1878 - 28 Αυγούστου 1895: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Κληρονομική Πριγκίπισσα του Ολδεμβούργου

## Παραπομπές


*

Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Πλέι-Οφ NBA 2020

Τα πλέι-οφ του NBA διεξάγονται κάθε χρόνο μετά την κανονική περίοδο για να καθοριστεί ο πρωταθλητής της σεζόν στο κορυφαίο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών των ΗΠΑ. Λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού η οποία προκάλεσε την μακρά διακοπή της κανονικής διάρκειας, τα πλέι οφ ξεκίνησαν στις 17 Αυγούστου 2020 και ολοκληρώθηκαν στις 12 Οκτωβρίου 2020.

## Τρόπος διεξαγωγής

Στα Πλέι Οφ προκρίθηκαν οι 8 πρώτες ομάδες από κάθε περιφέρεια του NBA (δυτική και ανατολική). Σε κάθε περιφέρεια, οι 8 ομάδες παίζουν μεταξύ τους σειρές αγώνων μέχρι εν τέλει να μείνει 1 ομάδα από κάθε περιφέρεια και αυτές οι 2 ομάδες θα αναμετρηθούν στου Τελικούς του NBA και ο νικητής θα κατακτήσει το πρωτάθλημα. Σε όλες τις σειρές αγώνων νικήτρια είναι η ομάδα που φτάνει τις 4 νίκες. Πλεονέκτημα έδρας έχει η ομάδα που είχε καλύτερο ρεκόρ στην κανονική διάρκεια όμως στα φετινά Playoffs υφίσταται μόνο στα χαρτιά καθώς όλοι οι αγώνες διεξάγονται κεκλεισμένων των θυρών σε γήπεδα στο Ορλάντο λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.

## Προκριθείσες ομάδες ανά περιφέρεια

### Ανατολική Περιφέρεια

### Δυτική Περιφέρεια

## Σειρές πλέι-οφ

## Πρώτος γύρος

### Ανατολική Περιφέρεια
Όλες οι ώρες είναι σε τοπική ώρα, δηλαδή στη ζώνη ώρας του Ορλάντο. Δίπλα στην ώρα αναγράφεται και η ζώνη ώρας. Με αστερίσκο είναι οι αγώνες που μπορεί να μην χρειαστεί να γίνουν.
#### (1) [[Μιλγουόκι Μπακς]] - (8) [[Ορλάντο Μάτζικ]]

#### (2) [[Τορόντο Ράπτορς]] - (7) [[Μπρούκλιν Νετς]]

#### (3) [[Μπόστον Σέλτικς]] - (6) [[Φιλαδέλφεια 76ερς]]

#### (4) [[Ιντιάνα Πέισερς]] - (5) [[Μαϊάμι Χιτ]]

### Δυτική Περιφέρεια

#### (1) [[Λος Άντζελες Λέικερς]] - (8) [[Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς]]

#### (2) [[Λος Άντζελες Κλίπερς]] - (7) [[Ντάλας Μάβερικς]]

#### (3) [[Ντένβερ Νάγκετς]] - (6) [[Γιούτα Τζαζ]]

#### (4) [[Χιούστον Ρόκετς]] - (5) [[Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ]]

## Δεύτερος γύρος

### Ανατολική Περιφέρεια

#### [[Μιλγουόκι Μπακς]] (1) - [[Μαϊάμι Χιτ]] (5)

#### [[Τορόντο Ράπτορς]] (2) - [[Μπόστον Σέλτικς]] (3)

### Δυτική Περιφέρεια

#### [[Λος Άντζελες Λέικερς]] (1) - [[Χιούστον Ρόκετς]] (4)

#### [[Λος Άντζελες Κλίπερς]] (2) - [[Ντένβερ Νάγκετς]] (3)

## Τελικοί Περιφέρειας

### Ανατολική Περιφέρεια

#### [[Μπόστον Σέλτικς]] (3) - [[Μαϊάμι Χιτ]] (5)

### Δυτική Περιφέρεια

#### [[Λος Άντζελες Λέικερς]] (1) - [[Ντένβερ Νάγκετς]] (3)

## Τελικοί NBA

### [[Λος Άντζελες Λέικερς]] (Δ1) - [[Μαϊάμι Χιτ]] (Α5)

## Δείτε επίσης
NBA 2019-20

## Παραπομπές


2019
Λαγός αντιλόπη

thumb|right|200px|Λαγός αντιλόπη
Ο **λαγός αντιλόπη** (επιστημονική ονομασία: Lepus alleni) είναι είδος του βορειοαμερικάνικου λαγού. Ζει στην νότια Αριζόνα και σε περιοχές του βορειοδυτικού Μεξικού. Εντός αυτής της περιοχής ζει σε ξηρές έρημες περιοχές. Ανήκει στην οικογένεια των Λεποριδών της τάξης των Λαγόμορφων. 

Οι αρσενικοί και θηλυκοί λαγοί αντιλόπη έχουν πανομοιότυπη εμφάνιση. Εμφανίζονται κατά κύριο λόγο στο λυκόφως και τη νύχτα, αν και μπορούν να εμφανιστούν και την ημέρα εφόσον υπάρχουν ευνοϊκές συνθήκες (πυκνή νεφοκάλυψη). Τρέφεται με κάκτους, φύλλα προσωπίδας και άλλη βλάστηση.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πανίδα των Ηνωμένων Πολιτειών
Κατηγορία:Πανίδα του Μεξικού
Κρύα Βρύση Κηρίνθου Εύβοιας

{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [
          23.465219,
          38.836569
        ]
      }
    }
  ]
}
Η **Κρύα Βρύση** ή **Κρυόβρυση** είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός, στην ανατολική ακτή της βόρειας Εύβοιας, νοτιότερα της παραλίας της Αγίας Άννας και βόρεια του Κυμασίου. Μαζί με την Κήρινθο και τη Ζωοδόχο Πηγή αποτελούν την τοπική κοινότητα που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Κηρέως του Δήμου Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας.

Ο οικισμός αποτελεί επίνειο της Κηρίνθου, επίκεντρο της τοπικής αγροτικής δραστηριότητας του ομώνυμου κάμπου, αλλά και πόλο έλξης παραθεριστών κατά τους θερινούς μήνες.

Στην ακτή της Κρύας Βρύσης εκβάλλει ο ποταμός Βούδουρος, που σχηματίζεται λίγα μόλις χιλιόμετρα δυτικά πιο πάνω, από την ένωση των δύο μεγαλύτερων ποταμών της Εύβοιας, Νηλέα και Κηρέα.

Ο οικισμός είναι γνωστός για το αρχαιολογικό του ενδιαφέρον αφού δίπλα στον Βούδουρο και νότια της παραλίας τοποθετείται ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Κηρίνθου.

Έχει πληθυσμό 34 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ευβοίας
Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας
Αρχοντία της Ζαχλουμίας

Η **Αρχοντία ή Αρχοντάτο της Ζαχλουμίας** ήταν διοικητική διαίρεση, κατώτερη από το Θέμα, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην σημερινή Σερβία. Διοικητής ήταν ο "Άρχοντας" ο οποίος στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν γηγενής, ντόπιος, αριστοκράτης.

Το αρχοντάτο δημιουργήθηκε μετά το 1018 και την ανακατάληψη της περιοχής από τους βυζαντινούς και τον Βασίλειο Β΄, ο οποίος αντί να δημιουργήσει Θέματα διατήρησε τα κρατίδια που κατέλαβε και τα ενέταξε στην αυτοκρατορία σαν *αρχοντάτα*. Γνωστός άρχοντας ήταν ο Λιούτοβιντ, μέχρι το 1043 η περιοχή είχε καταληφθεί από την Σερβική Αυτοκρατορία.

Το Αρχοντάτο καταλάμβανε την περιοχή από το Ραούσιον έως τον ποταμό Οροντίο , από εκεί έως την περιοχή των Παγανών και ορεινά στην περιοχή των Χρωβάτιων. Μεγαλύτερα χωριά, κάστρα κατοικούμενα, της Ζαχλουμίας ήταν το Σταγνόν, το Ισσλή, το Μοκισκρίκ, το Γαλουμαήνικ, και το Δορισκίκ . Στη Ζαχλουμία βρισκόταν το όρος Μπόσνα και ο ομώνυμος ποταμός, μάλιστα στο όρος βρίσκονταν δύο κάστρα , το Βόνα και το Χλούμ .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχοντάτα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Αρχονιτα της Ζαχλουμιας
Αρχοντια της Ζαχλουμιας
Κατηγορία:11ος αιώνας στη Σερβία
Κατηγορία:Βυζαντινή Σερβία
Αλεξάνδρα Βικτώρια του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Η **Αλεξάνδρα Βικτωρία** (γερμ. *Alexandra Viktoria von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg*, 21 Απριλίου 1887 - 15 Απριλίου 1957) του Οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ ήταν πριγκίπισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και με το γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Πρωσίας.

## Βιογραφία
Η *Αλεξάνδρα Βικτωρία Αυγούστα Λεοπολδίνη Καρλόττα Αμαλία Βιλελμίνη* γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1887 στο Γκρύνχολτς, και ήταν το δεύτερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Φερδινάνδου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Καρολίνας Ματθίλδης του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ.

Στις 22 Οκτωβρίου 1908 παντρεύτηκε τον Αύγουστο Γουλιέλμο της Πρωσίας στο Βασιλικό Παλάτι του Βερολίνου. Απέκτησαν ένα παιδί:
*τον Αλέξανδρο Φερδινάνδο (1912 - 1985), παντρεύτηκε την Άρμαγκαρντ Βάιγκαρτ. Απέκτησαν 1 παιδί.

Ο γάμος διοργανώθηκε από τον Αυτοκράτορα και την Αυτοκράτειρα, αλλά ήταν σχετικά ευτυχισμένος. Η Αλεξάνδρα ήταν αγαπημένη της πεθεράς της, ειδικά επειδή η αυτοκράτειρα ήταν επίσης η θεία της. Η πριγκίπισσα Καταρίνα Ραντζίβιου, σχολίασε:

 "*η Αλεξάνδρα έδειχνε πάντα πρόθυμη να ακούσει τη πεθερά της. Είναι ωραίο κορίτσι - δίκαιο, παχουλό, και ένας τέλειος τύπος της «Γερμανίδας νοικοκυράς» που είναι αγαπητό στις ψυχές των Γερμανών συγγραφέων [[Μυθιστόρημα|μυθιστορημάτων]]"*. 

Ένας άλλος σύγχρονος συγγραφέας έγραψε ότι ο γάμος ήταν ένας αγώνας αγάπης, και ότι η Αλεξάνδρα ήταν ένα «*γοητευτικά όμορφο και φωτεινό κορίτσι*». Μετά την πτώση της γερμανικής μοναρχίας το 1918, το ζευγάρι χώρισε στις 16 Μαρτίου 1920.

Στις 7 Ιανουαρίου 1922 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τον Άρνολτ Ρύμαν στο Γκρύνχολτς. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους και χώρισε το 1933.

Πέθανε στις 15 Απριλίου 1957 στη Λυόν σε ηλικία 69 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Λούισενλαντ στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

## Τίτλοι
*21 Απριλίου 1887 – 22 Οκτωβρίου 1908: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα Βικτωρία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
*22 Οκτωβρίου 1908 – 16 Μαρτίου 1920: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αύγουστου Γουλιέλμου της Πρωσίας
*16 Μαρτίου 1920 – 7 Ιανουαρίου 1922: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα Βικτωρία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
*7 Ιανουαρίου 1922 - 1933: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα Βικτωρία, Κα. Άρνολτ Ρύμαν
*1933 - 15 Απριλίου 1957: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα Βικτωρία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


*
*

Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Σύμβαση για την Ανανέωση των Κομορών

Η **Σύμβαση για την Ανανέωση των Κομορών** (  , CRC) είναι ένα πολιτικό κόμμα στις Κομόρες . 

## Ιστορία
Το CRC ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2002 από μέλη του Κινήματος για τον Σοσιαλισμό και τη Δημοκρατία, μια ομάδα που απελάθηκε από το Δημοκρατικό Μέτωπο .  Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 το κόμμα κέρδισε έξι από τις 18 εκλεγμένες έδρες, καθιστώντας το τη μοναδική αντιπολίτευση στη συμμαχία Στρατόπεδο των Αυτόνομων Νήσων. 

Το κόμμα κέρδισε δύο έδρες στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2015, με τους Αλί Μχατζί και Σαρίφ Μαουλανά. 

Στις βουλευτικές εκλογές του 2020 το κόμμα πέτυχε σαρωτική νίκη, κερδίζοντας συνολικά 20 έδρες από τις συνολικά 24 που αναδείχθηκαν με εκλογές.

## Παραπομπές


Συμβαση
Αρχοντία της Τερβουνίας

Η **Αρχοντία ή Αρχοντάτο της Τερβουνίας** ήταν διοικητική διαίρεση, κατώτερη από το Θέμα, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στη σημερινή Ερζεγοβίνη. Διοικητής ήταν ο "Άρχοντας" ο οποίος στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν γηγενής, ντόπιος, αριστοκράτης.

Το αρχοντάτο δημιουργήθηκε μετά το 1018 και την ανακατάληψη της περιοχής από τους βυζαντινούς και τον Βασίλειο Β΄, ο οποίος διατήρησε τα κρατίδια που κατέλαβε και τα ενέταξε στην αυτοκρατορία σαν *αρχοντάτα*. Μέχρι το 1043 η περιοχή είχε καταληφθεί από τη Σερβική Αυτοκρατορία.

Η αρχοντία περιελάμβανε δύο περιοχές, την Τερβουνία και την Καναλή, Τερβουνίτες και Καναλίτες οι κάτοικοι, επεκτείνεται από το Κάστρο Δεκατέρων που ήταν η έδρα του άρχοντα, μέχρι το Ραούσιον και στα ορεινά πλησιάζει τη Σερβία. Κατοικημένα χωριά, κάστρα, αναφέρονται την ίδια εποχή το Δεκατέρε, ο Όρμος, η Ρίσενα, το Λουκάβετε και η Ζετλίβη .

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχοντάτα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Αρχοντια της Τερβουνιας
Κατηγορία:11ος αιώνας στη Σερβία
Κατηγορία:Ιστορία της Ερζεγοβίνης
Συνέλευση της Ένωσης των Κομορών

Η μονοθάλαμη **Συνέλευση της [[Κομόρες|Ένωσης των Κομορών]]** είναι το νομοθετικό σώμα της χώρας και ιδρύθηκε το 2004. 

Ως Βουλή των Αντιπροσώπων συστάθηκε το 1961. Επανασυστάθηκε ως Εθνοσυνέλευση τον Ιούλιο του 1975. Την διαδέχθηκε η Ομοσπονδιακή Συνέλευση, η οποία μετονομάστηκε σε Συνέλευση της Ένωσης το 2004. Σήμερα απαρτίζεται από 33 μέλη.

## Πρόεδροι της Βουλής των Αντιπροσώπων

## Πρόεδροι της Συνέλευσης

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική των Κομορών
Κομορες
Συναγερμός για το Μάλι

Ο **Συναγερμός για το Μάλι** (γαλλικά: *Rassemblement pour le Mali)* είναι κεντροαριστερό σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στο Μάλι. Ιδρύθηκε το 2001 από τον Πρόεδρο Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, ο οποίος είναι και αρχηγός του κόμματος μέχρι σήμερα. Το κόμμα είναι πλήρες μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Το λογότυπο του κόμματος απεικονίζει τον άνθρωπο που υφαίνει σε έναν αργαλειό και η σημαία του κόμματος έχει κίτρινα και πράσινα χρώματα.
[αριστερά|μικρογραφία|Οπαδοί του [Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά|Κεϊτά στις προεδρικές εκλογές του 2007.]]

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτική του Μάλι
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Καμόλι

Το **Καμόλι** ή **Καμόγλι** (ιταλικά: *Camogli*, γενοβέζικα: *Camoggi*) είναι παραθαλάσσιος δήμος στη Λιγουρία, βόρεια Ιταλία. Βρίσκεται στην Ιταλική Ριβιέρα, περίπου 25 χιλιόμετρα ανατολικά από τη Γένοβα. Τον Ιανουάριο του 2020 είχε 5.163 κατοίκους.

Το Καμόλι είναι γνωστό για τους βαθμιδωτούς δρόμους και τη βοτσαλωτή παραλία στον όρμο της πόλης. Χαρακτηριστικά είναι τα σπίτια και μέγαρα της πόλης, βαμμένα με κόκκινα, κίτρινα ή καφέ χρώματα, ώστε να είναι καλύτερα ορατή από τη θάλασσα. Το Καμόλι είναι ακόμη και σήμερα αλιευτικό καταφύγιο. Το δεύτερο σαββατοκύριακο του Μαΐου κάθε χρόνο στη πόλη διοργανώνεται η Σάγκρα ντελ Πέσκε, ένα φεστιβάλ στο οποίο λαμβάνει χώρα του τηγάνισμα μεγάλου αριθμού ψαριών.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Βουλευτικές εκλογές του Καμερούν (2020)

**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Καμερούν στις 9 Φεβρουαρίου 2020, μαζί με τις δημοτικές εκλογές. Το Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού του Καμερούν διατήρησε την πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο, κερδίζοντας τις 139 από τις συνολικά 167 έδρες που αποφασίστηκαν την ημέρα των εκλογών.

## Εκλογικό σύστημα
Τα 180 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται σε 58 μονοεδρικές και πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες μα βάση τα διαμερίσματα. Στις μονοεδρικές περιφέρειες χρησιμοποιείται το πλειοψηφικό σύστημα. Στις πολυεδρικές περιφέρειες γίνεται χρήση ενός συστήματος με αναλογική αντιπροσώπευση με κλειστές λίστες, με βάση το οποίο ένα κόμμα που συγκεντρώνει άνω του 50% των ψήφων σε μία εκλογική περιφέρεια κερδίζει όλες τις έδρες, όμως αν ένα κόμμα δεν συγκεντρώσει περισσότερο από το 50% των ψήφων, το κόμμα με τις περισσότερες ψήφους κερδίζει δώρο τις μισές έδρες και οποιοδήποτε άλλο κόμμα που λαμβένει άνω του 5% των ψήφων συγκεντρώνει αναλογικό μερίδιο του υπόλοιπου μισού των εδρών, σύμφωνα με τη μέθοδο των μεγαλύτερων υπολοίπων και την ποσόστωση Χέαρ.

## Πλαίσιο
Η αρχική ημερομηνία για τη διενέργεια των εκλογών ήταν το 2018. Όμως, τον Ιούνιο του 2018 ο πρόεδρος Πολ Μπιγιά με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Γερουσίας ζήτησε να καθυστερήσει η διεξαγωγή των εκλογών ως τον Οκτώβριο του 2019. Στις 2 Ιουλίου 2019 το κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της παράτασης της θητείας του για 12 μήνες. Ενόψει της ημερομηνίας εκείνης τον επόμενο Ιούνιο, διέρρευσαν έγγραφα στα κοινωνικά δίκτυα που φέρονταν να δείχνουν τον πρόεδρο Μπιγιά να διαπραγματεύεται με τους αρχηγούς των κομμάτων της βουλής την περαιτέρω αναβολή των βουλευτικών εκλογών προκειμένου να συμπέσουν με τη διενέργεια των δημοτικών εκλογών, τον Φεβρουάριο του 2020. Η κρίση στην Αγγλόφωνη περιοχή της χώρας μονοπώλησε τη διαδικασία, με τους υποστηρικτές της Αμπαζονίας να ζητούν την αποχή από τις εκλογές. Τα βίαια επεισόδια που ακολούθησαν είχαν ως αποτέλεσμα τη χαμηλή προσέλευση στην Βορειοδυτική Περιοχή και στην Νοτιοδυτική Περιοχή, με τους αυτονομιστές να ισχυρίζονται ότι το 98% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων είχαν μποϊκοτάρει την ψηφοφορία.

## Αποτελέσματα
Στις 22 Μαρτίου 2020 διεξήχθησαν εκλογές σε 11 εκλογικές περιφέρειες όπου δεν είχαν διενεργηθεί τον Φεβρουάριο. Το Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού του Καμερούν κέρδισε και τις 13 έδρες.

## Παραπομπές


2020
Καμερουν