Καταλίν Πρεντόιου

Ο **Καταλίν Πρεντόιου** (*Cătălin Marian Predoiu* (, γενν. στις 27 Αυγούστου 1968) είναι Ρουμάνος πολιτικός και δικηγόρος, ο οποίος υπηρέτησε ως μεταβατικός πρωθυπουργός της Ρουμανίας από τις 6 Μαΐου 2025 έπειτα από την παραίτηση του Μαρσέλ Τσολάκου, έως τις 23 Ιουνίου 2025, έχοντας υπηρετήσει στην ίδια θέση και προηγουμένως, από τις 12 Ιουνίου έως τις 15 Ιουνίου 2023, έπειτα από την παραίτηση του Νικολάε Τσιούκα, και από τις 6 Φεβρουαρίου έως τις 9 Φεβρουαρίου 2012,  έπειτα από την παραίτηση του Εμίλ Μποκ.

Υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης συνολικά 3 φορές, τις περιόδους 2008-12, 2019-20 και 2021-23.

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Πρεντόιου αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου το 1991. Το 1994 ολοκλήρωσε ένα πρόγραμμα κατάρτισης στο εμπορικό δίκαιο στον Δικηγορικό Σύλλογο της Καν στη Γαλλία. Από το 2003 είναι μέλος του Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Βουκουρεστίου.

Μεταξύ 1994 και 2005 δίδαξε εμπορικό δίκαιο ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Βουκουρεστίου. Ο Πρεντόιου δημοσίευσε αρκετά άρθρα και μελέτες για το εμπορικό δίκαιο και έλαβε βραβείο από την Ρουμανική Ακαδημία ως συν-συγγραφέας νομικής πραγματείας. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του με αντικείμενο τις εμπορικές τράπεζες το 2004.

Ο Πρεντόιου ήταν συνεργάτης δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο *Zamfirescu, Racoți, Predoiu* (ZRP) μέχρι το 2008, όπου εργάστηκε ως νομικός σύμβουλος σε θέματα εμπορικού δικαίου και εταιρικής διακυβέρνησης. Το γραφείο του παρείχε νομικές υπηρεσίες στην Rompetrol, εταιρεία του φιλελεύθερου πολιτικού Ντίνου Πατρίτσιου, καθώς και στην αμερικανική εταιρεία Cross Lander κατά την αμφιλεγόμενη ιδιωτικοποίηση και πτώχευση του κατασκευαστή SUV ARO.

Ο Πρεντόιου ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της κρατικής Τράπεζας CEC μέχρι τον Μάρτιο του 2008, όταν παραιτήθηκε λόγω ασυμβιβάστου θέσης.

## Πολιτική καριέρα
Ο Πρεντόιου έγινε μέλος το 1991 της Εθνικής Φιλελεύθερης Νεολαίας (PNL-AT· διάσπαση του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος, υπό την ηγεσία των Ντίνου Πατρίτσιου και Καλίν Ποπέσκου-Ταριτσεάνου), ωστόσο αυτό το κόμμα διαλύθηκε το 1993.

Στις 29 Φεβρουαρίου 2008, σε μία κίνηση που εξέπληξε ακόμη και ηγετικά στελέχη του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος, ο πρωθυπουργός Ποπέσκου-Ταριτσεάνου τον πρότεινε για υπουργό Δικαιοσύνης, και η υποψηφιότητά του εγκρίθηκε από τον πρόεδρο Τραϊάν Μπασέσκου.

Ήταν υποψήφιος με το PNL για τη Βουλή των Αντιπροσώπων στο Μπουζάου, ωστόσο έλαβε μόλις 28,9% των ψήφων, χάνοντας από τον σοσιαλδημοκράτη Μαριάν Γκιβετσίου, ο οποίος συγκέντρωσε 46,6%.
Η θητεία του ως υπουργού Δικαιοσύνης παρατάθηκε στη νέα κυβέρνηση του Εμίλ Μποκ (από 22 Δεκεμβρίου 2008), η οποία απαρτιζόταν από μέλη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD) και του Δημοκρατικού Φιλελεύθερου Κόμματος (PDL). Αυτό προκάλεσε επικρίσεις από το κόμμα του, το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα (PNL), με αποτέλεσμα ο Πρεντόιου να αυτοαναστείλει τη συμμετοχή του σε αυτό. Δήλωσε ότι αποδέχτηκε το νέο διορισμό μόνο για να συνεχίσει το έργο του στο υπουργείο. Ήταν ο μόνος ανεξάρτητος υπουργός στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο Μποκ.

Στη δεύτερη κυβέρνηση Μποκ, ήταν ένας από τους τρεις ανεξάρτητους υπουργούς (μαζί με τους Μιχαήλ Ντουμίτρου και Τεοντόρ Μπακόνσκι) και το μοναδικό μέλος της κυβέρνησης Ταρισεάνου που διατηρήθηκε στη θέση του.

Τον Δεκέμβριο του 2009 διορίστηκε εκ νέου υπουργός Δικαιοσύνης και ήταν ο μόνος ανεξάρτητος υπουργός, αφού ο Ντουμίτρου αντικαταστάθηκε και ο Μπακόνσκι εντάχθηκε στο PDL. Αντικαταστάθηκε στη θέση του στις 8 Μαΐου 2012.

Τον Οκτώβριο του 2011 το Υπουργείο Δικαιοσύνης υπέγραψε σύμβαση ύψους 1,5 εκατ. λέι με την RVA Insolvency, εταιρεία στην οποία ο πεθερός του Πρεντόιου υπήρξε συνέταιρος. Σύμφωνα με το Υπουργείο, οι νόμοι περί σύγκρουσης συμφερόντων δεν ίσχυαν σε αυτή την περίπτωση επειδή η σύμβαση χρηματοδοτήθηκε από την Παγκόσμια Τράπεζα και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Το 2013 ο Πρεντόιου εντάχθηκε στο PDL, αναλαμβάνοντας καθήκοντα Α’ Αντιπροέδρου και "σκιώδης" πρωθυπουργός του κόμματος. Μετά τη συμμαχία μεταξύ PDL και PNL, ο υποψήφιος πρόεδρος του PNL Κλάους Γιοχάνις εξέφρασε την υποστήριξή του προς τον Πρεντόιου ως πρωθυπουργό.

Το 2014, μετά τη συγχώνευση PDL και PNL, έγινε Α’ Αντιπρόεδρος του PNL μέχρι το Ενοποιητικό Συνέδριο το καλοκαίρι του 2017. Στις ρουμανικές βουλευτικές εκλογές 2016, εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων στην Καλαράσι με τη λίστα του PNL. Τον Νοέμβριο του 2019, μετά την ανατροπή της κυβέρνησης της Βιόρικα Ντάντσιλα με ψήφο δυσπιστίας, διορίστηκε ξανά υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του ηγέτη του PNL Λούντοβικ Όρμπαν. Υπηρέτησε για ένα έτος μέχρι την παραίτηση του Όρμπαν μετά την ήττα στις βουλευτικές εκλογές του 2020 και το διορισμό του Φλορίν Κίτσου για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με τη USR-PLUS και την UDMR.

Στις 25 Νοεμβρίου 2021 διορίστηκε εκ νέου υπουργός Δικαιοσύνης στην εν ενεργεία κυβέρνηση Τσιούκα.

Στις 15 Ιουνίου 2023 διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Τσολάκου. Διατήρησε τη θέση του και μετά τον ανασχηματισμό που ακολούθησε τις βουλευτικές εκλογές του 2024.

Στις 6 Μαΐου 2025 διορίστηκε από τον υπηρεσιακό πρόεδρο Ιλίε Μπολόζαν ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι την ορκωμοσία νέας κυβέρνησης, μετά την παραίτηση του Μαρσέλ Τσολάκου έπειτα από τις ρουμανικές προεδρικές εκλογές 2025.

## Παραπομπές

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας