open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Πρωτογραφή

Η ιστορία της γραφής εντοπίζει την εξέλιξη της γλώσσας εκφράσεως με γράμματα ή άλλα σημάδια, καθώς και τις μελέτες και τις περιγραφές αυτών των εξελίξεων.

Στην ιστορία του τρόπου με τον οποίο τα συστήματα γραφής έχουν εξελιχθεί σε διαφορετικούς ανθρώπινους πολιτισμούς, προηγήθηκαν πιο ολοκληρωμένα συστήματα γραφής πρωτότυπα , συστήματα ιδεογραφικών ή πρώιμων μνημονικών συμβόλων. Η αληθινή γραφή , στην οποία το περιεχόμενο μιας γλωσσικής έκφρασης κωδικοποιείται έτσι ώστε ένας άλλος αναγνώστης να μπορεί να ανοικοδομήσει, με ένα δίκαιο βαθμό ακρίβειας, την ακριβή έκφραση που γράφτηκε κάτω, είναι μια μεταγενέστερη εξέλιξη. Διακρίνεται από την πρωτότυπη γραφή, η οποία συνήθως αποφεύγει να κωδικοποιεί γραμματικές λέξεις και επιγραφές, καθιστώντας πιο δύσκολη ή αδύνατη την αναδόμηση της ακριβούς έννοιας που επιδιώκει ο συγγραφέας, εκτός και αν είναι ήδη γνωστό ένα μεγάλο μέρος του πλαισίου. Μία από τις πρώτες μορφές γραπτής έκφρασης είναι σφηνοειδής .

Κατηγορία:Γραφή
Τζαμί του Σάχη

μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη του τζαμιού από την πλατεία Ναγκς-ε ΤζαχάνΤο **Τζαμί του Σάχι** (), επίσης γνωστό ως **Νέο Τζαμί Αμπάσι** (*Μαστζέντ-ε Τζαντίντ-ε Αμπάσι*), **Βασιλικό Τζαμί**, ή **Τζαμί του Ιμάμη** μετά την Ιρανική Επανάσταση είναι τζαμί στο Ισφαχάν του Ιράν. Βρίσκεται στη νότια πλευρά της πλατείας Ναγκς-ε Τζαχάν. Χτίστηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Σαφαβιδών, υπό τον Αμπάς Α΄ της Περσίας. 
Θεωρείται ως ένα από τα αριστουργήματα της περσικής αρχιτεκτονικής στην Ισλαμική εποχή. Το Βασιλικό Τζαμί έχει χαρακτηριστεί, μαζί με τη πλατεία Ναγκς-ε Τζαχάν, ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1611, και το μεγαλείο του οφείλεται κυρίως λόγω της ομορφιάς των επτάχρωμων μωσαϊκών και καλλιγραφικών επιγραφών από κεραμίδια.

Το τζαμί απεικονίζεται στο πίσω μέρος του τραπεζογραμματίου των 20.000 ιρανικών ριάλ.

## Παραπομπές


Σαχη
Κατηγορία:Ισφαχάν
Κριστόφ Ζοζέφ Μαρί Νταμπιρέ

Ο **Κριστόφ Ζοζέφ Μαρί Νταμπιρέ** (Christophe Joseph Marie Dabiré, 1948-) είναι πολιτικός από την Μπουρκίνα Φάσο ο οποίος σήμερα υπηρετεί ως πρωθυπουργός της χώρας του.  Διορίστηκε στη θέση του πρωθυπουργού από τον πρόεδρο Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ μετά την παραίτηση του Πολ Καμπά Τιεμπά  και της κυβέρνησής του.  Ο Νταμπιρέ εκπροσώπησε στο παρελθόν την Μπουρκίνα Φάσο στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση της Δυτικής Αφρικής και συνέχισε να υπηρετεί ως υπουργός υπό τον πρώην πρόεδρο Μπλεζ Κομπαορέ από το 1994 έως το 1996, ενώ ο Καμπορέ ήταν πρωθυπουργός. Στις 8 Δεκεμβρίου 2021, ο Πρόεδρος Roch Marc Christian Kaboré τερμάτισε τα καθήκοντα του Πρωθυπουργού του Christophe Marie Joseph Dabiré, συντάκτη μιας «επιστολής παραίτησης», καταλήγοντας αυτόματα σε αυτήν ολόκληρης της κυβέρνησης.

## Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου 1948 και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μπενίν (Τόγκο) και μετά στη Γαλλία στο Πανεπιστήμιο του Μπορντό και σε εκείνο της Λιλ.

Ο Νταμπιρέ υπηρέτησε επί προεδρίας του Τομά Σανκαρά ως διευθυντής Ερευνών και Έργων στο υπουργείο Οικονομίας και Χωροταξίας από το 1984 έως το 1988, όταν έγινε Γενικός Διευθυντής Συνεργασίας στο υπουργείο Οικονομίας και Χωροταξίας.  Κατείχε αυτή τη θέση μέχρι το 1992.

Το 1992, ο Νταμπιρέ διηύθυνε το υπουργείο Υγείας, μέχρι το 1997, όταν ήταν υπεύθυνος για το Τμήμα Δευτεροβάθμιας, Ανώτατης Εκπαίδευσης και Επιστημονικής Έρευνας της Μπουρκίνα Φάσο, θέση που θα διατηρούσε μέχρι το 2000.  Κατά το διάστημα αυτό, υπηρέτησε στην Εθνοσυνέλευση της Μπουρκίνα Φάσο ως μέλος του κόμματος Κογκρέσο για τη Δημοκρατία και την Πρόοδο.  Αφού επανεκλέχθηκε στην Εθνοσυνέλευση το 2002, ο Νταμπιρέ υπηρέτησε άλλη μια πενταετή θητεία η οποία έληξε το 2007.  Ορίστηκε στη θέση του πρωθυπουργού στις 21 Ιανουαρίου 2019 και ανέλαβε καθήκοντα τρεις ημέρες αργότερα.  Στις 10 Ιανουαρίου 2021, πέντε ημέρες μετά τον επαναδιορισμό του, ανακοίνωσε το σχηματισμό νέας κυβέρνησης, με ελάχιστες αλλαγές στο σχήμα, σε σχέση με την προηγούμενή του κυβέρνηση.

Στις 8 Δεκεμβρίου 2021 ο πρόεδρος Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ τερμάτισε τα καθήκοντα του πρωθυπουργού τοΝταμπιρέ, συντάκτη μιας «επιστολής παραίτησης», καταλήγοντας αυτόματα σε αυτήν ολόκληρης της κυβέρνησης.

## Παραπομπές


Νταμπιρε
Μετόχια

μικρογραφία|Χάρτης της Μετόχιας
Η **Μετόχια** (, ) ή **Ντουκαγίνι** (, προφέρεται [ˈrafʃi θα dukaˈɟinit])) είναι μεγάλη λεκάνη και το όνομα της περιοχής που καλύπτει το νοτιοδυτικό τμήμα του Κοσσυφοπεδίου. Η περιοχή καλύπτει το 35% (3.891 χλμ2) της συνολικής έκτασης του Κοσσυφοπεδίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της περιοχής είναι 700.577 κάτοικοι.

## Επαρχίες
Περιλαμβάνει τρεις από τις επτά επαρχίες του Κοσσυφοπεδίου:

## Σημειώσεις

* Το Κοσσυφοπέδιο αποτελεί αντικείμενο εδαφικής διαμάχης μεταξύ της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου και της Δημοκρατίας της Σερβίας. Η Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της στις 17 Φεβρουαρίου 2008, αλλά η Σερβία εξακολουθεί να την διεκδικεί ως μέρος της δικής της κυριαρχικής επικράτειας. Οι δύο κυβερνήσεις άρχισαν να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους το 2013, στο πλαίσιο της συμφωνίας των Βρυξελλών. Το Κοσσυφοπέδιο έχει λάβει επίσημη αναγνώριση ως ανεξάρτητο κράτος από 113 από τα 193 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Γεωγραφία του Κοσσυφοπεδίου
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σερβίας
Daphnella stiphra

Το ***Daphnella stiphra*** είναι ένα είδος θαλάσσιου σαλιγκαριού, ένα θαλάσσιο γαστερόποδο μαλάκιο της οικογένειας των Ραφιτομιδών (Raphitomidae).

## Περιγραφή
Το μήκος του κελύφους φτάνει τα 8,5mm, η διάμετρος του τα 4mm.

(Πρωτότυπη περιγραφή) Το κέλυφος είναι εύθραυστο, κοντό και έχει διπλά κωνικό σχήμα. Το καστανό πρωτόκογχο αποτελείται από 4½ σπείρες, έχει πυκνές γραμμώσεις με στίγματα ανάμεσα, και το υπόλοιπο έχει σχέδιο πλέγματος, σχηματιζόμενο από την διασταύρωση δύο ομάδων πυκνών πλάγιων γραμμώσεων. Οι τέσσερις σπείρες του σπειρώματος είναι κυρτές, κυρτωμένες λίγο πιο κάτω από το κέντρο τους, και οι ραφές (οι ενώσεις μεταξύ τους) είναι βαθειές. Η σπείρα σώματος είναι ογκώδης και μειώνεται σε μέγεθος πλησιάζοντας στη βάση. Το άνοιγμα είναι λοξό, ωοειδούς σχήματος. Το (σπασμένο) εξωτερικό χείλος είναι λεπτό και απλό. Το εσωτερικό χείλος παρουσιάζεται ως υαλώδους μορφής, ομαλή περιοχή. Ο στύλος είναι ευθύς και ελάχιστα κοίλος. Το σιφωνικό κανάλι είναι σύντομο και ανοιχτό. Η στρογγυλή και απλή κοιλότητά του βρίσκεται στο ράμμα.

Γλυπτική: Στο κοίλο διάστημα ακριβώς κάτω από το ράμμα βρίσκονται πολύ λεπτές πυκνές σπειροειδούς σχήματος γραμμές, οκτώ στην προτελευταία σπείρα, κάτω από ένα προεξέχον σπείρωμα, το οποίο οριοθετεί αυτή την περιοχή, υπάρχουν πιο απομακρυσμένες μεταξύ τους και πιο στενές γραμμές, δύο στην πρώτη σπείρα, τρείς στην δεύτερη, τέσσερις στην τρίτη, οκτώ στην τέταρτη, και περίπου σαράντα στην σπείρα σώματος.

Οι σπειροειδείς γραμμές που ακολουθούν την φορά του άξονα του κελύφους κοιλώνονται όσο προωθούνται προς το προεξέχον μέρος της σπείρας και κυρτώνονται από εκεί και προς τη ραφή, διατρέχουν την σπείρα σώματος πάνω από τη βάση ως την κοιλότητα του σιφωνικού καναλιού.

## Ενδημικότητα
Αυτό το θαλάσσιο είδος ενδημεί στην Αυστραλία και εμφανίζεται έξω από την Νότια Αυστραλία.

## Βιβλιογραφικές Αναφορές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Hedley, C. 1922. A revision of the Australian Turridae. Records of the Australian Museum 13(6): 213-359, pls 42-56 
* OBIS Indo-Pacific Molluscan Database, Daphnella stiphra Verco, 1909

Κατηγορία:Γαστερόποδα
Δροσερά (ναϊάδα)

Στην Ελληνική μυθολογία, η **Δροσερά** ( Αρχαία Ελληνικά: Δροσερῇ) ήταν ναϊάδα. Ήταν μία από τις τρεις προγόνους των Τυρίων, μαζί με την Αβαρβαρέα και την Καλλιρρόη. Αυτές οι νύμφες ενώθηκαν με τους γιους του εδάφους (αυτόχθονες) από τον θεό Έρωτα ο οποίος είχε εξοργιστεί για την αγνότητα τους. 

Μια μικρή αναφορά στην Δροσερά υπάρχει στα *[[Διονυσιακά]]* του Νόννου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ναϊάδες
Μνημείο για τα θύματα της σφαγής του Χοτζαλί (Βερολίνο)

250px|μικρογραφία|Μνημείο Χοτζαλί (Βερολίνο)
Το **μνημείο για τα θύματα της [[Σφαγή του Χοτζαλί|σφαγής του Χοτζαλί]]** βρίσκεται κοντά στη βιβλιοθήκη Γκότφριντ-Μπεν στο δημοτικό διαμέρισμα Στέγκλιτς-Τσέλεντορφ του Βερολίνου.

Το μνημείο αποτελείται από τρεις αφηρημένες χάλκινες φιγούρες, που συμβολίζουν τον πατέρα, τη μητέρα και το παιδί και υποδηλώνουν την ελπίδα για ένα ειρηνικό μέλλον των εθνών.

## Ιστορία
Μαζί με τους επιχειρηματίες του μνημείου Σαλχάμπ Μαμάντοφ, Ακίφ Ασγάροφ και Αλί Ιμπαντουλάγιεφ, ένας από τους συνιδρυτές του, είναι ένας ζωγράφος και γλύπτης από το Αζερμπαϊτζάν, ο Ιβραχίμ Αχραρ, ο οποίος ζει στη Γερμανία εδώ και 45 χρόνια.

Στην τελετή έναρξης που πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαΐου 2011, συμμετείχαν ο Νόρμπερτ Κοπ, επικεφαλής του δημοτικού διαμερίσματος του Στέγκλιτς-Τσέλεντορφ, ο Ανταλάτ Βαλίγεφ, ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού του Αζερμπαϊτζάν, εκπρόσωποι της διασποράς του Αζερμπαϊτζάν, επιστήμονες και προσωπικότητες του πολιτισμού από τις δύο χώρες..

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτισμός στο Βερολίνο
Άγιος Δημήτριος Καρδίτσας

Ο **Άγιος Δημήτριος** είναι πεδινό χωριό της Καρδίτσας σε υψόμετρο 130 μέτρων, το οποίο βρίσκεται προς τα βορειοανατολικά όρια του νομού με το νομό Τρικάλων. Είναι κτισμένο στις δυτικές όχθες του ποταμού Ενιπέα, ανάμεσα στα χωριά Βλοχός (ΒΔ.) και Πέτρινο (ΝΑ.). Απέχει 10 χλμ. Β.-ΒΑ. του Παλαμά και 32,5 χλμ. Β.-ΒΑ. της Καρδίτσας. Αναφέρεται επίσημα το 1883 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φύλλου που ανήκε στο νομό Τρικκάλων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παλαμά του δήμου Παλαμά και σύμφωνα με την Απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 103 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 12,794 χμ² (2011).
## Πληθυσμός

## Πηγές
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Παλαμά
Κοινό των Νησιωτών του Αιγαίου

Το **Κοινό των Νησιωτών του Αιγαίου ή Πολιτεία του Αιγαίου** ήταν μια ελληνική εθνική οργάνωση που σχηματίστηκε (στην αρχή μυστικά) περί το 1911-1912 στα Δωδεκάνησα, με σκοπό αρχικά την απελευθέρωση από τις ξένες Δυνάμεις (Οθωμανική Αυτοκρατορία, Ιταλία) και την ένωση με την Ελλάδα.
Οι πρώτες διεργασίες για την κατάληψη των νησιών από Ελληνικές δυνάμεις έγιναν επί κυβέρνησης Ελευθερίου Βενιζέλου και υπουργού εξωτερικών του Λάμπρου Κορομηλά. Αρμόδιος για τη "Δωδεκανησιακό Ζήτημα" ήταν ο Ίων Δραγούμης ο οποίος μυστικά οργάνωνε την κατάληψη της εξουσίας από Έλληνες. Τον Μάϊο του 1912 η Ιταλία κατέλαβε την Αστυπάλαια, τη Ρόδο, και άλλα νησιά της Δωδεκανήσου μετά από μικρή αντίσταση των Τούρκων. Αρχικά η Ιταλία φέρθηκε φιλικά προς τους Έλληνες κατοίκους των νησιών, οι οποίοι άρχισαν φανερά να εκδηλώνουν την επιθυμία τους για ένωση με την Ελλάδα. Τις πρώτες μέρες του Ιουνίου 1912 έγινε συγκέντρωση στην Ιερά Μονή της Πάτμου, όπου μεταφέρθηκαν σύνεδροι από τα νησιά με το ατμόπλοιο "Πατρίς". Επίσης είχαν έλθει πολιτικοί εκπρόσωποι από την Ελλάδα.

Την 4η Ιουνίου 1912 το Κοινό των Νησιωτών του Αιγαίου εξέδωσε έγγραφη διακήρυξη της "Αυτονομίας των απελευθερωθεισών Νήσων" την οποία ονόμασε "Πολιτεία του Αιγαίου". Όρισε ως σημαία την κυανή με λευκό σταυρό, και ως έμβλημα τον Άπόλλωνα Ήλιο. Υπέγραψαν οι πληρεξούσιοι: Κάσου Κ. Αρβανιτόπουλος, Ρόδου Γεώργιος Δρακίδης, Λέρου Ι. Αμπελάς, Καρπάθου Γ. Πρωτόπαπας, Σύμης Ν. Πετρίδης, Κώ Σ. Κογιόπουλος, Πάτμου Μ. Μ. Μαλανδράκης, Χάλκης Π. Ι. Πιπίνος, Τήλου ιερομόναχος Μακάριος, Καλύμνου Μ. Ολυμπίτης, Νισύρου Ν. Πετρίδης. Εκτυπώθηκαν επίσης γραμματόσημα με την κεφαλή του Απόλλωνος-Ηλίου, με πρότυπο από αρχαίο νόμισμα της Ρόδου, και την επιγραφή ΚΟΙΝΟΝ ΝΗΣΙΩΤΩΝ. Τα γραμματόσημα χρησιμοποιήθηκαν κυρίως στην Κάλυμνο, αλλά σε μικρή κλίμακα και αλλού. Στα νησιά είχαν συσταθεί «Λαϊκές Επιτροπές», και κέντρο των επιχειρήσεων ορίστηκε η Μητρόπολις της Ρόδου. Από την Ελλάδα στάλθηκαν στα νησιά όπλα, με το πρόσχημα ότι θα χρησιμοποιούνταν για άμυνα σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης.

Την διακήρυξη του Κοινού αρνήθηκε να παραλάβει ο Ιταλός στρατιωτικός διοικητής Ιωάννης Αμέλιο, ο οποίος διέταξε να οδηγηθούν στην Αστυνομία οι Θεμιστοκλής Σοφούλης και Σταύρος Λιάτης που συμμετείχαν στη συγκέντρωση στην Πάτμο. Αυτοί εξήγησαν ότι η διακήρυξη δεν είχε επαναστατικό χαρακτήρα και δεν στρεφόταν κατά της Ιταλίας, και αφέθηκαν ελεύθεροι. Η διακήρυξη έγινε όμως δεκτή από άλλες Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και δημοσιεύτηκε στον τύπο. Από τότε άλλαξε η συμπεριφορά των Ιταλικών αρχών στα Δωδεκάνησα, και εκδηλώθηκε η επιθυμία τους για μόνιμη κατοχή.

## Παραπομπές

## Πηγές
* Παπαχριστοδούλου Ι. Χριστόδουλος, "Ιστορία της Ρόδου", έκδοση 1994, σ. 534, 535.
* Περδίκης Δημήτριος, "Το Το Κοινόν των Νησιωτών. Μια άγνωστη Ιστορία στα Δωδεκάνησα" με πληροφορίες για την έκδοση των γραμματοσήμων.

Κατηγορία:Ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις
Κατηγορία:Ιστορία των Δωδεκανήσων
EastEnders

Η **EastEnders** είναι Βρετανική σαπουνόπερα που δημιουργήθηκε από την Τζούλια Σμιθ και τον Τόνι Χόλαντ. Μεταδίδεται αδιάκοπτα στο BBC One από τις 19 Φεβρουαρίου 1985. Ο τόπος της σειράς είναι η πλατεία Αλβέρτου στο Ανατολικό Λονδίνο, στη φανταστική περιοχή Γουόλφορντ. Το πρόγραμμα ακολουθεί τις ιστορίες των κατοίκων της περιοχής και των οικογενειών τους καθώς κάνουν την καθημερινή τους ζωή. Αρχικά υπήρχαν δύο τριαντάλεπτα επεισόδια ανά εβδομάδα, αργότερα έγιναν τρία και το μεταδίδεται κάθε καθημερινή εκτός Τετάρτης.

Εντός οκτώ μηνών από το ξεκίνημα του ανέβηκε στη κορυφή και καθιερώθηκε μεταξύ των κορυφαίων τηλεοπτικών προγραμμάτων στη Βρετανία. Το 2013, το μέσο μερίδιο τηλεθέασης για ένα επεισόδιο ήταν περίπου 30 τοις εκατό. Σήμερα, το EastEnders παραμένει ένα σημαντικό πρόγραμμα για την επιτυχία του BBC. Επίσης έχει ξεπεράσει θέματα ταμπού στο Βρετανικό πολιτισμό και την κοινωνική ζωή που προηγουμένως ήταν αθέατα στη βρετανική τηλεόραση.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Tsunade

μικρογραφία|Το σχέδιο που αναπαρίσταται στο πίσω μέρος της ζακέτας της Tsunade.

Η **Τσουνάντε** (**Tsunade**),(綱手) είναι ηρωίδα του παραδοσιακού ιαπωνικού παραμυθιού  "Jiraiya Gōketsu Monogatari" *(Η ιστορία του γενναιόδωρου Τζιράγια)*. 

Ωστόσο έγινε παγκοσμίως δημοφιλής ως ηρωίδα της σειράς μάνγκα και άνιμε,Naruto.  
Στο σύμπαν του Ναρούτο  χαρακτηρίζεται ως η σπουδαιότερη ιατρός στο κόσμo, που μπορεί να αναγνωρίσει τις παθήσεις με μια ματιά και να τις θεραπεύει,όταν οι άλλοι γιατροί θεωρούν αδύνατο να  τις θεραπεύσουν. 

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*The Gallant Jiraiya
Κατηγορία:Χαρακτήρες Naruto
Γκας Τζάσπερτ

Ο **Γκας Τζάσπερτ** (Augustus James Olysses  "Gus" Jaspert, γεννημένος το 1979)  είναι Βρετανός διπλωμάτης και υπηρέτησε ως Κυβερνήτης των Βρετανικών Παρθένων Νήσων από τις 22 Αυγούστου 2017 ως τις 23 Ιανουαρίου 2021.  

## Καριέρα και υπόβαθρο
Από το 2001 έως το 2007 ο Τζάσπερτ εργάστηκε στο Συμβούλιο της κομητείας του Σάρεϊ ως επικεφαλής διευθυντής για τις υπηρεσίες προστασίας παιδιών.  Στη συνέχεια πέρασε δύο χρόνια στο υπουργείο Οικονομικών της Βρετανίας και ήταν επί τριετία Προϊστάμενος της Υπηρεσίας κατά των Ναρκωτικών και του Αλκοόλ και Επικεφαλής της Αστυνομίας.  Από το 2012 έως το 2014 εργάστηκε στην οδό Downing Street 10 ως ιδιωτικός γραμματέας του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον . Έπειτα φοίτησε για έναν χρόνο στο Βασιλικό Κολέγιο Αμυντικών Σπουδών , έναν θεσμό που φροντίζει τους δημόσιους υπαλλήλους που «έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν σε υψηλότερες τάξεις ".   Στη συνέχεια, πέρασε δύο χρόνια ως διευθυντής Ασφάλειας και Πληροφοριών, στη γραμματεία Εθνικής Ασφάλειας, προτού διοριστεί  ως Κυβερνήτης των Βρετανικών Παρθένων Νησιών.  

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου με πτυχίο πρώτης τάξης στην Ιστορία και στα Γερμανικά το 2001 και το 2015 του απονεμήθηκε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διεθνή Ασφάλεια και Στρατηγική από το King's College του Λονδίνου.  

## Ο τυφώνας Ίρμα
Λίγο μετά την ορκωμοσία του ως κυβερνήτης οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι επλήγησαν από τον τυφώνα Ίρμα .  Ο Τζάσπερτ κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης 16 ημέρες μετά την ορκωμοσία του, και έγινε έτσι ο πρώτος κυβερνήτης των Βρετανικών Παρθένων Νήσων που άσκησε αυτήν την εξουσία σύμφωνα με το Σύνταγμα .  

## Παραπομπές


Τζασπερτ
Κυρακαλή Γρεβενών

Η **Κυρακαλή** είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Γρεβενών. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Γρεβενών, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια. Η απογραφή του 2021 κατέγραψε 109 κατοίκους στο χωριό. Η κοινότητα καλύπτει έκταση 9,277 χλμ2.

## Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού είναι η εξής:

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών
Match of the Day

Το **Match of the Day** είναι το κύριο ποδοσφαιρικό πρόγραμμα του BBC. Συνήθως, μεταδίδεται στο BBC One τα Σαββατόβραδα κατά τη διάρκεια της αγγλικής ποδοσφαιρικής σεζόν, δείχνοντας τα κύρια στιγμιότυπα της ανώτατης κατηγορίας του αγγλικού ποδοσφαίρου, της Πρέμιερ Λιγκ.

Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Ρενέ Κλεμάν

Ο **Ρενέ Κλεμάν** (γαλλικά: Rene Clement), (18 Μαρτίου 1913 – 17 Μαρτίου 1996), ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

## Βραβεύσεις
* 1946 : Διεθνές βραβείο κριτικής επιτροπής στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών - *Η μάχη των σιδηροδρόμων*
* 1949 : Βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ των Καννών - *[[The Walls of Malapaga]]*
* 1950 : Όσκαρ Καλύτερης Ξενογλώσσης Ταινίας - *The Walls of Malapaga*
* 1952 : Χρυσός Λέοντας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας - *[[Απαγορευμένα παιχνίδια]]*
* 1952 : Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας - *[[Απαγορευμένα παιχνίδια]]*
* 1952 : New York Film Critics Circle καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας - *Απαγορευμένα παιχνίδια*
* 1953 : Βραβείο BAFTA καλύτερης ταινίας- *Απαγορευμένα παιχνίδια*
* 1954 : Βραβείο κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών - *[[Monsieur Ripois]]* 
* 1956 : Χρυσός Λεοντας στο Φεστιβάλ Βενετίας -  *[[Gervaise]]*
* 1956 : Βραβείο BAFTA καλύτερης ταινίας - *Gervaise* 
## Φιλμογραφία
*Soigne ton gauche, 1936
*Paris la nuit, 1939
*Battle of the Rails, 1946
*Le Père tranquille, 1946
*Les Maudits, 1947
*The Walls of Malapaga, 1949
*Le Château de verre, 1950
*Απαγορευμένα παιχνίδια, 1952
*Monsieur Ripois, 1954
*Gervaise, 1956
*This Angry Age, 1958
*Γυμνοί στον ήλιο, 1960
*Quelle joie de vivre,1961
*Le Jour et l'Heure, 1963
*Ο τυχοδιώκτης του Μόντε Κάρλο, 1964
*Is Paris Burning, 1966
*Ο Ταξιδιώτης της Βροχής, 1969
*La Maison sous les arbres, 1971
*La Course du lièvre à travers les champs, 1972
*La Baby-Sitter, 1975

## Παραπομπές
 
## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Ο 

Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ισάντ Ρεμπράμπ

Ο **Ισάντ Ρεμπράμπ** (γεννημένος το 1944), είναι Αλγερινός δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, διευθύνων σύμβουλος της βιομηχανικής εταιρίας Cevital, της μεγαλύτερης ιδιωτικής εταιρείας της Αλγερίας, που δραστηριοποιείται στον τομέα του χάλυβα, των τροφίμων, της αγροτικής βιομηχανίας και των ηλεκτρονικών ειδών.

Σύμφωνα με την ιδιωτική εταιρεία χρηματοοικονομικού λογισμικού Bloomberg, ο Ρεμπράμπ είναι ο ένατος πλουσιότερος Αφρικανός, με εκτιμώμενη καθαρή θέση ύψους 4,31 δισ. δολαρίων, τον Ιούνιο του 2017.

Ο Ρεμπράμπ είναι παντρεμένος, με 5 παιδιά.

27 Μαΐου 2023, Μετά από δικαστική απόφαση, η δικαιοσύνη απαγορεύει στον Issad Rebrad οποιαδήποτε πρόθεση άσκησης εμπορίου.https://www.jeuneafrique.com/1448952/economie/en-algerie-la-justice-condamne-issad-rebrab-a-la-retraite-definitive/.

## Πρώιμη ζωή
Μετά την αποφοίτησή του από μια επαγγελματική σχολή, ο Ρεμπράμπ διδάχθηκε το λογιστικό και το εμπορικό δίκαιο. Σύντομα εγκατέλειψε τα μαθήματα και ξεκίνησε τη δική του εταιρεία λογιστικής.

## Καριέρα
Η βιομηχανική του καριέρα ξεκίνησε το 1971, όταν ένας από τους πελάτες του πρότεινε να αγοράσει μετοχές από μια μεταλλουργική κατασκευαστική εταιρεία. Πήρε το 20% των μετοχών της *Sotecom*. Μετά από αυτό, δημιούργησε άλλες εταιρείες στη χαλυβουργία: Την *Profilor* το 1975 και την *Metal Sider* το 1988.

Το 1995, οι κύριες εγκαταστάσεις του καταστράφηκαν από τρομοκρατική επίθεση. Αφού αναγνώρισε τους κινδύνους διαμονής, ο Ρεμπράμπ αποφάσισε να φύγει από την Αλγερία. Επέστρεψε το 1998 με την *Cevital*, τη μεγαλύτερη ομάδα γεωργικών επιχειρήσεων, η οποία αργότερα έγινε η μεγαλύτερη ιδιωτική αλγερινή εταιρεία. Η Cevital διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες μονάδες παραγωγής ζάχαρης στον κόσμο.

Το 2016, ο Ρεμπράμπ απέκτησε τον όμιλο μέσων ενημέρωσης *El Khabar*, για 45 εκατομμύρια δολάρια. Αυτή ήταν η δεύτερη επένδυσή του στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, δεδομένου ότι κατέχει ήδη την γαλλικό-αλγερινή εφημερίδα *Liberte*.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Επιχειρηματίες
Ντέλτσεβο

Το **Ντέλτσεβο** ( ) είναι μια μικρή πόλη στη  Βόρεια Μακεδονία. Στην πόλη βρίσκεται η έδρα του Δήμου Ντελτσέβου. Η πόλη πήρε την ονομασία της από τον επαναστάτη Γκότσε Ντέλτσεφ.

## Δημογραφία
Στο Ντέλτσεβο κατοικούν 11500 κάτοικοι.

## Γεωγραφία
Το Ντέλτσεβο βρίσκεται 164 χιλιόμετρα ανατολικά των Σκοπίων. 

## Ιστορία

Μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων η πόλη ήταν μια μικρή επαρχιακή πόλη ερειπωμένων σπιτιών και ένα μικρό αριθμό καταστημάτων βιοτεχνίας με στενά λασπώδη δρομάκια. Από το 1929 έως το 1941 η πόλη ήταν μέρος της Μπανόβινας του Βαρδάρη του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.

## Αδελφοποιήσεις
Το Ντέλτσεβο είναι αδελφοποιημένο με:
*  Μπλαγκόεβγκραντ, Βουλγαρία
*  Σιμιτλί, Βουλγαρία
*  Γιάγκοντινα, Σερβία
*  Βισσόροτ, Ουκρανία
*  Μπουρνόβας, Τουρκία
*  Ζιραρτούφ, Πολωνία
*  Φελσοζσόλκα, Ουγγαρία
*  Βαλεντί ντε Μούντε, Ρουμανία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* www.delcevo.gov.mk
* www.delcevo.com
*  Delcevo.cjb.net

Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας
Κατηγορία:Δήμος Ντελτσέβου
Κατηγορία:Ανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Πλάνο επικοινωνίας

Ένα από τα πρώτα βήματα στην διαχείριση έργων είναι η δημιουργία **Πλάνου επικοινωνίας**. Το πλάνο επικοινωνίας είναι απαραίτητο προκειμένου να δημιουργηθεί μια σωστή ομάδα η οποία θα πρέπει να επικοινωνεί. Για να επικοινωνεί θα πρέπει από την αρχή κιόλας του έργου να οριστεί ένα πλάνο επικοινωνίας μεταξύ των μελών.  Επίσης, θα δίνονται εξ αρχής οδηγίες για τον τρόπο με τον οποίο το πλάνο επικοινωνίας μπορεί να ενημερώνεται καθώς προχωρά το έργο.

Το πλάνο επικοινωνίας θα πρέπει να αποτελείται από τα εξής δομικά στοιχεία

# **Ποιοι**: Πρέπει να γίνει δημιουργία γραμμών επικοινωνίας (επίσημος και επίσημος σύνδεσμος) ανάμεσα σε άτομα, τμήματα, συνεργάτες κτλ. Επιπλέον, δεν έχει νόημα να ενημερώνονται όλα τα μέλη της ομάδας με πληροφορίες που δεν είναι απαραίτητες ή επιθυμητές.
#**Τι:** Ποιος είναι ο κατάλληλος όγκος πληροφορίας και το απαιτούμενο επίπεδο λεπτομέρειας για τον κάθε ενδιαφερόμενο του έργου.
#**Πως**: Πρέπει να οριστεί με ακρίβεια  ο τρόπος που θα είναι δομημένες οι πληροφορίες, το επίπεδο της αναμενόμενης λεπτομέρειας για τους τύπους επικοινωνίας και την ορολογία που αναμένεται να υπάρχει μέσα στις επικοινωνίες. Η δομή της πληροφορίας θα τεκμηριώνει από που θα προέρχονται οι πληροφορίες, ποιοι θα είναι αποδέκτες των πληροφοριών και σε ποια μορφή θα είναι αποδεκτές οι πληροφορίες.O τρόπος που θα είναι δομημένες οι πληροφορίες, το επίπεδο της αναμενόμενης λεπτομέρειας για τους τύπους επικοινωνίας και την ορολογία που αναμένεται να υπάρχει μέσα στις επικοινωνίες.
#**Πότε**: Xρονοδιαγράμματα για το πότε πρέπει να συμβαίνουν οι διάφοροι τύποι επικοινωνίας.  Κάποια επικοινωνία θα πρέπει να λαμβάνει χώρα σύμφωνα με ένα τακτικό χρονοδιάγραμμα ενώ κάποιες άλλες επικοινωνίες μπορεί να γίνουν με βάση τις συνθήκες που προκύπτουν στο έργο
#**έλεγχος εγγράφων**: Ποια έγγραφα θα πρέπει να ελέγχονται και σε ποιον να αποστέλλονται. 
#**Αποθήκευση:** που και πως θα αποθηκεύονται οι πληροφορίες που αρχειοθετούνται για αποθήκευση φύλαξη και επαναφορά. 
 
## Βιβλιογραφία
* Burke, R. (επιμέλεια Κ. Κηρυττόπουλος. Ε. Ρόκου), Διαχείριση έργου: Αρχές και τεχνικές. 1η έκδοση, Εκδόσεις Κριτική, 2014 
*Διαχείριση έργων πληροφορικής / Ευάγγελου Κιουντούζη. 
*Διαχείριση έργων πληροφορικής / Joseph Phillips ; απόδοση, Μαίρη Γκλαβά ; επιστημονική επιμέλεια Νικόλαος Δ. Κατσώνη

Κατηγορία:Διοίκηση και Διαχείριση Έργων
Διαλεκτολογία

Η **διαλεκτολογία** είναι η επιστημονική μελέτη διαλέκτου ή διαλέκτων, και είναι τομέας έρευνας της κοινωνιογλωσσολογίας. Μελετά τις παραλλαγές της γλώσσας με βάση κυρίως τη γεωγραφική κατανομή και τα συναφή χαρακτηριστικά τους. Η διαλεκτολογία αντιμετωπίζει ζητήματα όπως η απόκλιση δύο τοπικών διαλέκτων από έναν κοινό πρόγονο και σύγχρονες παραλλαγές τους.

Οι διαλεκτολόγοι ασχολούνται με γραμματικά, λεξικά και φωνολογικά χαρακτηριστικά που αντιστοιχούν σε γεωγραφικές περιοχές. Συνεπώς δεν ασχολούνται μόνο με πληθυσμούς που έχουν ζήσει σε ορισμένες περιοχές επί σειρά γενεών, αλλά και με ομάδες μεταναστών που φέρνουν τις γλώσσες τους σε νέες γεωγραφικές περιοχές.

Οι συνήθεις έννοιες που διερευνώνται στη διαλεκτολογία περιλαμβάνουν το ζήτημα της αμοιβαίας κατανόησης στον ορισμό των γλωσσών και των διαλέκτων, καταστάσεις διγλωσσίας, όπου χρησιμοποιούνται δύο διάλεκτοι για διαφορετικές λειτουργίες, ζητήματα διαλεκτικού συνεχούς, που περιλαμβάνουν μια σειρά μερικώς αμοιβαία κατανοητών διαλέκτων και το ζήτημα του πολυκεντρισμού, γλωσσών δηλαδή με αρκετές αλληλεπιδρώσες κωδικοποιημένες τυποποιημένες εκδόσεις, οι οποίες αντιστοιχούν συχνά σε διαφορετικές χώρες.

## Παραπομπές-σημειώσεις
Better Love (τραγούδι της Κατερίνας Ντούσκα)

Το **Better Love** είναι ένα τραγούδι από την Ελληνοκαναδή τραγουδίστρια Κατερίνα Ντούσκα. Το τραγούδι εκπροσώπησε την Ελλάδα στον . Κυκλοφόρησε στις 6 Μαρτίου 2019.

Το τραγούδι, στον μεγάλο τελικό, έλαβε την **21η θέση** στην *[[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision|Eurovision]]* με 74 βαθμούς.

## Charts

Έφτασε στην τέταρτη θέση στις αναπαραγώγές singles σε πλατφόρμες streaming, και στην δέκατη όγδοη θέση σε αναπαραγωγές σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς (airplay).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Κριστιάν Εντσαΐ

Ο **Κριστιάν Εντσαΐ** (*Christian Louis Ntsay*, γενν. στις 27 Μαρτίου 1961 στην Αντσιρανανά) είναι Μαλγάσιος πολιτικός, πρωθυπουργός από το 2018 έως τον Οκτώβριο του 2025. Διορίστηκε στις 6 Ιουνίου 2018 από τον πρόεδρο Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά έπειτα από την παραίτηση του Ολιβιέ Μαχαφαλί Σολοναντρασανά εξαιτίας των μαζικών διαδηλώσεων ανά τη χώρα. Ο Εντσαΐ θεωρείται τεχνοκράτης και έχει εργαστεί για τα Ηνωμένα Έθνη.

Μετά την παραίτηση του Αντρί Ραζοελίνα από την προεδρία, προκειμένου να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του 2023, σύμφωνα με το σύνταγμα, το συμβούλιο υπουργών με επικεφαλής τον Εντσαΐ προσωρινά άσκησε την προεδρία.

Μετά την επανεκλογή του Ραζοελίνα, ο Εντσαΐ επαναδιορίστηκε στην πρωθυπουργία στις 4 Ιανουαρίου 2024.

## Καριέρα
Η Radio Fréquence Plus Madagascar ιδρύθηκε από τον Ntsay και υπηρέτησε ως ο πρώτος της πρόεδρος από το 1992 έως το 2001. Ήταν ο γενικός διευθυντής της πετρελαϊκής εταιρείας SOLIMA στη Μαδαγασκάρη από το 1993 έως το 1997.

Από το 1998 έως το 2007 ήταν σύμβουλος για την Παγκόσμια Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Κέντρο Εμπορίου, το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών και το Ταμείο Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών. Ήταν υπουργός Τουρισμού από το 2002 έως το 2003 και εκπρόσωπος της Μαδαγασκάρης στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας από το 2008 έως τις 4 Ιουνίου 2018.

Ο πρωθυπουργός Ολιβιέ Μαχαφαλί Σολοναντρασανά παραιτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2018. Ο πρόεδρος Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά διόρισε τον Εντσαΐ για να αντικαταστήσει τον Σολοναντρασανά ως πρωθυπουργό. Ο Ntsay ήταν εν ενεργεία πρόεδρος επικεφαλής κυβέρνησης εθνικής ενότητας πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2023. 11 από τους 13 προεδρικούς υποψηφίους κατηγόρησαν τον Ntsay, ο οποίος ήταν ευθυγραμμισμένος με τον Αντρί Ραζοελίνα, ότι διενήργησε θεσμικό πραξικόπημα.

Ως αποτέλεσμα των εκτεταμένων διαδηλώσεων κατά των διακοπών νερού και ρεύματος τον Σεπτέμβριο του 2025, ο Ραζοελίνα ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση του Ntsay θα τερματιζόταν στις 29 Σεπτεμβρίου 2025. Ο Ραζοελίνα διατήρησε την κυβέρνηση του Ntsay σε υπηρεσιακό ρόλο μέχρι τον διορισμό ενός νέου πρωθυπουργού, για τον οποίο έδωσε προθεσμία τριών ημερών για την επιλογή.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Μαδαγασκάρης
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μαδαγασκάρης
Μεταμόρφωση (μυθοπλασία)

[thumb|right|Γερμανική ξυλογραφία του 1722 ενός [Λυκάνθρωπος|λυκανθρώπου να μεταμορφώνεται]]

Στη μυθολογία, τη λαογραφία και τη φαντασία, η **μεταμόρφωση** (ή **αλλαγή μορφής**) είναι η ικανότητα ενός όντος ή πλάσματος να μεταμορφώσει τη φυσική του μορφή ή σχήμα. Αυτό επιτυγχάνεται συνήθως μέσω έμφυτης ικανότητας του μυθολογικού πλάσματος, μέσω θείας παρέμβασης ή μέσω χρήσης μαγείας. Η ιδέα της μεταμόρφωσης είναι παρούσα στις παλαιότερες μορφές του τοτεμισμού και του σαμανισμού, καθώς και στην παλαιότερη σωζόμενη λογοτεχνία και επική ποίηση, συμπεριλαμβανομένων έργων όπως το *[[Έπος του Γκιλγκαμές]]* και η Ιλιάδα, όπου η μεταμόρφωση συνήθως προκαλείται από την πράξη μιας θεότητας.

Η ιδέα εξακολουθούσε να υπάρχει κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, όπου αυτός που προκαλεί τη μεταμόρφωση είναι συνήθως μάγος ή μάγισσα, και εξακολουθεί να υπάρχει και στη σύγχρονη εποχή. Παραμένει μια κοινή αλληγορία στη σύγχρονη φαντασία, τη παιδική λογοτεχνία και τα έργα λαϊκής κουλτούρας. Η πιο συνηθισμένη μορφή μύθων των μεταμορφώσεων είναι αυτή της θηριανθρωπίας, η οποία είναι η μεταμόρφωση ενός ανθρώπου σε ένα ζώο (δηλαδή λυκάνθρωποι ή βρυκόλακες) ή αντιστρόφως, ενός ζώου σε μορφή ανθρώπου. Οι θρύλοι δέχονται τις μεταμορφώσεις από, ανθρώπους για παράδειγμα, σε φυτά και αντικείμενα και την ανάληψη μιας άλλης ανθρώπινης φυσιογνωμίας (π.χ. από ωραίος σε άσχημος).

Κατηγορία:Μυθολογικές δυνάμεις
Κατηγορία:Θέματα επιστημονικής φαντασίας
Ναός του Διός του Στάτορος (8ος αιώνας π.Χ.)

O **Ναός του Διός του Στάτορος** (λατινικά: *Ιovis* ή *Ιuppiter stator*, ο θεός Γιούπιτερ -αντίστοιχος του Δία των Ελλήνων- που σταματά την οπισθοχώρηση και την ήττα), ήταν ένα ιερό στην πλαγιά του Καπιτωλίνου λόφου. Κατά τον Ρωμαϊκό μύθο τον ίδρυσε ο Ρωμύλος έπειτα από υπόσχεσή του κατά τη μάχη μεταξύ του Ρωμαϊκού στρατού και αυτού των Σαβίνων.

## Ο θρύλος
Όταν οι Ρωμαίοι άρπαξαν τις γυναίκες των Σαβίνων, δόθηκε η μάχη του Λάκους Κούρτιους στην περιοχή της Αγοράς μεταξύ του Ρωμύλου και του Τάτιου βασιλιά των Σαβίνων. Οι Ρωμαίοι είχαν πιεστεί να αποσυρθούν ανηφορικά της Ιεράς Οδού. Όμως στην Πόρτα Μουγκόνια ο Ρωμύλος προσευχήθηκε στον Γιούπιτερ και υποσχέθηκε σε αυτόν έναν ναό, αν απέκρουε την επέλαση των Σαβίνων. Οι Ρωμαίοι ανασυντάχθηκαν και κράτησαν το έδαφός τους, σταματώντας την ήττα.

Στο σημείο αυτό ο Ρωμύλος ίδρυσε τον ναό, μάλλον κοντά ή μόλις έξω από την Πόρτα. Το ιερό πιθανό να μην ήταν aedes (ναός), αλλά βωμός μόνο, περίκλειστος από χαμηλό τοίχο ή φράχτη.

Το 204 π.Χ. ο Μάρκος Ατίλιος Ρέγκουλος έδωσε μία όμοια υπόσχεση, όταν οι Ρωμαίοι έχαναν τη μάχη εναντίον των Σαμνιτών· αξιοθαύμαστα στράφηκαν πίσω, αναδιοργανώθηκαν και έμειναν στη θέση τους έναντι του εχθρού.

Στις 8 Νοεμβρίου 63 π.Χ. η Σύγκλητος συνήλθε εδώ για να ακούσει τον Κικέρωνα να εκφωνεί λόγο εναντίον του Κατιλίνα, τον πρώτο (in Catilinam Prima in Senatu Habita) από τους τέσσερις "λόγους κατά του Κατιλίνα".

## Θέση του κτηρίου
Η θέση της Πόρτας δεν είναι γνωστή, έτσι η θέση του ναού δεν είναι βέβαιη. Οι γραπτές πηγές δίνουν μερικές ενδείξεις: κοντά ή μόλις έξω από την Πόρτα, στο υψηλότερο σημείο της Ιεράς Οδού ή στον Παλατίνο λόφο, τη θέση δηλ. που ήταν η Ρώμη την εποχή του Ρωμύλου. Ο Τίτος Λίβιος αναφέρει, ότι ο ναός ήταν κοντά στο βασιλικό ανάκτορο, όταν απεβίωσε ο Λούκιος Ταρκύνιος Πρίσκος 5ος βασιλιάς της Ρώμης, κοντά στη Νέα Οδό (Nova Via) και πως η βασίλισσα Τανακουίλ απηύθυνε χαιρετισμό στον λαό από το παράθυρο του ανακτόρου.

Πολλοί συμφωνούν στη θέση πίσω από την Αψίδα του Τίτου στη βόρεια πλαγιά του Παλατίνου λόφου. Όταν το 1827 κατέρρευσε ένας μεσαιωνικός πύργος, εμφανίστηκαν τα ερείπια ενός αρχαίου κτηρίου· αυτά συνήθως ταυτίζονται με τα θεμέλια του ναού.

Ο Ιταλός αρχαιολόγος Φιλίππο Κοαρέλλι τον τοποθετεί πλησιέστερα στην Αγορά, μεταξύ του ναού του Αντωνίνου και της Φαυστίνας και της Βασιλικής του Μαξεντίου, όπου στέκεται ο Ναός του Ρωμύλου. Το επιχείρημά του στηρίζεται στη θέση της Ιεράς Οδού πριν την οικοδόμηση της Βασιλικής του Μαξεντίου, στα όρια των αρχαίων διοικητικών περιοχών της πόλης που μας είναι γνωστά και στις γραπτές πηγές που αναφέρουν τα μνημεία κάθε περιοχής. Η τοποθεσία κοντά στην Αψίδα του Τίτου δεν ταιριάζει, καθώς είναι σε άλλη διοικητική περιοχή και όχι στη σωστή θέση σχετικά με τα άλλα κτήρια, που αναφέρουν οι αρχαίοι συγγραφείς· όμως ο ναός του Ρωμύλου στην Ιερά Οδό ταιριάζει πλήρως.

## Πηγές
* Titus Livy, Ab urbe condita, 1.41

Στατορος
Διος
Φραντσέσκο Φράντσα

Ο **Φραντσέσκο Φράντσα** (ιταλ.:Francesco Francia) (1447 - 5 Ιανουαρίου 1517), το πραγματικό του όνομα ήταν **Φραντσέσκο Ραϊμπολίνι **(Francesco Raibolini), ήταν Ιταλός ζωγράφος, χρυσοχόος και κατασκευαστής μεταλλίων από τη Μπολόνια, ο οποίος υπήρξε και διευθυντής του νομισματοκοπείου της πόλης. 

Εκπαιδεύτηκε ενδεχομένως από τον Μάρκο Τσόππο (Marco Zoppo) και αναφέρεται για πρώτη φορά ως ζωγράφος το 1486. Η παλαιότερη γνωστή εργασία του είναι η *Felicini Madonna*, η οποία υπογράφεται και χρονολογείται από το 1494. Συνεργάστηκε με τον Λορέντσο Κόστα (Lorenzo Costa) και επηρεάστηκε από το στυλ του Έρκολε ντε' Ρομπέρτι (Ercole de' Roberti) και του Κόστα, μέχρι το 1506, όταν και ο Φράντσα έγινε αυλικός ζωγράφος στη Μάντοβα, επηρεαζόμενος περισσότερο από τους Περουτζίνο και Ραφαήλ. Ο ίδιος εκπαίδευσε τον Μαρκαντόνιο Ραϊμόντι, τον Λουντοβίκο Μαρμίττα (Ludovico Marmitta)  και αρκετούς άλλους καλλιτέχνες. Εφάρμοσε την τεχνική του νιέλλο στην οποία ο Ραϊμόντι, σύμφωνα με τον Βαζάρι, σύντομα ξεπέρασε τον δάσκαλό του. Η *[[Αγία Καικιλία]]* του Ραφαήλ υποτίθεται ότι δημιούργησε ένα τέτοιο συναίσθημα κατωτερότητας στον Φράντσα που τον οδήγησε να πεθάνει από κατάθλιψη. Ωστόσο, καθώς η φιλία του με τον Ραφαήλ είναι πλέον γνωστή, αυτή η ιστορία έχει κριθεί αναξιόπιστη.

Πέθανε στη Μπολόνια. Οι γιοι του Τζάκομο Φράντσα και Τζούλιο Φράντσα ήταν επίσης καλλιτέχνες. Μεταξύ των έργων του είναι *Η Βάπτιση* στη Λισαβόνα. 

## Πηγές και βιβλιογραφία
*Giorgio Vasari: *Le vite dei più eccellenti architetti, pittori et scultori italiani*, Φλωρεντία 1568
*George C. Williamson: Francesco Raibolini, called Francia, Λονδίνο 1901
*Giuseppe Piazzi: *Le Opere di Francesco Raibolini, detto il Francia, orefice e pittore*. Azzoguidi, Μπολόνια 1925
*Emilio Negro, Nicosetta Roio: *Francesco Francia e la sua scuola. Artioli Editore*, Μόντενα 1998, ISBN 8877920572
*Sally Hickson: "Giovanni Francesco Zaninello of Ferrara and the portrait of Isabella d'Este by Francesco Francia", *Renaissance Studies* Vol. 23 No. 3 (2009), σ. 288–310

## Παραπομπές

Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 15ου αιώνα
Κατηγορία:Χρυσοχόοι
Κατηγορία:Ιταλοί χαράκτες
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι του 16ου αιώνα
Ελεονώρα της Σικελίας

Η **Ελεονώρα της Σικελίας** (1325 - 1375) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν βασίλισσα της Αραγωνίας ως τρίτη σύζυγος του Πέτρου Δ΄ της Αραγωνίας (1349 - 1375). Η Ελεονώρα της Σικελίας ήταν δεύτερη κόρη και παιδί του Πέτρου Β΄ της Σικελίας και της Ελισάβετ της Καρινθίας, κόρης του , οι γονείς της απέκτησαν οκτώ παιδιά από τα οποία επέζησαν τα έξι. 

## Βασίλισσα της Αραγωνίας
Παντρεύτηκε στην Βαλένθια τον βασιλιά της Αραγωνίας Πέτρο Δ΄ (27 Αυγούστου 1349) με τον όρο να απαρνηθεί όλα τα δικαιώματα του στο Στέμμα της Σικελίας. 
Ο Πέτρος Δ΄ είχε παντρευτεί άλλες δυο φορές, είχε αποκτήσει δυο κόρες την Κωνσταντία της Αραγωνίας και την Ιωάννα της Αραγωνίας, κόμισσα του Αμπούριας αλλά κανέναν γιο. Η Ελεονώρα έγινε ισχυρότατη στην Αραγωνέζικη αυλή και αντικατέστησε τον κύριο βασιλικό σύμβουλο Μπερνάρντο ντε Καμπρέρα. Ο αδελφός της Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας παντρεύτηκε την θετή της κόρη Κωνσταντία της Αραγωνίας και είχαν αποκτήσει μόνο μια κόρη την Μαρία της Σικελίας. Ο Φρειδερίκος Γ΄ πρότεινε στον πεθερό του Πέτρο Δ΄ και στην τρίτη του σύζυγο να τους δώσει τα δυο Ελληνικά δουκάτα το Δουκάτο των Αθηνών και το Δουκάτο Νέων Πατρών με αντάλλαγμα στρατιωτική βοήθεια, εκείνοι το αρνήθηκαν.

## Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Πέτρο Δ΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Αραγωνίας απέκτησε:
* Ιωάννης Α΄ 1350-1396, βασιλιάς της Αραγωνίας, διαδέχθηκε τον πατέρα του.
* Μαρτίνος 1356-1410, βασιλιάς της Αραγωνίας & Σικελίας, διαδέχθηκε τον αδελφό του Ιωάννη Α΄ στην Αραγωνία και τον γιο του Μαρτίνο Α΄ στη Σικελία.
** Μαρτίνος Α΄ 1375-1409, βασιλιάς της Σικελίας.
* Ελεονώρα 1358-1382, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Καστίλης. Ο δευτερότοκος γιος τους 
** Φερδινάνδος Α΄ 1380-1416, θα κληρονομήσει τον θείο του Μαρτίνο στο θρόνο, έτσι το στέμμα της Αραγωνίας θα περάσει από τον Οίκο της Βαρκελώνης στον Οίκο της Τραστάμαρα. 
* Αλφόνσος 1362-1364, απεβ. 2 ετών.

Ο μεγαλύτερος γιος της Ιωάννης Α΄ παντρεύτηκε την Μάρθα του Αρμανιάκ μια ήρεμη και διαλλακτική γυναίκα, η Ελεονώρα της συμπεριφερόταν σαν να ήταν κόρη της. Την περίοδο που ζούσε στην Κομητεία της Ενπούριες η Ελεονώρα πήρε στην συνοδεία της την Σίβυλλα του Φορτιά μελλοντική τέταρτη σύζυγο του Πέτρου Δ΄, αυτό της δημιούργησε φωτεινό μέλλον. Η Ελεονώρα της Σικελίας πέθανε στην Λιέιδα (20 Απριλίου 1375) αφήνοντας στον Πέτρο Δ΄ άλλα τρία παιδιά. Ο σύζυγος της παντρεύτηκε σε τέταρτο γάμο την Σίβυλλα του Φορτιά που ήταν περισσότερο από 30 χρόνια μικρότερη του, το γεγονός ήταν σκάνδαλο και προκάλεσε σκληρές αντιδράσεις αφού η Σιβύλλα συγκρούστηκε και με τα παιδιά της Ελεονώρας.

### Πρόγονοι


## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Σικελία
*Βασιλείς της Αραγωνίας

Κατηγορία:Οίκος της Αραγωνίας
Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας
Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης
Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας
Έστερ Ουίλιαμς

Η **Έστερ Ουίλιαμς** (Αγγλικά: **Esther Jane Williams**, Ίγκλγουντ, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 8 Αυγούστου 1921 – Μπέβερλι Χιλς, 6 Ιουνίου 2013) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός και αθλήτρια της κολύμβησης.

## Καριέρα
Κατά τη διάρκεια της εφηβείας της συμμετείχε σε διάφορους αγώνες κολύμβησης με τα χρώματα του συλλόγου του Λος Άντζελες, κερδίζοντας αρκετά τρόπαια. Καθώς η Ολυμπιάδα του 1940 όπου επρόκειτο να λάβει μέρος ακυρώθηκε λόγω του Β’ Π.Π. στράφηκε ξαφνικά στην υποκριτική, παίρνοντας το ρόλο που είχε προηγουμένως η Έλινορ Χολμ, στο σόου του Μπίλι Ρόουζ. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Σαν Φρανσίσκο προπονήθηκε μαζί με τον ολυμπιονίκη της κολύμβησης και ηθοποιό που ενσάρκωνε στον κινηματογράφο το ρόλο του Ταρζάν, Τζόνι Βαϊσμίλερ. Γρήγορα η παρουσία της κέντρισε το ενδιαφέρον της εταιρείας Metro-Goldwyn-Mayer και έτσι της προτάθηκε να πρωταγωνιστήσει σε μία σειρά παραγωγών που ονομάσθηκαν «μιούζικαλ του νερού» («aquamusicals»), κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1940 και του 1950, πρόταση την οποία αποδέχθηκε, συνδυάζοντας υποκριτική, χορό, κολύμβηση και καταδύσεις.
[thumb|left|Η Έστερ Ουίλιαμς στο [τρέιλερ της ταινίας *Δημόσιος πειρασμός* (*Million Dollar Mermaid*) του 1952]]

Από το 1945 έως το 1949, η Ουίλιαμς είχε τουλάχιστον ένα έργο με την ίδια πρωταγωνίστρια, μεταξύ των 20 κορυφαίων κάθε έτους. Το 1952 ερμήνευσε έναν αυτοβιογραφικό ρόλο (της Αυστραλής σταρ Ανέτ Κέλερμαν) στην ταινία *Δημόσιος πειρασμός* (*Million Dollar Mermaid*) της εταιρείας MGM. Η Ουίλιαμς υπήρξε, ακόμη, μία επιτυχημένη επιχειρηματίας, στο χώρο του εμπορίου και της εστίασης, διευθύνοντας μία σειρά εστιατορίων που ήταν γνωστή ως «Trails». Μετά το 1963 αποσύρθηκε από τον χώρο του θεάματος. Στην Ολυμπιάδα του 1984 στο Λος Άντζελες, η Ουίλιαμς ήταν σχολιαστής στο άθλημα της συγχρονισμένης κολύμβησης. Για την προσφορά της, τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στην προώθηση της κολύμβησης στην κοινή γνώμη, έχει αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία
* 
* 
* 
* 

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 
* Esther Williams Swimming Pools website
* Photographs of Esther Williams
* ''The Golden Years''
* Vaudeville theater named in honor of Esther Williams

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί αυτοβιογράφοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κολυμβητές
Γαλάτεια Αμαξοπούλου

Η **Γαλάτεια Αμαξοπούλου** (Τουάπε, ΕΣΣΔ, 1921 - ;) είναι Ελληνίδα μουσικός, καλλιτέχνης του Λυρικού Θεάτρου. Πραγματοποίησε μουσικές σπουδές στο Ωδείο Αθηνών και στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης. Διακρίθηκε, ήδη από τα χρόνια της κατοχής σε αξιόλογο μέλος χορωδίας και εν-συνεχεία, εξελίχθηκε σε μονωδό για οπερέτα και υψίφωνο . Κατά τη διάρκεια της χούντας διώχθηκε για τις πολιτικές της πεποιθήσεις. Στο αρχείο της ΕΡΤ σώζονται πολλές ερμηνείες της.

## Πηγές
* Εθνική Λυρική Σκηνή: Γαλάτεια Αμαξοπούλου Ανακτήθηκε στις 19/2/2019

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ερμάνουβις

[thumb|Άγαλμα του Ερμανούβιδος, λευκό μάρμαρο, 1ος-2ος αιώνας μ.Χ. ([Μουσεία Βατικανού)]]
Στην κλασσική μυθολογία ο **Ερμάνουβις** ήταν θεός που συνδύαζε τον Ερμή (ελληνική μυθολογία) με τον Άνουβι (αιγυπτιακή μυθολογία). Είναι ο γιος του Σετ και της Νέφθυδος.

Οι παρόμοιες αρμοδιότητες του Ερμή και του Άνουβι (ήταν και οι δύο ψυχοπομποί) οδήγησαν στον θεό Ερμάνουβι. Ήταν δημοφιλής κατά την περίοδο της ρωμαϊκής κυριαρχίας επί της Αιγύπτου. Εμφανίζεται να έχει ανθρώπινο σώμα και κεφάλι τσακαλιού, με το ιερό κηρύκειο που ανήκε στον Έλληνα θεό Ερμή, αντιπροσώπευε την αιγυπτιακή ιεροσύνη. Ασχολήθηκε με τη διερεύνηση της αλήθειας.

Το θεϊκό όνομα Ἑρμανοῦβις είναι γνωστό από μικρό αριθμό επιγραφικών και λογοτεχνικών πηγών, κυρίως της ρωμαϊκής περιόδου. Ο Πλούταρχος αναφέρει το όνομα ως προσδιορισμό του Άνουβι στην υπόκοσμή του πλευρά, ενώ ο Πορφύριος αναφέρεται στον Ερμάνουβι ως σύνθετο και μιξέλλην.

Αν και δεν ήταν συνηθισμένο στην παραδοσιακή ελληνική θρησκεία να συνδυάζονται τα ονόματα δύο θεών με αυτόν τον τρόπο, ο διπλός καθορισμός του Ερμανούβιδος έχει κάποιες επίσημες παραλλαγές στην προγενέστερη περίοδο. Ο πιο προφανής είναι ο θεός Ερμαφρόδιτος, που πιστοποιείται από τον 4ο αιώνα π.Χ. και μετά, αλλά το όνομά του υποδηλώνει την παράδοξη ένωση δύο διαφορετικών θεών (Ερμή και Αφροδίτης) και όχι αφομοίωση κατά τον τρόπο του Ερμάνουβι.

Το όνομα του Ερμάνουβι καταγράφεται στις εξής παραλλαγές (όλες, εκτός της τελευταίας, μεταξύ 100-330 μ.Χ.):

* Ἑρμάνουβις
* Ἑρμανουβίων
* Ἑρμανουβᾶς
* Ἑρμανούβιος
* Ἑρμανούβης (πολύ αργότερα, στην Ελληνική Ανθολογία, AP XI 360)

καθώς και στα σύνθετα:

* Ἡρακλερμάνουβις
* Ἑρμανοβάμμων

## Δείτε επίσης
*Σέραπις
*Διόνυσος-Όσιρις
*Θρησκευτικός συγκρητισμός
*Έλληνες της Αιγύπτου
*Αρχαίες αιγυπτιακές θεότητες
*Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία
*Αρχαία ελληνική θρησκεία

## Βιβλιογραφία
**A history of Egypt Under Roman Rule* από τον Τζόζεφ Γκράφτον Μιλν (1992) σελ. 195
**Who's Who in Egyptian Mythology* από τον Άντονι Σ. Μερκατάντε (2002) σελ. 56
**The Gods of the Egyptians, ή, Studies in Egyptian mythology* από τον Ε. Α. Γουόλις Μπατζ (1904) σελ. 265

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αιγύπτιοι θεοί
Κατηγορία:Ελληνιστικές αιγυπτιακές θεότητες
Κατηγορία:Αιγυπτιακή μυθολογία
Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Προεδρικές εκλογές της Μαδαγασκάρης (2018)

**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Μαδαγασκάρη στις 7 Νοεμβρίου 2018. Καθώς κανένας υποψήφιος δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία, ένας δεύτερος γύρος διενεργήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου μεταξύ των δύο πρώτων του πρώτου γύρου, Αντρί Ραζοελίνα και Μαρκ Ραβαλομανάνα. Στις 27 Δεκεμβρίου ο Ραζοελίνα ανακοίνωσε ότι ήταν ο νικητής, με ποσοστό 56% των ψήφων.

## Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Μαδαγασκάρης εκλέγεται με το σύστημα των δύο γύρων. Σε περίπτωση που δεν συγκεντρώσει κανένας από τους υποψηφίους τις περισσότερες ψήφους από τον πρώτο γύρο, διεξάγεται τελικός γύρος.

## Προεδρικοί υποψήφιοι
Τέσσερις πρώην πρόεδροι έλαβαν μέρος στις εκλογές. Ο πρώην πρόεδρος Μαρκ Ραβαλομανανά, ο οποίος παραιτήθηκε έπειτα από την πολιτική κρίση του 2009 ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2019. Ο διάδοχός του, Αντρί Ραζοελινά, ανακοίνωσε επίσης την πρόθεσή του να μετάσχει στις εκλογές. Ο πρόεδρος Ερί Ραζαοναριμαμπιανινά προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποκλειστούν οι υποψηφιότητες των Ραζοελινά και Ραβαλομανανά, με το αιτιολογικό ότι είχαν πρωταγωνιστήσει στο πραξικόπημα του 2009. Τον Σεπτέμβριο του 2018, ο πρόεδρος Ραζαοναριμαμπιανινά παραιτήθηκε και ενεργώντας σύμφωνα με το Σύνταγμα, διόρισε προσωρινό πρωθυπουργό τον Ριβό Ρακοτοβαό. Επίσης, στις εκλογές έλαβε μέρος ο πρώην πρόεδρος Ντιντιέ Ρατσιράκα και ο γιος του, Ρολάν.

Στις εκλογές έλαβαν μέρος 36 υποψήφιοι, πετυχαίνοντας νέο αριθμό ρεκόρ (στις προηγούμενες εκλογές είχαν λάβει μέρος 33). Ωστόσο, μόνο πέντε από τους υποψηφίους ήταν γυναίκες.

Η εκλογική εκστρατεία και διαδικασία κόστισε πολύ υψηλά σε μία χώρα όπου μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.

Παρότι τα δύο τρίτα του πληθυσμού είναι ηλικίας κάτω των 25, η συμμετοχή και το ενδιαφέρον των νέων ανθρώπων για τις εκλογές είναι χαμηλό.

## Αποτελέσματα

## Παραπομπές


2018
Μαδαγασκαρη
Βένια Παλλίρη

Η **Βένια Παλλίρη** είναι Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Έγινε ιδιαιτέρως γνωστή για τη συμμετοχή της στην ταινία «Βυζαντινή Ραψωδία» (1968) για την ερμηνεία της στην οποία τιμήθηκε με το 2ο βραβείο β΄γυναικείου ρόλου, από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Αμερικανικού Τύπου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Λυκόρεμα Καρδίτσας

*Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: [[Λυκόρεμα Εύβοιας]]*

Το **Λυκόρεμα** είναι πεδινό χωριό της Καρδίτσας σε υψόμετρο 130 μέτρων, το οποίο βρίσκεται προς τα βορειοανατολικά όρια του νομού με το νομό Τρικάλων. Είναι κτισμένο κοντά στον ποταμό Ενιπέα, ανάμεσα στα χωριά Βλοχός (ΝΔ.), Φαρκαδόνα (ΒΔ.) και Πηνειάδα (ΒΑ.). Απέχει περίπου 8 χιλιόμετρα βόρεια του Παλαμά, 34 χιλιόμετρα δυτικάτων Τρικάλων και 31 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Καρδίτσας. Αναφέρεται επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βλοχού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Βλοχό αποτελούν την τοπική κοινότητα Βλοχού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παλαμά του δήμου Παλαμά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Παλαμά
Ορφανά Καρδίτσας

Τα **Ορφανά** ή *Άνω Ορφανά*, είναι πεδινό χωριό της Καρδίτσας.

## Γενικά στοιχεία
Τα Ορφανά βρίσκεται στα ανατολικά όρια του νομού με το νομό Λάρισας, σε υψόμετρο 105 μέτρα. Είναι κτισμένα στις δυτικές όχθες του Ενιπέα ποταμού ανάμεσα στα χωριά Υπέρεια (ΝΑ.) και Φύλλο (ΝΔ.). Απέχουν περίπου 16 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Παλαμά (έδρα του δήμου), 32 χιλιόμετρα ανατολικά της Καρδίτσας και 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Λάρισας. 

Η παλιά ονομασία του, από την εποχή της τουρκοκρατίας ήταν *Άνω Ορφανά* και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1897 στο ΦΕΚ 59Β-17/06/1897 να προσαρτάται στον τότε δήμο Φύλλου που ανήκε στο νομό Τρικκάλων. Το 1955 με το ΦΕΚ 56Α-05/03/1955 μετονομάζεται σε Ορφανά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης  αποτελεί την τοπική κοινότητα Ορφανών που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φύλλου του δήμου Παλαμά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 367  κατοίκους.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Καρδίτσας
Κατηγορία:Δήμος Παλαμά
Πρωτεΐνωμα

μικρογραφία|Δομή πρωτεϊνώματος σε σχέση με το μεταγράφωμα και το γονιδίωμα.|εναλλ.=|350px
Με τον όρο **πρωτεΐνωμα** (εσφαλ. **πρωτέωμα** από το αγγλικό *proteome*) ονομάζεται το σύνολο των πρωτεϊνών σε έναν ζωντανό οργανισμό, έναν ιστό, ένα σύνολο κυττάρων ή ακόμα και σε ένα μεμονωμένο κύτταρο κάτω υπό ακριβείς συνθήκες και σε συγκεκριμένο χρόνο.

Στα βακτηριακά κύτταρα, το πρωτεΐνωμα περιλαμβάνει περίπου 1.000 έως 10.000 διαφορετικούς τύπους πρωτεϊνικών μορίων, ανάλογα με το είδος. Στους ανθρώπους (βλ. «ανθρώπινο πρωτεΐνωμα») υπολογίζεται ότι εμπλέκονται μεταξύ 500.000 και 1.000.000 πρωτεϊνικά είδη.

## Μέγεθος και περιεχόμενο
Το πρωτεΐνωμα μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το γονιδίωμα, ειδικά σε ευκαρυωτικά κύτταρα, καθώς περισσότερες από μία πρωτεΐνες μπορούν να παραχθούν από ένα γονίδιο (π.χ. το ανθρώπινο πρωτεΐνωμα αποτελείται από 92.179 πρωτεΐνες από τις οποίες 71.173 είναι παραλλαγές άλλων). Από την άλλη πλευρά, αρκετά γονίδια δεν μεταφράζονται στις πρωτεΐνες και πολλά γνωστά γονίδια κωδικοποιούν μόνο το RNA που είναι το τελικό λειτουργικό προϊόν. Επιπλέον, το πλήρες μέγεθος των πρωτεϊνωμάτων ποικίλει ανάλογα με το βασίλειο ζωής. Για παράδειγμα, οι ευκαρυώτες, τα βακτηρίδια, τα αρχαία και οι ιοί έχουν κατά μέσο όρο 15.145, 3.200, 2.358 και 42 πρωτεΐνες αντίστοιχα κωδικοποιημένες στα γονιδιώματά τους.

Ο όρος «σκοτεινό πρωτεΐνωμα» που δημιουργήθηκε από τον Περντιγκάο και τους συνεργάτες του ορίζει περιοχές πρωτεϊνών που δεν έχουν ανιχνεύσιμη ομολογία αλληλουχίας με άλλες πρωτεΐνες γνωστής τρισδιάστατης δομής και συνεπώς δεν μπορούν να μοντελοποιηθούν με ομολογία. Για 546.000 πρωτεΐνες Σουίς-Προτ, το 44-54% του πρωτεϊνώματος σε ευκαρυωτικά κύτταρα και ιούς βρέθηκε να είναι «σκοτεινό», σε σύγκριση με μόλις ~ 14% στα αρχαία και τα βακτήρια.

## Δείτε επίσης
*Γονιδίωμα, σύνολο γονιδίων και μη κωδικοποιητικού DNA
*Μεταγράφωμα, σύνολο μεταγράφων (το μετάγραφο)
*Μεταβολίτωμα, σύνολο μεταβολιτών
*Πρωτεϊνωματική

## Παραπομπές


Κατηγορία:Βιολογία συστημάτων
Κατηγορία:Βιοχημεία