Ρενέ Ρούσο

Η **Ρενέ Μαρί Ρούσο** (Αγγλικά: Rene Russo, 17 Φεβρουαρίου 1954 - )  είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. Ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο μόδας τη δεκαετία του 1970, εμφανιζόμενη σε εξώφυλλα περιοδικών όπως *[[Vogue]]* και *Cosmopolitan*. Έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το 1989 στην κωμωδία *Το μεγάλο φαβορί* (*Το μεγάλο φαβορί*), και απέκτησε διεθνή φήμη σε μια σειρά από θρίλερ και ταινίες δράσης τη δεκαετία του 1990, όπως *Φονικό όπλο 3* (*Lethal Weapon 3,* 1992), *[[Η δεύτερη ευκαιρία]]* (*In the Line of Fire,* 1993), *[[Το ξέσπασμα]]* (*Outbreak,* 1995), *Πιάστε τον κοντό* (*Πιάστε τον κοντό,* 1995), *[[Η απαγωγή]]* (*Ransom,* 1996), *Φονικό όπλο 4* (*Lethal Weapon 4,* 1998) και *Υπόθεση Τόμας Κράουν* (*The Thomas Crown Affair*, 1999).

Έχοντας πρωταγωνιστήσει στην οικογενειακή κωμωδία *Τα δικά σου, τα δικά μου και τα δικά μας* (*Yours, Mine & Ours,* 2005), η Ρούσο έκανε ένα πενταετές διάλειμμα από την υποκριτική. Επέστρεψε στην οθόνη ως Φρίγκα, μητέρα του κεντρικού χαρακτήρα στην υπερηρωική ταινία *[[Thor (ταινία)|Thor]]* (2011), έναν ρόλο που επανέλαβε στα *[[Thor 2: Σκοτεινός Κόσμος|Thor 2: σκοτεινός κόσμος]]* (*Thor: The Dark World,* 2013) και *[[Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη|Εκδικητές: Η τελευταία πράξη]]* (*Avengers: Endgame,* 2019). Το 2014, η Ρούσο πρωταγωνίστησε στο αστυνομικό θρίλερ *[[Νυχτερινός ανταποκριτής]]* (*Nightcrawler*), για το οποίο κέρδισε βραβείο Saturn β' γυναικείου ρόλου και ήταν υποψήφια για βραβείο BAFTA β' γυναικείου ρόλου.  Έχει επίσης εμφανιστεί στις ταινίες *Ο αρχάριος* (*Ο αρχάριος,* 2015), *Just Getting Started* (2017) και *Βελούδινο πριόνι* (*Velvet Buzzsaw,* 2019).

## Τα πρώτα χρόνια
Η Ρούσο γεννήθηκε το 1954 στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνιας, από τη Σίρλεϊ (το γένος Μπαλόκα), βιομηχανική εργάτρια και μπαργούμαν, και τον Νίνο Ρούσο, γλύπτη και μηχανικό αυτοκινήτων, ο οποίος εγκατέλειψε την οικογένεια όταν η Ρούσο ήταν δύο ετών.   Η Ρούσο έχει ιταλική καταγωγή.  Μεγάλωσε με τη μητέρα της και την αδελφή της, Τόνι,  και φοίτησε στο Λύκειο Μπάροουζ, όπου συμμαθητής της ήταν ο σκηνοθέτης Ρον Χάουαρντ. Έπασχε από σκολίωση και ήταν αναγκασμένη να φοράει νάρθηκα σε όλον της τον κορμό. Το ύψος της της έδωσε το παρατσούκλι «Πράσινος Γίγαντας», όπως τη δώναζαν οι συμμαθητές της.  Σε μια συνέντευξη του 2019 στους *[[Financial Times]]*, περιέγραψε τον εαυτό της ως «σπασίκλα» και παραδέχτηκε ότι ο εκφοβισμός που υπέστη στο λύκειο την έκανε να το εγκαταλείψει στη 10η τάξη.  Μεγαλώνοντας, η Ρούσο δεν είχε καμία «φιλοδοξία», σχολιάζοντας: «προσπαθούσα απλώς να επιβιώσω, με την αδερφή μου και τη μαμά μου — τα χρήματα ήταν περιορισμένα, η μαμά μου δούλευε δύο δουλειές».  Άρχισε και η ίδια να αναλαμβάνει διάφορες εργασίες μερικής απασχόλησης για να βοηθήσει την οικογένειά της, όπως σε ένα εργοστάσιο γυαλιών και στο ταμείο ενός κινηματογράφο.  Τελικά, την πήραν για μοντέλο στη Νέα Υόρκη, την οποία περιέγραψε ως «τρομακτικό μέρος σε σύγκριση με το μέρος όπου μεγάλωσα». 

## Μόντελινγκ
Αφού, σύμφωνα με μια εκδοχή, την εντόπισε ο ατζέντης Τζον Κρόσμπι σε μια συναυλία των Rolling Stones το 1972,  η Ρούσο ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο. Με την ενθάρρυνση του Κρόσμπι, έκανε αίτηση στο πρακτορείο μοντέλων Ford και υπέγραψε συμβόλαιο με αυτό. Έγινε ένα από τα κορυφαία μοντέλα της δεκαετίας του 1970 και των αρχών της δεκαετίας του 1980,  εμφανιζόμενη σε εξώφυλλα περιοδικών όπως *[[Vogue]]*, *Mademoiselle* και *Cosmopolitan*, καθώς και σε διαφημίσεις αρωμάτων και καλλυντικών.  Σε άρθρο του 2016, το περιοδικό *Vogue* γράφει: «Στη δεκαετία του '70, η Ρούσο συμβόλιζε μια σεξουαλικότητα που ήταν ταυτόχρονα προσιτή και φιλόδοξη: Μπορούσε να την αναδείξει με τους καλύτερους, ποζάροντας [...] με ντελικάτες γούνες ή ντυμένη με Versace για τον Richard Avedon, αλλά η Ρούσο δεν ήταν το συνηθισμένο pin-up. Η αυτοπεποίθηση που έβγαινε στις φωτογραφίες της την έκανε πρώτη επιλογή για αφιερώματα που απαιτούσαν μοντέλα με επιμονή, είτε κατευθυνόταν προς την αίθουσα συνεδριάσεων με κοστούμι είτε πόζαρε στην παραλία...». 

## Υποκριτική

### Δεκαετία του 1980
Οι δουλειές μόντελινγκ άρχισαν να μειώνονται για τη Ρούσο καθώς έμπαινε στα 30 της. Έκανε μερικές ακόμη διαφημίσεις και μετά εγκατέλειψε το μόντελινγκ για ένα διάστημα. Σπούδασε θέατρο και υποκριτική και άρχισε να εμφανίζεται σε μικρά θέατρα στο Λος Άντζελες και σε άλλα μέρη της Καλιφόρνιας. Κάποια στιγμή, πήρε μαθήματα υποκριτικής από τον βετεράνο ηθοποιό Άλαν Ριτς, στον οποίο αποδίδει την εισαγωγή της στην τέχνη της υποκριτικής.  Η Ρούσο έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 1987, με έναν δευτερεύοντα ρόλο στη βραχύβια σειρά του ABC *Sable*. Σε ταινία μεγάλου μήκους έπαιξε για πρώτη φορά στην ταινία *Το μεγάλο φαβορί*, μια κωμωδία που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Ντέιβιντ Γουορντ. Η ταινία, στην οποία η Ρούσο έπαιζε την κοπέλα ενός μπεϊζμπολίστα, εκτιμήθηκε από τους κριτικούς. 

### Δεκαετία του 1990
Το 1990, η Ρούσο εμφανίστηκε στην κωμωδία φαντασίας *Ο κύριος Ντέστινι*, με τον Τζέιμς Μπελούσι, υποδυόμενος τη σύζυγο σε μια εναλλακτική πραγματικότητα της ζωής ενός συνηθισμένου άντρα. Το 1991, είχε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στον κινηματογράφο στην ταινία *Ένας καλός αστυνομικός* ως σύζυγος ενός ντετέκτιβ της αστυνομικής υπηρεσίας της Νέας Υόρκης (τον οποίο υποδύεται ο Μάικλ Κίτον). Το 1992, η Ρούσο σημείωσε τεράστια επιτυχία στον ρόλο της ως ντετέκτιβ Λόρνα Κόουλ, δίπλα στους Μελ Γκίμπσον και Ντάνι Γκλόβερ, στην ταινία δράσης *Φονικό όπλο 3.*  Η ταινία είχε έσοδα 320 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ παγκοσμίως, γεγονός που την έκανε την πέμπτη ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις το 1992 και την ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις στη σειρά ταινιών *Φονικό όπλο*.  Η άλλη ταινία που κυκλοφόρησε το 1992 ήταν η ταινία επιστημονικής φαντασίας *Επιχείρηση: Αθανασία*, η οποία, παρά τις αρνητικές αντιδράσεις συνολικά, χάρισε στη Ρούσο μια υποψηφιότητα για βραβείο Saturn β' γυναικείου ρόλου.

Καθ' όλη τη δεκαετία του 1990, η Ρούσο έπαιξε σημαντικούς ρόλους σε μια σειρά από εμπορικά και καλλιτεχνικά επιτυχημένες ταινίες. Το 1993, πρωταγωνίστησε μαζί με τον Κλιντ Ίστγουντ στο πολιτικό θρίλερ *[[Η δεύτερη ευκαιρία]] ,* σε σκηνοθεσία Βόλφγκανγκ Πέτερσεν, υποδυόμενη μια ομοσπονδιακή πράκτορα που εμπλέκεται με τον μοναδικό εν ενεργεία πράκτορα της Μυστικής Υπηρεσίας που είχε απομείνει από την ομάδα φύλαξης του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι στο Ντάλας του Τέξας, τη στιγμή της δολοφονίας του το 1963. Η ταινία απέφερε 176,9 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ παγκοσμίως,  και έλαβε τρεις υποψηφιότητες για βραβεία Όσκαρ.  Το 1995, ο Πέτερσεν επέλεξε τη Ρούσο για τον ρόλο μιας  γιατρού η οποία ανακαλύπτει έναν ιό που μοιάζει τον ιό Έμπολα και που φτάνει στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Αφρική μέσω μιας μαϊμούς, στην ιατρικής ταινία *[[Το ξέσπασμα]]*, με τον Ντάστιν Χόφμαν.  Η ταινία είχε έσοδα άνω των 189 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ παγκοσμίως.  Η Ρούσο έπαιξε δίπλα στον Τζον Τραβόλτα, στην αστυνομική κωμωδία *Πιάστε τον κοντό ,* σε σκηνοθεσία Μπάρι Σόνενφελντ. Με την κυκλοφορία της, η ταινία ανέβηκε στην πρώτη θέση στο βορειοαμερικανικό box office όπου και παρέμεινε επί τρεις συνεχόμενες εβδομάδες. 

Το 1996, η Ρούσο υποδύθηκε μια κλινική ψυχολόγο στη ρομαντική κομεντί *Το έπαθλο*, με τον Κέβιν Κόστνερ, και τη σύζυγο του χαρακτήρα του Μελ Γκίμπσον στο αστυνομικό θρίλερ *[[Η απαγωγή]] ,* σε σκηνοθεσία Ρον Χάουαρντ. Ενώ το *Έπαθλο* σημείωσε μέτρια εμπορική επιτυχία, η *Απαγωγή* ήταν η 6η ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1996, με παγκόσμιες εισπράξεις 309,5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.  Το 1997, η Ρούσο υποδύθηκε την ιδιοκτήτρια εξωτικών ζώων Γερτρούδη Λιντς στην λιγότερο γνωστή κωμωδία *Το φιλαράκι*,   και το 1998, επανέλαβε τον ρόλο της στο *Φονικό όπλο 4*, την τελευταία ταινία της σειράς, η οποία απέφερε 285,4 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.  Το 1999, πρωταγωνίστησε ως ασφαλιστική ερευνήτρια και ερωμένη ενός δισεκατομμυριούχου, δίπλα στον Πιρς Μπρόσναν, στην αστυνομική ταινία *Υπόθεση Τόμας Κράουν* σε σκηνοθεσία Τζον Μακτίρναν. Ο κριτικός Κένεθ Τουράν, στην κριτική του για την ταινία, έγραψε: «[Η] έξυπνη, σκληρή ερμηνεία της είναι το καλύτερο πράγμα σε αυτό το ριμέικ της κομψής ταινίας».  Η παραγωγή απέφερε συνολικά 124,3 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ παγκοσμίως. 

### Δεκαετία του 2000
Το 2000, η Ρούσο απέκτησε τον ρόλο της κακιάς Νατάσας Φατάλε, δίπλα στους Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Πάιπερ Περάμπο, στην περιπετειώδη κωμωδία *Τρελές περιπέτειες στη Λοξολάνδη*, σε σκηνοθεσία Ντε Μακάνουφ που βασίστηκε στην ομότιτλη τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων του Τζέι Γουόρντ. Η ταινία έλαβε μεικτές κριτικές και πέρασε σε μεγάλο βαθμό απαρατήρητη εμπορικά.  Για την ερμηνεία της, η Ρούσο έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο Saturn Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου,  και παράλληλα, υποψηφιότητα για Χρυσό Βατόμουρο στην Χειρότερου Β' Γυναικείου Ρόλου.  Ξανασυνεργάστηκε με τον Ντε Νίρο παίζοντας την παραγωγό ενός αστυνομικού ριάλιτι σόου στην κωμωδία *Showtime* (2002), με πρωταγωνιστή τον Έντι Μέρφι. Με προϋπολογισμό 85 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, η ταινία απέφερε συνολικά 77,7 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. 

Η κωμωδία *Κακός μπελάς*, η οποία παρουσίαζε τη Ρούσο ως αφοσιωμένη μητέρα, είχε αρχικά προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 21 Σεπτεμβρίου 2001. Τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου επηρέασαν αρνητικά το κωμικό περιστατικό της ταινίας που αναφερόταν στο λαθρεμπόριο μιας πυρηνικής συσκευής με αεροπλάνο. Κατά συνέπεια, η ταινία αναβλήθηκε για το 2002 και η διαφημιστική εκστρατεία μετριάστηκε σχεδόν σε σημείο εγκατάλειψης. Η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους και γρήγορα εξαφανίστηκε, χωρίς να έχει ιδιαίτερο αντίκτυπο. 

Η Ρούσο πρωταγωνίστησε και έκανε την παραγωγή στην ταινία *Όλα για τα λεφτά* (2005), με τους Αλ Πατσίνο και Μάθιου Μακόναχι. Στην ταινία *Τα δικά σου, τα δικά μου και τα δικά μας* της ίδιας χρονιάς, η Ρούσο πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ντένις Κουέιντ, ως χήρα σχεδιάστρια τσαντών με δέκα παιδιά. Το *Film Journal International* θεώρησε ότι «το μυστικό της μικρής επιτυχίας της ταινίας μπορεί να αποδοθεί» στις ερμηνείες των Ρούσο και Κουέιντ,  ενώ το *Daily Radar* έγραψε ότι «οι ικανοί ηθοποιοί πληρούν τις χονδροειδείς απαιτήσεις αυτής της κοινής οικογενειακής κωμωδίας».  Παρά τις εξαιρετικά αρνητικές κριτικές που έλαβε,  η ταινία απέφερε πάνω από 72 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ παγκοσμίως και σημείωσε τη μοναδική εμπορική επιτυχία της δεκαετίας.  Μετά την κυκλοφορία της, η Ρούσο έκανε πενταετές διάλειμμα από την υποκριτική, επιλέγοντας να επικεντρωθεί στην υγεία και την προσωπική της ζωή. 

### Δεκαετία του 2010
[μικρογραφία| Η Ρούσο στην [πρεμιέρα του *[[Thor]]* τον Μάιο του 2011]]
Το 2010, η Ρούσο επέστρεψε στην κινηματογραφική οθόνη με την υπερηρωική ταινία *[[Thor (ταινία)|Thor]]*, η οποία κυκλοφόρησε το 2011, αφού την έπεισε τον Δεκέμβριο του 2009 ο σκηνοθέτης Κένεθ Μπράνα, ο οποίος της ζήτησε να υποδυθεί τη Φρίγκα, τη μητέρα του ομώνυμου ήρωα.  Ωστόσο, οι περισσότερες σκηνές της αφαιρέθηκαν κατά το μοντάζ. Η Ρούσο λαβε περισσότερο χρόνο επί οθόνης στην ταινία *[[Thor 2: Σκοτεινός Κόσμος|Thor 2: Σκοτεινός κόσμος]]* (2013). Σε αυτές τις ταινίες, οι οποίες συνολικά απέφεραν περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ,  απέδωσε τη φήμη της σε μια νέα γενιά κινηματογραφόφιλων. «Το αστείο είναι ότι τώρα έρχονται παιδιά σε μένα και σκέφτομαι "από πού ξέρεις τις ταινίες μου;" Και μου λένε "Αυτή είναι η μαμά του *Θορ*"». 

Το 2014, η Ρούσο εμφανίστηκε ως διευθύντρια πρωινών ειδήσεων, μαζί με τον Τζέικ Τζίλενχαλ, στο αστυνομικό θρίλερ *[[Νυχτερινός ανταποκριτής]]*, σε σενάριο και σκηνοθεσία του συζύγου της, Νταν Γκίλροϊ.  Η ταινία έτυχε ευρείας αποδοχής και αρκετοί κριτικοί την χαρακτήρισαν ως μία από τις καλύτερες ταινίες του 2014.  Το *Indiewire* υποστήριξε: «Η Ρούσο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της αφήγησης και δίνει ό,τι καλύτερο μπορεί. Ο ρόλος είναι εύκολα ο καλύτερός της τα τελευταία χρόνια και το πλούσιο υλικό αποκαλύπτει έναν πλούτο εφευρετικότητας από πλευράς της ηθοποιού. Δεν υπάρχουν πολλοί ενδιαφέροντες ρόλοι για μεγαλύτερες γυναίκες, αλλά η Ρούσο βυθίζει τα δόντια της στον ρόλο μιας ψυχρής βρικόλακα που προστατεύει την αβέβαιη θέση της στο γραφείο σύνταξης».  Με προϋπολογισμό 8,5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, η ταινία απέφερε συνολικά 50,3 εκατομμύρια. 

Η Ρούσο υποδύθηκε μια κρουπιέρη στην ανεξάρτητη κωμωδία *Frank and Cindy* (2015), που βασίζεται στο ομότιτλο ντοκιμαντέρ του 2007.  Το 2015, ξανασυνεργάστηκε για μία  ακόμη φορά με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, υποδυόμεν μια θεραπεύτρια μασάζ, στην κωμωδία *Ο αρχάριος*, σε σκηνοθεσία Νάνσι Μέγιερς.  Τόσο η *[[The Washington Post|Washington Post]]* όσο και η *New York Post* της έγραψαν επαινετικές κριτικές,  ενώ η ταινία απέφερε συνολικά 194,6 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ παγκοσμίως.  Η Ρούσο πρωταγωνίστησε μαζί με τον Μόργκαν Φρίμαν και τον Τόμι Λι Τζόουνς σε μία ακόμη κωμωδία, το το *Just Getting Started* (2017), ως περιφερειακή διευθύντρια του πολυτελούς θερέτρου Βίλα Κάπρι στο Παλμ Σπρινγκς της Καλιφόρνιας.  Το *Variety* θεώρησε ότι οι τρεις ηθοποιοί «δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να γίνονται ρεζίλι»,  εν μέσω συνολικά αρνητικών αντιδράσεων. 

Στην ταινία *Βελούδινο πριόνι* (2019), η Ρούσο υποδύεται τη σκληρή ιδιοκτήτρια μιας γκαλερί που τη στοιχειώνει η μυστηριώδης φύση μιας σειράς πινάκων ενός άγνωστου καλλιτέχνη. Η ταινία κυκλοφόρησε από το Netflix, λαμβάνοντας θετικές κριτικές.  Η Ρούσο επανέλαβε για λίγο τον ρόλο της ως Φρίγκα στην ταινία *[[Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη|Εκδικητές: Η τελευταία πράξη]]*.

## Προσωπική ζωή
Η Ρούσο παντρεύτηκε τον σεναριογράφο Νταν Γκίλροϊ στις 14 Μαρτίου 1992.  Οι δυο τους γνωρίστηκαν ενώ εργάζονταν στην ταινία *Επιχείρηση: Αθανασία* (1992). Έχουν μία κόρη, τη Ρόουζ, η οποία έχει ασχοληθεί με το μόντελινγκ,  και ζουν στο Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες.

Το 2014, η Ρούσο αποκάλυψε στη διάρκεια των γυρισμάτων της τηλεοπτικής εκπομπής *The Queen Latifah Show* ότι πάσχει από διπολική διαταραχή.  Ενώ η πάθηση την ταλαιπωρεί από την παιδική της ηλικία, μια συναισθηματικά ταραγμένη περίοδος την ώθησε να αρχίσει να παίρνει φάρμακα.  

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* 
* 

Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Αμερικανοί ιταλικής καταγωγής
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα