open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Φλωρέντιος της Ολλανδίας

Ο **Φλόρις/Φλωρέντιος**, ολλανδ. Floris, λατ. Florentius (απεβ. 30 Νοεμβρίου 1210) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν καγκελάριος της Σκωτίας (1202-10) και επίσκοπος της Γλασκόβης (1202-07). 

## Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Άντα των Ντάνκελντ, κόρης του Ερρίκου διαδόχου της Σκτίας & κόμη του Χάντινγκτον. Η Άντα ήταν αδελφή των Μάλκολμ Δ΄ και Γουλιέλμου Α΄ βασιλέων της Σκωτίας.

Επελέγη για εκκλησιαστική σταδιοδρομία και πριν το 1202 ήταν κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού της Ουτρέχτης. Ζήτησε να βρει προοπτικές στη χώρα, που οι δύο θείοι του ήταν βασιλείς. Το 1202 εξελέγη επίσκοπος της Γλασκόβης, μίας από τις ισχυρότερες και πλουσιότερες επισκοπές της Σκωτίας. Το 1203 εμφανίζεται ως καγκελάριος της χώρας.

Φαίνεται ότι δεν χειροτονήθηκε ποτέ, διότι εμφανίζεται μέχρι το τέλος της θητείας του ως εκλεγμένος μόνο επίσκοπος. Δεν γνωρίζουμε τον λόγο που η επίσημη τελετή ανάληψης (χειροτονία) δεν έγινε. Το 1207 ζήτησε παραίτηση από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄. Απεβίωσε το 1210 ως μοναχός στο Μίντελμπορκ της Ζηλανδίας.

## Πηγές
* Dowden, John, The Bishops of Scotland, ed. J. Maitland Thomson, (Glasgow, 1912)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Όθων Γ΄ φαν Χόλλαντ

Ο **Όθων Γ΄**, ολλανδ. Otto (απεβ. 27 Μαρτίου 1249) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν επίσκοπος της Ουτρέχτης (1233-1249).

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Ολλανδίας και της Αδελαΐδας των Βάσενμπεργκ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε.

Εξελέγη επίσκοπος της Ουτρέχτης το 1233, αλλά, λόγω της αντίδρασης των μελών του Συλλόγου (canons) του καθεδρικού της Ουτρέχτης, η χειροτονία του καθυστέρησε ως το 1245. Αναδείχθηκε ισχυρός κυβερνήτης και ενεπλάκη κυρίως με κοσμικές υποθέσεις. Το 1234 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Φλόρις Δ΄ κόμης της Ολλανδίας και άφησε έναν γιο 7 ετών, τον Γουλιέλμο Β΄. Ο Όθων Γ΄ ανέλαβε την επιτροπεία του ανιψιού του και τη διακυβέρνηση της κομητείας.

Επέλυσε τα προβλήματα του Ντρέντε, τα οποία είχαν κοστίσει τη ζωή στον προκάτοχό του Όθωνα Β΄ του Λίππε. Υπέταξε τους κυρίους του Γκόορ και έγινε επικυρίαρχός τους.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 13ου αιώνα
Palingenia longicauda

Η ***Palingenia longicauda*** είναι υδρόβιο έντομο της τάξης Εφημερόπτερα. Είναι γνωστή ως πεταλούδα του Τίσα από τον ομώνυμο ποταμό, όπου βρίσκεται και επίσης ως μακρόστενο εφημερόπτερο και γιγάντιο εφημερόπτερο, δεδομένου ότι είναι το μεγαλύτερο είδος εφημερόπτερου στην Ευρώπη με μέγεθος 12 εκατοστών από το κεφάλι έως την ουρά.

Σε αντίθεση με πολλά άλλα είδη ετερόφυλων, η ενήλικη P. longicauda δεν φεύγει ποτέ από το νερό, πετά χαμηλά και οι κεραίες συχνά αγγίζουν ή σκουπίζουν την επιφάνεια. Η βραδεία κίνηση του ποταμού και η απουσία ψαριών επιφανειακής σίτισης κάνουν κάτι τέτοιο δυνατό. Η παρουσία του P. longicauda είναι ένας δείκτης καθαρού μη ρυπανθέντος νερού. Τώρα εξαφανισμένη σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μπορεί να βρεθεί στη Σερβία και την Ουγγαρία στον ποταμό Τίσα, καθώς και στη Ρουμανία, στο Προυτ και στο Μπέγκα.

## Ζευγάρωμα
Μεγάλοι αριθμοί προνυμφών P. longicauda συνήθως εκκολάπτονται και ωριμάζουν κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας στα μέσα Ιουνίου. Αυτό το φυσικό φαινόμενο είναι γνωστό ως "άνθισμα του Τίσα" και αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο. Οι ενήλικες εκκολάπτονται δύο φορές σε σύντομο χρονικό διάστημα. Μετά την εκκόλαψη, οι ενήλικες έχουν λίγες μόνο ώρες πριν πεθάνουν. Συνεπώς, οι ομάδες των αρσενικών θα προσπαθήσουν μανιωδών να ζευγαρώσουν με ένα θηλυκό. Τα θηλυκά θα πετάξουν 1-3 χιλιόμετρα πριν βάλουν τα αυγά τους στον ποταμό, τα οποία στη συνέχεια βυθίζονται στον πυθμένα και εκκολάπτονται μετά από περίπου 45 ημέρες. Οι προνύμφες αναπτύσσονται στη λάσπη για τρία χρόνια πριν την εκκόλαψη. Οι προνύμφες ζουν σε σήραγγες στη λάσπη με πυκνότητα 400 σηραγγών ανά τετραγωνικό μέτρο.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* National Geographic: http://ngm.nationalgeographic.com/ngm/0305/feature3/index.html 
* The Tisza River Project: http://www.tiszariver.com/ 
* Tisza Mayfly, BioFresh Cabinet of Freshwater Curiosities.

Κατηγορία:Έντομα της Ευρώπης
Φλόρις ντε Βόοχτ

Ο **Φλόρις** ο *επίτροπος*, ολλανδ. Floris de voogd (π. 1228 - 26 Μαρτίου 1258) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν επίτροπος, όταν ο αδελφός του Γουλιέλμος Β΄ κόμης της Ολλανδίας ήταν απασχολημένος στη Γερμανία.

## Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φλόρις Δ΄ κόμης της Ολλανδίας και της Ματθίλδης των Ρέγκιναρ, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης.

Χρημάτισε επίτροπος της κομητείας της Ολλανδίας, όταν ο αδελφός του Φλόρις Ε΄ ήταν απασχολημένος στη Γερμανία. Το 1253 στρατός της Μαργαρίτας Β΄ κόμισσας της Φλάνδρας εισέβαλε στο Βάλχερεν, αλλά ο Φλόρις ντε Βόογκτ τον νίκησε και αιχμαλώτισε δύο γιους της, Ιωάννη Α΄ των Αβεν και Γκυ των Νταμπιέρ διοικητές του στρατού. Το 1256 υπογράφτηκε η συνθήκη του Περόν: επιβεβαιώθηκε στη Φλάνδρα η Ζηλανδία και η έκταση δυτικά του ποταμού Σελντ με τον όρο να πλήρωνε τα έξοδα του πολέμου η Φλάνδρα. Όταν αυτό έγινε, απελευθερώθηκαν οι δύο γιοί της κόμισσας. 

Το 1258 στο Άντβερπ (Αμβέρσα) ο Φλόρις σε κονταρομαχία πληγώθηκε θανάσιμα· τάφηκε στο Μίντελμπουρκ.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Εβραϊκό Μουσείο Βερολίνου

Το **Εβραϊκό Μουσείο Βερολίνου** (γερμανικά: *Jüdisches Museum Berlin*) είναι το μεγαλύτερο εβραϊκό μουσείο στην Ευρώπη. Παρέχει στον επισκέπτη συνολική εικόνα των 1700 χρόνων γερμανοεβραϊκής ιστορίας στη μόνιμη έκθεση, συμπεριλαμβανομένων του ζενίθ και του ναδίρ των σχέσεων μεταξύ των Εβραίων και των μη-Εβραίων στη Γερμανία. Από τις 11 Δεκεμβρίου 2017, η μόνιμη έκθεση ανακαινίζεται και δεν είναι προσβάσιμη στους επισκέπτες. Το άνοιγμα της νέας μόνιμης έκθεσης έχει προγραμματιστεί για το 2019. Εν τω μεταξύ, το μουσείο παρουσιάζει την έκθεση "Welcome to Jerusalem" (Καλώς ήρθατε στην Ιερουσαλήμ) στο παλιό κτίριο.

Το μουσείο περιλαμβάνει επίσης ένα αρχείο, μια βιβλιοθήκη και την Ακαδημία. Αυτά τα τμήματα χρησιμεύουν για τη μετάδοση του εβραϊκού πολιτισμού και της γερμανοεβραϊκής ιστορίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*  

 
Κατηγορία:Μουσεία στο Βερολίνο
Βερολινο
Βίττε φαν Χέμστεντε

Ο **Βίττε**, ολλανδ. Witte van Haemstede (1280/82 - 1321) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κύριος του Χάαμτεντε στη Νότιο Ολλανδία, νόθος αδελφός του Ιωάννη Α΄ κόμη της Ολλανδίας, τελευταίου άρρενος μέλους του Οίκου.

## Βιογραφία
Ήταν ο νόθος γιος του Φλόρις Ε΄ κόμη της Ολλανδίας και της ερωμένης του Άννας φαν Χόισντεν, κόρης του Γιαν φαν Χόισντεν.

Το 1304 οδήγησε ένα στρατό σε νίκη επί των Φλαμανδών, που απειλούσαν την πόλη του Χάαρλεμ. Η μάχη έγινε στο πεδίο Μάνπατ και τον βοήθησαν οι κάτοικοι του Χάαρλεμ να νικήσει. Σύμφωνα με ένα ρομαντικό ποίημα του Ντάβιτ-Γιάκομπ φαν Λέννεπ του 1817, ο Βίττε έφθασε με πλοίο στο Ζάντφοορτ και ταξίδευσε ως το Χάαρλεμ για να συνδράμει τούς κατοίκους του στη μάχη τους εναντίον των Φλαμανδών. Ο φαν Λέννεπ που ζούσε σε ένα μέγαρο κοντά στο Μάνπατ, προέτρεψε τους συμβούλους του Χέεμστεντε να ανεγείρουν ένα μνημείο στον δήμο τους, που ονομάζεται *de Naald* (the Needle, η Βελόνα). 

Απόγονοί του είναι οι κύριοι του Χάαμστεντε.

## Αναφορές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Άγιος Γεώργιος Φθιώτιδας

Με της ονομασία **Άγιος Γεώργιος Φθιώτιδας** αναφέρονται οι οικισμοί:

* Άγιος Γεώργιος Δομοκού Φθιώτιδας.
* Άγιος Γεώργιος Τυμφρηστού Φθιώτιδας.
Αμελί Μορεσμό

Η **Αμελί Σιμόν Μορεσμό** (*Amélie Simone Mauresmo*, 5 Ιουλίου 1979) είναι Γαλλίδα πρώην αθλήτρια της αντισφαίρισης και νυν προπονήτρια.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1979 στο Παρίσι και ξεκίνησε το τένις σε ηλικία τεσσάρων ετών.

Το 1999 συμμετείχε στο Αυστραλιανό Όπεν, όπου έφτασε μέχρι τον τελικό. Μετά τη λήξη της διοργάνωσης, δήλωσε πως είναι ομοφυλόφιλη, γεγονός που έχει σχολιαστεί επικριτικά από τις τενίστριες Μαρτίνα Χίνγκις και Λίντσεϊ Ντάβενπορτ. Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο απλό γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Δύο χρόνια αργότερα, κέρδισε δύο Grand Slam, στο απλό γυναικών στο Αυστραλιανό Όπεν και στο Γουίμπλεντον. Τον Δεκέμβριο του 2009 ανακοίνωσε την απόσυρσή της από την ενεργό δράση.

Στη συνέχεια, ακολούθησε προπονητική καριέρα και ήταν προπονήτρια της Μαριόν Μπαρτολί (2013) και του Άντι Μάρρεϊ (2014–2016). Το 2015 εισήχθη στο International Tennis Hall of Fame.

Έχει αποκτήσει δύο παιδιά, έναν γιο το 2015 και μία κόρη το 2017.

## Παραπομπές



Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές της αντισφαίρισης
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γαλλία
Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες
Κατηγορία:Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση)
Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον
Δυνάμεις Ασφαλείας του Κοσσυφοπεδίου

Οι **Δυνάμεις Ασφαλείας του Κοσσυφοπεδίου** είναι ένα ένοπλο σώμα ασφαλείας του Κοσσυφοπεδίου, το οποίο έχει ως καθήκον τη διεξαγωγή επιχειρήσεων αντιμετώπισης κρίσεων στο Κοσσυφοπέδιο και την εφαρμογή πολιτικής προστασίας. Οι κύριες αποστολές του αφορούν δραστηριότητες στους τομείς της έρευνας και διάσωσης, εξουδετέρωσης εκρηκτικών και επικίνδυνων υλικών, και πυρόσβεσης. Το σώμα είναι εξοπλισμένο με ελαφριά όπλα, όμως η κυβέρνηση του Κοσόβου σχεδιάζει να το μετατρέψει σε στρατό ξηράς. Ο διοικητής των Δυνάμεων Ασφαλείας είναι ο Αντιστράτηγος Ράχμαν Ράμα.

Τον Μάρτιο του 2008 νατοϊκή δύναμη του Κοσόβου (KFOR) και το Σώμα Προστασίας του Κοσσυφοπεδίου (KPC) άρχισαν τις προετοιμασίες για τη συγκρότηση των Δυνάμεων Ασφαλείας του Κοσσυφοπεδίου. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του σχεδίου Αχτισάαρι, επιτρέπεται στις δυνάμεις ασφαλείας να φέρουν ελαφρύ οπλισμό, με την κυβέρνηση και τη διεθνή κοινότητα να σχεδιάζουν να ευθυγραμμίσουν τη δύναμη με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ. Η κατάταξη και η εκπαίδευση του προσωπικού ξεκίνησε στις αρχές Ιουνίου του 2008, όταν έφτασαν στο Κοσσυφοπέδιο εμπειρογνώμονες του ΝΑΤΟ για να καθοδηγήσουν την όλη διαδικασία και, από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2008, άρχισε η πρόσληψη υποψηφίων μεταξύ 18-30 ετών.

## Προσωπικό
Κάθε πολίτης του Κοσσυφοπεδίου άνω των 18 ετών είναι ικανός να υπηρετήσει στις Δυνάμεις Ασφαλείας του Κοσσυφοπεδίου. Τα ενεργά μέλη του σώματος δεν έχουν νόμιμο δικαίωμα να θέτουν υποψηφιότητα ή να υπηρετούν στην Εθνοσυνέλευση του Κοσσυφοπεδίου. Προστατεύονται από διακρίσεις λόγω φύλου ή εθνικότητας, ενώ το σώμα πρέπει να αντικατοπτρίζει την εθνική σύνθεση της χώρας.

Το υπουργείο για τις Δυνάμεις Ασφαλείας του Κοσσυφοπεδίου έχει λάβει ενεργά μέτρα για την πρόσληψη γυναικών σε αυτές. Το 2015, οι γυναίκες αποτελούσαν το 8,52% των ενόπλων μελών του σώματος και το 32% του μελών του υπουργείου στο σύνολό τους. Από τις 203 ένστολες γυναίκες, οι 21 είχαν βαθμό αξιωματικού, με υψηλότερη θέση να καταλαμβάνει μια γυναίκα συνταγματάρχης.

### Εθνικές μειονότητες
Οι εθνικές μειονότητες του Κοσσυφοπεδίου ενθαρρύνονται να ενταχθούν στις Δυνάμεις Ασφαλείας, καθώς το σύνταγμα της Δημοκρατίας απαιτεί την ένταξη ατόμων σε αυτό που θα εκπροσωπούν όλες τις εθνολογικές ομάδες της χώρας. Τον Απρίλιο του 2013 179 (8,2%) του ένστολου προσωπικού των Δυνάμεων Ασφαλείας του Κοσσυφοπεδίου προερχόταν από μειονοτικές ομάδες, ενώ το υπόλοιπο ήταν Αλβανοί.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Παραστρατιωτικές οργανώσεις στο Κοσσυφοπέδιο
Χοάν Σεμπαστιάν

Ο Χοάν Σεμπαστιάν (ισπ. Χοσέ Μανουέλ Φιγερόα Φιγερόαν, 1951 – 2015) υπήρξε Μεξικανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Έγραψε περισσότερα από 1.000 τραγούδια, μεταξύ άλλων και  συνθέσεις για τους Βισέντε Φερνάντες, Λουσέρο, Πέπε Ακιλάρ και Ροχίο Ντούρκαλ. Η μουσική του κτατάσσεται στο λάτιν ποπ, ραντσέρα και γρουπέρα. Ο Σεμπαστιάν τιμήθηκε επτάκις με το Λατινικό Βραβείο Grammy και πεντάκις με το Βραβείο Grammy, καθιστώντας τον τον πιο πολυβραβευμένο Μεξικανό ερμηνευτή στην ιστορία των Γκράμυ.

Στα 14 ο Χοάν στάλθηκε από τον πατέρα του σε μοναστήρι στο Μορέλος, υπό τη φροντίδα του ιερέα Δαβίδ Σαλγάδο. Ο Σεμπαστιάν σκεπτόταν να γίνει ιερέας και εγγράφηκε στην ιερατική σχολή Conciliar de San José στην Κουερναβάκα, αλλά συνειδητοποίησε ότι επιθυμούσε μια σταδιοδρομία στη μουσική και αποφάσισε να εγκαταλείψει τη σχολή για να αφοσιωθεί στη μουσική.

## Δισκογραφία (ενδεικτική)
* *[[Mi Mujer]]* (1975)
* *[[Y Las Mariposas]]* (1977)
* *[[Rumores]]* (1985)
* *[[Oiga (album)|Oiga]]* (1987)
* *[[Mascarada]]* (1988)
* *[[Norteño (Joan Sebastian album)|Norteño]]* (1989)
* *[[Bandido De Amores]]* (1995)
* *[[Norteño Vol. 2]]* (1995)
* *[[El Peor De Tus Antojos]]* (1995)
* *[[Con Mariachi]]* (1996)
* *[[Tu Y Yo]]* (1996)
* *[[Gracias Por Tanto Amor]]* (1998)
* *[[Rey Del Jaripeo]]* (1999)
* *[[Nostalgia Y Recuerdos]]* (2000)
* *[[Secreto De Amor]]* (2000)
* *[[Cariño Como Tu]]* (2001)
* *[[Con Mariachi Vargas De Tecalitlan]]* (2001)
* *[[Afortunado]]* (2002)
* *[[Lo Dijo el Corazón]]* (2002)
* *[[Mujeres Bonitas]]* (2004)
* *[[Que Amarren a Cupido]]* (2004)
* *[[Inventario]]* (2005) 
* *[[Canta Para Ti]]* (2006)
* *[[De Relajo y Pa Bailar]]* (2006)
* *[[Mas Alla Del Sol]]* (2006)
* No Es De Madera (2007)
* *[[Pegadito al Corazón]]* (2009)
* *[[Huevos Rancheros (album)|Huevos Rancheros]]* (2011)
* *[[Un Lujo]]* (2012)
* *[[13 Celebrando El 13]]* (2013)

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Μεξικανοί μουσικοί παραγωγοί
Α.Π.Ο. Αστέρας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης

Ο **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αστέρας Αμπελοκήπων** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τους Αμπελόκηπους στη Θεσσαλονίκη. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1961 και έχει ως βασικά χρώματα το κόκκινο και το άσπρο. Συμμετέχει στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Υψηλότερη διάκριση του συλλόγου είναι οι συμμετοχές του στα πρωταθλήματα της Γ΄ Εθνικής και Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Την περίοδο 1993–1994 αγωνιζόταν στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία με την επωνυμία «**Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αστήρ Αμπελοκήπων [[Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία|Ποδοσφαιρική Αθλητική Ανώνυμη Εταιρεία]]**» και με τον διακριτικό τίτλο «**[[Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία|Π.Α.Ε.]] Α.Π.Ο. Αστήρ Αμπελοκήπων**». Έδρα που αγωνίζεται μόνιμα πλέον αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Αμπελοκήπων «Απόστολος Αστρεινίδης».

## Ιστορικό
Ο Αστέρας Αμπελοκήπων ιδρύθηκε το 1961. Το 1982 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β΄ Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ανεβαίνοντας στην κατηγορία της Α΄ Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, όπου αγωνίστηκε μέχρι το 1986, ύστερα, το 1986-87 κατέκτησε το πρωτάθλημα, και ανέβηκε στην Δ΄ Εθνική, όπου τη σεζόν 1987-88 κατέκτησε το πρωτάθλημα στον 2ο όμιλο και την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας αγωνίστηκε 6 συνεχείς χρονιές, από τη σεζόν 1988-89 μέχρι και τη σεζόν 1993-94, όποτε και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 1994-95 αγωνίστηκε στην Δ΄ Εθνική, βιώνοντας έναν ακόμα υποβιβασμό, για το τοπικό πρωτάθλημα της Μακεδονίας.

Το 1999 συγχωνεύτηκε με την Α.Ε. Αμπελοκήπων και τους Αετούς Αμπελοκήπων και δημιουργήθηκε ο Α.Σ. Αμπελόκηποι. Το 2003 ο Αστέρας Αμπελοκήπων επανασυστάθηκε και από τη σεζόν 2003-04 εντάχθηκε εκ νέου στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ξεκινώντας από την Γ΄ Κατηγορία. Σήμερα αγωνίζεται στη Α΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.

## Ακαδημίες
Ο Αστέρας Αμπελοκήπων διαθέτει ακαδημίες **που στελεχώνουν νεαροί ποδοσφαιριστές.**

Στο παρελθόν, **η Κ17 των ερυθρόλευκων** είχε κάνει ένα φανταστικό ταξίδι στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας, φτάνοντας μέχρι τον τελικό του πρωταθλήματος, χάνοντας όμως με 3-0 τελικό σκορ από τις υποδομές του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Προφίλ του συλλόγου στο Facebook

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1961
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1961
Άλφρεντ Χιρβ

Ο **Άλφρεντ Αλεξαντρόβιτς Χιρβ** (εσθ: *Alfred Hirv* και ρωσ: *Альфред Гирв*, 1880 - 1918) ήταν Εσθονός ζωγράφος των αρχών του 20ού αιώνα που έγινε γνωστός κυρίως για τα έργα του με θέμα τη νεκρή φύση. 

## Βιογραφία
Ο Χιρβ γεννήθηκε το 1880 στο Πετσόρι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (στη σημερινή εποχή υπάγεται στην περιφέρεια Πσκοφ της Ρωσίας και βρίσκεται πολύ κοντά στη ρωσοεσθονική μεθόριο). Σε ηλικία 15 ετών μετοίκησε στην Αγία Πετρούπολη όπου δύο χρόνια αργότερα εγκαινίασε την εκθεσιακή του δραστηριότητα συμμετέχοντας στην ομαδική έκθεση μιας τοπικής καλλιτεχνικής ομάδας. Στη ρωσική μητρόπολη σπούδασε στη Σχολή Τέχνης Στίγκλιτς και στο εργαστήριο του Τζούλιους φον Κλέβερ, ενώ αργότερα πραγματοποίησε περαιτέρω σπουδές στη Ρώμη και το Μόναχο (υπό τον Άντον Άζμπε). Παράλληλα παρουσίασε τα έργα του στο Τάλιν και το Τάρτου και στη συνέχεια έκανε εκπαιδευτικά ταξίδια στη Γαλλία και την Ισπανία προτού εγκατασταθεί μόνιμα στην Αγία Πετρούπολη. Απεβίωσε στις 26 Μαΐου του 1918 στο Πσκοφ. Έργα του βρίσκονται στις συλλογές των Μουσείων Τέχνης του Τάλιν και του Κράσνονταρ. Υπέγραφε τους πίνακές του με το κυριλλικό *Гирв*.

## Χαρακτηριστικά και αποτίμηση
Αν και οι δημιουργίες του χαρακτηρίζονται από ποικιλία και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων προσωπογραφίες, ημίγυμνα, καθώς και έργα εικονιστικής τέχνης, ο Χιρβ απέκτησε μεγάλη αναγνωρισιμότητα - που διήρκησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του - κατά κύριο λόγο για τα έργα του με θέμα τη νεκρή φύση. Οι συγκεκριμένοι πίνακες του Χιρβ ήταν επηρεασμένοι από τα αντίστοιχα έργα της Χρυσής Περιόδου της ολλανδικής ζωγραφικής και διακρίνονταν για τα ήπια χρώματα και τα νατουραλιστικά χαρακτηριστικά τους. Μερικά από τα στοιχεία που συνήθως επαναλαμβάνονταν στα εικαστικά του μοτίβα ήταν αντικείμενα όπως τα σταφύλια, τα καλάθια και τα μπουκάλια, με τον ίδιο να δίνει ιδιαίτερη σημασία στη εκάστοτε σύνθεση αλλά και στη θέση με την οποία παρουσιαζόταν το κάθε αντικείμενο.

## Πίνακες

Αρχείο:Alfred Hirv - Card Players.jpg|*Χαρτοπαίκτες* (1910, Μουσείο Kumu, Τάλιν)
Αρχείο:Alfred Hirv - Natüürmort vähiga.jpg|Νεκρή φύση με καραβίδα (δεκαετία 1910, Μουσείο Kumu).
Αρχείο:Hirv akt roosiga.jpg|Γυμνή με τριαντάφυλλο (δεκαετία 1900).


## Παραπομπές


Κατηγορία:Εσθονοί ζωγράφοι
Εθνικό Θέατρο του Κοσσυφοπεδίου

Το **Εθνικό Θέατρο του Κοσσυφοπεδίου** (αλβανικά *Teatri Kombëtar*, σερβικά *Народно позориште*) ιδρύθηκε το 1946 στην πόλη Πρίζρεν. Είναι ο κορυφαίος θεατρικός θεσμός στη χώρα και περιλαμβάνει το μεγαλύτερο αριθμό παραγωγών. Το Εθνικό Θέατρο είναι το μόνο δημόσιο θέατρο στο Κοσσυφοπέδιο και επομένως χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού, Νεότητας και Αθλητισμού. Σε αυτό το θέατρο έχουν διεξαχθεί πάνω από 400 πρεμιέρες, οι οποίες παρακολουθήθηκαν από περισσότερα από 3 εκατομμύρια θεατές.

## Ίδρυση
Το Εθνικό Θέατρο του Κοσσυφοπεδίου ιδρύθηκε το 1946 στην Πρίζρεν και ήταν το πρώτο επαγγελματικό θέατρο στο Κοσσυφοπέδιο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην αρχή ονομαζόταν Λαϊκό Επαρχιακό Θέατρο και είχε τοποθετηθεί στο κέντρο αθλητισμού «Παρτιζάν». Τότε διέθετε μια πολύ μικρή σκηνή και δεν εκπλήρωνε τις βασικές απαιτήσεις για ένα χώρο που έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως θέατρο.

Οι ιδρυτές του πρώτου επαγγελματικού θεάτρου στο Κοσσυφοπέδιο ήταν οι Πάβλε Βουγκρίνατς, ο Μίλαν και ο Σίσα Πετρόβιτς, οι οποίοι συγκέντρωσαν νέους ταλαντούχους ηθοποιούς πρόθυμους να εργαστούν για το θέατρο και ονόμασαν τον Σεφκέτ Μουσλίου ως γενικό διευθυντή τους. Μετά την συγκρότηση του προσωπικού με 14 ενθουσιώδεις καλλιτέχνες, ιδρύθηκε επίσημα στις 7 Οκτωβρίου 1945 το Λαϊκό Επαρχιακό Θέατρο. Η πρώτη επίσημη παράσταση που διεξήχθη από αυτό το θέατρο ονομάστηκε «Η Ζαχαρένια Μπάλα». Το 1946 το θέατρο μεταφέρθηκε στην Πρίστινα, όπου υπήρξε διακοπή λειτουργίας του λόγω της κατασκευής νέων εγκαταστάσεων. Δύο χρόνια αργότερα, ανακοινώθηκε η επίσημη αναγέννηση του θεάτρου από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Σερβίας, την 1 Μαΐου 1949.

Από το 1981 έως το τέλος του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο το θέατρο λειτουργούσε υπό πολιτική πίεση από τη Σερβία, επομένως πολλοί Αλβανοί καλλιτέχνες απολύθηκαν και δημιουργήθηκαν παράλληλα διάφορα μικρότερα θέατρα. Οι περισσότεροι απολυμένοι καλλιτέχνες συνέχισαν τη σταδιοδρομία τους στα μικρότερα θέατρα και μερικοί από αυτούς σήμερα αποτελούν μέρος του επαγγελματικού προσωπικού του Εθνικού Θεάτρου. Το 1999, αμέσως μετά τον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου, το όνομα του θεάτρου άλλαξε σε Εθνικό Θέατρο του Κοσσυφοπεδίου.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Κοσσυφοπέδιο
Status quo

Το ***status quo*** είναι λατινική φράση που σημαίνει την υπάρχουσα κατάσταση των πραγμάτων, ιδιαίτερα όσον αφορά κοινωνικά ή πολιτικά ζητήματα. Από κοινωνιολογικής απόψεως, ισχύει γενικά για τη διατήρηση ή την αλλαγή της υφιστάμενης κοινωνικής δομής και αξιών. Όσον αφορά τις συζητήσεις περί πολιτικής, το status quo αναφέρεται στο πώς είναι οι συνθήκες εκείνη την εποχή και πώς μπορεί η καταφατική ομάδα να λύσει αυτές τις συνθήκες, για παράδειγμα «Οι χώρες προσπαθούν τώρα να διατηρήσουν ένα status quo σε σχέση με το πυρηνικό τους οπλοστάσιο που θα τους βοηθήσει εάν η κατάσταση χειροτερεύει.»

Είναι η ονομαστική μορφή της προθετικής λατινικής φράσης «*in statu quo*» - κυριολεκτικά «στην κατάσταση στην οποία», η οποία είναι η συντόμευση της αρχικής φράσης *[[Status quo ante bellum|in statu quo res erant ante bellum]]*, που σημαίνει «στην κατάσταση στην οποία τα πράγματα ήταν πριν από τον πόλεμο». Για να διατηρηθεί το status quo θέλει να μείνουν τα πράγματα όπως είναι επί του παρόντος. Η σχετική φράση *status quo ante*, κυριολεκτικά «η κατάσταση στην οποία προηγουμένως» σημαίνει «η κατάσταση των πραγμάτων που υπήρχε προηγουμένως».

## Παραπομπές


Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Κατηγορία:Αλλαγή
Κατηγορία:Γνωστική αδράνεια
Πολιτισμός στην Πρίστινα

Ως πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου, η Πρίστινα είναι η καρδιά της πολιτιστικής και καλλιτεχνικής ανάπτυξης όλων των Αλβανών που ζουν στη χώρα. Το δημοτικό τμήμα πολιτιστικών υποθέσεων είναι μόνο ένα από τα τμήματα που οργανώνουν πολιτιστικές εκδηλώσεις, γεγονός που καθιστά την Πρίστινα μία από τις πόλεις με τις πιο σημαντικές πολιτιστικές και καλλιτεχνικές παραδόσεις.

Το ειδώλιο Θεά στο θρόνο (*Mbretëresha e Dardanisë*) έχει υιοθετηθεί ως σύμβολο της Πρίστινα. Είναι ένα από τα πιο πολύτιμα αρχαιολογικά αντικείμενα του Κοσσυφοπεδίου που ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών το 1955 στην περιοχή Ουλπιάνα, ένα προάστιο της Πρίστινα. Χρονολογείται στη νεολιθική εποχή στο 3500 π.Χ. και είναι φτιαγμένο από πηλό.

## Τμήμα Πολιτιστικών Υποθέσεων
Το Τμήμα Πολιτισμού, Νεότητας και Αθλητισμού είναι ένα από τα 11 τμήματα του δήμου της Πρίστινα. Ασχολείται με τον πολιτισμό, τη νεολαία και τις αθλητικές δραστηριότητες. Η Μπλέρτα Ζεκιράι είναι η επικεφαλής του τμήματος μετά τις τοπικές εκλογές του 2013, η οποία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Μερικές από τις αρμοδιότητες του τμήματος είναι:

* Διαχείριση των τοπικών πολιτιστικών πόρων, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών μουσείων και των πόρων πολιτιστικής κληρονομιάς
* Διαχείριση δημοτικών αρχείων, του θεάτρου «Δωδώνη», της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, του Δημοτικού Σταδίου, του Κλειστού Γυμναστηρίου και άλλων συναφών εγκαταστάσεων
* Οργάνωση συζητήσεων σχετικά με την ανάπτυξη και την εξέλιξη του πολιτισμού, της νεολαίας και του αθλητισμού
* Υποστήριξη πολιτιστικών, νεανικών και αθλητικών δραστηριοτήτων, καθώς και ανανέωση της ανάπτυξής τους στην επικράτειά τους

## Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσόβου
Η εθνική βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου ιδρύθηκε το 1944. Είναι ο ανώτατος θεσμός του είδους αυτού στο Κοσσυφοπέδιο. Με ένα απόθεμα χιλιάδων βιβλίων, είναι μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες της περιοχής. Κάθε χρόνο περισσότερα από 40.000 εκδόσεις προστίθενται στο αρχείο βιβλιοθήκης.

Στη βιβλιοθήκη αυτή περιλαμβάνονται ορισμένες υποβιβλιοθήκες, όπως η Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη, η Βιβλιοθήκη του ΝΑΤΟ, η Βιβλιοθήκη της Σύγχρονης Τέχνης, η Βιβλιοθήκη της Μουσικής Τέχνης και άλλες. Κάθε χρόνο διοργανώνεται από τη βιβλιοθήκη η εβδομάδα του βιβλίου, όπου παρουσιάζονται τα έργα διαφόρων συγγραφέων, εκδίδονται πολλά βιβλία και διεξάγονται συζητήσεις για τη βιβλιογραφία στο Κοσσυφοπέδιο.

## Παραπομπές



Πριστινα
Κατηγορία:Πρίστινα
Οικονομία του Κοσσυφοπεδίου

Η **οικονομία του Κοσσυφοπεδίου** είναι μια μεταβατική οικονομία. Το Κοσσυφοπέδιο ήταν η φτωχότερη επαρχία της πρώην Γιουγκοσλαβίας με μια σύγχρονη οικονομία που καθιερώθηκε μόνο μετά από μια σειρά ομοσπονδιακών αναπτυξιακών επιδοτήσεων στη δεκαετία του 1960 και του 1970. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 η κατάργηση των αυτόνομων οργάνων της επαρχίας ακολουθούμενη από κακές οικονομικές πολιτικές, διεθνείς κυρώσεις, η μικρή πρόσβαση σε εξωτερικό εμπόριο και κεφάλαιο και οι εθνοτικές συγκρούσεις έπληξαν σοβαρά την ήδη αδύναμη οικονομία.

Από τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας το 2008, η οικονομία του Κοσσυφοπεδίου αναπτύσσεται σταδιακά ετησίως, ενώ είχε σχετικά χαμηλές επιπτώσεις από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Ωστόσο, υπάρχουν πολλές αδυναμίες για τις μελλοντικές της δυνατότητες, πολλές από τις οποίες συνδέονται με το διεθνώς αμφισβητούμενο καθεστώς της περιοχής. Υπάρχουν όμως και πιθανά πλεονεκτήματα, συμπεριλαμβανομένου του πολύ χαμηλού επίπεδου του δημόσιου χρέους και των μελλοντικών προσδοκιών από το τραπεζικό σύστημα.

Το Κοσσυφοπέδιο παραμένει μια από τις φτωχότερες περιοχές της Ευρώπης, καθώς το 45% του πληθυσμού ζει κάτω από το επίσημο όριο της φτώχειας, και το 17% είναι εξαιρετικά φτωχό, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα.

Το ευρώ είναι το επίσημο νόμισμα του Κοσσυφοπεδίου. Το Κοσσυφοπέδιο ενέκρινε το γερμανικό μάρκο το 1999 προκειμένου να αντικαταστήσει το γιουγκοσλαβικό δηνάριο και, αργότερα, το αντικατέστησε με το ευρώ, αν και το γιουγκοσλαβικό (και αργότερα σερβικό) δηνάριο χρησιμοποιείται ακόμα σε ορισμένες περιοχές όπου πλειοψηφούν οι Σέρβοι (κυρίως στα βόρεια). Τα παραπάνω σημαίνουν ότι το Κοσσυφοπέδιο δεν διαθέτει μοχλούς νομισματικής πολιτικής πάνω στην οικονομία του και πρέπει να βασίζεται σε μια συντηρητική δημοσιονομική πολιτική που θα του παρέχει τα μέσα για την αντιμετώπιση των εξωτερικών κρίσεων.

Η επίσημα καταχωρημένη ανεργία ανήλθε στο 30,9% του εργατικού δυναμικού, τον Σεπτέμβριο του 2013, ενώ το 63,1% του πληθυσμού δεν ήταν ενεργό. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει επισημάνει ότι η άτυπη απασχόληση είναι ευρέως διαδεδομένη και ότι η αναλογία των μισθών προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι η δεύτερη υψηλότερη στη νότιοανατολική Ευρώπη. Επομένως, το πραγματικό ποσοστό μπορεί να είναι χαμηλότερο. Η ανεργία μεταξύ των Ρομά έχει καταγραφεί σε ποσοστά που αγγίζουν το 90%. Ο μέσος μισθός το 2009 ήταν $2,98 ανά ώρα.

## Παραπομπές
Δικαιοδότης

Ο **δικαιοδότης** ήταν βυζαντινό δικαστικό αξίωμα, η ύπαρξη του οποίου αναφέρεται μεταξύ του 11ου-12ου αιώνα.

Ως αξίωμα υφίστατο ήδη από την Αρχαιότητα υπό την μη εξειδικευμένη έννοια "αυτού ο οποίος απονέμει το δίκαιο". Το συγκεκριμένο αξίωμα πιθανώς να έλαβε εξειδικευμένη έννοια κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Αλέξιου Α΄ Κομνηνού: το 1094 ο «δικαιοδότης» αναφέρεται ως ξεχωριστό αξίωμα, ενώ προέδρευε ενός εκ των κυριότερων δικαστηρίων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη. Οι ακριβείς αρμοδιότητές του παραμένουν άγνωστες, ωστόσο το συγκεκριμένο αξίωμα ήταν εκ των σημαντικότερων στην δημόσια διοίκηση κατά την διάρκεια της ύπαρξής του. Οι κάτοχοί του συνήθως το κατείχαν παράλληλα με άλλα αξιώματα, συμπεριλαμβανομένης της σημαντικής θέσης του «κανίκλειου» (φύλακα του αυτοκρατορικού μελανοδοχείου). Ο τελευταίος κάτοχός του, ο «σεβαστός» Μιχαήλ Βελισσαριώτης, αναφέρεται το 1197.

## Παραπομπές


## Πηγές
*  

Κατηγορία:Βυζαντινοί δικαστικοί τίτλοι
Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Κατηγορία:12ος αιώνας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Ισιντόρα Σέκουλιτς

Η **Ισιντόρα Σέκουλιτς** (σερβικά κυριλλικά: Исидора Секулић, σερβικά λατινικά: Isidora Sekulić, γεννηθείσα στις 16 Φεβρουαρίου 1877 – 5 Απριλίου 1958) ήταν Σέρβα συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, πολύγλωσση και κριτικός τέχνης.

## Βιογραφία
Η Σέκουλιτς γεννήθηκε στο Μόσοριν, ένα χωριό της κομητείας Μπατς-Μπόντρογκ, το οποίο ανήκει σήμερα στη Βοϊβοντίνα. Εκτός από τις σπουδές της στη λογοτεχνία, η Σέκουλιτς γνώριζε πολύ καλά τις φυσικές επιστήμες και τη φιλοσοφία. Αποφοίτησε από τη παιδαγωγική σχολή της Βουδαπέστης το 1892 και πήρε το διδακτορικό της το 1922 στη Γερμανία. Στα ταξίδια της περιλαμβάνονται εκτεταμένες διαμονές στην Αγγλία, τη Γαλλία και τη Νορβηγία. Τα ταξίδια της από το Όσλο μέσω του Μπέργκεν στο Φίνμαρκ είναι το θέμα του βιβλίου της του 1914 το Pisma iz Norveške (γράμματα από το Νορβηγικό διαλογιστικό οδοιπορικό). Η συλλογή των διηγήσεων Saputnici είναι ασυνήθιστα λεπτομερή και είναι διεισδυτικό επίτευγμα στην αυτοανάλυση και ένα γενναίο στυλιστικό πείραμα. Μίλησε επίσης για αρκετές κλασσικές γλώσσες καθώς και εννέα σύγχρονες γλώσσες.

Τα λυρικά, διαλογιστικά, ενδοσκοπικά και αναλυτικά γραπτά της Σέκουλιτς έρχονται στην αυγή της σερβικής πεζογραφίας. Ο Σέκουλιτς ενδιαφέρεται για την ανθρώπινη κατάσταση του ανθρώπου στη νέα, άρτια σύγχρονη ευαισθησία του. Στο βασικό της μυθιστόρημα, Το Χρονικό του Κοιμητηρίου της Μικρής Πόλεως (Кроника паланачког гробша), γράφει σε αντίθεση με τη συνηθισμένη χρονολογική εξέλιξη των γεγονότων. Αντ 'αυτού, κάθε τμήμα του βιβλίου αρχίζει στο νεκροταφείο, επιστρέφοντας τελικά στην εποχή της πολυάσχολης ζωής, με όλες τις χαρές και τις τραγωδίες του. Χαρακτήρες όπως η Γκόσπα Νόλα, είναι οι πρώτοι ισχυροί θηλυκοί χαρακτήρες στη σερβική λογοτεχνία, είναι ζωγραφισμένοι λεπτομερώς με όλο τους το θάρρος, την υπερηφάνεια και αποφασιστικότητα.

Η Ισιντόρα Σέκουλιτς έγραψε κριτικά συγγράματα στους χώρους της μουσικής, του θεάτρου, της τέχνης, της αρχιτεκτονικής, της λογοτεχνίας και της φιλοσοφίας. Έγραψε μεγάλες μελέτες για την Γιουγκοσλαβική, την Ρωσική, την Αγγλική, την Γερμανική, την Γαλλική, την Ιταλική, την Νορβηγική και άλλες λογοτεχνίες.

## Επιλεγμένα έργα

* *Saputnici* (1913)
* *Pisma iz Norveške* (1914)
* *Iz prošlosti* (1919)
* *Đakon Bogorodičine crkve* (1919)
* *Kronika palanačkog groblja* (1940)
* *Zapisi* (1941)
* *Analitički trenuci i teme*, 1-3 (1941)
* *Zapisi o mome narodu* (1948)
* *Njegošu knjiga duboke odanosti* (1951)
* *Govor i jezik, kulturna smotra naroda* (1956).

## Βιβλία
* Isidora Sekulić, *Književni pogledi Isidore Sekulić* (Οι λογοτεχνικές απόψεις της Ισιντόρα Σέκουλιτς), Εκδοτικός Οίκος Προσβέτα, Βελιγράδι, 1986.

## Δείτε επίσης
* Γιελένα Ντιμιτρίγιεβιτς
* Μιρ-Γιαμ

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Διάσημες Σέρβες γυναίκες
* Το πορτραίτο της
* Jugoslovenski Književni Leksikon (Εγκυκλοπαίδεια της Γιουγκοσλαβικής Λογοτεχνίας), Matica Srpska, Νόβι Σαντ, 1984.
* Γιόβαν Σκέρλιτς, *Istorija Nove Srpske Književnosti* (Βελιγράδι, 1921) page 476.
* 

Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Σόρβαγκουρ

thumb|Το Σόρβαγκουρ
Το **Σόρβαγκουρ** (, ) είναι μεγάλο χωριό των Νήσων Φερόες και βρίσκεται στη νήσο Βάγκαρ. Το Σόρβαγκουρ είναι το μεγαλύτερο χωριό του δήμου Σόρβαγκουρ και έχει 1.144 κατοίκους (εκτίμηση 1-2025).

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Σόρβαγκουρ 
* Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Σόρβαγκουρ 

Κατηγορία:Γεωγραφία των Νήσων Φερόες
Everybody Hurts

Το **Everybody Hurts** είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος R.E.M., που κυκλοφόρησε αρχικά στο άλμπουμ *[[Automatic for the People]]* του 1992 και κυκλοφόρησε επίσης ως single το 1993. Έφτασε ση θέση Νο. 29 στο Billboard Hot 100 και στις πρώτες δέκα των τσαρτ στον Καναδά, την Αυστραλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και τη Γαλλία.

Σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσει χρήματα για τα θύματα του σεισμού στην Αϊτή το 2010, ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν ζήτησε από τον Σάιμον Κάουελ να δημιουργήσει ένα single για φιλανθρωπικό σκοπό. Ο Κάουελ επέλεξε το "Everybody Hurts", ο Μπράουν συμφώνησε να παραιτηθεί του δικαιώματος ΦΠΑ για το single και οι R.E.M. συμφώνησαν να παραιτηθούν από όλα τα δικαιώματα. Το single κυκλοφόρησε με το όνομα Helping Haiti.
## Παραπομπές


Κατηγορία:Τραγούδια του 1992
Κατηγορία:Singles του 1993
Κατηγορία:Singles του 2010
Κατηγορία:Τραγούδια των R.E.M.
Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Σάντουρ

thumb|Η εκκλησία του Σάντουρ
thumb|Το Σάντουρ
Το **Σάντουρ** () είναι χωριό των Νήσων Φερόες και βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού Σάντοϊ. Το όνομά του σημαίνει «αμμώδη παραλία». Ο θησαυρός του Σάντουρ, που χρονολογείται στα τέλη του 11ου αιώνα, πιστοποιεί τη μακρά ιστορία του χωριού. Τον Ιανουάριο του 2025 ο πληθυσμός ήταν 514 κάτοικοι και είναι το πιο πυκνοκατοικημένο μέρος στο νησί Σάντοϊ. Ο Δήμος Σάντουρ αποτελείται μόνο από το χωριό Σάντουρ.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Σάντουρ 
* Επίσημη ιστοσελίδα Τουρισμού του Σάντουρ 

Κατηγορία:Γεωγραφία των Νήσων Φερόες
Γουέλφος Α΄ του Άλπγκαου

O **Γουέλφος Α΄**, γερμ. Welf I (απεβ. πριν το 876) από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων ήταν κόμης των Άλπγκαου, Λίντσγκαου και πιθανώς του Άργκενγκαου, που βρίσκονται στη Σουαβία.

## Βιογραφία
Ήταν μάλλον γιος του Κορράδου Α΄ κόμη του Ωσέρ και φαίνεται πως ανέλαβε τις περιοχές του πατέρα του στη Σουαβία: τις κομητείες του Άλπγκαου, του Λίντσγκαου και πιθανώς του Άργκενγκαου. Πάντως όταν ο πατέρας του και οι δύο άλλοι γιοί του από υποστηρικτές τού Λουδοβίκου Β΄ του *γερμανικού*, άλλαξαν και έγιναν σύμμαχοι τού Καρόλου Β΄ του *φαλακρού*, ο Γουέλφος δεν αναφέρεται πια σε ιστορικά έγγραφα. Θεωρούμε ότι έχασε την εύνοια τού Λουδοβίκου Β΄ και απώλεσε τις κομητείες του. Ο Σουηβικός κλάδος του Οίκου του αναφέρεται ξανά τέσσερις γενιές αργότερα με τον Ροδόλφο Β΄ κόμη τού Άλτντορφ, που απεβίωσε το 990 και σύμφωνα με τον θρύλο ήταν τρισεγγονός του.

## Οικογένεια
Από τη σύζυγό του είχε τέκνο:
* Έτιχο απεβ. μετά το 911, κόμης του Άμμεργκαου, νυμφεύτηκε την Εγκίλα.
** Ερρίκος, κόμης της Χρυσής Άμαξας, νυμφεύτηκε την Άτα φον Χόενβαρτ.
*** Ροδόλφος Α΄, κόμης του Άλτντορφ, νυμφεύτηκε την Ίτα, κόρη του Κούνο κόμη του Ένινγκεν.
**** Ροδόλφος Β΄ κόμης του Άλτντορφ.

## Πηγές
* Μ. Μarek: The House of Welfen


Κατηγορία:Οίκος των Παλαιών Γουέλφων
Ροδόλφος Β΄ του Άλτντορφ

Ο **Ροδόλφος Β΄**, γερμ. Rudolf II (απεβ. π. 990) από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων ήταν κόμης του Άντολφ.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροδόλφου Α΄ κόμη του Άλτντολφ, γιου του Ερρίκου, γιου του Έτιχο, γιου του Γουέλφου Α΄ κόμη του Άλπγκαου.

Περί το 990 απεβίωσε και τάφηκε στο Άλτντορφ. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκος.

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίτα του Ένινγκεν, από τον Οίκο των Κορραδιδών, κόρη του Κορράδου Α΄ δούκα της Σουαβίας και είχε τέκνα:
* Ερρίκος απεβ. π. 1000, κόμης του Άλτντορφ.
* Γουέλφος Β΄ π. 960/970-1030, κόμης της Σουαβίας.
* Ρίχλιντ απεβ. 1045, παντρεύτηκε τον Αδελβέρτο Β΄ κόμη του Έμπερσμπερκ.
* (;) Έμπερχαρντ 1007-1041, επίσκοπος του Μπάμπερκ.
* (;) Κούνο Α΄ απεβ. μετά το 1020, κόμης το Ζουάλαφελτ.

## Πηγές
* A. Thiele, Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte, Band I, Teilband 1 (Frankfurt am Main, 1993).
* D. Schwennicke, Europäische Stammtafeln Neue Folge, Volume I. 1
* B. Schneidmüller, Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (819–1252). (Stuttgart, 2000)

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Παλαιών Γουέλφων
Γουέλφος Β΄ της Σουαβίας

Ο **Γουέλφος Β΄**, γερμ. Welf II (π. 960/970 - 10 Μαρτίου 1030) από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων ήταν κόμης της Σουαβίας.

## Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροδόλφου Β΄ κόμη του Άλτντορφ και της Ίτα των Κορραδιδών, κόρης του Κορράδου Α΄ δούκα της Σουαβίας.

Αντιτέθηκε στην εκλογή του Κορράδου Β΄ των Σαλίων ως βασιλιά της Γερμανίας το 1024, διότι δεν ταίριαζε με τα συμφέροντά του, αλλά τελικά έπρεπε να υποχωρήσει. Το επόμενο έτος προσχώρησε στην εξέγερση που ξεκίνησε από τον Ερνέστο Β΄ των Μπάμπενμπερκ δούκα της Σουαβίας, αλλά τελικά υποτάχθηκε το 1027.

Τη δεκαετία του 1020 φιλονίκησε με τους επισκόπους του Άουγκσμπουργκ και του Φράιζινκ: λεηλάτησε την πόλη του Άουγκσμπουργκ και λαφυραγώγησε τον θησαυρό του Μπρούνο των Οθωνιδών επισκόπου της πόλης.

Το 1030 απεβίωσε και τάφηκε στο Άλτντορφ. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Γουέλφος (Γ΄).

## Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίμιτσα των Αρντέν-Λουξεμβούργου, κόρη του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου και είχε τέκνα:
* Γουέλφος (Γ΄) απεβ. 1055, δούκας της Καρινθίας.
* Κουνιγούνδη π. 1020-1054, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο-Άτσο Β΄ μάργραβο του Μιλάνου.

## Πηγές
* Reuter, Timothy. Germany in the Early Middle Ages 800–1056. New York: Longman, 1991.
* B. Schneidmüller: Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (819–1252). (Stuttgart, 2000), pp. 119–123.
* T. Zotz, 'Welf II.,' in: Lexikon des Mittelalters (LexMA), Volume 8 (Munich, 1997), cols. 2143–2144.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Παλαιών Γουέλφων
Γουέλφος της Καρινθίας

Ο **Γουέλφος (Γ΄)**, γερμ. Welf III (απεβ. 13 Νοεμβρίου 1055) από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων ήταν δούκας της Καρινθίας & μάργραβος της Βερόνας (1047-1055) και ο τελευταίος άρρην του Οίκου του. Είναι ο τρίτος με το όνομα αυτό στους Παλαιούς Γουέλφους.

## Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γουέλφου Β΄ κόμη της Σουαβίας και της Ίμιτσας των Αρντέν-Λουξεμβούργου, κόρης του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου. Ο Φρειδερίκος είχε αδελφή την Κουνιγούνδη, σύζυγο του Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας.

Το 1030 διαδέχθηκε το πατέρα του ως κόμης της Σουαβίας και στις κτήσεις του στη Βαυαρία. Η θεία του Ρίχιλντ του Άλτντορφ (αδελφή του πατέρα του), χήρα και κληρονόμος του Άνταλμπερτ Β΄ κόμη του Έμπερσμπερκ, του μεταβίβασε την κομητεία το 1045. Το 1039 απεβίωσε ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων δούκας της Καρινθίας και το δουκάτο περιήλθε στον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας (γιο τού εξαδέλφου τού δούκα). Μάλλον με την παρέμβαση της Ίμιτσα, ο βασιλιάς παραχώρησε το δουκάτο της Καρινθίας (που συνοδευόταν από τη γειτονική μαρκιωνία της Βερόνας) στον Γουέλφο.

Συνόδευσε τον Ερρίκο Γ΄, μαζί με τον Μπρετίσλαφ Α΄ της Βοημίας, στην εκστρατεία τού 1051 εναντίον τού Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας. Όμως αργότερα στράφηκε εναντίον τού βασιλιά και ενεπλάκη στη συνωμοσία του εκτοπισθέντος Κορράδου Α΄ των Ετσονιδών δούκα της Βαυαρίας, ο οποίος με τη βοήθεια Ούγγρων λεηλάτησε τη μαρκιωνία της Στυρίας στην Καρινθία. Ο Γουέλφος ασθένησε και από την κλίνη που βρισκόταν, αποκάλυψε το σχέδιο δολοφονίας του Ερρίκου Γ΄, έτσι το εγχείρημα απέτυχε.

Απεβίωσε στο κάστρο Μπόντμαν στη λίμνη Κωνσταντία το 1055· ήταν άγαμος και ο τελευταίος άρρην του Οίκου του. Παραχώρησε τις κτήσεις στη Σουαβία και τη Βαυαρία στη μητέρα του, που τότε ήταν ηγουμένη του αββαείου Βάινγκαρτεν στο Άλτντορφ, η οποία με τη σειρά της τις παραχώρησε στον εγγονό της Γουέλφο Α΄, γιο της κόρης της Κουνιγκούντε. Αυτός ανήκε στον πρεσβύτερο κλάδο των Έστε και έγινε ο ιδρυτής του (νεότερου) Οίκου των Γουέλφων. Η Καρινθία (με τη Βερόνα) δόθηκε από τον βασιλιά στον Κορράδο Γ΄ των Ετσονιδών, μάλλον εξάδελφο του πατέρα του.

## Πηγές
* E. Steindorff, Jahrbücher des Deutschen Reichs unter Heinrich III., 2 vols. (Leipzig, 1874-1881), accessible online at: archive.org
B. Schneidmüller, Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (819–1252). (Stuttgart, 2000)
H. Dopsch, ‘Welf III und Kärnten’ in D. Bauer, et al., eds., Welf IV. - Schlüsselfigur einer Wendezeit: Regionale und europäische Perspektiven (Munich, 2004), pp. 84–128.

## Παραπομπές σε πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Παλαιών Γουέλφων
Χάρβεϊ Μιλκ

Ο **Χάρβεϊ Μπέρναρντ Μιλκ** (*Harvey Bernard Milk*, 22 Μαΐου 1930 – 27 Νοεμβρίου 1978) ήταν Αμερικανός πολιτικός και ΛΟΑΤ ακτιβιστής.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1930 στη Νέα Υόρκη από εβραϊκή οικογένεια. Σπούδασε μαθηματικά στο College for Teachers at Albany της Νέας Υόρκης. Μετά την αποφοίτησή του, υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ στον Πόλεμο της Κορέας.

Στις 8 Ιανουαρίου 1978 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος (supervisor) με το Δημοκρατικό Κόμμα στο Σαν Φρανσίσκο. Ήταν ο πρώτος  Αμερικανός ανοιχτά ομοφυλόφιλος εκλεγμένος πολιτικός. Παράλληλα με τη θητεία του στο δημοτικό συμβούλιο, ο Μιλκ ήταν ενεργός ΛΟΑΤ ακτιβιστής.

Στις 27 Νοεμβρίου 1978, ο δημοτικός σύμβουλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, Νταν Γουάιτ, δολοφόνησε τον Μιλκ, καθώς και τον δήμαρχο του Σαν Φρανσίσκο, Τζορτζ Μασκόνι. Η ποινή που επιβλήθηκε στον Γουάιτ ήταν επτά χρόνια και οκτώ μήνες φυλάκιση, γεγονός που εξόργισε πολλούς πολίτες του Σαν Φρανσίσκο.
## Υστεροφημία
Το 2008 κυκλοφόρησε η ταινία *[[Milk]]*, στην οποία τον υποδύεται ο Σον Πεν και αναφέρεται στα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Το 2009 του απονεμήθηκε μετά θάνατον από τον Μπαράκ Ομπάμα το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, εισήχθη στο California Hall of Fame και καθιερώθηκε στην Καλιφόρνια ημέρα προς τιμήν της μνήμης του (22 Μαΐου).

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Εβραίοι
Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία στις Ηνωμένες Πολιτείες
Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία τον 20ό αιώνα
Κατηγορία:Δολοφονημένοι πολιτικοί
Κατηγορία:Αμερικανοί θύματα δολοφονικών ενεργειών
Κατηγορία:Παραλήπτες του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας
Φιφής Ιωάννου

Ο **Νεόφυτος (Φιφής) Ιωάννου** (1914 - 1988), ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός, Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ και εκδότης.

## Πολιτική πορεία

Γεννήθηκε στην Λευκωσία το 1914 και διαδέχτηκε τον Πλουτή Σέρβα στην ηγεσία του αριστερού κόμματος της Κύπρου το 1945 και διατήρησε την θέση ως το 1949, όπου τον διαδέκτηκε ο Εζεκίας Παπαϊωάννου.

Το 1947, στο πρώτο συνέδριο των κομμουνιστικών κομμάτων της Βρετανικής αυτοκρατορίας, εκπροσώπησε το ΑΚΕΛ. Τάχθηκε υπέρ της Ένωσις δηλώνοντας «*η Ελλάδα σήμερα είναι χώρα φασιστική, όχι επειδή ο φασισμός έχει κάποιο έρεισμα στον ηρωϊκό λαό της, αλλά επειδήτον επέβαλε ο [[Ουίνστον Τσώρτσιλ|Τσώρτσιλ]] με σφαίρες και ξιφολόγχες και επειδή ο Μπέβιν, προς αισχύνη του, τον διατήρησε*» Το συνέδριο αποδέκτηκε την τοποθέτηση του Ιωάννου.. Πάντως, η Ένωση ήταν ο μακροχρόνιος στόχος του ΑΚΕΛ επί Ιωάννου, καθώς ο πρώταρχικός ήταν η αυτοδιοίκηση του νησιού για βετίωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των εργαζομένων. 

Ο Φίφης ήταν μέλος της αποστολής του ΑΚΕΛ, όπου είχε ζητήσει γνώμη αδελφών κομμάτων για θέματα που το ταλάνιζαν. Είχε προηγηθεί το 1947 η δημιουργία του ΕΑΣ (Εθνικός Απελευθερωτικός Συνασπισμός), ο οποίος μεσα σε ενα χρόνο είχε 20 χιλιάδες μέλη, αρκετοί δε ήταν προοδευτικοί διανοούμενοι και αστοί. Ο ΕΑΣ ήτανε υπέρ της συνέχισης των διαβουλεύσεων με τους Βρετανούς για ψήφιση δημοκρατικού συντάγματος, ακόμη και μετά το τέλος της Διασκεπτικής συνέλευσης, ωστόσο τα μισά περίπου μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ ήταν εναντίον και ήθελαν να προτάξουν την επιδίωξη της Ένωσις (ανάμεσα σε αυτούς και ο Φίφης). Προ του φάσματος της διάσπασης, αποφάσισαν να οργανώσουν αποστολή για συναντήσεις με άλλα κομμουνιστικά κόμματα. 

Στην συνάντηση αυτή, ο Φίφης Ιωάννου ανάπτυξε τους προβληματισμούς του ΑΚΕΛ. Τον λόγο πήρε ο Ζαχαριάδης και ανέφερε πως σε δυό μήνες θα απελευθέρωνε την Αθήνα και άρα η επιδίωξη του ΑΚΕΛ θα έπρεπε να ήταν «Ένωση και μόνο Ένωση». Ειπε επίσης πως έπρεπε το ΑΚΕΛ να φτιάξει αντάρτικες ομάδες για ένοπλο αγώνα στις πόλεις και τις επαρχίες της Κύπρου.Με την επιστροφή του στην Κύπρο, ενημέρωσε τα μέλη του ΑΚΕΛ, όπου πήρανε απόφαση για επιδίωξη της πολιτικής της Ένωσης. Ωστόσο στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του 1949, το ΑΚΕΛ κέρδισε μόνο την Λεμεσό, την Αμμόχωστο και την Λάρνακα, επειδή στο ζήτημα της Ένωσης, η Δεξιά παράταξη και η Εκκλησία, ήταν πιο αξιόπιστες.

## Δείτε επίσης
* Ενωτικό δημοψήφισμα
## Σημειώσεις

## Παραπομπές

### Βιβλιογραφία
* 

Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του ΑΚΕΛ
Έντουαρντ Χάου

Ο **Έντουαρντ Χάου** (ρωσικά: *Эдуард Петрович Гау*, 16 Ιουλίου 1807, Ρέβαλ – 22 Δεκεμβρίου 1887, Τάρτου) ήταν Γερμανός της Βαλτικής ζωγράφος και γραφίστας.

## Ζωή και έργο
Ήταν γιος του ζωγράφου Γιοχάνες Χάου (1771-1838), που είχε μεταναστεύσει από τη Βόρεια Γερμανία το 1795 και μεγάλωσε στη γερμανική κοινότητα του Τάλιν ("Ρέβαλ" στα γερμανικά). Ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο ζωγράφος Βόλντεμαρ Χάου. Από το 1830 έως το 1832 σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δρέσδης.
αριστερά|μικρογραφία|Εκκλησιαστική σκάλα στο Χειμερινό Παλάτι (1869) 
Από το 1836 έως το 1839 ζούσε στο Τάρτου (επίσης γνωστό ως "Ντόρπατ"), όπου πέρασε αργότερα και τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Στο μεσοδιάστημα έζησε στην Αγία Πετρούπολη, όπου παρήγαγε πολυάριθμα εσωτερικά πορτρέτα δωματίων στα Χειμερινά Ανάκτορα, στα παλάτια Γκάτσινα και Πέτερχοφ και σε άλλες βασιλικές κατοικίες.

Ήταν στον κατάλογο μελών της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Τεχνών το 1854. Παρέμεινε στη Ρωσία πιθανότατα μέχρι το 1880.

Έξω από τη Ρωσία είναι γνωστός κυρίως για τα πορτρέτα των καθηγητών του Πανεπιστημίου Ντόρπατ. Δημιουργήθηκαν από το 1837 έως το 1839 και διανεμήθηκαν σε μια σειρά λιθογραφιών, σε έξι τεύχη, από την εταιρεία του Γκέοργκ Φρίντριχ Σλάτερ (1804-1870). Τα πορτρέτα περιελάμβαναν τον Φρίντριχ Καρλ Χέρμαν Κρούσε, τον Νικολάι Πιρόγκοφ και τον Φρίντριχ Γκέοργκ Βίλχελμ Στρούβες. Δημιούργησε επίσης τα πορτρέτα του Φρίντριχ Ρόμπερτ Φέλμαν (1837, λιθογραφία) και του Γιόχαν Καρλ Σίμον Μόργκενστερν (1838, ελαιογραφία).

## Πίνακες του παλατιού Γκάτσινα
Μόνο στο παλάτι Γκάτσινα ο Χάου δημιούργησε 59 υδατογραφίες. Μερικές από αυτές έμειναν αποθηκευμένες στη συλλογή του παλατιού μέχρι τη δεκαετία του 1920 και μόνο τότε μεταφέρθηκαν στο Ερμιτάζ. Στη Γκάτσινα ο Χάου εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1862 για να δημιουργήσει υδατογραφίες με τις απόψεις των γραφείων του Νικολάου Α΄ και του Αλεξάνδρου Β΄ και συνέχισε να εργάζεται στο παλάτι ως το 1874.

Οι υδατογραφίες του Γκάτσινα έχουν ιδιαίτερη αξία, καθώς το παλάτι κάηκε εντελώς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου από τα γερμανικά στρατεύματα που υποχωρούσαν και αυτά τα έργα ζωγραφικής αποτέλεσαν πολύτιμο υλικό για την αποκατάσταση των εσωτερικών χώρων του παλατιού. Τα τελευταία έργα του καλλιτέχνη δημιουργήθηκαν στο παλάτι Γκάτσινα και χρονολογούνται από το 1880.

## Επιλεγμένες λιθογραφίες των καθηγητών

Αρχείο:Moritz Hermann von Jacobi, 1837.jpg| Μόριτς φον Γιακόμπι 
Αρχείο:Wilhelm Struve. 1837.jpg|Βίλχελμ Στρούβε
Αρχείο:Friedrich Kruse.jpg| Φρίντριχ Κρούζε 
Αρχείο:Friedrich Georg von Bunge, 1837.jpg| Φρίντριχ Γκέοργκ φον Μπούνγκε 


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πίνακες του Έντουαρντ Χάου στην ψηφιακή συλλογή του Εσθονικού Μουσείου Τεχνών.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Εσθονοί ζωγράφοι
Κατηγορία:Γραφίστες
Αικατερίνη της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ

Η **Αικατερίνη της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ** (*Katharina von Sachsen-Lauenburg*, 24 Σεπτεμβρίου 1513 - 23 Σεπτεμβρίου 1535) ήταν η πρώτη σύζυγος του βασιλιά Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1513 στο Ράτζεμπουργκ και ήταν κόρη του Μάγκνους Α΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Αικατερίνης των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1531 παντρεύτηκε τον βασιλιά Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας για πολιτικούς λόγους. Το ζευγάρι απέκτησε μαζί το μοναδικό τους παιδί:
*τον Ερρίκο ΙΔ΄ της Σουηδίας (1533-1577), παντρεύτηκε την Κάριν Μάνσνταττερ. Απέκτησαν 4 παιδιά.

Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη βασίλισσα Αικατερίνη ως πρόσωπο και για την θητεία της ως βασίλισσα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τους αυλικούς της, αν και θεωρείται ότι είχε φέρει μαζί της Κυρίες Επί των Τιμών από τη Γερμανία εκτός από τις Σουηδές, μεταξύ των οποίων η Μαργαρίτα Λεϊγιονχούβουντ (η μελλοντική δεύτερη βασίλισσα του βασιλιά) είναι πιθανόν να ήταν μία. 

Τον Σεπτέμβριο του 1535, κατά τη διάρκεια της χοροεσπερίδας που δόθηκε προς τιμήν του γαμπρού της, ο βασιλιά Χριστιανού Γ΄ της Δανίας, ο οποίος επισκέφθηκε τη Σουηδική βασιλική αυλή, η βασίλισσα Αικατερίνη έπεσε κατά τη διάρκεια ενός χορού με τον Χριστιανό Γ΄ ενώ ήταν έγκυος. Η πτώση της την καθήλωσε στο κρεβάτι και την οδήγησε σε επιπλοκές. 

Πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου 1535 μαζί με το αγέννητο παιδί της, σε ηλικία 21 ετών. Θάφτηκε στον Καθεδρικό Ναό της Ουψάλα.

## Τίτλοι
*24 Σεπτεμβρίου 1513 - 24 Σεπτεμβρίου 1531: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Δούκισσα Αικατερίνη της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
*24 Σεπτεμβρίου 1531 - 23 Σεπτεμβρίου 1535: *Η Μεγαλειότητα Της* Η Βασίλισσα

## Παραπομπές


* Alf Henrikson (1963). *Svensk Historia* (Swedish history). Bonniers
* Wilhelmina stålberg: Anteqningar om svenska qvinnor (Notes on Swedish women) (Swedish)

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*  Article in the Svenskt biografiskt handlexikon

Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Κατηγορία:Οίκος των Βάσα
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας