open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ρατσούχι

[δεξιά|μικρογραφία| Ρατσούχι επικαλυμμένα με [ζάχαρη άχνη.]]
Τα **ρατσούχι** (πολωνικά: *racuchy*) αποτελεί παραδοσιακό πολωνικό πιάτο από την ίδια οικογένεια τροφίμων με την κρέπα και παρόμοιο με τις αμερικανικές τηγανίτες. Τα ρατσούχι παρασκευάζονται από αλεύρι, γάλα, αυγά, ζάχαρη και λίγο αλάτι. Σε άλλες εκδοχές παρασκευάζονται με μαγιά ή με μπέικιν πάουντερ ή με μαγειρική σόδα. Τηγανίζονται σε λάδι. Στην Πολωνία, τα ρατσούχι τρώγονται συνήθως ως σνακ στο δείπνο. Σερβίρεται συνήθως ζεστό, πασπαλισμένο με μέλι, ζάχαρη άχνη ή και με λίγη κρέμα γάλακτος, και συχνά συνοδεύεται από καφέ ή τσάι. Εκτός από πρωινό ή γλυκό για καθημερινές στιγμές, είναι πολύ δημοφιλές κατά τις γιορτές, ειδικά τα Χριστούγεννα, όπου παρασκευάζεται σε σπιτικά τραπέζια και θεωρείται ένα από τα κλασικά εδέσματα της πολωνικής κουζίνας.

Σε ορισμένες περιοχές, τα ρατσούχι παρασκευάζονται πιο αλμυρά και σερβίρονται με ψαρόσουπα ή μανιταρόσουπα κατά τη διάρκεια του δείπνου της Παραμονής Χριστουγέννων.

Συνήθως έχει στρογγυλό σχήμα, με διάμετρο περίπου 8–12 εκατοστά, και τηγανίζεται σε λάδι ή βούτυρο μέχρι να γίνει χρυσοκαφέ και τραγανή εξωτερικά, ενώ παραμένει μαλακή και ζουμερή στο εσωτερικό. Ένα από τα πιο δημοφιλή χαρακτηριστικά του είναι η προσθήκη φρούτων μέσα στη ζύμη, με τα μήλα να είναι το πιο κλασικό συστατικό, αλλά και βατόμουρα ή άλλα εποχιακά φρούτα να χρησιμοποιούνται συχνά.

## Γεμισμένα ρατσούχι
Η πιο δημοφιλής έκδοση των ρατσούχι είναι με γέμιση με φέτες μήλου, τα οποία σερβίρονται με ζάχαρη. Μερικές φορές, σε πιο σύγχρονες εκδόσεις, άλλα φρούτα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, όπως για παράδειγμα, μπανάνες. Υπάρχει επίσης μια αλμυρή γλυκιά εκδοχή των ρατσούχι, γεμισμένα με πατάτες.

## Δείτε επίσης
* Ρουχάνκι

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα
Κατηγορία:Τηγανίτες
Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Κατηγορία:Πιάτα με γέμιση
Καικιλία του Βρανδεμβούργου

Η **Καικιλία**, γερμ.: Cecilia von Brandenburg von Hohenzollern (π.1405 - 4 Ιανουαρίου 1449) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπ.Λ.Βόλφενμπυτελ.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρεδερίκου δούκα της Βαυαρίας-Λάντσχουτ. Αδέλφια της ήταν ο Φρειδερίκος Β΄ και ο Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλέας, που έγιναν διαδοχικά εκλέκτορες του Βρανδεμβούργου.

Παντρεύτηκε στις 30 Μαΐου 1423 στο Βερολίνο τον Γουλιέλμο Γ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Ο γάμος κανονίστηκε από τον αυτοκράτορα Σιγισμόνδο, όπως και εκείνος τής αδελφής της Μαγδαληνής με τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (εξάδελφο του Γουλιέλμου Γ΄). Και τα δύο ζευγάρια παντρεύτηκαν στις 3 Μαρτίου 1420.

Ο Γουλιέλμος Γ΄ και ο αδελφός του Ερρίκος Β΄ είχαν υποσχεθεί στην Καικιλία ως ιδιοκτησία χηρείας (γερμ. wittum, αγγλ. jointure) το κάστρο Μπόντενταϊχ συν μία ετήσια σύνταξη 2.000 γκίλντερς. Μετά από μία ανταλλαγή εδαφών, η Καικιλία έλαβε αντ' αυτού το κάστρο Βόλφενμπυτελ. Όμως ο επίσκοπος Μάγκνους της Σαξονίας-Λάουεμπουργκ προσπάθησε να εξαργυρώσει τις υποσχέσεις προς τον Ερρίκο Ε΄ και συγκεκριμένα για το κάστρο Βόλφενμπυτελ. Για να αποφύγει τους ισχυρισμούς τού επισκόπου, η Καικιλία παρέδωσε το κάστρο στον Ερρίκο Β΄ το 1432. Αυτός κατάφερε να αποτρέψει τους ισχυρισμούς τού επισκόπου, ωστόσο ζήτησε από τη Καικιλία και τα παιδιά της να φύγουν από το κάστρο του. Αναφέρεται ότι η Καικιλία τού είπε: "αυτό δεν το είχε στο μυαλό του ο αδελφός σας και η συμπεριφορά σας είναι μία συμπεριφορά ανάρμοστη για έναν κύριο του Μπράουνσβαϊγκ, ακόμη και αν ήταν προς μία γυναίκα ενός ταπεινού υπηκόου". Ταπεινωμένη, η Καικιλία και τα παιδιά της μετακόμισαν στο κάστρο Σένινγκεν. Στη συνέχεια ξεκίνησε μία διαμάχη μεταξύ του Ερρίκου Β΄ και του Γουλιέλμου Γ΄. Η διαφορά διευθετήθηκε διαιρώντας το δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ. Ο Ερρίκος Β΄ δέχτηκε το Βόλφενμπυτελ, ενώ ο Γουλιέλμος Γ΄ ανέλαβε το πριγκιπάτο του Κάλενμπεργκ.

Η Καικιλία απεβίωσε στις 4 Ιανουαρίου 1449 και τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Μπράουνσβαϊγκ. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1420 τον Γουλιέλμο Γ΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενπυτελ και είχε τέκνα:
* Φειδερίκος Γ΄ ο *Ανήσυχος* 1424–1495, δούκας του Μπ.Λ.Κάλενμπεργκ.
* Γουλιέλμος Δ΄ ο *Νεότερος* 1425-1503, δούκας του Μπ.Λ.Βόλφενμπυτελ.

## Πρόγονοι


## Αναφορές και πηγές
* Wilhelm Havemann: *Geschichte der Lande Braunschweig und Lüneburg*, Dieterich, 1853, σελ.&nbsp;667 κ.λ.π.

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Πέτρος Στεριώτης

Ο **Πέτρος Στεριώτης** (γενν. Αθήνα, 1979) είναι Έλληνας οικονομικός αρθρογράφος και τεχνικός αναλυτής. 

## Σταδιοδρομία
Οι απόψεις του δημοσιεύονται σε τακτική βάση στον έντυπο («Το Κεφάλαιο», «Η Καθημερινή», «Η Ναυτεμπορική», «Ο Φιλελεύθερος» της Κύπρου), ηλεκτρονικό («Οικονομικός Ταχυδρόμος», Euro2day.gr, Capital.gr, κ.α) και τηλεοπτικό οικονομικό Τύπο (ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ TV).   

Έχει εργαστεί στον χρηματοπιστωτικό τομέα στην Ελλάδα, την Κύπρο, τη Βουλγαρία και τη Γερμανία. Κατέχει ανώτατες επαγγελματικές πιστοποιήσεις των Επιτροπών Κεφαλαιαγοράς Ελλάδος, Κύπρου (CySEC), Βουλγαριας (FSC), της Τράπεζας της Ελλάδος και του Χρηματιστηρίου της Φρανκφούρτης. Είναι πιστοποιημένο μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Τεχνικών Αναλυτών (IFTA) και της βρετανικής Society of Technical Analysts.   

Ως μαθητής βραβεύθηκε από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία. Εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ως εύζωνος της Προεδρικής Φρουράς. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ) και Χρηματοοικονομικά στη Μεγάλη Βρετανία (Πανεπιστήμιο Leicester). Είναι εγγονός του πρώην πρύτανη της ΑΣΟΕΕ, Υπουργού Οικονομικών και Διοικητή της ΕΤΒΑ Πέτρου Στεριώτη και γιός του Δρα. Κίμωνα Στεριώτη, τέως διευθυντή της οικονομικής εφημερίδας «Η Ναυτεμπορική» και συγγραφέα οικονομικών βιβλίων.   

## Εργογραφία

### Ποιητικές συλλογές.
* «Ελλάδα μου» (2023)
* «Αρτακία Κρήνη» (2022)
* «Ιωνάς και Νινευή: Η δεύτερη ευκαιρία» (2021)
* «Σεισάχθεια Ψυχής» (2020)
* «Εκτός των Τειχών» (2019)
* «Ο Κύκνος» (2018)
* «Φωτιά στο Σκοτάδι» (2017)
## Παραπομπές
Σιλεσιανά ντάμπλινγκ

Τα **σιλεσιανά ντάμπλινγκ** (γερμανικά: *Schlesische Kartoffelklöße*, πολωνικά: *kluski śląskie*, σιλεσικά: *gumiklyjzy*, σιλεσικά γερμανικά: *schläsche Kließla*) είναι ντάμπλινγκ πατάτας, τα οποία είναι παραδοσιακά στην περιοχή της Σιλεσίας στην Πολωνία και τη Γερμανία. Ονομάζονται επίσης *białe kluski* («λευκά ντάμπλινγκ»).

## Παρασκευή
Η ζύμη για λευκά ντάμπλινγκ αποτελείται από αρχικά βρασμένες πατάτες και στη συνέχεια πουρέ πατάτας (μέτρια ψύξη, αλλά ακόμη ζεστό), αλεύρι πατάτας και λίγο αλάτι. Η αναλογία πατάτας και αλευριού είναι περίπου 3:1 ή 4:1. Σε μερικές συνταγές, ένα ολόκληρο αυγό μπορεί να προστεθεί στη ζύμη (αυτό βοηθά στη διαμόρφωση εάν ο πουρές πατάτας κρυώσει πάρα πολύ και η διαμόρφωση γίνει προβληματική).

Υπάρχουν δύο τρόποι σχηματισμού ντάμπλινγκ. Ο πρώτος είναι το κόψιμο με ένα μαχαίρι από τα ρολά ζύμης. Ο άλλος τρόπος είναι απλά να γίνουν ρολό με το χέρι από τη ζύμη και να ανοιχθούν. Τέλος, μια λακουβίτσα για σάλτσα δημιουργείτε με έναν αντίχειρα. Τα ντάμπλινγκ στη συνέχεια βράζονται σε αλατισμένο νερό έως ότου επιπλεύσουν στην επιφάνεια.

## Σερβίρισμα
Το πιάτο που αποτελείται από ντάμπλινγκ, τηγανητές ρουλάδες βόειου κρέατος με πλούσια σάλτσα και βρασμένο κόκκινο λάχανο είναι (ή συνηθιζόταν να είναι) ένα αμετάβλητο στοιχείο στο γεύμα της Κυριακής σε πολλές παραδοσιακές σιλεσιανές οικογένειες. Τα ντάμπλινγκ που έχουν απομείνει μπορούν να ξαναζεσταθούν ή να τηγανιστούν (όπως οι πατάτες) για δείπνο και να καταναλωθούν με σάλτσα ή βούτυρο.

## Δείτε επίσης
* Μαύρα ντάμπλινγκ - ένα παρόμοιο πιάτο
* Ράσπεμπαλ

## Παραπομπές


Κατηγορία:Σιλεσιανή κουζίνα
Κατηγορία:Ντάμπλινγκ
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση την πατάτα
Στρόιζελκουχεν

Το **στρόιζελκουχεν** (φωνητική μεταγραφή του γερμανικού *streuselkuchen*, , «κέικ θρυμμάτων», πολωνικά: *kołocz śląski*), επίσης γνωστό ως **κέικ** **κραμπλ**, είναι κέικ φτιαγμένο από ζύμη μαγιάς, καλυμμένο με γλυκιά επικάλυψη θρυμμάτων (κραμπλ) που αναφέρεται ως στρόιζελ (*streusel*). Τα κύρια συστατικά για τα θρύμματα είναι η ζάχαρη, το βούτυρο και το αλεύρι, τα οποία αναμιγνύονται σε αναλογία 1:1:2. Είναι δημοφιλές στις γερμανική, πολωνική και εβραϊκή ασκεναζική κουζίνες.

Το στρόιζελκουχεν είναι συνήθως ένα επίπεδο κέικ φτιαγμένο σε ένα ταψί και κομμένο σε ορθογώνια κομμάτια. Θα πρέπει να είναι πολύ επίπεδο - περίπου μία ίντσα - με θρύμματα που αποτελούν περίπου το μισό του ύψους του. Η αρχική έκδοση χρησιμοποιεί ζύμη μαγιάς, ωστόσο είναι δυνατή μια μικρή κρούστα. Μια σφολιάτα στο κάτω μέρος το μετατρέπει σε πράσελκουχεν (*prasselkuchen*).

Η συνταγή φέρεται να προέρχεται από τη Σιλεσία. Πολλές παραλλαγές παρασκευάζονται με γεμίσεις όπως φρούτα (κυρίως ξινής γεύσης, π.χ. μήλα, φραγκοστάφυλα, βύσσινα, ραβέντι), σπόρους παπαρούνας ή κρέμα ή χρησιμοποιώντας ζύμη με βάση το μαγειρικό λίπος.
μικρογραφία|Στρόιζελκουχεν με ζάχαρη άχνη και χωρίς

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 
*  

Κατηγορία:Κέικ
Κατηγορία:Γερμανικά κέικ
Κατηγορία:Γερμανικά επιδόρπια
Κατηγορία:Γερμανική κουζίνα
Κατηγορία:Γερμανικές λέξεις και φράσεις
Κατηγορία:Ασκεναζική κουζίνα
Κατηγορία:Εβραϊκά επιδόρπια
Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Κατηγορία:Σιλεσιανή κουζίνα
Κατηγορία:Πολωνικά προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης
Μαγδαληνή του Βρανδεμβούργου, δούκισσα του Λύνεμπουργκ

Η **Μαγδαληνή**, γερμ.: Magdalene von Brandenburg von Hohenzollern (π. 1412 - 27 Οκτωβρίου 1454 στο Σάρνεμπεκ) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

## Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου του *Σοφού*, δούκα της Βαυαρίας-Λάνντσχουτ. Αδέλφια της ήταν ο Φρειδερίκος Β΄ και ο Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλέας, που έγιναν διαδοχικά εκλέκτορες του Βρανδεμβούργου.

Παντρεύτηκε στις 3 Ιουλίου 1429 στο Τάνγκενμυντε τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Ο γάμος διοργανώθηκε από τον αυτοκράτορα Σιγισμόνδο, όπως και ο γάμος της αδελφής της Καικιλίας με τον Γουλιέλμο Γ΄ δούκα του Μπ.Λ.Βόλφενμπυτελ.  (εξάδελφο του Φρειδερίκου Β΄). Και τα δύο ζευγάρια παντρεύτηκαν στις 3 Μαρτίου 1420. Η Μαγδαληνή έφερε προίκα 10.000 γκίλντερς του Ρήνου, για τα οποία εγγυόταν ο Βίχαρντ φον Ρόχοβ· από την άλλη ο γαμπρός υποσχέθηκε το κάστρο Μπόντενταϊχ ως ιδιοκτησία χηρείας (wittum), ωστόσο αυτή έλαβε τελικά την πόλη και το κάστρο Λύχοβ. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1429 τον Φρειδερίκο Β΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
* Βερνάρδος Β΄ 1432-1464), δούκας του Μπράουνσβαιγκ-Λύνεμπουργκ.
* Όθων Ε΄ 1438/39-1471, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
* Μαργαρίτα 1442-1512, παντρεύτηκε τον Ερρίκο δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ.

## Πρόγονοι


## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Άννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ

Η **Άννα**, ολλανδ.: Anna van Nassau-Dillenburg (π.1441 – 1514) ήταν Φλαμανδο-Γερμανίδα φιλάνθρωπος, κόρη του κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ. Με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και μετά κόμισσα του Κάτσενελνμπογκεν.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Μαρίας του Λόον-Χάινσμπεργκ, κόρης του Ιωάννη Β΄ κυρίου του Γύλιχ, Χάινσμπεργκ και Λέβενμπεργκ. . 

Η Άννα παντρεύτηκε αρχικά (1467) με τον Όθωνα Ε΄ τον *Μεγαλόψυχο*, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Με το πρόωρο τέλος του Όθωνα Ε΄ (1471), ο πεθερός της, ο ηλικιωμένος  Φρειδερίκος Β΄ ενήργησε ως φύλακας του γιου της Ερρίκου Α΄. Η Άννα ξαναπαντρεύτηκε (1474) με τον Φίλιππο κόμη του Κάτσενελνμπογκεν, ως δεύτερη σύζυγό του, και πήγε να μείνει κάτω από τη στέγη του. Μετά το τέλος του Φιλίππου, η δούκισσα επέστρεψε στο Σέλε του Μπράουνσβαϊγκ, όπου ορίστηκε ως η κηδεμόνας του γιου της μετά το τέλος του ηλικιωμένου πάππου του. Η Άννα ίδρυσε και χρηματοδότησε το νοσοκομείο της Αγίας Άννας στα προάστια της πόλης Σέλε. Απεβίωσε εκεί σε ηλικία 72 ετών στις 8 Απριλίου 1514.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1467 τον Όθωνα Ε΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:
* Γουλιέλμος απεβ. 1480.
* Ερρίκος Α΄ ο *Μεσαίος* 1468-1532, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Το 1471 απεβίωσε ο Όθων Ε΄ και η Άννα έκανε το 1474 δεύτερο γάμο με τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Κάτσενελνμπογκεν. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Sir Andrew Halliday, *Μια ιστορία του σπιτιού του Brunswick* (1826)

## Αναφορές

Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Μαργαρίτα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ

Η **Μαργαρίτα**, γερμ.: Margaret von Brunswick-Lüneburg (1442 - 8 Απριλίου 1512 στο Βήνχαουζεν) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και με το γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ.

## Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Μαγδαληνής των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρεδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βραδεμβούργου.

Το 1452 η Μαργαρίτα έγινε η τρίτη σύζυγος του Ερρίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ. Ως προίκα έφερε μαζί της 8.000 γκίλντερς, τα οποία ο σύζυγός της διπλασίασε. Μετά το τέλος του συζύγου της, έζησε στην ιδιοκτησία χηρείας (wittum) στο Πλάου αμ Ζέε, την οποία ο Ερρίκος είχε υποσχεθεί. Ο Ερρίκος από τον 2ο γάμο του είχε γιο τον Ούλριχ Β΄.

Με το τέλος του προγονού της Ούλριχ Β΄ ο κλάδος Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ εξέλιπε και η χρεωμένη χώρα βρέθηκε στο Μεκλεμβούργο-Σβερίν, το οποίο δεν ήταν υπεύθυνο για τη συντήρηση της χήρας του Στάργκαρντ. Στη συνέχεια η Μαργαρίτα έζησε στο Τσέλε για λίγο. Η διαμάχη μεταξύ των οίκων Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και Μεκλεμβούργου-Σβερίν σχετικά με την *ιδιοκτησία της χηρείας* στο Πλάου αμ Ζέε συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της.

Η Μαργαρίτα πέρασε την 46χρονη χηρεία της στην απόλυτη φτώχεια. Σε επιστολές προς τους συγγενείς τους, έλεγε ότι υπέφερε ακόμη και από πείνα και δίψα. Το 1499, υπό την πίεση των δουκών του Μπράουνσβαϊγκ, έγινε δεκτή ως μόνιμη κάτοικος στο αββαείο του Βήνχαουζεν. Υποστηρίχθηκε οικονομικά από την κουνιάδα της Άννα, τη χήρα του αδελφού της Όθωνα Ε΄, η οποία της έστελνε 12 γκίλντερς το χρόνο μόνο.

Απεβίωσε στις 8 Απριλίου 1512 στο Βήνχαουζεν και τάφηκε εκεί στο Παρεκκλήσιο των Αγίων Πάντων.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1452 με τον Ερρίκο δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και είχε τέκνα:
* Μαγδαληνή 1454-1532. παντρεύτηκε πρώτα τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και μετά τον Μπούρκχαρντ κόμη του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν.
* Άννα 1465–1498, μοναχή στο μοναστήρι Ρίμπνιτς.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Verein für Mecklenburgische Geschichte und Alterthumskunde, Schwerin: *Mecklenburgische Jahrbücher*, τόμους. 24–25, 1859, σελ.&nbsp;33 ff.
* Martina Schattkowsky: *Witwenschaft in der frühen Neuzeit: fürstliche und adlige Witwen zwischen Fremd-und Selbstbestimmung*, Leipziger Universitätsverlag, 2003, σελ.&nbsp;106

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://www.guide2womenleaders.com/womeninpower/Womeninpower1450.htm
* http://www.emecklenburg.de/Niklot/i0392.htm

## Αναφορές


Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Ελισάβετ του Βρανδεμβούργου (1425-1465)

Η **Ελισάβετ του Βρανδεμβούργου** (, 1425 - μετά τις 13 Ιανουαρίου 1465) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Πομερανίας-Στετίν και μετά δούκισσα της Πομερανίας-Μπαρτ.

## Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη του *Αλχημιστή*, δούκα του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ και της Βαρβάρας των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Βίτενμπεργκ. Ο πατέρας τής Ελισάβετ παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του στη διαδοχή του Βραδεμβούργου και αντ' αυτού έλαβε τις ιδιοκτησίες του Οίκου των Χοεντσόλερν στη Φραγκονία. Αδελφές της ήταν η Δωροθέα σύζυγος δύο βασιλέων της Δανίας και η Βαρβάρα σύζυγος του μαρκησίου της Μάντουα.

Παντρεύτηκε στις 27 Αυγούστου 1440 με τον Ιωακείμ Α΄ δούκα της Πομερανίας-Στετίν. Ο γάμος είχε σκοπό να σφραγίσει μία συνθήκη μεταξύ του Βρανδεμβούργου και της Πομερανίας.  Ο Ιωακείμ απεβίωσε από την πανώλη στο Στέτσιν, μετά από 11 έτη γάμου. Είχαν έναν γιο: τον Όθωνα Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στετίν.

Στις 5 Μαρτίου 1454, παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της, τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας-Ρύγκεν. Το 1464 ο πατέρας της και οι τρεις γιοι της απεβίωσαν. Μετά το τέλος του Όθωνα Γ΄ ξεκίνησε ένας πόλεμος μεταξύ της Πομερανίας και του Βραδεμβούργου, σχετικά με την κληρονομία του κλάδου Στετίν του Οίκου.

Ο δεύτερος αυτός γάμος της ήταν πολύ δυστυχισμένος. Ένιωσε ότι ο σύζυγός της "σχεδίαζε να τη σκοτώσει, και να πάρει τα άκρα της και, αν και θα ήταν ανχριστιανικό και αξιολύπητο, να ανακαλέσει τα εισοδήματα και τις εισοδήματά της". Λόγω "της μεγάλης αγωνίας και της φτώχειας", ο θείος της τής έδωσε το Λίπενχνε και το Μπερλίνγκεν, αντί του Άρνσβαλντε που είχε από τον πατέρα της.

Για τον Φρειδερίκο η μοίρα της ανιψιάς του ήταν το κίνητρο να διακόψει τις διαπραγματεύσεις με τον Βάρτισλαβ Ι΄ για το Στετίν και να προωθήσει τους ισχυρισμούς του για την Πομερανία. Μετά τη διαμεσολάβηση του Ερρίκου του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ, ο Βάρτισλαβ Ι΄ δέχτηκε την Πομερανία ως φέουδο του εκλέκτορα του Βραδεμβούργου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωακείμ Α΄ δούκα της Πομερανίας-Στετίν και είχε τέκνα:
* Όθων Γ΄ 1444–1464, δούκας της Πομερανίας-Στετίν.

Το 1447 απεβίωσε ο Ιωακείμ Α΄ και η Ελισάβετ έκανε δεύτερο γάμο το 1454 με τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και απέκτησε παιδιά:
* Σβάντιμπορ 1454–1464, δούκας της Πομερανίας.
* Έρτμαρ 1455–1464, απεβ. 9 ετών.

## Πρόγονοι

## Παραπομπές


## Πηγές
* Friedrich Wilhelm Barthold: Geschichte von Rügen und Pommern, Band 4, F. Perthes, 1843, p. 289 ff.

Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Μαργαρίτα του Βρανδεμβούργου (1450-1489)

Η **Μαργαρίτα**, γερμ.: Margaret von Brandenburg von Hohenzollern (1449 ή 1450 - 1489) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Βρανδεμβούργου και της Αικατερίνη των Βέττιν, κόρη του Φειδερίκου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Μόνο δύο από τα τέσσερα παιδιά του Φρειδερίκου επέζησαν: η Μαργαρίτα και η μεγαλύτερη αδερφή της Δωροθέα.

Παντρεύτηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1477 στο Πρέντσλαου τον Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Αυτό προέκυψε ως εξής: το 1474 το Βρανδεμβούργο είχε ξεκινήσει πόλεμο εναντίον της Πομερανίας, επειδή ο Μπόγκισλαβ Ι΄ αρνήθηκε να αποδώσει υποτέλεια στον Φρειδερίκο Β΄. Την 1η Μαΐου 1476, κατά τη διάρκεια των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, αποφασίστηκε ότι ο Μπόγκισλαβ Ι΄ θα νυμφευτεί τη Μαργαρίτα.  Ο γάμος ήταν επαχθής για τον Μπόγκισλαβ Ι΄. Είχε συμφωνηθεί μία πολύ χαμηλή προίκα· παρόλα αυτά, δεν πληρώθηκε ποτέ. Έναν χρόνο μετά τον γάμο, ο θείος του Μπόγκισλαβ Ι΄, ο Βάρτισλαβ Ι΄ απεβίωσε, κάνοντας τον Μπόγκισλαβ Ι΄ τον μοναδικό κυβερνήτη της Πομερανίας (αυτό είχε να συμβεί για περίπου 200 χρόνια). Το 1479 ο Μπόγκισλαβ Ι΄ ολοκλήρωσε την Ειρήνη του Πρέντσλαου με τον θείο τής συζύγου του, Αλβέρτο Γ΄ Αχιλλέα, αναγνωρίζοντας τον εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου ως επικυρίαρχό του.

Ο γάμος της Μαργαρίτας ήταν άτεκνος και ο σύζυγός της, αφού την κατηγόρησε για απιστία, την απέπεμψε.  Αυτό οδήγησε σε πολιτικές εντάσεις με το εκλεκτοράτο του Βρανδεμβούργου. Ο εκλέκτορας ζήτησε να επιστραφεί η προίκα της. Ο Μπόγκισλαβ Ι΄ με τη σειρά του, ισχυρίστηκε ότι ο Οίκος των Χοεντσόλερν του είχε δώσει μία άγονη γυναίκα ως σύζυγο, ώστε να κληρονομήσουν την Πομερανία.  Κατά τη διάρκεια των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων του 1479, ο Μπόγκισλαβ Ι΄ υπέγραψε τελικά την επιστροφή της προίκας της γυναίκας του.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1477 τον Μπόγκισλαβ Ι΄ της Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

## Πρόγονοι

## Αναφορές και πηγές
* Friedrich Wilhelm Barthold: *Geschichte von Rügen und Pommern*, τόμος. 4, F. Perthes, 1843
* Wilhelm Ferdinand Gadebusch: *Chronik der Insel Usedom*, W. Dietze, 1863, σελ.&nbsp;96

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Δωροθέα του Βρανδεμβούργου, δούκισσα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ

Η **Δωροθέα**, γερμ.: Dorothea von Brandenburg von Hohenzollern (1446 - Μάρτιος 1519) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Λάουεμπουργκ.

## Βιογραφία
Η Δωροθέα ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Αικατερίνης των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας.

Παντρεύτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1464 στο Λύνεμπουργκ τον Ιωάννη Ε΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Καθώς ήταν το μεγαλύτερο τέκνο του Φρειδερίκου Β΄, ο οποίος δεν είχε επιζώντες γιους, η συμφωνία γάμου ήταν σημαντική. Εκτός από 10.000 φλωρίνια, ο Φρειδερίκος Β΄ υποσχέθηκε στον γαμπρό του όλα όσα μπορούσε να αφήσει νόμιμα στην κόρη του. Αργότερα ωστόσο ο Φρειδερίκος Β΄ παραιτήθηκε υπέρ του μικρότερου αδελφού του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα, προκειμένου να διατηρήσει τις ιδιοκτησίες του στον Οίκο του.

Ο Φρειδερίκος Β΄ απέτυχε επίσης να πληρώσει την προίκα στον γαμπρό του. Αυτό οδήγησε τον θείο της Δωροθέας, τον Ιωάννη τον *Αλχημιστή* να συγκρίνει τον εαυτό του με τον εκλέκτορα Φρειδερίκο το 1482. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, "Άνγκριας και Βεστφαλίας", όπως ήταν ο επίσημος τίτλος του, και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
* Aδελαΐδα απεβ. νέα.
* Σοφία απεβ. το 1497 ή πριν, παντρεύτηκε στις 29 Νοεμβρίου 1491 τον Αντώνιο του Σάουεμπουργκ και Χόλσταϊν-Πίνεμπεργκ.
* Μάγκνους Α΄ 1470–1543, δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
* Eρρίκος Α΄/Β΄ 1472–1522, Α΄ ως πρίγκιπας-επίσκοπος του Χιλντεσχαϊμ και μετά Β΄ ως πρίγκιπας-επίσκοπος του Μύνστερ.
* Αικατερίνη, Κιστερκιανή μοναχή στο Ράινμπεκ μπάι Χάμπουργκ.
* Βερνάρδος απεβ. 1524, ιερέας στον καθεδρικό ναό της Κολωνίας και στον καθεδρικό ναό του Μαγδεβούργου.
* Ιωάννης Δ΄ 1483–1547, πρίγκιπας-επίσκοπος του Χίλντεσχαϊμ (1503–1547).
* Ροδόλφος απεβ. 1503.
* Eλισάβετ απεβ. γύρω στο 1542, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.
* Ερρίκος απεβ. νέος.
* Φρειδερίκος απεβ. πριν από το 1501.
* Άννα απεβ. 1504, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη κόμη του Λίνταου-Ρουπίν και μετά τον Φρειδερίκο κόμη του Σπήγκελμπεργκ.

## Πρόγονοι

## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Hermann von Ohnesorge: *Geschichte des Entwicklungsganges der Brandenburg-Preußischen Monarchie*, JC Hinrichs, 1841, σελ.&nbsp;219

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Παντζάμποι

Οι **Παντζάμποι** (Παντζάμπ : , Παντζάμπι : ਪੰਜਾਬੀ) ή ο **λαός Παντζάμπ**, αποτελούν Ινδοάρια εθνογλωσσική ομάδα που συνδέεται με την περιοχή Παντζάμπ στη Νότια Ασία, συγκεκριμένα στο βόρειο τμήμα της ινδικής ηπείρου η οποία επί του παρόντος χωρίζεται μεταξύ του Πακιστανικού Παντζάμπ και του Ινδικού Παντζάμπ. Ομιλούν τα Παντζάμπι, γλώσσα Ινδοάριας οικογένειας. Ο όρος Παντζάμπ σημαίνει κυριολεκτικά η γη πέντε υδάτων στα Περσικά: παντζ ("πέντε") ᾱμπ ("ύδατα"). Το όνομα της περιοχής εισήχθη από τους Τουρκοπέρσες κατακτητές της ινδικής ηπείρου. Οι Παντζάμποι αποτελούν την 7η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στον κόσμο σε συνολικό πληθυσμό.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Φυλές του Πακιστάν
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Ινδία
Κατηγορία:Πολιτισμός του Παντζάμπ
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Νότια Ασία
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες χωρισμένες από διεθνή σύνορα
Στέφανι Γουίλσον

Η **Στέφανι Νταιάνα Γουίλσον** (*Stephanie Diana Wilson*) (γεννημένη στις 27 Σεπτεμβρίου 1966) είναι Αμερικανίδα μηχανικός και αστροναύτης της NASA . Πέταξε στο διάστημα σε τρεις αποστολές του διαστημικού λεωφορείου και είναι η δεύτερη αφροαμερικανίδα γυναίκα που πήγε στο διάστημα, μετά τη Μάι Τζέμισον . Οι 42 ημέρες της στο διάστημα είναι οι περισσότερες ημέρες από κάθε αφροαμερικανή γυναίκα αστροναύτη. 

## Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Στέφανι Γουίλσον γεννήθηκε στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης στις 27 Σεπτεμβρίου 1966. Περίπου ένα χρόνο αργότερα, οι γονείς της, ο Ευγένιος και η Μπάρμπαρα Γουίλσον,  αποφάσισαν να μετακομίσουν στο Πίτσφιλντ της Μασαχουσέτης .  Ο Ευγένιος, ντόπιος κάτοικος του Νέσμιθ της Νότιας Καρολίνας, χρησιμοποίησε την ηλεκτρονική του εκπαίδευση από την θητεία του στο Ναυτικό για να αποκτήσει πτυχίο από το Northeastern University και μια μακρά καριέρα στον τομέα της ηλεκτρολογίας για τις εταιρίες Raytheon, Sprague Electric και Lockheed Martin,   ενώ η Barbara, από την κομητεία Τάλμποτ της Γεωργίας,  εργάστηκε ως βοηθός παραγωγής για τον Lockheed Martin.  Μετά την φοίτησή της στο Δημοτικό Σχολείο Stearns, φοίτησε στο Γυμνάσιο Crosby.  Για ένα μάθημα επαγγελματικού προσανατολισμού στο γυμνάσιο, ανατέθηκε στην Γουίλσον να πάρει συνέντευξη από κάποιον σε ένα πεδίο που την ενδιέφερε. Δεδομένου ότι της άρεσε να κοιτάζει τον ουρανό,  πήρε συνέντευξη από τον αστρονόμο Τζέι Πάσαχοφ του Williams College,  διευκρινίζοντας το πιθανό ενδιαφέρον της για σταδιοδρομία σχετική με το διάστημα. Στο γυμνάσιο, ο Ευγένιος ενθάρρυνε τη Στέφανι να ασχοληθεί με την μηχανική,  έτσι αποφάσισε να γίνει μηχανικός αεροδιαστημικής. Η Στέφανι Γουίλσον αποφοίτησε από το Taconic High School, στο Πίτσφιλντ της Μασαχουσέτης, το 1984. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, παίρνοντας πτυχίο Bachelor of Science στις επιστήμες της μηχανικής το 1988. Η Γουίλσον πήρε μεταπτυχιακό στη Μηχανική της Αεροδιαστημικής από το Πανεπιστήμιο του Τέξας, το 1992.  Η Γουίλσον επέστρεψε στο Χάρβαρντ ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Χάρβαρντ .  Ήταν η επικεφαλής στρατάρχης για την 362η έναρξη του Χάρβαρντ στις 30 Μαΐου 2013. 

## Καριέρα

### Μηχανική
[αριστερά|μικρογραφία| Ο Wilson κατά τη διάρκεια του [STS-120, με ένα μοντέλο του κόμβου 2 να αιωρείται μπροστά της]]

## Προσωπική ζωή
Η Γουίλσον είναι Χριστιανή.  Τα χόμπι της περιλαμβάνουν σκι και συλλογή γραμματοσήμων.  Είναι παντρεμένη με τον Julius McCurdy.  

## Βραβεία και διακρίσεις

* NASA Distinguished Service Medal (2009, 2011)
* NASA Space Flight Medal (2006, 2007, 2010)
* Honorary Doctorate of Science from Williams College (2011)
* Harvard College Women's Professional Achievement Award (2008)
* Harvard Foundation Scientist of the Year Award (2008)
* Young Outstanding Texas Exes Award (2005)
* Johnson Space Center Innovation Group Achievement Award (2013)
* Johnson Space Center Director Commendation Award (2013)
* Salem Trailblazer Award (2019)

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Βιογραφία της NASA  Ιούνιος 2019

Κατηγορία:Γυναίκες αστροναύτες
Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες
Γιώργος Μπιτζίδης

Ο **Γιώργος Μπιτζίδης** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της ομάδας του Πανσερραϊκού σε επίπεδο Α’ Εθνικής/Super League, με 48 γκολ.. Αγωνίστηκε επίσης στον Άρη Θεσσαλονίκης και τον Απόλλωνα Καλαμαριάς.

## Καριέρα
Ο Μπιτζίδης υπήρξε βασικός σέντερ φορ της ομάδας του Πανσερραϊκού από την πρώτη χρονιά ίδρυσης του, το 1964. Η ομάδα της Μακεδονίας κατέκτησε την πρώτη θέση στην δεύτερη κατηγορία και μαζί το δικαίωμα να αγωνιστεί στην πρώτη εθνική. Οι Σερραίοι παρέμειναν στην πρώτη κατηγορία μέχρι το 1971, όταν και υποβιβάστηκαν για μία μόνο χρονιά. Στο διάστημα εκείνο, ο Μπιτζίδης πέτυχε 79 γκολ, όντας πάντα ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου. Βοήθησε την ομάδα των Σερρών να ανέβει και πάλι στην πρώτη εθνική, πριν μεταγραφεί στον Άρη το καλοκαίρι του 1972.

Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε δώδεκα παιχνίδια, βοηθώντας να καλυφθεί το κενό του τιμωρημένου Αλέκου Αλεξιάδη, πριν ολοκληρώσει την καριέρα του στον Απόλλωνα Καλαμαριάς την σεζόν 1973-74.

## Παραπομπές

## Πηγές

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6

Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ούρσουλα του Βρανδεμβούργου, δούκισσα του Μύνστερμπεργκ-Ελς

Η **Ούρσουλα**, γερμ.: Ursula von Brandenburg von Hohenzollern (25 Σεπτεμβρίου 1450 - 25 Νοεμβρίου 1508, Μπρέσλαου) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με το γάμο της έγινε δούκισσα του Μύνστερμπεργκ & Ελς και κόμισσα του Γκλατς.

## Βιογραφία
Ο Ούρσουλα ήταν η πρώτη κόρη του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου από τον πρώτο γάμο του με τη Μαργαρίτα, κόρη του Ιακώβου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν. Η πριγκίπισσα εθεωρείτο το αγαπημένο παιδί του πατέρα της· έγινε μία αξιοσημείωτη περίπτωση γάμου ευκολίας τον 15ο αι. Αρχικά ο πατέρας της την είχε υποσχεθεί στον Αλβέρτο Γ΄ δούκα της Σαξονίας. Όταν διέκοψε τη μνηστεία, η Ούρσουλα μεταβιβάστηκε στον μεγαλύτερο αδελφό του Ερνέστο. Όταν διαλύθηκε και αυτός ο αρραβώνας, επόμενος υποψήφιος γαμπρός έγινε ο Ερρίκος Α΄ δούκας του Μύνστερμπεργκ-Ελς, γιος του Γεωργίου Ποντέμπραντυ βασιλιά της Βοημίας. Το 1466 ο πάπας Παύλος Β΄ απέρριψε τη δέσμευση ως «βλασφημική σύνδεση με αιρετικό» και ο Ούρσουλα και ο πατέρας της αφορίστηκαν. Οι σχέσεις μεταξύ του Βρανδεμβούργου και του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ΄ επίσης επιδεινώθηκαν λόγω της μνηστείας.  Ο Γεώργιος Ποντέμπραντυ και ο Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλέας δημιούργησαν μία αμυντική συμμαχία εναντίον όλων των αντιπάλων του γάμου.

Χωρίς να το πει στον πατέρα της, η Ουρσούλα αρραβωνιάστηκε κρυφά με τον Ρούντολφ Γ΄ κόμη του Σουλτς, λάντγκραβο στο Κλέτγκαου. Ο πάπας διέλυσε αυτή τη μνηστεία και τελικά η Ούρσουλα παντρεύτηκε στο Τσεμπ (γερμ. Έγκερ) στις 9 Φεβρουαρίου 1467, τον Ερρίκο Α΄. Η απαγόρευση που είχε επιβληθεί στην Ούρσουλα και τον πατέρα της καταργήθηκε το 1471. 

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1467 τον Ερρίκο Α΄ δούκα του Μύνστερμπεργκ και είχε τα ακόλουθα παιδιά:
* Aλβέρτος 1468-1511, δούκας του Μύνστερμπεργκ-Ελς.
* Γεώργιος Α΄ 1470-1502), δούκας του Μύνστερμπεργκ-Ελς.
* Μαργαρίτα 1473-1530, παντρεύτηκε τον Ερνέστο πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου.
* Κάρολος 1476-1536.
* Μαγδαληνή 1482-1513.
* Σιδωνία (τσεχ. Zdeňka) 1483-1522, παντρεύτηκε τον Ούλριχ του Χάρντεγκ.
* Λουδοβίκος 1479-1480 απεβ. 1 έτους, Ιωάννης 1472-1472 απεβ. νήπιο.

## Πρόγονοι


## Βιβλιογραφικές αναφορές
* Karl Friedrich Pauli: *Allgemeine preussissche Staats-Geschichte, bis auf gegenwärtige Regierung*, τόμος 1, 1761, σ.&nbsp;369
* Samuel Buchholtz: *Versuch einer Geschichte der Churmarck Brandenburg*, FW Birnstiel, 1767, σελ.&nbsp;216
* *Heidelberger Jahrbücher der Literatur*, τόμος. 55, Mohr und Zimmer, 1862, σελ.&nbsp;820 ( Ψηφιοποιημένο )
* GenaNet

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Γιώργος Παπακώστας

Ο ***Γιώργος Παπακώστας*** (1935 - 31 Ιανουαρίου 2011) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.

## Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1954 αρχικά ως βοηθός σκηνοθέτη και από το 1959 άρχισε να σκηνοθετεί και να γράφει σενάρια. Η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε ήταν η κωμωδία «Οσο υπάρχουν οι γυναίκες» σε σενάριο των Νέστορα Μάτσα και Κώστα Ασημακόπουλου. 

Ο Παπακώστας σκηνοθέτησε περίπου 40 ταινίες και από αυτές που ξεχωρίζουν είναι η κωμωδία «Ο Σταμάτης και ο Γρηγόρης» (1962) με τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Νίκο Σταυρίδη, η αστυνομική «Λολίτες της Αθήνας» (1965) με τους Μίρκα Καλατζοπούλου, Δημήτρη Μυράτ και Ζέτα Αποστόλου, η δραματική «Κούρελι της ζωής» (1969) με τους Μάνο Κατράκη, Μάρθα Βούρτση και Λαυρέντη Διανέλλο και τέλος «Ο Πατούχας» (1972) με τον Τάσο Γιαννόπουλο.

## Φιλμογραφία

## Παραπομπές

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Ο 

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Μαργαρίτα της Βάδης

Η **Μαργαρίτα**, γερμ.: Margarete von Baden (1431 - 24 Οκτωβρίου 1457) από τον Οίκο του Μπάντεν ήταν κόρη του μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

## Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιακώβου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αικατερίνης, κόρης του Καρόλου Β΄ δούκα της Λωρραίνης.

Το 1446 παντρεύτηκε τον Αλβέρτο μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ, στο Χάιλσμπορν. Απεβίωσε στο Άνσμπαχ το 1457 λίγο μετά από την απόκτηση του μαργραβάτου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ από τον άνδρα της. Το 1468 ο Αλβέρτος έκανε δεύτερο γάμο και το 1471 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του ως Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλεύς εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1446 τον Αλβέρτο Γ΄ μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και είχε τέκνα:
* Ούρσουλα 1450-1508, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Ποντέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς.
* Ελισάβετ 1451-1524, παντρεύτηκε τον Έμπερχαντ Β΄ δούκα της Βυρτεμβέργης.
* Μαργαρίτα 1453-1509, ηγουμένη των πτωχών της Αγ. Κλάρας στο Χοφ.
* Ιωάννης-Κικέρων 1455-1499, εκλέκτρορας του Βρανδεμβούργου.

## Πρόγονοι

## Πηγές
* Mario Müller (Ed.): Kurfürst Albrecht Achilles (1414–1486). Kurfürst von Brandenburg, Burggraf von Nürnberg (Jahrbuch des Historischen Vereins für Mittelfranken, vol. 102), Ansbach 2014. ISSN 0341-9339.
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Albert III.". Encyclopædia Britannica. 1 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 494–495.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Marek, Miroslav. "House of Hohenzollern". Genealogy.EU.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Αικατερίνη της Σαξονίας (1421-1476)

Η **Αικατερίνη**, γερμ.: Catherine von Saxen von Hohenzollern (1421 - 23 Αυγούστου 1476) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της Αικατερίνης των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Στις 11 Ιουνίου 1441 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου (1413–1471) στο Βίτενμπεργκ. Ο Φρειδερίκος Β΄ είχε και προηγουμένως ζητήσει το χέρι της Αικατερίνης, ανεπιτυχώς όμως. Η υπόσχεση του γάμου έγινε τελικά ως μέρος μίας συμφωνίας, που ρύθμιζε τη σύγκρουση μεταξύ Βρανδεμβούργου και Σαξονίας σχετικά με την ιδιοκτησία της Λουζατίας και επισφράγισε μία συμμαχία μεταξύ των δύο χωρών. Ο γάμος αποδείχθηκε όχι ευτυχισμένος: ο Φρειδερίκος Β΄ είχε πολλές σχέσεις και ο γιος του Έρασμος γεννήθηκε εκτός γάμου.

Το ζεύγος πέρασε τα τελευταία χρόνια του γάμου του εντελώς ξεχωριστά, με τον Φρειδερίκο Β΄ να ζει στη Φραγκονία και την Αικατερίνη να ζει στο Μαρκ του Βρανδεμβούργου.

## Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1441 τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:

* Δωροθέα 1446–1519, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ε΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
* Μαργαρίτα 1449/50-1489, παντρεύτηκε τον Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας.
* Ιωάννης π.1452

## Αναφορές και πηγές
* Karl Florentin Leidenfrost: *Churfürst Friedrich II und seine Brüder, Herzog Sigismund und Herzog Wilhelm von Sachsen, oder Geschichte Sachsens vom Jahr 1428–1440*, γραπτή πρόσκληση για τον εορτασμό της ημέρας του William, 30 Οκτωβρίου 1827, Carl Schlotter, Jena, 1827, σ. 68 .
* Andreas Tacke: *Wir wollen der Liebe Raum geben.* *Konkubinate geistlicher und weltlicher Fürsten um 1500.* Wallstein, Göttingen 2006,, σελ. 19.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου
Ελισάβετ του Βρανδεμβούργου, δούκισσα της Βυρτεμβέργης

μικρογραφία| Επιτάφια πλάκα από το χειρόγραφο ''Ιερή μνήμη των απογόνων του διαπρεπούς Οίκου της Βυρτεμέργης'' του 1583.

Η **Ελισάβετ**, γερμ.: Elizabeth von Brandenburg-Ansbach (29 Νοεμβρίου 1451, Άνσμπαχ &#x2013; 28 Μαρτίου 1524, Νύρτινγκεν) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα Βυρτεμβέργης.

## Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου από τον πρώτο γάμο του με τη Μαργαρίτα, κόρη του Ιακώβου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.

Τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 1467 παντρεύτηκε στη Στουτγάρδη τον Έμπερχαρντ Β΄ κόμη της Βυρτεμβέργης (1447-1504). Μέσω του γάμου της κόρης του, ο Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλέας μπόρεσε να ασκήσει σημαντική επιρροή στον γαμπρό του.  Ο σύζυγος τής Ελισάβετ ανήλθε σε δούκα της Βυρτεμβέργης το 1496. Ο γάμος ήταν άτεκνος και καθόλου ευτυχισμένος. Η Ελισάβετ πέρασε πολύ χρόνο στην Αυλή του πατέρα της. Ο Έμπερχαρντ Β΄ παραιτήθηκε στις 11 Ιουνίου 1498 στο Χορμπ αμ Νέκαρ υπέρ του ανιψιού του Ούλριχ στο δουκάτο, με τη συμφωνία ότι ο Ούλριχ θα παρείχε στην Eλισάβετ ένα εισόδημα που θα ταίριαζε στη δούκισσα. 

Σε αντίθεση με τον σύζυγό της, η Ελισάβετ δεν απελάθηκε από τη Βυρτεμβέργη, αλλά η συμφωνία που υπεγράφη στο Χορμπ αμ Νέκαρ έθετε την υποχρέωση του νέου κυβερνήτη να φροντίσει για τη συντήρησή της. Αποσύρθηκε το 1499 ως χήρα στην έδρα της στο κάστρο Nύρτινγκεν, όπου έζησε μία ευσεβή και με φιλανθρωπίες ζωή. Έκανε πολλά για να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση της πόλης Nύρτινγεν, η οποία είχε καεί είκοσι χρόνια νωρίτερα.

## Πρόγονοι


## Υποσημειώσεις


## Αναφορές και πηγές
* Dieter Stievermann, σε: Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (εκδόσεις ): *Das Haus Württemberg.* *Ein biographisches Lexikon*, Kohlhammer Verlag, Στουτγκάρδη, 1997,, σελ.&nbsp;100
* Χρ. Dinkel: *Chronik und Beschreibung der Stadt Nürtingen*, P. Frasch, 1847, σελ.&nbsp;77

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Κατηγορία:Δούκισσες της Βυρτεμβέργης
Μαργαρίτα του Βρανδεμβούργου, ηγουμένη

Η **Μαργαρίτα**, γερμ.: Margaret von Brandenburg (18 Απρίλη 1453 - 27 Απριλίου 1509, Χοφ) ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και έγινε ηγουμένη στο μοναστήρι των Πενήτων της Αγ. Κλάρας στο Χοφ το διάστημα 1476-1490.

## Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Aλβέρτου Γ΄ Aχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου από τον πρώτο γάμο του με τη Μαργαρίτα, κόρη του Ιακώβου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.

Αρχικά προοριζόταν για τη μοναστική ζωή. Ωστόσο, μετά το τέλος της μητέρας της, η Μαργαρίτα μνηστεύτηκε με τον Κάσπαρ παλατινό κόμη του Τσβάιμπρυκεν. Όταν η Μαργαρίτα αρρώστησε επικίνδυνα, αποφάσισε να λύσει τον αρραβώνα της και τελικά να γίνει μοναχή. Στη συνέχεια, η μικρότερη αδελφή της Αμαλία μνηστεύτηκε με τον Κάσπαρ και τον παντρεύτηκε το 1478.

Το 1476 η Μαργαρίτα διαδέχθηκε την Αικατερίνη του Κότσαου ως ηγουμένη στο μοναστήρι των Πενήτων της Αγ. Κλάρας στο Χοφ. Το 1490 παραιτήθηκε και τη διαδέχθηκε η Aγνή του Χίρσμπεργκ. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής στο μοναστήρι ως μοναχή. Είχε κάποιες εκτάσεις και το 1499 συνέταξε ένα *έγγραφο ενοικίασης* (urbarium).

## Πρόγονοι


## Αναφορές και πηγές
* Friedrich Ebert: *Chronik der Stadt Hof*, τομ. VI, Hof, 1966. σ.&nbsp;319.
* Julius von Minutoli: *Das kaiserliche Buch des Markgrafen Albrecht Achilles*, Schneider, 1850, σελ.&nbsp;487 ( Ψηφιοποιημένο )

## Υποσημειώσεις


Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Σύνοδος της Τουρ (813)

[μικρογραφία|Ο [Καρλομάγνος]]
**Η Σύνοδος της Τουρ** είναι μία από τις πέντε συνόδους που συγκάλεσε ο Καρλομάγνος τον Μάιο του 813, με τις συνόδους του Μάιντς όπου αποφασίστηκε η δημιουργία λαϊκών σχολείων για την εκπαίδευση ιερέων, του Σαλόν, της Ρενς και της Αρλ.

Η Σύνοδος της Τουρ είναι σημαντική τόσο από θεολογικής όσο και γλωσσολογικής άποψης.

Σηματοδοτεί ένα σημαντικό στάδιο, μια θεμελιώδη στιγμή για τον Χριστιανισμό της Δύσης. Στον κανόνα 17, οι επίσκοποι που συγκεντρώθηκαν από τον Καρλομάγνο αποφάσισαν ότι, στα εδάφη της Καρολίγγειας Αυτοκρατορίας που αντιστοιχούσαν στη σημερινή Γαλλία και τη Γερμανία, οι λειτουργίες δεν θα εκφωνούνταν πλέον στα λατινικά αλλά στα "rusticam Romanam linguam aut Theodiscam, quo facilius cuncti possint intellegere quae dicuntur". Δηλαδή στην παλαιά γαλλική γλώσσα (ρομανική γλώσσα που εξελίχθηκε στα γαλλικά) και στην τευτονική γλώσσα (που εξελίχθηκε στα γερμανικά), «έτσι ώστε όλοι να μπορούν να κατανοήσουν ευκολότερα τι λέγεται».

Αυτή είναι μια από τις παλαιότερες ενδείξεις ότι εκείνη την εποχή τα λατινικά δεν ομιλούνταν πλέον ούτε ήταν κατανοητά από τον λαό. 

Η Σύνοδος της Τουρ διακήρυξε έτσι την αναγνώριση των δύο μεγαλύτερων γλωσσικών συνιστωσών που αποτελούσαν την Αυτοκρατορία του Καρλομάγνου: τον λατινικής παράδοσης ρωμαϊκό κόσμο μέχρι τον ποταμό Ρήνο και τον γερμανικό κόσμο, πέρα ​​από τον Ρήνο. Στη Σύνοδο της Τουρ και τις δύο πλευρές εκπροσωπούσαν αντίστοιχοι επίσκοποι. Αυτές οι δύο μεγάλες γλωσσικές ομάδες - η ρομανική και η γερμανική - συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Ωστόσο, μόλις το 842 με τους Όρκους του Στρασβούργου πιστοποιείται το πρώτο πλήρες κείμενο γραμμένο σε γλώσσα προερχόμενη μεν από λατινικά αλλά σαφώς διακριτή από αυτήν τη γλώσσα. Είναι το παλαιότερο τεκμηριωμένο κείμενο σε ρομανική γλώσσα. Λίγα χρόνια αργότερα, πιστοποιείται το πρώτο γαλλικό λογοτεχνικό κείμενο, η Ακολουθία της Αγίας Ευλαλίας (περίπου 880-881).

Η Σύνοδος της Τουρ διακήρυξε επίσης ότι οι δώδεκα μέρες από τα Χριστούγεννα έως τα Θεοφάνια ήταν εορταστική και ιερή περίοδος.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιστορία του Μεσαίωνα
Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων

Ο τεχνικός έλεγχος οχημάτων καθιερώθηκε με το **Ν1350/83 (ΦΕΚ 55Α/26-04-1983).** Αρμόδια για τον έλεγχο αυτό είναι τα Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων (ΚΤΕΟ). Τα πρώτα ΚΤΕΟ ήταν δημόσια, ενώ το πρώτο ιδιωτικό ΚΤΕΟ ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2002.

Αυτή τη στιγμή λειτουργούν 244 ιδιωτικά και 15 δημόσια ΚΤΕΟ.

Τα ΚΤΕΟ έχουν ως στόχο τον έλεγχο για την ασφαλή λειτουργία των οχημάτων όπως επίσης και τον έλεγχο ώστε να είναι όσο λιγότερο ρυπογόνα για το περιβάλλον.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Οχήματα
Κατηγορία:Οδικές μεταφορές
Οζώδης σκλήρυνση

μικρογραφία|250x250εσ|Η οζώδης σκλήρυνση σε διατομή. Η ονομασία της νόσου προέρχεται από τους χαρακτηριστικούς όζους (όγκους) στον εγκέφαλο, οι οποίοι με την πάροδο του χρόνου ασβεστοποιούνται, γεγονός που δικαιολογεί τον όρο "οζώδης σκλήρυνση".
Η **οζώδης σκλήρυνση** (*αγγλ.* Tuberous sclerosis complex ή TSC) είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από πολλαπλούς καλοήθεις όγκους (όζους) στον εγκέφαλο και σε άλλα ζωτικά όργανα, όπως στα νεφρά, στην καρδιά, στα μάτια, στους πνεύμονες και στο δέρμα. Συνήθως επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και μπορεί να οδηγήσει σε συνδυασμό συμπτωμάτων, όπως οι επιληπτικές κρίσεις, η πνευματική αναπηρία, ο αυτισμός, τα προβλήματα συμπεριφοράς, οι ανωμαλίες στο δέρμα και η ασθένεια των νεφρών.

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων ποικίλει. Αυτά μπορούν να είναι ήπια, επιτρέποντας στα άτομα να ζουν ανεξάρτητες, παραγωγικές ζωές, έως πιο σοβαρά, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τη καθημερινή ζωή των προσβεβλημένων ατόμων και να είναι ακόμα και απειλητικά για τη ζωή τους. Πολλά άτομα με την οζώδη σκλήρυνση δείχνουν σημάδια υπάρξης της διαταραχής κατά το πρώτο έτος της ζωής τους. Τα κλινικά χαρακτηριστικά της νόσου, εντούτοις, μπορεί να είναι αρχικά ανεπαίσθητα και πολλές φορές τα συμπτώματα να χρειάζονται χρόνια για να αναπτυχθούν. Ως αποτέλεσμα, η νόσος μπορεί να μην αναγνωριστεί ή να υπάρχει λάθος διάγνωση για χρόνια.

Η ασθένεια είναι γενετικά ετερογενής. Οφείλεται σε μεταλλάξεις που συμβαίνουν σε δύο προσφάτως αναγνωρισμένα γονίδια, TSC1 στη ζώνη 9q34 και TSC2 στη ζώνη 16p13, όπου το καθένα από αυτά οδηγεί σε κλινικά διακριτό φαινότυπο.

## Επιδημιολογία
Η οζώδης σκλήρυνση έχει εκτιμώμενη επίπτωση 1:6.000 γεννήσεις. Αυτό σημαίνει ότι αναμένονται 15 περίπου νέες περιπτώσεις στην Ελλάδα κάθε χρόνο.

## Παραπομπες


Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Σοφία Μαρία Βέστενχολτς

**Η Ελεονόρε Σοφία Μαρία Βέστενχολτς** (10 Ιουλίου 1759 στο Νεό Βραδεμβούργο ως *Ελεονόρε Σοφία Μαρία Φριτς*  - 4. Οκτωβρίου του 1838 στο Ludwigslust) ήταν Γερμανίδα τραγουδίστρια, πιανίστα και συνθέτρια.

## Ζωή και έργο
Η Σοφία Μαρία Βέστενχολτς ήταν η κόρη του Φέρντιναντ Φριτς, ερμηνευτή του εκκλησιαστικού οργάνου στο Νεο Βραδεμβούργο, και της συζύγου του Χριστίνας Σοφίας. Ο πατέρας της πέθανε όταν η Σόφι ήταν σχεδόν πέντε ετών. Ως παιδί, το ταλέντο της προσέλκυσε την προσοχή του διάδοχου πρίγκιπα Ludwig του Mecklenburg-Schwerin, ο οποίος φρόντισε για την εκπαίδευσή της από τον μαέστρο Γιοχάν Γουίλλμ Χέρτελ. Σε ηλικία 17 ετών έγινε δεκτή στο παρεκκλήσι του κληρονομικού πρίγκιπα στο Λούντβιχσλστ το 1775. Στις 12. Το 1777 έγινε η δεύτερη σύζυγος του αρχιμουσικού και τενόρου της πριγκηπικής ορχήστρας Καρλ Αουγκούστ Φρήντριχ Βέστενχολτς (1736–1789), ο οποίος της δώρισε ένα υδροκρυσταλλόφωνο.

Το 1779 η Sophie Westenholz διορίστηκε τραγουδίστρια στην αυλή του πρίγκηπα. Στο Σβερίν και στο Ludwigslust είχε σημαντικές επιτυχίες ως τραγουδίστρια. Συγχρόνως έγινε μια ευρέως αναγνωρισμένη πιανίστρια και βιρτουόζα του υδροκρυσταλλοφώνου. Μετά το θάνατο του συζύγου της, συνέχισε την καριέρα της στην αυλή του Mecklenburg-Schwerin. Έδωσε μαθήματα μουσικής στις κόρες της δουκικής οικογένειας. Ο μαέστρος της αυλής της Βαϊμάρης Ernst Wilhelm Wolf της αφιέρωσε έξι σονάτινες.

Πραγματοποίησε πολυάριθμες συναυλίες, μεταξύ άλλων στο Βερολίνο (1791, 1804), στο Λίμπεκ (1793), στο Ρόστοκ (1798), στην Κοπεγχάγη (πριν από το 1799), στη Λειψία (1799), στο Αμβούργο (1802, 1803) και στο Στίττιν (1804). Μετά τον θάνατο του Antonio Rosetti το 1792, ανέλαβε συχνά το ρόλο της διευθύντιρας ορχήστρας παίζοντας ταυτόχρονα πιάνο. Το 1821 πήρε σύνταξη.

## Έργα
**Thème avec X Variations pour le Pinao-forte.* op. 2. Werckmeister, Berlin o.&nbsp;J. Ψηφιοποιημένη έκδοση, Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη.
*'12 deutsche Lieder für Klavier.* op. 4. Werckmeister, Berlin 1806. [http://daten.digitale-sammlungen.de/bsb00108670/image_1 Ψηφιοποιημένη έκδοση], Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη.

== Βιβλιογραφία ==

* *Westenholz, Eleonore Sophie Marie.* Σε: Karl-Josef Kutsch, Leo Riemens : *Μεγάλο λεξικό τραγουδιστή .* 4ος Εκδοση. Τόμος 7: Suvanny - Zysset. Saur, Μόναχο 2003, ISBN 978-3-598-44088-5, σελ. 5026 (πρόσβαση στο [[Walter de Gruyter|διαδίκτυο από τον De Gruyter]] )
* Grete Grewolls:       
* Matthew Head: *Sovereign Feminine: Μουσική και φύλο στη Γερμανία του δέκατου όγδοου αιώνα.* 2013, ISBN 978-0-52027384-9, online: doi   (με μια λίστα των συνθέσεων που επέζησε, σελ. 164–167)
* Ruth Heckmann: *Συνθέτες ήχου: Στη δεξίωση γυναικών συνθετών στη Γερμανία περίπου το 1800.* Springer, Wiesbaden 2016 ISBN 978-3-658-13839-4, ebook ISBN 9783658138400, κεφάλαιο *Sophie Westenholz'', σελ. 223-260.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κατηγορία:Γερμανοί πιανίστες