Αστεγία του Ιησού

Τα ευαγγέλια υποδηλώνουν ότι ο Ιησούς δεν είχε μόνιμη κατοικία κατά την περίοδο της δημόσιας διακονίας Του που κατέλαβε τα τελευταία Του χρόνια. Άφησε την οικονομική ασφάλεια που είχε ως τεχνίτης και την αμοιβαιότητα που είχε με την οικογένειά Του και περιπλανήθηκε στην Ιουδαία εξαρτώμενος από τη φιλανθρωπία. Πολλοί από εκείνους στους οποίους βασιζόταν για φιλανθρωπία ήταν γυναίκες. Επειδή η διακονία Του λάμβανε χώρα κοντά στις πατρίδες των μαθητών Του , είναι πιθανό η ομάδα να κοιμόταν συχνά στα σπίτια συγγενών των μαθητών.

## Ανάλυση των Γραφών
Από τους τέσσερις Ευαγγελιστές, ο Λουκάς δίνει τη μεγαλύτερη έμφαση στην έλλειψη στέγης του Ιησού. Στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, εδάφιο 8:20, καθώς και στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, εδάφιο 9:58, καταγράφεται μια δήλωση του Ιησού στην οποία περιγράφει την έλλειψη στέγης Του λέγοντας ότι «αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ». Το υπονοούμενο είναι ότι ο γραμματέας που μόλις προσφέρθηκε να γίνει ακόλουθος του Ιησού θα πρέπει επίσης να αναμένει το ίδιο. Ο θεολόγος Τζον Γκιλ σημείωσε μια παραλληλία μεταξύ αυτής της ρήσης και της προσδοκίας των Ιουδαίων για τον Μεσσία: «αν εκείνος (ο Μεσσίας) έρθει, ‘δεν υπάρχει τόπος όπου να μπορέσει να καθίσει’».

## Ερμηνείες

### Ερμηνεία της Καθολικής Εκκλησίας
Ο Ιησούς, που έχει τη δύναμη να θεραπεύει ασθένειες, είναι ταυτόχρονα ο ταπεινός Μεσσίας, απορριφθείς από τον ίδιο Του τον λαό. Όσοι θέλουν να είναι μαζί Του πρέπει να «Τον ακολουθήσουν». Το να ακολουθεί κανείς τον Ιησού σημαίνει να είναι μαθητής Του (πρβλ. 19,21). Κατά καιρούς τα πλήθη «Τον ακολουθούν» (4:25· 8:1· 20:29 κ.ά.), αλλά οι αληθινοί μαθητές Του είναι «εκείνοι που Τον ακολουθούν» μόνιμα, πάντοτε. Ο γραμματέας Τον προσφωνεί ως «Διδάσκαλο» (στ. 19), και ο μαθητής Τον αποκαλεί «Κύριο» (στ. 21), αλλά ο Ιησούς ζητά και από τους δύο να συμμεριστούν τη δική Του μοίρα. Προειδοποιεί τον γραμματέα ότι η ζωή κοντά Του είναι πιο απαιτητική από εκείνη των αλεπούδων και των πουλιών, ζώων-προτύπων μιας ανήσυχης ζωής. Ο ευαγγελιστής δεν μας λέει ποια ήταν η τελική απόφαση του γραμματέα, σαν να τη μεταθέτει στον χριστιανό που διαβάζει τα λόγια του Ιησού. Στον μαθητή υπενθυμίζει ότι η Βασιλεία του Θεού απαιτεί ριζική διάθεση. Έτσι πρέπει να κατανοηθεί η εκφραστική φράση του Κυρίου (στ. 22):

«Αν ο Ιησούς τού το απαγόρευσε, δεν είναι επειδή μας διατάζει να παραμελούμε την τιμή που οφείλουμε σε αυτούς που μας γέννησαν, αλλά για να μας κάνει να καταλάβουμε ότι τίποτα δεν πρέπει να υπάρχει σε εμάς πιο αναγκαίο από την ενασχόληση με τα ουράνια πράγματα· ότι πρέπει να αφοσιωνόμαστε σε αυτά με όλο μας το πάθος και ότι ούτε για μια στιγμή δεν μπορούμε να τα αναβάλουμε, όσο αναπόφευκτο ή επείγον κι αν είναι αυτό που θα μπορούσε να μας αποσπάσει από αυτά».

Ο Υιός του Ανθρώπου (στ. 20). Μέχρι το κήρυγμα του Ιησού, ο τίτλος «Υιός του Ανθρώπου» δεν είχε κατανοηθεί σε όλο του το βάθος. Αν και μπορούσε απλώς να σημαίνει «άνθρωπος», στο Δευτερονόμιο έχει έναν υπερβατικό χαρακτήρα. Ως τίτλος που ορίζει την αποστολή του Ιησού, ήταν λιγότερο δεσμευτικός σε σχέση με τις ιουδαϊκές προσδοκίες ενός επίγειου Μεσσία· γι’ αυτόν τον λόγο προτιμήθηκε από τον Κύριο για να αυτοπροσδιοριστεί ως Μεσσίας, χωρίς να αναζωπυρώνει τον εβραϊκό εθνικισμό. Οι Απόστολοι, μετά την ανάσταση του Ιησού, κατανόησαν τελικά ότι «Υιός του Ανθρώπου» ισοδυναμούσε ακριβώς με «Υιός του Θεού».

Όπως και στην αρχή της δράσης Του (εδάφια 5:1-11), έτσι και τώρα υπάρχουν άνθρωποι που αισθάνονται να καλούνται να ακολουθήσουν τον Ιησού. Ο Πέτρος και οι άλλοι Απόστολοι «άφησαν τα πάντα» (εδάφια 5:11:28) για να Τον ακολουθήσουν· αυτοί, αντίθετα, έχουν ακόμη κάτι από το οποίο πρέπει να αποδεσμευθούν. Ομοίως, η στάση τους αντιπαραβάλλεται με εκείνη του Χριστού, τον οποίο λίγο πριν ο ευαγγελιστής έχει δείξει αποφασισμένο (πρβλ. 9:51) στον δρόμο Του προς την Ιερουσαλήμ. Το να ακολουθεί κανείς τον Ιησού απαιτεί ριζικότητα:

«Κάποιες φορές [η θέληση] φαίνεται αποφασισμένη να υπηρετήσει τον Χριστό, αλλά επιζητεί ταυτόχρονα το χειροκρότημα και την εύνοια των ανθρώπων. […] Αγωνίζεται να κερδίσει τα μελλοντικά αγαθά, χωρίς όμως να αφήνει τα παρόντα. Μια τέτοια θέληση δεν θα μας επιτρέψει ποτέ να φτάσουμε στην αληθινή αγιότητα».

### Διάφορες ερμηνείες
Οι σοφιολόγοι της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ερμήνευσαν την έλλειψη στέγης Του Ιησού ως την έλλειψη στέγης της Αγίας Σοφίας. Ο συγγραφέας του κινήματος του Νέου Μοναχισμού («New Monasticism») Σέιν Κλέιμπορν αναφέρεται στον Ιησού ως «τον άστεγο ραββίνο». Η καθολική θεολόγος Ρόζμαρι Ράντφορντ Ρούθερ συζητά την έλλειψη στέγης του Ιησού σε σχέση με την έννοια της κένωσις, δηλαδή της εκούσιας παραίτησης από τη δύναμη για να υποταχθεί στο θέλημα του Θεού. Σε μια εκτενή μελέτη πάνω στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, ο Ρόμπερτ Τζεί. Μάιλς υποστήριξε ότι η έλλειψη στέγης του Ιησού συχνά ρομαντικοποιείται στη βιβλική ερμηνεία με τρόπο που αποκρύπτει την ένδεια και την έλλειψη ελέγχου που πιθανότατα συνόδευαν την κατάστασή του.

### Απεικόνιση στην τέχνη και στη λογοτεχνία

#### Σύγχρονη τέχνη
Ο Καναδός γλύπτης Τιμ Σμαλτζ δημιούργησε το γλυπτό «Ιησούς ο Άστεγος», ένα μπρούτζινο γλυπτό που δημιουργήθηκε το 2013 που απεικονίζει τον Ιησού να ξαπλώνει σε ένα παγκάκι πάρκου, σκεπασμένος με κουβέρτα, με τα πληγωμένα του πόδια να προεξέχουν.

#### Σύγχρονη λογοτεχνία
Βιβλία που ασχολούνται με αυτό το ζήτημα είναι τα εξής:

* *The Homeless Jesus in the Gospel of Matthew* *(*Ο Άστεγος Ιησούς στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο). Μια προκλητική ματιά στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο που εξερευνά τη δυσλειτουργία μεταξύ του Ιησού και των αστέγων.
* *Jesus Among the Homeless* (Ο Ιησούς ανάμεσα στους Άστεγους). Ένα βιβλίο που εντοπίζει το πρόβλημα της έλλειψης στέγης και εφαρμόζει στρατηγικές βασισμένες σε βιβλικές αρχές ως λύση.
* *Meeting Homeless Jesus: A Journey From Believing to Knowing* *(*Συνάντηση με τον Άστεγο Ιησού: Ένα ταξίδι από την πίστη στη γνώση). Μια συλλογή αληθινών ιστοριών με μήνυμα για τη χριστιανική πίστη.

## Παραπομπές


## Βιβλιογραφία

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Κατηγορία:Ιησούς Χριστός
Ιησου