open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Εθνόσημο του Σουρινάμ

right|250px
Το *[[εθνόσημο]] του [[Σουρινάμ]]* καθιερώθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1975, με την ανεξαρτησία της χώρας. Το εθνικό ρητό που αναγράφεται σε αυτό είναι το *Justitia - Pietas - Fides* (Δικαιοσύνη - Ευλάβεια- Πίστη). Απεικονίζει επίσης δύο ιθαγενείς , οι οποίοι μεταφέρουν έναν θυρεό.

Το αριστερό μισό του θυρεού συμβολίζει το παρελθόν, όταν απήχθησαν δούλοι από την Αφρική και οδηγήθηκαν στη χώρα με πλοία. Το δεξιό μέρος παρουσιάζει έναν βασιλικό φοίνικα, επίσης σύμβολο δίκαιων ανθρώπων. Το διαμάντι στη μέση είναι η καλλιτεχνική απεικόνιση της καρδιάς, που θεωρείται το όργανο της αγάπης. Τα άκρα του διαμαντιού δείχνουν τις τέσσερις διευθύνσεις του ανέμου. Ένα πεντάκτινο αστέρι εσωκλείεται στο διαμάντι. Το αστέρι αυτό αποτελεί σύμβολο των πέντε ηπείρων από τις οποίες οι κάτοικοι της χώρας μετανάστευσαν: Αφρική, Αμερική, Αυστραλία, Ασία και Ευρώπη.

## Πηγές

* https://web.archive.org/web/20101224071929/http://suriname.nu/302ges/archi191.html - Εθνόσημο του Σουρινάμ.

Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Σουρινάμ
Σουρινάμ
Περσέας (αποσαφήνιση)

**Περσέας** ή **Περσεύς** είναι ελληνικό ανδρικό όνομα που χρησιμοποιείται ήδη από την αρχαιότητα.

Το λήμμα *Περσέας* μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω:

## Πρόσωπα
* Περσέας, ήρωας της ελληνικής μυθολογίας.
* Περσέας, ο τελευταίος βασιλιάς της Μακεδονίας.
* Περσέας, αρχαίος Έλληνας γεωμέτρης.

## Αστρονομία
* Περσεύς, ένας αστερισμός.
* Βραχίονας του Περσέως, ένας σπειροειδής βραχίονας του Γαλαξία.
Κράι Κρασνοντάρ

Το **Κράι του Κρασνοντάρ** (ρωσικά: Краснода́рский край) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Πρωτεύουσά του είναι το Κρασνοντάρ (744.995 κάτοικοι απογραφή 2010). Άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Σότσι (343.334), το Νοβοροσίσκ (241.952) και το Αρμαβίρ (188.832).

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το κυρίαρχο εθνικό στοιχείο είναι οι Ρώσοι (86,6 %), ακολουθούν οι Αρμένιοι (5,4%) και οι Ουκρανοί (2,6 %). Υπάρχουν επίσης 26.500 κάτοικοι που δήλωσαν Έλληνες. 

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

*
Κρασνονταρ
Τομσκ

Το **Τομσκ** (ρωσικά: Томск) είναι μία από τις παλαιότερες σιβηρικές ρωσικές πόλεις, πρωτεύουσα της Περιφέρειας Τομσκ. Έχει 524.669 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Απέχει από τη Μόσχα περίπου 3.500 χιλιόμετρα.

Είκοσι χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Τομσκ βρίσκεται το Σέβερσκ, όπου γίνεται παραγωγή/επεξεργασία πλουτωνίου και εμπλουτισμός ουρανίου. Μαζί οι δύο αυτές πόλεις συγκροτούν ένα από τα σπουδαιότερα βιομηχανικά και ενεργειακά κέντρα της Ρωσίας πέραν των Ουραλίων.

## Ιστορία
Το Τομσκ ιδρύθηκε σε ταταρικό έδαφος από διακόσιους Κοζάκους το 1604, κατόπιν διαταγής του τσάρου Μπoρίς Γκοντουνόφ, με ορμητήριο ένα ξύλινο φρούριο που οι εποικιστές έχτισαν στην όχθη του ποταμού Τομ. Διακόσια χρόνια αργότερα, το 1804, η πόλη είχε αναπτυχθεί τόσο που έγινε πρωτεύουσα του Κυβερνείου Τομσκ, μιας αχανούς διοικητικής περιφέρειας, η οποία συμπεριελάμβανε εδάφη που σήμερα απλώνονται στις περιφέρειες Νοβοσιμπίρσκ, Κεμέροβο, Κρασνογιάρσκ και Αλτάι, καθώς και στο ανατολικό Καζακστάν.

Στα μέσα του 19ου αιώνα, το Τομσκ μαρτυράται πως διέθετε οκτώ εκκλησίες και πενήντα πέτρινα κτήρια. Το 1873 ιδρύθηκε εκεί το πρώτο βιβλιοπωλείο και η πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη σε ολόκληρη τη Σιβηρία, το 1880 πανεπιστήμιο και το 1896 τεχνολογικό ινστιτούτο (το σημερινό πολυτεχνικό πανεπιστήμιο). Με την είσοδο του 20ου αιώνα έφτασε σε τέτοιο σημείο προόδου που διέθετε 4 εφημερίδες, 4 θέατρα, 5 κινηματογράφους, 7 βιβλιοθήκες και 3 ψυχαγωγικά πάρκα. Το 1911 ο πληθυσμός του ήταν περίπου 110 χιλιάδες άνθρωποι και η έκτασή του 15 χλμ², μεγέθη αρκετά μεγάλα για σιβηρική πόλη ακόμη και σήμερα.

Στην ακμή συνέβαλε και το γεγονός ότι η πόλη χρησιμοποιήθηκε (μεταξύ άλλων) ως τόπος εκτόπισης για πολιτικούς αντιπάλους του τσαρικού καθεστώτος - οι εξόριστοι ήταν συνήθως προοδευτικοί άνθρωποι και έφερναν μαζί τους νέες ιδέες από την Ευρώπη, οι οποίες δύσκολα θα έφθαναν με άλλον τρόπο στο μακρινό Τομσκ. Ανάμεσά τους βρέθηκαν ο δεκεμβριστής Μπάτενκοφ, ο αναρχικός Μπακούνιν, ο φιλελεύθερος Στανιουκόβιτς, ο ναρόντνικος Κορολένκο. Υπολογίζεται ότι κάποια στιγμή στα τέλη του 19ου αιώνα, αυτή η κατηγορία πολιτών αντιστοιχούσε στο 1/5 των κατοίκων του Γκοβερνοράτου.

Τα πρωτεία του Τομσκ στη Σιβηρία χάθηκαν στη δεκαετία του 1890 με την κατασκευή του Υπερσιβηρικού. Μολονότι διέθετε σύνδεση με τη νέα σιδηροδρομική γραμμή, δεν κατάφερε να ανταγωνισθεί το Νοβονικολάγιεβσκ (νυν Νοβοσιμπίρσκ) που χτίστηκε αποκλειστικά για να παίξει το ρόλο του βασικού συγκοινωνιακού - εμπορικού κόμβου στην ευρύτερη περιοχή. Από τότε η πόλη ζει στη σκιά του Νοβοσιμπίρσκ, παραμένει όμως ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά και βιομηχανικά κέντρα της Σιβηρίας.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* 
*  
* Google Maps
* Google Earth
* Flickr.com
* Institute of Strength Physics and Materials Science
* Το Πολυτεχνείο του Τομσκ
* Το Πανεπιστήμιο του Τομσκ
* Tomsk. Information and Entertainments.

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Τομσκ
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας
Ησύχιος

Με το όνομα **Ησύχιος** φέρονται οι ακόλουθοι δύο Έλληνες γραμματικοί και ένας Χριστιανός μάρτυρας:

*Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς
*Ο Ησύχιος ο Μιλήσιος και
*Ο Εξ Ιταλίας Χριστιανός μάρτυς **Ησύχιος** που θανατώθηκε δια πνιγμού στο Δυρράχιο κατά την περίοδο του διωγμού του Τραϊανού.
*Ο Ησύχιος Αλεξανδρέας κριτικός-εκδότης του κειμένου της Αγίας Γραφής

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Λουτσιάνο Φλορίντι

Ο **Λουτσιάνο Φλορίντι**, στα ιταλικά *Luciano Floridi* (1964), είναι Ιταλός φιλόσοφος, γνωστός για την εργασία του πάνω στο πρόβλημα φιλοσοφία της πληροφορίας.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*Home page and articles online
*Biography, in English

Κατηγορία:Ιταλοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα
Κατηγορία:Αναλυτικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης
Γιόχαν Φεριέρ

Ο **Γιόχαν Φεριέρ** (*Johan Ferrier*, 1910-2010) ήταν ο πρώτος Πρόεδρος του Σουρινάμ. 

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 12 Μαΐου του 1910 και πριν γίνει η χώρα ανεξάρτητη από την Ολλανδία υπήρξε διοικητής της, από το 1968 μέχρι το 1975. Το 1975 άμα τη ανεξαρτησία της χώρας, ο Φεριέρ ανέλαβε Πρόεδρος. Ανατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Ντέσι Μπάουτερσε, στις 13 Αυγούστου του 1980. Το 2005 εξέδωσε τα απομνημονεύματά του. Απεβίωσε στον ύπνο του και βρέθηκε νεκρός στις 4 Ιανουαρίου του 2010 (πέθανε τη νύχτα της 3ης προς 4η Ιανουαρίου) και από το 2008 ως το θάνατό του ήταν ο μακροβιότερος εν ζωή πρώην ηγέτης στον κόσμο.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόεδροι του Σουρινάμ
Ρόναλντ Βενεσιάαν

Ο **Ρόναλντ Βενεσιάαν** (*Ronald Runaldo Venetiaan*, 18 Ιουνίου 1936 – 5 Νοεμβρίου 2025) ήταν μαθηματικός και πολιτικός από το Σουρινάμ, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της χώρας από το 1991 μέχρι το 1996 και ξανά από το 2000 μέχρι το 2010.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1936. Η πρώτη του θητεία ως προέδρου ήταν από το 1991 μέχρι το 1996. Τότε ηττήθηκε από τον Ζυλ Βάιντενμπος στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Το 2000 κέρδισε ξανά, με το νέο κόμμα Νέο Μέτωπο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη. Στις εκλογές εκείνες έλαβε 37 ψήφους από το Κοινοβούλιο, επί συνόλου 51 ψήφων. Το 2005 επανεξελέγη από το Κοινοβούλιο στην προεδρία και ανέλαβε για τρίτη φορά πρόεδρος στις 12 Αυγούστου του 2005.

Απεβίωσε στις 5 Νοεμβρίου 2025, σε ηλικία 89 ετών.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Βιογραφία (στα ολλανδικά)

Κατηγορία:Πρόεδροι του Σουρινάμ
Ποσειδών Καμινίων Λήμνου

thumb|right|140px|Το λάβαρο του συλλόγου.

Ο **Μορφωτικός Εκπολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος Ποσειδών Καμινίων Λήμνου** ιδρύθηκε το 1982 και έχει ποδοσφαιρικό και πολιτιστικό τμήμα.

## Ιστορία
Από το 1965 στα Καμίνια Λήμνου υπήρχε μια ανεπίσημη ποδοσφαιρική ομάδα με το όνομα "Ποσειδών", την οποία είχαν συστήσει οι έφηβοι του χωριού και τα καλοκαίρια έπαιζαν με τις ομάδες των γειτονικών χωριών.

Το 1982 ιδρύθηκε επίσημα ο **Αθλητικός Όμιλος "Ποσειδών"**, ο οποίος το 1984 άλλαξε τον τίτλο σε **Μ.Ε.Α.Σ. Ποσειδών**, ώστε να συμπεριλάβει και το πολιτιστικό τμήμα. Ο σύλλογος έχει ως σύμβολο την τρίαινα και χρώματα το κόκκινο και το μπλε.

## Ποδοσφαιρική ομάδα
thumb|right|200px|1987: Πρωταθλητής Γ΄ κατηγορίας Λήμνου.
Η ποδοσφαιρική ομάδα του Ποσειδώνα συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λέσβου (όμιλος Λήμνου) από το 1985 ως το 2003. Το 1986-87 αναδείχθηκε **Πρωταθλητής Γ΄ κατηγορίας** και ανέβηκε στη Β΄. Αυτός είναι ο μοναδικός τίτλος της ιστορίας του. Την επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε αλλά από το 1989 επανήλθε στη Β΄ λόγω αναδιάρθρωσης των κατηγοριών και κατάργησης της Γ΄ κατηγορίας. 

Ως το 2003 που συμμετείχε στο πρωτάθλημα είχε αξιοπρεπή παρουσία και συνήθως καταλάμβανε μεσαίες θέσεις (4η ως 5η). Την περίοδο 2002-03 τερμάτισε προτελευταίος (7ος) αλλά κέρδισε τη συμπάθεια του αθλητικού τύπου για το φιλότιμο των νεαρών παικτών του. Στη συνέχεια αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα λόγω έλλειψης ποδοσφαιριστών.

### Στέλιος Τσολακούδης
Από τον Ποσειδώνα ξεκίνησε την καριέρα του ο **Στέλιος Τσολακούδης** (γεν. 13/11/1991), ο οποίος στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα, στις ακαδημίες του ΠΑΟ. Συνέχισε στον Ιωνικό, με τον οποίο αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική τις σεζόν 2008-09 και 2009-10 και τον Ιανουάριο του 2010 μεταγράφηκε στην Α.Ε.Λ. Καλλονής Λέσβου, ομάδα Δ΄ Εθνικής. Έχει ύψος 1,93 μ. και αγωνίζεται ως δεξί μπακ και μέσος. 

## Πολιτιστικό τμήμα
Σκοπός του πολιτιστικού τμήματος είναι η αναβίωση παλαιών εθίμων, η εκμάθηση παραδοσιακών χορών, δημιουργία βιβλιοθήκης και γενικά η συσπείρωση της νεολαίας στο στέκι του.

Η κεντρικότερη εκδήλωση του συλλόγου είναι τα **Ποσειδώνια**, που ξεκίνησαν το 1983 και γίνονται σχεδόν κάθε καλοκαίρι τον Αύγουστο. Περιλαμβάνουν αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, όπως αγώνα ανωμάλου δρόμου όλων των κατηγοριών (ανδρών, γυναικών, εφήβων, νεανίδων, παίδων, κορασίδων και παλαιμάχων), χοροεσπερίδα με το χορευτικό τμήμα του συλλόγου και θεατρική παράσταση από το θεατρικό τμήμα στο θέατρο του σχολείου.

## Παραπομπές


## Πηγές
* Θ. Μπελίτσου, "Τα Καμίνια της Λήμνου".

Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λήμνου
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1982
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1982
Ίππασος

Ο **Ίππασος** ο Μεταποντίνος ήταν αρχαίος Έλληνας Πυθαγόρειος φιλόσοφος, μαθηματικός και φυσικός. 

## Βιογραφία
Κατά τον Ιάμβλιχο ήταν Κροτωνιάτης, αλλά ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι ήταν Μεταπόντιος. Γενικά επονομαζόταν «Μεταπόντιος» ή «Μεταποντίνος». Η ακμή του τοποθετείται στα πρώτα 40 χρόνια του 5ου αιώνα π.Χ. και θεωρείται από τους αρχαιότερους μαθητές του Πυθαγόρα. Ήταν ο ιδρυτής του «μαθηματικού τμήματος» της Πυθαγόρειας Σχολής. 
Η διδασκαλία του διέφερε των άλλων Πυθαγορείων ως προς τούτο: ότι παραδεχόταν ως αρχή του κόσμου την ύλη (πυρ) και όχι την άυλη μορφή (αριθμοί) όπως εκείνοι. Είναι πιθανό εξ αυτού να πήγασε η διάδοση ότι ο Ίππασος κοινοποίησε μυστικά της Πυθαγόρειας φιλοσοφίας και ότι εξ αυτού καταδιώχθηκε και τελικά φονεύθηκε.

Υπάρχουν κάποιες εκδοχές για τον θάνατο του που εμπλέκονται με τις δραστηριότητες του, σύμφωνα με τις αναφορές του Ιάμβλιχου. Όπως μάλιστα αναφέρει, και ο θεός ακόμα εξοργίστηκε μαζί του που αποκάλυψε τα μυστικά των Πυθαγορείων και εξ αυτού χάθηκε στη θάλασσα. Η μία εκδοχή όπως λέει ο Ιάμβλιχος είναι η αποκάλυψη της σύστασης του εικοσάγωνου, δηλ. του δωδεκάεδρου, ότι αποτελεί το πέμπτο κανονικό στερεό που μπορεί να εγγραφεί στη σφαίρα, και η άλλη ότι αποκάλυψε την μυστική διδασκαλία των αρρήτων αριθμών. Ο Ίππασος φέρεται να έχει ανακαλύψει το ότι η τετραγωνική ρίζα του δύο, ή καλύτερα η διαγώνιος ενός τετραγώνου με πλευρά 1, είναι άρρητος αριθμός. 

Ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει ότι ο Ίππασος έγραψε τον *«Μυστικόν λόγον»*, με σκοπό να διαβάλλει τον Πυθαγόρα.
Νεότερες ακόμη παραδόσεις του απέδιδαν τη εφεύρεση - κατασκευή δοχείων γεμάτων νερού που μαζί με μεταλλικές πλάκες διαφορετικού πάχους ηχούσαν όλα μαζί αρμονικά, κάνοντας έτσι πειράματα ακουστικής. Επίσης το πείραμα που έκανε με τους «χαλκούς δίσκους» απέδωσε εκ των υστέρων την επαλήθευση των αριθμών αναλογίας στη συνήχηση. Ο Ιάμβλιχος συμπληρώνει επίσης ότι ο Ίππασος είχε δημιουργήσει ιδιαίτερη ομάδα «ακουσματικών επιστημόνων» που ασχολούνταν με διάφορες εφαρμογές στην έρευνα της ακουστικής. Τέλος η ανακάλυψη της σχέσης εκάστης πλευράς προς τη διαγώνιο κανονικού πενταγώνου, που είναι ασύμμετρος αριθμός, αποδίδεται στον Ίππασο. Υπόψη ότι το κανονικό πεντάγωνο αποτελούσε το αναγνωριστικό «σήμα» των Πυθαγορείων.

Τον **Ίππασο** αναφέρει επίσης και το βυζαντινό λεξικό Σούδα.
## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής **17492 Ίππασος** (17492 Hippasos), που ανακαλύφθηκε το 1991, πήρε το όνομά του από τον αρχαίο αυτό μαθηματικό και φυσικό φιλόσοφο.

## Παραπομπές
4. https://interesting-physics8.webnode.gr/l/ippasos-o-metapontinos/

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φυσικοί
Κατηγορία:Άρρητοι αριθμοί
Νικολά ντε Κοντορσέ

Ο **Μαρί Ζαν Αντουάν Νικολά ντε Καριτά**, μαρκήσιος **ντε Κοντορσέ** (γαλλ.:*Marie-Jean-Antoine-Nicolas Caritat, Marquis de Condorcet*, 17 Σεπτεμβρίου 1743 - 29 Μαρτίου 1794) ήταν Γάλλος μαθηματικός και φιλόσοφος.

## Βιογραφία
Σε ηλικία 16 χρονών έγραψε το πρώτο του δοκίμιο για τον ολοκληρωτικό λογισμό. Συνδέθηκε με τον Βολταίρο, τον Ντ' Αλαμπέρ, τον Κλερώ, τον Τυργκώ κ.ά. εγκυκλοπαιδιστές και συνεργάστηκε στην "Εγκυκλοπαίδεια" με θέματα πολιτικής οικονομίας. Το 1769 έγινε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών και έγραψε μια σειρά Εγκωμίων για τα μέλη της Ακαδημίας που πέθαναν. 

Ο Κοντορσέ ήταν ένας πεπεισμένος φιλελεύθερος και πολιτιστικός νεωτεριστής πριν και μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Το 1790 εξέφρασε την επιθυμία του και οι γυναίκες να κατέχουν ατομικά και πολιτικά δικαιώματα. Στο πολιτικό δοκίμιο του *Sur l'admission des femmes au droit de cité* που δημοσιεύτηκε στις 3 Ιουλίου 1790 κάνει λόγο για την εισαγωγή του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες. 

Υποστήριξε την καθολική και μικτή (μεταξύ των δυο φύλων) εκπαίδευση καθώς και την ανάγκη να δοθεί σημασία στην ύλη των θετικών έναντι των φιλολογικών επιστημών. Στην προσπάθειά του να θεμελιώσει τη φιλοσοφία της ιστορίας σε διδακτικές βάσεις, έγραψε το περίφημο έργο του *Σκιαγράφημα ιστορικού πίνακα των προόδων του ανθρώπινου πνεύματος*, όπου και διαιρεί την ανθρώπινη ιστορία σε δέκα στάδια.

Κατηγορήθηκε ως φίλος των Γιρονδίνων και φυλακίστηκε. Αυτοκτόνησε στη φυλακή για να αποφύγει την γκιλοτίνα. Εγκάθειρκτος έγραψε το "Περίγραμμα ιστορικού πίνακα των προόδων του ανθρώπινου πνεύματος" στο οποίο υποκαθιστά το θρησκευτικό συναίσθημα με εκείνο της απεριόριστης τελειοποίησης του ανθρώπου. Στην πολιτική οικονομία τάχτηκε υπέρ της προοδευτικής φορολογίας και του περιορισμού των γεννήσεων.

## Έργα του σε νεοελληνική
* Condorcet, M. de: Σχεδίασμα για έναν ιστορικό πίνακα των προόδων του ανθρώπινου πνεύματος. Μετάφρ. Νικολέτα Χαρδαλιά, Εισαγωγικά κείμενα: Άννα Καρακατσούλη, Γιώργος Σιακαντάρης. Κείμενα επιμέτρου: Jean-Pierre Schandeler, Pierre Macherey, Χρυσάνθη Αυλάμη, Bertrand Binoche. "Πόλις", Αθ. 2006

## Βιβλιογραφία
* Μαγκίρης, Βαγγέλης: «MARIE JEAN ANTOINE NICOLAS CARITAT,ΜΑΡΚΗΣΙΟΣ ΤΟΥ CONDORCET(1743–1794)/Η Στατιστική γεννιέται μαζί με τη Γαλλική Επανάσταση», *[[Περισκόπιο της Επιστήμης]]*, τεύχος 202 (Ιανουάριος 1997), σσ. 10-11

## Παραπομπές


Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του Διαφωτισμού
Κατηγορία:Γάλλοι κοινωνιολόγοι
Κατηγορία:Γάλλοι φεμινιστές
Κατηγορία:Αυτόχειρες
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Κοντορσε
Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι
Κατηγορία:Γάλλοι βιογράφοι
Φαίδρος ο Μυρρινούσιος

Ο **Φαίδρος** ο λεγόμενος Μυρρινούσιος υπήρξε μαθητής του Σωκράτη στην αρχαία Αθήνα που έμεινε όμως περισσότερο γνωστός από τους Πλατωνικούς φιλοσοφικούς διαλόγους. Ακόμη είναι γνωστός και από τους λίγους μεν, αλλά θερμούς λόγους του Λυσία του οποίου υπήρξε επίσης μαθητής.

## Δείτε επίσης
*Φαίδρος (διάλογος)

## Παραπομπές


Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Φαίδρος (αποσαφήνιση)

**Φαίδρος**, αρχαιοελληνικό όνομα, από το επίθετο *φαιδρός* «αυτός που λάμπει από χαρά, γελαστός, ευχάριστος».

## Όνομα
* Φαίδρος (όνομα), αρχαιοελληνικό όνομα· θηλυκό Φαίδρα

## Πρόσωπα με το όνομα Φαίδρος
* Φαίδρος (φιλόσοφος) (138 π.Χ. – περ. 70 π.Χ.), επικούρειος φιλόσοφος
* Φαίδρος ο Μυρρινούσιος (4ος αι. π.Χ.), μαθητής του Σωκράτη, Αθηναίος αριστοκράτης, που πήρε μέρος στο *[[Συμπόσιο (Πλατωνικός διάλογος)|Συμπόσιο]]* του Πλάτωνα και στον ομώνυμο πλατωνικό διάλογο («Φαίδρος»)
* Φαίδρος Γάιος Ιούλιος (περ. 15 π.Χ. – περ. 50 μ.Χ.), Ελληνορωμαίος Μακεδόνας μυθογράφος
* Φαίδρος Στασίνος, Κύπριος ηθοποιός
* Φαίδρος ο Φαρσάλιος, Θεσσαλός αρχαίος Ολυμπιονίκης στο στάδιο
* Φαίδρος, ο του Καλλία, στρατηγός στην αρχαία Αθήνα
* Φαίδρος, ο του Θυμοχάρη, στρατηγός στην αρχαία Αθήνα
* *Φαίδρος*, κωμωδία του ποιητή Αλέξη (3ος π.Χ. αι.)
* Φαίδρος, χαρακτήρας στο *[[Ζεν και η τέχνη της συντήρησης της μοτοσικλέτας]]* *(Zen and the Art of Motorcycle Maintenance)* του Ρόμπερτ Πίρσιγκ

## Φιλοσοφία
* Φαίδρος (διάλογος), τίτλος πλατωνικού φιλοσοφικού διαλόγου
Τέρτιους Ζόνγκο

Ο **Τέρτιους Ζόνγκο** (*Tertius Zongo*, 1957-) είναι πολιτικός από την Μπουρκίνα Φάσο, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός  από το 2007 ως το 2011.

## Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κουντουγκού στις 18 Μαΐου 1957. Σπούδασε Οικονομικά και Λογιστική.

Από το 1997 υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομίας. Ήταν επίσης διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας, ανάμεσα σε άλλες θέσεις που κατά καιρούς κατείχε. Από τον Ιανουάριο του 2002 μέχρι το διορισμό του στην πρωθυπουργία ήταν πρεσβευτής στις ΗΠΑ.

Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2007 ο Ζόνγκο διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον πρόεδρο Μπλεζ Κομπαορέ, στις 4 Ιουνίου του 2007.

Στις 13 Ιανουαρίου 2011 διορίστηκε ξανά στην πρωθυπουργία, μία ημέρα μετά την παραίτηση της κυβέρνησής του. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία Λικ Αντόλφ Τιαό.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
* Επίσημη ιστοσελίδα του Πρωθυπουργού της Μπουρκίνας Φάσο

Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μπουρκίνα Φάσο
Αμπντ-Αλ Λατίφ

Ο **Αμπντ-Αλ Λατίφ** (1162-1231), υπήρξε διακεκριμένος άραβας ιατρός και περιηγητής ένας από τους πολυγραφότερους συγγραφείς της Ανατολής και γεννήθηκε στη Βαγδάτη το 1162. Ενδιαφέροντα *Απομνημονεύματα* που γράφτηκαν από τον ίδιο, διατηρήθηκαν ως τις μέρες μας με επιπρόσθετα στοιχεία του Ιμπν-Αμπού-Οσάιμπα, ενός συγχρόνου του χρονικογράφου. Από τα απομνημονεύματά του παραδίδεται πως η ανώτερη εκπαίδευση των νέων της Βαγδάτης συνίστατο κύρια σε μία λεπτομερή και προσεκτική μελέτη των κανόνων της γραμματικής και την αποστήθιση ολόκληρου του Κορανίου, μιας ή δύο πραγματειών στη φιλολογία και το δίκαιο και την καλύτερη αραβική ποίηση. 

## Βίος
Κερδίζοντας αρκετές δεξιότητες με αυτό το είδος μάθησης ο Αμπντ-Αλ Λατίφ ασχολήθηκε με τη φυσική φιλοσοφία και την ιατρική. Προκειμένου να συνδεθεί με την κοινωνία των λογίων, πήγε πρώτα στη Μοσούλη (1189) και κατόπιν στη Δαμασκό. Με συστατικές επιστολές του βεζύρη του Σαλαντίν επισκέφθηκε την Αίγυπτο, όπου είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τον Μαϊμονίδη. Αργότερα δημιούργησε έναν κύκλο μορφωμένων ανθρώπων του οποίους ο Σαλαντίν συγκέντρωσε γύρω του στην Ιερουσαλήμ. Δίδαξε ιατρική και φιλοσοφία στο Κάιρο και τη Δαμασκό για αρκετά χρόνια. Η αγάπη του για τις περιηγήσεις τον οδήγησε σε προχωρημένη ηλικία να επισκεφθεί τόπους της Αρμενίας και της Μικράς Ασίας. Ξεκινώντας για ένα προσκύνημα στη Μέκκα, πέθανε στη Βαγδάτη το 1231.

## Εργα
Εκτός από τα πολυάριθμα έργα που του αποδίδει ο Οσάιμπα κυρίως για την ιατρική, η λεπτομερής *Αφήγηση της Αιγύπτου* σε δύο μέρη, φαίνεται πως έγινε σχετικά νωρίς γνωστή στην Ευρώπη. Το χειρόγραφο που ανακάλυψε ο ανατολιστής Έντουαρντ Πόκοκ (Edward Pococke) και συντηρήθηκε στη Βιβλιοθήκη Μπόντλεϋ της Οξφόρδης περιέχει μια ζωντανή περιγραφή ενός λιμού κατά τη διάρκεια της παραμονής του συγγραφέα στην Αίγυπτο. Μεταφράστηκε στα Λατινικά από τον καθ Γουάιτ της Οξφόρδης το 1800 και στα Γαλλικά, με πολύτιμες σημειώσεις από τον Ντε Σασύ το 1810.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Ιρακινοί ιατροί
Κατηγορία:Ιρακινοί ιστορικοί
Κατηγορία:Άραβες περιηγητές
Κατηγορία:Ιρακινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ιρακινοί αιγυπτιολόγοι
Κατηγορία:Ιρακινοί παιδαγωγοί
Σημαία του Νίγηρα

[thumb|right|[Αρχείο:FIAV 111000.svg|20px Λόγος σημαίας: 6:7]]

Η **[[σημαία]] του [[Νίγηρας|Νίγηρα]]** υιοθετήθηκε πριν από την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλική Δυτική Αφρική. Αποτελείται από τρεις λωρίδες, χρώματος πορτοκαλί, άσπρου και πράσινου. Η άνω πορτοκαλί λωρίδα συμβολίζει τις βορειότερες περιοχές της Ερήμου Σαχάρας, η μεσαία λευκή εκπροσωπεί την αγνότητα και η κάτω πράσινη την ελπίδα αλλά και τις εύφορες περιοχές του Νότου της χώρας. Ο πορτοκαλί κύκλος στη μέση της λευκής λωρίδας συμβολίζει τον ήλιο.

Η σημαία της Ινδίας έχει σημαντική ομοιότητα, που όμως οφείλεται σε σύμπτωση. Τα ίδια χρώματα χρησιμοποιεί στη σημαία της και η Ακτή Ελεφαντοστού.

Όπως και σε άλλα πρώην γαλλικά εδάφη και πρώην αποικίες της Γαλλίας, έτσι και η σημαία του Νίγηρα είναι τρίχρωμη. Είναι ασυνήθιστος ο λόγος της σημαίας που δεν αποτελεί τετράγωνο.

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σημαίες του Κόσμου- Νίγηρας.

## Πηγές
W. Smith, O. Neubecker: Die Zeichen der Menschen und Völker: Unsere Welt in Fahnen und Flaggen. Reich Verlag Luzern, 1975, ISBN 3-7243-0115-4.

Νιγηρας
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Νίγηρα
Κανονική έκφραση

Οι **κανονικές εκφράσεις** ή **κανονικές παραστάσεις** ***(regular expressions, regexp*** ή ***regex)*** χρησιμοποιούνται για την περιγραφή γλωσσών με απλά σύμβολα, το \emptyset  και συνδυασμούς που προκύπτουν με εφαρμογή ένωσης ( \cup), του αστεριού Κλέινι (Kleene Star) (^*) ή και παρενθέσεων.

## Ορισμός

**Κανονικές εκφράσεις** επί του \Sigma ^* ορίζονται ως όλες οι συμβολοσειρές (strings) επί του \Sigma\ \cup\ \{ (,\ ),\ ^*,\ \emptyset \} που σχηματίζονται ακολούθως:
# Το κενό και κάθε στοιχείο του Σ είναι κανονική έκφραση.
# Αν a και b είναι κανονικές εκφράσεις τότε και η παράθεσή τους (concatenation), ab, είναι κανονική έκφραση.
# Αν a και b είναι κανονικές εκφράσεις τότε και η ένωσή τους (union), a \cup b, είναι κανονική έκραση.
# Αν a είναι κανονική έκφραση τότε και η a^* είναι κανονική έκφραση.
# Καμία άλλη στοιχειοσειρά δεν είναι κανονική έκφραση εκτός αν ικανοποιεί τους κανόνες 1 εως 4.

όπου 
* \Sigma το αλφάβητο,
* \Sigma ^* το σύνολο των συμβολοσειρών επί του αλφαβήτου \Sigma.
* \emptyset το κενό σύνολο,
* ^* το αστέρι Κλέινι (Kleene Star),
* \cup η πράξη της ένωσης.

Σε ορισμένα βιβλία η πράξη της ένωσης απαντάται και ως | ή + .

## Παραδείγματα
Με αλφάβητο το \Sigma = \{a,\ b \} με την κανονική έκφραση (a^*b^*)^*(abba)\ (a^*b^*)^*  περιγράφονται όλες οι στοιχειοσειρές που περιέχουν την abba.

Με αλφάβητο το \Sigma = \{a,\ b,\ c \} με την κανονική έκφραση (a \cup b \cup c)\ (a \cup b \cup c)\ (a \cup b \cup c)  περιγράφονται όλες οι γραμματοσειρές που σχηματίζονται με σύμβολα του \Sigma και έχουν μήκος 3.

## Βιβλιογραφία
* H.R. Lewis, C.H. Papadimitriou, *Elements of the Theory of Computation*, Prentice Hall, 2nd Edition

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* http://aetos.it.teithe.gr/~theochim/GlwssesKaiMetaglwttistes/theoria/KavovikesEkfraseis.pdf. Αρχειοθέτηση 05/03/2016.

Κατηγορία:Τυπικές γλώσσες
Κατηγορία:Δομές προγραμματισμού
Κατηγορία:Αντιπαραβολή προτύπων
Εθνόσημο του Νίγηρα

200px|thumb|Το Εθνόσημο του Νίγηρα
Το εθνόσημο του Νίγηρα δείχνει μια σημαία με τέσσερα μέρη τυλιγμένη στα εθνικά χρώματα (πορτοκαλί, λευκό και πράσινο). Στο μέσο υπάρχει η επίσημη κρατική σφραγίδα. Πάνω σε πράσινο θυρεό φαίνονται τα τέσσερα χρυσά σύμβολα. Στο μέσο, υπάρχει ένας ήλιος, στα αριστερά ένα κάθετο δόρυ με δύο σταυρωτά ξίφη των Τουαρέγκ, στα δεξιά τρία στάχυα από κεχρί από σμαράγδια και από κάτω είναι η εμπρόσθια όψη του κεφαλιού ενός ζώου ζεμπού.

Κάτω από το εθνόσημο υπάρχει μία κορδέλα που φέρει την επίσημη ονομασία της χώρας στα γαλλικά: *Republique du Niger*.

## Συμβολισμός χρωμάτων και συμβόλων

* Πορτοκαλί: συμβολίζει τη Σαχάρα στα βόρεια σύνορα του κράτους.
* Πράσινο: για τις νότιες και δυτικές καταπράσινες κοιλάδες, τις οποίες διαρρέει ο Ποταμός Νίγηρας.
* Λευκό: συμβολίζει την ελπίδα και επιπλέον για τον Νίγηρα την περιοχή της σαβάνας.

## Νομοθεσία

Με βάση το Σύνταγμα του 1999 που αναπαράγει το κείμενο προηγούμενων Συνταγμάτων, διακρίνονται η Σφραγίδα του Κράτους (*Le Sceau de l'État*) για την οποία δεν καθορίζεται χρώμα για τον θυρεό από το εθνόσημο της δημοκρατίας (*Les Armoiries de la République*) για το οποίο το σινόπλε ορίζεται ως χρώμα του θυρεού. Το χρώμα σινόπλε είναι ανάλογο με το πράσινο. Ωστόσο, στα κτήρια και στις πρεσβείες το πράσινο δεν χρησιμοποιείται αλλά τα εμβλήματα είναι χρυσά ή μαύρα. Επί παραδείγματι, η Εθνοσυνέλευση του Νίγηρα έχει στο κτήριο ένα μεγάλο εθνόσημο με τον θυρεό σε χρώμα χρυσό και τα εμβλήματα σε σκούρο χρυσό. 

## Παραπομπές



Νιγηρα
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Νίγηρα
Σεϊνί Ουμαρού

Ο **Σεϊνί Ουμαρού** (*Seyni Oumarou*, 1950-) είναι πολιτικός από τον Νίγηρα. Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 3 Ιουνίου 2007. Έχει αρνηθεί να διαπραγματευτεί με τους αντάρτες Τουαρέγκ που ζουν στα βόρεια της χώρας. Παραιτήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2009, για να θέσεις υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου χρόνου.

## Βιογραφία
## Πρώιμη καριέρα
Γεννήθηκε στο Τιγιαμπερί στις 9 Αυγούστου 1950. Ανήκει στη φυλή Τζέρμα και στο Εθνικό Κίνημα για την Ανάπτυξη της Κοινωνίας.

Από το 1987 έως το 1998 ήταν γενικός διευθυντής στην κρατική επιχείρηση μεταποίησης χάρτου (ENITRAP) και το 1995 ανέλαβε πρωθυπουργικός σύμβουλος. Χρημάτισε υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας στη μεταβατική κυβέρνηση του στρατιωτικού Νταούντα Μαλάμ Γουανκέ τον Απρίλιο του 1999 και παρέμεινε στη θέση του έπειτα από τη διεξαγωγή εκλογών, την ίδια χρονιά στην κυβέρνηση του Χαμά Αμαντού. Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2001 ανέλαβε υπουργός Εμπορίου και τον Νοέμβριο του 2004 ανέλαβε επιπλέον Υπουργός Υγείας και τον επόμενο μήνα υπουργός Προεδρίας για θέματα εξοπλισμού Έγινε έτσι το τρίτο σημαντικότερο πρόσωπο της κυβέρνησης.

## Πρωθυπουργία
Μετά την πτώση της κυβέρνησης του Χαμά Αμαντού στις 31 Μαΐου του 2007, που έγινε με πρόταση μομφής, η Εθνοσυνέλευση πρότεινε για την πρωθυπουργία τον Ουμαρού. Ο πρόεδρος Μαμαντού Ταντζά τον διόρισε Πρωθυπουργό λίγες ημέρες αργότερα. Το Κόμμα του Νίγηρα για Δημοκρατία και Σοσιαλισμό (PNDS), κυριότερο κόμμα της Αντιπολίτευσης, ήταν αντίθετο στον διορισμό του Ουμαρού. Ο Ουμαρού ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 7 Ιουνίου και η νέα κυβέρνηση διορίστηκε στις 9 Ιουνίου με σύνολο 32 μέλη μαζί με τον πρωθυπουργό. Το 2007 ο Ουμαρού ήταν αντιπρόεδρος του Εθνικού Πολιτικού Συμβουλίου του κυβερνώντος κόμματος.

### Κομματική διένεξη
Τον Ιούνιο του 2008 ο πρώην πρωθυπουργός Χαμά Αμαντού συνελήφθη με την κατηγορία της υπεξαίρεσης. Ο Ουμαρού διορίστηκε προσωρινός πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος MNSD. 
Τον Ιανουάριο του 2009 η κυβέρνηση του Ουμαρού, η οποία κατείχε τις 50 επί συνόλου 85 εδρών στη Βουλή ζήτησε την άρση της ασυλίας 3 βουλευτών του MNSD. Λίγο αργότερα, υποστηρικτές του Αμαντού κατέθεσαν πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης Ουμαρού.

### Εκλογές 2009
Στα τέλη του 2008 υποστηρικτές του προέδρου Ταντζά διεξήγαγαν διαδηλώσεις υπέρ της παράτασης της τελευταίας θητείας του προέδρου για 3 χρόνια. Ακολούθησαν αντιδιαδηλώσεις, στις οποίες έλαβαν μέρος και ακτιβιστές του MNSD που ήταν πιστοί στον Αμαντού. Στη συνέχεια ο Ουμαρού δήλωσε ότι οι προεδρικές, βουλευτικές και τοπικές εκλογές θα διεξαχθούν κανονικά, όπως είχαν προγραμματιστεί. Η κυβέρνηση του Ουμαρού υπέβαλε την παραίτησή της στις 18 Αυγούστου του 2009, μετά τη θέσπιση του νέου Συντάγματος από τον πρόεδρο Ταντζά. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ουμαρού παραιτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου, για να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές. Τον διαδέχθηκε προσωρινά στην πρωθυπουργία ο Αλμπαντέ Αμπουμπά, υπουργός εσωτερικών.

## Πηγές
* Oumarou Seini : African Development Database entry.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Νίγηρα
Πέτρα Μάρκλουντ

Η **Πέτρα Μάρκλουντ** (*Petra Linnea Paula Marklund*, γενν. 12 Σεπτεμβρίου 1984), γνωστή και από το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο **September**, είναι Σουηδέζα τραγουδίστρια.

## Σταδιοδρομία
Το 2003, σε ηλικία 18 ετών, η Πέτρα είχε την πρώτη της επιτυχία στη Σουηδία με το τραγούδι *La La La (Never Give It Up)*. Ακολούθησαν τα singles *We Can Do It* (2003), *September All Over* (2004), *Satellites* (2005), *Looking For Love* (2005), *Flowers On The Grave* (2005), *It Doesn't Matter* (2005) και *Cry For You* (2006).

Στα τέλη του 2006 το single *Satelites* κυκλοφόρησε με επιτυχία στην Αμερική. Μέσα στο 2007 ένα ακόμα single της έγινε επιτυχία. Πρόκειται για το *Cry For You* που έφθασε στο νούμερο 1 του billboard dance club chart. Με ρυθμό παρόμοιο με αυτόν του *Smalltown Boy* των Bronski Beat το τραγούδι ήδη κάνει την εμφάνιση του στα τοπικά charts πολλών χωρών ενώ από τις 5 Ιουνίου παιζόταν στους ραδιοφωνικούς σταθμούς των Η.Π.Α.

## Δισκογραφία
### Albums
* *September* (11 Φεβρουαρίου 2004)
* *In Orbit* (26 Οκτωβρίου 2005)
* Dancing Shoes (26 Σεπτεμβρίου, 2007)
* Love CPR (2011)

### Singles
* 2003 - "La La La (Never Give it Up)"
* 2003 - "We Can Do It"
* 2004 - "September All Over"
* 2005 - "Satellites"
* 2005 - "Looking For Love"
* 2006 - "Flowers On The Grave"
* 2006 - "It Doesn't Matter"
* 2006 - "Cry For You"
* 2007 - "Can't Get Over"
* 2007 - "Until I Die"
* 2008 - "Because I Love You (September song)"

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Επίσημη Ιστοσελίδα
* Ιστοσελίδα στο Myspace

Κατηγορία:Σουηδοί τραγουδιστές
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1992

Το **33ο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]]** διοργανώθηκε στις 6-15 Νοεμβρίου 1992.
right

## Διεθνές Φεστιβάλ

### Βραβευμένες ταινίες

* *[[Orlando]]* / Ορλάντο : 4 βραβεία (Χρυσός Αλέξανδρος, γυναικείας ερμηνείας, καλλιτεχνικής συμβολής και FIPRESCI)
* *[[Gamis tsekva]]* / Ο νυχτερινός χορός  : 1 βραβείο (Χρυσός Αλέξανδρος)
* *[[Kisnevij golod]]* / Ασφυξία  : 1 βραβείο (ανδρικής ερμηνείας)
* *[[Shinde mo ii]]* / Προπατορικό αμάρτημα : 1 βραβείο (σκηνοθεσίας)
* *[[Udju azul di Yonta]]* / Τα γαλάζια μάτια της Γιόντα  : 1 βραβείο (Αργυρός Αλέξανδρος)
* *[[Βερίκοκα στο καλάθι]]*   : 1 βραβείο (σεναρίου)

### Συμμετοχές

* *[[Confortorio]]* / Κονφορτόριο 
* *[[Listopad]]* / Νοέμβρης  
* *[[Parfois trop d'amour]]* / Πολύς έρωτας καμία φορά  
* *[[Requiem pour un beau sans - coeur]]* / Ρέκβιεμ για έναν ωραίο χωρίς καρδιά 
* *[[Requiem pro panenku]]* / Ρέκβιεμ για ένα κορίτσι 
* *[[Shaolin ye, an la!]]* / Σκόνη των αγγέλων 
* *[[Smierc dziecioroba]]* / Ο θάνατος ενός γεννήτορα 
* *[[The waterdance]]* / Ο χορός του νερού 
* *[[Vacas]]* / Αγελάδες 
* *[[Δονούσα (ταινία)|Δονούσα]]* 
* *[[Όνειρο ΙΙ]]* 

## Ελληνικό Φεστιβάλ

### Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

* *[[Μπάυρον, Η Μπαλάντα ενός Δαιμονισμένου|Μπάυρον, Η μπαλάντα ενός δαιμονισμένου]]*: 7 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, α’ ανδρικού ρόλου, β’ γυναικείου ρόλου, φωτογραφίας, σκηνογραφίας, μοντάζ και ηχοληψίας)
* *[[Κρυστάλλινες νύχτες]]*: 2 βραβεία (α’ γυναικείου ρόλου και ενδυματολογίας)
* *[[Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε]]*: 2 βραβεία (σκηνοθεσίας και σεναρίου)
* *[[Δονούσα (ταινία)|Δονούσα]]*: 1 βραβείο (β’ ανδρικού ρόλου)
* *[[Όνειρο ΙΙ]]*: 1 βραβείο (πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη)
* *[[Το πεθαμένο λικέρ]]*: 1 βραβείο (μουσικής)

### Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

* *[[Αλβανία βήματα στην ελευθερία]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Σιωπητήριο]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Στο ύψος της χαραμάδας]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Το σημαντικότερο παιχνίδι]]* (πληροφοριακό τμήμα)

1992
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1993

Το **34ο [[Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης]]** διοργανώθηκε στις 5-14 Νοεμβρίου 1993.
right

## Διεθνές Φεστιβάλ

### Βραβευμένες ταινίες

* *[[Shiba]]* / 18 : 2 βραβεία (καλλιτεχνικής συμβολής και FIPRESCI)
* *[[Zhao le]]* / Για το κέφι του : 2 βραβεία (σκηνοθεσίας και ανδρικής ερμηνείας)
* *[[Απ' το χιόνι]]* : 2 βραβεία (Χρυσός Αλέξανδρος και FIPRESCI)
* *[[Λευτέρης Δημακόπουλος]]* : 2 βραβεία (Αργυρός Αλέξανδρος και γυναικείας ερμηνείας)
* *[[Kalifornia]]* / Καλιφόρνια : 1 βραβείο (σεναρίου)
* *[[Tallinn pimeduses]]* / Σκοτάδι στο Τάλιν : 1 βραβείο (Αργυρός Αλέξανδρος)

### Συμμετοχές

* *[[À la belle étoile]]* / Κάτω απο τ' αστέρια  
* *[[En medio de la nada]]* / Στο μέσο του πουθενά 
* *[[Just friends]]*  
* *[[Libera]]* / Λίμπερα 
* *[[Ludwig 1881]]* / Λούντβιχ 1881  
* *[[The lotus eaters]]* / Οι λωτοφάγοι 
* *[[When pigs fly]]* / Αν τα γουρούνια είχαν φτερά 
* *[[Άγγελος θανάτου]]* 
* *[[Εποχή των δολοφόνων]]* 

## Ελληνικό Φεστιβάλ

### Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

* *[[Λευτέρης Δημακόπουλος]]*: 5 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, φωτογραφίας, σκηνογραφίας, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
* *[[Έναστρος θόλος]]*: 4 βραβεία (σκηνοθεσίας, φωτογραφίας, σκηνογραφίας και μοντάζ)
* *[[Απ' το χιόνι]]*: 3 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σεναρίου και φωτογραφίας)
* *[[Ζωή χαρισάμενη]]*: 3 βραβεία (β’ ανδρικού ρόλου, α’ γυναικείου ρόλου και μουσικής)
* *[[Εποχή των δολοφόνων]]*: 2 βραβεία (α’ ανδρικού ρόλου και β’ γυναικείου ρόλου)
* *[[Από το μοναδικό στο πολλαπλό]]*: 1 βραβείο (ντοκιμαντέρ)
* *[[Άσπρο κόκκινο]]*: 1 βραβείο (ηχοληψίας)
* *[[Τα δελφινάκια του Αμβρακικού]]*: 1 βραβείο (ηχοληψίας)

### Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

* *[[Tv or not Tv]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Άγρια τριαντάφυλλα]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Αυτόπτης μάρτυρας]]*
* *[[Δίκαιος και άδικος λόγος]]*
* *[[Η Αριάδνη μένει στη Λέρο]]*
* *[[Η αυλή με τα σκουπίδια]]*
* *[[Θα φύγω;]]*
* *[[Κόκκινο τριαντάφυλλο σου έκοψα]]*
* *[[Μικρό μου Καστελλόριζο]]* (πληροφοριακό τμήμα)
* *[[Ονειρεύομαι τους φίλους μου]]* (εκτός συναγωνισμού)
* *[[Οπλές]]*
* *[[Στα πρόσωπα της ανατολής κοιμάται ο χρόνος]]*
* *[[Του θρύλου και της παραλογής]]* (πληροφοριακό τμήμα)

## Τιμητικές διακρίσεις
Στο φεστιβάλ απονεμήθηκαν οι εξής τιμητικές διακρίσεις:******

* ειδικό βραβείο στον Δημήτρη Κολλάτο για το θέμα της ταινίας του *Κόκκινο τριαντάφυλλο σου έκοψα*,
* ειδική μνεία στους Κωνσταντίνα Ανδριοπούλου, Αλέξανδρο Ρήγα και Χρήστο Ζορμπά για τις ερμηνείες τους στην ταινία *[[Τα δελφινάκια του Αμβρακικού]]* του Ντίνου Δημόπουλου και
* ειδική μνεία στους Μάρκο Κάλληκα, Βάλλη Σίμωση και Ανδρέα Σκαφίδα για τις ερμηνείες τους στην ταινία *Θα φύγω;* της Γιάννας Τριανταφύλλη.

## Παραπομπές


1993
Αμφίπλωρο

**Αμφίπλωρο** ή **αμφίπρωρο** ονομάζεται το πλοίο ή σκάφος που η ναυπηγική μορφή της πλώρης είναι όμοια με της πρύμνης. Τέτοια πλοία στην αρχαιότητα ήταν οι Διήρεις και οι Τριήρεις. Πολύ μεταγενέστερα στην εποχή του ατμού αμφίπλωρα πλοία ήταν τα πρώτα ατμοκίνητα τα τροχήλατα και συγκεκριμένα τα επί το έγκάρσιο φέροντα τους δίδυμους ατμοτροχούς. Έτσι μπορούσαν να κυβερνηθούν το ίδιο καλά και με αντίθετη διεύθυνση χωρίς να χρειάζεται να κάνουν στροφές ιδιαίτερα σε ποταμούς, (ποταμόπλοια) και λίμνες, (λιμνόπλοια).

Κατηγορία:Επιβατηγά πλοία
Αμράμ

Ο **Αμράμ** είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. 
Ήταν ο πατέρας του Ααρών και του Μωυσή. Στο δε βιβλίο της Εξόδου αναφέρεται ότι ο Αμράμ έλαβε ως σύζυγο του την αδελφή του πατέρα του, δηλαδή τη θεία του και ότι έζησε 137 χρόνια.

## Παραπομπές


Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς

Ο **Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς** ή *Αλεξανδρινός* ήταν Έλληνας γραμματικός και λεξικογράφος που άκμασε κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. και συνέγραψε το γνωστό «Λεξικό Ησυχίου» ή *Συναγωγή Πασῶν Λέξων κατά Στοιχεῖον έκ των Άριστάρχου και Άπίωνος και Ηλιοδώρου,* που θεωρείται απ' όλα τα σωζόμενα λεξικά της αρχαιότητας το πλουσιότερο και σπουδαιότερο. 

## Λεξικό Ησυχίου

Το λεξικό που δημιούργησε, περιέχει λέξεις περίεργες ή σπάνιες που συναντώνται σε αρχαία κείμενα και τύπους ασυνήθεις σε διάφορες τοπικές διαλέκτους καθώς και πάρα πολλές λέξεις ή εκφράσεις τόσο από διαφορετικούς συγγραφείς όσο και διαφορετικούς τομείς (ποίηση, ιατρική, διοίκηση, κ.ά.), πολλές από τις οποίες δεν σώζονται πουθενά στην αρχαιοελληνική γραμματεία. Ο Ησύχιος για τη σύνταξη αυτού του λεξικού μεταχειρίσθηκε ως πηγές τον Απίωνα, τον Αρίσταρχο, τον Ηλιόδωρο και τη «Διογενική συλλογή», τους λεγόμενους «Περιεργοπένητες». Αναφέρεται μια επιστολή του Ησύχιου με την οποία χαρίζει κάτι στον φίλο του Ευλόγιο και η οποία φαίνεται ότι σκέπτονταν να δημιουργήσει μια νέα διογενική συλλογή συμπληρωμένη με ομηρικές λέξεις. Παραμένει άγνωστο όμως αν ο σκοπός επετεύχθηκε. Ατυχώς, από το λεξικό του Ησύχιου έφθασε στους χρόνους μας μόνο ένα χειρόγραφο του 15ου αιώνα (Codex Venetus Graec. 851).

Την περίοδο των βυζαντινών χρόνων, στο αρχικό λεξικό προστέθηκαν και χριστιανικές λέξεις από το γλωσσάριο του Κυρίλλου Πατριάρχου Αλεξανδρείας. Έχει όμως αποδειχθεί πως και ολόκληρο αυτό το γλωσσάριο συγχωνεύθηκε σε κάποιες εκδόσεις του λεξικού, ενώ σε άλλες προστέθηκαν λέξεις που ερμηνεύτηκαν από τον Μέγα Αθανάσιο ως παραλλαγή του γλωσσάριου του Κυρίλλου. 

Πρώτη φορά εκδόθηκε το Λεξικό του Ησύχιου σε τόμο στη Βενετία το 1514 από τον Μάρκο Μουσούρο. Από τότε ακολούθησαν και άλλες εκδόσεις στο Λούγδουνο το 1766 δίτομο και στην Ιένα το 1857 τετράτομο. Ακολούθησαν και άλλες εκδόσεις το 1864 και 1867.

## Παραπομπές


## Δείτε επίσης
*''Γλῶσσαι- Ελληνικό λεξικό'' στη Βικιθήκη

## Εξωτερικοί σύνδεσμοι

*''Hesychii Alexandrini lexicon'' από το books.google.gr

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λεξικογράφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Ησύχιος ο Μιλήσιος

Ο **Ησύχιος ο Μιλήσιος**, επονομαζόμενος και **Ιλλούστριος**, ήταν συγγραφέας ιστορικών και φιλολογικών έργων που έζησε περί τον 6ο αιώνα μ.Χ. Το ένα από τα ιστορικά του έργα περιγραφόταν «Σύνοψις κοσμικής ιστορίας» ή «Χρονική Ιστορία» που άρχιζε από τον Βασιλέα των Ασσυρίων Βήλο μέχρι τον Αυτοκράτορα Αναστάσιο, της εποχής του. Ένα μεγάλο μέρος από το έργο αυτό  φέρει τον τίτλο «Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως» το οποίο και έχει διασωθεί. Το άλλο ιστορικό του έργο, στο οποίο εκθέτει τα της βασιλείας του Ιουστίνου και λίγα από τα πρώτα έτη του Ιουστινιανού δεν ολοκλήρωσε ο συγγραφέας διότι όπως παραδίδει ο Φώτιος διέκοψε τη συγγραφή λόγω βαρύ πόνου από τον θάνατο του γιου του Ιωάννη. Από το ημιτελές εκείνο έργο τίποτε δεν σώθηκε ή δεν βρέθηκε μέχρι σήμερα.
 
Το έργο όμως του οποίου η σημασία είναι σπουδαία για την ιστορία των ελληνικών γραμμάτων ήταν το Λεξικό του, που ονομαζόταν «Ονοματολόγος» (ή «Ονοματολόγιο) ή «Πίναξ των εν Παιδεία ονομαστών», το οποίο δεν σώθηκε, αλλά επιτομή του αποτελεί το Λεξικό του Σουΐδα όπως ομολογεί και ο ίδιος. Στη συγγραφή αυτού ο Ησύχιος είχε υπ΄ όψη του και έργα αρχαιότερων συγγραφέων.

Ένα άλλο μικρότερο έργο με τον τίτλο «Περί των εν Παιδεία διαλαμψάντων σοφών» αποδίδεται στον Ησύχιο αν και θεωρείται πλαστό έργο του 11ου αιώνα.

Κατηγορία:Μίλητος
Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Κατηγορία:Ιλλούστριοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Αμρί

Ο **Αμρί** ή **Αμβρί** είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη.

Φέρεται ως ισχυρός βασιλιάς του Ισραήλ, που βασίλευσε από το 928 π.Χ. μέχρι το 917 π.Χ.. Όταν ο Αμρί είχε εκστρατεύσει κατά των Φιλισταίων, τότε βρήκε την ευκαιρία ο Ζαμβρί να καταλάβει το θρόνο του, αφού προηγουμένως είχε σκοτώσει τον Ήλα. Μόλις έμαθε ο Αμρί το γεγονός, επέστρεψε πίσω με τους άνδρες του στη πόλη Θερσά, όπου είχε καταφύγει ο σφετεριστής, και άρχισε να τον πολιορκεί στενά, που εν τω μεταξύ ο λαός εκεί τον είχε ανακηρύξει βασιλιά. Αφού τον κατανίκησε, συνέχισε τις προηγούμενες εκστρατείες του· διέκοψε, όταν ο νέος σφετεριστής Θιβνί είχε καταλάβει τον θρόνο του. Τελικά ο Αμρί κατανίκησε και αυτόν.
Ο Βασιλιάς Αμρί ήταν εκείνος, που όρισε ως πρωτεύουσά της χώρας του την Σαμάρεια. Οι αρχαιολόγοι δεν κατάφεραν μέχρι τώρα να αποδείξουν την παρουσία του ιδίου και του βασιλείου του. Υπάρχει μόνο ως αναφορά στη Βίβλο.

## Παραπομπές


## Αναφορές
**Γ΄ Βασιλέων κεφ. 16.*

Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Φαίδρος (φιλόσοφος)

Ο **Φαίδρος** ήταν αρχαίος Έλληνας επικούρειος φιλόσοφος που άκμασε περί το τέλος του 2ου και αρχές του 1ου αιώνα π.Χ. Ήταν μαθητής του Απολλόδωρου και του Ζήνωνα του Σιδωνίου. Μαθητής του ήταν ο Κικέρων οποίος στο έργο του *«Περί φύσεως των Θεών»* χρησιμοποίησε αντίστοιχο θεολογικό σύγγραμμα του δασκάλου του Φαίδρου *«Περί Θεών»*. Τον δε δάσκαλό του φέρεται να εκτιμούσε ιδιαίτερα αποκαλώντας τον *«επιφανή φιλόσοφο»*.

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κατηγορία:Επικούρειοι φιλόσοφοι
Φαίδρος Γάιος Ιούλιος

Ο **Φαίδρος Γάιος Ιούλιος** ήταν Ελληνορωμαίος μυθογράφος (Έλληνας ή Θράκας δούλος) από από την Πύδνα της Μακεδονίας. Στα διάφορα κείμενα φέρεται ως "*[[απελεύθερος]] του Αυγούστου*". Άκμασε κατά τον 1ο αιώνα (μ.Χ.). Θεωρείται ο πρώτος που καλλιέργησε τη μυθογραφία στη λατινική γλώσσα, επειδή όμως οι μύθοι του περιείχαν υπαινιγμούς κατά των συγχρόνων του αρχόντων καταδιώχθηκε από τον Τιβέριο οπότε και σταμάτησε να γράφει μέχρι το βαθύ γήρας του. Συνέγραψε 92 μύθους τους οποίους περιέλαβε σε πέντε βιβλία ονομάζοντάς τους Αισώπιους, ως δημιουργίες κατά μίμηση του Αισώπου.
Οι μύθοι του Φαίδρου χαρακτηρίζονται από πνευματώδη σάτιρα και από την κομψότητα του ύφους τους.
Εκδόσεις αυτών των μύθων έγιναν πολλές, οι σπουδαιότερες των οποίων ήταν του Μύλλερ, η μεν μικρή το 1868, η δε μεγάλη το 1877 στη Λειψία.

## Σημειώσεις
#  Relighting the Souls: Studies in Plutarch, in Greek Literature Page 95 Religion by Frederick E. Brenk ISBN 351507158X

**Μετάφραση των μύθων στα Ελληνικά**

———————————————————————————————————————————————————————————————

* Φαίδρος, οι Μύθοι του: εισαγωγή, κείμενο, μετάφραση, Νικόλαος Ζαρωτιάδης - Αντιγόνη Ματσέλα, Εκδόσεις Βάνιας, 2020.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 

Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Διώρυγα Γκέτα

Η **Διώρυγα Γκέτα** (*Göta kanal*) αποτελεί ένα σύμπλεγμα διωρύγων στη νότια Σουηδία μεταξύ των λιμνών Βένερν, Βέτερν, Ρόξεν και Γκλαν που συνδέει τον ποταμό Γκαίτα, τη Βόρεια Θάλασσα και την Βαλτική.

Η κύρια διώρυγα έχει μήκος 190 χλμ. ενώ το σύνολο του συμπλέγματος φθάνει τα 420 χλμ. που είναι πλωτά και από μεγάλα ατμόπλοια. Για τον σχεδιασμό, κατασκευή και αποπεράτωση του όλου έργου χρειάστηκαν 21 χρόνια, δηλαδή από το 1809 μέχρι το 1830.

Γόθα
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουηδίας
Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα των Πιτόν

Το **Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα των Πιτόν** (***Pitons***) είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς που βρίσκεται στην Αγία Λουκία. Οι κορυφές του έχουν ύψος 770 και 743 μέτρα αντίστοιχα και συνδέονται με το φαράγγι Πιτόν Μιτάν (*Piton Mitan*).

Βρίσκονται κοντά στις πόλεις Σουφριέρ (*Soufriere*) και Σουαζέλ (*Choiseul*) στην νοτιοδυτική ακτή του νησιού, οι κάτοικοι του οποίου τα έχουν ονομάσει «Μεγάλο Πιτόν» (*Gros Piton*) και «Μικρό Πιτόν» (*Petit Piton*).

Τα Πιτόν αποτελούν το σύμβολο της Αγίας Λουκίας και απεικονίζονται στην σημαία της, ενώ και η ντόπια μπύρα της Αγίας Λουκίας φέρει το όνομά τους.

## Δικτυακοί τόποι
* Το Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα των Πιτόν - UNESCO World Heritage Centre
* Το Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα των Πιτόν στο worldheritagesite.org

Κατηγορία:Οροσειρές της Αγίας Λουκίας
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αγία Λουκία
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Αγίας Λουκίας
Εμπούριες

Η **Εμπούριες** (επισήμως Empúries στα καταλανικά) είναι μικρή σχετικά πόλη της Ισπανίας στο Κόλπο ντε Ρόζας στη βόρεια Καταλωνία. Η πόλη αυτή βρίσκεται στη θέση της αρχαίας αποικίας των Ελλήνων Φωκαέων από τη Μασσαλία που ονομαζόταν «*[[Εμπόριο (Ιβηρία)|Εμπόριον]]*» ή «*Εμπόρια*», εξ ου και το σημερινό εκ παραφθοράς όνομα της πόλης.

Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, η Αμπούριας είχε μεγάλη ακμή και αργότερα κατά τα έτη 1603 - 1785 υπήρξε η πρωτεύουσα ανεξάρτητου Πριγκιπάτου. Ανασκαφές που έγιναν στη πόλη και γύρω απ' αυτήν μαρτυρούν την αλλοτινή της δόξα.

Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας
Στεφάν Λαμπιέλ

Ο **Στεφάν Λαμπιέλ** (, 2 Απριλίου 1985 - ) είναι Ελβετός αθλητής του καλλιτεχνικού πατινάζ. Είναι δύο φορές Παγκόσμιος πρωταθλητής στο άθλημα αυτό (2005-2006). Το 2006 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Είναι εφτά φορές Πρωταθλητής Ελβετίας.

## Βιογραφία
Ο Λαμπιέλ γεννήθηκε στο Μαρτινύ της Ελβετίας και μεγάλωσε στο Σαξόν. Έχει μία αδερφή, τη Σίλβια (γεννημένη το 1982), και έναν αδερφό, τον Κρίστοφερ (γεννημένο το 1989).Ο Λαμπιέλ ζει στη Λωζάνη και έλαβε πτυχίο επιπέδου λυκείου στη βιολογία και τη χημεία τον Ιούνιο του 2004. Εντούτοις, έχει αποφασίσει να αναβάλλει τις πανεπιστημιακές του σπουδές και να εστιάσει στο πατινάζ. Προπονείται στη Γενεύη και τη Λωζάνη, αλλά αφού οι περισσότερες ελβετικές αίθουσες παγοδρομίας κλείνουν το καλοκαίρι, εκπαιδεύεται επίσης στη Γερμανία (στο Όμπερστντορφ μερικές φορές). Προπονητής του είναι ο Πήτερ Γκρότερ και χορογράφος του η Σαλώμη Μπρούνερ. Έχει υποστεί διαδοχικούς τραυματισμούς και στα δύο γόνατά του.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* 
*  

Κατηγορία:Αθλητές της καλλιτεχνικής παγοδρομίας
Κατηγορία:Ελβετοί Ολυμπιονίκες
Μικρό Πιτόν

300px|thumb|Το Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα των Πιτόν. Διακρίνεται το Μικρό Πιτόν στα αριστερά.
Το **Μικρό Πιτόν** (*Petit Piton*) είναι ένα από τα δύο βουνά που αποτελούν το Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα των Πιτόν και βρίσκονται στον Κόλπο του Σουφριέρε (*Soufrière*), στην νοτιοδυτική ακτή της Αγίας Λουκίας. Το Μικρό Πιτόν βρίσκεται στο μέσο του κόλπου, νότια της πόλης Σουφριέρε και βόρεια του μεγαλύτερου βουνού, του Μεγάλο Πιτόν (*Gros Piton*). Το Μικρό Πιτόν έχει ύψος 743 μέτρα.

## Παραπομπές


## Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πληροφορίες σχετικά με τα Πιτόν
* Το Ηφαιστειακό Σύμπλέγμα των Πιτόν - UNESCO World Heritage Centre

Κατηγορία:Ηφαίστεια της Αγίας Λουκίας
Κατηγορία:Βουνά της Αγίας Λουκίας
Ιπποκόων

Ο **Ιπποκόων** ήταν πρόσωπο της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, νόθος γιος του Οιβάλου, βασιλιά της Σπάρτης, και της νύμφης Βατείας (ή της βασίλισσας Γοργοφόνης, και άρα νόμιμος, κατ' άλλη εκδοχή). Επομένως ο Ιπποκόων ήταν ετεροθαλής αδελφός του Ικαρίου και του Τυνδάρεω. Το όνομα «Ιπποκόων» σημαίνει «αυτός που καταλαβαίνει τους ίππους».
## Ο μύθος
Μεγαλύτερος στην ηλικία από τα αδέλφια του, ο Ιπποκόων, μόλις απεβίωσε ο πατέρας τους, τα έδιωξε από τη Σπάρτη και σφετερίσθηκε έτσι την εξουσία. Είχε ήδη τότε 12 γιους, τους **Ιπποκοωντίδες**, που τον βοήθησαν στο άνομο αυτό έργο του. Στην *[[Αινειάδα]]*, αναφέρεται ότι συμμετείχε στον διαγωνισμό τοξοβολίας στη μνήμη του Αγχίση. Γενικά, ο Ιπποκόωντας και οι γιοί του ήταν άνθρωποι βίαιοι και αδίστακτοι. Μετά από χρόνια, κίνησαν την οργή του Ηρακλή, για κάποιον από τους εξής τρεις λόγους, σύμφωνα με ισάριθμες εκδοχές:
* Συμμάχησαν με τον Νηλέα εναντίον του Ηρακλή.
* Αρνήθηκαν να εξαγνίσουν τον Ηρακλή μετά τον φόνο του Ιφίτου.
* Σκότωσαν τον Οιωνό, γιο του Λικυμνίου και εξάδελφο του Ηρακλή.

Τότε ο Ηρακλής εισέβαλε στη Λακεδαίμονα, αλλά τραυματίσθηκε και υποχρεώθηκε να επιστρέψει στη βάση του. Αφού πέρασε λίγος καιρός, ο Ηρακλής συμμάχησε με τον Κηφέα και τους γιους του, και επέστρεψε στη Λακωνία. Σε μάχη που επακολούθησε, ο Ιπποκόων και τα παιδιά του σκοτώθηκαν. Αμέσως μετά ο Ηρακλής αποκατέστησε τον Τυνδάρεω στον θρόνο του.

Αναφέρεται από τον Παυσανία (Γ΄ 15, 3) ότι στη Σπάρτη υπήρχε ιερό του Ηρακλέους με άγαλμα που παρίστανε τον ήρωα να κρατά όπλα, πράγμα που συμβόλιζε τον αγώνα του εναντίον του Ιπποκόωντα και υπέρ του Τυνδάρεω.

## Δείτε επίσης
* Ο αστεροειδής 30698 Ιπποκόων (30698 Hippokoon), που ανήκει στην Τρωική Ομάδα και ανακαλύφθηκε το 1977, πήρε το όνομά του από το μυθολογικό αυτό πρόσωπο.
* Με το όνομα Ιπποκόων αναφέρεται στην *[[Ιλιάδα]]* (Κ 518) και ένας συγγενής και σύμμαχος του βασιλιά της Θράκης, του Ρήσου: *«... στων Τρώων το στρατόπεδο κι εσήκωσε απ' τον ύπνον / των Θρακών έναν αρχηγόν, εξάδελφον του Ρήσου, / τον μέγαν Ιπποκόωντα. Και ως εσηκώθη εκείνος / κι είδε των ίππων έρημον τον τόπον, και τους άνδρες / να σπαρταρούν στο αίμα τους, βοήν έσυρε πόνου / κι εφώναξε κατ' όνομα τον ποθητόν του φίλον.»* (Κ 517-522, μετάφραση Ι. Πολυλά)
## Πηγές
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 493
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδοση υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 426

## Παραπομπές


Ιπποκοων
Ιπποκοων
Δημοφών

Το όνομα **Δημοφών** ή **Δημοφώντας** μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα ακόλουθα:

## Μυθολογικά πρόσωπα
*Στο γιο του Θησέα, ήρωα του Τρωικού Πολέμου και βασιλιά των Αθηνών.
*Στο γιο του μυθικού βασιλιά της Ελευσίνας Κελεού, παρολίγο αθάνατο.
*Σε ένα από τους Επιγόνους, γιό του Ιππομέδοντα, που ήταν γνωστός και με το όνομα **Πολύδωρος** (Σχόλ.Ευρ.Φοιν.126).
*Σε ένα σύντροφο του Αινεία από την Τροία, ο οποίος σκοτώθηκε από την Καμίλλη (Βιργ.Αιν.ΧΙ 675).

## Ιστορικά πρόσωπα
* Σε Αθηναίο, εξάδελφο και επίτροπο του ρήτορα Δημοσθένη
* Σε Έλληνα μάντη του περιβάλλοντος του Μ.Αλεξάνδρου.
* Σε Αθηναίο στρατηγό του 4ου π.Χ. αι.

## Όπερες
*«Δημοφών» του Χρ. Γκλουκ (1742)
*«Δημοφών» του Φ.Ι. Μπερτόνι (1778)
*«Δημοφών» του Ι.Φ. Μπιάνκι (1783)
*«Δημοφών» του Ι. Φόγκελ (1789)
*«Δημοφών» του Λιντπάιντερ (1811)

## Ουράνια σώματα
* Στον αστεροειδή **4057 Δημοφώντα** (4057 Demophon), που πήρε το όνομά του από το πρώτο από τα παραπάνω μυθολογικά πρόσωπα.

## Λογοτεχνικοί Ήρωες
*Στον ήρωα του διηγήματος του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη με τίτλο “Ο Δημοφών κι ο θάνατος”

Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων